Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سد آبسرده یک سد در دست ساخت در شهرستان بروجرد است. این سد در فاصله ۱۶ کیلومتری از شهر بروجرد در منطقه آبسرده در حال احداث می باشد. این سد از نوع خاکی تک قوسی با هسته رسی می باشد که در زمان بهره برداری دو هزار و ۲۰۰ شغل جدید در منطقه ایجاد خواهد کرد. جاده دسترسی از محل تقاطع با محور بروجرد - چغلوندی تا محل سد ۵/۲ کیلومتر است. مشخصات سد آبسرده بروجرد. سد آبسرده از نوع خاکی با هسته رسی، ارتفاع سد از بستر رودخانه ۸۰ متر، طول تونل های انحراف ۲۲۶ متر و ۳۰۵ متر، قطر تونل های انحراف ۶/۲ متر و ۸/۴ متر، حجم مخزن سد ۶۵ میلیون متر مکعب، حجم تنظیم آب کشاورزی ۵۷/ ۷۴میلیون متر مکعب در سال، سطح زیر کشت (توسعه و بهبود) ۸۴۰۰ هکتار و قدرت نیرو گاه ۶ مگاوات است. از دیگر مشخصات سد طول تاج ۴۵۰ متر، عرض تاج ۸ متر و شامل دو رشته تونل جهت سیستم انحراف و آبگیر کشاورزی و شرب به ترتیب به طولهای ۳۰۶ و ۲۲۷ متر است. اهداف. سد آبسرده با هدف کنترل جریان های سطحی در محدوده طرح و ذخیره آنها در مخزن این سد جهت تأمین آب مورد نیاز جهت صنایع سنگین و نیمه سنگینِ پیش بینی شده در طرح منطقه ویژه اقتصادی شهرستان بروجرد، توسعه آبیاری زمین های پایین دست
و تولید انرژی برق آبی آغاز شده است. روند تصویب طرح. پس از پیگیری های مکرر توسط آقای هادی مقدسی نماینده محترم مردم شهرستان بروجرد و اشترینان در مجلس هشتم شورای اسلامی جهت تصویب منطقه ویژه اقتصادی بروجرد و عدم توانایی تأمین آب مورد نیاز جهت راه اندازی صنایع سنگین و نیمه سنگین هدف در این منطقه با نظر مثبت وزارت نیرو و پیگیریهای مجدانه آقای مقدسی طرح احداث این سد به تصویب رسید. مراحل ساخت. معاون استاندار لرستان و فرماندار بروجرد در این آیین گفت: سد آبسرده تاکنون ۲۹ درصد پیشرفت فیزیکی داشته
حیله گر، حُقه باز یا تَرفَندباز در اسطوره شناسی و در مطالعه فولکلور و ادیان به فرد، حیوان، یا ایزدی گفته می شود، که برای رسیدن به اهداف خود به روش های غیر عادی دست می زند. اصطلاح حیله گر در زبان انگلیسی در این مفهوم احتمالاً برای نخستین بار توسط دنیل گریسن برینتون در سال ۱۸۸۵ به کار برده شد.
سعید نیاکوثری (متولد ۱۳۴۰ در شیراز)، آهنگساز، موسیقی دان، نوازنده سنتور و سه تار و پژوهشگر ایرانی می باشد. زندگی. سعید نیاکوثری متولد ۱۳۴۰ و فارغ التحصیل دانشگاه شیراز با مدرک دامپزشکی می باشد. او موسیقی را نزد هنرمندانی همچون پرویز مشکاتیان و جلال ذوالفنون آموخت و ردیف آوازی را زیرنظر سید نورالدین رضوی سروستانی تکمیل نمود. نیاکوثری در سال ۱۳۷۱ در هشتمین جشنواره موسیقی فجر با کسب مقام نخست سنتورنوازان کشور لوح زرین جشنواره را از آن خود کرد. آثار. از آثار موسیقایی نیاکوثری می توان به خوارزمی، سپیدار، فال حافظ، شور آفرین، پسین دلگشا، بر بال عقاب، قطعه شیراز، پیش درآمد و چهار مضراب دشتی و … اشاره کرد که جملگی به تأیید صاحبنظران موسیقی در ردیف آثار برجسته موسیقی ملی می باشد. نیاکوثری در سال ۱۳۹۱ در مقابله با روش های وارداتی آموزش موسیقی به کودکان، با مشایعت تعدادی از هنرجویان خویش کتاب "آیین و آوا " را تألیف و به نشر عموم رسانده است.
آدام وارلاک (در اصل هیم) یک شخصیت تخیلی و ابر قهرمان در کتاب های کامیک مارول کامیکس می باشد. این کاراکتر به وسیلهٔ استن لی و جک کربی خلق شده و در "چهار شگفت انگیز" شماره ۶۶ام (سپتامبر ۱۹۶۷) در یک پیله و در شماره ۶۹ام (اکتبر ۱۹۶۷) در حالت یک انسان معرفی شد. در طول عصر نقره ای کتاب های کامیک، این شخصیت بیش از چهار دهه در کتاب های مارول کامیک از جمله "نخستین مارول"، "قصه های عجیب" و چند سری محدود و با نام خودش دیده شده. جدا از کتاب های کامیک، شرکت مارول از آدام وارلاک در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب بازی، ورق بازی، انیمیشن های تلویزیونی و بازی های رایانه ای استفاده کرده است.
