Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی اش از او تصویرگری محبوب اما نه چندان در زمره هنرمندان هنرهای زیبا ساخته است؛ دیدگاهی که امروز نیز متداول است. بااین همه او با نقاشی "آزادی از فقر" چنان اثری در ساختار اجتماعی ایجاد کرده که این نقاشی با نام «شکرگزاری نورمن راکول» شناخته می شود. سخنرانی فرانکلین روزولت. روزولت، در طول فعالیت های سیاسی اش از جنبش حقوق بشر دفاع می کرد. در سخنرانی سالانه وضعیت کشور خطاب به کنگره آمریکا در ۶ ژانویه ۱۹۴۱، که هنگام اشغال بیشتر سرزمین های اروپای غربی به دست آلمان نازی ایراد شد، او از شهروندان آمریکایی خواست تا از تلاش های جنگی به روش های مختلف حمایت کنند. او اظهار داشت تصویر او از آینده ای بهتر بر «آزادی های چهارگانه» بنا شده است: «در روزهای آتی، روزهایی که در جستجوی ایجاد امنیت هستیم، به جهانی می نگریم که براساس چهار آزادی اساسی انسانی، بنا شده باشد» و دو آزادی سنتی و دو آزادی جدید آن عبارتند از: آزادی بیان، آزادی پرستش، آزادی از فقر و آزادی از ترس که باید به صورت جهانی از آن ها محافظت کرد. بعدتر موضوعات طرح شده در این سخنرانی به منشور آتلانتیک راه یافت و مبدل به بخشی از منشور سازمان ملل متحد شد. سخنرانی وضعیت کشور
آمریکای روزولت در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ به سخنرانی «آزادی های چهارگانه» او مشهور شد تا نتایج آن بتواند دیدگاه روزولت نسبت به انتشار جهانی ایدئال های آمریکایی آزادی مدنی را در این چهار آزادی، خلاصه کند. به بیان دیگر، سخنرانی روزولت به این علت مشهور است که «ویژگی های عینی جنگ را مشخص کرده و نظرگاه امیدوارانه او را به جهان پس از جنگ آشکار می کند.» سخنرانی او به آگاه شدن کنگره و ملت از وضعیت وخیم جنگی که آن ها را به خود می خواند، کمک کرد و هدف های ایدئولوژیک از درگیری های مسلحانه لازم را بیان کرده و از آن ها، باور جهانی آمریکایی به آزادی را درخواست می کرد. آزادی های چهارگانه در داخل کشور آمریکا، چیزی نبود که روزولت بتواند آن را از طریق قانون گذاری ایجاد کند. بااین همه این آزادی ها هدفی برای نیروهای نظامی آمریکایی در جنگ به وجود آورد. از میان این آزادی ها، تنها دو آزادی پرستش و بیان در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ذکر شده اند. راکول و جنگ جهانی دوم. راکول بین سال های ۱۹۱۶ و ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ که تاریخ طراحی جلد یادبود جان اف. کندی است، برای مجله "ستردی ایونینگ پست" ۳۲۲ جلد طراحی کرد که از جمله پرمخاطب ترین مجلات آمریکایی
به حساب می آید. در دوران پیش از الکترونیکی شدن چیزها، که تولید انبوه تصویرسازی رنگی مجلات، عمومی ترین شکل از رسانه بود، نام راکول را همه مردم می دانستند و در دهه ۱۹۵۰، از لحاظ شهرت عمومی در میان هنرمندان هنرهای بصری، تنها رقیبش والت دیزنی بود. در خلال جنگ جهانی اول و در دوران سردبیری جرج هوراس لوریمر بر "پست"، راکول کمتر توانست تصویرگر ثابت مجله باشد. پس از مرگ لوریمر در ۱۹۳۷، راکول که از بند محدودیت های او رسته بود، فرصت خلق آزادی های چهارگانه را که فرصتی بی نظیر برای تمام عمرش بود، از دست نداد. جلدهایی که راکول طراحی کرده است، زوایای انسانی تلاش های جنگی آمریکا را برجسته کرده. این تصاویر حامی تلاش برای ترویج اوراق قرضه جنگی بوده است و زنان را به کار و مردان را به نام نویسی در ارتش تشویق کرده است. تصویرهای او موضوعاتی چون میهن دوستی، اشتیاق، تغییر نقش های معین جنسیتی، همبستگی، عشق، کار، اجتماع و خانواده را به خدمت گرفته اند. راکول به عنوان تصویرگر مجله در طول جنگ، طرح هایی شبیه آثار وینسلو هومر، تصویرگر مجله "هارپرز ویکلی" در طول جنگ داخلی آمریکا، می کشید. به نظر می رسد که نقاشی های چهارگانه راکول بر پذیرفته
