Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باشگاه العربی (به عربی:النادی العربی) یک باشگاه فوتبال از کویت است که در شهر کویت و استان عاصمه قرار دارد. این باشگاه با کسب ۱۶ عنوان قهرمانی به همراه تیم القادسیه پرافتخارترین تیم در لیگ برتر کویت می باشد. العربی همچنین سابقهٔ قهرمانی در جام امیر کویت(۱۶)، جام ولیعهد کویت (۷), سوپر جام کویت (۲),جام اتحادیه کویت (۳),جام قهرمانان باشگاه های خلیج فارس (۲) را دارد. این باشگاه در سال ۱۹۶۰ میلادی تأسیس شده است.
بری گوردی جونیور (۲۸ نوامبر ۱۹۲۹)؛ تهیه کننده موسیقی، ترانه سرا، استعدادیاب و مؤسس شرکت معروف نشر آثار موسیقی به نام موتاون رکوردز است. رِدفو و اِسکای بلو (اعضای گروه ال ام اف ای او) به ترتیب پسر و نوهٔ بری گوردی هستند.
طرح تأسیس سازمان بین المللی دریانوردی یا آیمو در ۶ مارس ۱۹۴۸ در کنفرانسی که در ژنو برگزار شده بود به تصویب رسید. این سازمان ۱۰ سال بعد اجرایی گردید و از سال ۱۹۵۸ شروع به کار در جامعهٔ بین المللی نمود. سازمان مذکور سابقاً سازمان مشورتی دریایی بین الدول خوانده می شد اما از سال ۱۹۸۲ به سازمان بین المللی دریانوردی تغییر نام داد. هدف سازمان بین المللی دریانوردی، تسهیل همکاری و مبادلهٔ اطلاعات میان کشورهای عضو در زمینهٔ موضوعات فنی مربوط به کشتی رانی و به وجود آوردن عالی ترین معیارهای ایمنی دریایی است. سازمان مذکور نقطهٔ عطفی در جامعهٔ بین المللی به شمار می آید چرا که این نخستین بار است که یک رکن بین المللی صرفاً اختصاص به مسائل دریایی دارد. این سازمان هم اکنون با ۱۷۲ عضو و یک عضو وابسته یکی از مؤسسات تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد است و مقر ان در لندن (انگلستان) می باشد. اهداف. آیمو به طور کلی صلاحیت دارد در خصوص کلیه مسائل اداری و حقوقی مربوط به دریانوردی، اقدامات و تصمیمات لازم را انجام دهد و تاکنون پس از ۵۳ سال فعالیت مستمر توانسته است ۵۰ کنوانسیون و پروتکل و بیش از ۱۰۰۰ کد و توصیه نامه در رابطه با ایمنی و امن
یت دریانوردی، جلوگیری از آلودگی آب ها و موضوعات مرتبط دیگر را به تصویب برساند. مهم ترین هدف آیمو «ایمنی، امنیت، کشتی رانی کارآمد در اقیانوس های عاری از آلودگی» است. این سازمان اهداف عمدهٔ دیگری هم به شرح زیر دارد: ساختار. سازمان بین المللی دریانوردی متشکل از ارکان زیر است: مجمع. مجمع عالی ترین رکن سازمان محسوب می شود و از تمامی دولت های عضو (۱۷۰ کشور به علاوه ۳ عضو وابسته) تشکیل شده است. این رکن هر ۲ سال یک بار به طور منظم تشکیل جلسه می دهد اما در صورت نیاز از اختیار برگزاری جلسات اضطراری هم برخوردار است. مجمع مسئول تصویب برنامهٔ کاری سازمان و بودجه است و در خصوص عملکرد مالی سازمان تصمیمات لازم را اتخاذ می نماید. هم چنین اعضای شورا توسط مجمع انتخاب می شوند. شورا. بعد از اولین جلسهٔ منظم مجمع، اعضای شورا که هم اکنون ۴۰ دولت عضو هستند برای مدت ۲ سال انتخاب می شوند. مجمع این ۴۰ دولت را با توجه به معیارهای بین المللی برای یک دورهٔ دو ساله (۲۰۱۳–۲۰۱۲) انتخاب نموده است. شورا رکن اجرایی سازمان است و زیر نظر مجمع بر کار سازمان نظارت می کند. شورا در فاصلهٔ دو اجلاس مجمع، وظایف این رکن را به جز توصیه به دولت ها در مورد
امنیت دریایی و جلوگیری از آلودگی دریاها (این موارد فقط در صلاحیت مجمع است) را انجام می دهد. دیگر عملکردهای شورا عبارت است از: کمیته ها. آیمو یک سازمان فنی است و اغلب فعالیت هایش را از طریق ۵ کمیتهٔ اصلی و تعداد زیادی کمیته های فرعی تخصصی انجام می دهد. کمیته ایمنی دریایی. کمیته ایمنی دریایی (MSC) اصلی ترین رکن فنی سازمان است و از کلیهٔ دولت های عضو تشکیل شده است. این کمیته کلیهٔ مسائلی را که در قلمرو صلاحیت سازمان واقع شده است. مانند کمک به کشتی رانی بین المللی، ساخت لوازم کشتی، ایجاد قوانین برای جلوگیری از تصادم در دریاها، اداره کردن و حمل و نقل محموله های دریایی خطرناک، تحقیق در خصوص صدمات دریایی، اطلاعات مربوط به آبنگاری نقشه، تکمیل خدمه از نظر ایمنی و سایر موضوعاتی که به طور مستقیم و مؤثر به امنیت دریا مرتبط است. هم چنین کمیتهٔ امنیت دریایی مکانیسمی را فراهم آورده است تا هر وظیفه ای که از طرف کنوانسیون، مجمع یا امور ناشی از سایر اسناد بین المللی را که به آن محوّل می شود، انجام دهد. کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی. کمیتهٔ حفاظت از محیط زیست دریایی (MEPC) در ابتدا به عنوان رکن فرعی مجمع در نوامبر ۱۹۷۳ تأسیس
