Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسلامی استان خوزستان و مدیر کلی گزینش و استخدام قضات سراسر کشور به انتصاب سید محمود هاشمی شاهرودی بوده است. اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷. محمدحسین احمدی شاهرودی به عنوان حاکم شرع و رئیس دادگاه های انقلاب اسلامی استان خوزستان از مسئولان رسیدگی به پرونده های زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ بوده و در صدور احکام اعدام برای آنان نقش داشته است. در ۱۷ مرداد ۱۳۹۶ احمدی شاهرودی در گفت وگویی با خبرگزاری تسنیم، نقش خود در اعدام دسته جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ را تایید کرد و گفت:«در همان سال ۶۷ (تاریخ دقیق آن را نمی دانم) نیمه شبی بود که مدیرکل اطلاعات و و دادستانی وقت آمدند و به من نامه ای را دادند که در آن نامه حکمی از امام بود مبنی بر برخورد با منافقین. متن نامه این بود آنهایی که پافشاری سر موضع دارند، محکوم به اعدام هستند که تشخیص آن به عهده رای اکثریت هیئت سه نفره یعنی دادستان، حاکم شرع و مدیرکل اطلاعات است.» سازمان عفو بین الملل در گزارشی حاوی اسناد و مدارکی از اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، این اعدام ها را مصداق «جنایت علیه بشریت» دانسته و از احمدی شاهرودی به عنوان یکی از اعضای «هیئت مرگ» نام برده
است. هیئت مرگ، کمیته ای متشکل از مقام های امنیتی و قضایی در سال ۱۳۶۷ بود که پس از پرسش درباره عقاید سیاسی و یا مذهبی زندانیان، در مورد اعدام یا زنده ماندن آنها تصمیم می گرفت. محمد رضا آشوغ، زندانی سیاسی دهه ۶۰ نیز که از اعدام زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷ در دزفول جان به در برده است، در مصاحبه ای با صدای آمریکا، محمد حسین احمدی شاهرودی را از اعضای «هیئت مرگ» معرفی و مواجه خود با این هیئت را چنین روایت کرده است:«شنبه هشتم مرداد ۶۷ به ما گفتند که هیئت عفو می آید. ما را به صف کرده و در گروههای هشت نفری به داخل اتاق بردند. هنگام صحبت چشمبندم را برداشتم و دیدم که آقای آوایی(وزیر کنونی دادگستری)، محمد حسین احمدی حاکم شرع، شمس الدین کاظمی، عبدالرضا سالمی نژاد، نماینده اطلاعات و چند نفر دیگر بودند. از من پرسیدند مسلمانید؟ گفتم بله پدرم گفته مسلمانم. پرسیدند. برای کشورت حاضری بجنگی؟ گفتم بله. نماینده اطلاعات گفت حالا که مسلمانی حاضری به خاطر اسلامی روی مین بروی؟ گفتم حالا چون مسلمانم باید بروم روی مین؟ بین خود آقایان به خاطر نوع پرسیدن این سئوال بحث شد و در نماینده اطلاعات گفت که نامش را در لیست بنویسند.» به گفته سازمان عف
و بین الملل در قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، نزدیک به ۵۰۰۰ تن طی چند ماه اعدام شدند. انتقاد به اعدام زندانیان سیاسی ۶۷. محمد حسین احمدی شاهرودی قاضی مورد اشاره منتظری بود، که از روند اعدام ها انتقاد کرده بود، در مقطع اعدام ها در نامه ای خطاب به خمینی ضمن بیان جزئیاتی از سختگیری و تندروی در اعدام زندانیان، خواسته است: «ملاک و معیاری برای این امر مشخص فرمایید تا مسئولین اجرا دچار اشتباه و افراط و تفریط نشوند.»