مجتبی یمانی (زاده ۱۳۴۰ در نجف آباد اصفهان)، استاد ژئومورفولوژی و عضو هیئت علمی گروه جغرافیای طبیعی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران است. وی با بیش از ۳۰۰ مقاله و پژوهش از دانشمندان پر تألیف ایرانی به شمار می رود. زندگی نامه. مجتبی یمانی دوره های کارشناسی (۱۳۶۷)، کارشناسی ارشد (۱۳۶۹) و دکتری تخصصی (۱۳۷۵) رشته جغرافیای طبیعی گرایش ژئومورفولوژی را در دانشگاه تهران گذرانده است. فعالیت های علمی و پژوهشی. دکتر یمانی بیش از ۳۰۰ مقاله و پژوهش تألیف کرده و کتاب هایی چون «ژئومورفولوژی ساحلی»، «ژئومورفولوژی ساحل شرقی تنگه هرمز»، «نقشه ها و نمودارهای موضوعی (کارتوگرافی موضوعی)»، «مبانی نقشه خوانی» و «نقشه های ژئومورفولوژی» را نیز به چاپ رسانیده است. وی همچنین فعالیت های بسیاری در حوزه های مختلف جغرافیا دارد و مدیریت «قطب مطالعات علمی دانشگاه تهران» و ریاست انجمن ایرانی ژئومورفولوژی برخی از سمت های وی به شمار می روند. در شهریور ماه ۱۳۹۲ پایگاه استنادی علوم جهان اسلام، ۲۰ دانشمند پر تألیف ایران در حوزه علوم انسانی را معرفی کرد. مقاله های این دانشمندان در نشریه های علمی معتبر کشور چاپ شده و در ISC نمایه سازی شده اند. در حوزه
جغرافیا نیز نام مجتبی یمانی، به عنوان پژوهشگر پر تألیف در این لیست آمده است. مجتبی یمانی، با انتشار پنج عنوان کتاب و بیش از ۱۳۰ مقاله علمی ـ پژوهشی به زبان های فارسی و انگلیسی، در رتبه شانزدهم فهرست ۲۰ دانشمند پر تألیف ایران در حوزه علوم انسانی جای دارد.
احمد فیاض بخش (متولد ۱۳۴۱ در شهرستان تهران) از مدیران صنایع در ایران است. تحصیلات. فیاض بخش دانش آموختهٔ دانشگاه صنعتی شریف در رشتهٔ مهندسی صنایع و برنامه ریزی سیستم ها است. مشاغل. فیاض بخش دبیر کل فعلی اتاق بازرگانی صنایع معادن و کشاورزی ایران است. قبل از آن، او مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری تأمین اجتماعی (شستا) بود که در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۳۹۲ با حکم سید تقی نوربخش، مدیرعامل وقت سازمان تأمین اجتماعی به این سمت منصوب شد. وی پیش از تصدی ریاست شستا و مشاور وزیر کار در برنامه ریزی های توسعه ای و اقتصادی صندوق ها و سمت های دیگری در بنگاه های اقتصادی حاضر در ایران داشته است. معاونت خودکفایی سپاه، ریاست هیأت مدیره و مدیرعامل سازمان اقتصادی کوثر , عضویت در هیأت مدیره شرکت های بورسی از جمله شرکت های سرمایه گذاری بانک ملی، سرمایه گذاری امید، کف، سرمایه گذاری بوعلی، سرمایه گذاری شاهد، سیمان اردبیل، سیمان شمال، سیمان مازندران، سیمان درود، افرانت، توسعه صنایع نیشکر و موسسه توسعه صنعت سرمایه گذاری ایران و عضویت در هیأت امنای دانشکده بهداشت و حفاظت محیط کار، هیأت امنا شرکت شاهد و سازمان اقتصادی کوثر از جمله سوابق وی می باشد.
افزون بر این موارد، فیاض بخش تا پیش از پذیرش مسئولیت مدیرعاملی شرکت سرمایه گذاری تأمین اجتماعی، به عنوان عضو غیر موظف در هیأت مدیره شرکت های سرمایه گذاری گل گهر، سرمایه گذاری مهر ۷۸ (متعلق به بانک کشاورزی)، مدیریت سرمایه آرا، انرژی امید (متعلق به سرمایه گذاری امید)، موسسه بنیاد شریف (متعلق به دانشگاه صنعتی شریف)، بیمارستان خاتم الانبیاء و شبکه الکترونیک کشور (شاپرک) فعالیت می کرده است. منابع. https://donya-e-eqtesad.com/بخش-بازرگانی-4/890075-انتصاب-دبیرکل-اتاق-ایران
یون پاولوویچ هربینکا (به اوکراینی: Євген Павлович Гребінка؛ به انگلیسی: Yevhen Pavlovych Hrebinka؛ ۲ فوریه ۱۸۱۲ - ۱۵ دسامبر ۱۸۴۸) نویسنده و شاعر رومانتیک اوکراینی است. وی دارای آثاری به هر دو زبان اوکراینی و روسی می باشد.
