Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یواس اس نلسون (دی دی-۶۲۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
یواس اس بالدوین (دی دی-۶۲۴) یک کشتی تخریب گر کلاس گلیوز نیروی دریایی آمریکا بود که از سال ۱۹۴۳ الی ۱۹۴۶ میلادی مشغول به خدمت بود. ای کشتی تنها کشتی ای بود که پس از چارلز بالودوین دریافت کننده مدال افتخار در سال ۱۸۶۴، به این نام نامگذاری شد. طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد. ساخت کشتی بالدوین در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۱ توسط کمپانی سیاتل-تاکوما در سیاتل، واشینگتن آغاز شد و در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۲ به آب انداخته شد. پشتیبان مالی این کشتی خانم آیدا کرافورد بود. تاریخچه خدمت. بعد از تمرینات موج شکنی در سواحل غربی، این تخریبگر در سانفرانسیسکو در ۱ ژوئیه به دریا منتقل شد و کار او محدود به سواحل شرقی شد.
یواس اس هاردینگ (دی دی-۶۲۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
یواس اس نایت (دی دی-۶۳۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
یواس اس دوران (دی دی-۶۳۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
یواس اس سلفریدگ (دی دی-۳۲۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس سرف (پی۲۱۹) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
یواس اس لوس (دی دی-۵۲۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
ژنرال گرانت (کشتی) یک کشتی است که طول آن 179 ft. 6 in. می باشد. این کشتی در سال ۱۸۶۴ ساخته شد.
یواس اس کیمبرلی (دی دی-۵۲۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
یواس اس نویل (ای پی ای-۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ ام اس کلاید (پی۲۵۷) یک کشتی است که طول آن 79.8 m می باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۶ ساخته شد.
یواس اس مارکوس (دی دی-۳۲۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس ارین یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۳ ساخته شد.
یواس اس چیس (دی دی-۳۲۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
یواس اس اسپ (وای اف بی-۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۲ ساخته شد.
یواس اس ال اس تی-۱۰۶۴ یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
اس اس اتریش یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۷ ساخته شد.
دی اس آروی-۲ اولون یک زیردریایی است که طول آن می باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۷۱ ساخته شد.
اچ ام اس کارولین (۱۹۱۴) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۹۱۴ ساخته شد.
اچ ام اس برگاموت (کی۱۸۹) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
یواس اس پرستون (دی دی-۳۲۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۰ ساخته شد.
یواس اس ساوانه (۱۸۴۲) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۴۲ ساخته شد.
یواس اس بروس (دی دی-۳۲۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۰ ساخته شد.
ام اس آمستردام یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال 2005 ساخته شد.
یواس اس هال (دی دی-۳۳۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۱ ساخته شد.
اچ ام اس کنگو (۱۸۱۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۶ ساخته شد.
اچ ام سی اس آسبستوس (کی۳۵۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس رزولوشن (۱۸۹۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۲ ساخته شد.
یواس اس ملوین (دی دی-۳۳۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۱ ساخته شد.
یواس اس لیچفیلد (دی دی-۳۳۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس دلفین یک ناوچه رده-ششم، دارای ۲۴ توپ متعلق به نیروی هوایی سلطنتی بود، که در سال ۱۷۵۱ به آب انداخته شد. از سال ۱۷۶۱ به عنوان کشتی شناسایی به کار می رفت. این کشتی دو سفر متوالی به دور دنیا را تحت فرماندهی جان بایرون و سپس ساموئل والیس انجام داده و اولین شناوری بود که دو بار دور کره زمین را دور زد. این کشتی در سپتامبر ۱۷۷۶ از خدمت خارج شده و در اوایل سال ۱۷۷ اوراق شد. ساخت. قرار داد ساخت این کشتی که بر اساس ساختار ۱۷۴۵ ساخته شده است، در مورخ ۷ اکتبر ۱۷۴۷، با کارگاه کشتی سازی خصوصی "ارلزمان اسپارو" واقع در رودرهاید منعقد گردید. در طی ورشکست شدن کارگاه اسپارو در سال ۱۷۴۸، سفارش به کارگاه و حوضچه کشتی سازی وولیچ واگذار شد. برای کاهش ریسک وقوع تخریب با کرم کشتی، قبل از سفر کشتی به دور دنیا، بدنه زیرین آن، با روکش مسی پوشانیده شد. خدمات اولیه. اندک زمانی پس از به آب اندازی کشتی، شعله خصومت های جنگ هفت ساله زبانه کشیده و اروپا را در کام خود کشیده بود و در ماه مه ۱۷۵۶ بریتانیا به پادشاهی فرانسه اعلان جنگ نمود. کشتی «دلفین» در طول این درگیری ها به خدمت گرفته شد و در نبرد مینورکا در سال ۱۷۵۶ حضور داشت، زمانی که
ناوگانی به فرماندهی دریاسالار جان بینگ نتوانست، پورت مائون را که پایگاه اصلی بریتانیا در مدیترانه غربی بود را رهایی بخشد. در نتیجه بینگ بعداً در دادگاه نظامی محاکمه شده و به اعدام با تیرباران محکوم شد. اولین پیراناوبری (سفر به دور کره زمین). پایان جنگ هفت ساله در سال ۱۷۶۳ برای بریتانیا موفقیت آمیز بود، لذا توجه آن دولت به تحکیم دستاوردهایش از جنگ و ادامه گسنرش تجارت و نفوذ خود به هزینه سایر رقبای اروپایی معطوف شد. اقیانوس آرام توسط کاوشگران و کاشفان اروپایی هر چه بیشتر شناخته می شد و علاقه به این مسیر به عنوان راهی جایگزین برای رسیدن به هند شرقی، جلب شده بود. این علاقه با تئوری هایی که مطرح می کردند یک خشکی قاره ای بزرگ و تا به حال ناشناخته سرزمین ناشناخته جنوبی(Terra Australis Incognita) باید در عرض های جغرافیایی جنوبی وجود داشته باشد تا «مقابل تعادلی» خشکی های نیمکره شمالی باشد، ترکیب شد. دولت بریتانیا دیگر در وضعیت جنگی قرار نداشت، لذا دریاسالاری (اداره نیروی دریایی سلطنتی) بودجه، کشتی ها و نفرات بیشتری برای سفرهای کاوشگری در اختیار داشت. بر این اساس، به زودی یک سفرکاوشگری با دستورالعمل هایی برای بررسی و ا
یجاد یک پایگاه اقیانوس اطلس جنوبی تشکیل شد که از آنجا بریتانیا می توانست سفرهای دریایی را به سمت اقیانوس آرام مد نظر داشته باشد. هدف دیگر این بود که به طور کلی کشف و تسخیر سرزمین های ناشناخته ای بود که می توانستند توسط دولت برییتانیا مورد ادعا و بهره برداری قرار گیرند، و در صورت لزوم رسیدن خاور دور آخرین هدف این سفر یود. کشتی دلفین به عنوان کشتی راهبر برای این سفر انتخاب شد و مقرر شد که کشتی اچ ام اس تامار آن کشتی را همراهی نماید. کشتی تحت فرماندهی دریادار جان بایرون به این مأموریت اعزام شد، وی کهنه سرباز ۴۲ ساله دریاها، و برادر کوچکتر ویلیام بایرون ولخرج، "پنجمین بارون بایرون" بود. کشتی دلفین بین ژوئن ۱۷۶۴ و مه ۱۷۶۶ سفر به دور زدن کره زمین را به پایان رسانید. این اولین سفرپیراناوبری بود که کمتر از دو سال طول کشید. در طول این سفر و در سال ۱۷۶۵، بایرون با استناد به کشف قبلی جزایر فالکلند از طرف بریتانیا، آن جزایر را به تصرف دولت متبوع خود درآورد، و با انجام این کار تقریباً بریتانیای کبیر و اسپانیا را که ناوگان های مسلح و آماده داشته و آماده رقابت بر سر حاکمیت جزایر بودند، را در وضعیتی نزدیک به جنگ قرار داد. بع