سید علیرضا آوایی (زادهٔ ۳۰ اردیبهشت ۱۳۳۵ در دزفول) قاضی عالی رتبه و سیاستمدار ایرانی، وزیر دادگستری و رئیس دفتر بازرسی ویژه رئیس جمهور بوده است که پس از وزارت دادگستری به عنوان قاضی دادگاه عالی انتظامی قضات منصوب شد. آوایی در جریان اعدام دسته جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، از اعضای هیئت مرگ در زندان های دزفول و اهواز بود. او پیشتر در قوه قضائیه ایران دارای سمت های گوناگونی از جمله رئیس سازمان ثبت احوال کشور و رئیس کل دادگستری استان تهران (۱۳۸۴–۱۳۹۳) و دادستان اهواز (۱۳۶۷) و مستشار دادگاه عالی انتظامی قضات بوده است. وی عضو مؤسس و رئیس هیئت امنای انجمن حقوق شناسی است که اولین نهاد مدنی ملی و فراصنفی در نظام حقوق ایران است. علیرضا آوایی با مشارکت در صدور حکم اعدام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ به عنوان دادستان دزفول در ۱۸ مهر ۱۳۹۰ توسط اتحادیه اروپا به دلیل نقض حقوق بشر در ایران تحریم شد. سمت ها. آوائی از سال ۱۳۵۷ خورشیدی به استخدام دادگستری درآمد و از شاخص ترین قضات ایران (پایه ۱۱) در دستگاه قضایی بوده است. سمت های او به شرح زیر است: اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷. علیرضا آوایی به عنوان دادستان
دزفول از مسئولان رسیدگی به پرونده های زندانیان سیاسی در سال ۶۷ بوده و در صدور احکام اعدام برای آنان مشارکت داشته است. در آذرماه ۱۳۹۷ سازمان عفو بین الملل با انتشار گزارشی حاوی اسناد و مدارکی از اعدام های سال ۶۷، این اعدام ها را مصداق «جنایت علیه بشریت» دانست و از علیرضا آوایی به عنوان یکی از اعضای «هیئت مرگ» نام برد. به گفته سازمان عفو بین الملل در قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ نزدیک ۵۰۰۰ نفر طی چند ماه اعدام شدند. تحریم اتحادیه اروپا. اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله سید علیرضا آوایی را از ورود به کشورهای این اتحادیه ممنوع کرد. بر اساس این تصمیم کلیه دارایی های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد. بیانیه اتحادیه اروپا وی را به دلیل مسئولیت در دادگستری استان تهران، مسئول نقض حقوق بشر دانسته است. اتحادیه اروپا او را به خاطر مشارکت در دستگیری های خودسرانه، نقض حقوق بشر، انکار حقوق زندانیان و افزایش اعدام ها، در لیست تحریم های خود قرار داده است. علیرضا آوایی در سی و هفتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای سخنرانی از طرف ایران حضور یافت که در جریان
سخنرانی او چند دیپلمات جلسه را ترک کردند و تظاهراتی نیز توسط معترضان ایرانی در ژنو با شعار «آوایی را دستگیر کنید» برپاشد. زندگی شخصی. سید علیرضا آوایی، در سال ۱۳۳۵ در شهرستان دزفول زاده شد. پدر او سید اسماعیل آوایی می باشد. برادر او سید احمد آوایی (نماینده دزفول در مجلس شورای اسلامی و معاون پارلمانی سابق وزارت صنایع) است.
جوانه دار کردن سیب زمینی یا چیتینگ به روشی گفته می شود که برای تولید سیب زمینی به کار می رود. غده های سیب زمینی را در سینی (که اغلب در جعبه های تخم مرغ) است را در یک مکان نورگیر و سرد، همراه با مقداری آب قرار می دهند. پس از مدتی قطعه های سیب زمینی، پس از رشد بزرگی که جوانهها تقریباً به اندازه ۲٫۵ سانتی متر (یک اینچ) شد در داخل خاک کاشته می شوند.
