Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مخالفت با اقدامات محمدرضا پهلوی توسط سید روح الله خمینی از سال ۱۳۴۱ جدی تر شد و در واکنش به همه پرسی انجام شده توسط حکومت شاه و نتایج اعلام شده در آن، به ایراد سخنرانی و نصیحت شاه پرداخت. در این سخنرانی او همه پرسی برگزار شده را نمایشی خواند. دولت اعلام کرده بود که بیش از ۹۹ درصد از مردم ایران به تغییرات پیشنهاد شده توسط شاه رأی مثبت داده اند. در ۱۳ آبان ماه سال ۱۳۴۳ به خاطر مخالفت با قانون کاپیتالاسیون و به اتهام اقدام علیه امنیت کشور به خارج از ایران (ترکیه، عراق و در نهایت فرانسه) تبعید شد. چرا که بر اساس قانون، دستگیری و زندانی نمودن مراجع تقلید منع شده بود.در طول دوران تبعید در نجف تا سال ۱۳۵۶ تقریباً ساکت و فراموش شده بود و با گوشه گیری می زیستبعد از شروع تظاهرات مردم در سال ۵۶ با ارسال نوارهای سخنرانی به رهبری فکری انقلاب می پرداخت و سرانجام پس از ۱۴ سال در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ به ایران بازگشت. وی در روز بازگشتش به ایران در میان هواداران میلیونی خود که از سراسر ایران به تهران آمده بودند، در بهشت زهرا به سخنرانی پرداخت و مسئولین نظام پادشاهی را به چالش کشید. او با اشاره به جمعیت میلیونی استقبال کنندگان گفت: خمی
نی در سالهای ابتدایی پس از پیروزی انقلاب. ده روز بعد به دنبال شکست گاردشاهنشاهی، آخرین سنگر مقاومت نیروهای شاهنشاهی شکسته شد و انقلاب ایران به طور رسمی پیروز گردید و او به عنوان رهبر این انقلاب زمام امور را در دست گرفت. این ده روز، دههٔ فجر نامیده می شود و هر ساله جشن گرفته می شود. آنچه به خمینی کمک کرد بتواند رهبری انقلاب را به دست بگیرد این بود که او اولا توانست روحانیت شیعه را که معمولاً جناح گرا و فردگرا هستند را ماهرانه در حمایت از خود متحد کند. ثانیاً خمینی توانست گروه های سیاسی مختلف با اهداف مختلف را با هدف حذف شاه متحد کند. ثالثاً خمینی توانست با تعبیر مبارزه خود علیه شاه در قالب شعارهای آسمانی، توده های مردم به خصوص طبقات پایین را جذب کند. انقلاب بدین ترتیب تبدیل به بازسازی واقعه کربلا و جنگ بین حق و باطل شد که در آن حامیان و مخالفان انقلاب نقش های حسین و یزید را تداعی می کردند. شخصیت خمینی در تبعید، شخصیت مهدی را تداعی می کرد که از طریق نوابش به پیروان خود پیام می فرستد. پس از انقلاب همه پرسی ای برای تعیین نوع حکومت برگزار گردید. این همه پرسی اولین مورد رویارویی بین خمینی و سایر نیروهای انقلابی بود
. چهره های لیبرال تر روحانیون مانند طالقانی و شریعتمداری به همراه گروه هایی مانند جبهه ملی و بازرگان موافق وجود چندین گزینه انتخابی برای همه پرسی بودند. اما سرانجام به فرمان خمینی مردم تنها می توانستند تنها بین گزینه جمهوری اسلامی در مقابل نظام سلطنتی انتخاب کنند. با وجود آنکه آزادی بیان یکی از محورهای اعتراضات زمان انقلاب بود. به زودی معلوم شد که این آزادی بیان شامل انتقاد از نظام نمی شود. هرکسی که به مخالفت برمی خواست یا علیه اعمال کمیته های انقلاب سخنی می گفت قربانی همان کمیته های انقلاب می شدند. به طور آشکاری شیفتگی مردم نسبت به نظام روز به روز کاهش می یافت به طوری که ۲۰۴۰۰۰۰۰ شرکت کننده در همه پرسی ۱۲ فروردین به چهارده میلیون در اولین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی در ژانویه ۱۹۸۰ کاهش یافت و این تعداد شرکت کننده در اولین انتخابات شورای ملی در مارس ۱۹۸۰ به شش میلیون و صدهزار نفر رسید. سید روح الله خمینی به پیشنهاد شورای انقلاب مهدی بازرگان را به سمت رئیس دولت موقت انتخاب کرد. اما در کنار این دولت رسمی کمیته های انقلاب شکل گرفت که عملاً دولتی در سایه بود و دولت بازرگان کنترلی بر آن نداشت. پس از انقلاب ایران
