Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مناقشهٔ باستان شناسان و پژوهشگران بوده است و دیدگاه ها و تفسیرهای گوناگونی دربارهٔ کاربرد آن ذکر شده است اما چیزی که تفسیر آن را دشوارتر هم می کند، وجود بنای مشابهی در پاسارگاد است که هر احتمالی را باید با شرایط آن نیز سنجید و تفسیر مشابهی برای هردو در نظر گرفت. برخی از باستان شناسان این بنا را آرامگاه دانسته اند و بعضی دیگر مانند رومن گیرشمن و اشمیت، گفته اند که کعبهٔ زرتشت آتشگاهی بوده است که آتش مقدس را در درون آن قرار می داده اند و در مواقع انجام تشریفات مذهبی از آن استفاده می کرده اند. گروهی دیگر از جمله هنری راولینسون و والتر هنینگ معتقدند که این بنا گنج خانه و محل نگهداری اسناد دینی و اوستا بوده است. گروه اندکی هم این بنا را پرستشگاه آناهیتا می دانند و معتقدند که مجسمهٔ این ایزدبانو در کعبهٔ زرتشت نگهداری می شده است. هلن سانسیزی وردنبورگ این ساختمان را به عنوان سازه ای ساخته شده توسط داریوش یکم برای تاج گذاری می داند و شاپور شهبازی معتقد است کعبهٔ زرتشت یک آرامگاه هخامنشی بوده است که در دورهٔ ساسانی از آن به عنوان مکانی همانند گنج خانهٔ اسناد دینی استفاده کرده اند. اریک فریدریش اشمیت دربارهٔ اهمیت این
بنا می گوید: آتشگاه. فرض آتشکده و آتشگاه بودن را نخستین بار انگلبرت کمپفر مطرح کرد و پس از وی جیمز موریه و رابرت کر پورتر در اوایل سدهٔ نوزدهم این دیدگاه را قوت بخشیدند. گوشهٔ جنوب غربی اتاقک، از دود سیاه شده است، و سبب شده تا احتمال دهند که در آنجا آتش مقدس روشن بوده است. در سال های بعد نیز فردیناند یوستی، گیرشمن، اشمیت و دیگران، فرضیهٔ آتشگاه بودن کعبهٔ زرتشت را تقویت کرده اند. یکی از دلایل این گروه این است که، داریوش بزرگ در کتیبه بیستون (DB ستون یکم، ۶۳) می گوید: «... من پرستشگاه هایی [آیَدَنا] را که گئومات مغ ویران کرده بود، بازسازی نمودم. به مردم، چراگاه ها، رمه ها، غلامان و خانه هایی را که گئومات ستانده بود بازگرداندم…» پس در زمان کوروش بزرگ و کمبوجیه دوم «معابدی» بوده است که گئومات مغ ویران کرده و داریوش مثل همان را باز ساخته است، و چون «زندان سلیمان» در پاسارگاد متعلق به دورهٔ اول هخامنشی و ویران شده است و درست مثل آن را در عهد داریوش در نقش رستم هم ساخته اند، پس باید نتیجه گرفت که آن هر دو بنا معبد یا نیایشگاه مذکور در کتیبهٔ بیستون می باشد، و از آنجا که معبد در ایران زمان داریوش، جز برای آتش مقدس،
برای چیزی دیگر نمی توانست باشد، پس اینها همه آتشگاه بوده اند. و دیگر اینکه کعبهٔ زرتشت پس از دوران هخامنشیان نیز به خوبی حفظ شده است و گرداگرد آن را خاک و سنگ پر نکرده بود و در آغاز دورهٔ ساسانی، شاپور یکم بر روی آن مهم ترین سند تاریخ ساسانی را نگاشت و کرتیر هم بر آن سندی مذهبی نوشت. اینها نشان می دهد که این بنا از نظر دینی اهمیت داشته است. از سوی دیگر، روی سکه های برخی از شاهان پارس از جمله سکهٔ وادفراداد یکم بنایی را نقش کرده اند که آتشگاه بوده و آتش شاهی را بر فراز آن یا در درون آن نگهداری می کرده اند و چون این بنا سکویی دو پله دارد، و دو در آن همانند کعبهٔ زرتشت است و مرکز پادشاهی پارس هم در شهر استخر بوده است، پس همان کعبهٔ زرتشت است که بر سکه هایشان نموده شده است و بر روی سقف همین بناست که سه آتشدان گذارده اند و پادشاه پارس جلو آن به حالت عبادت ایستاده است. اما این استدلال ها به چالش کشیده شده اند زیرا آیَدَنا تنها به معنای «جای پرستش» است و این جای پرستش لزومی ندارد که معبد باشد و از سوی دیگر اگر بخواهیم بگوییم مردم در این محل عبادت می کرده اند، صحیح نیست زیرا این کعبه آنقدر کوچک است که محوطه داخل آن
گنجایش بیش از دو نفر را ندارد. همچنین در مهرها و روی آرامگاه های هخامنشی می بینیم که آتشدان های حامل آتش شاهی در فضای آزاد نهاده می شدند، و آتش شاهی را در آتشدانی قابل حمل پیشاپیش پادشاه می بردند. نکتهٔ قابل توجهی که هرتسفلد، سامی و مری بویس متذکر شده اند این است که بعید به نظر می رسد آن همه هزینه و زحمت برای آن به خرج رفته باشد که آتش را در اتاقی تاریک و بی روزنه نگه داشته باشند که بی بازگذاردن درش، آتش روشن نمی شد. زیرا آتش احتیاج به اکسیژن دارد و درون این کعبه طوری ساخته شده است که وقتی در و ورودی بزرگ سنگی آن بسته باشد، حتی یک چراغ روغنی هم نمی تواند بیش از چند ساعت در آن روشن بماند. این اتاقک راه بیرون رفت برای دود ندارد و از سوی دیگر در ورودی آن نیز همواره بسته بوده است. بنای روی سکه های پادشاهان فارس نمی تواند کعبهٔ زرتشت باشد زیرا تصویر مذکور بر سکه ها ارتفاعی بیش از دو متر نداشته است، سکویش دو پله بوده و پلکانی در پایین درگاهش دیده نمی شود، در ورودی آن نسبت به بنا بسیار بزرگتر از در کعبهٔ زرتشت است، سقف آن بی شیب بوده چنان که می توانستند سه آتشدان را بر فرازش بگذارند، فاصله ای میان درگاه آن با سقفش و
جود ندارد، تاج و سردر نیز ندارد و دندانه های نماینده سر تیرهایش ۶ عدد بیشتر نیست. این ویژگی ها به کلی با ویژگی های کعبهٔ زرتشت مغایر است. آرامگاه. بیشتر پژوهشگران این برج را به عنوان مقبرهٔ یکی از شاهان هخامنشی تصور می کنند. چون از نظر شکل ظاهری، صلابت معماری و داشتن یک اتاق کوچک با دری بسیار سنگین، به آرامگاه کورش بزرگ و برخی از آرامگاه های لیکیه و کاریا شبیه است، آن را آرامگاه می دانند. ولفرام کلایس و دیوید استروناخ بر این باورند که سازه های هخامنشی در پاسارگاد و نقش رستم می توانسته اند از هنر اورارتویی در نیایشگاه های برج شکل اورارتو تأثیر گرفته باشند. اریستوبولوس از همراهان اسکندر، هنگام توصیف پاسارگاد از بنای موسوم به زندان سلیمان با نام «آرامگاه برج مانند» یاد می کند که اگر بنای مذکور آرامگاه یکی از شاهان هخامنشی فرض شود، به دلیل شباهت آن با بنای کعبهٔ زرتشت، و آنچان که فرانتس هاینریش وایسباخ و الکساندر دماندت توضیح داده اند ناگزیر باید این بنا را هم متعلق به یکی دیگر از شاهان هخامنشی دانست. از اینها گذشته کعبهٔ زرتشت در چند متری آرامگاه هایی قرار دارد که زمان ساختشان یکسان است و بعدها هم همه را توسط زن
جیری از استحکامات از بقیهٔ قسمت های نقش رستم جدا کرده اند و این می رساند که در اصل همه آنها از یک نوع بوده اند و کاربرد مشابهی داشته اند، به عبارت دیگر، همه از جمله همین کعبهٔ زرتشت، آرامگاه بزرگان هخامنشی بوده اند. چند دلیل دیگر برای آرامگاه بودن کعبهٔ زرتشت می توان آورد؛ یکی وجود واحدهایی سه تایی و هفت تایی است که در آرامگاه های هخامنشی می یابیم؛ مثلاً اتاقک های سه قبری آرامگاه ها آنها را با سه طبقه نمودن کعبهٔ زرتشت و سه پله ای بودن سکوی آن ارتباط می دهد. و هفت دریچهٔ هر طبقه از بنا، یادآور هفت آزاده پارسی روی آرامگاه ها و هفت طبقه بودن آرامگاه کوروش می باشد. اما کاوش های انجام گرفته، این دیدگاه را تأیید نمی کنند و نوشته های منقور بر دیوارهٔ کعبهٔ زرتشت هم هیچ اشاره ای به وجود آرامگاه یا گورستان ندارند. گنج خانه. تفسیر گنج خانه بودن بنا، نخستین بار در سال ۱۸۷۱ توسط راولینسون مطرح شده است. معماری دقیق و اندازهٔ مناسب اتاقک، سنگین و مستحکم بودن تنها در ورودی آن و اینکه رسیدن به داخل بنا دشوار بوده است از دلایل راولینسون بود. والتر هنینگ هم این نظریه را با دلایل تازه تری مطرح کرده بود. یکی از دلایل او مربوط ب
ه کتیبه های منقور بر دیوارهٔ اتاقک است؛ بر روی دیوارهای کعبهٔ زرتشت، سنگ نبشتهٔ بزرگی از شاپور یکم نوشته شده است و در پایین این کتیبه، نبشته ایست از کرتیر که در سطر دوم آن آمده است: «این بن خانک ترا بود، چنان کن که دانی برای ایزدان و ما بهتر است.» که استنباط برخی از مورخان این است که به معنای محل نگهداری منشورها، پرچم ها و اسناد دینی بکار می رفته است. ابن بلخی در خلال شرح آثار استخر، از این مکان با نام «کوه نفشت» یا «کوه نبشت» یاد کرده و گفته که اوستا در آنجا نگهداری می شده است هنینگ معتقد است منظور ابن بلخی همین بنای کعبهٔ زرتشت است. دربارهٔ ردّ این دیدگاه می توان گفت که اتاقک کوچک کعبهٔ زرتشت برای نگاهداری اوستا و کتابهای دینی دیگر و پرچم های شاهی بسیار کوچک است؛ برای چنین خواستی جایگاهی فراختر و بزرگتر لازم بود. همچنین نمی توان پذیرفت که به جای کاخ های بزرگ و گوناگون شاهنشاهان هخامنشی و ساختمان های سازمان های اداری و دولتی، جایی چنین دور از کاخ ها را برای نگاهداری اوستا و پرچم های شاهی برگزیده باشند. چون برج دیگری مانند برج کعبهٔ زرتشت در پاسارگاد به نام زندان سلیمان وجود دارد، نمی توان پذیرفت که شاهان هخا
منشی جایگاه اوستا یا پرچم ها را عوض کرده اند. همچنین کسانی که به استناد نوشتهٔ فارس نامهٔ ابن بلخی، «کوه نفشت» یا «کوه نبشت» کعبهٔ زردشت را جایگاه اوستا می دانند چنان که به نوشتهٔ همان کتاب کمی پیش تر از کلمه «کوه نفشت» بنگرند، نوشته شده: «... و بعد از آن او را قبول کرد و کتاب زند آورده بود به حکمت و بر دوازده هزار پوست گاو دباغت کرده نبشته بود بزر و شتاسف آن را قبول کرد و به استخر پارس کوهی است، کوه نفشت گویند» پس ممکن نیست کتابی که بر پوست دوازده هزار گاو نوشته شده باشد در اتاقک کعبهٔ زرتشت بگنجد. دیدگاه حاشیه ای. رضا مرادی غیاث آبادی با انجام پژوهش های میدانی تفسیر تازه ای از این بنا ارائه داده است و آن را یک رصدخانه و تقویم آفتابی می داند و معتقد است که پنجره های کور، پله های مقابل در ورودی و ساختار بنا، یک زمان سنج یا شاخص خورشیدی برای سنجش گردش خورشید و به تبع آن نگهداشتن حساب سال و سالشماری و استخراج تقویم و تشخیص روزهای اول هر ماه خورشیدی و انقلاب های تابستانی و زمستانی و اعتدال های بهاری و پاییزی بوده است. او نتیجه می گیرد که می توان شروع هر ماه خورشیدی را با رصد سایه های تشکیل شده بر پنجره های کور،
متوجه شد. اما این نظریه نمی تواند کاملاً درست باشد و یکی از دلایلی که می توان در رد این نظریه عنوان کرد این است که جهت شمال جغرافیایی هر منطقه ممکن است با جهت شمال مغناطیسی متفاوت باشد. زاویهٔ انحراف شمال مغناطیسی از شمال جغرافیایی در محوطهٔ نقش رستم برابر با حدود ۲٫۵ درجه است و زاویهٔ انحراف مغناطیسیِ بنا، طبق اندازه گیری اشمیت برابر با ۱۸ درجهٔ غربی نسبت به شمال مغناطیسی است، بنابراین انحراف بنا نسبت به جهت شمال جغرافیایی حدود ۱۵٫۵ درجه خواهد بود، در حالی که غیاث آبادی همان مقدار ۱۸ درجه را به عنوان انحراف بنا از شمال جغرافیایی در نظر گرفته است. کتیبه های شاپور و کرتیر. در ۱۱ خرداد ۱۳۱۵ (۱۹۳۶ میلادی) در پی کاوش های گروه حفاری گروه مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو، بر بنای کعبهٔ زرتشت کتیبه هایی یافت شد که متعلق به شاپور یکم و موبد کرتیر بودند؛ کتیبهٔ شاپور به سه زبان یونانی (۷۰ سطر)، پهلوی اشکانی (۳۰ سطر) و پهلوی ساسانی (۳۵ سطر) بر سه طرف بنا نوشته شده است و کتیبهٔ کرتیر که در ۱۹ سطر به زبان پهلوی ساسانی است، در زیر کتیبهٔ شاپور قرار دارد. در کتیبهٔ شاپور که به منزلهٔ «قطعنامهٔ انقلاب» دودمان ساسانی باید تلقی
گردد شاپور یکم ابتدا خود را معرفی کرده و مناطقی که بر آن ها حکمرانی می کرد را ذکر می کند و سپس به شرح جنگ های ایران و روم پرداخته و به شکست و کشته شدن گوردیان سوم اشاره می کند که پس از آن سپاهیان روم فیلیپ عرب را امپراتور اعلام کردند و وی برای درخواست عفو خسارتی معادل نیم میلیون دینار طلا به شاپور پرداخت کرد و به کشورش بازگشت. در ادامه، شاپور شرح نبردش با رومیان را به همراه فهرست مفصلی از ایالت های رومی که سپاهیان را از آن جمع کرده بودند، شرح داده است. این نبرد که بر سر ارمنستان صورت گرفت، بزرگ ترین شکستی بود که ساسانیان بر رومیان وارد کردند. شاپور در ادامه می گوید که «والریانوس قیصر را، خودم، با دست های خویش دستگیر کردم.» و نام سرزمین هایی که در این نبرد به تصرف او درآمد را ذکر می کند. وی سپس از قدرت خداوند که به او قدرت پیروزی را داده سپاسگزاری می کند و برای خشنودی وی آتشکده های زیادی را برپا می کند تا نام کسانی که در ایجاد دولت ساسانی نقش داشتند را در برابر آتش یاد کنند و در پایان کتیبه به آیندگان سفارش کرده است که در کارهای ایزدان و امور خیریه بکوشند. این کتیبه از نظر اهمیت تاریخی بسیار جالب توجه و در زم
رهٔ مدارک تراز اول دورهٔ ساسانی محسوب می شود و از لحاظ حدود و گستردگی مرزهای ایران ساسانی از مهم ترین اسناد این دوران است. آخرین باری که از خط و زبان یونانی در کتیبه های ایرانی استفاده شده هم در این کتیبه بوده است. کتیبهٔ کرتیر که در زیر کتیبهٔ پهلوی ساسانی شاپور قرار دارد به دستور کرتیر (از موبدان زرتشتی دورهٔ ساسانی) در زمان پادشاهی بهرام دوم و حدود سال ۲۸۰ میلادی نوشته شده است. در این کتبیه کرتیر در ابتدا خود را معرفی می کند و سپس عناوین و القاب خود را در زمان پادشاهان گذشته ذکر کرده و می گوید که در زمان شاپور یکم عنوان هیربد را داشته است و «از سوی شاهنشاه شاپور اول به سمت رئیس بزرگ همه موبدان» منصوب شده و در روزگار هرمز یکم از سوی شاهنشاه به دریافت کلاه و کمر نایل آمده و قدرتی روزافزون یافته است و «موبد اهورامزدا که ایزد بزرگ است» لقب یافت. آنگاه کرتیر به ذکر فعالیت های دینی خود مانند مبارزه با ادیان دیگر همچون مسیحی، مانوی، یهودی، بودایی و مرتدین زرتشتی می پردازد و از تأسیس آتشکده ها و اختصاص موقوفات برای آنها یاد می کند. هم چنین از اصلاح موبدانی که به نظر او دچار انحراف بوده اند، سخن به میان می آورد و ف
هرست ایالاتی را که در زمان شاپور یکم به تصرف ایران درآمده بود ذکر می کند. سرانجام کتیبه با دعا پایان می پذیرد.
لهجه فصیح یا تلفظ دریافت شده که به آن انگلیسی ملکه یا انگلیسی پادشاه نیز گفته می شود، گونه استاندارد زبان انگلیسی در انگلستان است. گاهی به این گونه، «انگلیسی آکسفورد» یا «انگلیسی بی بی سی» نیز گفته می شود، زیرا این نهادها، نهادهای رسمی ترویج کننده این گونه هستند. عوامل جامعه شناختی باعث شده است این گونه از زبان انگلیسی، جایگاه برجسته تری نسبت به سایر گونه ها داشته باشد. از اوایل تا اواسط قرن بیستم، این گونه متعلق به افراد دارای نفوذ، قدرت و ثروت بود، اما از دهه ۱۹۶۰ به بعد، سایر گونه های زبان انگلیسی نیز در آموزش و پرورش و همچنین رسانه ها به کار گرفته شدند.
چاه آب نقش رستم در پای کوه محوطهٔ نقش رستم و در حدود ۱۵ متری شمال شرقی سنگ نگاره بهرام دوم و درباریان قرار دارد و برای نخستین بار، اشمیت آن را تشخیص داد. این گودی شکل یک پنج ضلعی نامنظم را دارد و ظاهراً آن را برای جمع شدن آب کنده اند. ضلع بزرگ این گودی ۷٫۲۰ متر و دیگر ضلع ها ۵٫۵۰ متر درازی دارند و تراش آن ها با دقت و ظرافت تمام انجام پذیرفته است. می توان پذیرفت که هدف از کندن این چاه، تهیهٔ آب آشامیدنی به هنگام تنگی و خشکسالی بوده است و به اصطلاح یک مخزن احتیاطی به شمار می رفته است.
محمود سریع القلم (متولد ۱۳۳۸ در تهران)، پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران و نائب رئیس مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، عضو هیئت علمی و استاد تمام گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی است. وی در کلاس های آزاد مؤسسه پرسش نیز تدریس می کند. او عضو انجمن مطالعات بین الملل (آمریکا)، شورای دستور کار جهانی مجمع جهانی اقتصاد (سوئیس) و استاد غیرمقیم دانشگاه اقتصاد و روابط بین الملل (ASERI) (در ایتالیا) است. زندگی نامه. محمود سریع القلم پس از پایان دوره متوسطه به آمریکا رفت و در دانشگاه ایالتی نرتریج در رشته علوم سیاسی مشغول به تحصیل شد. وی مقطع کارشناسی ارشد و دکترا را در رشته روابط بین الملل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داد و فارغ التحصیل شد. بازنشر آثار. آثار فلسفی محمود سریع القلم توسط برخی از سازمانها و مراکز در ایران بازنشر شده است: بستگان. برادر وی «مسعود سریع القلم» است که در شهرداری تهران به پست های بی ارتباطی دست یافت و از جمله مدیر فروشگاه های زنجیره ای شهروند بود که در دوران وی فروش برنج پاکستانی ( مخلوط 70 درصد و 30 درصد ) بعنوان برنج هاشمی ایرانی در فروشگاه های شهروند
افشا شد. وی سپس به عضویت در «شرکت فروشگاه های زنجیره ای برنج محسن» که یکی از بزرگ ترین واردکنندگان برنج هندی و پاکستانی در ایران است درآمد.
پولی پوکساید یا اپوکسی یک نوع پلیمر گرماسخت (ترموست) است که از ترکیب و فعل و انفعالات دو جزء اصلی اپوکساید رزین و سخت کننده ها که به هاردنر معروف هستند تشکیل می گردد. رزین اپوکسی از تکپارها که مولکول های واحدی هستند و از به هم پیوستن آن ها بسپارها یا همان پلیمرها که مولکول های بزرگ را تشکیل می دهند، با زنجیر کوتاه که در انتهایشان یک گروه اپوکساید قرار دارد تشکیل می شود. انواع. سخت کننده ها را به دو گروه کلی پلی آمید و پلی آمین می توان تقسیم نمود که هر کدام بر اساس مورد مصرف و کاربری مورد انتظار از اپوکسی به دست آمده مورد استفاده قرار خواهند گرفت. سخت کننده های آمینی را معمولاً برای اپوکسی های بدون حلال با کاربری چسب و کفپوش یا برای کاربری هایی که ضخامت بالایی از مواد مد نظر است مورد استفاده قرار می دهند. اما پلی آمیدها را نمی توان در ضخامت های بالا مورد استفاده قرار داد. به عبارت کلی تر می توان گفت اپوکسی های پلی آمینی به عنوان چسب و کفپوش یا در صنایع قالب سازی و تزئینی و اپوکسی های پلی آمیدی به عنوان رنگ های صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. پوشش های اپوکسی به دلیل ویژگی های خاصشان در صنایع مختلف به عنوان رن
گ های صنعتی ضد خورندگی، کف پوش ها، چسب، کامپوزیت ها و … مورد استفاده قرار می گیرند. کدام نوع کفپوش اپوکسی بهترین انتخاب است؟. انواع کفپوش اپوکسی شامل اپوکسی خودتراز، آنتی استاتیک، دکوراتیو و صنعتی است. انتخاب نوع مناسب بستگی به نیاز و محیط اجرایی دارد. تاریخچه. در سال ۱۹۳۴ پل شلاک آلمانی نخستین پژوهشگری بود که موفق به سنتز رزین اپوکسی شد و اختراع را به نام خود ثبت نمود. کاشف بیسفنول آ پیر کاستان از سوئیس بود که در سال ۱۹۳۸ میلادی این اختراع را ثبت نمود. این اختراع را کمپانی سیبا Ciba ثبت کرد که تبدیل به یکی از سه تولیدکننده بزرگ اپوکسی در دنیا شد. این شرکت در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی دستخوش مشکلات داخلی گشت و به کمپانی هانتسمن Huntsman آمریکا واگذار شد. اما رزین اپوکسی به شکل امروزی در سال ۱۹۴۶ میلادی از ترکیب اپی کلروهیدرین و بیسفنول آ توسط سیلوان اوون گرینلی (Sylvan Greenlee) از کمپانی دوو-رینولدز (Devoe-Reynolds) سنتز و ثبت اختراع شد. این کمپانی بعدها توسط کمپانی مواد شیمیایی شِل (Shell) خریداری شد و بعد از چند بار دست به دست شدن؛ هم اکنون بخشی از شرکت هگزیون (Hexion Inc) آمریکا است. کاربردها. کاربردهای موادی که ب
ر پایهٔ اپوکسی ساخته می شوند گسترده است و مهم ترین آن در ساخت رنگ اپوکسی و کفپوش اپوکسی است و همچنین شامل کاربرد در ساخت موادی چون چسب ها، کامپوزیت ها (مانند موادی که از فایبرگلاس یا فیبر کربن استفاده می کنند) و تقویت کننده ها می شود (اگرچه پلی استر، وینیل استر و دیگر صمغ های ترموست هم برای پلاستیک تقویت شده با شیشه به کار می روند). ساختار شیمیایی اپوکسی ها این اجازه را می دهد که بسپارهای گوناگونی با خواص بسیار متفاوت تولید شود. به طور کلی اپوکسی ها را به خاطر چسبندگی، مقاومت شیمیایی و گرمایی، خواص خوب یا حتی عالی مکانیکی، و مقاومت الکتریکی بسیار خوب آن ها نسبت به اکثر رزین های دیگر می شناسند. بسیاری از خواص اپوکسی ها را می توان تغییر داد، برای مثال اپوکسی های پرشده از نقره که رسانایی الکتریکی خوبی دارند یا اپوکسی پرشده از روی که مقاومت خوردگی خوبی دارد یا مخلوط آن با ریز الیاف های کربن آن ها را رسانا می کند نیز وجود دارد و این در حالی است که اپوکسی خالص عایق الکتریکی است. برخی از انواع که دارای خاصیت عایقی/رسانایی در برابر گرما هستند و مقاومت الکتریکی بالایی دارند در الکترونیک کاربرد دارند. کاربرد رزین اپوکس
ی در هنر بسیار زیاد است. از رزین اپوکسی می توان در تولید و ساخت لوازم تزئینی (ترکیب اجسام مختلف مانند گل و حشرات با رزین اپوکسی برای حفظ این اجسام و جلوگیری از تجزیه شدن آن ها)، ساخت جواهرات، استفاده در نقاشی، ساخت لوازم دکوری استفاده کرد. رزین اپوکسی به خاطر برخورداری پایین از مواد سمی و شیمیایی سلامتی هنرمندان را به خطر نمی اندازد و بین هنرمندان مختلف و افرادی که کسب و کار خانگی دارند بسیار محبوب شده است. پوشش های مخازن. ساختار شیمیایی خاص رزین های اپوکسی اجازه می دهد تا از آن به صورت دو جزء مایع جهت ساخت رنگ نهایی استفاده کرد. در نوع خاصی از اپوکسی های بدون حلّال که برای مخازن آب شرب استفاده می شود، اپوکسی هایی با وزن مولکولی پایین مورد استفاده قرار می گیرند که به طور طبیعی مایع بوده و نیازی به حلال های مضر و فرار ندارند. این ویژگی باعث می شود که علاوه بر حفظ خواص منحصر به فرد رنگ اپوکسی، حلال های مضر آلی از آن منتشر نشود و به همین سبب آب شرب داخل مخازن آلوده نمی شود. انواع کفپوش ها. کفپوش های اپوکسی. کفپوش اپوکسی نوعی کفپوش پلیمری است که از رزین اپوکسی و مایع هاردنر (سخت کننده) ساخته می شود. این کفپوش، سط
حی بسیار براق داشته و استفاده های گوناگونی در صنایع دارد. این مدل کفپوش به دلیل مقاومت شیمیایی و فیزیکی بسیار بالایی که دارد، مناسب محیط های صنعتی است. کفپوش ورزشی. مشخصات فنی کفپوش اپوکسی ورزشی بسته به نوع کاربرد (سالن بدنسازی، سالن چندمنظوره، سالن والیبال یا بسکتبال و...) می تواند متفاوت باشد، اما به طور کلی دارای ویژگی ها و مشخصات فنی زیر است: مزایای کفپوش اپوکسی ورزشی:. کفپوش های پلی اورتان. کفپوش پلی اورتان خود نوعی از کفپوش های اپوکسی است که انعطاف بیشتری داشته و در نتیجه شکنندگی کمتری دارد. به همین دلیل از این کفپوش در محیط های سرد مانند سردخانه های صنعتی و ورزشگاه ها، بیشتر استفاده می شود. کفپوش های پلی یوریا. پلی یوریا (Polyurea) پلیمری ترموست است که محصول واکنش یک جزء ایزوسیانات و یک جزء ترکیب رزین های آمینی است. ایزوسیانات می تواند آروماتیک یا آلیفاتیک، مونومر، پلیمر، شبه پری پلیمر یا یک پری پلیمر باشد. رنگ های اپوکسی. یکی از مهم ترین صنایعی که اپوکسی به صورت گسترده در آن استفاده می شود، صنعت رنگ است. در حال حاضر می توان انواع مختلفی از رنگ های اپوکسی را در بازار مشاهده کرد. رنگ های اپوکسی از دو ما
ده هاردنر و اپوکسی تشکیل می شوند که مقاومت بسیار بالایی در مقابل آب، ضربه و مواد شیمیایی دارد. همین ویژگی باعث شده تا رنگ های اپوکسی کاربرد فراوانی در بازار دارند. بازار مصرف جهانی. بازار جهانی رزین اپوکسی در سال ۲۰۱۶ تقریباً ۸ میلیارد دلار ارزش داشت. بازار رزین اپوکسی تحت سلطهٔ منطقهٔ آسیا و اقیانوسیه است که ۵۵٫۲٪ از کل سهم بازار را شامل می شود. چین بزرگ ترین تولیدکننده و مصرف کننده در سطح جهان است و تقریباً ۳۵ درصد از تولید رزین جهانی را مصرف می کند. بازار جهانی تقریباً از ۵۰ تا ۱۰۰ تولیدکنندهٔ رزین و سخت کنندهٔ اپوکسی پایه یا کالا تشکیل شده است. در اروپا، حدود ۳۲۳٬۰۰۰ تن رزین اپوکسی در سال ۲۰۱۷ تولید شد که حدود ۱٬۰۵۵ میلیون یورو فروش داشته است. آلمان بزرگ ترین بازار رزین های اپوکسی در اروپا است و پس از آن ایتالیا، فرانسه، انگلستان، اسپانیا، هلند و اتریش قرار دارند. خطرهای بهداشتی. مهم ترین خطر مرتبط با استفاده از اپوکسی، حساس شدگی نسبت به سفت کننده است؛ که در طول زمان ممکن است منجر به واکنش های آلرژیک شود. این واکنش ها گاهی ممکن است پس از گذشت چندین روز از زمان تماس رخ دهد. استفاده از اپوکسی یکی از دلایل ا
صلی آسم شغلی در میان استفاده کنندگان پلاستیک است. بیسفنول آ که در رزین اپوکسی به کار می رود، عاملی شناخته شده در ایجاد اختلال در کار غدد درون ریز است.
فیوچر سوند آو لاندن (به اختصار "FSOL") یک گروه موسیقی الکترونیک بریتانیایی متشکّل از گری کوبین و برایان دوگانز است. این گروه عموماً برای گذر از محدودیّت های موسیقی الکترونیک تجربی و به ارمغان آوردن عصر جدیدی در موسیقی رقص شناخته می شود.
