Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ار امپراتوری تأثیرگذار بودند، بر سر جانشینی تاج و تخت امپراتوری وارد درگیری شدید شدند. سوگا نو اوماکو، شاهزاده آناهوبه را که توسط خاندان مونونوبه حمایت می شد، کشت و جانشین او «شاهزاده هاتسوبه» شد که او را به عنوان سی و دومین امپراتور سوشون بر تخت نشاند. با این حال، سلطنت امپراتور سوشون تنها پس از پنج سال به پایان رسید. امپراتور سوشون که بر تخت نشست، به زودی از وجود خاندان سوگا که سیاست را کنترل می کرد، بیزار شد. یک روز، امپراتور سوشون در مقابل گرازی که به او تقدیم شده بود، زمزمه کرد: «روزی می خواهم هرکسی را که از او متنفرم، مثل این گراز سر ببرم». سوگا نو اوماکو این را شنید و متوجه شد که موقعیت او در خطر است، بنابراین امپراتور سووشون را ترور کرد. این قتل انتخاب سی و سومین امپراتور را دشوار کرد. مردانی که حق داشتند تاج و تخت را به ارث ببرند شامل اولین پسر امپراتور بیداتسو، شاهزاده اوشیساکا هیکوهیتو، و شاهزاده شوتوکو بودند، از آنجائیکه مسئله اتحاد و تجمیع نظر برای آنها برای انتخاب امپراتور بعدی آسان نبود؛ بنابراین گمان می رود که امپراتریس سوئیکو که حق سخنرانی در دربار امپراتوری را داشت و با خاندان سوگا نسبت داشت
انتخاب شد. از طرفی امپراتریس سوئیکو نیز می خواست شاهزاده تاکدا را در آینده امپراتور کند؛ بنابراین تصمیم بر این شد که شاهزاده تاکدا به عنوان امپراتور موقت تا زمانی که شاهزاده تاکدا بزرگ شود بر تخت سلطنت بنشیند. با این حال، شاهزاده تاکدا در حوالی زمانی که امپراتریس سوئیکو بر تاج و تخت نشست، درگذشت. گفته می شود که امپراتریس سوئیکو زنی باهوش بود و پس از رسیدن به تاج و تخت، شاهزاده شوتوکو را به عنوان نایب السلطنه منصوب کرد. امپراتریس سوئیکو نیز از ظلم سوگا نو اوماکو خوشحال نبود. با این حال او همچنین می دانست که بدون همکاری سوگا نو اوماکو نمی تواند بر کشور حکومت کند. به نظر می رسد که تغییر پرسنلی که در زمان امپراتریس انجام شد، برای حفظ توازن قوا با خاندان سوگا و در عین حال هدف گذاری برای یک دولت متمرکز با محوریت امپراتور بوده است. و بدین ترتیب دیوموکراسی (شکلی از حکومت که در آن دو نفر با بالاترین اقتدار وجود داشتند) بین سوگا اوماکو و شاهزاده شوتوکو آغاز شد. امپراتریس، أ شاهزاده شوتوکو را به سوی سوئی اعزام کرد تا فرهنگ پیشرفته چین را به طور فعال وارد کنند و در سال ۶۰۳ (یازدهمین سال امپراتور سوئیکو)، فرستادگانی راشو
توکو به این انتظارات پاسخ داد و هنگامی که به عنوان نایب السلطنه قدرت را به دست گرفت، در ۶۰۴ (سال دوازدهم امپراتریس سوئیکو) قانون اساسی ۱۷ ماده ای تشکیل شد. شاهزاده شوتوکو سیاست را با هدف تبدیل شدن به یک ملت بین المللی با محوریت امپراتور انجام داد. او همچنین به رواج بودیسم و ساخت معبد شیتننوجی در اوساکا و معبد هوریوجی در نارا معروف است. اعزام فرستادگان به دودمان سوئی با هدف ایجاد یک کشور مستقل بین المللی. شاهزاده شوتوکو یک فرستاده به کشور توسعه یافته دودمان سوئی (چین در آن زمان) با دو هدف اعزام کرد. یکی یادگیری در مورد فرهنگ عالی و دانشگاهیان است. مورد دیگر از سرگیری روابط دیپلماتیک با چین در شرایط برابر است که قطع شده بود. در طول اعزام دوم خود، شاهزاده شوتوکو نامه ای به امپراتور وندی (سلطنت: ۵۸۱~۶۰۴ میلادی) از دودمان سوئی نوشت: «سر بهشت که در آن خورشید طلوع می کند، من این نامه را برای پسر بهشتی می فرستم که در آنجا خورشید غروب می کند» امپراتور وندی پس از خواندن نامه ای از پسر بهشت در سرزمین طلوع خورشید به پسر خورشید در سرزمین غروب خورشید خشمگین شد. اما اعتقاد بر این است که کسی که حامل این سند ملی بود، اعدام نش
