Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بندی دقیق آنها موضوعی است که در حال بحث است (به طبقه بندی مراجعه کنید ). نام ها از یونانی گرفته شده است . "استرپتوکوک" به معنای اجسام گرد توت مانند (کوکوس) تشکیل دهنده زنجیره (Streptos) است که به ظاهر معمول آنها در زیر میکروسکوپ نوری اشاره دارد . "Dys" (بد) "galactiae" (شیر) به تمایل آنها به ایجاد ورم پستان گاوی اشاره دارد. "Equi" (اسب) "similis" (مانند) شباهت را به گونه نزدیک به هم، "Streptococcus equi" استنباط می کند . همه گیرشناسی. "مدت ها تصور می شد استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه" برای انسان غیر بیماریزا باشد . با این حال، افزایش شیوع عفونت "S. dysgalactiae" ثبت شده است، و در برخی مناطق جغرافیایی، میزان عفونت مهاجم حتی از "استرپتوکوک پیوژنز" نیز پیشی گرفته است . توزیع سنی موارد تهاجمی در بین انسان ها به وضوح به سمت افراد مسن منحرف است، در حالی که به نظر می رسد وضعیت ناقل سالم رابطه معکوس با سن دارد. افراد مبتلا به بیماری های مزمن، از جمله سرطان و دیابت نیز به ویژه در معرض عفونت هستند. این صفات فرصت طلب به عنوان یکی از مکانیسم های زیربنایی افزایش فراوانی مشاهده شده بیماری های مهاجم پیشنهاد شده اند. علاوه بر این
، یک غلبه مردانه مشاهده شده است که احتمالاً به دلیل بار بیشتر بیماری های همراه است . به نظر نمی رسد بروز بیماری های غیر تهاجمی در انسان رو به افزایش باشد. نقش در بیماری انسان. "زیرگونه استرپتوکوکوس دیس گالاکتیه equisimilis" یک گونه مشترک در دستگاه گوارش و دستگاه تناسلی انسان است. گاهی اوقات از پوست جدا می شود، اما معمولاً در رابطه با یک بیماری مزمن پوستی یا برخی از شکستن سد اپیتلیال است . تظاهرات بیماری غیر تهاجمی عمدتاً شامل التهاب لوزه و عفونت های سطحی پوست است. علاوه بر این، مدت طولانی است که به عنوان یک علت بالقوه سلولیت / اریسیپل شناخته شده است . با این حال، نقش "زیرگونه استرپتوکوکوس دیس گالاکتیه equisimilis" در سلولیت ممکن است قبلاً دست کم گرفته شده باشد و در یک مطالعه اخیر با اکثر موارد سلولیت مرتبط بود. تظاهرات بالینی در میان بیماری های تهاجمی نیز تحت سلطه عفونت های پوست و بافت نرم است، از جمله زیر مجموعه کوچکی از بیمارانی که با فاسییت نکروزان شدید مراجعه می کنند . علاوه بر این، یکی از علل مهم عفونت های استخوان و مفاصل است و تظاهرات این بیماری در حال افزایش گزارش شده است. کمتر رایج است که می تواند به
صورت ذات الریه ، اندوکاردیت ، عفونت های تناسلی یا داخل شکمی ظاهر شود. باکتریمی اولیه، عفونت بدون منشا کانونی قابل شناسایی، تقریباً 20 درصد موارد گزارش شده را تشکیل می دهد. اخیراً، "زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه equisimilis با" گلومرولونفریت پس از استرپتوکوک و تب روماتیسمی حاد مرتبط شده است . این عواقب ایمونولوژیک قبلا فقط با "استرپتوکوک پیوژنز" مرتبط بوده است . "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه زیرگونه دیس گالاکتیه" تقریباً منحصراً یک پاتوژن حیوانی است. با این حال، چند گزارش تصادفی از عفونت انسان و دام انسانی مستند شده است. نقش در بیماری های حیوانی. "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه" می تواند طیف وسیعی از میزبان های حیوانی را آلوده کند و هر دو زیرگونه از اهمیت بالایی برخوردار هستند. با این حال، این باکتری اغلب به عنوان یک استعمارگر حیوانات سالم، به ویژه در دستگاه گوارش و ناحیه تناسلی، دیده می شود. در دامپزشکی، این یک علت شناخته شده ورم پستان گاوی است، از این رو به نام "دیس گالاکتیا" نامیده می شود . در برخی مناطق جغرافیایی، پس از "استافیلوکوکوس اورئوس" به عنوان عامل ورم پستان بالینی و تحت بالینی گزارش شده است . "S. dysgala
ctiae" به ویژه با ورم پستان در طول تابستان ("ماستیت تابستانی") مرتبط است و گسترش باکتری توسط حشرات پرنده پیشنهاد شده است. ورم پستان در حیوانات دیگر نیز مستند شده است. "S. dysgalactiae" از پلی آرتریت عفونی در چندین گونه حیوانی از جمله خوک، بره، گوساله و بز جدا شده است. علاوه بر این، در مرگ و میر نوزادان در میان توله سگ ها نقش دارد . اخیراً "زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه دیس گالاکتیه به عنوان یک پاتوژن" نوظهور در ماهی ها توصیف شده است که باعث ایجاد زخم های نکروزه برق آسای دم دمی می شود که نرخ مرگ و میر بالایی را در پی دارد. تظاهرات بالینی با سپسیس شدید و تشکیل آبسه های کوچک غالب استو رابطه بین شدت بیماری و بیان فاکتورهای حدت استرپتولیسین S و SPEGdys استنباط شده است. درمان و حساسیت ضد میکروبی. پنی سیلین داروی انتخابی برای درمان عفونت های استرپتوکوکی باقی می ماند و سویه های "S. dysgalactiae" با کاهش حساسیت به پنی سیلین هرگز گزارش نشده است. مدت درمان بسته به تشخیص بالینی از 5 روز تا 3 ماه متغیر است. عوامل خط دوم شامل ماکرولیدها و کلیندامایسین هستند ، اگرچه افزایش مقاومت، به دلیل جریان و اصلاح هدف، در برخی مناطق
جغرافیایی ثبت شده است. آمینوگلیکوزیدها به دلیل عدم متابولیسم تنفسی در برابر استرپتوکوک ها فعال نیستند. با این حال، به نظر می رسد که آمینوگلیکوزیدها در ترکیب با یک آنتی بیوتیک بتالاکتام تجویز می شوند.اثر هم افزایی نسبت به استرپتوکوک ها "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه به طور یکنواخت به" گلیکوپپتیدها و اگزازولیدون ها حساس است . طبقه بندی. دیرنهوفر برای اولین بار در سال 1932 از نام "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه" استفاده کرد و یک استرپتوکوک با منشاء دامپزشکی را توصیف کرد. متعاقباً، فراست در سال 1936 کشف پاتوژن انسانی "Streptococcus equisimilis را گزارش کرد" اگرچه، در معاصر، ربکا لنسفیلد طبقه بندی استرپتوکوک ها را بر اساس آنتی ژن های کربوهیدراتی آن ها ابداع کرد و به طور متوالی استرپتوکوک ها را به گروه C19 تعلق داشت. و گروه G (1935). ارتباط ویژگی کربوهیدرات گروه با گونه های پیشنهادی "S. dysgalactiae" و "S. equisimilis" ، با جزئیات مورد بررسی قرار نگرفت. اینطبقه بندی Lancefield به زودی به روش ترجیحی شناسایی آزمایشگاهی برای استرپتوکوک تبدیل شد و نام "S. dysgalactiae" و "S. equisimilis" از بین رفت. در سال 1980، آنها حتی از فهرس
ت گونه های باکتریایی تایید شده حذف شدند. با این حال، سه سال بعد، مطالعات هیبریداسیون DNA شباهت های گسترده ای را بین موجودات "Streptococcus dysgalactiae" ، "Streptococcus equisimilis" ، گروه C و گروه G استرپتوکوک تشکیل دهنده کلنی بزرگ با منشاء انسانی، و برخی از گروه های تشکیل دهنده کلنی بزرگ C، G نشان داد. و استرپتوکوک L با منشاء حیوانی. بر این اساس، آنها به یک گونه ادغام شدند،"استرپتوکوک دیس گالاکتیه" . "با این حال، بررسی های مولکولی بعدی ناهمگنی را در این گونه جدید نشان داد و در سال 1996 به زیرگونه S. dysgalactiae equisimilis" و "S. dysgalactiae زیرگونه dysgalactiae" تقسیم شد . تقسیم بندی طبقه بندی "Streptococcus dysgalactiae" به دو زیرگونه آن منشأ سردرگمی های زیادی بوده است و موضوع بحث های جاری است. اگرچه هیچ استاندارد طلایی طبقه بندی رسمی وجود ندارد، جدیدترین و گسترده ترین تعریف توسط Vieira و همکاران منتشر شد. در سال 1998. " زیرگونه S. dysgalactiae dysgalactiae را" صرفاً به عنوان فنوتیپ آلفا همولیتیک حاوی آنتی ژن گروه C Lancefield تعریف می کند . بقیه به عنوان "زیرگونه S. dysgalactiae equisimilis" طبقه بندی
می شوند، (عمدتا) بتا همولیتیک هستند و می توانند حاوی آنتی ژن های کربوهیدراتی Lancefield گروه A، C، G یا L باشند. با این حال، یک مطالعه اخیر نشان می دهد که زیرگونه Streptococcus "dysgalactiae equisimilis"سویه های منشأ حیوانی و انسانی از نظر ژنتیکی واگرا هستند و طبقه بندی های طبقه بندی مجدد آینده قابل تصور است. شناسایی آزمایشگاهی. "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه" پس از 24 ساعت انکوباسیون، کلنی های بزرگ (&gt; 0.5 سانتی متر) را تشکیل می دهد و در خون آگار همولیز ایجاد می کند. "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه زیرگونه دیس گالاکتیه" آلفا همولیتیک است، در حالی که "زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه equisimilis" عمدتاً بتا همولیتیک است. آنها بی هوازی اختیاری هستند ، قادر به متابولیسم تنفسی نیستند، اما تحمل هوا دارند. رشد با انکوباسیون در اتمسفر CO 2 5٪ افزایش می یابد ، اما آنها معمولاً به اندازه کافی در هوای محیط رشد می کنند. دمای مطلوب برای رشد تقریباً 37 درجه سانتیگراد است. آنتی ژن های کربوهیدرات گروه C و G Lancefield عمدتا بیان می شوند، اما گروه A و L مستند شده اند. "با این حال، ویژگی های فوق منحصر به S. dysgalactiae" نیست و آزما
یشات بیشتری برای تایید هویت گونه مورد نیاز است. اگرچه بسیاری از آزمایشگاه ها در حال حاضر باکتری ها را با طیف سنجی جرمی شناسایی می کنند (زمان دفع لیزر به کمک ماتریکس/یونیزاسیون پرواز MALDI TOF MS)، آزمایش فنوتیپی هنوز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. بر خلاف "استرپتوکوک پیوژنز" (دارای آنتی ژن Lancefield گروه A)، "S. dysgalactiae" PYR منفی و مقاوم به باسیتراسین است . تمایز از گروه استرپتوکوک آنژینوزوس (Lancefield A، C، G یا F) را می توان با اندازه کلنی و تست Voges Proskauer (VP) انجام داد . S.anginosus "_"معاونت مثبت گروه "استرپتوکوک equi" حاوی Lancefield گروه C، و "Streptococcus canis" دارای گروه G است، اما بر خلاف "S. dysgalactiae ، هر دو" هیالورونیداز منفی هستند . شناسایی "S. dysgalactiae" در سطح زیرگونه با اطمینان بیشتر توسط تایپ توالی چند لوکوس انجام می شود . MALDI TOF MS در حال حاضر وضوح طبقه بندی فراتر از سطح گونه ندارد. تایپ مولکولی. چندین سیستم تایپ متفاوت برای "Streptococcus dysgalactiae" استفاده شده است، که اکثریت آنها در ابتدا برای گونه های نزدیک به "Streptococcus pyogenes" ابداع شدند . پرکا
ربردترین روش "emm" -typing است. ژن "emm" پروتئین M را رمزگذاری می کند ، یک فاکتور حدت اصلی در هر دو "S. pyogenes" و "Streptococcus dysgalactiae" . این در همه جا در "زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه equisimilis" با منشاء انسانی وجود دارد، و تغییرپذیری بیش از حد آن در ناحیه 5'-پایانه پایه ای را برای طبقه بندی به انواع "emm-" انواع جداگانه تشکیل می دهد. تا به امروز، بیش از 100"زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه equisimilis emm" -انواع شرح داده شده است ( CDC Strep Lab ). "انواع emm" غالب در مناطق جغرافیایی مختلف متفاوت است و شیوع کلونال گزارش شده است. برخلاف "S. pyogenes" ، ارتباطی بین نوع "emm و تظاهرات یا شدت بیماری برای S. dysgalactiae" ثابت نشده است . الکتروفورز ژل میدان پالسی از لحاظ تاریخی برای اکتشاف روابط کلونال بین "S. dysgalactiae" استفاده شده است ، اما با افزایش در دسترس بودن و کاهش هزینه های توالی یابی، احتمالاً با تایپ کردن توالی چند لوکوس و تجزیه و تحلیل پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی جایگزین می شود . عوامل بیماری زایی و بیماریزایی. مسیرهای پاتوژنتیک "استرپتوکوکوس دیس گالاکتیه" به طور دقیق مورد بررسی قرار
نگرفته است. چندین عامل حدت شناسایی شده اند، اما عمدتاً با غربالگری جدایه های "S. dysgalactiae برای" همولوگ های ژن های حدت "S. pyogenes" به خوبی مشخص شده اند. در مطالعه ای بر روی 216 ژن حدت "S. pyogenes" ، مشخص شد که "S. dysgalactiae تقریباً نیمی از آنها را در خود جای داده است." در واقع، مقایسه کل ژنوم یک شباهت ژنتیکی 70 درصدی را بین این دو گونه نشان می دهد که نشان دهنده یک اصل و نسب ژنتیکی مشترک است. با این حال، شواهدی از انتقال افقی ژنتیکی نیز گزارش شده است. اولین مرحله اساسی در پاتوژنز عفونی ، اتصال به بافت میزبان است. پروتئین M، فاکتور حدت "equisimilis زیرگونه استرپتوکوک دیس گالاکتیه که به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است، برای تسهیل چسبندگی و" درونی شدن به سلول های میزبان ثبت شده است . چسبنده های دیگری نیز توصیف شده اند، از جمله ژن های "gfba" ، "fnB" ، "fbBA" ، "fnBB" ، "lmb" و "gapC" . همه واسطه اتصال به فیبرونکتین . "gfba"اخیراً نشان داده شده است که به درونی شدن باکتری در سلول های اندوتلیال و تداوم درون سلولی کمک می کند. این ویژگی ها ممکن است تمایل باکتریمی مکرر مشاهده شده در موارد انسانی ناشی از "
زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه equisimilis" را توضیح دهد . به منظور ایجاد عفونت، باکتری ها باید از پاسخ ایمنی میزبان فرار کنند و در استرپتوکوک ها، زرادخانه متنوعی از استراتژی های باکتریایی شرح داده شده است. پروتئین M با مهار فاگوسیتوز و غیرفعال کردن سیستم کمپلمان به فرار ایمنی کمک می کند . علاوه بر این، "استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه" دارای پروتئین G است ، یک فاکتور حدت که به ایمونوگلوبولین های در حال گردش متصل می شود و در نتیجه با پاسخ آنتی بادی میزبان تداخل می کند . DrsG، یک پروتئین حدت که اثر پپتیدهای ضد میکروبی را لغو می کند.که توسط سلول های ایمنی انسان ترشح می شود، همچنین توسط زیر مجموعه ای از "گونه های زیرگونه استرپتوکوکوس دیسگالاکتیه equisimilis" نگهداری می شود . "چندین سم و آنزیم ترشح شده در Streptococcus dysgalactiae" شناسایی شده است ، از جمله همولیزین های Streptolysin O (SLO) و Streptolysin S (SLS)، و ارتباط بین بیان SLO و SLS و شدت بیماری استنباط شده است. "speGdys" ، همولوگ "S. pyogenes" superantigen "speG ، در برخی از سویه های S. dysgalactiae" ثبت شده است . با این حال، به نظر می رسد که تنها دارای قاب
لیت های سوپرآنتی ژن در حیوانات است و ارتباط آن در بیماری های انسانی هنوز مشخص نشده است. به نظر می رسد استرپتوکیناز در همه جا موجود است"S. dysgalactiae" ، فیبرینولیز را قادر می سازد و به گسترش باکتری از طریق بافت ها کمک می کند. اخیراً، ظرفیت تشکیل بیوفیلم گزارش شده است که بقا و تکثیر را در محیط های متخاصم تسهیل می کند. اگرچه این به طور بالقوه می تواند پیامدهایی برای درمان عفونت "S. dysgalactiae" داشته باشد ، اهمیت بالینی آن هنوز مشخص نشده است.
زبان سَریقُلی یا سریکلی یکی از زبان های ایرانی شرقی از شاخهٔ پامیری است و تاجیک های چین بدان زبان سخن می رانند. در چین به آن تاجیکی می گویند ولی این زبان با فارسی تاجیکی تفاوت دارد. استفادهٔ نام سریقلی برای آن از اواخر سدهٔ نوزدهم میلادی در مجامع جهانی باب شده است. گویشوران این زبان بیشتر در تاشکورگان می زیند و برای ارتباط با دیگر مردمان در سین کیانک از زبان های چینی و اویغوری به عنوان زبان میانجی استفاده می کنند. نامگذاری. سریقلی در چینبه طور رسمی با نام «تاجیکی» (، "Tǎjíkèyǔ")شناخته می شود. با این حال، این زبان با فارسی تاجیکی (شکلی از فارسی) که در تاجیکستان صحبت می شود، یکی نیست زیرا سریقلی یک زبان ایرانی شرقی است که نزدیک به سایر زبان های پامیری است که عمدتاً در مناطق بدخشان تاجیکستان و افغانستان صحبت می شوند، در حالی که فارسی یک زبان ایرانی غربی است. همچنین به عنوان تاشکورگانی، (پایتخت باستانی پادشاهی سریقلی) - اکنون شهرستان خودمختار تاشکورگان تاجیک در سین کیانگ چین - نیز شناخته می شود. با این حال، استفاده از اصطلاح تاشکورگانی در بین دانشمندان رواج ندارد. اولین گزارش های مکتوب از سریقلی به زبان انگلیسی م
ربوط به دهه ۱۸۷۰ است که معمولاً از نام «سریقلی» برای اشاره به این زبان استفاده می کنند، اما برخی گزارش های مکتوب از آن زمان ممکن است از تلفظ متفاوتی استفاده کنند که از رونویسی آوایی چینی این اصطلاح به انگلیسی نشات گرفته است (مانند Selekur(i)). محققان مدرن چینی اغلب در مقالات خود نام های سریقلی و تاجیک را ذکر می کنند. پراکنش گویشوران. تعداد گویشوران در حدود ۳۵۰۰۰ است. اکثر آنها در شهرستان خودمختار تاشکورگان تاجیک در استان سین کیانگ جنوبی چین ساکن هستند. نام چینی زبان سریقلی، و همچنین استفاده از سریقل به عنوان یک جای نام، Sàléikuòlèyǔ () است. گویشوران در چین معمولاً از چینی و اویغوری برای برقراری ارتباط با مردم سایر گروه های قومی منطقه استفاده می کنند. سایر گویشوران این زبان در بخش تحت کنترل پاکستان در کشمیر یافت می شوند که نزدیک مرزهای بین المللی پاکستان و چین است. سیستم نوشتاری. این زبان هیچ فرم نوشتاری رسمی ندارد. زبان شناس Gāo Èrqiāng که نوشته هایش در چین منتشر می شود، از الفبای آوانگاری بین المللی برای رونویسی صداهای سریقلی در کتاب و فرهنگ لغت خود استفاده کرد، در حالی که Tatiana N. Pakhalina که نوشته هایش
در روسیه منتشر می شود، از الفبای مشابه با الفبای زبان واخی در آثارش استفاده کرد. اکثر گویشوران سریقلی در مدارس با استفاده از زبان اویغوری آموزش می بینند. در آثار علمی. در سال ۱۹۵۸، زبان شناس Gāo Èrqiāng، سریقلی را با همکاری زبان شناسان تاجیک، با استفاده از ۳۷ علامت از الفبای آوایی بین المللی برای رونویسی زبان مورد مطالعه قرار داد. در فرهنگ لغت Sarikoli–Han در سال ۱۹۹۶، Gāo Èrqiāng از الفبایی با ۲۶ حرف و ۸ دیگراف بر اساس پینیین استفاده می کند. در سال های اخیر، گویشوران سریکالی در چین از الفبای عربی اویغوری برای تلفظ زبان خود استفاده کرده اند. واژگان. اگرچه واژگان سریکالی تا حد زیادی به واژگان سایر زبان های ایران شرقی نزدیک است، اما تعداد زیادی واژه های منحصر به فرد سریکالی و شغنی وجود دارد که در سایر زبان های ایرانی شرقی مانند واخی، پشتو یا اوستایی یافت نمی شوند. منابع. Wikipedia contributors, "Sarikoli language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sarikoli_language&amp;oldid=510542642 (accessed September 11, 2012).
استرپتوکوک اکوئینوس ("Streptococcus equinus")، گونه ای از استرپتوکوک است. این باکتری، گونه غالب استرپتوکوک در مجرای گوارشی اسب است. استرپتوکوک اکوئینوس شباهت زیادی به استرپتوکوک بوویس دارد. این باکتری توانایی ایجاد عفونت های فرصت طلب در بسیاری از جانوران را دارد و در چند مورد موجب اندوکاردیت در انسان شده است.
تاکاشیما یکی از جزایر کوچک در استان ناگاساکی است و از نظر تقسیمات کشوری جزو حوزهٔ شهر ماتسوئورا شمرده می شود. مساحت این جزیره ۱۶٫۳۶ کیلومتر مربع است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی ۲٫۴۵۷ نفر بوده است. تاریخچه. در حمله نخست مغول به خلیج هاکاتا که به نام جنگ بون ای نامیده می شود. نیروهای مهاجم در این جزیره پیاده شدند و اهالی این جزیره را قتل عام کردند گفته می شود که تنها دو نفر از اهالی پس از حمله زنده باقی ماندند. در روز دوازدهم اوت سال ۱۲۸۱ میلادی، و در طی دومین حمله مغول به خلیج هاکاتا یا جنگ کوآن کشتی های قوای مشترک چینی و کره ای که از جزیره هیرادوشیما بطرف خلیج هاکاتا به قصد شروع حملهٔ مشترک حرکت می کردند، در نزدیکی این جزیره مورد هجوم شدید نیروهای ژاپنی قرار گرفتند و سه روز بعد این کشتی ها در همین حوالی گرفتار توفان شدند. بسیاری از سربازان امپراتور مغول که بعد از توفان زنده باقی مانده بودند به این جزیره وارد شدند و توسط سربازان ژاپنی اسیر شده و کشته شدند. بر همین اساس تحقیقات در عمق دریا در اطراف این جزیره برای پیدا کردن بقایای کشتی های امپراتوری مغول در جریان است و تاکنون اشیای بسیاری نظیر مهرهای مغولی یافت
شده است. در قسمت جنوب جزیره موزه ای قرار دارد بنام تاکاشیما رکیشی مینزوکو شیرویوکان که به موضوع منطقهٔ پایانِ جنگ گنکو اختصاص داده شده و اشیایی که از این جنگ برجای مانده و در دریا کشف شده به نمایش درآمده است. در سال ۲۰۱۱ کشتی امپراتوری مغول در ته دریا به همراه اشیا دیگر کشف شده است. یکی از مراکز گردشگری در این جزیره روستای مغولی جزیره تاکاشیما نام دارد.
استرپتوکوک اینترمدیوس (نام علمی: "Streptococcus intermedius")، عضو گروه "استرپتوکوک آنژینوسوس" (گروه میلری) از باکتری های گرم مثبت است که به صورت کوکسی های زنجیره ای یا جفتی رشد می کند. این باکتری به طور معمول به عنوان بخشی از میکروبیوتای نرمال در دهان، دستگاه گوارش و دستگاه تناسلی زنان یافت می شود، اما قادر است در شرایط خاص باعث عفونت های چرکی عمیق شود. ویژگی های میکروبیولوژیک. - کاتالاز منفی. - تخمیر ترهالوز و اینولین مثبت. - تولید آنزیم های هیالورونیداز و DNase. بیماری زایی. استرپتوکوک اینترمدیوس به دلیل تولید عوامل ویرولانس زیر، پاتوژن فرصت طلب محسوب می شود: عفونت های شایع. آبسه های عمیق. - آبسه مغزی (۶۰–۷۰٪ موارد مرتبط با گروه میلری). - آبسه کبدی و ریوی. عفونت های دهانی. - پریودونتیت پیشرفته. - آبسه پریودنتال. عفونت های فرصت طلب. - اندوکاردیت در بیماران دارای نقص ایمنی. - استئومیلیت. تشخیص آزمایشگاهی. - PCR با پرایمرهای اختصاصی ژن "groEL". - توالی یابی ژن "16S rRNA". پیوند به بیرون.
یواس اس سایکلوب یکی از حوادثی است که طی آن این کشتی در مثلث برمودا ناپدید شد. این حادثه در ۴ مارس ۱۹۱۸ به وقوع پیوست و پس از خروج از جزیرهٔ باربادوس منجر به از دست دادن بزرگترین ناوگان تاریخ نیروی دریایی ایالات متحده و هر ۳۰۹ خدمه کشتی شد. اگرچه هیچ مدرکی برای نظریه ها ارائه نشده است، اما برخی علت این حادثه را طوفان و برخی فعالیت های دشمن در زمان جنگ جهانی اول دانسته اند. همراه این کشتی، دو کشتی خواهر به نام های یواس اس پروتئوس و یواس اس نرئوس در اقیانوس اطلس شمالی در زمان جنگ جهانی دوم ناپدید شدند. هر دو کشتی حمل و نقل بودند و هدفشان رساندن سنگ معدن فلز به سایکلوپ بود. علت غرق شدن این سه کشتی چگالی آب در نظر گرفته شده است.
دشت های ابدی توت فرنگی نام تک آهنگی از گروه راک بیتلز است. این آهنگ که یکی از برترین آهنگ های این گروه است توسط جان لنون و پل مک کارتنی نوشته شده است و تهیه کنندگی این آهنگ را نیز مانند همیشه سر جرج مارتین بر عهده گرفت. این آهنگ آهنگی فانتزی و رؤیایی است که در آن گروه بیتلز دائم در حال خوشی هستند. این را می توان از نماهنگ آن ها دید. این آهنگ در آلبوم گروه کلوپ بی کسان گروهبان فلفل آمده است که در سال ۱۹۶۷ روانهٔ بازار شد. رتبه بندی. این آهنگ را می توان یکی از برترین آهنگ های تمام دوران گروه چهار نفری بیتلز دانست. به خاطر اینکه این آهنگ در مجله رولینگ استون در بخش بهترین های بیتلز در تمام دوران رتبهٔ سوم را به دست آورد. سازها. جان لنون: خوانندهٔ اصلی و پیانو و گیتار پل مک کارتنی: ملتورون و بیس جرج هریسون: گیتار زن الکتریک رینگو استار: درام
اوروفون(به یونانی: Εὐρυφῶν) از مشاهیر پزشکی یونان است که به احتمال قوی در نیمه اول قرن پنجم قبل از میلاد می زیست. او از اهالی کنیدوس در کاریا بود و در مدرسه پزشکی کنیدوس تدریس می کرد. وی یکی از بزرگترین پزشکان مدرسه مزبور بود. سورانوس معتقد است وی همزمان با بقراط می زیست اما از او مسن تر بود. اوروفون مطالعاتی در کالبد شناسی داشت ، کتابی درباره تب کبود نوشت ، ذات الجنب را یک بیماری ریوی می دانست ، سل را با شیر و آهن زنگ زده درمان می کرد ، نارسایی در تخلیه مدفوع را از عوامل بیماری می دانست و بالاخره اعتقاد داشت خونریزی هم از سرخ رگ ها و هم از سیاه رگ ها اتفاق می افتد.
کارول آ دیرینگ یکی از حوادث است که طی آن این کشتی در مثلث برمودا ناپدید شد. در سال ۱۹۱۹، پنج قایق بادبانی ساخته شدند و به اقیانوس اطلس رفتند. در تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۹۲۱ در کارولینای شمالی پیدا شدند. در آن زمان شایعات زیادی به راه افتاد و قربانی شدن آن ها توسط دزدان دریایی بر سر زبان ها افتاد. احتمال می رود که این کشتی ها یکی از کشتی های اس اس هویت باشند که در همان زمان ناپدید شدند. چند ساعت بعد، معلوم شد که یک کشتی بخار ناشناخته، سیگنال های کشتی فانوس دار را نادیده گرفته بود. برخی بر این باورند که این کشتی پررمز و راز است و هنگام ناپدیدشدن کارول آ دیرینگ، با آن ها درگیر شده است.
ازلام تیرهای کوچکی بود که عرب جاهلیت، بر برخی از آنها می نگاشتند: انجام بده و بر برخی می نگاشتند، انجام نده و آن را در کیسه ای می ریختند، برای آنکه یکی را خارج کنند و اگر نوشته بود انجام بده به دنبال انجام آن می رفت و اگر برعکس نوشته بود، آن را انجام نمی داد. در اسلام، این کار تحریم شد و در سوره مائده آیهٔ ۹۰ و ۹۱ دستور تحریم آن آمده است.
علی خان مکری (۱۲۷۵ بوکان - ۱۳۱۱ تبریز) مالک و حاکم شهر بوکان (۱۲۹۳–۱۳۰۵) یک نظامی کُرد در زمان سلطنت احمدشاه قاجار و رضاشاه پهلوی بود. او آخرین سردار مکری از خانواده عزیزخان بود. بوکان از املاک مورثی خاندان سردار بود که از سال ۱۲۹۳ شمسی تا سال ۱۳۰۵ مالک آن بود. علی خان مکری بابامیری آخرین سردار منطقهٔ بوکان و از نوادگان عزیزخان سردارکُل سپاه ناصرالدین شاه قاجار بود که پس از مرگ پدرش (محمدحسین خان) در روسیه در دانشکدهٔ افسری به تحصیل علوم نظامی مشغول بوده است. او فردی آراسته و خوش ظاهر و قیافه و با تحصیلات عالیه بود. به محض شنیدن خبر اعدام پدرش در مراغه، از شهر تفلیس گرجستان به ایران برگشت. او به جای محمدحسین خان امور منطقه ساوجبلاغ مکری را در دست گرفت و بنا به رسم موروثی از طرف دولت ایران به لقب سرداری و به عنوان فرماندار ساوجبلاغ مکری و توابع منصوب شد. علی خان همانند رسم گذشتهٔ خاندانش در بوکان و در ساختمان قلعهٔ سردار اقامت کرده بود. نقل می شود که او نخستین کسی بود، دوربین عکاسی را به هنگام بازگشت به ایران به منطقهٔ مکریان آورده است. علی خان شخصی خوش گذران و مهمان دوست بود که بعدها دچار بدهی شد و به اجبار ب
وکان را به علی آقا ایلخانی زاده واگذار کرد. او از بوکان به روستای سردار آباد نقل مکان کرد و با دختری ارمنی ازدواج کرد و رسماً از فرمانداری ساوجبلاغ و کار دولتی کناره گیری کرد. در دوران حکومت او در مُکریان، او در قلمرو خود که مسئول امنیت و آرامش آن را به عهده داشت. عشایر پشدر عراق با رهبری بابکرآغای پشدر به مرز سردشت تجاوز کردند و او برای مقابله و راندن آن ها از سردشت اقدام کرد. علی خان در اثر ابتلاء به بیماری خناق و مؤثر نبودن معالجه اش در تبریز و در سال ۱۳۱۱ شمسی درگذشت و توسط نزدیکانش، پیکر او را به بوکان در آرامگاهی که خانواده اش دفن شده بودند، به خاک سپرده شد. با مرگ او، سلسلهٔ سرداران مکری و خانوادهٔ عزیزخان به پایان رسید و علی خان صاحب فرزندی نبود.
سورانوس (به انگلیسی: Soranus of Ephesus) پزشکی یونانی از اهالی افسوس بود که در قرن اول یا دوم میلادی می زیست. او تحصیلات خود را ابتدا در اسکندریه و پس از آن در رم دنبال نمود و از شاخص ترین نمایندگان مکتب متدیک در پزشکی به شمار می رود. چندین اثر از وی به جا مانده است که مهم ترین آن ها رساله ای چهار جلدی در باب بیماری های زنان و همچنین ترجمه ای لاتین از کتاب خودش به نام "در باب بیماری های حاد و مزمن" است. زندگی. در باب زندگانی وی اطلاعات چندانی در دست نیست. در کتاب سودا که در دو مدخل آن به وی اشاره رفته است آمده که سورانوس از اهالی افسوس و فرزند مناندر و فوبه بود. تحصیلات پزشکی اش را در زمان تراژان و هادریان(۹۸-۱۳۸) و در شهرهای اسکندریه و بعد در رم به انجام رسانید. او معلم آتالوس بود و زمانی مرد که جالینوس کتابش به نام "روش درمان" (De Methodo Medendi) را حدود ۱۷۸ میلادی نوشته بود.
امیر امینی، بازیکن حرفه ای بسکتبال در ایران است. او در حال حاضر در نفت سپاهان در لیگ برتر بسکتبال ایران بازی می کند. و از اعضای سابق تیم ملی بسکتبال ایران نیز می باشد.توان دفاعی و پخش توپ مناسب از خصوصیات بازی امینی می باشد.
علی دورقی (متولد ۳۰ شهریور ۱۳۶۳ در اهواز)، بازیکن حرفه ای بسکتبال که در حال حاضر عضو باشگاه بسکتبال گروه بین المللی اکسونمی باشد.
استرپتوکوک میتیس ("Streptococcus mitis")، گونه ای آلفا همولیتیک و مزوفیل از استرپتوکوک ها است که در دهان زندگی می کند. این باکتری، بی هوازی اختیاری و کاتالاز منفی است. "استرپتوکوک میتیس" می تواند موجب اندوکاردیت شود.
استرپتوکوک اورالیس ("Streptococcus oralis")، یکی از گونه های همزیست استرپتوکوک در دهان است. این باکتری در گروه استرپتوکوک میتیس نیز طبقه بندی شده است. استرپتوکوک اورالیس، بیماریزای فرصت طلب است. سویه های استرپتوکوک اورالیس، آنزیم های نورامینیداز و IgA پروتئاز تولید می کنند و نمی توانند به آلفا-آمیلاز متصل شوند.
امید نیک فرجام (مشهد ۱۳۵۱) از مترجمان و روزنامه نگاران ایرانی است. او ترجمه های متعددی در زمینه فیلم و سینما دارد. او بابت ترجمه "مقدمه ای بر روایت در ادبیات و سینما" در رشته هنرهای نمایشی برگزیده بیست و ششمین دوره جایزه کتاب سال جمهوی اسلامی شد. آثار. بخش سینمایی: