Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پژو ۲۰۶ یک خودروی سوپرمینی (سگمنت بی) است که توسط پژو، خودروساز فرانسوی به عنوان جایگزینی برای پژو ۲۰۵ از ماه مه ۱۹۹۸ تا ژانویه ۲۰۱۳ تولید شد. این خودرو که با کد "تی۱" توسعه داده شد؛ در سپتامبر ۱۹۹۸ به شکل هاچ بک معرفی گردید. پس از آن مدل های کوپه کابریولت (۲۰۶ CC) در سپتامبر ۲۰۰۰، استیشن واگن (۲۰۶ SW) در سپتامبر ۲۰۰۱ و سدان (۲۰۶ SD) در سپتامبر ۲۰۰۵ نیز معرفی شدند؛ تا این که در آوریل ۲۰۰۶ پژو ۲۰۷ به عنوان جانشین این خودرو معرفی شد. پژو ۲۰۶ در سال ۲۰۲۳ تولیدش در ایران متوقف شد و پژو ۲۰۶ پلاس (که در ایران با نام پژو ۲۰۷i مشهور است) جایگزین آن شد. مدل فیس لیفت ۲۰۶ ابتدا در آمریکای جنوبی در سپتامبر ۲۰۰۸، پس از آن در چین در نوامبر ۲۰۰۸، و در سبک های بدنه هاچ بک، سدان و استیشن واگن عرضه شد. نام آن در این دو بازار به ترتیب ۲۰۷ کامپکت و ۲۰۷ بود. ۲۰۶ فیس لیفت متعاقباً در فوریه ۲۰۰۹ در اروپا عرضه شد. این مدل در این بازار فقط به شکل هاچ بک و با نام ۲۰۶+ به بازار عرضه شد. در آمریکای جنوبی، این خودرو با همان نام ۲۰۷ کامپکت تا ژانویه ۲۰۱۷ عرضه می شد. علاوه بر این در چین، هم با نام ۲۰۷ و هم با عنوان سیتروئن سی۲ عرضه شد. بیش
از ۸۵ درصد تولید پژو ۲۰۶ در فرانسه به صادرات اختصاص می یافت و ۱۴۵ بازار صادراتی در اختیار داشت، بیشترین فروش این محصول در کشورهای فرانسه (۱٫۱میلیون)، انگلستان (۵۴۰ هزار)، اسپانیا (۴۰۰ هزار)، ایتالیا (۴۶۵ هزار) و آلمان (۳۳۱ هزار) بود و همچنین با داشتن ۴ کارخانه (به جز ۲ کارخانه در فرانسه) تولید و مونتاژ ۲۰۶ در کشورهای انگلستان، ایران، برزیل و آرژانتین از مرز ۳۱۰۰ دستگاه در روز گذشت. ۲۰۶ با فروش ۸٬۳۵۸٬۲۱۷ خودرو تا سال ۲۰۱۲ پرفروش ترین مدل پژو در تمام دوران است. پژو ۲۰۶ بدون هیچ تغییر گسترده ای تا فوریه ۲۰۲۳ توسط شرکت ایران خودرو در حال تولید بود. در نتیجه، این خودرو توسط مجله "اتوکار" به عنوان سی امین خودروی تک نسل با عمر طولانی شناخته شد. توسعه. در اوایل دهه ۱۹۹۰، پژو این گونه استنباط کرد که سوپرمینی ها دیگر سودآور یا ارزشمند نیستند؛ بنابراین تصمیم داشت جانشین پژو ۲۰۵ را به طور مستقیم تعیین نکند. در عوض، پژو یک استراتژی منحصر به فرد را دنبال کرد و تصمیم گرفت که سوپرمینی جدیدتر و کوچکترش پژو ۱۰۶ که در سال ۱۹۹۱ به بازار عرضه شد، تیپ های ارزان تر پژو ۲۰۵ را پوشش دهد و تیپ های ارزان تر پژو ۳۰۶ که در سال ۱۹۹۳ و به
عنوان جانشین پژو ۳۰۹ عرضه شد تیپ های گران تر ۲۰۵ را پوشش دهند. بین ۱۰۶ و ۳۰۶، پژو امیدوار بود که ۲۰۵ نیازی به تعویض نداشته باشد و بتواند به تدریج از بازار خارج شود، در حالی که مشتریان ۲۰۵ همچنان بتوانند از بین خودروهای کوچکتر یا بزرگتر انتخاب داشته باشند. این استراتژی جواب نداد. با حذف تدریجی ۲۰۵، سایر سوپرمینی ها مانند فورد فیستا و فولکس واگن پولو همچنان به فروش خوب خود ادامه دادند و محبوبیت آنها افزایش یافت. از طرفی دیگر، پژو نیز بدون داشتن رقیب مستقیم برای این خودروها به سرعت فروش خود را از دست داد و نیاز به یک سوپرمینی جدید داشت. ۲۰۶ در سال ۱۹۹۹ به عنوان جایگزینی تا حدودی دیرهنگام برای ۲۰۵ عرضه شد. در ۷ آوریل ۱۹۹۴، ژاک کالو، رئیس وقت پژو، برنامه توسعه ۲۰۶ را با نام رمز "تی۱" با برنامه ریزی برای معرفی تا سال ۱۹۹۷ تصویب کرد. تیم طراحی توسط رئیس طراحی پژو، مورات گونک و جرارد ولتر رهبری می شد. کار طراحی شش ماه پس از تأیید پروژه انجام شد و پروژه ۳۴ ماه از توقف طراحی تا شروع تولید طول کشید. توسعه در مجموع با استفاده فشرده از IT حدود ۶٫۳ میلیارد فرانک فرانسه هزینه دربرداشت. نمونه اولیه به طور گسترده در مدار آزم
ایشی Belchamp در جنگل Valentigney آزمایش شد. این ها همه در حالی بود که پژو پلت فرم داخلی بزرگتری برای پایه گذاری سوپرمینی جدید خود نداشت؛ بنابراین، پژو یک پلت فرم کاملاً جدید محرک جلو برای ۲۰۶ ایجاد کرد. تولید و عرضه. پژو ۲۰۶ عمدتاً تا ۱۸ دسامبر ۲۰۱۲ در کارخانه های پژو در پوآسی و مول هاوس در فرانسه و همچنین در رایتون آن دانزمور انگلستان تولید می شد، در حالی که در خارج از اروپا در ایران (ایران خودرو)، شیلی (برای بازارهای مکزیک و کلمبیا، ۲۰۶های ساخت فرانسه در شیلی ارزان تر از نمونه های ساخت شیلی بودند)، آرژانتین (PSA)، برزیل (PSA)، اروگوئه (Oferol)، چین (دانگ فنگ)، اندونزی (گایا موتور) و مالزی (نازا) تولید می شد. ۲۰۶ در سال ۲۰۰۳ تغییرات ظاهری جزئی شامل چراغ های جلوی شفاف، طرح جدید چراغ های عقب، نشان های کرومی، رنگ های جدید، و همچنین سایر اصلاحات ظریف داخلی را دریافت کرد. پژو ۲۰۶ همچنین در کارخانه رایتون در کاونتری انگلستان مونتاژ می شد؛ اما با معرفی ۲۰۷ به مجموعه، پژو تصمیم گرفت کارخانه رایتون را تعطیل کند و در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶ به تولید ۲۰۶ پایان داد و تولید را به اسلواکی منتقل کرد؛ به این دلیل که آنها می توانستن
د وسایل نقلیه خود را با همان کیفیت یا کیفیت بهتر و با قیمت کمتر در آنجا تولید کنند. پژو ۲۰۶ در فروش در سراسر اروپا موفق شد. این خودرو از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ یکی از پرفروش ترین خودروهای اروپا بود و برای سه سال متوالی، بین سال های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱، بهترین خودروی سال در بریتانیا بود. مدل ۱٫۴ لیتری XR پرفروش ترین مدل بود. در ۲۶ مه ۲۰۰۵، پنج میلیونمین ۲۰۶ تولید شده از زمان عرضه تجاری در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۸ خط تولید را ترک کرد. فروش در بریتانیا از همان ابتدا قوی بود، به طوری که ۲۰۶ به طور منظم در میان پنج خودروی جدید محبوب این کشور قرار داشت. در شش سال اول فروش آن نمونه های دست دوم ۲۰۶ به طور سنتی ارزش خود را به دلیل تقاضای بالا حفظ می کردند. تولید در برزیل در پورتو رئال، ریودوژانیرو در سال ۲۰۰۱ و با مدل هاچ بک آغاز شد و سپس نسخه استیشن واگن در سال ۲۰۰۵ عرضه شد. ۲۰۶ در برزیل با موتورهای ۱٫۰ لیتری ۱۶ سوپاپ، ۱٫۴ لیتری ۸ سوپاپ و ۱٫۶ لیتری ۱۶ سوپاپ که دو مورد آخر آنها موتورهای سوختی انعطاف پذیر (بنزین/اتانول) بودند عرضه می شد. مدل ۱٫۰ لیتری از موتور رنو استفاده می کرد و تا سال ۲۰۰۶ تولید می شد. پژو ۲۰۶ همچنین در ویلا بوسچ، بوئنوس
آیرس، آرژانتین از ژوئیه ۱۹۹۹ تا دسامبر ۲۰۱۶ تولید می شد. تیپ های مدل های تولید شده XR, XRD, XS, XT و XTD هستند. مدل های دیزلی از موتور دی دابلیو تنفس طبیعی استفاده می کنند. برخی از این مدل ها به موتورهای ساخت محلی در Jeppener، بوئنوس آیرس مجهز شده اند. در مه ۲۰۰۶، خودروساز مالزیایی گروه نازا نسخه مونتاژ شده محلی این مدل را با نام ۲۰۶ بستاری عرضه کرد. در سال ۲۰۰۶، پژو تولید ۲۰۶ را در چین آغاز کرد. در سپتامبر ۲۰۰۶، دانگ فنگ پژو-سیتروئن یک پژو ۲۰۶ کمی تغییریافته به نام سیتروئن سی۲ را روانه بازار کرد (این خودرو ارتباطی با سیتروئن سی۲ بازار اروپا نداشت). سبک های بدنه. ۲۰۶ اس دبلیو (تی۱۲). در سال ۲۰۰۱، پژو یک خودروی مفهومی نزدیک به تولید از ۲۰۶ اس دبلیو («اسپرت واگن») را به نمایش گذاشت. این خودرو با نام رمز "تی۱۲" توسعه داده شد. مدل تولیدی در مارس ۲۰۰۲ عرضه شد و مونتاژ آن در کارخانه رایتون بود. در ۲۰۶ اس دبلیو (و همچنین اس دی) برای تحمل وزن اضافی از اکسل عقب تقویت شده استفاده شده است. در سال ۲۰۰۷ و پس از بسته شدن کارخانه رایتون، خط مونتاژ ۲۰۶ اس دبلیو به پوآسی منتقل شد. تا پایان تولید آن ۳۶۶ هزار دستگاه از این خودر
و تولید شد. ۲۰۶ اس دی (تی۱۳). مدل سدان ناچ بک ۲۰۶ در سال ۱۳۸۵ و در ایران معرفی شد. این خودرو با کد "تی۱۳" و به طور مشترک توسط مرکز طراحی پژو و ایران خودرو توسعه یافت. ۲۰۶ اس دی پنجمین و آخرین نسخه از مدل های پژو ۲۰۶ به شمار می آید. ایران خودرو از سال ۲۰۰۶ صادرات ۲۰۶ اس دی را به کشورهای دیگر از جمله روسیه، اوکراین، ترکیه، رومانی، بلغارستان و الجزایر به همراه صربستان، مونته نگرو و مقدونیه آغاز کرد. ۲۰۶ سدان در برزیل از اکتبر ۲۰۰۸، با دماغه مشابه با ۲۰۶+ و با نام 207 Passion فروخته شد. با این حال، این خودرو ربطی به پژو ۲۰۷ فروخته شده در اروپا نداشت. این مدل در سه ماهه اول سال ۲۰۱۵ از عرضه خارج شد. این مدل همچنین در سایر کشورهای آمریکای لاتین، از جمله در شیلی، آرژانتین، اروگوئه، کلمبیا، اکوادور یا مکزیک ارائه شد. این خودرو در مالزی و چین نیز به صورت داخلی تولید و با عنوان ۲۰۷ و تنها به عنوان یک مدل سدان به فروش می رسید. ۲۰۶ سی سی (تی۱۶). پژو ۲۰۶ سی سی به طور رسمی در نمایشگاه خودروی پاریس در سپتامبر ۲۰۰۰ عرضه شد و بر اساس خودروی مفهومی پژو دو صفر قلب (Two-oh-heart) ساخته شد که دو سال قبل در نمایشگاه خودرو ژنو معرف
ی شد ساخته شده است. این یک کابریولت کوپه است که دارای سقف تاشو موتوری مبتنی بر سیستم ژرژ پائولین است که اولین بار در پژو ۴۰۲ اکلیپس کوپه ۱۹۳۵ دیده شد. این خودرو با رمز "تی۱۶" توسعه یافته است. ماژول های سقف-تنه، مخصوص سی سی در Cerizay، فرانسه، توسط شرکت فرانسوی Heuliez تولید می شوند که در تولید سری های کوتاه برای بازارهای خاص مانند کانورتیبل یا واگن های استیشن تخصص دارد؛ در حالی که مونتاژ نهایی آن در مولوز انجام می شد. تولید این خودرو در اوایل سال ۲۰۰۸ متوقف شد و جایش را به ۲۰۷ سی سی داد. مدل ها. گرند توریسم. پژو برای تأیید پژو ۲۰۶ دبیلوآرسی، نیاز به فروش نسخه های جاده ای ۲۰۶ داشت که حداقل ۴ متر طول داشتند (حداقل طول تعیین شده توسط FIA برای اتومبیل های دبلیوآرسی). ۲۰۶ گرند توریسم مشابه ۲۰۶ استاندارد اما با سپرهای جلو و عقب بلندتر برای رساندن طول خودرو از ۳٫۸۳ متر به ۴ متر مورد تأیید قرار گرفت. در مجموع ۴۰۰۰ خودرو از این مدل تولید شد که هر کدام دارای یک عدد منحصر به فرد بر روی یک پلاک روی ستون در دو طرف بودند. ۶۰۰ خودروی فرمان راست از این مدل نیز برای بریتانیا تولید شد. مکانیزم های به کار رفته در گرند توریسم هم
ان چیزی بود که بعدتر در ۲۰۶ جی تی آی به کار رفت. آرسی و جی تی آی ۱۸۰. پژو ۲۰۶ جی تی آی ۱۸۰ و ۲۰۶ آرسی که در سال ۲۰۰۳ به بازار معرفی شد، عملکرد بالایی را برای طیف محصولات به ارمغان آورد. مدل برتر جی تی آی ۱۸۰ به بازار بریتانیا آورده شد، در حالی که ۲۰۶ آرسی به بقیه اروپا معرفی شد. این هات هاچ جدید از موتور ۲ لیتری EW10J4S استفاده می کرد که به لطف زمان بندی متغیر سوپاپ ها و منیفولدهای ورودی و اگزوز اصلاح شده، ۱۷۵ اسب بخار قدرت تولید می کرد. از دیگر ویژگی های ۲۰۶ آرسی و ۲۰۶ جی تی آی ۱۸۰ می توان به رینگ های آلیاژی ۱۷ اینچی، صندلی های جلوی مسابقه ای، اتصال کوتاه دنده و تغییر نسبت های گیربکس (دنده ۱ و ۲) اشاره کرد. این خودروی جدید قادر بود در ۷٫۴ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. ۲۰۶ آرسی و ۲۰۶ جی تی آی ۱۸۰ برای تجلیل از موفقیت های پژو در مسابقات رالی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ و تکرار موفقیتی که پژو با ۲۰۵ جی تی آی در دهه ۱۹۸۰ به دست آورد تولید شد. ۲۰۶ اسکپید. پژو با پیروی از برندهایی مانند فیات و فولکس واگن، مدل آفرودی پژو ۲۰۶ را در بازارهای منتخب آمریکای جنوبی به نام پژو ۲۰۶ اسکپید به فروش می رساند که اساساً یک پژ
و ۲۰۶ استیشن با کیت بدنه اس یووی مانند و سیستم تعلیق بالاتر و محکم تر بود. این خودرو دارای موتور ۱٫۶ لیتری ۱۶ سوپاپ است. ۲۰۶ فرنچ دریم. مدل فرنچ دریم ۲۰۶ در اواخر سال ۲۰۰۷ به طور انحصاری در فرانسه عرضه شد و خانواده های پرجمعیت طبقه متوسط فرانسوی را هدف قرار داد. ۲۰۶ فرنچ دریم ادیشن با شرایط فروش جالب و قیمت کمی بالاتر یا برابر با مدل پایه (بسته به نمایندگی ها) در دسترس بود. این خودرو یک رنگ متالیک انحصاری داشت و با بسته ای راحت از جمله تهویه مطبوع، پارچه صندلی رنگی با طرح پرچم فرانسه و سایه بان های خورشیدی با تم دیزنی ارائه شد. در زیر کاپوت این خودرو موتور ۱٫۱ لیتری TU1JP قرار داشت. سیتروئن سی۲ (تی۲۱). در نوامبر ۲۰۰۶، سرمایه گذاری مشترک چینی دانگ فنگ پژو-سیتروئن نسخه ای مشتق شده از پژو ۲۰۶ معروف را به نام سیتروئن سی۲ را عرضه کرد. در حالی که این مدل دارای همان نام مدل اروپایی است، در اصل یک ۲۰۶ با بدنه جلو و عقب اصلاح شده است. در سال ۲۰۱۲، سیتروئن یک مدل کراس اوور از این خودرو به نام سیتروئن سی۲ کراس را عرضه کرد. تقریباً ۸۰ هزار سیتروئن سی۲ از سال ۲۰۰۶ تا زمان پایان تولید در سال ۲۰۱۳ در چین تولید شد. نازا ۲۰۶
بستاری. در مالزی، ۲۰۶ با برند نازا به بازار عرضه شد. این خودرو با نام نازا ۲۰۶ بستاری فروخته شد. این خودرو از موتور ۱٫۴ لیتری بنزینی (TU3JP) بهره می برد و دو گیربکس ۵ سرعته دستی و ۴ سرعته اتوماتیک (AL4) برای آن در دسترس بود. ۲۰۶ اس دی جایگزین این خودرو شد که در مالزی به ۲۰۷ تغییر نام داد. پژو ۲۰۶+ (تی۳۱). ۲۰۶+ یک نسخه فیس لیفت شده از ۲۰۶ است؛ با نمای جلویی جدید و ظاهری شبیه به پژو ۲۰۷ اروپایی. این خودرو در مول هاوس، فرانسه تولید می شد و در فوریه ۲۰۰۹ عرضه شد. در مه ۲۰۰۸، شعبه برزیلی پژو با این استدلال که انجام کاری غیر از این غیرممکن است اعلام کرد که پژو ۲۰۷ را تولید و وارد برزیل نخواهد کرد، اما در عوض برخی از عناصر ۲۰۶ در حال تولید را تغییر خواهد داد. این خودرو که در اوت ۲۰۰۸ عرضه شد تغییرات جزئی در قسمت های مکانیکی مانند سیستم تعلیق و گیربکس داشت. این خودرو بین ۲۰۶ اصلی و ۲۰۷ اروپایی و به عنوان رقیب فولکس واگن فاکس، رنو کلیو کامپوس و شورولت آگیل عرضه شد. این خودرو در مدل های هاچ بک ۳ و ۵ در، استیشن و ۴ در سدان، از جمله ۲۰۷ اسکیپد فیس لیفت شده ارائه می شد. این خودرو با نام «۲۰۷ کامپکت» در آرژانتین (کشوری که
در آن نیز تولید می شود) و اروگوئه به فروش می رسید تا آن را از ۲۰۷ سی سی و آرسی اروپایی که در این کشورها نیز به فروش می رسید متمایز کند. پژو قصد داشت نام این خودرو را را «۲۰۷ براسیل» در برزیل بگذارد؛ اما به زودی «براسیل» را از این نام کنار گذاشت، زیرا این تصمیم عموماً واکنش های منفی رسانه ها را به دنبال داشت. ۲۰۷ برزیلی نیز مورد انتقاد قرار گرفته است زیرا علیرغم تلاش های پژو برای عرضه آن به عنوان یک خودروی کاملاً جدید و حتی فروش آن با قیمت پایه بالاتر، اساساً به عنوان یک ۲۰۶ فیس لیفت شده تلقی می شد. در فوریه ۲۰۰۹، پژو اعلام کرد که این مدل اصلاح شده در کارخانه مولوز فرانسه برای بازار اروپا (فقط فرمان چپ) و با نشان ۲۰۶+ ساخته خواهد شد. این اقدام پژو به عنوان پاسخی میهن پرستانه به ابتکار رنو برای واردات داچیاهای ارزان قیمت از رومانی قلمداد شد. در مه ۲۰۰۹ و برای پشتیبانی از تولید ۲۰۶+ و مدل های دو در پژو ۳۰۸ در مولوز، این شرکت ۴۵۰ کارگر اضافی را در این خط استخدام کرد. کارخانه مولوز همچنین ۲۰۶+ را با نام ۲۰۷ کامپکت به شیلی (از سال ۲۰۱۰)، مکزیک (۲۰۰۹–۲۰۱۱) و جمهوری دومینیکن صادر کرد. از اکتبر ۲۰۱۰، گروه نازا مونتاژ
۲۰۷ سدان را در مالزی آغاز کرد. این خودرو همچنین در سراسر بازارهای فرمان راست آسیای جنوب شرقی و بازارهای جنوب آسیا مانند تایلند، اندونزی، برونئی و سریلانکا صادر شد. از ماه مه ۲۰۱۳، پژو دیگر ۲۰۶+ را در اروپا عرضه نکرد، زیرا تقاضای بیشتری برای پژو ۲۰۸ جدیدتر و پژو ۳۰۱ مبتنی بر ۲۰۷ وجود داشت. تولید در ایران. شرکت ایران خودرو (آیکو) که پژو ۲۰۶ را از سال ۱۳۸۰ در ایران تولید می کند، از تولید ۲۰۷آی در نسخه هاچ بک خبر داد. این شرکت اعلام کرد در فاز اولیه تا پایان سال جاری (اسفند ۱۳۸۹) ۵۰۰۰ دستگاه خودروی پژو ۲۰۷آی (۲۰۶+) تولید خواهد شد و بعد از آن تولید سالانه به ۱۵۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ دستگاه افزایش خواهد یافت. در پایان سال ۱۳۹۱، تولید ۲۰۷آی در ایران خودرو در جریان قطع رابطه بین ایران خودرو و پژو به دلیل تحریم های بین المللی علیه ایران به طور موقت متوقف شد. با این حال، در اوایل سال ۱۳۹۵ تولید آن در ایران از سر گرفته شد. ایران خودرو ۲۰۷آی را با قطعات تولید شده در ایران، هند و چین بازسازی کرده و اقدام به تولید خودرویی بسیار نزدیک به خودروی عرضه شده توسط پژو کرده است. سری دوم ۲۰۷آی که در سال ۱۳۹۶ عرضه شد، دارای تفاوت های زیبایی ش
ناختی (به عنوان مثال چراغ های جلو عقب) و تجهیزات اضافی (دوربین دید عقب، سیستم اطلاعات و سرگرمی) است. این خودرو علیرغم گسستگی روابط بین دو شرکت، نشان پژو را حفظ کرده است. در دی ۱۳۹۵، از مدل صندوق دار پژو۲۰۷آی رونمایی شد. در آذر ۱۳۹۶ تولید این مدل آغاز شد. این خودرو بیشتر در مدل اتوماتیک عرضه شد؛ با این وجود، مدل های دنده دستی آن نیز در مزایده های ایران خودرو به فروش گذاشته شدند. این خودرو به موتور TU5 مجهز بود، اما انتظارات فروش را برآورده نکرد و در سال ۱۳۹۹ کنار گذاشته شد. حرف هایی در مورد بازگشت این خودرو به خط تولید شنیده می شود. در دی ۱۴۰۲، رادمنش، مسئول بخش توسعه ایران خودرو گفت تولید مجدد ۲۰۷ صندوق دار با موتور TU5P و گیربکس ۶ سرعته AT آغاز خواهد شد و این خودرو مشخصاتی کاملاً مشابه با نسخه اتوماتیک هاچ بک، مولتی کالر و تارا اتوماتیک خواهد داشت. ایمنی. پژو ۲۰۶ در سال ۲۰۰۰ توانست ۴ ستاره از ۵ ستاره ایمنی سرنشینان و کودک در تصادفات و ۲ ستاره از ۴ ستاره دربخش عابرین پیاده را از مؤسسه یورو ان سی ای پی دریافت کند. ۲۰۷ کامپکت در ابتدایی ترین پیکربندی برای بازار آمریکای لاتین و بدون کیسه هوا در سال ۲۰۱۰ ۱ ستاره
برای ایمنی سرنشینان بزرگسال و ۲ ستاره برای ایمنی سرنشینان خردسال را از مؤسسه لاتین ان سی ای پی دریافت کرد. ۲۰۷ کامپکت با ۲ کیسه هوا در سال ۲۰۱۰ ۲ ستاره برای ایمنی سرنشینان بزرگسال و ۲ ستاره برای ایمنی سرنشینان خردسال را از مؤسسه لاتین ان سی ای پی دریافت کرد. ۲۰۶ در بازار ایران. ایران خودرو در سال ۱۳۸۰ مونتاژ ۲۰۶ را آغاز کرد و به دلیل فقدان یک هاچ بک بروز و جوان پسند در بازار، به فروش فوق العاده دست پیدا کرد. سری اولیهٔ ۲۰۶ مونتاژ ایران با نام تیپ یک شناخته می شد اما مدت کوتاهی بعد تیپ های ۲ و ۵ با پیشرانه های ۱٫۴ لیتری TU3 و ۱٫۶ لیتری TU5 ارائه شدند و در سال ۱۳۸۳ نیز نسخه اتوماتیک با نام تیپ ۶ ارائه شد. در سال ۱۳۹۱ به دلیل وضع تحریم های سنگین علیه ایران، پژو ارتباط خود را با ایران خودرو قطع کرد که این اتفاق تولید ۲۰۶ را به توقف کشاند اما ایران خودرو اقدام به داخلی سازی ۲۰۶ با قطعات عمدتاً چینی کرد. تولید پژو ۲۰۶ بدون هیچ تغییر گسترده ای در ظاهر تا زمستان ۱۴۰۱ ادامه یافت و پژو ۲۰۷آی و رانا که اشتراکات فراوانی با ۲۰۶ دارند همچنان در حال تولید هستند. ۲۰۶ فرانسوی از سال ۱۳۸۰ که عرضه شد تا الان در شش تیپ مختلف تول
ید شده است. مدل صندوق دار یا SD پژو ۲۰۶ نیز در ۸ تیپ وی۱، وی۲، وی۶، وی۸، وی۹، وی۱۰، وی۱۹ و وی۲۰ عرضه شد. در این میان اکثر تیپ های پژو ۲۰۶ صندوقدار با موتور TU5 شانزده سوپاپ به حجم ۱٫۶ لیتر روانه میدان شدند اما نسخه های وی۶، وی۱۹ و وی۲۰ با موتور ۱٫۴ لیتری هشت سوپاپ TU3 متعلق به پژو ۲۰۶ تیپ ۲ به تولید رسیدند. مدل وی۹ نیز دارای گیربکس اتوماتیک است و دیگر نسخه ها از گیربکس پنج دنده دستی استفاده می کنند. همچنین تیپ های وی۲ و وی۱۰ به صورت دوگانه سوز CNG در اختیار مشتریان قرار گرفتند اما دیگر تیپ های پژو ۲۰۶ اس دی به صورت بنزینی تولید شدند. توقف تولید. با آغاز سال ۱۳۹۱ هجری شمسی و تحریم های بین المللی علیه فعالیت های هسته ای ایران و هم زمان شدن این موضوع با مسئله همکاری مشترک جنرال موتورز آمریکا و پژو، زمزمه های پایان همکاری پژو و ایران خودرو به وجود آمد و در نهایت در اواخر تابستان ۱۳۹۱، همکاری پژو و ایران خودرو به طور کامل قطع شد و پژو به ارسال قطعه برای ایران خودرو پایان داد. پس از توقف تولید این خودرو و شوک خبری ناشی از آن در جامعه، ایران خودرو سعی در تکذیب خبر توقف تولید این خودرو نمود، اما پس از گذشت چند هفته ب
ا توجه به آمارهای تولید ماهانه خودرو، عدم تولید این خودرو اثبات شد. توقف ناگهانی تولید پژو ۲۰۶، باعث ایجاد بازار آشفته و در نتیجه افزایش چشمگیر قیمت این خودرو تا بیش از دو برابر شد. همچنین همزمانی توقف تولید این خودرو با بحران اقتصادی ایران خودرو و تورم بسیار زیاد ایجاد شده در جامعه، باعث کاهش چشمگیر تولیدات ایران خودرو گشت. تولید ۲۰۶ و ۲۰۷آی ایرانیزه. پس از اینکه تولید پژو ۲۰۶ متوقف شد، ایران خودرو برای کاهش ضرر ناشی از توقف ناگهانی تولید این خودرو و همچنین پاسخ به عطش بازار، دست به تولید پژو ۲۰۶ ایرانی، بدون نظارت و اجازه و لیسانس پژوی فرانسه زد. در این خودرو تمامی قطعاتی که تحت نظر و لیسانس پژوی فرانسه تولید یا از سوی پژو برای تولید ۲۰۶ تأمین می شد، با نمونه های ساخت داخل یا کشورهای شرق آسیا تعویض شد. حتی برخی از سامانه های این خودرو که دارای انحصار ساخت توسط پژو بود، از روی این خودرو حذف گردید به گونه ای که خودروی جدید تنها در ظاهر با ۲۰۶های پیشین شباهت داشته و بسیاری از توانایی های اصلی آن عملاً وجود ندارد، به عنوان نمونه می توان از تغییر صفحه نمایش چند منظوره خودرو به نوع بزرگتر (اما با امکانات بسیار کم
تر) به جای صفحه نمایش هوشمند متداول تک خطی، استفاده از پشت کیلومتر رانا در نمونه های تولیدی اسفند ۱۳۹۱ تا فروردین ۱۳۹۲ و بهره گیری از قطعات کیسه هوای ایرانی و چینی و ترمز ای بی اس کره ای اشاره نمود همچنین این خودرو به هیچ عنوان امکان استفاده از کروزکنترل های متداول خانواده خودروهای پژو و سقف پانورامای فابریک ۲۰۶ را ندارد. همچنین پیش از توقف تولید پژو ۲۰۶، ایران خودرو از رانا به عنوان جانشین پژو ۲۰۶ یاد کرده بود که با توقف تولید پیش از موعد ۲۰۶، رانا زودتر به بازار ارائه شد. موتور این خودرو به طور مشترک توسط کشورهای ایران، هند و چین طراحی شده است که مصرف سوخت بالاتر و قدرت کمتری نسبت به نمونه های فرانسوی دارد. ۲۰۶های ایرانیزه در ظاهر هم با طرح متفاوت چراغ عقب و ستون B همرنگ بدنه نسبت به نمونه فرانسوی قابل شناسایی است. همچنین در زمستان سال ۱۳۹۴، خبری مبنی بر داخلی سازی پژو ۲۰۷آی بر روی خروجی خبرگزاری ها مخابره شد و سپس در اسفند همان سال نمونه ای از این خودرو در نمایشگاه توانمندی های صنعت خودرو رونمایی شد و بسیار زود، در فروردین ۱۳۹۵ پیش فروش آن برای تحویل از مرداد ماه همان سال آغاز گشت، اما تحویل نخستین سری از
آن تا دی ماه همان سال به طول انجامید. بنا بر اظهارات مدیر عامل وقت ایران خودرو، تولید ۲۰۷آی جدید کاملاً مستقل از پژو بوده و مانند تولید ۲۰۶های ایرانی، از قطعات ساخت داخل و جنوب شرق آسیا و بدون نظارت و لیسانس پژو در تولید این خودرو استفاده شده است. این خودرو نیز، مانند پژو ۲۰۶ ایرانی از سامانه برق ایران خودرو موسوم به اکو مکس بهره می برد که محدودیت های بسیار زیادی نسبت به ۲۰۷ آی های اصلی دارد. قطعات دارای انحصار تولید از سمت پژو از روی این خودرو حذف گردید؛ به شکلی که این خودرو تنها در ظاهر با ۲۰۷آی های اصلی مشترک بود. همچنین در قسمت چراغ ها، فرمان و کیسه هوا و مالتی مدیا که شرکت قادر به کپی کردن قطعات با کیفیت و ظاهر اصلی نبود، با قطعاتی با طرح متفاوت از ۲۰۷آی اصلی جایگزین گشت. نمونه سقف شیشه ای (پانوراما) این خودرو هم در سال ۱۳۹۷ معرفی اولیه شد و نخستین سری آن در سال ۱۳۹۹ عرضه شد. تبلیغات. در سال ۲۰۰۳، پژو یک تبلیغ تلویزیونی پرطرفدار برای پژو ۲۰۶ به کارگردانی ماتییس ون هایینینگن و مدیریت نوآوری روبرتو گرکو و جیووانی پوررو از Euro RSCG میلان-ایتالیا، معروف به «مجسمه ساز» ارائه کرد. داستان این تبلیغ در مورد مرد
جوانی در هند است که تبلیغ ۲۰۶ را در یک روزنامه می بیند و سپس به دنبال آسیب رساندن به هندوستان آمباداسور (از جمله نشستن یک فیل روی آن) می شود و سپس شب را صرف جوشکاری آن می کند. روز بعد، خودرو به عنوان یک کپی دقیق از شکل ۲۰۶ ظاهر شد - همراه با فرورفتگی ها و تغییر رنگ های زیاد. سپس این مرد همراه با دوستانش سوار بر ماکت ۲۰۶ توجهات زیادی به خود جلب می کنند. این پیام بازرگانی برنده تعدادی از جوایز معتبر تبلیغاتی بین المللی شد: در مارس ۲۰۱۸، این تبلیغ در جشن بیستمین سالگرد ۲۰۶ بازسازی شد. تبلیغ بازسازی شده اساساً شبیه به نسخه اصلی است، با این تفاوت که آمباداسور در نهایت به یک کپی از پژو ۲۰۸ GTI مبدل می شود. نکات متفرقه راجع به پژو ۲۰۶. پژو ۲۰۶ محصول سال ۱۹۹۸ فرانسه و یکی از پرفروش ترین خودروهای پژو می باشد، این خودرو مجهز به سامانه مالتی پلکس است که در این سامانه، کلیه دستورهایی که راننده صادر می کند، به یک واحد مرکزی الکترونیکی (BSI) ارسال و از آن جا، فرمان لازم برای عملگر مربوط صادر می شود. در حال حاضر از شبکه مالتی پلکس روی خودروهایی نظیر سمند و سورن نیز به جای دسته سیم معمولی استفاده می شود. این سامانه در اواخر
دهه ۱۹۸۰ توسط شرکت آلمانی بوش ابداع شد. برای فعال کردن این آپشن ها نیاز به تغییرات در bsi خودرو پژو ۲۰۶ می باشد و لازم است ذکر شود در خودروهایی که سال تولید آنها بعد از ۹۱ می باشد امکان تغییر با توجه به تغییر نوع سیم کشی میسر نیست.
کلاسور، زونکَن یا رینگ بایندر نوعی پوشه بزرگ و محکم از جنس مقوا، چوب یا پلاستیک است که با استفاده از گیره ای فلزی، کاغذها و اسنادی را که سوراخ (پانچ) شده اند در خود بایگانی می کند. کلاسورها از لحاظ فاصله سوراخ های کاغذ دارای استانداردهای متفاوتی هستند و بسته به اندازه، ممکن است دویست تا پانصد برگ گنجایش داشته باشند. کلاسور ها انواع مختلف قفل ها شامل قفل گرد، قفل D3 ، قفل های ارگانایزری و 24 حلقه که برخی از آنها در عطف وسط کلاسور نصب میشوند و برخی دیگر بر روی یکی از لت های چپ یا راست کلاسور نصب می شوند. کلاسور در سال ۱۸۷۵ توسط فریدریش زونکن (Friedrich Soennecken) آلمانی، در شهر بن اختراع شد و به ثبت رسید. زونکن، ابزار مناسبی برای بایگانی و نگهداری اسناد در ادارت، سازمان ها، و مصارف شخصی است. ریشه نام. واژهٔ «زونکن» در هیچ یک از زبان های انگلیسی، آلمانی و فرانسوی استفاده نمی شود. در فرانسوی به آن Classeur (کلاسور) می گویند که آن هم در زبان فارسی به کار می رود. زونکن، نام مخترع آلمانیِ این محصول (فریدریش زونکن) و نخستین شرکت تولیدکننده آن است.
پیسکوییت گونه ای خوراکی است که مادهٔ اصلی آن آرد است. ریشه شناسی. ریشهٔ واژهٔ بیسکویت از دو کلمهٔ لاتینِ "bis" به معنای "دو بار" و "coquere" به معنای "پخته شده" گرفته شده و روی هم معنای "«دو بار پخته شده»" را می رساند. این نام گذاری به شیوهٔ پخت آن بازمی گردد، زیرا نخست بیسکویت را می پختند و سپس آن را به آرامی درون یک فر خشک می کردند. منابع. Wikipedia contributors, "Biscuit," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Biscuit&amp;oldid=491184946 (accessed May 9, 2012).
سد زمزم سدی از نوع خاکی با هسته رسی واقع در قائم شهر، روستای برنجستانک می باشد. طول این سد 249 متر، عرض آن ۱۰ متر و ارتفاعش از کف پی ۳۲ متر بوده و حجم مخزن 3 میلیون متر مکعب می باشد. این سد به منظور ذخیره سازی آب و استفاده از آن در مواقع کم آبی برای تأمین آب در ۱۱۲۰ هکتار از اراضی کشاورزی و شالیزارهای پایین دست سد، احداث گردیده و قابلیت تنظیم 9 میلیون مترمکعب آب در سال را دارا می باشد.
چاقوی پاکت نامه ابزاری شبیه چاقو است که برای باز کردن پاکت نامه استفاده می شود.
بای پِریدن که در بین دیگران با نام تجاری آکینتون فروخته می شود، دارویی است که برای معالجه بیماری پارکینسون و اختلالات حرکتی ناشی از عوارض خارج هرمی برخی داروها به کار می رود. برای دیسکینزیای تأخیری توصیه نمی شود. از طریق دهان، تزریق داخل ورید یا تزریق ماهیچه ای مصرف می شود. عوارض جانبی رایج شامل تاری دید، خشکی دهان، خواب آلودگی، یبوست و سردرگمی است. نباید در افرادی که انسداد روده یا گلوکوم دارند استفاده شود. هنوز مشخص نیست که آیا استفاده در بارداری یا شیردهی بی خطر است یا خیر. بای پِریدن در خانواده داروهای آنتی کولینرژیک است. رده درمانی: داروهای آنتی کولینرژیک موارد مصرف. بای پِریدن به عنوان یک عامل (کنشگر) در درمان پارکینسون به کار می رود. و از نوع ضد کولینرژیک است. بای پِریدن برای کاهش تعریق در افراد مصرف کننده متادون به کار می رود. همچنین بیپریدین برای بهبود علائم پارکینسون و رفع عوارض خارج هرمی مربوط به داروهای ضدروان پریشی مورد استفاده قرار می گیرد. برای درمان هیپرتونی، کاهش عرق ریزی غیرطبیعی و ترشح زیاد بزاق، بهبود اختلالات راه رفتن و به میزان کمتر در رعشه نیز می تواند مؤثر باشد. عوارض. این عامل ممکن اس
ت موجب سرگیجه، سردرد، گیجی، یبوست، آلرژی، میدریاز (گشادی مردمک) و بیماری آب سیاه گردد. تأثیر بر سیستم عصبی مرکزی و محیطی شامل خواب آلودگی، سرگیجه، سردرد و سبکی سر (یکی از عوارض رایج) است. در دوزهای بالا، عصبی بودن، بیقراری، اضطراب، دلیریوم و گیجی گزارش شده است. بای پِریدن ممکن است به دلیل یک اثر خلق و خوی کوتاه و افزایش سرخوشی مورد سوءمصرف قرار بگیرد. معماری خواب معمولی ممکن است تغییر یابد (REM یا حرکت تند چشم در خواب). بای پِریدن ممکن است آستانه تشنج را کاهش دهد. مواردی از زوال عقل ذکر شده است که با تجویز مداوم داروهای آنتی کولینرژیک مانند بای پِریدن برای بیماری پارکینسون ارتباط دارد.