Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گور و همچنین آبادی گرچیر - آبادی گرچیر به خاطرآب و هوای بسیار خنکش در فصل تابستان جای بسیار خوبی برای تفریح است و در این آبادی یک آبشار پرآبی است که همه فصل پراز آب است و دارای باغ های بسیار بزرگ و سرسبزی است. و یکی دیگر از آبادی روستای شهریانچ پکیرملک که فارسی معنی وطن فقیران است این آبادی جای بسیار سرسبزی است و محصولات بیشتراین آبادی گندم باقلا وانواع حبوبات و میوه هایی از جمله خیار هندوانه انار و هلو است و جبگنان آخرین آبادی جذاب روستای شهریانچ مرکز میوه جات بخش آهوران از ریش سفیدانی مانند محمد دادین،چهارشنبه اعظمی،عبدرالرحمن براهیم، عیسی و فیض حمد کلیر می باشد این روستا دارای بنا های ماهری چون عبدالغفار ،یار محمد و محمد بلوچی می باشد همچنین دارای کارمندانی چون :شفی محمد صدیقی،حنیف درزاده،زبیر صدیقی،سعید حکیمی،سجاد حکیمی،کورش حکیمی،ناصر ریسی،کریم بخش حق طلب ،خدابخش بلوچی می باشد شغل بیشتر مردمان این روستا صیادی می باشد که از این راه امرار معاش می کنند این روستا دارای سه محله از جمله:کچ پیش،کهیر دن و آمیتگ می باشد این روستا دارای زمین های حاصلخیز برای کشاورزی از جمله گندم برنج، حبوبات و نخلستانی بسیار بزرگ
برخوردار است این روستا دارای دو مدرسه ابتدایی پسرانه و دخترانه هر کدام شش کلاسه و یک مکتب (مدرسه دینی خدیجه الکبری) می باشد
گروکدپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
گورناگان (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1390، جمعیت آن 224نفر (63 خانوار) بوده است.
پاگ (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
کمانی، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۳۴۵ نفر (۵۸خانوار) بوده است.
ارچینی، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
زهرکان، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
سرخ روادن، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
کسیری دپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
کناری (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
گراپان، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
گزدانک، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۸خانوار) بوده است.
گوهچ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
مهند، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
کس مزور، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
بجوکان، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
سی پچ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
حسین آباد (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بی تیجدپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۵۰خانوار) بوده است.
پارود (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
تنگ سر، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
داربن، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده است.
گلیندر، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
متکاندپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
پتگان، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
گمردوج پایین، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
مشکونت، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۶ نفر (۱۰۵خانوار) بوده است.
رمتوک دپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
کهیری، روستایی در دهستان کهیری بخش آهوران شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا مرکز دهستان کهیری است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۷ نفر (۶۸ خانوار) بوده است.
سی سرک بن (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۲خانوار) بوده است.
کروز دپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۷خانوار) بوده است.
بی تیچ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
اصطلاح سخن یا حرفی است که بر غیر از موضوع اصلی خود دلالت کند. به عنوان نمونه در زبان ترکی استانبولی، اصطلاح «باقلا در دهان داشتن» کنایه ای از طفره رفتن از رُک حرف خود را زدن است. انواع کنایه از نظر قریب و بعید. انواع کنایه از نظر شکل: کنایه. در ادبیات فارسی، هرگاه شاعر یا نویسنده نخواهد بیان خود را صریح اعلان بدارد یا در روند خیال انگیز کردن و ترغیب کردن خواننده به تفکر و درنگ بیشتر در شعر و نوشته، در بیان یک پدیده، نشانه ای از نشانه های آن پدیده را به کار برد و غرض از ذکر نشانه، اراده کردن کل پدیده باشد، نوشته دربردارنده کنایه می شود. البته در مواقعی شاعر یا نویسنده به جای بکار بردن رابطه نشانه ای، رابطه نمونه ای را می آورد یا به بیان بخشی از عمل پدیده می پردازد. برای پی بردن به مفهوم کنایه، خواننده باید معنی معنی را دریابد. در واقع معنی معنی همان چیزی است که امروزه به مفهوم تعبیر می شود. برای مثال در این بیت ها از سعدی: در بیت اوّل «روی زرد شدن» در پس معنای ظاهری اش زرد شدن رنگ رخسار را می رساند و مسبب آن خجل بودن و سرافکندگی از حضور در برابر کسی است و سعدی آن را به کنایه به جای خجل شدن و شرمندگی آورده است.
در بیت دوم «روی زرد شدن» در پس معنای ظاهری اش ما را به یاد چهره های افراد بیمار می اندازد که از شدت ضعف و کسالت و تحلیل رفتن قوای جسمانی، رنگ صورت شان دگرگون به نظر می آید و به زردی گرایش دارد، حال شاعر این نشانه مریضی را به جای خود آن به کار برده است و مستقیماً آن را اعلام می دارد. در عبارات کنایی دو مفهوم قابل برداشت است؛ اوّلی مفهومی بسیار ساده و ظاهری است که در معنای ظاهر عبارات همگان آن را به سادگی و با تامّل و درنگ کمی درمی یابند و دومین مفهوم، مفهومی است که گه گاه قدری پیچیده تر و ژرف تر است و خواننده آن را بر اثر اشراف بر تجارب و آگاهی از برخی علوم و اتّفاقات و با درنگ و تامّل و تفکّری عمیق تر درمی یابد. بسیاری از کنایات معمول و متداول در ادب فارسی، از اتّفاقات و رسوم و آیین های رایجی که برای اعمالی به کار می رفته، منتج شده است. آیین هایی که گاه امروزه به سبب پیشرفت بشر در علم دیگر کاربردی به آن صورت ندارند یا به دلایلی دیگر آن اعمال ترک و رها شده اند و کمتر کسی امروزه به آن ها به شکل قدیم عمل می کند، یا آیین هایی که دوام و قوام خود را همچنان حفظ کرده اند و هنوز جایگاهی میان مردم امروزه دارند. مثال ۱
: در این بیت فردوسی با توجه به آیین مرسوم و فراگیر سوار شدن بر مرکب در آن دوران، انسان ها را به مانند سواران اسب پنداشته و مرکب او را به جهان گذران. از این رو به او هشدار می دهد که کنترل اسب همیشه دستش نیست و گاهی او به کنترل اسب درمی آید و جهان و اتفاقاتش سرنوشت او را رقم می زند. پس فردوسی مفهوم ناپایداری و در حال تغییر بودن اتفاقات روزگار را، با ذکر مصداقی آورده و آرایه کنایه را به زیبایی رقم زده است. مثال ۲: حافظ در اینجا بیان می دارد که نه به دنیا و مال و منالش سر فرود می آورد و نه به پاس رسیدن به بهشت در آخرت و آسایش در آنجا، حاضر است سرش را خم کند؛ حال آیا واقعاً مقصود از فروآمدن سر، صرفاً خمش آن است؟ با کمی تامّل و دقّت به یادمان می آید که از گذشته تا به امروز دربرابر فرمان پادشاهان، سایر افراد مطیع وی، باید سرشان را به نشانه تأیید و تسلیم برای وی، فرو می آورده اند تا به این شکل اوج فرمان برداری خود و قدرت شاه را به او و سایرین القا کنند. حال حافظ این نشانه را از تسلیم شدن گرفته و به جای تسلیم شدن و جذب دنیا و وابستگی های مادی آن شدن و همچنین سرسپردن به زهد و تقوا - صرفاً برای رسیدن به بهشت و بهره گیری
از نعمات مادی آنجا-، فروآوردن سر را به کار برده است. مثال ۳: در این بیت فردوسی با بیان اینکه دهنت بوی شیر می دهد، قصد دارد این مقصود را برساند که هنوز بچه و کم سن و سال هستی و بوی شیر دادن دهان اطفال به واسطه اینکه تنها غذایشان در آن دوران شیر است را به عنوان نشانه ای آورده است برای کوچکی و کم سن و سالی.
کروزگیلکی، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
کلی تک، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
گزدان (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده است.
گوندلیک دپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
نیلک بن، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
راوک (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
گورانژان گز، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
گوران الیت، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
کسیرتلگ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۴خانوار) بوده است.
دازین شیب، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کلی بک کنر، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۵خانوار) بوده است.
میرتلگ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۵خانوار) بوده است.
کیتانبان، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۸خانوار) بوده است.
کرباسی (فارسی باستان: "*kurpāsa") نوعی سرپوش بود که ساتراپ های شاهنشاهی هخامنشی می پوشیدند. بعداً توسط چندین سلسله پس از هخامنشی، از جمله اشکانیان اولیه پارت، آریارادها اولیه کاپادوکیه، یرواندی های سوفنه، و فرترکه پارس پذیرفته شد. "کرباسی" گاهی به اشتباه "باشلیق"، کلمه ترکی ("bashlık" در ترکی) برای پوشش استفاده می کردند مشابهی که توسط کومان ها، کیپچاک ها و تاتارها در قرون وسطی استفاده می شد، نامیده می شود.
نیامگران، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۷خانوار) بوده است.
قبله ای کور، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۵خانوار) بوده است.
کروز (نیک شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
درنگ پشت، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
سول، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۰ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
گردهان، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۷ نفر (۸۸ خانوار) بوده است.
هریدوک، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. از آثار معروف و تاریخی این روستا، می توان به قلعه هریدوک معروف به کلا گلوک اشاره کرد که به ثبت میراث فرهنگی نیز رسیده است. این قلعه مربوط به دوره قاجار و به شماره ۷۲۶۲ در اداره میراث فرهنگی به ثبت رسیده است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۶۹ نفر (۳۹۷ خانوار) بوده است.
نورآباد، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۷ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
تنگ سرحه، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان تنگ سرحه است. ویژگی ها. روستایی نمونه گردشگری داری طبیعت بکر و زیبا، با رودخانه دائمی سرسبز که سرسبزی درختان بید و نخلهای استوار در کنار آن باغات، به آن زیبایی خاصی بخشیده است، وجود کوهستان بکر وصعب العبور درشرق تنگ سرحه همراه با چشمه و استخرهای طبیعی وآبشارهای زیبا یکی دیگر از زیبایی طبیعی روستای تنگ سرحه است. قرار گرفتن در دو محور مهم چابهار، میلک و چابهار، فنوج، بندرعباس بیانگر موقعیت مهم و استراتژیک این روستا است. روستای تنگ سرحه که در کنار رودخانه تنگ سرحه شکل گرفته، داری چندین محله است که سر شاخه های اصلی رودخانه بین شان فاصله انداختند. علاوه بر محله اصلی که به بازارهم شهرت داره، محلاتی دیگری چون نوک آباد، نور آباد، احمدآباد، جمعه بازار، سیاهنگری و سرحکان از مهم ترین محلات روستای تنگ سرحه می باشند هم چنین روستای تنگ سرحه به عنوان روستای ملی حصیر بافی ثبت شده است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۷۸۹ نفر (۴۶۵ خانوار) بوده است. مردم شناسی و
اقوام. مردم این روستا و بسیاری از روستاهای مجاور بنام طایفه سرحه ای و بلوچ سرحه ای شهرت دارند و همگی نوادگان میرجلال خان از تیره میرلاشار و سردار علی از تیره حالع بن سیف الدین هستند. سردار علی و میرجلال خان از فرزندان میرهارون می باشند. و در بسیاری از کتب های نسب شناسی سردار علی را هم فرزند میرجلال خان ثبت کردند. شهرت این تیره بخاطر وجود اسطوره های نامی مثل میرچاکر و میرگوهرام هستش و لاشار و رند فرزندان میرجلال خان و همچنین سردارانی مثل سردار علی و میر حالع بن سیف الدین که جد اکثریت بلوچهای منطقه به اینان بازمی گردد. مردم تنگ سرحه بعد از مرگ میرگوهرام به صورت عشایری و دامداری زندگی می کنند و این فرزندان حالع بن سیف الدین با میرگوهرام نسل اندر نسل با همدیگر وصلت می کنند تا امروز بجز تعداد محدودی خارج از طایفه، همگی با قوم وخوش نزدیک وصلت کردند.. طایفه سرحه ای دارای چندین تیره می باشد که نسب شان به میرگوهرام و میر حالع بن سیف الدین بر می گرد. تیرهای سرحه قطعاً یا از پدر یا از مادر نسب شان به میرجلال خان یا سردار علی که هر دو از فرزندان میرهارون می باشند می رسد. به طور کلی تیره های مرادبر، شهمیری بینگه زهی، جها
نگیری، حسن زهی نسب شان پدری شان به میرجلال خان می رسد و تیرهای هاجی زهی، کری بر، رحیمی، جاوشیری، سردار زهی، کهرکی، نسب شان به سردار علی می رسد اما بخاطر وصلتها موجود همگی با همدیگر نسبت فامیلی نزدیک دارند و سردار علی و میرجلال خان جد تمامی مردم تنگ سرحه و طایفه سرحه ای می باشد. مردم شناسی. مردم تنگ سرحه از نوادگان میر جلال خان حاکم مکران بعد از دوره ساسانی از تیره میرگوهرام و سردار علی هستند، طایفه سرحه ای در هشت روستای در شهرستان فنوج و شهرستان نیکشهر در سه بخش مرکزی و بنت و فنوج زندگی می کنند، به طور کلی در روستای تنگه سرحه و سرحکان و آپدمیت در بخش لاشار و در روستایهای کلدر و بلفتان و کشکان و جان آباد و بهشت آباد شهرستان فنوج و در روستای کلچات بخش بنت و روستاهای پینسان و زیارتجاه و زمین بند و تعدادی هم در کوچینک و آبگاه و جکان و گزمیر بخش مرکزی شهرستان نیکشهر زندگی می کنند طایفه سرحه ای را بیشتر با فامیلی مرادزهی می شناسند که این بخاطر اسم پدر کدخدا طایفه بوده و بیشترین افراد بعد از مرادزهی فامیلی بلوچی را نیز دارند، فامیلی دیگری چون هوتی، بیجارزهی، بلوچ لاشار، پی طاپی، سابکزهی، رییسی و کهرکی نیز در طایفه پ
یدا می شود. این طایفه با طوایف میرلاشاری، باشنده، حسن زهی و بیجارزهی لاشار، جاوشیری، و آزباغی نسبت فامیلی دارد، و جدشان به میرلاشار و میرگوهرام وسردارعلی ومیرجلال حان که همگی از نوادگان میرهارون هستند می رسد.
سرخکان، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۷۵ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
سیاهنگری، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۷۳ نفر (۱۸ خانوار) بوده است.
اوگینک، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. بلند ترین آبشار استان با ارتفاع ۱۰۰ متر در این روستا واقع می باشد. اوگینک یکی از روستاهای زیبا است رودخانه فصلی یکی از جاهای گردشگری است در اوگینک کوه بزرگ نیلگ قرار دارد که ارتفاع بلندی دارد در این روستا آبشاری به نام (آبشار غرپشت ) وجود داردcodice_1 درمنطقه کوهستانی به نام سیهبند قراردارد این آبشار جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۹۰۱ نفر (۲۵۳ خانوار) بوده است.
جاوشیر، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۸ نفر (۷۰ خانوار) بوده است.
کتی آپ، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۸ نفر (۵۴ خانوار) بوده است.
پیرکشان، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۴ نفر (۹۴ خانوار) بوده است.
گنگزارآباد یا کورکش، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۲۷۵ نفر (۵۸ خانوار) بوده است.
اناری دپ، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۷ نفر (۵۹ خانوار) بوده است.
چگوگدان، روستایی در دهستان تنگ سرحه بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، جمعیت این روستا برابر با ۴۱ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
بندردپ، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۵خانوار) بوده است.
کیجگدردپ، روستایی از توابع بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
مزرعه دشتوک، روستایی از توابع بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
مگدر، روستایی از توابع بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۱۵خانوار) بوده است.
ککتل درنج، روستایی از توابع بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۴خانوار) بوده است.
غلامو زمین یا سارتاپ، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۵ نفر (۵۴ خانوار) بوده است.
همنتک، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۲ نفر (۴۱ خانوار) بوده است.
زیارت، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۷ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده است.
گون زمین، روستایی از توابع بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۷ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
گرتوپان، روستایی از توابع بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاشار جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گتی تسک، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴ نفر (۱۶ خانوار) بوده است.
ورکات، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۸۳ نفر (۳۴۵ خانوار) بوده است.