Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پیچیده بودن فرایند تولیدشان زیاد استفاده نمی شوند. یک نمونه ازتولید دستی نقشه تعاملات مولکولی در سال ۱۹۹۹ توسط کورت کوهن کشیده شد. در سال ۲۰۰۰ SchwikowskUetz و Fields مقاله ای درتعامل پروتئین - پروتئین در مخمر منتشر کردند و تعامل ۱۵۴۸ پروتئین توسط آزمون های دو هیبریدی را تعیین کردند. آن ها از یک (Sugiyama) گراف جهت دار برای تولید خودکار تصویری از شبکه استفاده کردند. مجموعه ای از پایگاه داده ها. روش های شناسایی تعامل پروتئین ها صدها هزار تعامل را تعریف کرده اند. این تعاملات در پایگاه های تخصصی بیولوژیکی جمع شده اند که امکان مطالعه بیشتر و مونتاژ تعاملات را فراهم می کند. اولین پایگاه داده تعامل پروتئینی DIPبود. از آن زمان پایگاه داده های بیشتری از تعامل پروتئین ها ایجاد شده است. از جمله BioGRID, String. منابع. Wikipedia contributors, "Protein–protein interaction," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Protein–protein_interaction&amp;oldid=436677579 (accessed June 28, 2011).
جهش پذیرفته نقطه ای (Point accepted mutation یا PAM یا Percent Accepted Mutation) یک مجموعه از ماتریسها برای نمره دهی به هم ترازی توالی ها است. مارگارت دی هاف ماتریس PAM را در سال ۱۹۷۸ بر مبنای ۱۵۷۲ جهش مشاهده شده در ۷۱ خانواده باپروتئن های بسیار مرتبط معرفی کرد. هر ماتریس در سطرها و ستون های خود ۲۰ آمینو اسید دارد و هر درایه از ماتریس احتمال جایگزینی یک آمینو اسید با دیگری را مشخص می کند. این نوع ماتریس ها را به طور کلی ماتریس های جایگزینی می نامند. این ماتریس در بیوانفورماتیک برای به دست آوردن ماتریس نمره دهی جهت ارزیابی شباهت دو دنباله به کار می رود. برای مثال احتمال ۱۸ درصدی جایگزینی آرژنین با لیسین در این ماتریس امتیاز ۳ را به همراه خواهد داشت. در محاسبات فرکانس ظهور آمینو اسیدها و مقادیر احتمالات از روی دنباله های شناخته شده به دست می آید. ماتریس های PAM مفهوم مدل زنجیره مارکوف در جهش پروتئین را تداعی می کنند. ماتریس های PAM عادی سازی شده اند، برای مثال ماتریس PAM۱ احتمال جایگزینی هایی را نشان می دهد که یک جهش نقطه در هر ۱۰۰ آمینو اسید را تجربه کرده اند. جهش ها ممکن است هم پوشانی داشته باشند، در ماتریس
PAM۲۵۰ باید در هر ۱۰۰ آمینو اسید ۲۵۰ جهش دیده شود اما تاکنون ۸۰ جهش مؤثر دیده شده است. پیش زمینه زیستی. دستورات ژنتیکی هر سلول خود تکثیر شونده درون یک اندامگان زنده درون دی ان ای آن قرار دارند. در طول حیات سلول، این اطلاعات توسط مکانیسم های سلولی رونوشت میشوند تا پروتئین تولید شود و یا دستورات لازم برای سلول های دختر در هنگام تقسیم سلولی فراهم شود و در هنگام انجام این فرایند ها ممکن است دی ان ای تغییر کند. به این تغییر جهش گفته میشود. در سطح سلولی، ساز و کار هایی نظارتی وجود دارد که اکثر - نه همه - این تغییر ها را قبل از تکثیر دی ان ای اصلاح می کند. یکی از جهش هایی که ممکن است در جایگزینی یک نوکلئوتید رخ دهد، جهش نقطه ای است. اگر یک جهش نقطه ای درون یک ناحیه بیان شده از ژن یا اگزون رخ دهد، رمز ژنتیکی مشخص کننده یک آمینو اسید خاص درون پروتئین تولید شده از روی ژن را تغییر خواهد داد. با وجود افزونگی های رمز ژنتیکی، این امکان وجود دارد که این جهش آمینو اسید های تولید شده در زمان ترجمه را تغییر دهد و در نتیجه ساختار پروتئین تغییر کند. عملکرد یک پروتئین به شدت به ساختار آن وابسته است. تغییر تنها یک آمینو اسید درون
