Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از زنان جدا شده و اعدام می شوند، در حالی که آیلا و چند زن جوان و زیباروی دیگر با اتوبوس به اردوگاه تجاوز صرب ها منتقل می شوند. در اردوگاه، سربازان برای زنان توضیح می دهند که چه شرایطی در پیش دارند و از آن ها می پرسند که چه مهارت هایی دارند. پزشکی به نام اسما داوطلب می شود که خدمات پزشکی ارائه دهد. زن دیگری می گوید که می تواند خیاطی کند؛ اما یکی از افسران به جای استفاده از مهارتش، او را جلوی دیگر زنان مورد تجاوز قرار می دهد تا آن ها را مرعوب کند. پیش از آن که سربازی دیگر به آیلا نیز تجاوز کند، فرماندهٔ اردوگاه وارد می شود و او را با خود می برد، و مشخص می شود که او کسی نیست جز دانی یل. این زوج پیشین تلاش می کنند تا ابعاد شرایط جدیدشان را درک کنند، به ویژه با توجه به این که روابط میان قومیتی ممنوع است و افشای چنین رابطه ای می تواند دانی یل و پدرش نبو یشا، ژنرال ستاد کل ارتش صربسکا را در معرض خطر قرار دهد. دانی یل به آیلا می گوید برای محافظت از او در برابر دیگر سربازان، ادعا کرده که او «ملک شخصی» اوست. به زودی به دانی یل اطلاع داده می شود که به پایگاهی دیگر در سارایوو منتقل خواهد شد و او به آیلا می گوید که چگونه
در غیابش فرار کند. او در تلاش دوم موفق به فرار می شود. آیلا در جنگل اطراف شهر پنهان می شود و توسط نیروهای چریکی بوشنیاک پیدا شده و به اردوگاهشان بازگردانده می شود. او در آن جا با لیلا دوباره دیدار می کند، اما شادی اش دوام چندانی ندارد، چرا که لیلا خبر می دهد نوزادش چند ماه پیش توسط نیروهای صرب بوسنیایی کشته شده است. کنار آتش، چریک ها از جنون متناقض جنگ سخن می گویند. یکی از آن ها اشاره می کند که با وجود همه اتفاقات، نمی تواند از تمام صرب ها متنفر باشد، چرا که مادرش یک صرب است. لیلا نیز می گوید که فقط از صرب های ملی گرا نفرت دارد. در این لحظه، فاش می شود که آیلا زندانی و معشوقه دانی یل بوده است. چریک ها نقشه ای می کشند تا آیلا دوباره به عنوان نفوذی نزد دانی یل بازگردد. دانی یل گول نمی خورد و به افرادش دستور می دهد آیلا را با عنوان نقاش شخصی اش بازداشت کنند. آن ها دوباره رابطه شان را از سر می گیرند، اما رفتار ویژهٔ دانی یل نسبت به آیلا موجب سوءظن می شود و در نهایت نبو یشا از وجود آیلا و جایگاه خاصش باخبر می شود. زمانی که دانی یل در خط مقدم است، نبو یشا به دیدن آیلا می آید و از او می خواهد پرتره ای از او بکشد. د
ر حین نقاشی، او حرفهٔ آیلا را «زوال گرایی مسلمانان» می خواند و آن را با زندگی سخت مادرش، زنی بیوه و کشاورز در دوران جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی، مقایسه می کند. آیلا پاسخ می دهد که پدربزرگش پارتیزان بوده و به او آموخته که تمام اقوام یوگسلاوی برابرند. نبو یشا با تمسخر لبخند می زند و اتاق را ترک می کند، ولی آیلا را با سربازی به نام پتر تنها می گذارد که به شدت به او تجاوز می کند. دانی یل از خط مقدم بازمی گردد و آیلا را گریان در حمام می یابد. گمان می برد که به او خیانت شده و او را مورد ضرب وشتم قرار می دهد، اما با دیدن پرترهٔ ناتمام پدرش، واقعیت را درمی یابد. او پتر را به تپه ای خارج شهر می کشاند و می کشد. سپس با پدرش روبه رو می شود که او را به خاطر بی آبرو کردن خانواده مورد ضرب وشتم قرار می دهد و می گوید: «اگر مادرت می دانست که با روسپی های مسلمان همخوابه می شوی، در قبر می لرزید.» روال نسبتاً آرامی بر زندگی آیلا و دانی یل حاکم می شود تا رویدادهای نسل کشی سربرنیتسا آغاز می شود. در حالی که ناتو آمادهٔ اجرای عملیات عملیات نیروی عمدی علیه صرب هاست، نبو یشا نشستی با دیگر فرماندهان در کلیسایی برگزار می کند. دانی یل مکان
نشست را به آیلا می گوید و اشاره می کند اگر نجات یافت، به او پیغام خواهد داد. در کلیسا، دانی یل به سختی از انفجار بزرگی که کلیسا را ویران می کند و پدرش را می کشد، جان سالم به در می برد. پس از بیدار شدن، لیلا را آن سوی خیابان می بیند و درمی یابد که آیلا به او خیانت کرده است. هم زمان با بمباران، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) ضدحمله ای آغاز می کند. دانی یل تلاش می کند نیروهایش را سازمان دهد، اما ارتش صرب به سختی شکست می خورد و بیشتر افرادش کشته می شوند. او به اردوگاه متروکه بازمی گردد و آیلا را می بیند که در انتظار اوست. او را برای خیانت و طراحی بمب گذاری سرزنش و کتک می زند. آیلا با عذرخواهی، به مشارکت در عملیات اذعان می کند—گرچه این عذرخواهی صادقانه به نظر نمی رسد. دانی یل بلافاصله او را با شلیک گلوله می کشد. دانی یل در میان ویرانه های شهر که اکنون در آستانهٔ آزادی است، سرگردان می شود. شاید درمی یابد که جنگ او را به چه هیولایی بدل کرده و همه چیز بیهوده بوده است. او در خیابان، در برابر نیروهای یونیفور (UNPROFOR) فرو می ریزد و با گریه خود را جنایتکار جنگی می نامد. به نظر می رسد که اندکی بعد بازداشت می شود.
