Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مل شده بودند، و تا زمان ورود سر ایر کوت، زمانی که بخت و اقبال بریتانیایی ها شروع به تغییر کرد. در اول ژوئن 1781، کوت اولین ضربه سنگین را در نبرد سرنوشت ساز پورتو نوو به حیدرعلی وارد کرد . این نبرد با احتمال پنج به یک توسط کوت پیروز شد و به عنوان یکی از بزرگترین شاهکارهای بریتانیایی ها در هند شناخته می شود. پس از آن، نبرد سخت دیگری در پلی لور (صحنه پیروزی قبلی حیدرعلی بر نیروی بریتانیایی) در 27 اوت رخ داد که در آن بریتانیایی ها موفقیت دیگری کسب کردند و یک ماه بعد، نیروهای میسور در شولینگور شکست خوردند . حیدرعلی در 7 دسامبر 1782 درگذشت، حتی با وجود اینکه جنگ با بریتانیایی ها ادامه داشت. پسرش تیپو سلطان جانشین او شد که با بازپس گیری بایدانور و منگلور به خصومت علیه بریتانیایی ها ادامه داد. تا سال 1783، نه بریتانیایی ها و نه میسور نتوانستند پیروزی قطعی و کاملی به دست آورند. فرانسوی ها پس از توافق صلح در اروپا ، حمایت خود را از میسور قطع کردند . تیپو، که به "ببر میسور" معروف بود، بدون هیچ واهمه ای به جنگ علیه بریتانیایی ها ادامه داد، اما برخی از مناطق کارناتاکای ساحلی مدرن را به آنها واگذار کرد. جنگ مراتاها-میسور ب
ین سال های 1785 تا 1787 رخ داد و شامل مجموعه ای از درگیری ها بین سلطنت میسور و امپراتوری مراتاها بود. پس از پیروزی تیپو سلطان علیه مراتاها در محاصره بهادر بندا ، توافق نامه صلحی بین دو پادشاهی با سود و زیان متقابل امضا شد. به طور مشابه، پیمان منگلور در سال 1784 امضا شد که خصومت ها با بریتانیایی ها را به طور موقت و نگران کننده ای متوقف کرد و سرزمین های دیگران را به وضعیت قبل از جنگ بازگرداند . این معاهده سندی مهم در تاریخ هند است زیرا آخرین باری بود که یک قدرت هندی شرایط خود را به بریتانیایی ها دیکته می کرد، بریتانیایی هایی که مجبور بودند نقش درخواست کنندگان فروتن صلح را بازی کنند. شروع خصومت های جدید بین بریتانیایی ها و فرانسوی ها در اروپا می توانست دلیل کافی برای تیپو باشد تا معاهده خود را لغو کند و جاه طلبی خود را برای ضربه زدن به بریتانیایی ها بیشتر کند. تلاش های او برای جلب نظر نظام، مراتاها، فرانسوی ها و سلطان ترکیه برای دریافت کمک نظامی مستقیم بی نتیجه ماند. حملات موفقیت آمیز تیپو در سال 1790 به پادشاهی تراوانکور ، که بعدها متحد بریتانیا شد، با شکست او پایان یافت و منجر به خصومت های بیشتر با بریتانیا شد
که در جنگ سوم انگلیس و میسور به اوج خود رسید . در آغاز، بریتانیایی ها با تصرف منطقه کویمباتور ، دستاوردهایی کسب کردند ، اما ضدحمله تیپو بسیاری از این دستاوردها را خنثی کرد. تا سال 1792، با کمک مراتاها که از شمال غربی حمله کردند و نظام که از شمال شرقی وارد شدند، بریتانیایی ها به رهبری لرد کورنوالیس با موفقیت سریرانگاپاتنا را محاصره کردند که منجر به شکست تیپو و پیمان سریرانگاپاتنا شد . نیمی از میسور بین متحدان تقسیم شد و دو پسر او به عنوان باج اسیر شدند. تیپو که تحقیر شده بود اما شکست ناپذیر بود، به بازسازی قدرت اقتصادی و نظامی خود پرداخت. او تلاش کرد تا مخفیانه حمایت فرانسه انقلابی ، امیر افغانستان، امپراتوری عثمانی و عربستان را جلب کند. با این حال، این تلاش ها برای درگیر کردن فرانسوی ها خیلی زود برای بریتانیایی ها آشکار شد، که در آن زمان در مصر با فرانسوی ها می جنگیدند و توسط مراتاها و نظام حمایت می شدند. در سال 1799، تیپو در دفاع از سریرانگاپاتنا در جنگ چهارم انگلیس و میسور کشته شد و پایان استقلال پادشاهی را اعلام کرد. مورخان مدرن هند، تیپو سلطان را دشمن دیرینه بریتانیایی ها، مدیری توانمند و مبتکر می دانند.
ایالت شاهزاده نشین. پس از سقوط تیپو، بخشی از پادشاهی میسور ضمیمه و بین ریاست مدرس و نظام تقسیم شد . قلمرو باقی مانده به یک ایالت شاهزاده نشین تبدیل شد؛ فرزند پنج ساله خانواده وودیار، کریشناراج سوم ، بر تخت سلطنت نشست و پورنایا به عنوان دیوان ، که پیش از این تحت فرمان تیپو خدمت کرده بود، به عنوان نایب السلطنه امور را اداره می کرد و بری کلوز به عنوان مقیم بریتانیا در میسور منصوب شد . سپس بریتانیایی ها کنترل سیاست خارجی میسور را به دست گرفتند و همچنین خراج سالانه و یارانه ای برای نگهداری ارتش دائمی بریتانیا در میسور مطالبه کردند. پورنایا به عنوان دیوان، خود را با مدیریت مترقی و نوآورانه اش متمایز کرد تا اینکه در سال 1811 پس از شانزدهمین سالگرد تولد پادشاه پسر از خدمت بازنشسته شد (و اندکی پس از آن درگذشت). سال های پس از آن شاهد روابط صمیمانه بین میسور و بریتانیا بود تا اینکه در دهه 1820 اوضاع رو به وخامت گذاشت. اگرچه فرماندار مدرس ، توماس مونرو ، پس از تحقیقات شخصی در سال 1825 تشخیص داد که ادعاهای مربوط به تخلفات مالی مطرح شده توسط ای. اچ. کول ، ساکن وقت میسور، بی اساس است، اما شورش ناگار (یک شورش مدنی) که در او
اخر دهه آغاز شد، اوضاع را به طور قابل توجهی تغییر داد. در سال 1831، بلافاصله پس از شورش و با استناد به سوء مدیریت، بریتانیا کنترل مستقیم ایالت شاهزاده نشین را به دست گرفت و آن را تحت قانون کمیسیون قرار داد . برای پنجاه سال بعدی، میسور تحت حاکمیت کمیسرهای متوالی بریتانیا قرار گرفت. سر مارک کابون ، که به خاطر سیاستمداری اش مشهور بود، از سال 1834 تا 1861 خدمت کرد و یک سیستم اداری کارآمد و موفق را برقرار کرد که میسور را به یک ایالت توسعه یافته تبدیل کرد. با این حال، در سال های 1876-1877، در اواخر دوره حکومت مستقیم بریتانیا، میسور دچار قحطی ویرانگری شد که آمار مرگ و میر آن بین 700000 تا 1100000 نفر، یا تقریباً یک پنجم جمعیت، متغیر بود. اندکی پس از آن، مهاراجه چاماراج دهم ، که در سیستم بریتانیایی تحصیل کرده بود، در سال 1881، پس از موفقیت لابی ای که توسط سلسله وودیار که طرفدار توزیع بود، ایجاد شده بود، حکومت میسور را به دست گرفت . بر این اساس، یک افسر بریتانیایی مقیم در دربار میسور و یک دیوان برای اداره امور مهاراجه منصوب شدند. از آن زمان به بعد، تا استقلال هند در سال 1947، میسور همچنان یک ایالت شاهزاده نشین در امپر
اتوری هند بریتانیا باقی ماند و وودیارها به حکومت خود ادامه دادند. پس از درگذشت مهاراجه چاماراج دهم، کریشناراجا چهارم ، که هنوز پسری یازده ساله بود، در سال 1895 به تخت سلطنت نشست. مادرش، ماهارانی کمپاراجامانیاوارو، تا زمان به قدرت رسیدن کریشناراجا در 8 فوریه 1902 به عنوان نایب السلطنه حکومت کرد. مهاراجه تحت حکومت او، با سر ام. ویسوِسوایارا به عنوان دیوان او، شروع به تبدیل میسور به یک ایالت مترقی و مدرن، به ویژه در صنعت، آموزش، کشاورزی و هنر کرد. گام های میسور به حدی بود که مهاتما گاندی مهاراجه را "پادشاه مقدس" ( "راجاریشی" ) نامید. پل برانتون ، فیلسوف و شرق شناس بریتانیایی، جان گونتر ، نویسنده آمریکایی و لرد ساموئل ، دولتمرد بریتانیایی ، تلاش های حاکم را ستودند. بسیاری از کارهای پیشگامانه در زیرساخت های آموزشی که در این دوره انجام شد، در دهه های آینده به طور ارزشمندی به کارناتاکا خدمت کرد. مهاراجه موسیقیدانی چیره دست بود و مانند اسلاف خود، مشتاقانه از توسعه هنرهای زیبا حمایت می کرد. پس از او، برادرزاده اش جایاچاماراجندرا به قدرت رسید که حکومتش تا چند سال پس از امضای سند الحاق و پیوستن میسور به اتحادیه هند در 9
آگوست 1947 ادامه یافت. جایاچاماراجندرا تا سال 1956 به عنوان راجاپراموخ میسور حکومت کرد، تا اینکه در نتیجه قانون سازماندهی مجدد ایالت ها در سال 1956 ، سمت او به فرماندار ایالت میسور تبدیل شد . از سال 1963 تا 1966، او اولین فرماندار ایالت مدرس بود
معروف به بهزاد خداداد (زاده ۵ اردیبهشت ۱۳۶۰ در تهران ) یک تکواندو کار ایرانی است. زندگی نامه. وی فرزند اول خانواده و دارای مدرک کارشناسی ارشد تربیت بدنی است. دارای ۳ برادر و یک خواهر می باشد که همگی در رشته تکواندو بسیار موفق بوده و در باشگاه های عالی تکواندو ایران فعالیت می کنند. او در رشته های ژیمناستیک و فوتبال نیز فعالیت داشته بطوری که اولین مقام های خودرا دراین دو رشته کسب کرده است. وی از سال ۱۳۷۰ به رشته تکواندو علاقه مند شد و در سال ۱۳۷۱ رتبه سوم مسابقات آموزشگاهی تهران را کسب کرد. او که قهرمان مسابقات تکواندو می باشد و در تهران سکونت دارد از اواخر سال ۱۳۷۶ به عضویت تیم ملی درآمد و زیر نظر استادانی چون پرویز زمانی، غلامحسین ذوالقدر، مرتضی کریمی و مرتضی بهرامی نژاد به فعالیت و تمرین پرداخت. مشوقین اصلی بهزاد والدین و سپس مربیان تیم ملی و باشگاهی او بودند. افتخارات. مدال نقره جام جهانی ۹۸ آلمان، مدال برنز مسابقات سیزم ۱۹۹۹کره جنوبی، مدال نقره از آزمایشی المپیک سیدنی۱۹۹۹ طلای آزاد بلژیک ۲۰۰۰، مدال طلا جهانی ۲۰۰۱ کره جنوبی، مدال برنز قهرمانی آسیا۲۰۰۱ اردن، مدال نقره بازی های آسیایی ۲۰۰۲ بوسان کره جنوبی، مد
ال برنز جام جهانی ۲۰۰۲ ژاپن، مدال نقره المپیک دانشجویان ۲۰۰۳کره جنوبی مدال نقره قهرمان جهان ۲۰۰۳ آلمان، طلای جام پارک پوکال آلمان ۲۰۰۳ و کسب عنوان بهترین بازیکن، طلای ستارگان جهان ۲۰۰۴ امارات (دبی)، مدال نقره قهرمانی جهان ۲۰۰۵ اسپانیا، طلای مسابقات دانشجویان جهان ۲۰۰۵ یونان، برنز المپیک دانشجویان ازمیر۲۰۰۶، مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه، طلا ۲۰۰۷ دانشجویان جهان اسپانیا، طلای قهرمانی آسیا ویتنام کسب سهمیه المپیک ۲۰۰۸ بجینگ، نقره مسابقات جهانی ۲۰۰۹ باکو، مدال طلا ۲۰۱۰ مسابقات غرب آسیا در عربستان، ضمن آنکه حدود ۲۳ مدال طلا از مسابقات بین المللی همانند طلای جام ساکسون آلمان ۲۰۰۰ و کسب عنوان بهترین بازیکن، طلای آزاد فرانسه آنتونی، طلای آزاد لبنان، رومانی، آذربایجان و ۴ مدال طلا در جام فجر ایران تنها بخشی از افتخارات بهزاد خداداد می باشد. منابع. https://www.taekwondodata.com/behzad-khodadad-kanjobeh.a2nj.html
قانون سامری نیکو به مجموعه قوانینی گفته می شود که مسئولیت و دِین شخصی افرادی را که برای امداد افراد آسیب دیده در سوانح و حوادث می شتابند کاهش می دهد و از آنها در مقابل آسیب های مضاعفی که به آسیب دیدگان وارد می آورند حمایت قانونی می کند. رواج این قوانین در کشورهای مختلف متفاوت است و حکومت های برخی کشورها پایبند این قانون هستند ولی برخی کشورها این قانون را نپذیرفته اند. بسیاری از کارشناسان حقوقی چنین قانونی را قبول ندارند و معتقدند شخصی که به عنوان امدادگر وارد صحنه حادثه می شود، موظف است دوره های آموزشی مورد نظر را گذرانده باشد و در مقابل مهارت های خود پاسخگو باشد.
زیباتر از زندگی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی انسیه شاه حسینی، تهیه کنندگی سعید سیدزاده ساخته سال ۱۳۸۹ است. این فیلم نماینده سینمای دفاع مقدس در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر بود. جوایز. این فیلم توانست در جلوه های ویژه میدانی سیمرغ سی و یکمین جشنواره فیلم فجر و همچنین جایزه ملی را بگیرد. خلاصه فیلم. با آغاز جنگ تحمیلی، سید حسین علم الهدی فرمانده سپاه هویزه به همراه نیروهای مردمی به کمک مردم روستاها می شتابند. علی رغم مخالفت ها، نیروهای مخلص ارتش به کمک آنها می شتابند و در یک عملیات مشترک دوش به دوش هم بر دشمن حمله می کنند.
دو زن (به ایتالیایی: La ciociara) فیلمی ایتالیایی محصول سال ۱۹۶۰ به کارگردانی ویتوریو دسیکا است. داستان فیلم دربارهٔ یک زن است که سعی می کند از دختر جوانش در برابر جنگ و ترس محافظت کند. در این فیلم بازیگران مشهوری مانند سوفیا لورن و ژان پل بلموندو هنرنمایی می کنند. سوفیا لورن در حالی جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را برای این فیلم در مراسم اسکار تصاحب کرد که تبدیل به اولین کسی شد که به عنوان بازیگر در فیلمی با زبانی غیر از انگلیسی این جایزه را کسب می کرد. داستان فیلم. رم، جنگ جهانی دوم، سال ۱۹۴۳: چزپرا (لورن)، مادری بیوه، با دختر سیزده ساله خود، رزتا (براون) زندگی می کند. با شدت گرفتن بمباران شهر از سوی متفقین، چزیرا تصمیم می گیرد که خواربارفروشی کوچک خود را رها کند و همراه دخترش به دهکده زادگاهش در منطقه چوچاریا بگریزد. محبوب او، جووانی (والونه)، نیز می پذیرد که در غیابش مواظب مغازه باشد. به زودی مادر و دختر به دهکده می رسند و زندگی آرامی را در پیش می گیرند. به خصوص که چزیرا با روشن فکری به نام میکله (بلموندو) رابطه برقرار می کند. اما رزتا نیز به میکله دل می بندد و رابطه این سه نفر گره می خورد. روزی گروهی از
سربازان آلمانی، در حال عقب نشینی، وارد دهکده می شوند و میکله را به عنوان راهنما با خود می برند. چزیرا تصمیم می گیرد که به رم بازگردد. در بین راه گروهی از سربازان مراکشی به او و دخترش هتک حرمت می کنند… جوایز. در این فیلم سوفیا لورن برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد. این اولین اسکار بازیگری برای یک بازیگر غیر انگلیسی زبان بود. سوفیا لورن همچنین جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره فیلم کن سال ۱۹۶۱ شد. لورن برنده ۲۲ جایزه بین المللی برای فیلم دو زن شد.
مسجد شجره یا مسجد ذوالحلیفه یا مسجد المیقات نام مسجدی در هشت کیلومتری جنوب مدینه قرار دارد. این مسجد، میقات کسانی است که از مدینه عازم حج یا عمره می شوند. نامگذاری. علت نامگذاری این مسجد این است که به عقیدهٔ مسلمانان،حضرت محمد در وقت رفتن به مکه، در زیر درخت سمره نماز خوانده و به همین مناسبت، آن را مسجد شجره می نامند. بنا به روایتی از جعفر صادق، این ناحیه به اقطاع، به علی ابن ابیطالب واگذار گردید. به همین جهت، چاه های آن نیز که متعلق به آن حضرت بود، به نام آبار علی شناخته شده است. موقعیت. مسجد شجره در راه خروجی مدینه به سمت مکه، در فاصله هشت کیلومتری مسجد النبی در جنوب مدینه؛ سه کیلومتر پس از مسجد قبا، منطقه ذوالحلیفه است که مسجد شجره یا میقات یا ذوالحلیفه در آنجا قرار دارد. جایگاه و اهمیت. این مسجد، میقات کسانی است که از مدینه عازم حج یا عمره می شوند. مسجد شجره در محلی واقع شده که رسول خدا در وقت رفتن به مکه، در زیر درخت سمره نماز خوانده و به همین مناسبت، آن را مسجد شجره می نامند. افزون بر آن، رسول خدا در جریان سفر سال ششم هجرت که منتهی به امضای معاهده حدیبیه شد، در همین جا مُحْرم گردید. در سال هفتم جهت عمرة