شدن آزادی های چهارگانه روزولت به عنوان یک هدف، مؤثر بوده است. آزادی های چهارگانه به سوژه مهمی برای کنسرسیوم «هنرمندان برای آزادی» ، تبدیل شد. این کنسرسیوم یکی از سازمان های هنرمندان بود که برای دولت، آثار هنری ترویجی جنگی تهیه می کرد و حامی نمایشگاه هایی با موضوع صلح جهانی نیز بود. راکول شخصیتی غیرسیاسی شناخته می شد که با این وجود از «تحمل تفاوت ها، حسن نیت، مهربانی و آزادی هایی که روزولت تقسیم بندی کرده بود» حمایت می کرد. او بر این باور بود که آزادی هایی که روزولت به آن ها رهنمون شده، ارزش مبارزه دارند و بنابراین جدا از آزادی های چهارگانه، مشارکت های زیادی در زمینه فعالیت های تبلیغی جنگی انجام داد. او به صورت گسترده برای خلق شخصیت خیالی و ایدئال دوران جنگ خود ویلی گیلیس و تصویرگری "رزی پرچ کن" شناخته شده است. برخی از دیگر آثار دوران جنگ او به نام شناخته می شوند مانند "اخبار جنگ" و "سرباز به خانه بازگشته". او همین طور مسئول تشویق حمایت های فردی از جنگ از طریق خلق پوسترهایی چون "سریع به خانه برگشتن" (۱۹۴۳) نیز بوده است. آفرینش. "آزادی های چهارگانهٔ" ("آزادی بیان"، "آزادی پرستش"، "آزادی از فقر" و "آزادی از ترس
") نورمن راکول، اولین بار در تاریخ های ۲۰ فوریه، ۲۷ فوریه، ۶ مارس و ۱۳ مارس ۱۹۴۳، به همراه جستارهایی از نویسندگان و مورخان سرشناس آمریکایی، (به ترتیب بوث تارکینگتن، ویل دورانت، کارلوس بلوسان و استیون وینسنت بنت) منتشر شدند. ابعاد آن ها × است به جز "آزادی پرستش" که ابعادی برابر با × دارد. راکول برای کشیدن تمام این نقاشی ها از مدل های زنده استفاده کرده است. راکول از ۱۹۳۵ دست به استفاده گسترده از عکاسی سیاه وسفید از این مدل های زنده زد اما این مسئله را تا سال ۱۹۴۰ آشکار نکرد. استفاده از عکاسی به راکول اجازه داد از مدل هایش در حالت هایی عکس برداری کند که نمی توانستند برای مدت طولانی در آن بمانند. او همین طور توانست با این کار، آثارش را با زوایای جدیدی خلق کند؛ در "آزادی های چهارگانه"، «"آزادی بیان" دارای نقطه ثقل در پایین است، در "آزادی پرستش"، نمای نزدیک به کار گرفته شده، "آزادی از ترس"، نمای میانه را به نمایش می گذارد و "آزادی از فقر"، زاویه باز دارد.» راکول در ۱۹۳۹ به آرلینگتن نقل مکان کرد که محیطی دوستانه برای هنرمندان داشت و میزبان افرادی چون رابرت فراست، راکول کنت و دوروتی کانفیلد فیشر بود. راکول پس از نقل
مکان از نیو راشل گفت «بی قرار بودم… شهر [نیو راشل] با هرچه به سرم می آمد، رنگ می باخت.» او در نیو راشل هم فرایند طلاق را از سر گذراند و هم مجبور بود هم پای جمعیت پرجنب وجوش آن جا شود. پس از استقرار راکول در آرلینگتن، هنرمندان دیگری نیز همچون جان آثرتون، مید شفر و جرج هیوز نیز به آن جا نقل مکان کردند. این هنرمندان به اضافه راکول، متقابلاً از هم حمایت می کردند و افراد محلی را به عنوان مدل آماتور به کار می گرفتند. راکول با استفاده از عکاسی و مدل های محلی توانست آنچه «انسان هایی شکل خودشان»، کسانی که از طبقه کارگر بودند، می نامید را به جای یک روز استفاده از مدل های حرفه ای، در یک ساعت به دست بیاورد. راکول در ازای کار مدل ها دستمزد مناسبی به آن ها می داد. برای نمونه رز هویت برای سه نشست عکس برداری "آزادی بیان" و "آزادی پرستش" ۱۵ دلار (برابر ۲۲۴ دلار در سال ۲۰۱۷) دریافت کرد. هنگامی که آمریکا در ۱۹۴۱ وارد جنگ شد، سه آژانس مسئول پروپاگاندا بودند: دفتر آمار و ارقام (اواف اف)، بخش اطلاعات دفتر مرتبط با مدیریت بحران (اوایی ام) و دفتر گزارش های دولتی (اوجی آر). دفتر اواف اف مسئول سفارش آثار هنری برای تشکیل گروهی از نویسن
