Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
طبقه بندی بین المللی بیماری های انکولوژی و در اختصار (ICD-O) که از سرنام واژگان انگلیسی "International Classification of Diseases for Oncology" گرفته شده است، پسوند دامنه ویژه ای در رده بندی بین المللی آماری بیماری ها و مشکلات سلامت و بهداشت مربوط به بیماری های تومورال است. این طبقه بندی به صورت گسترده ای در ثبت تمام عوامل و بیماری ها و مدخل های وابسته به سرطان و تومور استفاده می شود. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
سینِه موبیل یا فیلم خودرو یک ماشین بزرگ شبیه اتاق فیلم برداری برای اینکه در باد و باران و آفتاب بشود بدون دردسر از پروژه یا صحنه های فیلم تصویر گرفت. داخل آن با سبک و شیوه خاصی قفسه بندی شده تا گروه فیلم برداری وسایل و تجهیزات را داخل آن بگذارند و خارج از استودیو فیلم برداری کنند. این ماشین ها دارای اتاق تعویض لباس و گریم نیز هستند. سینِه موبیل در سال ۱۹۶۷ به بازار آمد و از آن پس کاربرد فراوانی در تولید فیلم و برنامه های تلویزیونی داشته است. این اصطلاح در فارسی به اشتباه استفاده می شود. سینه موبیل به معنای سینمای سیار است. برای ماشینی که وظیفه حمل و نقل تجهیزات فیلمبرداری را بر عهده دارد، از اصطلاح دیگری با عنوان Grip truck استفاده می شود. پیوند به بیرون. فهرست کسانی که به عنوان "سینه موبیل" در ایران فعالیت داشته اند
جشنواره بین المللی فیلم تسالونیکی یک جشنواره فیلم است که در هرساله در شهر تسالونیکی (سالونیک) برگزار می شود. این جشنواره به یکی از ویترین های منطقه بالکان جهت ارائه کار فیلم سازان و کارگردانان سینما تبدیل شده است. این جشنواره دارای بخش های بین الملل، چشم انداز فیلم های یونانی، برنامه افق های نوین، بررسی سینمای بالکان و تجلیل از چهره های پیشرو در دنیای سینما است. تاریخچه. برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ به عنوان هفته سینمای یونان برگزار شد. امروزه جشنواره بین المللی فیلم سالونیک به عنوان یک رویداد سالیانه بر کشف و معرفی کارگردانان جدید متمرکز شده است. به مدت ۱۰ روز در اواسط ماه نوامبر حدود ۷۰ هزار مخاطب و صدها نفر از مهمانان جشنواره به تماشای نمایش بیش از ۱۵۰ فیلم در سینماهای شهر سالونیک می پردازند.
استاوانگر) نام شهری در نروژ است. این شهر چهارمین شهر بزرگ و سومین منطقه بزرگ شهری در نروژ (در صورت هم افزایی با شهر مجاور ساندنِس) و مرکز اداری استان روگالاند است. این شهرداری چهارمین شهر پرجمعیت نروژ است. شهر استاوانگر در شبه جزیره استاوانگر در جنوب غربی نروژ واقع شده است. سال تأسیس رسمی این شهر ۱۱۲۵ میلاد ی، همزمان با تکمیل کلیسای جامع استاوانگر است. هسته اصلی استاوانگر تا حد زیادی از خانه های چوبی به سبک قرن ۱۸ و ۱۹ تشکیل شده است؛ که به عنوان بخشی از میراث فرهنگی شهر محافظت می شود. این امر باعث شده است که مرکز شهر، دارای ویژگی شهرهای کوچک با تعداد نسبتاً زیادی خانه های جدا از هم باشد. این وضعیت به نوبه خود باعث گسترش حومه شهر و رشد جمعیت در مناطق اطراف و دور از مرکز استاوانگر شده است. تغییرات مرزی. سابقهٔ استاوانگر، به عنوان یک شهر، به قرون وسطی برمی گردد. استاوانگر در سال ۱۸۳۷ هم زمان با رسمیت پیدا کردن قانون خودگردانی محلی، در نروژ، به عنوان یک محدودهٔ شهرداری و شهر، تأسیس شد. این شهرداری، بین سالهای ۱۸۶۷ تا ۱۹۵۳ ضمن ادغام با مناطق و شهرهای همجوار و جزایر اطراف، بارها گسترش پیدا کرده است. در سال ۱۹۶۵ میل
