Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسکات ایوانز (متولد ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۳) بازیگر، آمریکایی است. علت شهرتش بازی در نقش یک افسر پلیس به نام الیور فیش در سریال شرکت پخش رسانه ای آمریکا یک زندگی برای زندگی است. او برادر کوچکتر کریس ایوانز است. زندگی شخصی. او عاشق تیم بوستون رد ساکس است، او به صورت آشکارا همجنسگرا است.
الرسم بالکلمات نام یکی از آلبوم های کاظم الساهر، خواننده، شاعر و آهنگساز عراقی است. این آلبوم که مشتمل بر ۹ آهنگ می باشد در سال ۲۰۰۹ میلادی و توسط شرکت عربستانی روتانا منتشر شد.
لا تزیدیه لوعه نام یکی از آلبوم های کاظم الساهر، خواننده، شاعر و آهنگساز عراقی است. این آلبوم که مشتمل بر ۱۳ آهنگ می باشد در سال ۲۰۱۱ میلادی و توسط شرکت عربستانی روتانا منتشر شد.
هاکلبری نام عمومی است که برای چندین گیاه در خانواده خلنگیان به ویژه در دو تیره واکسینیوم Vaccinium و Gaylussacia استفاده می شود. این میوه میوه ی رسمی ایالت آیداهو است. با توجه به کوچک بودن این میوه از آن در زبان عامیانه انگلیسی برای اشاره به چیزهای کوچک با لحنی مثبت استفاده می شود. بعضی از انواع این میوه در آمریکای شمالی شرقی به صورت گسترده یافت می شود.
بیشتر قطار مسافری (فواصل متوسط و بلند) توالت مخصوص خود را دارند. توالت قطار در انتهای هر واگن تعبیه شده است. بعضی از قطارها ممکن است دارای محفظهٔ ...کمپوست باشند تا پیش از آزاد کردن محتوای خود در روی ریل، با استفاده از کلرین آن را تجزیه کنند. سیستم تخلیهٔ توالت قطار تقریباً مانند هواپیما است.
جسی تایلر فرگوسن (زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر آمریکایی است که علت شهرتش بازی در میچل پریچت در سیتکام شرکت پخش رسانه ای آمریکا "خانواده امروزی" است. قبلتر وی در نقش ریچی ولچدر سیتکام سی بی اس "کلاس بازی کرده بود. "
آرمان امروز با نام سابق آرمان و آرمان روابط عمومی، روزنامه خبری، تحلیلی و سیاسی با گرایش اصلاح طلبی و اعتدال نزدیک به علی اکبر هاشمی رفسنجانی است. این روزنامه روز دوشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۲، نام خود را از "آرمان روابط عمومی" به "آرمان امروز" تغییر داد. توقیف ها. "آرمان امروز"، که در آن زمان "آرمان روابط عمومی" نام داشت، در مهر ۱۳۸۸ توقیف شد. اما نهایتاً پس از ۷۵ روز رفع توقیف و مجدداً انتشار خود را از سر گرفت. امتیاز این روزنامه در ۳۱ تیر ۱۳۹۸ به دلیل اختلاف میان حسین عبداللهی، مدیرمسئول روزنامه، و هوشمند سفیدی، صاحب امتیاز آن، از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات مجدداً لغو شد و همزمان با لغو امتیاز آن، روزنامهٔ "آرمان ملی" به صاحب امتیازی عبداللهی منتشر شد. پس از ۲۹ ماه، در ۳۰ آذر ۱۴۰۰ دادگاه تجدید نظر استان تهران رأی به رفع توقیف این روزنامه داد و نخستین نسخه از آن پس از رفع توقیف، در خرداد ۱۴۰۱ منتشر شد.. رسانه های ایران خبر دادند که حسین عبداللهی در نهم فروردین ۱۴۰۱ به شکل ناگهانی در سن ۵۱ سالگی درگذشت.
قلعه امیر مجاهد، یا باغ امیر مجاهد یکی از بناهای تاریخی رامهرمز می باشد. این قلعه در زمان استقرار و سلطه خوانین بختیاری (امیر مجاهد بختیاری) در منطقه رامهرمز در اواخر قاجار ساخته شده است و به شماره ثبت ۳۷۷۱ مورخ ۱۲/۶/۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. این بنا توسط یکی از خوانین پرنفوذ ایل بختیاری بنام امیر مجاهد بختیاری که کوچکترین فرزند حسینقلی خان و برادر علیقلی خان سردار اسعد بود، احداث گردید و به همین دلیل قلعه امیر مجاهد نامیده می شود. این بنا در شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی توسط طاهر بهبهانی جهت سکونت خریداری شد و به همین دلیل که مالک کنونی آن آقای بهبهانی است به این نام نیز شهرت دارد. قلعه امیر مجاهد در انتهای باغی ساخته شده که از انواع درختان از قبیل نخل، پرتقال و گل و گیاه پوشیده شده است. از ویژگی های قلعه امیر مجاهد نوع معماری آن است که منحصر به دوره قاجار می باشد.
جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی (با نام قبلی اسکار بهترین فیلم خارجی زبان) یکی از جوایز معتبر اسکار است که از سوی آکادمی علوم و هنرهای سینما به فیلم های غیر انگلیسی زبان این مراسم تعلق می گیرد. تاریخچه. هنگامی که نخستین مراسم اسکار در سال ۱۹۲۹ برگزار شد جایزه ای مجزا برای فیلم های زبان های خارجی وجود نداشت. در خلال سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ برنامه ای برای اعطای جایزه به فیلم خارجی مطرح شد تا این که در بیست و نهمین دوره، در سال ۱۹۵۶، بود که این جایزه رسماً به یک فیلم خارجی تعلق گرفت. از آن زمان هر سال یک فیلم غیرانگلیسی زبان در این مراسم جایزه می گیرد. شرایط نامزدی. برخلاف جوایز دیگرِ اسکار، لازم نیست که حتماً فیلم های نامزد شده در این بخش در سینماهای آمریکا اکران شده باشند. کافی است که، در مدتی که آکادمی مشخص می کند، در کشوری که آن فیلم را نامزد کرده، دست کم به مدت ۷ روز در سینماهای تجاری اکران شده باشد. شرط مهم دیگر این است که بخشِ عمدهٔ دیالوگ های فیلم ها باید حتماً به زبانی غیر از انگلیسی باشد و آکادمی روی این موضوع سخت گیری می کند. همچنین آکادمی فیلم هایی را که پیش از اکران در سینما از رسانه های دیگر مثل تل
ویزیون و اینترنت پخش شده باشند به نامزدی در این بخش قبول نمی کند. انتقادات. در سال ۲۰۰۷ خانم باولا تالوار کارگردان فیلم درام ادعا کرد که فیلم وی به نفع فیلم گارد شاهی اکلایا که نویسنده فیلم نامه اش با هیئت انتخاب کنندگان ارتباط داشته حذف شده است. فیلم های فارسی زبان. فیلم "دایره مینا" در سال ۱۹۷۷ میلادی نخستین فیلم ایرانی بود که به اسکار ارسال گردید. از آن زمان تاکنون هر ساله فیلم های ایرانی به این آکادمی معرفی شده اند که تاکنون سه فیلم "بچه های آسمان" اثر مجید مجیدی، "جدایی نادر از سیمین" و "فروشنده" اثر اصغر فرهادی به عنوان پنج نامزد نهایی پذیرفته شده اند. اگرچه در سال ۱۹۹۹ مجیدی امکان دریافت این جایزه را از دست داد اما سرانجام "جدایی نادر از سیمین" توانست در هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار این جایزه را از آن خود کند برای دومین بار از ایران در سال ۲۰۱۷ فیلم "فروشنده" به کارگردانی اصغر فرهادی توانست در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار جایزه بهترین فیلم بین المللی را دریافت کند. همچنین سینمای افغانستان نیز تاکنون شش فیلم فارسی زبان را به اسکار از سال ۲۰۰۲ تاکنون معرفی کرده است که فیلم "۱۶ روز در افغانستان" در
سال ۲۰۰۹ از طرف آکادمی به دلیل کیفیت پایین مورد پذیرش قرار نگرفت. صدیق برمک و عتیق رحیمی نیز دو تن دیگر از سینماگران افغانستانی هستند که تاکنون فیلم هایی به این مراسم ارسال کرده اند که در نهایت پذیرفته نشده اند. تعلق جایزه. برخلاف جایزهٔ اسکار برای بهترین فیلم سال که به تهیه کنندگان فیلم تعلق دارد، جایزهٔ اسکار بهترین فیلم خارجی زبان به شخص خاصی اهدا نمی شود و متعلق به کشوری است که آن فیلم از طرف آن کشور معرفی شده است. در بیشتر سال ها کارگردان فیلم برای دریافت جایزه توسط آکادمی در نظر گرفته شده است اما در برخی موارد تهیه کننده جایزه را دریافت کرده است. تا ۱۳۹۲ (۲۰۱۴) تنها نام فیلم و کشور سازنده بر روی تندیس اسکار حک می شد اما پس از این سال نام کارگردان یا دریافت کننده نیز درج می شود.
