Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴ سی و سومین دوره از مسابقات فوتبال باشگاهی سطح بالای آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) برگزار شد و دوازدهمین دوره تحت عنوان فعلی لیگ قهرمانان آسیا بود. گوانگژو اورگراند مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در مرحله یک چهارم نهایی توسط وسترن سیدنی واندررز حذف شد. در فینال، تیم وسترن سیدنی واندررز استرالیا با نتیجه ۱–۰ الهلال عربستان سعودی را در مجموع دو بازی شکست داد و به اولین تیم استرالیایی تبدیل شد که عنوان قهرمانی را کسب می کند و با این موفقیت به جام باشگاه های جهان ۲۰۱۴ راه یافت. این باشگاه استرالیایی اولین حضور خود را در این رقابت ها تجربه می کرد و در اولین سال حضور خود با قهرمانی در لیگ برتر استرالیا در فصل ۱۳–۲۰۱۲، جواز ورود به این رقابت ها را کسب کرده بود. تخصیص ورودی ها به ازای هر انجمن. ای اف سی رویه تصمیم گیری در مورد فدراسیون های شرکت کننده و تخصیص سهمیه ها را مشخص کرد و قرار شد بازرسی از فدراسیون های علاقه مند به شرکت در لیگ قهرمانان آسیا در سال ۲۰۱۳ انجام شود و تصمیم نهایی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۳ توسط ای اف سی اتخاذ شود. کمیته مسابقات ای اف سی در ۱۲ مارس ۲۰۱۳ معیارهای مش
ارکت زیر را برای نسخه های ۲۰۱۴–۲۰۱۶ لیگ قهرمانان آسیا پیشنهاد داد: در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۳، کمیته اجرایی ای اف سی سهمیه های لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴ را تصویب کرد. تیم ها. تیم های زیر وارد مسابقات شدند. "در جدول زیر، تعداد حضورها و آخرین حضورها فقط موارد از فصل" "۰۳–۲۰۰۲ (شامل دورهای مقدماتی) را در نظر گرفته است، زمانی که این رقابت ها به لیگ قهرمانان آسیا تغییر نام داد." برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (تمام قرعه کشی ها در دفتر مرکزی ای اف سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد). در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۳، کمیته مسابقات ای اف سی پیشنهاد داد که فینال به صورت دو بازی رفت و برگشت (به جای به تک بازی که در ابتدا پیشنهاد شده بود) برگزار شود، و مسابقات به صورت منطقه ای تقسیم شود تا فینال شرق در مقابل غرب برای سه سال آینده تضمین شود. پلی آف مقدماتی. نمودار مسابقات پلی آف مقدماتی توسط ای اف سی بر اساس رتبه بندی هر تیم تعیین شد و تیم های اتحادیه های با رتبه بالاتر در دورهای بعدی وارد شدند. تیم های یک اتحادیه ممکن است در پلی آف مقدماتی با یکدیگر بازی نکنند. هر مسابقه به صورت تک بازی برگزار شد و تیم اتحادیه با رتبه بالاتر میزبان مسابق
ه بود. در صورت لزوم، از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. برندگان هر مسابقه در دور سوم به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۲۸ تیم واجد شرایط اتوماتیک بپیوندند. همه بازندگان هر دور از اتحادیه هایی که فقط سهمیه پلی آف داشتند، وارد مرحله گروهی ای اف سی کاپ ۲۰۱۴ شدند. دور ۱. !colspan=3|منطقه غرب آسیا !colspan=3|منطقه شرق آسیا دور ۲. !colspan=3|منطقه غرب آسیا !colspan=3|منطقه شرق آسیا دور ۳. !colspan=3|منطقه غرب آسیا !colspan=3|منطقه شرق آسیا مرحله گروهی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم های یک فدراسیون نمی توانستند در یک گروه قرار بگیرند. هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت گردشی برگزار شد. تیم های اول و دوم هر گروه به مرحله یک هشتم نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی شکن تیم ها بر اساس امتیاز رتبه بندی می شوند (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت). در صورت تساوی امتیازها، معیارهای تساوی شکن به ترتیب زیر اعمال می شود: مرحله حذفی. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک حذفی به رقابت پرداختند. هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزا
ر شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه لحاظ نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. یک هشتم نهایی. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه ها میزبان بازی برگشت بودند. یک چهارم نهایی. قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی در ۲۸ مه ۲۰۱۴ برگزار شد. قانون «حمایت از کشور» اعمال نشد، بنابراین تیم های یک فدراسیون می توانستند بهم برخورد کنند. فینال. قرعه کشی برای تعیین ترتیب دو بازی رفت و برگشت فینال پس از قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی برگزار شد. "وسترن سیدنی واندررز در مجموع ۱–۰ برنده شد."
