Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قطایف یک گونه شیرینی و دسر عربی است که بیشتر در در ماه رمضان در اردن، مصر و عراق سرو می شود.البته در ماه رمضان در شیرینی فروشی های ترکیه هم یافت می شود. قطایف لایه ای خمیر نازک است که درون آن با خشکبار و پنیر پر شده که در روغن فراوان شناور شده و سرخ می شود و بر روی آن شربت شکر و گلاب و پودر پسته یا خلال بادام می ریزند. تاریخچه. تاریخچه قطایف به مصر برمی گردد، که از آن جا به دیگر کشورهای عربی و ترکیه راه یافت. شیوه پخت. شیوه پخت آن مانند به گوش فیل ایرانی است. با این تفاوت که قتایف را پنیر بدون نمک، فندق، پسته، افشره ی نارگیل، دارچین، گردو، پودر شکر و کشمش پر می کنند.. سپس آن را به مدت کوتاهی در روغن فراوان شناور کرده و سرخ می کنند و روی آن شربت شکر و گاهی هم عسل می ریزند. قطایف دارای مقدار بسیار بسیار بالایی قند و چربی است و خوردن آن به کسانی که دچار اضافه وزن یا دیابت هستند، پیشنهاد نمی شود.
اینفوگرافیک ، اطلاع نگاشت یا گرافیک اطلاع رسان به نمایش داده ها با استفاده از چند نمودار و شکل در قالب یک تصویر گفته می شود. اطلاع نگاشت ها نمایشگران تصویری اطلاعات و داده ها هستند. شاید بتوان اطلاع نگاشت ها را قدیمی ترین ابزار برقراری ارتباط بشر خواند. استفاده از اطلاع نگاشت باعث می شود بیننده با نگاهی کوتاه حجم قابل توجهی از اطلاعات را که شکل نوشتاری آن ممکن است مقاله بلند بالایی را تشکیل دهد، به سادگی از طریق بصری دریافت کند و حتی آن را به خاطر بسپارد. اینفوگرافیک یا داسویر بیان دیداری چکیده یک موضوع یا مطلب به شکل عکس، نمودار، اتصالات است و عده ای اینفوگرافیک را نوعی نقشه مفهومی می دانند که از این طریق ارتباط بین مفاهیم به زبان ساده تر و به شکل بصری نمایش داده می شود. اینفوگرافیک نگاره متن به شکل تصویر است. در اکثر اوقات موارد استفاده از این نگاره ها در جایگاه هایی است که نیاز به توضیح ساده یا سریع داده ها احساس گردد، برای مثال نقشه ها، علائم و تابلوها، پوسترهای آموزشی و روزنامه ها از جمله کاربردهای آن ها هستند. همچنین ریاضیدانان و متخصصان آمار و کامپیوتر نیز از این ابزار برای به تصویر کشیدن مفاهیم پیچیده
بهره می برند. یک اطلاع نگاشت کامل افزون بر اینکه در یک نگاه کلیات اصلی موضوع را به بیننده می رساند، دربرگیرنده جزئیات کلیدی موضوع برای دریافت بیشتر هست. استفاده از اطلاع نگاشت ها باعث می شود بیننده با نگاهی کوتاه حجم قابل توجهی از اطلاعات را که شکل نوشتاری آن ممکن است مقاله بلند بالایی را تشکیل دهد، به سادگی از طریق بصری دریافت کند و حتی آن را به خاطر بسپارد. نخستین اطلاع نگاشت در کتاب اطلس سیاسی و تجاری جیمز جوزف سیلوستر مورد استفاده قرار گرفت. این کتاب توسط هیستوگرام ها و نمودارهای میله ای، اقتصاد انگلستان سده ۱۸ را توضیح داده بود. مغز ما علاقهٔ زیادی به تحلیل و ذخیره اطلاعات به صورت دیداری دارد. حتی ارتباط میان اشیا و اطلاعات را به شکل دیداری ذخیره می کند نه نوشتاری. برای مثال به سه واژه مداد، تلفن و تلویزیون فکر کنید، چه چیز اول به ذهنتان می آید؟ آیا به حروف تشکیل دهنده این واژگان فکر می کنید یا به شکل فیزیکی آنها؟ پس همان طور که مشاهده می کنید درک و یادگیری صورت فیزیکی و دیداری داده ها و اطلاعات برای مغز ما به مراتب آسانتر از فهم شکل نوشتاری آن ها است. اطلاع نگاشت برهم کنشی. "اطلاع نگاشت برهم کنشی" یا "
تعاملی" یا "اینترکتیو" نوعی اطلاع نگاشت است که مبتنی بر تعامل (تبادل اطلاعات بین کاربر و سیستم یا ماشین) بوده و ابزاری برای برآورده کردن نیازهای مخاطبان است. این اطلاع نگاشت ها این امکان را به مخاطب را می دهند که با هدایت اطلاعات در حدی تعیین شده، آن را در بسیاری جریانها استفاده پذیر کند. این اطلاع نگاشت ها الزاماً به یک واقعهٔ زمانی خاص وابستگی ندارند. در این تعریف برهم کنش، رابطه ای است که کاربر با یک شیء (لمس شدنی یا مجازی) برای دستیابی به هدفی برقرار می کند. هدفِ محوری طراحی برهم کنشی، بهبود تجربهٔ کاربر است. اطلاع نگاشت برهم کنشی از اصول ۵ گانه برهم کنشی پیروی می کند که عبارتند از: سه گونه برهم کنشی نیز مشتمل بر فرماندهی، هدایت و کاوشگری هستند. نوع کاوشگری به سبب هزینه بالا و مسایل خاص فنی آن، کمتر در رسانه ها مورد استفاده قرار می گیرند. چندین تکنیک مرورگری اطلاع نگاشت تعاملی نیز عبارتند از: رول اور، بزرگنمایی، حرکت به عمق و….
