Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ب رسید. هدف این قانون در ابتدا دیگنیتاس بود که یکی از دو گروه حمایت کننده حق مرگ در سوئیس است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
در پوزیشن جک نایف یا موقعیت دسته چاقویی بمانند وضعیت خوابیده به شکم، حالت بدن صاف بوده و قرارگیری بیمار بر روی تخت بگونه ای است که پس از آنکه تخت از وسط زاویه گرفته و به بازه ٩٠ درجه نزدیک شود حالت دسته چاقویی تشکیل شده و بیمار به آن پوزیشن در می آید. نقاط در معرض فشار. گوش، گونه، ترقوه، قسمت پیشین دنده ها، قسمت پیشین استخوان هیپ، انگشتان پا کاربرد. جراحی های ستون مهره ها، هموروییدکتومی (برداشتن رگ های واریسی ناحیه ی مقعد)، سینوس پایلونیدال، سیگموییدسکوپی (دیدن و بررسی سیگمویید) و لامینکتومی (برداشتن لامین مهره ها)
رضا داوودنژاد ( – ) بازیگر اهل ایران بود. او فرزند کارگردان علیرضا داوودنژاد و برادر بازیگر زهرا داوودنژاد بود. او کار بازیگری خود را از شش سالگی با حضور در فیلم "بی پناه" (۱۳۶۵) ساختهٔ پدرش آغاز کرد و پس از وقفه ای دوازده ساله با "مصائب شیرین" (۱۳۷۷) به شکلی جدی تر به حرفهٔ بازیگری پرداخت. رضا داوودنژاد در ۱۳ فروردین ۱۴۰۳ به علت عوارض ناشی از عفونت خونی پس از پیوند کبد درگذشت. زندگی. رضا داوودنژاد در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران زاده شد. پدرش علیرضا داوودنژاد کارگردان بود. او یک برادر و یک خواهر به نام زهرا دارد که بازیگر است. داوودنژاد در ۱۳۸۷ با غزل بدیعی (خواهر بازیگر عسل بدیعی) نامزد و در مهر ۱۳۸۹ با او ازدواج کرد. او دربارهٔ آشنایی با همسرش گفت: «وقتی خواهر من زهرا، خانه عسل بدیعی خواهرخانم من دعوت بود. برای اولین بار غزل را که می بیند به غزل می گوید بیا عروس ما شو (می خندد)». داوودنژاد در مصاحبه با رضا رشیدپور گفته بود برای اینکه سربازی نرود وزنش را افزایش داد تا معافی بگیرد. او گفت که از این کارش پشیمان است زیرا به سلامتی خود آسیب زد و به اندازهٔ ده سال سربازی برایش تمام شد. او در پست های اینستاگرام خود
با استفاده از هشتگ هایی از اعتراضات ۱۴۰۱، کشته شدن کیان پیرفلک، اعتراضات شهرهای مختلف مناطق کردنشین و سرکوب دانشگاه شریف، قربانیان هواپیمای اوکراینی، شروین حاجی پور، و علی دایی یاد می کرد. درگذشت. داوودنژاد در سال ۱۳۹۱ بیمارستان نمازی شیراز عمل پیوند کبد انجام داده بود. او گفته بود به دلیل مشغلهٔ کاری، داروهای بیماری کبدش را نخورده بود و به دلیل وضعیت وخیم کبدش مجبور به عمل پیوند شد. در ۹ آذر ۱۳۹۳ اعلام شد که داوودنژاد در شیراز تحت عمل جراحی (در مراحل درمانی پس از پیوند کبد) قرار گرفته است. در ۲۵ آذر اعلام شد که به دلیل وخامت حالش دوباره ناچار به پیوند کبد شده است. او در این باره گفت: «به علت اینکه خون در کبدم لخته شده بود و حالم وخیم شد تیم پزشکی مجبور شدند، کبد دیگری به من پیوند بزنند.» در اسفند ۱۴۰۲ اعلام شد که داوودنژاد بیش از سه ماه است درگیر عفونت خونی شده و ابتدا در تهران و بعداً برای اینکه تحت مراقب پزشکان خودش باشد در شیراز بستری شده است. داوودنژاد در ۱۳ فروردین ۱۴۰۳ در ۴۳ سالگی درگذشت. بیمارستان دلیل مرگ او را به هم ریختگی های آنزیم های کبدی و عفونت خونی اعلام کرد. پیکر او در ۱۸ فروردین در کنار مادر
بزرگش احترام السادات حبیبیان در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شد.
بی بی سلام و خدانگهدار نوعی ورق بازی تفریحی است که با ۳ یا ۴ نفر یا بیشتر انجام می شود و نیاز به یک دست ۵۲ تایی ورق دارد و یک نفر باید کارت پخش کن باشد. هدف از بازی این است که سریع تر از بقیه بازیکنان ورق های دست خود را بیشتر کند. در این بازی سرعت عمل لازم است. ابتدا کارت پخش کن به همه بازیکنان به تعداد مساوی ورق می دهد. اگر ورق ها مساوی به همه نرسید می توان توافقی به یک یا چند نفر یک ورق بیشتر داد. بازیکنان هیچکدام از ورق ها را تا وقتی که روی زمین نیامده است نمی بینند. برای شروع، نفر بعد از کارت پخش کن یک ورق را به رو بر زمین می گذارد (نفر بعد از کارت پخش کن نفر سمت راست او است زیرا نوبت ها پادساعتگرد می چرخد). برندهٔ بازی کسی هست که در آخر، کارت های خود را پایان داده است.
تگرا یک سری از سیستم های روی تراشه ساخته شرکت ان ویدیا است. این پردازنده ها بر پایه معماری کم مصرف ARM هستند و مخصوص تلفن های هوشمند و تبلت ها می باشند. مشخصه ها. تگرا ۲. دومین نسل پردازنده های تگرا از معماری جدید شرکت ARM یعنی کورتکس-ای۹ برخوردار بودند و در سال ۲۰۱۱ عرضه شدند. تگرا ۳. سومین نسل پردازنده های تگرا در سال ۲۰۱۲ عرضه شدند و از همان معماری تگرا ۲ یعنی آرم کورتکس-ای۹ برخوردار هستند با این تفاوت که تگرا ۳ از چهار هسته کورتکس-ای۹ به جای دو هسته که در تگرا ۲ استفاده شده بود برخوردار است. تگرا ۴. نسل چهارم پردازنده های تگرا از معماری طراحی شده توسط شرکت آرم، کورتکس-ای۱۵ به علاوهٔ گرافیک ساخت انویدیا برخوردار است. تگرا ۴ قرار بود در نیمه دوم سال ۲۰۱۳ عرضه شود اما به دلیل عدم بهینگی و داغ کردن بیش از اندازه، این پردازنده به طور گسترده و آن گونه که پیش بینی شده بود عرضه نگردید. تگرا کی۱. آخرین نسل پردازنده های موبایل معرفی شده توسط انویدیا تگرا کی۱ نام دارد که از معماری ۶۴ بیتی و گرافیکی با قدرت تا ۳ برابر نسل پیشین خود یعنی گرافیک به کار رقته شده در تگرا ۴ برخوردار است، تگرا کی وان نخستین پردازنده ۶۴-بیت
ی مخصوص ابزارهای هوشمند همراه از سری تگراست و انویدیا اعلام کرده تا پایان سال ۲۰۱۴ دستگاه هایی با این پردازنده عرضه خواهند شد.
معماری آرم نوعی از معماری و ساختار پردازنده های رایانه ای است که به وسیلهٔ شرکت انگلیسی آرم هولدینگز طراحی شده است و بیش تر برای تلفن های هوشمند، تبلت ها و دستگاه های قابل حمل کاربرد دارد. معماری آرم دستورالعمل های ۳۲ بیتی و ۶۴ بیتی را پردازش می کند و از دههٔ ۱۹۸۰ میلادی تا به امروز در حال توسعه و گسترش است. شرکت آرم هولدینگز خود تولیدکننده پردازنده ها نیست و گواهی نامهٔ به کارگیری از معماری آرم را به تولیدکنندگان نیمه هادی می فروشد. کمپانی ها نیز به راحتی تراشه های خود را براساس معماری آرم تولید می کنند. از جمله کمپانی هایی که پردازنده های خود را براساس معماری آرم طراحی می کنند می توان به اپل در تراشه های اختصاصی خود، سامسونگ الکترونیکس در پردازنده های اگزینوس، ان ویدیا در پردازشگرهای تگرا و کوالکام در پردازنده های اسنپ دراگون اشاره کرد. معماری آرم به گونه ای طراحی شده که برای هسته اصلی پردازشگر تنها به حدود ۳۵ هزار ترانزیستور نیاز است و این باعث می شود که پردازنده بسیار کم مصرف شود، کم تر داغ کند و نیازی به خنک کننده یا فن نداشته باشد برخلاف معماری x86 به کار رفته در پردازنده های شرکت های اینتل و ای ام دی ک
ه نیازمند میلیون ها ترانزیستور هستند و همین مسئله باعث افزایش توان مصرفی و داغ شدن آنان می شود. تاریخچه. ARM نوعی از معماری پردازنده های کامپیوتری است که بر طبق طراحی RISC CPU و توسط کمپانی بریتانیایی ARM Holding طراحی شده است. معماری ARM که دستورالعمل های ۳۲ بیتی را پردازش می کند از دهه ۱۹۸۰ تا به امروز در حال توسعه است. ARM مخفف Advanced RISC Machine است و از آنجایی که این معماری براساس طراحی RISC بنا شده، هسته اصلی CPU نیاز به ۳۵ هزار ترانزیستور دارد این در حالی است که پردازنده های معمولی رایج x86 که براساس CISC طراحی شده اند حداقل نیاز به میلیون ها ترانزیستور دارند. مهم ترین دلیل مصرف بسیار پایین انرژی در پردازنده های مبتنی بر ARM که باعث استفاده گسترده آن ها در ابزارهای پرتابل مانند تلفن هوشمند یا تبلت شده نیز همین موضوع است. جالب است بدانید که شرکت ARM Holding خود تولیدکننده پردازنده نیست و در عوض گواهی استفاده از معماری ARM را به دیگر تولیدکنندگان نیمه هادی می فروشد. کمپانی ها نیز به راحتی تراشه های خود را براساس معماری ARM تولید می کنند. از جمله کمپانی هایی که پردازنده خود را براساس معماری ARM طراحی م
ی کنند می توان به اپل در تراشه های Ax، سامسونگ در پردازنده های Exynos، انویدیا در تگرا و کوالکام در پردازنده های Snpdragon اشاره کرد. در سال ۲۰۱۱ مشتریان ARM توانستند ۷٫۹ میلیارد ابزار مبتنی بر این معماری را وارد بازار کنند. شاید تصور می کنید که پردازنده های مبتنی بر ARM تنها در تبلت و تلفن های هوشمند بکار گرفته می شوند، اما جالب است بدانید که در همین سال بیش از ۹۵ درصد تلفن های هوشمند دنیا، ۹۰ درصد دیسک های سخت (HDD)، حدود ۴۰ درصد تلویزیون های دیجیتال و ست تاپ باکس ها، ۱۵ درصد میکروکنترلرها و ۲۰ درصد کامپیوترهای موبایل مجهز به پردازنده های مبتنی بر معماری ARM بوده اند. بدون شک این آمار در سال ۲۰۱۲ رشد فوق العاده چشم گیری را تجربه کرده است، چون بازار تلفن های هوشمند و تبلت های در سال جاری پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته اند. تا اینجا کار معماری ARM تنها بر روی پلتفرم ۳۲ بیتی با عرض حافظه ۱ بایت کار می کرد. اما با معرفی ARMv8 این معماری پشتیبانی از دستورهای ۶۴ بیتی را نیز آغاز کرد که البته هنوز در سیستم-روی-یک-چیپ ها بکار گرفته نشده است. در سال ۲۰۱۲ مایکروسافت نیز نسخه ویندوز سازگار با معماری ARM را به همراه تبلت
سرفیس RT معرفی کرد. AMD نیز اعلام نموده که قصد دارد در سال ۲۰۱۴ سرورهای مبتنی بر معماری ۶۴ بیتی ARM را روانه بازار کند. ARM گواهی استفاده از معماری خود را به شرکت های دیگر می دهد، کمپانی هایی که در حال حاضر گواهی استفاده از ARM را دارند عبارتند از: AMD, آلکاتل، اپل، AppliedMicro, Atmel, Broadcom, Cirrus Logic, CSR plc, Digital Equipment Corporation, Ember, Energy Micro, Freescale, فوجیتسو، Fuzhou Rockchip, هواوی، اینتل توسط شرکت های زیر شاخه، ال جی، Marvell Technology Group, Microsemi, مایکروسافت، NEC, نینتندو، Nuvoton, انویدیا، NXP (formerly Philips Semiconductor), Oki, ON Semiconductor, پاناسونیک، کوالکام، Renesas, Research In Motion, سامسونگ، شارپ، Silicon Labs, سونی، اریکسون، STMicroelectronics, Symbios Logic, Texas Instruments, توشیبا، یاماها و ZiiLABS. RISC و CISC یا ARM در مقابل x86. RISC که مخفف Reduced instruction Set Computing یا مجموعه دستورها ساده شده است در واقع نوعی از طراحی CPU است که پایه و اساس آن، ساده سازی دستورها است که منجر به بازده بالا و سرعت بخشیدن به اجرای دستورها می شود. پردازنده ای
که براساس این طراحی ساخته می شود را RISC (بخوانید ریسک) می نامند. مهم ترین و معروفترین معماری که براساس RISC طراحی شده، ARM است. درست نقطه مقابل ریسک، طراحی دیگری با نام CISC وجود دارد که مخفف Complex Instruction Set Computing یا مجموعه دستورها پیچیده است که معماری x86 اینتل براساس آن طراحی شده و پردازنده کامپیوترهای رومیزی و لپ تاپ ها و بسیاری از ابزارهای دیگر از آن بهره می برند. ایده اصلی RISC اولین بار توسط جان کوکی از IBM و در سال ۱۹۷۴ شکل گرفت، نظریه او به این موضوع اشاره داشت که یک کامپیوتر تنها از ۲۰ درصد از دستورها نیاز دارد و ۸۰ درصد دیگر، دستورها غیرضروری هستند. پردازنده های ساخته شده براساس این طراحی از دستورها کمی پشتیبانی می کنند به این ترتیب به ترانزیستور کمتری نیز نیاز دارند و ساخت آن ها نیز کم هزینه است. با کاهش تعداد ترانزیستورها و اجرای دستورها کمتر، پردازنده در زمان کمتری دستورها را پردازش می کند. کمی بعد اصطلاح RISC توسط یک استاد دانشگاه کالیفورنیا به نام دیوید پترسون ایجاد شد. هر دو طراحی RISC و CISC به مراتب در انواع و اقسام ابزارها بکار گرفته می شوند، اما مفهوم کلی RISC در واقع سیستمی ا
ست که در آن به پردازش دستورها کوچک و به شدت بهینه شده پرداخته می شود، درست برخلاف CISC که در آن دستورها پیچیده ارسال می شوند. یکی از تفاوت های عمده بین RISC و CISC نیز در نحوه دسترسی به حافظه و ذخیره و اجرای اطلاعات بر روی آن است. در ریسک دسترسی به حافظه تنها از طریق دستورالعمل های حاصلی قابل انجام است و به عنوان مثال نمی توان از بخشی از دستور add به حافظه دسترسی داشت. علاوه بر ARM شرکت های بسیار دیگری از جمله Intel i860, AMD 29k, ARC و غیره از طراحی RISC برای ساخت پردازنده استفاده می کنند، اما به لطف گسترش تلفن و تبلت ها، معماری ARM به عنوان برجسته ترین معماری مبتنی بر RISC شناخته می شود. سیستم-روی-یک-چیپ ها و معماری ARM. چندین نوع مختلف از معماری برای پردازنده های ARM وجود دارد که از آن جمله می توان به ARM V2 ،ARMv3 Arm v7 و … اشاره کرد. کمپانی ها برای استفاده از هر کدام از این طراحی ها باید گواهی مربوط به آن را از ARM Holder دریافت کنند. کمپانی ها از این معماری در ساخت پردازنده های مورد نظر خود بهره برده و در نهایت با یکپارچه سازی آن با واحد پردازش گرافیک (GPU)، حافظه رم و قسمت کنترلر باند رادیویی (در تلفن
های هوشمند) سیستم -روی-یک-چیپ خود را می سازند. سیستم-روی-یک-چیپ (System on a Chip) که آن را به اختصار SoC می نامند در واقع یک تراشه است که در آن پردازنده اصلی (CPU)، پردازنده گرافیک (GPU)، حافظه رم، کنترلرهای ورودی و خروجی و بعضاً کنترلر باند رادیویی قرار دارند. پس لازم است بدانید که کل SoC براساس معماری ARM تولید نمی شود و تنها بخش CPU آن بر مبنای معماری ARM طراحی و تولید می گردد. پس این باور که فلان SoC براساس معماری ARM ساخته شده، اشتباه است و بخش پردازنده اصلی اکثر SoCها براساس یکی از طراح های معماری ARM ساخته می شوند. از جمله سیستم-روی-یک-چیپ هایی که هسته اصلی آن ها براساس معماری ARM طراحی شده اند می توان به ۳ نسل اول تگرا انویدیا، Quatro شرکت CSRT، نوا شرکت اریکسون، OMAP شرکت تکزاس، Exynos شرکت سامسونگ و Ax شرکت اپل اشاره کرد. این شرکت ها از معماری ARM و همچنین معماری یکی از هسته های طراحی شده توسط این شرکت بهره برده اند. اما شرکت ها می توانند گواهی استفاده از معماری ARM را تهیه کرده و سپس بر اساس آن هسته سفارشی مورد نظرشان را طراحی کنند یعنی به جای اینکه هسته CPU را براساس Cortex-A9 یا Cortex-A15 یا د
یگر هسته های ARM بسازند، خودشان براساس معماری یکی از خانواده های ARM، هسته خاص خود را طراحی کنند. به عنوان مثال سیستم-روی-یک-چیپ A6 اپل، X-Gene ,Krait کوالکام، StrongARM شرکت DEC ,XScale شرکت Marvell اینتل یا Project Denver شرکت انویدیا این گونه هستند و اگر چه بخش CPU از سیستم-روی-یک-چیپ آن ها براساس معماری ARM طراحی شده اند، اما طراحی هسته ها با آنچه ARM پیشنهاد کرده متفاوت هستند. چه سیستم عامل هایی از ARM پشتیبانی می کنند؟. سیستم های Acorn: اولین کامپیوتر مبتنی بر معماری ARM، کامپیوتر شخصی Acorn بود که از سیستم عاملی به نام Arthur بهره می برد. سیستم عاملی مبتنی بر RISC OS که از معماری ARM پشتیبانی می کرد و Acorn و برخی دیگر از تولیدکنندگان از آن استفاده می کردند. سیستم عامل های توکار: معماری ARM از طیف وسیعی از سیستم عامل های توکار مانند Windows CE, Windows RT, Symbian, ChibiOS/RT, FreeRTOS, eCos, Integrity, Nucleus PLUS, MicroC/OS-II, QNX, RTEMS, CoOS, BRTOS, RTXC Quadros, ThreadX, Unison Operating System, uTasker, VxWorks, MQX و OSE پشتیبانی می کند. یونیکس: یونیکس و برخی از سیستم عامل های مبتنی بر یونیکس
مانند: Inferno, Plan 9, QNX و Solaris از ARM پشتیبانی می کنند. لینوکس: بسیاری از توزیع های لینوکس از ARM پشتیبانی می کنند از آن جمله می توان به اندروید و کروم گوگل، Arch Linux، بادا سامسونگ، Debian, Fedora,OpenSuse, Ubuntu و WebOS اشاره کرد. BSD: برخی از مشتق های BSD مانند OpenBSD و iOS و OS X اپل نیز از ARM پشتیبانی می کند. ویندوز: معماری های ARMv 5, 6 و ۷ از ویندوز CE که در ابزارهای صنعتی و PDAها استفاده می شود، پشتیبانی می کند. ویندوز RT و ویندوز فون نیز از معماری ARMv7 پشتیبانی می کنند. گواهی و هزینه استفاده از معماری ARM. ARM خود تولیدکننده نیمه هادی نیست و در عوض از راه صدور مجوز استفاده از طراحی های خود، درآمد کسب می کند. گواهی استفاده از معماری ARM شرایط خاص و متنوعی را دارد و در شرایط مختلف هزینه مربوط به استفاده از آن نیز تفاوت می کند. ARM به همراه گواهی نامه خود اطلاعات جامعی در مورد نحوه یکپارچگی قسمت های مختلف با هسته ها را ارائه می کند تا تولیدکنندگان به راحتی بتوانند از این معماری در سیستم-روی-یک-چیپ های خود بهره ببرند. ARM در سال ۲۰۰۶ و در گزارش سالانه خود اعلام کرد که ۱۶۴٫۱ میلیون دلار از باب
ت حق امتیاز یا حق اختراع، درآمد داشته که این مبلغ از بابت فروش گواهی استفاده از معماری این شرکت در ۲٫۴۵ میلیارد دستگاه مبتنی بر ARM به دست آمده است. این یعنی ARM Holding بابت هر گواهی ۰٫۰۶۷ دلار درآمد کسب نموده، اما این رقم میانگین است و براساس نسل های مختلف و نوع هسته ها متفاوت خواهد بود؛ مثلاً هسته های قدیمی ارزان تر و معماری جدید گران تر است. اما در سال ۲۰۰۶ این شرکت از بابت گواهی استفاده از طراحی هسته پردازنده، نزدیک به ۱۱۹٫۵ میلیون دلار درآمد به دست آورده است. در آن سال ۶۵ پردازنده براساس معماری هسته های ARM ساخته شده بودند که به این ترتیب بابت هر گواهی پردازنده مبلغ ۱٫۸۴ میلیون دلار درآمد کسب کرده است. این عدد نیز به صورت میانگین می باشد و براساس نوع و نسل هسته ها متفاوت خواهد بود. در واقع شرکت ARM Holding از معماری ARM دو نوع درآمد دارد یکی بابت استفاده از معماری این شرکت در ابزارهای مختلف که بابت هر تلفن یا تبلت یا هر ابزار دیگری مبلغی به دست می آورد و دیگری بابت هر پردازنده مبتنی بر معماری هسته های ARM نیز یک رقم نسبتاً سنگین حدود ۲ میلیون دلار دریافت می کند. در سال ۲۰۰۶ نزدیک به ۶۰ درصد درآمد ARM از
بابت حق امتیاز و ۴۰ درصد بابت گواهی ساخت پردازنده براساس معماری ARM بوده است. آرم چطور تجارت می کند؟. روش کار آرم بسیار ساده است و با آنچه در دنیای رایانه شخصی شاهد هستیم، متفاوت می باشد. به طور کلی آرم سه نوع لایسنس اصلی به مشتریان واگذار می کند: POP، پردازنده و معماری. لایسنس پردازنده اجازهٔ استفادهٔ مایکروپراسسور یا پردازندهٔ گرافیکی طراحی شده توسط آرم است. در این صورت نمی توان طراحی را تغییر داد، اما می توان از آن به هر شکل ممکن استفاده کرد. به عنوان مثال تراشه های اگزینوس اُکتای سامسونگ را در نظر بگیرید، در این تراشه ها از ۴ هستهٔ ARM Cortex A7 و ۴ هستهٔ Cortex A15 استفاده شده است. این روش استفاده بیان گر لایسنس استفاده از پردازنده است. آرم در مورد کاربرد طرح ها در سیلیکون راهنمایی هایی می کند، اما در نهایت تیم به کارگیری فیزیکی پردازنده است که برای رسیدن به بهترین فرکانس در توان مصرفی مورد نظر تصمیم می گیرد. بستهٔ بهینه سازی پردازنده یا Processor Optimization Pack یک قدم فراتر از لایسنس استفاده از پردازنده است. اگر مشتری در کاربرد فیزیکی پردازنده ماهر نباشد، آرم با فروش POP به آن ها کمک می کند یا به عب
ارت دیگر یک طرح یک پردازندهٔ بهینه را به مشتری می فروشد تا پس از تولید در یک کارخانهٔ خاص، حداقل کارایی مشخص شده را دارا باشد. در مورد هسته های Cortex A8 آرم، اپل و سامسونگ به شکل خاصی از آن استفاده کردند که باعث بهینه شدن فرکانس در برابر توان مصرفی شد. این دو کمپانی به مواردی که طراحی و کاربرد Cortex A8 را دشوار می کرد، دسترسی داشتند؛ اما بسیاری از دیگر تولیدکنندگان پهنای باند لازم یا بودجهٔ کافی برای انجام بهینه سازی ها را نداشتند. POPها برای ترکیبی از پردازنده ها، کارخانه ها و فرایندهای تولیدی مختلف آماده شده است. به عنوان مثال برای تولید پردازندهٔ Cortex A12 در کارخانهٔ TSMC طی فرایند تولید ۲۸ نانومتری HPM یک POP مشخص وجود دارد. آخرین و کامل ترین لایسنس، لایسنس معماری است. در این روش آرم لایسنس یکی از معماری ها مثل ARMv7 یا ARMv8 را به مشتری واگذار می کند و مشتری می تواند به هر شکل دلخواهی از آن استفاده کند. کوآلکام برای طراحی و تولید هسته های Krait و اپل برای طراحی هسته های Swift از این لایسنس استفاده کرده اند. چنین مایکروپراسسورهایی با معماری استاندارد صنعتی (یا ISA) هسته های Cortex A15 سازگاری دارند، ا
ما کاربرد خاصی از معماری استاندارد صنعتی آرم هستند. برای تأیید سازگاری باید طبق دستورالعمل آرم عمل کرده و تست ها را یکی پس از دیگری انجام داد. آرم پشتیبانی هایی برای طراحان در نظر گرفته ولی تصمیم نهایی، استفاده و بررسی اعتبار طرح ها بر عهدهٔ مشتری است. از نگاه آماری آرم حدود ۱۰۰۰ لایسنس به ۳۲۰ کمپانی مختلف فروخته است. از این ۳۲۰ کمپانی تنها ۱۵ مورد لایسنس معماری را در اختیار دارند. آرم و اینترنت اشیا. سیستم عامل mbed جایگزین نرم افزار چند بخش توسعه داده شده ای خواهد شد که برنامه نویسان از آن روی تراشه های مبتنی بر معماری ARM استفاده می کردند. شرکای سخت افزاری می توانند از این سیستم عامل تا پایان سال جاری استفاده کنند و ابزارهای مبتنی بر mbed را نیز می توان از ابتدای سال ۲۰۱۵ میلادی در بازار مشاهده کرد. کمپانی ARM همچنین mbed Device Server را نیز توسعه خواهد داد که براساس آن توسعه دهندگان قادر خواهند بود تا گواهی مورد نیاز برای پشتیبانی از سمت سرور را برای ابزارهای مبتنی بر اینترنت اشیا ایجاد کنند. همان طور که گفتیم، کمپانی های مختلفی تلاش هایی را در جهت توسعهٔ هرچه بیشتر اینترنت اشیا به انجام رسانده اند که ال
بته در این بین جای خالی ابزارهای مبتنی بر این فناوری خالی است. ARM به عنوان یکی از بزرگ ترین کمپانی ها در زمینهٔ طراحی تراشه های موبایل برای فعالیت بهتر در این حوزه باید پلتفرمی را ایجاد می کرد تا ۷۰٬۰۰۰ توسعه دهندهٔ موجود برای mbed را تغذیه کند.
ریث (Wraith) خودرویی لوکس ساخت کارخانه انگلیسی رولز-رویس موتور کارز است که از زمستان سال ۲۰۱۳ میلادی به بازار عرضه خواهد شد. این خودرو یک کوپه دو در موتور جلو است و قوی ترین مدلی است که در تاریخ رولزرویس تولید شده است. کمپانی انگلیسی رولزرویس توسط Charles Stewart Rolls و Frederick Henry Royce در سال 1906 میلادی تاسیس شد. سال 1914 میلادی با تاسیس Rolls-Royce Limited (که از سال 1987 به Rolls-Royce plc تغییر نام داد) ساخت پیشرانه های صنعت هواپیمایی را نیز آغاز کرد طوری که بعد از جنرال الکتریک آمریکا هم اکنون دومین غول این صنعت است. رولزرویس سال 1931 کمپانی بنتلی را خرید و سال 1998 نیز آنرا به فولکس واگن فروخت. سال 1973 بخش خودروسازی رولزرویس از کمپانی جدا شد و با نام Rolls-Royce Motors به گروه صنایع Vickers plc فروخته شد فعالیت خود را ادامه داد. سال 1998 نیز Rolls-Royce plc با خرید تمام کمپانی Vickers plc دوباره بخش خودروسازی خود را در اختیار گرفت؛ همچنین در همان سال رولزرویس موتورز به کمپانی بی ام و واگذار شد و تا هم اکنون نیز تحت نظر آلمانی ها ادامه کار می دهد. رولزرویس ریس از نظر فنی و تاحدی ظاهری برپایه رولز
رویس گوست ساخته شده است. موتور ماشین دوازده سیلندر با حجم ۶٫۶ لیتر بی ام و بوده و دو سیستم توربو است که ۶۲۴ اسب بخار نیرو تولید می کند.
یعقوب ظروفچی (زاده در تبریز – درگذشته در باکو) یکی از خوانندگان سنتی زبان ترکی آذربایجانی بود. از آثار یعقوب ظروفچی می توان از چندین تک ترانه و آلبوم هایی از ترانه های قدیمی و جدید بومی آذربایجان نام برد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ بیشترین فعالیت وی به همراه ارکستر سمفونیک جمهوری آذربایجان بود. یعقوب ظروفچی تحصیلات خود را در مدرسه فروردین تبریز آغاز کرد. در سال ۱۳۴۸ در تلویزیون تبریز ترانه خواند. او تمایل به خواندن را در ارتباط با زندگی طولانی پدرش در باکو می دانست. یعقوب ظروفچی همیشه از همفکران علیرضا نابدل بود. علیرضا نابدل شعر «ای اوشاقلار» را برای همفکران خود نوشت و یعقوب ظروفچی آنرا با موسیقی خواند. ظروفچی تحصیلات خود را از سال ۱۳۵۲ در دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران آغاز کرد. با تشدید مبارزات مارکسیستی در کردستان ایران یعقوب ظروفچی شعر دیگری از علیرضا نابدل به نام «کردستان» را با موسیقی خواند. یعقوب پس از انقلاب ۱۳۵۷ با همراهی بسیاری از همفکران مارکسیست دیگر از ایران خارج شد و تحصیلات موسیقی خود را در هامبورگ آغاز کرد و در آنجا موفق به دریافت مدرک دیپلم در هنر آواز شد. گل آقا محمدوف، یکی از خواننده های جمهوری آذربا
یجان در سال ۱۹۸۹ (۱۳۶۸ خورشیدی) در آلمان با یعقوب ظروفچی دیدار کرده و او را به باکو دعوت کرد. آن دو با هم کلیپی به عنوان وحدت جمهوری آذربایجان (آران و شروان) با بخش های ترک ایران تهیه کرده و از تلویزیون باکو پخش کردند. یعقوب ظروفچی در میدان لنین (آزادی) باکو در حضور ابوالفضل ایلچی بیگ (رئیس جمهور آذربایجان) سخنرانی کرده و با قسم خوردن به نام همفکرش علیرضا نابدل حاضران را به وحدت دو آذربایجان شمالی و جنوبی تشویق نمود. پس از این گردهمایی؛ رئیس جمهور آذربایجان به صورت کتبی از ایشان تشکر کرد. او بعداً مدرک کارشناسی ارشد هنر آواز را از دانشگاه میامی فلوریدا در آمریکا دریافت کرد و شهروند آمریکا شد. وی در ژوئیه ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) پس از طلاق از همسر نخست خود در آمریکا و ازدواج با همسر دوم در باکو ساکن شد و شهروندی جمهوری آذربایجان را هم دریافت نمود. یعقوب ظروفچی در ۲۳ شهریور ۱۴۰۰ (۱۴ سپتامبر ۲۰۲۱) بر اثر ابتلا به کووید ۱۹ در بیمارستان «یئنی کلینیکا» شهر باکو پایتخت جمهوری آذربایجان در گذشت. آلبوم ها. ظروفچی تا سال ۱۹۹۵ دو آلبوم با همکاری ارکستر سمفونی آذربایجان با نام های "بهترین های ظروفچی" شامل ۱۰ ترانه، "آرزو" شامل ۱۴ تر
انه، و آلبوم "آیریلیق" را با همکاری شرکت کلتکس رکوردز (CALTEX RECORDS) در سال ۱۹۹۶ تولید کرده است.
رِیمن یک فرنچایز به سبک بازی پلتفرم که توسط یوبی سافت منتشر شده است. از زمان انتشار "بازی اصلی ریمن" که در سال ۱۹۹۵ توسط میشل آنسل ساخته شد، این مجموعه در کل ۴۵ بازی را در چندین سیستم عامل تولید کرده است. این مجموعه در دنیایی خارق العاده و جادویی ساخته شده است که طیف گسترده ای از محیط ها را شامل می شود که اغلب بر اساس مضامین خاصی ساخته می شوند، مانند «دشت پاک کن»؛ منظره ای که کاملاً از لوازم التحریر ساخته شده است. بازی های اصلی این مجموعه سبک پلتفرم هستند؛ البته برخی بازی ها در ژانرهای دیگر وجود دارد. قهرمان داستان ریمن است، موجودی جادویی که به شهامت و عزم خود مشهور است و با کمک دوستانش، باید دنیای خود را از شر اشرار مختلف نجات دهد. سایر رسانه ها. در سال ۱۹۹۹، ریمن:مجموعه انیمیشن برای دستیابی به موفقیت بازی های ویدیویی در آن زمان تولید شد. فقط چهار قسمت ساخته شد. در سال ۲۰۱۹، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن دیگر در حال کار در Ubisoft Motion Pictures اعلام شد.
نظریهٔ زمین کروی، زمین گرد یا گوی مانند به زمان یونانیان باستان بازمی گردد. تمدن یونان در حدود سال ۵۰۰ قبل از میلاد ظهور یافت و در طول هزار سال بعد، کمک بزرگی به ستاره شناسی نمود. ابتدا، در قرن ششم قبل از میلاد یونانیان دریافتند که زمین کروی است و فیثاغورس دانشمند یونانی کروی بودن زمین را اظهار داشت. آن ها برای اولین بار محیط زمین، اندازه ماه و فاصله میان آن ها را به دقت اندازه گرفتند. اگرچه به اشتباه معتقد بودند که زمین کره ثابتی است که جهان پیرامون آن می گردد ولی برخی از اندیشه ها و شیوه های رصدشان تا اواخر قرن هفدهم کاربرد داشت. پیش از آن که یونانیان نظریه کروی بودن زمین را مطرح نمایند، اکثر مردم بر این باور بودند که زمین مسطح است. برای مثال هندوها معتقد بودند که زمین مسطح و بر شانه ۴ فیل قرار دارد که به نوبه خود بر پشت چهار لاک پشت شناور در اقیانوسی بی کران ایستاده اند. مصریان باستان زمین را رب النوع کب می پنداشتند که به پهلو دراز کشیده و الهه نات، تجسم خورشید، بر روی آن خمیده است. همچنین اکثر تمدن ها معتقد بودند که زمین مرکز جهان است، ولی بطلمیوس ستاره شناس یونانی (۱۶۸–۹۰ قبل از میلاد) بیشتر از سایرین بر
ای این اندیشه معروف است. وی در کتابش المجسطی، قوانین اندازه گیری حرکات اجرام آسمانی را وضع نمود. به منظور تشریح حرکت رجعی برخی از سیارات، بطلمیوس اظهار کرد که مدار سیارات یک سلسله فلک تدویر پیچیده را دنبال می کند. البته حتی در اوایل قرون وسطی، هرگز فرضیهٔ کروی شکل بودن زمین از بین نرفت. دانته شاعر ایتالیایی، در کتاب خود، کمدی الهی، فرض کروی شکل بودن زمین را پذیرفته است. همچنین ایرانیان باستان عقایدی مبنی بر گرد بودن زمین داشته اند، که بازتاب آن ها را حتی می توان در رسومی همچون رها کردن سیبی شناور در آب هنگام چیدن سفرهٔ هفت سین، دید که نشانی از شناور بودن کرهٔ زمین در فضا و پویایی آن است. اندیشه های آریستارخوس. معدودی از متفکران یونانی، مخصوصاً آریستارخوس (۲۵۰–۳۲۰ قبل از میلاد) اندیشه زمین مرکزی بودن دنیا را به زیر سؤال بردند. آریستارخوس به کمک هندسه از روی اندازه سایه زمین، ماه و خورشید در خلال خسوف و کسوف، اندازه نسبی آن ها را محاسبه کرد. اعداد و ارقامش کاملاً نادرست بودند، ولی از آنجا که دریافت خورشید از زمین بسیار بزرگتر است، اظهار داشت که طبیعتاً خورشید باید در مرکز جهان باشد. اکثر یونانیان این ایده را نپ