Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرزین (فرزینه) مقصودلو از قربانیان قتل های زنجیره ای است که به همراه خواهرزاده اَش شبنم حسینی در اول آبان ماه ۱۳۷۵ در گرگان به قتل رسید. زندگی. فرزینه مقصودلو دختر قاسم خان مقصودلو از چهره های متمول شهر گرگان بود. پس از انقلاب بخش عمده ای از اموال آن ها توقیف شد و فرزین از همسرش جدا شد و به همراه دو فرزندش برای زندگی به لندن رفت. در دومین دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی و در پی درگذشت پدرش فرزین مقصودلو به ایران آمد به این امید که بتواند با دادن حق حساب به مقامات اموال توقیف شده خانواده اش را بازپس گیرد، اما پس از بازگشت به ایران به اتهام ارتباط با سازمان جاسوسی بریتانیا ممنوع الخروج شد و سرانجام در تاریخ ۱/۸/۷۵ در آپارتمانی در محله گرگانپارس گرگان فرزین مقصودلو که ۴۸ سال داشت به همراه خواهرزاده ۲۱ ساله اش شبنم حسینی با ضربات متعدد چاقو به قتل رسید. احتمالات در مورد علت قتل وی. برخی معتقدند هدف از کشتن وی تصاحب کامل اموال او و جلوگیری از فاش شدن توطئه ای بود که به موجب آن ۳ تن از مقامات روحانی گرگان توانستند اموال پدر فرزین را توقیف کنند و از طرفی مطابق گفته بستگان فرزین از آنجایی که وی زنی با جایگاه اجتماعی
ویژه در لندن بود و با خانواده های معتبر رفت وآمد داشت به احتمال زیاد از وی خواسته شده بود برای وزارت اطلاعات جاسوسی کند و وی زیر بار نمی رفت. چگونگی قتل. در عصر روز اول آبان ۱۳۷۵ زمانی که فرزین مقصودلو به همراه خواهرزاده اش شبنم در آپارتمانی متعلق به مادر فرزین (مادربزرگ شبنم) منتظر بود تا با چند مقام امنیتی دیدار کند و با دادن چند میلیون رشوه اجازه خروج از کشور را بگیرد قاتلین به خانه ریختند و با ضربات متعدد کارد آن دو را به قتل رساندند. به گفته یکی از مسئولان سابق وزارت اطلاعات شب قتل فرزین و شبنم، سعید امامی برای یک مأموریت ۳ روزه به گرگان رفته بود و پس از بازگشت به تهران در جلسه ای به وزیر اطلاعات فلاحیان گفت: «الحمدلله مشکل گرگان هم حل شد.»
آیین تشت گذاری یکی از قدیمی ترین سنتها و مناسک اسلامی است که جمع کثیری از مردم ترک زبان ایران، با این آیین عزاداری های محرم را شروع می کنند. مراسم تشت گذاری، مراسمی است سنتی که در عزاداری ایام عاشورا و عمدتاً در شهرستان اردبیل برگزار می شود و تشت های آب را که رمزی از فرات می باشد در مساجد و حسینیه ها می آورند و این سنت به پیروی از اقدام حسین بن علی و یادآور رفتار جوانمردانه او در مقابل سپاه حر می باشد که به روایتی آن حضرت، در روز ۲۷ ذیحجه، آب مشکها را در تشتها ریخته و تمام لشکر حر و اسبان آن ها را سیراب کردند. آیین طشت گذاری در استانهای ترک زبان، از ریشه دارترین آیینهای ماه محرم است که در روزهای پایان ماه ذی الحجه برگزار می شود و در حقیقت، برگزاری این آیین، آماده شدن حسینیان برای برگزاری مراسم سوگواری حسین بن علی را نشان می دهد. علل برگزاری این مراسم. در ارتباط با علل برگزاری مراسم تشت گذاری نظرات و احتمالات مختلفی وجود دارد، اکثراً اعتقاد بر این است که با انجام این مراسم، اهمیت آب و جایگاه آن در حادثه کربلا مورد توجه قرار می گیرد. براساس روایتهای تاریخی، در مسیر راه کاروان کربلا قبل از رسیدن به دشت نینوا، سر
