Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بادبان های برافراشته () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی رومانیایی ۱۲ قسمتی است که بر پایهٔ رمانی به همین نام ساخته و در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد. خلاصه داستان. این سریال در بارهٔ ماجراهایی است که برای دو دوست «آنتون لوپان» (رومانیایی) و «پی یر وَیان» (فرانسوی) رخ می دهد. آنتون لوپان به دنبال کشتی بادبانی دو دکله ای به نام «اسپرانتا» است که متعلق به او و دوست فرانسوی اش است، غافل از اینکه این کشتی مورد حملهٔ دزدان دریایی واقع شده است. او همچنین در جستجوی این دوست فرانسوی اش است تا با او، راهی سرزمین های جدید و ناشناخته ای شوند که هیچ کس - از جمله پدر پی یر - تابحال موفق به کشف آنها نشده یا زنده از آنها برنگشته و همگی در این جستجو ناموفق بوده اند. او کشتی را می یابد، اما هیچ خبری از دوست فرانسوی اش نیست. در نتیجه مجبور می شود خود به تنهایی سفر را آغاز کرده و به اقیانوس اطلس برود تا در نهایت به تیرا دل فوئگو برسند. طی این مسیر ماجراهای گوناگونی برای سرنشینان این کشتی رخ می دهد؛ از مواجهه با دزدان دریایی بربر گرفته تا تلاش برای نجاتِ جان «ایزما» - آشپز کشتی - که در بندرهای آمریکای جنوبی شرط بندی های ناعاقلانه ای می کند
و دچار دردسر می شود. اما سرنشینان این کشتی همگی شجاع، استوار و نیک نفس هستند و سرانجام می توانند به کاپیتان کشتی کمک کرده تا دوست گم شده اش را بیابد. بازخورد. برخی منتقدان هنری، بادبان های برافراشته را از بهترین آثار تلویزیونی کشور رومانی در چند دهه اخیر قلمداد کرده و معتقدند، صنعت سینما و تلویزیون رومانی، کمتر قادر به تهیه و تولید چنین اثر خوب و قابل دفاعی باشد. این سریال هوای ژول ورن گونه ای دارد و در نهایت اثری به یادماندنی شده است. نباید فراموش کرد که این سریال تلویزیونی، پس از انقلاب فرهنگی دولت کمونیستی وقت در رومانی ساخته شد و تهیهٔ سریالی با این فضای خاص، در آن دوران کمی تعجب برانگیز بود.
کریوگلوبولینمی یا کرایوگلوبولینمی به معنای وجود کرایوگلوبولین ها در سرم خون است. کرایوگلوبولین ها پروتئین های سرمی غیرطبیعی اکثراً از نوع ایمونوگلوبولین ها هستند که به صورت قابل برگشت در درجات دمای پایین رسوب می کند. کرایوگلوبولین ها در سرما غیرقابل انحلال شده و رسوب می کنند و اگر دمای بدن دوباره به حد نرمال ۳۷درجه برسد٬ آن ها نیز دوباره محلول می شوند. کریوگلوبولینمی می تواند با برخی بیماری ها مانند هپاتیت سی و مولتیپل میلوما همراه باشد. طبقه بندی. به گونه کلاسیک می توان این بیماری را در سه رده گوناگون قرار داد. نوع اول آن (15% درصد کل موارد) در بیماری های لنفوپرولیفراتیو تولیدکننده ایمونوگلوبولین های مونوکلونال همچون مولتیپل میلوما و نوع دو (55% درصد کل موارد) و همچنین نوع سه آن در عفونت هپاتیت سی قابل مشاهده است. نوع II و نوع III دارای فعالیت های فاکتور روماتوئیدی بوده و به ایمنوگلوبولین های پُلی کلونی باند می شوند و اگر دما را بالا ببریم دوباره محلول در سرم خون می شوند. علت ها. این پروتئین ها ممکن است در پنومونی(مایکوپلاسمایی)، پست گلومرولونفریت(استرپتوکوکی)، میلوم مولتیپل، لوسمی حاد، ماکروگلوبولینمی اولیه
، و برخی از بیماری های خودایمنی مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک و رماتیسم مفصلی آرتریت روماتوئید و همچنین در ۳۵٪ موارد نشانه ای از عفونت های مزمن کبدی هپاتیت سی و هپاتیت بی وجود داشته باشد. منابع. ویکی پدیا انگلیسی : Cryoglobulinemia بازبینی ۸ دسامبر ۲۰۱۱
سوزان تِدِسکی متولد ۱۹۷۰ در بوستون، ماساچوست، خواننده و نوازنده گیتار در سبک بلوز است. او چندین بار نامزد جایزهٔ گرمی شده است. او به همراه شوهرش، درک تراکس گروهی به نام Tedeschi Trucks band تأسیس کردند که در سال ۲۰۱۱ اولین آلبوم مشترک خود را به نام "Revelator" منتشر کرد. تدسکی همچنین عضو هیئت داوران در هفتمین دورهٔ جایزهٔ سالانهٔ موسیقی ایندیپندنت بود.
محمدحسین ضیایی بازیکن سابق فوتبال و مربی فوتبال اهل ایران است. وی سابقه بازی در تیم های مطرحی مانند وحدت، شاهین، تراکتورسازی و واشاش مجارستان را دارد. ضیایی در زمینه مربی گری نیز سابقه زیادی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون دارد، از جمله تیم هایی که وی در آن به مربی گری پرداخته می توان به تیم های تراکتورسازی، پیکان، صبا باتری و مس کرمان اشاره کرد. ضیایی هم اکنون سرمربی تیم ملی فوتبال ناشنوایان ایران است.
سَن مارتَن که نام رسمی اش قلمرو سن مارتن است، در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۷، به عنوان یکی از مجموعه فرادریایی (مستعمره های فرانسه) در دریای کارائیب اعلام شد که در بخش شمالی جزیره سن مارتن قرار دارد و بخش جنوبی تحت مالکیت پادشاهی هلند است.
اشکوتان یکی از روستاهای استان آذربایجان غربی در شهرستان بوکان است. این روستا طبق آمار سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵ دارای ۳۵ نفر جمعیت در قالب ۱۱ خانوار بوده است.
هوشنگ اسدی (زادهٔ ۲۳ دی ۱۳۲۸ در تهران) نویسنده، روزنامه نگار و مترجم ایرانی است کتاب او "نامه هایی به شکنجه گرم"، در تابستان ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) برنده جایزه جهانی حقوق بشر شد او همچنین عضو شورای سردبیری روز آنلاین بود. زندگی. هوشنگ اسدی رشته روزنامه نگاری را در دانشکده علوم اجتماعی به پایان برد. در دومین سال تحصیل -۱۳۴۹- توسط صدرالدین الهی رئیس دپارتمان روزنامه نگاری دانشکده، به روزنامه کیهان معرفی شد. ابتدا عضو سرویس حوادث بود. سپس به عنوان دبیر سرویس گزارش، معاون سردبیر شب، سردبیر شب، معاون سر دبیر به فعالیت پرداخت. در سال ۱۳۵۷ به عنوان یکی از اعضای اولین و آخرین شورای سردبیری کیهان انتخاب شد. شورای سردبیری شامل رحمان هاتفی، محمد بلوری، هوشنگ اسدی، مجتبی راجی و مهدی سحابی، به اتفاق آرا رحمان هاتفی را به عنوان سردبیر انتخاب کرد و هوشنگ اسدی، نماینده شورای تحریریه در شورای عمومی کیهان و مسئول مذاکره با گروه های سیاسی شد. اعضای شورای سردبیری در سال ۱۳۵۸ به همراه عده زیادی از نویسندگان و خبرنگاران تحریریه پاکسازی شدند. هوشنگ اسدی همراه با گروهی از اخراج شدگان از کیهان مجله آفتاب را تأسیس کردند. این مجله هم مورد هجوم قر
ار گرفت و تعطیل شد. هوشنگ اسدی به روزنامه مردم رفت و تا زمان دستگیری در ۱۷ بهمن ۱۳۶۱ در این روزنامه به عنوان خبرنگار فعالیت داشت. او بعد از آزادی، به نام مستعار بهار ایرانی سردبیر مجله گزارش فیلم ۱۳۷۰ تا ۸۰ شد. هوشنگ اسدی در سال ۱۳۸۲ به همراه همسرش نوشابه امیری به پاریس مهاجرت کرد. او در سال های مهاجرت، عضو مؤسس و شورای سردبیری روزآنلاین، روزنامه سبز و انجمن بین المللی روزنامه نگاران ایرانی بوده است. نامه هایی به شکنجه گرم. هوشنگ اسدی کتاب نامه هایی به شکنجه گرم را به زبان فارسی نوشت. این کتاب در سال ۲۰۱۰ به انگلیسی ترجمه شد و در سال ۲۰۱۱ جایزه کتاب حقوق بشر را برای نویسنده اش به ارمغان آورد. "نامه هایی به شکنجه گرم" که به شکل نامه هایی خطاب به ناصر سرمدی پارسا که با نام مستعار «برادر حمید» بازجوی هوشنگ اسدی در زندان جمهوری اسلامی بود، نوشته شده و به شرح سال های زندان قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می پردازد. هوشنگ اسدی در دستگیری سال ۱۳۵۴ با سیدعلی خامنه ای و مهدی کروبی دوتن از مقامات عالی رتبه آینده جمهوری اسلامی هم سلولی شد. بخشی از کتاب به شرح این دوران اختصاص دارد. در سایت رسمی آیت الله خامنه ای نیز از این خاط
رات نقل قول هایی آمده است. در فیلم مستند خط و نشان رهبر که بخش فارسی تلویزیون بی بی سی در مورد سیدعلی خامنه ای تولید کرد با او، به عنوان مطلع دربارهٔ موضوع، مصاحبه شده است. بخش هایی از کتاب نیز به رحمان هاتفی (حیدر مهرگان) روزنامه نگار و فعال سیاسی اختصاص دارد که در سال ۱۳۶۲ دستگیر و بعد از شکنجه های وحشتناک در ۱۹ تیر ۱۳۶۲ در سلول خود دست به خودکشی زد. دربارهٔ نحوه خودکشی او دو روایت هست: خود را با پیژامه زندان به دار آویخت یا رگهای دستان خود را جوید. کتاب "نامه هایی به شکنجه گرم" به زبان های انگلیسی، هلندی و لهستانی ترجمه شده است. نسخه فارسی کتاب در تاریخ سوم فوریه ۲۰۱۳ توسط نشر اچ اند اس مدیا در لندن منتشر شد. این کتاب در ۶۰۰ صفحه و در قطع وزیری و به قیمت ۴۰ دلار منتشر شده است. آثار. هوشنگ اسدی، علاوه بر کتاب "نامه هایی به شکنجه گرم"، آثار دیگری به این شرح دارد: مقالات. هوشنگ اسدی از شش سال پیش هر هفته در وبگاه روز آنلاین تحت عنوان نام نگاه هفته به شرح و تحلیل مسائل روز می پردازد. اسدی مقالات متعددی هم دربارهٔ موضوعات هنری دارد ازجمله مقاله "جدایی نادر از جنبش" که نگاهی متفاوت به فیلم جدایی نادر از سیمین دا
رد. برخی از مقالات او به این شرح است:
گنبد کاووس یا گنبد قابوس بنایی تاریخی از سده چهارم هجری است که در گنبد کاووس، شمال شرقی ایران قرار دارد. سبک معماری بنا شیوه رازی است. این بنا که یکی از بلندترین بناهای آجری جهان به شمار می آید بر فراز تپه ای خاکی که قریب پانزده متر از سطح زمین بلندتر است قرار دارد. این بنا در سال (۳۹۷ هجری قمری برابر با ۳۷۵ هجری خورشیدی) و در زمان سلطنت شمس المعالی قابوس بن وشمگیر و در شهر جرجان که پایتخت پادشاهان آن دیار بوده، بنا گردیده است. پروفسور آرتور پوپ در مورد این بنا چنین نوشته است: در زیر سمت شرق کوه های البرز و در برابر صحراهای پهناور آسیا یکی از بزرگ ترین شاهکارهای معماری ایران با تمام شکوه و عظمت خود قد برافراشته است. این بنا گنبد قابوس بقعه آرامگاه قابوس بن وشمگیر می باشد و برج آرامگاه از هرگونه آرایش مبراست. جنگنده ای با نیروی ایمان در نبرد رودرروی، پادشاهی شاعر در نبرد با ابدیت، آیا آرامگاهی چنین عظیم و مقتدر وجود دارد. و ویل دورانت در مورد آن نوشته است: جرجان در قرن ۱۰ میلادی (عصر زیاریان) یکی از ولایت های بزرگ ایران بود و به امیران روشنفکر اشتهار داشت، مثل شمس المعالی قابوس وشمگیر که ابن سینا را به دربار خ
ود خواند. این شهر گنبدی ۵۲ متری دارد. مشخصات سازه. گنبد قابوس شامل ۲ قسمت است: پی سازی بنا از زمین سفت شروع و تا ارتفاع حدود ۱۵ متری با آجر و مصالح مشابه خود بنا انجام شده است. درون پای بست سردابی وجود داشته که پاکار طاق آن هنوز بر جای است ولی بر اثر کاوش های پیاپی کاوشگران که در پی گنج بوده اند آثاری از کف آن بر جای نمانده است. بدنه مدور خارجی گنبد قابوس دارای ۱۵ تَرَک (دندانه نود درجه) می باشد (همانند ستاره ده پر) این ترک ها که در اطراف آن و به فواصل مساوی از یکدیگر قرار دارند، از پای بست بنا شروع و تا زیر سقف گنبدی ادامه می یابد و میان این ترک ها با کوهه ای آجری پر شده است. راًس این ترک ها (به جز در ورودی) به اندازه ۱٫۳۴ متر از یکدیگر فاصله دارند. قطر داخلی گنبد به طول ۹ متر و ۷۰ سانتی متر و قطر آن از قاعدهً ترک ها بطول ۱۴ متر و ۶۶ سانتی متر و طول قطر آن از رأس ترک ها یا به عبارتی قطر پای بست آن ۱۷ متر و ۶ سانتی متر می باشد ضخامت میل از پایین به بالا کرنش کمی دارد و در ارتفاع ۳۷ متری گنبد مخروطی بنای برج را تکمیل می کند. این گنبد که با آجرهای مخصوص دنباله دار کفشکی ساخته شده است، دو پوسته است. گنبد درونی م
انند گنبدهای خاکی به شکل نیم تخم مرغی و از آجر معمولی است و پوسته بیرونی با آجر دنباله دار. ارتفاع این گنبد مخروطی ۱۸ متر است و در بدنه شرقی روزنه ای تعبیه شده که ارتفاع آن یک متر و نود سانتیمتر است. عرض روزنه در قسمت بالا ۷۳ و در وسط ۷۵ و در پایین ۸۰ است. در ضلع جنوبی آن یک ورودی می باشد که ۵/۱ متر عرض و ۵۵/۵ متر ارتفاع دارد. در درون طاق هلالی سر در آن، مقرنسی است که به نظر می رسد در مراحل نخستین پیشرفت این نوع تزئینات معماری و گچ بری است. شاید این مقرنس ساده و در عین حال زیبا از اولین نمونه های مقرنس سازی در بناهای اسلامی باشد که بتدریج تکمیل شده است. دکتر ویلسن آمریکایی نماینده دانشگاه پنسیلوانی نیز در بازدید و تحقیقاتی که از این بنا داشته راجع به این مقرنس ها چنین نوشته است: بالای در، داخل هلال مدخل گیلویی مقرنسی است که در مراحل اولیه ترقی می باشد و این یکی از نمونه های تزئینی است از اصول یک معماری که بعد اهمیت پیدا کرده است. دو ردیف کتیبه کوفی به صورت کمربند وار بدنه را آرایش کرده است که یک ردیف آن در ۸ متری پای آن و دیگری بالا در زیر گنبد مخروطی قرار دارند. نوع نوشته کوفی کتیبه ها ساده و آجری است و حروف
آن آرایش ندارند. بر جسته و خوانا می باشد و حاشیه دور آن ها قاب مستطیلی شکلی است از آجر. متن کتیبه ها. متن کتیبه های سازه چنین است: میل رادکان یا گنبد رادکان، در ۴ کیلومتری جنوب شرقی روستای رادکان و در ۴۲ کیلومتری جنوب کردکوی و ۵۴ کیلومتری جنوب غربی گرگان و ۱۱۷ کیلومتری برج گنبد قابوس در یک منطقه کوهستانی - جنگلی و بر فراز تپه با صفایی که دارای موفقعیت خاص طبیعی و سوق الجیشی است در دامنه جنوبی سلسله جبال البرز و دره ها و تراس های حاشیه شمالی رودخانه نکا که از شرق به غرب جریان دارد قرار دارد. این گنبد در امتداد گنبدهای لاجیم ورسک در کنار شاهراه منتهی به شاهکوه، گردنه شمشیر بر، چشمه علی، جهان نما، بخش یانه سر، بر فراز تپه ای که از دور نمایان است، به منظور راهنمایی رهگذران و مسافران ساخته شده است. بعدها از این بنا به عنوان آرامگاه بانی آن استفاده کرده اند. این گنبد مدفن یکی از اسپهبدان آل باوند طبرستان به نام ابوجعفر محمدبن وندربن باوندی است. بر کتیبه ای که در زیر گنبد دیده می شود، ساخت آن در ۴۰۷ هجری قمری در زمان فرمانروایی اسپهبد ابوجعفر آغاز و در ۴۱۱ هجری قمری بدست احمدبن عمر به پایان رسید. این بنا از دو قسمت
گنبد و بدنه تشکیل شده است. گنبد آن به صورت ترک (مخروطی شکل) و دو پوشه است، که بیش از ۳۵ متر ارتفاع دارد. بدنه بسیار ساده و دارای آجر چینی معمولی و دارای تزئینات آجرکاری و گچ بری است. به منظور استحکام بخشی بیشتر حد فاصل بندهای آجرها با فشار انگشت دست به داخل فشرده شده است که قابل توجه می باشد. در فواصل معیین سوراخ هایی به چشم می خورد که جای داربست بوده که در هنگام احداث بنا تعبیه شده است. ورودی هلالی شکل آن در ضلع جنوبی گنبد قرار دارد. زیباترین قسمت بنا در بخش فوقانی آن قرار دارد، که عبارت از دو ردیف قطار بندی و دو کتیبه کوفی و پهلوی است که در میان تزئینات آجرکاری و گچ بری که نام بانی و تاریخ ساخت بر آن نوشته شده است. طرح داخلی گنبد رادکان مدور و دارای نمایی ساده و اندود گچ و آهک است. در تمام بدنه بنا آجر و ملات گچ و آهک بکار رفته است.
خلیل الله طهماسبی یان (۲۵ بهمن ۱۳۰۲ – ۲۷ دی ۱۳۳۴) نجار و عضو گروه فدائیان اسلام بود. او در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ در حیاط مسجد شاه تهران، سپهبد حاج علی رزم آرا نخست وزیر وقت ایران و مخالف ملی شدن صنعت نفت را ترور کرد. وی بعد از حملهٔ ناموفق به حسین علاء، در ۶ آذر ۱۳۳۴ دستگیر و در ۲۷ دی ۱۳۳۴ به همراه سید مجتبی نواب صفوی، مظفر ذوالقدری و محمد واحدی اصل اعدام شد. زندگی. خلیل طهماسبی در ۲۵ بهمن ۱۳۰۲ در روستای واصفجان به دنیا آمد. پس از کارگری در مشاغل مختلف در حرفه نجاری مشغول شد و اطرافیانش استاد خلیل صدایش می کردند. او در مجالس سید ابوالقاسم کاشانی با نواب صفوی آشنا شد و در ۱۳۲۶ به عضویت فدائیان اسلام درآمد. ترور رزم آرا و آزادی. در پی مخالفت های سید ابوالقاسم کاشانی و نواب صفوی با رزم آرا، طهماسبی در ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ رزم آرا را در مجلس ترحیم حاج میرزا محمد فیض قمی در مسجد شاه با شلیک سه گلوله ترور کرد. مجلس شورای ملی در دوره هفدهم در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۳۱ به درخواست شمس قنات آبادی (از یاران کاشانی) در ماده واحده ای وی را قهرمان ملی نامید و چنین تصویب کرد: به این ترتیب طهماسبی در ۲۴ آبان ۱۳۳۱ از زندان آزاد شد. درباره خ
لیل طهماسبی و ترور رزم آرا در خاطرات شعبان جعفری می خوانیم: بعد اینا رفتن این خلیل طهماسبی رو آوردنش، اینم یه شاگرد نجار متعصب بود. آوردن بهش گفتن که:« تو اگه رزم آرا رو بزنی امشب مثلا پیغمبر تو بهشت منتظرته، علی بن ابی طالب میاد بالای سرت.» یه کفن تنش کردن یه خُرده آب تُربت ریختن تو حلقش و یه هف تیرم دادن دستش و گفتن:« برو بزن!» بله اینجوری شد تو اون بازار. باور کن! آخه این دژبانام بی بخار بودن. وقتی تو مسجد شاه میره رزم آرا رو با تیر میزنه، هف هش ده تا از این دژبانا با مسلسل اونجا بودن، هیچکدومشون دست بلند نمیکنن. یا اینا مأموریت داشتن یا بهشون اطلاع داده بودن هیچکدومشون هیچ کاری نکنن. وقتی که اینو با تیر میزنه، کاردشو در میاره چون خیال میکنه نمرده. می خواسته دو تا کاردم بهش بزنه. بعد میاد از همونجا پیاده یواش یواش میره تو بازار بزرگ، تو بازار زرگرا وامیسه رو چارپایه سخنرانی میکنه، تازه اونجا میگیرنش.» دستگیری و اعدام. بعد از سوءقصد ناموفق به حسین علاء، طهماسبی به همراه اعضای اصلی فدائیان اسلام در ۶ آذر ۱۳۳۴ دستگیر و در سحرگاه ۲۷ دی ۱۳۳۴ به همراه سید مجتبی نواب صفوی، مظفرعلی ذوالقدر و سید محمد واحدی اعدام ش
د. پیکر وی در گورستان مسگر آباد به خاک سپرده شد.
پارک شکوفه های گیلاس لانگ وانگ تانگ معروفترین پارک از نظر داشتن ساکورا در چین است. این پارک در جنوبی ترین منطقهٔ شهر دالیان ، استان لیائونینگ، در چین قرار دارد و یکی از جاذبه های گردشگری این منطقه به شمار می آید. این پارک در زمان اشغال این منطقه در سال ۱۹۲۰ میلادی توسط ژاپن احداث شده است. در روی بروشور راهنمای پارک عبارت بزرگترین پارک ساکورای چین درج شده است. در این پارک ساکوراهایی که در سال ۱۹۷۳ میلادی از طرف شصت و چهار و شصت پنجمین نخست وزیر ژاپن، (دوران نخست وزیری ۱۹۷۴–۱۹۷۲) تاناکا کاکوئی به چین اهدا شد، کاشته شده است. به همراه این پارک قسمت دیگری از این ساکوراهای اهدایی در دانشگاه وهان کاشته شدند. این پارک در کنار سدی به همین نام قرار دارد. ورودی به پارک ۲۰ یوان چین است.
مسک، روستایی در دهستان میاندشت بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۴۳۰ نفر (در ۱۴۰ خانوار) بوده است. جاذبه های گردشگری. روستای مسک دارای اماکن سیاحتی و زیارتی زیبایی از قبیل قلعه باستانی، قلعه کوه، قبرستان گبرها، قبرستان مسلمانان، حمام تاریخی، مسجد جامع، مسجد میرو، تعداد ۲ سنگ نگاره تاریخی (ازجمله سنگ نگارهٔ معروف فتح قهستان توسط شاه علی)، قنات تاریخی، تعداد ۹ آسیاب، دره و بوستان هایی آباد و زیباست که پذیرای همه هموطنان عزیز می باشد. وبگاه. www.birjand-mask.ir
شهر قدس مرکز شهرستان قدس در استان تهران است. شهر قدس در غرب استان تهران و بین ۲ استان تهران و البرز قرار گرفته است. معرفی. شهر قدس یکی از شهرهای قدیمی استان تهران است که با قرار گرفتن این شهر جنب بزرگراه لشگری و بزرگراه متوسلیان (کیلومتر ۱۸) و موقعیت خوب جغرافیایی و آب و هوای خوب کوهپایه ای در این چند سال اخیر میزبان سکونت مهاجرین بسیاری از سایر شهرهای کشور بوده است. این شهر دارای معادن، مزارع، باغ ها و مجتمع های صنعتی متعدد است. محله مرکزی شهر قدس که تا قبل از تأسیس شهرداری و شهرستان قدس در سال ۱۳۶۸ (خورشیدی) تحت نام قلعه حسن خان شناخته می شد، روستایی کوچک و قلعه مانند در حاشیه جنوب غربی تهران و همجوار شهرداری منطقه ۹ و ۱۸ بود. در یک جبهه آن کاووسیه و در جبهه غربی آن سرخ حصار قرار داشت. در ۱۳۶۸/۰۴/۰۳ شهر قدس از رشد روستای قلعه حسن خان و ادغام آن با بخش های دیگری مانند سرخ حصار، کاووسیه و شهرک بهشتی (قدس) به وجود آمده است. از این رو می توان دو دوره متمایز را برای تحول کالبدی شهر متصور گردید: در مرحله اول روستای قلعه حسن خان از دو قلعه اربابی تشکیل گردیده که بنام مالک آن (حسن خان قاجار) نامیده شده است و هر دو
قلعه دروازه بوده است (یکی از دروازه های نزدیک مسجد جامع فعلی و دیگری نزدیک میدان قدس سابق). مرحله دوم با تأسیس کارگاه ها و کارخانجات متعدد در کنار جاده قدیم و کنار راه آهن و به طورکلی شروع رشد سریع تهران در چند دهه اخیر آغاز گردید. در این مرحله با رشد سریع جمعیت منطقه تهران روستای قلعه حسن خان نیز که در فاصله نسبتاً کمی از تهران و در نزدیکی تعدادی از این کارخانجات و کارگاه ها قرار گرفته است به سرعت رشد نمود. پیشینه. قلعه حسن خان دشتی بود حاصلخیز که در دوره قاجار با ایجاد قلعه ای به این نام معروف شد. منطقه ای که در اصل شکارگاه حکومتی بود و در آن نقاط باستانی چون کاووسیه و سرخ حصار موجود بوده اما امروزه اثر زیادی از پیشینه تاریخی آنان باقی نمانده است. باغ شاهزاده قجر در کاووسیه و تپه باستانی پنج هزار ساله در آن که چندین آثار باستانی از آنجا کشف شده است قدیمی ترین نقطه شهرستان قدس می باشد. وردآورد، کاروانسرا سنگ وردآورد و نهر فیروز بهرام (یکی از نهرهای باستانی که قدمتش به بیش از پنج هزار و پانصد سال می رسد و امروزه به صورت کانال سیمانی موجود است) در شمال آن و رود کرج و روستای باباسلمان در جنوب آن، روستای اسماعیل
آباد در شمال شرقی، روستاهای زرنان (قدس) بالا و پائین و شهرک دانش در شرق آن و گرمدره و تپه های قورت داغی در غرب آن واقع شده اند. در اواسط دوره قاجار شخصی بنام امیرتومان مصطفی قلی خان مقدم که میرشکار (سردسته شکارچیان) دربار بود اراضی این منطقه را از خدیجه سلطان خانم دختر شاهزاده الله وردی میرزا (پسر هفدهم فتحعلی شاه) خریداری می کند و در آن زمان این منطقه بسیار دور از پایتخت بود. امیرتومان با فراهم کردن امکانات و آوردن عده ای از اهالی خمسه (زنجان) به این منطقه، آرام آرام زمین های بایر را به زمین های کشاورزی تبدیل نمود و منطقه رنگی از زندگی جدید به خود گرفت. می گویند نام اولیه این محل پیش از آنکه امیر تومان آن را تصاحب کند سبزه الماس بوده وامیرتومان آنجا را به نام فرزند ارشدش که نام او حسن خان بود «قلعه حسن خان» نامید. امیرتومان صاحب چند فرزند به نام های: رضاخان، حسن خان، آقابزرگ خان، مؤتمرالدوله و سالار همایون بود که آنان پس از مرگ پدر، قلعه حسن خان را بین خود تقسیم کردند و به هر یک از برادران نزدیک یک دانگ رسید. در آن زمان تمام اراضی این قلعه و اطراف آن قابل کشت و زرع بود و کلاً به نواحی: چمن الماس خان، ورامین
ک، میاندوآب، قلعه سون، اکبر نایب، چنارسوخته و… که مجموعاً ده قطعه بوده تقسیم می شد. هر یک از نواحی دارای قلعه ای خاص بود. بررسی مدارک تاریخی نشان می دهد که در میاندوآب عده ای از اعراب ساکن بوده و به پرورش گاومیش اشتغال داشته اند. اراضی قلعه توسط سه قنات بزرگ آبیاری و پرآب آبیاری می شد. یکی از آن ها قنات بزرگ نام داشت؛ و مبدأ آن تپه و رودخانه ای به نام قروق که شاخه ای از رود کرج بود. گویا یکی از قنات ها که قنات بزرگ نام داشت از تپه های سرخه حصار سرچشمه گرفته به سوی قلعه امتداد می یافت. آب این قنات حتی به مناطق جنوبی تری چون ورامینک نیز می رسید. اولین مغازه در قلعه حسن خان را شخصی بنام مشهدی حسین (هاتفیان) که اهل یزد بود باز کرده که محل فعلی آن نیز مغازه لبنیاتی جعفری روبروی مسجد جامع شهر است. وی همچنین به خاطر کلاه شاپویی که همیشه به سر داشت به کلاه حسین معروف بود. اولین وسیله نقلیه که وانت بار و شبیه به کامیون بوده توسط شخصی بنام حمید شهباز یاردلی فرزند کریم خان آورده که روزی دو بار صبح و عصر این وسیله به شهر تردد داشته و مردم از آن استفاده می کردند. تنها امامزاده این شهر امامزاده ابوالحسن و ابوالحسین از نواد
گان موسی کاظم (ع بوده و سابقه آن به چند صد سال برمی گردد و امروزه هم این امامزاده ها زیارتگاه اهل ایمان است. اولین مسجد شهر مسجد جامع است که چندین بار بازسازی شده است. آموزش و تربیت در قالب مکتب خانه در شهر قدس توسط شخصی بنام شیخ مرتضی که روحانی بود شکل گرفته و اولین مدرسه دولتی شهر در سال ۱۳۴۱ به نام دبستان صادقی ساخته شده است. اولین حمام محل واقع در خیابان روبروی کوچه میثم بوده که چون از وضعیت مناسبی برخوردار نبوده مالکان با کمک و همیاری مالی جهانشاه خان که یکی از سران بزرگ خمسه در آن زمان و از مخالفان رضاشاه بود و پس از شکست از ایشان به قلعه حسن خان آمده بود سرمایه ساخت حمام جدیدی بنام «خزینه در» روبروی مسجدجامع داخل کوچه احداث که این حمام به سال ۱۲۴۰ تا ۱۲۵۰ ه .ش برمی گردد و معمار آن شخصی بنام استاد کریم بوده است. نام قلعه حسن خان را امیرتومان (میرشکار قاجار) با علاقه ای که به پسر خود داشت با ساخت قلعه ای روی این منطقه نهاد. شهر قدس که تا قبل از تأسیس شهرداری در سال ۱۳۶۸ با نام قلعه حسن خان شناخته می شد، روستایی کوچک و قلعه مانند در حاشیه غربی تهران و پائین روستای وردآورد و کاروانسرا سنگ وردآورد بود. در ج
بهه شمالی آن کاووسیه، در جبهه غربی سرخ حصار، در جبهه شرقی اسماعیل آباد شهرک ابریشم فعلی و در جبهه جنوبی آن ورامینک قرار داشت. در سال۱۳۶۸/۰۴/۰۳ شهر قدس از رشد روستای قلعه حسن خان و ادغام آن با نقاط دیگری مانند سرخ حصار، کاووسیه، اسماعیل آباد و شهرک بهشتی به وجود آمده است. سرخ حصار محلهٔ اشرافی نشین شهر است. از آثار تاریخی شهر قدس می توان به تپه کاووسیه مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد در محله کاووسیه امروزی که از آثار به دست آمده از آن می توان به تابوت مردی مومیایی اشاره کرد و امامزادگان ابوالحسن و ابوالحسین معروف به امامزاده حضرتین انتهای خیابان امامزاده از فرزندان موسی کاظم هستند و بر دو تکه سنگ که در کنار مرقد مطهر این امامزادگان قرار دارد نوشته شده است: سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوعبدالله الحسین فرزند موسی سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوالحسن علی فرزند محمد و حمام قلعه که قدیمی ترین حمام شهر قدس است و بنای آن برای دوره قاجار است و نهرفیروز بهرام به قدمت هزاره سوم پیش از میلاد و قبرهای سر خیابان عمارت و قبرستان ابتدای خیابان چمن اشاره کرد که قدمتی قاجاری دارند اشاره کرد. محله و مناطق شهری. شاید بتوان گفت
محله قلعه حسن خان، اولین محله مسکونی شهر قدس امروزی است که بین میدان قدس تا عمارت واقع شده است. البته در گذشته دور در کاووسیه، سرخ حصار، وارمینک، چمن، امامزاده و اسماعیل آباد سکونت هایی جریان داشته که در مقاطعی خالی از سکنه شده است. قلعه حسن خان پس از استقرار اولین مهاجرین خمسه و کاشی که برای همیشه ماندگار شدند ساخته شد. امروزه هم کاشی ها بیشتر در همین محله و امامزاده ساکن هستند. محله قلعه برج و بارو و دروازه ای داشته که شبها در آن بسته می شد و هنوز بین قدیمی ها مرسوم است که می گویند اگر دیر بیایی در قلعه (یا به لفظ عامه "قعله") بسته می شود. هنوز می توان آثار دیوارهای کاهگلی آن را در کوچه های پشت مسجد جامع دید. در این محله اولین حمام که امروزه ثبت میراث فرهنگی شده است قرار دارد. محله قلعه چسبیده به چمن سبزه الماس و عمارت محله اعیانی خان ها قلعه است. کوچه های باریک اولین خصیصه این محله است که به کوچه های بن بست ختم می شود که امروزه با تخریب و ساخت باغ و باغچه های اطرافش در جنوب و شمال به اطراف راه پیدا کرده وگرنه در گذشته تنها از شرق به میدان قدس (لاله) و در غرب به عمارت و میدان آزادی (سرقنات) راه داشت. اقوام
اولیه در زمان قاجار مقدم های چرگر بودند که برای کار کشاورزی و دامداری به این منطقه کوچ کردند اما در زمان پهلوی مردم جهت اسکان و کار در کارخانجات اطراف آنجا به قلعه حسن خان مهاجرت کردند. محله ای ارزان که نزدیک به شهر تهران بود. در گذشته شهر قدس دارای چندین محله بوده که تا به امروز هم موجود می باشند: و محله های جدید که اکثراً با نام خیابان معروف اند: و باغات معروف: مناطق شهری این شهر در حدود ۲۷۰۰ هکتار مساحت دارد. شهرداری قدس برای تأمین نیازمندی ها و اداره بهتر سطح شهر را به ۲ منطقه شهرداری و ۴ ناحیه تقسیم نموده است که جمعیت هر منطقه بالغ بر ۱۵۰۰۰۰نفر است. فضاهای شهری. اکثر فضای سبز قدس خشک شده و تبدیل به خانه و مراکز صنعتی شده، اما همچنان می شود نمونه هایی از باغات قدیمی را در آن دید. غیر باغات معروف که در بالا به آن اشاره شد می توان به بوستان ها هم اشاره کرد. مسئولیت نگهداری از فضای سبز و بوستان های شهر قدس بر عهده سازمان بوستان ها و فضای سبز شهرداری قدس است. اماکن فرهنگی زیر نظر سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری قدس : مراکز فرهنگی زیر نظر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی : اشتغال. در حال حاضر شهر قدس از لحاظ اشتغال در غ