Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و پیثون و آریدائوس را به جای خود نایب السلطنه کرد، اما به زودی این دو با آنتی پاتر در تقسیم تری پارادیس به توافق جدیدی رسیدند . آنتی پاتر نایب السلطنه امپراتوری شد و دو پادشاه به مقدونیه منتقل شدند. آنتیگون مسئولیت فریگیا، لیکیا و پامفیلیا را بر عهده داشت و لیکائونیا نیز به آن نواحی اضافه شد. بطلمیوس مصر را حفظ کرد، لوسیماخوس تراکیا را حفظ کرد، به سه قاتل پردیکاس — سلوکوس، پیثون و آنتی ژنس — استان های بابل، ماد و شوش داده شد. آریدائوس، نایب السلطنگی، هلسپونت فریگیا را دریافت کرد. آنتیگون وظیفه ریشه کن کردن حامی سابق پردیکاس، ائومنس را بر عهده داشت. در واقع، آنتی پاتر کنترل اروپا را برای خود حفظ کرد و آنتیگون، به عنوان رهبر بزرگ ترین ارتش شرق هلسپونت، موقعیت مشابهی در آسیا داشت. مرگ آنتی پاتر. اندکی پس از تقسیم دوم، در سال ۳۱۹ پ. م، آنتی پاتر درگذشت. آنتی پاتر یکی از معدود افرادی بود که دارای اعتبار کافی برای حفظ امپراتوری بود. پس از مرگ او، به زودی دوباره جنگ شروع شد و تکه تکه شدن امپراتوری به طور جدی آغاز شد. آنتی پاتر پس از کنار گذاشتن پسر خود، کاساندر، پلی پرخون را جانشین خود به عنوان نایب السلطنه اعلام کر
د. به زودی یک جنگ داخلی در مقدونیه و یونان بین پلی پرخون و کاساندر با حمایت آنتیگون و بطلمیوس آغاز شد. پلی پرخون با ائومنس در آسیا متحد شد، اما توسط کاساندر از مقدونیه رانده شد و به همراه نوزاد اسکندر مقدونی یعنی اسکندر چهارم و مادرش روشنک به اپیروس گریخت. او در اپیروس با المپیاس، مادر اسکندر مقدونی، متحد شد و با هم دوباره به مقدونیه حمله کردند. ارتشی به فرماندهی شاه فیلیپ آریدائوس و همسرش ائوریدیس با آن ها روبرو شدند اما آن ها بلافاصله فرار کردند و فیلیپ و ائوریدیس هر دو کشته شدند (۳۱۷ پ. م). با این حال، اندکی پس از آن، اوضاع تغییر کرد و کاساندر پیروز شد، المپیاس را گرفت و کشت، و کنترل مقدونیه، نوزاد اسکندر و مادرش را به دست آورد. جنگ های دیادوخوی(۳۱۹ – ۲۷۵ پ. م). جنگ های دیادوخوی مجموعه ای از درگیری ها بود که بین سال های ۳۲۲ تا ۲۷۵ پ. م بر سر حکومت امپراتوری اسکندر پس از مرگ او درگرفت. در سال ۳۱۰ پ. م، کاساندر مخفیانه اسکندر چهارم و رکسانا را به قتل رساند. نبرد ایپسوس (۳۰۱ پ. م). نبرد ایپسوس در پایان جنگ چهارم دیادوخوی تجزیه امپراتوری اسکندر را نهایی کرد. آنتیگون اول مونوفتالموس و پسرش دمتریوس یکم مقدونی در
مقابل ائتلاف سه تن دیگر از همراهان اسکندر قرار گرفتند: کاساندر، حاکم مقدونیه. لوسیماخوس، فرمانروای تراکیه؛ و سلوکوس یکم نیکاتور، فرمانروای بابل و ایران. آنتیگون کشته شد، اما پسرش دیمیتریوس بخش بزرگی از مقدونیه را تصرف کرد و سلسله پدرش را ادامه داد. پس از مرگ کاساندر و لوسیماخوس، بطلمیوس و سلوکیان اکثریت امپراتوری سابق اسکندر را تحت کنترل داشتند و بخش بسیار کوچکیاز آن نیز تا قرن یکم توسط سلسله آنتیگونی ها کنترل می شد. اپیگونی. افول و سقوط. پادشاهی آنتیگونی سرانجام به دست روم سقوط کرد و امپراتوری سلوکی توسط اشکانیان از ایران بیرون رانده شدند و توسط رومی ها مجبور شدند از کنترل در آسیای صغیر چشم پوشی کنند. پادشاهی سلوکی در سوریه باقی ماند تا سرانجام در سال ۶۴ پ. م توسط پومپیوس فتح شد. دودمان بطلمیوسی مدت بیشتری در اسکندریه دوام آوردند، اگرچه به دست نشانده روم تبدیل شدند. مصر سرانجام در سال ۳۰ پ. م به رم ضمیمه شد.
ملی گرایی ستیزی، آنتی ناسیونالیسم و یا ناسیونالیسم ستیزی به احساسات مرتبط با مخالفت با ملی گرایی اشاره دارد، که معتقد است ملی گرایی نامطلوب یا خطرناک است. برخی آنتی-ناسیونالیست ها دگردوستان و انسان دوستان و انسان گراهایی هستند که شکل ایده آلی از جامعه جهانی را تعقیب کرده و خود را شهروند جهانی می دانند. برخی دیگر هم خواستار به هم پیوستن کشورهای پیرو یک مذهب خاص هستند. آنان شوونیسم، جینگوییسم و نظامی گری را رد کرده و خواهان زیستن انسان ها در صلح اند تا در نزاع دایمی. آنان لزوماً با مفهوم کشورها، دولت های ملی، مرزهای ملی، نگاهداری فرهنگی یا سیاست هویت مخالف نیستند.
سازمان حل اختلاف سازمانی فرضی است که خدماتی چون میانجیگری و داوری را از طریق بخش خصوصی ارائه می کند. نظریه. قابلیت اجرایی احکام. موری راتبارد بر این عقیده است که تصمیمات دادگاه لازم نیست برای مؤثر بودن توسط دولت اجرا شود. حتی پیش از این سازمانهای حل اختلاف در محاکم دولتی قانونی تلقی شوند، تجار برای اجتناب از خطر طرد و بایکوت از آنان تبعیت می کردند. تاجری که زیر بار تبعیت از احکام نمی رفت وارد لیست سیاه می شد و از بهره مندی از خدمات میانجیگر در آینده محروم می شد.
محلی گرایی یا لوکالیسم فلسفه های سیاسی را توصیف می کند که به امور محلی اولویت می دهند. محلی گرایی به طور کلی حامی تولید و مصرف محصولات محلی، محلی کردن کنترل دولت، و ترویج تاریخ محلی، هویت محلی و فرهنگ محلی است. محلی گرایی می تواند در تضاد با منطقه گرایی و دولت مرکزی باشد و متضاد آن را می توان در حکومت متمرکز یافت. محلی گرایی همچنان می تواند به سیستم حکومتی اشاره کند که در آن حکومت مرکزی به گونه ای سازمان یافته است که خودمختاری محلی محافظت شده باشد بر خلاف الگوی معمول حکومت ها که در طی زمان متمرکز تر می شود . تاریخ. محلی گرایان معتقدند در سرتاسر تاریخ جهان، بیشتر مؤسسات اقتصادی در مقیاس محلی قرار داشتند تا منطقه ای، بین منطقه ای و جهانی (تا اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم). تنها امپریالیسم و انقلاب صنعتی بود که مقیاس های محلی را کمرنگ کرد. بیشتر حامیان محلی گرایی خود را مدافع جنبه های این شیوهٔ قدیمی تر زندگی قرار می دهند؛ لفظ دوباره محلی سازی بدین منظور به کار می رود. در دههٔ ۱۹۸۰ جنبشی برای خرید محصولات تولیدشده به صورت محلی در ایالات متحده به راه افتاد که رگه های مشهودی از محلی گرایی را به همراه داشت. ای
ن جنبش از کشاورزی آلی نشأت گرفت و ظاهراً با رشد نارضایتی از گواهی آلی و شکست مدل اقتصادیِ کشاورزی صنعتی برای خرده کشاورزان قوت گرفت.
ناوسروان ادوارد هنری «باچ» اوهر خلبان ایرلندی آمریکایی نیروی دریایی ایالات متحدهُ آمریکا بود. او در سال ۱۹۴۲ نخستین خلبان آمریکایی بود که مدال افتخار جنگ جهانی دوم و خلبان تک خال را دریافت کرد. هواپیمای او در سال ۱۹۴۵ توسط گروهی از جنگنده های اژدرانداز ژاپنی سرنگون شده و هرگز پیدا نشد. پدر او ادوارد وکیلی بود که با آل کاپون کار می کرد و به او برای فرار مالیاتی کمک می کرد و به همین دلیل دو هفته پیش از آزادی کاپون از زندان آلکاتراز احتمالاً توسط ایادی او با گلوله کشته شد. فرودگاه اوهر شیکاگو به یاد او نامگذاری شد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Butch_O%27Hare
محمدسعید رمضان البوطی یک روحانی مسلمان اهل سنت بود که به عنوان «شیخ شام» نیز شناخته می شد. او در ۲۱ مارس ۲۰۱۳، در طول جنگ داخلی سوریه، در اثر انفجار بمب کشته شد، با این وجود سوالات بسیاری در مورد مرگ وی درپی صحنه های فیلم (انفجار) مطرح شده است. البوطی بیشتر از هر کسی پس از رئیس جمهور بشار اسد، برای بینندگان تلویزیونی سوریه آشنا بوده است. بوطی بیشتر نویسنده بوده، بیش از شصت کتاب در مورد موضوعات مختلف اسلامی؛ و محقق مهمی در رویکرد مبتنی بر چهار مکتب اسلام سنی و عقاید صحیح اشعریت به شمار می آید. او غیر از آثار مذهبی خود، در ادبیات نیز کار کرده است. به عنوان مثال، او مام و زین (اثر احمد خانی نویسنده و شاعر مشهور کرد)، داستان معروف کردی را به عربی ترجمه کرد. زندگی نامه. بوطی در سال ۱۳۴۷ هجری قمری برابر با ۱۹۲۹ میلادی در روستایِ جلیکا در اطراف شهر جزیره بوطان زاده شد؛ این شهر در ترکیه و در همسایگی عراق و سوریه واقع است. وی و خانواده اَش، به سبب انتساب به جزیره بوطان، بوطی نام گرفتند. در سال ۱۹۳۳ میلادی، هنگامی که محمد رمضان تنها چهار سال داشت، به همراهیِ پدرش ملا رمضان بوطی به دمشق هجرت کرد. سبب این هجرت مخالفتِ مل
ّارمضان با افکارِ اسلام ستیزانهٔ آتاتورک بود. بوطی از خانواده ای کردی بود و کردی زبانِ مادری اَش به شمار می رفت. پس از رسیدن به دمشق، مادرِ محمّد رمضان جان باخت و پدرش زنی ترکی را به همسری گرفت. بدین سبب، محمّد رمضان به سه زبان عربی، کردی و ترکی مسلّط بود. زمانی که خانواده وی به دمشق مهاجرت کردند او تنها چهار سال سن داشت، بوطی خیلی زود در آموزش دینی در دمشق ثبت نام کرد؛ در یازده سالگی قرآن و سیره نبوی را نزد شیخ حسن حبنکه و و شیخ المرادینی در مسجد منجک واقع در بازار المیدان دمشق فراگرفت. بعدها وقتی این مسجد به مؤسسه جهت گیری و ارشاد (مدرسه علوم دینی) اسلامی مبدل شد؛ تا سال ۱۹۵۳/م به مطالعه و یادگیری تفسیر قرآن، منطق، بلاغت و اصول اساسی احکام اسلامی (اصول و فقه)، درسال ۱۹۵۴/م برای تکمیل تحصیلات کارشناسی در دانشکده شریعت الازهر؛ به مصر سفرکرد. با اتمام دورهٔ سه ساله در حقوق از دانشکده شریعت و دیپلم دیگری در آموزش از دانشکدهٔ انگلیسی بازهم در الازهر، بوطی با افتخار تدریس و کسب صلاحیت لازم (اجازه نامه در علوم دینی) و یک دیپلم در آموزش به دمشق بازگشت. گرایش سیاسی. محمد رمضان سعید البوطی در جریان جنگ داخلی سوریه به
صورت علنی از بشار اسد که متعلق به اقلیت شیعه مذهب علوی ست حمایت می کرد. وی قیام مسلّحانه علیه نظامِ حاکم را (هرچند آن نظام ظالم باشد) حرام می دانست؛ و معتقد بود که این رویه به جنگِ داخلی و آشوب خواهد انجامید. با آغازِ انقلاب و ناآرامی در سوریه، به تدریج از محبوبیتِ بوطی در میانِ گروه های مخالفِ نظام کاسته شد؛ و مخالفانِ اسد کتاب های او را سوزاندند. وی، با وجود این که از نظام بشار اسد حمایت می کرد، کشتارِ تظاهرکنندگان علیه نظام را نیز محکوم می کرد و بارها نیروهای نظامی را از این کار بازداشت. هنگامی که سربازی در مورد شلیک به تظاهرکنندگان از او استفتاء کرد، بوطی کشتنِ تظاهرکنندگان را حرام دانست و به این سرباز گفت که نباید جانِ خود را بر جانِ دیگران مقدّم بداند. از او منتشر شده بود که وی سجده بر روی تصویر بشار اسد را مجاز دانسته بود. در حالی که او این کار را نشانه ای از کفر می دانست؛ و به بشار اسد نیز در این باره هشدار داده بود. ترور. در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۳، محمد رمضان سعید البوطی، در مسجد ایمان در منطقه «مزرعه» در مرکز دمشق، طی یک حمله انتحاری کشته شد. وی ۸۴ سال داشت. دولت و مخالفان هر یک دیگری را به کشتن علامه
دکتر بوطی متهم می کنند. بشار اسد در پیامی این ترور را محکوم کرد و مخالفان دولت را به دست داشتن در این اقدام متهم ساخت. ارتش آزاد سوریه دست داشتن در این حمله انتحاری را تکذیب کرده و مدعی شده است که این گروه هیچ گاه به مساجد حمله نمی بَرد. شیخ «محمد البوطی» از جمله شخصیت های تاثیرگذار و خطیب مسجد اموی که نقل شده بوده که وی ترور شده است، این ادعا را بی اساس و تکذیب نموده است. واکنش ها. درگذشت وی واکنش های زیادی را به همراه داشت. شورای امنیت، دبیرکل سازمان ملل متحد، محافل مصری، روسیه، الجزایر و ایران، کشته شدن علامه البوطی را محکوم کردند.
آغابـِیگُم جوانشیر (تخلص شعری: آغاباجی) از همسران فتحعلی شاه قاجار و حاکم قم بود. او دختر ابراهیم خلیل خان جوانشیر خان دوم قره باغ بود و به فارسی و ترکی شعر می سرود. آغابیگم آغا عمه خورشیدبانو ناتوان، از شاعره های قفقاز بود که او نیز به فارسی و ترکی شعر می سرود. بخشی از زندگینامه. آغاباجی چندان تمایلی به همجواری با دیگر همسران شاه و اهالی حرم نداشت و به همین منظور در قصری که شاه در نزدیکی امامزاده قاسم شمیران برای ییلاق خود بنا کرده بود اقامت کرد و فتحعلی شاه نیز عایدات شهر قم را به وی واگذار کرد. آغاباجی پس از چندی به همراه فرزند خواندگان خود به قم رفت و در این شهر ماندگار شد، شاه نیز برای ملاقات با وی به قم می رفت. او در دوره اقامتش در قم اقداماتی برای ساخت مسجد، مدرسه و حمام کرده است. اعضای حرمسرا به او «بانوی بانوان شاه» یا «بانوی حرم» و «ملکه ایران» می گفتند. او در سال ۱۲۴۸ ق در قم درگذشت و در همان شهر دفن شد. آغابیگم آغا که صاحب فرزندی از شاه نبود از سوی همسر مأمور تربیت دو تن از فرزندان وی به نام کیکاووس میرزا و مرصع خانم شد. ملک ایرج میرزا، پسر فتحعلی شاه، می نویسد: «در سنه ۱۲۴۲ قمری ... آغابیگم تقاضا
ی حکومت قم کرد. شاهزاده [کی کاووس میرزا] ایشان را برداشته به قم رفت. بعد از یک سال و نیم حکومت، آغاباجی مرحوم شد. حکومت مسلم شد به شاهزاده.». علاقه به شاعری. آغابیگم آغا از سواد بهره مند بود و شعر می سرود، تخلص او «طوطی» بود. دراینجا چند بیت از شعرهای وی نقل می شود: و شعر معروف او به زبان ترکی که به گلایه برای فتحعلی شاه سروده است:
لشکرکشی های آزوف دو لشکرکشی نظامی روسیه تزاری در طول جنگ روسیه و عثمانی (۱۶۸۶–۱۷۰۰) به رهبری پتر یکم بود که با هدف تسخیر قلعه ترکی آزوف، کنترل دهانه جنوبی رودخانه دن، دسترسی به دریای آزوف و گسترش حوضه نفوذ روسیه به دریای سیاه انجام شد. علیرغم مقاومت سرسختانه و تلفات سنگین، روس ها به فرماندهی ژنرال شرمتف پس از یک بار محاصره ناموفق در سال ۱۶۹۵، موفق شدند قلعه را با همراهی نیروی دریایی در ژوئیه ۱۶۹۶ به تصرف خود درآورند که نخستین پیروزی بزرگ روسیه در برابر امپراتوری عثمانی را رقم زد. پیش زمینه. در آغاز سلطنت تزار پتر یکم، روسیه اگرچه کشوری نیرومند بود، اما هیچ گونه دسترسی به آب های آزاد نداشت. این کشور از نظر سیاسی و اقتصادی نیاز شدیدی به دریای آزاد داشت. بندرهای موجود در غرب روسیه، در شمال و کنار دریای سفید بود که در طول زمستان به علت یخ بندان قابل استفاده نبود. در جنوب نیز بندر بزرگ آزوف در دریای سیاه، در اختیار تاتار های کریمه و امپراتوری عثمانی بود. گشودن راه خروجی از این بن بست دریایی، به هدف اصلی سیاست خارجی پتر تبدیل شد. یک دهه پیش از این لشکرکشی ها و در سال های پایانی حکومت سوفیا آلکسیونا نیز، دومین جنگ م
یان دولت روسیه و عثمانی پس از ورود این کشور به اتحاد مقدس (۱۶۸۴) آغاز شده بود؛ اما دو لشکرکشی نخست روسیه در آن جنگ تماماً به ضررش تمام شده بودند. لشکرکشی های آزوف، دو لشکرکشی دیگر روسیه تزاری به عنوان بخشی از جنگ اصلی روسیه و عثمانی و اتحادیه مقدس، با رهبری پتر یکم بود که با هدف تسخیر قلعه ترکی آزوف، کنترل دهانه جنوبی رودخانه دن، دسترسی به دریای آزوف و گسترش حوضه نفوذ روسیه به دریای سیاه انجام شد. نخستین لشکرکشی. نخستین لشکرکشی آزوف در بهار سال ۱۶۹۵ آغاز شد. تزار پتر یکم به ارتش خود که بالغ بر ۳۱ هزار مرد جنگی و مجهز به ۱۷۰ تفنگ بود، دستور داد تا به سمت آزوف پیشروی کنند. ارتش شامل هنگ های ترک و کازاک های دن بود و به سه واحد تحت فرماندهی فرانتس لفور، پاتریک گوردون و آوتونوم گولوین تقسیم شد. تدارکات از وورونژ به دن ارسال شد. در سال ۱۶۹۳، پادگان عثمانی این قلعه ۳۶۵۶ نفر بود که از این تعداد ۲۲۷۲ نفر ینی چری بودند. بین ۲۶ ژوئن تا ۵ ژوئیه، روس ها مسیرهای خشکی آزوف را مسدود کردند؛ اما نتوانستند رودخانه را کنترل کنند و از بارگیری مجدد قلعه جلوگیری کنند. پس از دو حمله ناموفق در ۵ اوت و ۲۵ سپتامبر، محاصره در ۱ اکتبر بر
داشته شد. ارتش دیگر روسیه بالغ بر ۱۲۰ هزار نفر متشکل از اکثراً سواره نظام، سپاه استرلتسی، کازاک های اوکراینی و قالمیق ها، به فرماندهی بوریس شرمتف عازم دنیپر سفلی شدند تا قلعه های عثمانی را در آنجا ببرند. دژ اصلی قاضی کرمان با منفجر شدن مجله پودر آن و همچنین اسلام کرمان، تاگان و توان تصرف شد. اما روس ها نتوانستند منطقه را حفظ کنند و با بیشتر نیروهای خود را عقب نشینی کردند. با پیمان نامه استانبول (۱۷۰۰) روس های باقی مانده خارج شدند و دنیپر سفلی منطقه غیرنظامی اعلام شد. دومین لشکرکشی. در پایان سال ۱۶۹۵، روسیه آماده شدن برای دومین لشکرکشی به آزوف را آغاز کرد. در بهار سال ۱۶۹۶ روس ها ناوگانی از کشتی ها را برای جلوگیری از قوای کمکی عثمانی به قلعه ساخته بودند. سواره نظام تحت فرماندهی شرمتف که حدود ۷۰ هزار تن بودند، بار دیگر به دنیپر سفلی فرستاده شد. از ۲۳ تا ۲۶ آوریل نیروهای اصلی ارتش روسیه که بالغ بر ۷۵ هزار نفر بودند، به فرماندهی الکسی شین شروع به پیشروی به سمت آزوف از مسیر خشکی و آبی (رودخانه های وورونژ و دن) کردند. پیتر یکم و ناوگان گالی اش نیز در ۳ مه عازم آزوف شدند. در ۲۷ مه سایر ناوگان روسیه هم که بالغ بر دو
کشتی نوین، چهار کشتی آتشین، ۲۳ گالی و دیگر کشتی های متفرقه ساخته شده در وورونژ و مناطق مجاور آن بود، به فرماندهی لفور به دریا رسید و آزوف را محاصره کرد. در ۱۴ ژوئن ناوگان کمکی ترکیه نیز که شامل ۲۳ کشتی با ۴ هزار سرباز بود، در دهانه دن ظاهر شد. با این حال، با شدت گرفتن نبرد و از دست دادن دو کشتی خود، آنجا را ترک کردند. پس از بمباران گسترده از خشکی و دریا و تصرف حصار بیرونی قلعه توسط قزاق های اوکراینی و دن در ۱۷ ژوئیه، پادگان آزوف تا دو روز بعد تسلیم قوای روسیه تزاری شد. پیامد. فتح آزوف نخستین پیروزی بزرگ روسیه در برابر امپراتوری عثمانی بود. لشکرکشی های آزوف اهمیت داشتن ناوگان دریایی را به دولت روسیه نشان داد و آغازی برای تبدیل شدن آن کشور به یک قدرت دریایی بود. موفقیت روسیه در آزوف مواضع خود را در طول پیمان کارلویتس تقویت کرد و از امضای پیمان نامه استانبول (۱۷۰۰) در سال ۱۷۰۰ حمایت کرد. از آنجایی که بندر آزوف برای ناوگان نظامی مناسب نبود، تزار مکان مناسب تری را در ۲۷ ژوئیه ۱۶۹۶ انتخاب کرد که جایی در دماغه تاگان-روگ بود. در ۱۲ سپتامبر ۱۶۹۸، بندرشهر جدید تاگانروگ در آنجا تأسیس شد که اولین پایگاه نظامی نیروی دریای
ی روسیه به شمار می رود. اگرچه این کارزار موفقیت آمیز بود، اما برای پتر آشکار بود که او فقط به نتایج جزئی دست یافته است. زیرا ناوگان او در دریای آزوف به دلیل کنترل شبه جزیره کریمه توسط عثمانی بر تنگه کرچ بسته شد. نیروی دریایی منظم و متخصصانی که قادر به ساخت و هدایت کشتی های نظامی بودند برای مقاومت در برابر حملات عثمانی ضروری بودند. در ۲۰ اکتبر ۱۶۹۶، دومای بویار فرمان ایجاد نیروی دریایی نوین روسیه را صادر کرد. این تاریخ به عنوان تاریخ تولد نیروی دریایی روسیه در نظر گرفته می شود. اولین برنامه کشتی سازی شامل ساخت ۵۲ کشتی بود. در سال ۱۶۹۷، یکی از سفیران روسیه در دربار صفویه با تسلیم یادداشتی، موضوعی را طرح و در آن تصریح می کرد که: «قبایل لزگی، چرکس و سایر قبایل قفقاز که ظاهراً تابع ایران صفوی بودند، در طول لشکرکشی های آزوف به عثمانی ها کمک کرده بودند.» این گزارش همچنین شامل درخواست اعلان جنگ علیه عثمانی ها و بازپرداخت حدود ۳۰۰ هزار تومان پول به روس ها بود که در گزارش ادعا شده بود که ایران از زمان شاه صفی یکم به تزار بدهکار بوده است. خواسته های این یادداشت توسط دولت روسیه دنبال نشد.
شهروز مولایی نوازنده ایرانی و از اولین اعضای گروه کیوسک می باشد. وی پیش از عضویت در کیوسک با گروه های متعدد راک ایرانی همچون آوار، راز شب، تاتار ۲ همکاری داشته است. وی مهندس عمران می باشد و هم اکنون ساکن مونترال بوده و مدیریت انتشارات هنری "Art Beat Group" را بر عهده دارد.
اولین گروه مسلمانان در فنلاند مهاجران تاتار بودند که در سال های ۱۸۹۰ تا ۱۹۲۰ به این کشور مهاجرت مکردند. در سال های بعد با مهاجرت مسلمانان از کشورهای خاورمیانه و... بر جمعیت مسلمانان افزوده شد. در حال حاضر جمعیت مسلمانان فنلاند در حدود ۵۰ تا ۶۰ هزار نفر برآورد می شود. مرکز اسلامی رسالت اهل بیت از جمله مراکز شیعیان در این کشور است. مرکز شیعیان هلسینکی نیز از دیگر مراکز شیعیان است که ریاست آن را خانم پائولا محمدپور برعهده دارد. در سال ۱۳۹۱ اولین مسجد شیعیان بنام مسجد «حضرت فاطمه زهرا (س)» افتتاح گردیده است.
شیخ عَدی (به کردی: شیخ ئادی و Şêx Edî) عارفی است که در برهه ای از تاریخ آیین ایزدیان (یزیدیان) شمال عراق وارد آن آیین شده و به نوعی آن را به طریقه ای عرفانی، که رابطه مرید و مرادی بر آن حاکم است، تبدیل نموده و ایزدیان را در زمره مسلمانان درآورد. پس از وی نیز جانشینانش این رویه را ادامه داده اند. از او به عنوان بنیادگذار آیین یزیدی یاد می شود. او در سال ۱۱۶۰ میلادی در لالش در کردستان عراق از دنیا رفت و هر یزیدی در صورت توانایی اش باید در زندگی دست کم یک بار به زیارت آرامگاه او در لالش برود. یکی از توصیه های شیخ عدی به پیروانش دوری از کتاب ها بود (تونجی مغولزاده، ۱۳۸۰: ۳۸) که همین وصیت باعث رواج بی سوادی در میان پیروان وی گردید. به همین دلیل آنان اعتقاداتشان را به صورت شفاهی و سینه به سینه نقل می کنند. ایزدیان اثر مکتوب خاصی به جز دو کتاب خیلی مختصر مصحف رش و جلوه ندارند. پیشینه. برخی او را که نام کامل و کنیه اش «شرف الدین ابوالفضائل عدی بن مسافر بن اسماعیل بن موسی بن مروان بن حسن بن مروان» است منسوب به مروان بن حکم می دانند و در امویت او اتفاق نظر دارند. او را مردی صالح و پرهیزگار دانسته اند که در سال ۴۶۷ هجری
در روستای بیت فار در بعلبک لبنان به دنیا آمده است و در میانسالی در کوهستان حکاری در کردستان و موصل مسکن گزیده است. در این زمان او به «شیخ عدی حکاری» موسوم می شود. او بین سال ۵۵۵ تا ۵۵۸ هجری قمری در حالی که نزدیک به ۹۰ سال داشته است از دنیا می رود و وی را در زاویهٔ خود در لالش دفن می کنند. بر روی سنگ آرامگاه وی چنین نوشته شده است: "بسم الله الرحمن الرحیم خالق السماء و الارض، اخفض هذه المنزل محل الشیخ العدی الحکاری، شیخ یزیدیه".
فهرست زیر، شامل برخی از افراد مشهور که در برهه ای از زندگی، مسلمان بوده و اسلام را ترک کرده اند و به ادیان دیگر گرویده یا جهان بینی دین ناباور را برگزیده اند.
گِرنوت لودویگ ویندفور زادهٔ ۲ اوت ۱۹۳۸ در اِسِن آلمان، استاد بازنشستهٔ دانشکدهٔ مطالعات خاور نزدیک دانشگاه میشیگان است. او دانش آموختهٔ زبان شناسی از دانشگاه کلن (۱۹۶۲)، ایران شناسی و پارسی شناسی از دانشگاه تهران (۱۹۶۱)، و ایران شناسی، اسلام شناسی و زبان شناسی از دانشگاه هامبورگ (۱۹۶۵) است و دکترایش را در رشتهٔ ایران شناسی در سال ۱۹۶۵ از دانشگاه هامبورگ دریافت کرد. شغل دانشگاهی. او شغل دانشگاهی اش را با سمینار «زبانشناسی عمومی و هندواروپایی» در دانشگاه کیل آغاز کرد. به دنبال دعوت دانشکدهٔ مطالعات خاور نزدیک دانشگاه میشیگان از او به عنوان استاد مدعو، بعد از یک سال، عضویت در دانشکده را به منظور تمرکز و تحقیق و تدریس ایران شناسی پذیرفت. ازاین رو، زمینهٔ تدریس وی زبانشناسی، ادبیات و دین ایرانیان باستان، میانه و نو، و نمادین (سمبولیک) و رابطهٔ میان فرهنگ ها و زبان های آسیای مرکزی و خاور نزدیک است.
سیاوزان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر انزلی در استان گیلان ایران است. این روستا طی سالیان اخیر پیشرفت های چشمگیری داشته و از حال های قدیمی درآمده و رو به سوی پیشرفت است. همچنین بر اساس تحقیقات صورت گرفته، این روستا پیشرفته ترین روستای آن ناحیه است. این روستا در سال۱۳۹۷ یکی از مناطق مناسب برای سفرهای خانوادگی استان گیلان انتخاب شده است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارفریضه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۸، جمعیت آن ۲۵۰ نفر بوده است
گلدن دیک یک نرم افزار فرهنگ لغت قابل اجرا بر روی دسکتاپ و متن باز می باشد. این فرهنگ واژگان رایانه ای معنای واژه ها و عبارات را برای زبان های مختلف ارائه می کند. پیوند به بیرون. GoldenDict web site
دهستان چهار فریضه یکی از دهستان های استان گیلان است که در بخش مرکزی شهرستان انزلی واقع شده است. چهار فریضه یا چهار دهکده ساحلی شامل دهکده هایی است که در امتداد ساحل شرقی مرداب انزلی واقع شده. چهار دهکده اصلی که این منطقه نام خود را از آنها می گیرد عبارت است که کولیور، بشمن، سنگاچین، کپورچال. بیشتر مردم این منطقه از راه صید و شکار زندگی می کنند. روستاهای دهستان چهار فریضه. دهستان چهار فریضه روستاهای بندرانزلی از قبیل چای بیجار سیاوزان کرکان بندر انزلی اشترکان سیاه خاله سر شیله سر آبکنار تربه بر اشپلا معاف خمیران کچلک کپورچال رودپشت علی آباد کوچک محله سنگاچین بشمن را شامل می شود.
دهستان لیجارکی حسن رود یکی از دهستان های استان گیلان است که در مرکزی شهرستان انزلی واقع شده است. دهستان لیجارکی حسن رود. دهستان لیجارکی حسن رود شامل روستاهای جفرود پایینگلشنطالب آبادتربه گودهشانگهای پردهحسن رود و لیجارکی حسن رود است.
فهرست زیر شامل افرادی است که در برهه ای از زندگی مسیحی بوده، و مسیحیت را ترک کرده اند، و به ادیان دیگر گرویده یا جهان بینی بی دین را برگزیده اند.
«مرغ مقلد» عنوان ترانه ای از امینم، خواننده رپ آمریکایی است که در سال ۲۰۰۵ میلادی در ایالات متحده منتشر شد.وی این ترانه را برای دختر خود خوانده است. این ترانه یکی از زیبا ترین آهنگ های امینم است.
فرماندهی مرزبانی جمهوری اسلامی ایران شاخه ای از فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که در زمینه کنترل مرزهای زمینی و دریایی کشور، حفظ و نگهداری میل های مرزی و سازماندهی امور مرزنشینان فعالیت می کند. پیشینه شکل گیری یگان مرزبانی به سال ۱۲۸۸ (معادل ۱۹۱۰ میلادی) و تأسیس ژاندارمری ایران بازمی گردد. فرم کنونی فرماندهی مرزبانی در سال ۱۳۷۰ از یگان های ژاندارمری تشکیل شد. در حال حاضر فرماندهی مرزبانی کنترل ۹۷ درصد از مرزهای ایران را برعهده دارد. هم اکنون سرتیپ احمدعلی گودرزی فرماندهی مرزبانی را برعهده دارد. واحدهای سازمانی. بالاترین واحد سازمانی در مرزبانی، فرماندهی مرزبانی مستقر در پایتخت است؛ در مرتبه بعد فرماندهی مرزبانی استان در مراکز استان های مرزی قرار دارد؛ فرماندهی مرزبانی هر استان دارای یک یا چند هنگ مرزی، هر هنگ مرزی دارای چند گروهان مرزی، هر گروهان مرزی دارای چند پاسگاه مرزی و هر پاسگاه مرزی دارای چند برجک مرزی است. دریابانی. فرماندهی دریابانی فراجا یکی از یگان های زیرمجموعه فرماندهی مرزبانی است، که وظیفه حفظ امنیت بخشی از آب های ایران را برعهده دارد. محدوده عملیاتی دریابانی ایران در سه حوزهٔ جغرافیا
یی دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان مستقر می باشد. ایران ۲۷۰۰ کیلومتر مرز آبی دارد که عمده فعالیت دریابانی از طریق ناوچه ها در جهت کنترل رفت وآمد غیرقانونی و قاچاق کالا استوار می باشد. هفت استان گیلان، مازندران، گلستان، خوزستان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر دارای یگان دریابانی می باشند.
استان اوئیتا (به ژاپنی: 大分県) از استان های کشور ژاپن است. این استان در جزیرهٔ کیوشو واقع شده و مرکز آن شهر اوئیتا است. جمعیت این استان ۱٬۲۰۹٬۵۸۷ نفر است. استان اوئیتا به خاطر تولید نارنج ژاپنی و همچنین فراورده های گوشت اسب مشهور است. پیشرفت اقتصادی اوئیتا بیشتر در اثر برنامه ای به نام «جنبش هر روستا یک محصول» که توسط موریهوکو هیرامتسو، که مدت زیادی استاندار اوئیتا بود صورت گرفته است. شهر بِپو در این استان دیدنی های گردشگری زیادی دارد از جمله یک جشنواره سالانه بین المللی موزیک و یک موزه سکس به نام هیهوکان. منابع. Wikipedia contributors، "Ōita Prefecture," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ōita_Prefecture&amp;oldid=231253211 (accessed September ۷، ۲۰۰۸).
فرماندهی دریابانی فراجا شاخه ای از فرماندهی مرزبانی جمهوری اسلامی ایران و زیرمجموعه فرماندهی انتظامی است، که در زمینه نظارت و کنترل مرزهای آبی فعالیت می کند. محدوده عملیاتی دریابانی ایران در سه حوزهٔ جغرافیایی دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان مستقر می باشد. ایران ۲۷۰۰ کیلومتر مرز آبی دارد که عمده فعالیت دریابانی از طریق ناوچه ها در جهت کنترل رفت وآمد غیرقانونی و قاچاق کالا استوار می باشد. هفت استان گیلان، مازندران، گلستان، خوزستان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر دارای یگان دریابانی می باشند. حمله به پایگاه دریابانی چابهار. در بامداد پنجشنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۳، طی حمله به چند مقر نظامی و انتظامی در استان سیستان وبلوچستان توسط اعضای جیش العدل، به مقر دریابانی فراجا در چابهار حمله شد. پس از گذشت ۱۲ ساعت درگیری یادشده پایان یافت.
جنگ اول گوریو-خیتان جنگی میان پادشاهی گوریو و ختای نزدیک مرز امروز جمهوری خلق چین و کره شمالی بود که در قرن ۱۰ میلادی به وقوع پیوست. این جنگ که در ۹۹۳ میلادی آغاز شد، نخستین مرحله از جنگ های گوریو-خیتان بود که تا جنگ دوم گوریو-خیتان (در ۱۰۱۰ میلادی) و جنگ سوم (در ۱۰۱۸ میلادی) ادامه یافت. در سال ۹۹۳ میلادی، خیتان با ۶۰٬۰۰۰ سرباز به مرز شمال غربی گوریو حمله کرد. با این حال، زمانی که در پایان جنگ دولت گوریو پذیرفت که اتحاد خود را با حکومت سونگ چین پایان دهد؛ در عوض این که، دولت خیتان نواحی متصرفی را تخلیه نماید. اگرچه، گوریو به ارتباط مخفیانه خود با سونگ ادامه داد و با ساختن موانع دفاعی در مرزهایش با خیتان، قدرت دفاعی خویش را تقویت نمود.