Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مدار ترابرد هوهمان به مداری بیضی شکلی گفته می شود که، با پایین ترین مصرف انرژی ابزار فضایی را در میان دو مداری که یک دیگر را قطع نمی کنند و شعاع متفاوت دارند، جابه جا می کند. برای انجام این مانور نیاز به رسیدن به سرعت formula_1 است و این کار تنها با استفاده از رانشگرهای نصب شده روی ابزار ممکن است. این مدار به یاد والتر هوهمان دانشمند آلمانی که این روش را برای اولین بار در سال ۱۹۲۵ در یکی از نوشته هایش منتشر کرد، نامگذاری شده است. دلیل نیاز به تغییر مدار. برای بسیاری از ابزارها نصب شده روی ماهواره داشتن ارتفاع و نگاه داشتن این ارتفاع مناسب بسیار مهم است. مثال ماهواره های تجاری (ارتباطی) هستند که تنها در مدار ژئوسنکرون قابل دریافت روی زمین می باشند و از آن ها می توان استفاده کرد. رسیدن به چنین مداری با استفاده از موشک ها و امکانات کنونی ممکن نیست برای همین نیاز به مداری است که وسیله را از مدار پایینی به مدار بالاتر منتقل کند. روش انجام مانور. با تغییر سرعت formula_2 به میزان formula_1، فضاپیما وارد مدار جدیدی می شود، که دارای نقطهٔ مشترک formula_4 با مدار قدیمی است. به همین دلیل فقط سه عنصر مداری تغییر می کنند
( سه ترکیب خطی از عنصرهای مداری غیر وابسته)، در حالی که دیگر عناصر ثابت می مانند. برای تغییر هر شش عنصر مداری نیاز به حداقل دو مانور است. این مانور را می توان به دو صورت انجام داد. اگر تغییر سرعت در جهت جسم متحرک در مدار باشد باعث تغییر نوع و اندازهٔ مدار formula_5 و حضیض formula_6 می شود. به صورت همسان اگر تکانه به صورت عمود بر جسم وارد شود، خط گره ها formula_7 را تغییر می دهد. محاسبه. برای محاسبهٔ سرعت formula_1 از طریق تساوی ویز-ویوا سرعت فضاپیما را در نقاط زیر محاسبه می شود. در مدار اولیه formula_9، در حضیض مدار هوهمان formula_10، در اوج (بیضی) مدار هوهمان formula_11 و در مدار دومی formula_12: در اینجا formula_15 ثابت گرانش و formula_16 جرم سیاره می باشد. formula_4 مکان اولیه فضاپیما و a طول نیم قطر بزرگ مدار بیضوی است. سپس formula_1 را می توان از روش زیر محاسبه کرد: formula_21 سرعت لازم برای خارج شدن از مدار اولیه و ورود به مدار هوهمان است و formula_22 سرعت لازم برای وارد شدن از مدار هوهمان به مدار ثانویه.
محمد عماد طاهری (۱۲۶۴–۱۳۵۰ ش) فرزند احمد ملقب به «عمادالشریعه» از خوشنویسان و نستعلیقنویسان بنام سدهٔ گذشته است. او در تهران به دنیا آمد و به تحصیل قواعد خط نزد محمدحسین خوشنویس باشی و همچنین استادان دیگر پرداخت. طاهری در جوانی به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در ۱۳۲۲ ش بازنشسته شد. خوشنویسانی چون ابراهیم بوذری و عبدالله فرادی از شاگردان او هستند.
ساختمان پایتخت ایالت کالیفرنیا (California State Capitol) بنایی است که شاخه مقننه دولت کالیفرنیا در آن قرار دارد. معمار بنا M. Frederic Butler بوده و در سال ۱۸۷۴ ساخته گردید و در ساکرامنتو قرار دارد. این بنای تاریخی هم خانه مجلس ایالت است و هم سنای ایالت.
خانه ایالت رود آیلند (Rhode Island State House) بنایی است که شاخه مقننه دولت رود آیلند در آن قرار دارد. معمار بنا ویلیام رادرفورد مید و چارلز مک کیم و شرکایشان بوده و در سال ۱۸۹۵ ساخته گردید و در ساکرامنتو قرار دارد. این بنای تاریخی هم خانه مجلس ایالت است و هم سنای ایالت.
سدیم متابورات یا بورات ها ترکیبات شیمیایی حاوی اکسید بور سه مثبت هستند. ساده ترین یون بورات، BO3 سه منفی است که دارای ساختار مسطح سه جهتی است. یون دیگر بورات، یک همان ساختار مسطح BO3 است با یک دجه اضافه با به اشتراک گذاری اتم اکسیژن است. بور در طبیعت عمدتاً به صورت بورات معدنی سیلیکات بور یافت می شود.
استات سدیم، با فرمول CH۳COONa، اغلب با علامت اختصاری NaOAc و همچنین سدیم اتانات، نمک سدیم استیک اسید است. تاریخچه. سدیم استات برای اولین بار در سال 1807 توسط آقای همفری دیوی کشف شد. موارد استفاده. این نمک بی رنگ دارای موارد استفاده وسیعی است. از جمله استفاده های آن می توان به استفاده در صنعت نساجی برای خنثی سازی ضایعات اسید سولفوریک اشاره کرد. در تولید لاستیک مصنوعی، برای جلوگیری از حرارت زیاد از سدیم استات استفاده می شود. در تولید لباس های پنبه ای (کتان) سدیم استات برای جلوگیری از تجمع الکتریسیته ساکن به کار می رود. این نمک در عکاسی و رنگ نیز کاربرد دارد. همچنین در صنعت آبکاری الکترولس از این نمک در محلول آبکاری به عنوان عامل بافر کننده استفاده می شود. این نمک به دلیل کارایی بهتر و ارزانتر بودن، در پوشش و درزگیری بتن برای جلوگیری از صدمه خوردن در برابر آب مورد استفاده قرار می گیرد. سدیم استات در خوراکی ها برای طعم دهی به کار می رود که مشهورترین استفاده آن در مزه چیپس سرکه نمکی است. این نمک از واکنش سدیم بیکربنات در سرکه به صورت محلول سدیم استات در آب به دست می آید. به بیان دیگر جوش شیرین با سرکه واکنش می دهد
و تبدیل به محلول سدیم استات در آب می شود که با آزادسازی کربنیک اسید به صورت گاز کربن دی اکسید و آب همراه است. ویژگی های شیمیایی. از ویژگی های شیمیایی سدیم استات می توان به موارد زیر اشاره کرد: معادله شیمیایی. CH3COOH + NaHCO3 → CH3COONa + CO2 + H2O آب + کربن دی اکسید + سدیم استات → سدیم بیکربنات + اسید اسِتیک منابع. ویکی پدیای انگلیسی
سدیم متابی سولفیت یا سدیم پیروسولفیت که در سیستم نامگذاری IUPAC، برم. ای. سدیم متابی سولفیت نامیده می شود، یک ترکیب غیر آلی فرمول شیمیایی Na۲S۲O۵ است. این ماده گاهی به عنوان دی سدیم (metabisulfite) نامیده می شود. از این ترکیب اکثراً به عنوان یک عامل ضد عفونی کننده، آنتی اکسیدان و نگهدارنده استفاده می شود. سدیم متابی سولفیت پودر کریستال شده سولفور دی اکسید با چگالی بین ۱ تا 1.2 Kg/l است و در دمای بالای ۱۲۰ °C تجزیه می گردد. اگر محفظه ای که محلول در آن واقع شده کاملاً عایق بندی نشده باشد به سرعت با رطوبت هوا ترکیب شده و اکسیده می گردد. مقدار آب جذب شده توسط محصول در محفظه بسته به میزان نفوذ بستگی دارد که آن نیز به نوبه خود به درجه حرارت و رطوبت نسبی بستگی دارد. در شرایط نگهداری غلط، ممکن است به تشکیل دانه های سخت در محصول منجر گردد. تمام انواع سدیم متا بی سولفیت به راحتی در آب حل می شوند. در محلولهای آبی به شکل سدیم بی سولفیت است. آماده سازی. سدیم متابی سولفیت را می توان از تبخیر محلول سدیم سولفیت اشباع شده با گاز دی اکسید گوگرد تهیه نمود: 2 HSO3- ⇌ H2O + S2O52- که در نهایت Na2S2O5 جامد بجا می ماند. ساختار شیمی
ایی. آنیون ترکیبی از دی تیونیت (S2O42-) و دی تیونات (S2O62-). است. آنیون شامل گروهی SO2 است که با گروهی SO3 پیوند یافته با بار منفی که در سمت منتهی به SO3 قرار دارد. طول پیوند S-S حدود ۲٫۲۲ Å و پیوند S-O" تیونیت " و " تیونات " دارای طول ۱٫۴۶ و ۱٫۵۰ Å می باشد. خواص شیمیایی. سدیم متابی سولفیت در ترکیب با آب باعث جذب اکسیژن موجود در آب و آزاد شدن گاز دی اکسید گوگرد (SO2) می گردد که باعث ایجاد بوی نامطبوعی گردیده و تنفس را دچار مشکل می نماید. آزاد کردن دی اکسید گوگرد باعث تبدیل سدیم متابی سولفیت به یک عامل کاهنده قوی در آب گشته و به همین دلیل نبایستی در رودخانه ها و دریاچه ها ریخته شود چون به طور جدی باعث مختل شدن زندگی حیوانات و گیاهان می گردد. به همین دلیل میزان استفاده از سدیم متابی سولفیت به شدت کاهش یافته و به جای آن حاملهایی چون پیروکسید هیدروژن با تأثیری مشابه و بدون بو جهت استریلیزاسیون تجهیزات استفاده می گردد. سدیم متابی سولفیت در ترکیب با اسیدها موجب آزاد شدن دی اکسید گوگرد می گردد : Na2S2O5 + 2 HCl → 2 NaCl + H2O + 2 SO2 در حرارت بالا نیز این ترکیب دی اکسید گوگرد آزاد کرده و سدیم سولفیت به جا می گذارد
: Na2S2O5 → Na2SO3 + SO2 موارد استفاده. - به عنوان یک نگهدارنده و آنتی اکسیدان در مواد غذایی استفاده می شود و هم چنین به عنوان E223 شناخته می شود. - (در افرادی که به سولفیتها حساسیت دارند ممکن است باعث بروز واکنش های آلرژیک، از جمله واکنش های تنفسی در افراد مبتلا به آسم، آنافیلاکسی و سایر واکنش های آلرژیک، گردد) - سدیم متابی سولفیت و پتاسیم متابی سولفیت یکی از مواد اولیه در قرصهای Campden است که در ساخت شراب و آبجو استفاده می گردد. - مصرف روزانه قابل قبول برای هر کیلوگرم وزن بدن، 0.7 mg است. سدیم متابی سولفیت عوارض جانبی نداشته و در کبد به وسیلهٔ اکسیداسیون به سولفات بی ضرر تبدیل شده و توسط ادرار دفع می گردد. - در صنایع شیمیایی و دارویی برای مقاصد مختلفی همچون عامل کاهنده در تصفیه و جداسازی آلدئیدها و کتونها، جهت از بین بردن زباله های حاوی برم حاصل از تهیه رنگ استفاده می گردد. - جهت حذف کلر اضافی در آب آشامیدنی - جهت تمیز کردن غشاهای اسمز معکوس آب آشامیدنی در سیستم های آب شیرین کن - جهت پاکسازی تجهیزات در آبجوسازی خانگی - در موارد خاص جهت از بین بردن اکسیژن از آب تغذیه دیگهای بخار آب - در تصفیه فاضلاب برای مث
ال از گیاهان آبکاری، جهت خنثی کردن اسید کرومیک جهت حذف کلر اضافه در خنثی سازی سیانیدها - جهت تمیز کردن و سفید کردن پشم، جوت و سایر الیافهای گیاهی - در رنگرزی پارچه و چاپ برای آماده سازی فتس نیلی و حل کردن دیگر رنگها - جهت حل کردن عصاره های دباغی - در ساخت کاغذ جهت سفید کردن خمیر چوب - در صنایع عکاسی و فیلم جهت آماده سازی حلالهای مناسب برای حمام تثبیت کننده اسیدی - اضافه شده به محلولهای بی حس کننده موضعی (لیدوکائین و غیره) جهت جلوگیری از اکسیده شدن آدرنالین تنگ کننده عروق موجود در آن ها و در نتیجه افزایش طول عمر محلول - به عنوان یک excipient در برخی از قرص ها، مانند پاراستامول استفاده می شود. تقریباً 0.5 mg در epinephrine autoinjectors مانند EpiPen استفاده می شود. - همچنین به منظور رسوب طلا از اسید طلایی (طلا محلول در تیزاب سلطانی) استفاده می شود. - به عنوان یک عامل سفیدکننده در تولید کرم نارگیل استفاده می شود - به عنوان یک منبع تولید SO2 (مخلوط شده با هوا یا اکسیژن) برای تخریب سیانید در فرایندهای سیانیداسیون طلا تجاری استفاده می شود. - یکی از جنبه های بسیار مهم مرتبط با سلامت این ماده آنست که می توان آن را به
لام خون در یک آزمون تشخیص کم خونی داسی شکل (یا هر بیماری مشابه دیگر در تغییر شکل هموگلوبین) اضافه نمود. مواد باعث از بین رفتن سلول های داسی شکل (طی یک پلیمریزاسیون پیچیده) شده و بنابراین وجود یا عدم وجود بیماری تأیید گردد. ایمنی. اثرات بیولوژیکی : تمامی نمونه های سدیم متابی سولفیت دارای مقدار کمی SO2 بوده که موجب تحریک چشم و دستگاه تنفسی می گردد. در تماس با اسیدها ممکن است مقادیر خطرناکی از SO2 تولید گردد. در نمونه های آبی، سدیم بی سولفیت باعث کاهش شدید اکسیژن شده و ممکن است به موجودات آبزی آسیب برساند. نکات ایمنی : - سدیم متابی سولفیت طبق استاندارد جزء مواد خطرناک گنجانیده نگردیده است. بر اساس داده های در دسترس ما، محصولات سدیم متابی سولفیت بایستی با برچسب مواد مضر Xnو حروف R, S مطابق زیر مشخص گردند: R41: خطر ابتلا به آسیبهای جدی به چشم R37: تحریک کننده دستگاه تنفسی R31: در تماس با اسید آزادکننده گاز سمی R22: در صورت خورده شدن مضر S26: در صورت تماس با چشم با مقدار زیادی آب شستشو داده و به پزشک مراجعه گردد. کلیه نمونه های حاوی سدیم متابی سولفیت در زیرگروه محصولات «خطر تماس با آب» قرار دارند. نگهداری و جابجای
ی. کلیه نمونه های سدیم متابی سولفیت بایستی در جای خشک و خنک نگهداری گردند. اگر دما از ۲۵ °C و رطوبت از ۴۵٪ تجاوز ننماید تا شش ماه ثابت باقی می مانند. اگر درجه حرارت یا رطوبت از حد تعیین شده بالاتر رود ممکن است باعث کاهش SO2 و تغییر PH محلول گردد. در دمای زیر ۱۰ °C به صورت کریستال در می آید.
پتاسیم متابی سولفیت با فرمول شیمیایی، K۲S۲O۵ که با نام پتاسیم پیروسولفیت هم خوانده می شود، پودر بلوری سفید با بوی تند گوگرد است.استفاده اصلی این ماده شیمیایی به عنوان یک آنتی اکسیدان و یک ماده استریل کننده (ضد عفونی کننده) می باشد. پتاسیم متابی سولفیت بسیار شبیه به سدیم متابی سولفیت است و گاهی به عنوان جانشین آن نیز مورد استفاده قرار می گیرد. از پتاسیم متابی سولفیت به عنوان عنصر سدیم در کمک به رژیم غذایی نیز استفاده می شود.
اثیرالدین عبدالله اومانی متخلص به اثیر شاعری است احتمالاً در دههٔ آخر سدهٔ ششم یا اوایل سدهٔ هفتم قمری می زیسته است. در روستای اومان که قبلاً بر سر راه همدان به کردستان واقع بوده، به دنیا آمده است. برخی نیز نوشته اند که اومان از توابع درجزین و جزء آن بوده است. معاصر کمال الدین اسماعیل و رفیع لنبانی بود. به تناوب در کردستان و بغداد زیست و ظاهراً پیش از ۶۳۵ قمری سفری به اصفهان کرد. سلیمانشاه ایوه ای و چند تن از اتابکان لر کوچک و اتابک مظفرالدین ازبک ابن اتابک و چند تن دیگر را مدح گفت. آن گونه که از اشعارش برمی آید با علوم زمان خود آشنا بود. به سبک انوری شعر می سرود ولی اشعارش از اشعار وی ساده تر بود. اشعاری نیز به عربی دارد. دیوانش را حدود ۵۰۰۰ بیت گفته اند اما آنچه از وی باقی مانده است، کمتر از این است. چندین نسخه از دیوان وی موجود است که از جمله قدیم ترین آنها در کتابخانهٔ مجلس و دیگری در کتابخانه موزه بریتانیایی است. چنان که از اشعار دیوان این شاعر برمی آید، اثیرالدین از علوم متداول عصر خود مانند نجوم، حکمت، تصوف، ریاضی و ادب عرب بهره داشته است و شاید علت اینکه تذکره نویسان وی را شاگرد خواجه نصیرالدین طوسی پ
نداشته اند، به خاطر تبحر وی در علوم مختلف است. فروزانفر می نویسد: «تحصیلات اثیرالدین به احتمال قوی در حد کامل ترین معلومات آن روز بود و نه تنها در ادب و شعر بلکه در عوم دینی و فلسفه یونان و ریاضیات هم، کمتر کسی به پایه او رسیده است». (فروزانفر، ۱۳۸۳: ۴۰۴۰) تعبیرات و اصطلاحات فلسفی، کلامی و منطقی نیز در قصاید و قطعات اثیر به کار رفته است و چنین می نماید که از علوم عقلی زمان خویش بهره مند و به نحوه کاربرد این اصطلاحات واقف بوده است. احتمالاً در سال ۶۵۶ یا ۶۶۵ قمری درگذشته است. پیوند به بیرون. ماندگاران همدان، اثیرالدین عبدالله اومانی
لاسلوی پنجم (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۴۴۰- مرگ ۲۳ نوامبر ۱۴۵۷) دوک اتریش و پادشاه مجارستان و بوهم بود. او پسر آلبرشت دوم از بطن الیزابت بوهمی دختر زیگیسمونت، امپراتور مقدس روم بود. از آنجا که او چهار ماه پس از مرگ پدر زاده شد به لاسلوی پس از پدر زاده شده(زبان مجاری:Utószülött László، اسلونیایی:Ladislav Posmrtni، لاتین:Ladislaus Postumus) نامور گشت. با اینکه او سرکردهٔ دودمان هابسبورگ شمرده می شد، ولی عموزاده اش فریدریش سوم را به امپراتوری مقدس روم برگزیدند. مرگ او ناگهانی و به دلیل سرطان خون رخ داد. منابع. Wikipedia contributors, "Ladislaus the Posthumous," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ladislaus_the_Posthumous&amp;oldid=461807470 (accessed December 4, 2011).
جوانان هیتلری ( , اغلب به صورت مخفف اِج جِی (HJ), ) یک سازمان شبه نظامی در دوران حکومت آدولف هیتلر در آلمان نازی بود. این سازمان یک سال پس از تأسیس اس آ تشکیل شد. برنامه های این سازمان برای جوانان پسر بین سنین ۱۴ تا ۱۸ سال و دختران ۱۰ تا ۱۸ سال بود. از اعضای این سازمان به منظور تبلیغات به نفع حزب نازی، نیروی جنگی و ارائه خدمات عمومی استفاده شد. این سازمان پس از جنگ جهانی دوم منحل شد ریشه. ریشه سازمان جوانان هیتلری به کودتای مونیخ برمی گردد. در سال ۱۹۲۲ و پس از جنگ جهانی اول این سازمان با رویکرد حمایت و تبلیغ نازی ها تشکیل شد اما پس از سرکوب کودتای مونیخ فعالیت خود را به صورت مخفیانه و زیرزمینی ادامه داد. این گروه رسماً نام سازمان جوانان هیتلری را در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۲۶ برای خود برگزید. این سازمان تا پایان سال ۱۹۳۰ بیش از ۲۵٬۰۰۰ عضو فعال داشت. این سازمان به صورت مستقیم زیر نظر آدولف هیتلر اداره می شد. اصول. اصول کلی سازمان جوانان هیتلر این بود که هر عضو یک سرباز فداکار برای رایش سوم است. آموزش های ارائه شده در این سازمان بیشتر فیزیکی و نظامی بود. یونیفرم های این سازمان شباهت بسیاری به یونیفرم های اس آ داشت. رهب
ران آلمان نازی در پی این بودند که بتوانند از درون سازمان جوانان هیتلر نخبگان آینده اس اس را بیابند. اعضای بلندپایه سازمان جوانان هیتلری با برگزاری جلسات متعدد در محل های مختلف آلمان سعی داشتند دیدگاه جوانان آلمان را نسبت به نازیسم و آدولف هیتلر تغییر داده و آنان را جذب افکار نازیسم نمایند. این سازمان یک ماهنامه به نام «اراده و قدرت» داشت که به صورت منظم به چاپ می رسید و در اختیار اعضا گذاشته می شد پرچم. پرچم سازمان جوانان هیتلر شبیه پرچم فعلی اتریش بود با این تفاوت که یک نشان سواستیکا در میان آن قرار گرفته بود به نحوی که این نشان کمی بزرگتر از حد میانی و سفید رنگ پرچم بود و مقداری از آن بر روی دو بخش قرمز کشیده شده بود. البته به غیر از پرچم رسمی، پرچم های دیگری نیز وجود داشت که مختص به سایر زیرگروه های سازمان جوانان هیتلری بود. جنگ جهانی دوم. در سال ۱۹۴۰ این ایده در سران آلمان نازی مطرح گردید که سازمان جوانان هیتلر می تواند به عنوان یک نیروی کمکی در خدمت جنگ باشد. پس از این بود که اعضای این سازمان به صورت فعال در جبهه های جنگ حاضر شدند. بسیاری از اعضای این سازمان در بخش هایی مانند خدمات پستی، آتش نشانی، خدمات
رادیویی و نیروهای ضدهوایی مشغول به کار در پشت جبهه های جنگ شدند.در سال ۱۹۴۳ رویکرد رهبران آلمان نازی در خصوص سازمان جوانان هیتلر تغییر کرد و تصمیم برآن شد که اعضای این سازمان خلأ به وجود آمده بر اثر جنگ را پر کرده و جایگزین نیروهای کشته شده در جبهه گردند. این روند تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه داشت تا جایی که در سال ۱۹۴۵ از نوجوانانی با سن کمتر از ۱۲ سال در جبهه ها استفاده می شد. پس از جنگ. پس از جنگ سازمان جوانان هیتلر به دلیل آنچه نازی زدایی عنوان شد منحل گردید. برخی از اعضای این سازمان مظنون به جنایتکار جنگی شناخته شدند اما به دلیل اینکه اعضای این سازمان کمتر از ۱۸ سال سن داشتند به عنوان جنایتکار جنگی مورد تعقیب قرار نگرفتند.پس از جنگ و در طول جنگ سرد بسیاری از سران آلمان غربی و آلمان شرقی به دلیل آنکه عضویت در این سازمان از سال ۱۹۳۶ اجباری بود قبلاً عضو این سازمان بودند.
آمونیوم تیوسولفات (به انگلیسی: Ammonium thiosulfate) یک ترکیب معدنی است. این ماده به شکل بلورهای جامد سفید است که بویی شبیه آمونیاک می دهد. این ماده که به آسانی در آب حل می شود، در استون قابلیت کمی برای حل شدن دارد و در اتانول و دی اتیل اتر نامحلول است. موارد استفاده. عکاسی. آمونیوم تیوسولفات به عنوان عامل ثبوت در عکاسی مورد استفاده قرار می گیرد که تأثیر آن به مراتب سریع تر از سدیم تیوسولفات است. معدن. از این ماده در حضور مس به عنوان یک کاتالیزور فروکافت در شستن طلا و نقره استفاده می کنند. این ماده جایگزین غیر سمی برای سیانیداسیون طلا است. کشاورزی. مطالعات نشان می دهند که می توان از آمونیوم تیوسولفات در کشاورزی به عنوان کود استفاده کرد. بهداشت محیط. با مخلوط کردن آمونیوم تیوسولفات با زباله ها و ضایعات زغال سنگ، می توان از ایجاد ترکیبات بسیار سمی از قبیل فوران و دی اکسین ها (dioxins) جلوگیری کرد.
کورده روستایی از توابع بخش محمله در شهرستان خنج استان فارس می باشد. کورده از روستاهای دهستان باغان در ۱۱۰ کیلومتری غرب شهر خنج و ۱۸ کیلومتری شرق جاده فیروزآباد به جم (جاده ۶۵ ایران) واقع شده است. کلات، تل سرخ از ارتفاعات همجوار آنست. جمعیت و امکانات. شغل مردم آن اغلب کشاورزی است و محصول روستای کورده اغلب صیفی جات شامل هندوانه ، انواع خربزه ، و خیار می باشد. تنباکو ، گندم و کنجد نیز در حد زیاد کشت می شود. این روستا دارای یک حسینه بزرگ و پنج مسجد است که از بین این مساجد، یک مسجد به سبک و معماری قدیم است؛ مسجد اصلی روستا با نام فاطمه الزهرا (س) در مرکز روستا با زیربنای داخلی ۴۰۰ متر مربع می باشد. همچنین دو دبستان و دو مدرسه راهنمایی دو دبیرستان، درمانگاه، مخابرات و سالن ورزشی نیز در این روستا وجود دارد.
اعاده در اصطلاح بدیع آن است که کلمه یا کلماتی در مصراع دوم و در جمله ای دیگر به قصد تأکید تکرار شود، بی آنکه از نظر درک مفهوم بدان نیازی باشد. مانند این بیت از رودکی که چو میر ابونصر آنجا صرفاً برای تأکید تکرار شده است.
سدیم بی سولفیت یا سدیم هیدروژن سولفیت، یک ترکیب شیمیایی با فرمول شیمیایی NaHSO۳ است. سدیم بی سولفیت یک افزودنی غذایی در ردیف E با شماره E۲۲۲ است. این نمک را می توان توسط عبور دادن دی اکسید گوگرد از محلول سدیم کربنات در آب تهیه نمود.
ماتیاش یکم (زادهٔ ۲۳ فوریهٔ ۱۴۴۳- مرگ ۶ آوریل ۱۴۹۰) پادشاه مجارستان و کرواسی بود. او از ۱۴۶۰ و پس از یک رشته جنگ توانست پادشاه بوهم و دوک اتریش نیز شود. زندگی. او در کلوژ-نپوکا در رومانی کنونی که آن زمان بخشی از مجارستان بود زاده شد. پدرش هونیادی یانوش سردار جنگی مجار از تبار والاشی بود که از سوی اشراف مجارستان به نیابت سلطنت این کشور رسید. با مرگ یانوش مجارستان به مدت دو سال میدان نبرد میان لاسلوی پنجم از دودمان هابسبورگ و فئودال های این کشور بود. در جریان این درگیری ها ماتیاش دستگیر شد ولی به دلیل جوانی از مرگ نجات یافت. پس از آن او به عنوان گروگان در نزد فرمانروای بوهم- گئورگ فن پودیبراد- نگاه داشته شد و در نزد او مقدمات به قدرت رسیدنش فراهم آمد. در ۱۴۵۸ میلادی بزرگان مجارستان وی را به شاهی برگزیدند. در این زمان ماتیاش پانزده ساله بود. در این زمان مجارستان از همه سو از جانب عثمانیها، جمهوری ونیز، فریدریش سوم، امپراتور مقدس روم و کاژیمیژ یاگیلونچیک پادشاه لهستان مورد تعرض بود. در میان این متعرضان، فریدریش و کاژیمیرژ خود را صاحب برحق تاج و تخت مجارستان نیز می دانستند. ماتیاش توانست پیروزی هایی در برابر عثمان
ی ها در منطقهٔ بوسنی و به تبع آن پشتیبانی پاپ پیوس دوم را به دست آرد. در منطقهٔ والاشی هم ولاد سوم هم خراج گذار وی بود. او توانست روابط دیپلماتیک نیرومندی را با بسیاری از کشورها از جمله با پاپ، پادشاهی ناپل، فرانسه، بسیاری سرزمین های آلمانی نشین، روسیه و ایران برقرار سازد. مرگ او در وین رخ داد. منابع. Wikipedia contributors, "Matthias Corvinus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Matthias_Corvinus&amp;oldid=458409325 (accessed December 4, 2011).
اُفت یا فرود در اصطلاح ادبیات سخنی است که آخرین جزء آن حاوی چیزی پیش و پا افتاده و فروتر از جزء اوّل باشد؛ بدین معنی که نویسنده در روایت خود، از لحن فرهیخته و شکوهمند به لحنی معمولی یا سخیف نزول کند که در غالب موارد به عبارتی مضحک بدل می شود، مانند این عبارت در نیروی دریایی وظیفهٔ ملوانان دفاع از تمامیت ارضی کشور و پوست کندن سیب زمینی است. این شگرد بیشتر در ساختن طنز و مضحکه استفاده می شود. این اصطلاح را ظاهراً اول بار الکساندر پوپ شاعر و منتقد انگلیسی در سال ۱۷۲۷ میلادی، در رساله در باب مضحکه به کار برد و ساموئل جانسن نویسنده و منتقد و فرهنگ نگار انگلیسی نخستین کسی بود که آن را در فرهنگ خود ثبت کرد.
اُوج یا بِزَنگاه در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، شورانگیزترین و تنش زاترین و برانگیزاننده ترین و عالی ترین لحظه است که طی آن بحران به نهایت تعارض خود می رسد و گره گشایی به دنبال آن می آید. اوج در واقع ادامهٔ حوادث گذشته و نتیجهٔ منطقی آنها است. به عنوان مثال، هنگامی که در داستانی از صادق هدایت، داش آکل مرجان را شوهر می دهد نقطهٔ اوج داستان واقع می گردد. بزنگاه =زمان آغاز تغییر مسیر یک حرکت پانویس. بزنگاه هنگام آغاز تغییر جهت یک جریان میباشد
کشف در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، فرایند آگاهی شخصیت اصلی یا یکی از شخصیت های اصلی اثر داستانی از نکته ای اساسی است که تا آن لحظه بر او مجهول بوده است. این فرایند غالباً در لحظهٔ اوج یا گره گشایی روی می دهد. به عنوان مثال، هنگامی که در داستانی از فردوسی، آگاهی رستم از رابطه اش با سهراب پس از شکافتن پهلوی او یکی از نمونه های کشف است.
زبان فارسی در پاکستان و شبه قاره هند دست کم هشت تا نه سده پیشینه دارد. در پاکستان که هم در روزگار گسترش تمدن فارسی زبان های مسلمان، در شبه قاره به وجود آمد تا سده سیزدهم هجری، زبان فارسی به مدت هفت سده دارای سوابق رسمی، علمی، ادبی، و اداری بوده است. خیلی از انواع شعری و ادبی و دستورهای زبان مختلف به زبان اردو، تحت تأثیر زبان فارسی است. اخلاق احمد انصاری، شاعر زبان فارسی و اردو و استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه جواهر لعل نهرو می گوید: انگلیسی ها متوجه شدند که زبان فارسی، قرن ها در هند بوده و مباحث علمی و فرهنگ و تاریخ به زبان فارسی و در ادبیات فارسی حفظ شده بود. آن ها می خواستند که این ارتباط با نسل های بعد قطع شود. زبان فارسی به طور نظام یافته توسط محمود غزنوی به هند وارد شد. در دوره حکومت سلسله تالپور بلوچ بر سند زبان فارسی زبان درباری جهت مکاتبات بود و یکی از زبان های رسمی آن سلسله محسوب می شد. دیوان ها و منظومه های شعر به زبان فارسی در دوره شاهان تالپور توسط شاعران بلوچ سروده شد. شاعران و ادیبان بلوچ که در آن دوره که به زبان فارسی شعر سروده اند می توان به نواب محمد لغاری و همچنین ناطق مکرانی را نام برد.
سیطره خاندان تالپور بلوچ بر ایالت سند که بخش وسیعی از پاکستان امروزی را شامل می شود باعث گسترش و اشاعه زبان فارسی در پاکستان بخصوص ایالت سند شد و تا به امروز اثرآن باقی مانده است. در دوره حکومت خانات کلات بر بلوچستان که امروزه بزرگترین ایالت پاکستان را تشکیل می دهد زبان فارسی علاوه بر زبان بلوچی از زبان های رسمی دربار شاهان کلات بود که دیوان شعری از وزیر دربار در دوره نوری نصیر خان به جا مانده است. زبان فارسی در دوره شاهان کلات در بلوچستان در مکاتبات استفاده می گشت و موجب رونق این زبان در بلوچستان پاکستان و نواحی دیگر شد. در پادشاهی پتان ها (پشتون ها) زبان رسمی شد. در امپراتوری ۳۰۰ ساله گورکانی، زبان اداری و اصلی هندوستان بوده است. شواهد نشان می دهد که پیش از غزنویان عده ای در بخش مرکزی هند به زبان فارسی صحبت می کردند. در طی همه این زمان ها کلیه مراودات، مکاتبات، نامه نگاری ها و اسناد دولتی که توسط شاهان و درباریان انجام و به سراسر جهان ارسال می شد، به زبان فارسی بود که موجب گسترش این زبان شد. در پاکستان، جمعیت فارسی زبان کویته، پیشاور و حتی گلگت، جمعیتی قابل توجه هستند و بر خلاف دولت هند که فارسی را پس می زن
د، دولت جدید پاکستان، از آن با گرمی یاد و حمایت می کند. پس از ربع نخست سده یازدهم میلادی بیشتر نواحی که امروز به پاکستان موسوم است، به دست سلطان محمود غزنوی (۹۹۸–۱۱۲۰ میلادی) فتح شد و به پادشاهی غزنوی پیوست و شهر بزرگ لاهور کرسی استان های فتح شده گردید. خانواده های فارسی زبان از سرزمین های گوناگون پادشاهی غزنوی مهاجرت کرده و وارد سرزمین پاکستان شده و در ناحیه های مختلف اقامت گزیدند. این خانواده های فارسی زبان دست نوشته های فارسی همراه خود آوردند و بدین وسیله در برخی مراکز علمی و ادبی کتابخانه ها تأسیس شد و خوش نویس های فارسی زبان از دست نوشته های فارسی رونویسی کردند و با کوشش آن ها این دست نوشته ها از ناحیه ای به نواحی دیگر می رسید. مهاجران فارسی زبان برای آموزش زبان فارسی مدارسی را هم تأسیس کردند که شماری از آن ها در سده های بعد از کانون های مهم تحصیل زبان فارسی گردید و بدین روش زبان فارسی در این نواحی پیشرفت کرد. تا پیش از دوران تیموری زبان فارسی در شبه قاره هند، به عنوان زبان دادوستد فراگیر شده بود. پس از آن که نوادگان تیمور لنگ، دودمان گورکانی را ایجاد کردند، زبان فارسی زبان رسمی این امپراتوری بزرگ شد. در
سده های ۱۰ و ۱۱ میلادی، سربازان زیادی به ناحیه سند آمدند که به زبان های فارسی، ترکی، عربی و… سخن می گفتند. در طول سالیان دراز از آمیزش این زبان ها با هم و با زبان محلی مردم، زبان اردو فراگیر شد. اردو یک واژه ترکی به معنی لشکر است و بیانگر زبانی است که در میان سربازان رایج شد. اردو از فارسی نه تنها نام واژه ها و صفت ها را گرفته است، بلکه حرف ها، قیدها، پیشوندها، پسوندها، امثال و حکم، استعاره ها، تشبیه ها، تمثیل ها و تلمیح های فارسی در اردو راه یافته است. شاعران اردو تنها در مطالب، محتویات و قالب شعری، از شعر فارسی تأثیر نگرفته اند، اما در وزن شعر کاملاً از وزن شعر فارسی تقلید کرده، آن همه بحور با همه زحافات از فارسی به اردو انتقال یافت و وزن شعر فارسی، علت دیگری برای فراوانی واژه های فارسی در اردو شد. محمد اقبال لاهوری شاعر، فیلسوف، سیاست مدار و اندیشمند نامدار پاکستانی اشعار زیادی نیز به زبان فارسی سروده است. اقبال شیفته زبان فارسی بود و از همان ابتدا زبان فارسی را برای بیان اندیشه ها و اشعار خود برگزید به نحوی که هفت هزار بیت از ۱۲ هزار بیت شعری وی به زبان فارسی است. تا مدتی پیش در بخش هایی از پاکستان و به