Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
التقاط گرایی رویکرد مفهومی است که با جدیت بر پارادایم واحد و مجموعه ای از مفروضات تکیه نمی کند، بلکه در عوض از نظریه ها، سبک ها یا ایده های متعددی برای به دست آوردن دیدگاه های مکمل در مورد یک موضوع بهره گیری می کند، یا نظریه های مختلف را در موارد خاص به کار می گیرد. با این حال، التقاط گرایی اغلب بدون قاعده ها یا قوانینی است که چگونگی یا ترکیب کدام نظریه ها را تعیین کند. در سال ۱۸۴۶ مجادلهٔ بین دو سبک نئوکلاسیسیسم و نئو گوتیک به اوج شدت خود رسیده بود؛ که به پیروزی هیچ کدام از این دسته ها منجر نشد و از آن زمان به بعد اکثر معماران نه تنها از سبک کلاسیک و گوتیک استفاده کردند بلکه سبک های رمانتیک، بیزانس، مصری، عربی و رنسانس را هم بکار گرفتند. از این طریق بود که مکتبی که با نام اکلکتیزم مشهور است به وجود آمد. مکتبی که هستهٔ آن در مکتب های نئوکلاسیک و رمانتیک نهفته است. شناخت بهتر سبک ها و بناهای کشورهای متفاوت، رواج مکتب اکلکتیزم را تسریع کرد. از نظر فلاسفه هریک از این مکتب ها دنبالهٔ مکتب پیشین بوده، دارای ارزشی متساوی هستند و جمع کثیری از آنان تئوری هایی بر این پایه وجود آورده اند. هگل سعی می کند سلسله مراتب سبک
های متفاوت را به صورت یک گفتمان و دیالکتیک حل کند. وی این مکتب ها را سلسله ای از تز، آنتی تز و سنتز می داند و چون مکتب اکلکتیزم را نتیجهٔ برخورد سبک های متفاوت می داند، آن را توصیه می کرد؛ ولی در عمل از اکلکتیزم به صورت ناخوشایندی استفاده شد. آراء وارده بر مکتب. که از همان ابتدا نویسندگان روشنفکر و پیشرو به مخالفت با آن پرداختند، از مخالفان گوتیه می گوید: اگر قرار است فلسفهٔ اکلکتیزم درست باشد من هم بی میل نیستم دزدی کنم که این خود فلسفهٔ اکلکتیک است. از طرف دیگر نیز تعداد زیادی از افراد به صراحت از اکلکتیزم دفاع می کردند. اروی می گوید: هنر هرگز تا این حد آزاد نبوده است، زیرا که ناچار نیست که از قیودی که مد روز به وجود می آورد تبعیت کند. این برای زمان ما افتخاری ست که از تمام سبک ها، بهر نحو و عنوان، استقبال می کند؛ زیرا با بالا رفتن سطح آموزش هنری، مردم بهتر می توانند ارزش سبک های مختلف را درک کنند. "پیروان مکتب اکلکتیزم" (مثل گارنیه) بر این نظر بودند که باید از مدل های گذشته آزادانه استفاده کرد. با احیای مجدد مدل های گذشته مخالفت داشتند؛ ولی در عمل آنه هرگز استفادهٔ صحیح از این سبک ها نکردند، یعنی به خلق ت
رکیب های تازه راضی نشدند و خود را در چهارچوب اصلاحات فرهنگی مکتب اکلکتیزم محدود کردند. درک این مسئله که چطور یک معمار تحصیل کرده مرتباً از شاخی به شاخی می پرد و بدنبال تجربه در سبک های مختلف است، تا حدی مشکل است. معماران نمایندهٔ فرهنگ از هم گسیختهٔ زمان هستند. فرهنگی که پیوند خود را با گذشته از دست داده و درهای خود را بسوی تجربیات نا متجانس و تازه ای گشود، بدون اینکه قادر باشد از این میان راه مشخص و معینی را انتخاب کند. رسیونالیست. نام رسیونالیست به کسانی که از تناقضات موجود در اکلکتیزم ناراحت بودند داده شد. آن ها بر این عقیده بودند که باید عمق مطلب را در ورای ظواهر فرمال جستجو کرد و انتخاب روش باید مستدل به حقایق خارجی بود، ضمن اینکه از طریق عینی قابل لمس است. بحران در اکلکتیزم. از زمان انقلاب ۱۸۴۸ یعنی وقتی که هنر، علم و سیاست، بیش از پیش به یکدیگر مربوط شدند، اختلافات بین اکلکتیزم و رسیونالیست ها به اوج خود رسید. در سال ۱۸۵۲ رسیونالیست ها به رهبری (ویولت لودوک) با نوشتن مقالاتی علیه (اکلکتیزم)، تأکید می کند که معماری باید بر پایهٔ عملکرد، راه حل ها و خواص مصالح ساختمانی مستقر شود، و تمام انتقادات وارد بر
اکلکتیزم را به آکادمی (مدرسهٔ هنرهای زیبا گراندپری) نسبت داد. هنگامی که تکنیک های ساختمان به سرعت رو به تکامل می رفت، فرهنگ هنری موروثی وارد بحران نهایی خود می شود. مکتب اکلکتیست سعی می کند که به استخوان بندی ساخت مهندسان، متانت و تشخص بدهد، بدون اینکه خود به اصلی قابل قبول دست یافته باشد. در سال ۱۸۷۶ مقرراتی برای آموزش آکادمیک تدوین شد در حالی که جنبه های قدیمی آموزش را تأیید می کرد بعضی از نظریات سیستماتیک رسونالیست ها را در موارد درسی در آن گنجاند. در برنامهٔ جدید از سبک ها به به عنوان وسیله ای فرعی صحبت شده است که هیچ کدام بر دیگری مزیتی ندارد، و آنچه معماران را از مهندسین متمایز می دارد آزادی در انتخاب فرم های مختلف است، که آن هم به نوبه خود امری ست فردی و تنها به طبقه معمار مربوط نمی شود زیرا بیشتر به احساس بستگی دارد تا به منطق. در این ایام اکلکتیزم دیگر به عنوان یک سبک بی ثبات تعبیر نمی شود و هدفش آن است که آگاهانه خود را از قید هر نوع مقررات رها ساخته، با چشمی بی طرفانه به مسائل بپردازد. هنرمندان پیشقدم جنبش مدرن با تکیه بر اصول آزادی فردی و اهمیت تخیل، بیانی نوین و مستقل از مدل های تاریخی خلق می کنن
دکه با موفقیت در مقابل سبک های کهن عرض اندام می نمایند.
باغ مصلای نائین که تاریخ سنگ مزارش به ۹۵۳ هجری (۱۵۴۷ میلادی) بازمی گردد، باغی آرامگاهی است که به دستور شاه قاجار برای ارج گذاری و یادبود، بر مزار پیشینیان خاندان های پیرزاده و پیرنیا ساخته شده است. باغ مصلای به مصافت ۱۸٬۰۰۰ متر مربع می باشد که امارت اصلی اش، گنبدخانه ای است، که در میان آن سه سنگ مزار در کنارهم، پیام رسان مجموعه ای از احوال و سرگذشت مربوط به سه نفر از بزرگمردان خاندان های پیرزاده و پیرنیا می باشد. ساخت و ایجاد مصلا. در سال ۱۲۴۹ هجری با رسیدن خبر درگذشت عباس میرزا نایب السلطنه به فتحعلی شاه قاجار، شاهزاده محمد میرزا توسط شاه از کرمان به تهران احضار میگردد که در هنگام عزیمت به تهران در نایین به اتفاق لشکر و همراهان در مزرعه باغ حاجی معروف نائین به عشق آباد جهت استراحت توقف می نمایند. آنجا با پیرمردی که همان حاج محمدحسن نائینی بوده برخورد می نمایند و پیر نائین آن ها را به خانه دعوت نموده. پس از گفتگو، پادشاهی محمد میرزا را پیش بینی می نماید که در بازگشت شاهزاده به تهران پیش بینی پیر نایین به اجرا درمیآید و فتحعلی شاه؛ محمد میرزا را به ولیعهدی انتخاب و پس از یکسال با فوت فتحعلی شاه قاجار، در سال ۱
۲۵۰ هجری قمری، بر سریر سلطنت ایران قرار می گردد. محمد میرزا «محمد شاه،» چون به مسند ملک قرار گرفت به یاد پیر نایین افتاد و پس از اطلاع از فوت پیر به میرزا کاظم نظام الملک، حاکم یزد، دستور ساختن بقعه مصلی نائین را، که از سال ۱۲۵۰–۱۲۶۵ قمری (۱۸۳۵–۱۸۴۹ میلادی) به طول انجانید، بر مزار پیر و ایجاد باغی بر گِرد آن صادر کرد. در میان ساختمان گنبد فیروزه ای باغ، سنگِ نوشته شمالی، بیانگر احوال پیر عبدالوهاب (پیر نائین) که پدر جد پیرزاده نائینی از صوفیان روشنفکر و جهانگرد دوره قاجاریه بوده رواست، در کنار دو سنگ نوشته میانی مربوط است به احوال ابوالحسن خان پیرنیا (معاضدالسلطنه) از رجالیون دوران قاجاریه و از نواده گان پیر نائین، و سنگ نوشته جنوبی، احوال حسین پیرنیا از دیگر رجالیون دوره های قاجاریه و پهلوی، و از نواده گان دیگر پیرنیا می باشد. معرفی باغ. باغ مصلا در میان چهار خیابان قدیمی شهر نائین امروزی، عرصه ای فرهنگی با جلوه های شهری موزون و آرامشبخش است که در حاشیه بافت قدیم شهر جا دارد. باغ دارای دو دروازه ورودی است: یکی از دیوار شمالی در راستای سر دروازه جا دارد که ورودی اصلی محسوب می شده است. ورودی دیگر دروازه جنوبی
است که بر محور شمالی جنوبی باغ و در راستای دروازه شمالی قرار گرفته است. راستای خیابان با محور ورودی اصلی و محور تقارن گذرها مطابقت دارد و از وسط ساختمان می گذرد. دو ردیف درخت پسته در دو طرف گذرهای کناری و میانی باغ کاشته شده و درختان کاج در باغ به صورت پراکنده کاشته شده اند. آبیاری باغچه ها و درختان باغ از طریق جوی های خاکی انجام می شود. جوی هایی که از پای درختان کناری دوطرف گذرهای اصلی باغ می گذرند. آبگیر و آبنمایی در سطح باغ وجود ندارد، ولی گذربندی فضای باغ از نظام هندسی معمول باغ های ایران استفاده کرده است. بنای اصلی (گنبدی) باغ در قسمت شمالی و در جهت رو به قبله باغ احداث شده است. محل اصلی تختگاه در باغ بر بالای محور تقارن قرار گرفته است. ایوان، شاهنشین و سرابستان در این جایگاه قرار دارند که غالباً با چشم انداز هایی زبیا از باغچه هایی با گل های رنگین و ردیف درختان کنار جوی های دو سمتِ گذر محوری باغ، آب مورد نیاز شرب مردم را از باران که در آب انبارها «آب انبار مصلا» جمع می شوند، در کنار باغ واقع است که به صورت یک فضای عمومی خود را نمایان کرده است. پیش از آنکه باغ مصلا با این نام شناخته شود، با نام «باغ حاجی
» خوانده می شد، چون از قناتی با همین نام آبیاری می شد. فضای بسته مجموعه «باغ مصلا» و فضای باز آب انبارش، در میان چهار خیابان شهر نائین که به میدانچه ای می رسد، نمایان می باشد. این مجموعه از همجواری دو بخش مستطیل شکل تشکیل شده، که هریک با نمایی متمایز، شاخصی در میان دیگر عرصه های شهری است. مستطیل شرقی در میان دیواری حصارمانند و بلند جای دارد که اطراف باغ کشیده شده است و چهار برج در چهار گوشه آن برپا است. از خیابان شمالی، گنبد فیروزه ای رنگ باغ مشخص است. در بخش غربی باغ بنای آب انباری بزرگ در زیرزمین احداث شده است با مشخصه "بادگیر بلند هشت وجهی" که در میان فضای باز پا برجاست. سمت شرقی آب انبار مسلط به دیوار کنگره دار باغ است، در میان حصار دو بادگیر دیگر آب انبار است که با بنایی که راه پله دسترسی به پاشیر آب انبار است، ارتباط دارد که از درون باغ دسترسی به پاشیر آب انبار راه فراهم می کند. باغ مصلا نائین، در آبان ۱۳۶۵، با شماره ثبت ۱۷۱۹، به عنوان یکی از آثار ملی ایران، به ثبت رسیده است. عمارت اصلی. گنبدی فیروزه ای رنگ و بلند بر بلندی بخش میانی ساختمان باغ قرار دارد که بر بخش میانی آن، تالار چایپا شکل پابرجا است. ه
شت در ورودی مشبک یکسان، دسترسی باغ را به تالار گنبد پوش آسان می کند. در هر جداره از بنای هشت وجهی دو در ورودی و روزنه ای وسیع در اطراف آن وجود دارد که این معنای تمثیلی است از باز کردن هشت در باغ بهشت بر این عمارت. نقشه عمارت نقشه هندسی ساده هشت و نیم هشت است که اضلاع بلندتر آن با محور قبلی در یک جهت قرار گرفته و بر همین اساس چهار ضلع کوتاهتر در جهات فرعی قرار گرفته اند. هرکدام از اضلاع کوتاهتر ایوانی رو به باغ دارد که بین دو در ورودی جا گرفته اند. راستای دو ورودی در دو جهت عمود برهم اصلی است. ایوان های ساختمان مانند تالار انتظاری هستند برای ورود به ساختمان. هریک از ورودی ها به دالانی راه پیدا می کنند که دو به دو، در نزدیکی فضای گنبد خانه یکی شده است و به ورودی های اصلی گنبد خانه دسترسی دارد. جهت همه ورودی های گنبدخانه، در جهات فرعی ست که هندسه آن تابع فضای هشت و نیم هشت گنبد خانه است.
جُل وزغ یا جلبک دریایی به جلبکهایی بزرگ و قابل دید دریا گفته می شود. پیدازادان جزو جلبک های دریای به شمار نمی آیند. برای اشاره به پیدازادگان که گروه های محدود و کمتری را شامل می شوند، از واژهٔ علف دریایی استفاده می شود. جلبک های میکروسکوپی دیگری که در دریا زندگی می کنند مانند پلانکتونها نیز جزو جلبک هایی دریایی نیستند. جلبک های دریایی سبز رنگ در نقاط کم عمق دریا یافت می شوند و نوع قهوه ای آن در مناطق پرعمق دریا نیز قادر به زندگی است. از جلبک دریایی برای صنایع خوراکی، کود و دیگر صنایع استفاده می شود.
جایزهٔ رابرت میلیکان از سال ۱۹۶۲ توسط انجمن آمریکایی مدرسان فیزیک به افرادی که در آموزش فیزیک ابتکارهای قابل توجه و نوآوری هایی داشته اند اهدا می شود.دریافت کننده به جلسه تابستانی انجمن دعوت می شود و مدال میلیکان و جایزه ی مالی و گواهی نامه ی جایزه را به همراه هزینه های سفر به جلسه دریافت می کند.
روغن پزی عمیق یکی از روش های پخت وپز است. در این روش موادغذایی در روغن داغ و فراوان، با درجهٔ حرارت بیش از ۱۰۰ درجه پخته می شوند. تفاوتی که این روش با آب پز کردن دارد، اینست که نقطه جوش روغن بیش از ۱۰۰ درجه است و مواد به سرعت پخته می شوند. به پخت مواد در روغنی که درجهٔ حرارت آن کمتر از ۱۰۰ درجه است، روغن پزی عمیق گفته نمی شود.
احسان عبده تبریزی زاده (۷ مرداد ۱۳۵۷) فعال دانشجویی و زندانی سیاسی ایرانی است. زندان پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم. عبده تبریزی که در رشته علوم سیاسی دانشگاه دورهام انگلستان و در مقطع دکترا مشغول به تحصیل بود، در سال ۱۳۸۹ هنگام بازگشت از انگلستان به ایران، در فرودگاه بین المللی امام بازداشت و به اتهام توهین به رهبری و به اتهام اجتماع و تبانی (از طریق حضور در تظاهرات اعتراضی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم مقابل سفارت ایران در لندن)، در دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی مقیسه به هفت سال حبس تعزیری محکوم شد. او در بند ۳۵۰ زندان اوین در اعتراض به حکم محکومیتش چندین بار دست به اعتصاب غذا زده است.دانشگاه دورهام نیز با نوشتن نامه ای خطاب به علی خامنه ای خواستار آزادی احسان عبده تبریزی شد. پدر او، حسین عبده تبریزی، یکی از منتقدان سیاست های اقتصادی دولت احمدی نژاد در روزنامه سرمایه و دبیر اسبق بورس تهران بوده است. وی با نقدهای اقتصادی در روزنامه سرمایه واکنش های دولت را برانگیخته بود. پانویس. روزنامه سرمایه
جوشیدن به پدیده تبخیر سریع مایع جوشیدن گویند و هنگامی است که مایع به نقطه جوش خود برسد. این پدیده گوناگونی کاربری گسترده ای از خوراک تا صنایع بزرگ دارد. خوراک. آب پز کردن یکی از روش های پخت وپز است. در این روش موادغذایی در آب جوش پخته می شوند. این روش با آب پزی ملایم تفاوت زیادی دارد. هدف در این روش تنها استفاده از حرارت آب جهت پخت مواد است ممکن است گاهی کمی نمک هم به آب جوش اضافه شود اما به استثنای نمک مواد مزه دهندهٔ دیگری به آب جوش افزوده نمی شود. درجهٔ جوش آب ۱۰۰ درجهٔ سانتیگراد و ۲۱۲ درجهٔ فارنهایت است. مواد غذایی بعد از جوش آمدن آب به آن افزوده می شوند و معمولاً پس از پختن مواد آب به دور انداخته می شود ولی در مورد برخی از مواد غذایی مانند برخی از غلات ممکن است آب بعد از پختن غله نوشیده شود. نکته ای که لازم است مورد توجه قرار بگیرد اینست به علت حل شدن مواد مغذی مختلف در آب مانند ویتامین ها، مواد نباید بیش از حد آب پخته شوند. انتقال گرما. تبخیر در فصل مشترک جامد – مایع را جوشش می گویند. این فرایند وقتی روی می دهد که دمای سطح از دمای اشباع متناظر با فشار مایع بیشتر شود. گرما از سطح جامد به مایع منتقل می شو
د، و قانون سرمایش نیوتن به صورت زیر می باشد: که در آن دلتا C را دمای مازاد می گویند. فرایند با تشکیل حباب های بخار، که رشد می کنند و پشت سرهم از سطح جدا می شوند، مشخص می شود. رشد و تحرک حباب های بخار، به شکل پیچیده ای، به دمای مازاد، ماهیت سطح، و خواص ترمودینامیکی سیال، از قبیل کشش سطحی بستگی دارد. همچنین تشکیل حباب بخار بر حرکت سیال نزدیک سطح، و لذا بر ضریب انتقال گرما، به شدت تأثیر می گذارد جوشش می تواند در شرایط مختلفی روی دهد؛ مثلاً، در جوشش استخری، مایع ساکن است و حرکت آن در نزدیک سطح بر اثر جابه جایی آزاد و آشفته ناشی از رشد و جدایی حباب از سطح می باشد؛ ولی در جوشش با جابه جایی واداشته حرکت سیال توسط عوامل خارجی و همچنین بر اثر جابه جایی آزاد و آشفتگی حبابی به وجود می آید. در ادامه تنها به جوشش استخری می پردازیم جوشش استخری. هر گاه دمای جسمی که در داخل مایع غوطه ور است مانند جداره یک ظرف از دمای اشباع سیال مرتبط با آن بیشتر باشد پدیده جوشش استخری مشاهده می شود. فرایند جوشش باتشکیل حباب های بخار مشخص می گردد، که این حباب ها بعد از رشد متوالی از سطح گرم جدا می شوند. رشد حباب ها به طور پیچیده ای به دمای اض
افی، جنس سطح، خواص ترمودینامیکی سیال و کشش سطحی بستگی دارد. از طرفی نحوه تشکیل بخار و جوشش در سطح نیز بر انتقال حرارت مؤثر می باشد. برای اولین بار نوکیاما با استفاده از وسیله آزمایشگاهی رژیم های مختلف جوشش استخری را تشخیص داد. شدت جریان حرارت از سیم نیکرومی افقی به آب اشباع، توسط اندازه گیری شدت جریانI و افت پتانسیل V تعیین می گردد. دمای سیم را نیز می توان با داشتن اطلاعاتی در مورد نحوه تغییر مقاومت الکتریکی با دما، به دست آورد. این آزمایش گرمایش با کنترل توان نام دارد، که در آن دمای سیم TW (بنابراین دمای اضافی (Te یک متغیر وابسته بوده و توان (بنابراین شدت جریان حرارت ( q یک متغیر مستقل می باشد. با دنبال کردن پیکان های منحنی گرمایش روشن است که با اعمال توان، شدت جریان حرارت همراه دمای اضافی افزایش پیدا می کند، که روند افزایش ابتدا آرام و سپس بسیار سریع است. نوکیاما مشاهده نمود که جوشش همچنان که از حضور حباب ها معلوم است تا زمانیکه Te = ۵ (درجه سانتیگراد) نشده است شروع نمی شود. با افزایش توان شدت جریان حرارت ناگهان افزایش قابل ملاحظه ای یافته و به ازای اندکی بیش از مقدار ماکزیمم qmax دمای سیم به نقطه ذوب نزدیک
شده و منجر به پارگی سیم می شود. نوکیاما با تکرار آزمایش با سیم پلاتینی که نقطه ذوب بالاتری داشت، توانست شدت جریان حرارت را بالاتر از مقدار ماکزیمم نگه دارد، بی آنکه پارگی سیم اتفاق افتد. وقتی او تدریجاً توان را کاهش داد، تغییر q با Te از منحنی سرمایش پیروی نموده و هنگامی که شدت حرارت به مقدار می نیمم qmin رسید، در این صورت کاهش توان باعث افت ناگهانی دمای اضافی شده و فرایند طبق منحنی اصلی گرمایش تا نقطه اشباع ادامه می یابد. نوکیاما اعتقاد داشت که این اثر هیسترزیس در نتیجه روش کنترل دما در گرمایش می باشد، که در آن Te متغیر وابسته است. وی همچنین به این نتیجه رسید که با استفاده از یک فرایند گرمایش که بتوان در آن Te را مستقیما کنترل نمود قسمت خط چین منحنی قابل حصول خواهد بود. فرضیه وی توسط درو Derw و مولر (Mueller بدین صورت دنبال شد، آن ها با تقطیر بخار در یک لوله با فشارهای مختلف توانستند مقدار Te را برای جوشش در سطح خارجی لوله کنترل نموده و قسمت خط چین منحنی را به دست آورند. رژیم های مختلف جوشش استخری در شکل زیر برای آب نمایش داده شده اند: مناطق مشخص شده درشکل را می توان به صورت زیر دسته بندی کرد: الف) جابجایی
آزاد پیش از جوشش (Natural convection boiling). پیش از رسیدن دمای اضافی به مقداری معین، انتقال حرارت در حالت زیر اشباع بوده و به وسیلهٔ جابجایی آزاد صورت می گیرد (قبل از نقطهA) که با ONB مشخص شده است. در این منطقه روابط مربوط به جابجایی طبیعی حاکم است و براساس هندسه شرایط می توان از روابط مربوط که در بخش جابجایی طبیعی استفاده نمود. برای محاسبه انتقال حرارت در این بخش کافی است که hرا داشته باشیم سپس از رابطه (q =h(TW − Tsat نرخ انتقال حرارت را به دست آوریم. ب) جوشش هسته ای (Nucleate Boiling) پس از عبور از نقطه A دمای کل مایع به دمای اشباع رسیده و در مجاورت سطح داغ سوپرهیت شده و حباب ها شروع به تشکیل می کنند اما از آنجایی که مایع هنوز در دمای اشباع است حباب ها در بین راه تقطیر شده و به سطح آزاد نمی رسند این امر، اختلاط قابل ملاحظه سیال را در نزدیکی سطح به وجود می آورد و دائماً باعث افزایشq و h می گردد. در این رژیم قسمت اعظم تبادل حرارت از سطح گرما دیده به مایع متحرک نزدیک سطح صورت می گیرد نه از طریق حباب های بالا آمده از سطح. با افزایش Te در حوالیTe,B محل های جوشش بیشتری فعال شده و افزایش تشکیل حبابها موجب ادغام
آن ها شده و در نهایت این حباب های بخار تا فصل مشترک مایع – بخار با لا می آیند و در آنجا از بین می روند. شدت حرارت ماکزیمم qmax معمولاً حرارت بحرانی نامیده می شود. در این نقطه بخار زیادی تشکیل شده و بعضاً مانع تر شدن سطح داغ و مایع می گردد. چون در جوشش هسته ای با دمای اضافی اندکی می توان به نرخ انتقال حرارت و ضریب جابجایی بالایی رسید، لذا کارکرد اغلب وسایل مهندسی در این رژیم مطلوب و مورد نظر است. ج) جوشش انتقالی (جوشش ناپایدار فیلمی) (Transition Boiling) در این رژیم که گاهی جوشش ناپایدار فیلمی نیز نامیده می شود، تشکیل حباب ها به قدری سریع است که فیلم یا پوشش بخار بر روی سطح گرمایش شروع به تشکیل می کند. در هر نقطه از سطح شرایط بین جوشش هسته ای و جوشش فیلمی نوسان می کند، ولی با افزایش Te قسمت اعظم از سطح توسط لایه بخار پوشانیده می شود. حرارت باید قبل از رسیدن به مایع و انجام فرایند جوش از این لایه بخار عبور کند و چون ضریب هدایت حرارتی بخار کمتر از مایع است، لذا مقدار حرارت منتقل شده کاهش می یابد. د) جوشش فیلمی (Film Boiling). در نقطه D از منحنی جوشش که نقطه لیدنفراست( Leidenfrost)، نامیده می شود، شدت مقدار حرار
ت حداقل مقدار را داراست و سطح کاملاً با لایه بخار پوشانیده می شود پارامترهای مؤثر در جوشش استخری. به طور کلی مراحل مختلف جوشش در شکل زیر قابل رویت است:
پیمان عارف اسکویی (زاده ۱ فروردین ۱۳۶۱) فعال سیاسی، فعال دانشجویی سابق، روزنامه نگار و زندانی سیاسی ایرانی است. بازداشت در سال ۱۳۸۱. عارف در سال ۱۳۸۱ در جریان اعتراضات گسترده دانشجویی به حکم اعدام هاشم آغاجری فعالیت بارزی داشت و به همین دلیل توسط وزارت اطلاعات دولت سید محمد خاتمی بازداشت و نزدیک به یک ماه را در بند ۲۰۹ زندان اوین به سر برد. بازداشت در سال ۱۳۸۲. عارف در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۲، پس از اعتراضات دانشجویی دانشجویان دانشگاه تهران در کوی دانشگاه، توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و به بند ۲-الف زندان اوین منتقل شد و مدت دو ماه را در انفرادی این بند مورد شکنجه روحی و جسمی قرار گرفت. فعالیت های دانشجویی. او در اسفند ۸۴ درحالی که دانشجوی فوق لیسانس علوم سیاسی دانشگاه تهران و در آستانه دفاع از تز پایان نامه خود بود؛ تنها چند ماه پس از روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد به عنوان اولین دانشجوی ستاره دار این دولت تحت عنوان عدم صلاحیت سیاسی و عمومی از دانشگاه اخراج شد. پیمان عارف نهایتاً پس از قطعیت اخراج در شهریور ۸۵؛ در مهرماه این سال موفق به اخذ رای از شعبه دوم دیوان عدالت اداری مبنی بر بازگشتش به تحصیل شد.
این رای با مقاومت عباسعلی عمید زنجانی مواجه شده و اجرای آن تا ۵ سال بعد به تعویق افتاد. این فعال دانشجویی از سال ۱۳۸۵ به تأسیس کمیته پیگیری وضعیت دانشجویان محروم از تحصیل اهتمام نموده و سپس در پاییز ۸۷ درحالی که در خدمت وظیفه سربازی به سر می برد؛ همراه با سایر فعالان دانشجویی محروم از تحصیل و کمک و همراهی کیوان صمیمی مدیرمسئول ماهنامه نامه به نشست سراسری دانشجویان محروم از تحصیل و سپس شورای دفاع از حق تحصیل اقدام نمود. در ایام منتهی به انتخابات ریاست جمهوری ۲۲ خرداد ۸۸ این فعال دانشجویی در کنار سایر اعضای شورای دفاع از حق تحصیل در راستای بسط و طرح مسئله دانشجویان محروم از تحصیل و تبدیل نمودن مبحث حق تحصیل به مباحثه ملی و پاسخگو نمودن کاندیداها به این مسئله کوشید. او در دومین نشست سراسری دانشجویان محروم از تحصیل به پیگیری مطالبه حق تحصیل از طریق حمایت از مهدی کروبی معتقد بود و خود نیز به ستاد مهدی کروبی پیوست و از فعالان دانشجویی نزدیک به این کاندیدای اصلاح طلب محسوب گردید. بازداشت در سال ۱۳۸۸. پیمان عارف نهایتاً با دستور سعید مرتضوی دادستان وقت تهران پس از انتخابات مناقشه انگیز ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ در محل خدمت سرباز
ی خود در نیروی انتظامی شهرستان رشت بازداشت و به تهران منتقل و مدت ۸۰ روز را در انفرادی بازداشتگاه حفاظت اطلاعات ناجا گذراند تا آنکه در ۲۵ شهریور آن سال تحویل زندان اوین داده شد. او در اسفند ماه ۱۳۸۸ توسط قاضی پیرعباسی رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران محاکمه و با برائت از اتهام «اجتماع و تبانی از طریق عضویت احزاب غیرقانونی» و اثبات اتهام های «تبلیغ علیه نظام، اهانت به رئیس جمهور » مجموعاً به یک سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق تعزیری و به اتهام «استفاده از تجهیزات دریافت ماهواره» به جزای نقدی ۶۰۰ هزار تومان محکوم شد. علاوه بر این، وی به محرومیت دائم از اشتغال به روزنامه نگاری و ممنوعیت فعالیت سیاسی و رسانه ای محکوم شده بود.حکمی که در مرداد سال ۸۹ توسط شعبه ۵۴ تجدیدنظر دادگاه انقلاب تهران تأیید و محرومیت پیمان عارف از مادام العمر به ۱۵ سال تقلیل یافت. در نهایت او در ۲۱ بهمن ۱۳۸۹ بازداشت و برای تحمل حبسش به زندان منتقل شد. او در ۱۷ مهر ۱۳۹۰ با پایان محکومیت زندان خود از بند ۳۵۰ زندان اوین به دادسرای اوین منتقل و پس از اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاق به جرم توهین به رئیس جمهور، از زندان آزاد شد. واکنش ها به حکم شلاق. اگرچه
شلاق حکم شلاق او به دلیل توهین به رئیس جمهور هم بوده ولی رسانه های رسمی و غیررسمی جمهوری اسلامی مانند بازتاب و بولتن نیوز با انتشار تصویری از حکم وی این امر را به دلیل دیگری اعلام کردند. با توجه به این موضوع پیمان عارف در اعتراض به نحوه اجرای حکم شلاق از مأمور اجرای حکم شکایت ثبت کرد. این حکم به شکل گسترده ای مورد اعتراض او واقع و در رسانه های بین المللی بازتاب یافت و حتی واکنش توأم با تقبیح و اعتراض محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور وقت را نیز برانگیخت. محمود احمدی نژاد در واکنش به این حکم شلاق گفت: «وقتی دانه درشت ها آزادانه به ما افترا می زنند، راضی نیستم یک جوان را به خاطر توهین به رئیس جمهور شلاق بزنند.» حکم ۷۴ ضربه شلاق پیش از آزادی وی از زندان اوین در روز یکشنبه به اجرا درآمد و در مراسم شلاق زدن وی رئیس دفتر دادستان تهران و بازجوهای او حضور داشته اند. پیمان عارف چند روز پس از اجرای حکم در گفتگویی با سایت کلمه گفت: «در شرایط نیمه هشیاری و حال ناخوشی که بعد از اجرای شلاق تعزیری به صورت جدی داشتم، خاطرم هست که از کارمند دادیاری اجرای احکام کاغذی خواستم و خطاب به دادستان تهران همان جا فی المجلس شکایتم را اعلام
کردم و خواهان دستور قضایی برای پیگرد قانونی شدم.» بازداشت در آذر ۱۳۹۰. او تنها ۲۰ روز پس از آزادی، در ۸ آبان ۱۳۹۰ به علت مصاحبه با رسانه های خارجی و همچنین حضور بر مزار مادر آرش صادقی در سالروز مرگ او و قبر ندا آقا سلطان و دیگر کشته شدگان جنبش سبز، مجدداً بازداشت و به زندان اوین منتقل گردید. او در پایان آذرماه همان سال از زندان آزاد شد. وی در ۱۵ اسفند آن سال پس از ۶ سال محرومیت از تحصیل موفق به دفاع از پایان نامه فوق لیسانس خود شد. بازداشت در اسفند ۱۳۹۰. در ۲۶ اسفند ۱۳۹۰ برای سومین بار بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او در فروردین ماه ۱۳۹۱ به علت اعتصاب غذا و وخامت حال جسمی اش به بیمارستان مدرس تهران منتقل شد. او در فروردین ۱۳۹۱ پس از ۳ هفته توقیف و بازداشت آزاد شد. وی در تیرماه ۱۳۹۱ در آزمون دکترای علوم سیاسی دانشگاه تهران پذیرفته شد که مجدداً محروم از تحصیل گردید. عارف، در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ نخست با حمایت از قاسم شعله سعدی، به عنوان سخنگوی ستاد او فعال شد اما پس از رد صلاحیت سعدی، به حمایت از حسن روحانی پرداخت.. بازداشت در سال ۱۳۹۲. عارف پیش از انتخابات ۹۲ به مدت ۷۲ ساعت توسط وزارت اطلاعات بازد
اشت شد. وی درباره طرح کاندیداتوری عباس امیرانتظام، محمد ملکی و نیز حمایت از کاندیداتوری قاسم شعله سعدی مورد بازجویی قرار گرفت. پس از آزادی، در مهرماه ۹۲ برای دفاع آخر به بازپرسی شعبه دوم دادسرای اوین احضار شد و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» تفهیم اتهام شد. او در آبان و بهمن ۱۳۹۲ و نیز اردیبهشت ۱۳۹۳ به این اتهام توسط قاضی مقیسه در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران مورد محاکمه قرار گرفته بود در تیر ماه ۱۳۹۳ مجدداً به یکسال زندان محکوم شد. او در آذر همان سال برای اجرای حکمش به دادسرای زندان فراخوانده شد. او که به نحوه احضار غیرقانونی خود به صورت تلفنی به دادسرای اوین اعتراض داشت، در ابتدا مدعی شد که در دادسرا حاضر خواهد شداما بعدا از حضور در این دادسرا اجتناب نمود. او مدعی بود که ابلاغ کتبی که می تواند سندی برای کسب پناهندگی در کشورهای دیگر باشد، جای خود را به ابلاغ تلفنی داده است. خروج از ایران. پیمان عارف در دی ماه ۹۳ برای ادامه تحصیل ایران را به مقصد ترکیه ترک کرد و در شهر آنکارا مشغول تحصیل شد. او ضمن تحصیل در دانشگاه به فعالیت های سیاسی و رسانه ای خود ادامه می داد. دستگیری در ترکیه. شامگاه ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶، پل