Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دارای سلاح اتمی را علیه قاهره از یک ناو هواپیمابر آمریکایی در دریای مدیترانه پرتاب کرد. زمانی که مشخص شد "لیبرتی" غرق نشده و اسرائیل این حمله را انجام داده است، هواپیماها فراخوانده شدند. جیمز انس، یک منبع اطلاعاتی در مورد این هواپیما که دارای سلاح هسته ای است، بعداً اظهار داشت: این ویدئو همچنین شنیده ها از اتحاد مخفیانه سازمان های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل را گزارش می دهد. دریاسالار توماس اچ. مورر، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش و منتقد نسخه رسمی دولت ایالات متحده از وقایع، ریاست یک تحقیق غیردولتی در مورد حمله به "لیبرتی" در سال ۲۰۰۳ را بر عهده داشت. این کمیته که شامل جیمز ای. آکینز سفیر سابق ایالات متحده در عربستان سعودی بود، اسرائیل را مقصر دانست و چندین نظریه را برای انگیزه های احتمالی اسرائیل پیشنهاد کرد، از جمله تمایل به مقصر دانستن مصر و وارد کردن ایالات متحده به جنگ شش روزه. به گفته جان لوفتوس و مارک آرون در کتابشان،"جنگ مخفیانه علیه یهودیان"،"لیبرتی" مورد حمله قرار گرفت زیرا اسرائیلی ها می دانستند که مأموریت کشتی نظارت بر سیگنال های رادیویی سربازان اسرائیلی و ارسال اطلاعات حرکت نیروها به مصری ها است. نواره
ای آژانس امنیت ملی و تحولات بعدی. آژانس امنیت ملی گزارش داد که هیچ رهگیری رادیویی از این حمله توسط خود "لیبرتی" و همچنین رهگیری رادیویی توسط زیردریایی آمریکایی یواس اس آمبرجک وجود نداشته است. یواس اس آمبرجک در عرض یک ساعت پس از اطلاع از اژدر شدن "لیبرتی"، مدیر آژانس امنیت ملی ایالات متحده، ستوان مارشال اس. کارتر، پیامی به تمام سایت های رهگیری ارسال کرد و درخواست جستجوی ارتباطاتی کرد که ممکن است به حمله یا هرگونه واکنشی مرتبط باشد. آی تی. تنها چنین ارتباطی گزارش شده توسط یک هواپیمای EC-121 نیروی دریایی ایالات متحده رهگیری شد که از ساعت ۲:۳۰ در نزدیکی حملات پرواز کرد. بعدازظهر تا ۳:۲۷بعدازظهر به وقت سینا (۱۲۳۰ تا ۱۳۲۷ شمسی)؛ پس از حمله به "لیبرتی"، مکالمات صوتی بین دو خلبان هلیکوپتر اسرائیلی و برج کنترل در فرودگاه هاتزور را جمع آوری کرده بود. در ۲ ژوئیه۲۰۰۳، آژانس امنیت ملی نسخه هایی از این ضبط ها و ترجمه ها و خلاصه های آنها را منتشر کرد.این افشاگری ها به عنوان بخشی از شکایت قانون آزادی اطلاعات توسط قاضی فلوریدا و خلبان بازنشسته نیروی دریایی جی کریستول به دست آمد. دو زبان شناس که در هنگام ضبط EC-121 بودند، به ط
ور جداگانه گفتند که حداقل دو نوار اضافی ساخته شده است که مخفی شده بود. ترجمه های انگلیسی نوارهای منتشر شده نشان می دهد که اسرائیلی ها از ضربه زدن به یک کشتی تدارکاتی مصری حتی پس از پایان حمله صحبت کرده اند. هلیکوپترهای نجات درخواست های فوری را ارسال کردند که امدادگران از اولین بازمانده بیرون کشیده شده از آب بپرسند که ملیت او چیست. بحث درمورد اینکه آیا بازماندگان عربی صحبت می کنند وجود داشت. خلاصه ای از نوارهای ترجمه شده توسط آژانس امنیت ملی نشان می دهد که در ساعت ۱۲:۳۴،کنترل هوایی هاتزور هدایت دو بالگرد نیروی هوایی اسرائیل را به سمت یک کشتی جنگی مصری برای نجات خدمه آن آغاز کرد: "این کشتی اکنون مصری شناخته شده است." هلیکوپترها در حدود ساعت ۱۳:۰۳ به نزدیک کشتی رسیدند: "یک کشتی بزرگ را می بینم، در نزدیکی آن سه کشتی کوچک قرار دارند.." در ۱۳:۰۸،کنترل هوایی هاتزور نگرانی در مورد ملیت خدمه کشتی را نشان داد: "اولین موضوعی که باید روشن شود این است که بفهمیم ملیت آنها چیست." در ساعت ۱۳:۱۰، یکی از خلبانان هلیکوپتر از فرمانده لشکر اژدر قایق های نزدیک در مورد معنای شماره بدنه کشتی پرسید: «روی آن GTR5 نوشته شده است. این یع
