Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باغشهر اسلامیه، مرکز بخش اسلامیه شهرستان فردوس، شهری در نزدیکی شهر فردوس در استان خراسان جنوبی ایران است. موقعیت. شهر اسلامیه، در ۳۴ درجه و ۲ دقیقه عرض جغرافیایی شمالی و ۵۸ درجه و ۱۳ دقیقه طول شرقی و در ارتفاع ۱۳۳۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است. این شهر در ۲ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس و در مسیر جاده فردوس-مشهد واقع شده است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۱۰۸ نفر (در ۲٬۱۹۳ خانوار) بوده است. نام گذاری. مردم فردوس قبل از پیدایش شهر اسلامیه به این محدوده باغو (باغ ها) می گفتند. دلیل این نام گذاری این بود که در گذشته باغ های تفریحی مردم فردوس در این محل قرار داشته و در واقع محل اقامت تابستانی مردم فردوس همین باغ ها بوده است. پیشینه. اسلامیه در سال ۱۳۲۹ شمسی تنها دارای ۲۲۱ نفر سکنه بود. این شهر تا پیش زلزله ۱۳۴۷ فردوس، به صورت دو آبادی مقصودآباد و بهشت آباد، ییلاق فردوس به شمار می رفت و جمعیت ساکن ثابت چندانی نداشت. پس از زلزله که با تخریب کامل فردوس همراه بود، یکی از علما و روحانیون بزرگ خراسان مرحوم دانش سخنور که در آن زمان از محبوبیت بالایی برخوردار بود، مردم فردوس را تر
غیب به مهاجرت به این منطقه و ساخت شهر جدید فردوس در محل فعلی اسلامیه نمود. به این ترتیب، تعدادی از مردم فردوس به این منطقه مهاجرت کردند ولی بخش عمده مردم در محلی که در نزدیکی شهر قدیمی ساخته شده بود ساکن شدند. این اتفاق حتی از دید گزارشگران غربی هم مخفی نماند. میشل فوکو در گزارشی برای روزنامه کوریره دلاسرا به این موضوع اشاره کرده است. پس از این رخداد، جمعیت اسلامیه افزایش یافت به طوری که جمعیت آن در سال ۱۳۵۵ شمسی به ۳٬۷۳۱ نفر (۸۳۲ خانوار) افزایش یافت و در سال ۱۳۶۵ شمسی به ۴٬۴۶۷ نفر (۱٬۰۵۷ خانوار) رسید. باغ های زیبا، قرار گرفتن قسمتی از شاه جوی بلده در وسط شهر، خیابان طویلی که آب در دو طرف آن جاری بوده و درختان کهنسال را سیراب می کند جاذبه ای برای اهالی و گردشگران به شمار می آید. مردم آن آریایی و با گویش تونی (خاص جنوب خراسان و بازمانده از دوران سامانیان)تکلم می کنند. دینشان اسلام است و مذهب شیعه اثنی عشری دارند. پوشش گیاهی طبیعی محل شامل کلپوره، شاه تره، درمنه، پودنه و گیاهان مرتعی است و جانوران وحشی از جمله گرگ، شغال، روباه، خرگوش، کبک و سینه سیاه در پیرامون آن زندگی می کنند.
اکبرآباد هجری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۵ نفر (۱۰۳خانوار) بوده است.
اکبرآبادبرخوردار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۹ نفر (۷۶خانوار) بوده است.
امیرآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: محله ها. امیر آباد((آبادان)) : یکی از منطقه های شهرستان آبادان در استان خوزستان است خیابان. خیابان امیرآباد، نام قدیم خیابان کارگر شمالی
آلاچیق یا تارَم ، سازه ای چوبی یا فلزی است که در گوشه باغ ها، پارک ها یا باغچه ها قرار داده می شود و به عنوان سرپناهی برای نشستن در هوای باز استفاده می شود. این سازه ها معمولاً دارای گنبد هستند و اطرافشان باز است. نام فارسی این سازه تارم است که در متون قدیمی بیشتر به صورت طارم نوشته شده است ولی آلاچیق که واژه ای ترکی است رواج بیشتری دارد. در غرب آلاچیق ها بیشتر سده نوزدهم در باغ های افراد ثروتمند دیده می شد و معمولاً در پیرامون آن ها گل کاری انجام می شد. امروزه آلاچیق های چوبی پیش ساخته را می توان از فروشگاه های وسایل باغچه خریداری کرد و در حیاط خانه قرار داد. در ساخت آلاچیق از چه متریال هایی استفاده می شود؟ آلاچیق پیش از هر چیز نیاز به یک سازه دارد که عموماً این سازه از فلز یا چوب است، از آنجایی که آلاچیق در فضای باز استفاده می شود باید به یادداشت که در صورت استفاده از فلز از رنگ های اپوکسی یا رنگ های پوشش دریایی برای کاور کردن استفاده شود و در صورتی که از چوب استفاده می کنیم حتماً چوب ترمو باشد. بخش مهم آلاچیق، سقف آن است که بسته به نوع طراحی از متریال های مختلف استفاده می شود. برای مثال در صورتی که سقف شیب
دار است، نیازمند آهن کشی است تا پوشش سقف شیبدار بر روی آن اجرا شود و در صورتی که سقف شیبدار نباشد - عموماً در آلاچیق هایی با طراحی مدرن - در بخش های سرپوشیده می بایست از فلاشینگ و در بخش های نیمه باز می توان از ترمووود استفاده کرد. بخش بعدی دیواره آلاچیق است، گاهی هیچ دیواره ای در کار نیست و صرفاً بخش هایی از سازه در دیواره قرار دارند و گاهی نیز از دیواره سبز که توسط گیاه پوشیده شده استفاده می شود، همچنین استفاده از چوب و شیشه نیز در دیواره آلاچیق کاربرد دارد. انواع آلاچیق. ۱- آلاچیق های فلزی. این نوع آلاچیق ها معمولاً در داخل پارک های شهری مورد استفاده قرار می گیرد، دارای دوام و مقاومت بالایی بوده، معمولاً بازیافت پذیر می باشند و شکل دهی به آن ها راحت تر است. سقف این نوع آلاچیق ها معمولاً از ورقه های فلزی یا سفال می باشد. ۲- آلاچیق های چوبی. همان طور که از نام این نوع آلاچیق ها مشخص است، جنس مواد مورد استفاده شده در آن ها چوبی می باشد. آلاچیق های چوبی معمولاً در جنگل ها و سواحل دریا مورد استفاده قرار می گیرند تا با محیط همخوانی داشته و احساس بهتری به ساکنین آن انتقال دهد. به دلیل داشتن رطوبت بالا جنس چوب از
نوع درختان جنگلی مورد استفاده قرار گرفته و با استفاده از لایه های پلاستیکی که به صورت بی رنگ روی آن های قرار می گیرد، محافظت می شوند. ۳- آلاچیق های ترکیبی. بیشترین نوع آلاچیق های از این نوع بوده و در ساخت آن ها از مواد اولیه مختلف مانند: آهن، چوب، آلومینیوم، شیشه، سرامیک، سفال و… استفاده می شود. به دلیل زیبایی ظاهر و دوام بالا، این نوع از آلاچیق ها دارای بیشترین کاربرد بوده و بسته به نوع محیط، میزان مواد اولیه مورد استفاده در آن ها متفاوت می باشد. آلاچیق های ترکیبی در ویلا و باغ های شخصی، پارک های شهری، جنگل ها و سواحل و… کاربرد داشته و در کنار ظاهر شیک و زیبا، از دوام و طول عمر بالایی نیز برخوردار هستند.
باقرآباد طباطبائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دولت آباد قرار دارد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۹ نفر (۹۳ خانوار)، براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۹۶ نفر (۱۳۶ خانوار) و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲۲۵ نفر (۲۱۲ خانوار) بوده است.
بلک می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بهشت آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیاض در لغت به معنای سفیدی و در مقابل سواد می باشد. در خوشنویسی به نسبت سیاهی و سفیدی صفحه گفته می شود که بوسیله فاصله خطوط از هم و فشردگی نوشتار تعیین می شود. سواد و بیاض همچنین یکی از اصول دوازده گانه خوشنویسی ایرانی است که رعایت و سنجش سیاهی خط و پدیدآمدن آن سفیدی است که در حلقه های برخی حروف مانند صاد، ضاد، طاء، ظاء، فاء، قاف، عین، جیم، هاء و غیره پدید می آید. همچنین "نوعی از قطع کتاب" است که به قطع بیاضی مشهور گشته و عطف کتاب در بالای کتاب قرار گرفته و اوراق کتاب به سمت بالا ورق می خورد.
پاقلعه روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۶۱خانوار) بوده است.
تاج آباد، روستایی تاریخى و کهن از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.این منطقه از قدیم به عنوان قطب پسته رفسنجان شناخته مى شد. جمعیت. این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
تلمبه احمدآبادافضلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دره دران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
تلمبه وکیل آباددیانتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
تیگرد، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مسکون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چاری، روستایی در دهستان لاتیدان بخش کهورستان شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۵ نفر (۱۶ خانوار) بوده است.
چشمه سفید (به کُردی: کیه نی چه رمی Kyenî Çermî)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه کرند قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۰۳خانوار) ۴۳۲نفر بوده است. مدرسه حسن فرسام. در مهر ۱۳۹۷ مدرسه دکتر حسن فرسام که با هزینه وی ساخته شده است افتتاح شد.
چلو خوراکی است که از برنج تهیه می شود و معمولاً با کباب یا خورش خورده می شود. در چلو برنج خالص با روغن یا کره پخته می شود. تفاوت آن با پلو در این است که در چلو، برنج به تنهایی و بدون مخلوط شدن با مواد دیگری از قبیل ماش و عدس و رشته و نظایر اینها پخت می شود. منظور از چلو، برنجی است که پس از آب کش کردن آن را به تنهایی دم می کنند و بعد از دم کشیدن با خورش و انواع گوشت و کباب ها مصرف می نمایند. اصطلاحاً به چلو، برنج سفید هم می گویند؛ ولی منظور از پلو، برنجی است که پس از آب کش کردن آن را با سبزی ها و گوشت و مرغ و انواع حبوبات دم می کنند. مانند باقلاپلو، سبزی پلو، استانبولی پلو، لوبیاپلو، عدس پلو. به گزارش پولاک، پزشک ناصرالدین شاه، پخت چلوی ایرانی بسیار سخت است. خصوصیات یک چلو مرغوب به قرار ذیل است. برنج به هیچ وجه نباید به هم بچسبد بلکه باید دانه دانه و جدا از هم باشد. دیگر آنکه باید کاملاً سفید و چنان نرم و با انعطاف باشد که پس از وارد آوردن یک فشار مختصر بر آن باز به حال نخستین بازگردد.
چمک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
چمن کاری در معماری منظر، به ناحیه ای گفته می شود که در آن علف هایی به منظور اهداف زیبایی شناسانه و تفریحی به کار رود. استفاده از چمن بیشتر به قصد ایجاد یک نوع فضای سبز طبیعی است. استفاده از علف و آرایش و رسیدگی بدان به منظور رسیدن به یک چمن مطبوع تاریخ طولانی ندارد و به پیش از قرن شانزدهم میلادی نمی رسد. چمن نقش مهمی در ایجاد هماهنگی بین طبیعت بکر و سازه های ساختمانی دارد. تاریخچه. کاشت چمن در مقابل ساختمان های شخصی یا عمومی اولین بار در اواخر قرون وسطی در قلعه های اشراف فرانسوی و انگلیسی رایج شد. در روزگاری که دستگاه چمن زن و آب پاش خودکار هنوز اختراع نشده بود، کاشت و نگهداری چمن مستلزم کار زیادی بود و فقط اشراف و ثروتمندان از عهده آن برمی آمدند. به همین علت، کاشت چمن در آن دوران به نوعی نمادی از نجیب زادگی و اشرافی گری بود؛ به طوری که چمنِ آراسته و مرتب، بیان گر جایگاه و قدرت بالای صاحبِ خانه و چمن نامرتب، به وضوح، نشان دهنده اوضاع نامساعد او بود. قدم زدن در چمن در اوقات معمولی ممنوع بود و تنها در جشن ها و مهمانی های مهم مورد استفاده قرار می گرفت. با بروز انقلاب فرانسه و اعدام اشراف، استفاده از چمن در مقابل
بناهای مهم از جمله پارلمان، دادگاه ها، اقامتگاه های سیاستمداران و… ادامه یافت. در قرن نوزدهم، بورژوازیِ نوظهور، چمن را به عنوان نمادی از قدرت سیاسی، موقعیت اجتماعی و ثروت اقتصادی پذیرفت. در آن دوران، وکیلان، کارخانه داران و افراد ثروتمند از عهده مخارج نگهداری چمن برمی آمدند. در پی وقوع انقلاب صنعتی و اختراع دستگاه چمن زن و آب پاش خودکار، استفاده از چمن در طبقات متوسط شایع شد؛ چنان که ناگهان میلیون ها خانواده در دنیای صنعتی استطاعت کاشت و نگهداری چمن را پیدا کردند. امروزه چمن بعد از ذرت و گندم، شایع ترین گیاه زراعی در آمریکاست و صنعت پرورش چمن سالانه میلیاردها دلار گردش مالی دارد. نگهداشت. نگهداشت چمن کاری به دو صورت زبر (rough) و نرم (smooth) صورت می گیرد. در چمن کاری زبر، که با محیط زیست سازگارتر است، هر چند ماه یکبار از ماشین های مناسب یا حیوانات برای کوتاه کردن چمن استفاده می شود؛ مثلاً شرکت گوگل برای نگهداشت چمن کاری مقرش در مانتین ویو کالیفرنیا از ۲۰۰ بز استفاده می کند. نگهداشت نرم چمن کاری، که به دلایل زیبایی شناختی، عملکردی، یا فشار نظیر همسایگان صورت می گیرد، به مراقبت منظم و برنامه ریزی شده نیاز دار
د. در بیشتر اقلیم ها، نگهداشت نرم به صورت چمن زنی با استفاده از ماشین چمن زن به صورت یکبار در هفته صورت می گیرد. در مناطق گرم و پرباران این نوع نگهداشت ممکن است به دو بار چمن زنی در هفته نیاز داشته باشد.
چِناران مرکز شهرستان چناران و از شهرهای استان خراسان رضوی می باشد که در فاصله ۴۰ کیلومتری شمال غربی مشهد و ۱۰ کیلومتری شهرستان گلبهار واقع شده است. این شهر و شهرستان میان کوه های بینالود و در شمال شرق ایران و در استان خراسان رضوی قراردارد. پیشینه. نام این ناحیه در گذشته های بسیار دور «رادکان» بوده و سپس «ارداک» خوانده شده و ظاهراً از سال ۱۳۳۸ هـ. ش، به چناران تبدیل یافته و مرکز آن رادکان تعیین شده است. از آن جا که در دوران پیش از اسلام و هم چنین سده های نخست اسلامی «رادکان» بسیار آباد و پررونق بوده و یکی از شهرهای چهارگانه توس به شمار می رفته و مردانی جوانمرد، نیک اندیش و شجاع داشته است، آن را «رادکان» به معنی جایگاه جوانمرد خوانده اند. واژه «ارداک» نیز دارای معانی گوناگونی چون مکان مردان بزرگ، قرارگاه سپاهیان و نیز نام شخصی خاص است. بنای ارداک (چناران) را به اردا، موبد اردشیر بابکان، که پارسیان او را پیامبر دانسته اند و پدرش ویراف بوده نسبت می دهند. شاید این موبد، موکل آتشکده این ناحیه بوده و به همین جهت به آن ارداک گفته اند. چناران به شکل جدید در دههٔ ۱۳۳۰ پس از ساخته شدن کارخانه قند چناران و بر گرد آن شکل
گرفت. پیش از آن، ناحیه چناران بیشتر به نام رادکان شناخته می شد. رادکان که یکی از قریه های توس قدیم بوده امروزه بخشی از شهرستان چناران است. نام این شهرستان بر گرفته شده از دو درخت چنار بزرگ که در ورودی روستای حاج نصیر بوده است (که هم اکنون نام محله ای در این شهرستان است) می باشد. به علت وجود کارخانه قند در چناران روستای رادکان کنونی که در آن زمان قرار بود شهرستان شود نشد و شهر به چناران رسید. جغرافیا. آب و هوای آن در تابستان گرم و در زمستان سرد می باشد. همچنین آب و هوای آن در فصل بهار اغلب بسیار بارانی و همراه با باد شدید می باشد. با توجه به فاصله نسبتاً نزدیک تا مشهد به عنوان ییلاقات مشهد شناخته می شود. مردم شناسی. تنوع گونه های قومی ساکن در این شهرستان شامل بیشتر جمعیت ترک ها، فارس، کرمانج و خاوری می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵۳٬۸۷۹ نفر (در ۱۵٬۶۰۹ خانوار) بوده است. موقعیت. چناران در محور شمال به کلانشهر مشهد قرار دارد و از جاده ۲۲ یا بزرگراه آسیایی می توان به این شهر وارد شد. با تکمیل متروی مشهد، گلبهار، چناران و تکمیل آزادراه مشهد-چناران، دسترسی های این سه شهرس
تان به یکدیگر آسانتر می شود. اقتصاد. از محصولات عمده کشاورزی این شهرستان سیب، گندم، چغندر، گوجه فرنگی و ذرت را می توان نام برد. شهرک صنعتی چناران که در سمت جنوبی شهر و فاصله ۵کیلومتری قرار دارد یکی از قطبهای صنعتی استان خراسان رضوی می باشد و دارای تعداد بسیار زیادی کارخانه که اکثراً تولیدشان مواد غذایی و صنایع بسته بندی می باشد فعالیت دارند. اصولاً اقتصادچناران متکی به کشاورزی است چون ۶۰٪شاغلان چناران دربخش کشاورزی مشغول بکاربوده وسهم صنعت حدود۲۵٪ازکل شاغلان می باشد هرچندبااحداث شهرک صنعتی درجنوب آن برتعدادشاغلان این بخش افزوده شده وبقیه شاغلان، (۱۵٪)دربخش خدمات مشغول بکارهستند. از جمله مهم ترین کارخانه ها: روستاها. از روستاهای چناران می توان به بهمن جان علیا (روستای کردنشین در شمال غربی چناران که در فاصله ۳۵ کیلومتری چناران قرار دارد، این روستا دارای باغ های انبوه گیلاس بوده و دارای رودخانه ای دائمی از سرشاخه های رود کشف رود می باشد. خیراباد، گلمکان، اخلمد، کاهو و فریزی که با توجه به فاصله نسبتاً نزدیک تا مشهد به عنوان ییلاقات مشهد شناخته می شود. روستاهای نظیر گهوه، حکیم آباد، بقمچ، اندیشش، شترپا و چمبر غربا
ل، کبیر، [ حیطه طلا ]، [ کرنگان ]، [ جوقان ]، [ سرآسیاب ]، [ جمآب ] و (زندان لاجوردی) از روستاهای هم مسیر رشته کوه های هزار مسجد می باشد. نزدیک ترین روستا به این شهرستان روستای زناقل سرک، خرم آباد و (حسین آباد) است. خرابه های شهرمنیجان منسوب به منیژه دخترافراسیاب که یکی از قدیمی ترین آثار تاریخی چناران و خراسان حتی کشور است. درحاشیه شمالی این روستا قرار دارد، این روستا دارای قناتی تاریخی وزیباست که قدمت آن به دوره صفویه می رسد و در اکثر اوقات سال دارای آب گوارایی است، منطقه تفریحی چشمهٔ دژنوه، درکوه های جنوب روستا و در دره ای به همین نام و در فاصله ۴ کیلومتری روستا قرار دارد، و از دیگر آثار تاریخی آن می توان به قلعه یالان تش خان، خانه دختره (قلعه ای کوهستانی، در جنوب غرب روستا) اشاره نمود، سردار شهید سپاه اسلام حسین خوشرو، ازفرماندهان ۸سال دفاع مقدس متولد شده این روستاست. امکانات. پمپ بنزین و گاز، مهمان پذیر، پارک ملت، سایر امکانات شهری پوشش شبکه های ارتباطی تلفن و اینترنت شبکه گاز شهری از لحاظ سیستم شبکه آب شرب شهری دارای ده هزار انشعاب آب خانگی می باشد.
چناران2، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
حسین آباددهنو (حسین آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خنامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
داوران، روستایی است در 27 کیلومتری شرق رفسنجان از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران. این روستا در مسیر جاده رفسنجان به زرند قرار دارد. اطراف این روستا کوه های بلندی است که معروفترین آنها کوه علمدار (کوسه ) است که وجه تسمیه آن به دلیل سنگی بودن کامل و عدم رویش گیاهان در آن است – آب قنات داوران به عنوان یکی از بهترین آبهای قنات در کل منطقه رفسنجان شناخته می شود و حتی بسیاری از مردم شهرهای اطراف برای استفاده از آن به این روستا مراجعه می کنند. در بالا ده و پایین ده ۲ برج با قدمت بیش از ۱۰۰ سال است که برای محافظت از شر دزدان و راهزنان مورداستفاده قرار می گرفته و در حال حاضر کاملا سالم و پابرجا می باشند. اماکن زیارتی بی بی گوهر در ابتدای داوران و شفاخانه حضرت علی (ع) در بالای ده است. در میان ده و در کوچه سرو کهن(کوچه مسجد میان ده) درخت سرو تنومندی وجود دارد که بسیار شگفت انگیز است و دارای قطر بزرگ و عمر بالایی می باشد. روستای داوران بتازگی درحال نوسازی کوچه ها و محله ها می باشد که امید است چهره ای زیباتر به آن داده شود. از جاذبه های دیدنی که توسط کوه نوردان داوران کشف شد می توان غار میرزا را نام
برد که اطراف داوران و در کوه های دره رنج وجود دارد. داوران یکی از فرصت های سرمایه گذاری گردشگری وصنایع دستی ایران می باشد جاذبه های طبیعی · طبیعت زیبا و مناظر بی نظیر، آب و هوای مطبوع، رودخانه، چشمه، غار طبیعی، تپه ها و ارتفاعات زیبا، درختان و باغات میوه، پوشش گیاهی، پدیده های خاص طبیعی در مسیر روستا (چاه دریا) جاذبه های تاریخی عمارت میخانه، برج بالا و پایین، مدرسه داوران، شفاخانه حضرت علی علیه السلام ، مقبره بی بی گوهر، درخت کهنسال سرو بنه جاذبه های اجتماعی، فرهنگی و هنری ، مذهبی · امامزاده بی بی گوهر، آئین های باستانی و مذهبی، صنایع دستی، مراسم محلی هیئت و روضه هفتگی در بیت العباس داوران هرهفته شب های جمعه برقرار است جوانان روستا هرهفته شب های جمعه یکساعت بعد از نماز مغرب و عشاء بعداز قرائت دعای روحبخش کمیل و سینه زنی پای درس امیرالمومنین می نشینند و حکمت های نهج البلاغه را فرا میگیرند (کانون فرهنگی مذهبی علمدار داوران) امکانات و خدمات · آب، برق، تلفن ثابت و تلفن همراه، مخابرات، درمانگاه، اورژانس، مزیت ها، فرصت ها و قابلیت ها · انگیزه زیاد جهت توسعه منطقه توسط ساکنین آن، خونگرمی و مهمان نوازی و پذیرش افراد
غریب، جوان بودن جمعیت منطقه، با سواد بودن اکثریت مردم منطقه، استقبال گردشگران از منطقه بویژه در ایام تعطیل، وجود امامزاده و مساجد در منطقه، آمادگی ایجاد و توسعه گردشگری توسط مردم منطقه، برخورداری از جاده دسترسی مناسب، وجود وسایل حمل و نقل عمومی تا مرکز دهستان، وجود منابع خاک و آب مناسب، وجود معادن در منطقه، وجود امکانات زیربنایی نسبی در منطقه، آب و هوای مناسب و مطلوب در فصول گرم سال، طبیعت زیبا و قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، جود رودخانه های فصلی در منطقه، وجود تپه ها جهت پیاده روی و طبیعت گردی، وجود باغات متعدد میوه و مزارع، وجود گیاهان دارویی و صنعتی در منطقه، وجود ارتفاعات متعدد و امکان ایجاد ورزشهای کوهنوردی و کوه پیمایی، وجود گونه های مختلف گیاهی و جانوری، امکان ایجاد بستر مناسب برای جذب گردشگران طبیعی و تفریح ساکنین نواحی گرمسیری به دلیل وضعیت آب و هوای مناسب، طبیعت زیبا و کوهستانی بودن منطقه جهت جذب گردشگر، امکان بوجود آوردن بستر لازم جهت ایجاد کمپ های زمستانی و تابستانی، جذب ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای بدلیل وجود ارتفاعات در منطقه، بستر مناسب جهت ایجاد کمپ های کوهنوردی، نزدیکی به مرکز شهرستان جهت
استفاده از امکانات رفاهی، اقامتی و خدماتی، ارتقاء سطح فرهنگ منطقه در اثر تبادل نظر با گردشگران، بازسازی بناهای مذهبی، جذب گردشگران مذهبی به دلیل زیارتگاههای موجود در منطقه، ایجاد فرصت های جدید شغلی و افزایش درآمد منطقه به دلیل ورود گردشگران بیشتر به منطقه، ایجاد همگرایی و یکپارچگی اجتماعی - فرهنگی در سطح منطقه و تقویت وحدت و وفاق ملی، وجود چشمه های آب و جویبارهای روان در منطقه نیازها بهسازی آسفالت جاده دسترسی داوران، بهسازی، ساماندهی سیستم جمع آوری و دفع زباله، توسعه و تجهیز مرکز بهداشت داوران، ایجاد کمپ کوهنوردی و تپه نوردی، نصب تابلوهای اطلاع رسانی، تهیه بروشور، کتاب، پوستر و فیلم، راه اندازی وب سایت اطلاع رسانی گردشگری در اینترنت، برگزاری اردوهای دانش آموزی و دانشجویی، برگزاری همایش ها و جشنواره ها، احداث مجتمع تفریحی-اقامتی و رفاهی جمعیت. این روستا در دهستان دره داران قرار داشته و براساس سرشماری سال 1395 جمعیت آن 2631 نفر بوده است.
دراب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان صائین بخش مرکزی شهرستان سرآب واقع شده است.
درّه گَرم روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان اشترینان در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. دسترسی به این روستا از طریق جاده ای در انتهای بلوار ارتش امکان پذیر است. این روستا درحد فاصل روستاهای گندل گیلان، گندآب و کمره علیا قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دره گرم در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷۹ نفر بوده است که از این تعداد ۴۱ نفر مرد و بقیه زن بوده اند. دره گرم ۳۶ خانوار دارد.
ده علی، روستایی است از توابع بخش گندمان شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دوراهان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰ نفر (۵خانوار) بوده است.
دوازده امام جانشینان معنوی و سیاسیِ محمد، پیامبر اسلام، در اسلام شیعهٔ دوازده امامی هستند. این باور شامل عَلَویان سوریه و ترکیه نیز می شود. بنابر اصول شیعه، جانشین محمد انسانِ معصومی است که نه فقط با عدالت بر جامعه حکومت می کند، بلکه قانون الهی را حفظ و معنای تأویلیِ آن را بیان می کند. گفتار و کردار پیامبر و ائمه راهنما و الگویی برای جامعه است تا از آن پیروی کنند؛ در نتیجه آنان باید از گناه و اشتباه به دور باشند ("عصمت") و براساس دستور الهی، یا "نصّ"، از طریق پیامبر برگزیده شوند. در باور شیعیان. بنابر نظرِ شیعیان اَثنی ٰعَشَری، عقل یا خِرَدِ الهی، سرچشمهٔ روحِ پیامبران و امامان است و به آن ها دانشی باطنی به نام "حکمت" می دهد. اگر چه امام دریافت کنندهٔ وحی نیست، اما ارتباط نزدیکی با خدا دارد و بدین طریق خدا او را و امام هم به نوبهٔ خود مردم را راهنمایی می کند. نیز متون مقدسِ نزد امام او را در این کار کمک می کنند. امامت یا باور به راهنمایی الهی، باور بنیادین شاخه های اثنی عشری و اسماعیلیِ شیعه بوده، و مبتنی بر این مفهوم است که خداوند بشریت را بدون دسترسی به راهنمایی الهی رها نمی کند. بنابر نظر شیعهٔ دوازده امام
ی، در هر عصری همواره امامی هست که متصدی همهٔ امورِ دین و شریعت در جامعهٔ مسلمان است. در نظر شیعیانِ دوازده امامی و صوفیان، علی اولین امام و جانشین محمد است و فرزندان وی از نسل فاطمهٔ زهرا، دختر پیامبر، امامان بعدی هستند. هر امام فرزندِ امام قبلی است، جز حسین بن علی که برادر حسن مجتبی است. آخرین امام حجت بن الحسن، کسی است که در نظر شیعیان هنوز زنده پنداشته می شود و به اعتقاد آنان در غیبت است و سرانجام روزی برای ایجاد عدل در جهان بازخواهد گشت. نیز بنابر باور شیعیان دوازده امامی و علوی، از پیش در حدیث دوازده خلیفه وجود امامان دوازده گانه پیش گویی شده است. در هستی شناسیِ شیعیانِ علوی، خدا را «اَلْحَقّ (حقیقت)» نیز می نامند یا از او به عنوان «اَللّٰه» یاد می شود. خداوند زندگی (امکان) را آفریده و بخشی از خویش به نام روح را در آن قرار داده است؛ بنابراین جهانِ آفریده می تواند وجود او را منعکس کند. علویان به وحدتِ خداوند، محمد و علی اعتقاد دارند، اما این تثلیثی مُرَّکَب از خدا و شخصیت های تاریخیِ محمد و علی نیست؛ بلکه، محمد و علی نمایانگرِ نورِ خدا هستند، و نه خودِ خدا؛ نه از خدا مستقل هستند و نه ویژگی های جداگانه ای
از او دارند.
رییس آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده است.
پیشانی بند نوعی پوشاک فرعی برای سر است که معمولاً برای جلوگیری از ریختن موها روی صورت و چشم ها استفاده می شود. سربندها معمولاً از الاستیک یا موادی ساخته می شوند که به راحتی تغییر شکل می دهند. از پیشانی بند برای زیبایی و نیز به صورت کاربردی استفاده می شود. در جنگ ایران و عراق، رزمندگان ایرانی از پیشانی بند استفاده می کردند. بر روی پیشانی بندها عبارت های مذهبی مثل «یا حسین»، «یا زهرا» و نظایر آن نوشته شده بود.
شام آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۴ نفر (۲۳۸ خانوار) بوده است.
شهرآباد () شهری تاریخی در بخش شهرآباد، شهرستان بردسکن، استان خراسان رضوی است و بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۰۸۳ نفر (در ۶۴۴ خانوار) بوده است. این شهر در دامنه های جنوبی رشته کوه کوهسرخ قرار دارد. موقعیت جغرافیایی. موقعیت شهر نسبت به شهرهای پیرامون، از شمال به بردسکن، از شمال شرق به خلیل آباد و کاشمر و از جنوب شرق به بجستان این شهر را از نظر هیدرولوژیک در مقیاس بزرگ در حوضه آبریز کال شور و کویر نمک بردسکن و در مقیاس کوچک در واحد هیدرولوژیک درونه قرار گرفته است. ارتفاع از سطح دریا این شهر ۸۸۰ متر و فاصله تا مرکز شهرستان ۱۴ کیلومتر است. مردم. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۰۸۳ نفر (در ۶۴۴ خانوار) بوده است. زبان و گویش. مردم شهرآباد به زبان فارسی و به گویش کاشمری سخن می گویند.
شورآباد روستایی در دهستان منگور شرقی بخش خلیفان شهرستان مهاباد استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۲ نفر (۷ خانوار) بوده است.