شد اما از سال ۱۹۸۵ بر اساس اساسنامهٔ سازمان به یک کمیتهٔ مستقل تغییر شکل یافت. این کمیته که مرکب از کلیهٔ دولت های عضو است، صلاحیت دارد به کلیهٔ موضوعاتی که در ارتباط با جلوگیری و کنترل آلودگی دریایی توسط کشتی ها است، رسیدگی کند. از دیگر عملکردهای کمیته، تصویب و اصلاح کنوانسیون و سایر قوانین و اطمینان یافتن از قابلیت اجرایی آن ها است. کمیته مسایل حقوقی. کمیتهٔ مسائل حقوقی (LEG) مرکب از تمامی دولت های عضو سازمان آیمو است. این کمیته در سال ۱۹۶۷ به عنوان رکنی فرعی در پاسخ به مسائل حقوقی و مشکلات زیست محیطی برآمده از عواقب فاجعهٔ غرق شدن نفت کش غول پیکر توری کنیون تأسیس شد اما متعاقب آن فاجعه، تبدیل به رکن دائمی سازمان شد. این کمیته هر گونه امور حقوقی در محدودهٔ وظایف سازمان را انجام می دهد. هم چنین صلاحیت انجام هر وظیفه ای که از طرف کمیته های سازمان، مجمع یا هر امر ناشی از سایر اسناد بین المللی مورد قبول سازمان را که به آن احاله می شود، بر عهده دارد. کمیته همکاری های فنی. کمیتهٔ همکاری های فنی (TC) مرکب از تمامی دولت های عضو سازمان است. این کمیته در ۱۹۶۷ به عنوان رکن فرعی شورا تأسیس شد اما بعد از اجرایی شدن اصل
احات کنوانسیون آیمو در ۱۹۸۴ تبدیل به یکی از کمیته های رسمی سازمان شد. این سازمان مسئول انجام وظایف مهمی در جهت ارائه همکاری فنی، به ویژه به کشورهای در حال توسعه است. کمیته تسهیل. کمیتهٔ تسهیل (FAL) هم مرکب از تمامی دول عضو سازمان است. این کمیته در ابتدا به عنوان رکن فرعی شورا در ۱۹۷۲ تأسیس شد و بعد از اجرایی شدن اصلاحات در کنواسیون آیمو در ۲۰۰۸، در زمرهٔ یکی از کمیته های اصلی سازمان قرار گرفت. این کمیته در جهت کاهش و حذف تشریفات غیرضروری و زائد اداری و آسان تر کردن ارائه اسناد مورد نیاز کشتی ها به هنگام ورود یا ترک بندرها به وجود آمده است. در سال های اخیر مهم ترین وظیفهٔ این کمیته، تمرکز بر ایجاد تعادل سازی و ارتباط میان دو موضوع مهم، یعنی، امنیت دریایی و تسهیلات تجارت دریایی بین المللی بوده است. کمیته های فرعی تخصصی. دو کمیتهٔ امنیت دریایی و حفاظت از محیط زیست دریایی کار خود را در همکاری با ۹ کمیتهٔ فرعی تخصصی انجام می دهند. در این کمیته ها کلیهٔ دول عضو شرکت می کنند. این ۹ کمیتهٔ فرعی عبارتند از: دبیرخانه. دبیرخانهٔ آیمو از دبیرکل و ۳۰۰ کارمند بین المللی که در مقر سازمان، لندن مستقر هستند، تشکیل شده است. دب
یرخانه مسئولیت امور اداری و هماهنگی اجرایی را بر عهده دارد. دبیرکل. دبیرکل از طرف شورا با تصویب مجمع انتخاب می شود. دبیرکل سازمان هم اکنون از ۱ ژانویه ۲۰۱۲ بر عهدهٔ کوجی سکیمیزو از ژاپن است. او در صد و شصتمین جلسهٔ شورای آیمو در ژوئن ۲۰۱۲ و بیست و هفتمین جلسهٔ مجمع در نوامبر ۲۰۱۱ برای یک دورهٔ ۴ ساله انتخاب شد. فعالیت ها. فعالیت های آیمو را می توان به دو قسمت تقسیم کرد: برنامه های عملی آیمو. این برنامه ها به تشکیل سمینارها و کارگاه های آموزشی و کمک به دولت ها برای اجرای کنوانسیون های بین المللی اختصاص دارد. در راستای اجرای این طرح بود که آیمو دانشگاه جهانی علوم دریایی (World Maritime University)، مالمو سوئد را در ۱۹۸۳ تأسیس کرد. هدف این مؤسسه فراهم آوردن امکانات آموزشی پیشرفته برای کارمندان کشورهای در حال توسعه ای است که در کشور خود به سطح نسبتاً استانداردی در زمینهٔ فعالیت های دریایی رسیده اند. از دیگر فعالیت های این سازمان تأسیس مؤسسه حقوق دریایی بین المللی در مالت و آکادمی دریایی بین المللی در تریسته ایتالیا است.
