Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یم زیر چشم او در دربار زندگی کند. اکبر تسلیم التماس آنها شد و فرمان را پس گرفت. [ 118 ] مونی لعل می گوید که در زمانی که اکبر برای جنگ به سوی سلیم لشکر کشید، مریم الزمانی از وفاداری متضاد بین پدر و پسر پاره شد. [ 119 ] مونی لعل به مداخله دیگری از او در کنار سلیمه سلطان بیگم برای لغو دستورات حبس خانگی سلیم توسط اکبر اشاره می کند. اکبر پس از مرگ حمیده بانو بیگم برای پایان دادن به شورش و پایان دادن به شرابخواری و هرزگی خود دستور داد که او را در سلول انفرادی در غسلخانه نگه دارند و دستور داد که مشروب و تریاک ننوشند. سلیم که تمام مدت برای شراب التماس می کرد مانند یک دیوانه رفتار می کرد. اکبر پزشک خود را گماشت تا حداقل الکل لازم را برای سلامتی او توصیه کند. مونی لال ادعا می کند، «رام کردن سلیم خوش خلق با پیچیدگی هایی همراه بود، به ویژه زمانی که مریم زمانی و سلیمه بیگم به سر و کله مکر خود دست زدند تا هیچ طرحی را برای به دست آوردن آزادی برای بابای خود بی استفاده نگذارند. فشار ملکه های ارشد بیش از حد قانع کننده ای شد که نمی توان برای مدت طولانی در مقابل آن مقاومت کرد. اکبر تسلیم شد و به سلیم اجازه داد تا به کاخ خود برود
. [ 120 ] ماجرای خسرو. پس از مرگ اکبر در سال 1605، او سپر اصلی نوه خود خسرو میرزا شد و همانطور که توسط یک مبلغ مسیحی حاضر در دربار مغول ذکر شده است، او به همراه سلیمه سلطان بیگم ، شکر النساء بیگم و سایر جانشینان امپراتور سی جهانگیر عفو شاهزاده را دریافت کرد. [ 121 ] اشاره شده است که نورجهان در برابر مادرشوهرش، ملکه مادر مریم اوز-زمانی، برای تصاحب مسئولیت شاهزاده خسرو که توسط ملکه جاه طلب نور جهان رقیب قدرتمندی برای تاج و تخت تلقی می شد، اشک می ریخت، اما او موفق نشد. [ 122 ] جهانگیر تسلیم خواهش های مادر، خواهران، نامادری ها و خواهران خسرو شد و کنترل خسرو را به نورجهان یا شاهزاده خرم واگذار نکرد. [ 123 ] فرزندان. مریم الزمانی از اکبر کبیر صاحب ۴ فرزند پسر و ۱ دختر شد: •حسن میرزا (19 اکتبر 1564، آگرا، امپراتوری مغول - 5 نوامبر 1564، آگرا، امپراتوری مغول) (دوقلو با حسین) •حسین میرزا (19 اکتبر 1564، آگرا، امپراتوری مغول - 29 اکتبر 1564، آگرا، امپراتوری مغول) (دوقلو با حسن) •جهانگیر (سلیم) (30 اوت 1569، فاتح پور سیکری ، امپراتوری مغول - 28 اکتبر 1627، راجوری، امپراتوری مغول) •دانیال میرزا (11 سپتامبر 1572، اجمر، ام
پراتوری مغول - 19 مارس 1605، امپراتوری مغول) •فیروز خانم (متولد 1575) مرگ. مریم الزمانی در ماه مه 1623 درگذشت، بسیار ثروتمند و قدرتمند، [ 189 ] [ 190 ] [ 49 ] و با دفن او در مقبره ای نزدیک به مقبره اکبر، تجلیل لازم به عمل آمد. [ 189 ] [ 33 ] تمایل او به نزدیک بودن به شوهرش حتی در هنگام مرگ در مجاورت آرامگاهش با شوهرش اکبر نمایان است. هیچ مدرک مشخصی وجود ندارد که دلیل مرگ او را بیان کند، اگرچه اعتقاد بر این است که به دلیل بیماری بوده است. جهانگیر از سال 1616 به بعد در زندگی نامه خود چندین اشاره به رو به زوال سلامتی او کرده بود و او را ضعیف می خواند. آرامگاه او که بین سال های 1623 و 1627 ساخته شد، در جاده Tantpur در جیوتی ناگار، در کنار مقبره اکبر قرار دارد. آرامگاه مریم به سفارش پسرش جهانگیر که گمان می رود از دست دادن او بسیار غمگین است، [ 33 ] تنها یک کیلومتر از مقبره اکبر کبیر در جهت ماثورا [ 191 ] فاصله دارد و او به عنوان تنها همسر مدفون در نزدیکی اکبر ایستاده است. آرامگاه او از یک جنبه مهم شبیه مقبره شوهرش است، طبقه فوقانی هر دو به روی آفتاب و باران باز است و گوشه های بالایی آن با آلاچیق های زیبایی که با گ
نبدهای دوست داشتنی پوشانده شده اند تزئین شده است. [ 58 ] خود قبر زیر زمین است و پلکانی به آن منتهی می شود. [ 192 ] معماری و خیرات ها. مریم الزمانی یکی از حامیان بزرگ زن هنر و معماری زمان خود بود. [ 171 ] او یکی از قدیمی ترین مساجد ساخته شده را در لاهور ، پاکستان ، طبق معماری مغول، که به مسجد بیگم شاهی معروف است، ساخت . [ 172 ] [ 173 ] [ 29 ] او حامی یک کار عمومی قابل توجه، بائولی (چاه پله ای) همراه با باغی در نزدیکی منطقه قدیمی در برهامبد، بایانا بود . [ 29 ] [ 171 ] [ 174 ] با این حال، تنها بائولی باقی مانده است. او باغ بزرگی را در اطراف مقبره شوهر امپراتور فقید خود، اکبر ایجاد کرد و سپس در آنجا به خاک سپرده شد. [ 175 ] او همچنین ورودی قلعه لاهور، معروف به مسجد دروازه، را که اکنون به ماستی درواجا (دروازه مستی) خراب شده است، سفارش داد. [ 173 ] [ 172 ] [ 176 ] هم مسجد مریم الزمانی و هم بائولی (چاه پله) کتیبه ای داشتند که نقش او را در ساخت این بناهای تاریخی تایید می کرد. بنای مسجد در اوایل دوره جهانگیر در سال 1023ق/1614م در کتیبه ای فارسی که بر نمای دروازه شمالی نصب شده است، ثبت شده است. [ 173 ] کتیبه ای از سنگ
مرمر بر دروازه بائولی (چاه پله) قدمت آن را به سال هفتم سلطنت جهانگیر (1612) می دهد. به این ترتیب همزمان با مسجد بیگم شاهی در لاهور ساخته شد. [ 171 ] بنابراین سلطنت جهانگیر مهر حمایت زنانه را دارد. [ 177 ] مسجد بیگم شاهی قدیمی ترین مسجد نفیس تاریخی امپراتوری مغول است که در زمان جهانگیر ساخته شده است . [ 173 ] [ 172 ] [ 177 ] این مسجد به افتخار او به نام او نامگذاری شد و به مسجد بیگم شاهی معروف است. نزدیک به دروازه قدیمی مستی شهر محصور لاهور ، روبروی دیوارهای شرقی قلعه لاهور واقع شده است . [ 172 ] به دلیل نقاشی های دیواری اش که به دلیل تکنیک عالی و تنوع موضوعات قابل توجه هستند، منحصر به فرد است. [ 178 ] کهن ترین نقوش ایرانی در معماری مغول را نشان می دهد . [ 179 ] این نقاشی ها در پاکستان و شاید در هند «به دلیل ظرافت و تنوع پر جنب و جوش» و به دلیل لحن طلایی هماهنگ شان، که تنها بخشی از آن به دلیل قدمت است، بی رقیب هستند. [ 180 ] - مورتیمر ویلر، پنج هزار سال پاکستان "هرگز در تاریخ معماری اوایل دوره مغول چنین استفاده گسترده و انحصاری از این نوع تزئینات پیدا نکردیم. تنوع بی پایان طرح های هندسی گل و کتیبه ای که در رن
گ بندی ظریف بر سطح داخلی گسترده شده اند، مشخصه ای است که در جای دیگر دیده نمی شود." [ 181 ] — احمد نبی خان، باستان شناسی پاکستان شماره 7 این مسجد بهترین نمونه از آمیختگی اجزای تیموری و صفوی است. نمازخانه مسجد بیگم شاهی یک بنای پنج خلیجی تک راهرو با تزئینات منقوش استادانه است. گنبد مرکزی داخلی آن یکی از اولین رخدادهای تاریخی شبکه ای را که از نقاطی که در دایره های متحدالمرکز چیده شده اند را نشان می دهد. [ 177 ] این مسجد دارای اولین اتاق نماز پنج خلیج لاهور است که بعدها نمونه ای از مساجد بعدی مغول مانند مسجد وزیرخان و مسجد بادشاهی خواهد بود . [ 182 ] سقف های مقبره ایتماد الدوله ، با طاق های توری و شکل های ستاره ای بسیار کروم خود ، نسخه ای زیباتر از سقف های مسجد بیگم شاهی است . [ 183 ] [ 184 ] نمازخانه مسجد وزیرخان با نقاشی دیدنی و زیبا و فضای داخلی آن و همچنین طاق نما و طاق های ستاره ای پیشتاق مرکزی با استفاده از تکنیکی مشابه آنچه در مسجد بیگم شاهی وجود داشت، به شکلی پررنگ چند رنگ شده اند . [ 185 ] این مسجد در زمان ساخت آن تنها مسجد مهمی بود که در مجاورت قلعه لاهور قرار داشت و به همین دلیل اشراف دربار مغول در آن
رفت و آمد داشتند. این مسجد بیش از دویست سال توسط اشراف مغول و مردم عادی برای اقامه نماز باقی ماند تا اینکه توسط رنجیت سینگ به یک کارخانه باروت تبدیل شد . در حدود سال 1612 پس از میلاد، او یک چاه بزرگ و یک باغ بزرگ در بایانا در نزدیکی منطقه برهم آباد راه اندازی کرد. [ 174 ] [ 186 ] پسرش، جهانگیر، که در حدود سال 1619 از آن بازدید کرد و اشاره کرد که این یک ساختمان بزرگ بود و با هزینه 20000 روپیه بسیار خوب ساخته شده بود، بسیار مورد استقبال قرار گرفت. پیتر موندی، مسافر انگلیسی، بائولی را «بهترین از این نوع که من تا به حال دیده ام،... یک کار بسیار پرهزینه و کنجکاو» می دانست. [ 171 ] علاوه بر این ، او اشاره می کند که این یک ساختمان بزرگ با دروازه های زیبا ، گنبدها ، طاق ها ، اتاقک ها ، گالری ها ، ستون ها و اتاق های بالا و پایین است. چاه پلکانی شامل یک دروازه، چهار پله پلکانی است که به سطح آب منتهی می شود و یک چاه در انتهای محور اصلی که همه از ماسه سنگ قرمز ساخته شده اند. یکی دیگر از مسافران اروپایی، Thevenot که متوجه این مجموعه باغ و بائولی شده است، آن را به عنوان یک خانه سلطنتی یاد می کند و به این نکته اشاره می کند
که این ساختمان همچنین برای اقامت صاحب سلطنتی این مجموعه در بازدیدهای گاهگاهی وی از محل بوده است. [ 108 ] دروازه اصلی بائولی توسط یک سازه دو طبقه رو به شرق نشان داده شده است که در آن درگاه مستطیلی کوچکتر در یک قوس بلند قاب شده است. به نظر می رسد این دروازه معمولاً نمایانگر معماری سیکری مغول پس از فتح پور در اوایل قرن هفدهم باشد، همچنین نشانی از مفاهیم راجپوت دارد. اگرچه تنها دو طبقه وجود دارد، اما به گونه ای ساخته شده است که جلوه سه طبقه را از جلو ارائه دهد. بائولی به عنوان بخشی از باغ ساخته شده توسط ملکه ساخته شد. [ 187 ] Rajeev Bargoti اشاره می کند که علاقه او به تجارت نیل ممکن است به این دلیل باشد که کمک های بلاعوض او در منطقه تولید نیل در اطراف بایانا از جمله pargana Jansath واقع شده است. [ 108 ] کتیبه روی مریم اوز زمانی بائولی (چاه پله): «1. در زمان شاه نورالدین جهانگیر ، دنیا به خاطر خیرخواهی او باغی شد. 2. به دستور مادرش مریم زمانی نور الهی روشن شد. 3. در آنجا باغ (باغ) و بائولی (چاه پلکانی) زیبا ساخته شد که بهشت ​​را از شرم سرخ کرد. 4. اطلاعات برای تاریخ هجری گفته است: «سن هفتم جلوس پادشاهی» (هفتمین س
ال سلطنت). " [ 188 ] - راجیف بارگوتی، بائولی مریم زمانی در بیانا در فرهنگ عامه. سینما و تلویزیون. سولوچانا در سال 1953 در فیلم انارکالی نقش رانی جودا بای را بازی کرد . [ 193 ] دورگا خوته جودا بای را در فیلم حماسی هندی 1960 مغال اعظم به تصویر کشید . [ 194 ] زهرا میرزا در سال 1958 در فیلم اردو انارکلی نقش جودا بای را بازی کرد . جامونا نقش جودا بای را در فیلم تلوگو اکبر سلیم انارکلی بازی کرد پوجا آچاریا در سریال تلویزیونی دوردارشان اکبر بزرگ (1988–1989) نقش مریم اوز زمانی را در نقش جودا بای ایفا کرد. آیشواریا رای نقش جودا بای را در فیلم فرمانروای عشق به کارگردانی آشوتوش گواریکار در سال 2008 ایفا کرد . پاریدهی شارما در سریال درام تاریخی جودا اکبر که از سال 2013 تا 2015 پخش شد، نقش جودا بای را بازی کرد. [ 196 ] دلناز ایرانی از سال 2014 تا 2016 در سریال کمدی تاریخی هار مشکیل کا حال اکبر بیربال جودا بای را ایفا کرد و در سال 2016 به دلیل مشکلات شخصی در دسترس نبود، جای او را به پراگاتی مهرا داد. تاشا کاپور نقش هیر کونواری با نام مستعار جودا بای را در فیلم بهارات کا ویر پوترا - ماهارانا پراتاپ به تصویر کشید [ تایید لاز
م است ] جودا بای توسط گوردیپ کوهلی در سریال تلویزیونی رنگها به تصویر کشیده شد آدیتی ساجوان در سریال کمدی ستاره بهارات اکبر کا بال بیربال نقش ملکه را بازی کرد . [ 199 ] انورادها طرفدار در فیلم پل اکبر منوهر ارشی نقش جودا بای را بازی کرد . [ 200 ] ساندیا مریدول جودا بای را در فیلم Taj: Divided by Blood به تصویر کشیده است . [ 201 ] رمان ها. جودا بای همچنین یکی از شخصیت های اصلی رمان «جادوگر فلورانس» اثر سلمان رشدی در سال 2008 است . او شخصیت محوری در کتاب سابهادرا سن گوپتا ، خاطرات نوجوان جود بای ، به عنوان شخصیت جود بای است.
کیم سانگ بوم (; زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۸۹) که به طور حرفه ای با نام کیم بوم () شناخته می شود، بازیگر، رقصنده، خواننده و مدل اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر نقش های خود در مجموعه های تلویزیونی از جمله سو یی جونگ از گروه اف۴ در "پسران فراتر از گل ها" (۲۰۰۹)، "پادام پادام" (۲۰۱۱)، "خانم پلیس ۲" (۲۰۱۶)، "افسانه نه دم" (۲۰۲۰)، "دانشکده حقوق" (۲۰۲۱) و "دکتر روح" (۲۰۲۲) شناخته شده است. زندگی شخصی. در فوریه ۲۰۱۲، آژانس کیم اعلام کرد که او به دلیل کاهش وزن چشمگیری که پس از تمرین برای ایفای نقش در درام "پادام پادام" جی تی بی سی تجربه کرد، از آرتروز رنج می برد. کیم با بازیگران لی مین هو و جونگ ایل وو دوست صمیمی است. روابط عاشقانه. در ۱ نوامبر ۲۰۱۳ فاش شد که کیم با همبازی خود در الهه آتش، مون گیون یانگ قرار می گذارد. در ۱۵ مه ۲۰۱۴، رسانه ها گزارش دادند که آنها به رابطه ۷ ماهه خود پایان دادند. آژانس های هر دو بازیگر این خبر را تأیید کردند. در ۲۹ مارس ۲۰۱۸، تأیید شد که کیم با اوه یئون سئو رابطه دارد. با این حال، پس از چند ماه آشنایی گزارش شد که راه آنها از هم جدا شده است.
تمساح آب شور (نام علمی: "Crocodylus porosus") نام یک گونه از تیره تمساح است. این جانور در آب های شور و لب شور شمال استرالیا و میکرونزی و جنوب شرق آسیا تا سواحل شرقی هند یافت می شود. از گذشته های دور و تا دهه ۱۹۷۰ میلادی این جانور به طور گسترده شکار می شده اما امروزه با کاهش و ممنوعیت شکار، جمعیت این گونه در وضعیت پایدار و مناسبی قرار دارد. این کروکودیل بزرگ ترین خزنده و بزرگ ترین کروکودیل زنده دنیا است. اندازهٔ این تمساح ۴ تا ۶ متر برای نرها و حداکثر ۳ متر برای ماده ها است و دارای وزنی حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم برای نرها و ۵۰۰ کیلوگرم برای ماده ها می باشد.
لاک پشت چرمیان (نام علمی: "Dermochelyidae") نام یک تیره از زیرراسته نهان گردن است.
تاس ماهی بایکالی (نام علمی: "Acipenser baerii baicalensis") نام یک زیرگونه از تیره ماهیان خاویاری است.
گنجشکک اشی مشی فیلمی ایرانی به کارگردانی وحید نیکخواه آزاد، غلامرضا رمضانی و مسعود کرامتی محصول سال ۱۳۹۲ است. داستان. قصهٔ نفس، جلیل، نرگس و... گنجشک های کوچکی که لب بوم ما می نشینند و با برف حادثه، غریبانه به حوض نقاشی می افتند.
تاس ماهی آدریاتیک نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
تاس ماهی ژاپنی نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
تاس ماهی آمودریا (نام علمی: "Pseudoscaphirhynchus kaufmanni") نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
تاس ماهی کوتوله (نام علمی: "Pseudoscaphirhynchus hermanni") نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
تاس ماهی سیردریا (نام علمی: "Pseudoscaphirhynchus fedtschenkoi") نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
دانه خوار گلوتیره (نام علمی: "Sporophila ruficollis") نام یک گونه از تیره زردپره ایان است.
