Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قلعه نوجمشید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۴۶ نفر (۳۱۹خانوار) بوده است.
عیش آباد (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در ۱ کیلومتری شمال شرقی روستای میرآبادبزرگ واقع شده است. روستایی خوش آب و هوا که منتهی با دامنه بینالود می باشد و میوه هایی از قبیل گیلاس، گلابی، آلو، هلو، خیار، گردو در این روستا پرورش میابد. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۸ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
کابلی (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۳ نفر (۱۵۱خانوار) بوده است.
شاداب (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۲۶ نفر (۳۶۷خانوار) بوده است.سرشماری سال۱۳۹۰جمعیت۱۴۱۵نفر سرشماری سال۱۳۹۵جمعیت ۱۲۴۸ نفرجمعیت ساکن سال۱۴۰۳جمعیت ۱۶۸۶نفر می باشد
حسن آباد سرتپه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
خواجه بچه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۵۲خانوار) بوده است.
سامغان، از روستاهای نیشابور میباشد که در دو کیلومتری فولاد مبارکه خراسان از شمال به حسن آباد جنوب به عسگرآباد شرق به سیدآباد و غرب به خیرآباد منتهی میشود آب و هوا گرم و خشک شغل اکثر مردم کشاورزی و دامداری و، از اهالی نامدار این روستاحاج عزیزالله سامغانی،حاج سید جوادحسن آبادی،کربلایی حسین عسگر آبادی وحاج سید مسلم حسینی ثالث و حاج اسماعیل سامغانی (حجی)و حاج محمود سامغانی میباشد اول روستا کارگاه بزرگی افتتاح گردیده، بلوکه سیمانی پایه انگور،پایه فنس وجوشکاری واهنگری می باشد به مدیریت علی اکبرسامغانی،نوه حاج عزیزالله میباشد جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
سهل آباد (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. اقوام سهلی، حسینی از خانواده های بومی این روستا هستند. بعد ها خانواده های زیادی ساکن این روستا شده اند. اخیرا یک صفحه اینستاگرامی برای اشتراک گذاری تصاویری قدیمی از خاطرات افراد فوت شده و ساکنین سابق و... ایجاد شده است. میتوان به هنرمندان افتخارآفرین در سطح کشور مانند سید امیر حسینی، و... اشاره کرد. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۷ نفر (۶۷خانوار) بوده است. اکثر اهالی این روستا را بومیان تشکیل می دهند و جمعیت پیر در این روستا بیشتر مشاهده می شود.
عسکر آباد (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
ابقوی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۵۹خانوار) بوده است.
باغشن گچ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. زبان مردم روستا زبان ترکی خراسانی است. این روستا معادن گچ و سنگ معدنی دارد. از مناظر دیدنی روستا میتوان به آبشار (هو)نام برد. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٫۹۱۵ نفر (۱۳۳۸خانوار - شامل ۲۰۴۴ مرد و ۱۸۷۱ زن) بوده است.
گراب (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
گچ دره (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
شهرک (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۶۴ نفر (۵۵۴خانوار) بوده است.
منظر (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۳۹خانوار) بوده است.
ده حلاج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مازول قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۵ نفر (۱۵۰خانوار) بوده است.
آستایش، روستایی در دهستان بلهرات بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۸۶ نفر (۲۰۸ خانوار) بوده است.
بزق، روستایی در دهستان بلهرات بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۵۹ نفر (۳۳۲ خانوار) بوده است.
ریگی، روستایی در دهستان بلهرات بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا، مرکز دهستان بلهرات است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۶۵۸ نفر (۴۹۱ خانوار) بوده است.
عنبرکه، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴۵ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده است.
گلبو سفلی، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا، مرکز بخش بلهرات است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۳۶ نفر (۳۴۵ خانوار) بوده است.
گلبو بالا، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴۴ نفر (۱۱۵ خانوار) بوده است.
حسن آباد بلهر، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۸۲ نفر (۲۳۰ خانوار) بوده است.
دهنو یا دهنو بلهرات روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۲ نفر (۷۸ خانوار) بوده است.
ذمه، روستایی در دهستان بلهرات بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۴ نفر (۱۳۱ خانوار) بوده است.
جنداب، روستایی در دهستان بلهرات بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۰۷ نفر (۳۱۵ خانوار) بوده است.
قلعه شیشه، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۲ نفر (۱۱۲ خانوار) بوده است.
قوش آباد یا قوش آغل، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۲ نفر (۲۸ خانوار) بوده است.
مهدی آباد، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۷ نفر (۷۶ خانوار) بوده است.
اسلام آباد، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۰۷ نفر (۲۵۳ خانوار) بوده است.
عبدل آباد، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳۸ نفر (۱۶۲ خانوار) بوده است.
مسک آباد، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۴ نفر (۵۹ خانوار) بوده است.
سالاری، روستایی در دهستان سالاری بخش بلهرات شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۷۸ نفر (۲۹۷ خانوار) بوده است.
عطائیه، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۵۴ نفر (۲۲۲ خانوار) بوده است.
شوررود، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۱۴ نفر (۳۳۶ خانوار) بوده است.
ماروس، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۷ نفر (۹۷ خانوار) بوده است.
ارغش، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲۱ نفر (۹۳ خانوار) بوده است.
چاه نسر، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. نیروگاه خورشیدی. در اردیبهشت ۱۴۰۲، ۸۰ واحد نیروگاه خورشیدی ۵ کیلو وات خانگی در روستای چاه نسر با حضور محمد زهرایی رئیس سازمان بسیج سازندگی افتتاح شد. چاه نسر نخستین روستا در زمینه طرح انرژی خورشیدی در ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۲۴۶ نفر (۳۸۸ خانوار) بوده است.
چهل مرغیان، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
حسین آباد عرب، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۳ نفر (۳۳ خانوار) بوده است.
مومیا یا مومنایی نوعی مادهٔ معدنی است که در طب سنتی مورد استفاده قرار می گرفته است و از این ماده برای درمان بسیاری از بیماری شایع نظیر درد مفاصل، شکستگی ها، بیماری نقرس و غیره بهره می گرفتند. تاریخ استفاده از ماده به هزاران سال قبل بازمی گردد و ظاهراً مصریان باستان از اولین مللی بودند که از این ماده برای درمان و همچنین برای مومیایی کردن مردگان خود بهره بردند. محمد بن زکریای رازی حکیم و پزشک نامدار ایرانی معتقد است که این دارو برای اولین بار در روزگار پادشاهی فریدون پیشدادی در شهر دارابگرد یا داراب کنونی شناخته شده و مورد استفاده قرار گرفته است. رازی همچنین رساله کوتاهی به نام خواص مومیایی نگاشته است که این رساله به فارسی ترجمه شده است. منشأ. نظرات مختلفی در مورد منشأ مومیا بیان شده است. اعتقاد بر این است که در نتیجه تجزیه سنگ های نفتی توسط میکروارگانیسم ها تشکیل شده است. در ایده های اولیه (پیش علمی)، منشأ کوهی و ترکیب غیرآلی مومیا (طلا، نقره، مس، آهن) فرض شده بود. در نیمه دوم قرن بیستم، فرض بر این بود که مومیا یک محصول زائد از فضولات حیوانات (خفاش ها و غیره)، رسوبات مدفوع جوندگان روی سنگ ها است. بر اساس ایده
های مدرن، مومیا منشأ گیاهی دارد و به احتمال زیاد، محصولات فسیل شده تجزیه (پوسیدگی) بقایای گیاهی را نشان می دهد که تحت فشار سنگ دچار دگردیسی شده اند. تاریخچه. از زمان های قدیم، مومیا یک داروی عامیانه در افغانستان، هند، ایران، چین، آسیای مرکزی و تبت بوده است. مومیا بیش از ۴۰۰۰ سال است که به عنوان یک داروی عامیانه و در طب جایگزین استفاده می شود. اثرات شفابخش مومیا برای بیماری های مختلف در آثار ارسطو، رازی، بیرونی، ابن سینا و دیگران ذکر شده است. بارتلمی دربلو این تولید طبیعی سنگ را با مومیایی مصنوعی یا انسانی اشتباه گرفت. ذخایر طبیعی. ذخایر مومیا در بسیاری از مناطق جهان یافت می شود: در قفقاز، آسیای مرکزی، روسیه، منطقه سیبری جنوبی در کوه های سایان-آلتایی، هند، مغولستان، ایران، پاکستان، عربستان، اندونزی، استرالیا، برمه، آمریکای جنوبی. چین، نپال، افغانستان و کشورهای شمال شرق آفریقا. تحقیقات مرکز اکتشافات جغرافیایی ایالتی مرکزی "جواهرات Tsentrquartz" نشان داده است که ذخایر مومیا، علیرغم جغرافیای وسیع موقعیت آنها، بسیار نادر است و ذخایر مواد خام در آنها محدود است. مومیا تمایل به کاهش اکسیداسیون دارد، اما مدت زمان فرای
ند از ۲ تا ۳۰۰ سال یا بیشتر متغیر است. در سنگ های آهکی، دگرگونی و رسوبی (از پروتروزوئیک تا کواترنر) در آسیای مرکزی، تووا، در دریاچه بایکال، در قفقاز و مناطق دیگر یافت می شود. بیشتر در هیمالیا، فلات تبت، کوه های شبه جزیره عربستان، ایران، مغولستان، میانمار یافت می شود. ترکیبات. اگرچه مومیا گاهی به عنوان قطران یا رزین معدنی نامیده می شود، اما در واقع هیچ کدام از این دو نیست. این ماده ای بسیار چسبناک مانند قطران یا رزین است که به رنگ قهوه ای تیره یا سیاه است، اما برخلاف این مواد به راحتی در آب حل می شود اما در اتانول نامحلول است. مومیا حاوی مواد معدنی کلسیم، منیزیم، سدیم، آهن، کروم، سرب و غیره بیش از ۲۰ عنصر و همچنین هیدروکربن های پارافین جامد، پروتئین ها، کربوهیدرات ها، اسیدهای آمینه، اسیدهای چرب، الکل ها و غیره است. ترکیب شیمیایی بخش آلی عصاره (~50% C و 10% H) منشأ روغنی مومیا را نشان می دهد. مومیا از ۶۰ تا ۸۰ درصد مواد هیومیک مانند اسیدهای هیومیک و فولویک تشکیل شده است. نمونه های مومیا از هیمالیا 5.1 kDa، آلتای 8 kDa، تیان شان 7.5 kDa، زونگاریان 9.0 kDa وزن مولکولی، نشان داد که از دو جزء اصلی تشکیل شده است: بخ
ش با مولکولی بالا، طبیعت اسیدی فولویک نمونه به عنوان نمونه معمولی است. (نمونه ای از دریاچه سختیش روسیه) و قسمت کم مولکولی طیفی از متابولیت های رویشی و حیوانی مانند متیل دی آمینو سیکلوهگزان، شیکمیک اسید، هیپوریک اسید، کوینیک اسید، هیدروکسی هیپوریک اسید، دیمر متیل دی آمینو سیکلوهگزان را نشان می دهد. مومیا حاوی مواد معدنی ۱۵ تا ۲۰ درصد همراه با عناصر کمیاب از جمله سلنیوم است. بنابراین مومیا سرشار از مواد مغذی مانند نمک های معدنی، اسیدهای آمینه و غیره و سایر ترکیبات آلی از جمله: اسید بنزوئیک، اسید هیپوریک، اسیدهای چرب (اسید میریستیک، اسید استئاریک، اسید اولئیک، اسید پتروسلینیک، اسید لینولئیک، اسید لوریک است. اسیدهای چرب اشباع شده)، ایکتیریدین، اسید سالیسیلیک، رزین ها، تری ترپن ها، استرول ها، اسیدهای کربوکسیلیک معطر، ۳٬۴-بنزوکومارین ها، گروه های آمینه اسیدها، لیپیدهای فنولیک، ۸۵ ماده معدنی کمیاب (پتاسیم، کلسیم و منیزیم) بیشترین میزان را دارند. لاتکس، آلبومین، استرول ها، پلی فنول های چای، لیپیدهای فنلی، دی بنزو آلفا پیرون ها (DBP)، سلنیوم و کروموپروتئین های دی بنزو-α-پیرون (DCPs). خواص ارگانولپتیکی. طعم مومیا تلخ ا
ست و می تواند شبیه شکلات خالص با محتوای کاکائو بالا باشد. بوی مومیا شبیه بوی قیر است. طبقه بندی. مومیا با توجه به نوع فلز موجود در رنگ ها و درجات مختلفی وجود دارد: قرمز با طلا، سفید با نقره، آبی (Tamra، با مومیای مس) و سیاه حاوی آهن. از این میان، مومیای سیاه حاوی طلا نادرترین است و بهترین اثر درمانی را دارد. در طبیعت مومیای حاوی آهن بیشترین مصرف را در طب سنتی دارد. پژوهش. مطالعات انجام شده در سال ۲۰۱۱ شواهد قابل توجهی از فعالیت بیولوژیکی مومیا، که توسط طرفداران طب های سنتی (آیورودا، چینی، تبتی) اعلام شده است، پیدا نکرد.
کلاته حسن آباد، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۷ نفر (۱۳۴ خانوار) بوده است.
باقریه، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۰۳ نفر (۱۲۳ خانوار) بوده است.
درخت سنجد (نیشابور)، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان عشق آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
شهرک امام، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۳۰ نفر (۲۱۸ خانوار) بوده است.
چاه حاجی آباد ، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان عشق آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چاه رئیسی، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان عشق آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
رئیسی، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا، مرکز دهستان عشق آباد است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۳۱ نفر (۳۲۳ خانوار) بوده است.
صمدیه، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۰۳ نفر (۱۶۲ خانوار) بوده است.
کوشکک، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷۷ نفر (۸۵ خانوار) بوده است.
سعد آباد، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۰ نفر (۲۰ خانوار) بوده است.
سلیمانی، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۲ نفر (۷۷ خانوار) بوده است.
قاسمی، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱۸ نفر (۱۷۹ خانوار) بوده است.
قره خان، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۷ نفر (۵۶ خانوار) بوده است.
میان بند، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. عمده فعالیت اهالی این روستا کشاورزی و دامپروی است. اهالی این روستا اغلب با نام های خانوادگی: میان بندی؛ میوندی، نصرآبادی؛ سعدآبادی و... شناخته می شوند. از چهره های شاخص این روستا می توان به حجةالاسلام میان بندی معاونت قوه قضائیه استان خراسان رضوی و ریاست دادگاه تجدید نظر استان، مهندس اسماعیل نصرآبادی معاون استاندار و فرماندار ویژه شهرستان فیروزه و مرحوم حاج شیخ محمود میان بندی از روحانیون مبارز انقلاب اسلامی و... اشاره کرد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۱ نفر (۴۵ خانوار) بوده است.
نصر آباد علیا، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴ نفر (۹ خانوار) بوده است.
نعیم آباد، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۳ نفر (۵۰ خانوار) بوده است.
چاه بزغانی، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان عشق آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
اردمه، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۴۲۱ نفر (۶۸۷ خانوار) بوده است.
باغ جهان، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲۰ نفر (۹۶ خانوار) بوده است.
کوشک، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۴ نفر (۶۷ خانوار) بوده است.
پیرگز، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۵ نفر (۹۹ خانوار) بوده است.
دهنو شور، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۱ نفر (۳۸ خانوار) بوده است.
محمود آباد، روستایی در دهستان عشق آباد بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۷ نفر (۱۰۲ خانوار) بوده است.
چاه سالار، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۰۹ نفر (۴۲۹ خانوار) بوده است.
ریزآب، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۰۱ نفر (۲۲۷ خانوار) بوده است.
پاباز، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۳ نفر (۵۲ خانوار) بوده است.
حصارسرخ، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۷۵ نفر (۱۴۶ خانوار) بوده است.
ده حسینی، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۹۲ نفر (۱۹۱ خانوار) بوده است.
الوان (نیشابور)، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پیردله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گلقندشت، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۱ نفر (۱۷۱ خانوار) بوده است.
دستفشاد، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۸ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
شهرآباد، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۶۲ نفر (۱۶۱ خانوار) بوده است.
کلاته باغ، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱ نفر (۱۹ خانوار) بوده است.
کلاته حاج الهیار، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان غزالی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کلاته حاجی شیرمحمد، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶ نفر (۶ خانوار) بوده است.
فدیشه، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا، مرکز دهستان غزالی است. آیین مذهبی. همه ساله در روز عاشورا بزرگ ترین مراسم تعزیه خوانی ایران در این روستا برگزار می شود و تا هشتاد هزار نفر در این روز این مراسم را از نزدیک تماشا می کنند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۳۸۲ نفر (۴۲۷ خانوار) بوده است.
نو آباد، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۶ نفر (۹۷ خانوار) بوده است.
چاه یابو، روستایی از توابع بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان غزالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷ نفر (۴خانوار) بوده است.
کلاته حاج حسن، روستایی از توابعشهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان غزالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
حسین آباد جنگل، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان جلگه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۹۶ نفر (۱۷۴ خانوار) بوده است.
دستجرد (فیروزه)، روستایی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طاغنکوه جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۵ نفر (۱۰۶خانوار) بوده است.
شورورز، روستایی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طاغنکوه جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۹۰خانوار) بوده است.