Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آهار از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران می باشد که در ۲۳ کیلومتری شمال غرب گلندوک واقع است. این روستا در محل تلاقی دو تنگه ای که یکی به سمت شمال غرب به ده تنگه و گردنه زرگاه و دیگری به سمت جنوب غرب که به منطقه و مزارع و آبشار شکرآب سرچشمه رودخانه آهار (بنجوئک) و قله توچال و مرز شهرستانک منتهی می شود، قرار دارد. روستای آهار از روستاهای آباد و پر رونق منطقه بوده و به علت داشتن مزارع و باغات وسیع، بیشتر ساکنین این روستا به کار باغداری مشغول می باشند. در این روستا بیشتر میوه های گیلاس و آلبالو و گلابی و سیب پرورش داده می شود. طبیعت این منطقه در دو فصل بهار (اردیبهشت ماه) و پاییز (آبان ماه) بسیار زیبا و دیدنی می باشد. نشانه های باستانی در روستای آهار و پیرامون آن، گواه دیرینگی تاریخی این روستا است. آتشکده نزدیک آهار (قلعه دختر)، در روزگار ساسانیان و چند سده پس از آن نیز روشن بوده است همچنین از قلعه دختر دریاچه نمک قم و گردنه قوچک کاملاً دیده می شود. آب و هوا. طبیعت روستای آهار بسیار چشم نواز است و رودخانه های خروشان در اطراف این روستا سبب خنکی هوای این منطقه در فصل های گرم
سال می شوند. این رودخانه ها سراسر دامنه ها و دره های اطراف روستای آهار را سیراب می کنند و باعث سرسبزی این نواحی می شوند. نامگذاری. نام اصلی و باستانی روستا «اوهار» بوده است که این نام هنوز هم با ترکیب «گل اوهر» به محلی که مدخل روستا و در انتهای جاده فشم و ایگل می باشد گفته می شود. «او» به معنای آب و «هر» به معنای آسیاب می باشد. اوهر به معنای آبادی می باشد که آب فراوان برای احداث آسیاب دارد. نامی که خود آهاری ها به روستایشان می دهند «اوهار» است. گاه نیز «گل اوهر» نامیده می شود. اوهر به معنی آبِ روان است. هرچند آنهایی که باریک بینانه تر به این نام نگریسته اند، آهار را بازمانده واژه «آهور» دانسته اند. «هور» به معنی خورشید است. پس آهار یعنی: «سرزمین خورشید». این معنی درست تر به گمان می رسد. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰۲ نفر در ۲۳۲ خانوار بوده است. مردم آهار به گویش تجریشی که گونه ای از گویش های فارسی-مازندرانی است صحبت می کنند.
امین آباد (به تاتی: "ابنوا") یا امین آباد ِ رودک از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۳۹۰ نفر در ۱۰۳ خانوار بوده است. که قطعا تا کنون تغییر یافته است.
ایگُل(egol) از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است.که ابشار معروف ان به نام ابشار هفت حوض ایگل که یکی از منابع گردشگر پزیر این روستا است. مردم این روستا به زبان تاتی سخن می گویند جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۲۱ نفر در ۱۳۱ خانوار بوده است.
پس قلعه از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. این روستا با نام قدیمی دربند علیا، بیش از ۲۰۰ هکتار مساحت و بین ۱۸۰۰ تا ۲۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. پس قلعه در ارتفاعات تجریش و شمال محله دربند واقع شده است. این روستا که نزدیکترین روستای سنتی به شهر تهران است، ۴۹۵ نفر جمعیت دارد. رودخانه دربند از میان روستای پس قلعه می گذرد و ابتدای مسیر اصلی صعود قله توچال را تشکیل می دهد. این روستا به دلیل داشتن آب و هوای خنک و واقع شدن بر سر راه مسیرهای کوهنوردی و سنگنوردی از دیرباز محل گردش و ورزش اهالی تهران بوده است؛ به همین دلیل تعداد زیادی چایخانه و رستوران دارد. از دیگر امکانات گردشگری آن تله سیژ دربند است. آستان مقدس امامزاده ابراهیم و قبور زرتشتیان (در انتهای روستا سر راه منطقه بندیخچال) از اماکن کهن پس قلعه هستند. قرارداد 1919. گفتگوهای مربوط به بستن قرارداد 1919، در سرتاسر تابستان ۱۲۹۸ خورشیدی (برابر ماه های ژوئن، ژوئیه و اوت ۱۹۱۹)، بر اساس مواد تنظیم شده از لندن، با وزیرمختار بریتانیا و مشاوران سیاسی وی در ییلاق پس قلعه تهران، انجام گرفت.
حاجی آباد از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. این روستا در ابتدا توسط حاج علی اکبر حسن لاریجانی تأسیس شد و سپس اقوامی دیگر از سایر مناطق به آنجا مهاجرت کردند جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۴۶ نفر در ۴۵ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است.
حدادیه از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۵ نفر در ۶ خانوار بوده است. که قطعاً تاکنون تغییر یافته است.
روته از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۵۰۸ نفر در ۱۵۳ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. اهالی روته به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده گویش های منطقهٔ قصران به انضمام واژه نامهٔ قصرانی ، زبان آبادی زایگان را تاتی و مخلوطی از طالقانی و مازندرانی قید است.حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است : منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می شود، چنانکه در لهجه ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه ی مازندرانی غلبه دارد .
رودک یا رودبارَک از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است.همچنین این روستا بعد از زردبند ، دومین روستای رودبارقصران از سمت جاده لشگرک است. این روستا از دیدگاه تاریخی، به مانند بیشتر روستاهای رودبارقصران، جزئی از بلوک لواسانات به شمار می آمده است، همچنان که امروزه نیز بیشتر مردم آن را جزئی از لواسان می دانند. مردم روستای رودک به تاتی که زبان غالب در منطقه رودبار قصران است سخن می گویند. موقعیت. در دامنه جنوبی کوه ورجین و به سمت روستای رودک دره ای وجود دارد که در نقشه های جغرافیایی از آن به نام "علی دره" یاد شده است اما مردم محل آن را "عالی دره" می نامند و معتقدند که این نام را ناصرالدین شاه بر آن نهاده است. به گفته آنان ناصرالدین شاه که برای شکار به کوه ورجین می آمده ، آب همه چشمه ها و دره ها را مورد بررسی قرار داده و آب این دره را عالی ترین آب منطقه تشخیص داده بود و از این رو این دره را ، عالی دره نامید. روستای رودک در شیب تند دامنه شمالی کوه هلیسون با ارتفاع ۲۶۰۲ متر که از قله های جبهه شرقی قله توچال است ، قرار دارد. در جبهه شرقی این روستا دره عمیقی با شیب تند از ج
نوب غربی به سمت شمال شرقی امتداد دارد که اهالی آن را به نام زیارت دره میشناسند. انتهای زیارت دره به قله چال سیاه بند ، ختم میشود. آن طرف این قله مینی سیتی قرار دارد و سمت چپ آن به سوهانک و سمت راست آن به دارآباد منتهی می شود. آب و هوا. آب و هوای این روستا در تابستان خنک و دلپذیر و در زمستان سرد و برفی می باشد. به دلیل اینکه راه بقیه روستاها و شهرهای رودبارقصران از رودک می گذرد در روزهای تعطیل اغلب، جاده ترافیک است و به همین علت محل مناسبی جهت رستوران داری و فروشندگی است. به همین خاطر بیشتر رستوران های رودبار قصران در این روستا قرار دارد. روستای رودک به دلیل دارا بودن ظرفیت گردشگری، بالغ بر ۵۰ واحد صنفی رستوران دارد. در مرداد ماه سال ۹۷ سیل زیان باری رخ داد و سبب تخریب و وارد آمدن خسارات به رستوران های حاشیه رودخانه شد . این سیل ۴ مصدوم و ۱ کشته برجای گذاشت. جمعیت. جمعیت این روستا براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۶۷ نفر در ۲۱۴ خانوار بوده است. در سال ۱۳۹۳ جمعیت این روستا ۱۰۰۰ نفر بود. در برخی فصل های سال، جمعیت به بیش از ۱۷۰۰ نفر می رسد. این روستا متشکل از ۵ طایفه میرمحمّدعلی رودکی،میررضائی رودکی،میرآقاسی رودکی،ا
سماعیل ولی رودکی و ایوبی رودکی می باشد.
دره جوزار یا درهٔ جوزار از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۰ نفر در ۳ خانوار بوده است؛ که قطعاً تا کنون تغییر یافته است.
گرمابدر از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۲۸۹ نفر در ۹۰ خانوار بوده است؛ که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. اهالی گرمابدر به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان های کاسپین را داردحسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه ای توچال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه ی مازندرانی
به همان نسبت افزوده می شود، چنانکه در لهجه ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه ی مازندرانی غلبه دارد
لالان یا لالون از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. به علت وجود گل های لاله، به این روستا لالگون، یا لالون گفته می شود، و دارای چشمه آب گازدار طبیعی است که بومی ها به آن چشمه تلخاب می گویند. این روستا زادگاه خواننده مرحوم مشهور زن مرضیه است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۶۶۵ نفر در ۱۸۳ خانوار بوده است و در سال ۹۵ حدود ۱۱۳۵ نفر بوده است. اهالی لالان به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. زبان. مردم روستای لالان به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می شود.حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاه
ای کوهپایه ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می شود، چنانکه در لهجه ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه ی مازندرانی غلبه دارد .
کلوگان یا کلیگان از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۲۰۷ نفر بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. زبان گفتاری. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان های کاسپین را دارد حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشهٔ زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی به همان نسبت افزوده می شود، چنان که در لهجهٔ میگون و
شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجهٔ مازندرانی غلبه دارد. جاذبه گردشگری. ١- آبشار کلوگان ٢- چشمه پدر ٣- طبیعت زیبا جستارهای وابسته. شمیرانات رودبار قصران اوشان، فشم، میگون پانویس. نام اصلی روستای کلوگان از گلوگاه گرفته شده که گویا گلوگاهی جهت دسترسی از تهران به شمال ایران بوده است .
سفیدستان از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب می شود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۳۹ نفر در ۴۰ خانوار بوده است.
شرکت فناوری آپنت (OPNET)، شرکتی نرم افزاری است که ارزیابی کارایی شبکه ها و کاربردهای کامپیوتری را فراهم می کند. این شرکت در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و در سال ۲۰۰۰ شناخته تر شد. مقر آن در بتسدا، مریلند است و دفاتری در کری، کارولینای شمالی؛ ناشوا، نیو همپشیر؛ دالاس، تگزاس؛ و در سانتا کلارا، کالیفرنیا دارد. این شرکت دفاتری بین المللی در اسلو، انگلستان؛ پاریس، فرانسه؛ خنت، بلژیک؛ فرانکفورت، آلمان؛ و سنگاپور، با کارمندان و مشاورانی در مناطقی از آسیا و آمریکای لاتین دارد. تاریخچه شرکت. آپنت پروژه کارشناسی ارشد آلن کوهن (از مؤسسان و رئیس کنونی) در زمینه شبکه در دانشگاه ام آی تی بود. آپنت ابزارهایی برای بهینه سازی در مهندسی شبکه به وجود آورد. آلن به همراه برادرش مارک (از مؤسسان و مدیرعامل فعلی) و همکلاسیش استیون بارانیوک، تصمیم به تجاری سازی آن نرم افزار گرفتند. اولین محصول شرکت آپنت مدلر، یک ابزار نرم افزاری برای مدل کردن و شبیه سازی شبکه بود. از زمانی که در اوت سال ۲۰۰۰ عمومیت یافت، آپنت دستاوردهای زیر را به نمایش گذاشته است. رقبا. Riverbed Cascade, NetScout, Fluke, NetQoS, Solarwinds
شمشک بالا،یکی از محله های شهر شمشک_دربندسر می باشد،از بخششمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب میشود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۶۷۲ نفر در ۱۹۲ خانوار بوده است؛ زبان. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می شود، چنانکه در لهجه ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه ی مازندرانیغلبه دارد. جستارهای وابسته. شمشک دربندسر
شمشک پایین از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب میشود. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۶۰ نفر در ۱۳۰ خانوار بوده است. زبان. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق لاوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می شود، چنانکه در لهجه ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه ی مازندرانیغلبه دارد . جستارهای وابسته. شمشک دربندسر
جیرود یا جیررود از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب می شود. مردم روستای جیرود به زبان مازندرانی سخن می گویند. جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۸۱ نفر در ۲۸ خانوار بوده است، که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. نکته مهم این است که این روستا بیش از دیگر روستاهای منطقه وضعیتی ییلاقی دارد و اکثر خانوارهای آن در روزهای غیرتعطیل سال ساکن تهران هستند. زبان. مردم جیرود به گویش قصرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. حد و مرز. مرز روستای جیرود با روستای پیش از خود (میگون) دره زیبای هملوتنگه است که زمین های آن از برای برخی اهالی میگون است. در این دره دو غار بزرگ و کوچک قرار دارند. مرز روستای جیرود با روستای بعد از خود (دورود) هم دره ای در میان مسیر است که سال ها در آن گاوداری ای قدیمی به چشم می خورد که متروک بود. این مکان امروزه تبدیل به رستورانی مدرن شده است. جستارهای وابسته. شمشک
درود یا دررود یا درروس از روستاهای سابق دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران بود که در آبان ماه سال ۱۳۹۱ با تأسیس شهر شمشک دربندسر به همراه چند روستای دیگر در آن ادغام شد و اکنون محله این شهر محسوب می شود. زبان. گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده گویش های منطقهٔ قصران به انضمام واژه نامهٔ قصرانی آورده است : البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می شود. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ت
رکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می شود، چنانکه در لهجه ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجه ی مازندرانی غلبه دارد . جمعیت. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۸۸ نفر در ۵۶ خانوار بوده است. که قطعاً تا کنون تغییر یافته است. جستارهای وابسته. شمشک دریندسر
هنری سیجویک (متولد ۳۱ مه ۱۸۳۸ - درگذشته در ۲۸ اوت ۱۹۰۰) اقتصاددان و فیلسوف فایده گرای انگلیسی بود. او یکی از پایه گذاران و اولین رئیس جامعه تحقیقات روان، عضو انجمن متافیزیک و از پیشگامان فعالیت در جهت حق تحصیلات عالی برای زنان بود. او از طرفداران خودگرایی اخلاقی به شمار می رود. زندگینامه. هنری سیجویک در اسکیپتون در یورکشایر به دنیا آمد ، جایی که پدرش، کشیش دبلیو. سیجویک (متوفی 1841)، مدیر مدرسه گرامر محلی ، [3] مدرسه گرامر ارمیستد بود . مادر هنری، مری سیدگویک، خواهرزاده کرافتز (1807–79) بود. هنری سیجویک در راگبی (جایی که پسر عمویش، متعاقباً برادر شوهرش، ادوارد وایت بنسون ، اسقف اعظم کانتربری بعداً استاد بود)، و در کالج ترینیتی کمبریج تحصیل کرد . سیجویک در حالی که در ترینیتی بود به عضویت حواریون کمبریج درآمد . در سال 1859، او کلاسیک ارشد، سی و سومین مبارز ، مدال آور صدراعظم و محقق کریون بود. در همان سال، او به عنوان کمک هزینه تحصیلی در ترینیتی انتخاب شد و به زودی پس از آن او به عنوان مدرس کلاسیک در آنجا شد، پستی که او به مدت ده سال در آنجا بود. [3] [4] سایت Sidgwick ، محل چندین دانشکده هنر و علوم انسانی دانشگا
ه، به نام او نامگذاری شده است. در سال 1869، او سخنرانی خود را در کلاسیک با یکی در فلسفه اخلاق ، موضوعی که توجه خود را به آن معطوف کرده بود، عوض کرد. در همان سال، به این نتیجه رسید که دیگر با وجدان نمی تواند خود را عضو کلیسای انگلستان اعلام کند ، از عضویت خود استعفا داد. او مقام سخنرانی خود را حفظ کرد و در سال 1881 به عنوان عضو افتخاری انتخاب شد. در سال 1874 او کتاب روش های اخلاق را منتشر کرد (ویرایش ششم، 1901، حاوی اصلاحیه هایی که درست قبل از مرگش نوشته شده بود)، [3] با رضایت عمومی یک اثر بزرگ بود که باعث شهرت او در خارج از دانشگاه شد. جان رالز آن را «نخستین اثر واقعاً آکادمیک در نظریه اخلاقی، هم از نظر روش و هم از لحاظ روحی مدرن» نامید. [5] در سال 1875، او به عنوان استاد فلسفه اخلاق و سیاسی در ترینیتی منصوب شد و در سال 1883 به عنوان استاد فلسفه نایتبریج انتخاب شد . در سال 1885، با حذف آزمون مذهبی، کالج او یک بار دیگر او را به عضویت در بنیاد انتخاب کرد. [3] سیجویک علاوه بر سخنرانی و کارهای ادبی، در تجارت دانشگاه و در بسیاری از اشکال کار اجتماعی و بشردوستانه مشارکت فعال داشت. او عضو هیئت عمومی مطالعات از زمان
تأسیس آن در سال 1882 تا 1899 بود. او همچنین عضو شورای سنای هیئت خدمات ملکی هند و سندیکای امتحانات و سخنرانی های محلی و رئیس هیئت ویژه علوم اخلاقی بود. [3] در حالی که در کمبریج Sidgwick به برتراند راسل جوان آموزش داد . [6] بیوگرافی سیجویک در سال 2004 توسط بارت شولتز به دنبال این بود که ثابت کند که سیجویک یک همجنسگرای مادام العمر بوده است، اما مشخص نیست که آیا او تا به حال تمایلات خود را به پایان رسانده است یا خیر. به گفته این زندگی نامه نویس، سیجویک در طول زندگی خود با مسائلی مانند ریاکاری و صراحت در ارتباط با خواسته های ممنوعه خود مبارزه کرد. [2] [7] او یکی از بنیانگذاران و اولین رئیس انجمن تحقیقات روانی و یکی از اعضای انجمن متافیزیک بود . [3] او همچنین آموزش عالی زنان را ترویج کرد . او کمک کرد تا امتحانات محلی بالاتر برای زنان آغاز شود، و سخنرانی هایی که در کمبریج برای آماده سازی آن برگزار شد. به پیشنهاد او و با کمک او بود که آن کلاف یک خانه مسکونی برای دانشجویان باز کرد که به کالج نیونهام در کمبریج تبدیل شد . هنگامی که در سال 1880، تالار شمالی اضافه شد، سیجویک به مدت دو سال در آنجا زندگی کرد. همسرش پس از مر
گ کلاف در سال 1892 مدیر کالج شد و تا پایان عمر او در آنجا زندگی کردند. در تمام این دوره، سیجویک بیشترین علاقه را به رفاه کالج نشان داد. در سیاست، او یک لیبرال بود و در سال 1886 به یک اتحادیه لیبرال [3] تبدیل شد (حزبی که بعداً با حزب محافظه کار ادغام شد ). در سال 1892 سیجویک رئیس دومین کنگره بین المللی روانشناسی تجربی بود و سخنرانی افتتاحیه را ایراد کرد. [8] از دوازده اولین کنگره بین المللی، سرانجام اتحادیه بین المللی علوم روانشناسی پدید آمد. در اوایل سال 1900 به دلیل بیماری ناخوشایند مجبور به استعفا از مقام استادی شد و چند ماه بعد درگذشت. [3] Sidgwick، که یک آگنوستیک درگذشت ، [9] در Terling All Saints Churchyard، ترلینگ ، اسکس ، همراه با همسرش به خاک سپرده شد . اخلاق. سیجویک موضع خود را در اخلاق به عنوان فایده گرایی «بر مبنای شهودی » خلاصه می کند. [10] این نشان دهنده رقابتی است که در آن زمان در میان فیلسوفان بریتانیایی بین فلسفه های فایده گرایی و شهودگرایی اخلاقی احساس می شد، که برای مثال با انتقاد جان استوارت میل از شهودگرایی اخلاقی در فصل اول کتاب او، فایده گرایی نشان داده شده است. . سیجویک به دلیل نارضایتی
از ناهماهنگی در فایده گرایی جرمی بنتام و جان استوارت میل، بین آنچه او «لذت گرایی روان شناختی» و «لذت گرایی اخلاقی» می نامد، این موضع را توسعه داد. لذت گرایی روانشناختی بیان می کند که هر کس همیشه کاری را انجام می دهد که به نفع خود است، در حالی که لذت گرایی اخلاقی بیان می کند که همه باید آنچه را که به نفع عمومی است انجام دهند. سیجویک بر این باور بود که نه بنتام و نه میل پاسخ کافی در مورد اینکه چگونه این نسخه که کسی باید منافع خود را فدای منافع عمومی کند می تواند قدرت داشته باشد، با توجه به اینکه آنها این نسخه را با این ادعا ترکیب کردند که در واقع هر کس در واقع همیشه به دنبال فرد خود است، پاسخ کافی ندارند. علاقه. به گفته سیجویک ، شهودهای اخلاقی، مانند آنچه فیلسوفانی مانند ویلیام ویول برای آن استدلال می کنند ، می تواند نیروی گمشده برای چنین ادعاهای هنجاری را فراهم کند. از نظر سیجویک ، اخلاق در مورد این است که کدام اعمال از نظر عینی درست هستند. [11] شناخت ما از درست و نادرست از اخلاق عقل سلیم ناشی می شود که فاقد یک اصل منسجم در هسته خود است. [12] وظیفه فلسفه به طور عام و اخلاق به طور خاص نه آنقدر ایجاد دانش جدید
که نظام مند کردن دانش موجود. [13] سیجویک می کوشد با تدوین روش های اخلاقی به این هدف دست یابد ، که او آن را به عنوان رویه های عقلانی «برای تعیین رفتار درست در هر مورد خاص» تعریف می کند. [14] [15] او سه روش را شناسایی می کند: شهودگرایی ، که شامل اصول اخلاقی معتبر مستقل مختلفی برای تعیین آنچه باید انجام شود، و دو شکل لذت گرایی ، که در آن درستی تنها به لذت و درد ناشی از عمل بستگی دارد. لذت گرایی به لذت گرایی خودگرا تقسیم می شود که فقط رفاه خود عامل را در نظر می گیرد و لذت گرایی یا فایده گرایی جهانی که به رفاه همه مربوط می شود. [13] [14] همان طور که سیجویک می بیند، یکی از موضوعات اصلی اخلاق این است که آیا این سه روش می توانند با یکدیگر هماهنگ شوند یا خیر. ، سیجویک استدلال می کند که این برای شهودگرایی و فایده گرایی امکان پذیر است . اما موفقیت کامل این پروژه غیرممکن است، زیرا خودگرایی، که او آن را به همان اندازه عقلانی می داند، نمی تواند با فایده گرایی سازگار شود، مگر اینکه مفروضات دینی مطرح شود. [14] چنین مفروضاتی، برای مثال، وجود خدای شخصی که عامل را در زندگی پس از مرگ پاداش و مجازات می کند، می تواند خودگرایی و فا
یده گرایی را آشتی دهد. [13] اما بدون آنها، ما باید «دوگانگی عقل عملی» را بپذیریم که «تضاد اساسی» را در آگاهی اخلاقی ما تشکیل می دهد. [11] فرااخلاق. فرااخلاق سیجویک شامل دفاع صریح از شکل غیر طبیعی رئالیسم اخلاقی است . او متعهد به شناخت گرایی اخلاقی است : اینکه زبان اخلاقی به شدت مناسب حقیقت است و ویژگی های اخلاقی به هیچ ویژگی طبیعی قابل تقلیل نیست. این واقع گرایی غیر طبیعت گرایانه با معرفت شناسی شهودی اخلاقی ترکیب می شود تا امکان شناخت حقایق اخلاقی را توجیه کند. [16] اخلاق باطنی. سیجویک با اخلاق باطنی ارتباط نزدیک و بحث برانگیزی دارد : این موضع که یک نظام اخلاقی (مانند فایده گرایی) ممکن است قابل قبول باشد، اما پذیرفتنی نیست که آن نظام اخلاقی به طور گسترده آموزش داده یا پذیرفته شود. [17] برنارد ویلیامز از فایده گرایی باطنی سیجویک ی به عنوان « فایده گرایی خانه دولتی » یاد می کند و ادعا می کند که منعکس کننده فضای نخبگان استعماری بریتانیایی اندیشه سیجویک است. [18] میراث فلسفی. به گفته جان رالز ، اهمیت سیجویک برای اخلاق مدرن به دو سهم بستگی دارد: ارائه پیچیده ترین دفاع موجود از فایده گرایی در شکل کلاسیک آن، و ارائه