باشگاه القادسیه (به عربی: نادی القادسیة) یک باشگاه فوتبال از کویت است که در شهر حولی قرار دارد. این باشگاه با کسب ۱۷ عنوان قهرمانی به همراه تیم العربی پرافتخارترین تیم در لیگ برتر کویت می باشد. القادسیه همچنین سابقهٔ چندین قهرمانی در جام امیر کویت(۱۵قهرمانی) جام فدراسیون کویت، جام ولی عهد کویت (۸قهرمانی )و سوپر جام کویت (۴قهرمانی )را دارد. این باشگاه در سال ۲۰۱۴ به مقام قهرمانی و در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ به مقام نایب قهرمانی در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲ رسیده است. این باشگاه کویتی در سال ۱۹۶۰ میلادی تأسیس شده است. حمید استیلی از بازیکنان پیشین این تیم بوده است. از مربیان مشهور و برجسته این باشگاه می توان به فیلیپه اسکولاری اشاره کرد. رنگ های باشگاه. style="background:White;color: White;padding:2em" |سفید
عمادالدین عمادالاسلام حسن بن علی بن محمد آملی مازندرانی طبری معروف به عماد طبرسی یا عماد طبری. از علماءِ بزرگ امامیه در قرن هفتم و از معاصرین محقق حلّی و خواجه نصیرالدین طوسی (م ۶۷۲ ق) است. در فقه و حدیث و تحقیق حقایق اصول مذهب و دیگر فنون تصنیفات سودمندی دارد. فتوای وی در کتب فقهی متأخرین نقل شده است. در ۶۷۰ ق مناظره ای - در تنزیه خداوند از تشبیه - با اهل بروجرد کرد. در ۶۷۲ ق به دستور وزیر خواجه بهاءالدین محمد از قم به اصفهان و شیراز و ابرقو و یزد و شهرهای آذربایجان برگردش جمع شدند و علوم دینی را نزد وی تکمیل کردند. آثار وی الاربعون حدیثاً فی فضایل امیرالمؤمین (ع) و اثبات امامنه" یا "اربعین بهائی"؛ "کامل السقیفهٔ" یا "کامل بهائی"، که در ۶۷۵ ق تألیف شده و دوازده سال جمع آوری آن به درازا کشیده است. چون این دو کتاب به خواهش و نام وزیر بهاءالدین محمدبن وزیر شمس الدین محمد جوینی معروف به صاحب دیوان تألیف شده بهائی نام گرفته است.
محمود حریری (زادهٔ بهمن ۱۳۰۹ در رفسنجان – درگذشتهٔ خرداد ۱۳۷۴ در تهران) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل ایران و یکی از فرهیختگان مکتب شاهین بود. او بنیانگذار باشگاه فوتبال سپاهان اصفهان است که در سال ۱۳۳۲ این باشگاه را با الگوبرداری از شاهین تهران، با نام «شاهین اصفهان» تأسیس کرد. وی پس از تشکیل باشگاه شاهین اصفهان، بین شهرهای اصفهان و تهران در رفت و آمد بود تا با وسواس خاصی این تیم را به قدرت اول فوتبال اصفهان نیز تبدیل کند. او به مسائل فرهنگی و اخلاقی در باشگاه اهمیت زیادی می داده و بر علم و تحصیل بازیکنان تیم نیز تأکید داشته است. حریری فارغ التحصیل دانشسرای تربیت بدنی بود. وی مدتی به عنوان دبیر ورزش، در مدرسه فعالیت می کرده است. او از بازیکنان باشگاه فوتبال شاهین تهران، تیم ملی فوتبال ایران و از مربیان و مدیران باشگاه شاهین اصفهان (سپاهان کنونی) بوده است. حریری به عنوان بازیکن در پست هافبک بازی می کرده است. او برادر خانم بهرام افشارزاده بوده است. وی به دلیل علاقهٔ زیادی که به باشگاه شاهین داشت، نام فرزند خود را شاهین نهاد. او از سال ۱۳۳۲ تا سال ۱۳۶۱ مدتی نزدیک به سی سال، مدیریت باشگاه سپاهان را بر عهده داشته
است و صاحب امتیاز این باشگاه نیز بوده است. حریری همچنین بین سال های ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶ معاون اداره کل تربیت بدنی اصفهان بوده است. او مدتی سرپرست تیم ملی فوتبال ایران نیز بوده است. وی در سال ۱۳۶۱ به دلیل بیماری همسرش مجبور به ترک اصفهان شد و امتیاز باشگاه سپاهان را به مسعود تابش واگذار کرد. در جشن پنجاهمین سالگرد تأسیس این باشگاه، از خانوادهٔ حریری تقدیر شد. حریری در زادگاه خود در رفسنجان، به خاک سپرده شده است.
