Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خفگی با گاز نجیب گونه ای آسفیکسی ناشی از تنفس گازهای نجیب به جای اکسیژن یا در نبود اکسیژن است. گازهای تشکیل دهنده جو زمین همچون نیتروژن که خود گونه ای از گازهای نجیب به شمار می آید، برای ادامه حیات موجود زنده ضروری هستند. نمونه هایی از گازهای نجیب که سبب مرگ تصادفی یا خودخواسته افراد شده اند عبارتند از آرگون، هلیم، نیتروژن و رادون. «گاز نجیب» به این معنی است که این گونه از گازها هیچ اثر سمی یا بیهوش کننده جانبی نداشته و بر روی قلب و هموگلوبین اثر نمی گذارند و تنها سبب کاهش شدید اکسیژن موجود در سلول ها و در نتیجه مرگ موجود زنده می شوند. طبق گزارش سازمان ایمنی مواد شیمیایی ایالات متحده آمریکا در انسان ها «کم بود اکسیژن در هوای مورد تنفس نتایج سریع و جدی در پی خواهد داشت که یکی از مهم ترین آن ها بیهوشی تنها با یک یا دوبار دم و بازدم است. در این حالت، بدن هیچ گونه نشانه هشدار همچون درد را حس نمی کند؛ چراکه مغز متوجه کم بود اکسیژن نخواهد شد.» در آمریکا به تنهایی ۸۰ تن از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲ بر اثر تنفس نیتروژن جان خود را از دست داده اند. خطرات کار با گازهای نجیب همچون خفگی به خوبی بررسی و مشخص شده اند. در آوریل ۲۰۱۵ دولت
اوکلاهما اعدام با نیتروژن را در صورت عدم درخواست اعدامی برای تزریق کشنده به عنوان یک گزینه دیگر به تصویب رساند. فرایند اثر. هنگامی که انسان گازهای به اصطلاح خفه کننده همچون نیتروژن، هلیم، نئون، آرگون، هگزا فلوراید گوگرد، متان یا دیگر گازهای نجیب را تنفس کند، بدن در بازدم دی اکسید کربن تولید می کند، اما در دم بعدی اکسیژنی دریافت نمی کند. این گونه گازها هیچ بو یا مزه ای ندارند؛ بنابراین بدن اصلاً متوجه کاهش سطح اکسیژن نخواهد شد. در این حالت، آسفیکسی (مرگ ناشی از کم بود اکسیژن) بدون زجر و رنج ناشی از خفگی رخ می دهد. از آنجا که بدن تنها در صورت افزایش سطح دی اکسید کربن و نه کاهش اکسیژن، به شدت واکنش می دهد، گفته می شود در این حالت بدن به نوعی گول خورده و دچار «مرگ خاموش» می شود. در فعالیت هایی همچون غواصی اسکوبا در صورت افت آرام و کند اکسیژن، فرد ممکن است نوعی احساس خوشایند نیز داشته باشد که البته از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اما در صورت تنفس گاز نجیب خالص (به طور مثال نیتروژن کاملاً خالص یا هلیوم خالص) و در نتیجه افت شدید و سریع سطح اکسیژن، فرد تنها پس از چند دم و بازدم بدون آنکه چیزی حس کند بی هوش می شود. ل
ازم است ذکر شود که برخی گونه های حیوانی قادرند کمبود اکسیژن را حس کنند و بنابراین تنفس گاز نجیب برای آن ها همراه با مرگی دردناک خواهد بود. کشتار حیوانات. خفگی کنترل شده. "خفگی کنترل شده" ("CAK") یا در اصطلاح "خفگی خوب" ("CAS") روشی برای کشتن حیوان هایی چون مرغ است که در آن، حیوان را داخل یک محفظه خالی از اکسیژن پرشده با گازهایی چون آرگون، نیتروژن یا کربن دی اکسید) قرار می دهند تا حیوان دچار از دست رفتن خودآگاهی و بی هیچ درد ناشی از جان کندن، کشته شود. چناچه از دی اکسید کربن در محفظه بهره برده شود، به ویژه اگر مقدار آن بیش از ۵٪ باشد، برای برخی حیوان ها پیش از مرگ مواردی همچون تشنج اعصاب پیش می آید و ممکن است مرگ بی درد، همچون مرگ با گازهای نجیب را تجربه نکنند. هومرگ حیوانات. حیوانات شیرجه رویی همچون مینک و برخی جوندگان به اصطلاح پنهان شونده همچون موش صحرایی به کاهش اکسیژن حساسند و بنابراین برخلاف انسان، قادرند از محیط های بدون اکسیژن دوری کنند. از همین رو، انجام اوتانازی جانوران از راه خفگی با گاز نجیب برای این گونه از حیوانات کاری غیرانسانی و زجرآور است. آسیب یا مرگ تصادفی. کم بود اکسیژن در جو. در جاهایی که
از مقادیر بسیار نیتروژن استفاده یا نگه داری می شود، مرگ تصادفی ناشی از تنفس این گاز بسیار محتمل است. در واقع در هر سال به طور مثال در ایالات متحده آمریکا ۸ تن جان خود را به سبب تنفس تصادفی نیتروژن از دست می دهند. این رقم بیش از مرگ تصادفی با هر نوع گاز صنعتی دیگر است. از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲ نزدیک به ۸۰ تن بر اثر تنفس تصادفی نیتروژن جان باخته اند. در یکی از این حوادث در سال ۱۹۸۱، کمی پیش از پرتاب اس تی اس-۱، دو فن ورز پس از ورود به سوله پرتاب که با نیتروژن خالص و به منظور پیشگیری از آتش سوزی پرفشار شده بود، دچار بی هوشی شده و یکی از آن ها جان باخت. یک کارمند آزمایشگاه در اسکاتلند به سال ۱۹۹۹ بر اثر تنفس گاز ناشی از نیتروژن مایع که به طور اتفاقی روی زمین آزمایشگاه ریخته شد، جان خود را از دست داد. در یک میهمانی در مکزیک به سال ۲۰۱۳، پس از آنکه نیتروژن مایع به طور اتفاقی داخل آب استخر ریخته شد، ۸ تن از میهمانان بی هوش شده و یک پسر ۲۳ ساله نیز به کما رفت. گاهی تنفس هلیوم موجود در برخی ابزارهای تفریحی مثل بادکنک های حاوی گاز هلیوم نیز سبب ساز مرگ افراد شده است. البته لازم است ذکر شود که مرگ ناشی از تنفس مستقیم هلیوم از چن
ین چیزهایی به شدت نادر است و عموماً مرگ های صورت گرفته ناشی از تنفس هلیوم از بالن های بزرگ و نه بادکنک های کوچک اتفاق افتاده است. به طول مثال در حادثه ای، فردی که روی درخت قرار داشت، پس از تنفس هلیوم موجود در بادکنک هلیومی، دچار سرگیجه و بی هوشی شده و پس از پایین افتادن از درخت، جان خود را از دست داد. در سال ۲۰۱۵ و در یک سالن تفریحی-ورزشی-پزشکی، متخصصی که قصد داشت بدون نظارت سرپرست به سرمادرمانی بپردازد، بر اثر سرمای ناشی از نیتروژن مایع و همچنین خفگی ناشی از تنفس این گاز جان باخت. خودکشی. ایده استفاده از گاز نجیب برای خودکشی در آغاز توسط بروس دان کانادایی ارائه شد. دکتر دان می گوید: «... به دست آوردن یک کپسول گاز فشرده به همراه یک رگولاتور و دیگر ابزارهای مناسب مثل یک کیسه پلاستیکی… برای یک فرد آسان نبوده است.» وی با دیگران همچون جان هافسیز کانادایی که در ۱۹۹۷ گروه نوتک "NuTech" را به همراه درک همفری به راه انداخت، و نیز دکتر فیلیپ نیچک همکاری نمودند تا برای پشتیبانی از آنان که به منظور اوتانازی نیاز به کمک برای خودکشی داشتند، از راه تهیه و توزیع کپسول های گاز هلیوم و کیسه خودکشی یاری برسانند. خودکشی با کیسه
خودکشی «کیسه خروج» را برخی گروه های حامی اوتانازی مورد توجه بسیار قرار داده اند. نخست از کیسه خودکشی به همراه گاز هلیوم استفاده می شد و بیش از ۳۰ خودکشی به این روش از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به ثبت رسید. این روش بعدها مقبولیت بیش تری یافت تا آنجا که از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ بیش از ۷۹ مورد خودکشی با کیسه خروج به ثبت رسید. افزایش تقاضا برای خودکشی با این روش به دو دلیل عمده بود. نخست اینکه مرگ با گاز نجیب روشی بی درد برای مردن است و این در علم پزشکی به اثبات رسیده است. دودیگر اینکه ابزار خودکشی به این روش، یعنی یک کپسول گاز هلیوم، یک کیسه پلاستیکی و یک لوله نازک، در بازار موجود است. پس از آنکه مسوولین در استرالیا تصمیم به محدود کردن فروش کپسول های گاز هلیوم گرفتند، حامیان اوتانازی روشی تازه ارائه کردند که در آن از نیتروژن به جای هلیوم استفاده می شود. تاکنون خودکشی دو تن از این راه در پژوهش های جرم شناسی به ثبت رسیده است. همچنین یک تن نیز با تنفس آرگون بدون اکسیژن اقدام به خودکشی کرد و فردی نیز با متان. حامیان هومرگ چون فیلیپ نیچک خودکشی با نیتروژن را بیش تر مورد توجه قرار داده اند. فیلیپ نیچک یک شرکت به نام مَکس داگ برویینگ "Max
Dog Brewing" را بنا کرد تا کپسول گاز نیتروژن را به استرالیا وارد کند. وی می گوید این کپسول های نیتروژن را هم می توان برای آب جو انداختن استفاده کرد و هم اگر نیاز شد، فرد می تواند با تنفس آن به صورتی کاملاً قانونی، آسان و بی درد به زندگی خود پایان دهد. وی همچنین گفته است: «اثر نیتروژن را حتی پس از کالبدشکافی هم نمی توان یافت؛ چیزی که برای برخی خودکش ها مهم است». جزئیات نحوه تهیه کپسول گاز نیتروژن از فروشگاه های جوش کاری به منظور خودکشی توسط کریس داکر، محقق اسکاتلندی، در می ۲۰۱۵ به چاپ رسید. اعدام. پس از چندین حادثه خفگی انسانی با گاز نیتروژن که بدون هیچ گونه هشدار و دردی برای فرد صورت پذیرفت، ایده این که بتوان از روش خفگی کنترل شده بدون درد که روشی انسانی تر است، برای اعدام استفاده کرد، در سال ۱۹۹۵ ارائه شد. اعدام با نیتروژن به صورت مختصر در تحقیقی به عنوان یک نظریه در روش انجام اعدام و در "نشنال ریویو" با عنوان «ترحم در کشتن، مرگ با نیتروژن» به چاپ رسید. این ایده بعدها توسط وکیلی به نام لارنس جی گیست تحت عنوان «پروژه میان کشوری انسانی خفگی با گاز نیتروژن» مورد گسترش قرار گرفت. در یک مستند تلویزیونی به سال ۲۰۰
۷، یک نظریه پرداز انگلیسی به نام مایکل پورتیلو که نماینده پیشین مجلس انگلیس نیز بود، روش های مختلف اعدام در سراسر جهان را بررسی نمود و به اعتقاد او بیش تر این روش ها غیرانسانی و ناخوشایند بودند. وی خفگی با نیتروژن را بهترین و انسانی ترین روش می داند. در آوریل ۲۰۱۵، مری فالین دولتمردی از اکلاهما با امضای لایحه ای موافقت کرد که خفگی با نیتروژن یکی از روش های اعدام در این ایالت بشود. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴ کنت یوجین اسمیت که قاتل همسر یک کشیش در سال ۱۹۸۹ بود، برای اولین بار با استفاده از گاز نیتروژن اعدام شد.
ضربه یا تروما در دانش پزشکی به هر نوع ضربه، جراحت، شوک، آسیب و حادثه وارد شده بر بدن گفته می شود، مشروط به اینکه از خارج به بدن وارد شده باشد و عامل درونی، علت ایجاد آسیب نباشد. از سال ۱۹۶۷ میلادی افراد آسیب دیده ترومایی به عنوان یک بیمار و نه یک حادثه دیده مورد توجه قرار گرفتند با این وضعیت بخش اورژانس و مراقب های پزشکی تغییرات مهم و مثبتی انجام دادند. تروما چهارمین عامل آماری در مرگ و میر در جهان شناخته می شود. تروما هر آسیبی است که در اثر افزایش انرژی ورودی به بدن ایجاد شود. این انرژی ممکن است از نوع ضربه مکانیکی، حرارتی (سوختگی)، شیمیایی یا نوع دیگر باشد. اهمیت تفاوت این موضوع در اورژانس و فوریت های پزشکی مشخص می شود، مثلاً در برخورد با بیمار دچار سنکوپ یا شوک، اگر عامل آن بیماری باشد، امدادگر به راحتی می تواند اقدام به جا به جایی بیمار کند، ولی در شرایط تروما، به علت وجود احتمال آسیب های شدید مانند قطع نخاع، هر نوع جا به جایی و حرکت بیمار بدون حمایت و ثابت نماندن بدن و توسط اشخاص غیر مجرب ممنوع است. تروما را می توان بر اساس مکانیسم آسیب (حوادث ترافیکی، سقوط، حوادث منزل…) محل آسیب (سر، شکم و…) یا بر اساس
ویژگی های عامل ایجاد کننده تروما (ترومای نافذ شکم (یا شی برنده) یا ترومای غیر نافذ (بلانت) و همچنین ترومای حرارتی یا فشاری (باروتروما) و غیره تقسیم بنده نمود. پیشگیری و درمان. در مبحث تروما اقدامات پیشگیرانه طولانی مدت و برنامه ریزی شده امکان پذیر نیست. در این امر فقط احتیاط و مراقبت شرط است اما احتیاط هم نمی تواند به طور کامل مؤثر باشد چرا که عوامل خارجی در تروما حرف اول و اصلی را می زنند و هیچ عاملی درونی باعث تروما نمی شود. در بیماران ترومایی مهم تر از درمان، زمان و نوع انتقال بیمار به مراکز بهداشتی و اورژانس و مراقبت های اولیه است. در واقع اهمیت مقابله با تروما در اورژانس و فوریت های پزشکی مشخص می شود. به گزارش سیناپرس، برای نمونه فردی که دچار سنکوپ یا شوک می شود اگر عامل ایجاد آن بیماری و از درون فرد بیمار باشد امدادگر به آسانی می تواند بیمار را جابه جا کرده و اقدامات درمانی را شروع کند اما اگر عامل تروما باشد، به علت وجود احتمال آسیب های شدید مانند قطع نخاع، هر نوع حرکت و جابجایی بیمار توسط اشخاص غیر مجرب یا بدون حمایت و ثابت نمودن اعضای حساس بدن ممنوع است. محققان مرکز پزشکی دانشگاه آلاباما در بیرمنگام
انگلستان در جدیدترین تحقیقات خود دریافتند که آگاهی والدین از نشانه های آسیب های مغزی یا نخاعی باعث می شود تا با اقدامات لازم (حتی حرکت ندادن و جابه جا نکردن بیمار) پیش از حضور امدادگران اورژانس به مراقب های درمانی و نتیجه کار کمک به سزایی کنند. پژوهشگران دانشگاه ماساچوست در ایالات متحده آمریکا طی تحقیقات اخیر خود دریافتند افزایش شانس بهبود، جراحی موفق و درمان زخم های خارجی شکم، به طرز معناداری بیشتر از زمان مشابه و نحوه بهبود زخم های داخلی است. پژوهشگران دانشگاه یوتای آمریکا نیز در مطالعات اخیر خود به این نکته پی بردند که در روند درمان تروما و زخم های ایجاد شده در بدن، به ویژه در زخم های داخلی و آسیب های وارد شده به لوزالمعده، عوامل پیش بینی کننده مرگ و میر مستقل عبارتند از: سن، میزان شدت آسیب و تعداد گلبول های قرمز. باورهای غلط. نزدیکترین اورژانس مناسب ترین محل برای انتقال بیمار ترومایی و آسیب دیده است: این باور غلط است چرا که در بیماران ترومایی با توجه به نوع آسیب و شدت آن باید اقدامات اولیه بهداشتی و مراقب ها را انجام داد که ممکن است در نزدیک ترین اورژانس امکانات لازم برای این بیمار ترومایی وجود نداشته باش
د. در حقیقت مؤثر بودن مراقب های درمانی بیمار ترومایی از پیگیری روند درمان در اورژانس آغاز شده و ادامه پیدا می کند. مصرف سوپ پای مرغ و قلم گاو برای ترومای زانو و استخوان: پزشکان معتقدند که این باور که در میان عموم مردم رواج پیدا کرده نادرست است و بیشتر از اینکه سودمند واقع شود امکان بدتر شدن عارضه به ویژه برای آسیب دیدگی زانو را دارد چرا که این غذاها از چربی بالایی برخوردارند و وزن بیمار را افزایش می دهند. افزایش وزن در جراحت های زانو و استخوان مشکلات بیشتری برای بیمار ایجاد خواهد کرد. برای استفاده از این غذاها با پزشک بیمار مشورت کنید. منبع دسته بندی. تروما را می توان براساس محل آسیب مانند ترومای سر، ترومای شکم و جُز اینها تقسیم بندی کرد یا بر اساس وی ژگی های عاملِ ایجادکنندهٔ تروما مانند ترومای نافذ شکم (مثلاً با شیء بُرنده) یا ترومای غیرنافذ (بلانت) و همچنین ترومای حرارتی یا فشاری (باروتروما) و جُز اینها نام گذاری کرد.
معماری مایاها که تا به امروز به جای مانده عمدتاً مبتنی بر ساخت منازل شهری و روستایی، کاخ های شاهی و معابد و هرم های مذهبی- عبادی و سامانه های شهری مانند کانال هاو مخازن آب، راه های شهری و بین شهری می شد. خیابان ها عمدتاً به صورت سنگفرش بودند و برای طراحی شهر مهندسان امر ابتدا نقشه شهر را طراحی کرده و سپس نظر مساعد شاه را می گرفتند. معمولاً ساختمان های مذهبی مایاها که به صورت هرم بود با مذهب و ایدئولوژی و نیز با گاهشماری مایایی در ارتباط بود. پلکان در معماری جایگاه ویژه ای داشت و در همه آثار بگونه ای بچشم می آید. در نمای ساختمان از موزاییک و انواع رنگ استفاده می شد و به کارگیری نقوش و تصویرهای مختلف در درون اتاق ها یا راهروها و نمای خارجی ساختمان های فاخر ویژگی دیگر معماری آمریکای مرکزی در عصر طلایی مایاها بود. مصالح ساختمانی اصلی در معماری مایاها را سنگ آهک تشکیل می داد که عمده آثار مایایی از سنگ آهک درست شده اند.
پاول یکم (به روسی: Па́вел I Петро́вич؛ زاده ۱ اکتبر ۱۷۵۴ در سن پترزبورگ – درگذشته ۲۳ مارس ۱۸۰۱ در قلعه سنت مایکل) امپراتور روسیه بین سال های ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۱ میلادی بود. وی پس از آنکه مادرش، کاترین دوم، سکتهٔ مغزی کرد و درگذشت، به حکومت روسیه دست یافت. نخستین اقدام وی پایان دادن به جنگ با ایران بود که در زمان مادرش طراحی شده بود. و در سال ۱۸۰۱،با دسیسه پسرش الکساندر در قلعه سنت مایکل به دست برخی از محافظینش هنگام خواب خفه شد و روز بعد در کلیسای جامع پتروپل به خاک سپرده شد
یوری ولادیمیرویچ اول '(۱۰۹۹ – ۱۵ می ۱۱۵۷)، که با لقب یوری دولگوروکی '، به معنای "یوری دائم المسلح" شناخته می شود از شاهزادگان روس دودمان روریک بود. او از سپتامبر سال ۱۱۴۹ تا آوریل ۱۱۵۱ و سپس از مارس ۱۱۵۵ تا می ۱۱۵۷ به عنوان "ولیکی نی یز (شاهزاده بزرگ)" کی یف سلطنت کرد. وی پس از آنکه برادر بزرگ ترش، مستیسلاو، کشته شد، حاکم قلمرو موروثی خاندان خود گشت. وی برای دفاع از کی یف مبارزات بسیاری انجام داد. وی همچنین از چهره های کلیدی انتقال قدرت از کی یف به روسیه شناخته می شود. مشکل در شناسایی تاریخ تولد و هویت مادر. باتوجه به گفته واسیلی تاتیشچف، قوم نگار روس، یوری در سال ۱۰۹۰، متولد شد که می توان اورا فرزند نخستین همسر ولادیمیر مونوماخ به نام گیتا وسکسی، دختر هارولد گادوینسن، به حساب آورد. محققان دربارهٔ تاریخ مرگ مادرش نیز اختلاف نظر دارند و برخی ۱۰۹۸ و برخی ۱۱۰۷ می دانند. بنابر وصیتنامه ولادیمیر مولوماخ، مادر یوری در هفتم مه سال ۱۱۰۷ وفات یافت. اگر گیتا در ۷ مارس ۱۰۹۸ فوت کرده باشد، پس ممکن است یوری فرزند دومین همسر پدرش به نام یفیمیا باشد. بنابر برخی از وقایع نگاری ها برادر بزرگ یوری، ویاچسلاو، به او گفت: من خیلی
بزرگتر از تو هستم. من وقتی تو به دنیا آمدی، دارای ریش بودم. نظر به اینکه ویاچسلاو سال ۱۰۸۳ متولد شده بود، این ظاهراً تولد یوری را به سال ۱۰۹۹/۱۱۰۰ به جلو می اندازد. با این حال، قصه سالیان گذشته، اولین ازدواج یوری را در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۱۰۸ ثبت می کند. این بدان معنی است که یوری قبل از سال ۱۰۹۹/۱۱۰۰ متولد شده بود؛ زیرا نمی توانست در ان زمان در ۹–۶ سالگی ازدواج کند. تاتیشچف همچنین گزارش می دهد که فرزند بوری به نام آندری بوگولویبسکی در حدود سال ۱۱۱۱ به دنیا آمده است. جای تردید است که یوری در آنزمان جوانتر از ۱۶ یا ۱۷ سال بود. هنوز نیز در سال تولد یوری شک و شبهه است. اگرچه با درنظر گرفتن اطلاعات مذکور، تاریخ تولد یوری را می توان به اواخر دهه ۱۰۸۰-اوایل دهه ۱۰۹۰ تقریب زد. اما این بدان معنی است که درواقع گیتا مادرش بود. فعالیت ها در روستاف و سوزدال. درسال ۱۱۰۸ ولادیمیر مونوماخ پسر جوانش یوری را به سمت حکمرانی استان ولادیمیر-سوزدال، واقع در شمال شرقی کیف، به آنجا فرستاد. درسال ۱۱۲۱، بین یوری با بویارهای روستاف نزاع درگرفت و یوری پایتخت نواحی مورد حکمرانیش را از روستوف به شهر سوسدال منتقل کرد. از آنجا که این منطقه کم
جمعیت بود، یوری قلعه های زیادی آنجا بنا کرد. او شهرهای کسنیاتین (درسال ۱۱۳۴)، پرسلوال-زالسکیی و یوریف-پولسکی (در سال ۱۱۵۲) و دمیتروف (درسال ۱۱۵۴) را بنا کرد. همچنین تأسیس شهرهای تور، کوستروما و وولوگدا به یوری منصوب شده است. درسال ۱۱۴۷ یوری دالگوروکی با اسویاتوسلاو اوگاویچ (بعدها شاهزاده بلگراد کیفسکی شد) در مکانی به نام مسکو ملاقات کرد. درسال ۱۱۵۶ یوری مسکو را با دیوارهای چوبی و خندق مستحکم کرد. اگرچه این شهر احتمالاً قبلتر یا بعدتر نیز وجود داشت، اما دالگوروکی اغلب "بنیانگذار شهر مسکو" خوانده می شود. مبارزه برای کیف. باتوجه به تمام علاقه و توجه او به تقویت مناطق شمالی قلمروی خود، یوری هنوز طمع بدست آوردن تاج و تخت کیف را داشت. این مشارکت فعالانه در امور جنوب بود که باعث دست یافتن او به لقب دولگوروکی شد. برادر بزرگتر وی، مستیسلاو، در سال ۱۱۳۲ درگذشت و بقول یکی از تواریخ، سرزمین روس از هم پاشید. یوری فوراً به شاهزادگان چرنیگوف، یعنی مقر حکومت شاهزاده بزرگ و برادرش یاروپلوک دوم، اعلام جنگ کرد و پسرش را در نوگورود برتخت نشاند و قلمروی موروثی پدرش را در جنوب پریاسلاو تصرف کرد. اما، نوگورودیان به وی خیانت کردند
و یوری با تصرف قلعه مهم شرقی خود، تورژوک، از آنها انتقام گرفت. درسال ۱۱۴۷، یوری دوباره مبارزه های خودرا برای دستیابی به کیف از سرگرفت و درسال ۱۱۴۹، او کیف را تسخیر کرد. اما در سال ۱۱۵۱ او توسط خواهرزاده خود، ایزیاسلاو، از پایتخت روس ها رانده شد. درسال ۱۱۵۱، یوری دوباره کیف را تسخیر کرد. درسال ۱۱۵۵ یوری، پس از مسموم شدن در یک ضیافت یک اشراف زاده کیفی، به طور غیرمنتظره درسال ۱۱۵۷ درگذشت. مرگ او، باعث شورشی ضد سوزدالیانی در شهر کیف شد. یوری دالگوروکی در کلیسای ناجی در برستوفا کیف دفن شد. اما امروزه قبر او خالی است. ازدواج ها و فرزندان. قصه سالیان گذشته نخستین ازدواج یوری را درسال ۱۲ ژانویه ۱۱۰۸ ثبت می کند. نخستین همسر او، دختر آئپا اوسنویچ، خان کومانها، کنفدراسیونی از میراث داران و مبارزان قبایل ترک نژاد، بود. همسر دوم او هلنا از وی جان سالم به در برد و به قسطنطنیه نقل مکان کرد. پدر و مادر او به طور مشخص شناخته نمی شود اما نیکولای کارامزین اولین کسی بود که این تئوری را مبنی بر بازگشت هلنا به شهر مادری خود نظریه می کند. از آن زمان او به عنوان عضو خاندان کومنوس که در طول زندگی یوری بیزانس را تحت سلطه داشت، تئوریزه
شده است. چندین وب سایت گمانه زنی کرده اند که همسر وی دختر اسحاق کومننوس بوده است. این شناسایی باعث می شود او یک نوه الکسیوس اول کومننوس و ایرنه دوکایینا باشد. هیچ سندی برای پشتیبانی از این پیوند وجود ندارد. یوری حداقل پانزده فرزند داشت. هویت مادران آنها دقیقاً مشخص نیست. یادبودها. مسکوی ها یاد موری را به عنوان بنیانگذار شهرشان گرامی می دارند. قدیس حامی او، سنت جورج بر روی نشان مسکو درحالی که در موقعیت کشتن اژدها هست، ظاهر می شود. درسال ۱۹۵۴، بنای یادبودی که توسط مجسمه ساز سرگی اورلوف طراحی شد و در خیابان تورسکایای مسکو، خیابان اصلی شهر، مقابل شهرداری مسکو بنا شد. تصویر دولگوروکی بر روی مدال بزرگداشت هشتصدمین سالگرد شهر مسکو، که درسال ۱۹۴۷ معرفی شد، نقش بسته است. نام زیردریایی هسته ای نیز به احترام او به نام یوری دالگوروکی در سال ۲۰۰۸ نام گذاری شد.
توره آنونزیاتا یکی از شهرهای ناحیهٔ کامپانیا در جنوب ایتالیاست که در جنوب شرقی حومهٔ ناپل در کرانه های خلیج ناپل و در دامنهٔ جنوبی کوه وزوو قرار دارد. جمعیت کل این شهر در سال ۱۹۹۱ برابر با ۵۲٬۸۷۵ و در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ برابر با ۴۳٬۶۹۹ نفر بوده است. تاریخچه. توره آنونزیاتا تاکنون دو بار بر اثر فوران های آتشفشانی وزوو تخریب شده است. نخستین فوران در سال ۷۹ روی داد که این شهر همراه با پمپئی و هرکولانیوم نابود شد. چند قرن بعد شهر جدیدی با نام توره آنونزیاتا در اوایل سدهٔ چهاردهم در ۱۳۱۹ در مکان شهر پیشین بنیادگذاشته شد که نام آن برگرفته از عبادتگاه و بیمارستانی بود ساختهٔ ویلیام نوچرا که وقف باکرهٔ تبشیر شده بود. اما دومین فوران فاجعه بار وزوو در ۱۶۳۱ آن را نیز تخریب نمود. توره آنونزیاتا امروزه یک شهر بندری، مرکز صنعتی و استراحتگاهی کنار دریاست. ماکارونی، مواد شیمیایی و سلاح گرم از جمله تولیدات این شهر است و کارخانه های کشتی سازی و فولادسازی نیز در آن وجود دارد. میراث جهانی یونسکو. توره آنونزیاتا به دلیل نقاشی های ویلای رومی اوپلونتیس که تا این زمان به خوبی محفوظ مانده اند دارای اهمیت باستان شناسانه بوده و نام آن در
سال ۱۹۹۷ همراه با پمپئی و هرکولانیوم در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
معماری چین نیز همانند سایر هنرهــــای آن از گستردگی و تنـوع فراوان برخوردار است، هر چند آثار معماری آنـــان گاه به علت استفاده از مصالح کم دوام از بین رفته اند، ولیکن آنچـــه از این آثار باقی مانده، گویای این حقیقت است که آثار چین در حد معماری های مصر و بین النهـــرین و ایران باستان است. به طور کلی معماری چین شامل معابد (کنفوسیوسی، لائوتسه، بودایی) پاگودا، قصر، دیوار بزرگ چین، خانه و دیرها، آرامگاه ها و معابد صخره ای (غارها) است. معماری چین یگانه سیستم معماری در جهان است که ترکیب بندی چوبی عمده آن می باشد که تجلی بخش عمیق اصول اخلاقی چینی ها و دیدگاه های زیبائی، ارزش و طبیعت است. خصوصیات معماری چین. خصوصیات عمده هنر معماری چین که بر اساس سنن عمیق فرهنگی مبتنی است به قرار ذیل است: خانه چینی. اولین سکونتگاه های چینی گودالهایی هستند که به صورت دایره ساخته شده اند و روی آن را با شاخ و برگ درختان پوشانده اند. از نظر تزئینی نمونـــه های خانه گلی دوره هان کاملاً شبیه سبک های موجــــود در چین است. مدخل اصلی در داخل توسط “ مانع ارواح ” (دیواری در مقابل مدخل) حفاظت می شود، به طوری که حیاط از داخل خانه از نظر پنهــــان
است. بر اساس عقاید چینی، شیاطین و ارواح پلید در خط مستقیم حرکت می کردند و این دیوارها در مقابل مدخل مانع ورود آن ها به داخل خانه می شدند. ساختمان معماری خانه امروز چین دقیقاً به نمونه اولیه خویش در هزار سال پیش شباهت دارد. اجزای ضروری این ساختمانهــــا عبارتند از: یک تالار چهار گوشه زیر یک بــــام نوک تیز با قرنیزهای بر آمده، بر روی یک شبکه نگاهدارنده و ستونهــای چوبی، که دیوارها هیچ نقشی در نگاهـداری از سقف ندارند بلکه در حکم پرده ها و تیغه های جداکننده می باشند. معماری چین در چهارچوب این فرمول محـدود، توجهش را بر نمای ساختمــان متمرکز می کند. کارایی ساختمان غالباً تابع تزئینات آن بود. جالب توجه است که در طی چند قرن جهت همه ساختمان ها شمالی ـ جنـــوبی بوده است. در معابد یا منازل چینی بام بسیـار اهمیت دارد، جنس آن از آجر و کاشی است و اگر بر سریرهای سلطنتی سایه افکند زرد و گرنه سبز، ارغـــوانی، سرخ یا آبی است. قصرها و کاخ ها. کاخ ها و قصرهای درباری پرابهت و مجلل و سنگفرش شده از آجرهای زراندود و مواد یشمی است و تاکنون نیز جلال و درخشندگی خاص خود را حفظ کرده است. از دوران سلسله امپراتوری چین قصرها محل اقامت و زن
