Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
منطقهٔ چهارم دریایی "امام رضا" یا ناوگان شمال از مناطق چهارگانهٔ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که مهم ترین رکن و شاکلهٔ نظامی دریایی در منطقهٔ شمال ایران است. در حال حاضر دریادار دوم ستاد حمیدرضا سعادت، فرمانده منطقهٔ چهارم دریایی است. ناوگان شمال در ۲۰ درصد از محدودهٔ حاکمیتی ایران در دریای مازندران به گشت زنی مشغول است. پیشینه. ناوگان شمال کشور به مرکزیت بندرانزلی با پیشینه ای طولانی فعالیت می کند. از اقدامات مهم در دوران نادرشاه را می توان تلاش برای تشکیل نیروی دریایی ایرانی در دریای مازندران نام برد. او برای نیل به این هدف جان التون انگلیسی را برای تأسیس یک کارخانهٔ کشتی سازی در انزلی منصوب کرد و لقب جمال بیگ به او داد. او که قبلاً دو کشتی در قازان برای رود ولگا ساخته بود، از طرف نادرشاه مأمور شد که سواحل خزر را بررسی کند. او موفق شد یک کشتی با ظرفیت ۲۰ توپ بسازد که گزارش شده بهتر از کشتی های روسی در خزر بود. ایران از اوایل دههٔ ۱۳۷۰ دست به استقرار شناور جنگی در خزر زد. در مرحلهٔ اول تلاش کرد شناور جنگی را از طریق رود ولگا از روسیه وارد دریای مازندران کند که روس ها مخالفت کردند. از این رو ایر
ان دست به ساخت تأسیسات ساخت شناور جنگی در شمال زد. تا کنون این تأسیسات با موفقیت ۵ شناور جنگی را ساخته است. تجهیزات. چهار شناور از کلاس سینا که در واقع نسخهٔ ایرانی ناوچهٔ فرانسوی کلاس کمان هستند، در ناوگان شمال مشغول به خدمت هستند. نام آن ها پیکان، سپر، جوشن و درفش است. این کلاس دارای توپ سینهٔ ۷۶ میلی متری، یک توپ دفاعی ۴۰ میلی متری و چهار موشک ضدکشتی نور است. ناوچهٔ دماوند دیگر ناوچهٔ ایرانی است که به آب انداخته شده و سنگین ترین ناوچهٔ ایران در شمال بود (با وزن ۱۵۰۰ تن). این ناوچه از کلاس موج بود که تاکنون پنج فروند از آن با نام های جماران، سهند و دنا (در جنوب) و دماوند و دیلمان در شمال به آب انداخته شده است. دماوند دارای یک توپ ۷۶ میلی متری، یک توپ ۴۰ میلی متری، دو موشک دفاع هوایی استاندارد و چهار موشک ضدکشتی نور در کنار اژدرافکن بود. دماوند مدت زمان کمی خدمت کرد و در ۲۰ دی ۱۳۹۶ در هنگام ورود به محوطهٔ بندر انزلی، به دلیل نقص فنی و طوفانی بودن دریا به موج شکن بندر انزلی برخورد کرده و در آنجا گرفتار می شود. موج دریای طوفانی ناو را مدام به موج شکن می کوباند تا در هفتهٔ دوم دماوند به دو تکه تقسیم می شود و سر
انجام در ۸ بهمن ۱۳۹۶ در همان محل برخورد به زیر آب می رود و به طور کامل از دست می رود، در حالی که به پایان سه سالگی خدمت خود نیز نرسیده بود. دیگر شناور رزمی ایران شامل کلاس حمزه است. شناور کلاس حمزه اصلاً یک شناور جنگی نبود، در واقع کشتی تفریحی محمدرضا پهلوی در دریای مازندران بود که با نام شهسوار در آب های این دریا حضور داشت و از دههٔ ۱۳۷۰ مسلح شد. این شناور مجهز به دو موشک نور، یک توپ ۲۰ میلی متری و لولهٔ پرتاب اژدر شد.
جناح راست جمهوری اسلامی ایران یا جناح راست سنتی یکی از دو جناح قدرت سیاسی سابق، در ایران است که در نتیجهٔ تحولات سیاسی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ و در رقابت با جناح چپ شکل گرفت و به حمایت از اقتصاد آزاد در مقابل چپ ها که حامی اقتصاد دولتی بودند می پرداخت. بعد ها بخشی از این جناح به اصلاح طلبان و بخش دیگر به اصولگرایان پیوستند. در جناح راست،گروه های معتقد به راست سنتی، بعد از سال ۱۳۷۸ به جناح اصول گرایان معروف شدند و گروه هایی که خود را راست مدرن می نامیدند مانند جریان کارگزاران سازندگی و از راست سنتی بازارگرا انشعاب کرده بودند با چپ های سابق که در تفکرات سابق خود تجدید نظر کرده بودند، متحد شدند و جناح جدید اصلاح طلبان را تشکیل دادند. جناح راست پس از درگذشت سید روح الله خمینی حدود دو دوره دولت را در دست داشت. پس از سال ۱۳۷۸ و در انتخابات مجلس ششم تا ۱۳۸۱ و انتخابات شوراها، جریان اصول گرایان از دل جریان راست متولد شد. راست مدرن واژه ایست که بهزاد نبوی برای توصیف چیستی احزابی مثل کارگزاران سازندگی بکار برد و مسطلح شد. زمینه های پیدایش. زمینه های اعتقادی جناح راست. در سال های پس از انقلاب اسلامی نیز در مقابل گرایش های رو
شنفکری مذهبی که تمایل به تغییر ساختارهای مذهبی موجود را دنبال کرده است، جریاناتی که مایل به حفظ وضع موجود و مخالف تغییر در ساختارها و باورهای سنتی بوده اند (از طرف روشنفکران) به راستگرا یعنی مدافع وضع موجود مشهور شده اند. واژه های بنیادگرایی یا اصول گرایی از طرف خود این افراد برای توصیف خط و مشی فکری شان به کار می رود. عمده جریانات مذهبی و دستگاه و طبقه روحانیت عمدتاً در این خط و طیف فکری شناخته شده اند. انتقاد روشنفکران مذهبی به اصول گرایان آنچه آن ها «تفسیر خشونت آمیز و متحجرانه و انحرافی از دین» می نامند بوده و در مقابل اصول گرایان روشنفکران مذهبی را «اهل مسامحه بر سر ارزش های مذهبی» و «غرب زده» دانسته اند. جناح راست همواره بر رعایت قانون اساسی، دفاع از حقوق و آزادی که در قانونی اساسی آمده تاکید می کند و مشروعیت نظام جدید را بر مبنای حکم علمای دین می داند. به طور کلی این گروه بر ولایت مطلقه فقیه، حفظ فرهنگ سنّتی، مدیریت دینی تأکید می کنند. زمینه اقتصادی. شکل گیری جناح راست پس از عزل بنی صدر شکل گرفت. این گروه ابتدا در حوزه اقتصاد و سپس در سایر حوزه ها با جناح چپ اختلاف پیدا کردند. گروه راست مخالف اصلاحات ا
رضی، سهمیه بندی کالاها، ناراضی از دولتی شدن تجارت داخلی، و اساساً مخالف مداخله گسترده دولت در اقتصاد بود. زمانی که میرحسین موسوی نخست وزیر کشور گردید و به دلیل دولتی کردن اقتصاد و دیگر اقدامات چپ گرایانه خود سبب شد عده ای در مجلس دوم مخالف اقدامات وی شوند. اوج فعالیت جناح راست در مجلس دوم و مخالفت با دور دوم نخست وزیری موسوی بود که ماجرای مخالفت 99 نماینده مجلس با او پیش آمد و خود به بحرانی دیگر تبدیل شد. به طور سنتی جناح راست در ایران از دو طبقه روحانیت سنتی و تشکل های مذهبی مرتبط با بازارهای سنتی توزیعی تشکیل شده است. همین اختلاف در پایگاه اقتصادی، اختلافات سیاسی شدیدی را در سال های ابتدای دهه شصت و خصوصاً در رابطه با سیاست های اقتصادی دولت میرحسین موسوی در زمان جنگ میان انقلابیون ایجاد کرد که عامل کلیدی انشعاب دو جناح راست و چپ در درون نظام بود. به طور مثال حرب موتلفه اسلامی به عنوان بدنه اصلی جناح راست، که بخش اصناف آن (مشهور به موتلفه بازار) قوی ترین شاخه آن شناخته می شود، از نظر اقتصادی مخالف کنترل کامل وزارت بازرگانی و وزارت اقتصاد و دارایی بر همه فعالیت های تجاری و مبادلات اقتصادی بود (و می باشد). پیش
ینهٔ سیاسی. اختلافات و دیدگاه های گوناگون پس از انقلاب اسلامی ایران، موجب شد تا در سال ۱۳۶۶ جامعه روحانیت مبارز دچار اختلافات اساسی میان اعضا شده و مجمع روحانیون مبارز با انشعاب از جامعه روحانیت مبارز جدا شود. اختلافات طولانی میان اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نیز به عنوان یکی از اصلی ترین تشکل سیاسی غیر روحانی در درون حزب جمهوری اسلامی نیز به وقوع پیوست که در سال ۱۳۶۱ عملاً اعضای چپگرا از آن خارج شدند و سازمان منحل شد. جمعیت موتلفه اسلامی در حقیقت بزرگ ترین و قدیمی ترین تشکل مذهبی درون ساختار جمهوری اسلامی بود که افراد گوناگونی را با عقاید مختلف تا عمده تشکلات مذهبی قدیمی همچون انجمن جامعه اسلامی بازار و اصناف، هیئت های عزاداری بازار و … و ادامه جریان های مرتبط با فداییان اسلام را دربر می گرفت. پس از شهادت تعداد زیادی از چهره های مطرح همچون مرتضی مطهری و بروز اختلافات فکری و نظری در درون نظام، به دلیل گرایش ها و سمت سوی قالب در جمعیت موتلفه اسلامی، این سازمان در کنار جامعه روحانیت مبارز بدنه اصلی جناح راست را تشکیل می دادند. به دلیل وابستگی حزبی سید علی خامنه ای به جامعه روحانیت مبارز و نزدیکی به جمعیت
موتلفه اسلامی، نفوذ و قدرت جناح راست، پس از انتساب وی به رهبری افزایش چشمگیری داشت. در دهه شصت و نیمه اول دهه هفتاد از اصطلاح جناح راست و جناح چپ در ادبیات سیاسی ایران استفاده می شد محافظه کاران نامی است که گروه های پیروز انتخابات دوم خرداد به رقیبان سیاسی خود دادند. این اصطلاح در قالب ادبیات سیاسی مصطلح فرامرزی شناخته شده است. اما تطبیق آن بر مجموعه متنوعی از حزب ها، گروه ها و شخصیت های سیاسی گوناگون در ایران چندان درست به نظر نمی رسد. در برابر در واکنش به اصلاح طلبان، طیف مقابل از عبارت اصول گرایان برای توصیف خود استفاده کردند. تشکیلات سیاسی. شناخته ترین گروه های راستی حزب موتلفه اسلامی و جامعه روحانیت مبارز تهران هستند که در کنار همدیگر رهبری جبهه پیروان خط امام و رهبری را برعهده دارند. برخی گروه های مذهبی ایران مانند روحانیون و هیئت های مذهبی در داخل این عنوان گنجانده می شوند. جامعه روحانیت مبارز. با شکست قیام ۱۵ خرداد، به این موضوع پی برده شد که علت شکست، عدم وجود تشکیلاتی منسجم بوده است. در سال ۱۳۵۶ به تأکید سید روح الله خمینی و با حمایت از مرتضی مطهری، نخستین هستهٔ جامعهٔ روحانیت شکل گرفت. برنامه ریزی
راه پیمایی ها، سخنرانی در مساجد، تهیهٔ شعارها، و هماهنگی و سازماندهی مبارزه ضد حکومت پهلوی عمدتاً برعهدهٔ جامعهٔ روحانیت مبارز بود. اساسنامهٔ جامعهٔ روحانیت مبارز در سال ۱۳۵۷ تدوین شد. در آذر ۱۳۵۸ به توصیهٔ سید روح الله خمینی اساسنامهٔ جدیدی تنظیم و بسیاری از بندهای اساسنامهٔ پیشین حذف شد و نام آن به «جامعهٔ روحانیت مبارز تهران» تغییر یافت. آخرین تغییر در اساسنامه مربوط به ۲۹ مرداد ۱۳۷۵ بود که نام جامعه به «جامعهٔ روحانیت مبارز استان تهران» تغییر یافت. حزب موتلفه اسلامی. حزب مؤتلفه اسلامی یا هیئت های موتلفه اسلامی، از ائتلاف ۳ هیئت مذهبی پیرو خمینی در منزل وی، شکل یافت. هیئت های ائتلاف کننده شامل هیئت مسجد شیخ علی، هیئت اصفهانی ها و هیئت موید بود. این تشکل اسلامی که با نام های هیئت های موتلفه اسلامی، جمعیت هیئت های موتلفه اسلامی، حزب موتلفه اسلامی و… نیز شناخته می شود، در شکل گیری و هدایت قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نقش داشت. موتلفه اسلامی، اصل مبارزاتی خود را بر مبارزه سیاسی نهاده. اما، پس از تبعید خمینی شاخه نظامی آن، مبارزه نظامی را آغاز نمود و با ترور حسنعلی منصور (نخست وزیر شاه که کاپیتولاسیون را به تصویب رسانده
بود) مهم ترین اقدام مسلحانه خود را در کارنامه خویش ثبت نمود. پس از دستگیری سران اولیه آن، بقایای آن را باهنر اداره کرده و موتلفه دوم را راه اندازی نمودند. این تشکل، در سالهای قبل از انقلاب در مبارزات حضور داشت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از اعضای آن در شورای انقلاب اسلامی عضویت یافتند. با شکل گیری حزب جمهوری اسلامی، این تشکل، فعالیت خود را درون این حزب دنبال نمود و با تعطیلی فعالیت های حزب جمهوری اسلامی، به فعالیت های سیاسی خود، با نام جمعیت موتلفه اسلامی ادامه داد. مؤتلفه اسلامی، در دیماه سال ۱۳۸۲، در هفتمین مجمع عمومی خود، به «حزب موتلفه اسلامی» تغییر نام داد. از چهره های مؤثر موتلفه اسلامی، می توان به مهدی عراقی، حاج مهدی بهادران و لاجوردی، اندرزگو، بخارایی، امانی، صفارهرندی، نیک نژاد، اسلامی، احمد شهاب، درخشان و… اشاره کرد. از میان چهره های سیاسی موجود نیز، می توان از حبیب الله عسگراولادی، اسدالله بادامچیان، محمد نبی حبیبی، حمیدرضا ترقی، علی اکبر پرورش، توکلی بینا، کاظم انبارلویی، حسین انواری، فاطمه رهبر و حسن صبوری سخنگوی جدید حزب نام برد. ارگان رسمی این حزب هفته نامه شما است.
گروس مونستر یکی از سه کلیسای مشهور در شهر زوریخ کشور سوئیس است که در مرکز شهر قرار داشته و به عنوان نماد شهر زوریخ شناخته می شود. گفته می شود زمان ساخت آن به دوره کارولنژی ها و حکومت شارلمانی مربوط می شود ولی بازسازی اصلی آن در سال ۱۱۰۰ میلادی شروع و در سال ۱۲۲۰ اتمام یافته است. اهمیت تاریخی. این کلیسا در محل دفن سه شهید مسیحی زوریخ ساخته شده است که در قرن سوم میلادی کشته شده اند و به روایت افسانه ای این سه تن پس از کشته شدن سرهای خود را برداشته و خود را به این محل رسانده و دفن شده اند. شهرت اصلی این کلیسا بخاطر پیشوای روحانی مشهور آن یعنی اولریش تسوینگلی است. وی که از بنیانگذاران اصلاحگری دینی در جهان مسیحیت بود از سال ۱۹۲۰ الی ۱۹۲۴ میلادی کشیش این کلیسا بود و فعالیت های خود را از اینجا شروع نمود. پس از تسوینگلی همکار و همفکر او هاینریش بولینگر ادامه دهنده راه و روش وی در این کلیسا فعالیت می کرد و مجسمه او در دیواره جنوبی کلیسا نصب شده است. ارزش هنری دیگر کلیسا بخاطر نقاشی های روی شیشه (ویترای) آن است که بازدیدکنندگان را بخود جلب می کند این نقاشی ها توسط اگوستو جاکومتی نقاش سوئیسی ساخته شده است. علاوه بر سه
قدیس یاد شده، کنراد گسنر فیلسوف و جانورشناس سوئیسی نیز در محوطه این کلیسا دفن شده است. معماری. سبک معماری رومی وار در مدخل ورودی و ستون های قرون وستایی آن نمایانگر قدمت و زمان ساخت آن است. گورابه آن مربوط به قرن ۱۲ میلادی است ولی دو مناره و پله های چوبی آن در سال ۱۴۸۴ ساخته شده است.
ژرژ لشچینسکی خاورشناس آلمانی و از پژوهشگران ادبیات فارسی بود. فعالیت های ادبی. وی زبان فارسی را نزد محمود غنی زاده سلماسی تکمیل کرد و مثنوی هذیان او را به صورت منظوم به آلمانی ترجمه کرده و در نشریه شرق نو منتشر ساخت و تقدیرنامه هایی از سوی ادبا و شاعران آلمان تقدیم وی شد. همچنین لشچینسکی از روی نسخه های خطی برلین دو بیتی های باباطاهر عریان را گردآوری کرد و هشتاد دوبیتی و یک غزل را (غیر از غزلی که در طبع هوار وجود دارد) به آلمانی ترجمه کرده است.
آمریکایی ها یا مردم آمریکا به اهالی کشور ایالات متحده آمریکا اعم از بومی و دارندگان شهروندی این کشور گفته می شود. آمریکایی ها بر پایه شهروندی طبقه بندی می شوند در صورتی که از قومیت ها و ملیت های مختلفی تشکیل شده اند. به غیر از جمعیت بومی آمریکا، به طور کلی همه آمریکایی ها یا اجدادشان در پنج قرن گذشته به آمریکا مهاجرت کرده اند. با وجود ترکیب چند قومی آن، فرهنگ مشترک اکثر آمریکایی ها به عنوان فرهنگ غالب آمریکا، فرهنگ غربی تا حد زیادی از سنت های مهاجران اروپای غربی و شمالی ترکیب شده را می توان اشاره کرد. علاوه بر این آمریکایی ها و مردمان با تبار آمریکایی ایالات متحده در سطوح بین المللی و در سایر کشورها زندگی می کنند. همان طور که بسیاری از آنان در کشورهای قاره آمریکای لاتین، شمالی، اروپا و نیز آسیا و اقیانوسیه پراکنده شده اند که برآورد مهاجرین آمریکایی چیزی در حدود سه تا هفت میلیون نفر تخمین زده می شود، در خارج از کشور زندگی می کنند و به عنوان آمریکایی های دور از وطن شناخته می شوند.
سجاد عباسی (متولد پنجم بهمن ۱۳۶۸ اهل قائم شهر) ووشوکار ایرانی و از قهرمانان ووشو مردان ایران در بخش ساندا می باشد. وی در مسابقات مختلفی شرکت کرده است که می توان به کسب مدال طلا مسابقات ووشو جوانان جهان ۲۰۰۹، مدال برنز مسابقات ووشو جهان ۲۰۰۹، مدال برنز رقابت های المپیک هنرهای رزمی ۲۰۱۰، مدال برنز بازی های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو، مدال طلا جام جهانی ووشو ۲۰۱۰، مدال طلا مسابقات ووشو جهان ۲۰۱۱، مدال طلا مسابقات ووشو آسیا ۲۰۱۲ ویتنام و مدال برنز بازی های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۳ اندونزی در بخش سانشو وزن ۷۰ کیلوگرم اشاره کرد.
ویل هالند یک موسیقیدان، دی جی و تهیه کننده موسیقی است. او اهل ووسترشر است و در کلمبیا سکونت دارد.
پژمان یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سروش صحت، تهیه کنندگی محسن چگینی و نویسندگی پیمان قاسم خانی، مهراب قاسم خانی، سروش صحت و ایمان صفایی است. ساخت این مجموعه از سال ۱۳۹۱ آغاز شد و از ۶ مهر ۱۳۹۲ تا ۱۲ آبان ۱۳۹۲ از شبکه ۳ پخش شد. داستان سریال. در این مجموعه تلویزیونی، پژمان جمشیدی، از بازیکنان سابق تیم ملی فوتبال ایران، نقش خودش یعنی ستاره پیشین پرسپولیس را بازی می کند. او نقش فوتبالیستی را دارد که برای چهارمین فصل پی درپی با وجود تلاش بسیار، موفق نشده است که تیمی را برای خود پیدا کند. پژمان با این وجود، همچنان در حال و هوای شهرت به سر می برد. او به همراه مدیر برنامه اش به دنبال تیم می گردد و در این مسیر اتفاقات جالبی برای او و مدیر برنامه اش رخ می دهد. فصل دوم. گفته می شد که قرار است سری دوم این مجموعه تلویزیونی به صورت فیلم سینمایی و با بیشتر عوامل قدیمی ساخته شود. در نهایت به جای ساخت یک مجموعه تلویزیونی یک دنباله سینمایی به نام خوب، بد، جلف برای آن ساخته شد.
اعتدال، میانه در کمیت و کیفیت و به معنای تعادل و میانه روی است.
اکتاویا اِستِل باتلر (زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۴۷ - درگذشته ۲۴ فوریه ۲۰۰۶) نویسندهٔ علمی–تخیلی آمریکایی آفریقایی تبار بود. باتلر که هر دو جایزه هوگو و جایزه نبولا را دریافت کرده بود، یکی از شناخته شده ترین زنان این حوزه بود. در سال ۱۹۹۵ او نخستین نویسندهٔ علمی تخیلی دریافت کنندهٔ بورسیه مک آرتور شد. کتاب ها و داستان های کوتاه باتلر توجه مثبت منتقدان و عموم مردم را به خود جلب کرد و خیلی زود جوایزی را از آن خود کرد. او همچنین کارگاه های نویسندگی برگزار می کرد و دربارهٔ تجربیات خود به عنوان یک آمریکایی آفریقایی تبار صحبت می کرد. زندگی. باتلر در پاسادینای کالیفرنیا بزرگ شد. هنگامی که نوزاد بود پدرش که واکسی بود درگذشت و اکتاویا توسط مادر و مادربزرگش بزرگ شد. مادرش برای امرار معاش خدمت کاری می کرد. او نوشتن را از ۱۰ سالگی آغاز کرد و از ۱۲ سالگی تا پایان عمرش شیفتهٔ ادبیات علمی تخیلی شد. مرگ. باتلر در سالهای آخر عمرش دچار افسردگی شده بود، که تا حدی ناشی از عوارض جانبی دارو برای فشار خون بالا بود. باتلر در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۰۶ در سن ۵۸ سالگی در خارج از خانه اش در پارک دریاچه جنگل، واشینگتن، فوت کرد. علت مرگ وی چندان مشخص نیست
چرا که برخی سکته مغزی را علت مرگ می دانند و برخی دیگر صدمات ناشی از سقوط او در گودال را. اما مجله Locus معتقد است که سکته مغزی باعث سقوط او در گودال و نهایتاً مرگ باتلر شده است. جایزه ها و افتخارات. "برنده": "نامزد":
محمد بن عمر واقدی (درگذشتهٔ ۲۰۷ یا ۲۰۹ هجری قمری) از مورخان و سیره نویسان سدهٔ دوم و سوم هجری بود. او آگاهی گسترده ای دربارهٔ رخدادهای تاریخی داشته و بسیاری از تاریخ نگاران از پژوهش های او بهره برده اند. واقدی از موالی بود و در سال های پایانی فرمانروایی امویان زاده شد. در آینده به برمکیان پیوست. در روزگار مأمون به قضاوت رسید. نوشته های او منبع اصلی بسیاری از تاریخ نویسان بوده است. اثر نامدار او که امروزه در دست نیست "تاریخ کبیر" نام داشته که طبری در نگارش تاریخش از آن بهره برده است. همچنین کتابی هم دربارهٔ صحابه و تابعین داشته که آن هم برجا نمانده است. تنها نوشتهٔ او که اکنون در دست است "کتاب المغازی" است. گفته شده که او بردگانی داشته که وظیفه شان نوشتن برای او بوده است. همچنین آورده اند که پس از مرگش از او ششصد قفسه کتاب برجای ماند. قابل ذکر است که المغازی را برای بار نخست، مولوی عبدالله بن محمد سروستانی (۱۲۷۰ق-۱۳۴۲ق) تحت عنوان نثرالدرر به فارسی ترجمه نموده است. وی کار ترجمه المغازی را در رمضان ۱۳۳۳ق در زادگاه خود (روستای سروستان در هرات) به پایان رسانید. نثرالدرر بعدها در لاهور و پیشاور به چاپ رسیده و چند ن
سخه از آن نیز اکنون در هرات موجود است. واقدی در علم فقه نیز تبحر داشت. کاتب و منشی او، ابن سعد بغدادی، اطلاعاتی راجع به زندگی او بر جای گذاشته است. مادر او نوهٔ یک تاجر و خوانندهٔ ایرانی در مدینه بود.
قالی شیروان گونه ای از قالی آذربایجانی در منطقه شیروان که در جنوب شرقی قفقاز واقع شده است، بافته می شود. قالی های بافته شده در این منطقه در اندازه های کوچک و باریک می باشد. غالباً برای تولید فرش نمازخانه ها با یک نوع شناخته شده در زمینه برگ، که در یک زمینه آبی طراحی و تولید می شود.
قالی قازاخ گونه ای از قالی آذربایجانی در شهرستان قازاخ که توسط روستاییان ساکن غرب جمهوری آذربایجان و در تعدادی از شهرها و روستاهای شمال ارمنستان و بخش جنوبی مجاور گرجستان بافته می شود. پیشینه بافندگان این فرش ترک های آذربایجانی و نیز ارمنیان و گرجی ها در تولید این فرش و قالی نقش داشته اند.
قالی باکو گونه ای از قالی آذربایجانی شامل قالی، تابلوفرش و فرش که در پایتخت جمهوری آذربایجان، باکو و روستاهای مجاورش از حدود قرن ۱۸ام و احتمالاً دوره طولانی قبل از آن بافته می شود. در طرح هایی از قبیل افشان (پراکنده، گل بهار)، خرچنگ در ۵ × ۱۲ فوت (۱٫۵ × ۳٫۶ متر) و عموماً در زمینه آبی توسط قالی بافان تولید می شود.
قالی قره داغ گونه ای از قالی نزدیک به قالی تبریز که در منطقه ارسباران و روستاهای مجاورش توسط مردمان آذربایجانی بافته می شود. نوعی از قالی کناره ای مختص مناطق میانی ارسباران است. معروفترین نقشه این قالی ها در روستای بالان تکامل یافته است. در این نقشه یک طرح، که در عکس ضمیمه نشان داده شده، سه بار تکرار میشود. بعد از سقوط تدریجی قیمت فرش در سی سال گذشته فرش بافی به قهقرا رفت. در این میان تولید قالی کناره، بعلت ابعاد ناسازگارش با معماری جدید اتاقهای نشیمن، عملاً متوقف شد. در نتیجه نسل جدیدی از زنان فرشباف تربیت نشدند.
سفارت ایران در اروپا (۹۷۸-۹۸۱) در سال ۹۷۸ خورشیدی (۱۵۹۹ میلادی) به فرمان شاه عباس یکم صفوی جهت یافتن متحدی علیه امپراتوری عثمانی به اروپا اعزام شد. ایرانیان برای حدود یک سده با عثمانیان در جنگ بودند و از این رو تصمیم گرفتند تا متحدی اروپایی در جنگ با عثمانیان بیابند. علاوه بر خصومت ارضی، ایرانیان با عثمانیان بر سر مذهب نیز اختلاف داشته و با تشیع به مقابله با تسنن عثمانیان می پرداختند. هدف این ماموریت به روشنی برقراری اتحادی میان ایرانیان و مسیحیان علیه ترکان عثمانی بود. این تلاش های ایران برای نزدیک شدن به اروپا از عواقب شکست در جنگ صفویان و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸) بود. در سال ۱۵۹۸ میلادی برادران رابرت و آنتونی شرلی به قزوین پایتخت صفوی آمدند. شاه عباس ایشان را پذیرفته و دربارهٔ روابط دیپلماتیک ایران و بریتانیا مذاکره کردند. طرح. گروه سفارت شامل یک سفیر، حسینعلی بیگ بیات، و چهار منشی (اروج بیگ منشی اول؛ علی قلی بیگ برادرزاده سفیر و دو نفر دیگر) بود و توسط جهانگرد انگلیسی آنتونی شرلی هدایت می شد. شرلی به همراه ۲۵ انگلیسی دیگر از مسیر ونیز به دربار صفوی سفر کرده و در دربار شاه عباس جایگاهی یافته بود. پیش از این ارتب
اطات مختلفی میان ایران و اروپا برقرار گشته بود از جمله سفر آنتونی جنکینسن به نمایندگی از الیزابت یکم انگلستان در سال ۹۴۱ خورشیدی (۱۵۶۲ میلادی). هدف اولیه بازدید از هشت دربار اروپایی بود، به همراه فرستاده ویژه ای که به عنوان سفیر ایران در دربار بوریس گوندونوف امپراتور روسیه مستقر شود. گروه ایرانی تنها با سه فرمانروای آلمانی و دربار ایتالیا و امپراتوری اسپانیا دیدار نمود و طرح اولیه مبنی بر ملاقات با انگلستان، فرانسه، اسکاتلند و لهستان در میانه مسیر ملغی گشت. مسیر سفر. گروه در تیرماه ۹۷۸ خورشیدی (ژوئیه ۱۵۹۹ میلادی) به سوی آستراخان حرکت کرد و در آبان ماه همان سال به مسکو رسید. پس از یک سفر طولانی گروه در پاییز سال بعد به پراگ در بوهم رسید و با امپراتور رودلف دوم ملاقات نمود. گروه پس از اقامت مجلل زمستانی در پراگ در بهار ۹۸۰ به مونیخ رفته و با ویلیام دوم بایرن دیدار کرد. آن ها سپس به سوی ایتالیا حرکت نمودند و وینسنسو گونزاگا در منتووا پذیرای آن ها شد. سفرا در ملاقات با دوجه ونیز ناکام مانند چرا که او در حال مذاکره با سفرای عثمانی بود و نمایندگان ایران را نپذیرفت. آخرین بخش سفر به اسپانیا بود و در آنجا گروه با شاه
فلیپ سوم اسپانیا دیدار کرد. گروه به طریق دریایی از پرتغال راهی تنگه هرمز و ایران گردید. در آخرین مراحل در طی یک درگیری یک آخوند گروه سفرا توسط یک اسپانیایی در مریدا کشته شد و گروه پس از دریافت خسارت در زمستان ۹۸۰ خورشیدی از لیسبون عازم ایران گردید. تغییر کیش ها. در طول سفر بسیاری از اعضای گروه از دین اسلام خارج شده و مسیحیت را پذیرفتند. سه تن از همراهان در رم مذهب کاتولیک را پذیرفته و سه تن دیگر نیز در اسپانیا به این مذهب گرویدند. از جمله آن ها علی قلی بیگ برادرزاده سفیر اعظم که به پسرخواندگی فیلیپ سوم اسپانیا درآمده و با گذاردن نام وی بر خود لقب «دون فلیپ ایران» گرفت.اوروج بیگ نیز تحت الحمایه مارگارت اتریش، ملکه اسپانیا، قرار گرفت و دون خوان ایران نامیده شد. او در اسپانیا ساکن شد، مذهب کاتولیک را پذیرفت و کتابی با عنوان «روابط» (Relaciones) از خود بر جای گذاشت. اوروج بیگ در یک درگیری به سال ۹۸۳ در وایادولید کشته شد. به نظر میرسد این سفر چندان نتیجه بخش نبوده باشد. عواقب بعدی. ایران بلافاصله پس از پایان سفر گروه وارد درگیری جدیدی با امپراتوری عثمانی شد. جنگ صفویان و عثمانی (۱۶۱۸–۱۶۰۳) با پیروزی قاطع ایران پا
یان یافت و بخشی از این پیروزی مدیون نوسازی عمده سپاه ایران با کمک رابرت شرلی انگلیسی (برادر کوچک تر توماس شرلی) بود. چندی بعد سفارت ایران در اروپا (۹۸۸-۹۹۴) به رهبری شخص رابرت شرلی عازم اروپا شد و از کراکوف، پراگ، فلورانس، رم، مادرید و لندن دیدار نموده و از طریق هند به ایران بازگشت. در سال ۹۹۵ خورشیدی (۱۶۱۶ میلادی) شاه عباس و کمپانی هند شرقی قرداد تجاری منقعد کردند و در ۱۰۰۱ خورشیدی ایرانیان با کمک نظامی انگلستان تجار و سربازان اسپانیایی و پرتغالی را از خلیج فارس راندند. در سال ۱۰۰۳ گروه دیگری از سفیران به همراهی رابرت شرلی جهت فراهم کردن قراردادهای تجاری جدید عازم انگلستان شدند.
فلورا آنی استیل (متولد ۲ آوریل ۱۸۴۷- فوت ۱۲ آوریل ۱۹۲۹) نویسنده انگلیسی و دختر جورج وبستر بود. در سال ۱۸۶۷ او با هنری ویلیام استیل ازدواج کرد. هنری ویلیام استیل، یکی از کارمندان انگلیسی سرویس خدمات اجتماعی در هندوستان بود. آن ها بیست و دو سال را در هند، و به طور خاص در پنجاب، زندگی کردند. بیشتر کتاب های فلورا آنی مربوط به سرزمین پنجاب است. بعد از وخامت اوضاع سلامت همسرش، فلورا آنی برخی از وظایف اجتماعی همسرش را بر عهده گرفت. او به عنوان بازرس مدارس و همچنین میانجی در دعواهای محلی به فعالیت پرداخت. او به ایجاد ارتباط و گفتگو با تمام طبقات اجتماعی هند علاقه مند بود. تولد دخترش این فرصت را به او داد تا با زنان بومی بیشتر ارتباط برقرار کند و زبان آن ها را بیاموزد. او مشوق گسترش صنایع دستی محلی بود و همچنین مجموعه ای از داستان های بومی و مردمی را جمع آوری کرد که در سال ۱۸۹۴ این مجموعه را چاپ کرد. علاقه وی به مدرسه و آموزش زنان به او دید ویژه و شخصیت یگانه ای بخشیده بود. یک سال قبل از ترک هندوستان، کتابی برای زنان اروپایی منتشر کرد. این کتاب شامل دستورالعمل با جزئیات کاملی در بارهٔ تمام جنبه های مدیریت خانه توسط زن
ان هندی بود. در سال ۱۸۸۹ خانواده استیل به اسکاتلند بازگشت و فلورا آنی پس از آن در اسکاتلند به نوشتن ادامه داد. آثار. طبق دانشنامه بریتانیکا ۱۹۱۱، برخی از بهترین نوشته های او در دو کتاب داستان کوتاه عبارتند از: رمان او با نام بر روی صورت آب (۱۸۹۶) به شرح وقایع شورش های ۱۸۵۷ در هند می پردازد. وی همچنین یک کتاب تاریخی مشهور دربارهٔ هند نیز نوشته است. برخی از آخرین آثار او عبارتند از:
فردیناند پیئش (زاده ۱۷ آوریل ۱۹۳۷ - درگذشته ۲۵ اوت ۲۰۱۹) کارآفرین، صنعتگر و مدیر ارشد اجرایی اتریشی بود ، که به عنوان رئیس هیئت مدیره بزرگترین شرکت خودروسازی جهان؛ گروه فولکس واگن فعالیت می کرد. وی نوهٔ فردیناند پورشه (بنیانگذار کمپانی پورشه) بود و فعالیت های خود در صنعت خودروسازی را از کسب وکار خانوادگی یعنی پورشه آغاز نمود. سپس به شرکت آئودی پیوست و در پی طراحی و ساخت خودروهایی چون آئودی ۱۰۰ و آئودی کواترو، از سوی هیئت مدیره آئودی به عنوان مدیرعامل منصوب گردید. در طول دوران رهبری پیک، شرکت آئودی به یکی از بزرگترین خودروسازهای آلمان، مبدل شد و در کنار ابر شرکت هایی چون ب ام و و مرسدس بنز قرار گرفت. در سال ۱۹۹۳ فردیناند پیئش به عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره گروه فولکس واگن منصوب گردید. شرکت خوشه ای با ساختار کنونی فولکس واگن حاصل مدیریت و رهبری پیئش بر این کمپانی می باشد. لامبورگینی، بنتلی، بوگاتی، اشکودا، سیات، ام آ ان و آئودی توسط وی خریداری شدند و به هسته اصلی این گروه؛ فولکس واگن پیوست شدند. پیئش در ۶۵ سالگی بازنشسته شد، ولی تا پایان عمر همچنان ریاست هیئت مدیره این گروه را در اختیار داشت.