Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هدف سخت فیلمی به کارگردانی هوشنگ درویش پور و نویسندگی توران اکبری ساختهٔ سال ۱۳۷۷ است. خلاصه داستان. یک گروه از رزمندگان برای پاکسازی میدان مین رهسپار جزیره مجنون می شوند. در حالی که آنها به پیشروی خود و پاکسازی منطقه ادامه می دهند، یک سرباز عراقی با دوربین آنها را که سوار سه قایق هستند می بیند و به ستاد فرماندهی خبر می دهد که ایرانی ها وارد معبر شده اند. فرمانده سنگدل نیروهایش را به مقابله با رزمندگان ایرانی می فرستد. نیروهای ایرانی به زودی درمی یابند که عملیات پاکسازی آنها لو رفته، اما حاجی فرمانده ایرانی به علی یادآور می شود باید حتماً در مأموریتشان موفق شوند. غواص های عراقی از زیر آب خود را به نیروهای ایرانی می رسانند و در فرصت های به دست آمده، با کارد به آنها حمله می کنند. حاجی با یکی از این غواص ها درگیر می شود و یکی از رزمندگان که از ضربه های کارد به سختی مجروح شده در آغوش حاجی جان می دهد. یاران دیگر حاجی، حسین و رضا هستند که درگیری ها را زیر نظر دارند. در حالی که حمله های دشمن همچنان ادامه دارد، علی متوجه می شود که یکی از عراقی ها قصد دارد به نیروهای ایرانی آرپی جی پرتاب کند. یک عراقی که به او جان سخت
می گویند با حاجی درگیر می شود و موفق می شود او را به شهادت برساند. حسین اسیر می شود و در قایق موتوری دشمن مورد وحشیانه ترین شکنجه ها قرار می گیرد. علی و رضا خود را به قایق عراقی ها می رسانند و حسین را نجات می دهند. رضا با بی سیم به نیروهای پشتیبانی در مورد درگیری با دشمن خبر می دهد و در همین اثنا با یک عراقی دیگر درگیر می شود و او را می کشد. حسین، بار دیگر مورد اصابت گلوله های دشمن قرار می گیرد و در آخرین لحظه های زندگی اش، همسر و فرزند کوچکش را به یاد می آورد و پیشانی بندی که همسرش برای او دوخته بود از جیبش درمی آورد و روی پیشانی اش می بندد. رضا زمانی به او می رسد که حسین شهید شده است. او چنان از این موضوع غمگین می شود که مسلسل خود را مقابل نیروهای دشمن می گیرد و تعدادی از آنها را می کشد. او به همراه علی پیکر دوستشان را از آن منطقه دور می کنند ولی ناگهان مورد اصابت گلوله های مسلسل یک عراقی قرار می گیرد. علی تنها، با یک پرچم قرمز به راه می افتد.
آخرین نبرد فیلمی به کارگردانی حمید بهمنی و نویسندگی داوود امیریان محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. ناصر، رزمنده ای که بارها در جبهه بوده و حالا به کار تصویربرداری مشغول است، پس از شهادت شوهر خواهرش علی که الگوی او در زندگی بوده، نسبت به جعفر که می خواهد با خواهرش ازدواج کند و جای علی را بگیرد، احساس خوشایندی ندارد، با این حال حاجی ـ فرمانده عملیات در خاک عراق ـ ناصر را به عنوان تصویربردار به همراه جعفر و هادی ـ که خانواده اش را در دزفول از دست داده ـ برای شرکت در عملیات فرا می خواند. هدف عملیات پیدا و منهدم کردن محل موشک های دوربرد عراق است که عراق توسط آن ها شهرهای ایران را مورد اصابت قرار می دهد. قرار است با رسیدن به محل موشک ها و مخابره گراها به نیروهای خودی، موشک ها توسط توپ های میان برد رزمندگان هدف قرار بگیرد. چهار عضو عملیات به محل موشک ها نزدیک می شوند؛ اما عراقی ها با همدستی نیروهای ضدانقلاب به سوی آن ها هجوم می آورند و در محاصره قرارشان می دهند. حاجی به محل استقرار توپ ها در خاک ایران برمی گردد و منتظر گرفتن نشانی موشک ها و گراها می شود. هادی در مواجهه با دشمن شهید می شود و جعفر نیز چشم هایش را از
دست می دهد، اما با تلاش ناصر (که حالا با خواندن نامه خواهرش که جعفر را همسنگ علی و ادامه دهنده راه او دانسته، نظرش نسب به او عوض شده) و با راهنمایی جعفر، گراها توسط بی سیم به حاجی مخابره می شود و با شلیک توپ های نیروهای خودی سایت موشکی و تجهیزات دشمن در میان ناباوری عراقی ها نابود می شود. ناصر و جعفر از طریق چرخبالی که حاجی نیز با آن آمده، به هر زحمتی که هست نجات پیدا می کنند و از مهلکه می گریزند.
باد و شقایق فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سیدضیاءالدین دری ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. رامین پرتوی، کارگردان و بازیگر مشهوری که بر اثر اعتیاد و سپس گذراندن محکومیت در زندان، کارش را در سازمان صدا و سیما از دست داده و هشتمین سال بیکاری خود را می گذراند، تلاش می کند بار دیگر فعالیتش را از سر بگیرد، اما به دلیل پیشینه اش به او کار نمی دهند.
پرواز روح فیلمی به کارگردانی و نویسندگی حسین قاسمی جامی محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. ستاد عملیاتی دشمن دارای سایت موشکی است و قرار است در پنج روز آینده فعال شود. نیروهای ایرانی برای جلوگیری از اقدام دشمن دست به کار می شوند ولی با دشواری هایی روبرو می شوند. دو جوان بسیجی تلاش می کنند تا پس از رضایت فرمانده شان وارد عملیات شوند.
پشت دیوار شب فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مهران تأییدی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. پدر اسماعیل مدیرعامل یک شرکت ساختمانی است و درست زمانیکه اسماعیل قصد رفتن به ژاپن را دارد، پدر بیمار می شود و اسماعیل ناچار از رفتن به ژاپن صرف نظر می کند، چراکه با رفتن او شرکت منحل می شود و نامزدش را هم از دست می دهد...
تارهای نامرئی فیلمی به کارگردانی حبیب الله بهمنی و نویسندگی علیرضا ارسطوییان محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. گروهی از غواصان که به سرپرستی کیوان محتشم (فرامرز قریبیان)، افسر نیروی دریایی، برای کشف یک مرکز ردیابی کشتی های ایرانی در خلیج فارس به زیر آب رفته اند، پس از شناسایی مرکز موفق به انهدام آن نمی شوند و مورد هجوم نیروهای عراقی قرار می گیرند. محتشم که به علت کمبود اکسیژن در زیر آب از ناحیه ریه مصدوم شده، در بیمارستان بستری می شود و به پیشنهاد کامران سپهر (جمشید جهان زاده)، همکلاس قدیمی اش، به ظاهر با نیروی دریایی تسویه حساب می کند و به سپهر می پیوندد. سپهر یک دلال بین المللی است و قصد دارد با تهدید محتشم به فاش کردن زندگی خصوصی او با همسر سابقش ترزا (که محتشم او را برای بازگشت به ایران ترک کرده)، وی را وادار به همکاری کند. سپهر با ترتیب دادن نمایشی که در آن زنی شبیه به ترزار با زنی دیگر به عنوان دختر ترزا و محتشم حضور دارند، محتشم را وادار می کند تا با او به خارج از کشور برود و با عراقی ها همکاری کند. در خارج از کشور محتشم از طریق مارچلو، برادر ترزا که بازیگر است، درمی یابد ترزا سال هاست درگذشته و هرگز د
ختری نداشته است. افراد سپهر که از آگاه شدن محتشم از اصل ماجرا هراسان شده اند، مارچلو را می کشند و محتشم را قاتل معرفی می کنند. محتشم به ظاهر همکاری با سپهر و نیروهای عراقی را می پذیرد و هدایت یک کشتی را به مقصد عراق به عهده می گیرد. اما با هماهنگی حفاظت نیروی دریایی و تکاوران، در یک فرصت مناسب عراقی ها خلع سلاح می شوند و مرکز دریابی کشتی ها نیز شناسایی می شود و مورد هدف قرار می گیرد. سپهر با محتشم در میان آب ها درگیر می شود و محتشم او را در کنار کوسه ها رها می کند و به وسیله یک چرخبال خود را نجات می دهد.
تنها فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی قوی تن ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. دکتر جوانی بعد از اتمام تحصیلات خود به زادگاهش بازمی گردد. او به محض ورود به خانه با جنازهٔ مادر خود روبرو می شود. عراقی ها به روستا حمله کرده اند و همه چیز را به تاراج برده اند. زن ها و دخترهای آبادی را اسیر یا شهید کرده اند و مردان را نیز به شهادت رسانده اند. دکتر بعد از کشتن یک عراقی تحت تعقیب سربازان بعثی قرار می گیرد. او در حین فرار به محلی پناه می برد که پیرمردی از روستا به همراه دخترش گل پری در آنجا مخفی شده اند. دکتر قصد دارد پیرمرد و دخترش را نجات دهد اما پیرمرد در محاصرهٔ دشمن کشته می شود. دکتر گل پری را بر اسبی که از روستا به همراه آورده سوار می کند و از او می خواهد به محل امنی برود. دکتر بعد از درگیری زیاد با دشمن گل پری را در امامزاده ای زخمی می یابد، گل پری قبل از مرگ از سربلند کشته شدن کژال نامزد دکتر می گوید و سربند پدرش را به او هدیه می کند. دکتر نیز به قلب دشمن حمله ور می شود و با کشتن فرماندهٔ سربازان اجنبی به سراغ سایر متجاوزین می رود.
تولد یک پروانه فیلمی به کارگردانی مجتبی راعی و نویسندگی سعید شاپوری محصول ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. آقا معلم جوانی که چهره عرفانی ای دارد برای آموزش کودکان به روستای سرسبزی وارد می شود. یک روز که در روستا گردش می کرد با گریه یک پیرمرد روستایی مواجه می شود و علت گریه او را می پرسد. پیر مرد می گوید: پسرم مدت هاست که به شهر رفته و برنگشته. معلم به او دلداری می دهد و می گوید گریه نکن ان شاءالله بر می گردد. فردای آن روز پسر او بر می گردد. با تکرار قضیه دیگری شبیه به این آرام آرام مردم روستا به او اعتقاد پیدا می کنند. روزی که باران شدیدی می آید مردم ده به درب خانه او می روند و از او می خواهند که دعا کند تا سیل نیاید. او خجالت می کشد و می گوید من کسی نیستم که دعا کنم. باید سیل بند ببندید ولی مردم اصرار می کنند ولی او شرم می کند و می گوید من کسی نیستم که دعا کنم و شما باید از خدا بخواهید. مردم ده بسیار ناراحت می شوند و از فردا همه از او رو برمی گردانند و بچه های خود را از رفتن به مدرسه بازمی دارند. در همین حین کودکی با دستپاچگی به نزد معلم می آید و می گوید پدرم دارد می میرد و او گفته که آقا معلم را به بالین من بیاورید
اما معلم می گوید که من دکتر نیستم و شما باید دکتر خبر کنید ولی با اصرارهای زیاد کودک، معلم به همراه او حرکت می کند. شروع به دویدن می کنند و به رودخانه ای می رسند که سیل پل آن را خراب کرده. کودک از روی آب می دود و بر روی آب راه می رود. معلم از دیدن این صحنه شگفت زده می شود. کودک او را صدا می زند و می گوید :آقا معلم بیا. معلم گریه می کند. پروانه ای به سمت معلم می آید و بر روی لباس او می نشیند. مدتی قبل وقتی همین کودک به کلاس قرآن دیر رسیده بود معلم به او گفته بود چرا دیر آمدی و کودک گفته بود که پل رودخانه شکسته و من باید مسافت زیادی را راه بروم تا به مدرسه برسم. معلم به شوخی به او گفته بود خوب از روی آب راه بیا و عبور کن. کودک که از روی تصور معصومانه خود، این سخن معلم را جدی گرفته بود، هر بار پس از رسیدن به رودخانه از روی آب حرکت می کرد و بدون این که در آب فرو برود می گذشت . . .
جان سخت فیلمی به کارگردانی علی اکبر ثقفی و نویسندگی علی اکبر ثقفی و صادق کرمیار محصول سال ۱۳۷۶ است.
حماسه ۲۵۱۹ فیلمی به کارگردانی کامران ملکی و نویسندگی کامران ملکی، محمدرضا یحیایی و ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. داستان فیلم. در پی حمله نیروهای عراقی، ارتفاعات استراتژیک «حاج عمران» در شمال غرب ایران موسوم به ۲۵۱۹ به تصرف عراق درمی آید و شهرهای این منطقه از جمله ارومیه دائماً زیر آتش توپخانه دشمن قرار می گیرد. ارتش ایران تصمیم می گیرد به تنهایی ارتفاعات تصرف شده را آزاد کند. در ابتدا، فرماندهی نیروی زمینی با این کار مخالفت می کند و معتقد است که کار بسیار مشکل و خطرناکی است و اگر ارتش در این عملیات موفق نشود، به حیثیت ارتش لطمه وارد خواهد شد. ولی فرمانده لشکر ۶۴ ارومیه اعتقاد دارد که این کار عملی است. پس از مشورت های بسیار با فرماندهان، مجوز شروع این عملیات صادر می شود و مدتی بعد نیروهای ارتش ایران با عنوان «کربلای ۷» در هوای بسیار سرد و برف و شبانه وارد عملیات می شود. ناگهان بهمن بسیار بزرگی شروع به حرکت می کند و همه تجهیزات ارتش به همراه تعدادی از نیروهای ایرانی زیر بهمن می روند. در حالی که نیروهای باقی مانده قصد عقب نشینی دارند متوجه می شوند که بهمن، پیکر تعدادی از رزمندگان سپاه را که پیش از آنها در ارتفاعات به جنگ
با عراقی ها رفته و شهید شده بودند با خود به پایین آورده است. در نهایت مجدداً عملیات بازپس گیری مناطق از سر گرفته شود. در شرایط بسیار دشوار برف و یخبندان، نیروهای ارتش به پیشروی ادامه می دهند و سنگرهای عراقی را یکی پس از دیگری تصرف می کنند و در نهایت ارتفاعات به تصرف نیروهای ارتش درمی آید...
حماسه قهرمانان فیلمی به کارگردانی جمشید حیدری و نویسندگی اسماعیل نامی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. جمعه جمال زهی، با پایان یافتن تحصیلاتش در زمینه علوم ارتباطات و ماهواره های مخابراتی، با مدرک دکترا به ایران می آید تا در یک عملیات نفوذی در خاک عراق شرکت کند. در بدو ورود به کشور، او به سیستان و بلوچستان می رود تا همسرش صنم را ببیند و برای رفتن به مأموریت خطرناکش، از او و خانواده خود خداحافظی کند. جمعه به دلیل محرمانه بودن مأموریت، به خانواده و همسرش درباره جزئیات امر حرفی نمی زند. او به پاکستان می رود تا به ظاهر از سفارت آمریکا ویزا بگیرد؛ اما در هتل توسط نیروهای عراقی دستگیر می شود و به عنوان اسیر در عراق دعوت به همکاری می شود. در حالی که همه چیز طبق برنامه پیش می رود، جمعه پس از اصرار نیروهای عراقی به قصد تطمیع به آنها جواب مثبت می دهد. سفر جمعه به پاکستان و حضورش در سفارت آمریکا سبب می شود اقوام و همسایه های خانواده او و صنم، جمعه را خائن بپندارند و از پدر و خواهر جمال بخواهند هرچه زودتر خانه خود را تخلیه کنند. به پیشنهاد پدر جمعه، برادر صنم سهراب به سراغ فرمانده جمعه می رود تا از او برای حل مشکل کمک
بخواهد. فرمانده چند تن از افرادش را برای محافظت از خانواده جمعه می فرستد و پس از تشریح مأموریت، از سهراب نیز برای همراهی گروه در عملیات دعوت می کند. عملیات برای نجات جمعه که پایگاه مهم موشکی دشمن را شناسایی کرده و نیز برای انهدام پایگاه آغاز می شود و افراد خود را با لباس مبدل به پایگاه می رسانند. جمعه که به دلیل مظنون شدن نیروهای عراقی و آمریکایی به اعمال و رفتارش در پایگاه چند بار شکنجه شده تا لب به اعتراف بگشاید، با دشواری به نیروهای خودی ملحق می شود و عملیات انهدام پایگاه آغاز می شود. نیروهای عراقی به مقابله با این حمله غافلگیرانه می پردازند و یکی از آنها جمعه را نشانه می رود. اما سهراب با فداکاری خود را سپر جمعه می کند و هدف گلوله های متعدد دشمن قرار می گیرد. عملیات با موفقیت به پایان می رسد و اعضای گروه بدون سهراب به خاک وطن بازمی گردند.
خلبان فیلمی به کارگردانی جمال شورجه و نویسندگی سیدعلیرضا سجادپور محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. سرتیپ عباس دوران، خلبان موفق نیروی هوایی که دشمن چندبار در ترور او ناکام مانده، سرپرستی عملیات دشواری بر فراز خاک بغداد را به عهده می گیرد و همراه با یک اسکادران شامل دو هواپیمای جنگنده به بغداد هجوم می برد تا علاوه بر گذشتن از دیوار مستحکم پدافند بغداد، با پرواز در ارتفاع پایین دیوار صوتی را بشکند. هدف از این عملیات ناامن نشان دادن بغداد است که به عنوان شهر میزبان کنفرانس سران کشورهای غیرمتعهد انتخاب شده است. داوید، مسئول خارجی ستاد خبری بغداد، با هجوم هواپیماهای ایرانی می گریزد و بلومی، خبرنگار مشهور مستقل خارجی که به بغداد دعوت شده، با گروهش تنها می ماند. بلومی که برای امن نشان دادن بغداد تبلیغات زیادی به راه انداخته، با دیدن هواپیماهای ایرانی نظرش عوض می شود و گروه همراهش را وادار به عکاسی و فیلمبرداری برای تهیه گزارشی تازه از وضعیت بغداد می کند. درحالی که عراقی ها سعی دارند حضور هواپیماهای ایرانی را یک مانور داخلی جلوه دهند، هواپیمای سرهنگ عباس دوران ـ که با دو درجه ارتقا از درجه سروانی به سرهنگی رسیده ـ دچ
ار نقص فنی می شود و به اصرار او، هواپیمای همراهش محمود اسکندری بازمی گردد تا پیروزی در عملیات را به اطلاع نیروهای خودی برساند. سرهنگ عباس دوران با هواپیمای در حال انفجار خود به تنهایی در ارتفاع پایین بر فراز بغداد پرواز می کنند و به هتل محل اقامت خبرنگاران برخورد می کند. (در واقع هواپیما در مسیر ساختمان اجلاس در نزدیکی یک میدان سقوط می کند)
روانی فیلمی به کارگردانی داریوش فرهنگ و نویسندگی جابر قاسمعلی محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. مادر مریم در جوانی از سرطان خون مرده است و مریم که مثل مادرش ـ اما تنها به دلیل بحران های عصبی ـ مرتباً خون دماغ می شود، همواره بر این باور است که سرطان دارد و چیزی به پایان عمرش نمانده و این تصور، به خصوص حالا در ۲۸ سالگی (سن مرگ مادرش) به اوج رسیده است. نوری، مرد تنهایی که سال هاست با پیرزنی کولی که او را خاله می نامد زندگی می کند، از چند سال پیش با دیدن مریم در عکاسی محل کارش او را زیر نظر گرفته و مدام به دنبال فرصتی است که توجه او را به خود جلب کند. به این منظور، نوری مدام خاله را به سراغ مریم می فرستد تا در پارک به عنوان فالگیر، رسیدن مسافر سفیدپوشی را به او نوید دهد که داروی شفابخش را برای مریم به ارمغان خواهد آورد. مریم به اصرار پدر و نامادری خود با مهندسی به نام امیر ازدواج می کند؛ اما پس از ازدواج ـ که بحران های عصبی تازه ای برای مریم به همراه دارد ـ نیز نوری دست از سر او برنمی دارد و سرانجام با لباس سرتاپا سفید به سراغ مریم می آید و خود را مسافری معرفی می کند که از آن سوی اقیانوس ها آمده است. نوری با مریم
قرار می گذارد که روز بعد پس از جدا شدن مریم از همسرش داروی شفابخش را برای او بیاورد؛ اما به اصرار امیر مریم مجبور می شود با شوهرش به شمال برود. در این میان امیر ـ که از بیماری روانی مریم آگاه است و می داند که سرطان ندارد ـ به سراغ پزشک خانوادگی مریم می رود و اطمینان می یابد که همسرش به او خیانت نخواهد کرد. در حالی که مریم سعی می کند مسافر سفیدپوش را از یاد ببرد، نوری نقشه تازه ای طراحی می کند و با کشاندن امیر به خانه پیرزن کولی، خود به سراغ مریم می رود و از او می خواهد خانه را ترک کند و با هم به مسافرت بروند. مریم وقتی حرف های نوری را دربارهٔ خانواده از هم پاشیده و سرخوردگی دوران کودکی اش می شنود، به بیماری روانی او پی می برد و اعتماد به نفسش را در مقابل او به دست می آورد. امیر نیز که به بحران روحی و قصد نهایی نوری پی برده، با سرعت خود را به خانه می رساند و نوری را بیرون می اندازد. حالا مریم حس می کند که از بحران روحی رهایی یافته است.
روزی که هوا ایستاد فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی نادر ابراهیمی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. بازیگران. در این فیلم بازیگران زیر ایفای نقش کرده اند.
زخمی فیلمی به کارگردانی کامران قدکچیان و نویسندگی محمد صالح علا محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. مردی به نام یعقوب (جمشید هاشم پور) برای پشتیبانی از شاگرد یک قهوه خانه به نام جمیل درگیر ماجرایی می شود که در آن جمیل با ضربات چاقو زخمی می گردد و یعقوب او را به بیمارستان می رساند اما دیگر خیلی دیر شده است. ستوان عزیز تازه (محمد صادقی)، تا پیدا شدن قاتل اصلی، یعقوب را بازداشت و به زندان منتقل می کند. بعد از گذشت ده سال، یعقوب در پی عفو عمومی آزاد می شود و به دنبال پسرش یوسف، شهر را زیر پا می گذارد و در می یابد که ستوان عزیز تازه که حالا سرگرد شده بعد از مرگ مادر یعقوب (فرخ لقا هوشمند)، سرپرستی یوسف پسر خردسال او را به عهده گرفته است و حالا از یعقوب می خواهد که شهر را ترک کند. ولی در یک درگیری بین نیروی انتظامی و ندیم (جلال پیشواییان)) سرکردهٔ قاچاقچیان یوسف به گروگان گرفته می شود. همسر سرگرد عزیز (افسانه بایگان)، یعقوب را از ماجرا مطلع می سازد و یعقوب وارد ماجرا شده و پس از درگیری با ندیم، یوسف را آزاد می سازد و خود کشته می شود و یوسف هم هرگز مطلع نمی شود که یعقوب پدر واقعی اش بوده است.
زن شرقی فیلمی به کارگردانی رامبد لطفی و نویسندگی باقر حبیب پیران ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. حمید، فوتبالیست مشهوری که قرار است برای مذاکره به آلمان برود، با دوست صمیمی اش محمود به کوه می رود؛ ولی از بالای کوه به پایین پرتاب می شود و پاهایش به شدت آسیب می بیند. از آن پس رابطه عاشقانه حمید با همسرش زهره شدیداً به سردی می گراید و حمید که آینده درخشانش را نابود شده می بیند، خانه نشین می شود و با رفتار عصبی اش مدام زهره را از خود می راند. به تدریج رفتار حمید غیرقابل تحمل می شود و زهره را متهم به رابطه با محمود می کند. زهره که عصبی شده، به خانه مادرش پناه می برد و سعی می کند با حوصله بیشتری به زندگی با حمید ادامه بدهد؛ اما حمید که نامه تخیلی زهره در ایام کودکی را به دوست پدرش دیده است، بار دیگر به رابطه او با محمود می اندیشد و حتی از وی می خواهد در صورت تمایل از او جدا شود. زهره که از حرف های بدبینانه و پیشنهاد تازه حمید به ستوه آمده، خانه را ترک می کند و جستجوی مادر زهره، حمید و محمود نیز برای یافتن او به نتیجه ای نمی رسد. سرانجام زهره به خانه برمی گردد و خبر باردارشدنش را به حمید می دهد تا افق تازه ای در
برابر خانواده گشوده شود.
زندگی فیلمی به کارگردانی اصغر هاشمی و نویسندگی اصغر هاشمی، حسین اکبرزاده محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. ملک، زن میانسالی که بچه دار نمی شود، سرانجام نگاه های منتظر و سرزنش بار همسرش نصرت را تاب نمی آورد و خانه را ترک می کند...
ساغر فیلمی به کارگردانی سیروس الوند و نویسندگی محمدهادی کریمی محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. دکتر پرتو تابان، قصه نویس و استاد ادبیات دانشگاه که تومور بدخیمی در سر دارد، به اصرار همسرش رضا توسط دکتر مشتاق تحت یک عمل جراحی نادر و پیچیده قرار می گیرد. در عمل جراحی مغز زنی به نام ساغر که بر اثر تصادف با اتومبیل کشته شده، به سرعت به مغز پرتو پیوند زده می شود. بعد از عمل همه چیز در مورد وضعیت جسمانی او به خوبی پیش می رود، اما پرتو خود را ساغر می نامد و در حالی که دچار بحرانی روحی و روانی شده است، سراغ شوهر و دخترش را می گیرد. دکتر مشتاق که از نتیجه عمل متحیر شده، چند روزی به بیمارستان نمی آید و طی این مدت، پرتو به یک آسایشگاه روانی منتقل می شود و تحت مراقبت روانپزشکی که دوست رضا نیز هست، قرار می گیرد. پرتو با کمک یکی از بیماران از آسایشگاه می گریزد و به سراغ خانواده ساغر می رود که در غم از دست دادن او عزادارند و چهلم مرگ او را به سوگ نشسته اند. پرتو که به لحاظ جسمانی شباهتی به ساغر ندارد، با شوهر و دختر او صحبت می کند و نشانه هایی از زندگی ساغر به آن ها می دهد؛ و وقتی تنها با حیرت خانواده ساغر روبرو می شود، تصم
یم می گیرد به سراغ دایه اش برود که در شمال کشور زندگی می کند. دایه که با گذر سال های عمر پیر و نابینا شده، پرتو را به سادگی به جای ساغر می گیرد و پرتو در کنار دایه ماندگار و به تدریس بچه های روستا مشغول می شود. از سوی دیگر رضا و دکتر مشتاق سراغ پرتو را می گیرند و به محل زندگی او می رسند. وقتی پرتو می رود که از چشمه آب بیاورد، رضا به اصرار دکتر مشتاق، او را تعقیب می کند و موقعیتی مشابه خوابی که پرتو پیش از عمل جراحی دیده بود پیش می آید. به نظر می رسد که حالا او رضا را شناخته و بار دیگر به پرتو تبدیل شده است. این فیلم در شانزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر در بخش بهترین چهره پردازی (عاطفه رضوی و محمدرضا زاهدشکرابی) و همچنین در دومین دوره جشن خانه سینما در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن (فریماه فرجامی) نامزد دریافت جایزه بوده است. نقش های اصلی ساغر را فریماه فرجامی و امین تارخ بازی کرده اند و تدوین فیلم را بهرام دهقان انجام داده است.
سفر شبانه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی خسرو معصومی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. علی نوجوان ساکن بخش باهو در بندرگز، خبر ناپدید شدن پدر رزمنده اش را در جبهه می شنود. مادر باردار علی با شنیدن این خبر دچار بحران روحی می شود و سلامت فرزند آینده اش به خطر می افتد. پزشک حضور پدر را بالای سر مادر ضروری اعلام می کند و پدربزرگ علی که سوزنبان قطار است، برای رفتن به آبادان به امید یافتن پسرش مرخصی تقاضا می کند. وقتی با تقاضای مرخصی پدربزرگ به دلیل نبودن جانشین موافقت نمی شود، علی شبانه سوار قطاری می شود تا به آبادان برود. در راه مأموران قطار چند بار او را پیاده می کنند و به ایستگاه تحویل می دهند؛ اما او هر بار می گریزد و سرانجام با همراهی یک زوج پیر به مقصد می رسد. پس از مدتی جستجوی بی نتیجه علی را بار دیگر تحول راه آهن می دهند تا با قطاری برگردانده شود. درراه قطار مورد بمباران نیروهای عراقی قرار می گیرد و علی از این فرصت استفاده می کند تا با یک وانت خود را به جاده آبادان برساند. اما جاده بسته است و این بار او پنهانی سوار آمبولانسی می شود که راننده اش صالح نام دارد. صالح به علی کمک می کند تا پدرش را که به علت موج
انفجار دچار فراموشی شده، در یکی از بیمارستان های تهران پیدا کند. هنگام بازگشت با قطار، علی عکس های خودش را به پدر نشان می دهد و با نشان دادن قرقره ای که او قبلاً برایش خریده بود، سبب می شود پدر او را بازشناسد.
شاهرگ فیلمی به کارگردانی علی غفاری و نویسندگی عباس جاهدجم ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. در سال های پیش از انقلاب، تعدادی از قاچاقچیان دستگیر می شوند و مواد مخدر به دست آمده به جای سوزانده شدن در زیر خاک جاسازی می شود. نقشه محل دفن مواد مخدر در چهار قسمت بین تیمسار عضدی و سه تن دیگر از دست اندرکاران رژیم تقسیم می شود، تا هیچ یک از آن ها به تنهایی نتواند به مواد مخدر دسترسی پیدا کند. تیمسار عضدی که پس از انقلاب از کشور گریخته، برای یافتن سه تکه کامل کننده نقشه وارد کشور می شود و یک قاچاقچی بین المللی اسلحه را نیز با خود می آورد تا در ازای تحویل مواد مخدر از او اسلحه بگیرد. به دستور تیمسار، دستیارش گرگین دو نفراز صاحبان نقشه را می کشد. برای یافتن صاحب تکه آخر نقشه که یک عتیقه فروش است منصور جوان بی کاری که از طریق یک معتاد به باند تیمسار عضدی معرفی شده، استخدام می شود. منصور قبلاً شاگرد مرد عتیقه فروش بوده و به اتهام سرقت از صندوق مغازه به زندان رفته، اما با وساطت سرگرد فرزین آزاد شده تا از این پس زندگی آرامی را در پیش گیرد. او به مغازه عتیقه فروش می رود؛ ولی نه تنها نقشه را نمی یابد، بلکه با جسد عتیقه فروش
نیز رو به رو می شود. او عروسکی را که حاوی نقشه است، ندانسته برمی دارد و برای دختر خردسالش به خانه می برد. سرگرد فرزین که به خانه منصور آمده، نقشه را داخل عروسک پیدا می کند. اما از آن جا که افراد تیمسار عضدی همسر و فرزند منصور را گروگان گرفته اند، کاری از او برنمی آید. منصور به خانه تیمسار عضدی می رود و خودش هم در آن جا گرفتار می شود. به دستور سرگرد فرزین ـ که می خواهد تا پیدا کردن مواد مخدر صبر کند و برای دستگیری قاچاقیان اقدامی نکند ـ منصور تکه کامل کننده نقشه را به تیمسار عضدی می دهد و برای جلب اعتماد او، با فشنگ مشقی به سرگرد فرزین شلیک می کند. تیمسار با افرادش به همراه منصور برای بیرون آوردن مواد مخدر و مبادله آن با اسلحه به محل اختفای مواد مخدر می روند. در حین مبادله، گرگین که از خیانت منصور آگاه شده، ابتدا تیمسار عضدی را مجروح می کند؛ اما هنگام شلیک به منصور توسط سرگرد فرزین هدف قرار می گیرد. دیگر افراد نیروی انتظامی نیز سر می رسند و ماجرا با دستگیری قاچاقچیان به پایان می رسد.
شبیخون فیلمی به کارگردانی جمشید آهنگرانی و نویسندگی محمدرضا سرهنگی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. اعضا اصلی یک باند بزرگ قاچاق در زمان رژیم شاه وقتی متوجه می شوند که کیانی سرگرد شهربانی حاضر به همکاری با آن ها نیست، تنها پسر او را طعمه قرار می دهند تا جایی که او ابتدا پخش کننده مواد مخدر شده و بعد هم به علت اعتیاد شدید دست به خودکشی می زند. او لحظهٔ آخر در نامه ای می نویسد که به خاطر پدرش فنا شده، به همین دلیل پدرش درصدد برمی آید که اعضای باند قاچاق را شناسایی کند، اما آن ها می فهمند و کسی را که قصد دادن اطلاعات به سرگرد را داشت، به همراه همسرش به قتل می رسانند. زمانی که کیانی فرزند مقتولین را نجات می دهد و مخفی می شود، در می یابد که تحت تعقیب است. او کودک را نزد همسر سابق خود می برد، اما باز رد او را می یابند و بالاخره سرگرد کیانی با درگیری های متعدد، کودک و همسرش را نجات می دهد.
شمارش معکوس (فیلم) فیلمی به کارگردانی اکبر حر و نویسندگی شکراله اسدی مبرهن ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. در زمان جنگ تحمیلی به یک گردان غواص مأموریت داده می شود ضمن نفوذ به جزیره های عراق ـ ام الرصاص و ماهی ـ نقطه مشکوکی را در آن جا شناسایی کنند که در واقع مخفی گاه مهمات شیمیایی عراق است. با سرگرم کردن عراقی ها پیش قراولان فتح فاو وارد منطقه می شوند و حمله وسیعی را آغاز کنند. یک ژنرال عراقی که با نیروهای ویژه ریاست جمهوری مأمور حفاظت از انبار مهمات شیمیایی است، معتقد است به «گنج پنهان» او در جزیره اش تجاوز شده و هرچه سریعتر باید نیروهای ایرانی را نابود کرد. نیروهای عراقی در سطح جزیره پخش می شوند؛ اما سیداحمد سرانجام از طریق نشانه ای که یکی از رزمندگان پس از شناسایی انبار مهمات شیمیایی گذاشته، آن جا را پیدا می کند و با خبردادن به نیروهای خودی، اسباب نابودی انبار را فراهم می کند.
شهردار مدرسه فیلمی به کارگردانی محمدباقر خسروی و نویسندگی احمد خداکریم ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است. خلاصه داستان. گروهی از دانش آموزان یک مدرسهٔ راهنمایی با کمک و همیاری مدیر و ناظم مدرسه تصمیم می گیرند در انتخابات شهردار مدرسه شرکت کنند. یکی از دانش آموزان اما به دلیل ناراحتی قلبی در بیمارستان بستری می شود. همکلاسی ها به این خاطر در جستجوی راهی برای شرکت دادن او در انتخابات بر می آیند.