عضله راست شکم یا یکی از عضلات دیوارهٔ قدامی خارجی شکم است. عضلات دیواره قدامی خارجی شکم عبارتند از: عضله راست شکم، عضله مایل خارجی، عضله مایل داخلی و عضله عرضی شکمی کارکرد. عضله راست شکم عضله ایست دراز که در طرفین خط وسط در بالا از غضروف های دنده ۵ تا ۸ و زائده گزیفوئید شروع شده و در پایین به سمفیز و ستیغ عانه ختم می شود. این دو عضله در وسط به وسیله یک نوار هم بندی به نام خط سفید (لینا آلبا) از هم جدا شده اند و دارای غلافی می باشند که از نیامهای پوششی عضلات مایل و عرضی شکم به وجود می آیند. این عضله سه قسمت تاندونی (Tendinous intersection) دارد که در روی پوست به صورت سه شیار دیده می شود. این ساختمان های تاندونی کارایی عضله را افزایش می دهند اولی در سطح Xiphoid، سومی در سطح ناف و دومی در بین این دو قرار می گیرد. جهت مشخص شدن عضله فرد باید به صورت طاق باز (Supine) خوابیده، سپس، از وی خواسته شود که شانه ها یا هر دو پا را از زمین بلند کند. عضله راست شکمی مسئول نزدیک کردن تنه به لگن است (مثلاً هنگام ورزش دراز و نشست).
شبه مگس گیر دینل (نام علمی: "Pseudocolopteryx dinelliana") نام گونه ای از تیره ژیان مرغ است.
ژیان مرغ ریشدار (نام علمی: "Polystictus pectoralis") نام یک گونه از تیره ژیان مرغ است.
کاکایی ساندرز (نام علمی: "Chroicocephalus saundersi") نام یک گونه از سرده مرغ های نوروزی رنگین سر است.
کاکایی مدیترانه ای (نام علمی: "Ichthyaetus melanocephalus") نام یک گونه از تیره مرغ نوروزی است.
پرستودریایی نوک کاکایی ، که با نام های پرستودریایی نیل و پرستودریایی نوک کلفت نیز شناخته می شود، نام یک گونه از تیره کاکاییان است. ویژگی های ظاهری. پرستودریایی نوک کاکایی ۳۸ سانتی متر طول ارد و شبیه به پرستودریایی تک زرد است با این تفاوت که منقار آن کوچکتر و ضخیم تر و به رنگ سیاه یک دست است. عمق شکاف دم در پرنده های بالغ کمتر است و همانند پرستوی دریایی تک زرد فاقد تاج کوتاه هستند. با این حال دم و دمگاه آن ها سفید مایل به خاکستری و حاشیهٔ شاهپرها تیره رنگ است. آن ها در زمستان فاقد تارک سیاه هستند اما گاه به گاه در پشت چشم هایشان لکهٔ سیاهی دیده می شود. در پرنده های جوان تر، خال های روی خط بالی و پوشش داخلی بال کمتر از پرستوی دریایی تک زرد است و تاج سفید و لکهٔ سیاه چشمی در آن دیده می شود. در مقایسه با پرستوی تک زرد، پاهای سیاه آن بلندتر است و حشرات را در هوا شکار می کند. زیستگاه. این پرنده در کرانه های شنی و باتلاق های با آب شور زندگی می کند و در جزایر حاشیهٔ آب های شور آشیانه می سازد. در ایران، در شمال به تعداد فراوان یافت می شود و تعدادی از آن ها در جنوب شرقی دریای خزر و نیز خلیج فارس زمستان گذرانی می کنند.
پرستودریایی پادشاهی نام یک گونه از سرده پرستودریایی های کاکلی است.
پرستودریایی گُلگون یا پرستودریایی دوگالی نام یک گونه از سرده پرستودریایی ها است.
پرستودریایی معمولی نام یک گونه پرستودریایی از سرده "پرستودریایی ها" است. این پرنده بیشترین پراکنش را در میان همهٔ پرستودریایی ها دارد. ویژگی های ظاهری. پرستودریایی معمولی ۳۵ سانتی متر طول دارد. از دیدگاه ظاهری همانندی بسیاری به پرستودریایی قطبی دارد، با این تفاوت که بال های آن کمی پهن تر، دمش کوتاه تر، منقار و گردن بلندتر، پیشانی صاف تر، پاها اندکی بلندتر، و بال زدن هایش بسیار محکم است. شاهپرهای اولیه در انتها تیره رنگ و به سوی داخل پرها خاکستری کمرنگ می شوند. در زیر بال ها، در حاشیهٔ جلویی، نواری وجود دارد که به رنگ تیره است و با رنگ خاکستری شفاف موجود در انتهای شاهپرها آمیخته است. پاها و منقار این پرنده به رنگ قرمز نارنجی؛ تُک منقار، پیشانی، تارک و پس گردن سیاه هستند؛ چانه، گردن، سینه، شکم و دم دوشاخه نیز به رنگ سفید هستند. زیستگاه. این پرنده به شکل گروهی در کرانه های دریاها، دریاچه های آب شیرین، رودخانه های بزرگ و تالاب های گسترده زندگی می کند و در میان تپه های شنی آشیانه می سازد.
پرستودریایی کوچک نام یک گونه از سرده "پرستودریایی های کوچک" است. این گونه پرستو، گونه ای از تیرهٔ کاکائیان و راستهٔ سلیم سانان با جثهٔ کوچک و بال های باریک و پیشانی سفید است. به دلیل جثهٔ کوچک تر از دیگر پرستودریایی ها، این پرنده را می توان به سادگی از دیگر هم نوعانش بازشناخت. ویژگی های ظاهری. پرستودریایی کوچک ۲۳ سانتی متر طول دارد. بال هایش کشیده و کوچک هستند، پروازش مستقیم سریع است و درجا بال زنی می کند. در پرندهٔ بالغ تابستان ها روتنهٔ خاکستری کمرنگ، شاهپرهای انتهایی بال خاکستری تیره، پیشانی تا بالای چشم سفید، تارک و خط چشمی سیاه، منقار زرد با تُک سیاه، پاها صورتی گوشتی، و دم سفید است. در حالت نشسته، بال های این پرنده بیرون از دم قرار می گیرند. در زمستان ها نیز پرندهٔ بالغ دارای پر و بال نقره ای با انتهای شاهپرهای اولیهٔ سیاه دارد؛ تارک کمرنگ است و به صورت نوار چشمی در می آید. در پرنده های جوان روتنه و بال ها خاکستری تیره هستند، شاهپرهای ثانویه و زیرتنه به رنگ سفید، و پرهای روتنه به رنگ تیره اند. پرهای روتنه شکلی V مانند پیدا می کنند. زیستگاه. این پرنده اغلب در آب های کرانه ای و داخلی و رودخانه های پهن زند
گی می کند و در کرانه های شنی یا ماسه ای دریاها و رودخانه ها آشیانه می سازد.
پرستودریایی نهنگ نشین (نام علمی: "Sternula balaenarum") نام یک گونه از تیره کاکاییان است.
پرستودریایی گونه سفید نام یک گونه از تیرهٔ "کاکاییان" است. ویژگی های ظاهری. پرستوی دریایی تیره ۳۳ سانتی متر طول دارد و آشکارا از پرستودریایی معمولی تیره تر و اندکی کوچکتر اما با منقار بزرگ تر است. پرندهٔ بالغ در تابستان ها خاکستری یکدست با زیرتنهٔ تیره تر، سر و تارک سیاه با نوار سفیدی در حاشیه که تا نوک ادامه دارد، و دارای نوک قرمز تیره و پاهای قرمز است. در پرندهٔ جوان، زیرتنه سفید، روتنه خاکستری، پیش بال ها خاکستری مایل به قهوه ای، نوک سیاه و پاها قرمز است. در زمستان ها نیز پرندهٔ بالغ زیرتنه و پیشانی سفید، پاهای سیاه، منقار سیاه، و دم بلند دوشاخهٔ سفیدِ نقره ای دارد. زیستگاه. این پرنده در آب های کرانه ای جزیره های درون دریا زندگی می کند و در کرانه های شنی آشیانه می سازد. در ایران، در مناطق جنوبی و به ویژه در جزیره شیدور تولیدمثل می کند.
پرستودریایی سیاه گونه ای پرستوی دریایی از تیره کاکاییان است. ویژگی های ظاهری. پرستوی دریایی سیاه ۲۳ سانتی متر طول دارد و هم اندازهٔ پرستوی دریایی بال سفید است. پرندهٔ بالغ زیربال خاکستری کم رنگ، پوشش زیر دم سفید، زیرتنه خاکستری دودی، روی بال خاکستری و دم و دمگاه خاکستری کم رنگ دارد. در زمستان ها زیرتنه سفید با خال های تیره در دو سوی سینه پدیدار می شود. پیشانی و طوق پس گردن پرستوی دریایی سیاه به رنگ سفید و روتنهٔ آن خاکستری است. در پرنده های جوان، پیش جبه و پرهای پوششی پیش بال تیره، انتهای خط بال سفید، کناره های دمگاه سفید، و بقیهٔ آن و دم خاکستری کمرنگ است. گوشپرهای آن ها سیاه است و در ناحیهٔ پشت به سوی بالا ادامه پیدا می کند. زیستگاه. این پرستوهای دریایی اغلب در تالابها زندگی می کند و برای گرفتن طعمه به درون آب می روند. گاه به صورت گذری در کرانه های دریاها دیده می شوند روی علف های شناور روی آب در تالاب های کم عمق آشیانه می سازند.
پرستودریایی بال سفید نام یک گونه از تیره کاکاییان است. ویژگی های ظاهری. پرستوی دریایی تیره ۲۲ سانتی متر طول دارد و کوچک تر از پرستودریایی تیره است. منقار آن در مقایسه با دومی آشکارا ظریفتر و کوتاهتر است و بسیار راحت تر پرواز می کند. پرندهٔ بالغ در تابستان ها بدن و زیربال های سیاه دارد که در تضاد با رنگ خاکستری سفید پرهای پروازش هستند و این آن را از پرستوی دریایی تیره متمایز می کند. در زمستان ها اما، زیرتنه سفید و روتنه خاکستری کمرنگ است و به سادگی از پرستودریایی سیاه تشخیص داده می شود. زیستگاه. این پرنده اغلب در آب های داخلی زندگی می کند و گاه به صورت گذری در کرانه های دریاها دیده می شود. او آشیانه خود را روی علف های شناور روی آب در تالابها و دریاچه ها و باتلاق ها می سازد. در ایران به نسبت فراوان است و در شمال غرب کشور تولد مثل می کند.
شهابی از جنس نور فیلمی ایرانی به کارگردانی محمد رضا اسلاملو (محصول مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی) و محصول سال ۱۳۹۲ است. این فیلم اولین بار در سی و دومین جشنواره فیلم فجر نمایش داده شد. نام قبلی این فیلم شمشیر اژدها بوده است. داستان. یک مستندساز ایرانی بعد از جنگ ۳۳ روزه اسرائیل علیه حزب الله لبنان برای کشف حقایقی که شنیده به منطقه می رود و با واقعیات بسیاری مواجه می شود. بازیگران. امین زندگانیباسم مغنیهبولین حدادابو شریفعدی طفیلالهام مبارکفؤاد حسنامل عفیش
گلاریول بال سرخ یا چلچله بیابانی بال سرخ نام یک پرنده از سرده گلاریول ها و تیره چلچله بیابانیان است. ویژگی های ریخت شناسی. طول بدن گلاریول بال سرخ ۲۵ سانتی متر است و دارای دودیسی جنسی نیست. این پرنده بال های دراز، نوک تیز و تیره رنگ، دم سیاه دوشاخه با قاعدهٔ سفید و پاهایی سیاه دارد. منقار آن کوتاه و اندکی خمیده است. در سطح پشتی خود پرهای قهوه ای زیتونی و در سطح شکمی خود پرهای نخودی رنگ دارد. شکم آن سفید و گلویش کرم با خط حاشیه ای سیاه است. این خط حاشیه ای در پروبال زمستانی آنچنان آشکار نیست. زیستگاه. این پرنده در دشت های وسیع نزدیک به آب، سواحل شنی و زمین های گلی با رویش گیاهی کوتاه و به صورت گروهی به سر می برد و در همانجا نیز زادآوری می کند. در ایران، تابستان ها به تعداد فراوان حضور دارد و در مناطق حاشیه ای کویر و جنوب شرقی دریای خزر زایش می کند.
گلاریول بال سیاه یا چلچله بیابانی بال سیاه (نام علمی: "Glareola nordmanni") نام یک گونه از تیره چلچله بیابانیان است.
کو هه سون (به کره ای:구혜선)؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۸۴) بازیکر و خواننده اهل کره جنوبی است. او به خاطر بازی در نقش گوم جاندی در مجموعه تلویزیونی پسران فراتر از گل ها مشهور شده است. زندگی نامه. کو هه سون در ۹ نوامبر ۱۹۸۴ در اینچئون، کرهٔ جنوبی زاده شد. او یکی از مشهورترین بازیگران کره جنوبی است که علاوه بر بازیگری، خوانندگی، کارگردانی و مدلینگ را نیز دنبال می کند. وی از سال ۲۰۰۵ فعالیت جدی بازیگری خود را با بازی در مجموعه nonstop شروع کرد اما بعد از بازی در مجموعه پسران فراتر از گل شهرت او چندین برابر شد. در سریال دل پاک او توانست علاوه بر بازی در این سریال نخستین تجربه رسمی خوانندگی خود را در موسیقی متن این سربال بدست آورد. پس از آن او با بازی در سریال پادشاه و من، که مدت ها باب میل شبکه آریرانگ بود و دست از تبلیغ آن برنمی داشت، توانست اندکی بر محبوبیت خود بیفزاید. از دیگر سریال های او می توان به مراقب ما باش کاپیتان و موزیکال را نام برد. کو هه سون تا به حال تنها یک تجربه بازیگری در فیلم سینمایی داشته و آن مربوط به فیلم یورش ماه آگوست است که توانست با حضور در آن در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره ۲۰۰۷ اس بی ا
س را به خود اختصاص دهد. او با توجه به ذوق نویسندگی اش توانست کتابی با عنوان تانگو منتشر کند، موضوع این کتاب در مورد داستان دختری است که همزمان عاشق ۳ پسر می شود. این کتاب با توجه به شهرت کو هه سون به چنان درصد فروشی رسید که توانست نام یکی از پرفروش ترین کتاب های کره را به خود اختصاص دهد.
چاخ لقان (نام علمی: "Burhinidae") نام یک تیره از راسته سلیم سانان است. برای این گروه از پرندگان، به ندرت نام "تلیله سنگی" هم به کار رفته بود که نام رایجی نیست.
چاخ لق اوراسیایی یا چاخ لق معمولی یا چاخ لق نام یک پرنده از تیره چاخ لقان است. ویژگیهای ریخت شناسی. طول بدن چاخ لق ۴۰ سانتی متر است و دارای دودیسی جنسی نیست. این پرنده جثه به نسبت بزرگی دارد با سر گرد و چشم های درشت به رنگ زرد. منقار آن کوتاه و کلفت به رنگ زرد و سیاه است، پاهایی بلند و قطور به رنگ زرد روشن و پر و بالی به رگه رگه قهوه ای خاکی و سفید دارد. در هنگام پرواز، طرح بال آن مشخص و شامل دو نوار سفید است. زیستگاه. چاخ لق در زمین های سنگلاخی یا شنی، زمین های بایر و نیمه کوهستانی و گاهی نیز در کشتزارها به سر می برد. در زمستان ها در سواحل دریا نیز دیده می شود. در ایران، این پرنده تابستان ها به نسبت فراوان است و در جزایر دریاچهٔ ارومیه و سواحل خلیج فارس تولید مثل می کند.
یلوه دم کرکی بال سفید (نام علمی: "Sarothrura ayresi") نام یک گونه از تیره یلوگان است.
کفچه نوک آفریقایی (نام علمی: "Platalea alba") نام یک گونه از سرده کفچه نوک است.
حواصیل شکم حنایی (نام علمی: "Ardeola rufiventris") نام یک گونه از سرده حواصیل برکه نشین است.
حواصیل برکه ای ماداگاسکاری (نام علمی: "Ardeola idae") نام یک گونه از سرده حواصیل برکه نشین است.
ماهیچه عرضی شکم درونی ترین ماهیچه از ماهیچه های دیوارهٔ پیشین (قدامی) بیرونی شکم است. ماهیچه های دیواره پیشین بیرونی شکم عبارتند از: ماهیچه راست شکم، ماهیچه مایل بیرونی شکم، ماهیچه مایل درونی شکم و ماهیچه عرضی شکم. به طور افقی در کنار بدن و پهلوها به شکل صفحه ای از رشته های عضلانی قرار گرفته و قابل لمس نمی باشد. کشش دیواره شکم به داخل و کمک به بازدم تنفسی از اعمال این عضله است. با کشیدن محتویات شکم به داخل و با انقباض ایزومتریکی در حالت طاقباز باز یا ایستاده می توان این عضله را تقویت کرد. ماهیچه عرضی شکم در درون دو ماهیچه مایل بیرونی و مایل درونی واقع شده است. این ماهیچه از یک سوم بیرونی رباط کشاله ران، از دو سوم بیرونی تاج خاصره و از آپونورز کمری و از سطح داخلی شش غضروف دنده های پایین منشأ می گیرد و الیاف عضلانی آن پس از تبدیل به نیام در ساختمان دیواره پسین (خلفی) غلاف ماهیچه راست شکم شرکت می کنند. کارکرد. ماهیچه عرضی شکم، ماهیچه اصلی بازدم فعال محسوب می شود و از طریق کشیدن دیواره شکم به داخل، موجب بازدم فعال می شود. ماهیچه عرضی شکم به ما کمک می کند تا شکم را سفت کنیم و به درون بکشیم و همچنین در بازدم نیز کم
ک می کند. این ماهیچه مانند یک کمربند به شکم و احشای داخل آن فشار وارد می کند و دیواره شکم را صاف می کند. ضعف این ماهیچه اجازه می دهد که شکم از قدام برجسته شود؛ بنابراین به طور غیر مستقیم در افزایش قوس کمری نقش دارد. اگر این ماهیچه ضعیف باشد، هنگام فلکشن تنه از حالت خوابیده به پشت یا هایپراکستنشن تنه از حالت دمر، طرفین شکم بر جسته می شود. جستارهای وابسته. ماهیچه مایل بیرونی شکم