Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شیرازی علیا، روستایی واقع در دهستان قره سو(براساس تقسیمات جدید کشوری از دهستان درودفرامان جداشده و بانام جدید قره سو ثبت گردیده) از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.دارای زمین های کشاورزی کمی می باشد که همه دیم هستند ولی به دلیل مراتع بسیار زیادی که در ارتفاعات دارد پتانسیل زیادی در بخش دامپروری دارد هرچند به طور کامل از آن بهره وری نشده است روستا در ارتفاعات دارای طبیعت بسیار بکر و زیبایی میباشد چندسالی هست ابن طبیعت زیبا که دارای جنگل بلوط بسیار زیبایی هست به دلیل عدم رسیدگی مسئولین دولتی و کم توجهی اهالی روستا و روستاهای پایین دست هرساله چندبار دچار آتش سوزی میشود. اهالی روستا از ایل همیون (احمدوند)میباشند که قرن ها در این مکان زندگی کرده در قدیم مردم روستا به صورت عشایری منطقه ای زندگی کرده اند ییلاق قشلاق روستایی درفصل بهار و تابستان و بخشی از پاییز در ارتفاعات و زندگی چادرنشینی داشته اند و به کشاورزی و دامپروری در آنجا مشغول بوده اند،و درفصل سرما و زمستان به مکان اصلی روستا در پایین دست و جوار رودخانه سیمره برگشته اند طی ۵۰سال گذشته به دلیل کمبود امکانات و زمین های کشاورزی کم
که کفاف هزینه های خانوار را نمیداد از دهه ۵۰ به بعد شروع به نقل مکان وسکونت در داخل شهر کرمانشاه کرده اند و اکثرا ساکن کرمانشاه بوده و فقط چندخانواری در روستا زندگی میکنند اهالی باقی مانده در روستا از امکانات رفاهی فقط دارای برق و دسترسی به اینترنت را دارا هستند هنوز به امکانات آب لوله کشی و گاز دسترسی ندارند شغل مردم روستا دامداری و کشاورزی میباشد روستا دارای جاده شوسه(شن ریزی شده) میباشد و هنوز آسفالت نشده. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۸ نفر (۸ خانوار) بوده است.
شیرازی وسطی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۴خانوار) بوده است.
کله هو (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۳ نفر (۶۹ خانوار) بوده است.
کمرین (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
هفتچشمه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۸خانوار) بوده است.
تیشه کن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۶ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
زنگی وند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۲۲خانوار) بوده است.
قورستان سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۶۲خانوار) بوده است.
قورباغستان علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
کهراردجگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
کهرار سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۷۵خانوار) بوده است.
کهرار علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۹ نفر (۵۱خانوار) بوده است.
کهرارموقوفه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. این روستا دارای مردمی خونگرم با فرهنگی غنی که پیشینه ی آن به مادها بازمیگرد،همچنین این روستا به پرچمداردرودفرامان نیز شهرت دارد. با بازدید از این روستا میتوان از طبیعت بکر درودفرامان لذت برد. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۵ نفر (۴۵خانوار) بوده است.
گاوشان سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
گاوشان علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۳۸خانوار) بوده است.
ماوای سفلی (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
ماوای علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
نیروند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
وروا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
بالاگبری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
چوبدراز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۶ نفر (۷۴خانوار) بوده است. جغرافیا این روستا در جنوب شرقی کرمانشاه قرار دارد. فاصله جاده ای این روستا از کرمانشاه ۱۷ کیلومتر و فاصله مستقیم ۱۲ کیلومتر است.
زنگیشه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
سیابان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
شادمان (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۸ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
شلان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
شورآبه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
دهمه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۴ نفر (۵۲خانوار) بوده است.
کنجور سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۸ نفر (۶۵خانوار) بوده است.
کنجور علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۸ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
گوشبران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
هولان، بخشی از روستای زنگیشه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۳۱خانوار) بوده است.
بریموند (کرمانشاه) (به کردی: بریمه وه ن)، دهکده ای از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. ساکنین این دهکده کرد هستند و همچنین گویش مردم این دهکده کوردی کلهری (زنگنه) می باشد. این دهکده یک منطقه خصوصی میباشد و تنها دهکده مجهز دهستان درود فرامان است که به کلانشهر کرمانشاه نزدیک است قبرستان شخصی دهکده بریموند قدمت بیش از ۲۰۰ سال دارد، و تنها ساکنان آن مجاز به استفاده از آن میباشند. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۵۳خانوار) بوده است. گورستان بهشت زهرا. گورستان بهشت زهرای کرمانشاه که از سال ۱۳۹۳ فعالیت خود را آغاز کرده، در ۲ کیلومتری این روستا و قبلا جزوی از اراضی شخصی ساکنان آن بوده.
پشته کش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قره سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۶۶خانوار) بوده است.
سنگسفید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۲۲خانوار) بوده است.
کبوده سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
کبوده علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۷ نفر (۴۶خانوار) بوده است.
کَرناچی (به کردی: "که رناچی")، شهرکی در شهر کرمانشاه است و یکی از محلات این شهر به شمار می آید که در در منطقه ۷ شهرداری کرمانشاه قرار گرفته است. مدارس. در این شهرک با جمعیت بالا تعداد مدارس پایین است. تعداد مدارس در این شهرک به ۴ عدد میرسد و هر مدرسه دو شیفت کار میکند. دبیرستان پسرانه. دبیرستان پسرانه کرناچی فقط رشته های تجربی و انسانی را دارا است. این دبیرستان فضای بسیار کوچکی دارد. در این دبیرستان علاوه بر کلاس دهم،یازدهم،دوازدهم،پایه نهم هم در شیفت دبیرستان در مدرسه حضور پیدا میکنند. تاریخچه. کرناچی پیش از این روستایی از توابع دهستان میان دربند در بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه با کُد آماری ۰۴۹۱۶۸ بود. از دهه ۱۳۷۰ با افزایش مهاجرت به شهر کرمانشاه جمعیت کرناچی نیز رو به افزایش گذاشت و جمعیت زیادی در این روستا ساکن شدند. این روستا در سال ۱۳۹۱ به همراه چند روستای دیگر به محدوده شهری کرمانشاه الحاق شد و به صورت یکی از محلات شهر کرمانشاه درآمد. جمعیت. شهرک کرناچی در گذشته روستایی در دهستان میان دربند بود. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت کرناچی ۴٬۶۴۴ نفر (۱٬۱۱۷ خانوار) بوده است. خبرگزاری ایسنا در آ
ذر ۱۴۰۱ جمعیت این شهرک را ۲۰ هزار نفر اعلام کرد. ساخت وساز غیرمجاز. کرناچی یک محله حاشیه نشین است که بخشی از ساختمان های آن به صورت غیرمجاز ساخته شده اند. بخشی از مناطق این محله فاقد خیابان کشی هستند، کوچه ها فاقد تابلو و منازل فاقد پلاک هستند. شهرداری و نهادهای دولتی به بخش های فاقد مجوز ساخت خدمات شهری ارائه نمی دهند، با این وجود مردم باید بهای آب را به دولت بپردازند. علاوه بر این بسیاری از منازل در حریم رودخانه قره سو ساخته شده اند که برای این شهرک ۱۵۰ متر در نظر گرفته شده است. مشکل فاضلاب. شهرک کرناچی با مشکل فاضلاب مواجه است و در بخش هایی از آن فاضلاب در کوچه ها جاری است. نداشتن سیستم دفع فاضلاب به ویژه برای منازلی که در کوچه های پایین به سمت رودخانه قره سو قرار دارند سبب آزار ساکنان شده است. در کنار هر خانه یک چاه با درپوش بتونی قرار دارد که فاضلاب دست شویی بدان سرازیر می شود و مابقی پساب خانگی نیز به صورت جوی های باریکی از خانه ها جاری شده و در وسط کوچه به جوی بزرگی تبدیل می شود و ازاین رو کوچه های بخش های پایین تر محله به محل جریان فاضلاب کل منازل تبدیل شده اند. شهرداری و شرکت آب و فاضلاب کرمانشاه از
تهیه طرحی برای جابه جایی این منازل که تعداد آن ها بین ۲۶۰ تا ۳۵۰ واحد اعلام شده خبر داده اند و همچنین اعلام شده که چون ساخت و ساز این واحدهای مسکونی در بستر رودخانه بوده، دستگاه های دولتی نباید به مردم این بخش از شهرک خدمات ارائه دهند. در ۲۸ آبان ۱۳۹۸ مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب کرمانشاه در جلسه ای که با حضور منوچهر فخری معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری کرمانشاه و نیز نماینده مردم کرناچی برگزار شد وعده داد که ظرف کمتر از یک سال، یک تصفیه خانه محلی در این بخش از کرناچی احداث خواهد شد. به گفته فرماندار کرمانشاه با ساخت ایستگاه پمپاژ، فاضلاب کرناچی وارد خط سه فاضلاب شهر کرمانشاه خواهد شد. در ۸ آذر ۱۴۰۱ سرپرست آب و فاضلاب شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که منازل مسکونی ساخته شده در حریم رودخانه به دلیل خطر طغیان رود حتماً باید جابجا شوند و شهرداری و آب منطقه ای باید با مشخص کردن کد کف و بر معتبر امکان ساماندهی وضعیت شبکه فاضلاب را نیز مهیا کنند. با این وجود نماینده مردم کرناچی در ۲ بهمن ۱۴۰۱ از متوقف کردن پروژه ساماندهی فاضلاب توسط شهرداری منطقه ۷ خبر داد. در سیل فروردین ۱۳۹۸ بخشی از منازل شهرک کرناچی که در مجاورت بس
تر رودخانه قره سو قرار دارند دچار آب گرفتگی شد و خسارت دید.
گاوبنده(شهرک شهید عسگری)، شهرک کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این شهرک در حومه شهرستان کرمانشاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۴۰۳ نفر (۶۹۱خانوار) بوده است. گویش مردم این منطقه همانند گویش بیشتر استان کرمانشاه «کلهری» می باشد.
چشمه باغ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۶۴خانوار) بوده است.
دوچشمه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۹خانوار) بود.
سهچشمه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۵ نفر (۴۴خانوار) بوده است.
ملاورد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
توللی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۸ نفر (۷۸خانوار) بوده است.
چناره (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۴ نفر (۶۴خانوار) بوده است.
خانخ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
تازه آباد عمله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۷ نفر (۶۶خانوار) بوده است.
قزانچی (به کُردی: "قازانچی")، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران و در ۱۲کیلومتری جاده سنندج قرار دارد که ساکنین آن کُرد هستند. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۷۵۵ بوده است. مردم این روستا با زبان کردی صحبت میکنند و مردم آن اکثراً کشاورز یا دامدار می باشند.این روستا یکی از بزرگترین روستاهای منطقه و مرکز خدمات اداری و بازار میان دربند است.
نظام آباد روستایی پایروند نشین در دهستان میان دربند بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲۴ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
احمدوند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۲ نفر (۱۱۹خانوار) بوده است.
اکبرآباد خالصه تپه گینو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
تپه افشار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۲ نفر (۶۷خانوار) بوده است.
تکیه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۳ نفر (۷۵خانوار) بوده است.
خلک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۷۳خانوار) بوده است.
سرآبله (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
سورکال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
سیاه چقا (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۷ نفر (۵۱خانوار) بوده است.
سرله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۲۰ نفر (۲۷۴خانوار) بوده است.
شیرعلی (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
عمله سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۹خانوار) بوده است.
عمله علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۲ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
برنجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۴۲خانوار) بوده است.
ده باغ (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۴ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
ده گل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۵ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
کورسرآب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
محمودآباد (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۰۴خانوار) بوده است.
ورله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
ورمنجه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۱ نفر (۱۹۵خانوار) بوده است.
یوان یا باوه یوان(به کردی: باوه یوان، به انگلیسی: Bawa Yawan) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. این روستا در فاصله ۳۵ کیلومتری شمال غرب شهر کرمانشاه و در درهٔ ناودرون قرار دارد. روستای یاوه یوان به دلیل پناهگاه صخره ای باستانی خود که نخستین نشانه ها از سکونت انسان های نئاندرتال در ایران در آن کشف شده است شهرت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۴۰ خانوار) بوده است. پناهگاه صخره ای یوان. پناهگاه صخره ای باوه یوان در این روستا قرار دارد. پژوهش ها بر روی این پناهگاه از سال ۱۳۹۵ توسط تیم باستان شناسی به سرپرستی سامان حیدری گوران آغاز شد که منجر به کشف نشانه هایی از سکونت نئاندرتال ها شده است. این آثار شامل یک دندان متعلق به یک انسان نئاندرتال است که بین ۳۷ تا ۴۲ هزار سال پیش در این نقطه زندگی می کرده است. همچنین آثار تاریخی دیگری با قدمت ۵۵ هزار سال به دست آمده است. آثار به دست آمده از انسان نئاندرتال پناهگاه باوه یوان نخستین بقایای قطعی به دست آمده از سکونت انسان های نئاندرتال در کشور ایران به
شمار می آید. طی فصل های اول تا سوم کاوش در پناهگاه باوه یوان علاوه بر یک دندان شیری انسان نئاندرتال با قدمت ۴۲ هزار سال، لایه های رسوبی همراه با داده های فرهنگی از سه دوران پارینه سنگی میانی، پارینه سنگی نوین و فراپارینه سنگی نیز شناسایی شد. در این سه فصل حدود ۱۰ هزار و ۶۰۰ قطعه ابزار سنگی و استخوان کشف شده است. فصل چهارم کاوش در پناهگاه صخره ای باوه یوان از ۷ تا ۳۰ مهر ۱۴۰۰ به مد ۲۳ روز به سرپرستی سامان حیدری گوران انجام شد. هدف از انجام این فصل از کاوش ها تعیین عرصه و حریم این مکان در راستای پروژهٔ ردیابیِ گذار از پارینه سنگی میانی به نوین در غرب زاگرس میانی بود. همچنین در این فصل با استفاده از سیستم فتوگرامتری کوه باوه یوان شرایط مطلوب تری برای نگهداری و حفظ آثار به دست آمده ایجاد شد. در این فصل از کاوش ۱۲ گمانه زمین شناسی در مجموعهٔ غار و پناهگاه صخره ای باوه یوان ایجاد شد. در این فصل از کاوش حدود دو هزار قطعه ابزار سنگی از لایه های مختلف کشف شد. در این فصل اطلاعات و شواهد بارز زیادی از جوامع انسان نئاندرتال به دست آمدم و مشخص شد که از حداقل ۷۰ تا ۷۵ هزار سال پیش انسان ها بویژه انسان نئاندرتال در داخل یک
محدوده طبیعی وسیع شبیه یک حصار طبیعی در باوه یوان زندگی می کرده اند و محوطه باوه یوان در آینده می تواند به عنوان یک محوطهٔ مرجع در کوهستان زاگرس، فلات ایران و حتی خاورمیانه در رابطه با سکونت انسان نئاندرتال به شمار بیاید. علاوه بر انسان نئاندرتال، انسان امروزی نیز از حدود ۱۳ هزار و ۴۰۰ سال پیش در این محوطه ساکن شده است که این زمان بین یک تا دو هزار سال قبل از انقراض انسان نئاندرتال بوده است. همچنین شواهدی از سکونت جوامع نوسنگی در محوطهٔ باوه یوان وجود دارد که احتمالاً بعدها به تپه ای باستانی که دورتر از محوطهٔ باوه یوان و در آن سوی جادهٔ جنب محوطه قرار دارد منتقل شده است. با توجه به همزمانی زیست این دو گونهٔ انسانی در کنار یکدیگر این احتمال مطرح شده که منطقهٔ کرمانشاه محل زندگی آخرین نسل های جوامع انسان نئاندرتال بوده و با توجه به اینکه انسان های امروزی از حدود ۴۱ هزار سال قبل در کرمانشاه زندگی کرده اند و این قبل از انقراض نئاندرتال ها بوده است، می توان گفت که برخورد انسان نئاندرتال و انسان امروزی در منطقهٔ کرمانشاه روی داده است و از این رو این فرضیه مطرح شده که در جریان این برخورد در کرمانشاه می بایست امتزا
ج خویشاوندی به وجود آمده و دارای فرزند شده باشند. مواد باستانی به دست آمده از فصل چهارم کاوش ها شامل دست ابزارهای مختلفی مانند سنگ مادرها، خراشنده ها، سرتیرها، چاقوهای سنگی، استخوان های فسیل شدهٔ جانورانی مانند کل، بز و پرندگان در تابستان ۱۴۰۱ مورد مطالعه قرار گرفت. در این مطالعات مشخص شد که لایه های استقراری مربوط به عصر فرا پارینه سنگی بسیار بزرگ تر از تصورات قبلی بوده است و بر این اساس احتمالاً جوامع انسانی در این دوره نه تنها در حاشیهٔ صخره، بلکه در سرتاسر دامنهٔ کوه ساکن شده بوده اند. همچنین احتمال داده شده که این انسان ها در فصل سرد در فواصل دور و نزدیک از صخرهٔ اصلی و در حاشیهٔ چشمهٔ دائمی یوان از چادرهای پوستی به عنوان سرپناه استفاده کرده باشند. آزمایش سن سنجی رادیو کربن نیز سن مطلق دورهٔ فراپارینه سنگی در مجموعهٔ غار و پناهگاه صخره ای باوه یوان را ۱۳ هزار و ۴۰۰ سال نشان داد. تپهٔ سلجوقی. تپه ای قدیمی مربوط به دوره سلجوقی که در قدیم قلعه بوده است در مجاورت روستا قرار دارد. آسیب ها به محوطهٔ باوه یوان. عبور فیبر نوری شمارهٔ یک از محوطهٔ باوه یوان سبب تخریب حدود ۳۰ درصد از این محوطه تاریخ شده است. پس از
آن نیز عبور فیبر نوری شمارهٔ دو سبب شد تا خسارت زیادی به این محوطه وارد شود، به گونه ای که به گفتهٔ سامان حیدری گوران سرپرست کاوش های باستان شناختی در محوطهٔ باوه یوان نزدیک به ۷۰ درصد از کل محوطه تخریب شده و تنها نوار باریکی از داده های باستانی در کنار صخره باقی مانده است.
ورله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۴۱خانوار) بوده است.
پیرحیاتی (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۱ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
باقرآباد (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان میان دربند قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۱۵خانوار) بوده است.