Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هریور ۱۳۹۷ مدیریت و سردبیری هشت مجله از گروه مجلات همشهری را به بخش خصوصی واگذار کرد. این تصمیم با اعتراض منتقدان و سینماگران ایران مواجه شد و تعدادی از آنها نامهٔ سرگشاده ای مبنی بر نگرانی بابت آیندهٔ مجله و جدایی تحریریه قدیمی اش از آن منتشر کردند. در بخشی از این نامه آمده: «ماهنامهٔ ۲۴ بعد از نُه سال انتشار بدون تردید یکی از نشریات سینمایی جریان اصلی و قابل اعتنای کشور با کارنامه ای قابل دفاع است؛ مجله ای که در آستانهٔ صد و سومین شمارهٔ خود توانسته استاندارد نشریات سینمایی را در ایران ارتقا بدهد و از نظر محتوایی و گرافیکی به معیارهای جهانی نزدیک شود … اگرچه تصمیمات جدید اتخاذشده در مؤسسهٔ همشهری و واگذاری سردبیری همهٔ مجلات به یک نفر که ظاهراً بار مالی مجلات را بناست از روی دوش همشهری بردارد جای نگرانی بسیار دارد، اما امیدواریم از تلاش مدیران همشهری برای حفظ و ارتقای کیفیت ماهنامهٔ ۲۴ کاسته نشود و با کنار رفتن نیروهایی که بیش از صد شماره برای کیفیت و بقای این مجله کوشیده اند لطمهٔ جبران ناپذیری به این نهاد مطبوعاتی نخورد. از سر دلسوزی برای فرهنگ و سینما مایلیم یادآوری کنیم که تصمیمات اتخاذشده نباید سایهٔ س
نگین سیاست بر فرهنگ را که مشکل همیشگی اهالی قلم و هنرمندان در این کشور بوده است تشدید کند و به موج ناامیدی که این روزها به شکل عجیبی در حال افزایش است بیفزاید. نباید فراموش کرد که کیفیت و اعتبار همیشه به سختی به دست می آید، اما به راحتی از بین می رود». علی مصفا، رضا کیانیان، مجید اسلامی، شهرام مکری، حمید نعمت الله، فریدون جیرانی، هوشنگ گلمکانی، سروش صحت، فرهاد اصلانی، حسین معززی نیا، مریم پالیزبان، امیر پوریا و نگار جواهریان تعدادی از امضاکننده این نامه بودند.
جغد کوچک گونه ای جغد از سرده جغد سنگی است. این پرنده در نواحی گرم اروپا، آسیا، کره و آفریقای شمالی زندگی می کند. با این که در بریتانیا یافت می شود اما جانور بومی آن نیست و برای اولین بار در سال ۱۸۴۲ به بریتانیا آورده شد. همچنین برای جزیره جنوبی در نیوزیلند در اوایل سده بیستم جغد کوچک به محیط زیستش اضافه شد.
نوک نهنگ هکتور آب بازی عضو خانواده نوک نهنگان است و از اعضای به نسبت کوچک جثه آن به شمار می رود. این نهنگ در نیم کره جنوبی زندگی می کند و نام آن به یاد سر جیمز هکتور، بنیان گذار موزه استعماری بریتانیا در ولینگتون استرالیا، گذارده شده است. بررسی های مولکولی نشان داده اند که نوک نهنگ پرین، که گمان می رفت متعلق به این گونه باشد، گونه ای جدا و مستقل است. نوک نهنگ هکتور در حیات وحش بسیار کم دیده شده است. توصیف ظاهری و رفتار. بیشتر اطلاعات به دست آمده از این گونه از بررسی بر روی لاشه تعدادی از آن ها که به ساحل افتاده بودند و نیز تنها یک بار مشاهده تایید شده یک نهنگ جوان در آب های استرالیا به دست آمده است. طول نوک نهنگ هکتور بالغ به بیشینه ۴٫۲ متر و وزن آن به ۱ تن می رسد؛ ابعادی که این نهنگ را یکی از کوچک جثه ترین اعضای نوک نهنگ ها می کنند. رنگ بدن این نهنگ قهوه ای مایل به خاکستری در بالای بدن و باله پشتی و رنگ روشن تر در زیر بدن است. بخش ملون در سر با شیب آرامی به سوی نوک حرکت می کند. نهنگ های بالغ نر دارای دندان هایی صاف و مثلث شکل در انتهای فک پایینی خود هستند. همانند بیشتر نهنگ های نوک دندان، دندان های عاج مانند
در ماده ها دیده نمی شوند. باله پشتی کوچک، مثلث شکل، اندکی همانند قلاب است و در انتها گردشکل می شود. لبه جلویی باله پشتی با زاویه تندی به پشت بدن وصل می شود. اطلاعات چندانی درباره عادات غذایی این گونه در دست نیست، به هر این حال گمان بر این می رود که رژیم غذایی آن شامل ماهی و ماهی مرکب باشد. از آنجا که آن ها فاقد دندان های کاربردی هستند، غذای خود را با مکش به درون دهان می برند. به دلیل پراکندگی آن ها در اعماق اقیانوس و دسترسی سخت بهشان و به احتمال جمعیت پایینشان، دانش زیادی درباره چگونگی زادولد و تولید مثل آن ها موجود نیست. گستره و وضعیت بقا. نوک نهنگ هکتور به صورت مشخص در نیم کره جنوبی در نزدیکی قطب جنوب میان عرض های جغرافیایی °۳۵ تا °۵۵ جنوبی زندگی می کند. بیشتر گزارش ها از دیده شدن این جانور از زلاندنو بوده اند. این نهنگ همچنین در جزایر فالکلند و آفریقای جنوبی و تاسمانی و تیرا دل فوئگو در آمریکای جنوبی نیز دیده شده است. این گونه تاکنون شکار نشده است و در تورهای ماهیگیری نیز به دام نیفتاده. بیشتر مشاهدات از این نهنگ از روی لاشه های به ساحل افتاده آن ها بوده که بیشتر در زلاندنو اتفاق افتاده اند.
