Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
این فهرست نرخ بهره سالانه بانک مرکزی کشورها برای بازپرداخت، سپرده گذاری برای پرداخت وام است. امار بر اساس کتاب حقایق جهان منتشر شده است.
نوک شاخ کوتوله سیاه با نام علمی "Tockus hartlaubi" پرنده ای از خانوادهٔ نوک شاخان است که بومی آفریقا می باشد. این پرنده در آنگولا، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، گینه، گینه استوایی، گابن، غنا، لیبریا، نیجریه، سیرالئون، سودان، توگو و اوگاندا یافت می شود. مشخصات. نوک شاخ کوتوله سیاه پرنده ای است کوچک به طول ۳۶ سانتی متر و پرهایی سیاه و سفید-خاکستری. منقار بزرگ و خمیده اش تیره رنگ است و خط ابروی پهن سفید مشخصی دارد. دم پرنده سیاه و بلند است و نوک آن به جز پرهای بخش مرکزی دم سفیدرنگ می باشد. منقار پرندهٔ نر سیاه بوده و نوک آن قرمز تیره است اما نوک پرندهٔ ماده تنها به رنگ سیاه می باشد. پرندگان نابالغ به پرندهٔ ماده شباهت دارند. این پرنده محیط های سایه را ترجیح می دهد و غالباً برای مدت طولانی به انتظار شکارش می نشیند.
الکساندر ویت کارگردان شیلیاییتبار سینمای هالیوود است. از کارهی معروف او می توان به کارگردانی فیلم سینمایی و کار به عنوان مدیر دوم تولید فیلم کازینو رویال اشاره کرد.
چهارمنار، یکی از محلات بیست و چهارگانه تبریز قدیم بود. این محله در حاشیه و محدوده قسمت شمالی بازار بزرگ تبریز قرار دارد. شمال این محله مسیر رودخانه مهران رود (میدان چایی)، بخش غربی آن محله راسته کوچه و مسجد جامع، قسمت شرقی آن خیابان دارایی و بخش جنوبی آن، بخش مرکزی بازار تا محدوده مسجد مقبره بوده و قسمت اعظم این محله را مجموعه بازار بزرگ تبریز فرا گرفته است. ساکنان این محله اغلب بازرگانان، توانگران و از بزرگان شهر بوده اند. به خاطر وجود چهار مناره بلند، در روزگاران پیشین در گوشه و کنار این قسمت از شهر تبریز به این مکان، نام «چار منار» را نهادند. امامزاده چهارمنار در محلهٔ چهارمنار واقع شده است. مکان های تاریخی. از مکان های تاریخی محلهٔ چارمنار در محوطهٔ بازار، می توان مدرسه، مسجد و بازار صادقیه، تیمچه شازدا (شاهزاده)، مدرسه، مسجد و تیمچه حاجی صفرعلی، تیمچه حاج شیخ (اوچ تیمچه لر)، دالان خان، بازار دلاله زن، حمام خان (به نام احمد خان مقدم مراغه ای و سرای جعفریه امروزی)، مسجد و مدرسه کاظمیه و چندین کاروانسرای بزرگ، سرای، دالان و تیمچه تاریخی از مجموعهٔ بازار تبریز را نام برد. در مورد موقعیت تاریخی، بناها و مساجد
قدیمی این محله، مورخینی همچون محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، ملا محمدامین حشری و حافظ حسین کربلایی تبریزی توصیفاتی کرده و اشاراتی چند به مکان هایی نموده اند که امروزه اثری از آنها باقی نمانده و شاید در زلزله های شدید بخصوص زلزله سال ۱۱۹۳ هجری قمری از بین رفته و مجال نوسازی و بازسازی نیافته است. نادر میرزا در بارهٔ این محله می نویسد: «... چار منار، کوی کوچکی است در نفس شهر و قُرب بازار و اهالی این محلات، همه، بزرگان و علما و تجار بنام هستند و اواسط الناس در آن کمتر دیده می شود. کدخدای آن میرزا عباس، مردی است آسوده و کم سخن و این کار کدخدایی را به وراثت دارد.» ملا محمد امین حشری در مزارات تبریز می نویسد: «... در چهار منار (چار منار) قریب به گنبد پیرداود شاه، دو گنبد عالی واقع است که عوام، آن ها را گنبد مزار سلطان محمود و ایاز می دانند که یکی از آن سلطان محمود بن سلطان محمد بن سلطان ملکشاه سلجوقی و دیگری مزار سلطان مسعود بن قلیچ ارسلان سلجوقی است. سلطان محمود سلجوقی ۱۲٬۵ سال سلطنت کرد و در سال ۵۵۸ هجری قمری در تبریز وفات یافت.» ملاحشری می نویسد: «... در چهار منار، مردم عزیزالوجود بسیارند که الحال، اثری از قبرشان مع
لوم نیست، قریب به مدرسه که در آن اسم شیخ اویس مرقوم است، گنبدی بود از آنِ سید سلیمان کفشدوز که یکی از کابر دین است... مزار یکی از مشارع کبار موسوم به بابا بختیار هم در محلهٔ چارمنار واقع است.» حافظ حسین کربلایی تبریزی از مدرسه ای به نام مدرسه قاضیه در محله چارمنار یاد کرده که کتیبهٔ آن به خط محمد بندگیر بوده است. وی می نویسد: «... مرقد و مزار مولانا شهاب الدین واعظ رحمت االله در مسجد هروی در محلهٔ ماهانقلیق که مشهور به مکله است، قرار دارد. مرقد و مزار مجذوب بزرگوار بابا بختیار رحمت الله در پای منار مسجد جامع که محکمه قضات نیز همان جاست واقع می باشد. از این تصریح چنین برمی آید که مدرسه قاضیه و محکمه قضات تبریز در همین مسجد جامع فعلی تبریز که آن را «جمعه مسجد» نیز گویند و در بازار و ظاهراً در چارمنار قرار دارد ...» حافظ حسین در جای دیگری می نویسد: «محتسب خانه در بازار (راستون) قرار داشته است. در تبریز بازاری به موازات راسته بازار وجود دارد که در زبان ترکی، تبریزیان آن را «دالی راستا» (راسته عقبی) یا راسته بازار قدیم گویند که نزدیک تر از راسته بازار جدید به مسجد جامع است. چنانچه اگر بازار راستون را راسته بازار ب
دانیم، شاید راسته قدیم در مقایسه با راسته بازار جدید فعلی نسبت به مسجد جامع نزدیک تر است و ممکن است راسته بازار قدیم تبریز و محتسب خانه نیز نزدیک محکمه قضات بوده است.» اعتمادالسلطنه می نویسد: «... دو امامزاده در محلهٔ چهار منار (چارمنار) واقع است گویا اسم یکی از آن دو، سید اسماعیل است.» از دیگر آثار این منطقه می توان به «دورد قبیرلر» (چهار قبر) اشاره کرد. این بنا شامل مقبره پادشاهان روادی تبریز و گنبد امیر مولا می باشد. این مجموعه حدود ۴۰۰ الی ۵۰۰ متر از مسجد جامع تبریز فاصله دارد و شامل مقبرهٔ پادشاهان روادی و بقعهٔ یکی از امامزادگان تبریز می باشد.
حُمُّص یا نخود-ارده یک خوراک مدیترانه ای-عربی است که در خاورمیانه محبوبیت دارد. حمص را بیشتر در سینی های مزه به عنوان پیش غذا سرو می شود. این خوراک از نخود پخته، روغن زیتون، ارده، آبلیمو و سیر له شده درست می شود. هوموس یونانی و قبرسی humoi دارای روغن زیتون و آبلیموی فراوان، و حمص فلسطینی و لبنانی دارای مقدار زیادی ارده است. حمص عربی در منطقه شام قدیم با سرکه تهیه میشد و فاقد سیر بوده است. لغت شناسی. حمص یا به طور کامل حمّص بطحینة واژه ای عربی به معنای نخود است. تاریخچه. حمص در بخش خاورمیانه ایِ مدیترانه مانند فلسطین، لبنان و اردن یکی از پایه های آشپزی به شمار می آید و در بیشتر خوراک ها و خورش ها به کار می رود. پیشینهٔ دستور پخت خوراکی مانند حمص به سده ۱۳ هجری در مصر بازمی گردد و در زمان جنگ های صلیبی خوراکی مانند حمص به عنوان پاداش به سربازان صلاح الدین ایوبی داده می شد. در کتابچه "رسیدن به دلبر در وصف خوراک های خوش مزه و معطر" (به عربی: "الوُصله الی الحبیب فی وصف الطیبات و الطیب") به دستور پخت حمص اشاره شده است. پرونده های تاریخی نشان می دهند که پس از سده ۱۸ هجری حمص وارد سفره های مردم دمشق شد. ارزش غذایی. ح
مص دارای مقدار فراوانی آهن، ویتامین سی، فولات، ویتامین ب۶ و پروتئین است. همچنین دارای فیبر فراوانی است که برای کارکرد بهتر دستگاه گوارش سودمند است. حمص یک گزینه مناسب برای گیاهخواران و افراد وگان است. شیوهٔ سرو کردن. حُمُّص را به عنوان پیش غذا همراه با دیگر پیش غذاها مانند سالاد تبوله و نان پیتا کنار غذاهایی مانند فلافل، مرغ کبابی و کوفته سرو می کنند. آشپزی ایرانی. نخود ارده ایرانی با روغن زیتون، آبلیمو، زیره، سبزی های معطر همچون نعنا، جعفری و ریحان و ادویه هل و فلفل سیاه تهیه میشود و به عنوان پیش غذا بهمراه زیتون، گوجه فرنگی و بادمجان سرو میشود. آشپزی عربی. مواد لازم برای حمص به آسانی در کشتزارهای عربی یافت می شوند. خوراک نخود-ارده عربی (شام) در ابتدا بدون سیر و با سرکه تهیه میشد. در سرزمین شام قدیم (سوریه و بخش هایی از عراق...) المسبحة نامیده میشد. اعراب اسرائیل در حُمُّص نعنا، فلفل قرمز، ماست، جعفری خرد شده و زیره هم می ریزند و همراه با نان پیتا گاهی به عنوان غذای اصلی هم سرو می کنند. آشپزی فلسطینی. حمص بخش مشترک همه وعده های غذایی، درفلسطین است؛ حمص در فلسطین بسیار محبوب است و کم و بیش در همهٔ رستورانها و
فروشگاههای فلسطین یافت می شود. آشپزی آمریکایی. در ایالات متحده آمریکا حُمُّص بسیار محبوب است و برپایهٔ آمارهای سال ۲۰۰۸ بیش از ۱۵ میلیون آمریکایی به طور منظم حمص می خورند. در بعضی رستوران های این منطقه حمص با لبو تهیه میشود. حُمُّص همراه با مهاجران فلسطینی وارد آمریکا شد؛ و هم اکنون کنسرو حمص در قفسه های همه فروشگاه های زنجیره ای آمریکا پیدا می شود. رکورد جهانی. در ماه مه۲۰۱۰، ۳۰۰ آشپز لبنانی در روستای آل فنار در نزدیکی بیروت بزرگترین ظرف حمص جهان به وزن ۱۰۴۵۲ کیلوگرم پختند؛ که در کتاب رکوردهای جهانی گینس نوشته شد. رکورد پیشین در دست ۵۰ شهروند عرب فلسطینی بود که ۵/۴۰۸۷ کیلوگرم حمص را در ژانویهٔ ۲۰۱۰ پخته بودند.
اما جین بل بازیگر آمریکایی و متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۸۶ در نیوجرسی است. او برای بازی در فیلم یخ زده، مجموعه تلویزیونی مرده متحرک و فیلم های مقصد نهایی ۵، بحث و جدل و یخ زده معروف است. اِما در نیوجرسی زاده شده و بزرگ شده است، در ۱۶ سالگی به نیویورک نقل مکان کرد تا به آرزوی خود که ادامه تحصیل در رشته هنر در دبیرستانی در شرق منهتن بود، ادامه دهد.
این فهرست کشورها بر پایه تولید شراب، در واحد تن در سال ۲۰۱۴ است. داده ها از سازمان غذا و کشاورزی، فائو که یکی از آژانس های سازمان ملل متحد است گزارش شده است. این داده ها نشان می دهد که تولید در سراسر جهان در مجموع ۲۷٬۴۲۱٬۹۳۱ تن است که پنجاه کشور بیش از ۹۶٪ شراب جهان را تولید میکنند.
این فهرست کشورها بر پایه مجموع منابع تجدید پذیر اب، بر اساس گزارش کتاب حقایق جهان منتشر شده است.
مایکل جکسون (زاده: ۸ شهریور ۱۳۳۷؛ درگذشت: ۴ تیر ۱۳۸۸) بازیگر، سرگرمی ساز و موسیقی دان اهل آمریکا بود. او از ۶ سالگی به صورت حرفه ای به موسیقی وارد شد و فعالیت هایش در صنعت موسیقی و تلاش های بسیارش در زمینه های حقوق بشر او را جزئی از فرهنگ عامهٔ مردم جهان کرده است. به گفتهٔ کتاب رکوردهای جهانی گینس، مایکل در زمان حیات اش «مشهورترین انسان زندهٔ جهان» بود. همچنین این کتاب در سال ۲۰۰۶ رکورد «موفق ترین هنرمند سرگرمی ساز جهان در طول تاریخ» را به نام مایکل ثبت کرده است. مایکل محبوب ترین هنرمند جهان در طول تاریخ نیز می باشد. اما با این حال، ایجاد شایعات بسیار از طرف رسانه ها، باعث به وجود آمدن جنجال های غرض ورزانه ای شد که به حرفه و محبوبیتش آسیب رساند. برخی از این شایعه ها به صورتی بود که خود مایکل باعث به وجود آمدن آن ها می شد؛ اما با این حال که مایکل از درز دادن داستان های ساختگی به رسانه ها دست برداشت اما به خاطر سودی که به جیب رسانه ها سرازیر می شد، آن ها خودشان شروع به انتشار داستان های ساختگی کردند. برخی از این شایعات هم به خاطر دشمنی های و غرض ورزی دوستان و آشنایان او به وجود آمد. جکسون در سال ۱۹۹۵ در پاسخ به