دیوان دادگستری اتحادیه اروپا نهادی است که همهٔ مسائل مربوط به دادگستری در این اتحادیه را شامل می شود. این دیوان که در لوکزامبورگ واقع شده شامل دو دیوان دیگر است: دیوان دادگستری اروپا و دادگاه عمومی. این دیوان عالی ترین مقام دادگستری در اتحادیه اروپا است و در همکاری با نظام های دادگستری کشورهای عضو بر اجرای برابر و تفسیر قوانین اتحادیه نظارت دارد. همچنین این دیوان در مورد اختلافات بین دولت ها و سازمان های اتحادیه اروپا قضاوت می کند و ممکن است با دادخواست اشخاص حقیقی، شرکت ها یا سازمان هایی که حقوقشان نقض شده، تصمیماتی علیه سازمان های اتحادیه اروپا بگیرد.
دین اسلام یکی از ادیان توحیدی است. در کتاب های قرآن، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه، صحیح بخاری، صحیح مسلم و دیگر کتب مربوط به اسلام، در رابطه با خود دین اسلام مطالب و توضیحاتی موجود است که در این نوشتار به آن پرداخته شده است. اسلام در قرآن. سوره آل عمران. در آیه ۳ از اسلام به عنوان دین پسندیده یاد شده است. در آیه ۱۹، اسلام به عنوان دین واقعی نزد خدا معرفی شده است. در آیه ۸۵، کسانی که غیر از دین اسلام را برگزیده اند، زیانکار خطاب شده اند. سوره مائده. در آیه ۳ از اسلام به عنوان دین پسندیده یاد شده است. همچنین در آیه ۶۵ به اسلام آوردن و بخشش اهل کتاب اشاره شده است. اسلام از نگاه احادیث شیعه. خطبه های نهج البلاغه. در خطبه ۱۵۲ در کتاب نهج البلاغه، علی بن ابی طالب، در رابطه با ویژه بودن دین اسلام و برگزیده شدن این دین برای انسان ها سخن گفته است. همچنین در همین خطبه او اسلام را کانون بزرگواری معرفی کرده است. نگارنده نهج البلاغه در این خطبه به ریشه کلمه اسلام اشاره کرده و اسلام را هم خانواده واژه سلامت دانسته است. انتخاب اسلام به عنوان طریق و منهج از دیگر مواردی است که در این خطبه ذکر شده است. در خطبه ۱۶۰ نگارنده بر این
نکته اشاره دارد که اگر کسی به جز دین اسلام دین دیگری را برگزیند، با سقوط شدیدی مواجه خواهد شد. در خطبه ۱۹۸ علی بن ابی طالب اسلام را برگزیده خدا می داند و به این نکته اشاره کرده است که اسلام با دید دانش پروردگار نازل شده است. او می گوید خدا ستون های اسلام را بر دوستی خود استوار داشته است و با عزت اسلام دیگر دین ها را خوار و به سربلندی آن دیگر ملت ها را پست و بی مقدار و به ارجمندی آن دشمنانش را بی اعتبار و با یاری کردن آن مخالفانش را واگذارده است و یاری ننموده است. نگارنده نهج البلاغه حلقه های اسلام را ناگشودنی و پایه هایش را ویران نشدنی معرفی می کند. از دیدگاه امام اول شیعیان ستون های اسلام استوار است و درخت آن از ریشه کنده نمی شود و زمانش به سر نمی آید. نویسنده نهج البلاغه بر این باور است که شاخه های اسلام بریدنی نیست. علی بن ابی طالب اسلام را شبیه چراغی می پندارد که هیچگاه خاموش نمی شود. او همچنین بر این عقیده است که شیرینی اسلام هرگز تلخ نمی گردد. او می گوید اسلام ستون هایی است که خدا پایه هایش را بر حق استوار کرد و اساس آن را پایدار نمود. علی بن ابی طالب بر این باور است که اسلام نزد خدا پایه هایی استوار دا
