Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناصر تبریزی آهنگساز و نوازندهٔ سرشناس ویولن بود. وی یکی از مشهورترین آهنگسازان موسیقی مردمی بوده است. زندگی. ناصر تبریزی در مهرماه سال ۱۳۱۸ متولد شد و توانست با هنرمندانی همچون ایرج، پوران، محمد باغبان، علی نظری، ساسان و… فعالیت هنری داشته باشد و با کشف نعمت الله آغاسی و معرفی وی با آهنگ «مرو با دیگری» باعث شهرت و آغاز فعالیت حرفه ای وی شد. تبریزی از اواخر دهه ۱۳۴۰ شمسی تا زمان انقلاب اسلامی ایران به عنوان آهنگساز و نوازنده ای صاحب نام در ترانه های مردمی فعالیت می کرد. تبریزی برای فیلم سینمایی غرور و تعصب به کارگردانی عباس کسایی آهنگ ساخت. همچنین وی آهنگساز تعدادی از ترانه فیلم های ایرانی در دهه ۱۳۵۰ بود. از جمله فیلم هایی که وی کار نوازندگی و آهنگسازی ترانه های آن را انجام داده، فاتح دل ها، غلام زنگی، یکی خوش صدا یکی خوش دست، خدا قوت می باشد. ناصر تبریزی در ۲۲ اَبان ماه ۱۳۶۲ چشم از جهان فروبست. تبریزی شش فرزند دارد که سپیدار تبریزی، یکی از پسرهای او، هم اکنون در آمریکا در حرفه موسیقی فعالیت دارد. از کارهای ماندگار تبریزی ترانه کفتر کاکل به سر با صدای محمد باغبان است که پس از پنجاه سال همچنان طرفدار دارد.
سیتی سنتر دیره نام یکی از مرکزهای بزرگ خرید در شهر دبی، امارات متحده عربی است که در منطقهٔ دیره واقع شده است. سیتی سنتر قبل از ساخته شدن مراکز ابن بطوطه، امارات مال و دبی مال بزرگ ترین مرکز خرید در شهر دبی بود. این مرکز خرید در سال ۱۹۹۶ احداث شد و مساحت آن ۱،۳۰۰،۰۰۰ فوت مربع (۱۲۰،۰۰۰ مترمربع) است. سیتی سنتر دارای یک ابربازار به نام کارفور است. همچنین فروشگاه آیکیا (IKEA) تا قبل از آن که مرکز خرید «واترفرونت دبی» در منطقهٔ دبی فستیوال سیتی ساخته بشود در این مکان قرار داشت. سیتی سنتر دارای بیش از ۳۷۰ فروشگاه، ۱۱ سینما با ظرفیت ۳،۰۰۰ نفر، دو صحن خوراک (فودکورت)، یک سالن بولینگ، شهربازی «سیارهٔ جادو» (که یکی از محبوب ترین شهربازی های سرپوشیدهٔ جهان است) و یک هتل ۵ ستاره با ظرفیت ۳۱۸ اتاق و ۱۱۲ آپارتمان می باشد. این مرکز خرید ۳ طبقه در سال بیش از ۲۰ میلیون بیننده را به خود جذب می کند. شعبه های دیگر. سیتی سنتر دیره یکی از ۷ سیتی سنتر ماجد الفطیم سازنده و مالک سیتی سنتر دیره است. ۵ سیتی سنتر دیگر در شهرهای عجمان، قاهره، اسکندریه، مسقط و شارجه ساخته شده اند. و یکی دیگر از سیتی سنترها در محلهٔ میردف دبی با نام سیتی سن
تر میردف در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد.
سِر کنت چارلز برانا (؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۰) بازیگر و فیلم ساز بریتانیایی است. او در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک آموزش دید و از سال ۲۰۱۵ رئیس این آکادمی است. جوایز دریافت شده از سوی او شامل یک جایزهٔ اسکار، چهار بفتا، دو امی، یک گلدن گلوب و یک لارنس الیویه می شوند. وی در سال ۲۰۱۲ از سوی ملکه الیزابت دوم به دریافت لقب سِر نائل آمد و در سال ۲۰۲۰ در رتبه بندی "آیریش تایمز" به عنوان یکی از بزرگ ترین بازیگران سینمایی ایرلند انتخاب شد. شهرت او نتیجهٔ کارگردانی نسخهٔ سینمایی چندین نمایشنامه از ویلیام شکسپیر از جمله "هنری پنجم"(۱۹۸۹) است. برانا در این فیلم علاوه بر کارگردانی در نقش هنری پنجم نیز به عنوان بازیگر ظاهر شد و برای بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین کارگردان نامزد جایزهٔ اسکار شد. فیلم های "هملت" (۱۹۹۶) که او را برای جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی نامزد کرد، "درد بیهوده عشق" (۲۰۰۰) و "همان طور که شما را دوست دارم" (۲۰۰۶) از بهترین کارهای او هستند. وی در سال ۲۰۰۲ در فیلم هری پاتر و تالار اسرار نقش گیلدروی لاکهارت معلم دفاع در برابر جادوی سیاه را ایفا کرد که در آخر دیوانه شد و حافظه اش را از دست داد.
