Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جبران ناپذیری را به بار آورد.» امید کوکبی در روز پنجشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۵ در بیمارستان سینای تهران مورد عمل جراحی قرار گرفت و پزشکان کلیه سمت راست او را به طور کامل از بدنش خارج کردند. پزشک وی اعلام کرد با توجه به وخامت حال امید کوکبی ادامه حضور وی در زندان می تواند باعث مرگ او شود. کوکبی در ۴ خرداد ماه ۱۳۹۵ با توجه به بیماری خود به مرخصی استعلاجی با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی اعزام شد. واکنش کاربران توییتر. پس از انجام عمل جراحی امید کوکبی، گروهی از کاربران شبکه اجتماعی توییتر، با انتشار بی سابقهٔ هشتگ های #FreeOmid و #امیدکوکبی اعتراض خود را نسبت به زندانی بودن و نقض حقوق او اعلام کردند. آزادی مشروط. سعید خلیلی وکیل امید کوکبی در گفتگو با ایلنا، با اعلام خبر موافقت دادگاه با آزادی مشروط موکلش گفت: با نظر موافق رئیس قوه قضاییه و با رأی شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، باقی مانده محکومیت حبس آقای امید کوکبی مشمول آزادی مشروط قرار گرفته است و با این وصف دیگر ایشان به زندان بازنخواهد گشت. وکیل امید کوکبی ابراز داشت: موکلم از سه ماه پیش و پس از ترخیص از بیمارستان در مرخصی استعلاجی به سر می برد. وی در تاری
خ ۸ شهریور ۹۵ خورشیدی از زندان به طور مشروط آزاد گردید.
علی اکبر محمدزاده فعال دانشجویی، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف و زندانی سیاسی ایرانی است. بازداشت و زندان. علی اکبر محمدزاده، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف، یک روز پس از اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹، هنگام خروج از دانشگاه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی ۵۴ روز در سلول انفرادی بود و تا اول اردیبهشت ۱۳۹۰ نیز با خانواده اش ملاقات نکرده بود. دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدزاده برگزار شده و حتی قرار کفالت هم برای او صادر شده، اما دادسرای زندان اوین از پذیرش کفالت برای او خودداری می کند. اتهام این دانشجو تبلیغ علیه نظام، تجمع و تبانی علیه نظام و اخلال در نظم عمومی است. علی عبدی، دبیر سابق واحد سیاسی انجمن اسلامی دانشگاه شریف، در گفتگو با دویچه وله می گوید که شنیده ها حاکی از صدور حکمی سنگین برای محمدزاده است. او دربارهٔ این دانشجوی زندانی چنین می گوید: «علی اکبر یکی از جوان ترین زندانیان سیاسی ماست که فقط ۲۲ سال دارد و ترم هشت مهندسی مکانیک بوده. همان طور که شاید اکثر دانشجویان دانشگاه شریف اذعان داشته اند، آقای محمدزاده شهره است به این که همیشه در چارچوب قانون های دانشگاه عمل کرده. یک پسر فوق ا
لعاده اخلاقی و فوق العاده دوست داشتنی است. مسئولین دانشگاه هم همه به این مسئله اذعان داشته و دارند؛ ولی خب متأسفانه این طور که بازجویان آقای محمدزاده گفته اند و آقای محمدزاده هم در دیدارهایش با خانواده مطرح کرده، به خاطر این که او گویا با بازجوها همکاری نمی کند، آن ها مانع از این شده اند که از زندان آزاد شود.» عبدی می گوید، بسیاری از اتهاماتی که به علی اکبر محمدزاده وارد شده، مربوط به زمانی است که وی در زندان بوده است. او می گوید: «انجمن اسلامی دانشگاه شریف در تاریخ ۱۸ اسفندماه پلمب می شود؛ یعنی حدوداً یکماه بعد از این که آقای محمدزاده را بازداشت می کنند. خیلی از اتهاماتی هم که به آقای محمدزاده زده اند و در طول دوران بازجویی هم بوده، بعد از این داستان پلمب کردن انجمن اسلامی اتفاق می افتد.» او از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی در تاریخ ۲۶ شهریور ۹۰ به ۶ سال زندان محکوم شد. حکم او در تاریخ ۱۱ آبان ۹۰ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی زرگر عیناً به تأیید رسید. از این حکم ۶ سال زندان، پنج سال به خاطر تجمع و تبانی و یک سال نیز به خاطر فعالیت تبلیغی علیه نظام صادر شد. همچ
نین وی که از بیماری خونی رنج می برد، در مهرماه ۹۰ از زندان به بیمارستان منتقل و چند روزی را در بیمارستان گذرانده و سپس به زندان منتقل شده بود. وکیل محمدزاده که پرونده او را دیده، گفته است که هیچ مدرکی در مورد اتهام های واردشده در پرونده وجود ندارد و خود علی اکبر محمدزاده نیز هیچ کدام از اتهاماتش را نپذیرفته است. واکنش ها. در مورد دیگری بیش از ۲۰۰ نفر از فارغ التحصیلان دانشگاه شریف در نامه ای به صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضاییه ایران در مورد «بی قانونی های شکل گرفته» در این پرونده ابراز نگرانی کرده بودند و خواسته بودند که محمدزاده هرچه سریعتر آزاد شود.