القضاء و همچنین در سال دهم هجری برای انجام حَجّة الوداع در آنجا مُحرم شدند. طبیعی است اهمیت این مکان از لحاظ دینی مسلّم بوده و به دلیل استفاده دائم مردم از آن، همواره مورد توجه بوده است. بازسازی. مسجد شجره در قرن هشتم دچار خرابی شد، اما همچنان مورد استفاده بود. گویا در بنای اولیه، شبستان و صحن داشته، اما در قرون هشتم و نهم تنها دیواری گرد آن بوده است. این مسجد در دوره عثمانی در سال ۱۰۵۸ قمری، به دست یکی از هندیان مسلمان بازسازی گردید و مناره ای برای آن ساختند. آخرین بازسازی این مسجد در زمان فهد بن عبدالعزیز آل سعود، در سال ۱۴۲۱ ه .ق تجدید بنا شد. منطقه بسیار وسیعی به مسجد و امکانات جانبی مانند پارکینگ اختصاص یافته است، به طوری که جمعاً مساحت آن نود هزار متر مربع می شود. مساحت خود مسجد حدود ۲۶۰۰۰ متر مربع است پانویس. منابع
علی شلال قیسی زندانی شماره ۱۵۱۷۱۶ زندان ابوغُرَیب در عراق بود که عکس های شکنجه جسمی وی برای روزها در صفحات مجلات و روزنامه های جهان قرار داشت. در معروفترین این عکس ها، به دستان و آلت تناسلی وی کابل برق وصل شده بود، و به وی گفته شده بود در صورت تکان خوردن دچار برق گرفتگی خواهد شد. البته پس از افشای ماجرا ارتش آمریکا، اعلام کرد، کابل ها به برق وصل نبوده است، این ادعا را بعداً وی تکذیب کرد. علی شلال قیسی در مورد عکس معروف که وی را در حالت ایستاده روی یک جعبه نشان می دهد می گوید: جراحت های بسیار دست این زندانی باعث شده تا به او لقب «مرد چنگکی» بدهند. دستگیری. اطلاعات دولت ائتلافی عراق نشان می دهد که قیسی در زمان انتشار عکس یاد شده در زندان ابوغریب بوده است. از سوی دیگر اطلاعات به دست آمده حاکی از آن است که کارشناسان دیده بان حقوق بشر و سازمان عفو بین الملل معتقدند که وی همان زندانی است که در حال شکنجه به تصویر کشیده شده است. قیسی در زمان صدام حسین بخشدار بوده و پس از سقوط دولت صدام کار مدیریت پارکینگ یک مسجد را بر عهده گرفته بود. او در اکتبر سال ۲۰۰۳ به دلیل اینکه سربازان آمریکایی آشغال های منطقه را در یک زمین فو
تبال انبار کرده بودند از آن ها شکایت کرد و به ارتش آمریکا، سازمان های حقوق بشری و رسانه ها این موضوع را منتقل کرد. همین امر عامل دستگیری وی خوانده شده است. قیسی در مورد شکنجه ها می گوید: قیسی ادامه می دهد پس از آنکه سربازی ادرار خود را روی من ریخت، نوبت به شکنجه ای که عکس آن منتشر شده، رسیده بود. او می گوید: آزادی. وی پس از شش ماه حبس در ابوغریب آزاد می شود. علی شلال قیسی پس از آزادی در سال ۲۰۰۴ به همراه چند تن از شکنجه شدگانی که در تصاویر منتشر شده از ابوغریب به چشم می خورند انجمن قربانیان زندان های اشغالگری آمریکا را تأسیس کردند. وی هم اکنون ساکن عمان است.
کارلو نینچی (زاده ۳۱ مه ۱۸۹۷ – درگذشته ۱ مه ۱۹۷۴) بازیگر ایتالیایی بود که در ۱۲۸ فیلم بین سال های ۱۹۳۱ و ۱۹۶۳ هنرنمایی کرد. او در بولونیا متولد شد و در رم درگذشت. از جمله فیلم های او می توان به "زیباترین روزها"، "گذرنامه سرخ"، "ناپلئون"، "پیراهن سیاه"، "مارکو ویسکونتی"، "ببر هفت دریا"، "مسالینا"، ""، "دورا نلسون"، "زنجیرهای ناپیدا"، "فقط تو را دوست دارم"، "اودسا در میان شعله ها"، "شیطان در صومعه"، "ناپل همیشه ناپل است"، "ترانهٔ زندگی" و "ده فرمان" اشاره کرد.
سرزمین ایرلند از ۴ استان و ۳۴ شهرستان تشکیل شده است که از قرون وسطی به این شکل تقسیم بندی شده اند. این تقسیم بندی امروزه حالت رسمی نداشته و تنها یک مسئله فرهنگی و تاریخی است. استان های چهارگانه عبارتند از: اولستر، کناخت، لینستر و مونستر.
دایره سرخ فیلمی فرانسوی-ایتالیایی در سبک جنایی به کارگردانی ژان پیر ملویل ساخته شده به سال ۱۹۷۰ میلادی در پاریس فرانسه است. در این فیلم بازیگران مشهوری مانند آلن دلون، آندره بورویل، جان ماریا ولونته و ایو مونتان هنرنمایی کرده اند. این فیلم به خاطر سکانس سرقت پایانی که نیم ساعت به طول می انجامد مشهور است. چکیده داستان. پس ازگذراندن پنج سال زندان در مارسی، کوره (آلن دلون) قرار است به دلیل رفتار خوب آزاد شود. یک روز پیش از آزادی، رئیس نگهبانان زندان اجرای نقشه یک سرقت را به او پیشنهاد می کند که یک زندانی دیگر آنرا طراحی کرده که اینک رو به موت است. او در ابتدا مشکوک می شود، سپس موافقت می کند که این طرح را به تنهایی به انجام برساند. کوره به محض آزادی به دیدار رفیق سابقش می رود، مردی به نام ریکو، یک بارون پولدار شده که عاشق دوست دخترش شده است که در زمان دستگیری مدیون او باقی مانده است. کوره که تمایلی به اتلاف وقت ندارد، ریکی را مجبور می کند به جای چکی که در ابتدا به او پیشنهاد کرده، مقدار زیادی پول نقد به او بدهد. ریکی با تلخکامی دو تن از مردانش را به تعقیب کوره می فرستد. در یک اتاق بیلیارد، کوره یک چوب بیلیارد را
در دست می گیرد و با گچ قرمز روی نوک چوب بیلیارد دایره ای می کشد و سپس توپ ها را با آن می زند. مردان ریکو به او می پیوندند و گفتگوی آنها به کشیدن اسلحه و تیراندازی منجر می شود، اما کوره بی آنکه یک خراش بردارد، آنجا را ترک می کند و مانع از آن می شود صاحب باشگاه بیلیارد به پلیس زنگ بزند. کوره با بخشی از پولی که گرفته یک ماشین پلیموث فیوری می خرد، پشت فرمان می نشیند، و به خانه اش در منطقهٔ ۱۶ پاریس می رود. در همین حال کمیسر ماتی (بورویل) مجرمی به نام ووگل (جان ماریا ولونته) را از مارسی تا پاریس با قطار شبانه اسکورت می کند. با وجود هوشیاری پلیس، ووگل موفق می شود با پریدن از پنجره قطار در حال حرکت هنگام عبور از یک منطقه جنگلی در بورگونی فرار کند.. او موفق به گریختن از تیررس شلیکهای پیاپی کمیسر ماتی و نیز از هجوم ژاندارم ها و سگ هایشان می شود. پس از فراری خسته کننده با پای پیاده، ووگل در مقابل رستورانی کنار جاده توقف می کند و به درون صندوق عقب قفل نشده ماشینی که اتفاقاً مال کوره است، می خزد. کوره با گوش دادن به خبری از رادیو در مورد فرار ووگل و وانمود کردن به اینکه متوجه پنهان شدن دزدکی فراری در صندوق عقب نشده، مسیر
جاده را در پیش می گیرد و به مرد اجازه می دهد تا در یک مکان دور از دیدرس، در وسط یک زمین خاکی از صندوق عقب بیرون بیاید. دو مرد نخست به یکدیگر مشکوک می شوند، ولی سرانجام با هم کنار می آیند و می شتابند تا به سفر دور و دراز و خطرناک خود ادامه دهند. خیلی دورتر از آنجا، دو نفر از دیگر مردان ریکو به ماشین کوره می رسند و آنها را متوقف می کنند تا آنان را در جنگل حاشیه جاده ملی بکشند. اما ووگل از صندوق عقب بیرون می آید و با کشتن این دو مرد، با استفاده از دو سلاح گرمی که در داخل صندوق یافته، همدست جدیدش را از این معرکه مرگبار می رهاند. اوایل عصر است که دوستان به پاریس می رسند و وارد آپارتمان کوره می شوند که در زمان غیبت او متروکه و بدون برق و ارتباط تلفنی باقی مانده است. روز بعد، آنها تصمیم می گیرند در یک سرقت بزرگ با هم شریک شوند : سرقت از یک جواهرفروشی واقع در میدان واندوم. دزدی به لطف همدستی جانسن (ایو مونتان)، پلیس و تک تیرانداز سابق، که تبهکار شده و به همین مناسبت بر اعتیاد به الکل خود غلبه کرده، موفق می شود. در همین حال کمیسر ماتی صاحب یک کلوپ شبانه به نام سانتی (فرانسوا پریه) را که ووگل را می شناسد، تحت فشار قرا
ر می دهد و موفق می شود او را مجبور به همکاری کند. به این وسیله او به سراغ سه مرد می رود و با تظاهر به اینکه مال خر است و برای خرید جواهرات دزدی آمده، آنها را به دام می اندازد. سر قرار، وقتی سه مرد شصتشان از این حقه خبر دار می شود و می کوشند از دستگیری بدست پلیس فرار کنند، هر سه در تیراندازی کشته می شوند. دوبله در ایران. فیلم دایره سرخ دو بار در ایران دوبله شد.
چارلز گارنر ، (زاده ۱۹۶۸) یکی از نظامیان ارتش ایالات متحده آمریکا است که به عنوان عوامل اصلی شکنجه و آزار زندانیان ابوغریب شناخته می شود. وی با افتخار اقدام به نشان تصاویر شکنجه زندانیان به یکی از دوستانش به نام ژوف داربی کرد. او مدعی شده که تحقیر زندانیان در بازجویی ها را به دستور افسران اطلاعاتی ارتش آمریکا انجام می داد. همسر وی نیز یکی از متهمان این پرونده بود. دادگاه. او در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ و در حکم دادگاهی در آمریکا به جرم تجاوز، توطئه، بدرفتاری با بازداشت شدگان، سرپیچی از دستور و انجام اعمال منافی عفت به ده سال زندان، کاهش رتبه نظامی، اخراج غیر شرافتمندانه از ارتش و منع دریافت هرگونه حقوق و مزایای از ارتش ایالات متحده محکوم شد. مادر او در دفاع از فرزند خود گفت که «افراد بالا دستی که دستور انجام این اعمال را می دهند باید مجازات شوند ولی همیشه افراد پایین دستی قربانی می شوند و حقیقت همیشه پنهان نخواهد ماند.»
سابرینا دی هارمن ، (زاده پنجم ژانویه ۱۹۷۸) افسر ذخیره ارتش ایالات متحده آمریکا است. وی یکی از افسران زن ارتش آمریکا است که به عنوان عوامل اصلی در تحقیر و تجاوز جنسی به زندانیان عراقی در شکنجه و آزار زندانیان ابوغریب شناخته می شود. او در سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ در زندان ابوغریب بود و توسط ارتش ایالات متحده آمریکا، محاکمه نظامی شد. زندگانی نامه. هارمن در لورتون ویرجینیا به دنیا آمد. پدرش کارآگاه جنایی بود و خانواده، اغلب عکس های افراد مرده را در صحنه جنایت می دیدند. مادر هارمن، رابین، کارشناس علوم پزشکی قانونی بود. هارمن از دبیرستان رابرت ای لی در اسپرینگفیلد، ویرجینیا فارغ التحصیل شد. پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، هارمن به نیروهای ذخیره ارتش ملحق شد و به شرکت پلیس نظامی ۳۷۲ مستقر در کرزاپتاون، مریلند منصوب شد. هارمن قبل از اینکه شرکت او برای انجام وظیفه در عراق در فوریه ۲۰۰۳ فعال شود، و برای آموزش بیشتر به فورت لی، ویرجینیا اعزام شد. دادگاه. هارمن به اتهام بدرفتاری با بازداشت شدگان، توطئه برای بدرفتاری با بازداشت شدگان و ترک وظیفه محکوم شد. او به شش ماه حبس، سلب تمام حقوق و مزایای خود از ارتش، تنزل رتبه و اخراج از ارت
ش محکوم شد. او مدت حبس خود را در تیپ نیروهای دریایی در سن دیگو کالیفرنیا گذراند. وکیل هارمن گفت که او امیدوار است که زنجیره فرماندهی نظامی به جای نیروهای ذخیره رده پایین مانند هارمن محاکمه شود. در حالی که هارمن اذعان داشت که می دانست اشتباهات زیادی انجام شده است، اما ادعا می کند که هیچ چیز دربارهٔ وجود قوانین رسمی در مورد رفتار با زندانیان، مانند کنوانسیون ژنو، نمی دانست.
شکل گیری اجتماعی یک مفهوم مارکسیستی است (مترادف با «جامعه») که به امر ملموس حفظ شیوه های تولید پیشاسرمایه داری، شکل بندی تاریخی بین شیوه تولید نظام سرمایه داری و زمینه نهادی اقتصاد اشاره دارد. نظریه شیوه تولید سرمایه داری را می توان در کتاب «سرمایه» کارل مارکس یافت. کارل مارکس در تحلیل خود از توسعه اقتصادی و سیاسی جامعه از این اصطلاح استفاده کرده است. مارکس موضوع شکل گیری های اجتماعی - اقتصادی را حل شده فرض نمی کرد و بر همین اساس تشکل های متعدد را در آثار مختلف خود از هم متمایز و تفکیک کرده است. مراحل تاریخ. اگرچه مارکس نظریه کاملی درباره اقتصادی - اجتماعی تدوین نکرد ولی تعمیم اظهارات او مبنایی شد برای مورخان شوروی تا به این نتیجه برسند که او پنج شکل بندی را مطابق با روابط صنعتی و اشکال مالکیت رایج متمایز می کند:: مارکس برای درک روابط قدرت بین سرمایه داران با کارگران مزدبگیر پارادایمی اتخاذ کرد: «در نظام های پیشاسرمایه داری بدیهی بود که اکثر مردم سرنوشت خود را کنترل نمی کردند – برای مثال، در فئودالیسم، رعیت ها مجبور بودند برای اربابان خود کار کنند. در نظام سرمایه داری وضع متفاوت به نظر می رسد زیرا مردم در نظر
یه آزادند تا برای خود یا برای دیگران به دلخواه خود کار کنند ولی با این حال، اکثر کارگران همچون رعیت های فئودال ها کنترل کمی بر زندگی خود دارند."
حقوق مجموعه قواعدی است که از طریق مؤسسات اجتماعی یا دولتی، جهت تنظیم رفتار، ایجاد و اعمال می شود. دانش حقوق، دانش تحلیل و سیر تحول قواعد حقوقی است. همچنین حقوق مجموعه قوانین و مقرراتی است که حاکم و ناظر بر روابط افراد و اشخاص هستند. از حقوق در معنای امتیازی که شخص برای جامعهٔ معینی دارد، به حقوق فردی تعبیر می شود. حقوق در نظام های حقوقی ملی به روش های مختلفی ایجاد می شود؛ از راه وضع یا نسخ قانون (قانون گذاری) توسط قوهٔ مقننه، از طریق صدور آیین نامه ها و بخشنامه های دولتی در قوهٔ مجریه، و تصمیمات قضایی الزام آور در قوهٔ قضائیه (که این روش آخر در نظام های کامن لا اهمیت بیشتری دارد). اشخاص خصوصی هم می توانند قراردادهای الزام آور قانونی را میان خود ایجاد کنند و در برخی وضعیت ها با توافق یکدیگر سیستم های میانجی گری را جایگزین فرایند معمول دادگستری کنند. قانون اساسی نقش انکارناپذیری در شکل گیری و ساماندهی هر کشور دارد و نظام حقوقی نیز به نوبه خود شکل دهندهٔ سیاست، اقتصاد و جامعه است و روابط میان افراد را هدایت می کند. سامانه های حقوقی گوناگونی در کشورهای جهان وجود دارد اما بیشتر آن ها در یک راستا هستند و به طور کلی
به چهار دسته به نام های قانون مدنی، کامن لا، عرفی و نوشته تقسیم می شوند. شاخه های دانش حقوق. علم حقوق را از لحاظ رابطه به دو دستهٔ خصوصی و عمومی تقسیم بندی می کنند. حقوق خصوصی حاکم بر روابط افراد با یکدیگر است و حقوق عمومی به «تنظیم روابط دولت با افراد جامعه و بالعکس در سطوح کلان و با هدف تأمین نظم و امنیت عمومی می پردازد». حقوق مدنی شعبهٔ اصلی حقوق خصوصی است. حقوق تجارت، حقوق خانواده و حقوق مالکیت فکری از شعب دیگر حقوق خصوصی محسوب می شوند. از تقسیمات حقوقی تازه می توان به حقوق بیمار، حقوق معادن و حقوق فلزات نیز اشارهٔ خاص نمود. حقوق عمومی شامل قواعدی است که بر روابط دولت و مردم حکومت می کند و همچنین سازمان های دولتی را نظم می بخشد. حقوق اساسی و حقوق اداری دو شعبهٔ اصلی حقوق عمومی هستند. حقوق جزا هرچند به لحاظ فنی بخشی از حقوق عمومی است اما معمولاً به عنوان یک رشتهٔ جداگانه در نظر گرفته می شود. در این بین برخی از رشته های تازه و البته تخصصی همچون حقوق محیط زیست، حقوق تجارت بین الملل، حقوق بیمار، حقوق رسانه، حقوق فلزات، حقوق بیمه، حقوق ترابری، حقوق سردفتری، حقوق ارتباطات، حقوق اقتصادی، حقوق خانواده، حقوق بشر،