Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چاتاهوچی شهری در شهرستان گدسن ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۲۱ بنیان گذاری شده است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۶۵۲ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۱۴٫۶ کیلومتر مربع است.
فهرست آثار ملی شهرستان بردسکن شامل ۲۶ اثر ملی در شهرستان بردسکن است که تا ۱۳۹۷ به ثبت رسیده اند که سهم این شهرستان در سطح استان خراسان رضوی که بالغ بر ۱۴۰۷ اثر تاریخی ثبت شده دارد بسیار ناچیز است. برج فیروزآباد نخستین و برج علی آباد دومین اثر ملی شهرستان بردسکن است که به ترتیب با شمارهٔ ثبتی ۹۱ و ۱۲۷ در تاریخ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته اند. همچنین برج فیروزآباد قدیمی ترین بنای تاریخی این شهرستان است. تپهٔ چوپان مربوط هزارهٔ دوم پیش از میلاد قدیمی ترین محوطهٔ باستانی ثبت شده در شهرستان بردسکن است. افزون براین تپهٔ چوپان در سال ۱۴۰۳ خورشیدی با شمارهٔ ثبتی ۳۴۱۷۹ در فهرست آثار ملی ایران جای گرفت که تازه ترین اثر ثبتی در این شهرستان نیز می باشد. محوطهٔ فیروزآباد مربوط به دوره های تاریخی تا دورهٔ تیموریان احتمالاً همان خرابه های شهر "ترشیز قدیم" مرکز "ولایت پشت" از نواحی "ربع نیشابور" است که با شمارهٔ ثبتی ۱۰۹۱۹ در تاریخ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است. آرامگاه عبدل آباد شاخص ترین «بنای آرامگاهی» در شهرستان بردسکن می باشد که مربوط به دورهٔ ایلخانی است و با شمارهٔ ثبتی ۱۰۹۰۸ در تاریخ خور
شیدی در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است. خانهٔ علمی مربوط به دورهٔ پهلوی که با شمارهٔ ثبتی ۲۸۲۰۸ در تاریخ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است، هم اکنون به عنوان «موزه مردم شناسی» و «ادارهٔ میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان بردسکن» مورد استفاده قرار می گیرد. قلعهٔ رحمانیه مربوط به سدهٔ ۸ تا ۱۲ قمری دارای پلانی دایره ای (گِرد) نیز یکی دیگر از بناهای شاخص این شهرستان می باشد که با شمارهٔ ثبتی ۱۱۰۳۵ در تاریخ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است. همچنین رباط کبودان مربوط به دورهٔ قاجار تنها اثر ملی ثبت شده با کاربری «کاروانسرا» در شهرستان بردسکن است که با شمارهٔ ثبتی ۲۱۰۶ در تاریخ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران جای گرفته است.
بازی های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ رسماً به عنوان بیست و یکمین دوره بازی های المپیک زمستانی شناخته می شود، این دوره در ونکوور کانادا از ۱۲ تا ۲۸ فوریه برگزار شد و در مجموع ۲۶۳۲ ورزشکار از ۸۲ کشور جهان در ۱۵ رشته به نبرد با یکدیگر پرداختند.