پروتئین می تواند کارآمدی آن را کاهش دهد و یا حتی جهش می تواند عملکرد پروتئین را تغییر دهد. اینگونه تغییرات میتوانند شدیدا میتوانند عملکرد های حیاتی سلول را تحت تاثیر قرار دهند به صورتی که پروتئین باعث میشود سلول، و در شرایط شدید تر کل اندامگان بمیرند. در مقابل، تغییر ممکن است به سلول اجازه دهد که عملکرد خود را هرچند متفاوت ادامه دهد و جهش می تواند به فرزند آن اندامگان انتقال یابد. این احتمال وجود دارد که جهش درون جمعیت باقی بماند. همچنین این احتمال وجود دارد که این تغییرات در عملکرد ها مفید و سودمند باشند. در همه کدام از این حالت ها، در صورت شرکت در فرآیند انتخاب طبیعی، جهش های نقطه ای با موفقیت وارد خزانه ژنتیکی میشوند. ۲۰ نوع مختلف آمینو اسید که به وسیله کد ژنتیکی ترجمه میشوند تفاوت زیادی در ویژگی های فیزیکی و شیمیایی زنجیره کناری خود دارند. البته این آمینو اسید ها میتوانند در گروه هایی با ویژگی های فیزیکی-شیمیایی مشابه گروه بندی شوند. احتمال اینکه جایگزینی یک آمینو اسید با آمینو اسید دیگری از گروه خودش تاثیرات مشابهی روی ساختار و عملکرد یک پروتئین داشته باشد بیشتر از وقتی است که آن آمینو اسید با آمینو اسید
ی از گروه دیگر جایگزین شود. در نتیجه پذیرش یک تغییر به عنوان جهش نقطه ای به شدت وابسته به آمینو اسید جایگزین کننده و آمینو اسید جایگزین شونده است. ماتریس های جهش پذیرفته نقطه ای (PAM) یک ابزار ریاضی برای محاسبه نرخ های متغیر پذیرش در هنگام سنجیدن شباهت پروتئین ها هنگام هم ترازی هستند. واژه شناسی. در ابتدا عبارت جهش نقطه ای پذیرفته (به انگلیسی: "accepted point mutation") برای توضیح پدیده جهش استفاده میشد. ولی عبارت مخفف PAM به دلیل خوانایی بیشتر به APM ترجیح داده شد بنابراین عبارت متناظر با آن یعنی جهش پذیرفته نقطه ای (به انگلیسی: "point accepted mutation) معمولا استفاده میشود. به دلیل اینکه مقدار" formula_1 در ماتریس formula_2 بیانگر تعداد جهش ها در هر ۱۰۰ آمینو اسید است که می تواند با درصد عنوان شود، گاهی اوقات از عبارت درصد جهش پذیرفته استفاده میشود. مهم است که بین جهش های پذیرفته نقطه ای (PAMs)، ماتریسهای جهش پذیرفته نقطه ای (PAM matrices) و ماتریس formula_2 تمایز قائل شویم. عبارت 'جهش پذیرفته نقطه ای' به خود رویداد جهش اشاره می کند. اما عبارت 'ماتریسهای جهش پذیرفته نقطه ای' به یکی از ماتریس های خانواده ای
از ماتریس ها اشاره می کند که حاوی امتیاز هایی هستند که نشان میدهد تا چه اندازه محتمل است که دو آمینو اسید طی یک توالی از رویداد های جهش با یکدیگر هم تراز شوند. ماتریس formula_2 در واقع یک ماتریس جهش پذیرفته نقطه ای است که مربوط به بازه ای از زمان است که به اندازه کافی طولانی باشد تا formula_1 جهش بتواند به ازای ۱۰۰ آمینو اسید رخ دهد. ساخت ماتریس های PAM. ماتریس های جهش پذیرفته نقطه ای (PAM) توسط مارگارت دایهوف در سال ۱۹۸۷ میلادی معرفی شدند. شیوه محاسبه این ماتریس ها بر اساس مشاهده ۱۵۷۲ جهش در درخت تبارزایی ۷۱ خانواده پروتئین های بسیار مرتبط با یکدیگر بود. پروتئین های مورد مطالعه بر اساس داشتن شباهت زیاد با اجدادشان انتخاب شدند. چینش رشته پروتئین های انتخاب شده باید حداقل ۸۵٪ شباهت می داشتند."" در نتیجه معقول است که فرض کنیم که هرگونه عدم تطابق در چینش رشته پروتئین ها نتیجه یک رویداد جهش است و نه چند جهش در همان جایگاه در رشته پروتئین. هر ماتریس PAM شامل ۲۰ سطر و ۲۰ ستون است که هر کدام از آنها نشان دهنده یکی از ۲۰ آمینو اسید ترجمه شده از رمز ژنتیکی هستند. مقدار هر سلول این ماتریس مربوط به احتمال هم تراز شدن آ
مینو اسید مربوط به آن سطر قبل از جهش با آمینو اسید مربوط به آن ستون بعد از جهش است."" بر اساس این تعریف، ماتریس های PAM نوعی ماتریس جایگزینی اند. کاربرد ها. شناخت جهش پذیرفته تک نقطه ای و ماتریس های مرتبط به آن و همچنین شناخت ویژگی های این ماتریس ها کاربرد های بسیار وسیعی دارد. یکی از این کاربرد ها شناخت علل به وجود آمدن بسیاری از بیماری های مرتبط با دی ان ای و تغییر ژن ها است. امروزه به کمک این موارد، میدانیم که جهش در تنها یک عضو از پروتئین می تواند به تعداد زیادی از شرایط آسیب شناسی اجتماعی مرتبط باشد. به عنوان مثال آلزایمر، پارکینسون و بیماری کروتزفلد جاکوب. کیفیت و کمیت زیاد اطلاعات کنونی موجود در مورد چندریختی تک-نوکلئوتید ها به نرم افزار های یادگیری ماشین اجازه میدهد تا به وجود آمدن بیماری های انسانی به واسطه جهش پذیرفته تک نقطه ای را از قبل پیش بینی کنیم. نمونه های دیگر این کاربر در شناخت بیماری منکس، بیماری گوشه، بیماری های عروقی، کم خونی داسی شکل و بسیاری دیگر از بیماری ها قابل مشاهده است.
یک شبه گره یا pseudoknot یک ساختار دوم اسید نوکلئیک با حداقل دو حلقه دنباله یا stem loop است که در آن بخشی ار یک دنباله (stem) در میان دو بخش از دیگری قرار گرفته است. شبه گره اولین بار در سال ۱۹۸۲ در ویروس موزاییک زرد شلغم (turnip yellow mosaic virus) شناسایی شد. شبه گره ها به صورت ترکیب سه بعدی گره تا می شوند ولی گره های هندسی واقعی نیستند. پیش بینی و معرفی. ترکیب ساختاری شبه گره به خاطر حساسیت متن و طبیعت پیچیده با محاسبات بیولوژیکی قابل تشخیص نیست. بازهای جفت شده در شبه گره ها تودرتو نیستند، بلکه بازهای جفت شده ای هستند که در آن بخشی از دنباله با بخش دیگر آن هم پوشانی دارند. این موضوع پیش بینی وقوع و حضور شبه گره را در دنباله اسیدریبونوکلئیک (RNA) به کمک روش های برنامه ریزی پویا (Dynamic Programming)سخت می کند، این روش ها بر مبنای سیستم امتیاز دهی بازگشتی برای شناسایی بازهای جفت شده عمل می کنند و عموماً قدرت تشخیص شبه گره را ندارند. روش های جدید بر مبنای گرامرهای تصادفی مستقل از متن (stochastic context-free grammars) نیز مشکل روش های قبلی را دارند. روش های رایج پیش بینی ساختار دوم مانند Mfold و Pfold نیز س
اختار شبه گره را تشخیص نمی دهند. امکان تشخیص کلاس های محدودی از شبه گره ها به کمک روش های برنامه ریزی پویا وجو دارد، اما این روش ها دقیق نیستند و از لحاظ پیچیدگی محاسباتی بدتر از الگوریتم های با عدم تشخیص شبه گره هستند. . مسئله پیش بینی ساختار دوم با کمترین انرژی آزاد یک مسئله ان پی کامل است. مفهوم زیستی. برخی از پردازش های زیستی مهم به مولکول اسید ریبونوکلئیک (RNA) تکیه دارند و این مولکول از شبه گره ها تشکیل شده است. برای مثال مولفه اسید ریبونوکلئیک تلومراز (Telomerase RNA component) شامل یک شبه گره است که نقش آن بر عهده دارد. برخی از ویروس ها از ساختار شبه گره استفاده می کنند تا الگویی مانند tRNA به خود بگیرند و بتوانند به سلول میزبان نفوذ کنند. نواحی شبه گره در Rnase P از مناطق کلیدی در کل تکامل است. مولکول اسید ریبونوکلئیک (RNA) در ساختار سوم خود تعداد قابل توجهی شبه گره دارد.
