Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ت نموده و به طور رسمی ملقب به سر درک بریتانیا شد. در ۱۹۷۸ میلادی هدایتگر مؤسسه Institut de Chimie des Substances Naturelles (ICSN - Gif Sur-Yvette) در فرانسه شد. در ۱۹۷۷ میلادی، در روی داد صد سالگی مؤسسه سلطنتی شیمی، اداره پُست بریتانیا از او و ۵ شیمی دان برنده جایزه نوبل دیگر تجلیل کرده و دنباله ای از چهار تمبر پُستی را که موضوع شان کشفیات این دانش مندان بود، را منتشر ساخت. او در ۱۹۸۶ به ایالات متحده (به طور خاص تگزاس) منتقل کرد و مبدل به پروفیسور برجسته در دانشگاه A&amp;M تگزاس شد و این موقعیت را تا ۱۲ سال، یعنی زمان مرگش حفظ نمود. در ۱۹۹۶، بارتون نسخه جامعی از آثار او را با عنوان «استدلال و تصور: انعکاس بر تحقیقات شیمی آلی» را منتشر ساخت. به علاوه کارهای او در ارتباط با کانفورماسیون، نام او به خاطر تعدادی از واکنش ها در شیمی آلی هم چون واکنش بارتون، دکربوکسیلاسیون بارتون و دئوکسیژناسیون بارتون-مک کامبی در خاطرات مانده است. مرکز تازه تأسیس علوم بارتون در مدرسه تونبریج در کنت، که به مدت ۴ سال در آن جا تحصیل کرده است، به افتخار او نام گذاری شده و ساخت آن در ۲۰۱۹ تکمیل شد. جوایز و افتخارات. بارتون به عنوان همک
ار انجمن سلطنتی (FRS) در ۱۹۵۴ میلادی انتخاب شد. در ۱۹۶۶ میلادی به عنوان عضوی از آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان انتخاب شد. زندگی شخصی. سر درک سه مرتبه ازدواج کرد: جین کیت ویلکینز در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۴؛ کریسچن کاگنت در ۱۹۶۹؛ جودیت فون-لوینبرگر کاب ۱۹۹۳ و حاصل ازدواج اول او یک فرزند پسر است. او در کالج استیشن، تگزاس وفات نمود.
لوئیس فدریکو للویر (۶ سپتامبر ۱۹۰۶ – ۲ دسامبر ۱۹۸۷) بیوشیمیست آرژانتینی و برنده جایزه نوبل است. در سال ۱۹۷۰ او «برای کشف نوکلئوتیدهای قندی و نقش آنها در بیوسنتزهای کربوهیدارت ها» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. للویر اولین دانشمند اسپانیایی زبان است که برنده این جایزه شده و گر چه در فرانسه به دنیا آمده ولی تحصیلات خود را در دانشگاه بوینس آیرس گذرانده است. زندگی. للویر در پاریس به دنیا آمد. پدر و مادر او برای درمانش پدرش اواسط سال ۱۹۰۶ از بوئنوس آیرس به پاریس امده بودند که در همان زمان او زاده شد. للویر در بوئنوس آیرس به خاک سپرده شده است.
لارس اونزاگر (۲۷ نوامبر ۱۹۰۳–۵ اکتبر ۱۹۷۶) شیمیدان آمریکایی نروژی بود که در سال ۱۹۶۸ به خاطر کشف موازنه ای لارس اونزاگر برنده جایزه نوبل شیمی شد. زندگی. لارس در اسلو، نروژ متولد شد. پدر او یک وکیل بود. پس از اتمام دوره متوسطه در اسلو به مؤسسه فناوری نروژ (NTH) در تروندهایم نروژ رفت و در سال ۱۹۲۵ به عنوان یک مهندس شیمی فارغ التحصیل شد.
روبرت سندرسون مالیکن (زاده ۷ ژوئن ۱۸۹۶ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶) فیزیکدان و شیمیدان آمریکایی است که در ۱۹۶۶ «برای کار به روی کشش شیمیایی و ساختار الکترونیکی مولکولها از راه مطالعه تئوری اوربیتال مولکولی» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد. زندگی نامه. سال های نخست. مالیکن ۷ ژوئن ۱۸۹۶ در نیوبوریپورت، ماساچوست به دنیا آمد. پدر او، ساموئل پارسونز مالیکن استاد شیمی آلی در موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) بود.
یوهان دشنهافر (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۳)، بیوشیمیست آلمانی بود که «برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی» به همراه هارتموت می شاییل و رابرت هابر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
یک شبه نیرو یک نمایش نیرویی غیرواقعی است که هنگامی دیده می شود که ناظر در یک دستگاه مرجع لخت قرار نداشته باشد؛ یعنی مثلاً در یک دستگاه مرجع چرخان باشد. نیروی F از هیچ گونه منبعی به وجود نمی آید اما شتابی با مقدار a در دستگاه مرجع غیرلخت دیده می شود. مثالی که از این نیرو می توان زد این است که ناظر در یک صفحه چرخان با سرعت زاویه ای ثابت و افقی بدون اصطکاک قرار داشته باشد و در یک لحظه جسمی را به سمت مرکز بفرستد در این صورت جسم ما از دید ناظر غیر لخت که همان فرستنده است سرعت اولیه ای در راستای مماسی ندارد اما سرعت اولیه شعاعی دارد و ناظر بیرونی (ناظر لخت) سرعت اولیه شعاعی و مماسی را می بیند. همزمان با حرکت جسم در راستای کاهش شعاع، سرعت مماسی صفحه کاهش می یابد(formula_1) و برآیند حرکت موجب می شود تا جسم از صفحه جلوتر می افتد و از دید ناظر لخت این موضوع به سرعت اولیه بستگی دارد ولی از دید ناظر غیر لخت این حرکت بدون هیچ گونه منبع داخلی بوده و باید از طریق نیرویی تأمین شود. که آن را به صورت یک شبه-نیرو می بینید. اگر زمین یک جسم چرخان تلقی شود و حرکت به گونه ای باشد که این تغییر قابل توجه باشد پدیده ای مشابه مثال بالا
رخ می دهد که آن را نیروی کوریولیس می نامند و عامل به وجود آورنده گردبادها است. انواع شبه نیروها. برای حرکت های چرخان یکنواخت و برای حرکت های چرخان غیریکنواخت
جان ماری لن (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۹،) شیمیدان فرانسوی است. در سال ۱۹۸۷ به طور مشترک به همراه دونالد کرام و چارلز پدرسون «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» جایزه نوبل در شیمی به او اعطا شد.
چارلز پولانی (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۲۹) یک شیمی دان مجارستانی-کانادایی است که در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه نوبل شیمی شد. این جایزه «برای مطالعاتی که دربارهٔ دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده اند» به او اعطا شد.
یوان لی (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۳۶) اولین شیمیدان تایوانی است که برنده جایزه نوبل شده است. جایزه نوبا شیمی ۱۹۸۶ |«برای مطالعاتی که درباره دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده اند» به او دادلی هرشباخ و چارلز پولانی اعطا شد.
دادلی رابرت هرشباخ شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۸۶ است. جایزه نوبل «برای مطالعاتی که درباره دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده اند» به او یوان لی و چارلز پولانی اعطا شد.
جروم کارل (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۱۸) شیمیدان آمریکایی است. جایزه نوبل در ۱۹۸۵ به طور مشترک به او و هربرت هاپتمن «برای دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» اعطا شد.
هربرت هاپتمن (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱) ریاضیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. وی در سال ۱۹۸۵ «برای دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. او پیشگام بود و یک روش ریاضی را توسعه داد که کل حوزه شیمی را تغییر داد و عصر جدیدی را در تحقیقات در تعیین ساختارهای مولکولی مواد متبلور گشود. امروزه روش های مستقیم هاوپتمن، که او به بهبود و اصلاح آنها ادامه داد، به طور معمول برای حل ساختارهای پیچیده استفاده می شود. استفاده از این روش ریاضی برای طیف گسترده ای از ساختارهای شیمیایی بود که باعث شد آکادمی سلطنتی علوم سوئد هاوپتمن و جروم کارل را به عنوان دریافت کنندگان جایزه نوبل شیمی در سال 1985 معرفی کند.
هنری تاب (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۱۵ - درگذشته ۱۶ نوامبر ۲۰۰۵) شیمی دان آمریکایی-کانادایی بود. در ۱۹۸۳ «برای کار خود بر روی مکانیسم واکنش های انتقال الکترون، به خصوص فلزات پیچیده» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد. تاب نخستین کانادایی است که برنده این جایزه شده است. او مدارک تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ساسکاچوان و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا برکلی دریافت کرد. او همچنین پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه کرنل، دانشگاه شیکاگو و دانشگاه استنفورد مشغول به کار بوده است.
یک دستگاه مرجع چرخان یک حالت خاص از دستگاه مرجع غیر لخت است که نسبت به یک دستگاه مرجع لخت دوران انجام می دهد. یک مثال مشهور در این رابطه زمین است. شبه-نیروها. تمام دستگاه های مرجع غیر لخت شبه-نیرو تولید می کند. دستگاه مرجع چرخان سه شبه-نیرو به وجود می آورد. و برای حرکت های چرخان غیریکنواخت
کنیچی فوکویی (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۹ ژانویه ۱۹۹۸) شیمیدان ژاپنی بود که در سال ۱۹۸۱ به همراه رولد هافمن جایزهٔ نوبل شیمی را دریافت کرد. هر یک از آن ها سهمی از این جایزه را برای تحقیقات جداگانهٔ خود بر روی سازوکار واکنش های شیمیایی دریافت کردند. جوانی. فوکویی بزرگترین فرزند پسر ریوکیچی فوکویی بازرگان بود. وی در میان سال های دانش آموزی، ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ به مکانیک کوانتوم و معادلهٔ مشهور شرودینگر گرایش پیدا کرده بود. همچنین او این باور را در خود پرورش داده بود که کامیابی در دانش بدست نمی آید مگر از میان بخش هایی از دانش که به ظاهر ارتباطی با هم ندارند و ما انتظارشان را نداریم. او در خودزندگی نامه اش که بوسیلهٔ بنیاد نوبل چاپ شد، گفته است که «"در دوران دبیرستان شیمی رشتهٔ مورد علاقهٔ من نبود؛ ولی بزرگترین رویدادی که در زندگی تحصیلی من رخ داد، هنگامی بود که پدرم از ژنی-ایتسو کیتا، استاد دانشگاه کیوتو خواست تا من را برای آینده راهنمایی کند. "» به سفارش کیتا، یکی از دوستان فوکویی بزرگ، کنیچی جوان را به دپارتمان صنعتی شیمی راهنمایی کرد و از آن پس بود که او به این بخش علاقه مند شد. کار. فوکویی از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۲
استاد دانشگاه کیوتو بود. وی پس از آن از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۸ سرپرست مؤسسهٔ فناوری کیوتو و عضو آکادمی بین المللی دانش مولکولی کوانتوم و عضو افتخاری آکادمی بین المللی دانش بود.
والتر گیلبرت (متولد ۲۱ مارس ۱۹۳۲) بیوشیمیست و فیزیکدان آمریکایی است. او از پیشگامان زیست شناسی مولکولی، و برنده جایزه نوبل شیمی است. جایزه نوبل در شیمی «برای مطالعات بنیادی درباره بیو شیمی اسیدهای نوکلئیک به خصوص DNA دوباره ترکیب کننده» در سال ۱۹۸۰ به طور مشترک به او و پل برگ اعطا شد. وی هم اکنون به عنوان مدیرعامل شرکت میریاد جنتیکس فعالیت می کند. زندگی نامه. گیلبرت در بوستون، ماساچوست، در۲۱ مارس، سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد.
پل برگ (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۱۵ فوریه ۲۰۲۳) دانشمند آمریکایی زیست شیمی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه استنفورد بود. در سال ۱۹۸۰ وی توانست نیمی از جایزهٔ نوبل شیمی را از آن خود کند. والتر گیلبرت و فردریک سنگر دانشمندان دیگری بودند که توانستند نیم دیگر این جایزه را بدست آورند. برگ این جایزه را برای تحقیقات پایه ای اش در زمینهٔ بیوشیمی اسیدهای نوکلئیک بویژه نوترکیب DNA دریافت کرد. برگ دوران آموزش دانشگاهی خود را در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا گذراند و در آنجا بود که به سمت گرایش زیست شیمی رفت. او در سال ۱۹۵۲ مدرک دکتری خود در زمینهٔ بیوشیمی را از دانشگاه کیس وسترن رزرو دریافت کرد. برگ در سال ۱۹۶۶ به عنوان یکی از اعضای آکادمی هنر و دانش آمریکا برگزیده شد. در سال ۱۹۸۳ رونالد ریگان نشان ملی دانش را به او داد و در سال ۱۹۸۶ نشان پزشکی کتابخانهٔ ملی را دریافت کرد. برگ در سال ۲۰۰۶ نشان کارل ساگان را برای همگانی کردن دانش از سوی واندرفست (Wonderfest) دریافت کرد.
هربرت چارلز براون (زاده ۲۲ مه ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۹ دسامبر ۲۰۰۴)، شیمیدان و برنده جایزه نوبل است. براون هربرت در لندن و از خانواده ای یهودی تبار اهل اوکراین در سال ۱۹۱۲ زاده شد. خانواده او در ژوئن سال ۱۹۱۴ زمانی که هربرت دو سال بیش تر نداشت به ایالات متحده نقل مکان کردند. در پاییز ۱۹۳۵، او وارد دانشگاه شیکاگو و بعد از آن شهروند آمریکایی شد. در ۱۹۷۹ «برای توسعه استفاده از ترکیبات محتوی عناصر بور و فسفر در سنتزهای آلی» جایزه نوبل در شیمی به او اعطا شد.
ایلیا ویسکونت پریگوژین (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۸ مه ۲۰۰۳) در روسیه متولد شد و شهروند بلژیک بود. او یک شیمی فیزیک دان بود که در سال ۱۹۷۷ «برای تحقیق درباره ترمودینامیک غیر متعادل به خصوص توسعه تئوری ساختارهای پراکنده» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
بنی هلال از اعراب شمالی یا عدنانی و تیره ای از بنی عامر و از قبیله هوازن می باشند و نسب آنان به هلال بن عامر بن صعصعه بن معاویه بن بکر بن هوازن بن منصور بن نزار بن معد بن عدنان می رسد. در سال دهم هجرت در غزوه حنین و به سبب ازدواج پیامبر با میمونه بنت حارث و زینب بنت خزیمه به اسلام گرویدند. گستردگی جغرافیایی و فراوانی جمعیت آنان از الجزایر تا هندوستان گفته شده؛ که این امر با توجه به ذات کوچرو بودن این عشیره نمی تواند امر غریبی باشد. دلبستگی قبایل هلالی به بادیه نشینی آنچنان بود که بقایایی از آنها تا به امروز در حوالی وادی البِرک در منطقه تهامه به زندگی بدوی ادامه می دهند. پیشینه. سکونتگاه اولیه این طائفه در سرزمین حجاز و نجد، در اطراف مکه بوده است. اجداد بنی هلال از آغاز بادیه نشین بوده اند و به دامداری، پرورش اسب و کشاورزی اشتغال داشتند. آنان همواره به صورت گروهی در میان حجاز و نجد در کوچ بودند و شاید در کوچ های تابستانی و زمستانی خود و درپی خشکسالی های آنجا برای جستجوی چراگاه های مناسب و امرار معاش قبیلهٔ خود تا حوالی عراق و شام نیز می رفتند با ظهور اسلام به دین جدید گرویدند و به ویژه در منازعات سیاسی-مذهبی
علیه حکومت های امویان و عباسیان مثل قیام عبدالله بن زبیر در دوره اموی و جنبش قرامطه در عهد عباسی شرکت داشتند. آنها پس از شکست قرامطه به دست خلیفه العزیز فاطمی (حکومت۳۶۵-۳۸۶ق) به مصر تبعید شدند و سپس خلیفه المستنصربالله فاطمی (حکومت۴۲۷-۴۸۷) برای رهایی از دردسرهای هلالیان در مصر، آنان را به افریقیه کوچاند. پس از یک دوره صدساله حکمرانی در آنجا، با ظهور دولت موحدون در مغرب هلالیان به اطاعت آنها درآمدند. مهاجرت بنی هلال به شمال آفریقا. در سال پنجم هجری جمعیّت عظیمی از قبایل بنی هلال و بنی سلیم به شمال آفریقا مهاجرت کردند. این مهاجرت گسترده که به توصیه خلفای فاطمی مصر و قرامطه برای براندازی حکومت آمازیغ تبار زیریان در قیروان صورت گرفت منجر به براندازی حکومت زیریان و مهاجرت بربریان آمازیغ از سرزمین خود و تصرف این سرزمین ها توسط قبایل عرب بنی هلال و بنی سلیم و دیگر تیره های قبیله هوازن گردید. امروزه بسیاری از اهالی کشورهای شمال آفریقا چون لیبی و الجزایر و تونس و مغرب و موریتانی خود را از نسل عرب های بنی هلال می دانند. این مهاجرت که در تاریخ عرب به التغریبة الهلالیة مشهور شد اثری بزرگ بر ادبیات شفاهی و روائی مردمان عر
