Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلبوعفری (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.روستای البوعفری ازبزرگان آلبوعفری میتوان اززایر مشلوش ابو حجی ناجی و یبار بن محسن بن حسن را نام برد خوزستان هر ساله پذیرای میلیون ها زائر می شود که می خواهند یاد شهدا و ایثارگران را گرامی بدارند. اما در خوزستان، مناطقی هست که نامشان کمتر مطرح شده و کمی مهجور مانده اند. لذا تا پایان اسفندماه که اوج اعزام کاروان های راهیان نور است، ان شاء الله هر روز یک منطقه کمتر شناخته شده را برایتان معرفی خواهیم کرد. گروه جهاد و مقاومت مشرق - کربلای خوزستان در طول جنگ تحمیلی بیشترین نقش را ایفا کرد و بیشترین ضربات را تحمل کرد. حالا این استان هر ساله پذیرای میلیون ها زائر می شود که می خواهند یاد شهدا و ایثارگران را گرامی بدارند. اما در خوزستان، مناطقی هست که نامشان کمتر مطرح شده و کمی مهجور مانده اند. لذا تا پایان اسفندماه که اوج اعزام کاروان های راهیان نور است، ان شاء الله هر روز یک منطقه کمتر شناخته شده را برایتان معرفی خواهیم کرد. جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعی
ت آن ۷۵۸ نفر (۱۱۰خانوار) بوده است.
رابطه صمیمانه به رابطهٔ بین فردی گفته می شود که متضمن صمیمیت هیجانی یا فیزیکی باشد. پنج مؤلفه شناخت، توجه، وابستگی دوطرفه، تقابل و تعهد در ایجاد رابطهٔ صمیمانه مؤثرند. در این بین دو طرفه بودن و تعهد از دیگر مولفه ها مهم تر هستند. رعایت این پنج مولفه پایه و اساس ایجاد یک رابطه است. صمیمیت. صمیمیت، احساس قرار گرفتن در ارتباط شخصی و نزدیک با شخصی دیگر است. صمیمیت عاطفی از طریق خودافشایی و ارتباط پاسخگو بین افراد ایجاد می شود و برای رشد روانی سالم و سلامت روان بسیار مهم است. صمیمیت عاطفی باعث ایجاد احساس اعتماد متقابل، اعتبار، آسیب پذیری و نزدیکی بین افراد می شود. صمیمیت فیزیکی - از جمله گرفتن دست، در آغوش گرفتن، بوسیدن و رابطه جنسی - باعث تقویت ارتباط بین افراد می شود و اغلب جزء کلیدی روابط صمیمانه عاشقانه است. لمس فیزیکی با رضایت از رابطه و احساس عشق در ارتباط است. در حالی که بسیاری از روابط صمیمی شامل یک جزء فیزیکی یا جنسی هستند، بالقوه جنسی بودن شرط لازم برای صمیمی بودن رابطه نیست. برای مثال، یک رابطه دگرافلاطونی یک رابطه صمیمی غیر عاشقانه است که متضمن تعهد و نزدیکی فراتر از رابطه دوستی است. در میان محققان، ت
عریف رابطه صمیمی متنوع و در حال تحول است. برخی این واژه را برای روابط عاشقانه محفوظ می دارند، در حالی که برخی دیگر از محققان عبارتند از روابط دوستانه و خانوادگی. به طور کلی، یک رابطه صمیمی یک رابطه بین فردی است که در آن تجربیات صمیمی فیزیکی یا عاطفی به طور مکرر در طول زمان اتفاق می افتد. دوره روابط صمیمانه. تشکیل. جاذبه. جاذبه بین فردی پایه و اساس اولین تأثیرات بین شرکای صمیمی بالقوه است. دانشمندان علوم رابطه نشان می دهند که جرقه عاشقانه یا «شیمی» که بین افراد رخ می دهد ترکیبی از جاذبه فیزیکی، ویژگی های شخصی و ایجاد تعاملات مثبت بین افراد است. محققان جذابیت فیزیکی را بزرگ ترین پیش بینی کننده جاذبه اولیه می دانند. از منظر تکاملی، این ممکن است به این دلیل باشد که مردم به دنبال شریکی (یا همسر بالقوه) هستند که شاخص های سلامت جسمانی خوب را نشان می دهد. با این حال، شواهدی نیز وجود دارد که نشان می دهد زوج هایی که در روابط صمیمانه متعهد هستند، تمایل دارند از نظر جذابیت فیزیکی با یکدیگر همخوانی داشته باشند، و هم توسط اعضای زوج و هم توسط ناظران بیرونی به عنوان جذابیت فیزیکی مشابه ارزیابی می شوند. بنابراین درک یک فرد از
