Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لافبورو شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۴۶٫۸۶۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۵٫۲۵۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت لافبورو ۰٫۷۹ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۰٫۲۲۶ نفر تغییر یافت.
لوئستافت شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۲٫۹۰۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۸٫۳۴۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت لوئستافت ۱٫۲۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۸٫۱۲۸ نفر تغییر یافت.
لوتن شهری در منطقهٔ بدفوردشر کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۷۱٫۶۷۱ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۸۵٫۵۴۳ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت لوتن ۰٫۱۶ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۸۸٫۷۸۲ نفر تغییر یافت.
مک کلسفیلد شهری در منطقهٔ چشر کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۰٫۲۷۰ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۰٫۶۸۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت مک کلسفیلد ۰٫۰۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۰٫۷۸۲ نفر تغییر یافت.
مِیدِنهِد یکی از ناحیه های شهرستان برکشر از شهر لندن واقع در کشور انگلستان محسوب می شود. این ناحیه در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۹٬۶۰۵ نفر جمعیت داشته ولی در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن ۵۸٬۸۴۸ نفر ثبت شده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت میدنهد -۱٫۱۴ درصد می باشد. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۱٫۸۴۷ نفر تغییر یافت. میدن هد که یک حوزه انتخابیه نیز به شمار می رود، یک کرسی در مجلس عوام بریتانیا دارد. این کرسی در حال حاضر در اختیار ترزا می است. کرسی این حوزه انتخاباتی، یک کرسی امن برای حزب محافظه کار بریتانیا محسوب می شود، زیرا هیچ گاه توسط نامزد دیگر احزاب، تصاحب نشده است. خاستگاه رومی و ساکسون شهر. جان لیلند، عتیقه شناس، ادعا می کرد که منطقهٔ اطراف مرکز شهر کنونی میدنهد، یک سکونتگاه کوچک رومی به نام آلاونودونوم بوده است. او اظهار داشت که این سکونتگاه تا پایان اشغال رومی ها تقریباً به طور کامل ناپدید شده بود. اگرچه منبع او نامعلوم است، اما شواهد مستند و فیزیکی از سکونت رومی ها در این شهر وجود دارد. دو سایت ویلای معروف در شهر وجود دارد، یکی در حومه کاکس گرین و دیگری کمی غرب مرکز شهر در کستل هیل. این ویلا در مسیر کملت وی قرار داش
ت که یک جاده رومی بود و سیلچستر (کالوا اترباتوم) و کولچستر (کامولودونوم) را از طریق سنت آلبنز (ورولامیوم) به هم متصل می کرد و از مرکز شهر کنونی می گذشت. بقایای این جاده در مکان های مختلفی در نزدیکی حفاری شده اند، اما مسیر دقیق آن نامشخص است. نام میدنهد از منطقهٔ کنار رودخانه نشأت می گیرد، جایی که اولین «اسکله جدید» یا «میدن هایث» در اوایل دوران ساکسون ساخته شد. در سال ۸۷۰، ارتش دانمارک به پادشاهی وسکس حمله کرد. آنها از قایق های بلند خود در کنار اسکله و محل عبور کشتی در میدنهد پیاده شدند و راه خود را از طریق خشکی به ردینگ گشودند، جایی که اردو زدند و آن را پایگاه قدرت منطقه ای خود قرار دادند. منطقهٔ مرکز شهر کنونی در ابتدا یک شهرک کوچک آنگلوساکسون بود که به نام «ساوث الینگتون» شناخته می شد. این شهر احتمالاً در مسیر کملت وی در محل آلاونودونوم توسعه یافته بود، زیرا جاده بث تا قرن سیزدهم تغییر مسیر نداده بود. نام میدنهد در روز رستاخیز (کتاب) به عنوان سکونتگاه الینگتون در منطقهٔ بین هورست ثبت شده است. ساخت پل و تغییر نام شهر. یک پل چوبی در حدود ۱۲۸۰ میلادی برای جایگزینی کشتی در ساوث الینگتون بر روی رودخانه بنا شد.