همچنین او برای فیلم بلفاست در هفتاد و نهمین مراسم گلدن گلوب برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلمنامه شد. او در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار برای فیلم بلفاست نامزد دریافت ۳ جایزه اسکار شد، که در نهایت توانست برنده جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی شود.
نهنگ بینی بطری شمالی یا نهنگ پوزه بطری شمالی ، یکی از دو عضو سرده نهنگ بینی بطری از خانواده نوک نهنگان است که در شمال اقیانوس اطلس زندگی می کند. این گونه در قرن های ۱۹ و ۲۰ میلادی از سوی شکارچیان انگلیسی و نروژ بسیار شکار می شد. ویژگی ها. نهنگ بینی بطری شمالی بزرگ و چاق است و در هنگام بلوغ طولی نزدیک به ۹٫۸ متر پیدا می کند. بخش ملون در سر این گونه شکلی به شدت گرد و شبیه به توپ دارد. نوک دراز و سفید در نرها و خاکستری در ماده ها است. باله پشتی کوچک است و اندازه ای برابر ۳۸-۳۰ سانتی متر دارد و در میانه بخش عقبی بدن قرار دارد. شکل آن داس مانند است و اغلب در انتها تیز به نظر می آید. رنگ بدن در بخش های بالایی خاکستری میانه تا تاریک است و در بخش های زیرین روشن تر می شود. وزن این گونه میان ۵٫۸ تا ۷٫۵ تن است. تغذیه. منبع اصلی غذایی این آبزیان ماهی و ماهی مرکب است، اگرچه از شاه ماهی و سپیداج و ستاره دریایی و دیگر آبزیان نیز به عنوان مکمل غذایی بهره می گیرد. گستره و جمعیت. نهنگ بینی بطری شمالی بومی اقیانوس اطلس شمالی است و در آب های خنک و قطبی چون تنگه دیویس، دریای لابرادور، دریای گرینلند، دریای بارنتز یافت می شود. جمعی
ت این گونه در آب های نووا اسکوشیا در پایان قرن بیستم ۱۳۰ عدد تخمین زده شد. در سال ۲۰۰۶ میلادی، نهنگی از این نوع در رودخانه تیمز شهر لندن، انگلستان، وارد شد. این نهنگ چندی بعد در حالی که کنشگران محیط زیست در تلاش برای کمک به آن بودند، مرد. اسکلت این نهنگ اکنون در موزه تاریخ طبیعی لندن نگهداری می شود.
دیوید گریک (تولد: ۱۹ فوریه ۱۷۱۷ (میلادی) درگذشته: ۲۰ ژانویه ۱۷۷۹ (میلادی)) بازیگر، نمایش نامه نویس، مدیر تئاتر و تهیه کننده انگلیسی است. پدرش یک کاپیتان ارتش بود و او را به یک مدرسه هنر مشهور فرستاد. قبل از اینکه او بازیگر شود، او درس خواند تا یک حقوقدان شود. او می توانست یک حقوقدان شود اما او اینکار را ول کرد و شروع به بازیگری کرد. جسد او در کنار مجسمه ویلیام شکسپیر دفن شد. اکثر شهرت او بخاطر بازیگری در نقش های نمایشنامه های شکسپیر بود. او در تئاتر رویال، دروری لین، بازی کرد و بعداً آنجا را خرید.
کمال حسن (تولد ۷ نوامبر ۱۹۵۴) بازیگر، خواننده، کارگردان، تهیه کننده، فیلم نامه نویس، شاعر و ترانه سرای سیاستمدارهندی است. وی یکی از بازیگران صاحب سبک سینمای هند است که به طور گسترده تحسین شده است. کمال حسن موفق به کسب چندین جایزهٔ فیلم هند، از جمله جایزه فیلم ملی و جوایز متعدد دیگر شده است. او علاوه بر بازیگری به فیلم نامه نویسی و کارگردانی نیز مشغول است وی همچنین به عنوان خواننده، ترانه سرا و طراح رقص نیز به فعالیت می پردازد. کمال حسن در سال ۲۰۰۵ توسط دانشگاه Sathyabama University دکترای افتخاری دریافت کرد. او در فیلم آسیب بازی کرده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که کمال حسن در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
لئوپولدِ دوّم (زاده ۹ آوریل ۱۸۳۵، درگذشته ۱۷ دسامبر ۱۹۰۹) دومین پادشاه بلژیک بوده است. او که در بروکسل به دنیا آمد، دومین پسر لئوپولد یکم و لوییز اورلئان بود. وی بعد از پدرش در ۱۷ دسامبر ۱۸۶۵ به تخت نشست و تا زمان مرگ پادشاه بلژیک بود . کنگو از سال ۱۸۸۵ رسماً به عنوان مستعمره لئوپولد دوم، پادشاه وقت بلژیک درآمد واین پادشاه بلژیکی در طول مدت حکومت شخصی بر دولت آزاد کُنگُو موجب قتل عام و مرگ بیش از ۲۰ میلیون نفر از مردمان بومی شد. باغ وحش انسانی. در سال ۱۸۹۷ میلادی، لئوپولد، پادشاه بلژیک ۲۶۷ سیاهپوست از کنگو را به بلژیک آورد تا آن ها را در یک دهکدهٔ شبیه سازی شدهٔ آفریقایی به نمایش بگذارد، روشی که امروزه به نام باغ وحش انسانی نامیده می شود. در پی همه گیر شدن اعتراض به نژادپرستی پس از ماجرای کشته شدن جورج فلوید. پس از آنکه بارها به این مجسمه حمله شده بود و معترضان به آن رنگ پاشیده بودند مقامات شهر آنتورپ در بلژیک مجسمه لئوپولد دوم را از سطح شهر برداشتند.
شکستگی کالیس یکی از انواع شکستگی های انتهای پایینی استخوان ساعد است که استخوان زند زبرین دچار شکستگی می شود و مچ دست به عقب می رود. ناهنجاری ظاهری ایجاد شده را به صورت بدشکلی (دفرمیته) سرنیزه ای یا چنگالی توصیف می کنند. نامگذاری. به صورت کلی و مبهم، هر شکستگی انتهای ساعد را که شامل انتهای دور (دیستال) رادیوس باشد، و بعضی از اجزای مچ هم در آن به عقب رفته باشند را شکستگی کالیس در نظر می گیرند، اما در کاربرد دقیق و فنی، سه جزء اصلی برای شکستگی کلیس به شرح زیر وجود دارد: سبب. افتادن روی دست باز باعث این شکستگی می شود . اوایل، این شکستگی را در زنان سالخورده ای که دچار پوکی استخوان و یائسگی بودند شرح دادند، اما فقط منحصر به این گروه نیست . ارتباط این شکستگی با پوکی استخوان به حدی است که تنها یک شکستگی از آن ارتباط بیشتری با استئوپوروز دارد که شکستگی ستون فقرات است. تشخیص. پرتونگاری با اشعه ایکس از نماهای قدامی_خلفی و جانبی روش اصلی تشخیصی می باشد . شکستگی کلاسیک استخوان کالیس (colles) دارای مشخصات زیر است: -شکستگی عرضی استخوان زند زبرین (رادیوس) -شکستگی در یک اینچی نزدیک به مفصل رادیو کارپال -جابجایی غیر طبیعی مچ د
ست به سمت پشت و ایجاد زاویه پشتی غیر عادی. درمان. برای موارد بدون عارضه، گچ گیری درمان انتخابی است . نام شکستگی. این شکستگی را به نام دکتر آبراهام کولیز، جراح ایرلندی ای که آن را در ۱۸۱۴ شرح داد نام گذاری کرده اند .
خیابان مهستان یکی از خیابان های محله شهرک غرب و بخشی از موقوفات آستان قدس رضوی و در شمال غرب تهران است. دو سوی این خیابان به خیابان ایران زمین ختم می شود.
نوعی از خرمهره (مُنجوق) که از جنس شیشه ساخته شود خرمهره شیشه ای نام دارد. ساخت زیورآلات با خرمهره شیشه ای از جملهٔ قدیمی ترین هنرهای انسان است و تا ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد سابقه دارد. قدمت این مهره های شیشه ای دست کم به دوران روم باستان می رسد. شاید اولین خرمهره های شیشه ای از جنس سفال مصری بوده باشند. این سفال از خاک رس به دست نمی آید و پوششی شیشه ای به طور خودبه خود روی آن تشکیل می شود. در مصر باستان نیز از خرمهره شیشه ای برای ساخت زیورآلات استفاده می کردند. زیورآلات مصری با روش به نخ کشیدن منجوق ها تولید می شدند. همچنین خرمهره ها را به کتان و پاپیروس می دوختند و از آن کمربند، پیشبند و صندل می ساختند. در آفریقا فرمانروایان و روسای قبایل نیز از زیورآلات ساخته شده از خرمهره برای نمایش قدرت خود سود می بردند و آنها را به عنوان پیشکش به خدایان خود تقدیم می کردند. همچنین گردنبندهای ساخته شده از خرمهره رتبه و جایگاه فرد استفاده کننده از آن را به شکل نمادین نشان می داد. تصور می شد برخی از انواع گردن بندها نظیر گردن بندهای صدف و خرمهره بر باروری زنان تأثیر گذارند. قدیمی ترین خرمهره شناخته شده آفریقایی درلیبی کشف شد که
به دوران قبل از پارینه سنگی در ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد و از پوستهٔ تخم شترمرغ ساخته شده بود.
همستیز یا آنتاگونیست در فارماکولوژی و بیوشیمی کاربرد دارد و نوعی لیگاند و ماده شیمیایی قابل پیوند با گیرندهٔ سلولی یا گونه ای دارو است که در سلول با اتصال به گیرنده های آن سلول عمل پیوند "لیگاند-گیرنده" را انجام داده ولی باعث هیچ گونه پاسخ و واکنش از سوی سلول نمی شود. پدآفنده در داروشناسی تقلیدکننده عمل یک آفنده در سلول است ولی با مسدود کردن محل اتصال (سایت فعال) مانع از اتصال و عمل آفنده می گردد یا به اصطلاح عمل را انجام می دهد ولی تأثیر نمی کند. آنچه که با وجود پدآفنده در یک سلول رخ می دهد بسته به نوع پیوند ایجاد شده با گیرنده ممکن است قابل بازگشت یا غیرقابل بازگشت باشد، اما غالباً تأثیر پدآفنده های مرتبط با اعصاب به دلیل اخلال در روند پیام رسانی عصبی می تواند در پاره ای موارد منجر به مسمومیت یا مرگ گردد. گیرنده. گیرنده های سلولی نوعی پروتئین هستند که در پیوند با لیگاند مربوط به خود (مانند هورمون ها و انتقال دهنده های عصبی) یا یک ماده خارجی (مانند داروها یا مادهٔ مخدر) فعال یا غیرفعال شده که هوده و تأثیر آن، تحریک یا مهار یک واکنش بیولوژیکی از طرف سلول، خواهدبود. داروپویاشناسی. گیرنده های زیستی سلولی دارای
محل های ویژه ای به نام سایت فعال هستند که بخاطر شکل خاصی که دارند فقط قابلیت پیوند با موادی مرتبط (لیگاند مربوطه) را پیدا می کنند که پس از پیوند، واکنش انجام شونده منجر به پاسخی دیگر می شود (بازشدن یک کانال غشایی یا تولید یک ماده شیمیایی). حال اگر ماده ای بتواند با تقلید قسمتی از بدنه پروتئینی لیگاند، در سایت فعال قرار گیرد ولی بخاطر نقص و کمبود ساختاری ادامه روند مختل شود (مثلاً کانال باز نشده یا ماده مورد نیاز تولید نشود) و همچنین بخاطر اشغال سایت از پیوند آگونیست هم جلوگیری کند، بخشی از واکنش های سلولی موردنیاز بدن حذف می گردد. از این خاصیت در فارماکولوژی برای درمان برخی نارسایی ها یا بیماری ها می توان استفاده نمود. گاهی برخی سموم (مثلاً سم نیش مار) با بلوک کردن یک گیرنده باعث مختل شدن سوخت وساز سلولی شده و می تواند خطر مرگ را نیز به دنبال داشته باشد. گونه ها. گزینشی و ناگزینشی. هنگامی که در مورد آفنده یا پدآفنده بر روی گیرنده ها سخن گفته می شود باید به یاد داشته باشیم که خود گیرنده ها دارای انواعی مختلف (مانند آلفا یک و آلفا دو و غیره) هستند. اگر یک دارو پس از ورود به بدن تمامی گیرنده های هم نام (مثلاً آل
فا) را به کار بیندازد یک آفنده (یا پدآفنده) ناگزینشی، و اگر با ورود به بدن تنها یک رده ویژه از یک گیرنده (مثلاً آلفا دو) را تحریک کند، آن آگونیست (و یا آنتاگونیست) گزینشی (انختخابی یا اختصاصی) نام دارد. در داروشناسی این دو مبحث انتخابی و غیر انتخابی بسیار مهم هستند. چراکه گاهی یک داروی راه انداز گیرنده یا بلوک کننده آن به صورت غیر انتخابی می تواند با تأثیر مثبت بر یک یاخته یا اندام هم زمان بر گیرنده مشابه در سلول یا اندام دیگر اثری منفی ایجاد کند. برگشت پذیر و برگشت ناپذیر. پدآفنده های برگشت پذیر با پیوندهایی به غیر از پیوند کووالانسی همچون یونی - هیدروژنی - الکترواستاتیک - هیدرو فوبی و … به گیرنده باند می شوند. پدآفنده های برگشت ناپذیر منحصراً با پیوند کووالانسی با رگیرنده اندرکنش پیدا می کنند.
فرهاد فزونی طراح گرافیک ایرانی است. زندگی نامه. فرهاد فزونی در سال ۱۳۵۷ در تهران زاده شد. این عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، در سال ۱۳۸۲ کارشناسی گرافیک خود را از دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی دریافت کرد. فعالیت ها. فعالیت های هنری. فرهاد فزونی طراحی پرکار است که توانسته در بین نسل پنجم طراحان گرافیک ایران قرار بگیرد. در آثار او عناصر تصویری در کنار نوشته و حروف چشم نوازند و ترکیبی از تصویر و نوشته را به نمایش می گذارند. از مهم ترین مشخصه های کارهای او توجه به فضاهای بصری و ویژگی های فرهنگی شهر تهران است. هدف او ایجاد طرح هایی است که برآمده از تهران است و با مسائل معاصر تهران امروز در ارتباط است. او می خواهد که بینندگان آثارش شاهد آنچه که در جامعه رخ می دهند باشند و آثارش سندی باشد بر شرایط زندگی فعلی. کارهای او مملو از ارجاعاتی به زندگی روزمره، زندگی خیابانی و زندگی در جامعهٔ شهری تهران است. در حوزهٔ شعر فارسی او تجربیاتی در ساخت اشعاری نیمه نوشتاری و نیمه تصویری و حتی اجرایی داشته که در این تجربیات در پی یافتن راه هایی برای انتقال احساسات به شیوه های امروزی تر و دقیق تر است. فزونی مدیر هنری
و طراح گرافیک مجلات فرهنگی و هنری بوده است که از جمله می توان به ماهنامهٔ "فرهنگ و" آهنگ، فصل نامهٔ "هنر فردا"، مجلهٔ "۷۷" و مجلهٔ "خردنامه" اشاره کرد. وی همچنین داور جشنواره های پوستر و گرافیک بوده است که از جمله می توان به داوری سالانهٔ سرو نقره ای اشاره کرد. همچنین وی مدیر هنری برنامه های تلویزیونی متعددی از جمله "مقام بهار"، "نوروزنامه"، "آیین بهار"، "شب های پرتقالی" و… بوده است. طراحی پوستر برای نمایشگاه های پوستر داخل و خارج از ایران و دوسالانه های گرافیک، به علاوهٔ برپایی نمایشگاه های متعدد از آثار وی، از دیگر فعالیت های این هنرمند گرافیست و طراح محسوب می شوند. او همچنین فعالیت هایی در حوزهٔ تدریس طراحی گرافیک دارد. فزونی به جز عرصه گرافیک در زمینه ویژوال آرت نیز فعالیت دارد. به جز نمایش های انفرادی، آثار طراحی او تاکنون در نمایشگاه رادیکال طراحی یک و دو و نمایشگاه ایران روی کاغذ در کنار آثار هنرمندانی چون احمد امین نظر، علی نصیر، ندا رضوی پور، امیر فرهاد، مهدی فرهادیان، آلا دهقان، وحید شریفیان، آزاده مدنی، شهریار احمدی و آزاده رزاق دوست به نمایش درآمده است. فعالیت های پژوهشی. از جمله فعالیت های پژوهش
ی فزونی می توان به پژوهش دربارهٔ «ریخت شناسی حروف فارسی» اشاره کرد که بخش نخست این پژوهش در سال ۱۳۸۸ در مقاله ای با عنوان «درآمدی بر ریخت شناسی نوشتار فارسی» در کتاب «دبیرهٔ الف» به چاپ رسیده است. جوایز. فزونی برای آثارش موفق به کسب جوایز مختلفی شده است که از آن جمله می توان به جایزهٔ بهترین اثر تایپوگرافی از اولین دوسالانهٔ پوستر شیکاگو (جایزهٔ هنرهای تایپوگرافیک STA) در سال ۲۰۰۸، دیپلم انجمن طراحان گرافیک ایران از نهمین دورهٔ دوسالانهٔ گرافیک تهران در سال ۲۰۰۷، نامزدی جایزهٔ بین المللی طراحی پوستر تایوان در سال ۲۰۰۵، همچنین جایزهٔ بهترین طراحی کتاب از جشنوارهٔ سرو نقره ای در سال ۲۰۱۱ اشاره کرد.
امیر عبدالحسینی (زادهٔ ۱۳ مهر ۱۳۵۳) مدیر هنری، مدرس هنر و طراح گرافیک ایرانی است. او دارای نشان درجه ۱ هنر (دکترا) در رشته گرافیک (۱۳۹۳)، فوق لیسانس ادبیات نمایشی از دانشگاه تهران (۱۳۸۳)، لیسانس تولید با گرایش کارگردانی فیلم از دانشگاه صدا و سیما (۱۳۷۹) است. وی عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن علمی هنر اسلامی و انجمن علمی هنرهای نمایشی است. فعالیت ها و مسئولیت های اجرایی. عبدالحسینی معاونت هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، مدیریت هنرهای تجسمی و امور موزه های شهرداری تهران، ریاست موزه هنرهای دینی امام علی(ع)، عضویت در شورای تخصصی مرکز هنرهای تجسمی، دبیر اجرایی هشتمین دوسالانه بین المللی کاریکاتور تهران، دبیر سوگواره پوسترهای عاشورا، دبیر سومین جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر و بسیاری از رویدادهای هنری دیگر را در کارنامه حرفه ای خود دارد. او همچنین علاوه بر فعالیت های اجرایی در حوزه طراحی گرافیک، طراحی ده ها عنوان پوستر، نشانه، جلد، نشریه و ... را به انجام رسانده و آثارش در نمایشگاه های گروهی و انفرادی ارائه شده است. تدریس در دانشکده ها و مؤسسات آموزشی متعدد، حضور در شورای سیاستگذاری و ترکیب ه
یأت انتخاب و داوری جشنواره ها و رویدادهای ملی هنرهای تجسمی و انتشار مقالات متعدد هنری از دیگر سوابق او به شمار می رود. او در عرصهٔ مدیریت هنری، اقتصاد هنر و پژوهش هنر نیز فعالیت دارد و کتاب ها و مقالاتی در عرصه هنر منتشر کرده است. فعالیت های مطبوعاتی. قائم مقام سردبیر فصلنامه هنر ایران، قائم مقام سردبیر نشریه هنرهای تجسمی، دبیر سرویس فرهنگ و هنر هفته نامه نگاره، انتشار نشریات اولین، دومین و سومین جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر، انتشار نشریه گلستان، انتشار نشریه سفالینه و انتشار نشریه نقش از جمله فعالیت های مطبوعاتی امیر عبدالحسینی به شمار می رود. او همچنین طراحی گرافیک و مدیریت هنری فصلنامه هنرهای تجسمی، ماهنامه ایران کارتون، هفته نامه نگاره و … را بر عهده داشته است.
دُم نهنگی به بخشی از شورت های تانگ و جی-استرینگ گفته می شود که بالاتر از شلوارهای جین، دامن یا شلوارک به شکل Y نمایان می شوند و به دلیل شباهت به دم نهنگ، دم نهنگی نامیده می شود. دم نهنگی معمولا هنگام نشستن یا خم شدن دیده می شود.
مرتضی اسدی نقاش معاصر ایرانی است. مرتضی اسدی در سال ۱۳۳۶ تهران متولد شد. تحصیل در مقطع دکترای تاریخ هنر و باستان شناسی اسلامی، دانشگاه سوربن فرانسه پاریس۴. نیمه تمام دکترای پژوهش هنر از دانشگاه شاهد، فوق لیسانس تصویرسازی و لیسانس نقاشی از دانشگاه تهران و فارغ التحصیل رشته نقاشی از هنرستان هنرهای زیبای پسران است. او همچنین تدریس در دانشگاه های دانشکدهٔ هنر دانشگاه شاهد، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده معماری دانشگاه یزد، آموزش عالی سوره و عضویت گروه نقاشی مرکز هنرهای تجسمی را در کارنامهٔ فعالیت هنری خود دارد. تألیفات بسیاری از اسدی در نشریات به چاپ رسیده اند و شرکت در چندین نمایشگاه داخلی و خارجی از دیگر فعالیت های اوست. او برندهٔ جایزهٔ اول نمایشگاه گل و طبیعت، برگزیدهٔ دومین دوسالانهٔ نقاشان ایران، برگزیدهٔ جایزهٔ ویژهٔ چهارمین دوسالانهٔ نقاشی ایران، جایزهٔ سوم طراحی تمبر پستی به مناسبت چهل وپنجمین سالگرد اعلان جهانی حقوق بشر، توکیو شده است. مرتضی اسدی از هنرمندان عرصهٔ جنگ موسوم به دفاع مقدس نیز به شمار می رود. این هنرمند بر این باور است که «گفتن واقعیت در عالم هنر، یک وظیفه است. اگر کاسبکارانه به این موضوع نگ
اه نکنیم، شاید گاهی گفتن آن به ضرر ما باشد اما به نفع جمعی است که صاحب حق هستند. ما نسبت به جامعه تعهداتی داریم که باید به آن عمل کنیم. اگر بخواهیم شعار دهیم و عمل نکنیم، رسوا خواهیم شد. من نیز تلاش می کنم که رسوا نشوم. باید توجه داشته باشیم اثری که بتواند هنرمند را به حرکت وادارد، قطعاً بر دیگران نیز تأثیر خواهد گذاشت و اگر غیر از این باشد نشانه ضعف اثر است.»
سی ام سی (Carboxymethyl cellulose) یا ( CMC) از مشتقات سلولز است. این ماده از استخلاف شدن گروه های کربوکسی متیل (-CH۲-COOH) بجای برخی از گروه های هیدروکسیل (-OH) بدست می آید. کاربردها. کربوکسی متیل سلولز در موارد زیر مورد نیاز است:
ایمان راد طراح گرافیک ایرانی است. ایمان راد متولد ۱۳۵۸ مشهد است. او در سال ۱۳۸۲ به تهران مهاجرت کرد و استودیوی شخصی اش را در آنجا راه انداخت و از همان زمان با نشریات دانشجویی گوناگون همکاری و جوایز متعددی را از جشنواره های دانشجویی دریافت کرد. این هنرمند طی مدت زمانی طولانی و به جهت ارادت خاصی که به رضا عابدینی داشته و دارد مسیر تهران-مشهد را برای ملاقات با وی و شرکت در کلاس های استاد می پیموده است. مطالعه بر روی فرهنگ و هنر سنتی ایران در کارنامهٔ هنری اش به چشم می خورد. او با اعتقاد به ظرفیت های فرهنگ بومی، رجوع به گذشته را همچون آفرینش هنری می داند. دریافت جایزهٔ اول سه سالانهٔ پوستر ترناوا اسلواکی در سال ۱۳۸۸، جایزهٔ ویژه انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران از نهمین دوسالانهٔ بین المللی پوستر تهران در سال ۱۳۸۶، جایزهٔ طراح برگزیدهٔ انجمن طراحان گرافیک ایران در مسابقه پوستر بانک و محیط زیست در سال ۱۳۸۳، تندیس ویژه از پنجمین دوسالانهٔ بین المللی کاریکاتور تهران در سال ۱۳۸۰ و... از دیگر موفقیت های وی محسوب می شود. راد، نمایشگاه های بسیاری از آثارش در داخل و خارج از کشور برپا کرده است. او همچنین داوری و مدیر برنامه
ریزی چندین نمایشگاه و دوسالانهٔ گرافیک را برعهده داشته است. مدیر هنری و طراح گرافیک تعدادی از مجلات کشور از جمله «قلم»، «آینه»، نیز از دیگر کارهای او هستند.
شهباز نام هواپیمای دوم خانواده سلطنتی ایران در دوره محمدرضا پهلوی است. این هواپیما یک بوئینگ ۷۲۷ بود که بیشتر به وسیله دیگر اعضای خاندان پهلوی مورد استفاده قرار می گرفت و پس از آن تا سال ١٣٧٧ همچنان مورد استفاده مقامات دولتی ایران بود. از نظر قانونی این هواپیما در زمان حکومت پهلوی متعلق به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران و در زمان جمهوری اسلامی متعلق به ایران ایر بود. مشخصات. این هواپیما به سفارش آل نیپون ایرویز (ANA) با شماره سریال ۱۹۵۵۷ ساخته شد. نخستین پرواز خود را در ۱۹۶۷/۰۴/۲۵ و با رجیستر JA8321 به این شرکت ژاپنی تحویل داده شد. پنج سال برای این شرکت پرواز کرد و سپس در اوت ۱۹۷۲ با رجیستر N329K در اختیار شرکت فورد موتور قرار گرفت. در ژوئن ۱۹۷۴ "(خرداد ۱۳۵۳)" نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی ایران این هواپیما را پس از تبدیل شدن به وی آی پی و تجهیزشدن به دستگاه اختلال فرکانس، خریداری کرده و رجیستر آن را به افتخار شاه ایران EP-MRP قرار داد تا با نام «شهباز» پروازهای تشریفاتی مقامات و شخصیت های حکومتی را انجام دهد. مدتی بعد رجیستر آن به ۱۰۰۲ تغییر کرد و توسط خانواده سلطنتی مورد استفاده قرار گرفت. پس از انقلاب ۵۷. هواپیما
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران همچنان در اختیار نیروی هوایی ارتش باقی ماند تا اینکه از تیر ماه ۱۳۶۱ به ایران ایر واگذار شده و رجیستر آن به EP-GDS و نام آن نیز به «قدس» تغییر کرد؛ اما همچنان برای دولت ایران پرواز می کرد تا اینکه از فروردین ۱۳۷۰ و پس از انجام اورهال در تأسیسات لوفتهانزای، مجددا به ناوگان تشریفاتی دولت بازگشته و همچنان سفرهای داخلی و خارجی مقامات دولتی را انجام داد. بازنشستگی. هواپیما نهایتا در سال ۱۳۷۷ بازنشسته شد و به نمایشگاه هوایی تهران، واقع در کیلومتر ۴ آزادراه تهران کرج روبروی پارک ارم (نمایشگاه هوایی تهران)، منتقل شد. نکات. روزنامه اطلاعات که به اشتباه نوشته شده که شاه با هواپیما شهباز از کشور خارج می شود. در یکی از منابع تاریخی از این هواپیما به اشتباه به عنوان هواپیمایی یاد شده است که محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۵۷ از ایران با آن خارج شد. بازبینی فیلم خروج شاه و مطالعه منابع تاریخی نشان می دهد که هواپیمای مزبور شاهین، یعنی هواپیمای اول خانواده پادشاهی ایران، است.
