Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی بهتر به ایالات متحده آمریکا آمده، و به اصول اخلاقی پروتستان معتقد بودند. با این حال، آن ها به شیوه های مختلف، یک سبک زندگی خاص را در پیش گرفتند که با تصویر ایده آل زندگی در روستاهای آمریکا مطابقتی نداشت. تمام منطقه به خاطر نرخ بالای خودکشی معروف بود. زنان مزرعه دار و منزوی، بیشتر از مردان خودکشی می کردند و گاهی بچه هایشان را نیز با خودشان می بردند. سالیوان تک فرزند خانواده بود. از بین سه کودک، فقط او که کوچک ترین آن ها بود، زنده ماند. مادرش او را می پرستید ولی پدرش او را بی عرضه ای می دانست که نمی تواند در مزرعه کار کند زیرا دائم سرش تو کتاب بود. پدرش مزرعه دار فقیری بود که برای به دست آوردن مایحتاج اولیه برای خانواده اش مجبور بود تقلا کند. او مردی کم حرف بود که وقتی هم حرف می زد، حرف هایش نامفهوم بود. رابطهٔ هری با وی زیاد نزدیک نبود. قبل از این که هری به سه سالگی برسد، مادرش دوره ای از افسردگی داشت. حتی گفته می شود که اقدام به خودکشی کرده و می خواسته تا هری کوچک را نیز به همراه خودش بکُشد. به همین دلیل، هری را به مادربزرگش سپردند. بعداً که هری دوباره پهلوی مادرش برگشت، او گوش وی را از داستان بدبختی هایش پ
ر کرد مادر هری بر وی تأثیر زیادی گذاشت. . خانوادهٔ استک (خانوادهٔ مادری) در بین مردم و محلهٔ خود بسیار محترم بودند. اما در مورد خانوادهٔ سالیوان چنین نبود. این مقایسه، مثالی است از «قانون نسبیت اجتماعی» (یا قانون اجتماعی نسبیت)، به این صورت که در یک محله یا منطقهٔ فقیرنشین، استک ها، در مقایسه با سالیوانها، موقعیت اجتماعی بهتری داشتند. در واقع، از بین تمام نظریه پردازانی که در این کتاب به آن ها می پردازیم، خانوادهٔ سالیوان از همهٔ خانواده ها فقیرتر و پایینتر است. اسم هورنای، از طرف مادری، با وَن شروع می شود که مثل لرد، دُن، یا کنت، علامت نجیب زادگی است. در نقطهٔ مقابل، خانوادهٔ سالیوان مهاجرانی تازه به ساحل رسیده، و از طبقهٔ کارگر بودند. یکی از عواملی که سالیوان را به سوی موفقیت هول داد احتمالاً آرزوی وی برای بالا رفتن از نردبام اجتماعی بوده است. از سوی دیگر، توهمات وی در بارهٔ خانوادهٔ مادریش، ممکن است استانداردهای وی را بالا برده باشد. سالیوان در طول عمرش بارها اسمش را عوض کرد. این موضوع ممکن است تأثیر مادرش، اللا استک، برای موفق شدن را نشان دهد که نیروی محرکهٔ سالیوان محسوب می شود. سالیوان به هنگام ورود به
دانشکدهٔ پزشکی، هری فرانسیس سالیوان، یا ایچ. اف. سالیوان نام داشت (به او در ۱۳ سالگی اسم فرانسیس داده شده، که با موافقت وی همراه بود). بعدها او انواع ترکیبها را امتحان کرد، مثل هری اِف. سالیوان یا فقط هری سالیوان خالی. اما سرانجام فرانسیس را کنار گذاشت و نام مادریش، استک، را به جای آن گذاشت. او در سردرگمی در هویت، با اریکسون همدرد بود. سالیوان در مدرسه هیچ دوستی نداشت، مستاصلانه محتاج توجه معلمان، و دانش آموز بسیار ممتازی بود. او یک بورس تحصیلی از ایالت نیویورک دریافت کرد و به تحصیل در دانشگاه کورنل مشغول شد. در هفته های آخر ترم دوم، او را به مدت یک ترم از تحصیل معلق کردند. علت آن دو چیز بود. اولاً نمرات وی به شدت افت کرده بود؛ و ثانیاً، به همراه عده ای از دیگر دانشجویان، به طور غیرقانونی و از طریق پست، به خرید و فروش مواد شیمیایی می پرداخت. با این که شواهد نشان می داد که نقش وی در این کار، جزئی و حاشیه ای است، تمام تقصیرها به گردن وی افتاد و او به تقلب پستی محکوم شد. با این که مجازات وی فقط یک ترم تعلیق بود، او هرگز به دانشگاه برنگشت و به مدت دو سال ناپدید شد. بعضی می گفتند که او در زندان یا مراکز بازپروری ا
ست، اما به نظر می رسد که او دوره ای از اسکیزوفرنی را تجربه کرده و به خاطر آن مدت کوتاهی هم بستری بوده است. سالیوان، برای این که بتواند در آینده درآمد داشته باشد، می خواست پزشکی بخواند. تا شش سال بعد از اخراج از کورنل، سالیوان در شغل های گوناگون کار می کرد تا بتواند خرج تحصیل در دانشگاه پزشکی CCMS را درآورد. این دانشگاه در سال ۱۹۱۷ تعطیل شد، همان سالی که سالیوان مدرک پزشکی خود را گرفت. وی در این دانشگاه سطح پائین، باز هم نمرات سالیوان اکثراً بد بودند. او در تمام این سال ها فقط یک A گرفت، و کلکسیونی از انواع و اقسام Dها را جمع آوری کرد. به این ترتیب، او در یک دانشگاه بد نمرات بد می گرفت. آموزش ضعیفی که سالیوان در این دانشگاه دریافت کرد آثار سوئی در زندگی او گذاشت. او هرگز یادنگرفت تا خوب بنویسد، و در متدولوژی و تحقیق علمی، به طور رسمی آموزش ندید. همچنین، هیچ واحد درسی در روان پزشکی در آن دانشگاه نگذراند. بنا بر این، شکافهای زیادی در دانش پزشکی او وجود داشت. با این حال، سالیوان خودش در خارج از کلاس به دنبال یادگیری بود. یک نکتهٔ مثبت نیز ممکن است وجود داشته باشد: کمبود آموزش رسمی ممکن است باعث شده باشد تا او زند
انی بعضی نگرشها و پیش ذهنیت های تثبیت شده ای که آموزش و پرورش رسمی می تواند ایجاد کند، نشود. سالیوان در سی سالگی وارد روان پزشکی شد، زمانی که در بیمارستان سنت الیزابت، واشینگتن مشغول به کار شد. بیماران وی سربازانی بودند که از جنگ برگشته و مشکلات روانی پیدا کرده بودند. به گفتهٔ او، استادان واقعی وی، بیمارانش بودند. درگذشت سالیوان و علت آن. سالیوان در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۴۹ در پاریس و در شرایطی اسرارآمیز فوت کرد. او را در اتاقی در یک هتل پیدا کردند که روی زمین افتاده، و داروی های قلبش در اطرافش پراکنده شده بود. شایعهٔ خودکشی به سرعت پخش شد، مخصوصاً در زادگاه وی در ایالات متحده آمریکا، که هنوز خودکشی به شدت در آنجا رواج داشت. پزشکان علت مرگ وی را خونریزی مننژیتی دانستند، اما صاحب نظران می گویند که ممکن است افکاری که در روز یا روزهای قبل از مرگ به ذهن وی رسیده اند در مرگ وی تأثیر داشته اند یا حتی باعث آن بوده اند. صبح همان روز، وقتی که از خواب برخاسته بود، این واقعیت که آن روز، روز تولد مادرش بود، بدون شک در ذهن وی بوده است. همچنین، تا سالگرد وفات یکی از دوستان بسیار عزیزش چند روز بیش نمانده بود. همچنین، حتماً به یادش ب
وده است که لئو استک، یکی از فامیلهایش، چند سال قبل در حمله ای مشابه، در یک اتاق در یک هتل، و در ماه ژانویه، مرده است. علاوه بر همهٔ اینها، سالیوان در سال ۱۹۳۱ پیش بینی کرده بود که در ۵۷ سالگی و به علت پاره شدن سرخرگ مننژیتی خواهد مرد. پیش گویی، به طرز بهت آوری درست از آب درآمد. شاید در ذهن داشتن این چهار رویداد، باعث شده است تا رویدادی غیرقابل اجتناب، اندکی سریعتر روی دهد. این معما هرگز حل نخواهد شد، اما یک موضوع واضح است: روان پزشکی از مرگ زودرس سالیوان به شدت آسیب دید.
تقطیر خلأ یا تقطیر تحت خلأ نوعی از تقطیر است که تحت فشار کاهش یافته انجام می شود. این روش اجازه می دهد ترکیباتی که به راحتی در فشار محیطی تقطیر نمی شوند، تصفیه شوند یا به سادگی زمان و انرژی صرفه جویی شود. این تکنیک بر اساس تفاوت در نقاط جوش ترکیبات عمل می کند و زمانی استفاده می شود که نقطه جوش ترکیب مورد نظر به سختی قابل دستیابی باشد یا باعث تجزیه ترکیب شود. فشارهای کاهش یافته نقطه جوش ترکیبات را کاهش می دهند. کاهش نقطه جوش را می توان با استفاده از یک نمودار دما-فشار و با استفاده از رابطه کلوزیوس-کلاپیرون محاسبه کرد. کاربردهای آزمایشگاهی. ترکیباتی با نقطه جوش کمتر از 150 درجه سانتی گراد معمولاً در فشار محیطی تقطیر می شوند. برای نمونه هایی با نقاط جوش بالا، دستگاه تقطیر کوتاه مسیر به طور معمول استفاده می شود. این تکنیک به خوبی در سنتز آلی نشان داده شده است. تبخیر چرخشی. تبخیر چرخشی یک تکنیک رایج در آزمایشگاه ها است که برای تغلیظ یا جداسازی ترکیبی از محلول استفاده می شود. بسیاری از حلال ها فرار هستند و می توانند به راحتی با استفاده از تبخیر چرخشی تبخیر شوند. حتی حلال های کمتر فرار نیز می توانند با تبخیر چرخشی ت
حت خلأ بالا و با گرمادهی حذف شوند. این روش همچنین توسط سازمان های نظارتی محیطی برای تعیین میزان حلال ها در رنگ ها، پوشش ها و جوهرها استفاده می شود. ملاحظات ایمنی. ایمنی یک ملاحظه مهم هنگام استفاده از ظروف شیشه ای تحت فشار خلأ است. خراش ها و ترک ها می توانند باعث انفجار به داخل شوند وقتی که خلأ اعمال می شود. پیچیدن بخش زیادی از ظروف شیشه ای با نوار چسب به اندازه ممکن، به جلوگیری از پراکندگی خطرناک قطعات شیشه ای در صورت انفجار کمک می کند. کاربردهای صنعتی. تقطیر خلأ در مقیاس صنعتی دارای مزایای متعددی است. مخلوط هایی با نقاط جوش نزدیک ممکن است به تعداد زیادی مرحله تعادل برای جداسازی اجزا کلیدی نیاز داشته باشند. یکی از ابزارهای کاهش تعداد مراحل مورد نیاز، استفاده از تقطیر خلأ است. ستون های تقطیر خلأ که به طور معمول در پالایشگاه های نفت استفاده می شوند، دارای قطرهایی تا حدود ۱۴ متر (۴۶ فوت)، ارتفاع هایی تا حدود ۵۰ متر (۱۶۴ فوت) و نرخ تغذیه ای تا حدود ۲۵٬۴۰۰ متر مکعب در روز (۱۶۰٬۰۰۰ بشکه در روز) هستند. تقطیر خلأ می تواند باعث بهبود جداسازی شود با: یکی دیگر از مزایای تقطیر خلأ کاهش هزینه سرمایه گذاری است، با هزینه ها
ی عملیاتی کمی بیشتر. استفاده از تقطیر خلأ می تواند ارتفاع و قطر ستون تقطیر را کاهش دهد و در نتیجه هزینه سرمایه گذاری آن را کاهش دهد. تقطیر خلأ در صنایع پالایش نفت، با تمرکز بر روی جداسازی مواد معدنی مختلف از نفت خام، به کار گرفته می شود. این فرآیند همچنین با عنوان "تقطیر در دمای پایین" نیز شناخته می شود. برای اطمینان از عملکرد بهینه، ورودی نفت خام به ستون های تقطیر اتمسفریک در دماهای زیر ۳۷۰ تا ۳۸۰ درجه سانتی گراد نگهداشته می شود، تا جلوگیری از تجزیه مولکول های سنگین در نفت خام و تشکیل کوک نفتی شود. تصفیه آب در مقیاس بزرگ. تقطیر خلأ اغلب در کارخانه های صنعتی بزرگ به عنوان روشی کارآمد برای حذف نمک از آب های اقیانوسی استفاده می شود به منظور تولید آب شیرین. این فرآیند به نام نمک زدایی شناخته می شود. آب اقیانوسی تحت فشار خلأ قرار داده می شود تا نقطه جوش آن کاهش یابد و سپس یک منبع حرارت بر روی آن اعمال می شود، که به آب شیرین اجازه می دهد بخار شده و منجمد شود. منجمد کردن بخار آب جلوگیری می کند که بخار آب محفظه خلأ را پر کند و این امکان را فراهم می آورد که اثر به طور پیوسته بدون از دست دادن فشار خلأ ادامه یابد. حرار
ت ناشی از منجمد شدن بخار آب توسط یک مبدل حرارتی حذف می شود که از آب دریایی وارد آمده به عنوان مایع خنک کننده استفاده می کند و در نتیجه ورود آب دریا به آن پیش گرم شده است. برخی از اشکال تقطیر از آب از کندانسورها استفاده نمی کنند، بلکه بخار را به صورت مکانیکی با یک پمپ فشرده می کنند. این به عنوان یک پمپ حرارتی عمل می کند که حرارت را از بخار تمرکز می دهد و امکان بازگشت و استفاده مجدد از حرارت را برای منبع آب خام وارد نشده فراهم می آورد. چندین شکل تقطیر خلأ آب وجود دارد، که متداول ترین آنها شامل تقطیر چند مرحله ای، نمک زدایی با فشار بخار و تقطیر چند مرحله ای فلش می باشد. تقطیر مولکولی. تقطیر مولکولی به تقطیر خلأ در زیر فشار ۰.۰۱ تور (۱.۳ پاسکال) اطلاق می شود. ۰.۰۱ تور یک مرتبه بالاتر از خلأی بالا است، جایی که سیالات در حالت جریان مولکولی آزاد قرار دارند، به این معنی که مسیر آزاد میانگین مولکول ها مشابه اندازه تجهیزات است. فاز گازی دیگر فشار معنی داری به ماده ای که قرار است بخار شود، وارد نمی کند و به همین دلیل نرخ بخارشدن دیگر به فشار وابسته نیست. به عبارت دیگر، زیرا فرضیات پیوسته گرایی دینامیک سیال دیگر اعمال نم
ی شوند، انتقال جرم توسط دینامیک مولکولی و نه دینامیک سیال اداره می شود. بنابراین، یک مسیر کوتاه بین سطح گرم و سطح سرد ضروری است، که معمولاً با نگهداری یک صفحه گرم که با فیلمی از ماده تغذیه پوشیده شده است، کنار یک صفحه سرد با یک خط دید میان آن ها ایجاد می شود.
برابانتی نام سرود ملی کشور بلژیک است. متن ها و برگردان فارسی. نسخه هلندی (فلاندری). O dierbaar België O heilig land der vaad'ren Onze ziel en ons hart zijn u gewijd. Aanvaard ons kracht en het bloed van onze adren, Wees ons doel in arbeid en in strijd. Bloei, o land, in eendracht niet te breken; Wees immer u zelf en ongeknecht, Het woord getrouw, dat ge onbevreesd moogt spreken: Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht! Het woord getrouw, dat ge onbevreesd moogt spreken: Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht! Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht! Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht! نسخه فرانسوی. Ô Belgique, ô mère chérie, À toi nos cœurs, à toi nos bras, À toi notre sang, ô Patrie! Nous le jurons tous, tu vivras! Tu vivras toujours grande et belle Et ton invincible unité Aura pour devise immortelle: Le Roi, la Loi, la Liberté! Aura pour devise immortelle: Le Roi, la Loi, la Liberté! Le Roi, la Loi, la Liberté! Le Roi, la Loi, la Liberté! نسخه آلمانی. O liebes Land, o Belgiens Erde, Dir unser Herz, Di
r unsere Hand, Dir unser Blut, dem Heimatherde, wir schworen'z Dir, o Vaterland! So blühe froh in võller Schöne, zu der die Freiheit Kich erzog, und fortan singen Deime Söhne: Gesetz und König und die Freiheit hoch! und fortan singen Deine Söhne: Gesetz und König und die Freiheit hoch! Gesetz und König und die Freiheit hoch! Gesetz und König und die Freiheit hoch! برگردان فارسی. ای بلژیک گرامی ای سرزمین مقدس نیاکان دل و جان ما وقف توست نیروی ما را بپذیر و خون رگ هامان را پذیرا باش در کار و در نبرد، هدف ما باش شکوفا شو، ای سرزمین، با یکپارچگی گسست ناپذیر همواره از آن خودت باش و بندگی غیر را مکن پای بند به سخنی که بی واهمه بر زبانت رانده شود: از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! پای بند به سخنی که بی واهمه بر زبانت رانده شود: از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! از برای پادشاه، از برای آزادی و از برای قانون! منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
تنهایی شعری است از الا ویلر ویلکاکس، نویسنده و شاعر آمریکایی سده بیستم. این شعر بیشتر به خاطر بیت «بخند تا دنیا به رویت بخندد؛ بگری، و تنها خواهی گریست» در ادبیات آمریکا معروف است. «تنهایی» که معروف ترین شعر الا ویلکاکس است نخستین بار در ۲۵ فوریه ۱۸۸۳ در نشریه «نیویورک سان» منتشر شد. ویلکاکس انگیزه سرودن این شعر را این گونه بیان می کند که او زمانی که برای شرکت در جشن گشایش فرمانداری مدیسن در ایالت ویسکانسین رفته بود در قطار زن جوان سیاه پوشی را دید که در صندلی نزدیک به او نشسته و می گرید. ویلکاکس به کنار او رفته و تا پایان مسیر او را دلداری می دهد. زمانی که ویلکاکس به جشن می رسد حس می کند که حس شرکت کردن در جشن و شادی به کل از وی گرفته شده است؛ اما زمانی که چشمش به چهره درخشنده خودش در آینه می افتد به یاد بیوه غمگین کوپه قطار افتاده و اینکه دارد در دل به او می گوید: «بخند تا دنیا به رویت بخندد؛ بگری، و تنها خواهی گریست.» الا ویلکاکس این شعر را به نشریه سان فرستاد و برای ارسال آن ۵ دلار از این نشریه دریافت کرد. کمی پس از آن در ماه مه ۱۸۸۳ این شعر در دیوان شعری از او به نام «سروده های اشتیاق» (Poems of Passion)
انتشار یافت. منابع. Stevenson, Burton Egbert, 1872: Famous single poems and the controversies which have raged around them. Freeport, NY : Books for Libraries Press, [1971]. p. 225-242.
یاسی ها () گروهی از مردمان ایرانی تبار ساکن اروپا و از تیره سکاها هستند که در سده سیزدهم به دنبال حمله مغول از سرزمین های شرقی تر و قفقاز به همراه کومان ها راهی دشت مجارستان شدند. یاسی ها از دیرباز در ناحیه یاس برنی زندگی می کنند و تا سده پانزدهم به گویش یاسی از زبان آسی سخن می گفتند. امروزه این زبان فراموش شده ولی یاسی ها ویژگی های فرهنگی-نژادی خود را هنوز نگاه داشته اند. نمونهٔ زبانی. تاکنون تنها نمونه یافت شده از زبان یاسی یک صفحه از لغات با ترجمهٔ لاتین آن است که در سال ۱۹۵۷ در پشت یک سند قدیمی در سازمان اسناد ملی مجارستان دیده شد. تاریخ این متن که مربوط به سیزدهم ژانویهٔ ۱۴۲۲ است، با عبارت: «روز به خیر صاحب[مزرعه]» شروع می شود و فهرستی از مواد غذایی به همراه معادل لاتین دارد. صاحب نامه احتمالاً برای تهیهٔ مواد به روستای یاس فالو رفته بوده است. ترک شناس مجار، دیولا نِمِت با کمک زبان آسی به گویش دیگورون متن را رمزگشایی کرده و یک واژه نامه کوچک از اسم ها، تعارفات و فرمول ضمائر ملکی تهیه کرده است. نسخهٔ چاپی تنها نمونه از این زبان در موزهٔ یاس برنی قابل بازدید است. سرنای لهل. شاخی که به عنوان سرنا کاربرد داش
ته و نماد مشترک یاسی ها محسوب می شود، طبق اسطوره متعلق به یکی سردارانِ مجارستان به نام لِهِل بوده است. وی فرماندهٔ و از نوادگاند آرپاد بود و در نبرد لشفلد به سال ۹۵۵ کشته شد. او به همراه فرمانده دیگری به نام بولچو از چهره های مشهور یورش به اروپا بودند. رویدادنامه ای تصویری از حدود چهارصد سال بعد، قرن چهاردهم در دربار لایوش یکم روایت این سردار را به عنوان قهرمانی که در بند نیز دست از مبارزه برنداشت، به تصویر کشیده است. روایتش آن است که، مجارها به نزدیکی شهر آوگسبورگ، رود لش رسیدند ولی سپاه آلمانی مجارها را شکستی سخت داده و آنان را به طرز بی رحمانه ای قتل عام یا زندانی کردند. لهل و بولچو را نزد اتوی یکم، امپراتور آوردند؛ وی از آنها پرسید: «چرا مجارها چنان رفتار بیرحمانه ای علیه مسیحیان دارند»؛ آنها جواب دادند: «ما انتقام خدای متعالیم که به صورت بلا نازل شدیم»؛ آنگاه امپراتور از آنها پرسید چه نوع مرگی را خواهانند؟ لهل پس از این خواست که سرنایش آورده شود تا در آن بدمد؛ پس از آن پاسخ خواهد داد. شاخ به وی داده شد و او قدمی به سوی امپراتور نزدیک شد و چنان با آن بر امپراتور کوبید که در دم جان داد. لهل بر جسم بیجان چن
ین گفت: «تو در جهان دیگر به من خدمت خواهی کرد». سکاها بر این باور رایج بودند که هرکسی را که در زندگی بکشند در جهان دیگر بردهٔ آنها خواهد شد. هر دو فرمانده پس از این ماجرا به سرعت در رگنسبورگ به دار آویخته شدند. این رویدادنامه به زبان لاتین و با تصاویر تهیه شده و با نام کرونیکون پیکتوم معروف است. شاخِ منتسب به این روایت اکنون در موزهٔ یاس برنی نگاهداری می شود. شاخ از عاج فیل ساخته شده، تزئینات بیزانسی مربوط به قرن دوازه دارد و انتهای لب آن پریده شده است.
دو لیتر در دو لیتر صلح نمایشی است به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا آذرنگ. این نمایش برنده جایزه بهترین نمایشنامه و آهنگسازی و کاندید بهترین کارگردانی در بخش بین الملل سی امین جشنواره بین المللی تئاتر فجر شد. بازیگران نمایش عبارتند از: فرزین صابونی، سهیلا صالحی، رامین سیار دشتی، الهام کردا. علاوه بر بازیگران، بهرام شاه محمدلو و راضیه برومند گویندگی متن ها را برعهده دارند. آهنگ ساز این نمایش مسعود سخاوت دوست است. حمیدرضا آذرنگ، کارگردان این نمایش در یادداشتی می نویسد: «دو لیتر در دو لیتر صلح ادامه ای است بر نمایشنامه "دو متر در دو متر جنگ" که به شرایط پس از جنگ که در اکثر موارد صلح نام می گیرد، می پردازد. درقالب فانتزی موحشی که تمام تلاشم آن بود تا هرچه که می توانم از تلخی اش بکاهم تا شاید آینه ای که در مقابل چشمان شماست دردهایتان را یادآور نباشد. آنچه می دانم در نهایت آنکه هرچه می دوم کمتر می رسم…»
مردم سواحلی (به سواحلی: Waswahili) گروهی از بانتوها هستند که در شرق آفریقا به سر می برند. این مردم در حوالی کشورهای تانزانیا، زنگبار، کنیا و موزامبیک ساکن هستند. جمعیت سواحلی ها در حدود ۱٬۳۲۸٬۰۰۰ نفر می باشد. ریشه نام. نام سواحیلی به قومیت و زبان این قوم گفته می شود و این نام خود ریشه ای عربی دارد. واژه سواحیلی به معنی ساکنان سواحل به کار می رود و گذاشتن این نام بدیشان از آن جهت است که عمده سواحیلی ها ساکن کناره های غربی اقیانوس هند در قاره آفریقا هستند. ریشه و تبار. مردم سواحلی بانتو تبار هستند. همچنین آمیختگی زیادی با اقوام عرب و ایرانی داشته اند و این تا حدودی ایشان را از سایر اهالی شرق آفریقا متمایز می کند. سواحلی ها در گذشته دور از قبایل آفریقایی فاصله گرفتند و دلیل آن داشتن روابط بازرگانی و آمیختگی با مردم متمدن نواحی دیگر به ویژه مصری ها، عرب ها و ایرانیان و نیز هندی ها بود. امروزه فرهنگ و هنر سواحیلی ها آمیزه ای از هنرهای مناطق گوناگون جهان می باشد. اصل و نسب مردمان سواحلی از گذشته یکی از موارد محل بحث پژوهشگران بوده است. در تاریخ شفاهی این ناحیه که سینه به سینه نقل شده است هم ریشه های آفریقایی و هم ر
یشه های آسیایی به چشم می خورند. به عنوان مثال، یک متن مبتنی بر سنت شفاهی، تأسیس شهر بندری کیلوا کیسیوانی در ۳۰۰ کیلومتری جنوب دارالسلام تانزانیا را به یک شاهزاده ایرانی نسبت می دهد. در «وقایع نامه کیلوا» آمده است که یک ایرانی به نام «علی بن حسن شیرازی» اولین بار این شهر را تأسیس می کند. ویرانه های این شهر اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. چاپوروخا کوسیمبا، انسان شناس و استاد دانشگاه فلوریدای جنوبی، می گوید: «این هیجان انگیز است که نتایج مطالعات ژنتیک با تاریخ شفاهی بومی مردم سواحل مطابقت دارد.» زبان. زبان مردم سواحلی به همین نام سواحیلی مشهور است و از خانواده زبان های بانتو و زیرگروه زبان های نیجر-کنگو است. به دلیل هم نشینی و روابط گسترده با عرب ها زبان سواحلی وام واژه های فراوانی را از زبان عربی پذیرفته است. این زبان در منطقه دریاچه های بزرگ آفریقا در میان طبقه شهری رایج است و در شرق آفریقا زبان میانجی محسوب می شود. بیشتر گویشوران زبان سواحلی این زبان را به عنوان زبان مادری خود به کار نمی برند و از میان کسانی که زبان مادریشان سواحلی ست شمار بسیار کمتری سواحیلی تبار هستند. دین و مذهب. دین اسلام از
حدود سده نهم میلادی وارد شرق آفریقا شد. ورود اسلام در این منطقه بر اثر نفوذ مسلمانان عرب و سومالیایی رخ داد. امروزه دین اسلام به عنوان بخشی از هویت قومی سواحیلی ها درآمده است. فرهنگ و هنر. روابط با ایران. به گزارش رویترز، مطالعه بر روی «دی ان ای» چند صد ساله، از اجداد پیچیده مردم سواحیلی در آفریقای شرقی رمزگشایی کرده است و نشان می دهد که چگونه تمدن جهانی مرفه قرون وسطایی به لطف زنان آفریقایی و مردانی که از ایران آمده اند، شکل گرفته است. پژوهشگران گفتند که آنها دی ان ای ۸۰ نفر را در پنج مکان در کنیا و تانزانیا که مربوط به سال های ۱۲۵۰ تا ۱۸۰۰ پس از میلاد است را بررسی کردند. بیش از نیمی از ورودی ژنتیکی در بسیاری از آنها به اجداد زن از سواحل شرقی آفریقا بازمی گردد، در حالی سهم قابل توجهی نیز از آسیا بدست آمده است که حدود ۹۰ درصد آن از مردان ایرانی و ۱۰ درصد از هند است. این مطالعه نشان می دهد که از حدود ۱۵۰۰ پس از میلاد، بخش عمده ای از سهم ژنتیکی آسیایی به منابع عربی منتقل شد. استر بریل، کارشناس ژنتیک دانشگاه هاروارد، نویسنده ارشد این مطالعه است که در مجله «نیچر» منتشر شده است. به گفته او: «تعصب جنسی درآمیختگی آف
ریقایی-آسیایی، پرسش هایی را در مورد پویایی های اجتماعی و نقش های جنسیتی ایجاد می کند. از یک طرف، شما مردان ایرانی را دارید که با زنان آفریقایی مخلوط می شوند، که ممکن است نابرابری های اجتماعی را برجسته کند، معمولاً با جمعیت زنانی که وضعیت پایین تری دارند.» استر بریل در ادامه می افزاید: «با این حال، در این مورد، از آن جا که جمعیت بانتو در شرق آفریقا اغلب متمایل به سمت مادری هستند، زنان آفریقایی احتمالاً استقبال بیشتری در انتخاب شریک زندگی خود برای تشکیل خانواده داشتند، نوعی پیوندهای ازدواج سودمند.»
ادوارد جیمز «تد» هیوز (زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸) شاعر انگلیسی و نویسندهٔ کودکان که از سال ۱۹۸۴ تا هنگام مرگ دارای عنوان مَلِک الشّعرای بریتانیا بوده است. وی در رده بندی منتقدان مرتباً در ردهٔ بهترین شاعران نسل خود انتخاب می شده است. در سال ۲۰۰۸ مجلهٔ "تایمز" در فهرست پنجاه نویسندهٔ بزرگ انگلیس از سال ۱۹۴۵، وی را در رتبهٔ چهارم قرار داد. زندگی. تد هیوز در ۱۷ اوت ۱۹۳۰ در منطقهٔ یورکشایر به دنیا آمد. اصالت مادرش به ویلیام فریر می رسد که در قرن یازدهم به انگلستان وارد شد. پدرش یکی از هفده نفری بود که از یک تیپ جنگی بزرگ در جنگ جهانی اول جان سالم به در برد. هیوز عاشق سوارکاری، شکار، ماهیگیری و شنا بود. او به همراه خانواده اش در هفت سالگی به منطقه ای در جنوب یورکشایر که طبیعت بسیار زیبایی داشت نقل مکان کرد. طبیعت این منطقه بر اشعار وی تأثیر بسزایی داشت. وی نخستین شعرش «روباه اندیشه» و نخستین داستانش «اسب باران» را با الهام از این منطقه و خاطراتش نوشته است. در سال ۱۹۴۶ یکی از اشعارش با نام «غرب وحشی» به همراه داستان کوتاهی در مجلهٔ مدرسه به چاپ رسید. در همان سال او برندهٔ بورس تحصیلی دانشگاه پمبروک
شد اما تصمیم به گذراندن خدمت سربازی گرفت. در سال ۱۹۵۱ هیوز تحصیل در رشتهٔ ادبیات انگلیسی در کالج پمبروک کمبریج را آغاز کرد. با وجود حمایت و تشویق استادش به علت سیستم خفه و کسل کننده دانشگاهی هیچ شعری نسرود و سرانجام در سال سوم به رشته مردم شناسی و باستان شناسی تغییر رشته داد که بعدها بر اشعارش تأثیر بسزایی گذاشت. پس از دانشگاه او شغل های متفاوتی از جمله باغبانی، کار در باغ وحش و نگهبانی شب را تجربه کرد. در سال ۱۹۵۶ در یک مهمانی که به مناسبت مجلهٔ بوتولف برگزار و چهار شعر از هیوز در آن چاپ شده بود با سیلویا پلات شاعر آمریکایی که در حال تحصیل در دانشگاه کمبریج بود آشنا شد. چهار ماه بعد آن ها در شانزدهم ژوئن ۱۹۵۶ ازدواج کردند. شانزدهم ژوئن بخاطر علاقهٔ هردوی آن ها به جیمز جویس انتخاب شده بود. این زوج ادبی پس از مدتی به آمریکا نقل مکان کردند. در این زمان سیلویا پلات در دانشگاه آلما تدریس می کرد. در سال ۱۹۵۸آن ها لئونارد باسکین را ملاقات کردند که بعدها تعداد زیادی از کتاب های تد هیوز را تصویرسازی کرد. آن ها پس از دو سال به انگلستان بازگشتند. در سال ۱۹۶۰ مجموعه شعر لپرکال به چاپ رساند و جایزهٔ هاوترندن را که به آث
اری با ادبیات تخیلی تعلق می گرفت را برد. هیوز پس از این جایزه به صورت جدی به بررسی اسطوره ها و روش های درونی آن ها و چگونگی التیام دوگانگی روان انسان از طریق تخیل پرداخت و شعر زبان این کار بود. هیوز و پلات دارای دو فرزند به نام های فریدا ربکا (۱۹۶۰) و نیکولاس فرر (۱۹۶۲) شدند. پس از رابطهٔ عاشقانهٔ تد هیوز و آسیا وویل در تابستان ۱۹۶۲ زندگی او و سیلویا دچار مشکل شد و سرانجام در پاییز همان سال از یکدیگر جدا شدند. مرگ سیلویا پلات. در یازدهم فوریه ۱۹۶۳ سیلویا خودکشی کرد و تعدادی از فمینیست ها علت این عمل را خیانت و رفتار تد هیوز می دانستند. طرفداران سیلویا پلات بارها عنوان تد هیوز را از روی سنگ قبر او کندند. حملهٔ این افراد تا آنجا پیش رفت که رابین مورگان شاعر فمینیست رادیکال در شعر «تفهیم اتهام» علناً تد هیوز را قاتل سیلویا خواند. پس از مرگ سیلویا پلات او دو شعر «زوزهٔ گرگ ها» و «نغمهٔ موش» را سرود و تا سه سال هیچ شعری ننوشت. در مجموعه شعر «نامه های تولد» که در سال ۱۹۹۸ به چاپ رسید او سکوت چندین سالهٔ خود را شکست. تد هیوز در این اشعار رابطهٔ خود و سیلویا و رفتارش را شرح می دهد. در سال ۲۰۱۰ در روز جهانی شعر، «آخری
ن نامه» که در آن سه روز منتهی به خودکشی سیلویا را شرح می دهد در مجلهٔ نیواستیتسمن به چاپ رسید. شش سال پس از خودکشی سیلویا، آسیا وویل نیز به زندگی خود پایان داد و به همراه خود، فرزندش را نیز کشت. این ضربهٔ سهمگینی برای تد هیوز بود. کسانی که تد هیوز را عامل خودکشی سیلویا می دانستند با خودکشی آسیا بار دیگر بر گفتهٔ خود پافشاری کردند. سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۸. در اوت ۱۹۷۰ هیوز با کارول اورچرد که پرستار بود ازدواج کرد و تا زمان مرگ در کنار او ماند. آن ها در خانه ای که در غرب یورکشایر خریداری کرده بودند زندگی کردند. در همان سال کتاب «کلاغ» که شناخته شده ترین اثر تد هیوز است با نقاشی هایی از کلاغ که توسط لئونارد باسکین کشیده شده بود به چاپ رسید. تد هیوز در ۲۸ اکتبر ۱۹۹۸ به علت ابتلا به سرطان روده در گذشت. جایزه تد هیوز. در سال ۲۰۰۹ این جایزه با اجازهٔ کارول هیوز تأسیس شد. انجمن شعر در این باره می گوید: «این جایزه به افتخار تد هیوز، ملک الشعرا، یکی از بزرگترین شاعرهای قرن بیستم هم برای کودکان و هم بزرگسالان می باشد.» منابع. دیلی تلگراف - آوریل ۲۰۰۴ سایت شخصی تد هیوز روزشمار زندگی تد هیوز شایسته، محمد صادق. «تد هیوز: شاعر
حاشیه ها». همشهری جوان، ۱ آبان ۱۳۸۹، شماره ۲۸۳