Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری، شرکت نفت و گاز ایرانی است، که به عنوان زیرمجموعه ای از شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، در زمینه تولید و بهره برداری، فرآورش و انتقال نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید میعانات گازی فعالیت می کند. ظرفیت تولید نفت این شرکت به طور میانگین معادل ۶۱۵ هزار بشکه در روز و ظرفیت تولید گاز آن در حدود ۲۰ میلیون متر مکعب در روز می باشد، این شرکت همچنین روزانه ۳۰ هزار بشکه میعانات گازی نیز تولید می نماید. شرکت نفت و گاز آغاجاری مالک شبکه ای از ۷ هزار کیلومتر خطوط لوله انتقال، ۱۲ مجتمع بهره برداری، ۱۸ ایستگاه تقویت فشار گاز، ۸ پالایشگاه گاز و گازمایع و ۴ کارخانه نمک زدایی می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر امیدیه، استان خوزستان قرار دارد و تأسیسات آن در ۳ استان خوزستان، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد مستقر می باشند. شرکت نفت و گاز آغاجاری، بهره برداری از ۸ میدان نفتی را برعهده دارد، که عملیات تولید از میدان های آغاجاری، کرنج، پرنج، پارسی و رامشیر را به صورت مستقل و میدان های رگ سفید، پازنان و مارون را به صورت مشترک با شرکت های دیگر انجام می دهد. تاریخچه. هسته اولیه شکل گیری این شرکت و احداث نخ
ستین تأسیسات آن در سال ۱۳۱۵ در پی کشف میدان نفتی آغاجاری، به وسیلهٔ شرکت نفت ایران و انگلیس راه اندازی شد. نخستین زیرساخت های جمع آوری و تولید گاز طبیعی در حوزه کنونی فعالیت شرکت نفت و گاز آغاجاری نیز در همین سال (۱۳۱۵) در پی حفاری چاهی که با هدف تولید نفت در میدان نفتی پازنان حفر شده بود، احداث گردید. فعالیت تولیدی در منطقه آغاجاری، با حفر چاه آغاجاری-۱ در سال ۱۳۱۷ آغاز شد. در اواخر سال ۱۳۱۷ نیز چاه شماره ۳ آغاجاری به بهره برداری رسید. در سال ۱۳۲۳ نخستین محموله نفت خام تولید شده در میدان نفتی آغاجاری از طریق خط لوله امیدیه-آبادان، به پالایشگاه آبادان ارسال شد و تا سال ۱۳۲۹ منطقه نفتخیز آغاجاری در حدود نیمی از ظرفیت تولید نفت کشور را از طریق ۱۶ حلقه چاه تأمین می کرد. در سال ۱۳۴۲ با احداث خط لوله ۴۲ اینچ انتقال نفت خام از آغاجاری به خارک، نفت تولید شده در منطقه آغاجاری، برای نخستین بار به صادرات اختصاص داده شد. در سال ۱۳۴۳ میدان نفتی رگ سفید با مساحت ۲۹ هزار ۵۸۳ هکتار و ذخیره ۱۶ میلیارد بشکه نفت درجا و میدان نفتی پارسی با مساحت ۱۴ هزار و ۹۳۳ هکتار و ذخیره ۱۰ میلیارد بشکه نفت درجا، کشف و به بهره برداری رسیدند.
سال ۱۳۴۶ تولید نفت در منطقه آغاجاری از مرز یک میلیون بشکه در روز گذشت. "شرکت خاص خدمات نفت ایران" به اختصار "آسکو" در سال ۱۳۵۳ تأسیس شد. این شرکت فعالیت خود را به عنوان پیمانکار طرف قرارداد شرکت ملی نفت ایران، با مرکزیت مسجدسلیمان آغاز نمود. شرکت آسکو در زمینه اکتشاف و مطالعه میدان ها، برنامه ریزی و اجرای عملیات حفاری، طراحی، نصب و راه اندازی تأسیسات، احداث خطوط لوله، تهیه طرح پیشنهادی برنامه های توسعه میدان ها و اجرای پروژه های ازدیاد برداشت، همچنین برآورد بودجه های ارزی و ریالی فعالیت می کرد. پس از راه اندازی شرکت آسکو، عملیات تولید از میدان های نفت و گاز مستقر در منطقه آغاجاری نیز همچون سایر مناطق نفتخیز کشور، به این شرکت واگذار شد. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران و خروج بخش اعظم کارشناسان خارجی و شرکت های بین المللی صنعتی از کشور، سپس تغییر ساختار سازمان ها و شرکت های دولتی، شرکت آسکو و شرکت عملیات غیرصنعتی، با هم ادغام شدند و مدیریت مناطق نفتخیز را در شرکت ملی نفت ایران تشکیل دادند. دفتر مرکزی این شرکت نیز به شهر اهواز منتقل شد. این شرکت به عنوان متصدی کلیه عملیات مربوط به بخش بالادستی و پایین دستی صنایع