متن سرود ملی صربستان به نام «خدای عدالت» (Bože pravde) در سال ۱۸۷۲ توسط یووان دوردویچ نوشته شد و آهنگ آن را داوورین ینکو تنظیم کرد. زمانی که این سرود در دوران پادشاهی صربستان سرود ملی بود اشاراتی در آن به پادشاه شده بود اما پس از آن که صربستان جمهوری شد این اشارات از آن حذف شدند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
نیروگاه حرارتی شازند اراک (در کیلومتر ۲۵ جاده اراک – همدان و در شرق پالایشگاه شازند اراک، تأسیس ۱۳۷۴) یکی از نیروگاه های ایران از نوع حرارتی با ظرفیت تولید ۱۳۰۰ مگاوات است که اکنون شامل ۴ واحد بخار ۳۲۵ مگاواتی است. سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی و مازوت است و از نفت گاز نیز به عنوان سوخت راه انداز استفاده می شود. مشخصات فنی نیروگاه. نیروگاه شازند اراک شامل ۴ واحد بخار ۳۲۵ مگاواتی، به ظرفیت ۱۳۰۰ مگاوات است و در آینده قرار است ۲ واحد نیروگاه گازی ۳۵۰ مگاواتی به آن اضافه شود که مجموعاً به ظرفیت اسمی ۲۰۰۰ مگاوات سیکل ترکیبی خواهد رسید. سوخت مصرفی نیروگاه گاز طبیعی و مازوت است و از نفت گاز نیز به عنوان سوخت راه انداز استفاده می شود. آب مورد نیاز نیروگاه از طریق ۳ حلقه چاه از فاصله ۷ کیلومتری تأمین می شود. روزشمار نیروگاه شازند اراک. عملیات اجرایی نیروگاه شازند اراک در اواخر سال ۱۳۷۴ آغاز شد که واحد نخست آن در مرداد ۱۳۷۹، واحد دوم بهمن ۱۳۷۹، واحد سوم آبان ۱۳۸۰ و واحد چهارم آن اسفند ۱۳۸۰ سنکرون و وارد مدار شد. طرح توسعه این نیروگاه نیز قرار شد در ۲ واحد ۳۲۵ مگاواتی به ظرفیت کل ۶۵۰ مگاوات احداث شود که واحد نخست آن د
ر اواخر سال ۱۳۹۳ و واحد دوم آن تابستان ۱۳۹۴ وارد مدار شود. آلایندگی نیروگاه شازند اراک. بر سر مسئله آلایندگی نیروگاه شازند اراک، مناقشات زیست محیطی زیادی تا کنون صورت گرفته است. به گفته نماینده اراک، کمیجان و خنداب (عباس رجایی) در آبان ۱۳۹۱: نماینده دیگر مردم اراک (محمدحسن آصفری) در دی ۱۳۹۱ مدعی شد که ۳۰۰ نفر به دلیل وجود نیروگاه شازند اراک در استان مرکزی مبتلا به سرطان شده اند. مدیرعامل نیروگاه شازند اراک (حمید بادرستانی) در جلسه ای از جلسات معترضان به آلودگی هوای اراک تأکید کرد: بادرستانی در پاسخ به این سؤال که چرا نیروگاه از گاز استفاده نمی کند، عنوان کرد: این نیروگاه براساس مصوبه ای، از ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ تاکنون به طور صد درصد از سوخت گاز استفاده می کند و مسئولان نیروگاه اظهار امیدواری کردند که این روند ادامه یابد.
