Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ود برد. کار نویسندگی. ارتباط با ژول ساندو (نویسنده) به انتشار اولین آثار ادبی ارر انجامید. آن ها چند داستان را به طور مشترک و با امضای "ژول ساند" منتشر کردند. اولین رمان منتشر شدهٔ او، "سرخ و سپید" (۱۸۳۱) با همکاری ساندو نوشته شد. بلافاصله پس از انتشار "سرخ و سپید"، او نخستین رمان مستقل خود، "ایندیانا" (۱۸۳۲) را با نام ادبی «ژرژ ساند» منتشر کرد. انتشار این رمان به سرعت او را به شهرت رساند. این رمان بیانگر اعتراضی است پرشور به قراردادهای اجتماعی ای که زن را به رغم خواسته هایش به شوهرش پیوند می زند و دفاعیه ای است برای زنی که همسرش را در جستجوی عشق ترک می کند. درون مایه بسیاری از نوشته های بعدی ساند نظیر ریاکاری ذاتی نهاد ازدواج، عشق ممنوع زن و مردی از دو طبقهٔ اجتماعی متفاوت و اصلاح اجتماعی در این اثر دیده می شود. ساند در رمان های بعدی اش "ولنتاین" (۱۸۳۲) و "لِلیا" (۱۸۳۳) آرمان خود از جامعه آزاد را گسترش داد تا روابط اجتماعی و طبقات اجتماعی را نیز دربر بگیرد "للیا" دربارهٔ تلاش برای یافتن معشوقی ست که هم آورد عاشق باشد. رمان های اولیهٔ ساند سمت و سویی به شدت فمینیستی دارند. در نیمهٔ دوم دههٔ ۳۰، رمان های ساند
بیشتر جنبهٔ سوسیالیستی به خود می گیرند (نظیر اسپیریدیون (۱۸۳۸)، کونسولو (۳–۱۸۴۲) و نمایشنامهٔ "هفت رشته از چنگ" (۱۸۴۰) که بازآفرینی فاوست گوته است) و در آثار متأخرترش از جمله فادت کوچولو (۱۸۴۹) بازنمایی آرمان گرایانهٔ زندگی روستایی و توجه به افراد به حاشیه رانده شدهٔ اجتماع نقش کلیدی دارد. "ولنتاین" اولین رمان از بسیار رمان های بعدی ساند است که قهرمان آن کارگر یا دهقان است ساند رمان های روستایی اش از جمله "دریای شیطان" (۱۸۴۶)، "فرانسوا لو شامپی" (۱۸۴۸–۱۸۴۷)، "فادت کوچولو" (۱۸۴۹) و "آقایان زن نواز بوادوره" (۱۸۵۷) را بر اساس طرح هایی از تجربیات دوران کودکی اش در ییلاق نوشته است. رمان "زمستانی در مایورکا" به اقامت او و شوپن در زمستان ۹–۱۸۳۸ در آن جزیره می پردازد. دیگر رمان های او عبارتند از: "ایندیانا"(۱۸۳۲)، "لِلیا" (۱۸۳۳)، "موپرا" (۱۸۳۷)، "همسفر فرانسه" (۱۸۴۰)، "کونسولو" (۱۸۴۳–۱۸۴۲) و "پروانه ای از آنژی بو" (۱۸۴۵). آثار تئاتری و قطعات زندگی نامه ای شامل: "داستان زندگی من" (۱۸۵۵)، "او و او" (۱۸۵۹) (دربارهٔ رابطه اش با موسه)، "دفترچهٔ خاطرات"(پس از مرگ در ۱۹۲۶) و نامه نگاری ها از او منتشر شده است. ساند اغلب آثار
تئاتری خود را در سالن خصوصی کوچکش در نوآن اجرا می کرد. علاوه بر این، ساند نقدهای ادبی و مقالات سیاسی متعددی نیز نوشته است که موقعیت او را به عنوان یک سوسیالیست تثبیت می کند. به خاطر شیوهٔ زندگی در کودکی و جوانی، ساند هوادار فرودستان و طبقهٔ کارگر بود. در زمان انقلاب ۱۸۴۸، ساند که دست یابی زنان به حقوقشان را راه گریزناپذیر پیشرفت می دانست، روزنامه ای با همکاری اتحادیهٔ کارگران منتشر کرد و مقالات سیاسی بیشتری نوشت. او در مقاله ای نوشت: «من نمی توانم به جمهوری ای معتقد باشم که با انقلابی آغاز می شود که پرولتاریای خود را می کُشد.» مشهورترین نقل قول از ژرژ ساند این است: «تنها شادی در زندگی دوست داشتن و دوست داشته شدن است.» ژرژ ساند بسیار فراتر از مرزهای فرانسه شناخته شده بود و فعالیت های اجتماعی، نوشته ها و اعتقاداتش با نقدها و نظرات فراوانی اغلب از طرف مشاهیر ادب و هنر جهان همراه بود. ایوان تورگنیف دربارهٔ او می گوید: «چه مرد شجاعی بود این زن، و چه زن نیکی.» و آلفرد دو موسه او را «زنانه ترین زن» می نامد. هنری جیمز، نویسندهٔ آمریکایی، در کتابی به نام "ژرژ ساند" پیشرفت سریع این زن را در حوزهٔ ادبیات «چشمگیر» می دا
ند، «زن جوان نیازمندی که در اتاق محقر کرایه ای زندگی می کرد و به دنبال کار بود». کار سیاسی. ژرژ ساند حامی بی چون و چرای آزادی و برابری برای زنان و طبقهٔ کارگر بود اما عمده فعالیتش در حوزهٔ روشنفکری بود و هرگز عضو هیچ حزب و گروه رسمی ای نشد. در انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه نقش مؤثری در مبارزه با سلطنت و تبلیغ برای جنبش آزادی خواهی ایفا کرد و مقالاتی نیز در حمایت از دموکراسی، زنان و دهقانان فرودست فرانسوی منتشر کرد. او که پس از انتشار این مقالات به عنوان چهره ای سیاسی مطرح شده بود از سوی برخی فمینیست ها برای نمایندگی مجلس نامزد شد اما از شرکت در انتخاباتی که زنان در آن حق رأی نداشتند سر باز زد. با آغاز خشونت ها و سرکوب در ژوئن ۱۸۴۸ ساند پاریس را ترک کرد و به زادگاهش، نوآن، بازگشت. The دیدگاه هم عصران ساند دربارهٔ او. از زمانی که ژرژ ساند برای تهیهٔ بلیط ارزان قیمت نمایش هایی که بر آن ها نقد می نوشت، لباس مردانه به تن کرد. در آن زمان طبقهٔ همکف سالن های نمایش مختص مردان بود. از زمانی که ساند در مجامع عمومی شروع به پوشیدن لباس مردانه کرد، شهرت و آبروی او به خطر افتاد. توجیه ساند برای پوشیدن لباس های مردانه این بود که این ل
باس ها بسیار بادوام تر و ارزان تر از لباس های معمول یک زن نجیب زاده در آن زمان بودند. علاوه بر راحتی، امتیاز دیگری که لباس مردانه برای ژرژ ساند به ارمغان آورد، امکان گشت وگذار آزادانه در پاریس و رفت وآمد در دادگاه ها بود که زنان دیگر (حتی زنانی از طبقهٔ اجتماعی ساند) از حضور در آن ها محروم بودند. سیگار کشیدن ساند در انظار نیز باعث رسوایی بود. در آن زمان نه جامعهٔ اعیان و نه اصیل زادگان زیاده روی درکشیدن سیگار را برای زنان مجاز نمی دانستند، به خصوص به شکل آشکار و در مجامع عمومی (اگرچه ماری دگول، معشوقهٔ فرانتس لیست نیز سیگار می کشید). سیگار کشیدن و رفتارهای دیگر ساند برای زنی در اوایل و میانهٔ قرن نوزدهم نامعمول و غیرعادی بود. در آن زمان هنجارهای اجتماعی به خصوص در طبقات بالای اجتماع اهمیتی فوق العاده داشت. در "دانشنامهٔ فمینیستی ادبیات فرانسه" در توضیح رفتار ساند آمده است: ساند در زندگی واقعی با برگزیدن هویت جنسی ای که هم زنانه بود و هم مردانه می نمود و در آثارش با خلق شخصیت هایی از همین دست، محدودیت های اجتماع علیه زنان را آشکار می کرد. وقتی با لباس مردانه در خیابان های پاریس رفت وآمد می کرد آزادی جسمی و اجت
ماعی ای را تجربه می کرد که به عنوان زن از آن ها بی بهره بود. شیوهٔ زندگی ساند که از بسیاری جنبه ها در آن زمان غیراخلاقی به شمار می آمد، عاقبت منجر به از دست دادن عنوان بارونس شد. جالب این جاست که در آن زمان زنان طبقات بالای جامعه اجازه داشتند جدا از همسرشان زندگی کنند و به شرط آن که زن و شوهر در ملأ عام رسوایی به بار نمی آوردند، از بدگویی و سوء شهرت در امان بودند. در دههٔ ۱۸۴۰ نامیدن ساند با صفت «نابغه» در میان منتقدان معمول بود، با این حال در نقد آثارش به هیچ وجه در میان منتقدان همنوایی ای وجود نداشت. برخی از منتقدان شخصیت ها و پیرنگ داستان های ساند را غیراخلاقی می دانستند. برخی دیگر نقد اجتماعی او و مواضع سیاسی رادیکالش را به چالش می کشیدند. بسیاری دیگر را صرف وجود توانایی خلق، و شاید حتی نبوغ در یک زن، گیج و سرگشته می کرد. منتقد مشهور فرانسوی، ژول ژانین، دربارهٔ او می نویسد: «او کیست؟ زن است یا مرد، فرشته یا شیطان، تناقض یا حقیقت؟» شارل بودلر، شاعر، یکی از منتقدان معاصر ژرژ ساند بود و دربارهٔ او گفته بود: «او احمق و چاق و وراج است. ایده های اخلاقی او عمق و ظرافت افکار فراش ها و نشمه ها را دارد… این واقعیت
که مردانی پیدا می شوند که دل به این روسپی ببندند، نشان می دهد مردان این نسل تاچه حد ذلیل و خوار شده اند.» نویسندگان دیگر هم عصر ساند، نظری متفاوت داشتند. فلوبر که به هیچ وجه نمی توان او را منتقدی صبور و سهل گیر دانست، ستایشگر بی چون و چرای ساند بود، مارسل پروست هم همین طور. انوره دو بالزاک، که ساند را شخصاً می شناخت، زمانی گفته بود که اگر کسی تصور کند ساند نویسندهٔ بدی است، به دلیل ناکارآمدی معیارهای نقادی اش است. او در ضمن متذکر شده بود تشبیه های ادبی در آثار ساند نشان می دهد که نوشته های او از ظرافتی مثال زدنی برخوردار است و او می تواند «به واقع تصویر را در کلام بگنجاند.» زندگی خصوصی. ژرژ ساند با ژول ساندو (رمان نویس) در ۱۸۳۱، پروسپه مریمه (نمایشنامه نویس، تاریخ دان و باستان شناس)، آلفرد دو موسه (شاعر، نمایشنامه نویس و رمان نویس) در تابستان ۱۸۳۳ تا مارس ۱۸۳۵، لویی-کریستوسوم میشل، پیر-فرانسوا بوکاژ، فلیسین مالفیل و فردریک شوپن از ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۷ روابط عاشقانه داشت. بعدتر با گوستاو فلوبر نامه نگاری کرد. علی رغم خلق وخوی ناهمساز و تفاوت در سلیقهٔ زیبایی شناسی، در نهایت این دو دوستان نزدیک هم شدند. او دوستی صمیمان
ه ای نیز با بازیگری به نام ماری دوروال داشت که شایعاتی را دربارهٔ همجنس گرایانه بودن این رابطه در پی داشت. این شایعات تأیید نشده اند. ژرژ با شوپن نزد دوستان مشترکشان آشنا شد. او شوپن را «یک فرشته غمگین کوچک» توصیف می کرد. چند ماه بعد آن دو صمیمی می شوند و برای گذراندن زمستان ۳۹–۱۸۳۸ به اسپانیا می روند. امروز می توان از صومعهٔ والدموسا در مایورکا (که در آن زمان متروک بود)، جایی که شوپن، ساند و فرزندانش زمستان ۳۹–۱۸۳۸ را در آن گذراندند، بازدید کرد. ساند سفر به مایورکا را در رمان Un Hiver à Majorque ("زمستانی در مایورکا") توصیف کرده است. این رمان در ۱۸۵۵ به چاپ رسید. شوپن از ابتدای رابطه با ساند به بیماری سل (یا آن طور که اخیراً تصور می کنند فیبروز کیستیک) مبتلا بود و سپری کردن زمستان سرد و پر برف و باران در مایورکا و پیدا نکردن مکانی مناسب برای سکونت، بیماری او را وخیم تر کرد. ساند و شوپن دو سال پیش از مرگ شوپن به دلایل متعدد از یکدیگر جدا شدند. ساند در رمان "لوکرزیا فلوریانی" برای خلق شخصیت کارول، شاهزادهٔ بیمار اهل اروپای شرقی، از شخصیت شوپن به عنوان الگو استفاده کرده است. در این رمان هنرپیشهٔ زن میانسالی به
نام لوکرزیا که بهار جوانی خود را سپری کرده است کار دردناک و طاقت فرسای پرستاری از کارول را بر عهده دارد. گرچه ساند مدعی است که در رمانش شوپن را مضحکه نکرده، اما انتشار کتاب و خوانندگان فراوانش ممکن است به تیرگی روابط آن ها افزوده باشد. به هر حال مشکل اصلی در رابطهٔ ساند و شوپن، به فرزندان ساند، سولانژ، دخترش و موریس، پسرش مربوط می شد. پس از آن که مشاجرهٔ سختی میان سولانژ و شوهرش با ژرژ ساند بر سر پول اتفاق افتاده بود، شوپن به روابط صمیمانه اش با سولانژ ادامه داد. ساند حمایت شوپن از سولانژ را خیانتی آشکار و نشانهٔ عشق شوپن به سولانژ تعبیر کرد. از طرف دیگر موریس، پسر ساند، هم از شوپن خوشش نمی آمد. او می خواست خود نقش "مرد خانه" را بر عهده داشته باشد و شوپن را رقیبی برای این نقش می دانست. ساند هرگز از شوپن نخواست نزد آن ها بازگردد. در سال ۱۸۴۸ شوپن از توری در انگلستان به پاریس بازگشت و در پلس وندوم از دنیا رفت. در زمان مرگ شوپن آه در بساط نداشت و دوستانش ناچار شدند هزینهٔ اقامت او در پاریس و بعدتر هزینه های مراسم خاکسپاری در مدلین را بپردازند. در مراسم خاکسپاری شوپن بیش از ۳۰۰۰ نفر از جمله دلاکروا، لیست، ویکتور
هوگو و مشاهیر دیگری شرکت کردند. ژرژ ساند در مراسم حاضر نشد. مرگ. ژرژ ساند در ۸ ژوئن ۱۸۷۶، اندکی پیش از تولد ۷۲ سالگی اش، در نوآن، در نزدیکی شاتورو، در شهرستان اندر به دلیل بیماری انسداد روده درگذشت. به هنگام مرگ، موریس ساند به همراه همسر و دو دخترش و سولانژ ساند در کنارش بودند. ژرژ ساند مایل نبود طبق آیین کاتولیکی دفن شود. پس از مرگ او، مشاجره ای بر سر نحوه برگزاری مراسم میان پسر و دخترش درگرفت و سولانژ در این مشاجره پیروز شد و در نهایت ساند در حضور کشیشان کاتولیک و در زمین خانه اش به خاک سپرده شد. حدود ۲۰۰ نفر برای شرکت در مراسم حاضر بودند. شاهزاده ناپلئون جروم (پسر ناپلئون سوم) و گوستاو فلوبر از کسانی بودند که شبانه با قطار از پاریس آمدند تا در مراسم خاکسپاری شرکت کنند. ویکتور هوگو به نوان نیامد اما نامه ای که فرستاده بود در مراسم خوانده شد. در سال ۲۰۰۴ طرح بحث برانگیز جابه جایی بقایای پیکر او به پانتئون مطرح شد. در آثار دیگران. در ادبیات. رمان "دارایی" (۱۹۹۰)، نوشتهٔ انتونیا سوزان بیات ارجاعات ادبی فراوانی به ژرژ ساند دارد. شاعر آمریکایی والت ویتمن نیز رمان "کونسولو"ی ساند را یکی از کتاب های محبوب خود می خ
واند، دست کم چند قطعه در دنبالهٔ این رمان "کنتسِ رودولشتات" وجود دارد که تأثیر مستقیمی بر ویتمن داشته است. الیزابت برت براونینگ (۱۸۶۱–۱۸۰۶)، شاعر انگلیسی، دو شعر به نام های "به ژرژ ساند: یک هوس" و "به ژرژ ساند: شناخت دوباره" سروده است. شخصیت استپان ورخونسکی در رمان جن زدگان داستایوسکی می خواهد آثار ژرژ ساند را در نشریه اش ترجمه کند که دولت روسیه در دههٔ ۱۸۴۰ نشریه را توقیف می کند. در نمایشنامهٔ "سفر" اولین قسمت از سه گانهٔ "ساحل آرمان شهر" تام استوپارد چندین بار به ژرژ ساند اشاره می شود. در اولین اپیزود از پیش درآمد " طرف خانهٔ سوان"، جلد اول در جستجوی زمان ازدست رفتهٔ پروست، مادر رمان "فرانسوا لو شامپی" را برای مارسل جوان و پریشان حال می خواند و مارسل آرام می شود. این کتاب، به همراه "دریای شیطان"، "فادت کوچولو" و "نی انبان نوازان" هدیه ای از طرف مادربزرگ مارسل است. در بخش های دیگر رمان که دربارهٔ هنر است هم اشاره هایی به ژرژ ساند و تفسیر آثار او شده است. ژرژ ساند در زوروی ایزابل آلنده هم حضور دارد. در این کتاب دختر جوانی هست که به نام پیش از ازدواج ساند خوانده می شود و به دیه گو دلاوگا (زورو) دل می بندد. در
کتاب اتاقی از آن خود اثر ویرجینیا ولف به ژرژ ساند اشاره شده است.
ورزشگاه دارل ک. رویال مموریال تگزاس با ظرفیت 100119 نفر در شهر آستین ایالت تگزاس واقع شده است. این ورزشگاه دارای زمین چمن و متعلق به دانشگاه تگزاس در آستین می باشد.
برای سال ها آفریقای جنوبی کشور پیشرو در تولید طلا بود. ولی به تازگی کشورهایی مانند چین و روسیه و آمریکا و استرالیا به میزان زیادی از آن پیشی گرفته اند. اگر چه از سطح اوج تولید طلا در آفریقایی جنوبی در سال ۱۹۷۰ فاصله بسیاری دارند. البته توجه داشته باشید این اعداد برای تولید اولیه است. به عنوان مثال در میان سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ در آمریکا بازیافت طلا از ضایعات از تولید اولیه نیز بیشتر بوده است.
این فهرست کشورهای تولیدکننده فلدسپات، در سال ۲۰۰۶ است. این امار بر اساس»بررسی زمین شناسی بریتانیا«در جولای ۲۰۰۸ منتشر شده است.
این فهرست کشورهای تولیدکننده مس در سال ۲۰۰۶ است، این آمار بر اساس بررسی زمین شناسی بریتانیا در ژوئن ۲۰۰۸ منتشر شده است.
این فهرست کشورهای تولیدکننده سنگ آهن، بر اساس داده های سازمان نقشه برداری های زمین شناسی آمریکا منتشر شده است.
منگنز، عنصر شیمیایی است و عدد اتمی آن ۲۵ است. این عنصر که به عنوان عنصر آزاد در طبیعت (که اغلب در ترکیب با آهن)، و در بسیاری از مواد معدنی یافت می شود. این عنصر، یک فلز آزاد و از آلیاژهای فلزی مهم صنعتی تلقی می شود. یون منگنز در رنگ ها مختلف است، و در صنعت به عنوان رنگدانه ها و مواد شیمیایی اکسیداسیون استفاده می شود. منگنز (II) یونی به عنوان کوفاکتور برای تعدادی از آنزیم های تابع این عنصر است در نتیجه یک ماده معدنی کمیاب مورد نیاز برای تمام موجودات زنده شناخته شده است. فهرست کشورهای تولیدکننده. این فهرست کشورهای تولیدکننده منگنز بر پایه بررسی زمین شناسی بریتانیا در ۲۰۱۵ منتشر شده است.
این فهرست کشورهای تولیدکننده روی، بر اساس امار سازمان نقشه برداری های زمین شناسی آمریکا در سال ۲۰۰۹ منتشر شده است.
خُنَک کاری آبی یا واتر کولینگ روشی برای خنک کردن قطعات و تجهیزات صنعتی است که در آن از آب برای انتقال گرما به بیرون از دستگاه ها استفاده می شود. خنک کنندگی آبی بر پایه اصل همرفت طبیعی عمل می کند. از سامانه های خنک کاری آبی معمولاً برای خنک کردن موتور خودروها به وسیله رادیاتور، و در صنایع بزرگ برای خنک سازی تجهیزات نیروگاه های بخار، مولدهای برق آبی، پالایشگاه ها و کارخانه های شیمیایی بهره می گیرند. از دیگر کاربردهای این گونه سامانه ها می توان به خنک کردن لوله مسلسل، گریس تلمبه، و قطعات رایانه اشاره کرد. مزیت به کار بردن خنک کاری آبی بر خنک کاری با هوا این است که آب نسبت به هوا ظرفیت گرمایی ویژه بالاتری دارد و چگالی و رسانندگی گرمایی آن نیز بیشتر است. این باعث می شود تا آب گرما را در مسافت های بیشتری جابجا کند و در عین حال جریان حجمی بسیار کمتر و تفاوت های گرمایی کمتری را پدید آورد. کابل آبگرد. در سامانه هایی که در آن ها جریان الکتریکی زیاد مورد استفاده قرار می گیرد، مانند کوره های قوس الکتریک که جهت تهیه فولاد از آنها استفاده می شود، گذر جریان الکتریکی زیاد موجب تولید گرما در کابل های انتقال دهنده جریان الکتری
کی می شود. در این صورت لازم است تا کابل به طریقی خنک گردد. این خنک سازی بیشتر به وسیله آب و در بعضی موارد به وسیله هوا صورت می گیرد. کابلی که در آن مسیری برای گذر آب جهت خنک سازی تعبیه شده باشد را کابل آبگـَرد می نامند. کانکتور (Connector) قطعه ای است که کابل آبگرد را به کوره های القایی متصل میکند و معمولا برای رسانایی و خنک کنندگی بالا از جنس مس ساخته میشود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
در زیر فهرستی از کشورها بر پایه تولید آلومینیوم خام قرار دارد. همه کشورها با تولید سالانه آلومینیوم خام حداقل ۲۰۰ هزار تن فهرست شده اند.
امیر هوشنگ جزی زاده، زاده ۷ اردیبهشت ۱۳۱۲ خورشیدی در اصفهان و از هنرمندان نامدار ایرانی است، در مینیاتور (نقاشی ایرانی)، طراحی نقشه قالی، طراحی نقوش ایرانی (قالی، کاشی، سرامیک، صنایع دستی چوبی و فلزی). او پیشینه ای بیش از ۷۰ سال فعالیت هنری دارد. زندگانی. امیرهوشنگ جزی زاده، ۷ اردیبهشت ۱۳۱۲ خورشیدی در اصفهان، در خانواده ای هنر دوست به دنیا آمد. پدربزرگش (پدرِ پدرش)، «آخوندگزی»، از قاضیان معروف اصفهان بود و پدرِ مادرش، «آقا محمد علی مذهب» از هنرمندان نامدار بود. از هفت سالگی نزد دایی اش، «محمود تذهیبی» به فراگیری نقاشی پرداخت و در دوازده سالگی به توصیه پدرش نزد استاد جواد رستم شیرازی رفت که ایشان نقش شگرفی در پرورش وی داشت. با این پیشینه و با علاقه ای که به هنر نقاشی داشت در سال ۱۳۲۸ به هنرستان هنرهای زیبا اصفهان رفت و به پیشنهاد عیسی بهادری وارد دوره نقاشی ایرانی گشت. توانست در زمان ۴ سال دوره ۶ ساله آنجا را با موفقیت به پایان رساند. با استفاده از بورس تحصیلی به انگلستان سفر کرد و در لندن دروه شش ماه تکمیلی طراحی و سرامیک را گذراند. از استادان وی می توان به جواد رستم شیرازی، میرزا آقا امامی، حاج مصور الملکی و
محمد ناصر صفا اشاره کرد که نقش جواد رستم شیرازی در پرورش وی پر رنگ تر بوده است. وی پس از دریافت دیپلم به استخدام آموزش و پرورش درآمد و ۴ سال در آنجا فعالیت نمود. سپس به درخواست عیسی بهادری که سرپرست هنرستان هنرهای زیبا اصفهان بود به وزارت فرهنگ منتقل شد و در این هنرستان به آموزش طراحی فرش مشغول گشت. همکاری وی با عیسی بهادری نزدیک به ۲۶ سال ادامه داشت. وی از استادان برجسته هنرستان بود که با حضورش در این مرکز هنری شاگردان بسیاری را تربیت نمود و در هنرستان هنرهای زیبای دختران نیز مینیاتور تدریس می کرد. همچنین وی مدتی مدیر هنرستان هنرهای زیبا اصفهان و سال ها سرپرست کارگاه های هنری این هنرستان بوده است. در ششمین نمایشگاه دو سالانه نگارگری ایران که در سال۱۳۸۵ برگزار گشته بود نیز به عنوان یکی از اعضای هیئت انتخاب شرکت داشت. در این نمایشگاه اثری از وی به نام «اژدها، خرگوش و آهو» به عنوان یکی از پدران آثار جدید در سرسرای ورودی به نمایش درآمد. جزی زاده در سومین جشنواره ملی جلوه های رضوی که در سال ۱۳۸۷ برگزار شد، در بخش هنرهای سنتی به عنوان داور شرکت داشت. همچنین وی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۸ هم زمان با همایش ملی شاهنامه
در بخش هنری شرکت کرد و داستان «بیژن و منیژه» و «بهرام گور و آزاده در شکارگاه» را به تصویر کشید. وی دو سفر پژوهشی به آمریکا داشته که در موزه ها و کتابخانه های آنجا به تحقیق و مطالعه پرداخته است. جزی زاده در دانشگاه های: جهاد دانشگاهی اردکان، دانشکده هنر و معماری یزد، دانشگاه پردیس و دانشگاه آزاد نجف آباد در رشته فرش سابقه تدریس دارد. سبک کاری. وی در آثارش پیرو سبک اصفهان است و رنگ نقش اصلی طراحی هایش را ایفا نمی کند. قدرت قلم گیری ویژه ای دارد که در هنگام استفاده از تک رنگها این قدرت نمود بیشتری پیدا می کند. نگهداری آثار. نام چند اثر معروف وی چنین می باشد: «چشم دل باز کن»، «باده فروشان»، «مرد و خروس» و «دو دلداده». نزدیک به پنجاه سال پیش آثارش از سوی سران دولتی به پادشاه بلژیک و ولیعهد ژاپن اهدا گشت. آثار وی در کاخ باکینگهام لندن، کاخ پادشاهی بلژیک، کاخ پادشاهی فنلاند، دفتر بی ینال اروپایی ـ آسیایی ترکیه، موزه هنرهای ملی، موزه هنرهای معاصر تهران، موزه بنیاد شهید و دفتر مجله فصلنامه هنر ثبت و نگهداری می شود. نمایشگاه. وی تاکنون در ده ها نمایشگاه داخلی و خارجی شرکت داشته است. نمایشگاه هایی در کشورهای آمریکا، بل
ژیک، انگلستان، فرانسه، ایتالیا، آلمان، فیلیپین، الجزایر، مراکش، هندوستان، چین، عمان، ترکمنستان، ازبکستان و ترکیه برگزار نموده است. همچنین در بیش از ۲۵ نمایشگاه داخلی به ویژه در تهران آثارش را به نمایش گذاشته که نمایشگاه برگزار شده در فرهنگستان هنر در سال ۱۳۸۲ و نمایشگاهی در موزه هنرهای معاصر اصفهان در بهار سال ۱۳۸۸از آن جمله می باشند.
اکسید آلومینیوم با فرمول شیمیایی Al2O۳ است. همچنین معمولاً به عنوان آلومینا در معادن، سرامیک و مصالح کاربرد دارد و توسط فرایند بایر از بوکسیت تهیه می شود. مهم ترین استفاده آن در تولید فلز آلومینیوم است. هر چند از ان به عنوان یک ساینده به دلیل سختی آن و به عنوان ماده نسوز به دلیل نقطه ذوب بالا استفاده می شود. فهرست کشورهای تولیدکننده. این فهرست کشورهای تولیدکننده اکسید آلومینیوم بر اساس بررسی «زمین شناسی بریتانیا» در ژوئن ۲۰۰۸ منتشر شده است.
جیمز هوپ مولتن (۱۸۶۳–۱۹۱۷) محقق بریتانیایی بود. شهرت او بیشتر به خاطر تحقیقاتش دربارهٔ انجیل به زبان یونانی است. او در سال ۱۹۰۶ میلادی انجیل خود را به زبان یونانی انتشار داد. همچنین، کتاب ها و مقالات بسیاری از او دربارهٔ زرتشت به چاپ رسیده است. از جمله کتاب های او "طلیعهٔ مذهب زرتشت" است که در سال ۱۹۱۳ به چاپ رسید. مولتن، چهار سال پس از انتشار این کتاب، در سال ۱۹۱۷ قربانی حملهٔ یک زیردریایی جنگی آلمانی شد و در دریا به قتل رسید. نظرات مولتن. مولتن اعتقاد داشت که گات ها بدون شک سخنان به جامانده از خود زرتشت، بانی و مؤسس دین یکتاپرستی ایران باستان است. قسمت های دیگر اوستا که از نظر محتوا با گات ها متفاوت اند، بعد از مرگ زرتشت و در طی قرون متمادی به اوستا اضافه شده اند. مولتن تأکید داشت که برای شناخت آئین زرتشت فقط و فقط باید به گات ها توجه کرد و از روی آن قضاوت کرد. مغها بعد از تغییر دین و زرتشتی شدن بسیار از عقاید کهن خود را به آئین زرتشت افزودند. مولتن همچنین عقیده داشت که امشاسپندان در آئین زرتشت از صفات اهورامزدا هستند نه آنکه وجود خارجی داشته باشند. آئین زرتشت بر پایهٔ یکتاپرستی است و اهورامزدا خدای یگانه و
قادر متعال است اما بعداً مطالعه کنندگان به اشتباه این آئین را آئین دوگانه پرستی دانستند. این اشتباه از آن جا ناشی شد که دو قوهٔ اشا و دروج را دو عامل اصلی پنداشتند. مولتن، زرتشت را از اتهام دوگانه پرستی مبری می دانست.
گاو بالدار یا لاماسو در ادیان میانرودان باستان و اساطیر کهن ایرانی یک خدای محافظ بوده است، که معمولاً با بدن گاو نر یا شیر، بال عقاب و سر انسان نشان داده شده است. در فرهنگ های مختلف به نام ها و شکل های گوناگون وجود دارد. از جمله این فرهنگ ها می توان به پارسی-آشوری، هندی، یونانی و مصری نام برد همچنین نمونه هایی از آن ها در برخی از فرهنگ های اروپایی نیز وجود دارد. در برخی از نوشته ها آن را به صورت یک خدای زن به تصویر کشیده اند. نام کمتر استفاده شده "شدو" ( šēdu) اشاره به همتای مرد لاماسو دارد. پیکرنگاری. در هنر، لاماسو به شکل گاو بالدار یا به شکل شیر با سر انسان مذکر به تصویر کشیده شده است. چهره هایی از لاماسو هنوز در بنای پارسه (تخت جمشید) و نقش برجسته ها و مجسمه های موجود در موزه ها به ویژه در موزه بریتانیا لندن، موزه لوور پاریس، موزه ملی عراق بغداد، موزه متروپولیتن نیویورک، موزه پرگامون در برلین و مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو باقی مانده اند. این آثار معمولاً به آشوریان باستان نسبت داده شده اند. لاماسو را در ورودی شهر قرار می دادند تا هرکسی که وارد شهر می شود بتواند آن را ببیند. لاماسو از جلو ایستاده و از ک
نار در حال راه رفتن به نظر می رسد. از این حالت برای قدرتمند نشان دادن لاماسو استفاده می شده است. لاماسو در زندگی واقعی بسیار بلند بوده است، از همین رو از آن به عنوان نمادی از قدرت استفاده می کردند. گاوهای بال دار بین النهرین. گاوهای بال دار بین النهرین برخلاف اسفنکس های یونانی و برخی اسفنکس هایی که شبیه مصری ها هستند با سر مرد توصیف شده اند. یعنی برخلاف اسفنکس های یونانی که زن هستند. گاوهای بال دار بین النهرین ترکیبی از ۴ مخلوق هستند که در بسیاری از حکاکی های باستانی نمایان است و به سمبل ۴ مخلوق بابلی تبدیل شده است. آن ها دارای بدن و دم شیر یا گاو نر و سر یک انسان (مرد) و بال هایی مانند عقاب هستند. این مخلوقات همچنین نمایانگر ۴ جهت و ۴ عنصر سنتی هستند.
علی حمودی (زاده ۱ فروردین ۱۳۶۵ در اهواز) بازیکن سابق اهل فوتبال ایران است. وی سال ها در تیم فوتبال استقلال اهواز بازی کرده، همچنین سابقه بازی در تیم های مس کرمان، فولاد خوزستان، استقلال تهران و سپاهان را نیز دارد. دوران حرفه ای. حمودی فوتبالش را از استقلال اهواز آغاز کرد. پس از حضور در تیم جوانان استقلال اهواز در سال ۱۳۸۴ به تیم بزرگ سالان این باشگاه رفت و ۳ فصل متوالی را در این تیم سپری کرد. در این مدت ۷۰ بار به میدان رفت و موفق شد ۳ گل ثمر برساند. بعد از سال ها حضور در خوزستان، در لیگ هشتم به کرمان رفت و با مس قرارداد امضا کرد. او برای این تیم ۳۱ بازی انجام داد اما نتوانست گلی را به ثمر برساند. مقصد بعدی او فولاد بود. وی پس از ۱ سال به زادگاهش بازگشت و با عقد قراردادی ۲ ساله به تیم فوتبال فولاد خوزستان پیوست. در ۶۵ دیدار برای تیمش به میدان رفت و ۲ بار نیز موفق به گلزنی شد. بازی های خوب او باعث شد تا در سال ۱۳۹۰ از باشگاه استقلال تهران پیشنهاد دریافت کند و به این تیم بپیوندد. وی دو سال در استقلال تهران بازی کرد و با این تیم قهرمان لیگ و حذفی ایران شد. سطح ملی: علی حمودی در سال ۱۳۸۶ و در سن ۲۱ سالگی به تیم مل
ی امید ملحق شد و در ۶ دیدار به میدان رفت اما موفق به گلزنی نشد. وی در سال ۱۳۸۷ به تیم ملی بزرگ سالان دعوت شد و در مسابقات فوتبال غرب آسیا حضور پیدا کرد. این تورنمنت با قهرمانی تیم ملی ایران پایان یافت. او در فصل یازدهم با بازی های خوبی که برای استقلال تهران انجام داد، پس از چند سال توسط کارلوس کی روش به تیم ملی دعوت شد و در ادامه به سپاهان رفت و پس از آن برای گذراندن خدمت سربازی به تیم تراکتورسازی ملحق شد و هم اکنون او به پیکان تهران پیوسته است. ابطال کارت معافیت. در پی جریان جنجال کارت معافیت بازیکنان فوتبال کارت معافیت چند تن از بازیکنان مطرح ایران از جمله وی باطل شد. و به همین دلیل برای گذراندن دوران سربازی به تیم باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز پیوست. افتخارات. تیم ملی فوتبال ایران قهرمان مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۸ باشگاه فوتبال استقلال تهران قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۹۱–۱۳۹۰ قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۹۲–۱۳۹۱
این فهرست کشورهای تولیدکننده نمک بر اساس «بررسی زمین شناسی بریتانیا» در سپتامبر 2008 منتشر شده است.
مقصد نهایی ۵ یک فیلم فراطبیعی ترسناک که پنجمین فیلم از سری فیلم های مقصد نهایی می باشد، محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی استیون کوال با بازی نیکولاس دی آگستو و همچنین بازیگرانی چون اما بل، مایلز فیشر، آرلن اسکارپتا، دیوید کوچنر، ژاکلین مکنلس وود، تونی تاد، کورتنی بی.ونس ایفای نقش کرده اند. داستان. سم لاتون (نیکولاس دی آگستو) و دوستانش برای یک سفر کاری با اتوبوس می روند و در راه به یک پل در را ه تعمیر می رسندپیش از سقوط پل سم در ذهنش صحنه مرگ خود و دوستانش را می بیند و به آنها در مورد این اتفاق هشدار می دهد و می خواهد هرچه سریعتر از اتوبوس پیاده شوند و چند نفر از آنها پیاده می شوند یکی از ان ها در حال تمرین ژیمناستیک بود که به طور مرموزی و از راه برق گرفتی به صورت بد می میرد دیگری برای ماساژ گرفتن به مکانی می رود سپس زنی چینی سوزن های طبی را در بدن او فرومی کند وقتی زن چینی بیرون می رود اتاق در حال آتش گرفتن بود که می افتد و سوزن ها در طنش فرومی روند وقتی جان سالم به در می برد مجسمه ای در سر او می افتد و دیگری برای لیزیک کردن چشم به چشم پزشکی می رود و قدرت لیزر به او آسیب می زند دیگری در و برخی هم کشته می شوند پس ا