عباس اکرامی اقدم با نام اصلی عباس شیرخدا (۱۲۹۴ در تهران – ۱۳۸۰ در لندن) آموزگار، روزنامه نگار و مربی فوتبال اهل ایران بود. وی بنیانگذار مکتب شاهین و از شخصیت های مهم فوتبال در ایران است و به «پدر باشگاه داری نوین ایران» شهرت دارد. وی در شهریور ۱۳۸۰ به عنوان «استاد ارزشمند فوتبال که عمر خود را در راه پرورش و تربیت نیروهای جوان و بااخلاق سپری نموده است» مورد تقدیر کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران قرارگرفت. آموزگاری. اکرامی در دهه ۱۳۱۰ در دانشسرای عالی درس خواند و از سال ۱۳۱۸، تدریس در دبیرستان فیروز بهرام و دبیرستان البرز را آغاز کرد. مکتب شاهین. شعار شاهین، «اول اخلاق، دوم درس، سوم ورزش» بود. اکرامی به حدی به تحصیلات اهمیت می داد که شرط عضویت در باشگاه شاهین را دانشگاه رفتن و درس خواندن قرار داده بود. همایون بهزادی، از شاگردان اکرامی در شاهین نقل می کند: «اولین باری که به تمرینات شاهین رفتم، به خاطر رفتن به مدرسه دیر رسیده بودم. فردای آن روز زودتر از مدرسه آمدم، اکرامی در مواجهه با من سیلی محکمی به گوشم نواخت و فریاد زد: چه کسی به تو گفت مدرسه ات را رها کنی؟!» مسئولیت ها. مناصب دولتی مدیرکلی آموزش و پرورش
تهران، قائم مقامی سازمان جوانان شیر و خورشید و معاونت وزارت آموزش و پرورش (در دوره وزارت مصطفی درخشش) در کارنامه وی دیده می شود. اکرامی همچنین مشاور بنیاد آمریکایی خاور نزدیک و مدتی نیز سردبیر کیهان ورزشی بود. درگذشت. عباس اکرامی در تاریخ ۱۶ بهمن ۱۳۸۰ در بیمارستانی در لندن درگذشت. با هماهنگی های انجام شده، جنازه وی به ایران انتقال یافت و در تاریخ ۲۶ بهمن پس از تشییع از مقابل ورزشگاه شیرودی (امجدیه) در قطعه ۸ بهشت زهرا به خاک سپرده شد. کتاب شناسی. عباس اکرامی مؤلف چندین کتاب بوده است:
سِدر، سرده ای از درختان سوزنی برگ سدر به موارد زیر هم گفته می شود:
ارکستر بادی گروهی تشکیل شده از نوازندگان سازهای بادی چوبی، سازهای بادی برنجی و سازهای کوبه ای است. در زبان انگلیسی به چنین ارکستری Concert Band هم گفته می شود. ارکستر بادی، آثاری که اساساَ برای ارکسترهای بادی نوشته شده را می نوازند و همچنین آثاری که بعداَ توسط آهنگسازان برای ارکستر بادی تنظیم شده اند. این کارها می توانند از آثار دوره کلاسیک باشند و همچنین از آثار سبک (لایت) موسیقی. در میان ارکسترهای معروف بادی جهان باید از «ارکستر سمفونیک بادی دالاس» در آمریکا، «ارکستر بادی کوسی توکیو»، در ژاپن و «گروه سلطنتی هاوایی» نام برد. آهنگساز آمریکایی؛ جیمز ال. هوسی یک اثر برای ارکستر بادی با الهام از تاریخ ایران، به نام «پرسیس» آفریده است. «پرسیس» نام تاریخی ایران در زبان یونانی است. اکنون در تهران یک ارکستر سازهای بادی به رهبری جاوید مجلسی فعالیت دارد که ارکستر بادی تهران از سال ۱۳۸۵ فعالیت خود را شروع و کنسرتهای متعددی را در سراسر کشور برگزار کرده است. این ارکستر متشکل از ۲۰ نوازنده می باشد. یکی از نکات قابل توجه این ارکستر وجود تمامی سازهای بادی در کنار یکدیگر است که نظیر این حرکت در گروهای موسیقی ایران وجود نداشت
ه ه در سال ۱۳۸۷ با همکاری سینا ذکایی (سرپرست ارکستر) ارکستر بادی موفق مقام اول را در جشنواره موسیقی فجر کسب کند. همچنین در سال ۱۳۹۳ با عالم قاسم اف خواننده شهیر آذربایجان کنسرتی را به مدت ۳ شب در تالار وحدت تهران برگزار نمود. در سال ۱۳۹۶ خانه موسیقی به پاس ۱۰ سال فعالیت از ارکستر بادی تهران تقدیر کرد
تیو سولفات سدیم به فرمول Na۲S۲O۳، یک ترکیب کریستالی بی رنگ است. که بیشتر با نام هیپو سولفیت سدیم یا هیپو خوانده می شود. یکی از کاربردهای آن خنثی کردن کلر موجود در آب شهری است که بیشتر در بین دارندگان آکواریوم متداول است. همچنین این ماده یک آلاینده گوگردی موجود در آب به شمار می آید. [فرمول مولکولی یون تیوسولفات: S۲O۳ دو بار منفی است .]