نثر فارسی (فارسی دری) آن گونه ای از سخن نوشتاری فارسی است که در ایران دورهٔ اسلامی پا گرفت و رفته رفته در برخی سرزمین های غیرفارسی زبان، از ترکستان تا آسیای صغیر، هم گسترش یافت و در آنجا سده ها پایدار ماند. امروز، نگارش و نشر نثر فارسی تنها در سه کشور ایران و افغانستان و تاجیکستان، به دو خط عربی و خط سیریلیک، عمومیت دارد. اگرچه زمان آغاز نثر فارسی دری به درستی دانسته نیست، نشانه هایی هست که آن را تا نیمهٔ دوم سدهٔ اول هجری تا نیمهٔ نخست سدهٔ دوم هجری می کشاند، و ضمناً نشان می دهد که نگارشِ نثرِ فارسی در دورهٔ اسلامی پیش از رواج خط عربی برای فارسی نویسی آغاز شده است. یکی از این نشانه ها پاره ای است از نامه ای خصوصی به خط عبری که اورل اشتاین در آغاز سدهٔ بیستم بدان دست یافت و ظاهراً از سال های ۹۹-۱۰۰ هجری است. دیگر سه کتیبهٔ کوتاه فارسی، باز هم به خط عبری، است که محتمل است از سال ۱۳۵ هجری باشد. همچنین، بخشی از ترجمهٔ یک نسطوری از زبور پهلوی، به خط سریانی، در دست است که از دو سدهٔ نخست می نماید. در متون کهن، از آثار دیگری نیز نام برده اند که البته به دست ما نرسیده اند. چنان که ابوریحان بیرونی در "آثار الباقیه" ن
وشته است، به آفرید، یکی از رهبران دینی در دو سدهٔ نخست، دربارهٔ آیین خود نوشته ای پدیدآورده بود که به فارسی بوده است. همچنین، ابن ابی اصیبعه در کتاب "عیون الأنباء فی طبقات الأطباء" نوشته است که ابوحاتم بلخی کتاب "السموم" از شاناق، پزشک هندی، را با همراهی یک هندی به فارسی برگردانده است. ذبیح الله صفا این برگردان را از سال های پایانی سدهٔ دوم دانسته است. نوشته های دیگری نیز بوده اند که تفسیری بر "قرآن" (از ابوعلی جُبّائی)، "المعالجة البقراطیه" (از احمد بن محمد طبری)، کتابی در لغت (از ابوحفص سغدی، شاید همان سرایندهٔ آهوی کوهی)، آثاری در عروض (از یوسف عروضی و ابوالعلای شوشتری) و "خجسته نامه" (از بهرامی سرخسی) از آن دست اند. در فارسی، نثر در برابر نظم یا شعر قرار می گیرد که اغلب در یک معنا به کار می روند. تمایز بین «نظم» و «شعر» ریشه در منطق دارد. قول به «شعر منظوم» و «شعر منثور» نیز متأخر است. تقسیم بندی نثر فارسی. محمدتقی بهار در مقدمه ی جلد دوم نثر دریِ بعد از اسلام را به شش طبقه تقسیم می کند: ۱- دورهٔ سامانی (۳۰۰ تا ۴۵۰ هجری) ۲- دورهٔ غزنوی و سلجوقی اول (۴۵۰ تا ۵۵۰ هجری) ۳- دورهٔ سلجوقی دوم و خوارزمشاهیان. نثر
فنی (۵۵۰ تا ۶۰۰ هجری) ۴- دورهٔ سبک عراقی و نثر صنعتی (۶۰۰ تا ۱۲۰۰ هجری) ۵- دورهٔ بازگشت ادبی (۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ هجری) ۶- دورهٔ ساده نویسی (۱۳۰۰ هجری تا امروز) ویژگی های هر دوره. در دورهٔ سامانی، نثر فارسی ساده و موجز و بی صنعت و مرسل بوده و لغات فارسی بر لغات عربی می چربیده است. نمونهٔ کامل چنین اثری "تاریخنامه طبری بلعمی" و "حدود العالم" است. در دورهٔ غزنوی و سلجوقی اول نثر عربی در فارسی اثر کرد و جملات طولانی شد و لغات عربی رو به زیادی گذاشت. نمونهٔ این دوره "تاریخ بیهقی" و "کلیله و دمنه" است. در دورهٔ سلجوقی دوم و خوارزمشاهیان موازنه و سجع و تکلفات و صنایع بدیعیه در نثر زیاد شد. نمونهٔ آن "مقامات حمیدی" و "مرزبان نامه" است. در دورهٔ نثر صنعتی تکلفات بدیعی بیشتر شد و لغات عربی مشکل و اصطلاحات علمی نیز فزونی یافت و نثر را مشکل و فهم آن را دشوار کرد. نمونهٔ چنین نثری "نفثةالمصدور" و "التوسل الی الترسل" و "لباب الالباب" و "جوامع الحکایات" و "ترجمه تاریخ یمینی" (تألیف جرفادقانی) و "تاریخ جهانگشای" و "تاریخ وصاف" است. در دورهٔ بازگشت ادبی تقلید از نثر زیبای گلستان سعدی و نثر خوارزمی و نثر بیهقی رواج یافت و نمونهٔ آن
"منشآت قائم مقام" و نشاط اصفهانی و "ناسخ التواریخ" و مؤلفات هدایت و "نامه دانشوران" است. در دورهٔ ساده نویسی نثر ساده و فصیح رواج یافت. نمونه های آن عبارتند از رساله های ملکم و ترجمهٔ "سرگذشت حاجی بابای اصفهانی" و کتاب احمد طالبوف و سایر تألیفات او و کتاب "سیاحت نامه ابراهیم بیگ" و افسانه های "کنت" و "سه تفنگدار" ترجمهٔ محمدطاهر میرزا. نمونه های آغازین. نمونه های آغازین نثر فارسی به خط عربی، همه، از روزگار فرمانروایی سامانیان، به ویژه نیمهٔ دوم سدهٔ چهارم، به دست ما رسیده اند، اما کهن ترین نمونه بخشی از یک رساله در فقه حنفی است که گویی ابوالقاسم سمرقندی (درگذشته به سال ۳۴۲ هجری قمری) در نیمهٔ نخست سدهٔ چهارم آن را پدیدآورده است. این پارهٔ بازمانده چنین آغاز می شود: اما بعد وصیت می کنم شما را و خویشتن را، نخست به ترسیدن از خدای —عز و جل— و جهدکردن در گزاردن فرمان های وی و پرهیزکردن از نهی های وی و صبرکردن بر حکم های وی و رضادادن به قضاهای وی و شکرکردن بر نعمت های وی و آراستن و آماده گشتن مر مرگ را، و نگریت [= نگرید] تا بر حکم حق —سبحانه و تعالی— اعتراض نکنیت [= نکنید] و بر خلق او تکبر نکنیت [= نکنید]. انواع.
