Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تمساح وش یا سوکومیموس (نام علمی: "Suchomimus") نام یک سرده از راسته خزنده کفلان است. تمساح وش یا سوکومیموس دایناسور گوشتخوار بزرگی بود که در حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش در زمین حکمرانی می کرد. طول این حیوان ۱۱ متر و وزنش هم بین ۲٬۵ تا ۴٬۵ تن بوده است.
مایاسورا (نام علمی: "Maiasaura") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. کشف آشیانه ها، تکه هایی از پوست تخم و دیگر بقایای "مایاسورا"های کم سن در کنار اسکلت "مایاسورا"های بالغ آوازه ای جهانی برای این دایناسور به ارمغان آورد. نام "مایاسورا" یعنی «سوسمار مادر خوب». "مایاسورا" تخم های کروی شکلش را زیر شاخ وبرگ و رسوبات می پوشاند. وقتی تخم ها می شکستند، -شاید با کمک والدین و شاید بدون کمک آن ها- بیرون می آمدند. بقایای "مایاسورا"ها نشان می دهند این دایناسورها کولونی هایی تشکیل می دادند، در این کولونی ها آشیانه هایی به شکل دهانه ی آتشفشان می ساختند، جوجه هایشان را برای مدتی طولانی در این آشیانه ها نگه می داشتند، به آن ها غذا می دادند، و از آن ها مراقبت می کردند. شاید این ویژگی های رفتاری در همه ی اردک منقاران وجود داشته اند. جمجمه ی "مایاسورا" پوزه ای پهن و کاکلی محکم داشت؛ کاکلی که روی جمجمه بالای چشم ها کشیده شده بود. نظرها درباره ی تبار "مایاسورا"ها متفاوت هستند، اما این دایناسور شباهت هایی به "کوتاه کاکل سوسمار" دارد و به نظر می رسد که این دو خویشاوندانی نزدیک باشند.این دایناسور حدود 9متر طول و 4 تن وزن داشت.
سالتاسور (نام علمی: "Saltasaurus") نام یک سرده از زیرراسته سوسمارپاشکلان است. "سالتاسور" یک دایناسور گیاه خوار و در دوران کرتاسه زندگی می کرد. این دایناسور در آمریکای جنوبی می زیست. "سالتاسور" از شناخته شده ترین تیتانوسورهاست. تیتانوسورها گروهی از خزنده پایان بودند که در گذشته تصور می شد عمدتاً به نیم کره ی جنوبی محدود بوده اند، اما حالا می دانیم که پراکنش بیشتری داشته اند. بر خلاف دیگر خزنده پایان، بعضی از تیتانوسورها زره دار بودند و "سالتاسور" از نخستین دایناسورهایی بود که کشفش از این ویژگی پرده برداشت. سطوح بالایی و پهلویی بدن این دایناسور پوشیده از صفحه های زرهی بزرگ و بیضی شکلی بودند که بعضی از آن ها تیغ هم داشتند. بدن "سالتاسور"، بر خلاف دیگر خزنده پایان، پوشیده از صفحه ها و تیغ های استخوانی بود. تصور می شود که این پوشش زرهی از "سالتاسور" در برابر حمله های ددپایان بزرگ محافظت می کرده است. هزاران استخوان دایره شکلِ کوچک تر هم پوست نواحی بین صفحه های بزرگ را می پوشاندند. "سالتاسور" هم مثل بیشتر تیتانوسورها لگنی بسیار پهن داشت و بدنش عریض و مدوّر بود. این دایناسور پاهایی ستبر و دمی منعطف داشت.
اردک منقاران نام یک تیره از راسته (زیست شناسی) پرنده پایان است. دایناسور نوک اردکی یا همان هاردوسور هامتنوع ترین و موفق ترین گیاهخواران بودند. هادروسورها اغلب چهار پا بودند. بزرگترین هادروسور شانتونگوسور بوده است. این حیوان عظیم حدوداً ۱۵٬۵ متر طول و ۱۰ تا ۲۰ تن نیز وزن داشته است. ولی بعضی از آنان نیز بسیار بزرگ بودند به عنوان مثال کریتوسور با ۹٬۵ متر طول و ۳٬۵ تن وزن و اولوروتایتن با ۱۲ متر طول و حداکثر ۵٫۵ تن وزن از یک فیل بزرگتر بودند.
شاخ چهره سانان (نام علمی: "Ceratopsia") نام یک زیرراسته از زیرراسته شاخ پایان است.
روباه شنی (نام علمی: "Vulpes rueppelli") نام یک گونه از سرده روباهان است. مشخصات. جثه کوچک تر از روباه معمولی، ولی گوش ها به نسبت بزرگ تر است. رنگ پشت گوش ها برخلاف روباه معمولی سیاه نیست و غالباً به رنگ پشت بدن یا زرد متمایل به نارنجی است. موها بسیار نرم و متراکم، رنگ پشت خاکستری متمایل به زرد، رنگ موهای دم زرد متمایل به قهوه ای و انتهای آن سفید است. دست و پا کوتاه تر از روباه معمولی است. در بین پنجه های دست و پا موهای بلندی وجود دارد. اندازه ها. طول سر و تنه ۴۰ تا ۵۲ سانتی متر، دم ۲۵ تا ۳۵ سانتی متر، ارتفاع ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر، وزن ۲ تا ۵/۴ کیلوگرم. زیستگاه. مناطق بیابانی و استپی. پراکندگی. در مناطق حاشیه کویر مرکزی، سیستان و بلوچستان، فارس، خوزستان، بندرعباس و احتمالاً جزیره قشم زندگی می کند (روباه های جزیره قشم از نظر شکل ظاهری با سایر روباه ها متفاوتند. برخی شبیه روباه معمولی و برخی نیز شباهت هایی به روباه شنی دارند. تاکنون هیچ گونه مطالعه ای در مورد روباه های جزیره قشم صورت نگرفته است). پراکنش جهانی. شمال آفریقا، عربستان، ایران. عادات. شبگرد است، معمولاً در روز دیده نمی شود. به صورت انفرادی و گاهی در دست
ه های کوچک زندگی می کند. غذا. از مواد حیوانی نظیر سوسک، جوندگان کوچک، خزندگان، حشرات، لاشه حیوانات و مواد گیاهی نظیر برگ، دانه های آب دار و صیفی جات تغذیه می کند (در منطقه رباط پشت بادام یزد تعدادی روباه شنی در حال خوردن هندوانه مشاهده گردید). سایر خصوصیات و عادات این روباه شبیه روباه معمولی است. طول عمر در اسارت شش سال و نیم است. وضعیت فعلی. به علت زندگی در مناطق بیابانی و دور از دسترس، خطر چندانی نسل این حیوان را تهدید نمی کند.
در علم کامپیوتر، لوله بی نام کانال ارتباطی ساده FIFO است که می تواند برای ارتباط درون شبکه ای یک طرفه استفاده شود. طریقه کاربرد آن اغلب به اعمال زیرمجموعه فایل IO منتهی می شود. عموماً برنامه مادر لوله بی نام را باز می کند و فرایند جدیدی را باز می کند که جانشین خط های دیگر لوله ها می شود یا اینکه فرایندهای های متعدد دیگری را ایجاد می کند و آن ها را در خط لوله مرتب می کند. ارتباط دوطرفه کامل به دو لوله بی نام احتیاج دارد. خط لوله در بیشتر سیستم های رایج از یونیکس گرفته تا داس قابل اجراست. یونیکس. لوله های خطی بخش مهمی از عملکرد یونیکس قدیمی محسوب می شوند و پشتیبانی ازآنها به خوبی در سیستم های مشابه یونیکس اجرا شده است. لوله ها طوری ساخته شده اند که از سیستم خطی فراخوان استفاده می کنند. که خط جدیدی را می سازند و یک جفت فایل توصیف کننده که مربوط به اهداف خطی خواندن و نوشتن است تحویل می دهند. برنامه های یونیکس قدیمی زیادی به عنوان صافی هایی طراحی شده اند که با این خط ها قادر به تعامل و کار کردن باشند. مایکروسافت ویندوز. لوله های بی نام همانند بسیاری از ابزارآلات IO,IPC در ویندوز با عملکردهای API ساخته و پیکربندی ش
ده اند که مربوط به تسهیلات خاص IO هستند. در این باب تولید و ایجاد لوله مستلزم ایجاد لوله بی نامی با وسایل جداگانه برای اهداف خواندن و نوشتن است. عملکردهای خواندن و نوشتن IO در لوله با عملکرد فایل خواندن و فایل نوشتن API با تسهیلات استاندارد IO قابل اجرا هستند. در مایکروسافت ویندوز، خواندن ونوشتن در لوله های بی نام همیشه مسدود است. به عبارت دیگر خواندن از یک لوله خالی باعث می شود در ارتباط فراخوان وقفه ای ایجاد شود تا حداقل یک بایت قابل دسترسی یا انتهای فایل تحویل داده شود که در نتیجه مسدود شدن عملکرد نوشتن لوله ایجاد می شود. مشابه همین رخداد نوشتن در لوله پر باعث وقفه در ارتباط فراخوان می شود. این وقفه تا وقتی که فاصله ای در دسترس قرار بگیرد که اطلاعاتی در حال نوشتن را ذخیره کند ادامه می یابد. خواندن ها ممکن است با تعداد بایتهای درخواست شده کمتری برگشت داده شوند.
انارهای نارس عنوان فیلمی است اجتماعی، ساخت ایران به کارگردانی مجیدرضا مصطفوی. این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر شرکت کرد. این اثر اولین فیلم بلند سینمایی مجیدرضا مصطفوی در مقام کارگردان است. داستان. انسی و ذبیح در حاشیهٔ شهر و در خانه ای اجاره ای زندگی می کنند. انسی از زنی سالخورده پرستاری می کند و ذبیح در شمال شهر کارگر ساختمانی است. آنها آرزو دارند بچه دار شوند.
جدول توصیف گر محلی (LDT) جدول حافظه ایست که در معماری x86 پشتیبانی می شود و حاوی اعضای پشتیبانی حافظه ای ذیل می باشد: در یک حافظه خطی شروع می شود، اندازه، انجام پذیری، نوشتاری، قابلیت دسترسی، حضور واقعی در حافظه و غیره. LDT زیرمجموعه جدول توصیف گر جهانی است و همانند آن تا حافظه۸۱۹۱ قابل دسترس در برنامه های تعریف شده است. تاریخچه. در تکمیل کننده x86 که قابلیت صفحه بندی مشابه اینتل ۸۰۲۸۶ندارند، LDTمجبور است آدرس های جداگانه در فرایندهای چندگانه ایجاد کند. که عموماً این عملکرد برای هر پروسه است. و حافظه تخصصی را توصیف می کند در حالی که حافظه مشترک و حافظه هسته با GDT توصیف می شود. سیستم اجراکننده LDT رایج وقتی در حال انجام فرایند جدیدی است، انتقال و تعویض می کندکه این کار را با دستگاه ساختاری LLDT انجام می دهد. برخلاف این عملکرد، GDT غالباً انتقال و تعویض داده نمی شود.(اگرچه این اتفاق ممکن است در صورت دستگاه مانیتوری عمودی نظیر VMware رخ دهد.) فقدان تقارن بین این دو جدول با این واقعیت قابل توضیح و شرح است که LDT رایج و امروزی به صورت خودکار بر روی وقایع خاص ارجاع داده می شود. خصوصاً اگر بر اساسTSS چندکاره باشد.
این روند برای GDT قابل اعمال نیست. LDT همچنین نمی تواند انواع اجزای حافظه پیشرفته خاصی را ذخیره کند. (مثلاً TSSها). در نهایت، LDT در واقع توسط توصیف گر درونی GDT تعریف می شود. در صورتی که GDT مستقیماً توسط آدرس خطی تعریف می شود. ایجاد حافظه مشترک از طریق GDT برخی اشکالات را در بر دارد. قابل توجه است که چنین حافظه ای در هر فرایند و روندی با حقوق برابری قابل رؤیت است. به منظور محدود کردن این رؤیت و تمایز ایجادکردن در اجرای حافظه مشترک (مثلاً حق دسترسی فقط خوانشی برای برخی فرایندها)، شخص می تواند از ورودی های LDT جداگانه استفاده کند که به مناطق حافظه فیزیکی مشابهی که تنها در مراحل LDT که دسترسی درخواستی به مناطق حافظه مشترک ارائه شده اشاره می کند. ورودی های LDT و GDT که به مناطق حافظه ای متقابل اشاره می کند، نام مستعار خوانده می شود. این اسامی مستعار همچنین عموماً به منظور دسترسی نوشتاری کدهای اجزا ساخته می شوند. که شامل: انتخاب کننده قابل اجرا برای نوشتن استفاده می شود. در مورد GDT اسامی مستعار به منظور دسترسی به اجزای سیستم نظیر TSSها ساخته شده اند. قطعات مورد نظر در توصیف گر خودشان علامت "حضور" دارند که به آن
ها اجازه می دهد در صورت لزوم از حافظه پاک شوند. برای مثال، قطعات کد یا داده های اصلاح نشده می توانند بیرون گذاشته شوند و قطعات داده اصلاح شده می توانند جایگزین آن ها در دیسک شوند. از آنجا که همه قطعات باید به عنوان یک واحد اداره شوند باید اندازه آن ها را محدود کنیم تا مطمئن شویم جایگزینی به موقع اتفاق افتاده است. با این حال با کوچک کردن قطعات جایگزینی ساده بیشتر به این معنی است که رجیسترهای قطعه باید به طور مکرر بارگذاری شوند که این کار خودش زمان عملکرد را تلف می کند. استفاده جدید. ریزپردازنده های ۸۰۳۸۶ اینتل صفحه بندی را معرفی می کنند که صفحات حافظه فیزیکی (اینها واحدهای حافظه کوچک هستند) را به صورت جداگانه در آدرس های مجازی مثل هم تخصیص می دهند. صفحه بندی دیسک بسیار سریع تر و مناسبتر از تعویض قطعه است. بنابراین سیستم عاملهای جدید x86 32 بیتی از LDT بسیار اندک و برای اجرای اولیه کد ۱۶بیتی ارث استفاده می کنند. چون کدهای ۱۶بیتی باید در محیط ۳۲ بیتی با حافظه مشترک اجرا شوند، در این صورت LDT باید در این شرایط نوشته شود که هر پرچم آدرس گذاری شده یک انتخاب کننده در LDT داشته باشد. (معمولاً این نتایج در LDTهایی با
ورودی ۶۴ کیلو بایتی پر می شود.) این تکنیک برخی مواقع LDT tiling نامیده می شود. اندازه محدود LDT به این معناست که فضای آدرس پرچم مجازی به ۵۱۲ مگابایت محدود می شود. این عمل در OS/2 اتفاق می افتد ولی در ورژن ۴٫۵ این محدودیت درست شد. علاوه بر این موارد باید مطمئن شویم که شی هایی که در محیط ۳۲ بیتی تخصیص داده می شوند نمی توانند از مرز ۶۴ کیلو بایتی عبور کنند و برخی از فضای آدرس های بیهوده را ایجاد می کند. اگر کد ۳۲ بیتی نباید از اشیای حافظه قراردادی به کد ۱۶ بیتی عبور نکنند لازم نیست محدودیت مصنوعی برای اندازه فضای آدرس ۳۲ بیتی قرار داد. به عنوان مثال احتمالاً تقلید از OS/21.X در ویندوز NT انجام شده است.
چی واوا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیروگاه سیکل ترکیبی سبلان اردبیل یکی از نیروگاه های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۱۴۴۰ مگاوات است که شامل ۶ واحد گازی ۱۵۹ مگاواتی مدل و ۳ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۸۰ هکتار است. در ادامه طرح توسعه این نیروگاه، ۳ واحدِ بخشِ بخار سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۴۸۰ مگاوات به ظرفیت این نیروگاه اضافه گردیده است که در نهایت ظرفیت تولید برق آن پس از تکمیل ۱۴۴۰ مگاوات خواهد رسید.. سوخت اول این نیروگاه، گاز طبیعی است که ایستگاه آن با ظرفیت ۳۰۰ هزار متر مکعب در ساعت ساخته شده و برای تأمین سوخت دوم نیروگاه (گازوئیل) نیز ۶ دستگاه مخزن جمعاً به ظرفیت ۱۲۰ میلیون لیتر ساخته شده است. توربین و ژنراتور ساخت ایران هستند. توربین ها توسط شرکت توگا و تحت لیسانس آلمان و ژنراتور نیز توسط شرکت پارس ژنراتور و تحت لیسانس ایتالیا ساخته شدند. هر دو شرکت از شرکت های زیرمجموعه شرکت مپنا محسوب می شوند. روزشمار ساخت نیروگاه. عملیات احداث این نیروگاه از ۲۹ آذر ۱۳۸۴ شروع و در سال ۱۳۸۷ فاز اول این نیروگاه به بهره برداری رسید. فاز دوم (توسعه بخش گازی) نیروگاه در ۲۷ تیر ۱۳۹۰، به بهره برداری رسید. با بهره برداری از فاز دوم، ظرف
یت تولید این نیروگاه از ۴ واحد ۱۵۹ مگاواتی به ۶ واحد ۱۵۹ مگاواتی رسید و ظرفیت تولید واقعی از ۶۳۰ مگاوات به حدود ۹۵۰ مگاوات رسید. در ادامه طرح توسعه این نیروگاه نیز، احداث ۳ واحدِ بخشِ بخار سیکل ترکیبی از سال ۱۳۹۴ آغاز و ۴۸۰ مگاوات به ظرفیت این نیروگاه اضافه می شود که در نهایت ظرفیت تولید برق آن پس از تکمیل به ۱۴۴۰ مگاوات خواهد رسید. هزینه ساخت. از آغاز اجرای پروژه ساخت نیروگاه، تاکنون بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان برای احداث این نیروگاه هزینه و برای تکمیل فاز دوم این نیروگاه بیش از ۱۸۴ میلیارد تومان سرمایه گذاری شده است. هزینه پروژه احداث بخش بخار نیروگاه نیز ۵۰۰ میلیون دلار برآورد می گردد. واگذاری نیروگاه سبلان. در اسفند ۱۳۹۰، به منظور پرداخت بدهی های وزارت نیرو به پیمانکاران بزرگ، نیروگاه های سبلان و پرند به شرکت سبلان برق امید و شرکت مپنا واگذار شد. نیروگاه سبلان به ارزش ۱۰۰۰ میلیارد تومان به شرکت سبلان برق امید و نیروگاه پرند به ارزش ۱۰۰۰ میلیارد تومان به شرکت مدیریت پروژه های نیروگاهی (مپنا) واگذار شد.
قلعه اگسکوف، . که در جزیره فین در دانمارک واقع شده و جایی که امروزه دیده می شود، توسط فرانتس بروکن هوس در سال ۱۵۵۴ تکمیل شد. چند سال پیش از آن تاریخ، فرانتس با آن تین هوس، که ملک اصلی را از پدر و مادرش به ارث برده بود، ازدواج کرده بود در آن روزها، ناآرامی سیاسی، اصلاحات و دشمنی کنت باعث شده بودند که بسیاری از زمین داران خانه های خود را به شکل قلعه هایی با استحکامات مناسب بسازند؛ در این میان فرانتس بروکن هوس نیز استثنا نبود. او دژ خویش را در وسط یک دریاچه با زیربنایی (فونداسیون) از پشته های تنه درختان بلوط ساخت. بنا بر یک افسانه، پشتهٔ بلوط های او به اندازه ای بود که یک جنگل برایش قطع شد. ساختمان که امروزه در نظر مراجعان بسیار آرام و باصفا جلو می کند برای مقاصد دفاعی بنا شده بود. این ساختمان شامل دو خانه دراز متصل به هم توسط دیواری قطور و دولایه بود؛ خانه نخست در صورت جنگ می توانست تخلیه شود و درگیری ها در خانه دوم ادامه یابد. دیوار دولایه آنچنان قطور است که دارای پلکان های پنهان و برکه ای برای تأمین آب در هنگام محاصره ای احتمالی بود. دیوارهای بیرونی دارای روزنه هایی برای ریختن جامدات یا مایعات بر سر دشمنان بو
د. از سوی دیگر، تنها راه دسترسی به دژ، گذر از روی پل جمع شونده بود در بیش از ۴۰۰ سالی که از ساخت دژ گذشته است، خانواده های زیادی در آن سکونت گزیده اند. در ۱۷۸۴، اگسکوف به هنریک بیل، که نوادگانش تا به امروز دژ را در اختیار دارند، فروخته شد. در ۱۸۸۳، ژولیوس آلهفلدت-لورویگ-بیل به اگسکوف اسباب کشی کرد و در دوران اقامت او در این دژ، خانه توسط هلگو زتروال بازسازی شد. زتروال که معماری سوئدی بود همچنین سقف برج ها را بلندتر کرد و اتاقک هایی را که شما در هنگام ورود به دژ پشت سر می گذارید بنا نهاد در این دوره، دژ به مزرعه ای به روز و نمونه که گاوداری، ایستگاه برق، و خط آهن خود به کورن دروپ را داشت، تبدیل شد و این بنیان اقتصادی شکل گیری مزرعه بزرگ و مدرن کنونی اگسکوف را شکل داد.
بیمارستان به انگلیسی (hospital) یک فیلم ترسناک محصول سال ۲۰۱۳ میلادی که حاصل دو کارگردان به نام تامی گلدن و دانیل امری تیلور است. نسخه های محدودی از آن در مارس ۲۰۱۳ در آمریکا توزیع شد. این فیلم پس از اکران، در جشنواره های مختلف فیلم ترسناک و همچنین جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. خلاصه فیلم. دانشجویان کالج Beth Stratman تصمیم گرفتند که برای تکمیل تحقیقات خود دربارهٔ فرهنگ عامه محلی به شهر کوچکی از بریجپورت سفر کنند. آنها می دانند که داستانهای بسیاری در مورد بیمارستان متروکه در آن شهر وجود دارد. پلیس فکر می کند که زمانی آنجا محل فروش موادمخدر و روسپی بوده است . اما مردم محلی فکر می کنند که آنجا پر از ارواح می باشد. متأسفانه هر دو آنها در اشتباه هستند. در عوض استنلی کریچ(Daniel Emery Taylor) که خود را به عنوان سرپرست این گروه معرفی می کند به یافته هایی در مورد این بیمارستان دست پیدا می کند.
ستاره شناس انگلیسی سر جورج بیدل ایری متولد بیست و هفت ژوئیه ۱۸۰۱است. در سال ۱۸۱۹ وارد دانشگاه کمبریج شد و در بیست و شش سالگی به درجه استادی ستاره شناسی رسید، در آنجا از کمبریج به گرینویچ انتقال یافت. در سال ۱۸۳۵ به هفتمین ستاره شناس سلطنتی منتخب شد. از او به خاطر عدم همکاری با جان کاوچ آدامز که باعث دیر تر شدن کشف نپتون شد، همواره انتقاد می شد. ایری سرانجام در دوم ژانویه سال ۱۸۹۲ از دنیا رفت. کنترل پایداری. مسئله ی تحلیل پایداری تلسکوپ ها و تلاش ایری برای حل آن، از عوامل ورود ریاضیات به دنیای مهندسی کنترل بود.
هدر رز-مک مانوس ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور کانادا است.
آلینا کابائوا ( زادهٔ ) ژیمناست و سیاستمدار زاده تاشکند و شهروند روسیه است. کابایوا با ۲ مدال المپیک، ۱۴ مدال قهرمانی جهان و ۲۱ مدال قهرمانی اروپا یکی از پرافتخارترین ژیمناست های تاریخ ژیمناستیک ریتمیک است. وی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ معاون دومای دولتی روسیه متحد بود و در سپتامبر ۲۰۱۴ رئیس هیئت مدیره گروه رسانه ملی روسیه شد. خانواده و تولد. کابایوا در ۱۲ مه ۱۹۸۳ از یک پدر مسلمان تاتار بنام مراد کابایف و مادر روسی، در تاشکند ازبکستان در جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان زاده شد. مراد کابایف، یک فوتبالیست حرفه ای بود و خانواده او دائماً در مناطق مختلف ازبکستان، قزاقستان و روسیه زندگی می کردند. ورزش. آلینا کابائوا ژیمناستیک را از ۴ سالگی آغاز کرد. به گفته مربی او این دختر ترکیب کمیابی از دو ویژگی مهم انعطاف پذیری و چابکی در ژیمناستیک ریتمیک را داشت. به همین دلیل به کابائوا به عنوان «انعطاف پذیرترین زن روسیه» شناخته می شود. نخستین حضور او در رقابت های بین المللی در سال ۱۹۹۶ بود و در مسابقات قهرمانی اروپا با شگفتی چشمگیری برنده شد. در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی یک خطای نامشخص در حلقه مانع از برد وی شد و توانست تنها مدال برنز را
در آن مسابقات بدست آورد. اما پس از کسب مدال طلا در بازی های تابستانی ۲۰۰۴ آتن به یکی از برجسته ترین ژیمناست های روسیه تبدیل شد. آلینا کابائوا تا هنگام بازنشستگی از جهان ورزش ۱۸ مدال قهرمانی جهان و ۲۵ مدال قهرمانی اروپا را در کنار جوایز المپیک بدست آورد. او در رویدادی در سال ۲۰۰۱ پس از مثبت شدن آزمایش یک ماده ممنوعه دوپینگ، مدال های خود را از دست داد. او حرکتی در ژیمناستیک به نام خودش ثبت کرده است. سیاست. آلینا کابائوا و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ در مجلس عوام روسیه نماینده حزب روسیه متحد بود. در سال ۲۰۱۴ او رئیس گروه رسانه ملی شد که تقریبا در همه رسانه های مهم روسیه نقش دارد. ثروت. اسناد فاش شده نشان می دهند که او سالانه نزدیک به ۱۲ میلیون دلار آمریکا درآمد دارد. رابطه با پوتین. بر اساس منابع، وی معشوقه ولادیمیر پوتین بوده و از وی دارای چهار فرزند است. کابایوا در سوئیس زندگی می کند. مشخص نیست که اولین بار چه زمانی آلینا کابائوا و پوتین دیدار کردند اما دیدار یک قهرمان المپیک با رئیس جمهور یک کشور امری دور از انتظار نیست. عکسی از دیدار آنها در سال ۲۰۰۱ وجود دارد که در آن، پوتین به کابائوا نشان دوستی، یک افتخار عالی دو
لتی، اعطا می کند. آلینا کابائوا از سال ۲۰۰۸ با پوتین ارتباط عاشقانه برقرار کرد. در سال ۲۰۰۸ روزنامه "Moskovsky Korrespondent" گزارش داد که پوتین می خواهد از همسرش لیودمیلا جدا شود و با آلینا کابائوا ازدواج کند. در پاسخ، پوتین و کابائوا دو این موضوع را رد کردند. اما بلافاصله پس از آن، مقامات، روزنامه را تعطیل کردند. در سال ۲۰۱۵ کابایوا در شهر «لوگانو» سوئیس دختری را به دنیا آورد که شایع شد پدر این دختر ولادیمیر پوتین است. انتشار این خبر توجه مطبوعات سوئیسی و بین المللی را به او جلب کرد. ژیمناستیک کار پیشین روسیه در سال ۲۰۱۹ نیز صاحب یک دوقلو شد و دو سال پیش از آن نیز در یک کلینیک خصوصی در سوئیس صاحب کودکی دیگر شده بود. بااینحال ولادیمیر پوتین همیشه از افشای جزئیات زندگی خصوصی خود جلوگیری می کند. او به صراحت رابطه با آلینا کابائوا را رد کرده است. تحریم. در مه ۲۰۲۲ اتحادیه اروپا آلینا کابائوا را به دلیل نقش در انتشار پروپاگاندای دولت روسیه ارتباط نزدیک با ولادیمیر پوتین تحریم کرد. همزمان دولت آمریکا اعلام کرد که تمایلی به تحریم او ندارد زیرا بیم آن دارد که این مسئله ضربه ای شخصی به پوتین انگاشته و باعث افزایش تن
ش ها شود. درخواست هایی هم برای اخراج او از سوئیس وجود دارد.
ماگنوس اسچوینگ ژیمناست و بازیگر زادهٔ میلادی اهل کشور ایسلند است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم همسایه جاسوس اشاره کرد.
اِلِنا موکینا (۱ ژوئن ۱۹۶۰ – ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶) ژیمناست اهل کشور شوروی بود. اوایل زندگی. اِلِنا موکینا در ۱ ژوئن ۱۹۶۰ در مسکو متولد شد. مادر وی هنگامی که النا تنها پنج سال داشت، بر اثر آتش سوزی ای که در محل کارش رخ داد درگذشت. مادربزرگ وی از ترس آنکه النا به یتیم خانه فرستاده شود، خود مسئولیت بزرگ کردن او را برعهده گرفت. موکینا از سنین پایین به ژیمناستیک و اسکیت روی یخ علاقه داشت، به همین دلیل زمانیکه یک پیشاهنگ ورزشی از مدرسه اش بازدید کرد، او مشتاقانه داوطلب شد تا ژیمناستیک را امتحان کند و به باشگاه ورزشی CSKA بپیوندد. کارنامهٔ حرفه ای. در سال ۱۹۷۵، میخائیل کلیمنکو استعدادش را کشف کرد و تصمیم به همکاری با او گرفت. کلیمنکو، مربی ژیمناستیک مردان بود و شخصیتی سختگیر داشت. وی دائماً موکینا را تحت فشارهای جسمی و روانی قرار می داد و باعث گریه ی او می شد. موکینا در مسابقات جهانی ۱۹۷۸ در استراسبورگ فرانسه، در یکی از بهترین اجراهای همه جانبه در تاریخ این مسابقات، توانست مدال طلا را کسب کند و قهرمان جهان شود. رونمایی از حرکات جدید، کنترل عالی در اجرای حرکات پیچیده، و شکست دادن رقیبان قوی ای مانند نادیا کومنچی، باعث محبو
بیت او میان دوستداران ورزش ژیمناستیک شد. وی در مجموع دارای ۹ مدال طلا، ۴ مدال نقره، و ۱ مدال برنز می باشد. مصدومیت. در سال ۱۹۷۹، کلیمنکو او را مجبور کرد تا یک حرکت خطرناک (توماس سالتو) که تا آن زمان توسط هیچ ژیمناست زنی اجرا نشده بود را تمرین کند. او بارها به مربی خود هشدار داد که این حرکت ممکن است باعث شکستن گردن وی شود، اما کلیمنکو نگرانی های او را نادیده گرفت و این حرکت را از روتین وی حذف نکرد. در همان سال، یکی از پاهای وی حین تمرین شکست. در مصاحبه ای موکینا اظهار کرد که او به پزشکان التماس می کرد تا او را زودتر از موعد از بیمارستان ترخیص نکنند و بگذارند پایش بطور کامل درمان شود، اما پزشکان برای فدراسیون ژیمناستیک کار می کردند و دستور داشتند که هرچه سریعتر او را به باشگاه بازگردانند. پای شکسته و کم خوابی ناشی از تمرینات شبانه برای کاهش وزن، باعث شدند وی دیگر سرعت و قدرت سابق را نداشته باشد. در ۳ ژوئیه ۱۹۸۰، دو هفته قبل از شروع مسابقات المپیک، موکینا هنگام تمرین حرکت توماس سالتو، گردن خود را شکست و به طور دائم فلج شد. بنابر اظهارات موکینا، اولین فکری که در آن لحظه به ذهنش خطور کرد این بود: «خدا را شکر، دیگر
به المپیک نمی روم.» پس از مصدومیت. کلیمنکو آرزو داشت که موکینا وارد تیم ملی المپیک شود، زیرا می خواست از او به عنوان مربی ای یاد شود که توانسته یک قهرمان المپیک را تربیت کند. بلافاصله پس از آسیب دیدگی موکینا، کلیمنکو بدون آنکه به عیادتش برود یا حتی با او تماس بگیرد، به ایتالیا مهاجرت کرد و همانجا در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۰۷ بر اثر سرطان درگذشت. حرکت توماس سالتو به دلیل داشتن ریسک بالای مصدومیت، سرانجام غیرمجاز اعلام شد و ژیمناست ها از اجرای آن منع شدند. موکینا در سال ۱۹۸۰ فرمان نشان افتخار (Order Of The Badge Of Honor) را از سوی دولت اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرد. وی همچنین در سال ۱۹۸۲ به عضویت فرمان المپیک (The Olympic Order) درآمد. این عضویت، بزرگ ترین افتخاری است که جنبش المپیک اهدا می کند و تنها برای اشخاصی است که خدمت ویژه ای به دنیای ورزش کرده باشند. وی علاوه براینکه جوانترین دریافت کننده ی این جایزه است، تنها شخصی هم هست که بدون شرکت در مسابقات المپیک، این جایزه را دریافت کرده است. مرگ. موکینا در ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶ درگذشت. علت مرگ او، اثرات جانبی ناشی از قطعی نخاع اعلام شد.
پنه لوپه بلکمور ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور استرالیا است.
کورتنی مک کول ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
جولیان مک نامارا ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
اولگا موسته پانوا ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور شوروی است.
پانگ پان پان ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور چین است.
نیروگاه گازی صوفیان (در کیلومتر ۲۵ جاده تبریز – مرند در محدوده شهرستان شبستر در مجاورت روستای چله خانه علیا، تأسیس ۱۳۶۳)، یکی از نیروگاه های ایران از نوع نیروگاه گازی با ظرفیت تولید ۱۰۰ مگاوات است که شامل ۴ واحد گازی ۲۵ مگاواتی مدل GE–F5 ساخت AEG آلمان است. سوخت اصلی نیروگاه گاز طبیعی است که در سال ۱۳۷۹ گازسوز شد و سوخت پشتیبان نفت گاز (گازوئیل) است. این نیروگاه زیر پوشش شرکت مدیریت تولید برق آذربایجان شرقی است. واحدهای ۱ و ۲ این نیروگاه از سال ۱۳۶۳ و واحدهای ۳ و ۴ از سال ۱۳۶۴ وارد شبکه تولید برق شدند. تاریخچه. در سال ۱۳۶۰ مقررشد نیروگاه صوفیان و هم زمان شیروان به صورت امانی توسط پرسنل شرکت توانیر نصب و راه اندازی گردد. مراحل استخدام پرسنل مورد نیاز شروع و هم زمان به تدریج قطعات توربین به نیروگاه صوفیان حمل گردید. بعد از اتمام فوندانسیون ها پرسنل تولید شروع به نصب توربین ها نمودند. نیروگاه صوفیان واقع در ۲۵ کیلومتری تبریز-صوفیان روبروی روستای چله خانه قرار گرفته دارای چهار واحد توربین گاز هرکدام به قدرت ۲۵۰۰۰ کیلووات و ساخت شرکت (GE–F5) AEG می باشد. پرسنل بیشتر از شهر تبریز و شهرهای استان استخدام گردیده بود.
هم زمان با نصب توربین ها تجهیزات جانبی شامل بخش های: ۱- on loading گازوئیل با دو مخزن هرکدام به ظرفیت ده میلیون لیتر ۲- سیستم آتش نشانی کل نیروگاه ۳- Reverse osmosis سیستم تصفیه آب ۴- پست انتقال انرژی شامل دو دستگاه ترانسفورماتور با ضریب تبدیل ۱۳۲/۲۰ کیلوولت با تجهیزات کامل اولین واحد در خرداد ۱۳۶۳ راه اندازی و واحد دوم سه ماه بعد از آن وارد مدار گردیده و واحد سوم و چهارم در بهار سال ۱۳۶۴ راه اندازی شد. هم اکنون هر چهار واحد در موارد مورد نیاز مورد بهره برداری قرار گرفته و تولید آن ها به شبکه سراسری منتقل می شود. تیم نصب و راه اندازی: سرپرست پروژه: مهندس میرعلی سید صابونچی سرمهندسین گروه مکانیک: مهندس غلامحسین پاکدل و مهندس صمد تقی زاده اصل سر تکنیسین های گروه مکانیک: مصطفی نیک نیاز – ناصر صدیقی – شقاقی – غدیری – کلاهی سر مهندسین گروه برق: مهندس سلامی – مهندس قدوسی سر تکنیسین های گروه برق: شیله باف – اسماعیل رحیمی سر مهندسین گروه ابزار دقیق: مهندس نهضتی – مهندس اصفهانی سر تکنیسین های گروه ابزار دقیق: کاظم زاده – نشاطی - امیر مروجی – محمد رضا وارسته فر مهندس ناظر: مهندس بهنام واگذاری نیروگاه صوفیان بابت رد دیو
ن دولت. در مزایده ۱۹ فروردین ۱۳۹۲، بابت رد دیون دولت، ۱۰۰ درصد ارزش نیروگاه صوفیان به ارزش کل پایه یک هزار و ۳۸ میلیارد و ۲۷۶ میلیون ریال فروخته شد.