Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
باغانور (به مغولی: ، ؛ ، ) شهر و منطقه (دورِگ) در پایتخت مغولستان، کلان شهر اولان باتور است. منطقهٔ باغانور یکی از ۹ منطقهٔ اولان باتور می باشد. باغانور، در تابعیت کلان شهر اولان باتور، خود یک شهر مستقل حومه ای می باشد و دارای جمعیتی معادل ۲۹٬۳۴۱ نفر (در سال ۲۰۲۲ میلادی) است. باغانور در فاصله ای ۹۰ کیلومتری از نالایخ و ۱۱۵ کیلومتری از منطقهٔ شهری اصلی اولان باتور در سمت شرق می باشد. منطقهٔ باغانوراز سایر مناطق اولان باتور جدا بوده و با آن ها مرزی ندارد. این منطقه در بین استان های توف و خِنتِی محاط شده و با شهرستان بایان دِلگِر (استان توف) و شهرستان چِنخِرماندال (استان خِنتِی) هم مرز است. باغانور در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای جمعیتی معادل ۲۱٬۱۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۱٫۸% (۴٬۷۷۷ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۲۵٬۸۷۷ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۹٬۳۴۱ رسیده است.. تقسیمات اداری. منطقهٔ باغانور متشکل از ۵ ناحیه (خورو) (به مغولی: ، ؛ ، ) می باشد، که البته این نواحی نام گذاری نشده اند. این نواحی موسوم به «ناحیهٔ ۱ام» الی «ناحیهٔ ۵ام» می باشند.
آربای خیر یا آروای خیر (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان (سُوم)، و مرکز اداری استان اوبرخانغای در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای ۳۵٬۷۲۵ نفر جمعیت بودi. آربای خیر در سال ۱۹۹۷ میلادی جمعیتی معادل ۱۲٬۳۰۰ نفر داشته که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۳٫۶% (۱۳٬۳۲۲ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۲۵٬۶۲۲ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۳۵٬۷۲۵ رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان آربای خیر متشکل از ۱۳ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
اولان غوم (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان اوفس کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای جمعیتی معادل ۳۳٬۲۱۸ نفر بوده. این شهر در سال ۱۹۹۷ میلادی جمعیتی معادل۱۷٬۹۰۰ نفر داشته که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۰٫۶۷% (۳٬۵۰۶ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۲۱٬۴۰۶ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۳۳٬۲۱۸ نفر رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان اولان غوم متشکل از ۱۲ قصبه (باغ) می باشد، که این ها نام گذاری نشده اند. این قصبه ها موسوم به «قصبهٔ ۱ام» الی «قصبهٔ ۱۲ام» می باشند. این ۱۲ قصبه، منطقهٔ شهریِ شهر اولان غوم را تشکیل می دهند.
سوخ باتور (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان سلنگه در شمال کشور مغولستان است، در فاصله ای کمتر از ۱۰ کیلومتری تا خط مرزی با روسیه، که در سال ۲۰۲۲ میلادی، جمعیتی معادل ۲۱٬۹۶۲ نفر دارد. شهر سوخ باتور در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای ۱۴٬۳۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۱٫۲% (۵٬۳۲۶ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۹٬۶۲۶ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۱٬۹۶۲ نفر رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان سوخ باتور متشکل از ۸ قصبه (باغ) می باشد، شامل: آب و هوا. این شهر دارای اقلیم قاره ای با زمستان های سرد و خشک است.
ساین شاند (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان دورنوغوبی در کشور مغولستان است. ساین شاند ۲٬۳۴۲٫۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۸٬۰۹۷ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۲) دارد. سابقا در سال ۱۹۹۷ میلادی ساین شاند دارای ۱۱٬۱۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۴٫۲% (۱۴٬۱۱۰ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۲۵٬۲۱۰، و در سال ۲۰۲۲ میلادی، به ۲۸٬۰۹۷ رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان ساین شاند متشکل از ۸ قصبه (باغ) می باشد، که بجز یکی از آنان، این ها نام گذاری نشده اند. این قصبه ها موسوم به «قصبهٔ ۱ام» الی «قصبهٔ ۸ام» می باشند. قصبهٔ ۵ام به نام زیر می باشد: از سایر قصبه ها، قصبه های ۱ام، ۲ام، و ۳ام شامل منطقهٔ اصلیِ شهری ساین شاند می شوند. قصبهٔ ۴ام، ۶ام، ۷ام، و ۸ام شامل مناطق شهری حومه ای و شمالیِ شهر می شوند.
دالان جادغاد (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم)، شهر، و مرکز استان استان اومنوغوبی کشور مغولستان است. دالان جادغاد ۴۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۶۴۵ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. شهرستان دالان جادغاد متشکل از ۱۰ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
چِچِرلِگ (به زبان مغولی: ، ؛ ، )، همین طور موسوم به شهرستان اِردِنه بولغان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان آرخانغای در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای ۲۱٬۶۰۳ نفر جمعیت بود. چِچِرلِگ در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای جمعیتی معادل ۱۴٬۷۰۰ نفر بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۰٫۳۷% (۱٬۶۰۰ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۶٬۳۰۰ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۱٬۶۰۳ رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان اِردِنه بولغان متشکل از ۷ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
اولیاستای (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان جافخان کشور مغولستان است. اولیاستای ۳۲٫۰۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۵۰۷ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۲) دارد. سابقا در سال ۱۹۹۷ میلادی، جمعیت اولیاستای معادل ۱۵٬۴۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۰٫۱۷٪ (۸۴۰ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۶٬۲۴۰ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۱۶٬۵۰۷ نفر رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان اولیاستای متشکل از ۶ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
آلتای (به مغولی: ، ؛ ، )، همین طور موسوم به شهرستان یِسون بلاغ (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان غوبی آلتای در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای جمعیتی معادل ۱۷٬۶۱۹ نفر بوده. این شهر در سال ۱۹۹۷ میلادی جمعیتی معادل ۱۳٬۷۰۰ نفر جمعیت بوده که در در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۰٫۵% (۲٬۱۰۰ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۵٬۸۰۰ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۱۷٬۶۱۹ نفر رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان یِسون بلاغ (شهر آلتای) متشکل از ۱۰ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
جون خارا (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهری در استان سلنگه کشور مغولستان است که در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای ۱۱٬۴۰۰ نفر جمعیت بوده و در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۱٫۱% (۳٬۶۰۰ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۵٬۸۰۰ رسیده است.
شهر چنگیز (به مغولی: ، ؛ ، )، همین طور موسوم به شهرستان خِرلِن (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان خنتِی در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای جمعیتی معادل ۲۴٬۴۱۸ نفر بوده. این شهر در سال ۱۹۹۷ میلادی جمعیتی معادل ۱۱٬۱۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۱٫۱% (۳٬۷۰۰ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۴٬۸۰۰ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۴٬۴۱۸ رسیده است. تا پیش از ۱۸ نوامبر سال ۲۰۱۳ میلادی، این شهر موسوم به اوندورخان (به مغولی: ، ؛ ، ) بوده. در آن تاریخ، نام این شهر، برای ارج نهادن به چنگیزخان، که نقل شده است در حوالی این شهر زاده شده و همین طور دفن شده است، به «شهر چنگیز» تغییر یافت. رودخانه خرلن از حاشیهٔ این شهر عبور می کند، و نام شهرستانی که این شهر تابع آنست، به نام این رودخانه می باشد. تقسیمات اداری. شهرستان خِرلِن (شهر چنگیز) متشکل از ۸ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
جون مود (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان توف در کشور مغولستان است که در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای ۹٬۸۰۰ نفر جمعیت بوده و در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۱٫۶% (۴٬۷۶۸ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۴٬۵۶۸ رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان جون مود متشکل از ۶ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
بارون اُورت (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان سوخ باتور در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی، جمعیتی معادل ۲۳٬۹۴۲ نفر دارد. شهر بارون اورت در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای ۱۱٬۶۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۰٫۴% (۱٬۳۹۴ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۲٬۹۹۴ نفر، و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۳٬۹۴۲ نفر رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان بارون اُورت متشکل از ۹ قصبه (باغ) می باشد، که این ها نام گذاری نشده اند. این قصبه ها موسوم به «قصبهٔ ۱ام» الی «قصبهٔ ۹ام» می باشند. این ۹ قصبه، منطقهٔ شهریِ شهر بارون اورت را تشکیل می دهند.
شهرستان جامین اُود یا زامین اُود (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) و شهرک (توخسون) در استان دورنوغوبی کشور مغولستان است. شهرستان جامین اُود ۴۶۸٫۸۰ کیلومتر مربع مساحت داشته، و در سال ۲۰۲۲ میلادی ۱۸٬۵۸۵ نفر جمعیت در آن ساکن بوده است. سابقا در سال ۱۹۹۷ میلادی، جامین اُود دارای ۵٬۴۸۶ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۱۳٫۸% (۶٬۰۴۱ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۱٬۵۲۷ رسیده و نهایتا در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۱۸٬۵۸۵ نفر رسیده است. شهر جامین اُود بر روی مسیر تجاری تاریخی متصل کنندهٔ مغولستان بیرونی به پکن و سایر مناطق چین قرار داشته، و امروزه به عنوان شهر مرزی بر روی جادهٔ سراسری متصل کنندهٔ اولان باتور، بین مغولستان و جمهوری خلق چین و در مقابل شهر اِرِن خوت قرار داشته و از اهمیت استراژیک کلیدی برای مغولستان برخوردار است. تقسیمات اداری. شهرستان جامین اُود متشکل از ۵ قصبه (باغ) می باشد. از این بین، ۳ عدد از آنان نام گذاری نشده اند. این قصبه ها موسوم به «قصبهٔ ۱ام» الی «قصبهٔ ۳ام» می باشند، و اینان دربرگیرندهٔ منطقهٔ شهریِ اصلیِ جامین اُود می باشند. ۲ عدد از این قصبه ها، شامل مناطق حومه ای اطراف بوده، و شام
ل:
بولغان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان بولغان، در کشور مغولستان است. بولغان ۹۹٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۸۱۷ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۲) دارد. سابقا در سال ۱۹۹۷ میلادی، بولغان دارای جمعیتی معادل ۱۱٬۳۰۰ نفر بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشد منفی معادل -۰٫۰۳% (-۱۰۲ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۱٬۱۹۸، و در سال ۲۰۲۲ میلادی، با رشد مثبت به ۱۲٬۸۱۷ . تقسیمات اداری. شهرستان بولغان متشکل از ۶ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
ماندال غوبی (به زبان مغولی: ، ؛ ، )، همین طور موسوم به شهرستان ساین چاغان (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان دوندغوبی در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای ۱۶٬۷۹۲ نفر جمعیت بود. ماندال غوبی در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای ۱۰٬۲۰۰ نفر جمعیت بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۰٫۰۳% (۹۹ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۱۰٬۲۹۹ رسیده، و در سال ۲۰۲۲ میلادی، به ۱۶٬۷۹۲ نفر افزایش یافته. تقسیمات اداری. شهرستان ساین چاغان متشکل از ۹ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
بوراُوندور (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) یک شهرستان (سُوم) و شهر در استان خنتِی در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای ۸٬۸۹۷ نفر جمعیت بوده. شهر بوراُوندور در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای جمعیتی معادل ۴٬۳۰۰ نفر بوده که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۳٫۵% (۲٬۴۹۶ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۸٬۹۰۲ نفر و در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۸٬۸۹۷ نفر رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان بوراُوندور متشکل از ۶ قصبه (باغ) می باشد، شامل: مرکز اداری این شهرستان در قصبهٔ «بوراُوندور» واقع شده است.
چویر (به زبان مغولی: ، ؛ ، )، همین طور موسوم به شهرستان سومبِر (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر، شهرستان، و مرکز اداری استان غوبی سومبر در کشور مغولستان است که در سال ۲۰۲۲ میلادی دارای جمعیتی معادل ۱۳٬۱۷۶ نفر بوده. این شهر در ۱۹۹۷ میلادی جمعیتی ۴٬۵۰۰ نفر داشته که در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۲٫۶٪ (۳٬۴۹۸ نفر)، تعداد ساکنان آن به ۷٬۹۹۸، و نهایتا در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۱۳٬۱۷۶ نفر رسیده. تقسیمات اداری. شهرستان سومبِر متشکل از ۶ قصبه (باغ) می باشد، که این ها نام گذاری نشده اند. این قصبه ها موسوم به «قصبهٔ ۱ام» الی «قصبهٔ ۶ام» می باشند. این ۶ قصبه، منطقهٔ شهریِ شهر چویر را تشکیل می دهند
شارین غول (به زبان مغولی: ، ؛ ، ) شهر و شهرستانی در استان دارخان اول کشور مغولستان است که در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای - نفر جمعیت بوده و در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل -۲٫۸% (-۱٬۱۰۴ نفر)، تعداد سکنه های آن به ۷٬۷۹۸ رسیده است. تقسیمات اداری. شهرستان شارین غول متشکل از ۳ قصبه (باغ) می باشد، شامل:
باغ نظام الدوله یا باغ صاحب اختیار یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که توسط حسین خان مقدم مراغه ای، مشهور به نظام الدوله صاحب اختیار، حاکم فارس در دورهٔ قاجار بنا شده است. به دستور نظام الدوله، آب شش پیر از شهرستان سپیدان به وسیلهٔ کانالی به شیراز منتقل شده و از این باغ می گذشته است. این باغ که هم اکنون ویران و تبدیل به منازل مسکونی شده است در شمال خیابان زند، روبروی خیابان خیام کنونی قرار داشته است. پس از صاحب اختیار، این باغ به عنوان کنسول گری بریتانیا در شیراز مورد استفاده قرار گرفته است.
الکساندر واسیلیویچ مدوید (۱۶ سپتامبر ۱۹۳۷ – ۲ سپتامبر ۲۰۲۴) کشتی گیر آزادکار اوکراینی تبار اهل بلاروس شوروی بود. او توانسته ۳ مدال طلای المپیک ۱۹۶۴ توکیو، المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی و المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و هفت بار قهرمانی جهان را بدست بیاورد و فیلا او را «یکی از بهترین آزادکاران تاریخ» معرفی کرده است. مسابقات کشتی مدوید. او از دوستان و هم دوره غلامرضا تختی بود. برای نکوداشت او از سال ۱۹۷۰ مسابقات سالانه کشتی آزاد مردان (و بعدها مسابقات کشتی آزاد زنان هم اضافه شد) در بلاروس برای یادبود او برگزار می شود. تا کنون بیش از ۵۰ دوره مسابقات مدوید برگزار شده است.
باغ صفا یا باغ میرزاآقاخان یکی از باغ های تاریخی و مشهور استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که توسط حاجی عزالملک بنا شده است، ولی چون در دوره قاجار توسط شخصی به نام میرزاآقاخان مورد استفاده قرار گرفته به آن نام شهرت داشته است. باغ صفا از باغ های بسیار بزرگ تاریخی شیراز برشمرده می شود. این باغ که هم اکنون تفکیک شده است در کنار رودخانه خشک و در کنار پل باغ صفا قرار داشته است. هم اینک تنها یک قطعهٔ ۲۰۰۰۰ متری از باغ صفا باقی مانده است.
یوسف خان گرجی از حاکمان گرجی ایران در زمان حکومت قاجار و بانی شهر اراک (سلطان آباد) است که مدت کوتاهی به نیابت از طرف سلطان محمّد میرزا سیف الدّوله پسر فتح علی شاه حکومت اصفهان را برعهده داشت. او در جنگ های ایران و روس هنگام حملهٔ روس ها به گیلان مأمور دفع آنها شد و با کشتن هزار روس آنها را شکست داد و از گیلان عقب راند. حوزهٔ حکومتی وی علاوه بر اراک نواحی کزاز، کمره، وفس، تفرش و آشتیان را هم در بر می گرفت. یوسف خان گرجی در سال ۱۲۴۰ هجری قمری در اصفهان درگذشت.
ناحیهٔ شهر توس یکی از ناحیه های اداری ولایت ختلان است که در جنوب کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت سربند است که تا شهر دوشنبه ۲۳۰ کیلومتر فاصله دارد. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۹ میلادی، این ناحیه ۱۰۴٫۰۰۰ نفر جمعیت داشته است. حکومت. سرور ناحیهٔ شهر توس، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ شهر توس، مجلس نمایندگان خلق می باشد که توسط رأی دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می شوند. تقسیمات. جماعت های این ناحیه بشرح زیر است:
عیسی فرهادی سرتنگی (زاده ۱۳۴۳ دهستان مشایخ) سیاستمدار ایرانی است که از آبان سال ۱۳۹۱ تا اسفند ۱۴۰۰ به عنوان فرماندار تهران فعالیت می کرد. سوابق اجرایی. فرهادی سوابق و مسئولیت هایی در کارنامه کاری خود دارد که عبارتند از: رئیس آموزش و پرورش شهرستان اردل بخشدار-معاون فرماندار و فرماندار شهرستان های اردل، لردگان معاون اداری و مالی بنیاد مستضعفان و جانبازان استان چهار محال و بختیاری قائم مقام و مدیرکل صدا و سیمای استان سیستان و بلوچستان معاون سیاسی و امنیتی استانداری استان خراسان جنوبی سرپرست استانداری استان خراسان جنوبی معاون استاندار تهران فرماندار ویژه کرج و سرپرست استانداری البرز وی در کنار این سوابق، در حوزه مطبوعات نیز فعالیت داشته است. در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۸۸ دبیر هیأت نظارت برمطبوعات با انتشار روزنامه «سالداران» به صاحب امتیازی و مدیرمسئولی «عیسی فرهادی سرتنگی» موافقت کرد. و مدیرمسئول و صاحب امتیاز نخستین نشریه بومی استان چهارمحال و بختیاری به نام «سالداران» است.
ارکیده گوش ماهی ، ، نام یکی از گونه های ثعلبیان است. این گیاه به عنوان ارکیده سیاه نیز شناخته می شود. این گیاه آمریکای مرکزی و در کشورهای منطقه کارائیب، کلمبیا، ونزوئلا و جنوب فلوریدا به طور طبیعی می روید. ارکیده گوش ماهی گل ملی کشور بلیز است.
سوِید نام گروه آلترنیتیو راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۹ در لندن پایه گذاری شد. تا سال ۱۹۹۲ سوید به عنوان بهترین گروه بریتانیایی جدید شناخته می شد و توجه بسیاری از رسانه ها و روزنامه ها را به خود جلب کرده بود. در آن سال اولین آلبوم آن ها "جیر" به صدر جدول فروش راه یافت و توانست رکورد سریع ترین فروش اولین آلبوم را بشکند و برنده جایزه مرکوری شود. این شروعی برای جنبش بریت پاپ نیز به شمار می رفت. هر چند که آلبوم بعدی آن ها ستاره مرد سگی (۱۹۹۴) تفاوت سوید را با بریت پاپ نشان داد. با اینکه این آلبوم به عنوان شاهکار سوید شناخته می شود اما ضبط آن با دشواری های زیادی همراه بود و در نهایت به دلیل دعوایی که باتلر و اندرسون رخ داد به جدایی باتلر ختم شد. در سال ۱۹۹۶ و بعد از آمدن ریچارد اواکز و نیل کودلینگ کیبوردیست، سوید توانست به یک موفقیت عظیم تجاری با انتشار آلبوم «به زودی» دست پیدا کند. آلبوم در چارت انگلستان به رتبه اول دست پیدا کرد و پنج تک آهنگ آلبوم نیز در لیست ده آهنگ پرفروش قرار گرفت. آلبوم تبدیل به پرفروش ترین آلبوم جهانی سوید شد. در سال ۱۹۹۷ اندرسون به کراک و هرویین اعتیاد پیدا کرد. با وجود مشکلات فراوان آلبوم
چهارم گروه «موسیقی سر» (۱۹۹۹) منتشر شد و به صدر جدول پرفروش های انگلستان راه پیدا کرد. آخرین آلبوم سوید «یک صبح جدید»(۲۰۰۲) که اولین آلبوم آن ها بعد از جدایی از انتشارات نود رکوردز نیز به شمار می رفت یک ناامیدی بزرگ تجاری بود و گروه سال بعد از هم پاشید. سوید بعد از کش و قوس های فراوان سرانجام در سال ۲۰۱۰ برای تعدادی از کنسرت ها دوباره شکل گرفت.
دستگاه مکش یا به انگلیسی ساکشن دستگاهی که توسط پمپ مکش و با ایجاد خلاء باعث ایجاد منفی شده و هوا و مایعات را به درون می کشد. این دستگاه برای جمع آوری ترشحات حلق و ریه و خونابه ها در ناحیه جراحی برای دادن دید بهتر، مورد استفاده قرار می گیرد. گونه ها. این دستگاه دارای دو مدل ساکشن مرکزی و پرتابل می باشد. ساکشن سانترال(ساکشن دیواری). یک ساکشن بدون موتور است که وظیفه تنظیم وکیوم مرکزی را دارد به همین دلیل به آن ساکشن رگولاتور هم میکویند. نحوه کار بااین وسیله به این صورت است که توسط آداپتور وکیوم به آتلت وکیوم متصل میشودو میتوان میزان وکیوم را به وسیله گیج وکیوم موجود در دستگاه تنظیم کرد.