خیابان بهار شیراز خیابانی است که در منطقهٔ ۷ شهرداری تهران و در شمال شرقی میدان هفت تیر واقع شده است. خیابان بهار شیراز، خیابان امیراتابک ( سلیمان خاطر )، خیابان سهروردی، خیابان بهارشمالی را قطع کرده و به خیابان شریعتی می رسد. پارک بهار و موزهٔ عکس خانهٔ شهر از اماکن مهم این خیابان هستند.
رویال رامبل ۲۰۱۴ بیست و هفتمین رویال رامبل سالانه غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه ای می باشد که توسط کمپانی دبلیو دبلیو ای تهیه می شود و این دوره اش هم در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۴ در مجموعه ورزشی "کانسِل اِنِرجی سنتر" شهر پیتسبِرگ پنسیلوانیا برگزار شد. رویال رامبل اولین "PPV" دبلیودبلیوئی در سال ۲۰۱۴ و همچنین اولین "PPV" در شهر پیتسبِرگ بعد از (2009) Bragging Rights بود و اولین ویژه مسابقه در "کانسِل اِنِرجی سنتر" نیز بود. نکته قابل توجه این رویداد، نارضایتی شدید تماشاگران از مسابقه سینا-اورتن و همچنین از مسابقه "رامبل" بود؛ مردم عدم رضایت خود را در شبکه های اجتماعی نشان دادند، کاری که حتی رسانه های خبری مثل "Herald &amp; Review" هم انجام دادند. کشتی گیر حرفه ای بازنشسته، میک فولی هم نفرت خود از عملکرد برنامه ریزان این رویداد را در توییتر خود اعلام داشت. روز بعد از رویداد، سی ام پانک بخاطر مشکلاتی که با برنامه ریزی های منزجرکننده (اِستوری های نامناسب) دبلیودبلیوئی داشت، بااینکه هنوز قرارداد داشت از کمپانی خارج شد. پس از آن، او از تمام تبلیغات برنامه های آینده کمپانی حذف شد. زمینه سازی. رویال رامبل شامل مسابقاتی
بین دشمنی های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می دهد و تنش را به حد اکثر می رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می گیرند. طبق رسم هرساله در رویال رامبل، رقابت "بَتِل رویال" بین کشتی گیران برگزار می شود به این صورت که هر ۹۰ ثانیه یک نفر وارد رینگ می شود. برنده این مسابقه، فرصت رقابت بر سر کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان در رسلمانیا ۳۰ را پیدا خواهد کرد. یکی از مهم ترین نکات این مسابقه بازگشت باتیستا بود. بعلاوه، در راو ۲۰ ژانویه، کین اعلام کرد که سی ام پانک اولین نفری خواهد بود که وارد "رامبل" می شود. دشمنی اصلی پیش روی رویال رامبل، بین جان سینا و رندی اورتن بر سر کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان اورتن می باشد. مدیر اجرایی دبلیودبلیوئی، تریپل اچ به منظور مشخص کردن «قهرمان قهرمانان» و «چهره دبلیودبلیوئی» از قهرمان دبلیودبلیوئی اورتن و قهرمان سنگین وزن جهان سینا خواست تا برای یکی کردن دو عنوان در پِی پِرویو تی ال سی در ماه دسامبر با هم مسابقه دهند، اورتن بر سینا غلبه کرد تا چها
رمین بار خودش وآخرین قهرمان کمربند سنگین وزن جهان شود، چرا که این کمربند با کمربند دبلیودبلیوئی یکی شد و دیگر به تنهایی وجود نخواهد داشت؛ بنابراین اورتن اولین قهرمان دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان در تاریخ این کمپانی شد. در قسمت ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳ "راو"، استفنی مک ماهون اعلام کرد که مسابقه تک به تک مجددی بین رندی اورتن و جان سینا برای قهرمانی کمربند دبلیودبلیوئی سنگین وزن جهان برگزار خواهد شد و هیچ دخالت خارجی یا قرارداد جدیدی در مورد نوع مسابقه وجود نخواهد داشت؛ برنده فقط با پین کردن(قلّاب کردن پا و شمارش داور تا سه) یا تسلیم کردن حریف تعیین می شود. در راو ۱۳ ژانویه، رندی