استقلال اسکاتلند (, )، جنبشی سیاسی با هدف موضع گیری سیاسی از احزاب سیاسی، افراد و گروه های مردمی پرنفوذ برای اسکاتلند است، یکی از کشورهای پادشاهی متحد(بریتانیا)، دوباره حاکمیتی مستقلساخت. دولت اسکاتلند در سال ۲۰۱۴ (میلادی) یک رفراندوم دربارهٔ استقلال برگزار کرد، که در آن از رأی دهندگان پرسیده شد و ۴۵٪ از رأی دهندگان «بله» پاسخ دادند و ۵۵٪ آنان به آن «نخیر» گفتند. شرکت کنندگان با حضور ۸۵٪ افراد واجد شرایط به این همه پرسی پاسخ می دادند. در سال ۲۰۱۶، نیکولا استورجن، نخست وزیر دولت محلی اسکاتلند، آشکارا اعلام کرد که لازم است همه پرسی دیگری برگزار شود. این خواسته با عنوان ایندیرف ۲ معروف شده که خلاصه «رفراندوم دوم استقلال» است. در میان اعضای حزب ملی گرای اسکاتلند هم در مورد استراتژی حزب جهت غلبه بر مشکلات و برگزاری همه پرسی اختلاف نظرهایی وجود دارد. خانم استورجن پیش بینی کرده است که در صورتیکه در انتخابات محلی ماه آینده احزاب طرفدار استقلال اکثریت بزرگ کرسی ها در پارلمان اسکاتلند را کسب کنند، بریتانیا دست از مخالفت جدی با همه پرسی برخواهد داشت. اما برخی از نمایندگان پارلمان و اعضای عادی حزب معتقد نیستند که این پیش
بینی درست باشد و خانم استورجن و رهبری حزب را متهم کرده اند که با ابراز این نظر که برای برگزاری همه پرسی باید موافقت بریتانیا جلب شود، بیش از اندازه محتاط بوده اند. احتمالاً در تلاش برای جلب نظر مخالفان بوده که هفته پیش حزب ملی گرای اسکاتلند «نقشه راه رفراندوم» را در ۱۱ ماده منتشر کرد و گفت که یک «کارگروه ویژه استقلال» را مأمور پیگیری این موضوع کرده است. در نقشه راه آمده است که اگر پس از انتخابات ماه مه، استقلال طلبان اکثریت کرسی ها را در پارلمان اسکاتلند به دست آورند، دولت لایحه همه پرسی را به پارلمان خواهد برد و این همه پرسی پس از پایان همه گیری کرونا برگزار خواهد شد. در این طرح آمده است که حزب «به شدت مخالف» هرگونه چالش قانونی دولت بریتانیا در برابر همه پرسی است هرچند تأکید دارد که همه پرسی فقط در صورتی برگزار خواهد شد که قانونی تشخیص داده شود. وزیر اول اسکاتلند اعلام کرد یکبار دیگر در سال آتی میلادی مسئله استقلال این منطقه از بریتانیا را مطرح می کند و هدفش برگزاری همه پرسی در ۲۰۲۳ است. نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، نیکولا استورجن، وزیر اول اسکاتلند گفت، کارزار استقلال که به دلیل پاندمی کرونا متوقف شده قرار
است در اوایل بهار ۲۰۲۲ و اگر پاندمی اجازه دهد، از سر گرفته شود. وی در یک نشست خبری با حزبش ادامه داد: در سال آتی میلادی، بار دیگر روند از سرگیری کارزار استقلال اسکاتلند از بریتانیا را مطرخ می کنم و این همه پرسی سال ۲۰۲۳ برگزار می شود. حزب ما از نو روند استقلال را مطرح خواهد کرد. رای دهندگان اسکاتلندی در همه پرسی سال ۲۰۱۴ تصمیم گرفتند که بخشی از بریتانیا باقی بمانند. اما حزب استورجن می گوید که رویداد بریگزیت در سال گذشته میلادی دورنمای سیاسی و اقتصادی منطقه را دگرگون کرده است. در همه پرسی ۲۰۱۶ رای دهندگان در کل بریتانیا، از بریگزیت حمایت کردند اما در آن میان ۶۲ درصد از اسکاتلندی ها به باقی ماندن در اتحادیه اروپا رای دادند و استورجن می گوید که اسکاتلندی ها برخلاف میلشان از این اتحادیه بیرون رانده شدند. استورجن به اعضای حزب همچنین گفت که دولتش در مورد چالش هایی که گذار به استقلال ایجاد می کند صادقانه خواهد بود و به وضوح بیان می کند که چگونه می تواند بر آنها غلبه کند. بریتانیا متشکل از انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی است. قانونی بودن. پارلمان پادشاهی بریتانیا بر کل پادشاهی بریتانیا حاکمیت دارد. ادعای استقل
