Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که منجر به مسائلی مانند نادیده گرفتن توصیه های ایران توسط حوثی ها در تلاش برای تصرف یمن، و حمله حماس در ۷ اکتبر به اسرائیل بدون هماهنگی شده است. واکنش محور به حملات اخیر، از جمله تلفات قابل توجه حزب الله در درگیری با اسرائیل، به عنوان ضعیف و پراکنده توصیف شده است. با تلاش حماس برای بقا و تضعیف شدید حزب الله، گفته می شود که ایران یک جزء حیاتی از استراتژی بازدارندگی خود را از دست داده است. در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۴ (۵ آبان ۱۴۰۳)، اسرائیل سه موج حملهٔ هوایی با نام عملیات روزهای پاسخ به ایران انجام داد. به گزارش "اکونومیست"، حملات اسرائیل «شکست دکترین امنیت ملی ایران» را نشان داد که برای دهه ها توسط رهبر فعلی خامنه ای دنبال می شد. او اکنون در حالی که با نارضایتی داخلی از سیاست خارجی ایدئولوژی محور خود مواجه است، با یک نقطه عطف حیاتی در مورد استراتژی های جایگزین روبرو است، که شعار اعتراضی «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» در ایران گواه آن است. این مقاله می گوید که جانشین خامنه ای «تصمیم خواهد گرفت که آیا به جنگ انتخابی که ایران را برای دهه ها فقیر کرده و اکنون برای اولین بار از دهه ۱۹۸۰ آن را مورد حمله یک کشور دشمن قرار
داده است، ادامه دهد یا خیر.»
اقرار علیف (۱۴ مارس ۱۹۲۴، باکو – ۱۱ ژوئن ۲۰۰۴، باکو) مورخ اهل شوروی و جمهوری آذربایجان بود. علیف مؤلف بیش از ۱۶۰ مقاله و کتاب است. بیش تر کتاب های وی به ماد و امپراتوری ماد و آتروپاتن اختصاص دارد. او جزو دانشمندان ترک زبان جمهوری آذربایجان است که معتقد بر ایرانی زبان بودن ماد و آتروپاتن بود.
سید محسن یحیوی (زادهٔ ۱۳۲۱ بروجرد) سیاست مدار و مدیر اجرایی ایرانی است. وی پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۲ پس از موفقیت در کنکور به دانشکده نفت آبادان راه یافت ولی به علت فعالیت های سیاسی، اجتماعی موفق به تکمیل دروه دانشکده نفت نشد. در پی آن برای ادامه تحصیل به دیترویت در ایالت میشیگان رفت. و فارغ التحصیل رشته راه و ساختمان گردید. وی طی مدت تحصیل عضو انجمن اسلامی دانشجویان و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی دانشکده نفت آبادان بوده است. یحیوی پس از وقوع انقلاب در کمیته ویژه بازرسی و راه اندازی کارخانه ها و کارگاه ها و رفع مشکلات کارگران مستقر در وزارت کار عضویت داشته و با ایجاد بنیاد مسکن انقلاب اسلامی مدتی نیز عضویت هیئت مدیره این بنیاد بود. وی در کابینه شورای انقلاب اسلامی از تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۵۸ تا تاریخ ۲۰ شهریور ماه ۱۳۵۹ در سمت های کفیل و وزیر مسکن و شهرسازی فعالیت کرد. در تاریخ نهم آبان ماه سال ۱۳۵۹ همراه با وزیر نفت وقت محمد جواد تندگویان در نزدیکی آبادان اسیر نیروهای ارتش عراق شد. او بعد از دورهٔ اسارت خود شروع به نوشتن خاطرات دوران اسارتش پرداخت و کتابی به نام ده سال تنهایی را نوشت. یحیو
ی در مجلس هفتم نماینده بروجرد و در مجلس چهارم و پنجم نماینده تهران بود. او همچنین عضو جامعه اسلامی مهندسین و قائم مقام و عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مدیران می باشد. زندگی. سید محسن یحیوی در سال ۱۳۲۱ در شهر بروجرد زاده شد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال۱۳۴۲ پس از موفقیت در کنکور به دانشکده نفت آبادان راه یافت ولی به علت فعالیت های سیاسی، اجتماعی موفق به تکمیل دروه دانشکده نفت نشد. در پی آن برای ادامه تحصیل به شهر دیترویت واقع در ایالت میشیگان آمریکا رفت. و فارغ التحصیل رشته راه و ساختمان گردید. وی طی مدت تحصیل عضو انجمن اسلامی دانشجویان و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی دانشکده نفت آبادان بوده است. یحیوی پس از وقوع انقلاب در کمیته ویژه بازرسی و راه اندازی کارخانه ها و کارگاه ها و رفع مشکلات کارگران مستقر در وزارت کار عضویت داشت و با ایجاد بنیاد مسکن انقلاب اسلامی مدتی عضویت هیئت مدیره این بنیاد بود. وی در کابینه شورای انقلاب اسلامی از تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۵۸ تا تاریخ ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ در سمت های کفیل و وزیر مسکن و شهرسازی انجام وظیفه نموده است. در تاریخ نهم آبان ماه سال ۱۳۵۹ همراه با وزیر نفت وقت شهید مح
مد جواد تندگویان در نزدیکی آبادان اسیر نیروهای ارتش عراق شد. او بعد از دورهٔ اسارت خود شروع به نوشتن خاطرات دوران اسارتش پرداخت و کتابی به نام ده سال تنهایی را نوشت. یحیوی در مجلس هفتم نماینده بروجرد و در مجلس چهارم و پنجم نماینده تهران بود. او همچنین عضوجامعه اسلامی مهندسین می باشد.
آشور-اوبالیت دوم (Aššur-uballiṭ II) آخرین پادشاه امپراتوری آشور بود. او در حران مابین سال های ۶۱۲ تا ۶۰۹ و ۶۰۵ پیش از میلاد حکومت کرد. وی توانسته به هنگام محاصرهٔ نینوا توسط نیروهای متحد ماد و بابل از آنجا بگریزد و جان سالم به در برد. زندگی نامه. پس از سقوط نینوا و ویران شدن آن در سال ۶۱۲ پ.م. قشون آشور-اوبالیت دوم در سایه اتحاد با مصر توانست برای مدت کوتاهی از حران دفاع کند و این شهر را حفظ نماید. سلاله مصر توسط آشوری ها منصوب شده بود. قشون مصری در سال ۶۱۰ پ. م طی نبرد حران شکست خورد و مجبور به بازگشت به مصر شد، به این ترتیب بابلی ها و مادها توانستند در سال ۶۰۹ پ.م. حران را تصرف و غارت کنند. آشور-اوبالیت دوم ناچار به کارکمیش پناه برد. آشور دوباره از مصر، مستعمره سابق آشور در شمال آفریقا درخواست کمک کرد و مصریان هم به کمک وی شتافتند. یوشیا، پادشاه یهودیه با بابلیان متحد شد و تلاش کرد که جلوی عبور قشون مصری تحت فرماندهی فرعون نخو دوم را در در تل مگیدو بگیرد. یوشیا در نبرد مگیدو (۶۰۹ پیش از میلاد) شکست خورد و در حین جنگ کشته شد. فرعون نخوی دوم و آشور-اوبالیت دوم به محاصره حران پرداختند (۶۰۸ پ. م)، ولی شکست خورد
ند و نیروهای فرعون مصر به سوریه شمالی عقب نشینی کردند. گویا آشور-اوبالیت دوم از پادشاهی اورارتو هم برای نجات دادن سلطنت خود یاری طلبیده بود، ولی در همان زمان مادی ها به اورارتو هجوم بردند و به پایتخت آن توشپا رسیدند و آن دولت را مطیع خود کردند. نیروهای متحد مصری-آشوری در نبرد کرکمیش با نیروهای متحد مادی-بابلی به فرماندهی نبوکدنصر دوم به جنگ پرداخته اما به سختی شکست خورده و عقب نشینی کردند. آشور-اوبالیت دوم بعد از آن از صفحه تاریخ محو می شود و پادشاهی آشور با ناپدید شدن وی خاتمه پیدا می کند. نام لیموها تا پایان حکومت آشور-اوبالیت دوم ادامه پیدا می کند. سال ۶۰۹ پ. م را آخرین سال حکومت وی می دانند (سال: Gargamišayu, the Carchemishite). این احتمال وجود دارد که وی در این دومین محاصره شهر حران در ۶۰۸ پ.م. کشته شده باشد، البته این فقط یک احتمال است. همچنین این احتمال هم وجود دارد که جان به در برده باشد و در جریان آخرین شکست مصری-آشوری در نبرد کرکمیش در ۶۰۵ پ.م. شرکت کرده باشد. در هر صورت وی دیگر نتوانست به سلطنت خود ادامه دهد. این مسئله روشن است که وی از اعضای خانواده سلطنتی آشور بوده است و نیز این مسئله که قبل از ا
ینکه شاه شود، فرمانده کل قشون بوده است، ولی برخی ها در این مورد که آشور-اوبالیت دوم برادر سین-شر-ایشکون بوده -فردی که از ۶۲۳ تا ۶۱۲ پ.م. پادشاه آشور بوده است- شک دارند. وی نام خود را از یکی از پادشاهان پیشین آشور به نام آشور-اوبالیت یکم گرفته بوده است.
