Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سید عبدالاعلی موسوی سبزواری(زاده ۱۲۸۹ سبزوار – درگذشته ۱۳۷۲ نجف) فقیه، فیلسوف، اصولی، مرجع تقلید شیعه امامیه، مفسر قرآن، عارف نامدار، متکلم، محدث ایرانی بود. وی از مدرسان بنام حوزه علمیه در جهان اسلام بود. از شاگردان وی می توان به سید عبدالکریم کشمیری، عبدالعزیز محقق طباطبایی، محمدآصف محسنی، قربانعلی محقق کابلی، محمدحسن اصطهباناتی، محمدصادق سعیدی، شمس الدین محمد مجتهدی نجفی اشاره کرد. تفسیر مواهب الرحمن، مهذب الاحکام، تهذیب الاصول، لباب المعارف، رفض الفضول، منها الصالحین از آثار اوست. تحصیلات. از کودکی تا سن چهارده سالگی نزد پدر و عموی خود سید عبدالله برهان مقدمات ادبیات عرب، فقه و اصول را فراگرفت سپس برای ادامه تحصیل به مشهد هجرت نمود. از سال ۱۳۰۲ به مدت هشت سال اقامت در مشهد از نزد علامه حاج میرزا عبدالجواد ادیب نیشابوری، میرزا عسکر شهیدی معروف به آقا بزرگ حکیم، سیدمحمدعصار لواسانی و حاج شیخ علی اکبر نهاوندی تعلم نمود. سپس برای ادامه تحصیل به نجف هجرت نمود. از سال ۱۳۱۰ به مدت شصت و دو سال اقامت در نجف که تا پایان عمر خویش ادامه داشت از نزد اساتیدی همچون میرزای نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی، محمدحسین اصفهانی م
عروف به کمپانی، سید ابوالحسن اصفهانی، آقا سید حسین بادکوبه ای فقه و فلسفه را تعلم نمود. همچنین تفسیر را از نزد محمدجواد بلاغی صاحب تفسیر آلاء الرحمن فرا گرفت. وی همچنین از علامه مامقانی، حاج شیخ عباس قمی اجازه روایی و اجتهادی گرفته است. وی در سال ۱۳۲۵ در سن ۳۶ سالگی توانست عهده دار تدریس خارج فقه و اصول شد و به تربیت شاگردان و دانشوران پرداخت. وی در کنار سید ابوالقاسم خوئی از تأثیرگذاران حوزه علمیه نجف بود که بعد از ایشان از سال ۱۳۷۱ عهده دار ریاست این حوزه علمیه گردید. و یکی از اقدامات بسیار مهمّ ایشان، گسیل نمایندگانی زبده به کشورهای مختلف آمریکایی، آفریقایی و آسیایی برای تبلیغ دین و حلّ مسائل و مشکلات مسلمانان ساکن آن نواحی بود. ویژگی ها. دکتر سیّد محمّد بحرالعلوم دربارهٔ وی می نویسد: «استاد بزرگوار سبزواری، از دانش های گوناگون برخوردار بود. گرچه ایشان مشهور به فقاهت بود امّا محدّث و مفسّر و اصولی نیز بود. در دانش حدیث سرآمد بود. حتّی گفته شده که ایشان توانایی و مهارت ویژه ای در بازشناسی روایات محمّدباقر (ع) از جعفر بن محمد صادق (ع) داشته است. از آن جا که بیشتر روایات از این دو رسیده، این گونه آشنایی و باز
شناسی روایات محمد باقر (ع) از جعفر بن محمد صادق (ع) خود کرامتی است که ایشان داشته و بیانگر گستره دانش و باریک اندیشی و ژرف کاوی ایشان در دانش حدیث است.» سیّد محمّد رئیسی گرگانی، مؤلّف کتاب «نم برگرفته از یم» ـ که از نزدیک موفّق به دیدار ایشان شده است ـ دربارهٔ وی می نویسد: «او چهره شناخته شده به فضیلت، علم و اخلاق بود و دریایی از عظمت روحی بر ناصیه اش هویدا. دارای سخنی نافذ بود و صدایش با قدرت و احترام برانگیز بود. حوزه درس محترم و وزینی داشت و در همان مسجد که اقامه جماعت می کرد، تدریس می نمود. سابقه ممتد در درس و تدریس داشت و پشتکار و سماجت وی در این امر، عجیب بود. وی از معدود کسانی بود که فرصت ها را از دست نداده و به کار تحصیل و علم، صرف کرده است. حتّی در ایّام تعطیل عید، به اشتغال های خاص ایّام تحصیل می پرداخت. استخوان بندی درشت و صورتی کشیده و پیشانی پهن و بلند، چشمانی نافذ توأم با مهر و عطوفت و ابروانی پرپشت و درشت و کشیده داشت، محاسنی انبوه و اندامی موزون داشت آرام و موقر راه می رفت. هنگام سلام یا جواب سلام قدری سر را به طرف پایین خم می کرد و گاهی دست را هم بر سینه می گذاشت. غالباً دو زانو می نشست و کمت
ر سخن می گفت. در حوزه علمیه نجف اشرف از پنجاه سال قبل، نماز جماعت در بین نماز جماعت های دیگر، خصوصیتی دیگر داشت. نوافل و مستحبات نمازهای یومیه را ترک نمی کرد و تهجّد و نماز شب را مقید بود. نظم و انضباط در همه ابعاد زندگی اش حاکم بود. هر هفته یک ختم کامل قرآن را تلاوت می کرد و هر شب در ساعت معینی به حرم مولی الموحدین ـ امیرالمؤمنین ـ مشرف می شد. از تذکر و امر به معروف و نهی از منکر حتّی تشویق به مستحبات و ترغیب به ترک مکروهات خودداری نمی کرد. به زیارت مراقد متبرکه معصومین (ع) علاقه عجیبی داشت و بهترین احسان و هدیه برای اموات و ذوی الحقوق را چنین می دانست که به نیابت ایشان به زیارت حسین بن علی (ع) برود یا نایب بفرستد. به زیارت عاشورا و نماز جعفر طیار و بعض ادعیه و دیگر تعبد داشت.» دوران مرجعیت. پس از وفات سید ابوالقاسم خویی در ۸ صفر ۱۴۱۳ق. سید عبدالاعلی سبزواری، مرجع تقلید شیعیان و همچنین عهده دار ریاست حوزه علمیه نجف شد. البته دوران مرجعیت تقلید وی کوتاه (یک سال) بود و وی در ۲۷ صفر سال ۱۴۱۴ق وفات یافت. کنگره سید عبد الاعلی سبزواری. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۹ و به مناسبت یکصدمین سال تولد وی کنگره ای در شهر قم و س
بزوار برگزار شد. بنای یادبود سید عبدالاعلی افقهی سبزواری پس از این کنگره در میدان کارگر شهر سبزوار نصب شد.
پل شهید سرلشکر خلبان حسین مقیمی یا پل ابریشم تهران به بلندی نزدیک به ۲۰۰ متر، پیوندِ میان بوستان بنادر و بوستان نوروز در ضلع شمال و جنوب بزرگراه همت در تپه های عباس آباد تهران را هموار می سازد. بر پایه طرح جامع زمین های عباس آباد ساخت هفت پل برای دسترسی شهروندان به امکانات اراضی عباس آباد و کاربری های فرهنگی و تفریحی آن پیش بینی شده است. این هفت پل به گذر و آمد و شد رهگذران پیاده، دوچرخه و کالسکه اختصاص خواهد داشت. پل های ابریشم و پل طبیعت بخشی از این طرح هستند که عملیات اجرایی مجموعه پل ابریشم به پایان رسیده و پل طبیعت نیز به مرحله بهره برداری رسیده است.
پولاک بیسواس (زاده ۱۹۴۱ - درگذشته ۲۹ اوت ۲۰۱۳)، از پیش گامان تصویرگری کتاب کودک در هند بود. زندگی. پولاک بیسواس پس از پایان آموزش در کالج دولتی کلکته، سال ها کار تبلیغاتی انجام می داد. پس از دریافت بورس آموزشی در زمینه گرافیک و تصویرسازی از سازمان یونسکو، برای مطالعات تکمیلی به لندن و آمستردام رفت. بیسواس در ۲۹ اوت ۲۰۱۳ در دهلی نو درگذشت.