ادی، ۱۲۱ جزیره متعلق به محدودهٔ شهرداری استاوانگر بودند. از این تعداد ۷ جزیره، در سال ۱۹۷۸ به خاک اصلی شبه جزیرهٔ اسکاندیناوی متصل شده اند. بزرگ ترین این جزایر ۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. با تغییرات اعمال شده، در سال ۲۰۲۰ میلادی، تعداد جزایر متعلق به محدودهٔ شهرداری استاوانگر به ۳۲۶ جزیره رسید. بزرگ ترین این جزایر، رِنِنسْ اُوی بود که ۴۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. مورد قابل توجه دیگر، بزرگ ترین جزیره در ریفیلکه، اُومبو است که ۵۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد و قبلاً با دو شهرداری سابق، که در تقسیمات جدید، دیگر به شکل و اسم قبلی وجود ندارند، به طور مشترک اداره می شد؛ اما از سال ۲۰۲۰ میلادی، ادارهٔ آن، به طور کامل به حوزهٔ شهرداری استاوانگر، منتقل شد. پس از آخرین تغییرات، استاوانگر، در بخش خشکی، از سمت جنوب، با ساندنس، در جنوب غربی با سولا و راندابرگ در غرب، دارای مرز مشترک است. دیگر مرزهای استاوانگر در سمت شمال و شمال غربی و غرب و شرق آبدره هستند. از جمله در سمت شمال غربی، آبدره بوکنافیورد، تیسور را از محدودهٔ شهرداری استاوانگر، جدا می کند. طبیعت. سنگ بستر در استاوانگر متعلق به رشته کوه کالدونین است و بخشی از آن،
از سنگهای رسوبی دگرگون شده از دورهٔ کامبرین، به خصوص با دگرگونی خفیف و لایه های قابل تمایز و شکننده تشکیل شده است؛ و بخش دیگر آن مربوط به دورهٔ پرکامبرین، با دگرگونی شدید بوده؛ و به خصوص از انواع مختلف گنیس و نیز گرانیت و گابرو تشکیل شده است. تا حدودی دقیقتر از نظر محل، می توان گفت که در قسمت مرکزی محدودهٔ شهرداری، عمدهٔ سنگ ها از جنس دگرگون شدهٔ خفیف، با لایه های قابل تمایز و شکننده هستند. در حالی که در جزایر اطراف، دگرگونی سنگها شدیدتر بوده و جنس آنها سختر، مانند آمفیبولیت و گنیس است. در سمت جنوب، جزایر نسبتاً مسطح و کم ارتفاع هستند. اما رو به سمت شمال، صخره ای تر، ناهموارتر و مرتفع تر می شوند. سنگهای رسوبی و نرم، به راحتی، فرسایش یافته و خاک خوبی برای رویش گیاهان تولید کرده اند، اما در مناطقی که در معرض وزش باد قرار دارند، پوشش گیاهی فقیر است. هم در بخش قاره و هم در جزایر، بستر سطحی زمین تا حد زیادی توسط رسوبات یخچالی پوشیده شده است. ازاین نظر به نوعی به خصوص جزایر جنوبی، شباهت به خاک قسمت شمالی منطقه زراعی یَرِن، پیدا می کنند. در شمال محدودهٔ شهرداری، زمین عمدتاً بین تخته سنگهای جنگلی و پوشیده از خلنگ مد
فون شده است. این جنگل عمدتاً جنگلی از درختان خودروی برگریز و تعدادی صنوبرهای کاشته شده است. در جزیرهٔ اُومبو، جنگل کاج طبیعی وجود دارد. سنگهای سخت دوران پرکامبرین، در منطقهٔ دارای چین خوردگی های کالدونین، هم در جزیره و هم در بخش قاره، ارتفاعات اصلی را تشکیل می دهند. نمونه هایی از این موارد، یکی در بخش قاره در نزدیکی سولا است که ۹۵ متر از سطح دریا بالاتر است؛ و دیگری نقطهٔ علامت گذاری شده، در فاصلهٔ ۷ کیلومتری جنوب مرکز شهر استاوانگر است؛ که ۱۳۸ متر، از سطح دریا ارتفاع دارد. در جزایر، نمونهٔ مشخص این مورد، از جمله یکی تپه باند، با ارتفاع ۵۱۵ متر از سطح دریا است؛ که در جزیره اُومبو، واقع شده است؛ و بلندترین نقطه، در محدودهٔ شهرداری استاوانگر و جزایر اطراف است. نمونه های دیگری نیز البته با ارتفاع کمتر در دیگر جزایر منطقه، به چشم می خورند. مرکز شهر استاوانگر، دور یک خلیج کوچک که خود شاخه ای از یک آبدره است؛ قرار دارد. در اینجا یک فرورفتگی شدید، در زیر آب دریاچه، قابل تشخیص است. جاذبه های گردشگری. استاوانگر با ترکیب جاذبه های طبیعی و تاریخی، مقصدی جذاب برای گردشگران است. اطراف شهر منظره های طبیعی بی نظیر از کوه، د
