Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلجی (سروآباد)، روستایی از توابع بخش اورامان شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. این روستا روبروی کوه کوسالان واقع شده است و همه مردم این روستا با فامیلی سجادی شناخته می شوند. ییلاق مردم روستای کلجی تحت عنوان هه وار گۆڵی در بالا دست روستا واقع شده است که قدمتی برابر با خود روستا دارد و مردم کلجی از صد ها سال پیش در اواخر بهار تا اواخر پاییز به آنجا کوچ کرده و می کنند. از امکانات روستای کلجی می توان به لوله کشی آب روستایی، برق ، گاز ، تلفن ثابت ، سیستم انتقال فاضلاب ، مدرسه دوره ابتدایی ، مسجد و ساختمان دهیاری اشاره کرد. محصولات. انگور، گردو، توت درختی، انار، بادام درختی، انجیر جمعیت. این روستا در دهستان شالیار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۲ نفر (۸۰خانوار) بوده است. جانوران و پرندگان بومی. شغال، گرگ، روباه، خرگوش، گراز، پلنگ، خرس قهوه ای، بزکوهی، کفتار، سنجاب، کبک زلزله روستای کلجی. در بیست و هشتم آبان ماه سال ١٣٩٦ ، زلزله ای به بزرگی ٤/٢ ریشتر روستای کلجی را لرزاند که خوشبختانه تلفات جانی در پی نداشت ولی اکثر خانه های روستا ترک برداشت. روستاهای همسایه. نوین، ناو،
سلین، بلبر
ورگه ویر، روستایی از توابع بخش اورامان شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شالیار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۶خانوار) بوده است.
مردم جمعیت روستا در سال ۹۹ حدود ۶۵۰ نفر است بلبر، روستایی از توابع بخش اورامان شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شالیار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۴ نفر (۲۰۳خانوار) بوده است. مردم جمعیت روستا در سال ۹۹ حدود ۶۵۰ نفر است روستا. این روستابا ارتفاع ۹۰۰متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد. رودخانه سیروان در کنار آن جاری است و تنها روستایی است که مناظرش طبیعی و بکر مانده است. این روستا علاوه بر سیروان دارای چشمه های فصلی موقتی هم به نام بلچمی هست که چشم هر بیننده ای را حیران می سازد وتنهاچشمه فورانی در ایران است که به طول ده متر فوران می کند. اما متأسفانه این چشمه ها را با ساخت چندین جای مصنوعی زشت کرده اند این روستا دارای سه ییلاق به نام های (ده ره ویان-شیره ده ره -عودالان) است. مردم روستا از نطر علمی وفرهنگی در سطح بالایی قرار دارند و بیشترین دانشجو را در منطقه دارا است. این روستا دارای سه مسجد دو مدرسه-مخابرات-شبکه اینترنت است. در این روستا یک سازمان مردم نهاد نیز به اسم انجمن تریفه هورامان وجود دارد. در ۷۰ کیلومتری مریوان و ۷ کیلومتری اورا
مان تخت است و هر ساله پذیرای گردشگران زیادی است. واقعاً یکی از زیباترین روستاهای استان کردستان است. می توان از روستای اورامان پیاده به این روستا رفت و از مناظر و طبیعت زیبای آن لذت ببرید. محصول اصلی روستا انار است.
ژیوار (سروآباد)، روستایی از توابع بخش اورامان شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شالیار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۶۴ نفر (۳۵۲خانوار) بوده است.
نسنار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۲ نفر (۱۴۴خانوار) بوده است.عمده مردمان روستا مهاجرت کرده و به شغل آرماتوربندی در شهرهای مختلف خصوصاً" تهران و سنندج مشغول به فعالیت می باشند .
بیساران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. موقعیت جغرافیایی روستای بیساران. روستای بیساران در تقریباً ۲۴ کیلومتری جاده سنندج - مریوان «دوآب» قرار گرفته است. روستای بیساران در فاصلهٔ ۸۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سنندج و ۶۵ کیلومتری شهرستان مریوان و بر روی طول جغرافیایی ۳۹/۴۶ و عرض جغرافیایی ۱۱/۳۵ و در ارتفاع ۱۸۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است. روستای بیساران از جنوب به روستاهای ژان و پایگلان، از شمال به روستاهای خواشت ، سالیان، نجی، و سفید بن، از شرق به روستاهای هویه، سرهویه و از طرف غرب به روستاهای نسنار، هرسین و بوریدر محدود می گردد. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۳۰ نفر (۷۴۵خانوار) بوده است. درخت کهنسال. در روستای بیساران دو درخت گردوی کهنسال وجود دارد که «وزی خواچکه» و «وزی حیاته» نامیده می شوند، و به ترتیب با شماره های ۵۸۵ و ۵۸۶ در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۳۹۸ به عنوان میراث طبیعی ارزشمند در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده اند. * بیساران روستایی سرسبز و خرم در ۸۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سنندج و ۶۵ کیل
ومتری شهرستان مریوان در ارتفاع ۸۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است. بیساران از جنوب به روستاهای ژان و پایگلان از شمال به روستاهای سالیان، نجی، و سفیدبن از شرق به روستا های شیان، هویه و سرهویه و از غرب به روستاهای نسنار، هرسین و بوریدر محدود می شود. روستایی بکر در دل کوه های مرتفعی همچون شه نشین، میرویس، کوری مه ریم، کوری هه وریشان که کوه های آن تا اواخر فصل بهار و در سال های دورتر تا اوایل مردادماه برف به دامن دارند.
ژان (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶۴ نفر (۲۱۹خانوار) بوده است.
یوژنان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. قدمت و تاریخ وِژَنان بر اساس صحبت هایی که مردم روستا، از بزرگان و ریش سفیدان خود نقل کرده اند، حداکثر به ۳۰۰ تا ۳۵۰ سال پیش بازمیگردد. لهجه روستای وِژَنان، اردلانی می باشد، که این ویژگی،وِژَنان را در میان دیگر روستاهای همجوار و منطقه متمایز کرده است. وجهه تسمیه. ریشه نام وِژَنان از واژه وِژَن و پسوند «ان» (نشانه جمع) تشکیل می شود. وِژَن در زبان کردی هورامی به درخت وَن گفته می شود. چون در گذشته کوه های اطراف این روستا پوشیده از گونه درختی ون بوده است، واژه وِژَنان را برای این مکان انتخاب نموده اند. موقعیت. این روستا در بین شهرهای سنندج، سروآباد و کامیاران قرار گرفته است، که بر اساس تقسیمات کشوری، در منطقه ژاورود غربی، جزء شهرستان سروآباد می باشد. روستای «وِژَنان» در فاصله ۳۵ کیلومتری جنوب شرق سروآباد و ۸۵ کیلومتری جنوب غرب سنندج واقع شده است. روستاهای همجوار. _از شمال و شمال شرق با روستاهای «نسنار» و «ژان» _از غرب با روستای «چشمیدر» _از جنوب و جنوب شرق با روستاهای «آریان»، «ژنین» و «پایگلان» همجوار است. جمعیت. این روستا در دهستان بی
ساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
آریان (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۱۹خانوار) بوده است.
بوریدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۸۲ نفر (۲۹۶خانوار) بوده است.
پایگلان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. وجه تسمیه. یعنی دامنهٔ گل ها از پای گُلان گرفته شده است. پایگلان : پای به معنی پایتخت و گلان به معنی اقوام. پس پایگلان به معنی پایتخت اقوام می باشد. پایگلان هم کلمه ای هخامنشی بوده به معنای بایت گلان سرزمین کشاورزی موقعیت. این روستا در بین شهرهای سنندج، مریوان سروآباد و کامیاران قرار گرفته است. از لحاظ تقسیمات کشوری جز شهرستان سروآباد می باشد. روستای پایگلان در فاصله ۲۰ کیلومتری جاده اصلی سنندج – مریوان و در دامنه کوه های سر به فلک کشیده قرار گرفته است. جاده این روستا از مسیر دوآب کاملاً آسفالت و از مسیر تفین به کامیاران به طول ده کیلومتر خاکی و بقیه آسفالت می باشد. مسیرهای منتهی به روستا: ۱- سنندج دوآب پایگلانحدودا ۹۰ کیلومتر ۲- مریوان و سروآباد دوآب پایگلان حدوداً ۶۰ کیلومتر ۳- کامیاران تفین پایگلان حدوداً ۷۰ کیلومتر جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۲۰ نفر (۴۵۷خانوار) بوده است. آثار تاریخی. ۱- مسجد جامع عبداللهی، که با توجه به متن کتیبهٔ سردرب و محراب این مسجد
در سال ۳۷ هجری قمری به دست مبارک صحابی بزرگوار پیامبر اسلام (ص) حضرت عبدالله بن عمر تأسیس شده است و به مسجد عبداللهی مشهور است. ۲- قلعهٔ خاکی لا قه لا: این قلعه با توجه به کاوشهای جدید دارای قدمت 6500 ساله بوده که در ۳۰۰ متری جنوب روستا قرار داشته و در تاریخ ۱۵مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۸۰۳ به ثبت ملی رسیده است. ۳- قلعه بایزید: این قلعه هم که در ۵۰۰ متری شرق روستا قرار دارد در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۸۰۲ به ثبت ملی رسیده است. قله ها و کوهها. ۱- کوری مریه م ۲- کوری گاول ۳- هیشاره ۵- توه نه و عولله خجانی ۶- حه شه به نا ۷- که لامه سیاوه ۸- چه هارگا ۹- مله که وه چشمه ها. ۱- گریان مرد ۲- سنجین ۳- چه مه و وه زه قالاوی ۴- هانه مراو ۵- هانه شیخ ۶- هانه ویل ۷- هانه ریز ۸- هانه کاریز ۹- هانه و سنجر خانی ۱۰- هانه تریشقه ۱۱- چه مه و هه ساره شیتهٔ ۱۲- هانه سه رده محصولات. انگور سیاه ، گردو، توت فرنگی، گلابی، گیلاس، سیب، آلو، زردآلو، آلبالو. منابع. روزنامه سیروان شماره ۷۱۲تاریخ۱۱آذر۱۳۹۱صفحه۱۱
ژنین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. اما بنا به خاطر دلایلی چون قرار داشتن در منطقه کوهستانی و دور بودن از جاده های اصلی بین شهری از توسعه و رقابت با شهرهای استان عقب مانده است. سابقه تاریخی روستا به چند هزار سال پیش بر می گردد. جالب است بدانید که در کشور لهستان یک شهرستان به همین نام وجود دارد. که در استان کویافسکو-پومورسکی واقع شده است. قدمت این منطقه با اسناد و مدارک کشف شده به حدود ۶۵۰۰ سال پیش میرسد و شواهدی از صنعت شیشه و فلزی هم به چشم می خورد.(طبق بررسی زمین شناسان و باستان شناسان در سال ۱۴۰۰. موقعیت. این روستا در بین شهرهای سنندج، مریوان سروآباد و کامیاران قرار گرفته است. از لحاظ تقسیمات کشوری جز شهرستان سروآباد می باشد. روستای ژنین در فاصله ۱۸ کیلومتری جاده اصلی سنندج – مریوان. جاده این روستا از مسیر دوآب کاملاً آسفالت و از مسیر تفین به کامیاران به طول ده کیلومتر خاکی و بقیه آسفالت می باشد. مسیرهای منتهی به روستا: ۱- سنندج ژنین حدوداً ۹۶ کیلومتر ۲- مریوان ژنین حدوداً ۷۶ کیلومتر. جغرافیا. شکل خانه ها و فضاهای درونی آن، براساس نوع فعالیت و میزان درآمد اقتصادی مر
دم شکل گرفته است. در چندین سال اخیر ساخت ساز خانه در روستای ژنین به صورت چشمگیری افزایش یافته است. پوشش گیاهی روستا شامل انواع گیاهان مانند، خاکشیر، ختمی (هرمله). بابونه (حاجیانه). گل گاو زبان (گوزربانه). بو مادران (بوژانه). آویشن. شیرین بیان. پونه. کنگر. ریواس. خوژه. قارچ. لوئی. رازیانه. جاشیر (لو). شنگ. خاز. بنا. (دریه زرده). اکینوپس یا قنقال (دریه نرمه). که کاربرد غذایی، دارویی و صنعتی دارند و کاسنی و انواع درختان بلوط، کیکم، ارژن، بنه (تایله)، ون، زالزالک (بلچی)، گلابی و گردو. آلوچه. سیب. زرد الو. هلو. الو سیاه. الوبالو. الوبالوی وحشی. سنجد. به. نارون (وزم). چنار. بید. شاه توت. توت سفید. اطراف روستا را مراتعی سرسبز، دربرگرفته است. پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام را داراست. گونه های جانوری در زیستگاهای روستا شامل :روباه، خرگوش، خوک و می باشد. و پرندگان ازجمله کبک، گنجشک، کلاغ و … و دارای پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام. جانوران و پرندگان می باشد. این مکان در منطقه بزرگ اورامانات (بخش ژاوه رود غربی) قرار دارد. قله ها و کوه ها. تونه سیاوه. تونه چه رمه. هه مروگوره. یه ره همرو. تپه باوا. یاگه پاووگوری. هاره گله.
وه ران وه ر. ویشله. قه لاگا. چشمه ها. هانه چه رمه. هانه کاریز. هانه ومیزای. هانه چیا. هانه قوته لان. هانه پیسایین. هانه ومامو ولی. هانه قول. هانه ویسیه. هانه درویشی. هانه گناو. هانه قلاگا. هانه قل قله. هانه سکله. هانه و زل ئاوای. هانه ومه لا. زبان و دین. مردم روستای ژنین به زبان هورامی سخن می گویند، پیرو دین اسلام و مسلمان و پیرو مذهب تسنن (شافعی مذهب) هستند. اقتصاد. این روستا دارای بیش از ۲۳۵ هکتار مزارع آبی و ۷۰ هکتار دیم می باشد و با توجه به این مقدار مزارع اکثر مردم به کار باغداری و کشاورزی و عده کمی به دامداری و زنبور عسل مشغولند. فراورده ها کشاورزی: گندم، جو، نخود، انگور و گردو، توت فرنگی می باشد.
گواز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پایگلان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۷ نفر (۱۶۰خانوار) بوده است.
احمدآباد تفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۷ نفر (۷۴خانوار) بوده است.
ترخان آباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت180 خانوار و 650 نفر جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۲ نفر (۱۵۲خانوار) بوده است.
دورود روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۱۱خانوار) بوده است.
ابراهیم آباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳٩٥، جمعیت آن ٤٩٦ نفر (١٦٠خانوار) بوده است.
محمودآباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده است.
گوشخانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت شناسی. قومیت شناسی. جمعیت این منطقه را کُردها تشکیل می دهند. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۰۷ نفر (۲۸۹خانوار) بوده است.
نسل (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۶ نفر (۱۷۶خانوار) بوده است.
خانقاه رزاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
رزاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۵ نفر (۱۷۲خانوار) بوده است.
کرآباد ، زبان محلی ( کەڕاوا ) به لاتین ( Karrawa ) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. کراباد یکی از روستاهای بسیار زیبای مناطق کردستان است که دارای دشت های زیبا و پر میوه شامل:توت فرنگی، گردو، انواع هلو، آلوچه، زرد الو و … است که شغل اکثر مردم ان دامداری و باغ داری سنتی و نیمه مدرن است، در اوایل پاییز نیز بیشتر آنها از فروش گردو و درآوردن مغز گردو درآمد زایی می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۵ نفر (۱۶۴خانوار) بوده است.
دگاگاه (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۶۱ نفر (۲۶۷خانوار) بوده است.
ماضی بن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۶ نفر (۱۲۶خانوار) بوده است.
نی آباد (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۹۵خانوار) بوده است.
تفین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. روستای تفین یکی از بهترین طبیعت های استان کردستان را برای گردشگران دارد. روستای تفین مردم بسیار مهربان و مهمان نواز دارند. همچنین طبیعت روستای تفین بسیار زیبا است و هیچکدام از روستا های اطراف آن همچین طبیعتی را ندارند. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
دزوند علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
دزوند سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
سوره تو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۶ نفر (۱۵۷خانوار) بوده است.
دهکانان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
کانی حسین بگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
کولیچ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۱ نفر (۴۱خانوار) بوده است.
جولانده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر بوده است.
روستایی بسیار زیبا که در استان کردستان قرار دارد . و دارای مناظر طبیعی و بکر بی نظیری است. این روستا دارای یک زمین فوتبال چمن مصنوعی است که هر ساله میزبان مسابقات جام "تافوو دێوەزناوی" می باشد. دیوزناو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. این روستا دارای یک مجتمع پرورش ماهی قزل آلا با ۳۶ مزرعه در فاز اول است که منبع درآمدی برای بخشی از اهالی روستا به شمار می رود. فاز دوم این طرح بیش از ۲۵ سال است که به حالت تعلیق در آمده و توجه مسئولان ذی ربط را می طلبد. روستای دیوزناو از ابتدایی ترین امکانات از جمله جاده، طرح هادی، و آنتن دهی مناسب محروم است. نبود امکانات مذکور در این روستا به دلایلی مانند کم کاری مسئولان شهرستانی و استانی و... بر می گردد. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۶ نفر (۸۸خانوار) بوده است.
دیور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
ژریژه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۰ نفر (۱۳۳خانوار) بوده است.
سرومال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۵۷خانوار) بوده است. این روستا حدود سال 900 شمسی بنیاد نهاده شده است، این روستا در زمان های قدیم در یک مکان دیگر قرار داشته است و به گفته مردمان محلی به دلیل بیماری ای که مسری بوده و قربانیان زیادی گرفته؛ مردم مجبور به ترک محل زندگی خود شده و روستای فعلی را بنیاد نهاده اند. امروزه محل قدیمی روستا را " ده کهنه" می نامند. بیشتر خانه های روستای فعلی را شخصی به نام استادفیض الله رحیمی که معمار تجربی بوده است ساخته است. مردم این روستا در زمین هایی که حدود یک کیلومتر با روستا فاصله دارد مشغول کشاورزی می باشند. این زمین ها دارای نام های مخصوصی هستند مانند: تالنگا، ویکش، لامر، هویا، دره ره حمه ته، توه نه سیاوی، هه رره سیاوی، خره گوره، چناران، هاجیالی، داره مریا، نرس، سرچال، هانه سیاوله، ته پوله، وه ر ته پوله، هانه مه فه ر، حه شا واردی، دشته قولی چاله وجنا و... . بیشتر مردم این روستا به شهرها مهاجرت نموده اند. بسیاری از افراد این روستا ب
ه کارهای فنی مشغول هستند. اغلب آن ها در معادن استخراج سنگ ساختمانی و سنگ شکن و فعالیت های مرتبط با راهسازی به ویژه کارخانه آسفالت مشغول فعالیت هستند.
ککلیک آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. معروف ترین چهره این روستا شیخ محمد عبدالله می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
روار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. این روستا در حال حاضر یکی از زیباترین روستاهای منطقهٔ هورامان است که زاد گاه عالم بلند پایه ماموستا ملا خضر رواری میباشد. شغل اکثر ساکنین این روستاکشاورزی و باغداری ست که باتوجه به وجود رود سیروان در امتداد روستا این مهم امکان پذیر شده است و در این روستا محصولاتی چون انار (عمدتاً)،انجیر ،انگور و... کشت و برداشت می شود. زبان این روستا هورامی است . جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۶۵خانوار) بوده است.
زوم (سروآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۸ نفر بوده است. جغرافیا. روستای زوم در محدوده ای آب و هوایی کوهستانی استقرار یافته و ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً حدود ۹۰۰ متر است، این روستا، باآب وهوای مدیترانه ایی که در فصل بهار آب و هوایی خوب و معتدل و مطبوع، در تابستان هوای نسبتاً گرم و در پاییز و زمستان، سرد می باشد. روستای زوم در ۶۱ کیلومتری جنوب شرقی شهر سروآباد واقع شده است. یکی از شاخه های رودخانه سیروان (قشلاق) از باختر آبادی می گذرد. این روستا ازشمال به روستای دل ازغرب روستای اسپریز از شمال غربی روستای رودبار از شرق روستای دلمرز و از جنوب به کوه شاهو و شهر پاوه منتهی می شود. شکل خانه ها و فضاهای درونی آن، براساس نوع فعالیت و میزان درآمد اقتصادی مردم شکل گرفته است. مصالح اصلی به کار رفته در ساخت خانه ها، سنگ، چوب و گل است که دیوارها غالباً سنگی است و به صورت خشکه چینی ساخته می شوند. پوشش گیاهی روستا شامل انواع گیاهان مانند گل گاو زبان، خاکشیر، ختمی، بابونه، گاو زبا
ن، شقایق، بو مادران، آویشن، شیرین بیان، پونه، کنگر، ریواس، خوژه، قارچ و گون که کاربرد غذایی، دارویی و صنعتی دارند و کاسنی و انواع درختان بلوط، کیکم، ارژن، بنه، انار، ون، زالزالک، گلابی و انجیر و اطراف روستا را مراتعی سرسبز، دربرگرفته است. پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام را داراست. گونه های جانوری در زیستگاهای روستا شامل شغال، گرگ، خرس، بزکوهی، روباه، خرگوش، گراز، خوک و به گفته بعضی از مردم روستا گونه نادری از یوزپلنگ می باشد. و پرندگان ازجمله کبک، تیهو، گنجشک، کلاغ، ... و دارای پوشش گیاهی مناسب برای چرای دام. جانوران و پرندگان می باشد. زبان و دین. مردم روستای زوم به زبان هورامی سخن می گویند، پیرو دین اسلام و مسلمان و پیرو مذهب تسنن (شافعی مذهب) هستند، مردم روستا مانند سایر ایرانیان مسلمان در اعیاد دینی عید فطر، عید قربان و میلاد پیامبر اکرم (ص) با برگزاری جشن به شادمانی می پردازند و عید نوروز باستانی را نیز گرامی می دارند و در این عید همانند دیگر مردمان ایران شادی و خوشحالی و آتش روشن و… می کنند. تاریخ. روستا ی زوم یکی از روستاهای قدیمی استان کردستان می باشد که قدمت هزار ساله دارد، وجه تسمیه آن به نظر می رسد.
زوم از کلمه زور گرفته شده است که به مرور زمان حرف (ر) زور حذف شده است. می گویند یزد گرد سوم به زور آن جا را تصرف کرده است. بعضی می گویند قبر یزد گرد سوم در زوم و بعضی می گویند در روستای بر قرو است. به گفته ریش سفیدان و قدیمان روستا بنیان و و مؤسس روستای زوم سه برادر بوده اند و می گویند بخاطر همین می باشد که روستای زوم دارای سه قبیله و طایفه می باشد. اقتصاد. کار و پیشه روستا، کشاورزی اقتصاد این روستا بر پایه کشاورزی و دامداری و پرورش زنبور عسل وصنایع دستی ازجمله گلیم و کلاش و جاجیم بافی و سقز چینی کشت آبی و دیمی در روستا رواج دارد؛ آب آشامیدنی و زراعتی از طریق چشمه روبروی روستا (هه نجیری) واز طریق لوله کشیتامین می شود. فراورده ها کشاورزی: گندم، جو، نخود، انگور و گردو، توت، روستا دارای: برق، دبستان، مسجد و شورای ده است. مردم آبادی از فروشگاه تعاونی دل و امکانات آموزشی دورهٔ راهنمایی رودبار و دوره دبیرستان از شبانه روزی روستای دل مشغول تحصیل هستند. لبنیات شامل شیر، ماست، پنیر، دوغ، کشک مهم ترین محصولات روستا هستند. غذاهای محلی روستا اغلب دوینه، دوخه وا، شه له مین، غازینه و انواع غذاهای گیاهی از متداول ترین غذاها
ی محلی در روستای زوم هستند. جاذبه های گردشگری. راه های دسترسی روستا به شهرهای مختلف از جمله پاوه، سروآباد ومریوان و سنندج قابل دسترسی است اما راه ارتباطی شهر و روستاهای همسایه و منطقه اغلب به صورت خاکی و صعب العبور است. خصوصاً در فصل زمستان سخت وصعب العبور می باشدودرتابستان جاده گردوخاک زیادی دارد و جاده دست اندازهای زیادی دارد. روستای زوم به دلیل برخورداری از موقعیت ویژه جلوه ای زیبا و بسیار منحصر به فرد دارد. مناظر و چشم اندازهای زیبای آن، در بیشتر فصول جذاب و جالب توجه است. مهم ترین جاذبه های طبیعی روستا رودخانه سیروان از به هم پیوستن تمامی رودهای بخش جنوبی غربی، غرب و مرکز استان، مانند رودخانه های قشلاق، گاو رود و گردلان، تشکیل یافته است.. این رودخانه در پایان به رودخانه الوند (حلوان) می پیوندد و با نام دیاله در خاک عراق به دجله می ریزد. اطراف این رودخانه، بسیار زیبا و محل زیست انواع پرندگان و ماهیان است.. کوه شاهو: گه رده میان و سه رکه مه ر وبه رزه لنگ و … از جاهای بسیار دیدنی برای تفریح و سرگرمی و کوهنورد می باشند. همه ساله، در اردیبهشت ماه، دامداران گله های خود را برای چرا، به ییلاق یا کوه شاهو می برند
؛ منظره این کوچ بهاری، زیبایی و شکوه زندگی در ارتفاعات را دوچندان می کند.. چشمه کلوریکی دیگر از جاهای دیدنی و تفریحی و استراحتگاه می باشد واین منطقه آب بسیار سرد و معدنی دارد. یکی دیگر از جاهای دیدنی و گردشگری و تفریحی روستا، منطقه وه زه می باشد این مکان به خصوص درفصل بهار بسیار جالب و دیدنی می باشد. طبیعت بکر و دست نخورده، وجود شرایط مساعد جوی در چهار فصل و صید ماهی نیز از توانمندی های گردشگری روستا می باشند لذا برای گردشگران به خصوص کوهنوردان در فصل بهار سفر یک دو روزه خالی از لطف نیست. هنر و ورزش. در روستای زوم انواع ورزش ها و بازی های محلی متداول است؛ مردان روستا اغلب مشغول بازی هایی از جمله: کیلو برز، قل قلان و خواجه چه بوکان الک وملک، باربارانی، قه له قه له، جوجو، گووه ره بازی، دومینو و … از دیگر بازی های رایج در روستاست.. موسیقی کردی (هورامی) از غنا و شور و حال خاصی برخورداراست و انواع آهنگ های شاد یا غمگین آن در مراسم مختلف، نواخته می شود. از انواع موسیقی کردی، می توان به موارد زیر اشاره کرد:: سیاه چمانه؛ آهنگی غمگین که معمولاً در فراق یار و همچنین مراسم سوگواری نواخته می شودوگورانی دری وچه پله و گه ر