Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جنوبی آمدند تا نوع جدیدی از منجنیق ها را بسازند که بتوانند از گلوله های انفجاری استفاده کنند. مهندسان موصلی منجنیق های جدید انفجاری، منجنیق های ساده و همچنین منجنیق های کششی را ساختند. طراحی منجنیق های انفجاری که از آن ها استفاده شد، از منجنیق هایی گرفته شده بود که هولاکو برای خراب کردن دیوارهای بغداد در سال ۱۲۵۸ استفاده کرده بود. منجنیق های انفجاری که هولاکو استفاده می کرد (که در تاریخ رسمی ایلخانان به عنوان منجنیق های فرانکی یاد شده اند) احتمالاً از واسیان او در دولت های صلیبی گرفته شده بود. به گفتهٔ تاریخ نگار ایلخانان رشیدالدین، شناخت این سلاح ها در سال ۱۲۶۸ تعیین کننده بود و به مغول ها این امکان را داد که به سرعت شهرهای مستحکم را که پیش تر آن ها را غیرقابل فتح می دانستند، تسخیر کنند. گلوله های انفجاری در چین برای قرن ها مورد استفاده قرار گرفته بودند، اما سیستم ضد دیوار منجنیق انفجاری دقت و برد بیشتری داشت. بنابراین، منجنیق انفجاری که توسط ایرانیان ساخته شد از نظر عملی دارای برد بیشتری بود، و بنابراین می توانست با ایمنی بیشتر به نیروهای مغول کمک کند تا دیوارهای فانچنگ را تخریب کنند. مهندسان مسلمان و چینی
از این سلاح ها و ماشین های محاصره برای ارتش های مغول استفاده می کردند. بنابراین، چینی ها که نخستین کسانی بودند که منجنیق کششی را اختراع کردند، حالا با منجنیق های انفجاری طراحی شده توسط ایرانیان روبرو بودند که در ارتش مغول قرار داشت، بنابراین تا سال ۱۲۷۳ چینی ها مجبور شدند خودشان منجنیق های انفجاری بسازند؛ همان طور که یک گزارش چینی می گوید: در طول محاصره، هم نیروهای مغول و هم نیروهای سونگ از "بمب رعد که" نوعی سلاح آتش زا از جنس آهن ریخته گری شده که با باروت پر شده و از طریق منجنیق یا وسایل دیگر پرتاب می شد، استفاده می کردند. اثرات این بمب ها بر روی انسان ها و مواد طبیعی ویرانگر بود؛ صدای آن همچون رعد و برق بود و در مسافت های زیادی طنین انداز می شد، در حالی که پوسته بمب قادر بود تا در زمان انفجار در زره آهنی نفوذ کند. مغول ها همچنین از "تیرکمان های محاصره ای" استفاده می کردند، در حالی که سونگ ها از "پیکان های آتشین" بهره می بردند. به دلیل قدرت خاندان لئو نبردهای سیاسی در دربار سونگ نیز به سقوط شیانگیانگ و فانچنگ کمک کرد. بسیاری از افراد به وفاداری آن ها به سونگ شک داشتند، زیرا روحیه نیروها در حال فروپاشی بود، و
امپراتور "جیا سیدائو" را از فرماندهی کنار گذاشت. "لی تینگ جی"، دشمن خاندان لئو، به عنوان فرمانده منصوب شد. جیا اجازه داد که اعضای خاندان لئو دستورها لی را نادیده بگیرند که منجر به یک ستاد فرماندهی پر از اختلاف شد. لی سپس نتواست شیانگیانگ و فانچنگ را نجات دهد. "بایان از بارین"، فرمانده مغول ها، سپس نیمی از نیروهای خود را به سمت بالای رودخانه فرستاد تا به ساحل جنوبی بروند و پلی بسازند تا قلعه یانگ لو را تصرف کنند؛ سه هزار کشتی سونگ به سمت رودخانه هان حرکت کردند و با شکست روبرو شدند، پنجاه کشتی نابود شد و ۲٬۰۰۰ نفر کشته شدند. در نبردهای دریایی، نیروهای سونگ از "کشتی های پارویی" استفاده می کردند، و در برخی کشتی ها از دستگاه های آتش زا علیه نیروهای مغول استفاده می شد. "لوی ون هوان"، فرمانده شیانگیانگ از خاندان لئو، سپس تسلیم فرمانده مغول شد و به عنوان فرماندار شیانگیانگ منصوب شد. تمامی نیروها، به سمت پایین رودخانه یانگ تسه حرکت کردند و قلعه های موجود در طول مسیر تسلیم شدند، زیرا این فرمانده که اکنون با مغول ها متحد شده بود، بسیاری از قلعه های پایین رودخانه را نیز فرماندهی کرده بود. لوی ون هوان باقی مانده اعضای خا
نواده خود را نیز به تغییر طرف دعوت کرد. در سال ۱۲۷۰، فرمان ساخت پنج هزار کشتی را صادر شده بود. سه سال بعد، دو هزار کشتی دیگر برای ساخت سفارش داده شدند؛ این کشتی ها حدود ۵۰٬۰۰۰ سرباز را برای نبرد با سونگ حمل می کردند. در سال ۱۲۷۳، فانچنگ تسلیم شد و مغول ها تمامی جمعیت را به وسیله شمشیر کشتند تا ساکنان شیانگیانگ را به ترس بیندازند. پس از تسلیم شیانگیانگ، چندین هزار کشتی به کار گرفته شدند. ناوگان سونگ، با وجود اینکه به عنوان نیروی دفاع ساحلی یا گارد ساحلی بیشتر از یک "نیروی دریایی" عملیاتی به کار گرفته شده بود، برای مغول ها مشکلی بزرگ بود. تحت فرماندهی بایان، "خوبلای" حمله ای رودخانه ای به شهر شیانگیانگ در رودخانه هان ترتیب داد. مغول ها نهایتاً پیروز شدند. "خوبلای" در سال ۱۲۷۱ "دینامیک یوان" را تأسیس کرد. با این اوضاع رودخانه یانگ تسه برای ناوگانی بزرگ که می توانست امپراتوری سونگ جنوبی را فتح کند، در دسترس قرار گرفت. یک سال بعد، شاهزاده صغیر "ژائو شیان" امپراتور شد. مقاومت ادامه یافت، که منجر به قتل عام ساکنان "چانگ ژو" در سال ۱۲۷۵ و خودکشی گروهی مدافعان در "چانگ شا" در ژانویه ۱۲۷۶ شد. زمانی که نیروها و ناوگان م
غول-چینی "یوان" پیشروی کردند و هر شهرستان به ترتیب به یوان تسلیم شد، جیا سیدائو نیز همچون دیگران تسلیم شد، اما صدراعظم یوان آن را رد کرد. آخرین گروه های نیروهای "دینامیک سونگ" به شدت شکست خوردند، شهر قدیمی جیانکانگ (جیانگ سو) سقوط کرد و جیا سیدائو کشته شد. پایتخت سونگ، لین آن (هانگژو)، توسط فرماندهان، "ون تیان شیانگ" و "ژانگ شی جی" دفاع می شد. زمانی که بایان و "دونگ ون بینگ" در فوریه ۱۲۷۶ در خارج از لین آن اردو زدند، "بانوی بزرگ امپراتریس" و "امپراتریس کوآن" امپراتور جوان "امپراتور گونگ سونگ" را همراه با مهر امپراتوری تسلیم کردند. مورخ "پاتریشیا باکلی ایبری" اشاره می کند که مغول ها در دوران سلطنت "دودمان یوان" خانواده سلطنتی ژورچن وانیان را به شدت تحت فشار قرار دادند و صدها نفر از آن ها را کشتند، همچنین امپراتور "تانگوت ها"ی "شیای غربی" را که پیشتر در جنگ مغول ها او را شکست داده بودند، به قتل رساندند. با این حال، ایبری همچنین بیان می کند که مغول ها در مقایسه با این رفتار، در برخورد با خانواده سلطنتی "هان چینی" از سونگ جنوبی که در پایتخت هانگژو زندگی می کردند، همچون "امپراتور گونگ از سونگ" و مادرش، رفتار نسبتا
ً ملایمی داشتند. آن ها به این افراد اجازه دادند که به کارهای روزمره خود ادامه دهند و حتی برخی از مقامات سونگ را به کار بازگرداندند. مغول ها زنان حرمسراهای سونگ جنوبی را برای خود نگرفتند، بلکه هنرمندان "هان چینی" در شانگدو را به ازدواج زنان حرمسرا درآوردند. امپراتور مغول ها "خوبلای خان" حتی یک پرنسس مغول از خانواده "برجیگین" خود را به عنوان همسر به امپراتور تسلیم شده "امپراتور گونگ از سونگ" داد و از آن ها پسری به نام "ژائو وانپو" به دنیا آمد. "امپراتور گونگ" از سلطنت کناره گیری کرد، اما وفاداران به او همچون "ژانگ جوی"، "ون تیان شیانگ"، "ژانگ شی جی" و "لو شیوفو" به ترتیب برادران کوچکتر او "ژائو شی" و "ژائو بینگ" را به عنوان امپراتور منصوب کردند. "ژائو شی" در منطقه فوزو از پایتخت به عنوان "امپراتور دوان زونگ از سونگ" تاج گذاری کرد، اما بلافاصله پس از آن در هنگام فرار به سوی جنوب و به سمت گوانگ دونگ کنونی درگذشت. "ژائو بینگ" در "جزیره لان تاو" در هنگ کنگ به عنوان "امپراتور هوآیزونگ از سونگ" تاج گذاری کرد. در تاریخ ۱۹ مارس ۱۲۷۹، مغول ها آخرین نیروهای سونگ را در نبرد دریایی "نبرد یامن" شکست دادند. پس از نبرد، به عن
وان آخرین عمل مقاومت در برابر مهاجمان، "لو شیوفو" امپراتور هشت ساله را در آغوش گرفت و هر دو از کوه یامن به پایین پریدند و جان خود را از دست دادند که این حادثه به معنای انقراض سونگ جنوبی بود.
دوکوویکی یک نرم افزار آزاد مبتنی بر پی اچ پی است. این نرم افزار نیازی به پایگاه داده ندارد و برای ذخیره صفحات از پرونده های متنی استفاده می کند.
گلکسی استور که به معنای فروشگاه گلکسی است، فروشگاه نرم افزار موبایل و تلویزیون کاربران سامسونگ است. این فروشگاه برای اولین بار در ژوئن ۲۰۱۰ افتتاح شد. پس از ۱۰ ماه، ۱۰۰ میلیون بار از این فروشگاه دانلود شد. شرکت سامسونگ در سال ۱۳۹۸ با ارسال یک پیام خبر متوقف شدن سرویس های پرداختی در ایران را به کاربران خود داد: از تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۰ مصادف با ۶ اسفند ۹۸ فروشگاه گلکسی (یا همان Galaxy Store) دیگر قادر نخواهد بود به مصرف کنندگان در ایران امکان خرید برنامه یا محتوای برنامه ها را بدهد. لطفا توجه کنید که مصرف کنندگان در ایران همچنان قادر خواهند بود که برنامه های مجانی را دانلود کنند. ما از بابت هرگونه مزاحمت ایجاد شده صمیمانه پوزش میطلبیم. از شما سپاسگزاریم.
نینجای میوه یا همان فروت نینجا یک بازی مخصوص تلفن همراه فوق العاده محبوب است. این بازی با سیستم عامل های آی اواس، اندروید، ویندوز فون، سیمبین، بادا، ویندوز ۸، ایکس باکس ۳۶۰ و پلی استیشن ۴ سازگار است.
اوت فیت۷ لیمیتد یک توسعه دهنده بازی ویدئویی اسلوونی است، که به عنوان سازنده تام سخنگو و دوستان شناخته می شود. این شرکت توسط سامو و ایزا لاگین تأسیس شد. این شرکت در ۷ استودیو در سراسر جهان فعالیت می کند و تقریباً به طور انحصاری روی بازی های موبایل مربوط به فرنچایز تام سخنگو و دوستان تمرکز می کنند. محصولات. تام سخنگو و دوستان Talking Tom And frindsبرنامه ها. ۲۰۱۰: ۲۰۱۱: ۲۰۱۲: ۲۰۱۳: ۲۰۱۴: ۲۰۱۵: ۲۰۱۶: ۲۰۱۷: کمپ تام سخنگو ۲۰۱۸: ۲۰۱۹: ۲۰۲۰:
زیر آسمان برلین (که ترجمه ادبی آن بهشت برفراز برلین است) فیلمی رمانتیک-فانتزی محصول فرانسه-آلمان ،۱۹۸۷ است. فیلم توسط ویم وندرس کارگردان آلمانی ساخته شده است. زیر آسمان برلین دربارهٔ فرشته هایی نامرئی و فناناپذیر است که در سطح شهر برلین پخش شده اند و افکار انسان ها را می شنوند و آنهایی که دچار سردرگمی و استرس شده اند را آرام می کنند. با اینکه شهر از تراکم انسان ها پر است اما بسیاری از انسان ها از معشوق های خود دور افتاده اند. یکی از این فرشته ها عاشق زن زیبای بندبازی می شود و می پذیرد که تبدیل به یک انسان شود تا احساسات و عواطف انسانی را تجربه کند. فیلم هم به طور سیاه وسفید هم رنگی و هم سپیا فیلمبرداری شده تا دنیایی که توسط فرشته ها تجربه می شود را به نمایش بگذارد. اهدا. در نمای پایانی فیلم جمله ای نمایش داده می شود که: «تقدیم به همهٔ فرشته های سابق اما خصوصاً به یاسوجیرو، فرانسوا و آندری.» این جمله به سه فیلمساز یعنی یاسوجیرو اوزو، فرانسوا تروفوا و آندری تارکوفسکی اشاره دارد. بازخورد. زیر آسمان برلین در کل با تحسین و تمجید منتقدان مواجه شد. مجله امپایر در سال ۲۰۱۰ فیلم را در رتبه ۶۴ بهترین فیلم های سینما قرا
ر داد. نقدهای ضبط شده در راتن تومیتوس ۹۸٪ نقد مثبت در پایگاه خود برای فیلم ضبط کرده است. جایزه. فیلم برنده جایزه بهترین کارگردانی در فستیوال فیلم کن در سال ۱۹۸۷ شد. بازسازی. در سال ۱۹۹۸ فیلم توسط هالیوود و با نام شهر فرشته ها بازسازی شد. محل فیلمبرداری این فیلم در لس آنجلس بود و مگ رایان و نیکلاس کیج در فیلم بازی می کردند. بجز اینکه فرشته ها قادر به دیدن انسان ها بودند و سکانس ابتدایی که در کتابخانه شروع می شود و یک داستان عاشقانه، فیلم ۱۹۹۸ رابطه کمی با زیر آسمان برلین دارد.
یک گل یخ زده فیلمی در ژانر تن کامگی تاریخی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۰۸ است و داستان آن مربوط به پادشاهی کشور گوریو بین سال های ۱۳۷۴-۱۳۳۰ میلادی است. از ستارگان این فیلم می توان به جو این سونگ ، سونگ جی هیو . جو جین مو، نو مین-وو اشاره کرد. داستان. مدتی است پادشاه گوریو (جو جین مو) با شاهزاده ای از سلسلهٔ یوان (سونگ جی هیو) ازدواج کرده ولی آن ها نمی توانند بچه دار شوند به همین خاطر امپراتور یوان و مشاوران پادشاه او را تحت فشار گذاشته اند تا هرچه زودتر برای تضمین پیوستگی سلسلهٔ گوریو فرزندی بیاورد. پادشاه همجنسگرا است و علاقه ای به همخوابی با ملکه اش ندارد پس نمی توانند بچه دار شوند. گارد سلطنتی پادشاه متشکل از ۳۶ سرباز جوان است که به فرماندهی هونگ ریم (جو این سونگ) حفاظت از فرمانروا را بر عهده دارند. هونگ-ریم (جو این سونگ) که رابطهٔ بسیار خوبی با پادشاه دارد و در واقع معشوق اصلی اوست. پس از یکی از شب های معاشقه میان هونگ ریم با پادشاه، پادشاه به او دستور می دهد که با ملکه (سونگ جی هیو) هم بستر شود. هونگ ریم و ملکه علی رغم میل باطنی فرمان شاه را می پذیرند. با این وجود رابطهٔ آن ها به بچه دارشدن ملکه متوقف نمی ش
ود و رابطه ای عشق بین ملکه و هونگ ریم محکم می شود در حالی که عشقی بین پادشاه و ملکه وجود ندارد. ملکه و هونگ ریم از مأموریتی که پادشاه به آن ها داده بود فراتر می روند و نیمه شب هم دیگر را به طور مخفی در کتاب خانه ملاقات می کنند. رفته رفته پادشاه به هونگ ریم مشکوک می شود و شواهدی پیدا می کند. برای مجازات آن ها و هم چنین برای فهمیدن عمق رابطه بین آن دو، پادشاه آن ها را به اتاق خود دعوت می کند و به آن ها می گوید تصمیم دارد ملکه مأموریتش را ادامه دهد، اما نه با هونگ ریم؛ بلکه با فردی دیگر از زیردستان پادشاه. هونگ ریم و ملکه به پادشاه اصرار می کنند که اجازه بدهد این مأموریت بین ملکه و هونگ ریم انجام شود اما پادشاه بر تصمیم خودش می ماند. ملکه در اوج ناامیدی با قطع کردن رگ دستش سعی می کند خودکشی کند اما موفق نمی شود و زنده می ماند. در تلاشی نهایی برای تغییر ذهنیت پادشاه هونگ ریم از ملکه می خواهد از او دوری کند و نزد پادشاه می رود و به او می گوید جانش را بگیرد ولی او را ببخشد. پادشاه او را می بخشد چون فکر می کند رابطهٔ بین ملکهٔ و هونگ ریم فقط از روی شهوت است. پادشاه همه چیز را نادیده می گیرد اما هونگ ریم را تبعید می
کند و از او می خواهد تا در دوران تبعیدش احساسات خود را در مورد ملکه فراموش کند. شب قبل از اجرای حکم تبعید هونگ ریم، پیش خدمت شخصی ملکه مخفیانه به هونگ ریم اطلاع می دهد که ملکه می خواهد برای آخرین بار او ملاقات کند. پیش خدمت همچنین به هونگ ریم خبر می دهد که ملکه از او حامله شده است. هونگ ریم شبانه پست خدمتش را ترک می کند و برای ملاقات با ملکه به کتاب خانه می رود. آن ها معاشقه می کنند و سپس مشغول به سکس می شوند اما پادشاه متوجه می شود و آن ها را در حال سکس دستگیر می کند. وقتی پادشاه بخاطر خیانت معشوقش، هونگ ریم، و ملکه می خواهد آن ها را بکشد هر یک از آن دو خود را جلو می اندازد و با التماس از پادشاه می خواهد که او را بکشد و دیگری را ببخشد، در اینجا پادشاه می فهمد رابطهٔ بین هونگ ریم و ملکه چقدر عاشقانه است. در تصمیمی از روی خشم و حسادت پادشاه، هونگ ریم را با اخته کردن مجازات می کند و او را به زندان می اندازد. ملکه که می داند پادشاه هرکس را که راز او و هونگ ریم را بداند زنده نمی گذارد، از طریق پیش خدمتش به وفادارترین یاران هونگ ریم که از ماجرا خبر داشته اند اطلاع می دهد تا هرچه سریعتر فرار کنند. آن ها قبل از فرار
هونگ ریم را از زندان نجات می دهند و با هونگ ریم از شهر فرار می کنند. بعد از این که شاه می فهمد هونگ ریم فرار کرده از ملکه می پرسد: «هونگ ریم چطور فرار کرد؟» ولی ملکه انکار می کند و هیچ چیز نمی گوید. پادشاه پیش خدمت ملکه را می کشد. بعد از اینکه پادشاه می فهمد ملکه باردار شده، همانطور که ملکه حدس زده بود تمام افرادی را که می دانستند فرزند ملکه متعلق به پادشاه نیست را می کشد، به جز یک فرمانده نزدیک به خود را که راز هونگ ریم را قبلاً او برای اولین بار برایش فاش کرده بود. کمی که می گذرد و زخم هونگ ریم خوب می شود، هونگ ریم متوجه می شود که فقط به خاطر ملکه نجات یافته است و ملکه هم اکنون در قصر است و نتوانسته فرار کند. یارانش نمی توانند جلوی او را بگیرند و هونگ ریم سراسیمه به طرف شهر می رود. نزدیکی شهر که می رسد به بیهودگی کارش پی می برد و به سمت پناهگاه بر می گردد، وقتی به پناهگاه برمی گردد می فهمد که افراد پادشاه محل پناهگاه یارانش را پیدا کرده و آن ها را دستگیر کرده و به قصر برده اند. در قصر، پادشاه، زیردستان را شکنجه می کند تا محل هونگ ریم را لو دهند اما آن ها سکوت می کنند. پادشاه دستور می دهد سر همهٔ آن ها را ب
برند و در کنار سر پیش خدمت ملکه در ورودی قصر بیاویزند. برای گول زدن هونگ ریم پادشاه گردنبند ملکه را دور کلهٔ پیش خدمت ملکه می آویزد تا هونگ ریم فکر کند پادشاه ملکه را هم کشته است. وقتی هونگ ریم با صحنهٔ ورودی قصر مواجه می شود مرگ ملکه را باور می کند و برای انتقام بر می گردد. او خود را در میان سربازانی که از جنگ بازگشته اند جا می زند و منتظر فرصتی برای قتل پادشاه می ماند. پادشاه که به اتاق خصوصی اش می رود و با ملکه روبرو می شود، او را سرزنش می کند و از فرمانده جوانش (همان افشاکنندهٔ راز برای پادشاه) می خواهد ملکه را تا اقامتگاهش همراهی کند. وقتی فرمانده جوان ملکه را به اقامتگاه می رساند و می خواهد او را ترک کند، ملکه به او می گوید: «به محض این که فرزندم به دنیا بیاید پادشاه تو را می کشد.» سپس ادامه می دهد: «اگر تو پادشاه را بُکشی تا پدرم تسلط بر گوریو را به دست گیرد زندگی تو را تضمین می کنم.» فرمانده جوان دسته ای از معتمدترین یارانش را جمع می کند و حقیقت را دربارهٔ پادشاه، ملکه و هونگ ریم به آن ها می گوید تا برای قتل پادشاه آماده شوند اما قبل از اجرای نقشهٔ قتل توسط آن ها هونگ ریم برنامهٔ خودش را اجرا می کند.
هونگ ریم به گارد سلطنتی که می رسد، سربازان گارد به او اخطار می کنند از آنجا برود وگرنه کشته می شود ولی هونگ ریم پیش می رود و هرکس در مقابلش قرار می گیرد می کُشد. تا رسیدن به اتاق پادشاه مبارزه می کند. وارد اتاق که می شود پادشاه را به مبارزه دعوت می کند. مبارزهٔ شدیدی بین هونگ ریم و پادشاه در می گیرد که طی مبارزه هونگ ریم نقاشی موردعلاقهٔ پادشاه را از بین می برد که در آن نقاشی پادشاه و معشوقش، هونگ ریم، در هنگام شکار کشیده شده بودند. در این هنگام فرمانده جوان و مردانش سر می رسند(نیت واقعی آن ها در این صحنه از فیلم مشخص نیست). پادشاه به فرمانده جوان دستور می دهد مداخله نکنند تا نتیجهٔ مبارزه مشخص شود. در اوج مبارزه پادشاه موفق می شود شمشیر هونگ ریم را بشکند و شمشیر خودش را در کتف هونگ ریم فرو کند. در حالی که شمشیر در کتف هونگ ریم فرو رفته، پادشاه به عنوان آخرین سؤال از هونگ ریم می پرسد: «آیا تا به حال عاشق من بوده ای؟» هونگ ریم پاسخ می دهد: «نه» در این هنگام پادشاه شوکه می شود و هونگ ریم فرصت پیدا می کند با نیمهٔ شکستهٔ شمشیرش که در دست دارد پادشاه را بُکشد. در حالی که پادشاه می میرد، هونگ ریم روی پاهایش تلوتلو
می خورد و شمشیر پادشاه را از کتفش در می آورد و با آن به فرمانده جوان و سربازانش حمله می کند اما فرمانده جوان در نهایت هونگ ریم را از پای در می آورد. در این هنگام ملکه از راه می رسد، در حالی که سربازان اجازه نمی دهند به هونگ ریم نزدیک بشود. ملکه همانطور که توسط محافظان گرفته شده وحشت زده و گریان هونگ ریم را صدا می زند. هونگ ریم که در حال جان دادن است متوجه حضور ملکه می شود و می فهمد که پادشاه ملکه را نکشته بود. سرش را از ملکه برمی گرداند و به پادشاه نگاه می اندازد و می میرد. فرمانده جوان دستور می دهد همهٔ جنازه ها را جمع کنند و مخفیانه دفن کنند و اعلام کنند پادشاه توسط یک قاتل کشته شده است. صحنه های آخر فیلم فلاش بک می زند به زمانی که پادشاه منظره ای از شهر را به هونگ ریم جوان نشان می دهد و از او می پرسد دوست دارد در کنار پادشاه بماند یا خیر. که هونگ ریم جوان پاسخ می دهد «بله». فیلم در صحنه ای تمام می شود که در نقاشی شکارگاه پادشاه مجسم شده بود، در حالی که هونگ ریم و پادشاه خوش حال و خندان در حال شکار هستند.
ایران در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ که در هلسینکی فنلاند برگزار شد، با ۲۲ ورزشکار شرکت نمود موفق به کسب ۷ مدال و رتبه سی ام در این بازی ها شد.
پشتکوه یا همان پشتکوهِ لرستان منطقه ای قدیمی تاریخی در غرب ایران است که امروزه تقریباً با استان ایلام مطابقت دارد. ساکنان این سرزمین ها شامل مردم لر، مردم لک و مردم کرد بوده اند. دانشنامه ایرانیکا برخی ایلات ساکن پشتکوه را نیز عرب معرفی کرده است. در اسناد قدیمی این منطقه پشتکوه نامیده شده است. از آغاز پادشاهی شاهان صفوی، منطقه لُر کوچک به لرستان فِیلی معروف شد و لرستان فیلی در زمان سلطنت آقامحمدخان قاجار (۱۲۱۰–۱۲۱۱ق/۱۷۹۶–۱۷۹۷م) به دو منطقه پیشکوه و پشتکوه تقسیم گردید. هنری راولینسون که در ۱۸۳۶ از پشتکوه دیدن کرده، اغلب ایلات پشتکوه را «علی اللهی» معرفی می کند که به پیروان دین یارسان گفته می شود. جغرافیا. منطقه پشتکوه، در قسمت غربی سرزمین لرستان قدیم است که رشته کوه کبیرکوه آن را از لرستان پیشکوه جدا می سازد و قرار گرفتن آن در پشتِ (مغرب) این کوه، وجه تسمیه نام آن است. در منابع قرن سیزدهم از این منطقه نام برده شده است. این منطقه از شمال غرب به سرزمین کلهرها، از شمال شرق و جنوب شرق به رودخانه سمیره و کرخه، و از جنوب و جنوب غرب به جلگه بین النهرین محدود است. جغرافیای لرستان از جنوب کرمانشاهان شروع و به خوزستان خ
تم می شده است. کبیرکوه به عنوان حد فاصل بین لرستان پیشکوه و لرستان پشتکوه به شمار می رفت. پشتکوه بیش تر از پیشکوه شناخته شده است، زیرا در سده ۱۳ ه .ق/۱۹م، فرمانروایانی بر این ناحیه حکومت کرده اند که توانسته بودند نظم را در این سرزمین برقرار سازند. منطقه پشتکوه به سبب مرز مشترک با عراق، همواره از اهمیت بیشتری از منطقه پیشکوه برخوردار بوده است. ولایت تاریخی ماسبدان از ولایت های پهله باستان، بخش عمده ای از منطقه پشتکوه را در بر می گرفته است. منطقه پشتکوه به دو صفحه: صفحه کرد و صفحه مهکی تقسیم می شد. مردم. کرد. اکثریت جمعیت پشتکوه را کردها تشکیل می دهند. کردهای پشتکوه از اصلی ترین و قدیمی ترین ساکنان پشتکوه هستند. کردهای پشتکوه از کردهای فیلی هستند. کردهای فیلی در جنوب غربی کرمانشاه، ایلام و مناطقی از عراق ساکن هستند و به گویش کردی فیلی (ایلامی) که از گویش های کردی جنوبی است، صحبت می کنند. دانشنامه ایرانیکا تذکر داده است که این گویش با لری فیلی (لری شمالی) اشتباه گرفته نشود. کردهای فیلی پشتکوه (استان ایلام) عمدتا به دو شاخه ایل کرد و مهکی تقسیم می شدند. ایلات و طوایف مهکی در مناطق شمالی و طوایف کرد در مناطق جنوبی
پشتکوه ساکن هستند. ایلام از اواخر قرن ششم تا ۱۳۰۷ تحت حاکمیت والیان لرستان قرار داشت و همین امر باعث شده بود که بعضی از نویسندگان در این دوره، از ساکنان ایلام به عنوان "لر" یا "لر فیلی" یاد کنند. ولی در عین حال نویسندگان و سیاحانی که خودشان به منطقه ی ایلام سفر کرده یا اطلاع کافی داشته اند، به معرفی کردهای پشتکوه پرداخته اند. دانشنامه ایرانیکا بخش های کردنشین ایران امروزی را عمدتاً شامل استان های کرمانشاهان، کردستان، آذربایجان غربی و ایلام (پشتکوه) دانسته است. ژاک دو مورگان منطقه پشتکوه را همانند مکری، گروس، صحنه و ... از جمله مناطق سکونت کردها معرفی کرده است و کردهای ایران را ساکن در رشته جبال زاگرس واقع بین آرارات و رودخانه سیمره دانسته است. محمد امین زکی بگ در کتاب "زبدهٔ تاریخ کرد و کردستان" می نویسد: لر. بخش دیگری از ساکنان پشتکوه را لرها تشکیل می دهند. لرهای پشتکوه بیشتر در مناطق جنوبی پشتکوه ساکن هستند و در زمان والیان پشتکوه، بخش زیادی از عمله والی را تشکیل می دادند. برخی از طوایف لر مانند کایدخورده از قدیم در پشتکوه ساکن بوده اند، البته برخی این دو را برادر دانسته و اصالتا از طوایف چهارلنگ بختیاری د
انسته اند. بعضی از طوایف لر مانند رشنو و حیدری، در اوایل دوره قاجار به همراه حسن خان والی از پیشکوه به پشتکوه مهاجرت کردند. بخشی از ایل دیناروند نیز در اوایل دوره قاجار با رفتن والیان به پشتکوه از دشت کرگاه (جنوب غربی شهر خرم آباد) به پشتکوه مهاجرت کردند.این ایل از ساکنین قدیمی این منطقه و از بزرگترین ایلات پشتکوه می باشد. استارک زیباترین ساکنان شهر بغداد را، لرهای پشتکوهی دانسته است و بنا به نوشته او، پشتکوهیان در نمایشی که هرسال یک بار در بغداد برپا می کنند، طرز زندگی و نیز منطقه خویش را به تماشاچیان نشان می دهند و ترانه هایی با صدای بلند می خوانند که مانند آواهای نواحی کوهستانی آلپ است. همه صحنه های این نمایش را می توان در خود سرزمین پشتکوه به چشم دید. از نوشته های برخی از گردشگران که به پشتکوه رفته اند، چنین برمی آید که لرهای این سرزمین چهره و اندامی زیبا داشته، و مردمانی دلیر بوده اند.دانشنامه ایرانیکا از فیلی ها به عنوان گروهی از مردم لر در نزدیکی خرم آباد یاد کرده است اما در عین حال در مورد فیلی های پشتکوه گفته است که اطلاعات کمی وجود دارد. نامگذاری. ظاهراً قدیمی ترین نام منطقه پشتکوه، «آریوخ» بوده و ت
ا قبل از سده هفتم تا سیزدهم، این منطقه به «اریوحان» شهرت داشته است و شاید محل حَرا که مربوط به اسارت یهودیان است، در همان حوالی باشد. بنیامین تودِلایی این محل را «ارین»، استرابو «ماساباتیس»، پلینی، «مزوباتن» و بطلمیوس ساکنان آنجا را «سامباتایی» و دیونوسیوس «مزاباتایی» نامیده است. دیودوروس در شرح لشکرکشی اسکندر، این محل را «سمبنه» می نامد. ظاهراً، پیش از اسکندر نام آریوخ به سَبَد یا سَبَدان تغییر کرد و با پیشوند ماه (منطقه)، به صورت ماه سبدان درآمد که حدود آن کمابیش با حدود پشتکوه منطبق استدر دوره مغول پشتکوه و پیشکوه به لر کوچک معروف و در قرن دهم این دو منطقه لرستان فیلی نامیده می شد و اداره پشتکوه در اختیار اتابکان لر بود بعد از انقراض سلسله اتابکان لر کوچک توسط شاه عباس اداره حکومت لرستان به حسین خان والی از بستگان شاهوردی خان آخرین اتابکان لر سپرده شد. زمامداری والیان از ۱۰۰۶ تا ۱۳۴۸ هجری قمری به طول انجامید و حکمرانی آنها همزمان با سلسله صفویه، افشاریه، زندیه، قاجار و پهلوی بود. تاریخ. حکومت آل حسنویه. بعد از پنج قرن از حکومت اعراب بر ایران، این سلسله کردتبار بر پشتکوه حکومت کردند. پشتکوهِ لرستان حدود دو
قرن یکی از شهرهای مهم و تأثیرگذار در حکومت آل حسنویه بود.از اوایل قرن چهارم تا اوایل قرن ششم پشتکوه به عنوان یک شهر مهم برای مدتی هم به عنوان پایتخت فصلی حکومت آل حسنویه درآمد. پشتکوه در طول تاریخ همواره به عنوان یکی از مراکز مهم کرد زبان ها در ایران مطرح بوده است و حاکمیت لرهای فیلی برای دورانی بر آن دیار نتوانست بر کاهش تفاوت های فرهنگی و زبانی بین مردم آنجا و حاکمان لر آن موقع تأثیرگذار باشد و برخی نویسندگان هم با عنوان منطقه مهم کردنشین لرستان و ایران از آن یاد کرده اند که از نظر زبان و فرهنگ با حاکم های لر تفاوت های زیادی داشتند. والیان فیلی. والیان فیلی از ۵۸۰ تا ۱۰۰۶ ق/۱۱۸۴ تا ۱۵۹۷ م بر این سرزمین حکومت کردند. با کشته شدن شاه وردی خان، واپسین اتابک لر در ۱۰۰۶ق به فرمان شاه عباس کبیر، فرمانروایی آنان در پشتکوه و پیشکوه پایان پذیرفت و به جای آنان، حکومت سلسلهٔ دیگری از فرمانروایان لُر به نام والیان فیلی بر این سرزمین آغاز گردید. حکومت والیان تا ۱۲۱۱ق/۱۷۹۶م به درازا کشید و در این هنگام، آقامحمدخان قاجار پس از برانداختن سلسلهٔ زندیه به منظور کاستن از قدرت والی لرستان، پشتکوه را از دیگر نقاط لرستان جدا کرد
و از این پس، قلمرو والی، تنها به پشتکوه محدود گردید. والی در همان سال از اقامتگاه خود در خرم آباد نقل مکان کرد و به همراه بخش هایی از طایفه ها، به پشتکوه عقب نشست. به همین سبب، از آغاز سلطنت فتحعلی شاه قاجار، عنوان والی لرستان به والی پشتکوه تبدیل شد. به هنگام سلطنت فتحعلی شاه، والیگری پشتکوه با حسن خان بود، و او از حکومت مرکزی ایران فرمانبرداری می کرد و مرکز حکومت را از خرم آباد به ایلام منتقل ساخت. از مشهورترین والیان پشتکوه، می توان حسینقلی خان ابوقداره را نام برد که مردی جنگجو و کاردان بود. او در موضوع اختلاف مرزی، با عربها به جنگ پرداخت و آنها را تا کرانهٔ دجله عقب راند. دوره قاجار. تا پیش از روی کار آمدن قاجاریه تمام منطقه لرستان زیر نظر والی «حسین خان» به صورت سرزمینی نیمه مستقل اداره می شد و مرکز آن شهر خرم آباد بود. مهم ترین والیان پشتکوه عبارتند از: در جنگ جهانی اول، نام پشتکوه به سبب نزدیکی به مرز در بسیاری از منابع به عنوان منطقه ای مهم ذکر شده است. دوره پهلوی. در دوره رضا شاه، علی رغم برخی مقاومت ها، از نفوذ خان ها کاسته شد و پشتکوه تحت اداره حکومت مرکزی درآمد. در ۱۳۰۲ خورشیدی، در پی لشکرکشی فرما
ندهان نظامی به لرستان، خان ها در پشتکوه سلاحهای خود را تحویل دادند که تمامی آنها سوزانده شد. در همان سال حسین آبادِ پشتکوه که مقرّ تیمسار کوپال بود به محاصره یدالله خان، پسر والی اسبق، و عده ای از اهالی پشتکوه درآمد اما نیروی اعزامی از کرمانشاهان محاصره را در هم شکستند. در سال ۱۳۰۷ ش/۱۹۲۸ م، ارتش منظم و متحد جدید، به فرماندهی صادق خان کوپال، به سوی پشتکوه حرکت کرد. غلامرضاخان والی نیز با در نظر گرفتن وضعیت و تجهیزات طرف مقابل، بدون جنگ تسلیم شد. او با جمع آوری تمام اموالش، به املاک شخصی خود در شهر بغداد عراق پناه برد. درنتیجه، نیروهای دولتی با تسلط بر پشتکوه آن منطقه را زیر نظارت مستقیم دولت قرار دادند.