دگان بود که تحت مدیریت کتابدار کنگره، آرچیبالد مک لیش قرار داشت. در میانه سال ۱۹۴۲، دفتر اطلاعات جنگی اعلام کرد باوجود تلاش های اواف اف در توزیع جزوه ها، پوسترها، نمایش ها و دیگر رسانه ها، تنها یک سوم عموم مردم با آزادی های چهارگانه روزولت آشنا هستند و یک پنجاهم آن ها قادرند این چهار آزادی را برشمرند. کارزار معرفی آزادی های چهارگانه، «کارزار آگاهی بخشی به آمریکایی ها در مورد شرکت آمریکا در جنگ جهانی دوم» نام داشت. راکول در ۱۹۴۲ برای سی سال تصویرسازی حرفه ای کرده بود و دوران کاری موفقی داشت. علاوه بر این در میانه این سال، شخصیت گیلیس او مشهور شده بود. لوریمر از ۱۸۹۸ تا ۱۹۳۶ سردبیر "پست" بود. پس از او وزلی دبلیو. استاوت برای پنج سال سردبیر "پست" شد. در اوایل ۱۹۴۲، استاوت مقاله ای با عنوان «پرونده ای علیه یهود» منتشر کرد که منجر به لغو تبلیغات و اشتراک ها شد. چنین شایع بود که در سال ۱۹۴۲ "پست" از لحاظ اقتصادی دچار مشکل شده است. به زودی بن هیبس جایگزین استاوت شد که مشکلات مجله را حل کرد. راکول در ۲۴ مه ۱۹۴۲ به دنبال تصویب طرح پوسترش در پنتاگون بود چراکه انجمن صنفی هنرمندان او را به نمایندگی خود در بخش تجهیزات ارت
ش آمریکا تعیین کرده بود. رابرت پترسون که بعدها معاون وزیر جنگ آمریکا شد، پیشنهاد تجدید نظر داد. در همان روز، راکول با توماس مابری از بخش گرافیک دفتر آمار و ارقام وزارت جنگ که مسئول هماهنگی پوسترهای با مضمون جنگ و بیلبوردها بود، دیدار کرد. مابری نیاز به آثار هنری مرتبط با "آزادی های چهارگانه" را تقویت کرد و راکول، در حال تعمق در منشور آتلانتیک، که آزادی های چهارگانه را به هم متصل می کرد، راهی خانه شد. راکول صحنه ای از یک جلسه شورای محلی را به یاد می آورد که در آن یک نفر به عنوان تنها مخالف صحبت می کرد؛ باوجود مخالف انفرادی او، به او فضای صحبت داده شده بود و با احترام به حرف هایش گوش داده می شد. آن فرد منبع الهام راکول برای خلق "آزادی بیان" شد و راکول تصمیم گرفت از همسایگانش در ورمانت به عنوان مدل برای کشیدن یک مجموعه نقاشی از مفاهیم ذکرشده در سخنرانی آزادی های چهارگانه روزولت که سال پیش از آن ایراد شده بود، استفاده کند. او سه روزه طرح های زغالی مجموعه را کشید که برخی منابع آن ها را طرح های رنگی توصیف کرده اند. حرکت وطن پرستانه راکول سفرش به واشینگتن، دی.سی. بود و اعلام این که در این طرح به صورت داوطلبانه برای
دولت کار خواهد کرد. راکول در میانه ژوئن به همراه شفر، چهار طرح زغالی را به واشینگتن برد و به عنوان دو فرد مطلوب کمیسیون طراحی هنر جنگی در هتل می فلاور ساکن شدند. در این سفر، از سوی پیشاهنگی پسران آمریکا از راکول خواسته شد تا مانند سال های گذشته، نقاشی سالانه اش برای تقویم شان را که توسط اوریون وینفورد منتشر می شد، ادامه دهد. او در طول ملاقاتش نتوانست توجه پترسون را جلب کند؛ بنابراین با اداره اطلاعات جنگ ایالات متحده (اودبلیوآی) ملاقات کرد که به او گفته شد «در جنگ قبلی پوسترها را شما طراحی کردید. در این جنگ می خواهیم از هنرمندان واقعی (هنرمندان هنرهای زیبا) استفاده کنیم.» در سفر برگشت به ورمانت به همراه شفر در ۱۶ ژوئن، آن ها در فیلادلفیا توقف کردند تا با سردبیر جدید "ستردی ایونینگ پست"، بن هیبس، ملاقات کنند. بسیاری این ملاقات را غیرمترقبه توصیف کرده اند اما برنامه ریزی شده بودن این ملاقات یا عکسش، روشن نیست. هیبس از طرح های چهار آزادی راکول خوشش آمد و به او دوماه فرصت داد تا کارش را تکمیل کند. فرم مکاتبه ۲۴ ژوئن "پست" نشان می دهد که قرار بر این شده که هر دو مجموعه شفر و راکول منتشر شوند. در ۲۶ ژوئن، دبیر هنری
"پست" جیمز ییتس، راکول را از برنامه "پست" برای چاپ هر نقاشی به همراه یک جستار دربارهٔ پیام های روزولت، مطلع کرد. تابستان راکول پر از حواس پرتی بود. یک بار متخصص گوارشی از منهتن به او توصیه کرد تن به جراحی بدهد گرچه انجام نشد. او به مجلات دیگر هم تعهد کاری داشت و مشکلات تجاری مربوط به حق تکثیر دوم نیز درکار بود. تعهد او به پیشاهنگان نیز برقرار بود. به خاطر این محدودیت های زمانی او از هر فرصتی برای رد هر تعهدی که موجب حواس پرتی می شد، استفاده می کرد. در اکتبر، "پست" دبیر هنری اش را به آرلینگتن فرستاد تا پیش رفت کار راکول را بررسی کند. تقریباً در همین زمان، باوجود مخالفت رئیس بخش طراحی، فرانسیس برنان اودبلیوآی نشانه هایی از علاقه به کار راکول نشان داد. در واقع، پس از انتخاب راکول، تمام نویسندگان بخش استعفا کردند. مطبوعات در ارتباط با استعفا، ادعا کردند که او اودبلیوآی تحت فشار شدید کسانی است که فروش آسان را به اطلاعات درست ترجیح می دهند. این افراد با مردان و زنان آمریکایی مانند مشتریانی کندذهن و مخالف رفتار می کنند. آشفتگی موجود در اودبلیوآی با حمایت جمعی آن ها از کار بن شان بیشتر هم شد. آثار شان به دلیل نبود در
خواست عمومی، در پروپاگاندا استفاده نمی شد. هنرمندان دیگری هم بودند که به ترویج مسائل مربوط به جنگ تعهد داشتند. از جمله آن ها می توان به ژان کارلو، جرارد هوردایکو، هوگو بالین و والتر راسل اشاره کرد. یادمان طراحی شده به دست راسل بعدها در مدیسن اسکوئر گاردن شهر نیویورک نصب شد. کشیدن مجموعه هفت ماه کار برد و در پایان سال به اتمام رسید. ظاهراً راکول در این مدت حدود ۲ کیلوگرم وزن کم کرد. به محض تمام شدن مجموعه، او با شنیدن اخبار شکست متفقین تهییج شد؛ حقیقتی که به کار جنبه فوریت داد. مدل ها شامل خانم هرینگتن که نقش زن مسن مذهبی در "آزادی پرستش" را داشت و مردی به نام جیم مارتین می شد که در تمام نقاشی های مجموعه حضور داشت (به ویژه حضور برجسته اش در "آزادی از ترس"). هدف این مجموعه آگاه کردن آمریکاییان بود از این که برای چه می جنگند: آزادی بیان و پرستش و آزادی از فقر و ترس. در تمام نقاشی ها از تخته رنگ کم رنگ استفاده شده و از استفاده از رنگ سرخ اجتناب شده است؛ چیزی که ویژگی سبکی راکول بوده و به آن مشهور است. برخی منابع پس از مرگ راکول این پرسش را مطرح کردند که دولتمردان، همان طور که راکول ادعا می کرد دلسردکننده بودند یا
