Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
برترند میر (متولد ۱۹۵۰) یک استاد دانشگاه، نویسنده و مشاور زبان های کامپیوتری فرانسوی است. وی زبان برنامه نویسی ایفل و ایدهٔ طراحی توسط قرارداد می باشد. آموزش و شغل آکادمیک. برترند میر مدرکی معادل کارشناسی در رشتهٔ مهندسی از مدرسه پلی تکنیک پاریس، یک مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه استنفورد آمریکا و یک دکترا از دانشگاه نانسی واقع در نانسی فرانسه را دارد. وی ۹ سال شغل فنی و مدیریتی الکتریسیته دو فرانس داشته و سه سال عضو هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا بود. از اکتبر ۲۰۰۱ وی استاد مهندسی نرم افزار انستیتو تکنولوژی فدرال (ای تی اچ) زوریخ بوده و در آنجا بر روی ساخت اجزای قابل اعتماد (عناصر قابل بازیافت نرم افزار) با ضمانت کیفیتی تحقیق می کند. از دیگر فعالیت های او می توان به استادیاری در دانشگاه موناش ملبورن، استرالیا (۲۰۰۳–۱۹۹۸) و عضویت در آکادمی تکنولوژی فرانسه اشاره کرد. میر همچنین به عنوان یک مشاور (طراحی سیستم های شی گرا، بررسی های معماری، ارزیابی تکنولوژی)، مربی تکنولوژی شی و دیگر موضوعات نرم افزاری، و سخنران فعالیت می کند. به عنوان رئیس سابق دپارتمان علوم کامپیوتر ای تی اچ، او یکی از بنیانگذاران و ر
ئیس فعلی انجمن انفورماتیک اروپا می باشد. زبان های کامپیوتری. میر به دنبال زبان های کامپیوتری ساده، زیبا و کاربرپسند بوده و یکی از اولین و بزرگترین حامیان برنامه نویسی شیءگرا (دابل اوپی) می باشد. کتاب "اجزای نرم افزار شی گرا"ی او به عنوان بهترین کتابی که دابل اوپی را معرفی می کند، شناخته شده است. او همچنین کتاب های دیگری را چون "ایفل: زبان" (توضیحی بر زبان برنامه نویسی ایفل)، "موفقیت شی" (بحثی بر تکنولوژی شی برای مدیران)، "نرم افزار قابل بازیافت" (بحثی بر استفادهٔ مجدد مسائل و راه کارها)، "مقدمه ای بر تئوری زبان های برنامه نویسی" و "اثر کلاس" را تألیف کرده است. میر مقالات و سخنرانی های بیشماری را آماده کرده است. او اولین طراح روش و زبان ایفل بوده و همکاری اش را در طول تمام تکامل آن ادامه داده است. وی همچنین ایده پرداز اصلی روش توسعهٔ طراحی توسط قرارداد می باشد. تجربهٔ میر در تکنولوژی شی به کمک زبان سیمولا و همینطور همکاری اش بر روی نوع داده انتزاعی و مشخصات رسمی (از جمله نماد زد) پیش زمینه را برای ایجاد ایفل آماده کرد. ایفل در دیگر زبان های برنامه نویسی چون جاوا، سی شارپ و پایتون نفوذ کرده است. جوایز. در سال ۲
۰۰۵، میر برندهٔ اولین جایزهٔ ارشد آتیو دال-نیگارد شد. این جایزه که به افتخار دو دانشمند تکنولوژی شی، اوله-یوهان دال و کریستین نیگارد، نامگذاری شده است، سالانه به محققان ارشد و اصغری که در رشتهٔ تکنولوژی شی فعالیت داشته اند، اهدا می شود. در سال ۲۰۰۶، وی دکترای افتخاری دانشگاه ایالتی فناوری اطلاعات، مکانیک و اپتیک سن پترزبورگ را دریافت کرد. در ۹ ژوئن ۲۰۰۷، میر جایزهٔ سیستم نرم افزاری انجمن ماشین های حسابگر(ای سی ام) را برای "اثرگذاری بر کیفیت نرم افزار" به خاطر طراحی زبان برنامه نویسی ایفل دریافت کرد. او از سال ۲۰۰۸ در ای سی ام پیرو است.
کیوبی ای شرکت خدمات مالی استرالیایی است، که در زمینه ارائه انواع خدمات بیمه های عمومی، بیمه عمر و بیمه اتکایی فعالیت می نماید. شرکت بیمه کیوبی ای در سال ۱۸۸۶ تأسیس شد و در حال حاضر دارای ۵۲ دفتر خدماتی در کشورهای قاره آمریکا، اروپا و آسیا می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سیدنی، استرالیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می شود. شرکت کیوبی ای حامی مالی (اسپانسر) باشگاه فوتبال پرث گلوری در ای-لیگ می باشد.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ اروپا با شرکت ۵۳ کشور برای انتخاب ۱۳ تیم از سپتامبر ۲۰۱۲ تا نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شده است. سیدبندی. سیدبندی براساس رنکینگ فیفا در ژوئیه ۲۰۱۱ انجام شده است، رتبه های جهانی در داخل پرانتز ذکر شده است.
میلدرد هیلاری دیویس بازیگر آمریکایی بود که در بسیاری از فیلم های کمدی صامت هارولد لوید بازی کرد و سرانجام با او ازدواج کرد. زندگی و شغل. دیویس در فیلادلفیای پنسیلوانیا به دنیا آمد و در مدرسه Friend شروع به تحصیل نمود. بعد از چند سال تحصیل به لس آنجلس سفر کرد به امید آنکه در یک فیلم نقشی ایفا کند. بعد از چند نقش کوتاه نظر «هال راک» را به خود جلب نمود و او بود که وی را به هارولد لوید معرفی نمود. لوید به دنبال زنی بود که جایگزین «بی بی دنیل» در فیلم «از دست تا دهان» شود و این شروع کار این زوج شد. در ۱۰ فوریه ۱۹۲۳ او با لوید ازدواج کرد. بعد از ازدواج لوید اعلام کرد که دیویس دیگر در فیلمی بازی نخواهد کرد. بعد از تشویق و ترغیب های بسیار لوید با بازی دوباره دیویس در فیلم کلاهبرداران زیاد موافقت کرد. زندگی خصوصی. برادر او جک دیویس نیز بازیگر بود آنها در فیلم باند ما ایفای نقش کرده بود. وی همراه با هارولد لوید دارای ۳ فرزند بودند. این زوج در تمام طول زندگی همواره با هم بودند و رابطه بسیار نزدیکی با هم داشتند. از دوستانی که دیویس با آنها احساس آرامش می کرد می توان ماریون دیویس و کالین مور را نام برد. او همچنین رابطه دو
ستی طولانی با همکار لوید «روی بروکس» داشت کسی که بیش از ۴۰ سال با لوید و خانواده او دررفت وآمد بودند. دیویس به علت سکته مغزی که در عروق کرونر وی رخ داد در سانتامونیکای کالیفورنیا در سال ۱۹۶۸ در گذشت.
اوله-یوهان دال (۲۹ ژوئن ۲۰۰۲ - ۱۲ اکتبر ۱۹۳۱) یک دانشمند رایانه ی نروژی بود که به همراه کریستین نیگارد پدر سیمولا و برنامه نویسی شیءگرا شناخته می شود. شغل. دال که متولد مندال، نروژ می باشد، عموماً به عنوان نخستین دانشمند رایانهٔ نروژی شناخته می شود. به همراه کریستین نیگارد، او ایدهٔ اولیهٔ برنامه نویسی شی گرا(دابل او) را در دههٔ ۱۹۶۰ در مرکز رایانش نروژ(ان آر) به عنوان بخشی از زبان برنامه نویسی سیموالا I (۱۹۶۵-۱۹۶۱) و سیمولا ۶۷ (۱۹۶۸-۱۹۶۵) ابداع کرد. دال و نیگارد اولین کسانی بودند که مفهوم کلاس، زیرکلاس (که اجازهٔ مخفی سازی اطلاعات را می دهد)، وراثت، ایجاد پویای شی و دیگر ابعاد مهم شی گرایی را ایجاد کردند. یک "شی"، یک مولفهٔ خود-مشمول (به همراه ساختار داده و مراحل مرتبط یا روش ها) در سیستم های نرم افزاری است. دیدگاه شی گرایی امروزه در توسعه نرم افزار مدرن فراگیر شده است و به طور گسترده در زبان های برنامه نویسی از جمله جاوا و سی پلاس پلاس استفاده می شود. او در سال ۱۹۶۸، استاد کامل دانشگاه اسلو شد. دال در آنجا بر روی "برنامه نویسی ساختار یافته" را که شاید تاثیر گذارترین کتابش باشد کار کرد. سپس به همراه تونی هور
و ادسخر دیسترا کتاب "ساختارهای وراثتی برنامه" را تألیف کرد که بهترین کتاب آکادمیک پیرامون مبحث نرم افزار در دههٔ ۱۹۷۰ باشد. بعدها دال بشدت به کاربرد روش های صوری در دقت جواب مثال های شی گرایی علاقه مند شد. وی در سال ۲۰۰۱ به همراه نیگارد به خاطر کارهایش، جایزه تورینگ را از انجمن ماشین های حسابگر(ای سی ام) برد. همچنین در سال ۲۰۰۲ (باز هم به همراه نیگارد)، مدال جان فون نویمان مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک(آی تریپل ای) را دریافت نمود. در سال ۲۰۰۰، اوله-یوهان دال به ریاست انجمن سطلنتی سنت اولاو نروژ رسید.
گیاهان علفی گیاهان آوندداری هستند که هیچ آوند چوبی ماندگاری بالای سطح زمین ندارند. گیاهان علفی ممکن است دارای فصول رویش سالانه، دوساله یا چند ساله باشند. پیازها و ساقه ها. پیاز ها، که اعضای فربه و مدور هستند برگ های گوشتالود و مملو از غذا دارند، آن طور که در گل حسرت و انواع گل نرگس دیده می شود. ساقه ها مدور و قطور هستند و نمونه بارز آن در گل زعفران به وجود می آید. اندام های ذخیره کننده که ساقه های زیرزمینی قطور و تخم مرغی اند برگ ها و جوانه های ظریف دارند، آن طور که در بوته سیب زمینی دیده می شود. ساقه های زیرزمینی که بلند و قطور هستند از یک سر آنها جوانه ساقه هوایی و از سر دیگر ریشه به وجود می آید. انواع زنبق و بسیاری از گندمیان ساقه های زیرزمینی دارند. پیازها و ساقه ها ـ و وابستگان شان، یعنی اندام های ذخیره کننده و ساقه های زیرزمینی، ذخیره کنندهٔ غذای آن گروه از گیاهان اند که علفی هستند و ساقه های نرم دارند. این گیاهان به طور سالانه می رویند. چنین گیاهان طویل العمر را گیاهان پایا می خوانند. درختان و بوته ها از جمله گیاهان چوبی پایا هستند و تنه و شاخه های آنها حتی در مناطق بسیار سردسیر هم در سراسر سال زنده می
مانند. اما گیاهان علفی پایا چنین نیستند: برگ های بعضی از این گیاهان، از جمله گندمیان، در زمستان نمی ریزد و رشد گیاه هم تا حدودی کند می شود، بعضی دیگر، مثل پیازها و انواع گل لاله در زمستان کاملاً، برهنه می شوند و در زیرزمین به صورت خفته باقی می مانند. در هر دو حالت، آن قسمت از گیاه که در زیر زمین است به صورت انبار غذا عمل می کند تا در بهار آینده دوره جدید رشد گیاه آغاز گردد. گیاهان علفی پایا (برگ دار). گیاهان علفی پایا گیاهان علفی هستند با طول عمری بیش از ۲ سال، این نام گذاری برای تفکیک این نوع گیاهان علفی با طول عمر بیش از ۲ سال از دیگر گیاهان علفی با طول عمرهای ۲ ساله و یک ساله پدید آمده است. همچنین این نام گذاری نشان دهندهٔ تفاوت میان گیاهان علفی با قسمت های چوبی و گیاهان علفی بدون قسمت های چوبی است. معمولاً گیاهان علفی پایا قسمت های چوبی بیشتری دارند. گیاهان علفی پایا عبارتند از اعضای خانواده سوسنیان و زنبق، انواع عادی سوسن که شامل لاله، سنبل، پیاز، سیر و سوسن های حقیقی هستند. همچنین توت فرنگی از جمله گیاهان پایایی است که با ایجاد ساقه های رونده تولید مثل می کند. هر بوتهٔ جدید توت فرنگی در سال اول دسته ای
از برگ و گل و میوه و ساقه های رونده تولید می کند، در سال بعد بعضی از بذرهای گیاه ممکن است برویند و ساقه های رونده آن هم ریشه می دواند و به تدریج بوته های تازه به وجود می آید. این فرایند هر سال ادامه می یابد. میوه های حقیقی بوته توت فرنگی هایی که برای خورن استفاده می شوند در واقع ساقه سرخ و گوشتالود گیاه، و تخمه های بسیار کوچکی است که در سطح قسمت گوشتالود ساقه فرورفته اند. گیاهان دولپه ای یا دو برگ چه (اقلیم معتدل). بیش تر گونه های این گیاهان دولپه ای (دارای دو برگ چه) هستند. خانوادهٔ کلم، تربچه، شلغم، گل کلم و کلم ایتالیایی، بهترین نمونه های آن به شمار می آیند، و خانوادهٔ پنچه غازی که اسفناج و چغندر از اعضای آن هستند. گل بنفشه فرنگی، همیشه بهار و اطلسی گونه هایی از این گیاهان هستند که بیشتر در باغچه ها کاشته می شوند. قسمت های هوایی گیاهان علفی ـ ساقه ها، برگ ها و دُم گل ها ـ معمولاً در فصل پاییز خشک می شوند. گونه های یک ساله فقط یک فصل رشد دارند که در انتهای آن تمام گیاه از بین می رود. چرخه زندگی گیاهان دو ساله طی دو فصل رشد تکمیل می گردد. گیاهان پایا، مثل خانوادهٔ زنبق نیز از جمله گیاهان علفی هستند. هر سه ن
وع یاد شده بسیار جالب توجه اند زیرا بعضی اوقات فاصله بین آغاز رویش بذر تا گل دادن آن بیش از چند هفته نیست، و از درختان و بوته هایی که سال ها طول می کشد تا گل بدهند، به مراتب سریع تر تکثیر می شوند. البته، پرورش دهندگان گل در مناطقی که آب و هوای معتدل دارند، گونه هایی مانند همیشه بهار را نیمه مقاوم به شمار می آورند، چون بذرهای آن در مرحله جوانه زدن تاب تحمل سرمای شدید را ندارند. کاکتوس ها (اقلیم گرمسیری). کاکتوس واژه ای است یونانی به معنای گیاه خاردار، و بسیاری از کاکتوس ها ساقه ها و میوه های پرخاری دارند که جانوران را از بلعیدن آنها بازمی دارد. گیاهانی که در صحراها و خارستان های نواحی خشک می رویند، همواره باید کم آبی را تحمل کنند. کاکتوس ها، به عنوان مثال، برای آنکه با این وضعیت سازگار شوند برگ ندارند و بنابراین، فرایند فتوسنتز در ساقه ها و شاخه های سبزشان به وقوع می پیوندد. فقدان برگ ها از هدر رفتن آبی که در مرحله تولید غذای یاخته به وجود می آید، ممانعت می کنند. برخی از گیاهان نواحی گرم و خشک، آب دار هستند. این گیاهان برگ های قطوری دارند که آب را در خود نگه می دارند و مانند کاکتوس ها، غالباً به کمک ریشه های د
رازشان از اعماق زمین آب جذب می کنند. کاکتوس ها، بومی نواحی گرم و خشک آمریکای شمالی و جنوبی هستند.
گل ستاره پسفیک یا گل ستاره پهن برگ و (به انگلیسی: Pacific Starflower) گیاه علفی پایای (برگ دار) است با رشد محدود (با ارتفاع ۵ تا ۳۰ سانتی متر). راسته ای از این گیاهان با ارتفاع ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر در گروهی ویژه دسته بندی می شوند.
واژهٔ اِکتروپی نخستین بار توسط ریاضی دان و فیلسوف ویلارد کواین در اواخر قرن بیستم استفاده شد. اکتروپی کمیتی ترمودینامیکی است که اندازه ای برای درجهٔ بازگشت به نظم در هر سیستم است. اکتروپی در واقع متضاد انتروپی است. این واژه بیشتر برای درک بهتر مفاهیم مرتبط استفاده می شود. قانون دوم ترمودینامیک به این نکته می پردازد که در یک سیستم بسته، اکتروپی کاهش پیدا خواهد کرد. یک ارگانیسم که از جهان پیرامون خود منزوی شده نابود خواهد شد چون اکتروپی در آن کم می شود. او برای ادامه زندگی نیازمند دریافت اکتروپی از محیط است.
گیاهان چندساله یا گیاهان پایا ، گیاهانی با طول عمر بیش از ۲ سال هستند. این نام گذاری برای تفکیک این نوع گیاهان با طول عمر بیش از ۲ سال از دیگر گیاهان با طول عمرهای دوساله و یک ساله پدید آمده است. همچنین این نام گذاری نشان دهندهٔ تفاوت میان گیاهانی با قسمت های چوبی و گیاهان بدون قسمت های چوبی است که معمولاً گیاهان پایا قسمت های چوبی بیشتری دارند. گیاهان پایا می توانند دارای عمری کوتاه (تنها چند سال) یا مانند درختان دارای عمری بلند باشند. گیاهان پایا در مناطق گرم تر و شرایط مناسب آب و هوایی بسته به فصل رویششان بیشترین میزان رشد را می توانند داشته باشند. برخی از گیاهان پایا می توانند همیشه سبز باشند مانند درخت کاج. گیاهان علفی پایا. گیاهان علفی پایا گیاهان علفی هستند با طول عمری بیش از ۲ سال. این نام گذاری برای تفکیک این نوع گیاهان علفی با طول عمر بیش از ۲ سال از دیگر گیاهان علفی با طول عمرهای ۲ ساله و یک ساله پدید آمده است. همچنین این نامگذاری نشان دهندهٔ تفاوت میان گیاهان علفی با قسمت های چوبی و گیاهان علفی بدون قسمت های چوبی است که معمولاً گیاهان علفی پایا قسمت های چوبی بیشتری دارند. گیاهان علفی پایا عبارت ان
د از اعضای خانوادهٔ سوسن و زنبق، انواع عادی سوسن که شامل لاله، سنبل، پیاز، سیر و سوسن های حقیقی هستند. توت فرنگی نیز از جمله گیاهان پایایی است که با ایجاد ساقه های رونده تولید مثل می کنند. هر بوتهٔ جدید توت فرنگی در سال اول دسته ای از برگ و گل و میوه و ساقه های رونده تولید می کند، در سال بعد بعضی از بذرهای گیاه ممکن است برویند و ساقه های رونده آن هم ریشه می دوانند و به تدریج بوته های تازه به وجود می آیند. این فرایند هر سال ادامه می یابد. توت فرنگی هایی که برای خوردن استفاده می شوند در واقع ساقهٔ سرخ و گوشتالود گیاه، و تخمه های بسیار کوچکی که در سطح قسمت گوشتالود ساقه فرورفته اند، میوه های حقیقی بوتهٔ توت فرنگی هستند.
اناریجه یا انارجی گیاهی از خانواده چتریان است که در استان های گیلان، گلستان و مازندران می روید. این گیاه فقط یک گونه در ایران دارد. اناریجه از سبزی های خوشبو است و یک ساله بدون کرک با ساقه ای به ارتفاع ۱۸۰ سانتیمتر استوانه ای با قاعده ای به کلفتی ۵/۲ تا ۵/۳ سانتیمتر. در بخش پایین قهوه ای و در بخش بالا سبز کلمی، شیاردار، با شاخه های طویل است. برگ ها دارای قاعده ای خطی، تخم مرغی و بریده بریده هستند. فصل گل دهی و میوه دهی اناریجه اواخر تابستان است. این گیاه در استان مازندران در اراضی دشتی حتی در نقاط باز جنگلی استان وجود دارد و مورد استفاده روستاییان و حتی شهرنشینان قرار می گیرد. طبق تحقیقات صورت گرفته ۳۹ گونه اسانس گیاه مذکور شناسایی شده است که حتی بعضی از ترکیبات آن، ضد سرطانی هستند. گونه مشابه آن در گیلان با نام گیجاواش (با نام علمی "Pimpinella saxifraga") شناخته می شود. منابع. جزوه درس گیاهشناسی/ دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری / دکتر سید حسن زالی
در گیاه شناسی، مهندسی فضای سبز و کشاورزی، فصل رویش زمانی است که گیاهان زینتی و وحشی و غلات در آن می رویند. فصل رویش به عوامل بسیاری شامل ارتفاع از سطح دریا، نوع خاک و آب و هوا از جمله دما، تابش نور خورشید و میزان بارش باران بستگی دارد. در ایالات متحده آمریکا منظور از فصل رویش، دوره ای میان ۲ هنگامی است که دما به صفر درجهٔ سیلیسیوس (سانتی گراد) می رسد. این زمان در مناطق شمالی هنگام ماه اکتبر و در نواحی جنوبی هنگام ماه های مارس تا نوامبر پدید می آید. فصل رویش در اروپا شامل روزهایی از سال است که دما به طور میانگین ۵ درجهٔ سانتی گدار باشد. که بسته به مناطق گوناگون در سطح اروپا از ماه آوریل تا نوامبر و اکتبر متغیر است. در صحراها و ساوانا فصل رویش به طور کامل به وجود آب کافی در خاک منطقه بستگی دارد. در مناطق سردسیر فصل رویش به یخ نزدن ژرف ویژه ای از خاک و وجود آب مایع در آن ژرف بستگی دارد.
لاله عباسی ، (به انگلیسی: Marvel of Peru) رایج ترین گونهٔ تزیینی سرده لاله عباسی است. گفته می شود لاله عباسی برای نخستین بار در سال ۱۵۴۰ از کوه های آند پرو صادر شده است. یکی از جنبه های جالب این گیاه تغییر رنگ گل های آن است. گاهی گل هایی با رنگ های متفاوت بر روی یک گیاه دیده می شوند. گل ها عصر هنگام شکوفا شده و عطر خوش بویی تولید می کنند و در رنگ های قرمز، صورتی، سفید و زرد قابل مشاهده می باشد. گل ها پنج گلبرگ به هم پیوسته، برگ ها سبز و بدون کرک، حاشیه برگ ها کاملاً صاف و دارای ریشه غده ای می باشد و در مناطقی که در فصل زمستان یخبندان نباشد به صورت گیاهی چند ساله باقی می ماند. مشخصات سیستماتیک. برگ: برگهای گیاه سبزوبدون کرک وحاشیه برگ ها صاف می باشد به صورت متقابل، بندرت متناوب، نوک تیز و به طول ۱۰–۵ سانتیمتر می باشد. ساقه: گیاهی چند ساله علفی یا بوته های چوبی، با ساقه منشعب و بالارونده ریشه:گوشتی وبصورت غده ای، ژوخه ای بوده ومحافظت می شود. گل آذین: گل آذین خوشه مرکب یا دیهیم در محور برگها تشکیل می شوند. گلهای آن معطر و ۵ لبه به قطر ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر بوده. و در رنگهای قرمز، زرد، سفید، صورتی و به صورت یک رنگ ی
ا چند رنگ مشاهده می شوند. میوه: میوه منحصربه فردی به نام گل میوه و دانه های گرده خیلی بزرگی (بزرگتر از ۱۰۰ میکرون) دارند. پراکندگی در جهان: در اروپا، شمال و غرب آسیا، شمال آفریقاو جنوب آمریکا پراکندگی در ایران : در اکثر مناطق ایران رویش دارد. موارد استفاده. از گل های لاله عباسی در رنگ آمیزی مواد غذایی استفاده می شود. برگ های آن نیز خوراکی است ولی فقط در مواقع اضطراری توصیه می شود. دانه های این گیاه سمی است. از این گیاه برای زدودن آلودگی به فلزات سنگین استفاده شده است
ساقه زیرزمینی بخشی از گیاه است که معمولاً زیر زمین قرار دارد و عامل رشد قسمتی از گیاه است که بالای خاک قرار دارد. این ساقه ها اندام های ذخیره ای گیاه به شمار می روند. با استفاده از مواد ذخیره ای که در طی سال اول در آنها جمع می شود، ساقه هوایی جدیدی در سال بعد رشد می کند. ساقه های زیرزمینی به شکل ریزوم، غده پیاز (سوخ) دیده می شود. در ریزوم ساقه ها استوانه ای شکل اند و در زیر زمین به طور افقی رشد می کنند. این ساقه ها باریک، گوشتی و دارای اندوخته غذایی هستند. ساقه ها دارای گره، میانگره و برگ های متعددند. جوانه ها در پایه برگ های پولکی اندام های هوایی را تولید می کنند و در گونه های زنبق انتهای در حال رشد ریزوم برگ و گل تولید می کند. ریشه در محل گره ها تولید می شود. کاربرد. ای اکس آر وان (به انگلیسی: AxR1) نام ساقهٔ زیر زمینی معروف انگور است که نخستین بار توسط فرانسوی ها و همچنین امروزه برای مشروب سازی استفاده می شود.
تنه خرمایی یا کاودکس به عنوان نامی برای ساقه های زیر زمینی نیز استفاده می شود. اما در دانش گیاه شناسی، امروزه واژهٔ کاودکس منظور ساقهٔ گیاهانی است که از نظر ریخت شناسی ظاهر متفاوتی از گیاهان دو لپه ای گلدار دارند. برای مثال ساقهٔ گیاهانی چون نخل، سرخس و سرخس نخلی کادوکس تلقی می شوند.
سترگ ساقگان (به لاتین: Pachycaul) گیاهانی هستند که نسبت قطر به ارتفاعشان نا متعادل است به این شکل که ظاهری کلفت و سترگ دارند. مثال هایی از سترگ ساقگان. نام برخی از سترگ ساقگان به زبان انگلیسی:
یکی از روندهایی که در جهان سرمایه داری در مورد رسانه ها وجود داشته، کوورسازی رسانه ای یا تجمیع رسانه ای (Media conglomerate) است که بر اساس آن چندین رسانه توسط گروه های صاحب قدرت خریداری شده و به هم پیوست می شوند. خطر کوورسازی رسانه ای می تواند این باشد که جامعه تک صدایی شود و رسانه های کوچک و مستقل کم کم با از دست دادن خریداران و سفارش دهندگان آگهی نابود شوند. این روند به طور خاص در کشورهای نظام سرمایه داری رایج است و قوانینی برای مقابله با آن تصویب شده است. به شرکت هایی که ترکیبی از چندین رسانه هستند ادغام شده های رسانه ای می گویند. بن باغدیکیان در کتاب خود با عنوان "انحصار رسانه ها" نشان می دهد که چگونه در یکصد سال گذشته تعداد رسانه های آمریکا کمتر و کمتر شده و مجتمع های رسانه ای به نحو وحشت آوری بزرگ و قدرتمند شده اند. روپرت مرداک مالک مجتمع های بزرگ رسانه ای یکی از بزرگ ترین متهمان ادغام رسانه ای شناخته می شود. کوور سازی. کوور سازی به ادغام بخش های پیش تر متمایز صنایع رسانه ای در یک تک شرکت چتری اشاره دارد. مانند شرکت والت دیزنی که زمانی صرفاً یک استودیوی سینمایی بوده اما از آن زمان تا کنون تبدیل به مجمو
عه ای از تلویزیون پخش گسترده کابلی، انتشار مجله، ضبط صوت، ضبط موسیقی و پخش رادیویی و انتشار کتاب و همچنین از قسمت هایی که به لحاظ سنتی به عنوان رسانه شناخته نمی شوند، مانند شهربازی و اسباب بازی فروشی پرداخته شده است.پیش از دهه ۱۹۸۰ هر صنعت رسانه ای کاملاً متمایز و عموماً تحت تسلط یک انحصار چند قطبی کوچک متشکل از شرکت های بزرگ بود. این شرکت ها با سطح معینی از پایداری، افت و خیزهایی را تجربه می کردند و ریسک را با امید به اینکه خیزها باعث جبران زیان افت ها شوند و مدیریت می کردند. کوورسازها با افزودن دیگر انواع محصولات به شرکت باعث شد این ریسک بیشتر مدیریت شود.کوورسازی رسانه ای می توانند مرکزهای سود خود را گوناگون کنند و ریسک را با ایجاد شبکه های چند رویهٔ شکتی سرشکن کنند؛ این شبکه ها شامل هلدینگ هایی در تولید و توزیع هستند و در گسترده وسیعی از خدمات رسانه و سرگرمی شامل فیلم، تلویزیون، مجله، کتاب، تیمهای ورزشی و شهربازی پخش شده اند. کوورها با این روش می توانند به وسیله پخش های بخش های کمتر موفق خود را به لحاظ مالی یاری دهند و هم می توانند ریسک کلی را با ترکیب کسب و کارهای رسانه ای با کسب و کار های غیر رسانه ای که
ریسک کمتری دارند، کاهش دهند. تمرکز یا یکپارچه سازی مالکیت. تمرکز یا یکپارچه ساز ی، راهبرد صنعتی دیگری است که اغلب کنار کوور سازی مطرح می شود. دیوید هزموندهالگ در این باره گفته «تمرکز مالکیت به مالکیت به میزان واسطه بزرگ ترین کسب و کارها بریک بازار یا صنعت اشاره دارد». از زمان رکود یزرگ، کسب و کارهای رسانه ای در آمریکا هم یکپارچه تر شده به عبارتی تعداد رقیبان کمتر شده وهم کوورسازی شده، چون تعداد کمی از مالکانی که صنعت را یکپارچه کرده اند و در عین حال گستردهٔ وسیعی از هلدینگ های رسانه ای و غیر رسانه ای را به شدت کوورسازی کرده اند. اغلب «کوور سازی» و «یکپارچه» با هم آمیخته می شوند، اما نگرانی بیشتر در مورد تغییر در الگوهای مالکیت در چند سال اخیر بیشتر بر یکپارچه سازی متمرکز شده اند، نه کوورسازی. یکپارچه سازی به صورت دقیق تری تمرکز در بسیاری از عملیات صنعت رسانه در دست تعداد اندکی از شرکت ها را توصیف می کند. اغلب به یکپارچه سازی به عنوان یک تغییر جدید فکر می کنند که در زمانی پدید آمده که رکود بزرگ و سیاست های مقررات زدایی امکان یک پارچه سازی را در دهه ۱۹۸۰ ایجاد کرده و همین هم در مورد صنایع رسانه ای مثل رادیو و
تلویزیون روی داد؛ اما تغییرات مشابه و هم عرض در مالکیت در صنعت روزنامه در آغاز سده بیستم هم روی داده بود. دو راهبرد. همان طور که گفته شد، کوورسازی و یکپارچه سازی مالکیت با قرار دادن تولید رسانه ای در درون شرکت های بزرگ و متنوع باعث موفقیت می شوند. کوورسازی دو راهبرد متفاوت دارد؛ ادغام عمودی و ادغام افقی. اقتصاد مقیاس و دامنه. منطق مهم کسب و کار در پشت کوور سازی و یکپارچه سازی، تمایل به استفاده ازاقتصاد مقایس است. اقتصاد مقایس برای رسانه ها اهمیت خاصی دارند. اقتصادهای مقیاس زمانی به دست می آیند که هزینهٔ متوسط یک کالا با افزایش برون داد کاهش یابد. اقتصاد مقایس توضیح در صنعت رسانه توضیح می دهد که چرا ما یک نظام تلویزیونی شبکه ای داریم. بسیاری از هستنده های که امروز در اینترنت محتوای رسانه ای توزیع می کنند به این نوع اقتصاد متکی هستند. آسانی و هزینه کم توزیع دیجیتال دسترسی به مخاطبان ملی و حتی بین المللی را ممکن کرده است. با چنین دسترسی، ذائقه های محدود مخاطبان را می توان به خوبی تبدیل به بازارهای تجاری موفق کرد. علاوه بر اقتصاد مقیاس، صنایع رسانه ای یکپارچه می شوند تا از مزایای اقتصاد دامنه بهره مند شوند. اقتصا
دهای دامنه می گویند هزینه تولید با تولید گسترده وسیعی از محصولات کاهش می یابند؛ برخی کارآمدی های این اقتصاد عبارت است از، هزینه های طرح و توسعه مشترک برای چندین محصول و بهره گرفتن از کارزارهای مشترک یا مرتبط بازاریابی. سازمان اصلی استودیوهای سینمایی و شرکت های ضبط نشان دهنده ارزش اقتصاد مقیاس است؛ وقتی این سازمان ها چند فیلم می سازند کارآمدی بیشتری از زمانی که همین چند فیلم به وسیلهٔ چند شرکت مستقل ساخته شوند را نشان می دهند. کوورها می توانند از محبوبیت شخصیت ها، داستان ها و چیدان های خاص در چندین رسانه مختلف بهره بگیرند. غول های رسانه. قدرت انحصار نه تنها باعث می شود غول های رسانه ای نتواند کارکردهای گسترده همگانی خود را انجام بدهد، بلکه احتمالاً بدتر از آن، می تواند به این معنی باشد که رسانه ها توهم ساخت گسترده همگانی دموکراتیک در عین بمباران مردم با ایده ها و اطلاعات نادرست یا یک سویه را رواج می دهند. به خاطره همین نگرانی ها، جنبش های مختلف اصلاحات رسانه ای در سیاست های ملی و محلی به راه افتاده اند و گاهی هم موفق شده اند، تا سیاست هایی که طرفداران یکپارچه سازی رسانه هستند را متوقف یا برعکس کنند. پس صنعت رس
انه کوورسازی شده تر و یکپارچه تر شده است. بن بگدیکانویراست نخست کتاب "انحصار نوین رسانه ای" را با توصیف تکان دهنده از سطوح کوورسازی رسانه در دهه ۲۰۰۰ آغاز می کند. او می گوید در سال ۲۰۰۳ پنج مرد گسترده ای از رسانه ها را کنترل می کنند که نتها ۲۰ سال پیش به وسیله به وسیله ۵۰ مرد اداراه می شدند. بنجامین ام. کامپاین و داگلاس گومری در ویراست سوم از کتاب "چه کسی صاحب رسانه هاهست" در۲۰۰۰ اعلام کردند که پنج شرکت اصلی در صنعت ضبط موسیقی ۸۰ درصد از بازار ر تشکیل می دهند و در سالن های سینما شش استودیو ۹۰ درصد فروش در گیشه را دریافت می کنند. در سال۲۰۰۵ دو شرکت موسیقی در هم ادغام شدند که در نتیجه «چهار بزرگ» کل بازار موسیقی جهان، به استثنای ۱۸ درصد، را کنترل می کردند. به همین ترتیب، استودیوهای هالیوودی همچنان به کنترل ۹۰ درصد از بازار در سال۲۰۱۲ ادامه می دادند. دو مکتب فکری. صنعت رسانه در سال های اخیر کوورسازی شده تر و یکپارچه تر شده است. و آنچه کمتر مورد آن اطمینان داریم، پسایند این روند برای عملیات صنعت رسانه ای و فهم ما از آن ها است. عموماً دو مکتب فکری درمورد این مسئله وجود دارد. یک موضع را می توان با برخی ملاحظات به ص
ورت «کوور سازی معادل یکدست سازی است» توصیف کرد. مهم است بدانیم مسئله این نیست که این کوورها مستقیماً مالک چه چیزی هستند؛ بلکه، کوورسازی زمانی که شما شبکه های پیچیده و در هم تنیده ای که قدرت یکپارچه دارند را در نظر بگیرید هم معنا دارند؛ ارتباطات میان هیئت مدیره های شرکت ها و صاحبان کوورساز رسانه ها، از جمله این شبکه ها هستند و می بینیم چگونگی سرپرستگی تجاری هستنده های خبری طوری از آن ها می خواهند تا مجوز آگهی دهندگان و پشتیبانان را بگویند که تهیهٔ خبر را تحت تأثیر زد و بندها قرار می دهد. مکتب فکری دیگری درمورد پیامدهای کوورسازی و یکپارچه سازی در عملیات صنایع رسانه ای به صورت مستقیم رو در رو مکتب قبلی قرار نمی گیرند؛ بلکه این مکتب می گوید که ما هنوز به اندازه کافی نمی دانیم و هنوز به اندازه بسنده مطالعات موردی فراتر از تولید خبر نداریم و هنوز شیوه ای برای تعیین نتایج جامعه جویانه ای که صنایع کوور سازی شده رسانه ای گاهی تولید می کنند نداریم که بتوانیم یک بیانیه محکم درمورد عملیات های درونی این کوورها بدهیم. هم افزایی. عمدتاً کوورها بر اساس سودرسانی به خود عمل می کنند، اما مقایس آن اغلب بسیار بزرگ تر از آن است که