شایعات بی اساس پیرامونش به تارابورلی، روزنامه نگار و زندگی نامه نویس، گفت: "چرا که نه، فقط به مردم بگو که من یه فضایی از مریخ هستم. به اونا بگو که من مرغ زنده می خورم و نصفه شبا رقصای جادویی می کنم. اونا هر چی که تو بگی باور می کنن. چون تو یه گزارشگری. اما اگه من، مایکل جکسون، بخوام بگم، «من یه فضایی از مریخم. مرغ زنده می خورم و نصفه شبا رقصای جادویی می کنم». مردم می گن اوه، پسر، اون مایکل جکسون خله. عقلش پاره سنگ ور می داره. یه حرف درست حسابی که بتونی باور کنی از دهنش بیرون نمی یاد." شایعات مربوط به ظاهر مایکل جکسون. سفید شدن پوست مایکل جکسون. مایکل جکسون یک سیاه پوست بود و رنگ پوست او به رنگ قهوه ای روشن در دوران نوجوانی اش بود، اما از اواسط دههٔ ۸۰ میلادی، رنگ پوست او به آهستگی کم رنگ تر شده و به سمت سفیدی رفت. در همین هنگام این اتفاق توسط رسانه ها و اخبار به صورت وسیعی تحت پوشش قرار گرفت و شایعات بسیاری دربارهٔ جکسون به وجود آمد که او از رنگ پوستش بدش می آید و می خواهد پوستش را سفید کند. اما دلیل سفیدی پوست او بیماری پیسی بود. شایعات تغییر رنگ پوست جکسون از سال های ۱۹۸۵ آغاز شد اما جکسون تا سال ۱۹۹۳ و به
مدت ۸ سال دربارهٔ آن صحبتی نکرد. به همین دلیل این شایعه بسیار گسترش یافت. (مایکل در مصاحبه با اپرا وینفری که بعد ۱۴ سال سکوت اش انجام می شد برای اولین بار دربارهٔ بیماری هایش صحبت کرد. صحبت های او دربارهٔ بیماری ویتیلیگو (پیسی) که تا آن زمان کاملأ ناشناخته بود، باعث به وجود آمدن بحث ها و کنجکاوی های عمومی و جهانی دربارهٔ این بیماری شد) به گفتهٔ زندگی نامه نویس، جی. رندی تارابورلی، مایکل جکسون از سال ۱۹۸۶ متوجهٔ بیماری اش شد، او به دو بیماری مبتلا بود: یکی پیسی یا ویتیلیگو یا برص و دیگری لوپوس منتشر. اولین بیماری باعث از بین رفتن رنگ پوست جکسون شد و دومی باعث تغییراتی در چهرهٔ او. این دو بیماری باعث شد تا پوست جکسون در برابر نور مستقیم آفتاب حساس شود. در صورت قرار گرفتن جکسون در نور آفتاب، می توانست او را به بیماری سرطان پوست نیز مبتلا کند. به گفتهٔ خود مایکل، به همین دلیل از ماسک و چتر استفاده می کرد. همچنین او به خاطر پنهان کردن بیماریش از لوازم آرایشی استفاده می کرد که این کار باعث تغییر بسیار صورت او از حالت مردانه به زنانه می شد. پس از مرگ مایکل جکسون، پزشکی قانونی تأیید کرد که او به این بیماری ها مبتلا
بود و دلیل تغییر چهره و رنگ پوستش و همین طور آرایش و پوشاندن صورتش به همین خاطر بوده است. شایعات جراحی های پلاستیک متعدد مایکل جکسون. مایکل جکسون دربارهٔ این شایعه در کتاب زندگی نامه اش به نوشتهٔ خودش در سال ۱۹۸۸ می گوید: شایعه محفظه اکسیژن مایکل جکسون. در ۱۹۸۶، رسانه های شایعه پرداز (تبلویدها)، داستانی منتشر کردند که ادعا می کرد جکسون برای حفظ جوانی اش در زیر محفظهٔ اکسیژن پر فشار می خوابد و تصویری از او، در حالی که زیر یک جعبهٔ شیشه ای دراز کشیده بود همراه با این خبر منتشر شد. با وجود اینکه این ادعا نادرست بود، جکسون خود به این داستان جعلی پر و بال داد. این داستان از جایی شروع شد که موهای مایکل جکسون در پی حادثه ای در تبلیغ برای کمپانی پپسی در سالن نمایش بزرگ «شراین» در لس آنجلس، بر اثر خطا در عملیات آتش بازی آتش گرفت و پوست سرش دچار سوختگی درجه سه شد. این حادثه در برابر چشمان سالن لبریز از جمعیتی که برای بازسازی کنسرت مربوط به تبلیغ آنجا گرد آمده بودند، اتفاق افتاد. جکسون که در ابتدا متوجهٔ این حادثه نشده بود، به اجرایش ادامه داد و مردم نیز فکر کردند این اتفاق بخشی از نمایش جکسون است، که همین امر باعث شدید
تر شدن سوختگی شد. شرکت پپسی خسارت این حادثه را خارج از دادگاه پرداخت کرد و جکسون یک و نیم میلیون دلاری را که به او پرداخت شده بود به «مرکز سوختگی مایکل جکسون» اهدا کرد. مایکل جکسون در مصاحبهٔ با اپرا وینفری که بعد از ۱۴ سال سکوت مایکل انجام می شد، داستان محفظهٔ اکسیژن را این گونه شرح داد: «اون.. من یه تبلیغ تجاری برای پپسی انجام دادم و موقع ساخت تبلیغ، بدجوری سوختم و ۱٫۵ میلیون دلار خسارت گرفتم. من تمام این پول رو دادم به… ما یه مرکز درمانی [با این پول ساختیم] به نام «مرکز سوانح سوختگی مایکل جکسون». و در آنجا از یک تکنولوژی خاص (محفظهٔ اکسیژن) برای مداوای افرادی که سوختگی دارن استفاده میشه. خوب من به این دستگاه نگاه کردم و تصمیم گرفتم به داخلش برم فقط برای اینکه ببینم که چطور کار میکنه. بعد یه نفر عکسم رو گرفت؛ و وقتی عکس رو چاپ می کردن، کسی که عکس رو چاپ می کرد، گفت: «وای این مایکل جکسونه». و از روش کپی تهیه کرد و این عکس ها با دروغی که بهشون ضمیمه شده بود، منتشر شدن. این کاملاً دروغه. چرا این ورق پاره ها رو می خرین؟... میدونین؛ در مورد آدم ها قضاوت نکنید. مگر این اینکه یکی یکی با همهٔ آن ها صحبت کرده باشید.
اهمیت نمی دهم که داستان چیست. در موردشان قضاوت نکنید چون همش دروغ است». شایعه تغییر جنسیت مایکل جکسون. این شایعه در حالی مطرح است که مایکل در طول عمرش ۲ بار ازدواج کرد و صاحب ۳ فرزند نیز می باشد. همچنین بعد از مرگ مایکل جکسون در اطلاعیهٔ پزشکی قانونی لس آنجلس هیچ گونه گزارشی از تغییر جنسیت مایکل داده نشد و اسپرم او سالم تشخیص داده شد. شایعه پدر بیولوژیکی نبودن مایکل جکسون برای فرزندانش. مایکل جکسون در طول عمر خود دو بار ازدواج کرد: لیزا ماری پریسلی در سال ۱۹۹۴ و دبی رو در سال ۱۹۹۶. او از همسر دوم خود که یک سفیدپوست بود، صاحب یک پسر و یک دختر با نام های پرنس (۱۹۹۷) و پاریس (۱۹۹۸) شد. در سال ۲۰۰۲ نیز فرزند سوم او با نام بِلَنکِت به صورت لقاح مصنوعی به دنیا آمد. تمام ۳ فرزند مایکل سفیدپوست هستند. در سال ۲۰۰۹ مارک لستر که از دوستان نزدیک مایکل جکسون بود ادعا کرد با اهدای اسپرم خود به مایکل و همسرش به آن ها کمک کرده است تا بتوانند فرزندانی داشته باشند. او به خبرنگاران گفت: دختر ۱۸ ساله من «اولیویا» کاملاً شبیه «پاریس» دختر مایکل است و این خود شاهدی بر ادعای من می باشد. مایکل از من خواست با اهدای اسپرم کمک کنم تا
همسر او «دبی رو» صاحب فرزند شود و من این کار را برای او انجام دادم اما هرگز به صورت رسمی صحبتی از این ماجرا به میان نیامده است. او اضافه می کند این اتفاق سه بار تکرار شد و حالا من می خواهم به همه نشان دهم که صحبت های من درست است. پیشتر گمانه زنی شده بودکه آرنولد کلاین که پزشک مایکل جکسون بوده است پدر واقعی دو فرزندی بوده است که دبی رو به دنیا آورده است. پرنس جکسون. پرنس جکسون در ۱۳ فوریه ۱۹۹۷ () به دنیا آمد. درست پس از به دنیا آمد او، شایعاتی در بین مردم رواج پیدا کرد که اکثر این شایعات توسط روزنامه نگاران و خبرنگارانی که در جلوی بیمارستان او منتظر خبر به دنیا آمدن پرنس بودند ایجاد شد مبنی بر این که چطور ممکن است مایکل جکسون که یک سیاه پوست است، صاحب فرزندی سفیدپوست شود. آن ها ادعا کردند که پرینس پسر مایکل جکسون نیست و او را به فرزندی قبول کرده است. زندگی نامه نویس، جی. رندی تارابورلی، در کتاب زندگی نامهٔ مایکل به نام «جادو و جنون» می نویسد: «پدر پدر بزرگ مادری مایکل، یک دورگهٔ سفید و سیاه بوده است و با توجه به اینکه دبی رو، همسر مایکل جکسون، یک سفیدپوست است، بنابراین امکان سفیدپوست بودن فرزند مایکل جکسون وجو
د داشت». اما با این وجود این واقعیت از طرف رسانه های جهان پخش نشد و تاکنون هم برای بسیاری این مسئله مبهم است. پس از این جنجال ها، افراد بسیاری اعلام کردند که پدر یا مادر پرنس جکسون هستند که هیچ کدام نتوانستند این موضوع را مشخص کنند. پس از مرگ مایکل جکسون مشخص گردید که پرنس جکسون نیز همانند پدرش، مایکل جکسون، به بیماری ویتیلیگو (پیسی) مبتلا است. این خبر به دنبال پخش شدن عکس های پرنس در کنار دریا که قسمت هایی از بدن او را بی رنگ نشان می داد پخش شد و سپس توسط چند پزشک تأیید شد. در این عکس ها قسمت های مختلف بدن پرنس رنگ خودش را از دست داده بود. اعتقادات. اعتقادات و باورهای جکسون در بعضی مواقع باعث بروز جنجال هایی می شد. (برای نمونه: تریلر مایکل جکسون) جکسون از لحاظ اعتقادی یک خداباور مسیحی و از فرقه شاهدان یهوه بود. منابع و اتفاقات مهمی بر این امر تأکید دارند. یکی از آن ها زمان انتشار ویدئوی تریلر اتفاق افتاد. موضوع این ویدئو در مورد زنده شدن مردگان بود و بزرگان فرقهٔ شاهدان یهوه آن را قبول نداشتند و کار به جایی رسید که خود مایکل تصمیم به منهدم کردن ویدئوهای آن کرد. او به مدیر برنامه هایش، جان برانکا، گفت که نوار
ها را خراب کند. اما برانکا این کار را نکرد و روز بعد مایکل را متقاعد کرد که ویدئوی تریلر را از بین نبرد. برانکا پیشنهاد داد تا به جای خراب کردن ویدئو، پیامی را به اول آن اضافه کند مبنی بر این که: «وی در عمل هیچ اعتقادی به صحنه های نمایش داده شده در این ویدئو نداشته و این فقط یک نمایش است». همچنین وی در مصاحبه ای با اپرا وینفری که در سال ۱۹۹۳ به صورت زنده پخش شد بر این نکته اذعان کرد. اپرا: آیا تو معنوی گرا هستی؟جکسون: در چه زمینه ای؟اپرا: یعنی این که تو مدیتیشن می کنی؟ تو این رو درک می کنی که چیز بزرگتری هست که بر روی مسائل تأثیر می ذاره؟جکسون: به خدا اعتقاد دارم، قطعاً، قطعاً، خیلی زیاد. در ادامه شایعه های بسیاری در مورد اعتقادات جکسون به وجود آمد که تناقضات زیادی با هم داشتند. مانند مسلمان شدن جکسون و خداناباور بودن او. در مورد خداناباور بودن، وی علناً این مسئله را رد می کند. مایکل در فیلم "این آخرش است" (انتشار: ۲۰۰۹) پیش از اجرای قطعهٔ «ترانه زمین» این جمله را می گوید: شایعه مسلمان شدن مایکل جکسون. شایعهٔ مسلمان شدن مایکل جکسون در سال های بعد از دادگاه مردم در برابر جکسون سال ۲۰۰۵ به وجود آمد. جکسون پس از
تبرئه از تمام اتهامات کودک آزاری مدتی خود را پنهان کرد و ازدید عموم فاصله گرفت. او که در این مدت به همراه فرزندانش در خانه ای در کشور ایرلند ساکن بود، برای برخی کارهای تجاری به کشور مسلمان بحرین مسافرت می کرد. او که قصد داشت مردم بحرین او را نشناسند با لباس زنان عربی به مراکز عمومی شهر رفت وآمد می کرد که خود همین پوشش مبدل باعث به وجود آمدن جنجال ها و شایعات دیگری شد. در یکی از همین رفت وآمدها، یکی از فروشندگان بازار، محافظین مایکل جکسون را شناخت. بدین ترتیب شایعه گردید که جکسون در کشور بحرین سکونت دارد در حالی که او در اصل بعد از دادگاه سال ۲۰۰۵ به مدت ۱ سال و نیم در کشور ایرلند سکونت داشت و به هیچ عنوان در بحرین یا دبی ساکن نشد. رفت وآمد زیاد مایکل به کشوری که ۸۰ درصد مردم آن مسلمان بودند و همچنین پوشیدن لباس های سنتی عربی مردانه و زنانه که برای فاش نشدن هویتش در عموم از آن استفاده می کرد، شروعی بود برای ایجاد شایعاتی جدید. مهم ترین این شایعات، شایعهٔ مسلمان شدن مایکل جکسون بود که درست بعد از مشاهده شدن جکسون در بحرین با لباس های عربی مطرح شد. خبرهایی جسته و گریخته نیز در منابع خبری جهان پخش شد: «او پس از
مسلمان شدنش گفت که قصد دارد به زودی یک آهنگ دربارهٔ دین اسلام و به زبان عربی اجرا کند». مدتی بعد آهنگی با نام «Give Thanks To Allah» نیز منتشر شد که شایعه شد توسط مایکل جکسون خوانده شده است اما در اصل توسط Zain Bhikha، خوانندهٔ اهل آفریقای جنوبی خوانده شده بود. سپس در منابعی هم گفته شد که جکسون از اعمال خود پشیمان است: «وقت آن فرا رسیده است که در برابر خداوند به گناهانم اعتراف کنم و به خاطر همه چیز عذرخواهی نمایم». همچنین شایعاتی مبنی بر اینکه جکسون قصد فروش تمام املاکش در آمریکا را دارد و می خواهد برای همیشه در بحرین زندگی کند به وجود آمد. در پی این اخبار، روزنامهٔ جمهوری اسلامی اسلام آوردن مایکل را نپذیرفت و او را یک منحرف خواند. اما شایعهٔ اصلی در سال ۲۰۰۸ و اولین بار توسط روزنامهٔ «سان» انگلستان که به یکی از روزنامه های شایعه پرداز معروف است بیان شد. این روزنامه مدعی بود که از طرف منبعی آگاه و معتبر، باخبر شده که مایکل جکسون به اسلام گرویده است. در پی این اقدام روزنامهٔ «سان»، روزنامه های معتبر جهان به نقل از این روزنامه خبرهایی را منتشر کردند. دیلی تلگراف یکی از این روزنامه ها بود: «وی گفت وقتی که مراسم
را به جا می آورد روی زمین نشسته بودم و کلاه کوچکی روی سرم گذاشته بودم». روزنامهٔ دیلی میل چاپ لندن نیز خبری را منتشر کرد: «خوانندهٔ ۵۰ سالهٔ موسیقی پاپ، که پیش از این تصویری از او با لباس های زنان عربی در بحرین توسط عکاسان شکار شده بود، در جشنی دوستانه در لس آنجلس، خبر گرویدنش به دین اسلام را به اطلاع حاضران رسانده است». هم زمان با این شایعات، شنیده شد «یوسف اسلام»، خوانندهٔ ۶۰ ساله بریتانیایی که قبلاً «کت استیونز» نامیده می شد و بعداً به اسلام گروید به تجلیل از جکسون پرداخته است. شایعهٔ مسلمان شدن مایکل جکسون هیچگاه از طرف خودش تأیید یا رد نشد. اما پس از مرگ ناگهانی و مشکوک مایکل جکسون، برادر او، جرمین جکسون، که از سال ۱۹۸۹ مسلمان شده بود، اعلام کرد: مایکل جکسون در طول عمر خود بسیار مطالعه می کرد. او کتابخانه ای عظیم را در خانه اش ساخته بود و به گفتهٔ نزدیکانش، اکثر کتاب ها را خوانده بود. زمانی که جرمین جکسون برای مراسم حج به مکه رفت، برای مایکل کتاب های بسیاری را در رابطه با اسلام آورد و مایکل با خواندن آن کتاب ها به اسلام اطمینان پیدا کرد. برادر دیگر مایکل، مارلون جکسون، در مراسم یادبود مایکل جکسون دربارهٔ
شایعات به وجود آمده دربارهٔ مایکل توضیح داد: اما با مرگ مایکل جکسون، این شایعات دوباره شدت گرفت، تا جایی که در برخی منابع گفته شد که مایکل جکسون را به شیوهٔ اسلامی دفن می کنند؛ اما این اتفاق هرگز نیفتاد. شایعه زنده بودن مایکل جکسون. در ۲۵ آگوست ۲۰۰۹ () و درست ۲ ماه بعد از مرگ مایکل جکسون و چند روز قبل از مراسم دفن او، شبکهٔ آرتی ال (RTL) اعلام کرد که از یک «منبع ناشناس» باخبر شده اند که مایکل جکسون زنده است. این شبکه، ویدئویی را در سایت یوتوب منتشر کرد که در آن فردی با ظاهر مایکل جکسون توسط یک نفر همراه، از اتومبیل وانت استیشن پزشکی قانونی در یک پارکینگ خارج می شوند. در همان روز ۸۸۰ هزار نفر این ویدئو را تماشا کردند. فردای آن روز شبکهٔ آرتی ال این ویدئو را از سایت پاک کرد و در طی خبری فوری اعلام کرد که این خبر و ویدئوی مربوط به آن در واقع آزمونی بوده است برای سنجش میزان زودباوری کاربران اینترنت. اما آن ویدئوی دروغین کپی شد و به تیتر اخبار جهان و وبلاگ ها و سایت های اینترنتی تبدیل شد. این خبر در همان یک روز به تیتر اکثر اخبار جهان بدل گشت و با این حال که شبکهٔ آرتی ال در روز بعد، این خبر را رد کرد و از آن به
عنوان آزمونی برای میزان باورپذیری مردم در برابر شایعات یاد کرد، اما به جز تعداد کمی از شبکه ها آن هم در بازتابی بسیار کم، خبر تکذیب این ویدئو را ندادند. به گفتهٔ خود شبکهٔ آرتی ال هدف از ساخت و انتشار این ویدئو، آزمون این مسئله بوده است که اطلاعات نادرست و دسیسه چینی ها تا چه حد می تواند ذهن مخاطبان را با موفقیت هدف قرار دهد. سخنگوی این شبکه گفت: «متأسفانه اکثر مردم گول خوردند». با اینکه این ویدئو بسیار آماتور وار و ناشیانه است. نور پردازی بسیار ضعیف و صدای گنگی دارد، در نزدیکی شهر کلن آلمان فیلم برداری شده است پس بنابراین هر فردی باید به سادگی بتواند به جعلی بودن آن پی ببرد، اما تماشاکنندگان این ویدئو فارغ از تمامی این جزئیات، گول آرم پزشکی قانونی را خوردند که با رنگ و حروف انگلیسی روی این وانت استیشن نوشته شده بود و الغا می کرد که مکان فیلم برداری، ایالات متحده است. اگر چه این شایعه کذب بود اما سایت های اینترنتی ضمن اعلام نکردن کذب بودن این خبر، شروع به اعلام خبرها و تصاویر دیگری از احتمال زنده بودن مایکل جکسون کردند. تصاویری از مراسم دفن مایکل جکسون پخش شد که زنی را نشان می داد که شباهتی به مایکل جکسون داش
ت و نظاره گر مراسم بود. گرچه این عکس ها ساختگی بود اما باز هم جنجال برانگیز شد.
ریو یک فیلم پویانمایی سه بعدی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. این فیلم توسط بلو اسکای ساخته و توسط کارلوس سالدانها کارگردانی شده است. داستان. بلو نوعی طوطی اسپیکس کم یاب است که توسط دختری به نام لیندا تربیت شده است و به دلیل دست آموز بودن، قادر به پرواز نیست. روزی یک پرنده شناس به نام تولیو از برزیل به محل کار لیندا می آید. تولیو ادعا می کند که یک پرنده ماده از گونه طوطی های برزیلی به نام جوول پیدا کرده است و از لیندا و بلو می خواهد که با وی به برزیل بیایند. بلو در برزیل با دو پرنده به نام پدرو و نیکو آشنا می شود. او در آنجا، توسط پسری بی خانمان به نام فرناندو دزیده می شود و به دست قاچاقچی ها می افتد. قاچاقچی ها پای بلو و جوول را به هم زنجیر می کنند. آن دو از دست قاچاقچی ها فرار می کنند ولی به دلیل اینکه بلو پرواز بلد نیست، جوول هم مجبور است که با دویدن فرار کند. رئیس قاچاقچی ها، طوطی سفید رنگی به نام نایجل را برای پیدا کردن آن ها مأمور می کند. جوول و بلو در جنگل پرنده ای به نام رافائل را ملاقات می کنند و رافائل به آن ها می گوید که دوستش لوییز، می تواند زنجیر پای آن ها را باز کند. بلو و جوول به کنار لوییز می رون
د و لوییز زنجیر آن ها را باز می کند. جوول پرواز می کند و می رود و بلو نیز تنها می ماند. اما بلافاصله نایجل، جوول را دستگیر می کند و هنگامی که بلو برای کمک به جوول می رود، در قفس می افتد. در نهایت بلو برای نجات جوول، پرواز را یاد می گیرد. بلو و جوئل و هم چنین لیندا و تولیو نیز با هم ازدواج می کنند. دنباله. انیمیشن "ریو ۲" در ادامه این انیمیشن ساخته شد. در ادامه این مجموعه، آبی و جوول صاحب سه فرزند شده اند. تولیو و لیندا در طی یک سفر، متوجه می شوند که تعداد بیشتری از گونه پرندگان برزیلی وجود دارند.