Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روز مردگان یک جشن ملی در مکزیک و برخی از کشورها برای مدت سه روز (۳۱ اکتبر–۲ نوامبر) است. افراد به زیارت قبر دوستان و خانواده می روند و آن ها را تمیز کرده، روی آن ها گل گذاشته و با روشن کردن شمع و خواندن دعا یاد آنها را زنده می کنند. به اعتقاد پژوهشگران ریشهٔ این جشن به دوران تمدن مایا و آزتک ها می رسد که جشنی در ستایش ایزدبانوی "Mictecacihuatl" بود و در اوت برگزار می شد. اما در دورهٔ استعمار، تاریخ این جشن به نوامبر منتقل شد. فیلم پویانمایی کوکو با اقتباس از این رسم در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. رسومات در مکزیک. برواره. یکی از رسومات رایج در جشن روز مردگان در مکزیک ساخت برواره می باشد. روی این برواره ها پیشکش های مختلفی من جمله انواع خوراک و نوشیدنی های مقدس یا اشیاء مورد پسند مردگان (از بازی های رایانه ای گرفته تا خودروها) جهت اهدا به ارواح مردگان گزارده می شوند. هدف از ساخت این برواره ها تشویق ارواح مردگان به حضور در جمع و گوش سپردن به دعای زندگان است. برواره ها معمولا در خانه یا مکان های عمومی ساخته می شوند اما ساخت برواره در قبرستان نیز رایج است. رژه روز مردگان. در ابتدای فیلم اسپکتر (از مجموعه فیلم های جیمز باند
) رژه ای از افراد با لباس های اسکلتی نمایش داده می شود. یک سال بعد به دنبال توجه عمومی به فیلم، رژه ی روز مردگان برای اولین بار در مکزیکوسیتی برگزار می شود.
رقص پرواز یک مراسم و رقص تشریفاتی است که در ایالت وراکروس مکزیک برگزار می شود. این جشن در سال ۲۰۰۹ به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو اضافه شد. تاریخچه. ریشه های این جشن قبل از حضور اسپانیا در مکزیک برمی گردد و عقیده بر این است که مردم هواستک پایه گذار این مراسم بوده اند. آیین مراسم. آیین این جشن، ترکیبی از رقص و بالارفتن از تیرک به بلندی ۳۰ متر است. پنج شرکت کننده از تیرک بالا می روند، چهار نفر از آن ها خود را با استفاده از طناب به سمت سطح زمین آویزان می کنند و حرکت های موزون انجام می دهند، نفر پنجم در بالای تیرک باقی می ماند که کارش رقص و نواختن فلوت و درام است. از نظر اسطوره شناسی، این آیین به منظور درخواست از خدایان برای پایان دادن به خشکسالی های شدید بود.
غذاهای مکزیکی به خوراک ها و سبک طبخ غذاهای مکزیکی گفته می شود که طعم های متنوع، ظاهرهای رنگارنگ، ادویه جات خوش بو و مواد تشکیل دهندهٔ آن از مکزیک سرچشمه می گیرد و بومی این سرزمین است. در نوامبر ۲۰۱۰، غذاهای مکزیکی توسط یونسکو به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو اضافه شده است. عناصر. غذاهای مکزیکی یکی از متنوع ترین فرهنگ های غذایی در جهان، پس از غذاهای چینی و هندی به شمار می روند. حبوبات یکی از ارکان اصلی غذاهای مکزیکی است، مثلاً ذرت و لوبیا برای ساخت آرد ماسا و چیپس بکار می روند. کدو و فلفل قرمز نیز به وفور در غذاهای مکزیکی استفاده می شوند. بعد از ذرت، برنج شایع ترین دانه در غذاهای مکزیکی است. از گیاهان دارویی و معطر نیز در غذاهای مکزیکی استفاده می شود که بیش تر شامل: ادویه، پونه کوهی، گشنیز، دارچین، کاکائو و فلفل می شود همچنین استفاده از سیر و پیاز نیز معمول است. نوشیدنی های الکلی بومی مکزیک شامل کاکتوس ساقه گرد، عرق صبر زرد مکزیکی، تکیلا، شراب و آبجو می شوند.
زهرا یعقوبی مشهور به زهرا خانم (زاده ۱۳۲۱ در ملایر)، یکی از طرفداران سید روح الله خمینی بود که در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ ایران با حدود ۲۰۰–۳۰۰ از پیروانش به دفاتر روزنامه ها و مجلات منتقد، اجتماعات و تظاهرات جریان های سیاسی چپ و ملی و میانه رو حمله می کرد. به گفته مسعود بهنود در فضای سیاسی وقت ایران «به شوخی و خنده تأثیرگذار شده بود». زهرا یعقوبی به ادعای مسعود بهنود «بی سواد» و تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ «شاه دوست» بود و در محل زندگی اش جشن تولد شاه را در چهارم آبان چراغان می کرد. اما وقتی سید روح الله خمینی علیه محمدرضا پهلوی فتوا داد «لامپ ها را شکست و چادر به کمر بست». زهرا خانم نخستین کسی بود که شعار «یا روسری یا توسری» سر داد. گفته می شود که شعار «خمینی عزیزم بگو تا خون بریزم»، شعار محبوب او بود. زهرا یعقوبی خدمتکار روزمزد دانشگاه تهران و ساکن محله مهرآباد جنوبی در تهران بود. با آغاز جنگ ایران و عراق، زهرا یعقوبی دیگر به خیابان برنگشت.
دانشگاه پرتوریا یکی از بزرگترین دانشگاه های آفریقای جنوبی در شهر پرتوریا است که حدود ۴۰۰۰۰ دانشجو دارد که ۲۰۰۰ نفر آن ها از ۶۰ کشور مختلف دنیا هستند. تاریخچه. دانشگاه در سال ۱۹۰۸ پایه گذاری شد ساختار. دانشگاه شامل ۹ پردیس و دانشکده تجارت است. پردیس ها و دانشکده ها. پردیس سلامت. این پردیس ۴ دانشکده دارد.
سعید حمیدیان (زادهٔ ۱۳۲۴ در تهران) استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی است. زندگی. سعید حمیدیان در سال ۱۳۴۳ وارد دورهٔ کارشناسی زبان و ادبیات دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۴۷ همراه با کامران فانی، بهاءالدین خرمشاهی، قدمعلی سرامی و جواد برومند سعید با رتبه ممتاز به پایان رساند و از محضر استادان بزرگی چون عبدالحسین زرین کوب، ذبیح الله صفا، حسن مینوچهر، پرویز ناتل خانلری، بدیع الزمان فروزانفر، جلال الدین همایی و بهرام فره وشی بهره برد. در سال ۱۳۵۰ به عنوان نفر اول امتحانات ورودی در دورهٔ کارشناسی ارشد پذیرفته شد و این دوره را در سال ۱۳۵۲ با رتبهٔ ممتاز سپری کرد. در همین سال به عنوان نفر اول کنکور ورودی در دورهٔ دکتری زبان و ادبیات دانشگاه تهران پذیرفته شد. دورهٔ دکتری را در سال ۱۳۵۴ با دفاع از رساله ای تحت عنوان «تصحیح، تحشیه و تعلیق فرهنگ جعفری، تألیف محمد مقیم تویسرکانی (فرهنگ پارسی)» به راهنمایی استاد سید جعفر شهیدی به پایان رساند و موفق به اخذ درجهٔ دکتری با رتبهٔ عالی شد.
احمد تمیم داری (زادهٔ ۱۳۲۵ در تهران) ادیب، زبان شناس و فارسی پژوه اهل ایران و استاد تمام گروه ادبیات فارسی در دانشگاه علامه طباطبایی است. او دورهٔ دکترای زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران گذرانده است. او همچنین شاگردی افرادی چون شریف رضایی، سید علی شاه چراغی، سید جعفر شهیدی، احمد مهدوی دامغانی و غیره را در کارنامهٔ خود دارد. وی عضو هیئت علمی شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی و سردبیر دو فصلنامه سخن عشق است. برجسته ترین اثر او، «"تاریخ ادب پارسی"» است.
سوخو سو-۳۵ ، جنگنده چندمنظوره اَبَرچابک تک خلبان و نسل چهارم ساخت کشور روسیه با قابلیت مانور بالاست که به عنوان یک جنگنده برتری هوایی طراحی شده است. سوخو-۳۵ در سازمان ناتو با نام "فلانکر-E" شناخته می شود. این هواپیما توانایی انجام گستره ای از دشوارترین مانورها از جمله مانور کبرا، مانور کولبیت، مانور زنگوله (بِل)، مانور تِیل اِسلاید و مانور هوک را در بالاترین کیفیت داراست. این هواپیما می تواند در کمتر از ۵ ثانیه سرعت خود را به صفر رسانده و کاملاً تغییر جهت دهد. پیشینه. در دهه ۱۹۸۰، سوخو به دنبال ارتقای جنگنده سوخو-۲۷ بود. نتیجهٔ بهبود ویژگی های آیرودینامیکی "سوخو-۲۷"، جنگنده ای با نام "سوخو-۲۷ام" بود. "سوخو-۲۷ام" نخستین پروازش را در ژوئن ۱۹۸۸ انجام داد. روسیه تنها ۱۴ فروند سوخو-۲۷ ساخت که تعدادی از آنها به وسیله تیم نمایش هوایی "شوالیه های روسی" به کار گرفته شد و سپس بازنشسته شدند. این هواپیما به بسیاری از کشورها از جمله برزیل، هند، کره جنوبی و ترکیه نیز پیشنهاد شده بود. پروژه سوخو-۲۷ درنهایت با چند ارتقا به سوخو-۳۵ تبدیل شد و محصول نهایی با نام «سوخو-۳۵ اس» شناخته می شود. سوخو-۳۵ نسبت به سوخو-۲۷ام، از ویژگی ه
ای آیرودینامیکی و مانورپذیری بهتر، برد بیشتر، موتور قوی تر، وسایل الکترونیکی و تجهیزات ارتباطات هوایی پیشرفته تری برخوردار است. پس از ساخت اولین گونه از سوخو-۳۵ اولیه، سپس سوخو-۳۷ به عنوان مدل توسعه یافته از سوخو-۳۵ که دارای قابلیت جهت دهی رانش است به صورت آزمایشی تولید شد. هیچ کدام از جنگنده های نامبرده، در تعداد بالا تولید نشدند. سپس سوخو-۳۵یوبی و سوخو-۳۵بی ام ساخته شدند که به عنوان جنگنده های نسل ++۴ شناخته می شوند. درنهایت در سال ۲۰۱۰ میلادی، خط تولید مدل جدید این جنگنده با عنوان "سوخو-۳۵ اس" در روسیه راه اندازی شد که تا سال ۲۰۲۱ میلادی ۱۳۹ فروند از آن تولید شده است. ویژگی ها. در آغاز پروژهٔ سوخو-۳۵ مدل های پیش نمونه با پیش بال ساخته شده بودند؛ ولی در ادامهٔ پروژه برای کاهش سطح مقطع راداری و همچنین چابکی در مانور هوایی، مهندسان تصمیم گرفتند که این پیش بالها را حذف کنند. مدل دارای پیش بال دیگر ساخته نمی شود و در مجموع تنها ۱۵ فروند سوخو-۳۵ با پیش بال ساخته شده است. همهٔ نمونه های صادراتی نیز بدون پیش بال هستند. سوخو-۳۵ از رادار بسیار نیرومند N035 ایربیس E بهره می برد که به پلنگ برفی مشهور است. این رادار مد
ل پیشرفته ای از رادار N011M است که در جنگندهٔ سوخو-۲۷ام به کار رفته است. این رادار توانایی شناسایی اهداف هوایی در فاصلهٔ ۴۰۰ کیلومتری را دارد و می تواند ۳۰ هدف هوایی را از فاصلهٔ ۳۰۰ کیلومتری رهگیری کرده و همزمان با ۸ فروند از آنها درگیر شود. از آنجایی که این رادار چندمنظوره دارای فناوری دهانهٔ ترکیبی است، توانایی ارائهٔ تصویرهای باکیفیت از سطح زمین و عوارض جغرافیایی را دارا می باشد. این جنگنده همچنین از یک سامانهٔ پیشرفته با نام OLS-35 بهره می برد که یک سامانهٔ اوپتو الکترونیک است که می تواند روشهای گوناگونی از رهگیری، ازجمله جستجو و ردیابی فروسرخ را در اختیار خلبان قرار دهد. جنگندهٔ سوخو-۳۵ می تواند از فاصلهٔ ۳۰۰ کیلومتری موشکهای هوا به هوا یا کروز شلیک کند. این جنگنده از دو موتور AL-41F1S بهره می برد که از فناوری جهت دهی رانش برخوردار است. پیکربندی سامانه های جهت دهی رانش در سوخو-۳۵ همانند پیکربندی به کار رفته در جنگنده های سوخو-۳۰ ام کی آی و سوخو-۵۷ است. این فناوری، با حرکت دادن نازلِ موتورها، به سوخو-۳۵ این امکان را می دهد تا دینامیک پرواز خود را به سرعت تغییر دهد و توانایی اَبَر چابکی به دست بیاورد تا ب
ا این روش بتواند پس از بروز واماندگی (استال)، همچنان با سرعت پایین مانور بدهد. این شیوهٔ رزم با روش های غربی تفاوت بسیاری دارد؛ زیرا روش های غربی با تکیه بر حفظ و نگهداشتِ انرژی جنبشی جنگنده صورت می پذیرد و همیشه با سرعت بالا انجام می شود. موتورهای سوخو-۳۵ این امکان را فراهم کردند که خلبان بتواند بدون استفاده از پس سوز به سرعت زبرصوت دست پیدا کند. بنا بر گزارش کارلو کوپ، تحلیلگر ارشد «اندیشکدهٔ مطالعات هوایی استرالیا»، ویژگی پرواز ابرپیمایشی که در سوخو-۳۵ وجود دارد، موجب می شود که این جنگنده بتواند با هواپیماهای دیگر که با سرعت و ارتفاع بیشتری پرواز می کنند به راحتی درگیر و پیروز شود. کوپ ادعا کرد که این ویژگی باعث شده تا سوخو-۳۵ به راحتی در نبرد با جنگندهٔ اف-۳۵ پیروز باشد. شرکت آمریکایی رند کورپوریشن پس از یک پژوهش در سال ۲۰۰۸ میلادی، جنگندهٔ سوخو-۳۵ را برتر از اف-۳۵ نامید و اینگونه ارزیابی کرد که به ازای سقوط هر فروند جنگندهٔ سوخو-۳۵، این هواپیما توانایی سرنگون کردن نرخ ۲٫۴ جنگنده اف-۳۵ را دارد که نسبت ۱ به ۲٫۴ را ایجاد می کند. در پاسخ به این ادعاها، شرکت لاکهید مارتین و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا این
گفته ها را بی پایه و اساس خواندند و اینگونه بیان کردند که به استثنای اف-۲۲، جنگندهٔ اف-۳۵ در نبردهای هوایی به میزان ۴ برابر، برتر از هر جنگندهٔ دیگر بر روی زمین است. تاریخچهٔ عملیاتی. روسیه. در ژانویه سال ۲۰۱۶ میلادی، روسیه تصمیم گرفت برای اولین بار در تاریخ، جنگندهٔ سوخو-۳۵ را به یک عملیات واقعی به سوریه اعزام کند. از این رو، چهار فروند جنگنده سوخو-۳۵-اس به پایگاه هوایی حمیمیم در ساحل مدیترانه اعزام شدند. این اقدام بخاطر تنش های بین ترکیه و روسیه انجام شده بود که دولت ترکیه، روسیه را به نقص حریم هوایی ترکیه محکوم کرده بود و با هواپیماهای اف۱۶ خود در حریم سوریه گشت زنی می کرد و برای هواپیماهای روسی و سوری مزاحمت ایجاد می کرد؛ بنابراین روسیه مجبور شد چهار فروند از برترین رهگیرهای خود را به سوریه اعزام کند تا از هواپیماهای سوخو-۳۰اس. ام که مشغول گشت زنی هوایی بودند و همچنین بمب افکن های روسی سوخو-۲۴ و سوخو-۳۴ پشتیبانی کند. اعزام به سوریه موجب شد که مشکلات زیادی در این جنگنده، ازجمله نقص های اویونیک آن شناسایی و برطرف شوند. همچنین به گفتهٔ رئیس یونایتد ایرکرفت کورپوریشن، اعزام به سوریه موجب شد که این جنگنده به خ
وبی به جهانیان معرفی شود. در روز ۲۰ اوت ۲۰۱۹ میلادی، دو سوخو-۳۵-اس روسی از پایگاه هوایی حمیمیم بلند شدند تا یک عدد جنگندهٔ اف-۱۶ ترکیه را که قصد حمله به ادوات ارتش سوریه در جنوب ادلب بود از منطقه دور کنند. درنهایت سوخوها، اف-۱۶ ترکیه را مجبور به ترک آسمان سوریه کردند. در روز ۲۶ اوت ۲۰۱۹، دو سوخو-۳۵-اس روسی، یک جنگندهٔ نیروی هوایی اسرائیل که نوع آن گزارش نشده است را، بر فراز آبهای مدیترانه رهگیری کردند. این جنگنده پس از یکبار حمله به مواضع ارتش سوریه، خود را برای موج دوم حملات آماده می کرد که در این کار ناموفق ماند و توسط سوخو-۳۵ها مجبور به عقب نشینی و بازگشت به اسرائیل شد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹، چندین هواپیمای جنگندهٔ اسرائیلی در جنوب سوریه، توسط سوخو-۳۵های روسی رهگیری و مجبور به عقب نشینی شدند. جنگنده های اسرائیل، قصد حمله به پایگاه های نظامی در جنوب سوریه را داشتند. رهگیری دیگر در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹ رخ داد که دو سوخو-۳۵-اس روسی از حملهٔ یک جنگندهٔ اسرائیلی به حومهٔ دمشق جلوگیری کردند. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹، همزمان با حمله نظامی ترکیه به شمال سوریه یک جنگندهٔ اف-۱۶ ترکیه که قصد بمباران مرکز فرماندهی نظامی نیروهای
دموکراتیک سوریه در شهر منبج را داشت، توسط دو سوخو-۳۵-اس روسی رهگیری و از ادامهٔ حمله بازداشت. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، یک سوخو-۳۵اس روسی، جنگنده بمب افکن اسرائیلی را که پیشاپیش حمله های خود را به پایگاه های سوریه آغاز کرده بود، شناسایی کرد و آن هواپیما را از ادامهٔ حمله بازداشت. چین. در سالهای آغازین دهه ۹۰ میلادی، چین گفتگوهای خرید جنگندهٔ سوخو-۲۷-ام از روسیه را آغاز کرد و قرارداد خرید ۱۲۰ فروند جنگنده را بستند. سوخو نیز پذیرفت که خط تولید مشترک سوخو-۲۷-ام را در چین راه اندازی کند که به صورت سی کی دی ارائه می شده است. ولی وزارت خارجهٔ روسیه از این معامله جلوگیری کرد؛ زیرا چین که در گذشته جنگنده های سوخو-۲۷ را خریده بود و پیمان بسته بود که آن را مهندسی معکوس نخواهد کرد، درنهایت پیمان شکنی کرده و اقدام به ساخت سوخو-۲۷ کرده بود. از این رو، روسیه از ترس اینکه مبادا چین دوباره چنین کاری کند، جنگنده های سوخو-۳۵ و توپولف تو-۲۲ام را به چین نفروخت. در نوامبر سال ۲۰۱۵، چین برای خرید ۲۴ فروند جنگنده سوخو-۳۵ از روسیه، قراردادی به ارزش ۲ میلیارد دلار امضاء کرد. درحالی که چین در سال ۲۰۰۶ خواهان خریدن جنگنده های پیشرفته سوخو-۳۵