شکوه قاسم نیا (زادهٔ ۱۳۳۴ در تهران) شاعر و نویسندهٔ اهل ایران است. قاسم نیا یکی از شاعران و نویسندگان مطرح در حوزهٔ ادبیات کودکان و نوجوانان ایران است و تاکنون نزدیک به ۴۰۰ شعر و ترانه و داستان برای کودکان سروده و نوشته است. زندگی. شکوه قاسم نیا با نام اصلی فاطمه همدانی کار ترانه سرایی را از سال ۱۳۵۸ و کار نویسندگی برای کودکان را از سال ۱۳۵۹ با نوشتن در مجلهٔ کیهان بچه ها آغاز کرد. او تا کنون ۱۵۰ عنوان کتاب کودک نوشته است. تهیه ترانه کلبه عمو پورنگ یکی از آثار اوست. شعر معروف "غرق نور است و طلا/گنبد زرد رضا"، از جمله آثار ماندگار اوست. وی برای تألیف داستان بلند "هلی فسقلی در سرزمین غول ها" و اشعار کتاب "کلاغه به خنده افتاد" در یازدهمین جشنوارهٔ کتاب کودک و نوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دو دیپلم افتخار دربخش شعر و داستان گرفت. "هلی فسقلی در سرزمین غول ها" نیز موفق به دریافت جایزه کتاب سال کودک و نوجوان در بخش داستان کودک شد. قصه های شیرین هزارو یک شب یکی از آثار او است. اولین رمان وی با عنوان "کاش یکی قصه اش را می گفت" در سال ۱۳۹۶ منتشر و موفق به دریافت دو جایزه شد او برای نگارش کتاب "گلک چه مهربان
است!" برگزیده هشتمین دوره کتاب سال ایران شد. او از اعضای شورای پنج نفره نظارت و و سانسور کتاب کودک و نوجوان دردوره معاونت احمد مسجدجامعی بوده است.
غذاهای کایسکی یکی از سبک های آشپزی ژاپنی است. این نوع غذاها در ضیافت ها بکار برده می شوند. در حال حاضر سنتی ترین سبک غذای ژاپنی است که در مراسم بکار می رود. منظور از این نوع سبک غذا بیشتر لذت بردن از نوشیدن ساکه است. اصولاً نوع غذاهای بر اساس ترکیبی یک نوع سوپ و سه نوع خوراک است. در آخر برنج، میسوسوپ یا شیرینی های آبکی سرو می شود. باید توجه داشت که طرز نوشتن کانجی غذاهای کایسکی با نوع دیگر از غذاهای هم نام، به نام کایسکی تفاوت دارد. در اصل این دو نوع غذااز یک نوع ریشه هستند و در سال های اخیر از هم افتراق داده شده اند. در این نوع کایسکی منظور اصلی لذت بردن از نوشیدن چای سبز است.
