Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عنصر اکوسیستم قزوین، رفتار انسان ها را در این منطقه شکل داده و هویت اجتماعی مردمان قزوین را رقم زده است و به همین اعتبار در سال ۱۳۹۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و در مسیر ثبت جهانی قرار دارد. آبیاری سیلابی. در مناطق خشک و نیمه خشک جهان از جمله ایران، بهره برداری از سیلاب، یکی از راه های متداول تأمین آب برای کشاورزی بوده و نقش مؤثری در تغذیه آب های زیرزمینی، تثبیت خاک آبرفتی و احیا و تقویت پوشش گیاهی دارد. باغستان سنتی قزوین نمونه ای از سامانه های پخش سیلاب با قدمتی بیش از هزار سال است. شهر قزوین در دامنه کوهپایه های البرز و بروی مخروط افکنه رودخانه های فصلی واقع شده و باغات بدون حصار باغستان به عنوان بزرگ ترین آبخوان منطقه و سامانه کارآمد پخش سیلاب به صورت حلقه سبزی برای حفاظت از شهر در برابر سیلاب این رودخانه ها احداث شده است. این باغات علیرغم تخریب و کاهش سطح قابل توجه، همچنان در سه طرف شهر به وسعت ۲۵۰۰ هکتار وجود دارد. آبیاری سیلابی منحصر به فرد باغستان، موجب تثبیت مرتب و مداوم خاک های حاصلخیز آبرفتی و نیز تغذیه سفره های آب زیرزمینی می شود. باغات به صورت حوضچه هایی در کنار هم قرار گرفته و با مرزهایی به
ارتفاع حدود یک متر از هم جدا می شوند. در فصل بارندگی، باغات به نوبت تا ارتفاع کرت ها پرآب شده که این آب به مرور در خاک نفوذ می کند. درختان بادام و پسته باغستان و بوته های انگور با یک و حداکثر دوبار آبیاری در ماه های با میزان تبخیر بسیار پایین، به حیات خود ادامه داده و بهره وری اقتصادی دارند. سیستم بومی مدیریت آب باغستان سنتی قزوین در فهرست آثار ناملموس ملی به ثبت رسیده است. بنابراین، سیستم آبیاری باغستان را سیلابی می خوانند. در گذشته این باغات به وسیلهٔ آب ۵ رودخانه به نام های ارنزک، دیزج، وشته، دلی چای و زویار آبیاری می شد. هر کدام از این رودخانه ها بخشی از باغستان سنتی را سیراب می کرد؛ ولی اکنون به علت توسعهٔ شهر و برداشت آب این رودخانه ها، توسط روستاهای بالادست، باغستان های سنتی قزوین با مشکل کم آبی رو به روست. شهرداری قزوین به همین دلیل در سال اقدام به ایجاد سازمان باغستان ها نمود تا با رسیدگی، مشکلات این باغ ها را حل کند. آب رودخانه ها بر اساس طومارهایی که از زمان های بسیار قدیم (۷۰۰ سال قبل) مکتوب است، بین فندها و محلات (تقسیمات محلی) تقسیم می شوند. دخوها و باغبان ها که امین مردم هستند باغ ها را به رسم
قدیم و بر اساس عرف و سنت آبیاری می کنند. در کتاب مینودر در رابطه با آبیاری باغستان ها اینگونه آمده است: این باغ ها آبشان از دو رودخانه ای است که به نام «دیزه» (دیزج) و ارنزک خوانده می شود و از دره های شمالی و سرچشمهٔ آنها از کوه های شمالی قزوین است. پس از آنکه برف ها شروع به آب شدن کرد و ریزش باران آغاز شد، آب در دو رودخانه دیزج و ارنزک جاری گردیده و روی طوماری که دست دهخدایان و مالکین است به «فندها» و «سامانها» تقسیم گردیده و به هر باغی حقابه او داده می شود، این عمل تا هفتاد روز بعد از عید نوروز همچنان ادامه دارد، باغبانان و دهخدایان موظف و مسئولند که تمام باغ های حوزه مسئولیت خود را مشروب کنند. با اینکه اشجار و تاکستانهای قزوین سالی یک مرتبه به شرحی که گذشت آب می خورند خوشبختانه همیشه سرسبز و شاداب می باشند. اقتصاد. در گذشته وجود باغستان های سنتی در اقتصاد شهر قزوین بسیار پراهمیت بوده است، به طوری که دهخدا که یکی از مشاهیر به نام قزوین است، لقب «دخو» را به عنوان تخلص ادبی خود برمی گزیند. «دخو»، در اصل یک واژه قزوینی و به معنای نگهبان آب است؛ و به کسی گفته می شده که مسئولیت آبیاری باغات را بر عهده داشته است.
ثبت جهانی نظام های میراث کشاورزی ایران در «جیاس» فائو، به حمایت و توسعه این نظام ها برای ایجاد منافع و بهره مندی جوامع محلی کمک می کند. بر اساس مطالعات انجام شده، محصولاتی که نشان یا لوگوی جیاس را داشته باشند در بازارهای جهانی تا ۵ برابر قیمت به فروش می رسند. محصولات. عمده محصولات این باغستان ها، پسته، بادام، انگور و قیسی است. کم وبیش گوجه، سیب، هلو و توت و گردو هم یافت می شود. درختان گردو در قسمتهایی از باغستان که در گذشته آب نسبتاً بیشتری داشته اند دیده می شود. ثبت جهانی. باغستان سنتی قزوین به عنوان یکی از نظام های میراث کشاورزی مهم جهانی (جیاس) وابسته به سازمان خواروبار و کشاورزی جهانی (فائو) در فهرست جیاس GIAHS: Globally Important Agricultural Heritage Systems قرار دارد و در سال ۱۴۰۲ شمسی به ثبت جهانی رسیده است. «انجمن توسعهٔ حیات شهر» قزوین (انجمن مردم نهاد و فعال در حوزهٔ حفاظت از باغستان سنتی قزوین) در فرایندی چندساله و به صورت داوطلبانه پروپوزال باغستان سنتی قزوین را برای ثبت در جیاس تهیه کرد که پس از دو مرحله داوری این پروپوزال توسط هیئت داوران جیاس، در آخرین مرحله از فرایند ثبت در جیاس، نمایندهٔ فا
ئو در تاریخ ۲۷ و ۲۸ شهریور ۱۴۰۲ از قزوین و باغستان سنتی این شهر بازدید کرد. در تاریخ ۱۹ آبان ۱۴۰۲ خبر قطعی ثبت باغستان سنتی قزوین در فهرست جیاس سازمان فائو اعلام شد. جستارهای وابسته. نقش باغستان در شاخص هوای پاک. با توجه به قرار گرفتن قزوین در کنار شهرک های صنعتی آلاینده از یک سو و کانون های تولید ریزگرد از سوی دیگر، باغستان سنتی مهم ترین عامل محافظتی شهر در برابر این تهدیدهاست. باغستان، کمربند سبزی است که قزوین را دربرگرفته و ریهٔ شهر قزوین به حساب می آید. منطقه بویین زهرا مهم ترین کانون تولید ریزگرد در استان قزوین است. خوشبختانه بخش جنوبی باغستان، آبادترین قسمت آن است و مانند سپری در برابر این بخش از ریزگردها ایستاده است. اگر باغستان سنتی به روند تخریب خود ادامه دهد، به زودی قزوین دیگر مکان امنی برای زندگی نخواهد بود و مردم شهر و شهرهای اطراف، در معرض انواع تهدیدهای سلامت قرار خواهند گرفت. تأثیر باغستان در دمای منطقه. طبق برآوردها، ۲۸۷۰ هکتار باغات سنتی در سه طرف شهر، دمای شهر را حدود ۴ تا ۶ درجه کاهش می دهد. در فصول گرم این میزان کاهش درجهٔ حرارت می تواند اثر بسیار مهمی در کاهش مصرف انرژی برای وسایل سرمایش
ی داشته باشد. این کاهش مصرف به نوبهٔ خود کاهش تولید گرما توسط این وسایل را به دنبال دارد. باغستان، ذخیرهٔ ژنتیکی گونه های گیاهی. در باغستان سنتی، ژرم پلاسم غنی از بادام، پسته و انگور وجود دارد. این تنوع ژنتیکی در طول صدها سال بوجود آمده است. از این حیث باغستان قزوین، میراث کشاورزی و موزهٔ تنوع زیستی به حساب می آید. هم اکنون مطالعاتی به خصوص در ارتباط با بادام در مرکز تحقیقات کشاورزی در حال انجام است. باغستان سنتی قزوین؛ میراثی تاریخی، فرهنگی، اجتماعی. باغستان علاوه بر تأثیر بسیار مهمی که بر شاخصه های محیط زیست داشته و دارد، در طول تاریخ تا به امروز اثر بی بدیلی در کیفیت زندگی اجتماعی در شهر قزوین داشته است. هوشمندی گذشتگان ما در مدیریت امکانات محیطی خود به گونه ای پایداری را لحاظ کرده است که سیستم مدیریت آن تا به امروز زنده و جاری حفظ شده است. این سیستم مدیریت شامل مدیریت آب، مدیریت نیروی انسانی و مدیریت شهر بوده است و از این رهگذر، هویت ویژه فرهنگی را نه تنها در محیط باغستان بلکه در شهر شکل داده است. به عبارت دیگر روابط انسانی و رفتارهای اجتماعی در قزوین کاملاً متأثر از باغستان بوده است. یکی از نمونه های زیب
ای رفتار اجتماعی در باغستان، نوبت دهی آبیاری بر اساس طومار آب است که قرن ها رعایت شده است. هنوز هم باغداران، آبیاری باغات را بر مبنای طوماری که ممهور به مهر حمداله مستوفی است انجام می دهند. همین امر باعث شده است تا باغستان سنتی قزوین به عنوان میراث ملی به ثبت رسیده و در فهرست ثبت جهانی قرار گیرد. نکته ای که بسیار حائز اهمیت است آن است که از دست رفتن باغستان باعث می شود این نوع منحصر به فرد از زیستن اجتماعی، در تاریخ گم شود و قزوین هویت منحصر به فرد خویش را از دست بدهد.
اَنتونین گرگوری اسکالیا (؛; زاده ۱۱ مارس ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۳ فوریه ۲۰۱۶) از قضات دیوان عالی ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۸۶ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۶ بود. وی که در سال ۱۹۸۶ توسط رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، رونالد ریگان منصوب شده بود، به عنوان ستون فکری موضع منشاگرا و متن گرا در جناح محافظه کار دیوان شناخته می شد. اسکالیا اهل ترنتون بود. او تحصیل ابتدایی را در مدرسهٔ دولتی و متوسطه را در دبیرستان زویر در منهتن، و تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه جرج تاون در واشینگتن، دی سی انجام داد. او مدرک حقوق خود را از مدرسه حقوق هاروارد دریافت کرد و شش سال را در شرکتی حقوقی در کلیولند، اوهایو گذراند، سپس استاد مدرسه حقوق دانشگاه ویرجینیا شد. در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، او در دولت های ریچارد نیکسون و جرالد فورد، نهایتاً به عنوان دستیار دادستان کل فعالیت کرد. او بیشتر دوران جیمی کارتر را به تدریس در دانشگاه شیکاگو پرداخت و یکی از اولین اعضای هیئت علمی جامعهٔ نوپای فدرالیست بود. در سال ۱۹۸۲، رونالد ریگان او را به عنوان یکی از قضات دادگاه استیناف حوزه کلمبیا منصوب کرد. در سال ۱۹۸۶، ریگان او را به دیوان عالی منصوب کرد. کمیته قضایی سنا
چندین سؤال سخت از او پرسید، و او به اتفاق آرا از سنا رای اعتماد گرفت و نخستین قاضی ایتالیایی آمریکایی دیوان عالی شد. اسکالیا به مدت حدوداً سی سال در دیوان مشغول به کار بود، و در آن دوران سابقهٔ آرا و ایدئولوژی قویاً محافظه کاری بر جای نهاد، از متن گرایی در تفسیر قوانین موضوعه و منشا گرایی در تفسیر قانون اساسی دفاع می کرد. او از مدافعیت سرسخت قدرت های قوه مجریه بود و اعتقاد داشت قدرت ریاست جمهوری در زمینه های بسیاری باید از همه برتر باشد. او مخالف تبعیض مثبت و دیگر سیاست هایی بود که با اقلیت ها به عنوان گروه ویژه رفتار می کرد. او در پرونده های بسیاری نظرات مجزا می نوشت و اغلب نظر اکثریت دادگاه را با استفاده از زبانی تند و نیز در نظرات اقلیتش محکوم می کرد. منابع. Wikipedia contributors, "Antonin Scalia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Antonin_Scalia&amp;oldid=560788003 (accessed June 26, 2013).
دستور شیخ در صوفیه به معنی اجازه یا فرمانی است که شیخ وقت (قطب) یا نماینده وی برای فرد یا افرادی از مریدان خود صادر می کند. شیخ وقت. هر کدام از سلسله های صوفیه به خصوص دراویش برای خود رهبری به نام قطب دارند و پیروان آن سلسله، مرید او به حساب می آیند. در حال حاضر، بسیاری از صوفیان، شیخ خود را قطب و نماینده های مجاز به دستگیری قطب را شیخ خطاب می کنند.
درویش های گنابادی (مصطلح: دراویش گنابادی) از سلسله های تصوف است و دَرویش به مسلمان صوفی گفته می شود که در راه طریقت گام برمی دارد. در ایران سوم اسفند به عنوان روز درویش نام گذاری شده است. تاریخچه. سلسله نعمت اللهی یکی از طریقت های تصوف است که سینه به سینه از زمان امامان به این نقطه رسیده است. سلسله نعمت اللهی سلطان علیشاهی گنابادی در عصر حاضر از معروفترین سلسله های تصوف است. کلمه نعمت اللهی از نام شاه نعمت الله ولی گرفته شده و چون در دوران وی، پیروان او را «نعمت اللهی» می خواندند، این عنوان به کسانی که بعد از وی از عقاید و روش صوفیانه وی تبعیت کردند، داده شد. قبل از شاه نعمت الله نام طریقت همنام با قطب وقت بوده، چنان که در زمان معروف کرخی به معروفیه و در زمان جنید بغدادی به جنیدیه مشهور بوده است. نسبت خرقه شاه نعمت الله ولی. نسب سلسله به «جنید بغدادی» می رسد که از عرفای مشهور اسلامی است که در قرن سوم زیسته است. دراویش گنابادی از قرن سوم خود را به نام هایی می نامیدند که بیشتر، متأثر از نام های رهبر زمان خود بوده است. این سلسله در قرن نهم دارای یک نقطه عطف شد که آن را از سابقه خود و همینطور دیگر طریقت های عرفان
ی متمایز کرد. در قرن هشتم و نهم هجری (پانزدهم میلادی) دراویش گنابادی به شدت متاثر از شخصیت، منش و دانش «شاه نعمت الله ولی» شدند و بسیاری از ایشان، از آن پس خود را «نعمت اللهی» نامیدند. از این رو اصطلاح دراویش گنابادی نعمت اللهی، اصطلاحی است که به احترام شاه نعمت الله ولی استفاده می شود هر چند قدمت این سلسله به قبل از وی بازمی گردد. شاه نعمت الله ولی ← عبدالله یافعی ← ابی صالح بربری ← نجم الدین کمال کوفی ← ابوالفتوح صعیدی ← ابومدین مغربی ← ابوالسعود اندلسی ← شیخ ابوالبرکات ← ابوالفضل بغدادی ← احمد غزالی ← ابوبکر طوسی ← ابوالقاسم گورکانی ← ابوعثمان سعید مغربی ← ابوعلی کاتب ← ابوعلی رودباری ← جنید بغدادی ← سری سقطی ← معروف کرخی← شاه نعمت الله ولی. سید نورالدّین شاه نعمت الله ولی از اقطاب و عرفای مشهور قرن هشتم و نهم هجری است شاه نعمت الله ولی در روز دوشنبه چهاردهم ربیع الاول ۷۳۱ هجری قمری در شهر حلب متولد شد. هفت سال مرشد خود عبدالله یافعی را خدمت کرد در هرات شاه نعمت الله ولی با نوهٔ میرحسینی هروی پرسنده سؤالات گلشن راز ازدواج کرد و ثمرهٔ این ازدواج فرزند او برهان الدین خلیل الله (متولد ۷۷۵ هجری) بود که پس از ش
اه نعمت الله ولی به قطبیت سلسله نعمت اللهی رسید. شاه نعمت الله ولی قریب صد سال زندگی کرد و سرانجام در روز پنجشنبه بیست و سوم ماه رجب ۸۳۲ و به قولی ۸۳۴ هجری در کرمان خرقه تهی کرد. فعالیت های عمرانی. شاه نعمت الله ولی توجه خاصی به خدمات عام المنفعه داشت و در برخی از مناطق و شهرهای ایران مانند ماهان، کرمان، ابرقو و تفت یزد اقدامات عمرانی مانند احداث ساختمان، باغ و حفر قنات به انجام رسانید که برخی از آن ها مانند عمارت شاه ولی در تفت یزد کماکان باقی است. تألیفات. از شاه نعمت الله ولی آثار و تألیفات متعددی به جا مانده است از جمله کلیات اشعار، رساله ها و شرح لمعات. مکتب. گرچه پیشوایان طریقت از قبل از شاه نعمت الله ولی تا زمان علی ابن ابیطالب فراوان بوده اند، بعد از وی این سلسله به نام نعمت اللهی معروف شد. یک نظر اجمالی به وضع تصوف قبل و بعد از شاه نعمت الله ولی این علت را به خوبی توجیه می نماید. دو نوع اجتهاد از طرف شاه نعمت الله ولی در تصوف به عمل آمد: ویژگی ها. ویژگی های مهم اجتماعی دراویش گنابادی از این قرار است: دیدگاه نظام جمهوری اسلامی. اندک زمانی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ حمله به حسینیه ها دراویش شدت گرفت، زرن
د کرمان نخستین شهر مورد حمله بود. یکی از علل اصلی مشکل جمهوری اسلامی با دراویش به حوزه مذهب ارتباط دارد، کاهش علاقمندان به قرائت بنیادگرا از شیعه دوازده امامی حکومت جمهوری اسلامی را نگران ساخت و آن ها برای حل این مشکل فشار بر گروه های مذهبی اقلیت را برگزیدند که توانستند حوزه باورمندان به آئین خود را علی رغم همه تنگناها و تبعیض ها افزایش دهند. عاملان این حملات عمدتاً از باورهای سنتی و حکومتی مراجعی همچون صافی گلپایگانی، وحید خراسانی، نوری همدانی، فاضل لنکرانی و مکارم شیرازی تغذیه می شوند. دیدگاه و انگیزه این حملات عمدتاً «منحرف کردن جوانان و حزب اللهی ها» توسط دراویش عنوان می شود. یکی از اهداف اصلی برخی نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی همچون مؤسسه فرق و ادیان و دانشگاه باقرالعلوم مقابله با نفوذ رو به افزایش پیروان دراویش گنابادی در ایران است. سعید امامی، معاون علی فلاحیان، وزیر سابق اطلاعات ایران، در یکی از سخنرانی هایش در سال ۱۳۷۵، سوءظن حکومت به دراویش و قصد نهادهای اطلاعاتی برای برخورد با آنان را نشان داده بود. او از دراویش به عنوان یکی از «گروهک های» چهارگانهٔ خطرناک برای نظام نام برده بود که از «تفکرات وحشتنا
ک» برخوردارند، «دارند رشد می کنند» و به گفتهٔ وزارت اطلاعات در آن زمان عده ای از آنان را به همین دلیل دستگیر کردند. نهادهای امنیتی حکومت در سال ۱۳۹۷ به لحاظ ساختاری و تشکیلاتی دراویش گنابادی را در سه شاخه تعریف و تشریح کردند: جمعیت و پراکندگی. جمعیت دراویش به صورت رسمی مشخص نیست و در منابع رسمی آماری در این زمینه وجود ندارد. برخی از دراویش مدعی هستند که جمعیت این گروه به چند میلیون نفر می رسد. منابع جمعیت دراویش را در قبل از انقلاب حدود یک میلیون نفر تخمین می زنند. تراکم دراویش گنابادی، در حال حاضر، بیشتر در شهرهای تهران، شیراز، اصفهان و مشهد است. دراویش در شهرهای کوچک هم حسینیه یا مجالس دارند. حسینیه ها قبل از انقلاب هم بوده اند اما در سال های بعد از انقلاب، به تدریج بسته شدند. پس از اعتراضات گلستان هفتم تمامی این حسینیه ها بسته است و مجالس دراویش در منازل افراد معتمد برگزار می شود. برخی از مکان هایی که دراویش در آن ها حسینیه داشته اند در شهرهای تهران، بندرعباس، شیراز،زرند، ماهان کرمان (مزار شاه نعمت الله)، شهر بیدخت در شهرستان گناباد (محل دفن نورعلی تابنده و چند تن دیگر از اقطاب) و بروجرد است. تنکابن، قزوین
، سمنان، کرمان، قوچان، زاهدان، زابل، لار، فسا، اردبیل، اهواز، کرمانشاه، الیگودرز و کیش از دیگر شهرهایی است که دراویش در آن حضور دارند. تخریب حسینیه ها. در دههٔ هشتاد حسینیه و اماکن مذهبی دراویش گنابادی در چندین شهر ایران از جمله قم، بروجرد، اصفهان تخریب شد. قدمت برخی از مکان های مذهبی تخریب شدهٔ دراویش به پیش از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ می رسید. در تخریب این اماکن مذهبی که با مقاومت دراویش همراه شده بود مجموعاً دو هزار نفر بازداشت یا زخمی شدند. نامه به حسن روحانی. سال ۱۳۹۲ و پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات، ۹ تن از فعالان حقوق دراویش از روحانی خواستند فریاد ها را در گلو، به کینه بدل نکند . این ۹ تن که در زندان های تهران و شیراز محبوس بودند در این نامه خواستار رسیدگی به وضعیت دراویش بودند؛ «به بایکوت خبری دراویش پایان ببخشید. فریاد، آخرین واکنش ستمدیده در برابر ستم است. محروم کردن او نهایت جنایت است. فریاد ها را در گلو، به بغض و کینه مبدل نکنید.» در ابتدای این نامه آمده بود: اعتراضات گلستان هفتم. پس از اعلام اخباری مبنی بر احتمال دستگیری نورعلی تابنده و همچنین ایجاد ایست بازرسی در منطقه، دراویش گنابادی از تاریخ
۴ بهمن ماه ۱۳۹۶ در مقابل منزل او برای جلوگیری از تعرض به منزل تابنده توسط نیروهای امنیتی تجمع کردند. این تجمع به درگیری در همان شب میان نیروهای امنیتی و لباس شخصی با دراویش گنابادی منجر شد. در ادامه و با گذشت یک روز از این اتفاق، درگیری های بیشتری با افزایش دراویش در خیابان گلستان هفتم اتفاق افتاد. این درگیری ها برای چند روز کم رنگ شد اما بار دیگر در ۱۵ بهمن همان سال درگیری ها شدت گرفت. کسری نوری وقوع درگیری بین نیروهای امنیتی و دراویش گنابادی ۱۵ بهمن در خیابان پاسداران تهران را تأیید کرد، این حقوقدان در همین رابطه به یورونیوز گفت دراویش از حقوق بنیادی شان دفاع کرده اند. او همچنین احتمال مذاکره (وزارت کشور) «با کسانی که به قانون احترام نمی گذارند» را رد کرده بود. با این حال محمدرضا نقدی، مسئول ستاد مشترک سپاه پاسداران مدعی مذاکره شد و با انتقاد از عملکرد وزارت کشور گفت این مذاکرات کار خوبی نبوده است. پس از آن نورعلی تابنده بیانیه داد و از دراویش خواست منطقه را ترک کنند و فارس نوشت دراویش گنابادی طرفدار تابنده که در پی شایعه دستگیری وی تجمع کرده بودند به تجمع خود پایان دادند، اما تحرکات نیروهای امنیتی، موتورسو
اران لباس شخصی و حضور دراویش در منطقه ادامه یافت. ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ بار دیگر خیابان پاسداران تهران با بازداشت یک درویش ساکن شهرکرد (در ۲۸ بهمن) در مقابل کلانتری منطقه به صحنه درگیری تبدیل شد و منجر به محاصرهٔ درویشان گنابادی در گلستان هفتم گردید. این درگیری با تیراندازی به درویش ها، ضرب و شتم آن ها و زیر گرفته شدن و مرگ سه تن از نیروهای انتظامی و دو بسیجی و یک درویش همراه بود. دادگاه، محمد ثلاث (از دراویش حاضر در محل) را عامل این کشتار معرفی کرده و به سرعت برای او حکم اعدام صادر کرد. بعد از آن، محمد ثلاث این اتهام را رد کرد و یک فایل صوتی از زندان اعلام کرد که اعتراف وی زیر شکنجهٔ شدید بوده است. این خشونت ها منجر به بازداشت تعداد زیادی از دراویش زن و مرد شد و زخمی شدن ۱۸۰ نفر از آن ها را درپی داشت. برخی از این افراد هم به صورت خانوادگی در این حوادث دستگیر و زندانی شدند. حصر خانگی نورعلی تابنده. از یک اسفند قطب دراویش گنابادی عملاً در نوعی حصر خانگی قرار گرفت. نورعلی تابنده در یک پیام ویدئویی که در ۱۵ اسفند ۹۶ منتشر شد، به طور تلویحی از «حصر خانگی» خود خبر داد و ابراز امیدواری کرد که محدودیت های اعمال شده در مورد و
ی و پیروان این سلسله رفع شود. پیش از این گفته می شد نورعلی تابنده از سال ۱۳۸۶ در نوعی حصر پنهان قرار داشته، کسری نوری در سال ۱۳۹۵ گفته بود تابنده همواره با فشارهای مختلفی روبرو بوده تا این که در سال ۸۶ در موطنش بیدخت بازداشت و به تهران تبعید می شود و از آن زمان تحت حصر پنهان حکومت بوده و از رفت و آمد و مسافرتش توسط دستگاه امنیتی ممانعت به عمل می آمده است. نورعلی تابنده در تابستان ۱۳۹۸، یکسال و نیم پس از حوادث گلستان هفتم توانست به شهرستان بیدخت، زادگاه خود، سفر کند اما پیروان او گفتند که به دراویش اجازه همراهی با او داده نشد. تابنده در سال ۱۳۹۷ در ویدیوی کوتاه تلویحاً از سوء قصد به جان خود خبر داد و گفت قبلاً هم به جان اقطاب پیشین سوء قصد شده بود. چند ماه پس از آن هم در یکی از صحبت هایش خبر از مسمومیت تدریجی خود داد و گفت: به ما «حنظل» می دهند و بعد انتظار دارند که ما بگوییم عسل است یا در جای دیگر گفت نمی دانم در داروهایم چیست که دائماً مرا خواب آلود می کند و برخی مواقع بیهوش می شوم. او همچنین پیش از این در نوروز ۱۳۹۶ در یکی از بیانات نوروزی خود اعلام کرده بود چندین بار احساس کرده قصد حذف او را دارند. نهایتاً
تابنده در ۳ دی پس از حدود دو سال حصر خانگی در بیمارستان مهر تهران درگذشت و شایعات مربوط به مسمومیت یا کشته شدن آقای تابنده در هیچ یک از خبرگزاری ها تأیید نشد. درگذشت تابنده و تعیین جانشین. نورعلی تابنده از اوایل آبان ۱۳۹۸ در بیمارستان مهر تهران، بستری و نهایتاً ۳ دی ماه ۱۳۹۸ درگذشت، و پیکر او به بیدخت منتقل در گورستان سلطانی بیدخت خاکسپاری شد. بنابر وصیتی مکتوب منتسب به نورعلی تابنده که ۴ دی ۱۳۹۸ در مراسم خاکسپاری وی قرائت شد، سید علیرضا جذبی با لقب ثابت علیشاه به عنوان قطب جدید دراویش گنابادی تعیین شد. برخی از دراویش با قطب جدید بیعت نکردند. گفته می شود نحوه برخورد حکومت جمهوری اسلامی با قطب جدید متفاوت و در تناقض با فشارها و محدودیت هایی است که برای نورعلی تابنده وجود داشت.
کلارنس توماس (متولد ۲۳ ژوئن ۱۹۴۸) یک قاضی دستیار در دیوان عالی ایالات متحده آمریکا که بعد از تورگود مارشال، وی دومین آمریکایی آفریقایی تباری است که در دادگاه عالی آمریکا خدمت می کند. نامزدی کلارنس توماس تلخ و جنجالی بود. او به آزار جنسی آنیتا هیل، از وکلای زیردست، متهم شد. اما در نهایت مجلس سنای آمریکا با ۵۲ رأی موافق در برابر ۴۸ رأی مخالف، او را به سمت قاضی دیوان عالی آمریکا گماشت. مخالفت با شفاف سازی. قاضی توماس گفته بود که «معتقد نیست نیاز به افشای هدایای مهمان نوازی شخصی از دوستانی که پرونده ای در دیوان عالی ندارند، داشته باشد». منابع. Wikipedia contributors, "Clarence Thomas," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Clarence_Thomas&amp;oldid=561224044 (accessed June 26, 2013).
روث جوان بِیدِر گینزبرگ (زاده در نیویورک – درگذشته در واشینگتن، دی.سی.) قاضی دستیار در دیوان عالی ایالات متحدهٔ آمریکا بود. وی توسط بیل کلینتون نامزد شد و در ۱۰ اوت ۱۹۹۳ آغاز به کار کرد. روث گینزبرگ، دومین زن قاضی عالی پس از سندرا دی اوکانر بود. او به عنوان یک قاضی لیبرال در دادگاه عالی شناخته می شد و یهودی بود. گینزبرگ در بروکلین، نیویورک زاده و بزرگ شد. خواهر بزرگتر او هنگامی که کودک بود درگذشت و مادرش کمی پیش از فارغ التحصیلی گینزبرگ از دبیرستان درگذشت. روث گینزبرگ سپس مدرک کارشناسی خود را در دانشکده حقوق کرنل به دست آورد و پیش از آغاز تحصیل در مدرسه حقوق هاروارد در دانشگاه هاروارد، جایی که یکی از معدود زنان در کلاس خود بود، با مارتین دی. گینزبرگ ازدواج کرد. گینزبرگ سپس به مدرسه حقوق کلمبیا رفت و در آنجا به عنوان شاگرد اول فارغ التحصیل شد. گینزبرگ پس از فارغ التحصیلی به استادی دانشگاه پرداخت. او استاد دانشکده حقوق دانشگاه راتگرز و دانشگاه کلمبیا بود و به عنوان یکی از معدود زنان در رشته خود، آئین دادرسی مدنی تدریس می کرد. زندگی نامه. گینزبورگ در ۱۵ مارس ۱۹۳۳ در خانواده ای یهودی در محله فلت بوش در منطقه بروک
لین شهر نیویورک زاده شد. هنگامی که او کودک بود خواهر بزرگش درگذشت و مادرش که یکی از پشتیبانان او بود در فاصلهٔ کوتاهی پس از پایان دبیرستان گینزبرگ چشم از جهان فروبست. گینزبرگ در سال ۱۹۵۴ از دانشگاه کرنل فارغ التحصیل شد. روث گینزبرگ در دانشگاه هاروارد با مارتین دی. گینزبرگ ازدواج کرد. او پس از بارداری، در محل کار، جایگاه خود را از دست داد و به جای پایین تری فرستاده شد. زیرا در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) تبعیض علیه زنان باردار قانونی بود. به خاطر همین تجربه، بارداری دومش را از کارفرمای خود، پنهان کرد. روث گینزبرگ در سال ۱۹۵۶ به مدرسهٔ حقوق دانشگاه هاروارد و کمی بعد به مدرسهٔ حقوق دانشگاه کلمبیا در نیویورک رفت و نخستین زنی بود که برای نشریهٔ حقوق هر دو دانشگاه کار کرد. با اینکه شاگرد اول بود نمی توانست کار پیدا کند. خودش می گوید: «هیچ دفتر حقوقی در نیویورک استخدامم نمی کرد. از سه جهت مشکل داشتم: یهودی بودم، زن بودم، و مادر.» سال ۱۹۶۳ گینزبرگ استاد مدرسه حقوق راتگرز شد. کلاس حقوق و زنان او یکی از نخستین درس های دانشگاهی در این حوزه بود و پروژهٔ حقوق زنان را در اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا راه انداخت. در سال ۱۹۷۳ مشاور حق
وقی اصلی این اتحادیه شد و با پرونده های تبعیض جنسیتی در دادگاه ها فعالیت می کرد. دادگاه تجدیدنظر ایالات متحده. در ۱۴ آوریل ۱۹۸۰ گینزبرگ توسط جیمی کارتر به عنوان قاصی در دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیای ایالات متحده آمریکا که پس از مرگ قاضی هارولد لونتال خالی شده بود معرفی شد. جیمی کارتر تلاش می کرد ترکیب دادگاه های فدرال را از یک دستی مردان سفیدپوست در بیاورد. گینزبرگ در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۰ توسط مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تأیید شد و بعداً همان روز کمیسیون خود را دریافت کرد. دوره خدمت گینزبرگ در ۹ اوت ۱۹۹۳ در مقام در دیوان عالی ایالات متحده به پایان رسید. او در زمان حضور خود به عنوان قاضی در ناحیه کلمبیا بیشتر با همکاران خود از جمله محافظه کاران رابرت بورک و انتونین اسکالیا اتفاق نظر می یافت. حضور وی در دادگاه، شهرت وی را به عنوان «حقوقدانی محتاط» و معتدل به دست آورد. دیوید اس. تاتل پس از انتصاب گینزبرگ به قاضی دادگاه عالی جایگزین او شد. دیوان عالی. معرفی و نامزدی. در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۳ بیل کلینتون، روث گینزبرگ را به عنوان دستیار دادگستری در دیوان عالی ایالات متحده آمریکا معرفی کرد تا صندلی خالی شده توسط قاضی بازنشسته
بایرون وایت را پر کند. جنت رینو، دادستان کل ایالات متحده آمریکا گینزبرگ را به کلینتون، رئیس جمهور آن هنگام ایالات متحده، توصیه کرده بود. در زمان نامزدی، گینزبرگ به عنوان یک فرد معتدل شناخته می شد. گفته می شود کلینتون به دنبال افزایش تنوع دادگاه بود. کاری که گینزبرگ به عنوان تنها عدالت گرای یهودی از زمان استعفای ایب فورتاس در سال ۱۹۶۹ انجام داد. روث گینزبرگ دومین زن و نخستین زن عدالت یهودی دیوان عالی کشور بود. او سرانجام به طولانی ترین دوره حضور در نظام قضایی در بین یهودیان رسید. کمیته دائمی کانون وکلای دادگستری آمریکا گینزبرگ را «به خوبی واجد شرایط» ارزیابی کرد که بالاترین امتیاز برای دیوان عدالت است. فقه دیوان عالی کشور. گینزبرگ عملکرد خود را در دادگاه با رویکردی محتاطانه در برابر قضاوت توصیف می کرد. او اندکی پیش از معرفی به دادگاه در یک سخنرانی استدلال کرد که «به نظر می رسد در اصل، اقدامات ساده برای تصمیم گیری قانون اساسی و همچنین قانون عادی درست است». دانشمند حقوقی کس سانستاین، گینزبرگ را «یک ساده گرای منطقی» توصیف کرده است. حقوقدانی که می خواهد با احتیاط بر مبنای سابقه عمل کند نه اینکه قانون اساسی را به س