د و به عنوان مهمان دولتی مورد استقبال قرار گرفت و به ژاپن بازگشت. این استراتژی شاهزاده شوتوکو بود که از وضعیت بین المللی در آن زمان آگاه بود، زیرا سوئی با جنگ با کوگوریو (بخش شمالی شبه جزیره کره در آن زمان) دست و پنجه نرم می کرد و نمی توانست از پس دشمنی بیشتری بربیاید. کوکوشو ژاپن با موفقیت به عنوان کشوری برابر با چین شناخته شد. رواج دادن بودیسم. بودیسم به دست شاهزاده شوتوکو تایشی که عمیقاً به این مذهب اعتقاد داشت به صورت یکی از بنیادهای فرهنگی ژاپن درآمد و در این کشور رواج پیدا کرد. در آن زمان جامعهٔ ژاپن از نظر مذهبی و سیاسی از هم متفرق شده بودند و توجه و طرفداری تایشی از آیین بودایی تا حدی به سبب میل او بر ایجاد وحدت و اتحاد ملی بر کشور بود. او مذهب بودا را بر اساس عقاید و تربیت شخصی خویش تفسیر کرد. از اقدام های مهم او ایجاد قانون اساسی هفده ماده ای بود که بر اساس آن بودیسم، اصول اخلاقی کنفوسیوسی و روح ملی ژاپن با یکدیگر هماهنگ شده اند. شاهزاده تایشی عقیده داشت که معتقدان به بودا باید به تمامی انسان ها خدمت کنند و به همین دلیل برخی از درونمایه کتاب آسمانی بودا را مورد تجدید نظر قرار دارد برای مثال یکی از ا
حکام شرعی را که مردم توصیه کرده بود به تفکر مذهبی فروروند را با این صورت تغییر داد که «به کسی که همیشه در تفکر مذهبی فرورفته است نزدیک مشو» و منظور او از بیان این عبارت این بود که کسی که تمام وقت مشغول عبادت باشد قادر به انجام کارهای بشردوستانه نیست. اولین سیستم ارزیابی پرسنل ژاپن. اولین سیستم ارزیابی پرسنل ژاپن، دوازده سطح کلاه و سیستم رتبه، افراد شاغل برای امپراتور را به ۱۲ رتبه تقسیم کرد و بسته به رتبه آنها تاج هایی با رنگ های مختلف اعطا کرد. در سال ۶۰۳ تأسیس شد، اولین سیستم از چندین سیستم سرپوش و رتبه مشابه بود که در طول دوره آسوکا تاریخ ژاپن به وجود آمد. از سیستم های مشابه اقتباس شده بود که قبلاً در سلسله سوئی چین، پاکچه و کوگوریو. مأموران کلاه های ابریشمی که با طلا و نقره تزیین شده بود و پری که نشان دهنده درجه مقام رسمی بود به سر می گذاشتند. رتبه ها در دوازده سطح کلاه و نظام رتبه شامل بزرگ تر و کوچک تر از هر یک از شش فضیلت کنفوسیوس بود: ، ، ، ، و . با مطرح شدن این نظام، افراد مستعد حتی اگر از طبقه اشراف نبودند، به مناصب ارتقاء یافتند و فرصت ارتقا پیدا کردند. قانون اساسی هفده ماده ای. بر اساس نیهون شوکی
که در سال ۷۲۰ میلادی منتشر شده است، این قوانین توسط شاهزاده شوتوکو تایشی در سال ۶۰۴ میلادی تدوین شده است. این قوانین در زمان سلطنت امپراتریس سویئکو تصویب شد. این قوانین بیشتر بر اساس اصول بوداگرایی و کنفسیوس گرایی تنظیم شده است و اخلاق و فضائلی شرح داده شده بود که انتظار می رفت دولت و مقامات و افراد امپراتور بر پایهٔ آن عمل کنند و در آن امپراتور به عنوان بالاترین مقام نظر گرفته شده بود. قانون اساسی هفده ماده ای یکی از اولین اسناد دیکتاتوری اخلاقی در تاریخ به شمار می رود. اگرچه قانون اساسی ۱۷ ماده ای قانون اساسی نامیده می شود، اما برای مردم در نظر گرفته نشده است که معیارها و نگرش های اخلاقی را برای اشراف و بوروکرات ها تعیین می کند. به عبارت دیگر این طرز فکر یک مقام دولتی است. با این رهنمودهای شاهزاده شوتوکو تایشی کوشید تا به خصومت بین خاندان های بزرگ پایان دهد.
دهستان آستانه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان رشتخوار، استان خراسان رضوی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹۶۲ نفر (۵۰۶۷ خانوار) بوده است.
دهستان آستانه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان شازند، استان مرکزی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷٬۱۲۰ نفر (۱٬۸۹۶ خانوار) بوده است.
دهستان آسیاب نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان امیدیه، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۹۶ نفر (۶۹۳ خانوار) بوده است.
دهستان عسگریه نام دهستانی در شهرستان پیشوا، به مرکزیت روستای عسگرآباد در استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۳۶۴ نفر (۳۳۰۸ خانوار) بوده است.
دهستان آسارا دهستانی در بخش آسارا واقع در شهرستان کرج، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۸۰ نفر (۱۱۰۹ خانوار) بوده است. مکان. دهستان آسارا از شمال به دهستان نسا، از غرب به دهستان آدران و از جنوب و شرق محدود است به کوه های سر به فلک کشیده توچال که مرز استان البرز می باشد با استان تهران. دهستان آسارا منطقه ای کوهستانی است و آبادی های آن در دره های پرشیب و ناهموار واقع شده است. به دلیل کمبود زمین های کشاورزی و سردی و برف-گیر بودن دره ها و همچنین سختی زندگی به خصوص در فصل سرد سال، مناطق دارای سکونت دائم بسیار محدود است و از چند روستای کوچک تجاوز نمی کند. در میان روستاهای موجود در این دهستان ، سه روستای شهرستانک ، روستای تکیه سپهسالار و روستای آسارا دارای آثار تاریخی، فرهنگی هستند که عبارتند از: تپه شنستون(شن ستون)، قلعه دزدبند شهرستانک، کاخ شهرستانک، امامزاده سپهسالار، قلعه ری زمین، غارهای ری زمین و سیراچال.
دهستان ارشق شرقی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان اردبیل، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۵۶ نفر (۱۱۶۴ خانوار) بوده است. مردم ارشق شرقی به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند.همچنین ریش سفیدان به زبان های قدیمی آذربایجان مانند تاتی و تالشی نیز تا حدودی مسلط هستند و در روزگار قدیم قبل از قوت گرفتن حکومت بلوشیکی در شوروی برای کار و داد و ستد در روستاهای لریک اقدام به تردد میکردند دهستانهای بخش مرکزی شهرستان اردبیل به مرکزیت روستای تقی دیزج است که در سال ۱۳۶۶ تأسیس شده و شامل آبادی های چاغونگنش،جمایران ،خواجه بولاغی، دلیک لی داش، سرخانلو، آبدارلو، آق قلعه، الماس کندی، ایمیر، بایرام بدنی، پیرالوان، تقی دیزج، چات قیه، خلج داشلوجه، ساوج بولاغ، شریف بیگلو، طالب قشلاقی، طهماسب آباد، کفتاره، گل تپه، له له لو، محمدجان لو، نقدی کندی، قشلاق اوچ بولاغ، بیگلرآباد، اکملوو قوش قایاسی است. این دهستان درسرشماری عمومی سال ۱۳۹۰ در۲۵ پارچه آبادی مسکونی ۱۱۴۴ خانوارو بیش از۴۴۰۰ نفرجمعیت داشته است. دهستان ارشق شرقی ازشمال وشمال غربی به دهستان ارشق مرکزی، ازشرق به دهستانهای گیرده ودولت آ
باد وازجنوب به دهستانهای دوجاق وغربی منتهی می شود و بیشترین قدمت مربوط به روستای جمایران است.».
ایب کانینگهام متولد ۲۷ جولای ۱۹۷۳، (۵ مرداد ۱۳۵۲) درامر گروه آلترنتیو متال آمریکایی دفتونز می باشد.
دهستان شرقی یا ویلکیج شرقی نام دهستان در بخش مرکزی شهرستان اردبیل، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴۲۰ نفر (۴۱۴۴ خانوار) بوده است.
بخش انجیرلو نام بخشی در بخش انجیرلو شهرستان بیله سوار، استان اردبیل در ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۳۶۸ نفر (۸۵۲ خانوار) بوده است. این بخش در سال ۱۳۶۵ تعداد ۴۶۶۸ نفر جمعیت داشته است. از این جمعیت ۳۶۳۰ نفر بالای ۶ سال سن داشته اند که ۱۱۵۲ نفر از آن ها باسواد بوده اند. جمعیت این بخش در سال ۱۳۷۰به ۳۴۲۰ نفر رسید و در همان سال تعداد خانوار دهستان ۵۳۱ خانوار بوده است. سرشماری عمومی نفوس و مسکن مربوط به سال ۱۳۷۵ نشان می دهد که در این دهستان ۷۸۰ خانوار ساکن بوده و جمعیت آن در همان سرشماری به ۵۰۵۳ نفر رسیده است از این تعداد ۲۵۱۱ نفر مرد و ۲۵۴۲ نفر زن بوده اند. دهستان اَنجیرلو در سرشماری سال ۱۳۸۵ تعداد ۸۵۴ خانوار و ۴۳۷۸ نفر جمعیت داشته است که این رقم در سرشماری سال ۱۳۹۰ به ۹۸۱ خانوار با ۴۰۴۹ نفر جمعیت می رسد. پیشینه. نام بخش انجیرلو از نام رسمی و اداری مرکز آن که از آبادی های قدیمی موغان به شمار می رود گرفته شده است یعنی با تشکیل دهستان و انتخاب اَنجیرلو به نام مرکز دهستان، نام مرکز آبادی بر دهستان نیز دلالت پیدا کرده است. گرچه گذاشتن نام اَنجیرلو بر مرکز این دهستان که از دیرب
از در میان اهالی به «اینجی لی» معروف بوده جای بحث دارد اما با توجه به اینکه این دهستان در دهه های اخیر تأسیس شده است چندان ایرادی بر این نامگذاری نمی توان وارد کرد بلکه ایراد اصلی به تغییر نام آبادی از «اینجی لی» به اَنجیرلو است که در جای خود به آن خواهیم پرداخت. در سال ۱۳۹۹ این دهستان به بخش تبدیل شد. جغرافیای طبیعی. بخش انجیرلو یکی از بخشهای سه گانه بخش مرکزی شهرستان بیله سوار است که در سال 1399 در سمت جنوب شرقی این شهرستان و در میان دهستان های گوگ تپه از بخش مرکزی بیله سوار، قشلاق جنوبی از بخش قشلاق دشت بیله سوار، دهستان انگوت شرقی از بخش انگوت شهرستان گرمی، اجارود شمالی از بخش مرکزی گرمی و دهستان آزادلو از بخش موران تشکیل شده است و از سمت شرق با جمهوری آذربایجان مجاورت دارد. روستای قدیمی «اینجی لی» (اَنجیرلو) به عنوان مرکز دهستان در منتهی الیه جنوب شرقی دهستان استقرار دارد. ارتفاعات خروسلوداغی و جهانخانملو و همچنین رودخانه های «ساری قمیش»، «زرینچه چایی» و «بولقار چایی»(بالهارود) در این دهستان واقع شده اند. بخش انجیرلو با موقعیت ممتاز و خوبی که در منطقه دارد از پتانسیل های زیادی از جمله دامپروری، کشاورزی و
تولید محصولات دامی و فرآورده های کشاورزی، مسیر ترانزیتی کشور آذربایجان و راه بزرگ قفقاز، مسیرمواصلاتی بیله سوار - گرمی- اردبیل، صنایع دستی، آثارباستانی وتاریخی شَهَرتپه سی مربوط به دوره هزارهٔ اول قبل از میلاد روستای «قیزقالاسی»، هوای لطیف و تفرجگاه روستاها و آبادی ها ی منطقه خروسلو، گذرگاه عشایر شاهسئوه ن، باغداری و پرورش درختچه های بومی وگیاهان دارویی و نزدیکی به اراضی مشجر و ارتفاعات زیبای و سحرآمیزگُول لی بولاغی، چشمه های طبیعی، مجاورت با مرز و داشتن آب وهوای مناسب و ... یکی از مناطق آباد شهرستان بیله سوار و استان اردبیل می باشد. بهره برداری از این ویژگی ها و اثرگذاری آن در زندگی روزمره مردم مستلزم تخصیص اعتبارات لازم برای طراحی و اجرای پروژه هایی است که قابلیت اجرای آن درمنطقه وجود دارد و می تواند مردم را با دلگرمی هرچه تمام تر درتوسعه کشور و منطقه سهیم سازد. اکثریت قریب به اتفاق آبادی ها و قشلاقات بخش اَنجیرلو به دلیل برخورداری از جاده های ارتباطی آسفالته ویا شوسه، به راحتی باشبکه ارتباطتی شهرستان پیوند می خورند. در سنوات اخیر احدات واریانت انجیرلو - آقداش در مرکز دقت مسئولین قرار گرفته است که یک پروژه
اساسی برای سهولت تردد مردم این منطقه بوده و در صورت تکمیل می تواند تأثیر بسزایی در توسعه این منطقه داشته باشد، تردد در این مسیر می تواند زمان رفت و آمدوسایط نقلیه را تا نیم ساعت کاهش دهد. واریانت انجیرلو-آقداش، درحدفاصل اَنجیرلوتا علیشان قشلاقی جاده آسفالته ای است که در حال حاضر مورد استفاده اهالی قرارمی گیردعملیات زیرسازی بخش دیگری از مسیر آن در سنوات اخیر انجام گرفته و به دلایل نامعلومی ادامه کار متوقف شده است. تقسیمات کشوری. بخش انجیرلو در جغرافیای سیاسی و تشکیلات اداری خود دارای ۱ شهر و ۲۴ پارجه آبادی است که عبارتند از: شهر روستاها مردم شناسی. انجیرلو یکی از زیست بوم های معروف عشایر منطقه به شمار می رود.زیست بوم عشایری، محدوده ای است شامل سرزمین و قلمرو رده های ایلی، ییلاق، قشلاق و مسیر بین این دو، که از حیث جغرافیای طبیعی ومراحل کوچ دارای وحدت وهمگنی نسبی و از لحاظ ساختار اجتماعی، دارای هویتی تاریخی، حقوقی و سنخیت های مشارکت برانگیز می باشند. این زیست بوم که بخشی از مناطق قشلاقی آن در بیله سوار وبخش دیگر در چپارس آباد واقع شده است دارای ۱۳۰۴ خانوار می باشد که از این تعداد ۶۴۱ خانوار عشایری و ۶۶۳ خانوار غ
یرعشایری ساکن در روستاهای زیست بوم هستند. زیست بوم «اینجی لی» از چهارسامانه عشایری بنام های قیرلو (آق بورون) نوروز آباد، سهراب آباد و قطار و ۸۷ سامانه عرفی تشکیل شده است. سامانه عشایری به محدوده ای که دربر گیرنده چندسامانه عرفی باشد گفته می شود و سامانه عرفی به محدوده ای از اراضی مرتعی گفته می شود که ازگذشته موردبهره برداری تعداد مشخصی از خانوارهای عشایری قرار گرفته و عرفاً دارای حق بهره برداری از آن می باشند. زیست بوم «اینجی لی» از شمال به زیست بوم های «آج اشمه» و «جعفرآباد» از جنوب به روستاهای سمت شمالی شهرستان گرمی، از غرب به زیست بوم «آقامحمدبیگلو» و از شرق به کشور جمهوری آذربایجان متصل است. عشایر زیست بوم «انجیرلو» از ایل بزرگ شاهسئوه ن و از طایفه های علی بابالو، قوجا بیگلو، اودولو، مرادلو، بیگ باغلو، جهان خانملو، شاهعلی بیگلو، یئکه لو، ساری نصیرلو، خامسلو، ساری خان بیگلو، بالابیگلو، حسینکلو و مستعلی بیگلو می باشند.
دهستان انی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان گرمی، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۵۱ نفر (۱۲۲۰ خانوار) بوده است.
دهستان انگوت شرقی، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای محمدتقی کندی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان انگوت شرقی برابر با ۶٬۷۶۱ نفر بوده است.
دهستان انگوت غربی، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. مرکز این دهستان، روستای قره آغاج پایین است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان انگوت غربی برابر با ۴٬۸۵۱ نفر بوده است.