ناحیهٔ شمس الدّین شاهین (پیشتر با نامِ ناحیه ی شورآباد) یکی از ناحیه های اداری ولایت ختلان است که در جنوب کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت شوراآباد است. مردم. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۰ میلادی، این ناحیه ۵۲٫۲۰۰ نفر جمعیت داشته که تراکم جمعیتی آن ۲۲٬۷ نفر در کیلومترمربع است.. شغل بیشتر اهالی این ناحیه، کشاورزی، باغ داری و زنبورداری است. حکومت. سرور ناحیهٔ شمس الدّین شاهین، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می شود. نهاد قانونگذاری ناحیهٔ شور آباد، مجلس نمایندگان خلق است که توسط رأی دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می شوند. تقسیمات. جماعت های این ناحیه بشرح زیر است:
کارنجیت کائور ووهرا ، شناخته شده با نام هنری سانی لئونه مدل، بازرگان و هنرپیشه کانادایی-آمریکایی-هندی است. او همچنین هنرپیشه سابق فیلم های پورنوگرافی است. او در مجله پنت هاوس در سال ۲۰۰۳، به عنوان پت سال برگزیده شد و با شرکت ویوید انترتینمنت قرار داد بست. همچنین در مجله ماکسیم سال ۲۰۱۰، عنوان یکی از ۱۲ هنرپیشه فیلم های پورنو را به خود اختصاص داد. سانی لئونه در سال ۲۰۱۱ با دنیل وبر ازدواج کرد. آغاز زندگی. سانی لئونه در سارنیا، انتاریو و در یک خانواده پنجابی به دنیا آمد. پدرش زاده تبت بود اما در دهلی بزرگ شده بود و مادرش در روستای کوچکی به نام ناهان در هند به دنیا آمده بود. در جوانی او دختر ورزشکاری بوده است و با پسرها هاکی خیابانی بازی می کرده است و نزدیک دریاچه یخ زده محل زندگی اش در زمستان اسکیت روی یخ بازی می کرده است. با این وجود که خانواده او سیک بودند، پدر و مادرش او را به مدرسه کاتولیک فرستادند چون احساس می کردند مدرسه همگانی برای او امن نیست. او در ۱۶ سالگی، به واسطه رابطه با یک بازیکن بسکتبال، پرده بکارتش را از دست داد، در ۱۸ سالگی به دوجنس گرا بودنش پی برد، و اولین بوسه اش را در ۱۱ سالگی داشته است، و
قتی ۱۳ ساله بود خانواده اش به فورت گراتیوت در کالیفرنیا نقل زادگاه کردند و سپس به سفارش پدربزرگش برای جمع شدن خانواده به لیک فارست، کالیفرنیا رفتند. او در سال ۱۹۹۹ دبیرستان را تمام کرد و برای دانشگاه نام نویسی کرد. زندگی حرفه ای. او پیش از فعالیت در صنعت پورنوگرافی در یک نانوایی آلمانی سپس در اتوسرویسی به نام جیفی لیوب و پس از آن در یک بنگاه فعال در امور مالیات و بازنشستگی کار می کرد. سانی وقتی که در دانشگاه در رشته پزشکی کودکان تحصیل می کرد همکلاسی اش که یک رقاص بود او را به یک عکاس مجله پنت هاوس معرفی کرد. او گفته که سانی نام واقعی اش است و لئونه را باب گوچونی مالک سابق پنت هاوس برای او برگزید. او برای مجله پنت هاوس عکس انداخت و مدل ماه مارس ۲۰۰۱ پنت هاوس لقب گرفت و پس از آن در مجله هاسلر و چند مجله دیگر، مانند؛ چری، های سوسیتی، سوانک، ای وی ان آنلاین، لگ ورلد و غیره حضور یافت. فعالیت در بالیوود. وی در سال ۲۰۱۲، با فیلم دلهره آور اروتیک "جسم ۲"، ساخته پوجا بات وارد بالیوود شد. او تا کنون در بیش از ۱۵ فیلم بالیوود بازی کرده و در این کار موفق بوده است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که سانی لئونه در آنها
اعوجاج رنگی ، کج نمایی رنگی یا ابیراهی رنگی (به انگلیسی: Chromatic aberration)، در علم نورشناسی که با علامت اختصاری CA نیز نشان داده می شود، عبارت است از عدم انطباق رنگ های نور شکست یافته در محل همگرایی (تصویر)، که باعث ایجاد تصویر غیر واضح می گردد. این حالت بخاطر ضریب شکست متفاوت رنگ ها در عدسی ایجاد می شود. انحراف تصویر حاصل از دستگاه نوری از تصویر واقعی، کج نمایی می باشد که در تصویرسازی با نورهای مرکب به دلیل وجود طول موج های مختلف نور، کج نمایی رنگی خواهیم داشت. کج نمایی رنگی در حاشیه های تاریک و روشن تصویر خودنمایی می کند، چون در این نقاط رنگ ها به واسطه ضرایب شکست متفاوت بر روی یک نقطه منطبق نمی شوند، و این به خاطر این است که نقطه کانونی در هر لنزی بسته طول موج نور ورودی متفاوت است. کج نمایی رنگی. کج نمایی رنگیبه علت تفاوت در ضریب شکست طول موج های مختلف نور در لنز به وجود می آید. ضریب شکست لنز، با افزایش طول موج کم می شود. وقتی از نور تک فام استفاده کنیم، دیگر این نوع کج نمایی را نخواهیم داشت. این کج نمایی خودش را به صورت فرانژهای رنگی در مرزهای تصویر نشان می دهد که قسمت های تاریک و روشن تصویر را از هم
جدا می کند. از آن جایی که طول کانونی لنز به ضریب شکست وابسته است، طول موج های مختلف نور در نقاط متفاوت متمرکز خواهد شد. انواع کج نمایی رنگی. دو نوع کج نمایی رنگی طولی و عرضی وجود دارد. کج نمایی رنگی طولی (محوری)، زمانی اتفاق می افتد که طول موج های مختلف نور در فاصله های مختلف نسبت به لنز، یعنی نقاط مختلف روی محور اپتیکی، متمرکز شده باشند. در نتیجه تصاویر قرمز و بنفش یک نقطه شی دور از محور، روی محور طولی از هم جدا می شوند. کج نمایی رنگی عرضی، زمانی اتفاق می افتد که طول موج های مختلف نور در فاصله های مختلف روی صفحه کانونی متمرکز شده باشند. این دو نوع کج نمایی ویژگی های متفاوتی دارند و حتی هم زمان هم می توانند اتفاق بیفتند. کاهش کج نمایی. در ابتدایی ترین زمان استفاده از لنز، کج نمایی رنگی با افزایش طول کانونی لنز تا جای ممکن، کاهش داده می شد. کج نمایی رنگی می تواند به وسیلهٔ یک لنز بی رنگ کننده کاهش پیدا کند که در این لنز مواد با پراکندگی های متفاوت کنار هم جمع شده اند تا یک لنز مرکب را تشکیل بدهند. ساده ترین نوع آن یک لنز دوتایی بی رنگ کننده است که کج نمایی رنگی را در یک پهنای طول موجی مشخص کاهش می دهد، اگر چه
تصحیح فوق العاده ای ایجاد نمی کند. با ترکیب کردن بیش از دو لنز با ترکیبات متفاوت درجه تصحیح کج نمایی می تواند افزایش پیدا کند. انواع زیادی از شیشه تا به حال برای کاهش کج نمایی رنگی تولید شده است. این شیشه ها پراکندگی بسیار کمی دارند و معمولاً از جنس فلوریت هستند. تولید این لنزهای بی رنگ کننده، یک گام مهم در توسعه میکروسکوپ ها و تلسکوپ های اپتیکی بوده است. جایگزین لنزهای دوتایی بی رنگ کننده، استفاده از عناصر اپتیکی شکننده نور است. این عناصر اپتیکی شکنندهٔ نور، دقیقاً همان ویژگی های پراکندگی شیشه را دارد.
ناحیهٔ قبادیان یکی از ناحیه های اداری ولایت ختلان است که در جنوب کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت قبادیان می باشد؛ و با شهر دوشنبه ۱۹۸ کیلومتر فاصله دارد. مردم. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۸ میلادی، این ناحیه ۱۱۸٬۷۲۱ نفر جمعیت داشته است که به زبان های فارسی تاجیکی و ازبکی سخن می گویند. حکومت. سرور ناحیهٔ قبادیان، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ قبادیان، مجلس نمایندگان خلق می باشد که توسط رأی دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می شوند. تقسیمات. جماعت های این ناحیه به شرح زیر است:
تعریف بند الف مادهٔ ۲ راهنمای ۲۰۰۱ آنسیترال پیرامون امضای الکترونیک چنین است: امضای الکترونیک عبارت از دادهٔ دیجیتال است که با انضمام یا وابستگی منطقی آن به یک داده پیام، مؤید شخصیت انحصاری امضاکننده و قبول وی نسبت به همان داده پیامی است که آن دادهٔ دیجیتال به آن منضم شده یا با آن وابستگی منطقی دارد. دستورالعمل امضای الکترونیک اروپا نیز در تعریف امضای الکترونیک بیان می کند: داده های الکترونیک که به سایر داده پیام های الکترونیک منضم شده یا به نحو منطقی به آنها متصل شده و به عنوان وسیله ای برای مستندسازی به کار می رود قانون تجارت الکترونیک ایران نیز در بند «ی» از مادهٔ ۲، در تعریف امضای الکترونیک چنین مقرر می دارد: امضای الکترونیک عبارت از هر نوع علامت منضم شده یا به نحو منطقی متصل شده به داده پیام است که برای شناسایی امضاء کننده داده پیام مورد استفاده قرار می گیرد. همان طور که از تعاریف مذکور پیدا است امضای الکترونیک به هر تأییدی گفته می شود که به صورت الکترونیک ایجاد شده و ممکن است یک علامت، رمز، کلمه، عدد، یک نام تایپ شده، تصویر دیجیتال یک امضای دست نویس، یا هر نشان الکترونیک اثبات هویت باشد که توسط صادرکنند
ه یا قائم مقام وی اتخاذ و به یک قرارداد یا هر سند دیگری ملحق شده باشد. به عبارت ساده تر، امضای الکترونیک یک داده است که به سایر داده ها منضم شده و ارتباط امضاء کننده را با داده هایی که به آنها منضم شده مشخص می کند. باید پذیرفت امضای الکترونیک همانند امضای دست نویس دارای آثار حقوقی احراز هویت امضاءکننده سند و التزام وی به مندرجات آن است. تاریخچه. نخستین بار کانون وکلای ایالات متحده، در سال ۱۹۹۲ میلادی در خصوص مسائل حقوقی و قانونی امضاء در قراردادهای الکترونیک شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۵ میلادی پیش نویس و رهنمودهای امضای دیجیتال را که در خصوص نحوه امضاء در قراردادهای الکترونیک و زیرساخت های آن بود، در پنج فصل تهیه کرد. در همان سال اولین قانون در مورد امضای دیجیتال را تصویب کرد که در مورد ایجاد قطعیت و اعتبار قراردادهای الکترونیک و نیز فناوری های مربوط به رمزنگاری و احراز هویت و مراجع گواهی امضای الکترونیک بود. در ۱۲ ژون سال ۱۹۹۶ میلادی و سپس هم با الحاقی به مادهٔ ۵ در سال ۱۹۹۸ میلادی کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) قانون نمونه ای در باب تجارت الکترونیک تدوین کرد که شامل مقرراتی در خصوص
امضای الکترونیک بود. در نوامبر سال ۱۹۹۷ میلادی، اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) مبادرت به صدور راهنمای عمومی برای تجارت بین المللی دیجیتال مطمئن کرد و در فرجام، نسخهٔ نهایی راهنمای عمومی تجارت بین المللی الکترونیکی مطمین را در سال ۲۰۰۱ میلادی، منتشر کرد. اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۹ میلادی، دستورالعمل امضای الکترونیک را به تصویب رساند. در فرجام، گروه کاری]]آنسیترال]] در باب تجارت الکترونیک، قانون نمونه آنسیترال در باب امضای الکترونیک را در سال ۲۰۰۱ میلادی تصویب کرد تا به عنوان یک معیار استاندارد و رهنمون برای قانونگذاریهای ملی مورد استفاده کشورها قرار گیرد. بسیاری از کشورها، بین سال های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ میلادی، با استفاده از مقررات بین المللی موجود و رهنمون های ارائه شده در خصوص امضای الکترونیک مبادرت به قانونگذاری در این زمینه کرده اند. یکی از نمونه های برجستهٔ تصویب قانون امضای الکترونیک در این بازهٔ زمانی، قانون امضای الکترونیک آلمان مصوب ۱۹۹۷ میلادی است. در حال حاضر می توان گفت امضای الکترونیک در تمام نظام های حقوقی مورد پذیرش قرار گرفته است. در قانون تجارت الکترونیک ایران (مصوب سال ۱۳۸۲)، بحث امضای الکترونیک و