ریاچه و سواحل سنگی قرار دارد که برای پیاده روی و کوهنوردی در فصول مختلف سال مناسب هستند. مسیر پیاده روی از جمله مسیر معروف به «پولرا» در نزدیکی کوه پایدن، فرصتی عالی برای لذت بردن از زیبایی های طبیعی این منطقه فراهم می آورد. علاوه بر این، محله های تاریخی مانند محله استرا که به «استاوانگر قدیم» شهرت دارد با خانه های چوبی و خیابان های باریک، تصویری از تاریخ غنی این شهر را به نمایش می گذارند. بازدید از این محله، گردشگران را با فرهنگ و معماری نروژ در قرون وسطی آشنا می کند و تجربه ای منحصر به فرد از تاریخ زنده را ارائه می دهد. توضیح شهر. مغازه ها و دفاتر تجاری اصلی استاوانگر، در مرکز شهر، در شرق و جنوب شرقی خلیج کوچک وُگِنْ، در محله ای با خانه های چوبی و قدیمی و خیابان های باریک قرار گرفته اند. خیابان اصلی شهر، که (چیرکه گاتا:Kirkegata) نام دارد، به فارسی معنی «خیابان کلیسا» می دهد؛ و مهم ترین و معروف ترین خیابان شهر، با امکانات تجاری و خدماتی محسوب می شود. بین خلیج کوچک وُگِنْ؛ و دریاچه بِرِیْا، در جنوب، ساختمان کلیسای جامع استاوانگر قرار گرفته است. این ساختمان یکی از بهترین و سالمترین ساختمانهای بازمانده از دورا
ن قرون وسطی، در کشور نروژ است. در کنار آن عمارت و باغ اسقف، قرار داشت، یعنی جایی که به احتمال زیاد، در حال حاضر، دبیرستان کلیسای جامع استاوانگر، روی سنگ بنای آن ساخته شده است. در جنوب شرقی دریاچه بِرِیْا، ایستگاه راه آهن استاوانگر و در سمت جنوب ایستگاه راه آهن، ساختمان تئاتر روگالاند، قرار دارند. از سال ۱۹۵۰میلادی، یک فعالیت گسترده بازسازی و نوسازی، در اطراف و خارج از محلهٔ قدیمی شهر، ظاهر مرکز شهر استاوانگر را دچار تغییرات زیادی کرده است. این تغییرات، به ویژه، در میدان بین کلیسای جامع شهر؛ و خلیج کوچک وُگِنْ، مشهود هستند. با این حال، چند محیط قدیمی که دارای ارزش فرهنگی هستند، حفظ شده اند. برای مثال یک محله مسکونی، با خانه های چوبی قدیمی، در غرب وُگِنْ، به نام (استرا:Straen)، هنوز پا برجاست. این محله همچنین به عنوان «استاوانگر قدیم» شناخته می شود.
افغانستان دارای سه فرودگاه بین الملی می باشد، فرودگاه کابل در پایتخت این کشور که دارای پروازهای بزرگ بین المللی می باشد. فرودگاه قندهار در جنوب مورد استفاده پرواز کوتاه بین المللی مانند پاکستان، هند، و دبی می باشد. در سال ۲۰۱۱ فرودگاه هرات نیز به لیست فرودگاهی بین المللی افغانستان اضافه شد.مدیریت میدانی افغانستان به امارات سپرده شد
لیگ برتر فوتبال بلژیک معتبرترین لیگ فوتبال در کشور بلژیک است که از سال ۱۸۹۵ میلادی تاکنون در این کشور برگزار می شود. ۱۶ باشگاه در این مسابقات حضور دارند. باشگاه فوتبال اندرلشت با ۳۴ قهرمانی پرافتخارترین تیم این مسابقات به حساب می آید. باشگاه های کنونی. در فصل جاری (۲۰۲۲-۲۰۲۱) باشگاه های زیر در این لیگ فعالیت دارند.
آدنوکارسینوم یا آدنوکارسینوما اصطلاحی است که برای بیان غده سرطانی بدخیم که از بافت پوششی منشا گرفته، استفاده می شود. نوع خوش خیم رشد کنترل نشدهٔ سلول های بافت پوششی نیز پاپیلوم نام دارد این سرطان می توان توسط فرایند متاستاز به نواحی دیگر بدن مانند مغز یا رحم منتقل شود.
سوپرلیگ فوتبال دانمارک (, ) معتبرترین لیگ فوتبال در کشور دانمارک است که از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون توسط اتحادیه فوتبال دانمارک در این کشور برگزار می شود. ۱۲ تیم در هر فصل با یکدیگر بازی می کنند و دو تیم انتهای جدول به لیگ دستهٔ اول دانمارک سقوط می کنند. باشگاه فوتبال کپنهاگن با ۱۵ قهرمانی پرافتخارترین تیم این مسابقات به حساب می آید. تاریخچه. سوپرلیگ دانمارک که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، به عنوان بالاترین لیگ فوتبال در دانمارک، جایگزین لیگ دستهٔ اول دانمارک شد. از ابتدا، ۱۰ تیم در این لیگ شرکت داشتند. فصل افتتاحیهٔ سوپرلیگ در بهار ۱۹۹۱ برگزار شد و ده تیم دو بار برای کسب عنوان قهرمانی با یکدیگر بازی کردند. از تابستان ۱۹۹۱، ساختار مسابقات در طول دو سال تقویمی گسترش یافت. ۱۰ تیم در نیمهٔ اول مسابقات دو بار با یکدیگر بازی می کردند. در بهار بعدی، دو تیم انتهایی سقوط می کردند، امتیاز تیم ها به نصف کاهش می یافت و هشت تیم باقی مانده یک بار دیگر دو بار با هم بازی می کردند، در مجموع ۳۲ بازی در یک فصل. این رویه قبل از فصل ۱۹۹۵–۹۶ کنار گذاشته شد، زمانی که تعداد تیم های رقابتی به ۱۲ تیم افزایش یافت، در هر دوره از مسابقات سوپرلیگ
برای ۳۳ بازی سه بار با یکدیگر بازی کردند. در این ساختار جدید، کوکا کولا برای نخستین بار به عنوان حامی مالی لیگ شناخته شد، که سپس Coca-Cola Ligaen نام گذاری شد. بعد از یک فصل با این نام، آبجوسازی فاکس اسپانسر شد و لیگ نام خود را به "لیگ فاکس کندی" تغییر داد. قبل از فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۲، هواپیمایی اسکاندیناوی (SAS) به عنوان اسپانسر اصلی شناخته شد و نام مسابقات به SAS Ligaen تغییر یافت. از ژانویهٔ ۲۰۱۵ سوپرلیگ دانمارک به عنوان Alka Superliga شناخته می شود، زیرا شرکت بیمهٔ دانمارکی Alka به عنوان حامی مالی فعالیت می کند. لوگوهای سوپرلیگ همراه با نام حامیان آن: ساختار. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۶، لیگ شامل ۱۲ باشگاه بود که سه بار با یکدیگر بازی می کردند و دو تیمی که کمترین امتیاز را در پایان فصل کسب می کردند، به لیگ دستهٔ ۱ دانمارک سقوط می کردند و دو تیم برتر آن دسته جایگزین آن ها می شدند. شش تیم برتر فصل قبل ۱۷ بازی در خانه و ۱۶ بازی در خارج از خانه انجام می دانند در حالی که تیم های جایگاه ۷ تا ۱۰ به علاوهٔ دو تیم تازه صعودکرده، ۱۶ بازی در خانه و ۱۷ بازی خارج از خانه انجام می دادند. پس از فصل ۱۶–۲۰۱۵، لیگ به ۱۴ تیم گسترش یافت و
پایان فصل با سقوط سه تیم انتهایی جدول به لیگ پایین تر و صعود سه تیم برتر از لیگ یک، این لیگ به پایان می رسید. فصل ۱۷–۲۰۱۶ اولین دورهٔ ساختار جدید لیگ بود. این کار با بازی تیم ها در یک برنامهٔ کامل رفت وبرگشتی و در نهایت ۲۶ مسابقه برای هر تیم آغاز شد. در آن زمان، لیگ به پلی آف قهرمانی شش تیم و پلی آف مقدماتی هشت تیم تقسیم شد. امتیازات و گل های جدول همهٔ تیم ها کاملاً به مرحلهٔ پلی آف منتقل می شود. در مرحلهٔ پلی آف قهرمانی، هر تیم با بقیهٔ در خانه و خارج از خانه بازی می کند. تیم برتر در پایان مرحلهٔ پلی آف قهرمان سوپرلیگ است و در مرحلهٔ دوم مقدماتی وارد لیگ قهرمانان اروپا می شود. تیم ردهٔ دوم در اولین مرحلهٔ مقدماتی وارد لیگ اروپا می شود. تیم ردهٔ سوم برای حضور در لیگ اروپا به یک بازی پلی آف مرحلهٔ اول صعود می کند. اگر برندهٔ جام حذفی فوتبال دانمارک در جمع سه تیم برتر قرار بگیرد، در این مسابقه تیم ردهٔ چهارم شرکت خواهد کرد.
اینگرید دوبیشی (زاده ۱۷ اوت ۱۹۵۴) فیزیکدان و ریاضیدان بلژیکی است. او اولین زنی است که به ریاست اتحادیه بین المللی ریاضی درآمده است (۲۰۱۱-۲۰۱۴). او بیشتر به دلیل کارهایی را که با موجک بر روی فشرده سازی تصویر انجام داده شناخته شده است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
فردگوند یا فردگوندا (مرگ ۸ دسامبر ۵۹۷) همسر و ملکه مقتدر شیلپریک یکم، پادشاه فرانکی سوآسون از دودمان مروونژی ها، همچنین مادر و نایب السلطنه نیرومند کلوتار دوم پادشاه همه فرانک ها بود. زندگی نامه. فردگوند دختر دهقانانی بسیار زیاد فقیر در نزدیکی موندیدیه در پیکاردی بود که از سنین بسیار پایین به خدمت اودوورا، نخستین ملکه و همسر شیلپریک، درآمد و جزو خدمتکاران او شد. فردگوند دختری بسیار زیبا، جذاب، زبردست، عاقل، جسور، بلندپرواز و بشدت بی رحم و قاتل بود و دیری نپایید که توجه پادشاه به او جلب و احساساتش کاملاً برانگیخته شد. شیلپریک با وسوسهٔ ها و دسیسه چینی های فردگوند از همسرش اودوورا جدا شده و او را به صومعه ای فرستاد و بعد از چند سال او را به قتل رساند، اما پس از این کار به جای ازدواج با فردگوند، در سال ۵۶۷ با گالسوینتا ازدواج نمود. گالسوینتا خواهر برونهیلدا، ملکهٔ اوسترازیا و همسر سیگبرت یکم، برادر ناتنی شیلپریک، بود که مدتی پس از ازدواجش در همان سال درگذشت. او را یا خود فردگوند یا شیلپریک با تحریک و وسوسه فردگوند خفه کرده بودند. شیلپریک سپس تنها چند روز پس از مرگ دومین همسرش با فردگوند ازدواج نمود. از سوی دیگر
مرگ گاسوینتا موجب خشم بونهیلدا و بروز خصومتی شدید میان او و فردگوند گردید و دشمنی بین دو خانواده ۴۵ سال ادامه یافت. فردگوند در طول ۱۶ سال ملکه بودن در اداره کلیه امور کشور از قدرت پشت پرده ای استفاده می کرد و در اداره نوستریا به شوهرش کمک می کرد، او که نفوذی نیرومند و ویرانگر بر شوهرش شیلپریک و پادشاهی او داشت، و شاه را به راحتی مجبور نمود تا جنگی را علیه اوسترازیا آغاز نماید و در این جنگ طولانی او در غیاب شوهرش به طور مستقل عمل کرد و اداره نوستریا را به تنهایی در دست داشت. در این جنگ طولانی اوایل با پیروزی سیگبرت یکم، پادشاه اوسترازیا و شکست شیلپریک به پایان رسید. اما پادشاه پیروز در سال ۵۷۵ و با دسیسه چینی فردگوند به قتل رسید و بعد از مرگ او فردگوند شوهر خود را تحریک کرد که سرزمین های از دست رفته را پس بگیرد و از مخفیگاه خود خارج شود. فردگوند همچنین برای کشتن گونترام (برادر شوهر خود و پادشاه بورگوندی)، همچنین شیلدبرت دوم (پسر سیگبرت) و برونهیلدا چندین بار تلاش نمود، فردگوند برای اینکه از شک سربازان به نفوذ او بر تمام تصمیمات شاه جلوگیری کند، شوهرش را وادار کرد که در مدت کوتاهی به جای اینکه با امضای خودش فرم
انهای حکومتی را صادر کند از امضای مشاوران و وزرا استفاده کند. او همچنین به منظور بر تخت نشاندن فرزندان خود با شرارت به مبارزه با پسران شیلپریک از همسر اولش پرداخت و هر سه پسر به نام های تئودبرت، مرویش و کلوویس سرانجامی جز بدبختی و مرگ نیافتند، آنها را به دستور شیلپریک به تحریک فردگوند با دورغ برای کودتا بر زده شاه به زندان انداختن و بعد زیر شکنجه ها بی هیچ دلیلی به قتل رساندند. با وجود این که تمام فرزندان شاه از زنان دیگر حذف شده بودند، اما نخستین پسر فردگوند به نام تیری کمی پس از تولد جان باخت و او که گمان می برد فرزندش را افسون کرده بودند، فرمان به شکنجهٔ ۴۰ تن از زنانی داد که به جادوگری متهمشان ساخته بود و آنها به طور غیرانسانی به قتل رسیدند، او همچنین دختر خود ریگوند را بخاطر توهین به خودش با این حرف که "من به عنوان دختر پادشاه از مادرم می توانم بالاتر باشم زیرا که اون در گذشته یک برده فقیر بود و من از تولد شاهزاده" بعد از این حرف فردگوند می خواست به طرز وحشتناکی با دستان خود او را به قتل برساند اما در آن ناکام ماند. همچین سه تن از فرزندان پسر فردگوند نیز در کودکی مرد تا آنکه چهارمین پسر او به نام کلوتار
زنده ماند تا بعدتر با دسیسه فردگوند به عنوان کلوتار دوم بر تخت پادشاهی نشیند. اما هنوز چند روز از تولد سومین پسر فردگوند در سال ۵۸۴ نگذشته بود که این بار خود شیلپریک به طرز مشکوکی به قتل رسید. فردگوند نخست به همدستی در قتل پادشاه متهم شد اما چون با مرگ شیلپریک او نیز حامی اصلی خود را از دست می داد احتمال دست داشتن ملکه در این ترور کم رنگ گردید، طبق گفته روایت گرگوریوس، شیلپریک در ۵۸۴ احتمالا به دست یکی از مأموران برونهیلدا، به ضرب دشنه کشته شد. پسر کوچکش کلوتار دوم به تخت نشست، و به جای او فردگوند با مهارت، تزویر، و قساوت بی اندازه مردانه در زمان خود بر نوستریا سلطنت کرد. حتی فردگوند برای این که قاتل شوهرش را بکشد کشیش جوانی را برای کشتن برونهیلدا فرستاد؛ وقتی آن کشیش ناکام بازگشت، فردگوند فرمان داد تا دست و پایش را کاملا ببرند و او را در بین مردم بگردانند. در اوایل پس از مرگ شیلپریک، فردگوند که احساس میکرد جان او و پسرش در خطر هست تمامی گنجینه ها، پول و جواهرات فوق العاده باارزش او را برداشت و همراه با پسر سه ماه اش کلوتار در کلیسای جامع پاریس پناه جست. او از گونترام، پادشاه بورگوندی درخواست کمک نمود و او تا
هنگام مرگش در سال ۵۹۲، فردگوند و فرزندش را تحت حمایت خود گرفت و از کلوتار در برابر دیگر برادرزاده اش شیلدبرت، پادشاه اوسترازیا محافظت نمود. فردگوند از تاریخ مرگ شوهرش تا هنگام مرگ خودش، تمام قدرت های حاکم را به مدت ۱۳ سال به تنهایی در دست داشت و به ادارهٔ نوستریا شخصاً پرداخت و تمام تلاشش را به کار بست تا از هرگونه اتحاد میان گونترام و شیلدبرت پس از پیمان آندولو جلوگیری نماید. او حتی چندین نوبت تلاش نمود تا با استخدام و فرستادن مزدورانی مجهز به چاقوهایی سمی شیلدبرت را به قتل برساند. شیلدبرت در سال ۵۹۵ با دسیسه فردگوند مسموم شد و به قتل رسید و پس از آن فردگوند به تقویت نوستریا و تضعیف اوسترازیا پرداخت. او توانست چندین شهر بسیار بزرگ و غنی را در نزدیکی پاریس و حتی خود پاریس را به تصاحب نماید و تئودبرت دوم، پسر شیلدبرت را در نبرد لافو در نزدیکی سوآسون به سختی شکست دهد و در مرزهای اوسترازیا به تاخت و تازه فراوان دست بزند و تقریباً نیمی از اوسترازیا را موفق شد به تصرف درآورد. اما فردگوند کمی پس از این پیروزی ها در خواب به طور ناگهانی مُرد و پسرش کلوتار در قدرت جانشین او شد و راه او را کاملاً ادامه داد که منجر به
یکپارچگی تمامی فرانک ها شد. فردگوند بی معارض زنی به شدت آتشین، شرور، بی رحم و قاتل بود، چنان که گرگوری توری، اسقف تور و تاریخ نگار هم عصر او نوشت: «تقریباً هیچ کس از نظر هیولاصفتی به پای او نمی رسد».
عبدالاله بن کیران (زاده ۲ آوریل ۱۹۵۴ در رباط) نخست وزیر مراکش از نوامبر ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۷ و نماینده پارلمان از شهر سلا در سال های ۱۹۹۷، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۷ بود. بن کیران رهبر حزب اسلام گرای میانه رو عدالت و توسعه مراکش است که در انتخابات اخیر پس از تحولات جهان عرب موسوم به بهار عرب موفق به پیروزی در انتخابات شد و شاه مراکش محمد ششم طبق وعده ای که داده بود و طبق قانون اساسی جدید حزب پیروز را مامور تشکیل دولت نمود. حزب عدالت و توسعه با ائتلاف حزب سوسیالیست دولت را تشکیل داد. بن کیران دوست نزدیک خود و رهبر سابق حزب عدالت و توسعه آقای سعد الدین العثمانی را به عنوان وزیر خارجه انتخاب نمود. پست وزیر خارجه و وزیر اوقاف و وزیر دادگستری طبق سنت سیاسی در مراکش مخصوص شاه بود که طبق قانون اساسی امیرالمؤمنین خوانده می شود. اما بعد از بهار عربی شاه این اختیار خود را تفویض کرد. اما وزیر اوقاف همچنان در اختیار دربار (مخزن) باقی ماند. و دوست نزدیک شاه همچنان برای سومین دوره وزیر اوقاف باقی ماند. برابر کتاب "اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان" وی از جمله کسانی است که نام خلیج فارس را نامی تاریخی و اصیل می داند. محکوم کردن گشت ار
شاد. بن کیران روز چهارشنبه ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲ طی یک کنفرانس مطبوعاتی در مقر حزب عدالت و توسعه در رباط از علمای ملت اسلامی خواست تا محدودیت های رژیم ایران برای زنان را به دلیل پوشش محکوم کنند.چون ربطی به اسلام ندارد و اسلام دستور بازداشت بی حجاب ها را نداده است. وی دستگیری زنان توسط رژیم ایران به دلیل بی حجابی را «غیر اخلاقی» توصیف کرد. وی گفت که حزب او «زمانی که مسئولیت اداره امور عمومی را بر عهده گرفت، به مسائل واقعی شهروندان اهمیت می داد و به پوشش زنان اهمیت نمی داد». او فکر می کند که این همان چیزی است که اسلام ترغیب می کند وی افزود: ما باید انحرافاتی را که در بین اسلامگرایان ظاهر می شود محکوم کنیم. زیرا اگر در برابر انحرافاتی که در بین ما ظاهر می شود سکوت کنیم پیشرفتی نخواهیم کرد.
ویکتور وروم استاد دانشگاه بازرگانی در دانشگاه ییل می باشد. او دوره Phd را در دانشگاه میشیگان گذراند. او تحقیقاتی را پیرامون نظریه انگیزش انجام داده است. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Victor_Vroom&amp;oldid=471042682
لیگ دسته اول فوتبال اسلوونی معتبرترین لیگ فوتبال در کشور اسلوونی است که از سال ۱۹۹۱ تاکنون برگزار می شود. این لیگ از ۱۰ تیم که از سراسر کشور اسلوونی در آن شرکت می کنند برگزار می شود. باشگاه فوتبال ماریبور با ۱۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می آید.
عکاسی هنری نوعی عکاسی است که هدف اصلی آن ابراز دیدگاه های خلاق و الهام هنری عکاس می باشد. عکاسی هنری از آن جهت از دیگر رده های عکاسی متمایز است که برخلاف عکاسی خبری هدف آن ثبت تصاویر مربوط به اخبار نیست و نیازی به پایبندی به اصول اخلاقی خبرنگاری ندارد و نیز برخلاف عکاسی تبلیغاتی برای فعالیت های اقتصادی یا فروش محصولات یا خدمات بکار نمی رود. شایان ذکر است که تعریف عکاسی هنری تا به امروز موضوع بحث و مناظره های بسیاری در جوامع هنری دنیا است. عکاسی تا اوایل قرن بیستم میلادی در مجامع هنری غربی به عنوان هنر پذیرفته نشده بود. عکاسان پیشکسوتی مانند آلفرد استیگلتز، ادوارد جین استایکن و ادوارد وستون سهم بسزایی در گسترش عکاسی به عنوان یک هنر داشتند. تعریف. واژه عکاسی هنرهای زیبا در بین هنرمندان عکاس، معروف به عکاسی خلاقانه و هنری است. عکاسی که اشاره به دید خلاقانه هنرمند عکاس دارد. عکاسی خلاقانه در مقایسه با عکاسی خبری و اجتماعی، یک چیدمان، ترکیب بندی، انتخاب یک فضا با دیدی خاص و یک خلق هنرمندانه با ابزار عکاسی است. یکی از ویژگی های بارز عکاسی هنری، تأکید بر بیان احساسات درونی و تجربه ی شخصی هنرمند است. برخلاف عکاسی خبر
ی یا تبلیغاتی، در این نوع عکاسی هدف ثبت واقعیت خارجی نیست، بلکه خلق یک جهان بصری برای تأمل یا تحریک احساس بیننده است. تاریخچه عکاسی هنری. در دهه های پایانی قرن نوزدهم، عکاسی هنری به عنوان شکلی مستقل از بیان هنری، به تدریج از عکاسی مستند و علمی جدا شد. جنبش "پیکتوریالیسم" (Pictorialism) یکی از نخستین تلاش ها برای تعریف عکاسی به عنوان هنر بود؛ در این جنبش، عکاسان با استفاده از لنزهای نرم، چاپ های دست ساز و ترکیب بندی های نقاشی گونه، سعی داشتند آثارشان را به نقاشی های امپرسیونیستی نزدیک کنند. این رویکرد بعدها در دهه ۱۹۲۰ با ظهور "عینیت نو" (Neue Sachlichkeit) و "فتومونتاژ" تحت تأثیر جنبش های مدرن همچون دادائیسم و سوررئالیسم تغییر کرد. در نیمه دوم قرن بیستم، عکاسی هنری بیشتر به سمت بازتاب مسائل اجتماعی، هویت فردی و نقد فرهنگی گرایش یافت. عکاسی هنری در ایران. عکاسی هنری در ایران از اوایل دههٔ سی پا می گیرد. در دههٔ سی نسل جدیدی از عکاسان با برپایی نمایشگاه های گروهی عکاسی پدید می آیند: عکاسانی که سعی می کردند عکس هایشان تنها بر پایهٔ الگوهای مطبوعاتی و عکاسخانه ای استوار نباشد. احمد عالی را اولین عکاس ایرانی می دا