اورتن بعد از باختن مقابل کوفی کینگستون در یک مسابقه بدون عنوان، عصبانیت خود را با حمله به پدر جان سینا که در در قسمت تماشاگران نظاره گر برنامه بود خالی کرد. سینا وارد صحنه شد تا جواب اورتن را بدهد ولی پدرش برای دومین بار در هفت سال گذشته بخاطر حمله اورتن باید بستری می شد. در راو ۲۰ ژانویه، اورتن در مسابقه مجددی که مقابل کینگستون داشت، بخاطر اینکه جان سینا ناگهان وارد میدان شد و به طرف او یورش بُرد، با تسلیم برنده مسابقه اعلام شد. بعد از آن جان سین
ا به تنبیه او ادامه داد تا جایی که اورتن با سراسیمگی بین جمعیت تماشاگران رفت و از ورزشگاه هم خارج شد و با عجله سوار یک اتومبیل شد و دست سینا از او کوتاه شد. در راو ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، براک لزنر به همراه نماینده خودش پُل هیمن بازگشت تا قصد خودش برای به مبارزه طلبیدن برنده مسابقه سینا و اورتن را اعلام کند. سپس، لزنر گفت هرکس مشکلی دارد بیاید و جلویش را بگیرد که مارک هنری ناگهان وارد شد و این دو با هم درگیر شدند تا اینکه لزنر، هنری را به دیواره امنیتی دور رینگ کوبید و بعد از آن هم یک "اِف-۵" روی زمین به او زد. هفته بعد در راو سبکِ قدیم هنری مجدداً وارد شد تا با او به مبارز بپردازد که منجر به شکسته شدن آرنجش توسط لزنر با رمز "قفل کیمورا" شد. بعد از آن ناگهان بیگ شو وارد شد و با لزنر درگیری فیزیکی کوتاهی داشت که نهایتاً بیگ شو لزنر را به گوشه رینگ پَرت کرد. در اسمک داون ۱۰ ژانویه، بیگ شو در بخش "میز تی وی" رسماً لزنر را به مبارزه در رویال رامبل طلبید که هیمن به نمایندگی از لزنر این پیشنهاد را پذیرفت. براک لزنر پیش از این هم بیگ شو را در رویال رامبل (۲۰۰۳) شکست داده بود تا بتواند وارد مسابقه "رامبل" اصلی همان روز شود ک
ه لزنر در آن هم پیروز شد. البته در آن زمان، پُل هیمن با لزنر دشمنی پیدا کرده و مدیربرنامه بیگ شو شده بود. در وبسایت رسمی دبلیودبلیوئی یعنی WWE.com اعلام شد که گُلداست و کودی رودز در مسابقه آغازین رویال رامبل مقابل "دِ نو اِیج اَوت لاز"(بیلی گان و دِ رُود داگ) از کمربند تگ تیم خود دفاع خواهند کرد. گان و داگ در یک مسابقه بدون عنوان مقابل برادران رودز در اسمک داون ۱۷ ژانویه، بخاطر دخالت ویکی گررو به پیروزی رسیدند. در راو ۲۰ ژانویه اعلام شد که دنیل براین در رویال رامبل مقابل بری وایت قرار می گیرد. دشمنی بر این و خانواده وایت از اکتبر ۲۰۱۳ آغاز شد. در راو ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، بر این که ظاهراً تسلیم شده بود اعلام کرد که به خانواده وایت می پیوندد. در راو ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴، (بعد از اینکه بر این و بری وایت مقابل دِ اوسوس در مسابقه "قفس پولادین" شکست خوردند)، بر این به وایت حمله کرد و در نهایت هم در پاسخ به کلّ تماشاگران حاضر در ورزشگاه که یکصدا فریاد "!YES! YES! YES" سر می دادند، ضربه فینیشِر یا تمام کننده خودش یعنی ضربه زانو را به او زد. در راو هفته بعد، بر این توضیح داد که پیوستنش به خانواده وایت یک نقشه بود تا به درون خانو