جذابیت خود ممکن است بر کسی که به عنوان یک شریک واقع بینانه نگاه می کند تأثیر بگذارد. فراتر از ظاهر فیزیکی، افراد ویژگی های مطلوبی را که در شریک زندگی خود به دنبال آن هستند، مانند اعتماد، صمیمیت و وفاداری گزارش می کنند. با این حال، این ایده آل های عاشقانه لزوماً پیش بینی کننده خوبی برای جذابیت واقعی یا موفقیت رابطه نیستند. تحقیقات شواهد کمی برای موفقیت تطبیق شرکای بالقوه بر اساس ویژگی های شخصیتی پیدا کرده است، که نشان می دهد شیمی عاشقانه بیش از سازگاری ویژگی ها را شامل می شود. در عوض، به نظر می رسد تعاملات مثبت مکرر بین افراد و متقابل بودن علاقه عاشقانه، مؤلفه های کلیدی در جذب و شکل گیری رابطه باشد. دوست داشتن متقابل زمانی بیشترین معنا را دارد که توسط شخصی نشان داده شود که در مورد اینکه به چه کسی علاقه نشان می دهد، گزینش می کند. استراتژی های شروع. هنگامی که شرکای صمیمی احتمالی یکدیگر را می شناسند، از استراتژی های مختلفی برای افزایش صمیمیت و کسب اطلاعات در مورد اینکه آیا طرف مقابل شریک مطلوبی است یا خیر، استفاده می کنند. خودافشایی، فرایند افشای اطلاعات در مورد خود، یک جنبه حیاتی در ایجاد صمیمیت بین افراد است.
احساس صمیمیت زمانی افزایش می یابد که طرف مکالمه به عنوان پاسخگو و متقابلاً خودافشایی در نظر گرفته شود، و مردم تمایل دارند دیگرانی را که اطلاعات عاطفی را برای آنها فاش می کنند دوست داشته باشند. راهبردهای دیگری که در مرحله شکل گیری رابطه مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از شوخ طبعی، شروع لمس فیزیکی، و علامت دادن در دسترس بودن و علاقه از طریق تماس چشمی، زبان بدن عشوه گرانه، یا تعاملات بازیگوش. مشارکت در آشنایی، معاشقه یا فرهنگ ارتباط به عنوان بخشی از دوره شکل گیری رابطه به افراد این امکان را می دهد تا قبل از سرمایه گذاری بیشتر در یک رابطه صمیمی، ارتباطات بین فردی مختلف را کشف کنند. متن نوشته. زمینه، زمان، و شرایط بیرونی بر جذابیت و اینکه آیا فرد پذیرای شروع یک رابطه صمیمانه است یا خیر، تأثیر می گذارد. افراد در طول عمر از نظر آمادگی برای یک رابطه متفاوت هستند و فشارهای خارجی دیگر از جمله انتظارات خانواده، همسالان در روابط متعهدانه و هنجارهای فرهنگی زمانی که افراد تصمیم به دنبال کردن یک رابطه صمیمانه می گیرند، تأثیر می گذارند. قرار گرفتن در نزدیکی فیزیکی یک تسهیل کننده قوی برای شکل گیری روابط است زیرا به افراد ا
جازه می دهد از طریق تعاملات مکرر یکدیگر را بشناسند. شرکای صمیمی معمولاً در کالج یا مدرسه، به عنوان همکار، به عنوان همسایه، در بارها یا از طریق جامعه مذهبی ملاقات می کنند. دوستیابی سریع، خواستگاری، و خدمات دوستیابی آنلاین فرمت های ساختارمندتری هستند که برای شروع روابط مورد استفاده قرار می گیرند. به ویژه اینترنت نحوه شروع روابط صمیمانه را به طور قابل توجهی تغییر داده است زیرا به افراد اجازه می دهد به شرکای بالقوه فراتر از نزدیکی خود دسترسی پیدا کنند. در سال ۲۰۲۳، مرکز تحقیقاتی پیو دریافت که ۵۳ درصد از افراد زیر ۳۰ سال از