Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جواهر خونی، کریب، سیکلید نیجریه ای. سیکلیدهای آمریکای مرکزی و جنوبی. سیکلیدهای آمریکای مرکزی. به سیکلیدهایی گفته می شود که در کشورهای آمریکای مرکزی حدفاصل جنوب مکزیک تا شمال کلمبیا است. معروف ترین سیکلیدهای این منطقه جک دمپسی، تگزاس، سیچلاید گرین تگزاس، میداس، شیطان سرخ، دهان آتشی، جاگوار، زندانی یا سیکلید گورخری، ساجیکا، و باس رنگین کمانی هستند. سیکلیدهای آمریکای جنوبی. محدوده آمریکای جنوبی را معمولاً از شمال کشور کلمبیا تا جنوب کشور شیلی در نظر می گیرند. از سمت غرب به اقیانوس آرام و از سوی شمال و شرق به اقیانوس اطلس محدود می شود. آمریکای شمالی و دریای کارائیب در شمال غرب آن واقع شده اند. خط استوا از این قاره می گذرد و رود بزرگ آمازون و جنگل های بارانی آمازون در این قاره قرار دارند. سیکلیدهای معروف و شناخته شده این منطقه که جزو معروف ترین سیکلیدهای جهان می باشند عبارتند از: دیسکس، اسکار، آنجل یا فرشته ماهی، آنجل کوتوله، آنجل سه خط، سوروم، گرین ترور، آکارای آبی، آکارای هکل، سوراخ کلیدی، کاپید و پرچمی و امرالد. سیکلیدهای آسیایی. این دسته از سیکلیدها شامل سیکلیدهای جنوب و جنوب شرقی آسیا می باشند. البته جالب است
بدانید که دو گونه از سیکلیدهای آسیایی به نامهای سیچلاید هرمز و سیچلاید پرشا بومی کشور ایران هستند. همچنین یک گونه نیز به نام سیکلید دهان پرور اردنی، بومی کشور اردن می باشد. معروف ترین سیکلیدهای این دسته عبارتند از: لکه مرواریدی، کرومید سبز، کرومید نارنجی، دامبای خطی، نواریو. سیکلیدهای کوتوله. به طور کلی برای نامیدن ماهی های کوتوله پیشوند دارف (به انگلیسی Dwarf) به معنای کوتوله افزوده می شود. تقریباً تمامی سیچلایدهای کوتوله یا دارف بومی حوزه رود آمازون و رود اورینوکو در آمریکای جنوبی هستند. معروفترین سیکلیدهای کوتوله عبارتند از: آقاسیز، آکارای گورخری، کوکاتوو، نیجسِن، سیکلید کوتوله نواری، دیکروسوس، انواع رامیزری که به اشتباه رامیزی گفته می شود، آکارای پرچمی و چتری.
جین استافورد رمان نویس و داستان کوتاه نویس آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۷۰
ناوار اسکات مامدی نویسنده، رمان نویس، داستان نویس، مقاله نویس و شاعر آمریکایی بود. وی برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۶۹ شد که اولین اثر مهم رنسانس بومیان آمریکا به حساب می آید. مامدی در سال ۲۰۰۷ مدال هنرهای ملی را به خاطر تجلیل از آثارش و حفظ سنت شفاهی و هنری بومی دریافت کرد. او دارای ۲۰ مدرک افتخاری از کالج ها و دانشگاه ها بود که آخرین آنها از مؤسسه هنر کالیفرنیا در سال ۲۰۲۳بود، او عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا بود. ان اسکات مامدی در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴، در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
برنارد مالامود (زاده ۲۶ آوریل ۱۹۱۴ - درگذشته ۱۸ مارس ۱۹۸۶) نویسنده آمریکایی بود که رمان ها و داستان های کوتاهش بیشتر بازتاب زندگی یهودیان در آمریکا بود. برنارد مالامود به خاطر داستان استعداد طبیعی جایزه ملی کتاب آمریکا و برای رمان تعمیرکار که در ایران تحت عنوان فریب خوردگان بزرگ منتشر شده است جایزه پولیتزر را دریافت کرد. زندگی. برنارد مالامود در سال ۱۹۱۴ در بروکلین و در خانواده ای یهودی متولد شد. او ۸ رمان و ۶۵ داستان کوتاه نوشت و در سال ۱۹۹۷ داستان هایش را در یک مجموعه ۶۲۹ صفحه ای به چاپ رساند. وی در ۳۷ سال زندگی هنری خود، برنده جایزه ملی آمریکا شد و جوایز متعدد دیگری از جمله جایزه پولیتزر و مدال طلایی را برای یک عمر دستاورد هنری از سوی آکادمی ملی هنر و ادبیات دریافت کرد. «استعداد طبیعی» و «کارساز» عناوین مهمترین رمان های وی است. رمان دیگری از وی با عنوان «دلال» که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد توانست جایزه پولیتزر و جایزه ملی کتاب آمریکا را به خود اختصاص دهد.وی در ۱۸ مارس ۱۹۸۶ در ۷۱ سالگی درگذشت. ترجمه به فارسی. «فریب خوردگان بزرگ» یا همان «تعمیرکار» با ترجمه ی «شیما الهی» «قهرمانان واقعی»، «تاج نقره ای»، «فروشنده»
آثاری هستند که از مالامود به فارسی ترجمه شده اند. مجموعه داستان «کفش های خدمتکار» با ترجمه امیرمهدی حقیقت که گزیده ای از داستان های این نویسنده است در سال ۱۳۹۳ منتشر شد.
حافظه غیر فرار حافظه ای است که اطلاعات آن با قطع شدن برق از بین نرود و بتواند اطلاعات را در حالت نبود برق هم حفظ کند. از انواع حافظه های غیر فرار می توان به حافظه فقط خواندنی، حافظه فلش، اف رم، انواع دستگاه های ذخیره سازی مغناطیسی مانند دیسک سخت، فلاپی دیسک، نوار مغناطیسی، دیسک نوری، و انواع اولیه رسانه های ذخیره سازی مانند کارت پانچ و نوار پانچ اشاره کرد. حافظه های غیرفرار معمولاً به عنوان حافظه ثانویه و برای ذخیره کردن طولانی مدت داده ها استفاده می شوند. پر استفاده ترین حافظه اولیهای که امروزه استفاده می شود، حافظه با دسترسی تصادفی نام دارد که یک حافظه فرار است. به این معنی که وقتی که رایانه خاموش می شود، هر چیزی که در داخل آن ذخیره شده از بین می رود. متأسفانه اکثر حافظه های غیرفرار محدودیت هایی دارند که آن ها را برای استفاده به عنوان حافظه اولیه و اصلی نامناسب کرده است. معمولاً حافظه های غیرفرار یا قیمت بالایی دارند یا اینکه نسبت به حافظه با دسترسی تصادفی فرار از کارایی پایینتری برخوردارند. چندین شرکت در حال کار بر روی نوعی حافظه غیرفرار هستند که سرعت آن ها قابل مقایسه با RAM باشد. چندین شرکت روی توسعه داد
ن حافظهٔ غیرفرار سیستم ها درمقایسه باسرعت و ظرفیت حافظهٔ فرار کار می کنند.IBMبه طور رایج در حال توسعه دادنM-RAM (رم های مغناطیسی)است. نه تنها این تکنولوژی می تواند انرژی را ذخیره کند بلکه می تواند به کامپیوترها این اجازه را بدهد که به سرعت روشن و خاموش شوند درحالی که متوقف باشند با روشن و خاموش کردن آهستهٔ زودگذر از روی ترتیب. به علاوهram tron بین المللی در حال توسعه، پردازش و پروانه دادنرم های فروالکتریک(F-RAM) است. یک تکنولوژی که ویژگی های مشخصی شامل تحمل کردن فشار زیاد (زیاده روی ۱۶^۱۰برای 3.3Vدستگاه ها) مصرف بسیارکم انرژی (از وقتی کهF-RAMهامثل بقیهٔ حافظه های غیرفرار نیاز به شارژ شدن ندارند) سرعت تک چرخه نوشتن و تحمل تابش گاما را از امکانات بقیهٔ حافظه های غیرفرار گرفته است. از دیگر شرکت هایی کهF-RAM تولیدکرده اند و تحت لیسانس این تکنولوژی قرارگرفته اند شامل روهم, تگزاس اینسترومنتس و فوجیتسو هستند.
شرلی آن گرو (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۲۹ – درگذشته ۳ اوت ۲۰۲۰) رمان نویس آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۶۵ بود.
ادوین گرین اوکانر رمان نویس و روزنامه نگار آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۶۲
آلن استوارت دریوری (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۱۸ – درگذشته ۲ سپتامبر ۱۹۹۸) رمان نویس و روزنامه نگار آمریکایی بود که برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۶۰ شد.
رابرت لوئیس تیلور رمان نویس آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان سفرهای جیمی مک فیترز در سال ۱۹۵۹ است.
جیمز روفوس اِیجی روزنامه نگار، فیلم نامه نویس، شاعر، منتقد فیلم و مؤلف آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۵۸ بود.
بنجامین مک کینلی کانتر روزنام نگار، رمان نویس و فیلم نامه نویس آمریکایی. او بیش از ۳۰ رمان نوشته است که چندی از آن ها در زمان جنگ های داخلی آمریکا اتفاق افتاده اند. در سال ۱۹۵۶ برنده جایزهٔ پولیتزر، برای رمان آندرسانویل "Andersonville" نوشته شده در سال ۱۹۵۵، می شود. او همچنین نویسندهٔ رمان گتزبرگ "Gettysburg، که در زمان جنگ های داخلی آمریکا اتفاق افتاده، است." اوایل زندگی و آموزش. در "وبستر سیتی، لووا" به دنیا آمد و دومین فرزند و تنها پسر خانواده بود. خواهرش "ویرجینیا" نام داشت. مادر "افی" (مک کینلی) کانتر در دوران کودکی او، سردبیر روزنامهٔ وبستر بود. پدرش "جان مارتین کانتر" یک یهودی سوئدی الاصل بود و اجدادش نسل به نسل خاخام هایی در نقش کشیش های پروتستان بودند. اجداد مادرش، انگلیسی، ایرلندی، اسکاتلندی و هلندی پنسیلوانیایی بودند. او بعدها رمان چاپ نشده ای به نام نیمه یهودی نوشت. خانواده او را یک پروتستان بار آوردند. پدرش سر هیچ شغلی دوام نمی آورد و قبل از تولد او خانواده را ترک کرد و مادرش، نزد خانم و آقای آدام مک کینلی -والدینش که با بقیهٔ فرزندانشان زندگی می کردند- به وبستر سیتی بازگشت. در کودکی نام مک کینلی
را انتخاب کرد؛ و تلفظ آن را با اضافه کردن a تغییر داد چون از نظر او با این کار نامش بیشتر تلفظی اسکاتلندی می گرفت، و ترجیح می داد که او را مک یا مک کینلی صدا کنند. به مدرسهٔ محلی می رفت و نهایت استفاده را از کتابخانهٔ عمومی کیندل یانگ می برد. او با نوشتن اولین داستانش به اسم بنفش purple برندهٔ مسابقهٔ نویسندگی شد. ازدواج و خانواده. همسرش "فلورانس ایرن لاین" نام داشت و حاصل ازدواج آن ها دو فرزند بود. پسرشان تیم کانتر زندگی نامه/ خاطره نگاشتی از پدرشان با عنوان: صدای پدرم: "MacKinlay Kantor Long Remembered نوشت. (۱۹۸۸)." حرفه. از سال ۱۹۲۸ داستان های زیادی برای مجله های عامه پسند pulp fiction نوشت تا بتواند امرار معاش کرده و خانواده اش را حمایت کند. داستان هایی که ژانری جنایی و معمایی داشتند. اولین داستان های عامیانه اش -"Delivery Not Received" and "A Bad Night for Benny" -را به ادوین بیرد Edwin Baird، سردبیر داستان های کارگاهی و معمایی، فروخت. او همچنین برای هفته نامهٔ داستان های کارگاهی، مطلب می نوشت. در سال ۱۹۲۸ کانتر اولین رمانش به اسم دایورسی "Diversey" را به چاپ رساند که روایت داستان در شیکاگو اتفاق افتاد
ه بود. در سال ۱۹۳۲ او به همراه خانواده اش به نیوجرسی نقل مکان کرد و از اولین ساکنان منطقه Free Acres شد. مجموعه ای از متخصصان اجتماعی که Bolton Hall فعال اجتماعی آن را در ارتفاعات برکلی نیوجرسی بینان نهاده بود. طی دو سال ۱۶ داستان کوتاه و داستانی چند قسمتی به هووارد بلوفیلد، سردبیر هفته نامه داستان های کارآگاهی فروخت. همچنین نشان حرفه ای، سیدنی ساندرز، را بدست آورد. در سال ۱۹۳۴ موفقیت هایی بدست آورد. داستان های کوتاهی در مجلات سطحی منتشر کرد. در ۲۴ اوت ۱۹۳۵ رمان Rogue's Gallery را به چاپ رساند که بارها و بارها تجدید چاپ شده است. در همین دهه بود که اولین بار دربارهٔ جنگ های داخلی آمریکا نوشت. شروع این اتفاق رمان Long Remember در سال ۱۹۳۴ بود که بر مبنای نبرد گتزبورگ بود. وقتی پسری کوچک در لوآ بود. ساعت های زیادی پای قصه های جانبازان جنگ داخلی می نشست و بسیار علاقه مند به جمع آوری روایات دست اول بود. در زمان جنگ جهانی دوم، برای روزنامه ای در لس آنجلس از لندن گزارش می فرستاد؛ و پس از پرواز در چند عملیات بمباران درخواست آموزش برای تیراندازی با مسلسل های هواپیماهای بمب افکن داد و تعلیم دید. اگرچه در خدمت ارتش نبود
و این کار نقض مقررات بود. مصاحبه های زیادی با سربازان مجروحی که الهام بخش رمان بعدی او بودند، انجام داد. هنگامی که با سربازان آمریکایی مصاحبه می کرد، اغلب اذعان می داشتند که تنها هدف آن ها این است که زنده به خانه بازگردند؛ که برای او یادآور سرودی از پروتستان ها بود. "When all my labors and trials are o'er / And I am safe on that beautiful shore [Heaven], O that will be / Glory for me! او از تأتر جنگ اروپا با حمل و نقل هوایی ارتش بازگشت. بعد از جنگ Samuel Goldwyn تهیه کننده او را مأمور کرد تا فیلم نامه ای دربارهٔ جانبازان بازگشته به خانه بنویسد. کانتر رمانی به سبک شعر منثور نوشت که به اسم پیروزی برای من چاپ شد. (۱۹۴۵) بعد از فروش حق فیلم رمانش، بابت اینکه نام فیلم به بهترین دوران زندگی ما تغییر کرده است ناراحت شد. (۱۹۴۶) همچنین جزئیات داستان را فیلم نامه نویس تغییر داده بود گفته می شود که او کنترل خودش را در مقابل Goldwyn از دست داده (عصبانی شده است) در ۱۵ ثانیهٔ اول فیلم نوشته شده است که بر اساس رمانی از مک کینلی کانتور، اما عنوان رمان ذکر نشده است. اگرچه مشخص است که داستان اصلی قدرتمند و پرمایه است و فیلم ب
ا موفقیت های بیشماری مواجه می شود و ۷ جایزهٔ آکادمی را از آن خود می کند. در آغاز سال ۱۹۴۸ او یک دورهٔ سخت از تحقیق را با پلیس نیویورک آغاز می کند. او بجز گزارشگران تنها شهروندی است که به چنین اجازه ای برای بودن با گروه های ضربت پلیس دست می یابد. او بیشتر در شیفت شب و در حوزهٔ ۲۳ ام به گشت زنی می پردازد که قلمرو آن از بالای Park Avenue تا East Harlem را شامل می شود. این منطقه شامل بخش گسترده ای از ساکنین و دارایی است. این تجربه نقش بسزایی در شکل گیری بیشتر داستان های کوتاه جنایی او داشت مانند کار اصلی او signal thirty-two که در سال ۱۹۵۰ چاپ شد. ادبیات نگارشی او به خاطر استفادهٔ محدود از نقطه گذاری قابل توجه است. او برای فقدان علامت سؤال در نوشته هایش شناخته می شود و برای تأثیر بر روی مورد توجه است. مک کارتی به اپراه می گوید: کانتر اولین نویسنده ای است که در مواجه با او دیگران رو ترک کردم. کانتر یکی از سه نفر اولی است که برای ایجاد سبک خاص مک کارتی بر روی او تأثیرگذار بوده اند. کانتر در زمان مأموریتش برای گزارش از سربازان جنگ جهانی دوم، او به اردوگاه کار اجباری Buchenwald زمانی که در ۱۴ فوریه ۱۹۴۵ آزاد شد وارد
می شود. در طول دههٔ آینده تجربیاتش او را به سمت تحقیق برای نوشتن "Andersonville" سوق می دهند. (۱۹۵۵) رمان در بارهٔ اردوگاه کنفدراسیون اسرای جنگ است. یکی از دلایلی که او با آلمان ها مبارزه کرد و بعد از آن در بارهٔ چگونگی زندگی شهروندانی که در نزدیکی Buchenwald بودند، فکر کرد. در تلاش برای درک این قضیه بود که ایده های رمانش را گسترش می داد در این رمان تصویری دلسوزانه از چند شهروند شمالی در تضاد با افسران اردوگاه شرح داده شده است. او برای این رمان جایزهٔ پولیتزر را دریافت می کند. (۱۹۵۵) در زمان نوشتن بیش از ۳۰ رمان، کانتر اغلب به موضوع جنگ های داخلی آمریکا رجوع می کرد. او دو رمان برای خوانندگان جوان در بارهٔ جنگ های داخلی آمریکا نوشت "Lee and Grant at Appomattox" (1950) and "Gettysburg" (1952) در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۰، در شماره ای از مجلهٔ LOOK، او داستانی بر اساس داستان های جنگ، با عنوان "If the South Had Won the Civil War،" منتشر کرد. تولید آن چنان بازخوردی داشت که در سال ۱۹۶۱ کتاب آن منتشر شد؛ که یکی از بسیار تاریخ های متناوب این جنگ می باشد. آخرین رمان کانتر "Valley Forge" می باشد. (۱۹۷۵). فیلم. کانتر علاوه بر روزن
امه نگاری و رمان نویسی فیلم نامهٔ اسلحهٔ مرگبار را هم نوشت که براساس مجموعه داستان کوتاهی به همین نام بود که در سوم فوریهٔ ۱۹۴۰ منتشر شد. همچنین چندی از رمان های او به فیلم تبدیل شدند. در سال ۱۹۹۲ شایع شد که او اجازه داده است تا نامش برای نمایشنامهٔ دالتون ترومبو برده شود. یکی از ده فثیلم برتر هالیوود. انتشارات. او انتشارات خودش را نیز بنا نهاد که در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ کارهای او را منتشر می کرد. مرگ. کانتر در سال ۱۹۷۷ در سن ۷۳ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی در ساراسونا فلوریدا در گذشت.
هرمان ووک (زاده ۲۷ مه ۱۹۱۵ – درگذشته ۱۷ مه ۲۰۱۹) رمان نویس آمریکایی بود. او برنده جایزه پولیتزر برای رمان طغیان قابیل در سال ۱۹۵۲ میلادی شد. نویسنده پرکار آمریکایی و خالق رمان معروف «شورش کین» هرمان ووک «جزو بزرگان ادبیات» بود و رمان های مشهور او دربارهٔ جنگ جهانی دوم، «بخشی از رمان های مهم آمریکایی» است. زندگی نامه. ووک در یک خانواده مهاجر یهودی اهل بلاروس در محله برانکس به دنیا آمد. او بعداً زندگی اش در این محله را در "رمان مارجوری مورنینگ استار (۱۹۵۵)" توصیف کرد. این رمان، داستان یک دختر جوان یهودی است که دوست دارد هنرپیشه شود. سه سال پس از انتشار این رمان، فیلمی بر اساس آن ساخته شد که ناتالی وود، هنرپیشه آمریکایی نقش مارجوری را در کنار جین کلی، دیگر هنرپیشه معروف آمریکایی، در آن فیلم بازی کرد. ناتالی وود خود نیز در خانواده ای مهاجر به دنیا آمده بود. هرمان ووک پس از تحصیل در دبیرستان تاونسند هریس در نیویورک، در سال ۱۹۳۴ از دانشگاه کلمبیا در رشته هنر دیپلم گرفت. در دانشگاه کلمبیا یکی از استادانش ایروین ادمن، فیلسوف آمریکایی بود که بعداً معاونت فرهنگستان هنر و ادبیات را برعهده گرفت. هرمان ووک اولین کتاب خود
را به ادمن تقدیم کرد. ووک پس از تحصیل به عنوان سناریست در رادیو مشغول به کار شد و برای فرد آلن، کمدین رادیویی معروف، به عنوان نویسنده کار کرد که حقوق خوبی از آن به دست می آورد. او اولین کتابش را با عنوان «مرد بارانی پوش» در سال ۱۹۴۱ منتشر کرد. او دقیقاً پس از حمله ژاپنی ها به پرل هاربر که منجر به ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم شد، به خدمت نیروی دریایی ارتش آمریکا درآمد. تجربه جنگ به او خیلی چیزها آموخت. هرمان ووک خود در این باره گفته بود: «من دربارهٔ دستگاه ها خیلی آموختم. من آموختم انسان ها زیر فشار چطور رفتار می کنند و دربارهٔ آمریکایی ها خیلی چیزها فهمیدم.» او در دو ناوشکن ارتش آمریکا حضور داشت که در دومی، جانشین فرمانده ناوشکن شد. او در این دوره، زمانی که اوقات فراقت داشت، مشغول نوشتن رمان «ارورا دون» بود. او اولین صفحات این رمان را برای ایروین ادمن فرستاد تا در نیویورک ناشری برای آن پیدا کند. بالاخره ووک قرارداد چاپ این کتاب را زمانی که هنوز در دریا مشغول خدمت بود، امضا کرد و این رمان در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. این رمان از سوی باشگاه کتاب ماه (Book of the Month) به عنوان کتاب برتر انتخاب شد. اما سومین رمان ووک
با نام «پسر شهر، ماجراهای هربی» در سال ۱۹۴۸ از نظر فروش، یک شکست بود. «شورش کین» که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد، شهرت زیادی برای نویسنده اش به ارمغان آورد. «شورش کین»، حاصل تجربه های هرمان هوک از کارش در کشتی مین روب ارتش آمریکا در اقیانوس آرام در زمان جنگ جهانی دوم است. این رمان در زمان خود بسیار پرفروش شد و جایزه پولیتزر را به دست آورد. همچنین خود ووک نمایش نامه ای بر اساس آن نوشت که در یک سالن تئاتر در نیویورک به نمایش درآمد. در سال ۱۹۵۴ اقتباسی سینمایی نیز از «شورش کین» به همین نام توسط ادوارد دمیتریک با حضور هامفری بوگارت در نقش کاپیتان کوئینگ ساخته شد. ووک پس از پایان نگارش این رمان، در رادیو دولتی آمریکا (ان پی آر) مشغول کار شد. او در خاطرات روزانه اش دربارهٔ این رمان نوشت: «اگر اشتباه نکنم، این رمان خوبی است. اما هنوز رمانی نیست که من می خواهم دربارهٔ جنگ بنویسم.» در پنجم سپتامبر سال ۱۹۵۵، تصویری از هرمان هوک روی جلد شماره مجله تایم منتشر شد. هرمان ووک در سال ۱۹۵۹، اولین کتاب غیرداستانی خود را با عنوان «این خدای من است، این راه یهود برای زندگی است» که بعداً در سال ۱۹۷۳ با بازنگری دوباره منتشر شد خود هرمان وو
ک دربارهٔ هولوکاست گفته بود که «مهم ترین داستانی است که برای گفتن داشته». این نویسنده آمریکایی برای داستان های بعدی خود مورخان جوان را به کار می گرفت تا از تحقیق آنان برای نوشتن داستان های تاریخی بهره ببرد. رمان «قانونگذار» که در سال ۲۰۱۲ به چاپ رسید داستان یک گروه فیلمسازی را روایت می کند که قصد دارد دربارهٔ موسی فیلم بسازند. در سال ۲۰۱۲، زمانی که رمان جدیدی از هرمان ووک -تقریباً صدمین کتابش- منتشر شده بود، او به نیویورک تایمز گفت که در حال نوشتن کتاب دیگری است: «چه کنم؟ بیکار بنشینم تا سال دیگر؟» در سال ۲۰۱۶، همزمان با صدسالگی اش، او مجموعه ای از خاطراتش را منتشر کرد. در حالی که به نظر می رسید که این کتاب، آخرین کتاب هرمان ووک باشد، مدیربرنامه (ایجنت) او خبر داد که این نویسنده «یک ماه است که مشغول نوشتن کتاب دیگری است». یادداشت های شخصی. از سال ۱۹۳۷ ووک اقدام به نوشتن و نگهداری خاطرات روزانه خود نمود. در دهم سپتامبر ۲۰۰۸، ووک این یاداشت های خود را همراه با نشریاتش که از سال ۲۰۱۲ بالغ بر صد مجلد می شدند را رسماً به کتابخانه کنگره تقدیم کرد. این در جشنواره ای بود که او در آن جایزه داستانهای تخیلی را دریافت کر
د. ووک معمولاً نسخه اصلی کار خود را نگه می داشت و بارها به ان مراجعه و چک می کرد. بعدها تمامی این نسخه ها به صورت دیجیتال درآمد. زندگی شخصی. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۵ با بتی سارا براون ازدواج کرد که حاصل آن ازدواج سه فرزند شد. بتی، همسر هرمان ووک، که مدت ها به عنوان مدیر برنامه با او همکاری می کرد، در سال ۲۰۱۱ درگذشت. درگذشت. هرمان ووک روز جمعه ۱۷ مه ۲۰۱۹ در سن ۱۰۳ سالگی، هنگامی که در خانه اش در شهر پام اسپرینگز در جنوب کالیفرنیا خواب بود، درگذشت. جوایز. هرمان هوک علاوه بر جایزه پولیتزر، جوایز دیگری را نیز به دست آورد. مدال الکساندر همیلتون در سال ۱۹۸۰، جایزه بنیاد یادبود نیروی دریایی آمریکا در سال ۱۹۸۷، جایزه نگهبان صهیون از دانشگاه برایلان در تل آویو در سال ۱۹۹۸ و جایزه شورای کتاب یهودی در نیویورک در سال ۱۹۹۹ از جمله این جوایز است.
ایل آغاجاری قبیله ای با خاستگاه قومی ترک است که در خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد به زبان لری جنوبی و در همدان، آذربایجان شرقی و زنجان به زبان ترکی صحبت می کنند. نام آغاجاری به ترکی به معنای «مردمِ بیشه» است. برخی از طوایف آغاجاری ترک و برخی لر هستند. نام. آغاجاری مرکب از دو واژهٔ ترکی «آغاج» به معنی درخت و «اَر» به معنای مَرد است که مفهوم «مَردِ بیشه» را می دهد. ترکمانان اُغوز در پی استیلای مغول و نامساعد شدن شرایط زندگی، سرزمین خود، ماورای سیحون، را تَرک کردند و راهی ایران و آسیای صغیر شدند. گروهی از آنان که در نواحی جنگلی مرعش، واقع در آناتولی، سکونت گزیدند، «آغاچ اری یا آغاجاری» نامیده شدند. آغاجاری نام عمومی چند تیره از ایلات تُرک و لُر است که در اطراف بهبهان، زیدون، قلعه گلاب و رودخانه خیرآباد و مارون ساکنند و در گذشته برای قشلاق به این ناحیه که نامی خاص نداشته می آمده و نام خود را به آن داده اند. رشیدالدین فضل الله در وجه تسمیه آنان نوشته: «این نام در قدیم الایام نبوده، به وقت آنکه اقوام اوغوز بدین ممالک (ماوراءالنهر و ایران) آمده اند، طایفه ای از ایشان که یورت (زمین) در حدود بیشه ها داشته بدین اسم اغاج
ایری موسوم گردانیده اند، یعنی مرد بیشه» تاریخ. آغاجاری یا آقاجَری (آغاچ اَری)، ایلی ساکن اطراف بهبهان است. تیره های گونه گون آغاجاری عبارت اند از: افشار، بیگدلی، تیلکو،بنگی، شیرالی جامه بزرگی، جُغَتایی، داوودی، شعری، قره باغی و گشتیل. هم زمان با تشکیل دولت قره قویونلو، گروهی از آغاجاری ها با قره محمد، امیر قره قویونلو، روابط بسیار نزدیک داشتند؛ حتی تاتار خاتون، خواهر محمد، با یکی از امرای آغاجاری ازدواج کرد که حسن بیک، یکی از رؤسای آغاجاری، فرزند اوست. هنگامی که قره یوسف، حکمران قره قویونلو، آذربایجان را تصرف کرد و پایه های حکومت خویش را استحکام بخشید، قبایل تیره های متعدد ترکمانانِ نواحی مرزی آناتولی شرقی، ازجمله آغاجاری ها، با وی به ایران آمدند و به خدمت در حکومت قره قویونلوها پرداختند. از امرای معروف آنان می توان حسن بیک، حسین بیک، سولان بیک و علی بیک را نام برد. آغاجاری ها پس از انقراض دولت قره قویونلو نیز موجودیت خود را حفظ کردند و بعید نیست که آغاجاری های کنونی ایران از بازماندگان آنان باشند. در حال حاضر، گروهی از بازماندگان این قوم که شیعی مذهب اند، در نواحی مختلف ترکیه، از جمله اطراف آیدین، اسپارتا و
آدانا زندگی می کنند. زکی ولیدی می نویسد که در سال ۴۶۰ میلادی شاخه ای از خرزها یا گروهی بسیار نزدیک به آنها با نام آغاجاری به جنوب قفقاز آمده اند. بعدها در تاریخ، قبیله ای به این نام را در کوه های مرعش، در شرق آناتولی مشاهده می کنیم که در کنار گروهی از افشارها و بیات ها زندگی می کنند. گروه دیگری از آغاجاری ها برای سالها قبیله ای حاکم در منطقه خلخال در شرق آذربایجان و در همسایگی دیلمیان حضور داشته اند. گفته می شود آغاجاری ها در هنگام تصرف الموت، در لشکر هلاکوخان بوده اند. در نهایت، قبایلی به نام آغاجاری در کنفدراسیون های قبیله ای قراقیونلو و آق قیونلو وجود داشته اند. مینورسکی قبیله آغاجاری در جنوب غربی ایران را به عنوان شاخه ای از لرهای کهگیلویه طبقه بندی نموده اما وی اشاره کرده که این ایل از ویژگی نژادی ترکیبی برخوردار است و چهار طایفه (تیره) آن تُرک هستند که عبارتند از: افشارها، جغتایی ها، بیگدلی ها و قره باغی ها. دو منبع (فسایی و دمورگنی) آغاجاری را به عنوان ترکیبی از تُرک و لر معرفی کرده اند. برخی از طوایف آغاجاری هنوز به زبان ترکی صحبت می کنند ولی در مجموع زبان اکثریت آنها لری است. بسیاری از اقوامی که امر
وزه به عنوان کرد یا ترک در نظر گرفته می شوند، در زمان های گذشته به عنوان لر یا لک توصیف می شدند و عکس این موضوع نیز صادق است، به عنوان مثال ایل آغاجاری که اکنون به عنوان یکی از قبایل لر در استان کهگیلویه و بویراحمد به حساب می آید، در اصل ترک بوده اند. مینورسکی قبیله آغاجاری در جنوب غربی ایران را شاخه ای از لرهای کهگیلویه طبقه بندی نموده است، اما اشاره کرده که این قبیله ترکیبی بوده و چهار طایفه آن (تیره) ترک هستند (مانند افشارها و بیگدلی ها و …). فسائی و دمورگنی آغاجاری های کهگیلویه را تلفیقی از ترک ها و لرها توصیف کردند. هویت ایل آغاجاری در دوران قاجار به روشنی در فارسنامه انعکاس یافته است او هویت آغاجاری ها را لری دانسته و آن ها را یکی از سه شاخه لرهای کهگیلویه ذکر کرده است. امروزه ایل آغاجاری به صورت پراکنده در خوزستان مخصوصاً آغاجاری، کهگیلویه و بویراحمد، زنجان، آذربایجان شرقی و همدان سکونت دارند.
نفروکلسینوز (Nephrocalcinosis) به رسوب نمک کلسیم در بافت کلیه گفته می شود که معمولاً در هیپرپاراتیروئیدیسم مشاهده می گردد. این رسوب در رادیوگرافی قابل مشاهده است. کلسیم یون اصلی رسوب کننده در کلیه و عامل اصلی تشکیل کریستال و نهایتا سنگ کلیه است.80-85درصد سنگ های ادراری را سنگ های کلسیمی تشکیل می دهند.هیپرکلسیوری به عنوان تنها یافته فقط در 12% بیماران یافت می شود. علل نفروکلسینوز. هایپرپاراتیروئیدیسم با افزایش جذب کلسیم از روده و تخریب استخوان وافزایش سطح ادراری کلسیم موجب نفروکلسینوز می شود.سایر علل نفروکلسینوز می تواند توقف ادرار در توبول های جمع کننده کلیه، افزایش جذب کلسیم از روده باریک و بیماری های استخوانی باشد. علل نهایی رسوب کلسیم و تشکیل سنگ های ادراری کلسیمی افزایش کلسیم ادراری، افزایش اسیداوریک ادراری، افزایش اگزالات ادراری یا کاهش سطوح سیترات ادراری هستند.افزایش جذب کلسیم از روده در سارکوئیدوز، سندرم شیر – قلیا و افزایش مصرف ویتامین D شایع است. بیماریهایی که باعث تخریب استخوانی می شوند، شامل هیپرپاراتیروئیدیسم، ضایعات استئولیتیک و میلوم مولتیپل مکانیسم سوم ایجاد نفروکلسینوز هستند. جستارهای وابسته.
سنگ کلیه منابع. Nephrocalcinosis
بیزک بزرگترین شرکت مخابرات اسرائیل است و طیف وسیعی از خدمات مخابراتی را ارائه می کند، که سرویس هایی چون تلفن ثابت، تلفن همراه، خدمات اینترنت و تلویزیون کابلی را در بر می گیرد. شرکت بیزک در سال ۱۹۸۴ توسط دولت اسرائیل تأسیس شد و در حال حاضر انحصار بازار تلفن ثابت و اینترنت را در کشور اسرائیل در دست دارد. این شرکت نخستین شبکه تلفن همراه در این کشور را با مشارکت فنی شرکت موتورولا راه اندازی نمود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تل آویو، اسرائیل قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس تل آویو معامله می شود.
هیدرونفروز یا ورم کلیه (Hydronephrosis) به حالتی گفته می شود که سیستم جمع کننده ادرار (لگنچه و کالیسها) گشادتر از حد معمول هستند که اغلب ناشی از انسداد مسیر ادراری (مثلاً سنگ حالب) است. پیشرفت این بیماری به آتروفی بافت کلیوی می انجامد. در صورت اتساع همزمان حالب آن را هیدرواروترونفروز می نامند. هیدرونفروز می تواند حاد یا مزمن، یک طرفه یا دوطرفه و کامل یا ناقص باشد هیدرونفروز یکطرفه (فقط یک کلیه) اغلب بدون علامت است و گاه بعد از تخریب کامل یک کلیه به صورت تصادفی (مثلاً در سونوگرافی) یافت می شود.
جعبهٔ پاندورا، به روایت افسانه های یونانی، جعبه ای بود با محتوای تمامی بلاها و شوربختی های ناشناخته بشریت از جمله کار، بیماری، مرگ و غیره. پاندورا (اولین زن جهان) که به دلیل دزدیده شدن آتش به دست پرومته (از اجبار با پاندورا نامزد کرده بود) بخشی از جریمهٔ بشریت محسوب می شد، جعبه ای از زئوس دریافت کرد تا به انسان ها هدیه دهد و سفارش کند که هرگز آن را نگشایند؛ ولی پاندورا پس از ازدواج با برادر پرومته، یعنی اپیمتئوس، خود جعبه را گشود و بلاها و شوربختی ها از داخل آن سرریز کرده و بر روی زمین پراکنده شدند؛ زمینی که تا آن زمان هیچ گونه مشکل و بدبختی نمی شناخت. تنها امید در جعبه باقی ماند تا تسلای بشر باشد. به گفتهٔ «گیزلا فوکس» این اسطوره در دوران باستان مورد توجه چندانی قرار نگرفت و ابتدا در دوران رنسانس معروفیت یافت. امروزه اصطلاح «جعبهٔ پاندورا» به عنوان ضرب المثل در رابطه با مواردی استفاده می شود که فلاکتی بی علاج به بار آمده باشد. از این داستان اصطلاح «باز کردن جعبه پاندورا» رشد کرده است، به معنای انجام یا شروع کاری که باعث مشکلات پیش بینی نشده زیادی می شود. معادل مدرن و محاوره ای تر، جعبه پاندورا استعاره ای از