ب در سراسر جهان عرب امروزی داشت که سبب خلق حماسهٔ بنی هلال گشت که شامل داستان دلاوری ها و اشعار دلاوران بنی هلال چون ابوزید هلالی و ذیاب بن غانم و... می باشد که در جریان این مهاجرت بزرگ و طولانی رخ داده اند نقش بنی هلال در عربی کردن مغرب میانه در عصر بنی عبد الواد ترویج علم و ادبیات در زمان حکومت " بنی عبدالواد " از دولت های بربری شمال آفریقا و تساهل و تسامح ایشان در برخورد با اصحاب عقاید، زمینه مناسبی بود برای جذب دیگر مردمان و قبایل به آن ممالک "عربی شدن بربرها" دلایل متعددی داشت و از مهمترین آنها حضور اعراب بنی هلال در مغرب میانه می باشد. حضور این قبیله در این منطقه گذشته از پیامدهای سیاسی و نظامی فراوان در تغییرات فرهنگی منطقه هم تاثیر بسزایی داشت و نقطه عطفی بود در تکمیل فرهنگ عربی در آن سامان و سبب گسترش فرهنگ عربی در خلال این دوران شد سلطه نظامی، سیاسی و برقراری پیوندهای خویشاوندی سبب گردید تا فرهنگ عمیق عربی توسط قبیله بنی هلال در این منطقه تکمیل و مستحکم تر شود و کفه ترازو یک چند به سود فرهنگ عربی به ویژه در قالب تأثیر در زمینه زبان و ادبیات عربی سنگین تر گردد. بنی هلال که از قرن پنجم هجری در مغرب می
انه حضور داشتند،با استفاده از موقعیّت سیِاسی و نظامی که دولت بنی عبدالواد برای آنان از طریق دادن اقطاعات و واگذاری زمین و پیوندهای خویشاوندی ایجاد کرده بود، به احیاء و تقویت مجدد فرهنگ عربی در مغرب میانه پرداختند فرهنگ و زبان عربی بدین سان گسترش یافت و مغرب میانه پایگاهی شد برای خلق آثار بزرگ عربی عشیره بنی هلال در ایران (خوزستان و خراسان). این عشیره در خوزستان «هلالات» نامیده می شود و از گستردگی وکثرت جمعیت برخورداراست به طوری که درعشایر عرب خوزستان، مثالی رایج است که می گویند لوضاع اسمک گول اهلالی اگر تنها و بی تبار شده ای بگو من هلالی ام که باچنین ادعایی، از حمایت مالی، حیثیتی و تأمین معشیتی اقوام و قبایل عرب استان برخوردار میگردد و این مهم بیانگرحسن شهرت و معروفیت این عشیره است. عشیره هلالات (بنی هلال) در ایران از ۱۳ خاندان که در گویش عربی خوزستانی حموله گفته میشود تشکیل شده از جمله آلبوخاطر، ، آلبوجنام، سرحانیه، شنیط، موتورچی و خاندان اصلی آن – بیت صنگور- هسته مرکزی این قبیله در ایران است که خاندان شیوخ عشیره اند ، از معروفترین شیوخ این عشیره میتوان شیخ صنگور، شیخ احمد الصنگور ، شیخ علی الصنگور، شیخ حاج
عبدالرسول بن احمد ، شیخ سلطان ،شیخ محمد علی بن عبدالرسول هلالی (مسعودزاده) و شیخ عادل ابوزامل را نام برد که حسن شهرت ونفوذ آنان در بافت عشایری منطقه تأثیرگذار بوده است عشیره هلالات ازستونهای عمده ایل محیسین ( یکی از شش قبیله بزرگ خوزستان) است ایل محیسن به دنبال اعلام استقلال قبایل عرب خوزستان همچون آل کثیر و بنی طرف و نیز ضعف کعب البوناصر در نتیجه کشمکش های درونی ایجاد شد. وقتی ناصرالدین شاه در سال ۱۲۷۴ هجری حکومت خوزستان را به حاج جابرخان واگذار کرد و به او اختیار داد تا عشایر سرکش را مطیع کند وی که مردی کاردان و ثروتمند بود، با طوایف معروف منطقه چون بنی هلال، البوفرحان و بغلانی که همگی از ساکنین اولیه شهر خرمشهر بودند این قبیله بزرگ را تشکیل داد (درسال های ۱۲۲۰ ه .ق) به تدریج سایر عشایر منطقه به آن پیوستند و بعدها پس از ابلاغ فرمان پادشاهی ایران به احتشام السلطنه– والی خوزستان - مبنی بر ایجاد گمرک وتشکیلات اداری بندر محمره بر روی شهرقدیمی بیان (خرمشهر فعلی) وی را درانجام این مهم یاری نموده و بارونق بندر و اسکله های احداثی موجبات توسعه و آبادانی خرمشهر گردیدند. شغل آن ها کشاورزی شامل کشت گندم، جو، پرورش خرما
و دامپروری می بوده که برمبنای کوچ فصلی اتکا داشت؛ تداوم همزیستی و کوچ های فصلی ایل محیسین از یکسو و نزدیکی قبیله بزرگ باوی به مزارع گندم ِ ایل محیسین و موقعیت مستحفظی آنان برای دام هایشان نوعی اشتراک منافع را با قبیله بزرگ باوی در اهواز به وجود آورد به طوری که بعضی از خاندان این عشیره که تعداد قابل توجهی دام داشتند در مواقع بازگشت به خرمشهر (محمره) بخش بزرگی از آن دام را به دست عشیره باوی سپرده و در مقابل نگهداری از دام ها از محصولات کشاورزی ایل منتفع می گردیدند کثرت و رواج این تعاملات وارتباط اجتماعی - عشایری میان باوی و عشایرهلالات وقوع مشارکت های مدنی و قرابت های سببی (ازدواج) را بدنبال داشته ومجموعه این عوامل روابط دو طایفه رااستحکام و وسعت بخشیده که کماکان نیزادامه دارد خاستگاه اصلی این عشیره شهرستان خرمشهر در مناطقی ست بنام حیزان، دره و به ویژه معمره صنگور (یعنی جایی که توسط صنگور- نیای بزرگ این عشیره در ایران - آباد شده) البته پراکندگی و اسکان این عشیره در تمام بخش ها و مناطق خوزستان (ازآبادان تا رامهرمز و رامشیر و…)یافت می شود که مورد احترام و حسن اعتبار اکید دیگر عشایر و قبایل عرب منطقه می باشند بنی
هلال در خراسان تیره ای از بنی هلال از دوره خلافت عباسی تا نادر شاه افشار جهت حفاظت از حکومت ها وارد این منطقه شدند که باقی مانده آن ها کمابیش در دهستانی بنام عربخانه موجود هستند. از بنی هلال در بخش عربخانه شهر شوسف نهبندان خراسان جنوبی در مناطق و روستاهای خسروی، سایه سنگان، گندرگو، زین آباد، رمنجان(رامنگان) و مرزه زندگی می کنند. نمادهای عشیره. پرچم (بیرق) عشیره ازمعدود پرچم های مرتفعی است که طول آن به سه متر می رسد، شکل پارچه سه ضلعی است که دارای زمینه سفید و رسم / کتابت آن قرمز است ونقش آن شامل یک ستاره، یک هلال و شمشیر علی «ذوالفقار» است، دو تن از شاعران شناخته شده عرب در استان بنام های شیخ لایض و زائرشایع الحسناز این عشیره اند منابع. مقالات و جزوات تحقیقی ناصرهلالی کارشناس حقوقی و سردفتراسنادرسمی پایان نامه خدیجه بختیاری http://www.hawzah.net/FA/ThesisView.html?ThesisID=89565 http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Taghribat_Bani_Hilal&amp;oldid=413944898 http://ar.wikipedia.org/w/index.php?title=تغریبة_بنی_هلال&amp;oldid=7620986 http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Banu_Hilal&amp;oldid=451514208
الد پرو یا پرو یک مشهر خالی از سکنه در شهرستان مادیسون، ایالت آیووا در ایالات متحده آمریکا است. ارتفاع از سطح دریای آن. 1,122 feet (342 m). است. با اینکه این منطقه خالی از سکنه است اما یک اداره پست داشت که در ۱۸ آوریل ۱۸۵۳ به وجود آمد و در ۱۴ سپتامبر ۹۰۳ بسته شد. با اینکه این منطقه اداره پستش بسته شده است کد پستی آن 50222 وجود دارد. منبع میوه سیب سرخ این منطقه است.
پل بویر (متولد ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۸ – درگذشته ۲ ژوئن ۲۰۱۸)، بیوشیمیست آمریکایی و شیمیدان تحلیلی بود. در سال ۱۹۹۷ به همراه جان ای. واکر به طور مشترک «برای تحقیقات به روی ای تی پی سینتیز در زمینه سنتز آدنوزین تری فسفات» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
ریچارد ارت اسمالی (زاده ۶ ژوئن ۱۹۴۳ – درگذشته ۲۸ اکتبر، ۲۰۰۵) شیمی دان آمریکایی بود که در سال ۱۹۹۶ به همراه روبرت کرل و هارولد کروتو «برای کشف فولرنها» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد. کشف فولرن ها در سال ۱۹۸۵ میلادی و هنگام شبیه سازی واکنش ها در اتمسفر ستاره های قرمز رخ داد. آن ها اتم های کربن را با کمک تابش لیزر در محفظه ای از هلیم تبخیر کردند و در میان باقی مانده کربن توانستند مولکول هایی را شناسایی کنند که فقط از ۶۰ و ۷۰ اتم کربن تشکیل شده بودند. او استاد شیمی و استاد فیزیک و نجوم دانشگاه رایس در هوستون، تگزاس بود. پژوهش های بعدی اسمالی در مرکز علم و فناوری ابعاد نانو در دانشگاه رایس در شکل گیری شاخه ای از علم شیمی به نام نانوشیمی تأثیر بسیار داشت.
سِر هارولد والتر کروتو (انگلیسی: Sir Harold Walter Kroto, زاده ۷ اکتبر ۱۹۳۹ – درگذشته ۳۰ آوریل ۲۰۱۶), معروف به هری کروتو، شیمی دان انگلیسی بود. او جایزه نوبل شیمی ۱۹۹۶ را به همراه رابرت کرل و ریچارد اسمالی به جهت کشفشان، فولرن ها، دریافت کرد. او بسیاری از جوایز و افتخارات دیگر را نیز کسب کرده است. او در طول زندگی خود، در کرسی ها و جایگاه های دانشگاهی بسیاری قرار گرفت؛ اما حرفه خود را در کرسی استادی شیمی «فرانسیس اِپس» در دانشگاه ایالتی فلوریدا پایان داد؛ جایی که در سال ۲۰۰۴ به آن پیوسته بود. پیش از این، او حدود ۴۰ سال را در دانشگاه ساسکس سپری کرده بود. او به توجیهات و آموزش های علمی معتقد بود و آن را ترویج می داد و از منتقدان باورها و اعتقادات مذهبی بود.
روبرت فلوید کرل جونیور (متولد ۲۳ اوت ۱۹۳۳) شیمیدان آمریکایی دانش آموخته از مدرسه توماس جفرسون در سان آنتونیو، تگزاس و استاد بازنشسته شیمی دانشگاه رایس است. در سال ۱۹۹۶ به همراه هارولد کروتو و ریچارد اسملی «برای کشف فولرنها» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد.
فرانک رولند (متولد ۲۸ ژوئن ۱۹۲۷ - درگذشته ۱۰ مارس ۲۰۱۲)، شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. در سال ۱۹۹۵ به همراه ماریو مولینا از مکزیک و پاول کروتزن از هلند «برای کار دربارهٔ شیمی اتمسفر به خصوص در مورد شکل گیری و تجزیه ازن» جایزه نویل شیمی به او اعطا شد. او استاد شیمی دانشگاه کالیفرنیا، ایروین بود. تحقیقات او در شیمی و سینتیک شیمیایی اتمسفر بود.
ماریو ژوزه مولینا-پاسکِل هنریکز (زاده ۱۹ مارس ۱۹۴۳ – درگذشته ۷ اکتبر ۲۰۲۰) در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۴۳ در مکزیکو سیتی به دنیا آمد و در ۷ اکتبر ۲۰۲۰ به دلیل حمله قلبی درگذشت. او شیمیدان مکزیکی بود که در سال ۱۹۹۵ به همراه فرانک رولند از آمریکا و پاول کروتزن از هلند «برای کار دربارهٔ شیمی اتمسفر به خصوص در مورد شکل گیری و تجزیه ازن» جایزه نوبل شیمی به وی اعطا شد. او کسی بود که اثرات مضر کلروفلوئوروکربن (CFC) برلایه ازن را کشف کرد. مولینا در کار خود، سمت های تحقیق و تدریس را در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، انستیتوی فناوری کالیفرنیا، انستیتوی فناوری ماساچوست، دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و مرکز علوم جوی در مؤسسه اقیانوس شناسی اسکریپز داشت. مولینا همچنین مدیر مرکز انرژی و محیط زیست ماریو مولینا در مکزیکو سیتی بود. مولینا مشاور سیاست آب و هوا رئیس جمهور مکزیک، انریکه پنیا نیتو بود. فعالیت کاری. بین سال های ۱۹۷۴ و ۲۰۰۴، مولینا به طور مختلف پست های تحقیق و تدریس را در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین، آزمایشگاه پیش رانش جت در مؤسسه فناوری کالیفرنیا و مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) بر عهده داشت، جایی که وی یک قرار کرسی مشترک در گروه جوی و