میر سید رضی لاریجانی مجتهد، عالم علوم عرفانی و پایه گذار مکتب تهران بود. ولادت و زندگی. دربارهٔ اصلیت و چگونگی عزیمت لاریجانی به اصفهان آمده است که: «حاج سیدرضی رضوان الله علیه اصلاً از اهل لاریجان از توابع مازندران و از سادات عظیم الشأن آن سامان بود» پدر وی در زمره اهل علم و از طریق فلاحت امرار معاش می کرده است. وی در اوان بلوغ به ملاقات درویش کافی می رود و مورد توجه وی گردید. پس از چندی به علت عدم تجانس با اهالی آن سامان و پریشانی خاطری که از کشته شدن پدر داشت وطن مألوف را ترک و با مادر و برادر خود سید زکی الدین به عزم تحصیل علوم به صوب اصفهان رهسپار گردید» گفته اند که نسب آقا سیدرضی با بیست و چهار پشت به امامزاده حمزه فرزند موسی کاظم می رسد و از این نظر است که همواره او را از سادات به شمار آورده اند. تاریخ ولادت و مهاجرت لاریجانی به اصفهان به درستی روشن نیست. گمان می رود که وی در اواخر سده دوازدهم قمری زاده شده و در دهه های آغاز سده سیزدهم ترک یار و دیار کرده و به اصفهان رفته است. به نوشته عبرت نائینی، آقاسیدرضی در اصفهان «پس از تکمیل مقدمات علمیه و تحصیل یک دوره فقه، در مدرس آخوند ملاعلی نوری نورالله تربت
ه و ملااسماعیل استاد به تحصیل حکمت جدید صدرالدین شیرازی مشغول و در نزد اساتید دیگر نیز حکمت مشاء را فراگرفت.» و در امر تحصیل تبرّز و مهارتی ویژه از خود نشان داد. پژوهشگران امروز از لاریجانی با القاب «سیدالعرفاء و سندالازکیاء» نام می برند و معاصرینش او را «عالم ربانی» می نامیدند. آثار. از لاریجانی گویا آثار زیادی بر جای نمانده است. تنها نوشته ای که از او دیده شده، نسخه ای است خطی با عنوان «طرائف الحکمت» که امروزه در کتابخانه مرعشی نجفی نگهداری می شود. کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی. همچنین از او اجازه اجتهادی در دست است که به نام آقا سید محمد حسن مجتهد موسوی بعد از سال ۱۲۴۴ نوشته است. (تذکره القبور) با این همه، بسیاری از اندیشه ها و آموزه های عرفانی آقا سیدرضی را می توان در لابلای آثار و اشعار شاگردان مکتب وی از جمله محمد رضا قمشه ای و میرزا محمد تنکابنی و دیگران پیدا کرد. علوم غریبه. سید رضی لاریجانی به خاطر احاطه اش بر علوم غریبه مشهور بوده است. تأسیس مکتب حوزه تهران. آغاز حوزه عرفانی تهران با آمدن سیدرضی لاریجانی است که در دوران صدارت امیرکبیر و در اواخر عمر به دعوت میرزا اسماعیل گرکانی از رجال قاجار به تهران
می آیند. عباس طارمی، ملاعبدالله زنوزی را مؤسس حوزه فلسفی تهران و سیدرضی لاریجانی را پایه گذار حوزه عرفانی تهران نام می برد. حوزه تهران در اوایل دوره قاجاریه و با حکومت فتحعلیشاه قاجار رونق گرفت و بویژه پس از آنکه به تقاضای فتحعلیشاه ملاعلی نوری یکی از شاگران برجسته خود (یعنی ملاعبدالله زنوزی) را به تهران فرستاد، این شهر رفته رفته به مرکز تدریس علوم اسلامی و حکمت الهی تبدیل شد و استادان علوم عقلی نظیر حکمت و عرفان به مرور اصفهان را ترک کردند و این شهر مرجعیت پیشین را از دست داد. از استادانی که تهران را به حضور خود مزین کردند از عارف بزرگ آقا محمدرضا قمشه ای و میرزا ابوالحسن جلوه فیلسوف مشائی عصر ناصرالدین شاه می توان نام برد. به تصریح اعتمادالسلطنه در «المأثر و الآثار»، لاریجانی در سال ۱۲۶۷ قمری یعنی در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه قاجار «به تهران آمد و در خانه مرحوم میرزا اسمعیل مستوفی گرکانی منزل گرفت تا عیال و اولادش نیز رسیدندآشتیانی نوشته اند: «برخی از اعاظم حکما و عرفاً از اصفهان به تهران آمدند. از جمله آقاسیدرضی لاریجانی و آقا میرزا حسن نوری فرزند آخوند ملاعلی نوری و آخوند ملاعبدالله زنوزی و محمد رضا قمشه
ای که بعد از رونق حوزه تهران، اصفهان را ترک کردند. مرحوم لاریجانی به دعوت مرحوم میرزا علیرضا گرکانی مستوفی به تهران آمدند» و نیز افزوده اند: «لاریجانی اواخر عمر خود به دعوت مرحوم میرزا علیرضا گرکانی از رجال مهم دوران قاجاریه به تهران مسافرت کرد و میرزا علیرضا در منزل خود از او و عائله اش پذیرائی نمود و در تهران دارفانی را وداع کرد.» ولی عبرت نائینی (شایدً بر مبنای گفته اعتمادالسلطنه) ورود لاریجانی به تهران را به دعوت میرزااسمعیل مستوفی گرکانی ضبط کرده است؛ و به نظر می رسد که این قول با در نظرگرفتن حقایق تاریخی صحیح تر باشد. لاریجانی یک بار به زیارت مکه مشرف شده و در بسیاری از منابع از جمله «مأثر و الآثار» با عنوان حاج سیدرضی لاریجانی نامیده شده است. تشرف وی به مکه معظمه باید در سالهای آخر اقامت او در اصفهان و پیش از سفر به تهران صورت گرفته باشد. آرامگاه. لاریجانی به سال ۱۲۷۰ ق؛ یعنی ۲ سال پس از کشته شدن امیرکبیر در تهران درگذشت و در صحن امامزاده طاهر از نوادگان سجاد در شهر ری به خاک سپرده شد. اما مزار وی امروزه مشخص نیست. منابع. علمیه مرکزی
پلیس زمان یک فیلم اکشن و علمی-تخیلی آمریکای به کارگردانی پیتر هایمز با بازی ژان-کلود ون دام محصول سال ۱۹۹۴ است. "پلیس زمان" بر اساس کمیک بوکی به همین نام ساخته شده است. قسمت دوم این فیلم با عنوان "پلیس زمان ۲" در سال ۲۰۰۳ با بازی جیسون اسکات لی به صورت ویدئویی منتشر شد. ژان-کلود ون دام برای بازی دراین فیلم ۵ میلیون دلار دستمزد گرفت. "پلیس زمان" پرفروش ترین فیلم ون دام در گیشه بود. بر اساس کمیک بوک "پلیس زمان" یک مینی سریال ۹ قسمتی "پلیس زمان" در سال ۱۹۹۷ نیز ساخته شد و ادامه آن کنسل شد. داستان. در سال ۱۸۶۳، در شهر گینس ویل، جورجیا، یک سفرکننده در زمان که به سلاح های پیشرفته مجهز است، پنج سرباز ارتش مؤتلفه را قتل عام می کند و محموله ای از شمش طلا را می رباید. در سال ۱۹۹۴، پس از اختراع سفر در زمان توسط دکتر هانس کلاینداست، وزارت دادگستری ایالات متحده تشکیل «کمیسیون اجرای زمان» (TEC) را تأمین مالی می کند تا از تغییر در گذشته جلوگیری شود. با این که امکان سفر به آینده وجود ندارد (چون هنوز رخ نداده)، اما می توان گذشته را تغییر داد و موج هایی پدید آورد که حال را دگرگون کنند. سناتور آرون مک کام داوطلب می شود تا بر TE
C نظارت کند، و افسر پلیس یوجین ماتوزاک به عنوان نخستین کمیسر آن منصوب می شود. به افسر پلیس مکس واکر نیز پیشنهاد همکاری در TEC داده می شود، اما پیش از پذیرش، او و همسرش ملیسا مورد حملهٔ افرادی ناشناس قرار می گیرند. واکر تا مرز مرگ پیش می رود و ملیسا در انفجاری کشته می شود. تا سال ۲۰۰۴، واکر به مأموری کارکشته در TEC تبدیل شده و برای دستگیری همکار پیشینش، لایل اتوود، به سال ۱۹۲۹ سفر می کند؛ کسی که با سوءاستفاده از اطلاعات آینده در جریان بحران بورس ثروت اندوخته است. اتوود اعتراف می کند که برای مک کام کار می کند، سناتوری که برای تأمین مالی کارزار انتخاباتی شکست خورده اش، به طور مخفیانه از سفر در زمان سوءاستفاده می کند. اتوود که از پاک شدن خانواده اش از تاریخ می ترسد، حاضر به شهادت نمی شود و توسط TEC اعدام می گردد. مک کام در بازدید از TEC، متوجه نگاه مشکوک واکر به خود می شود. پس از آن که واکر از کمینی در خانه اش جان سالم به در می برد، مأمور جدیدی به نام سارا فیلدینگ به او می پیوندد. آن ها برای بررسی یک اختلال زمانی به سال ۱۹۹۴ می روند و درمی یابند که مک کام جوان توسط شریکش جک پارکر از سهام شرکتی رایانه ای بیرون ران
ده می شود. مک کام ۲۰۰۴ نیز به آن زمان می آید تا جلوی این معامله را بگیرد. او به نسخهٔ جوان تر خود هشدار می دهد که این تراشه ها به زودی میلیاردها دلار ارزش خواهند داشت و او نباید با خودش تماس فیزیکی داشته باشد، چون دو مادهٔ یکسان نمی توانند هم زمان در یک فضا وجود داشته باشند. مک کام پارکر را می کشد و فیلدینگ نیز به واکر خیانت کرده و افشا می کند که برای مک کام کار می کند. در تیراندازی متعاقب، مک کام فیلدینگ را زخمی می کند و به ۲۰۰۴ می گریزد. واکر به سال ۲۰۰۴ بازمی گردد و می بیند که همه چیز تغییر کرده: مک کام حالا یک میلیاردر و نامزد اصلی ریاست جمهوری است و برای حذف مزاحمان، TEC را منحل کرده. واکر، ماتوزاک را که از تغییرات زمانی بی اطلاع است، قانع می کند که در گذشته دوستان صمیمی بوده اند. آن ها به این نتیجه می رسند که مک کام از نمونهٔ اولیهٔ ماشین زمان دکتر کلاینداست استفاده می کند. ماتوزاک به واکر کمک می کند تا دوباره به ۱۹۹۴ بازگردد، اما پیش از آن توسط محافظان مک کام کشته می شود. مک کام نتیجه می گیرد که واکر باید پیش از پیوستن به TEC از تاریخ حذف شود. در ۱۹۹۴، واکر فیلدینگ زخمی را در بیمارستان می یابد و او موا
فقت می کند علیه مک کام شهادت دهد، اما پیش از تأمین امنیتش، به قتل می رسد. واکر هنگام بررسی پرونده های بیمارستان متوجه می شود که ملیسا هنگام مرگش باردار بوده. او درمی یابد که روز قتل اوست، ملیسا را می یابد، به او می گوید که از آینده آمده و قانعش می کند که مانع از ترک خانه توسط واکر جوان شود. در همان شب، افراد مک کام به واکر جوان حمله می کنند، اما هر دو نسخهٔ واکر همراه با ملیسا با آن ها می جنگند. مک کام ۲۰۰۴ می رسد، ملیسا را گروگان می گیرد و واکر را با تهدید انفجار یک مادهٔ منفجرهٔ C4 به تسلیم می کشاند. او مطمئن است که با مرگ واکر، نسخهٔ جوان ترش بی دردسر رئیس جمهور خواهد شد. اما واکر فاش می کند که نسخهٔ ۱۹۹۴ مک کام را نیز به خانه کشانده. او دو نسخهٔ مک کام را به هم نزدیک می کند و با برخوردشان، آن ها در توده ای پیچیده و دردناک در هم ذوب شده و از هستی ناپدید می شوند. واکر ملیسا را نجات می دهد و او را کنار نسخهٔ بی هوش واکر جوان می گذارد، درست پیش از آن که خانه منفجر شود. در بازگشت به سال ۲۰۰۴، واکر درمی یابد که ماتوزاک و فیلدینگ زنده هستند و مک کام در ۱۹۹۴ ناپدید شده و جنایات آینده اش نیز هرگز رخ نداده اند. او
به خانه اش بازمی گردد، خانه را بازسازی شده می یابد و با ملیسا و پسر کوچکش دوباره پیوند می خورد. بودجه، فروش. برای ساخت این فیلم بیش از بیست و هفت میلیون دلار هزینه شد. این فیلم در جهان بیش از صد و یک میلیون دلار فروش کرد.
سِخِم خِت (Sekhemkhet) یا جوسرتی سومین فرمانروای دودمان سوم مصر باستان است که پس از جوسر بر تخت پادشاهی نشست. مانثون از او با نام تیرِیس یا تورِیس یاد می کند و طول دوران فرمانرواییش را ۷ سال می داند. پاپیروس تورین نیز این زمان را شش سال ذکر می کند. معنای نام او «نیرومند در بدن» است. از سخم خت هرمی پلکانی در سقاره بر جای مانده که در سال ۱۹۵۱ توسط محمد زکریا غنیم پیدا شد. امروزه هرم بیشتر در زیر شن های صحرا مدفون است و به نام هرم مدفون شناخته می شود. هرم. نام سخم خت تا سال ۱۹۵۱ ناشناخته بود تا آنکه بقایای زیربنا و محیط هرمی نابود شده در سقاره توسط زکریا غنیم پیدا شدند. تنها سطح پایینی هرم تا زمان مرگ این فرعون ساخته شده بوده. تکه کوزه های یافت شده در این مکان نام شاهر سخم خت را بر خود دارند. از طراحی سازه و نوشته های هرم جوسر آشکار می شود که وزیر او، ایم حوتپ، دستی در طراحی این هرم نیز داشته است. نام او همچنین در نگاره ای بر روی دیوار دور هرم ناتمام سخم خت دیده می شود؛ شاهدی که گواه بر این دارد که ایم حوتپ پس از مرگ جوسر به زندگی ادامه داده و در خدمت شاه پس از او نیز فعالیت می کرده. مصرشناسان بر این باورند که ه
رم سخم خت پس از کامل شدن می توانسته بزرگتر از هرم جوزر شود. اثری به شکل صدف ساخته شده از طلا در کاوش های سال ۱۹۵۰ در این مکان یافت شد. این شی طولی برابر با ۵٬۳ سانتی متر دارد و امروزه در موزه مصر نگهداری می شود. پیوند به بیرون. دودمان سوم (تاریخ، عکس ها، نقشه ها، و کارتوش ها)
خَع با یکی از فرعون های دودمان سوم مصر باستان بود که گمان می رود در سال های پایانی این دودمان فرمانروایی می کرد. خع با جانشین سخم خت بود و احتمال می رود پسر او نیز بود. گمان بر این است که خع با دوره ای کوتاه چهار ساله میان سال های ۲۶۴۰ تا ۲۶۳۷ پ. م. را فرمانروایی می کرده است. دوران. نام خع با از فهرست پادشاهان تورین «پاک شده است». این شاید به معنای آن است که در هنگام این فرعون مشکلاتی بر سر تاج و تخت وجود داشته یا آنکه نویسندگان فهرست تورین نتوانسته اند نام خبا را از منابع در دسترسشان به خوبی تشخیص دهند. این احتمال نیز وجود دارد که خع با در واقع نام حوروسی واپسین فرعون دودمان سوم باشد و در اصل خع با و حونی یکی بوده باشند. نام خع با، که بیشتر درون یک سرخ به تصویر کشیده می شود تا کارتوش، به شکل تصویری از خورشیدی در حال طلوع که "خع" صدا می دهد به همراه لک لکی که "با" خوانده می شود، به نمایش در آمده. برگردان نام او «روان بر پا می خیزد» معنا می دهد.
هونزن ریوری یک نوع سبک غذای رسمی در آشپزی ژاپنی است. این نوع سبک غذا در دوره موروماچی آغاز شد و در دوره ادو رواج و رونق پیدا کرد و در دوره میجی متروک شد. امروزه آثاری از آن در مراسم عروسی در ژاپن برجای مانده است.
عفت نسّابه متولد ۱۱۹۲ یا ۱۱۹۰ قمری، مرگ پس از ۱۲۵۰ قمری، دختر میرزا عبدالله نسّابه و اهل شیراز، زنی با کمال و استعداد بود. به نوشتهٔ مؤلف تذکره دلگشا عفت با آنکه محضر اساتید بزرگ شعر و ادب را طی نکرد با این وجود طبعی توانا داشت و اشعاری نغز می سرود و سرآمد زنان شاعر عصر خود بود. حسینعلی میرزا فرمانفرما حاکم شیراز که از دانش و کمال او آگاهی یافت، وی را به تعلیم و تربیت زنان و دخترانش گماشت و ثبت و ضبط امور اندرون را به او سپرد. وی تا آخر عمر ازدواج نکرد. عفت معاصر شعرای بزرگی چون فتح علی صبا، عبدالوهاب نشاط و مجمر اصفهانی بود و از آنان الهام می گرفت. به نوشتهٔ محمدحسین رکن زاده آدمیت، بهائیان بیت آخر این شعر را به طاهره قرةالعین نسبت داده اند ولی این نسبت صحت ندارد. عبدالحسین آیتی از مبلغان سابق بهائیت نیز در الکواکب الدریه در شرح حال و اشعار منسوب به طاهره قرةالعین، اشاره ای به این بیت نکرده است. بیت زیر به ام هانی نیز منسوب است.
عشرت شیرازی متولد ۱۲۴۰ قمری، از زنان شاعر اهل شیراز بود. به نوشتهٔ مؤلف تذکره دلگشا در مجلسی جواب غزل مشکلی از وی خواسته شد و او فی البداهه غزل را گفت و برخاست. عشرت، حسینعلی میرزا فرمانفرما را مدح می گفت و از او صله دریافت می داشت. وی با رمل نیز آشنا بود.
محمدباقر صحبت لاری (حدود ۱۱۶۲ ه .ق – ۱۲۵۱ ه .ق) شاعر متخلص به صحبت بود که در شیراز ادبیات و فقه آموخت و به بیرم بازگشت و به امامت جماعت و تألیف رسائل پرداخت. مورد لطف فتحعلی شاه قاجار و حکام وقت فارس بود. در اواخر عمر نابینا شد. مجموعهٔ اشعارش را حدود ۸۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ بیت نوشته اند و دیوانی از او به چاپ رسیده است.
میرزا نعمت الله بیضائی آرانی، متخلّص به ذکائی، (۱۳۶۵–۱۲۸۲) تذکره نویس و شاعر پارسی گویِ ایرانی است. زندگی. میرزا نعمت الله بیضائی در سال ۱۲۸۲ خورشیدی در شهرستان آران و بیدگل زاده شد. وی فرزند میرزا محمدرضا (متخلص به ابن روح آرانی)، نوهٔ ملا محمد آرانی (متخلص به روح الامین)، برادر ادیب بیضایی آرانی، عموی پرتو بیضایی آرانی و همچنین پدر بهرام بیضایی است. نعمت الله بیضائی از بهائیان کاشان بود که در شعر به «ذکایی» تخلص می کرد. او حقوق دان و مؤسس انجمن ادبی تهران بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش و تهران گذرانید. در خلال خدمت در اداره ثبت اسناد و املاک کشور، در رشته حقوق موفق به اخذ درجه لیسانس شد و تا سال ۱۳۴۲ شمسی در اداره ثبت خدمت کرد. وی که شاعری با ذوق و نکته سنج و شعرشناس بود، در سال ۱۳۲۲ انجمن ادبی تهران را تأسیس نمود و این انجمن تا سال ۱۳۵۷ هفته ای یکبار در منزلش تشکیل می شد. نیز به دعوت انجمن ادبی فرهنگستان یکم به ریاست محمّدتقی بهار، از نیمه سال ۱۳۲۶ در جلسات هفتگی این انجمن شرکت می جست. انجمن ادبی طهران. ذکائی در سالِ ۱۳۳۰ انجمن ادبی طهران را بنیان نهاد، که تا حدود انقلابِ ۱۳۵۷ فعّال بود، و شعر
ای بسیاری در آن رفت و آمد داشتند، مثلِ حسین منزوی. آثار. مقالات. از وی ۷۵ عنوان مقاله برجای مانده است که در زیر به برخی از آنها اشاره می گردد:
ال بی وی یک سرنام سه حرفی است که ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ام هانی از زنان شاعر اهل یزد بود. پدرش حاج عبدالرحیم خان بیگلربیگی یزدی (زاده ۱۲۳۷ قمری) از درباریان فتحعلی شاه قاجار بود و از بیماری وبای عمومی در شهر یزد درگذشت. ام هانی در جوانی ازدواج نکرد ولی در اواخر عمر ازدواج کرد و بدون فرزند از دنیا رفت. اشعار. معروف است که دوستعلی خان ابرقوهی، از خاندان ام هانی که او نیز طبعی عالی داشته همین غزل را استقبال کرده است: بیت زیر به غیر از ام هانی به عفت نسابه و طاهره قرةالعین نیز منسوب است. عبدالحسین آیتی که قبلاً از بزرگان بهائیت بوده در تاریخ یزد می نویسد: «شگفت است غزلی با این همه گفتگو که ام هانی سروده و نام جوادخان را در آن ذکر نموده و دوستعلی خان هم استقبالش کرده باز مردمان عمداً یا سهواً آن را به طاهره قرةالعین نسبت داده اند.»
درد قفسهٔ سینه یکی از شایع ترین نشانه های پزشکی است که می تواند علل قلبی و غیرقلبی داشته باشد. به طور کلی به هرگونه احساس درد و ناراحتی در قفسهٔ سینه گفته می شود. اگرچه اصطلاحات دیگری برای تمایز با آن وضع شده که از آن جمله «احساس ناراحتی در قفسهٔ سینه» است. درد قفسهٔ سینه با سوزش سر دل که معمولاً در ریفلاکس دیده می شود تفاوت دارد. موارد شایع در سنین مختلف. درد قفسهٔ سینه علاوه بر بزرگسالان، در کودکان و نوجوانان نیز شایع است. اما بیشتر علل این دردها در نوجوانان جدی نیست. استرس، اسپاسم های ماهیچه ای، رفلاکس معده و برخی بیماری های ارثی همانند بیماری کاردیومیوپاتی (HCM) می تواند در بروز درد قفسهٔ سینه در افراد زیر ۳۰ سال مؤثر باشد.
دانشگاه وست مینستر یکی از دانشگاه های کشور انگلستان است که در لندن قرار دارد و در سال ۱۸۳۸ تأسیس شده است.
موسسه هندی مدیریت، احمدآباد یک مدرسه آموزش تجارت در شهر احمدآباد در گجرات هند است. این کالج در سال ۱۹۶۱ تأسیس شده و دومین مؤسسه هندی مدیریت پس از مؤسسه مشابه در کلکته است. معماری ساختمان. کار جدید لویی کان، معمار، در شهری با فعالیت های بازرگانی، سیاسی و روشنفکرانه آغاز می شود که آن عبارت است از یک عضو بسیار مهم که باید در کنار یک رشته ساختمان های موجود قدیمی وجدید به آن ها افزوده شود.خصوصیات اجتماعی وموقعیت محلی مکان مورد نظر، دقت واحتیاط ویژه ای را در سازماندهی فعالیت ها و همچنین در ایجاد شکل های ظاهری معماری می طلبد. بخش های سه گانه این مجموعه که عبارت است ازمدرسه ها، خوابگاه دانش جویان ومهمانسرای استادان، به گونه ای درکنارهم قرار گرفته اند که همگی بتوانند از جریان باد بهره مند شوندچراکه از حرکت هوا در میان ساختمان ها یک جریان دایمی ایجاد می شود.از طرف دیگر سامانه های سایه بانی وفواره ها و آبشارهای مصنوعی و باغ های محوطه، همگی نفوذ شدید نور خورشید را ملایم تر می کند. در این طرح، برقراری ارتباط بینمدرسه ها وخوابگاه ها و کوی استادان پیشنهاد شده است.مدرسه ها وخوابگاه ها در مجموعه ای قرارگرفته اندکه در ذهن انسا
ن تشکیلات دیرهای مذهبی را تداعی میکنند.درمیان این مجموعه، استخر بزرگی احداث گردیده که حالت به خصوصی را داراست. در هندوستان «آجر»کاربرد وسیعی دارد و به همین جهت از آن در طرح مذکور بسیار به کار رفته، به طوری که یک حالت اصیل معماری به بناهای مجموعه بخشیده است.
تالار تنبی (طنبی)((محل بزرگی تالاری برایی اقامت ایام تابستان بود.)) نام دیگر آن((بادغر))یا عمارت بادگیر است. ویژگی ها. تالار تنبی ((دارای سقفی بلند بوده و بام طنبی به قد نیم زرع یا سه چهارک پیش گرده داشت که آن را ((تیره بند)) می نامیدند. از دو طرف تنبی از چپ و راست دو در به راهرو باز می شد، در بالای درهای راهرو مشبک ارسی نصف شده بودکه از آن ها جریان هوا تأمین می شد. قسمت عقبی تنبی ،صدر مجلس و شاه نشین نامیده می شد.)) چنین پیداست که شاه نشین تنبی بلندتر از کف آن بوده و در واقع سکویی برای نشستن داشته است. به خصوص گذشته ازتاق خمیده تنبی که به خنکی هوای آن در تابستان کمک می کرد، برخی از تنبی ها دارای بادگیر هم بوده اند، همچنین((درهای دو سوی تالار تنبی نیز که به راهرو باز شده، باعث هوا می گردیده است. در جلو تالار تنبی ایوانی هم وجود داشته است.)) شادروان محمد کریم پیرنیا در این باره نوشته است:اتاق((تنبی با شکل صلیبی بنا می شده و در کنار آن بادگیر قرار می گرفته است. سقف تالار مضاعف(دو جداره بوده)ودر بعضی از جاها از ارسی های بزرگ سه لنگه ای استفاده می شده است.)) به نظر می رسد دو جداره بودن سقف تنبی از این جهت بوده که
به سبب براودگی آسمانه آن ناچار به تخت کردن آن بوده اند، تا رفتن به پشت بام آن راحت باشد. به سبب داشتن بادگیر و خنکی آن چنین پیداست که مهمانخانه هم بوده است،اما استفاده های دیگری هم از آن می شده((تنبی،اتاق خواب و استراحت واتاق واقع شده بین دو اتاق تالار و بادگیر است.))
بنای یادبود شش میلیون یهودی: نیویورک (۶۹–۱۹۶۷) در راس جنوبی جزیره منهتن قرارگرفته که یکی از بندرگاه های ورود به جزیره در آن مکان قرار دارد. کمیته هنری تصمیم گرفته بود که در این بنای یادبود، از طریق ایجاد مضمون ها و نشانه های سمبلیک، فاجعه کشتار یهودیان را در خاطره ها زنده کند. لویی کان این شرط را پذیرفت و سعی در القای این اندیشه داشت که در نهایت بنا نباید مفاهیم انتقام جویانه را تحریک کند؛ بنابراین تصمیم گرفت در ساختمان ،شیشه را به جای سنگ به کار ببرد. چراکه سایه های ایجادشده توسط شیشه ملایم و شفاف است. شش دیوار ضخیم از بلوک شیشه ای به ابعاد ۵/۳*۳*۳ متر بدون هیچگونه ملات چسبنده ای مورد استفاده قرار گرفت تا با فاصله های یکسان در اطراف فضای مرکزی بدون سقف که آسمان در آن می درخشد قرار گیرد. هرکدام از این دیوارها بر روی یک پایه سنگی گرانیت به مساحت ۲۰مترمربع ساخته شد تا با یک قشر نازک سرب مذاب، بلوک شیشه به سنگ بچسبد.
علی آبادی می تواند به افراد زیر اشاره کند: سیامک علی آبادی، کتابدار , فعال فرهنگی