Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نبرد بون ای ، یا نخستین نبرد خلیج هاکاتا، به تهاجم نخست امپراتوری مغول به کشور ژاپن در سال ۱۲۷۴ میلادی گفته می شود. بون ای به یک دورهٔ زمانی در ژاپن مابین ۱۲۶۴ تا ۱۲۷۴ میلادی گفته می شود. در زمان این نبرد سلسله یوآن در چین تحت سلطهٔ امرای مغول بود. گوریئو (کره کنونی، ۱۳۹۲–۹۱۸) نیز در سال ۱۲۳۱ میلادی به استعمار مغول درآمده بود. سپاه متحد سلسله یوآن و گوریئو بر روی هم به طور تقریبی بالغ بر ۳۳٬۰۰۰ نفر بودند. در سال ۱۲۷۴ میلادی این سپاه متحد دو روز بعد از حرکت به جزیرهٔ تسوشیما رسیدند و نیروی دفاعی این جزیره را شکست دادند. سپس در جزیره ایکی نوشیما و بعد از آن در سواحل خلیج هاکاتا پیاده شدند. تیرهای آغشته شده به زهر، شلیک مواد منفجره، استفاده از ابزارات جنگی یا عملیات جنگ گروهی روش هایی بود که ژاپنی ها تا به حال با آن آشنایی نداشتند و آنها را به جنگی سخت وادار کرد. در سال ۱۲۷۴ در هنگام شب در حالیکه تمامی سربازان سلسلهٔ یوآن به کشتی های خود در خلیج هاکاتا سوار شده بودند. بنابر برخی از منابع نیمه شب طوفان شدیدی درگرفت و بیشتر این کشتی ها غرق شدند. این نبرد چند روزه تمامی تجربهٔ ژاپن از نخستین جنگ با نیروهای خارجی مه
اجم بود که اگر با حوادث دیگری که در ارتباط با حملات مغول به دیگر نقاط آسیا مقایسه شود بسیار حادثهٔ کوچکی به شمار می رود. اما در اثر رفتار بی رحمانه ای که توسط سپاه متحد با اهالی دو جزیرهٔ تسوشیما و ایکی نوشیما شد نام مغول در تاریخ ژاپن بدنام شد. در مورد برخورد با اهالی ژاپن نوشته ای از نیچیرن (۱۲۸۲–۱۲۲۲)، رهبر فرقهٔ بوداگرایی نیچیرن باقی مانده مبنی بر اینکه تمامی مردان جزیره کشته یا اسیر شدند و زنان در یک جا جمع آوری شده کف دست آنان سوراخ شده و با طنابی که از کف دست رد شده بود، به یکدیگر متصل شدند و در درون کشتی ها بسته شدند. هر چند که ادعای سوراخ کردن کف دست و گذراندن طناب در هیچ نوشتهٔ تاریخی دیگری به غیر از نوشتهٔ نیچیرن دیده نمی شود.
این مقاله به ویژگی های جمعیت شناسانه استان گیلان در ایران می پردازد. جمعیت. جمعیت استان گیلان در سال ۱۴۰۰ برابر ۲٫۷۶۰٫۲۳۴ نفر است برخی منابع معتقدند، چهار میلیون نفر گیلک در ایران زندگی می کنند. نرخ رشد جمعیت در گیلان به طور پیوسته کمتر از رشد کل کشور مانده است، میانگین رشد جمعیت استان گیلان در دورهٔ پنج سالهٔ ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ با اختلاف ۰٫۶۷ درصدی نسبت به کل کشور، ۰٫۶۲ درصد بود. میانگین کل ایران، ۱٫۲۹ درصد می باشد. از سوی دیگر تراکم جمعیت (شمار ساکنان در کیلومتر مربع) در گیلان همیشه بالاتر از متوسط کل کشور بوده است. این رقم در حال حاضر ۱۷۷ است. بُعد خانوار در گیلان، با ۳٫۲ نفر در هر خانواده، کم ترین میزان در کل کشور را داراست. میانگین کشوری ۳٫۵۵ نفر در هر خانواده است. بیش از ۵۳ درصد مردم در روستاها زندگی می کنند. جمعیت متوسط روستا در گیلان همواره از متوسط کشور بالاتر بوده است. در ۱۹۹۶ این رقم برای گیلان ۴۴۱ و برای کشور ۳۳۸ بود. در گیلان به طور متوسط در هر ۵٫۲ کیلومتر مربع یک سکونتگاه وجود دارد که این رقم برای کل کشور ۲۴٫۲ است. در حال حاضر ۳۴٫۵ درصد از جمعیت گیلان زیر ۱۵ سال و ۵۹٫۸ درصد آنان بین ۱۵ تا ۶۴ سال دارند
و ۵٫۷ درصد بالای ۶۵ سال. مقایسه نسبت افراد زیر ۱۵ سال در سرشماریهای مختلف نشان می دهد جمعیت در حال پیر شدن است و ساختار سنی اش در حال متوازن تر شدن. ساختار جنسیتی گیلان هم با نوسان نسبت مرد/زن در بازه ۱۰۲٫۵ و ۱۰۴٫۳ در برابر هر ۱۰۰ مرد متوازن است. با توجه به روندهای مهاجرتی و سرشماریهای قبلی این رقمها قابل قبول اند. در ۱۹۹۶ ۵۶٫۳ درصد مردان و ۶۱ درصد زنان بالای ده سال ازدواج کرده بودند که نسبت به بیست سال قبل اندکی کاهش را نشان می دهد. برای بازه سی ساله ۱۹۹۱–۲۰۲۱ سه فرضیه وجود دارد. طبق فرض شدید، نرخ رشد متوسط سالانه جمعیتهای شهری و روستایی گیلان به حدود ۲٫۹۶ و ۱٫۱۶ درصد خواهد رسید. طبق دو فرضیه دیگر این نرخها کمتر خواهند بود. به نظر می رسد فرض دوم واقعی تر باشد و رشد جمعیت شهری به ۲٫۵ و روستایی به زیر ۱ درصد نزدیکتر باشد. در سال ۲۰۰۶ تعداد روستاهای مسکون به ۲۶۸۶ کاهش یافت چرا که ۸ تایشان شهر شده و ۲۴۱ تایشان نامسکون شدند. نرخ باروری (تعداد زایمان زنده در ۲۰۰۶ برای هر ۱۰۰۰ زن در سن تولید مثل) در گیلان ۱٫۴۴ و نرخ تولد خام در کل استان ۱۳٫۸ محاسبه شده است. در بازه ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ ۱۷۷٬۷۰۷ نفر از گیلان مهاجرت کرده و ۲
۰۲٬۳۸۶ از سایر استان ها بدان مهاجرت نمودند. پیش بینی شده نرخ باروری در گیلان تا ۲۰۲۶ ۱٫۴۹۲ در شهرها و ۱٫۵۹۲ در مناطق روستایی باشد. پیش بینی شده مهاجرت هم افزایش یابد. پیش بینی شده نرخ رشد جمعیت سالانه گیلان با کاهشی شدید از ۰٫۸۵ درصد به ۰٫۵۸ درصد برسد. گروه های قومی. این استان دارای هویت قومی مشخص است. گروه های قومی اصلی آن متعلق به شاخه شمال غربی گروه زبانهای ایرانی اند. مهم ترین شان گیلک است که در جلگه مرکزی، حاشیه ساحلی شرقی و ارتفاعات جنوب غربی زندگی می کند. گیلکها بر اساس تفاوت های گویشی و ویژگی های اجتماعی فرهنگی به سه گروه تقسیم می شوند: گیلک رشتی و لاهیجانی، که به ترتیب در غرب و شرق جلگه زندگی می کنند، تفاوت های کمی نشان می دهند، ولی گیلک گالشی یا دیلمی در کوه های جنوب شرقی زبان متفاوت و شیوه کشت و دامپروری متفاوتی با گیلک جلگه و تالشها که منطقه شان از کوهپایه تا دامنه البرز کشیده شده است دارند. گویش تاتی پیرامون رودبار تکلم می شود. کرد عمارلو در جنوب غربی گیلان در رودبار و دیلمان اشاره دارد ، بازرگانان و ماهیگیران آذری ساحل آستارا و کارمندان فارسی زبان ادارات دولتی. نتیجتاً چندزبانگی قاعده سرتاسر است
ان است. چهار گروه ایلی از مردم کُرد در شهرستانهای مختلف استان گیلان زندگی می کنند، این ایلات عبارتند از عمارلو در رودبارو دیلمان جلالوند در لنگرود، رشوند در رشت و کرمانج در هشتپر. همچنین کردهای منسوب به ایل غیاثوند، که به لک های سلخوری معروف هستند در بخش هایی از استان گیلان زندگی می کنند. اجداد افراد این ایل در اواخر دوره افشاریه از کردستانات و کرمانشاه به گیلان تبعید شدند. سازماندهی کار در گیلان علی الظاهر بر اساس تقسیم کار قومی مشخص می شود. هر گروهی که در استان می زید با یک یا چند فعالیت تولیدی خاص، مشخص می شود به نحوی که اسامی قومی علاوه بر ریشه های سرزمینی، زبانی و فرهنگی به تخصص ویژه شغلی هم اشاره می کند. گیله مرد (مرد گیلان) به کشاورزان جلگه اشاره دارد که گیلکی صحبت می کنند، در حالی که گالش، تولیدکننده کوه نشین در شرق استان، گویشی به نام گالشی را استفاده می کند. بنا به سخنگو، اسم قومی می تواند معانی مختلفی داشته باشد، ولی عموماً ابعاد فرهنگی و حرفه ای را ترکیب می کند. همان طور که مارسل بازین و علی پور-فیکویی (Ali Pour-Fickoui) اشاره می کنند، برای بسیاری از گیلکان خصوصاً شهرنشینان مرکز و غرب، یک تالش یک
دامپرور است، گرچه تالش همان واژه را در مقابل یک گالش (دامدار)، برای شمالی ترین نقطه منطقه، برای یک زارع برنج استفاده می کند. تفاوت هرچه باشد، جمعیتهای مختلف که در منطقه همزیستی دارند به بیشتر منابع بومی دسترسی برابری ندارند. به این دلیل اسامی جمعی تنها معین کننده های هویت نیستند، ولی به موقعیت نسبی در سلسله مراتب اقتصادی اشاره می کنند. منابع اصلی منطقه ای (برنج و در گذشته ابریشم) امتیاز مردمان جلگه نشین گیلک و گاهی تالش هستند. گیلکان همچنین بخش های اصلی تجارت و مدیریت را در کنترل دارند، حتی اگر برای آخری با کارکنان دولتی اهل مرکز کشور رقابت کنند. جمعیتهای کوهستانی سوی مرطوب البرز (گالش و بیشتر تالشان) متخصص پرورش گاو و گوسفند اند، و در فضای منطقه جایگاهی جنبی دارند، و وضعیت پایین تری نسبت به همسایگان گیلک شان دارند. مذهب سنی بخشی از جمعیت برخلاف اکثریت شیعه جمعیت در مناطق اسالم و طالش دولاب منجر به در حاشیه رفتن تالشان شده است. هویت مردم. عادات غذایی. با توجه به تنوع و تضاد عادات غذایی رشتیها و عراقیها یعنی مردم داخل یا فلات ایران، این مسائل زمینه ای نیرومند برای انعکاس مغایرتهاست. مردم گیلان عاشق برنج اند-بر
نج که آن ها با ماهی، تخم مرغ، زیتون و به قدری کمتر گوشت گوساله تکمیل اش می کنند به طور سنتی با هر سه وعده اصلی غذایی میل می شود. این در تضاد با رژیم سنتی عراقی ها است که از نان، محصولات لبنی و گاهی گوشت گوسفند تشکیل می شود. رشتیها با مشاهده عادات غذایی همسایگان شان، و به علاقه آنان به نان به طور خاص توجه می کنند و گاهی با تفریح و گاهی با تحقیر به آن ها می نگرند. آن ها به مردم تهران دهان گشاد می گویند، زیرا آن ها هنگام جویدن نان دندان های بزرگ شان را نمایان می کنند. بنا به کلیشه های سنتی، عراقیها «نان خالی خوران» فقیر اند که برنج گیلان برایشان یک نعمت حسرت برانگیز می ماند. هنگامی که عادات غذایی روزانه مردم فلات و رشتیها دو نظام کاملاً متمایز را شکل می داد-گرچه این تمایزات در سی سال گذشته به طور قابل توجهی کاهش یافته- برای ساکنان جلگه خزر، مصرف نان هم موضوع تمسخر و هم عامل هشدار بود: «گیلک» به گزارش رابینو، «نان نمی خورد بلکه آن را غذایی می داند که برای فطرت اش نامناسب است، تا جایی که یک مرد خشمگین به زن اش می گوید: نان بخور و بمیر!». بنا به قول رابینو و کاپیتان آرتور کانلی لافونت، در حدود ۱۸۳۰، والدین گیلانی ه
نگام تمسخر کودکان شان آن ها را به منظور تنبیه بد رفتاری شان به فرستادن به عراق تهدید می کردند، جایی که مجبور بودند از بدبختی نفرت انگیز خوردن نان رنج ببرند. زیتون پرورده (که به همراه رب انار و گردوی چرخ شده تهیه می شود)، گوشت گوساله، و ماهی از مواد غذایی محبوب رشتیان است که اغلب در بین عراقیها حس تنفر شدید برمی انگیزد و رشتیها به خاطر آن کله ماهی خور خوانده می شوند، نامی مستعار که تمسخر و نفرت را ترکیب می کند. در واقع، ساکنان جلگه گیلان گاه گاهی کله ماهی سرخ شده می خورند و عموماً از تمسخر کنایه آمیزی که همسایگان شان با آن این بخش از فهرست غذایی شان را می بینند آگاه اند. با این حال، آنان ارزش های تغذیه ای کله ماهی را، که غنی از فسفر است و مغز را برمی انگیزد، تحسین می کنند. در سنت ادبی. تصاویر دیگری از جهان خزری علاوه بر هویت گیلانی توصیف شده در جوکهای قومی در سنت ادبی ضبط شده است (متون اصلی اسطوره ای و ادبی، سفرنامه ها، مطالعات تاریخی و…). منطقه از این خلال گاهی تقریباً دوزخی و در دیگر زمان ها چون بهشتی زمینی به نظر می رسد؛ علاوه بر این بسیاری از نویسندگان بومی آن را دارای فرهنگ آریایی دانسته اند، فرهنگستانی ا
ز رسوم باستانی و ماقبل اسلامی، منطقه ای حاشیه ای، حافظ استقلال خود، و بستری برای نافرمانی. تصویر دوزخی گیلان نتیجه سنتهای شدیداً متفاوت است: در یک سو، سنت اسطوره ای زرتشتی، با بازتابهایش در شاهنامه و در سوی دیگر، سنتی که مسافران عرب و سپس اروپاییان حامل آن بودند. در اوستا «چهاردهمین جای» خلق شده توسط اهورامزدا، «وارنا و چهار گوشه اش» است که به نظر جایی حاشیه ای و هراس انگیز می رسد. در بندهشن بزرگ، مردمان وارنا و مازنا (سرزمین های اسطوره ای در منطقه جنوب خزر) بازماندگان زوجی متفاوت از آنی هستند که ایرانیان را خلق کرد. مردم این مناطق حاشیه ای انیران یا غیر آریایی، نسبت به نژاد ایرانی خارجی هستند. به نوشته جیمز دارمستتر در اوستا و شاهنامه منطقه خزر نسبت به ایران مانند آنچه سیلان نسبت به هند در رامایانا شد بود. جهانی عجیب و موطن خون بد و دیوان است. تصویر جنگلهای گیلان چون مهد نیروهای وحشی مرتبط با یک منطقه مملو از باران، جهانی از بخارات و تپ ناپاک مرتبط است. این نمود رستاخیزی توسط مسافران عرب که به محیط خشک عادت داشتند به عنوان ابراز تعجب از کشف جهان مرطوب پراکنده شد. در اوایل قرن دهم ابن حوقل از این الفاظ برای ت
وصیف افلیم منطقه بهره برد: «اغلب باران می بارد، حتی ممکن است برای کل یک سال بی توقف ببارد؛ بدون نشانی از خورشید». بین قرون هفدهم تا بیستم اروپاییانی که از منطقه گذشتند یا مدتی در آن ماندند «جو گلخانه ای» «بخارات متعفن» آن را تحقیر کردند. لرد کرزن منطقه را یک جهنم مالاریایی می خواند و با توصیف اش از مثل "مرگ می خواهی گیلان برو" نتیجه گیری می کند. در تضاد با تصویر جهنم مالاریایی گیلان با پوشش گیاهی غنی و تنوع لذات از سوی برخی نویسندگان بهشتی زمینی تصویر شده است. جوناس هانوی پس از توصیف «رطوبت شدید زمین» و رطوبت هوا «چنان زنگ تولید می کند که کار ساعت هم مختل می شود» گیلان را با نوعی از بهشت مقایسه می کند «زمین شدیداً پربار و مولد است، هر نوعی از میوه را بی کود تولید می کند، پرتقالها، لیموها، هلوها و انارها، انگور به وفور وجود دارد تاکها بر درختان سوار اند و به طور وحشی در کوه ها به وفور می رویند به نحوی که بخش قابل توجهی از ایالت یک بهشت است». مسافران اغلب این تصویر یک باغ طبیعی و غنی را ذکر می کنند. این درست است که درختان محصور در باغ ها شاخه های اهلی شده گونه های وحشی بومی اند. وضع گردو، فندق، آلو، گیلاس، زردآ
لو، گلابی، سیب، ازگیل، درخت، انجیر و درختان انار نیز که همگی احتمالاً از منطقه خزر نشات گرفته اند چنین است. این تشعشع فراوانی با وفور رز وحشی «که چون خوشه ای بین درختان به اندازه کابل های کشتی بزرگ و سیاه آویزان است» تقویت می شود. منطقه خزر جایی است که تاک از آن نشات گرفته و هیچ گاه اهلی نشده است.
نبرد کوآن یا دومین جنگ خلیج هاکاتا به تهاجم دوم امپراتوری مغول به کشور ژاپن در سال ۱۲۸۱ میلادی گفته می شود. جنگ نخست به نام جنگ بون ای معروف است و در سال ۱۲۷۴ میلادی رخ داد. سپاه تحت امر مغول از دو ناوگان ترکیب شده بود: نخست جنگ مابین قوای مغول و ژاپن در سال جنگ بون ای نام داشت که به شکست مغول منجر شد. قوبلای خان برادر هلاکو بیست سال طول کشید تا توانست چین جنوبی را تسخیر کند و در سال ۱۲۷۹ میلادی سلسله سونگ را براندازد. بعد از برافتادن این سلسله او به هند و چین و جاوه و ژاپن نیز لشکرکشی کرد. در فاصلهٔ بین دو جنگ ژاپنی ها در کنارهٔ سواحل خلیج هاکاتا دیواری سنگی به نام گنکو بوروی (Genkō Bōrui) بطول ۲۰ کیلومتر و به ارتفاع و عرض ۲ متر جهت دفاع از سواحل هاکاتا ساخته بودند و به حالت آماده باش برای حملهٔ دوم درآمده بودند. نخست قرار بر این بود که پس از حرکت ناوگان اول به زودی ناوگان دوم به آن بپیوندد اما به دلیل بیماری ناگهانی فرماندهٔ ناوگان دوم حرکت این ناوگان با تأخیر بسیار انجام شد. در نتیجه ناوگان اول به تنهایی به جزیره تسوشیما حمله کرده و در این جزیره پیاده شد و این در حالی بود قبل از حمله به این جزیره به مدت دو
هفته سربازان در داخل کشتی ها معطل و به حالت انتظار گذاشته شده بودند. بعد از آن به جزیرهٔ شیکانوشیما و جزیره نوکوشیما حمله شد و به تدریج قوای جسمانی و وضعیت بهداشتی سربازان در داخل کشتی ها رو به وخامت گذاشت و در حدود ۳۰۰۰ نفر از ناوگان نخست بر اثر بیماری های گوناگون از بین رفتند. همان طور محل پیوستن به ناوگان دوم نیز از جزیره شیکانوشیما در استان استان فوکوئوکا به جزیره هیرادوشیما در استان ناگاساکی تغییر داده شد. همین عامل باعث شد که ناوگان اول در شیکانوشیما مجبور به ادامهٔ جنگ به تنهایی شود و از قدرت بدنی و انگیزهٔ سربازان به جنگ کاسته شد. از سوی دیگر سپاه صد هزار نفری ناوگان دوم تقریباً به طور کامل توسط سلسله یوآن یا چین شمالی از مردان کشور تازه به تصرف درآمدهٔ چین جنوبی تشکیل شده بود که به اجبار به این جنگ آورده شده بودند. این افراد به غیر از اینکه انگیزه ای برای جنگیدن با ژاپن نداشتند و همچنین فاقد سلاح های رزمی نیز بوده و بیشتر با ابزارهای کشاورزی مانند بیل و کلنگ مجهز بودند. بنابر فرضیه ها وجود این صد هزار مرد بیشتر بخاطر از بین بردن روحیهٔ جنگیدن در بین ژاپنی ها و بالا بردن خطر تهدید بود. از زمان ورود ن
اوگان اول حملهٔ ژاپنی ها بر روی دریا به کشتی های مهاجم شروع شد و تعداد بسیار زیادی از سربازان مغول، کره ای و چینی در داخل کشتی هایشان کشته شدند. با وجود انگیزهٔ ضعیف سربازان و وضع ارتباطی نامساعد بین دو ناوگان، بهر حال در نزدیکی هیرادوشیما این دو به یکدیگر پیوستند و این در حالی بود که ناوگان اول در همین مکان تقریباً یکماه به انتظار رسیدن ناوگان دوم باقی مانده بود. بالاخره حملهٔ نهایی تا اوایل ماه اوت یعنی فصل طوفان فصلی در ژاپن به تأخیر افتاد. هر دو ناوگان بعد از پیوستن به یکدیگر به طرف جزیرهٔ تاکاشیما حرکت کردند. تا اینکه سه روز بعد و در شب پانزدهم اوت توفانی شدیدی که امروزه به نام کامی کازه شناخته می شود، درگرفت و هر دو ناوگان گرفتار توفان شدند و ژاپنی ها روز بعد، ناوگان چینی و کره ای را تقریباً به طور کامل درهم شکسته یافتند. باقی ماندهٔ سربازان مهاجم نیز که بعد از توفان جان سالم به در برده بودند به دست سربازان ژاپنی کشته یا به اسارت گرفته شدند. در حملهٔ دوم حدود ۱۰۰٫۰۰۰ نفر از سربازان چینی و ۷۰۰۰ نفر از سربازان کره ای به کشور خود برنگشتند. بعد از آن، مغول ها دیگر فرصتی برای حمله پیدا نکردند.
ژاکوب فرانک (عبری:יעקב פרנק) (۱۷۲۶–۱۷۹۱ میلادی) یک رهبر یهودی قرن ۱۸ بود که ادعا کرد زنده شدن دوباره مسیح خود انگاره شبتای زوی و یعقوب پیامبر است. رهبران یهودی لهستان فرانک را طرد کردند زیرا ادعای او را کفرآمیز می دانستند. او اعتقاد به خدا بودن شخص وی به عنوان جزئی از خداییت سه گانه و اعتقاد به دکترین «رستگاری از طریق گناه» داشت. فرانک در واقع یک دین جدید ایجاد کرد، که امروزه فرانکیسم نامیده می شود که این دین قسمتهایی از یهودیت و مسیحیت را مخلوط کرده بود. پیدایش فرانکیسم در واقع یکی از پیامدهای جنبش شبتای زوی بود. تاریخچه. در لهستان شرقی بسیاری سازمان های مخفی شبتایی بودند که این سازمان ها علی الخصوص در پودولیا و گالیسیا فعال بودند. به دلیل اعتقاد به انقلاب بزرگ مسیحایی پیروان این گروه ها بسیاری از سنتها و قوانین یهودی را نقض می کردند. شبتیان گاهی اوقات برای گناهان خود زجر می کشیدند و خودزنی می کردند یا برای صهیون گریه می کردند و گاهی نیز بسیار دنیوی بودند و قوانین ساده زیستی را زیر پا می گذاشتند. خاخامهای لهستانی تلاش کردند که شبتیان را ممنوع کنند ولیکن در این امر موفق نبودند و جنیش شبتیان در بین یهودیان طبق
ه متوسط بسیار پرطرفدار بود. زندگی اولیه. ژاکوب فرانک با نام اصلی ژاکوب بن لیبویتز در کرولیوکا در استان پودولیا در شرق لهستان به دنیا آمد. پدر او از پیروان شبتای زوی بود و تأثیرهای شبتای زوی در آن زمان زیاد بود. در زمانی که فرانک شاگرد مدرسه بود تلمود را رد کرد و بعد از آن خود را یک فرد عامی درس نخوانده می دانست. او که در کار تجارت پارچه و سنگ های قیمتی بود مرتب به امپراتوری عثمانی سفر می کرد و در این زمان لقب فرانک را که در ترکیه به اروپاییها داده می شد گرفت. او به مراکز شبتیان در سمیرنا و سالونیکا سفر کرد. در سال ۱۷۵۰ فرانک دیگر با رهبران شبتیان بسیار صمیمی شده بود. دو تن از پیروان شبتی معروف عثمان بابا در مراسم عروسی او حضور داشتند. در ۱۷۵۵ او در پودولیا شروع به جمع کردن مردم و سخترانی در مورد الهامهایی که توسط دونمه در سالونیکا به او شده بود کرد. یکی از این سخنرانی ها مورد توجه خاخامها قرار گرفت و او مجبور به ترک پودولیا شد. پیروان او دستورها خاخام محلی را زیر سئوال بردند. در دادگاه ربانی که در روستای ساتونوف برگزار شد فرانک به شکستن قوانین اخلاقی یهودی متهم شد. ضد تلمودیان. در نتیجه این دادگاه خاخامها پیر
وان او را طرد کردند و وظیفه هر یهودی دینداری دانستند که او و پیروانش را افشاء کنند. خاخامها می خواستند که او و پیروانش را بر روی آتش بسوزانند. شبتیان به رهبر کاتولیکها کامنتز پودولسک نزدیک شده و گفتند که آن ها تلمود را رد کرده و فقط زوهر را قبول دارند که با ایده سه خدایی مسیحیان در تضاد نیست. آن ها همچنین گفتند که اعتقاد دارند مسیح یکی از این سه بدنه است. از این رو بیشاپ کاتولیک آن ها را تحت حمایت خود قرار داد و جلسه ای برای رفع مشکلات آن ها و خاخامها ترتیب داد. خاخامها از حضور مسئولان کلیسا بسیار ناراحت بودند و جوابهای درستی به ادعاهای شبتیان در این جلسه ندادند. بیشاپ به نفع شبتیان رای داد و دستور داد تلمودیان به آن ها جریمه پرداخت کنند. او همچنین دستور داد که تمام نسخه های موجود تلمود سوزانده شود. بعد از مرگ بیشاپ شبتیان توسط خاخامها مورد آزار زیادی قرار گرفتند ولیکن آن ها از آگوستوس سوم لهستان کاغذی مبنی بر در امان بودن گرفتند. ادعای جانشین شبتای زوی بودن. در این زمان ژاکوب فرانک ادعا کرد که او جانشین شبتای زوی و عثمان بابا است و ادعا کرد که از بهشت الهامهایی دریافت کرده است. این الهامها مبنی برگرویدن او و
پیروانش به دین مسیحیت بود. در این زمان صحبتهایی مبنی برپیوستن فرانکیها به دین مسیحیت کاتولیک صورت گرفت. روحانیون مسیحی به فرانکیها و اهداف آن ها مشکوک بودند ولیکن به اصرار مسئولین با آن ها جلسه گذاشتند. بعضی از فرانکیها نیز به مسیحیت پروتستان پیوستند. باپتیزه شدن فرانکیها. در جلسه دوم با خاخامها، آن ها به شدت با فرانکیها مخالفت کردند. در این زمان فرانکیها خواستند که اجازه داده شود که آن ها تعلق خود را به مسیحیت نشان دهند. در این زمان همه فرانکیها در آب مقدس غوطه ور شده و مسیحی شدند. فرانک نام خود را به یوسف تغییر داد. حدود ۵۰۰ نفر به همراه او مسیحی شدند. تا سال ۱۷۹۰ حدود ۲۶۰۰۰ یهودی به این طریق در لهستان مسیحی شدند؛ ولیکن فرانکیها هنوز از طرف مسیحیان مورد اعتماد نبودند زیرا آن ها اعتقادهای عجیبی داشتند. در سال ۱۷۶۰ فرانک به جرم کفر دستگیر شد. مسئولین کلیسا او را به عنوان معلم کفر شناخته و زندانی کردند. زندان و روزهای بعد از آن. فرانک به مدت سیزده سال زندانی شد و این زندانی شدن معروفیت و محبوبیت او را زیاد کرد زیرا به عنوان شهید نام گرفت. بعضی فرانکیها در نزدیکی محل زندانی شدن او ساکن شدند تا همیشه با سرور مق
دس خود در تماس باشند. فرانک در سخنان خود می گفت که رستگاری اول با گرویدن به دین ادوم (مسیحیت) و سپس با گرویدن به دین عقل به دست می آید. بعد از تجزیه شدن لهستان، فرانک به دست روسها آزاد شد. فرانک در شهر برنو ساکن شد و زوار زیادی برای ملاقات با او به آنجا می آمدند. دختر او ایو نیز نقش مهمی در سازمان او داشت. تزار آینده روسیه، پل اول نیز به ملاقات وی آمد. فرانک به همراه دختر خود به وین رفت. او طرفدارانی پیدا کرد و مسئولین معتقد بودند که او مسیحیت را در بین یهودیان پخش خواهد کرد؛ ولیکن بعد از مدتی رفتار او شک برانگیز شد و مجبور به ترک اتریش گردید. او به همراه دخترش به آلمان رفت. در آنجا او لقب بارون اوفنباخ را گرفت و زندگی ثروتمندانه ای را با پولهایی که پیروانش برای او می فرستادند شروع کرد. بعد از مرگ فرانک در ۱۷۹۱، ایو رهبر جنبش او شد. بعضی از پیروان او در انقلاب فرانسه نقش مهمی داشتند که از آن جمله موزس دوبروسکا بود. بسیاری از فرانکیها ناپلئون بناپارت را به عنوان شخصی با داشتن پتانسیل برای مسیح بودن می دانستند. فرانکیها در لهستان و بوهم پخش شدند و با دیگران وصلت کردند. در سال ۱۸۸۳ در روزنامه ای در روسبه این ادع
ا چاپ شد که مادر سه فرد مطرح لهستان (فردریک شوپن، آدام میکوویز و جولوس سلواکی) همه یهودیان فرانکی بودند که به مسیحیت گرویده بودند.
ینس وایسفلوگ ورزشکار مرد رشتهٔ پرش با اسکی اهل کشور آلمان است. وی در بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۴ میلادی در مسابقات بازی های المپیک زمستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
جرمی وارینر ورزشکار مرد رشتهٔ دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ میلادی در مسابقات بازی های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
یوخن شومان ورزشکار مرد رشتهٔ قایقرانی بادبانی اهل کشور آلمان است. وی در بین سال های ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۰ میلادی در مسابقات بازی های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
یوهان اولاف کوس ورزشکار مرد رشتهٔ اسکیت سرعتی اهل کشور نروژ است. وی در بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ میلادی در مسابقات بازی های المپیک زمستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را بدست آورده است
جان نبر ورزشکار مرد رشتهٔ شنا اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال های ۱۹۷۶ میلادی در مسابقات بازی های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
کوین کوسکه ورزشکار مرد رشتهٔ بابسلد اهل آلمان است. وی در بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ میلادی در مسابقات بازی های المپیک زمستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
تاپ گان یک فیلم اکشن و درام آمریکایی محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی تونی اسکات و تهیه کنندگی دن سیمپسون و جری بروکهایمر در همکاری با کمپانی پارامونت پیکچرز است. فیلمنامه توسط جیم کش و جک اپس جونیور نوشته شده است و از مقاله ای با عنوان «تاپ گان» که سه سال قبل در مجله کالیفرنیا منتشر شده بود الهام گرفته شده است. در این فیلم تام کروز، کلی مک گیلس، آنتونی ادواردز، وال کیلمر، ریک روسویچ، مایکل ایرون ساید، جیمز تولکان، جان استاکول، تیم رابینز و مگ رایان بازی می کنند. کروز در نقش ستوان پیت «ماوریک» میچل، یک هوانورد نیروی دریایی جوان در ناو هواپیمابر یواس اس انترپرایز بازی می کند. به او و افسر رهگیری رادارش، نیک «گوس» برادشاو (ادواردز) فرصتی برای آموزش در مدرسه سلاح های جنگنده نیروی دریایی ایالات متحده در پایگاه نیروی هوایی، دریایی میرامار در سن دیگو، کالیفرنیا داده می شود. تاپ گان در ۱۶ می ۱۹۸۶ اکران سینمایی شد. پس از اکران، این فیلم به طور کلی نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد، اما بسیاری به ویژه سکانس های اکشن، جلوه ها، شیرین کاری های هوایی، و بازی های بازیگری را تحسین کردند و کروز و مک گیلیس بیشترین تحسین ها را د
ریافت کردند. چهار هفته پس از اکران، سالن هایی که آن را نمایش می دهند ۴۵ درصد افزایش یافت. علی رغم واکنش های متفاوت منتقدان اولیه، این فیلم با فروش ۳۵۶ میلیون دلاری در مقابل بودجه تولید ۱۵ میلیون دلاری، موفقیت تجاری بزرگی داشت. این فیلم در طول سال ها محبوبیت خود را حفظ کرد و در سال ۲۰۱۳ مجدداً یک آی مکس سه بعدی منتشر شد. علاوه بر این، موسیقی متن فیلم از آن زمان به یکی از محبوب ترین موسیقی متن فیلم تبدیل شده است و به گواهی نامه انجمن صنعت ضبط آمریکا رسیده است. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین آهنگ اورجینال برای آهنگ «نفسم را قطع کن» با اجرای برلین شد. در سال ۲۰۱۵، کتابخانه کنگره ایالات متحده این فیلم را برای نگهداری در فهرست ملی ثبت فیلم انتخاب کرد و آن را «از لحاظ فرهنگی، تاریخی یا زیبایی شناختی مهم» یافت. دنباله ای با عنوان " ساخته شده که در سال ۲۰۲۲ منتشر شده است. جالب اینکه فروش قسمت دوم فیلم نیز علیرغم فاصله ۳۶ ساله با اکران فیلم نخست، چشمگیر بوده و به پرفروشترین فیلم سال ۲۰۲۲ در سطح جهان و دومین فیلم پرفروش آمریکای شمالی در باکس آفیس بدل گشت. خلاصه داستان. در پروازی اکتشافی بر فراز اقیانوس هند، «ستوان پی
ت ماوریک میچل» (کروز) و همراهش، «ستوان نیک گوس برادشا» (ادوادز)، چند میگ جنگی دشمن را با مانورهای غیر معمول از میدان به در می برند و برای شرکت در کلاس های برنامه آموزشی تاکتیک های جنگنده ضربتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در کالیفرنیا (معروف به «تاپ گان») انتخاب می شوند… دنباله سازی. برای این فیلم دنباله ای تحت عنوان: " رو با بازی تام کروز و وال کیلمر ساخته شده است که در سال ۲۰۲۲ اکران شد جوایز. برنده جایزه برگزیده مردم برای فیلم سینمایی محبوب نامزد اسکار بهترین میکس صدا نامزد اسکار بهترین تدوین صدا نامزد اسکار بهترین تدوین فیلم نامزد گلدن گلوب بهترین موسیقی نامزد جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم خارجی نامزد جایزه برگزیده مردم برای فیلم محبوب همه زمان ها
لسلی کلاودیوس ورزشکار مرد رشتهٔ هاکی روی چمن اهل کشور هند است. وی در بین سال های ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ میلادی در مسابقات بازی های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
مارک کیرشنر ورزشکار مرد رشتهٔ بیاتلون اهل کشور آلمان است. وی در بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ میلادی در مسابقات بازی های المپیک زمستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
ماتی نوکانن ورزشکار مرد رشتهٔ پرش با اسکی اهل کشور فنلاند بود. وی در بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ میلادی در مسابقات بازی های المپیک زمستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد. او در ۴ فوریه ۲۰۱۹ درگذشت. او ۲۶ ماه به دلیل چاقوکشی و ۱۶ ماه به دلیل تجاوز به زن خودش در زندان بود.
مل شپارد ورزشکار مرد رشتهٔ دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. او در بین سال های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۲ میلادی در مسابقات بازی های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
مایر پرینستین ورزشکار مرد رشتهٔ دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۴ میلادی در مسابقات بازی های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.