حلقه های بنیادی یا stem-loopالگویی است که می تواند در دی ان ای تک رشته ای و البته بیشتر در آر ان ای رخ دهد. این ساختار را به عنوان سنجاق سر (hairpin) یا حلقه سنجاق سری (hairpin-loop) نیز معرفی می شود. ساختار ذکرشده زمانی به وجود می آید که دو ناحیه از یک رشته، که معمولاً وقتی آنها را در دنباله نوکلئوتیدی از دو جهت مخالف می خوانیم مکمل یکدیگر هستند، به شکل یک فنر دوتایی جفت شوند به طوری که در انتهایشان یک حلقه جفت نشده دیده شود. این الگوها عموماً بخش کلیدی برای بسیاری از ساختار دوم آر ان ای هستند. شکل ساختار و استحکام. شکل یک حلقه بنیادی به استحکام آن بر اساس ناحیه مارپیچ و حلقه انتهایی آن وابسته است. اولین پیش نیاز برای این ساختار وجود دنباله ای است که بتواند روی خود تا بخورد و فرم یک مارپیچ دوتایی جفت شده را به وجود آورد. استحکام این مارپیچ به کمک طول آن، تعداد بازهای جفت نشده موجود (که تعداد کمی از آنها به خصوص در مارپیچ های بلند قابل قبول هستند) و نوع بازهای موجود در ناحیه جفت شده مشخص می گردد. جفت گوانین و سیتوزین سه پیوند هیدروژنی ایجاد می کند و بسیار محکم تر از جفت آدنین و اوراسیل با دو پیونn هیدروژنی اس
ت. در اسید ریبونوکلئیک (RNA) جفت گوانین و اوراسیل با دو پیوند هیدروژنی نیز مرسوم و مطلوب است. اثر متقابل بازهای جفت شده، که اوربیتال پی را در جهت مطلوب همتراز می کنند، فرم مارپیچ ا به وجود می آورند. استحکام حلقه انتهایی نیز در فرم حلقه بنیادی مؤثر است. «حلقه» با کمتر از چهار باز تشکیل نمی شود. حلقه های بزرگ که ساختار خاصی ندارند (مانند شبه گره ها) نیز پایدار نیستند. یک حلقه بهینه از ۴ الی ۸ باز تشکیل شده است. حلقه رایج با دنباله UUCG با نام حلقه تترا (tetraloop) شناخته می شود که با توجه به اثر متقابل بازهای موجود خود به طور خاص پایدار است. محتوای ساختاری. حلقه های بنیادی در mRNA و به خصوص در tRNA، که شامل سه حلقه بنیادی و یک دنباله است و فرم برگ شبدری دارد، رخ می دهد. یک آنتی کدون که کدون ها (codon) را در طول فرایند ترجمه تشخیص می دهد در یکی از حلقه های جفت نشده tRNA وجود دارد. در شبه گره موجود در آر ان ای دو حلقه بنیادی وجود دارد که حلقه یکی از آنها بخشی از دیگری را تشکیل می دهد. بسیاری از ریبوزوم ها از حلقه های بنیادی تشکیل شده اند. ریبوزوم سرچکشی (hammerhead ribozyme) نیز از سه حلقه بنیادی تشکیل شده است که
در یک حلقه مرکزی جفت نشده به یکدیگر متصل می شوند. ساختار حلقه بنیادی در mRNA در سایت اتصال ریبوزوم (ribosome binding site) رخ می دهد و آغاز ترجمه (translation)را کنترل می کند.&lt;ref name=" doi: 10.1111/j.1365-2958.2009.06840.x"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name=" doi: 10.1007/s00018-010-0588-z"&gt;&lt;/ref&gt; مثال. ---CCTGCXXXXXXXGCAGG--- که می تواند شکل زیر را به خود بگیرد: ---C G--- C G T A G C C G X X X X X X X مثال طولانی تر دیگری که می تواند فرم حلقه بنیادی را به خود بگیرد در زیر آمده است: GCCGCGGGCCG AAAAAACCCCCC CGGCCCGCGGC
ابو محمد عبدالله بن جعفر بن درستویه بن المرزبان الفارسی الفسوی النحوی که به اختصار ابن درستویه خوانده می شود از نحودانان و علمای زبان عربی در قرن چهارم هجری بود. ابن درستویه از مردم فسا و شاگرد ابن قتیبه و ابوالعباس مبرد بود. او در بغداد به تدریس اشتغال داشته و کتبی در ادب و نحو تألیف کرده است. این درستویه در سال ۲۵۸ هجری قمری به دنیا آمد و از علما و فضلای نام آور به شمار می رفت و صاحب تألیفات بسیاری در نحو و لغت به زبان عربی بود. پدرش را نیز از محدثین درجه اول دانسته اند. او بیشتر عمر خود را در بغداد گذرانده و در سال ۳۴۷ هجری قمری در همین شهر درگذشت. علامه دهخدا در لغت نامه دهخدا به نقل از ابن الندیم نزدیک به چهل کتاب را به ابن درستویه نسبت می دهد.
شیخ ابوعبدالله حسین بن احمد معروف به بیطار از علما و فقه ها و محدثین است. در علوم ادبی، قرآن، تفسیر، تصوف و و طب ماهر بود. در فقه ابتدا از روش داوودیه یا ظاهریه ( ظاهریه کسانی بودند که فقط به ظواهر آیات و اخبار توجه داشتند و به آنها عمل می کردند.) تبعیت می کرد ولی بعداً به مذهب شافعی گرائید. در وعظ و خطابه زبانی گویا و در حل مشکلات دستی قوی داشت. وی در سال ۳۶۱ هجری قمری وفات یافت و در محلهٔ مقاریضی مدفون شد.
چری چیواپراوات دامرانگ (؛ ؛ ؛ ) نویسنده تایلندی-آمریکایی است و هم اکنون یکی از تهیه کنندگان و تنها نویسندهٔ زن سریال مرد خانواده می باشد.
والتر آنتونی مورفی جونیور (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۵۲) آهنگساز، نوازنده و تنظیم کننده موسیقی آمریکایی است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "گانگستر" اشاره نمود.
گری جنتی تهیه کننده و نویسنده تلویزیونی آمریکایی است. وی نویسندگی سریال هایی هم چون مرد خانواده و ویل و گریس در کارنامه خود دارد.
صدا دمیر (زادهٔ ۸ مارس ۱۹۸۳ در استانبول) بازیگر ترکیه ای است که با نقش «صدف» در سریال مشهور برگ ریزان شناخته می شود. او در دانشگاه مرمره زبان فرانسه خوانده است. وی از سال ۲۰۰۶ بازیگری را با نقش «صدف» در سریال برگ ریزان آغاز کرد و به مدت پنج سال در کل پنج فصل سریال ایفاگر همین نقش بود.
ژرمی تولالان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. وی برای تیم ملی فرانسه بازی کرده است. از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به نانت، لیون، مالاگا، موناکو و بوردو اشاره کرد.
در نظریه بازی و علم اقتصاد، یک بازی مجموع-صفر یا بازیِ حاصل ْصفر ، یک مدل ریاضی از وضعیتی است که سود یک طرف، دقیقاً برابر با زیان طرف مقابل است. اگر مجموع سودهای شرکت کننده ها با هم جمع شود و مجموع زیان ها از آن کم شود، حاصل برابر صفر خواهد بود. در نتیجه، بریدن یک کیک (که برداشتن یک قطعه بزرگتر مقدارِ کیک موجود برای بقیه را کم می کند) اگر همهٔ شرکت کننده ها ارزش مساوی برای هر واحد از کیک قائل باشند، یک بازی مجموع-صفر است (مطلوبیت نهایی را ببینید) در مقابل، مجموع-ناصفر وضعیتی را توصیف می کند که مجموع سودها و زیان های طرف های درگیر، کمتر یا بیشتر از صفر باشد. یک بازی مجموع-صفر، یک بازی به رقابتی اکید هم نامیده می شود؛ در حالی که بازی های مجموع-ناصفر می توانند رقابتی یا غیر رقابتی باشند. بازی های مجموع-صفر بیشتر مواقع با نظریه مینیماکس که رابطه تنگاتنگی با دوگانگی برنامه ریزی خطی یا تعادل نش دارد. تعریف. خاصیت مجموع صفر (اگر در یک بازی، فردی چیزی به دست آورد، دیگری چیزی از دست می دهد) به این معنی است که نتیجه هر موقعیت مجموع صفر، بهینه پارتو است؛ مفهوم کارایی یا بهینگی در یک سیستم اقتصادی، به وضعیت رفاهی حاصل از
این سیستم اقتصادی اشاره دارد؛ به نحوی که تخصیص منابع در فرایندهای تولید و مصرف در این سیستم اقتصادی به گونه ای است که نمی توان هیچ نوع تخصیص مجددی از منابع را یافت به نحوی که وضعیت رفاهی حداقل یک نفر بهبود یابد، بدون اینکه وضعیت رفاهی فردی در سیستم اقتصادی بدتر شود. این مفهوم کارایی در نظریه اقتصاد رفاه به وضعیت بهینه پارتو موسوم است. به طور کلی، هر بازی ای که همهٔ استراتژی ها در آن بهینهٔ پارتو باشند، بازی کشمکشی نامیده می شود. بازی های مجموع-صفر، مثال خاصی از بازی های مجموع-ثابت هستند. در بازی های مجموع-صفر، مجموع هر برآمد همیشه صفر است. چنین بازی هایی توزیعی هستند؛ نه یکپارچه. یعنی سهم کل که در ابتدای بازی وجود دارد (که اصطلاحاً به آن کیک می گویند) نمی تواند بزرگ شود. موقعیت هایی که در آن همهٔ شرکت کنندگان می توانند با هم چیزی به دست آورند یا همه با هم می توانند چیزی از دست بدهند، بازی های مجموع-ناصفر نامیده می شوند؛ بنابراین، اگر کشوری که مقداری موز اضافی دارد با کشوری که مقداری سیب اضافی دارد وارد تجارت شود و هر دو از این مبادله سود کنند، در واقع در موقعیت مجموع-ناصفر هستند. بازی های مجموع-ناصفر دیگر، ب
ازی هایی هستند که مجموع سودها و ضررها (مجموع چیزهایی که افراد به دست آورده اند و از دست داده اند) در برخی موارد زیادتر یا کمتر از سهم کل (یا کیکی) است که بازی با آن شروع شده است. راهکار. در یک بازی دونفره مجموع-صفر متناهی راه حل های متفاوت تعادل نش، مینیماکس و ماکسیمین راه حل یکسان به دست می دهند. در همه راه حل ها، بازیکنان بر اساس یک استراتژی ترکیبی بازی می کنند. مثال. ماتریس نتایج یک بازی، یک نمایش به درد بخور است. به عنوان مثال، بازی دونفره مجموع صفر نمایش داده شده را در نظر بگیرید. ترتیب بازی به این شکل است: بازیکن اول (قرمز) یکی از دو حرکت ۱ یا ۲ را به صورت پنهانی انتخاب می کند. بازیکن دوم (آبی) بدون اطلاع از انتخاب بازیکن اول، یکی از سه حرکت A، B یا C را به صورت مخفیانه انتخاب می کند. سپس انتخاب ها فاش می شوند و مجموع امتیازات هرکدام از بازیکن ها بر اساس حرکت هایی که انتخاب کرده بودند امتیازاتشان تغییر می کند. "مثال: قرمز حرکت ۲ را انتخاب می کند و آبی حرکت B را انتخاب می کند. وقتی امتیازها اختصاص داده می شوند، قرمز ۲۰ امتیاز کسب می کند و آبی ۲۰ امتیاز از دست می دهد." در این مثال، هر دو بازیکن ماتریس نتا
یج را می دانند و تلاش می کنند امتیاز خود را بیشینه کنند. بازیکن ها باید چه کنند؟ قرمز می تواند این گونه استدلال کند: «با حرکت ۲، تا ۲۰ امتیاز از دست می دهم و فقط می توانم ۲۰ امتیاز بگیرم؛ در حالی که با حرکت ۱، فقط ۱۰ امتیاز ممکن است از دست بدهم ولی می توانم تا ۳۰ امتیاز به دست آورم. در نتیجه حرکت ۱ بهتر به نظر می رسد.» با استدلالی مشابه، آبی حرکت C را انتخاب خواهد کرد. اگر هر دو بازیکن این حرکت ها را انتخاب کنند، قرمز ۲۰ امتیاز کسب خواهد کرد. اما اگر آبی استدلال قرمز را پیش بینی کند که او حرکت ۱ را انتخاب می کند، خودش حرکت B را انتخاب خواهد کرد تا ۱۰ امتیاز کسب کند؟ یا اگر در عوض، قرمز این ترفند را پیش بینی کند حرکت ۲ را انتخاب می کند تا ۲۰ امتیاز کسب کند؟ امیل بورل و جان فون نویمان به این بینش اساسی معتقد بودند که احتمالات راهی برای برون رفت از این مسئله بغرنج به دست می دهد. دو بازیکن، به جای اتخاذ یک تصمیم قطعی برای انتخاب حرکت، احتمالی را به حرکت هایشان نسبت می دهند. سپس از یک ابزار تصادفی استفاده می کنند که با توجه به احتمالات نسبت داده شده یک حرکت برای آن ها انتخاب می کند. هر بازیکن، احتمالات را به منظور
کمینه کردن بیشینه امید ریاضیِ از دست دادن امتیاز، به طور مستقل از استراتژی حریف محاسبه می کند. این روش، منجر به یک مسئله برنامه ریزی خطی با استراتژی های بهینه برای هر بازیکن می شود. این روش مینیماکس تقریباً می تواند برای هر بازی مجموع-صفر دونفره، استراتژی های بهینه را محاسبه کند. برای مثال گفته شده در بالا، معلوم می شود که قرمز باید حرکت ۱ را با احتمال formula_1 و حرکت ۲ را با احتمال formula_2 انتخاب کند و آبی باید احتمالات صفر، formula_1 و formula_2 را به سه حرکت A، B و C نسبت دهد. با این روش، قرمز formula_5 امتیازات را به طور میانگین در هر بازی از آن خود خواهد کرد. روش حل. تعادل نش برای یک بازی مجموع-صفر دونفره، با حل یک مسئله برنامه ریزی خطی به دست می آید. فرض کنید M ماتریس نتایج یک بازی مجموع-صفر است که در آن عنصر formula_6 نتیجه حاصل از حالتی است که بازیکن کمینه کننده از استراتژی formula_7 و بازیکن بیشینه کننده از استراتژی formula_8 استفاده کند (به عبارت دیگر بازیکنی که تلاش می کند نتیجه نهایی کمینه شود سطر را انتخاب می کند و بازیکنی که تلاش می کند نتیجه نهایی بیشینه شود ستون را انتخاب می کند) فرض کنید
هر عنصر formula_9 مثبت باشد. بازی، حداقل یک تعادل نش دارد. تعادل نش با حل کردن برنامهٔ خطی زیر برای یافتن بردار formula_10 به دست می آید: عبارت formula_11 را با در نظر گرفتن محدودیت های formula_12 و formula_13 کمینه کنید. محدودیت اول می گوید هر عنصر بردار formula_10 باید نامنفی باشد و محدودیت دوم می گوید هر عنصر بردار formula_15 باید حداقل formula_16 باشد. برای بردار formula_10 حاصل معکوس مجموع عناصر آن ارزش بازی است. حاصل ضرب formula_10 در ارزش بازی، یک بردار احتمال به دست می دهد که شامل احتمال این است که بازیکن بیشینه کننده هر کدام از استراتژی های ممکن را برگزیند. اگر در ماتریس بازی، همه عناصر مثبت نباشند، باید یک عدد ثابت به هر کدام از عناصر افزود؛ به طوری که آن قدر بزرگ باشد که همه عناصر مثبت شوند. این کار ارزش بازی را به اندازه آن مقدار ثابت افزایش خواهد داد و تأثیری روی استراتژی های ترکیبی تعادل نخواهد داشت. استراتژی ترکیبی تعادل برای بازیکن کمینه کننده را با حل دوگان برنامهٔ خطی داده شده می توان یافت. یا می توان از روش بالا استفاده کرد و با حل ماتریس نتایجِ اصلاح شده (ترانهاده و منفی کردن ماتریس formul
a_9 و افزودن یک عدد ثابت برای مثبت کردن مقادیر) یک بازی جدید به دست آورد و آن را حل کرد. اگر همهٔ جواب های برنامهٔ خطی پیدا شوند، شامل همه تعادل های نش برای بازی خواهند بود. بالعکس، هر برنامهٔ خطی می تواند با استفاده از تغییر متغیری که فرمِ آن را شبیه معادلات بالا کند، تبدیل به یک بازی مجموع-صفر دونفره کرد. در نتیجه چنین بازی هایی به طور کلی معادل برنامه های خطی هستند. مجموع-ناصفر. اقتصاد. بسیاری از موقعیت های اقتصادی مجموع غیر صفر هستند. به این دلیل که کالاهای ارزشمند و خدمات می توانند تولید شوند، نابود شوند یا به نحو نامناسبی تخصیص یابند و همهٔ این موارد سود یا ضرری به تعداد زیادی سرمایه گذار وارد می کند. مخصوصاً اینکه تجارت، با سود مثبت تعریف می شود؛ زیرا هنگامی که دو طرف وارد معامله می شوند هر کدام باید این موضوع را در نظر بگیرند که کالایی که دریافت می کنند باید ارزشمندتر از کالایی که از دست می دهند باشد. در واقع همهٔ معاملات اقتصادی باید به هر دو طرف معامله به حدی سود برساند که از هزینه تراکنش بیشتر باشد یا اینکه اصلاً تراکنشی صورت نگیرد یا انجام معامله، هزینه ای مانند انتقال کالاها نداشته باشد. برخی اوق
ات یک درک غلط دربارهٔ معاملاتی که با اجبار انجام می شوند وجود دارد. اگر فرض کنیم که معاملهٔ X، که در آن "آدام" کالای A را با "برایان" در ازای کالای B معامله می کند، به اندازهٔ کافی به "آدام" سود نرساند، "آدام" از انجام معامله صرف نظر می کند (و کالای خود را با چیز دیگری که سود بیشتری دارد معامله می کند یا آن را پیش خود نگه می دارد) اما اگر "برایان" از زور استفاده کند تا "آدام" را مجبور به معامله کند، معاملهٔ اخیر هیچ ربطی به معامله X ندارد. معاملهٔ X دارای مجموع مثبت نبوده و نیست (در واقع، این معامله ای که اتفاق نمی افتد، ممکن است مجموع-صفر باشد در حالتی که سود خالص "برایان" به صورت اتفاقی برابر ضرر خالص "آدام" باشد) چیزی که در واقع اتفاق می افتد، این hست که یک معاملهٔ جدید مطرح شده است. معاملهٔ Y که در آن "آدام"، کالای A را با دو چیز مبادله می کند؛ کالای B و فرار از مجازاتی که از جانب "برایان" او را تهدید می کند. معاملهٔ Y، مجموع-مثبت است، زیرا "آدام" این گزینه را داشت که معاملهٔ Y را نپذیرد (البته در این مرحله، نپذیرفتن این معامله، گزینهٔ بدتری نسبت به پذیرفتن آن است) اما او به این نتیجه رسیده است که اگر حدا
قل به صورت موقت، این معاملهٔ اجباری را بپذیرد، موقعیت بهتری را نسبت به حالتی که این معامله را نپذیرد خواهد داشت. در زیر اجبار، طرفی از معامله که مورد اجبار قرار گرفته است، همچنان بهترین کاری که می تواند را انجام می دهد و هر مبادله ای که طرفین معامله انجام دهند، مجموع مثبت است. با داشتن اطلاعات نامتقارن اشتباهات دیگری نیز رخ می دهد. بسیاری از تئوری های اقتصادی، حالت اطلاعات کامل را در نظر می گیرند. یعنی برای مبادله، فردی که مبادله می کند، تمام اطلاعات لازم که در مبادله اثرگذار هستند را در اختیار دارد. اما در عمل اینگونه نیست، طرفین مبادله، با داشتن اطلاعات ناقص یا حتی نداشتن اطلاعات، همیشه می توانند از انجام مبادلاتی که به نظرشان بهترین مبادله نیست خودداری کنند. همچنین با درنظرگرفتن هزینه های جانبی مبادلات، در عمل هیچ گاه مبادلهٔ مجموع-صفر رخ نمی دهد. هرچند اطلاعات نامتقارن می توانند تعداد مبادلات مجموع مثبت را کاهش دهند. همانگونه که در بازار لیمو (عنوان یک مقاله) چنین اتفاقی رخ می دهد. "همچنین ببینید:" روانشناسی. رایج ترین و ساده ترین مثال در زمینهٔ روان شناسی اجتماعی، مفهوم تله های اجتماعی است. برخی اوقات، ا
فراد با دنبال کردن منافع شخصی خود، رفاه شخصیشان را افزایش می دهند. اما این اعمال در مورد منافع دیگران، رفتاری مخرب محسوب می گردد؛ یعنی در واقع با افزایش رفاه یک شخص، رفاه فرد دیگر کم می شود. پیچیدگی. رابرت رایت در کتاب Nonzero:_The_Logic_of_Human_Destiny این تئوری را مطرح کرده که هر چه یک جامعه پیچیدگی و مهارت بیشتری داشته باشد و استقلال جامعه کم شود (یعنی برای تأمین نیازهای خود، با دیگران به تجارت بپردازد و صرفاً متکی به خود نباشد)، بیشتر به سمت مجموع مثبت پیش می رود. در واقع این تئوری بیان می کند که مهارت، پیچیدگی و تجارت، باعث افزایش سطح رفاه جامعه می شود. بسط و تعمیم. در سال ۱۹۹۴، جان فون نویمان و اسکار مورگنشترن ثابت کردند که هر بازی مجموع-صفر با n بازیکن، حالت کلی تر یک بازی مجموع-صفر با ۲ بازیکن است و همچنین هر بازی مجموع-ناصفر برای n بازیکن می تواند به یک بازی مجموع-صفر برای n+1 بازیکن تبدیل شود. اشتباهات مفهومی. بازی های مجموع-صفر و راه حل های آن ها معمولاً توسط کارشناسان نظریه بازی ها اشتباه برداشت می شود. اکثر این اشتباهات نیز با توجه به مفاهیمی مانند استقلال و رفتار عقلایی بازیکنان رخ می دهند. همچ
نین کلمهٔ بازی به این معنی نیست که مدل ارائه شده فقط برای "بازی های تفریحی" مورد استفاده قرار می گیرد.
کلاه صورت پوش، نقاب اسکی یا بالاکلاوا نوعی پوشاک برای سر می باشد. این کلاه حالت پوششی داشته و می تواند همه صورت به جزء چشم ها را بپوشاند. این کلاه را نیز در هنگام بازی اسکی و برای محافظت در برابر آفتاب می پوشند.
یوریس متایسن فوتبالیست اهل هلند است و در تیم باشگاهی مالاگا در لیگا بی بی وی ای بازی می کند. وی برای تیم ملی هلند بازی می کند. او سابقهٔ بازی درهامبورگ را نیز در کارنامه خود دارد.
باغ اقبال آباد در نیمه دوم سده هشتم ه .ق در دوره حکومت آل مظفر به وسیله شاه شجاع در مسیر کرمان - شیراز ساخته شده بود. این باغ هم اکنون ویران شده است.
باغ پادشاه کچل یکی از باغهای دوران صفویه است. باغی در دامنه باباکوهی بین باغ تخت و باغ نو بوده که در آن عمارتی متعلق به سلطانی به نام کچل پادشاه بوده است.