بازان حر بن یزید ریاحی در منطقه ای به نام «زباله» راه بر کاروان بسته و حرکت آن را متوقف ساخته اند. در این محل، حسین بن علی علی رغم کمبود آب دستور می دهند تشتها توسط آبهای موجود در مشکها پر شود که هم یاران حسین و هم سربازان حر از آن استفاده کنند و نیز احشام موجود در هر دو کاروان نیز سیراب شوند. تاریخچه برگزاری آیین تشت گذاری. هرچند که مراسم تشت گذاری از دوران صفویه در اردبیل برگزار شده و قدمتی چندین ساله دارد اما در دو سه دهه اخیر برگزاری این مراسم در سایر شهرهای استان و برخی استانهای همجوار چون آذربایجان شرقی و غربی و زنجان، آستارا، تالش و… نیز مورد توجه قرار گرفته است. البته هیت های مقیم مرکز نیز انجام می دهند این مراسم که به نوعی محبت عزاداران به اهل البیت را نشان می دهد، چند سالی است که در استانهایی غیر از استانهای ترک زبان نیز مورد توجه قرار گرفته و طی دو سال اخیر در ورامین، مازندران و… نیز برگزار می شود. بعد از قرار گرفتن تشتها در سکوهای مخصوص و در میان حزن و اندوه حاضران، دعای مخصوص خوانده می شود و از آب تشت به عنوان تبرک، اکثریت حاضران و عزاداران استفاده می کنند. بر اساس متن کامل و قدیمی دعای تشت گذاری
که به صورت تلفیقی با استفاده از سه زبان فارسی، ترکی و عربی نوشته شده، می توان حدس زد آیین تشت گذاری ریشه در عصر صفویه (که امرای آن ترک زبان و شیعه بودند) داشته باشد. فلسفه تشت گذاری. دربارهٔ فلسفه مراسم تشت گذاری چنین می گویند: روزی که «حر بن ریاحی» با دو هزار نفر از سپاهیان خویش راه را بر حسین بن علی بست و به حسین گفت که باید با یزید بیعت کند و حسین امتناع کرد بود. حسین بن علی وقتی خستگی و تشنگی را در چهره سپاهیان حر مشاهده کرد، دستور دادند که آن ها را سیراب کنند. حتی دستور دادند به چهارپایان سپاه حر نیز آب دهند، چون این اتفاق در ۲۷ ذی الحجه روی داد، لذا مردم اردبیل در این روز مراسم تشت گذاری را انجام می دهند. مراسم تشت گذاری به این صورت است که یکی دو نفر از عزاداران حسینی کوزه ای بر دوش می گیرند و دور مسجد را می گردند و بقیه نیز از پشت سر آنان حرکت می کنند و نوحه و رجز می خوانند. این رجزها بیشتر در بیان بزرگواری های عباس بن علی است. آیین تشت گذاری در اردبیل. رسم «تشت گذاری» یا «تشت گردانی» از جمله مراسمی است که منسوب به شهر اردبیل، به طور خاص و مردم آذربایجان، به طور عام است؛ در این آیین، «تشت» نماد مشک سق
ای کربلا و آب، نماد رود فرات است که به روی حسین و یارانش بسته شد. مراسم تشت گذاری در اردبیل از ۲۷ذیحجه شروع می شود و در ۳۰ ذیحجه به پایان می رسد. براساس یک رسم قدیمی، شهر اردبیل به شش محله بزرگ تقسیم می شود و هر یک از محلات کوچک نیز با توجه به موقعیت جغرافیایی، تابع یکی از این محلات ششگانه می شود. شروع تشت گذاری در سه روز مانده به محرم طوری برنامه ریزی شده است که هر روز در دو محله بزرگ این مراسم برگزار شود. تشتهایی که در این مراسم مورد استفاده قرار می گیرند، گرد و از جنس برنز یا مس است، بعد از عزاداری، ریش سفیدان در هر محله، تشتها را بر دوش حمل کرده و وارد مساجد می شوند. حاضران در مسجد به احترام به پا خواسته و در جلو آن ها دسته سینه زنی با شعار «الدخیل یا ابوالفضل» سینه می زنند. پس از آن، ریش سفیدان با دور زدن مسجد، تشتها را در جای مخصوص خود قرار می دهند، آنگاه تشتها را از آبی که در کوزه ها بر دوششان حمل کرده اند، پر می کنند. برخی از مورخان بر این باورند که احداث جایگاه تشت در مساجد اردبیل بعد از روی کار آمدن حکومت صفویه انجام شده است، یکی از ویژگی های معماری مساجد اردبیل این است در مساجد شهر جایگاه و سکوهایی
خاص وجود دارد که برای این منظور مورد استفاده قرار می گیرد. آیین تشت گذاری در تهران. آیین تشت گذاری هرسال در آخرین جمعه ماه ذی الحجه در مسجد انصارالحسین (ع) تهران با مداحی داود علیزاده اردبیلی برگزار می شود.
هرم های مصری از مهم ترین و باشکوه ترین سازه های بر جای مانده از تمدن مصر باستان هستند که نمادهای این تمدن نیز به شمار می روند. تا سال ۲۰۰۸، ۱۱۸ هرم در مصر شناخته شده بودند که بیشتر آن ها آرامگاه فراعنه و شهبانوهای آنها در دوره های دودمانی کهن و میانه هستند. نخستین هرم های ساخته شده در مصر در سقاره، شمال غربی ممفیس قرار دارند. قدیمی ترین این هرم ها هرم جوسر مربوط به شاه جوسر از دودمان سوم است. هرم و مجموعه آرامگاه کنار آن توسط وزیر دانشمند جوسر، ایمهوتپ طراحی و ساخته شدند و قدیمی ترین سازه های ساخته شده توسط بشر از سنگ تراش خورده به شمار می روند. نامدارترین هرم های مصری مجموعه اهرام جیزه هستند که در منطقه جیزه در حومه قاهره قرار دارند و از بزرگ ترین سازه های ساخته شده در تاریخ بشر به شمار می روند. این هرم های سه گانه تنها بناهای بازمانده از میان هفت عجایب هفت گانه هستند که هنوز بر جای مانده اند. اهرام مصر با نیروی کار بردگان ساخته نشده اند. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که کارگران متفاوت شامل کارگران حرفه ای و کشاورزان فقیر در خارج از فصل کشاورزی در ساخت اهرام کار می کردند. این نظریه که از بردگان استفاده می ش
ده است از نوشته های هرودوت مورخ یونان باستان سرچشمه گرفته است، و این ایده که بردگان اسرائیلی به طور خاص استفاده می شدند قرن ها پس از ساخت اهرام به وجود آمد. تعداد و مکان هرم ها. در سال ۱۸۴۲ کارل ریچارد لپسیوس نخستین فهرست از هرم های موجود در مصر را تهیه کرد که به فهرست هرم های لپسیوس شناخته می شود. در این فهرست ۶۷ هرم شمرده شدند. با این حال نه تنها از آن هنگام تاکنون تعداد بیشتری هرم در این کشور پیدا شده اند بلکه چندین سازه ای که لپسیوس زیر عنوان هرم طبقه بندی کرده بود امروزه دیگر به عنوان «هرم» شناخته نمی شوند. تا نوامبر سال ۲۰۰۸، تعداد ۱۱۸ هرم در مصر شناسایی شدند. همهٔ هرم های مصر، جز هرم کوچکی مربوط به دودمان سوم که در قرار دارد، در سوی غربی رود نیل واقع شده اند. اغلب چندین هرم در یک منطقه ساخته می شدند. مهم ترین این مناطق در زیر فهرست شده اند: ابو رواش. ابو رواش مکان شمالی ترین هرم مصر یعنی هرم جدفرع پسر و جانشین خوفو است. در گذشته گمان بر این می رفت که این هرم هیچ گاه کامل نشده بود. با این حال امروزه باور بر این است که نه تنها هرم کامل ساخته شده بوده که به بزرگیهرم منکورع بوده است. از این رو این هرم را م
ی توان یکی از بزرگ ترین هرم های ساخته شده در تاریخ مصر دانست. جیزه. جیزه مکان سه هرم نامدار هرم خوفو، هرم خفرع، هرم منکورع مصر باستان است. هرم خوفو بزرگ ترین هرم این مجموعه است و پس از آن هرم خفرع، پسر و جانشین دوم خوفو و پدر منکورع قرار دارد. کوچک ترین نیز هرم منکورع، نوه خوفو، است. از این رو این سه هرم بزرگ متعلق به سه نسل از خاندان خوفو هستند. در کنار این هرم ها اما شماری هرم کوچکتر جانبی برای به خاکسپاری شهبانویان و نیز ابوالهول بزرگ برای نگهبانی از بناها ساخته شده اند. از میان سه هرم یاد شده، تنها هرم خفرع بخشی از روبنای سنگ آهکی خود را حفظ کرده که در بالا و قله هرم قرار دارد. با آنکه این هرم به دلیل قرار گرفتن در موقعیتی بالاتر و شیب بیشتری نسبت به هرم خوفو قرار گرفته، از هرم خوفو بزرگتر به نظر می رسد، در واقعیت هم از لحاظ حجم و هم ارتفاع از آن کوچکتر است. گورستان جیزه از دیرباز یکی از مهم ترین مکان های گردشگری در مصر بوده و از سوی انتیپاتر صیدایی به عنوان یکی از هفت عجایب جهان باستان فهرست شده است. زاویة العریان. این منطقه که در میانه راه جیزه به ابو صیر قرار دارد، در بر گیرنده دو هرم ناتمام پادشاهی می
ان است. گمان می رود که سازنده سازهٔ شمالی فرعون سع نخت باشد. سازه جنوبی منتسب به خع با، فرعون دودمان سوم و جانشین سخم خت است. مدت کوتاه چهارسالهٔ فرمانروایی خبا می تواند دلیلی بر چرایی کوتاه ماندن هرم پله ای او باشد. امروزه این هرم نزدیک ۲۰ متر ارتفاع دارد و گمان می رود که اگر کامل می شد ارتفاعی برابر ۴۰ متر پیدا می کرد. ابو صیر. در این منطقه، که گورستان اصلی پادشاهی در دوره دودمانی پنجم بوده، ۱۴ هرم وجود دارند. کیفیت ساخت هرم ها و سازه های این منطقه کمتر از موارد مشابه دودمان چهارم است. این می تواند به دلیل کم شدن قدرت دستگاه پادشاهی یا افت اقتصادی در آن هنگام باشد. این هرم ها کوچکتر از هرم های پیش از خود هستند و از سنگ های آهکی با کیفیت پایین که در محل یافت می شوند، ساخته شده اند. سه هرم اصلی این ناحیه برای شاهان نیوسررع اینی، نفریرکارع کاکای، و ساحورع هستند. هرم ناتمام نفرفرع نیز در ابو صیر واقع است. با آنکه همه هرم های ساخته شده در این مکان هرم پلکانی هستند، گمان می رود که هرم نفریرکارع کاکای در ابتدا طرحی پلکانی داشته است. اما پس از آنکه ارتفاع آن از ۷۰ متر گذشته، معماران با پر کردن پلکان ها با سنگ ریزه،
سازه را همچون هرمی کامل ادامه داده اند. سقاره. ۱۶ فرعون در سقاره خاک شده اند. جوسر شناخته شده ترین فرعون مصر باستان از دودمان سوم است. این هرم پلکانی نخستین هرم پلکانی مصری است. هرم جوسر در سقاره قرار دارد. سنگ های این ساختمان به اوایل دوران مصر باستان بازمی گردند. هرم یونس دارای یک جاده هرمی شکل است که یکی از بهترین ها در نوع خود است. مقامات در طول دوره فرعونی خاکسپاری های به خصوصی به این نهرها اضافه کرده اند، زمانی که زمین حاکسپاری سلطنتی در ابیدوس قرارداشت نخستین دفن نجیب زاده ها به قسمت شمالی فلات سقاره بازمی گردد. این یک اصل و مراسم غیر سلطنتی بوده که به دوران بطلمیوس و زمان روم باستان بازمی گردد. ایمهوتپ وزیر جوسر که هرم پلکانی را برای او ساخت، یک معمار، پزشک و یکی از دانشمندان سرشناس دوران خود بود. او تنها فرد عادی مصری است که مانند فراعنه به خاک سپرده شده است. البته هیچ کس تاکنون مقبرهٔ او را پیدا نکرده است. اما به نظر می رسد که جسد وی در نزدیکی همین هرم پلکانی به خاک سپرده شده است.
توت فرنگی آناناسی یا پاینبری یک رقم (کولتیوار) توت فرنگی است با مزه شبیه آناناس ، رنگ سفید و تخم های قرمز است که در آوریل ۲۰۰۹ در آلمان به عموم معرفی شد. این میوه ترکیبی از توت فرنگی ساحلی آمریکای جنوبی و توت فرنگی ویرجینیای آمریکای شمالی است. رنگ این میوه از سفید تا نارنجی کمرنگ متفاوت است، بسیار خوشبو است و کمی مزه ی آناناس دارد.
مجموعه آرامگاه سخم خت سازه ای آرامگاهی از مصر باستان است که در دوران فرعون سخم خت از دودمان سوم ساخته شد. این مجموعه در جنوب غربی هرم اوناس و هرم جوزر قرار دارد. این هرم ناتمام دارای زیربنایی مستطیلی شکل است و در هنگام آغاز ساخت طرحی به بزرگی هرم جوزر داشته است و می توانسته بزرگتر از هرم پلکانی شاه جوزر شود، با این حال به دلیل مرگ شاه نیمه کاره رها شد. هرم در سال ۱۹۵۱ شناسایی شد و توسط زکریا غنیم کاوش یافت. پس از مرگ این مصرشناس، کاوش ها دوباره در سال ۱۹۶۳ از سوی ژان فیلیپ لوئر پیگیری شدند.
کما یا اغما یا کاهش هوشیاری، از علایم بیماری های شدید است. کما همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مره سانخ یکم ملکه از دودمان سوم مصر باستان و مادر فرعون سنفرو بود. احتمال دارد که او همسر شاه هونی بوده باشد. نام مره سانخ یکم بر روی تکه ای از سنگ پالرمو و نگاره ای در آرامگاه پهرنفرع در سقاره آمده است. نام او به همراه پسرش سنفرو در نگاره های معبد می دوم دیده می شود. این نگاره ها به دوران فرمانروایی توتمس سوم از دودمان هجدهم می رسند.
سد دهن قلعه یک سد ذخیره ای-تغذیه ای و از نوع خاکی همگن با هسته رسی می باشد. این سد در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن قرار دارد. محل دقیق این سد در نزدیکی روستایی به همین نام (دهن قلعه) در بخش انابد شهرستان بردسکن می باشد. هدف از ایجاد این سد، بررسی جامع و کامل گزینه های مختلف بهره برداری بهینه از سیلاب های رودخانه دهن قلعه از طریق مهار سیلاب و ذخیره آن به منظور تغذیه سفره های آب زیرزمینی دشت پایین دست در درجه اول و سایر بهره برداری های ممکن آب استحصالی در درجات بعد می باشد. گشایشات آبگیری. نوع سازه لوله فولادی مدفون در بتن می باشد که در سمت چپ سد بر روی تکیه گاه سنگی قرار دارد و رقوم ورودی ۱۰۲۸ متر از سطح مبنا و گنجایش آبگیر ۳٫۱۶ متر مکعب بر ثانیه است. سازه استهلاک انرژی حوضچه آرامش تیپ USBR IV و عرض حوضچه ۱۰ متر، طول ۹٫۵ متر و حداکثر سرعت آب ۹٫۱ متر بر ثانیه است. نوع شیر تنظیم در شیرخانه پروانه ای و در محل خروجی از نوع کشویی می باشد.
اراضی مفتوحه ، اصطلاحی است در فقه که شامل سرزمین هایی است که مسلمانان در لشکرکشی های خود آن را فتح کرده اند. تاریخچه. فتح عراق و ایران توسط اعراب موجب شد که اولا اراضی زراعتی زیادی که روزگاری یکی از منابع درآمد مهم دولت ساسانی به شمار می آمد بدست اعراب بیفتد و ثانیا از یک روش مالیاتی جدید یعنی نظام مالیات بر اراضی که از آن بخراج تعبیر می شد اطلاع پیدا کنند. در این جا بود که خلیفهٔ دوم بلافاصله درصدد استفاده از این نظام و تطبیق آن در اراضی مفتوحه برآمد. منتهی لازم بود ابتدا آنرا با موازین شرعی تطبیق دهد، زیرا طبق روش محمد در اراضی مفتوحه بصلح، مصالحه کنندگان می بایستی جزیه بدهند و در اراضی مفتوحه بزور، اراضی هم، جزء اموال غنائم می بایستی بین محاربین تقسیم گردد. اولین اقدام خلیفهٔ دوم در اجرای این نظام که می توانست تطبیق با موازین شرعی هم داشته باشد این بود که مالیات بر اراضی را هم جزء قراردادهای جزیه بگنجاند. قوانین حاکم بر زمین ها. کسی نمی توانست مالک آنها شود و مالکیت از آن همه مسلمانان بود. اگر این زمین ها آباد شده بودند، ساکنان زمین ها، مالک محسوب نمی شدند و باید به بیت المال خراج می دادند ولی اگر در هنگام
لشکرکشی آباد نشده بودند به خلیفه مسلمین اختصاص داشتند و اگر افرادی به احیای زمین می پرداخت، مالک آن می شد.
سامال سعید (متولد ۱ دسامبر ۱۹۸۷ در حله)، بازیکن فوتبال اهل عراق می باشد. این بازیکن در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۹۱ از تیم فولاد خوزستان اخراج گردید. او برادر سامر سعید، هافبک تیم ملی فوتبال عراق است.
انجیر معابد یکی از بلندترین درختان جنگل های بارانی است و چرخه زندگی غیرمعمولی دارد. دانه های آن در درون فضله پرندگان بر روی درختان دیگر سقوط می کند. این دانه ها جوانه می آورند که ریشه هایش را به پایین به سمت زمین می فرستد. شاخه های گیاه تنه درخت میزبان را دربرگرفته به تدریج آن را خفه می کنند به همین دلیل به این درخت نام درخت خفه کننده را نیز داده اند. سپس درخت انجیر معابد بر روی پای خود می ایستد. این درخت در مناطق گرمسیری ایران هم رشد می کند و هم اکنون جزو پوشش گیاهی جزایر خلیج فارس است. انجیر معابد در هرمزگان و سیستان و بلوچستان. انجیر معابد در هرمزگان «لور» ("loor") نامیده می شود. در مناطق مختلفی مانند بندرعباس، قشم و کیش و همچنین در چابهار و نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان این درخت یافت می شود. عمر درختان لور کیش به حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال می رسد. یکی از زیباترین این درختان لور در جزیره قشم در تم سینتی (منطقه توریان) قرار دارد و در نزدیکی آن بقعه ای دیدنی با طرح معماری کهن به نام زیارت پیر واقع شده است. علت نامگذاری. نامگذاری این درخت به عنوان انجیر معابد به زمان بودا بر می گردد و دلیل آن وجود درخت انجیر مق
دسی که بنا به اعتقاد بوداییان، سیذارتا گواتاما (مشهور به بودا) در زیر آن به مراقبه پرداخت و به روشن بینی رسید. در نمادشناسی مذهبی این درختان مقدس از روی برگهای قلبی شکل خود مورد شناسایی قرار می گیرند. مشهورترین این درختان، درخت انجیر مقدسی در "معبد ماهابودی" است که زمان کاشت آن به ۲۸۸ سال قبل از میلاد مسیح بازمی گردد و مستقیماً از درخت اصلی نشا زده شده است.
باشگاه فوتبال نجف عراق (به عربی:نادی النجف العراقی) یک باشگاه فوتبال در شهر نجف و در کشور عراق می باشد که در لیگ برتر فوتبال عراق بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۶۱ میلادی تأسیس شده است و سابقهٔ نایب قهرمانی در لیگ برتر عراق را نیز دارد.میلاد نوری هافبک ایرانی عضو این تیم است.
کمیل سوسکو (متولد ۶ نوامبر ۱۹۷۴ در براتیسلاوا)، دروازه بان سابق فوتبال اهل کشور اسلواکی می باشد. او سابقهٔ حضور در تیم سپاهان اصفهان را در بین سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۳ دارد. سوسکو همچنین ۱۵ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال اسلواکی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ میلادی انجام داده است. سوسکو در فینال جام حذفی فصل ۸۳-۱۳۸۲ عملکرد مناسبی از خود به نمایش گذاشت تا از ارکان قهرمانی تیم سپاهان در این دوره از مسابقات جام حذفی نیز باشد.
کبیر پرنس بلو (متولد ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۳)، بازیکن فوتبال اهل کشور نیجریه می باشد. او در پست مهاجم بازی می کند. کبیر بلو سابقهٔ حضور در تیم های ایرانی سپاهان و سپاهان نوین را بین سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ دارد. وی دو بازی در مسابقات جام باشگاه های جهان ۲۰۰۷ برای تیم سپاهان انجام داده است. وی در دی ماه ۱۳۸۶ به مذهب تشیع درآمد و مسلمان شد.
مجموعه ورزشی المپیک ساحلی فالیرو، یک مجموعه ورزشی در ناحیه ساحلی آتن در یونان می باشد. این مجموعه مهماندار هندبال، تکواندو، و والیبال در المپیک ۲۰۰۴ بوده و دارای دو زمین بازی داخلی و یک استادیوم والیبال ساحلی می باشد.
ابوالفضل عابدینی نصر (۱ مهر ۱۳۶۱ – ۶ فروردین ۱۴۰۴)، خبرنگار و زندانی سیاسی ایرانی و عضو حزب پان ایرانیست بود. بازداشت. زندانی شدن در ۱۳۸۴. ابوالفضل عابدینی از اعضای حزب پان ایرانیست ایران بود و در فاصلهٔ سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ چندین بار توسط نیروهای امنیتی استان خوزستان بازداشت و این بازداشت ها منجر به صدور حکم یک سال حبس تعزیری از سوی دادگاه انقلاب اسلامی اهواز برای وی شد. زندان در سال ۱۳۸۸. ابوالفضل عابدینی در تاریخ نهم تیر ماه سال ۱۳۸۸ دستگیر و در تاریخ ۴ آبان ۱۳۸۸ با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. وی بار دیگر در تاریخ ۱۲ اسفند ماه ۱۳۸۸ در جریان دستگیری های گستردهٔ کنش گران حقوق بشر ایران توسط سپاه پاسداران همراه با ضرب و شتم در منزل پدری خود در رامهرمز خوزستان بازداشت و به سلول های انفرادی به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد. در تاریخ ۱۵ فروردین ماه ۱۳۸۹ در حالی که یک ماه از بازداشت وی نگذشته بود، دادگاه انقلاب اهواز ابوالفضل عابدینی را به اتهامات ارتباط با دول متخاصم، فعالیت های حقوق بشری و تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با رسانه های بیگانه به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم کرد. این حکم مربوط به پروندهٔ پیشین عابدینی
بود که به بازداشتش در تیرماه سال ۱۳۸۸ و آزادی اش با قید وثیقهٔ ۳۰۰ میلیونی در آبان ماه همان سال منجر شده بود. در فروردین ماه سال ۱۳۸۹ یک سال بعد از صدور حکم اول، ابوالفضل عابدینی بار دیگر از سوی شعبهٔ ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی مقیسه ای به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس تعزیری محکوم شد، این در حالی بود که وی در پروندهٔ قبلی نیز به همین اتهام محکوم به زندان شده و در حالی سپری کردن این محکومیت بود. عابدینی به اتهامات ارتباط با دول متخاصم (۵ سال)، عضویت در مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران (۵ سال) و تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با رسانه های بیگانه (۱ سال) و در مجموع به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ به عابدینی ابلاغ شد و محکومیت وی به اتهام عضویت در مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران و حزب پان ایرانیست و ارتباط با دول متخاصم به ۱۲ سال حبس تعزیری افزایش یافت. او در طول دوران محکومیت ۱۲ ساله اش بند ۶ زندان کارون و بند ۳۵۰ زندان اوین از حق استفاده از مرخصی با وجود داشتن بیماری قلبی محروم بوده است. ابوالفضل عابدینی در اسفند ۱۳۹۲ با وثیقهٔ ۴۰۰ میلیون تومانی و دو ضامن، به
مرخصی اعزام شد. مرگ مشکوک. جسد عابدینی در ۶ فروردین ۱۴۰۴ در خانه مسکونی اش در حالی پیدا شد که توسط یک کش بستن وسایل موتور سیکلت دار زده شوده بود وی عینکی ته استکانی که متعلق به خودش نبود بر چشم داشت. در زمان کفن پوشی کبودی زیادی بر روی بیضه ها و دو زانوی او مشاهده وجود داشته، که در گزارش پزشکی قانونی به این کبودی ها اشاره ای نشده است.
در زبان فارسی این نام با دو املا کوروش و کورش نوشته می شود که کورش قدمت بیشتری دارد و در متون تاریخی به زبان فارسی به کار رفته است. بنابر یک نظریه، کوروش، نامی پارسی است که می تواند مرتبط با Kúru- ایرانی باستان که در رزم نامه ملی هندی ها، ذکر شده، باشد. نظریه دیگر، تفسیر این نام به معنی «خوار کننده دشمن در مشاجره» که مشتقی از ریشه هندواروپایی و هندوایرانی kaũ-* به معنی «خوار کردن، پست کردن»، است، اما رضایی باغ بیدی، این تئوری را رد کرده است. به گفته او، کلمه kaũ-*، یک مشتق هم در زبان های ایرانی (از باستان تا امروزی) نداشته است. ووتر هنکلمن معتقد است که کوروش، نامی عیلامی است که کوتاه شده از «خداینام+فعل» است. به معنی «خدای [نامعلوم] نگهداری کرد/حمایت ارزانی داشت». نظریه هنکلمن، بر اساس سخن استرابن است که گفته: «کوروش قبل از آنکه شاه شود، با نام (ایرانی قدیم) «آگراداتس» خوانده می شد.» از نظر او، عیلامی بودن «کوروش»، دلیلی بر عیلامی تباری او نیست، چرا که در کتیبه بایگانی «آکروپل» شوش (اوایل قرن ششم پ.م)، به خوبی نماینگر فرمانروایی کوروش بر مردمی بود که خود را «پارسی» می دانستند، در حالی که اثری از «انشان» به چش
م نمی خورد. اما چرا کوروش نامی عیلامی برای خود برگزید؟ پاسخ هنکلمن این است که کوروش خود را در استوانه اش «شاه [شهر] انشان» (که تبارش تا «چیش پیش» می رساند که او هم شاه انشان معرفی کرده است) در مقابل ادعای مشابه نبونئید در استوانه «سیپار» به کار برده است. از نظر او، انشان نامی بود که برای بابلی ها، اسمی مشهورتر بود. از همین رو، او خود را پادشاه انشان معرفی کرد تا به خودش (به عنوان فرمانروای نخستین امپراتوری جهان) سابقه ای داده باشد. در روایت استرابو نام کوروش بزرگ در آغاز «آگراداتس» بود و «کوروش» نامی است که او پس از پادشاهی و با الهام از نام رود «کُر» در جنوب پاسارگاد بر خود نهاد. حسن رضایی باغ بیدی با استرابو مخالف است. نام کوروش بزرگ به زبان های مختلف. نام کوروش در زبان های گوناگون باستانی به گونه های مختلف نگاشته شده است: برخی گونه های نوشتاری نام کورش در زبان های گوناگون این ها هستند: Kūroš * Old Persian Kuraš * Elamite Kwrš * Imperial Aramaic Horus * Egyptian Κῦρος, Kuros, Κύριλλος, Kyrillos * Greek Kyros, Kyrios, Kristus * Biblical Greek Cyrus * Latin Koresh * Hebrew Cyro, Ciro, Cirino * Italian Cirino
* Spanish Ciara * Celtic Ки́ра, Kira * Russian Kiira * Finnish Chris * International Akira * Japanese also feminine forms e.g. Kyra * International نام های دیگری نیز هم ریشه با نام "کورش" هستند که کمابیش در همه فرهنگ های جهان به کار میروند و هم بر روی زنان و هم بر روی مردان گذاشته می شوند، مانند نام های ؛ Kaira, Keera, Keira, Kyra, Kyrah, Kyreena, Kyrha, Kyria, Kyrie, Kyrene, Kyrra, Kirra, Kira, Kirwan, Ciaran, Keiran, Cy, Cyril, Cyrill, Cyrille, Kirill, Kiryl, Kyryl, Kiril, Kyrill, Kirillos... همچنین کنیه و برنام "Sir" به چم "Lord" یا "سرور" که در انگلیسی برای مردان به کار میرود نیز از ریشه اروپایی شده (لاتین شده = Cyr) "کورش" یا همان "سیروس" گرفته شده است. برای مانی های (معنی های) نام "کورش" دیدگاه های فراوانی هست، و "خورشید" یا "هورشید" یکی از آن ها است. همان گونه که در جستار نوشته شد، کهن واژه آریایی "کو" به چم "نور" و "را" (در انگلیسی "ray") به چم "پرتو" می باشد، از این روی کو + را + [پسوند] ش، به چم دارنده یا تابنده پرتوی نور، یا همان "خورشید" در پارسی امروزی است. کمابیش همه زبان های زنده جهان برای واژه
"نور" که خود در بنیان آریایی است، از ریشه های آریایی آن کاربری می کنند ؛ مانند: واژه های "کو"، "سو"، "هو"، "خو"، "لو"، "لوم"، "لوس"، "لوکس"، و بسیاری واژگان هم آوای دیگر در زبان های گوناگون جهان همگی به چم "نور" یا "روشنایی" هستند. اما در درازای چندین هزاره آوای آن ها دگرگون شده است. حتی در زبان ایتالیایی واژه "کیارو chiaro" به چم "نور" هم ریشه همان واژه هایی است که برای نام "کورش" به کار میبرند مانند "کیرو" یا "سیرو"، از این روی بسیاری زبان های اروپایی واژه ها و نام های گوناگونی از بن واژه های یونانی-لاتین آن "کلاروس"، "کیاروس"، "کوروس"، گرفته اند که همگی به چم "روشنایی"، "شفافیت"، درخشندگی"، و ... هستند، مانند نام های "کیارا"، "کلارا"، "کریستال"، واژه "clear" در انگلیسی و همچون آنها. باید در نگر داشت که پیش از کورش بزرگ نیز از واژه "کورش" کاربری میشده، و بیشتر به چم "خورشید"، "روشنایی بخش"، "نور دهنده"، و جز آن ها به کار می رفته است، اما پس از کورش بزرگ و هنایش پذیری برگه های ادبی و اسطوره ای جهان از اندیشه، منش و کردار اوی، این نام، چم ها، مانی ها و آرش های گوناگونی پیدا کرده است، که "سرور"، "بزرگوار"، "ف
رستاده [برگزیده] خداوند"، "آزاد کننده"، "رهایی بخش"، "پسر بهشتی"، "فرزند راستین"،"سخنور توانا"، و جز این ها از آن دسته هستند. فرتور: ستایش نامه (گرامی نامه) کورش بزرگ (Panegyric of Kyrus the Great , or simply Kyrus Panegyric) یافت شده در ویرانه های بابل که کردار و شیوه رفتار کورش بزرگ پس از آزاد سازی بابل را باز گویی می کند. افراد سرشناس با نام کورش. در زبان انگلیسی این نام سایروس نوشته می شود و نام کوچک و نام خانوادگی بسیاری سرشناسان را شامل می شود. در زبان فارسی برخی سرشناسان دارای نام کورش عبارتند از: