Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رکن الدین یحیی الحسینی شیرازی در حکمت، ریاضی، ادب و خوشنویسی تبحر داشت. به نقل از "رسالهٔ الابرار" اثر جلال الدین محمد بنجیری دربارهٔ رکن الدین آمده که «حامل آثار رسول خازن برکات آل بتول و رفیق اصحاب وصول بود. با وجود کمالات صوری و معنوی بغایت حسن کتابت و انشاء و خط اصفی بنهایت خظ اوفی مخصوص بود همچنین آمده هیچ دقیقه از دقایق علوم حکیمه و ریاضیه و فنی از فنون معانی بیان نبوده که در خزینهٔ دل او دفینه نشده در هندسیات اعجاز نمود از جمله نقسیم میاه قنوات حومهٔ شیراز به قانون تخته واره از آثار افکار اوست.» تألیفات او کتاب الامزاح فی باب الالواح، کتاب مرصاد المنجمین، رساله حدیقه المهندسین، رساله اسرار المتالهین، رساله المجبیه فی علوم الغریبه و منهاج العابدین فی بیان الدین هستند. رکن الدین در سال ۶۰۲ هجری شمسی در کربلا درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
ابوالمعالی نصرالله بن محمد بن عبدالحمید منشی (بعد از ۵۵۵ قمری – پیش از ۵۸۳ قمری) نصرالله ملقب به ابوالمعالی یکی از نویسندگان و منشیان دربار غزنوی در سدهٔ ۶ هجری بوده است. اصل وی به روایت هفت اقلیم از شیراز و به روایت دیگر از غزنین است. او در آغاز جوانی به دربار بهرام شاه غزنوی وارد شد. چندی بعد در زمان سلطنت خسروشاه غزنوی به سمت دبیری رسید و حتی توانست در زمان آخرین شاه غزنوی به نام خسرو ملک به مقام وزارت برسد. اما در زمان همین شاه بود که به خاطر حسادتِ شخصی به نام شیخ شهاب، مورد غضب قرار گرفت و تا پایان عمر به زندان افتاد. وی نثری مصنوع داشت و با استفاده از همین قریحه، کتاب "کلیله و دمنه" را از عربی به پارسی برگرداند و آن را به بهرام شاه غزنوی تقدیم کرد. سرانجام ابوالمعالی را در حبس به قتل رساندند. او در شهر غزنی متولد شد.
نجیب الدین علی بن بزغش شیرازی از عرفای قرن هفتم هجری است . پدرش از شام به شیراز آمد و در آنجا اقامت و ازدواج کرد. نجیب الدین در شیراز تولد یافت. پس از تحصیل مقدمات علوم بر اثر رؤیائی، به سفر حجاز رفت و به خدمت شیخ شهاب الدین عمر سهروردی رسید و دست ارادت بدو داد و از دست او خرقه پوشید و به شیراز بازگشت و خانقاهی بنا کرد و به ارشاد پرداخت. نقل است که شیخ صفی الدین اردبیلی عارف معروف و نیای دودمان صفوی به قصد زیارت نجیب الدین به شیراز رفت، اما هنگامی به این شهر رسید، که شیخ درگذشته بود. او به سال ۶۷۸ هجری قمری در شیراز وفات یافت.
شیخ رکن الدین دانیالی مشهور به شیخ دانیال خنجی از عرفای قرن هفتم هجری است و بر مذهب اهل سنت بود و از پیروان و شاگردان ابو اسحاق کازرونی بود. شیخ از صالحان و زهاد معروف خنج بود و چه در زمان حیات و چه پس از مرگ در لارستان و جزایر خلیج فارس مورد احترام و تجلیل قرار داشت. ابن بطوطه در سفرنامهٔ خود از آرامگاه شیخ و مسجد وابسته به آن که مطاف مردم بود و خود وی نیز به زیارت آن نائل آمد یاد کرده است. ظهور شیخ رکن الدین دانیالی معروف به شیخ دانیال هنگی در قرن هفتم که طبق نوشتهٔ محمودبن عثمان در کتاب فردوس المرشدیه فی اسرارالصمدیه، از ده گریش بوده است و تأیید دکتر ایرج افشار و پروفسور اُبن (Aubin) فرانسوی، که گریش همان گراش کنونی است، و پدر او در آنجا پیشه ور بود شیخ دانیال با مهاجرت به خنج و پایه گذاری سلسلهٔ مشایخ دانیالی، خنج را به مقر خانقاهی از دراویش تبدیل می کند و در سرنوشت بنادر و جزایر خلیج فارس تأثیر زیادی بر جای می گذارد. با توسعهٔ فعالیت های مشایخ دانیالی در منطقه، گراش به عنوان زادگاه شیخ دانیال نیز در قرون ششم و هفتم محل استقرار مشایخ و بزرگان صوفیه دانیالی می گردد؛ به نحوی که سید کامل پیرقتالی (۶۲۸–۷۱۷ ه
.ق) در ایام شباب به دستور پدر، با شیخ دانیال که در کبر سن بود ملاقات نمود و در گراش نیز «در یکی از روزهای ماه مبارک رمضان با شیخ غیاث الدین، و دیگر بزرگان و صوفیان گراش ملاقات داشته و نماز مغرب و عشاء به امامت ایشان برگزار می شود و بعد از نماز خفتن سید کامل پیر سخنرانی مفصلی ایراد می فرمایند که حاضرین شدیداً تحت تأثیر قرار می گیرند» (بخشایش، ۱۳۷۷). «به این ترتیب، طی قرن هفتم هجری، خانقاه او به قدری شهرت یافت که به عنوان یکی از چهار رکن دراویش جنوب ایران مشهور شده بود. پس از او، مریدانش در سراسر حوزهٔ جنوب ایران و به ویژه دربار «هرمز» از قدر و ارزش والایی برخوردار شدند و اصولاً قرن هفتم را باید عصر «دانیال» و اخلاف او نامید. قرون هشتم تا دوازدهم هجری در ابتدای قرن هشتم «تحولاتی در خنج باعث شد که شاخهٔ «دانیالی» و مشایخ آن دیار از قدرت پیشین افول نموده و جانشینان دانیال بنا به دلایل نامشخصی به دربار ملوک هرمز مهاجرت نمایند و ریاست طریقت پس از شیخ عبدالسلام خنجی (متوفی به سال ۷۴۶ ه .ق) به شیخ محمد ابونجم (۷۰۴–۷۸۶ ه .ق) منتقل گردید.» (وثوقی، ۱۳۷۴). تاریخ فوت شیخ به تحقیق معلوم نیست.
ناصرالدین عبدالله بیضاوی (نام کامل وی: ناصرالدین أبو سعید أو أبو الخیر عبدالله بن أبی القاسم عمر بن محمد بن أبی الحسن علی البیضاوی الشیرازی الشافعی) از قضات و افاضل قرن هفتم هجری است. قاضی بیضاوی در بیضا زاده شد و در شیراز به تحصیل علوم پرداخت. او پیش از رفتن به تبریز مدتی در عهد اتابکان فارس در فارس مقام قاضی القضاتی داشت. سپس به تبریز رفت و تا پایان عمر در آن شهر به تألیف و تدریس و امر قضاوت مشغول بود. بیضاوی هم روزگار خواجه نصیرالدین طوسی و قطب الدین شیرازی و مصاحب و دوست آنان بود. در مورد سال درگذشت قاضی اختلاف هست. او به گمان میان سال های ۶۸۲ تا ۶۹۲ هجری قمری درگذشته است. کتاب انوار التنزیل و اسرار التاویل یا تفسیر بیضاوی مهم ترین تألیف اوست.
شیخ ابوالفضل بن مظفر ابی الخیر نیریزی از فقه ها و مشایخ بزرگ فارس بود. او در نیریز به دنیا آمد و در شیراز به امر قضاوت اشتغال داشت و در مدرسه زاهدیه به تدریس و تعلیم می پرداخت. شیخ ابوالفضل به حجاز، مکه و شام سفر کرد و از مصاحبت مشایخ بسیار بهره مند شد. صاحب شدالازار وفات او را در سال ۶۲۱ هجری قمری در شیراز دانسته است.
ابوطالب تاج الدین بن دارست شیرازی از وزراء سلجوقیان بود. هنگامی که وزیر مسعود بن محمد بن ملکشاه بود و در جنگی که بین سلطان مسعود و سنجر روی داد و به شکست مسعود منجر شد، جزء اسرا بود. سه نفر از اکابر امراء مسعود یعنی امیر بوزابه و عبدالرحمن بن طغایرک و عباس والی ری با یکدیگر عقد اتفاقی بسته و اموردولت را در دست گرفتند و بر سلطان مسعود کاملاً مسلط گردیدند و سلطان را مجبور نمودند که وزارت خود را تاج الدین تفویض نماید. در سال ۵۴۰ هجری قمری سلطان مسعود عباس والی ری را در بغداد به قتل رسانید. سپاهیان عباس که تاج الدین را عامل توطئه می دانستند سر به شورش برداشته به قصد حمله و غارت به خانهٔ تاج الدین وزیر مزبور هجوم آوردند اما سلطان مسعود جماعتی سواران فرستاد تا خانهٔ او را از نهب و تاراج محفوظ داشتند، و اندکی پس از این واقعه به خواهش تاج الدین، سلطان او را از وزارت خود منفصل نمود و با اعزاز و اکرام تمام به فارس نزد مخدوم قدیمی خود بوزابه فرستاد تا در جلب رضای او نسبت به سلطان و کف شر او بقدر امکان کوتاهی ننماید. سپس سلطان محمدبن محمودبن محمدبن ملکشاه او را از فارس به اصفهان طلبید تا وزارت خود را به او دهد و او به اص
فهان آمد و مدتی نیز در آنجا توقف نمود ولی بالاخره سلطان از آن خیال منصرف گردید و وزارت خود را به شمس الدین ابوالنجیب درگزینی داد و از این فقرهٔ اخیر معلوم می شود که تاج الدین بنحو قدر متیقن تا حدود ۵۰۰ هجری قمری در حیات بوده است و از این به بعد معلوم نشد چه مقدار دیگر زیسته است. از عماد الکتاب صریحاً بر می آید که تاج الدین به وزارت اتابک سنقر بن مودود اولین پادشاه از سلسلهٔ سلغریان فارس (۵۴۳–۵۵۸ ه . ق) نیز نایل آمده بوده است و در شیرازنامه گوید که وی به وزارت ملکشاه بن محمود در شیراز نیز منتصب شده بوده است ولی چون در این فصول فترت مابین دیلمیان و سلغریان، شیرازنامهٔ مطبوع مشحون از اغلاط و اوهام و اشتباهات تاریخی است، این سخن او نیز با نهایت احتیاط باید تلقی شود. در ختام این نکته را نیز ناگفته نگذاریم که خواهرزادهٔ تاج الملک ابوالغنائم مرزبان بن خسرو فیروز معروف به «ابن دارست» وزیر ترکان خاتون زوجهٔ ملکشاه و رقیب بزرگ نظام الملک طوسی که بنا بر مشهور، قتل نظام الملک به اغوای او بوده، می باشد و به همین علت بوده که غلامان نظام الملک، چنان که در کتب تواریخ مشروحاً مذکور است به انتقام خون مخدوم خود ناگهان بر سر او
ریخته اعضای او را از هم قطعه قطعه کردند.
امین الدین ابوالحسن بن ابی الخیر بنجیر کازرونی مشهور به خواجه امین الدین کازرونی وزیر مظفرالدین بن زنگی، یکی از اتابکان فارس بود. وی در عهد خویش به سخاوت و عدل شهرت داشت. زندگی. امین الدین ابوالحسن زادهٔ کازرون بود. پس از به قدرت رسیدن مظفرالدین بن زنگی به قدرت در سال ۵۷۱ هجری قمری، او خواجه امین الدین کازرونی را به عنوان وزیر خود منصوب کرد. خواجه امین الدین این منصب را تا پایان حکومت مظفرالدین بن زنگی و به مدت ۲۰ سال در اختیار داشت. اقدامات. خواجه امین الدین کازرونی در نزدیکی مسجد عتیق شیراز مدرسه و رباطی احداث کرد که به مدرسهٔ امینی مشهور شد. وفات. خواجه امین الدین کازرونی در سال ۵۹۵ هجری قمری درگذشت و در در صفهٔ شمالی مدرسهٔ امینی شیراز به خاک سپرده شد. در کلام دیگران. جنید شیرازی در "تذکرهٔ هزارمزار" می نویسد: زرکوب شیرازی در "شیرازنامه" می نویسد: محمدتقی خان حکیم در "گنج دانش" می نویسد: قاضی بیضاوی در "نظام التواریخ" می نویسد:
جان جوزف ساندرز (متولد ۱۷ ژوئن ۱۹۱۰ - درگذشت در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۲) تاریخ نویس انگلیسی که بر تاریخ قرون وسطی اسلامی و تاریخ آسیا متمرکز شده بود او در آلفنگتون دِوون به دنیا آمد و در دانشگاه دانشگاه اکستر تحصیل کرد او به عنوان لکچِر در دانشگاه کانتربوری کار می کرد آثار. گاهی اسمش را در کتاب هایی که نوشته بود به عنوان "جی جی ساندرز" مطرح می شد :
ارشدالدین نیریزی عالم دینی، فقیه، محدث، مفسر، ادیب قرن ششم هجری بود در «مجمل فصیحی» و «فارس نامهٔ ناصری» نام وی محمد بن علی ذکر شده است. او جامع علوم شرعیه و در علم تفسیر و حدیث متبحر بود. مدت ها در مسجد جامع عتیق در شیراز امامت نمود و نوشته اند که به مدت هفتاد سال عهده دار منصب افتاء بود. او را عالمی خیرخواه و دارای اخلاق نیکو و اوصاف مرضیه دانسته اند. در طلب علم به حجاز و عراق مسافت نمود و مشایخ و علماء بزرگی چون: شیخ توران کبیر، زاهد ابومنصور، ابوالوفا احمد بن ابراهیم فیروزآبادی، ابومقاتل مناور بن فرکوه دیلمی را درک نمود. روزبهان بقلی فسایی شیرازی و سراج الدین مکرم قاضی القضات فارس و عارف معروف عزالدین مودود زرکوب و فرزندش، عمادالدین ابوالفضل محمد بن مودود زرکوب، و ملک معین الدین ابوذر کتکی مفتی از شاگردان وی بودند. در شیراز درگذشت و در رباطی که خود در نزدیکی مصلای شیراز بنا کرده بود، دفن گردید. آثار "حیله العارفین فی التوفیق بین العقل و الدین"، مجمع البحرین در ده مجلد، در تفسیر و تأویل تنویرالمصابیح، در شرح المصابیح باکورهٔ الطلب لاهل الادب در حدیث. منابع. مجله ویستا
خمش ها نام دومین آلبوم گروه آلترنیتیو راک انگلیسی ریدیوهد است که در سیزدهم مارس ۱۹۹۵ منتشر شد. بیماری تراکم زدائی در استودیوهای ای ام آی ضبط شد و نایجل گودریچ مهندسی صدای آلبوم را بر عهده داشت. بعد از این آلبوم گودریچ تهیه کننده تمامی آلبوم های بعدی گروه بود. بیماری تراکم زدائی شروعی بود برای ردیوهد به سمت استفاده بیشتر از کیبورد. برخلاف پابلو هانی که تأثیر زیادی از موسیقی گرانج گرفته بود بیماری تراکم زدائی آلبومی چند لایه تر و مفهومی تر بود که ترانه های مرموزتری هم داشت. روح خیابان (محو شدن) که آخرین قطعه آلبوم بود اولین تک آهنگ ردیوهد بود که در میان پنج آهنگ بریتانیا قرار گرفت. آلبوم با واکنش های مثبت تری نسبت به پابلو هانی مواجه شد و در چارت آلبوم بریتانیا در رتبه چهارم قرار گرفت. با این وجود هیچ یک از آهنگ های آلبوم نتوانستند موفقیت خزش را خارج از بریتانیا تکرار کنند و آلبوم در چارت آمریکا به رتبه ۸۸ رسید. در طول سال های بعد از انتشار آلبوم، بیماری تراکم زدائی بارها و بارها در لیست آلبوم های برتر شنوندگان و منتقدان قرار گرفته است. لیست آهنگ ها. همه آهنگ ها توسط ردیوهد نوشته شده اند:
سیدنی وایت فیلمی کمدی نوجوانانه محصول سال ۲۰۰۷ با نقش آفرینی آماندا باینس، سارا پاکستون و مت لانگ است. این فیلم بر اساس داستان سفیدبرفی و هفت کوتوله ساخته شده است. خلاصه داستان. روایتی مدرن از داستان سفیدبرفی و هفت کوتوله که داستان یک دختر تازه وارد مدرسه با ۷ دانشجوی مطرود دیگر می خواهند علیه سیستم قیام کنند و آن جا را برهم بریزند… گیشه. این فیلم در گیشه های ایالات متحده آمریکا با فروش ۵٫۱۹۶٫۳۸۰ دلار در هفته اول نمایش رتبه ۶ را در جدول بدست آورد.
شمعون قانوی که با عنوان شمعون کنعانی نیز شناخته می شود (، ; ؛ ؛ )، یکی از حواریون عیسی بود. چند دروغ نامیده به او نسبت داده شده است، اما جروم نام او را در اثر خود، "در بارهٔ مردان نامدار" که بین سال های ۳۹۲ و ۳۹۳ میلادی نوشته شد، نیاورده است. هویت. روایات مبتنی بر اناجیل. نام شمعون در تمام انجیل های هم نوا و اعمال رسولان در فهرست حواریون آمده، بی آنکه جزئیات بیشتری درباره اش ارائه شده باشد: برای تمایز او از شمعون پطرس، در هر سه انجیل هم نوا که نامش آمده، لقبی به او داده شده است. در انجیل لوقا و اعمال رسولان، شمعون «"غیور"» خوانده شده است ( ). به همین دلیل، اغلب فرض می شود که او پیش تر عضو گروه سیاسی غیوران بوده است. اما در انجیل متی و مرقس، در نسخه های متن غالب بیزانسی او «"کنانیتس"» و در نسخه های اسکندرانی و Textus Receptus «"کنانایوس"» خوانده شده است ( ). هر دو واژهٔ «"کنانایوس"» و «"کنانیتس"» از واژهٔ عبری קנאי ("qanai") مشتق شده اند که به معنای «غیور» است، و از این رو، بیشتر پژوهشگران امروزی این دو واژه را به معنای «غیور» در نظر می گیرند. با این حال، جروم و کسانی چون سنت بید پیشنهاد کرده اند که واژهٔ «کنا
نایوس» یا «کنانیت» باید به عنوان «اهل قانا» یا «اهل کنعان» ترجمه شود، یعنی اینکه شمعون از شهر قانا در جلیل بوده است. اگر چنین باشد، لقب او «کنایوس» بوده است. روبرت آیزنمن استدلال کرده است که ارجاعات تلمودی معاصر به غیوران، آن ها را با عنوان "کَنّائیم" ("kanna'im") معرفی می کند، «اما نه واقعاً به عنوان یک گروه—بلکه بیشتر به عنوان کاهنانی منتقم در معبد». نتیجه گیری های گسترده تر آیزنمن—اینکه عنصر غیور در گروه اولیهٔ حواریون پنهان شده و بازنویسی شده است تا با مسیحیت پولسی که به غیریهودیان گرایش داشت، هماهنگ شود—بحث برانگیزتر است. جان پی. مایر معتقد است که واژهٔ «غیور» ترجمهٔ نادرستی است و در زمینهٔ اناجیل، به معنای «غیور» یا «مذهبی» (در این مورد، نسبت به رعایت شریعت موسی) است، چرا که جنبش غیوران ظاهراً تا ۳۰ تا ۴۰ سال پس از رخدادهای گزارش شده در اناجیل، هنوز به وجود نیامده بود. با این حال، نه براندون و نه هنگل از این دیدگاه پشتیبانی نمی کنند. شناسایی های دیگر. در اناجیل، شمعون قانوی به طور مستقیم با شمعون، برادر عیسی که در مرقس ۶:۳ ذکر شده، یکی دانسته نشده است: "دانشنامهٔ کاتولیک" پیشنهاد می کند که ممکن است شمعو
ن قانوی همان شمعون اورشلیمی یا شمعون (برادر عیسی) یا هر دوی آن ها باشد. در این صورت، او پسرعمو یا فرزند یوسف از ازدواجی پیشین بوده است. روایت دیگری نیز وجود دارد که او همان شمعون اورشلیمی است که پس از اعدام یعقوب البار، از سال ۶۲ تا ۱۰۷ میلادی به عنوان دومین اسقف اورشلیم خدمت کرد، اگرچه در جلیل زاده شده بود. روایت های متأخر (منابع مشکوک و قرون وسطی). نامهٔ منسوب به حواریون ("Epistula Apostolorum")، که در قرن دوم و در مخالفت با گنوسیسم نوشته شده است، او را یکی از حواریونی معرفی می کند که در نوشتن نامه مشارکت داشته اند (از جمله توما)، و او را با نام «یهودای غیور» می آورد. در برخی ترجمه های لاتین کهن انجیل متی، در متی ۱۰:۳، به جای تادئوس/لبیوس، «یهودای غیور» آمده است. برخی از خوانندگان از این مسئله چنین برداشت کرده اند که او ممکن است همان «یهودای نه اسخریوطی» باشد که در یوحنا ۱۴:۲۲ آمده است: «یهودا (نه اسخریوطی) به او گفت: ای سرور، چگونه است که خود را بر ما ظاهر می سازی، نه بر جهان؟» از آنجا که گاهی گفته می شود یهودا همان توما حواری است، تطبیق «شمعون غیور» با توما نیز ممکن دانسته شده است. باربارا ثیرینگ شمعون غی
ور را با شمعون مجوسی یکی دانسته است، اما این دیدگاه مورد پذیرش جدی قرار نگرفته است. عهد جدید جز انبوهی از این القاب احتمالی و بعید، چیزی دربارهٔ شمعون ثبت نکرده است. در انجیل طفولیت سریانی نیز روایتی دربارهٔ این حواری آمده است. در این روایت، پسربچه ای به نام شمعون از ناحیهٔ دست مورد گزیدگی مار قرار می گیرد؛ عیسی او را شفا می دهد و می گوید: «تو شاگرد من خواهی شد». این روایت با جمله ای پایان می یابد که می گوید: «این است شمعون قانوی که در انجیل ذکر شده است». ایزیدور سویل حکایت های گردآمده دربارهٔ شمعون را در اثر خود با عنوان "De Vita et Morte" گردآورده است. بر اساس افسانهٔ طلایی، که مجموعه ای از قدیس نگاری ها و زندگینامهٔ قدیسان است که در قرن سیزدهم توسط یعقوب د واراژین گردآوری شده، «شمعون قانوی و تادئوس برادران یعقوب کوچک و فرزندان مریم کلوپا بودند که با حلفی ازدواج کرده بود». در سنت های متأخر، شمعون اغلب با تادئوس به عنوان یک گروه تبلیغی همراه دانسته می شود؛ در مسیحیت غربی، آن ها روز مشترکی در تقویم قدیسین دارند: ۲۸ اکتبر. رایج ترین روایت این است که پس از بشارت در مصر، شمعون به تادئوس در ایران و ارمنستان بزرگ
یا بیروت در لبنان امروزی پیوست، جایی که هر دو در سال ۶۵ میلادی کشته شدند. این روایت در افسانهٔ طلایی آمده است. گفته می شود او ممکن است در مقام اسقف اورشلیم مصلوب شده باشد. بر پایهٔ روایتی در شرق، شمعون در سفری تبلیغی به گرجستان رفت، در آبخاز درگذشت و در نیکوپسیا، مکانی ناشناخته در ساحل دریای سیاه، به خاک سپرده شد. بقایای او بعدتر به نیو آتوس در آبخاز امروزی منتقل شد. روایت دیگری می گوید که او به خاورمیانه و آفریقا سفر کرده است. مسیحیان اتیوپی معتقدند که او در سامریه به صلیب کشیده شد، در حالی که یوستوس لیپسیوس می نویسد که در سوآنیر، ایران، با اره دو نیم شده است. با این حال، موسی خورنی می نویسد که او در وریوسفورا در ایبری قفقاز کشته شد. روایت دیگری نیز وجود دارد که می گوید او در ادسا به مرگی آرام درگذشت. بر پایهٔ روایتی دیگر، او به بریتانیا نیز سفر کرده بود. در این روایت، در دومین سفر تبلیغی اش به بریتانیا، در سال ۶۰ میلادی، هم زمان با آغاز شورش بودیکا وارد آن سرزمین شد. گفته می شود که او در ۱۰ مه سال ۶۱ میلادی به دست رومی ای به نام کاتوس دکیانوس در کایستور، در لینکلن شر امروزی در انگلستان، به صلیب کشیده شد. بر
پایهٔ نوشته های سزار بارونیوس و هیپولیتوس رومی، نخستین سفر شمعون به بریتانیا در سال ۴۴ میلادی، هم زمان با فتح بریتانیا از سوی امپراتوری روم انجام شده است. نقیفوروس یکم اهل قسطنطنیه می نویسد: روایت دیگری، که بی تردید از لقب او «غیور» الهام گرفته شده، بیان می کند که او در نخستین جنگ یهود-روم (۶۶–۷۳ میلادی) شرکت داشته است. قدیسی. شمعون، همچون سایر حواریون، در کلیسای کاتولیک از جمله کلیسای کاتولیک شرقی، همچنین در کلیسای ارتدکس شرقی، کلیساهای ارتدکس مشرقی، لوتریانیسم و کلیساهای عشای انگلیکان به عنوان قدیس گرامی داشته می شود. در کلیسای انگلستان، او همراه با تادئوس در تقویم قدیسان (کلیسای انگلستان) با یک جشن در ۲۸ اکتبر یاد می شود. در هنر مسیحی. در آثار هنری، شمعون با نماد شناسایی کنندهٔ اره به تصویر کشیده می شود، چرا که بنا بر سنت، او با اره به دو نیم شهید شده است. در اسلام. در اسلام، مفسران مسلمان و شارحان قرآن نام دوازده حواری را ذکر کرده اند و شمعون را نیز در میان شاگردان عیسی آورده اند. بر پایهٔ روایات اسلامی، گفته می شود که شمعون برای تبلیغ ایمان به خداوند به سوی قوم بربر در بیرون از شمال آفریقا فرستاده شد. ج
ستارهای وابسته. حواریون
ژوئیه ۲۰۱۱، یکی از ماه های ۲۰۱۱ (میلادی) است. آغاز آن، روز جمعه برابر با ۱۰ تیر ۱۳۹۰ خورشیدی.
تومای حواری، که گاهی تومای شکاک و یا دوقلو یا توماس قدیس نیز شناخته می شد. یکی از حواریون مسیح است که بیشتر به علت شکاکی در مورد زنده شدن مسیح معروف است و تا خود دست در زخم های مسیح نبرد، باور نکرد که مسیح زنده شده است.
یوهان یاکوب بالمر (زادهٔ ۱ مهٔ ۱۸۲۵ – درگذشتهٔ ۱۲ مارس ۱۸۹۸) ریاضی دان و فیزیک دان اهل سوئیس بود. دلیل شهرت وی محاسبهٔ کاملاً نظریِ خطوط طیفیِ هیدروژن بود. او به این نتیجه رسید که بین طول موج خطوط طیفیِ هیدروژن رابطه ای نظری برقرار است؛ بدین صورت که: که "n" = ۲، "h" = ۳٫۶۴۵۶ m, و "m" = ۳، ۴، ۵، ۶، و بیشتر هستند.
سری بالمر یا خطوط بالمر در فیزیک اتمی نامگذاری است به یکی از شش دسته خطوط طیفی. طول موج های سری بالمر ابتدا توسط یوهان بالمر و در سال ۱۸۸۵ و کاملاً نظری محاسبه شد. خطوط این سری در مورد هیدروژن در طیف مرئی و فرابنفش قرار می گیرد و تابش آنها شامل تابشی است که الکترونی با عدد کوانتمی اصلی(n) ۳ یا بیشتر از آن به n=۲ بیاید و این اختلاف انرژی به صورت نور آزاد می شود. معادله بالمر به صورت روبه رو است wavelength = 364.56*10^(-9)(meter)*n^(2)/n^(2)-2^(2)
تئودور لیمان (۲۳ نوامبر ۱۸۷۴ - ۱۱ اکتبر ۱۹۵۴) فیزیک دان و طیف سنج آمریکایی بود که در بوستون، ماساچوست به دنیا آمد. از دانشگاه هاروارد در ۱۸۹۷ فارغ التحصیل شد و پی اچ دی اش را در سال ۱۹۰۰ گرفت و بعد به استخدام هاروارد به عنوان استادیار درآمد. در سال ۱۹۱۷ استاد دانشگاه شد. وی همچنین آزمایشگاه فیزیک جفرسون را بین سال های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۷ رهبری می کرد. وی به علت تحقیقات فراوان در مورد طول موج های بسیار کوتاه مورد توجه قرار گرفت. همچنین خطوط و سری لیمان به افتخار وی نام گذاری شده است. همچنین دهانه ای در ماه به نام لیمان به افتخار وی نام گذاری شده است.
اسحاق بن سلیمان اسرائیلی (به عبری :Yitzhak ben Shlomo ha-Yisraeli) (به عرب :Abu Ya'qub Ishaq ibn Suleiman al-Isra'ili) یکی از مهم ترین پزشکان و فیلسوفان زمان خود در قرن دهم بود. آثار او، همه به زبان عربی نوشته شده است و پس از آن به عبری، لاتین و اسپانیایی ترجمه شده است.
در فیزیک و شیمی، سری لیمان به یک سری از انتقال الکترون از مدارهای دوم یا بیشتر از آن به مدار پایه گفته می شود. این انتقال ها با تابش فوتون هایی همراه هستند که طول موج آنها در بخش فرابنفش قرار می گیرد و خطوط مشخصی را ایجاد می کند. به خط اول (که انتقال از مدار دوم به مدار اول است و بلندترین طول موج را دارد) خط لیمان-آلفا و خط دوم (انتقال از مدار سوم به مدار اول) خط لیمان-بتا می گویند و این نامگذاری همین گونه ادامه می یابد. این سری به افتخار کاشف آن تئودور لیمان نام گذاری شده است. طول موج های سری لیمان از فرمول ریدبرگ به دست می آیند: که "n" عدد کوانتمی اصلی است و می تواند ۲ یا بیشتر از آن باشد (یعنی "n" = ۲،۳،۴،...).
تاوزند اوکس شهری در جنوب غربی شهرستان ونتورا واقع در ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا است. نام این شهر به خاطر وجود بسیار زیاد درختان بلوط در این منطقه انتخاب شده است. سرشناسان. برخی از ساکنین فعلی یا سابق و مشهور شهر تاوزند اوکس عبارتند از:
استخوان خوک و دست های جذامی نام دومین رمان مصطفی مستور سال ۱۳۸۳ در نشر چشمه منتشر شده است. این اثر به زبان های متعددی از جمله ترکی،روسی، ایتالیایی و… ترجمه در کشورهای مختلف اروپایی منتشر شده است. همچنین محمد رحمانیان فیلم نامه ای را با الهام از این اثر نوشت. چاپ سی و هشتم این رمان سال ۱۴۰۰ منتشر شده است. این اثر در شماره رمان های پرفروش فارسی است. تا کنون بارها مورد نقد بررسی قرار گرفته است. خلاصه داستان. داستان زندگی ساکنین یک ساختمان ۱۷ طبقه به نام برج خاوران است که هر کدام مشکلات خود را دارند٬دانیال با دغدغه های فلسفی اش٬حامد دانشجوی عکاسی که بین عشق مهناز و نگار مانده٬نوذر که به خاطر پول دست به هر جنایتی می زند٬محسن و سیمین که در حال طلاق هستند و آینده دختر کوچک شان درنا معلوم نیست ٬دکتر مفید و همسرش افسانه که دنبال اهداکننده مغز استخوان به پسر رو به مرگشان٬الیاس هستند٬سوسن که پس از سال ها بدکارگی به خاطر امرار معاش٬عشق را با شاعری به نام کیانوش تجربه می کند٬پریسا که در یک مهمانی مورد تجاوز قرار گرفته و به آینده خود ناامید است، و آدم هایی از این دست که در آخر همه به رستگاری می رسند… نویسنده در توضیحی دربا
رهٔ این رمان گفته بود: «مسئله مهم در داستان استخوان خوک و دست های جذامی روایت های موازی نبود بلکه اثرگذاری شخصیت ها بر یکدیگر برایم مهم بود. طرح این کتاب شبیه طرح فیلم «ده فرمان» اثر کیشلوفسکی است و تنها تفاوتش در این است که در آن فیلم شخصیت ها برهم تأثیر می گذارند؛ اما در ماجراهای کتاب من، این چنین نیست و فکر می کنم این واقعیت زندگی است. من در کتاب به صراحتاً گفته ام که برج خاوران ۱۷طبقه است. اگر در هر طبقه هم ۵ واحد باشد، آن وقت می شود تعداد بی شماری خانواده که در کنار هم زندگی می کنند. چطور امکان دارد ما همسایه ۵ طبقه بالاتر خود را بشناسیم یا با او دربارهٔ اتفاقات زندگی اش صحبت کنیم؛ در حالی که من فقط دربارهٔ ۷ واحد از این ساختمان حرف زده ام؟ من به عنوان یک دانای کل می توانم همه ساکنان برج را ببینم؛ ولی در زندگی واقعی و طبیعی، از همدیگر چیزی نمی دانیم و از نظر من واقعیت هولناک زندگی هم همین ندانستن هاست. اصولاً ما نمی دانیم فلانی چه مشکلی دارد تا بتوانیم به او کمک کنیم یا بر زندگی او تأثیر بگذاریم. اگر داستان متعارف معنی اش، اثرگذاری آدم ها روی یکدیگر است، من از قصد نخواسته ام چنین چیزی در داستان هایم بگوی
م. از نظر من، کسی نمی تواند روی دیگری تأثیر بگذارد؛ چون نمی داند.» معرفی. داستان «استخوان خوک و دست های جذامی» روایت هفت خانواده یا هفت نوع شخصیت مختلف است. همه این شخصیت ها در یک مجتمع مسکونی زندگی می کنند. داستان با روایتِ دانیال آغاز می شود. او گرفتارِ یک سری اختلال های روحیه جسمی و رفتاری است. در روایت آشکار نمی شود این مصائب که متأثر از جراحت های جنگ است یا اختلالات مادرزادی ای دارد. دانیال به آدم های جامعه دید منفی و تیره ای دارد و آن ها را سرزنش می کنند در مورد زندگی و شیوه اندیشه شان، لسیت آنها با مرگ و عشق پایبندیشان نسبت به مضامین اخلاقی، اجتماعی و انسانی جامعه را مورد نقد قرار می دهد و در نهایت، آرزو می کند زمین از چنین موجوداتی که کار و رفتارشان غیرانسانی است پاک شود. او با مادر پیشر زندگی می کند و پدرش از دنیا رفته است و مادرش را مستمری شوهر فقید زندگی می کند… دومین گروه خانواده محسن است؛ همسرش سیمین و دخترش درنا است و او روزنامه نگار است. سیمین مدتی است از محسن جدا شده سیمین معتقد است محسن در زندگی بیشتر به کارش می اندیشد؛ اگرچه او در روزنامه مدافع حقوق زنان است ولی در خانه اهمیتی به همسرش نمی د
هد و… شخصیت های گروه سوم، حامد و نگار هستند حامد نامزدی به نام مهناز دارد که در خارج تحصیل می کند. ظاهراً فرد زیبارویی است و حامد به شدت به او علاقه مند است، حامد که در عکاسی کار می کند و دانشجوی همین رشته در دانشگاه است، با نگار که از لحاظ ظاهری شباهت زیادی به مهناز دارد روبرو می شود این شباهت باعث می شود حامد به نگار هم دل ببندد و او را در پروژهای که به یک نمایشگاه عکاسی ختم می شود و… شخصیت های گروه چهارم سوسن و کیانوس هستند. البته اینها خانواده نیستند سوسن روسپیگری می کند. کیانوش هم تازگی از زندان آزاد شده است. سه شخصیت دیگر داستان هم ملول و بندر و نوذر هستند که آدم هایی خلافکارند. این نام به حدیثی از علی بن ابی طالب اشاره می کند: «امام علی ابن ابی طالب در صفت دنیا فرمود: به خدا سوگند که دنیای شما در نزد من پست تر و حقیرتر است از استخوانِ خوکی در دستِ جذامی.» این جمله در بخشی از کتاب بیان می شود که نوذر و نوچه هایش پیرمردی پولدار را فقط به قصد پولش می کشند. افتخارات و ترجمه. این برگزیده جایزه ادبی اصفهان به عنوان بهترین رمان در سال ۱۳۸۳ شده است. این اثر به زبان های متعددی از جمله ترکی،روسی، ایتالیایی و… تر
جمه در کشورهای مختلف اروپایی منتشر شده است. رویدادهای مرتبط. از آغاز انتشار این رمان رویدادهایی مرتبط با آن نیز رقم خورده است.