Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ملک علی (لارستان)، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده است.
باغ مصلی نژاد (جویم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده است.
قلعه کریمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵خانوار) بوده است.
گلوگچی، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بایجان، روستایی در دهستان جویم بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
دشت حسنی ۱، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۹خانوار) بوده است.
دشت رنگرزی، روستایی در دهستان جویم بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹ نفر (۵ خانوار) بوده است.
فرشته جان، روستایی در دهستان جویم بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۲۴ نفر (۱۴۰ خانوار) بوده است.
گروه (جویم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
موزار، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۹خانوار) بوده است.
آب کنارو (جویم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
چاه عمیق (جویم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جویم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۸خانوار) بوده است.
بالا کوه، روستایی در دهستان جویم بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳ نفر (۱۱ خانوار) بوده است.
عطاآباد (جویم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۶خانوار) بوده است.
خرده دره، روستایی در دهستان هرم بخش هرم شهرستان جویم در استان فارس ایران است. خرده دره روستایی نسبتا کوچک در بخش هرم شهرستان جویم واقع در جنوب استان فارس میباشد جمعیت این روستا که البته به علت مهاجرت ساکنان آن به شهر های اطراف کم شده حدود ۸۰۰نفر میباشد مردم این روستا تماما ترک زبان هستند و آمار تحصیلکرده های این روستا نسبت به جمعیت آن آمار خوبی را نشان میدهد شغل عموم مردم در این روستا کشاورزی و دامپروری است .قسمت متمرکز این روستا شهرک ال محمد است ولی بخش های دیگر از قدمت بیشتری برخوردارند تاریخ تاسیس این شهرک سال ۱۳۷۰است روستای خورده دره از طبیعت بکر و زیبایی برخوردار است که همواره گردشگران را به این منطقه جذب میکند از این منطقه میشود به عنوان پرچمدار بخش جویم یاد کرد مردم منطقه همواره از رشادت و شجاعت بالایی برخوردار بوده اند،به گونه ای که علی رغم بی توجهی و بی مهری زیادی که در طول این حکومت بر انها اعمال شده تا به حال سر جلوی هیچ ظلم جوری خم نکرده اند . جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۵۴ نفر (۱۷۹ خانوار) بوده است.
سحرگاه (جویم)، روستایی از توابع بخش هرم شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بندبست بالا، روستایی در دهستان هرم بخش هرم شهرستان جویم در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
بنکوی سهراب خانلو، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۵خانوار) بوده است.
شهرک آل محمد، روستایی از توابع بخش جویم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۵ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
علی آباد زاهد محمود، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷۲ نفر (۷۳ خانوار) بوده است.
برکه گل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
تنگ بها الدینی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۹خانوار) بوده است.
چکی(لارستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
براک، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. این روستا در فاصلهٔ ۴ کیلومتری مشرق شهر لار واقع است. بخشی از مردم براک در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس مشغول به کار هستند. زبان مردم این روستا لارستانی با لهجه براکی است. پیشینه. بر خلاف روستاهای مجاور که همگی در نزدیکی کوه واقع شده اند، این روستا در منطقه ای پست که حالت گودی به خود می گیرد بنا شده است؛ و این امر باعث سرازیر شدن آب های سطحی به روستا می شده است. به همین دلیل در گذشته براک نخلستان های وسیعی داشته که امروزه به دلیل احداث فرودگاه لار در کنار این روستا، از بین رفته اند. در مورد سابقه تاریخی براک اطلاعات دقیقی در دست نیست. براک قدیم (بُراق) نزدیک شهرک صنعتی فعلی لار قرار داشته که زیارتگاه پیر بُراق یا سید ابوالعراق (وفات ۱۱۱۶ ذیقعده هجری قمری) نیز در همین مکان قرار دارد. احتمال می رود که این روستا قبل از آمدن وی وجود داشته است. بعدها بر اثر قحطی و حملهٔ سرداران نادرشاه به منطقه لارستان به منظور سرکوب محمدخان بلوچ که مردم منطقه به او پناه داده بودند، این منطقه غارت شد. در آن هنگام این منطقه متروکه شد و مردم بومی به اجبا
ر به مناطق دیگر مهاجرت کردند. تجدید حیات روستا به سال ها بعد و جمع شدن افراد بومی قبلی و افرادی از قومیت ها و مذاهب مختلف در کنار هم بازمی گردد که در همین مکان فعلی آن را بنا نهادند. این مکان محل اقامت و حکومت تابستانی حکام و خوانین لار و گراش بوده است. امکانات روستایی. براک دارای دو مدرسه دخترانه در سه مقطع تحصیلی و دو مدرسه پسرانه است. همچنین سه مسجد اهل سنت و یک مسجد اهل تشیع، کتابخانه، مکتب خانه، حسینیه و یک درمانگاه امکانات آموزشی، مذهبی و بهداشتی این روستا را تشکیل می دهند. در براک حدود ۲۰۰ هکتار زمین مستعد کشاورزی وجود دارد که ۱۰ هکتار آن نخلستان و ۱۰۰ هکتار کشت دیم است. جاذبه های گردشگری. در مورد بناها و آثار به جا مانده از دوران گذشته می توان به مقبره سید محیا و پیر براق اشاره کرد. همچنین در این روستا دو بند ساروجی تاریخی با طول حدود ۱۰۰۰ متر وجود دارد که از آن برای ذخیره و هدایت آب استفاده می شده است. در یک کیلومتری شرقی روستا مجموعهٔ نخلستان و گز وجود دارد که به آن «چاه باغ» می گویند. وجود آب انبارهای متعدد و کانال های متعدد آب کشی نشان از استعداد کشاورزی این منطقه دارد. نکته جالب توجه این است که س
بک آب انبارهای این مکان با دیگر نواحی به طور کلی متفاوت است و همچنین وجود ساختمان هایی شبیه آتشکده، احتمال زرتشتی بودن ساکنان قدیمی آن را می رساند. تأسیسات زیربنایی. لوله کشی زیرزمینی در این روستا از سال ۱۳۹۵ انجام شده است و آب رسانی در این روستا مستقل از شهر لار و زیر نظر شورای روستایی صورت می گیرد. این روستا دارای دو چاه است که آب رسانی در این روستا از طریق آن ها انجام می شود. براک از روستاهایی است که به گاز شهری دسترسی دارد. همچین این روستا دارای مرکز MDF مخابرات و تعداد ۱۰۰ خط مخابراتی است و خدمات اینترنت 4G برای مشترکین ایرانسل و همراه اول و رایتل در دسترس است. رهاورد. در گذشته طناب بافی، سبدبافی، کوزه گری، کوره ساروجی، میلکی (گیوه بافی) از جمله تولیدات و صنایع دستی مردم این روستا بوده است. انواع نان های تیری، نازک، جرادک، فلزی، ختک، بالاتوه، تپ تپی، نی نه نی در این روستا پخته می شود. همچنین شیرینی های محلی و خرما نیز از دیگر رهاوردهای این روستا است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۸۸۲ نفر (۸۳۸ خانوار) بوده است.
بست فاریاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چاه آگاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
چاهو (لارستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
سدمیرشکاری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن کمتر از سه خانوار بوده است.
تدک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چاله پیارون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
آب باری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
صحرای بوگال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده است.
بلوچی، روستایی در دهستان درز و سایبان بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. موقعیت جغرافیایی. این روستا از شرق به منطقه کهن و روستای شهدادی و از غرب به سایبان مشرف می باشد، همچنین آبادی های تُمپُلِی و پارَگی در غرب این روستا واقع می باشند. در شمال این روستا کوه گله گاه و در جنوب آن کوه روک قرار دارد. رودخانه کر و ایستگاه راه آهن در شرق روستا واقع شده است. شغل. شغل اکثر اهالی روستا کشاورزی و دامداری می باشد. برخی از محصولات کشاورزی روستا عبارتست از گندم، جو، کنجد، ذرت، هندوانه، خربزه و غیره. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۲ نفر (۴۹ خانوار) بوده است.
پاریگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
تل پلوئی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵خانوار) بوده است.
روک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
سایبان (لارستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
دولت آباد قدیم، روستایی در دهستان درز و سایبان بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۱ نفر (۲۸ خانوار) بوده است.
کهنویه درز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۸خانوار) بوده است.
نصیرآباد (لارستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
دولت آباد، روستایی در دهستان درز و سایبان بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۶ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
پاریوعرب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۵خانوار) بوده است.
پیرچاله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
شاه غیب، روستایی در دهستان درز و سایبان بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. موقعیت نسبی آن از سمت شمال به روستای چاه نهر و از سمت شرق به روستای بیخویه از توابع شهرستان لارستان و از سمت غرب به روستای کهنه متصل می باشد و از سمت جنوب به منطقه حفاظت شده کوه هرمود ختم می شود. = گنبد نمکی = محل قدیم این روستا در فاصله ۱٫۵ کیلومتری شمال محل جدید روستا که با نام شهرک غدیر نیز از آن یاد می شود واقع است. گنبد نمکی شاه غیب در سمت شمال شرقی این روستا واقع است که مساحت این گنبد ۶۴ کیلومتر مربع می باشد. راه های دسترسی به گنبد نمکی شاه غیب از دو مسیر امکان پذیر می باشد ۱ . از طریق روستای مزیجان واقع در جنوب شهرستان زرین دشت. ۲ . از طریق راه جاده ی روستای شاه غیب = جغرافیا = شاه غیب که یکی از روستاهای لارستان به شمار می رود منطقه ایست با اقتصاد کشاورزی که در گذشته ای نه چندان دور به عنوان قطب کشاورزی لارستان به شمار می آمد اما اقلیم گرم و خشک منطقه و وجود گنبد های نمکی در اطراف و در محدوده آن و تاثیر شدید دیاپیریسم بر منابع آب و خاک ادامه این فعالیت اقتصادی را با مشکل مواجه نموده است. همچنین با توجه به اینکه ا
ز منابع آب زیرزمینی شور، قلیایی و سنگین و یا جریانات سطحی که از سازندهای شور عبور می کنند در آبیاری بیشتر اراضی کشاورزی منطقه است، همواره از حاصلخیزی خاک منطقه کاسته می شود. = جمعیت = این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران سال ۱۳۹۰ دارای جمعیت کل ۸۹۴ و جمعیت مرد ۴۶۴ و جمعیت زن ۴۳۰ می باشد. تعداد خانوار این روستا ۲۳۳ خانوار و دارای تعداد واحد مسکونی ۱۷۸ می باشد. = منابع =
بریز، روستایی در دهستان دهکویه بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. فاصله ٔ این روستا تا مرکز شهرستان ۴۵ کیلومتر است. اماکن تاریخی. این روستا یک کاروان سرا دارد که در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده است. همچنین در این روستا امامزاده ای به نام «میراحمد» مدفون است که مورد توجه و محل زیارت مردم محلی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۳۵۰ نفر (۶۳۳ خانوار) بوده است.
کورده، روستایی در دهستان دهکویه بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. این روستا، مرکز دهستان دهکویه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳٬۵۹۵ نفر (۱٬۰۴۲ خانوار) بوده است.
نجف آباد، روستایی در دهستان بالاده بخش بیرم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. پیشه. شغل مردم آن کشاورزی و دامپروری است. عمده محصولات آن غلات گندم و جو و خرما می باشد. همچنین در اطراف روستا درختان گز و کنار و کور وجود دارد. بخش بیرم در جنوب لارستان و در مجاورت شهرستان لامرد قرار دارد. تابستان آن گرم و خشک و زمستان آن سرد می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴۰ نفر (۱۲۸ خانوار) بوده است.
کمال آباد، روستایی در دهستان بالاده بخش بیرم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۶ نفر (۵۸ خانوار) بوده است.
اَرَد شهری از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. این شهر مرکز بخش ارد و دهستان ارد می باشد. ارد در سال ۱۳۹۶ از روستا به شهر ارتقا یافت. نام شناسی. نام ارد برگرفته از کلمهٔ ارتا می باشد. ارتا نام فرشته ای است در دین زرتشت که به ملک رزق و روزی معروف است و روز بیست و پنجم هر ماه به او تعلق دارد. در لغت نامهٔ دهخدا، ارد واژه ای اوستایی معرفی شده است که به معنی راستی و درستی و پاکی و تقدس است. البته لازم است ذکر شود که به گفتهٔ کهنسالان این شهر، نام ارد برگرفته از دو واژهٔ آرد و رد است. به این صورت که در گذشته به علت فراوانی چشمه های آب در این منطقه، آسیاب های زیادی نیز وجود داشته که از سراسر این منطقه برای آرد کردن گندم به این مکان می آمدند و در مسیر برای شناسایی راه توسط دیگران و در ادامه سفرهای خودشان، ردی از آرد به جا می گذاشتند. از این رو این منطقه به ارد معروف شد. پیشینه. مردم ارد پیش تر در هفت تا هشت مکان به صورت جداگانه زندگی می کرده اند که محور این دسته ها و قبیله ها در جاشهر کنونی بوده است. بعد از مدتی این پراکندگی ها که از گود و قلات سهل آباد تا میلویه و حتی لاور نیز بوده کم شده و اکثراً در جاش
هر زندگی می کرده اند؛ تا اینکه به علت زلزله های زیادی که در آن منطقه رخ می داده و خرابی های زیادی را به بار می آورده، تصمیم می گیرند به منطقه ای مابین دو کوه کوچ کنند؛ در نتیجه ارد فعلی را که آن زمان تعداد کمی از مردم در آنجا زندگی می کردند را برای ادامهٔ زندگی دسته جمعی انتخاب می کنند. موقعیت جغرافیایی. این شهر در ۶۶ کیلومتری غرب شهر گراش، بین دوراهی ارد و گردنهٔ بالنگستان واقع شده است. دشت ارد بسیار وسیع می باشد؛ به طوری که از شمال به دوراهی ارد، از جنوب به مزارع لاور و کوه بالنگستان، از شرق به جاشهر و میلویه و سپس به روستاهای گزدان و زینل آباد و آغصه و از غرب به تیش آباد، سهل آباد و مهرآباد و نهایتاً به روستای مز می رسد. در واقع گردنهٔ بالنگستان همانند دیواری مرز بین دهستان ارد و دهستان فداغ را مشخص می کند. این دشت دارای بیش از سه چشمه و زمین های کشاورزی است. ارد در گذشته با دارا بودن دوازده رشته قنات در سطح منطقه بی نظیر بوده اما در خشکسالی های اخیر اکثر قنات های آن خشکیده و دچار ریزش شده اند. مردم و جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر ارد ۵٬۰۹۴ نفر شامل ۱٬۵۰۲ خانوار بوده است. عد
ه ای از مردم این شهر به کار کشاورزی و دامداری مشغول می باشند و عمدهٔ محصولات آن گندم، جو، خرما، پنبه و کنجد می باشد. عده ای دیگر از مردم نیز جهت امرار معاش به شهرهای شیراز و بندرعباس و کشورهای حوزهٔ خلیج فارس مانند قطر، امارات و کویت رفته و در آنجا مشغول فعالیت می باشند. ارد دارای افراد خیر زیادی می باشد که در زمینه های مختلفی در کارهای خیریه شرکت می کنند. اکثر مردمان ارد در حال حاضر در تهران و شیراز به شغل تجارت موبایل وتجهیزات جانبی اشتغال دارند. مردم ارد اچمی بوده و به زبان اچمی صحبت می کنند. جاذبه های گردشگری. مهم ترین جاذبهٔ گردشگری شهر ارد، چشمهٔ آبگرم بِنو می باشد. بنو چشمه ای با قدمتی بیش از 820 سال است که توسط گبریان ساخته شده است و این چشمه از مواد گوگردی تشکیل شده است که برای درمان بیشتر بیماریهای مفصلی مفید میباشد زمین های کشاورزی وسیعی را آبیاری می کند و به عقیدهٔ مردم این شهر توسط برادران امام زاده بی بی شاه دختر که مقبرهٔ وی در ۲ کیلومتری شهر قرار دارد حفر و احداث شده است، و هم اکنون به دلیل خشکسالی های متعدد، آب آن بسیار کم شده است. این چشمه با دارا بودن خاصیت درمانی هر ساله توجه عدهٔ زیادی از
مردم شهرهای اطراف را به خود جلب می کند. خنک بودن آب آن در تابستان و گرم بودن آن در فصل زمستان از ویژگی های منحصر به فرد این چشمه می باشد. این چشمه سه سرچشمه دارد که یکی آب گرم و دومی آب سرد و دیگری آب ولرم می باشد که ترکیب آن ها آبی ملایم با خاصیت درمانی به وجود آورده است. متأسفانه بسیاری از آثار تاریخی ارد که قدمت برخی از آن ها به بیشتر از ۱۰۰۰ سال می رسیده است، غارت یا تخریب شده اند که از آن جمله می توان به چهارطاقی، چهارانبار، سنگ قبرهای بسیار قدیمی، آسیاب های قدیمی و غیره اشاره کرد. کلات ارد که در زمان قدیم از مردم ارد جهت هجوم دشمنان جلوگیری می کرده است، پیشینه ای بسیار قدیمی دارد. یکی دیگر از جاذبه های بخش ارد، وجود نخلستان ها و گیاهان سرسبز و منحصر به فردی است که در فصل بهار می رویند. علی رغم تابستان سوزان و خشک، بهار ارد در آن منطقه زبان زد خاص و عام است و با سرسبزی شمال کشور برابری می کند. گیاهان دارویی و سبزیجات بسیاری در دشت و کوه های ارد می روید از جمله: آنقوزه ،آویشن، شربتی، مروتلخ، کاسنی، خار شتر، خاکشیر، بابونه، اسفناج، ثعلب، رازیانه رومی، بادام کوهی، روناس، خار مریم، و... . اماکن مذهبی. در ار
د اماکن مذهبی زیادی وجود دارد که در ماه های مختلف سال از جمله رمضان و محرم میزبان مردم شهر می باشند. از جملهٔ این اماکن می توان به حسینیهٔ ارشاد، حسینیهٔ خامس آل عبا و حسینیهٔ اباالفضل(ع)(اسلام آباد) و سالن فرهنگی مذهبی الزهرا اشاره کرد. ارد دارای ۷ مسجد است که مسجد جامع ارد و مسجد صاحب الزمان مشهورتر می باشند. همچنین زینبیهٔ ارد که در محلهٔ اسلام آباد قرار دارد، در روزهای شهادت و ولادت میزبان بانوان شهر ارد است. ارد اولین دهستان کشور است که در آن نماز جمعه برگزار شد. امامزاده ها: شاه غیب، هفت تن، بی بی شاه دختر
جاشهر، روستایی از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶خانوار) بوده است.
چَک چَک ، روستایی از توابع شهرستان گراش در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
زینل آباد () روستایی در دهستان سبزپوش از بخش اَرَد در شهرستان گراش واقع در استان فارس است. این روستا مرکز دهستان سبزپوش است و در فاصلهٔ ۷۰ کیلومتری غرب گراش و ۳۵۰ کیلومتری جنوب شیراز قرار دارد و از طریق جادهٔ لارستان به عسلویه قابل دسترسی است. جمعیت زینل آباد در سال ۱۳۹۵، ۶۳۲ نفر گزارش شده است که نسبت به سال ۱۳۹۰، دارای رشد ۲٫۸− درصدی بوده است. زینل آباد از نظر موقعیت جغرافیایی در اقلیم گرم و خشک قرار دارد و از شمال و جنوب و شرق در حصار کوه های بهاش و سه کلات از رشته کوه های زاگرس جنوبی واقع شده است و از غرب به شهر اَرَد متصل می شود. این روستا با ورود شخصی به نام دهباشی زینل که از گراش تبعید شده بود به همراه جمعی از مردم گراش در دههٔ ۱۳۴۰ ه .ق شکل گرفت و به همین دلیل، زینل آباد نامیده می شود. با این حال نام این منطقه در برخی از سالنامه های آماری، «برکهٔ شیخ» ذکر شده است. وجود چند اثر تاریخی که قدمت شان به درستی مشخص نیست، نشانهٔ حضور و فعالیت های انسانی در گذشتهٔ این منطقه است. بیشتر ساکنان زینل آباد، مهاجرانی از گراش هستند که به زبان اچمی با گویش گراشی صحبت می کنند. مذهب آن ها شیعهٔ دوازده امامی است و آرامگا
هی معروف به امامزاده سبزپوش در نزدیکی زینل آباد واقع شده است. این روستا دارای یک دبستان، یک خانهٔ بهداشت، یک زمین چمن مصنوعی، دو مسجد و یک حسینیه است که بیشتر آن ها توسط خیرین بومی ساخته شده اند. اقتصاد زینل آباد بیشتر بر پایهٔ کشاورزی و دامپروری است و زراعت گندم و جو، کشت هندوانه و پرورش محصولات باغی همچون نخل و زیتون، در کنار پرورش بز و گوسفند، از منابع اصلی درآمد ساکنان این روستاست. در کنار این ها، اشتغال به صنایع دستی همچون تولید گلیم های پشمی و ساخت و تزیین نی قلیان هم در زینل آباد رایج است. نام و پیشینه. علت نام گذاری این روستا به زینل آباد به درستی روشن نیست. بنا بر داده های شفاهی، این منطقه به دست شخصی به نام زینل، آباد شده است و به همین دلیل زینل آباد نامیده می شود. زینل که از نزدیکان رستم خان گراشی بود، در زمان حکومت او بر لارستان به این منطقه تبعید شده بود و به آبادسازی آن پرداخت. عبدالنبی سلامی در "گنجینهٔ گویش شناسی فارس"، شخص کوچیده به این منطقه را دَهباشی زینل نامیده و کوچ او را در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ ه .ق دانسته است. طبق این نوشته، گروهی از مردم گراش به سرکردگی دَهباشی زینل به منطقهٔ زینل آباد رفت
ند و سکونت شان در چادر بود. سپس در سال ۱۳۴۱ ه .ق زمین هایی را از مالکان و خوانین وقت خریدند و به ساختمان سازی پرداختند. بعدها گروه هایی دیگر نیز از گراش به آنان پیوستند. به نوشتهٔ صلاحی در "جامعه شناسی گراش"، نام قدیمی زینل آباد که در سالنامه های آماری سال های ۱۳۳۵ تا ۱۳۶۵ خورشیدی مرکز آمار ایران ذکر شده است، «برکهٔ شیخ» بوده است. زینل آباد دارای چند اثر تاریخی است که از آن میان، قلعهٔ گَزْدان شهرت بیشتری دارد و قدمت آن به دوران قاجاریه می رسد. دیگر اثر تاریخی این روستا، کاروانسرایی با نام بَنْدِ گِرین است که قدمت آن مشخص نیست. بقایای کاروانسرا و قلعه ای با نام قلعهٔ کُهنه و نیز آب انباری با نام برکهٔ شیخ در نزدیکی زینل آباد وجود دارد که به اعتقاد ساکنان آن، مربوط به دوران حضور زرتشتی ها در این مناطق است. از دیگر جاذبه های گردشگرپذیر زینل آباد، سدها و بندها هستند که عمدتاً در دوران معاصر ساخته شده اند. سد «خاکی» و سد «حاج غلامرضا» را می توان از میان سدهای زینل آباد برشمرد. همچنین قنات هایی در زینل آباد وجود دارد که قدمت زیادی دارند و امروزه بلااستفاده مانده اند. ساختار سیاسی. زینل آباد مرکز دهستان سبزپوش از ب