Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
داشته است. کنش ها. آغاز کنش های لیلی ایمن (آهی) همکاری با توران میرهادی در مجله "سپیده فردا" در سال ۱۳۳۲ بود. این همکاری به برگزاری نخستین نمایشگاه کتاب کودک در سال ۱۳۳۵ انجامید. استقبال از این نمایشگاه به جایی رسید که در سال های ۱۳۳۷ و ۱۳۳۹ نیز برگزار شد. شورای کتاب کودک. در هنگام برگزاری نمایشگاه های کتاب کودک لیلی آهی و ۳۷ نفر از دیگر همکاران و همفکران او به کمبود ادبیات کودک پِی بردند؛ بنابراین نهادی را برای سامان دهی به ادبیات کودک پایه گذاشتند. اساسنامه این نهاد در مدرسه فرهاد نوشته شد. در هنگام آغاز به کار این نهاد در ۱۳۴۱ آن را «شورای کتاب کودک» نامیدند و از همان زمان برای افزایش کیفیت و وضعیت ادبیات کودک، با همه توان تلاش کردند. کار عمده این شورا بررسی ادبیات کودک و انتخاب کتاب سال کودک بود. لیلی آهی دلیل رشد شورای کتاب را نبود وابستگی به هیچ نهاد دولتی و استقلال کاری و فکر آن می دانست. لیلی آهی دو دوره به عنوان عضو هیئت مدیره دفتر بین المللی کتاب برای نسل جوان (IBBY) برگزیده شد و از سوی این هیئت در کنگره برزیل و چند سال پس از آن در آلمان شرکت کرد. نوشته ها. از لیلی آهی ۳۹ نوشته منتشر شده است. کتاب
های "پالتو قرمز"، "هرکه پیدا کرد مال خودش"، و نوشتارهای مانند "نقدها و نظرها:شورای کتاب کودک" و "کتابهای خوب کدامند؟" از آن جمله هستند. زندگی شخصی. ایشان همسر جناب دکتر ایرج ایمن و مادر «سبا»، «رویا» و «راما» ایمن هستند. ایشان در یکی از مصاحبه هایشان به سوال اینکه مهمترین انگیزه فعالیت در بستر تعلیم و تربیت را چه بود؛ پاسخ دادند استادی به نام دکتر محمد باقر هوشیار داشتند که تاثیر بسزایی در ایجاد این انگیزه داشتند،دیدی که دکتر هوشیار در مورد یک انسان و وظیفه یک معلم داشتند ایده آلی را در ایشان شکل داد که چگونه می توانند به بهترین وجه به مردم کشورشان خدمت نمایند. بانو لیلی ایمن (آهی) از پیروان آیین بهائی بودند. درگذشت. لیلی ایمن در سال ۱۳۹۷ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
خوتکای کاکلی پرنده ای از گروه اردک های روی آبچر از تیرهٔ مرغابیان است.
میرزا علی اکبر معلم دامغانی (زاده ۱۲۸۲ – درگذشته ۲۰ آبان ۱۳۷۶ خورشیدی)، فرزند میرزا محمد اهل دامغان از عارفان شیعه و از دوستان صمیمی سید روح الله خمینی بود. وی تحصیلات خود را ابتدا در مشهد و سپس قم ادامه داد. وی خارج فقه را از آیت الله عبدالکریم حائری و در علوم باطن از آیت الله علی اکبر الهیان و سید موسی زرآبادی قزوینی بهره گرفت. میرزا مهدی اصفهانی و شیخ مجتبی قزوینی نیز از استادان وی بودند. معلم دامغانی بنا به مصالحی از کسوت روحانیت بیرون آمد. حسین معلم ، علی معلم و محمدعلی معلم دامغانی برادرزاده های اویند.
ستیغ عصبی (neural crest) یا تاج عصبی نواری تیغه مانند از یاخته های بنیادی در ناحیهٔ پشتی ـ کناری لولهٔ عصبی است که گره های نخاعی و مغزی و برخی ساختارهای دیگر را به وجود می آورد. همچنان که چین های عصبی با یکدیگر جوش می خورند و لولهٔ عصبی را تشکیل می دهند، برخی از سلول های نورواکتودرمی که در طول کنارهٔ هریک از چین ها واقع می گردند پیوستگی اپی تلیال و همچنین اتصالات خود به سلول های مجاور را از دست می دهند. با جدا شدن لوله عصبی از برون پوست (اکتودرم) سطحی این سلول های نورواکتودرمی نیز که سلول های ستیغ عصبی نامیده می شوند به طرف لولهٔ عصبی مهاجرت می کنند. سلول های یادشده در ابتدا تودهٔ تخت و نامنظمی به نام ستیغ عصبی را بین لولهٔ عصبی و برون پوست روی آن ایجاد می نمایند. ستیغ عصبی به زودی به دو بخش راست و چپ تقسیم می شود که به بخش های پشتی-خارجی لولهٔ عصبی مهاجرت کرده و در این محل ها گانگلیونهای اعصاب نخاعی (گانگلیون های ریشهٔ پشتی) و مغزی (قسمت هایی از گانگلیون های اعصاب ۵، ۷، ۹، ۱۰) و همچنین گانگلیون های دستگاه عصبی خودکار را به وجود می آورند. ستیغ عصبی علاوه بر سلول های گانگلیونی، غلاف های اعصاب (سلول های شوان) و
پوشش مننژیال مغز و نخاع (حداقل نرم شامه و عنکبوتیه) را تشکیل می دهند. بسیاری از سلول های ستیغ عصبی در جهت شکمی و کناری شروع به مهاجرت نموده و با توزیع گستردهٔ خود در بخش های مختلف بدن، دارای مشتقات مهمی هستند. از جمله این مشتقات می توان سلول های رنگدانه ای مغز، غده فوق کلیه و چندین جزء عضلانی و اسکلتی سر را نام برد.
غاز پازرد نوعی غاز است که در اروپا و آسیا پرورش پیدا می کند. مشخصات. این پرنده ۷۵ سانتیمتر طول دارد و کوچک تر و لاغرتر از غاز خاکستری و اندکی بزرگتر از غاز پیشانی سفید است. سر و گردن قهوه ای تیره و عمدتاً پیشانی سیاه اند. بدن قهوه ای کمرنگ و منقار سیاه و نارنجی و گاهی اوقات کاملاً نارنجی است. به طور تصادفی، قاعده منقار سیاه است. پاها نارنجی روشن، مایل به صورتی، و حاشیه بال ها سفید تا تیره است. رو تنه قهوه ای و حاشیه پرها سفید است که حالت راه راه عرضی پیدا می کند. زیرتنه قهوه ای نخودی رنگ، با حالت دودی است. هنگام پرواز، روی بال و پرها پوشش قهوه ای کمرنگی دیده می شود که اندکی در انتهای پرها به رنگ خاکستری است.
غاز پیشانی سفید بزرگ گونه ای از غازها است که چند زیرگونه دارد. غاز پیشانی سفید بزرگ از غاز خاکستری کوچک تر است، اما از غاز پیشانی سفید کوچک بزرگ تر است. رنگ پر وبال این پرنده خاکستری و روی پیشانی اش نواری سفید رنگ وجود دارد. این پرنده در مناطقی مانند نیزارها، شالیزارها و تالاب ها زندگی می کند. ویژگی ها. غازهای پیشانی سفید بزرگ، ۶۴ تا ۸۱ سانتی متر طول، ۱۳۰ تا ۱۶۵ سانتی متر طول بال و وزن ۱٫۹۳ تا ۳٫۳۱ کیلوگرم دارند. آنها دارای پاهای نارنجی روشن و پوشش بالای بال به رنگ موش هستند. آنها کوچکتر از غازهای خاکستری هستند. غاز پیشانی سفید بزرگتر علاوه بر اینکه بزرگتر از غاز پیشانی سفید کوچک است، فاقد حلقه چشم زرد آن گونه است و شعله سفید صورت به اندازه غاز کوچکتر به سمت بالا گسترش نمی یابد. جنس نر از نظر اندازه معمولی بزرگتر است، هر دو جنس از نظر ظاهری شبیه به هم هستند - پرندگان قهوه ای مایل به خاکستری با سینه های خاکستری روشن با لکه ها و میله های قهوه ای تیره تا سیاه. هم نرها و هم ماده ها دارای منقار صورتی و پاها و پاهای نارنجی هستند. غازهای پیشانی سفید بزرگ انواع مختلفی از صداها را تولید می کنند، اما به طور قابل توجهی
قابل تشخیص ترین آنها صدای بلندی است که می توان آن را با صداهای "he-he" تقلید کرد. شکسته شدن نت از اولین کاکل تا دوم مشخص است.
غاز پیشانی سفید کوچک پرندهای از تیرهٔ مرغابیان است. غاز پیشانی سفید کوچک غازی با جثه کوچک است که شباهت زیادی به غاز پیشانی سفید بزرگ دارد اما به دلیل جثه و سر کوچک تر، گردن کوتاه تر، منقار کوچک، گرد و ظریف و حلقه چشمی زردرنگ از آن متمایز می شود. در پرنده بالغ سر، گردن و روتنه قهوه ای تیره است. اطراف قاعده منقار سفید است که تا تارک سر ادامه می یابد. زیرتنه رو شن تر از روتنه و نوارهای باریکی به رنگ قهوه ای کم رنگ دارد که در بخش عقبی پهلوها و شکم با نوارهای سیاه همراه است. منقار مایل به صورتی روشن و پاها نیز نارنجی هستند. پرنده نابالغ بدون حلقه سفید در قاعده منقار است، لکه ها و نوارهای سیاه در زیرتنه دیده نمی شود و نوک منقار قهوه ای است. همان طور که گفته شد نر و ماده این گونه از لحاظ ظاهری هم شکل هستند و با تغییر فصل تغییراتی در ظاهر آن ها ایجاد نمی شود. زیستگاه مناطق تالابی بدون درخت، اراضی کشاورزی و علفزارها زیستگاه مناسبی برای این پرنده به شمار می رود.
غاز خاکستری دسته ای از غازها است که در مناطق تالابی، باتلاق ها، دشت های سیلابی، ساحل دریاچه ها و رودخانه ها به سر برده و در کنار اراضی باتلاقی و روی زمین آشیانه می سازد. در ایران، به صورت مهاجر و در بیشتر مناطق زیستگاهی دیده می شود.
سوئیس ره یا سوئیس ری شرکت بیمه سوئیسی است، که از سال ۲۰۰۶ پس از خریداری شرکت بیمه جی ای، با ارزش ۷٫۴ میلیارد دلار از جنرال الکتریک، به عنوان دومین ارائه دهنده خدمات بیمه اتکایی در جهان محسوب می شود. این شرکت در سال ۱۸۶۳ تحت نام شرکت بیمه اتکایی سوئیس تأسیس شد. دفتر مرکزی سوئیس ره در شهر زوریخ قرار دارد و هم اکنون در ۲۵ کشور جهان دارای شعبه می باشد. بخشی از سهام شرکت سوئیس ره در بازار بورس سیکس سوئیس معامله می شود.
الیاس بن خضر مشهور به فردوسی رومی، اوزون فردوسی، فردوسی طویل (۱۴۵۳ - ؟) شاعر و نویسنده عثمانی بود که به دلیل نگارش سلیمان نامه مشهور است. برخی از منابع نام اصلی وی را «شرف الدین موسی»، «شرف الدین عیسی» یا تنها «الیاس» ذکر کرده اند. لقب «اوزون» به دلیل طولانی بودن متن سلیمان نامه به وی داده شده است. از دیگر آثار وی می توان به کتب نامه، سلحشورنامه و سانترانچ نامه اشاره کرد. در مورد زندگی وی تنها اطلاعاتی که در دست است نشان دهندهٔ زندگی وی در دوران بایزید دوم و سپس سفر از استانبول (و یا بالیکسیر) به ایران و مرگ وی در آنجاست. تاریخ درگذشت وی (پس از ۱۵۰۸ میلادی) مشخص نیست.
نوک پهن شمالی پرنده ای از تیرهٔ مرغابیان است که موک بزرگ و پهن ملاقه مانند دارد. این پرنده در بسیاری از نقاط جهان گسترده است. زادآوری معمولاً در مناطق شمالی اروپا و آمریکا انجام می شود اما این پرنده در زمستان ها به مناطق گرم تر در جنوب اروپا، آفریقا، آسیا، آمریکای جنوبی و شبه قاره هند مهاجرت می کند. این پرنده ابتدا در سردهٔ Anas قرار داشت اما طی بررسی ها در سال ۲۰۰۹ با استفاده از روش های مولکولی و ژنتیکی به سردهٔ "Spatula" منتقل شد. طول این پرنده ۴۸ و طول بال ها ۷۶ سانتی متر و وزن آن حدود ۶۰۰ گرم است. نوک پهن شمالی ماده دارای پرهای قهوه ای و تیره و خال دار است و جنس نر بسیار خوش رنگ و زیباست. سر آن سبزرنگ و درخشان، نوک سیاه و عنبیه زردرنگ دارد. سینه سفید و پرهای آیینهٔ بالی سبزرنگ، و پاها به رنگ نارنجی هستند. دو سوی دم را دو تا چهار پر سفید دربر گرفته است. این پرنده از جانوران آبزی و حلزون و کرم ها تغذیه می نماید.
ایگون شرکت چندملیتی بیمه عمر، مزایای بازنشستگی و مدیریت دارایی هلندی است، که ساختمان مرکزی آن در شهر لاهه، هلند قرار دارد. در پایان سال ۲۰۱۱ تعداد کارکنان شرکت ایگون در حدود ۲۵ هزار نفر بود، که در سراسر جهان به بیش از ۴۷ میلیون مشتری، انواع خدمات بیمه را ارائه می نمایند. بخشی از سهام شرکت ایگون در بازارهای بورس نیویورک و بورس یورونکست آمستردام معامله می شود و جزئی از شاخص آای اکس هلند محسوب می شود. شرکت ایگون از سال ۲۰۰۸ به عنوان سرمایه گذار اصلی (اسپانسر) باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام فعالیت می کند.
تعیین کمیت جمعیتی خداناباوران یا بی خدایان (آتئیست ها)، با دشواری زیادی روبه روست. افراد مختلف، بی خدایی و واژه های مشابه را متفاوت تعبیر می کنند و به همین دلیل، تعیین مرزی میان بی خدایی، باورهای غیردینی، ادیان خداناباور و باورهای معنوی، دشوار است؛ علاوه بر این، بسیاری از بی خدایان برای جلوگیری از مورد تعقیب و تبعیض قرار گرفتن در برخی کشورها خداناباوری شان را اعلام نمی کنند. به این دلیل که از جهت تاریخی، برخی حکومت ها به تبلیغ شدید خداناباوری پرداخته اند و برخی دیگر، آن را به شدت محکوم کرده اند، آمار بی خدایی می تواند در کشورهای مختلف، بیشتر یا کمتر از مقدار واقعی گزارش شده باشد. فضای زیادی برای بحث روی دقت آمار و روش تخمین وجود دارد؛ زیرا امکان گزارش غیرواقعی (عامدانه یا غیرعمدی) این رده افراد، بدون وجود ساختار طبقه بندی بالا است. همچنین در بسیاری از آمارگیری ها برای شناسایی دین، برخی افراد خود را ندانم گرا یا بی خدا می نامند، که مسئله را مبهم تر می کند؛ زیرا این واژه ها متفاوت تعبیر می شوند؛ مثلاً برخی خود را ندانم گرای بی خدا می نامند. علاوه بر این، بسیاری از این آمارها افراد بی دین را شمارش می کنند، نه تع
داد واقعی بی خدایان، و این دو را در یک گروه می گذارند؛ برای مثال، تحقیقات نشان می دهند که باور با سریع ترین نرخ رشد در ایالات متحده آمریکا گروه «بدون دین» است؛ ولی دین ناباوران، انواع بی خدایان، ندانم گرایان و دادارباوران را شامل می شود. مطالعات و آمار. ویژگی های شخصیتی. لوک گلن استاد روان شناسی در دانشگاه گرین ولی در میشیگان است که از مدل عوامل پنجگانه شخصیتی استفاده می کند و سعی دارد گروه های غیر مذهبی را مستقیماً و نه در نتیجهٔ تحقیق در مورد گروه های مذهبی مورد بررسی قرار دهد. گلن در یکی از تحقیق هایش نشان می دهد که اعضای سازمان های سکولار مثل مرکز جستار (Center for Inquiry) ویژگی های شخصیتی مشابهی با افراد مذهبی دارند. تحقیقات گلن عنوان می کند که اعضای سازمان های سکولار در وهلهٔ اول خود را بی خدا می دانند، اما معمولاً علاقه دارند که به عنوان انسان گرا هم شناخته شوند. گلن می گوید اعضای نهادهای سکولار و مذهبی تفاوت چندانی در رویکرد مثبت با منفی شان به زندگی ندارند، یعنی بیشتر یا کمتر از مذهبی ها شاد نیستند. این اشخاص مشخصه های مشابهی در مورد وجدان اخلاقی دارند. از طرف دیگر، اعضای گروه های سکولار نسبت به گرو
ه های مذهبی عقاید ناسازگار و غیر محبوب بیشتری دارند و همچنین بیشتر پذیرای عقاید جدید و چالش برانگیز هستند. گلن می نویسد: پیش داوری. تبعیض های قانونی و اجتماعی علیه بی خدایان در برخی مناطق، ممکن است که باعث شود که برخی از ترس تعقیب، بی خدایی خود را پنهان یا انکار کنند. یک تحقیق پژوهشگران دانشگاه مینه سوتا در سال ۲۰۰۶ بر روی ۲۰۰۰ خانوار در ایالات متحده آمریکا نشان داد که بی خدایان از نظر آمریکایی ها جز بی اعتمادترین اقلیت ها محسوب می شوند؛ آن ها حتی کمتر از مسلمانان، مهاجران تازه، همجنس گرایان و دیگر گروه ها مورد اعتماد قرار می گیرند. بسیاری از پاسخ دهندگان به آمارگیری، بی خدایی را مترادف بی اخلاقی، از جمله رفتار مجرمانه، مادی گرایی افراطی و نخبه گرایی دانسته اند. پژوهشگران همچنین دریافتند که پذیرش یا رد بی خدایان تنها به دینداری مخاطب وابسته نیست، بلکه به میزان در معرض تنوع قرار گرفتن، میزات تحصیل و جهت گیری سیاسی افراد بستگی دارد. به طور کلی افراد باسوادتر، در کناره شرقی و غربی آمریکا، پذیرش بیشتری نسبت به بی خدایان نسبت به همتایان غرب میانه خود دارند. پراکندگی جغرافیایی. اگرچه بی خدایان در بسیاری از کشورها د
ر اقلیت هستند، اما حضور بسیار شایعی در اروپا، کانادا، استرالیا، نیوزلند، کشورهای کمونیستی سابق و کنونی دارند؛ همچنین به صورت کمرنگ تر در ایالات متحده آمریکا و مخروط جنوبی نیز حضور دارند. در سال ۲۰۱۲ مرکز تحقیقاتی پیو به این نتیجه رسید که ۱۶ درصد از جمعیت جهان، دارای وابستگی دینی نیستند و این دسته، سومین گروه عقیدتی بزرگ به شمار می روند. طبق آمارها این گونه به نظر می رسد که جمعیت بی خدایان جهان رو به کاهش است. مهم ترین دلیل این اتفاق می تواند به دلیل نرخ بالای زاد و ولد در جوامع دینی باشد. در سال ۲۰۰۲ در نظرخواهی که توسط وبگاه Adherents.com انجام شد تخمین زده شد که حدود ۱٫۱ میلیارد نفر (۱۴ درصد) از جمعیت جهان «سکولار، بی دین، ندانم گرا و بی خدا» هستند. طبق بررسی انجام شده توسط بی بی سی در سال ۲۰۰۴ که در ۱۰ کشور صورت گرفت نشان داده شد که نسبت جمعیتی که به خدا باور ندارند در کشورهای مختلف بین ۰٪ (نیجریه) تا ۳۹٪ (بریتانیا) متفاوت است اما به طور متوسط این آمار ۱۷٪است. حدود ۸ درصد پاسخ دهندگان به طور اخص اظهار داشتند که بی خدا هستند. بر اساس بررسی که در سال ۲۰۰۴ سیا در اطلاعات نامه جهان انجام داد تخمین زده شد ۱۲٫۵
درصد از جمعیت جهان غیرمذهبی بوده و حدود ۲٫۴ درصد بی مذهب هستند. در نظرسنجی دیگری که توسط AP/Ipsos در ده کشور انجام شد مردم ایالات متحده آمریکا بیشترین اطمینان را از وجود خدا یا قدرتی بالاتر در خود نشان دادند (۲٪ بی خدا و ۴٪ ندانم گرا) اما در فرانسه افراد زیادی به این موضوع شک داشتند (۱۹٪ بی خدا و ۱۶٪ ندانم گرا) در این نظرخواهی بیشترین درصد افراد بی مذهب در کره جنوبی بوده (۴۱٪) و کمترین درصد در کشور ایتالیا بوده است. (۵٪) آسیا. ایران. بر پایه نظرسنجی پیو در سال ۲۰۱۲، درصد خداناباوران در ایران ۰٫۱ درصد بوده است. بر پایه آمار نظرسنجی مؤسسه گمان در خرداد ۱۳۹۹، پس از گذشت چهار دهه از عمر حکومت جمهوری اسلامی ایران، تعداد افراد دین ناباور ایران حدوداً به ۵۰ درصد رسیده است و فقط ۳۲ درصد، اسلام گرای شیعه هستند. اروپا و روسیه. طبق نظرسنجی که در سال ۲۰۰۵ توسط یوروستات انجام شد، ۵۲ درصد از شهروندان اتحادیه اروپا اظهار داشتند: «بر این باورند که خدا وجود دارد» و ۲۷ درصد پاسخ دادند که «باور دارند روح و نیروی زندگی وجود دارد» و ۱۸ درصد معتقد بودند «نه خدا، نه روح و نه نیروی زندگی وجود ندارد». نتایج حاصل از این نظرخواهی در کش
ورهای مختلف به طور گسترده ای متفاوت بود، به عنوان مثال ۹۵٪ مردم مالت به پرسشی مبنی بر باور به خدا پاسخ مثبت دادند اما درصد کسانی که در استونی به این پرسش پاسخ مثبت دادند تنها ۱۶٪ درصد بودند. بررسی های متعدد نشان داده اند که سوئد یکی از بزرگ ترین کشورهای بی خدای جهان است. ۲۳٪ از شهروندان این کشور گفته اند که «به وجود خدا باور دارند»؛ در حالی که ۵۳٪ بر این باور بودند که «روح یا نیروی زندگی وجود دارد» و ۲۳٪ مردم نیز به خدا، روح و نیروی زندگی، کاملاً بی اعتقاد بودند. با توجه به این نظرسنجی، سوئد در بین ۲۷ کشور اتحادیه اروپا سوئد پس از استونی و جمهوری چک از بیشترین طیف جمعیتی بی اعتقاد به خدا برخوردار بود. در سال ۲۰۰۱ در جمهوری چک آماری اطلاعاتی از سرشماری ۱۰ میلیون نفر ارائه شد که در آن شهروندان به صورت ۵۹٪ نامعتقد به مذهب ۳۲٫۲ معتقد به مذهب و ۸٫۸٪ نامعلوم، دسته بندی شده بودند. در بررسی که در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۰۶ توسط روزنامه نروژی آفتن پوستن بر روی ۱۰۰۶ نفر انجام شد ۲۹ درصد از ساکنان نروژ اظهار داشتند که وجود خدا یا یک قدرت بالاتر را باور دارند، ۲۳٪ پاسخ دادند که به قدرتی بالاتر معتقدند بدون این که مشخصاً به چیز
مشخصی یقین داشته باشند و ۲۶٪ گفتند که نه به خدا و نه هیچ قدرت بالاتری اعتقاد ندارند و ۲۶ درصد پاسخ دادند که به وجود خدا شک دارند؛ با وجود این آمار در دسامبر ۲۰۱۰ اعلام شد که حدود ۷۸ درصد جمعیت نروژ به طور رسمی عضو کلیسای پروتستان لوتری هستند. در فرانسه حدود ۱۲ درصد مردم بیش از یکبار در ماه در مراسم های مذهبی شرکت می کنند. طبق یک نظرخواهی که در سال ۲۰۰۳ انجام شد ۵۴٪ مردم فرانسه به وجود خدا باور داشتند، ۳۳٪ بی خدا و ۱۴٪ ندانم گرا بوده و ۲۶٪ نیز اعلام کردند که اپاتئیست هستند. با توجه به مجموع نظرسنجی هایی که در این زمینه صورت گرفته است حدود ۳۲٪ مردم فرانسه بی خدا و ۳۲٪ ندانم گرا هستند. در اسپانیا ۷۵٫۵ درصد مردم معتقد به وجود خدا بوده و ۱۴٫۹ درصد به وجود خدا اعتقادی ندارند و ۷٫۴٪ بی خدا هستند. (با توجه به نظرسنجی صورت گرفته در سپتامبر ۲۰۱۱) آمار بی خدایان در روسیه در وضعیت پیچیده ای قرار دارد اما طبق نظرسنجی که توسط مرکز لوادا صورت گرفت ۲۲٪ افراد مورد مطالعه به عنوان بی مذهب، بی خدا و ندانم گرا شناخته شدند. ۶۹ درصد افراد مسیحی ارتدکس و ۵ درصد مسلمان بوده اما فقط ۱۰ درصدشان به طور منظم و حداقل یکبار در ماه در مراس
م مذهبی شرکت می کنند. با توجه به مطالعات انجام شده توسط سیمون گیزبولر، دکتر و محقق علوم سیاسی، بی خدایان سوئیس بیشتر چپ گرا هستند. پادشاهی متحده. یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۴ توسط بی بی سی انجام شد نشان داد تعداد افرادی که به خدا اعتقاد ندارند در بریتانیا حدود ۳۹ درصد است؛ در حالی که در همان سال آمار دیگری توسط YouGov منتشر شد که در آن آمار بی خدایان ۳۵٪ اعلام شده بود و ۲۱ درصد نیز به عنوان اپاتئیست شناخته شدند. در اوایل سال ۲۰۰۴ اعلام شد که بی خدایی در کلاس های آموزش دینی انگلستان تدریس خواهد شد. سخنگوی اداره گسترش برنامه درسی در این باره اظهار داشت: بحث های قابل ملاحظه ای در بریتانیا پیرامون وضعیت مذهب در مدارس و دانشگاه ها صورت گرفته است. یک مطالعه صورت گرفته در سال ۲۰۰۹ نشان داد که حدود دوسوم از نوجوانان در انگلستان به وجود خدا باور ندارند. در سرشماری که در سال ۲۰۱۱ در بریتانیا (به استثنای اسکاتلند) انجام شد حدود ۱۴٫۱ میلیون نفر یعنی یک چهارم کل جمعیت (به طور دقیق ۲۵٪) اظهار داشتند که بی مذهب هستند، این آمار نسبت به سال ۲۰۰۱ افزایش ۶٫۴ میلیون نفری داشته است. طبق محاسبه انجمن انسان گرایی بریتانیا (BHA) تا سال
۲۰۱۸ مسیحیان در بریتانیا در یک اقلیت قرار خواهند گرفت. نمودار زیر نگرش اجتماعی مردم بریتانیا بین سال های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۹ را نشان می دهد که بر اساس مسیحی، مذهبیون غیر مسیحی، و غیر مذهبیون دسته بندی شده اند: آلمان. آلمان شرقی یکی از مناطق با کمترین وابستگی مذهبی در جهان است. بی خدایی در بین تمام سنین اعم از پیر جوان شایع است اما بیشتر جوانان آلمانی به آن تمایل دارند. سیاست های بی خدایی در آلمان تنها در چند سال اول حکومت حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان وجود داشته و بعد از آن کلیساها به استقلال نسبتاً بالایی در این کشور دست یافتند. آمریکای شمالی. کانادا. یک سرشماری در کانادا نشان می دهد که ۱۹ الی ۳۰ درصد جمعیت این کشور دیدگاهی خداناباورانه یا ندانم گرا دارند. سرشماری کشور کانادا در سال ۲۰۰۱ حاکی از آن است که ۱۶٫۲٪ جمعیت این کشور هیچ گونه وابستگی مذهبی ندارند، گرچه آمار دقیقی در خصوص بی خدایی به ثبت نرسیده است. این رقم در مراکز شهری به گونه چشم گیری بالاتر است؛ سرشماری سال ۲۰۰۱ نشان می دهد که ۴۲٫۲٪ از ساکنان ونکوور هیچ وابستگی مذهبی ندارند. بررسی نسبتاً جدیدی که در سال ۲۰۰۸ صورت گرفته است نشان می دهد که ۲۳٪ درصد کانادایی
ها اذعان کرده اند که به وجود خدا اعتقادی ندارند. ایالات متحده. یک نظرسنجی صورت گرفته توسط بی بی سی در سال ۲۰۰۴ نشان داد تعداد مردم آمریکا که به هیچ خدایی اعتقاد ندارند بین ۹–۱۰٪ است. یک نظرسنجی گالوپ در ۲۰۰۸ رقم کوچکتر ۶٪ را در خصوص افرادی که به هیچ خدا یا روح جهانی باور ندارند نشان داد. جدیدترین گزارش ARIS در سال ۲۰۰۹ بیان داشت ۳۴٫۲ میلیون آمریکایی (۱۵٫۰٪) بی مذهب هستند، که از آن ها ۱٫۶٪ خود را صریحاً بی خدا (۰٫۷٪) یا ندانم گرا (۰٫۹٪) توصیف می کنند که حدوداً دو برابر رقم ۰٫۹٪ گزارش قبلی ARIS در ۲۰۰۱ بود. در گزارش سال ۲۰۰۸ بیشترین میزان افراد بی خدا مربوط به ساکنان ورمانت با ۳۴ درصد بود. طبق مطالعه انجام شده توسط مؤسسه گالوپ در ماه مه سال ۲۰۱۰، حدود ۱۶ درصد آمریکایی ها اذعان داشتند که هیچ گونه وابستگی مذهبی ندارند. آخرین آمار نشان می دهد که عدم رویکرد به مذهب در هر ایالت آمریکا بین سال های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۸ افزایش یافته است. با این وجود تنها ۲ درصد از جمعیت ایالات متحده خود را به عنوان بی خدا معرفی می کنند. به طور کلی، در قیاس با عموم جمعیت بزرگسال، آمریکایی هایی که به بی دینی خود اذعان دارند یا خود را بی خدا یا ن
دانم گرا قلمداد می کنند، بیشتر سفیدپوست و آسیایی هستند تا رنگین پوست و اسپانیایی تبار. در آمریکا ۵۵٪ افراد بی خدا زیر ۳۵ سال سن دارند، در حالی که ۳۰ درصد آن ها ۵۰ سال یا بیشتر دارند (در قیاس با ۳۷٪ کل جمعیت). به عنوان یک گروه عقیدتی ندانم گرایان از بی خداها قدیمی تر هستند، گرچه از عموم جمعیت جوان ترند. با مقایسه اطلاعات مربوط به سرشماری سال ۲۰۰۱ با سرشماری سال ۱۹۹۰ که توسط سازمان ملی بررسی هویت مذهبی (NSRI) صورت گرفته است، آماری به دست می آید که نشان می دهد سکولاریسم بیشتر در میان جوان ترها در آمریکا رواج دارد. طبق بررسی مرکز تحقیقاتی پیو، در ایالات متحده مردان نسبت به زنان گرایش بیشتری به بی خدایی دارند. همچنین طبق بررسی همین مؤسسه بیش از ۱۳ میلیون آمریکایی خود را بی خدا و ندانم گرا می دانند (حدود ۶ درصد جمعیت) و همچنین نزدیک ۳۳ میلیون نفر اذعان داشته اند که هیچ گونه وابستگی مذهبی ندارند (۱۴ درصد کل جمعیت). آمریکای جنوبی. بی دینی در آمریکای جنوبی به مدت ۳۰ سال متوالی افزایش یافته است و این وضعیت رو به رشد در دهه اول قرن ۲۱ در تمام کشورها وجود داشته است. برزیل. در پایان قرن بیستم میلادی افراد بی مذهب در برزیل
حدود ۴ درصد جمعیت را تشکیل می دادند که در برآوردهای اخیر این آمار به ۱۰ تا ۱۴ درصد افزایش یافته است. این گروه پس از مسیحیان دومین گروه عقیدتی بزرگ در برزیل هستند. با توجه به تحقیقات صورت گرفته اخیر، در برزیل طیف جمعیتی اشخاصی که به مذهب یا خدا اعتقادی ندارند بیشتر متمایل به برزیلی های سفیدپوست و آسیایی هستند تا برزیلی های آفریقایی تبار و پاردو. (در قیاس با عموم جمعیت)
دادگاه نظامی بین المللی برای خاور دور همچنین به عنوان دادگاه توکیو و دادگاه جنایات جنگی توکیو ، دادگاهی بود که پس از تشکیل دادگاه نورنبرگ توسط فرماندهٔ عالی ایالات متحده آمریکا در ژاپن، ژنرال مک آرتور برگزار شد. وی ۱۱ قاضی دادگاه را نیز منصوب کرد. این قضات از بین نامزدهای پیشنهادی از سوی دولت های امضاکنندهٔ شرایط تسلیم ژاپن (یعنی ایالات متحده آمریکا، استرالیا، کانادا، چین، فرانسه، انگلستان، هلند، نیوزیلند و شوروی) به اضافهٔ دو کشور هند و فیلیپین انتخاب شدند. دادگاه توکیو همچون دادگاه نورنبرگ فقط راجع به مجرمان اصلی جنگی بود. این دادگاه در سوم می ۱۹۴۶ در توکیو آغاز به کار و در دوازدهم نوامبر ۱۹۴۸ رأی خود را صادر کرد. حکم اعدام متهمان در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸ به اجرا درآمد. در ۲۹ آوریل ۱۹۴۶ کیفرخواستی علیه ۲۸ متهم ژاپنی صادر شد که دارای ۵۵ فقره و در سه بخش تنظیم شده بود. بخش نخست (فقرات یک تا ۳۶): جرایم علیه صلح، بخش دوم (فقرات ۳۷ تا ۵۲): قتل عمد، بخش سوم (فقرات ۵۳ تا ۵۵) سایر جرایم جنگی معاهداتی و جرایم علیه بشریّت. مظنونان جنایت های جنگی ژاپن به عنوان مظنونان «الف» یا «ب» یا «ج» طبقه بندی شده بودند. دادگاه توکیو فقط
مظنونان «الف» (یعنی متهمان به جرایم علیه صلح) را تحت تعقیب و محاکمه قرار داد. در میان ۲۸ متهم این دادگاه، چهار نخست وزیر (که یکی از آنها هیدکی توجو بود)، چهار وزیر امور خارجه، پنج وزیر جنگ و شماری افراد دیگر وجود داشتند. بنا به دلایل سیاسی هیچ کیفرخواستی علیه شخص امپراتور شووا (هیروهیتو) صادر نشد. در دادگاه توکیو شهادت ۴۱۹ شاهد استماع شد و ۷۷۹ شهادت نامهٔ کتبی مورد رسیدگی قرار گرفت. از میان ۲۸ متهم، ۷ نفر به اعدام، ۱۶ نفر به حبس ابد، یک نفر به ۲۰ سال حبس و یک نفر نیز به ۷ سال حبس محکوم شدند. همچنین دو نفر از متهمان در طول محاکمه مُردند و یک متهم دیگر نیز از نظر روانی برای محاکمه نامناسب اعلام شد. در دادگاه توکیو هیچ کس از متهمان برائت حاصل نکرد. پویی آخرین امپراتور چین که با اشغال منچوری توسط ارتش سرخ به اسارت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درآمده بود، به دادگاه آورده شده و علیه ارتش سلطنتی ژاپن شهادت داد. بسیاری از ژاپنی ها از این واقعیت قدردانی می کنند که در طول دادگاه نظامی بین المللی ، یک قاضی هندی به نام رادهابینود پال، تنها کسی از یازده قاضی متحد بود که حکم بی گناهی را برای رهبران ارشد زمان جنگ ژاپن صاد
ر کرد. اینطور نیست که جاستیس پال جنایات امپراتوری ژاپن را انکار کرده یا توجیه کرده باشد - او رویدادهایی مانند قتل عام نانجینگ را کاملاً تصدیق کرد. به گفته جاستیس پال، ژاپن صرفاً از قدرت های غربی «تقلید» کرده است. قضاوت قاضی پال احساسات مبهم نسبت به جنگ جهانی دوم در هند را روشن می کند، جایی که تجاوز نیروهای محور و استعمار متفقین به عنوان دو رویه های سکه نظامی گری و سلطه امپراتوری تلقی می شد. متهمان. بیست و هشت متهم این دادگاه عمدتاً افسران نظامی و مقامات دولتی هستند. حکم. یکی از متهمان، شومی اوکاوا، از نظر روانی برای محاکمه ناسازگار شناخته شد و اتهامات منتفی شد. دو متهم، یوسوکه ماتسوئوکا و اوسامی ناگائو به مرگ طبیعی در جریان محاکمه فوت کردند. شش متهم برای جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و جنایت علیه صلح (کلاس A، کلاس B و کلاس C) به اعدام با چوبه دار محکوم شدند: یک متهم به اتهام جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت (کلاس B و کلاس C) به اعدام با چوبه دار محکوم شد: هفت متهمی که به اعدام محکوم شده بودند در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸ در زندان سوگامو در ایکه بوکورو اعدام شدند. مک آرتور که از شرمساری و دشمنی با مردم ژاپن می ترسید، به خو
استه رئیس جمهور ترومن سرپیچی کرد و عکاسی از آن را ممنوع کرد. در عوض چهار عضو شورای متفقین را به عنوان شاهدان رسمی به عنوان شاهد اعدام وارد کرد. ۱۶ متهم به حبس ابد محکوم شدند. سه نفر (کونی آکی کوایسو، شیراتوری توشیئو و اومیزو یوشیجیرو) در زندان درگذشتند، در حالی که سیزده نفر دیگر بین سالهای ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶ در [آزادی مشروط] درگذشتند: رای و احکام دادگاه توسط مک آرتور در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۸، دو روز پس از یک جلسه رسمی با اعضای کمیسیون کنترل متفقین برای ژاپن که به عنوان نمایندگان محلی اتحادیه عمل می کردند، تأیید شد. شش تن از نمایندگان کشورهای کمیسیون خاور دور هیچ توصیه ای برای عفو نکردند. استرالیا، کانادا، هند و هلند مایل بودند که ژنرال برخی از مجازات ها را کاهش دهد. او ترجیح داد این کار را نکند. پس از آن، موضوع عفو روابط ژاپن با قدرت های متفقین را مختل کرد تا اینکه در اواخر دهه ۱۹۵۰، اکثریت قدرت های متفقین موافقت کردند که آخرین جنایتکار جنگی محکوم شده را از اسارت آزاد کنند.