Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرودگاه هامبورگ یک فرودگاه بین المللی در آلمان است که در هامبورگ قرار دارد. از نوامبر ۲۰۱۶ این فرودگاه به نام صدراعظم سابق آلمان هلموت اشمیت نامگذاری شده است. فرودگاه هامبورگ در فاصلهٔ شمال مرکز شهر هامبورگ و در منطقهٔ فوهلسبوتل واقع شده است و قطب شرکت هواپیمایی یورووینگز و شهر کانونی برای کوندور فلوگدینست است. فرودگاه هامبورگ پنجمین فرودگاه پررفت وآمد آلمان است و در ژوئیهٔ ۲۰۱۷، پروازهایی به بیش از ۱۳۰ مقصد شهری و تفریحی عمدتاً اروپایی داشت، و نیز دو پرواز طولانی به شهرهای دبی و دوحه. این فرودگاه برای جابجایی هواپیماهای پهن پیکر از جمله ایرباس ای۳۸۰ مجهز است. دیگر فرودگاه شهر هامبورگ، فرودگاه هامبورگ فینکن وردر است که کارخانه ایرباس در آن قرار دارد، اما برای پروازهای تجاری از آن استفاده نمی شود. تاریخچه. سال های آغازین. این فرودگاه در ژانویهٔ ۱۹۱۱ با سرمایه گذاری خصوصی شرکت "Hamburger Luftschiffhallen GmbH (HLG)" افتتاح شد و به عنوان قدیمی ترین فرودگاه بین المللی فعال در جهان شناخته می شود؛ همچنین دومین فرودگاه قدیمی آلمان پس از فرودگاه برلین تمپل هوف است. محل اولیهٔ فرودگاه ۴۵ هکتار وسعت داشت و در سال های ن
خست بیشتر برای پروازهای کشتی هوایی استفاده می شد. در سال ۱۹۱۳ مساحت آن به ۶۰ هکتار افزایش یافت؛ بخش شمالی برای عملیات کشتی های هوایی و ناحیهٔ جنوب شرقی برای هواپیماهای بال ثابت استفاده می شد. در طول جنگ جهانی اول، هنگار کشتی های هوایی این فرودگاه به طور گسترده توسط ارتش آلمان مورد استفاده قرار گرفت، تا آن که در سال ۱۹۱۶ بر اثر آتش سوزی نابود شد. در دوران اشغال بریتانیا که از سال ۱۹۴۵ آغاز شد، نام کنونی «فرودگاه هامبورگ» به این فرودگاه داده شد. این فرودگاه در جریان محاصرهٔ برلین در سال ۱۹۴۸ به طور گسترده به عنوان پایگاه انتقال مورد استفاده قرار گرفت، چرا که دالان هوایی شمالی میان هامبورگ و برلین غربی قرار داشت. وقتی لوفت هانزا در سال ۱۹۵۵ پروازهای مسافری خود را آغاز کرد، فرودگاه هامبورگ به عنوان قطب فعالیت این شرکت استفاده شد، تا آن که به دلیل محدودیت های توسعهٔ ناشی از موقعیت فرودگاه درون شهر، این نقش به فرودگاه بین المللی فرانکفورت واگذار شد. با این حال، لوفت هانزا تکنیک همچنان به دلیل فعالیت های اولیهٔ شرکت مادر، حضور گسترده ای در این فرودگاه دارد. در اکتبر ۱۹۵۹، شرکت پان امریکن ورلد ایرویز نخستین ایرلاین ب
ود که پروازهای برنامه ریزی شده با هواپیماهای جت به هامبورگ را آغاز کرد. مسیر پروازی شامل نیویورک – لندن – هامبورگ – کپنهاگ بود و با بوئینگ ۷۰۷ انجام می شد. در دههٔ ۱۹۶۰ بحث هایی برای انتقال فرودگاه به منطقهٔ هایدمور نزدیک کالتن کیرشن آغاز شد. از جمله دلایل مطرح شده می توان به محدودیت های توسعه، ظرفیت پایین ناشی از تقاطع باندهای پروازی، و آلودگی صوتی اشاره کرد. شرکت لوفت هانزا از سال ۱۹۶۰ بوئینگ ۷۰۷ را وارد ناوگان خود کرده بود که سر و صدای بیشتری نسبت به هواپیماهای ملخی پیشین داشت. این طرح ها در نهایت کنار گذاشته شد، هم به دلیل تجربه های نامطلوب سایر شهرها از جابه جایی فرودگاه ها به خارج از محدودهٔ شهری، و هم به دلیل انتقال مرکز عملیات لوفت هانزا به فرانکفورت. در سال ۱۹۸۰، شرکت نورث وست اوریِنت پروازهایی به هامبورگ را آغاز کرد که از مینیاپولیس شروع شده و در فرودگاه گاتویک لندن توقف داشت. در سال ۱۹۸۱ پرواز دوم این شرکت از فرودگاه جان اف کندی نیویورک از طریق کپنهاگ به هامبورگ افزوده شد. تمام این پروازها با بوئینگ ۷۴۷ انجام می شد. پس از آن که نورث وست اوریِنت مجوز پرواز به فرانکفورت را دریافت کرد، همهٔ پروازهای خ