دهستان عزیزآباد، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان نرماشیر در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای ده وسط است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان عزیزآباد برابر با ۲۰٬۲۲۶ نفر بوده است.
دهستان آذری نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان اسفراین، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵۹۶ نفر (۳۳۱۸ خانوار) بوده است.
دهستان آزاده نام دهستانی در بخش مشراگه شهرستان رامشیر، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۲۵ نفر (۱۸۶۴ خانوار) بوده است.
دهستان بجگان، یکی از دهستان های بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای بجگان است. نام قدیمی این دهستان، منوجان بوده و در پایان به بجگان تغییرنام داده شد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بجگان برابر با ۶٬۴۶۳ نفر بوده است.
دهستان بجستان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بجستان، استان خراسان رضوی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳٬۱۶۲ نفر (۹۹۶ خانوار) بوده است.
"بهرمان" نام [شهری] در بخش نوق شهرستان رفسنجان، استان کرمان در ایران است، این شهر در 65 کیلومتری شهرستان رفسنجان واقع شده است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۵۶ نفر (۱۷۳۱ خانوار) بوده است. بهرمان تا قبل از سال 1382 به عنوان روستا شناخته می شده. جاذبه های گرشگری. امام زاده ابراهیم(ع) از جمله مکان های دیدنی و مذهبی شهر بهرمان می باشد. حمام سنتی آقا، پارک لاله از دیگر مکان های گردشگری این شهر می باشند، دریاچه شورآرتمیا نیز در چند کیلومتری شهر بهرمان واقع گردیده. همچنین بهرمان زادگاه "آیت الله هاشمی رفسنجانی" می باشد و خانه ی پدری وی یکی از مکان های تاریخی و دیدنی شهر بهرمان محسوب می شود. حوزه های تحصیلی و مراکز آمورشی. دانشگاه آزاد اسلامی شهر بهرمان از مراکز تحصیلی این شهر می باشد که در چند رشته محدود دانشجو می پذیرد، دبستان حضرت رقیه( اول تا سوم دبستان)، دبستان حضرت خدیجه(چهارم تا ششم دبستان) دو دبستان دخترانه ی شهر بهرمان هستند، مدرسه مرحوم عطایی و شهید علی قطب الدینی نیز دبستان های پسرانه ی بهرمان می باشند.
دهستان بهمنشیر شمالی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان آبادان، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵،۳۰۶نفر (۱،۴۵۲خانوار) بوده است.
دهستان بهمن شیر جنوبی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان آبادان، استان خوزستان در ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۹۴۳ نفر (۲۷۹۳ خانوار) بوده است.
دهستان بدرانلو نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بجنورد، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲۷۸ نفر (۵۰۷۳ خانوار) بوده است.
دهستان بدر نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان روانسر، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۱۲ نفر (۱۳۵۱ خانوار) بوده است.
دهستان بدر (قروه) نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان قروه، استان کردستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۰۳۲ نفر (۱۷۱۷ خانوار) بوده است. این دهستان در جنوب شهر قروه قرار دارد و بلندترین قله استان کردستان «قله بدر» در این دهستان قرار دارد . مردم این دهستان به زبان کردی سورانی صحبت می کنند
دهستان باباامان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بجنورد، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳۲۳ نفر (۴۵۴۰ خانوار) بوده است.
دهستان بالا ولایت نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان کاشمر، استان خراسان رضوی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸٬۶۱۰ نفر (۸٬۹۳۲ خانوار) بوده است. روستای قوژد با جمعیتی معادل ۴٬۶۵۰ نفر؛ پرجمعیت ترین روستای این دهستان و شهرستان کاشمر است.
دهستان بالادربند نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴۸۳ نفر (۳۸۷۰ خانوار) بوده است.
دهستان بالیقلو نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان اردبیل، استان اردبیل در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳۸ نفر ۹۶۶ خانوار) بوده است و قیلیچی بزرگترین روستای آن می باشد.
دهستان بلورد، نام دهستانی در شهرستان سیرجان و استان کرمان که اغلب از ایل بچاقچی(مردمان ترک تبار) می باشند. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۲۷ نفر (۱۱۲۷ خانوار) بوده است.
دهستان بام، یکی از دهستان های بخش بام شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی ایران است. مرکز این دهستان، روستای بام است. جغرافیای سیاسی دهستان بام. دهستان بام در قسمت شرق و جنوب شرقی شهرستان اسفراین و شمال بخش بام و صفی آباد قرار گرفته است که از طرف شمال به شهرستان فاروج و از طرف شرق به شهرستان خوشاب و از طرف جنوب به دهستان صفی آباد و از غرب به دهستان آذری و میلانلو از شهرستان اسفراین محدود می گردد که مساحت تقریبی ان ۷۴/۷۰۰ کیلومتر مربع است که روستای بام مرکز دهستان است. دهستان بام به مرکزیت روستای بام مشتمل بر ۵۱ روستا، مزرعه و مکان به اسامی زیر تشکیل گردید: ۱ ـ آق قلعه ۲ ـ آقچ ۳ ـ آرمود آقاجی ۴ ـ اردین ۵ ـ اسفنج ۶ ـ بابا قدرت ۷ ـ بام ۸ ـ بانی در ۹ ـ بکر آباد ۱۰ ـ بیانلو ۱۱ ـ بیش آباد ۱۲ ـ تارخه ۱۳ ـ تنوره ۱۴ ـ جهان ۱۵ ـ چهار باغ ۱۶ ـ چهار مست ۱۷ ـ حاجی آباد ۱۸ ـ خرق ۱۹ ـ خرگلی ۲۰ ـ دره محمود آقا ۲۱ ـ دستجرد ۲۲ ـ دهنه اجاق ۲۳ ـ دیوانی ۲۴ ـ زالی ۲۵ ـ شیرین دره ۲۶ ـ عجوقی ۲۷ ـ عنبر آباد ۲۸ ـ عیسی باغ ۲۹ ـ فتح آباد ۳۰ ـ قارضی کرجی ۳۱ ـ قوچ قر ۳۲ ـ قوزه زن ۳۳ ـ قهرل چک ۳۴ ـ کاریز در ۳۵ ـ کریان گاو ۳۶ ـ کلا
ته باباگلی ۳۷ ـ کلاته ازواجی ۳۸ ـ کلاته باغی ۳۹ ـ کلاته بام ۴۰ ـ کلاته حکم آباد ۴۱ ـ کلاته سهراب ۴۲ ـ کلاته عاشور ۴۳ ـ کورنان ۴۴ ـ کوشندر ۴۵ ـ لاشه ۴۶ ـ ناوق سفلی ۴۷ ـ ناوق علیا ۴۸ ـ نشخاست ۴۹ ـ نوده بام ۵۰ ـ نورقاب ۵۱ ـ یکه باغ. سپس برابر جلسه مورخه ۲۶/۲/۶۹ وزراء عضو کمیسیون سیاسی دفاعی هیئت دولت و بنا به پیشنهاد وزارت کشور تصویب نامه فوق با اصلاحاتی روبرو شد که منجر به جدا شدن روستاهای خرق ـ آرمود آغاجی ـ شیرین دره ـ کلاته باغی از دهستان بام شده و این چند روستا به دهستان سنگر ملحق گردیدند. تاریخچه دهستان. به استناد بررسی های روشمند باستان شناختی، پهنه کنونی منطقه بام برای نخستین بار در دوره مس سنگی آغازین، حدود نیمه دوم هزاره ششم پیش از میلاد مسکونی شد و پس از آن به طور دائم جمعیت هایی در بخش های مختلف آن زندگی می کرده اند. آثار این دوره در منطقه بام فقط در چند محوطه انگشت شمار، به دست آمده که در آن ها جمعیت های روستایی با اقتصاد کشاورزی می زیسته اند. این استقرار گاه های که قدیمی ترین مراکز سکونتی منطقه بام قلمداد می شوند در دامنه جنوبی کوه شاه جهان پیدا شده اند که به دلیل داشتن منابع آب کافی در دوره پیش از
تاریخ برای شکل گیری جوامع روستایی و زندگی اقوام یکجانشین مساعد بوده است. این استقرارهای کوچک روستایی کمتر از دو هکتار وسعت دارند و به نظر می رسد حداکثر جمعیتی بالغ بر ۲۰۰ نفر در آن ها زندگی می کرده است. بررسی های انجام شده در این منطقه نشاندهنده تولید محلی انواع ظروف سفالی به دست آمده از این محوطه نشان می دهد، ظروف سفالی بدون استفاده از چرخ سفالگری ساخته می شد و بدنه آن ها با انواع نقوش هندسی به رنگ سیاه بر روی زمینه قرمز تزئین می شد. سفال های این دوره (مس سنگی) از نظر شکل ظروف، فنون سفالگری و نوع نقش مایه های