سین-شار-ایشکون یا سین-شریشکون (Sin-šar-iškun, Sinšariškun) از واپسین پادشاهان آشور است. وی پسر آشوربانی پال آخرین امپراتور قدرتمند آشوری بوده است. گویا وی همان «ساراکس» یا «ساراکوس» نوشته های بروس است. اگر او را پسر آشوربانی پال بدانیم، این حق را داریم که وی را برادر آشور-اوبالیت دوم هم بنامیم. حکومت. مانند آشور-اتیل-ایلنی و سین-شومو-لیشیر، اطلاعات دربارهٔ وی نیز اندک است. به نظر می رسد که وی در چیزی حدود سال ۶۲۷ پ. م به حکومت آشور رسیده باشد. رسیدن او به پادشاهی با آشوب های شدید و بلواهای بسیار خشونت آمیز و جنگ داخلی فلج کننده در سرزمین مادری آشور همراه بوده است. در کنار همه اینها، اقوام و ملل تابع آشور هم از این هرج و مرج و ضعف حکومت مرکزی استفاده کرده و علم طغیان و شورش برافراشتند. او در ابتدا مجبور بود که سین-شومو-لیشیر غاصب و برادر بزرگتر خود، آشور-اتیل-ایلنی را از قدرت ساقط کند. وی پس از این که رقیبان و حریفان خود را به طور موقتی شکست داد، با یک تهدید بسیار بزرگتر مواجه شد: بابل که در طی سیصد سال گذشته دست نشانده آشور بود، از اوضاع استفاده کرد و تحت رهبری نبوپلسر، رهبر و پادشاه کلدانی ها (که قبلاً معروف
یتی نداشت و شناخته شده نبود)، در سال ۶۲۶ پ.م. شورید. در نتیجه این اقدام، جنگ بزرگی درگرفت. نیوپلسر سعی کرد که نیپور، مرکز قدرت اصلی آشوری ها در بابل را تصرف کند، اما از نیروهای امدادی که آشوری ها فرستادند، شکست خورد. با این حال، وی موفق شد که خود شهر بابل را به کمک شهروندان و ساکنان آن شهر تصرف کند. وی در حدود سال ۶۲۵ پ. م به عنوان پادشاه بابل در آن شهر تاجگذاری کرد. سین-شر-ایشکون، اوروک را در منتهی الیه جنوبی میانرودان در سال ۶۲۴ پ. م تصرف کرد، اما اندکی بعد آن را از دست داد. در سال ۶۲۳ پ. م، سین-شر-ایشکون لشکر بزرگی را برای تصرف قلمروی حکومتی نبوپلسر و در هم کوبیدن شورشیان بابلی و کلدانی به سمت جنوب هدایت کرد. با این حال، یک شورش عمده دیگر در سرزمین اصلی آشور به وقوع پیوست. سین-شر-ایشکون قشونی امدادی به شمال فرستاد، اما این قشون به سرعت به شورشیان پیوست و به این ترتیب شورش کننده توانست بدون اینکه مقاومتی در برابر خود ببیند، به نینوا پایتخت آشور برسد و ادعای تاج و تخت نماید. به دلیل اشتغال آشوریان به شورش و جنگ، سالنامه های مربوط به این سال ها اندک است، اما در هر صورت پادشاه آشور سرانجام توانست که آخرین شورش
پایتخت را سرکوب نماید، ولی در عوض فرصت طلایی برای سرکوب بابلیان و حل شورش بابل را از دست داد. در ۶۲۰ یا ۶۱۹ پ. م نبوپلسر، نیپور را با موفقیت تسخیر کرد و به این ترتیب پادشاه مسلم سرزمین بابل گردید. با این وجود در چهار سال آینده، وی مجبور بود که با نیروهای سین-شر-ایشکون که تلاش می کردند وی را از تخت به زیر کشند، مبارزه کند. در سال ۶۱۶ پ. م نبوپلسر با هووخشتره پادشاه مادی ها متحد شد و نیروهای متحد در سال های آینده به آشور، کالح و نینواحمله کردند و آن شهرها را محاصره، تصرف و ویران نمودند. عاقبت کار سین-شر-ایشکون معلوم نیست، چرا که آن قسمت از وقایع نامه (سالنامه) بابلی که به روایت سرانجام وی می پردازد (یعنی واقعه محاصره نینوا)، آسیب دیده است. به نظر می رسد که وی در جریان نبرد نینوا در سال ۶۱۲ پ. م به هنگام دفاع از شهر به قتل رسیده باشد. آشور علی رغم از دست دادن بزرگترین شهرها و مرکز امپراتوری خود، تا چند سال آینده هم در آخرین پایتخت خود حران و تحت حکومت آشور-اوبالیت دوم، آخرین پادشاه خود به حیاتش ادامه داد. این نیروها در سال ۶۰۸ پ. م از مهاجمان شکست خوردند و آخرین پیروزی نیروهای متفق در سال ۶۰۵ پ. م در شهر کارکمی
ش به دست آمد، این پیروزی به حیات امپراتوری آشور به طور قطع پایان داد.