بود، ولی روسیه تنها در سال ۲۰۱۰ حاضر به گفتگو دربارهٔ فروش آنها شد. در سال ۲۰۱۲ قراردادهایی بسته شد ولی مذاکرات تا سال ۲۰۱۵ نیز ادامه پیدا کردند و نهایی نشدند. این گفتگوها تنها پیرامون مسائل مربوط به «حق مالکیت» به درازا انجامید؛ زیرا پیش از این، چین هواپیماهای سوخو-۲۷-SK و سوخو-۳۳ را مهندسی معکوس کرده بود و از روی این دو هواپیما، جنگنده های Shenyang J-11 و Shenyang J-15 را ساخت. حتی اگر چین پیمان می بست که قطعات سوخو-۳۵ را مهندسی معکوس نکند، روسیه باز هم از آن می ترسید که چین بدنهٔ سوخو-۳۵ را مهندسی معکوس کرده و آن را با تجهیزات بومی خود آماده کند و به نام سوخو-۳۵ به مشتریان خود بفروشد؛ بنابراین روسیه از چین پیمان کتبی خواست تا هیچ چیز از سوخو-۳۵ را کپی نکند. منابع صنعتی بر این باورند که چینی ها به موتور سَتِرن۴۱ (AL-41FS1) و رادار ایربیس (Irbis-E) چشم داشتند که باعث شد به این جنگنده علاقه مند شوند. روسیه بیان کرد که به دلیل ریسک بالای این معامله از بابت مهندسی معکوس چینی ها، کشور چین باید ۴۸ جنگنده سوخو-۳۵ بخرد تا روسیه حاضر شود این معامله را انجام دهد. پیش از این، حداقل میزان خرید این جنگنده از روسیه، عدد
۲۴ فروند بوده است. این معامله شامل هیچ گونه انتقال فناوری از روسیه به چین نمی شود. درنهایت نخستین جنگنده ها در سال ۲۰۱۶ به چین تحویل داده شدند که ۴ فروند بودند. سپس ۱۰ فروند در سال ۲۰۱۷ و ۱۰ فروند نهایی نیز در سال ۲۰۱۸ به چین تحویل داده شد. ارتش چین ادعا کرد، از آنجاییکه روسیه می دانست چین هواپیمای چنگدو جی-۲۰ را ساخته و خریدن سوخو-۳۵ برای چین، آخرین خرید هواپیما از روسیه خواهد بود، روسیه برای اینکه ضرر نکند حاضر به فروش این جنگنده به چین با قرارداد ۲۴ فروندی شد. درنهایت این جنگنده به تعداد ۲۴ فروند در سال ۲۰۱۸ رسماً به ارتش چین پیوست و همگی در جنوب شرقی این کشور مستقر شدند. چین برای ایجاد بازدارندگی در برابر نیروی هوایی تایوان کل ناوگان سوخو-۳۵ خود را در پایگاه ششم هوایی استان گوانگ دونگ مستقر کرده است. در سال ۲۰۱۸، ایالات متحده آمریکا، کشور چین را به جرم انتقال پول در سال ۲۰۱۷ به روسیه برای خریدن جنگنده سوخو-۳۵ و همچنین تراکنش مالی سال ۲۰۱۸ مربوط به خریدن پدافند هوایی اس-۴۰۰ و قطعات مربوط به آن تحریم کرد. درسال ۲۰۱۹، کشور روسیه پیشنهاد فروش سوخو-۳۵ بیشتری را به چین داد. خریداران احتمالی. در سال ۲۰۱۴، روسیه
پیشنهاد فروش سوخو۳۵ را به اندونزی داد تا جنگنده های کهنسال نورثروپ اف-۵ خود را بازنشسته کند. یک سال بعد، نیروی هوایی اندونزی پس از بازدید و مقایسهٔ جنگندهٔ سوخو-۳۵ با یوروفایتر تایفون، داسو رافال، اف-۱۶ فالکن و ساب ۳۹ گریپن، درنهایت سوخو-۳۵ را انتخاب کرد. اندونزی بر سر خریدن ۱۱ فروند جنگنده، با روسیه به توافق رسید. در سال ۲۰۱۸ قرارداد به ارزش ۱٫۱۴ میلیارد دلار نهایی شد. قرار بر این بود که جنگنده ها در سال ۲۰۱۸ به اندونزی تحویل داده شوند، ولی این قرارداد بخاطر تهدیدات آمریکا به تأخیر افتاده و دیرکرد داشته است. واشینگتن، اندونزی را درصورت خریدن سوخو-۳۵ تهدید به تحریم اقتصادی کرد، تا ماه مه ۲۰۲۰ میلادی، هیچ هواپیمایی از سوی روسیه به اندونزی تحویل داده نشده است و به گزارش بلومبرگ، کشور اندونزی زیر فشارهای آمریکا حاضر به لغو قرارداد و خریدن هواپیمای اف-۳۵ لایتنینگ شده است. سرانجام در سال ۲۰۲۱ اندونزی اعلام کرد که به جای خرید سوخو-۳۵ قصد دارد جنگنده های اف-۱۵ خود را به روزرسانی کند و تعدادی داسو رافال نیز از فرانسه بخرد. الجزایر پس از اینکه میگ-۳۵ را در ارزیابی های خود مردود اعلام کرد، در سال ۲۰۱۸ قراردادی را با س
وخو امضاء کرد و ۱۸ فروند هواپیمای سوخو-۳۵-اس سفارش داد. این قرارداد نهایی شده است. در دهه ۹۰ میلادی، امارات جنگنده سوخو-۲۷-ام را مورد ارزیابی قرار داد. ولی درنهایت به دلیل رابطهٔ خوبی که با فرانسه داشت، میراژ ۲۰۰۰ را خریداری کرد. امارات در سال ۲۰۱۵ گفتگو با روسیه را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۷ توافق بر سر خرید ۲۴ فروند امضاء شد. همچنین امارات پیشنهاد ساخت یک جنگنده نسل پنجم بر اساس هواپیمای میگ-۲۹ را به روسیه داد. قرارداد هند و روسیه به این صورت بود که سوخو-۵۷ را در خلال یک پروژهٔ مشترک بسازند. هند نسبت به خرید جنگندهٔ سوخو-۵۷ بی میلی نشان داده و از ویژگی های این جنگنده راضی نیست؛ مشکلات موتوری و هزینه های بالای این جنگنده موجب شده که هند پروژه مشترک خود با روسیه برای تولید سوخو-۵۷ در هندوستان را متوقف کند. همچنین از میزان رادارگریزی جنگنده سوخو-۵۷ رضایت نداشته اند و به گفتهٔ خود، نااُمید شدند. هند در آوریل ۲۰۱۸ رسماً از پروژه مشترک خود با روسیه برای تولید سوخو-۵۷ هندی کناره گیری کرد. در ماه مارس ۲۰۱۹، مصر اعلام کرد که قرارداد سال ۲۰۱۸ با روسیه بر سر خرید بیش از ۲۴ جنگنده سوخو-۳۵ به ارزش ۲ میلیارد دلار تکمیل شده ا
ست. در ماه ژوئیه ۲۰۱۹، مایک پومپئو، وزیر سابق امور خارجه ایالات متحده آمریکا به مصر هشدار داد که خریدن چنین سامانهٔ پیشرفته ای موجب خواهد شد که آمریکا برپایهٔ قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم ها، مصر را تحریم کند. در نوامبر ۲۰۱۹، آمریکا دوباره به مصر دربارهٔ خرید سوخو-۳۵ هشدار داد و نهایی شدن این معامله را برابر با تحریم مصر دانست.از ۱۹ می ۲۰۲۰، روسیه تولید سوخو-۳۵ برای مصر را آغاز کرد و اولین ۵ جنگنده تولیدی از کمسومولسک در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ برخاستند تا ژوئن ۲۰۲۱، ۱۷ فروند برای مصر تولید شد. یک روزنامه مصری به نام آرابو در ۵ ژانویه ۲۰۲۲ گزارش داد که مصر، الجزایر و اندونزی اعلام کردند که سفارش های سوخو-۳۵ خود را با روسیه لغو خواهند کرد.در مارس ۲۰۲۲، توافقی با آمریکا برای فروش انواع اف-۱۵ ای به نیروی هوایی مصر اعلام شد که تأیید می کند، مصر قرارداد سوخو-۳۵ را رها یا لغو کرده است و جنگنده هایی که در اصل برای مصر تولید شده اند به جای آن به ایران تحویل داده می شوند و برای جنگنده های اف-۱۵ ای نیز پس از تعیین قیمت و تاریخ تحویل، یک قرارداد باید نهایی شود. مصر نیز به جای سوخو-۳۵ها، ۳۰ فروند رافال سفارش داد. پس
از اینکه ترکیه با خریدن سامانه پدافند هوایی روسی اس-۴۰۰ از سوی ایالات متحده آمریکا مورد انتقاد قرار گرفت و از حق داشتن اف-۳۵ محروم شد، روسیه پیشنهاد فروش سوخو-۳۵ را به این کشور ارائه کرد. «سِرگِی چیمیزوف» مدیرعامل شرکت روسی روستخ در سال ۲۰۱۹ گفت: «درصورتی که همکاران ترکیه ای ما تمایلی برای خریدن سوخو-۳۵ داشته باشند، روسیه آمادگی خود را برای تحویل این جنگنده ها به ترکیه اعلام می کند.» سایر کشورها. قزاقستان، کره شمالی، پاکستان و سودان نیز به این هواپیما علاقه مند هستند ولی روسیه به دلیل تحریم های آمریکا، از فروش سوخو-۳۵ به برخی از این کشورها خودداری کرده است.
زندگی واقعی اصطلاحی است که معمولاً به معنی زندگی بشر واقعی توسط انسان های حقیقی به کار می رود و با زندگی شخصیت های داستانی و مجازی در تضاد است. کاربرد در اینترنت. در اینترنت، زندگی واقعی به زندگی در جهان واقعیت اشاره دارد. به طور کلی منابع زندگی یا واقعیت اجماع در تقابل با محیط داستانی و خیال پردازی همچون واقعیت مجازی، تجربه زندگی مجازی، رؤیاها، رمان یا فیلم دیده می شود. در حالت برخط (آنلاین) استفاده از حروف اختصاری IRL مخفف In Real Life (در زندگی واقعی) به این معناست که: «در اینترنت نیستم».
ارفود شهری واحه ای در صحرای بزرگ آفریقا است که در استان مکناس تافیلالت در شرق مراکش واقع شده است. این شهر خود به چندین ناحیه تقسیم می شود شامل: حی السلام، حی الجدید، حی الزیز، حی البثا، حی الحمری و حی النهضه. با توجه به نزدیکی ارفود به روستای کویری مرزوغه واقع در تلماسه های عِرق شِبی، این شهر اقدام به توسعهٔ زیرساخت های گردشگری خود همچون ساخت هتل و رستوران کرده است. مکانی برای فیلمبرداری. ارفود به دلیل زیبایی صحرای بزرگ آفریقا و مناطق واحه ای اطراف آن مورد توجه فیلم سازان قرار گرفته و فیلم های چندی در آن فیلم برداری شده است. از جملهٔ این فیلم ها می توان به موارد زیر اشاره نمود:
یهودیه می تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
شاه شجاع درانی یا شاه شجاع افغانی یا شجاع شاه یا شجاع الملک (زادهٔ ۱۷۸۴ – مرگ ۵ آوریل ۱۸۴۲) پادشاه درانی افغانستان در دوره میان سال های ۱۸۰۳ تا ۱۸۰۹ و سپس ۱۸۳۹ تا زمان مرگش بود. شاه شجاع از شاخهٔ سدوزی دودمان درانی بود. او پنجمین امیر افغانستان و پسر تیمورشاه درانی بود. شاه شجاع نخستین بار با برکنار نمودن برادرش شاه محمود به پادشاهی رسید. در ۱۸۰۹ او با بریتانیا -که از نفوذ ناپلئون بناپارت و امپراتوری روسیه به هندوستان بیم داشت- پیمان اتحاد بست. در مهٔ همان سال برادرش شاه محمود توانست او را شکست دهد و به هندوستان تبعید کند. هنگامی که او در ۱۸۱۴ از تبعید رهایی یافت، الماس کوه نور را به رانجیت سینگ پیشکش نمود. او کوشید با یاری سیکها، قندهار را بگشاید، ولی از دوست محمد خان شکست خورد و گریخت. در ۱۸۳۸ او توانست در کنار پشتیبانی سیک ها از یاری بریتانیا نیز برای بازگشت به قدرت بهره مند گردد. در ۱۸۳۹ او دوباره پس از سی سال به پادشاهی رسید، ولی اتحادش با بریتانیا جنگ اول افغان را رقم زد. در ۱۸۴۲ میلادی شاه شجاع به دست فردی به نام شجاع الدوله ترور شد.
لوران گوده متولد ۶ ژوئیه ۱۹۷۲ در منطقه ۱۴ شهر پاریس یک نویسنده فرانسوی می باشد. وی در سال ۲۰۰۴ برنده جایز گنکور به خاطر رمان آفتاب اسکورتا خود شد.
آفتاب اسکورتا به فرانسوی (Le Soleil des Scorta) نام کتابی ازلوران گوده است که در سال ۲۰۰۴ جایزه گنکور به خود اختصاص داد. این رمان در فاصلهٔ سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۵ حداقل پنج با با عناوین مشابه توسط مترجمان مختلف به فارسی منتشر شده است. داستان کتاب سرگذشت چند نسل از دودمانی را تعریف می کند که بس مصیبتها و رنجها کشیده اند، درعین شرارت و تندخویی، شرافتمند و زحمتکش و یار و یاور هم بوده اند.
درد هراسی یا آلگوفوبیا (به انگلیسی: "Algophobia") ترس پایدار غیر منطقی از درد است. ترس شدید و نامتناسب از شیء یا موقعیتی خاص که در واقع خطرناک نیست.ترسی که خیلی بیشتر از افراد عادی تجربه می شود. هراس از درد می تواند با رفتار درمانی و دارو درمانی مثل داروهای ضد اضطراب درمان گردد..
مدیریت دانش شخصی (PKM) مجموعه ای از فرایندها است که یک فرد برای جمع آوری، طبقه بندی، ذخیره، جستجو، بازیابی و اشتراک دانش در فعالیت های روزانه استفاده می کند (Grundspenkis 2007) و مسیری را که در این پروسه پشتیبانی از فعالیت های کار طی می شود (رایت ۲۰۰۵). پاسخی است به این ایده که کارکنان دانشی به طور فزاینده نیازمند به مسئولیت پذیری برای رشد و یادگیری هستند (Smedley 2009). این رویکرد از پایین به بالا به مدیریت دانش (KM) است، به عنوان مدیریت دانش سنتی تر، از بالا به پایین مخالف است(پولارد ۲۰۰۸). هسته اصلی مدیریت دانش شخصی و فرد می باشد، و تا زمانی که جایگاه شخص در سازمان های قرن بیست و یکمی و مدیریت دانش روشن نشود نمی توان به چشم اندازی روشن از مدیریت دانش شخصی دست یافت(زوارقی،1386). دانشگاه هایی چون میلیکن و پورتوریا، کالیفرنیا در لس آنجلس، از آغاز دهه 1990، به جهت افزایش علایق و اهمیت روبه رشد، مدیریت دانش شخصی برای دانشکاران، اقدام به تدریس و تکرار آن در دوره های تحصیلی رشته های خود نمودند و در زمینه مهارت ها و سیستم های مدیریت دانش شخصی پژوهش هایی انجام داده اند. ولی چارچوب مدیریت دانش شخصی از یکسری مباحثات
در میان گروهی از استادان دانشگاه میلیکن از رشته ها و پس زمینه های مختلف، که در جستجوی طراحی رویکردی چندرشته ای برای یکپارچه سازی عناصری چون تفکر انتقادی و سواد اطلاعاتی بودند شکل گرفت، نخستین چارچوب مدیریت دانش شخصی نیز توسط دکتر پائول دورسی توسعه یافت و در طول سمینار استادان دانشگاه میلیکن در تابستان 2002 و از طریق گروه کوچکی از استادان که مرتباً در طول سال تحصیلی2001-2002 یکدیگر را ملاقات می کردند، تعریف و مفهوم سازی شد. این گروه که شامل استادانی از علوم انسانی، علوم طبیعی، تجارت و علوم کتابداری بود، بر ماهیت چندرشته ای تحقیق و حل مسئله تمرکز داشتند.
ابوالفضل خطیبی (۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۹ – ۲۱ دی ۱۴۰۱) نویسنده، شاهنامه شناس و پژوهشگر زبان و ادب فارسی بود که با درجهٔ استادیار، عضو هیئت علمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مشاور علمی گروه فرهنگ نویسی بود. زندگی. خطیبی سال ۱۳۳۹ در روستای امامزاده علی اکبر از توابع آرادان در شهرستان گرمسار زاده شد. دوران ابتدایی را در همان روستا و راهنمایی و دبیرستان را در آرادان سپری کرد. در سال ۱۳۵۸ در رشتهٔ تاریخ وارد دانشگاه شیراز شد و در ۱۳۶۵ مدرک کارشناسی گرفت. در سال های ۱۳۷۵–۱۳۷۸ دورهٔ کارشناسی ارشد را در رشتهٔ فرهنگ و زبان های باستانی ایران در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی گذراند و در سال های ۱۳۹۰–۱۳۹۴ در همان پژوهشگاه در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی دورهٔ دکتری را سپری کرد و در ۲۵ آذر ۱۳۹۴ از رسالهٔ دکتری خود باعنوان «"بررسی انتقادی مهم ترین قطعات و بیت های الحاقی شاهنامه"» دفاع کرد. از سال ۱۳۶۸ پس از اتمام دورهٔ سربازی در چند مرکز پژوهشی به فعالیت اشتغال داشت، از جمله: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی (۱۳۶۸–۱۳۷۵)، مرکز نشر دانشگاهی و فرهنگستان زبان و ادب فارسی (از ۱۳۷۵). خطیبی عضو هیئت علمی و معاون گروه فرهنگ نویسی فرهنگس
تان زبان و ادب فارسی و معاون سردبیر مجلهٔ «"نامه ایران باستان"»، نگارندهٔ بیش از صد مقالهٔ علمی به ویژه دربارهٔ شاهنامه در دانشنامه ها و مجلات تخصصی ادبی بوده و در تصحیح "شاهنامه" با جلال خالقی مطلق در جلد هفتم همکاری داشته است. او دریافت کنندهٔ جایزهٔ حامیان نسخ خطی در آیین بزرگداشت حامیان نسخه های خطی در سوم آذر ماه ۱۳۸۴ به خاطر مقالهٔ «"اصالت کهن ترین نسخه: فلورانس ۶۱۴ ه . ق"» بوده است. آثار. خطیبی در حوزه های تاریخ ایران، زبان و ادبیات فارسی و ایران شناسی ۹ کتاب، ۶۰ مقاله در مجله ها و مجموعه ها و ۱۵۶ مقاله در دانشنامه ها و ۲۳ نقد کتاب منتشر شده است. حوزهٔ تخصصی وی "شاهنامهٔ فردوسی" و ادبیات حماسی است و در همایش های گوناگون شرکت داشته است. کتاب ها