خیر. آن ها برای طرح این پرسش به مکاتبه دلگرم کننده ۲۳ آوریل ۱۹۴۳ او با توماس دی. مابری از اودبلیوآی (مدیر اجرایی سابق موزه هنر مدرن) ارجاع می دهند. هم زمان، سه آژانس پروپاگاندای دولتی از هم مجزا در تاریخ ۱۳ ژوئن ۱۹۴۲ و با فرمان اجرایی رئیس جمهور تحت مدیریت اودبلیوآی مجتمع شدند. به علاوه، بخش نویسندگان اودبلیوآی تحت مدیریت مک لیش، به خاطر ناتوانی در انتقال پیامی قابل فهم برای مردمی با درک متفاوت، تحت فشار بود. پس از تکمیل مجموعه و پیش از تحویل آن ها به مجله "پست" در فیلادلفیا، نقاشی های راکول برای مدت کوتاهی در کوشک آرلینگتن غربی به نمایش درآمد. پس از آن مجموعه در ژانویه ۱۹۴۳ به فیلادلفیا رسید. روزولت نقاشی ها را در اوایل فوریه دید و "پست" موافقت او را برای چاپ نقاشی ها و جستارهای همراه آن ها، جلب کرد. روزولت هم به صورت شخصی نامه ای به راکول فرستاد و هم نامه رسمی تحسین آمیزی در تاریخ ۱۰ فوریه به مجله "پست" ارسال کرد. روزولت از مجله "پست" درخواست کرد جستارها را به اودبلیوآی بدهد تا آن ها جستارها را به زبان های خارجی ترجمه کنند و او بتواند آن ها را به سران سازمان ملل متحد بدهد. آزادی های چهارگانه به صورت تمام ر
نگی، تمام صفحه و همراه با جستاری با همان نام نقاشی، منتشر شدند. انتشار این نقاشی ها به صورت هفتگی و با توجه به ترتیب ذکر آن ها در سخنرانی روزولت، به این ترتیب بود: "آزادی بیان" (۲۰ فوریه)، "آزادی پرستش" (۲۷ فوریه)، "آزادی از فقر" (۶ مارس) و "آزادی از ترس" (۱۳ مارس). برای انتخاب نویسندگان جستارهای همراه نقاشی ها، هیبس گزینه های متعددی از نویسندگانی داشت که به طور منظم برای "پست" می نوشتند. رخدادهای بعدی. وقتی مجموعه نقاشی ها به چاپ رسید، "ستردی ایونینگ پست" میلیون ها درخواست بازنشر دریافت کرد. آن ها ۲۵٫۰۰۰ سری شامل جستارها و نسخه تکثیرشده تمام رنگی نقاشی ها را آماده کردند و به قیمت ۲۵ سنت (معادل ۳٫۵۴ دلار سال ۲۰۱۷) فروختند. به گفته راکول، اودبلیوآی پس از درخواست انبوه مردم وارد عمل شد و ۲٫۵ میلیون سری از پوسترهای آزادی های چهارگانه را تولید کرد. تا پایان جنگ، ۴ میلیون پوستر از این مجموعه چاپ شد. پایین هر دو پوستر "آزادی از ترس" و "آزادی از فقر" نوشته شده بود « ما چیزی که برایش می جنگیم.» و نوشته پایین دو پوستر آ"زادی بیان" و "آزادی پرستش"، «اوراق قرضه جنگی بخرید» به همراه کلمه «حفظ کنید» پیش از نام آزادیِ گرام
ی داشته شده بود. یک نسخه چاپ سنگی به تاریخ ۱۹۴۳ وجود دارد که چهار نقاشی را با شعار « ما چیزی که برایش می جنگیم.» نشان می دهد. آزادی های چهارگانه توسط دفتر چاپ دولت ایالات متحده آمریکا به صورت پوستر و توسط خدمات پستی ایالات متحده آمریکا به صورت تمبر منتشر شد. آن ها در طول نمایشگاه های اوراق قرضه، از نقاشی ها به عنوان طرح یادبود اوراق قرضه جنگی و تمبرهای پستی استفاده کردند. این تمبرها نباید با تمبر ۱ سنتی هنرمند دیگری که در ۱۲ فوریه ۱۹۴۳ منتشر شد، اشتباه شود. در ۱۹۹۴ و به عنوان یادبود صدمین سالگرد تولد راکول، این نقاشی ها در مجموعه ای چهارتایی از تمبرهای ۵۰ سنتی منتشر شد. در سال ۱۹۴۶ "آزادی از فقر" راکول به عنوان تصویر روی جلد کتاب "نورمن راکول، تصویرساز" که «در اوج شهرتش به عنوان مشهورترین تصویرساز آمریکا» بود، منتشر شد. تا ۱۹۷۲ این کتاب هفت بار تجدید چاپ شد. با اینکه این نقاشی ها پیوند نزدیکی با روزولت و علت وارد شدن آمریکا به جنگ داشت، امروزه به نمادی با هویت مستقل تبدیل شده اند که در کتاب های درسی و روی کراوات ها و همین طور در محصولات فرهنگی و اجتماعی ظاهر می شوند. تا پایان سده بیستم میلادی، ۲۵ میلیون نفر ن
سخه های چاپ شده "آزادی های چهارگانه" را خریده بودند. راکول با گفتن اینکه «نقاشی کردنی جدی که انرژی را از من مانند بیل زدن، بیرون کشید و مرا گیج و کاملاً خسته رها کرد»، اظهار کرده که این مجموعه هزینه ای عاطفی بر او تحمیل کرده است. وظیفه بعدی او طراحی جلدی در مورد دروغ اول آوریل برای "پست" بود که کار آرمش بخش تری محسوب می شد. پس از انتشار نقاشی های چهار آزادی، از راکول درخواست های متنوعی شد؛ نماینده ماساچوست ایدث نورث راجرز طرحی برای شناسایی آزادی پنجمی، به کنگره برد: "آزادی شرکت خصوصی". رئیس کنفرانس بین نژادی برانکس رودریک استفنز از راکول خواست برای بهبود روابط بین نژادی مجموعه ای آماده کند که می توانست مکمل "چهار آزادی" باشد. راکول و استفنز در این مورد مذاکره کردند و راکول در طول دوران کاری اش این مسئله را در نظر داشت و روابط نژادی را در برخی کارهایش به تصویر کشید اما نه در قالب یک مجموعه. برنامه اوراق قرضه جنگی. بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۶ وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا هشت دوره استقراض جنگی را برای افزایش فروش اوراق قرضه جنگی تخصیص داد تا هزینه های آمریکا در جنگ جهانی دوم تأمین شود. دولتمردان از چندین رو
ش مانند درخواست، تبلیغات و فعالیت های بازاریابی مثل برگزاری نمایشگاه های ناو هواپیمابر استفاده کردند. برای هفتمین استقراض جنگی، آن ها از درخواست مستقیم تمام ژنرال ها و آدمیرال های پنج ستاره (جرج مارشال، دوایت آیزنهاور، داگلاس مک آرتور، ارنست کینگ، چستر نیمیتز، ویلیام دی. لیهی) و در اوراق قرضه هشتمین استقراض از تصویر فرانکلین دلانو روزولت استفاده کردند. فعالیت های مربوط به بازاریابی حتی در یکی از این قرض ها نیز متفاوت بودند. به اوراق قرضه جنگی به عنوان عاملی در افزایش روحیه ملی نگاه می شود که توانست به شهروندان فرصت حمایت از تلاش های جنگی را بدهد. این اوراق میهن پرستی مردم را بالا بردند و ابزار خوبی برای بازاریابی و بالابردن حمایت بودند. در واقع نه تنها افراد مشهور مردم به رایگان به خریدن این اوراق ترغیب می کردند، بلکه بیشتر زمان پخش تلویزیونی و فضاهای تبلیغاتی میز به رایگان به ترویج این اوراق اختصاص می یافت. اولین استقراض جنگی مشهور به «استقراض جنگی پیروزی» از اوایل ۱۹۴۲ آغاز شد. این استقراض به دست روزولت و وزیر خزانه داری ایالات متحده آمریکا هنری مورگنتاو آغاز شد و به ۱۳ میلیارد دلار رسید. باوجود موفقیت این
روش ها تنها ۳۵ درصد مردم آمریکا اهداف جنگ را درک می کردند. بین ژانویه و آوریل ۱۹۴۳، "پست" و وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا با همکاری هم طرح یک تور اوراق قرضه جنگی را ریختند که شامل بازدید از "آزادی های چهارگانه" نیز می شد و از هکس در واشینگتن دی. سی آغاز شد. هزاران نفر داوطلب شرکت در تور اوراق قرضه شدند و "پست" از منابعش برای ترویج آن استفاده کرد. "ستردی ایونینگ پست" در سال ۱۹۴۳ نقاشی های چهارگانه آزادی را به برنامه استقراض جنگی اهدا کرد. اداره اطلاعات جنگ ایالات متحده اداره کننده برنامه استقراض دانسته می شد. این اداره با بسیج تمام ستاره ها و نویسنده های هالیوود، نمایش رادیویی «تئاتر جهان آزاد» را در مارس ۱۹۴۳ ایجاد کردند. این اداره پوسترهای چهار آزادی را تولید کردند و با کمک پیشاهنگی پسران آمریکا میان ۴۰۰٬۰۰۰ خرده فروشی توزیع کردند و روزانه ۲٬۰۰۰ سفارش دریافت می کردند. تور اوراق قرضه نگی از ۲۶ آوریل ۱۹۴۳ در هکس آغاز شد. راکول در ابتدای تور برای خوشامدگویی به سفیران و صاحب نظران و امضا دادن حضور داشت. در روزهای بعد از آن او تصویر مردم حاضر در اتاق انتظار کاخ سفید را با زغال طراحی می کرد. وزیر مورگنتاو ب