پیرو کاته شول یا کاته شول (به انگلیسی:Pyrocatechol)، نام دیگر یک و دو دی هیدروکسی بنزن، یک ترکیب آلی با فرمول مولکولی C6H4(OH)2 است. ایزومری این ترکیب در حالت ارتو می باشد. این ترکیب بی رنگ و به طور طبیعی بسیار کمیاب است. سالانه حدود 20 میلیون کیلوگرم تولید می شود. عمدتاً به عنوان پیش ماده برای تولید آفتکش ها، طعم دهنده ها و عطر استفاده می شود.
کاوازاکی فرونتال یک باشگاه فوتبال در شهر کاواساکی، استان کاناگاوا و در کشور ژاپن می باشد که در جی لیگ بازی می کند. کاوازاکی فرونتال سابقهٔ چهار قهرمانی در جی لیگ و چهار نایب قهرمانی در جام جی لیگ را نیز دارد. باشگاه کاوازاکی فرونتال در لیگ نخبگان آسیا ۲۰۲۵ـ۲۰۲۴ به عنوان نایب قهرمانی رسید. ستاره روی لوگو به ازای هر ۱ قهرمانی لیگ داخلی زده شده است.
رابرت اچ. روبینز (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۲۱ – مرگ ۲۰ آوریل ۲۰۰۰) آواشناس و زبان شناس انگلیسی بود. علی محمد حق شناس مدتی شاگرد او بوده است.
در سال ۱۹۵۸، دیوید فینکلشتین سطح شوارتز شیلد را به عنوان یک افق رویداد معرفی نمود، «یک غشای کامل یک جهته که تأثیرات سببی تنها از یک سو از آن عبور می کنند.» این مطلب تناقض صریحی با نتایج اوپنهایمر ندارد بلکه آن را گسترش می دهد تا ناظرین در حال سقوط به سیاهچاله را نیز شامل شوند. این نتایج مقارن بود با آغاز عصر طلایی نسبیت عام که در آن تحقیقات دربارهٔ نسبیت عام و سیاهچاله ها رونق فراوان یافت. کشف تپ اخترها در سال ۱۹۶۷ که در سال ۱۹۶۹ نشان داده شد که ستاره های نوترونی چرخنده با سرعت چرخش بالا هستند، به این فرایند کمک کرد. تا آن زمان ستارگان نوترونی مانند سیاهچاله ها تنها در حوزه تئوری مطرح بودند اما کشف تپ اخترها نشان داد که واقعیت فیزیکی نیز دارند و باعث شد تا علاقه شدیدی به انواع اجسام فشرده ای که ممکن است بر اثر رمبش گرانشی تشکیل شوند برانگیخته شود. کشف اختروش (کوازار)ها که انرژی خروجی بسیار بزرگی آن ها این احتمال را مطرح نمود که ممکن است مکانیزم به وجود آورنده این انرژی، رمبش گرانشی باشد. در این دوره جواب های کلی تری نیز برای معادله سیاهچاله پیدا شد. روی کر جواب دقیقی برای یک سیاه چاله چرخان به دست آورد. دو سا
ل بعد ازرا نیومن یک جواب متقارن محوری برای سیاهچاله ای که هم چرخان باشد و هم دارای بار الکتریکی باشد کشف نمود.در نتیجه کارهای ورنر اسرائیل، براندون کارتر و دیوید رابینسون نظریه بدون مو ظهور کرد که با استفاده از پارامترهای متریک کر-نیومن، جرم، تکانه زاویه ای و بار الکتریکی یک سیاهچاله ثابت را توصیف نمود. تا مدت ها گمان می شد که ویژگی های نامتعارف جواب های سیاهچاله ها مصنوعات پاتولوژیکی هستند که از شرایط متقارن تحمیل شده ناشی می گردند و نقاط تکینه تابع در شرایط عمومی پدیدار نمی گردند. اما در اواخر دهه شصت میلادی، راجر پنروز و استیون هاوکینگ ثابت کردند که نقاط تکینه، عمومی هستند. استیون هاوکینگ ثابت کرد سیاهچاله ها یک خصوصیت عمومی در نظریه گرانشی اینشتین هستند و با فروپاشی برخی اجسام به ناچار سیاهچاله به وجود می آید. کارهای جیمز باردین، ژاکوب بکنشتین، کارتر و هاوکینگ به فرمولبندی قوانین ترمودینامیک سیاهچاله ها انجامید. این قوانین رفتار سیاهچاله ها را در قیاس نزدیکی با قوانین ترمودینامیک توصیف می کنند. این امر با مرتبط سازی جرم با انرژی، مساحت با انتروپی و گرانش سطحی با دما صورت می پذیرد. این قیاس وقتی کامل شد که
هاوکینگ در سال ۱۹۷۴ نشان داد که نظریه میدان های کوانتومی پیش بینی می کند که سیاهچاله ها باید مانند اجسام سیاه با دمایی متناسب با گرانش سطحی سیاهچاله، تابش کنند. واژه سیاهچاله نخستین بار توسط جان ویلر در سال ۱۹۶۷ به کار گرفته شد. با اینکه شهرت جان ویلر به دلیل ابداع این واژه است او همیشه پافشاری نموده است که این واژه توسط فرد دیگری به او پیشنهاد شده است. اولین بکارگیری ثبت شده این واژه در نامه سال ۱۹۶۴ ان اوینگ به انجمن پیشبرد علوم آمریکا آمده است. پس از استفاده ویلر از این واژه به سرعت مقبولیت عام پیدا کرد.
آدمار دا سیلوا براگا مربی فوتبال اهل برزیل است. وی مدت کوتاهی در سال ۱۳۷۹ سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بود و در جام گفتگوی تمدن ها این تیم را هدایت کرد. پرگلترین نتیجه تاریخ فوتبال ایران نیز در بازی با گوام با مربیگری وی رقم خورد.
باشگاه الاتحاد (به عربی:نادی الاتحاد) یک باشگاه فوتبال از سوریه است که در شهر حلب قرار دارد. الاتحاد در سال ۱۹۴۹ بنیانگذاری شد و در سال ۱۹۵۳ توسط دولت به رسمیت شناخته شد. این باشگاه ۶ بار به مقام قهرمانی در لیگ برتر فوتبال سوریه رسیده است. الاتحاد سابقهٔ ۹ قهرمانی در جام حذفی سوریه را نیز دارد. این باشگاه همچنین در سال ۲۰۱۰ به مقام قهرمانی در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲ رسیده است. این تیم در سال ۱۹۸۶ به مقام چهارمی در مسابقات جام باشگاه های آسیا دست یافت.
وو-تِنگ کلن یا قبیله وو-تِنگ، یک گروه موسیقی سبک هیپ هاپ است. اعضای گروه به تدریج در محل قدیمیشان کاپودونا به هم پیوستند اما آن ها در محله استیتن آیلند شهر نیویورک که توسط اعضای گروه از آن به عنوان "شائولین یاد می شود گروه را شکل دادند و در حال حاضر در آنجا مستقر هستند. با این وجود چند تن از اعضا اهل بروکلین و یکی از آن ها اهل برانکس است. خیلی زود آن ها طرفداران زیادی به دست آوردند که وو-تنگ کلن طرفداران خود را با نام «زنبور های قاتل وو-تِنگ» می نامند. در سال ۲۰۰۸ سایت «About .com» آن ها را بهترین گروه رپ تاریخ نامید و نوشت: «هیچ گروهی در تاریخ هیپ هاپ نمی تواند با بی نظمی محضی که وو-تِنگ ایجاد کرد رقابت کند. این گروه همچنین شخصیت های بسیار زیادی داشت و هر کدام ویژگی های و سبک رپ کردن خودشان را داشتند. به این دلیل است که هیچ گروه دیگری نتوانست مثل وو-تِنگ بر بروی هیپ هاپ اثر بگذارد». جُنگ اول آنها وو-تنگ کلن وارد می شود (۳۶ ایوان) با تحسین و استقبال منتقدان روبرو شد و توانسته به نام یکی از بزرگترین و تاثیر گذارترین جُنگ این سبک بدل شود. درحال حاضر گروه ۸ عضو رسمی دارد اما در ابتدا با حضور اُل دُری بسترد که در
سال ۲۰۰۴ به دلیل بیش مصرفی بر روی کوکائین و ترامادول درگذشت، ۹ نفر بودند.
فرهنگ فرانسه و مردمان فرانسوی زبان فرهنگ رایج در میان مردم فرانسه است که در گذر زمان توسط عواملی چون جغرافیا و رویدادهای تاریخی و گروه های داخلی و خارجی در این کشور شکل گرفته است. فرانسه، و به ویژه پاریس، از قرن هفدهم میلادی نقش مهمی در فرهنگ و ادب و هنرهای تزئینی در اروپا پیدا کرد و تأثیرات آن در قرن نوزدهم در سراسر جهان هویدا بود. از پایان قرن نوزدهم به این سو همچنین، فرانسه نقش مهمی در هنرهایی چون فیلم سازی و مد و آشپزی ایفا کرد. غنای فرهنگ فرانسه برآمده از تنوع آن، بازتاب فرهنگ بخش های گوناگون فرانسه بودنش، تأثیراتش بر دیگر ملت ها، پایداری آن در میان گروه های قومی و سیاسی است و به آن امکان این را داده که در طول زمان بسیار به رشد بپردازد. زبان. فرهنگستان فرانسه تعیین کننده سیاست های کشور در زمینه زبان فرانسوی است؛ با این حال این سیاست ها که پذیرش آن ها اجباری نیست گاه از سوی دولتمردان فرانسه نیز نادیده انگاشته می شوند. برای نمونه دولت لیونل ژوسپن خواهان مونث سازی بعضی واژگان از جمله واژه وزیر در «خانم وزیر» ("madame la ministre") بود که با واکنش فرهنگستان که خواهان باقی ماندن وزیر به صورت مذکر ("madame le
ministre") بود، مواجه شد. زبان های محلی متعددی در فرانسه وجود دارند که بعضی از آن ها همچون زبان برتون و زبان آلزاسی با زبان رسمی فرانسوی تفاوت بسیار دارند. بعضی زبان های نواحی، همانند خود زبان فرانسوی، ریشهٔ رومی دارند از جمله زبان اکسیتان. زبان باسک به گونه کامل با فرانسوی تفاوت دارد و ریشه در هیچ زبان دیگری در جهان ندارد. گویشوران این زبان در مناطق جنوب غربی فرانسه تا شمال اسپانیا زندگی می کنند. نسخه ای بازنگری شده از قانون اساسی فرانسه که در آن زبان های محلی به رسمیت شناخته شده اند در سال ۲۰۰۸ در نشست پارلمانی در کاخ ورسای به امضا رسید. زبان انگلیسی در فرانسه به عنوان زبان دوم در مدرسه ها و نهادهای آموزشی آموزش داده می شود. دین. فرانسه کشوری سکولار است که در آن آزادی اندیشه و مذهب زیر اعلامیه حقوق انسان و شهروند تصویب شده در ۱۷۸۹، محترم شمرده می شوند. جمهوری فرانسه بر پایه لائیسیته بنا شده است و آزادی دین ها (از جمله ندانم گرایی و خداناباوری) تضمین شده اند. قانون جدایی کلیسا و سیاست در فرانسه در ۱۹۰۵ به تصویب رسید و در آغاز جمهوری سوم (۱۹۴۰–۱۸۷۱) به اجرا گذاشته شد. با آنکه در گذشته بیشترین جمعیت فرانسه را
باورمندان به آیین کاتولیک تشکیل می دادند، امروزه کمتر از نیمی از مردم آن کشور خود را کاتولیک می دانند. بر پایه یک آمارگیری که در سال ۲۰۰۶ میلادی در مجله فاینانشیال تایمز به چاپ رسید، ۳۲٪ از مردم فرانسه خود را ندانم گرا می دانند و ۳۲٪ دیگر خداناباور هستند و تنها نزدیک به ۲۷٪ مردم به وجود خدا یا وجودی برتر و لایتناهی باور دارند. آیین کاتولیک. مذهب کاتولیک رومی دین رسمی فرانسه پیش از انقلاب فرانسه و در دوره چند حکومت ناجمهوری در سده ۱۹ام، از جمله دوران بازگشت و پادشاهی ژوئیه و امپراتوری دوم، بود؛ اگرچه امروز این جایگاه را از دست داده است. جدایی رسمی دین و دولت ("Séparation de l'Eglise et de l'Etat") در سال ۱۹۰۵ پدید آمد و این کار رویکرد سخت گیرانه جمهوریخواهان آن دوره در برابر دین و هواداری آن ها از لائیسیته را نشان می دهد. در آغاز قرن ۲۰ام، فرانسه کشوری با جمعیت روستایی زیاد بود که بیشتر آنان را کاتولیک های محافظه کار تشکیل می دادند؛ اما با گذشت یکصد سال از آن هنگام و با افزایش جمعیت شهرنشین، بیشتر جمعیت این کشور رو به سکولاریسم آوردند. به باور پژوهشگران امروزه دیگر فرانسه کشوری کاتولیک به شمار نمی رود. اسلام.