ال مورد حمایت لرد بینگهم (Tom Bingham) قاضی کل بریتانیا قرار گرفت. قانونی بودن اعلام استقلال و جدا شدن کشوری از مجموعه پادشاهی متحد مانند جمهوری ایرلند مشخص نیست. مشروعیت. منشور ملل متحد به انسان ها حق تعیین سرنوشت اعطا کرده و اعلامیه جهانی حقوق بشر هم حق انسان در تغییر ملیت را تضمین کرده است. پادشاهی متحد هردو این اسناد را امضا کرده است. سیاستمداران در پارلمان های بریتانیا و اسکاتلند از جمله نخست وزیران پیشین بریتانیا جان میجر و مارگارت تاچر، حق مردم اسکاتلند برای تعیین سرنوشت را به رسمیت شناخته اند. حمایت از استقلال. سرشناس ترین حامی استقلال اسکاتلند حزب ملی اسکاتلند است. دلایل موافقت با استقلال عبارت اند از: مخالفت با استقلال. جریانی مخالف استقلال و مدافع استمرار اتحاد با انگلستان، ویلز و ایرلند شمالی هم وجود دارد. سه حزب سیاسی اصلی بریتانیا از آن جمله اند. منابع. /www.isna.ir/amp/1400090906591/
شبح اپرا یک تئاتر موزیکال از اندرو لوید وبر، که بر اساس رمانی فرانسوی به نام "شبح اپرا" (Le Fantôme de l'Opéra) از گاستون لورو ساخته شده است. آهنگسازی ترانه های این موزیکال از لوید وبر، ترانه سرایی آن با چارلز هرت و ریچارد استیلگو بوده است. "شبح اپرا" در تئاتر وست اند در سال ۱۹۸۶ روی صحنه رفت و در تئاتر برادوی در سال ۱۹۸۸. این موزیکال برنده جایزه الیور در سال ۱۹۸۶ و جایزه تونی در سال ۱۹۸۸ برای بهترین موزیکال شده است و بازیگر نقش اصلی آن مایکل کرافورد در همان سال ها برنده جایزه بهترین اجرای بازیگر مرد در موزیکال گردید. همچنین شبح اپرا طولانی ترین زمان روی صحنه بودن را در برادوی داشته است (در ۱۱ فوریه ۲۰۱۲ ده هزارمین اجرای آن در برادوی جشن گرفته شد) همچنین طولانی ترین اجرا در موزیکال های وست اند بوده است. فروش مجموع اجراهای آن در سراسر جهان ۵٫۱ میلیارد دلار آمریکا (۳٫۵ میلیارد پوند استرلینگ) بوده است،که فروش اجراهای برادوی آن فقط ۸۴۵ میلیون دلار آمریکاست، شبح اپرا پرفروش ترین تئاتر در کل تاریخ بوده است. بازیگران. بازیگران اصلی اجرای شبح اپرا: † نقش کریستین دائه دو بازیگری بود. بازیگر دوم دو روز در هفته بازی می
کرد. ‡ سه نقش در اجرای لاس وگاس دو بازیگری بودند.اجرای لاس وگاس اکنون همان بازیگران برادوی است تک بازیگره برای همه نقش ها به جز کریستین. منابع. Wikipedia contributors, "The Phantom of the Opera (1986 musical)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Phantom_of_the_Opera_(1986_musical)&amp;oldid=505106257 (accessed August 2, 2012).
وست اند لندن که برای سادگی وست اند خوانده می شود ناحیه ای در مرکز لندن است که در آن جاذبه های بزرگ توریستی، مغازه ها، ساختمان های حکومت و همچنین مراکز سرگرمی مانند تئاتر وست اند قرار داد. این اصطلاح به اوایل قرن نوزدهم بازمی گردد که به مناطق غرب چرینگ کراس گفته می شود. نرخ اجاره فضای اداری در این منطقه از نظر گرانی رتبه دوم در جهان است. حمل ونقل. بعضی از ایستگاه های متروی لندن در وست اند:
یادآوری کامل فیلمی آمریکایی در ژانر اکشن علمی تخیلی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی لن وایزمن است. فیلم نامه این فیلم توسط کرت ویمر و مارک بامبک بر اساس فیلمی "به همین نام" محصول ۱۹۹۰ (با بازی آرنولد شوارتزنگر)، به رشته تحریر درآمده است. کالین فارل، کیت بکینسیل و جسیکا بیل در نقش های اصلی در کنار برایان کرانستون، بوکیم وودبین، جان چو، ناتالی لیسینسکا، و بیل نای در فیلم به ایفای نقش می پردازند. همچنین ایثن هاوک نیز، در نسخه مخصوص کارگردان، حضور کوتاهی دارد که در فهرست بازیگران مطرح نمی شود. بکینسل در این فیلم با کالین فارل در سکانس های اولیه فیلم در رختخواب به بوسیدن و نوازش یکدیگر پرداختند که واکنش های زیادی در مورد هر دوی آن ها در سینمای هالیوود به دنبال داشت. مشروح داستان. در اواخر قرن بیست ویکم، جنگ های شیمیایی زمین را ویران کرده و تنها دو منطقه قابل سکونت باقی مانده است: «فدراسیون متحد بریتانیا» (یواف بی) که شامل جزایر بریتانیا و شمال غرب اروپا می شود و «مستعمره» که سراسر استرالیا را در بر می گیرد. کارگران مستعمره روزانه با استفاده از «سقوط»، یک آسانسور گرانشی که از هسته زمین عبور می کند، به یواف بی رفت وآمد
می کنند. نابرابری در شرایط زندگی باعث شده تا گروهی از مردم به نام «مقاومت» شکل بگیرند که یواف بی آن ها را تروریست می داند و آن ها به دنبال بهبود شرایط زندگی در مستعمره هستند. داگلاس کواید، یکی از کارگران مستعمره، به طور مکرر خواب هایی می بیند که در آن به عنوان یک مأمور مخفی همراه با زنی ناشناس فعالیت می کند. او که از شغل خود در کارخانه تولید ربات های پلیس خسته شده، به شرکت «ریکال» می رود که خاطرات مصنوعی را در ذهن افراد کاشت می کند. او سناریوی مأمور مخفی بودن را انتخاب می کند. اما در حین آماده سازی، مک کلین، تکنسین ریکال، متوجه می شود که کواید از قبل دارای خاطرات واقعی یک جاسوس است. پیش از آن که بررسی بیشتری صورت گیرد، گروهی از پلیس های یواف بی به ریکال یورش می برند و کارکنان را می کشند. کواید با استفاده از غرایز ناشناخته ای همه پلیس ها را می کشد. او به خانه بازمی گردد و ماجرا را برای همسرش لوری تعریف می کند. اما لوری به او حمله می کند و فاش می کند که او یک مأمور اطلاعاتی یواف بی است و ازدواج آن ها تنها شش هفته طول کشیده، نه هفت سال. کواید فرار می کند و با تماس چارلز هموند، همکار سابقش، به یک صندوق امانات می
رود و پیامی از خودش پیدا می کند که به او آدرس یک آپارتمان در یواف بی را می دهد. کواید که توسط لوری و تیم او تعقیب می شود، توسط ملینا، زن رویاهایش، نجات می یابد. در آپارتمان، کواید یک ویدئو دیگر پیدا می کند که هویت واقعی او را فاش می کند: او کارل هاوزر، مأمور فراری یواف بی است که برای صدر اعظم کوهاگن کار می کرده و به مقاومت نفوذ کرده بود، اما پس از تغییر عقیده دستگیر و خاطراتش تغییر داده شده اند. او یک کد نابودگر ربات های کوهاگن را کشف کرده بود، اما دستگیر شد. ملینا فاش می کند که او معشوقه هاوزر بوده و آن ها هر دو با هم تیر خورده اند، زخمی که هر دو هنوز دارند. پلیس ها و هری، دوست سابق کواید، ظاهر می شوند. هری ادعا می کند که کواید هنوز در حالت خواب ریکال است و باید ملینا را بکشد تا بیدار شود. اما کواید با دیدن اشک ملینا متوجه می شود که او واقعی است و هری را می کشد. ملینا کواید را به ملاقات ماتیاس، رهبر مقاومت، می برد. او سعی می کند خاطرات کواید را بررسی کند، اما کوهاگن و نیروهایش به مقر حمله کرده و ماتیاس را می کشند. کوهاگن فاش می کند که نقشه کد نابودگر تنها یک تله بوده تا کواید را به ماتیاس برساند. کوهاگن ملین
ا را دستگیر و کواید را برای بازگرداندن خاطرات قدیمی اش آماده می کند، اما هموند او را آزاد می کند و جانش را از دست می دهد. کواید به طور مخفیانه وارد «سقوط» می شود، جایی که کوهاگن در حال بارگیری ارتش ربات هایش است. او بمب هایی در سراسر وسیله قرار می دهد و به دنبال ملینا می گردد. پس از نجات ملینا، آن ها با کوهاگن و نیروهایش مبارزه می کنند. بمب ها منفجر می شوند و «سقوط» نابود می شود، همراه با ارتش ربات ها و خود کوهاگن. کواید در آمبولانس بیدار می شود و متوجه می شود که همراهش در واقع لوری است که با هولوگرام خود را به شکل ملینا درآورده. او لوری را می کشد و به ملینای واقعی می پیوندد، در حالی که اخبار استقلال مستعمره از یواف بی اعلام می شود.