رد و برهانش روشن است و روشنی اش تابان، قدرتش ارجمند، نشانه هایش بلند، درافتادن با آن ناممکن و مایه ریشخند است. امام نخست شیعیان توصیه اکید دارد که اسلام را بزرگ بشمارید و پیرویش کنید و حق آن را بگزارید. حکمت های نهج البلاغه. در حکمت ۱۲۰ علی بن ابی طالب توصیف خاص خود را درباره اسلام آورده است. اسلام در غررالحکم و دررالکلم. در حدیث ۷۹۹ این کتاب از نیاز اسلام به ایمان سخن گفته شده است. همچنین در حدیث ۴۳۱۷ اسلام روشن ترین راه ها معرفی شده است. در حدیث ۴۳۲۰ علی بن ابی طالب ضامن سالم ماندن را گرویدن به اسلام بیان می کند. اسلام از نگاه علمای اهل تسنن. صحیح مسلم. مسلم نیشابوری در صحیح مسلم بخش (باب) «کتاب الإیمان» مباحث اعتقادی و ایمانی و شناخت دین اسلام را برای یک مسلمان از نگاه حدیث صحیح نبوی بررسی می کند. اسلام در تفاسیر قرآن. اسلام در قران
خورخه سمپرون مائورا (۱۰ دسامبر ۱۹۳۲ - ۷ ژوئن ۲۰۱۱) نویسنده و سیاست مدار اسپانیایی بود، که بیشتر عمر خود را در فرانسه گذراند و بیشتر آثارش نیز به زبان فرانسه است. از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۲، دوران حکومت ژنرال فرانکو، سمپرون به صورت مخفیانه برای کمک به حزب کومونیست اسپانیا در اسپانیا به سر می برد، ولی در سال ۱۹۶۴ از حزب اخراج شد. بعد از مرگ فرانکو و تبدیل حکومت به دموکراسی،بین سال های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ به عنوان وزیر فرهنگ اسپانیا انتخاب شد. او همچنین فیلم نامه دو فیلم پی در پی کارگردان یونانی کستا گاوراس به نام های زی (۱۹۶۹) و اعتراف (۱۹۷۰) که به تعقیب مردم توسط حکومت ها می پردازد را نوشته است. سمپرون برای فیلم هایزی (۱۹۶۹) و جنگ تمام شده است (۱۹۶۶) نامزد دریافت اسکار شد. در سال ۱۹۹۶ او به عنوان اولین نویسندهٔ غیر فرانسوی به عضویت آکادمی گونکورت درآمد. این آکادمی جایزه سالانه ادبی را اهدا می کند.
اِیرفاکس یک بازی ویدئویی اکشن، ساخته ی تانگو گیمز و نیموگیمز، که در سال ۲۰۰۹ برای آیفون و آی پد منتشر شده است. در این بازی، که شبیه بازی هواپیمای آتاری است، بازیکنان با یک هواپیمای پیکسلی به وسیله ی شلیک کردن به دشمنان و پیمودنِ راه تعیین شده، با هدف اینکه امتیاز بیشتری کسب کنند، نقشه های بازی را پشت سر می گذارند. این بازی در سال ۲۰۱۱ در اَپ استور کشورهای کویت و عربستان رتبه بهترین بازی را گرفته است.
فرهاد پورغلامی (زاده ۱۳ آذر ۱۳۴۱ در بندر انزلی) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. وی از پیشکسوتان باشگاه فوتبال ملوان است و مدت ها در سمت های مختلف با این تیم کار کرده است. بیوگرافی. او از بازیکنان قدیمی ملوان محسوب می شود و در زمانی که به عنوان بازیکن وارد زمین فوتبال می شد، در خط میانی فوتبال بازی می کرد. پورغلامی چندی بعد به مربیگری رو آورد و در کارنامه مربیگری او، دستیاری محمد احمدزاده در تیم ملی زیر ۲۰ ساله ها و در تیم ملوان به چشم می خورد. فرهاد پورغلامی در سال ۱۳۸۹ با تیم ملوان در لیگ برتر قرارداد همکاری بست . وی در همان سال این تیم را به فینال جام حذفی رساند ولی از پرسپولیس شکست خوردند و نائب قهرمان شدند . در مهر ماه ۱۳۹۱ و پس از انتصاب احمدزاده به سمت مدیر فنی ملوان، پورغلامی از سمت سرمربی گری استعفا داد و پس از آن احمدزاده سکان هدایت این تیم را بعهده گرفت.