قُلیاقُل یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی قره باغ، ولایت غزنی و در بخش های مرکزی کشور واقع شده است. این دره شامل قریه های کوچک به اسم پیوندگشته، خارطوغی، قیشلیغگ، میرزاکه، گیرو، سرشهر، گدول، جمجی، سر جمجی، سرقول، قلعه کربلایی، چوغه و پهن قاش می باشد. مردم شناسی. جمعیت قلیاقل حدود سه هزار نفر و قومیت آنان هزاره می باشد. زبان آنان دری با لهجه هزارگی و دین آنان اسلام می باشد.
جایزه گیوم آپولینر هر ساله به مجموعه شعر بر اساس اصالت و نوآوری آن داده می شود. جایزه آن بین ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ یورو است. این جایزه مهم ترین جایزه شعر در فرانسه محسوب می شود. این جایزه در سال ۱۹۴۱ توسط آنری دو لسکوئت (Henri de Lescoët) پایه گذاری شد و هدف از آن فراهم کردن امکان مسافرت برای شاعران بود. منابع. جایزه گیوم آپولینر
ارژنگ داوودی (زاده ۱۸ مهر ۱۳۳۲ در آبادان)، شاعر، معلم، نویسنده و زندانی سیاسی در ایران است. زندگی. ارژنگ داوودی در ۱۸ مهر ۱۳۳۲ در آبادان به دنیا آمد. خانه پدری و جد داوودی در شهرستان ایذه در استان خوزستان می باشد و بختیاری تبار هستند؛ وی تحصیلاتش را در آبادان گذراند و مدرک دیپلم دبیرستان را در این شهر گرفت. بعد از اخذ مدرک دیپلم به ایالات متحده آمریکا برای ادامه تحصیلات مهاجرت کرد و موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته «مهندسی مکانیک» از دانشگاه تگزاس شد، سپس مدرک فوق لیسانس مدیریت صنعتی را نیز از همین دانشگاه کسب کرد. بازداشت و زندان. ارژنگ داوودی آبانماه ۱۳۸۲ در اطراف دانشگاه تهران دستگیر شد. اتهامات اصلی وی، راه اندازی و تأسیس «جنبش آزادی ایرانیان» و «کنفدراسیون دانشجویان ایرانی» است، هرچند اتهامات دیگری همچون نوشتن «مانیفست ضد نظام جمهوری اسلامی»، توهین به رهبری و بنیان گذار جمهوری اسلامی و مسئولان نظام و روحانیون، توهین به مقدسات و همکاری با خبرنگار کانادایی «جین کوکان» برای ساخت فیلم مستند «ایران ممنوع» نیز در پرونده ارژنگ داودی وجود داشت. در فیلم مستند «ایران ممنوع»، سعید مرتضوی، دادستان پیشین تهران و رئیس
سازمان تأمین اجتماعی، به قتل زهرا کاظمی خبرنگار ایرانی – کانادایی در سال ۸۲ متهم شد. این اتهامات ۱۵ سال زندان، ۷۴ ضربه شلاق و ۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی برای ارژنگ داودی به همراه داشت. داوودی در بیش از ۱۴ ساله گذشته، به زندان های مختلفی تبعید شده است، از زندان اوین به زندانی در اهواز، از آنجا به زندان مرکزی بندرعباس و سپس به زندان گوهردشت کرج و از آنجا به زندان زابل تبعید شد. آن طور که ارژنگ داودی در یکی از نامه هایش می نویسد، در سال ۸۶ خانه اش با تمام وسایل مهر و موم شد و خودروی شخصی اش توقیف شده است. ارژنگ داودی در مدتی که در زندان های مختلف دوره محکومیت خود را می گذراند بارها در اعتراض به وضعیت زندان، رفتار زندانبانان و اوضاع سیاسی- اجتماعی ایران اعتصاب غذا کرده است. به نوشته وب سایتی که خبرهای مربوط به ارژنگ داودی را منتشر می کند، «شکنجه و آثار ناشی از تحمل هشت سال حبس، بخشی از بینایی و شنوایی این زندانی سیاسی را از بین برده است». او مدتی در یکی از بندهای زندان گوهردشت کرج در کنار مجرمان عادی زندانی دوره محکومیت خود را گذراند و در عین حال به صورت متناوب به بندهای امنیتی زندان و سلول های انفرادی انتقال