دستکش های پزشکی، دستکش های یک بار مصرفی هستند که در معاینات و اقدامات پزشکی برای جلوگیری از آلودگی متقابل بین مراقبان و بیماران استفاده می شوند. این دستکش ها از پلیمرهای مختلفی مانند لاتکس، نیتریل، پلی وینیل کلراید و نئوپرین ساخته می شوند. آن ها به صورت بدون پودر یا همراه با پودر نشاسته ذرت عرضه می شوند تا به لغزنده شدن سطح داخلی کمک کرده و پوشیدن دستکش را آسان تر کنند. نشاسته ذرت جایگزین پودرهای تحریک کننده ای مانند پودر لیکوپودیوم و تالک شده است؛ با این حال، حتی نشاسته ذرت نیز اگر وارد بافت ها شود (مثلاً در حین جراحی)، می تواند روند بهبود را مختل کند. به همین دلیل، در جراحی ها و سایر اقدامات حساس، بیشتر از دستکش های بدون پودر استفاده می شود. در این موارد، از فرآیندهای خاصی در تولید استفاده می شود تا نبود پودر جبران شود. دو نوع اصلی از دستکش های پزشکی وجود دارد: دستکش های معاینه و دستکش های جراحی. دستکش های جراحی دارای اندازه گیری دقیق تری هستند، دقت و حساسیت بالاتری دارند و با استاندارد بالاتری تولید می شوند. دستکش های معاینه می توانند استریل یا غیراستریل باشند، در حالی که دستکش های جراحی معمولاً استریل هست
ند. علاوه بر پزشکی، از دستکش های پزشکی به طور گسترده در آزمایشگاه های شیمی و بیوشیمی نیز استفاده می شود. این دستکش ها تا حدی در برابر مواد خورنده و آلودگی های سطحی محافظت ایجاد می کنند، اما به راحتی توسط حلال ها و مواد شیمیایی خطرناک نفوذ پذیر هستند و نباید برای شست وشوی ظروف یا کارهایی که نیاز به غوطه ور کردن دستکش در حلال دارند، استفاده شوند. پوشیدن دستکش پزشکی به دو دلیل اصلی توصیه می شود: تاریخچه. کارولین حمپتن زمانی که بیمارستان جانز هاپکینز در سال ۱۸۸۹ افتتاح شد، به عنوان سرپرست پرستاران اتاق عمل منصوب شد. در «زمستان ۱۸۸۹ یا ۱۸۹۰»، او دچار واکنش پوستی به کلرید جیوه شد که در آن زمان برای ضدعفونی کردن استفاده می شد. ویلیام هالستد، که بعدها همسر او شد، از شرکت گودیر رابر درخواست کرد تا برای محافظت از دستان حمپتن، دستکش های نازک لاستیکی تولید کند. در سال ۱۸۹۴، هالستد استفاده از دستکش های پزشکی استریل شده را در جانز هاپکینز رواج داد. با این حال، اولین دستکش پزشکی یک بار مصرف مدرن در سال ۱۹۶۵ توسط شرکت Ansell Rubber Co. Pty. Ltd. اختراع شد. آن ها فرآیند تولید را بر اساس تکنیک ساخت کاندوم طراحی کردند. این نوع
دستکش ها کاربردهای کلینیکی گسترده ای دارند، از جمله در تماس با مدفوع انسانی تا استفاده در اقدامات دندان پزشکی. مجرمان نیز گاهی هنگام ارتکاب جرم از دستکش های پزشکی استفاده می کنند. این دستکش ها به دلیل نازک بودن و چسبیدن به دست، که امکان مهارت حرکتی بیشتری فراهم می کند، اغلب انتخاب می شوند. با این حال، به دلیل نازکی این نوع دستکش ها، اثر انگشت ها ممکن است از طریق مواد دستکش عبور کرده و به صورت اثر دستکش بر روی سطوح منتقل شوند و در نتیجه، اثر انگشت فرد به طور غیرمستقیم باقی بماند. شرکت کنندگان در رسوایی واترگیت برای پنهان کردن اثر انگشت های خود، از دستکش های جراحی لاستیکی استفاده کردند. صنعت. در سال ۲۰۲۰، بازار دستکش های پزشکی ارزشی بیش از ۱۰٫۱۷ میلیارد دلار آمریکا داشت و با توجه به افزایش تقاضا (به ویژه در کشورهای در حال توسعه)، انتظار می رود این بازار تا سال ۲۰۲۸ هر سال حدود ۹٫۲ درصد رشد داشته باشد. بخش عمده ای از دستکش های پزشکی در جنوب شرق آسیا تولید می شود و تنها مالزی در سال ۲۰۲۰ حدود سه چهارم از تولید جهانی را به خود اختصاص داده بود. نقض حقوق کارگران. تحقیقات متعددی در کارخانه های واقع در مالزی، تایلند و