نند که پیگیرانه عکاسی هنری را دنبال کرد. عکاسان برجسته. در طول تاریخ عکاسی هنری، هنرمندان بسیاری با نگاه های شخصی و نوآورانه خود، این حوزه را گسترش داده اند. از جمله چهره های شاخص می توان به افراد زیر اشاره کرد: آلفرد استیگلیتس (Alfred Stieglitz): از پیشگامان عکاسی هنری در آمریکا که نقش مهمی در تثبیت جایگاه عکاسی به عنوان هنر ایفا کرد. او همچنین از بنیان گذاران جنبش پیکتوریالیسم بود. من ری (Man Ray): از مهم ترین چهره های مکتب دادائیسم و سوررئالیسم که با تکنیک هایی مانند «رایوگراف» مرزهای میان عکاسی و هنر مفهومی را جابه جا کرد. سیندی شرمن (Cindy Sherman): با استفاده از پرتره های ساختگی، به بازنمایی نقش های اجتماعی، جنسیت و هویت در جامعه مدرن پرداخته است. اندریاس گورسکی (Andreas Gursky): با عکس های بزرگ مقیاس و دیجیتالی خود، مفاهیمی چون مصرف گرایی، نظم، و بی نظمی در جهان معاصر را به چالش می کشد. عکاسان هنری معروف در ایران. در ایران نیز مانند دیگر نقاط جهان، عکاسی هنری بستری برای بیان مفاهیم فرهنگی، اجتماعی، و احساسی فراهم کرده است. شماری از عکاسان ایرانی در این زمینه شناخته شده اند و آثار آنان در نمایشگاه های د
اخلی و بین المللی به نمایش درآمده است. از جمله چهره های برجسته می توان به موارد زیر اشاره کرد: بهمن جلالی: از پیشگامان آموزش عکاسی هنری در ایران که با تمرکز بر فرهنگ ایرانی و کاربرد تکنیک های تجربی، نقش مهمی در شکل گیری نسل نوین عکاسان هنری ایفا کرد. شیرین نشاط: هنرمند و عکاس ایرانی الاصل ساکن نیویورک که با استفاده از ترکیب عکس، ویدیو و نوشتار، به بررسی مضامین هویت زنانه، سیاست و مذهب در جوامع اسلامی می پردازد. شادی قدیریان: از عکاسان برجسته مفهومی معاصر ایران که با مجموعه هایی مانند "Qajar" و "Like Every Day" به بررسی هویت زنانه، نقش های اجتماعی و تقابل سنت و مدرنیته در جامعه ایران پرداخته است. آثار او با زبان استعاری، طنز تلخ و ترکیب نمادهای سنتی و مدرن، جایگاه جهانی در هنر مفهومی یافته اند. مهدیه افشار بکشلو: عکاس مفهومی و هنرهای تجسمی که با خلق تصاویر سیاه وسفید، مینیمال و نمادین، احساساتی چون غم، تردید و تنهایی را از طریق ترکیب بدن انسان و اشیای روزمره بازنمایی می کند. آثار او تجربه ای درونی، شاعرانه و استعاری از وضعیت های احساسی و روانی انسان معاصر هستند.
قانو لختی سیلوستر تئوری ای در جبر درباره خواص ویژه ی ماتریس ضرایب یک فرم درجه دوم است که با تغییر محور های مختصات ثابت می ماند. مثلاً اگر A یک ماتریس متقارن باشد که توصیف کننده یک حالت درجه دوم است و S هر ماتریس معکوس پذیری باشد به طوری که D=SAST قطری باشد آنگاه تعداد درایه های منفی در قطر D همواره ثابت است. همچنین برای درایه های مثبت. این خاصیت به نام جیمز جوزف سیلوستر نامگذاری شده که اثبات آن را ارائه کرد. شرح تئوری. اگر A یک ماتریس مربعی از درجه n با درایه های حقیقی باشد، هر ماتریس غیر تکین S با اندازه مشابه A را تبدیل به ماتریس مربعی B=SAST می کند که آن هم از اندازه n است. اگر A ماتریس ضرایب یک فرم درجه دوم در Rn باشد، آنگاه B همواره می تواند با این روش به ماتریس قطری D تبدیل شود که درایه های آن فقط ۰ و ۱ و ۱- هستند. تعداد +۱ ها که به صورت n+ مشخص می شود اندیس مثبت لختی و تعداد ۱- ها اندیس منفی لختی نامیده می شود. تعداد ۰ ها که با n0 مشخص می شود بّعد هسته A است. این اعداد در رابطه بدیهی زیر صدق می کنند. formula_1 (+n-)-(n) معمولاً امضای A نامیده می شود. هرچند برخی نویسندگان این لغت را برای سه تایی (-n0,n+