در فیزیک ذرات، کوارکونیوم یک گروه از مزون های بدون طعم است که متشکل از یک کوارک و پادکوارک خودش است. به طور مثال ذره پسی (چارمونیوم, ) و ذره اپسیلون (باتمونیوم, ). به خاطر جرم بالای کوارک سر، تاپونیوم وجود ندارد، از آنجایی که کوارک سر قبل از اینکه بتواند یک حالت مقید بسازد از طریق برهمکنش الکتروضعیف واپاشی می کند. معمولاً کوارکونیوم ها به باتمونیوم و چارمونیوم گفته می شود و دیگر کوارک ها یعنی کوارک بالا، کوارک پایین و کوارک شگفت بسیار سبکتر از آن هستند که یک حالت مقید کوارک-پادکوارک بسازند. تفاوت کوارکونیوم ها و مزون ها در این است که مزون ها یک جفت کوارک-پادکوارک از هر نوعی هستند. اما یک کوارکونیوم حتماً باید کوارک و پادکوارک یکسان باشند.
دسی بزرگترین مرکز تحقیقات فیزیک ذرات آلمان است که هامبورگ و زاتن قرار دارد. این مرکز در ۱۸ دسامبر ۱۹۵۹ در هامبورگ به وجود آمد. هدف اصلی دسی پژوهش های بنیادی در فیزیک ذرات و پژوهش از طریق تابش سنکروترون است. به همین دلیل دسی شتاب دهنده های ذره ای را توسعه داده و اجرا می کند. هزینه های دسی از مقامات دولتی تأمین می شود و این مرکز عضو از انجمن مراکز پژوهشی آلمانی هلمهولتز نیز هست. از بزرگترین نتایج این مرکز کشف گلوئون است.
شمار واژگان عربی در شاهنامه بسیار کم است. گفتهٔ مشهور ولی نادرست میان عوام این است که هیچ واژهٔ عربی ای در "شاهنامهٔ" فردوسی به کار برده نشده است. گرچه "شاهنامه" به پارسی سره نیست، پژوهش های آماری گویای آن است که بسامد واژه های بیگانه در "شاهنامه" بیشتر از حدود چهار درصد نیست. در "شاهنامه" حدود ۷۲۶ واژه عربی وجود دارد این کسر سخت اندک است. چنان که حجم مجموع آثار فارسی ای که کاربرد واژه های بیگانه در آن ها همانند "شاهنامه" از حدود پنج درصد بیشتر نیست، به حجم "شاهنامه" نمی رسد. در اینکه فردوسی واژه های فارسی را بر عربی ترجیح می داده است، شکی نیست. این هم خاسته از موضوع کار شاعر بود و هم اینکه زمانهٔ فردوسی مناسبِ آن بود. به بیان دقیق تر بیشتر منابعی که فردوسی از آن ها بهره می برد، خود از کاربرد واژه های عربی خودداری می کردند. نگاهی گذرا به مقدمهٔ "شاهنامهٔ" ابومنصوری گویای آن است. از سوی دیگر در مواردی که منابع فردوسی خود نااصیل بوده اند و واژه های عربی در آن ها زیاد یافت می شد، واژه های عربی در "شاهنامه" هم فزونی می گیرند. نمونهٔ روشن آن "اسکندرنامه" است که در اصل روایتی غیرایرانی است و واژه های عربی در آن بسی
ار بیشتر از دیگر بخش های "شاهنامه" یافت می شود. از مفردات عربی پرکاربرد در "شاهنامه" موارد زیر را می توان ذکر کرد: سنان، رکیب (=رکاب)، عنان، قطره، هزیمت، جوشن، سلیح (=سلاح)، منادی، قلب، نعره (معرب ناره)، مزیح (=مزاح)، نظاره، ثریا، نبات، حصار، سحاب، عقاب، برهان (معرب پروهان)، فلک، حمله، مبتلی، درج، صف، میمنه، درع، جاثلیق، صلیب (معرب چلیپا). "شاهنامه" در این بیت از چهار واژه عربی استفاده می کند:
ژوزه رنه هیگوییتا زاپاتا (; زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۶۶ در مدلین) دروازه بان پیشین تیم ملی فوتبال کلمبیا با نام مستعار El Loco (دیوانه) به عنوان یکی از منحصربه فردترین دروازه بان های تمامی دوران به دلیل سبک بازی و بازی های مؤثر و گیرایش مطرح شد. او به عنوان خالق ضربهٔ عقرب دیوانه شناخته می شود. این حرکت دروازه بان جسور و پرحاشیه تیم ملی کلمبیا در دیدار دوستانه برابر انگلیس در سال ۱۹۹۵ با وجود گذشت سالها هنوز در اذهان باقی مانده است. زندگی شخصی. او با مگنولیا ازدواج کرده است، که حاصل این ازدواج دو فرزند با نام های اندرس و پاملا است. همچنین او دارای یک دختر از ازدواج قبلی خود است. حاشیه ها. در ۱۹۹۳ او به جرم مشارکت در یک فقره آدم ربایی و دریافت ۶۴ هزار دلار به مدت ۷ ماه زندانی شد. در یک رسوایی دیگر در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴ تست دوپینگ وجود کوکائین را در خون ایگیتا نشان داد. در زمین مسابقه او بارها با ریسکهای بی مورد تیمش را به دردسر انداخته است که در مشهورترین موارد در جام جهانی ۱۹۹۰ مقابل کامرون روژه میلا توپ را از او ربود و با به ثمر رساندن گلی سرنوشت ساز از راهیابی کلمبیا به مرحله یک چهارم نهایی جلوگیری کرد. رنه از دوستان صمی
می مارادونا بود و در بازی خداحافظی او نیز در سال ۲۰۰۱ شرکت داشته است.
فرانسوا ژرار ژرژ نیکلا اولاند (زاده ۱۲ اوت ۱۹۵۴) سیاست مدار و رئیس جمهور سابق فرانسه است. او در روز شش مه ۲۰۱۲ با کسب ۵۱ درصد از آرای مردم فرانسه در دور دوم انتخابات، به ریاست جمهوری فرانسه برگزیده شد. او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۸ دبیر اول حزب سوسیالیست فرانسه بود. وی از ۱۹۹۷ تا کنون نماینده مجلس فرانسه از شهرستان کورز است. فرانسوا اولاند از ۱۵ مه ۲۰۱۲ دوره ریاست جمهوری خود را رسماً آغاز کرد. انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ اعلام شد که فرانسوا اولاند نامزد حزب سوسیالیست در انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود. این انتخابات در ۲۲ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد. اولاند با کسب بیش از ۲۸ درصد آراء از نیکولا سارکوزی که ۲۵٫۵ درصد آراء را برده بود پیشی گرفت. این دو در دور دوم انتخابات در روز ۶ مه سال ۲۰۱۲ در برابر یکدیگر قرار گرفتند و اولاند با بیش از ۵۱ درصد آرا به پیروزی رسید از سال ۱۹۸۸ تاکنون، این اولین بار است که یک کاندیدای سوسیالیست موفق به پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه می شود. اولاند در سخنرانی خود گفت: «من به خود می بالم که قادرم بار دیگر به شما امید بدهم». وی همچنین پس از تشکر از هوادارانش، با اشاره به کسانی
