Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان، به رزمندگان حزب الله است. به گفتهٔ بطرس در مصاحبه با الجزیره، او از شنیدن آن پیام متأثر شد، و آن را ضبط کرد. او پس از کسب اجازه از حزب الله، ایده اش برای ساخت ترانه ای از متن پیام را با غسان مطر، شاعر لبنانی و رئیس وقت اتحادیهٔ نویسندگان لبنان، در میان گذاشت و با استقبال مطر روبرو شد. این ترانه با در نهایت با آهنگسازی زیاد بطرس، برادر جولیا، ساخته شد. انتشار این آهنگ، جولیا را در صدر خوانندگان پاپ معاصر عرب قرار داد. یک ماه بعد، نماهنگ «عزیزان من» نیز در ویرانه های شهر بنت جبیل که یکی از مناطق درگیر در جنگ ۳۳ روزه بود، به کارگردانی صوفی بطرس، خواهر جولیا، فیلم برداری و منتشر شد. او سپس پروژه ای را با همین نام آغاز کرد که طی آن، چندین کنسرت را در کشورهای لبنان، سوریه، قطر و امارات متحدهٔ عربی به روی صحنه برد و ترانه های میهنی اش را اجرا کرد. بطرس درآمد حاصل از این اجراها که بالغ بر سه میلیون دلار بود را به خانواده های قربانیان جنگ اهدا کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۴ آهنگ الحق سلاحی(حق سلاح من است) را در حمایت از مردم فلسطین و غزه در جنگ با اسرائیل منتشر کرد. ترانهٔ این قطعه را نبی
ل ابوعبدو سرود، آهنگسازی آن بر عهدهٔ زیاد بطرس بود و میشل فاضل آن را تنظیم کرد. آخرین آلبوم بطرس «"من کی هستم»" نام دارد که در سال ۲۰۱۶ منتشر شده است. او در سال ۲۰۱۸ دو کنسرت برگزار کرد که اولی در شهر صور لبنان بود و با استقبال بیش از چهارده هزار نفر مواجه شد. دومین کنسرت او در ۲۰۱۸ نیز در شهر امان کشور اردن برگزار شد. هرچند غالب کارهای جولیا بطرس رنگ و بوی میهن پرستانه و حماسی دارد، اما این امر باعث غفلت او از ترانه های عاشقانه نشد. مشهورترین آلبوم عاشقانهٔ او، «نه به رؤیاهایت» نام دارد که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و توانست موفقیت هنری و مالی برای او به ارمغان بیاورد. همچنین در کارنامهٔ هنری او آهنگ هایی در مخالفت با برخی سران کشورهای عربی به چشم می خورد. جولیا بطرس چند بار در طول دوران فعالیتش مورد تقدیر قرار گرفته است. در سال ۲۰۰۰ رئیس جمهور وقت لبنان، امیل لحود، به دلیل نقش فعال بطرس در پشتیبانی از مقاومت، نشان ملی سدر را به او اهدا کرد. او همچنین از سوی کشورهای تونس، اردن، سوریه، قطر و امارات متحدهٔ عربی مورد تقدیر قرار گرفته است. جولیا بطرس علاوه بر لبنان، در بسیاری از کشورهای عربی و اروپایی کنسرت برگزار کرد
ه و در سال ۲۰۰۹ در سالن المپیای پاریس نیز روی صحنه رفت که با استقبال گستردهٔ مهاجران لبنانی و عرب مواجه شد. مضامین و دیدگاه ها. جولیا بطرس در میان خوانندگان، به موفقیت های زیادی دست یافته است. به گزارش الجزیره، میانگین فروش آلبوم های او بین ۱۵۰ هزار تا ۲۵۰ هزار نسخه بوده است. این تعداد برای خواننده ای که در ترانه هایش مضمون های معدودی دارد و به لهجه ای خاص چون لبنانی می خواند، رقم بالایی است. بیشتر طرفداران و مخالفان او بر این عقیده هم نظرند که جولیا علاوه بر تعهد هنری و اخلاقی در آثارش، از صدای زیبایی نیز برخوردار است. به گونه ای که صدایش در بسیاری از اعتراضات و تظاهرات حزب های مختلف سیاسی و گروه های مدنی، به عنوان صدای اعتراضات نقش آفرین بوده است. بطرس با ظهور خوانندگان عامه پسند در سپهر موسیقایی لبنان که بیش از صدا به ظاهرشان برای بازاریابی و فروش بیشتر متکی هستند، با چالشی در جذب مخاطب روبرو شده است. این نگرانی برای او که در آثارش به مضمون های سیاسی می پردازد، دوچندان است و می تواند موجب جذب یا دفع یکبارهٔ مخاطب در لبنان و جهان عرب شود. او این قبیل هنرمندان نوظهور را بی بندوبار می داند و معتقد است که ابتذ