دها بایرون از جزایر توآموتو، توکلائو و نیکوناو در جزایر گیلبرت بازدید کرد و آنها را برای اولین بار در نقشه های اروپایی قرار داده (در محافل اروپایی، نیکوناو بیش از یک قرن به نام «جزیره بایرون» نامیده می شد) و وی همچنین، از جزیره تینیان در جزایر ماریانای شمالی دیدار نمود. دومین پیراناوبری. کشتی دلفین برای دومین بار به فرماندهی ساموئل والیس کره زمین را دور زد. درمیان درجه داران کشتی از جان گور می توان نام برد که در سفر قبلی کشتی دلفین به فرماندهی جان بایرون، خدمت کرده بود. افسرناوبر کشتی دلفین جورج رابرتسون، متعاقباً کتابی با عنوان «کشف تاهیتی، "گزارشی از دومین سفر اچ.ام.اس. دلفین به دور دنیا به فرماندهی کاپیتان والیس، در سال های ۱۷۶۶، ۱۷۶۷ و ۱۷۶۸"» را به قلم تحریر درآورد". کشتی دلفین در سال ۱۷۶۶ به همراه کشتی اچ. ام. اس سوآلو (پرستو)، تحت فرماندهی فیلیپ کارترت، که در قبلاً در سفر بایرون به دور دنیا خدمت کرده بود، سفر خود را آغاز نمود. «دلفین» در ۱۷ ژوئن ۱۷۶۷ "(۲۷ خرداد ۱۱۴۶ خورشیدی)" در شبه جزیره تاهیتی ایتی «تاهیتی کوچک» لنگر انداخت اما به سرعت آن را ترک نمود، تا لنگرگاه بهتری بیابد. سرانجام والیس خلیج ماتاوای
را در ۲۳ ژوئن انتخاب نمود. اگرچه اسپانیایی ها حدود ۱۷۰ سال قبل و در سال ۱۵۹۵ از جزایر مارکیز بازدید نموده بودند، والیس رسماً اوتاهیتی را تصاحب نموده و که آن را «جزیره پادشاه جورج سوم» نامید. درحدود یک سال بعد، دریانورد فرانسوی لویی آنتوان دو بوگنویل در هیتیآ درسمت مقابل تاهیتی پا به ساحل گداشت و بی خبراز دیدار قبلی والیس، مدعی تصاحب آن برای پادشاه فرانسه فرانسه شد. پس از لنگر انداختن کشتی دلفین در تاهیتی، ابتدا بومیان با یک قایق کانوی بزرگ به آن نزدیک شده و سرنشینان آن طوفانی از سنگ را به سوی بریتانیایی ها پرتاب کردند که بریتانیایی ها با شلیک توپ و با گلوله خوشه ای به آنها پاسخ دادند. توپخانه دلفین قایق بومیان مهاجم را به دو نیم کرده و بیشتر سرنشینان آن را کشت. پس از آن والیس نجاران کشتی را به ساحل فرستاد تا هشتاد و چند کانوی موجود در ساحل را از وسط نصف کنند. سرانجام روابط دوستانه ای بین ملوانان انگلیسی و بومیان جزیره برقرار شد. زمانی که ملوانان دریافتند که زنان بومی مشتاق مبادله آمیزش جنسی با آهن هستند، روابط دوستانه تر هم شد. این تجارت به قدری گسترش یافت که، از دست دادن میخ های کشتی دلفین به تهدیدی برای آن
تبدیل شد.
یواس اس سومنر (دی دی-۳۳۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۰ ساخته شد.
یواس اس زین (دی دی-۳۳۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
دلتا ملکه یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۲۶ ساخته شد.
یواس اس دیکیتر (دی دی-۳۴۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۱ ساخته شد.
یواس اس پری (دی دی-۳۴۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۱ ساخته شد.
یواس اس پرینستون (پی جی-۱۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۷ ساخته شد.
یواس اس روآن (تی بی-۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۸ ساخته شد.
یواس اس ال اس تی-۲۸۵ یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
دی ری هایسی (زادهٔ ۱۹۳۲ – درگذشتهٔ ۲۰۱۱) استاد اهل آمریکا در حوزهٔ ارتباطات بین فرهنگی بود. او در سال ۱۹۳۲ در میشیگان به دنیا آمد و در سال ۲۰۱۱ در اوهایو در گذشت. هایسی در طول چند دهه تحصیل و تدریس ارتباطات بین فرهنگی در بیش از ۱۵ کشور از جمله ایران تدریس کرد. وی که از مخالفان ذاتی جنگ بود از رفتن به جنگ کره، امتناع کرد و در جریان کشتار دانشگاه کنت یکی از نمایندگان اصلی دانشگاه ایالتی کنت بود. عمده فعالیت های هایسی در سال های اخیر مربوط به سنجش نگرش ایرانی ها و آمریکایی ها در مورد یکدیگر بوده است. همچنین، هایسی در طول دوران تدریس و پژوهش خود جوایز و افتخارات زیادی را نصیب خود کرده است. هایسی پیش از انقلاب سه سال رئیس کالج دماوند در تهران بوده است.
اچ ام اس اسوسییشن (۱۶۹۷) یک کشتی بود که طول آن بود.
یواس اس کاول (دی دی-۵۴۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اس اس تایگر (۱۹۱۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۷ ساخته شد.
یواس اس گتیسبورگ (۱۸۵۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۸ ساخته شد.
یواس سی جی سی بیب (دبلیوپی جی-۳۱) یک کشتی بود که طول آن 327' 0" بود. این کشتی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
یواس اس بره (ای کی-۵۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
یواس سی جی سی برامبل (دبلیوال بی-۳۹۲) یک کشتی بود که طول آن 180 oa. بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس الکترا (اچ۲۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۴ ساخته شد.
ام اس مونارچ یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۱ ساخته شد.
اچ ام اس فیم (۱۷۵۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۵۹ ساخته شد.
یواس اس میلان (وای پی-۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۵ ساخته شد.
یواس اس کپس (دی دی-۵۵۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
سی سی جی اس لابرادور یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.
یواس اس هال (دی دی-۳۵۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۴ ساخته شد.
یواس اس سلفریدگ (دی دی-۳۵۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۶ ساخته شد.
اس اس آمریکا (۱۹۴۰) کشتی که طول آن می باشد.این کشتی در سال ۱۹۳۹ ساخته شده است.
ام اس ایزابل یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۹ ساخته شد.
یواس اس وردن (دی دی-۳۵۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۴ ساخته شد.
یواس اس لیتل (دی دی-۸۰۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
یواس اس راس (دی دی-۵۶۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
برادر جاناتان (استیمر) یک کشتی است که طول آن می باشد.
یواس اس یانگ (دی دی-۵۸۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
یواس اس رابینسون (دی دی-۵۶۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
یواس اس ملوین (دی دی-۶۸۰) یک کشتی آمریکایی به طول بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
یواس سی جی سی چیس (دبلیواچ ئی سی-۷۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۶۷ ساخته شد.
یواس سی جی سی دالاس (دبلیواچ ئی سی-۷۱۶) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۸ ساخته شد.
اچ ام سی اس هیورن (دی دی جی ۲۸۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۷۱ ساخته شد.
اچ ام سی اس ایروکوا (دی دی جی ۲۸۰) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۰ ساخته شد.
یواس سی جی سی مورگنتا (دبلیواچ ئی سی-۷۲۲) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۹ ساخته شد.
یواس اس ویچیتا (ای اوآر-۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۶۸ ساخته شد.
یواس اس چیف (ام سی ام-۱۴) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۳ ساخته شد.
یواس اس زفیر (پی سی-۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۹۳ ساخته شد.
سی سی جی اس بارتلت یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۹ ساخته شد.
ناوچه کلاس لوپو یک کلاس از کشتی است که طول آن می باشد.
اس اس دافنه (۱۸۸۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۳ ساخته شد.
اچ ام اس جونو (۱۸۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۵ ساخته شد.
نبردناو کلاس بورودینو یک کلاس از کشتی است که طول آن می باشد.
یواس اس شاستا (ای ئی-۳۳) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۱ ساخته شد.
یواس اس ادمیتانس (۱۸۴۷) یک بریگ آمریکایی بود که از ۶ مه ۱۸۴۸ دیگر مورد استفاده قرار نگرفت.
اچ ام اس اورفئوس (۱۸۶۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۰ ساخته شد.
یواس اس آلبانی (۱۸۴۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۴۶ ساخته شد.
یواس اس آلباتروس (۱۸۸۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۲ ساخته شد.
سی سی جی اس وستپورت یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۷ ساخته شد.
یواس اس نانتاکت (آی ایکس-۱۸) یک کشتی بود که طول آن 177 ft 4 in بود. این کشتی در سال ۱۸۷۶ ساخته شد.
یواس اس ناپا (۱۸۶۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۴ ساخته شد.
یواس اس ناپا (ای تی-۳۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
یواس اس ناپا (ای پی ای-۱۵۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اچ ام سی اس براندون (ام ام ۷۱۰) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۸ ساخته شد.
اچ ام سی اس ادمونتون (ام ام ۷۰۳) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۶ ساخته شد.
اچ ام سی اس کینگستون (ام ام ۷۰۰) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۵ ساخته شد.
زیگموند باومن (۱۹ نوامبر ۱۹۲۵–۹ ژانویه ۲۰۱۷) جامعه شناس و فیلسوف لهستانی الاصل بود. وی از سال ۱۹۷۱ به عنوان استاد جامعه شناسی در دانشگاه لیدز انگستان مشغول به کار شد. باومن یکی از برجسته ترین نظریه پردازان اجتماعی جهان بود که در زمینه موضوعاتی چون مدرنیته و هولوکاست، پست مدرنیته و هنر پسانوگرا کتاب نوشت. زندگی. زیگمونت باومن در نوامبر ۱۹۲۵ در پزنان در لهستان به دنیا آمد. خانواده او یک خانواده نه چندان مذهبی یهودی بودند. هنوز چهارده ساله نشده بودکه با حمله آلمان به لهستان در ۱۹۳۹ مجبور شد به همراه خانواده اش به روسیه پناه ببرد. باومن در روسیه به ارتش لهستانی های مهاجر پیوست و علیه آلمان وارد جنگ شد. در سال ۱۹۴۵ او در دو جنگ بزرگ در منطقه پامرینیا و همین طور برلین شرکت داشت و در پایان این جنگ مدال شجاعت گرفت. پس از جنگ به شغل نظامی خود ادامه داد و تا سال ۱۹۴۸ افسر اطلاعاتی و سپس افسر نظامی بود. در سال ۱۹۵۳ پدر او که یک صهیونیست بود به سفارت اسراییل مراجعه کرد و این مسئله باعث اختلاف شدید او با پسرش که یک چپگرای ضدصهیونیست بود، شد. با این حال، خود باومن در همان سال به خاطر یهودی بودن از ارتش اخراج شد. باومن تحصی
ل را ادامه داد و موفق به اخذ دکتری و تدریس در دانشگاه شد اما در جریان حوادث سال ۱۹۶۸، او هم مثل اکثر یهودیان لهستان از این کشور اخراج و مجبور شد به اسراییل برود. مدت کوتاهی بیشتر نتوانست در اسراییل بماند و به خاطر اعتراضاتی که به اقدامات اسراییل علیه فلسطینیان داشت مجبور به ترک اسراییل شد و به لیدز در انگلستان رفت. او در ابتدای دهه ۱۹۹۰ بازنشسته شد اما هم چنان به عنوان استاد ممتاز در این دانشگاه به تدریس و تحقیق ادامه داد و در واقع مهم ترین آثار خود را پس از بازنشستگی نوشت. = خانواده = باومن با یک نویسنده به نام جانینا باومن ازدواج کرد. آنها سه دختر داشتند، لادیا (نقاش)، ایرِنا (معمار) و آنا (نظریه پرداز برجسته در دانشگاه حیفا). نوهٔ او مایکل اسفارد نیز نویسنده و وکیل حقوق مدنی برجسته ای در اسرائیل است. تالیفات. نوشته های چاپ شدهٔ باومن به قریب ۵۷ کتاب و بیش از صدها مقاله می رسد که بیشتر اینها ذیل موضوعاتی هستند همچون جهانی شدن، مدرنیته، پست مدرنیته، مصرف گرایی، و اخلاق. تالیفات آغازین. اولین تالیفات باومن به زبان انگلیسی مطالعه ای است دربارهٔ جنبش کارگری بریتانیا و رابطهٔ آن با طبقه اجتماعی، و اصل مقاله در س
ال ۱۹۶۰ و در لهستان به چاپ رسید. وی تا اوایل دهه ۱۹۸۰ به انتشار مطالب با موضوع "اختلاف طبقاتی و اجتماعی" ادامه داد. آخرین کتاب او با موضوع «خاطرات طبقه» بود. در حالی که در کتابهای بعدی او مستقیماً به مسائل طبقه ای پرداخته نشده است، وی همچنان به توصیف خود به عنوان سوسیالیست پرداخت و هرگز مارکسیسم را به طور کامل رد نکرد. نظریه پرداز نئومارکسیست، آنتونیو گرامشی به ویژه یکی از عمیق ترین تأثیرات وی در کنار جامعه شناس و فیلسوف نئوکانتیایی، «گئورگ زیمل» باقی ماند. مدرنیته و عقلانیت. در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ باومن تعدادی از کتابها را منتشر کرد که به رابطه بین مدرنیته، بوروکراسی، عقلانیت و محرومیت اجتماعی می پرداخت. باومن، به تاسی از فروید، مدرنیته اروپا را به عنوان یک معامله تلقی کرد: وی اظهار داشت، جامعه اروپا توافق کرده بود که از یک سطح آزادی برای دریافت مزایای افزایش امنیت فردی چشم پوشی کند. باومن استدلال کرد که مدرنیته، در آنچه بعداً شکل «خالص» آن را نامید، شامل حذف ناشناخته ها و عدم قطعیت ها بود. این شامل کنترل بر طبیعت، بوروکراسی سلسله مراتبی، قوانین و مقررات ، کنترل و طبقه بندی بود - همه اینها تلاش م
ی کردند تا به تدریج ناامنی های شخصی را از بین ببرند، و باعث شدند جنبه های آشفته زندگی انسان منظم و آشنا گردد. بعداً در تعدادی از کتاب ها، باومن شروع به توسعه این موضع کرد که چنین نظمی هرگز موفق به دستیابی به نتایج مطلوب نمی شود. وی استدلال کرد، وقتی زندگی در دسته های آشنا و قابل کنترل سازمان می یابد، همیشه گروه های اجتماعی وجود دارد که نمی توان آنها را اداره کرد، آنها را نمی توان جدا و کنترل کرد. باومن در کتاب مدرنیته و دوسوگری خود شروع به نظریه پردازی دربارهٔ چنین افراد نامشخصی از نظر شخصیتی تمثیلی کرد که «غریبه» نامید. با استفاده از جامعه شناسی گئورگ زیمل و فلسفه ژاک دریدا، باومن از غریبه به عنوان شخصی یاد کرد که در حال حاضر ناآشناست، و مسئلهٔ غیرقابل حل جامعه است. در مدرنیته و دوسوگری، باومن تلاش کرد تا روشی متفاوت را که جامعه مدرن نسبت به غریبه اتخاذ می کند، ارائه دهد. وی استدلال کرد که از یک سو، در یک اقتصاد مصرف گرا، چیزهای عجیب و غریب و ناآشنا همیشه فریبنده است. در سبک های مختلف غذا، مدهای مختلف و در جهانگردی می توان جذابیت چیزهای ناشناخته را تجربه کرد. با این حال این مسئلهٔ عجیب و غریب، جنبه منفی تری
نیز دارد. غریبه، از این جهت که نمی توان او را کنترل و فرمان داد، همیشه مورد ترس است. او یک قاچاقچی بالقوه است، شخصی در خارج از مرزهای جامعه که یک تهدید دائمی است. مشهورترین کتاب باومن، مدرنیته و هولوکاست، تلاشی است برای شرح کامل خطرات این نوع ترس ها. با استفاده از کتاب های هانا آرنت و تئودور آدورنو در مورد توتالیتاریسم و روشنگری، باومن این استدلال را مطرح کرد که نباید هولوکاست را صرفاً یک واقعه در تاریخ یهود دانست و نه یک قهقرایی برای بربریت پیش از مدرن. در عوض، وی استدلال کرد، باید هولوکاست را کاملاً مرتبط با مدرنیته و تلاش های نظم بخشی آن دانست. عقلانیت رویه ای، تقسیم کار به کارهای کوچکتر، طبقه بندی گونه های مختلف و تمایل به پیروی از قوانین به لحاظ اخلاقی، همه نقش خود را در تحقق هولوکاست ایفا کردند. وی استدلال کرد که به همین دلیل جوامع مدرن به طور کامل درس های هولوکاست را درک نکرده اند. -اگر بخواهیم از استعارهٔ خود باومن استفاده کنیم- چنین است که تصویری بر دیوار آویزان باشد که صرفاً تعداد کمی پند به ما می دهد. در تجزیه و تحلیل باومن، یهودیان در اروپا «غریبه» فرادست بودند و برنامهٔ «راه حل نهایی» توسط وی به
عنوان نمونه ای افراطی از تلاش جامعه برای برداشتن عناصر ناخوشایند و نامشخص موجود در آن به تصویر کشیده شد. باومن، مانند فیلسوف جورجیو آگامبن، ادعا کرد که همان روندهای محرومیت که در هولوکاست در جریان بود، می توانند همچنان وجود داشته باشد، کما اینکه اکنون نیز تا حدودی چنین است. هنر، یک عنصر سیال؟. یکی از آثار باومن بر مفهوم هنری متمرکز است که تحت تأثیر فهم سیّال قرار دارد. نگارنده این ایده را بازتاب می دهد که: «ما به فهمی که معمولاً متشکل از یک "موجودیت" ثابت است ، در حالت دائمی آن "موجودیت" میل داریم و به دنبال آن می گردیم». در اصل هدف ما، ابژهٔ اشتیاق ما نیست، بلکه نفس مشتاق بودن است و بدترین خطر، رسیدن به رضایت کامل. در این چارچوب، باومن کشف می کند که چگونه هنر می تواند خود را در جهانی قرار دهد که عدم تداوم الگوی غالب است. هنر اساساً چیزی است که در ایجاد جاودانگی تقریباً به هر چیزی کمک می کند: از این رو فیلسوف از خود سؤال می کند: "آیا هنر می تواند امر بی دوام را به یک امر ابدی تبدیل کند؟" باومن نتیجه می گیرد که واقعیت فعلی توسط افرادی مشخص می شود که وقت و مکانی برای برقراری ارتباط با ابدیت، با ارزشهای مطلق و ت
ثبیت شده ندارند. هنر و ارتباط افراد با آنها، هم در خلق آن و هم در مشارکت در آن، به طرز چشمگیری در حال تغییر است. وی با استناد به هانا آرنت ادعا می کند که "یک ابژه اگر پایدار باشد فرهنگی است؛ جنبه موقت آن، دوام آن، خلاف فرهنگ [...] عملگراییست است که خود را در معرض تهدید می بیند، وقتی همه اشیا در جهان، آنهایی که امروز تولید می شوند و از گذشته، به طور انحصاری از نظر سودمندی برای روند اجتماعی بقا در نظر گرفته می شود ". برعکس، مفهوم فرهنگ و هنر تنها در صورتی می تواند در جامعه سیال معنا پیدا کند که درک سنتی خود را کنار بگذارد و رویکرد ساختارشکنانه را در پیش بگیرد. جوایز و افتخارات. باومن در سال ۱۹۹۲ جایزه جامعه شناسی و علوم اجتماعی آمالفی اروپا و جایزه تئودور آدورنو از شهر فرانکفورت را در سال ۱۹۹۸ دریافت کرد. وی در سال ۲۰۱۰ به همراه آلن تورین، جایزه پرنسس آستوریاس برای ارتباطات و علوم انسانی به وی اهدا شد. دانشگاه لیدز به افتخار وی در سپتامبر ۲۰۱۰ «موسسه باومن» را در دانشکده جامعه شناسی و سیاست اجتماعی خود تأسیس کرد. دانشگاه سیلزیای سفلی، (یک مؤسسه آموزش عالی خصوصی کوچک در سیلسیای سفلی، لهستان)، قصد داشت در اکتبر ۲
۰۱۳ دکترای افتخاری را به باومن اعطا کند. با این حال، وی به عنوان واکنش به یک ضد کمونیست بزرگ و آنچه طرفداران باومن ادعا می کنند «ضد یهود» علیه او بود، سرانجام وی جایزه را رد کرد.. همچنین در سال ۲۰۱۵، دانشگاه سالنتو به باومن مدرک افتخاری در زبان های مدرن، ادبیات و ترجمه ادبی اعطا کرد. انتقادات. در سال ۲۰۱۴، پیتر والش، نامزد PhD دانشگاه کمبریج، در کتاب خود، «آیا ثروت چند نفری برای همه ما سود دارد؟ (۲۰۱۳)» باومن را از طریق چندین وب سایت، از جمله ویکی پدیا، به سرقت ادبی متهم کرد. گفته می شود که در این کتاب، باومن پاراگرافهای لفظی از مقاله های ویکی پدیا راجع به Slow Food و اقتصاد با ثبات، همراه با کتابشناسی آنها، کپی برداری کرده است، بدون آنکه منابع، نویسندگان یا کپی برداری از ویکی پدیا را به آنها نسبت دهد. وی در واقع از یک بند در مورد golden handshake استفاده کرده است، اما این نقل قول به درستی به ویکی پدیا نسبت داده شده است. در پاسخ باومن اظهار داشت که "پیروی" از قوانین "فنی" غیرضروری است، و اینکه او "هرگز در تأیید نویسندگی ایده ها یا مفاهیمی که من به کار برده ام یا آنهایی که من الهام گرفته ام را نادیده گرفته است
". در یک انتقاد دقیق از والش و نویسنده همکارش دیوید لمان ، منتقدان فرهنگی برد اوانز و هنری آ. ژیرو نتیجه گرفتند: "این اتهام علیه باومن واقعاً حقیرانه است. این یک انتقاد ایدئولوژیک ارتجاعی است که ظاهر روشی و باطن تدافعی دارد. دفاع از یک تجربه گرایی عقیم و فرهنگ پوزیتیویسم. این گفتاری است که داده ها، همبستگی ها و عملکرد را در خود جای داده و از موضوعات اساسی، اجتماعی و قدرت فرار می کند. درگذشت. باومن در ۹ ژانویه ۲۰۱۷ در ۹۱ سالگی در لیدز انگلستان درگذشت. دورهٔ لیدز. o translated as Of God and Man. Cambridge: Polity. ISBN 978-0-7456-9568-6
سوتکَرنَسک یا شودکر نخستین بخش از اوستای ساسانی بوده است. در فصل چهارم از کتاب نهم دینکرد خلاصهٔ این نسک آمده که دارای ۲۲ فرگرد بوده است. می توان گفت شرح اصلی بهمن یشت مأخوذ از هفتمین فرگرد این نخستین نسک اوستایی است. از مباحث جالب توجه و مفصل این نسک، مطالبی پیرامون سرگذشت کرشاسپ و کی خسرو و کی کاووس بوده و هم چنین احتمال است که رسالهٔ پهلوی زند وهمن یسن فرگرد هفتم نسک اول بوده باشد.
سُروش یَشت هادُخت یشت یازدهم کتاب بخش یشت ها از کتاب اوستا می باشد که در ستایش سروش است. این یشت دارای پنج کَرده (فصل) و بیست و سه بند است. سروش که در متون اوستایی "سْرَوشَ" خوانده می شود از ایزدان زرتشتی است که مظهر اطاعت الهی و فرمان برداری از خداست. سروش یشت هادخت بخش های بازمانده از هادُخت نَسک (نسک یا جلدِ بیستم اوستای ساسانی) است که در اوستای کنونی باقی مانده است. دارای سه فَرگَرد (فصل) است. فصل نخست راجع است به نماز اَشِم وُهو فصل دوم و سوم ماجرای چگونگی و سرنوشت روان نیکوکاران و زشت کاران در جهان واپسین است. غیر از این یشت یک "سروش یشتِ سرِ شب" نیز موجود است که در یَسنا قرار دارد. این یشت را هر شب پیش از خوابیدن و در نخستین سه شبِ پس از درگذشت هر کس می خوانند و این را برای شفاعت درگذشته انجام می دهند چرا که سروش در سنت دینی یکی از سه ایزد داوری بر سر پل چینوَت می باشد.