Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مواردی از حملات قلبی و سکته مغزی و نیز مواردی از آسیب شدید روده ای (مرتبط با مشکلات جریان خون) مشاهده شده است. حال بیماری که از قبل دچار بیماری آسم بوده است ممکن است وخیمتر شود. هرچند غیر معمول، اما امکان پارگی کیسه های هوایی ریه و فروپاشی ریه به علت کشیدن کوکائین (استنشاق دود کوکائین) وجود دارد. کوکائین ممکن است باعث بروز نوعی از Glaucoma شود. بعضی از آثار نامطلوب آن شبیه آثار حاصل از سوء استفاده آمفتامین (Amphetamine) است مانند: تندمزاجی، عصبی بودن، پرخاشگری، پارانویا، بیخوابی و (بعد از از بین رفتن تأثیرات حاصل از مصرف) افسردگی. ناراحتی های معمول مصرف کوکائین تکرار در حرکت یا گفتار را شامل می شود. مردان در هنگام مقاربت جنسی ممکن است به مراتب طولانی تر از حد معمول درگیر شوند. سوء استفاده کنندگان کوکائین ممکن است با دیگران قطع رابطه کنند و به آن ها بدگمان شوند. انواع گوناگونی از توهم ممکن است به وجود آید که نوع شناخته شده آن «حشرات کوکائین» (Coke bugs) است که در آن شخص احساس می کند در زیر پوستش حشرات در حال حرکت هستند. مشکلات روانشناختی حاصل از مصرف غیرعاقلانه کوکائین بسیار شبیه به مشکلات حاصل از مصرف نامعقو
ل سایر محرک ها است، بطوری که برخی از دانشمندان فکر می کنند یک مکانیسم مشابه این مشکلات را ایجاد می کند. استفاده از کوکائین ممکن است باعث روان پریشی شخص گردد که مانند سایر محرک ها پس از قطع مصرف، این حالت از بین می رود. کشیدنِ (استنشاق دود) کوکائین ممکن است مشکلاتی تنفسی به وجود آورد که یادآور مشکلات تنفسی حاصل از کشیدن سیگار است—مشکلات تنفسی ناشی از کشیدن کوکائین سریعتر از مشکلات ناشی از مصرف سیگار گسترش پیدا می کند؛ زیرا ریه ها نه تنها باید با آلودگی هوا، که باید با اثرات قوی کوکائین نیز مقابله کنند. نشست ذرات معلق ناشی از دود کراک (Crack) بر روی چشمان شخص می تواند به قرنیه آسیب برساند. مقداری از کوکائین که باعث مرگ می شود از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است؛ بسته به وضعیت یک فرد، استفاده از مقدار مشخصی کوکائین در یک روز ممکن است لذت و سرخوشی و در روزی دیگر مرگ را بدنبال داشته باشد. همین مشکل ممکن است برای کسانی که مقدار مشخصی کوکائین را با یکدیگر تقسیم می کنند به وجود بیاید؛ مقداری از کوکائین که در یک فرد سرخوشی ایجاد می کند ممکن است در فردی دیگر مشکلاتی جدی به وجود آورد. آزمایش بر روی موش ها نشان داد که جنس م
ؤنث در مقایسه با جنس مذکر نسبت به کوکائین از حساسیت بیشتری برخوردار است. مشکلاتی که بلافاصله پس از مصرف کوکائین در انسان بروز می کند ممکن است شامل فشارخون بالا، ضربان نامنظم قلب و تشنج باشد. کوکائین میزان ضربان قلب و حرارت بدن را افزایش می دهد که اگر شخص مصرف کننده درگیر فعالیت های شدید بدنی مانند رقص های تند و وحشیانه باشد ممکن است دچار مشکل شود. فروید و کوکائین. فروید به عنوان یک محقق پزشکی از مصرف کنندگان کوکائین و طرفداران آن به عنوان محرک و مسکن بود. فروید معتقد بود کوکائین درمان بسیاری از مشکلات ذهنی و فیزیکی است و در مقاله اش با عنوان «در کوکا» در ۱۸۸۴ فضایلش را برشمرده است. بین سال های ۱۸۸۳ و ۱۸۸۷ چندین مقاله برای تجویز دارویی کوکائین از جمله استفاده از آن در درمان افسردگی به عنوان داروی ضدافسردگی نوشت. او به صورتی خیلی حساب شده از کنار اولویت های پزشکی این ماده که می توانست در بیهوشی کاربرد داشته باشد و در حالی که از آن ها آگاه بود گذشت و به اشارتی گذرا بسنده کرد. کارل کولر همکار فروید در وین به این تمایزگذاری فروید در مصارف کوکائین آگاه شد و یافته هایش در کاربرد داشتن این ماده برای بیهوشی در جراحی ح
ساس چشم را با جامعه پزشکی در میان گذاشت) فروید همین طور مصرف کوکائین را برای درمان اعتیاد به مرفین توصیه می کرد. او مصرف کوکائین را به دوستش ارنست فون فلیشل-مارکسو که به مرفین معتاد بود و از درد ناشی از عفونت حاد در اثر تزریق رنج می برد توصیه کرد. فروید ادعا کرد اعتیاد دوستش ناگهان از بین رفته در حالی که فلیشل هیچگاه اذعان نکرد که فروید در اشتباه بوده است. وضعیت فلیشل به صورت مسمومیت شدید ناشی از کوکائین تغییر کرد و بعد از آن، دوباره مصرف مورفین را شروع کرد و چند سال بعد، پس از متحمل شدن رنجی زیاد، درگذشت. بعدها مشخص شد کاربرد کوکائین در بیهوشی یکی از مصارف امن آن است و گزارش های مبتنی بر مسمویت در اثر کوکائین و اعتیادآور بودنش به ممنوعیت مصرف آن در بسیاری از نقاط جهان منجر شد. این اتفاق، شهرت فروید را خدشه دار کرد. پس از «دوره کوکائین»، فروید ترغیب کردن عمومی به مصرف کوکائین را متوقف کرد؛ اما خودش مصرف آن را در طول دهه ۱۸۹۰ و پیش از ترک کردن آن در ۱۸۹۶ برای درمان افسردگی، میگرن و التهاب بینی ادامه داد.
مؤسسه پژوهش سیاست عمومی امریکن انترپرایز مشهور به مؤسسه امریکن انترپرایز از اندیشکده های محافظه کار مستقر در واشینگتن، دی.سی. است که پژوهش آن متمرکز بر مسایل حکومتگری، سیاست، اقتصاد و رفاه اجتماعی است. این مؤسسه که در سال ۱۹۳۸ پایه گذارده شد رسالت خود را «دفاع از اصول و بهبود نهادهای آزادی آمریکایی و سرمایه داری دمکراتیک-دولت محدود، بنگاه های خصوصی، آزادی و مسئولیت فردی، سیاست های دفاعی و خارجی هشیارانه و مؤثر، مسئولیت پذیری سیاسی، و مباحثهٔ آزاد» اعلام کرده است. این مؤسسه یک سازمان ناسودبر مستقل است که بیشتر با کمک های مالی بنیادها، ابرشرکت ها و افراد حمایت می شود. آرتر سی بروکس از ژانویه ۲۰۰۹ ریاست این مؤسسه را بر عهده داشته است. این سازمان یکی از مهم ترین و پرنفوذترین موسسات سیاستگذاری در آمریکا است که با سیاست مداران مرتبط با حزب جمهوری خواه و نومحافظه کار ارتباط گسترده ای دارد. برخی از کارکنان مؤسسه در زمرهٔ معماران رهبری کننده سیاست عمومی و خارجی دولت بوش شمرده شد یا در مناصب سیاستگذاری یا یکی از پنل ها و کمیسیون های دولت بوش کار کرده اند. از جمله آنان عبارتند از مقامات برجسته سابق دولتی که هم اکنون با
مؤسسه همکاری می کنند: جان بولتون، سفیرسابق ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد; لین چنی، رئیس سابق هیئت مدیرهٔ موقوفه ملی برای علوم انسانی; پال ولفوویتز، قائم مقام سابق وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا. دانشوران کنونی مؤسسه عبارتند از، آیان حرصی علی، , جونا گولدبرگ، فیل گرام، جون کیل، چارلز موری، دانیل پلتکا و جیم تلنت. دانشوران وابسته سابق مؤسسه عبارتند از رئیس جمهور جرالد فورد، , رابرت بورک، رونالد کوز، دیک چینی، میلتون فریدمن، نوت گینگریچ، مایکل لدین، سیمور مارتین لیپست، و انتونین اسکالیا. ارگان رسمی این جریان انترپرایز آمریکا (The American Enterprise) نام دارد. این سازمان ها همگی از کمک های مالی بنیاد برادلی سود می جویند. نقطه عزیمت نومحافظه کاران به طور سازمان یافته از سال ۱۹۹۷ و تأسیس پروژه قرن نو آمریکایی تعیین می شود. دو متفکر و بنیان گذار این سازمان بیل کریستول و رابرت کسگان می باشند. هدف از تأسیس این سازمان ایجاد اتحاد بین گروه های مختلف محافظه کار آمریکایی و بازیافت دوره رونالد ریگان است. با توجه به اینکه خطر کمونیسم به عنوان یک متحدکننده اصلی گروه های محافظه کار دیگر وجود نداشت. اعضای این سازمان
که همگی عضو حزب جمهوری خواه می باشند از کمک فکری و استراتژیک متفکران برجسته ای مثل فرنسیس فوکویاما و پال ولفوویتز بهره می بردند. انتخاب جرج دبلیو بوش این سازمان را به راس قدرت آمریکا نزدیک کرد و اعضای آن و انستیتو انترپرایز آمریکا در وزارت دفاع و وزارت خارجه مستقر شدند. شخصیت های عمده ای که حامی این تفکر بوده اند نظیر جان نگروپونته مسئول امنیت ملی کشور، و دونالد رامسفلد وزیر دفاع و جان بولتون سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد مقامات اصلی کشور را داشتند و تأثیر سرنوشت ساز ریچارد پرل بر وزارت دفاع هنوز ادامه دارد. همه این شخصیت ها مایل به برخورد قاطع با ایران می باشند. شخصیت عمده دیگر که حامی این تفکر است دیک چنی معاون رئیس جمهور می باشد. انتشارات. در ۲۰۰۷ کتابی با عنوان «اروپا و اسلام» (Europe and Islam) توسط برنارد لوئیس منتشر کرد.
برش نگاری با گسیل پوزیترون یا توموگرافی گسیل پوزیترون که به اختصار پِت اسکن (انگلیسی: "PET scan") گفته می شود، یک تکنیک تصویربرداری عملکردی است که از مواد رادیواکتیو که به عنوان رادیو ردیاب شناخته می شوند برای تجسم و اندازه گیری تغییرات در فرآیندهای متابولیک و سایر فعالیت های فیزیولوژیکی از جمله جریان خون، ترکیبات شیمیایی و جذب آنها مورد استفاده قرار می گیرد. ردیاب های مختلف برای اهداف تصویربرداری مختلف بسته به فرایند هدف در بدن استفاده می شوند برای مثال از فلوئورودوکسی گلوکز ([18F] FDG یا FDG) معمولاً برای تشخیص سرطان، سدیم فلوئورید (Na18F) به طور گسترده برای تشخیص تشکیل استخوان و در برخی موارد اکسیژن 15 (15O) برای اندازه گیری جریان خون استفاده می شود. PET یک تکنیک سینتیلوگرافی پزشکی است که در پزشکی هسته ای استفاده می شود. یک رادیودارو (یک رادیو ایزوتوپ متصل به یک دارو) به عنوان ردیاب به بدن تزریق می شود. هنگامی که رادیودارو تحت واپاشی بتا پلاس قرار می گیرد، یک پوزیترون ساطع می شود، و هنگامی که پوزیترون با یک الکترون معمولی برهمکنش می کند، دو ذره از بین می روند و دو پرتو گاما در جهت مخالف ساطع می کنند. این پ
رتوهای گاما توسط دو دوربین گاما شناسایی می شوند تا یک تصویر سه بعدی را تشکیل دهند (اشعه گاما را که به طور غیرمستقیم توسط یک رادیونوکلئوتایس پوزیترون منتشر می شود تشخیص می دهد). اسکنرهای PET را می توانند همزمان با یک اسکنر سی تی اسکن (CT) استفاده کرد و به عنوان اسکنر PET-CT شناخته می شوند. همچنین تصاویر PET را می توان با استفاده از سی تی اسکن انجام شده از یک اسکنر در همان جلسه بازسازی کرد. یکی از معایب اسکنر PET هزینه اولیه بالا و هزینه های عملیاتی مداوم آن است. روش کار. دستگاه متداولی که این روش را جهت تصویر برداری به کار می برد پت اسکن نام دارد و متشکل از چند هزار آشکارساز کوچک (از نوع BG و LO) است که به صورت انطباقی پرتوهای گاما ۵۱۱keV تولید شده از نابودی جفت های الکترون و پوزیترون از درون بدن بیمار آشکارسازی می کند. در تصویربرداری با روش های هسته ای همانند PET، هر چند رزولوشن در مقایسه با CT بسیار پایین تر است، اما با این وجود فواید و امکانات بی نظیری در اختیارمان قرار می دهد: قیمت هر دستگاه تا دو میلیون دلار تخمین زده می شود و اخیراً این دستگاه ها با سی تی اسکن به صورت ترکیبی (PET/CT) وارد بازار شده اند.
از آنجایی که برای آشکارسازی تلاشی جفتی احتیاج به رادیو ایزوتوپ های با نیمه عمر کمتر از دو ساعت می باشد، پت اسکن را اغلب در مجاورت یک دستگاه شتاب دهنده نصب می کنند. پر مصرف ترین این ایزوتوپ ها فلور-۱۸ است که نیمه عمر آن حدود ۱۱۰ دقیقه است. خرید و نصب این گونه شتاب دهنده ها خود حدود یک میلیون دلار هزینه دربردارد. کاربرد. تومورشناسی. اسکن PET با فلوئور ردیاب 18 (F-18) فلوریدوکسو گلوکوز (FDG)، به نام FDG-PET، به طور گسترده در انکولوژی بالینی استفاده می شود. این تکرر یک آنالوگ گلوکز است که توسط سلول های استفاده کننده از گلوکز و فسفریله شده توسط hexokinase (که فرم میتوکندری خود را در تومورهای بدخیم به سرعت در حال رشد افزایش می یابد) گرفته شده است. دوز معمولی FDG مورد استفاده در اسکن انکولوژیک یک دوز مؤثر 14 mSv دارد از آنجا که اتم اکسیژن که توسط F-18 جایگزینی برای تولید FDG برای مرحله بعدی متابولیسم گلوکز در همه سلول ها نیاز است، واکنش های بیشتری در FDG رخ نمی دهد. علاوه بر این، اکثر بافت ها (به استثنای کبد و کلیه قابل توجه است) نمی توانند فسفات اضافه شده توسط هگزوکیناز را حذف کنند. این بدان معنی است که FDG در هر س
لولی که تا زمان رسیدن آن به طول می انجامد، به دام افتاده است، زیرا قندهای فسفریلیک شده به دلیل شارژ یونی آن ها نمی توانند از سلول خارج شوند. این نتایج رادیواکتیویته بافت های با جذب گلوکز بالا مانند مغز طبیعی، کبد، کلیه ها و اکثر سرطان ها را نشان می دهد. در نتیجه، FDG-PET می تواند برای تشخیص، تنظیم و نظارت بر درمان سرطانها، به ویژه در لنفوم هوچکین، لنفوم غیر هودکین و سرطان ریه استفاده شود. چند ایزوتوپ دیگر و رادیوتراپی ها به علت اهداف خاص انکولوژی معرفی می شوند. به عنوان مثال، متادومات [11C] با برچسب (11C-metomidate) برای تشخیص تومورهای منشأ آدرنوکورتیک استفاده شده است. همچنین، FDOPA PET / CT (یا F-18-DOPA PET / CT) در مراکزی که آن را ارائه می دهند، جایگزینی حساس تر برای پیدا کردن و همچنین موضع گیری فئوکروموسیتوما نسبت به اسکن MIBG است. تصویربرداری عصبی. عصب شناسی: تصویر برداری عصبی PET مبتنی بر یک فرضیه است که مناطقی از رادیواکتیویت بالا با فعالیت مغز مرتبط است. غالباً به طور غیرمستقیم اندازه گیری جریان خون به قسمت های مختلف مغز که به طور کلی اعتقاد بر آن همبستگی است و با استفاده از تریسیکس اکسیژن ۱۵ اندازه گ
یری شده است. به دلیل نیمه عمر ۲ دقیقه، O-15 باید به طور مستقیم از یک سیکلوترون پزشکی استفاده شود که دشوار است. در عمل، از آنجا که مغز به طور معمول یک کاربر سریع از گلوکز است و از آنجایی که آسیب مغزی مانند بیماری آلزایمر به میزان قابل توجهی متابولیسم مغز گلوکز و اکسیژن را در کنار هم کاهش می دهد، FDG-PET استاندارد مغز، که میزان مصرف گلوکز را اندازه گیری می کند، همچنین ممکن است با موفقیت مورد استفاده قرار گیرد تا بیماری آلزایمر را از دیگر فرایندهای دمانس تشخیص دهد و هم چنین تشخیص زودهنگام بیماری آلزایمر. مزیت FDG-PET برای این کاربردها بسیار وسیع است. تصویربرداری PET با FDG همچنین می تواند برای تعیین محل تمرکز تشنج استفاده شود: تمرکز تشنج در طول اسکن اینترتیال به عنوان هیوم متابولیک ظاهر می شود. قلب شناسی. آترواسکلروز و بررسی بیماری های عروقی: در کاردولوژی بالینی، FDG-PET می تواند به اصطلاح «خلع سلاح میوکارد» را شناسایی کند، اما هزینه آن در این نقش در مقایسه با SPECT مشخص نیست. تصویربرداری FDG-PET از آترواسکلروز برای تشخیص بیماران مبتلا به سکته مغزی نیز امکان پذیر است و می تواند به اثربخشی درمان های ضد آترواسکلرو
ز جدید کمک کند. بیماری های عفونی. عفونت های تصویربرداری با فناوری های تصویربرداری مولکولی می تواند تشخیص و پیگیری درمان را بهبود بخشد. PET برای تشخیص عفونت های باکتریایی به طور بالقوه با استفاده از فلورودسو گلوکوز (FDG) برای شناسایی پاسخ التهابی مرتبط با عفونت به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است. فارماکوکینتیک: در آزمایش ها قبل از بالینی، ممکن است یک داروی جدید را به وسیله رادیو نشان داده و آن را به حیوانات تزریق کند. چنین اسکن هایی به عنوان مطالعات انتشار بیولوژیکی نامیده می شود. جذب دارو، بافت هایی که در آن متمرکز می شود و از بین بردن آن، می تواند بسیار سریع تر و مؤثرتر از روش قدیمی تر کشتار و تخریب حیوانات برای کشف اطلاعات مشابه، نظارت شود. بیشتر به طور معمول، مصرف مواد مخدر در یک محل مشخص شده از عمل می تواند به طور غیرمستقیم توسط مطالعات رقابت بین داروهای بدون برچسب و ترکیبات مولد شناخته شده آپریوری به اتصال با خاصیت به سایت منعکس شده است. یک رادیولینگ تنها می تواند برای آزمایش بسیاری از نامزدهای احتمالی دارو برای یک هدف مورد استفاده قرار گیرد. یک روش مرتبط با آن شامل اسکن کردن با رادیولیگندها می
باشد که با یک گیرنده داده شده با یک ماده درونزا (طبیعی) رقابت می کنند تا نشان دهند که یک داروی باعث آزاد شدن ماده طبیعی می شود. ایمنی. اسکن پت غیر تهاجمی است، اما این روش شامل قرار گرفتن در معرض اشعه یونیزاسیون است. 18F-FDG، که در حال حاضر رادیوتراپی استاندارد مورد استفاده برای تصویربرداری PET و مدیریت سرطان بیماران مبتلا به سرطان است، دوز مؤثر ۱۴ MSV دارد مقدار تابش در 18F-FDG مشابه دوز مؤثر یک ساله در شهر آمریکایی دنور، کلرادو (12.4 mSv / year) است. برای مقایسه، دوز تابش برای سایر روش های پزشکی از 0.02 mSv برای یک اشعه ایکس قفسه سینه و 6.5-8 mSv برای CT اسکن قفسه سینه است. متوسط هواپیماهای مدنی در معرض 3 mSv / year قرار دارد و کل حد مجاز کار شغلی برای کارگران انرژی هسته ای در ایالات متحده آمریکا 50mSv / year است. برای مقیاس، سفارش های از را ببینید. برای اسکن، قرار گرفتن در معرض تابش ممکن است قابل توجه باشد- حدود 23-26 mSv (برای ۷۰ کیلوگرم دوز فردی احتمالاً بالاتر خواهد بود برای وزن بدن بالاتر) عملکرد. رادیونوکلئید و ردیاب پرتویی. هایی که در اسکن پت استفاده می شوند، معمولاً ایزوتوپ ها با نیمه عمر کوتاه مانن
د کربن ۱۱ (~ ۲۰ دقیقه)، نیتروژن ۱۳ (~ ۱۰ دقیقه)، اکسیژن ۱۵ (~ ۲ دقیقه)، فلوئور ۱۸ (~ ۱۱۰ دقیقه)، گالیم ۶۸ (~ ۶۷ دقیقه)، زیرکونیم ۸۹ (~ ۷۸٫۴۱ ساعت)، یا روبیدیوم ۸۲ (~ ۱٫۲۷ دقیقه). این رادیونوکلئیدها یا به ترکیباتی که به طور طبیعی توسط بدن مورد استفاده قرار می گیرند مانند گلوکز (یا آنالوگ های گلوکز)، آب یا آمونیاک یا مولکول هایی که به گیرنده ها یا سایر سایت های فعالیت دارویی متصل می شوند، متصل می شوند. چنین ترکیبات برچسب دار به عنوان رادیوتراپی شناخته می شوند. فناوری PET می تواند برای ردیابی مسیر بیولوژیکی هر ترکیب در انسان های زنده (و همچنین بسیاری از گونه های دیگر) نیز مورد استفاده قرار گیرد، در صورتی که با ایزوتوپ PET قابل تشخیص باشد؛ بنابراین، فرایندهای خاصی که می توانند با PET مورد بررسی قرار گیرند، عملاً بی حد و حصر هستند و رادیوتراپی برای مولکول های هدف و فرایندهای جدید هم چنان سنتز می شود؛ همان طور که از این نوشتار، در حال حاضر ده ها تن در استفاده بالینی و صدها مورد استفاده در تحقیقات وجود دارد. در حال حاضر [هنگامی که] رادیوتراپی رایج ترین در پت اسکن بالینی پلاسما فلورایدوکسو گلوکوز (هم چنین به نام FDG
یا فلوتیکسی گلوکز)، یک آنالوگ از گلوکز است که با فلورین ۱۸ برچسب گذاری می شود. این رادیوتراپی در اصل همه اسکن برای انکولوژی و اکثر اسکن در مغز اعصاب استفاده می شود و در نتیجه اکثریت کل رادیوتراپی (&gt; ۹۵٪) مورد استفاده در اسکن PET و PET را تشکیل می دهد. با توجه به نیمه کوتاه عمر اکثر رادیو ایزوتوپ های پرتوی پوزیترون، رادیوتراپی ها به طور سنتی با استفاده از یک سیکلوترون در نزدیکی دستگاه تصویربرداری PET تولید می شوند. نیمه عمر فلوئور ۱۸ به اندازه کافی بلند است که رادیوتراپی هایی که دارای فلوئور ۱۸ می باشند می توانند به صورت تجاری در محل های خارج از محل تولید شوند و به مراکز تصویربرداری منتقل شوند. اخیراً ژنراتورهای روبیدیوم ۸۲ به صورت تجاری در دسترس بوده اند. این ها حاوی استرانسیم ۸۲ هستند که با جذب الکترون برای تولید روتادیوم-۸۲ انتشار پوزیترون فرو می ریزند. انتشار. برای انجام اسکن، یک ایزوتوپ تریسی رادیواکتیو کوتاه مدت به موضوع زندگی تزریق می شود (معمولاً به گردش خون). هر اتم ردیاب شیمیایی به یک مولکول فعال زیست شناختی تبدیل شده است. یک دوره انتظار وجود دارد در حالی که مولکول فعال در بافت ها متمرکز می شود؛ س
پس موضوع در اسکنر تصویربرداری قرار می گیرد. مولکول که برای این منظور بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد، گلوکز (FDG)، یک قند F-18 است که مدت زمان انتظار آن یک ساعت است. در حین اسکن، یک رکورد غلظت بافت به عنوان کشش تریسی ایجاد می شود. همان طور که رادیو ایزوتوپ تحت تجزیه انتشار پوزیترون (همچنین به عنوان بتا مثبت شناخته می شود)، پوزیترون، یک ضد عنصر الکترون با شار مخالف را منتشر می کند. پوزیترون منتشر شده در بافت برای یک فاصله کوتاه (معمولاً کمتر از ۱ میلی متر است اما وابسته به ایزوتوپ است) سفر می کند، که در آن زمان انرژی جنبشی را از دست می دهد، تا زمانی که به نقطه ای که می تواند با الکترون ارتباط برقرار کند، تأخیر کند. این برخورد هر دو الکترون و پوزیترون را نابود می کند و یک جفت فوتون های نابودکننده (گاما) ایجاد می کند که در جهت تقریباً مخالف حرکت می کنند. این ها هنگامی که آن ها در یک دستگاه اسکن می رسند، ایجاد می شوند و موجب نوردهی می شوند که توسط فوتومولتیپایرها یا فوتودیوئیدها (سی APD) به دست می آید. این تکنیک به تشخیص همزمان یا همزمان دو فوتون که در جهت تقریباً مخالف حرکت می کند بستگی دارد (دقیقاً در مرکز محدو
دهٔ تودهٔ آن ها کاملاً مخالف است، اما اسکنر هیچ راهی برای دانستن آن ندارد، و به همین جهت یک جهت کوچک ساخته شده است) فوتون هایی که به «جفت» های زمانی (به عنوان مثال در یک پنجره زمانی از چند نانو ثانیه) وارد نمی شوند، نادیده گرفته می شوند. محلی سازی رویداد نابودی پوزیترون. مهم ترین بخش از تلفات الکترون-پوزیترون موجب می شود که دو فوتون گاما ۵۱۱ کیلووات در حدود تقریباً ۱۸۰ درجه به یکدیگر منتقل شوند؛ از این رو، ممکن است منبع خود را در کنار یک خط مستقیم از همپوشانی (که همچنین خط پاسخ یا LOR نامیده می شود) قرار دهیم. در عمل، LOR دارای عرضی غیر صفر است زیرا فوتون های خروجی دقیقاً به فاصله ۱۸۰ درجه از یکدیگر فاصله ندارند. اگر زمان حل و فصل آشکارسازها کمتر از ۵۰۰ پیکوثانیه، به جای حدود ۱۰ نانو ثانیه باشد، ممکن است این رویداد را به یک بخش از وتر، که طول آن با وضوح زمان سنج آشکارساز تعیین می شود، قرار دهیم. با بهبود وضوح زمان، نسبت سیگنال به نویز (SNR) تصویر بهبود خواهد یافت و نیاز به رویدادهای کمتر برای دستیابی به همان کیفیت تصویر است. این تکنولوژی هنوز معمول نیست، اما در برخی از سیستم های جدید موجود است. روش های آماری،
رویکردهای مبتنی بر احتمال. آماری، احتمال مبتنی بر الگوریتم های تکرار انتظار-حداکثر سازی مانند الگوریتم شپ-واردی در حال حاضر روش ترجیحی بازسازی است. این الگوریتم ها برآورد توزیع احتمالی حوادث نابودی را محاسبه می کنند که به داده های اندازه گیری شده بر اساس اصول آماری منجر می شود. مزیت پروفیل نویز بهتر و مقاومت در برابر مصنوعات رگه ای است که با FBP معمول است، اما ضرورت این است که نیازهای منابع کامپیوتر بالا باشد. یک مزیت دیگر از تکنیک های بازسازی تصویر آماری این است که اثرات فیزیکی که باید قبل از اصلاح برای استفاده از الگوریتم بازنگری تحلیلی مانند فوتون های پراکنده، اتفاق های تصادفی، انقباض و آشکارساز زمان ماندگار، به احتمال زیاد مدل مورد استفاده در بازسازی، اجازه می دهد برای کاهش سر و صدای اضافی. نشان داده شده است که بازسازی واقعی، منجر به پیشرفت در حل و فصل تصاویر بازسازی شده می شود، از آنجا که مدل های پیچیده تر فیزیک اسکنر می تواند در مدل احتمال بیشتر از آنچه که توسط روش های بازسازی تحلیلی استفاده می شود، امکان سنجی بهبود یافته توزیع رادیواکتیویته را افزایش دهد. تصحیح تضعیف. تصویربرداریPET نیاز به اصلاح ضخام
ت دارد در این سیستم تصحیح تضعیف براساس اسکن انتقال با استفاده از منبع میله چرخش 68Ge است اسکن های انتقال به طور مستقیم اندازه گیری های ولتاژ را در ۵۱۱ کیلو V اندازه گیری می کند. تضعیف زمانی رخ می دهد که فوتونهایی که توسط رادیوتراپی درون بدن منتشر می شوند، توسط بافت مداوم بین آشکارساز و انتشار فوتون جذب می شوند. همان طور که LORهای مختلف باید با ضخامت های مختلفی از بافت عبور کنند، فوتون ها به صورت متفاوتی تضعیف می شوند. نتیجه این است که سازه های عمیق در بدن به عنوان داشتن جذابیت ضعیف ضعیف بازسازی می شوند. اسکنرهای معاصر می توانند با استفاده از یک تجهیزات CT-X یکپارچه، برآورد کنند، که یک فرم خام CT را با استفاده از یک منبع گاما (منبع پوزیترون) و آشکارسازهای PET، ارائه داد. در حالی که تصاویر تصحیح شده با ضخامت عمدتاً بازنمایی وفادارتر است، فرایند تصحیح خود را حساس به مصنوعات برجسته می کند. در نتیجه، هر دو تصحیح و اصلاح نشده تصاویر همیشه بازسازی و خواندن با هم. ترکیب PET با CT یا MRI. اسکن PETها در کنار اسکن سیگنال های مغناطیسی یا رزونانس مغناطیسی (MRI)، با ترکیب به اطلاعات هر دو آناتومیک و متابولیکی (یعنی آنچه که
ساختار است و آنچه که آن را بیوشیمیایی انجام می دهد) خوانده می شود. از آنجا که تصویربرداری PET در ترکیب با تصویربرداری آناتومیکی مفید است، مانند CT، اسکنرهای PET مدرن اکنون با CT Scanners چند منظوره پیشرفته (به اصطلاح PET-CT) در دسترس هستند. از آنجا که دو اسکن می تواند در یک جلسه فوری در همان جلسه انجام شود و بیمار موقعیت بین دو نوع اسکن را تغییر نمی دهد، دو مجموعه تصاویر دقیق تر ثبت می شوند، به طوری که مناطق ناهنجاری در تصویربرداری PET می توانند بیشتر باشد کاملاً با آناتومی در تصاویر سی تی ارتباط دارد. این بسیار مفید است در ارائه دیدگاه های دقیق از حرکت دادن اندام ها یا ساختارها با تغییرات آناتومیکی بالاتر، که بیشتر در خارج از مغز اتفاق می افتد. در مؤسسه بیولوژی و بیوفیزیک ژولیچ، بزرگ ترین دستگاه PET MRI جهان در آوریل ۲۰۰۹ شروع به کار کرد: یک توموگرافی رزونانس مغناطیسی ۹٫۴ تسلی (MRT) همراه با توموگرافی انتشار پوزیترون (PET). در حال حاضر، فقط مغز را می توان در این میدان های مغناطیسی بالا اندازه گیری کرد. برای تصویربرداری از مغز، ثبت نام CT, MRI و اسکن PET می تواند بدون نیاز به یک PET CT یا PET-MRI با استفاده
از دستگاه شناخته شده به عنوان N-لوکالیزه انجام شود. محدودیت ها. حداقل رساندن دوز تابش به موضوع، جذابیت استفاده از رادیونوکلئیدهای کوتاه مدت است. در کنار نقش تعیین شده خود به عنوان یک تکنیک تشخیصی، PET به عنوان یک روش برای ارزیابی پاسخ به درمان، به ویژه درمان سرطان نقش گسترده ای دارد. محدودیت استفاده گسترده از PET ناشی از هزینه های بالا cyclotrons مورد نیاز برای تولید رادیونوکلئیدهای کوتاه مدت برای اسکن پت و نیاز به دستگاه سنتز شیمیایی در محل مناسب برای تولید رادیو داروها پس از آماده سازی رادیوایزوتوپ. مولکول های رادیوتراپی Organic که یک رادیو ایزوتوپ رادیویی پوزیترون را شامل می شوند ابتدا سنتز نمی شوند و سپس رادیوایزوتوپ درون آن ها تهیه می شود، زیرا بمباران با یک سیکلوترون برای تهیه رادیوایزوتوپ، هر وسیله ای برای نگهداری آن را از بین می برد. در عوض، ایزوتوپ باید ابتدا آماده شود، سپس پس از آن، شیمی برای آماده سازی هر رادیوتراپی آلی (مانند FDG) بسیار سریع انجام می شود، در زمان کوتاهی قبل از انحلال ایزوتوپ. تعداد کمی از بیمارستان ها و دانشگاه ها قادر به حفظ چنین سیستم هایی هستند و اکثر PETهای بالینی توسط تأمین ک
نندگان شخص ثالث رادیوتراپی پشتیبانی می شوند که می توانند همزمان چندین سایت را تأمین کنند. این محدودیت PET را در درجه اول به استفاده از ردیاب های برچسب دار شده با فلوئور ۱۸ محدود می کند، که نیمه عمر ۱۱۰ دقیقه را دارد و می توان از راه دور معقول استفاده کرد یا به روبیدیوم ۸۲ (که به عنوان روبیدیم -۸۲ کلرید استفاده می شود) با نیمه عمر ۱٫۲۷ دقیقه است که در یک ژنراتور قابل حمل تولید می شود و برای مطالعات پرفوریونی قلب استفاده می شود. با این وجود، در سال های اخیر چندین سیکلوترون در محل با محافظ یکپارچه و «آزمایشگاه های داغ» (آزمایشگاه های شیمی اتوماتیک که قادر به کار با رادیوایزوتوپ ها هستند) شروع به همراه کردن واحدهای PET به بیمارستان های راه دور کرده اند. حضور کوچک سیکلوترون در محل، وعده داده که در آینده به عنوان سیکلووترن ها در پاسخ به هزینه بالای حمل و نقل ایزوتوپ به دستگاه های PET کاهش یابد. در سال های اخیر کمبود اسکن های PET در ایالات متحده کاهش یافته است، چرا که انتشار داروهای رادیو ایزوتوپ برای تأمین رادیو ایزوتوپ ها ۳۰٪ در سال افزایش یافته است. تاریخچه. پت اسکن اول بار در دانشگاه واشینگتن در سنت لوییس در سال
۱۹۷۵ توسط مایکل فلپس اختراع شد. در این سیستم یک عنصر رادیواکتیو با نیمه عمر کوتاه که با گرفتن پوزیترون متلاشی می شود (که به لحاظ شیمیایی مولکول فعال متابولیک محسوب می شود) به بدن بیمار تزریق می گردد و پس از وقفه کوتاهی (جهت پخش مواد در سیستم گردش بدن) بیمار جهت تصویرگیری به داخل دستگاه اسکن منتقل می شود. مولکولی که بدین منظور استفاده می شود فلوئورو دی اکسی گلوکز (FDG-۱۸) می باشد. امروزه دستگاه های پت در بیمارستان ها در سرتاسر ایالات متحده و نیز در آشکارسازی و تحقیقات در زمینه هایی همچون ناراحتی های مغز و اعصاب مثل روان گسیختگی، پارکینسون، آلزایمر، و آنکولوژی کاربرد وسیع دارند. در سال ۲۰۲۰ ایران حداقل سه دستگاه پت اسکن مشغول به کار دارد، که یکی در بیمارستان مسیح دانشوری، و دیگری در بیمارستان دکتر شریعتی و در بیمارستان خاتم الانبیا قرار دارند. هزینه. از اوت سال ۲۰۰۸، مراقب های سرطانی انتاریو گزارش می دهد که هزینه های افزایشی در حال حاضر برای انجام اسکن PET در استان می تواند ۱۰۰۰ تا ۲۰۰ دلار برای هر اسکن باشد. این شامل هزینه دارو رادیو اکتیو و مصارف پزشک برای خواندن اسکن است. در انگلستان، هزینه مرجع ( (2015-201
6 برای یک اسکن سرپایی ۷۹۸ پوند و ۲۴۲ پوند برای خدمات دسترسی مستقیم است. در استرالیا، از ژوئیه ۲۰۱۸، هزینه برنامه های مزایای Medicare برای کل بدن FDG PET بین ۹۵ تا ۹۹ دلار است که بسته به نشانه ای برای اسکن است.