اده نفوذ کرده و فرصت مناسب برای انتقام را پیدا کند و همچنین اعلام کرد که در رویال رامبل طی مسابقه ای مقابل بری وایت قرار می گیرد. بازخورد. نارضایتی تماشاگران حاضر در ورزشگاه پیتزبِرگ از رویال رامبل به قدری بود که به عنوان یکی از مهم ترین خبرهای این "PPV" منتشر شد و دو ساعت آخر برنامه ناامیدکننده توصیف شد. طی مسابقه جان سینا و رندی اورتن، تماشاگران فریاد می زدند "این افتضاحه!" یا دنیل بر این را تشویق می کردند. تماشاگران به تشویق بر این در مسابقه رویال رامبل سی نفره هم ادامه دادند تا جاییکه وقتی ری میستریو (که اغلب شخصی محبوب بین تماشاگران است) به عنوان سی اُمین نفر وارد شد و احتمال وارد شدن بر این از بین رفت، تماشاگران باز هم بر این را تشویق کرده و میستریو را هو کردند و وقتی که او از رینگ بیرون انداخته شد به شادمانی پرداختند. وقتی سه نفر در رینگ باقی ماندند هم تماشاگران به هو کردن ادامه دادند ولی وقتی که فقط رومن رِینز و باتیستا باقی ماندند آن ها به تشویق رِینز پرداختند (که طی سال گذشته شخصیتی منفی بوده است) و باتیستا را هم بعد از پیروزی اش هو کردند. بعد از اینکه برنامه از پخش زنده خارج شد باتسیتا حرکت دنیل بر
این را به تمسخر گرفت و به تماشاگران هم با انجام حرکاتی بی احترامی کرد. اِرون آستِر از روزنامه "The Baltimore Sun" نوشت میستریو «بیشتر از تمام عمر کاری اش را در این "PPV" هو شد»، و در مورد باتیستا هم «از آنجایی که قرار بود چهره مثبت باشد اما هو شد، تا جایی که به یاد دارم از همه برندگان رویال رامبل بیشتر هو شد؛ حتی از وینس مک ماهون که رویال رامبل سال ۹۹ را بُرد.» طرفداران سراغ شبکه های اجتماعی رفتند تا از این طریق نارضایتی خود را از رویال رامبل ۲۰۱۴ اعلام کنند. به گزارش "BBC" بخاطر کنار گذاشته شدن بر این از مسابقه رویال رامبل، «بسیاری از مردم در شبکه های اجتماعی مانند توییتر با عباراتی همچون #RoyalRumble, #WWE and Daniel Bryan عصبانیت خود را نشان دادند». "The Herald &amp; Review" واکنش بینندگان به این مسابقات را "کابوس روابط عمومی دبلیودبلیوئی" و صفحه فیسبوک دبلیودبلیوئی را پُر از نظراتی همچون "بدترین پی-پی-وی دبلیودبلیوئی" و "اشتباه دبلیودبلیوئی" توصیف کرد و در اشاره به WWE Network نوشت "no Bryan, no buy". میک فولی به انتقاد از مدیریت شبکه های اجتماعی توسط دبلیودبلیوئی پرداخت و گفت: «هرگز اینقدر از یک پی پِرو
یو زده نشده بودم». بر این هم در پاسخ به هوادارانش، در توییتر خود نوشت: «آنها می خواهند ما را از نقطه اوج دور نگه دارند ولی برای همیشه که واکنش ها را نمی توانند رد کنند. همچنان نظر خودتان را اعلام کنید.» دِیل پلامِر و نیک تایل واک از وبسایت "Canadian Online Explorer" به کل برنامه نمره ۶٫۰ از ۱۰ دادند. مسابقه وایت-براین نمره «خارق العاده» ۹٫۵ از ۱۰ گرفت، رقابت سینا-اورتن مسابقه ای «درهم و برهم» توصیف شد که «برای هیچکدام از دو ورزشکار عملکرد عالی نبود» و نمره ۴٫۰ از ۱۰ گرفت، ضمن اینکه مسابقه لزنر-بیگ شو نمره ۱٫۰ از ۱۰ گرفت. آن ها این مسابقات را «ناجور» توصیف کرده و گفتند «نارضایتی تماشاگران حاضر در کانسِل اِنِرجی سِنتِر و همه کسانی که این "PPV" را تماشا کردند بعد از پایان مسابقه "رویال رامبل" تا مدت ها در ذهن همه طرفداران خواهد ماند». جیمز کادوِل از "Professional Wrestling Torch Newsletter" به مسابقه "رویال رامبل" نمره ۲٫۵ از ۵ داد و گفت: «خب، این مسابقه اثر عکس پیدا کرد». او نوشت «رامبل تا سه چهارم خوب پیش رفت اما به یکباره در پایان از مسیر خارج شد»، و برنده رامبل یعنی باتیستا را «ناآماده» خواند. کادوِل همچنین
به مسابقه بری وایت و دنیل براین نمره ۴٫۰ از ۵ داد و آن را «بهترین مسابقه تلویزیونی دبلیودبلیوئی برای برِی» و «عملکرد زیبای دو ورزشکار در مقابل تماشاگران پرشور» توصیف کرد. کادوِل به مسابقه لزنر و شو نمره ای نداد با این توضیح که بیگ شو زود مصدوم شد و مسابقه کوتاهتر از آن بود که نمره ای دریافت کند. او به مسابقه سینا-اورتن هم نمره ۲٫۰ از ۵ داد. بنجامین تاکِر که او هم نویسنده "Professional Wrestling Torch Newsletter" است و در ورزشگاه حضور داشت به کل مسابقات نمره ۶٫۰ از ۱۰ داد و گفت: «برنامه زیبا آغاز شد ولی به مرور جریان درست خود خارج شد». تاکِر دربارهٔ مسابقه "رامبل" گفت: «دو-سوم ابتدایی این مسابقه خوب بود مخصوصاً با وارد شدن افراد به رینگ»، «تا اینکه در نیم ساعت آخر مسابقه، یک سری از کشتی گیران با کیفیت پایینتر وارد رینگ می شدند». تاکِر گفت: «بنظرم رومن رینز ستاره میدان بود و حتی باتیستا رو هم به حاشیه برده بود در حالیکه باتیستا… چطور بگم… یک کشتی گیر پیر بازنشسته به نظر میومد. رومن رینز واقعاً مثل یک غول بود.» در مورد مسابقه اول، تاکر گفت: «سرعت بالای بازی از ویژگی های رفتاری ورزشکاران نکاست؛ بلکه بری وایِت ویژ
گی های رفتاری خودش را در حین انجام یک بازی سریع حفظ کرد». تاکِر در مورد سایر مسابقات انجام شده نوشت: «لزنر واقعاً مانند یک حیوان سبع بود»، درحالیکه «سینا و اورتن با هم ضعیف ترین مسابقه عمرشان را به نمایش گذاشتند. هیچ داستانی برایشان وجود نداشت» و «شاهد هیچ خلاقیتی هم نبودیم». پسایند. در ابتدای شو راو شب بعد، استفنی مک ماهون و تریپل اچ و دنیل براین داشتند دربارهٔ کنار گذاشته شدن بر این از مسابقه "رامبل" شب پیش صحبت می کردند که دنیل بر این گفت رامبل گذشته و کاریش نمی توان کرد اما او باید در مسابقه الیمینیشن چمبر که در "PPV" الیمینیشن چمبر برگزار می شود و پیش از آن حضور سینا و شیمس در آن قطعی شده بود حضور داشته باشد. بعدتر در همان شب، جایی که باتیستا و اورتِن با هم در رینگ بحث می کردند تماشاگران بدون توجه به آن دو، به تشویق و صدا زدن نام دنیل بر این پرداختند تا اینکه پُل هیمن و براک لزنر وارد شدند و گرچه همیشه شخصیتی منفی در برنامه ها هستند، تماشاگران به تشویق آن ها پرداختند تا موضوع اصلی که در مورد اورتِن و باتیستا بود زودتر پایان یابد. سی ام پانک در "راو" حضور نیافت و حتی اسمش هم در برنامه آورده نشد. علی رغم ت
بلیغات انجام شده در روز سه شنبه مبنی بر حضور وی در اسمک داون، پانک حتی در "اسمک داون" هم مقابل تماشاگران حضور نیافت. روز چهارشنبه WWE.Com هرگونه تبلیغات مبنی بر حضور پانک در ایوِنت های بعدی را لغو کرد. به گزارش "Wrestling Observer"، پانک بعد از اینکه به وینس مک ماهون اطلاع داد که دارد «به خانه بازمی گردد» به صورت واقعی از دبلیودبلیوئی خارج شد. ترتیب واردشوندگان و شکست خوردگان در مسابقه رویال رامبل. (*) - کین که دوباره بازگشت و پانک را از رینگ بیرون انداخت، خودش قبل از آن توسط پانک بیرون انداخته شده بود.
زندگی نامه. اسلاف رحیم خان از آن سوی ارس به نواحی قره داغ کوچانده شده بودند. رحیم خان فرزند حاج علیخان، از سران عشایر چلبیانلو قره داغ بود. رحیم خان در سال ۱۲۹۷ قمری به حکم مظفر الدین شاه، که آن زمان بعنوان ولیعهد در تبریز ساکن بود، به حکومت ساوجبلاغ منصوب شد. در دوران پادشاهی مظفر الدین شاه، او با درجه میرپنجی و لقب نصرت السلطان حاکم مطلق آذربایجان و رئیس طایفه چلبیانلو بود مجلس شورای ملی به سوگند وفاداری رحیم خان اعتماد کرده او را در راس سپاهی با تجهیزات کامل مأمور سرکوبی اشرار شاهسون و کرد به آذربایجان اعزام کردند. رحیم خان به محض رسیدن به اردبیل در آنجاآرامش بپا کرد درگذشت. در ۱۷ رمضان ۱۳۲۹ رحیم خان به حکم انجمن ایالتی تبریز در یکی از راهروهای ارگ تبریز به ضرب چند گلوله کشته شد.
کریس هانی (زاده۲۸ ژوئن ۱۹۴۲ –درگذشته ۱۰ آوریل ۱۹۹۳) رهبر حزب کمونیست آفریقای جنوبی بود. وی در روز ۱۰ آوریل ۱۹۹۳ در ۵۰ سالگی در یوهانسبورگ به دست یک (پناهنده) ضدکمونیست لهستانی کشته شد و قاتل بعداً اعتراف کرد که افراطیون سفیدپوست او را برای ارتکاب این قتل اجیر کرده بودند. هانی که بیشتر عمر خود را در مبارزه و از جمله مبارزه مسلحانه و فرار از این کشور به آن کشور گذرانده بود پس از فروپاشی شوروی به نوسازی سوسیالیسم آفریقایی همت گمارد و موفق شد که اعضای حزب کمونیست را به جای ریزش افزایش دهد و همین امر باعث شد که دشمنان بین المللی پیدا کند. ترور وی باعث خشم شدید در میان مردم شد و این جریان باعث گردید که رژیم آپارتاید برای جلوگیری از جنگ داخلی مجبور به مذاکره با نلسون ماندلا گردید و با کمک ماندلا موفق شد که مردم را آرام کند. نتیجه مذاکرات با ماندلا تشکیل دولت وحدت ملی در آفریقای جنوبی بود.
حبیب الله آقازاده(متولد:۱۲۶۲ش،ارومیه-مرگ:۱۳۳۹ش،تبریز) روزنامه نگار و سیاستمدار معاصر ایرانی است. آقازاده در سال ۱۲۶۲ش از پدر و مادری از ایل افشار در ارومیه زاده شد.پدرش از طایفه ایمانلو و مادرش از طایفه گوندوزلو بود.او هیئت نشر معارف را در سال ۱۳۲۸ق با کمک عده ای از روشنفکران ارومیه چون محمود غنی زاده تشکیل داد.در این اوقات مدیریت داخلی نشریه فریاد را به عهده گرفت. او به دلیل افشای ماهیت روس ها در ایران در این نشریه تحت تعقیب قرار گرفت و به سفارت عثمانی پناهنده شد.به کمک حاکم ارومیه از آنجا به تهران رفت سپس به تبریز رفته و در سال ۱۳۰۷ به عنوان نماینده مجلس موسسان انتخاب شد.
کردستان مجله ای ماهانه، به زبان های کردی و ترکی بود که بین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ در ارومیه به سردبیری عبدالرزاق بدرخان و صاحب امتیازی اسماعیل آقا سیمیتقو منتشر می شد.
عبدالرزاق بدرخان (۱۸۶۴–۱۹۱۸) از روشنفکران و ملی گرایان معاصر کرد است. تأسیس نشریه کردستان در ارومیه و تأسیس اولین مدرسه کردی در شهر خوی به کمک سمکو از اقدامات اوست.
جلگه ارومیه یا دشت ارومیه منطقه ای است به وسعت ۷۰ کیلومتر در ۳۰ کیلومتر که در غرب دریاچه ارومیه واقع شده است. گستره. این جلگه یا دشت به دو منطقه شمالی و جنوبی تقسیم می شود. قسمت جنوبی جلگه از شهر ارومیه آغاز می شود. ساختار. جلگه های شرق منطقه ارومیه دارای خاک های رسی هستند که در دوره هولوسن تشکیل شده اند. در این هنگام، ذرات ریز خاک و در حدود اندازه ذرات رس باعث ایجاد تشکیلات آبرفتی یا تشکیلات رسوبی رودخانه ای شدند. در گذشته، بخشی از جلگة ارومیه زیر آب دریاچه ارومیه بوده است؛ برای نمونه، در آغاز پلیوسن گستره دریاچه به دو برابر مساحت فعلی می رسیده و سطح آب آن تا حدود ۳۰ متر مرتفع تر از ارتفاع فعلی بوده است. امروزه به دلیل تأثیر آب شور دریاچه، بخش گسترده ای از زمین های اطراف دریاچه شور و باتلاقی شده اند و به تدریج از وسعت دریاچه کم می شود و به سطح زمین های شور و باتلاقی اضافه می شود. ضخامت رسوب های آبرفتی ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر می باشد.
جزیره سالامیس (به یونانی: Σαλαμίνα) بزرگ ترین جزیره یونان واقع در خلیج سارونیک است. این جزیره ۲ کیلومتر از کرانه پیره و ۱۶ کیلومتر از غرب آتن فاصله دارد. شهر اصلی جزیره، سالامینا است که در کرانهٔ رو به غرب خلیج سالامیس قرار گرفته و به خلیج سارونیک رو دارد. بندر اصلی این جزیره پالوکا است که دومین بندر بزرگ یونان پس از پیره به شمار می رود.
اومخونتو وسیزوه (به معنای «نیزه ملت»، و نیز با علامت اختصاری “MK”) شاخه نظامی کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی است. نلسون ماندلا یکی از بنیانگذاران آن بود. جدایی پان آفریکانیست ها. در سال ۱۹۵۹، پس از آنکه بیشتر آفریکانیست ها، با حمایت مالی از غنا و پشتیبانی چشمگیر سیاسی از جانب باسوتو مستقر در ترنسوال از این کنگره جدا شده و تحت رهبری رابرت سوبوکوه و پوتالکو لبالو، کنگره پان آفریکانیست را تشکیل دادند کنگره ملی آفریقا بیشتر حمایت نظامی خود را ازدست داد. پس از قتل عام حامیان کنگره پان آفریکانیست، در مارس ۱۹۶۰، و تحریم کنگره پان آفریکانیست و کنگره ملی آفریقا، کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی به متابعت از جنبش مقاومت آفریقا (شورشیان لیبرال) و کنگره پان آفریکانیست پرداختند. لوتولی، که متهم به بی اعتنایی شده بود، به حاشیه کشانده شد. کنفرانس فراگیر آفریقا. کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی به کنفرانس فراگیر آفریقا در سال ۱۹۶۱، که تمامی احزاب در آن گرد آمدند تا به راهبرد مشترکی دست یابند متوسل شدند و در این کنفرانس ماندلا با اعلام تشکیل (اومخونتووه سیزوه)، که بر اساس ایرگو، نهضت چریک
ی یهودیان، تشکیل شده و رهبری آن را ماندلا و دنیس گلدبرگ، لیونل «راستی» برنشتاین، و هارولد ولپه فعالان یهودی حزب کمونیست آفریقای جنوبی بر عهده داشتند دعوت به مبارزه نظامی کرد. ترک کشور. پس از آن نلسون ماندلا پنهانی کشور را ترک کرد و با رهبران آفریقا در الجزایر و دیگر نقاط دیدار کرد. ماندلا که از پی بردن به عمق حمایت از کنگره پان آفریکانیست و عقیده عموم مبنی بر آنکه کنگره ملی آفریقا یک انجمن کوچک وابسته به قبیله خهوسا و تحت کنترل سفیدپوستان کمونیست قرار دارد شگفت زده شده بود، به آفریقای جنوبی بازگشت و مصمم شد تا بخش ملی گرای آفریقا را در اتحاد کنگره تقویت کند. تصور بر این است که بحث ماندلا بر سر این مسئله منجر به دستگیری وی در نزدیکی هوویک شد. ویلیام بلوم، یکی از کارکنان سابق وزارت امور خارجه آمریکا، گفته است سازمان سیا محل اختفای ماندلا را به پلیس اعلام کرده بود. ماندلا رهبر شاخه نظامی ANC. در سال ۱۹۶۱، نلسون ماندلا رهبری (اومخونتو وسیزوه) شاخه نظامی کنگره ملی آفریقا (ANC) را که خود یکی از بنیانگذاران آن بود بر عهده گرفت. او مبارزات خرابکاری علیه اهداف نظامی و دولتی را رهبری کرده، و طرح هایی تدوین کرد تا در صو
رتی که خرابکاری نتوانست به آپارتاید خاتمه دهد به جنگ چریکی متوسل شود. چند دهه بعد، خصوصاً در دهه ۱۹۸۰، اومخونتو وسیزوه تبدیل به جنگ چریکی علیه رژیم حاکم شد. ماندلا همچنین در خارج از کشور مبادرت به جمع آوری کمک های مالی برای MK کرد، و در دیدار با برخی از دولت های آفریقا ترتیباتی برای آموزش شبه نظامی داد. دستگیری و زندانی شدن ماندلا. در ۵ اوت ۱۹۶۲، ماندلا پس از هفده ماه گریز دستگیر شده و در دژ ژوهانسبورگ زندانی شد. ویلیام بلوم، یکی از کارکنان سابق وزارت امور خارجه آمریکا، گفته است سازمان سیا محل اختفای ماندلا را به پلیس اعلام کرده بود. سه روز بعد، در حضور ماندلا در دادگاه وی متهم به رهبری اعتصاب کارگران در سال ۱۹۶۱ و ترک غیرقانونی کشور شد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۲، ماندلا به پنج سال زندان محکوم شد. دو سال بعد در ۱۱ ژوئن ۱۹۶۴، به اتهام شرکت ماندلا در کنگره ملی آفریقا (ANC) برای وی حکم دیگری صادر شد. دستگیری رهبران کنگره ملی آفریقا. در حالیکه ماندلا در زندان بود، پلیس در ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۳، رهبران کنگره ملی آفریقا را در مزرعه لیلیسلی، در ریوونیا، واقع در شمال ژوهانسبورگ دستگیر کرد. ماندلا نیز به محاکمه ریوونیا کشانده شد، و در