نفت و گاز سراسر کشور، منهای میدان های دریایی مستقر در خلیج فارس که مدیریت آن ها برعهده شرکت نفت فلات قاره ایران بود، را در بر می گرفت و مدیریت تولید از مخازن کنونی شرکت نفت و گاز آغاجاری نیز به مدیریت مناطق نفتخیز محول شد. در این دوره تقسیمات جغرافیایی در مناطق نفتخیز انجام شد و مناطق آغاجاری، مسجدسلیمان، گچساران، اهواز، مارون و خارک شکل گرفت، که مدیریت بهره برداری هر منطقه نیز به یک "رئیس منطقه" واگذار گردید. پس از پایان جنگ ایران و عراق، مدیریت مناطق نفتخیز، به "مدیریت تولید مناطق خشکی" تغییر نام داد. در سال ۱۳۷۷ مدیریت تولید مناطق خشکی به شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب ارتقاء پیدا کرد و برنامه ریزی بمنظور تغییر ساختار این شرکت با هدف تفکیک نمودن حوزه عملیاتی آن آغاز شد. سال ۱۳۷۸ با هدف اجرای سیاست ها و برنامه های وزارت نفت، مبنی بر ایجاد تغییر و تحول در نحوه اداره فعالیت های حاکمیتی از تصدی گری، ساختار سازمانی شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب مورد بازنگری قرار گرفت و سازمان عملیاتی آن به ۲ شاخه اصلی شامل؛ ستاد مرکزی و شرکت های تابعه تفکیک گردید. سپس ۵ شرکت بهره برداری از دارایی های بخش تولید نفت و گاز مناطق نفتخی
ز جنوب تأسیس شدند. شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری نیز به عنوان یکی از ۵ شرکت بهره بردار تابع شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، فعالیت عملیاتی خود را از سال ۱۳۷۹ آغاز کرد. شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری هم اکنون با تولید روزانه ۶۱۵ هزار بشکه نفت خام، پس از شرکت بهره برداری نفت و گاز کارون و شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران، سومین تولیدکننده نفت زیرمجموعه مناطق نفتخیز جنوب بشمار می آید و به طور میانگین مسئولیت تولید ۱۰٪ از مجموع ظرفیت تولید نفت ایران را برعهده دارد. محدوده جغرافیایی. دفتر مرکزی شرکت نفت و گاز آغاجاری در فاصله ۱۲۵ کیلومتری اهواز در جنوب غربی کشور ایران و جنوب شرقی استان خوزستان در شهرستان امیدیه واقع شده است. منطقه جغرافیایی تحت مدیریت شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری در حدود ۲۵ هزار کیلومتر مربع گستردگی دارد و تاسیسات آن در نقاط کوهستانی و صعب العبور استان های خوزستان، کهگیلویه و بویر احمد و سواحل استان بوشهر مستقر می باشند. عملیات. شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری در حدود ۱۲٪ از ظرفیت تولید نفت کشور را برعهده دارد. وظیفه اصلی این شرکت تولید نفت خام، گاز طبیعی و مایعات گازی، همچنین تزری
ق گاز به مخازن نفتی تحت مدیریت آن می باشد. شرکت نفت و گاز آغاجاری ۲۵٪ از نفت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب را تولید می نماید و بیش از ۳۰٪ مایعات گازی خوراک پتروشیمی بندرامام و روزانه ۱۱ هزار بشکه نفتا شرکت پتروشیمی بوعلی سینا را نیز تأمین می کند. تولید. نفت خام. ظرفیت تولید نفت خام شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری به طور میانگین در حدود ۵۵۰ هزار بشکه در روز می باشد، که محصولات تولیدی آن جهت تأمین خوراک مجتمع های پتروشیمی، پالایشگاه های داخل کشور و صادرات مورد استفاده قرار می گیرند. بزرگترین میدان تحت مدیریت این شرکت، میدان نفتی آغاجاری می باشد، که به عنوان یکی از بزرگترین میدان ها نفتی ایران شناخته می شود. گاز طبیعی. شرکت نفت و گاز آغاجاری روزانه به طور متوسط ۷۸۰ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می کند، که پس از جمع آوری، مایعات گازی همراه، در کارخانجات و ایستگاه های تفکیک این شرکت جداسازی شده، سپس گاز طبیعی خشک، توسط خطوط لوله به ۸ پالایشگاه گاز و گازمایع این شرکت ارسال می شود و پس از فرآورش، نیمی از آن برای مصارف سوخت، توسط خطوط لوله انتقال گاز طبیعی، به شرکت ملی گاز ایران تحویل داده می شود و نیمی دیگر بمنظور