قرار آنلاین استفاده کرده اند و از هر ۱۰ بزرگسال در یک رابطه متعهدانه، یک نفر با شریک زندگی خود به صورت آنلاین ملاقات کرده است. با این حال، به دلیل پتانسیل آنها برای تسهیل خشونت دوستیابی، تردیدهایی در مورد اثربخشی و ایمنی برنامه های دوستیابی وجود دارد. نگهداری. هنگامی که یک رابطه صمیمی آغاز شد، رابطه تغییر می کند و در طول زمان توسعه می یابد و اعضا ممکن است در توافق نامه های تعهد و رفتارهای نگهداری شرکت کنند. در یک رابطه مستمر، زوج ها باید در کنار علاقه به حفظ رابطه، از منافع شخصی خود محافظت کنند
. این امر مستلزم سازش، فداکاری و ارتباط است. به طور کلی، احساس صمیمیت و تعهد با پیشرفت یک رابطه افزایش می یابد، در حالی که اشتیاق به دنبال هیجان مراحل اولیه رابطه افزایش می یابد. مشارکت در ارتباطات و فعالیت های مشترک مثبت مداوم برای تقویت رابطه و افزایش تعهد و علاقه بین شرکا مهم است. این رفتارهای نگهداری می تواند شامل ارائه تضمین در مورد تعهد به رابطه، درگیر شدن در فعالیت های مشترک، افشای آشکار افکار و احساسات، گذراندن وقت با دوستان مشترک و مشارکت در مسئولیت های مشترک باشد. صمیمیت فیزیکی از جمله رفتار جنسی نیز باعث افزایش احساس صمیمیت و رضایت از رابطه می شود. با این حال، میل جنسی اغلب در اوایل یک رابطه بیشتر است، و ممکن است با تکامل رابطه کاهش یابد. رویدادهای مهم زندگی مانند تولد یک کودک می تواند رابطه را به شدت تغییر دهد و سازگاری و رویکردهای جدید برای حفظ صمیمیت را ضروری کند. گذار به والدین می تواند یک دوره استرس زا باشد که به طور کلی با کاهش موقت در عملکرد رابطه سالم و کاهش صمیمیت جنسی همراه است. تعهد. همان طور که یک رابطه ایجاد می شود، شرکای صمیمی اغلب در توافق نامه های تعهد، مراسم و رفتارها شرکت می کنند
تا نشان دهند که قصد دارند در رابطه باقی بمانند. این ممکن است شامل زندگی مشترک، تقسیم مسئولیت یا دارایی و ازدواج باشد. این نشانگرهای تعهد ثبات رابطه را افزایش می دهند زیرا موانع و پیامدهای فیزیکی، مالی و نمادین را برای انحلال رابطه ایجاد می کنند. به طور کلی، افزایش رضایت از رابطه و سرمایه گذاری با افزایش تعهد همراه است. ارزیابی رابطه. افراد در روابط صمیمانه، منافع و هزینه های شخصی نسبی حضور در رابطه را ارزیابی می کنند و این به تصمیم برای ماندن یا ترک آن کمک می کند. مدل سرمایه گذاری تعهد یک چارچوب نظری است که نشان می دهد ارزیابی رضایت از رابطه، سرمایه گذاری رابطه، و کیفیت جایگزین های رابطه بر ماندن فرد در یک رابطه تأثیر می گذارد. از آنجایی که روابط پاداش دهنده و از نظر تکاملی ضروری هستند، و طرد شدن فرآیندی استرس زا است، مردم عموماً نسبت به تصمیم گیری تعصب دارند که روابط صمیمانه را حمایت و تسهیل می کنند. این سوگیری ها می تواند منجر به تحریف در ارزیابی یک رابطه شود. به عنوان مثال، افرادی که در روابط متعهدانه هستند تمایل دارند شرکای جایگزین جذاب را اخراج کنند و از آنها چشم پوشی کنند، در نتیجه تصمیم خود را برای مان
دن با شریک جذاب تر خود تأیید می کنند. انحلال. تصمیم به ترک یک رابطه اغلب شامل ارزیابی سطوح رضایت و تعهد در رابطه است. عوامل رابطه مانند افزایش تعهد و احساس عشق با احتمال کمتر جدایی مرتبط است، در حالی که احساس دوسوگرایی در مورد رابطه و درک بسیاری از جایگزین های رابطه فعلی با افزایش احتمال انحلال همراه است. پیش بینی کننده های انحلال. ویژگی ها و ویژگی های فردی خاص افراد را در معرض خطر بیشتری برای تجربه انحلال رابطه قرار می دهد. افراد دارای روان رنجورخویی بالا (تمایل به تجربه احساسات منفی) بیشتر مستعد فروپاشی رابطه هستند، و تحقیقات همچنین اثرات کوچک اجتناب از دلبستگی و اضطراب را در پیش بینی جدایی نشان می دهد. ازدواج در سنین پایین تر، درآمد کمتر، تحصیلات پایین تر و زندگی مشترک قبل از ازدواج نیز با خطر طلاق و از هم پاشیدگی رابطه همراه است. این ویژگی ها لزوماً علل ذاتی انحلال نیستند. در عوض، آنها ویژگی هایی هستند که بر منابعی که افراد می توانند برای کار روی روابط خود و همچنین بازتاب نگرش های اجتماعی و فرهنگی نسبت به نهادهای روابط و طلاق استفاده کنند، تأثیر می گذارد. استراتژی ها و پیامدها. راهبردهای متداول برای پایان
دادن به یک رابطه شامل توجیه تصمیم، عذرخواهی، اجتناب از تماس (شبح سازی)، یا پیشنهاد یک دوره «وقفه» قبل از تجدید نظر در تصمیم است. انحلال یک رابطه صمیمی یک رویداد استرس زا است که می تواند تأثیر منفی بر رفاه داشته باشد و طرد شدن می تواند باعث ایجاد احساسات شدید خجالت، غم و عصبانیت شود. پس از قطع رابطه، افراد در معرض خطر اضطراب، علائم افسردگی، مصرف مشکل ساز مواد و عزت نفس پایین قرار دارند. با این حال، دوره بعد از جدایی نیز می تواند باعث رشد شخصی شود، به خصوص اگر رابطه قبلی کامل نبود. فواید. سلامت روانی. روابط صمیمانه بر شادی و رضایت از زندگی تأثیر می گذارد. در حالی که افراد با سلامت روانی بهتر احتمال بیشتری برای وارد شدن به روابط صمیمانه دارند، خود روابط نیز حتی پس از کنترل تأثیر انتخاب تأثیر مثبتی بر سلامت روان دارند. به طور کلی، ازدواج و دیگر انواع روابط صمیمانه متعهد به طور مداوم با افزایش شادی مرتبط است. علاوه بر این، به دلیل ماهیت متقابل روابط، رضایت از زندگی یکی از طرفین حتی پس از کنترل کیفیت رابطه، بر رضایت از زندگی شخص دیگر تأثیر می گذارد و تغییر را پیش بینی می کند. حمایت اجتماعی. حمایت اجتماعی از طرف شر
یک صمیمی برای مقابله با استرس و رویدادهای مهم زندگی مفید است. داشتن رابطه نزدیک با کسی که به عنوان پاسخگو و معتبر شناخته می شود به کاهش تأثیر منفی استرس کمک می کند، و فعالیت های مشترک با شریک صمیمی به تنظیم احساسات مرتبط با تجربیات استرس زا کمک می کند. حمایت از تجربیات مثبت همچنین می تواند کیفیت رابطه را بهبود بخشد و احساسات مثبت مشترک بین افراد را افزایش دهد. هنگامی که یک فرد به طور فعال و سازنده به شریک خود که خبرهای خوب را به اشتراک می گذارد پاسخ می دهد (فرآیندی به نام «سرمایه گذاری»)، بهزیستی برای هر دو فرد افزایش می یابد. صمیمیت جنسی. در روابط صمیمی که جنسی هستند، رضایت جنسی با رضایت کلی رابطه نزدیک است. رابطه جنسی صمیمیت را تقویت می کند، شادی را افزایش می دهد، لذت را فراهم می کند و استرس را کاهش می دهد. مطالعات نشان می دهد که زوج هایی که حداقل یک بار در هفته رابطه جنسی دارند، نسبت به آنهایی که کمتر از یک بار در هفته رابطه جنسی دارند، از رفاه بیشتری برخوردار هستند. تحقیقات در مورد تمایلات جنسی انسان نشان می دهد که مواد تشکیل دهنده رابطه جنسی با کیفیت بالا شامل احساس ارتباط با شریک زندگی خود، ارتباط خوب،
آسیب پذیری و احساس حضور در لحظه است. رابطه جنسی با کیفیت بالا در روابط صمیمانه می تواند هم رابطه را تقویت کند و هم رفاه را برای هر فرد درگیر بهبود بخشد. سلامت جسمانی. روابط صمیمانه با کیفیت بالا تأثیر مثبتی بر سلامت جسمانی دارد و ارتباط بین روابط نزدیک و پیامدهای سلامتی مربوط به سیستم قلبی عروقی، ایمنی و غدد درون ریز به طور مداوم در ادبیات علمی شناسایی شده است. کیفیت رابطه بهتر با خطر کمتر مرگ و میر مرتبط است و کیفیت رابطه بر پاسخ های التهابی مانند بیان سیتوکین و سیگنال دهی درون سلولی تأثیر می گذارد. علاوه بر این، شرکای صمیمی منبع مهمی از حمایت اجتماعی برای تشویق رفتارهای سالم مانند افزایش فعالیت بدنی و ترک سیگار هستند. فعالیت جنسی و سایر اشکال صمیمیت فیزیکی نیز به سلامت جسمانی کمک می کند، درحالی که درگیری بین شرکای صمیمی تأثیر منفی بر سیستم ایمنی و غدد درون ریز دارد و می تواند فشار خون را افزایش دهد. آزمایش های آزمایشگاهی شواهدی برای ارتباط بین حمایت از طرف شرکای صمیمی و سلامت جسمانی نشان می دهند. در مطالعه ای که بهبود زخم ها و التهاب را ارزیابی می کرد، افرادی که در روابطی که درگیر درگیری و خصومت بودند، کندت
ر از افرادی که در روابط کم خصومت بودند، از زخم بهبود یافتند. حضور یا حضور تصوری یک شریک صمیمی حتی می تواند بر درد درک شده تأثیر بگذارد. در مطالعات fMRI، شرکت کنندگانی که تصویری از شریک صمیمی خود را مشاهده می کنند، در مقایسه با شرکت کنندگانی که عکس یک غریبه را مشاهده می کنند، درد کمتری را در پاسخ به یک محرک گزارش می کنند. در یک مطالعه آزمایشگاهی دیگر، زنانی که یک پیام متنی از شریک زندگی خود دریافت کردند، پاسخ قلبی عروقی کمتری به تست استرس اجتماعی تریر نشان دادند، یک الگوی استرس زا. چالش ها. تعارض. اختلافات در روابط صمیمانه یک رویداد استرس زا است، و استراتژی هایی که زوج ها برای هدایت تعارض استفاده می کنند بر کیفیت و موفقیت رابطه تأثیر می گذارد. منابع متداول تعارض بین شرکای صمیمی شامل اختلاف نظر در مورد تعادل زندگی کاری و خانوادگی، تناوب رابطه جنسی، امور مالی و وظایف خانگی است. تحقیقات روان شناس جان گاتمن سه مرحله از تعارض را در زوجین شناسایی کرده است. ابتدا زوجین نظرات و احساسات خود را در مورد موضوع ارائه می کنند. در مرحله بعد، آنها بحث می کنند و سعی می کنند طرف مقابل را به دیدگاه خود متقاعد کنند و در نهایت، اع
ضای رابطه برای رسیدن به یک مصالحه مذاکره می کنند. افراد در نحوه برخورد آنها با تعارض متفاوت هستند. گاتمن توضیح می دهد که زوج های شاد در تعاملاتشان در طول تعارض با زوج های ناراضی تفاوت دارند: زوج های ناراضی تمایل دارند بیشتر از لحن منفی استفاده کنند، رفتار قابل پیش بینی تری در طول ارتباط نشان دهند و در چرخه های رفتار منفی با شریک زندگی شان گیر کنند. سایر راهبردهای غیرمولد در تعارض عبارتند از: اجتناب و کناره گیری، حالت تدافعی و خصومت. این پاسخ ها ممکن است زمانی برجسته باشند که یک فرد از تعارض احساس خطر کند، که می تواند بازتابی از جهت گیری دلبستگی ناایمن و تجربیات روابط منفی قبلی باشد. وقتی تعارضات حل نشده باقی می مانند، رضایت از رابطه تأثیر منفی می گذارد. راهبردهای حل تعارض سازنده شامل اعتبار بخشیدن به دیدگاه و نگرانی های طرف مقابل، ابراز محبت، استفاده از شوخ طبعی و گوش دادن فعال است. با این حال، اثربخشی این استراتژی ها به موضوع و شدت تعارض و ویژگی های افراد درگیر بستگی دارد. موارد استرس زا مکرر درگیری حل نشده ممکن است باعث شود که شرکای صمیمی به دنبال مشاوره زوجین باشند، با منابع خودیاری مشورت کنند یا به فکر پا
یان دادن به رابطه باشند. ناامنی دلبستگی. جهت گیری های دلبستگی که از روابط بین فردی اولیه ایجاد می شود می تواند بر نحوه رفتار افراد در روابط صمیمانه تأثیر بگذارد و دلبستگی ناایمن می تواند منجر به مسائل خاصی در یک رابطه شود. افراد در اضطراب دلبستگی (میزان نگرانی در مورد رها شدن) و اجتناب (درجه اجتناب از نزدیکی عاطفی) متفاوت هستند. تحقیقات نشان می دهد که جهت گیری های دلبستگی ناایمن که پرهیز یا اضطراب بالایی دارند، با تجربه بیشتر احساسات منفی در روابط صمیمانه مرتبط هستند. افرادی که دارای اضطراب دلبستگی بالایی هستند، به ویژه مستعد حسادت هستند و در مورد اینکه آیا شریک زندگی آنها آنها را ترک خواهد کرد یا خیر، پریشانی شدیدی را تجربه می کنند. افراد بسیار مضطرب نیز تعارض بیشتری را در روابط خود درک می کنند و به طور نامتناسبی تحت تأثیر منفی آن تعارض ها قرار می گیرند. در مقابل، افراد دلبسته اجتنابی ممکن است ترس از صمیمیت را تجربه کنند یا مزایای بالقوه یک رابطه نزدیک را نادیده بگیرند و بنابراین در ایجاد ارتباط صمیمانه با شریک زندگی مشکل داشته باشند. فشار. استرسی که هم در داخل و هم در خارج از یک رابطه صمیمی رخ می دهد - از ج
مله مسائل مالی، تعهدات خانوادگی و استرس در محل کار - می تواند بر کیفیت رابطه تأثیر منفی بگذارد. استرس منابع روانشناختی را که برای ایجاد و حفظ یک رابطه سالم حیاتی هستند، از بین می برد. به جای صرف انرژی برای سرمایه گذاری در رابطه از طریق فعالیت های مشترک، رابطه جنسی و صمیمیت فیزیکی و ارتباطات سالم، زوج های تحت استرس مجبورند از منابع روان شناختی خود برای مدیریت سایر مسائل مبرم استفاده کنند. وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین یک زمینه استرس زا به خصوص برجسته است که توانایی فرد را برای سرمایه گذاری در حفظ یک رابطه صمیمانه سالم محدود می کند. زوج هایی که وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین تری دارند، در معرض خطر افزایش نرخ انحلال و رضایت کمتر از رابطه هستند. خیانت. خیانت و رابطه جنسی خارج از یک رابطه تک همسری، رفتارهایی هستند که معمولاً مورد تأیید نیستند، منبع مکرر درگیری، و علت انحلال رابطه هستند. رضایت کم از رابطه ممکن است باعث شود افراد تمایل به ارتباط فیزیکی یا عاطفی خارج از رابطه اولیه خود داشته باشند. با این حال، افرادی که فرصت های جنسی بیشتری دارند، علاقه بیشتری به رابطه جنسی دارند و نگرش های سهل آمیزتری نسبت به رابطه جنسی
دارند، احتمال خیانت را نیز دارند. در ایالات متحده، تحقیقات نشان داده است که بین ۱۵ تا ۲۵ درصد از بزرگسالان خیانت به شریک زندگی خود را گزارش می دهند. هنگامی که یکی از اعضای یک رابطه قراردادهای انحصار جنسی یا عاطفی را نقض می کند، پایه اعتماد در رابطه اولیه تأثیر منفی می گذارد و افراد ممکن است افسردگی، عزت نفس پایین و اختلالات عاطفی را پس از یک رابطه تجربه کنند. خیانت در نهایت با افزایش احتمال انحلال رابطه یا طلاق مرتبط است. خشونت شریک صمیمی. خشونت در یک رابطه صمیمی می تواند به شکل سوء استفاده فیزیکی، روانی، مالی یا جنسی باشد. سازمان بهداشت جهانی تخمین می زند که ۳۰ درصد از زنان خشونت فیزیکی یا جنسی توسط شریک جنسی خود را تجربه کرده اند. وابستگی عاطفی قوی، سرمایه گذاری و وابستگی متقابل که مشخصه روابط نزدیک است، می تواند ترک یک رابطه توهین آمیز را دشوار کند. تحقیقات انواع مختلفی از عوامل خطر و انواع مرتکبین خشونت شریک جنسی را شناسایی کرده است. افرادی که در معرض خشونت قرار می گیرند یا در دوران کودکی مورد آزار قرار می گیرند، به احتمال زیاد در بزرگسالی به عنوان بخشی از چرخه خشونت بین نسلی، مرتکب یا قربانی خشونت شریک ص
میمی می شوند. همچنین مرتکبین به احتمال زیاد پرخاشگر، تکانشی، مستعد عصبانیت هستند و ممکن است ویژگی های شخصیتی بیمارگونه مانند ویژگی های ضد اجتماعی و مرزی را نشان دهند. متن های فرهنگی مردسالارانه که مردان را پرخاشگر و مسلط نشان می دهند ممکن است یک عامل خطر اضافی برای مردانی باشد که درگیر خشونت علیه شریک صمیمی خود می شوند، اگرچه خشونت توسط مجرمان زن نیز پدیده ای کاملاً مستند است و تحقیقات زمینه ای و زمینه های دیگر را پیدا می کند. ویژگی های جمعیت شناختی به عنوان عوامل خطر برجسته تر است. عوامل زمینه ای مانند سطوح بالای استرس نیز می توانند در خطر خشونت نقش داشته باشند. در درون رابطه، سطوح بالایی از تعارض و اختلاف نظر با خشونت شریک صمیمی همراه است، به ویژه برای افرادی که به درگیری با خصومت واکنش نشان می دهند. تنوع اجتماعی و فرهنگی. فرهنگ. زمینه فرهنگی در بسیاری از حوزه های روابط صمیمانه از جمله هنجارهای ارتباطی، ابراز محبت، تعهد و شیوه های ازدواج و نقش های جنسیتی تأثیر دارد. به عنوان مثال، تحقیقات بین فرهنگی نشان می دهد که افراد در چین ارتباط غیرمستقیم و ضمنی با شریک عاشقانه خود را ترجیح می دهند، در حالی که اروپایی
های آمریکایی گزارش می دهند که ارتباط مستقیم را ترجیح می دهند. استفاده از یک سبک ارتباطی مناسب فرهنگی بر رضایت پیش بینی شده رابطه تأثیر می گذارد. فرهنگ همچنین می تواند انتظارات درون یک رابطه و اهمیت نسبی ارزش های مختلف رابطه محور مانند نزدیکی عاطفی، برابری، موقعیت و استقلال را تحت تأثیر قرار دهد. در حالی که عشق به عنوان یک احساس جهانی انسانی شناخته شده است، روش های ابراز عشق و اهمیت آن در روابط صمیمانه بر اساس فرهنگی که یک رابطه در آن اتفاق می افتد، متفاوت است. فرهنگ به ویژه در ساختار باورها در مورد نهادهایی که روابط صمیمی مانند ازدواج را به رسمیت می شناسند برجسته است. این ایده که عشق برای ازدواج ضروری است در ایالات متحده یک اعتقاد قوی است، در حالی که در هند، بین ازدواج های سنتی سنتی و " ازدواج های عاشقانه " (که ازدواج های انتخابی شخصی نیز نامیده می شود) تمایز قائل می شوند. صمیمیت LGBTQ+. روابط صمیمی همجنس. پیشرفت در شناخت روابط حقوقی برای زوج های همجنس به عادی سازی و مشروعیت بخشیدن به صمیمیت همجنس کمک کرده است. به طور کلی، روابط صمیمانه همجنس ها و هم جنس های متفاوت تفاوت قابل توجهی با هم ندارند و زوج ها سطوح
مشابهی از رضایت و ثبات رابطه را گزارش می کنند. با این حال، تحقیقات از چند تفاوت مشترک بین صمیمیت همجنس گرایان و جنسیت های متفاوت حمایت می کند. در دوره شکل گیری رابطه، مرزهای بین دوستی و صمیمیت عاشقانه ممکن است در میان اقلیت های جنسی ظریف تر و پیچیده تر باشد. به عنوان مثال، بسیاری از زنان لزبین گزارش می دهند که روابط عاشقانه آنها از یک دوستی موجود ایجاد شده است. برخی از شیوه های نگهداری رابطه نیز متفاوت است. در حالی که روابط دگرجنس گرا ممکن است برای تقسیم کار و قدرت تصمیم گیری بر نقش های جنسیتی سنتی متکی باشد، زوج های همجنس بیشتر احتمال دارد کارهای خانه را به طور مساوی تقسیم کنند. زوج های همجنس گرا در مقایسه با زوج های دگرجنس گرا، تعداد کمتری از رابطه جنسی را گزارش می کنند و مردان همجنس گرا به احتمال بیشتری درگیر غیرتک همسری هستند. روابط همجنس گرایان با چالش های منحصربه فردی در رابطه با انگ، تبعیض و حمایت اجتماعی مواجه است. از آنجایی که زوج ها با این موانع کنار می آیند، کیفیت رابطه می تواند تأثیر منفی بگذارد. محیط های سیاستی غیرحمایت کننده مانند ممنوعیت ازدواج همجنس گرایان تأثیر منفی بر رفاه دارند، در حالی که
بیرون بودن به عنوان یک زوج و زندگی در مکانی با به رسمیت شناختن قانونی روابط همجنس گرایان تأثیر مثبتی بر رفاه فرد و زوج دارد. بودن. غیرجنسی. برخی از افراد غیرجنسی درگیر روابط صمیمی هستند که صرفاً از نظر عاطفی صمیمی است، اما سایر روابط غیرجنسی شامل رابطه جنسی به عنوان بخشی از مذاکرات با شرکای غیرجنسی است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ بر روی افراد اقلیت جنسی در ایالات متحده نشان داد که در حالی که افراد غیرجنسی احتمال کمتری داشتند که اخیراً رابطه جنسی داشته باشند، اما از نظر میزان رابطه صمیمی با شرکت کنندگان غیرجنسی تفاوتی ندارند. افراد غیرجنسی با انگ و آسیب شناسی گرایش جنسی خود مواجه می شوند، و مشکل پیش بینی فرضیات مربوط به تمایلات جنسی را در صحنه قرار می دهند. اصطلاحات مختلفی از جمله " رابطه دگرافلاطونی " و "squish" (یک دلتنگی غیرجنسی) توسط جامعه غیرجنسی برای توصیف روابط صمیمی و تمایلات غیرجنسی استفاده شده است. عدم تک همسری. غیرتک همسری، از جمله چند همسری، روابط باز، و نوسانی، عمل درگیر شدن در روابط صمیمی است که کاملاً تک همسری نیستند، یا به طور توافقی درگیر شدن در چندین روابط صمیمی فیزیکی یا عاطفی. میزان صمیمیت عاطفی
و فیزیکی بین شرکای مختلف می تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، روابط نوسانی عمدتاً جنسی هستند، در حالی که افراد در روابط چندعشقی ممکن است در صمیمیت عاطفی و فیزیکی با چندین شریک زندگی شرکت کنند. افراد در روابط صمیمانه غیرتک همسری، مزایای متعددی را برای پیکربندی روابط خود شناسایی می کنند، از جمله برآورده شدن نیازهایشان توسط شرکای متعدد، درگیر شدن در فعالیت های متنوع تر مشترک با شرکا، و احساس استقلال و رشد شخصی.
چولانه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۲ نفر (۴۱خانوار) بوده است.
حاجیه (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.؟ جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۴ نفر (۱۳۶خانوار) بوده است.
سویدانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۶ نفر (۸۸خانوار) بوده است.
مالکیه غربی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۰۹ نفر (۱۹۱خانوار) بوده است.
ابوجلال شمالی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
الوس، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران جمعیت آن نهصد و سی نفر بوده است.
بگعان، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۱۵خانوار) بوده است.