Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ید کرده و بر پاکدامنی او صحه می گذارد. طاهره به معنی پاک و پاک دامن است و این لقب را بهاءالله در گردهمایی بدشت به او داده بود. درگیری در روستای نیالا. پس از پایان گردهمایی بدشت و به دنبال اظهارات طاهره و محمدعلی بارفروشی در مورد کنار گذاشتن اسلام، کاروان بابیان شرکت کننده در بدشت مورد حملهٔ اهالی روستای نیالا از توابع هزارجریب قرار گرفت. پس از حمله هرکدام از بابیان به سمتی پراکنده شدند. طاهره به همراه برادران نوری (صبح ازل و بهاءالله) از طریق آمل به سمت نور، زادگاه این دو برادر رهسپار شدند. برخی منابع، ضدیت با عقاید بابی نزد برخی از روستاییان میانهٔ راه را دلیل حملهٔ روستاییان به کاروان می دانند. در سال های بعد بابی ها با مأموران حکومتی درگیر شدند و جنگ قلعه طبرسی و جنگ در دیگر شهرها همچون زنجان و … پیش آمد. همزمانی با کنوانسیون سِنِکا فالز. تقریباً همزمان با گردهمایی بدشت در ایران، در ایالات متحده آمریکا گردهمایی با نام کنوانسیون سنکا فالز (Seneca Falls Convention) برگزار می شود که شباهت هایی به گردهمایی بدشت دارد. گردهمایی بدشت از اواخر ژوئن سال ۱۸۴۸ میلادی تا اواسط ژوئیهٔ همان سال برگزار می شود و تاریخ گرد
همایی سِنِکا فالز حدوداً اواسط ژوئیهٔ سال ۱۸۴۸ میلادی است. اجلاس سِنِکا فالز با محوریت الیزابت کدی استانتون که از نخستین فعالان حقوق زنان در آمریکاست، برای بررسی وضعیت اجتماعی، مدنی، دینی و حقوقی زنان در سنکا فالز نیویورک تشکیل شد که همانند گردهمایی بدشت مخالفت های زیادی برانگیخت. در گردهمایی سِنِکا فالز بعضی از مردان مانند فردریک داگلاس از نتایج گردهمایی مانند حق رأی زنان دفاع کردند.
گسترش تشیع به گرایش یافتن اهل سنت به مذهب شیعه در کشورهای مختلف خصوصا کشورهای اسلامی که اکثریت با اهل سنت است می پردازد. در کشورهای عربی از لفظ «استبصار» (درخواست روشن بینی) نیز برای توصیف آن استفاده می گردد. بد بینی به گسترش تشیع و فعالیت های شیعیان در حالی است که دولت هایی همچون عربستان، امارات و قطر فعالیت های فراوانی در کشورهای مختلف انجام می دهدند. گسترش تشیع از سوی رسانه های غربی و عربی به دقت و گاهی با بدبینی رصد می شود. در مقابل برخی رهبران اهل سنت اعتقادی به تقابل با تشیع نداشته و آنان را نیز همچون فرق چهار گانه اهل سنت مسلمان می دانند که تنها دارای اختلاف فقهی هستند.
پلت فرم ، بُن سازه یا سکوی خودرو به مجموعه ای مشترک از طراحی، مهندسی، عملیات تولید و همچنین اجزای اصلیِ خودرو گفته می شود که در تعدادی از مدل های متفاوت در ظاهر و حتی در برَند، مشترک است. این فنّاوری به تولیدکنندگان اجازه می دهد تا با کاهش هزینه ها، مدل های متنوعی عرضه کنند.
ریموند برنارد کتل روان شناس آمریکایی-انگلیسی بود که پرسشنامه ۱۶ عامل شخصیت ریموند کتل را طراحی کرد. ریموند کتل، یکی از نظریه پردازان ویژگی های شخصیت، تعداد ویژگی های اصلی شخصیت را از بیش از ۴۰۰۰ مورد-که در لیست اولیه گوردون آلپورت وجود داشت-، به ۱۷۱ مورد، تقلیل داد. او این کار را عمدتاً از طریق حذف ویژگی های غیر متداول، و ترکیب خصوصیات مشترک، انجام داد. کتل سپس، نمونه بزرگی از افراد را برای این ۱۷۱ ویژگی مختلف مورد ارزیابی قرار داد. وی آنگاه با استفاده از یک روش آماری به نام «تحلیل عوامل»، ویژگی های نزدیک به هم را معین کرد و سرانجام لیست خود را به تنها ۱۶ ویژگی شخصیت کاهش داد. به گفتهٔ کتل، این ۱۶ ویژگی، منبع و منشأ شخصیت تمام انسان ها می باشند. او همچنین یکی از پرکاربردترین آزمون های ارزیابی شخصیت به نام پرسشنامه ۱۶ عامل شخصیت (۱۶PF) را طراحی کرد.
ذخیره گاه زیست کره، مناطق حفاظت شده طبیعی-زیستی بین المللی هستند که علاوه بر حفاظت، دستاوردهایی نظیر ارائه سایت های مطالعاتی کم نظیر به دانشمندان و تجربه مهارت انسان در پشتیبانی از توسعه پایدار را نمایان می سازند. اعلام ذخیره گاه های زیست کره برای جلوگیری از تغییرات برگشت ناپذیر و بهره برداری ناپایدار از منابع طبیعی، در عین نیاز به بهره برداری از طبیعت (باتوجه به رشد روزافزون جمعیت) شکل گرفته است و به یکی از تقسیم بندی های مهم حفاظتی جهان بدل شده است. این مناطق حفاظت شده از طرف یونسکو تحت پوشش دفتر شورای هماهنگی بین المللی برنامه انسان و زیست کره (MAB) قرار دارند. از آغاز اجرای آن (دهه ۱۹۶۰ میلادی) تاکنون ۵۵۳ ذخیره گاه زیست کره در ۱۰۷ کشور جهان به ثبت رسیده است. برنامه انسان و زیست کره. در سال ۱۹۷۱ سازمان جهانی یونسکو با توجه به نیاز کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته، برنامه ای تحت عنوان انسان و زیست کره (MAB) در سطح جهانی به مرحله انجام درآورد، جلسات شورای هماهنگی هر دو سال یکبار و اجلاس های عمومی و منطقه ای نیز در فاصله دو سال به طور مرتب تشکیل می گردد. برنامه انسان و زیست کره دارای ۱۴ طرح جهت معرفی و حفاظ
ت از ذخیره گاه های زیست کره می باشد.
آشکارسازی که در اصطلاح انگلیسی برون آیی از پَستو/گنجه نیز گفته می شود یک اصطلاح است که برای خودافشایی افراد ال جی بی تی درباره گرایش جنسی، گرایش عاطفی و هویت جنسی خود استفاده می شود. این موضوع عموما به عنوان یک مسئله حریم خصوصی شناخته می شود چرا که عواقب این خودافشایی میتواند برای افراد متخلف خیلی متفاوت باشد. برخی از آنها ممکن است موقعیت شغلی یا اجتماعی خود را تحت تاثیر آشکارسازی ببینند. آشکارسازی میتواند به عنوان یک فرایند روانشناختی تلقی شود. تاریخچه. اوایل جنبش های حقوق همجنسگرایان بین سال های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۹، کارل هاینریش اولریش در یادداشت ها و همچنین سخنرانی خود در انجمن حقوقدانان آلمان در سال ۱۸۶۷، خواستار رفع مجازات روابط جنسی بین مردان شد و در آن ها صراحتا در مورد همجنسگرا بودن خود صحبت کرد. مورخ رابرت بیچی در مورد او گفته است: «فکر می کنم توصیف اولریش به عنوان اولین فرد همجنسگرایی که به طور علنی خود را آشکار کرد، منطقی است.» بین سال های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۹، کارل هاینریش اولریش در یادداشت ها و همچنین سخنرانی خود در انجمن حقوقدانان آلمان در سال ۱۸۶۷، خواستار رفع مجازات روابط جنسی بین مردان شد و در آن ها صراحتا
در مورد همجنسگرا بودن خود صحبت کرد. مورخ رابرت بیچی در مورد او گفته است: «فکر می کنم توصیف [اولریش] به عنوان اولین فرد همجنسگرایی که به طور علنی خود را آشکار کرد، منطقی است.» در اوایل قرن بیستم آلمان، «آشکارسازی» را «خودتحقیری» می نامیدند و با خطرات جدی قانونی و اجتماعی همراه بود. ایوان بلوخ، پزشک آلمانی-یهودی، در اثر خود با عنوان «زندگی جنسی زمان ما در ارتباط با تمدن مدرن» (۱۹۰۶)، از همجنسگرایان مسن درخواست کرد که خود را به اعضای خانواده و آشنایانشان معرفی کنند. در سال ۱۹۱۴، مگنوس هیرشفلد در اثر مهم خود با عنوان «همجنسگرایی مردان و زنان» دوباره به این موضوع پرداخت و پتانسیل اجتماعی و قانونی آشکارسازیِ تمایلات جنسی توسط چندین هزار مرد و زن همجنسگرا از طبقه بالا را برای تأثیرگذاری بر قانونگذاران و افکار عمومی مورد بحث قرار داد. هیرشفلد از «خودتحقیری» حمایت نمی کرد و امکانات یک جنبش سیاسی مبتنی بر همجنسگرایان آشکار را رد می کرد. ظهور جنبش های آشکارسازی در آمریکا اولین فرد مشهور آمریکایی که تمایلات همجنسگرایانه خود را آشکار کرد، رابرت دانکن شاعر بود. او در سال ۱۹۴۴ با استفاده از نام خود در مجله آنارشیستی «سیاست»
، نوشت که همجنسگرایان یک اقلیت تحت ستم هستند. جامعه ماتاچین که کاملاً مخفیانه فعالیت می کرد، در سال ۱۹۵۰ توسط هری هِی و دیگر کهنه سربازان ستاد انتخاباتی والاس برای ریاست جمهوری در لس آنجلس تأسیس شد. این جامعه پس از آنکه هال کال در سال ۱۹۵۳ رهبری گروه را در سانفرانسیسکو به نام INTERESAR قبول کرد، وارد عرصه عمومی شد. در آنجا بسیاری از همجنسگرایان آشکارسازی کردند. در سال ۱۹۵۱، دونالد وبستر کوری اثر برجسته خود با عنوان «همجنسگرا در آمریکا» را منتشر کرد و گفت: «جامعه ماسکی به من داده است که بزنم... در همه جا، در همه اوقات و در برابر همه اقشار جامعه، وانمود می کنم.» کوری نام مستعاری بود، اما توصیفات صریح و عینی او به عنوان محرک برای خودآگاهی نوظهور همجنسگرایان و جنبش نوپای (هوموفیل) عمل کرد. در دهه ۱۹۶۰، فرانک کمنی در خط مقدم مبارزه قرار گرفت. کمنی که در سال ۱۹۵۷ به دلیل رفتار همجنسگرایانه از شغل خود به عنوان اخترشناس در سرویس نقشه برداری ارتش اخراج شده بود، زیرا این رفتار او را در برابر باج گیری و به خطر افتادن موقعیت های امنیتی آسیب پذیر می کرد، از پذیرش این موضوع سر باز زد. او آشکارا با اخراج خود مبارزه کرد و در
نهایت به دیوان عالی ایالات متحده شکایت برد. کمنی به عنوان رهبری صریح جنبش در حال رشد، بر لزوم اقدامات عمومی بدون عذرخواهی تأکید کرد. سنگ بنای اعتقاد او این بود که «ما باید در جامعه همجنسگرایان احساس ارزشمندی برای فرد همجنسگرا القا کنیم»، که تنها از طریق مبارزاتی که به طور علنی توسط خود همجنسگرایان رهبری می شد، قابل دستیابی بود. با گسترش جنبش «بالا بردن سطح آگاهی» (CR) در اواخر دهه ۱۹۶۰، آشکارسازی به یک استراتژی کلیدی برای جنبش رهایی همجنسگرایان برای بالا بردن آگاهی سیاسی برای مقابله با دگرجنسگراگرایی و همجنسگراهراسی تبدیل شد. مسائل قانونی. در مناطقی از جهان که اعمال همجنسگرایانه مجازات یا ممنوعیت دارد، مردان همجنسگرا، زنان همجنسگرا و افراد دوجنس گرا ممکن است برای آشکارسازی هویت خود، عواقب حقوقی منفی را متحمل شوند. به طور خاص، در جاهایی که همجنسگرایی جرم است، آشکارسازی هویت می تواند به معنای خودِ اقرار به جرم باشد. این قوانین همچنان در ۷۵ کشور جهان از جمله مصر، ایران و افغانستان وجود دارد. افرادی که تصمیم می گیرند خود را به عنوان غیرجنسی یا ترنسجندر معرفی کنند، اغلب با مسائل حقوقی متنوع و متفاوتی روبرو هستند.
در سراسر جهان، تغییر قانونی جنسیت یا نام ثبت شده بر اساس هویت شما اغلب ممنوع یا بسیار دشوار است. [۴۰] یکی از تأثیرات منفی مهم نابرابری در مقررات، به شکل تأثیرات روحی بروز پیدا می کند، زیرا افراد ترنسجندر که مجبورند جنسیتی را که با آن همذات پنداری نمی کنند یا «نام مرده» خود را به طور قانونی اعلام کنند، ممکن است با موقعیت های ناخوشایند و استرس مواجه شوند.
جین ماریه لینچ (؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۰) بازیگر، کمدین و نویسنده آمریکایی است. او با ایفای نقش سو سیلوستر در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی موزیکال "گلی" (۲۰۱۵–۲۰۰۹) به شهرت رسید که به موجب آن برنده یک جایزهٔ امی شده است. لینچ همچنین به دلیل همکاری با کریستوفر گست در فیلم های مستندنما "بهترین در نمایش" (۲۰۰۰)، "باد سهمگین" (۲۰۰۳) و "محض اطلاع" (۲۰۰۶) به شهرت رسید. جین لینچ اولین نقش مهم تلویزیونی خود را در سریال "دو مرد و نصفی" (۲۰۱۴–۲۰۰۴) به دست آورد که برایش یک نامزدی جایزهٔ امی به همراه داشت. پس از آن در سریال های "ذهن های جنایتکار" (۲۰۰۹–۲۰۰۵)، "بوستون لیگال" (۲۰۰۸–۲۰۰۶)، "گلی" (۲۰۱۵–۲۰۰۹) و "خانم میزل شگفت انگیز" (۲۰۱۷–اکنون) حضور داشت که برای دو مورد آخر برنده و نامزد جوایز متعددی از قبیل امی و گلدن گلوب گردیده است. وی از سال ۲۰۱۳، مجری برنامه "شب بازی هالیوود" شده است که در سال ۲۰۱۵، برنده یک جایزهٔ امی بهترین مجری برنامه شد. لینچ در فیلم های کمدی نظیر "باکره چهل ساله" (۲۰۰۵)، "شب های تالادگا" (۲۰۰۶)، "الگوها" (۲۰۰۸)، "پل" (۲۰۱۱) و "سه کله پوک" (۲۰۱۲) به ایفای نقش پرداخته است. وی همچنین به عنوان صداپیشه در فیلم
های پویانمایی "" (۲۰۰۹)، "پرندگان بهشت" (۲۰۱۰)، "شرک برای همیشه" (۲۰۱۰)، "ریو" (۲۰۱۱)، سفر به دهلی (۲۰۱۲)، "رالف خرابکار" (۲۰۱۲)، "فرار از سیاره زمین" (۲۰۱۳)، "رالف اینترنت را خراب می کند" (۲۰۱۸)، "عروسک های زشت" (۲۰۱۹)، "۱۰۰٪ گرگ" (۲۰۲۰) و سریال های پویانمایی "بابای آمریکایی!" (۲۰۲۰–۲۰۰۷)، "فینیس و فرب" (۲۰۱۳–۲۰۱۱)، "سیمپسون ها" (۲۰۱۸–۲۰۱۱) و "ته دنیا" (۲۰۲۱–۲۰۱۹) حضور یافته است. در سال ۲۰۱۳ لینچ ستاره ای در پیاده روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد. جوایز و نامزدی ها. جوایز امی: جوایز گلدن گلوب: جوایز انجمن بازیگران فیلم:
د وانتِد یک گروه موسیقی بریتانیایی و ایرلندی است که در لندن بنیان گذاشته شد. اعضای این گروه موسیقی مکس جورج، جی مک گینس، سیوا کینسواران، تام پارکر، ناتان سایکز هستند. ترانه همیشه پایین که در ژوئیه ۲۰۱۰ از این گروه منتشر شد در بریتانیا به مدت یک هفته در صدر بود. این گروه سرانجام در سال ۲۰۱۸ منحل شد. آلبوم آن ها د وانتد که در اکتبر ۲۰۱۰ منتشر شد در بریتانیا چهارم شد. از ترانه های معروف دیگر این گروه می توان به خوشحالم که آمدی اشاره کرد، این آهنگ به مدت سه هفته شماره یک در جدول بریتانیا، شماره سه در آمریکا و شماره دو درکانادا بود این آهنگ تنها سه میلیون کپی در آمریکا داشت و به مدت دو هفته پرفروش ترین آهنگ در بریتانیا و ایرلند بوده است. اعضا. مکس جورج. مکسیمیلیام آلبرتو «مکس» جورج با خانواده اش در منچستر بزرگ شد. قبل از موسیقی بازیکن فوتبال بود. قبلاً هم عضو گروه پسرانه «خیبان» بود که در فصل سوم اکس فکتور در سال ۲۰۰۶ شرکت کردند. جورج با بازیگر زن، میشل کیگان بعد از اینکه او را در کنسرتی دید، نامزد کرد. ولی در آوریل ۲۰۱۲، نامزدی بهم خورد. در اکتبر ۲۰۱۳، جوروج اعلام کرد با مدل دانمارکی لباس های زیر، نینا آگدل، قرار
می گذارد. آنها بدون سرو صدا و در سکوت در فوریه ۲۰۱۴از هم جدا شدند. جورج در آوریل ۲۰۱۴اعلام کرد که با یک مدل به نام امی ویلرتون قرار می گذارد. ناتان سایکز. ناتان جیمز سایکز به عنوان «بچه» در گروه معروف است. او در گلوسستر با مادرش، که یک معلم موسیقی است، و خواهر کوچکترش جسیکابزرگ شد. او خوانندگی و اجرا را از شش سالگی شروع کرد. او به عنوان یک خواننده کودک برنده مسابقات مختلفی شد برای مثال او در سن نه سالگی در برنامه بریتنی اسپیرس به عنوان یک کودک شرکت کرد و اول شد هنگامی که بریتنی اسپیرس می خواست جایزه را به او بدهد گونه خود را سمت سایکز گرفت و سایکز گونه بریتنی اسپیرس را بوسید. در آوریل ۲۰۱۳، اعلام شد بعد از یک استراحت تقریباً یک ماهه، مجبور به جراحی گلو خواهد بود. وضعیت او گزارش نشد ولی گفته می شد او از خون ریزی تارهای صوتی رنج می برد. گفته شد جدایی سایکز از گروه موقتی است و بعد از بهبودی برخواهد گشت. در ژوئن ۲۰۱۳، سایکز با آهنگ «من تو را پیدا کردم» بازگشت. بعد از پایان آهنگ گفت: «برگشتن حس خوبی دارد.» برنامه واقعی گروه بنام «زندگی د وانتد» سندی بر مشکلات صدایی اسکایز بود و به بیننده سختی های جسمی و عاطفی برا
ی تحمل کردن چند ماه دوری از گروه را نشان می داد. در آگوست ۲۰۱۳، سایکز به همراه آریانا گرانده قطعه «تقریباً هیچ وقت کافی نیست» را اجرا کرد. به عنوان اولین آهنگ ضبط شده در استودیو بعد از عملش، توسط هنرمندان زیادی مانند گروه ستوردیس(the Saturdays)، گروه جی ال اس(jls)و… تمجید شد در حدی که اد شیران(ed sheeran)از او تعریف و تمجید کرد. در سپتامبر ۲۰۱۳، در توئیتر اعلام کرد در رابطه ای با آریانا گرانده است ولی در ژانویه ۲۰۱۴، گرند در یک مصاحبه رادیویی گفت که هر دو تصمیم گرفتند رابطه ۵ ماهه خود را تمام کنند ولی دوست های خوبی برای همدیگر خواهند ماند. سیوا کنسواران. سیوا مایکل کنسواران در دابلین به همراه پدر سریلانکایی و مادر ایرلندی خود و برادر دوقلویش کومار و ۶ برادر و خواهر دیگرش بزرگ شد. او در ۱۶ سالگی شروع به حرفه مودلینگ کرد. بین ۵ مارس تا ۲۳ آوریل ۲۰۰۸ در ۸ قسمت سریال «حریف سخت» بازی کرد. به همراه برادرش در یک قسمت «عمو مکس» نیز شرکت کرد. در ۹ دسامبر ۲۰۱۳، کینسواران اعلام کرد بعد از ۶ سال دوستی با دوست دخترش، ناریشا مک کافری، نامزد کرده است. او گفت با حلقه نک الماسه ۳/۵ قیراطی زانو زده و از ناریشا درخواست ازدواج ک
رده. جی مک گینس. جیمز کوین «جی» مکگینس در ناتینگهامشیر بزرگ شد و در ۱۳ سالگی به مدرسه رقص رفت. او یک برادر به نام تام و سه خواهر و برادر دیگر دارد. تام پارکر. توماس آنتونی «تام» پارکر بزرگترین عضو گروه است. او در بولتون بزرگ شد. او در ۱۶ سالگی زدن گیتار را از برادر بزرگش یادگرفت. سپس در مسابقات اکس فکتور شرکت کرد ولی در مرحله اول رد شد. پارکر در دانشگاه منچستر جغرافیا خواند ولی به سمت خوانندگی حرفه ای روی آورد. از از سال ۲۰۱۱، با دوست دختر بازیگرش، کلسی هاردویک قرار می گذارد.
باشگاه بنگ بنگ فیلمی آفریقای جنوبی - کانادایی است که توسط استیون سیلور نوشته و کارگردانی شده است. بازیگرانی چون رایان فیلیپ به نقش گرک مارکویچ ، تیلور کیتسچ به نقش کوین کارتر، مالین اکرمان به نقش رابی کاملی، فرانک راتن باخ به نقش کن استربروک و نیل ون جارسولد به نقش جوآو سیلوا در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. آنان زندگی چهار عکاسروزنامه را به تصویر کشیده اند که در دوران آپارتاید و در شهرک های آفریقای جنوبی به ویژه در بین سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به فعالیت مشغول بودند؛ زمانی که نلسون ماندلا تا انتخابات ۱۹۹۴ از زندان آزاد گشته بود. "باشگاه بنگ بنگ" فیلمی اقتباسی از کتاب اتوبیوگرافی به همین نام نوشتهٔ گرک مارکویچ و جوآو سیلوا است که این دو نفر به همراه کوین کارتر و کن استربروک اعضای چهار نفرهٔ یک گروه عکاسی بودند که تحت عنوان "باشگاه بنگ بنگ" شناخته می شد. خلاصه داستان. این فیلم داستان قابل توجه و گاهی آزار دهنده و ترسناک درباره چهار مرد جوان و افراط آنان برای عکس گرفتن از روزهای حساس قبل از فروپاشی آپارتاید را به تصویر کشیده است.
امامزاده زید بن علی امامزاده و نیز نام منطقه ای در مرکز شهر خرم آباد است. آرامگاه این امامزاده در بازار قدیمی شهر خرم آباد واقع شده است و قدمت ساخت بنای کنونی آن به سال ۱۳۰۷ هجری قمری می رسد. این آرامگاه نخستین بار به دستور بدر بن حسنویه و در زمان حکومت آل حسنویه در سال ۴۰۴ هجری قمری ساخته شد.
تیگران دوم (به ارمنی Տիգրան Բ - به انگلیسی Tigranes II) یا تیگران بزرگ (به ارمنی Տիգրան Մեծ - به انگلیسی Tigranes the Great)، پادشاه ارمنستان و داماد مهرداد ششم بود. تیگران بزرگ پسر آرتاوازد یکم ملقب به تیگراد به معنی فاتح پادشاه پیشین ارمنستان بود، آرتاوازد پدر تیگران، نبردی با اشکانیان داشت، که در آن نبرد در نهایت شکست را قبول کرد و توافق شد پسر وی، یعنی تیگران، در سال ۱۰۵ پیش از میلاد به دست شاهنشاهی اشکانی سپرده شود؛ و بنابرین تیگران در دربار پادشاهان اشکانی بزرگ شد، و همین امر بعضی از خصیصه های اخلاقی او را توجیه می کند. وقتی پدر تیگران در سال ۹۵ پیش از میلاد فوت کرد، اشکانیان وی را برای جلوس برتخت سلطنت فرمانروایی ارمنستان رهسپار کردند، البته در این بین دره های مرز جنوبی ارمنستان واقع در منطقه ای را که امروزه ارمنستان غربی، (ناحیه آناتولی شرقی) است نیز به آنان واگذار شد. تیگران بمحض جلوس برتخت سلطنت سیاست کشورگشایی شدیدی در پیش گرفت، تیگران فتوحات خود را با تصرف سوفن شروع کرد و آن ناحیه ای بود شامل قسمت جنوبی ارمنستان صغیر، و تیگران فرمانروای آن به نام سلطان آرتانس را که از اعقاب زریر (سوفنه)، (زاریادس)
بود از سلطنت خلع کرد. تیگران با دختر مهرداد ششم پنتوس، پادشاه پنتوس، ملقب به «اصیل» ازدواج کرد و با آن قدرت نوپا، روابط دوستی برقرار نمود، ضمن اینکه در جنگ های مهرداد با دولت جمهوری روم بیطرفی خود را حفظ کرده بود. شهر تیگراناکرت کلان شهر باستانی واقع در جوار دیاربکر در ترکیهٔ کنونی را تیگران بزرگ پادشاه ارمنستان در سده یکم پیش از میلاد (۸۳–۷۸ (پیش از میلاد)) بنیاد نهاد. از سال ۷۵ تا ۷۲ پیش از میلاد، مهرداد ششم پنتوس، که از رومیان شکست خورده بود نیز به سوی هم پیمانش تیگران بزرگ پادشاه ارمنستان گریخت و به او پیوست. فتوحات تیگران بزرگ. او سیاست توسعه طلبی خود را به ویژه متوجه جنوب کرد و با یک رشته جنگ های توأم با پیروزی به آن جامه عمل پوشانید. ابتدا به اشکانیان که رقیبان خطرناک پادشاهان ارمنستان بودند و تیگران آنان را دشمن موروثی خود می دانست حمله ور شد. نخست دره هایی را که به هنگام جلوسش برتخت مجبور شده بود به آنان واگذار کند پس گرفت. سپس بر اثر یک رشته پیروزی ها آتورپاتکان، کردوئنه، اسروئن که پایتخت آن شهر ادسا (رها کنونی) امروزه به (شانلی اورفه نام دارد) را دست نشانده خود کرد، و داماد خود را که ، (میتریداتس)
بود حاکم آتورپاتکان شد و به طوری که مجبور شدند خراج سالانه به تیگران بپردازند، سربازانی در اختیارش بگذارند و همچون امیران خراجگزار در دربارش حضور پیدا کنند. پس از آن تیگران سرزمین آدیابن و سرتاسر شمال میان رودان را متصرف شد و آن ها را به قلمرو و سلطنت خود ضمیمه کرد. تیگران توانست در ماوراء قفقاز (قفقاز جنوبی)، ایبریا و آلبانیای قفقاز را هم تصرف کند. در زمان تیگران مرز شمالی ارمنستان گسترش یافت سرزمین های استان لوری و آخالکالاکی و همچنین بین رود کورا و ارس با زمین های ساحلی دریای خزر در آن منطقه را دربر می گرفت. همچنین تیگران توانست سوریه و قسمتی از لبنان و حتی قسمتی از فلسطین را نیز تصرف کند. این مملکت وسیع به مقتضای تسهیلات لشکرکشی و نیازمندی های اداری به یکصد و بیست شهرستان تقسیم شده بود. تیگران که دارای وحدت و شکل و یکسانی بود توانست به سلطه خود بر سرزمین وسیع شکل های متعدد و مختلف بدهد و هر یک را به نوعی اداره کند. او در بعضی از مناطق متصرفی خود اجازه داد که پادشاه ملی خودشان بر آنان باقی بماند و فقط اکتفا کرد به اینکه آنان را تابع و خراجگزار خود کند. در مورد کوه نشینان ماورای قفقاز نیز قناعت کرد به اینک
ه آنان را با خود متحد سازد. لشکرکشی پومپه. لوکولوس بعد از شکست از تیگران بزرگ سرداری به نام پومپه به فرماندهی سپاهیان رم منصوب شد که هم از لحاظ قابلیت و استعداد نظامی مرد بزرگی بود و هم اخلاقی متین و متعادل داشت. او همه مشخصات تمدن و فرهنگی را که طبقه اشراف رومی در دوران اقتدار و در آستانه انحطاط خود بدان دست یافته بودند در خود داشت. پومپه سپاهی مرکب از چندین لژیون در کیلیکیه متمرکز کرد. همان طور که مرد جنگی بود سیاستمدار قابلی نیز بود. پومپه به وعده واگذاری قسمتی از سرزمین های متصرفی لوکولوس در میان رودان به فرهاد سوم پادشاه اشکانی وی را با خود متحد ساخت و وادارش کرد که به ارمنستان حمله کند. پومپه وقتی نیروهای ارمنی را بدین گونه سرگرم کرد خود با ۵۰۰۰۰ سرباز تمامی عرض آسیای صغیر را پیمود و به پونتوس حمله ور شد. مهرداد با ۳۰٬۰۰۰ سرباز به مقابله با او شتافت لیکن در جنگی بزرگ در نیکوپولیس شکست خورد. سپاه مهرداد ششم در آن نبرد به یکباره نابود گردید. خود مهرداد که دلاورانه می جنگید تا لحظه آخر پایداری کرد و سرانجام بسیار بزحمت توانست جان سالم از معرکه بدر برد. فرهاد سوم بر ارمنستان تاخت و تیگران بزرگ پسر نوجوانش ش
اهزاده تیگران دست به یک خیانت زد، به این معنی که با گروهی از سربازان به اردوگاه اشکانیان پیوست. تیگران بزرگ پس از فروپاشی امپراتوریش و با وجود موفقیتی که در جنگ دوم با لوکولوس پیدا کرده بود پیرمردی شده بود عبوس و زود خشم و پسرش از اخلاق تند و خشن او شکایت داشت. فرهاد سوم با کمک سربازانی که شاهزاده تیگران در اختیارش گذاشته بود پیش آمدند و شهر آرتاشات پایتخت ارمنستان را محاصره کردند. وقتی بر اثر شکست مهرداد و فروپاشی حکومت پونتوس، پومپه به سمت ارمنستان پیشروی کرد وضع تیگران بزرگ وخیم و یاس انگیز شد. این جنگی بود که او می بایست در دو جبهه بکند، با بیگانگان یک جنگ داخلی هم افزوده شده بود. تیگران توانست بقدر کافی نیرو تجهیز کند و پس از گردآوری نیروهایش به لشکری که آرتاشات را محاصره کرده بود حمله کرد، شکست سنگینی برآن وارد آورد و اشکانیان را از ارمنستان بیرون راند. لیکن با وجود این پیروزی تیگران حس کرد که غیرممکن است بتواند به نبرد ادامه بدهد، زیرا ارتش رم اکنون از جبهه دیگری داشت وارد خاک کشور او می شد. وقتی مهرداد به مرز ارمنستان آمد تا پناه بخواهد، تیگران که بار اول به او پناه داده و با این عمل دشمنی دولت رم را
که موجب دشواری هایش شده بود برای خود خریده بود، و تازه پس از شکست در جنگ اولش با لوکولوس در نبرد تیگراناکرت نیز حاضر نشده بود صلح را به بهای تسلیم مهمانش به دشمن برای خود بخرد، این بار دیگر حاضر نشد درهای ارمنستان را به روی او بگشاید. پومپه به پیشروی خود به طرف قلب ارمنستان ادامه داد و بی آنکه با مقاومتی برخورد کند به منطقه فعلی ارزروم رسید سپس با پسر خائن تیگران که به او ملحق شد به دره ارس درآمد. تیگران بزرگ از او تقاضای صلح کرد و پومپه هم پذیرفت. پومپه از آنجا که سیاستمدار بزرگی بود فهمید که اتحاد بین رم و دولت اشکانی مصلحتی و موقتی بوده و مغایر با نظر کلی مجلس سنای روم در مورد سیاست شرقی آن است؛ لذا به جای اینکه ارمنستان را ضمیمه متصرفات جمهوری رم بکند قناعت کرد به اینکه از آن متحدی برای خود بسازد به امید اینکه بدین وسیله هم سدی برای آینده قفقاز شمالی درست خواهد کرد و هم پایگاهی برای عملیات ضد اشکانیان در اختیار خواهد داشت. بموجب پیمان صلح، تیگران بایستی سرزمین هایی را که در جنوب جبال توروس به تصرف درآورده بود به رم بدهد، ولی سرزمین اصلی ارمنستان را برای خود نگاه دارد. علاوه بر این تیگران می بایست خساراتی
معادل ۶٬۰۰۰ تالان (واحد وزن در یونان قدیم و واحدی برای پول طلا و نقره) بپردازد. دیدار پومپه و تیگران صورت غم انگیزی به خود گرفت، تیگران در حالی که بالاپوش ارغوانی رنگ را از تن بدر آورده و بجز نوار دور سر و نیمتاج سلطنتی چیزی از علایم شاهی در خود نگاه نداشته بود سوار براسب به جلو اردوگاه رومیان آمد و به سردار یا کنسول آینده رم نشان و تاج پادشاهی خود را تقدیم کرد. سپس پومپه، تیگران را از زمین بلند کرد و نشان قدرت را به او بازپس داد و با وی رفتاری همچون با یک پادشاه کرد؛ و اما فرهاد سوم و پسر خائن تیگران بزرگ که عاملان اصلی شکست او بودند، نه اولی ثمره سیاست خود را گرفت و نه دومی مزد خیانتش را، پومپه دستور داد آن پسر خیانت کار را دستگیر کردند و او را با خود به رم برد تا تجسمی از فتوحاتش باشد. فرهاد سوم هم زمینهایی را که در جنوب ارمنستان مورد مطالبه اش بود و تیگران قبلاً از او گرفته بود صاحب نشد و بدین گونه شرکتش در جنگ ضد ارمنستان همه منافعی را که انتظار داشت برایش ببار نیاورد. تیگران بزرگ پس از این شکست که موجب فروپاشی امپراتوریش شده، ولی لااقل ارمنستان اصلی را نگاه داشته بود باز ده سال بر کشور خود سلطنت کرد و ب
ه نظر می رسد که در طول همین دوران آخر عمرش به صورت متحد وفادار دولت رم باقی ماند، تیگران در سال ۵۵ (پیش از میلاد) وفات یافت و با مرگ او سلطنتی نزدیک به چهل سال که مشخص کننده اوج قدرت ارمنستان بود به پایان رسید. قدرت نظامی ارمنستان در دوران تیگران بزرگ. تیگران بزرگ برای گسترش مرزهای ارمنستان یک ارتش بزرگ را تشکیل داد. با توجه به «کتاب جودیت» [Book of judith] ارتش تیگران شامل ارابه و ۱۲٬۰۰۰ سواره نظام سنگین مجهز به نوعی زره که احتمالاً توسط سلوکیان و پارتها استفاده می شده تجهیز شده بودند و همچنین ۱۲۰٬۰۰۰ پیاده نظام که ۱۲٬۰۰۰ نفر آن از کمانداران (کمان (جنگ افزار)) تشکیل می دادند؛ که در آن زمان یکی از ویژگی های مهم ارتش اشکانیان هم بوده است. بخش عمده ای از ارتش تیگران بزرگ را از سربازان پیاده تشکیل شده بود. در زمان فرمانروایی تیگران بزرگ، قلمرو ارمنستان سه برابر گشت و ارمنستان به یکی از نیرومندترین حکومت های آن روز تبدیل شد. به همین علت تیگران بزرگ را در تاریخ تیگران بزرگ می نامند. تئودور مومسن (مورخ بزرگ آلمانی) می نویسد: ارمنستان اگر عوامل و شرایط قدرت نظامی قابل توجهی در خود نداشت بدون شک نمی توانست استقلال خو
د را بدست بیاورد و سپس از آن دفاع کند. مظهر این قدرت نظامی در وهله اول همان کوه نشینان و دهقانان ارمنی بودند، همان نژاد نیرومند و خو گرفته به یک گذران سخت و دشوار در سرزمین دست نیافتنی خود، همان مردانی که برای ارمنستان و سپس برای امپراتوری روم شرقی پیاده نظامی مقاوم تدارک می دیدند، سربازانی که در جنگ های بیشمار آخرین پایه مقاومت را تشکیل می دادند. و. شاپو می نویسد: پایه و اساس قدرت نظامی تیگران و قدرت تهاجمی او، در سواره نظام زره پوش مشهورش بود که از سر تا زانو غرق در آهن و فولاد و مسلح به نیزه بودند و از میان نجبای ارمنی به خدمت گرفته می شدند. قدرت نظامی ارتش ارمنستان هنر و استعداد سازندگان و بنایان و خاکبرداران منتخب از میان خود ساکنان ارمنی بود. ارامنه جنوب کشور از معماران و مهندسین نظامی بی نظیری بودند که بر اثر همین شهرت آنان بود که تیگران برای مقاصد نظامی استخدام کرده بود. تسلیحات و در مهنسی نظامی، در ارتش ارمنستان یکی از ویژگی ها و یکی از عوامل قدرت آن ارتش بود. تیگران از این هنرمندان برای بازکردن راه ها و ساختن پل ها و تمیز کردن رودخانه ها و بریدن درخت ها و انجام دادن کارهای ضروری دیگر با خود می آورد.