تزریق به میدان های نفتی، به ۱۸ ایستگاه افزایش فشار و تزریق گاز این شرکت ارسال می گردد. میعانات گازی. شرکت نفت و گاز آغاجاری علاوه بر تولید نفت و گاز، به طور میانگین معادل ۳۰ هزار بشکه در روز میعانات گازی تولید می کند. این شرکت بیش از ۳۰٪ میعانات گازی خوراک مورد نیاز پتروشیمی بندرامام و پتروشیمی ماهشهر را تأمین می کند. نفتا. شرکت نفت و گاز آغاجاری با تولید ۱۱ هزار بشکه در روز نفتا، بخشی از خوراک مورد نیاز شرکت پتروشیمی بوعلی را تأمین می کند، همچنین تأمین بخشی از خوراک پالایشگاه اصفهان و پالایشگاه آبادان را نیز برعهده دارد. مازاد تولید نفتای این شرکت به طور روزانه، از طریق خطوط لوله صادراتی، به جزیره خارک و مخازن شرکت پایانه های نفتی ایران ارسال می شود. میدان های نفتی. شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری مدیریت ۸ میدان نفتی را برعهده دارد: میدان نفتی آغاجاری. میدان نفتی آغاجاری در ۹۰ کیلومتری جنوب شرقی اهواز و در مجاورت میدان های مارون، پازنان، کرنج و رامشیر قرار دارد. این مخزن با مساحت ۳۸۸۵۰ هکتار و ذخیره نفت در جای اولیه ۲۶٫۴۲۸ میلیون بشکه، در سال ۱۳۱۵ کشف و در سال ۱۳۱۷ خورشیدی به بهره برداری رسید. تعداد چاه
های این مخزن ۲۱۸ حلقه می باشد، که ۷۳ حلقه نفتی، ۳ حلقه گازی، ۳۶ حلقه مشاهده ای و مابقی تزریقی، توصیفی، معلق و متروکه است. بر روی این مخزن پنج واحد بهره برداری شماره ۱ تا ۵ آغاجاری احداث گردیده که تعداد ۲۲ حلقه از این میدان از طریق فرازآوری با گاز در مدار تولید می باشند. در این راستا ایستگاه فرازآوری با گاز آغاجاری به همراه ۳ حلقه چاه گازی، گاز مورد نیاز این عملیات را فراهم می سازند. ظرفیت تزریق گاز به این میدان روزانه ۲ میلیارد فوت مکعب گاز است و گاز مورد نیاز برای تزریق به این میدان از فازهای ۶، ۷ و ۸ پارس جنوبی تأمین می شود. میدان نفتی کرنج. میدان نفتی کرنج از میدان های نفتی ایران است، که در استان خوزستان در ۱۱۵ کیلومتری شرق اهواز و بین میدان نفتی آغاجاری و میدان نفتی پارسی واقع شده است. میدان کرنج در سال ۱۹۶۳ با حفر چاه شماره یک کشف و بهره برداری از آن یک سال بعد شروع شد و از سال ۱۳۷۱ تزریق گاز در آن آغاز شده است. ظرفیت تولید نفت میدان نفتی کرنج در حدود ۲۳۷ هزار بشکه در روز است. میدان نفتی کرنج از میدان ها تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب است، که عملیات تولید نفت و تزریق گاز در آن، توسط شرکت بهره برد
اری نفت و گاز آغاجاری انجام می شود. میدان نفتی پرنج. میدان نفتی پرنج از میدان های نفتی ایران است، که در استان خوزستان و در نزدیکی شهرستان امیدیه قرار دارد. این میدان که در همسایگی میدان نفتی پارسی و میدان نفتی کرنج مستقر می باشد، در حوزه عملیاتی شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری واقع شده است. میدان پرنج از سال ۱۳۸۶ با یک حلقه چاه وارد مدار تولید شد که با تولیدی شدن دومین چاه حفر شده در این میدان، تولید نفت آن به روزانه ۸ هزار بشکه نفت سبک افزایش یافت. پس از تزریق گاز و توسعه و گسترش کوهانک شرقی، تولید از میدان پرنج تا روزانه ۱۶ هزار بشکه قابل افزایش است. میدان نفتی پرنج، یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون بشکه نفت درجا بر اساس مطالعات اکتشاف و تولید و نفتی مرغوب و سبک دارد و دارای بازیافت اولیه ۱۶ درصد و بازیافت ثانویه ۱۴ درصد است. میدان نفتی پارسی. میدان نفتی پارسی از میدان های نفتی ایران می باشد، که در استان خوزستان در فاصله ۱۳۰ کیلومتری جنوب شرق اهواز قرار دارد. طول این میدان ۳۶ کیلومتر و عرض آن ۷ کیلومتر است. میدان نفتی پارسی در ناحیه فروافتادگی دزفول شمالی در شمال میدان نفتی آغاجاری، یکی از مخازن نفتی جنوب غرب ایر
ان محسوب می شود، که در سال ۱۳۴۳ کشف و در سال ۱۳۴۵ بهره برداری از آن آغاز شد. میدان نفتی پارسی در مجاورت میدان نفتی کرنج در حوزه عملیاتی شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب قرار دارد. این میدان که از شکستگی های زیادی برخوردار است از ۴۹ حلقه چاه نفتی شامل ۷ حلقه چاه تزریق گاز، ۱۵ حلقه چاه مشاهده ای و یک حلقه چاه متروکه تشکیل شده است. میدان نفتی رامشیر. میدان نفتی رامشیر میدان نفتی، در جنوب غربی ایران و در استان خوزستان، در ۱۴۵ کیلومتری جنوب شرقی اهواز و در مجاورت میدان نفتی شادگان، میدان نفتی رگ سفید و میدان نفتی آغاجاری مستقر می باشد. وجود نفت در میدان رامشیر در سال ۱۳۴۱ اثبات و از سال ۱۳۴۵ تولید از آن آغاز شد. این مخزن ظرفیت تزریق و دریافت روزانه ۶۰ میلیون فوت مکعب معادل یک میلیون و ۷۰۰ هزار متر مکعب گاز و ۱۰ هزار بشکه مایعات گازی را دارد. گاز مورد نیاز این میدان به میزان ۱٫۳۳ میلیون متر مکعب در روز از آغارودالان تأمین که پس از فشارافزایی همراه با ۱۰ هزار بشکه مایعات گازی به صورت امتزاجی تزریق می شود. در طرح تزریق گاز رامشیر ۶۵ میلیون فوت مکعب گاز از خط ۳۲ اینچ آغار و دالان با فشار حدود ۸۵ تا ۹۵ پام، از طریق احداث ۱۰
کیلومتر خط لوله ۱۰ اینچ زیرزمینی دریافت و به همراه ۱۰ هزار بشکه در روز گاز مایع تأمین شده از طریق ۴ کیلومتر خط لوله ۶ اینچ از مایل ۱۹ ماهشهر با فشار افزایی، به دو حلقه چاه منطقه تزریق می شود. تزریق گاز به این مخزن، میزان بازیافت نفت را به ۳۳٫۱ درصد حجم نفت در جا افزایش می دهد. طرح تزریق گاز به لایه خامی میدان رامشیر برای بازیافت اولیه، ثانویه و نهایی حاصل از به ترتیب ۳۳۰، ۳۹۰ و۵۲۰ میلیون بشکه نفت طراحی شده است.
با تو نام یک آلبوم گردآوری شده از ابی است که در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۶ (۲۹ خرداد ۱۳۷۵ ه . ش) توسط کلتکس رکوردز منتشر شد.
جراحی دهان و فک و صورت جراحی ای است که طیف وسیعی از بیماری ها، صدمات و نقص های سر و صورت و فک و گردن و طاق جمجمه، چه بافت نرم و چه بافت سخت ناحیهٔ دهان و فک و صورت را اصلاح می کند. این رشته در جهان به عنوان یکی از تخصص های رشتهٔ پزشکی محسوب می شود ولی در ایالات متحده از تخصص های رشتهٔ دندان پزشکی است. در ایران نیز از تخصص های دندانپزشکی است که پس از دوره عمومی ۵ سال طول دوره این تخصص می باشد. موارد آموزشی شامل جراحی های داخل دهانی کوچک (مینور)، جراحی اسیب های ترافیکی (تروما)، جراحی عفونت های فک و صورت، جراحی ترمیمی و زیبایی فک و صورت و جمجمه و گردن، جراحی تومورها و کیست های خوش و بدخیم فک و صورت و گردن، جراحی نواقص مادرزادی و اکتسابی مثل شکاف کام و لب یک طرفه و دو طرفه،جراحی زیبایی بینی، گوش،پلک، بوتاکس و لیفت صورت ، و جراحی هایی ک در ناحیه دهان، فک، صورت، جمجمه و گردن قابل انجام می باشد. جراحی پیوند صورت نیز به محوریت جراحان فک و صورت انجام می شود. چند فلوشیپ فوق تخصصی نیز دارد که شامل جراحی کنسر دهان فک و صورت، جراحی فک و صورت کودکان، جراحی تروما فک و صورت، جراحی جمجمه، فک و صورت و جراحی ترمیمی فک و صورت، م
ی باشد. برخی از مطالب و عناوین مرتبط با این رشته شامل اصول جراحی، جراحی دنتوآلوئولار، جراحی تروما، جراحی ارتوگناتیک، درد های صورتی و نوروپاتولوژی و نکروز استخوانی فک، بیماری های تمپورومندیبولار، عفونت های ادنتوژنیک، نکروز استخوانی فک مرتبط با بیس فسفونات ها، مباحث مربوط به بیوپسی و جراحی تومورها و کیست ها است.
ستاره های سُربی یکی از آلبوم های ابی است. این آلبوم یکی از پرفروش ترین و موفق ترین آلبوم های تاریخ موسیقی ایران است. همهٔ آهنگ های این آلبوم را سیاوش قمیشی ساخته است. سیاوش قمیشی تاکنون دو آلبوم کامل برای ابی به نام های "ستاره های سربی" و "شب نیلوفری" را آهنگسازی کرده است. آلبوم "ستاره های سربی" که تماماً تحت نظر سیاوش با تنظیم استیو مک کرام و کاظم عالمی ضبط و تولید شده است، به قدری موفق شد که بسیاری از مردم از جمله خود ابی این آلبوم را موفق ترین آلبوم او در طول تمام سال های فعالیت خوانندگیش می دانند. سیاوش کار آهنگسازی « کی اشکاتو پاک می کنه » را در شب یلدا تا نیمه های شب به پایان می رساند و ابتدا قرار بود این اثر توسط خود او اجرا شود ولی با ابراز علاقهٔ ابی ، اجرای آهنگ به ابی سپرده شد. در کاور آلبوم، نام تنظیم کننده قطعه اقاقی به اشتباه استیو مک کرام ثبت شده است، در صورتی که نام تنظیم کننده این قطعه عبدی یمینی می باشد.
آلبوم تاج ترانه، آلبومی است که در آن ابی هفت آهنگ از برترین آهنگ های گوگوش را اجرا می کند. ابی بارها علاقهٔ خود نسبت به گوگوش و آهنگ هایش را نشان داده است و در اولین باری که آهنگ های گوگوش را در کنسرت سنتا مونیکا بازخوانی کرد، گوگوش را «بهترین خوانندهٔ زن ایرانی» قلمداد کرد. همچنین در مصاحبه ای که ابی با شهرام شب پره در سال ۱۹۹۲ در شبکهٔ دیار انجام داده است، ترانهٔ «پل» گوگوش را از جمله ترانه هایی برمی شمرد که وی دوست داشته است آن را بخواند.
شِشی ماع ایب رع فرعونی در دودمان پانزدهم مصر باستان است که در دوره پر تنش دوم میانی فرمانروایی می کرد. معنای نام تاجی او "ماع ایب رع"، «بینش، قلب رع است» می باشد. جایگاه. با آنکه او اغلب به عنوان بنیان گذار دودمان پانزدهم شناخته می شود، این نظریه می تواند نادرست باشد چرا که دو شاه هیکسوس آغازین این دودمان سکیرهار و خیان از لقب "هکا-خواست" (هِ خَ سِ) برای نامیدن خود بهره می گرفتند. خیان تنها پس از نیمهٔ فرمانرواییش نام نخست برای خود گزید؛ کاری که توسط جانشینش آپوفیس نیز دنبال شد. این در حالی است که در مهرهای ششی نام او همواره به همراه نام نخست به کار می رفته. مصرشناس دانمارکی کیم ریهولت بر این باور است که ششی می بایست شاهی از فرمانروایان آسیایی دودمان چهاردهم بوده باشد. بخشی از پاپیروس تورین که به شاهان این دوره می پردازد به سختی آسیب دیده و جایگاه دقیق ششی و طول فرمانروایی او نامشخص است.
حس تنهایی نام آلبومی استودیویی از ابی است که در ۲۷ اسفند ۱۳۸۹ برابر با ۱۸ مارس ۲۰۱۱ توسط آونگ موزیک منتشر شد. این آلبوم شامل یازده قطعه است که قطعه های تصمیم و نوازش پیش تر منتشر شده بود.
طوایف کرد در ترکیه: بیشترین بخش از طوایف کرد در ترکیه زندگی می کنند، گروه هایی از این طوایف در ایران نیز زندگی می کنند. آدیامان: تلیا. افیون: جهانبگلی. آگری: سدرلی، خلتی، حیدرانلی، حمدیکان، زیلانلی، بادلی، ادامانلی، باسمانلی، جلالی، بازیکلی، خزلی. آماسیه: اروک آنکارا: عمرانلی، نصرلی، زیریکانلی، جودیکانلی، تیریکان. بتلیس: مودکی، خزلی، حسنلو، اتامانیکان، جببرنلی. دیاربکر: دیاربکری، موسک، شیخدودانلی، سورکی لی، درسیملی، خزلی، بسری،کُردلی، تیریکان، پوران، بکران، رشکوتانل. الازیغ: گوروس، کولبابان، سینن، اچمی شرت، بهیرماز. ارزروم: هرکی، زیریکانلی، حسنانلی، پیزیانلی، رشون. غازی عینتاب: دلیکانلی. حکاری: ککا، شمسیکی، نهری، حکاری، حسنانلو، بلیکار، دیناری. قیصری: حاجیبانلی قیرشهر: عمارانلی، تبوراوقلی، برکتلی. قونیه: خلکانی ملاطیه: سینامینلی باتمان: خزلی،کُردلی ماردین: خزلی اورفه: برازی Adéaman: Telyâ. Afyon: Jahânbegli. Ag¡ri: Sâderli, Khâlati, Haydarânli, Hamadikân, Zilânli, Bâdeli, Âdamânli, Bašmânli, Jalâli, Bâzikli. Amasya: Aruk. Ankara: 'Amarânli, Nâsáerli, Zirikânli, Judikânli, Tirikân. Bitlis: Mudeki, Khâzali, Has
anânlu, Âtamânikân, Jabbarânli. Diârbakér: Diârbakri, Musek, Shaykhdudânli, Surkišli, Dersimli, Khâzâli, Bešeri, Tirikân, PurâBekirân,Raškutânli. Elazig¡: Gurus, Kulbaban, Sinân, Âšmišârt, Behirmâz. Erzurum: Herka`i, Zirikânli, Hasanânli, Piziânli, Rašvân. Gaziantep: Delikânli Hakâri: Kekâ, Shemsiki, Neri, Hakâri, Hasanânlu, Balikâr, Dinâri. Kaysari: Hâjibânli. Kiršehir: 'Amarânli, Tâburowghli, Barakatli. Konya: Khalkâni. MalatÂya: Sinâminli Maraš (Mar'aš): Gugarišânli, Kikân, Vâliâni, Nederli, Nâšâdirâ, Dughânli, Delikânli, Jelikânli, Balikânli. Mardin: Dâkhuri, Tur'âbedin. Muš: Mâmakânli, Lulânli, Shekerli, Panjinân, Silukân, Selivân, Hasanânli, Azli, Panijâri, Zerzân, Balikân. Siirt (Se'ert): Mirân, Musek, Kaviân, Dersimli, Dâkhuri, Hosayni, Jaziriân, Panjinân. Sivâs: Kucheri, Âkhchešmi. Tokat (Toqat): Aruk. Tunceli (Tunjeli): Milli, Dersimli. Urfa: Givarân, 'Aluš, Ùâpkasân, Abu Tâher, Emerzân, Bârân. Van: Mahmudi, Herka`i, 'Isâ`i, Yazidi, Sepikânli, Duderi, Khâni, Jelikânli, Tâkuli, Tâpiân, Bârezânli. Yoz
gat: Mâkhâni, Khâtunoghli, Tâburoghli.
دودمان پانزدهم مصر باستان دوره ای از تاریخ دودمانی مصر است که اغلب به همراه دودمان های سیزده، چهارده، شانزده، و هفده زیر عنوان دوره دوم میانی مصر شناخته می شود. این دوره هنگامی است که هیکسوسها کنترل بخش شمالی مصر در دلتای نیل را در دست گرفتند. بر طبق نوشته های مان تو، شش فرعون در این دودمان فرمانروایی کردند. نام آن ها در ستون نهم فهرست پادشاهان تورین موجود است. به نظر می رسد که این دودمان از حوالی سال ۱۶۵۰ پیش از میلاد مسیح اعلام وجود کرد و تا ۱۵۵۰ پ.م. ادامه پیدا کرد. پادشاهان شناخته شدهٔ این دودمان به شرح زیر هستند:
یولیوس فردیناند روسکا یا ژولیوس روسکا ( ۹ ژانویه ۱۸۶۷، بوهل، بادن – ۱۱ فوریه ۱۹۴۹، شرامبرگ ) اهل آلمان، مدرس، شرق شناس و دانشمند تاریخ علوم و تاریخ ریاضیات بود. در ابتدا معلم ریاضیات در دبیرستانهای هایدلبرگ بود. او یک منتقد در ادبیات کیمیاگری بود. مطالعات او طیف بسیار گسترده ای از مطالب را شامل می شد، از جمله متن اولیه کیمیاگری به نام Emerald Tablet (لوح زمرد).از ۱۹۲۴ به بعد او به سمت سرپرستی انستیتویی در هایدلبرگ منصوب شد که دوران تحصیل خود را در آنجا سپری کرده بود. او در سال ۱۹۲۱ دستنوشته ای کهن به نام «سرالاسرار» از پزشک و شیمیدان ایرانی زکریای رازی را کشف کرد. از میان هفت فرزندی که به جای گذاشت، ارنست روسکا و هلموت روسکا، به عناوین برجسته ای در حوزه های مطالعاتی خود دست پیدا کردند.
گِلَد یا گلاد یک سازمان مردم نهاد آمریکایی برای پایش رسانه ها در موضوعات مربوط به افراد ال جی بی تی درجهت پی گیری و پیشگیری از تبعیض است. پیش تر این سازمان با نام "«اتحاد همجنس گرایان علیه افترا»" تشکیل شد ولی به دلیل گسترش فعالیت سازمان در حمایت از افراد دوجنس گرا و تراجنسیتی نام سازمان به "«گلد»" تغییر کرد.
أبو القاسم خلف بن عباس الزهراوی، (۹۳۶–۱۰۱۳م) در غرب البوکاسیس (تلفظ فرنگی ابوالقاسم) مشهور است. پزشک و جراح عرب اندلسی بود. او را بزرگ ترین جراح قرون وسطی می دانند از او به عنوان «پدر جراحی مدرن» یاد می شود. وی ابداع کننده بسیاری از ابزار اتاق عمل و روشها و مواد جراحی است که هنوز هم استفاده می شوند. اثر مهم وی التصریف تألیف شده ۱۰۰۰ میلادی تا قرن ۱۶ میلادی به همراه قانون ابن سینا کتاب درسی اصلی در دانشگاه های اروپا بود. زندگی نامه. او در شهر الزهراء، در نزدیکی قرطبه (غرب اندلس از بلاد اسپانیا) زاده شد. مدینه الزهراء را عبدالرحمن الناصر بن محمد بن عبدالله بن محمد بن عبدالرحمن بن هشام بن عبدالملک بن مروان بن حکمة هشتمین حکمران اموی، در سال ۳۲۵ هجری قمری ساخته است. زهراوی در شمار مشهورترین اطبای عرب است، اما وی نه در میان معاصرانش در اندلس و نه در سده های بعد در میان اعراب، بلکه تنها پس از آنکه ژراردو کرمونایی کتاب او را (التصریف) در سدهٔ ۱۲ م به لاتین ترجمه و چاپ کرد، در مغرب زمین به عنوان جراح پرآوازه یافتند. گفته می شود که زهراوی پس از رازی و ابن سینا سومین نابغهٔ علم طب است. به گفتهٔ نصر«ابوالقاسم الزهراوی…
بزرگ ترین چهرهٔ اسلامی در جراحی بود. زهراوی با اعتماد به آثار پزشکان یونان بالخاصه پاولوس آیگینایی… التصریف را نوشت». اختراعات و اکتشافات. روش بیرون کشیدن غده زیر پوستی. وی نخستین کسی بود که روش بیرون کشیدن غده زیر پوستی توسط لوله فلزی را ابداع کرد روش گچ گیری. زهراوی به جراحان چشم پزشکان، دندان پزشکان اروپائی از نظر ابزار و آلات لازم برای انجام عملیات با شکل های جدیدی که آن ها را توصیف نموده کمک کرده است. وی مخترع ابزار جراحی و بزرگ ترین جراح زمان خود بود. آثار. کتاب التصریف لمن عجر عن التالیف زهراوی را به عنوان یکی از بنیان گذاران جراحی در اسلام به شهرت رسانده است. این اثر به عربی در سی مقاله است. ۲۹ مقالهٔ آن در امراض گوناگون و کیفیت علاج آن ها و همچنین شناخت ادویه و عقاقیر است. مقالهٔ سی ام این اثر در جراحی است که جراحی چشم را هم دربر گرفته و در سه بخش است: بخش اول در مورد سوزاندن زخم است که در حدیث پیامبر نیز به آن توجه شده و زهراوی این نوع درمان را برای سکته پیش بینی کرده است.. بخش دوم در مورد عمل های جراحی با یک چاقوی کوچک و عمل چشم و جراحی دهان و بخش سوم دربارهٔ شکل های گوناگون شکستگی و دررفتگی استخوا
ن و زایمان است. مهمترین بخش التصریف جراحی است. کتاب تصاویر زیادی دارد که بیشتر آن ها ابزارهای اختراع شده توسط وی است. کتاب با کلمهٔ رمز احتیاط شروع می شود و با همان کلمه به پایان می رسد. ترجمه های متعددی در ایتالیا، آکسفورد و … از این کتاب به زبان لاتین چاپ شده است. نخستین ترجمه این کتاب را جرارد کرمونایی در نیمه دوم قرن دوازدهم میلادی در شهر طلیطله انجام داده است. یادبود. خیابانی در کوردووا که او در آن زندگی می کرد به نام البوکاسیس نامگذاری شده است. خانه او شماره ۶ از سال ۱۹۷۷ توسط هیئت گردشگری اسپانیا با یک لوح برنزی زینت داده شده که می گوید: "این خانه ای بود که الزهراوی در آن زندگی می کرد." جستارهای وابسته. اختراع های دوران طلایی اسلام دارالحکمه
باکتری آهنی نام یک فیلم تلویزیونی محصول ۲۰۱۱ آمریکا است که کاوان اسمیت نقش اول آن را ایفا کرده است. خلاصه داستان. جیک و ایتن همتن، دو برادر در زمین همسایه شان قطعات یک ماهواره سقوط کرده بر روی زمین را می یابند. این در حالی است که قبل از این باکتریهای فضایی ویژه ای که از ماهواره به بدن مرد صاحب زمین سرایت کرده اند او رابه قتل رسانده اند. از سوی دیگر ارل که یک قبرستان ماشین دارد با قطعات آهنی دور ریخته شده یک نوع آدم آهنی بزرگ ساخته است. باکتری یکی از قطعات ماهواره به درون آدم آهنی سرایت می کند و موجب می شود که تبدیل به یک هیولای آهنی مشتاق برای قتل انسانها شود. پخش در ایران. این مجموعه در ایران شبکه نمایش با نام باکتری های فضایی دوبله و پخش شده است منابع. شبکه تهران ویکی پدیا
نجم الدین ابوحفص عمر بن محمد بن احمد نسفی معروف به مفتی الثقلین در ۱۰۶۷–۱۰۶۸ میلادی در نخشب زاده شد. در ۱۱۴۲–۱۱۴۳، درگذشت. از بزرگ ترین فقیهان حنفی روزگار خودش بود. یکی از معروف ترین کتاب هایش «العقیدة النسفیه» به عربی است، که علامه سعدالدین هروی تفتازانی، عالم نامدار سده هشتم، آن را در کتاب ش، شرح العقاید النسفیه، شرح داده است. از جملهٔ آثار پارسی ابوحفص نسفی «تفسیر نسفی» است، که به نثر مسجع و موزون نوشته شده است. این کتاب چهار بار در ایران به چاپ رسیده است. کتابی در اصول عقاید به صورت پرسش و پاسخ نوشت، که از رایج ترین آثار در نوع خود بود و تا پیش از جنگ اول جهانی، در مدارس عمومی ترکیه درس داده می شد. او را نباید با عبداللّه بن احمد، که او هم از فقیهان حنفی بود (نیمهٴ دوم سدهٴ سیزدهم)، اشتباه گرفت.