سری لانکا انجام شده است که موارد نقض شدید حقوق بشر و حقوق کار را مستند کرده اند. در مالزی و تایلند، مهاجران اکثریت نیروی کار را در مشاغل سخت بدنی تشکیل می دهند. آن ها اغلب از کشورهای کم درآمدتری مانند نپال و از طریق آژانس های تخصصی استخدام می شوند، که معمولاً از آن ها هزینه های بالای جذب دریافت می شود و این امر آن ها را وارد بردگی بدهی می کند. مواردی نیز مستند شده است که در آن کارفرمایان گذرنامه کارکنان را ضبط کرده اند، که این موضوع باعث آسیب پذیری شدید کارگران در برابر استثمار می شود. در سال ۲۰۱۰، سازمان غیردولتی سوئدی سوئدواچ که در سازمان مردم نهاد فعالیت می کند، طی بررسی ای در یکی از کارخانه های مالزی گزارش داد که بیشتر کارکنان به مدت ۱۲ ساعت در روز و هفت روز در هفته کار می کردند، بدون پرداخت اضافه کاری یا ارائه فیش حقوقی. همچنین مواردی از آزار و اذیت کارگران توسط مدیریت، کمبودهای ایمنی، و شرایط بهداشتی نامناسب در محل سکونت کارکنان گزارش شد. در واکنش به این یافته ها، وزارت کار ایالات متحده آمریکا از اکتبر ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۰، دستکش های پزشکی تولیدشده در مالزی را در فهرست کالاهای تولیدی کودکان کار یا کار اجب
اری قرار داد و به طور موقت واردات دستکش از شرکت مالزیایی تاپ گلاو را که در آن زمان بزرگ ترین تولیدکننده دستکش در جهان بود ممنوع کرد. اندازه. به طور کلی، دستکش های معاینه در اندازه های XS، S، M و L عرضه می شوند. برخی برندها ممکن است اندازه XL را نیز ارائه دهند. اما دستکش های جراحی معمولاً با دقت بیشتری اندازه گذاری می شوند، چرا که برای مدت طولانی تری پوشیده می شوند و نیاز به مهارت حرکتی و دقت بالا دارند. اندازه گیری دستکش های جراحی بر اساس محیط کف دست (بدون احتساب شست) و بر حسب اینچ، در سطحی کمی بالاتر از محل دوخت شست انجام می شود. اندازه های رایج معمولاً از ۵٫۵ تا ۹٫۰ هستند و به صورت نیم واحد (۰٫۵) افزایش می یابند. برخی برندها ممکن است اندازه ۵٫۰ را نیز ارائه کنند. کاربران تازه کار ممکن است مدتی طول بکشد تا اندازه و برند مناسب با ساختار دست خود را پیدا کنند. افرادی که کف دست پهن تری دارند ممکن است به دستکش هایی با اندازه بزرگ تر از مقدار اندازه گیری شده نیاز داشته باشند و بالعکس. اندازه مناسب باید از اولین نکاتی باشد که در انتخاب دستکش در نظر گرفته می شود. داشتن مهارت حرکتی برای هر کاربر ضروری است و پوشیدن دس
تکش با اندازه نامناسب می تواند تأثیر منفی زیادی بر عملکرد فرد بگذارد. همچنین، استفاده از دستکش با اندازه درست می تواند راحتی بیشتری ایجاد کند، که این موضوع می تواند افراد را به استفاده منظم از تجهیزات حفاظتی فردی تشویق کند. بر اساس پژوهشی بر روی گروهی از جراحان آمریکایی، رایج ترین اندازه دستکش جراحی برای مردان، اندازه ۷٫۰ و پس از آن ۶٫۵ بوده است؛ در حالی که برای زنان، اندازه ۶٫۰ و سپس ۵٫۵ بیشترین فراوانی را داشته اند. دستکش های پودری. برای آسان تر کردن پوشیدن دستکش ها، از پودرها به عنوان روان کننده استفاده می شد. پودرهای اولیه ای که از کاج یا خزه های چماقی به دست می آمدند، بعدها سمی شناخته شدند. پودر تالک نیز برای دهه ها مورد استفاده قرار گرفت، اما بعدها ارتباط آن با گرانولوم پس از عمل و ایجاد جای زخم مشخص شد. نشاسته ذرت، به عنوان روان کننده ای دیگر، نیز با عوارض احتمالی مانند واکنش های التهابی، گرانولوم و ایجاد جای زخم مرتبط دانسته شده است. حذف دستکش های پزشکی پودری. با فراهم شدن دستکش های بدون پودر که پوشیدن آن ها آسان بود، درخواست ها برای حذف کامل دستکش های پودری افزایش یافت. تا سال ۲۰۱۶، سیستم های سلامت د
