Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جماتریا یا جیماتریا سنتی یهودی برای اختصاص ارزش عددی به کلمات یا عبارات می باشد، با این اعتقاد که کلمات یا عبارات با ارزش عددی مساوی رابطه ای با یکدیگر دارند. همچنین در مواردی رابطه ای با عدد خودشان دارند که ممکن است به سن شخص، سال، یا علایق مربوط باشد. یهودیان با این روش کلمات را با معیار و بینش مذهبی تفسیر نموده و به زعم خود آینده را با همین فرضیه پیش بینی کرده اند. این روش غالباً در احادیث و روایات توراتی (تلمود)، به کار برده شده. جماتریا قابل مقایسه با حساب جُمَل در حروف عربی و ایزوپسفی در عددشناسی یونانی است. با اینکه این لغت عبری می باشد، اما احتمالاً از کلمه ی یونانی γεωμετρια (گئومتریا) یا همان geometry در انگلیسی به معنای هندسه مشتق شده است. همچنین برخی دانش پژوهان معتقدند این کلمه به احتمال بیشتر از کلمه ی یونانی گراماتیا گرفته شده است. در هر صورت ممکن است هر دو کلمه بر تشکیل کلمه ی عبری تاثیری گذاشته باشند (همچنین برخی اعتقاد دارند از گاما، سومین حرف از الفبای یونانی گرفته شده باشد: گاما+تریا). این کلمه از قرن هفدهم از ترجمه های جیووانی پیکو دلا مراندولا به انگلیسی وارد شده است. هر چند احتمال دارد
این کلمه از یونانی مشتق شده باشد، اما به صورت گسترده ای در متون یهودی، به ویژه در کابالا، از آن استفاده شده است. جدول ارزش ها. ارزش های "میسپار گادول" به شرح زیر می باشند: و یا به این صورت: روش های دیگر. روش های مختلفی برای محاسبه مقدار عددی کلمات فردی به عبری/آرامی، عبارات یا جملات کامل وجود دارد. گمتریا بیست و نهمین مورد از ۳۲ قواعد هرمنوتیکی است که توسط خاخام های تلمود برای تفسیر صحیح اگادیک تورات تأیید شده اند. روش های پیچیده تر معمولاً برای مهم ترین آیات کتاب مقدس، نمازها، نام های خدا و غیره استفاده می شوند. این روش ها شامل موارد زیر می شوند:
جاده ئی۷۲ اروپا یکی از جاده های اصلی قاره اروپا است و در کشور فرانسه قرار دارد. این جاده که از شهر بوردو شروع شده، در شهر تولوز به پایان میرسد و ۲۴۲ کیلومتر مسافت دارد.
حکایت یک عشق (به ترکی استانبولی: Bir Aşk Hikayesi) یک داستان و درام عاشقانه از مجموعه تلویزیونی ترکیه ای است که در ۲۶ مارس ۲۰۱۳ از شبکه تلویزیونی فوکس تی وی شروع به پخش کرد.
جاده ئی۷۳ اروپا یکی از جاده های اصلی قاره اروپا است. این جاده که از شهر بوداپست (مجارستان) شروع شده، در شهر متکویچ (کرواسی) به پایان می رسد و ۶۸۴ کیلومتر مسافت دارد.
پرستاری ارتش ایالات متحده آمریکا به طور رسمی در سال ۱۹۰۱ توسط کنگره ایالات متحده تأسیس شدهو یکی از شش شاخه اصلی پزشکی (یا سپاه) از افسران است که شامل سربازان پزشک داوطلب و گروه پزشکی ارتش می شود. ماموریت. همه اعمال و وظایف باید در جهت ترویج سلامت و حمایت از رزمندگان و خانواده های آنان بوده و هدف، برنامه ای برای گسترش پرستاری ارتش به عنوان یک نیرو جهت پیشبرد پزشکی ارتش باشد. مهارت های مفید
یک مخزن نرم افزاری جایی برای اندوختن نرم افزارهاست. کاربران با دریافت و به کارگیری این نرم افزارها از آنها بهره برداری می کنند. بسیاری از سازمان ها یا ناشران نرم افزار چنین مخازنی را با هدف استفاده کاربران پدید آورده و مدیریت می کنند. کاربران می توانند از نرم افزارهای این مخازن رایگان یا با هزینه اندک، بهره برداری کنند. دسته ای از مخازن تنها دربرگیرنده نرم افزارهای ویژه هستند و دسته ای دیگر هر گونه ای را در خود جای می دهند. بیشتر سیستم عامل های شبه یونیکس از چنین مخازنی برخوردارند و کاربران می توانند به کمک یک سامانه مدیریت بسته به این مخازن دسترسی پیدا کرده و برنامه های دلخواه را دریافت و بر روی رایانه خود بکار بندند. برای مثال سیستم عامل فری بی اس دی از مدیر بسته ای به نام پی کاجی استفاده می کند و کاربران با استفاده از این ابزار می توانند به مخازن نرم افزاری فری بی اس دی متصل شده و نرم افزارهای دلخواه خود را نصب کنند. بیشتر سیستم عامل ها مخازن خود را در سرویس دهنده های مختلفی که در سرتاسر دنیا پراکنده اند نگهداری می کنند تا کاربران راحت تر بتوانند از آن ها استفاده کنند. هر سیستم عامل مخازن نرم افزاری مخصوص
بخود را دارد و نمی توان از مخازن نرم افزاری یک سیستم عامل بر روی سیستم عامل دیگری استفاده کرد. برنامه مدیر بسته معمولاً پس از دریافت برنامه ها از مخزن راه دور، آن ها را از نظر امنیتی بررسی می کند تا مبادا برنامه ها ناقص دریافت شده باشند یا شخصی در بین راه آن ها را دستکاری کرده باشد. این کار توسط یک کلید امنیتی انجام می شود.
توزلا () از ناحیه های قسمت آسیایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۱۹۷٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
سید نصرالله اخوی یا سید نصرالله تقوی (زاده ۱۲۵۰ - درگذشته ۱۳ آذر ۱۳۲۶) از فعالان جنبش مشروطه ایران، نماینده مجلس شورای ملی، عضو هیئت تدوین متمم قانون اساسی مشروطه، دادستان کل کشور و نویسنده قسمت اصلی قانون مدنی ایران بود. تحصیلات. سید نصرالله تقوی لواسانی (تولد سال ۱۲۸۸ قمری تهران - وفات ۱۳۶۷ قمری تهران)) او از خاندان «سادات اخوی» تهران است. سید نصرالله در سال ۱۲۸۸ق در شهر تهران به دنیا آمد. از کودکی به تحصیل علم و ادب پرداخته و چنان که میرزا محمدحسین شمس العلماء (مؤلف ابدع البدائع) دربارهٔ وی می نویسد: «در ۱۵ سالگی در ادبیات و منطق و ریاضی مبرز شده و سپس شروع به فقه و اصول و معقول می نماید.» در فلسفه و حکمت شاگردی میرزای جلوه را نموده و در فقه و اصول از درس علامه میرزا حسن آشتیانی بهره برده است. او برای ادامه تحصیل علوم حوزوی به عتبات می رود و در نجف و سامرا از محضر استادانی مانندمیرزای شیرازی و سید محمد فشارکی بهره می برد. وی پس از اتمام تحصیلات حوزوی و اخذ اجاره در حدیث و اجتهاد عتبات را ترک می کند. شیخ روایی وی میرزا حسین نوری طبری است. وی شاگرد میرزا ابوالفضل تهرانی بوده است و در سامرا با وی ارتباط داشته
است. زمان رفتن تقوی به سامرا در اواخر دوران میرزای شیرازی (متوفای ۱۳۱۲ق) بوده است. اجازه ای هم که از محدث نوری دارد در انتهای زندگی محدث نوری از وی اخذ شده است؛ به تاریخ ۲۲ محرم ۱۳۲۰ قمری؛ و عبرت نائینی در مدینه الادب متن کامل اجازه را ذکر نموده است. به تعبیر مدرس تبریزی در ریحانه الادب: از اکابر علمای عصر ما، که فقیهی است بارع و حاوی فروع و اصول و جامع معقول و منقول و مشهورترینِ خاندان سیادت که به سادات اخوی» می باشد. در نهضت مشروطه. او که وضع تجدد روزافزون انتهای عصر قاجار را دیده، پس از اتمام تحصیلات در عتبات و انجام سفر حج و زیارت عتبات مقدسه مدینه، به اروپا می رود و مدتی در پاریس مانده و به مطالعه اوضاع حقوقی و اداری ممالک غربی می پردازد و سپس قبل از ایجاد نهضت مشروطه به وطن و مولد خود بازمی گردد. سید نصرالله تقوی که در این زمان ۳۶ سال سن دارد به عنوان یک مجتهد پرشور در وقایع انقلاب مشروطه شرکت می کند. او به عنوان نماینده تهران به نخستین دوره مجلس شورای ملی راه یافت و عضو کمیسیون شش نفره ای شد که متمم قانون اساسی را نوشتند. پافشاری او بر تطبیق قانون با احکام شرع و نقش او همراه با شیخ فضل الله نوری در تد
وین و تصویب اصل دوم متمم قانون اساسی او را آماج انتقاد تجددخواهان آن دوران کرد. در دوره دوم مجلس شورای ملی که سیدنصرالله نماینده تهران و نایب رئیس مجلس بود، نشریه ملانصرالدین که در تفلیس چاپ می شد به همین سبب به او حمله کرد که باعث شد مجلس در پنجم شهریور ۱۲۸۹ از مندرجات ملانصرالدین اظهار نفرت کند. سرانجام پس از آنکه میرزا اسدالله خان نماینده کردستان، ذکاء الملک رئیس مجلس را متهم به عدم بی طرفی و ناتوانی در اداره مجلس کرد، در اعتراض به این اتهامات همراه بامحمدعلی فروغی در ششم بهمن ۱۲۸۹ از هیئت رئیسه مجلس استعفا داد. او بیش از چهارده ماه نایب رئیس مجلس بود. در ۲۷ ربیع الاول ۱۳۲۸ ه .ق (۱۸ فروردین ۱۲۸۹ ه .خ) همزمان با نمایندگی مجلس از سوی وزیر وقت عدلیه (دادگستری) – حسن مشیرالدوله (پیرنیا) – به ریاست «محکمهٔ فوق العادهٔ تمیز» (دیوان موقت عالی کشور) می رسد. این محکمه برای نخستین بار پس از انقلاب مشروطه تشکیل می گردد تا حکم محکمهٔ جزا (در زمان وزارت عدلیهٔ عبدالحسین میرزا فرمانفرما) دربارهٔ نشریهٔ «حبل المتین» و مدیر مسئول آن – سید حسن کاشانی (حبل المتین) – را بازنگرد. در دوره سوم مجلس نیز که در آذر ۱۲۹۳ تشکیل شد،
به نمایندگی تهران انتخاب و به نایب رئیسی مجلس برگزیده شد. اما به علت اشتغال در دیوان عالی تمییز در ۲۴ ربیع الاول ۱۳۳۳ (دی ۱۲۹۳) استعفا کرد. نوشتن قانون حقوق مدنی. سید نصرالله تقوی در تدوین بسیاری از قوانین مملکتی از قانون اساسی و متمم قانون اساسی و نیز قانون آیین دادرسی مدنی سال ۱۳۱۸ و قانون تشکیلات دادگستری نقش داشت. وزیر عدلیه وقت، داور هیأتی برای تدوین قانون مدنی منصوب کرد. این هیئت و گروه عبارت بودند از: سید محمد فاطمی قمی، سید نصرالله تقوی، شیخ محمد علی کاشانی، میرزا محمد رضا غروی ایروانی، شیخ علی بابا فیروزکوهی (دوست آیت الله بروجردی و پدر زن علامه سید کاظم عصار)، محسن صدر (صدرالاشراف)، سید کاظم عصار و سید مصطفی عدل (منصور السلطنه). اینان همه مجتهد بوده اند به غیر از مصطفی عدل، که البته وی نیز در خاندانی روحانی رشد یافته بود. این گروه متخصصین فن بودند و توانستند پس از صرف وقت و توان بسیار قانون مدنی ایران را بر مبنای فقه اسلامی و به طور مشخص بر اساس فقه امامیه(شیعه دوازده امامی) نوشته و این پدیده بدیعی در تاریخ حقوق کشورهای اسلامی بود و هنوز نیز چنین است. قانون مدنی ایران جزو نادرترین قوانین مدنی کشورها
ی اسلامی است که مستقیماً بر مبانی حقوق اسلامی استوار شده و چنان که گذشت تنها قانون مدنی است که در آن قواعد فقه امامیه رعایت گردیده است و تدوین کنندگان آن از چنان صلاحیتی برخوردار بودند که به خوبی موفق شدند از مبانی مستحکم فقه امامیه در قالب نوین و منطبق با اسلوب پیشرفته تدوین قوانین بهره گیرند و از حقوق پیشرفته فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی نیز استفاده کنند. گفته می شود متن قانون مدنی به نظر و تأیید حاج عبدالکریم حایری، مؤسس حوزه علمیه قم و مرجع تقلید وقت شیعیان نیز رسیده است. این قانون اگر چه بعدها در چندین مرحله دچار تغییراتی شد ولی هم اکنون بسیاری از بندهای آن در قانون مدنی ایران باقی مانده است. خدمات فرهنگی. در کارنامه علمی، ادبی و فرهنگی سید نصرالله تقوی نقاط درخشان بسیاری وجود دارد. وی از اولین اساتید مدرسه عالی حقوق بود. در عهد مشروطه از بنیان گذاران کتابخانه ملی که در خیابان ناصری (ناصر خسرو فعلی) قرار داشت بود و کتابخانه خود را نیز به آن هدیه نمود. سید نصرالله ریاست هیئت مدیره کتابخانه را داشت. کتابخانه ملی یکی از مجامع ایجاد هیجان در بین مردم و از نهادهای مهم قبل از ایجاد مشروطه بود. وی همچنین عضو ث
ابت فرهنگستان ایران و عضو انجمن تشکیل دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ ش بود و خود نیز رئیس دانشکده معقول و منقول آن شد. کتابخانه مشهوری هم داشت که شیخ آقا بزرگ تهرانی در الذریعه ده ها بار از کتابخانه وی و مخطوطات آن نام می برد و در نقباء البشر از نفیس بودن آن یاد کرده و می گوید من در سفر سال ۱۳۵۱ق به تهران از کتابخانه وی استفاده بسیار بردم. کتابخانه سید نصرالله تقوی دارای آثار مخطوط قیمتی و ارزنده ای بوده که سید جمال الدین اخوی پسر سید نصرالله هزار جلد از آن ها را به کتابخانه مجلس فروخته و بعدها نیز حجم قابل اعتنایی از مطبوعات را به این کتابخانه هدیه می دهد. شش جلد از فهرس مخطوطات کتابخانه مجلس مختص کتاب های کتابخانه سید نصرالله اخوی است و گفته می شود هنوز در بین خاندان وی آثار دیگری نیز باقی مانده است. سید در ایجاد مدارس نو هم شرکت داشته است و خلاصه فعالیت های فرهنگی وی واقعاً بسیار حجیم و حیرت زاست و او را به حق باید از مفاخر علمی و فرهنگی ایران معاصر دانست. آقابزرگ تهرانی، فاضل تونی، میرزا طاهر تنکابنی و محمد علی کاتوزیان از دوستان وی بودند. محدث ارموی نیز از دوستان نزدیک وی بود. سید نصرالله در زمینه تصحیح آثار
ارزنده دانشمندان سابق جزو محققان برجسته بود و دیگران را نیز به این کار تشویق می کرد؛ مثلاً ایشان عامل اصلی تحریض محدث ارموی به چاپ دیوان شیخ ابوالفضل تهرانی بود. وی همچنین از دوستان اعتصام الملک پدر پروین اعتصامی بود و از پروین اعتصامی نیز یاد می کند که در محفل آنان می آمد. سید نصرالله همچنین به همراه میرزا طاهر تنکابنی و فاضل تونی از یاری دهندگان محمد حسین خان ذکاء الملک در ترجمه و تفسیر شِفای ابن سینای خراسانی بود. اما در بین تمامی دوستانش بیش از همه با علامه شیخ آقابزرگ ساوجی دوستی صمیمانه ای داشت. ساوجی از عرفا و فلاسفه بزرگ عهد خویش بود و در شهر مقدس قم آرمیده است. سید نصرالله بانی مسجد سادات اخوی در خیابان عین الدوله (ایران) تهران است. آثار. سید نصرالله تقوی نه تنها یک عالم دینی که یک انسان ادیب و شاعر نیز بود. وی چندین اثر علمی و ادبی از خود به یادگار گذاشته که از همه مشهورتر «هنجار گفتار» است. آثار او چه آن هایی که تألیف مستقل است و چه آثار ترجمه ای یا تصحیحی وی به قرار زیر است: وفات. سید نصرالله تقوی تهرانی عاقبت در سن ۷۹ سالگی و در روز جمعه ۲۱ محرم الحرام ۱۳۶۷ ه .ق (۱۳ آذر ماه ۱۳۲۶ ه .خ) در تهران در
گذشت. او تا یک سال پیش از مرگش رئیس دیوان عالی کشور (دیوان عالی تمیز) بود. پیکرش به قم منتقل شد و در شهر قم و قبرستان شیخ عبدالکریم حائری (قبرستان نو) به خاک سپرده شد.
قانون مدنی ایران نخستین قانون مدون ایران به سبک جدید است که در سال ۱۲۹۸ و در دوره احمد شاه توسط سید محمد فاطمی قمی در کمیسیونی به ریاست وی تدوین شد. اعضای این کمسیون عبارت بودند از: سید نصرالله اخوی، سید محمد یزدی؛ سید محمد رضا سادات افجه ای، سید حبیب الله، میرزا احمدخان رئیس اداره امور به دلیل دوران فترت و مشکلات پیش آمده تصویب این قانون تا سال ۱۳۰۷ و پادشاهی رضا شاه معطل می ماند. در سال ۱۳۰۷به همت علی اکبر داور وقت و با تشکیل مجدد کمسیونی تلاش برای تدوین و تصویب مجلد قانون مدنی آغاز می گردد. این قانون با کمک سید نصرالله اخوی، محسن صدر، سید محمد کاظم عصار، محمد رضا ایروانی بر پایه نوشتار سید محمد فاطمی قمی و … در سال۱۳۰۷ به تصویب مجلس شورای ملی ایران می رسد. برای تدوین مجلدهای دوم و سوم قانون مدنی کمسیونی شامل حقوق دانان و فقها و قضات که عبارت بودن از :محسن صدر (صدرالاشراف)، متین دفتری، جواد عامری، محمد بروجردی، اسدالله ممقانی، سید نصرالله تقوی، مصطفی عدل، سید محمد فاطمی قمی و سید محمدرضا افجه ای تشکیل شده و تدوین مجلدهای قانون اساسی و تصویب آن در مجالس شورای ملی تا سال ۱۳۲۳ به طول می انجامد. این قانون از یک
مقدمه و سه جلد تشکیل و دارای ۱۳۳۵ ماده می باشد. «مقدمه» به بررسی قواعد کلی انتشار قوانین می پردازد. جلد اول به نام «در اموال» مقررات مربوط به اموال را در بر می گیرد. جلد دوم به نام «در اشخاص» مقررات مربوط به خانواده و روابط انسانی اشخاص را وضع نموده است. جلد سوم «در ادله اثبات دعوی» نیز روش های اثبات ادعا و مقررات مربوط به هریک را تبیین می نماید. مستند و دلیل شرعی هر یک از مواد قانون مدنی در کتاب "مستند فقهی قانون مدنی" توسط پژوهشکده حقوق و قانون ایران بیان شده است. در مقدمه و انتشار و آثار و اجرای قوانین به طور عموم. مقدمه از ۱۰ ماده تشکیل شده است و در آن طریق انتشار قوانین، مدت زمان لازم الاتباع شدن آن، قلمرو جغرافیایی و اشخاص تحت حاکمیت آن را اعلام می نماید. همچنین در ماده ۱۰ خود، ساختار بنیادین عقود غیرمعین را پایه گذاری می نماید. به موجب این ماده: «قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده اند، در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد، نافذ است.» جلد اول: در اموال. جلد اول قانون مدنی از ماده ۱۱ الی ۹۵۵ و در قالب سه کتاب تشکیل گردیده است. کتاب اول انواع اموال و حقوقی که اشخاص می توانند نسبت به اموال
داشته باشند را تعیین نموده است. کتاب دوم اختصاص به اسباب تملک دارد و به طور کلی طریق مالک شدن نسبت به اموال را تبیین نموده است. در کتاب سوم نیز برخی مقررات عمومی و اصطلاحات به کار رفته در قسمت های دیگر قانون را تعریف نموده است. کتاب اول: در بیان اموال و مالکیت به طور عمومی. کتاب اول قانون مدنی در دو باب (قسمت) از ماده ۱۱ الی ۱۳۹ تشکیل شده است که در باب اول، انواع اموال (منقول - غیرمنقول - غیره) را تعریف و مصادیق آنها را ذکر می نماید و در باب دوم، حقوق مالکیت و انتفاع و ارتفاق را شرح و توضیح می دهد. همچنین در ضمن بررسی حق انتفاع، قواعد مربوط به وقف را نیز وضع می نماید. باب اول - در بیان انواع اموال. در این باب که از ماده ۱۱ الی ۲۸ است، قانونگذار ابتدا در ماده ۱۱ اقسام اموال را معرفی می نماید و سپس در سه فصل به ترتیب، تعریف و مثال های «اموال غیرمنقول» و «اموال منقول» و «اموالی که مالک خاص ندارند» را ذکر می نماید. باب دوم - در حقوق مختلفه که برای اشخاص نسبت به اموال است. در این باب که از ماده ۲۹ الی ۱۳۹ است، قانونگذار ابتدا در ماده ۲۹، سه قسم از حقوق را به نام های «حق مالکیت» و «حق انتفاع» و «حق ارتفاق» را معرفی
و سپس در سه فصل مستقل به ترتیب مقررات مربوط به آنها را وضع نموده است. همچنین قانونگذار در ذیل قصل «حق انتقاع» مقررات مربوط به «وقف» و در ذیل فصل «حق ارتفاق» قواعد مربوط به حریم املاک و آثار مجاورت امکلاک را نیز وضع نموده است. کتاب دوم: در اسباب تملک. کتاب دوم قانون مدنی در چهار قسمت از ماده ۱۴۰ الی ۹۴۹ تشکیل شده است و بیشترین و مهم ترین مقررات را دربر گرفته است. در این کتاب قانونگذار طی ماده ۱۴۰ به طور کلی چهار روش برای ایجاد مالکیت وضع نموده که هر روش، یک قسمت را به خود اختصاص داده است: «احیاء اراضی موات و حیازت اشیاء مباحه» و «عقود و معاملات و الزامات» و «اخذ به شفعه» و «وصیت و ارث». با این وجود، قانونگذار برخلاف عنوان انتخابی، در این قسمت مقررات مربوط به اموری که اساساْ ارتباطی به ایجاد مالکیت ندارند را نیز تعیین نموده است. به عبارت دقیق تر، قلمرو مقررات مندرج در کتاب دوم وسیع تر از قلمرو عنوان کتاب است. قسمت اول: در احیاء اراضی موات و حیازت اشیاء مباحه. این قسمت از ماده ۱۴۱ الی ۱۸۲ قانون مدنی را دربر گرفته است و به طور کلی، مقررات مربوط به تملک اموالی که مالک مشخص را وضع نموده و مشتمل بر شش باب است: در ا
حیاء اراضی موات و مباحه (مقررات مربوط به مالک شدن زمین)، در حیازت مباحات (مقررات مربوط به مالک شدن اموالی که ایجاد می شوند)، در معادن (مقررات مربوط به مالک شدن معدن)، در اشیاء پیدا شده و ضاله، در دفینه، در شکار است. اغلب مقررات این قسمت به موجب قوانین خاص، نسخ (بی اعتبار) شده اند. قسمت دوم: در عقود و معاملات و الزامات. این قسمت از مواد ۱۸۰ الی ۸۰۷ تشکیل گردیده و قواعد مربوط به تعاملات اجتماعی را وضع نموده و مشتمل بر سه باب است: باب اول - در عقود و تعهدات به طور کلی. در این باب، قانونگذار مقررات کلی و عمومی مربوط به قراردادها (صرف نظر از کارکرد آنها) را وضع نموده است؛ مقرراتی مانند اقسام عقود، شرایط صحت قراردادها، اثر معاملات، شروط ضمن عقد، معاملات نسبت به مال غیر و انحلال قراردادها. باب دوم - در الزاماتی که بدون قرارداد حاصل می شود. در این باب، قانونگذار از مفهوم «قرارداد» فراتر رفته و تعهداتی که بدون قرارداد بر اشخاص تحمیل می گردد را وضع نموده است و آن را «ضمان قهری» (zemaane ghahri) یا «مسئولیت مدنی» نامگذاری کرده است. اقداماتی مانند غصب (تصرف غیرمجاز مال دیگری) یا اتلاف (از بین بردن مستقیم مال دیگری) یا تس
بیب (از بین بردن غیرمستقیم مال دیگری) در این باب قانونگذاری شده اند. باب سوم - در عقود معینه مختلفه. در این باب، قانونگذار مقررات جزئی مربوط به ۱۹ قرارداد به خصوص را تعیین کرده و آنها را «عقود معین» نامیده است. در نقطه مقابل، عقودی که قانونگذار مقررات جزئی آنها را تعیین نکرده است، «عقود غیرمعین» یا «قراردادهای خصوصی» نامیده می شوند که در قسمت مقدمه - ماده ۱۰ - بنای آن وضع گردیده بود. عقود معین مندرج در قانون مدنی عبارتند از: - بیع (bey'e): قرارداد مربوط به خرید و فروش مال مشخص - بیع شرط: قرارداد مربوط به خرید و فروش مال مشخص با حق استرداد - معاوضه: قرارداد مربوط به معامله پایاپای دو مال - اجاره: قرارداد مربوط به مالک منافع شدن مال متعلق به دیگری برای مدت مشخص - مزارعه (mozaare-e) و مساقات (mosaaghaat): قرارداد مربوط به انجام کشاورزی یا باغبانی در مزرعه یا باغ دیگری و شراکت در سود یا ضرر - مضاربه (mozaarebe): قرارداد مربوط به انجام تجارت توسط سرمایه دیگری و شراکت در سود یا ضرر - جعاله (jo-aale): قرارداد مربوط به انجام کار برای دیگری - شرکت: قرارداد مربوط به مالک شدن چند شخص نسبت به یک مال یا قرارداد مدیریت مال
مشاع توسط یک شخص - ودیعه: قرارداد مربوط به نگه داری از مال دیگری - عاریه: قرارداد مربوط به استفاده از مال دیگری - قرض: قرارداد مربوط به دادن مال به دیگری و استرداد مثل آن - قمار و گروبندی: قراردادهای متکی بر شانس یا احتمال - وکالت: قرارداد مربوط به اعطای اختیار به دیگری - ضمان عقدی (zemaane aghdi): قرارداد مربوط به پذیرفتن دین (بدهی) دیگری - حواله: قرارداد مربوط به انتقال طلب یا انتقال بدهی شخص به ثالث - کفالت (kefaalat): قرارداد مربوط به حاضر نمودن شخص دیگری نزد ثالث - رهن: قرارداد مربوط به وثیقه گذاشتن یک مال در ازاء بدهی مشخص خود یا دیگری - هبه (hebe): قرارداد مربوط به هدیه دادن قسمت سوم: در اخذ به شفعه. این قسمت از مواد ۸۰۸ الی ۸۲۴ تشکیل گردیده و مربوط به یک شیوه مشخص مالک شدن است. قسمت چهارم: در وصایا و ارث. این قسمت از مواد ۸۲۵ الی ۹۴۹ تشکیل گردیده و در دو باب، قواعد و مقررات «وصیت» و «ارث» را به ترتیب وضع نموده است. باب اول - در وصایا. این باب مشتمل بر ۵ فصل می باشد: کلیات و شرایط موصی (musi - وصیت کننده)، موصی به (musa-be - موضوع وصیت)، موصی له (musa-lah - ذی نفع وصیت)، وصی (vasi - شخصی که انجام وصیت
بر عهده او گذاشته شده است) باب دوم - در ارث. این باب مشتمل بر ۶ فصل می باشد: طبقات مختلف ارث، در تحقق ارث، در شرایط ارث بری، موانع ارث بری، وراث و سهم الارث آنها کتاب سوم: در مقررات مختلفه. این کتاب که کوچک ترین کتاب و دارای ۶ ماده (مواد ۹۵۰ الی ۹۵۵) است، اقدام به تعریف برخی اصطلاحات به کار رفته در قسمت های دیگر (مانند مال مثلی (mesli) - تعدی - تفریط - تقصیر) نموده است و همچنین یک مقرره در خصوص نوع خاصی از عقود (عقد جایز) دارد و نهایتاْ قلمرو زمانی این قانون را اعلام نموده است. جلد دوم: در اشخاص. جلد دوم قانون مدنی متشکل از ده کتاب بوده و از ماده ۹۵۶ الی ۱۲۵۶ است. کتاب اول- در کلیات. در این کتاب که از ماده ۹۵۶ الی ۹۷۵ تشکیل گردیده است، قانونگذار ابتدا اشخاصی که می توانند صاحب حق شوند را مشخص و سپس شرایط آن را اعلام نموده است. همچنین مقررات مربوط به حل تعارض قوانین (قواعد بین الملل خصوصی) را در خصوص ازدواج، فرزندخواندگی، ارث، اسناد و غیره تعیین نموده است. کتاب دوم- در تابعیت. در این کتاب که از ماده ۹۷۶ الی ۹۹۱ تشکیل گردیده است، اشخاص دارای تابعیت ایرانی را معرفی و سپس روش تحصیل آن را برای اشخاص غیر ایرانی وضع
نموده است. همچنین مقرراتی در خصوص اشخاص دو تابعیتی و سلب مالکیت آنها دارد که این قسمت، عملاْ اجرا نمی گردد. کتاب سوم- در اسناد سجل احوال. در این کتاب که از ماده ۹۹۲ الی ۱۰۰۱ تشکیل گردیده است، مقررات مربوط به اسناد هویت اشخاص دارای تابعیت ایرانی وضع گردیده است. کتاب چهارم- در اقامتگاه. در این کتاب که از ماده ۱۰۰۲ الی ۱۰۱۰ تشکیل گردیده است، مفهوم حقوقی اقامتگاه برای اشخاص مختلف (اشخاص حقیقی - اشخاص حقوقی - مأمورین خارجی - همسر و فرزندان - غیره) تعیین گردیده است. کتاب پنجم - در غایب مفقود الاثر. در این کتاب که از ماده ۱۰۱۱ الی ۱۰۳۰ تشکیل گردیده است، تعریف و مقررات مربوط به غایب مفقود الاثر و تشریفات مربوط به احراز مفقود الاثر بودن یک شخص و آثار حاکم بر آن وضع شده است. کتاب ششم - در قرابت. در این کتاب که از ماده ۱۰۳۱ الی ۱۰۳۳ است، اقسام قرابت و طبقات آن (به عنوان مقدمه برای مباحث بعدی) تعریف شده است. کتاب هفتم - در نکاح و طلاق. این کتاب از ماده ۱۰۳۴ الی ۱۱۵۷ تشکیل گردیده است، دارای دو باب بسیار مهم «نکاح» و «انحلال نکاح» است. باب اول - در نکاح. این باب مشتمل بر هشت فصل می باشد و کلیه مقررات مربوط به ازدواج - اعم
از دایم و موقت - در آن وضع شده است. فصل اول - در خواستگاری. در این فصل شرایط خواستگاری و آثار آن و همچنین طریق برهم خوردن خواستگاری و آثار آن مربوط به استرداد هدایایی که هر طرف یا خانواده او به طرف مقابل داده است، تعیین شده است. فصل دوم - در قابلیت صحی برای ازدواج. در این فصل، شرایط لازم برای ازدواج از قبیل سن، ضرورت رضایت پدر برای ازدواج دختر باکره و تشریفات عدم رضایت پدر در ازدواج تبیین شده است. فصل سوم - در موانع نکاح. در این فصل موانع ازدواج اعلام گردیده است. این موانع برخی مربوط به شخص مقابل است (مانند ممنوعیت ازدواج خواهر و برادر با هم یا داماد با مادر زن یا عروس با پدر شوهر و غیره) است، برخی مربوط به محل نکاح است (مانند ممنوعیت ازدواج در زمان احرام)، برخی مربوط به ممنوعیت مذهبی است (منع ازدواج زن مسلمان با مرد غیرمسلمان) و نهایتاْ برخی مربوط به ممنوعیت ازدواج بین زن و شوهری است که سه طلاق یا نه طلاق میان آنها اتفاق افتاده است. فصل چهارم - شرایط صحت نکاح. در این فصل شرایط عمومی و اختصاصی لازم برای معتبر بودن ازدواج تعیین شده است. همچنین ممنوعیت درج برخی شروط در ازدواج و همچنین آثار ازدواج اکراهی وضع شد
ه است. فصل پنجم - وکالت در نکاح. در این فصل شرایط عمومی و اختصاصی برای انجام ازدواج به وکالت از طرف دیگری تبیین شده است. فصل ششم - در نکاح منقطع. این فصل مشخصاْ اختصاص به مقررات خاص ازدواج موقت دارد که قانونگذار آن را «نگاح منقطع» نامیده است و فقط دارای سه ماده می باشد زیرا سایر مقررات این نوع ازدواج، تابع قواعد کلی ازدواج دایم است. فصل هفتم - در مهر. این فصل مقررات مربوط به انواع مهریه (مهرالمسمی، مهرالمثل، مهرالمتعه)، شرایط اعتبار و مطالبه مهریه و همچنین آثار فوت یا طلاق یا فسخ نکاح بر قرارداد مهریه را وضع نموده است. فصل هشتم - در حقوق و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر. این فصل نیز در نهایت، حقوق و وظایف مرد و زن را پس از ازدواج در برابر یکدیگر تعیین نموده است. باب دوم - در انحلال نکاح. این باب مشتمل بر دو فصل و در بر گیرنده مواد ۱۱۲۰ الی ۱۱۵۷ می باشد که در ابتدا، ماده ۱۱۲۰ به طور کلی عوامل انحلال نکاح را به ترتیب «فسخ» یا «طلاق» یا «بذل مدت در عقد انقطاع» نام برده است. فصل اول - در مورد امکان فسخ نکاح. در این فصل، قانونگذار شرایط و موجبات فسخ نکاح را معرفی و زمان مؤثر بودن و آثار فسخ را تعیین کرده است. اهم این
موجبات عبارتند از: جنون، عیوب ویژه مرد، عیوب ویژه زن، امراض مقاربی، عدم پرداخت نفقه و غیره. همچنین در این فصل، قواعد مربوط به عسر و حرج زوجه و تقاضای انحلال نکاح توسط او نیز برری گردیده است. فصل دوم - در طلاق. در این فصل، ابتدا موجبات طلاق و سپس تشریفات انجام آن (شرایط مرد و زن و شهود) معین شده است. همچنین انواع طلاق و مدت عده (edde - مدتی که بعد از انحلال نکاح، زن امکان ازدواج مجدد ندارد) تبیین گردیده است. کتاب هشتم - در اولاد. این کتاب که از ماده ۱۱۵۸ الی ۱۱۹۵ تشکیل گردیده است، دارای سه باب می باشد. باب اول - در نسب. در این باب، مقررات مربوط به تعیین نسب، تشریفات اثبات یا نفی نسب و قواعد مربوط به تولد فرزند ناشی از زنا وضع شده است. باب دوم - در نگهداری و تربیت اطفال. در این باب، مقررات مربوط به نگهداری و تربیت (حضانت) اطفالی که والدین آنها جدا از یکدیگر زندگی می کنند یا یکی از آنها یا هر دو فوت شده اند، تعیین گردیده است. باب سوم - در ولایت قهری پدر و جد پدری. در این باب، مقررات مربوط به سرپرستی امور حقوقی طفل (ولایت) به نفع پدر و جد پدری (پدر بزرگ پدری) و شرایط عدم حضور هرکدام تعیین گردیده است. همچنین مقرر