نثر فارسی کهن را ازنظر صورت در سه دسته گنجانده اند: نثر ساده یا مرسل، نثر بینابین، نثر فنی یا مصنوع. برخی پژوهشگران از نثر موزون هم سخن رانده اند. نثر عرفانی، مناجات و تحمیدیه. نثر عرفانی خواجه عبداللّه انصاری. خواجه عبدالله انصاری معروف به پیرهرات، در قرن پنجم هجری در هرات به دنیا آمد. در جوانی علوم دینی وادبی را فرا گرفت. وی به دو زبان فارسی و عربی شعر سروده است و از پیشگامان نثر مسجع محسوب می شود. کتاب های او به شرح زیر است: الهی نامه، زادالعارفین، مناجات نامه، رساله دل و جان، رسالهٔ هفت نثار، قلندرنامه، محبت نامه، طبقات الصوفیه، کنزالسالکین، کشف الاسرار، صد میدان و رباعیات. نثر نیایش ها و مناجات وی، دارای سجع و آهنگ، لطافت، دلنشینی و سادگی است و از ویژگی های آن، سرشار بودن از مضامین عرفانی است. ادوار و تحولات نثر فارسی. نثر کهن. نفیسی نخستین اثر مدونی که از نثر فارسی مانده را شاهنامه ابومنصوری می داند که مربوط به اوسط قرن چهارم هجری می باشد. به عقیده وی پیش از آن تنها نشانه ای که از نثر فارسی داریم منحصرست به بعضی جمله ها که مؤلفین ایرانی یا عرب در کتابهای تازی نقل کرده اند که البته برای نمودن سبک نثر قرن
اول و دوم و سوم بلیغ نیست و به همین جهت ذکری از نثر سیصد سال از آغاز دوره بعد از اسلام ادبیات ایران نمی توان کرد. همچنین وی اوج نثر فارسی را نیز در زمان نوح بن نصر سامانی ذکر کرده است. نثر معاصر. نثر فارسی معاصر، دارای چهار دوره، از نظر تحول و دگرگونی است. این چهار دوره، عبارتند از: برخی از نثرنویسان. سعدی خواجه عبدالله انصاری قائم مقام فراهانی اثر وی با نام منشآت قائم مقام یا منشآت، مشهور و دارای ارزش ادبی است. میرزا رضی یکی از نثرنویسان آغاز کار سلسله قاجاریه میرزا رضی منشی الممالک، فرزند میرزا شفیع آذربایجانی است. میرزا رضی از خانواده ای برخاسته، که از عقاید صوفیگری پیروی می کرده اند، ولی این امر او و پدر وی را از رسیدن به مقامات عالیه دولتی بازنداشته است. میرزا شفیع مستوفی نادرشاه بود و میرزا رضی پس از فوت پدر در دولت کریم خان زند و پس از او در دربار آغا محمدخان قاجار منصب استیفا داشت و رسائل و نامه ها و فرمان های عمده را به عربی، فارسی و ترکی جغتایی تحریر می کرد و چون نوبت پادشاهی به فتحعلی شاه رسید در دربار او عزت و احترام بیشتری یافت و مشهور است که به هنگام سلام هم لوله قرطاس و هم خنجر الماس به کمر می
زده است. میرزا رضی به ترکی و گاهی به فارسی و عربی شعر می سرود و "بنده" تخلص می کرد. رضا قلی خان هدایت دو قصیده فارسی او را در مجمع الفصحاء ضبط کرده است. صاحب ترجمه به سال ۱۲۲۲ ه .ق به بیماری سل در تهران درگذشت و در نجف دفن شد. وی هنگام مرگ شصت و پنج سال داشت. میرزا رضی وقایع جنگ فرانسه و اتریش و روس (۱۸۰۵ م) را که از لسان اروپایی به ترکی ترجمه شده بود، برای مطالعه فتحعلی شاه، به زبان پارسی ترجمه کرده است. رساله «عشق و روح» و «حسن و دل» نیز از منشآت اوست و از مشاهیر مکتوبات وی نامه مفصلی است که از قول فتحعلی شاه به ناپلئون اول نگاشته و تمام آن در «زنبیل» فرهاد میرزا معتمدالدوله چاپ شده است. او را تاریخی است به نام "زینةالتواریخ" که به فرمان خاقان کبیر نگاشته. تاریخ مزبور تألیف دسته جمعی است که گذشته از میرزا رضی، که مؤلف اصلی بوده، معتمد الدوله نشاط و عبدالرزاق بیگ دنبلی، متخلص به مفتون، و شخصی به نام میرزا عبدالرحیم اشتهاردی در تحریر آن دست داشته اند. فاضل خان میرزا محمد از طایفه بایندر ترکمان، روز چهاردهم ذیحجهً سال ۱۱۹۸ ه .ق در گروس به دنیا آمد. در شانزده سالگی یتیم ماند و به عسرت بزرگ شد. چندی پس از مرگ پ
در، به عراق و جاهای دیگر سفر کرد و خط و انشایی فراهم آورد. سپس به تهران آمد و به وسیله فتحعلی خان صبا به دربار راه یافت و جزو غلامان خاص درآمد و به فرمان شاه تحت نظر و تربیت صبا مشغول تحصیل شد؛ و در پنج سال چنان معلوماتی از علوم زمان بدست آورد که شاه چون فضایل او را دید لقب " فاضل خان " به او داد و به سمت جارچی باشی، یعنی رئیس و سرکرده منادیان دربار، منصوب شد. او چند سال جزو منشیان مخصوص شاه کار می کرد و در سفر و حضر ملتزم رکاب بود و چون بیانی خوب داشت، قصایدی را که فتحعلی خان ملک الشعراء و دیگران در مدح شاه می سرودند حفظ و روایت می کرد و بدین مناسبت تخلص شعری خود را نیز " راوی " قرار داد. در روز آدینه، ۲۴ رجب سال ۱۲۴۴ ه .ق (۳۰ ژانویه ۱۸۲۹ م) واقعه ناگوار قتل گریبایدوف، سفیر روس در تهران پیش آمد و هفت ماه بعد شاهزاده خسرومیرزا، یکی از پسران کهتر عباس میرزا نایب السلطنه، با هیئتی برای عذرخواهی مأمور دربار روسیه شد. فاضل خان هم جزو این هیئت بود. هیئت نمایندگی خسرو میرزا در راه قفقاز به پوشکین، شاعر نامی روس، برخورد که با ارتش ژنرال پاسکویچ به میدان جنگ با عثمانی می رفت. پوشکین شرح این ملاقات را در سفرنامه ارزرو
م چنین آورده است: «عجله داشتم که هر چه زودتر به تفلیس برسم… منتظر شاهزاده ایران بودند. در نزدیکی ده کازبیک (قاضی بیگ) با چند دستگاه کالسکه برخوردیم و راه چون تنگ بود، بند آمد. در آن میان که وسائط نقلیه از کنار هم رد می شدند، افسر نگهبان به ما گفت که وی شاعر دربار ایران را بدرقه می کند و به خواهش من مرا به فاضل خان معرفی کرد. به کمک مترجم خواستم به تعارفات پرآب و تاب شرقی بپردازم. اما چقدر شرمنده شدم وقتی که فاضل خان شیرینکاری نابجای مرا با فروتنی ساده و مودبانه ای پاسخ داد و اظهار امیدواری کرد که باز در پترسبورگ مرا ببیند و تاسف خورد که آشنایی ما طولانی نبود. ناچار شدم این لحن شوخی پر افاده خود را عوض کرده، با عبارات معموله اروپایی با او سخن گویم. این پیش آمد باید برای ما روسها درس عبرتی باشد که شوخی و مسخرگی را کنار بگذاریم و من خود از این پس دربارهٔ کسی از روی کلاه پوستی و سر انگشتان خضاب کرده اش قضاوت نخواهم کرد.» فاضل خان زمانی هم به وزارت همدان منصوب گشت، و چون در آنجا وامدار شد و به وی سخت گذشت به تهران بازگشت و دوباره جزو منشیان مخصوص درآمد. در زمان سلطنت محمد شاه هم چندی به همین سمت باقی بود تا عزلت گ
زید و «از حضرت سلطان راتبه یافت» و سر انجام در سال ۱۲۵۳ یا ۱۲۵۴ ه .ق بر اثر بیماری شدید چند ماهه در تهران درگذشت. صاحب دیوان میرزا تقی علی آبادی، پسر میرزا زکی، مستوفی الممالک آغا محمد خان، در علی آباد (شاهی) به دنیا آمد. مردی بود فاضل و کار آزموده و صاحب قلم. چون در محل روزگار بر او سخت گرفته بود و کارش رونقی نداشت، از مازندران به تهران آمد و به وسیله فتحعلی خان صبا به دربار فتحعلی شاه معرفی و ابتدا به سمت منشی مخصوص مشغول کار شد؛ و پس از سه سال به ریاست بیوتات سلطنتی منصوب گردید. او مورد اعتماد شاه بود و پیغام ها و رسائل محرمانه شاه به وسیله وی ابلاغ می شد. چند سال بعد به وزارت زنجان منصوب شد و ده سال در آنجا ماند و پس از ده سال به امر شاه به تهران بازگشت و چندی بعد لقب "صاحبدیوان" یافت. اما چهار سال بعد (۱۲۴۸ ه .ق) به جرم اینکه دهی را بی فرمان پادشاه منشور کرده و به سیورغال مردی داده بود، معزول شد و میرزا تقی نوایی مازندرانی به جای وی منشی الممالک شد. بعد از جلوس محمد شاه به سال ۱۲۵۰ ه . ق، علی آبادی در شوال آن سال مأمور شد از شاهزاده محمد قلی میرزا ملک آرا، فرماندار مازندران، که به تهران احضار شده و بیم آ
ن می رفت که سرکشی کند، استقبال نماید. او مأموریت خود را به خوبی انجام داد و بعد مأمور شیراز شد. در آنجا با وصال شیرازی الفت یافت و پس از سه سال به علت بیماری با اجازه شاه به تهران بازگشت و چندی نگذشت که دچار سکته و خانه نشین شد و به فلج پا و نابینایی گرفتار بود تا در جمادی الثانی سال ۱۲۵۶ ه .ق درگذشت. صاحب دیوان در شمار چند تن نویسنده طراز اول صدر حکومت قاجاریه است. قائم مقام در منشآتش از او به احترام نام می برد و در نویسندگی به استادیش می ستاید. صاحب ترجمه شعر هم می سرود و "صاحب" یا "صاحبدیوان" تخلص می کرد. اشعارش تعریفی ندارد. دو نسخه از دیوان او در کتابخانه مدرسه سپهسالار تهران موجود است.
دیونیسوس یکم سیراکوس (۳۶۷-۴۳۲ قبل از میلاد) فرمانروای یونانی تبار سیراکوس – واقع در ناحیه ای که امروزه به سیسیل، ایتالیا موسوم است – بود که سی سال بر آن ناحیه حکم راند. او چند شهر را در ناحیه سیسیل و ایتالیا تسخیر کرد و با نفوذ کارتاژها در سیسل به مخالفت برخاست و سیراکوس را به نیرومندترین مستعمره یونان غربی مبدل ساخت. دیونیسوس یکم در تاریخ باستان به عنوان بدترین پادشاه ظالم، مستبد، بدگمان و کینه توز شناخته شده است. دوران اول زندگی. دیونیسوس یکم زندگی پیشه ای خود را با احراز مقام کارمند دفتری در امور دولتی آغاز کرد. سپس به سپاهیگری روی آورد و در جنگ با کارتاژها در ۴۰۹ قبل از میلاد، موفقیت هایی کسب کرد. سرانجام بدلیل شجاعت و رشادت در جنگ ها، در ۴۰۶ قبل از میلاد به مقام فرمانده سپاه نایل آمد و یک سال بعد حاکم سیراکوز شد. کودتا. پیروزی دیونیسوس یکم در بدست آوردن قدرت پادشاهی بر سیراکوس دموکراتیک، نماینده بدترین و بهترین روش رهبری سپاه سربازان مزدور توسط دیونیسوس بود. کودتای دیونیسوس برای قبض قدرت مطلق حاکمیت، زمانی به وقوع پیوست که ۶۰۰ سرباز مزدور برای حفاظت از خود در جریان یک سوقصد ساختگی به جانش که با نیرنگ توس
ط خود او طرح ریزی شده بود، به او داده شد. او توانست تعداد این نگهبانان را به ۱۰۰۰ نفر افزایش دهد، و به تدریج قدرت خود را مستحکم سازد، و با یک ضربت موضع خود را در مقام فرمانروای سیراکوس اعلام کند.
محمدعلی فیاض بخش (۱۳۱۶ – ۷ تیر ۱۳۶۰) پزشک و سیاستمدار ایرانی بود. فیاض بخش بنیانگذار و نخستین رئیس سازمان بهزیستی کشور و از اعضای کابینه محمدعلی رجایی بود که در بمب گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد. وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان خسروی تهران و تحصیلات متوسطه را در کنار دروس حوزوی فرا گرفت. پس از بازگشت از خدمت سربازی به دانشگاه تهران راه یافت و با اخذ مدرک پزشکی فارغ التحصیل شد. سپس دوره تخصصی جراحی را در بیمارستان سینا به پایان رساند. فیاض بخش، مؤسس انجمن امدادگران امام خمینی بود. وی سپس به عنوان مدیرکل توانبخشی در وزارت بهداری مشغول به کار شد. فیاض بخش در کابینه محمدعلی رجایی، به عنوان وزیر مشاور و رئیس سازمان بهزیستی خدمت می کرد. وی در شامگاه ۷ تیر ۱۳۶۰ در حالیکه در جلسه حزب جمهوری اسلامی ایران حاضر بود، به موجب بمب گذاری سازمان مجاهدین خلق کشته شد. امروزه بیمارستان شهید دکتر فیاض بخش واقع در جنوب غرب تهران به نام وی نامگذاری شده است.
سرود مونه گاسک (Hymne Monégasque) سرود ملی کشور موناکو است که در سال ۱۸۴۸ رسمیت یافت. متن سرود. متن رسمی: منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
عباس جلیلیان ملقب به آکو (زادهٔ ۲۳ آذر ۱۳۴۹) نویسنده، فرهنگ نویس و پژوهشگر فولکلور کردستان ایران است. وی به دلیل نگارش واژه نامه "فرهنگ باشور: کردی - کردی - فارسی" شناخته شده است. جلیلیان در حال تدوین دانشنامهٔ بزرگ کردی با نام "کوردیکا" است که تاکنون چند جلد آن منتشر شده است. او در پاییز ۱۳۹۸ برندهٔ جایزه ادبی باشور شد. زندگی نامه. عباس جلیلیان ۲۳ آذر سال ۱۳۴۹ در اسلام آباد غرب متولد شد. فعالیت ها. عباس جلیلیان از سال ۱۳۶۷، پژوهش، تدوین و نگارش آثار و دایرةالمعارف زبان کُردی را آغاز کرد. "فرهنگ کردی – فارسی باشور" مشتمل بر ۶۸ هزار واژهٔ واژگان کردی کرماشانی، لکی، کلهری، زنگنه ای، گورانی، ایلامی و لری در ۸۴۶ صفحه نخستین بار در کردستان عراق چاپ شد و سپس در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در سال ۱۳۸۵ توسط انتشارات پرسمان منتشر شد. همچنین مجموعهٔ "زرینه و سیمینه" در پنج جلد که پژوهشی است در فولکلور کردی کرمانشاهی و شامل ضرب المثل، چیستان، کنایات، شعر و متل می شود. مجموعهٔ "تاریکخانه" که تحقیقی میدانی است در خصوص جغرافیا و تاریخ کرمانشاه و همچنین مجموعهٔ داستان های کُردی بنام "رنگامه" و نخستین رمان کُردی کرمانشاهی
با عنوان "آگر ملوچ" و همچنین چندین مقاله و مطلب منتشرشده، حاصل پژوهش و فعالیتهای عباس جلیلیان در حوزه فرهنگ و ادبیات کُردی است. جوایز. عباس جلیلیان در پاییز ۱۳۹۸ برندهٔ جایزه ادبی باشور شد. این جایزه هر سال توسط مرکز فرهنگی و نشر باشور به یک نفر در حوزه زبان و ادبیات کردی اهدا می شود. آکو جلیلیان همچنین در اردیبهشت ۱۴۰۲، برندهٔ جایزهٔ سالانه بنیاد ابراهیم احمد موسوم به «خه لاتی بله» شد. این جایزه که با عنوان معتبرترین جایزه ادبی و فرهنگی عراق یاد می شود، پیشتر به افرادی همچون عبدالله اوجالان، شهرام ناظری، صلاح الدین دمیرتاش، کیهان کلهر و هادی ضیاءالدینی اهدا شده است. به دلیل اینکه امکان حضور عباس جلیلیان در مراسم رسمی اعطای این جایزه میسر نبود، گروهی فرهنگی از اقلیم کردستان با حضور در شهر کرمانشاه، این جایزه را به او اهدا کردند. مراسم رسمی این رویداد ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ در شهر سلیمانیه با حضور جمعی از شخصیت های فرهنگی و سیاسی برگزار شد. بازداشت. عباس جلیلیان روز پنجشنبه ۲۶ دی ۱۳۸۷ در اسلام آباد غرب دستگیر شد. وی پس از گذراندن ۲ ماه بازداشت با قرار وثیقه آزاد شده و چندی بعد از سوی دادگاه به خاطر آنچه «شناسایی و
جذب جاسوس و معرفی آن به کشور بیگانه» نامیده شد، به ۱۵ ماه زندان محکوم گردید. دادگاه سفرهای جلیلیان به کردستان عراق برای شرکت در همایش های فرهنگی را مصداق این جرم دانسته بود. جلیلیان پس از سپری کردن این مدت بدون مرخصی در زندان دیزل آباد کرمانشاه، در آبان ۱۳۸۹ از زندان آزاد شد. دستگیری وی با موجی از اعتراضات اهالی فرهنگ در کردستان همراه شد. او پس از آزادی به مدت ۳ سال به کرج و خرمشهر تبعید شد. عباس جلیلیان برای بار دوم ۲۴ آذر ۱۳۹۸، در محل زندگی خود، روستای بیجانه استان کرمانشاه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ۱ دی ۱۳۹۸ با قرار کفالت آزاد شد.
این نوشتار فهرستی از جانوران استان بوشهر ایران را در بر دارد که بر پایه پژوهش های میدانی و نمونه برداری از آن ها تهیه شده است.
پیتر لوشر، (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۷) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی اتریشی است، که در فاصله سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ مدیر عامل اجرایی شرکت زیمنس بود. وی دانش آموخته رشته ام بی ای از دانشگاه هاروارد می باشد و به زبانهای آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ژاپنی تسلط کامل دارد. لوشر سابقه فعالیت در سطح مدیریت ارشد در شرکت های مرک اند کو. و سانوفی را دارا می باشد.