ه خاطر روابط پرتنش اش با مجله "پست" در افتتاحیه حاضر نشد. نمایشگاه برای یازده روز در واشینگتن دی. سی برقرار بود و طی آن جشن های مختلفِ گرامیداشت با حضور روزانه افراد برجسته و هنرمندان، اجرای همسرایان و نمایشگاه های نظامی برگزار شد. دومین توقف تور مصادف با هفتادوپنجمین سالگرد افتتاح فروشگاه بزرگ استروبیجز اند کلوزیر در فیلادلفیا بود. باب هوپ و بینگ کرازبی و دورانت در میان مشهورترین افراد حاضر بودند. تور در ۴ ژوئن به نیویورک رسید و جشن هایی با حضور کیت اسمیت در راکفلر سنتر برگزار شد. تور در ۱۹ ژوئن به بوستون رسید و در فروشگاه فیلینز برگزار شد. توقف های بعدی تور شامل بوفالو (۱۲ ژوئیه)، روچستر، نیویورک (۲ اوت)، و پیتسبورگ (۸ سپتامبر) می شد. در غرب میانه و غرب کشور تور در شهرهای سنت لوئیس (۱۶ دسامبر)، نیواورلئان (۱۶ ژانویه ۱۹۴۴)، دالاس (۲۷ ژانویه)، لس آنجلس (۱۲ فوریه)، پورتلند، اورگن (۲۷ مارس) و دنور (۱ مه) برگزار شد. خریداران اوراق قرضه، مجموعه ای چهاررنگ از نقاشی ها را دریافت می کردند. در مجموعه تورهایی که در ۱۶ شهر برگزار شد و طی آن افراد مشهور، مقامات رسمی و سرگرم کننده های مختلف حضور داشتند، حدود ۱٬۲ میلیون ن
فر در سراسر ایالات متحده آمریکا شرکت کردند و ۱۳۲ میلیون دلار اوراق قرضه خریدند. به گفته مجله "نیویورکر" در سال ۱۹۴۵، "آزادی های چهارگانه" «شاید بیش از هر اثر دیگری در تاریخ هنرهای تجسمی آمریکایی برانگیزاننده اقبال و شور مردم به یک اثر هنری بوده باشد.» راکول اعتبار زیادی به واسطه مشارکتش در موفقیت برنامه های مربوط به جنگ کسب کرد. بااین همه راکول تنها زمانی در تور اوراق قرضه شرکت کرد که برای منافع دیگرش مناسب بود. او حتی با تور نمایشگاه آثارش که بیش از یک سال طول کشید، به سفر نرفت.
الگوریتم آسانسور مانند scan یک الگوریتم زمان بندی دیسک است که تعیین کننده حرکت آرم و هد دیسک در سرویس دهی به درخواست های خواندنی و نوشتنی می باشد. این الگوریتم بعد از ساخت آسانسور نامیده می شود جایی که آسانسور ادامه می یابد تا در مسیر جدید حرکت کند (بالا یا پائین) تا زمانی که خالی شود و از کار بیفتد، فقط به خاطر این که به شخص اجازه بدهد یا عنوان شخص جدید را در همان جهت انتخاب کند. از دیدگاه پیاده سازی، گرداننده بافر معوق درخواست های خواندن / نوشتن در مقابل تعداد تقاضای سیلندر پیوسته را حفظ می کند. شماره استوانه های پائین تر نشان دهنده این است که استوانه به میله نزدیک تر می شود و در مقابل شماره بالاتر به دور بودن استوانه از میله اشاره دارد. تشریح الگوریتم. وقتی که یک درخواست جدید می رسد، هنگامی که گرداننده بلا استفاده است، حرکت هد/ آرم اولیه در جهت استوانه خواهد بود، جایی که داده ها و اطلاعات در آن ذخیره شده اند. هنگامی که درخواست های اضافی می رسند، درخواست ها فقط در جهت متداول حرکت آرم تا رسیدن به لبهٔ دیسک برسند سرویس دهی می شوند. وقتی که این اتفاق می افتد، جهت حرکت آرم معکوس می شود و درخواست های باقی مانده
در جهت مخالف سرویس دهی می شوند و به همین ترتیب آن فرایند ادامه می یابد. متغیرهای الگوریتم. یک تغییر این روش تضمین می کند که همه درخواست ها فقط در یک جهت سرویس دهی می شوند، به محض این که هد به لبهٔ خارجی دیسک رسید، هد برمی گردد و شروع و سرویس دهی درخواست جدید را فقط در یک جهت انجام می دهد. این به عنوان الگوریتم آسانسور چرخشی یا C-SCAN شناخته می شود. این امر منجر به عملکرد هم ارز بیشتر برای همه موقعیت های هد می شود، هنگامی که فاصله مورد انتظار از هد همیشه نصف فاصله بیشینه است، متفاوت از الگوریتم آسانسور استاندارد که سیلندرها در میانه ها هستند، سرویس دهی به بیرونی ترین و داخلی ترین سیلندرها اغلب به صورت مضاعف صورت می پذیرد. دیگر متغیرها شامل موارد زیر می شود: FSCAN LOOK (و C-LOOK) N-Step-SCAN مثال در دنباله مثالی آورده شده که چگونگی میانگین زمان های جستجوی دیسک را برای هر دو الگوریتم SCAN و C-SCAN را محاسبه می کند. لیست معوق درخواست های دیسک (لیست شده با شماره مسیر): ۱۰۰،۵۰،۱۰،۲۰،۷۵ شروع شمارهٔ مسیر برای مثال ها ۳۵ خواهد بود. لیست نیاز خواهد داشت به مرتب شدن صعودی: ۱۰،۲۰،۵۰،۷۵،۱۰۰ هر دو الگوریتم SCAN و C-SCAN با
روش یکسانی عمل خواهند کرد تا زمانی که به آخرین صف مسیر می رسند. به خاطر این مثال اجازه دهید که فرض کنیم الگوریتم SCAN در حال حاضر در حال حرکت کردن از یک شماره مسیر پائین تر به یک شماره مسیر بالاتر است (شبیه C-SCAN). برای هر دو الگوریتم اختلاف در اندازه (یعنی مقدار مطلق) بین درخواست مسیر بعدی و مسیر جاری روی می دهد. در این نقطه هر دو الگوریتم به بالاترین درخواست می رسند، SCAN فقط جهت معکوس خواهد داشت و به نزدیک ترین درخواست دیسک بعدی سرویس مس دهد (در این مثال ۲۰) و C-SCAN همیسه به مسیر ۰ (صفر) بر می گردد و شروع درخواست های مسیر بالاتر را دنبال می کند. نکته. اگرچه شش جستجو توسط الگوریتم C-SCAN اجرا می شود ولی در اصل پنج I/O اعمال می شود. تعریف C-SCAN: C-SCAN هد را از انتهای دیسک به انتهای دیگر دیسک حرکت می دهد، درخواست های سرویس دهی را در مسیر راه انجام می دهد. هد برای رسیدن به انتهای دیگر بدون هیچ گونه سرویس دهی به هر درخواستی طی مسیر برگشت فوراً به نقطه شروع دیسک بر می گردد. آنالیز الگوریتم. حرکت آرم همیشه کمتر از دو برابر تعداد سیلندرهای کل است، برای هر دو گونه الگوریتم آسانسور، متغیرها مزیت داشتن اختلاف کو
چک تر در زمان پاسخگوئی دارند. همچنین الگوریتم نسبتاً ساده است. اگر چه الگوریتم آسانسور همیشه بهتر از کوتاهترین جستجوی اولیه نیست، اما تا اندازه ای نزدیک تر به مقدار بهینه است. این منجر به اختلاف زیاد در زمان پاسخگوئی و همچنین فقدان می شود بالاخص زمانی که درخواست جدید به طور پیوسته قبل از درخواست های موجود سرویس دهی شود. تکنیک ضد فقدان می تواند به الگوریتم جستجوی کوتاه ترین زمان اولیه اعمال شود تا زمان پاسخگوئی بهینه را مورد ضمانت قرار دهد.
جامعه علمی آزمایشگاهیان ایران نهادی است غیردولتی که متخصصان علوم پایه پزشکی را گرد هم آورده و هم راستای انجمن های علمی در این زمینه گام برمی دارد که از اوایل سال ۱۳۸۱، با حضور و مشارکت بیش از ده انجمن علمی علوم پایه پزشکی و آزمایشگاهی کشور ایده تأسیس آن مطرح شد و پس از برگزاری جلسات متعدد بحث و تبادل نظر، اساسنامه جامعه علمی آزمایشگاهیان ایران، تهیه و به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارسال گردید. پس از تصویب اساسنامه، در سال ۱۳۸۳ جامعه علمی آزمایشگاهیان ایران تشکیل شد. همچنین یکی از وظایف و برنامه های مهم جامعه، بازیابی جایگاه ویژه آزمایشگاهیان در هیئت مدیره سازمان نظام پزشکی است. هر ساله به همت جامعه علمی آزمایشگاهیان ایران و دیگر مراجع کنگره های بین المللی آزمایشگاه برگزار می شود. اهداف جامعه. این جامعه فعالیت های وسیعی در خصوص دانشجویان و شناسایی دانشجویان برگزیده و قدردانی از زحمات و تلاش آنان دارد. و فعالیت گسترده ای را در خصوص مسائل صنفی آزمایشگاهیان انجام داده است. همکاران جامعه. برای تأسیس جامعه انجمن های علمی علوم پایه پزشکی و آزمایشگاهی کشور مشارکت داشته اند که به قرار زیر می باشد: