Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به طور کلی را درک می کنند اثر بگذارد و شاید خشونت های جنسی علیه زنان را افزایش دهد. این فمنیست ها به شدت با ایدئولوژی پدرسالار که وجود تن فروشی را در طول تاریخ توجیه کرده است (و همچنان به توجیه آن در بسیاری از جوامع ادامه می دهد) مخالفت می کنند. آن ایدئولوژی این است که تن فروشی یک «شر ضروری» است. از آنجاییکه مردان نمی توانند خود را کنترل کنند پس ضروری است عدهٔ اندکی از زنان زندگی خود را فدا کنند و از آن ها توسط مردان سوءاستفاده شود تا از زنان «پاکدامن» در برابر تجاوز و مزاحمت محافظت گردد. این فمنیست ها به تن فروشی همچون نوعی بردگی می نگرند و استدلال می کنند که تن فروشی نه تنها آمار تجاوز را کاهش نمی دهد، بلکه با فرستادن این پیام که: پذیرفتنی است مردان با زنان آنگونه رفتار کنند که گویی چیزی نیستند بالاتر از ابزار جنسی که مرد بر آن کنترل کامل دارد، به افزایش شدید خشونت های جنسی علیه زنان می انجامد. ملیشا فارلی استدلال می کند که آمار بالای تجاوز در نوادا با تن فروشی قانونی مرتبط است (نوادا تنها ایالتی در آمریکاست که روسپی خانه های قانونی را می پذیرد، نوادا رتبهٔ ۴ام از ۵۰ ایالت آمریکا را درجرایم تجاوزات جنسی دار
د): «نرخ تجاوز نوادا از متوسط آمریکا بالاتر و بسیار بالاتر از کالیفرنیا نیویورک و نیوجرسی است. چرا این طور است؟ تن فروشی قانونی فضایی را در این ایالت ایجاد می کند که که زنان انسان هایی برابر با آن ها نیستند، توسط مردان به آن ها بی احترامی می شود و صحنه را برای افزایش خشونت علیه زنان فراهم می کند.» پیامدها و همبستگی ها با خشونت علیه زنان. دسته ای از فمینیستهای مدافعِ لغو تن فروشی، خریدو فروش رابطه جنسی در تن فروشی را پس از اعمال خشونت علیه زنان، می بینند. آمار تأییدکننده این ادعا، مطالعات پیش زمینه ای تن فروشی است. عمده زنان تن فروش سطح بالایی از خشونت را تجربه می کنند، هم در دوران کودکی، قبل از آنکه وارد تن فروشی شوند و هم بعد از آن. دستِ کم در کشورهای انگلستان، نروژ، استرالیا و کانادا، مطالعات در زمینه خشونت علیه زنان نشان می دهد که ۶۰٪ تا ۷۰٪ آن ها کسانی بودند که در دوران کودکی مورد سوء استفاده های جنسی قرار گرفتند و از این تعداد ۶۵٪ مورد تجاوز واقع شده اند. اغلب آن ها کمتر از ۱۵ سال سن داشتند. بسیاری از زنان و دختران جوان مورد آزار جنسی، مستقیماً پس دوره مراقبت به تن فروشی بازمی گردند. طرفداران لغو تن فروش
ی همچنین به میزان بالای خشونت بر زنان در صنعت جنسی اعتراض می کنند. تحقیقات بر روی زنان تن فروش، نشان دهندهٔ سطح بسیار بالایی از خشونت علیه این دسته از زنان می باشد. اعداد و ارقام در طول تحقیقات در نوسان هستند. یک تحقیق نمونه ای نشان می دهد که ۸۰٪ نمونه ها از زمانی که شروع به تن فروشی کرده اند مورد تجاوز تنانی قرار گرفته اند، که ۵۵٪ آن ها توسط مردان بوده است. علاوه بر این، ۸۰٪ نمونه ها از زمانی که شروع به تن فروشی کرده اند به طور تنانی مورد تهدید واقع شده اند که ۸۳٪ آن با اسلحه بوده است. ۸٪ از حمله های تنانی توسط دلال های محبت یا مردانی از یک قماش بوده که به صدمه های جدی از قبیل جراحت با گلوله و چاقو منجر شده است. ۶۸٪ از زمانی که شروع به تن فروشی کرده اند مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند، که ۴۸٪ موارد بیش از ۵ مرتبه بوده است و ۴۶٪ از تجاوزهای جنسی گروهی خبر می دهند. در نهایت ۴۹ درصدی که از آن ها در ساخت پورنوگرافی (جنسیت نگاری) استفاده شده، ۳۲ درصدشان در پریشانی حاصل از اجرای نمایش تجاوز گروهی قرار گرفته اند. گزارش مربوط به زنان تن فروشِ خیابانی و خانگی هر دو نشان دهندهٔ سطوح بالایی از خشونت هستند و احتیاج مبرمی
به مواظبت و هراس دائمی دارند. بسیاری از مکان های تن فروشی جهت جلوگیری از تهدید خشونت داخلی دکمه های اضطراری نصب کرده اند. مخالفان برده داری، تن فروشی را به خودی خود فارغ از نمونه های منحصربه فرد خشونت یا خشونتی که بیشتر زنان به طور تاریخی در تن فروشی متحمل آن شده اند، به صورت نوعی خشونت مردانه علیه زنان و کودکان می بینند. این باور ریشه اصلی نظری تقاضا جهت رفع مجرمیت از روسپیان (عمدتاً زنان) و ادامهٔ اعلام جرم علیه مشتریان، دلالان، سوداگران و قاچاقچیان انسان می باشد. در مورد سایر فرم های خشونت علیه زنان، فمنیست های ضد خشونت انتظار دارند که زنانی که دچار ضرب و جرح، تجاوز، تجاوز از سوی محارم، مزاحمت و تهدید شده اند، به خاطر جرایمی که علیه آن ها رخ داده مجازات نشوند و مردان بزهکاران که عمدتاً از آشنایان قربانیان هستند با توجه به قانون متحمل عواقب مجرمانه گردند. مدافعان لغو تن فروشی، همچنین، نمونه هایی از شباهتِ بین تن فروشی و خشونت علیه زنان، ارائه می دهند. فالی، لین و کوتن (۲۰۰۵)استدلال می کنند که تن فروشی بیشتر شبیه اعمال زور است. به این دلیل که در آن زن بواسطه الگوی اجبار و رفتار کنترلی (از طرف دلالان تن فروش
ی و قاچاقچیان، به علاوه مشتریان تن فروشی) کنترل می شود. تحقیقات انجام شده توسط گیوبه (۱۹۹۳) نشان داد که شباهت هایی میان دلالان جنسی و زورگویان وجود دارد. هر دو گروه به استفاده از زنان از طریق، انزوای اجتماعیِ اجباری، تهدید، ارعاب، سوء استفاده کلامی و جنسی، نگرش مالکیت و خشونت های فیزیکی شدید، می پردازند. بسیاری از کسانی که سابق تن فروشی می کردند، براین باورند که که تن فروشی شباهت زیادی به تجاوز جنسی دارد؛ و این به دلیل آن است که، تن فروشی شکلی از برآوردن تمایلات جنسی است که به طور کامل توسط مرد، کنترل می شود. تجاوز نیز شکلی از برآوردن تمایلات جنسی است که متجاوز در آن، رابطه را کنترل می کند و نسبت به تمایلات، سلامت فیزیکی یا آسیب روانی قربانی، بی تفاوت است مدافعان لغو تن فروشی، رویکردی فمینیستی (intersectional)را اتخاد می کنند که در آن روابط قدرت، درگیر در تن فروشی است، به این معنا که آن ها علاوه بر اینکه تن فروشی را تبعیض جنسی علیه زنان می دانند، معتقدند، تن فروشان به واسطه اشکال گوناگونی از قدرتِ سرکوبهای اجتماعی، به این کار وادار شده اند. برخی تحلیلگران بر روی مسائل حقوق بشر پیرامون تن فروشی، از جمله سیگما
هودا در گزارشش برای کمسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد، این رویکرد را اتخاذ کرد: «عمل تن فروشی با پیوستن دو شکل از قدرت اجتماعی (رابطه جنسی و پول) که در تعامل با یکدیگر اند، تعریف می شود. در هر دو قلمرو (تمایلات جنسی و اقتصاد) مردان قدرت نظام بندی شدهً قابل توجهی بر زنان دارند. ترکیب این دو نابرابریِ قدرت در تن فروشی، هر دو، اختصاص و تأکید مجددی بر سلطهً وضعیت اجتماعی مردان نسبت به زنان دارد.» «تقاضا برای رابطه جنسیِ تجاری، اغلب ریشه در نابرابری های قدرت نژادی، ملیتی، طبقه ای و رنگ، دارد.» مدافعان، تن فروشی را به فقدان منابع اقتصادی نسبت می دهند. امروزه جهانی سازی و نئولیبرالیسم، نابرابریِ اقتصادی را به وضع بدتری نسبت به قبل کشانده است، این امر از طریق کاهش هزینه های اجتماعی در کشورهای سوسیالیسم شمالی سابق و افزایش تقاضا برای نیروی کار ارزان، از جمله در تن فروشی، در کشورهای جنوبی و شمالی، ممکن شده است. کنار هم قرار گرفتن مسائلی چون، تبعیض جنسی در میزان دستمزد و نوع کار، آزار جنسی در محل کار، و بار سنگین مسئولیت نگهداری از کودکان، افراد مسن و بیمار، زنان را در ضرر اقتصادی قابل توجهی در ساختار فعلی اقتصاد، قرار دا
ده است.. فقر، بزرگ ترین عامل فشار برای زنان آسیب پذیر است تا برای امرار معاش خود به تن فروشی تن دهند. علاوه بر این، شکل های مختلف نژادپرستی، عامل ورود زنان به تن فروشی است. در هر دو عامل، به دلیل تمایل مردان به زنانِ با نژاد خاص در تن فروشی، این دسته از زنان را بیشتر در معرض خطر قرار داده است. نژادپرستی در آموزش پروش و سیستم های اقتصادی –سیاسی بر قدرت انتخاب زنان رنگین پوست تأثیر می گذارد. علاوه بر این، تبعیض جنسیتی، از طریق پورنوگرافی نیز نمود پیدا می کند. در آن ها زنان سیاه پوست و آسیایی با تمایلات جنسی بالایِ اغراق آمیز و بسیار مطیع، نشان داده می شوند. در حالت متفاوت دیگری، آن ها برای مردانی که متقاضی زنان با نژاد خاص در تن فروشی هستند، آماده می شوند. اتاق های ماساژ، کاباره ها و سایر مکان های تجاری مربوط به تن فروشی در محله های فقیر و نژادی، واقع شده است. مردان تشویق می شوند که این محله ها را به منظور تن فروشی زنان اداره کنند. تمامی زنان در این محله ها نسبت به آزار جنسی مرتبط با تن فروشی آسیب پذیرند و بسیار محتمل است که در حالت عادی حاضر به پذیرش تن فروشی شوند.[۳۴] زنان بومی در سراسر جهان به طور ویژه مورد
هدف تن فروشی قرار می گیرند. مطالعات نشان می دهد که درکانادا، نیوزیلند، مکزیک و تایوان زنان بومی در کف سلسله مراتب تن فروشی قرار دارند و معمولاً در معرض بدترین شرایط و بیشترین درخواست های خشونت آمیز قرار می گیرند و به پایین ترین قیمت فروخته می شوند. برای زنان بومی عادی است که در مقایسه با جمعیت کلی خود بیش از اندازه درگیر تن فروشی باشند. این نتیجهٔ ترکیبی از نیروهای نفرت از زنان، جهانی سازی/نئولیبرالیسم، از هم گسیختگی اجتماعی و فرهنگی، تبعیض نژادی و درجات بسیار بالا از خشونت که علیه آن ها رخ می دهد می باشد. «جنبش شبکهٔ زنان بومی»، یک مؤسسهٔ ضد برده داری در کانادا، به طور ویژه تأکید کرده است که از آن جا که تن فروشی زنان بومی نتیجه و تقویت کننده نفرتی شدید نسبت به زنان بومی است، هیچ نظام قانون مندسازی (که این صنعت را گسترش می دهد و زنان بیشتری را به دام می اندازد) از دیگری برای زنان بومی ایمن تر نخواهد بود. تن فروشی تنها می تواند بیش از پیش به زنان بومی صدمه بزند. ذات نژادی و طبقاتی تن فروشی. منع قانونی از خرید خدمات جنسی در سال ۱۹۹۹ سوئد در راستای غیرقانونی کردن پرداخت پول برای رابطه جنسی رتبه اول را در جهان بد
ست آورد، اگرچه خود تن فروشی هنوز باقی بود (مجرمان جنسی مشتری ها هستند نه تن فروش ها). در سال ۲۰۰۹ هم قوانین مشابهی در نروژ و ایسلند به تصویب رسیدند. همچنین در سال ۲۰۰۹ دولت دانمارک امکان ممنوعیت خرید خدمات جنسی را به بحث گذاشت. در همین سال در مجارستان نیز سازمانی (لابی ای) جهت استقرار همین قانون تشکیل شد. این قوانین نشان دهندهٔ گسترشِ (طبیعیِ) دیدگاهِ فمنیست هایی است که مخالف تن فروشی می باشد. این فمنیست ها تفکر اصلاح پذیر بودن تن فروشی را رد می کنند، و مخالف کمتر کردن آسیب ها در تن فروشی می باشند. تریشا باپتی، یک تن فروش سابق کانادایی که اکنون از مخالفان صنعت جنسی است و برای منع قانونی خرید خدمات جنسی، اقدامات سازمانی انجام می دهد، نوشت: "کاهش آسیب؟ شما نمی توانید تن فروشی را "سالم تر" کنید؛ تن فروشی ذاتاً یک عمل خشونت بار است. مسئله در مورد تجاوز است، پول فقط جرمی که مردان مرتکب می شوند را کم رنگ تر می کند، "ss" یکی از بهترین کارها در رابطه با مسائل جنسی، این است که مردان امکان خرید رابطه جنسی را نداشته باشند، چون خریدن رابطه جنسی باعث پدید آمدن خشونت بر زنان می شود و مانعی جدی در راه برابری زنان می باشد. "
این فمنیست ها تن فروشی را حالتی از خشونت بر زنان می دانند و استدلال رایج در مورد قانونی کردن تن فروشی را- که معتقد است: " تن فروشی همیشه وجود داشته و هرگز از بین نخواهد رفت"- شدیداً محکوم می کنند. این فمنسیت ها این گونه استدلال می کنند که دیگر اعمال خشونت بار همچون قتل، تجاوز و کودک آزاری همیشه وجود داشته اند و هیچگاه از بین نرفته اند، و این تداوم دلیلی برای قانونی کردن آن ها نمی باشد. این فمنیست ها می گویند که تفکر تن فروشی قانونی، به منظور کنترل کردن اش، و " اندکی وضع اش را بهتر کردن" و کاهش آسیب تفاوت چندانی با تفکر قانونی کردن خشونت خانگی، به منظور کنترل کردنش، و " اندکی وضع اش را بهتر کردن" و کاهش آسیب، ندارد. موافقان با تن فروشی. برخلاف آن فمنیست هایی که منتقد تن فروشی هستند، خط فکری موافق با تن فروشی نمی پذیرد که اعمال جنسی در تن فروشی به طور ذاتی همراه با عناصر اکراه، استثمار و استیلا هستند. به همین دلیل فمنیست های موافق با تن فروشی ادعا می کنند که تن فروشی می تواند تجربه ای مثبت برای زنانی باشد که از آزادی عمل خود استفاده کرده اند تا تصمیمی غیررسمی برای بر تن فروشی بگیرند. بسیاری از فمنیست ها، به خص
وص آنهایی که به جنبش حقوق تن فروشان یا فمنیسم سکس-مثبت وابسته هستند استدلال می کنند که عمل فروش سکس نیاز ندارد که در ذات خود استثماری باشد ولی تلاش ها برای نابود کردن تن فروشی و طرز فکری که به چنین تلاش هایی می انجامد، منجر به ایجاد فضایی مشکل آفرین برای تن فروشان می شود که باید تغییر کند. از این نظر، تن فروشی، در کنار سایر فرم های کار جنسی، می تواند انتخابی معتبر برای زنان و مردانی باشد که به آن مشغولند. این دیدگاه به ظهور جنبش بین المللی حقوق تن فروشان از دههٔ ۱۹۷۰ انجامیده است که شامل موسساتی چون COYOTE, مجمع بین المللی تن فروشان، پروژهٔ گسترش تن فروشان و سایر گروه های حقوق تن فروشان می شود. یک استدلال مهم که از طرف فمنیست های طرفدار تن فروشی مانند کارول کویین ارائه شده است این نکته را برجسته می کند که بسیاری از مواقع فمنیست هایی که منتقد تن فروشی هستند در سنجش متناسب نظرات زنانی که خود در کار جنسی مشغولند شکست خورده اند و به جای آن استدلال های خود را بر تئوری و تجارب ناریخ مصرف گذشته بنا کرده اند. خط فکری طرفدار تن فروشان همچنین نسبت به منطقی که پشت استدلال های فمنیست های مخالف تن فروشی است مشکوک است و اک
ثر اوقات باور دارد که چنین فمنیست هایی استدلال های خود را بر پندارهای پوسیده از جنسیت بنا کرده اند که به قصد محدود کردن اعمال جنسی و تعدیل تظاهرات رفتاری و جنسی زنان به وجود آمده اند. بدون شک، چنین تحلیلی اظهار می دارد که خود فمنیست های مخالف تن فروشی عامل ساخت جنسیتی هستند که محصول پدر سالاری است. جیل نایگل این موضوع را به نوعی حاصل از ساختار دوتایی «یا دختر خوب یا دختر بد» در هویت زنانه در نظر می گیرد. عقیده ای که او باور دارد ما باید از بین ببریم. فعالان و محققینی که حامی این موضع هستند شامل افراد ذیل می شوند: مارگو سنت جیمز، نورما جین المودوار، کاملاً کمپادو، لارا ماریا آگوستین، آنی اسپرینکل، کلرول لی (که به نام اسکارلت هارلوت هم شناخته می شود)، کارول کویین و آداسیا ری. دیدگاه های دیگر. فمنیست های زیادی هستند که نظرشان در مورد تن فروشی در هیچ یک از دیدگاه های فمنیست های ضد تن فروشی و فمنیست های موافق سکس نمی گنجد و در بعضی موارد نسبت به هر دو منتقدند. این نویسندگان فمنیست از آنچه آن ها مجادله ای بی حاصل و معمولاً ناراحت کننده که ویژگی تحلیل دوگانه از تن فروشی می باشد می دانند انتقاد کرده اند. چنین نویسندگ
انی تأکید کرده اند که خود فمنیست ها با پذیرفتن استدلال هایی که تن فروشی را در سطح تحلیلی مبتذل و مجادله ای نظری پایین می آورد، به کم رنگ کردن نقش تن فروشان، ساده کردن کاری که واقعاً انجام می دهند و شرایط منحصربه فرد هر شخص کمک می کنند. محقق فمنیست لاری شریگ همچنین آشفتگی خود نظرات فمنیست ها را در مورد تن فروشی به نقد می کشد. شریگ ادعا می کند که فمنیست های طرفدار سکس آزاد به خاطر مبارزه قاطعانه شان با پدر سالاری دچار بی دقتی می شوند و از لغو از قوانینی تن فروشی به "سبک فریدمن حمایت می کنند، بی آنکه متوجه مفهومی شوند که این موضوع برای زنانی که درگیر کار جنسی هستند دارد. به ویژه با توجه به ذات تجارت جنسی که به احتمال قریب به یقین دچار آفت استثمار و شرایط کاری نامناسب است. دغدغه هایی که باید برای هر فمنیست پراهمیت باشد.
سِر توماس بیچام، بارونت دوم (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۸۷۹ - درگذشتهٔ ۸ مارس ۱۹۶۱) یک رهبر ارکستر انگلیسی است که بیشتر به خاطر همکاری اش با ارکستر فیلارمونیک لندن و ارکستر فیلارمونیک سلطنتی معروف است. او همچنین از نزدیک با ارکستر فیلارمونیک لیورپول و هلی در ارتباط بوده است. بیچام از اوایل قرن بیستم تا پایان عمر، تأثیر بسزایی بر حیات موسیقایی بریتانیا داشت و (به نقل از بی بی سی) اولین رهبر ارکستر بین المللی بریتانیا بود. او که در خانواده ای صنعتگر و ثروتمند به دنیا آمد، حرفهٔ رهبری ارکستر را در سال ۱۸۹۹ آغاز کرد. بیچام در سال های آغازینِ فعالیت حرفه ای اش به آهنگ سازی نیز می پرداخت، اما به این نتیجه رسید که در این زمینه به اندازهٔ کافی موفق نیست و در نتیجه بر رهبری تمرکز کرد. او از ثروت خانوادگی اش برای سرمایه گذاری در تولید اپرا استفاده کرد و از دههٔ اول قرن بیستم تا آغاز جنگ جهانی دوم آثار متعددی را در کاونت گاردن، دروری لین و تئاتر اعلی حضرت با همراهی ستارگان بین المللی موسیقی و ارکستر خود به اجرا درآورد. از آثاری که او به انگلستان معرفی کرد می توان به آثاری چون "الکترا"، "سالومه" و "شوالیه گل سرخ" اثر ریشارد اشتراوس
و سه اپرا از فردریک دلیوس اشاره کرد. بیچام به همراه همکار جوان ترش مالکوم سرجنت، ارکستر فیلارمونیک لندن را بنیان گذاشتند و او اولین اثر خود را در تالار ملکه در سال ۱۹۳۲ رهبری کرد. در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی، بیچام به مدت سه سال در ایالات متحدهٔ آمریکا به عنوان مدیر سمفونی سیاتل فعالیت کرد و آثاری را در تالار اپرای متروپولیتن نیویورک رهبری کرد. پس از بازگشت به انگلستان، در سال ۱۹۴۶ ارکستر فیلارمونیک سلطنتی را تأسیس کرد که تا پایان عمر (۱۹۶۱) رهبری آن را برعهده داشت. رپرتوار بیچام گلچینی از آثار آهنگ سازان مختلف بود؛ گاهی آثار آهنگ سازان کمتر شناخته شده را به آثار مشهورترها ترجیح می داد. حوزهٔ تخصصی او آثار آهنگ سازانی بود که تا پیش از آن که او به طرفداریشان برخیزد، در انگلستان از نظر دور داشته شده بودند، نظیر فردریک دِلیوس و هکتور برلیوز. سایر آهنگ سازانی که بیچام مرتب آثارشان را اجرا می کرد عبارت بودند از یوزف هایدن، شوبرت، سیبِلیوس، و موتسارت که در نظر او بیش از همه محترم بود.
من در برابر موسیقی نام آهنگی از خواننده و آهنگ ساز پاپ آمریکایی بریتنی اسپیرز با همراهی مدونا است که به عنوان اولین تک آهنگ از چهارمین آلبوم استدیویی اش به نام داخل محدوده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۰۳ به فرمت دیجیتال دانلود به بازار عرضه شد. در این آلبوم علاوه بر سبک همیشگی بریتنی یعنی دنس پاپ مقداری هیپ هاپ و در جاهایی هم از فانک استفاده شده است. بازتاب های بسیار خوبی از این ترانه شد در کشورهای استرالیا، دانمارک، مجارستان، ایرلند و اسپانیا این ترانه مقام اول را بدست آورد و در کشورهای کانادا، ایتالیا، نروژ و بریتانیا مقام دوم را بدست آورد. همچنین برنده بهترین آهنگ سبک دنس از مراسم بیلبورد ۲۰۰۴ شد. بریتنی و مدونا این ترانه را در برنامه های زنده ای از جمله ان اف ال کیک آف لایو، ستردی نایت لایو، آمریکن میوزیک آوارد ۲۰۰۳ و توتال رکوئست لایو اجرا کردند.
خوانندگی یا آوازخوانی، عمل تولید اصوات موسیقایی با استفاده از صدای انسان است. تفاوت آن با سخن گفتن معمولی در ریتم و تونالیته آن است. کسی که آواز می خواند را خواننده یا آوازه خوان می نامند. خواننده یک موسیقی دان است که از صدای خود برای ایجاد موسیقی استفاده می کند. اغلب، خواننده با موسیقی دانان و آلت های موسیقی همراه می شود. با وجود آن که بسیاری از افراد برای تفریح می خوانند، تکنیک و مهارت خواندن، اغلب ترکیبی از استعداد ذاتی و آموزش های حرفه ای است. یک خوانندهٔ اصلی، آوازهای اصلی را برای یک آهنگ اجرا می کند؛ که در مقابل یک خوانندهٔ پشتیبان قرار دارد که آوازهای پشتیبان (پس زمینه) یا هارمونی را می خواند. یک استثنا موسیقی پنج قسمتی بی ساز "گاسپل" است که در آن خواننده ی اصلی، بلندترین صدا را در میان پنج صدا دارد و یک "descant" (نوعی سرود مناجاتی) را می خواند، اما ملودی را اجرا نمی کند. خواننده های حرفه ای، اغلب برای پرورش صدای خود و تنظیم تونالیته صدا و رسیدن به دانگ اصلی صدا، تحت تعلیم یک معلم موسیقی آواز قرار می گیرند. آوازه خوانان هر کدام به تناسب فرهنگ و ملیت، گونه ای از موسیقی را اجرا می کنند که آواز نامیده می
شود و ممکن است با همراهی یا بدون همراهی ساز باشد. عمل آوازه خوانی معمولاً توسط گروهی از موسیقی دانان مانند گروه کر با صداهایی در محدوده های متفاوت، یا در کنار مجموعه ای از نوازندگان نظیر یک گروه راک یا گروه باروک انجام می شود. از بسیاری جهات آواز انسانی را می توان شکلی از سخن گفتن دانست. تقریباً هر کس که حرف می زند می تواند آواز هم بخواند. اما آواز خواندن برای کسانی که تارهای صوتی شان آسیب جدی دیده است یا دچار فلجی در یکی یا هر دو تارهای صوتی هستند، ممکن نیست. آوازه خوانی ممکن است رسمی یا غیررسمی باشد، از پیش معلوم باشد یا بداهه خوانی شود. آواز خواندن ممکن است برای لذت، آسایش، آیین، آموزش یا برای منافع مادی انجام شود. پیشینهٔ خوانندگی در ایران. از مهم ترین مهر نگاره های خنیاگری (:موسیقی) در جهان؛ باید از آنچه که در «چوغامیش» خوزستان برجای مانده، یاد کرد که در سال های ۱۹۶۱–۱۹۶۶ میلادی، یافت شده است. این مهر نگاره ۳۴۰۰ ساله؛ سیمایی از بزم رامشگران را نشان می دهد. در این بزم باستانی، دسته ای خنیاگر(:نوازنده) دیده می شوند که هر کدام، به نواختن سازی سرگرم هستند. چگونگی نواختن و نشستن این رامشگران، نشان می دهد که
آنها، نخستین دسته خنیاگران(:ارکستر) جهان هستند. در این گروه رامشگران، می بینیم که نوازنده ای «چنگ» و دیگری «شیپور» و آن دیگر «تنبک» می نوازد. چهارمین رامشگر در این میان، خواننده ای است که «آواز» می خواند. صدای انسانی. در موسیقی کلاسیک اروپایی و اپرا، با صداها و آوازها به مانند آلت های موسیقی برخورد می شود. نوازندگانی که موسیقی آوازی را می نویسند، می بایست درکی از توانایی ها و ویژگی هایی خواننده داشته باشند. خوانندگان، اغلب حرفهٔ خود را پیرامون استایل های معینی بنا می کنند. سامانه های رده بندی صدایی تا کنون پیشرفت هایی برای دسته بندی خوانندگان بر اساس محدودهٔ صوتی (tessitura)، وزن صدایی (vocal weight) و طنین (timbre) داشته اند. خوانندگان موسیقی دسته جمعی بر اساس محدودهٔ صدایی دسته بندی می شوند (محدودهٔ موزیکال را ببینید) سایر دسته ها عبارت اند از: سوبرت (soubrette)، هلدنتنور (heldentenor)، کالرئتوئرا (coloratura) و بسو بوفو (basso buffo). همچنین رده هایی برای مردانی که می توانند در محدودهٔ صدایی زنانه بخوانند وجود دارد. این نوع صدا اغلب نادر است، اما همچنان در اپرا استفاده می شود. در موسیقی باروک، بسیاری از نق
ش ها برای خوانندگان کاستراتو (castrato) نوشته می شد. کاستراتوها، خوانندگان مردی بودند که در بچگی عمل اختهٔ صدا روی آن ها انجام گرفته است تا از تغییر صدای آن ها جلوگیری شود. یک مرد با این نوع صدا، ممکن است یک کاونترتنور (خواننده ای که صدای بسیار بلند وغیر عادی دارد، countertenor) (مناسب برای نقش های Castrato Alto) یا سوپرانیست (ششدانگ خوان) (مناسب برای نقش های Castrato Soprano) باشد. خوانندگان همچنین بر اساس نوع موسیقی که می خوانند نیز تقسیم بندی می شوند، مانند یا . خوانندگان اصلی و پشتیبان. در بسیاری از گروه های موسیقی جدید، یک خواننده وجود دارد که بخش های اصلی را می خواند (خوانندهٔ اصلی) و یک یا بیش از یکی که آوازهای پشتیبان (پس زمینه) را می خواند. هدف از آوازهای پشتیبان خواندن قسمت هایی مشخص از یک ترانه است، اما کمتر از ۵۰٪، یا فقط قسمت های تکراری با همهمه های پس زمینه را بخواند. خوانندگان پس زمینه در طی خواندن های دسته جمعی نیز شرکت می کنند و برای ایجاد تأثیرات، ایجاد صدا می کنند. برای بعضی دلایل، بندهای با یک خواننده های اصلی، اغلب مرد هستند. بندهای مناسب برای دو جنس (مذکر و مؤنث)، اغلب خوانندهٔ اصلی مؤنث
اف رم نوع خاصی از حافظه های دایمی هستند که توانایی پاک شدن و برنامه ریزی مجدد را دارند. در حافظه های FRAM از ساختار حافظه های DRAM استفاده شده است با این تفاوت که به جای دی الکتریک خازن، یک ماده فرو الکتریک قرار دارد. این تغییر باعث دایمی شدن حافظه های FRAM و سرعت بسیار بالای آن ها شده است به طوری که در برخی موارد از این حافظه به عنوان حافظه موقتی RAM استفاده شده است. مواد فروالکتریک مانند مواد فرومغناطیس دارای حلقه ی هیسترزیس است و مشابه مواد فرومغناطیس که یک پلاریته ی مغناطیسی را در خود ذخیره می کنند، قادر به ذخیره کردن یک پلاریته ی الکتریکی در غیاب میدان الکتریکی هستند.
کوران نام روستایی است که در کیلومتر ۶۰ جاده مهاباد سردشت واقع شده است.
زبان وینارایی ، سامارنونی یا وارای وارایی از زبان های آسترونزیایی و پنجمین زبان بومی در فیلیپین است که حدود ۳٫۴ میلیون نفر گویشور دارد و در سال ۲۰۰۰ تدوین شد.
نینورسک یا نونورسک یا نونوشک یا نروژی نو از خانوادهٔ زبان های ژرمنی و یکی از دو زبان رسمیِ کشور نروژ است که حدود ۵ میلیون تن به آن سخن می گویند.
جیم استنفورد، اقتصاددان کانادایی، اقتصاددان کارگران کانادایی و بنیان گذار مجمع اقتصادانان پیشرو است. او دارای درجه استادی علم اقتصاد از دانشگاه کمبریج، و دکترا از دانشکده نوین پژوهشهای اجتماعی است. ضمن همکاری با اتحادیه کارگری کانادا، ستون روزنامه کانادایی گلوب اند میل با مضامین اقتصادی نیز به او تعلق دارد.
زبان نپال بهاسایی (नेपाल भाषा)، نِواه بهایی یا نِواری از خانوادهٔ زبان های چینی-تبتی و از زبان های رسمی نپال است که حدود ۸۰۰ هزار تن گویشور دارد. کد بین المللی این زبان (new) می باشد.
تیرو در اساطیر یونانی دختر سالمونِئوس و همسرش کِرِدئوس بود، اما عاشق اسطوره ای با نام اِنی پِئوس شد. او در هنگام تولد به همراه پِلیاس و نِلِئوس که پسران دوقلوی پوزئیدون بودند به دنیا آمد. نتیجه تیرو با کِردئوس سه فرزند به نام های اِسان ، فریز و آمایتائون بود.
مقاومت کششی نهایی یا مقاومت کششی یا کشش نهایی عبارت است از بیشینهٔ تنشی که یک جسم در هنگام کشیده شدن از طرفین، تا قبل از این که مقطع نمونه، به صورت قابل توجهی باریک شود، می تواند تحمل کند. مقاومت کششی، متضاد مقاومت فشاری بوده و مقادیرشان نیز ممکن است کاملاً متفاوت باشد. مقاومت کششی نهایی با استفاده از نتایج آزمایش کشش و ثبت میزان تنش و کرنش نمونه مورد آزمایش به دست می آید. بالاترین نقطهٔ نمودار تنش-کرنش، همان مقاومت کششی است. میزان مقاومت کششی یک نمونه، به اندازهٔ آن بستگی ندارد. اگرچه به عوامل دیگری همچون آمادگی نمونه، سطح نمونه و دمای محیط آزمایش و نمونه ارتباط دارد. مقاومت کششی در طراحی اعضای شکل پذیر کمتر کاربرد دارد؛ اما در اعضای شکننده از اهمیت بالایی برخوردار است. مقاومت های کششی مواد و مصالح رایجی همچون آلیاژها، مواد کامپوزیتی، سرامیک و مواد پلاستیکی و چوبی جدول بندی شده اند. مقاومت کششی همانند تنش تعریف می شود که یکای اندازه گیری آن برحسب نیرو بر واحد سطح است. در مورد بعضی از مواد غیرهمگن (و اجزای مونتاژشده) نیز با یکای نیرو یا نیرو در واحد عرض گزارش می شود. در سامانه یکاهای SI هم از پاسکال (Pa) که م
عادل نیوتون بر متر مربع (N/m²) است استفاده می کنند. واحد رایج دیگر نیز پوند-نیرو بر اینچ مربع (lbf/in² یا psi) یا کیلوپوند بر اینچ مربع که برابر ۱۰۰۰ psi است، می باشد. در هنگام اندازه گیری مقاومت کششی، معمولاً برای راحتی از کیلوپوند بر اینچ مربع استفاده می گردد. مفهوم. مصالح انعطاف پذیر. بسیاری از مواد و مصالح، دارای رفتار الاستیک خطی هستند، به این معنی که بین تنش و کرنش رابطهٔ خطی وجود دارد. در نمودار نشان داده شده و در نقطه ۲، تغییر شکل حاصل از بارگذاری در نمونه مورد آزمایش، به صورت کامل قابل برگشت است. یعنی، نمونه به طور الاستیک و با تنشی بارگذاری شده است که موجب افزایش طول آن می شود؛ اما با برداشتن بار، نمونه دوباره به شکل و اندازهٔ اولیهٔ خود بازمی گردد. پس از این ناحیه، تغییر شکل مواد انعطاف پذیری همچون فولاد، به صورت پلاستیک خواهد بود. بدین معنا که پس از حذف بارها، نمونه به حالت و اندازهٔ اولیهٔ خود بازنمی گردد؛ اما بخشی از تغییر شکل حاصله به صورت الاستیک به حالت اولیه برمی گردد. برای بسیاری از کاربردها، تغییر شکل پلاستیک قابل قبول نبوده و به عنوان محدودیت طراحی شناخته می شود. پس از نقطه تسلیم، فلزات ا