Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چهارچشمه (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. مردم این روستا به زبان لری و ترکی سخن میگویند. چهارچشمه شامل چهار قلعه، قلعه حیدر، قلعه زکی، قلعه منصور و قلعه محمدقلی می باشد. امکانات ورزشی: زمین خاکی فوتبال، سالن ورزشی امکانات تحصیلی: ابتدایی تا دبیرستان (رشته علوم انسانی) امکانات تفریحی: سد خاکی، کوه سید محمود، باغ های حسنی، باغ های عرب و ... جمعیت. این روستا در دهستان چهارچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۱ نفر (۲۰۹خانوار) بوده است.
چقا سیف الدین (خمین) یا چغا سیف الدین، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۴ نفر (۲۲۱خانوار) بوده است.
دره گرم (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۴۲خانوار) بوده است.
سوک قزقان، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۴ نفر (۱۳۹خانوار) بوده است.
مکّان (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. زبان مردم این روستا فارسی و ترکی است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ١۱۴۸ نفر (۳۰۷خانوار) بوده است. جمعیت این روستا مانند بقیه روستا های پیرامون در چند دهه اخیر به دلیل مهاجرت به شهر های اطراف مانند خمین و اراک کاهش چشمگیری داشته است.
اندرپا (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
دره شور (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
ورچه (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۶ نفر (۲۶۰خانوار) بوده است.
کندها (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
میبران (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. در فاصله ۵ کیلومتری از شهر خمین واقع شده. در حال حاضر خالی از سکنه دائمی ولی کشاورزی آن رونق دارد. دارای دو حلقه چاه عمومی کشاورزی و یک حلقه چاه شخصی می باشد. محصولات آن شامل گندم ، جو ، لوبیا و یونجه می باشد .زندان خمین ، مرکز خرید گندم تعاون روستایی و کشتارگاه مرغ بهسا در اراضی این روستا احداث شده اند.این آبادی بعد از اجرای اصلاحات ارضی بین هشت نفر کشاورزان زیر تقسیم گردید. ۱. علی و غلامحسن آب خیز ۲. مختار و مهدیقلی مسیبی ۳.عباسقلی و رضا قلی اسدی ۴. درویشی ۵. محمدجواد فرقدان ۶. جوادی روستا فاقد جاده آسفالته، گاز کشی و اب اشامیدنی می باشد و این امر باعث تخلیه روستا از سکنه شده است. از سمت شمال به اراضی روستای داوود اباد ، از سمت غرب به روستای دانیان ، از سمت جنوب به روستای اسفنجه، از سمت شمال شرق به روستای عاشقه و سرطاق محدود می شود. راه های دسترسی روستا راه شوسته از سمت جاده اراک خمین مقابل روستای عاشقه می باشد. راه خاکی از روستای اسفنجه ، دانیان و داوود اباد نیز وجود دارد علی اکبر آب خیز جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار
دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده است. در سال ۱۴۰۲ خالی از سکنه بوده. ولی کشاورزی آن رونق دارد.
اسفنجه (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
تهیق (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
دانیان (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
داودآباد (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۳ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
فیضی حسن (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
محمدآباد (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۶خانوار) بوده است.
خیرآباد (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۳۸خانوار) بوده است.
کوکه (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. این روستا در ۴ کیلومتری شمال شهر خمین قرار دارد. نامگذاری. در خصوص واژه کوکه معانی زیر معرفی شده است: زبان محلی:فارسی،لری،کردی،لحظه مخصو جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۶ نفر (۷۷خانوار) بوده است.
استهلک (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۹خانوار) بوده است.
مینودشت (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸۲ نفر (۱۹۳خانوار) بوده است.
رباط سفلی (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
رباط علیا (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
چهارطاق (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۳ نفر (۱۴۵خانوار) بوده است.
محمدیه ، خان آباد (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۴ نفر (۱۲۴خانوار) بوده است.
طیب آباد (خرم دشت)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۸ نفر (۱۰۸خانوار) بوده است.
علی آباد (خرم دشت)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۴ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
کجارستان (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.زبان مردم این روستا ترکی است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۱ نفر (۶۹خانوار) بوده است.
لکان (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۰ نفر (۲۵۶خانوار) بوده است.
راوه (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. راوه دارای طبیعت گردشگری بسیار بکر و دیدنی است که از مهمترین آنها به مزارع دالی ; گدرمه; خدراوه ; رحیم آباد ; سیاهگوش و باجول، باباچنار و تخته چکو &lt;پلنگ دره و ... میتوان اشاره کرد که در فصول بهار و تابستان پذیرای مردم منطقه و شهرهای مجاور می باشد ; راوه دارای مردمی مهمان نواز و خونگرم است کار اکثریت مردم راوه دامداری و کشاورزی میباشد. ریواس کوههای راوه بسیار در بین مردم استان های مجاور معروف است کوه معروف سخت حصار راوه به ارتفاع ۲۷۶۰متر در شمال روستا قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۱۰ نفر (۳۶۶خانوار) بوده است.ولی هم اکنون تعداد جمعیت این روستا در سال 1399 بالغ بر 2000 نفر جمعیت دارد که حدود یک سوم جمعیت روستای شهرستان دلیجان را در خود جای داده است واز بزرگترین روستاهای شهرستان دلیجان است (جاذبه های گردشگری روستای راوه:از جمله قلعه هشتی در دوره پهلوی ،حمام های قدیمی دردوره انقلاب،مسجد جامع روستا از خاصیت باستانی برخوردار است،وخانه های خشتی باعمر ب
یشتر از۲۰۰سال دردوره پهلوی ) منابع. مذهب :شیعه
کهک (دلیجان)،یا کهک نزار روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۴۰خانوار) بوده است. جاذبه های گردشگری. از جاذبه های گردشگری این روستا میتوان غار سن ایک یا همان غار کهک ؛ کاروانسرای شاه عباسی و مقبره خاندان آقاخانی محلاتی و بقایای قلعه ای مستحکم بهجای مانده از اسماعیلیه و حیات وحش هفتاد قله،طبیعت کوهستانی وبکر را می توان نام برد
دودهک (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۹ نفر (۲۳۷خانوار) بوده است.
قوچک (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۲۶خانوار) بوده است. این روستا توسط یکی از افراد ایل خراسانی به نام علیداد خراسانی خریداری شده است و افراد این ایل در ابتدا به عنوان قشلاق از آن استفاده می کردند اما بعدها که به یکجانشینی روی آوردند در این روستا ساکن شدند و به کشاورزی و دامپروری پرداختند. و میتوان به این موضوع اشاره کرد که تمام افراد این روستا با یک دیگر نسبت فامیلی دارند و افراد بیگانه در آن ساکن نیستند. محصول عمده ی این روستا انار است. از افراد معروف این روستا ایرج عرب مدیرعامل اسبق باشگاه پرسپولیس تهران را می تواننام برد
چنارستان (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۴۱خانوار) بوده است.
جمعیت. این روستادر قاره آسیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار جهانی در سال ۱۰۲ راونجی ، جمعیت آن ۵۶۲ نفر (۱۹۷خانوار) بوده است. منابع. هم اکنون مسن ترین فرد در این روستا، حاج آقا احمد قدسی با ۱۰۰ سال سن می باشد. کد خدا ----محمد طاها یو سیخ نیا
گرگون (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۷خانوار) بوده است.
روستای رباط ترک از نظر تقسیمات کشوری در ایران زیر مجموعه استان مرکزی، شهرستان دلیجان جمعیت آن ۲۵۰ نفر با حدود ۹۰ خانوار می باشد. موقعیت جغرافیایی. این روستا از نظر موقعیت جغرافیایی در جنوب دلیجان قرار دارد. این روستا تا پایان دههٔ سی خورشیدی، بخشی از قمصر کاشان بود و از آن به بعد تا پایان دههٔ پنجاه، از نظر تقسیمات کشوری زیر مجموعهٔ بخش میمه در استان اصفهان بود.