Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
احمد بن موسی کاظم (درگذشته ۱۷ رجب ۲۰۲ ه .ق) مشهور به شاهچراغ، پسر موسی بن جعفر، هفتمین امام شیعیان امامی و یکی از فقهای شیعه و از راویان حدیث است. احمد بن موسی و محمد بن موسی از یک مادر که ام احمد خوانده می شد متولد گردیدند. وی برادر علی بن موسی الرضا است. «برای مطالعه بیشتر در مورد این بزرگوار، خواندن کتاب هجرت ناتمام نوشته مصطفی مدملی توصیه می شود». در منابع شیعه. مجلسی در کتاب «مراة العقول» در شرح حدیث پانزدهم می گوید: ام احمد مادر بعضی اولاد موسی کاظم بود و او داناترین، پرهیزگارترین و گرامی ترین زنهایش بود که اسرار خود را به او می سپرد و اماناتش را نزد او ودیعه می نهاد. کلینی نیز در کتاب اصول کافی در باب «امام در چه زمانی می داند امام است» آورده است که موسی کاظم امانت سربه مهری به ام احمد سپرد و گفت بعد از مرگ من هر کس از فرزندان من در طلب این امانت آمد خلیفه و جانشین من است. با او بیعت نما که جز خدا کسی خبر از این امانت ندارد. بعد از کشته شدن موسی، علی بن موسی به نزد ام احمد آمد و امانت پدر را طلبید. ام احمد به گریه افتاد و دانست که موسی کشته شده. پس امانت را بر حسب وصیت همسرش به وی داد و با او به عنوان
امام هشتم شیعیان بیعت کرد. فرزندان احمد ابن موسی. بسیاری از علمای انساب احمد بن موسی را بدون فرزند دانسته اند؛ اما بر خلاف آنان بعضی وی را دارای فرزند دانسته اند، ضامن بن شدقم برای وی چهار فرزند به نام های محمد، علی، عبدالله و داود نقل کرده است. عباس فیض قمی امامزاده ابراهیم مدفون در قم را فرزند احمد بن موسی می داند. کشف مزار احمد ابن موسی. تارنمای خبرآنلاین به نقل از صفحه ۱۹۲ کتاب قیام سادات علوی تألیف علی اکبر تشید می نویسد: «تا زمان امیر عضدالدوله دیلمی کسی از مقبره احمد ابن موسی اطلاعی نداشت و آنچه روی قبر را پوشانده بود تل گلی بیش به نظر نمی رسید که در اطراف آن، خانه های متعدد ساخته و مسکن اهالی بود. از جمله پیرزنی در پایین آن تل، خانه ای گلی داشت و در هر شب جمعه، ثلث آخر شب می دید چراغی در نهایت روشنایی در بالای تل خاک می درخشد و تا طلوع صبح روشن است، چند شب جمعه مراقب می بود، روشنایی چراغ به همین کیفیت ادامه داشت با خود اندیشید شاید در این مکان، مقبره یکی از امامزادگان یا اولیاءالله باشد، بهتر آن است که امیر عضدالدوله را بر این امر آگاه نمایم، هنگام روز پیرزن به همین قصد به سرای امیر عضدالدوله دیلمی رف
ت و کیفیت آنچه را دیده بود به عرض رسانید. امیر و حاضرین از بیانش در تعجب شدند. درباریان که این موضوع را باور نکرده بودند، هر کدام به سلیقه خود چیزی بیان کردند. اما امیر گفت:اولین شب جمعه شخصاً به خانه پیرزن می روم تا از موضوع آگاه شوم. چون شب جمعه فرا رسید شاه به خانه پیرزن آمده و دور از خدم و حشم آنجا خوابید و پیرزن را فرمود هر وقت چراغ روشن گردید مرا بیدار کن. چون ثلث آخر شب شد پیرزن بر حسب معمول روشنایی پرنوری قوی تر از دیگر شب های جمعه مشاهده کرد و از شدت شعفی که به وی دست داده بود بر بالین امیر عضدالدوله آمده و بی اختیار سه مرتبه فریاد زد: «شاه! چراغ». و از آن به بعد به شاه چراغ معروف گردید.» روز بزرگداشت. در سال ۱۳۸۶ و با تصمیم شورای فرهنگ عمومی استان فارس، ۶ ذی القعده در دهه کرامت یعنی حدفاصل تولد فاطمه معصومه و علی ابن موسی الرضا به عنوان روز بزرگداشت احمد بن موسی شاهچراغ تعیین شد.
اَرّابه یا: (گردونه) وسیلهٔ نقلیه ای است که دو چرخ دارد و معمولاً به وسیلهٔ یک یا چند حیوان (معمولاً اسب یا قاطر) کشیده می شود. تفاوت ارابه با گاری آن است که گاری چهار چرخ دارد و با یک یا دو اسب کشیده می شود. از طرفی هر دوی آن ها با کالسکه، که فقط برای حمل و نقل انسان ساخته شده، متفاوت اند. ارابه ها اولین بار توسط ایرانیان و دودمان هخامنشی مورد استفاده قرار گرفتند.
باشگاه فوتبال چانگچون یاتای (به چینی ساده شده: 长春亚泰) یک باشگاه فوتبال واقع در شهر چانگچون و در کشور چین می باشد که در سوپر لیگ فوتبال چین بازی می کند. این باشگاه در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۹۶ میلادی تأسیس شده است. چانگچون یاتای سابقهٔ یک بار قهرمانی در سوپر لیگ فوتبال چین در سال ۲۰۰۷ را در کارنامهٔ خود دارد. بازیکنان برجسته. جونیور نگرائو
مارکوس ویترویوس پولیو نویسنده، مخترع و معمار رومی بود. اطلاعات کمی دربارهٔ زندگی ویترویوس در دسترس می باشد. اکثر اطلاعات و آگاهی ما دربارهٔ وی از تنها اثر خودش که برجا مانده است (ده کتاب معماری)(De Architectura)استخراج شده است. مشخص نیست که آیا حقیقتاً اسم و لقب وی مارکوس پولیو بوده یا نه. آنچه دربارهٔ او واضح است، این است که وی معمار بود. معماری رومی بار گسترده تر از یک موضوع در حال حاضر از جمله زمینه های مدرن معماری، مدیریت ساخت، مهندسی ساختمان، مهندسی شیمی، مهندسی عمران، مهندسی مواد، مهندسی مکانیک، مهندسی نظامی و برنامه ریزی شهری بود. با این حال تنها ساختمانی که ما می دانیم او کار کرده است، کلیسایی است که خود وی بدان اشاره می کند." بنای این کلیسا در سال ۱۹ قبل از میلاد به پایان رسید. این بنا در شهر فنوم فرتونا، که شهر کنونی فنو می باشد، ساخته شده است. کلیسای Di Fano (نام ایتالیایی ساختمان) به طور کامل ناپدید شده است، به طوری که بازسازی آن امکان پذیر نبوده است. ۱۸ گرلمو کاردانو (Gerolamo Cardano)، در کتاب خود دلد سوبتیلیتت روم(De subtilitate rerum)، ویترویوس را در رتبه دوازده شخصی قرار می دهد که جزو برترین
اشخاص آن زمان در دسته بندی مردان مخترع و نابغه می باشد. با وجود این به ویترویوس لقب اول را در این رده بندی نمی دهد." آثار. ماشین ها. نحوه کار برای توصیف بسیاری از دستگاه های مختلف مورد استفاده برای سازه های مهندسی از قبیل بالابر و آسانسور، جرثقیل و قرقره و همچنین ماشین های جنگی مانند منجنیق و موتورهای محاصره مهم است. ویترویوس به عنوان یک تمرین مهندسی باید دربارهٔ تجربیات شخصی خودش، نه به سادگی توصیف کارهای دیگران سخن می گفت. او همچنین ساخت ساعت آفتابی و ساعت آبی و استفاده از آیولیپایل (اولین موتور بخار) به عنوان یک آزمایش برای نشان دادن ماهیت حرکت هوا را شرح داد. قنات. توضیحات او دربارهٔ قنات شامل روش های مطالعه و انتخاب دقیق دربارهٔ مصالح مورد نیاز است، هرچند فرانتینوس، (شخصی که به اداره بسیاری از کانالهای آب در روم در اواخر قرن ۱ میلادی منصوب شد) یک قرن بعد دربارهٔ جزئیات بیشتری از مشکلات عملی که در ساخت و ساز و تعمیر و نگهداری آن ها نیاز است، توضیحاتی داده است. مسلماً کتاب ویترویوس کمک بزرگی برای او در این راه بوده است. مصالح. او به توصیف بسیاری از مواد که در ساخت و سازهای مختلف برای طیف گسترده ای از سازه
های مختلف استفاده می شده است، و همچنین جزئیات مانند نقاشی گچی پرداخته است. از توصیفات عمیق او دربارهٔ بتن و آهک، دلیل طول عمر بسیاری از ساختارهای روم که شاهد قطعی از مهارت رومی ها در به کارگیری مصالح ساختمانی و طراحی است را دریافت خواهیم کرد. ویترویوس به خوبی شناخته شده است و اغلب به عنوان یکی از اولین منابع باقی مانده است که توصیه به عدم استفاده از سرب در لوله های آب آشامیدنی واستفاده از خاک رس یا ایجاد کانالهای سنگریزه پرداخته است. او پس از مشاهده تجربی از بیماری کارگران ریخته گری سرب به این نتیجه رسید. ویترویوس در کتابش داستان معروف در مورد ارشمیدس و تشخیص طلا از طلا تقلبی در تاج سلطنتی را در کتابش آورده است. اندیشه. از نظر ویترویوس طبیعت سیستماتیک معماری کلاسیک و استراتژی های طراحی نظامی آن، قابلیت پاسخدهی به شرایط محلی را ندارند. به همین دلیل او به دنبال تعدیل و تنظیم های زیبایی شناسانه ای بود که در مواردی می توانستند معمار را به سمت طراحی شهودی ببرند. نگاه او را باید در تقابل با تعریف کلاسیسیسم از معمار به عنوان مدیر صرف الگوریتم های هندسی دانست. شهرت. بیشترین شهرت وی از کتابی است با عنوان "دربارهٔ معما
ری" . به گفته خودش افسر توپخانه هم بوده و شماری افراد خبره در این کار هم تحت فرمانش بوده اند. این کتاب که با عنوان در باب معماری هم شناخته میشود برای تقدیم به امپراتور وقت سزار آگوستوس نوشته شده بوده است.
میشل اُنفره (زاده ۱ ژانویه ۱۹۵۹ در ارژانتان) فیلسوف معاصر فرانسوی است، که معتقد به بی خدایی، لذت گرایی و آنارشیسم است. او نویسنده پرکاری در زمینه فلسفه است و بیش از ۵۰ کتاب فلسفی نوشته است. فلسفه او عمدتاً تحت تأثیر متفکرانی چون نیچه، اپیکور، مکاتب کلبیون و سیرانیک، ژولین اوفره دو لا متری آنارشیسم فردگرا است. او بنیادگزار دانشگاه همگانی کان است. کتاب شناسی. او توسط آثاری از جمله "Physiologie de Georges Palante, portrait d'un nietzchéen de gauche", "Politique du rebelle: traité de résistance et d'insoumission", "Traité d'athéologie: Physique de la métaphysique" (ترجمه به انگلیسی تحت عنوان "مانیفست بیخدا" شناخته شده است.
جورجو وازاری (؛ ؛ ؛ ؛ زاده ۳۰ ژوئیه ۱۵۱۱ - مرگ ۲۷ ژوئن ۱۵۷۴) نقاش، نویسنده، تاریخ نگار و معمار اهل ایتالیا بود. شهرت امروزینش بخاطر نوشتن زندگی نامه هنرمندان دوره رنسانس به نام "زندگی برجسته ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران" به زبان ایتالیایی است که مبنای عقیدتی نگارش تاریخ هنر تلقی می شود. وازاری در شهر آرتزو در توسکانی متولد شد. در سن شانزده سالگی به وسیلهٔ کاردینال لسلیویو پاسرینی به فلورانس فرستاده شد. او به گروه آندریا دل سارتو و شاگردانش، روسو فیورنتینو و جاکوپو پونتورمو که آموزش های انسانی آن ها تحسین شده است پیوست. او با میکل آنژ که سبک نقاشی اش را تحت تأثیر قرار داده بود دوست شده بود. در ۱۵۲۹ جورجو به رم رفت. جایی که دربارهٔ کارهای رافائل و دیگر هنرمندان رومی رنسانس مطالعه کرد. شیوه های نقاشی خود وازاری بیشترین تحسین را در طول زندگی اش و بعد از آن داشته است. آثار نقاشی. در سال ۱۵۴۷ او سالن مقام صدر اعظمی در پالاتزو دی لاکانسلریا در رم را با نقاشی های دیواری بنام سالادی سنتو گیورنی به اتمام رساند. او به طور مداوم توسط اعضای خانواده مدیچی در فلورانس و رم به کار گرفته می شد و در ناپل، آرتزو و جاهای دیگ
ر مشغول به کار بود. هنوز بسیاری از تصاویر او وجود دارند. مهم ترین نقاشی دیواری در سالادیکوسیمو در پالاتسو وکیو در فلورانس وجود دارد که او و دستیارانش در سال ۱۵۵۵ آن را کار کرده بودند و بعد از آن نقاشی های دیواری داخل واست کاپولا را آغاز کردند. آن ها توسط فدریکو زوکاری و با کمک جیوانی بالدوچی به اتمام رسیدند. او همچنین به سازماندهی دکوراسیون استودیولو کمک کرد که اکنون در پالاتسو وکیو به هم متصل هستند. در کلیسای سانتا کروچه او برای نقاشی از ستایش مغ مسئول شد؛ که توسط پاپ پیوس پنجم در سال ۱۵۶۶ راه اندازی شد و در فوریه ۱۵۶۷ به پایان رسید. این نقاشی اخیراً قبل از اینکه در در نمایشگاه سال ۲۰۱۱ در رم و ناپل قرار داده شود ترمیم شد و در نهایت برنامه ریزی شد که آن را به کلیسای سانتا کروچه در بوسکو (در استان الکساندریا ناحیه شمال غربی ایتالیا) بازگردانند. آثار معماری. وازاری شاید بیشتر در معماری موفق بود تا در نقاشی. ایوان سر پوشیده او پالاتزو دی اوفیتزی به آرنو باز می شود تا ویستا در انتهای حیاط بلند و طولانی خود یک قطعه منحصر بفرد از برنامه ریزی شهری که اطراف آن به عنوان یک میدان عمومی است را داشته باشد، جایی که اگر ب
ه عنوان یک خیابان کوتاه در نظر گرفته شود به عنوان یکی از خیابان های رنسانس بایک معماری یکپارچه منحصر بفرد است. چشم انداز ایوان از سمت آرنو با کریدور وازاری در ابتدا ساختار بسیار کمی از خط رودخانه است که به سمت رود باز هستند و به نظر می رسد که به آغوش رودخانه می ریزند. وازاری در فلورانس نیز پاساژهای طولانی را ساخت که اکنون کریدورهای وازاری نامیده می شوند. جایی که به اوفیزی با پلازو پیتی در سمت دیگر رودخانه متصل است. راهرو محصور در خشکی در کنار رودخانه آرنو در مقابل پونته وکیو و بادهای خارجی اطراف ساختمان های مختلف از روی گذرگاه عبور می کند. او همچنین کلیساهای قرون وسطی، باسیلیکای سنت ماریا نولا و کلیسای سانتا کروچه را بازسازی کرد. در هر دو ساختمان صحنه نمایش اصلی و انبار را حذف کرد و به یکپارچه سازی سیستم عامل گروه کر به شیوهٔ یکپارچه سازی زمان خودش پرداخت. در سال ۱۵۶۲ وازاری گنبد هشت ضلعی کلیسای بانوی ما در پیستویا را ساخت که نمونه مهمی از معماری رنسانس است. نگارخانه. آثار نقاشی جورجو وازاری نقاشی های دیواری و تزئینات جورجو وازاری
سوسن سفید سوسن مدونا نام یکی از گونه های سردهٔ سوسن است. لیلیوم کاندیدوم گل ملی کشور واتیکان است. مکان رویش. این گیاه به طور بومی تنها دارای دو رویشگاه است که عبارت اند از: ۱. روستای داماش عمارلو در استان گیلان ۲.لنکران در جمهوری آذربایجان البته مدتی بعد در کلاردشت مازندران و خانقاه اردبیل نیز گزارش شده است. اهمیت گیاه. این گیاه در اقتصاد و مراسم های دینی نقش پررنگی دارد. نقش اقتصادی. سوسن ها از جمله گیاهان گلدار است که به خاطر داشتن گل های بزرگ و جذاب از نظر اقتصادی اهمیت دارند و یکی از شش جنس عمده گل های پیازی هستند که در جهان تولید می شوند و چهارمین گل پیازی پس از لاله، گلایول و نرگس است. هر ساله تعداد زیادی از ارقام و دورگه های مختلف آن توسط اصلاح گران نژاد (بخوانید: یوژنیک) گیاهی تولید می گردد. تولید جهانی گل سوسن در۱۰ کشور متمرکز شده است که کشورهای مهم به ترتیب عبارت اند از :هلند با ۴۲۸۰ هکتار (۷۷ درصد)، فرانسه با ۴۰۱ هکتار (۸/۰ درصد)، شیلی با ۲۰۵ هکتار (۴/۰ درصد)، ایالات متحده با ۲۰۰ هکتار (۴/۰ درصد)، ژاپن با ۱۸۹ هکتار (۳/۰ درصد) و نیوزلند با ۱۱۰ هکتار (۲/۰ درصد). نقش دینی و مذهبی. این سوسن ها در مراسم
دینی زرتشتیان از سالیان دور در جشن خردادگان استفاده می شده اند و امروزه نیز این مراسم پابرجا هستند به گونه ای که از این گیاه به عنوان خردادگان یاد می شود که با زمان گل دهی این گیاه متناسب است. در کتاب بندهش از گل سوسن به عنوان گل ویژه امشاسپندان بانو «خُرداد» نام برده شده است: «... این را نیز گوید که هر گلی از آنِ امشاسپندی است؛ و باشد که گوید: … سوسن خرداد را، ..» که بر این بنیان بهترین نماد برای جشن خردادگان گل سوسن است. معروف ترین نمونه های گل سوسن نزد ایرانیان سوسن سپید Lilium candidum یا سوسن آزاد است که به نام سوسن ده زبان یا سوسن گل دراز نیز شناخته می شود، همچنین یکی دیگر از گونه های نادر گل سوسن که بومی برخی مناطق شمالی ایران است، سوسن چلچراغ Lilium lederbourii نام گرفته است. در متن پهلوی «خسرو قبادان و ریدکی» بوی گل سوسن سپید، چون «بوی دوستی» توصیف شده است. با توجه به برخی مراجع دو نسل Lilium candidum و Lilium lederbouri را یکسان می دانیم.
نورسنج یا فوتومتر یک وسیله برای اندازه گیری شدت روشنایی یا خواص اپتیکی محلول ها یا سطوح است. همچنین نورسنج ها برای اندازه گیری کمیت های زیر نیز به کار می روند: منابع. Wikipedia contributors, "Photometer," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Photometer&amp;oldid=498505747 (accessed July 8, 2012).
تابه بوئیا کریستریچا یا درخت شیپوری طلایی یا درخت ترومپت طلایی نام یکی از گونه های تیرهٔ پیچ اناریان است. درخت ترمپت طلایی یک درخت همیشه سبز در کشور برزیل است. تابه بوئیا کریستریچا گل ملی کشور برزیل است.
سوون که گاهی به طور غلط به صورت سَمْهِین تلفظ می شود یک جشن برداشت محصول گیل (از شاخه های سلت ها) است که از ۳۱ اکتبر تا ۱ نوامبر برگزار می شد. از قرن نوزدهم این جشن به صورت «سال نوی سلت ها» توسط و جیمز فریزر معرفی شد. تاریخ این جشن با جشن کاتولیک روز همه قدیسان از سده هشتم میلادی یکی است. این جشن بر جشن کنونی سکولار هالووین تأثیر زیادی داشته است. گال ها عقیده داشتند که در این روز ارواح مردگان به دیدار زندگان می آید. زبان های گیلیک تبار در قرون وسطی این جشن را به صورت جشنی بر پایان برداشت محصول و پایان نیمه روشن سال و شروع نیمه تاریک سال شمرده اند. در این جشن عناصر زیادی از جشن روز مردگان به چشم می خورد همچنین ایجاد آتش و بازی در کنار آن از مراسم های جشن بود. این جشن توسط بعضی از نئوپگان ها گرامی داشته می شود.
زادار شهری در زادار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷۵٬۰۸۲ نفر بوده است.
اسلاوُنسکی بْرُد شهری در ایالت برد پساوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶۳٬۵۱۱ نفر بوده است.
ولیکا گوریتسا شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵۹٬۵۰۷ نفر بوده است.
کارلُواتس شهری در کارلوواک کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵۷٬۷۶۵ نفر بوده است.
پولا شهری در ایستریا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵۵٬۹۸۱ نفر بوده است. پیشینه. دیرینگی شهر پولا به سه هزار سال پیش بازمی گردد و بازمانده های امپراتوری روم در آن دیده می شود. آمفی تئاتر (استادیوم) پولا با دیرینگی دو هزار ساله بسیار شبیه کولوسئوم رم است و می توان آن را جاذبه اصلی گردشگری شهر نامید. کولوسئوم پولا گنجایش ۲۰۰۰۰ تماشاچی را دارد که در زمان فرمانروایی رومیان محل نبرد گلادیاتورها و جایگاه اجتماعات مردم شهر بوده است. خیابان های پولا سراسر سنگفرش شده و بافت قدیمی آن شکل باستانی خود را کاملاً نگاه داشته است. در کنار این بنا می توان به دژ تاریخی شهر، موزه جنگ، کلیسای جامع و آثار بر جای مانده از دوران امپراتوری رم نام برد.
سیساک شهری در ایالت سیساک-مسلاوینا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۴۷٬۶۹۹ نفر بوده است.
واراژدین شهری در شهرستان واراژدین در کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۴۶٬۳۷۲ نفر بوده است.
بْیــِلُوار شهری در بیلوار-بیلگرا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۴۰٬۴۴۳ نفر بوده است.
سامُبُر شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۸٬۴۷۴ نفر بوده است.
وینکُوتْسی شهری در ایالت ووکوار-سیرمیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۷٬۶۰۷ نفر بوده است.
کاشتـِلا شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۵٬۳۷۵ نفر بوده است.
ووکُوار شهری در ایالت ووکوار-سیرمیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۰٬۸۷۲ نفر بوده است.
کُپْرْیْونیتْسا شهری در ایالت کپریونیتسا-کریژوتسی کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۸٬۰۱۶ نفر بوده است.
چاکُو ِتس شهری در ایالت مدیموریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۷٬۷۹۸ نفر بوده است.
جاکُوو شهری در اوسیک-بارانیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۷٬۲۲۷ نفر بوده است.
پُژ ِگا شهری در شهرستان پوژگا-اسلاونیا در کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۶٬۴۰۳ نفر بوده است.
سینی شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۵٬۲۲۶ نفر بوده است.
کوتینا شهری در شهرستان سیساک-موسلاوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۴٬۸۳۲ نفر بوده است.
پترینیا شهری در ایالت سیساک-مسلاوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۴٬۷۸۶ نفر بوده است.
زاپْر ِشْیچ شهری در کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۳٬۹۸۵ نفر بوده است.
ویرُویتیتسا شهری در شهرستان ویروویتیتسا-پودراوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۲٬۸۱۵ نفر بوده است.
سُلین شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۱٬۱۵۵ نفر بوده است.
پُرِچ شهری در ایالت ایستریا در کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۸٬۰۳۲ نفر بوده است.
ناشیتسه شهری در اوسییک-بارانجا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۷٬۵۳۱ نفر بوده است.
یاستْر ِبارسکو شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۶٬۹۲۹ نفر بوده است.
ژوپانیا شهری در ایالت ووکوار-سیرمیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۶٬۶۹۶ نفر بوده است.
سْو ِتی ایوان ز ِلینا شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۶٬۲۲۸ نفر بوده است.
نُوا گْرادیشکا شهری در ایالت برد پساوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۵٬۹۹۰ نفر بوده است.
سْو ِتا نِدِلیا شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۵٬۸۹۷ نفر بوده است.
اُمیش شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۵٬۳۸۸ نفر بوده است.
مِتکُویچ شهری در شهرستان دوبروونیک نرتوا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴٬۸۷۲ نفر بوده است.
کْنین شهری در ایالت شیبنیک-کنین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴٬۸۰۲ نفر بوده است.
اُگولین شهری در کارلوواک کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴٬۵۴۴ نفر بوده است.
سْلاتینا شهری در شهرستان ویروویتیتسا-پودراوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴٬۳۶۷ نفر بوده است.
ایوانیچ-گراد شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴٬۱۹۶ نفر بوده است.
وْربُو ِتس شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۹۸۴ نفر بوده است.
ایوانِتس شهری در واراژدین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۹۱۰ نفر بوده است.
نُوسکا شهری در ایالت سیساک-مسلاوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۷۶۵ نفر بوده است.
دوگو سِلو شهری در زاگرب کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۶۰۹ نفر بوده است.
نُوی مارُف شهری در واراژدین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۵۷۳ نفر بوده است.
ماکارسْکا شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۲۶۰ نفر بوده است.
دارووار شهری در بیلوار-بیلگرا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۳٬۲۳۸ نفر بوده است.
تْروگیر شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۲٬۷۲۹ نفر بوده است.
گُسپیچ شهری در ایالت لیکا-سنی کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۲٬۴۷۹ نفر بوده است.
کْراپینا شهری در کراپینا-زاگریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۲٬۱۸۵ نفر بوده است.
اوماگ شهری واقع در شبه جزیرهٔ ایستریا در کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۷۵۹ نفر بوده است.
پْلِتِرنیتسا شهری در شهرستان پوژگا-اسلاونیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۷۰۳ نفر بوده است.
اُپاتیا شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۶۱۲ نفر بوده است.
لابین شهری در ایستریا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۵۷۰ نفر بوده است.
واپُوو شهری در اوسییک-بارانجا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۲۸۶ نفر بوده است.
دوگا ر ِسا شهری در کارلوواک کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۱۹۳ نفر بوده است.
بـِلیشچه شهری در اوسییک-بارانجا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۱۶۴ نفر بوده است.
گار ِشْنیتْسا شهری در بیلوار-بیلگرا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۰۱۵ نفر بوده است.
تْسْریکْو ِنیتسا شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۹۰۲ نفر بوده است.
بــِلی ماناستیر شهری در اوسییک-بارانجا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۷۹۰ نفر بوده است.
پْلُچه شهری در ایالت دوبروونیک-نرتوا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۴۷۲ نفر بوده است.
تْریلْی شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۴۶۶ نفر بوده است.
اُتُچاتس شهری در ایالت لیکا-سنی کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۱۰۲ نفر بوده است.
دُنیْی میخولیاتس شهری در اوسییک-بارانجا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۰۵۸ نفر بوده است.
ایمُتسکی شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۹٬۷۵۴ نفر بوده است.
گْلینا شهری در ایالت سیساک-مسلاوینا در کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۹٬۴۶۸ نفر بوده است.
بــِنکوواتس شهری در زادار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۹٬۴۱۷ نفر بوده است.
راب شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۹٬۳۴۱ نفر بوده است.
وُدیتسه شهری در ایالت شیبنیک-کنین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۹٬۰۵۱ نفر بوده است.
زابُک شهری در کراپینا-زاگریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۹۰۲ نفر بوده است.
پازین شهری در ایستریا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۶۳۰ نفر بوده است.
چازما شهری در بیلوار-بیلگرا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۴۸۲ نفر بوده است.
کاستاو شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۴۵۸ نفر بوده است.
جوردِواتس شهری در ایالت کپریونیتسا-کریژوتسی کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۲۹۰ نفر بوده است.
پاکراتس شهری در شهرستان پوژگا-اسلاونیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۲۷۱ نفر بوده است.
لِپُگلاوا شهری در واراژدین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۲۵۴ نفر بوده است.
لودْبْر ِگ شهری در واراژدین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۰۹۵ نفر بوده است.
دْرْنیش شهری در ایالت شیبنیک-کنین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸٬۰۷۰ نفر بوده است.
مالی لُشینی شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷٬۹۹۴ نفر بوده است.
ایلُک شهری در ایالت ووکوار-سیرمیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷٬۹۳۲ نفر بوده است.
سِنی شهری در ایالت لیکا-سنی کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷٬۸۴۰ نفر بوده است.
اُزالْی شهری در کارلوواک کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷٬۴۶۵ نفر بوده است.
پْر ِلُگ شهری در ایالت مدیموریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷٬۱۶۵ نفر بوده است.
باکار شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۷۵۰ نفر بوده است.
اُتُک شهری در شهرستان ووکوار-سرییم کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۶۱۳ نفر بوده است.
وْرْگُراتس شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۵۰۱ نفر بوده است.
گْروبیشنو پُلیه شهری در بیلوار-بیلگرا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۴۳۱ نفر بوده است.
کوتیــِوو شهری در شهرستان پوژگا-اسلاونیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۳۹۹ نفر بوده است.
پْر ِگرادا شهری در کراپینا-زاگریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۳۶۶ نفر بوده است.
واراژدینسکه تُپلیتسه شهری در واراژدین کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۳۳۴ نفر بوده است.
لیپیک شهری در شهرستان پوژگا-اسلاونیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۲۴۳ نفر بوده است.
مورسکو سْر ِدیشچه شهری در ایالت مدیموریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۱۷۵ نفر بوده است.
زْلاتار شهری در کراپینا-زاگریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۱۶۸ نفر بوده است.
دِلنیتسه شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۱۴۴ نفر بوده است.
اُرُسلاویه شهری در کراپینا-زاگریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۱۲۴ نفر بوده است.
سْلونی شهری در کارلوواک کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۱۰۵ نفر بوده است.
بوز ِت شهری در ایستریا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۰۹۴ نفر بوده است.
وْربوسکو شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۹۲۱ نفر بوده است.
دُنیا سْتوبیتسا شهری در کراپینا-زاگریه کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۷۲۷ نفر بوده است.
کُرچولا شهری در ایالت دوبروونیک-نرتوا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۶۳۴ نفر بوده است.
اُراخویتسا شهری در شهرستان ویروویتیتسا-پودراوینا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۵۲۸ نفر بوده است.
وُدنْیان شهری در ایستریا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۲۸۹ نفر بوده است.
کْرْک شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۱۳۱ نفر بوده است.
بویه شهری در ایستریا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۱۲۷ نفر بوده است.
نُوی وینُدولسکی شهری در ایالت پریمریه-گرسکی کتار کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۰۱۹ نفر بوده است.
بیوگراد نا مُرو شهری در زادار کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۰۱۹ نفر بوده است.