Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آکادمیک پرس(نشر بین المللی آکادمیک) ناشر کتاب های دانشگاهی در آمریکا است. این انتشاراتی در آغاز مستقل بود اما در سال ۱۹۶۹ توسط کمپانی هارکورت، بروس و ورلد خریده شد. با خریده شدن این کمپانی توسط رید الزویر در سال ۲۰۰۰ میلادی، آکادمیک پرس هم اکنون از جمله انتشارات زیرمجموعه الزویر به شمار می رود. موضوعات مورد چاپ آکادمیک پرس شامل موارد علمی گوناگونی چون مهندسی مخابرات، علم اقتصاد، دانش محیط زیست، تغذیه، علوم زیستی و غیره می شود. در ایران نیز «انتشارات بین المللی آکادمیک» با بهره از هیئت امنایی متشکل از دانشمندان برجسته و چهره های ماندگار علوم ایران مانند؛ «پروفسور پرویز کردوانی و سایر دانشمندان عالی رتبه کشور» با مدیرمسئولی علیرضا احمدیان آغاز به کار نمود. یکی از اهداف مهم این انتشارات تبدیل کردن این سازمان نشر با بهره از نخبگان علمی و بزرگترین دانشمندان کشور به بزرگترین انتشارات جهان تا سال ۲۰۳۰ میلادی است تا از این ره آورد ایران به مانند برخی دوره های درخشان تاریخ علمی-فرهنگی خویش در اعصار گذشته، به زودی تبدیل به یکی از بزرگترین سازمانهای نشر علوم و کتب آکادمیک در جهان شود، گفتنی است سهام این انتشارات متعلق ب
ه تعداد کثیری از کارکنان، دانشجویان، فارغ التحصیلان دانشگاهی و استادان و مدرسان برجسته دانشگاهی است که در راستای توسعه و ارتقای تولید و نشر دانش فعالیت دارند.
آبکاری الکترولس نیکل(electroless nickel plating) یا به اختصار پوشش ENP، روشی برای ایجاد پوشش نیکل بدون اعمال جریان خارجی است و الکترون مورد نیاز به وسیلهٔ واکنش های شیمیایی درون حمام تأمین می شود. فرایند آبکاری الکترولس نیکل در ایران نیکل سخت نیز نامیده می شود. از فرایند الکترولس نیکل با هدف ایجاد پوشش فلزی پیوسته و یکنواخت استفاده می شود. آبکاری الکترولس را همچنین تحت عنوان آبکاری خودکاتالیتیکی نیز می نامند، زیرا قابلیت تشکیل بر روی فلزات و موادی را دارد که از نظر کاتالیتیکی فعال هستند. در فرایند آبکاری الکترولس، یون های فلزی و عامل احیاکننده فقط در حضور کاتالیزور با یکدیگر واکنش داده و بنابراین برای شروع واکنش احیاء، مواد پایه باید فعال باشند یا اینکه سطح زیرلایه را باید توسط کاتالیزورهای مناسب فعال نمود. این روش مخصوصاً در مواردی که غیر هادی ها (مانند پلاستیک ها) به عنوان زیرلایه استفاده می شوند دارای اهمیت است. در حمام های الکترولس نیکل، عامل احیاکننده، منبع تهیه الکترون برای احیاء نمک های فلزی بوده و می تواند هیپوفسفیت، فرمالدئید، بوروهیدرید یا آمینوبوران باشد. مقایسه پوشش های الکترولس نیکل با پوشش ها رس
وب الکتریکی نیکل. پوشش های نیکل-فسفر از طریق روش های الکتریکی نیز قابل حصول هستند. در روش های آبکاری الکترولس و نیز آبکاری الکتریکی، یون های فلزی موجود در محلول، احیاشده و رسوبی از فلز یا ترکیب جامد به وجود می آید. تفاوت این دو روش در منبع تأمین الکترون های لازم برای انجام عمل احیاء است. در روش آبکاری الکتریکی نیکل، الکترون ها توسط منبع خارجی تأمین می شوند در حالیکه در روش آبکاری الکترولس نیکل-فسفر این عمل توسط عامل احیاکننده شیمیایی تأمین خواهد شد. عامل احیاکننده ای که عموماً در روش آبکاری الکترولس، مورد مصرف قرار می گیرد هیپوفسفیت سدیم است. یون هیپوفسفیت دارای پتانسیل احیاکننده۰٫۹- ولت بوده و بنابراین نسبت به یون های نیکل با پتانسیل استاندارد ۰٫۲۵- ولت حالت احیاکنندگی دارد. دسته بندی پوشش های الکترولس نیکل ـ فسفر. سه گروه عمده از پوشش های نیکل- فسفر که تا به حال شناخته شده اند عبارتند از پوشش های ساده، پوشش های آلیاژی و پوشش های کامپوزیتی. گرچه پوشش های ساده نیکل- فسفر از خواص قابل قبولی در اکثر کاربردهای صنعتی برخوردارند با این حال تلاش های زیادی برای بهبود خواص آن ها توسط بسیاری از محققین صورت گرفته که نت
یجه این تلاش ها، توسعه پوشش های آلیاژی و کامپوزیتی نیکل- فسفر بوده است. علت اصلی توسعه پوشش های آلیاژی نیکل- فسفر، دستیابی به پوشش هایی با مقاومت سایشی بالاتر بوده است. در این راستا از عناصر آلیاژی مختلفی نظیر Co, Sn, B، Cu, Fe, W و کربن استفاده گردیده است. خصوصیات و کارایی پوشش های الکترولس نیکل- فسفر تا حد زیادی متأثر از مقدار فسفر موجود در آن ها می باشد. میزان فسفر این پوشش ها معمولاً از ۱ تا ۱۳ درصد متغیر است. در این محدوده، پوشش های الکترولس نیکل به ۳ دسته پوشش های کم فسفر، متوسط و پر فسفر قابل تقسیم می باشند. گرچه حد مرزی مقدار فسفر در پوشش های کم، متوسط و پر فسفر به طور دقیق مشخص نشده اما شواهد نشان می دهند که حداقل فسفر لازم جهت حصول خواصی مشابه با خواص پوشش های متوسط فسفر، ۶–۵٪ و برای حصول خواصی مشابه با خواص پوشش های پرفسفر، ۹–۸٪ می باشد. به هر حال پوشش های الکترولس نیکل از لحاظ مقدار فسفر، عموماً بر اساس ساختار کریستالی پوشش حاصله (قبل از هرگونه عملیات حرارتی) به صورت زیر دسته بندی می گردند: به طور کلی پوشش های الکترولس نیکل را می توان از ضخامت های بسیار کم تا ضخامت های بالا بر سطح قطعات اعمال نمود
. برای مصارف متداول، محدوده ضخامت پوشش نیکل- فسفر از ۵۴/۲ میکرون تا ۱۲۷ میکرون انتخاب می شود که در این میان، پوشش هایی با ضخامت ۳ تا ۱۰ میکرون از کاربرد بیشتری برخوردارند. هرگاه لازم باشد که از پوشش های فوق در محیط های خورنده تری استفاده گردد، ضخامت آن ها در محدوده ۲۵٫۴ تا ۷۸ میکرون در نظر گرفته می شود. برای ترمیم و بازسازی قطعاتی که از ناحیه سطح دچار آسیب شده اند به ضخامت های بالاتری از پوشش نیکل- فسفر (بیش از ۷۸ میکرون) نیاز است. گرچه حد بالایی ضخامت برای پوشش های نیکل- فسفر دقیقاً مشخص نیست اما شواهدی مبنی بر استفاده از پوشش های ضخیم تر از ۱۰۰۰ میکرون نیز وجود دارد. ایجاد چنین پوشش های ضخیمی مستلزم کنترل دقیق فرایند الکترولس می باشد. عملیات حرارتی پوشش های الکترولس نیکل. به طور کلی عملیات حرارتی پوشش های الکترولس نیکل -فسفر به منظور حذف تردی هیدروژنی، بهبود چسبندگی و افزایش سختی و مقاومت سایشی انجام می گردد. حذف تردی هیدروژنی ناشی از فرایند آبکاری نیکل-فسفر، خصوصاً در مورد زیرلایه های فولاد پراستحکام، از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. با توجه به اینکه حذف کامل این پدیده از فولادهای پوشش دهی شده امکان پذیر ن
یست، توصیه شده که ابتدا پوشش نازکی از نیکل-فسفر (به ضخامت ۳ تا ۱۵ میکرون) بر سطح فولاد، رسوب داده شده و سپس عملیات حرارتی جهت حذف تردی هیدروژنی صورت گیرد. چنانچه به ضخامت های بیشتری از پوشش نیاز باشد، می توان عملیات پوشش دهی را با وارد ساختن مجدد قطعه هیدروژن زدائی شده به حمام الکترولس، ادامه داد. به منظور بهبود چسبندگی پوشش های نیکل-فسفر بر روی لایه های آلومینیوم و فولادهای زنگ نزن نیز، از روش عملیات حرارتی استفاده می شود. دما و زمان عملیات برای آلیاژهای آلومینیوم ۱۴۰ درجه سانتی گراد و ۱ ساعت و برای فولادهای زنگ نزن ۱۷۵ درجه سانتی گراد و ۳ ساعت پیشنهاد شده است. یکی از مهم ترین اهداف عملیات حرارتی پوشش های نیکل-فسفر، افزایش سختی و مقاومت سایشی آن ها می باشد. سیکل حرارتی مناسب برای این منظور، به درصد فسفر پوشش مرتبط است. برای درک این ارتباط، ذکر دو نکته ضروری است. اول آنکه علت اصلی افزایش سختی پوشش های نیکل-فسفر در اثر عملیات حرارتی، کریستالیزه شدن آن ها یعنی استحاله محلول جامد فوق اشباع NiP به دانه های Ni و ذرات سخت Ni3Pمی باشد. دوم آنکه انرژی فعال سازی حرارتی برای تشکیل فاز Ni3P در پوشش های کم فسفر بیش از پو
شش های پرفسفر می باشد و این بدان معناست که درجه حرارت استحاله پوشش نیکل-فسفر، با افزایش مقدار فسفر، کاهش می یابد. به هر حال از آنجا که پوشش های کم فسفر از سختی ذاتی بالاتری در مقایسه با پوشش های پرفسفر برخوردارند، افزایش سختی در پوشش های پرفسفر دارای اهمیت بیشتری می باشد. کاربردهای پوشش الکترولس نیکل فسفر. پوشش الکترولس نیکل بدلیل ویژگى هاى مناسب، تقریبا در تمامى صنایع کاربرد دارد. خواص فیزیکى مختلف پوشش الکترولس نیکل از قبیل سختى، مقاومت در برابر سایش، یکنواختى پوشش، مقاومت به خوردگى و همچنین قابلیت پوشش دهى سطوح غیررسانا و نیمه رسانا نظیر پلاستیکها و سرامیکها، این پوشش را به انتخابى مناسب جهت استفاده در بسیارى از کاربردهاى مهندسى مبدل کرده است."عمده کاربردهاى پوشش الکترولس نیکل در صنایعى نظیر صنایع هوافضا، اتومبیل سازى، صنایع شیمیایى، استخراج و تصفیه نفت و گاز، صنایع غذایى، نظامى، معدن کارى و حفارى و همچنین صنایع الکترونیک مى ـ باشد که در همین بخش به پاره اى از این کاربردها اشاره ى مختصرى مى شود." صنایع هوافضا. پوشش الکترولس نیکل بطور گسترده در صنایع هوافضا به کار گرفته مى شود. آلومینیم بدلیل خواصى نظیر نسب
ت بالاى استحکام به وزن، در صنایع هوایى کاربرد فراوان دارد. ایجاد پوشش الکترولس نیکل بر روى آلومینیوم منجر به بهبود خواص قطعه، از جمله سختى، مقاومت سایشى، مقاومت در برابر خوردگى و قابلیت لحیم کارى مى گردد. به عنوان مثال توربین یا تیغه هاى کمپرسور در موتور هواپیما بوسیله پوشش الکترولس نیکل ، در برابر محیط خورنده موجود در سیستم، حفاظت مى شوند. صنایع اتومبیل. صنعت اتومبیل سازى نیز از جمله صنایعى است که آبکاری الکترولس نیکل را جهت بهبود کیفیت و طول عمر قطعات خود به خدمت گرفته است. طى سالهاى اخیر شرکت هاى خودروسازى در تلاش بوده اند تا از مخلوط گازوئیل و الکل به عنوان سوخت استفاده کنند. استفاده از الکل موجب بروز مشکلات شدید خوردگى در سیستم سوخت رسانى اتومبیل مى گردد. در برزیل که از اتانول به عنوان سوخت استفاده مى شود، براى جلوگیرى از این مشکل، قطعات ریخته گرى شده روى را بوسیله الکترولس نیکل پوشش مى دهند. صنایع شیمیایی. پوشش الکترولس نیکل در صنایع شیمیایى نیز کاربرد دارد. در این صنایع ابزارآلات فولادى نظیر شیرها، دریچه ها، درپوش ها و انواع پروانه ها به طور گسترده مورد استفاده قرار مى گیرند. پوشش الکترولس نیکل بر روى
این تجهیزات، عمر آنها را که در تماس با محیط خورنده مى باشند، تا دو برابر افزایش مى دهد. نفت و گاز. صنایع نفت و گاز یکى از مهمترین مراکز بکارگیرى پوشش هاى الکترولس نیکل مى باشد. شرایط رایجى که تجهیزات این صنایع در معرض آن قرار دارند، عبارتند از محیط آب شور، ٢H٢S ، CO و دماى بالاى 170الى 200 درجه سانتیگراد. حضور ذرات شن و ماسه در محیط نیز مى تواند شرایط خورندگى محیط را تشدید کند. براى مثال لوله هاى حامل نفت و گاز از جمله این تجهیزات مى باشند. در صورتى که این لوله ها از جنس فولاد ساده باشند و اگر بدون حفاظت رها شوند تنها پس از گذشت چند ماه کارآیى خود را از دست مى دهند. با پوشش دهى این تجهیزات توسط پوشش الکترولس نیکل با محتواى فسفر بالا و با ضخامت بیش از ۵٠ میکرومتر، سرعت خوردگى بسیار زیاد کاهش مى یابد. صنایع الکترونیک. کاربردهاى الکترولس نیکل در صنایع الکترونیک و الکتریکى بسیار وسیع تر از صنایع دیگر بوده. و شامل پوشش کارى گیره هاى پلاستیکى، در رادیوها براى ساخت و حفاظت بردهاى مدار چاپى و نیز پوشش کارى موج بر رادارها، قطعات نیمه هادى، تراشه هاى IC و رویه باطرى ها مى باشد.
تی۳ یا تی تری مجله ای بریتانیایی در حوزه ابزارک ها، گیزموها و دیگر فناوری ها می باشد. تی۳ در ابتدا مخفف "فناوری فردا در امروز" بود اما امروزه نه بر روی مجله و نه در وب سایت این جمله به چشم نمی خورد و تنها با عنوان تی۳ یا تی۳دات کام شناخته می شود. بر اساس میزان فروش، این مجله رتبه دوم را در میان مجلات رایانه ای بریتانیا به دست آورده است. تی۳ هم اکنون در بیش از ۲۰ کشور چاپ می شود که در هر کشور محتوای آن متفاوت است.
وایلی-بِلَک وِل بخش بین المللی چاپ و نشر علمی، پزشکی، فنی، و دانشگاهی شرکت جان وایلی و پسران است. این انتشارات از هَم آیی دو شرکت «انتشارات بلک ول» و «شرکت بین المللی علمی، تخصصی، و پزشکی جان وایلی» در سال ۲۰۰۷ (میلادی) پدید آمد. تاریخچه. انتشارات بلک ول در سال ۲۰۰۱ (میلادی) با هم آیی ۲ شرکت انتشارات علمی بلک ول ساینس (بنیان گذاشته در ۱۹۳۹ (میلادی) به نام «انتشارات علمی بلک ول») و منتشر کنندگان بلک ول (بنیان گذاشته در ۱۹۲۲) در آکسفورد پدید آمد. ریشه این دو شرکت به کتاب فروشی خانوادگی و کسب وکار چاپ کتاب بلک ول در سده ۱۹ (میلادی) باز می گردد. هم آیی این دو شرکت انتشاراتی به پیدایش یکی از بزرگترین انتشارات علمی جهان انجامید که با ۶۵۵ انجمن علمی و حرفه ای همکاری می کرد. در سال ۲۰۰۶ (میلادی) بلک ول ۸۰۵ ژورنال علمی، ۶۵۰ متن و کتاب مرجع در زمینه های گوناگون علمی و حرفه ای منتشر کرد. در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶ شرکت جان وایلی و پسران اعلام کرد که با یک قرارداد نامحدود، انتشارات بلک ول را از آن خود کرده است. این مالکیت با پرداخت ۵۷۲ میلیون پوند استرلینگ در فوریه ۲۰۰۷ کامل شد. انتشارات بلک ول با «کسب وکار پزشکی، فنی و علمی جهان
ی جان وایلی» تلفیق شد تا وایلی-بلک ول پدید آید. از ۳۰ ژوئن ۲۰۰۸ (میلادی) ژورنال های پیشین «بلک ول سینرجی» از طریق کتابخانه برخط وایلی در دسترس شدند. کنش ها. وایلی-بلک ول درباره موضوعات علمی و حرفه ای گوناگونی مانند زیست شناسی، پزشکی، علوم فیزیکی، فناوری، علوم اجتماعی، و علوم انسانی چاپ می کند. به عنوان یک ناشر انجمن علمی، وایلی-بلک ول با نزدیک ۷۵۰ انجمن و نهاد علمی همکاری می کند. این شرکت نزدیک ۱۵۰۰ ژورنال علمی داوری همتا، سالانه بیش از ۱۵۰۰ جلد کتاب به صورت برخط و چاپ شده، و همچنین پایگاه داده، کارهای مرجع مهم، و دستورالعمل های کتابخانهای ارائه می کند. ویرایش های برخط این شرکت در کتابخانه برخط وایلی در دسترس هستند. این وبگاه، در اوت ۲۰۱۰ جایگزین وبگاه پیشین «اوایلی-اینترساینس» شد. دفترها. ستاد وایلی-بلک ول در هابوکن، نیوجرسی ایالات متحده آمریکا است و دفترهایی در بوستون، آکسفورد، چیچستر، برلین، سنگاپور، ملبورن، توکیو، و پکن دارد.
مندورا (mændʒərə) یک شهر ساحلی در ایالت استرالیای غربی استرالیا است که تقریباً در ۷۲ کیلومتری (۴۵ مایل) جنوب مرکز ایالت، پرث، واقع شده است. این دومین شهر پر جمعیت ایالت است، با جمعیتی حدود 117000 نفر، بالاتر از شهر بانبری در نزدیکی آن. منطقه تجاری مرکزی ماندورا در خور ماندورا واقع شده است که خروجی ای برای ورودی پیل و خور هاروی است. نام این شهر از کلمه نونگار مندجار به معنای محل ملاقات یا تجارت گرفته شده است. یک شهرک برای ماندورا در سال 1831، دو سال پس از تأسیس مستعمره رودخانه سوان ساخته شد، اما تعداد کمی از ساکنان را جذب کرد. تا دوران رونق پس از جنگ در دهه های 1950 و 1960، این روستا چیزی بیش از یک دهکده ماهیگیری کوچک بود. در سال های بعد، شهرت مندورا برای قایق سواری و ماهیگیری، بازنشستگان بسیاری را به ویژه توسعه کانال در جنوب شهر جذب کرد. حومه 1000 هکتاری هالز هد در طول دهه 1980 توسط شرکت Parry و هیئت بازنشستگی کارکنان دولتی توسعه یافت - یکی از معاملات بدنام WA Inc که بعداً باعث ایجاد کمیسیون سلطنتی شد. جغرافیا. مندورا از جوامع ایزوله برای تعطیلات در امتداد سواحل خور پیل هاروی به یک شهر بزرگ منطقه ای در بیش از
یک دهه تبدیل شده است، شبیه به ساحل طلایی در شرق استرالیا. در زمان های اخیر، یک شهرک با پرث در امتداد ساحل تشکیل داده است. تنها 18 کیلومتر (11 مایل) جنوب راکینگهام، حومه جنوبی پرث است. مندورا همچنین به یک جایگزین سبک زندگی محبوب برای بازنشستگان پرث تبدیل شده است و ارتباط آن با CBD پرث با افتتاح خط راه آهن پرث-ماندورا در دسامبر 2007 و اتصال جاده مستقیم به آزادراه کوینانا که در اواخر سال 2010 ساخته شد، تقویت شده است. بررسی مقرون به صرفه بودن 227 شهر در سال 2008، آن را به عنوان کم هزینه ترین شهر استرالیا معرفی کرد. تاریخ. مردم نونگر (یا بیبولمون) که در جنوب غربی استرالیای غربی ساکن بودند، این منطقه را ماندجار ("محل ملاقات") نامیدند که به نام امروزی "مندورا" بدل شده است. در دسامبر 1829، توماس پیل با کارگران، تجهیزات و فروشگاه های کشتی گیلمور از بریتانیا به استرالیای غربی رسید. او هزینه سفر را در ازای اعطای زمین در مستعمره رودخانه سوان تامین کرده بود. یک مدت کمک هزینه این بود که او حداکثر تا 1 نوامبر 1829 وارد می شد، بنابراین اعطای زمین اصلی وی ضبط شد. بدون ترس، پیل یک سکونتگاه کوچک به نام کلارنس در جنوب مستعمره ر
ودخانه سوان در جایی که امروزه به نام وودمن پوینت شناخته می شود، ساخت. پیل که با مشکلات عدیده ای از سکونتگاه و بیماری خود مواجه بود، ساکنان کلارنس باقی مانده را به منطقه ای که امروز به نام ماندورا شناخته می شود، هدایت کرد. اندکی بعد، سایر شهرک نشینان نیز زمین هایی را در ماندورا تصرف کردند، از جمله سالن خانواده ها (که کلبه در هالز هد یکی است. از برجسته ترین مکان های میراث منطقه)، تاکی و ایکات. سرشماری سال 1837 تنها 12 شهرک نشین را در ماندورا ثبت می کند که احتمالاً تنها نماینده 3 خانوار بودند. توماس پیل در سال 1865 درگذشت اما ماندورا در طول سال های منتهی به قرن بیستم، هرچند بسیار آهسته، به رشد خود ادامه داد. ماهی در سال های اولیه فراوان بود و در سال 1870 یک کارخانه کنسرو ماهی در ماندورا تأسیس شد. منابع. Mandurah در دانشنامه آزاد ویکی پدیا انگلیسی
انتشارات دانشگاه جانز هاپکینز شرکتی انتشاراتی است که توسط دانشگاه جانز هاپکینز اداره می شود و ناشر کتاب، ژورنال، و پایگاه های داده الکترونیک است. این انتشارات که قدیمی ترین شرکت از نوع خود در آمریکا است، در سال ۱۸۷۸ گشایش یافت و به عنوان بزرگترین ناشر دانشگاهی ایالات متحده شناخته می شد.
گودی گیجگاهی فرورفتگی کم عمقی است در دو سوی جمجمه انسان و دیگر جانوران که توسط خط های گیجگاهی مرزبندی شده و در انتها به استخوان گونه می رسد. بخش دیگری شبیه به این گودی با نام گودی فروگیجگاهی ("infratemporal fossa") پایین تر از آن قرار دارد که توسط بافت هایی از سوراخ استخوان گونه به گودی گیجگاهی وصل می شود. گودی گیجگاهی دربرگیرندهٔ ماهیچه گیجگاهی و عصب های گیجگاهی عمیق است.
چهل و یکمین مراسم جوایز موسیقی آمریکا در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳ در سالن تئاتر نوکیا در لس آنجلس برگزار شد. این جوایز برای محبوب ترین هنرمندان و آلبوم ها از سال ۲۰۱۳ به رسمیت شناخته شده است. این برنامه به صورت زنده ازای بی سی پخش شد. نامزدها در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳ توسط کلی کلارکسون و ویل. آی. ام اعلام شدند. در ۵ نوامبر اعلام شد که پیتبول میزبان خواهد بود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
باشگاه فوتبال گراس هاپر باشگاهی در زوریخ در کشور سوئیس است. این باشگاه در سال ۱۸۸۶ میلادی تأسیس شده است و بازی های خانگی آن در ورزشگاه لتزیگراند برگزار می شود. باشگاه گراس هاپر در رشته های دیگر همانند هاکی روی یخ، هندبال، رویینگ، راگبی و اسکواش نیز فعالیت دارد.
منطقهٔ بی طرف عراق-عربستان، ناحیه ای بی طرف میان عربستان سعودی و عراق بود که بر پایهٔ قراردادی از سال ۱۹۸۱ بین دو کشور تقسیم شد. هرچند با آغاز حملهٔ عراق به کویت، عراق کلیهٔ قراردادهای خود را با سعودی ها -ازجمله قرارداد مربوط به منطقهٔ بی طرف بین دو کشور- کأن لم یکن تلقی کرد. در همان سال، عربستان سعودی این ناحیه را در سازمان ملل متحد به ثبت رساند. امروزه بسیاری از نقشه های جدید، این ناحیه را به صورت مجزا ترسیم نمی کنند. منابع. د
مون سَن-میشِل کمونی در فرانسه است که در دپارتمان مانش در ناحیه نرماندی، و در شمال غربی این کشور واقع شده است. نام این کمون از جزیره خرد صخره ای، به نام سن-میشل، که قلعه مون سن-میشل در آن قرار دارد گرفته شده است. معماری مون سن-میشل و خلیج آن باعث شده است که این کمون به پربازدیدترین منطقه در ناحیه نرماندی، و یکی از ده منطقه برتر توریستی در فرانسه تبدیل شود. به طور میانگین سالانه حدود ۲/۵ میلیون توریست از این منطقه بازدید می کنند ( ۳٫۲۵۰٫۰۰۰ در سال ۲۰۰۶ و ۲٫۳۰۰٫۰۰۰ در سال ۲۰۱۴).
دانشگاه هیلدس هایم از دانشگاه های آلمان است که در شهر هیلدس هایم در ایالت نیدرزاکسن واقع شده است. دانشگاه هیلدس هایم در قلعه ای به قدمت ۶۰۰ سال، پذیرای دانشجویان در رشته های موسیقی، تئاتر و نویسندگی است. کلکسیون آلات موسیقی. دانشگاه هیلدس هایم تنها دانشگاهی در آلمان است که با تأسیس «مرکز موسیقی جهانی»، آغاز به جمع آوری آلات موسیقی از نقاط مختلف جهان کرده است. همکاری با موزهٔ موسیقی ایران. پروژه ای در دانشگاه هیلدس هایم برای ایجاد بانکی اطلاعاتی و دیجیتالی کردن حدود ۲۰ هزار صفحه موسیقی تولیدشده در ایران در دست انجام است. این پروژه با هم کاری موزه موسیقی ایران امکان پذیر شده است.
سید عباس کوثری (زاده ۲۵ شهریور ۱۳۴۸) روزنامه نگار، داستان نویس و کاریکاتوریست اهل افغانستان است. وی همچنین به نوشتن فیلمنامه و نمایشنامه رادیویی نیز می پردازد. زندگی نامه. سید عباس کوثری در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۶۹ (۲۵ شهریور ۱۳۴۸) متولد شد. وی در شش سالگی به مکتب رفت. دوران نوجوانی و جوانی وی مقارن حمله شوروی و پس از آن جنگ های داخلی افغانستان شد. کوثری پس از فراغت از لیسه/دبیرستان «باختر» مزارشریف، وارد دانشگاه بلخ شد و در رشته حقوق و علوم سیاسی تحصیل کرد. کوثری پس از حمله طالبان به مزارشریف به ایران رفت و در اصفهان در یکی از مکاتب مهاجران افغان، به عنوان معلم مصروف کار شد. وی همچنین به همکاری با «خانهٔ کاریکاتور اصفهان» پرداخت و در چند نمایشگاه کاریکاتور شرکت کرد. کوثری در همین دوران به نوشتن داستان روی می آورد. وی در سال ۲۰۰۱ به افغانستان بازمی گردد و در کابل به عنوان کاریکاتوریست و طراح در نشریه «اندیشه نو» که مربوط «اتحادیه فرهنگیان افغانستان» می شد، مشغول به کار می شود. سید عباس کوثری در سال ۲۰۰۳ یک مجموعه داستان چاپ می کند. وی در جنوری سال ۲۰۰۹ به عنوان فیلمنامه نویس در تلویزیون طلوع مشغول به کار شد. کوثری
، پس از اگست ۲۰۰۹ به عنوان مدیر مسوول «هفته نامه بهار» شروع به کار می کند. وی در این هفته نامه مطالبی طنز نیز می نویسد. پس از بسته شدن نشریه به دلیل مسائل مالی کوثری به عنوان آمر نشرات اداره ملی آمادگی مبارزه با حوادث افغانستان کار خود را آغاز می کند. وی سپس مدیر نشرات یک تلویزیون خصوصی می شود. وی همچنین مدیر مسئول هفته نامه ائتلاف ملی افغانستان که متعلق به ائتلاف ملی افغانستان به رهبری عبدالله عبدالله می باشد، بود. آثار. از سید عباس کوثری یک مجموعه داستان به نام «و... آسمان همین رنگ بود!» در کابل چاپ شده است.
هارون لامپساکی یا کارون لامپساکی (در انگلیسی با ک تلفظ می شود) یا خارون لامپساکی (لامپساکوسی) (حدود ۵۰۰ ق. م) تاریخ نگار اهل لامپساکوس بود. وی تاریخ ایران، لیبی و اتیوپی و همین طور سالنامه های شهر محل تولدش و چند اثر دیگر را انشاء نموده بوده است.
برنج لنجان، یکی از انواع برنج های ایران است که در خطه لنجان کشت می شود. این خطه از لحاظ کشاورزی مهم ترین تولیدکننده برنج در استان اصفهان به شمار می آید. تا پیش از کشت برنج چمپای معطر لنجان، در این منطقه برنج گرده کشت می شده است. در زمان قاجار طی سفر حج یکی از خوانین منطقه و همسفر شدن با تعدادی از اهالی کامفیروز از استان فارس، برنج مذکور به منطقه وارد و در منطقه لنجان کشت آن گسترش یافت. طی سال های اخیر شایعاتی در خصوص این که برنج مذکور عامل بیماری ام اس در منطقه است مطرح شد که بر اساس ۲۰ پژوهش معتبر علمی بی اساس بودن شایعات مذکور مشخص شد. ضرب المثل ها. آفارون یا آپاران از دهات معروف نزدیک اصفهان و جزء بخش ماربین است که گوجه های بسیار خوب دارد، و لنجان از بخشهای مهم و حاصلخیز اصفهان است که برنج آن به غایت مشهور است، و مراد آنکه هر کالای خوب و مرغوبی را باید از منبع و مرکز اصلی آن به دست آورد.
سید جمال الدین ارجمند (زادهٔ ۱۳۳۳ در جهرم) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ جهرم در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است.
توجه : باسید محمود ابطحی (سخنران)اشتباه نشود سید محمود ابطحی (زادهٔ ۱۳۲۸ در خمینی شهر - ۷ آبان ۱۳۹۲ در مسجد سلیمان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خمینی شهر در دورهٔ پنجم و دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است.وی هنگام بازدید از شرکت سیمان کارون که مدیرعاملی آن را بر عهده داشت در مسجد سلیمان بر اثر سکته در گذشت ابطحی مدتی مدیر عامل شرکت دخانیات ایران بود. وی در سال۱۳۲۸ در خمینی شهر چشم به جان گشود .دانش آموخته کارشناسی ارشد زمین شناسی و در حزب سیاسی اصولگرایان میباشد. همچنین ایشان سابقه نمایندگی در دوره پنجم و و دوره هفتم مجلس شورای اسلامی را درکارنامه خود داشته است.
حبیب الله اسماعیل زاده (زادهٔ ۱۳۳۱ در قهدریجان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ فلاورجان در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی پیش تر در دورهٔ ششم نیز عضو این مجلس بود.
دیونیس ملطی یا دیونیسیوس میلتی تاریخ نگار یونانی اهل ملط بود. دربارهٔ وی اطلاعات بسیار کمی وجود دارد. برخی منابع می گویند در اواسط قرن دوم قبل از میلاد در اسکندریه زندگی می کرده است، البته این احتمال هم وجود دارد که در قرن پنجم قبل از میلاد زندگی کرده بوده باشد.
بهمن الیاسی (زادهٔ ۱۳۴۱ در همدان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سنقر و کلیایی در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است.
علی امامی راد (زادهٔ ۱۳۳۶ در کوهدشت) نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه رومشکان و کوهدشت است. او عضو هیئت مدیره شرکت ملی گاز نیز بوده است. امامی راد نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ کوهدشت در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی پیش تر در دورهٔ ششم و چهارم نیز عضو این مجلس بود.
مسعود امینی (زادهٔ ۱۳۴۰ در نی ریز) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ استهبان و نی ریز در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. نامبرده ریاست بیمارستان مادر و کودک غدیر شیراز را بر عهده دارد و هم اکنون ریاست بخش جراحی لاپاراسکوپی و چاقی و استاد یار دانشگاه علوم پزشکی شیراز می باشد.
عبدالغفور ایران نژاد (زادهٔ ۱۳۳۵ در چابهار) نمایندهٔ دوره دهم حوزهٔ انتخابیهٔ چابهار، نیک شهر، کنارک و قصرقند در مجلس شورای اسلامی است. او پیشتر در دوره های هفتم، ششم و چهارم نیز عضو مجلس بود. وی در دور دهم مجلس شورای اسلامی با کسب ۸۲٬۴۷۳ رای از مجموع ۲۰۱٬۹۴۸ رای معادل ۴۰٫۸۳ درصد آرا، به مجلس راه پیدا کرد.
محمدقلی حاجی ایری (زادهٔ ۱۳۴۰ در روستای پنج پیکر ترکمن) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ کردکوی، بندر ترکمن ، گمیشان و بندر گز در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. منابع.
قدرت الله ایمانی (زادهٔ ۱۳۳۵ در خرم آباد) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خرم آباد در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است.
علی باغبانیان (زادهٔ ۲۳ آذر ۱۳۳۸ در بادرود نطنز)،نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ نطنز و قمصر در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی پیش تر در دورهٔ پنجم و ششم نیز عضو این مجلس بود. وی پس از اخذ مدرک دیپلم با کسب رتبه ۶۲۶ کنکور در رشته پزشکی دانشگاه اصفهان پذیرفته شد و سپس رشته تخصصی روان پزشکی را با موفقیت پشت سر گذاشت و در بیمارستان اخوان کاشان مشغول به کار گردید. باغبانیان در خرداد ۱۳۷۶ با کسب اکثریت آرای اهالی حوزه انتخابیه نطنز،بادرود،قمصر و نیاسر به عنوان نماینده مردم برگزیده شد.وی در دوره های پنجم، ششم و هفتم نمایندگی مردم در مجلس را عهده دار بوده است. ریاست کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، نایب رئیس کمیسیون ارشاد مجلس ، عضو هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی کاشان و عضو هیات نظارت مرکزی انتخابات هلال احمر از جمله مسئولیت های علی باغبانیان بوده است.
بایرام گلدی برمک (زادهٔ ۱۳۴۹ در کلاله) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مینودشت، کلاله، مراوه تپه و گالیکش در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است.
احمد بزرگیان (زادهٔ ۱۳۳۹ در سبزوار) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. از بزرگیان سابقهٔ حضور در جهبه های جنگ ایران و عراق در دست است.
احمد بلوکیان (زادهٔ ۱۳۳۶ در بجستان) نمایندهٔ حوزه انتخابیه کاشمر، بردسکن، خلیل آباد در دورهٔ سوم و دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است.
محمدباقر بهرامی (زادهٔ ۱۳۳۴ در اسدآباد) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ اسدآباد در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی پیش تر در دورهٔ چهارم شهرستان اسدآباد نیز عضو این مجلس بود. وی در دولت دهم، سفیر تام الاختیار ایران در جمهوری آذربایجان بوده است. بهرامی در حال حاضر ریاست دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز را بر عهده دارد.