Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قهوه عربیکا گونه ای از گیاه قهوه است که در اصل در کوه های یمن در شبه جزیره عربستان رشد می کند. این گونه از قهوه در ارتفاعات جنوب غربی اتیوپی و جنوب شرقی سودان هم رشد می کند. همچنین با نام های «قهوه کوهی» و «درختچه قهوه عربستان» هم شناخته می شود. این نوع از قهوه خالص ترین قهوه موجود در دنیاست. گفته می شود قهوه عربیکا اولین گونه از گیاه قهوه است که در جنوب غربی عربستان بیش از ۱۰۰۰ سال پیش، کاشته می شده است. گستردگی و زیست گاه. درحال حاضر بیش از ۸۰ درصد عربیکا دنیا در برزیل کشت می شود و به تمام دنیا صادر می شود. تاریخچه. به دلیل رشد گیاه قهوه عربیکا در ارتفاعات، ابتدا قهوه در ارتفاعات اتیوپی، جایی که در طول سال نسبت به بقیه نقاط نوسان دمای کمتری داشت، کشت می شد. درخت قهوه عربیکا در ارتفاع حدود هزار تا دو هزار متر از سطح دریا قابلیت کشت دارد که اینگونه نسبت به شرایط آب و هوایی بسیار حساس بوده و در مقابل آفات نیز آسیب پذیر است. بیش از ۷۵ نوع قهوهٔ شناخته شده در جهان وجود دارد. تقریباً ۷۰ درصد از تولید قهوه در جهان از گونه قهوه عربیکا است که به اختصار “عربیکاً نامیده می شود. قهوه عربیکا اولین گونه کشت شده از درخت ق
هوه است که هنوز هم بیشترین سطح کشت را در سراسر جهان به خود اختصاص داده و بین مردم نیز دارای طرفداران زیادی است. این گونه به طور چشمگیری نسبت به سایر قهوه های تجاری، کافا کایفورا یا روبوستا دارای برتری است. اگرچه این قهوه خاص و بومی اتیوپی بود ولی در حال حاضر یافتن این بوته در اتیوپی یک اتفاق نادر است. نکته جالب در مورد قهوه عربیکا آن است که این قهوه تنها گیاهی از این خانواده است که دارای ۴۴ کروموزوم (chromosomes) می باشد. آرایه شناسی. گیاه قهوه (با نام علمی:Coffea) سرده ای است از گیاهان گلدار از خانواده روناسیان که در نواحی گرمسیری رشد می کند. چالش ها و مسائل محیطی. تولید و مصرف عربیکا همراه با چالش ها و مسائل محیطی نیز همراه است. تغییرات اقلیمی، نیاز به مقدار زیادی آب در کشت این گیاه و مسائل مرتبط با تجارت عادلانه می تواند بر زمینه های مختلف مرتبط با قهوه عربیکا تأثیر بگذارد. برنامه ریزی مستمر و اقدامات بهینه سازی می تواند به حفظ تعادل بین تولید قهوه و حفاظت از محیط زیست کمک کند.
شان کریستوفر استون یا شان علی استون (زاده: ۲۹ دسامبر ۱۹۸۴، نیویورک سیتی) بازیگر، کارگردان و تهیه کننده آمریکایی است. وی فرزند الیور استون کارگردان آمریکایی برنده اسکار است. پس از پذیرش دین اسلام و مذهب شیعه در بهمن ۱۳۹۰ در کشور ایران، نام او در بسیاری از خبرگزاریهای دنیا مطرح شد. حضور در همایش هالیوودیسم و سینما. وی در بهمن ۱۳۹۰ در حاشیه برگزاری جشنواره فیلم فجر در دومین «همایش هالیوودیسم و سینما» شرکت کرد. در این جشنواره از پدر وی الیور استون بخاطر فیلم هایی که پیرامون جنگ ویتنام ساخته بود نیز تجلیل گردید. مسلمان شدن. دوست ایرانی وی بهرام حیدری (کارگردان ایرانی الاصل هالیوودی) وی را تا ورود به تشیع همراهی و مقدمات حضورش را در ایران و اصفهان نیز فراهم کرد. استون که جهت شرکت در کنفرانسی به ایران سفر کرده بود در روز ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ در دفتر محمدعلی ناصری در اصفهان شهادتین خوانده و مسلمان شد. وی گفت: «... من شجاعت و معرفت رسول خدا را می فهمم و به همین دلیل نیز مسلمان شدم.» وی با اشاره به اینکه مذاهب دیگر هم مانند اسلام یک خدا را می پرستند، تأکید کرد: وی نام «علی» را پس از ورود به اسلام برگزید. خبر مسلمان شدن او از س