نی چیزی؟" پاسخ این بود: "منفی، هیچ معنایی ندارد." در ساعت ۱۳:۱۲ از یکی از خلبانان هلیکوپتر توسط کنترل هوایی پرسیده شد: آیا به وضوح پرچم آمریکا را شناسایی کردید؟ هیچ پاسخی در رونوشت ظاهر نمی شود، اما کنترل کننده هوا سپس می گوید: «ما از شما درخواست می کنیم که یک پاس دیگر انجام دهید و یک بار دیگر بررسی کنید که آیا واقعاً پرچم آمریکاست یا خیر». باز هم هیچ پاسخی در رونوشت ظاهر نمی شود. حدود ساعت ۱۳:۱۴ هلیکوپترها برای بازگشت بخانه هدایت شدند. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۳،"جروزالم پست" مصاحبه ای با یفتاح اسپکتور، یکی از خلبانانی که در این حمله شرکت داشت، انجام داد. اسپکتور گفت که کشتی مصری فرض می شود و اظهار داشت: «به طور مثبت هیچ پرچمی وجود نداشت». این مصاحبه همچنین شامل رونوشت های ارتباطات اسرائیل در مورد "لیبرتی" است. با این حال، روزنامه نگاری که نوارهای آن مقاله را رونویسی کرده بود، آریه اوسالیوان، بعداً تأیید کرد که «نوارهای نیروی هوایی اسرائیل که او به آنها گوش می داد حاوی فضاهای خالی بود». بازماندگان "لیبرتی" اسپکتور مخالفت می کنند. بر اساس اسنادی که آژانس امنیت ملی از طبقه بندی بعدی خارج شد: «هر مصاحبه رسمی با خدمه "لیب
رتی" شواهد ثابتی داشت که "لیبرتی" پرچم آمریکا را برافراشته بود و علاوه بر این، شرایط آب و هوایی برای اطمینان از رعایت آسان و شناسایی آن ایده آل بود.» در ۸ ژوئن۲۰۰۵، انجمن کهنه سربازان یواس اس لیبرتی"گزارش جنایات جنگی انجام شده علیه ارتش ایالات متحده، ۸ژوئن۱۹۶۷" را به وزارت دفاع (DoD) ارائه کرد. آنها می گویند دستورالعمل وزارت دفاع 2311.01E وزارت دفاع را ملزم می کند تا تحقیقات کاملی دربارهٔ ادعاهای مندرج در گزارش خود انجام دهد. وزارت دفاع پاسخ داده است که تحقیقات جدیدی انجام نخواهد شد زیرا دادگاه تحقیق نیروی دریایی قبلاً حقایق و شرایط مربوط به حمله را بررسی کرده است. از سال۲۰۰۶، آژانس امنیت ملی هنوز «جعبه ها و جعبه ها» اسناد "لیبرتی" را از حالت طبقه بندی خارج نکرده بود. درخواست های متعددی بر اساس دستورالعمل های حذف طبقه بندی و قانون آزادی اطلاعات در سازمان های مختلف از جمله آژانس امنیت ملی، آژانس اطلاعات مرکزی و آژانس اطلاعات دفاعی در حال بررسی است. در ۸ ژوئن۲۰۰۷، آژانس امنیت ملی صدها سند دیگر از طبقه بندی محرمانه را در مورد حمله اسرائیل به یو اس اس "لیبرتی"، یک کشتی رهگیری ارتباطات، در ۸ ژوئن۱۹۶۷ منتشر کرد. در
۲ اکتبر۲۰۰۷،"شیکاگو تریبون" گزارش ویژه ای در مورد این حمله منتشر کرد که حاوی نقل قول های متعددی بود که قبلاً گزارش نشده بود از پرسنل نظامی سابق با آگاهی دست اول از این حادثه. بسیاری از این نقل قول ها مستقیماً با موضع آژانس امنیت ملی مبنی بر اینکه هرگز ارتباطات خلبانان مهاجم اسرائیلی را رهگیری نکرده است، تناقض دارد و می گوید که نه تنها رونوشت هایی از این ارتباطات وجود دارد، بلکه همچنین نشان می دهد که اسرائیلی ها می دانند در حال حمله به یک کشتی نیروی دریایی آمریکا هستند. دو تلگراف دیپلماتیک که توسط آبراهام هارمن، سفیر اسرائیل درواشنگتن به ابا آبان، وزیر امور خارجه اسرائیل نوشته شده بود، توسط اسرائیل از حالت طبقه بندی خارج شده و از آرشیو دولتی اسرائیل بدست آمده است. اولین کابل که پنج روز پس از حمله ارسال شد، به ایبان اطلاع می دهد که یک خبرچین آمریکایی به هارمن گفته است که «شواهد روشنی وجود دارد که خلبان از مرحله خاصی هویت کشتی را کشف کرده و به هر حال به حمله ادامه داده است». کابل دوم که سه روز بعد ارسال شد، اضافه کرد که کاخ سفید «بسیار عصبانی است» زیرا «آمریکایی ها احتمالاً یافته هایی دارند که نشان می دهد خلبان
ان ما واقعاً می دانستند که کشتی آمریکایی است». اسناد جلسات ستاد کل اسرائیل که در اکتبر۲۰۰۸ از طبقه بندی خارج شد، هیچ بحثی در مورد حمله برنامه ریزی شده به یک کشتی آمریکایی نشان نمی دهد. در ۳۰ اکتبر۲۰۱۴،الجزیره فیلم مستندی را پخش کرد که حاوی روایت های دست اول اخیر چند تن از بازماندگان این حادثه است. این مستند استدلال می کند که اسرائیل می دانست این کشتی آمریکایی است و قصد داشت غرق شدن آن را به گردن مصر بیندازد تا آمریکا را بجنگ طرف اسرائیل بکشاند. جزئیات مورد اختلاف. جزئیات مختلف در مورد این حمله موضوع مناقشه است:
آسکلپیادس بیتونیایی (Asclepiades of Bithynia) پزشک یونان باستان.(زادهٔ ۱۲۴پ م- درگذشته ۴۰ پ م)، در پروسا زاده شد و طب یونانی را به روم برد. آموزش هایی در فلسفه و خطابه دید، ولی در مقام پزشک شهرت یافت و طب تا دورهٔ جالینوس، تحت تأثیر نظرات او بود. او مخالف نظریهٔ مزاج بقراط بود و عقیده داشت حالت های گوناگون ذرات جامد باعث بروز بیماری ها می شوند. نظریهٔ او الهام گرفته از فرضیهٔ اتمی دموکریتوس، فیلسوف یونانی بود. آموزه های اپیکور توسط این پزشکِ اپیکوری آسکلپیادس- اولین پزشکی که طب یونانی را به روم معرفی کرد- وارد فلسفه و طبابت شد. او رفتار دوستانه، دلسوزانه، خوشایند و بدون درد بیماران را معرفی کرد و از درمان انسانی با اختلالات روانی حمایت می کرد، افراد دیوانه را از حبس آزاد می کرد و آنها را با درمان های طبیعی مانند رژیم غذایی و ماساژ درمان می کرد. آموزه های او به طرز شگفت آوری مدرن است. بنابراین آسکلپیادس به عنوان یک پزشک پیشرو در روان درمانی، فیزیوتراپی و پزشکی مولکولی تلقی می شود. آسکلپیادس عقیده داشت که ایجاد هماهنگی در اجزای بدن با استفاده از نور، هوای تازه، رژیم غذایی، ماساژ و ورزش امکان پذیر است. و همانطور
که بیان شد، وی پیشرو استفاده از روش های انسانی در درمان دیوانگان بود و آن ها را از زندان های تاریک بیرون آورد.
نیمکرهٔ شرقی یا نیم سپهر خاوری واژه ای در دانش جغرافیا است و به منطقه ای اشاره می کند که از نصف النهار مبدأ (گرینویچ) آغاز شده و بخشی از کرهٔ زمین شامل قاره های آسیا، اروپا، آفریقا و اقیانوسیه و آب های اقیانوس هند است. این نیمکره به وسیلهٔ اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام از نیمکرهٔ غربی جدا می شود. طول جغرافیایی ۲۰ درجهٔ غربی و ۱۶۰ درجهٔ شرقی غالباً مرزهای این نیمکره به شمار می آیند. این منطقه از دیدگاه جغرافیای فرهنگی و ژئوپلیتیک به عنوان بر قدیم شناخته می شود. بر خلاف خط استوا که به طور واقعی زمین را به دو نیمکرهٔ شمالی و نیمکرهٔ جنوبی تقسیم می کند، تقسیم زمین به دو نیم کرهٔ شرقی و غربی حاصل یک پیمان بین المللی است و واقعیت فیزیکی ندارد. نیمکرهٔ شرقی بیش از شش میلیارد نفر جمعیت دارد. تعداد و تنوع موجودات و مساحت خشکی های نیمکرهٔ شرقی بیشتر از نیمکرهٔ غربی است.
ماه منیر رحیمی (متولد ۱۳۴۶ در تهران) نویسنده، روزنامه نگار و تهیه کننده برنامه های رادیویی و تلویزیونی است. تحصیلات. ماه منیر رحیمی در سال ۱۳۶۴ دیپلم علوم تجربی را از دبیرستان تهذیب تهران دریافت کرد. در سال ۱۳۷۱ در رشتهٔ ادبیات و زبان فرانسه در دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۶ از دانشگاه شهید بهشتی (ملی ایران) فارغ التحصیل گردید. وی در همان سال دیپلم روزنامه نگاری و داستان نویسی خود را از مرکز آموزش رسانه ها در تهران دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، رحیمی برای ادامه تحصیل به فرانسه مهاجرت کرد و در رشتهٔ علوم ارتباطات در دانشگاه سوربن پاریس به تحصیل پرداخت و تا سال ۲۰۰۴ به تحصیل در این رشته ادامه داد. همچنین وی در سال ۲۰۱۶ در رشتهٔ علوم در حقوق (Science in Law) از دانشگاه توماس جفرسون در کالیفرنیا فارغ التحصیل شد. سوابق کاری. در ایران، تهران: از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۳ معلم زبان فارسی بود. در فاصله سال های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷، ویراستار و مدیر اتاق تحریر ماهنامه فرهنگی-فکری «کیان» بود. از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۴ به عنوان مدیر داخلی و ویراستار فصلنامه «فرزانه»، ویژه مطالعات علمی مسائل زنان، با سردبیری محبوبه عباس قلی زاده فعالیت کرد.
در سال های ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۰، از ابتدای تأسیس تا یک سال پس از خروج از ایران عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران بود. بین سال های ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹، به عنوان روزنامه نگار در هیئت تحریریه روزنامهٔ «انتخاب» و معاون دبیر گروه «اندیشه» بود. در جمهوری چک، پراگ: از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵، گزارشگر و برنامه ساز در «رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی» و سپس «رادیو فردا» بود. در امریکا، واشینگتن: در سال ۲۰۰۵، به عنوان گزارشگر و مصاحبه کننده در صدای آمریکا، بخش خبرها و نظرها فعالیت کرد. بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷، در دپارتمان زبانشناسی دانشگاه مریلند، گروه تحقیق درباره آموزش زبان فارسی، همکاری داشت. در فاصله سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، برنامه ساز برای رادیو زمانه بود. در سال ۲۰۰۷، همکاری در تأسیس نشریه اینترنتی "مردمک"، یکی از سایت های خبری–تحلیلی زیر نظر وزارت خارجه آمریکا به زبان فارسی، داشت. بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵، به رادیو و تلویزیون دولت آمریکا (BBG) بازگشت و به عنوان ژورنالیست و میزبان و تولیدکننده برنامه های مختلف رادیویی و تلویزیونی در صدای آمریکا (VOA) فعالیت کرد. در انگلستان، لندن: بین سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹، به عنوان ژورنالیست ارشد و میزب
ان برنامه های تلویزیونی در شبکه خبری ایران اینترنشنال فعالیت داشت.
دسر پیتزایی دسری آمریکایی است که از خامه، میوه و نان شیرینی تهیه می گردد. این دسر چون خمیرش شبیه پیتزا پهن می گردد و نهایتأ می توان مانند پیتزا به آن برش زد، به دسر پیتزایی معروف شده است.
سوق واقف یکی از بازارهای مهم شهر دوحه در کشور قطر است. این بازار محل فروش سنتی لباس، حیوانات، پارچه، ادویه جات، صنایع دستی و سوغاتی به حساب می آید. بخش گردشگری این بازار همچنین دارای رستوران های مدرنی است از همه جای جهان که تقریباً همه آن ها قلیان نیز سرو می کنند. این بازار با قدمت تقریباً صد ساله، یکی از اصلی ترین جاذبه های گردشگری شهر دوحه است. موقعیت. سوق واقف، در مرکز شهر و بین خیابان های مشریب و الریان واقع شده و به شکل پیاده از کورنیش قابل دسترسی است. باززنده سازی(احیاء). پروژهٔ باززنده سازی(احیاء) بازار با کمک مالی حمد بن خلیفه آل ثانی و همسرش موزا بنت ناصر، توسط محمد علی عبدالله انجام شد. پیوند به بیرون. سوق واقف در وبگاه بنیاد معماری آقاخان
آلفرد دو موسه متولد ۱۱ دسامبر ۱۸۱۰ در پاریس، شاعر و نمایش نامه نویس فرانسوی عصر رمانتیک بود. زندگی نامه. بعد از سال ۱۸۲۹ خیلی سریع دست از تحصیلات عالی کشید وخود را وقف ادبیات کرد. از سن ۱۷ سالگی در محافل ادبی شاعرانی چون شارل نودیه شرکت می کرد. اولین مجموعه از اشعار خود را که نشان دهنده استعداد درخشانش بود در سن ۱۹ سالگی در سال ۱۸۲۹ به نام «قصه های اسپانیا و ایتالیا» منتشر کرد. آثار مهم او، که از مهمترین آثار رمانتیک و همچنین تاریخ ادبیات فرانسه نیز به شمار می آیند عبارتند از: لورنزاچیو، عشق شوخی بردار نیست (برگردان فرخ صادقی کلی)، هوس های ماریان، اعترافات کودک قرن (برگردان ابراهیم الفت حسابی)، فانتازیو، یک هوس، در یا باید باز باشد یا بسته…
مدیریت پروژه نرم افزاری هنر و دانش برنامه ریزی و رهبری پروژه های نرم افزاری است. مدیریت پروژه نرم افزاری شاخه ای از مدیریت پروژه است که با دانش تولید نرم افزار درهم آمیخته است و در حقیقت زیرمجموعه مهندسی نرم افزار به شمار می رود. تاریخچه. تاریخچه مدیریت پروژه های نرم افزاری با تاریخچه تولید نرم افزار در هم آمیخته است. نرم افزارها در آغاز برای مقاصد خاص یا راه اندازی سخت افزارها نوشته می شد. اما با معرفی مفهوم برنامه نویسی شیءگرا در سال ۱۹۶۰ (میلادی) برنامه نویسی با این رویکرد مورد استقبال شرکت های توسعه نرم افزار قرار گرفت و در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ روند تولید و توسعه نرم افزار رشد سریعی را تجربه کرد. در این زمان، شرکت های تولیدکننده نرم افزار تلاش می کردند تا با استفاده از روش های کلاسیک مدیریتی، پروژه های نرم افزاری را رهبری کنند. اما به زودی و با کند شدن سرعت تولید نرم افزار و بروز مشکلات جدی در آزمایش و نیز تغییرات به وجود آمده در نیازمندی های مشتریان مشخص شد که روش های سنتی مدیریت پروژه برای رهبری تیم های نرم افزاری مناسب نیست. تحلیل و بررسی پروژه های نرم افزاری شکست خورده، عوامل زیر را به عنوان مهمترین دل
ایل شکست آن ها مشخص کرد: سه مورد نخست در فهرست بالا نشان می دهد که عدم بیان روشن و بدون ابهام نیازمندی های نرم افزاری توسط مشتریان منجر به اشتباه در هدف گذاری و تخصیص منابع مورد نیاز پروژه می شود. برنامه ریزی، پایش و کنترل پروژه. هدف از برنامه ریزی پروژه نرم افزاری، مشخص نمودن محدوده (Scope) پروژه، تخمین حجم کاری مورد نیاز، تعیین گام های لازم جهت رسیدن به اهداف و در نتیجه تدوین یک برنامه زمان بندی جهت اجرای پروژه است. برنامه ریزی پروژه با شناسایی نیازمندی های موضوع پروژه، آغاز می شود. پس از آن، طرح اجرایی پروژه برای تشریح وظایف سطوح مدیریت عالی و میانی تدوین می شود. نظارت بر پروژه و کنترل آن بر اساس معیارهای مهندسی نرم افزار تضمین می کند که روند اجرای وظایف در تیم ها و تخصیص منابع به آن ها بر اساس طرح اجرایی پروژه انجام پذیرد و مدیر پروژه در صورت مشاهده عدم تطابق در روند اجرا، اقدامات اصلاحی را به عمل آورد. شرح وظایف مدیر پروژه نرم افزاری. مدیر پروژه باید ضمن مشخص کردن اهداف، برای پیشرفت طرحِ در حال برنامه نویسی و به نتیجه رسیدن آن در بازه زمانی مورد نظر، در تلاش باشد. این متخصص، همچنین مشخص کردن وظایف کارکنا
ن و نظارت دقیق بر روند عملکرد و پیشرفت آن ها را به عنوان بخش دیگری از وظایف خود، در دستور کار قرار می دهد. گزینش و انتخاب برنامه نویسان مناسب، مجرب و متعهد برای تیم کاری، از دیگر وظایف حساس او محسوب می شود زیرا میان کیفیت کار اعضای تیم با کیفیت محصول نهایی ارتباط مستقیم وجود دارد. او همچنین باید بعد از برنامه ریزی دقیق برای اهداف اولیه و نهایی پروژه، به مشخص کردن هزینه و تعیین بودجه لازم و ابلاغ آن به کارفرمای خود اقدام کند. اطمینان از روند پیشروی به موقع پروژه مطابق با بودجه، از دیگر فعالیت هایی است که مدیریت باید بر آن نظارت داشته باشد. ایجاد هماهنگی و تعادل در عملکرد بین تمام اعضای توسعه برنامه نویسی و نظارت مستمر بر فعالیت آن ها از سایر وظایف این نیروی متخصص محسوب می شود. ارتباط با مشتریان و مدیران، به حداقل رساندن ریسک مدیریت طرح، تشکیل اسناد پروژه و نگهداری از آن ها، تست عملکرد طرح با استفاده از تکنیک ها و ابزار موجود، ارائه گزارش عملکرد و بازدهی به بخش ریاست، ایجاد انگیزه در بین اعضای تیم، اجرای بدون نقص طرح ها، هماهنگی بین اعضای تیم داخلی و کادر بیرونی، مدیریت قوی در توسعه و تحویل نرم افزارها و رسیدگی
به مشکلات کاری اعضای گروه از دیگر وظایف مدیر پروژه نرم افزار است. Issue. در مهندسی نرم افزار، Issue (مشکل) بخشی از کار است که در صورت حل (مانند رفع یک اشکال نرم افزاری (باگ)، مستندسازی یک کامپوننت یا تحلیل نیازمندی تازه)، عملکرد سامانه نرم افزاری بهبود می یاد. issueها معمولاً بر پایه پارامتر "میزان شدت" یا "میزان اهمیت" دسته بندی می شوند. این دسته بندی معمولاً به صورت زیر است: در بسیاری از شرکت های نرم افزاری وظیفه استخراج و دسته بندی مشکلات نرم افزاری بر عهده تیم یا مسئول تضمین کیفیت است.
یای مجهول یا واکهٔ پیشینِ نیم بستهٔ گِردنَشُده (به انگلیسی: Close-mid front unrounded vowel) یکی از واکه های زبان های فارسی نو و فارسی میانه است. نماد این واج در الفبای آوانگار بین المللی ⟨:e⟩ است. یای مجهول در بسیاری از زبان ها ازجمله فارسی وجود دارد. یای مجهول چیزی میان «ـِ» و «ـی» است و در واقع شکل کشیده ای از زیر (کسره) است. این واج اکثراً با یک الف مدّی کوتاه در بالای «ی» نشان داده شده است. در برخی از واژگان فارسی غربی دو گونه شیوهٔ نگارش برای یک کلمه کاربرد دارند که نشانی از وجود یای مجهول در اصل کلمه است؛ مثلاً واژگان «میهمان» و «مهمان» در گویش شرقی فارسی هردو یکسان و با یای مجهول تلفظ می شوند. این تلفظ در زبان های کردی و ارمنی و همچنین در وام واژه های فارسی در زبان ترکی هنوز زنده است. به عنوان نمونه در گویش فارسی افغانستان کلمات "شیر" (گربه سان) و "شیر" (نوشیدنی) به دو گونه تلفظ می شوند. مولانا در شعری تفاوت این دو را چنین به نظم آورده است: در آثار گذشتگان. حمزهٔ اصفهانی این واکه را «حرفی که به یاء شبیه است» توصیف می کند و کلمات «سیر» (الشعبان) و «شیر» (الأسد) را مثال می آورد. خواجه نصیر می نویسد: «حر
فی که میان فتحه و کسره باشد، چنان که در لفظ شیر باشد که در تازی اسد باشد.» و جای دیگر: «حرفی که به یاء ماند در دیر و زیر». سپس همین مؤلف در ذکر حروف و حرکات قوافی می گوید: «یاء که در خطاب باشد، مثلاً گوئی تو در این سخنی، یا در صفت چنان که در لفظِ خوش سخنی، یا در نسبت چنان که در شهری، دیگر باشد، و شبیه به یاء که در نکره آید، مثلاً گوئی سخنی از سخن ها، یا در تقدیر فعل چنان که که گوئی اگر گفتی و کاشکی گفتمی و به خواب دیدم که گفتمی دیگر. و این دو حرف باشد و یکی گرفته اند». تفاوت میان یای مجهول و یای معروف هنوز در بعضی از نواحی فارسی زبان وجود دارد. در بعضی نسخه های مکتوب در قرن های چهارم و پنجم برای یای مجهول نشانهٔ خاصی در کتابت هست، اما در فارسی معیار امروزی مدت هاست که این تفاوت از میان رفته است؛ یعنی امروز در فارسی رسمی و متداول ایران کلمه ای مانند «می بینی» با سه واکهٔ «"i"» یکسان تلفظ می شود، حال آنکه در تلفظ مردم افغانستان و تاجیکستان واکهٔ نخستین در جزء «می» شبیه به کسرهٔ ممدود و متفاوت با دو واکهٔ دیگر ادا می شود. اما آنجا که این واکه در آخر کلمه قرار می گیرد، بر طبق توضیحی که خواجه نصیر داده است، در فار
سی امروز تفاوت بر سر تکیهٔ کلمه است؛ یعنی یای بیانِ نکره و یای خطاب با یای بیانِ صفت یا نسبت تنها در این نکته متفاوتند که در یکی تکیه روی هجای ماقبلِ آخر و در دیگری روی هجای آخر واقع می شود، به این طریق: حاصل اینکه در فارسی امروز تفاوت میان این دو واکه که در اصطلاح ادیبان «یای مجهول» و «یای معروف» خوانده می شود، تنها در تکیه و زیر و بمی صوت است. این تفاوت منحصر به آخر کلمه است و در مواضع دیگر وجود ندارد، اما نمی دانیم واکه ای که آن را «شبیه به یاء» و «میان فتحه و کسره» خوانده اند نیز چنین تفاوتی با یای معروف داشته است یا نه. اکنون در تلفظ فارسی افغانستان و تاجیکستان یای مجهول مانند کسرهٔ ممدود ادا می شود و تفاوت آن با یای معروف در زنگ (timber) واکه است، نه در زیر و بمی آن. نویسه. در دیگر زبان های ایرانی از نویسه های مختلفی برای نشان دادن یای مجهول استفاده می شود. به طور مثال:
هونا یک واژه از زبان هاوایی است که ماکس فریدام لانگ (۱۸۹۰–۱۹۷۱) در سال ۱۹۳۶ در نظریه فراطبیعی خود از آن استفاده کرد و در این نظریه باورهای فراطبیعی خود را با کاهوناها (کارشناسان) هاوایی مرتبط دانست. هونا بخشی از جنبش عصر جدید است. هونا بر زیستن و هماهنگی با سه سطح از آگاهی یا سه سطح از خود تأکید دارد. کاهوناها دیرزمانی مدعی بودند که در موجودات یک خود خفیف، یک خود متوسط و یک خود برتر را شناسایی کرده اند. آنها این سه سطح را به ترتیب «اونیهیپیل» (ناخودآگاه، درونی، احساسی و اشراقی)، اوهانه (آگاهی بیدارشونده و بخردانه) و آوماکوآ (ابرآگاهی، ارتباط با حوزه ایزدی) نامیدند.
ارتباطات میدان نزدیک یا ان اف سی مجموعه ای از پروتکل های ارتباطی برای ارتباط بین دو دستگاه الکترونیکی با فاصله ۴ سانتی متر (۱٫۵ اینچ) یا کمتر است. NFC یک اتصال کم سرعت با تنظیم ساده دارد که می تواند برای راه اندازی اتصالات بی سیم با توان بیشتر استفاده شود. دستگاه های NFC می توانند به عنوان اسناد شناسایی هویت الکترونیکی و کلید کارتی عمل کنند. آنها در سیستم های پرداخت بدون تماس استفاده می شوند و امکان پرداخت تلفن همراه جایگزین یا درکنار سیستم هایی مانند کارت های اعتباری و کارت های هوشمند بلیط الکترونیکی می کنند. این گاهی NFC / CTLS یا CTLS NFC بدون تماس یا به طور خلاصه CTLS نامیده می شود. NFC می تواند برای به اشتراک گذاری فایل های کوچک مانند لیست مخاطبین و راه اندازی سریع اتصالات برای به اشتراک گذاشتن رسانه های بزرگتر مانند عکس، فیلم و سایر فایل ها استفاده شود. بررسی اجمالی. ایده های مشابه در تبلیغات و برنامه های صنعتی به طور کلی از نظر تجاری موفق نبودند، و فن آوری هایی مانند بارکد و برچسب های UHF RFID از آن ها جلو زدند. پروتکل های NFC استاندارد کلی را ایجاد می کنند. وقتی یکی از دستگاه های متصل به اینترنت باشد،
دیگری می تواند داده ها را با سرویس های آنلاین تبادل کند. برچسب های ارتباط نزدیک (TAG NFC) نوعی برچسب است که از فناوری ارتباط نزدیک استفاده شده و می تواند اطلاعات را ذخیره دریافت و انتقال دهد. دستگاه های قابل حمل با قابلیت NFC می توانند توسط نرم افزارهای کاربردی ارائه شوند. به عنوان مثال، برای خواندن برچسب های الکترونیکی یا پرداخت در هنگام اتصال به یک دستگاه سازگار با NFC استفادهٔ شوند. قبلاً در ارتباطات با محدودهٔ نزدیک، از فناوری هایی که به طور اختصاصی برای سازنده برنامه های کاربردی مانند چون بلیط های بورس، کنترل دسترسی و خواننده های پرداخت ها بود، استفاده می شد. NFC مانند سایر فن آوری های «کارت مجاورت» مبتنی بر اتصال القایی یا مغناطیسی بین دو آنتن موجود در دستگاه های با قابلیت NFC است - به عنوان مثال تلفن هوشمند و چاپگر – که در یک یا هر دو جهت ارتباط برقرار می کند و از فرکانس ۱۳٫۵۶ مگاهرتز در باند ISM با فرکانس رادیویی که به طور جهانی و بدون مجوز و دارای استاندارد رابط هوایی ISO / IEC 18000-3 در نرخ داده های مختلف از ۱۰۶ تا ۴۲۴ کیلو بیت در ثانیه هست، استفاده می کنند. هر دستگاه فعال NFC می تواند در یک یا بی