راه نخاعی-تالاموسی یا راه اسپاینوتالامیک یک راه حسی در دستگاه عصبی مرکزی است که پیام های حسی را از نخاع به طرف تالاموس و قشر مخ انتقال می دهد. این راه همانند راه ستون پشتی-نوار داخلی (دستگاه ستون خلفی-لمنیسکوس داخلی) یک راه صعودی است. راه نخاعی-تالاموسی ازنظر تکاملی نسبت به راه ستون پشتی قدیمی تر است. به راه نخاعی-تالاموسی، دستگاه جلویی جانبی (قدامی جانبی) نیز گفته می شود که بیانگر دو راه اسپاینوتالامیک قدامی و جانبی است. پیام های حسی مربوط به تنه و اندام ها از طریق اعصاب نخاعی به نخاع و تالاموس راه یافته که در نهایت به قشر مغز می روند. حس ها در راه نخاعی-تالاموسی. راه نخاعی-تالاموسی، حس های مختلفی از اندام های فوقانی، تحتانی و تنه را که نیازی به تعیین دقیق ناحیه و درجات ظریف اختلاف شدت ندارند، منتقل می کنند. انواع حس ها در راه نخاعی-تالاموسی (راه اسپاینوتالامیک) عبارتند از: مسیر آناتومیکی. راه نخاعی-تالاموسی در انتقال پیام های حسی از اندام های فوقانی، تحتانی و تنه به تالاموس نقش دارد. فیبرهای نخاعی-تالاموسی بیشتر از تیغه های I, IV, V و VI نخاعی منشأ می گیرند. سه درجه نورون در مسیر اسپاینوتالامیک وجود دارند:
بخشی از پیام های اعصاب نخاعی به طور مستقیم از نخاع به تالاموس نمی روند، بلکه ابتدا به تشکیلات مشبک در ساقه مغزی رفته (یعنی از طریق راه نخاعی-مشبکی یا اسپاینورتیکولار) و سپس به تالاموس می روند. آوران های احشایی. آوران های احشایی نخاعی (مثلاً از قلب، معده، کلیه و روده) که همراه با دستگاه عصبی خودکار (سیستم اتونوم) هستند، از طریق راه نخاعی-تالاموسی منتقل می شوند. به دلیل همراهی آوران های احشایی با دستگاه عصبی خودکار، این آوران ها ممکن است به غلط به عنوان آوران های خودکار نامیده شوند. دستگاه عصبی خودکار یک دستگاه حرکتی است نه حسی. بسیاری از آوران های احشایی نخاعی توسط اعصاب اسپلانکنیک (سینه ای، کمری و لگنی) که دارای فیبرهای عصبی سمپاتیک یا پاراسمپاتیک نیز هستند انتقال می یابند. اعصاب اسپلانکنیک سینه ای و کمری دارای رشته های پیش عقده ای سمپاتیک هستند ولی اعصاب اسپلانکنیک لگنی، حاوی رشته های پیش عقده ای پاراسمپاتیک می باشند. آوران های احشایی نخاعی (از قلب، احشاء شکمی و لگنی) در شاخ خلفی نخاع پایان می یابند و به طور مستقیم با راه نخاعی-تالاموسی و راه نخاعی-مشبکی سیناپس می کنند. این آوران ها، تحریک های دردناک احشاء ر
ا انتقال می دهند.
سالامبو منتشر شده با نام Salammbô نام یک کتاب ادبی است که در سال ۱۸۶۲ میلادی توسط گوستاو فلوبر، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. احمد سمیعی گیلانی این رمان را در سال ۱۳۴۷ به فارسی ترجمه و منتشر کرده است.
سال های سگی منتشر شده با نام Hundejahre نام یک کتاب ادبی است که توسط گونتر گراس، نویسندهٔ اهل آلمان نوشته شده است.
سافو یا Sapho نام یک کتاب ادبی است که در سال ۱۸۸۴ توسط آلفونس دوده، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان است.
ب لاگ ردان نام یک رمان نوشته دافنه دوموریه، نویسندهٔ اهل انگلستان است. این کتاب یکی از آثار ادبی برجستهٔ جهان است.
زبان های فارسی و عربی در زمینهٔ داد و ستد واژگان بر یکدیگر تأثیرهایی داشته اند. واژگان عربی با ریشه فارسی یا واژگان معرب به واژگان ایرانی گفته می شود که در زبان و ادبیات عربی بکار گرفته می شوند، ولی ریشه عربی (ندارند). هر واژه ای که در زبان عربی، ریشه و بُن عربی نداشته باشد به آن مُعَرَّب (معربات) یا فرایندی را که بر روی آن انجام شده را تَعْریب می گویند. تعریب آنست که کلمه ای غیرعربی را به شکل عربی درآورند؛ یا آن را به همان شکل اصلی بیان کنند. سیبویه می گوید: " التعریب هو أن تتکلم العرب بالکلمة الأعجمیة مطلقا، فهم تارة یلحقونها بأبنیة کلامهم، وطورا لا یلحقونها بها ". هم اکنون در زبان عربی واژگان بی شماری هستند که دگرگون شده و تغییر یافته از واژگان پارسی یا از زبان های ایرانی می باشند برای نمونه در عربی برقع از پرده یا جاموس از گاومیش و فرودس از پردیس از زبان ایرانی به عربی رفته است و همانند اینها… و هزاران واژه معرب (عربی شده) دیگر که ریشه عربی ندارند. عربی دارای پنج هزار وام واژه از زبان فارسی اوستایی است که به آنها واژگان معرب (عربی شده) می گویند و کتاب ها و نسک هایی بسیاری از زبان شناسان عرب و استرالیایی د
ر اینباره نوشته شده است مانند کتاب وام واژه های قرآنی از زبان شناس استرالیایی آرتور جفری Arthur Jeffrey. هنوز پیدا نیست که آیا واژگان فارسی اوستایی بیشتری در عربی است یا نه ولی تا کنون پنج هزار واژه فارسی اوستایی در عربی ریشه یابی شده است. به جز پنج هزار از واژگان فارسی اوستایی در عربی هزاران واژه از زبان های دیگر در عربی است مانند واژگان رومی و زبان های دیگر که ریشه یابی آنها برای زبان شناسان عرب سخت و دشوار است زیرا در عربی هر واژه ای که از زبان های دیگر به عربی می آید دچار دگرگونی ساختار و گفتار می شود و زبان شناسان عرب را برای ریشه یابی آنها به چالش می کشد. زبان شناس عرب دیگری به نام استاد المنجد صلاح الدین در سال ۱۹۷۸ میلادی در کتابی به نام المفصل فی الالفاظ الفارسیه المعربه فی الشعر الجاهلی و القرآن الکریم و الحدیث النبوی و الشعر الاموی که به تنهایی سه هزار واژه فارسی اوستایی در عربی را ریشه یابی کرده است. چندین زبان شناس عرب دیگر در کتاب های خود دو هزار واژه فارسی اوستایی دیگر در عربی را ریشه یابی کردند مانند: ۱ … ألفاظ دخیلة ومعربة فی اللهجة القطریة کتابی از زبان شناس قطری نور عبدالله المالکی. بازگردا
نی و ترجمه فارسی از استاد طبیبیان ۴... دربارهٔ وام واژه های فارسی قرآن از یک زبان شناس ایرانی به نام استاد بهاءالدین خرمشاهی جستار و مقاله ای به نام کلمات فارسی در قرآن مجید در مجله قرآن پژوهی در سال ۱۳۸۹ خورشیدی. برهمکنش و تأثیر پارسی بر زبان و ادبیّات عرب. در ریشه شناسی واژگان (اتیمولوژی) و در زبان شناسی به مبحث تغییرات و ریشه یابی معنی و مفهوم واژگان در دوره های مختلف تاریخی می پردازند و دگرگونی واژگان را در جابجائی زبانی و نوشتاری از یک زبان به زبان دیگر بررسی می کنند. تأثیر زبانها متقابلست، چرا که زبان پارسی و عربی برهم تأثیر گذاشته اند، زیرا اعراب حدود ۴۰۰ سال در ایران حضور فیزیکی داشتند و تا دورهٔ انقلاب مشروطه متون مهمی به زبان عربی همانند پارسی نوشته می شد و از طرف دیگر ایرانیانی در ساخت و پرداخت زبان عربی نقش مهمی داشتند. در زبان عربی کلمات بسیاری وجود دارد که به آن ها «مُعَرَّبات» یعنی «عربی شده ها» می گویند. ریشهٔ بسیاری از معربات هنوز ناشناخته است. سازمان استانداردسازی عربی کوشش فراوانی کرده تا ریشهٔ این گونه کلمات شناسائی شود، اما به دلیل اینکه در عربی سازی، کلمات بیگانه به طور کامل برهم ریخته م
ی شود، نمی توان به سادگی این گونه معربات را ریشه یابی کرد. گفته می شود حدود ۵ هزار کلمه معرب از کلمات رایج در زبان پارسی به زبان عربی راه یافته است. از جملهٔ آن ها بنفسجی (از بنفشه)، در کتاب «اَلْکَلَماتُ الفارسیة فی الْمَعاجِمِ الْعَرَبیة» حدود ۳ هزار کلمه عربی که از زبان پارسی به عربی راه یافته اند را به همراه توضیحات برای هر کلمه آورده است. پیشتر نیز جوالیقی ۸۳۸ واژه و در کتاب المنجد ۳۲۱ کلمه و ادی شیر، در کتاب واژه های پارسی عربی شده، ۱۰۷۴ واژه پارسی را توضیح داده است. ژان پِری می گوید: درحقیقت زبان پارسی میانه یک زبان ناکارا نبوده، نه از دیدگاه تکنیکی و نه دایره واژگان انتزاعی، و این زبان از سامانه پیچیده ای از واژگان بکار می برده، در گرد آوری واژگان محلی دینی بر زبان عربی تقدم داشته و در فلسفه و طب هم از اصطلاحات یونانی اقتباس کرده و همهٔ این ها را چه در دوران پیش از اسلام و چه دوران پسااسلامی به زبان عربی انتقال داده است. بیشتر آن دسته از واژگان عربی که وارد زبان فارسی شده اند در معنایی بجز معنای اصلی خود در عربی کاربرد دارند. این امکان وجود دارد که پژوهش ها در تأثیر پهلوی روی عربی کامل نباشند. یا وارو
نه این جریان تأثیر زبان های سامی روی زبان پهلوی چونکه به نظر دیده می شود در چند مورد شباهت های ریشه شناختی شگرفی وجود دارد برای نمونه حرف بِ حرف اضافه در عربی شاید از دیدگاه تاریخی با pad پهلوی در پیوند و ارتباط بوده چون می بینیم که بعداً در پارسی نو یا کلاسیک به صورت بَ می آید و بعد بِ می شود و در فارسی نوین آن را به صورت به می نویسیم. نمونه دیگر از دیرباز در زبان های هندواروپایی از پسوند -ic برای مزید مؤخر نسبت و چیزهای دیگر استفاده می شده و عرب ها هم از ی به عنوان پسوند نسبت استفاده می کنند در فارسی نو کم و بیش به گونه کامل پسوند ic پهلوی کنار گذاشته می شود و از ی عربی استفاده می شود در سایر زبان های سامی یعنی سریانی و عبری این یای نسبت دیده نشده. با این وجود عرب ها یای نسبت را از -ic خانواده زبان های ایرانی گرفته اند یا فارسی این ی کنونی را از یای نسبت عربی گرفته است؟اگر گرفته است چطور می توان اثبات کرد که این همان -ic نیست که خفیف تر ادا شده است. کمبود پژوهش دربارهٔ یک واژه کم استفاده تأثیرگذار نیست ولی دو مورد گفته شده در دو زبان بسیار پرکاربردند. فهرست معربات (واژگان عربی با ریشه فارسی). واژگان عربی با
ریشه فارسی یا کلمات معرب از فارسی به کلماتی گفته می شود که در زبان و ادبیات عربی به کار گرفته می شوند اما ریشه فارسی دارند. از زبان فارسی کلمات زیادی به شکل های مختلف به زبان عربی وارد شده است. در زبان عربی کلمات بسیار زیادی وجود دارد که به آن ها معرّبات (یعنی عربی شده) می گویند. ریشهٔ بسیاری از معرّبات هنوز ناشناخته است. «سازمان استانداردسازیِ عربی» کوشش فراوانی کرده تا ریشهٔ این گونه کلمات شناسایی شود، اما به دلیل این که در عربی سازی کلمات بیگانه عموماً به طور کامل برهم ریخته می شود، نمی توان به سادگی این گونه معرّبات را ریشه یابی کرد. گفته می شود حدود ۵۰۰۰ کلمهٔ معرب، از کلمات رایج در زبان فارسی به زبان عربی راه یافته است؛ از جملهٔ آن ها می توان به این چند کلمه اشاره کرد: جُناح (از «گناه»)، کَنز (از «گنج»)، سِراج (از «چراغ»)، جَصّ، مجصّص و سایر مشتقات آن (از «گچ»)، و اساطیر و اسطوره از stori لاتین و خارِطة و خَوارِط از carta و منهی عنه و نهی از نه (no) فارسی و سانسکریت. برخی از ایرانیانی که ادبیات عرب را پیشرفت دادند. دکتر هادی العلوی در کتاب «خلاصات فی السیاسة والفکر السیاسی فی الإسلام»، ص ۱۶۸ می نویسد:
""نویسندگان نخست در دنیای عرب بیشتر از تبار ایرانی بودند" در صفحهٔ ۱۶۹ می گوید: "عربها تشکیلات و سامان دهی و دیوان سالاری و مالیات و کشاورزی و بسیاری از شیوه های دیگر را از ساسانیان فرا گرفتند"". در کتاب «فقه اللغة و سر العربیة»، نوشتهٔ ابومنصور ثعالبی نیشابوری، در صفحهٔ ۲۲ و ۲۳ می نویسد:" ابو بشر عمرو حارثی (۷۴۰–۷۷۹ م) که لقبش سیبویه است (سیب + ویه _ پسوند وابستگی مانند مسکویه و شیرویه)" ایرانی زاده بیضای فارس و باشنده بصره و درگذشته در شیراز، داناترین مردم در "نحو" بود. ابوسعید حسن بن عبدالله مرزبان سیرافی، بزرگ ترین دانشمندان ادبیات عرب، عسکر بن حسین نخشی از خراسان، و ابو عبدالله حسن بن خالویه از همدان (منبع پیشین صفحه های ۱۴–۱۶) خدمات شایانی به زبان عربی کردند. ابن مقله شیرازی (۲۷۲–۳۲۸ ه .ق) زاده بیضا فارس نوآور خطهای ششگانه که در خوانش پذیری و خوشخوان شدن زبان عربی به ویژه از راه خط نسخ که به ساده ترین خط برای نوشتار آوازه دارد. ابو منصور عبد الملک بن محمد بن اسماعیل ثعالبی، زادهٔ نیشابور (۳۵۰ هـ. ق)، مؤلف کتاب «فقه اللغة و سر العربیة». عبدالله بن مقفع (روزبه بن دادویه) زادهٔ جور (گور) ایران، مترجم کلیله
و دمنه از پهلوی به عربی، و نویسنده الأدب الکبیر والأدب الصغیر و جز اینها. ابن سینا (۹۸۰–۱۰۳۷م) نویسندهٔ «القانون فی الطب»، زکریای رازی (۸۶۴–۹۲۳م) نویسندهٔ «تاریخ الطب» و «الأدویة المفردة»، ابوریحان بیرونی (۹۷۳–۱۰۴۸م) نویسندهٔ «آثار الباقیة عن القرون الخالیة» و ده ها کتاب دیگر، عبد القادر جرجانی (گرگانی) (متوفای ۴۷۱ هجری)، پایه گذار علم بلاغت و نویسندهٔ کتاب «دلائل الإعجاز وأسرار البلاغة»، تاریخدان و تفسیرگر نامدار محمد بن جریر تبری آملی (۸۳۸–۹۲۳م)، محمد بخاری از بخارا (۱۹۴–۲۵۶ هجری) نویسنده «صحیح بخاری»، مسلم بن حجاج نیشابوری، نویسندهٔ کتاب «صحیح مسلم» (۲۰۶–۲۶۱ هجری)، نسائی خوارزمی نویسنده «سنن» (زندگینامه و گفته های پیامبر اسلام)، ابن ماجه قزوینی نویسنده یکی دیگر از صحاح سته (کتابهای ششگانه پذیرفته اهل سنت)، محمد ترمذی از دیگر نویسندگان شش کتاب نامی، ابی داوود سیستانی (سجستانی) نویسنده دیگر «سنن» و نعمان بن ثابت نامدار به ابوحنیفه، پیشوای حنفیان (۶۹۹–۷۶۷ م) که آرامگاه او در اعظمیه بغدداد و پاژنام او "امام اعظم" است، حاکم نیشابوری از بزرگ ترین دانشمندان دوران خویش تاکنون در میان اهل تسنن و جارالله زمخشری خوا
رزمی نویسنده کتاب تفسیر نامور کشّاف، حافظ شیرازی (۷۲۷۰–۷۹۲ هجری) و مُشرف الدین مُصلِح بن عبدالله "سعدی شیرازی" (۵۸۰–۶۹۱ هجری)، غیاث الدین ابو فتوح عمر بن ابراهیم نامدار به "خیام" (۱۰۴۰–۱۱۳۱ م) و بشار بن برد (۹۶–۱۶۸ هجری)؛ افزون بر اینان نه تنها ده ها اندیشمند ایرانی، که ده ها تن از بزرگان سریانی و ترک و قبطی و بربر در توسعه و ارتقای علمی زبان عربی نقش داشته اند. راه های رخنه زبان پارسی در عربی. فارسی به روش های مختلفی بر عربی تأثیر گذاشته است و بسیاری از واژگان عربی را با خود به سایر زبانها از جمله به آسیای مرکزی و شبه قارهٔ هند منتقل کرده است. زبان عربی اشتقاقی و قالبیست، عرب زبانان از قالب های افعال، تفعیل، مفاعله، استفعال و… بهره می برند و با ریختن ریشهٔ واژه در این قالب ها که باب یا قالب نامیده می شوند، واژه می سازند. در عربی همین روش را برای ریشه های واژه های پارسی هم بکار می برند. یا مثلاً واژهٔ «کادیک» به صورت «قاضی» معرب شده و از آن قضاوت و مقتضی و … ساخته شده است. نمونه ای دیگر واژهٔ «مورَخ» بمعنی تعیین زمان رویدادهاست و در قرآن و عربی پیش از اسلام نبوده و ریشهٔ عربی ندارد. به باور برخی زبان شناسان،
عرب ها «ماهرخ» پارسی (که شکل های گوناگون ماه در هر روز را نشان می دهد) را، «ماروخ» گفته اند و از آن «مورخ» و «تاریخ» را برگرفته اند، اما نظر غالب زبانشناسان معاصر اینست که «مُوَرَّخ» اسم مفعول و «مورِخ» (بکسر راء) اسم فاعل از «تاریخ» است و خود تاریخ را عربی شدهٔ «تاریک» است؛ زیرا سخن از گذشته ها در تاریکی و ابهام قرار دارد. در مجلهٔ «اَلدِّراساتُ الأَدَبیَّة» بهار و تابستان ۱۳۴۳. دیدگاه های مختلف را در مورد واژهٔ «تاریخ» آورده شده و نظر حمزهٔ اصفهانی را در مورد عربی شده از «ماهرخ» یا «تاریک» را بررسی نموده است. و نتیجه گیری نموده که معرب شده از تاریک بمنطق نزدیکترست. واژه هایی مانند برنامه (برنامج)، طازج= تازه، نموذج= نمونه، فیروز، خندق= کندک، منجنیق= منگینک، اسفناج= اسپیناگ، دیوان، برزخ، بلبل، حنا، یاسمین= یاسمن، سرو، عدس= ادس، شهی= شاهی، خنجر (برگرفته از واژه خونگر)، طربوش (بر گرفته از سرپوش)، تاج= تاگ از پارسی گرفته شده اند. در اشعار شاعران جاهلی، واژه های فارسیِ: انجمن، بربط، بنفشه، بادیه، گلاب، گلستان، دیبا، دهقان، یاسمن، زیر، زبرجد، مرو، آس، مرزنگوش، زعفران (زر پران)، بندق= فندق، جوز= گوژ، فستق از پسته،
لوز و لوزه از لوزینک، قاقم از کاکم، راس از سر نَسخ و نسخه و نُسَخ از نسک دلو از دول درب از در لجام و ملجم از لگام اسنادی (فعل اسنادی) از استن (هستن) شبح از شبه محراب از مهراب اهواز و هویزه از خوز خرابات از خورآباد، مهره، مشته، نرگس، ساروج (چاروک)، سوسن، سمسار، سیه سنبل، تاج= تاگ، تنبور، خبری، خسروانی، چنگ، شاهنشاه و غیره استفاده شده است. به قرآن نیز واژگان پارسی فراوانی راه یافته است که از این دید پرنفوذترین زبان بر ادبیات قرآنی انگاشته می شود: جند= گُند (گندآور برابر با سرباز دلیر)، سجیل (بر گرفته از سنگ گل)، نمارق (جمع واژه نرمک ایرانی به معنی بالش)، وزیر (از وَچیر پهلوی)، مسک (از مشک پهلوی)، عفریت (از آفرید). از دیگر واژه هایی که از پارسی به عربی رفته اند می توان به: هندسه (برگرفته از اندازه / هَنداچک)، اشاره کرد. در ادبیات فارسی از واژگان پارسی ولی با کمک قالب های عربی واژگانی ساخته شده که تعدادی از آن ها به زبان عربی نیز راه یافته اند مانند: استیناف (از نو، درخواست نو و تجدید نظر)، تهویه (از هوا بر وزن تفعیل) وزن توزین و مکلا از کلاه … و … زبان های گروه سامی و عربی بخش اعظمی از واژگان خود را از طریق زبا
ن فارسی گرفته اند که در مورد عربی به دلیل ماهیت صرفی و قالب های متعدد آن واژگان فارسی بیشتر در شکل مفرد و ساده آن قابل رد یابی است و به دلیل ذوب شدن مفردات در قالب ها و صیغه ها و حذف و اضافه صداها رد یابی آن سخت می شود. زبان فارسی از معدود زبان های دنیا است که که تقریباً عموم واژگان وام گرفته را می تواند بدون دستکاری و بدون حذف آوا و حروف بپذیرد به ویژه کلمات قرانی را بدون هیچ تغییری پذیرفته است مانند: صالح – کاذب – مشرک – کافر و -عذاب … بسیاری از کلمات مشترک فارسی و عربی اگر مورد کنکاش قرار گیرند ریشه فارسی آن معلوم می شود به طور نمونه تقریباً به ندرت کسی در عربی بودن کلمه نهی - ظاهر (چهر/چهره)- کم (چن؟ چند؟) – جص (گچ) – رباط – بیان - تجسس و متجسس و جاسوس و جاسوس ها از ریشه جستن - نور- منار - تنور - جزیره (گزیرک)- خراج (هراچ و خراچ) - خدمه و خدمت از هدمک پهلوی - عجم- دار الاخره، تکدی، رجس، نجس یا باکره (پاکیزه) ترجمان-ترگمان فن-فند تردید کرده است اما در حقیقت همه این گونه کلمات یا به طور کامل فارسی هستند یا معرب شده هستند. صبح از صباح و صباح از پگاه ساخته شده و مصباح و … از آن ساخته شده است. نظر عربی شده «نگ
ر» است انظر- نظر ینظر منظر و … از آن ساخته شده است. خیمه از واژه پهلوی گومه و کیمه (به معنی کلبه) گرفته شده و خیام مخیم خیم یخیم صرف شده است در مورد واژه گان لاتین نیز گاهی همین طور است مانند کلمه کیک (گعک) بالکن – بنانا (موز) بانک که هر سه ریشه فارسی دارند.
کَپَلَک ها، یک رده از کرم های پهن هستند که زندگی انگلی دارند و لولهٔ گوارش آنها معمولاً دارای دو شاخهٔ اصلی و یک بادکش پیشین و یک بادکش پسین هستند؛ این جانوران انگل مهره داران هستند و تکوین آنها غیرمستقیم است؛ اولین میزبان آنها حلزونی از نرم تن تباران و میزبان نهایی شان یک مهره دار است. کپلک ها دارای یک بادکش دهانی و یک بادکش شکمی و لوله گوارش منشعب و بدون مخرج هستند بیشتر بادکش ویسان نر-ماده اند. این کرم ها انگل مهره داران بوده و در بیشتر آن ها دستگاه تناسلی نر و ماده در بدن یک کرم دیده می شود. شمار گونه های کپلک بین ۱۸۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ است و اکثر گونه های آن انگل هستند. از معروفترین کپلک ها شیستوزوماها هستند که انگل انسان نیز می توانند باشند.
نشانگر تومور مواد بیوشیمیایی قابل اندازه گیری هستند که با بدخیمی تومور مرتبط اند. این مواد توسط سلول های تومور یا توسط بدن در پاسخ به سلول های تومور ساخته می شوند. به عبارت دیگر "نشانگر تومور" ماده موجود در خون، ادرار، یا در برخی از بافت بدن است که می تواند در موارد ابتلا به انواع سرطان افزایش یابد. نشانگرهای گوناگون تومور٫ هر کدام نشان دهنده یک فرایند نئوپلازی ویژه و کمکی به تشخیص وجود سرطان است هرچند سطح بالای یک "مارکر" یا نشانگر تومور می تواند نشان دهنده سرطان باشد با این حال می تواند به دلیل های دیگر نیز بالا رفتن میزان این نشانگرها را در پی داشته باشد. نشانگر تومور می تواند به طور مستقیم توسط خود تومور یا توسط سلول های غیر تومور و در پاسخ به حضور یک تومور تولید شود. بیشتر نشانگرهای تومور آنتی ژن یا پادگن های تومور بوده اما همه آنتی ژن های تومور را نمی توان به عنوان نشانگر تومور در نظر گرفت. کاربرد. همجموعه ماموگرافی٫ سونوگرافی٫ سی تی اسکن و ام آرآی با همراهی نشان گرهای تومور می توانند یک آزمون تشخیصی محسوب گردند اما آزمون تشخیصی تعیین کننده باید با بافت برداری یا بیوپسی انجام گیرد؛ بنابراین افزایش میزان
نشانگرهای تومور به تنهایی برای تشخیص سرطان کافی نیستند اما از آن ها می توان برای تعیین میزان پیشرفت٫ نظارت بر درمان یا تشخیص بازگشت سرطان استفاده کرد.
تَهم خسرو (خسرو نیرومند) سپهدار ارتش ساسانی که در جنگ های ایرانی و رومی سده ششم میلادی حضور داشت. همان طور که از نام او بر می آید، در میان ایرانیان بسیار مورد احترام و یکی از سپهداران عمده ارتش خسرو اول - انوشیروان - بود. (۵۳۱–۵۷۹ میلادی) زندگی نامه. تهم خسرو را نخستین بار در سال ۵۷۵ سراغ داریم. در سال ۵۷۴ پس از جنگی که از سال ۵۷۲ آغاز شده بود، یک سال گفتگوهای ترک مخاصمه و آتش بس میان امپراتوری روم شرقی (بیزانس) و ایران جریان داشت. ایرانیان بر پنج سال قرار داد آتش بس تأکید داشتند اما فرستادگان رومی تنها با سه سال آتش بس موافقت می کردند. در چنین شرایطی سپهدار مهبد دستور داد که سپهدار تهم خسرو حمله ای را علیه رومی ها تدارک ببیند. تهم خسرو به قلعه دارا در شمال میان رودان یورش برد در نتیجه قرار داد سه ساله ای میان دو طرف عقد شد و رومی ها سی هزار سکه طلا سولیدوس به ایران پرداختند. در نتیجه این عهدنامه، ادامه نبرد مجدداً متوجه ارمنستان ساسانی شد. در آنجا بیزانسی ها موفقیت زیادی به دست آوردند و دسته عظیمی از نیروهای ایرانی که توسط انوشیروان فرماندهی می شدند را عقب راندند. مذاکراتی که تا حدودی منافع بیزانس را تأمین م