جاده بزرگ غرب به سمت ریدینگ، بارکشر، گلاستر و بریستول از روی پل جدید منحرف شد. پیش از این، این جاده به ساحل شمالی می چسبید و از طریق رودخانه تیمز در کوکهام عبور می کرد، و شهر قرون وسطایی، که بعدها به میدنهد تبدیل شد، در محل آلاونودونوم و ساوث الینگتون، بین پل جدید و پایین تپه کستل توسعه یافت. در عرض چند سال، یک اسکله جدید در کنار پل برای جایگزینی اسکله قدیمی ساکسون که نیاز به جایگزینی داشت، ساخته شد. در این زمان، نام ساوث الینگتون حذف شد و شهر به میدن هایث معروف گشت. اولین سند این تغییر نام در دفترچه های اربابی درای کورت در سال ۱۲۹۶ ثبت شده است. رشد میدنهد به عنوان بندر رودخانه ای و شهر بازاری. پل و اسکله جدید منجر به رشد میدنهد قرون وسطایی به عنوان یک بندر رودخانه ای و شهر بازاری شد. شهر کنونی در قرن سیزدهم به عنوان یک سکونتگاه خطی در امتداد جاده تازه منحرف شده با میهمانخانه ها توسعه یافت؛ یک تالار صنفی و یک کلیسای کوچک وقف شده به سنت ماری مگدالن نیز در وسط جاده ساخته شد. بازار در خارج از تالار صنفی قدیمی برگزار می شد که از خیابان اصلی عقب تر بود تا میدان بازار را تشکیل دهد. میدنهد همچنین اولین توقفگاه برای
درشکه هایی شد که از لندن به گلاستر و بث سفر می کردند و شهر مملو از مسافرخانه های متعدد شد. تا اواسط قرن هجدهم، میدنهد یکی از پرکارترین شهرهای پذیرنده درشکه در انگلستان بود که روزانه بیش از نود درشکه از آن عبور می کرد. هتل خرس در خیابان اصلی که مربوط به اواخر قرن هجدهم است، بهترین نمونه از مسافرخانه های قدیمی شهر است که تا به امروز باقی مانده است. تغییرات مدرن و میراث تاریخی. شاه چارلز اول برای آخرین بار قبل از اعدامش در سال ۱۶۴۹ در مسافرخانه گری هاند این در خیابان اصلی، که اکنون شعبه ای از بانک نات وست است، با فرزندانش ملاقات کرد. یک پلاک این ملاقات را گرامی می دارد. با ورود راه آهن بزرگ غرب به شهر، میدنهد شروع به گسترش کرد. جاده های گلی جایگزین شدند و خدمات عمومی نصب گردید. خیابان اصلی دوباره شروع به تغییر کرد و معماری آجری قرمز ویکتوریایی قابل توجهی در سراسر شهر ظاهر شد. «لشکر قلعه میدنهد از ارتش رستگاری» اولین بار در اواسط دهه ۱۸۸۰ در شهر افتتاح شد. گروه ارکستر قلعه میدنهد نیز به زودی در سال ۱۸۸۶ توسط رهبر ارکستر ویلیام توماس، که بعدها شهردار شهر شد، تأسیس گردید. در دوران ادواردین، بولترز لاک در نزدیکی به
یک تفریحگاه محبوب تبدیل شد، به ویژه در یکشنبه اسکات، و هتل اسکینلدز نیز به دلیل روابط نامشروع شهرت یافت.
مِـیدستون شهری در منطقهٔ کنت کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۹۰٫۸۷۸ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۹٫۶۸۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت میدستون ۰٫۱۷ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۹۱٫۳۴۸ نفر تغییر یافت.
منسفیلد شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۱٫۸۵۸ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۹٫۹۸۷ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت منزفیلد -۰٫۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۸٫۴۷۲ نفر تغییر یافت.
مارگیت، انگلستان شهری در منطقهٔ تیس ساید کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۶٫۷۳۴ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۸٫۴۶۵ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت مارگیت، انگلستان ۰٫۲۳ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۹٫۹۷۲ نفر تغییر یافت.
مورلی شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۴۷٫۵۷۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۴٫۰۵۱ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت مورلی، یورکشایر غربی ۱٫۰۷ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۰٫۷۵۷ نفر تغییر یافت.
نیوکاسل-آندر-لایم شهری در منطقهٔ استفوردشایر کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۳٫۷۳۱ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۴٫۴۲۷ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت نیوکاسل-آندر-لایم ۰٫۴۹ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۸٫۵۱۲ نفر تغییر یافت.
نیوتاون ابی شهری در کشور ایرلند شمالی است که در شهرستان انتریم واقع شده است. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۷٫۱۰۳ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۲٫۰۵۶ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت نیوتاون ابی ۰٫۷۷ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۷٫۵۲۱ نفر تغییر یافت.
نورث همپتون شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۷۹٫۵۹۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۸۹٫۴۷۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت نورث همپتون -۰٫۳ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۸۳٫۳۹۳ نفر تغییر یافت.
نانیتون شهری در منطقهٔ بیرمنگام کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۶٫۷۱۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۰٫۷۲۱ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت نانیتون ۰٫۶۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۵٫۹۶۸ نفر تغییر یافت.
اسمت ویک شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۴۵٫۵۴۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۳۹٫۸۵۵ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت اسمت ویک -۱٫۲۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۲۱٫۷۲۶ نفر تغییر یافت.
پینتون شهری در منطقهٔ گلاسگو کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۴۲٫۹۸۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۴۷٫۳۹۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت پینتون ۰٫۸۱ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۱٫۸۱۷ نفر تغییر یافت.
پیزلی شهری در اسکاتلند است که در رنفروشر واقع شده است. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۳٫۹۲۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۴٫۱۷۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت پیزلی -۰٫۲۷ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۱٫۴۳۰ نفر تغییر یافت.
پول، انگلستان شهری در منطقهٔ پورتسموث-ساوت همپتون کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۳۸٫۴۷۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۴۴٫۸۰۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت پول، انگلستان -۰٫۶۶ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۳۴٫۶۳۹ نفر تغییر یافت.
ردیچ شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۳٫۳۷۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۴٫۸۰۳ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ردیچ ۰٫۰۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۵٫۲۱۷ نفر تغییر یافت.
ردهیل، سوری شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۰٫۴۳۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۰٫۴۳۶ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ردهیل، سوری ۰٫۰۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۰٫۳۵۶ نفر تغییر یافت.
رونتا شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور ولز است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۹٫۹۴۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۹٫۶۰۲ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت رونتا ۰٫۲۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۱٫۴۸۰ نفر تغییر یافت.
راترهام شهری در منطقهٔ بیرمنگام در یورکشایر و هامبر کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۲۱٫۳۸۰ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۱۷٫۲۶۲ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت راترهام -۰٫۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۱۰٫۹۳۶ نفر تغییر یافت. خصوصیات. راترهام ۲۴۸٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
رویال لیمینگتون اسپا شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۵٫۳۹۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۱٫۵۹۵ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت رویال لیمینگتون اسپا -۰٫۵۳ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۸٫۱۱۴ نفر تغییر یافت.
رویال تانبریج ولز شهری در شهرستان کنت ِ انگلستان است. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۰٫۲۷۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۰٫۰۹۵ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت رویال تانبریج ولز -۰٫۱۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۹٫۰۸۳ نفر تغییر یافت.
راگبی، واریک شایر شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۱٫۱۰۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۱٫۹۸۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت راگبی، وارویک شایر ۰٫۴۴ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۵٫۰۴۹ نفر تغییر یافت.
رانکورن شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۴٫۱۵۴ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۰٫۰۷۲ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت رانکورن -۰٫۲۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۸٫۲۶۸ نفر تغییر یافت.
سنت آلبنز شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۸۰٫۳۷۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۲٫۴۲۹ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت سنت آلبنز -۰٫۲۶ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۸۰٫۰۶۸ نفر تغییر یافت.
سنت هلنز، مرزیساید شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۰۶٫۲۹۳ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۰۲٫۶۲۹ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت سنت هلنز، مرزیساید -۰٫۰۹ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۰۱٫۶۱۴ نفر تغییر یافت.
سیل، منچستر بزرگ شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۶٫۰۵۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۵٫۲۳۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت سیل، منچستر بزرگ -۰٫۱۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۴٫۱۳۰ نفر تغییر یافت.
اسکان ثورپ شهری در منطقهٔ شفیلد کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۵٫۹۸۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۲٫۶۶۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت اسکان ثورپ ۰٫۳۶ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۵٫۵۷۴ نفر تغییر یافت.
شروزبری ( , ) شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۴٫۲۱۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۷٫۱۲۶ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت شروزبری -۰٫۳۴ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۴٫۶۸۴ نفر تغییر یافت.
اسلاو، انگلستان شهری در منطقهٔ بیرمنگام کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۱۰٫۷۰۸ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۲۶٫۲۷۶ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت اسلاو، انگلستان -۰٫۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۱۹٫۴۴۴ نفر تغییر یافت.
سولیهال شهری در شهرستان میدلندز غربی و مرکز اداری کلان شهر مستقل سولیهال در انگلستان است. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۹۴٫۵۳۱ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۹۴٫۷۵۳ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت سالیهال -۰٫۲۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۹۱٫۸۹۶ نفر تغییر یافت.
ساوتند-آن-سی شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۵۸٫۵۱۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۶۰٫۲۵۷ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ساوتند-آن-سی -۰٫۲۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۵۵٫۳۱۰ نفر تغییر یافت.
ساوت پورت شهری ساحلی در منطقه کلان شهر مستقل سفتون در مرزیساید کشور انگلستان است. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۹۰٫۹۵۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۱۱ جمعیت آن به ۹۱٫۷۰۳ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ساوت پورت +۰٫۲۹ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۲۱ به ۹۴٫۴۲۱ نفر افزایش یافته است.
ساوت شیلدز شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۸۳٫۷۰۴ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۲٫۸۵۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ساوت شیلدز -۰٫۵۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۷٫۷۴۲ نفر تغییر یافت.
استافورد، انگلستان شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۱٫۸۸۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۳٫۶۸۱ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت استافورد، انگلستان -۰٫۰۱ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۳٫۵۷۹ نفر تغییر یافت.
استینز شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۱٫۱۶۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۰٫۵۳۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت استینز ۰٫۰۶ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۰٫۸۴۵ نفر تغییر یافت.
استیونج شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۶٫۰۶۴ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۱٫۴۸۲ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت استیونج -۰٫۲۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۹٫۰۲۳ نفر تغییر یافت.
استاکتون-آن-تیز شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۸۳٫۵۷۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۰٫۰۶۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت استاکتون-آن-تیز ۰٫۰۷ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۸۰٫۶۷۲ نفر تغییر یافت.
استاوربریج شهری در منطقهٔ نیوکاسل اپان تاین کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۵٫۶۲۴ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۵٫۴۸۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت استاوربریج -۰٫۰۱ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۵٫۳۹۱ نفر تغییر یافت.
ساتن کولدفیلد شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۰۶٫۰۰۱ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۰۵٫۴۵۲ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ساتن کولدفیلد ۰٫۳۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۰۹٫۱۷۴ نفر تغییر یافت.
سوئیندون شهری در منطقهٔ بیرمنگام کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۴۵٫۲۳۶ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۵۵٫۴۳۲ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت سوئیندون ۰٫۱۹ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۵۸٫۷۸۸ نفر تغییر یافت.
تم وورث، استافوردشایر شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۸٫۴۴۰ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۱٫۶۵۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت تم وورث، استافوردشایر ۰٫۵۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۵٫۸۷۱ نفر تغییر یافت.
تاونتون شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۵٫۸۵۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۸٫۲۴۱ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت تاونتون ۰٫۵۵ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۱٫۸۹۵ نفر تغییر یافت.
تورکوی شهری در منطقهٔ لیدز کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۹٫۵۸۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۲٫۹۶۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت تورکوی ۰٫۸۴ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۹٫۰۵۰ نفر تغییر یافت.
والاسی شهری در منطقهٔ بیرمنگام کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۰٫۸۹۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۸٫۷۱۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت والاسی -۰٫۰۷ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۸٫۲۳۷ نفر تغییر یافت.
والسال شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است. این شهر در ۸ کیلومتری شمال غرب بیرمنگام واقع شده است. در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۷۴٫۷۳۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۷۰٫۹۹۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت والسال ۰٫۰۶ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۷۲٫۱۴۶ نفر تغییر یافت.
وارینگتون شهری در منطقهٔ چشر کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۸۲٫۸۱۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۰٫۶۶۱ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت وارینگتون -۰٫۱۴ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۹٫۴۳۰ نفر تغییر یافت.
واترلوویل شهری در منطقهٔ لندن کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۵٫۴۷۳ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۶۳٫۵۵۸ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت واترلوویل ۰٫۱ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۶۴٫۲۷۰ نفر تغییر یافت.
واتفورد شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۱۳٫۰۸۰ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۲۰٫۹۶۰ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت واتفورد ۰٫۰۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۲۱٫۲۰۶ نفر تغییر یافت.
ولینگ بورو شهری در منطقهٔ ناتینگهام کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۴۱٫۶۰۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۴۶٫۹۵۹ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ولینگ بورو ۰٫۸۹ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۱٫۷۷۰ نفر تغییر یافت.
وست بریجفورد شهری در منطقهٔ بیرمنگام کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۳۳٫۸۴۳ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۴۳٫۳۹۵ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت وست بریجفورد ۲٫۸ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۸٫۷۶۸ نفر تغییر یافت.
وستون-سوپر-مار شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۶۹٫۳۷۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۷۸٫۰۴۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت وستون-سوپر-مار ۰٫۲۱ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۹٫۸۳۳ نفر تغییر یافت.
ویموث، دورست شهری در منطقهٔ منچستر - لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۴۶٫۰۶۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۴۸٫۲۷۹ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ویموث، دورست ۰٫۴۴ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۰٫۶۴۸ نفر تغییر یافت.
ویدنز شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۵۷٫۱۶۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۵۵٫۶۸۶ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ویدنز ۰٫۱۲ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۵۶٫۴۵۶ نفر تغییر یافت.
ورثینگ شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۹۵٫۷۳۲ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۹۶٫۹۶۴ نفر رسیده است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت ورثینگ -۰٫۰۴ درصد می باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۹۶٫۵۱۳ نفر تغییر یافت.
درخت علفی (Xanthorrhoea) سرده ای از گیاهان گلدار بومی استرالیا است که به تیره علف درختان (Xanthorrhoeaceae) تعلق دارد. گیاهان این تیره از راسته مارچوبه سانان هستند. سرده درخت علفی ۲۸ گونه و پنج زیرگونه دارد. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
آزیتا رصافی زاده کرمانشاه نویسنده، کارگردان و تهیه کننده ایرانی است. او فارغ التحصیل کارشناسی صنایع دستی و کارشناسی ارشد تهیه کنندگی است. آزیتا رصافی مجموعه ای از فیلم های کوتاه داستانی و مستند را کارگردانی و تهیه کنندگی کرده است. او عضو کارگاه ایده پردازی و فیلم نامه نویسی ترمه است و همچنین نویسنده ی رمان «اوین دختری که از غرب آمد و خاطراتی از جنگ داشت» که توسط نشر آنیما به چاپ رسیده است. زندگی نامه. او در کرمانشاه به دنیا آمد. او از تولد تا مقطع دیپلم ریاضی را در کرمانشاه به سر برد، سپس برای تحصیل در رشته ی کارشناسی صنایع دستی به دانشگاه سیستان و بلوچستان رفته است. سال ها به تدریس در انجمن سینمای جوان مشغول بود. او به عنوان مدیر فرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری و مدیر فرهنگسرای مهر کاشان به مدت ۴ سال همکاری نمود. او به مدت ۳ سال نیز مدیر فرهنگی سازمان آموزش و پژوهش حوزه ی هنری بود و پس از فارغ التحصیلی از دانشکده ی صداوسیما به فعالیت اصلی خودش (فیلمسازی) روی آورد. او در جشنواره های متعدد داخلی و خارجی شرکت کرده و موفقیت هایی نیز کسب کرده است. صحبت های او درباره ی بعضی فیلم هایش. او دربارهٔ مستند «اینجا مرد
مانی زندگی می کنند» گفت: آزیتا رصافی دربارهٔ مستند «روبان قرمز» گفت: چرا مردمانی که به بیماری ایدز مبتلا نشده اند از مردمانی که ایدز دارند فاصله می گیرند؟ آنها خودشان هم دوست ندارند به چنین بیماری مبتلا شوند.
اسکیت سرعت مسیر کوتاه یا نوعی از ورزش های رقابتی (مسابقاتی) اسکیت روی یخ و اسکیت سرعت می باشد. در رقابت ها، چندین اسکیت باز (به طور معمول بین چهار و شش نفر) در روی یک تراک بیضی شکل با مساحت ۱۱۱/۱۲ متر مسابقه می دهند. پیست اسکیت حدود ۶۰ در ۳۰متر است، که به اندازه یک زمین هاکی روی یخ است.
زن سیاه پوش نام فیلمی ترسناک و دلهره آور به کارگردانی جیمز واتکینز و فیلمنامه ای از جین گلدمن بر اساس داستانی به همین نام اثر سوزان هیل است. این فیلم محصول شرکت همر فیلم پروداکشنز است. بازیگرانی چون دنیل ردکلیف، کیاران هیندز، جنت مکتیر، سوفی استاکی و لیز وایت در این فیلم ایفای نقش می کنند. فیلم "زن سیاه پوش" ابتدا در ۳ فوریهٔ ۲۰۱۲ در آمریکا و کانادا و سپس در ۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۲ در بریتانیا بر روی پردهٔ سینماها رفت و نظر مثبت منتقدان را به خود جلب کرد. داستان فیلم. در اولین صحنهٔ فیلم در دوران حکومت شاه ادوارد (دوره ای از تاریخ پادشاهی بریتانیا ما بین سال های ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۰) در دهکده ای کوچکی در انگلستان سه دختربچه در حالی که مشغول خاله بازی هستند، ناگهان به صورت اسرارآمیزی به سمت پنجره می روند و به پایین می پرند و کشته می شوند. درادامه آرتور کیپس (دنیل ردکلیف)، حقوقدان و پدر یک پسر چهارساله به نام «جوزف» وارد داستان می شود. او همسرش را از دست داده است و از سوی رییسش برای به دست آوردن اسناد یک عمارت بزرگ (عمارت ال مارش) که برای فروش در نظر گرفته شده، مأمور شده است. در ابتدا او مردد است که این کار را بپذیرد یا نه ولی