Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هارداستایل یکی از سبک های موسیقی رقص الکترونیک است که از هاردتکنو، هارد هاوس، هاردترنس، هاردکور-هاوس و موسیقی ریو تأثیر گرفته است. سرعت این سبک بین ۱۴۸ و ۱۵۷ ضربه در دقیقه (bpm) است. داب استایل. داب استایل یکی از گونه های موسیقی رقص الکترونیک است که بر اثر ادغام دو سبک هارد استایل و داب استپ پدید آمده است. از معروف ترین آهنگسازان این سبک می توان به هدهانترز اشاره کرد.
رضا حقیقی (زادهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۶۷ در مشهد) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است. از باشگاه هایی که رضا حقیقی در آنها بازی کرده می توان به پیام خراسان، فجر سپاسی، پرسپولیس، پدیده خراسان، صبای قم، سوفان بوری تایلند و شهرداری ماهشهر اشاره کرد. تیم ملی ایران. وی در تاریخ ۲۱ بهمن ٬۱۳۹۰ توسط کارلوس کیروش برای اولین بار به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد و در تاریخ ۴ اسفند ۱۳۹۰ اولین بازی ملی اش را در برابر تیم ملی فوتبال عراق انجام داد. او به همراه تیم ملی فوتبال ایران، در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل روی نیمکت حضور داشت و مقابل آرژانتین بازی کرد
آی پد جدید (که به آی پد (نسل سوم) شناخته می شود) سومین نسل از سری تبلت های آی پد ساخت شرکت اپل است که در مارس ۲۰۱۲ از آن رونمایی شد. این تبلت دارای امکانات جدیدی همچون دوربین ۵ مگاپیکسلی و پردازندهٔ A5x می باشد. نرم افزار. آی پدجدید از نرم افزار iOS 5.1 که در مارس ۲۰۱۲ عرضه شده است، استفاده می کند.
جیبوتی، سرود ملی کشور آفریقایی جیبوتی است. سرود جیبوتی در سال ۱۹۷۷ و در زمان استقلال این کشور رسمیت یافت. نسخه اصلی آن به زبان سومالیایی نوشته شده و نویسنده آن عدن علمی است. آهنگساز این سرود عبدی رُبله است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
باشگاه فوتبال اورارتو (به ارمنی: Ուրարտու Ֆուտբոլային Ակումբ) یک باشگاه فوتبال در شهر ایروان و در کشور ارمنستان می باشد که در لیگ برتر فوتبال ارمنستان بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۹۲ میلادی تأسیس شده است. از تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۹ باشگاه فوتبال بانانتس (به ارمنی: Բանանց Ֆուտբոլային Ակումբ) به نام فعلی تغییر نام یافت. بانانتس یک بار به مقام قهرمانی در لیگ برتر ارمنستان رسیده است. این باشگاه همچنین سه بار به مقام قهرمانی در جام استقلال ارمنستان و یک بار به مقام قهرمانی در سوپر جام ارمنستان رسیده است.
همدلی نام سرود ملی کشور آفریقایی گابُن است. این سرود را جرج آلکا داماس نوشت و در سال ۱۹۶۰ در زمان استقلال گابن به رسمیت رسید. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
باشگاه فوتبال شیراک (به ارمنی: Շիրակ Ֆուտբոլային Ակումբ) یک باشگاه فوتبال در شهر ایجوان و در کشور ارمنستان می باشد که در لیگ برتر فوتبال ارمنستان بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۸ میلادی تأسیس شده است. شیراک سابقهٔ چهار قهرمانی در لیگ برتر ارمنستان، دو قهرمانی در جام استقلال ارمنستان و پنج قهرمانی در سوپر جام ارمنستان را در کارنامهٔ خود دارد. آمار اروپایی. "به تاریخ ۲۱ مه ۲۰۱۸" افتخارات. لیگ برتر جام استقلال سوپر جام
عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر بن قابوس زیاری از امیرزادگان دودمان زیاریان و نویسندهٔ کتاب "قابوس نامه" بود. تبار کیکاووس از خاندانی است که در نواحی طبرستان و گرگان سال ها حکومت و امارت داشتند؛ اما در به حکومت رسیدن خود او تردید وجود دارد. کیکاووس حاصل ازدواج اسکندر بن قابوس زیاری و دختر مرزبان بن رستم باوندی بود. کیکاووس و پسرش گیلانشاه، آخرین اعضای خاندان زیاری هستند که در تاریخ شناخته شده اند؛ اما مشخص نیست که آیا آن ها همچنان امارتی هرچند کوچک، در کوهستان های البرز داشتند یا خیر. به روایتی او که پس از ۲۱ سال امیری درگذشت. نظرات مورخان در این باره بسیار متفاوت و گوناگون است. کیکاووس بیشتر عمر خود را دور از وطن خود به عنوان یک نجیب زادهٔ تبعیدی، در خدمت سلاطین معاصر گذراند. او در رکاب سلطان مودود و ابوالسوار شاوور در جنگ هایی علیه نامسلمانان هندوستان و ماورای قفقاز شرکت کرد و در یکی از این جنگ ها، در گرجستان، مجروح شد و بنا بر روایتی درگذشت. بنا بر روایت دیگری، او سپس به لاهور، نزد شیرزاد بن مسعود، رفت و تا دههٔ آخر قرن پنجم زنده بود. کیکاووس بیش از هر چیز، به خاطر نگارش پندنامه ای به زبان فارسی شناخته می شو
د که برای نصیحت پسر و جانشینش، گیلانشاه زیاری، به رشتهٔ تحریر درآورد. این پندنامه، "قابوس نامه" نامیده می شود. "قابوس نامه" کتاب مهمی در ادبیات فارسی برشمرده می شود که در چهل و چهار باب، پر از حکایت های گوناگون عبرت دهنده است و با متنی ساده و نزدیک به فارسی معیار امروزی نوشته شده است. کیکاووس با تجارب گسترده خود در این کتاب تصویر بسیار کاملی از جامعهٔ ایران در قرون میانه ارائه می دهد که از دیدگاه یک اشراف زاده که درک دقیقی از مسائل مربوط به زندگی رعایا دارد، بیان می شود. منبع شناسی. منابع اولیه. بیشتر اطلاعاتی که از زندگی کیکاووس بن اسکندر وجود دارد، برگرفته از اثر خود او، "قابوس نامه"، است و غیر از آن، آثار بسیار محدودی دربارهٔ او وجود دارد که جسته و گریخته به زندگیش پرداخته باشند. منابع ذیل مهمترینِ این موارد هستند: پیش زمینه. یک قرن پیش از آن که کیکاووس در ۴۱۲ هجری (۱۰۲۱ میلادی) به دنیا بیاید، مرداویج پسر زیار (سردار دیلمی) در کرانه های خزر در طبرستان، حکومت مستقل زیاریان را بنیان نهاده بود. این دودمان در نیمه اول قرن پنجم هجری (سده یازدهم میلادی) به پایان کار خود رسید. امیران زیاری ابتدا ناگزیر به قبول تا
بعیت و خراجگزاری از سلطان محمود غزنوی شدند و در سال ۴۳۳ هجری توسط سلجوقیان قلمرو آنان تسخیر شد. اسکندر بن قابوس (پدر کیکاووس) از امیرزادگانی است که احتمالاً در دربار سلطان محمود می زیست. مورخان معاصر دربارهٔ حکومت یافتن اسکندر اختلاف نظر دارند و موافقان نظریهٔ حکومت او، از جمله به "قابوس نامه" استناد می کنند که کیکاووس در آن، پدرش را «امیر» خوانده است. کیکاووس و پسرش گیلانشاه، آخرین اعضای خاندان زیاری هستند که در تاریخ شناخته شده اند؛ اما مشخص نیست که آیا آن ها همچنان امارتی هرچند کوچک، در کوهستان های البرز داشتند یا خیر. زندگی. کیکاووس بن اسکندر یکی از واپسین امیرزادگان دودمان زیاریان است. بنا بر آنچه از نوشته های خودش حفظ شده است، او در حدود سال ۴۱۲ هجری به دنیا آمده است؛ چنان که در ۴۷۵ هجری که کتاب "قابوس نامه" را می نوشت، در سن ۶۳ سالگی بود. کیکاووس حاصل ازدواج اسکندر بن قابوس زیاری و دختر مرزبان بن رستم باوندی بود. نام کیکاووس مشابه نام پدربزرگش، قابوس، است و احتمالاً قابوس حالت عربی شده از همین نام است؛ لذا برخی منابع او را قابوس دوم نیز نامیده اند. کیکاووس سال های زیادی را در سفر و دور از وطن خود، ظاهر
اً عمر خود را به عنوان یک نجیب زادهٔ تبعیدی گذراند. جوانی خود را در دربار غزنویان پشت سر گذاشت و هشت سال در غزنه ندیم سلطان مودود بن محمود بود و در دربار سلطان مودود، با یکی از دختران سلطان محمود غزنوی وصلت کرد. گیلانشاه پسر کیکاووس حاصل ازدواج او با دختر سلطان محمود بوده است که در زمان نگارش کتاب "قابوس نامه"، نزد پدر نبود و در جای دیگری می زیست. آن گونه که خود کیکاووس نوشته است، در تمام عمرش مشغول تحصیل دانش و هنر بود و در جوانی علی رغم هوسرانی و خوشگذرانی، در کسب علم کوتاهی نمی کرد. او در پنجاه سالگی از نوشیدن شراب توبه کرد و به سفر حج رهسپار شد؛ این سفر حج احتمالاً در زمان خلافت القائم بامرالله، خلیفه عباسی، بوده باشد. او در قسمتی از کتابش به حملهٔ راهزنان به کاروانی که در آن بوده، در حوالی موصل، اشاره کرده است. در بازگشت به گنجه رفت و ندیم دربار امیر ابوالسوار شاوور بن فضل شدادی شد و در آنجا به نقل داستان ها و حکایات سرگرم کننده می پرداخت. پس از آن، چندین بار برای جنگ و جهاد به هندوستان رفت کیکاووس در لشکرکشی ها به مرزهای خارجی جهان اسلام، هم در شبه قاره هند و هم در ماوراء قفقاز شرکت کرد. او خود را در کت
ابش با لقب «مولا امیرالمؤمنین» معرفی کرده است. بنا بر "دانشنامه اسلام"، کیکاووس در سال ۴۴۱ هجری (برابر با ۱۰۴۹–۵۰ میلادی) بر تخت امارت زیاری نشست و این امارت، هرچند محدود و تابع سلاطین سلجوقی، تا پایان عمر کیکاووس وجود داشت و به گیلانشاه ارث رسید و پس از آن توسط اسماعیلیان الموت منقرض گردید. ظهیرالدین مرعشی در "تاریخ طبرستان و رویان و مازندران" مدت سلطنت کیکاووس را ۲۱ سال ثبت کرده است. اطلاعات چندانی از کیکاووس پس از سال ۴۷۵ هجری وجود ندارد. گرچه تاریخ درگذشت او مشخص نیست، ابن اسفندیار سال ۴۶۲ هجری را زمان مرگ او گزارش کرده است که با تاریخ پایان نگارش کتاب که ۴۷۵ ذکر شده است، همخوانی ندارد؛ بنابراین احتمالاً کیکاووس کتابش را در ۴۵۷ هجری به پایان رساند و این عدد به اشتباه ثبت شده است یا منابع سال مرگ او را به اشتباه را گزارش کرده اند. مسعود سعد سلمان، شاعر فارسی زبان، امیر کیکاووس را از درباریان شیرزاد بن مسعود، نایب الملک غزنویان هند در لاهور، ذکر کرده است. اگر این اشاره به نویسنده "قابوس نامه" را بپذیریم، کیکاووس حداقل تا دههٔ آخر قرن پنجم هجری می زیسته است. حکومت. کیکاووس و پسرش گیلانشاه، آخرین اعضای خاندان
زیاری هستند که در تاریخ شناخته شده اند؛ اما مشخص نیست که آیا آن ها همچنان امارتی هرچند کوچک، در کوهستان های البرز داشتند یا خیر. نظرات مورخان در این باره بسیار متفاوت و گوناگون است. بنا بر "دانشنامه اسلام"، کیکاووس در سال ۴۴۱ هجری (برابر با ۱۰۴۹–۵۰ میلادی) بر تخت امارت زیاری بنشست و این امارت، هرچند محدود و تابع سلاطین سلجوقی، تا پایان عمر کیکاووس وجود داشت و به گیلانشاه ارث رسید و پس از آن توسط اسماعیلیان الموت منقرض گردید. سعید نفیسی در مقدمه ای که بر "قابوس نامه" نوشت، می گوید: «سلطنت اسکندر و کیکاووس و گیلانشاه، به هیچ وجه اساسی ندارد و در سراسر تاریخ ایران، مطلبی که دال بر شهریاری ایشان باشد، نتوان یافت. اگر در باب اسکندر، اندک شکی باشد، در باب کیکاووس و پسرش گیلانشاه به هیچ وجه شک نیست.» نفیسی پس از آن برای اثبات ادعای خود به مواردی اشاره می کند؛ او معتقدست که در کتاب "قابوس نامه"، از فحوای کلام کیکاووس چنین به نظر نمی رسد که پدرش فرمانروای جایی بوده باشد. همچنین می پرسد که چگونه ممکن است کیکاووس که حاکم زیاریان بوده، هشت سال از عمرش را در دربار غزنویان هند و مدتی را در دربار شدادیان در اران و سپس مساف
رتی به حج را گذرانده باشد؟ نفیسی در پایان اندرزها و نصیحت هایی که کیکاووس به پسرش خطاب کرده را مد نظر قرار داده می گوید در این نصایح، نویسنده جایگاه پادشاهی یا شاهزادگی برای فرزندش قائل نیست و صریحاً به او می گوید که اگر بازرگان، طبیب یا منجم شدی، چنین و چنان کن و آداب شغل های مختلف را به او می آموزد. میترا مهرآبادی در کتاب "تاریخ سلسله زیاری"، دلایل سعید نفیسی را رد کرده است؛ او به عنوان «امیر ماضی» در "قابوس نامه" تأکید می کند که کیکاووس در اشاره به پدرش، اسکندر، آورده است. همچنین هشت سال حضور کیکاووس در دربار غزنویان را پیش از رسیدنش به جایگاه امارت دانسته و حضورش در جنگ های میان «مسلمانان و کفار» و مراسم حج را متعارض با جایگاه امیری کیکاووس نمی پندارد. او همچنین آموزش فنون و پیشه های گوناگون به شاهزادگان را امری متداول در آن روزگار تلقی کرده و دلیل آن را ناپایداری سیاسی-نظامی حکومت های وقت بیان کرده است. او در اثبات مدعای آخر به فرازهایی از "قابوس نامه" ارجاع می کند؛ من جمله این گفتاورد از کیکاووس که می گوید: «…از حوادث عالم، ایمن نتوان بود و نتوان دانست که بر سر مردمان چه گذرد، هر هنری و فضلی روزی بکار آ
ید، پس در فضل و هنر آموختن تقصیر نباید کردن.» مهرآبادی سپس پیرامون معنای «شاه» و «حاکمیت مستقل» در این دورهٔ تاریخی، مطالبی نوشته است؛ او از سفرنامهٔ مسعودی به کرانه های دریای مازندران در قرن چهارم هجری، نقل می کند که «جبل قبخ کوهی بزرگ است… در این کوهستان هفتاد و دو قوم هست که هر قوم، شاه و زبانی جدا دارد.» مهرآبادی بنابرین می گوید شاهان می توانستند حاکم بر سلسله یا ایالت ها باشند. گاه شاهی که در قدرت بود، مناطق وسیعی را فرمانروایی می کرد و گاه تنها بر منطقه ای محدود، ولو یک کوهستان، حکم می راند. استقلال حکومت های محلی، چه بومی یا غیر بومی، در این دوره چندان معنایی نداشت و همگی در نهایت تابع دستگاه خلافت عباسی بودند. نویسندگی. جنبهٔ ادبی شخصیت کیکاووس زیاری از جنبهٔ سیاسی او مهم تر و قوی تر بود. او که پس از ۲۱ سال امیری درگذشت، کتاب "قابوس نامه" را که از حیث لفظ و معنی از جمله گرانبهاترین کتاب های ادبیات فارسی است، در نصیحت به پسر خود گیلانشاه به رشته تحریر درآورده است. کیکاووس در مقدمهٔ کتاب هدف اصلی نگارش آن را پند و اندرز به فرزندش بیان کرده است. باسورث می گوید که کیکاووس در این کتاب به حاکمان اندرز می ده
د و از تکلیف آن ها در برابر خداوند و لزوم رفتار اخلاقی صحبت می کند، اما در واقع مصلحت را عملی ترین مبنای حکومت می داند. غلامحسین یوسفی در تحسین ظرافت و بی پالودگی این اثر، کیکاووس را با القابی همچون «امیر دبیر»، «دبیر امیر» و «امیر روشن ضمیر» خوانده است. کیکاووس در اثر سفرها و همنشینی با سلاطین زمانه تجربهٔ بسیاری اندوخت و با هر فن و حرفه و طبقه ای آشنایی داشت. همچنین کتاب های بسیاری مطالعه کرده بود و اطلاعات زیادی دربارهٔ جامعه و فرهنگ کسب کرده بود. "قابوس نامه" دارای چهل و چهار باب و یک مقدمه است و در هر یک از این ابواب دربارهٔ حرفه ای یا مسائل خاصی در مورد زندگی صحبت می شود. کیکاووس پیش از نگارش کتاب، خود چندین موقعیت گوناگون را در زندگی تجربه کرده بود؛ از عنوان های شاهزاده و امیر گرفته تا موقعیت رعیت، درباری و سرباز. او سپس با توجه به ماهیت مخاطره آمیز بر تخت نشستن پسرش، در نصیحت نامه ای که به او نوشت، نه تنها سفارش هایی دربارهٔ چگونگی سلطنت می آموزد، بلکه فرزندش را برای کارهای مختلف دیگری آماده می کند. "قابوس نامه" تصویر بسیار کاملی از جامعهٔ ایران در قرون میانه ارائه می دهد که از دیدگاه یک اشراف زاده که
درک دقیقی از مسائل مربوط به زندگی رعایا دارد، بیان می شود. در فصل های چهل و چهارگانهٔ کتاب به طیف وسیعی از موضوعات پرداخته شده است که نشان می دهد چه در انجام کارهای شخصی و چه در انجام کارها و مشاغل مختلف، چگونه باید در دنیا، زندگی خوب، شریف و مفیدی داشت و خود را برای آخرت آماده کرد. متن کتاب ساده و روان است و نویسنده از حشو و سخن زائد در آن دوری جسته؛ از سجع و تصنع پیراسته و در عوض، به ایجاز و سلاست آراسته است. زبان کتاب به فارسی معیار امروزی نزدیک است؛ اگرچه تعدادی از واژگان باستانی را در خود حفظ کرده است. استفاده از کلمات عربی معتدل است و نحوهٔ بیان آن صریح و بدون زینت بلاغی یا استفاده از عبارات متوازن است. اگرچه نویسنده عموماً کلامی بسیار ساده دارد که همگان بهره لازم را ببرند، اما گاهی اصطلاحات فنی رایج در موضوعات مورد توصیف خود را هم معرفی می کند؛ مثلاً فهرست بیماری های اسب (در فصل ۲۵) یا اصطلاحات موزون و بلاغی (در فصل ۳۵). نسخه های خطی که از این اثر باقی مانده اند، رگه هایی از تغییرات متنی متأخر را نشان می دهند که ارزش کتاب به عنوان منبعی برای تحقیقات زبان شناختی تاریخی را محدود می کند. کیکاووس در "قابو
س نامه" شعری به زبان طبری (مازندرانی) نیز سروده است که در قرن چهارم گویش متداول در گرگان قدیم بوده است. کیکاووس در یک مورد پس از آوردن رباعی که به طبری سروده بود، ترجمه ای فارسی از آن را هم آورده است. این احتمال نیز وجود دارد که نسخهٔ اصلی کتاب در ابتدا به طبری بوده باشد و در سده های بعدی به فارسی ترجمه شده باشد. .
کریستیانو گیوسبرتی (زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۷۰) که بیشتر با نام حرفه ای تکنوبوی شناخته می شود، یک دی جی و تهیّه کنندهٔ موسیقی اهل ایتالیا است که در سبک هارداستایل فعّالیّت می کند. او از سال ۱۹۹۲ تا کنون در عرصهٔ موسیقی به فعّالیّت مشغول است.
نمایش ترومن فیلمی طنز، علمی تخیلی و درام محصول سال ۱۹۹۸ میلادی است. این فیلم توسط پیتر ویر کارگردانی شده و تهیه کنندگی آن نیز بر عهده اسکات رودین، اندرو نیکول، ادوارد فلدمن و آدام شرودر بوده است. اندرو نیکول نویسندگی این فیلم را هم بر عهده داشته است. در این فیلم جیم کری، نقش ترومن بربنک را بازی می کند. ترومن کارمند یک شرکت بیمه و ساکن جزیره Seahaven Island است که از زندگی معمولی و یکنواخت خود خسته شده و در پی ماجراجویی و مسافرت است اما هربار به دلیلی موفق نمی شود. ترومن کم کم به اوضاع مشکوک می شود و… از دیگر بازیگران این فیلم می توان به لورا لینی، نوآ امریک، ناتاشا مک الهون، هالند تیلور، اد هریس و برایان دلات اشاره کرد. داستان کامل. ترومن، نام شخصی است که از زمانی که به عنوان حاصل یک بارداری ناخواسته به دنیا آمده، یک شرکت سینمایی حضانت او را بر عهده گرفته است. به این ترتیب ترومن، از بدو تولد و بی خبر از همه جا بازیگر ناخواسته یک برنامه تلویزیونی ۲۴ ساعته می شود که هر لحظه در حال فیلمبرداری و پخش جهانی است. تهیه کننده و کارگردان و در واقع مدیر و خالق این برنامه، شخصی است به نام کریستوف که سعی می کند با صحنه سا
زی های حساب شده، نه تنها جزئی ترین رفتار ترومن را پیش بینی و کنترل کند، بلکه وی را مجبور کند تا عمیق ترین و مخفی ترین عواطف درونی خود را در مقابل دوربین ها و میکروفن های مخفی بروز دهد.خالق این برنامه مدعی است که استقبال گستردهٔ بینندگان در سراسر جهان از این برنامه به خودی خود ثابت می کند که این برنامه از نظر عرفی و اخلاقی پذیرفته شده و در عمل، هیچ مشکل حقوقی ندارد. با این حال، در دنیای خارج از فضای این شرکت، افراد و گروه هایی ترومن را قربانی یک دسیسه بزرگ دانسته و در راه آگاه سازی و آزادی وی فعالیت می کنند.محیط زندگی ترومن شهرک کوچکی است که به طور کامل و همه جانبه تحت پوشش فناوری و تجهیزات این شرکت سینمایی قرار گرفته و حتی وضعیت آب و هوایی شهرک دور از چشم ترومن، دقیقاً کنترل می شود. البته ترومن نباید از واقعیت پشت پرده بویی ببرد و به همین جهت، کریستوف، خالق برنامه، هر حیله ای را برای بازداشتن ترومن از آگاه شدن به واقعیت، مجاز دانسته و به کار می برد. از جمله پخش برنامه های تبلیغاتی در مورد خطرات سفر و امنیت و مزایایی که در خانه ماندن به دنبال دارد و حتی در یک حادثه ساختگی قایق رانی، در دوره نوجوانی ترومن، مرگ
پدر ترومن را در اثر غرق شدگی صحنه سازی می کند تا در ترومن حس کنجکاوی و ماجراجویی از بین برود. با این حال پیش بینی رفتار ترومن بی نقص نیست و گاه دچار خطا می شود. از جمله مثل وقتی که ترومن در عوض یک دختر همکلاسی که کارگردان برای او در نظر گرفته، عاشق دختری در میان توده سیاهی لشکر به نام سیلویا می شود که از قضا از اعضای گروهی معترض است که برای آگاه سازی و آزادی ترومن فعالیت می کنند. طبق یک برنامهٔ کارگردانی شده سیلویا به سرعت از زندگی ترومن خارج شده و ترومن با همکلاسی خود ازدواج می کند. اما عشق سیلویا حتی پس از ازدواج در او خاموش نمی شود. با گذشت زمان، گاه در اثر حوادث غیرقابل پیش بینی و گاه در اثر خرابکاری های عمدی گروه های معترض، مانند سقوط یک نورافکن از آسمان که درست جلوی پاهای ترومن می افتد یا یک برنامه رادیویی که دائماً به جزئیات خصوصی زندگی ترومن اشاره می کند، ترومن در حدود ۳۰ سالگی، کم کم به اوضاع مشکوک شده و اقدام به تجسس پیرامون زندگی خود می کند. کنجکاوی و سؤالات ترومن از یک سو و تلاش همسرش برای مخفی کاری و حفظ اسرار از سوی دیگر، باعث بدبینی بیشتر و سست شدن پایه های زندگی زناشویی ترومن می شود.یک روز ترو
من بی مقدمه همسرش را با پیشنهاد یک سفر فوری آزمایش می کند، اما یک سری پیشامدهای عجیب و از جمله رفتار مصنوعی همسرش مانع سفر می شود. رفتار همسر ترومن به شدتی مصنوعی است که ترومن مطمئن می شود که همسرش نیز مهره ای از این دسیسه اسرارآمیز است و با چاقو او را تهدید می کند. زیر فشار ترس، پوسته ظاهری همسرش فروریخته و شخصیت واقعی او برملا می شود. به دنبال این اتفاق، همسر ترومن از بازی خارج می شود و اعتراضات مخالفان برنامه در دنیای خارجی افزایش می یابد. خالق برنامه برای توجیه این اتفاق و حفظ وجههٔ حقوقی برنامه و نیز آرام کردن ترومن، بار دیگر پدر ترومن را به این بهانه که در اثر حادثه غرق شدگی نمرده و بلکه تنها حافظه خود را از دست داده، وارد صحنه می کند. این حیله جلوی سقوط شمار تماشاچیان را گرفته و باعث رضایت و آرامش ظاهری ترومن می شود. اما ترومن همچنان به اوضاع بدبین است و نهایت تلاش خود را می کند تا به صورت مخفیانه به تجسس خود ادامه دهد. ترومن که پس از حادثه تهدید همسرش با چاقو، در زیرزمین خانه اش می خوابد، یک شب موفق می شود خود را از دید دوربین های مخفی دور نگه دارد. این ماجرا باعث می شود که برای اولین بار در طول تاریخ
ِ پخش این برنامه، کارگردان پخش آن را به صورت موقتی متوقف کند و همه توان و نیروی شهرک سینمایی را بسیج کرده تا به دنبال ترومن بگردند. اما جستجو به درزا می انجامد و کارگردان به ناچار نورپردازی و چرخه شب و روز شهرک سینمایی را برهم می زند تا امر جست وجو آسان شود. از طرف دیگر ترومن که بر ترس خود از آب و غرق شدن غلبه کرده، در قایقی قصد فرار دارد اما قبل از موفقیت و خروج از شهرک توسط دوربین ها پیدا می شود. کارگردان برای منصرف کردن ترومن از فرار، طوفانی مصنوعی ایجاد می کند و به رغم اعتراض دیگر کارکنان در پشت صحنه، چنان بر اقدام خود پافشاری می کند که ترومن تا پای غرق شدن پیش می رود، اما از راه رفته بازنمی گردد. سرانجام ترومن به دیوارهٔ سدی می رسد که شهرک را احاطه کرده. کارگردان طوفان را قطع می کند تا مستقیماً از طریق بلندگوها با ترومن گفت وگو کرده و او را از ترک شهرک سینمایی منصرف کند. اما ترومن راه خروج از شهرک را دیگر کشف کرده و از پله های سد که به یک در خروجی می انجامد، بالا می رود. در آخرین صحنه، کارگردان به ترومن می گوید که دنیای خارجی هیچ مزیتی بر این دنیا و امنیتی که او برای ترومن خلق کرده ندارد، اما ترومن هشدار
های کارگردان را نشنیده گرفته و در یک گفتار کلیشه ای می گوید: «اگر که دوباره شما را ندیدم، صبح و ظهر و شب به خیر!» سپس رو به دوربین تعظیمی می کند و از در خارج می شود و مورد استقبال سیلویا و دیگر فعالان جنبش آگاه سازی ترومن قرار می گیرد.
مهدی ستایشگر (زادهٔ ۱۲ تیر ۱۳۲۷ در تهران) موسیقی دان، نوازندهٔ سنتور، پژوهشگر و شاعر اهل ایران است. کتاب ۳ جلدی «واژه نامهٔ موسیقی ایران زمین» از آثار سرشناس او است. زندگی هنری. مهدی ستایشگر، ۱۲ تیر سال ۱۳۲۷ در تهران متولد شد. در کودکی تحت نظر پدرش «حبیب الله ستایشگر» و «تاج کاظمینی» با موسیقی آوازی آشنا شد و به کلاس های نورعلی برومند راه یافت. او از کودکی به سرودن شعر نیز می پرداخت. وی پس از پایان تحصیل رشتهٔ ادبیات در مدرسهٔ علمیه، در سال ۱۳۴۶ وارد دانشگاه تهران شد. همزمان با تحصیل در رشتهٔ جامعه شناسی و ادبیات فارسی، در هنرستان موسیقی ملی فراگیری ساز سنتور را نزد محمد حیدری ادامه داد و پس از آن از کلاس های فرامرز پایور و محمود کریمی بهره برد. او فعالیت های هنری خود را از دانشگاه تهران آغاز و با گروه های موسیقی همکاری کرد. وی سال ها به تدریس و پژوهش در موسیقی مشغول است و از سال ۱۳۷۷ مدیرمسئول و سردبیر مجلهٔ تخصصی "هنر موسیقی"، نخستین نشریهٔ موسیقی پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ است. او در سال ۱۳۸۷ مدرک درجهٔ یک هنری خود را از شورای ارزشیابی هنرمندان کشور دریافت کرد. مهدی ستایشگر٬ در سال ۱۳۸۱ در هجدهمین جشنواره موسیق
ی فجر مورد تقدیر قرار گرفت. آثار و فعالیت های هنری. از جمله آثار و فعالیت های هنری مهدی ستایشگر به موارد زیر می توان اشاره نمود:
امارات متحده عربی از هفت امارت تشکیل شده است که از نظر تاریخی تحت عنوان ساحل آشتی شناخته می شدند. در میان امارت ها هیچگونه مرزی که مانع رفت وآمد باشد وجود ندارد.
روز ملی امارات متحده عربی (به عربی: الیوم الوطنی) جشنی است که هرساله در روز ۲ دسامبر به مناسبت اتحاد ۷ شیخ نشین، به نام های ابوظبی، دبی، شارجه، فجیره، ام القوین، رأس الخیمه و شهر عجمان که به تأسیس کشور امارات متحده عربی منجر شد برگزار می شود. این روز تعطیل رسمی در کشور امارات است. در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی، ۶ شیخ نشین ابوظبی، دبی، شارجه، فجیره، ام القوین و شهر عجمان که تا آن زمان جزء مستعمره های کشور بریتانیا بودند به پیشنهاد زاید بن سلطان آل نهیان (حاکم شیخ نشین ابوظبی) و راشد بن سعید آل مکتوم (حاکم شیخ نشین دبی) کشور امارات متحده عربی (به معنی: شیخ نشین های متحد عرب) را تأسیس کردند. کمی بعد شیخ نشین رأس الخیمه نیز به کشور امارات متحده عربی پیوست. با وجود آن که به شیخ نشین های قطر و بحرین پیشنهاد شده بود تا به امارات بپیوندند، اما آن ها تصمیم گرفتند خود یک کشور مستقل باشند. مردم امارات همه ساله در این روز با به دست گرفتن پرچم امارات متحده عربی و نقاشی کردن پرچم بر روی خودروها و ساختمان ها و همچنین تزئین خیابان ها پایکوبی می کنند. از ویژه برنامه های این روز به راه انداختن کارناوال های مختلف در سطح شهر و رژهٔ نظ
امیان است.
سکه های عرب-ساسانی یا سکه های عربی-ساسانی، یک اصطلاح مربوط به سکه شناسی است که در ارتباط با سکه های مسی و نقره ای ضرب شده به سبک سکه های ساسانی توسط اعراب مسلمان در زمان ورود اسلام به ایران و چند دهه بعد از آن کاربرد دارد. تصاویر روی سکه ها بیشتر شامل نقش هایی از خسرو دوم، یزدگرد سوم و گاه به ندرت هرمز چهارم می شدند. کاربرد سکه های سکه های عرب ساسانی در قلمروی سابق شاهنشاهی ساسانی، همزمان بود با کاربرد سکه های اصطلاحاً «عرب بیزانسی» در سرزمین های سابق امپراتوری بیزانس. برای اخذ الگوی سکه های این سرزمین ها توسط اعراب مسلمان دلایل متفاوتی ذکر شده است. از جمله اینکه به دلیل نیاز به حفظ ثبات اقتصادی، اعراب در ابتدا تمایل چندانی به عوض کردن سکه های رایج نداشتند و در ابتدا تنها سعی می کردند نوشته های عربی را به خط کوفی بر سکه ها بیفزایند یا نشان های دینی امپراتوری های پیشین را از سکه ها بزدایند. منطقه پارس (شامل شهرهای بیشاپور، دارابگرد، اصطخر) درکنار آذربایجان ازجمله مهم ترین مکان های ضرب سکه های عرب ساسانی بودند. تاکنون انبوهی از این گونه سکه ها یافت شده اند. نخستین بار که از سکه های مسی عرب ساسانی نام برده شده د
ر کاتالوگ موزه سلطنتی برلین در سال ۱۸۹۸ میلادی است. در سال ۱۹۲۸ و ۱۹۳۷ نیز شماری از سکه های مسی از حفاری در شوش به دست آمد که نخستین مدرک جدی در این زمینه بود. در سال های گذشته نیز شماری سکه از روستای دوکوهک شهرستان ارسنجان به دست آمده است. پیشینه. نظام پولی در ابتدای خلافت راشدین، همانند نظام دارایی حکومت محمد در مدینه بود. آن هم همان شیوه ای بود که در زمان جاهلیت و پیش از اسلام نیز رواج داشت. اعراب در پیش از اسلام از درهم ساسانی و سولیدوس بیزانسی در مبادلات تجاری استفاده می کردند که محمد نیز آن را رایج ساخت و ابوبکر هم از آن شیوه پیروی کرد. بعد از آن، عمر هم در ابتدای خلافتش از همین شیوه پیروی کرد. ولی در زمان خلافت عمر، هنگامی که دستگاه خلافت با سرزمین های دارای نظام پولی ثابت در شام، ایران و مصر روبه رو شد، برای انجام تجارت با این سرزمین ها، سکه های ویژه خلافت ضرب شد. عمر بر سکه های طلا و نقره رایج آن زمان، نقش های رومی و ساسانی را باقی گذاشت، ولی واژه «جائز» را به آن ها افزود. در سال ۱۸ قمری برابر با ۶۳۹ میلادی، عمر اولین کسی شناخته شد که ضرب سکه در تاریخ اسلام را رایج کرد. نقش های سکه های ساخت عمر از نق
ش های سکه های ساسانی برداشت شده بود، با این تفاوت که به برخی از این سکه ها عبارت «الحمد لله»، برخی «لا اله الا الله» و بر گروهی دیگر نیز نام «عُمر» افزوده بود. عثمان ولی به افزودن عبارت های «الله اکبر» و «بسم الله» اکتفا کرد. در زمان خلافت امویان، علاوه بر عبارت های پیشین، عبارت «محمد رسول الله» نیز بر سکه ها افزوده شد. خوارج نیز بر سکه های تحت نظر خود عبارت «لا حکم الا الله» را افزودند. اگرچه ساسانیان در زمان فرمانروایی خود علاوه بر سکه های نقره و مس، دینار طلا نیز نمودند، ولی اعراب مسلمان سکه های طلای رومی را مرغوب تر از دینارهای ساسانی می دانستند؛ به طوری که زیبایی و درخشندگی سکه های طلای رومی در نزد اعراب ضرب المثل شده بود. بااین حال برخی نویسندگان دینارهایی با سبک ساسانی را منسوب به دوره خلافت معاویه دانسته اند. در سال ۷۹ ق (۶۹۸ م) و در زمان خلافت عبدالملک بن مروان، پس از چند تغییر آزمایشی سرانجام طرح نهایی درهم های اسلامی که بدون نقش و تنها همراه کتیبه هایی به عربی بودند پذیرفته شد. حجاج بن یوسف در این میان نقش کلیدی در ایجاد و توزیع سکه های جدید و تغییر زبان دیوانی شرق خلافت از پهلوی به عربی داشت. ضرب