ود به هامبورگ را از اوایل سال ۱۹۸۵ متوقف کرد. در آوریل ۱۹۸۵، شرکت پان امریکن ورلد ایرویز پرواز مستقیم روزانه ای از نیویورک به هامبورگ برقرار کرد که با بوئینگ ۷۴۷ انجام می شد. این نخستین پرواز مستقیم پان ام از آمریکا به هامبورگ بود. از فوریه ۱۹۸۶، پان ام از هواپیمای جدید ایرباس ای۳۱۰-۲۰۰ بردبلند خود در این مسیر استفاده کرد و آن را به یکی از نخستین مسیرها در عرض اقیانوس اطلس تبدیل نمود. در سال ۱۹۸۸، خطوط هوایی ژاپن پس از ۲۴ سال خدمت، پروازهای خود از توکیو به هامبورگ را متوقف کرد. یک سال بعد، در ۱۹۸۹، لوفت هانزا نیز پس از تقریباً ۳۰ سال پرواز، مسیر هامبورگ–توکیو را لغو کرد؛ این مسیر آخرین پرواز میان هامبورگ و خاور دور بود. در مهٔ ۱۹۸۹، امریکن ایرلاینز پرواز روزانه ای از نیویورک از طریق بروکسل به هامبورگ آغاز کرد، و دلتا ایرلاینز نیز پرواز روزانه ای از آتلانتا از طریق فرودگاه گاتویک لندن به هامبورگ راه اندازی کرد. امریکن ایرلاینز به دلیل کمبود هواپیما پس از خرید مسیرهای آمریکای جنوبی ایسترن ایرلاینز، این پرواز را پس از یک سال متوقف کرد. دلتا در مه ۱۹۹۱، پرواز آتلانتا را به پرواز مستقیم ارتقا داد و آن را تا فرودگا
ه برلین تگل ادامه داد. همچنین، از نوامبر ۱۹۹۱ مسیر نیویورک – هامبورگ را نیز به دنبال خرید شبکهٔ مسیرهای اقیانوس اطلس شمالی پان ام راه اندازی کرد. توسعه از دههٔ ۱۹۹۰ به بعد. در مارس ۱۹۹۰، لوفت هانزا پرواز روزانه ای از هامبورگ به نیوآرک راه اندازی کرد و در سال ۱۹۹۲ پرواز مستقیمی به میامی نیز افزود. این مسیر تنها یک فصل تابستانی فعال بود و سپس در اواخر سال ۱۹۹۲، همراه با پرواز نیوآرک، متوقف شد. این وضعیت باعث شد تا دلتا ایرلاینز تنها شرکت فعال در این بازار باقی بماند، با پروازهای خود به آتلانتا و نیویورک. از اوایل ۱۹۹۳ تا اواخر ۱۹۹۴، هواپیمایی آفریقای جنوبی پروازهایی از کیپ تاون از طریق ژوهانسبورگ و مونیخ به هامبورگ انجام داد. در میانهٔ دههٔ ۹۰ میلادی، دلتا ایرلاینز با مشکلات مالی مواجه شد و ناچار به تجمیع ناوگان و شبکهٔ پروازی خود گردید. هامبورگ از جمله شهرهایی بود که در اواخر ۱۹۹۵ به طور کامل از فهرست مقاصد دلتا حذف شد. از سال ۱۹۹۶، شرکت کانادا ۳۰۰۰ پروازهای فصلی تابستانی به هامبورگ را آغاز کرد و تا زمان ورشکستگی این شرکت در اواخر ۲۰۰۱، مسیر تورنتو–هامبورگ از طریق هالیفاکس و مسیر ونکوور–هامبورگ از طریق کلگری ا
نجام می شد. در مهٔ ۱۹۹۸، دلتا ایرلاینز پرواز روزانهٔ مستقیم بین آتلانتا و هامبورگ را از سر گرفت، اما این مسیر تنها تا اوایل سال ۲۰۰۰ ادامه یافت. ترکیبی از تعداد زیاد صندلی های کلاس تجاری در هواپیماهای بوئینگ ۷۶۷–۳۰۰ئی آر دلتا و شکل گیری اتحاد اسکای تیم موجب شد که این شرکت بار دیگر این مسیر را لغو کند. در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، فرودگاه طرحی برای نوسازی گسترده آغاز کرد. این طرح که با نام "HAM21" شناخته می شد، شامل توسعهٔ یک سکوی جدید به طول ، ساخت ترمینال جدید (ترمینال ۱)، و ساخت پلازای مرکزی فرودگاه میان ترمینال های ۱ و ۲ می شد که دارای منطقهٔ تجمیع شدهٔ بازرسی امنیتی است. سهام داران این فرودگاه، شهر هامبورگ و شرکت آوی الاینس هستند. در مهٔ ۲۰۰۵، شرکت ایر ترنست پرواز فصلی میان تورنتو و هامبورگ را آغاز کرد. در ژوئن همان سال، شرکت کنتیننتال ایرلاینز نیز پرواز مستقیم روزانه ای میان نیوآرک و هامبورگ راه اندازی کرد. هواپیمایی امارات نیز در مارس ۲۰۰۶ پرواز روزانهٔ خود از دبی به هامبورگ را آغاز نمود. در سال ۲۰۱۱، هواپیمایی شرقی چین هامبورگ را به شبکهٔ مسیرهای خود افزود، اما به دلیل نداشتن حقوق ترافیکی مستقل، تنها توانست این
مقصد را به عنوان امتدادی از مسیر موجود شانگهای به فرانکفورت اضافه کند. این پرواز در ابتدا فقط هفته ای یک بار انجام می شد و بعدها به هفته ای دو بار افزایش یافت. توقف در فرانکفورت و تعداد کم پروازها برای مسافران تجاری جذاب نبود، بنابراین هواپیمایی شرقی چین در سال ۲۰۱۳ این مسیر را متوقف کرد. هتل رادیسون بلو فرودگاه هامبورگ در سال ۲۰۰۹ افتتاح شد که همراه با آن، دسترسی جدید جاده ای و ایستگاه قطار با اتصال به خط فرودگاهی اس بان هامبورگ نیز فراهم گردید. در ژانویهٔ ۲۰۱۶، شرکت تی یوآی فلای اعلام کرد که به دلیل افزایش رقابت با شرکت های هواپیمایی ارزان قیمت، به طور کامل از فرودگاه هامبورگ خارج خواهد شد. مسیرهای فصلی تابستانه از سر گرفته نشدند و باقی ماندهٔ مقاصد نیز تا مارس ۲۰۱۶ به طور کامل لغو گردید. چند هفته بعد، به طور رسمی اعلام شد که نام فرودگاه به افتخار هلموت اشمیت، سناتور پیشین هامبورگ و صدراعظم پیشین آلمان غربی، تغییر خواهد کرد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۶، نام فرودگاه رسماً به «فرودگاه هامبورگ هلموت اشمیت» تغییر یافت. در اکتبر ۲۰۱۶، شرکت ایر برلین اعلام کرد که در راستای اقدامات کاهش هزینه و بازسازی ساختار، تأسیسات تعمی
ر و نگهداری خود در فرودگاه هامبورگ را تعطیل خواهد کرد. در ژوئن ۲۰۱۷، شرکت ایزی جت اعلام کرد که به منظور تمرکز بر سایر پایگاه های خود، پایگاه خود در هامبورگ را تا مارس ۲۰۱۸ تعطیل خواهد کرد. با وجود حذف بیش از نیمی از پروازها، برخی مسیرها حفظ شدند، چراکه از دیگر پایگاه های ایزی جت به هامبورگ انجام می شدند. در اکتبر ۲۰۱۸، یونایتد ایرلاینز اعلام کرد که پرواز فصلی خود به نیوآرک را لغو می کند؛ در نتیجه، فرودگاه هامبورگ تنها سه مسیر دوربرد خواهد داشت، آن هم همگی به خاورمیانه، و هیچ پرواز مستقیمی به آمریکای شمالی نخواهد داشت. این مسیر در ابتدا توسط کنتیننتال ایرلاینز در سال ۲۰۰۵ افتتاح شده بود و از سال ۲۰۱۷ به پرواز فصلی تبدیل شده بود. همچنین در اکتبر ۲۰۱۸، هواپیمایی امارات یکی از دو پرواز روزانهٔ خود از دبی به هامبورگ را با ایرباس ای۳۸۰ جایگزین کرد. این نخستین پرواز تجاری ایرباس ای۳۸۰ به فرودگاه هامبورگ بود. پرواز دوم همچنان با هواپیمای بوئینگ ۷۷۷–۳۰۰ئی آر انجام می شود. در ژانویهٔ ۲۰۲۰، رایان ایر نیز پایگاه خود در هامبورگ را به دلیل هزینه های عملیاتی فرودگاه، تأخیر در تحویل هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ مکس، و کوچک سازی کلی
فعالیت های این شرکت در آلمان تعطیل کرد. امکانات. نمای کلی. فرودگاه هامبورگ در ابتدا مساحتی برابر با داشت. از آن زمان تاکنون، مساحت آن بیش از ده برابر افزایش یافته و به رسیده است. صحن اصلی فرودگاه مساحتی معادل را پوشش می دهد و دارای ۵۴ جایگاه پارک هواپیما است؛ ترمینال های مسافری نیز دارای ۱۷ پل اتصال به هواپیما هستند. تا ژوئیهٔ ۲۰۱۶، تنها سه مسیر از فرودگاه هامبورگ با هواپیمای پهن پیکر انجام می شد؛ با این حال، در همان سال سه دروازه برای استفادهٔ هم زمان از دو پل هواپیما ارتقا یافتند تا سوار و پیاده شدن مسافران برای هواپیماهای بزرگی همچون ایرباس ای۳۸۰ سریع تر انجام شود. باندهای پرواز، خزشراه ها و رمپ های فرودگاه قابلیت پذیرش هواپیماهای پهن پیکر از جمله ایرباس ای۳۸۰ را دارند. هواپیمایی امارات یکی از پروازهای بوئینگ ۷۷۷ خود را در این مسیر با هواپیمای ایرباس ای۳۸۰ جایگزین کرد. در ۲۸ مهٔ ۲۰۱۸، شرکت امارات اعلام کرد که پروازهای منظم خود از فرودگاه بین المللی دبی به هامبورگ را با هواپیمای ای۳۸۰ آغاز خواهد کرد. ترمینال ها. فرودگاه هامبورگ دارای دو ترمینال به هم پیوسته است: ترمینال ۱ (مورد استفادهٔ بیشتر ایرلاین ها، ا
