Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارک دوگن رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سالواتوره لومباردو نویسنده و روزنامه نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اِروه لوتلیه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او معتبرترین جایزه ادبی فرانسه را برای نوشتن رمان "ناهنجاری" (L'Anomalie) یا دقیق تر گفته شود «ایرادی در کار است» در سال ۲۰۲۰ از آن خود کرد. اِروه لوتلیه، آفریننده داستانی که از سویی، بیانگر دل شوریدگی و نیست انگاری و پوچی آغاز هزاره سوم است _نویسنده از علاقمندان آلبر کامو و ایوان گونچارف، خالق آبلومف است._ و از سوی دیگر، شکلی پلیسی ـ اجتماعی و پردازشی به سبک سینمای علمی ـ تخیلی دارد. در کنار ادبیات، شعر و رمان عاشقانه (برنده جایزه سال ۲۰۰۴) وی دارای مدارک عالی تحصیلی در زمینه های زبانشناسی، فلسفه و ریاضیات است. همچنین طنزنویسی تلخ (برنده جایزه سال ۲۰۱۳) و روزنامه نگاری شناخته شده در حوزهٔ نقدِ آشپزی و سینما است. لوتلیه از سال ۱۹۹۲ عضو نهضت ادبی اولیپو Oulipo است، که در سال ۱۹۶۰ توسط رمون کِنو و فرانسوا لو لیونه به وجود آمد. پیشینه فرهنگی و ادبی ـ علمی درخشان و تجربه دیرنه او در اولیپو موجب شد که در سال ۲۰۱۹، اِروه لوتلیه به ریاست این نهضت ادبی برگزیده شود. رمان «ایرادی در کار است» به عقیده قریب به اتفاق منتقدین ادبی نقطهٔ اوجی است برای نهضت ادبی اولیپو و
یکی از شاخص ترین رمان های قرن بیست و یکم ادبیات فرانسه است.
ژان-فیلیپ توسان رمان نویس، عکاس و کارگردان بلژیکی است. او برندهٔ جوایزی چون جایزه مدیسی و جایزه دسامبر شده است. رمان حمام او توسط فرخ صادقی کلی به فارسی برگردانده شده است.
اریک زمور (; زاده ) سیاستمدار نویسنده، روزنامه نگار سیاسی، کارشناس برنامه های تلویزیونی و مقاله نویس فرانسوی است. از او در سازمان های رسانه ای بارها به عنوان یک راست گرای تندرو یاد شده است. او در کشورش یک سلبریتی است. کتاب "خودکشی فرانسه" (فرانسوی: "Le Suicide français") او در سال ۲۰۱۴ بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت و در سال ۲۰۱۵ به خاطر آن کتاب، جایزه کومبورگ-شاتوبریان را برنده شد و توجه بین المللی را به خود جلب کرد. زمور همچنین جایزه ریشیلیو را در سال ۲۰۱۱ به خاطر یک عمر فعالیت خود به عنوان روزنامه نگار دریافت کرد. اریک زمور که زاده مونتروی، سن-سن-دنی در حومه شمالی پاریس است از خانواده ای با تبار یهودی-الجزایری است. کار خبرنگاری. اریک زمور پس از فارغ التحصیلی در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس در سال ۱۹۷۹ کار خود را در روزنامه له کوتیدیان به عنوان خبرنگار آغاز کرد. اریک زمور از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ برای "Le Quotidien de Paris" به عنوان گزارشگر و تا زمان اخراج در سال ۲۰۰۹ بر سر مجادله ای که پیرامون اظهاراتش درگرفت برای "فیگارو" کار کرد او به خاطر گفته های خود تبعیض نژادی محکوم و از سوی دادگاه ۲۰۰۰ یورو جریمه شد. اریک زمور پس ا
ز آن به نوشتن مقاله برای مجله فیگارو ادامه داد. زمور به عنوان یک چهره تلویزیونی در برنامه هایی چون "ما نمی خوابیم" در فرانسه ۲ (۲۰۰۶–۲۰۱۱)، "Ça se dispute" در I-Télé (۲۰۰۳–۲۰۱۴) و "Face à l'Info" در CNews (۲۰۱۹–۲۰۲۱) حضور یافت. او همچنین در "Zemmour et Naulleau" از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ در یک برنامه گفتگومحور شبانه هفتگی به میزبانی Anaïs Bouton در پاریس پریمایر، به همراه منتقد ادبی Éric Naulleau حضور یافت. زمور به طور موازی در RTL از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ ابتدا با میزبانی برنامه رادیویی "Z comme Zemmour" و سپس پیوستن به Yves Calvi به برنامه صبحگاهی به عنوان تحلیلگر کار کرد. یک مقاله چاپ سال ۲۰۱۱ در "نیویورک تایمز" زمور را «شاید شناخته شده ترین تحریک گر حرفه ای فرانسه که به همان میزان مورد علاقه بیگانه هراسان راست تندرو است که مورد نفرت مهاجران، زنان و همجنسگرایان» خواند. او به طور مشروح درباره نظریه توطئه جایگزینی بزرگ و برخورد تمدن ها را بحث کرده و همچنین از اصلاحات وسیع در نظام سیاسی فرانسه دفاع کرده است. زمور از نظر سیاسی خود را بین گلیسم و بناپارتیسم شناسایی می کند. او در دسامبر ۲۰۲۱ رسما نامزدی خود را در انتخابات ریاست جم