این روند ماندلا، احمد کاترادا، والتر سیسولو، گووان مبکی، آندرو ملانجلی، ریموند مهلابا، الیاس موتسوئالدی، والتر مکوایی (که در حین محاکمات از زندان گریخت)، آرتور گلدریچ (که قبل از محاکمه از زندان گریخت)، دنیس گلدبرگ و لیونل «راستی» برنشتاین توسط قاضی پرسی یوتار متهم به خرابکاری و اتهاماتی معادل خیانت، که اثبات آن برای دولت ساده تر بود شدند. ماندلا در دادگاه. ماندلا در بیانیه خود که از جایگاه متهم در آغاز جلسه دفاع خود در محاکمه ۲۰ آوریل ۱۹۶۴ در دیوان عالی پرتوریا بیان کرد، به تبیین دلیل توسل کنگره ملی آفریقا به استفاده از تاکتیک خشونت پرداخت. بیانیه وی نشان می داد که چگونه کنگره ملی آفریقا تا پیش از قتل عام شارپویل سالها از طریق صلح آمیز به دنبال مقابله با آپارتاید بوده است. این حادثه که هم زمان با برگزاری همه پرسی تأسیس جمهوری آفریقای جنوبی و اعلام وضعیت فوق العاده هم زمان با ممنوعیت فعالیت کنگره ملی آفریقا بود تنها چاره ای که برای کنگره ملی آفریقا باقی گذاشت توسل به خرابکاری بود. هر اقدام دیگری معادل تسلیم بی قید و شرط بود. ماندلا به ارائه توضیحاتی در مورد طراحی Manifesto of Umkhonto در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۱
به منظور افشای شکست سیاست کنگره ملی آفریقا پس از امتناع بیگانگان از سرمایه گذاری در کشور پرداخت. اوبا این عبارات یه اظهارات خود خاتمه داد: در طول زندگی ام خود را وقف مردم آفریقا کرده ام. با استیلای سفیدپوسان مبارزه کرده ام، و با استیلای سیاهان نیز مبارزه کرده ام. به دنبال آرمان جامعه ای آزاد و دموکراتیک که همه بتوانند در آن در توازن و با فرصت هایی برابر زندگی کنند بوده ام. این آرمان من است که امیدوارم با آن زندگی کرده و بدان دست یابم. اما اگر نیاز باشد آماده ام برای این آرمان بمیرم. برام فیشر، ورنون بران، خوئل جوفه، آرتور چاسکالسون و جورج بیزوس اعضای تیم وکلای مدافع متهمان بودند. هارولد هنسون در پایان جریان محاکمه برای درخواست تخفیف در مجازات به جمع وکلای مدافع پیوست. همگی متهمان به استثنای راستی برنشتاین گناهکار شناخته شده، اما از مجازات مرگ گریخته و در تاریخ ۱۲ ژوئن ۱۹۶۴ محکوم به حبس ابد شدند. از جمله موارد اتهامات آنان می توان از این موارد نام برد: شرکت در اقدامات نظامی، خصوصاً چهار مورد اتهام خرابکاری، که ماندلا همه آنها را پذیرفت، و توطئه برای کمک به دیگر کشورها در جهت حمله به آفریقای جنوبی، که ماندلا ای
ن اتهام را نپذیرفت. ماندلا در جزیره روبن زندانی شد و از بیست و هفت سال زندان متعاقب آن هیجده سال را در این زندان به سر برد. در این زندان بود که ماندلا زندگینامه خود را، تحت عنوان راه طولانی به سوی آزادی نوشت.
مدیریت نوآوری یا مدیریت خلاقیت و نوآوری یک رشتهٔ علمی میان رشته ای است و یکی از گرایش های تخصصی علم خلاقیت نوآوری شناسی (Creanovatology) تحت عنوان خلاقیت نوآوری شناسی سازمانی مدیریتی محسوب می گردد. موضوع این رشته، مدیریت فرایندها و پدیده های خلاقیت و نوآوری در سازمان ها می باشد. مدیریت خلاقیت نوآوری به دلیل ماهیت موضوعی حوزهٔ دانشی میان رشته ای و چند تخصصی بسیار گسترده ای را شامل می گردد و با دیگر مفاهیم و رویکردهای سازمانی و مدیریتی مانند مدیریت دانش، یادگیری سازمانی، مدیریت سرمایه های فکری، مدیریت فناوری، مدیریت تحقیق و توسعه، مدیریت ارزش، مهندسی محصول جدید، مهندسی نوآوری، مهندسی سیستم، مدیریت پروژه، کارآفرینی، مدیریت کیفیت و تعالی سازمانی ارتباط زیادی دارد.