Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
معصومه آباد(زاده ۱۳۴۱ آبادان) سیاستمدار، نویسنده و از اسیران جنگ ایران و عراق است، که از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در فنلاند فعالیت می کرد. وی پیش تر نماینده دوره های سوم و چهارم شورای شهر تهران بوده است. نام او در فهرست اشخاصی است که از شهرداری تهران در دوران مسئولیت محمدباقر قالیباف، املاک نجومی دریافت کرده اند. آباد نویسنده کتاب «"من زنده ام"» می باشد. سوابق اجرایی. از سوابق اجرایی معصومه آباد می توان به عضویت در سومین دوره شورای شهر تهران، مسئول درمانگاه محرومین درون مرزی ۱۳۶۷–۱۳۶۶، رئیس بخش زنان و زایمان بیمارستان نجمیه ۱۳۷۷–۱۳۷۵، مسؤول مؤسسه فرهنگی بروج، و مشاور مدیرکل شهرداری تهران اشاره کرد. او از زنان جانباز ایران به شمار می آید. آباد در انتخابات چهارمین دوره شورای شهر تهران در لیست آبادگران ایران اسلامی قرار داشته و توانست به شورای چهارم نیز راه پیدا کند. وی در تیر سال ۱۴۰۲ با پیشنهاد وزیر امور خارجه ایران و انتصاب سید ابراهیم رئیسی، بدون حتی ۱ روز فعالیت دیپلماتیک در وزارت امور خارجه، سفیر جدید ایران در فنلاند شد. اسارت. وی ۳۳ روز پس از آغاز جنگ عراق علیه ایران در تاریخ ۲۳
مهرماه ۱۳۵۹ به همراه ۳ زن دیگر به نام های؛ فاطمه ناهیدی، شمسی (مریم) بهرامی و حلیمه آزموده، در حال مأموریت هلال احمر، در جادهٔ ماهشهر به آبادان به اسارت نیروهای عراقی درآمد. آنها ابتدا به اردوگاه مرزی تنومه، سپس به زندان های استخبارات و الرشید و چندی بعد به اردوگاه موصل و الانبار برده شدند. وی در نهایت ۴۰ ماه بعد در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۶۲ آزاد شد. او در زمان اسارت ۱۷ سال سن داشت. کتاب "من زنده ام" خاطرات وی از دوران اسارت است. املاک نجومی. سال ۱۳۹۵، نام او در فهرست اشخاصی آمد که از شهرداری تهران در دوران مسئولیت محمدباقر قالیباف، املاک نجومی با بیشترین تخفیف را دریافت کرده اند. براساس اسناد منتشره شهرداری تهران، در سال ۱۳۹۴ یک ملک ۲۸۰ مترمربعی در خیابان مقدس اردبیلی تهران را با قیمت ۶ میلیارد و ۲۰ میلیون تومان و با تخفیفی ۴۰ درصدی به معصومه آباد واگذار کرده است. در پی انتشار این اسناد معصومه آباد نامه ای را تهیه و به امضای سایر اعضای شورا رسانید که به موجب آن سایت معماری نیوز به مدیرمسئولی یاشار سلطانی تعطیل شد. شورای شهر تهران. معصومه آباد عضو سومین (۱۳۹۲–۱۳۸۶) و چهارمین دوره شورای شهر تهران (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) بود.
او در انتخابات در فهرست ائتلاف آبادگران ایران اسلامی قرار داشت. تحصیلات. آباد مدتی در دانشگاه لندن در رشتهٔ «جنین شناسی» تحصیل کرد، اما پس از مدتی این رشته را رها کرد و به ایران برگشت و در دانشگاه شهید بهشتی در رشتهٔ بهداشت باروری دکتری گرفت.
عبدالمقیم ناصحی (زاده ۱۳۲۷)، روحانیِ سیاست مدار اصولگرای ایرانی، عضو چهارمین دوره شورای شهر تهران (دوره ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) که در انتخابات این دوره در لیست آبادگران ایران اسلامی قرار داشت. وی همچنین عضو علی البدل سومین دوره شورای شهر تهران بود. از سوابق اجرایی و اجتماعی ناصحی می توان به مدیر اجرایی و عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز، مشاور عالی شهردار تهران و رئیس مرکز فعالیت های دینی اشاره کرد. ناصحی در در لیست آبادگران ایران اسلامی قرار داشت و توانست به شورای شهر تهران راه پیدا کند. پیش از آن نیز ناصحی که عضو علی البدل سومین دوره شورای شهر تهران بود، چند روز پیش از پایان کار دورهٔ سوم و پس از استعفای محمدعلی نجفی برای حضور در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، جایگزین وی شد. اتهامات فساد. پس از تشکیل سازمان ورزش شهرداری تهران، شهردار پیشین تهران محمدباقر قالیباف با اعمال نفوذ و با امتیازدهی به برخی از اعضای شورای شهر مانند علیرضا دبیر و عبدالمقیم ناصحی و هماهنگی با وزارت ورزش و جوانان، مدیریت بیش از هزار مجموعه ورزشی در مناطق ۲۲گانه تهران را به سازمان ورزش شهرداری تهران واگذار کرد. همچنین اداره سرمایه
گذاری های مردمی سازمان ورزش شهرداری تهران به سرپرستی مهدی ناصحی، پسر عبدالمقیم ناصحی، تمام مناقصات این سازمان را برگزار کرده است. مهدی ناصحی ابتدا از حراست سازمان ورزش با توصیه پدرش در شورای شهر، سرپرست اداره حقوقی و پس از آن رئیس اداره سرمایه گذاری های مردمی شد. عبدالمقیم ناصحی در ائتلاف با قالیباف، پسر اوّل خود، مجید ناصحی را نیز در شهرداری تهران در سمت معاون شهردار یکی از مناطق استخدام و پسر دومش را هم وارد سازمان ورزش شهرداری تهران کرد. مهدی ناصحی پسر عبدالمقیم ناصحی با گزینش افراد متقاضی شرکت در مناقصه و اخذ مبالغ هنگفت غیررسمی، مجموعه ها را به شخص مورد نظرش واگذار می کرد. یکی از پیمانکاران سازمان ورزش شهرداری تهران در این باره می گوید: «من به عنوان مربی فوتبال و پیشکسوت باشگاه پرسپولیس، برای گرفتن یک زمین چمن پیش آقای ابوالقاسم پور رفتم که شنیده بودم مشاور رئیس سازمان ورزش است. من را به جوانی به اسم آقای مهدی ناصحی، رئیس اداره سرمایه گذاری های مردمی سازمان ورزش، معرفی کرد و آقای ناصحی لیستی از ورزشگاه ها را در نقاط مختلف تهران به من نشان داد. یکی از ورزشگاه ها را نشانم داد و گفت، قیمت کارشناسی ای که برا
ی این ورزشگاه تعیین شده، حدود صد میلیون اجاره ماهیانه است. بعد از بررسی قبول کردم و ناصحی از من خواست علاوه بر خودم شخص دیگری را به صورت صوری برای شرکت در مناقصه با قیمت پیشنهادی پایین تری معرفی کنم تا مشکل قانونی برای مزایده وجود نداشته باشد. ناصحی قبل از مناقصه شرط کرده بود که برای برنده شدن در مناقصه، باید به عنوان اسپانسر صد میلیون به یک تیم فوتبال پرداخت کنم. بعد از مناقصه و پرداخت مبلغ مورد نظرشان، متوجه شدم که این تیم فوتبال به اسم «یاران رادبوی» متعلق به رئیس اداره اماکن ورزشی، آقای فرزاد رادبوی است.» در سال ۱۳۹۷، فرزاد رادبوی با حمایت علیرضا دبیر و عبدالمقیم ناصحی، سرپرست اداره اماکن ورزشی سازمان ورزش شهرداری تهران شد.
محسن پیرهادی (زاده مرداد ۱۳۵۹) سیاستمدار ایرانی، مدیرمسئول روزنامه رسالت و از ۲۳ آبان ۱۴۰۳ معاون امور حقوقی و مجلس وزارت نفت است. او نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر و پردیس در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی ناظر هیئت رئیسه در اجلاسیه اول، دوم و چهارم مجلس یازدهم بود. پیرهادی عضو هیئت رئیسه چهارمین دوره شورای شهر تهران (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) نیز بود که در انتخابات این دوره از لیست آبادگران ایران اسلامی توانست به شورای شهر تهران راه یابد. تحصیلات. محسن پیرهادی، در رشته کارشناسی ادیان و عرفان تحصیل کرده است و مقطع کارشناسی ارشد و دکترا را نیز در دانشگاه علامه طباطبایی در رشته روابط بین الملل به اتمام رسانده است. سوابق فرهنگی. محسن پیرهادی در حوزه رسانه نیز فعال است و علاوه بر راه اندازی هفته نامه شهر امید، مدیرمسئولی روزنامه رسالت را نیز برعهد دارد. همچنین ایده مرکز تبادل کتاب، اولین بار از سوی محسن پیرهادی مطرح شده و در مرکز مالکیت معنوی کشور به نام او ثبت گردیده است. سوابق مدیریت شهری. پیرهادی از جمله مدیران شهرداری تهران در دوره محمدباقر قالیباف بود که از سال ۸۵ وارد نظام مدیریت شهری تهران شد. وی ع
لاوه بر معاونت فرهنگی و امور اجتماعی شهرداری های منطقه ۳ و ۷، به مدت ۴ سال نیز ریاست سازمان بسیج شهرداری تهران را برعهده داشت. وی همچنین سابقه انتخاب به عنوان عضو شورای شهر تهران را نیز دارد و به عنوان عضو هیئت رئیسه در چهارمین دوره شورای شهر تهران فعالیت کرده است. حضور در مجلس. وی در انتخابات دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی با قرار گرفتن در لیست شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی به مجلس راه یافت و در اجلاسیه های اول، دوم و چهارم با رای نمایندگان به عنوان عضور ناظر هیئت رئیسه انتخاب شد. ریاست فراکسیون مدیریت شهری و روستایی مجلس یازدهم و همچنین نائب رئیس فراکسیون اکثریت (فراکسیون انقلاب اسلامی) نیز دیگر سوابق محسن پیرهادی است. حواشی. محسن پیرهادی در نامه ای خطاب به معاون پارلمانی وزیر ارتباطات خواستار اینترنت بدون فیلتر برای خط موبایل شخصی خود شد که بنا بر توضیح دفتر خود، به دلیل آنکه مدیرمسئول روزنامه رسالت است، مثل اغلب اصحاب رسانه مشمول این قاعده برای استفاده از اینترنت بدون فیلتر شده است. وی در سال ۱۴۰۲ نیز طرح تعطیلی جمعه و شنبه (به جای پنج شنبه و جمعه) را ارائه داد که علیرغم تایید توسط کمیسیون اجتماعی و ص
حن علنی مجلس، توسط شورای نگهبان رد شد.
محسن سرخو (زاده ۲۰ شهریور ۱۳۳۵ تهران) سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی و عضو چهارمین دوره شورای شهر تهران بود که در انتخابات این دوره در فهرست ائتلاف اصلاح طلبان قرار داشت. او همچنین مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره اتحادیه تعاونی مسکن کارگران ایران و رئیس کمیته حمل و نقل و ترافیک و رئیس شورای سیاسی حزب اسلامی کار است.
موسیقی زرتشتی گونه ای از موسیقی دینی است که در مراسم مذهبی زرتشتیان اجرا می شود. گرچه برخی از رسوم زرتشتی نگاهی منفی به ملودی های پیش از اسلام داشته اند (همچون ترانه های شبانی یا روستایی) اما با این حال موسیقی زرتشتی از ابتدای بنیان گذاری این دین وجود داشته است. با از بین رفتن موبدان، بیشتر رسوم زرتشتی به دست فراموشی سپرده شد و تنها اندکی از آن ها باقی مانده است. متون تاریخی نشان می دهند که پیش از حمله اعراب به ایران، زرتشتیان با آهنگ های تک نفره یا گروهی آشنا بوده اند. بیشتر این نغمه ها به فراموشی سپرده شده و اکنون دیگر اجرا نمی شوند. متن این ترانه ها بیشتر از اوستا و گاتاها (منسوب به زرتشت) بوده اند. نشانه های تأثیر موسیقی زرتشتی را می توان در سرودهای زیارتی و نیز قرائت قرآن "نادری" دید.
اومف! ، یک گروه موسیقی در سبک اینداستریال متال می باشد که در سال ۱۹۸۹ در وولفسبورگ آلمان شکل گرفته است.این گروه از پیشتازان جنبش نویه دویچه هرته می باشد. ترانه شناسی. آلبوم ها
قضیه کرامر نام قضیه ای است در ریاضیات که توسط هارالد کرامر در سال ۱۹۳۶ مطرح شده است. قضیه. اگر formula_1 n امین عددِ اول باشد، آن گاه: یا به عبارتی تلاش ها برای اثبات. در سال ۱۹۵۰، دنیل شانک فرضیه ای قوی تر از قضیهٔ کرامر را مطرح کرد. او این طور قضیهٔ کرامر را بررّسی کرد و بیان کرد اگر قضیه کرامر درست باشد، آن گاه: او گفت: ممکن نیست ثابت c برای همهٔ اعداد اوّل اعمال شود، بنابراین او برای اعداد اوّل کوچک حدس زد: formula_6 که در آن formula_7 ثابتِ اویلر است.
عبد الأمیر قبلان روحانی و مجتهد شیعه، رئیس مجلس اعلای شیعیان در لبنان بود که شامگاه شنبه ۱۳ شهریورماه ۱۴۰۰ در بیروت درگذشت. تولد. وی در سال ۱۹۳۶ م در میس جبل در جنوب لبنان متولد شد. پدرش محمد علی قبلان و جدش موسی قبلان از علمای مطرح منطقه بودند. تحصیلات. قبلان تحصیلات خود را در نجف تکمیل کرد و به درجه اجتهاد رسید. از اساتید وی سید ابوالقاسم خویی، سیدمحمدباقر صدر، سیدمحسن حکیم و سید حسین حمامی قابل اشاره اند. همچنین وی با سیدموسی صدر و شیخ مهدی شمس الدین نیز ارتباطات بسیار داشت. خدمات عمرانی. قبلان با بازگشت به لبنان و حضور در منطقه برج البراجنه جنوب بیروت، علاوه بر فعالیت های دینی به ساخت نهادها و موسسات بسیار دست زد. از جمله: درگذشت. شیخ عدلاامیر قبلان، شامگاه روز سه شنبه ۱۳ شهریورماه ۱۴۰۰/ ۴ سپتامبر ۲۰۲۱ در بیمارستان الزهرا (س) بیروت درگذشت. درگذشت او با واکنش سران احزاب مختلف لبنان از جمله حسن دیاب نخست وزیر، نبیه بری رئییس پارلمان و سعد حریری . مجلس اعلای شیعیان لبنان مواجه شد. نبیه بری از او به عنوان شخصیتی ملی که خود را وقف وحدت لبنان کرد و مسیر موسی صدر را ادامه داد یاد کرد.
آدینه اغلب به معنی جمعه است و می تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
نا تمام (به انگلیسی Incomplete) یکی از اهنگ برتر گروه موسیقی (باند) بک استریت بویز (به انگلیسی: Backstreet Boys) در البوم Never Gone انها در سال ۲۰۰۴ است.
سیروس علی نژاد از باسابقه ترین روزنامه نگاران ایران است. او سردبیری نشریاتی از جمله نشریه آدینه، دنیای سخن و زمان را بر عهده داشته است. زندگی. علی نژاد در سال ۱۳۲۴ در کاکرود از روستاهای اشکور شهرستان رودسر به دنیا آمد. در شش سالگی زادگاه خود را ترک کرد و به شهر نوشهر مهاجرت کرد. دبستان و دبیرستان را در نوشهر گذراند. در تهران وارد دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی شد و در تابستان سال ۱۳۴۹ زمانی که دانشجو بود به عنوان خبرنگار به روزنامه آیندگان پیوست. یک سال و اندی بعد معاون سردبیر روزنامه آیندگان شد همکاری با آیندگان تا مهر ماه سال ۱۳۵۶ ادامه یافت تا آنکه به خاطر انتشار گزارشی از محمد قائد در روزنامه آیندگان در باره شب های شعر کانون نویسندگان ایران در انستیتو گوته از این روزنامه اخراج شد. آقای علی نژاد این باره می گوید من در آن زمان معاون سردبیر روزنامه آیندگان بودم.اتفاقاً در مدت آن ده شب سردبیر روزنامه که هوشنگ وزیری بود، به دلیل اختلافاتی که با روزنامه پیدا کرده بود، به روزنامه نمی آمد. بهانه گرفته بود که مریض است و نمی تواند بیاید. ناگزیر روزنامه به خصوص در بخش خبری توسط من اداره می شد. همچنان که وقتی سردبیر ح
ضور داشت عملا روزنامه به دست من می گشت. به هر حال از بخت بد، تصمیم گیرنده نهایی در آن شب ها من شده بودم. فعالیت ها. به گفته وی، زمانی که شب های شعر انستیتو گوته برگزار می شد، اوضاع کشور قدری آشفته بود، البته نه به حدی که تصور انقلاب وجود داشته باشد. به همین جهت بخش سانسور وزارت اطلاعات و جهانگردی فعال تر عمل می کرد و توصیه های معاون وزارت اطلاعات علنی تر صورت می گرفت. معاون وزارت اطلاعات و جهانگردی، عطاءالله تدین بود ...آقای تدین در آن شب ها شخصاً تلفن می کرد و به روزنامه ها دستور می داد که تیتر گزارش شب های شعر انستیتو گوته چند ستون باشد. اما وقتی گزارش آقای قائد به روزنامه رسید، آقای علی نژاد می گوید دو سه ساعت بعد، زمانی که آقای قائد نویسنده گزارش ها مطلب خود را تحویل من داد در نظر من چنان جذاب آمد که فکر کردم باید تیتر را از هر شب دیگر بزرگتر بگیرم. همین کار را هم کردم. اگر درست یادم مانده باشد تیتر مطلب را چهار ستونی گرفتم و نوشتم چهار ستونی چاپ شود. روز بعد از وقتی آقای علی نژاد به روزنامه رفت، نگهبان روزنامه جلویش را گرفت و گفت که دستور داده اند که اجازه ندهم وارد روزنامه شوید و چند روز بعد هم اخراج شد
. او در اوایل انقلاب دوباره به کار مطبوعات بازگشت. مدتی سردبیر ماهنامه «سبز»، سپس معاون سردبیر مجله «تهران مصور» شد. با بسته شدن مطبوعات در سال ۵۸ خانه نشین شد تا آنکه در سال ۶۲ به مجله صنعت حمل و نقل پیوست. علی نژاد در سال ۱۳۶۴ همراه فرج سرکوهی، مسعود بهنود و غلامحسین ذاکری، مجله آدینه را بنیان نهاد و اولین سردبیر این نشریه بود. آدینه مهم ترین و پرنفوذترین نشریه مستقل و غیردولتی ایران در دهه ۶۰ و ۷۰ به شمار می رود. پس از آن کارش را در مجلات دنیای سخن، سفر، زمان و پیام امروز دنبال کرد. از آن زمان تا کنون همچنان به کار روزنامه نگاری مشغول است. ماجرای اتوبوس ارمنستان. وی در ماجرای اتوبوس ارمنستان در سال ۱۳۷۵ و در جریان قتل های زنجیره ای از جمله چهره های فرهنگی اعزامی بود که قرار بود در اتوبوس توسط دولت جمهوری اسلامی به قتل برسند.
سندروم توهم ویبره و زنگ تلفن همراه سندرمی است که به توهم و احساس غلطی گفته می شود که فرد مبتلا، صدای زنگ تلفن همراه خود یا شخص دیگری را می شنود یا ویبرهٔ آن را احساس می کند، بدون آنکه تلفن همراه وی زنگ خورده باشد. از دیگر موارد مشابه می توان به ringxiety (تک واژ چندوجهی از ring به معنی زنگ و anxiety به معنی اضطراب)، HypoVibroChondria (ترکیبی از Hypochondria به معنی خودبیمارانگاری و Vibro به معنی ارتعاش) و fauxcellarm (برگرفته از false alarm به معنی آژیر کاذب) اشاره کرد. این توهم ممکن است هنگام حمام کردن، تماشای تلویزیون یا استفاده از وسایل پر سر و صدا تجربه شود. گوش انسان به طور مشخص قادر به شنیدن اصوات با فرکانس بین ۱٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ هرتز است و صدای زنگ تلفن های همراه نیز معمولاً در این بازه قرار دارند. شناسایی این فرکانس در فضاهای باز مشکل است، و این علت سبب می شود فرد در فواصل طولانی یا محیط های پر سر و صدا دچار اشتباه و توهم شود. اما علت توهم ویبره کم تر شناخته شده است و ممکن است علل روانی یا عصبی داشته باشد.
شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه یکی از شرکت های زیرمجموعه شهرداری تهران است که در ۲۵ فروردین ۱۳۳۵ به موجب قانون تأسیس شرکت اتوبوسرانی عمومی "(۱۶ بهمن ۱۳۳۱، مجلس شورای ملی) تأسیس شد.""" شرکت واحد در ۲۴ آذر ۱۳۳۲ با ۱۸ خط و با ریاست شهربانی آغاز به کار کرد. تاریخچه. تا پیش از سال ۱۳۰۵ خورشیدی، تعدادی اتوبوس در تهران بود که به صورت انفرادی و عمدتاً مسیرهای بیرون شهر کار می کردند. در این سال وزارت فوائد عامه در دوران وزارت مخبرالسلطنه هدایت قراردادی با «کمپانی متفقه دانمارکی» بست که مجموعه ای از دو یا سه شرکت دانمارکی بود. این کمپانی متعهد می شد دست کم هفت خط اتوبوسرانی در تهران و شمیران راه اندازی کند. حمل و نقل عمومی تهران تا پیش از آن تاریخ با واگن اسبی بود که امتیاز آن را شرکتی بلژیکی در دست داشت. پانصد درشکه هم در آن تاریخ در تهران فعال بود. نخستین بهای بلیت که برای اتوبوس تعیین شد، هشت شاهی بود و کمپانی می بایست پنج درصد سود سالیانه خود را به دولت بپردازد. با توسعه شهر در تهران، اتوبوسرانی به شکلی نابسامان و از هم گسیخته درآمد. اتوبوس ها در مالکیت افرادی بود که گاه بعضی چند نفری شریک می شدند اما اتوبوس ها
عمدتاً مستقل از هم کار می کردند. مالکان عمده خطوط اتوبوسرانی تهران عبارت بودند از: دواچی (خط ۳)، توحیدی (خط ۶)، باقری (خط کرج) و خسروشاهی (خط ۱۵). عطاءالملک روحی، نماینده مجلس سنا وضع اتوبوسرانی تهران را در سال ۱۳۲۹ چنین توصیف می کند: «این اتوبوس هایی که ما داریم در زنگبار هم پیدا نمی شود. به منتهای کثافت و منتهای وقاحت، هم از حیث اخلاق کارکنانش و هم از حیث سازمان آن ها. می آیند یک شاسی کامیون می خرند و یک اتاق رویش می سازند. آن وقت یک میخی شلوار را پاره می کند، لباس را چرب می کند، انواع کثافت در آن هست. تمام عمله جات آن بی ادب هستند، اینها برای یک ریال کورس می گذارند آدم زیر می کنند، اینها ادب و تربیت ندارند اگر یک مسافر بیچاره یک خرده جلوتر بگوید نگهدار، آنها بنا می کنند بد گفتن که تو که می خواستی اینجا پیاده شوی، می خواستی اتومبیل شخصی سوار شوی». در ۱۶ بهمن ۱۳۳۱ "قانون تأسیس شرکت اتوبوس رانی عمومی" به تصویب مجلس شورای ملی رسید. تا پاییز ۱۳۳۲ صف ایستادن و نوبت گرفتن برای سوار شدن به اتوبوس رایج نبود و از آن تاریخ بود که اتوبوس سوار شدن، صفی شد. در خرداد ۱۳۳۳ ۸۶۰ دستگاه اتوبوس در تهران فعال بود و بتازگی ۱۱۰
دستگاه اتوبوس مرسدس بنز به ناوگان شهری تهران افزوده شده و ۱۲۰ دستگاه نیز خریداری شده بود. هر اتوبوس مرسدس بنز با شانزده ساعت کار روزانه بالغ بر ۲۸۴۷ ریال درآمد داشت که از این مبلغ، حداکثر مخارج روزانه آن ۱۸۰۰ ریال برآورد می شد. هیئت وزیران در ۱۱ بهمن ۱۳۳۴ آیین نامه اجرایی قانون تأسیس شرکت اتوبوس رانی عمومی را در ده ماده تصویب کرد و سرانجام در ۲۵ فروردین ۱۳۳۵ شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه به عنوان نخستین شرکت سهامی اتوبوسرانی عمومی ایران با سرمایه سی میلیون تومان (سی هزار سهم هزار تومانی بانام) به شماره ۵۱۳۷ به ثبت رسید و محل قانونی آن در ساختمان شهرداری تهران تعیین شد. ۵۱ درصد سهام این شرکت به نام شهرداری تهران و ۴۹ درصدد باقی مانده به نام اتوبوس داران سابق تهران شد. هیئت مدیره ای هفت نفری نیز مسئولیت اداره این شرکت را بر عهده گرفت که سه تن از آنان از بین سهامداران خصوصی دارنده ۴۹ درصد سهام و چهار تن آنان از طرف شهرداری تهران انتخاب شدند: (تیمسار سرلشکر مهدی قلی علوی مقدم، رئیس شهربانی کل کشور وقت با حفظ سمت به عنوان رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل، اسدالله اکرمی، نصیر دادخواه و سرهنگ ناصر امیر نصیری). این شرک
ت از تیر ۱۳۳۵ با راه اندازی خط یک با کرایه بلیت یک ریالی خدمات اتوبوسرانی خود را آغاز کرد. سپس، به تدریج خطوط اتوبوسرانی موجود از بخش خصوصی تحویل گرفته شد. فهرست خطوط فعال اتوبوسرانی. خطوط اتوبوسرانی تهران از گذشته همواره با تغییراتی همراه بود که از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۷۰ خطوط به تدریج شکل گرفتند از سال ۱۳۷۰ اتوبوسرانی دچار تحولات اساسی شد و طی سال های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴ خطوط بسیاری اصلاح یا تأسیس شد این روند در سال های بعد طی سال های ۱۳۷۷، ۱۳۷۸، ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ با روش های جدید و تلفیقی از خطوط مترو و اتوبوس پیگیری شد. در سال ۱۳۸۵ با اجرای طرح خصوصی سازی بر مبنا پر مسافر (درآمد بر مبنای تعداد مسافر) تعداد مسافران در خطوط عادی به شدت کاهش یافت و گرایش شهروندان به خودروی شخصی بیشتر شد. بیشترین تعداد انحلال خطوط اتوبوسرانی در فاصله سال های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۵ اتفاق افتاد و به طور کلی در این سال ها خطوط از حالت پیوسته و منجسم خارج شد .
توماس هندریک ایلوس (زاده ۲۶ دسامبر ۱۹۵۳) از سال ۲۰۰۶ به عنوان چهارمین رئیس جمهور استونی شناخته شد. او دیپلمات و خبرنگار و همچنین در سال ۱۹۹۰ رهبر حزب سوسیال دموکرات بود. او از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ در دولت به عنوان نخست وزیر خدمت کرده است. از سال ۰۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ یکی از اعضای اتحادیه اروپا بود. او در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶ پیروز انتخابات رئیس جمهوری شد و از ۹ اکتبر ۲۰۰۶ کار خود را به عنوان رئیس جمهور آغاز کرد. زندگی خصوصی و تحصیلات. ایلوس زاده استکهلم پایتخت سوئد است. پدر و مادر او پناهنده استونی هستند و مادر بزرگ مادری او اهل سن پترزبورگ، روسیه است. او بزرگ شده لئونیا، نیوجرسی، در ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۱۹۷۲ در دبیرستان لئونیا به عنوان شاگرد ممتاز فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۹۷۶ از دانشگاه کلمبیا مدرک کارشناسی را در رشته روانشناسی کسب کرد و در سال ۱۹۷۸ مدرک کارشناسی ارشد را در همان رشته از دانشگاه پنسیلوانیا کسب کرد. زبان مادری او استونیایی است، و به زبان های انگلیسی، آلمانی، اسپانیایی و لاتین هم تسلط دارد.
در آگوست/اوت ۲۰۱۳ پاکستان و شرق افغانستان بارش شدیدی رخ داد که منجر به سیل های ناگهانی شد که بیش از ۱۸۰ تن در نتیجهٔ آن کشته شدند. در اوایل ۳۱ جولای/ژوئیه ۲۰۱۳ پاکستان و بخش هایی از شرق افغانستان باران شدید و غیرمعمولی رخ داد. در پاکستان، کراچی بیش از همه خسارت دید. بیش از ۶۶۰۰۰ نفر در پاکستان تحت تأثیر این واقعه قرار گرفتند. مناطق کوهستانی در شرق و جنوب شرق افغانستان بیشترین بخی های آسیب دیده در افغانستان بودند. در مناطق روستایی ولسوالی سروبی ۶۱ نفر کشته شدند. در ولایت های خوست و ننگرهار سیل ۵۰ خانه و هزاران هکتار زمین کشاورزی را خراب کرد. در ولایت نورستان حداقل شش خانه تخریب شد، ولی تلفاتی گزارش نشد. در ۱۰ آگوست/اوت حداقل ۲۲ نفر دیگر در سیل نزدیک کابل کشته شدند. تا ۱۴ آگوست/اوت آمار تلفات در افغانستان به ۹۰ تن افزایش یافت. مسئولان افغانستان گفتند به علت تحت کنترل بودن برخی جاده ها توسط طالبان، قادر به رساندن کمک ها به برخی مناطق آسیب دیده نیستند. در ۵ آگوست/اوت مارتین نسیرکی سخنگوی سازمان ملل متحد گفت سازمان ملل و شریکان بشردوست آن در صورت لزوم آمادهٔ همکاری با افغانستان و پاکستان هستند.
نوسی به (قبلاً آسادا یا نوسی مانیترا) جزیره ای در ساحل شمالی ماداگاسکار است. نام این جزیره در زبان مالاگاسی به معنای "جزیرهٔ بزرگ" است. ساکنان. این جزیره در حال حاضر حدود ۶۰۰۰۰ نفر جمعیت را در خو جای داده که اکثراً از نژاد "فوکو" هستند که جزیی از ساکنان بومی ماداگاسکار محسوب می شوند. دریاچه های واقع در دهانه های آتشفشانی جزیره به دلیل آنکه محل مسکونی نیاکان ساکنان جزیره محسوب می شود، جایی مقدس برای مردم نوسی به می باشد. زمانی که کسی بخواهد به "فادیز" یا جایگاه ممنوعه یا همان مکان های مقدس نزدیک شود باید پابرهنه بوده و فقط با یک پارچه خود را پوشانده باشد و همچنین هیچگونه کلاهی بر سر نداشته باشد. جغرافیا. در حدود ۱۰ کیلومتری از ساحل شمال غربی ماداگاسکار، جزیرهٔ نوسی به در یک زیرساخت آتشفشانی قرار گرفته. این جزیره در حدود ۳۲۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. هوای این جزیره گرم و مرطوب است. مابین ۲۵ تا ۳۰ درجه در نوسان است و در زمستان به کمتر از ۲۱ درجهٔ سانتیگراد کاهش نمی یابد. بارش سالانه در این جزیره حدود ۲۰۰۰ میلی متر است. در کل نوسی به آب و هوایی مخصوص به خود دارد. در این جزیره حتی در زمان های خشک سال باران می بارد
و به همین دلیل جزیره از نظر گیاهی غنی است. در "پارک ملی لوکوبه" که در سال ۱۹۲۳ تأسیس و ۷۴۰ هکتار وسعت دارد، هنوز جنگلهای اولیه بارانی استوایی وجود دارد با درختانی عظیم از "کاناریوم بومی ماداگاسکار" که تا ارتفاع ۴۰ متر ارتفاع دارند. کوه "لوکابه" که ۴۵۰ متر ارتفاع دارد و در آن ناحیه قرار گرفته یک کوه آتشفشانیست که در دهانهٔ آن یازده دریاچه وجود دارد که در آن ها تمساح زندگی می کند. در کنار نوسی به جزایر کوچکتری وجود دارند که از گدازه های آتشفشانی تشکیل شده اند و سراسر پوشیده از جنگل های استوایی هستند. آب و هوا. اقلیم جزیره را می توان گرم و مرطوب نامید. پیوند به بیرون. اطلاعات دربارهٔ نوسی به - موئسسهٔ تحقیقات آتشفشانی "اسمیتسونیان"
نباهت آلبایراک (؛ زاده ۱۰ آوریل ۱۹۶۸ در شرکیشلا، ترکیه) یک سیاستمدار ترک-هلندی و کارمند سابق دولت هلند می باشد. وی هم اکنون به عنوان عضو فعالیت می کند. مهم ترین پست خدمتی آلبایراک، وزارت امور خارجه بود که مابین سال های ۰۷–۲۰۱۰ به عنوان وزیر امور خارجه هلند در کابینه نخست وزیر :یان پتر بالکننده خدمت کرده است. نباهت آلبایراک به همراه مراکشی تبار نخستین مسلمانان راه یافته به کابینه قانونگذاران هلند می باشند.
ماشین تله موشی یک ماشین کوچک است که انرژی مورد نیاز برای حرکت خود را از فنر تله موش به دست می آورد. چگونگی وارد شدن انرژی به چرخ. همانطور که در عکس متحرک می بینید بدین صورت است که یک سوی نخ به سر میله ای که به فنر تله موش متصل است وصل می شود و سپس آن سوی نخ به محور عقب چرخ ها وصل می شود در این حال با چرخاندن چرخ های عقب با دست به یک سمت، نخ به دور آن پیچیده شده و سپس میله به وسیله فنر تله موش که رو به جلو است با پیچاندن نخ به دور محور، فنر نیز برگشته و میله نیز به جهت مخالف اولیه فنر بر میگردد و سپس با رها کردن چرخ ها نخ پیچیده به دور آن ها باز شده و نیرویی به محور های عقب وارد می کند و با وارد شدن این نیرو چرخ ها می چرخد و ماشین نیز راه می افتد. طراحی. طرح ها مختلف و متفاوتی برای ماشین تله موشی وجود دارد. بعضی برای چرخ های جلوی ماشن تله موشی از یک چرخ ولی بعضی دیگر از ۲ چرخ استفاده می کنند. قدرت فنر. ماشین تله موشی از قدرت پیچش فنر برای حرکت خود استفاده می کند و از قانون و مفهومی که از آن استفاده می کند می توان از قانون هوک نام برد: formula_1 در این جا formula_2 جابجایی فنر فشرده یا کشیده شده از نقطهٔ تعادل
آن است و formula_3 حالت ثابت فنر است و formula_4 برابر است با نیروی بازگردانندهٔ وارده از سوی فنر.
آی جی آر تی (IGRT) مخفف Image-guided radiation therapy است به معنای تحت اللفظی رادیاسیون تراپی (پرتودرمانی) تحت هدایت تصویر منظور روشی است که در آن از رایانه برای ایجاد تصویری از تومور استفاده می شود تا بتوان پرتو تابش را در طول پرتودرمانی هدایت کرد. این تصاویر با استفاده از CT، سونوگرافی، رادیوگرافی (اشعه - X)، یا دیگر روش های تصویربرداری تهیه می شوند. با استفاده از رویه IGRT می توان از پرتودرمانی به نحو دقیق تری استفاده نمود و آسیب وارده به بافت های سالم را کاهش داد. جستارهای وابسته. پرتودرمانی منابع. Image-guided_radiation_therapy بنیاد امور بیماریهای خاص
محمد بدیع (زاده ۷ اوت ۱۹۴۳ میلادی برابر با مرداد ۱۳۲۲ خورشیدی) در شهر صنعتی محله الکبری در مصر، هشتمین رهبر یا مرشد عام جماعت اخوان المسلمین است. او از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو شورای رهبری این گروه بود و بعد از کناره گیری محمدمهدی عاکف در سال ۲۰۱۰ میلادی، به جای او رهبر این گروه شد. زندگینامه. دکترمحمد بدیع در سال ۱۹۶۵ میلادی از دانشگاه قاهره در رشته دامپزشکی فارغ التحصیل شد. دکتر محمد بدیع تحصیلات خود را در رشته پاتولوژی ادامه داد و بعد از گرفتن مدرک تخصص استاد دانشگاه بنی سویف مصر شد. او در همین سال ها به خاطر فعالیت های سیاسی مرتبط با اخوان المسلمین برای اولین بار دستگیر شد. بدیع سابقه ۱۳ سال حبس در زندان های حکومت مصر را در پرونده دارد. وی اولین بار در سال ۱۹۶۵ به مدت ۹ سال و برای بار دوم در سال ۱۹۹۹ به مدت چهار سال به حبس محکوم شد، اما در سال ۲۰۰۳ از زندان آزاد شد. او پیش از رسیدن به رهبری اخوان مسلمین در سال ۲۰۱۰ به دلیل فعالیت های سیاسی و ضد حکومتی سال ها در زندان به سر برد. محمد بدیع چهار فرزند دارد که سه دختر و یک پسر هستند. پسر او، عمار، در جریان اعتراضات پس از کودتای ۲۰۱۳ علیه محمد مرسی کشته شد. اندیشه