ال بیش از هر چیز در آثار هنری آن ها نمود پیدا کرده است. بطرس همچنین از اقبال مخاطبان به این گونه آثار گلایه می کند. بازخوردها. یاسمین عادل، نویسندهٔ الجزیره، آگاهی سیاسی و حس انقلابی حاضر در ترانه های جولیا بطرس را متأثر از فعالیت های سیاسی پدرش در حزب سوسیال ناسیونالیست سوری می داند. بیشترین مضمون هایی که در ترانه های جولیا وجود دارد را می توان در عدالت، شادی همگانی، دغدغه های مردم لبنان و دعوت به انقلاب و مقاومت و اتحاد اعراب، خلاصه کرد؛ لذا در کارنامهٔ او ده ها ترانهٔ ضدصهیونیستی و در حمایت از آرمان فلسطین وجود دارد که از آن میان "انا بتنفس حریه" «من آزادی را نفس می کشم»، "الحق سلاحی" «حق سلاح من است»، «به سوی پیروزی بشتاب»، «ما انقلاب و خشم هستیم»، «مقاوم»، «ای خاموشان» و «داستان وطن» شهرت بیشتری دارند. با این حال مشهورترین آهنگ جولیا بطرس "احبائی" «عزیزان من» نام دارد که ترانه اش برگرفته از متن یکی از نامه های سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان، است. بطرس با وجود این که خواننده ای مسیحی است، از مقاومت اسلامی در لبنان و حزب الله به صورت آشکار حمایت می کند. عده ای او را به علت این حمایت ها و درآمیختن م
ضامین سیاسی با موسیقی، سرزنش می کنند. انتشار ترانهٔ «عزیزان من» بازخوردهایی داشت و بطرس را با انتقادهایی مواجه کرد که او را حامی شیعیان معرفی می کردند. او در پاسخ ابراز کرد که نمی خواهد در حصارهای یک حزب و تفکر مشخص قرار بگیرد و خود را متعلق به همه دانست. این بازخوردها با آغاز جنگ سوریه و پشتیبانی حزب الله از دولت بشار اسد در آن جنگ، شدت بیشتری گرفت. جولیا همزمان با برگزاری کنسرت هایش در سال ۲۰۱۸، در فضای مجازی مورد هجوم مخالفانش قرار گرفت. آن ها بطرس را متهم می کردند که زندگی شخصی اش با محتوای آهنگ هایش ناهماهنگ است. آن ها مشخصاً به همسرش الیاس بوصعب، اشاره می کردند که وزیر دفاع ملی دولتی بود که بطرس در آهنگ هایش، مخاطبان را به شورش علیه آن فرا می خواند. آن ها همچنین قیمت بلیت کنسرت ها را با ادعای جولیا مبنی بر حمایت از مستضعفان و فقیران متناسب نمی دیدند. همزمان با برگزاری کنسرت بطرس در امان، برخی از اردنی ها با انتشار هشتگ هایی در فضای مجازی و بازنشر تصاویری از حضور بطرس در کنار بشار اسد، رئیس جمهور سوریه، که بیانگر مخالفت شان با حضور بطرس در کشورشان بود، به آن کنسرت او در سال ۲۰۱۸ واکنش نشان دادند. همچنین
یاسر ابوهلاله، روزنامه نگار اردنی و مدیر کل سابق شبکهٔ الجزیره، به حضور جولیا در اردن واکنش نشان داد و در توییتی نوشت: «کسی که با بشار اسد عکس می گیرد، مانند کسی است که با نتانیاهو عکس می گیرد.» بطرس روابط خوبی با خانوادهٔ اسد در سوریه دارد و معتقد است بهار عربی ساختهٔ اسرائیل است تا اعراب را از هدف اصلی شان که آزادسازی فلسطین است، منحرف کند. این سخنان او با واکنش دیمه ونوس، روزنامه نگار سوری، مواجه شد که در مقاله ای در روزنامهٔ "المدن"، بطرس را «دوست مستبد» خواند. همزمان با روز قدس سال ۱۳۹۸، پخش گستردهٔ کلیپ ها و آهنگ های جولیا بطرس در ایران و فضای مجازی فارسی زبان حاشیه هایی را به دنبال داشت. عده ای واکنش منفی نشان دادند و با الگوسازی از خوانندگانی چون بطرس برای خوانندگان ایرانی مخالفت کردند. آن ها بیش از هر چیز به حرمت خوانندگی زنان از نظر شرعی اشاره داشتند و آن را مغایر با معیارهای اسلامی دانستند. عدهٔ دیگری اما به تمجید از او و حمایت هایش از فلسطین و مقاومت لبنان پرداختند و ضمن مقایسهٔ او با خوانندگان ایرانی، بطرس را الگویی برای آن ها معرفی کردند. در این بین، مهدی نصیری، مدیر اسبق روزنامهٔ "کیهان"، در تو
ییتر نوشت:
پرونده سلامت شخصی شامل داده های پزشکی بیماران است که می توانند آن ها را با سایرین به اشتراک بگذارند و مدیریت کنند. این پرونده شامل داده های پزشکی است که از مکان های مختلف می توان دریافت شوند. از سال ۲۰۰۰ در مقاله ای در PUBMED این واژه مطرح شده است. این اصطلاح هم به اطلاعات روی کاغذ و هم به اطلاعات کامپیوتری گفته می شود و از آن به عنوان یک کاربرد الکترونیکی که داده های سلامت را جمع آوری و ذخیره می کند، یاد می شود. در این پرونده چه به صورت کاغذی و چه به صورت الکترونیکی، هیچ کس نمی تواند بیمار را وادار به وارد کردن اطلاعات پزشکی اش کند. این پرونده طیف گسترده ای از داده ها را در برمی گیرد که شامل داده های زیر است: دو روش برای وارد کردن داده هابه این پرونده وجود دارد اول اینکه بیمار خودش داده ها را به صورت دستی یا به صورت یک فایل به سیستم وارد کند و روش دوم وقتی است که این پرونده الکترونیکی است و به صورت اتوماتیک به روزرسانی می شود. همهٔ این پرونده هااین قابلیت ها را ندارند و انواع انفرادی آن ها ممکن است از یکی یا هر دو این روش ها حمایت کنند. علاوه بر این ذخیره سازی داده بعضی از این پرونده ها شامل افزونه های دیگری
همچون ارسال پیام الکترونیکی بین فراهم کنندگان و بیمار، مدیریت ملاقات ها می شوند. اساس این پرونده ها شامل سه جز می شود: داده، زیر ساخت و کاربرد. داده به اطلاعاتی که جمع آوری، تحلیل و ذخیره می شوند گفته می شود. زیرساخت یک پلتفرم محاسباتی است که داده های سلامت را پردازش و مبادله می کند مانند پکیج های نرم افزاری و وب سایتها. کاربرد شامل تبادل داده، تراکنش و قابلیت های تحویل محتوا و تحلیل آن است. برای مثال: برنامه ریزی ملاقات ها، سیستم های حمایت از تصمیم بیمار و سایتهایی همچون گوگل هلس اقدام به ذخیره سازی و در اختیار قرار دادن این داده ها تحت وب کرده اند؛ و امکان به اشتراک گذاری این داده ها در سایر کاربردها را فراهم کرده اند.
شیخ احمد گلشهری (درگذشته بعد از ۱۳۱۷ م) از شاعران عثمانی اوایل قرن چهارده و پدیدآوردندهٔ مثنوی های گوناگون است که به ویژه با منطق الطیرش شناخته می شود. او در قرشهر زندگی می کرده است. وی مطالعات زیادی داشته و حتی در منطق الطیرش کتاب مشهور فقه قدوری را به شکل منظوم به زبان ترکی ترجمه کرده است. او که به شعرای مثنوی سرای پیش از خود تفوّق دارد در «منطق الطیر» که به همین نام است به اندازه گسترده ای استفاده کرده است. می توان گفت «منطق الطیرش» عطّار را با بعضی تغییرات به شکل منظوم ترجمه کرده است. گلشهری بعضی از حکایات عطار را در کتاب خود نیاورده در عوض از اثر دیگر او «اسرارنامه» استفاده برده است. گذشته از اینها از مثنوی مولانا جلال الدین و «قابوسنامهٔ کیکاوس» و آثار دیگر حکایات اقتباس شده و بطور پسندیده تحقیقاتی هم بعمل آورده است. گلشهری که منسوب به تشکیلات اخوت (در ترکی اخلیک) است مثنوی کوچک ۱۶۷ بیتی دیگری بنام «کرامات اخی آورده» جلب توجه می کند منطق الطیر از طرف انجمن زبان ترک به شکل منطق قوی (اوست) در سال هزار و نهصد و پنجاه و هفت میلادی چاپ شده است. کرامات اخی آورده نیز با ترجمهٔ آلمانی اش از طرف یروف تشنه انتشار
یافته است. گلشهری فلک نامه را در سال ۱۳۰۲–۱۳۰۱/۷۰۲ بنام حکمدار غازان خان نوشته است.