به فرمان سید روح الله خمینی، برای محاکمه مقامات نظام شاهنشاهی پهلوی، صادق خلخالی به عنوان حاکم شرع دادگاه های انقلاب منصوب شد. کمیته های انقلاب در هر شهری تشکیل شد. صدها نفر در اوایل انقلاب اعدام شدند. این اعدام ها بعضی بخاطر جرایم ناچیز و حتی گاهی بدون محاکمه انجام می شد. پس از بازرگان، بنی صدر که از حلقه نزدیکان او در پاریس بود به ریاست جمهوری رسید. هر چند خمینی در ابتدا حامی بنی صدر بود به مرور حمایت خمینی به انتقاد خمینی تبدیل شد و سرانجام بنی صدر از ریاست جمهوری خلع شد. در اواخر فروردین سال ۱۳۵۹ دانشگاه ها تحت عنوان انقلاب فرهنگی به فرمان خمینی دانشگاه ها بسته شد و بدنبال آن هر کسی به ظن نظام، اسلامی نبود یا سوابق راضی کننده ای در قبل از انقلاب نداشت از دانشگاه ها اخراج شدند. همچنین دانشگاه ها از چپگرایان و بهایی ها پاکسازی شدند. در همان زمان حجاب در ایران اجباری شد و حزب الله به هر زنی که در خیابان حجاب مناسب نداشت حمله می کردند. روابط خمینی با روحانیان برجسته قم و مشهد در سال های شصت و یک و شصت و دو به تیرگی گرایید. آیت الله های برجسته مشهد مانند شیرازی و قمی در بهار سال هزار و سیصد شصت و یک در سخنرانی
های خود چندین مورد به رژیم انقلابی حمله کردند. همچنین روحانیانی مانند زنجانی، بهاالدین محلاتی و شیخ علی تهرانی به انتقاد از خمینی، جمهوری اسلامی و ایده ولایت فقیه پرداختند. در قم شریعتمداری و گلپایگانی علیه استیلای جمهوری اسلامی موضع گرفتند. هرچند آیت الله مرعشی سعی کرد موضعی خنثی بگیرد. با اعلام خمینی مبنی بر اینکه وجوهات اسلامی باید به امام جمعه های منتسب او پرداخت شود، ضربه اقتصادی سختی به مراجع خورد و آن ها دیگر نمی توانستند با جمع آوری وجوهات طلبه های دینی و کارهای خیریه خود را تأمین مالی نمایند. خمینی و جنگ. خمینی تا پایان عمر قاطعیت و تغییرناپذیری خود را حفظ نمود. او با پایان جنگ با صدام که به طور مداومی نارضایتی مردم رو به افزایش بود مخالفت می کرد. تنها زمانی که ورق جنگ در سال آخر آن برگشت و نیروی های آمریکایی هواپیمای مسافربری ایران را سرنگون کردند خمینی به تعبیر خود «جام زهر» را نوشید و با آتش بس موافقت نمود. در این زمان دیگر آرزوی او برای سرنگونی صدام دست نیافتنی بود. هرچند خمینی در ابتدا قطع ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر آتش بس بین ایران و عراق را رد کرده بود. در اواسط تیر ماه سال ۱۳۶۷
که اکبر هاشمی رفسنجانی که به تازگی جای علی خامنه ای به عنوان فرمانده جنگ را گرفته بود خمینی را راضی نمود که امیدی به ادامه این جنگ نیست و خمینی سرانجام با پذیرش قطع نامه موافقت نمود. برخورد با مخالفان. اتهام معمول برای کسانی که در دادگاه های انقلاب دوران خمینی به اعدام محکوم می شدند «مفسد فی الارض» بود: اتهامی مبهم و غیرقابل تعریف از نظر کیفری با باری لغوی قرآنی بسیار سنگین. پس از پیروزی انقلاب ۵۷ بین سید روح الله خمینی و برخی از چهره های اصلی انقلاب نظیر مهدی بازرگان اولین نخست وزیر ایران پس از انقلاب، ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور ایران، حسینعلی منتظری قائم مقام رهبری، محمدکاظم شریعتمداری مرجع تقلید شیعه، عباس امیرانتظام سخنگوی دولت موقت و صادق قطب زاده رئیس صدا و سیما و وزیر امورخارجه اختلاف هایی به وجود آمد. این اختلاف ها با خمینی موجب حذف تدریجی این چهره ها از حکومت شد. از جمله کارهای وی صدور حکم ارتداد (خروج از دین اسلام) و مهدور الدم بودن سلمان رشدی پس از نگارش کتاب آیات شیطانی، در سال ۱۳۶۷ است. اعدام زندانیان سیاسی ۱۳۶۷. در تابستان ۱۳۶۷ به دنبال فرمان خمینی هزاران زندانی سیاسی در زندان های جمهوری
اسلامی طی محاکماتی سرپایی اعدام گردیدند. از این اعدام ها به عنوان کشتاری درتاریخ ایران یاد می شود که شدت خشونت در آن در تاریخ معاصر ایران بی سابقه است. این اعدام پس از درهم شکستن حمله مجاهدین در روزهای پایانی جنگ ایران و عراق بود. با وجود اعتراض شدید جانشین خمینی، منتظری، با حکم حکومتی خمینی بیش از سه هزار زندانی سیاسی که دوران محکومیت قضایی خود را گذرانده بودند یا در حال گذراندن بودند اعدام شدند. خمینی دلیل خود را برای صدور دستور اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، طی نامه ای چنین بیان کرد: وعده ها. خمینی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ پس از تصرف رادیو توسط انقلابیون در بیانیه ای با تقدیر از عقب نشینی و عدم دخالت ارتش در امور سیاسی، از مردم خواست از خرابکاری و اخلال گری و حمله به سفارتخانه ها جلوگیری کنند و نوشت «به امرای ارتش اعلام می کنم که در صورت جلوگیری از تجاوز ارتش، پیوستن آنان به ملت و دولت قانونی ملی اسلامی، ما آنان را از ملت و ملت را از آنان می دانیم و مانند برادران با آنان رفتار می نماییم.» و در همان شب شورای عالی ارتش شاهنشاهی در جلسه ای با شرکت تقریباً تمامی فرماندهان عالی رتبه خود و بدون هیچ مخالفتی پشتیبان
ی کامل خود از خواسته های ملت را اعلام کرد. اما تنها ساعاتی پس از آن عده ای از سران حکومت پهلوی از جمله سرلشکر منوچهر خسروداد فرمانده هوانیروز، سپهبد مهدی رحیمی رئیس شهربانی کل، سرلشکر رضا ناجی (سرلشکر) اولین فرماندار نظامی ایران و تیمسار نعمت نصیری رئیس سابق ساواک در مدرسه رفاه به حکم صادق خلخالی اعدام شدند. روح الله خمینی قبل از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ وعده هایی در خصوص برابری زنان و مردان و آزادی مطبوعات به مردم ایران داده بود. همچنین او در تاریخ ۱۰ اسفندماه ۱۳۵۷ در سخنرانی که در روز ورود به شهر قم انجام داد، از اهداف انقلاب به تحویل دادن سرمایه ملی به مردم و مجانی کردن آب، برق و اتوبوس برای مستمندان اشاره کرده بود. همچنین بخشی از سخنرانی او در بهشت زهرا پس از انقلاب ۵۷ به صورت سانسور شده در رسانه های ملی پخش می گردد. دیدگاه ها. خمینی در سخنانی پیشنهاد برخی گروه های سیاسی مبنی بر نوع حکومتی که باید در ایران ایجاد شود را رد نموده و هیچ یک از عناوین «جمهوری»، «جمهوری دمکراتیک»، «جمهوری اسلامی دمکراتیک» را نپذیرفته و گفته بود «فقط جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر، ما نباید از کلمه دمکراتیک است
فاده کنیم که غربی است و ما آن را نمی خواهیم.» خمینی همچنین در مصاحبه با اوریانا فالاچی در اوایل انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، در پاسخ به سوألی دربارهٔ تیرباران زنی که مرتکب زنای محصنه شده و کشتن مردان همجنسگرا، گفت که کشتن این افراد شبیه بریدن انگشت افراد مبتلا به قانقاریا می باشد که باعث جلوگیری از نفوذ بیماری به سراسر بدن می شود. ولایت فقیه. ولایت فقیه نظریه ای در فقه شیعه است که نظام سیاسی مشروع در دوران غیبت امام معصوم را بیان می کند. نظام جمهوری اسلامی ایران بر مبنای این نظریه تأسیس شده است. این نظریه که بیش از همه توسط روح الله خمینی مطرح و تشریح شده، ولایت فقیه را به کلیه امور نه تنها شرعی و دینی، بلکه حکومتی و سیاستی، جانی و مالی گسترش می دهد. یعنی در زمان غیبت امام معصوم فقها نایبان عام امامان معصوم هستند و ولایت بر تقریباً تمام امور مربوط به امام معصوم (حتی جهاد ابتدایی اما نه امور شخصی مسلمین) دارند. تعریف ولایت. ولایت از ریشه ولی آمده و معانی مختلفی در کتب لغت برای آن ذکر شده و در اصطلاحات متعددی کاربرد دارد. تعریف فقهی آن از جمله در کتب مربوط به نظریه ولایت فقیه؛ امارت و سلطنت بر جان و مال و امور دیگ
ری و اولویت تصمیمات او نسبت به مولی (ولایت شونده) است. آیت الله خمینی آن را اینچنین توضیح می دهد: خمینی و اقتصاد. هنگامی که پس از مرگ خمینی هاشمی رفسنجانی دولت را در دست گرفت. اقتصاد ایران بمانند کشتی غرق شده بود و گران شدن قیمت ها از آن دوره شروع شد. با وجود چهار برابر شدن قیمت نفت تولید ناخالص ملی ایران به سطح ۲۱ سال قبل برگشته بود. یعنی حتی به چند سال قبل از انقلاب و زمانی که ایران رشد اقتصادی خوبی را شاهد بود. در کنار این بازدهی نیروی کار نیز در وضع بدی بود. به گفته سعید ارجمند زمانی که خمینی در ۲۴ اوت ۱۹۷۹ می گفت «اقتصاد مال خر است. مردم ما برای اسلام انقلاب کرده اند نه خربزه.» «می دانست که چه می گوید». در مقابل گفته می شود که خمینی اصلاً چنین جمله ای را بر زبان نیاورده بلکه گفته است: «آنهایی که دم از اقتصاد می زنند و زیربنای همه چیز را اقتصاد می دانند از باب اینکه انسان را نمی دانند یعنی چه، خیال می کنند که انسان هم یک حیوانی است که همان خورد و خوراک است! منتها خورد و خوراک این حیوان با حیوانات دیگر یک فرقی دارد. این چلوکباب می خورد؛ او کاه می خورد؛ اما هر دو حیوانند. اینهایی که زیربنای همه چیز را اقتصا
د می دانند اینها انسان را حیوان می دانند. حیوان هم همه چیزش فدای اقتصادش است. زیربنای همه چیزش [است] الاغ هم زیربنای همه چیزش اقتصادش است. اینها انسان را نشناختند اصلاً که چه هست. ما باید باورمان بیاید به اینکه مملکت» البته او در همین سخنرانی امور مادی -از جمله اقتصاد و سازندگی- را در کنار امور معنوی از اصول اسلامی می داند: اسلام شوخی ندارد؛ همه اش جدی است… هم در امور مادی، که اسلام هر دو جهت را دارد، هم امور مادی و هم امور معنوی، همه اش جد است… همان طوری که آدم تریاکی نمی تواند از پای منقل پا شود برود سراغ فرض کنید که جهاد سازندگی، از پای منقل نمی تواند فکر این معنا را بکند که به مملکت ما چه می گذرد؛ فرهنگ ما چه شده است؛ اقتصاد ما چه شده است. نامه به گورباچف. در اولین روز سال ۱۹۸۹ میلادی (۱۱ دی ۱۳۶۷) عبدالله جوادی آملی، محمدجواد لاریجانی و مرضیه حدیدچی دباغ به نمایندگی از سوی خمینی نامه ای را خطاب به میخائیل گورباچف آخرین دبیرکل حزب کمونیست شوروی تسلیم وی کردند. رهبر ایران در این نامه نسبت به مرگ کمونیسم هشدار داد. در این پیام آمده است: هشت هفته بعد ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه وقت شوروی همراه هیاتی بلندپایه
از شوروی پاسخ نامه را در جماران تسلیم خمینی نمود: گورباچف بعدها در سال ۱۳۷۸، طی مصاحبه ای با خبرنگار واحد مرکزی خبر در مسکو اظهار کرد: فتوای کشتن سلمان رشدی. در اواخر سال ۶۷ خمینی فتوای کشتن سلمان رشدی را صادر کرد. در این فتوا خمینی گفت: برنارد لوئیس نویسنده کتاب «بحران اسلام» عقیده دارد کتاب آیات شیطانی یک کتاب ادبی و تخیلی بوده و اظهار تردید می کند که روح الله خمینی با وجود کهولت سن این کتاب ۵۰۰ صفحه ای را خوانده باشد. وی صدور فتوای کشتن سلمان رشدی را تخلف آشکار خمینی از قوانین اسلام می داند و می افزاید: «بر طبق قوانین اسلام باید به متهم فرصت دفاع از خود داده شود و نمی توان بدون محاکمه برای کسی حکم صادر کرد.» اگرچه پس از مدتی سلمان رشدی در بیانیه ای از اینکه موجب ناراحتی پیروان اسلام شده ابراز تأثر و افسوس کرد اما خمینی بر فتوای خود تأکید کرد و گفت: درگذشت. سید روح الله خمینی بدنبال بروز مشکل دستگاه گوارش در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۶۸ از روز ۲ خرداد تحت عمل پزشکی قرار گرفت. بدنبال مشکل اساسی که در ساعت سه بعد ظهر ۱۳ خرداد در روند بیماری وی به وجود آمده بود و طی اعلامیه ای در ساعت ۸ونیم به اطلاع عموم مردم رسید، وی در
شامگاه شنبه، ساعت ۲۲ و ۲۰ دقیقه ۱۳ خرداد سال ۱۳۶۸ خورشیدی، (۳ ژوئن ۱۹۸۹ میلادی) برابر با ۲۴ شوال ۱۴۰۹ قمری در ۸۷ سالگی درگذشت. مراسم تشییع وی در روز ۱۶ خرداد با حضور بیش از ده میلیون نفر برگزار شد و در همانروز در بهشت زهرای تهران دفن گردید. که امروزه محل آرامگاه وی می باشد. منابع. &lt;link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:سید_روح الله_خمینی" /&gt;
دلفین رودخانه ای بولیوی زیرگونه ای از دلفین رودخانه ای آمازون است. با آنکه بعضی منابع قدیمی به همراه بعضی بررسی های به تازگی انجام شده این دلفین را گونه ای مستقل و جدا در نظر می گیرند، دیگر منابع از جمله اتحادیه بین المللی حفاظت از محیط زیست آن را زیرگونه ای از "Inia geoffrensis" از سرده دلفین های اورینوکو می شناسند.
گورگن گریگوری عجمیان متخلص به گورگن ماهاری شاعر و نویسندهٔ ارمنی معاصر بود. زندگی نامه. خانوادهٔ ماهاری اهل وان بودند. شهر وان در ارمنستان غربی (مناطق شرقی ترکیه ی امروزی) واقع شده بود و مهم ترین شهر ارمنی نشین ولایات ارمنی امپراتوری عثمانی بود. در سال ۱۹۱۵ در دوران نسل کشی ارمنی ها، مردم وان در مقابل یورش نیروهای نظامی ترک و مردم ترک شهر به مقاومت برخاسته بودند و با رسیدن قوای روسیه به شهر توانسته بودند از قتل عام نجات پیدا کنند. اما چند ماه بعد، نیروهای روس تصمیم به عقب نشینی گرفته بودند و این به معنای تخلیهٔ شهر بود. خانواده ماهاری هم در میان این مهاجران و متواریان به روسیه بودند. خود ماهاری آن زمان نوجوانی سیزده ساله بود و بعد از پناهندگی به ارمنستان روسیه در یتیم خانه بزرگ شده بود. ماهاری در سال های دهه ۱۹۲۰م فعالیت های دامنه داری در عرصه ادبیات ارمنی آغاز کرد و به اتفاق تنی چند از شاعران و نویسندگان ارمنی، گروه ادبی «اکتبر» را بنیان نهاد. این گروه بعدها با انجمن ادبی «نوامبر» یقیشه چارنتس ادغام شد. اولین کتاب او «تایتانیک» در سال ۱۹۲۴ به چاپ رسید. او سپس سه گانهٔ زندگی نامه ای خود را نوشت (قسمت اول: «کو
دکی» در سال ۱۹۲۹ به چاپ رسید و نوشتن قسمت سوم آن در ۱۹۵۵ پایان یافت) که روایتگر داستان چگونگی نجات یافتن وی و تراژدای که بر سر ارمنیان ارمنستان غربی گذشته است. او توسط پلیس مخفی شوروی دستگیر شد در دورهٔ استالینیسم و آزاد شد پس از مرگ استالین (ماهاری در سال ۱۹۳۷ به ۱۰ سال حبس محکوم شد که در سال ۱۹۴۷ بازگشت و یک سال بعد دوباره تبعید گشت). گورگن ماهاری از پیشکسوتان ادبیات ارمنستان شوروی بود، دوست و هم دوره یقیشه چارنتس و «آکسِل باکونتس» که در دوران سیاه استالین همراه آن ها به زندان افتاده و بر خلاف آن ها از مهلکه جان سالم به در برده بود. او بیش از یک دهه از عمر خود را در سیبری در تبعید گذرانده بود و همان جا با همسرش «آنتونینای لیتویایی» آشنا شده بود. بعد با هم به ارمنستان آمده بودند و دورهٔ جدیدی در زندگی ادبی ماهاری شروع شده بود. او همچنین نویسندهٔ رمان باغستان های شعله ور (۱۹۶۶) و چارنتس نامه (۱۹۶۸) یادبود شاعر ارمنی یقیشه چارنتس است. در سال ۱۹۶۶ که باغستان های شعله ور کتاب در ایروان منتشر شد، خشم مردم، روشنفکران، "انجمن نویسندگان ارمنستان"،"حزب کمونیست ارمنستان" و حزب داشناکسوتیون در جماعت ارمنیان پراکنده را
برانگیخت. گورگن ماهاری تحت فشار قرار گرفت که در رمان خود تجدید نظر کرده و نگارش جدیدی از آن را برای انتشار آماده کند، در دانشگاه دولتی ایروان همایشی برگزار شد و طی آن رسماً کتاب را به آتش کشیدند؛ نویسنده و خانواده اش را که به هنگام انتشار کتاب در خارج از ارمنستان به سر می بردند تهدید کردند که اگر به ارمنستان برگردند کشته خواهند شد و چون گوش نسپردند و برگشتند، به طرف خانه شان سنگ و پوست هندوانه و آشغال پرتاب کردند. ماهاری کمتر از دو سال بعد از انتشار این کتاب از دنیا رفت، در حالی که در انزوا زندگی می کرد و روانش از این همه نامردمی مکدر بود. امروز از کتاب او و خودش اعادهٔ حیثیت شده است. انجمن نویسندگان که او را اخراج کرده بود صدمین سالگرد تولد او را جشن می گیرد و کتاب را یکی از چند رمان مهم ارمنی می دانند. اما کسی نمی گوید آن رفتار وحشیانه با نویسنده ای بزرگ که قتل عام و تبعید در سیبری را از سر گذرانده بود، محصول چه طرز تفکری بود. امروز کتاب باغستان های شعله ور به انگلیسی ترجمه شده و ارزش های ادبی آن روز به روز بیشتر آشکار می شود.
هیو دیوید پولیتزر (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۴۹) دانشمند آمریکایی فیزیک نظری است که در سال ۲۰۰۴ او و گروه گراس و ویلچک باهم جایزهٔ نوبل فیزیک را از آن خود کردند. این جایزه برای کشف آزادی مجانبی در کرومودینامیک کوانتومی به آن ها داده شد. زندگی. دیوید پولیتزر در سال ۱۹۴۹ در نیویورک سیتی در خانواده ای با ریشهٔ اسلواکی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۶۹ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه میشیگان و در سال ۱۹۷۴ مدرک دکتری خود را از دانشگاه هاروارد دریافت می کند. پولیتزر در نخستین مقاله ای که منتشر می کند، در سال ۱۹۷۳، پدیدهٔ آزادی مجانبی را توضیح می دهد. در این پدیده می بینیم که هرچه کوارک ها به یکدیگر نزدیک تر می شوند نیروی هسته ای قوی میان ها ضعیف تر می شود. حال اگر این ذرات بی نهایت به یکدیگر نزدیک شوند نیروی هسته ای میان آن ها به سمت صفر می رود و آنان از آن پس مانند ذره های آزاد رفتار می کنند. کشف این رفتار که از نتایج یک مطالعهٔ مستقل در پرینستون بود، هم زمان از سوی این دانشگاه نیز ارائه می گردد. یافتن این پدیده کمکی بزرگی به توسعهٔ کرومودینامیک کوانتومی می کند. همچنین پولیتزر کانون تحقیقات در زمینهٔ پیش بینی وجود ذره ای زیراتمی ب
ا نام چارمونیم داشت. این ذرهٔ زیراتمی از کوارک افسون و یک پادذره تشکیل شده است. پولیتزر در سال ۱۹۷۷ به مؤسسه فناوری کالیفرنیا ("Caltech") پیوست. هم اکنون او استاد فیزیک نظری در این موسسه است. وی در سال ۱۹۸۹ در فیلم مرد چاق و پسر کوچک نقش یک فیزیکدان با نام رابرت سِربر را داشت که با پروژهٔ منهتن همکاری می کند. نقش او در این فیلم بسیار کوتاه بود.
زُوسویی به یک نوع غذای برنجی در آشپزی ژاپنی گفته می شود. در این نوع غذا به گوهان (برنج ژاپنی) داشی (سوپ رقیق)، سس سویا، میسو یا چاشنی های دیگر افزوده می شود. به غیر از این چاشنی ها به برنج انواع گوشت، خوراک دریایی، قارچ و سبزیجات را افزوده و تمام مواد دوباره پخته می شود. در برخی از نواحی ژاپن به زوسویی اوجی یا おじや نیز گفته می شود. روش دیگر تهیهٔ زوسویی افزودن گوهان به باقیماندهٔ سوپ نابه ریوری (انواع آب گوشت ژاپنی مانند شابوشابو، سوکی یاکی) و پخت دوبارهٔ آن است معمولاً در این روش در اواخر پخت تخم مرغ بهم زده شده و تره فرنگی افزوده می شود. در زمان های قدیم که امکان گرم کردن دوباره برنج آسان نبود با این روش از برنج باقی مانده استفاده می شد. در حال حاضر از این روش بیشتر برای استفاده از سوپ باقی مانده از نابه ریوری و با هنگام بیماری به مانند کایو (سوپ لعاب مانند برنج) استفاده می شود.
تاماگوکاکه گوهان به یک نوع غذای برنجی در آشپزی ژاپنی گفته می شود. در این نوع غذا گوهان (برنج ژاپنی) به همراه تخم مرغ خام بهم زده می شود و به عنوان چاشنی از سس سویا استفاده می شود.
زنان عاشق نام کتابی ست نوشتهٔ دیوید هربرت لارنس نویسندهٔ انگلیسی، که اولین بار در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. این کتاب دنبالهٔ کتاب قبلی نویسنده رنگین کمان است و زندگی و ماجراهای عاشقانهٔ خواهران برنگون، گوردون و اورسولا، را دنبال می کند. زنان عاشق، همانند سایر آثار لارنس، به دلیل محتوای جنسی اش در زمان خود بسیار بحث برانگیز بود.
بُوتاموچی به یک نوع شیرینی در آشپزی ژاپنی گفته می شود. در این نوع شیرینی برنج و موچی کومه (یک نوع برنج ژاپنی) باهم مخلوط و پخته می شوند. سپس به شکل بیضی یا کروی در آورده شده و به دورتادور آن یک لایه آن یا خمیر شیرین لوبیا قرار می گیرد. به غیر از خمیر لوبیا یا آن از کیناکو (سویای پودرشده)، نوری (یک نوع جلبک دریایی)، کنجد و زوندا (ادامامهٔ خورد شده) نیز استفاده می شود. خمیر لوبیا ممکن است در هستهٔ داخل برنج نیز قرار بگیرد. نام این شیرینی بر اساس فصل تغییر می کند. در پاییز اوهاگی نامیده می شود اما در بهار به همان نام بوتاموچی خوانده می شود. قسمت اول کانجی آن از گل بوتان گرفته شده است. همچنین برای نام او در فصل تابستان و زمستان نیز واژه هایی وجود دارد.
باغستان های شعله ور رمانی است از "گورگن ماهاری" رمان نویس معاصر ارمنستان که اولین بار در سال ۱۹۶۶ در ایروان به چاپ رسید. این اثر در دوران چاپش واکنش های منفی بسیاری را برانگیخت؛ با این وجود این اثر هم اکنون یکی از آثار برجستهٔ ادبیات دوران شوروی ارمنستان به شمار می رود. داستان. قهرمان اصلی کتاب بازرگانی است به نام «آوانس آقا»، که با انقلابیون فدراسیون انقلابی ارمنی که در شهر فعال هستند میانه خوشی ندارد. انقلابیون برای تأمین هزینه های مبارزات شان از بازرگانان پول می خواهند و اگر ندهند دست به ترور می زنند. آوانس آقا اعتقاد دارد زندگی مهم تر از مرگ است در حالی که حرکت های انقلابی تکیه شان بیشتر بر مرگ خواهی است. با وجود این، از اینکه بچه هایش در جنگ مقاومت شرکت می کنند به خود می بالد. او در گیرودار جنگ مقاومت با زن برادرش روابط عاشقانه دارد. مخالفان کتاب می گفتند که ماهاری جنگ آزادی بخش را به سُخره گرفته و تصویر زشتی از فعالیت احزاب سیاسی ترسیم کرده است. می گفتند به نگاه تاریخ نگاری تُرک تن داده است که برابر آن گویی قتل عام ارامنه به خاطر فعالیت های انقلابیون ارمنی رخ داده است. دیگر اعتراض مخالفان این بود که ماه
اری به تفصیل به عشق یکی دیگر از قهرمانانش با زنی تُرک پرداخته است و یک والی تُرک را شخصیتی لیبرال و مثبت تصویر کرده است. واکنش ها به کتاب. در سال ۱۹۶۶ که این کتاب در ایروان منتشر شد خشم مردم، روشنفکران، انجمن نویسندگان ارمنستان، حزب کمونیست ارمنستان و فدراسیون انقلابی ارمنی در دیاسپورا را برانگیخت. نویسندهٔ آن "گورگن ماهاری" تحت فشار قرار گرفت که در رمان خود تجدید نظر کرده و نگارش جدیدی از آن را برای انتشار آماده کند، در دانشگاه ایروان همایشی برگزار شد و طی آن رسماً کتاب را به آتش کشیدند، نویسنده و خانواده اش را که به هنگام انتشار کتاب در خارج از ارمنستان به سر می بردند تهدید کردند که اگر به ارمنستان برگردند کشته خواهند شد و چون گوش نسپردند و برگشتند، به طرف خانه شان سنگ و پوست هندوانه و آشغال پرتاب کردند. گورگن ماهاری کمتر از دو سال بعد از انتشار این کتاب از دنیا رفت، در حالی که در انزوا زندگی می کرد و روانش از این همه نامردمی مکدر بود. امروز از کتاب او و خودش اعادهٔ حیثیت شده است. انجمن نویسندگان که او را اخراج کرده بود صدمین سالگرد تولد او را جشن می گیرد و کتاب را یکی از چند رمان مهم ارمنی می دانند. اما کس
ی نمی گوید آن رفتار وحشیانه با نویسنده ای بزرگ که قتل عام و تبعید در سیبری را از سر گذرانده بود، محصول چه طرز تفکری بود. امروز کتاب باغستان های شعله ور به انگلیسی ترجمه شده و ارزش های ادبی آن روز به روز بیشتر آشکار می شود.
باربارا لین پارک نویسنده امریکایی کتاب کودکان است. زندگی. پارک در ۲۱ آوریل ۱۹۴۷ در ایالت نیوجرسی ایالات متحده آمریکا بهدنیا آمد. پدرش یک بازرگان بود. در سال ۱۹۶۵ به کالج رایدر رفت و ۲ سال بعد با مدرک فوق دیپلم فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۶۷ به دانشگاه آلاباما رفت و در سال ۱۹۶۹ از آنجا نیز فارغ التحصیل شد. او در همان سال با شخصی به نام ریچارد ای پارک ازدواج کرد. وی در شهر فینیکس، ایالت آریزونا زندگی می کرد و دو پسر به نام های استیون و دیوید دارد. آثار ترجمه شده به فارسی. باربارا پارک کتاب های زیادی نوشته ولی مشهورترین آن ها سری کتابهای جونی بی جونز است که در میان کودکان طرفداران زیادی دارد. چند جلد از کتابهای جونی بی جونز توسط امیرمهدی حقیقت به فارسی ترجمه شده است.
آن یا آنکو به یک نوع پوره تهیه شده از لوبیا در آشپزی ژاپنی گفته می شود. این خمیر از پختن یک نوع لوبیا به نام آزوکی به همراه شکر تهیه می شود. در زمان های قدیم به طور سنتی لوبیا به نمک پخته می شد اما امروزه شکر جایگزین نمک شده است. به سبب منع خوردن گوشت در دین بودایی لوبیا جایگزین مناسبی برای گوشت بوده است و به همین دلیل مذهبی مصرف این نوع خمیر لوبیا در بین مردم چین و ژاپن گسترش پیدا کرده است. معمولاً این نوع خمیر لوبیا در داخل پوسته ای از مواد نشاسته ای نهاده می شود. معمولاً رنگ این خمیر به رنگ قهوه ای است اما ممکن است از لوبیای سفید نیز برای تهیهٔ آن استفاده کرد که در اینصورت رنگ خمیر متمایل به سفید است.
جونی بی جونز (به انگلیسی Junie B.jones ) نام مجموعه کتابهای نوشته شده با این عنوان توسط باربارا پارک نویسندهٔ آمریکایی میباشد. ناشر این مجموعه راندم هاوس (به انگلیسی:Rondom House)میباشد این مجموعه اولین بار در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. شرح کتاب. جونی بی جونز دختری ۶ ساله و بازیگوش و بامزه است که این کتاب ها از زبان او نقل می شود و در کلاس اول ابتدایی است و چندین اتفاق جالب در این کتاب ها می افتد که داستان کتاب را به پیش می برد. ترجمه به فارسی. یک جلد از مجموعه کتابهای جونی بی جونز توسط خانم معصومه حسین زاده به فارسی ترجمه شده است. ناشر:کتاب یار مهربان چهار جلد از مجموعه کتابهای جونی بی جونز توسط آقای امیرمهدی حقیقت به فارسی ترجمه شده است. منابع. سایت رسمی جونی بی جونز
شاه رود (به معنی رود بزرگ) رودی است به طول ۱۷۵ کیلومتر که از کوه های تخت سلیمان در رشته کوه البرز جنوبی، از پیوستن دو رود الموت رود و طالقان رود ایجاد شده و پس از گذشتن از منطقه الموت استان قزوین به سد منجیل می ریزد. امروزه با توجه به نیاز آب سد طالقان در استان تهران و البرز، شاهرود فقط متشکل از رودهای منطقه الموت بوده و از به هم پیوستن رودهای کوچک در منطقه الموت تشکیل شده است سد منجیل بر روی این رود قرار دارد.شاهرود رود بسیار زیبایی است ودر مسیر خود طبیعت سرسبزی را به وجود آورده است و در ادامه هم پس از خروج از سد منجیل به سفید رود تبدیل میشود و مردم استان گیلان با آب آن کشاورزی و برنج کاری میکنند