ر آلمان و بریتانیا استفاده از این نوع دستکش ها را کاملاً متوقف کرده بودند. در مارس ۲۰۱۶، سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (اف دی ای) پیشنهادی برای ممنوعیت استفاده پزشکی از دستکش های پودری ارائه کرد و در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۶ قانونی را تصویب کرد که همه دستکش های پودری با کاربرد پزشکی را ممنوع می کرد. این قانون در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷ لازم الاجرا شد. دستکش های پزشکی بدون پودر امروزه در محیط های اتاق تمیز نیز مورد استفاده قرار می گیرند، جایی که نیاز به پاکیزگی بسیار بالا مشابه محیط های حساس پزشکی است. کلرزنی. برای آسان تر کردن پوشیدن دستکش ها بدون استفاده از پودر، می توان آن ها را با کلر پردازش یا کلره کرد. این فرآیند برخی از ویژگی های مفید لاتکس را تحت تأثیر قرار می دهد، اما در عین حال باعث کاهش مقدار پروتئین های حساسیت زای لاتکس نیز می شود. پوشش پلیمری. در بازار، کاربردهای متنوعی از پوشش های پلیمری برای دستکش ها وجود دارد. بسیاری از دستکش های یک بار مصرف کنونی هنوز پودری هستند، اما پوشش های پلیمری نیز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. این پوشش ها شامل سیلیکون، رزین های آکریلیک و ژل ها هستند که باعث می شوند دس
تکش ها راحت تر پوشیده شوند. این فرایندها در تولید دستکش های نیتریل و لاتکس به کار می روند. جایگزین های لاتکس. به دلیل افزایش نرخ آلرژی به لاتکس در میان کارکنان حوزه سلامت و همچنین در جمعیت عمومی، استفاده از دستکش هایی که از مواد غیرلاتکس مانند پلی وینیل کلراید، لاستیک نیتریل یا نئوپرین ساخته شده اند، به طور گسترده رواج یافته است. فرایندهای شیمیایی خاصی نیز می توانند برای کاهش میزان پروتئین های آنتی ژنی موجود در لاتکس هیوا به کار گرفته شوند، که منجر به تولید مواد طبیعی جایگزین بر پایه لاستیک می شود، مانند لاتکس طبیعی ویتکس. با این حال، دستکش های غیرلاتکس هنوز نتوانسته اند جایگزین کامل دستکش های لاتکس در جراحی ها شوند، زیرا این مواد جایگزین معمولاً کنترل دقیق حرکت و حساسیت لمسی بالای دستکش های جراحی لاتکس را به طور کامل تأمین نمی کنند. تنها استثنا در این زمینه، دستکش های ساخته شده از ایزوپرن با کیفیت بالا هستند، زیرا از لحاظ ساختار شیمیایی کاملاً مشابه لاتکس طبیعی هستند. با این حال، پلی ایزوپرن کاملاً مصنوعی (در مقابل لاتکس طبیعی تصفیه شده موسوم به «هایپوآلرژنیک»)، گران ترین جایگزین لاتکس طبیعی به شمار می رود.
سایر دستکش های غیرلاتکس با کیفیت بالا، مانند دستکش های نیتریل، نیز ممکن است بیش از دو برابر قیمت دستکش های لاتکس داشته باشند؛ موضوعی که اغلب مانع از استفاده گسترده از این مواد جایگزین در محیط هایی با محدودیت بودجه مانند بسیاری از بیمارستان ها شده است. دستکش های نیتریل مقاومت بیشتری در برابر پارگی نسبت به لاتکس طبیعی دارند و همچنین در برابر بسیاری از مواد شیمیایی مقاوم تر هستند. ترکیبات گوگردی که به عنوان شتاب دهنده برای فرآیند پخت نیتریل استفاده می شوند، می توانند باعث تیره شدن سریع تر فلز نقره شوند. بنابراین، در مواردی که این موضوع قابل قبول نیست، باید از دستکش های نیتریل بدون شتاب دهنده گوگردی یا از انواع دیگر دستکش ها برای دست زدن به اشیای نقره ای استفاده شود. دستکش پوشی دو لایه ای. دستکش پوشی دو لایه ای به معنای استفاده از دو لایه دستکش پزشکی به صورت هم زمان است تا خطر عفونت ناشی از پارگی دستکش یا نفوذ اجسام تیز در حین اقدامات پزشکی کاهش یابد. جراحان هنگام عمل بر روی بیمارانی که دارای عوامل عفونی مانند اچ آی وی یا هپاتیت هستند، از دو لایه دستکش استفاده می کنند؛ همچنین برای محافظت بیشتر بیماران در برابر عف