که در انتخابات طرفدار وی نبوده اند، گفت: «من رئیس جمهور همه خواهم بود… تنها یک فرانسه و یک ملت وجود دارد که برای یک سرنوشت مشترک متحد شده است». وی ادامه داد: «در فرانسه با همه به مساوات رفتار خواهد شد. هیچ یک از فرزندان جمهوری به حاشیه رانده نخواهد شد، ترک نخواهد شد و مورد تبعیض قرار نخواهد گرفت. اولین چیزی که رئیس جمهور باید انجام دهد، گرد آوردن و دور هم جمع کردن مردم، برای چالش هایی است که پیش رو داریم». وی در عرصه داخلی اولویت خود را دو موضوع عدالت و جوانان دانست و در عرصه بین المللی نیز، از در پیش گرفتن روابط متفاوتی با متحدان اروپایی فرانسه سخن گفت. وی سخنرانی خود را با این جمله به پایان رساند: «امروز غروب، زندگی زیباست». ریاست جمهوری (۲۰۱۲–۲۰۱۷). در تاریخ ۸ ماه مه ۲۰۱۲، در حالی که شورای قانون اساسی نتایج انتخابات را هنوز رسماً تأیید نکرده بود، فرانسوا اولاند به دعوت رئیس جمهور وقت نیکولا سارکوزی در مراسم بزرگداشت پایان جنگ جهانی دوم شرکت کرد. جابجایی قدرت در روز ۱۵ مه ۲۰۱۲ انجام و فرانسوا اولاند بیست و چهارمین رئیس جمهور و هفتمین رئیس جمهوری پنجم فرانسه شد. زندگی خصوصی. فرانسوا ژرار نیکولا اولاند پسر کو
چک دکتر ژرژ گوستاو اولاند، متخصص گوش و حلق و بینی و نماینده شکست خورده دست راست افراطی در انتخابات شهری روان در سال ۱۹۵۹ و بوآ گیوم در سال ۱۹۶۳ است. مادرش، نیکول فردریک مارگریت تریبر، کاتولیک چپ و مددکار اجتماعی بود که در سال ۲۰۰۹ در شهر کن درگذشت. در سال ۲۰۰۸ نام وی در لیست انتخاباتی حزب سوسیالیست شهر کن بود. در پایان دهه ۷۰ فرانسوا اولاند با سگولن رویال آشنا می شود که به مدت بیش از سی سال شریک زندگی اش می شود و از او چهار فرزند دارد. آنها ازدواج را بورژوایی دانسته و ازدواج نکرده بودند و حتی محدود به قانون اتحاد مدنی فرانسه (PACS) هم نبودند. در سال ۲۰۰۷ رسماً از یکدیگر جدا شدند.از سال ۲۰۰۶ والری تریروایلر شریک زندگی فرانسوا اولاند شد. این اولین بار بود که شریک زندگی رئیس جمهور فرانسه به هنگام پذیرش مسئولیت، همسر رسمی وی نیست. نشریه فرانسوی کلوزر نوشت که فرانسوا اولاند رئیس جمهور با یک از هنرپیشه زن این کشور به نام ژولی گیه رابطه دارد و این نشریه در این زمینه تصاویری نیز در اختیار دارد. پایگاه اینترنتی کلوزر امروز در نسخه ای قابل چاپ در ۷ صفحه موضوع ارتباط رئیس جمهور ۵۹ ساله و تصاویر وی با گایه پرداخته است. گ
یه که هم در سینما و هم در تلویزیون فعال است و ۲ فرزند دارد، در سال ۲۰۱۲ در یکی از تبلیغات ریاست جمهوری اولاند حاضر شد و در ماه مارس در پی انتشار شایعاتی دربارهٔ خود و اولاند شکایتی از این نشریه تسلیم مقامات قضایی کرد.
مؤسسه غیرانتفاعی نوعی سازمان غیرانتفاعی و یک شخصیت حقوقی است که برخلاف شرکت های تجاری برای اهدافی غیر از کسب سود برای صاحبان یا مؤسسان خود تشکیل می شود. این گونه سازمان ها به قصد انتفاع و تقسیم سود بین اعضاء تشکیل نمی شوند. مؤسسات خیریه و انجمن های تخصصی و مذهبی و صندوق های قرض الحسنه را می توان از موسسات غیرانتفاعی دانست. به عنوان مثال یک موسسه غیرانتفاعی عام المنفعه برای اهداف اجتماعی یا خیریه توسط شهروندان همفکر سازماندهی می شود. این مؤسسات غیرانتفاعی عام المنفعه به جای فعالیت در جهت منافع اعضای خود، برای منافع عمومی سازماندهی می شوند.
هانس جرج دهملت (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۲۲ در گرلیتس، آلمان – درگذشته ۷ مارس ۲۰۱۷ در سیاتل، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا) فیزیک دان آلمانی-آمریکایی بود. دهملت و همکارش ولفگانگ پل توانستند «روشی برای به دام اندازی اتم های منفرد» پیشنهاد کنند و برای همین کار بود که نیمی از جایزهٔ نوبل سال ۱۹۸۹ به آن تعلق گرفت. (نیم دیگر آن به نورمن فاستر داذه شد) از روش آن ها برای اندازه گیری دقیق فاکتور g الکترون استفاده شد. هانس جرج دهملت در ۷ مارس ۲۰۱۷ در ۹۴ سالگی درگذشت. زندگی. دهملت پس از پایان دوران دبیرستان در سال ۱۹۴۰، داوطلبانه به ارتش آلمان پیوست، پس از آن در سال ۱۹۴۳ به او دستور داده شد تا برای مطالعهٔ فیزیک به دانشگاه برسلو برود. پس از یک سال فراگیری فیزیک او دوباره به ارتش بازگشت و در پی تهاجم آردن اسیر گرفته شد. در سال ۱۹۴۶ از زندان آمریکایی آزاد شد و دوباره به سمت یادگیری فیزیک بارگشت، او در ۱۹۴۸ کارشناسی ارشد و در ۱۹۵۰ دکتری خود را از دانشگاه گوتینگن دریافت کرد. وی در ۱۹۵۲ برای فوق دکتری به دانشگاه دوک دعوت شد. دهملت در ۱۹۵۵ به عنوان استادیار در دانشگاه واشینگتن در سیاتل، واشینگتن پذیرفته شد، در ۱۹۵۸، در جایگاه دانشی
ار و در ۱۹۶۱ در جایگاه استاد تمام قرار گرفت. دهملت تا هنگام بازنشستگی اش، اکتبر ۲۰۰۲، در دانشگاه واشینگتن باقی ماند. در سال ۱۹۷۹ او سرپرست گروهی بود که نخستین عکس را از یک تک اتم گرفتند.
ماساتوشی کوشیبا (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۲۶ در تویوهاشی، آیچی – درگذشته ۱۲ نوامبر ۲۰۲۰) فیزیک دان اهل ژاپن بود که در سال ۲۰۰۲، به دلیل تلاش های پیرو اش در زمینهٔ اخترفیزیک، به ویژه یافتن ذرات نوترینوی کیهانی، بخشی از جایزه نوبل فیزیک را از آن خود کرد. برندگان بخش دیگر جایزه ریموند دیویس پسر و ریکاردو جیاکونی از آمریکا بودند. زندگی نامه. کوشیبا در سال ۱۹۵۱ از دانشگاه توکیو فارغ التحصیل شد و برای ادامهٔ مطالعاتش در مقطع دکتری به دانشگاه روچستر در نیویورک رفت. او در زمان حیات استاد دانشگاه توکیو بود. کوشیبا در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل کهولت سن درگذشت.
پمپ انسولین دستگاهی است الکترونیکی، مکانیکی و هیدرولیکی که وظیفه تزریق انسولین به زیر پوست بیمار دیابتی را بر طبق الگوهای تعیین شده در زمان و مقدار تعیین شده بر عهده دارد. این دستگاه مشکلات تزریق را به طور کل حذف می نماید و کنترل مناسبتری نسبت به سایر روشهای کنترل قند خون به بیمار می دهد. این دستگاه شامل مخزنی است که در آن انسولین سریع الاثر نگهداری می شود. دستگاه توسط لوله ای به بدن متصل می شود و لوله نازکی هم با چسب زیر پوست محکم می شود. مزیتهای این دستگاه امکان تنظیم مقادیر متفاوت انسولین در طول شبانه روز و امکان تزریق به شیوه های کند در زمان طولانی برای بیمار می باشد. منابع. 2- http://www.sooil.com/eng/. Dana Diabecare Insulin pump
اشوین ها ، ناستیه (لقب دو ایزد همزاد)، دَسره برپایهٔ اساطیر هندو در ریگ ودا دوقلوهای مینوی اسپ سوار می باشند. آنان پسر سرنیه ایزدبانوی ابرها و همسر سوریا می باشند. این ایزدان ودایی نماد غروب و طلوعند و پیش از فرورفتن خورشید با گردونه ای زرین در آسمان پدیدار شده و برای مردمان گنج آورده و ورشستگی و ناخوشی را دورمی سازند. آشوین ها را می توان با کستور و پولوکس در اساطیر روم و یونان سنجید. نزدیکترین خویشاوندان آنان اشوینیای در اساطیر لیتوانیایی می باشد. آشوین ها پزشکان جهان خدایانند و دیوان پزشکی آیورودا. این هر دو را در ریگ ودا ناستَیئو nāsatyau به معنای "مهربان" می خواندند، سپس یکی را ناستیهNasatya و دیگری را دَسره Dasra نامیدند. از آشوین ها در ریگ ودا ۳۷۶ بار نام برده شده است. منابع. Wikipedia contributors, "Ashvins," Wikipedia, The Free Encyclopedia, //en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ashvins&amp;oldid=454031223 (accessed October 17, 2011). پیوند به بیرون. راسخون
نابه مونو یا نابه ریوری یا به اختصار نابه (نابه به معنی قابلمه و کماجدان است) به یک نوع سبک پخت غذا در آشپزی ژاپنی گفته می شود. در این نوع غذا، موادغذایی در همان محل صرف غذا به وسیلهٔ چراغ گاز قابل حمل یا هات پلیت (غذاپز برقی) با یک قابلمه پخته می شود. این روش پخت به ویژه در زمستان بسیار طرفدار دارد و نشستگان به دور میز با هاشی مواد پخته شده را از داخل قابلمه برداشته و در یک کاسهٔ کوچک صرف می کنند. معمولاً در درون ظرف کوچک قبل از صرف غذا انواع چاشنی ها مانند، پونزو یا تاره ریخته می شود.
بوکاتینی پاستایی ضخیم، اسپاگتی شکل و میان تهی است که به نی ای باریک شباهت داشته و از ترکیب آرد گندم دوروم با آب تهیه می شود. نام این پاستا برگرفته واژهٔ ایتالیایی búco به معنای «سوراخ» است و خود بوکاتینی از نظر لغوی به معنای «سوراخ شده» می باشد. اصطلاح بوکاتینی امروزه به پاستاهای خشک تولید کارخانه گفته می شود و پاستاهای تازه را "بوکاتینو" می نامند. مدت زمان لازم برای پخت پاستای بوکاتینی بین ۹ تا ۱۳ دقیقه است. طرز تهیه. برای تولید پاستای بوکاتینی در کارخانجات، خمیر تهیه شده از آرد دوروم و آب را به شکل رشته هایی دراز و میان تهی درمی آورند که این سوراخ ممکن است قطری با اندازه های متفاوت داشته باشد. سپس پاستای به دست آمده را در آب نمک فراوان می جوشانند. برای تهیهٔ این پاستا به شکل سنتی و تازه که در این روش پاستای تولیدی، بوکاتینو نامیده می شود تکه ای از خمیر را برداشته، آن را بر روی نی بوریا یا چوبی صاف و هموار لوله کرده و سپس در آب نمک می جوشانند. مصرف. پاستای بوکاتینی معمولاً به تنهایی همراه با انواع سس های محلی خورده می شود. همچنین اندازه های بزرگتر آن را شکسته و در سوپ ها استفاده می کنند یا اینکه آن را در فر
می پزند. انواع دیگر. بوکاتونی نوع دیگری از این پاستاست که از نظر ظاهری به بوکاتینی شباهت دارد اما به نسبت از آن ضخیم تر است.
بیانکا اسکارچا آمورتی ( زاده ۲۶ نوامبر ۱۹۳۸ در ائوستا - ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۰ در رم) عضو انجمن اسلام شناسی دانشگاه رم بود بیانکاماریا اسکارچیا آمورتی، سال ۱۹۳۸ در ایتالیا متولد شد. او استاد بازنشسته اسلام شناسی دانشگاه ساپینزای رم و عضو هیئت تحریریه نشریه ژئوپولتیکا (Geopolitica) و از نویسندگان کتاب تاریخ ایران کمبریج بود. وی سال ها در حوزه های تخصصی اسلام شناسی در شاخه اسلام سیاسی و به طور خاص، شیعه شناسی کار کرده بود و یکی از مهم ترین و بزرگترین شیعه شناس ایتالیایی محسوب می شد. او چند سال روی امامزاده های زن در ایران و جهان تشیع تحقیقی را آغاز کرد و در این پروژه سعی داشت ارج و احترام زن در اسلام بالاخص در مکتب شیعه را در سیر تاریخ نشان دهد. همسر بیانکاماریا، پروفسو جان روبرتو اسکارچیا نیز یکی از ایرانشناسان به نام ایتالیایی به شمار می رود. او در جامعه علمی ایتالیا به عنوان متخصص زبان و ادبیات پارسی، تاریخ تمدن اسلامی، ادیان ایران و آسیای مرکزی و حقوق اسلامی شناخته شده است. تألیف بیش از ۲۸۶ کتاب و مقاله در حوزه های ایران شناسی و اسلام شناسی، و ترجمه گزیده ای از غزلیات حافظ در سال ۲۰۰۵ از دیگر فعالیت های او به شمار
می رود. او برای ترجمه حافظ جایزه ملی وزارت میراث و فعالیت های فرهنگی ایتالیا در سال ۲۰۰۵ را از آن خود کرد. آثار. او جز نویسندگان کتاب تاریخ ایران کمبریج بوده است
تاره یک نوع چاشنی مایع ترکیب در آشپزی ژاپنی است. تاره مطابق است با آنچه در آشپزی غربی سس یا درسینگ گفته می شود. تاره بخصوص همراه با غذاهای زغال پز مانند یاکی نیکو، یاکی توری و تری یاکی و انواع سوشی و نابه مونو مصرف می شود. تسوکه تاره به تاره ای گفته می شود که کمی قبل از صرف غذا به مقدار مطبوع در ظرف کوچکی ریخته می شود.