از آن موقع به بعد زیر مجموعه شهرستان دلیجان باقی مانده است. مشخصات. روستای رباط ترک با پیشینه تاریخی طولانی در مرکز ایران قرار دارد، وجه تسمیه آن به دلیل قلعه(رباط) قدیمی است که گفته می شود به دست ترکان بنا گردیده است. تاریخ رباط ترک. پیشینهٔ سکونت در روستای رباط ترک ، به دوران تاریخی پس از اسلام بر می گردد ، شواهد و یافته های باستان شناسی مبنی بر وجود گورستان های گبری و همچنین وجود زیرخاکی ها(کوزه ها و سفال های قدیمی با قدمت بسیار) و بقایای باقی مانده از ذوب فلزات در اطراف قلعه تخت کوه این موضوع را اثبات می کند. صنایع دستی. معروف ترین صنایع دستی می توان به فرش های دست بافت با نقشه جوشقان (بدون نقشه فیزیکی) اشاره کرد که شهرت جهانی دارند. این قالی ها اغ
لب توسط پشم و خامه بافته می شوند و به صورت محدود در موارد خاص در آن ابریشم به کار می رود. قالی ها دارای طرح مختلف می باشد که معروف ترین آن (جنگل جوشقان) نام دارد . زبان. مردم روستای رباط ترک به زبان فارسی سخن میگویند. اما در گویش و محاورات نسل های گذشته و افراد مسن تر روستا، وجود کلمات فارسی دَری مشهود است.همچنین با توجه به اینکه در سالیان دور اقوامی از شهرهای اصفهان ، کاشان ، قم ،محلات و روستاهای همجوار به روستای رباط ترک مهاجرت کرده اند، تاثیر گویش این مناطق بر گویش مردمان رباط ترک تا حدودی قابل مشاهده است . دین. دین مردم رباط ترک اسلام و مذهب آنها شیعه اثنی عشری است. انتخابات شورا اسلامی شهر و روستا. در سال 1400 آقایان محمد اسدی فرزند سیف اله ، علی سعیدی فرزند شیخ محمد و امیر نصیری فرزند مسلم اکثریت آرا را کسب نموده و وارد شورا شدند هم اکنون آقای محمد اسدی فرزند سیف اله به عنوان رئیس شورای می باشد. دهیاری روستا. ساختمان دهیاری در زمانی که آقای علی سعیدی مسئولیت دهیاری را به عهده داشتند بنا گردید. هم اکنون مهندس علی دهقانی دهیار روستا می باشد. آئین نخل برداری در روز عاشورا. آئین پرشور نخل برداری رباط ترک در
روز عاشورا با چاووشی خوانی تعدادی از چاووشی خوانان آغاز می شود و از مهم ترین بخش ‏‏‎های مراسم روز عاشورا بشمار می آید. موقعیت. در مسیر جادهٔ اصلی و ترانزیت تهران-اصفهان ۳۰ کیلومتر که از دلیجان می گذریم در سمت راست جاده رباط ترک قرار دارد. آب کشاورزی. آب کشاورزی روستای رباط ترک از ۲ رشته قنات تامین می شود که نام قنات ها محمد آباد به طول 6 کیلومتر و آجری به طول سه کیلومتر که در جنوب روستا واقع شده و سر چشمه آن از آبریز کوههای قرقچی می باشند. بحران آب. به لحاظ تاریخی، شریان حیاتی آب کشاورزی روستای رباط ترک ، رشته کاریزهایی بوده است که با حفر بی رویه چاه های عمیق و نیمه عمیق فرونشست کارکرد خود را از دست داده اند. حفر این چاه های عمیق و نیمه عمیق، بعضاً بدون مطالعه کافی، با صرف هزینه های هنگفت بوده و چنانکه باید بازده اقتصادی لازم را ندارند. با مطالعه و پژوهشی در باره آب و آبیاری بیشترین واگذاری زمین توسط امور اراضی و جهاد سازندگی میمه و دلیجان در منطقه علی آباد جنوب شرقی روستا بوده است. هم اکنون حدود 20 حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق حفر شده است و با پمپ های قوی آب از زیرزمین بالا کشیده می شود. دشتهای کشاورزی. در روس
تای چندین دشت و باغستان وجود دارد. نام این دشتها : دشت پایین ، دشت بالا،دشت آجری ، دشت در قلعه ، دشت پشت قلعه- دشت هرزاب ، دشت جاده تخت کوه ، دشت جاده بابا پیر ، دشت جهان آباد ،دشت چال گاهی ،دشت پشت قبرستان ، دشت مرق بزرگ ،دشت دره ، دشت مور کوره ، دشت مور زرد ، دشت سرچم ، دشت خورازگاه ، دشت باغ اسپرسی ... وضعیت امدادی و حفاظتی ​. رباط ترک در حال حاضر فاقد پاسگاه انتظامی ، پایگاه اورژانس ، پاسگاه محیط بانی و تجهیزات حفاظتی متمرکز و مستقر در منطقه است. مسجد ​. مسجد روستای رباط ترک تقریباً در میانه این روستا واقع شده است. مکانهای آموزشی. مدارس تقریبا در جنوب شرقی این روستا واقع شده است. مکانهای ورزشی. مکانهای ورزشی(زمین فوتبال - والیبال و فوتبال ساحلی) تقریبا در جنوب شرقی این روستا واقع شده است. آسمان کویری ​. رباط ترک، با توجه به اینکه بیابانی و کویری است اما به دلیل مختصات جغرافیایی که دارد و عدم وجود شهرهای پرنور در اطراف آسمانی صاف و پرستاره دارد. امکانات. این روستا دارای تلفن ثابت ، برق منطقه ای ؛ آب لوله کشی، گاز لوله کشی، خانه بهداشت، تعاونی روستایی و مدرسه ابتدائی را هم اکنون دارا می باشد . جنگ ایران و ع
راق. روستای رباط ترک در جنگ ایران و عراق 10 نفر کشته ،یک نفر مفقودالاثر ، یک نفر اسیر و حدود بیست نفر مجروح داشته است. پارک و بوستان روستایی. این پارک در سال ۱۳۹۴ با حضورمسئولین به بهره برداری رسید، در مساحتی حدود ۱۵۰۰ متر مربع و با بودجه دهیاری و همت دهیار وقت جناب آقای علی سعیدی ساخته شده است. گورستان قدیم و جدید. گورستان اولیهٔ رباط ترک، تا پایان دههٔ ۴۰ اشباع گردید و چندی بعد، گورستان جدید در شمال خاوری روستا در کنار جوی آب با فاصله نسبتا" زیاد در کنار جاده اصفهان تهران ساخته شد. شغل اهالی روستا. شغل بیشتر مردم این منطقه کشاورزی است و این روستا با داشتن آب و هوای مناسب، خاک حاصل خیز و... دارای محصولات باغی همچون گردو، بادام، زردآلو و ۱۰۰ هکتار زمین کشاورزی است که حدود یک سوم آن اختصاص به گل محمدی دارد. در چندین سال گذشته به دلیل کاهش نزولات آسمانی و کاهش آب قنوات، کشاورزان تمایل به کشت زعفران آورده اند. این گیاه از سود آوری خوبی برخوردار می باشد. با توجه به اقلیم نسباتا" سرد منطقه, فصل کشاورزی از آخر اسفند تا اواسط آبان ماه است. نانهای محلی روستا. زنان این روستا در پخت نان محلی مهارت بسیار زیادی داشتند و
از مشهورترین نان های آنها می توان به نانهای شاته(تقریبا همانند تافتون) ، نان قلمبی (تقریبا همانند بربری)، نان قلمبی آبی(تقریبا همانند بربری روغنمال) نان دوباره پزه(تهیه از نانهای خشک و مانده) و نان سیب زمینی(مخلوط خمیر و سیب زمینی) اشاره کرد که این نانها همواره با گل قرمز ، گل زرده ،کنجد و سبزیجات تزیین میگردیدند. گیاهان وحشی و داروئی. شیرین بیان (موهد) آویشن (اوشوم) خاکشیر ، زیره ، بالنگ ، تخم شربتی ، مورت و گیاهان وحشی دارویی و غیر دارویی می باشد گونه های شاخص جانوری​. ۲۰ گونه پستاندار، ۱۵ گونه خزنده، ۵۰ گونه پرنده و تعدادی از گونه های دوزیست شامل مار آبی ،لاک پشت های گازگیر، لاک پشت های زمینی ، لاک پشت برکه ای ؛ وزغ و قورباغه در این منطقه شناسایی شده است. پوشش گیاهی این روستا یکی از زیستگاه های حیوانات وحشی و معروف کشور می باشد ، که محل زیست حیوانات گوناگونی نظیر گربه پالاس، قوچ و میش، کل و بز، گراز(خوک وحشی)، پایکا و مار شاخدار - مارافعی – گرگ – شغال - روباه– کفتار و انواع بیشماری از پرندگان است. آثار باستانی. قطعه آجری اولین و مهم ترین آثار باستانی رباط ترک قلعه آجری بود که به کلی تخریب شده است. این قلعه
دارای هشت برج به شرح زیر بود: ۱-برج آقا بگم ۲- برج مصطفی آقا مرتضی ۳- برج حوا خاتون کل خدابخش ۴- برج آقاحمزه برادر آقا حسن ۵- برج نصرالله قاضی ۶- برج عباس کل خدا بخش سر در قلعه آجری ۷- برج میرزا یحیی ۸ - برج میرزا زین العابدین این قلعه که با آجر و آهک ساخته شده تماما تخریب گردیده و به دلیل بی توجهی مسئولین در گذشته چیزی به غیر از خاک و نخاله از آن باقی نمانده و مسئولین کنونی هم کاری مثبتی جهت مرمت و بازسازی آن انجام نداده اند .شاید تاریخ و تمدن ما ایرانیان به فراموشی سپرده شده باشد. در صورتیکه که بیگانگان اطلاعات بیشتری از تمدن کهن ما را در اختیار دارند. کاروانسرای قدیمی این کاروانسرا در جوار روستا قرار دارد در اثر مرور زمان و بی توجهی مسئولین قسمتهایی از آن تخریب ، و تا کنون تلاشی توسط میراث فرهنگی استان مرکزی جهت مرمت و یا بازسازی آن صورت نگرفته است. و هم اکنون محل نگهداری دام و طیور می باشد قلعه ورکانیها این قلعه که تماما" از خشت و گل ساخنه شده و نسبت به قلعه های دیگر قدمت کمتری دارد هم اکنون از بین رفته است. کشاورزانی که از روستای ورکان جهت امرار معاش و کار کشاورزی به رباط ترک کوچ کرده بودند و کار املاک
داران و خوانین میمه را انجام میدادند ، در این محل سکونت داشتند به قرار روایات آنها اجازه سکونت در محله های دیگر روستا را نداشتند. قلعه تخت کوه قلعه تخت کوه مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلام است و در بخش مرکزی شهرستان دلیجان، روستای رباط ترک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت۶۹۶۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قلعه تخت کوه بر بالای صخره ای آهکی در دامنه کوه ی به همین نام و در شمال غرب روستای رباط ترک ۶ کیلومتری جاده اصفهان – تهران واقع شده است. این بنا از ساخته های دوره اسلامی می باشد قلعه تخت کوه دارای پلانی مستطیل شکل و در جهت جنوب غربی – شمال غربی بنا شده است. قلعه با سنگهای نامنظم آهکی همان کوه و با ملات گل ساخته شده است. ارتفاع باقی مانده دیوارها بین ۱ تا ۵ متر و ضخامت دیوارها ۱ تا ۵/۱ متر می باشد دیوار جنوب غربی و غربی تقریباً" سالم مانده و دیوارهای شمال شرق و شرق قلعه تخریب شده اند. قلعه دارای چهار برج توخالی بوده که بجز برج جنوب غربی بقیه تقریباً" سالم مانده اند بالای برج ها با چینه ساخته شده که در حال حاضر بین نیم تا یک متر از چینه باقی مانده است. در داخل قلعه آ
ثاری از دیوارهای بناهای داخلی به چشم می خورد که محدوده سه اتاق در جنوب غربی قلعه مشاهده می گردد. همچنین در قسمت جنوب غربی قلعه خارج از بنا آثاری از دیواری به طول ۷۰/۵ متر و ضخامت ۱ متر و ارتفاع ۲۰ سانتی متر باقی مانده که ساخت و سازهایی در خارج از قلعه است. در قسمت جنوب و شرق صخره سنگی زیر قلعه کنده شده که در گذشته گله داران از آن به عنوان پناهگاه دام استفاده می کنند. بعضی ازضرب المثل های رایج. بهشت به سرزنش نمی ارزه خانه شاه را که دیدی نباید خانه خودت را خراب کنی. کسی که نداره ببخشه چی داره که برقصه. نه خود خوری نه کس دهی کنده کنی به سگ دهی. معرفت خر یا گوزه یا لگد. بر چشم شور لعنت. بر کون نشور لعنت بعضی از اعتقادات و باورها. دعوای گربه و زدن قیچی به هم = دعوا شدن خواندن و لانه سازی جغد در هر خانه ای= ویرانی بانگ خروس در استانه در = خوش یمن است دیدن کبوتر= نشانه روزی اگر چشم کسی به رنگین کمان بیفتد خوش یمن است . غارغار کلاغ = ورود مهمان را نوید می دهد فاصله (تقریبی) رباط ترک از شهرها و مکانهای مهم. فاصله تا مرکز شهر دلیجان--&gt; 34 کیلومتر ( 28 دقیقه) فاصله تا فرودگاه بین المللی اراک --&gt; 179 کیلومتر ( 2 سا
عت ) فاصله تا ایستگاه راه آهن اراک --&gt; 167 کیلومتر ( 2 ساعت و 10 دقیقه ) فاصله تا شهرخمین --&gt; 104 کیلومتر ( 1 ساعت و 30دقیقه) فاصله تا شهرمحلات --&gt; 60 کیلومتر ( 45 دقیقه ) فاصله تا قلعه تخت کوه --&gt; 7 کیلومتر ( 15 دقیقه ) فاصله تا غار چال نخجیر --&gt; 44 کیلومتر ( 40 دقیقه ) فاصله تا مرکز شهر اصفهان--&gt; 150 کیلومتر ( 1 ساعت و 30 دقیقه ) فاصله تا مرکز شهر تهران --&gt; 300 کیلومتر ( 3 ساعت و 30 دقیقه ) فاصله تا مرکز شهر قم --&gt; 100 کیلومتر ( 1 ساعت و 30 دقیقه ) فاصله تا موزه مردم شناسی دلیجان --&gt; 34 کیلومتر ( 30 دقیقه ) فاصله تا سد پانزده خرداد --&gt; 40 کیلومتر ( 30دقیقه ) فاصله تا مسجد مس سر دلیجان --&gt; 35 کیلومتر ( 30دقیقه ) فاصله تا آستان مقدس امامزادگان حوریه خاتون و کاظمه خاتون --&gt; 40 کیلومتر ( 45 دقیقه ) فاصله تا منطقه ییلاقی جاسب --&gt; 72 کیلومتر ( یک ساعت ) منابع. 1.↑ «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران شهر». سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
هستیجان (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر (۹۹خانوار) بوده است.
فرنق (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
دوریدان (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۲۱خانوار) بوده است. روستای دوریدان دارای آثار طبیعی زیادی ازجمله غارعرش دوریدان که دارای گلخانه های سنگی و غار آهکی می باشد این غار حدود 200 متر داخل کوه می باشد که بعد از زلزله چند سال اخیر تمامی قندیلهای چکنده از سقف آن فرو ریخته و از زیبایی آن کاسته شده است. قلعه میان روستای دوریدان به عنوان یک اثر تاریخی این روستا محسوب می شود.
قالهر ، در حال حاضر روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. قالهر در جنوب شرقی دلیجان جای گرفته و تا پایان دههٔ پنجاه شمسی بخشی از قمصر کاشان بود. عمده محصولات کشاورزی این روستا گردو و بادام و گل محمدی می باشد. زبان. زبان بومی قالهری ها زبان راجی از زبان های ایران مرکزی است. جغرافیا. گرچه این روستا در حال حاضر، از لحاظ جغرافیای سیاسی، در حوزه دلیجان قرار دارد، با این حال هنوز از لحاظ جغرافیای فرهنگی و تاریخی، پیوندی دیرین با کاشان قدیم دارد. جمعیت. جمعیت روستا در سال ۱۳۸۵، ۸۹۴ نفر(۲۹۰ خانوار) برآورد شده است؛ و در سال ۱۳۹۰ به ۷۴۰ نفر (۲۵۰ خانوار) تقلیل یافته اما همچنان روستای قالهر، به عنوان پرجمعیت ترین روستای دهستان هستیجان، بر اساس سر شماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ هم اکنون ۶۱۸ نفر (۲۲۹ خانوار) ساکن دارد
توت (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
درب جوقا (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
داود ضیاء (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۷خانوار) بوده است.
سینقان (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۸ نفر (۱۳۶خانوار) بوده است.
شانق (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است. این روستا در گذشته جمعیت زیادی داشته ولی به خاطر پدیده کوچ همه به تهران کوچ کرده و در حال حاضر جمعیت مقیم زیادی دارد و از دیگر عوامل کوچ جمعیت خشکسالی بوده است. آثار تاریخی. حمام سنتی. حمام سنتی شانق در دوره قاجاریه احداث شد و درسال 1398 هجری شمسی مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت. قلعه حسین خان. قلعه حسین خان ملک مسکونی حسین خان که خان روستا بوده ودر سال ۱۳۷۳ فوت نموده است. قلعه ایشان به دلیل عدم رسیدگی به خرابه ای تبدیل شده است. جمعیت. این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۸خانوار) بوده است.