Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صال سیم پیچ بنیادی و سیم پیچ آراستار به سه روش زیر انجام می گردد: ۱- سیم پیچ آراستار خطی Regulation Linear Winding ۲- سیم پیچ آراستار با اتصال وارونه Reversing – plus/Minus Winding ۳- سیم پیچ آراستار با اتصال سخت-نرم Regulation Coarse/Fine Winding در اتصال نوع نخست تعداد سیم پیچ های درگاه از سیم پیچ آراستار ولتاژ بسیار بوده (به شمار تپ ها) در نتیجه این نوع سیم پیچ را در زمان های که نیاز به دامنه آراستار ولتاژ کم است بهره گرفته می شود. ولی در گونه های دوم و سوم بعلت استفاده از یک کلید اضافی (Changer Over Switch) می توان دامنه جابجایی ولتاژ را با همان تعداد سیم پیچ تنظیم ولتاژ تا دو برابر افزایش داد. بهره گیری از هر کدام از سیم پیچ ها بسته به عواملی همچون بیشینه ولتاژ سامانه، ناگذرایی (Impedance) درونی ترانس، سطح عایقی پایه و ساختمان خود لغزانه دارد. آرایش نوع نخست بیشتر در سامانه های سه فاز در ترانس های ۶۳ کیلو ولت به کار برده می شود. آرایش نوع دوم و سوم در سیستمهای سه فاز ۲۳۰ کیلو ولت و بالاتر به کار می رود. در نوع دوم می توان از لغزانه های دو پل و تک پل بهره گیری کرد اما در انواع اول و سوم می توان از سه لغزا
نه تک پل تا ۲۳۰ کیلو ولت نیز بهره گرفت. تعداد پله های لغزانه. تعداد پله های های یک لغزانه در بیشتر زمان ها فرد هستند بدینگونه که یک پله را نرمال می نامیم و به تعداد برابر تپ بالاتر از نرمال و به همان تعداد پائین تر از پله نرمال برای کاهش و افزایش ولتاژ پیش بینی شده است. برای نمونه، اگر لغزانه ترانسفورمری ۲۳ پله داشته باشد، تپ نرمال آن (۲ / (۱ + ۲۳)) یعنی ۱۲ است و ۱۱ پله در بالاتر از نرمال و شمار ۱۱ تپ زیر حالت نرمال پیش بینی شده است. در زمانی که ولتاژ پایانه زیر حالت نرمال باشد پله را افزایش می دهند در این حالت باید دانست که افزایش پله یعنی کم شدن تعداد دور سیم پیچ های آراستار ولتاژ.
محمد جعفر کامبوزیا (زاده ۹ آبان ۱۳۳۹ در زاهدان) شطرنج باز ایرانی، نایب رئیس فدراسیون بین المللی شطرنج (فیده) و رئیس فدراسیون شطرنج ایران بین سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۲ و ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۳ است. در دوران مدیریت وی، شطرنجِ ایران در سطح بین المللی به موفقیت های چشمگیری دست یافت؛ همچنین در سال ۲۰۰۰ میلادی، فدراسیون شطرنج توانست برای نخستین بار میزبانیِ مسابقات قهرمانی شطرنج جهان را در شهر تهران برگزار کند که با غلبهٔ ویسواناتان آناند بر الکسی شیروف در بخش فینال به پایان رسید. وی در تاریخ چهارم تیرماه ۱۳۹۲ به عنوان عضو هیئت مدیرهٔ باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران انتخاب شد، اما در ۲۷ تیرماه برای اجتناب از ادامه حواشی، از سمت خود کناره گیری کرد. محمد جعفر کامبوزیا سابقهٔ ریاست اداره فنی مهندسیِ سازمان تربیت بدنی در دورهٔ اصلاحات به ریاست مصطفی هاشمی طبا، ریاست هیئت فوتبال گیلان و نیز ریاست اداره مسکن و شهرسازی استانهای ایلام و گیلان را هم در کارنامه خود دارد. وی در رشته مهندسی راه و ساختمان تحصیل کرده است و در تمام استان های ایران خانه های شطرنج را راه اندازی کرده که معماریِ این ساختمان ها به شکلِ مهره رخ شطرنج طراحی و اجرا شده است
. وی همچنین فرزند امیرتوکل کامبوزیا، از نویسندگان و فعالان سیاسیِ معاصر ایران می باشد.
ریچارد برتون متیسون (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۲۶ - درگذشته ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳) نویسنده و فیلمنامه نویس آمریکایی ژانر علمی تخیلی که بسیاری از داستان هایش دستمایه ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی قرار گرفته است. زندگی. متیسون در ۲۰ فوریه ۱۹۲۶ در آلندیل، نیوجرسی از والدینی نروژی که به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد او پس از جنگ جهانی دوم در رشته روزنامه نگاری تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۰ موفق شد تا نخستین داستان کوتاهش را به یک مجله فانتزی بفروشد. «من افسانه ام» از نخستین کتاب های اوست که سال ۱۹۵۴ منتشر شد. «آخرین فرد روی زمین»، «مرد امگا» و «مرد چروک شده باورنکردنی» در سال ۱۹۵۷، از جمله آثار به یاد ماندنی وی هستند. «اومگا من» فیلم دیگری از متیسون بود که چارلتون هستون در سال ۱۹۷۱ در آن نقش آفرینی کرد. از داستان «من افسانه ام» چهار بار اقتباس سینمایی انجام شد که در آخرین نسخه آن ویل اسمیت در نقش دانشمندی بازی کرد که باید یک ویروس کشنده را با خون خودش مهار کند. داستان «آهن» نیز الهام بخش فیلمی با عنوان «فولاد اصل» با بازی هیو جکمن شد. وی با نگاه انسانی اش در داستان های علمی- تخیلی برای پنج دهه مخاطبان زیادی را به خود جلب کرد
ه بود، خالق آثاری چون «من افسانه ام» و «مرد چروکیده» بود. بسیاری از داستان های متیسون چهره دیگر افراد معمولی را در شرایطی ویژه و خیالی نشان می داد. یکی از بهترین نمونه های این خلاقیت در مجموعه «منطقه گرگ و میش» بروز یافت که او نویسندگی بخش های متعددی از آن را برعهده داشت. او داستان کوتاهی دربارهٔ یک راننده کامیون نوشته بود که در سال ۱۹۷۱ استیون اسپیلبرگ با اقتباس از آن فیلم مشهور «دوئل» را با بازی دنیس ویور ساخت. «آنچه از رویاها بیرون می آید» و «به حرکت درآمدن اکوها» از دیگر آثار اوست که از روی آن ها فیلم ساخته شدند. متیسون در سال ۱۹۸۴ جایزه جهان فانتزی را برای یک عمر خلاقیت ادبی (World Fantasy Award for Life Achievement) را کسب کرد متیسون همچنین سوال های اساسی دربارهٔ موقعیت بشر در کتابی غیرداستانی با عنوان «الگو» مطرح کرد که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. نویسندگان متعددی از استفن کینگ گرفته تا آن رایس، متیسون و آثارش را الهام بخش و تأثیرگذار حرفه خودشان خوانده اند. از آثار وی اقتباس های متعددی برای تلویزیون و سینما شده و بخش هایی از «سفر ستاره ای» به قلم او خلق شده است. فیلم تحسین شده «جعبه» ساخته ریچارد کلی نیز با
اقتباس از داستانی کوتاهی از ریچارد متیسون به نام «دکمه» ساخته شده است. فیلم «من افسانه ام» که با اقتباس از اثر متیسون با بازی ویل اسمیت ساخته شده دربارهٔ یک ویروس مهلک است که ۹۰ درصد مردم را می کشد و بقیه را به انسان هایی مسخ شده تبدیل می کند که از نور گریزانند و میل عجیبی به خوردن گوشت دارند. در این فیلم ویل اسمیت در نقش رابرت نویل، ماموری است که باید راه مقابله با ویروس را پیدا کند، اما این کار غیرممکن است و پس از سه سال او می فهمد تنها راه برای مقابله با ویروس این است که با استفاده از خون خودش ـ که نسبت به ویروس ایمنی دارد ـ دارویی بسازد که عوارض ابتلا به ویروس را معکوس کند. این فیلم را فرانسیس لارنس کارگردانی کرده است. در سال ۲۰۱۰ نام او در تالار مشاهیر داستان های علمی تخیلی ثبت شد. این کتاب در رأی گیری سال ۲۰۱۱ در مکان ۶۵ از ۱۰۰ کتاب علمی تخیلی ماندگار تاریخ قرار گرفت. شب ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳ در ۸۷ سالگی در خانه خود در لوس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
ازدواج همجنس گرایان در ایالت نیوهمپشر از ۳ ژوئن ۲۰۰۹ قانونی و از ۱ ژانویه ۲۰۱۰ اجرا شد. ایالت نیوهمپشر پس از ماساچوست، کنتیکت، مین، ورمانت و آیووا ششمین ایالت آمریکا بود که ازدواج همجنس گرایان را قانونی اعلام کرد. در آن زمان از میان شش ایالت نیوانگلند آمریکا تنها رود آیلند ازدواج همجنس گرایان را قانونی نکرده بود. تاریخچه. پیش از قانونی شدن ازدواج همجنس گرایان، از ۱ ژانویه ۲۰۰۸ امکان اتحاد مدنی برای زوج های همجنس گرا در ایالت نیوهمپشر وجود داشت. قانون ازدواج همجنس گرایان در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۰۹ توسط مجلس سنای نیوهمپشر و با رأی ۱۴ به ۱۰ تأیید و یک ساعت بعد توسط جان لینچ، فرماندار دموکرات نیوهمپشر، در حالی که توسط مدافعان حقوق همجنس گرایان احاطه شده بود، امضا شد. جان لینچ که خود با قانونی شدن ازدواج همجنس گرایان مخالف بود پس از امضای این قانون گفت: «امروز ما با روشن کردن اینکه زوج های همجنس تحت قانون نیوهمپشر، حقوق، مسئولیت ها و احترام یکسانی دریافت خواهند کرد، برای آزادی آنان می ایستیم.» قانون ازدواج همجنس گرایان از ۱ ژانویه ۲۰۱۰ در ایالت نیوهمپشر اجرا شد. همچنین از ۱ ژانویه ۲۰۱۱ تمام اتحادهای مدنی که تا آن زمان ا
نجام شده بود به طور خودکار به صورت ازدواج در نظر گرفته شد. شرایط. در قانون ازدواج همجنس گرایان ایالت نیوهمپشر شرایطی برای مؤسسات مذهبی پیش بینی شده است که بر طبق آن مؤسسات و گروه های مذهبی بر آموزه ها، عقاید، سیاست ها و روند آموزشی خود کنترل انحصاری خواهند داشت و سازمان های مرتبط با کلیسا که خدمات خیریه و آموزشی عرضه می کنند، از ارائه بیمه یا خدمات دیگر به همسران همجنس کارکنان خود معاف خواهند بود. ایالت نیوهمپشر همچنین اتحاد مدنی و ازدواج همجنس گرایان را که در سایر ایالت های آمریکا و به طور قانونی انجام شده اند به رسمیت می شناسد.
مینکا کلی (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۸۰)، هنرپیشه و مدل آمریکایی است. وی فرزند ریک دوفی گیتاریست سابق گروه اروسمیث است. هنگامی که نوجوان بود پدر و مادرش از هم جدا شدند؛ او توسط مادرش بزرگ شد. مادرش بخاطر شغل خود دائماً در حال نقل و مکان بود. زندگی حرفه ای. وقتی مینکا کلی ۱۹ ساله بود پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان به لس آنجلس برگشت همان سال در یک آزمون برای یک آژانس مدل سازی انتخاب شد و حرفه خود را به عنوان مدل آغاز کرد، در سال ۲۰۰۳ اولین فیلم خود را بازی کرد و در سال ۲۰۱۰ در ان بی سی در یک مجموعه درام تلویزیونی ایفای نقش کرد. از دیگر فیلم های او می توان به "سرخدمتکار"، "در جستجوی سانی"، ""، "هم اتاقی" و "تیتان ها" اشاره کرد.
افراد لزبین، گی، بایسکشوال، و ترنس (LGBTQ) در ایران با چالش های شدیدی روبرو هستند که افراد غیر-LGBTQ تجربه نمی کنند. فعالیت جنسی بین اعضای هم جنس غیرقانونی است و ممکن است با اعدام مواجه شود، و افراد فقط از طریق عمل تغییر جنسیت می توانند به طور قانونی جنسیت خود را تغییر دهند. در حال حاضر، ایران تنها کشوری است که به اعدام افراد همجنسگرا شناخته شده است، هرچند ممکن است مجازات اعدام برای همجنس گرایی در افغانستان نیز اجرا شود. حقوق افراد LGBTQ در ایران از دهه ۱۹۳۰ با قوانین کیفری در تعارض بوده است. در ایران پس از انقلاب، هر نوع فعالیت جنسی خارج از ازدواج دگرجنس گرا ممنوع است. فعالیت های جنسی بین افراد همجنس با مجازات حبس، تنبیه بدنی، جریمه، یا اعدام مواجه می شوند. مردان همجنسگرا با اجرای شدیدتر قانون نسبت به زنان همجنسگرا روبرو شده اند. دولت جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از تبعیض آمیزترین حکومت ها نسبت به همجنس گرایان در جهان شناخته می شود. تخمین زده می شود که صدها یا هزاران نفر در پی انقلاب اعدام شده اند که در میان آن ها حدود ۲۰ نفر همجنسگرا بوده اند. روح الله خمینی در سال ۱۹۷۹ دستور به نابودی آن ها داده بود. ه
ویت ترنسجندر از طریق جراحی تغییر جنسیت به رسمیت شناخته می شود. جراحی های تغییر جنسیت تا حدی از سوی دولت پشتیبانی مالی می شوند. برخی از افراد همجنس گرا در ایران تحت فشار قرار گرفته اند که برای اجتناب از پیگرد قانونی و اجتماعی به دلیل همجنس گرایی، جراحی تغییر جنسیت انجام دهند. ایران بیش از هر کشور دیگری جراحی تغییر جنسیت انجام می دهد و در این زمینه بعد از تایلند در رتبه دوم قرار دارد. پیشینه. ال جی بی تی (LGBT) دربرگیرندهٔ بی جنس گرایی، همجنس گرایی، لزبین لابریس، جنسیت کوییر، دوجنس گرایی، همجنس گرایی مردانه، همجنس گرایی زنانه، بیناجنسی، همه جنس گرایی، تراجنسیتی و آرومانتیک است. از دید پزشکی، افراد ال جی بی تی بیمار نیستند؛ با این حال، در حکومت جمهوری اسلامی روی کارت معافیت سربازی افراد ال جی بی تی نوشته می شود: بیماری روانی یا اختلال اخلاقی و جنسی؛ در حالی که «سازمان شش رنگ»، از مخالفان گردآوری اطلاعات گرایش جنسی افراد و ثبت آن در کارت معافیت سربازی در ایران است؛ زیرا این مسئله برای افراد ال جی بی تی خطرات امنیتی دارد (همان گونه که برای علی رضا فاضلی منفرد داشت). بر پایهٔ گزارش گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، در
نظام جمهوری اسلامی ایران و بر پایهٔ احکامی اسلامی، حقوق ال جی بی تی، همچنان، با رفتارهای خشونت آمیز و به گونهٔ گسترده و سازمان دهی شده، نقض شده و حتی بر خشونت بر ضد همجنس گرایان را قانونی کرده اند که مواردی از این نقض حقوق، از سوی برخی از رسانه های خبری و سازمان های پشتیبان حقوق بشر، گزارش شده است. در نظام جمهوری اسلامی ایران، کیفر اقلیت های جنسی، شلاق... و حتی اعدام است. همجنس گرایی در رژیم جمهوری اسلامی ایران، غیرقانونی است. تاریخچه. پیش از اسلام. در دوران پیش از اسلام، آیین زرتشت در ایران وجود داشته است و شاهنشاهی ساسانی این آیین را به عنوان دین رسمی کشور درآورد. آموزه های زرتشت ارتباط جنسی میان دو مرد در نهاد خود اهریمنی است؛ هر دو کسی که اقدام به دخول مقعدی می کنند دیو به شمار می آمدند و پس از مرگ نیز به شکل دیو باقی می ماندند. از این رو هر دو طرف رابطه در صورت دیده شدن با هم باید به مجازات مرگ می رسیدند. به نظر می رسد که این مجازات به آرامی در مقابله با آیین های بسیار کهن تر ایرانی شامل چندخدایی و شاهدبازی برخاسته است و در دوران هخامنشی به برخوردهای سخت رسیده است. سکستوس امپریکوس در کتاب "طرح های شک گرا
یی" (حدود ۲۰۰ میلادی) می نویسد که قوانین ایرانیان نسبت به رفتارهای همجنس گرایانه تحمل نشان می دادند و مردان «در معاشرت با مردان دیگر آزادانه عمل می کردند.» (۱:۱۵۲). دوره اسلامی. سرزمین ایران در سال ۶۳۷ پس از میلاد به دست عرب های مسلمان فتح شد و اسلام جای آیین پیشین را گرفت. در کتاب دینی مسلمان ها، قرآن، مجازاتی زمینی برای رفتارهای همجنسگرایانه پیش بینی نشده بود و مسلمانان باورمند تنها از این آگاه بودند که چنین عملی خداوند (الله) را خشمگین می کند. نتیجه چنین عدم قطعیتی در برخورد با همجنسگرایان سطحی از پذیرش بود که در آن حتی شاهدبازی در سده های آغازین اسلام تحمل می شد و بسیاری از شعرهای به زبان عربی در این هنگام مملو از سخن از پسران و زیبایی هایشان بود. بخش بزرگی از ادبیات کهن ایران در دوره مسلمان شدن مردم این کشور نیز به نمایش وجود همجنسگرایی در میان ایرانیان می پردازد. در میان اشعار پارسی اشاره به عشق جنسی در کنار اشاره به عشق معنوی دیده می شود. از جمله در گلستان و بوستان سعدی و نیز غزلیات او به دفعات از کشش جنسی میان همجنسان سخن به میان آمده است. در دوران صفویان، همجنس گرایی در ایران رسمی بوده و برخی شاهان و
امیران روابط همجنس گرایانه داشتند که به رسمیت شناخته شده بود. مکان هایی به نام "امرد خانه" برای روسپیان مذکر وجود داشت و دولت از این اماکن مالیات دریافت می کرد. قهوه خانه ها نیز محل فعالیت روسپیان مذکر بودند و در برخی موارد حتی در برابر تجاوزات به پسران جوان برخوردی صورت نمی گرفت و مجازات نمی شد. دوره جمهوری اسلامی و بازگشت وضعیت دوره قاجار. پس از انقلاب ۱۳۵۷، نظام جمهوری اسلامی، موارد بسیاری از حکم اعدام، شلاق و زندان برای همجنس گرایان را در کارنامه نقض حقوق بشری خود داشته است. با توجه به مشکلات فرهنگی و دینی، همجنس گرایی در جامعهٔ ایران، در حال تبدیل شدن به ابزاری جنسی و وضعیت همجنس گرایی در حال بازگشت به دورهٔ قاجاریان است. قانونی بودن فعالیت های جنسی همجنس گرایانه. از زمان انقلاب ۱۳۵۷، قوانین حقوقی بر اساس شریعت اسلامی تنظیم شده است. علی رغم اجازه برای جراحی تغییر جنسیت، همجنس گرایی در ایران همچنان یک جرم محسوب می شود و مجازات آن اعدام است. در ایران، گاهی این چارچوب به عنوان وسیله ای برای "اصلاح" افرادی که ممکن است تمایلات همجنس گرایانه ابراز کنند، تلقی می شود و گزینه ای برای تطبیق با استانداردهای هترونو
رماتیو (نجمه آبادی، ۲۰۱۱، صفحه ۵۳۴) فراهم می کند. تمام فعالیت های جنسی که خارج از یک ازدواج سنتی و هتروسکشوال انجام می شود (مانند لواط یا زنا) غیرقانونی است. فعالیت های جنسی همجنس گرایانه که بین بزرگسالان با رضایت طرفین انجام می شود، جرم انگاری شده و مجازات آن اعدام است، اگرچه این مجازات به طور عمومی اجرا نمی شود. تجاوز جنسی، چه بین همجنس ها و چه غیرهمجنس ها، اغلب منجر به اعدام می شود، اما در قوانین جزایی ایران به جای طبقه بندی به عنوان "تجاوز جنسی"، به عنوان زنا و لواط در نظر گرفته می شود. مجازات اعدام برای افراد بالای ۱۸ سال قانونی است و در صورت وقوع قتل، برای افراد ۱۵ ساله نیز قانونی است. مصوب شده توسط مجلس در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۱ و نهایتاً تأیید شده توسط شورای نگهبان در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۱، مواد ۱۰۸ تا ۱۴۰ به طور خاص به جزئیات فعالیت های جنسی همجنس گرایانه و مجازات های آن ها پرداخته اند. فعالیت های جنسی همجنس گرایانه مردانه. طبق مواد ۱۰۸ تا ۱۱۲، لواط در برخی شرایط می تواند جرمی باشد که هر دو طرف می توانند به اعدام محکوم شوند. اگر افراد بزرگسال، عاقل و با رضایت طرفین در این عمل شرکت کنند، روش اعدام توسط قاضی تعیین می
شود. اگر یکی از افراد غیررضایتمند باشد (مانند تجاوز جنسی)، مجازات تنها شامل تجاوزگر می شود. فرد نابالغی که در لواط رضایتمندانه شرکت کند، به ۷۴ ضربه شلاق محکوم می شود. مواد ۱۱۴ تا ۱۱۹ اظهار می کنند که لواط زمانی اثبات می شود که شخص چهار بار به آن اعتراف کند یا چهار مرد عادل شهادت دهند. شهادت زنان به تنهایی یا به همراه مردان لواط را اثبات نمی کند. بر اساس مواد ۱۲۵ و ۱۲۶، اگر لواط یا هر جرم کوچکتر دیگری که در بالا اشاره شد از طریق اعتراف ثابت شود و شخص توبه کند، قاضی ممکن است درخواست عفو کند. اگر فرد پیش از شهادت شاهدان توبه کند، مجازات منتفی می شود. قاضی می تواند به اختیار خود شخص را برای جرایم کوچک تر مجازات کند. فعالیت های جنسی همجنس گرایانه زنانه. بر اساس مواد ۱۲۷، ۱۲۹ و ۱۳۰، مجازات فعالیت های جنسی همجنس گرایانه زنانه (مساحقه) بین افراد بالغ، عاقل و رضایتمند، ۱۰۰ ضربه شلاق است. اگر این عمل سه بار تکرار شود و هر بار مجازات اجرا شود، در بار چهارم حکم اعدام اجرا خواهد شد. ماده ۱۲۸ اظهار می کند که روش های اثبات مساحقه در دادگاه مانند لواط است. ماده ۱۳۰ بیان می کند که هم مسلمانان و هم غیرمسلمانان مشمول این مجازات
هستند. طبق مواد ۱۳۲ و ۱۳۳، قوانین مربوط به رفع احکام یا بخشش مانند جرایم کوچک تر همجنس گرایانه مردان است. بر اساس ماده ۱۳۴، زنانی که «بدون ضرورت زیر یک پوشش برهنه ایستاده باشند» و با هم نسبتی نداشته باشند، ممکن است به ۵۰ ضربه شلاق محکوم شوند. به تشخیص دادگاه ایرانی، جریمه های نقدی، مجازات های زندان و شلاق معمولاً به جای مجازات اعدام اعمال می شود، مگر اینکه جرم تجاوز جنسی باشد. در برخی موارد، اتهامات مربوط به فعالیت های جنسی همجنس گرایانه در جرایم سیاسی نیز استفاده شده اند. اتهامات دیگری همراه با جرم لواط مانند تجاوز یا اقدامات علیه دولت مطرح شده اند و محکومیت ها در دادگاه های بسیار معیوب به دست آمده است. در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۹۴، نویسنده مشهور مخالف، علی اکبر سعیدی سیرجانی به اتهامات مختلفی از جمله معامله مواد مخدر تا جاسوسی و فعالیت همجنس گرایانه متهم شد. او در زندان به دلایل مشکوک جان باخت. زنا. زنا (زنا محسنه) برای افراد مجرد ۱۰۰ ضربه شلاق دارد و در چهارمین تخلف به اعدام منجر می شود. برای افراد متأهل و در تمامی موارد محارم، مجازات اعدام با سنگسار (که از سال ۲۰۰۲ متوقف شده و رسماً در سال ۲۰۱۲ با مجازاتی نامشخ
ص جایگزین شده است) اعمال می شود. اگر یک مرد غیرمسلمان مجرد با یک زن مسلمان رابطه جنسی داشته باشد، آن مرد غیرمسلمان اعدام می شود. برای اثبات زنا، چهار شاهد (به جای دو شاهد) مورد نیاز است، شخص باید چهار بار اعتراف کند یا با دانش قاضی (از طریق شواهد قطعی) محکوم شود. اگر شخص دو بار اعتراف کند و «توبه» کند یا خانواده قربانی زناکار را ببخشد، قاضی می تواند یک حکم تعزیری از ۹۹ ضربه شلاق به جای زندان یا مجازات صادر کند. محکومیت ها و اعدام ها برای این جرم بسیار نادر است و معمولاً فقط در صورت قتل انجام می شود. در نوامبر ۲۰۲۱، یک مرد متأهل ایرانی و معشوقه مرد او، که ۲۷ و ۳۳ ساله بودند، به دلیل زنا به اعدام محکوم شدند. همسر مرد متأهل برای زندگی آن ها شفاعت کرد، اما پدر او درخواست اعدام آن ها را کرد. قاضی درخواست پدرش را تأیید کرد. قوانین اخلاق عمومی. بر اساس قوانین اخلاق عمومی، متخلفان با مجازات های اضافی مانند زندان، شلاق و جریمه های مالی روبرو می شوند. مجازات اعدام. برخی از فعالان حقوق بشر و مخالفان حکومت در ایران ادعا می کنند که بین ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ مرد و زن همجنس گرا از سال ۱۹۷۹ به دلیل جرایم مرتبط با گرایش جنسی خود اعدام
شده اند. بر اساس گزارش بنیاد برومند، اسنادی از حداقل ۱۰۷ اعدام با اتهاماتی مرتبط با همجنس گرایی بین سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۹۰ وجود دارد. طبق گزارش عفو بین الملل، یک مرد همجنس گرا در ژانویه ۱۹۹۰ تحت شرایط نامعلومی اعدام شد که هیچ دلیلی برای آن ارائه نشد. حداقل پنج نفر که به جرم همجنس گرایی محکوم شده بودند (سه مرد و دو زن) در ژانویه ۱۹۹۰ به دلیل سیاست دولت مبنی بر اعدام کسانی که «همجنس گرایی می کنند» اعدام شدند. در جلسه ای در نوامبر ۲۰۰۷ با همتای بریتانیایی خود، محسن یحیوی، نماینده مجلس ایران، اعتراف کرد که حکومت ایران به مجازات اعدام برای همجنس گرایی باور دارد. به گفته یحیوی، همجنس گرایان سزاوار اعدام هستند. او گفت که اگر این عمل را به طور خصوصی انجام دهند اشکالی ندارد، اما اگر به صورت علنی انجام دهند، باید اعدام شوند. فعالان حقوق ال جی بی تی، زهرا صدیقی همدانی و الهام چوبدار، در سال ۲۰۲۱ توسط دادگاهی در ایران به اتهام «ترویج همجنس گرایی، ترویج مسیحیت و ارتباط با رسانه های مخالف جمهوری اسلامی» به اعدام محکوم شدند. این حکم توسط قوه قضاییه ایران تأیید شد، اما اعلام شد که این اتهامات به «قاچاق انسان و نه فعالیت های اج
تماعی» مربوط می شود. در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۲۲، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی (ایرنا) گزارش داد که این دو زن به دلیل «فساد فی الارض» و قاچاق انسان به اعدام محکوم شدند. اتحادیه اروپا در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ این احکام اعدام را محکوم کرد. لواط. تعداد کمی از شرکت کنندگان رضایت مند در لواط به اعدام محکوم می شوند، اما پیش از سال ۲۰۱۲، هر دو طرف می توانستند به اعدام محکوم شوند. در ۱۵ مارس ۲۰۰۵، روزنامه ی اعتماد گزارش داد که دادگاه کیفری تهران دو مرد را پس از کشف ویدیویی که آنها را در حال انجام اعمال جنسی نشان می داد و به آن اعتراف کردند، به اعدام محکوم کرد. در نوامبر ۲۰۰۵، دو مرد دیگر در شهر شمالی گرگان به جرم لواط به طور عمومی به دار آویخته شدند. در ژوئیه ۲۰۰۶، دو جوان در شمال شرقی ایران به دلیل "جرایم جنسی"، که احتمالاً اعمال همجنس گرایانه ی رضایت مندانه بود، اعدام شدند. در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۶، خبرگزاری دولتی گزارش داد که یک مرد در شهر کرمانشاه به جرم لواط به طور عمومی اعدام شد. در ژانویه ۲۰۲۲، دو مرد همجنس گرا که به جرم "تجاوز جنسی میان دو مرد" متهم شده بودند، پس از گذراندن شش سال در زندان، در شهر مراغه اعدام شدند. دستگی
ری ها در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۸، حمزه چاوی، ۱۸ ساله، و لقمان حمزه پور، ۱۹ ساله، به دلیل فعالیت همجنس گرایانه در سردشت، آذربایجان غربی دستگیر شدند. یک طومار آنلاین برای آزادی آنها در اینترنت منتشر شد. آنها ظاهراً به مقامات اعتراف کردند که در یک رابطه عاشقانه بوده اند و دادگاه به اتهام محاربه ("جنگ با خدا") و لواط آنها را متهم کرد. دو مورد سرکوب در شهر اصفهان، سومین شهر بزرگ ایران گزارش شده است. در ۱۰ مه ۲۰۰۷، پلیس اصفهان ۸۷ نفر را در یک جشن تولد دستگیر کرد، از جمله ۸۰ مرد مشکوک به همجنس گرایی، که آنها را تا آخر هفته کتک زده و در بازداشت نگه داشت. همه به جز ۱۷ نفر از این مردان آزاد شدند. باور می رود که کسانی که در بازداشت ماندند، لباس زنانه به تن داشتند. تصاویر این مردان کتک خورده توسط «» مستقر در تورنتو منتشر شد. بنا به گزارش دیده بان حقوق بشر، در فوریه ۲۰۰۸، پلیس اصفهان به یک مهمانی در یک خانه خصوصی حمله کرد و ۳۰ مرد را دستگیر کرد که بدون وکیل به ظن فعالیت همجنس گرایانه به طور نامحدود بازداشت شدند. در آوریل ۲۰۱۷، ۳۰ مرد در یک حمله در استان اصفهان دستگیر شدند و به "لواط، نوشیدن الکل و استفاده از مواد روانگردان" متهم ش
دند. به رسمیت شناختن روابط همجنس گرایان. ازدواج همجنس گرایان و اتحادیه های مدنی در ایران از نظر قانونی به رسمیت شناخته نمی شوند. خانواده های سنتی ایرانی معمولاً نفوذ زیادی در اینکه فرزندانشان با چه کسی و چه زمانی ازدواج می کنند و حتی چه شغلی را انتخاب می کنند، دارند. تعداد کمی از افراد همجنس گرای ایرانی به دلیل ترس از طرد شدن از طرف خانواده، گرایش جنسی خود را آشکار می کنند. هیچ قانونی برای مقابله با تبعیض یا خشونت های ناشی از تعصب بر اساس گرایش جنسی یا هویت جنسیتی وجود ندارد. خانواده های سنتی ایرانی تمایل دارند فرزندان خود را از قرار ملاقات منع کنند، زیرا قرار ملاقات بخشی از فرهنگ ایرانی نیست، هرچند این موضوع در بین لیبرال ها تا حدودی بیشتر پذیرفته شده است. در سال ۲۰۰۴، یک فیلم مستقل (شرایط) به کارگردانی مریم کشاورز منتشر شد که به تغییرات رفتاری جوانان ایرانی در زمینه رابطه جنسی و قرار ملاقات پرداخت. زوج های همجنس گرای ایرانی اغلب از دیده شدن با هم در مکان های عمومی هراس دارند و گزارش می دهند که افراد LGBTQ به طور گسترده ای به عنوان افرادی با وسواس جنسی، ، متجاوز و آلوده به بیماری تصور می شوند. هویت جنسیتی و
بیان آن. بر اساس ماده ۲۰ بند ۱۴، فردی که جراحی تغییر جنسیت انجام دهد می تواند با حکم دادگاه نام و جنسیت خود را در شناسنامه به صورت قانونی تغییر دهد. کسانی که از تغییر جنسیت به صورت جراحی حمایت می کنند از ماده ۲۱۵ قانون مدنی ایران استفاده می کنند که بیان می دارد اعمال هر فرد باید به سود عقلانی وابسته باشد؛ به این معنی که جراحی تغییر جنسیت به نفع فرد متقاضی است که از حمایت دولتی برخوردار شود. با این حال، شرط تأیید پزشکی از سوی پزشک مبنی بر وجود ناسازگاری بین جنسیت انتسابی و جنسیت واقعی فرد نیز لازم است. اگرچه این موضوع توسط رهبر کنونی ایران، سید علی خامنه ای، به رسمیت شناخته شده است، یوسف مدنی تبریزی جراحی تغییر جنسیت را "غیرقانونی" و "غیرمجاز توسط شریعت (قانون اسلامی)" می داند. او دلایلی از جمله تغییر خلقت خدا و تخریب اعضای حیاتی بدن را برای مخالفت خود مطرح می کند. از اواسط دهه ۱۹۸۰، دولت ایران عمل جراحی تغییر جنسیت را با تأیید پزشکی قانونی کرده است و مدارک قانونی مربوط به جنسیت نیز می توانند مطابق با تغییر جنسیت اصلاح شوند. در سال ۱۹۸۳، خمینی فتوا داد که جراحی تغییر جنسیت به عنوان درمان برای افراد "ترنسجندر ت
شخیص داده شده" قانونی است و این عمل را به عنوان پایه ای برای قانونی شدن این رویه مجاز دانست. برخی افراد همجنس گرا در ایران تحت فشار قرار گرفته اند تا جراحی تغییر جنسیت انجام دهند تا از آزار قانونی و اجتماعی جلوگیری کنند. مستند طناز اسحاقیان در سال ۲۰۰۸ به نام "شبیه دیگران باش" به این موضوع پرداخته است. این مستند مسائل مربوط به هویت جنسی و جنسی را بررسی می کند و به داستان های شخصی برخی از بیماران یک کلینیک تغییر جنسیت در تهران می پردازد. این فیلم در جشنواره ساندنس و جشنواره بین المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و سه جایزه برنده شد. رمان سارا فریزان به نام "" رابطه دو دختر جوان، سحر و نسرین، را که در ایران زندگی می کنند از طریق هویت جنسیتی و امکان انجام جراحی تغییر جنسیت بررسی می کند. سحر برای اینکه بتواند رابطه ای آشکار با نسرین داشته باشد، به جراحی فکر می کند تا بتواند در چارچوب قانون زندگی کند، که پس از تغییر جنسیت رابطه بین مرد و زن را مجاز می داند. مردان ترنس و زنان ترنس در جامعه ایرانی به طور متفاوتی برخورد می شوند. مردان ترنس اجتماعی تر هستند و پذیرش بیشتری در جامعه پیدا می کنند در حالی که زنان ترنس اغلب
با هویت جنسی اشتباه گرفته شده و با مردان همجنس گرا در یک گروه قرار داده می شوند. اهدای خون. همجنس گرایان و دوجنس گرایان از اهدا کردن خون در ایران منع شده اند. این ممنوعیت شامل زنان همجنس گرا نیز می شود. سانسور. در سال ۲۰۰۲، کتابی با عنوان "نمایش شاهد" نوشته سیروس شمیزا از قفسه ها برداشته شد (با اینکه در ابتدا تأیید شده بود) چون ادعا می کرد که برخی نویسندگان برجستهٔ ایرانی همجنس گرا و دوجنس گرا بوده اند. در سال ۲۰۰۴، موزه هنرهای معاصر تهران مجموعه ای از آثار هنری که قبلاً متعلق به محمدرضا شاه پهلوی بود و از زمان انقلاب ۱۳۵۷ قفل شده بود، به تیت بریتانیا قرض داد. این مجموعه شامل آثار هنر همجنس گرایانه از فرانسیس بیکن بود و دولت ایران اعلام کرد که پس از بازگشت، این آثار در ایران نیز به نمایش گذاشته خواهند شد. در سال ۲۰۰۵، روزنامه اصلاح طلب "شرق" پس از مصاحبه با نویسنده ای ایرانی که در کانادا زندگی می کرد توسط دولت بسته شد. در حالی که مصاحبه هرگز به گرایش جنسی ساغی قهرمان اشاره ای نکرده بود، روزنامه محافظه کار "کیهان" به مصاحبه حمله کرد و اظهار داشت: «شرق با علم به هویت بیمار جنسی این فرد و نظرات مخالف و شخصیت پور