هوری فرانسه (۲۰۲۲) اعلام کرد. نویسندگی. زمور زندگینامه هایی برای ادوار بالادور ("Balladur, immobile à grands pas", یا "بالادور، بی حرکت با گام های بزرگ") و ژاک شیراک ("L'Homme qui ne s'aimait pas", or "مردی که خودش را دوست نداشت") و نیز جستارهایی سیاسی نوشته است. در سال ۲۰۰۶ او کتاب "جنس اول" را منتشر کرد که او کتابی در مورد آنچه او زنانه سازی جامعه می داند خوانده است. در مارس ۲۰۱۰ او به خاطر "Mélancolie française" ("مالیخولیای فرانسه") () برد، کتابی که به تاریخ فرانسه می پردازد.کتاب ۲۰۱۴ او "Le Suicide français" ("خودکشی فرانسه"), که بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت بزرگترین موفقیت ادبی او به شمار می رود. دیدگاه. مسایل اجتماعی. اریک زمور در مورد مسایل اجتماعی دیدگاهی محافظه کارانه دارد و خود را یک ارتجاعی می شناسد. فمینیسم، زنان و همجنسگرایی. زمور انتقاداتی را بر فمینیسم و همجنس گرایی وارد کرده و گفته افول فرانسه تا حدی ناشی از تحلیل رفتن مردانگی، و «زنانه سازی» جامعه است. درون مایه هایی که او آنها را به تفصیل در کتاب های "جنس اول" و "خودکشی فرانسه" کاوش کرده است. زمور با سقط جنین که او آن را «خودکشی دسته جمعی» نام
نهاده مخالف است و استدلال کرده زنان برای جایگاه های قدرت سیاسی نامناسب اند. او در "خودکشی فرانسه"، نسبت به پیشگیری از بارداری، حقوق زنان، و مطالعات جنسیت انتقاداتی ابراز کرده است. او همچنین از دومینیک استروس-کان و طارق رمضان در رابطه با اتهامات تجاوز جنسی علیه آنها دفاع کرده است. اریک زمور آنگلا مرکل را زنی با ارزش های نرینه می داند. شماری از نشریات به مواضع او برچسب زن ستیزی زده اند. مهاجرت غیرقانونی. اریک زمور در سال ۲۰۱۴ درباره مساله مهاجران غیرقانونی گفته بود: «باید آن ها را گرفت، سوار قایق کرد و به جای اولشان بازگرداند. استرالیا نیز با مهاجرانی که از اندونزی می آیند همین کار را می کند». روابط بین الملل. اریک زمور استدلال کرده فرانسه باید از ایالات متحده آمریکا فاصله بگیرد رابطه نزدیکتری با روسیه و استقلال بیشتری از اتحادیه اروپا و سیاست خارجی آن داشته باشد. او گفته پیاده سازی در نرماندی یک آزادسازی و همچنین یک استعمار فرانسه از سوی ایالات متحده بوده است. او خواهان تقویت نیروهای مسلح فرانسه شده و استدلال کرده که تنها نفوذی که فرانسه در صحنه جهانی حفظ کرده به خاطر قوت نیروی مسلح آن و قابلیت های دفاع هسته
ای آن است. زمور پشتیبان خروج از فرماندهی یکپارچه نظامی ناتو است. او کارزار انتخاباتی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ را به دلیل متحد کردن طبقه کارگر و بورژوازی وطن پرست ستود. اریک زمور دیدگاه مخالف ناتو دارد و می گوید ناتو باید در سال ۱۹۹۰ منحل می شد. اسلام. اریک زمور باور دارد که فرانسه، دژی است که به محاصره اسلام درآمده و هشدار می دهد که فرانسه بدون تغییرات عمیق در سیاست های مهاجرتی به جنگ داخلی کشیده خواهد شد. او در یک مصاحبه تلویزیونی گفته بود مسلمانان یا باید ادغام شوند یعنی فرانسوی شوند یا فرانسه باید منطقا با اسلام کنار بیاید و اسلام را به شکل فعلی آن بپذیرد یا اسلام منطقا با فرانسه کنار خواهد آمد. اریک زمور در سال ۲۰۱۴ گفت برخی از مناطق حومه ای شهرهای فرانسه، دیگر حال وهوای فرانسه را ندارند و آنها را «جمهوری های اسلامی» نامید. او گفته بود مسلمانان باید بین اسلام و فرانسه، یکی را انتخاب کنند و همه مسلمانان، چه بگویند چه نگویند جهادگرایان را "مسلمان خوب" می دانند. یهودیان. اریک زمور همکاری دولت ویشی فرانسه با نازی ها را باعث نجات یهودیان فرانسه از هولوکاست می داند.
ژان-لوک دوبار نویسنده، متل نویس، مقاله نویس، نمایشنامه نویس، شاعر و روزنامه نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ فورنیه نویسنده، فیلم نامه نویس و نمایشنامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پاتریس لانوا روزنامه نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مارک-ادوارد نَب با نام اصلی الن مارک ادوارد زنینی (Alain Marc Édouard Zannini) نویسنده، نقاش و موسیقی دان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و پسر مارسل زنینی موسیقی دان جاز فرانسه با اصلیت ترک-ایتالیایی است.
دونی روبر روزنامه نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
بلیندا کانون رمان نویس و مقاله نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
موریس ژرژ دانتک رمان نویس، مقاله نویس و داستان کوتاه نویس اهل فرانسه بود.
ماریلین دبیول نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او در 2001 برنده جایزه آنا دو نوآی شده است.
مارکوس هدیگر شاعر و مترجم اهل سوئیس است. وی ۳۱ مارس ۱۹۵۹ در زوریخ به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۹۰ تحصیلاتش را در زمینه ادبیات و نقد ادبی در دانشگاه زوریخ به پایان رساند. سال ۱۹۷۸ اولین مجموعه اشعار خود را با "نام سنگ را برنگردانید" به زبان فرانسه به رشته تحریر در آورد، این مجموعه سال ۱۹۹۶ به چاپ رسید. به دنبال آن سال ۲۰۰۹ مجموعه دیگری را با عنوان "زیر نور" منتشر کرد. &lt;br&gt; مارکوس هدیگر عضو انجمن نویسندگان سوئیس است. &lt;br&gt; اشعار وی در مجله های ادبی و به زبان های مختلف منتشر و ترجمه شده اند. "طلا و سایه. یک بدن" عنوان مجموعه ای است که تمام اشعار وی را از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۹ در خود جای داده است.گلچین و منتخبی از اشعار مارکوس هدیگر با ترجمه مریم جلالی فراهانی در انتشارات فرهنگ آرش در دست انتشار است.
آلن مارک شاعر، نویسنده و مقاله نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
بنژامن سه هنه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کارلوس آلوارادو-لاروکائو نویسنده، شاعر، مقاله نویس، رمان نویس و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
شریف مجدلانی نویسنده متولد ۱۹۶۰ شهر بیروت لبنان است. شریف مجدلانی، نویسندهٔ فرانکوفون لبنانی است که در سال ۱۹۶۰ در بیروت به دنیا آمد. زندگی. شریف مجدلانی در سال ۱۹۸۰، لبنان را به قصد ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ ادبیات مدرن در فرانسه، ترک کرد. در سال ۱۹۸۳، پس از دفاع از تز دکترای خود در زمینهٔ بررسی آثار Antonin Artaud در دانشگاه فرانسوی Aix-en-Provence، به لبنان بازگشت و در دانشگاه های لبنان به تدریس ادبیات فرانسه پرداخت. از سال ۱۹۹۵ همکاری خود را با مجلهٔ L'Orient Express در تحریر ستون ادبی آن مجله، آغاز نمود. این همکاری تا سال ۱۹۹۸ یعنی زمان پایان انتشار این روزنامه ادامه داشت. او که در حال حاضر، استاد ادبیات فرانسه در دانشگاه فرانسوی بیروت است، تاکنون مقالات و کتاب های متعددی به رشتهٔ تحریر درآورده است. او در کنار تدریس در دانشگاه، مقالات متعددی در روزنامه های فرانسه زبان لبنان و فرانسه همچون Le Monde و Libération به چاپ رسانده است. شریف مجدلانی از سال ۲۰۱۲ تاکنون ریاست «کانون بین المللی نویسندگان» در بیروت را بر عهده دارد. شریف مجدلانی برای کتاب «آخرین ارباب مارساد» جز ده نویسنده راه یافته به مرحله نهایی جایزه
ادبی «رنودو» 2013 فرانسه است.
ویویان مور رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-کریستوف گرانژه روزنامه نگار، خبرنگار، نویسنده و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
تاتیانا دو روزنه روزنامه نگار، نویسنده و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
برنارد وربر رمان نویس، داستان کوتاه نویس و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مارک لوی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او از سال 2000 میلادی به نگارش رمان روی آورده است و کتاب های او از همان ابتدا در صدر پرفروش ترین ها در فرانسه جای گرفته اند. رمان های او به بیش از 42 زبان ترجمه شده اند و از برخی از آن ها فیلم نیز تهیه شده است. از ویژگی های بارز لوی این است که خیال، امر شگفت انگیز و واقعیت را به گونه ای بی بدیل با یکدیگر پیوند می زند و سرانجام، در پایان داستان، حتی شگفت انگیزترین رویدادها نیز توجیهی بر اساس دنیای واقعی پیدا می کنند. در این راستا می توان به رمان هایی چون "و اگر می شد از نو بنا کرد چه" و "سفر عجیب آقای دالدری" اشاره کرد.
فیلیپ کلودل کارگردان و رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سوفی فونتانل روزنامه نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کوین بوکیلی رمان نویس و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
الکسی ژنی نویسنده و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و زاده ۱۹۶۳ در شهر لیون است. او در ۲۰۱۱ برندهٔ جایزه گنکور شده است. مهم ترین کتاب او هنر فرانسوی جنگ است.
پیر بوترو رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
شیخموس داغتکین (متولد ۱۹۶۴ در روستای هارون در ترکیه)، شاعر و نویسنده ی کردتبار ساکن فرانسه است که به زبان های کردی، ترکی و فرانسوی آثاری خلق کرده است. وی تاکنون هفت مجموعه شعر و یک رمان به زبان فرانسوی به نام À la source, la nuit به چاپ رسانده است. داغتکین نقش مهمی در نوسازی شعر فرانسوی داشته است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
فیلیپ دی فولکو نویسنده، مقاله نویس، شاعر و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فردریک لونورمان رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پاتریک لووی نویسنده و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
استفان ملیاد شاعر، داستان کوتاه نویس و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
هنر سلیم کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده، آهنگساز و هنرپیشه کرد تبار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی متولد نهم مارس ۱۹۶۴ میلادی در شهر عقره کردستان عراق می باشد. در ۱۷ سالگی رهسپار ایتالیا شد و پس از اتمام تحصیل به فرانسه رفت. فیلم های بلند وی ودکای و لیمو (۲۰۰۳) کیلومتر صفر (۲۰۰۵) و اگر بمیری می کشمت (۲۰۱۰) می باشد. ودکا و لیمو. این فیلم در سال ۲۰۰۳ توسط با عنوان «ودکا و لیمو» به عنوان یکی از نامزدهای اصلی معرفی فیلم خارجی به اسکار تا آخرین دقایق مطرح بود و در دقیقه نود از معرفی به اسکار بازماند. همکاری گلشیفته فراهانی با هنر سلیم. گلشیفته فراهانی در فیلم اگر بمیری میکشمت، نقش اول یک زن را بازی می کند. او در این فیلم در نقش «سیبا» دختری کردتبار بازی می کند و به دو زبان کردی و فرانسوی حرف می زند، ۱۳ فروردین ۱۳۹۰. خلاصه داستان اگر بمیری میکشمت. مردی کرد تبار به نام «اَودال» به صورت اتفاقی در کافه ای با مردی فرانسوی به نام «فییلیپ» آشنا می شود و این آشنایی به دوستی و اقامت آن دو در آپارتمان فیلیپ می انجامد. فیلیپ چیز زیادی از گذشته اودال نمی داند. فیلیپ با اودال در ایستگاه اتوبوسی قرار می گذارد. اودال
در مسیر دچار حمله قلبی شده و وقتی به قرار می رسد که مرده است. فیلیپ از این نقطه به بعد با تحویل جسد اودال برای مراسم تدفین در جریان زندگی خصوصی اودال قرار می گیرد و سعی می کند خانواده او و به ویژه نامزدش سیبا را از موضوع مرگ اودال مطلع کند. در این مسیر با تعدادی از کردتباران ساکن فرانسه ارتباط می گیرد تا شاید از طریق آن ها بتواند شماره یا نشانی از اودال و گذشته اش پیدا کند و چون سرانجام این جستجوگری بی نتیجه می ماند با پرداخت هزینه به سوزاندن جسد اودال و تحویل گرفتن خاکستر او اقدام می کند. از طرف دیگر سیبا بدون اطلاع از مرگ نامزدش به فرانسه سفر می کند و در فرودگاه به انتظار او می نشیند. آوارگی سیبا در پاریس و تلاش های نافرجام فیلیپ برای پیدا کردن سیبا در دو مسیر موازی ادامه می یابد و در این میان جمعیت کرد تبار ساکن فرانسه که فیلیپ برای کمک به آن ها مراجعه می کند مانع از این دیدار می شوند و خودشان را به سیبا به عنوان دوستان اودال معرفی کرده و او را نزد خود می آورند و از طرف دیگر به پدر اودال در کردستان نیز موضوع را اطلاع می دهند. سیبا وقتی آن ها به فرانسه مشغول گفتگو درباره او هستند متوجه دروغگویی آن ها می شود
و آن ها مجبور می شوند دربارهٔ فیلیپ توضیح دهند. با ورود پدر اودال به فرانسه فیلیپ خاکستر اودال را به او تجویل می دهد و با واکنش نامناسب پدر او مواجه می شود که چرا جسدد او را سوزانده است و از جمع کردها می گریزد. سیبا همراه با پدر اودال در هتلی اقامت می کنند تا طی روزهای آتی به کردستان بازگردند. سیبا مترصد فرصتی است تا از فیلیپ برای رفتار پدر اودال عذرخواهی کند و به دیدار او در آپارتمانش می رود. در بازگشت پدر اودال متوجه موضوع می شود و با او برخورد می کند و پاسپورتش را از او می گیرد. به دنبال این اتفاق سیبا به خانه فیلیپ کوچ می کند و آنجا اقامت می گزیند. پدر اودال تصمیم می گیرد از فیلیپ برای تحریک سیبا انتقام بگیرد امادر آخرین لحظه از این کار منصرف می شود. در نمای آخر فیلم سیبا از پدر اودال و فیلیپ به عنوان دو نماد سنت و احساس، جدا می شود و برای شروع زندگی جدید در دل پاریس گم می شود. منابع. talkhzibast.persianblog.ir/post/371*
اولیویا روزنتال نویسنده رمان نویس و دراماتورژ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سدریک بانل کارآفرین و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. از سدریک بانل برای اولین بار در ایران، سه اثر با ترجمه ابوالفضل الله دادی و در انتشارات نگاه منتشر شده که به سه گانه کابُل معروف است: مرد کابُل بد کابُل اکسپرس شخصیت اصلی این سه رمان کارآگاهی افغان به نام اُسامه قندار است و بخش مهمی از داستان ها در کابل رخ می دهد.
اریک لوران رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سوفی لوبیر (؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۶) رمان نویس و روزنامه نگار اهل فرانسه است. او در سال ۱۹۹۵ برنده جایزهٔ استعداد نو رادیو (SACD) شد. رمان "قهوهٔ سیاه" (۲۰۱۳) معروفترین اثر اوست.
آلن مابانکو (زاده ۲۴ فوریهٔ ۱۹۶۶) رمان نویس، روزنامه نگار، شاعر و عضو فرهنگستان اهل کنگو است. وی هم اکنون در آمریکا تدریس می کند و به زبان فرانسه می نویسد. از وی در رمان «فردا بیست ساله می شوم» (Tomorrow I'll be Twenty) سال ۲۰۱۳ به انگلیسی ترجمه شده است.
کریستوف ماری روزنامه نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوئیک باریر نویسنده و روزنامه نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ گوردن رمان نویس و داستان کوتاه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
الکساندر نجار زاده بیروت در ۱۹۶۷ میلادی، نویسنده و هنرمند فرانسوی زبان اهل لبنان، در سدهٔ بیستم است. دوران کودکی و شغل. وی در بیروت به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه خود را در کالج نوتر دام به پایان رساند و پس از آن در دانشگاه پاریس ۲ در رشته حقوق تحصیل کرد. در آنجا در رشته بانکداری و حقوق مالی تخصص یافت و علاوه بر اشعار، بیش از ۳۰ کتاب به رشته تحریر درآورد.
آملی نوتومب [a.me.li nɔ.tɔ̃b] ، نویسنده فرانسوی زبان است که ۹ ژوئیه ۱۹۶۶ در منطقهٔ ایتربیئک در بروکسل زاده شد. پدر او بارون پاتریک نوتومب (Patrick Nothomb) دیپلمات بلژیکی است که کمی بعد از تولد وی به کنسولگری بلژیک در ژاپن انتقال یافت و بعد از آن در پکن، نیویورک، بنگلادش و میانمار (بـِرمه پیشین) مشغول به کار شد. روایت شده است که آملی نوتومب هر سال چند رمان می نویسد که تنها یکی از آنها را به چاپ می سپارد. شرایط انسانی، نویسندگی و زندگی، محور اصلی رمان های او به شمار می آید. نوتومب تاکنون برندهٔ چندین جایزهٔ ادبی بوده است. او همچنین عضو هیئت داوران جایزه دسامبر است. رمان "عطش" (۲۰۱۹) که لقب «انجیل به روایت نوتومب» را نیز به آن داده اند، یکی از سه نامزد نهایی جایزه گنکور در ۲۰۱۹ بود. نوتومب در مصاحبه ای گفته است که این رمان گل سر سبد همه آثارش است. رمان "اولین خون" (۲۰۲۱) برندهٔ جایزه رنودو () در ۲۰۲۱ شده است. آثار ترجمه شده. آملی نوتومب، اولین رمان خود را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که فوراً با اقبال روبه رو شد. پس از آن، افزون بر ۴۰ رمان و داستان کوتاه نوشته است که از میان آن ها آثار زیر به فارسی ترجمه شده اند:
فاتو دیومه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل سنگال است. او که به خاطر رمان پرفروشش «شکم آتلانتیک» که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، شناخته شده است زندگی مهاجران را در فرانسه و رابطه بین فرانسه و آفریقا را بررسی می کند.
کریستوف فره نمایش نامه نویس، رمان نویس و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
وجدی معود ، متولد سال ۱۹۶۸در شهر دیرالقمر لبنان، نویسنده، هنرپیشه و کارگردان لبنانی/کانادایی است. بیوگرافی. وجدی معوض کشور زادگاهش را در سال ۱۹۷۸، وقتی ده سال داشت، به مقصد پاریس ترک کرد. او و خانواده اش بعدتر در سال ۱۹۸۳ به شهر مونترال از ایالت فرانسوی زبان کانادا کوچ کردند. او در طول تحصیلش در دبیرستان عضو گروه تئاتر مدرسه شد و بعدها به تشویق دبیر ادبیات فرانسه، وارد مدرسه ملی تئاتر کانادا شد و در سال ۱۹۹۱ فارغ التحصیل شد. پروژهٔ در سال ۲۰۱۵ بیست ساله باش. سال ۲۰۱۱ وجدی معوض پروژه ای را با پنجاه نوجوان تقریباً پانزده ساله که از مدارس مختلف انتخاب شده بودند آغاز کرد. آن ها قرار بود به مدت پنج سال او را همراهی کنند. این نوجوانان پنج گروه ده نفره بودند از پنج شهر نانت (فرانسه)، نمور (بلژیک)، موُن (بلژیک)، رئونیون (از جزایر فرانسه در اقیانوس هند) و مونترال (کانادا). ایدهٔ این پروژه از نمایشنامهٔ incendies وجدی معود گرفته شده بود. او این پروژه را پاسخی به این جملهٔ مادربزرگ نمایش خطاب به نوه اش می داند: «اگر می خواهی نجات پیدا کنی، باید یاد بگیری که: بخوانی، بنویسی، حساب کنی، حرف بزنی و فکر کنی.» هر فعل این جمله
به یک سال و به سفری به یک شهر مرتبط شده که نوجوانان به آنجا دعوت شدند تا: در آتن بخوانند، در لیون بنویسند، در آشوویتز حساب کنند، در یکی از کشورهای آفریقایی حرف بزنند و در طی یک سفر دریایی فکر کنند. آن ها همگی سالی بکبار دور هم جمع می شدند. هدف این پروژه دستاوردی تئاتری نبوده. نمایشنامه ها. Partie de cache-cache entre deux Tchécoslovaques au début du sièclenote 2, 1992 Alphonse, Leméac, 1996 Les Mains d'Edwige au moment de la naissance, Leméac, 1999 Littoral, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 1999, 2009 (partie 1 du cycle Le Sang des Promesses) Pacamambo, Actes Sud-Papiers Junior, 2000 Rêves, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2002 Incendies, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2003, 2009 (partie 2 du cycle Le Sang des Promesses) Willy Protagoras enfermé dans les toilettes, Leméac, 2004 Forêts, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2006 (partie 3 du cycle Le Sang des Promesses) Assoiffés, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2007 Le soleil ni la mort ne peuvent se regarder en face, coédition Leméac/Actes Sud,
2008 Seuls - Chemin, texte et peintures, Leméac/Actes Sud, 2008 (ISBN 978-2-7427-7986-4) Ciels, Actes Sud, 2009 (ISBN 978-2-7427-8381-6) (partie 4 du cycle Le Sang des Promesses) Journée de noces chez les Cromagnons, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2011 (ISBN 978-2-7427-9612-0) Sœurs, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2015 (ISBN 978-2-330-04701-6) منابع. ویکی پدیای فرانسوی https://fr.wikipedia.org/wiki/Wajdi_Mouawad
برایان پرو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل بخش فرانسوی زبان کانادا است.
الیت آبکاسی رمان نویس، استاد دانشگاه و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ویرژینی دپانت نویسنده و کارگردان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. فیلم "بز-موآ" (۲۰۰۰) بر اساس اولین رمان او (1994) با همین عنوان ساخته شده است که به زندگی دو زن در حومه پاریس می پردازد که از راه تن فروشی گذران زندگی می کنند.
بلاندین لو کاله رمان نویس، مقاله نویس و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژوئل اگلوف رمان نویس و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. زندگی نامه. ژوئل پس از فارغ التحصیلی خود، در رشتهٔ تاریخ در استراسبورگ شروع به تحصیل کرد. سپس در مدرسهٔ سینما، ESEC در پاریس ثبت نام کرد. او سناریو نوشت و به عنوان دستیار کارگردان کار کرد. او اکنون وقتش را به نوشتن اختصاص داده است و نویسندهٔ پنج رمان است.
آنا گاوالدا رمان نویس قرن بیست و یکم میلادی اهل فرانسه است. از او تاکنون چند رمان و مجموعه داستان کوتاه به فارسی ترجمه شده است. زندگی. گاوالدا مادر دو فرزند و از همسر خود جدا شده است. او در شهر مولن، سن-ا-مارن، در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی پاریس زندگی می کند و علاوه بر نوشتن رمان، با مجله "Elle" نیز همکاری دارد.
گوئنائل اوبری رمان نویس و فیلسوف قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژی ام ار رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ماتیاس اِنار نویسنده و مترجم قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی با زبان فارسی و عربی آشنایی دارد و مدتی را نیز در تهران زندگی کرده است. او در سال ۲۰۱۵ به خاطر نوشتن رمان «"قطب نما"» برنده جایزه گنکور شد.
اولیویه گودفروا (زاده ۱۹۷۲) رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کارِل مِنین نویسنده و نمایشنامه نویس زن قرن بیست و یکم میلادی اهل فرانسه است.
والری مرِژن (زادهٔ ۱۹۶۹ در پاریس) رمان نویس، هنرمند و فیلم ساز زن قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. آثار هنری و ادبی او در بیش از ۶۰ نمایشگاه در فرانسه و در دیگر کشورهای جهان به نمایش گذاشته شده است. پیوند به بیرون. سایت رسمی
کلوئه دلوم رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
استانیسلاس ولس رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
تانگی ویل رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اولیویه آدام (زاده ۱۹۷۴) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. تاکنون چند اثر وی به فارسی ترجمه شده. از جمله مجموعه داستان گذر از زمستان و رمان بی پناه با ترجمه مارال دیداری.
گیوم موسو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. گیوم موسو در سال ۱۹۷۴ میلادی در فرانسه، در شهر آنتیب متولد شد. او از کودکی به کتاب و نمایش علاقه داشت و خیلی زود شروع به نوشتن کرد. وی در ۱۹ سالگی به آمریکا سفر کرد و پس از اقامتی چند ماهه به وطنش بازگشت و در حالی که در سرش ایده های زیادی داشت شروع به نوشتن کرد. در سال ۲۰۰۳ وی تصادفی شدید انجام داد که همین تصادف موجب شکل گیری رمان "و بعد" شد که در مورد مردی بود که از مرگ بازگشت. این رمان بیش از یک میلیون فروش در کشور فرانسه داشت و به ۲۳ زبان ترجمه شد. همچنین فیلمی با همین عنوان و برگرفته از این رمان در سال ۲۰۰۹ توسط گیلز بوردوز و با بازی جان مالکوویچ و اوانجلین لیلی ساخته شد. در سال ۲۰۰۹ گیوم موسو دومین نویسنده پرفروش و در سال ۲۰۱۱ سومین نویسنده پرفروش سال فرانسه شد. فروش رمان های موسو به یازده میلیون نسخه و ترجمه به ۳۴ زبان زنده دنیا نیز شده است. در سال ۲۰۱۶ فیلم تو آنجا خواهی بود؟ بر اساس کتاب سال ۲۰۰۶ گیوم موسو در کشور کره جنوبی ساخته شد. وی از سال 2011 پرخواننده ترین نویسنده فرانسوی است. برادر او، ولانتن موسو هم نویسنده رمان های پلیسی است.
نلی آرکان یک نویسنده کانادایی بود. اولین کتاب ارکان به نام Putain ۲۰۰۱ (فاحشه) با موفقیت زیادی روبرو شد و در مرحله فینال جوایز Prix Médicis و Prix Fémina حضور یافت. شباهت بسیاری بین شخصیت اصلی کتاب به نام سینتیا و تجربه شخصی ارکان به عنوان یک کارگر جنسی حرفه ای وجود دارد. جسد ارکان در اپارتمانش واقع در مونترال در ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۰۹ در حالت حلق آویز پیدا شد. وی حدود ۳ هفته پیشتر یک اقدام به خود کشی ناموفق را تجربه کرده بود.
ماکسیم شاتام رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دومینیک بلاوانس رمان نویس قرن بیستم میلادی اهل کانادا است.
آریل کونیگ نویسنده، نمایش نامه نویس و فیلم نامه نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فائزه گوئِن (زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۸۵ در بوبینی واقع در شمال پاریس) رمان نویس، فیلم نامه نویس و کارگردان قرن بیست و یکم میلادی اهل فرانسه است. فائزه گوئن اگر چه متولد محله بوبینی پاریس است، اصالت الجزایری دارد. او با انتشار اولین رمان طنز اجتماعی خود با عنوان "فردا رنگ دیگری است" در ۲۰۰۶ به شهرت رسید. این رمان به ۲۸ زبان از جمله فارسی ترجمه شده است. دو رمان "مرد که گریه نمی کند" و "میلنیوم بلوز" ("Millénium blues") از آخرین آثار این نویسنده است که به ترتیب در ۲۰۱۴ و 2018 منتشر شده است.
بیت المال، به مکانی گفته می شود که اموال عمومی متعلّق به همهٔ مسلمانان در آن جا جمع و نگهداری می شود تا در مصالح آنان صرف گردد. عنوان «بیت المال» بر خود اموال نیز گفته می شود. که هم به صورت مال نقدی، نظیر پول، سکه، طلا، جواهرات است. و هم به صورت اموال، تجهیزات و وسایل خریداری شده. در تملک بیت المال نیز محسوب می شود. منابع بیت المال. منابع بیت المال دو نوع است: منابع اول اخراج و مقاسمه (درآمد حاصل از زمین های فتح شده با قهر و غلبه)، جزیه، سهم سبیل اللّه از زکات، اموالی که وصیت شده در امور خیریه صرف گردد و غیر آنها از چیزهایی که به عموم مسلمانان تعلّق دارد. منابع نوع دوم