چارلز گابریل سلیگمن(زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۸۷۳- مرگ ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۰) نژادشناس بریتانیایی بود. سلیگمن زادهٔ لندن بود و در بیمارستان سنت تامس پزشکی خوانده بود. او سال ها به پزشکی و آسیب شناسی پرداخت، ولی در ۱۸۹۸ داوطلب پیوستن به کاوش دانشگاه کمبریج در تنگهٔ تورس شد و سپس در سال های پس از آن در کاوش های گینه نو، سری لانکا و سودان همکاری نمود. او در ۱۹۰۵ با برندا زارا سالمان -که در بسیاری از از این کاوش ها با وی همراهی داشت- پیمان زناشویی بست. سلیگمن از ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۴ صاحب کرسی مردم شناسی دانشگاه لندن بود. او همچنین عضو انجمن سلطنتی هم بود. سلیگمن از پشتیبانان نگره نژاد حامی بود. برپایهٔ این نظریه حامیان از نژاد قفقازی در شمال آفریقا و گسترندهٔ فرهنگ در آن سامان بودند. او بر این باور بود که نژاد سیاه در اصل یکجانشین و کشاورز بودند و این قفقازی نژادان دامدار کوچ نشین بودند که پایه ریز فلزکاری و آبیاری و ساختارهای اجتماعی پیچیده در مرکز آفریقا گردیدند. منابع. Wikipedia contributors, "Charles Gabriel Seligman," Wikipedia, The Free Encyclopedia, //en.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles_Gabriel_Seligman&amp;oldid=45488140
3 (accessed October 17, 2011).
منصور ارباب سیار یا ارباب سیَر یک ایرانی-آمریکایی ۵۶ ساله ساکن کورپوس کریستی شهری در ایالت تگزاس ایالات متحده آمریکا ست که در تگزاس عمدتاً به کار فروش اتومبیل های دست دوم اشتغال داشت وی به اتهام همکاری با سپاه پاسداران جمهوری اسلامی برای ترور سفیر وقت عربستان سعودی در قالب یک بمبگذاری تروریستی در رستورانی در پایتخت آمریکا در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱ در آمریکا دستگیر شد. اتهام. بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد گزارش داده است که او نامه هایی را در ارتباط با این پرونده، از دولت های آمریکا، ایران و عربستان سعودی دریافت کرده است. در این سند آمده است که فرد طرف مذاکره با منصور ارباب سیر که در کارتل لوس زتاس عضو بوده در اصل یک مخبر اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکاست که آقای سیر به وی نزدیک شده و در دو وعده و در مجموع مبلغ یکصد هزار دلار به عنوان پیش پرداخت عملیات ترور سفیر عربستان به مخبر آمریکایی پرداخت کرده است. در سند آمریکا آمده است که مخبر اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا در گذشته مرتکب جرائمی شده و در ازای همکاری با سرویس های دولتی آمریکا علیه مواد مخدر، اتهاماتش نادیده گرفته شده است. او همچنین به تلاش برای بمب
گذاری در سفارتهای اسرائیل و عربستان سعودی و نیز همکاری با یک کارتل مواد مخدر مکزیکی برای رسیدن به این اهداف متهم شده است.
چراغ پریموس یا همان فرمز به گویش عمومی اولین اجاق خوراک پزی است؛ که با سوخت نفتفشرده شده یا الکل کار می کند. در قدیم به این نوع چراغ بادی هم گفته میشد . کاربرد این چراغ برای روشنایی و پخت و پز بوده است. این اجاق در سال ۱۸۹۲ توسط فرانسویلهلم لیندکویست که یک مکانیک کارخانه در استکهلم سوئد بود ساخته شد. کارکرد. برای روشن شدن اجاق، ابتدا مشعل با سوزاندن الکلی که در الکل دان مستقر در زیر اجاق است گرم می شود. پس از گرم شدن، با استفاده از یک تلمبه دستی کوچک متصل به مخزن، هوای فشرده شده وارد مخزن سوخت می شود، این عمل باعث می شود که نفت سفید مخزن از طریق لوله بالارونده (A) و (B) به سر مشعل از قبل گرم شده (C) برود و در آنجا گرم و تبخیر شود. بخار نفت سفید تحت فشار از طریق لوله نزولی (D) به نازل بخار (E) هدایت می شود. گاز نفت سفید تبخیر شده از طریق یک سوراخ به میان سوزنده پاشیده می شود، که در اینجا با هوا ترکیب شده، شعله آبی رنگ بدون دوده ای تشکیل می شود. تلمبه ی بیشتر، فشار درون مخزن را بیشتر و شعله را بزرگ تر می کند و باعث چرخش ملخ کوچکی که در درپوش پرکننده قرار دارد می شود و در نتیجه، فشار مخزن تخلیه شده و شعله کوچکتر
اشغال ایران قاجار در جنگ جهانی اول (که با نام های جبههٔ ایران یا نقض بی طرفی ایران در جنگ جهانی اول نیز شناخته می شود)، به مجموعه ای از درگیری ها در مناطق آذربایجان ایران و غرب ایران میان نیروهای بریتانیا، امپراتوری روسیه، و واحدهای ارمنی و آشوری با نیروهای امپراتوری عثمانی گفته می شود. این درگیری ها از ۶ مرداد ۱۲۹۳ آغاز شد و با امضای قرارداد مودروس در ۲۰ آبان ۱۲۹۷ پایان یافت. این نبردها بخشی از جنگ جهانی اول در خاورمیانه به شمار می رود. حضور نیروهای روسیه در ایران پس از انقلاب روسیه در ۱۹۱۷ پایان یافت و واحدهای قزاق روس جای خود را به واحدهای ارمنی و نیروهای متحد، معروف به نیروی دانستر، دادند. هم زمانی این اشغال با خشکسالی و مسدود شدن مسیرهای تجاری ایران با هند و بین النهرین، به وقوع قحطی بزرگ انجامید که در نتیجهٔ آن میلیون ها نفر از ایرانیان جان باختند. پیش زمینه. ایران در زمان شروع جنگ رسماً اعلام بی طرفی نموده بود. با این حال در عمل، نیروهای ایران توسط قدرت های مرکز و نیروهای متفقین جنگ جهانی اول تحت تأثیر شرایط از یکی از طرفین طرفداری می کردند. منافع غربی در ایران بر مبنای منابع قابل توجه نفت و موقعیت راه
بردی ایران که مابین افغانستان و نیروهای متخاصم عثمانی، روس، و بریتانیا قرار داشت. ایران آن زمان با قرارداد سن پترزبورگ به منطقهٔ تحت نفوذ شمال و منطقهٔ تحت نفوذ جنوب تقسیم شده بود. این شرایط تحت پوشش دهه ها سیاست مشهور به بازی بزرگ بین روسیه و بریتانیا حاصل شده بود. این قرارداد همچنین مناطق تحت نفوذ در تبت، افغانستان و ایران را تعیین نموده بود تا وزنهٔ تعادلی در برابر نفوذ آلمان ها را فراهم آورد. جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ و در شرایطی آغاز شد که احمدشاه قاجار در ایران حکومت می کرد. شاه ایران که به تازگی تاج گذاری کرده بود و ۱۸ ساله بود، قدرت کمی داشت. مجلس شورای ملی تعطیل بود و انتخابات مجلس سوم با مخالفت روسیه و بریتانیا به تعویق افتاده بود. پس از شروع جنگ، در ایران نظرات متفاوتی پیرامون موضع گیری که باید کشور اتخاذ کند وجود داشت. احمدشاه ۳ روز پس از آغاز جنگ یعنی در ۱ نوامبر ۱۹۱۴، بی طرفی ایران را در این جنگ اعلان نمود و مستوفی الممالک که هوادار بی طرفی ایران در جنگ بود به نخست وزیری رسید. ۷ سال پیش از شروع جنگ، یعنی در سال ۱۹۰۷، دولت های بریتانیا و روسیه تزاری طی قرارداد سن پترزبورگ بر سر تقسیم ایران به دو
"منطقهٔ نفوذ" و یک "منطقهٔ بی طرف" به توافق رسیده بودند که در پی آن، نیروهای خود را در خاک ایران مستقر کرده بودند. نیروهای روس در قسمت های شمالی ایران حضور داشتند و نیروهای بریتانیا در جنوب کشور، کنترل اوضاع را در اختیار داشتند. دولت مرکزی ایران عملاً تنها کنترل بخش هایی از مرکز ایران را تحت اختیار داشت. ارتش ایران در زمان آغاز جنگ جهانی اول فاقد نیروی هوایی و دریایی بود و شمار تخمینی نیروهای زمینی ایران چیزی حدود ۷٬۰۰۰ نفر بود. علاوه بر این، نیروهای ایران ملی و تماماً تحت امر دولت نبودند. قوای قزاق توسط روس ها تشکیل شده بود، ژاندارمری فرماندهان سوئدی داشت، عشایر ایران که مسلح بودند از دولت دستور نمی گرفتند و نیروهای شهربانی کم تعداد و کم تجهیزات بودند. در حالی که نیروهای روس در خاک ایران حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر بود که نیمی از آن ها در شهرهای تبریز، ارومیه و اردبیل مستقر بودند. بدین ترتیب ایران در این زمان هم از لحاظ سیاسی در وضعیت نامناسبی بود و هم توان نظامی دفاع از خاک خود در برابر نیروهای خارجی را نداشت. اشغال. مرکز. روس ها تا قزوین پیش رفتند. با احتمال سقوط تهران، مجلس از اکثریت افتاد و منحل شد زمانی که در سال آ