پس از آیین کاتولیک، اسلام دومین دین بزرگ در فرانسه به شمار می رود و جمعیت مسلمانان ساکن این کشور بیشترین در میان همه کشورهای غرب اروپا است. این به دلیل روندهای مهاجرتی، که از دهه ۱۹۶۰ میلادی به این سو شدت گرفتند، از کشورهای شمال آفریقا همچون مراکش و الجزایر و تونس و نیز به میزان کمتر از کشورهای ترکیه و آفریقای غربی، پدید آمده است. با آنکه قانون اجازه گردآوری اطلاعات دربارهٔ باورهای دینی در فرانسه را به دولت نمی دهد، تخمین ها و آمارگیری ها نشان می دهند که ۷–۴٪ از مردم این کشور مسلمان هستند. یهودیت. بر پایه آمارگیری سال ۲۰۱۰ کتابخانه مجازی یهودیان، جمعیت کنونی یهودیان در فرانسه نزدیک به ۴۸۳٬۵۰۰ تن است. یهودیان فرانسه بیشتر در کلان شهرهایی چون پاریس و مارسی و استراسبورگ زندگی می کنند. تاریخ دین یهود در فرانسه به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش بازمی گردد. در آغاز سده های میانی فرانسه مرکزی برای آموزش یهودیان بود، با این حال پس از آن بسیاری از یهودیان تحت پیگرد قرار گرفتند. فرانسه نخستین کشور اروپایی بود که پس از انقلاب خود، یهودیان را در زندگی و گزیدن آیین آزاد گذاشت؛ اگرچه یهودی ستیزی مشکلی باقی ماند و در سال های پس از آن
ماجراهایی چون ماجرای دریفوس را پدیدآورد. با آنکه یک چهارم یهودیان فرانسه در جریان هولوکاست کشته شدند، این کشور اکنون بزرگ ترین جمعیت یهودیان اروپا را در خود جای داده. بیشترین یهودیان فرانسه سفاردی هستند که گستره ای از یهودیان بسیار مذهبی حریدی تا یهودیان به گونه کامل سکولار را شامل می شود. حکومت و فرهنگ. وزارت فرهنگ. وزیر فرهنگ در دولت فرانسه مسوول موزه ها و مکان های باستانی، پشتیبانی و تشویق هنرها (تجسمی، تئاتر، موسیقی، رقص، معماری، ادبی، تلویزیون و رسانه، عکاسی) در فرانسه و بیرون از آن، مدیریت آرشیوهای ملی و خانه های فرهنگ (maisons de culture) است. وزارت فرهنگ در پله رویال در پاریس واقع شده است. جایگاه نوین وزارت فرهنگ را شارل دوگل در سال ۱۹۵۹ با وزیر نمودن آندره مالرو ایجاد کرد. مالرو مسوول اجرای سیاست «droit à la culture» (حق فرهنگ) گشت. این سیاست که در قانون اساسی فرانسه و اعلامیه جهانی حقوق بشر ذکر شده است، با مردم سالارانه کردن هنر دسترسی به آن را آزاد می کرد و در راستای سیاست گلیستی «grandeur» (بالا بردن قدر و اعتبار فرانسه) پس از جنگ جهانی دوم بود. فرهنگستان. فرهنگستان فرانسه یا آکادمی زبان فرانسوی (
"Académie française") مهم ترین مرجع تصمیم گیرنده دربارهٔ سیاست های کشور در زمینه زبان فرانسوی است. این نهاد به گونه رسمی در سال ۱۶۳۵ توسط کاردینال ریشلیو، نخست وزیر دربار لوئی سیزدهم گشایش یافت. در سال ۱۷۹۳ و در جریان انقلاب فرانسه سرکوب شد و در ۱۸۰۳ توسط ناپلئون بناپارت بازگشایی شد. این آکادمی یک از پنج آکادمی تشکیل دهنده بنیاد فرانسه است. تعداد اعضای فرهنگستان ۴۰ تن است که با نام «جاودانان» ("Immortels") خوانده می شوند. اعضای جدید توسط خود اعضای فرهنگستان برگزیده می شوند و عضویت در این نهاد دایمی است مگر آنکه عضوی به دلیل خطا و کار ناشایست کنار گذارده شود. وظیفه فرهنگستان نظارت بر روند واژه سازی و چاپ واژه نامه رسمی به زبان فرانسوی است. اصلاحات این نهاد پیشنهادی هستند و اجباری بر دولت و مردم برای پذیرش ایجاد نمی کنند. هنر و رسانه ها. هنر لوکس و مد. چهره فرانسه با کالاها و هنرهای لوکس آن گره خورده است. به پاریس همواره به عنوان لوکس ترین شهر جهان نگریسته و به همراه میلان و لندن و نیویورک از نمادهای مد در جهان شمرده می شود. آغاز توجه به مد در فرانسه به پادشاهی لوئی چهاردهم بر می گردد و در آن هنگام همه صنایع تو