سیاره زمین داشت. در اول ژوئیه ۲۰۰۴، مولینا به گروه شیمی و بیوشیمی در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و مرکز علوم جوی در مؤسسه اقیانوس شناسی Scripps پیوست. علاوه بر این او یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس کرد که مرکز تحقیقات استراتژیک انرژی و محیط زیست ماریو مولینا (به اسپانیایی: Centro Mario Molina para Estudios Estratégicos sobre Energía y Medio Ambiente) را در مکزیکوسیتی در سال ۲۰۰۵ افتتاح کرد. مولینا به عنوان مدیر آن فعالیت می کرد. کشف اثرات مضر کلروفلوئوروکربن. در سال ۱۹۷۴، به عنوان محقق فوق دکترا در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، مولینا و اف. شروود رولند مقاله مشترکی را در مجله Nature نوشت که تهدید کلروفلوئوروکربن(CFC) برای لایه ازن در استراتوسفر را برجسته می کند. در آن زمان از کلروفلوئوروکربن به عنوان پیشرانه های شیمیایی و مبرد استفاده می شد. مولینا و رولند مقاله کوتاه Nature را با گزارشی ۱۵۰ صفحه ای برای کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده (AEC) دنبال کردند، که آنها را در نشست سپتامبر ۱۹۷۴ انجمن شیمی آمریکا در آتلانتیک سیتی ارائه دادند. این گزارش و یک کنفرانس مطبوعاتی سازمان یافته ACS، که در آن آنها خواستار ممنوعیت کامل
انتشار بیشتر کلروفلوئوروکربنها در جو بودند، توجه ملی را به خود جلب کرد. یافته های رولند و مولینا توسط تولیدکنندگان تجاری و گروه های صنایع شیمیایی مورد مناقشه قرار گرفت و توافق عمومی دربارهٔ نیاز به اقدام فقط در سال ۱۹۷۶ با انتشار مروری بر علم توسط آکادمی ملی علوم آغاز شد. کارهای رولند و مولینا با اثبات کاهش طولانی مدت ازن استراتوسفر در قطب جنوب که توسط جوزف سی فرمان و همکارانش در نشریه نیچر در سال ۱۹۸۵ منتشر شد، بیشتر مورد حمایت قرار گرفت. ادامه کار منجر به تصویب پروتکل مونترال (توافق نامه ای) شد برای کاهش تولید و استفاده از کلروفلوئوروکربن) توسط ۵۶ کشور در سال ۱۹۸۷، و اقدامات بیشتر در جهت حذف جهانی کلروفلوئوروکربن از قوطی های آئروسل و یخچال ها. برای همین کار است که بعداً مولینا جایزه نوبل شیمی را در سال ۱۹۹۵ با پاول کروتزن و اف شروود رولند به اشتراک گذاشت. این استناد به ویژه "وی و همکارانش را به دلیل" کار در شیمی جوی، به ویژه در مورد تشکیل و تجزیه ازن "به رسمیت می شناسد. مولینا در سال ۱۹۷۳ به عنوان دانشجوی فوق دکترا به آزمایشگاه پروفسور فرانک رولند پیوست. در اینجا، مولینا تحقیقات پیشگامانه رولند را در مورد
شیمی «اتم داغ» ادامه داد، که این مطالعه خواص شیمیایی اتم های دارای انرژی ترجمه اضافی به دلیل فرایندهای رادیواکتیو است. این مطالعه به زودی منجر به تحقیق در مورد کلروفلوئوروکربن ها، گازهای ظاهراً بی ضرری شد که در مبردها، اسپری های آئروسل و ساخت کفهای پلاستیکی استفاده می شد. CFCها با فعالیت انسان آزاد می شدند و معروف بودند که در جو تجمع می یابند. س basicال اساسی علمی که مولینا پرسید این بود که "نتیجه آزاد کردن جامعه در محیطی که قبلاً آنجا نبود چه نتیجه ای دارد؟" رولند و مولینا قبلاً ترکیبات مشابه کلروفلوئوروکربن (CFC) را مورد بررسی قرار داده بودند. آنها با هم تلفیق دانش اولیه در مورد شیمی ازن، کلروفلوئوروکربن و شرایط جوی با مدل سازی رایانه ای، تئوری تخریب ازن کلروفلوئوروکربن را توسعه دادند. ابتدا مولینا تلاش کرد تا بفهمد چگونه کلروفلوئوروکربن ها می توانند تجزیه شوند. در سطح پایین تر جو، آن ها بی اثر بودند. مولینا دریافت که اگر کلروفلوئوروکربن های منتشر شده در جو با فرایندهای دیگر تحلیل نرود، به طور مداوم به ارتفاعات بیشتری می رسند. بالاتر از جو، شرایط مختلفی اعمال می شود. بالاترین سطح استراتوسفر در معرض نور ماور