تزئینی تا حد زیادی به ظروف همزمان در آسیای مرکزی و به ویژه سفال معروف به آنوی (۴۸۰۰–۵۲۰۰پ م) شباهت دارند که نشان دهنده ارتباط فرهنگی دو منطقه در دوره پیش از تاریخ است.. باتوجه به کشفیات جدید باستان شناسی از جمله نقوش صخره درمنطقه می توان استقرار وسکونت در این خطه را به چندین هزار سال قبل از میلاد مسیح نسبت داد. در دوره تاریخی این منطقه به علت داشتن مناطق جنگلی و چراگاه های عالی و داشتن کوه های مرتفع شاجهان که به صورت برفگیر می باشند و منبع غنی از آب منطقه است و همچنیین واقع شدن در مسیر راه های کاروانرو
از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده چنان که بیشترین محوطه های دوره تارا توجه بیخی منطقه بام در این بخش واقع شده اند که نمونه های شاخص و مهم آن عبارتند: از قزلر قلعه شاجهان، قلعه کهنه تجری، تپه کهنه بام، قلعه کهنه اردین ۱و۲، تپه سردابه، محوطه قاراداش، خم تپه بعد از آن طبق اسناد و اشارات تاریخی منطقه بام از اواخر حکومت ساسانی تا حملات مغولان با چندین روستا جزو قرای ولایت ارغیان محسوب می شده است که با حمله چنگیز تخریب شده است. از زمان پیدایش این روستای جدید اطلاعات زیادی وجود ندارد و پیدایش آن را شاید بتوان به پس از تخریب و متروکه شدن روستای بان قدیم نسبت داد. طبق اسناد موجود نام تاریخی این روستا در گذشته قریه بان نام داشته است که به دوره تیموری بر می گرد و آن زمانی است که حافظ ابرو در سال ۸۳۳ ه .ق از منطقه ارغیان گذر کرده برای جهان ارغیان ۱۲ قریه ذکر کرده که جهان یکی از این قرای به شمار می آمده است: «ولایت جهان و ارغیان: قریه روئین و توابع، قریه اردین، و توابع، قریه دستجرد و توابع، قریه کاریزدر، قریه بکر آباد، قریه نهامود، قریه جهان و توابع، قریه بان و توابع، قریه اسفنج و توابع، قریه خرق و توابع، قریه کرد، قریه سی
و توابع، بیرون از این قری مزارع بسیار دارد.» در دوره قاجاریه در زمان حکومت آقا محمد خان در سال ۱۲۱۱ حاکم ولایت بام (جهان ارغیان) صفرعلی خان بغایری بوده که پس از او در سال ۱۲۳۳ سعادت قلی خان بغایری با برادرانش حاکم این منطقه بودند پس از این ها محمد خان بغایری، حبیب آقای بغایری، خانلر آقای بغایری به ترتیب به حکومت رسیدند که نتیجتاً به حشمت الله خان خاکشور سعادت و بعد از ان به پرویز خان خاکشور سعادت رسید. در زمان قاجاریه در حدود ۸۰۰ خانوارسکونت داشته که نژاد آن ها از ترکان بغایری از تیره گرایلی می باشند که از قراقوم توسط هولاکوخان به این منطقه آورده شده اند. این روستا در زمان شاهزاده محمد تقی میرزای رکن الدوله در دوره ناصرالدین شاه درسال۱۳۱۴ ه .ق/۱۲۷۵ ش به عنوان ولایات بام و صفی آباد به شمار می رفته ویکی از ولایت های مالیات دهنده در صورت جمع و خرج ولایات مملکت خراسان سنه بیچی ئیل ذکر شده است که رحیم آقا از حکام و خوانین منطقه بام بوده که ۵۰ نفر سواره داشته و هر نفر سالیانه ۲۵ تومان حقوق می گرفتند: "مالیات بام ۱۰۰۸ تومان منهای ۵۴۴۴ تومان مأخوذی ۱۰۴۴ تومان مستمری ۶۰ تومان باقی ۴۶۴ تومان" مرکز دهستان. مرکز دهستان ب