همایش شیرخوارگان حسینی مراسمی است به یاد کودکان کشته شده در روز عاشورا از سوی مسلمانان در ایران و کشورهای دیگری همچون هند، پاکستان، بحرین، عراق، عربستان، ترکیه، افغانستان و… همه ساله در نخستین جمعه ماه محرم برگزار می گردد. این همایش از سال ۱۳۸۳ در تهران آغاز و به مرور در سایر شهرها نیز گسترش یافت. برای برگزاری این مراسم مجمع جهانی حضرت علی اصغر نیز تشکیل شد. از سال ۱۳۹۰ این همایش در بسیاری از روستاها، ۸۰۰ شهر ایران و کشورهای دیگر گسترش یافت. در این همایش مادران و کودکان شیرخوار شرکت می کنند و تعداد شرکت کنندگان در آن چندصدهزار نفر تخمین زده شده است. پیشینه تاریخی. عزاداری و بزرگداشت کودکان واقعه عاشورا و ایجاد گهواره و لالایی خواندن برای کودکان توسط مادران از مراسم مذهبی کهن در ایران بوده است. نمونه ای از لالایی های مادران بیاد کودکان کربلا در ابرکوه بدین صورت است: سابقه مراسم. نخستین همایش شیرخوارگان حسینی در سال ۱۳۸۲ برپا شد و پس از آن، هرساله ادامه یافته است. در محرم سال ۱۳۹۵ خورشیدی، چهاردهمین دوره از مراسم همایش شیرخوارگان حسینی در شهرهای مختلف ایران و برخی کشورهای جهان برگزار شد. همایش شیرخوارگان حسینی
در نخستین جمعه در دهه اول محرم هر سال برگزار می شود و در سال ۱۳۹۵ خورشیدی نیز این برنامه در روز جمعه ۱۶ مهرماه در ۴۱ کشور و بیش از ۴۰۰۰ شهر و روستا برپا شده است. مجمع جهانی حضرت علی اصغر. مجمع جهانی حضرت علی اصغر علیه السلام یک سازمان مردم نهاد و یک هیئت بین المللی شیعی (و به گفته دبیر آن) سیاسی است که مراسم شیرخوارگان حسینی را برگزار می کند. با گسترش این مراسم در چند هزار شهر و روستای ایران و برخی کشورهای اسلامی و افزایش تعداد شرکت کنندگان به میلیون ها نفر، دفاتر این نهاد مردمی نیز در نقاط مختلف کشور گسترش یافته است. هدف از تشکیل این مجمع مخابره پیام عاشورا با بهره گیری از مظلومیت طفل شیرخوار حسین عنوان شده است. به گفتهٔ داوود منافی پور ما به هر میزان که بتوانیم پیام عاشورا را به دنیا منتقل کنیم، زمینه سازی ظهور را فراهم آورده ایم، چراکه تمدن مترقی مهدوی بر مبنای حماسه کربلا بنا می شود، طبق روایات مهدی در هنگامه ظهور در کنار کعبه فریاد برمی آورد: «انا ابن حسین، الذی قتل عطشانا؛ من فرزند حسینم، کسی که تشنه لب کشته شد.رسالت اصلی این مجمع ایجاد سؤال در ذهن و زبان همهٔ انسان هاست؛ لذا پیام و سؤال این مجمع این اس
ت که علی اصغر به کدامین گناه کشته شد؟! ما می خواهیم با برگزاری این همایش، حسین رابه دنیا معرفی کنیم. آمار. همایش «شیرخوارگان حسینی» در اولین جمعه محرم علاوه بر ایران در «۴۵ کشور دیگر» از جمله در عراق، عربستان، استرالیا، آمریکا، انگلیس، کانادا، آلمان، فیلیپین، اوکراین، تانزانیا، سیرالئون و گینه بیسائو نیز به صورت همزمان برگزار می شود؛ این مراسم از سال ۱۳۸۲ برگزار شده و طی ۱۷ سال برگزاری مراسم شیرخوارگان حسینی از یک جلسه به ۶هزار جلسه رسیده و بنابر برآورد از هر ۱۰ مادر ۲ نفر در مراسم شرکت می کنند و طبق پیش بینی های انجام شده اگر این مشارکت به حضور ۵ مادر از ۱۰ مادر برسد تا ۱۵ میلیون شرکت کننده خواهد داشت.&lt;ref&gt;