امیرمحمد زند (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۵۷ در تهران) بازیگر ایرانی است. «یک آن اشتباه» اولین ساخته بلند او محسوب می شود. امیر محمد زند بازیگر دانش آموخته سینما، پیش از فیلم "حیرانی" در فیلم هایی نظیر «اتوبوس شب»، «تقاطع» و «شب حورا» نقش آفرینی کرده است. افتخارات. دریافت دیپلم افتخار از هیئت داوران فیلم مقاومت بازیگر نقش مکمل برای فیلم اتوبوس شب
مارکو شپانوویچ (زاده ۸ اوت ۱۹۸۲ - پودگوریتسا) بازیکن فوتبال اهل کشور مونته نگرو است. مارکو در تیر ماه ۱۳۹۲ با قراردادی یک ساله به پرسپولیس تهران پیوست.
ابلاغ در اصطلاح حقوقی عبارت از مطلع ساختن مخاطب از مفاد ورقه قضایی، طبق تشریفات قانونی است. بیشتر تصمیمات و اقدامات دادگاه باید مسبوق به ابلاغ به طرفین دعوی و وکلای آنان و گواهان و کارشناسان باشد، که این امر اصولا توسط ابلاغ صورت می گیرد. در لغت به معنای رسانیدن (نامه یا پیام) می باشد.
جنگل بارانی حارّه ای که جنگل حارّه بارانی، جنگل پرباران حارّه ای یا جنگل بارانی استوایی نیز نامیده می شود، نوعی زیست بوم جنگلی بر روی زمین است و غنی ترین تنوع جانوری را دارد که در مناطق نزدیک به استوا با میزان بارندگی زیاد پیدا می شود. این مناطق از جمله پیچیده ترین مناطق زیستی زمین از دیدگاه ساختار و تنوع زیستی هستند و تنها در نواحی بسیار باران خیز با گرمای مداوم در طول سال ـ که شرایط بهینه برای رشد گیاهان هستند ـ پدید می آیند. جنگل های باران خیز استوایی را می توان در ۲۸ درجه شمالی و جنوبی استوا میان مدارهای رأس السرطان و رأس الجدی در آسیا، استرالیا، آفریقا در پایین صحرای بزرگ، آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی، بسیاری از جزایر اقیانوس آرام، اقیانوس هند و کارائیب یافت. جنگل های بارانی استوایی بی نهایت از نظر سکونت موجودات زنده و بوم شناسی زمین مهم هستند. گیاهان جنگل های بارانی بیشتر اکسیژن زمین را تولید می کنند. این گیاهان همچنین برای مردم از خیلی نظرها مهم هستند. بسیاری از آنها در ساخت داروهای جدید که با بیماری ها می جنگند مورد استفاده قرار می گیرند. مناطق زیادی از جهان را جنگل های استوایی پوشانده اند. جاهایی مثل
آمازون، سواحل شرقی برزیل در آمریکای جنوبی، کنگو در آفریقا و در آسیا، مانند شرق هند، فیلیپین، جنوب و شرق برمه، مالزی، گینه نو و تمامی جزایر اندونزی و نواحی دورافتادهٔ شرق آمریکای مرکزی را این نوع جنگل تشکیل داده است. به آب و هوای این مناطق، آب و هوای حاره ای بارانی نیز می گویند. در این مناطق دمای هوا در تمام طول سال یکسان است و تمام ماه های سال هم باران به صورت همیشگی و مداوم می بارد. بیش تر جنگل های استوایی همان طور که از نامش پیداست در دو طرف خط استوا قرار دارند. مقدمه. جنگل های بارانی حاره ای را می توان در دو واژه خلاصه کرد :گرم و مرطوب دمای این جنگل ها بالغ بر ۱۸ درجه سانتی گراد در سال است. میانگین بارش سالانه در این جنگل ها نیز کمتر از ۱٬۶۸۰ میلی متر نمی شود. در واقع میانگین بارش سالانه در این جنگل ها بین ۱٬۷۵۰ تا ۳٬۰۰۰میلی متر است. این میزان بالای بارش معمولاً باعث شسته شدن مواد مغذی موجود در خاک، و تضعیف خاک می شود. جنگل های بارانی حاره ای سطح بالایی از تنوع زیستی را نشان می دهند. به طوری که حدود ۴۰ تا ۷۵٪ همهٔ گونه های جانوری ساکن جنگل های استوایی هستند. جنگل های استوایی همچنین محل زندگی نیمی از گونه
های جانوری و گیاهی زمین هستند. همین طور حدود ۲/۳ گیاهان گلدار در این جنگل ها یافت می شوند. در تنها ۱ هکتار از جنگل های استوایی حدود ۴۲ هزار گونهٔ مختلف از حشرات بیشتر از ۸۰۷ درخت از ۳۱۳ گونهٔ مختلف و ۱۵۰۰ گونه از گیاهان دیگر یافت می شود. به جنگل های استوایی لقب «بزرگترین داروخانهٔ جهان» داده شده است؛ زیرا بیشتر از یک چهارم گیاهان دارویی شناخته شده در این جنگل ها یافت شده است. همچنین گفته شده ممکن است میلیون ها گونهٔ مختلف از گیاهان، حشرات و میکروارگانیسم ها در جنگل های استوایی وجود داشته باشند که هم اکنون ناشناخته هستند. به دلیل فعالیتهای انسانی، جنگل های بارانی حاره ای به دلیل تکه تکه شدن مقیاس گسترده، به عنوان در خطرترین اکوسیستم در سطح جهان شناخته شده اند. تکه تکه شدن زیستگاه ناشی از فرآیندهای زمین شناسی مانند آتشفشانی و تغییرات آب و هوایی در گذشته رخ داده است و به عنوان محرک های مهم گونه زایی شناسایی شده اند. با این حال، گمان می رود که تخریب سریع زیستگاه توسط انسان یکی از مهمترین دلایل انقراض گونه ها باشد. جنگل های بارانی حاره ای در طول قرن بیستم در معرض قطع شدید درختان برای ساخت فرآورده های چوبی از جمله
کاغذ و … قرار دارند و منطقه های دارای پوشش جنگل های بارانی در سراسر جهان با شتاب در حال کاهش است. تاریخچه. جنگل های بارانی حاره ای صدها میلیون سال در زمین وجود داشته است. بیشتر جنگلهای بارانی حاره ای امروزه در قسمتهایی از ابر قاره دوران مزوزوئیک گوندوانا است. جدایی از خشکی منجر به از بین رفتن تنوع دوزیستان شد، در عین حال آب و هوای خشک باعث تنوع خزندگان شد. بخش های باقی مانده از جنگل های بارانی حاره ای هم اکنون در پنج منطقه مهم جهان از جمله: آمریکای مرکزی، آفریقا، جنوب شرقی آسیا، ماداگاسکار و گینه نو، و مقدار کمتری در استرالیا واقع شده است. با این حال، مشخصات منشأ جنگل های بارانی به دلیل ثبت ناقص فسیل همچنان نامشخص است. انواع جنگل های استوایی. بیوم های مختلفی ممکن است شبیه جنگل های حاره ای باشند یا به نوعی از طریق اکوتون ها به جنگل های حاره ای مرتبط شده باشند. از جمله: جنگل حاره ای فصلی نمناک: جنگل های حاره ای فصلی نمناک دارای فصل تابستان گرم و نمناک و فصل زمستانی خشک و خنک تر هستند که میزان بارندگی بالایی دارند. برخی از درختان این جنگلها تعدادی یا تمام برگ هایشان در فصل خشک زمستان می ریزند، بنابراین گاهی آنها
را «جنگل مخلوط حاره ای» می نامند. آنها در مناطقی از آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی و اطراف کارائیب، در ساحل غربی آفریقا، مناطقی از شبه جزیرهٔ هند و در بیشتر بخش های هندوچین یافت می شوند. جنگل های بارانی کوهستانی: این نوع از جنگل ها در مناطق کوهستانی با آب و هوای خنک تر یافت می شوند و به عنوان جنگل های ابری شناخته می شوند. بسته به عرض جغرافیایی، جنگل های بارانی کوهستانی در حداقل ارتفاع بین ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ متر و حداکثر در ارتفاع ۲۴۰۰ تا ۳۳۰۰ متر است. جنگل های بارانی پرآب: جنگل های غرقابی آب شیرین استوایی یا «جنگل های پرآب» در حوضه آمازون (Várzea) ، حوضه تالاب های میان رودان چندین مناطق دیگر یافت می شوند. ساختار جنگل های استوایی. جنگل های استوایی به قسمت ها و لایه های مختلفی با زندگی های گیاهی سازمان یافته به شکل یک الگوی عمودی تقسیم می شوند. هر لایه یک جامعهٔ بیولوژیکی منحصر به فرد است که شامل گیاهان و جانوارن مختلفی است که برای زندگی در آن قشر خاص سازگار شده اند. که فقط لایه مبرم در جنگل های بارانی حاره ای منحصراً وجود دارند، در حالی که لایه های دیگر در جنگل های بارانی معتدل نیز یافت می شوند. · لایهٔ کف جنگل (Fore
st floor) : کف جنگل، که در پایین ترین لایه قرار دارد، فقط ۲٪ از نور خورشید را دریافت می کند. فقط گیاهان سازگار با نور کم می توانند در این منطقه رشد کنند. دور از رودخانه ها، باتلاق ها و تصفیه ها، جایی که زیرکشت متراکم پیدا می شود، کف جنگل به دلیل نفوذ کم نور خورشید نسبتاً از پوشش گیاهی پاک است. این ویژگی امکان جابجایی آسان حیوانات بزرگتر را فراهم می کند مانند: دسته های زوج مانند okapi (Okapia johnstoni)، تاپیر (Tapirus sp.)، کرگدن Sumatran (Dicerorhinus sumatrensis) و میمون هایی مانند گوریل دشت غربی (Gorilla)، و همچنین بسیاری از گونه های خزندگان، دوزیستان و حشرات. کف جنگل همچنین شامل گیاهان و جانوران در حال پوسیدگی است که به سرعت از بین می روند، زیرا شرایط گرم و مرطوب باعث پوسیدگی سریع می شود. انواع مختلفی از قارچ ها که در اینجا رشد می کنند به پوسیدگی ضایعات جانوارن و گیاهان کمک می کنند. · لایهٔ میانی :(Understory layer) لایه زیر طبقه بین تاج پوشش و کف جنگل قرار دارد. در زیر طبقه تعدادی پرندگان، پستانداران کوچک، حشرات، خزندگان و شکارچیان زندگی می کنند. به عنوان مثال می توان به پلنگ (Panthera pardus)، قورباغه ه
ای دارت سمی (Dendrobates sp.)، کوتی دم حلقه ای (Nasua nasua)، بوآ (Boa) و بسیاری از گونه های Coleoptera اشاره کرد. پوشش گیاهی در این لایه معمولاً شامل درختچه های مقاوم در برابر سایه، گیاهان، درختان کوچک و تاک های بزرگ چوبی است که برای گرفتن نور خورشید رشد می کنند. فقط حدود ۵٪ از نور خورشید سایبان را برای رسیدن به زیر طبقه نقض می کند و باعث می شود گیاهان کمتر از ۳ متر رشد کنند. به عنوان سازگاری با این سطح کم نور، گیاهان زیر طبقه اغلب دارای برگهای بسیار بزرگتر هستند و تکامل یافته اند. بسیاری از نهال هایی که تا سطح سایبان رشد می کنند در زیر طبقه قرار دارند. · لایهٔ سایبان (Canopy layer) : سایبان لایه اولیه جنگل است که روی دو لایه باقی مانده سقف ایجاد می کند. این شامل اکثر بزرگترین درختان، به طور معمول ۳۰–۴۵ متر قد است. درختان همیشه سبز و بلندپهن برگ گیاهان غالب هستند. متراکم ترین مناطق تنوع زیستی در تاج پوشش جنگل یافت می شود، زیرا اغلب از فلور غنی از اپی فیت ها، از جمله گل ارکیده، بروملیادها، خزه ها و گلسنگ ها پشتیبانی می کند. این گیاهان اپی فیتی به تنه ها و شاخه ها متصل می شوند و از باران و بقایایی که روی گیاها
ن نگهدارنده جمع می شود آب و مواد معدنی به دست می آورند. جانور شبیه به آنچه در لایه ظهور یافته است، اما متنوع تر است. پیشنهاد می شود که کل غنای گونه های بندپایان تاج حاره ای ممکن است تا ۲۰ میلیون نفر باشد. گونه های دیگر که این لایه را عادت می دهند شامل بسیاری از گونه های پرندگان مانند شاخ شاخدار زردآلو (Ceratogymna elata)، مرغ آفتاب یقه دار (Anthreptes collaris)، طوطی خاکستری (Psitacus erithacus)، توکان با دانه های حلقوی (Ramphastos sulfuratus)، ماکاروی قرمز (Ara macao) است) و همچنین سایر حیوانات مانند میمون عنکبوتی (Ateles sp.)، دم پرستوی غول پیکر آفریقایی (Papilio antimachus)، تنبل سه انگشتی (Bradypus tridactylus)، کینجاجو (Potos flavus) و تاماندوآ (Tamandua tetradactyla). · لایهٔ مبرم (Emergent layer) : این لایه شامل تعداد کمی از درختان بسیار بزرگ است که در بالای سایبان عمومی رشد می کنند و به ارتفاعات ۴۵–۵۵ متر می رسند، اگرچه بعضی از گونه ها به ۷۰–۸۰ متر قد می رسند. مانند: Balizia elegans , Dipteryx panamensis , Hieronyma alchorneoides , Hymenolobium mesoamericanum , Lecythis ampla و Terminalia oblonga. این
درختان باید بتوانند در بعضی از مناطق در برابر درجه حرارت گرم و بادهای شدید که در بالای سایبان رخ می دهد مقاومت کنند. چندین گونه جانوری منحصر به فرد در این لایه مانند عقاب تاج دار (Stephanoaetus coronatus)، شاه کلوبوس (Colobus polykomos) و روباه بزرگ پرواز (Pteropus vampyrus) در این لایه زندگی می کنند. با این حال، طبقه بندی همیشه روشن نیست. جنگل های بارانی پویا هستند و تغییرات زیادی بر ساختار جنگل تأثیر می گذارد. به عنوان مثال درختان برجسته یا سایبان فرو می ریزند و باعث ایجاد شکاف می شوند. دهانه در تاج پوشش جنگل به طور گسترده فاکتوری مهم برای استقرار و رشد درختان جنگل های بارانی شناخته شده است. تخمین زده شده که احتمالاً ۷۵٪ گونه های درختان در La Selva Biological Station و Costa Rica برای جوانه زنی بذر یا رشد بیش از اندازه نهال به دهانه تاج بستگی دارند. بوم شناسی جنگل های استوایی. آب و هوا. جنگل های بارانی حاره ای در حوالی خط استوا واقع شده اند، بنابراین دارای آب و هوایی استوایی است که با سه پارامتر عمده آب و هوایی مشخص می شود: دما، بارندگی و شدت فصل خشک. پارامترهای دیگری که بر جنگل های بارانی حاره ای تأثیر می
گذارد، غلظت دی اکسید کربن، تابش خورشید و در دسترس بودن نیتروژن است. به طور کلی، الگوهای اقلیمی شامل دمای بالا و بارندگی سالانهٔ زیاد است. با این حال، میزان بارندگی در طول سال تغییر می کند و فصول متمایز و خشک را ایجاد می کند. جنگل های حاره ای براساس میزان بارندگی هر سال طبقه بندی می شوند، که به بوم شناسان اجازه می دهد تفاوت هایی را در این جنگل ها تعریف کنند که از نظر ساختار بسیار شبیه به هم هستند. طبق طبقه بندی هولدریج از اکوسیستم های حاره ای، جنگل های بارانی حاره ای بارندگی سالانهٔ بیش از ۲ متر و دمای سالانه بیش از ۲۴ درجه سانتیگراد دارند که ارزش نسبت تبخیر و تعرق بالقوه (PET) 25/0 &lt; است. با این حال، بیشتر جنگل های حاره ای را می توان به عنوان جنگل های مرطوب یا مرطوب حاره ای طبقه بندی کرد، که از نظر میزان بارندگی متفاوت است. پویایی، ترکیب و عملکرد بوم شناسی جنگل های حاره ای به تغییرات آب و هوا به ویژه تغییرات بارندگی حساس هستند. خاک ها. تنوع خاک در مناطق استوایی بسیار زیاد است و نتیجهٔ ترکیبی از چندین متغیر مانند آب و هوا، پوشش گیاهی، موقعیت توپوگرافی، مواد مادر و سن خاک است. بیشتر خاکهای حاره ای توسط بارش
زیاد، مواد مغذی درون خود را از دست می دهند و درواقع از نظر مواد مغذی ضعیف می شوند، با این وجود مناطقی وجود دارند که حاوی خاکهای حاصلخیز هستند. خاکها در سراسر جنگلهای بارانی حاره ای به دو دسته تقسیم می شوند که شامل خاک های ultisols خاک های oxisols می باشد. خاک های آلتی سول به عنوان خاک های رسی قرمز اسیدی و آب و هوایی شناخته می شوند که از نظر مواد مغذی اصلی مانند کلسیم و پتاسیم کمبود دارند. به همین ترتیب، خاک های اکسی سول، قدیمی، معمولاً مایل به قرمز، و غرق در آب هستند، اما در مقایسه با اولتیسول ها به خوبی تخلیه می شوند. محتوای رس آلتی سولها زیاد است و نفوذ و عبور آب از آن را دشوار می کند. رنگ مایل به قرمز هر دو خاک نتیجه گرما و رطوبت سنگین تشکیل اکسیدهای آهن و آلومینیوم است که در آب نامحلول هستند و گیاهان به راحتی آنها را جذب نمی کنند. خصوصیات شیمیایی و فیزیکی خاک به شدت با بهره وری بالای زمین و ساختار جنگل و حاصلخیزی آن ارتباط دارد. خواص فیزیکی خاک میزان گردش مواد به درختان را کنترل می کند در حالی که خواص شیمیایی مانند نیتروژن و فسفر موجود در خاک، میزان رشد جنگل را کنترل می کند. خاک های آمازون شرقی و مرکزی و
همچنین جنگل بارانی جنوب شرقی آسیا قدیمی و از نظر معدنی فقیر هستند در حالی که خاک غرب آمازون (اکوادور و پرو) و مناطق آتشفشانی کاستاریکا، جوان و سرشار از مواد معدنی هستند. بهره وری اولیه یا تولید چوب در آمازون غربی بیشترین و در شرق آمازون کمترین است که شامل خاکهای به شدت هوازده طبقه بندی شده اند و به عنوان اکسیدها درنظر گرفته می شوند. علاوه بر این، خاک های آمازون بسیار هوازدگی دارند و باعث می شود که آنها از مواد معدنی مانند فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم که از منابع سنگی است، عاری باشد. با این حال، همهٔ جنگل های بارانی حاره ای در خاک های فقیر از نظر مواد مغذی وجود ندارد، بلکه در دشت های غرقابی غنی از مواد مغذی و خاک های آتشفشانی واقع در کوهپایه های آند، و مناطق آتشفشانی جنوب شرقی آسیا، آفریقا و آمریکای مرکزی رخ می دهد. اکسی سل ها، غیرحاصلخیز، عمیقاً در معرض هوا بوده و در سپرهای گوندوانان باستان ایجاد شده اند. پوسیدگی سریع باکتری از تجمع هوموس جلوگیری می کند. غلظت اکسیدهای آهن و آلومینیوم توسط فرایند تغییر شکل، به اکسیدها رنگ قرمز روشن می دهد و گاهی رسوبات قابل استخراج (به عنوان مثال بوکسیت) ایجاد می کند. در بستر
های جوان، به ویژه منشأ آتشفشانی، خاک های حاره ای ممکن است کاملاً حاصلخیز باشد. حیوانات ساکن جنگل های استوایی. جنگلهای حاره ای از لحاظ کثرت حیوانات و تنوع گونه ها بسیار غنی است. بیشتر حیوانات روی درخت زندگی می کنند، مانند میمونها، زبابها و مورچه خواران. در سطح خاک جمعیتهای انبوهی از دوزیستان، خزندگان و مارها زندگی می کنند. گروه گیاهخواران شامل گونه های مختلفی از آهوها و غزالها است. پرندگان این زیستگاه از دانه خواران و آنهایی که از میوه درختان، شهد گلها، حشرات یا حیوانات کوچک تغذیه می کنند تشکیل می شود که ترکیب گونه ای متنوع و تعداد فراوانی دارند. بازیافت مواد مغذی در جنگل های استوایی. میزان بالای تجزیه، نتیجهٔ سطح فسفر در خاک، بارش، دمای بالا و جوامع گستردهٔ میکروارگانیسم هاست. علاوه بر باکتری ها و سایر میکروارگانیسم ها، تعداد زیادی تجزیه کننده دیگر مانند قارچ ها و موریانه ها نیز وجود دارند که به روند تجزیه کمک می کنند. بازیافت مواد مغذی مهم است زیرا در دسترس بودن منابع زیر زمین، زیست توده زمین و ساختار جامعه جنگل های بارانی حاره ای را کنترل می کند. این خاکها به طور معمول فسفر محدودی دارند، که از تولید اولیه خ
الص یا جذب کربن جلوگیری می کند. خاک حاوی ارگانیسم های میکروبی مانند باکتری ها است که طی فرآیندی به نام تجزیه، لایه برگ و سایر مواد آلی را به اشکال غیر آلی کربن قابل استفاده توسط گیاهان تجزیه می کند. در طی فرایند تجزیه، جامعه میکروبی تنفس می کند، اکسیژن گرفته و دی اکسید کربن آزاد می کند. میزان تجزیه را می توان با اندازه گیری میزان جذب اکسیژن ارزیابی کرد. درجه حرارت بالا و میزان بارندگی باعث افزایش سرعت تجزیه می شود، که این امکان را به اجساد جانوران می دهد که به سرعت در مناطق حاره ای پوسیده شوند و مواد مغذی آزاد شود که بلافاصله توسط گیاهان از طریق آبهای سطحی یا زیرزمینی جذب می شوند. الگوهای فصلی در تنفس توسط ریزش برگ ها کنترل می شود، نیروی محرکهٔ کربن تجزیه شده را از بستر به خاک منتقل می کند. میزان تنفس در اوایل فصل مرطوب بالاترین است زیرا در فصل خشک، درصد زیادی از زباله های برگ وجود دارد و در نتیجه درصد بیشتری از مواد آلی به خاک برگردانده می شود. ریشه های پشتیبان. یکی از ویژگی های مشترک بسیاری از جنگل های بارانی استوایی، ریشه های متمایز درختان است. ریشه های نگهدارنده به جای نفوذ به لایه های عمیق تر خاک، یک شبک