جمال الدین ابوعبداللّه محمد بن احمد قزوینی ، در حدود ۱۱۳۲ میلادی در قید حیات بوده است. جامع العلوم عربی نویس ایرانی بود که در ۱۱۳۲ - ۱۱۳۳، دایرةالمعارف عامه فهمی نوشت به نام مفیدالعلوم و مبیدالهموم ، در باب دین ، اخلاق ، سیاست ، تاریخ طبیعی ، جغرافیا، و تاریخ .
مولد گردباد یک سطح آیرودینامیک است شامل یک پرهٔ کوچک یا برآمدگی است که باعث تولید جریان حلقوی نوک بال (vortex) می شود. مولد گردباد را می توان در بسیاری از وسایل یافت ولی بیشتر در طراحی هواپیماها استفاده می شود. مولد گردباد از جدا شدن جریان هوا (flow Separation) و همچنین قرار گرفتن در وضعیت واماندگی آیرودینامیکی (aerodynamic stall) جلوگیری می کند و در بهبود کارایی بال و سطوح کنترل (Control Surface) نقش دارد. برای طراحی هواپیماهای بال های به عقب برگشته (swept-wing) با سرعت نزدیک صوت و برای گذر از مشکل حالت واماندگی (sock stall) طراحی شده اند. روش کار. مولد گردباد اغلب برای تاخیر از جدا شدن جریان هوای سطح بال استفاده می شود. برای حل این مشکل مولد گردبادها را در سطح خارجی وسیله نقلیه قرار می دهند. در هواپیما آن ها در یک سوم اول بال به منظور حفظ جریان هوای پایدار بر روی سطوح کنترل لبهٔ فرار (trailing Edge) نصب می کنند و عموماً مثلثی یا چهار گوش هستند که ارتفاع آن ها حدوداً ۸۰٪ ارتفاع لایه مرزی و در یک ردیف از طول بال نزدیک ضخیم ترین قسمت چیده شده اند. آن ها را می توان بر روی بال ها و قسمت عمودی دم دید. مولد گردباد
ها به صورت مورب قرار گرفته اند به طوری که به نسبت جریان هوای عبوری از آن منطقه زاویه حمله (angle of attack) تولید می کنند.
هبةالله بن حسین بغدادی با کنیهٔ ابوالقاسم، لقب گرفته به بدیعُ الزَّمان و شهرت یافته به بدیعِ اُسطُرلابی (?-۱۱۳۹م) اخترشناس، فیلسوف، پزشک، متکلم، ادیب و شاعر عربی عراقی بود. در اخترشناسی سده های میانه و به ویژه در اسطرلاب سرآمد بود. در روزگار مسترشد با امین الدوله بن تلمیذ (پزشک) دوستی داشت، در اصفهان به سال ۵۱۰ ق هردو حضور داشتند. بدیع همچنین دوست ابن قیسرانی شاعر بود. او بر اثر فلج کامل در ۱۱۳۹م/ ۵۳۴ ق در بغداد درگذشت. در حدود ۱۱۱۶، در اصفهان و سپس در بغداد می زیست، و در ۱۱۳۹–۱۱۴۰، در همان جا درگذشت. در ۱۱۳۹–۱۱۴۰، رصدهایی تحت سرپرستی او در قصر مغیث الدین محمود سلطان سلجوقی عراق (۱۱۱۷–۱۱۳۱)، صورت گرفت. بدیع، زیجی ساخت و آن را به نام آن پادشاه زیج محمودی نام نهاد.