معمای دو پاکت یا معمای مبادله یک بازی فکری، چیستان و ناسازنما در زمینهٔ منطق، احتمالات و بازی و ریاضی است. این معما در نظریهٔ تصمیم گیری و همچنینتعبیر بیزی از نظریهٔ احتمالات از توجه ویژه ای برخوردار است. از لحاظ تاریخی این معما به عنوان یکی از انواع ناسازنمای کراوات ظهور کرد. مسئله. شرایط اولیه: معما به صورت ساده با فرمول بندی یک چالش فرضی به صورت زیر بیان می شود: دو پاکت غیرقابل تشخیص به شما داده می شود هر کدام حاوی مقداری پول هستند و مبلغ پول موجود در یکی از آن ها دو برابر دیگری است. شما می توانید یک پاکت را انتخاب کنید پول موجود در آن را نگه دارید. فرض کنید یک پاکت را انتخاب کرده اید اما پیش از آن که آن را باز کنید، به شما فرصت داده می شود تا پاکت خود را تعویض کنید، آیا تغییر پاکت سودمند است؟ استدلال برای تعویض: با توجه به همسان بودن پاکت ها به نظر واضح می رسد که تغییر پاکت، هیچ فایده ای نداشته باشد؛ اما از آنجا که درصورت تغییر پاکت سود احتمالی (برابر با مقدار پول در پاکت فعلی)، دو برابر ضرر احتمالی (برابر با نصف مقدار پول در پاکت فعلی) است، ممکن است بتوان استدلال کرد که تغییر پاکت سودمند است. مسئله این ج
است که تشخیص دهیم این استدلال چه اشکالی دارد؛ مطلوبیت تعویض بی نهایت! راه حل های پیشنهادی. راه حل های بسیاری برای این معما پیشنهاد شده است. معمولاً یک نویسنده پیشنهادی برای حل مسئلهٔ بیان شده می دهد اما نویسنده ای دیگر نشان می دهد تغییر کوچکی در سؤال، ناسازنمای مورد نظر را احیا می کند. درنتیجهٔ این سلسله بحث ها، خانواده ای از معماهای مشابه فرمول بندی شده است که منجر به نگارش حجم زیادی از مقالات روی این موضوع شده است. هیچ راه حل پیشنهاد شده ای به طور گسترده ای به عنوان پاسخ قطعی پذیرفته نشده است. با وجود این، معمولاً نویسندگان ادعا می کنند که راه حل مشکل، آسان یا حتی ابتدایی است. درصورتی که پاسخ هر نویسنده معمولاً متفاوت است. از سال ۱۹۸۷ هر سال مقالات جدیدی در این زمینه نگارش شده است. تحلیل ساده. کل مبلغ در هر دو پاکت برابر formula_1 است که formula_2 مقدار پول یک پاکت و formula_3 مقدار پول دیگری است. اگر شما ابتدا پاکت حاوی formula_2 را انتخاب کنید. با انجام عمل مبادله مقدار formula_2 را کسب می کنید. اگر شما در ابتدا پاکت حاوی formula_3 را انتخاب کنید، با انجام عمل مبادله، مقدار formula_2 را از دست می دهید بنا
براین شما به صورت میانگین با مبادله، مقدار زیر را به دست می آورید. formula_8 این مسئله نشان می دهد تغییر دادن یا ندادن فرقی ندارند، ارزش مورد انتظار formula_9 برای هردو پاکت یکسان است. در نتیجه دیگر هیچ ناسازنمایی وجود ندارد.
فیل سانان (Proboscidea) یا خرطوم داران راسته ای از پستانداران جفت دار هستند که شامل فیل های کنونی به همراه ماموت های منقرض شده می شود. همه اعضای این راسته دارای خرطومی هستند که با آن غذا یا آب را به سوی خود می کشند. خرطوم شان از بینی و لب فوقانی شکل گرفته و عاج در حقیقت دندان های پیشین طویل شده است. خرطوم برای این جانوران همانند دست برای انسان عمل می کند. آن ها هم دارای تعدادی دندان برای آسیاب کردن و خوردن غذا هستند، و هم عاج هایی (دندان های پیشین دوم بالایی) دارند که با آن پوست درختان را می کنند، زمین را حفر می کنند، و به جنگ با یکدیگر می پردازند.
یوهان کارل ویلهلم ایلیگر ( – ) حشره شناس و جانورشناس آلمانی بود. ایلیگر استاد و رئیس موزه جانورشناسی برلین از آغاز به کار آن در سال ۱۸۱۰ تا هنگام مرگ بود. او نویسنده کتاب "Prodromus systematis mammalium et avium" بود که خط فکری کارل لینه را دنبال می کرد. این کتاب تاثیر زیادی بر گسترش بهره گیری از مفهوم تیره داشت.
دیونیسیا یک جشن باستانی در آتن باستان بود که به افتخار دیونیسوس برگزار می شد. این جشن، دومین جشن مهم و بزرگ پس از جشن پاناتنی بود. این جشن از دو جشن بهم پیوسته بنام دیونیسیای روستایی و دیونیسیای شهری ایجاد شده بود که در فصل های جداگانه سال برگزار می شدند. دیونیسیا همچنین بخشی ضروری از رموز دیونیسی است. دیونیسیای روستایی. دیونیسیا اصالتاً یک جشن روستایی در اِلاتریا و آتیکا بود و احتمالاً نوعی جشن زراعت انگور بوده است. این جشن در فصل زمستان و در ماه پوزئیدون (دسامبر) برگزار می شد. این جشن فرصتی بوده برای شهروندان آتنی تا به بیرون شهر بروند و به استراحت بپردازند. همچنین باعث می شد بازیگران تئاتریی که در این جشن، تراژدی و کمدی برگزار می کردند به همراه مردم به بیرون شهر رفته و در آنجا هم به نقش آفرینی و ایجاد سرگرمی بپردازند.
مهدی طائب (زادهٔ تیر ۱۳۳۸) روحانی ایرانی و رئیس شورای قرارگاه راهبردی عمار است (این قرارگاه بعد از انتخابات ۱۳۸۸ برای مقابله با جنگ نرم تشکیل شده است). او داماد غلامحسین حقانی و برادر حسین طائب (رئیس سابق سازمان اطلاعات سپاه) و برادر علی طائب (روحانی شیعه و از رزمندگان دفاع مقدس در ستاد کل فرماندهی جنگ و نماینده سابق ولی فقیه) است. وی از منتقدین جریان هایی از قبیل اصلاح طلبان و جریان انحرافی است. طائب علاوه برداشتن برخی سوابق امنیتی، در لشکر ۲۷ محمد رسول الله و واحد طرح و برنامه شورای عالی حوزه علمیه قم هم دارای مسئولیت بوده است. وی در سال ۱۳۵۳ تحصیلات حوزوی اش را در حوزهٔ علمیهٔ قم آغاز کرد. او طی جنگ ایران و عراق فعال بود و از فعالان پژوهش و دفاع از انقلاب اسلامی است. عمدهٔ فعالیت های وی در قالب نقد مخالفان یا منتقدان نظام یا بعضی سران اصلاح طلبان است. طائب که در دوره ریاست جمهوری سید محمد خاتمی به لبنان سفر کرده و برای گروه های مسلح مخالف اسرائیل سخنرانی کرده است. او همچنین سخنرانی های زیادی دربارهٔ تاریخ تطبیقی اسلام دارد. او یکی از نویسندگان کتاب "تبار انحراف" است. او در ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ در اظهار نظری که در
رسانه ها بازتاب زیادی پیدا کرد سوریه را سی وپنجمین استان ایران و استانی استراژیک دانست و گفت: «اگر دشمن به ما هجوم کند و بخواهد سوریه یا خوزستان را بگیرد اولویت با این است که ما سوریه را نگه داریم. چون اگر سوریه را نگه داریم می توانیم خوزستان را هم پس بگیریم. اما اگر سوریه را از دست بدهیم تهران را هم نمی توانیم نگه داریم». طائب در ۲۹ آذر ۱۳۹۴ برای شرکت در پنجمین دورهٔ انتخابات مجلس خبرگان رهبری ثبت نام کرد. اما صلاحیت وی به دلیل عدم شرکت در آزمون خبرگان از سوی شورای نگهبان احراز نشد.
راستش را بگو عنوان مجموعه تلویزیونی است که در سال ۱۳۹۱ در ۲۰ قسمت از شبکه یک به کارگردانی محمدرضا آهنج پخش شد. تهیه کننده این سریال فاطمه ثمرقندی و نویسنده آن مصطفی رستگاری می باشند. خلاصه داستان. خلاصه داستان قسمت اول: جوانی ناشناس در حال عکس برداری در یکی از ایستگاه های مرکزی مترو است. وحید مشتاق مسئول اتاق کنترل مترو، تصویر این جوان را از دوربین های امنیتی می بیند و به او مشکوک می شود. نیروهای امنیتی و انتظامی برای دستگیری جوان ناشناس اعزام می شوند ولی او را نمی یابند تا اینکه... . منابع. پخش سریال «راستش را بگو » پخش سریال «راستش را بگو » از امشب
باکانالیا یا جشن باکوس یکی از جشن های رومی بود که از جشنی در ارتباط با خدای شراب، دیونیزوس یونانی منشأ گرفته بود که در یونان باستان این جشن بنام دیونیسیا برگزار می شد. در روم خدای شراب دیونیزوس به نام باکوس شناخته می شود. جشن باکانالیا به طور غیررسمی و با بودجه خصوصی توسط آغازگران «فرقه باکوس» برگزار می شد و احتمالاً در حدود ۲۰۰ سال پیش از میلاد از طریق مستعمرات یونانی در جنوب ایتالیا، به خود رم وارد شد. مانند همه فرقه های اسرارآمیز یونانی-رومی در جهان باستان، مناسک آن بسیار اندک شناخته شده است. به نظر می رسد. فرقه های اسرارآمیز یونانی-رومی، هر یک از فرقه های مخفی مختلف جهان یونانی-رومی بودند که تجربیات مذهبی را به افراد ارائه می دهد که توسط ادیان رسمی عمومی ارائه نمی شد و برای آغازکنندگان فرقه، مراسم پاگشایی ویژه ای برگزار می شد. مشخصه اصلی این فرقه ها رازداری مرتبط با خصوصیات مناسک تشرف به دین و انجام مناسک است. این فرقه ها شامل مناسک تشرف به دین پیچیده ای بودند که به نام «اسرار» نیز شناخته می شد. باکانالیا مراسم پاگشایی و جشنی است که به خدای رومی شراب باکوس اختصاص یافته است. باکانالیا در ابتدا به صورت مخفی
انه و تنها با حضور زنان در سه روز از سال برگزار می شد. بعدها، شرکت در جشن برای مردان نیز گسترش یافت و جشن ها حتی پنج بار در ماه برگزار شد و شامل آزادی جنسی، مستی و خلسه مذهبی بود. شهرت این جشن ها به عنوان عیاشی در سال ۱۸۶ قبل از میلاد منجر به صدور فرمانی از سوی سنای روم شد که بر اساس آن، برپایی جشن باکانالیا مگر در موارد و شرایط خاص در سراسر ایتالیا ممنوع شد. در سال ۱۸۶ پیش از میلاد سنای روم تلاش کرد تا اندازه، سازمان و راهبان این فرقه را تحت تهدید مجازات اعدام کنترل کند. تیتوس لیویوس، که حدود ۲۰۰ سال پس از این واقعه نوشته شده است، روایتی پر از رسوایی و بسیار رنگارنگ از جشن باکانالیا، با آیین های دیوانه وار، اعمال خشونت آمیز جنسی از هر دو جنس، همه سنین و همه طبقات اجتماعی ارائه می دهد. او فرقه را به عنوان ابزار قتل عام و توطئه علیه دولت معرفی می کند. لیوی ادعا می کند که هفت هزار نفر از رهبران و پیروان فرقه دستگیر شدند و اکثر آنها اعدام شدند. لیوی بر این باور بود که رسوایی باکانالیا یکی از چندین نشانه زوال اخلاقی روم است. محققان مدرن رویکردی شکاکانه به ادعاهای لیوی دارند. در سال ۱۸۶ پس از میلاد، روم باستان، که
به طور قابل توجهی تساهل داشت، آزار و اذیت شدید پیروان کیش خدای باکوس را آغاز کرد. چیزی از این دست قبلاً هرگز در روم باستان مشاهده نشده بود و تا آغاز مسیحیت دوباره اتفاق نیفتاد. زمینه. این جشن در یونان باستان بنام دیونیسیا برگزار می شد، یکی از چندین جشن مربوط به خدای شراب بود. این جشن ها احتمالاً به عنوان مناسک خدایان باروری سرچشمه گرفته اند. مشهورترین دیونیسیا یونانی در آتیکا بود و شامل دیونیسیای کوچک یا روستایی بود که با تشریفات ساده و قدیمی مشخص می شد. در این جشن خوشه های انگور حمل می شد. همچنین در روم باکانیلیا تقریباً به طور قطع با آیین بومی روم و با ایزد رومی لیبر مرتبط بود. باکوس یک خدای رومی بود که عمدتاً با شراب، کشاورزی و باروری مرتبط بود. او همچنین حامی هنر و محافظ تئاتر بود. جشنواره های او، باکانالیا، به طور گسترده ای جشن گرفته می شد و غالباً شامل عیاشی های وحشیانه و هیجان انگیز بود. لیوی آیین باکوس را طاعونی می دانست که از جهان تمدن اتروسک سرایت کرده بود و رومی ها آن را منحط می دانستند. هنگامی که جامعه رومی شاهد گسترش فرقه باکوس شد، منجر به واکنش در مورد مسائل اخلاقی شد. اتروسک ها که از قبل از تأ
سیس رم در ایتالیا ساکن بودند و از همان ابتدا تجارت گسترده ای با یونان داشتند، بعدها به یکی از اولین منابع یونانی شدن در روم تبدیل شدند. این حتی قبل از رویارویی رومی ها با ایتالیای جنوبی یونان بود، که پس از آن به اصلاح فرهنگ و ذائقه رومی منجر شد، زیرا فرهنگ یونانی بسیار برتر تلقی می شد. با این حال، آیین باکوس در واقع همیشه بسیار محبوب بوده است، و گسترش آن در واقع تفاوت چندانی با گسترش سایر ادیان که در اصل یونانی، رومی شده بودند، نداشت. در واقع آنچنان که لیوی عنوان می کرد اتروسک ها در گسترش این فرقه مقصر نبودند. نوآوری توسط پاکولا آنیا. مذهب در روم اشرافی یک امر بسیار سازمان یافته سیاسی بود. کاهنان از خانواده های اشرافی رومی می آمدند و جشنواره ها یک امر دولتی بود که در طی آن کاهنان به ویژه برای انجام امور منصوب می شدند؛ بنابراین، فرقه های خاصی که بدون کنترل از دولت-شهرهای دموکراتیک در یونان گسترش می یافتند، برای دین رومی مناسب نبودند. به طور خاص، به نظر می رسد که فرقه باکوس زمانی مشکل ساز شد که توسط یک کاهن از شهر یونانی ناپل در شهر رم گسترش یافت. کاهن فرقه باکوس پاکولا آنیا این آیین را تغییر داده بود، از جمله
مردانی که در آن حضور پیدا کردند. این کاملاً جدید بود، زیرا برای هزاران سال، مهمانی های مخفی «دیونیزیاک» فقط برای زنان برگزار می شد که باکا یا مائناد نامیده می شدند. آنها می توانستند در دیوانگی بنوشند و هر مردی که در حال جاسوسی دستگیر می شد احتمالاً کشته می شد. در حالی که باکوس همیشه در یونان جنوبی ایتالیا محبوب بود حتی پس از فتح، گسترش به رم به خودی یک مشکل سیاسی تبدیل شد زمانی که رومی های ثروتمند و مردمی شروع به شرکت و استفاده از آیین های باکانالیا برای توطئه مخفیانه کردند. این مراسم به صورت مخفیانه در جنگل انجام می شد و این آیین به صورت اسرار آمیزی سازماندهی می شد که فقط برای افرادی که عضو بودند آشکار می شد. لیوی ادعا می کند که اولین نسخه از جشن باکانالیا فقط برای زنان باز بود و در سه روز از سال و در نور روز برگزار می شد. در حالی که در نزدیکی اتروریا، در شمال رم، یک «یونانی متبحر در و فال گویی» یک نسخه شبانه ایجاد کرده بود، شراب و ضیافت را به ترکیب اضافه کرده بود، و در نتیجه پیروان پرشور زنان و مردان را به دست آورد. نسخه شبانه باکانالیا شامل شراب خواری بیش از حد، مستی و اختلاط آزادانه جنسیت ها و طبقات بود.
این مراسم همچنین شامل موسیقی با صدای بلند بود. ممنوعیت فرقه باکوس. بر اساس روایت لیوی، ابتدا به این فرقه و افراط در آن با یک اخطار رسمی هشدار داده شد. سنای روم دو سناتور را برای تحقیق در مورد این فرقه منصوب کرد. این تحقیق ادعا کرد که تحت پوشش دین، راهبان و پیروان این فرقه قوانین مدنی، اخلاقی و مذهبی را بدون مجازات می شکنند. افراد ضعیف النفس را می توان به دستور کسانی که مخفیانه این فرقه را در قلب رم کنترل می کردند، متقاعد کرد که قتل های مذهبی یا سیاسی را انجام دهند. لیوی ادعا می کند که این فرقه جذابیت خاصی برای افراد بی سواد و ذهن بی ثبات داشت و بیشتر جمعیت شهر حتی برخی از اعضای بالاترین طبقه رم درگیر آن بودند. در سال ۱۸۶ پس از میلاد، روم باستان، که به طور قابل توجهی بردبار بود، شروع به آزار و اذیت شدید پیروان کیش خدای دیونیزوس یا باکوس کرد. چنین چیزی قبلاً هرگز در روم باستان مشاهده نشده بود، و تا آغاز مسیحیت یگانه رویداد از قلع و قمع یک فرقه باقی ماند. فرقه جدید پاکولا آنیا، که با همراهی دو پسرش به وجود آمده بود، این رسوایی را آغاز کرد که سرانجام منجر به صدور فرمان شد. پس از مدتی، سناتورهایی که گرد هم آمده بو