Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طول موج ۳۰۵ نانومتر و ۴۷۸میلی وات/نانومتر مترمربع در طول موج ۳۲۵ نانومتر است. (به جذب عظیمی که قبلاً در اتمسفر در طول موج های کوتاه رخ داده توجه کنید). فاکتورهای وزنی اریتمی اعمال شده برای این ارقام به ترتیب ۱٫۰، ۰٫۲۲ و ۰٫۰۰۳ است. (همچنین به افزایش عظیم آسیب ناشی از آفتاب سوختگی ناشی از طول موج های کوتاه توجه کنید؛ به عنوان مثال، در تابندگی یکسان، طول موج ۳۰۵ نانومتر ۲۲ درصد طول موج ۲۹۵ نانومتری آسیب زا است و آسیب طول موج ۳۲۵ نانومتر، ۰٫۳ درصد طول موج ۲۹۵ نانومتری است). یکپارچه سازی این مقادیر با استفاده از تمام وزن های میانی در محدوده طیفی کامل از ۲۹۰ تا ۴۰۰ نانومتر، رقم ۲۶۴ میلی وات/مترمربع (DUV) را به دست می دهد که سپس بر ۲۵ میلی وات/مترمربع تقسیم می شود تا شاخص UV برابر با ۱۰٫۶ به دست آید. کاربرد شاخص. شاخص UV میزان تابش فرابنفش را در مقیاس ۱ تا ۱۱+ نشان می دهد. هر چه میزان این شاخص بیشتر شود، چشم و پوست در برابر آن آسیب بیشتری می بیند. میزان این شاخص در زمان های مختلف روز تفاوت دارد، ولی در گزارش شاخص، تأکید بر حداکثر روزانه شاخص در ۴ ساعت پیرامون ظهر در محل مورد نظر است. برپایه استاندارد شاخص جهانی تاب
ش فرابنفش خورشیدی، اگر این شاخص روی اعداد ۱ و ۲ باشد، بی خطر است. شاخص ۳، ۴ و ۵ نشان دهنده کم خطر بودن آن و شاخص ۶ و ۷ نشان دهنده خطر زیاد است. شاخص ۸، ۹ و ۱۰ بیانگر خطر بسیار زیاد و شاخص ۱۱ و بالاتر اعلام می کند که خطر بسیار شدید است. برهمین پایه نیاز است تا اقدام های حفاظتی مختلفی برای جلوگیری از آسیب دیدن در برابر پرتو فرابنفش خورشید انجام داد. اگر شاخص پرتو کمتر از ۲ باشد، حداکثر در ساعات میانی روز می توان از عینک آفتابی و کرم های ضدآفتاب استفاده کرد. در شاخص ۳ تا ۵ استفاده از عینک، کرم و کلاه ضروری است و هر کدام از وسایل باید شرایط خاص خود را داشته باشند. در شاخص های زیاد، خیلی زیاد و بیش از حد زیاد باید از عینک، کرم ضدآفتاب، کلاه و چتر و لباس ضخیم استفاده شود. البته در تابش های بیش از حد زیاد (شاخص بزرگ تر از ۱۲) توصیه می شود که افراد تا حد امکان از خانه بیرون نروند، به ویژه از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۶ بعدازظهر. در صورت بیرون رفتن از خانه نیز باید مراقبت های بایسته را انجام دهند. توصیه های زیر برای بزرگسالان متوسط با پوست کمی برنزه است (نوع دوم رنگ پوست انسان بر پایه مقیاس فیتزپاتریک). افراد با پوست تیره تر (ن
وع ۵ و بالاتر) با احتمال بیشتری در برابر قرار گرفتن در معرض مقادیر بالای نور خورشید مقاومت دارند؛ در حالی که اقدامات احتیاطی بیشتری برای کودکان، سالمندان، به ویژه بزرگسالان با پوست روشن و کسانی که به دلایل پزشکی یا به دلیل قرار گرفتن در معرض پرتو فرابنفش در روزهای قبل حساسیت بیشتری به خورشید دارند، لازم است. هنگامی که شاخص UV پیش بینی شده در روز در محدوده های عددی مختلف باشد، توصیه های محافظتی به شرح زیر است: تا کنون چندین اپلیکیشن پیش بینی و راهنما دربارهٔ تابش آفتاب منتشر شده است. این برنامه ها از شاخص فرابنفش و مقیاس فیتزپاتریک نوع پوست برای محاسبه حداکثر زمان قرار گرفتن در معرض آفتاب پیش از آفتاب سوختگی استفاده می کنند. مقیاس فیتزپاتریک برای برآورد دقیق حداقل دوز تابش مورد نیاز برای آفتاب سوختگی کافی نیست. در پژوهش ها، تنوع گسترده ای در درون و بین جمعیت های انسانی یافت شده است. به عنوان مثال، در ایالات متحده برای افراد نوع پوست V، حداقل دوز تابش مورد نیاز برای آفتاب سوختگی ۱۰۰–۶۰ میلیژول/سانتی متر مربع است، در حالی که در تایوان این مقدار ۲۴۰–۱۲۰ میلی ژول/سانتی متر مربع است. بدون توجه به وزن، یک ساعت شاخص
UV برابر با ۹ میلی ژول/سانتی متر مربع است.
سیروس ناصری بازرگان صنعت نفت و دیپلمات سابق ایرانی است. سوابق دیپلماتیک. سیروس ناصری از سال ۱۳۶۵ نماینده دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو گردید. به نوشتهٔ روزنامهٔ اعتماد، ناصری پیشتر نمایندهٔ ایران در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو و عضو تیم ایرانی مذاکرات قطعنامهٔ ۵۹۸ شورای امنیت بوده است. ناصری در دولت محمد خاتمی از اعضای ارشد تیم مذاکره کنندگان هسته ای ایران بوده است. فعالیت در صنعت نفت. ناصری که نایب رئیس هیئت مدیرهٔ شرکت کیش اورینتال بوده است، با اتهام دریافت رشوه به مبلغ ۵۰۰ هزار دلار در قراردادهای نفتی مواجه شد. در دادگاه مربوط، مسئله رشوهٔ نیم میلیون دلاری ناصری که مربوط به حساب بانکی وی در کشور سوئیس می باشد، بررسی شد و وی تبرئه گشت، ولی او ترجیح داد از کشور خارج شود و در وین اقامت گزیند. او سال ۱۳۹۲ که به ایران بازگشت و در مراسم ختم مادر محمدجواد ظریف حاضر شد.
ربرت دلونه از نخستین نقاشانی بود که تجربهٔ کوبیست ها در خرد کردن شکل را به عرصهٔ رنگ تعمیم داد. شیوهٔ او ارفیسم نام گرفت. خود او دربارهٔ تجربه اش چنین نوشت: شکل در اثر نور می شکند و ترازهای رنگی ایجاد می شوند که شالوده ای برای توصیف اند ولی فقط یک دستاویز. زندگی نامه. او نخست در رشتهٔ طراحی برای تئاتر آموزش دید ولی سپس به نقاشی روی آورد. نخستین آثارش را در رنگ های درخشان و با اسلوب نقطه گذاری ساخت (۱۹۰۷–۱۹۰۵). تحت تأثیر آثار پل سزان رنگ های ملایم تری را در نقاشی های بعدیش به کار گرفت. در دورهٔ خدمت سربازی به مطالعهٔ علمی در زمینهٔ نور و رنگ پراخت (۱۹۰۸). با فرنان لژه آشنا شد. این دو در راستای کوبیسم تحلیلی تجربه های تازه تری را در سازمان بندی ساختاری آغاز کردند. دلونه در سلسله پرده های کلیسای سن سوربن و برج ایفل به تجربه در رنگ گزینی وسیع بازگشت. در سلسله نقاشی های پنجره هم زمان از طریق منتزع کردن سطوح رنگی خالص از نقشمایه ای که برگزیده بود بدان جلوهٔ بلورین بخشید. آپلینر با تأکید بر خصلت موسیقی گونه و تغزلی این نقاشی ها اصطلاح ارفیسم را ابداع کرد. دلونه در ادامهٔ تجربیاتش به انتزاع مطلق رسید ولی گاه گاه به ت
فسیر رنگی از جهان عینی می پرداخت. چند سالی را در اسپانیا و پرتغال گذرانید (۱۹۲۱–۱۹۱۴). در سال های بعد چند نقاشی بزرگ سفارش گرفت از جمله در نمایشگاه جهانی پاریس (۱۹۳۷). دلونه ارفیسم را چون تحول منطقی امپرسیونیسم و نئوامپرسیونیسم می دانست و محتملا تحت تأثیر کوپکا تا انتزاع ناب پیش رفت. او چون لژه ستایشگر فناوری و جلوه های آن در زندگی نوین بود. آثار. شهر پاریس (۱۹۱۱) پنجره های رو به شهر (۱۹۱۱) برج ایفل (۱۹۲۴) دوندگان (۱۹۲۶)
ادوارد هالِت کار یا ئی. اچ. کار (۲۸ ژوئن ۱۸۹۲–۳ نوامبر ۱۹۸۲) مورخ، دیپلمات، روزنامه نگار و نظریه پرداز روابط بین الملل انگلیسی، و یکی از مخالفان تجربه گرایی در تاریخ نگاری بود. کار بیشتر بخاطر نوشتن یک مجموعهٔ چهارده جلدی دربارهٔ تاریخ شوروی از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۹، نوشته های وی در زمینهٔ روابط بین الملل از جمله بحران بیست ساله، و کتاب تاریخ چیست؟ شناخته می شود.
مایکل دامت (۲۸ ژوئن ۱۹۲۵–۲۷ دسامبر ۲۰۱۱) فیلسوف تحلیلی بریتانیایی بود. زندگی. وی یکی از اعضای بنیان گذار کمیته ادغام نژادی آکسفورد در سال ۱۹۶۵ بود. مشغولیت های فلسفی اصلی دامت منطق، زبان و ریاضیات بود. وی در مورد نوشته های ریاضی دان آلمانی قرن نوزدهم، گوتلوب فرگه، مرجع محسوب می شد. فرگه تلاش می کرد ثابت کند که منطق صوری می تواند بر تمام حقایق ریاضی حاکم باشد. دامت به ویژه برای کار روی حقیقت و معنا و استلزامات آنها برای مباحثه میان رئالیزم (واقع گرایی) و آنتی رئالیزم (ضدواقع گرایی) – اصطلاحی که وی در موردش به طور گسترده نوشت و به توضیح و معرفی آن کمک کرد - شناخته شده است. دامت همچنین مرد خانواده بود و در زمینهٔ کارت های تاروت هم مرجع به حساب می آمد. همسر او، آن، در بسیاری از پروژه های تألیفی با او همکاری کرد. دامت در سال ۱۹۴۳ برای تحصیل تاریخ در آکسفورد بورسیه شد اما در همان سال برای خدمت سربازی فراخوانده شد و برای خدمت به ادینبورگ رفت. در آنجا به تحصیل برای کشیش شدن در دانشگاه ادینبورگ پرداخت و در سال ۱۹۴۴ وارد کلیسا شد. وی در طول عمرش کاتولیکی مؤمن باقی ماند و در مورد بسیاری از مشکلات کلیسای کاتولیک در مجلاّ
ت دینی مطالبی نوشت. وی سپس به هند و مالایا اعزام شد و سپس به آکسفورد بازگشت تا فلسفه، علوم سیاسی و اقتصادی بخواند. دامت باقی عمرش را در آکسفورد سپری نمود و در سال ۱۹۷۹ به مقام استادی منطق رسید و تا سال ۱۹۹۲ که بازنشسته شد، آن را حفظ نمود. وی به سرعت شهرتی جهانی کسب کرد و مقام استاد مهمان را در دانشگاه های استنفورد، مینه سوتا، پرینستون و نیز پست سخنران ویلیام جیمز را در دانشگاه هاروارد به دست آورد. دامت اولین کتابش تحت عنوان "فرگه و فلسفهٔ زبان" را در سن ۵۰ سالگی منتشر نمود و برای تحقیقاتش مورد تحسین همکاران خود قرار گرفت. علاقهٔ وی به مسائل بشردوستانه موجب شد در سال ۱۹۵۸ همراه با همسرش مؤسّسهٔ روابط نژادی را تأسیس نمایند. آنها در دههٔ شصت برای جلوگیری از اخراج مهاجران آسیایی و هندی فعّالیّت زیادی نمودند و حتّی یک بار نیز توسط پلیس دستگیر شدند ولی سرانجام تبرئه گشتند. وی به داستان های علمی-تخیّلی و موسیقی جاز هم علاقه داشت و همچنین برای حفظ زبان انگلیسی از هیچ تلاشی فروگذار نمی کرد. دامت در سال ۱۹۹۲ بازنشسته شد و در سال ۱۹۹۹ برای «خدماتش به فلسفه و عدالت نژادی» مقام سر (شوالیه) را دریافت نمود. وی در سال ۱۹۹۴ ج
ایزه لاکاتوش در فلسفهٔ علم را نیز دریافت نمود. دکتر محمد اردشیر از کسانی است که در ایران بسیار تحت تأثیر مایکل دامت است و سعی در بسط آراء شهودگرایانهٔ او داشته است. آثار. Notable articles and exhibition catalogs include "Tarot Triumphant: Tracing the Tarot" in "FMR", ("Franco Maria Ricci International"), January/February 1985; Pattern Sheets published by the International Playing Card Society; with Giordano Berti and Andrea Vitali, the catalogue "Tarocchi: Gioco e magia alla Corte degli Estensi" (Bologna, Nuova Alfa Editorale, 1987).
محمد جعفری صحرارودی یا محمدجواد جعفری از فرمانده های سابق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و یکی از اعضای تیم مذاکره کنندگان ایران با رهبرانِ حزب دموکرات کردستان ایران بود و در روز ترور عبدالرحمان قاسملو و عبدالله قادری آذر (۲۲ تیر ۱۳۶۸) نیز در گفتگو حاضر بود. رادیوفردا به نقل از رسانه های اتریشی نوشته است که او «یکی از مظنونین ترور رهبران کرد در وین» است. در جریان این ترور او از ناحیه گردن زخمی شد و هنوز نیز جای جراحت بر گردن او معلوم است. صحرارودی رئیس دفتر علی لاریجانی در مجلس شورای اسلامی بود که پیش تر معاونت امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی را بر عهده داشت. او در زمان علی لاریجانی عضو تیم مذاکره کنندگان هسته ای ایران نیز بوده است. وی که در زمان دستگیری دیپلمات های ایران در عراق توسط آمریکا در سال ۲۰۰۷ در اربیل حضور داشت و با مسعود بارزانی و جلال طالبانی دیدار کرده، به گفتهٔ واشینگتن تایمز او یکی از اهداف نیروهای آمریکایی در حمله به کنسولگری ایران بوده است؛ اما به دلیل عدم حضورش در ساختمان کنسولگری در زمان حمله، آمریکایی ها موفق به دستگیری او نشده اند. جعفری صحرارودی با وجود حکم دستگیری بین المللی، بارها به خا
رج از کشور سفر کرده است. در مهرماه ۱۳۹۲ او همراه با علی لاریجانی در کنفرانس بین المجالس در ژنو شرکت کرد. او سپس در کنفرانس امنیتی مونیخ شرکت کرد.
هاروی ویلیام کوشینگ (زاده ۸آوریل ۱۸۶۹ - درگذشته ۷ اکتبر ۱۹۳۹) یک جراح مغز و اعصاب آمریکایی هست. ایشان از پیشگامان جراحی مغز و اعصاب به شمار می روند. دکتر هاروی اولین فردی بود که بیماری کوشینگ(Cushing) را کشف نمود. نام بیماری کوشینگ بر گرفته از نام دکتر هاروی ویلیام کوشینگ می باشد. ایشان اغلب به عنوان " پدر جراحی مدرن مغز و اعصاب" شناخته می شوند.
کتاب مایزلیس یکی از قدیمی ترین کتاب های دنیا محسوب میشود ولی یک کتاب کاملذدر مورد شطرنج اولین چاپ این کتاب مال سال (۱۳۷۵)بوده است . ترجمه: رضا رضایی نویسنده : ایلیا لِووَیچ مایزلیس مایزلیس از تؤری پردازان پر اوازه شطرنج روس بوده که درزمینهٔ تألیف اثار شطرنج و پژوهشهای تاریخی این بازی فکری خدات ارزنده ای کرده است. او سردبیر یا همکار چندین نشریهٔ شطرنج به زبانهای روسی و انگلیسی یوده و کتاب های مفیدی برای نواموزان و نوجوانان نوشته است . سهم او در گسترش و ترویج بازی شطرنج بر صاحبنظران پوشسده نیست . مهمترین اثار ترجمه ای مایزلیس عبارتند از ترجمه روسی کتاب سیستم من اثر ارون نمیزو وویچ ، و ترجمه کتاب اخر بازی رخ پیاده ، اخر بازی پیاده ، اسب و فیل (زیر نظر اورباخ)، و مجموعهٔ ویکتور چگونه شطرنجباز شد . یعنی همین کتاب مایزلیس (تئوری بنیادی شطرنج) مهمترین و معروف ترین اثر مایزلیس است . این کتاب با (۶۸۶) صفحه یک کتاب کامل شناخته میوشد . اگر شطرنج را دوست دارید میتوانید از این کتاب شروع کنید.
بنیاد بلندر موسسه غیر انتفاعی ای است که مسئولیت انتشار نرم افزار آزاد بلندر را بر عهده دارد. نرم افزار بلندر در طراحی های سه بعدی و انیمیشن سازی کاربرد دارد. این بنیاد تاکنون چند انیمیشن مختلف مانند سینتل، بیگ باک بانی و رویای فیل ها را نیز توسط نرم افزار بلندر ساخته و منتشر کرده است. مدیر کنونی موسسه، تون روسنتال، سازنده بلندر است و مقر شرکت در آمستردام، هلند قرار دارد.
آنتونیو د پیترو اورلینو در سال ۱۴۰۰ در فلورانس به دنیا آمد. جایی که او را به عنوان یک صنعتگر می شناختند. تحقیقات نشان می دهد که او در فلورانس یک نقاش، معمار و زندگی نامه نویس بوده است، که زندگی نامه لورنتسو گیبرتی را نوشته است، کسی که به او شهرت فیلارته به معنی دوستدار فضیلت در میانه قرن پانزدهم داده است. فیلارته بعد از دزدیدن سر مجسمه جان تعمید دهندهٔ مسیحی، از رم اخراج شد و به سمت ونیز و پس از آن میلان رفت. او در آنجا به عنوان مهندس حکومت دوک و بعد از آن به عنوان مدیر پروژه های مختلف معماری تا پانزده سال مشغول بکار بود. فعالیت ها. درب های برنزه کلیسای قدیم مسیحیان. کمیته اعانه دهنده که توسط پاپ پنجم اداره می شد با همکاری فیلارته در طول دوازده سال درهای برنزی کلیسای قدیم مسیحیان رم را بازسازی کرد که در سال ۱۴۴۵ تکمیل شد، اگر چه درب ها در طول دوره رنسانس ساخته شد. این درب ها به صورت مجزا توانایی معماری رم شرقی و معماری قرون وسطی را به تصویر می کشید. بعضی از منتقدان نوشته اند که این درب ها پیشکشی خود فیلارته بوده است، که ادعا داشت این درب ها نشان دهنده تفکر پیچیده و کاملاً مهیج و نه آنچنان کلاسیک قرون وسطی می
باشد. فعالیت های معماری. در میلان فیلارته Ospedale Maggiore را ساخت، که روی هم رفته شامل طرح های معقولانهٔ صلیبی شکل در میدان و طرح های مرکزی بیمارستان کلیسا در مرکز بود. قسمتی از بخش های باقی مانده از بخش اعظم ساختمان بازسازی شده، نشان دهنده جزئیات سبک گوتیک، از سنتهای هنری در قرن چهاردهم در میلان می باشد که با کلیت طرح های عجیب و غریب فیلارته بعد از دوران باستان مغایر است.(1963 Murray). فیلارته همچنین در قلعه های Sforzesco و کلیسای جامع میلان نیز کارهایی انجام داده است. رساله فیلارته در معماری و ایده های شهرسازی درSforzesco. فلاریته رساله مهم معماری خود را در حدود سال ۱۴۶۹ کامل کرد که در آن اشاره ای به کتاب جامع معماری خود داشته است. بعدها او اشاره ای به نام این مقاله نداشته است اما اکنون آن را به عنوان یک رساله می شناسند. رساله او که شامل ۲۵ بخش ارزشمند است با چرخش بادهای موافق در نسخ خطی در طول دورهٔ رنسانس مورد توجه و ماندگار شده است. مشهورترین و بهترین نسخه باقی مانده از رساله نسخه مشهور Codex magliabechiano است که اکنون در موزه نگهداری می شود. در حقیقت نسخه نام برده شده شامل طرحی روشن جهت شهر بزرگ میلا
ن است. این کتاب که در آن اجزاء تکنیکی یک آرمان شهر به تصویر کشیده شده است، یکی از مدل های نمونه کلاسیک رم است. ویژگی های کاری فیلارته. فیلارته یکی از بیشمار شخصیت های مطرحی است که طرح های او در نسخ خطی موجود است. این نظریه پرداز یکی از مدعیان پیوند بین نقاشی معماری در VMS است و در دیگر کارهایش در طول قرن پانزدهم علومی که در آن ها تبحر داشته است به خوبی مشهود می باشد.
معماری فاشیستی یک سبک از معماری است که به وسیلهٔ معماران جوامع فاشیستی درابتدای قرن بیستم وسعت یافت. این سبک در اواخر دهه ۱۹۲۰ با ظهور مدرنیسم در جوامع ناسیونالیستی که دولت های فاشیست آن ها را اداره می کردند، به محبوبیت رسید. این سبک به معماری رم باستان شباهت دارد. بهر حال ساختمان های دوره فاشیست فاقد طراحی زیبا بوده و بر اساس تقارن و سادگی ساخته شده و تزیینات کمی داشتند. هر دو رهبر فاشیست یعنی بنیتو موسولینی و آدولف هیتلر از این سبک جدید معماری به عنوان ابزاری برای متحد کردن شهروندان تحت رهبریشان استفاده کردند و سعی کردند یک دوره جدید از فرهنگ ملی را به وجود آوردند و یک قانون مشخص ملی را نمایش دهند. امروزه بخاطر مغلوب شدن قدرت های فاشیستی در جنگ جهانی دوم، معماری فاشیستی به ندرت دیده می شود. ایدئولوژی سیاسی فاشیست همراه با سبک معماری آن، پس از جنگ جهانی دوم به سرعت رو به نابودی رفت و در نتیجه بعد از دوره فاشیست ساختمان جدیدی با این سبک معماری ساخته شد. تاریخچه. سبک معماری فاشیست بازتاب ارزش های سیاسی فاشیست بود که در ابتدای قرن بیستم و پس از جنگ جهانی اول ظهور پیدا کرد. فلسفه ی آن به وسیلهٔ ملت بسیار ناسیونا
لیستی که توسط حکومت دیکتاتوری اداره می شوند تعریف شد. با نگرشی به معنویت، جامعه فاشیست به ملت نگاه برتری دارد و ملت را از فردیت بالاتر می داند. جامعه فاشیست همه فرهنگ ها و عقیده هایی را که از تاریخ و فرهنگ گذشته این ملت نیامده باشد، نادیده می گیرد. بعد از ویرانی های فیزیکی و اقتصادی جنگ جهانی اول، چشم انداز روشن اروپای غربی، به سمت جامعه با ثبات اقتصادی متحد و قوی سوق پیدا کرد که این مهم فضای مناسبی را برای ظهور فاشیسم و بنگاه مداری فراهم کرد. فاشیسم ایتالیایی و آلمانی. معماری فاشیسم تحت قوانین بنیتو موسولینی در ایتالیا از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳ محبوب شد. در این دوره او(بنیتو موسولینی) سیستم اجرایی حکومت ایتالیا را از نخست وزیری به دیکتاتوری تغییر داد. چند سال بعد از به دست گرفتن حکومت، خود را به رهبر ایتالیا تبدیل کرد. به محض رسیدن به حکومت، فاشیسم و ایده آلیست را جایگزین دمکراسی در ایتالیا کرد. او از همه شکل های رسانه، من جمله هویت معماری ایتالیا استفاده کرد. سبک جدید معماران مدرن، یکی از راه هایی بود که به او کمک کرد که ایتالیای واحد فاشیست را بسازد. وقتی که او از معماران خواست که یک سبک معماری فاشیست بسازند، آن
ها از سبک های گذشته معماری رم تقلید کردند که غرور تاریخی و حس میهن پرستی ایتالیایی در آن وجود داشته باشد. معماری فاشیست یکی از شیوه های متعدد موسولینی برای قدرت بخشیدن به فرهنگ تازه به وجود آمدهٔ فاشیست، به عنوان یک دوره جدید و خاص در ایتالیا بود. درست مشابه آن، در زمانی که هیتلر در سال۱۹۳۳ به حکومت رسید و شیوه حکومت آلمان را به دیکتاتوری تبدیل کرد، از معماری فاشیست به عنوان یکی از ابزارهای متعدد خود برای یکپارچه کردن آلمان تحت حکومتش بهره گرفت. در نظر هیتلر سه عامل اساسی، معماری آلمان فاشیست را برجسته می ساخت: پایداری، ابعاد عظیم و سرعت ساخت آن. نقشهٔ هیتلر این بود که برلین را پس از پیروزی نیروهای نازی در جنگ دوم جهانی با نام Germania یاWelthauptstadt بازسازی کند و برای این کار از معمار مورد علاقه خود، آلبرت اشپر خواسته بود که این ابر شهر جدید را با معماری فاشیست طراحی کند. معماران. برجسته ترین معماران سبک فاشیست ایتالیایی و آلمانی در این دوره جوزپه ترانی, مارچلو پیاسنتینی وآلبرت اشپیر بودند.
انوشیروان ملقب به شرف المعالی از امیران آل زیار بود. او در کودکی حکومت را بعد از پدرش منوچهر در سال ۴۲۱ هجری و به شرط دادن خراج به محمود غزنوی به دست گرفت. اما قدرت عملاً در اختیار سپهسالارش، باکالیجار کوهی بود. باکالیجار فرمانروای گرگان و طبرستان بود و مسعود غزنوی، جانشین محمود، به شرط ادامه پرداخت خراج حکومت او را ابقا کرد. جز این، دیگر نامی از انوشیروان در تاریخ نیست تا آن که پس از بالا گرفتن درگیری میان باکالیجار و مسعود غزنوی، در سال ۴۲۶ قمری مسعود به گرگان و طبرستان حمله کرد. در این هنگام، باکالیجار در نامه ای، از انوشیروان و خودش به عنوان فرمانروایان گرگان و طبرستان نام برده است. باکالیجار توانست برابر حملهٔ مسعود مقاومت کند و با خروج او، مجدداً در گرگان به تخت نشیند و اعلام اطاعت او را کند. با ضعیف شدن مسعود غزنوی و شکست او از طغرل بیگ در جنگ دندانقان، در گرگان هم انوشیروان بر باکالیجار غلبه کرد و خود بر حکومت نشست. ولی طغرل کمی بعد به قلمروش تاخت و او را مطیع خود ساخت و مرداویج بن بسو را شریک او در حکومت گرگان و طبرستان نمود. پیش زمینه. اطلاعات زیادی از این برهه از تاریخ طبرستان در دسترس نیست چون توا
ریخ محلی مازندران دربارهٔ حوادث نیمهٔ دوم سدهٔ پنجم اطلاعات اندکی ثبت کرده اند. با آغاز حکومت منوچهر زیاری، دودمان آل زیار وارد دوران افول و به سلاطین ترک تباری وابسته شد که در خراسان قدرت بیشتری داشتند. بدین ترتیب، در این دوره، زیاریان از حکومتی مستقل به قدرتی تحت سلطه و دست نشانده تبدیل شدند و در حالی که هیچ کدام از امیران قبلی آل زیار خراج گزار دیگر حکومت های همسایه نبودند، پس از روی کار آمدن منوچهر پرداخت خراج سالانه ای، اغلب به مبلغ پنجاه هزار دینار، مرسوم شد. برخلاف امیران پیشین زیاری، از زمان منوچهر و جانشینان او اطلاعات چندانی وجود ندارد؛ زیرا منابع اولیه دربارهٔ آن ها، که قدرت پیشین خود را از دست داده بودند، مطالب چندانی ننوشته اند و افزون بر این، سکه های محدودی از این فرمانروایان زیاری در دست است. همزمان با سال های پایانی حکومت منوچهر زیاری، محمود غزنوی توانسته بود بر آل بویه و حاکمان محلی دیلمی و کَرد چیره شود و بر شهرهای ری و جبال تسلط یابد. منوچهر در سال ۴۲۰ یا ۴۲۱ هجری به مرگ طبیعی از دنیا رفت و پس از درگذشت او، در فاصله ای کوتاه سلطان محمود غزنوی نیز درگذشت. البته بیهقی در داستان متفاوتی باکالی
جار کوهی را برادرزن منوچهر دانسته و می گوید وی به کمک حاجب بزرگ منوچهر، او را به زهر مسموم کرده و کشته است. با توجه به این که انوشیروان در زمان درگذشت پدرش و رسیدن به تاج و تخت زیاری، هنوز به سن کافی برای حکمرانی نرسیده بود، احتمالاً بایستی در اوایل سده پنجم هجری به دنیا آمده باشد؛ گرچه منابع در این باره گمانه زنی نکرده اند. نخستین دورهٔ حکومت. پس از مرگ منوچهر، در سال ۴۲۰ یا ۴۲۱ هجری، انوشیروان به حکومت موروثی دست یافت و محمود غزنوی حکومتش را به رسمیت شناخت. البته به گفته بیهقی، سلطان محمود ابتدا تردید داشت که آیا انوشیروان قدرت کافی برای حکومت در منطقه ای که تحت فشار حملات روزافزون ترکمن ها از سمت استپ های دهستان قرار داشت، دارد یا خیر. محمود برای کمک به تثبیت به حکومت نشستن انوشیروان پانصد هزار دینار باج طلب نمود. مدت کوتاهی پس از بر تخت نشستن انوشیروان، محمود غزنوی درگذشت و بیشتر دوره نخست امارت انوشیروان مقارن سلطنت مسعود غزنوی است، که جایگزین محمود شده بود. در قلمرو انوشیروان به نام مسعود سکه ضرب می شد و خطبه می خواندند. آن گونه که بیهقی در کتابش آورده، در این زمان باکالیجار همهٔ کارها را انجام می داد و
انوشیروان که در سنین نوجوانی بود، قدرتی نداشت. ابن اثیر نیز می گوید «ابوکالیجار بن ویهان القوهی» فرماندهٔ سپاهیان انوشیروان و ناپدری او بود. گویا این که پس از مرگ منوچهر، باکالیجار با بیوهٔ او، که مادر انوشیروان بود، ازدواج کرد. باکالیجار که موجب تثبیت قدرت انوشیروان شده بود، تصمیم گرفت تدریجاً او را از صحنه کار بزند و خود بر تخت نشیند. در همین ایام شرح مشاوره ای از سلطان مسعود با «خواجه احمد بن حسن میمندی» در کتاب بیهقی وجود دارد که در آن خواجه به سلطان پیشنهاد می دهد حکومت شهر ری را به باکالیجار بسپارند ولی مسعود ضمن اذعان به توانایی باکالیجار مخالفت می کند؛ زیرا ترس آن دارد که انوشیروان نتواند بدون حضور باکالیجار از پس کنترل طبرستان برآید. این که باکالیجار چگونه حکومت انوشیروان را از سر راه خود برداشته و چه نقشه ای کشیده بود معلوم نیست. باکالیجار طبق آنچه برخی منابع اولیه معاصر نوشته اند، در سال ۴۲۳ هجری، در نامه ای به دربار سلطان مسعود مدعی شد که انوشیروان را با زهر کشته و از او خواست، حال چون از تبار مرداویج و وشمگیر فرد ذکوری نیست که توانایی کنترل گرگان و طبرستان را داشته باشد، فرمانروایی خودش را به رس
میت بشناسد. سلطان مسعود که مشغول جنگ با مخالفانش بود، با درخواست باکالیجار موافقت کرد و از او خواست چند نفر را برای تحویل منشور حکومت بر آن قلمرو، به دربارش بفرستد. آن گونه که بیهقی گفته، در این سال در شهر غزنین شایعه شده بود که باکالیجار به کمک حاجب بزرگ منوچهر، انوشیروان را زهر خورانده و کشته است. به نظر می رسد باکالیجار، گرچه در نامه اش به دربار سلطان مسعود مستقیماً از قتل انوشیروان سخن نگفته، خود چنین شایعه کرده باشد تا زمینهٔ فرمانرواییش را مهیا کند. نهایتاً مسعود که به استحکام حکومت انوشیروان اطمینان نداشت، درخواست باکالیجار برای به رسمیت شناختن بر تخت نشستنش را پذیرفت و باکالیجار رسماً حاکم قلمرو طبرستان و جرجان شد. دوران غیبت. پس از به قدرت رسیدن باکالیجار در سال ۴۲۳ هجری، خبری از انوشیروان نیست تا آن که نامش در ربیع الاول سال ۴۲۶ به منابع اولیه بازمی گردد. در این سال، بر اثر اختلافاتی که میان سلطان مسعود غزنوی و باکالیجار درگرفته بود، سلطان به قلمرو گرگان لشکر کشید و چون به شهر نزدیک می شد، باکالیجار گریخت و انوشیروان، بزرگان شهر و سرداران نظامی را هم با خود به ساری برد. محمدعلی مفرد احتمال می دهد که
انوشیروان در این مدت در حبس بوده. به هر ترتیب، پس از فرار، باکالیجار نامه ای به نام خود و انوشیروان برای مسعود نوشت و اظهار اطاعت کرد. ولی سلطان مسعود به نامه نگاری های باکالیجار وقعی ننهاد. کمی بعد باکالیجار مجدداً قدرت یافت و سلطان مسعود که در لشکرکشی اش ناکام مانده بود، به سوی مرزهای شمال شرقی قلمرو خود رفت؛ جایی که با مهاجمان سلجوقی روبرو شد. دومین دورهٔ حکومت و هجوم سلاجقه. در سال ۴۳۳ هجری، انوشیروان با استفاده از ضعف سلطان مسعود و به طبع آن بی پشتوانه ماندن باکالیجار توانست مجدداً بر تخت امارت زیاری بنشیند. محمدعلی مفرد می گوید که دانسته نیست چگونه انوشیروان توانسته باکالیجار را بر کنار کند چون اطلاعی دقیقی از نحوهٔ ارتباط این دو تن نداریم. برخی منابع از ازدواج انوشیروان با مادر باکالیجار، به وساطت مادر انوشیروان، سخن گفته اند که به نظر این مورخ، نمی تواند صحت داشته باشد. اما عباس زریاب چنین می پندارد که مادر انوشیروان، که همسر باکالیجار بوده، در به قدرت رسیدن دوباره به پسرش کمک کرده است. دربارهٔ عاقبت کار باکالیجار هم اطلاعی در دست نیست. زریاب احتمال می دهد که وی در زمان سقوط امارتش به دست انوشیروان ب
ه قتل رسیده باشد، ولی منابع چنین گزارشی ارائه نداده اند. او سپس می گوید: «نظر به مناسبات معمول آن زمان، نگاه داشتن دشمنی بزرگ پس از گرفتار کردن او، درست نمی نماید و خصوصاً آن که ابن اثیر ذیل حوادث ۴۳۳، می گوید مرداویج مادر انوشیروان، همان زن سابق باکالیجار، را به زنی گرفت، که این امر تنها با قتل باکالیجار می توانست واقع شود؛ مگر آن که احتمال بدهیم این زن را به زور مطلقه کرده باشند، که احتمالی بعید است.» در ادامهٔ سال ۴۳۳ هجری طغرل بیگ، رهبر سلجوقیان که به تازگی در نبرد دندانقان مسعود را شکست داده بود، از نابه سامانی در ملک انوشیروان و رویدادهای آنجا مطلع شد و برای تسخیر گرگان، نیرو فرستاد. چغری بیک به راحتی با لشکریانش وارد شهر گرگان شد. طغرل مبلغ صد هزار دینار را جهت مصالحه با اهالی، مقرر نمود و مرداویج بن بسو دیلمی، که در لشکرش بود، را به عنوان حاکم گرگان تعیین کرد و خراج سالیانه اش را پنجاه هزار دینار اعلام کرد. طبرستان یا بخشی از آن هم به انوشیروان سپرده شد تا تحت نظر مرداویج بن بسو به حکومت خود ادامه دهد. مرداویج با مادر انوشیروان ازدواج کرد و بدین ترتیب انوشیروان کاملاً مطیع او گشت. به این ترتیب، زیاریا