ز جمله اعضای وان ورلد و اسکای تیم) و ترمینال ۲ (ویژهٔ استار الاینس) که از طریق میدان مرکزی فرودگاه و بخش تحویل بار در طبقات پایین هر سه ساختمان به یکدیگر متصل اند. در همهٔ ساختمان ها، طبقهٔ ۱ مخصوص پروازهای خروجی است و در مجموع دارای ۴۴ گیت خروجی است، در حالی که طبقهٔ ۰ مخصوص ورود مسافران است و همچنین ۱۰ گیت اتوبوسی اضافه نیز دارد. فرودگاه هامبورگ در طبقهٔ ورود دارای ۱۲ نوار نقالهٔ تحویل بار است. میدان مرکزی فرودگاه محل بازرسی مرکزی امنیتی، فروشگاه ها، رستوران ها، سالن های انتظار و سایر خدمات مسافری است. ایستگاه قطار شهری نیز در همین بخش قرار دارد. ترمینال ۲ (علی رغم نامش، قدیمی تر است) در سال ۱۹۹۳ تکمیل شد. ترمینال ۱ نیز در سال ۲۰۰۵ به بهره برداری رسید و از نظر طراحی و اندازه، بسیار مشابه ترمینال ۲ است. ساختمان های اصلی توسط شرکت گرکان، مارگ و شرکا طراحی شده اند. هر دو ترمینال دارای سقف بلند و منحنی شکل هستند که به گونه ای طراحی شده اند که شکل یک بال را تداعی کنند. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. شرکت های هواپیمایی زیر پروازهای برنامه ریزی شده و چارتر منظمی را در فرودگاه هامبورگ ارائه می دهند: حمل ونقل
زمینی. فرودگاه در حدود شمال مرکز شهر هامبورگ و جنوب نوردراشتات در منطقهٔ فوهلس بوتل قرار دارد. ریل. قطار خط اس-بان هامبورگ S1 هر ده دقیقه یک بار حرکت می کند و فرودگاه را به اوهلسدورف، واندسبک، ایستگاه مرکزی هامبورگ، آلتونا، بلانکنزه و فدل متصل می کند. این سرویس بخشی از انجمن حمل ونقل هامبورگ (با نام اختصاری HVV) است که بلیت هایی برای همهٔ شیوه های حمل ونقل عمومی در هامبورگ ارائه می دهد. قطار S1 در مسیر رفت به سمت فرودگاه به صورت قطار منشعب شونده فعالیت می کند و در ایستگاه اوهلسدورف به دو بخش تقسیم می شود؛ یک بخش به سمت فرودگاه و بخش دیگر به سمت پوپنبوتل می رود. خودرو. از طریق جاده، می توان از بزرگراه فدرال A7 و خروجی «شنلسن» به فرودگاه رسید. این مسیر از طریق بزرگراه ایالتی B433، که به عنوان حلقهٔ سوم هامبورگ شناخته می شود، ادامه می یابد. اتوبوس. فرودگاه همچنین از طریق برخی خطوط اتوبوس محلی HVV به مناطق اطراف متصل است و خدمات منظم اتوبوسرانی به شهرهای کیل و نوی مونستر نیز ارائه می شود.
فرودگاه استافسبرگ هامار (به زبان بومی: Hamar flyplass, Stafsberg) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HMR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۶۶ متر است. این فرودگاه در شهر هامار کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۷٫۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه نیروی هوایی هالوارا یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۷۲۵ متر است. این فرودگاه در شهر پنجاب کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۱٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هالولو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KDI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کندرای کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هالمستاد یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا HAD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۶۸ متر است. این فرودگاه در شهر هالمستاد کشور سوئد قرار دارد و در ارتفاع ۳۷۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هل کریک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HCQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۷۵ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی هالیبورتن (به زبان بومی: Duncan Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا DUC است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۰۲۷ متر است. این فرودگاه در شهر اوکلاهامت کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۳۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هالی (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی مسافربری با کد یاتا KEV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فنلاند قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هال بیچ یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YUX است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۶۴۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه حلیم پرداناکوسوما یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HLP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی هلفکس استانفیلد یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YHZ است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۶۸۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۵ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Charter. The following companies operate from private hangars or FBOs at the airport:
فرودگاه شهری هالیبورتنستانهوپ یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۶۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی هالیبورتن یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد و طول باند آن ۸۹۳ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هاف مون بی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا HAF است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان هیل یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PVW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۲۸ متر است. این فرودگاه در شهر پلینویو، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی هل بنگلر (به زبان بومی: HAL Airport) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۷ متر است. این فرودگاه در شهر بنگالورو کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۸۸۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مودی کریک (هینس، اورگن) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۸۵ متر است. این فرودگاه در شهر هینس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۶۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مودی کریک (کرولیس، اورگن) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۷۰ متر است. این فرودگاه در شهر کرولیس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مودانجیانگ هایلانگ یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MDG است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۲۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماکی فلت یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۳۸۱ متر است. این فرودگاه در شهر ایگل پوینت، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۰۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی موان یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MWX است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر گوانگجو کشور کره جنوبی قرار دارد .
فرودگاه امتوارا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۳۷ متر است. این فرودگاه در شهر امتوارا کشور تانزانیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. پرسیشن ایر | ژولیوس نیرر
فرودگاه متیتو اندی یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۱۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۷۳۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مت هوپ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۳۳ متر است. این فرودگاه در شهر لبنان، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مویو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا OYG است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۱۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مویو، اوگاندا کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۹۴۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موین (به زبان بومی: Moyne Airfield) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۳۵۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۵۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی مویگلار (به زبان بومی: (Ryan's Strip)) یک فرودگاه است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۴۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مویال یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی با کد یاتا OYL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مویال، کنیا کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۸۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مونتایندال یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۷۰۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونتن ویلیج یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MOU است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۶۷ متر است. این فرودگاه در شهر ماونتن ویلج، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
بالگردگاه بیمارستان ماونتن ویو یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در شهر مدرس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونتن ویو (میسوری) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونتن ویو (آرکانزاس) (به زبان بومی: Harry E. Wilcox Memorial Field) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۷۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونتن ولی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت و خاک دارد و طول باند آن ۱۴۹۰ متر است. این فرودگاه در شهر تهاچاپی، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی ماونتن لیک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۸۶ متر است. این فرودگاه در شهر هلنا (مونتانا) کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای ماونت واشینگتن یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HIE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۷٫۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونت ورنن یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MVN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۸۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۶٫۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان ماونت استرلینگ-مونتگومری یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای ماونت پلزنت (کارولینای جنوبی) (به زبان بومی: Faison Field) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۲۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای ماونت پلزنت (میشیگان) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا MOP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای ماونت پلزنت (آیوا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا MPZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونت مگنیت یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MMG است . این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونت آیزیا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا IRIB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۳۴۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونت هوتهام یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MHU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۵۱ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۹۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
بالگردگاه مرکز درمانی ماونت هود یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در شهر گرشام، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه امدادی ماونت هاولی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماونت هاگن یک فرودگاه با کد یاتا HGU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۷ متر است. این فرودگاه در شهر مونت هیگن کشور پاپوآ گینه نو قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۴۲ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Air Nuigini operates daily services to Port Moresby with Fokker 100 aircraft.
فرودگاه ماونت گمبیر یک فرودگاه همگانی ۹۷۰۸۵ با کد یاتا MGB است که یک باند فرود بله دارد و طول باند آن آسفالت متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۶۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان ماونت ایری/سوری یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۱۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۸۰٫۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مووندویل یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۲۶ متر است. این فرودگاه در شهر ماوندویل، آلاباما کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مووندوو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MQQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور چاد قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری مولتری یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MGR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۶۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۹٫۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مولَن–مون بوینی (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا XMU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مولن، الیه کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری مووتن فیلد یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موتا لاوا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MTV است . این فرودگاه در کشور وانواتو قرار دارد و در ارتفاع ۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی موصل یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا OSM است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۶۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر موصل کشور عراق قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی مووستار (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا OMO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور بوسنی و هرزگوین قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موستاگانم یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MQV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور الجزایر قرار دارد و در ارتفاع ۹۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موس ریگ (به زبان بومی: Moss lufthavn, Rygge) یک فرودگاه با کد یاتا RYG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۴۲ متر است. این فرودگاه در شهر اسلو کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.