Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بودم که با خواندن شعرهای شبه فولکلوریک روزنامه "چلنگر" شعر ساختن را آغاز کردم. ذوقش به سرعت در من می جوشید. وقتی نخستین شعرم که یک رباعی آبکی بود در آن روزنامه چاپ شد، اثری عمیق در من گذاشت و از آن پس الفتی پردوام و طولانی با شعر و نثر و روزنامه و کتاب در من حاصل شد و همچنان برجای ماند»: او در شعر به «پناهی سمنانی» تخلص می کرد. در همین ایام به واسطهٔ یکی از آشنایان در شرکت پنبه، وابسته به سازمان برنامه، مشغول کار شد و او را به کارخانه پنبه بندرگز فرستادند. او در آنجا با صادق سرفراز آشنا شد. او که رئیس کارخانه پنبه بود، تأثیر خاصی در ذوق و وابستگی های فرهنگی احمدپناهی به جای گذاشت. پس از این دوره به ورامین منتقل شد و تا سال ۱۳۴۰ در روستای کوچک «جیتو» زندگی کرد. تا اینکه به تهران منتقل و در سال ۱۳۵۸ بازنشسته شد. بعد از آن هم هرچند در شرکت پنبه، شرکت کارخانجات دولتی وابسته به سازمان برنامه، بنگاه ماشین های کشاورزی وابسته به وزارت کشاورزی کار کرد، اما هیچ گاه پیوند خود را با فرهنگ و ادب، نوشتن، سرودن، همکاری با مطبوعات و حضور در کانون های فرهنگی قطع نکرد. دوران بازنشستگی یک فرصت طلایی برای او بود. تحقیق و نوشتن و
بازگشت به انبوه یادداشت ها و سر و سامان دادن به آن ها به یک مشغلهٔ دائمی برای او تبدیل شد. او نخستین مجموعه شعر خود را با نام "از دی که گذشت" در مهرماه سال ۱۳۶۰ منتشر کرد. سال ۱۳۶۷ هم "منظومه شاعر و پری" را که فکر آن بر اساس قصه ای از کاتول مندس (زندگی: ۱۹۰۹–۱۸۴۱)، ادیب آرمانگرای فرانسوی طراحی شده بود، در یک مثنوی دویست و چند بیتی ساخت و از آن پس به طور جدی دنبال سرودن شعر نرفت؛ اما یک پژوهش ادبی را پی گرفت که حاصل آن کتاب شعر "کار در ادب فارسی، بازتاب کار در شعر شاعران گذشته و معاصر" بود و در سال ۱۳۶۹ با هزینه شخصی چاپ شد. او در این پژوهش برای نخستین بار و به طور جدی به مفهوم کار فیزیکی در ادبیات پرداخته که از آثار درخور توجه و ماندگار پژوهشی است. پناهی سمنانی همواره منتقد بی توجهی به ادبیات و فرهنگ بومی ایران از سوی مسئولان و دانشگاهیان بود و بیان می داشت: «فرهنگ فولکوریک ما در گسترهٔ ادبیات رسمی و از نظر مسوولین و متولیان فرهنگی کمتر مورد توجه بوده و آن را جزو مقوله و پدیده های فرهنگی مبتذل به حساب می آورند و این نگاه تا مدت ها بر ادبیات عامهٔ ما حاکم بوده است. در حالی که در بسیاری از کشورها نسبت به ادبیا
ت فولکوریک شان اقدامات بسیار مهمی انجام داده اند و آن را در مقولهٔ فرهنگ رسمی به حساب آورده و در دانشگاه ها جایی برای آن درست کرده اند. بسیاری از کشورهای همسایه ما، حتی افغانستان، تاجیکستان و آذربایجان و دیگر کشورهای آسیای میانه ادبیات فولکوریک شان را جمع آوری کرده و به آن بها داده اند؛ در حالی که این کار در کشور ما انجام نگرفته است و اگر کاری هم در این زمینه شده، مربوط به ذوق و علاقهٔ کسانی بود که از سر عشق به وطن و میراث فرهنگی کشورشان این پدیده ها را گردآوری و مکتوب نموده اند. ادبیات فولکوریک ما و هر کشور دیگری اگر از سینه های مردم بیرون کشیده نشود، مردان و زنانی که میراث دار ادب شفاهی هستند، آن را با خود به گور می برند.» او باور داشت: «ما در مرحلهٔ بسیار مهمی از تاریخ فرهنگی کشور قرار داریم و میراث فرهنگ ملی و بومی ما به سرعت در حال فراموشی است. باید نگاهی جدی تر به فرهنگ عامه داشته باشیم و مباحث آکادمیک آن را تدوین کنیم. حتی کشورهایی مثل تاجیکستان و افغانستان نیز به تدریس فرهنگ عامه در دانشگاه ها می پردازند؛ اما در ایران پرداختن به این بحث دور از شأن دانشگاه ها تلقی می شود!» پناهی سمنانی سرانجام در ۲۱ دی
۱۳۹۵ در تورنتو کانادا درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد. به نوشتهٔ خبرگزاری ایسنا، هم زمانی درگذشت او با هاشمی رفسنجانی موجب سکوت خبری رسانه ها در پوشش درگذشت وی شد. فعالیت ها. تاریخ نگاری. پناهی سمنانی پس از مدتی به تاریخ روی آورد که رشتهٔ تحصیلی اش بود. وی مجموعه آثار تاریخی اش را در سری کتاب هایی با عنوان «خواندنی های تاریخ» در طول چند دهه منتشر کرد. تاریخ قاجاریان و تاریخ صفویان، به ترتیب، موضوع بیشترین پژوهش های او هستند. او دربارهٔ این دوره از فعالیت خود می گوید: تیمور لنگ، چنگیز خان، آغامحمدخان قاجار، کریم خان زند، امیرکبیر، خواجه نصیرالدین طوسی، ستارخان، قائم مقام فراهانی و فردوسی ازجمله شخصیت هایی هستند که پناهی سمنانی در مجموعهٔ خواندنی های تاریخ به آن ها پرداخته است. اما پناهی در میان کارهای متعدد خود، به کار بر روی فرهنگ عامه بیش از همه دل بسته بود و این کار بیشترین جاذبه و خرسندی را برایش داشته است. وی هشت کتاب و ده ها مقاله، سخنرانی و گفتگوی مطبوعاتی، رادیویی و تلویزیونی پیرامون ترانه های ملی، آداب و رسوم، سروده های بومی، کارکردهای ترانه ملی در زندگی اجتماعی، هنری و تاریخی مردم، گردآوری، تأل
یف و توجیه کرده است. فرهنگ. پناهی سمنانی در فرهنگ عامه بیشتر پیرامون ترانه کار کرده است. نخستین کتاب او در این زمینه "ترانه های ملی ایران" نام دارد که در آن گونه های متنوع و مختلف و رنگارنگ شعر عامه ایران یک جا گرد آورده شده است. این پژوهش سپس گسترده شده و کتاب "ترانه و ترانه سرایی در ایران" سامان یافته و انتشارات سروش تاکنون دو بار به چاپ آن اقدام کرده است. در فصل های چهارده گانه این کتاب خاستگاه و ارزش فرهنگی ترانه، جای هنر عامه در ادب رسمی، صورت ها و قالب های ترانه ملی، تقسیم بندی سنتی ترانه، گستره و آفاق مضمون در ترانه، بازی و سرگرمی، سوگ و سرور، کودکانه ها و… عنوان ها و موضوعات مورد بحث هستند. در همین زمینه، دو کتاب دیگر با نام های "تاریخ در ترانه" و "ترانه های دختران حوا" از احمد پناهی منتشر شده است که موضوعی تازه و جالب دارند. کتاب "تاریخ در ترانه" گویای این مطلب است که در بازتاب رخدادهای تاریخی، اگر سهم فرهنگ عامه دست کم گرفته شود، خطایی غیرقابل اغماض صورت گرفته است. بسیاری از اندیشمندان و متفکران علوم سیاسی و اجتماعی و نویسندگان بزرگ بر آن هستند که پژوهش تاریخی، هرگاه داده های فرهنگ بومی را نادیده ان
گارد، آن پژوهش فاقد اعتبار و اصالت علمی خواهد بود. در حقیقت، هم تاریخ را انبوه توده های مردم می سازند و پدیده های فرهنگی اش را هم آنان می آفرینند و خواص جامعه و قدرت مداران مصادره اش می کنند؛ بنابراین، آنچه از تاریخ در فرهنگ عامه روایت می شود، با گزارش های وقایع نگاران و تاریخ پردازان فرهنگ رسمی که تحت سیطره حکومت های وقت می نویسند، متفاوت است. این کتاب به رخدادهای سیاسی و اجتماعی مردم ایران از آغاز تا سقوط سلطنت هم توجه دارد. دیگر کتاب مهم احمد پناهی در این زمینه "ترانه های دختران حوا" از ترانه هایی سخن می گوید که به دلالت مضمون شان، توسط زنان سروده شده اند و از این منظر ارزش پژوهشی ویژه ای دارند؛ زیرا خالص ترین اندیشه ها و احساس های عاطفی زنان را که به واقع هم غمنامه رنج و ناکامی ها و هم حدیث دلدادگی و آرزومندی، هم جلوه های شور و نشاط زندگی و هم سلاح مبارزه آنان در نبرد زندگی است، با خود دارد. بخش دیگری از کوشش های او در فرهنگ عامه ایرانی مربوط به گویش ها در فرهنگ بومی ایران است که گنجینه ای غنی و پربار از هنرهای گوناگون خاصه شعر و موسیقی میان اقوام مختلف ماست. در کتاب "فرهنگ سمنانی"، پناهی سمنانی نمونه های
شعر شاعران بومی سُرای سمنانی را با ترجمه و آوانوشت آورده است و در کتاب "دوبیتی های بومی سُرایان ایران" هم نمونه های زیبایی از اندیشه ها و تفکرات ناب فلسفی، اجتماعی، مذهبی و غنایی سرایندگانی که قالب دوبیتی برگزیده اند و زبان مادری و بومی خود را در بیان اندیشه ها به کار گرفته اند، فراهم آورده است. پناهی سمنانی همواره به زبان مادری خود علاقه ویژه ای داشت و در طول ۸۲ سال عمر خود آثاری در این بخش نیز به رشتهٔ تحریر درآورد که بعدها مرجع بسیاری از آثار متأخر در حوزهٔ «سمنان پژوهی» شد. "فرهنگ سمنانی"، "آداب و رسوم مردم سمنان"، "تقسیم آب در سمنان قدیم" و… از مهم ترین آثار او در حوزهٔ سمنان پژوهی است. ادبیات. پناهی سمنانی که در زمینهٔ شاعری هم فعالیت داشت، علاوه بر سرودن غزلیات، قصائد، شعر نیمایی و غیره، در زمینهٔ پژوهش های ادبی هم آثاری از خود به جای گذاشته است. دو مجموعه شعر از "دی که گذشت" و "منظومه شاعر و پری" از سروده های اوست. "دوبیتی های بومی سرایان ایران"، "ترانه های ملی ایران"، "سیری در ترانه و ترانه سرایی در ایران" نیز از پژوهش های این شاعر و محقق سمنانی در حوزهٔ ادبیات است که در زمان چاپ با استقبال مخاطبان
مواجه شد. تقدیرها. پناهی سمنانی به خاطر آثارش مورد تشویق ها و تقدیرهای بسیاری قرار گرفته است که مهم ترین آنها عبارت اند از: یکی از پژوهشگران پیشکسوت سمنانی که تألیفات متعددی در حوزهٔ زبان و ادبیات سمنان دارد، با تمجید از فعالیت های محمد احمدپناهی، از او به عنوان یکی از پیشکسوتان در این بخش نام برد و گفت: «محمد احمدپناهی از جمله کسانی است که در کنار چند چهره دیگر زحمات زیادی برای معرفی زبان و ادبیات بومی سمنان کشیده است.» فرهنگ شکوهی نیز آثار او را «از آثار خوب در حوزه سمنان پژوهی» معرفی کرده است. حمید نظری، از فعالان زبان و ادبیات بومی سمنان، با تقدیر از تلاش های پناهی سمنانی از وی به عنوان یکی از پیشگامان سمنان پژوهی نام برد و گفت: «کارنامه محمد احمدپناهی سمنانی در حوزه های تاریخی، ادبی و زبان و ادبیات بومی و تألیف و گردآوری ده ها کتاب در این بخش به خوبی جایگاه این پژوهشگر پیشکسوت سمنانی را نشان می دهد. این پژوهشگر پیشکسوت از چنان جایگاه و وزنی در فرهنگ، زبان و ادبیات بومی سمنان برخوردار است که هر جا یادی از فرهنگ و ادبیات بومی سمنان به میان آید باید در کنار نام های بزرگ دیگری که در این حوزه تلاش های زیادی د
اشته اند، از ایشان نیز به بزرگی یاد کرد.» محمد مفتوحی نویسنده "روزنامه ایران"، پناهی سمنانی را «یکی از مهم ترین و برجسته ترین پژوهشگران فرهنگ عامه و مردم شناسی در ایران» عنوان می کند. آثار. از این نویسنده، شاعر، مورخ و پژوهشگر آثار متعددی در سه بخش تاریخ، فرهنگ (سمنان پژوهی و ادبیات بومی) و ادبیات به جای مانده است. فهرست تمام آثار منتشر شده پناهی سمنانی به شرح زیر است:
بهروز صفاریان (زادهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۵۶) آهنگساز و تنظیم کننده موسیقی پاپ اهل ایران است. او در "نظرسنجی بهترین های سال ۹۱ موسیقی پاپ ایران" از سوی مجله ترانه ماه، در دو بخش آهنگساز و تنظیم کننده به عنوان ده نفر برتر معرفی شد. سابقه فعالیت صفاریان به سال ۱۳۷۶ برمیگردد. زندگی و فعالیت حرفه ای. وی در ۲۴ بهمن ۱۳۵۶ در بیجار به دنیا آمد، او فرزند چهارم و آخر خانواده است. بهروز در پنج سالگی برای اولین بار دستش به ساز خورد و از کیبورد برادرش، بهزاد، استفاده کرد. خانواده اش به خاطر آن که موقعیت تحصیلی او به خطر نیفتد، اجازه نمی دادند در کودکی به سمت موسیقی بیاید. یازده ساله بود که قرار شد یک کیبورد از آلمان برای او بفرستند، اما مسوولان گمرک فرودگاه مهرآباد از تحویل آن به خانواده صفاریان خودداری کردند! مسؤولان ارشاد هم برای ترخیص این کیبورد همکاری نکردند و ساز رؤیایی بهروز به آلمان مرجوع شد! سرانجام در ۱۳ سالگی صاحب کیبورد شد. او از افرادی که کیبوردهای پیشرفته تر داشتند، سازهایشان را امانت می گرفت و برایشان ریتم می ساخت و گرچه دستمزدی نمی گرفت، اما از این که امکان دسترسی به سازهای جدید را داشت، رضایت پیدا می کرد. بعد از دورا
ن راهنمایی، به هنرستان برق رفت اما پس از چند ماه به آرزویش رسید و سر از هنرستان موسیقی درآورد. بهروز صفاریان پس از فارغ التحصیلی از هنرستان موسیقی، همکاری خود را با صدا و سیما با تنظیم قطعه "وقف پرنده ها" به خوانندگی قاسم افشار و آهنگسازی اکبر آزاد آغاز کرد. بهروز صفاریان و شادمهر عقیلی دورادور یکدیگر را می شناختند، اما در محیط صدا و سیما به منظور همکاری به توافق رسیدند. نتیجه این همکاری آلبوم مسافر بود. او در آلبوم دهاتی شادمهر یک قطعه را ساخت و تنظیم کرد، سپس در آلبوم نخست برادرش، بهنام صفاریان با نام دورنگی بار مدیریت هنری را به دوش کشید و با فروش فوق العاده این آلبوم جایگاهش را ارتقاء بخشید. او به عنوان تنظیم کننده در تهیه اوّلین آلبوم مجاز رپ فارسی اسکناس با شاهکار بینش پژوه همکاری کرد. از دیگر آثار شناخته شده او در این دوره می توان به آلبوم غریبه فریدون آسرایی اشاره کرد که در آن به عنوان تنظیم کننده و آهنگساز مشارکت داشت. شبح با موسیقی او و صدای برادرش حاصل همکاری دیگر برادران صفاریان است. آلبوم بی خوابی از سعید شهروز و آلبوم ۱۴ از علی لهراسبی از دیگر آلبوم های پرفروشی هستند که بهروز صفاریان در آن ها نق
ش داشته است. او هم چنین در طی این سال ها با خوانندگانی مانند خشایار اعتمادی، مهرزاد اصفهان پور، محمد خاکپور و … همکاری کرده است. باید به تو برگردم از آخرین پروژه هایش و حاصل همکاری مجدد با خشایار اعتمادی است. همکاری محمد اصفهانی و صفاریان در سال ۷۸ و در آلبوم فاصله یک اثر شاخص در موسیقی پاپ را به وجود آورد. اتفاقات خوبی که برای این آلبوم و سبک آن رخ داد که باعث شد، روند هنری بهروز صفاریان تغییراتی اساسی را به خود ببیند. بعد از آلبوم فاصله او رهبری ارکستر محمد اصفهانی را بر عهده گرفت و همکاری این دو در قطعه دلقک و همچنین تنظیم کننده آثار دیگر او در آلبوم نون و دلقک باعث شد تا پرفروش ترین آلبوم موسیقی ایران تا به امروز رقم بخورد. بعد از آلبوم نون و دلقک اختلافاتی میان این دو باعث قطع همکاری در ادامهٔ دههٔ هشتاد شد و بعد از چند سال فاصله با تیتراژ سریال تکیه بر باد مجدد همکاریشان شکل گرفت. همکاری او با صدا و سیما منجر به خلق آثار بسیاری شده است، از جمله: "مثل ماه" با صدای خودش، "فاصله ها" با صدای علی لهراسبی "عبور شیشه ای" با صدای علی لهراسبی، "پیله های پرواز" با صدای علی لهراسبی، "دلنوازان" با صدای علی لهراسبی،
تقدیر با صدای احسان خواجه امیری، تکیه بر باد با صدای محمد اصفهانی، شهر باران با صدای محمد علیزاده، کِی قراره نجاتم بدی با صدای سعید شهروز. صفاریان در سال ۱۳۸۸ با فیلم «طهران تهران» از داریوش مهرجویی و مهدی کرم پور به موسیقی متن فیلم نیز روی آورده است که البته صفاریان در این فیلم آهنگسازی اپیزود اول یعنی به کارگردانی داریوش مهرجویی به عهده دارد. رهبر ارکستر و سرپرست گروه. بهروز صفاریان رهبر ارکستر و سرپرست گروه فریدون فروغی، محمد اصفهانی و علی لهراسبی در دوره هایی بر عهده داشته است. او اعلام کرده فعلاً قصدی برای روی استیج رفتن به عنوان رهبر ارکستر را ندارد و آخرین بار در جشن موسیقی ما به طور رسمی بر روی استیج حاضر شد و قطعهٔ کوچه باغ راز را به روی صحنه برد. همکاری هنری با خوانندگان. از جمله خوانندگانی که بهروز صفاریان به عنوان آهنگساز یا تنظیم کننده همکاری داشته می توان به قاسم افشار، خشایار اعتمادی، محسن یگانه، شادمهر عقیلی، محمد اصفهانی، احسان خواجه امیری، روزبه بمانی، فریدون اسرایی، بهنام صفاریان، مهرزاد اصفهان پور، محمد خاکپور، علی لهراسبی، محسن چاوشی، رضا صادقی، شاهکار بینش پژوه و… نام برد.
بمب گذاری ۲۸ آبان ۱۳۹۲ (۱۹ نوامبر ۲۰۱۳) در بیروت، انفجاری است، که توسط دو بمب گذاری انتحاری در مقابل سفارت ایران در بیروت انجام گرفت و بر اثر آن ۲۳ نفر از جمله رایزن فرهنگی ایران در بیروت کشته شدند. گردان عبدالله عزام، از گروه جهادی سَلَفی وابسته به القاعده مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفت. علی حسن خلیل، وزیر بهداشت لبنان، آمار نهایی تلفات این حمله را ۲۳ کشته و ۱۴۶ زخمی عنوان کرد. سفارت ایران در منطقه جنوبی بیروت قرار دارد؛ جایی که عمدتاً شیعیان بیروت و طرفداران حزب الله لبنان در آن حوالی سکونت دارند. مسئولیت حملات. گردان عبدالله عزام، یک گروه جهادی سَلَفی که با گروه القاعده مرتبط است، با صدور بیانیه ای مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفت. این گروه در پیامی ویدئویی بمب گذاری ها را «اقدامی تلافی جویانه در مقابل دخالت ایران و حزب الله لبنان در جنگ داخلی سوریه» دانسته بود. ۴ روز پس از حمله، پلیس لبنان از شناسایی هردو عامل انتحاری حمله خبر داد. این افراد که از سلفیان ساکن لبنان با تابعیت های متفاوت و از نزدیکان شیخ احمد الاسیر بوده اند. دیگر پیامدها. ساعاتی پس از حملات انتحاری به سفارت ایران در بیروت، تیم ملی فو
تبال ایران در ورزشگاه کمیل شمعون به دیدار تیم ملی فوتبال لبنان رفت. بازی در شرایطی برگزار شد که بنابر ملاحظات امنیتی، استادیوم خالی از تماشاگران و در محاصره نیروهای نظامی و امنیتی لبنان بود. هم چنین مسیرهای کاروان ورزشی ایران تحت کنترل امنیتی قرار داشت. مسئولین تیم ایران، خواهان تغییر زمان بازی و لغو مسابقه شده بودند. در جریان این انفجار غضنفر رکن آبادی سفیر وقت ایران در لبنان به صورت معجزه آسایی نجات یافت. روز بعد از انفجار مراسم «تقبل و تعاذی» (تسلیت) در سفارت ایران برگزار شد و رئیس جمهور لبنان برای عرض تسلیت به سفارت ایران آمد. به دنبال این واقعه یک روز در سراسر کشور لبنان عزای عمومی اعلام شد و اداره های لبنان یک ساعت کار خود را تعطیل کردند. محکومیت بین المللی. سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا، فرانسه، بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، عراق و مقام های لبنان، حملات بیروت را محکوم کرده اند. فرانسه همبستگی خود را با «مردم و مقامات ایرانی» اعلام کرد. وندی شرمن، مذاکره کننده ارشد ایالات متحده آمریکا در مذاکرات ژنو ۵ که در تاریخ ۲۱ نوامبر همان سال در ژنو برگزار شد، درگذشت جمعی از ایرانیان را تسلیت گفت. مراسم خاک سپار
ی. مراسم خاک سپاری درگذشتگان لبنانی این حادثه روز ۲۹ آبان در منطقه «الغبیری» در جنوب بیروت انجام شد. در این مراسم شماری از مقامات سیاسی لبنان و فلسطین، نمایندگانی از احزاب سیاسی لبنان و همچنین برخی فرماندهان حزب الله لبنان و جنبش آمل حضور داشتند. پیکر محمدابراهیم انصاری و همسر یکی از دیپلمات ها نیز پس از انتقال به ایران، در روز جمعه ۱ آذر به خاک سپرده شدند. دستگیری متهمان. در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳ میلادی، مقام های لبنانی از دستگیری ماجد الماجد، فرمانده سعودی تبار گردان عبدالله عزام خبر دادند. این گروه جهادی مسئولیت انفجارهای مقابل سفارت ایران در بیروت را پذیرفته بود.
کریم زارع (۱۳۲۹ شیراز) استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه آزاد اسلامی است. که در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی نمایندگی شیراز در حوزه انتخابیه استان فارس را برعهده داشته است. زارع قبلاً ریاست دانشگاه تربیت معلم (تهران-کرج-اراک-کاشان-یزد-زاهدان و …) و نخستین رئیس واحد در میان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تبریز) بوده است. وی از سال ۱۳۹۱ با حکم دکتر فرهاد دانشجو تا شهریورماه سال ۱۳۹۶، به مدت ۵ سال، رئیس باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان بود. بعد از او با حکم دکتر فرهاد رهبر که رئیس وقت دانشگاه آزاد اسلامی بود، دکتر حبیب الله آراسته راد، به سمت رئیس باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان دانشگاه آزاد اسلامی منصوب شد. لازم به توضیح است که باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان دانشگاه آزاد اسلامی، که به صورت هیات امنایی اداره می شود و به نوعی از آن به عنوان دانشگاه آزاد اسلامی در مقیاس کوچک، یاد می شود؛ در سال ۱۳۷۷ با پیشنهاد دکتر سید محمدرضا هاشمی گلپایگانی، تاسیس شد. در نگارش اساس نامه این باشگاه، دو چهره به نام های دکتر محمود ملاباشی و دکتر محمد حسین سرورالدین که در نگارش اساس نامه دانشگاه آزاد اسلامی سهمی کلیدی داشتند،
ایفای نقش کردند. تحصیلات. کریم زارع در سال ۱۳۵۷ دکترای دولتی شیمی فیزیک را از دانشگاه لویی پاستور فرانسه اخذ نمود. وی پیش از آن، در سال ۱۳۵۴ کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ الکتروشیمی از همان دانشگاه کسب کرد. او کارشناسی شیمی محض را از دانشگاه تبریز در سال ۱۳۵۳ اخذ نمود. قابل ذکر است که کریم زارع در سال های ۱۳۷۰ و ۱۳۷۷ دو دوره پسادکتری (فوق دکتری) خود را نیز در دانشگاه لویی پاستور طی نمود. دانشگاه استراسبورگ در رشتهٔ شیمی براساس اطلاعات نظام رتبه بندی شانگهای در رتبه ۱۶ و براساس نظام رتبه بندی QS در رتبه ۳۱ قرار دارد. مقالات. براساس آمار سایت اسکاپوس ۱۹۶ مقاله بین المللی وی در این پایگاه ثبت شده است و نیز شاخص h مقالات ایشان برابر ۲۶است. همچنین به مقالات کریم زارع ۸۷۹استناد داده شده است. همچنین براساس اطلاعات گوگل اسکلا۴۹۲مقالهٔ وی در این نظام آمار علمی ثبت شده که شاخص h مقالات ایشان برابر۳۳و i10indexبرابر۱۱۰ و مجموع استنادات مقالات ۴۰۲۷است. طبق اعلام رسمی سایت اشپرینگر در سال ۲۰۱۳ میلادی مقالهٔ کریم زارع به همراه سایر نویسندگان در سال ۲۰۱۳ بیشترین بازدید را داشته که از نظر تاریخی دومین مقاله پر بازدید در طول ت
اریخ اشپرینگر است. فعالیت. ۱ عضو کمیته مرکزی گزینش اخلاقی استادان شورای عالی انقلاب فرهنگی ۲ عضو هیئت مرکزی گزینش استادان وزارت فرهنگ و آموزش عالی ۳ عضو شورای مرکزی جهاد دانشگاهی ۴ فعالیت در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی در سمت نماینده مردم شیراز ۵ عضویت در هیئت امناء دانشگاه آزاد اسلامی ۶ به عنوان عضو شورای پژوهش های علمی کشور ۷ عضویت شورای گسترش آموزش عالی وزارت فرهنگ و آموزش عالی ۸ حکم ریاست دانشگاه تربیت معلم ۹ عضویت کمیته گسترش علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی ۱۰ عضویت کمیته گزینش استاد دانشگاه آزاد اسلامی ۱۱ ریاست برگزاری جشن نمادین ازدواج دانشجوئی تهران ۱۲ ریاست اولین واحد دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تبریز) ۱۳ سمت معاونت دانشجوئی دانشگاه آزاد اسلامی ۱۴ معاونت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی ۱۵ (حق امضاء) جهت مکاتبات مربوط به امور آموزشی و دانشجوئی در دفتر مرکزی ۱۶ عضو کمیته فرهنگی – سیاسی ستاد گسترش و تعمیق اسلام در دانشگاه آزاد اسلامی ۱۷ ریاست دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی ۱۸ رئیس هیئت اجرایی جشن نمادین ازدواج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی در سال ۸۰ ۱۹ رئیس هیئت اجرایی جشن نمادین ازدواج دانشجویی دانشگاه آز
اد اسلامی در سال ۸۱ ۲۰ معاون پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی ۲۱ نائب رئیس کمیسیون بررسی و تأیید نشریات علمی دانشگاه آزاد اسلامی ۲۲ مشاوره و رئیس برنامه ریزی در امور بین الملل ۲۳ عضویت در شورای مرکزی بورس دانشگاه آزاد اسلامی ۲۴ عضویت هیئت ممیزه غیر پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی ۲۵ عضویت در کمیته بهره برداری از دستگاه ها و تجهیزات آنالیز مواد مستقر در سازمان پژوهشی و آموزشی دانشگاهی ۲۶ مدیر گروه شیمی دانشکده علوم دانشگاه شهید بهشتی ۲۷ عضویت کمیته تخصصی علوم پایه هیئت ممیزه دانشگاه شهید بهشتی ۲۸ رئیس اولین کنگره بین المللی شیمی و مهندسی شیمی ایران ۲۹ مدیریت مرکز علمی دوره های شبانه دانشگاه تبریز ۳۰ مسئول گروه در هسته آموزشی شیمی ۳۱ سرپرست آزمایشگاه شیمی فیزیک ۳۲ رئیس امتحانات گروه آموزش دانشکده علوم دانشگاه آذرابادگان ۳۳ دریافت درجه در مرکز کمیسیون نشریات علمی کشور ۳۴ دریافت درجه علمی – پژوهشی برای مجله علوم پایه در مرکز کمیسیون نشریات علمی کشور ۳۵ ریاست اولین سمینار تخصصی شیمی آلی ایران ۳۶ عضو هیئت بررسی پیشنهادها مربوط به ارتقا گروه ۳۷ مسئول بانک اطلاعات و آمار ۳۸ بازرس کاروان سازمان حج و زیارت ۳۹ عضو شورای آموزشی دانش
کده علوم دانشگاه شهید بهشتی ۴۰ عضو کمیته گزینش اخلاقی در دانشگاه تربیت معلم ۴۱ معاونت پارلمانی دانشگاه آزاد ۴۲ رئیس شورای هدایت دانشگاه ۴۳ رئیس مناطق ۱و۲و۷ دانشگاه ۴۴ معاونت بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی ۴۵ ریاست مرکز تحقیقات شهید بهشتی ۴۶ ریاست مرکز علمی دانشگاه تبریز ۴۷ رئیس مجمع متخصصین ایران و عضو هیئت مؤسس این مجمع ۴۸ عضو هیئت مؤسس و دبیر تشکیلات جامعه اسلامی دانشگاهیان ایران. ۴۹ سر دبیر مجله بین المللی شیمی فیزیک و شیمی نظری و سر دبیر مجله نمای پژوهش و داور بین المللی دکترای تخصصی. ۵۰ عضو شورای پژوهشی علمی کشور با حکم ریاست جمهوری. ۵۱ مدیر مسئوول و سردبیر مجله علوم پایه و نماینده انجمن شیمی و مهندسی شیمی ایران در المپیادهای شیمی، رئیس شورای هماهنگی واحدهای دانشگاهی خارج از کشور ۵۲ رئیس باشگاه پژوهشگران جوان ۵۳ نماینده تام الاختیار ریاست عالیه دانشگاه آزاد اسلامی در استان های فارس، بوشهر و کهگیلویه و بویر احمد
فلسفه کپی رایت دربرگیرنده مسائل نظری و فلسفی بسیاری است که اساساً به سیاست کپی رایت و دیگر مسائل حقوقی (Jurisprudentia) برخاسته از تفسیر و کاربرد نظام های حقوقی، از قانون کپی رایت مربوط می شود.شاید مهم ترین و گسترده ترین موضوع فلسفی مورد بحث میان متخصصان کپی رایت، هدف آن باشد. درحالی که برخی نظریات اخلاق عمومی مانند فایده گرایی (Utilitarianism) را مدنظر قرار داده و تلاش می کنند سیاست کپی رایت را از این منظر تحلیل کنند، برخی دیگر جستجوی دلایل اثبات (Justification) قاطع در نظام های کپی رایت موجود را، شیوه خود قرار می دهند. رویکرد دیگر هرگونه دلیل اخلاقی برای وجود قانون کپی رایت را رد می کند و آن را نتیجهٔ فرایندهای سیاسی (و شاید یک نتیجه نامطلوب) می داند.موضوع دیگر، ارتباط بین کپی رایت و دیگر اشکال مالکیت فکری و مالکیت مادی است. بسیاری از متخصصان کپی رایت بر این عقیده اند که می توان آن را نوعی مال دانست زیرا سبب محرومیت دیگران از مالکیت چیزی می شود. اما در مورد اینکه تا چه حد این موضوع اجازه انتقال و خروج دیگر افکار و ادراکات حسی را از حیطه مالکیت مادی می دهد اختلاف است. سؤالات فلسفی بسیاری در زمینه حقوق کپی را
یت ایجاد می شود. سؤالاتی مانند اینکه چه زمان اثری از اثر دیگر اقتباس شده است (Derive from) یا چه زمان اطلاعات در قالبی محسوس (Tangible) یا مادی در می آید. دلایل اثبات کپی رایت. علمای حقوق اغلب برای اثبات وجود و خصوصیات کپی رایت رویکرد اخلاقی را انتخاب می کنند. هرچند ممکن است این رویکرد قدیمی و متحجرانه به نظر آید - درنظرگرفتن یک هدف و سپس آزمایش قانون در مورد آن - ولی کاملاً کاربردی ست. بنابراین، نظریات اخلاقی یا اصولی (هنجارگرا) ارائه شده برای آزمایش قانون کپی رایت، اغلب دلایل اثبات آن نامیده می شود. به طور کلی دلایل اثبات کپی رایت را می توان به دو دسته تقسیم کرد: اخلاق گرا (وظیفه گرا) (Deontological) یا نتیجه گرا (Consequentialist). دلایل اخلاق گرا سعی می کنند کپی رایت را به عنوان یک نوع حق یا وظیفه اثبات کنند و همچنین در تلاشند تا دلیلی برای اثبات کپی رایت (یا به طور کلی مالکیت های فکری) بیابند بر این مبنا که اینطور عمل کردن اخلاقاً درست است. در مقابل، نظریات نتیجه گرا تلاش می کند تا حمایت از کپی رایت را بر اساس نتایج آن تأیید یا نقد کند و در این راه از ارائه دلایلی که نشان دهندهٔ مطلوبیت این حمایت است، اس
تفاده می کند. از نمونه های این تئوری، نظریات مشوقانه ای است که به مالکیت فکری به عنوان روشی ضروری، برای ایجاد انگیزه در خلق آثار ابتکاری و جدید نگاه می کند. حقوق طبیعی. حقوق طبیعی به فلسفه مالکیت مربوط می شود. جان لاک (John Locke)، اغلب به عنوان نظریه پرداز حقوق طبیعی یاد می شود، هر چند معلوم نیست که او واقعاً به کپی رایت به عنوان یک حق طبیعی نگاه می کرده است. حقوق مرتبط با شخصیت، پایهٔ حقوق کپی رایت آلمان را تشکیل داده که آثار قابل حمایت را به شخصیت خالق اثر تعمیم می دهد و برخی اختیارات را در جهت نظارت بر آثار، به پدیدآورنده اعطا می کند. اخلاقیات. مباحث اخلاقی به جهت تقسیم بندی مالکیت فکری به عنوان نوعی از مالکیت به وجود آمده است. «آین رند» (Ayn Rand) بر این عقیده است که زندگی بشر، معیار ارزش است، زیرا بدون آن دیگر ارزش ها هم وجود ندارند و این ابزار ادامه بقاست. بنابراین نقض حقوق مالکیت فکری در اصل تجاوز به ابزار بقای بشر است. اخلاق در مالکیت فکری نقشی اساسی در کتاب «سرچشمه» (The Fountainhead) وی دارد و همچنین در کتاب اطلس شورید (Atlas Shrugged) زمانی که «هنک ریردن» (Hank Rearden) برای تسلیم حق ثبت اختراع خو
د به شرکت ریردن متال (Rearden Metal)، توسط مقامات رسمی اجبار می شود. سید حسن اسلامی در مقاله «کپی رایت از منظر اخلاق» (1380) بر آن است که کپی رایت افزون بر وجه حقوقی دارای ابعاد اخلاقی است و با استفاده از قاعده طلایی می توانیم بر این امر صحه بگذاریم. نظریات اقتصادی. بسیاری از اقتصاد دانان معتقدند که در نبود حمایت از مالکیت های فکری مانند کپی رایت و حق ثبت اختراع (Paten)، روند تولید انواع مختلف دارایی های غیر محسوس کم می شود، زیرا انگیزه کافی برای ارگان های اقتصادی در جهت تولید آن ها وجود ندارد. از این منظر هدف قانون کپی رایت در درجه اول ایجاد توازن و برابری بین منافع عمومی است که می تواند از رواج گسترده، استفادهٔ مکرر از آثاری که نیاز به حمایت دارند و ایجاد انگیزه و پاداش به خالق یا مالک کپی رایت از طریق اعطای حق انحصاری و موقت بهره برداری، ایجاد شود. نظریات نتیجه گرایان. نظریات نتیجه گرا در زمینه کپی رایت می گویند که باید قوانینی در جهت ایجاد بهترین نتایج برای جامعه وجود داشته باشد. رایج ترین حالت نتیجه گرایی، سودگرایی (Utilitarianism) است که بهترین وضعیت را وضعیتی می داند که مردم در آن، در حد ممکن خوشحال و