بی بی حکیمه خاتون یکی از خواهران علی بن موسی الرضا و فرزند موسی کاظم است که در روستای بی بی حکیمه در حوالی گچساران بخاک سپرده شده است و دارای زائران فراوانی است. راه بی بی حکیمه از باباکلان و روستای بُن پیر می گذرد. داستان آمدن بی بی حکیمه خاتون به ایران به روایت ساکنان منطقه به این شرح است که بی بی حکیمه به دعوت علی بن موسی الرضا برای دیدار او به همراه «گل گل خاتون» و «کاکا مبارک» به ایران می آیند و در طی مسیر کفار یا ماموران مامون به آن ها حمله می کنند و بی بی حکیمه پس از کشته شدن کاکامبارک به داخل غاری که هم اکنون زیارتگاه است، پناه می برد و در همانجا جان می سپارد.
انسان فلورسی، با نام علمی Homo floresiensis گونه ای منقرض شده از "انسان" است. بازمانده هایش در جزیرهٔ فلورس در اندونزی به دست آمده است. کم ترین قدمت نمونه های به دست آمده حدود ۱۲۰۰۰ سال است. پس "انسان خردمند" با "انسان فلورسی" هزاران سال اشتراک زیست گاهی داشته اند (چراکه انسان احتمالاً حدود ۴۰ هزار سال پیش به این جزیره آمده است). انسان فلورسی از چند نظر شگرف است. نخست اینکه بسیار قدیمی است. دوم اینکه جثه ای بس کوچک و به تبع آن کاسهٔ سر کم گنجایشی (به اندازهٔ آنِ شمپانزه) دارد. سوم اینکه ابزارهای سنگی و دیگر نشانه های به دست آمده مبین هوشمندی بسیار بالای این انسان است که با توجه به کوچکی مغز شگفت انگیزتر می شود. اعلامِ تعلق سنگواره ها به گونهٔ جداگانه ای از انسان (۲۰۰۴م) جدال پرشوری در مجامع علمی برانگیخت که هنوز ادامه دارد. مخالفان بقایا را متعلق به "انسان های خردمند" ساکن جزیره می دانند که تحت فشارهای فرگشتی و احتمالاً نوعی بیماری کوتولگی چنین شکلی گشته اند. موافقانِ گونهٔ جداگانه بودنِ این انسان به تفاوت های جمجمه ای با انسان خردمند، شامل نبود چانه، و نیز تفاوت های پایین سر شامل اختلاف در شکل استخوان ها و م
فصل های دست و پا اشاره می کنند. به نظر می آید که گونه بودن این انسان اندک اندک پذیرفته تر می شود لیکن بحث ها هنوز داغ است. با این حساب نیای بلافصل این انسان، "ا. راست قامت" آسیایی است. نمونه ها. کشف. اولین نمونه ها در سال ۲۰۰۳ توسط یک تیم باستان شناس استرالیایی – اندونزیایی در جزیره اندونزیایی فلورز کشف شد که در پی یافتن شواهدی برای مهاجرت اصلی انسانهای مدرن از آسیا به استرالیا بودند. رسوایی در مورد آسیب نمونه. در اوایل دسامبر ۲۰۰۴، دیرینه شناس اندونزیایی تئوکو ژاکوب، بیشتر بقایای موجود را از مخزن آنها یعنی مرکز تحقیقات ملی باستان شناسی جاکارتا را، با اجازه تنها یکی از مدیران تیم پروژه حذف کرد و آنها را به مدت سه ماه نگه داشت. طبقه بندی. فیلوژنی. کاشفان پیشنهاد کردند که انواع مختلفی از ویژگی ها، هم بدوی و هم مشتق شده، در افراد شناسایی شده متعلق به یک گونه جدید، انسان فلورسی می باشد. براساس تخمین های گذشته، کاشفان همچنین پیشنهاد کردند که انسان فلورسی به طور همزمان با انسان های مدرن در جزیره فلورس زندگی می کرد. مبادرت در استخراج دی ان ای. در سال ۲۰۰۶، دو تیم تلاش کردند DNA دندانی را که در سال ۲۰۰۳ کشف شده بود ر