شتر از سه حالت زیر کار کند: NFC تقلید کارت. دستگاه های دارای قابلیت NFC مانند تلفنهای هوشمند را قادر می سازد مانند کارتهای هوشمند عمل کنند و به کاربران امکان می دهد معاملات مانند پرداخت یا بلیط را انجام دهند. NFC خواننده / نویسنده. به دستگاه های مجهز به NFC امکان خواندن اطلاعات ذخیره شده در برچسب های ارزان قیمت NFC که در برچسب ها یا پوسترهای هوشمند تعبیه شده اند، می بخشد. NFC نظیر به نظیر. دو دستگاه دارای NFC را قادر می سازد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا اطلاعات را به صورت موقت تبادل کنند. برچسب های NFC فروشگاه های داده غیرفعال هستند که توسط دستگاه NFC خوانده و تحت برخی شرایط نیز در آن ها نوشته می شود. آنها معمولاً حاوی داده (از سال ۲۰۱۵ بین ۹۶ تا ۸۱۹۲ بایت) هستند و در موارد عادی فقط قابل خواندن هستند، اما ممکن است قابل بازنویسی هم باشند. کاربردشان شامل ذخیره امن اطلاعات شخصی (مانند اطلاعات کارت نقدی یا اعتباری، داده های برنامهٔ وفاداری، شماره شناسایی شخصی (پین)، مخاطبین) هستند. برچسب های NFC می توانند توسط تولیدکنندگان آنها رمزگذاری شوند یا از مشخصات صنعت استفاده کنند. استانداردها توسط انجمن NFC ارائه ش
ده است. این مجمع مسئول ارتقاء فن آوری و تعیین استانداردها و تأیید مطابقت دستگاه بود. ارتباطات ایمن با استفاده از الگوریتم های رمزنگاری همان طور که برای کارت های اعتباری انجام می شود و در صورت داشتن معیاری که به عنوان یک شبکه منطقه شخصی در نظر گرفته شوند در دسترس هستند. استانداردهای NFC پروتکل های ارتباطی و قالبهای تبادل داده را در بر می گیرد و بر اساس استانداردهای شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) شامل ISO / IEC 14443 و FeliCa است. استانداردها شامل ISO / IEC 18092 و مواردی است که توسط انجمن NFC تعریف شده است. علاوه بر انجمن NFC، گروه GSMA بستری را برای استقرار استانداردهای GSMA NFC در گوشی های تلفن همراه تعریف کرد. تلاش های GSMA شامل مدیریت خدمات مطمئن، پروتکل تک سیم، آزمایش / صدور گواهینامه و ایمن کردن عنصر است. یک برنامه صدور مجوز ثبت اختراع برای NFC توسط France Brevets، یک صندوق ثبت اختراع ایجاد شده در سال ۲۰۱۱ در حال اجرا است. این برنامه توسط Via Licensing Corporation، یک شرکت تابعه مستقل از آزمایشگاه های دالبی، در حال توسعه است و در ماه مه ۲۰۱۲ خاتمه یافت. یک کتابخانه NFC آزاد و متن باز مستقل از پلتفرم، libn
fc، تحت مجوز پروانه کمتر فراگیر همگانی گنو موجود است. برنامه های موجود و پیش بینی شده شامل معاملات بدون تماس، تبادل داده و راه اندازی ساده ارتباطات پیچیده تر مانند Wi-Fi است. تاریخچه. NFC در فن آوری شناسایی فرکانس رادیویی (معروف به RFID) ریشه دارد که به سخت افزار سازگار امکان منبع تغذیه و برقراری ارتباط با یک برچسب الکترونیکی بدون قدرت و غیرفعال با استفاده از امواج رادیویی را می دهد. این مورد برای شناسایی، احراز هویت و ردیابی استفاده می شود. ۱۷ مه ۱۹۸۳ - اولین اختراع ثبت شده با نام مخفف "RFID" به چارلز والتون اعطا شد. ۱۹۹۷ - فرم اولیه ثبت اختراع شد و برای اولین بار در اسباب بازی های شخصیت جنگ ستارگان Hasbro استفاده شد. حق ثبت اختراع در اصل توسط اندرو وایت و مارک بورت در تحقیقات و فناوری نوآوری (ثبت اختراع WO9723060) گرفته شد. دستگاه امکان برقراری ارتباط نزدیکی بین دو واحد را فراهم می کند. ۲۵ مارس ۲۰۰۲ - سونی و فیلیپس موافقت کردند که مشخصات فنی را ایجاد کنند و یک طرح فنی ایجاد کنند. ۸ دسامبر ۲۰۰۳ - NFC به عنوان استاندارد ISO / IEC و بعداً به عنوان استاندارد ECMA تصویب شد. ۲۰۰۴ - نوکیا، فیلیپس و سونی انجمن NFC