یافته است. به گزارش منابع حقوق بشری در این سال ها، خانواده ارژنگ داودی نیز تحت فشار و در معرض تهدیدهای مأموران امنیتی و اطلاعاتی بوده اند. ارژنگ داوودی در شهریور ماه ۸۹ پس از گذشت بیش از دو ماه از اعتصاب غذا در حالی که به سختی قادر به تکلم و گشودن پلک هایش است به بهداری زندان رجایی شهر منتقل شد و به حالت کما فرورفت. به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، با وجود شرایط به شدت نامناسب ارژنگ داودی در بهداری زندان رجایی شهر، وی تحت فشار قرار گرفت تا فرمی را امضاء کند که مسئولیت عواقب ادامه اعتصاب غذا را به عهده وی قرار می دهد. او با تأکید بر ادامه اعتصاب تا رسیدن به تمام خواسته هایشان از امضای این فرم خودداری کرد. ارژنگ داوودی مدتی در اعتراض به قطع تلفن ها و عدم رسیدگی به شکایت اش از علی حاج کاظم رئیس زندان رجایی شهر، به اعتصاب غذا دست زد. در آن زمان این زندانی سیاسی عنوان کرد در صورتی که برای باز پس گیری منزل و جلوگیری از آوارگی خانواده اش به شکایتش رسیدگی نشود به مراجع بین المللی شکایت خواهد کرد. گفتنی است که منزل ارژنگ داوودی از سوی قوه قضاییه با حکم قاضی وقت پرونده، قاضی حداد، مصادره و به فروش رسیده است. همسر ارژ
نگ داوودی چندی پیش در مصاحبه با رادیو فردا در رابطه با این مسئله گفته بود که "منزل ما هم محل سکونت بود و هم مدرسه. مدرسه ای که مجتمع فرهنگی و آموزشی "پرتو حکمت" در آن قرار داشت و محل تحصیل دانش آموزان بود، که پلمب شد." منصور اسانلو، رسول بداقی و حشمت الله طبرزدی در بیانه ای ضمن اشاره به اعتصاب غذای ۴۹ روزهٔ این زندانی سیاسی وضعیت جسمانی وی را نگران کننده خوانده و افزودند که: «این در حالیست که خواسته های این زندانی سیاسی حداقلی و اجابت آن آسان اما ضروری است». در این بیانیه که در سایت کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی به چاپ رسیده است تأکید شده که مسئولان تاکنون نسبت به خواسته های ارژنگ داودی توجهی نشان نداده اند. وکیل ارژنگ داودی، محمدعلی دادخواه، در اردیبهشت ۱۳۹۱، هنگامی که در شعبهٔ ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی برای دفاع از موکل خود، حاضر شده بود دستگیر شد. حکم اعدام. در تیر ۱۳۹۳، اخباری مبنی بر صدور حکم اعدام برای ارژنگ داوودی از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اسلامی کرج، منتشر شد. این حکم از جانب قاضی آصف الحسینی، رئیس این دادگاه به وکیل داوودی ابلاغ شده است؛ در حالی که وی اتهام محاربه را تکذیب نموده است. تبعید ب
ه زندان زابل. روز شنبه سوم مهرماه ۱۳۹۵ ارژنگ داوودی، از زندان رجایی شهر کرج به زندان زابل تبعید شد. در این انتقال مأموران حفاظت زندان مرکزی زابل از تحویل دادن برخی وسایل این زندانی سالخورده ممانعت به عمل آورده اند. وی همچنان از حق مرخصی محروم می باشد. پیام از زندان در مورد انتخابات. ارژنگ داوودی که در زندان زابل در تبعید به سر می برد در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ طی پیامی یک روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری ایران گفت: «من یک زندانی در ایران هستم، انتخابات ریاست جمهوری فردا ساختگی است.» وی گفت: «هیچ انتخابات ایرانی طی ۱۰۰ سال گذشته آزاد نبوده است و فردا هم هیچ فرقی نخواهد کرد، با کاندیداهای دستچین شده توسط مقام رهبری و همدستان او در یک تئاتر بی رحمانه تغییر ظاهر به عنوان انتخابات… همه می دانند که دو بازیکن اصلی روحانی و یک ملای دیگر، رئیسی می باشند… به ایران امروز فکر کنید که یک زندان بزرگ است که توسط سناریو پلیس خوب و بد انباشته شده است. روحانی از دیالوگ، خردمندی و مدرنیست صحبت می کند و با یک خنده جلوی دوربینها ظاهر می شود و دست کشورهای غربی را می فشارد. اما در داخل، او مشکلات اقتصادی یا تعداد مردمی که به چوبه دا
ر می روند را رو به کاهش جلوه می دهد. رئیسی یک تندرو گماشته شده است. او بخاطر معماری کردن قتل عام ۱۹۸۸ بدنام است که در آن طبق برآورد گروه های حقوق بشری، بیش از ۳۰٬۰۰۰ زندانی سیاسی، که اکثراً فعالان مجاهد خلق بوده اند، طی چند ماه کشته شده اند. آن ها به سادگی برای حفظ عقاید سیاسی خودشان و همچنین این واقعیت که خیلی از آن ها زمان داده شده برای زندان کشیدن خودشان را تمام کرده بودند، کشته شدند… در پایان روز، پیروز انتخابات بی معنی می باشد، آن ها مدیون ولایت فقیه هستند که همان طور که همیشه بوده، بی رحم و سرکوب گر هست. در واقع، از ”رأی ”هیچ چیز به دست نخواهد آمد زیرا دموکراسی واقعی هیچ وقت در کشور نبوده است.» آزادی از زندان. ارژنگ داوودی پس از تحمل ۲۰ سال حبس در ۱۳ اسفند ۱۴۰۱ از زندان رجایی شهر کرج آزاد شد و با استقبال مردم شهر ایذه مواجه شد. این در حالی است که در زمان آزادی ۷۰ سال سن دارد و تاکنون حتی یک روز هم به مرخصی اعزام نشده بود. بازداشت مجدد. در روز چهارشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۱، ارژنگ داوودی که برای اعتراض به منطقه پاستور تهران رفته بود، توسط پلیس امنیت دستگیر شد. آزادی مجدد. در روز ۶ فروردین ۱۴۰۲ او از بازداشت پلیس
امنیت آزاد شد.
دُبی ئِل (از ریشه دبّ در عبری به معنای خرس خدا) فرشته محافظ ایران قدیم است. بر اساس تلمود، دوبیل یکبار به مدت ۲۱ روز وظایف جبرئیل را عهده دار شد (بعد از اینکه بر او پیروز گردید) در زمانی که خدا نسبت به جبرئیل خشمگین شده بود. بعد از اینکه دوبیل در بهشت قدرت گرفت، مأمور محافظت از ایرانیان در برابر تمامی قومهای دیگر گردید.
هرگاه ماه در حالت بدر به نزدیک ترین فاصلهٔ خود از زمین می رسد درخشان تر و بزرگتر از معمول دیده می شود و پدیدهٔ ماه افروختگی یا اَبَرماه روی می دهد. این اتفاق در هر ۴۱۲ روز یک بار پیش می آید. ابرماه خونین. ابرماه خونین اصطلاحی است که به پدیده ای نادر در آسمان شب اشاره دارد که در آن ماه به رنگ قرمز یا نارنجی درمی آید و به شکل قابل توجهی بزرگ تر و روشن تر از حالت عادی دیده می شود. این پدیده ترکیبی از دو واقعهٔ آسمانی است: ابرماه و ماه گرفتگی. ترکیب این دو رویداد، یعنی همزمانی ابرماه و ماه گرفتگی، موجب پدیده ای به نام «ابرماه خونین» می شود. در این زمان، ماه هم در بزرگ ترین و نزدیک ترین حالت خود به زمین قرار دارد و هم سایهٔ زمین روی آن می افتد و رنگ سرخ پیدا می کند. این پدیده نه تنها نادر بلکه برای بسیاری از مردم جذاب و تماشایی است و گاه با افسانه ها و باورهای مختلفی نیز همراه شده است. علت نجومی ابرماه. ماه، هر چهار هفته (دقیق تر، هر ۲۷ روز و ۷ ساعت و ۴۲ دقیقه و ۲۴ ثانیه یک بار، یعنی هر ۲۷٫۳۲۱ روز)، فاصله اش با زمین به نزدیک ترین حد می رسد. البته در دورهٔ یادشده، یک بار هم از زمین کاملاً دور می شود. اگرچه ماه هر چ
هار هفته یک بار به حضیضِ مداری می رسد و به زمین نزدیک می شود، اما همیشه در حالت بدر نیست که ماه افروختگی یا اَبَرماه روی دهد. چون گردش ماه به دور زمین نه دایره وار، بلکه در مداری بیضوی است، فاصله اش تا زمین متفاوت است. در نزدیک ترین حالت، ۳۵۶٬۵۰۰ کیلومتر، و در دورترین حالت، ۴۰۶٬۷۰۰ کیلومتر از زمین فاصله دارد. اخترشناسان، نزدیک ترین فاصله را نقطهٔ حضیض (فرود) و دورترین فاصله را نقطهٔ اوجِ مداری (فراز) نام نهاده اند.حضیض در لغت به معنی سنگ و نشیبِ زمین و دامنهٔ کوه است… اما در علم فیزیک، (حضیض) به نزدیک ترین نقطه در مدار بیضوی نسبت به گرانیگاه گفته می شود. (دورترین نقطه در مدار بیضوی یک شیء از گرانیگاه را هم اوج می گویند. اوج و حضیض را اهل نجوم و اسطرلاب، از قدیم و ندیم به کار بردند. مولوی از زبان آنها گفته است: ماه افروختگی و تأثیر آن بر زمین. وقتی ماه افروختگی یا اَبَرماه روی می دهد، جزر و مد بیشتری صورت می گیرد و بالاآمدگی آب چیزی حدود ۱ تا ۲ سانتی متر بیشتر می شود، که بنا بر موقعیت جغرافیایی، این مقدار می تواند کم و زیاد گردد. دانشمندان تأثیر نزدیک و نزدیک تر شدن ماه به زمین را تنها تغییرات اندک در جزر و مد
دریاها و اقیانوس ها می دانند و برخلاف طالع بینان و خرافه پرستان، حوادثی چون زمین لرزه و طوفان و افزایش انرژی و… را به ماه افروختگی یا اَبَرماه نسبت نمی دهند. توفان کاترینا و زلزلهٔ عشق آباد و فعالیت کوه های آتشفشان و گردباد برف در شمال شرقی ایالات متحدهٔ آمریکا و زلزلهٔ ژاپن و… هیچ ربطی به اَبَرماه یا ماه افروختگی ندارد باورها و خرافات دربارهٔ اَبَرماه. درمورد برخی آبزیان ممکن است ارتباطی وجود داشته باشد، چون تخم ریزی و زاد و ولد این موجودات ممکن است به جزر و مد ربط داشته باشد، که محصول مستقیم تأثیر جاذبهٔ ماه بر کرهٔ زمین است. درمورد تأثیر ماه کامل بر حملهٔ صرع هم دلیل علمی وجود ندارد. تحقیقات، همچنین رابطه ای بین شمار مراجعات و بستری در بیمارستان، حوادث رانندگی، و سوء مصرف مواد مخدر با ماه کامل پیدا نکرده اند.
کامچاتکا رودی است به درازای ۷۵۸ کیلومتر که در شبه جزیره کامچاتکا در خاور دور روسیه جریان دارد. این رود که در منطقه ای آتشفشانی جاری است بزرگترین رود کامچاتکا و دومین رود مهم از نظر تخم ریزی ماهیان آزاد قرمز آسیایی است. مشخصات. رود کامچاتکا از بخش مرکزی رشته کوه های سردینی واقع در شبه جزیرهٔ کامچاتکا سرچشمه گرفته و به سمت شمال و سپس شرق جریان می یابد تا در نهایت به دریای برینگ در اقیانوس آرام شمالی بریزد. این رودخانه در فاصلهٔ ماه های نوامبر تا مه یخ می زند و تنها در مناطقی که چشمه های آب گرم دارد یخ نزده باقی می ماند. از رود کامچاتکا برای انتقال الوار استفاده می شود و بندر اوست-کامچاتسک در دهانهٔ این رودخانه قرار دارد. مساحت حوضهٔ آبریز رود کامچاتکا ۵۵٬۹۰۰ کیلومتر مربع است.
دیوید آلتر (زاده:۱۳ دسامبر ۱۸۰۷ و درگذشته ۱۸ سپتامبر ۱۸۸۱) مخترع برجسته و فیزیک دان اهل پنسیلوانیا آمریکا بود. او زاده شهرستان وست مورلند، پنسیلوانیا می باشد. او دانش آموخته مدرسه سامان یافته پزشکی نیویورک می باشد. نیاکان دیوید آلتر از کشورهای سوئیس و آلمان بوده اند.
در جستجوی دلتورا (به انگلیسی:Deltora Quest)، داستانی فانتزی و متشکل از سه مجموعه، نوشته امیلی رودا نویسنده استرالیایی است. داستان دربارهٔ سه همسفر است که سرزمین تخیلی دلتورا را به دنبال تکمیل کمربند دلتورا و شکست خادمان ارباب سایه های اهریمنی زیر پا می گذارند. نخستین نسخهٔ مجموعه اول در سال ۲۰۰۰ میلادی در استرالیا به چاپ رسید و از آن پس در بیش از ۳۰ کشور به فروش رسیده است. در فوریهٔ ۲۰۱۰ این مجموعه در سراسر جهان بیش از ۱۸ میلیون فروش داشته که ۲ میلیون آن در استرالیا بوده است. این مجموعه توسط در ایالات متحده و استرالیا توسط اسکلاستیک منتشر شده. در بیشتر کشور ها، این مجموعه توسط مارک مک براید به تصویر کشیده شده است. سه مجموعه این رمان شامل ۱۵ کتاب می شود که ۸ کتاب اول در جستجوی دلتورا، ۳ جلد بعدی سرزمین سایه های دلتورا (در جستجوی دلتورا ۲) و ۴ جلد آخر اژدهایان دلتورا (در جستجوی دلتورا ۳) نام دارند. تمامی کتاب های این مجموعه در ایران با ترجمهٔ محبوبه نجف خانی و توسط انتشارات بنفشه به چاپ رسیده است. انیمیشن و بازی رایانه ای در جستجوی دلتورا به ترتیب توسط تلویزیون ژاپن و شرکت نینتندو دی اس نیز ساخته شده اند. انیمی
شن درجستوجوی دلتورا شامل ۵۲ قسمت بوده که مجموعه اول را فقط شامل می شود. دلتورا به عنوان یک دنیای فانتزی، سرزمین خارق العاده ای است. این مجموعه، از نظر نمادشناسی کتاب بسیار قوی ای است. از این گذشته، این کتاب یک انتقاد بزرگ به سیاست های تاریخی و پیروی کورکورانه رسم ها دارد. خلاصهٔ داستان. در جستجوی دلتورا. در مجموعهٔ اوّل، لیف، پسر آهنگری علیل در شهر دل -پایتخت دلتورا- در روز تولد ۱۶ سالگی اش توسط والدینش برای پیدا کردن هفت گوهر گمشده کمربند دلتورا به سفری طولانی دور تا دور دلتورا فرستاده می شود. یکی از نگهبانان سابق قصر دل به نام باردا نیز همراه او در این ماجرا است. در جنگل های سکوت آن ها با جاسمین آشنا می شوند: دختری وحشی با موهای سیاه و بلند و چشمانی به رنگ سبز زمردین. او می تواند با درخت ها ارتباط برقرار کند و دو حیوان نیز همیشه همراه او هستند: کلاغ سیاهی به نام کری و موجود خاکستری، کوچک و پشمالویی به نام فیلی. این سه همسفر باید هفت گوهر گمشده کمربند دلتورا را پیدا کرده و به کمربند بازگردانند. هر یک از این گوهرها که شامل یاقوت زرد، یاقوت سرخ، اوپال، سنگ لاجورد، زمرد، لعل بنفش و الماس هستند نیروی ویژهٔ مخصوص
به خود را دارند و در محل های مخوف و هولناکی به نام های: «جنگل های سکوت» «دریاچهٔ اشک» «شهر موش ها» «شن های روان» «کوهستان وحشت» «هزار توی هیولا» و «درهٔ گمشدگان» مخفی شده اند و همچنین هیولاها و موجودات خطرناک ارباب سایه ها نیز از آن ها مراقبت می کنند. همسفران در طول سفر مخاطره آمیزشان باید بر وحشت هایشان غلبه کنند و با عوامل مرگباری که پیش رویشان ظاهر می شود مبارزه کنند. زمانی که کمربند دلتورا کامل شود، وارث حقیقی آدین (اولین شاه دلتورا) باید آن را به کمر ببندد و فقط آن زمان است که ارباب سایه های ظالم و ستمگر به آنطرف مرزهای دلتورا می رود و دلتورا آزاد می شود. لیف سعی می کند وارث آدین را پیدا کند ولی رئیس گروه مقاومت علیه ارباب سایه ها (دووم) به آن ها می گوید که فقط به یک جادو امید بسته اند و امیدشان واهی است. دووم حس می کند که در بین آن ها جاسوسی وجود دارد. لیف فکر می کند که پسری به اسم داین وارث آدین است ولی بعداً می فهمد که جاسوس خود داین بوده و لیف خودش وارث است!!! سرزمین سایه های دلتورا. لیف، باردا و جاسمین برای آزاد کردن برده هایی که ارباب سایه ها در طول حکومتش در استادیوم سایه ها زندانی کرده سفری را ا
ز زیر سرزمین دلتورا آغاز می کنند و با قبایل ناشناخته ای روبرو می شوند. این سه قبیله به نام های پلوم، آرون و کراس (کرون) مردمان سابق سرزمین سایه ها، کشور زیبایی به نام پیرا بوده اند که نهرهای زلال از آن عبور می کرده و سرشار از باغ ها و گلستان های شگفت انگیز بوده است. در زمان های دور این سرزمین توسط نیروی جادوئی فلوت پیران از نفوذ ارباب سایه ها حفاظت می شده. سه همسفر از مردم هر یک از این قبایل می خواهند تا فلوت پیران را که بر اثر جنگ قبایل پیرایی به سه قیمت تقسیم شده را برای مدت کوتاهی به آن ها قرض بدهند تا در سرزمین سایه ها زمان کافی را برای فرار برده های دلتورایی به وجود آورد. آن ها در آخرین مقصدشان به سرزمین سایه ها نفوذ کرده و با کمک املیس پسر فلوت زن قبیلهٔ کرون ها موفق می شوند برده ها را فراری داده و به شهر دل بازگردند. اژدهایان دلتورا. در اژدهایان دلتورا، سه دوست یکبار دیگر باید دلتورا را نجات دهند، آن هم از دست چهار خواهر که در زمان های دور به وسیلهٔ خادمان ارباب سایه ها در دلتورا جاگذاری شده اند. این چهار خواهر آوازهای سرشار از ناامیدی شان را سالیان سال بر سرزمین دلتورا می خواندند که باعث پژمرده شدن غل
ات و محصولات زراعی و در نهایت قحطی می شده است. به کمک نقشه ای پاره شده و ناقص که توسط دران اژدهادوست بزرگترین کاشف دلتورا کشیده شده است، لیف، باردا و جاسمین باید این چهار خواهر را پیدا و نابود کنند و این کار تنها با کمک موجودات کهن دلتورا یعنی اژدهایان صورت می گیرد. جالب این است که اژدهایان هم مانند گوهرهای کمربند دلتورا هفت قبیله هستند و هرکدام برای خودشان منطقه ای دارند. وقتی هر خواهر و محافظش از بین بروند، تکه بعدی نقشه پیدا می شود؛ و همسفران در آخر متوجه می شوند که خواهرها در شمالی ترین، جنوبی ترین، شرقی ترین و غربی ترین نقطه دلتورا پنهان شده اند و این موضوع را جوزف-کتابدار قصر که تاریخچه های دلتورا را نجات داده بود-قبل از مرگش سعی می کند به لیف بگوید ولی نمی تواند. زمانی چهار خواهر از بین رفته اند لیف به این موضوع مظنون می شود و سرانجام نهانی ترین بخش ماجرا معلوم می شود: این که در هر صورت، چه خواهرها از بین بروند چه نروند، دلتورا متعلق به ارباب سایه ها خواهد شد. اما دشمن اژدهایان دلتورا را در نظر نگرفته بود. آنورا (اژدهای زمرد) وریتاس (اژدهای لعل بنفش) هوپیان (اژدهای اوپال) جویو (اژدهای یاقوت سرخ) فیدلیس
(اژدهای یاقوت زرد) فورچونا (اژدهای سنگ لاجورد) و فورتا (اژدهای الماس و جوجه اش). همین اژدهایان بودند که دلتورا را برای همیشه از شر ارباب سایه ها نجات دادند. شخصیت ها. لیف. در ابتدای مجموعهٔ اول، لیف پسر آهنگری در شهر دل است که بیشتر وقتش را صرف دویدن در کوچه پس کوچه های شهر دل می کند و از دست نگهبانان خاکستری در می رود. در روز تولد شانزده سالگی اش، او شهر دل را برای جستجوی گوهرهای کمربند دلتورا ترک می کند تا وارث حقیقی آدین را پیدا کند و کمربند کامل شده را به کمر او ببندد. لیف در انتها ی مجموعهٔ اول نه تنها شجاع تر و قوی تر می شود بلکه دانایی و بردباریش نیز افزایش می یابد. او بسیار با جرئت و قابل اعتماد همسفرانش است. در طول سفرش برای پیدا کردن گوهرها چندین بار تصمیم گرفت تا جستجویش را نیمه کاره رها کند، اما فکر زجر کشیدن دوستان و هم وطنانش او را وادار به اتمام جستجو کرد و در نهایت مشخص شد که او وارث آدین بوده است. در مجموعهٔ دوم، در حالی که همسفران با بی اعتمادی ها دست و پنجه نرم می کنند، لیف و دوستانش برای نجات برده های دلتورایی از سرزمین سایه ها نقشه می کشند. در مجموعهٔ بعدی، لیف و همسفرانش باید اژدهایان ر
ا از خواب عمیق و جادویی شان بیدار کنند تا به لیف کمک کنند خواهرهای شرق، شمال، غرب و جنوب را پیدا و نابود کند. در کتاب هشتم گفته شده که موهای لیف تیره است؛ و در کتاب جزیره مردگان، او هجده سالش است. در طول مجموعهٔ دوم، احساس لیف و جاسمین به یکدیگر بیشتر مشخص می شود و لیف در آخر مجموعه دوم جاسمین را «عشق واقعی» می خواند. در جلد آخر، آن دو با یکدیگر و ازدواج می کنند و صاحب دختری به نام آنا و پسران دوقلویی به نام جارد و اندون می شوند. جاسمین. جاسمین یک دختر وحشی تقریباً هم سن لیف است. موهای بلند و مشکی اش، او را همچون جن کرده و چشمان سبزش همچون زمرد می درخشد. در مجموعهٔ اول، او اغلب تنها و بی صبر و حوصله اما با قلبی آکنده از مهربانی توصیف شده است. در ابتدای ماجرا، او دختری یتیم و وحشی است که به تنهایی در جنگل های سکوت همراه با همدم های کوچکش یعنی کری و فیلی زندگی می کرده است تا این که او لیف و باردا را می بیند. او زبان حیوانات و درختان را می فهمد. او در تمام عمرش روی پای خود ایستاده و بدون کمک کسی روزگار می گذرانده است. او بسیار واقع بین بوده و همیشه از باورهای خود دفاع می کرده و اگر به نظرش چیزی نادرست یا ناحق اس
ت، عقیده اش را بدون هیج خجالت و ترسی بیان می کند. طرفدار حق و عدالت است؛ تنها مشکلش این است که نمی تواند انسان هایی را که به راحتی از باورهایشان سر باز می زنند درک کند. تنهایی بزرگ شدن در جنگل به جاسمین آموخت تا به طور مستقل و بدون کمک کسی نیازهایش را برطرف کند. در مجموعهٔ اول او پدرش را که مدت ها پیش از دست داده و گم کرده بود، پیدا می کند (دووم یا همان جارد). وقتی جاسمین فقط هفت سال داشت، گروهی از نگهبانان خاکستری پدر و مادرش را دستگیر می کنند و به استادیوم سایه ها در سرزمین سایه ها می برند. مادرش آنا کشته می شود و پدرش دووم فرار می کند. در کتاب اول، وقتی جاسمین یاقوت زرد را در دست می گیرد (یاقوت زرد توانایی برقراری ارتباط با دنیای ارواح را دارد) آنا به دخترش می گوید که به لیف و باردا بپیوندد و هر کمکی که از دستش بر می آید برای نجات دلتورا انجام دهد. احساسات او نسبت به لیف در طول ماجراهایی که در پیش داشتند، برانگیخته می شود، با آن که به روی خودش نمی آورد. آن دو سر انجام در انتهای داستان با یکدیگر ازدواج می کنند. به دلیل این که او در جنگل بزرگ شده بود، چابک تر و زرنگ تر از بقیه است و می تواند تعادل خودش را رو
ی بسیاری از محل های باریک حفظ کند؛ همان طور که در بازی های ریت میر در کتاب چهارم گفته می شود. باردا. در ابتدای داستان، باردا خود را به صورت گدای نیمه دیوانه ای در شهر دل نشان می داد. او زمانی از نگهبانان قصر بوده که بیشتر مواقع نقش حفاظت از لیف را دارد. مادر او (مین) دایهٔ جارد و اندون بود که در زمان آمدن ارباب سایه ها به قصر از دنیا رفت و یکی از دلایلی که باردا به جستجوی گوهرهای کمربند رفت انتقام مرگ مادرش بود. او شمشیرزن ماهری است و اغلب اوقات خودش را به خاطر این که بین دو جوان عجول -لیف و جاسمین- گیر افتاده است مسخره می کند. در این سه مجموعه او توانایی اش را «قدرت» به نمایش گذاشت، هیچ وقت از جستجویشان ناامید نشد. او مرد خوش قلبی است و در پایان مجموعهٔ سوم، باردا خوشبختی را بعد از سال ها زجر کشیدن پیدا کرد، او و لیندال بروومی ازدواج کردند و نتیجهٔ این ازدواج شش بچهٔ قد و نیم قد بود. جارد (دووم). جارد پدر جاسمین و تنها همدم شاه اندون بود. وقتی که مشاور عالی اندون-پرانداین-او را متهم به سوء قصد جان اندون کرد، او مجبور شد از قصر فرار کند. دوران جوانی اش را در دل آهنگری می کرد، قبل از این که هویت، مکان و شغلش ر