Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رشناس با نام های فرانسیسکو دومین گوئز از شیلی، رابرت لوری از آمریکا و کریستوفر نی وب از کانادا برگزیده شدند. برآیند پژوهش این کمیسیون در ۱۹۵۱ (میلادی) گزینش ۶۴۰ میلیون متر مکعب در سال یا ۲۲ متر مکعب در ثانیه برای ایران بود. افغانستان نظر این کمیسیون را پذیرفت اما چون بعضی قسمت های گزارش کمیسیون به ضرر سیستان و قسمت هایی از آن مبهم بود و به علاوه نسبت به چند موضوع مورد ادعای دولت ایران اظهارنظر نشده بود، ایران نه پیشنهادهای کمیسیون را پذیرفت و نه رد کرد. در دوران نخست وزیری دکتر مصدق که توجه دولت معطوف به مسئله نفت بود، روند رسیدگی به مطالبات ایران از آب هیرمند پیشرفتی نکرد و سیستان همچنان دچار بحران کمابی بود. پس از سرنگونی دولت مصدق، دوباره این مسئله هم در دستور کار دولت قرار گرفت و هم به محض بازگشایی مجلسین در بهار ۱۳۳۳ از سوی قانونگذاران طرح شد. در مذاکرات مجلس سنا بر سر برنامه دولت سپهبد زاهدی، معتصم السلطنه فرخ گفت افغان ها به مردم شیب آب، پشتاب، نازوکی و کلنگی اعلام کرده اند که اگر به افغانستان کوچ کنند، به آنها زمین و صد روپیه پول می دهند که ۳۶ هزار نفر به افغانستان و عده ای هم به گرگان و تهران کوچ کرد
ه اند. در فروردین ۱۳۳۴ و پس از آن که بی آبی باعث از میان رفتن هفتاد درصد محصول بلوک شیرآب و ده درصد محصول رومیان کنگی شد، سرداران و سران ایلات سیستان و عمده مالکان میان کنگی در تلگراف خانه تحصن و خطاب به نخست وزیر وقت اعلام کردند که «اگر د ر مرکز، عملی مقدور نیست، برای احقاق حق خود و کشیدن سدهای افغان، ما اهالی سیستان شخصاً اقدام نماییم». متحصنان با ارسال تلگرامهایی به بنگاه مستقل آبیاری و معتصم السلطنه فرخ و جمال امامی سناتورهای خراسان و تهران هشدار دادند: «مهاجرت اهالی شدت یافته که هر تعداد کامیون به زابل می رسد و مهاجرین را حرکت می دهد. بیست و چهار کامیون دیگر پیش فروش شده که به زابل بیاید و مهاجرین را از سیستان منتقل نماید. استدعای توجه عاجل را دارد و اینها کسانی هستند که به داخل مهاجرت می نمایند اما عده ای که به کشور افغانستان فرار می کنند، خیلی بیشتر از اینهاست و اگر قریباً فکری نشود، سیستان خالی از سکنه خواهد شد. آب رودخانه هیرمند ساعت به ساعت رو به کاهش می رود. مقدار آبی که قبلاً طرف ایران می آید، مختصر زه آب گندیده سبز رنگ بیش نیست که برای مصرف یک بخش هم کافی نمی باشد. منتظر اقدامات مقامات صلاحیت دار
زابل بودیم و تاکنون بنا به توصیه آنان از شکایت خودداری کردیم و مردم را به زبان و وعده و وعید از متواری شدن مانع شدیم. متأسفانه اکنون نتیجه اقدامات دوایر محلی برای ما روشن نشده، روز به روز بر خشکی محصول افزوده می شود. عنان اختیار از دست ما مالکان به در رفته و ساعت به ساعت کامیون های زارعین به خارج از سیستان روانه می باشد. اگر اقدامات مؤثر و سریع برای اضافه شدن آب هیرمند و ول کردن آب از طرف افغان ها به عمل نیاید، محققاً زابل به ویرانه تبدیل می شود». در پی این شکایت، هیئتی از طرف دولت به سیستان فرستاده شد و در نتیجه کوشش های دولت، آب هیرمند باز شد. سرانجام در ۲۲ اسفند ۱۳۵۱ گزارش کمیسیون دلتا میان امیرعباس هویدا، نخست وزیر آن هنگام ایران و محمد موسی شفیق، نخست وزیر آن هنگام افغانستان در کابل به امضاء رسید و مقرر شد در هر ثانیه ۲۶ مترمکعب آب (معادل ۸۵۰ میلیون مترمکعب در سال) سهم سیستان و دریاچه هامون باشد که جمع ۲۲ متر مکعب آب در ثانیه بر پایه گزارش کمیسیون دلتا و چهار متر مکعب آب در ثانیه به عنوان «حسن نیت و علایق برادرانه» بود. با این توافق سهم دریاچه هامون و مردم سیستان در پایین دست رود هلمند به نزدیک یک هفتم
قبل از آن که در سال ۱۳۱۷ توافق شده بود کاهش یافت. در مورد هریرود بین دو کشور قراردادی وجود ندارد اما معاهده حقابه میان افغانستان و ایران مربوط به هیرمند در اسفند ماه ۱۳۵۱ به امضای نخست وزیران هر دو کشور رسیده است. در خرداد ماه ۱۳۵۲ هر دو مجلس قانون گذاری دو کشور آن را تصویب کردند. اسنادی که باید در این رابطه میان دوکشور مبادله می شد، به دلیل کودتای ۲۶تیر ماه سردار محمد داوود معطل شد و بالاخره در سال ۱۳۵۶ این اسناد نیز مبادله شد. مفاد این معاهده تا امروز نیز به قوت خود باقی است. با عقد این معاهده وضعیت حقوقی حوزه رودخانه هیرمند میان دو کشور مشخص شده است. بر اساس این معاهده، حقابه ایران ۲۶ متر مکعب در ثانیه آن هم در سال های معمولی ونرمال آبی می باشد. این معاهده، سال معمولی و نرمال آبی را نیز تعریف کرده است که براساس سنجش مرکز سنجش دهراوود مشخص می شود و آن هم طوری است که یک سال نرمال آبی در حوزه دریایی هیرمند چیزی حدود شش میلیارد و ۵۰۰ میلیون مترمکعب آب می باشد. براساس محاسبه حقابه ایران سالانه به ۸۲۰ میلیون مترمکعب می رسد. در ماده پنجم این معاهده، نوشته شده است که افغانستان با حفظ حقابه ایران، حق هرگونه استفاده
از رود هیرمند را دارد. همچنان پیش بینی شده که ایران حق استفاده اضافه از آن چه که مشخص شده، ولو که هیرمند پرآب هم باشد را ندارد. دوره جمهوری اسلامی. نشست دو روزه «کمیساران آب هیرمند» در تاریخ ۲۵ و ۲۶ بهمن ۱۴۰۲ با حضور نمایندگان ایران و افغانستان در شهر زابل برگزار شد. در این نشست، نمایندگان ایران گزارشی درباره عدم دریافت حق آبه هیرمند در سال های اخیر و مشکلات فنی سازه های احداثی افغانستان در مسیر این رودخانه، به ویژه اصلاح سد کمال خان ارائه دادند. نمایندگان افغانستان عدم تامین حق آبه را به خشکسالی های شدید در کشور خود مرتبط دانستند. این نشست با وجود پافشاری نمایندگان ایران برای اتخاذ تصمیم های لازم برای رفع موانع و ارائه برنامه زمانبندی برای رهاسازی آب برای تأمین حق آبه، مانند نشست های سال های گذشته بدون نتیجه پایان یافت. عدم جریان حق آبه رود هیرمند در سال های اخیر باعث خشکسالی و بروز مشکلات در استان سیستان و بلوچستان شده است. علت ها و پیامدها. علی رغم انعقاد قرارداد حقآبه هیرمند، از اواخر دهه ۱۳۷۰ (خورشیدی) و هم زمان با کاهش بارش سالانه و گسترش خشکسالی بر سیستان، میزان ورودی آب رود هیرمند به دریاچه هامون مرت
باً کاهش یافت. انتقال آب هامون جهت استفاده در شهر زاهدان توسط خط لوله و انتقال و ذخیره اندازه زیادی از آب دریاچه هامون به چاه های نیمه زابل و همچنین استفاده آب هامون برای کشاورزی از عوامل اصلی خشکی هامون می باشد. نبود دولت قدرتمند در افغانستان، ساخت بند کجکی بر روی هیرمند، نصب و به کارگیری انواع پمپ در مسیر رود هیرمند برای کشاورزی در افغانستان خشک شدن دریاچه هامون (که هفتمین تالاب بین المللی جهان است) را در پی داشته است. این مسئله موجب قطع منبع زندگی ۴۰۰ هزار سیستانی، کاهش چشمگیر پرندگان بومی سیستان، رو به انقراض نهادن گاو سیستانی، تنگدستی و ناامنی های متعاقب آن به واسطه فعالیت قاچاق مواد مخدر و گروه های تروریستی، مهاجرت گسترده سیستانیان به مناطق شمالی ایران به خصوص استان گلستان و زوال روزافزون صنایع دستی سیستان شده است. دیدگاه مخالفان. علی رغم داوری صریح در خصوص مستحق دانستن ایران از آب هیرمند، محمداعظم سیستانی، سیستان پژوه افغان و از چهره های اجتماعی افغانستان، این حکمیت را در راستای سیاست های استعمارانه بریتانیا (حفظ خاک ایران به منظور تسلط بر هند در مقابل تهدیدات روسیه) و در جهت برقراری خصومت همیشگی میان
افغانستان و ایران دانسته است.
گرگیعان یا قرقیعان نام یک آیین سنتی رایج بین عرب های خوزستان، استان هرمزگان، عراق، بحرین، کویت، و شرق عربستان (احساء و قطیف) و امارات متحده عربی است که در شهریور ماه ۱۳۹۵ به عنوان میراث معنوی مردم عرب ایران به ثبت ملی رسید. این آیین که ریشه ای تاریخی دارد در نیمهٔ ماه رمضان در مناطق عرب نشین توسط کودکان اجرا می شود. مراسم های مشابهی نیز با نامهای دیگر نظیر گره گشون و نیمه برات در سایر شهرهای خوزستان و ایران بین مردم غیر عرب برگزار می شود. برای ریشه این مراسم روایات مختلفی ذکر شده است. در پرونده ثبت ملی در ایران، مناسبت آن میلاد حسن بن علی امام دوم شیعیان ذکر شده است. از سوی دیگر برخی افراد منسوب به جریان جدایی طلبی، «کشف» این مراسم در سال های اخیر و برگزاری آن را نماد جدایی مردم عرب از سایر مردم ایران دانسته اند. این آئین قدیمی از سال ۱۳۹۲ مجددا برگزار می شود، اما به صورت رسمی تاکنون دو بار در بخش جنبی نمایشگاه قرآن در موزه هنرهای معاصر اهواز به صورت نمادین برگزار شده است. گسترهٔ رواج و نام ها. این آیین در شرق عربستان «قرقیعان» نامیده می شود، ولی با توجه به این که مردم عرب خوزستان حرف «قاف» را در بیشتر کلمات
«گاف» تلفظ می کنند به آن «گرگیعان» می گویند. آیین گرگیعان با نام های مختلف در کشورهای عربی وجود دارد مردم بغداد آن را «ماجینه» و اهالی جنوب بغداد به آن «کرکیعان» می گویند. در بحرین «قرقاعون»، قطر «قرنقعوه»، کویت و شرق عربستان «قریقعان»، عمان «قرنقشوه» و در امارات متحده عربی و شهرستان میناب و جزیره قشم به نام «حق اللیله» شناخته شده است. این مراسم در بندر دیلم و شهرستان پارسیان نیز با نام گره گشو و در بندر دیر و بندر کنگان نیز با نام گرگشو برگزار می شود. ریشه شناسی. در مورد ریشه و معنی کلمهٔ «قرقیعان» نظرات متفاوتی وجود دارد؛ برخی معتقدند این کلمه از «قرع الباب» به معنای درب زدن گرفته شده است؛ به خاطر این که کودکان در خانه ها را برای دریافت شیرینی و عیدی می کوبند. نظر دیگری که در باب معنی «گرگیعان» آمده است این است که می گویند از کلمهٔ «قرّةالعین» گرفته شده که به معنای شادی و سرور انسان است و از آن جایی که مراسم گرگیعان مصادف می شود با تولد حسن بن علی (مجتبی) و خوش حالی پدربزرگ وی، محمد بن عبدالله برای تولد اولین نوه اش، می گویند که مردم برای عرض تبریک به علی بن ابی طالب و همسرش فاطمه زهرا «قرة عین! قرة عین!» گ
ویان به در منزل شان می رفتند و کم کم به صورت مناسبتی هرساله در میان مسلمانان رواج گرفت؛ اما گویا در محدودهٔ تولد حسن بن علی و برخی مناطق مجاور و از جمله خوزستان باقی می ماند. شیوهٔ اجرا. در شب پانزدهم ماه رمضان، بچه های کوچک عرب خوزستان پس از افطار، لباس های محلی خود را پوشیده، پسران دشداشه پوشیده و دختران چادر عربی بر سر می کنند و با شور و شعف به کوچه پس کوچه های شهرها و روستاهای عرب نشین می روند و با آویختن کیسه هایی از پیش تهیه شده بر گردن، برای جمع آوری عیدی و شیرینی ماه رمضان به در خانه ها می روند. اجرای مراسم گرگیعان همچون نام آن با سرودخوانی های مختلفی در بین عرب های مسلمان همراه است؛ برای نمونه کودکان کویتی با شعار «قرقیعان و قرقیعان بین اقصیر و رمضان» (قرقیعان و قرقیعان بین شعبان و رمضان) و کودکان اماراتی با شعارهای «انطونه حق الله یرضی علیکم الله» (حق خداوند را بدهید خداوند از شما راضی باشد) و کودکان دیگر کشورهای عربی با شعار «عطونا الله یعدیکم بیت مکه یودیکم» (به ما عیدی بدهید که خدا عیدی سفر مکه به شما بدهد) به کوچه ها روانه می شوند. کودکان عرب خوزستانی پشت در خانه ها شعر می خوانند: «ماجینه یا ما
جینه حل الکیس و انطینا» (آمدیم و آمدیم – در کیسه را باز کن و به ما عیدی و شیرینی بده) و اگر اهالی خانه در پشت بام باشند کودکان خطاب به آن ها می گویند: «یا اهل سطوح تنطونه لو نروح» (ای افرادی که بالای پشت بام ایستاده اید، به ما عیدی می دهید یا برویم؟). ممکن است کودکانی که دست جمعی برای گرفتن عیدی به کوچه ها می روند، دو گروه شوند و گروه نخست بگوید: «گرگیعان و گرگیعان» و گروه دوم جواب دهد: «الله یعطیکم رضعان» (خدا به شما بچه دهد) یا این که «گرگیعان و گرگیعان؛ الله ایخلی اولیدکم» (خدا پسر کوچک تان را نگه دارد). این دو گروه ممکن است به دو گروه دختر و پسر نیز تقسیم شود. در این مراسم، اهالی خانه ها به بچه ها که هر یک سبدی را در دست دارند، باسورک (بادام)، شیرینی و عیدی می دهند این مراسم تا پاسی از شب نیمهٔ ماه رمضان ادامه می یابد. نخستین اجرای نمادین و رسمی در اهواز. این آئین همه ساله در محلات به صورت خودجوش توسط کودکان برگزار می شود اما در ۱۴ رمضان ۱۳۹۲ برای نخستین بار در موزه هنرهای معاصر اهواز و تحت نظر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان هم زمان با نمایشگاه قرآن برگزار شد. کودکان و نوجوانان دختر و پسر با پوشش سنتی
در حالی که کیسه های سنتی بر گردن داشتند با برهم زدن ریگ هایی در دست، وارد سالن موزه هنرهای معاصر شدند و با اشعار عربی به مناسبت ولادت امام دوم شیعیان به صورت نمادین برگزار کردند. فعالان فرهنگی برای این مراسم غرفه ای جهت پذیرایی از کودکان در نظر گرفته بودند که به کودکان شیرینی و هدایای مختلف اهدا کردند. در این اجرای نمادین که توسط تعدادی از فعالان فرهنگی - مذهبی اهواز صورت گرفت جمع کثیری از علاقه مندان به میراث فرهنگی شرکت کردند به طوری که بسیاری از خبرگزاری های رسمی از جمله خبرگزاری مهر، واحد مرکزی خبر، خبرگزاری فارس، ایسنا، ایرنا، خبرگزاری بین الملی قرآن (ایکنا)، شبکه قناة الاهواز (امیرامومنین)، رسا و… این مراسم را به صورت مکتوب و تصویری پوشش دادند. دومین اجرای نمادین در نمایشگاه قرآن. جشن گرگیعان برای نخستین بار به صورت نمادین توسط کودکان در ۱۴ رمضان ۹۲ برگزار شد. پس از آن در رمضان ۹۳ نیز همین مراسم به عنوان بخش جنبی نمایشگاه قرآن در موزه هنرهای معاصر اهواز برپا شد. سومین سال و اجرای گرگیعان در ۱۲ شهر. سومین سال اجرای گرگیعان با استقبال بیش از پیش مواجه شد. مجموعه مرکزی گرگیعان در اهواز با هماهنگی افراد فع
ال ۱۲ شهرستان توانستند این جشن کودکانه را به صورت رسمی در ۱۲ شهر برپا کنند. شهرهای اهواز، رامهرمز، شوش، کوت عبدالله، شیبان، ملاثانی و منطقه شبیشه، آبادان، خرمشهر، سربندر، شادگان از جمله شهرهایی بودند که جشن گرگیعان را در سال ۹۴ به صورت رسمی برگزار کردند. خبرگزاری خبرآنلاین در واکنش به این جشن در خوزستان نوشت که سنتی که رو به فراموشی بود احیا شد. آیین های مشابه. رسم هایی مشابه با گرگیعان در میان مردم شهرهای دیگر ایران و خوزستان وجود دارد و محدود به مردم عرب نیست. از جمله در میان مردم شوشتر و دزفول در خوزستان آیینی با عنوان «ثوابه یا جوابه» اجرا می کنند. آیین های های مشابهی نیز با نامهای دیگر نظیر گره گشون و نیمه برات در سایر شهرهای ایران از جمله در بندر دیلم و شهرستان پارسیان (با نام گره گشو) و در بندر دیر و بندر کنگان بین مردم غیر عرب برگزار می شود.
سکولاریته (به انگلیسی: Secularity) (صفت سکولار، به معنی دنیوی) به حالت جدایی از دین، یا وابستگی نداشتن به یک دین خاص گفته می شود. به عنوان مثال، صرف غذا یا استحمام، می توانند نمونه های از فعالیت های سکولار در نظر گرفته شوند؛ زیرا ذاتاً دینی نیستند؛ با این حال، فعالیت هایی مثل صرف غذا یا استحمام، در برخی ادیان، می توانند مراسم مذهبی باشند، و در این صورت، از نظر آن جهان بینی مذهبی، این فعالیت ها دینی تلقی می گردند. دعا طبق متون دینی، پرستش در چهارچوب یک دین، یا رفتن به مدرسه مذهبی نمونه هایی از فعالیت های دینی (غیر-سکولار) هستند. البته نیایش و مراقبه "لزوماً" غیرسکولار نیستند، زیرا مفهوم معنویت و آگاهی بالاتر تنها مختص دین نیست، و به طور مستقل هم در سراسر فرهنگها دیده می شود. بیشتر کسب وکارها و شرکت ها، و برخی از دولتها سازمان های سکولار هستند. برای مثال، تمام دانشگاه های دولتی در ایالات متحده آمریکا نهادهایی سکولارند (به ویژه به علت تأثیر )، ولی دانشگاه های خصوصی ممکن است وابسته به دین های مسیحیت یا یهودیت باشند. سیستم دانشگاه های همگانی در انگلستان، استرالیا، نیوزیلند، کانادا و ژاپن نیز سکولار است. هرچند ممکن
است برخی مدارس در مقطع ابتدایی و متوسطه در برخی از کشورها به صورت دینی دسته بندی شوند.
ویرایش پسارونویسی به فرآیندهای بازبینی و ویرایش بیان ژن در مرحلهٔ آران ای می گویند. این فرایندها پس از رونویسی و پیش از رمزخوانی انجام می پذیرند. از جملهٔ این فرایندها: می باشند.
باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس یک باشگاه فوتبال در جمهوری چک است که در شهر لیبرتس قرار دارد و هم اکنون در لیگ برتر فوتبال جمهوری چک بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۸ میلادی تأسیس شده است.
رسپندیال Respendial یا Respindal پادشاه گروهی از آلان ها بود که در اوایل قرن ۵ میلادی به اروپای غربی رسیده بودند. آلان ها تیره ای از قوم کوچ گرد سکاها بودند که خود شاخه ای از مردمان ایرانی تبار محسوب می شوند. این نام بسیار شبیه به نام اسفندیار در متون کهن پهلوی است. در اروپا. گروه دیگر از آلان ها که همراه رسپیندال ها از راین عبور کرده و وارد قلمرو روم شده بودند به رومی ها پیوستند، اما رسپیندال ها با وندال ها متحد شده و بعدها در نبردی که پس از کشته شدن گودیگیسل پادشاه وندال ها صورت گرفت، به وندال ها علیه فرانک ها کمک کردند. سرنوشت. آنان به همراه شاخه ای از وندال ها و اقوام دیگر از سرزمین گل عبور کرده و در ۴۰۹ میلادی در اسپانیا ساکن شدند.
ویرایش آران ای به فرایندهایی گفته می شود که به کمک آنها داده های گنجانده شده در یک مولکول آران ای در اثر یک تغییر شیمیایی، دگرگون می شوند. تا کنون چنین دگرگونی هایی در آران ای جابجایی، آران ای رناتنی، آران ای پیام رسان، و ریزآران ای در یوکاریوت ها دیده شده اند ولی در پروکاریوت ها چنین فرایندهایی گزارش نشده اند. ویرایش آران ای یکی از فرایندهای ویرایش پسارونویسی می باشد.
باشگاه فوتبال بانیک استراوا یک باشگاه فوتبال در جمهوری چک است که در شهر استراوا قرار دارد و هم اکنون در لیگ برتر فوتبال جمهوری چک بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۲۲ میلادی تأسیس شده است.
