Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بر روی هم خوان های پرانشی پژوهش کرده معتقد است که بیشتر زبان هایی که هم خوان های پرانشی در آنها مشاهده می شود در مناطق مرتفع که در سطح ۱۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارند یا در نزدیکی آنها وجود دارند. مناطقی از قبیل ناحیه کوردیلِرا در آمریکای شمالی، فلات مرتفع آند (آلتی پلانو)، فلات آفریقای جنوبی و حوزه قفقاز، بلندی های اتیوپی و فلات جاواختی (در گرجستان) از جمله این موقعیت های جغرافیایی به شمار می آیند. به گفته اورت، علت این امر آسان تر بودن تولید هم خوان های پرانشی در ارتفاعات بلند است، چرا که در این مناطق فشار هوا با افزایش ارتفاع کاهش یافته و فشردن هوای رقیق، انرژی کمتری نیاز دارد. فلات تبت در این خصوص استثنا است و با وجود ارتفاع زیاد زبان های آن صامت پرانشی ندارند؛ پژوهش ها هنوز برای این امر توضیح علمی نیافته اند.
به هنگام سخن گفتن، بسته شدن کامل یا بخشی از چاکنای هم چنین می تواند باعث ایجاد سازوکار جریان هوای چاکنایی glottalic airstream mechanism بشود. این سازوکار فرایندی تولیدی است که در شکل گیری آواهای گفتار در برخی از زبان ها نقش دارد و در آن چاکنای بسته است و حنجره عامل جریان هوا در فضای بالای چاکنای است. این سازوکار هم خوان های پرانشی و مکیده تولید می کند. پرانشی یا فورانی ejective آوای حاصل از سازوکار جریان هوای چاکنایی برون سو و هم خوان مکیده implosive آوای حاصل از سازوکار جریان هوای چاکنایی درون سو است. هم خوان های مکیده در نزدیک به ۱۳ درصد از زبان های جهان وجود دارند. در الفبای آوانویسی بین المللی مکیده ها را با حروف بندشی واک دار به اضافه یک قلاب در بالایشان نشان می دهند. ⟨ɓ ɗ ʄ ɠ ʛ ⟩.
اخبار جهان (به انگلیسی:News of World) ششمین آلبوم گروه بریتانیایی راک، کوئین می باشد که در سال ۱۹۷۷ منتشر شده است. این آلبوم چندتا از موفقترین ترانه های گروه نظیر "ما تو را به جنب و جوش می اندازیم"، "ما قهرمانیم" و "بال های خود را بگشا" را در بر دارد. آلبوم چهار گواهی نامه پلاتینی در ایالات متحده، دو گواهی نامه پلاتینی در بریتانیا و گواهی نامه های بسیاری از کشورهای مختلف کسب کرد. "اخبار جهان" دومین آلبومیست که توسط خود گروه و به تنهایی تهیه شده است (اولین آلبوم یک روز در مسابقه بود) و همچنین ضبط شده در استودیو Sarm West و Wessex در لندن می باشد و تولید مشترک و مهندسی صوت آن توسط مایک استون صورت گرفته است.
عادل آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
در آواشناسی و واج شناسی، گرفته مشخصهٔ آوایی ای است که تولید آن با نوعی گرفتگی در مسیر جریان هوا همراه است. [k]،[d͡ʒ]، و [f] نمونه هایی از آواهای گرفته هستند. در آواشناسی، تولید آواها را می توان به دو دستهٔ بزرگِ گرفته و رسا sonorant تقسیم کرد. یعنی در برابر گرفته ها، رساها قرار دارند که بدون چنین گرفتگی ای تولید می شوند و طنین دارند. تمامی آواهای گرفته همخوان هستند، در حالی که آواهای رسا شامل واکه ها و همخوان ها می شوند. زیرگونه ها. آواهای گرفته به سه دستهٔ اصلی تقسیم می شوند: انفجاری ها (توقف های دهانی) مانند که با انسداد کامل مجرای گفتار و سپس رهایش انفجاری تولید می شوند؛ سایشی ها مانند که با گرفتگی محدود تولید می شوند، جریان هوا را قطع نمی کنند اما آن را آشفته می سازند؛ انسایشی ها که با انسداد کامل آغاز می شوند و سپس با رهایی ای شبیه به سایشی ادامه پیدا می کنند، مانند و . واک داری. آواهای گرفته معمولاً بی واک هستند، اما گونه های واک دار آن ها نیز بسیار رایج است. این در حالی است که آواهای رسا معمولاً واک دارند و تنها به ندرت به صورت واجی بی واک پدید می آیند.
بیمارستان ضیائیان تهران بیمارستانی دانشگاهی – درمانی که در سال ١٣٣٦ طراحی و در سال ١٣٤٤ احداث بنای بیمارستان آغاز شد درزمینی به مساحت ۷۵۰۰ مترمربع که توسط فردی بنام محمود ضیاییان وقف شده بود، افتتاح گردید. در حال حاضر، این بیمارستان ۱۵۵ تخت ثابت دارد که ۱۰۶ تخت آن فعال می باشد. تعداد اعضای هیأت علمی ۵ نفر و تعداد پرسنل پرستاری ۱۰۱ نفر است. تعداد مراجعین سرپایی و بستری بیمارستان سالیانه حدود ۱۲۵۰۰۰ نفر می باشد. این بیمارستان دارای بخش های داخلی، عفونی، اطفال، زنان زایمان، جراحی، ارتوپدی، CCU، Post CCU، نوزادان و اورژانس؛ درمانگاههای اطفال، زنان، قلب و عروق، اورولوژی، داخلی، عفونی، چشم، اعصاب و روان، گوش و حلق و بینی، جراحی عمومی، دندانپزشکی، داخلی اعصاب و تنظیم خانواده و واحدهای پاراکلینیک آزمایشگاه، رادیولوژی و فیزیوتراپی می باشند. انجام روش سم زدائی فوق سریع در معتادین برای اولین بار در ایران در این مرکز صورت گرفته است.
سیلو انباری جهت نگهداری از مواد خوراکی مورد استفاده در تغذیه انسان و دام است. سیلو در دامپروری معمولاً به جایی گفته می شود که علوفه با رطوبت بالا را در آن نگهداری می کنند به طوری که می توان تا سال ها از آن علوفه استفاده نمود بدون این که ارزش غذایی علوفه تغییر زیادی بکند. به طور کلی سیلوها به سه نوع سیلوهای سنگری (زیرزمینی)، سیلوهای برجی (روزمینی) و سیلوهای کیسه ای تقسیم می شوند. سیلوها ممکن است محل نگهداری مواد غیرخوراکی مانند سیمان و مواد اولیهٔ صنعتی باشد. برخی بر این باورند که سازندهٔ سیلو فردی آمریکایی به نام فرد هاتچ می باشد. طبق برخی کتب مذهبی یوسف پیامبر از اولین طراحان سیلو می باشد که مردم مصر را از قحطی نجات داده است. تجهیزات برق سیلو. در ماشین آلات سیلوها از انرژی الکتریکی استفاده می شود. سیستم های عمدهٔ برقی سیلوها عبارتند از: عمدهٔ بار الکتریکی سیلوها شامل الکتروموتورها و تجهیزات روشنایی است و مصرف کننده های عمدهٔ آن نقاله ها، شیرهای دوراهه، دریچه های برقی، بازوها، پنکه ها و هواکش های فیلترها، شن گیرها، تمیزکننده ها (الک ها)، جداسازها (الک مسیر ثانویه)، آهن ربای الکتریکی، بالابرها، آسانسور حمل نفر
ات، کمپرسور تأمین هوای فشرده، روشنایی طبقات برج کار و پریزهای آن، پریزها و هواکش های زیرکندوها، هشت پر سیکلونها و فیلترها و فن هایشان است. همچنین در هنگام طراحی باید مصارف دیگری چون بار الکتریکی انبارها و کارگاه، روشنایی محوطه، جک و بیل تخلیه، دمنده ها، پمپ های آب و آتش نشانی و ساختمان های جنبی (اداری، مسکونی، آزمایشگاه، نمونه برداری و…) و پیش بینی توسعهٔ آینده را نیز در نظر گرفت. به علت وجود غبارهای سوزا در سیلوها، در استانداردهای جهانی آن ها را جزو محیط های خطرناک طبقه بندی می کنند. این غبارها ممکن است به صورت توده، ابر معلق در هوا یا لایه هایی روی تجهیزات برقی باشند و امکان آتش سوزی و انفجار بر اثر جرقه یا حرارت در کنار آن ها وجود دارد. برای مقابله با این خطر از لوازم برقی خاص همراه با شیوه های طراحی و اجرای ویژه که در استانداردهای طبقه بندی بیان شده اند استفاده می شود. بر این اساس مناطق خطرزای سیلو به مناطق سه گانهٔ ۲۰، ۲۱ و ۲۲ تقسیم بندی می شود که منطقهٔ ۲۲ کمترین میزان خطر را دارد و در آن می توان از تجهیزات با درجه حفاظت IP5X استفاده کرد، اما در مناطق ۲۱ و ۲۰ حداقل درجه حفاظتی می باید IP6X باشد. در کابل
کشی و لوله کشی مناطق خطرزا نیز رعایت معیارهای خاصی لازم است. نسل جدید سیلوها. سیلوهای نسل جدید توسط رل فرمینگ های مخصوصی ساخته می شوند. مدت زمان مورد نیاز در این روش بسیار کم و هزینه ساخت را به میزان حداقل ۴۰ درصد کاهش می دهد زیرا هم به کارگر کمتری نیاز هست و هم مدت زمان ساخت به میزان حداقل یک سوم کاهش می یابد. همچنین آزمایش های پیچیده و گران قیمتی که در روش سنتی باید انجام شود حذف می گردد چون تمامی مجوزها و مدارک امنیتی و کیفیتی را دارا می باشد. نحوه ساخت سیلو با روش جدید رل فرمینگ. در این روش بسته به نوع دستگاه ورق هایی با ضخامت مختلف (بسته به تعداد ایستگاه های دستگاه) وارد دستگاه رل فرمینگ سیلو سازی می شوند، سپس این دستگاه ورق ها را شکل داده و بیرون می دهد، در مرحله بعد ورقهای خروجی توسط دستگاه سیمر seamer به هم دوخته می شوند. در نتیجه سازه خیلی محکم به صورت یکپارچه ساخته می شود. مزیت این نوع سیلو این است که هم به جوشکاری نیاز ندارد و هم ورق ها هنگام نصب پاره نمی شوند. همچنین هزینه و زمان ساخت را بسیار بسیار پایین می آورند. این نوع سیلوها برای نگهداری هر نوع محصولی مناسب هستند البته بدون اعمال فشار. مناسب
برای نگهداری غلات - قیر - روغن - مایعات - آرد - سیمان و … می باشند.
مورد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رحمان آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جنگل آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ادموند کین متولد ۴ نوامبر ۱۷۸۷ یک بازیگر انگلیسی است که در زمان خود به عنوان بزرگترین تا به حال در نظر گرفته شده و در تاریخ ۱۵ مه ۱۸۳۳ چشم از دنیا فروبست. دوران کودکی. کین در وستمینیستر لندن متولد شد. پدر او یک کارمند معماری ساده، و مادر او یک بازیگر بود. اولین حضور او در صحنه در سن ۴ سالگی در باله ژان ژرژ بود. به عنوان یک کودک، چالاکی، هوش و ذکاوتش او را به چهره محبوب جهانی تبدیل کرد. در ۱۴ سالگی او به مدت ۲۱ شب در تئاتر نیویورک در نقش هایی چون هملت، هیستینگز و کاتو به روی صحنه رفت. زندگی خصوصی. شیوه زندگی کین مانعی برای زندگی حرفه ای او شد. او در سوئیس، با شارلوت کاکس ملاقات کرد. کین از کاکس برای زنا در بازگشت خود در انگلستان شکایت کرد. این تصمیم باعث شد سرانجام کاکس در ۱۷ ژانویه سال ۱۸۲۵ باعث کین را ترک کند و باعث آسیب جدی به روحیه و زندگی حرفه ای او شد.
روزی که دنیا از حرکت ایستاد (The Day the Earth Stood Still) فیلمی آمریکایی در سبک علمی-تخیلی ساخته سال ۱۹۵۱ است. کارگردان این فیلم رابرت وایز بود و فیلم نامه آن توسط ادموند اچ. نورث نوشته شده است. این فیلم نامه برپایه داستانی کوتاه به نام «وداع با ارباب» (Farewell to the Master) تهیه شده که در سال ۱۹۴۰ توسط هری بیتس نوشته شده بود. هنرپیشگان اصلی فیلم مایکل رنی، پاتریشیا نیل، سم جفی، و هیو مارلووی هستند. در دوران جنگ سرد و در آغاز رقابت تسلیحاتی هسته ای، داستان فیلم دربارهٔ یک موجود فرازمینی انسان نما است که همراه با یک ربات قدرتمند با بشقاب پرنده به زمین می آید تا پیامی مهم برای تمام بشریت بیاورد. در سال ۱۹۹۵ این فیلم به عنوان اثری «از نظر فرهنگی، تاریخی یا زیبایی شناختی مهم» برای نگهداری در فهرست ملی فیلم آمریکا انتخاب شد. داستان. پس از آن که یک بشقاب پرنده در محوطه نشنال مال در واشینگتن، دی.سی. فرود می آید، ارتش ایالات متحده به سرعت آن را با سربازان و تانک ها محاصره می کند. موجودی انسان نما با لباس فضایی بیرون می آید و اعلام می کند که «با نیت صلح و حسن نیت» آمده است. او وسیله ای فلزی و کوچک را باز می کند، ا
ما یکی از سربازان، که مضطرب است، به او شلیک می کند و مجروحش می سازد. رباتی عظیم از سفینه بیرون می آید و اسلحه های سربازان، از جمله تانک ها را با اشعه مخصوصی محو می کند. بیگانه فرازمینی به ربات، که گورت نام دارد، فرمان توقف می دهد. او توضیح می دهد که آن وسیله، که حالا شکسته، هدیه ای برای رئیس جمهور ایالات متحده بوده برای مطالعه دربارهٔ حیات در سایر سیارات. این بیگانه که کلاتو نام دارد، به بیمارستان ارتش والتر رید منتقل می شود. پس از عمل جراحی، او با پمادی زخم خود را به سرعت درمان می کند. ارتش نمی تواند وارد سفینه شود یا آن را منفجر کند. گورت بیرون می ایستد، خاموش و بی حرکت. دبیر رئیس جمهور، آقای هارلی، به ملاقات کلاتو می رود و کلاتو می گوید پیامش باید به همهٔ رهبران جهان به طور هم زمان رسانده شود. هارلی می گوید که این امر در وضعیت کنونی جهان ممکن نیست. وقتی کلاتو پیشنهاد می کند که مدتی در میان مردم عادی زندگی کند تا «سوءظن ها و نگرش های غیرمنطقی» آن ها را بهتر درک کند، هارلی مخالفت می کند و کلاتو در اتاق بیمارستان حبس می ماند. کلاتو فرار می کند و از بیمارستان والتر رید، یک دست لباس و یک چمدان می گیرد؛ برگه خشک
شویی در آستین کت نشان می دهد که متعلق به «سرگرد کارپنتر» است و حروف اختصاری ال.ام.سی. روی چمدان دیده می شود. او اتاقی در مهمان خانه ای اجاره می کند و خود را با نام کارپنتر معرفی می کند. از جمله ساکنان آن جا بیوه ای جوان به نام هلن بنسون و پسرش بابی هستند. دوست پسر هلن، تام استیونز، نسبت به غریبه حسادت می ورزد. بابی، کلاتو را به گردش در شهر می برد، از جمله یادبود لینکلن و قبر پدرش در قبرستان ملی آرلینگتون؛ جایی که کلاتو می فهمد بیشتر مردگان، سربازانی هستند که در جنگ ها کشته شده اند. وقتی کلاتو از بابی می پرسد: «برجسته ترین انسان زنده کیست؟» بابی، پروفسور بارنهارت را پیشنهاد می دهد. آن ها به خانهٔ دانشمند می روند، ولی او در خانه نیست. کلاتو از پنجره، تخته سیاهی را می بیند که پر از معادلات است (تلاشی برای حل مسئله سه جسم) و برای «گذاشتن سرنخی از حضور خود»، پنجره قفل شده را باز می کند، معادله را اصلاح می کند و اطلاعات تماسش را به خدمتکار می دهد. آن شب، مأموری دولتی، کلاتو را نزد بارنهارت می برد. کلاتو به بارنهارت می گوید که ساکنان سیارات دیگر نگران رفتار تهاجمی زمین هستند، حالا که انسان ها قدرت ابتدایی انرژی اتم
ی را به دست آورده اند. اگر پیام او نادیده گرفته شود، ممکن است زمین «نابود شود». بارنهارت می پذیرد که دانشمندانی از سراسر جهان را در کنار سفینه گرد آورد؛ او پیشنهاد می کند که کلاتو پیش از آن، نمایشی از قدرت خود ارائه دهد. کلاتو، بی خبر از اینکه بابی او را دنبال می کند، به سفینه بازمی گردد. بابی می بیند که گورت دو سرباز را بی هوش می کند تا کلاتو وارد سفینه شود. بابی به خانه می دود و ماجرا را برای هلن تعریف می کند، اما هلن باور نمی کند، ولی تام مشکوک می شود. روز بعد، از ساعت ۱۲ ظهر به وقت ساحل شرقی، تمام تجهیزات برقی روی زمین برای ۳۰ دقیقه از کار می افتند، به جز خدمات ضروری مانند بیمارستان ها و هواپیماهای در حال پرواز. کلاتو، پس از آن که متوجه می شود بابی شب گذشته او را دنبال کرده، به محل کار هلن می رود، مأموریتش را برایش شرح می دهد و می خواهد که او به کسی چیزی نگوید. هلن از تام می خواهد که راز کلاتو را حفظ کند، اما تام گوش نمی دهد و در حال خبر دادن به ارتش است. هلن و کلاتو با تاکسی به سوی خانه بارنهارت می روند. کلاتو به هلن می گوید اگر اتفاقی برایش افتاد، باید به گورت جمله «کلاتو بارادا نیکتو» را بگوید. ارتش تا
کسی آن ها را رهگیری می کند. کلاتو تیر می خورد و کشته می شود؛ جنازه اش را به سلول پاسگاه منتقل می کنند. هلن به سوی سفینه می دود و جمله را برای گورت می گوید. گورت او را به سفینه می برد. گورت جسد کلاتو را می آورد و در سفینه زنده اش می کند، ولی کلاتو به هلن می گوید که این احیاء موقتی است. هلن، به همراه دکتر بارنهارت و دانشمندان گردآمده، از سفینه بیرون می آید. کلاتو برای آن ها توضیح می دهد که یک سازمان بین سیاره ای، نیروی پلیسی از ربات هایی شکست ناپذیر مانند گورت را تشکیل داده است: «در مسائل مربوط به تجاوز، ما به آن ها قدرت مطلق داده ایم». او نتیجه گیری می کند: «انتخاب شما ساده است: با ما همراه شوید و در صلح زندگی کنید، یا مسیر کنونی تان را ادامه دهید و با نابودی روبه رو شوید». سپس کلاتو و گورت با سفینه از زمین می روند. نمادپردازی. در مصاحبه ای در سال ۱۹۹۵، تهیه کننده جولیان بلاوشتاین توضیح داد که جوزف برین، سانسورچی منصوب شده از سوی انجمن تصاویر متحرک آمریکا در استودیوی فاکس قرن بیستم، به تصویر زنده شدن دوبارهٔ کلاتو و قدرت نامحدود او اعتراض داشت. به دستور MPAA جمله ای به فیلم نامه افزوده شد؛ وقتی هلن از کلاتو می
پرسد که آیا گورت قدرت نامحدود بر مرگ و زندگی دارد، کلاتو توضیح می دهد که گورت تنها او را موقتاً زنده کرده و «آن قدرت به روح لایزال متعلق است». فیلم نامه نویس ادموند نورت بعدها گفت: «این شوخی کوچک شخصی من بود. هیچ وقت این زاویه را با بلاوشتاین یا وایز در میان نگذاشتم چون نمی خواستم علنی شود. امیدوار بودم که مقایسه با مسیح تنها به شکل ناخودآگاه برداشت شود.» این که این پرسش اصلاً در مصاحبه ها مطرح شد، خود نشان می دهد که چنین مقایسه هایی تنها در سطح ناخودآگاه باقی نمانده است، هرچند آن قدر ظریف هستند که همهٔ تماشاگران فوراً متوجه نشوند. شباهت های شخصیت کلاتو با عیسی مسیح آشکار است: وقتی از بیمارستان می گریزد، لباس افسری به نام «کارپنتر» (نجار) را برمی دزدد که اشاره ای است به پیشهٔ نجاری عیسی در عهد جدید نزد یوسف ناصری پدرخوانده اش. رفتارهایش نادرست تعبیر می شود و سرانجام به دست ارتش کشته می شود، اما در پایان فیلم پس از بازگرداندن به زندگی، به آسمان شب صعود می کند. دیگر شباهت ها شامل آمدنش به زمین با پیامی برای همهٔ انسان ها، دوستی با یک کودک، داشتن دانش و حکمت فراتر از بشر و نشان دادن نشانه ای از قدرتش است. در آغ
از فیلم، یکی از تکنسین های رادار بریتانیایی هنگام مشاهده سرعت سفینهٔ کلاتو با شگفتی می گوید: «ای کریسمس مقدس!» تولید. توسعه. بلاوشتاین در ابتدا قصد داشت فیلمی با عناوین کاری «وداع با ارباب» و «سفر به جهان» بسازد که ترس و بدگمانی های آغاز جنگ سرد و عصر اتمی را نشان دهد. او بیش از دویست داستان و رمان علمی – تخیلی را مرور کرد تا داستانی مناسب برای فیلم بیابد، زیرا این ژانر برای طرح استعاری چنین موضوعات سنگینی مناسب بود. رئیس استودیو دریل اف. زانوک چراغ سبز تولید را داد و بلاوشتاین ادموند نورت را برای نگارش فیلم نامه بر اساس داستان کوتاه وداع با ارباب (۱۹۴۰) نوشتهٔ هری بیتس استخدام کرد. نسخهٔ نهایی بازنویسی شده در ۲۱ فوریه ۱۹۵۱ تکمیل شد. نویسنده علمی–تخیلی ریموند اف. جونز نیز به عنوان مشاور بدون ذکر نام همکاری داشت. پیش تولید. طراحی صحنه را توماس لیتل و کلود کارپنتر انجام دادند. آنان برای طراحی سفینه با معمار فرانک لوید رایت همکاری کردند. پل لافولی بعدها پیشنهاد داد که طراحی داخلی آینده گرایانهٔ فیلم از ساختمان جانسون واکس (۱۹۳۶) اثر رایت الهام گرفته باشد. لافولی گفتهٔ رایت را نقل کرده است که در طراحی بیرونی سفین
ه قصد داشته «ماده ای آزمایشی را تقلید کند که مانند بافت زنده رفتار می کند، اگر بریده شود مانند زخم ترمیم شده و سطحی پیوسته و بدون اثر برجا می گذارد». مشاور علمی. ساموئل هریک اخترفیزیک دان دانشگاه کالیفرنیا، معادلات روی تختهٔ سیاه پروفسور بارنهارت را نوشت. او نتیجه گرفت که مناسب ترین معادله، یکی از معادلات مکانیک سماوی است، به ویژه مرتبط با پژوهش خودش در زمینهٔ «مسئله سه جسمی» در اخترناوبری. فیلم برداری. تصاویر اصلی بیرونی در صحنه های صدابرداری استودیوی فاکس قرن بیستم و محوطهٔ پشتی همان استودیو (که اکنون در سنتری سیتی، کالیفرنیا قرار دارد) گرفته شد و یک واحد دوم نیز نماهای پس زمینه و برخی صحنه ها را در واشینگتن دی سی و در فورت جرج جی. مید در مریلند فیلم برداری کرد. برنامهٔ فیلم برداری از ۹ آوریل تا ۲۳ مه ۱۹۵۱ بود و بازیگران اصلی برای ساخت فیلم هرگز به واشینگتن سفر نکردند. کارگردان رابرت وایز در گفتار همراه دی وی دی اشاره کرد که وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا پس از خواندن فیلم نامه از همکاری در فیلم خودداری کرد. با این همه، تجهیزات نظامیِ نشان داده شده از هنگ سوم سواره زرهی که در آن زمان در فورت مید مستقر بود ت
أمین شد و همین واحد خودروها، تجهیزات و سربازان را برای بخش های مربوط به عملیات ارتش فراهم کرد. یکی از تانک های فیلم نشان «شجاعان تفنگدار» مربوط به هنگ سوم سواره زرهی را دارد. نقش ربات گورت را لاک مارتین بازی کرد که به عنوان راهنما در سینمای چینی گرامن کار می کرد و قدّش هفت فوت و هفت اینچ بود. او به پوشیدن جامه های تنگ و گرم عادت نداشت، برای همین هنگام پوشیدن دو لباس بزرگِ توری و بنددار از نئوپرن فومی که توهّم یک گورت فلزیِ یکپارچه را ایجاد می کرد با احتیاط کار می کرد. وایز تصمیم گرفت زمان حضور مارتین در هر برداشت روی پرده به بازه های نیم ساعته محدود شود تا مارتین—با بنیهٔ نه چندان قوی—بیش از ناراحتی های جزئی دچار نشود. این بخش ها سپس در نسخهٔ نهایی فیلم به هم تدوین شدند. وایز در یک گفتارِ دی وی دی، در گفت وگو با کارگردان همکار نیکلاس مایر گفت می خواسته فیلم تا حد امکان واقع گرا و باورپذیر به نظر برسد تا پیام محوریِ مخالفت با رویاروییِ مسلحانه در جهان واقعی پررنگ شود. عنوان اولیهٔ فیلم «روزی که جهان از حرکت ایستاد» بود. بلاوشتاین گفت هدفش تبلیغ یک سازمان ملل «نیرومند» بود. موسیقی هرمن. موسیقی متن را برنارد هرم
ن در اوت ۱۹۵۱ ساخت؛ این نخستین موسیقی فیلم او پس از مهاجرت از نیویورک به هالیوود بود. هرمن برای فیلم از سازبندی نامتعارفی بهره گرفت: ویلن، ویلن سل و کنترباس (هر سه برقی)، دو ساز الکترونیک ترمین (با اجرای دکتر ساموئل هافمن و پل شور)، دو ارگ هموند، ارگ وورلیتزر استودیوی فاکس، سه ویبرفون، دو گلوکن اشپیل، ماریمبا، تام تام، دو طبل بزرگ، سه دست تیمپانی، دو پیانو، سلستا، دو هارپ، یک کُرنو، سه ترومپت، سه ترومبون و چهار توبا. نوآوری های هرمن در موسیقی فیلم شامل استفادهٔ هم صدای ارگ ها، توباها، پیانو و طبل بزرگ، حرکت های فاصلهٔ افزوده به صورت پله پله، و گلیساندو در ترمین ها بود، همچنین بهره گیری از ناهماهنگی بین ر و می بمل و تجربه ورزی با همگذاری های نامعمول و تکنیک های وارونگیِ نوار. با به کارگیری ترمین، هرمن گامی زودهنگام به سوی موسیقی الکترونیک برداشت؛ یک سال پیش از کارل هاینتس اشتوکهاوزن و سه سال پیش از ادگار وارِز. آهنگ شناسی. کمپانی فاکس قرن بیستم بعدها تمِ عنوانِ ساختهٔ برنارد هرمن را در قسمت آزمایشیِ اصلیِ مجموعهٔ تلویزیونیِ اروین آلن با عنوان "Lost in Space" در سال ۱۹۶۵ دوباره به کار برد؛ این موسیقی همچنین در
قسمت های گوناگونِ مجموعهٔ "Voyage to the Bottom of the Sea" اثر آلن به طور گسترده استفاده شد. دَنی الفمن یادآور شده که موسیقی "The Day the Earth Stood Still" الهام بخش علاقهٔ او به آهنگ سازی برای سینما بوده و او را شیفتهٔ هرمن کرده است. بازتاب های انتقادی. "ورایتی" سبک مستندنمای فیلم را ستود: «چون خود قصه به قدر کافی گیرا نقل می شود و با کشش های علمی–تخیلی و تعلیق آمیخته است، اندرزگویی های اخلاقی اضافهٔ آن را می شود نادیده گرفت... بااین که بازیگران در درجهٔ دومِ اهمیت نسبت به داستان اند، کارشان خوب است». "Harrison's Reports" نوشت: «بسیار خوب! این تا امروز به مراتب بهترین فیلم علمی–تخیلیِ ساخته شده است. از ابتدا تا انتها بی وقفه توجه تماشاگر را نگه می دارد و با آن که موضوعش بی تردید خیال انگیز است، به خاطر پرداخت استادانهٔ موضوع و جلوه های ویژهٔ بسیار خوب، بیننده حس می کند با رویدادی واقعی روبه روست». "لس آنجلس تایمز" جدیت فیلم را ستود، هرچند از «برخی عناصر براندازانه» نیز سخن گفت. بازلی کراودِر در "نیویورک تایمز" فیلم را «سرگرمیِ نیم بند» دانست و گورت را «عجیب وغریب و نه چندان تهدیدکننده» توصیف کرد. "روزی که
دنیا از حرکت ایستاد" هنگام اکران موفقیتی متوسط داشت و در بخش اجارهٔ فیلم در ایالات متحده و کانادا به دست آورد و به پنجاه ودومین اثر پرفروش سال بدل شد. منظور از «اجاره» سهم پخش کننده/استودیو از گیشه است که بنا بر گفتهٔ گِبِرت تقریباً نیمی از درآمد حاصل از فروش بلیت را شامل می شود. "روزی که دنیا از حرکت ایستاد" در کشورهای دیگر ستایش های بیشتری دریافت کرد: انجمن مطبوعات خارجی هالیوود یک گلدن گلوب ویژه برای «ترویج تفاهم بین المللی» به سازندگان اهدا کرد. موسیقی برنارد هرمن نیز نامزد گلدن گلوب شد. مجلهٔ فرانسوی "کایه دو سینما" تحت تأثیر قرار گرفت؛ نویسنده اش پیر کَست آن را «تقریباً به معنای واقعی کلمه میخکوب کننده» خواند و «نسبی گرایی اخلاقی»اش را ستود. میراث. "روزی که دنیا از حرکت ایستاد" برای نگهداری در فهرست ملی فیلم کتابخانهٔ کنگرهٔ آمریکا برگزیده شد. در سال ۲۰۰۱ در فهرست مؤسسه فیلم آمریکا با عنوان AFI's 100 Years...100 Thrills در رتبهٔ ۸۲ قرار گرفت؛ این فهرست فیلم های دلهره آور برجستهٔ آمریکا را معرفی می کند. همچنین در فهرست AFI's 100 Years...100 Cheers، یعنی الهام بخش ترین فیلم های آمریکا، رتبهٔ ۶۷ را به دست
آورد. در ژوئن ۲۰۰۸ مؤسسهٔ فیلم آمریکا در نظرسنجی از بیش از ۱۵۰۰ نفر از جامعهٔ خلاقان، AFI's 10 Top 10 را اعلام کرد و "The Day the Earth Stood Still" را پنجمین فیلم برترِ ژانر علمی–تخیلی دانست. در سال ۲۰۰4، "نیویورک تایمز" آن را در فهرست «هزار فیلم برترِ تاریخ» جای داد. رینگو استار تصویرسازی فیلم را دوباره وارد فرهنگ عامه کرد و صحنه ای دست کاری شده از سفینه و کلاتو را برای جلد آلبوم ۱۹۷۴ خود "Goodnight Vienna" به کار برد. لو کَنون و کالین پاول بر این باور بودند که این فیلم الهام بخش رونالد ریگان بود تا در دیدار ۱۹۸۵ با میخائیل گورباچف دربارهٔ اتحاد بشر در برابر تهاجم بیگانگان سخن بگوید. دو سال بعد ریگان در سازمان ملل گفت: «گاه به ذهنم می رسد که چقدر سریع اختلافات جهانی مان از میان می رود اگر با تهدیدی بیگانه از بیرون این جهان روبه رو شویم». در صحنهٔ آغازین قسمت اول "" این فیلم پخش می شود و کاپیتان پایک آن را «کلاسیک» می خواند. موسیقی دان راک آمریکایی ویلی نایل در سال ۲۰۲۱ آلبومی با عنوان "The Day The Earth Stood Still" منتشر کرد؛ قطعهٔ عنوانیِ آلبوم با الهام از خیابان های خلوت نیویورک در دوران همه گیری کووید-۱
۹ ساخته شد و عبارت «Klaatu Barada Nikto» را در ترجیع بند خود دارد. "روزی که دنیا از حرکت ایستاد" اکنون از بهترین فیلم های اکران شدهٔ سال ۱۹۵۱ دانسته می شود. این فیلم در فهرست ۱۲ فیلم علمی–تخیلیِ برترِ همهٔ اعصار از دید آرتور سی. کلارک قرار دارد. این اثر در وبگاه گردآورندهٔ نقدها، راتن تومیتوز، بر پایهٔ ۵۷ نقد امتیاز ۹۷ درصد دارد و میانگین امتیازش ۸٫۱۰ از ۱۰ است؛ جمع بندی می گوید: «ذهن اجتماعی و درعین حال سرگرم کننده، "روزی که دنیا از حرکت ایستاد " پیام صلح و تفاهمش را بی آن که خطابه وار باشد منتقل می کند». تونی ماجِستراله این فیلم را از بهترین نمونه های آغازین وحشت فناورانه توصیف می کند. اقتباس ها. ااین فیلم در ۴ ژانویهٔ ۱۹۵۴ برای "Lux Radio Theatre" به صورت نمایش رادیویی اقتباس شد؛ مایکل رِنی نقش کلاتو را دوباره بازی کرد و جین پیترز در نقش هلن بنسون حاضر شد. این تولید بعدتر در "Hollywood Radio Theater"، نسخهٔ تغییرنام یافتهٔ "Lux Radio Theatre"، که از رادیوی نیروهای مسلح پخش می شد، بازپخش شد. نسخهٔ بازسازی ۲۰۰۸ با عنوان "The Day the Earth Stood Still" به کارگردانی اسکات دریکسون ساخته شد و کیانو ریوز در نقش ک
لاتو بازی کرد. در بازسازی، به جای آن که به انسان ها فرصت همکاری داده شود، تصمیم نهایی دربارهٔ نابودی یا نجات بشر بر عهدهٔ کلاتوست. "کلاتو بارادا نیکتو ". از زمان انتشار فیلم، عبارت «Klaatu barada nikto» بارها در داستان ها و فرهنگ عامه ظاهر شده است. تالار مشاهیر ربات آن را «یکی از مشهورترین فرمان ها در علمی–تخیلی» توصیف کرده است، و فردریک اس. کلارک در "سینفنتستیک" در سال ۱۹۷۰ آن را «مشهورترین عبارتِ گفته شده از سوی موجودی فرازمینی» خواند. پاتریشیا نیل در گفتن این عبارت مشکل داشت، هرچند به فیلم به طور کلی افتخار می کرد. «فکر می کنم بهترین فیلم علمی–تخیلیِ تاریخ است، هرچند اعتراف می کنم گاهی سخت بود خونسرد بمانم. مایکل با حوصله تماشا می کرد که برای جلوگیری از خنده لب هایم را گاز می گیرم و با خویشتنداریِ نابِ بریتانیایی می پرسید: “همین طور می خواهی بازی اش کنی؟”» ادموند اچ. نورت، نویسندهٔ "روزی که دنیا از حرکت ایستاد "، زبانِ بیگانهٔ فیلم، از جمله عبارت نمادین «Klaatu barada nikto» را نیز ساخت. املای رسمیِ عبارت مستقیماً از فیلم نامه می آید و راهنمایی برای تلفظ درست آن به دست می دهد. هیچ ترجمه ای در خودِ فیلم ارا
ئه نشده است. استاد فلسفه، ایون جی. اسکووبل، حدس می زند این عبارتِ مشهور یک «کلمهٔ امن» و بخشی از سازوکار فیل سیف مأموریت های دیپلماتیک است، مانند سفری که کلاتو و گورت به زمین می کنند؛ با استفاده از این کلمهٔ امن، نیروی مرگبار گورت در صورت فعال شدنِ اشتباهیِ حالت دفاعیِ او غیرفعال می شود. اسکووبل می گوید این مضمون به «دستاویز ثابت علمی–تخیلی» بدل شده که ماشین هایی که مأمور حفاظت از ما در برابر خودمان اند، قدرتشان را بد به کار می گیرند یا از آن سوءاستفاده می کنند. مجلهٔ "Fantastic Films" در مقاله ای در سال ۱۹۷۸ با عنوان «زبان کلاتو» به دنبال معنای «Klaatu barada nikto» رفت. نویسندهٔ مقاله، تانا لِ مارب، که به عنوان «ویراستار زبان شناسی بیگانه» معرفی شده، می کوشد همهٔ واژه های بیگانهٔ به کاررفته توسط کلاتو را ترجمه کند. در آن مقاله، ترجمهٔ تحت اللفظیِ عبارت «Klaatu barada nikto» چنین آمده: «توقّف بربریت (دارم) مرگ، ببند» و ترجمهٔ آزادش چنین است: «می میرم، مرا تعمیر کن، تلافی نکن». مستند "Decoding "Klaatu Barada Nikto": Science Fiction as Metaphor" این عبارت را با برخی دست اندرکارانِ تولید "روزی که دنیا از حرکت ا