دگی امپراتور و خاندان او بوده و کاخ ها مکان رتق و فتق امور دولتی از طرف امپرائور گردیده بود. مقیاس ساختمان های قصر و کاخ در سالیان بعد پیوسته توسعه یافت. خصوصیات. خصوصیات مشخص آن ها گنبد بسیار بزرگ و شیروانی پوشیده از آجرهای کاشی زرد رنگ و همچنین نقاشی های پرطمطرق، سقف های گنبدی باحکاکی های ظریف و زیبا، زیرسازی مستحکم، پارتیشن ها، تیرهای چوبی و ستون های سنگ مرمری و بناهای متنوع و رنگارنگ حاشیه آن می باشد. کاخ تای خه در شهر ممنوعه پکن از نمونه های معماری قصرها و کاخ های امپراتوری محسوب می شود. در چین باستان در زمینه سازندگی کاخ به منظور تجسم تقدم قدرت امپراتوری بر هرچیز و نمایاندن نظام طبقاتی با محوریت امپراتوری، ترکیب بندی سخت محوری در معماری های یادشده مراعات شده است. معابد چینی. در معماری هر کشوری پرستشگاههــا از اهمیت و جایگاه خاصی برخوردارند. مجموعه معابد به جای مانده در کشور چین با توجه به تعدد و تنوع ادیان مورد قبول در آن بسیــار متنوع می باشند. که این معابد عبارتند از: پاگودا. از آثار برجسته و شاخص هنر معماری خاور دور به ویژه چین پاگودا است. این بناهای چتری شکل. چند طبقه اند که تعداد طبقات آنهـا فرد اس
ت چون عدد زوج در نزد چینی ها نحس است. پاگودا از درون دارای پله های مارپیچی و گردان است. هر چتر به ایـــوان گردی ختم می شود که مأموران حکومتی در این ایوان ها مسائل مملکتی را را بررسی می کردند، دومین کارکرد این بناهـــا جهت دعا و نیایش بوده و سوم پیشگویان چین در آن بخش طالع بینی می کردند و از طرفی جهت وزش باد را مشخص می نمود. پاگودا نوعی از ساختمان سازی و معماری بودایی است که به نماد کشور چین تبدیل شده است، این بناها که بیشتر در روستـــاها برافراشته شده اند و جزء طبیعی آن نقاط به نظر می رسند و از استوپای هندی تقلید شده اند، با این تفاوت که چینی ها به جـــای نقشه گرد، نقشه چهار، شش یا هشت ضلعی را ترجیح می دادند و طبقات را تا ارتفاع حداکثر ۹۰متر روی یکدیگر می انباشتند. دیوار چین. مهمترین آثار چینی ها دیوار چین است که تا به امروز پا برجاست. این دیوار از شمال شرق چین به سمت شمال غرب امتـــداد دارد که طول آن ۶۴۰۰ کیلومتر و ارتفاع دیــوار ۷ الی ۵/۷ متر است، عرض دیوار هم حدوداً ۵/۷ متر است، به فاصلــه هر چند متر برج های دیده بانی در دیوار بزرگ تعبیه گردیده است. دیوار دارای چهار دروازه بزرگ است، مصالح این دیوار از آجر
و سنگ است، سازنده این دیوار “ شی هوانگ دی ” خاقــان “ بنیانگذار سلسله چین ” بود. این دیوار جهت حفاظت چین از هجـــوم اقوام بیابانگرد زرد پوست به نام “ هونها ” بوده است. این دیوار از قرن ۴ ق. م به صورت دیوارهای بریده از چینه و گل وجود داشته است ولی در زمان امپراطوری شی هوانگ دی، این دیوارهای مجــزا به یکدیگر متصل شد و از مصالح سنگ و آجر در ان استفاده کرد. سبک های معماری چینی (شمالی و جنوبی). در ساختمان های مذهبی اعم از پاگوداهـــا و معبدها می توان دو سبک مشخص معمـــاری چینی را مشاهده کرد. این دو سبک معمولاً شمالی و جنوبی خوانده می شود. تفاوت عمده میان این دو سبک عبارتنـــد از: انحنای شیب سقف و مقدار تزئینـات لبه بام ها و پیش آمدگی آنهاست. در سبک جنوبی، سقف ها به اندازه ای انحنـا پیدا کرده اند که گوشه های آنها، مثل شاخ گاو به طرف بالا متمایل می شود. سبک شمالی را غالباً سبک قصـــری می نامند، زیرا که بهتــرین نمونه های این نوع معماری را در عمارات با شکوه شهر ممنوع و آرامگاه های خاقان های سلسله های منگ و منچو می تــوان دید. در سبک قصــری، انحنای بام نرم است و به شیب و سقف چادر شبیه شده است، تزئینات نیز کمتر و محدود
تر است. مجسمه فقط در گوشه های بام ها دیده می شود. ساختمان های انـــدکی از روزگاران گذشته بر جای مانده اند یا سبک معماری چین در سده های گذشته دستخـــوش تحولات چشمگیر نشده است، ساختمان در چین امروز دقیقــــا به نمونه اولیه خویش در هزار سال پیش شباهت دارد.