جک کرواک با نام اصلی ژان-لوئی کرواک (زاده در لوول، ماساچوست – درگذشته در سن پترزبورگ، فلوریدا) رمان نویس و شاعر آمریکایی فرانسوی تبار بود. نسل بیت. جک کرواک از خانواده ای کانادایی-فرانسوی در لوول، ماساچوست زاده و در همان جا بزرگ شد. سپس در دانشگاه کلمبیا در رشته فوتبال تحصیل کرد. در این دانشگاه او با آلن گینزبرگ و ویلیام اس. باروز آشنا شد. این سه تبدیل به اعضای مرکزی نویسندگان نسل بیت (Beat) شدند. او در کنار ویلیام باروز و آلن گینزبرگ، یک گروه بدعت گذار ادبی بودند. کرواک به خاطر فی البداهه نویسی، آوازه بسیاری یافت. بیت در زبان عامیانه آمریکایی به معنی «خسته و کوفته» است. هربرت هانکه از واژه بیت برای توصیف مردم بی پول و بی آینده استفاده می کرد. واژه «بیت» یک نامگذاری کلیشه ای بود که رسانه های آن دوره آمریکا به آن گروه، داده بودند. اما گزاره «نسل بیت» را نخستین بار خود جک کرواک در سال ۱۹۴۸ به پیشنهاد هربرت هانکه برای نام گذاری گروه دوستان خود به کار برد که همگی در خانه جان کللون هولمز کنار هم می آمدند. جک کرواک اصرار داشت که واژه «بیت» از «بئاتیفیه» (Beatification) آمده که در ادبیات کاتولیک به مرحله آمرزیدگی، (
یک مرحله پیش از تقدیس) گفته می شود. کرواک با این کار می خواست بر خوشبختی بی اندازه نسل خود تأکید کند. نوشته ها. بیشتر آثار جک کرواک دربارهٔ موضوعاتی چون معنویت کاتولیک، بودیسم، مواد مخدر و مسائل اخلاقی و جنسی بود. جک کرواک برای رویارویی با توحش (ددمنشی) دنیای مدرن، به ادبیات بداهه روی آورد. او در سال ۱۹۴۶ با نیل کسدی که الهام بخش دین موریاتی شخصیت اصلی رمان تأثیرگذار او به نام «در راه» یا در جاده (۱۹۵۷) بود آشنا شد. وی برخلاف نخستین رمانش «شهر و ولایت» (۱۹۵۰) که عامه فهم تر بود رمان «در راه» را با سبک فی البداهه گویی جاز نوشته است. اثری که کرواک بعدها آن را «عروض رقص فی البداهه» نامید. او در مقاله کوتاه خود با عنوان «اصول نگارش فی البداهه» نوشت: نوشته های برگزیده جک کرواک در کتاب «مکزیکو سیتی بلوز» (۱۹۵۹) چاپ شدند. «شعرهای پراکنده» مجموعهٔ دیگری است که در سال ۱۹۷۱ و پس از مرگ او منتشر شد. تاثیرپذیری. جک کرواک در نوشته های خود از موسیقی و به ویژه موسیقی جاز بهره می برد. جک کرواک در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با محافل شعری مانند رنسانس سان فرانسیسکو ارتباط داشت. تأثیرگذاری. ارتباط جک کرواک با شعر و موسیقی به اندازه ای
بود که بر ترانه سرایان و خوانندگان آمریکایی مانند باب دیلن نیز تأثیر داشت. باب دیلن چند سال پس از انتشار رمان در جاده، آلبوم موسیقی را با الهام از این اثر منتشر کرد. حتی پس از مرگ جک کرواک، نویسندگان و شاعران بسیاری تلاش کردند سبک زندگی مانند او داشته باشند. متیو هیلی خواننده گروه ۱۹۷۵ در سال ۲۰۱۳ به گاردین گفت: «۱۸ ساله بودم، از هر چیزی تفننی استفاده می کردم. من می خواستم جک کرواک باشم.» روش فی البداهه نویسی کرواک بر شاعران نسل بیت تأثیر گذاشت. دو شعر «زوزه» و «kaddish» و کلاً بیشتر شعرهای بلند آلن گینزبرگ تحت تأثیر آن چیزی هستند که کرواک در «سرچشمه های لذت در شعر» در مورد گونه ای شعر جنون مند ذنگونه کهنه – نو می گوید: «روش نشان دادن چیزها به طور مستقیم، صریح، ناب، بدون گزینش یا توضیح، دنگ دنگ آوای آبی حقیقی انسان». مرگ. جک کرواک در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۹ و در سن ۴۷ سالگی بر اثر خون ریزی داخلی به خاطر مصرف بیش از اندازه نوشیدنی الکلی در گذشت. سینما. بر پایه رمان «در جاده»، در سال ۲۰۱۲ فیلمی به «در جاده» توسط والتر سالس ساخته شد. در سال ۲۰۱۳ فیلمی به نام «عزیزانت را بکش» دربارهٔ پایه گذاران «نسل بیت»، جک کرواک، ویلیا
م اس. باروز و آلن گینزبرگ توسط جان کروکیداس ساخته شد.
باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن یک باشگاه فوتبال در جمهوری چک است که در شهر پلزن قرار دارد و هم اکنون در لیگ برتر فوتبال جمهوری چک بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۱۱ میلادی تأسیس شده است.
چیزهای زنده پنجمین آلبوم استودویی گروه راک آمریکایی لینکین پارک می باشد. این آلبوم در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲ منتشر شد که توسط کمپانی برادران وارنر عرضه شده و توسط مایک شینودا و ریک رابین نوشته شد که همچنین تهیه کنندگی آن را انجام داده بودند. آن ها پیش از این در سال ۲۰۰۷ آلبوم دقایقی تا نیمه شب و در سال ۲۰۱۱ آلبوم یک هزار خورشید را نیز تهیه کرده بودند. اولین تک آهنگ این آلبوم با نام «Burn It Down» در ۱۶ آپریل ۲۰۱۲ عرضه شد. در ژوئن ۲۰۱۱، خوانندهٔ اصلی گروه چستر بنینگتون در برابر مجله کرانگ! ، تلاش گروه را برای آلبوم پنجم افشا کرد. او توضیح داد:«ما از دو ماه پیش برای آلبوم جدید تلاش می کردیم موسیقی عالیه و ما از برنامه ها جلوتر هستیم. زیاد شلوغ نیست ولی کلی آهنگ خوب وجود دارد.» خواننده و رپر گروه مایک شینودا و ریک رابین تهیه کنندگی این آلبوم را به عهده داشتند. رابین گفت: «ما معمولاً هفته ای یک بار دور هم جمع میشویم و به آهنگ های تازه گوش می دهیم و دربارهٔ آن ها بحث می کنیم. » بنینگتون دربارهٔ رابین گفت:« او به ما فرصت کافی میدهد که خودمان باشیم و کار خودمان را بکنیم. .. او به ما خیلی واضح نظرات خود را بیان می کند ... به م
ا کمک می کند تا ضبط های بهتر و صدای بهتری داشته باشیم.» همچنین گفت که شینودا گروه را برای هر کدام از آهنگ ها راهنمایی و کنترل می کند. در جولای ۲۰۱۱، بنینگتون در مصابه ای با مجلهٔ رولینگ استون بیان کرد که گروه لینکین پارک هدف دارد که در هر هجده ماه یک آلبوم تولید کند و جای تعجب خواهد بود اگر آلبوم در سال ۲۰۱۲ انتشار نیابد. گروه حتی در زمان اجرای تورهای خود نیز دست از ساخت آهنگ های جدید نکشید. اعضا در این آلبوم. لینکین پارک تهیه کننده
سلمان بن عبد العزیز بن عبد الرحمن آل سعود (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۵) پادشاه هفتم و کنونی عربستان سعودی، خادم الحرمین الشریفین و رئیس مجلس وزیران عربستان سعودی و رئیس آل سعود است. او بیست و پنجمین فرزند ملک عبدالعزیز از همسرش حصه و با ۵ پادشاه پیش از خود (ملک سعود، ملک فیصل، ملک خالد، ملک فهد و ملک عبدالله) برادر است. از ابتکارات عمده سلمان به عنوان پادشاه می توان به مداخله سعودی در جنگ داخلی یمن، چشم انداز سعودی ۲۰۳۰، فرمانی در سال ۲۰۱۷ که به زنان سعودی اجازه رانندگی می دهد، و همچنین تلاش برای نرمال سازی روابط با اسرائیل به منظور ایجاد یک ائتلاف در برابر ایران و نیروهای وابسته به آن اشاره کرد. تولد و خانواده. سلمان بن عبدالعزیز متولد ۵ شوال ۱۳۵۴ هجری قمری می باشد، او پس از درگذشت ملک عبدالله پادشاه عربستان سعودی شد و از اعضای گروه «هفت سدیری» است. او برادر ناتنی ملک سعود، ملک فیصل، ملک خالد و ملک عبدالله (پادشاهان سابق عربستان) و برادر تنی ملک فهد (پادشاه اسبق عربستان) ، نایف و سلطان (دو ولیعهد سابق ملک عبدالله) است، لذا یکی از «هفت برادران» معروف به «السّدیری» محسوب می شود. او در کاخ مربع بزرگ شده است. سمت ها. ا
میر سلمان در طول زندگی سیاسی خود مشاور مخصوص پادشاهان عربستان بوده و نقش ویژه ای در ادارهٔ امور داخلیِ این کشور داشته است. وی از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۰ و بار دیگر از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۱ سمت استانداری ریاض را داشته است. پس از مرگ سلطان بن عبدالعزیز در سال ۲۰۱۱، وزارت دفاع عربستان ـ که همواره در دست ولیعهد بود_ به وی سپرده شد. پس از مرگِ نایف بن عبدالعزیز در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲، سلمان بن عبدالعزیز به عنوان ولیعهد عربستان و سومین ولیعهد عبدالله بن عبدالعزیز انتخاب شد. پس از وفات ملک عبدالله، سلمان در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۵ رسماً به عنوان پادشاه عربستان سعودی انتخاب شد. پادشاهی عربستان. سیاست داخلی. موج اول تغییرات. ملک سلمان با آغاز پادشاهی خود، کوچکترین برادرش مقرن بن عبدالعزیز را به عنوان ولیعهد و برادرزاده اش محمد بن نایف آل سعود را به عنوان جانشین ولیعهد انتخاب کرد. او در اولین اقدام مشعل بن عبدالله فرزند شاه سابق را از امارت مکه و بندر بن سلطان را از شورای امنیت ملی کنار گذاشت. بندر که در زمان ملک عبدالله مشاور و نماینده ویژه وی بود، از این سمت هم در دوران حکومت سلمان کنار گذاشته شد. در همین راستا فیصل بن بندر نیز از امارت منطقه ا
لقصیم و ترکی بن عبدالله از امارت منطقه ریاض برکنار شدند. ملک سلمان همچنین چند نهاد دولتی مربوط به دوران حکومت ملک عبدالله را منحل کرد که شامل کمیته عالی سیاست آموزش، کمیته عالی ساماندهی و تنظیم اداری، شورای خدمات مدنی، شورای آموزش عالی و دانشگاه ها، شورای عالی شهر علوم وفناوری ملک عبدالعزیز، شورای عالی آموزش، شورای عالی امور نفت و معادن، شورای عالی اقتصادی، شورای امنیت ملی، شورای عالی امور اسلامی، شورای عالی شهر انرژی هسته ای و انرژی تجدیدشونده ملک عبدالله و شورای عالی امور معلولان بودند. وی دو نهاد جدید تشکیل داده است که اولین نهاد، شورای امور سیاسی و امنیتی و دومین نهاد، شورای امور اقتصادی و توسعه اعلام شده است که روسای هر دو نهاد به عنوان اعضای کابینه نیز منصوب شده اند. انتخاب ولیعهد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ ملک سلمان، محمد بن سلمان را به عنوان ولیعهد جدید این کشور معرفی کرد. موج دوم تغییرات. موج دوم تغییرات اساسی در دولت عربستان، در ۲۸ آوریل ۲۰۱۵ توسط ملک سلمان اجرایی شد. تغییراتی که رسانه ها از آن تحت عنوان زلزله سیاسی یاد کردند. براساس این فرمان ها، ملک سلمان، مقرن بن عبدالعزیز، ولیعهدی سعودی را برکنار و شاهزاد
ه محمد بن نایف آل سعود را با حفظ سمت در وزرات کشور به عنوان ولیعهد جدید منصوب کرد. ملک سلمان در حکمی دیگر همچنین محمد بن سلمان آل سعود، فرزند خود و وزیر دفاع را به عنوان جانشین ولیعهد منصوب کرد. پادشاه عربستان سعودی همچنین سعود الفیصل وزیر خارجه هفتاد و پنج ساله بیمار این کشور را برکنار و عادل الجبیر را به عنوان وزیر خارجه جدید منصوب کرد. بر اساس این حکم، شاهزاده سعود الفیصل وزیر مشاور در امور خارجه شد. پادشاه عربستان همچنین خالد الفالح را به عنوان وزیر بهداشت، عادل فقیه را وزیر اقتصاد و برنامه ریزی و مفرج الحقبانی را به عنوان وزیر کار معرفی کرد و خالد بن عبدالرحمن العیسی را از سمت معاون رئیس دربار برکنار و وی را به عنوان وزیر مشاور و عضو هیئت دولت و عضو شورای امور سیاسی و امنیتی معرفی کرد. همچنین براساس این احکام، عبدالرحمن الهزاع از ریاست اتحادیه رادیو و تلویزیون برکنار شد. پادشاه عربستان سعودی در حکمی دیگر، حقوق ماهیانه کارکنان نهادهای امنیتی و نظامی را افزایش داد. سیاست خارجی. عملیات نظامی طوفان قاطعیت. چند ماه بعد از آغاز بکار دولت ملک سلمان، با دستور پادشاه عربستان، مداخلهٔ نظامی در یمن در ۲۵ مارس ۲۰۱۵