فاینال کات استودیو یک مجموعه نرم افزاری حرفه ای تولید صوتی و تصویری است که توسط شرکت اپل برای اواس ده توسعه یافته است. فاینال کات استودیو رقیبی برای نرم افزار مدیا کامپوزر از شرکت اوید محسوب می شود. خرید فاینال کات استودیو از طریق آنلاین میسر نمی باشد. پیوند به بیرون. Final Cut Studio WebPage
ترک پد جادویی یک تاچ پد چندلمسی است که توسط شرکت اپل توسعه یافته است و در ۲۷ جولای ۲۰۱۰ معرفی شد. این ترک پد همانند ترک پدهای خانواده مک بوک پرو ولی با اندازه حدود ۸۰درصد بزرگ تر است. منابع. = =
ترک های بریتانیا یا بریتانیایی های ترک (; ) شاخه ای از ترک های استانبولی هستند که در گذر زمان به بریتانیا مهاجرت کرده اند. ممکن است ترک های بریتانیا در موطن خود زاده شده باشند، یا در بریتانیا از والدینی به صورت یک رگه و دورگه ترک متولد شده باشند. پیشینه. پیشینه نخستین مهاجرت ترک ها به دوران امپراطوری عثمانی و قرن ۱۶اُم و ۱۷اُم میلادی بازمی گردد. دیگر مهاجرت ترک ها از جزیره قبرس شروع شد، که عده ای از ترک های قبرس برای کار و بعدتر در طول جنگ قبرس، که ترک ها در حوادث کریسمس خونین مجبور به ترک خانه و کاشانه خود در قبرس شدند و به بریتانیا پناهنده و مهاجرت کردند. سپس در نیم قرن اخیر که مهاجرت های جدیدی از سوی اهالی دولت ترکیه به اروپا با ارسال نیروی کار آغاز گردید، که در این بین نیز ترکان زیادی از ترکیه به بریتانیا کوچ کردند. جمعیت. امروزه حدود ۵۰۰،۰۰۰ نفر از مردم بریتانیا را قومیت ترک تشکیل می دهد. که حدود ۳۰۰،۰۰۰ تن از آنان را ترک های قبرسی و حدود ۱۵۰،۰۰۰ را ترکان اهل ترکیه و مابقی ترک ها را گروه های کوچکی از جوامع ترک های مقدونیه، ترک های بلغارستان، ترک های رومانی، ترک های تراکیه غربی تشکیل می دهند. اخیراً تعداد
ی از ترک های آلمان و ترک های هلند نیز به بریتانیا مهاجرت کرده اند. فرهنگ. ارزش های سنتی خانوادگی در بین جوامع ترک های بریتانیا بسیار مهم در نظر گرفته می شود. به مقوله ازدواج نیز تأکید می شود. بنابراین ازدواج و داشتن خانواده به عنوان هویت ترکی به شمار می رود. والدین سعی در نگه داشتن ارزش های فرهنگی بر روی نسل جوان به عنوان حفظ ارزش های سنتی باور دارند. جوانان ترک در مدارس شروع به یادگیری زبان و ادبیات، فرهنگ رقص، غذا و تاریخ ترکی می کنند. ولی حضور در بریتانیا بالطبع باعث نفوذ فرهنگ و آمیختگی با باورهای اهالی بریتانیا می شود. زبان. زبان ترکی به عنوان زبان اصلی در میان جامعه ترک بریتانیا سخن گفته می شود، اما گویش ترکی قبرسی نیز به طور گسترده ای در میان جامعه آنان تکلم می شود. نسل اول و مهاجران اخیر اغلب زبان ترکی را روان صحبت می کنند. به دلیل آمیختگی زبان ترکی و زبان انگلیسی در بین نسل دوم و سوم ترک، به زبانی با نام "زبان آنگلو-ترکی" که نامیده می شود، باعث به وجود آمدن چنین لهجه ای در زبان آنان شده است. دین. اکثریت قاطع ترک ها را مسلمانان اهل سنت تشکیل می دهند که به عنوان بخشی از هویت ترکی خود بدان می نگرند، ولی
در بین آنان افرادی سکولار نیز یافت می شود. که عمدتاً فقدان دانش در مورد اصول اساسی اسلام در نسل جوان وجود دارد. با این حال اکثریت جوانان ترک به دین اسلام اعتقاد دارند و دین اسلام را به صورت باور سنتی که جزء ارزش های سنتی ترک ها و معمولاً به طور نمادین می نگرند. نخستین مسجد ترک ها در سال ۱۹۷۷ توسط عده ای از ترک های قبرسی در لندن و با نام مسجد شاگ لول گشایش یافت. بعدتر مسجد عزیزیه و مسجد سلیمانیه نیز توسط جامعهٔ ترک های بریتانیا بنا شد. با این حال، مساجدی در خارج از لندن نظیر مسجد سلیمیه منچستر، مسجد حمیدیه در لستر و مسجد عثمانیه در استوک-آن-ترنت توسط ترک ها ساخته شده است. رسانه. ترک ها با توجه به جمعیت نیم میلیونی، دارای رسانه های مختلفی به شرح ذیل می باشند:
سیروس آتابای (۱۵ شهریور ۱۳۰۸ – ۶ بهمن ۱۳۷۴) شاعر ایرانی-آلمانی بود. پدرش هادی آتابای، پزشک و مادرش فاطمه پهلوی ملقب به همدم السلطنه پهلوی، بزرگ ترین فرزند رضاشاه بود. زندگی. در سال ۱۹۳۷میلادی به همراه برادرش امیررضا آتابای برای تحصیل روانهٔ برلین شد. جایی که پدرش پزشکی خوانده بود.اما با شروع جنگ جهانی دوم قرار بر آن شد که دو برادر برای ادامهٔ تحصیل به سوئیس فرستاده شوند. اما به گفتهٔ آتابای از آن جا که سرپرست آن ها در انجام این امر قصور کرد، سیروس نوجوان در آلمان ماندگار شد. پس از پایان جنگ به ایران بازگشت ولی چون خواندن و نوشتن به زبان فارسی را نیاموخته بود، نتوانست در یکی از مدارس تهران و در کلاس متناسب با تحصیلات خودش ثبت نام کند.به پیشنهاد خودش راهی سوئیس شد و دورهٔ دبیرستان را در آن جا به پایان برد. اولین سروده های آتابای به سال ۱۹۵۰ در روزنامهٔ «کردار» چاپ زوریخ که ماکس رایشنر شاعر و نویسندهٔ نامدار آلمانی زبان سوئیسی دبیری صفحهٔ ادبی آن را بر عهده داشت، منتشر شدند. در سال ۱۹۵۲ به قصد تحصیل در رشتهٔ زبان و ادبیات آلمانی در دانشگاه مونیخ ثبت نام کرد ولی به شهادت دوستانش به ندرت در کلاس های درس شرکت می کر
د و باور داشت مطالعات شخصی او برایش بسیار پربارترند. سیروس از همان زمان چنان شیفته و مجذوب شعر و شاعری و مستحیل در جهان واژه ها بود که هیچ یک از دوستانش جامه ای جز ردای شاعری را برازندهٔ او نمی یافتند. از میان شاعران و نویسندگان آلمانی به کلمنس برنتانو، ادوارد موریکه، گوتفرید بن و برتولت برشت ارادتی خاص داشت و با اریش فرید شاعر اتریشی و الیاس کانتی شاعر و نویسندهٔ بلغاری تبار دوستی نزدیک داشت. به رمانتیسیست ها به دلیل کلام معجزه آسایشان عشق می ورزید و مدرنیست ها را به سبب دوری جستن از خودفریبی می ستود. او در میان شاعران زمانه اش کاملاً شناخته شده بود. چنان که گرهاردباخ لایتر می نویسد: زبان ادبی آتابای در کتاب «سر برآوردن در جایی دیگر» و به خصوص اشعار تقدیمی اش شوق مرا برانگیخت تا در ۲۳ ژوئیه شعر «برای آ. س» را بنویسم. ماکس رایشنر در کتاب «شعر زمانه ما» (مجموعه اشعار شاعران جوان آلمانی) می نویسد: «به رغم ویژگی هایی که آتابای خواهی نخواهی از فرهنگ شرقی -ایرانی با خود به همراه آورده است، می توان او را در ردیف شاعران جوان آلمانی قرار داد.» ریشارد اکسنر می نویسد: «درباره اش گفته اند که زندگی اش را وقف حرفهٔ شاعری
کرد؛ تقدیر چنین بود. او انسانی صمیمی، نسبتاً ساکت و دیرجوش بود. او استعداد این را داشت که اگر از شخص مورد علاقه اش دعوت می کرد که به ملاقاتش بیاید، در طول این دیدار دربست در خدمت او باشد. آن دوست یا میهمان می رفت و می دانست که این ساعاتی فراموش نشدنی از زندگی او بوده است. مهم نبود که این دیدار تکرار می شود یا نه. در هر حال «به امید دیدار» گفتن از «بدرود» گفتن بهتر است.چنین انسان هایی تا مدت ها پس از مرگ شان هنوز در زندگی تو حضور دارند. از زمانی که او را شناختم (بیش از چهل سال) می دانستم که او همواره در زندگی من حضور خواهد داشت،حتی اگر مدت ها او را نبینم و با او صحبت نکنم. هر دو همواره دست کم می دانستیم که آن دیگری به چه کار مشغول است اما ملاقات واقعی و برای مدتی در کنار هم نشستن، رخدادی بود که به هدیهٔ عالم غیب می مانست و ارزش این را داشت که این روز را به خاطر بسپاری. حتی بدون دفتر خاطرات.» آتابای سال های دههٔ شصت میلادی (چهل شمسی) را به تناوب در تهران و لندن گذراند. اواخر همین دهه برای مدتی به گروه ادبی طُرفه متشکل از گروهی از شاعران جوان آن زمان پیوست. حاصل این همکاری انتشار منتخبی از سروده هایش به زبان فار
سی بود که برگردان آن ها با نظارت خودش صورت پذیرفت. در سال های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ را در لندن به سر برد و پس از آن تا زمان مرگش (آخر ژانویهٔ ۱۹۹۶) در مونیخ سکونت داشت. این شاعر توانا و پرکار در طول چهار دهه فعالیت شعری، شانزده مجموعه شعر به دست چاپ سپرد که چند جایزهٔ ادبی از جمله جایزهٔ «هوگو یاکوبی» و جایزهٔ «آدلبرت فون کامیسو» را برایش به ارمغان آوردند. این کتاب با وجود این که بخش هایی از آن به زندگی آتابای و نقل خاطرات دوستان و همکاران او اختصاص دارد اما شامل شعرهای این شاعر نیز می شود. شعرهایی که بخشی از آن را بیژن الهی و بخش دیگر را مهرداد صمدی ترجمه کرده اند. در این میان ترجمه صمدی پیش تر در سال ۱۳۴۴ با عنوان «وادی شاپرک ها» چاپ شده بود. جوایز. ۱۹۵۷: جایزهٔ هوگو یاکوبی پرایس ۱۹۸۳: عضو آکادمی Bayerische der Schönen Künste (آکادمی هنرهای زیبای باواریا) ۱۹۹۰: جایزهٔ آدلبرت فون شامیسو ۱۹۹۳: عضویت در Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung (آکادمی زبان و ادبیات آلمانی) ترجمه از کتب فارسی. ۱۹۹۳: اشعار حافظ ۱۹۹۳: ابوالعلاء معری، نیاز بی فایده ۱۹۹۶: مولوی، با شب گفتم ۱۹۹۷: مولوی، تبریز شمس
حمید چیت چیان (زادهٔ ۱۳۳۶) مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که در دولت یازدهم سمت وزیر نیرو ایران را برعهده داشت. او پیش از این مشاور عالی و قائم مقام وزارت نیرو دولت نهم، عضو هیئت مدیره شرکت توانیر و سازمان برق ایران، معاون وزیر نیرو در امور انرژی، معاون برنامه ریزی و امور اقتصادی وزارت نیرو، قائم مقام وزیر و مشاور عالی وزیر و رئیس شورای مشاوران وزارت نیرو نیز بوده است. با وجود سابقه وزارت، او را بیشتر به عنوان یک متخصص خوشنام حوزه برق و آب در ایران می شناسند. در دوره مسئولت او در وزارت نیرو، بسیاری طرح های برنامه ریزی شده ساخت نیروگاه برق و زیرساخت های آبی رها شدند و در کنار آن مدیریت مصرف آب و برق با ابزار قیمتی و هدفمندسازی یارانه ها کنار گذاشته شد و با تشدید پلکانی کردن قبوض، سعی شد اهداف سایر وزارت خانه ها، مثل وزارت رفاه و اقتصاد در تغییر قیمت آب و برق محقق گردد. اینکار به شدت اقتصاد برق و آب کشور را دچار ناترازی کرد. به گفته چیت چیان، در دوران وزارت ساخت حتی ۱ سد را شروع نکرد و از ۱۴۴ سد در حال ساخت در زمان شروع وزارت، ساخت ۴۹ مورد به کل متوقف شد که این موارد را باید به خیل بسیاری که به دلایل دیگر متوقف شد
ند افزود که شامل مواردی مثل سد بختیاری و معشوره بودند که نبود آن ها در سال های بعد، علاوه بر عدم النفع اقتصادی و محیط زیستی، صدمات جدی جانی و مالی در سیلاب ها به کشور وارد کرد. چیت چیان در تأسیس و پایه گذاری مؤسسه های مهمی از جمله مؤسسه تحقیقات و آموزش مدیریت وزارت نیرو، مرکز مطالعات انرژی ایران، سازمان انرژی های نو ایران (سانا)، سازمان بهره وری انرژی ایران (سابا)، مرکز اطلاعات انرژی ایران و آزمایشگاه ملی صرفه جویی انرژی ایران نقش مهم داشته است. او فعالیت سیاسی خود را با حضور در سپاه آذربایجان شروع کرد و پس از تجربه سطوح مختلف فرماندهی با شرکت در انتخابات مجلس و کسب رأی اول از استان، نماینده آذربایجان شرقی (تبریز) در دوره سوم مجلس شورای اسلامی شد. عناوین بعضی از فعالیت ها در حوزه صنعت آب و برق. تأسیس و پایه گذاری: نظر فتاح در مورد چیت چیان. وزیر نیروی دولت نهم؛ سید پرویز فتاح با بیان آنکه مهندس چیت چیان در دولت نهم با بزرگواری، قائم مقامی وزارت نیرو را پذیرفت گفت: فتاح با بیان اینکه زمانی که به عنوان وزیر وارد این وزارت نیرو شد، آشنایی نزدیکی با این وزارتخانه نداشت، گفت:
اختلال های شناختی (CD) یا اختلال های عصبی-شناختی (NCDs) دسته ای از اختلالات روانی است که در درجه اول بر توانایی های شناختی از جمله یادگیری، حافظه، درک، تمرکز و حل مسئله تأثیر می گذارد. اختلال عصبی-شناختی شامل دلیریوم و اختلال عصبی-شناختی ماژور و مینور (که قبلاً با عنوان زوال عقل یا دمانس شناخته می شد) است. این اختلال ها ممکن است در اثر آسیب زمینه ای مغز باشند. DSM-5 این اختلال ها را به شش حوزه اصلی عملکرد شناختی تقسیم می کند: عملکرد اجرایی، یادگیری و حافظه، عملکرد ادراکی-حرکتی، زبان، توجه پیچیده و شناخت اجتماعی. اگرچه اکثر مبتلایان به اختلال های عصبی-شناختی را افراد دارای آلزایمر تشکیل می دهد، اما شرایط و بیماری های دیگر وجود دارد که بر عملکردهای ذهنی مانند حافظه، تفکر و توانایی استدلال و … تأثیر می گذارد. انحطاط پیشانی گیجگاهی، بیماری هانتینگتون، زوال عقل اجسام لویی، آسیب مغزی (TBI)، بیماری پارکینسون، بیماری پریون و اختلالات شناختی مرتبط با ایدز از دیگر بیماری های مرتبط با اختلال های شناختی هستند. اختلال های عصبی شناختی بر اساس شدت علائم، خفیف و شدید تشخیص داده می شوند. در حالی که اختلال های اضطرابی، اختلالا
ت خلقی و اختلال های روان پریشی نیز می توانند بر عملکردهای شناختی و حافظه تأثیر بگذارند، "راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی" این موارد را اختلال های شناختی در نظر نمی گیرد؛ زیرا در این بیماری ها از دست دادن عملکرد شناختی، علامت اصلی ابتلا نیست. علاوه بر موارد یادشده، اختلال های رشدی مانند اختلال های طیف اوتیسم که معمولاً در بدو تولد یا در اوایل زندگی ایجاد می شود، با وجود ماهیت اکتسابی، در این تقسیم بندی قرار نمی گیرد. علت شکل گیری در انواع مختلف اختلال ها، متفاوت است اما بیشتر به دلیل آسیب به بخش های مرتبط با حافظه مانند هیپوکامپ، آمیگدال و قشر پیش پیشانی ایجاد می شود. درمان، وابسته به نحوه ایجاد اختلال متفاوت است. دارو درمانی رایج ترین روش درمانی است. با این حال برای برخی از انواع اختلال ها مانند انواع خاصی از فراموشی، درمان تنها می تواند علائم این اختلال را کاهش دهد و در حال حاضر درمان قطعی و اثر بخشی وجود ندارد. هنگام بررسی اختلال های شناختی نمی توان از بحث بر روی مفهوم شناخت که به صورت صفت در اصطلاح فوق به کار رفته، هر چند مختصر، دوری جست، زیرا که از یک طرف بسیاری از بیماری ها می توانند به طور مستقی
م یا غیرمستقیم چنین اختلال های را به وجود آورند و از طرفی دیگر با توجه به به کارگیری کلمه شناخت برای کلمه لاتین «"Cognition"» از طرف فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی امکان اشتباه این کلمه در حوزه علوم شناختی با حوزه معرفت شناسی در فلسفه به وجود آمده است (در هر صورت نتایج حاصل از این حوزه به شدت مورد توجه علوم عقلانی به خصوص فلسفه قرار گرفته و شاخه ای در علوم عقلانی، به نام فلسفه ذهن را به وجود آورده است). علوم شناختی-معرفت شناسی. هزاران سال است که انسان بر روی منشاو خصوصیات یکی از داشت های منحصربه فرد خود یعنی ذهن در حال تفکر و تحقیق است. برای مدت بسیار طولانی این حوزه تنها در انحصار محققین علوم عقلانی همچون فلاسفه قرار داشت ولی بعد از رنسانس و اجازه یافتن محققین جهت به کارگیری متدولوژی تجربی در بررسی ساختار بدن انسان از جمله سیستم عصبی، به تدریج طی قرون متوالی علومی همچون آناتومی اعصاب (نوروآناتومی)، فیزیولوژی اعصاب (نوروفیزیولوژی)، علوم اعصاب و بسیاری از شاخه های عصب شناسی دیگر شکل گرفت که یکی از دستاوردهای این علوم مشخص شدن این موضوع بود که هر عاملی که سیستم عصبی را مستقیم و یا غیرمستقیم تحت تأثیر قرار دهد، م
ی تواند ذهن انسان را با تمام ویژگی هایش و به تبع آن تمام رفتارها و احساسات انسان را نیز تحت تأثیر قرار دهد. این موضوع سرآغاز سلسه بحث های در حوزه علوم عقلانی بر روی ماهیت ذهن و روان انسان شد که هم اکنون نیز به شدت ادامه دارد که می توان آن را در مباحث فلسفه دهن و مکاتبی همچون دوگانه انگاری (دوئالیسم) و فیزیکالیسم، عرفان عملی و نظری پیگیری و مشاهده کرد. همانگونه که گفته شد ذهن انسان دارای ویژگی های متفاوتی است ولی باید توجه داشت که عالی ترین و پیچیده ترین این ویژگی ها را می توان آگاهی دانست. معرفت و شناخت که در علوم عقلانی مطرح می گردد شکل عمیق تر و وسیع تر این ویژگی می باشند و در اصل آگاهی اساس معرفت و شناخت انسان از خود و جهان پیرامونش می باشد را فراهم می کند. این ویژگی اساسی ترین اختلاف انسان با جانداران دیگر و ساختارهای هوشمند ساخت بشر (رایانه ها و روبات ها) می باشد. باید توجه کرد که ادراک، احساس و تفکر که از ویژ گی های منحصربه فرد ذهن می باشند، در عمق و وسعت بخشیدن آگاهی دخیل هستند و خود، آگاهی محسوب نمی شوند. از نیمه قرن بیستم در مراکز بزرگ و اصلی علمی جهان به علل مختلف، اراده ای شکل گرفته است تا با کنار
هم قرار دادن شاخه های مختلف علوم از علوم تجربی گرفته تا علوم عقلانی و علوم انسانی، بتوانند ماهیت آگاهی انسان و تمام عواملی را که می تواند در شکل گیری و اثرگزاری بر آن دخالت دارند را، در جهت کنترل هر چه بهتر آن، شناسایی بکنند که این امر منجر به شکل گیری حوزه ای در جهان علم شد که به آن علوم شناختی گفته می شود. نکته قابل تأکید این است که باید توجه شود که شناسایی ماهیت و عوامل مؤثر بر آگاهی می تواند به ایجاد قابلیت تغییر و کنترل عالی ترین ویژگی ذهن انسان منتهی شود که تبعات بسیار مهمی را برای جامعه بشری در پی داشته باشد. شناختی به هیچ عنوان بر روی مفهوم شناخت که یک معقوله فلسفی است و در حوزه معرفت شناسی است بحث نمی کند. معرفت شناسی به دنبال درک چیستی شناخت و پاسخ به پرسش های همچون «آیا امکان رسیدن به معرفت وجود دارد؟ آیا با تفکر و بدون استفاده از مشاهده و آزمایش می توان به شناخت رسید؟» می باشد. در صورتی که علوم شناختی به دنبال سازو کار ایجاد، شکل گیری و عوامل مؤثر بر «آگاهی» در ذهن انسان می باشد. شناخت. شناخت به تمام فرایندهای ذهنی و مغزی که به آگاهی انسان از خود و جهان اطرافش منتهی می شود، گفته می شود. علوم شناخت
ی. شاخه ای میان رشته ای است که از حوزه های مختلف علمی همچون عصب شناسی، روانشناسی، فلسفه، زبان شناسی، انسان شناسی، علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی و… استفاده می کند تا ذهن و مغز انسان را جهت شناسایی تمام فرایندهای ذهنی و مغزی که منجر به ایجاد و شکل گیری آگاهی انسان از خود و جهان هستی می شود، شناسایی بکند. فعالیت های شناختی. به مجموعه ای از فعالیت ها و فرایندهای ذهنی و مغزی انسان گفته می شود که منجر به شکل گیری و ایجاد «آگاهی» از خود و جهان اطرافش می گردد. مهم ترین این فرایندها عبارت اند از: علوم اعصاب شناختی. شاخه ای از علوم شناختی است که به دنبال اساس نورولوژیکی «آگاهی» بدون وارد شدن به مباحث فلسفی می باشد. در این شاخه از علوم شناختی سعی می شود با استفاده از متدولوژی تجربی، تمام فرایندهای که موجب شکل گیری و ایجاد «آگاهی» در انسان می شود مورد شناسایی قرار گیرد. از دیدگاه این شاخه از علوم شناختی باید اساس تمام ویژگی های ذهنی و رفتاری انسان را در ساختارهای آناتومیکی و فیزیولوژیکی سیستم عصبی جستجو کرد. اختلال های شناختی. به مجموعه ای از اختلال ها و بیماری های عصبی گفته می شود که می تواند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم (ب
ه صورت پایدار یا گذرا) با ایجاد اختلال در سیتم عصبی، موجب ایجاد آشفتگی در آگاهی فرد نسبت به خود و جهان اطرافش شده و ناهنجاری های رفتاری خاصی را به وجود آورد؛ به طوری که زندگی فردی و اجتماعی شخص بیمار را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. DSM. مهم ترین مرجع تقسیم بندی بیماری ها، اختلال ها و نابهنجاری های عصبی DSM و ICD می باشد. "راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی" یک مرجع طبقه بندی اختلال های ذهنی است که به وسیلهٔ انجمن روانپزشکان آمریکا (APA) تدوین و منتشر می شود. باید به این نکته توجه داشت که عبارت ناهنجاری های شناختی در DSM IV –TR در سال ۲۰۰۰ بکار برده شده است در صورتی که در ۲۰۱۳ در DSM -V به جای آن عبارت اختلال های شناختی -عصبی بکار برده شده است. در طبقه بندی ICD این گروه از اختلال های عصبی شناخته شده است. در زیر اختلال های شناختی را براساس طبقه بندی DSM-IV مورد بررسی قرار می دهیم. بر این اساس این اختلال ها را می توان به چهار گروه بزرگ تقسیم بندی کرد که عبارت اند از: روان آشفتگی یا دلریم. دلیریم یک اختلال نیست بلکه یک نشانگان روان_تنی حاصل از اختلال در سیستم عصبی است که به سرعت باید پیگیری و علت آن مشخص شود.
این ناهنجاری عصبی با اختلال های حاد و نوسانی در فعالیت های شناختی شروع می شود که خبر از آشفتگی وسیع در سیستم عصبی می دهد. توانایی بیمار جهت پردازش و بخاطر آوردن اطلاعات شدیداً آسیب می بیند. دلیریم معمولاً با شناسایی و درمان علت آن گذرنده و برگشت پذیر است و طول مدت آن کوتاه است. هر چند شروع دلیریم ناگهانی است علائم مقدماتی (نظیر بی قراری، اضطراب، ترس، حساسیت به نور و صدا) ممکن است دیده شود. بیمار معمولاً دچار گیجی، فقدان جهت یابی و ناتوان از سنجش واقعیت است. غالباً توانایی تفکیک رؤیاها، ایلوژن ها، توهم ها یا خواب و بیداری از بین رفته است. حواس بیمار به راحتی در اثر محرکات بی ربط پرت می شود توانای تفکر منظم کاهش یافته و فرایندهای تفکر غالباً کند، آشفته و به طور کلی غیر انتزاعی است خاطره آنچه در جریان دلیریم روی می دهد معمولاً پس از رفع آن برای بیمار مبهم است و خود وی از آن به یک رؤیا ویا یک کابوس یاد می کند. در کل دلیریم داری دو مشخصه کلی است اولین مشخصه بروز یک دسته از اختلال های شناختی نوسانی (رفت و برگشتی) است و دومین مشخصه آشفتگی در سطح هوشیاری فرد می باشد. علل بروز دلریم. می توان علل بروز این سندرم را در ب
ه صورت زیر طبقه بندی کرد: زوال عقل یا دمانس. زوال عقل، دمانس، این حالت با زوال توانایی های شناختی و هوشی، به شدتی که برای ایجاد اختلال در عملکرد اجتماعی و شغلی شخص کافی باشد، مشخص می شود. شکل کامل بالینی، مرکب است از اختلال حافظه تفکر انتزاعی و قضاوت که با درجاتی از تغییر شخصیت همراه است. دمانس ممکن است برحسب اتیولوژی آن پیشرونده ثابت یا برگشت پذیر باشد. در صورتی که بخواهیم در یک نگاه ویژگی های بالینی این اختلال شناختی را بررسی کنیم می توانیم به تقسیم بندی زیر به عنوان نمودهای بالینی این اختلال اشاره بکنیم: اختلال حافظه و یادگیری یا آمنزیا. اختلالی است که با نقص یادگیری و حافظه مشخص می گردد و خود را به صورت ناتوانی در یادگیری اطلاعات جدید و به یادآوری اطلاعات و حوادث گذشته نشان می دهد. علل بروز آمنزیا. در کل این اختلال ها در اثر آسیب های شیمیایی و ساختاری به مغز ایجاد می گردند. مشکل به خاطر آوردن اطلاعات یادگرفته شده پیشین برحسب اینکه مکان و شدت آسیب مغزی، به طور وسیعی متغیر است. علل کلی این اختلال را می توان به دو دسته بزرگ تقسیم کرد از آسیب های همچون ترماهای ناحیه سر، تومورها، سکته های مغزی یا بیماری های مغ
زی –عروقی می توانند موجب آمنزیا شوند. مواردی همچون الکلیسم، استفاده طولانی مدت از داروها، یا در معرض موادی همچون سرب جیوه منو اکسید کربن و حشره کش خاص.