ان ام ای آواردز نام جایزه سالانه موسیقی است که در بریتانیا و توسط مجله ان ام ای برگزار می شود.اولین مراسم این جایزه در سال ۱۹۵۳ و به عنوان کنسرت برندگان ان ام ای، بعد از مدت کوتاهی از ایجاد مجله برگزار شد. تاریخچه. این جایزه اولین بار با عنوان مراسم جایزه و کنسرت برندگان ان ام ای در سال ۱۹۵۲/۱۹۵۳ برگزار شد.این مراسم تا سال ۱۹۷۲ ادامه داشت که از آن فیلبرداری می شد و در شبکه های تلویزیونی مانند آی تی وی پخش می شد.گروه های بیتلز و رولینگ استونز بیشترین میزان مشارکت در برنامه را داشته اند. دوره بریت پاپ. جایزه دوباره از سال ۱۹۹۴ و به عنوان ان ام ای بریت آواردز به کار خود ادامه داد که به نوعی بازی کلامی با بریت آواردز بود.اولین مراسم جایزه به نوعی در حمایت از موسیقی بریت پاپ بود و اوسیس اولین گروهی بود که در دوره جدید توانست ۳ جایزه را برای خود کند.اوسیس دوباره و در سال ۱۹۹۶ ۴ جایزه برد. برندگان اصلی. توجه:این لیست فقط شامل برندگان اصلی (مانند بهترین آلبوم،بهترین گروه بریتانیایی و ...)می شود.
وجه امری یا وجه دستوری یکی از وجه ها در دستور زبان است. فعل امر فعلی است که با آن انجام دادن کاری یا داشتن یا پذیرفتن حالتی را طلب می کنیم. برای فعل امر غالباً دو ساخت به کار می رود: حالات دیگر آن شامل : امرمستمر ، امرغائب و امر متکلم : ۱ برو کار می کن مگو چیست کار درین جمله (می کن) امر مستمر است ۲ امر غائب : به او بگو نرود ۳ امر التزامی : او نرفته باشد که برای تو بد می شود . ۴ امر دعایی : خدا مارا رهاناد
تیم برگلینگ (; ؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) که بیشتر با نام هنری آویچی (, ؛ به سبک ΛVICII و ◤ ◢) شناخته می شد، یک موسیقیدان، دی جی، ریمیکس کننده، و تهیّه کنندهٔ موسیقی سوئدی بود. فعالیت هنری. تیم برگلینگ در استکهلم، سوئد زاده شد. پدرش کلاس برگلینگ و مادرش انکی لیدن هنرپیشه سوئدی بود. او دارای یک برادر به نام دیوید برگلینگ، یک خواهر به نام لیندا استرنر و یک نابرادری به نام انتون کوربرگ بود. وی در ۱۶ سالگی با الهام از برادرش که او هم دی جی بود، ساخت موسیقی را آغاز کرد. تیم برگلینگ از ۱۶ سالگی علاقه شدیدی به آهنگسازی و دی جی شدن داشت. همین امر باعث شد که او فعالیت خود به عنوان یک آهنگساز را در اتاق خواب خود آغاز کند. او در ابتدای کار خود، دموهای آثار ملودیک خود را در وبلاگ های محلی موسیقی قرار می داد و از نظرات شنوندگان درمورد آثار خود بهره می برد. در همین هنگام بود که یک تهیه کننده موسیقی ایرانی مقیم سوئد به نام آرش پورنوری، یکی از آثار او را شنید و تقاضای ملاقات با تیم برگلینگ جوان را کرد و سپس مدیر برنامه های او شد. آویچی در سن ۱۸ سالگی نخستین میکس ها و مش آپ های خود را با استفاده از نرم افزار اف ال استودیو ساخت که ب
اعث حیرت چندین دی جی مطرح جهان از قبیل راجر سانچز شد که حتی درخواست انجام یک ریمیکس از آهنگش را به او داد. نخستین آثار رسمی او که باعث جلب توجهات دنیای موسیقی به او شدند، ترک های Alcholholic و Bromance بودند که بسیاری از دی جی های مطرح دنیا مانند لیدبک لوک، تییستو و دیوید گتا و آلن واکر خواستار همکاری و ارتباط با او شدند. در همین سال ها بود که آویچی در سرتاسر اروپا و آمریکای شمالی اجراهای زنده برگزار می کرد و محبوبیت بی نظیری به عنوان یک دی جی جوان در میان طرفداران موسیقی هاوس و EDM جلب کرد. با انتشار تک آهنگ های Levels و Silhouettes در سال ۲۰۱۱ از آویچی که ملودی های ساده اما ریتمیک و خلاقانه ای داشتند، توجهات بین المللی مردم به سبک او جلب شد و راه پیشرفت او در رسیدن به جایگاه های بالاتر هموار شد. اجراهای او در جشنواره های بزرگ موسیقی الکترونیک دنیا مانند تومارولند و اولترا موزیک سال ۲۰۱۲ به همراه خواننده مشهور دنیا مدونا، او را تبدیل به هنرمندی شناخته شده در این سبک مطرح کردند. در سال ۲۰۱۳ و در سن ۲۴ سالگی، آویچی شروع به کار روی آلبوم واقعی کرد و با انتشار آهنگ مرا بیدار کن با همراهی آلو بلک، توانست در صدر چ