Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رشاه متولی حرم امام رضا در مشهد بود و از همین روی «میرزا سید محمد متولی» خوانده می شد. حتی گفته شده نادر درصدد برآمد تا وی را که نزد مردم شهرتی پیدا کرده بود از میان بردارد اما به دلیل تضرع مادرش از تصمیم خود منصرف شد. بعد از مرگ نادرشاه، عادل شاه وارد مشهد شد و چون ماندن سید محمد را در مشهد به صلاح نمی دانست هنگامی که عازم جنگ با برادر خود ابراهیم شاه شده بود برای جلب قلوب سید محمد او را علاوه بر منصب تولیت، به منصب صدارت خاصه و عامه کل ایران منصوب کرد و وی را همراه خود به مازندران و استرآباد برد. در جنگی که بین عادل شاه و محمدحسن خان قاجار در کنار رودخانه سومبار شد محمد حسن خان تاب مقاومت نیاورده و فرار کرد و عادل شاه به استرآباد بازگشت و سید محمد نیز با او بازگشت. در هنگام بازگشت فرزند محمد حسن خان که آقا محمدخان نام داشت توسط عادل شاه اسیر و سپس اخته شد. عادل شاه از سید محمد تقاضا کرد که چون محمدحسن خان از صوفی زادگان سلسله صفویه بوده و هیچ وقت از نادرشاه اطاعت نکرده به کنار رودخانه گرگان رفته و محمدحسن خان را مطمئن و امیدوار نموده و او را به نزد خود بیاورد ولی سید محمد چون این خواسته را بخاطر ظلمی که به
فرزند محمد حسن خان شده بود نشدنی می دانست و به عهد و فرموده عادل شاه اطمینانی نداشت این خواسته را رد کرد، عادل شاه از این جواب متغیر گردید ولی به جهت مصلحت اظهار نکرد و به سمت آذربایجان برای سرکوب برادرش رفت بعد از شکست عادل شاه این بار سید محمد وارد اردوی ابراهیم شاه شد و به خاطر اهمیت نسب و نفوذش در بین مردم مورد احترام ابراهیم شاه قرار گرفت و در مقام صدارت باقی ماند. سرانجام وی را با پنج هزار سپاه جهت تعمیر در رودخانه قم که هر سال باعث خرابی حرم فاطمه معصومه می شد و تجدید مقرنس کاری گنبد و ترمیم شهر و ارگ و حفاظت شهر و انجام محاسبات عمال عراق به قم فرستاد. او سرانجام فرمانبردار شاهرخ شاه گردید و روانهٔ مشهد گشت. شاهرخ شاه اگر چه نوهٔ پسری نادرشاه افشار بود ولی نوهٔ دختری شاه سلطان حسین صفوی نیز به شمار می آمد. شاهرخ شاه که از او در بیم بود، دو بار قصد کشتن او را کرد که هر دو بار ناکام ماند و دشمنی شاهرخ آشکار شد. شاهرخ که دید با وجود محافظان سید محمد کشتن او دشوار است به امرای خود پیشنهاد کرد که سید محمد را بکشند ولی راضی به این کار نمی شدند و درنهایت گروهی از امرا به طور دسته جمعی به سرکردگی امیرعلم خان خ
زیمه که در مجموع شانزده نفر بودند به نزد سید محمد رفتند و او را به اصرار مجبور به قبول سلطنت کردند. شاهرخ که متوجه اتفاقات غیرعادی شد به تصور اینکه امرا می خواهند یکی از پسران ابراهیم خان ظهیرالدوله که برادران عادل شاه و ابراهیم شاه بودند را به سلطنت برسانند، دستور داد تا همه را به قتل برسانند. هنگام خفه کردن آن ها با طناب، سید محمد مطلع شده و افرادی را برای جلوگیری از اجرای این حکم فرستاد و توانستند دو نفر به نام های حسن میرزا و رحیم میرزا که بزرگتر بودند را نجات بدهند ولی سه نفر دیگر که حسین میرزا و قاسم میرزا و القاس میرزا بودند درگذشته اند. سرانجام در ۲۰ محرم ۱۱۶۳ قمری میرزا سید محمد را از خانه اش به ارگ بردند و شاهرخ شاه را دستگیر کردند. امرا و سرداران اصرار به کشتن شاهرخ را داشتند که میرزا سید محمد اجازه این کار را نداد. پادشاهی. او به حرمت ماه محرم، در ۵ یا ۹ صفر ۱۱۶۳ ه .ق با نام شاه سلیمان دوم تاج گذاری نمود و بلند پایگان حکومت خود را برگماشت و امیر علم خان خزیمه را به عنوان وکیل الدوله (نخست وزیر) برگزید. در دورهٔ کوتاه پادشاهی اش توانست هرات را از احمد شاه درانی بازپس بگیرد. هنگامی که از مشهد خارج ش
ده بود، امیر علم خان بی اطلاع او شاهرخ را کور نمود. این اقدام سبب شد که امیر علم خان برکنار شود و امیر اصلان خان قِرِقلو به مقام وکالت گماشته شود، ولی با فروکش کردن خشم شاه، پس از یک هفته دوباره امیر علم خان به مقام وکالت گمارده شد. شاه سلیمان دوم مالیات ۳ سال را بر مردم بخشید. این اقدام سبب نارضایتی شماری از سرداران گردید. همسر شاهرخ به دروغ به شماری از سرداران خبر رساند که شاهرخ کور نشده است. یوسفعلی خان جلایر و شماری دیگر از سرداران در ۱۱ ربیع الثانی ۱۱۶۳ ه .ق بر ضد شاه سلیمان دوم شوریده، او را دستگیر و کور نمودند، ولی هنگامی که شاهرخ را از بند آزاد کردند دریافتند که او به راستی کور شده است و از عمل خود پشیمان شدند. شاهرخ شاه ابتدا می خواست که شاه سلیمان دوم را به قتل برساند ولی امرای وی راضی به این کار نمی شدند و در نهایت راضی شدند تا زبان شاه سلیمان دوم را قطع کنند تا مثل شاهرخ که کور بود دوباره به سلطنت نرسد. امیر علم خان در آغاز از مشهد گریخت ولی سپس توانست مشهد را تصرف کند و از شاه سلیمان دوم تقاضا کرد که یکی از فرزندانش را به سلطنت برساند که وی قبول نکرد. یوسفعلی خان جلایر که گریخته بود، دستگیر و کشت
ه شد. کمتر از ۴ ماه پس از برکناری شاه سلیمان دوم در مشهد، در ۲۵ رجب ۱۱۶۳ ه .ق اتحادی سه گانه از سرداران (علیمردان خان بختیاری، ابوالفتح خان بختیاری و کریم خان زند) یکی دیگر از نوه های دختری شاهان پیشین صفوی یعنی شاه اسماعیل سوم را در اصفهان به تخت نشاندند. فرزندان. پس از برکناری، او پسران بزرگش یعنی سلطان داوود میرزا و سلطان علی میرزا را به عتبات فرستاد ولی سلطان حسین میرزا، سلطان قاسم میرزا و محمد هاشم میرزا را نزد خود در مشهد نگاه داشت. سلطان داوود میرزا از عتبات به بنگاله هند رفت ولی سلطان علی میرزا با او همراه نشد و از شخصی به نام حسین میرزا که ادعا داشت فرزند شاه تهماسب دوم است حمایت کرد و در جنگ زخم شمشیری بر سر ایشان خورده بود، او به عتبات بازگشت و از آنجا روانه بنگاله هند شد. سلطان علی میرزا و سلطان حسین میرزا فرزندان جان آغا بیگم دختر شاه سلطان حسین می باشند. سکه ها. روی بیشتر سکه های او این شعر دیده می شود: پشت سکه ها نیز شعار شیعه و نام دوازده امام حک شده است.
برج سفید یکی از برج های تهران است. این برج دارای رستوران گردان است که کل شهر تهران را در دیدِ خود دارد. این برج در خیابان پاسداران در محلهٔ دروس واقع است. علاوه بر رستوران گردان و سالن سمینارها، رستوران ها و کافی شاپ های متعدد دیگری هم در برج سفید است. این برج ۲۲ طبقه است. پنج طبقهٔ آن پارکینگ، ۲ طبقه فروشگاه های مختلف و بانک، و ۹ طبقه شامل ۷۲ واحد اداری است. در طبقهٔ ۱۲ برج سفید، تالار تجارت جهانی به صورت فلَت واقع شده که دارای ۹۰ غرفه با امکانات کامل و مجهز به ارتباطات سریع بین المللی است.
محدودیت شاکلی و کوییسر:در فیزیک نظریه محدودیت شاکلی-کوییسر یا محدودیت تعادلی جزئی به ماکزیمم راندمان تئوریکال یک سلول خورشیدی که از اتصال (P-n) استفاده می کند بر می گردد. این موضوع در ابتدا توسط ویلیام شاکلی و هانس کوییسر در سال ۱۹۶۱ محاسبه شد. این محدودیت یکی از مسائل اساسی در تولید انرژی خورشیدی است. این محدودیت ماکسیمم راندمان تبدیل انرژی خورشیدی رو در حدود ۳۳٫۷ درصد قرار می دهد با این فرض که یک اتصال (p-n)با نوار ممنوعه (band gap(1.1 الکترون ولت مانند سیلیکون داریم. یعنی از تمام انرژی نور خورشید که به سلول خورشیدی سیلیکونی می رسد (حدود ۱۰۰۰ وات بر متر مربع) فقط ۳۳٫۷ درصد آن قابلیت تبدیل به انرژی الکتریکی را دارد (۳۳۷ وات بر مربع). سلول های خورشیدی تک کریستاله مدرن تجاری بازدهی در حدود ۲۲ درصد دارند، که بیشتر هدر رفت انرژی به خاطر مشکلات عملی سیستم است مانند بازتاب از سطح سلول خورشیدی و سایه های سیم های نازک رو سطح سلول. محدودیت شاکلی-کوییسر فقط برای سلول های با یک اتصال (p-n) صادق است. سلول های چند لایه تابع این محدودیت نیستند. در بهترین حالت با داشتن هزاران لایه و نور متمرکز شده، این محدودیت به ۸۶ درصد م
ی رسد.
ارژنگ، ارتنگ یا آردهنگ نام نگارنامه یا کتاب مصوری است که مانی یکی از پیامبران ایرانی در سدهٔ ۳ میلادی و در دورهٔ ساسانیان خلق کرده و او به موجب آن پیامبری خود را آغاز کرد. وی در این کتاب برای نشان دادن آموزش های بنیادین خود و عقایدش دربارهٔ نظام خلقت از نقاشی استفاده کرده است تا فهم عقاید او برای پیروانش آسان باشد. در واقع این نقاشی ها درونمایهٔ متن کتاب دیگر مانی به نام "انجیل زنده" را به تصویر کشیده اند. در این تصاویر دو جهان روشنی و تاریکی و همچنین آفرینش جهان کنونی به نمایش درآمده بودند. وی همچنین تفسیری بر آن نوشته بود که آردهنگ وِفراس نام داشت. به رغم اشاعهٔ شگرف یک سنت هنری از سوی مانویان، امروز هیچ یک از اسناد هنری مانوی از میان رودان و مصر، که دو مرکز مهم آیین مانوی در آغاز سده های ظهور آن به شمار می رفتند، به دست ما نرسیده است، اگرچه نسخه ای از ارژنگ تا سدهٔ ۱۱ میلادی در کتابخانهٔ غزنی وجود داشته است. تنها نقاشی هایی که امروز از پیروان مانی باقی مانده دیوارنگاره ها و نگارگری ها است که بیشترشان در بین سده های ۹ تا ۱۲ میلادی و در درخشان ترین دورهٔ شهریاری اویغورهای مانوی خلق شده اند و از تورفان ناحیه
ای در آسیای مرکزی واقع در غرب چین به دست آمده اند. نقاشی های تورفان در عین آن که نگه دار یک سنت است، ویژگی های بومی را نیز پذیرفته است. مینیاتورها و خوش نویسی های تذهیب شده تورفان اکنون در موزهٔ هنر هندی برلین نگهداری می شوند. این نقاشی ها تنها گوشهٔ باریکی از خلاقیت هنری این کیش جهانی از میان رفته را باز می نمایانند. میرخواند آورده که بنا به روایات ایرانی، مانی پیش از آن که نگارنامهٔ خود را به پایان برد، یک سال در غاری به سر برد. پس از آن، اثری درآورد که هرکس را که بدان می نگریست، متحیر می کرد. مانی مدعی بود که آن را همچون برهان نبوت خود از آسمان آورده است. سبک شناسی تصاویر. مانی در خانواده ای اشکانی در سمت باختری ایران به دنیا آمد و سبک و هنر نقاشیهای میانرودانی و اشکانی بر هنر وی بی تاثیر نبود. با مهاجرت مانی به خاور ایران و استقرار در تورفان، هنر تصویری چینی و بودایی با هنرش پیوند داده شد و رنگ و بوی و حالتی محلی گرفت. پس میتوان گفت، با اینکه تصاویر کتاب مانی ریشه اصلی شان ساسانی، اشکانی بود اما در هر مکان که کتاب ارژنگ تولید می شد، از هنر محلی آنجا تاثیر می گرفت. رنگهای اصلی در تصاویر معمولا لاجوردی، آبی
، سرخ و نارنجی بودند که در پس زمینه کار به صورت تخت کار می شدند. شخصیت های اصلی در تصاویر معمولا به حالت گل لوتوس نشسته اند که شاید بتوان گفت ریشه در فیگورهای بودا دارد. احتمال میرود انسان های به تصویر کشیده شده در تصاویر پیرو الگوی نژادی خاصی بودند که قدی کوتاه و سر های بزرگی داشتند. خطوط منحنی از عناصر اصلی تشکیل دهنده کتاب مانی است که در نقوش، جامه پردازی و گیاهان به خوبی دیده می شود. کتاب مانی به عقیده برخی از تاریخ نگاران و تاریخ دانان ، سرمنشا نگارگری ایرانی است چراکه بعد از حمله ترکان سلجوقی، کتاب مانی به سوی غرب ایران راه یافت و بر تولیدات و کارآگاه های کتاب سازی دوره عباسیان تاثیر بسیاری داشت.
یوداسیتی یک نهاد آموزشی است که به وسیلهٔ سباستین ترون، دیوید استیونس و مایک سوکولسکی جهت همگانی کردن آموزش تأسیس شده است. یوداسیتی با سرمایهٔ شخصی ۳۰۰ هزار دلاری سباستین ترون بنا نهاده شد. در مه ۲۰۱۲، یوداسیتی دارای شش دورهٔ آموزشی فعال می باشد. دوره های آموزشی. نخستین دوره های یوداسیتی که اولین بار در ۲۰ فوریه ۲۰۱۲ ارائه شده اند، شامل این عناوین بودند: «CS101: ساخت یک موتور جستجو»، مدرس: دیو ایونس از دانشگاه ویرجینیا و «CS373: برنامه نویسی یک خودروی رباتیک»، مدرس: سباستین ترون. در هر دوی این دوره ها جهت آموزش از زبان برنامه نویسی پایتون استفاده شده است.
رویکرد رجیو امیلیا (Reggio Emilia Approach)، یک فلسفهٔ آموزشی است که بر آموزش و پرورش پیش دبستانی و دبستانی تمرکز دارد. رجیو امیلیا شهری است در شمال ایتالیا، این رویکرد به نام یک فرد نیست، به نام یک ایده روانشناسی نیز نیست، نام گذاری از این روست که روزی تعدادی مادر و پدر و معلم و محقق خواستند اتفاقی متفاوت برای تمام کودکان شهرشان بیفتد، فرصتی برای رشد داشته باشند که حقشان است. از این رویکرد نمی توان تبعیت کرد، چرا که رویکرد در فضای فرهنگی خاص رشد یافته و بالیده است، آنچه می توان دید تجربه هایی است از افرادی که اصولی را در کار کردن با هم و با کودکان و والدین رعایت کردند، در طول زمان ساختارهایی ساخته اند، هر روز سعی در بهبود آن کرده اند، تنها ارتباطی که می توان با این مجموعه از تجربه ها داشت، الهام گرفتن است. اولین بار که منطقه رجیو امیلیا به نوعی مطرح شد، در زمان جنگ جهانی دوم بود. مردم منطقه با دولت فاشیست موسولینی هم کاری نمی کردند و کم ترین تعداد جوانان از این منطقه برای جنگ داوطلب شدند. مردم این منطقه کم ترین هم کاری با ماشین جنگ موسیلینی داشتند و خود را به شکل های مختلف از جنگ طلبی فاشیست ها دور نگه داشتن
د. به همین دلیل در طی جنگ جهانی دوم گروه بزرگی از خانواده های این منطقه جوانان خود را در جنگل ها و پناهگاه های اطراف پنهان کردند. تا از گزند تبلیغات جنگ و سربازهای فاشیست در امان باشند. سپس معلمانی نیز در همان پناهگاه ها و جنگل ها به آموزش این گروه از جوانان پرداختند. در عین حال مردم منطقه در طی جنگ جهانی دوم به ساخت مدرسه هایی اقدام کردند تا در حمله های جنگی به فرزندان شان آسیبی نرسد. این مدرسه ها (پناه های امن) موجب شد که در تمام سال های جنگ خللی به آموزش کودکان شان وارد نشود. بدین ترتیب اولین کودکستان ها و مدارس مشارکتی مردم در دفاع از کودکان شان ساخته شد. معلمی توانا، دلسوز و بسیار هوشمند به نام "لوریس مالاگازی" در این سال ها مسوولیت هماهنگی برنامه های آموزشی کودکان از کودکستان تا دوران دبستان را به عهده گرفت و موفق شد که به یاری هم کارانش برنامه های متنوع و مناسبی را برای دانش آموزان مدون و اجرا کند. پس از پایان یافتن جنگ و بازگشت جوانان از جنگل ها و پناه ها، حرکتی که مردم منطقه برای آموزش فرزندان شان آغاز کرده بودند، پایان نیافت، بلکه در شکل نوینی جریان پیدا کرد و موجب الگوی آموزشی شد که هم در ایتالیا و
هم در سطح بین المللی به نام این منطقه معروف است. مالاگازی پس از جنگ جهانی دوم موفق شد که مطالعات تخصصی خود را در حیطه ی تعلیم و تربیت و الگوهای آموزشی و مدل های مختلف توسعه دهد. او در طی این تحقیق ها و بررسی ها متوجه چندین نکته شد، که سپس موجب شکل گیری بنیان الگوی آموزشی او گردید. اولین نکته ای که در مطالعه ی الگوهای آموزشی رایج زمان خود متوجه شد، این بود که برنامه های آموزشی رایج توان فراگیر شدن را ندارند و در فراگیر کردن روند آموزش برای عموم کودکان ناتوان هستند. الگوی مونته سوری با تمام خاص بودنش، عملا در دیدن تمام گروه های کودکان ناموفق بود و از سوی دیگر الگوهای عمومی تر مبتنی بر رفتارنگرها نیز در جذب تمامی گروه های کودکان و حفظ آنان در تمام دوران آموزشی عملا موفق نبوند. مالاگازی علاقه ای به انحصاری کردن جریان آموزش نداشت و بیش از هر چیز علاقه مند به الگویی بود که تمام کودکان بتوانند از آن بهره مند شوند. دومین نکته ای که مورد توجه او قرار گرفت این بود که عموم الگوهای آموزشی حتی آن هایی که به گروه های بزرگ تری از کودکان توجه دارند، فقط به کودک نگاه می کنند. یعنی در مسیر آموزش فقط با کودک کار می کنند. مالاگ
ازی بر این اعتقاد بود که آموزش کودکان فقط مبتنی بر مسایل فردی، روانی و یا هوشی کودکان نیست و نباید آموزش را محدود به کودک دید. بلکه آموزش و اصولا رشد کودک ناشی از بستری است که کودک در آن زندگی می کند. یعنی خانواده، جامعه و محیط دوستان بسیار موثر هستند. بسیاری از افراد، جریان ها و سازمان ها و عوامل مختلف، زندگی مردم و کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. به عبارت دیگر کودک در خلاء رشد نمی کند و نمی توانیم فقط کودک را برای آموزش انتخاب کنیم. بلکه لازم است به بسیاری از مسایل پیرامون کودک توجه کرد و برای حل آنان اقدام نمود. بدین ترتیب استفاده از کل جامعه نه به عنوان روش کار، بلکه به عنوان یک شیوه ی تفکر و نظام اعتقادی در این سیستم مطرح شد. یعنی در این سیستم برنامه ریزی از کودک آغاز می شود و به سایر افراد پیرامون کودک تسری پیدا می کند. به همین دلیل اعضای خانواده، بستگان، آشنایان و حتی جامعه ای که کودک در آن زندگی می کند تحت تاثیر جریان های آموزشی قرار می گیرند و در عین حال مسایل پیرامون آن ها نیز در جریان و روند آموزش تاثیر می گذارد. شرکت والدین و شهروندان برای برنامه ریزی رجیو امیلیا بسیار ضروری است. این نوع مشارکت ن
خستین کانون مطالعه و تحقیقات است. بسیاری از والدین حتی پس از این که کودکان آن ها کودکستان را تمام می کنند، شرکت کنندگان فعالی در شورای اجرایی مرکز آموزشی باقی می مانند. این تداوم علاوه بر اهمیت شرکت بزرگ سالان در تجربه های خارج از خانه، زیربنایی برای حمایت های مالی و کاری از برنامه های جامعه را به وجود می آورد. در این مورد یک هدف راهبردی وجود دارد. در این سیستم فقط به خاطر مشارکت بزرگ سالان در تجربه های آموزشی کودکان نیست که به بزرگ سالان توجه می شود، بلکه هدف اصلی کمک به گسترش مشارکت بین خود بزرگ سالان نیز یک هدف مهم است. هر چند که این انتظار نیست که همیشه روابط بین بزرگ سالان هماهنگ باشد، اما این اعتقاد وجود دارد که این حرکت کمک می کند که بزرگ سالان بتوانند اعتقادات مشترکی پیدا کنند. سومین نکته ای که مالاگازی در مطالعاتش به آن رسید این نکته بود که بسیاری از برنامه های آموزشی، کودکان را یک بعدی می بیند و بیش تر، رشد هوشی کودکان برای آن ها اهمیت دارد. ریاضی، خواندن و نوشتن سه کلیدی بودند که تقریبا تمامی نظام های رایج آموزشی به آن پایبند بودند و نمی توانستند به غیر از این سه موضوع به موارد دیگر توجه کنند. در ح
الی که رشد اجتماعی و رشد عاطفی دو موضوع بسیار مهم برای او بود و معتقد بود که این دو جنبه از رشد به اندازه ی رشد هوشی بسیار مهم است و نمی توان آن ها را نادیده گرفت. اساس و بنیان این دیدگاه آموزشی فرآیندی فراتر از محرک و پاسخ و یا حتی چند محرک و پاسخ است. یادگیری و آموزش محصول فعالیت کودک، بازخورد، مرور چند باره، بازخوانی تجربه ها و فرصت برای سازمان دهی آن چه کودک تجربه کرده است، می باشد. هر تجربه ی ساده، در درون مجموعه ای از روابط و تجربه های دیگر بازخوانی می شود. این فرآیند چه به صورت فردی و چه به صورت گروهی شکل می گیرد. بدین ترتیب در این رویکرد آموزشی، کودک عامل اصلی و مهم در شکل گیری دانش است. دانشی که در سایه ی تجربه های مداوم، موثر و پایدار او با محیط پیرامونش سازمان یافته است. مالاگازی با توجه به سه نکته ی فوق یعنی توجه به فراگیر کردن آموزش برای همه ی کودکان، توجه به تمام جنبه های رشدی کودک و هم چنین توجه به محیط و افراد پیرامون کودک در فرآیند آموزش، موفق شد که برنامه های خود را به شکل نوینی تدوین کند. این شیوه ی تفکر موجب شد که آموزش کودکان از ماجرایی خصوصی، در فضاهای بسته و محدود به یک سازمان (مانند آم
وزش و پرورش) خارج شود و تبدیل به یکی از مهم ترین مسایل اجتماعی جامعه شود. سیستم رجیو امیلیا موفق شد که با مطرح کردن چهار اصل زیر، آموزش را به عنوان یک جریان اجتماعی مطرح کند. به طوری که مسایل آموزشی کودکان به عنوان دستور کار شهردار، نمایندگان مجلس و مسوولین محلی قرار بگیرد. این چهار اصل عبارتند از: کودکان، استعدادهای فراوانی دارند و به واسطه ی این استعدادها باید فرصت های فراوانی را به وجود آورد تا کودکان بتوانند استعدادهای خود را بشناسند، تمرین کنند و بروز دهند. اگر فرصت های مناسب برای کودکان فراهم نکنیم، استعدادهای آنان متجلی نمی شود. کودکان به تداوم ارزش های فرهنگی جامعه کمک می کنند. هر آن چه را که در طول تاریخ آموخته ایم و مناسب است می توانیم از طریق کودکان به آیندگان منتقل کنیم. کودکان منابعی هستند که میراث فرهنگی را به نسل های آتی منتقل می کنند. کودکان شهروند امروز و فردای جامعه ی ما هستند و حمایت از آن ها موجب می شود تا آینده ی همگان تضمین شود. کودکان حق دارند که بهترین ها را داشته باشند. آنان شایسته ی بهترین ها، با کیفیت ترین مواد و برنامه های آموزشی هستند. این حق برای همه ی کودکان متصور است، نه فقط بر
ای گروهی از کودکان. بدین ترتیب سیستم رجیو امیلیا موضوع کودک را به صحنه ی جامعه وارد کرد و مسایل کودکان و آموزش آنان را به عنوان یک وظیفه ی همگانی مطرح نمود. نقل قول ها درباره این رویکرد. اینها جملات و نقل قولهایی است از گفته ها و نوشته ها درباره رویکردی که در آن از معلم به یاد گیرنده تعبیر می شود، تعلیم و تربیت بر پایه شنیدن استوار است و مرکز آموزشی به عنوان سیستمی از تعاملات انسانی تعریف می گردد.
«فتح بهشت» نام آهنگی است که در سال ۱۹۹۲ توسط موسیقیدان یونانی ونگلیس ساخته و ضبط شد.این آهنگ برای فیلمی بنام به کارگردانی ریدلی اسکات ساخته شده بود و معروفترین آهنگ آلبومی است که با منتشر شد.آهنگ موفقیت های بزرگی را در کشورهایی نظیر آلمان، بلژیک،سوئیس و هلند کسب کرد و در صدر نمودار تک آهنگ های منتشر شده قرار گرفت اما در بریتانیا موفقیت چندانی کسب نکرد و در مکان ۳۳ قرار گرفت. این اثر در آلمان بسیار مشهور است زیرا بوکسور آلمانی، هنری ماسکه، از این ترانه به عنوان آهنگ ورودش به رینگ استفاده می کرد. شعر. اشعاری که در آهنگ خوانده می شود آن است که در زیر آمده و در چندین مرحله تکرار می شود. "In nòreni per ìpe, "in noreni coràh; "tiràmine per ìto, "ne dominà." یک بار هم این بند به صورت زیر است: "Ne ròmine tirmèno, "ne ròmine to fa, "imàgina pro mèno per imentirà " لازم به ذکر است که این اشعار به شبه لاتین (Pseudo-Latin) هستند و معنای خاصی ندارند. نسخه های بازخوانی و سایر استفاده ها. این آهنگ توسط هنرمندانی مانند جان ویلیامز، کلاوس شولتز بازخوانی شده و در رویدادهای مهمی نظیر جام جهانی کریکت در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ این آ
هنگ پخش شد. منابع. موسیقی متن فیلم فتح بهشت Conquest of Paradise
تیتزیانو وچلی مشهور به تیسین (حدود ۱۵۷۶–۱۴۸۷) نقاش و نگارگر ایتالیایی سده شانزدهم میلادی است. او از معروف ترین اعضای مکتب ونیز در قرن شانزدهم میلادی بود. او یکی از استادان نامدار دوران رنسانس است که معاصرانش او را «خورشیدی در میان ستارگان خُرد» می دانستند. زندگی نامه. او در سال ۱۴۸۸ در روستای پیوه دی کادوره نزدیک شهر بلونو ناحیه ونتو جمهوری ونیز زاده شد. پدرش جورجو وچلیو و مادرش لوچیا نام داشتند. تاریخ دقیقی از تولدش در دسترس نیست. معلمان وی جنتیله و جووانی بلینی و همچنین جورجو داکستل فرانکو بودند. او همکار جورجنه بود. مدتی در پادوا کار کرد، پس از بازگشت به ونیز نقاش محفل های روشن فکر و ثروتمند شد وبا "پیترو آرتینو" دوستی نزدیک برقرار ساخت. به زودی اهمیتی برابر با مقام هنری میکل آنژ پیدا کرد. شاهان و امیران برای استخدام او با هم به رقابت پرداختند. پس از مرگ "بلینی" به مقام نقاش رسمی جمهوری ونیز برگزیده شد (۱۵۱۶). در همان سال دوک فرارا چند نقاشی اساطیری به او سفارش داد. مدتی بعد چهرگان خاندان گندزاگا در مانتوا را نقاشی کرد. مرگ زنش (۱۵۲۳) تأثیری عمیق بر او گذاشت. تی شِن در خلال سال های ۱۵۳۰ الی ۱۵۵۰ سبک نمایشی
و مهیجی را که با تابلوی "مرگ پیتر مقدس و شهید" آغاز کرده بود گسترش داد. کارلوس پنجم را در بولونیا دید و به پاداش یک نقاشی از چهرهٔ او لقبی اشرافی گرفت (۱۵۳۳). سپس تک چهره ای از پاولوس سوم ساخت و دو سال بعد به واتیکان دعوت شد. در رم به ملاقات میکل آنژ رفت و پس از این دیدار گرایشی به منریسم در کارش رخ نمود. در جریان اجرای سفارش های دربار اکسبورگ شیوهٔ چهره نگاری رسمی را ابداع کرد که بعدها توسط روبنس و دیک به کار گرفته شد. هم چنین پی از آنکه به خدمت فیلیپ دوم درآمد (۱۵۵۳) اسلوب رنگ آمیزی و قلم زنی آزادانهٔ خود را به حد کمال رسانید. تحول کار خلاقهٔ تی شِن همچون روند زندگانیش پر شتاب بود. او به سرعت شیوه ای توانمند و بیانگر بر اساس سبک شاعرانهٔ جورجنه پدیدآورد. احساسات درباریان، نیروهای کیهانی، راز زندگی و مرگ، خوشی های عشق مقدس و شهوانی از جمله مضمون هایی بودند که او در سراسر عمر پربار خود به آنها پرداخت. در مقام یک استاد رنگ پرداز به اسلوبی دست یافت که همراه با تکامل نقاشی اش بغرنج تر و آزادانه تر شد و سرانجام به حدی رسید که می توان آن را پیش آگهی تجربیات امپرسیونیست ها دانست. او برای تکمیل طرح زیر رنگی که غالب
اً روی بوم زبر اجرا می کرد لایه های متعددی از لعاب رنگ روغنی به کار می برد. بدین طریق نه فقط به عمق رنگی و بافت غنی دست می یافت بلکه از رنگ چون وسیله ای برای سازمان دهی شکل ها سود می جست. تی شِن مضمون باستانی الههٔ برهنه را در نقاشی اروپایی متداول کرد. او در چهره نگاری نیز دستی توانا داشت. حدود پنجاه تک چهرهٔ برجامانده از او نخستین نمونه های چهره نگاری روانشناختی به شمار می آید. نقاشی های مذهبی اش طیفی متنوع از تجسم نفسانیت تا نمایش فاجعه و دردمندی را شامل می شود. هنرمندان برجسته ای چون روبنس، ولاسکز و رامبراند به میزان زیادی ازین دستاوردهای تی شِن بهره گرفته اند. او در ۲۷ اوت ۱۵۷۶ در همه گیری مرض طاعون در ونیز درگذشت.
فلوسیتومتری (به انگلیسی: Flow cytometry) از روش های سلول شناسی یا یاخته سنجی است که به بررسی ویژگی های فیزیکی و شیمیایی سلول ها یا اجزای مختلف آن ها می پردازد. به طور خلاصه، نمونه های سلولی، در مایعی مخصوص، غوطه ور شده و با تزریق این سوسپانسیون به دستگاه فلوسایتومتر، فرایند بررسی سلول ها توسط دستگاه آغاز می شود. اجزای متعدد سلولی را تعیین کرده و به صورت هم زمان آن ها را مورد شمارش قرار می دهد. مواردی که توسط دستگاه فلوسایتومتر قابل اندازه گیری هستند عبارت اند از اندازهٔ سلول، پیچیدگی سیتوپلاسمی، محتوای دی ان ای و آران ای سلول و محتوای طیف گسترده ای از پروتئین های درون سلولی یا متصل به غشای سلولی. استفاده از این تکنیک در طول ۳۵ سال گذشته کاربردهای فراوانی پیدا کرده است. مکانیسم. آنالیز کروموزوم ها با استفاده از فلوسایتومتری نیاز به دو منبع لیزر دارد. لیزر اول طوری تنظیم می شود که نور را در ۳۶۴ نانومتر برای تحریک رنگ فلورسنت 33285 Hoechst ساطع کند و لیزر دوم برای تحریک خاصیت فلورسانس Chromomvcin A3 نور را در ۲۵۸ نانومتر می تاباند. با استفاده از دو رنگ دارای خاصیت فلورسانس، سوسپانسیون کروموزوم های تثبیت شده رنگ
آمیزی می شوند. Hoechst 33258 تمایل بیشتری به دی ان ای غنی از AT (آدنین و تیمین) دارد و chromomycin A3 به دی ان ای غنی از GC (سیتوزین و گوانین) متمایل تر است. هر یک از کروموزوم های رنگ شده در یک جریان مایع، از مقابل منبع لیزر با سرعت ۲۰۰۰ کروموزوم بر ثانیه عبور می کنند. امواج فلورسنت ساطع شده از هر یک از کروموزوم ها اندازه گیری و ثبت می شود و پس از چند دقیقه چند صد هزار عدد در این مقادیر ثبت شده مربوط به هر یک از ۲۴ نوع کروموزوم انسانی جمع آوری شده و برای رسم یک نمودار، موسوم به فلوکاریوتایپ مورد استفاده قرار می گیرند. در این نمودار، کروموزوم ها بر اساس محتویات دی ان ای و نسبت جفت بازی از یکدیگر تفکیک شده اند. نسبت جفت بازی بر اساس مقادیر نسبی امواج فلورسانس ساطع شده به وسیلهٔ دو رنگ فلورسنت متصل شده به هر کروموزوم تعیین می شود. در این نمودار دو محوری، هر یک از کروموزوم ها به صورت تجمعی نمایش داده شده اند که اگر یک خط قطری برای ابن نمودار ترسیم شود، تجمعات بالای قطر کروموزوم های غنی از AT و تجمعات قرار گرفته در پایان قطر کروموزوم های غنی CG خواهند بود. به جز کروموزوم های ۹ تا ۱۲ که به دلیل داشتن محتویات بازی م
شابه در یک تجمع قرار می گیرند، سایر کروموزوم ها به صورت دسته جات متمایز از هم بر روی نمودار، قابل مشاهده اند. جالب این که گاهی کروموزوم های همولوگ به جای قرار گرفتن در یک تجمع واحد در دو دسته قرار می گیرند. این حالت منعکس کنندهٔ تنوع در اندازه دو عضو یک جفت کروموزوم همولوگ به علت تنوع در اندازهٔ هتروکروماتین آن هاست؛ بنابراین با این روش می توان تنوع مربوط به اندازهٔ کروموزوم ها را که به دلایل مختلفی از جمله وجود ناهنجاری کروموزومی ساختاری و هترومورفیسم رخ می دهد بررسی کرد. حد تفکیک حداقلی برای جدا کردن کروموزوم ها با این روش در حدود یک تا دو میلیون جفت باز است روش FACS علاوه برشمارش، کروموزوم ها را از هم تفکیک کرده و آن ها را در ظروف مجزایی قرار می دهد. این قابلیت حاصل توانایی این دستگاه در تبدیل جریان مایع کروموزومی به یک سری قطرات، که هر یک حاوی یک کروموزوم است، بوده و تفکیک این قطرات از هم بر مبنای بار الکتریکی آن هاست؛ زیرا هر قطره بر مبنای فلورسنتی کروموزوم درون آن، دارای مقدار بار مثبت یا منفی منحصر به فردی است. با عبور آن ها از میان دو صفحهٔ دارای ولتاژ، این قطرات متناسب با مقدار بار خود منحرف شده و هر