Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هلموت نیوتن عکاس آلمانی تبار اهل استرالیا بود. زندگی و سبک. طی دهه ۱۹۷۰ هلموت نیوتن به خاطر قریحه مندی در عرصه ای از عکاسی که می توان گفت خود ابداع گر آن بوده است آوازه ای بلند یافت و اعتباری به سزا کسب کرد. نیوتن عکاسی مد، آفرینندهٔ تصاویری از زیبایی های زنانه، نظاره گر آگاه و دلبستهٔ اشراف، و تصویرگر سکونتگاه ها و تمایلات و خودنمایی های قشر ممتازی از جامعهٔ غربی بوده است. شخصیت یگانه او از آنجا سرچشمه می گیرد که تمامی این خصوصیات را توأمان در وجود خود جمع کرده است. عکس های مد مستقیم او غالباً نشانه هایی از عریان نگاری و طنزی عاری از شرم را در خود دارند و در عکس های بدن لخت وی جذابیت و زیبایی مشهورترین مانکن ها به چشم می خورد. موضوع تکچهره های عریان نگار او سرشناسان طبقهٔ ممتاز هستند و گیرایی عکاسی های وی که عجیب یا خیالی به نظر می رسد، ناشی از واقعیت ها و رویدادهایی است که خود آنها را مشاهده و شرحشان را به دقت در دفترچه های یادداشت خود ثبت کرده است. به اعتقاد به این که «عکاسی بهتر است متهم به ابتذال باشد تا پیش پا افتادگی» عکس هایی هرزه نگار گرفت. نیوتن بین عریان نگاری و هرزه نگاری مرزی قائل نیست.
ژاک آنری لارتیگ عکاس اهل فرانسه است. زندگی. لارتیگ در ۱۹۰۱ در یادداشت های روزانه خود چنین نوشت: «عکاسی چیزی جادویی است! چیزی جادویی که آغشته به همه نوع سحرآمیز است، چیزی عجیب، فریبنده و فوق العاده که خیلی سریع بدان دلبسته می شویم.» بنابراین در هفت سالگی به عکاسی علاقه مند شد و از آن زمان به دلبستگی او نسبت به این وسیله بیانی همواره پابرجا ماند. در همین سال نخستین دوربین خود را از پدرش هدیه گرفت. اندکی زمانی بعد نوشت: «به خوبی می دانم که انبوهی از چیزها خواهند خواست که از آنها عکس بگیرم. خوب، من از تمامی آنها عکس خواهم گرفت.» لارتیگ استعدادی حقیقی در محاسبهٔ زمان نوردهی داشت و غالباً می توانست از موضوعات خود در حال بلند شدن از زمین عکس بگیرد. لارتیگ بیش از ۱۱۰ آلبوم تهیه کرد و در ۱۹۷۹ مجموعه آثار خود را به کشور فرانسه اهدا کرد.
جوئل مایروویتز عکاس متولد ۱۹۳۸ میلادی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از فلینی تأثیر پذیرفت. در سال ۱۹۶۸ نمایشگاه «سفر به اروپا عکس های گرفته شده از درون خودرو در حال حرکت» را در موزه هنر مدرن نیویورک برگزار کرد.
نورمن پارکینسون عکاس اهل انگلستان بود. زندگی. نورمن پارکینسون در سال ۱۹۱۳ میلادی در لندن زاده شد. او در ۱۹۳۱ مدرسهٔ وست مینستر لندن را رها کرد و به عنوان شاگرد عکاسان دربار به عکاسی پرداخت. با پرداخت هزینهٔ آموزشی به مبلغ ۳۰۰ پوند، تمامی اصول پایه و کلیهٔ فنون عکاسی را آموخت. سپس به عنوان دستیار در تاریک خانه مشغول کار شد و علاوه بر آن، وظیفهٔ تنظیم دوربین عکاسی دست و پاگیر عکاسخانه نیز به او محول گردید و برای این کارها، هفته ای یک پوند دستمزد برایش معین شد. پارکینسون تنها دو سال از دورهٔ سه سالهٔ آموزشی خود را گذراند، چراکه خویشتن را زیاده در قید و بند فنون خشک و روش های عاری از هرگونه تخیل که در عکاسخانه ها به کار گرفته شده بود، می دید. سبک. وی به پیروی از مارتین مونکاچی شیوهٔ واقع گرایی حرکت را در عکاسی مد ادامه داد. وی همچنین اولین کسی بود که بیرون از محیط استودیو عکاسی مد می کرد.
پل اِسترَند (نام اصلی: ناتانیِل پل استرانسکی؛ ۱۶ اکتبر ۱۸۹۰ – ۳۱ مارس ۱۹۷۶) عکاس اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او، همراه با عکاسان مدرنیستی مانند آلفرد اشتیگلیتس و ادوارد وستون، در تثبیت عکاسی به عنوان یک هنر در قرن بیستم نقش داشت. زندگی. ناتانیِل پل استرانسکی (Nathaniel Paul Stransky)، که بعدها با نام هنریِ «پل استرند» شناخته می شد، در سال ۱۸۹۰ در هابوکن، نیوجرسی زاده شد. پس از ۱۹۰۷، در زمانی که در مدرسهٔ عالی علوم انسانی شاگرد لوئیس هاین عکاس مشهور مستند بود، عکس هایی گرفت که به تعبیر آلفرد اشتیگلیتس «بیان مستقیم دنیای امروز» بودند. عکس های ۱۹۱۷ استرند به صورتی استثنایی از تنوعی گسترده برخوردار بودند و مهم تر اینکه تقریباً خطوط اصلی آنچه را که بعدها در قلمرو عکاسی باید روی می داد، مشخص می ساختند. او عکس های مستقیم و خودانگیخته ای از «مردم خیابان» گرفت - مثلاً از یک درشکه چی یا از یک گدا. این عکس ها گویی رازهای درونی و اضطراب های این مردم را نمایان می ساختند و نشان می دادند که استرند چگونه پیشگام شیوهٔ واقع گرایی روانی عکاسان دههٔ ۱۹۲۰، همچون آندره کرتس و آنری کارتیه-برسون بوده است. به نظر می رسد که او هیچ گ
اه مجدداً عکس هایی از این دست نگرفت. استرند در سال ۱۹۷۶ درگذشت.
ریچارد اَوِدان عکاس مد و عکاس پرتره اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در ۱۵ می ۱۹۲۳ در نیویورک و در یک خانوادهٔ روس یهودی متولد شد و در ۱ اکتبر سال ۲۰۰۴ در سن ۸۱ سالگی از دنیا رفت. در اطلاعیهٔ فوت وی که در نیویورک تایمز منتشر گردید نوشته شده است که «عکس های مد و پرتره به تعریف تصویر آمریکا از سبک، زیبایی و فرهنگ، برای نیم قرن گذشته کمک کرده است».
جو مک نالی عکاس متولد ۱۹۵۲ میلادی اهل ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۸۷ برای موسسهٔ انجمن جغرافیای ملی عکاسی می کند. وی برای مجله های بسیار زیادی عکاسی کرده و برای کمپانی های بسیار بزرگی نیز (مانند FedEx, Nikon, Sony, Land's End, General Electric, MetLife, Bogen, Adidas, Kelby Media Group, Wildlife Conservation Society) عکاسی تبلیغاتی نموده است. تالیفاتی چون Hot Shoe Diaries, The: Big Light from Small Flashes و نیز The Moment It Clicks: Photography secrets from one of the world's top shooters را در کارنامهٔ خود دارد. از دیگر عوامل معروفیت وی، استفادهٔ فراوان و سنگینی است که از سیستم فلاش های هاتشوئی نیکون موسوم به CLS می نماید.
استیو مک کری عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در سال ۱۹۵۰ در فیلادلفیا متولد شد و در دانشگاه ایالتی پینسیلوانیا به تحصیل در رشتهٔ سینما پرداخت. مک کری عکاسی خبری را به صورت حرفه ای از جنگ شوروی در افغانستان آغاز کرد. وی با چاپ عکس یک دختر افغان در مجله انجمن نشنال جئوگرافیک به شهرت جهانی رسید؛ تصویری که عنوان «فراموش نشدنی ترین عکس» را به خود اختصاص داد و چهرهٔ دختر را تبدیل به مشهورترین عکس روی جلد در تمام انتشارات ماه ژوئن ۱۹۸۵ کرد. این عکس همچنین در بروشورها، پوسترها و تقویم های کمک های بین المللی مورد استفاده های مکرر قرار گرفت. هویت «دختر افغان» برای ۱۵ سال پنهان بود تا این که مک کری نام او یعنی «شربت گُل» را به همه معرفی کرد. این عکس تبدیل به جنجالی ترین تصویر شد و در اندازه های بزرگ و تعداد انبوه به چاپ رسید و نیز توانست مدال طلای مسابقه رابرت کاپا را به خاطر بهترین گزارش تصویری از آن خود کند. استیو مک کری قبل از همکاری با مجلهٔ نشنال جئوگرافی، طی سفرهایش به شبه قارهٔ هند در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ متوجه علاقهٔ شدید خود به عکاسی شد. وی در ابتدا برای یک روزنامهٔ محلی کار می کرد و از نشست ها، مسابقات کشتی مد
ارس و مسابقات فوتبال به صورت سیاه و سفید عکس می گرفت ولی کارنامهٔ کاری او به اندازه ای خوب نبود که بتواند جذب روزنامه های بزرگتر شود. خود او می گوید: «به این نتیجه رسیدم چیزی که من را مجذوب می کرد سفر کردن بود، در نتیجه کارم را رها کردم. اما تا آن زمان تجربهٔ عکاسی رنگی را نداشتم و می دانستم که مجلات سراسر جهان خواهان عکس های رنگی هستند.» بنابراین او ۲۰۰ حلقه فیلم کداکروم با خود به هند برد. او کار کردن روی تضادها و کشمکش های بین المللی را ادامه داد، از جمله جنگ های ایران و عراق، بیروت، کامبوج، فیلیپین، جنگ خلیج و جنگ افغانستان. عکس های مک کری به صورت جهانی در مجلات زیادی به چاپ رسیده و همین طور به صورت دائمی با مجلهٔ انجمن نشنال جئوگرافیک همکاری می کند. او به عکاسان جوان نصیحت می کند: «اگر می خواهید عکاس موفقی شوید باید عکس های زیادی بگیرید. گاهی به عکس های عکاسانی نگاه می کنید که کارهایشان مورد تحسین است زیرا آن ها موضوع یا مکان خاصی را پیدا می کنند و در آن عمیق می شوند که این زمان زیادی خواهد برد و این موفقیت برای هر کس میسر و ساده نیست.» در حملات ۱۱ سپتامبر مک کری در استودیویش بود که هواپیماها به برج های د
وقلو برخورد کردند او به سرعت به سمت شلوغی رفت و عکس هایش در کتابی با عنوان «۱۱ سپتامبر در نیویورک» چاپ شد که مجموعه عکس های عکاسان مگنوم بود. مک کری از سال ۱۹۸۶ به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمده است. خانهٔ استیو کاشان. در سال ۱۳۹۸ شمسی، به کمک حسن روشن بخت و حسین روشن بخت در شهر کاشان برای استیو مک کوری موزه ای تأسیس کردند. این موزه که در بافتِ قدیمی کاشان و در خانه ای تاریخی قرار گرفته، حاوی ۲۴۰ قطعه عکس از دورهٔ کاری این عکاسِ معروف است. این مجموعه که همه روزه از ساعتِ ۵ تا ۹ پذیرای بازدیدکنندگان است خانه استیو کاشان نام دارد. حسین فرمانی، مجموعه دار عکس و گالریستِ مطرحِ ایرانی هدف از ایجادِ این موزه را کمک به جامعهٔ عکاسی ایران عنوان می کند. برداران روشن بخت که عملیات طراحی و مرمتِ بنا را عهده دار بودند در این رابطه می گویند: اصل کلی در طراحی و مرمتِ خانه استیو رعایت اصل سادگی ست. ما در این بنا سعی کردیم تا ترکیبِ مناسبی از معماری سنتی و المان های مدرن ایجاد کنیم.
فرانسیس جاکوبتی (۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۹ – ۸ ژوئن ۲۰۲۵) عکاس اهل فرانسه بود که در ایالات متحده آمریکا زندگی می کرد. زندگی. فرانسیس جاکوبتی عکاس خیال پرداز و هنرمند حرفه ای پرشوری بود که بی هیچ پرده پوشی، دارای روحیه ای تاجرمآبانه بود. با این همه، ذوق و چشم تیزبین او به آثارش کیفیتی عالی بخشید. در دوره ای که دنیای عکاسی غالباً قربانی بلندپروازی خود می شود و شمار کثیری از عکاسان کورکورانه به تقلید از شیوه چند استاد معمولی می پردازند، عکاسی سطح بالای تجاری همچون وزش هوایی تازه به نظر می رسد. امروزه، در حالی که عکاسی سیاه و سفید وسیله بیانی مورد پسند مدرسه های هنرهای زیبا است، گونه ای از عکاسی رنگی که با شادابی و جسارت در عرصه تجاری مورد استفاده قرار می گیرد، جایگزینی دوست داشتنی برای آن به شمار می آید. جاکوبتی عکاس تبلیغاتی پرکار و موفقی بود و عالم سینما نیز او را به خود جذب کرد. با این همه، او شهرتش را اساساً مدیون استعداد خویش در آفرینش تصاویری فریبنده از زنان بوده است.
اسکار بارناک (زاده ۱ نوامبر ۱۸۷۹ میلادی در نوت-اورشترومتال، براندنبورگ - درگذشته ۱۶ ژانویه ۱۹۳۶ میلادی در باد نائوهایم، هسن) مهندس اپتیکال، مکانیک دقیق، طراح صنعتی، عکاس و مخترع اهل آلمان بود. او از جمله افرادی بود که زحمات زیادی را در عمومی کردن عکاسی داشت و تمرکزش را صرف کوچک کردن و قابل حمل کردن تجهیزات عکاسی کرد. او طراح کارخانه لایتس (در وتسلار) بود که بعدها با نام دوربین لایکا توسعه یافت و به مدت ۵۰ سال به نشانی بارز در عکاسی تبدیل شد و همچنان به عنوان یک نشان عالی برای طراحی مکانیکی و نوری باقی مانده است. وی بیشتر به خاطر تلاشش در معرفی نگاتیو ۳۵ میلی متری موفق تجاری به عنوان "پدر عکاسی ۳۵ میلی متری" شناخته می شود؛ به ویژه دوربین های لایکای او به عنوان یک استاندارد در عکاسی و فیلمبرداری شناخته شده است.
اروینگ پن (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۱۷ – درگذشته ۷ اکتبر ۲۰۰۹) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی. اروینگ پن در سال ۱۹۱۷ میلادی در نیوجرسی زاده شد. از ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ در مدرسهٔ هنرهای صنعتی موزهٔ فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا به تحصیل پرداخت و طرح های او در مجلهٔ هارپرز بازار به چاپ رسید. از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ به عنوان طراح تبلیغاتی برای یکی از مجله های بزرگ نیویورک کار کرد و پس از آن در ۱۹۴۲ برای نقاشی به مکزیک رفت. یک سال پس از بازگشت از مکزیک، از او خواسته شد که نخستین عکس های خود را برای مجله «ووگ» بگیرد. آلکس لیبرمن که سرپرست هنری این مجله بود، توانایی هایی بالقوه ای را که پن از خود بروز داده بود شکوفا ساخت و موجبات همکاری وی را با انتشارات «کنده ناست» که ناشر مجله «ووگ» بود، فراهم آورد. این همکاری اساس کار عکاسی پن را تشکیل داد. لیبرمن و مجله «ووگ» آنقدر بافراست بودند که به پن حداکثر آزادی عمل را برای آفرینندگی بخشیدند و پاداش بزرگ این کار خود را نیز با تصاویر متعدد و هنذمندانه ای که پن در طول سال ها برای این مجله آفرید، گرفتند. آثار پن را می توان به سه ردهٔ بزرگ عکس های مد، تک چهره و طبیعت بی جان تقسیم کرد.
سیدحسین بروجردی از علمای امامیه در قرن سیزدهم و صاحب منظومه ای در رجال است. زندگی. او در شوّال سال ۱۲۳۸ در شهر بروجرد زاده شد. پدر او سیدمحمدرضا نام داشت، که از روحانیون زمان خود بود، که از سید عبدالله شبر اجازه حدیثی گرفته بود. او در شهرهای بروجرد،نجف و کربلابه تحصیل فقه،اصول،تفسیر و رجال پرداخت و به مراتب بلند علمی دست یافت. او در سال ۱۲۷۷ یا ۱۲۶۶ در شهر بروجرد درگذشت. علّتِ شهرت. شهرت او بیشتر به دلیل سرودن منظومه ای است در ۱۳۱۳ بیت در علم رجال به نام زبدةالمقال (یا نخبةالمقال) که از دقت و ایجاز و فصاحت برخوردار است. محدث قمی تاریخ درگذشت عالمان مشهور را از این کتاب نقل کرده است. این منظومه درسال۱۲۶۰ سروده شده است و به همراه رساله ای دیگر به نام فی النسب و الالقاب و الکنی به نثر چاپ شده است. او تفسیر بزرگی نیز داشته است.
دماراتوس یا دماراتُس (به )، از حدود ۵۱۵ سال قبل از میلاد تا ۴۹۱ قبل از میلاد، پانزدهم یوروپونتیدس، پادشاه اسپارتا، جانشین پدرش آریستون بود. وی به عنوان پادشاه، عمدتاً به دلیل مخالفت با پادشاه مشترک اسپارت، کلئومنس اول، شناخته می شود. وی بعداً به شاهنشاهی هخامنشی گریخت و در آنجا به وی پناهندگی و زمین داده شد و در حمله دوم پارس به یونان در سمت پارسیان جنگید. کلئومنس به پیشگوی دلفی رشوه داد تا بگوید دماراتوس پسر مشروع پدرش، پادشاه آریستون نیست تا او را به تبعید بفرستند و از اینکه سلطنت خود را از دست داده شرمنده شود. زندگی نامه. هنگامی که کلئومنس تلاش کرد تا ایساگوراس را در آتن مستبد کند، دماراتوس تلاش ناموفقی کرد تا برنامه های خود را ناکام بگذارد. در سال ۴۹۱ قبل از میلاد، اژینا یکی از ایالت هایی بود که نمادهای تسلیم (زمین و آب) را به پارس داد. آتن بلافاصله برای مجازات این به اسپارتا متوسل شد تا این عمل مادگرایی را مجازات کند و کلئومنس اول برای دستگیری عاملان به جزیره اژینا رفت. اولین تلاش او به دلیل دخالت دماراتوس که تمام تلاش خود را به کار برد تا کلئومنس را در وطن بدبین کند، بی نتیجه ماند. به تلافی آن، کلئومنس
از لئوتیدیداس، دشمن نسبی و شخصی دماراتوس خواست که تاج و تخت را به این دلیل که دماراتوس در حقیقت پسر آریستون نبود، بلکه از آگتوس، شوهر اول مادرش بود ادعا کند. کلئومنس به غیبگوی نیایشگاه دلفی رشوه داد تا به نفع لئوتیچیدس، به طور رسمی وی را پادشاه اعلام کند که در ۴۹۱ سال قبل از میلاد پادشاه شد. پس از برکناری دماراتوس، کلئومنس به همراه همکار جدیدش لئوتیچیدس برای بار دوم به جزیره اژینا سفر کرد، ده نفر از شهروندان برجسته را توقیف کرد و آنها را به عنوان گروگان در آتن گرفت. در زمان سلب مسئولیت او، دماراتوس مجبور به فرار شد. او به دربار پادشاه ایرانی خشایارشا اول رفت و خشایار شاه شهرهای تئوثرانیا و هالیسارنا را در اطراف پرگامون، جایی که فرزندان او اوریستن و پروکلس هنوز در آغاز قرن ۴ قبل از میلاد حکمرانی می کردند، به او داد. وی در حمله خود به یونان در ۴۸۰ پیش از میلاد خشایارشا را همراهی کرد و ادعا می شود که خشایارشا را هشدار داده بود که قبل از نبرد ترموپیل اسپارتی ها را دست کم نگیرید: 'در مورد اسپارتایی ها نیز همین طور است. یکی در برابر یکی، آنها به خوبی هر کس در دنیا هستند. اما وقتی آنها در تن مبارزه می کنند، از همه ب
هتر هستند. زیرا اگرچه آنها مرد آزاده ای هستند، اما کاملاً آزاد نیستند. آنها قانون را به عنوان استاد خود می پذیرند؛ و آنها بیشتر از این که استاد شما به شما احترام بگذارند به این استاد احترام می گذارند. هرچه او امر کند، آنها انجام می دهند؛ و فرمان او هرگز تغییر نمی کند: آنها را از فرار در جنگ منع می کند. او از آنها می خواهد که محکم بایستند - برای تسخیر یا مردن. ای پادشاه، اگر به نظر می رسد احمقانه صحبت می کنم، از این زمان راضی هستم که سکوت کنم. من فقط الان صحبت کردم چون تو به من امر کردی امیدوارم همه چیز مطابق خواسته شما رقم بخورد.' - تاریخ هردوت (ترجمه G. Rawlinson) خشایارشا اول همچنین از دماراتوس در مورد دانش وی از یونانیان و اینکه آیا آنها نبردی علیه ارتش پارس می کنند، پرسیدند. در پاسخ، دماراتوس حتی پس از برکناری و تبعید از اسپارتا دربارهٔ یونانیان مطلوب صحبت می کند: 'بنابراین دماراتوس گفت، "اعلیحضرت، شما از من خواسته اید که تمام حقیقت را بگویم - نوعی حقیقت که بعداً نمی توانید دروغ بودن آن را ثابت کنید. هرگز زمانی نبوده است که فقر عاملی برای تربیت یونانی ها نباشد، بلکه شجاعت آنها در نتیجه اطلاعات و نیروی قان
ون به دست آمده است. یونان برای جلوگیری از فقر و استبداد به این شجاعت اعتماد کرده است. من همه یونانیانی را که در آن سرزمین های دوریان زندگی می کنند تحسین می کنم، اما آنچه را که باید بگویم فقط به لاسِدمونیان (اسپارت ها) محدود می کنم. اول، بنابراین، هیچ راهی وجود ندارد که آنها هرگز به پیشنهادهای شما گوش فرا دهند که برده داری را بر مردم یونان به ارمغان آورد. دوم، آنها مطمئناً در برابر شما مقاومت خواهند کرد، حتی اگر همه یونانیان دیگر به طرف شما بیایند. اگر در واقع فقط هزار نفر برای راهپیمایی علیه شما وجود داشته باشند (اگرچه ممکن است تعداد آنها کمتر باشد یا بیشتر باشد)، هزار نفر با شما مبارزه خواهند کرد. ' - تاریخ هرودوت (ترجمه رابین واتر فیلد) تبعیدیان یونانی در امپراتوری هخامنشی. دماراتوس یکی از چندین اشراف یونانی بود که پس از وارونه سازی در وطن، به امپراتوری هخامنشی پناه بردند، معروف ترین آنها تمیستوکلس و گونگیلوس بود. به طور کلی، آنها پاداش سخاوتمندانه پادشاهان هخامنشی دریافت کرده و برای حمایت از آنها کمک های زمینی دریافت کردند و بر شهرهای مختلف آسیای صغیر حکومت کردند.
بزرگ سیاره کوچک ۲ یک بازی ویدئویی به سبک سکوبازی سندباکس با قابلیت محتوای تولیدی کاربران است که توسط مدیا مولکول توسعه یافته و سونی کامپیوتر انترتینمنت آن را در سال ۲۰۱۱ به طور انحصاری برای کنسول پلی استیشن ۳ منتشر ساخته است. این بازی مستقیماً ادامه قسمت اول "بزرگ سیاره کوچک" است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد و بسیار مورد تحسین منتقدین قرار گرفت و همچنین سومین نسخه از مجموعه بازی های "بزرگ سیاره کوچک"، بعد از "نسخه پی اس پی" در سال ۲۰۰۹ است. همانند نخستین قسمت، "بزرگ سیاره کوچک ۲" نیز با واکنش های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود.
تسالوس بازیگر نامدار نمایش های تراژدی در عهد اسکندر کبیر بود که همواره مورد عنایت مخصوص او قرار داشت. تسالوس پیش از جلوس اسکندر بر تخت سلطنت، به او خدمت می کرد و بعداً نیز اسکندر را در لشکرکشی اش به آسیا همراهی کرد. تسالوس برندهٔ مسابقات نمایشی جشنوارهٔ دیونیسیا در سال های ۳۴۷ و ۳۴۱ پیش از میلاد شد و در جشنوارهٔ تئاتر لنایا نیز مقام نخست را کسب کرد. او در سال ۳۳۶ نیز به عنوان فرستادهٔ اسکندر به دربار پیکسوداروس نقش بازی کرد و دخترش را برای اسکندر خواستگاری کرد، هرچند این وصلت انجام نگرفت. در سال ۳۳۲/۱ پیش از میلاد در مسابقات نمایشی از آتنودوروس شکست خورد؛ امری که اسکندر را بسیار برآشفته کرد. در سال ۳۲۴ پیش از میلاد در مراسم ازدواج دسته جمعی شوش به اجرای نمایش پرداخت.
توماش بردیچ (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۵ - والاشسکه مزیرژیچی) تنیس باز اهل کشور جمهوری چک است. وی نایب قهرمان مسابقات تنیس ویمبلدون در سال ۲۰۱۰ و قهرمان مسابقات تنیس مسترز پاریس در سال ۲۰۰۵ بوده است، بهترین رتبه وی در رتبه بندی جهانی تنیس ۶ (۱۸ اکتبر ۲۰۱۰) بوده است.
ساثیر والرموسو شرکت ساخت وساز اسپانیایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر مادرید مستقر می باشد. این شرکت از ۵ شرکت زیرمجموعه تشکیل شده است، که هر یک در زمینه ای خاص ولی در ارتباط با صنعت ساخت وساز فعالیت می کنند. این ۵ شرکت عبارتند از : ساثیر؛ در زمینه ساخت وساز، والرموسو؛ در ساخت املاک مسکونی، ایتینره؛ مصالح ساختمانی، تستا؛ آژانس املاک و والوریزا؛ در زمینه ارائه خدمات. بزرگترین سهامداران ساثیر والرموسو، گروه خدمات مالی سیتی گروپ و شرکت نفتی رپسول می باشند، که هر یک مالک ۲۰ درصد از سهام این شرکت می باشند.
پیکسوداروس (به یونانی: Πιξώδαρoς، به انگلیسی: Pixodarus) فرمانروای کاریا از ۳۴۰ تا ۳۳۵ پیش از میلاد بود. او جوان ترین پسر هکاتومنوس بود. هر سه پسر هکاتومنس هر یک برای مدتی بر کاریا فرمان راندند. پیکسوداروس با تاراندن خواهرش، آدا، که بیوه و جانشین برادرشان، ایدرئوس، بود، تخت و تاج کاریا را تصاحب کرد و به مدت پنج سال بدون هیچ مخالفتی آن را در دست داشت. پیکسوداروس در پی دوستی با ایرانیان، دخترش را بزنی به یک ایرانی موسوم به اورونتوباتِس داد. اما در این میان از تلاش برای برقراری اتحاد با سایر قدرت ها نیز غافل نماند و سعی نمود تا بزرگ ترین دخترش را به ازدواج آریدایوس، پسر نامشروع فیلیپ مقدونی، درآورد و از این راه با مقدونیان مودت و اتحاد برقرار کند. اسکندر که ولیعهدی خویش را در خطر می دید و از این وصلت ناخشنود می نمود، فرستاده ای به دربار کاریا فرستاد و شاهزادهٔ کاریا را برای خود خواستگاری کرد. پیشنهاد اسکندر به شدت مورد استقبال پیکسوداروس قرار گرفت اما فیلیپ که از قضیه خبردار شد، در این امر مداخله نمود و کل قضیه را فیصله داد. بدین ترتیب شاهزادهٔ کاریا نه به آریدایوس رسید و نه به اسکندر. پیکسوداروس ظاهراً به مرگ ط
بیعی، اندکی پیش از آغاز لشکرکشی اسکندر به آسیا درگذشت و دامادش، اورونتوباتس، جانشین او شد.
تکنیکاس رئونیداس شرکت خدمات مهندسی و پیمانکار عمومی اسپانیایی است، که در زمینه ساخت وساز واحدهای صنعتی، ساخت نیروگاه های برق و تولید محصولات شیمیایی فعالیت می کند. شرکت تکنیکاس رئونیداس از مجموعه ای از شرکت ها تشکیل شده که به ارائه خدمات مختلف صنعتی اشتغال دارند. این شرکت از سال ۱۹۵۹ تاکنون بیش از ۱۰۰۰ کارخانه صنعتی در سراسر جهان طراحی و احداث نموده است و همچنان به عنوان یک پیمانکار کلید در دست، در بسیاری از پروژه های ساخت وساز در سراسر جهان مشارکت می نماید. بخش عمده پروژه های شرکت تکنیکاس رئونیداس در آمریکای لاتین و چین قرار دارند ولی در سال های اخیر به طور فزاینده ای به سمت پروژه های مستقر در خاورمیانه متمایل شده است و در ژانویه ۲۰۰۹ قراردادی به ارزش ۱٫۲ میلیارد دلار برای توسعه ۲ میدان نفتی در امارات متحده عربی با شرکت ادنوک منعقد کرد.
نیویورک بزرگ ترین شهر ایالات متحده آمریکا، هم اکنون خانهٔ ۵۸۴۵ ساختمان با ارتفاع زیاد است که از این تعداد، ۳۱۷ عدد دارای ارتفاع بالای ۱۵۰ متر و ۹۷ عدد دارای ارتفاع بالای ۲۰۰ متر هستند. بلندترین ساختمان نیویورک هم اکنون مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۱) با ارتفاع ۱۷۷۶ پا (۵۴۱ متر) است که در تاریخ ۱۰ می ۲۰۱۳ به حداکثر ارتفاع خود رسید. این ساختمان که دارای ۱۰۴ طبقه است دارنده عنوان بلندترین ساختمان ایالات متحده آمریکا، بلندترین ساختمان نیم کره غربی و هفتمین ساختمان بلند در جهان نیز است. قبل از اتمام ساخت مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۱) در ۲۰۱۴، ساختمان امپایر استیت با ۱۰۲ طبقه و ۱۲۵۰ پا (۳۸۱ متر) بلندترین در نیویورک بود. این ساختمان هم اکنون نهمین ساختمان بلند ایالات متحده آمریکا و پنجاه وسومین ساختمان بلند جهان است. این ساختمان تا سال ۱۹۷۱ و ساخت مرکز تجارت جهانی با ارتفاع ۱۳۶۸ پا (۴۱۷ متر) بلندترین ساختمان جهان بود. مرکز تجارت جهانی نیز تا سال ۱۹۷۴ و اتمام ساخت برج ویلیس در شیکاگو با ۱۰۸ طبقه دارنده عنوان بلندترین ساختمان جهان بود. مرکز تجارت جهانی نیز طی حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ تخریب شد و ساختمان امپ
ایر استیت عنوان بلندترین ساختمان نیویورک را از مرکز تجارت جهانی بازپس گرفت. دومین ساختمان بلند در نیویورک برج سنترال پارک است که ۱۵۵۰ پا (۴۷۲ متر) ارتفاع دارد. سومین ساختمان بلند نیویورک، برج استاینوی است که در ۲۰۲۱ به اتمام رسیده. ساختمان کرایسلر از سال ۱۹۳۰ تا سال ۱۹۳۱ بلندترین ساختمان جهان بود که امروزه در جایگاه دوازدهم قرار دارد. تقریباً همه ساختمان های بلند نیویورک در منهتن جنوبی متمرکز شده اند، اگرچه ساختمان های بلند دیگری نیز در بروکلین، کویینز و برانکس قرار دارند. در ژانویه ۲۰۱۱، نیویورک دارای ۲۲۸ ساختمان کامل یا در حال ساخت با ارتفاع حداقل ۵۰۰پا (۱۵۲ متر) بود، که این تعداد، از تمامی شهرهای دیگر در ایالات متحده آمریکا بیشتر است. تاریخچه. تاریخچه ساخت آسمان خراش ها در نیویورک با ساخت ورلد بیلدینگ در سال ۱۸۹۰ آغاز شد. ساختمانی که ارتفاع آن بالغ بر ۱۰۶ متر بود. اگرچه ورلد بیلدینگ اولین ساختمان مرتفع شهر نبود، ولی ارتفاع آن از ارتفاع ۸۷ متری کلیسای ترینیتی در وال استریت بلندتربود. تا سال ۱۸۹۹ ورلدبیلدینگ بلندترین ساختمان شهر بود و در نهایت در سال ۱۹۵۵ به جهت عریض کردن دهانه پل بروکلین تخریب شد. در سال ۱۹
۰۰، پانزده آسمان خراش در شهر نیویورک بیش از ارتفاع داشتند. نیویورک نقش برجسته ای در توسعه آسمان خراش ها داشته است. از سال ۱۸۹۰، یازده ساختمان دارنده عنوان بلندترین ساختمان جهان بوده اند. بلندترین ساختمان ها. این لیست، ساختمان های کامل شده یا ساختمان های در حال ساختی که به حداکثر ارتفاع خود رسیده اند و دارای حداقل ارتفاع ۶۰۰ پا (۱۸۳ متر) باشند، را نشان می دهد. در این لیست اجزا ساختمان مانند مخروط، لحاظ شده است ولی آنتن نوک ساختمان محسوب نمی شود. = نشان دهنده ساختمان های با ارتفاع مساوی است ستون "سال" تعیین کننده سال اتمام سازه است بلندترین ساختمان ها با درنظر گرفتن سازه راس ساختمان. در این لیست بلندترین ساختمان های نیویورک با لحاظ کردن ارتفاع سازه راس مانند آنتن نشان داده شده اند. علامت = نشان دهنده ساختمان های با ارتفاع مساوی است. عبارت «سال» نشان دهنده سال اتمام ساخت سازه است. بلندترین ساختمان ها از نظر منطقه. این لیست بلندترین ساختمان های هر بخش شهر نیویورک را نشان می دهد. عبارت «سال» نشان دهنده سال اتمام ساخت سازه است. بلندترین ساختمان های در حال ساخت یا در مرحله پروپوزال (پیشنهاد شده). در حال ساخت. این لی
ست بلندترین ساختمان هایی که هم اکنون در نیویورک در حال ساخت هستند و انتظار می رود که ارتفاع آن ها به ۶۰۰ پا (۱۸۳ متر) برسند را نشان می دهد. پروپوزال (پیشنهاد شده). این لیست ساختمان های در مرحله پروپوزال (پیشنهاد شده) در نیویورک را نشان می دهد که انتظار می رود ارتفاع آن ها به ۶۰۰ پا (۱۸۳ متر) برسد بلندترین ساختمان های تخریب شده. این لیست بلندترین ساختمان های نیویورک را که تخریب یا نابود شده اند و حداقل ارتفاع ۵۰۰ پا (۱۵۲ متر) را داشته اند نشان می دهد. گاه شمار بلندترین ساختمان ها. این لیست ساختمان هایی را نشان می دهد که در زمان اتمام ساختشان بلندترین ساختمان نیویورک بوده اند. هم اکنون ساختمان امپایر استیت دارنده این عنوان است که پس از حملات ۱۱ سپتامبر و تخریب مرکز تجارت جهانی در سال ۲۰۰۱ این عنوان را باز پس گرفت. در سال ۲۰۱۳ و پس از اتمام ساخت مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۱)، این عنوان از امپایر استیت پس گرفته شد. پیوند به بیرون. نمودار ارتفاع بلندترین ساختمان های نیویورک
ورزشگاه آلکساندرا یک ورزشگاه چندکاره در شهر کرو انگلستان است. در سال های اخیر این ورزشگاه بیش تر برای بازی های فوتبال مورد استفاده قرار گرفته و ورزشگاه خانگی تیم کرو آلکساندرا می باشد. این ورزشگاه در سال ۱۹۰۶ ساخته شده و در میانه های دهه ۱۹۹۰ توسعه یافته است. گنجایش ورزشگاه ۱۰۱۵۳ نفر است.
ژیژکوف نام یکی از محلات قدیمی پراگ - پایتخت جمهوری چک -است که بخش عمده ای از آن در منطقه شهرداری «پراگ ۳» قرار دارد. بخش کوچکی از ژیژکوف در «پراگ ۸» و «پراگ ۱۰» قرار دارد. تا سال ۱۹۲۲ میلادی، ژیژکوف یک شهر مستقل بود. نام ژیژکوف از نام یکی از فرماندهان نظامی دوران مبارزات پروتستان ها با امپراتوری رم گرفته شده است. این فرمانده - به نام یان ژیژکا - موفق شد که در تپه ویتکف (در جنوب ژیژکوف)، در نبرد «تپه ویتکوف» در ۱۴ ژوئیه سال ۱۴۲۰ میلادی، پیروز شود. برج تلویزیونی ژیژکوف که یکی از سازه های معروف شهر پراگ است در این محله قرار دارد. محلی که امروزه محله ژیژکوف در آن قرار دارد در قدیم منطقه ای روستایی و کم جمعیت بود تا این که شارل چهارم، پادشاه وقت، در سده چهاردهم تصمیم گرفت تاکستان هایی در اطراف مرکز شهر پراگ تأسیس کند. این مناطق به مرور به نام «تاکستان های سلطنتی» معروف شدند و ژیژکوف نیز بخشی از این منطقه شد. شهر پراگ در نیمه دوم قرن نوزدهم با رشد چشمگیری مواجه شد و در آن زمان توسعه شهری به محله وینوهرادی و بنابراین ژیژکوف نیز رسید. ژیژکوف در سال ۱۸۷۵ از محله وینوهرادی جدا شده و در سال ۱۸۷۷ نام امروزی آن رسمی شد. م
نابع. Wikipedia contributors, "Žižkov," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 18, 2013).