حقوق معنوی یا حقوق اخلاقی حقوق پدیدآورندگان آثار دارای حق تکثیر می باشد که به طور عمومی در حوزه قضایی حقوق مدون شناخته می شود و تا حد کمتری در بعضی حوزه های قضایی کامن لا. حقوق معنوی شامل حق انتساب اثر به خالق، حق انتشار یا عرضه به صورت ناشناس یا با نام مستعار و حق حفظ تمامیت اثر (مانند هرگونه تغییر یا تحریف) می شود. حقوق معنوی از هرگونه حقوق اقتصادی وابسته به حق تکثیر جدا هستند، حتی اگر پدیدآورنده حق تکثیر خود برای اثری را به دیگری منتقل کند، حقوق معنوی اثر همچنان برای وی محفوظ می ماند. حقوق معنوی اولین بار قبل از اینکه در سال ۱۹۲۸ به کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری افزوده شوند، در فرانسه و آلمان به رسمیت شناخته شد. کانادا نیز در Flow خود حقوق معنوی را به رسمیت می شناسد، اگرچه ترجمه واژه استفاده شده در وضع قانون به فرانسوی "droits moraux" است، نه "droit d'auteur" که به حق تکثیر به صورت کلی اشاره دارد. درحالی که ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۸۸ به کنوانسیون برن پیوست، حقوق معنوی را هنوز به طور کامل به عنوان بخشی از قانون حق تکثیر خود به رسمیت نمی شناسد، بلکه به عنوان بخشی از بدنه های دیگر قانون ما
نند افترا و رقابت ناعادلانه. در آمریکا «قانون ۱۹۹۰ حقوق هنرمندان تجسمی» حقوق معنوی را به رسمیت می شناسد ولی تنها به هنرهای تجسمی تعلق می گیرد. در ایران. حقوق معنوی در ایران نیز به رسمیت شناخته می شود، البته در قوانین ایران به نوع این حقوق اشاره ای نشده است. طبق ماده ۴ قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان حقوق معنوی پدیدآورنده محدود به زمان و مکان نیست و غیرقابل انتقال است. در افغانستان. حقوق معنوی در قانون کاپی رایت افغانستان نیز به رسمیت شناخته می شود، به موجب مادهٔ ۱۱ قانون حمایت حقوق مؤلف، مصنف، هنرمند، و محقق (مصوب ۱۳۸۷ شمسی) «حقوق معنوی اثر منحصر به پدیدآورنده بوده، قابل انتقال نمی باشد». همچنین قانون حقوق ذیل را برای پدیدآورنده محفوظ نگه داشته است:
اف شارپ (به اختصار: #F) یک نمونهٔ عالی از زبان های و چند الگویی می باشد که از تکنیک های (یا الگوهای) برنامه نویسی تابعی، امری و شیءگرایی پشتیبانی می کند. از F# اغلب به عنوان یک زبان CLI کراس پلتفرم استفاده می شود اما از این زبان می توان برای تولید کدهای جاوا اسکریپت و کار با GPU استفاده کرد. F# توسط بنیاد نرم افزاری F# توسعه پیدا کرده است که شامل: مایکروسافت و بقیه همکاران می باشد. متن باز بودن و کامپایلر کراس پلتفرم این امکان را به F# می دهد تا از آن برای تولید نرم افزارهای بنیادی، اصلی و انواع kernelها و … مورد استفاد قرار بگیرد. یکی دیگر از مزیت های این زبان پشتیبانی کامل Visual Studio از این زبان می باشد به گونه ای که از نسخه ۲۰۰۸ به بعد در تمامی نسخه های ویژوال استودیو از این زبان پشتیبانی کامل به عمل آمده که شامل: و همچنین از دیگر ابزارهای توسعه دهندگان که از زبان F# پشتیبانی می کنند، می توان به: Mono, MonoDevelop, SharpDevelop and WebSharper اشاره کرد. F# الهام گرفته شده از زبان برنامه نویسی ام ال بوده و تحت تأثیر زبان های OCaml, C#، پایتون، Haskell, Scala و ارلنگ توسعه پیدا کرده است. Asynchronous para
llel programming sample (parallel CPU and I/O tasks):
یوزپلنگ فیلمی ایتالیایی در سبک درام به کارگردانی لوکینو ویسکونتی محصول سال ۱۹۶۳ است، که بر اساس رمانی از جوزپه تومازی دی لامپه دوزا به نام یوزپلنگ ساخته شده است. این فیلم برنده جایزه نخل طلای جشنواره فیلم کن ۱۹۶۳ و همچنین کاندیدای اسکار بهترین طراحی لباس در سال ۱۹۶۴ شد. خلاصه داستان. در پی حمله «گاریبالدی» به سیسیل، شاهزاده سالینا، «دون فابریتسیو» (لنکستر)، می پذیرد که برادرزاده محبوبش «تانکردی» (دلون) به ارتش «گاریبالدی» بپیوندد. در سفر هر ساله شاهزاده و خانواده اش به ییلاق، «تانکردی» هم به آنان می پیوندد و دل به «آنجلیکا» (کاردیناله)، دختر «دون کالوگرو» (استوپا) می بندد… ساخت. این فیلم از بازیگران معروف بین المللی مانند برت لنکستر از آمریکا، آلن دلون فرانسوی و کلودیا کاردیناله و ترنس هیل ایتالیایی بهره می برد.
شارل بتلهایم (زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۱۳ در پاریس – درگذشته ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶ در پاریس) اقتصاددان و تاریخدان فرانسوی که در دوران به قدرت رسیدن هیتلر ابتدا به جنبش جوانان کمونیست و سپس به حزب کمونیست فرانسه پیوست. مرکز پژوهش شیوه های صنعتی شدن در دانشگاه سوربن پاریس را او بنیاد نهاد و در دوران استعمار زدائی رایزن برخی از کشورهای جهان سوم شد. بتلهایم معتقد است «مفهوم سرمایه داری دولتی مشخص کننده سیستمی از روابط تولید سرمایه داری است که در چارچوب مالکیت دولتی قرار دارد» به اعتقاد او «سرمایه داری دولتی می تواند خود را بازتولید کند و سایر روابط تولید را تحت سلطه خود درآورد.»
کریتون یکی از مکالمات افلاطون است. خلاصه مکالمه. طبق آنچه در رسالهٔ کریتو آمده است، پس از پایان دادگاه و صدور حکم، سقراط به زندان برده می شود. گروهی از شاگردان وی راه فرار از طریق رشوه دادن به نگهبانان را به او پیشنهاد کردند. سقراط در پاسخ می گوید که به موجب قانون محکوم گشته است، و خطاست که برای گریز از مجازات دست به کاری خلاف قانون بزند. سپس او چنین می انگارد که با قوانین آتن مشغول مکالمه است؛ و در این مکالمه قوانین می گویند که سقراط نسبت به قوانین همان حقی را دارد که پسر به پدر و برده به صاحب خود مدیون است. این گفتگو چنین پایان می یابد: «پس ای سقراط، از ما که تو را پرورانده ایم بشنو زندگی و فرزندانت را بر عدالت مقدّم مدان، بلکه نخست عدالت را در نظر داشته باش، تا کردارت در برابر بزرگان جهان پایین صواب باشد؛ زیرا اگر چنان کنی که کریتون می گوید، نه خود را قرین سعادت یا قدس یا عدالت جهانی یا سعادت ابدی ساخته ای و نه کسانت را. تو اکنون بی گناه می روی، در حالی می روی که بد نکرده ای بلکه با تو بد کرده اند… تو قربانی قوانین نیستی، بلکه قربانی مردمی؛ امّا اگر پاسخ بدی را با بدی بدهی، و در ازای آسیب، آسیب برسانی، و ب
دین طریق عهد و پیمانی را که با ما بسته ای بشکنی، و بر کسانی که کمتر از همه سزاوار ستم هستند، یعنی خودت و دوستانت و کشورت و ما، ستم رواداری، آنگاه تا زنده ای ما بر تو خشم خواهیم گرفت، و برادران ما، یعنی قوانین عالم دیگر، نیز تو را دشمن خواهند داشت؛ زیرا خواهند دانست که تو در راه از میان بردن ما از هیچ کاری فروگذار نکرده ای.»
آپولوژی (به فارسی: دفاعیه) یکی از مکالمات افلاطون است. افلاطون در این رساله گزارشی از خطابهٔ دفاعی سقراط ارائه داده است. بر اساس رسالهٔ آپولوژی؛ در ابتدا اتهام سقراط به او فهمانده می شود و سپس سقراط در مقام دفاع از خود برمی آید. او منکر آن است که جوانان را فاسد کرده باشد. سقراط شرح می دهد چگونه غیبگوی معبد دلفی او را داناترین افراد بشر دانسته، در حالی که تنها علمی که او دارد؛ علم به جهل خویشتن و ناچیزی علم بشر در برابر علم خداست. سقراط می گوید که او منکر خدایان آتن است، خود به خدایی یگانه باور دارد. او تعلیم فلسفه را وظیفه ای می داند که از سوی خدا به او محوّل شده و او اطاعت خدا را بر اطاعت مردم ترجیح می دهد. پس از پایان این خطابه، قضات حکم به سرکشیدن جام زهر صادر می کنند، و سقراط خطابه ای نهایی ایراد می کند که در آن بیش از پیش، از اعتقادش به "زندگی پس از مرگ" سخن می گوید. خلاصه مکالمه. خطابهٔ اوّل. بخش نخست. سقراط نخست آنیتوس و ملتوس را به زبان آوری متّهم می کند و این اتّهام را که بر خود وی بسته بودند، رد می کند. او می گوید که فقط در بیان حقیقت زبان آور است؛ اگر به عادت مألوف خود سخن بگوید و نه به صورت «خطابه
ٔ مدوّنی که به صنایع و لطایف مزّین باشد،» نباید بر او خشم بگیرند. وی بیش از هفتاد سال دارد و تاکنون در محکمه ای حضور نیافته است، و بنابراین اگر طرز بیانش خلاف رسم محاکم است، باید او را معذور بدانند. آن گاه می گوید که علاوه بر مدّعیان رسمی، گروه بزرگی مدّعی غیررسمی نیز دارد، که از زمانی که قضاّت کودکانی بیش نبوده اند، همه جا از «سقراط، که مردی است دانا و دربارهٔ آسمان های زبرین می اندیشد، و در زمین زیرین کاوش می کند و بد را خوب جلوه می دهد،» سخن گفته اند. این اتّهام دیرینه از جانب افکار عمومی، از اتّهامات رسمی خطرناک تر است، خاصّه آن که او نمی داند واردکنندگان این اتّهامات چه کسانی هستند. سقراط در پاسخ این دشمنی های دیرینه می گوید که وی مردی عالم نیست. سقراط می گوید که یک بار از معبد دلفی دربارهٔ داناترین افراد پرسیده اند و پاسخ آمده که از سقراط داناتر نیست. سقراط خود از این بابت مبهوت و متحیّر است؛ زیرا او می داند که دانشی ندارد؛ و خدا نیز ممکن نیست دروغ بگوید. بدین سبب سقراط به نزد کسانی می رود که به دانایی معروف بوده اند. نخست به نزد سیاست مداری می رود که «برخی او را دانا می شمردند، و خود او باز خود را دانا
تر می دانست.» امّا به زودی در می یابد که او دانا نیست. سپس به سراغ شاعران می رود و از آن ها می خواهد قطعاتی از آثار خودشان را برای او توضیح دهند؛ ولی شاعران از عهدهٔ این کار برنمی آیند. «آن گاه دانستم که شعر سرودن شاعران از فرط دانایی نیست، بلکه بر اثر نوعی نبوغ و الهام است.» سپس به نزد صنعتگران می رود، ولی اینان را نیز به همان اندازه مأیوس کننده می یابد. سقراط می گوید که در این جریان دشمنان فراوانی برای خود تراشیده است. سرانجام به این نتیجه می رسد که «فقط خدا داناست.» با این حساب چرا خدا سقراط را داناترین آدمیان دانسته است؟ سقراط این گونه پاسخ می دهد که منظور خدا شخص سقراط نیست، بلکه خدا نام سقراط را از باب مثال به کار برده است؛ مانند اینکه بگوید «کسی داناست که مانند سقراط بداند که دانایی اش هیچ ارزشی ندارد.» کار رسوا کردن کسانی که وانمود می کنند دانایند و بدین وسیله مردم را فریب می دهند، تمام وقت سقراط را گرفته است؛ و او را فقیر و بی چیز ساخته است؛ امّا سقراط وظیفهٔ خود می داند که درستی گفتهٔ خدا را به مردم اثبات کند. جوانان خوش دارند به سخنان او که حقیقت را آشکار می کند، گوش فرادهند؛ و آن گاه خود این جوانا
ن به این کار می پردازند؛ و بدین ترتیب بر شمارهٔ دشمنان او می افزایند «زیرا که مردم خوش ندارند قبول کنند که ادعای دانایی شان مورد تفتیش قرار بگیرد.» سقراط سپس به مدعی خود ملتوس می پردازد، و از او می پرسد آن ها که جوانان را اصلاح می کنند چه کسانی هستند. ملتوس نخست قضّات را نام می برد، سپس قدم به قدم ناچار می شود که بگوید همهٔ مردم آتن، جوانان را اصلاح می کنند به جز سقراط! در اینجا سقراط به مناسبت چنین بخت نیکویی که نصیب شهر آتن شده، به آتنیان تبریک می گوید. آن گاه می گوید که زیستن در میان مردم صالح، بهتر است از زیستن در میان مردم فاسد، بنابراین نمی توان گفت که سقراط چنان سفیه است که به علم و عمد به فاسد کردن هم شهریان خود بکوشد؛ و اگر سهوآ چنین می کند در آن صورت ملتوس باید او را هدایت کند، نه محاکمه. بخش دوم. مابقی دفاع شالوده ای کاملاً دینی دارد. سقراط تعلیم فلسفه را وظیفه ای دینی می داند که خدا به او متحوّل کرده، چنانچه ترک این وظیفه همچون ترک وظیفهٔ سربازی، ننگین خواهد بود. اگر سقراط را بدین شرط حیات بخشند که دیگر به اندیشه نپردازد، در پاسخ خواهد گفت:«ای مردم آتن، من شما را حرمت می گذارم و دوست می دارم؛ ولی
اطاعت خدا را بر اطاعت شما ترجیح می دهم؛ و تا هنگامی که جان و توان دارم از فلسفه و تعلیم آن دست نخواهم کشید... زیرا بدانید که این امر خداست و به عقیدهٔ من تاکنون هیچ امری که از خدمت من به خدا بزرگتر باشد؛ در شهر روی نداده است.» سقراط انکار نمی کند که قضّات می توانند او را بکشند، یا تبعید کنند، یا از حقوق اجتماعی محروم سازند. امّا وقتی آن ها چنین می پندارند و دیگرانی نیز چنین می پندارند که آسیب بزرگی به سقراط رسیده است؛ او با آن ها موافق نیست زیرا زیانی که اینکار در روح و جان آن ها می گذارد، از بدی آسیب آن ها به سقراط بزرگتر است. سقراط سپس می گوید که در عالم سیاست هیچ مرد درستکاری نمی تواند مدّت مدیدی پایدار بماند. وی دو مورد را ذکر می کند که در آن ها چاره ای جز دخالت در سیاست نداشته است: مسئلهٔ دموکراسی در آتن و مخالفت با سی تن جبّار. در آخر سقراط خاطرنشان می کند که در میان حاضران، بسیاری از شاگردان سابق او و پدران و برادران آن ها وجود دارند؛ امّا در ادعانامه حتّی یکی از اینان به عنوان شاهد معرّفی نشده است. سقراط از پیروی از رسم متداول حاضر کردن کودکان گریان خود در دادگاه، برای رقّت آوردن قلوب قضّات خودداری می
کند؛ و می گوید که چنین صحنه هایی متّهم و دادگاه را به یک اندازه مضحک می کند. او وظیفهٔ خود می داند که قضّات را مجاب کند، نه اینکه آن ها را بر سر رحم آورد. پس از صدور حکم مرگ با نوشیدن شوکران و ردشدن پیشنهاد سی مینه جریمه، سقراط خطابهٔ نهایی اش را ایراد می کند. خطابهٔ دوّم. پس از قطعی شدن حکم، سقراط برای قضّات پیش گویی می کند که به زودی به مجازاتی بسیار سخت تر از آنچه بر او روا داشته اند، گرفتار خواهند شد. به نظر سقراط «اگر می اندیشید که با کشتن من می توانید کسی را از نکوهش زندگی زیان آورتان بازدارید، سخت در اشتباهید. این راه فرار، راهی نیست که ممکن یا آبرومندانه باشد. آسان ترین و شریف ترین راه، از پای درآوردن دیگران نیست؛ بلکه بهتر ساختن خویشتن است.» در ادامه او می گوید:«از میان ما آنان که مرگ را بد می پندارند، دراشتباهند؛ زیرا که مرگ یا خوابی است بی رویا، یا رفتن روح است به دنیای دیگر. و آیا انسان در ازای هم صحبتی اورفئوس و موسی و هزیود و هومر، از چه چیزی حاضر نیست دست بشوید؟ نه، اگر این راست باشد، پس بگذارید من بمیرم و باز هم بمیرم.» سقراط می گوید که در دنیای دیگر با کسانی هم نشین خواهد شد که شربت شهادت نو
شیده اند؛ و بالاتر از همه اینکه جستجوی خود را در طلب دانش در آن دنیا ادامه خواهد داد. و در انتها سقراط می گوید:«زمان رحلت فرارسیده است و ما هر یک به راه خود می رویم؛ من به راه مرگ و شما به راه زندگی. کدامیک بهتر است، فقط خدا می داند.»
فایدون یکی از مکالمات افلاطون است که به شرح واپسین لحظات حیات سقراط می پردازد. خلاصه مکالمه. سقراط پس از توضیح راجع به علّت رد کردن پیشنهاد فرار، به شاگردان می گوید: «دغدغه به خود راه ندهید و به خود بگویید که فقط جسم مرا به خاک خواهید گذاشت.» افلاطون در مکالمهٔ فیدون می نویسد که پس از گفتن این جملات، سقراط برای استحمام به اتاق دیگری می رود. پس از استحمام نیز مدتی در همان اتاق می ماند تا اینکه نزدیک غروب آفتاب به نزد شاگردانش بازمی گردد. همین هنگام زندانبان می رسد و به سقراط می گوید که او را نجیب ترین و شریف ترین و بهترین کسانی می داند که به این زندان آمده اند. «من می دانم که حتی در این وضع تو به من خشم نخواهی گرفت و خشم تو متوجه جنایت کاران حقیقی خواهد بود که آن ها را می شناسی.» زندانبان سپس با اندوه خارج می شود. سقراط از زندانبان در نزد شاگردانش تمجید می کند و او را جوان مرد می خواند. سپس از کریتو می خواهد که جام زهر را برایش بیاورد. کریتو به سقراط می گوید که عجله نکند زیرا هنوز شعاع خورشید روی تپّه ّاست و سقراط همچنان مجال حیات دارد؛ افراد در موقعیت او، نخست خوب می خورند و می آشامند و حتّی برخی به عشق بازی
می پردازند. سقراط پاسخ می دهد که: «آن ها که چنین می کنند بی دلیل نیست؛ زیرا آن ها خیال می کنند که از این کار نفعی می برند… من در این که جام زهر را دیرتر بخورم نفعی نمی بینم. اگر اندکی دیرتر بخورم خودم را مسخره خواهد کرد؛ زیرا خود را به زندگی علاقه مند نشان خواهم داد و از آنچه در نظر من هیچ است، برای خود ذخیره خواهم ساخت.» سقراط از خادمی در زندان می پرسد که چه باید بکند و او پاسخ می دهد که کاری ندارد جز این که زهر را سر بکشد و مدتی راه برود تا در پای خود احساس سنگینی کند، پس از آن هم باید دراز بکشد تا زهر کار خود را بکند. سقراط در میان هیاهوی فریاد و گریهٔ شاگردان چنین می کند، به تدریج بدنش رو به سرد و بی حس شدن پیش می رود. آخرین سخن او این بود که «ای کریتو ما باید خروسی به آسکلپیوس بدهیم؛ ادای دِین را فراموش نکنید.» توضیح آنکه مردم یونان قدیم چون از بیماری شفا می یافتند، خروسی نذر آسکلپیوس می کردند؛ و او از تب زندگی شفا یافته بود. لحظه ای بعد سقراط تکانی می خورد و چشم هایش بی حرکت می ماند.
فرهاد خسروخاور مدرس عالی مطالعات اجتماعی پاریس و دکترای جامعه شناس ایرانی است. زندگی. خسروخاور در دبیرستان رازی در تهران دیپلم گرفت، سپس به جنوب فرانسه در شهر مونپلیه برای ادامه تحصیل سفر کرد. در این شهر با میشل هانری آشنا شد و او بود که خسروخاور را به حوزه فلسفه کشاند، همزمان با آموزش فلسفه، لیسانس ریاضیاتش را گرفت و سپس دکترای فلسفه را به پایان رساند. پس از پایان تحصیلات فلسفی، با آلن تورن آشنا شد و به جامعه شناسی روی آورد و دکترای جامعه شناسی را در سال های نزدیک به انقلاب، به پایان رساند و با دو دکترا به ایران بازگشت و تا سال ۹۰ و ۹۱ در ایران ماند و مدتی در دانشگاه بوعلی در شهر همدان تدریس می کرد. او نویسنده کتاب و مقالات متعددی در زمینه های جامعه شناسی است. فرهاد خسروخاور اکنون ساکن و شهروند فرانسه است.