Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امنیت شبکه یک مسئله مهم برای سازمان های دولتی و غیردولتی است. تهدیدهایی که از سوی تروریست های فضای سایبر و کارمندان ناراضی و هکرها باعت می شود تا شرکت ها به فکر امنیت شبکه خود باشند. امروزه امنیت یک اصل به حساب می آید. رویکرد امنیتی دارای ۵ لایه است. پیرامون – شبکه - میزبان - برنامهٔ کاربردی - داده ۱=(امنیت میزبان): منظور از پیرامون اولین خط دفاعی نسبت به بیرون و به عبارتی به شبکه غیرقابل اعتماد است. پیرامون اولین و آخرین نقطه تماس بار دفاع امنیتی محافظت کننده شبکه است. این ناحیه ای است که شبکه به پایان می رسد و اینترنت آغاز می شود. پیرامون شامل یک یا چند فایروال و مجموعه ای از سرورهای به شدت کنترل شده است که در بخشی از پیرامون قرار دارند که به عنوان (دی ام ضد) شناخته می شود. (دی ام ضد) معمولاً وب سرورها و مداخل ایمیل ها و آنتی ویروس ها شبکه و سرورهای (دی ان اس) را در بر می گیرد که باید در معرض اینترنت قرار گیرند. فایروال قوانین سفت و سختی در مورد اینکه چه چیزی می تواند وارد شبکه شود و چگونه سرورها در (دی ام ضد) می تواند با اینترنت و شبکه داخلی تعامل داشته باشند دارد. فناوری های زیر امنیت را در پیرامون شبکه ا
یجاد می کنند: فایروال-معمولاً یک فایروال روی سروری نصب می گردد که به بیرون و درون پیرامون شبکه متصل است. فایروال سه عمل اصلی انجام می دهد: کنترل ترافیک - تبدیل آدرس - نقطه پایانی (وی پی ان). آنتی ویروس شبکه: این نرم افزار در (دی ام زد) نصب می شود و محتوای ایمیل های وارد شده و خارج شونده را با پایگاه دادهٔ از مشخصات ویروس های شناخته شده مقایسه می کند. (وی پی ان): یک شبکه اختصاصی مجازی (وی پی ان) از رمزگذاری سطح بالا برای ایجاد ارتباط امن بین ابزار دور از یکدیگر مانند لپ تاپ ها و شبکه مقصد استفاده می شود. ۲=(امنیت شبکه): سطح شبکه در مدل امنیت لایه بندی شده به (ون) و (لن) داخلی شما اشاره دارد. شبکه داخلی شما ممکن است شامل چند رایانه و سرورها یا شاید پیچیده تر یعنی شامل اتصالات نقطه به نقطه به دفترهای کار دور باشد. بیشتر شبکه های امروزی در ورای خود باز هستند یعنی هنگامی که داخل شبکه قرار دارید می توانید به راحتی در میان شبکه حرکت کنید. فناوری های ذیل امنیت را در سطح شبکه برقرار می کنند. (سامانه تشخیص نفوذ) و (سامانه جلوگیری از نفوذ) - فناوری (ای دی اس) و (ای پی اس) ترافیک گذرانده در شبکه شما را با جزئیات بیشتر نس
بت به فایروال تحلیل می کنند. (مدیریت آسیب پذیری)- سامانه های مدیریت آسیب پذیری دو عملکرد مرتبط را انجام می دهند. شبکه را برای آسیب پذیری ها پیمایش می کنند و روند مرمت آسیب پذیری یافته شده را مدیریت می کنند. این فناوری (وی ای) نامیده می شود. ۳=(امنیت میزبان)- سطح میزبان در مدل امنیت لیه بندی شده مربوط به ابزار منفرد مانند سرورها رایانه های شخصی سوئیچ ها و روترها در شبکه است. هر ابزار تعدادی پارامتر قابل تنظیم دارد و هنگامی که به درستی تنظیم نشود می تواند سوراخ های امنیتی نفوذپذیری ایجاد کند. ۴=(امنیت برنامه کاربردی)- در حال حاضر امنیت سطح برنامه کاربردی بخش زیادی از توجه را معطوف خود کرده است. برنامه هایی که به میزان کافی محافظت نشده اند می تواند دسترسی آسانی به داده و رکوردهای محرمانه فراهم کنند. حقیقت تلخ این است که بیشتر برنامه نویسان هنگام تولید کد به امنیت توجه ندارند. کنترل دسترسی/تصدیق هویت-مانند تصدیق هویت در سطح شبکه و میزبان. تعیین صحت ورودی- ابزارهای تعیین صحت ورودی بررسی می کنند که ورودی گذرنده از شبکه برای پردازش امن باشد. ۵=(امنیت داده)- امنیت داده ترکیبی از سیاست امنیتی و رمزنگاری را در بر می گی
رد. رمزنگاری داده هنگامی که ذخیره می شود یا در شبکه شما حرکت می کند به عنوان روشی بسیار مناسب توصیه می شود زیرا چنانچه ابزارهای امنیتی از کار بیفتد یک طرح رمزنگاری قوی دادهی شما را محافظت می کند فناوری های سطح امنیت داده: رمزنگاری- طرحهای رمزنگاری داده در سطوح داده برنامه و سیستم عامل پیاده می شوند. استراتژی های رمزنگاری معمول شامل (ار اس ای) و (پی جی پی) و (پی کی آی) هستند.
رابرت داروین (زاده ۳۰ می ۱۷۶۶ – درگذشته ۱۳ نوامبر ۱۸۴۸) پزشک بریتانیایی و عضو انجمن سلطنتی که شهرتش را بیشتر به خاطر پسرش چارلز داروین دارد. او فرزند اراسموس داروین و عضوی از خانواده معروف داروین-وج وود در بریتانیاست. زندگی نامه. داروین در لیچفیلد دیده به جهان گشود. نامش را به خاطر عمویش رابرت گذاشتند. مادرش در ۱۷۷۰ درگذشت و معلم سرخانه اش که بعدها همسر پدرش شد مراقبت او را به عهده گرفت. در ۱۸۷۳ داروین مطالعه پزشکی را در دانشگاه ادینبرگ شروع کرد. برای چند ماه به دانشگاه لیدن رفت و سرانجام مدرک پزشکی اش را در فوریه ۱۷۸۵ اخذ نمود. پایان نامه اش در لیدن که احتمالاً تحت تاثیر و کمک پدرش بود قابل توجه و تاثیرگذار بود که با عنوان «مباحثات فلسفی» چاپ شد.
همزیستی قارچ ریشه یا میکوریزا به معنی هم زیستی سازنده بین یک قارچ و ریشه های یک گیاه است. قارچ های مایکوریزایی، نقش عمده ای در محدوده ریشه گاه دارند، زیرا به عنوان پیوندی مهم در تبادل مواد مغذی بین گیاه و خاک عمل می کنند. این قارچ ها در این فرایند، هم تغذیه گیاه و هم ثبات خاک را بهبود می بخشند. با توجه به اینکه ثبات خاک برای رشد بهینه گیاهان ضروری است، زنجیره بسته ای از رابطه های علّی و معلولی را در کارکرد قارچ های مایکوریزایی در سیستم گیاه-خاک می بینیم: قارچ ها رشد گیاه را از طریق جذب مواد معدنی از خاک و مقاوم تر کردن گیاهان در برابر فشار تقویت می کنند؛ گیاه بزرگ تری که حاصلِ این کارکرد است، دارای منبع کربن بیشتری در خاک است که این مسئله فعالیت ارگانیسم های خاک را افزایش می دهد؛ محصولات متابولیسم های میکروبی ساخت خاک را بهبود می بخشند؛ و ساخت بهتر خاک باعث رشد بهتر گیاه می شود. قارچ های مایکوریزایی آبدانه ای-آربوسکولی (VAM)، هم برای ریشه و هم برای خاک، هم زیست محسوب می شوند. ساخت مسلیوم ریشه این قارچ ها که اندام های مکنده چندشاخه یا آربوسکول در آن ایجاد می شود، تماس نزدیکی با سلول های بافت ریشه دارد. این آرب
وسکول ها، پایگاه های انتقال مواد مغذی از قارچ به گیاه و مواد جذب کننده نور از گیاه به قارچ و نهایتاً خاک هستند. میسلیوم خاک به ریزوسفر محدود نمی شود، بلکه به خاک خارج از ریزوسفر نیز گسترش می یابد. ریسه های مناسب قارچ وارد میکروپورهای خاک می شوند و در تماس نزدیک با حوزه میکروبی ریزوسفر و همچنین خاک خارج از ریزوسفر هستند. بیوتروف های حیاتی قارچ های VAM نیاز خود به کربن کاهش یافته را از ریشه های زنده تأمین می کنند. آنها این کربن را با ارگانیسم های خاک تقسیم می کنند که این ارگانیسم ها ممکن است از آن به شکل ماده مترشحه یا با خراشیدن مستقیم ریسه ها استفاده کنند؛ بنابراین، برای زیست شناس گیاه-خاک، مایکوریزا یا ریشه قارچ، یک ارگانیسم هم زیست است که جوانه گیاه را که تبدیل کننده انرژی ست با آب و مواد مغذی خاک مرتبط می کند و این سیستم پیچیده را قادر می سازد تا به عنوان یک پیوستار عمل کند. همزیستی قارچ ریشه از نظر کشاورزی کاربردی، کلیدی برای تولید بیشتر و حفظ خاک در کشاورزی پایدار است. اهمیت همزیستی قارچ ریشه. تولید محصول در سیستم های کشاورزی می تواند پایدار باشد، به شرطی که سیستم به عنوان یک واحد بوم شناختی در نظر گرفته
شود. وحدت شبکه بوم شناختی زیست، متزلزل است و کار کشاورزی بدون بی نظمی و اغتشاش، امکان پذیر نیست. ریسه های مایکوریزایی به عنوان بخش های مهمی از این شبکه، همچنان تا حد زیادی ناشناخته هستند و در آثار و بحث های مربوط به آگرواکولوژی به طور برجسته به آنها پرداخته نشده است. دلیل این مسئله احتمالاً، سخت و پیچیده بودن و در نتیجه تخصصی تر بودنِ کار با میکروارگانیسم های خاک نسبت به کار با گونه های زیستی روی خاک است. با این وجود، میکروارگانیسم های خاک با کارکردهای مختلف از رشد گیاه پشتیبانی می کنند و آسیب دیدن هر یک از این کارکردها ممکن است باعث ایجاد ضعف در تولید پایدار شود. از تسهیل واکنش های شیمیایی به وسیله متابولیسم میکروبی گرفته تا ایجاد نیروهای کشنده ای که توده های گلی را به خاک معمولی تبدیل می کنند، جزو این کارکردها هستند. شرایط لازم برای پشتیبانی از این کارکردها باید فراهم شود و در صورت از دست رفتن، احیا گردد تا نه تنها کشاورزی مقرون به صرفه باشد، بلکه تبدیل به یک عملیات بوم شناختی شود. قارچ های مایکوریزایی در توازن و هماهنگی گیاه و خاک برای کمک به پایداری در کشاورزی، بسیار مهم هستند. همزیستی قارچ ریشه در سیستم
های کشاورزی. بر خلاف اکوسیستم های طبیعی که در آنها محدودیت های یک جامعه زیستی فقط به وسیله فشارهای محیطی تعیین می شود، در آگرو-اکوسیستم، فشارهای فرهنگی تحمیل شده توسط انسان، در تکامل و سرنوشت نهایی اکوسیستم تأثیر دارد. بدیهی ست که شدت فشار فرهنگی باید با پایداری سیستم، نسبت عکس داشته باشد. فشارهای فرهنگی چندجانبه هستند: آنها بر گیاه، خاک، یا همزمان بر هر دو تأثیر دارند و هر تأثیری که این فشارها بر یک قسمت از سیستم بگذارد، به سایر بخش ها نیز منتقل خواهد شد و قارچ های VAM این فشارها را تعدیل می کنند. فشاری که در سیستم های کاشت علوفه بسیار شایع است، کوتاه کردن (هرس) یا چریدن است و اگر به صورت تعدیل شده وارد شود، ممکن است مفید باشد. با این حال، از دست رفتن بافت های فتوسنتزی نه تنها بر گیاه و توانایی تولیدمثل رشد جوانه تأثیر دارد، بلکه موجودیت کربن کاهش یافته در دسترس خاک و جامعه میکروبی آن را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. قارچ های VAM این فرایند را تا میزانی که هنوز کاملاً مورد بررسی قرار نگرفته است، تعدیل می کنند. فشارِ چریدن همیشه همراه با فشردگی خاک است. از آنجا که قارچ های VAM به شکل فراگیر، لایه های خاک سطحی ر
ا اشغال می کنند، تأثیر بر میسلیوم خاک دوجانبه است: اختلال فیزیکی در شبکه ریسه ای و له کردن هاگ های با دیواره نسبتاً نازک و بزرگ، علاوه بر فشار کربنی. سرانجام، اگر درک محدودیت های فشار سیستم باعث تدوین بموقع اقدامات مدیریتی مناسب نشود، نتیجه نهایی، فرسایش است. بی نظمی خاک، در سیستم های کشاورزی که از بیل زنی یا روش های مشابه آن استفاده می کنند، فراگیر و رایج است. تأثیرات بی نظمی خاک بر تغذیه گیاه، به خوبی شناخته شده هستند. اخیراً رابطه بین اختلال ریسه های قارچ های VAM و جذب فسفر به وسیله گیاه میزبان تأیید شده است. برای کارکرد بهینه، گیاه ظاهراً نیاز به شبکه ریسه ای سالم دارد. مشخص شده است که تأثیرات مشابه بر تغذیه گیاه از آیش ناشی می شود. قارچ های VAM به عنوان بیوتروف های اجباری نمی توانند بدون گیاه میزبان حیات خود را در طولانی مدت ادامه دهند. هنگامی که آیش طولانی برای حفظ رطوبت خاک انجام می شود، جمعیت قارچ های VAM ممکن است در نبود گیاهان کاهش یابد، تا حدی که تولیدمثل میسلیوم خاک VAM به شدت آسیب ببیند. در نتیجه، پس از آیش کمبود فسفر در محصول پیش می آید؛ بنابراین، تأثیر دو اقدام متفاوت یعنی بیل زنی و آیش بر محصو
ل، می تواند مشابه هم و مضر باشد که این تأثیر با آسیب اندوفیت های VAM تعدیل می شود. اگر بیل زنی برای اضافه کردن کود باشد، مشکلی پیش نخواهد آمد. با این حال، در مناطقی که مواد شیمیایی کشاورزی، در دسترس یا دارای قیمت مناسب نیستند، باید پیش از آنکه راه های بیولوژیک مانند برداشت و مدیریت قارچ های VAM بتوانند مشکل را حل کنند، منبع مشکل را پیدا کرد. یک راه حل برای حل مشکل بی نظمی خاک، کاهش در شدت بیل زنی است. با این حال، در کشاورزی مدرن، سنتی و مبتنی بر مواد شیمیایی، سیستم های بدون بیل زنی اغلب نیازمند مقادیر افزایش یافته زیست کش ها برای کنترل علف هرز و آفت هستند. این زیست کش ها ممکن است ارگانیسم های نامطلوب را کنترل کنند، اما در این فرایند می توانند بر ارگانیسم های مطلوب نیز تأثیر بگذارند. قارچ های مایکوریزایی از جمله این اهداف ناخواسته هستند. از آنجا که آنها به طور همزمان بخش جدایی ناپذیر گیاه میزبان خود و جامعه میکروبی خاک هستند، ممکن است مستقیماً تحت تأثیر زیست کش ها قرار بگیرند یا از طریق تأثیر بر گیاه میزبان یا ارگانیسم های خاک میزبان، آسیب ببینند. این تعاملات پیچیده، برای پایداری مهم هستند، زیرا وقفه های ایجاد
شده در رشد ریسه ای VAM به دلیل کاربرد زیست کش، جلوگیری از نفوذ به ریشه و تغییر در ترکیب گونه های موجود در خاک می تواند برای باروری خاک و تولید گیاه مهم باشد. استفاده از برخی مواد شیمیایی در کشاورزی مبتنی بر زیست شناسی قابل توجه است، زیرا تأثیرات بسیار سمی ناخواسته بر ارگانیسم های مطلوب مانند قارچ های VAM دارد، در حالی که برخی دیگر از این مواد، قدرت نفوذ و هاگ سازی VAM را تقویت می کنند. قارچ کش ها نیز ممکن است تشکیل مایکوریزا را با تغییر رقابت میکروبی در خاک یا کنترل پاتوژن های گیاهی، بهبود بخشند. قارچ های VAM ممکن است مقاومت گیاه میزبان را در برابر فشار آفت کش ها افزایش دهند. کاربرد زیست کش ها با استفاده از دانشی که از تأثیرات آنها بر قارچ های VAM و نیز بر پاتوژن ها و آفت ها داریم، می تواند از نظر افزایش توان قارچ های VAM به عنوان عوامل کنترل بیولوژیکی و نیز از نظر اهمیت آنها در سلامت عمومی و رشد سیستم گیاه-خاک از لحاظ عملی مهم باشد. تعاملات گیاه و خاک. ریشه گاه (ریزوسفر) و تعاملات بیولوژیکی که در آن رخ می دهد، مفاهیمی هستند که تاریخ بررسی آنها، به ابتدای قرن بیستم بازمی گردد. با این حال، اندازه گیری بسیاری
از جنبه های کارکردی این رابطه ها اخیراً آغاز شده است. بخش زیادی از کربن جذب شده از گیاه توسط ریزوسفر ممکن است توسط قارچ های VAM تعدیل شود. حضور قارچ های مایکوریزایی می تواند سرعت فتوسنتز را افزایش دهد و کاهش کربن را به وسیله اندوفیت ها جبران کند. جریان کربن از سمت ریشه های گیاه از طریق ارگانیسم های قارچی و میکروبی می تواند یک از فرایندهای کلیدی در اکوسیستم های خاکزی باشد. چند بازخورد مثبت بین گیاهان و جامعه های زیستی خاک-میکروب وجود دارد. مواد مترشحه از ریسه ها و ریشه های VAM، مقداری انرژی فراهم می کند که از تنوع میکروارگنیسم های خاک پشتیبانی خواهد کرد. به نظر می رسد مایکوریزاها در حفظ انباشتگی خاک، مهم هستند. انباشتگی خاک ممکن است به تعاملات فیزیکی-شیمیایی بین سطوح گلی و مواد ارگانیکی که تا حدی تجزیه شده اند یا فشارهای فیزیکی ریشه ها و ریسه هایی نسبت داده شود که توسط پلی ساکاریدهای تولید شده به صورت میکروبی، به هم می چسبند. در بسیاری از موارد، از دست رفتن انباشتگی و ساخت خاک، توانایی خاک را برای اندوختن مواد غذایی و آب کاهش می دهد. هنگامی که خاک ها آیش می شود یا گیاهانی در خاک های بکر، کاشت می شود، کربوهیدرا
ت های خاک، انباشتگی و جمعیت قارچ های VAM کاهش می یابد؛ بنابراین، ارگانیسم های خاک می توانند با بهبود ساخت خاک، بر رشد گیاه تأثیر بگذارند. تأثیر تغییراتِ تعدیل شده از نظر میکروبی، بر ساخت خاک، در کشاورزی پایدار مهم است. ساخت خاک بر نفوذ مواد مغذی، ویژگی های رطوبتی خاک، پتانسیل فرسایش و نیز چرخش مواد مغذی تأثیر می گذارد. توماس و همکارانش نشان دادند که گیاهان VAM می توانند فراوانی کلان انباشت های مقاوم در برابر آب را نسبت به گیاهان غیرVAM افزایش دهند؛ بنابراین، تأثیر همزیستی قارچ-گیاه در خاک باید بخشی از ارزیابی تأثیرات VAM بر رشد گیاه باشد. قبلاً بر گیاه بسیار تأکید می شد، اما توجه به تأثیرات VAM ممکن است حالا خاک را در معرض تأکید قرار دهد. یک حوزه پژوهشی بکر و مفید می تواند ارزشیابی تأثیرات درازمدت جوامع مختلف گیاهی و میکروبی بر ساخت خاک باشد. اگر مشخص شود گونه های قارچ های VAM در انتقال کربن به خاک بدون تأثیر مستقیم بر تغذیه گیاه مؤثر هستند، موضوع «تغذیه خاک» واقعاً جالب خواهد بود. تعاملات گیاه با گیاه. انتقال مواد مغذی بین حوزه ریشه های گیاهان مرتبط نیز توسط قارچ های VAM تحت تأثیر قرار می گیرد، زیرا ریسه های
آنها، ریشه های گیاهان مجاور را تحت سیطره قرار می دهد و با یکدیگر مرتبط می کند. مشاهدات قبلی بر جریان مواد مغذی بین گیاهان که توسط قارچ های VAM تعدیل می شد، توسط نیومن (۱۹۸۸) خلاصه وار فهرست شده اند. این مشاهدات نشان دادند که مفهومی به نام توزیع منابع در جامعه های گیاهی وجود دارد که با حرکت مواد مغذی از طریق شیب های متمرکز بین گیاهان فرستنده و گیرنده VAM بهینه سازی می شود. در حالی که تأثیرات بالقوه این پدیده بر ساخت جامعه گیاهی، بسیار زیاد است، جریان مواد مغذی با حجم کافی برای ایجاد تغییراتی در رشد و تغذیه گیاه که از نظر کمّی تأثیرگذار باشند، هنوز کاملاً روشن نشده است. جریان مواد مغذی بین گیاهان در ارتباط بین حبوبات و غیرحبوبات قابل توجه است، زیرا نقش حبوبات به عنوان تأمین کننده نیتروژن ثابت از نظر بیولوژیکی برای غیرحبوبات مهم است. با این حال، در کاشت های همزمان، تأثیرات بر گیاهان مرتبط با حبوبات پیچیده است و می تواند از افزایش محصول تا کاهش محصول، متفاوت باشد. ثمربخشی ورود نیتروژن به سیستم چندمحصولی توسط حبوبات می تواند با در دسترس بودن فسفر مرتبط باشد که این تأثیر اخیراً به وسیله آزمایش های شامل مایکوریزا ت
أیید شده است. باید مشخص شود که رابطه های منبع-جذب که توسط VAM تعدیل می شود، جهت جریان مواد مغذی بین گیاهان را تعیین می کند یا خیر. کاربرد ثمربخش قارچ های VAM در کاشت های چندمحصولی نیازمند تأیید سازگاری قارچ ها با گیاهان میزبان و همچنین درک زمان بندی دوره های جذب حداکثر به وسیله گیاهان مرتبط است. شبکه زیرزمینی. ارتباطات شیمیایی. گیاهان از طریق شبکه مایکوریزایی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. این شبکه به آنها اجازه می دهد اطلاعاتی درباره حمله آفات یا تغییرات محیطی را به اشتراک بگذارند. تبادل مواد مغذی. تحقیقات نشان داده اند گیاهان بزرگ تر می توانند مواد مغذی را از طریق شبکه مایکوریزایی به گیاهان کوچک تر منتقل کنند. این فرایند شبیه به یک سیستم حمایتی در جوامع گیاهی عمل می کند. هشدارهای خطر. وقتی گیاهی مورد حمله حشرات قرار می گیرد، می تواند از طریق شبکه مایکوریزایی به گیاهان مجاور هشدار دهد. گیاهان دریافت کننده این پیام ها قبل از حمله، دفاع شیمیایی خود را تقویت می کنند. = حافظه جمعی. شواهد نشان می دهد شبکه مایکوریزایی ممکن است نوعی حافظه اکولوژیکی ایجاد کند که به گیاهان کمک می کند با تغییرات محیطی بهتر سازگار شو
ند. جنگل مادر. درختان بزرگ تر و مسن تر در جنگل ها از طریق شبکه مایکوریزایی از نهال های جوان مراقبت می کنند. این درختان مادر کربن و مواد مغذی را به نهال هایی که در سایه رشد می کنند منتقل می کنند. بهبود ساختار خاک. ریسه های مایکوریزایی با تولید ماده چسبنده به نام گلومالین، به تشکیل خاکدانه ها کمک می کنند. این کار باعث بهبود تهویه و نفوذپذیری خاک می شود. ذخیره کربن. شبکه گسترده ریسه های مایکوریزایی مقدار قابل توجهی کربن را در خاک ذخیره می کنند. این فرایند نقش مهمی در کاهش تغییرات اقلیمی دارد. مقاومت به خشکی. گیاهان دارای مایکوریزا معمولاً مقاومت بیشتری به خشکی نشان می دهند. ریسه های قارچی سطح جذب آب را افزایش داده و به مناطق دور از ریشه دسترسی پیدا می کنند. سم زدایی خاک. برخی قارچ های مایکوریزایی می توانند فلزات سنگین و آلاینده های آلی را در خاک تجزیه یا تثبیت کنند. این ویژگی در پالایش خاک های آلوده بسیار ارزشمند است. تنوع زیستی. مایکوریزاها با حمایت از رشد گیاهان مختلف، به حفظ تنوع زیستی کمک می کنند. آنها به ویژه در اکوسیستم های فقیر از نظر مواد مغذی اهمیت دارند. حافظه جمعی. مکانیسم های ثبت اطلاعات. گیاهان از ط
ریق شبکه مایکوریزایی قادر به ثبت و ذخیره اطلاعات محیطی هستند. ریسه های قارچی به عنوان رسانه انتقال داده عمل می کنند و الگوهای شیمیایی خاصی را در پاسخ به محرک ها ایجاد می کنند. این سیستم ثبت اطلاعات بر پایه تغییرات متابولیکی در سلول های گیاهی و قارچی کار می کند. هر تجربه محیطی (مانند خشکی یا حمله آفات) الگوی بیوشیمیایی منحصر به فردی ایجاد می کند. انتقال خاطرات بین نسلی. شواهد نشان می دهد گیاهان می توانند خاطرات محیطی خود را به نسل بعد منتقل کنند. این انتقال از طریق تغییرات اپی ژنتیک و همچنین انتقال سیگنال های شیمیایی از طریق شبکه مایکوریزایی انجام می شود. گیاهان مادر که تجربه مواجهه با استرس را دارند، می توانند نهال های خود را برای شرایط مشابه آماده کنند. این فرایند از طریق تغییر در ترکیب شیمیایی بذرها و همچنین ارتباط شبکه مایکوریزایی انجام می گیرد. یادگیری جمعی. جوامع گیاهی از طریق شبکه مایکوریزایی قادر به یادگیری جمعی هستند. وقتی تعدادی از گیاهان یک منطقه با چالشی محیطی مواجه می شوند، اطلاعات مربوط به راه حل های موفقیت آمیز در کل جامعه منتشر می شود. این یادگیری جمعی باعث می شود گیاهانی که هرگز مستقیماً با چا
لش مواجه نشده اند نیز پاسخ های دفاعی مناسب را توسعه دهند. سرعت این یادگیری در جوامع گیاهی با تراکم بالای ارتباطات مایکوریزایی بیشتر است. حافظه اکولوژیکی. شبکه های مایکوریزایی به عنوان حافظه اکولوژیکی عمل می کنند. آنها اطلاعاتی درباره تغییرات فصلی، الگوهای آب و هوایی و چرخه های مواد مغذی را برای سال ها حفظ می کنند. این حافظه به گیاهان کمک می کند با تغییرات محیطی بهتر سازگار شوند. گیاهان جدیدی که به جامعه ملحق می شوند می توانند از این اطلاعات ذخیره شده استفاده کنند. کاربردهای کشاورزی. درک حافظه جمعی گیاهان می تواند انقلابی در کشاورزی ایجاد کند. با پرورش گیاهانی که توانایی یادگیری جمعی بالایی دارند، می توان سیستم های کشاورزی مقاوم تری ایجاد کرد. استفاده از قارچ های مایکوریزایی خاص می تواند به انتقال خاطرات مفید بین گیاهان زراعی کمک کند. این روش به ویژه در مواجهه با تغییرات اقلیمی ارزشمند خواهد بود. پروبیوتیک های مایکوریزایی. مکانیسم های عمل پروبیوتیکی مایکوریزاها با تولید اگزومتابولیت های خاص مانند گلوکانها و مانوپروتئین ها، باعث تحریک رشد باکتری های مفید روده می شوند. این ترکیبات به عنوان پری بیوتیک عمل می کنند
. تأثیر بر فلور روده مطالعات حیوانی نشان داده اند که عصاره های مایکوریزایی می توانند جمعیت باکتری های مفید مانند Lactobacillus و Bifidobacterium را تا 40% افزایش دهند و در عین حال باکتری های بیماری زا را کاهش دهند. کاربرد در محصولات لبنی برخی گونه های مایکوریزایی مانند Glomus spp. در تولید ماست های پروبیوتیک استفاده شده اند. این محصولات اثرات ضدالتهابی قابل توجهی در مدل های حیوانی نشان داده اند. تقویت سیستم ایمنی پلی ساکاریدهای استخراج شده از مایکوریزاها باعث افزایش تولید IgA در روده و تحریک ماکروفاژها می شوند. این اثرات در پیشگیری از عفونت های گوارشی مفید هستند. کاربردهای بالینی در مطالعات انسانی اولیه، مکمل های حاوی مایکوریزا در درمان سندرم روده تحریک پذیر و کولیت اولسراتیو نتایج امیدوارکننده ای نشان داده اند. این ترکیبات التهاب روده را به طور معنی داری کاهش می دهند. ساختار مولکولی شبکه های مایکوریزایی. پروتئین های سیگنالینگ شبکه های مایکوریزایی از پروتئین های تخصص یافته ای مانند SYM pathway proteins برای ارتباط بین گیاه و قارچ استفاده می کنند. این پروتئین ها امکان شناسایی متقابل و آغاز همزیستی را فراهم می
آورند. لیپید غشاهای رابط در ساختار آربوسکول حاوی لیپیدهای غیرمعمولی مانند lysophosphatidylcholine هستند. این لیپیدها به انتقال کارآمد مواد مغذی بین موجودات کمک می کنند. کانال های انتقال پروتئین های انتقال دهنده ویژه مانند PT4 و AMT2 در غشاهای رابط بیان می شوند. این کانال ها جریان فسفات و نیتروژن را بین همزیستان تنظیم می کنند. ماتریکس خارج سلولی منطقه رابط آپوپلاستی حاوی پلی ساکاریدهای اصلاح شده مانند arabinogalactan proteins است. این ماتریکس به عنوان فیلتر مولکولی و بستر سیگنالینگ عمل می کند. سیستم های آنتی اکسیدانی آنزیم هایی مانند سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز در ناحیه رابط به وفور یافت می شوند. این سیستم از آسیب اکسیداتیو در طول تبادلات متابولیک پیشگیری می کند. فیزیولوژی همزیستی مایکوریزایی. تبادلات متابولیک گیاهان تا ۲۰٪ از کربن فتوسنتزی خود را با قارچ ها مبادله می کنند. در مقابل، قارچ ها دسترسی گیاه به فسفر و نیتروژن را تا ۱۰ برابر افزایش می دهند. تنظیم هورمونی همزیستی مایکوریزایی سطح هورمون های گیاهی مانند جاسمونات و استریگولاکتون را تغییر می دهد. این تغییرات باعث تعدیل رشد ریشه و پاسخ های دفاعی می شود.
سازگاری های ریشه ای گیاهان همزیست، ساختار ریشه خود را تغییر می دهند. کاهش رشد ریشه های جانبی و افزایش تراکم ریشه های مویین از جمله این سازگاری هاست. پاسخ به تنش ها گیاهان دارای مایکوریزا مقاومت بیشتری به خشکی، شوری و فلزات سنگین نشان می دهند. این مقاومت از طریق تنظیم اسمولیت ها و آنزیم های آنتی اکسیدان ایجاد می شود. ریتم های روزانه فعالیت مایکوریزایی از ریتم های روزانه تبعیت می کند. جذب فسفات و انتقال کربن در ساعات خاصی از روز به حداکثر خود می رسد. کاربردهای پزشکی مایکوریزایی. تولید متابولیت های دارویی برخی قارچ های مایکوریزایی ترکیبات ضدسرطانی مانند taxol تولید می کنند. این ترکیبات در حال بررسی برای استفاده در شیمی درمانی هستند. تقویت سیستم ایمنی پلی ساکاریدهای استخراج شده از مایکوریزاها می توانند پاسخ های ایمنی را تحریک کنند. این ترکیبات به عنوان ادجوانت واکسن مورد مطالعه قرار گرفته اند. گیاهان دارویی تقویت شده کشت گیاهان دارویی در حضور مایکوریزاها باعث افزایش تولید متابولیت های ثانویه ارزشمند می شود. این روش برای افزایش تولید آلکالوئیدها و فنولیک ها استفاده می شود. پروبیوتیک های طبیعی مایکوریزاها می توانند
به عنوان پروبیوتیک برای گیاهان و انسان عمل کنند. برخی گونه ها باعث افزایش جمعیت باکتری های مفید روده در مطالعات حیوانی شده اند. درمان بیماری های التهابی ترکیبات ضدالتهابی استخراج شده از مایکوریزاها در درمان بیماری هایی مانند کولیت اولسراتیو مؤثر بوده اند. این ترکیبات مسیرهای NF-κB را مهار می کنند. نقش همزیستی قارچ ریشه در کشاورزی پایدار. یک سیستم کشاورزی پایدار، زمانی مبتنی بر علم زیست شناسی است که مؤلفه های تولیدی و حمایتی آن یعنی گیاه و خاک، در توازن باشند. این توازن به توانایی خاک و گیاه در حمایت هماهنگ از میکروارگانیسم های بومی سالم و متنوع در محیط تعاملی گیاه و خاک یعنی ریزوسفر بستگی دارد. میکروارگانیسم های خاک باعث تسهیل و تقویت جریان مواد مغذی از سمت بافت بی حرکت خاک به سمت گیاه می شوند. گیاه برای مؤلفه های زنده خاک، انرژی تأمین می کند و در عوض این مؤلفه ها برای شکل گیری ساخت های فیزیکی و توازن های شیمیایی در بافت خاک، حیاتی هستند و در نتیجه رشد ریشه ها را تقویت می کنند. در میان انواع فراوان ارگانیسم های خاک، یکی از آنها به دلیل توانایی آن در تشکیل پیوند بین گیاه و خاک، بسیار برجسته است: قارچ مایکوریز
ایی. این قارچ ها به سلول های گیاه میزبان خود و همچنین بافت خاک میزبان نفوذ می کنند و آن را تحت سیطره خود می گیرند و یک سیستم انتقال دوراهه زیستی برای جریان یافتن مواد مغذی معدنی از خاک به گیاه و ترکیبات کربنی از گیاه به خاک تشکیل می دهند. در این فرایند، آنها رشد و سلامت گیاه، تکثیر ارگانیسم های خاک و تشکیل ساخت مناسب خاک بدون کمک مواد شیمیایی را بهبود می بخشند؛ لذا این قارچ ها برای کشاورزی پایدار و مبتنی بر زیست شناسی، کلیدی محسوب می شوند.
هماتوکسیلین یا هیماتوکسیلین (; ) که با نام هایی چون سیاه طبیعی ۱ یا سی. آی ۷۵۲۹۰ هم شناخته می شود، یک ترکیب شیمیایی است که از مغز چوب درخت بقم (لاگ وود) به دست می آید. هنگامی که که اکسید شود به صورت هایماتِیین، هنگامی که با برخی یون های فلزی ترکیب می شود آمیزهٔ رنگی قوی ای می شود که معروف ترین آن نمک های آهن (۳) و آلومینیوم (۳) هستند. ترکیبات هایماتیین-فلزی برای رنگ آمیزی کردن نمونه های سلولها برای آزمایش زیر میکروسکوپ استفاده می شوند. اجزایی که با ترکیبات آهن یا آلومینیوم رنگ می شوند، بیسوفیلیک نامیده می شوند و سازکار این گونه رنگ کردن با رنگ کردن عادی متفاوت است. رنگ کردن با هماتوکسیلین و ائوزین از عمومی ترین روشهای رنگ کردن در بافت شناسی هستند و در مقابل رنگ های موقتی دیگر، از پایداری بسیار بالایی برخوردار هستند. از دیگر رنگ های معروف برای رنگ کردن اسید فوسفوتونژستیک هماتوکسیلین است که از ترکیب هماتوکسیلین با اسید فوسفوتونژستیک به دست می آید. در ۱۹۷۰ به دلیل قطع بیش از حد درختهای جنگلهای برزیل و آمریکای مرکزی، کمبود درختهای بقم و هماتوکسیلین به وجود آمد و قیمت آن به بالاترین حد خود رسید و موجب بالا رفتن هز