وی بسیاری از رسانه های بین المللی از جمله خبرگزاری رویترز، خبرگزاری فرانسه، یاهو! نیوز، هالیوود ریپورتر و… پوشش داده شد. بازتاب ها. وی پس از بارگشت به آمریکا از سفر ایران، به برنامه The O'Reilly Factor در تلویزیون فاکس نیوز دعوت شد. وی در این برنامه گفت که از مواضع رئیس جمهور ایران پیرامون هولوکاست سوءبرداشت شده است. وی همچنین گفت که با برنامه هسته ای ایران موافق است. تکذیب. استون مصاحبه ای با سی ان ان انجام داد که در آن از عبارت «پذیرش محمد» به جای «تغییر مذهب» سخن گفته بود. او در این مصاحبه گفته بود: به دنبال این مصاحبه برخی منابع این مسئله را به عنوان تکذیب مسلمان شدن او عنوان نمودند. از جمله برنامه صرفاً جهت اطلاع که از بخش خبری ۲۰:۳۰ شبکه دوم صدای و سیمای ایران پخش می شود در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۹۰ مسلمان شدن شان استون را تکذیب کرد. این در حالی بیان می شد که وی پیش تر نیز در مصاحبه با شبکه خبری فاکس از همین عبارت استفاده نموده بود و از پذیرش اسلام و یکی بودن خدای مسلمانان با خدای مسیحیان و یهودیان سخن رانده بود: بنا به گفته رسانه های داخل ایران، اندکی پس از این برخی وبگاه های خبری از نامه ای خبر دادند که در
آن استون خطاب به برنامه صرفاً جهت اطلاع این ادّعای برنامه را نادرست خوانده بود و بر مسلمان بودن خود و انتخاب نام اسلامی «علی» تأکید کرده بود: فعالیت در سینمای ایران. بازی در فیلم متهم. وی پس از سفر به ایران که به دعوت کمپانی «ریل نایتز» صورت گرفت و مذاکره با علی شاه حاتمی کارگردان ایران بازی در یک فیلم ایرانی به نام متهم که در کانادا و ایران ساخته می شود را پذیرفت. او در این فیلم نقش یک جوان ایرانی و مسلمان را بازی می کند که برای تحصیل به کانادا می رود، اما پس از خودکشی یک سرمایه دار توسط یک پلیس نژادپرست به قتل وی متهم می گردد. فیلم به موضوع مشکلات مسلمانان و ایرانیان مهاجر می پردازد. سیدجلال چاوشیان تهیه کنندگی این فیلم را بر عهده دارد و شرکت «ریل نایتز» تهیه و پخش بین المللی این فیلم را بر عهده دارد. فیلمنامه توسط بهرام حیدری نوشته و توسط اسکات فرانک (فیلمنامه نویس آمریکایی و دستیار استیون اسپیلبرگ)، جف براون و علی شاه حاتمی بازنویسی شده است. ساخت پنج فیلم مستند. وی اعلام کرد که در حال ساخت ۵ فیلم مستند با موضوعاتی پیرامون عاشورا، مولانا، جن و حمله آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران در سال ۱۳۶۷ است. این فیل
م «ندامت» نام دارد. وی گفت که:
قطعنامه ۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۲ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ قیمومت از مناطق استراتژیک است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۴ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. پیرو این قطعنامه شورای امنیت در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۷ قیمومت جامعه ملل رسما توسط سازمان ملل متحد لغو شد و بر پایه بندهای توافق امانی ملل، ایالات متحده آمریکا را مسئول مدیریت بر آبخوست های قیمومت اقیانوس آرام جنوبی دانست و آنرا قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام نامید.
قطعنامه ۲۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ رخدادهای تنگه کورفو است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۷ام با ۸ رای موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اشغال یونان توسط بریتانیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۱ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۲ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ ژوئن ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ قوانین موقت آئین دادرسی شورای امنیت است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۷۳ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اشغال یونان توسط بریتانیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۷۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۴ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۴ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ اوت ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ روش کار شورا است. این قطعنامه طی نشست ۱۹۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اشغال یونان توسط بریتانیا است. این قطعنامه طی نشست ۲۰۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ اکتبر ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۰۷ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۲۹ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ نوامبر ۱۹۴۷ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۱۹ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۳۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۴۸ تصویب شد، دربارهٔ مسئله هند و پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۲۹ام با ۹ رای موافق، بدون رای مخالف و ۲ رای ممتنع تصویب شد. شورای امنیت از دولت های هند و پاکستان خواست که از هرگونه تشدید اوضاع در کشمیر خودداری کنند و از هر وسیله ای برای بهبود آن استفاده کنند.
قطعنامه ۳۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۳۰ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۹ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۹ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ مارس ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۶۳ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۷ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۷ام با ۹ موافق، بدون مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل: میانمار است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۹ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۷۹ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۲۸۶ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۲۸۷ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۴۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۰۲ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۱۰ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ ژوئن ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۳۱۲ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ انرژی اتمی: کنترل بین المللی است. این قطعنامه طی نشست ۳۲۵ ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ جولای ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۳۱ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ جولای ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۳۸ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۴۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۵۴ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۵۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ دیوان بین المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۳۶۰ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۵۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ اکتبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۶۷ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامهٔ ۶۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۸ تصویب شد. در این قطعنامه تصمیم گرفته شد تا کمیته ای متشکل از بریتانیا، جمهوری چین، فرانسه، بلژیک و جمهوری سوسیالیست اوکراین نسبت به اصلاحات و تجدیدنظر در پیش نویس قطعنامهٔ دوم که در سند S / 1059 / Rev.2 ایجاد گردد و پیش نویس قطعنامه مجدد به شورا ارایه شود. قطعنامه بدون رأی تصویب شد.
قطعنامه ۶۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ نوامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۷۷ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۸۱ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۲ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۵ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۶ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۴۰۶ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ فوریه ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۰۸ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۶۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ مارس ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: اسرائیل است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۴ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ مارس ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ قیمومت از مناطق استراتژیک است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ اوت ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۴۳۷ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ دیوان بین المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۴۳۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ اوت ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۴۳۷ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ انرژی اتمی: کنترل بین المللی است. این قطعنامه طی نشست ۴۴۷ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ هزینه های سفر و کمک هزینهٔ معاش برای نمایندگان جایگزین در برخی از کمیسیون های شورای امنیت است. این قطعنامه طی نشست ۴۴۸ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ اکتبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ هزینه های آیندهٔ ناظران نظامی سازمان ملل متحد در اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۴۴۹ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ اکتبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۰ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ اکتبر ۱۹۴۹ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۷۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۴۶۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۰ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ روش کار شورا است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۲ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۳ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۴ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۷ جولای ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ شکایت جمهوری کره (کره جنوبی) از دیکتاتوری جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره شمالی) به دلیل تجاوز به مرزهای این کشور بود. در این قطعنامه این تجاوز مخل امنیت بین الملل دانسته شده و مقرر شد که کشورهای عضو سازمان ملل تحت فرمان آمریکا نیروهای حافظ صلح به کره ارسال کنند. همچنین از آمریکا خواسته شد که این حرکت نظامی در زیر پرچم سازمان ملل متحد انجام شود و در انتها آمریکا ملزم به ارائه گزارش کامل در این مورد به سازمان ملل متحد شد. این قطعنامه طی نشست ۴۷۶ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد. کشورهای بریتانیا، جمهوری چین (تایوان)، کوبا، اکوادور، فرانسه، نروژ، ایالات متحده آمریکا این قطعنامه را تأیید کردند و سه کشور پادشاهی مصر و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و هند رای ممتنع دادند. نماینده شوروی در این جلسه غایب بود و علت غیبتش اعتراض به حق وتو تایوان به جای جمهوری خلق چین بود.
قطعنامه ۸۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ جولای ۱۹۵۰ (۸ مرداد۱۳۲۹) تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۹ ام با ۹ رای موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۵۰۳ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ دعوت از نمایندگان جمهوری خلق چین و تایوان در مورد حمله مسلحانه تایوان است. این قطعنامه طی نشست ۵۰۶ام با ۷ موافق، ۳ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۸ نوامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۰ام با ۸ موافق، ۲ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۸۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ نوامبر ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۴ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۵۳۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۵۳۹ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۸ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ دیوان بین المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۸ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ سپتامبر ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۵۸ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۵۶۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۹۵۲ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۵۷۱ام تصویب شد.
قطعنامه ۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۵۲ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۶۱۱ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ دیوان بین المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۶۱۸ام تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۶۳۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
بداق سلطان یا بداغ سلطان فرزند شیر خان از نوادگان صارم بگ مکری است. وی یکی از سرداران صفویه و حکمران مهاباد در آن زمان بوده است که به واسطه آثار ارزشمند تاریخی که از خود به جای گذاشته نام وی به درخشندگی خاصی نسبت به اسلاف و اخلاف خویش دارد. بداغ سلطان از سال ۱۰۶۰ تا ۱۱۱۱ هجری قمری حکمران منطقهٔ عمومی مهاباد با وسعت زیادی بوده وی نه تنها حکمران مهاباد بوده بلکه پهنهٔ حکمرانی او از دامنه کوه (قندیل) مرز ایران و عراق تا مراغه در آذربایجان شرقی و از آنجا تا ارومیه گسترش داشته و در دامنهٔ کوه ییلاقی قندیل مرتع و چراگاه و اغنام و احشام داشته است. بداق سلطان ابتدا درمیرآباد ساکن شد و سپس محل امروزی مهاباد را (که در آن زمان سابلاغ نامیده می شد) به عنوان مرکز قلمرو مکری انتخاب کرد. در سال ۱۰۶۰ ه . ق، بداق سلطان با شاه عباس دوم صلح کرد و شهر مهاباد را که درگیرو دار جنگها مدتی متروک و مخروب مانده بود بار دیگر آباد ساخت، بداق سلطان ابتدا مسجد جامع را در شهر بنا کرد که سنگ نبشته آن حاکی از اتمام ساختمان در سال ۱۰۸۹ ه .ق است. قبل از مسجد جامع (مسجد سور)، پل بزرگی نیز موسوم به پل سرخ (پردی سور) در سال۱۰۸۴ بر رودخانه مهاباد
احداث نموده بود، مسجد در حال حاضر جهت برگزاری مراسمات مذهبی از جمله نماز جمعه مورد بهره برداری قرارگرفته وپل به دلایل نامعلومی علیرغم عدم هیچگونه مزاحمتی، در زمان احداث سد مهاباد تخریب گردید. از دیگر اقدامات ارزشمند وی احداث کتابخانه ای بزرگ است که آن را وقف دوستداران و شیفتگان علم و دانش کرد. از جمله اقدامات دیگر او سد رودخانه ساوجبلاغ، قنات شهر، کاروانسراهای متعدّد، حمّام و … را می توان نام برد که بسیاری از آن ها از بین رفته است. از دیگر آثار منسوب به دوره وی پل بداغ سلطان و بندهای لج و داره لک می باشد. کوخی کورته ک در روستای رفته (جاده مهاباد به سردشت) نیز از آثار منسوب به وی می باشد بداق سلطان یا بداغ سلطان که نام وی در تاریخ اجتماعی منطقه همیشه به نیکی برده شده در زمان شاه سلیمان صفوی می زیسته است و بسیار مورد توجه و احترام او بوده و نزد مردم به علت خدماتی که به آن ها و خاک مکری انجام داده محبوبیت زیادی داشته است. در زمان معاصر طایفه خانه بگی (آغلیان) از نوادگان بداق سلطان به ترتیب:بداق سلطان، موسی سلطان، خانه بگ هستند. اسامی پسران بداق سلطان: عبدالله بگ، سهراب خان، موسی سلطان، ایوب بگ، بهرام بگ، یحیی بگ
اسامی همسران بداق سلطان: زلق خانم، زرین (زیرین) خانم، ایلخان خانم اسامی دختران بداق سلطان: نیلوفر، پریزاد، پیکر، گوهر، ماه جهان گفته می شود بداق سلطان در سال ۱۱۱۲ در یکی از جنگ های صفوی (شاه سلطان حسین) در نزدیکی ایروان کشته شد. اما در هنگام خاکبرداری و نظارت بر بازسازی مقبره بداق سلطان تکه ای از لوح شکستهٔ با ذکر تاریخ سال ۱۱۱۱ هجری قمری یافته شده است که برخی با استناد به این سند مدعی اند که بداق سلطان این مرد نامی در سال ۱۱۱۱ هجری قمری رخت از جهان بربسته است. جسد وی را به خاطر خدمات گرانبهایش به مهاباد آوردند و در آن جا دفن کردند و آرامگاه فعلی بداق سلطان مکری در مهاباد قرار دارد.
قطعنامه ۱۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ نوامبر ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۶۴۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.