در زیست شناسی مولکولی و بیو انفورماتیک، توالی اجماع(مورد توافق)، ترتیب فراوان ترین واحد (residues)محاسبه شده در یک رشته -چه نوکلئوتید و چه اسید آمینه- است که در هر نقطه از تراز توالی(هم تراز کردن توالی) یافت شده است. توالی اجماع نتایج هم ترازسازی چند توالی (MSA) را بیان می کند که توالی های به هم مرتبط با هم مقایسه و موتیفهای توالی (لوگوی دنباله های) مشابه محاسبه می شوند. این اطلاعات هنگامی که با آنزیم هایی با توالی مستقل مانند آران ای پلی مراز. کار می کنیم مهم هستند. آنالیز توالی. نرم افزارهای شناخت الگو (pattern recognition) یک موضوع عمده در ژنتیک، بایولوژی مولکولی و بایو انفورماتیک محسوب می شوند. موتیف های توالی (sequence motifs )ویژه می توانند مانند توالی های تنظیمی (regulatory sequence) برای کنترل بایو آنزیم ها یا مانند توالی های علامت (signal sequence)که یک مولکول را به یک مکان مشخص در سلول هدایت می کنند یا بلوغ سلول را تنظیم می کنند، عمل کنند. از آنجایی که عمل تنظیم این توالی ها مهم است، این طور در نظر گرفته می شود که در طول دوره های طولانی تکامل محافظت شده اند و تغییر چندانی نکرده اند. در پاره ای از مو
ارد می توان با استفاده از مقدار محافظت این مکان ها ارتباط تکاملی را تخمین زد. نام گذاری. موتیف توالی محافظت شده (conserved sequence motifs) توالی اجماع نامیده می شوند و نشان می دهند که چه ساکن هایی (residues)محافظت شده و چه ساکن هایی متغیر هستند. برای مثال نمونه DNA زیر را در نظر بگیرید: A[CT]N{A}YR در این نوع نام گذاری، A به این معنی است که در این مکان همیشه A است. [CT] یعنی در این مکان یا C داریم یا T. برای نشان دادن اینکه در این مکان هر بازی می تواند قرار بگیرد از علامت N استفاده می کنیم. {A} یعنی هر بازی به غیر از Y، A نمایانگر پیریمیدین و R نشان دهند پورین است.
ولف لپنیز جامعه شناس، دانشمند علوم سیاسی و نویسندهٔ علمی است. زندگی. ولف لپنیز در ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۴۱ در آلن اشتاین، ناحیه ای در آلمان وقت (اُلشتین در لهستان امروزی) زاده شد. در سال ۱۹۴۵ خانوادهٔ وی به دلیل حملهٔ ارتش اتحاد جماهیر شوروی به پروس خاوری به اشلسویگ-هولشتاین و از آن جا به نوردراین-وستفالن فرار کردند. سرانجام او در کوبلنتس بزرگ شد. لپنیز پس از جنگ جهانی دوم دیپلم متوسطهٔ خود را دریافت کرد و در دانشگاه وستفالی ویلهلم در نوردراین-وستفالن به تحصیل در رشتهٔ جامعه شناسی و فلسفه پرداخت. او در سال ۱۹۶۷ با ارائه رساله ای با موضوع «مالیخولیا و جامعه» دکترای خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۰ نیز در دانشگاه آزاد برلین به درجهٔ استادی رسید. او در خانهٔ علوم انسانی پاریس و مؤسسه مطالعات پیشرفتهٔ پرینستون نیوجرسی نیز به کار پرداخت. لپنیز در سال ۱۹۸۴ در کالج علوم برلین و نیز دانشگاه آزاد برلین به سمت استاد رسمی جامعه شناسی منصوب شد. اقامت های پژوهشی اغلب او را به مؤسسهٔ مطالعات پیشرفتهٔ پرینستون می کشاند. او در سال ۱۹۸۶ به عنوان جانشین پیتر واپنیوسکی به سمت ریاست کالج علمی برلین انتخاب شد. در سال ۲۰۰۱ دیتر گریم جانشین ا
و شد. در سال ۲۰۰۶ نیز لپنیز به عنوان استاد ممتاز دست یافت. لپنیز در سال ۱۹۹۱ جزو بنیانگذاران کالج بوداپست، نخستین مؤسسهٔ مطالعات پیشرفته در اروپای مرکزی و شرقی بود. او اکنون رئیس شورای مشورتی بنیاد فریتز تیسن کلن، عضو آکادمی علوم برلین – براندن بورگ، آکادمی هنرها و علوم آمریکا، آکادمی جهانی فرهنگ ها (پاریس)، آکادمی زبان و شعر آلمان، آکادمی اروپا (لندن)، موسسه آزپن (برلین)، بنیاد ملی آلمان، آکادمی سلطنتی علوم سوئد و آکادمی سلطنتی ادبیات، تاریخ و باستان شناسی سوئد است. وی جوایز زیادی نیز دریافت کرده که از آن میان می توان به جایزهٔ الکساندر فون هومبولت، کارل فوسلر، تئودور هویس، مدال لایپنیتز، شارتیه، لژیون دونور فرانسه اشاره کرد. همچنین از دانشگاه سوربن دکترای افتخاری، از دانشگاه بوداپست، نشان خدمت و نیز نشان فرماندهٔ ستاره شمالی سوئد را دریافت کرده است.
ماکسیمیلیان شل (زاده ۸ دسامبر ۱۹۳۰ - درگذشته ۱ فوریه ۲۰۱۴) بازیگر، فیلمساز و تهیه کننده اتریشی تبارِ برنده جایزه اسکار بود. او برای فیلم قضاوت در نورنبرگ در سال ۱۹۶۱ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او پدر تعمیدی آنجلینا جولی بود. زندگی نامه. شل در خانواده ای هنرمند زاده شد. پدر او هرمان فردیناند شل شاعر، نویسنده و نمایش نامه نویس و مادرش مارگاریت، بازیگر بود. از شل یه عنوان یکی از موفق ترین بازیگران آلمانی زبان فیلم های انگلیسی (هالیوودی) پس از امیل یانینگز (برنده اولین اسکار بازیگری نقش اول مرد تاریخ سینما) یاد می کنند. ولی برخلاف یانینگز، او یک ضد نازی بود. بسیاری ماکسیمیلیان شل را در کنار موریس شوالیه و مارچلو ماسترویانی به عنوان بزرگ ترین بازیگران غیرانگلیسی زبان تاریخ سینمای آمریکا یاد می کنند. وی اولین فیلم هالیوودی خود به نام «شیرهای جوان» را در سال ۱۹۵۸ در کنار مارلون براندو و مونتگومری کلیفت بازی کرد. شل سپس در سریال های متعددی چون «تماشاخانه ۹۰»، «رکن پنجم» و «هملت» ایفای نقش نمود. اما نقطه اوج کارنامه کاری شل در سال ۱۹۶۱ با حضور در شاهکار استنلی کریمر، قضاوت در نورنبرگ رقم خورد، وی
توانست در دومین حضور سینمایی خود در هالیوود صاحب جایزه ارزشمند اسکار شود او در این فیلم به نقش هانس رولف وکیل مدافع جنایت کاران جنگی در کنار بزرگان سینمای جهان از جمله اسپنسر تریسی، برت لنکستر، جودی گارلند، مارلنه دیتریش، مونتگومری کلیفت و ریچارد ویدمارک ایفای نقش نمود فیلم با بودجه سه میلیون دلار ساخته شد و توانست در گیشه بیش از ۱۰ میلیون دلار کسب کند شل توانست با کنار زدن رقبای سرسخت خود در این فیلم و پل نیومن در فیلم بیلیارد باز جایزه اسکار را تصاحب کند. در سال ۱۹۷۰ شل با ساخت اولین فیلمش عشق اول توانست نامزدی جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را برای کشور سوئیس به ارمغان آورد او این کار را سه سال بعد با فیلم رهگذر محصول کشور آلمان غربی نیز تکرار کرد. وی بعدها موفقیت چندانی در عالم سینما کسب نکرد و تنها حضور درخشان در فیلم مردی در اتاق شیشه ای (۱۹۷۵) (نامزد جایزه اسکار نقش اول مرد) و جولیا (۱۹۷۷) ساخته فرد زینمان (نامزد جایزه اسکار نقش مکمل مرد) را به کارنامه هنری خود افزود. وی بعدها در دو سریال مشهور پتر کبیر ۱۹۸۶ (در نقش پتر کبیر) و سریال استالین ۱۹۹۲ (در نقش ولادمیر لنین بنیان گذار اتحاد جماهیر شوروی س
وسیالیستی) نیز ایفای نقش کرد که توانست برای سریال استالین، جایزه امی نامزد گردد و همچنین جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مکمل مرد را برای این سریال تصاحب کند. در سال ۱۹۸۵ با ناتالیا آندرچنکو یکی از بازیگران مشهور روسی که در دهه های ۷۰ و ۸۰ در کشور شوروی شهرت فراوانی داشت ازدواج کرد و این ازدواج تا سال ۲۰۰۵ دوام داشت. ماکسیمیلیان شل، پس از یک بیماری ناگهانی و جدی در بیمارستانی در شهر اینسبروک اتریش در سن ۸۳ سالگی درگذشت. ماریا شل، خواهر درگذشته او، هم هنرپیشه ای مشهور بود.
باشگاه بغداد (به عربی: نادی بغداد) یک باشگاه فوتبال در شهر بغداد واقع در کشور عراق می باشد که در لیگ برتر فوتبال عراق بازی می کند.
باشگاه فوتبال دهوک (به کردی: یانه یا وه رزشی یا دهوکێ) یک باشگاه ورزشی در شهر دهوک واقع در کشور عراق می باشد که در لیگ برتر فوتبال عراق بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۷۰ میلادی پایه گذاری شده است. دهوک سابقه قهرمانی در لیگ برتر فوتبال عراق را نیز دارد. دهوک همچنین یکی از باشگاه های موفق منطقه کردستان عراق نیز می باشد. تاریخچه. باشگاه فوتبال دهوک (Duhok FC) توسط جوانان شهر دهوک تأسیس شد ، زمانی که سه تیم در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۰ با هم متحد شدند و این باشگاه را تأسیس کردند. شگاه فوتبال دهوک سفر فوتبالی خود را در مسابقات لیگ روستایی آغاز کرد تا فصل ۱۹۷۴-۱۹۷۵، زمانی که باشگاه تصمیم گرفت فعالیت های خود را برای حمایت از مبارزه پسا-ملی گرایی برای دفاع از حقوق مردم کرد در عراق متوقف کند. در سال ۱۹۷۶، تیم فوتبال دهوک در لیگ دسته سوم عراق شرکت کرد و تا سال ۱۹۷۸، این تیم به لیگ دسته دوم عراق صعود کرد . در طول فصل ۱۹۹۰-۱۹۹۱، این تیم به دلیل قیام بزرگ در لیگ شرکت نکرد. این باشگاه در فصل ۱۹۹۲-۱۹۹۳ در لیگ دسته چهارم عراق شرکت کرد و یک سال بعد به لیگ دسته سوم صعود کرد. در فصل ۱۹۹۳-۱۹۹۴، باشگاه فوتبال دهوک در لیگ دسته سوم بازی کرد
و بار دیگر، این بار به لیگ دسته دوم، صعود کرد. در طول دهه ۱۹۸۰، باشگاه فوتبال دهوک چندین بازیکن با استعداد داشت که یکی از برجسته ترین آنها وحید کولی بود . حدود سال ۱۹۸۵، او به عنوان یک مهاجم کلیدی برای تیم ظهور کرد و به خاطر توانایی های گلزنی و تأثیرش بر عملکرد تیم شناخته شد. مهارت های او، او را به یک مهاجم ترسناک در لیگ و یک بازیکن حیاتی برای باشگاه فوتبال دهوک تبدیل کرده بود. فصل ۹۵-۱۹۹۴ برای تیم فوتبال دهوک لحظه ای تعیین کننده بود، زیرا آنها عنوان قهرمانی لیگ دسته دوم را کسب کردند و برای فصل ۹۶-۱۹۹۵ به لیگ دسته اول عراق راه یافتند . تیم فوتبال دهوک در طول فصل ۹۷-۱۹۹۶ در لیگ دسته اول باقی ماند. در فصل ۱۹۹۷-۱۹۹۸، باشگاه فوتبال دهوک با قهرمانی در لیگ دسته اول، صعود به لیگ برتر عراق را تضمین کرد. از آن زمان، این باشگاه سال های زیادی را در میانه جدول گذراند و گاهی اوقات تیم های برتر عراق را به چالش می کشید. با این حال، همه چیز پس از حمله سال ۲۰۰۳ به عراق تغییر کرد ، که فرصت ها و آزادی های جدیدی را برای تیم های ورزشی و ورزشکاران کرد به ارمغان آورد و به آنها اجازه داد تا در مسابقات ملی و بین المللی بدرخشند. تیم
فوتبال دهوک سرانجام در فصل 2009-2010 به پتانسیل کامل خود پی برد و برای اولین بار قهرمان لیگ برتر عراق شد و با شکست دادن تیم فوتبال طلبه با نتیجه 1-0، عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. در فصل 2011-2012، تیم فوتبال دهوک به مقام نایب قهرمانی رسید و برای دومین بار در تاریخ خود به جام AFC راه یافت . آخرین باری که تیم فوتبال دهوک در جام AFC بازی کرد، فصل 2010-2011 بود که به مرحله یک چهارم نهایی رسیدند. ورزشگاه. ورزشگاه دهوک، ورزشگاهی است که باشگاه ورزشی دهوک بازی های خانگی خود را در آن برگزار می کند. این ورزشگاه چندمنظوره در دهوک، کردستان واقع شده است. این ورزشگاه در ابتدا گنجایش ۱۰،۰۰۰ نفر را داشت، اما پس از بازسازی اکنون ۲۵،۰۰۰ نفر را در خود جای می دهد که آن را به یکی از بزرگترین ورزشگاه های عراق تبدیل می کند. این ورزشگاه در سال ۱۹۹۲ ساخته شده است. این ورزشگاه در جاده رضا، دهوک واقع شده است. هماوردان. هواداران باشگاه فوتبال دهوک، باشگاه فوتبال زاخو و باشگاه فوتبال اربیل را رقبای اصلی خود می دانند. باشگاه فوتبال زاخو رقبای سنتی این باشگاه هستند که با آنها ""دربی دهوک" را" برگزار می کنند ، اما سرنوشت های متفاوت، تا ح
دودی از نفرت این باشگاه ها از یکدیگر کاسته است، اگرچه اکنون باشگاه فوتبال زاخو به لیگ برتر عراق بازگشته است و قرار است این رقابت ادامه یابد و داغ تر از همیشه باشد. باشگاه فوتبال اربیل و باشگاه فوتبال دهوک نیز رقابت های بسیار داغی با هم دارند، زیرا دو تیم اصلی کرد در لیگ عراق، هر دو تیم هنوز هم رقیب یکدیگر هستند، اگرچه این باشگاه ها رقبای سرسختی هستند، اما تعداد حوادث و خشونت ها به طرز باورنکردنی کاهش یافته است، اکنون این باشگاه ها در امنیت کامل اما همچنان داغ با هم روبرو می شوند.
باغ های بوتانیک سنگاپور (; )، باغ بوتانیکی در سنگاپور به وسعت ۷۴ هکتار است. این مساحت یک پنجم باغهای سلطنتی در کیو یا یک پنجم پارک مرکزی نیویورک است. این باغ تنها باغ جهان است که از ۵ صبح تا ۱۲ نصفه شب در همه روزهای سال باز است و جز برای باغ ملی ارکید هیچ ورودیه ای ندارد. این باغ از جنوب به جاده هالند و جاده ناپیر، از شرق به جاده کلانی، از غرب به خیابان تیرسال و پارک کلانی و از شمال به بوکیت تیما محصور است. فاصله مستقیم بین شمال و جنوب آن ۲٫۵ کیلومتر است.
سوپر لیگ فوتبال چین معتبرترین لیگ فوتبال در کشور چین است که از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون در این کشور برگزار می شود. ۱۶ باشگاه در این مسابقات حضور دارند که در پایان هر فصل دو تیم آخر به دسته یک سقوط می کنند و دو تیم اول دسته یک جایگزین آن ها می شوند. گوانگ ژو اورگراند با ۸ قهرمانی پرافتخارترین تیم این مسابقات به حساب می آید. قهرمانان.
سید علی کیا بنیان گذار حکومت کیاییان در گیلان و اولین فرمانروای این سلسله از ۷۶۹ تا ۷۹۱ هجری بود. سید علی کیا به کمک سادات مرعشی مازندران بر همه بیه پیش مسلط شد و تا قزوین و طارم و شمیران پیشروی کرد. مهاجرت به آمل. او فرزند امیر کیای ملاطی بود که علیه حکومت ناصروندان در بیه پیش به پا خاسته بود ولی شکست خورده بود. دل کندگان از خیزش وگریختگان پس از فروکوفتن خیزش پس ازچندی شرمنده از تنها نهادن سیدامیرکیا برآن شدند تا باز گرد او به هم آیند و دربار ناصروندان را فروریزند. آمادگی دگرباره ناخرسندان برای خیزش، هم زمان با مرگ سیدامیر کیا شد و از این روگروهی از ناخرسندان گرد سیدعلی کیا به هم آمده و او را به رهبری خیزش برانگیختند. سیدعلی کیا که هنوز توان خود را برای برپایی خیزش به اندازه نمی دید، برآن شد تا از سادات قوامی چیره بر مازندران یاری جوید وازاین رو با شماری از پیرامونیان راهی مازندران شد. درمیان پیرامونیان سیدعلی کیا، سالوک مرد آویج، محمدتاج الدین برفجانی، تالش دیلمانی، کاووس خداداد وبدی، هندوبابا، دانی کوچانی، پاشاکیای تجنی واسماعیل داخلی و برخی ازدیگر ناخرسندان پاره خاوری گیلان گرد آمده بودند که به همراه سیدع
لی کیا راهی مازندارن شدند. او پس از درگذشت پدر همراه با برادران اش به مازندران نزد سید قوام الدین مرعشی که او نیز از نسل زین العابدین بود و از سوی او گرامی داشته و در آمل ساکن شد. او مدتی نزد قوام الدین تحصیل کرده بود. پس از رایزنی با او برآن شد که زمینه بازگشت خود به گیلان را فراهم آورد و از آن رو محمد تاج الدین برفجانی را به نمایندگی از سوی خود به تنکابن فرستاد. تسلط بر تنکابن. پس از چندی از حاکم تنکابن سید رکابزن کیای حسنی خواست به تنکابن منتقل شود. علت این درخواست به نوشته مرعشی نزدیکی به رانکوه وطن پیشین اش بود. البته گرایش مذهبی او (زیدی) هم مؤثر بوده است. سید رکابزن پذیرفت و او و پیروانش را در منطقة گرمه رود سخت سر اسکان داد. با آمدن سید علی کیا به منطقه سخت سر، بین او و خاندان ناصروند که در رانکوه ساکن و با پدر سید علی کیا جنگیده بودند، درگیری پیش آمد. سید رکابزن، به علت نداشتن قدرت رویارویی با امرای ناصروند با آن ها صلح کرد، در نتیجه سید علی ناچار به بازگشت به مازندران گردید. در مازندران، سید علی با پشتیبانی قوام الدین مرعشی به تنکابن حمله کرد. جنگ میان سید علی و فرزند رکابزن درگرفت و سید علی پیروز ش
د و بر تنکابن مسلط شد. به این ترتیب حکومت سادات کیا در سال ۷۶۹ قمری/ ۱۳۶۷میلادی آغاز شد. با گذشت زمان تخت فرمانروایی تنکابن نشستگاه سید رکابزن کیا فرمانروای مؤیدی شد و از آنجا که وی شیعه زیدی بود و فروپاشی فرمانروایی های سنی گیلان می توانست زمینه قدرت بیشتر او را فراهم آورد، برآن بود که با سادات قوامی متحد شود و از توان آن ها برای ستیزه با ناصروندان بهره گیرد. آمادگی سیدرکابزن کیا برای همبستگی با سادات مازندران سبب کامیابی محمدتاج الدین برفجانی شد و از این رو سید علی کیا که پایگاه نزدیکی به گیلان یافته بود راهی تنکابن شد و در گرمرود بار انداخت. بازگشت سادات کیایی به تنکابن، ناصروندان را به تکاپو برای راندن آن ها و پاسداری از سرزمین زیر فرمان و فرمانروایی خود واداشت و امیره محمد فرمانروای رانکوه به امید آن که پسرش امیرنوپاشا توان راندن سادات را داشته باشد به سود او از تخت کناره گرفت و فرمانروایی را به وی سپرد و خود به چهارده رفت. امیر نوپاشا پس از نشستن بر تخت فرمانروایی بر آن شد که بدون یاری گرفتن از پسرعموی خود امیر جهان که بر لاهیجان فرمان می راند، بر سادات تاخته و آنان را به گریز وا دارد و از این راه نامی
بزرگ یابد، وازاین رو لشکری آراست و راهی گرمه رود شد. حمله امیرنوپاشا. در این هنگام سیدعلی کیا که پیشتر خبر لشکر آرایی امیر نوپاشا را شنیده و آماده رویارویی بود، هم زمان با به راه افتادن لشکر رانکوه از راهی دیگر، به رانکوه تاخت و در روزی که امیرنوپاشا در سخت سر خود را آماده تازش به گرمرود می کرد، سیدعلی کیا به چهارده تاخت وکشتاری بزرگ به راه انداخت و امیره محمد را کشت وچهارده را تاراج نمود و به تندی روبه بازگشت به گرمرود نهاد. امیر نوپاشا در سخت سر، خبر مرگ پدر و چپاول چهارده را شنید و از آن رو سردرگم، تازش به گرمرود رارها کرده و به رانکوه بازگشت تا شاید تا زندگان را در میان گرفته و نابود سازد ولی چون به رانکوه رسید، دانست که سیدعلی کیا آنچه خواسته، کرده و سپس گریخته است. امیرنوپاشا دانست که سیدعلی کیا و پیرامونیانش آنانی نیستند که وی می اندیشید و باید دربارهٔ آنان اندیشه ای دگر کرده و برای نابودی شان راهی دیگر یافت و از این رو از امیر جهان خواست تا یاورش باشد. به روزهایی که فرمانروایان ناصروند به همبستگی دوباره برای نابود کردن سادات کیایی که ناخرسندان بخش خاوری گیلان را گرد خود به هم آورده بودند می اندیشید، س
یدعلی کیا نیز به جستجوی یاوری به رایزنی با سید رکابزن کیا نشست و او را با خود همراه کرد و دو نیرو رویاروی هم ایستادند. در یک سو فرمانروایان سنی پاره خاوری گیلان در دگر سو سادات شیعه و ناخرسندان بومی. ستیزه آن ها اندیشه چیرگی جوی زمانه بود و نتیجه آن ستیزه آشکار سازنده سرنوشت فردای گیلان. با به راه فتادن لشکر متحد ناصروندان، سیدرکابزن کیا می دانست برآیند آن رویارویی، شکست سخت سادات و نابودی توان کم ولی روبه رو شد تشیع درگیلان است، سید علی کیا را واداشت که چندی تنکابن را رها کرده و به مازندران بازگردد و برآمدن خواسته هایش را به آینده بسپارد. بازگشت به مازندران. سیدعلی کیا یکبار دیگر ناخرسندان بومی را با خود همراه ساخت و به مازندران پس نشست. و لشکر ناصروندان پیش از رسیدن به تنکابن سر به فرمانی و پیشنهاد دوستی سید رکابزن کیا را پذیرفتند و به لاهیجان و رانکوه بازگشتند. آتش درگیری های درونی فرمانروایان پاره خاوری گیلان با پس نشینی سید علی کیا، از زیر خاکستر هراس چیرگی تشیع برون آمد و زبانه کشید. امیر نوپاشای توانجو برآن بود تا از زمانه بهره گیرد و بر توان خود بیفزاید و از این رو سیدرکابزن کیا را در راه نابودی پسرعم
وی خود امیرجهان با خود همراه ساخت. امیر جهان که از بلندپروازی های امیر نوپاشا آگاه و اتحاد وی باسیدرکابزن کیا را سرآغاز درگیری هایی که برآیند آن فروپاشی توان ناصروندان در گیلان بود می دانست، برآن شد تا امیر نوپاشا را از راهی که در پیش گرفته باز دارد وباخود همراه سازد و از آن رو مادر خود را که مادر همسر امیر نوپاشا نیز به شمار می رفت در پی آشتی جویی به رانکوه فرستاد و امیر نوپاشا که زمینه را برای نابودی امیر جهان آماده ساخته بود به نیرنگ پذیرای آشتی شد و پیشنهاد کرد که هر سه نفر، امیر جهان و سیدرکابزن کیا و امیرنوپاشا - درملات جمع شوند و به رایزنی برای اتحاد بیشتر و ایستادگی در برابر گسترش جویی سادات بپردازند. برآیند آن گردهمایی از پیش آشکار بود، سیدرکابزن کیا به ناگهان با زوبینی که در دست داشت، به چشم امیر جهان زد و او را کشت. با مرگ امیر جهان لشکر همراه او به رهبری محمدبن جلال الدین سپهسالار لاهیجان ازملات گریخت و به لاهیجان بازگشت تا از لاهیجان در برابر تازش امیر نوپاشا پاسداری کند. فتح لاهیجان توسط سید رکابزن کیا. پس از مرگ امیرجهان، امیرنوپاشا و سیدرکابزن کیا بر لاهیجان سیطره یافتند ولی مردم آن منطقه سر ب
ه شورش نهادند و اردوی سید رکابزن کیا را درمیان گرفتند. سیدرکابزن کیا ناچار گریخت وکوشید راهی به بیرون از شهر لاهیجان بیابد ولی پیش از پشت سرنهادن شهر از سوی برخی ازکسانی که در پی اش بودند، زخمی وکشته شد. پس از چند روز محمدبن جلال الدین با فرزندان امیرجهان به لاهیجان بازگشت. درگیری های خونبار درون خاندانی ناصروندان و فروپاشی کیان توانمند فرمانروایی آن خاندان، لاهیجان را آماه سرپسردن به فرمانروایی تازه کرده بود و مرگ سیدرکابزن کیا و ناتوانی پسرش در پاسداری از سرزمین زیرفرمانش دیواره ای را که سال ها پارة خاوری گیلان را از تازش فرمانروایان مازندران درامان داشته بود، فروریخت و سادات قوامی را که هنوز پایه های توان فرمانرواییشان بر مازندارن سخت نشده بود، به تازش به گیلان وچیرگی بر این پهنة پرارزش برانگیخت. سادات قوامی برآن بودند تا با یاوری رساندن به سادات کیایی زمینة توان یابی آنان را در پارة خاوری گیلان فراهم کنند و باهمبستگی با آنان اندک اندک همة گیلان را به زیرفرمان خود آورند. سید قوام الدین مرعشی که زمینه را برای برپایی تلاش جهت پیاده کردن خواستهای خود آماده می دید، سید علی کیا را به تازشی دیگر به گیلان برانگیخ
ت و گروهی ازجنگجویان مازندرانی را همراه او به سوی گیلان روانه کرد. سیدعلی کیا چون به تنکابن رسید، دانست که زمینه توانیابی او فراهم آمده است، چه اینکه بسیاری از باشندگان تنکابن و پیرامون آن گرد اوهم آمدند و دست دوستی به او دادند. پسر سید رکابزن کیا که ایستادگی در برابر سیدعلی کیا ومردم برپاخاسته تنکابن رابی فایده می دید، نخست به دژ گرزمان سر پناه برده و سپس برای دریافت یاری از فرمانروایان پاره های کوهستانی سر به جنوب نهاد و به گرجیان رفت. سیدعلی کیا که دژ گرزمان سر را آماده فروریختن می دید به سوی آن شتافت و پس از درگیری سختی برآن دست یافت. چیرگی سیدعلی کیا بردژ گرزمان سربرآشفتگی پهنه خاوری گیلان افزود وفرمانورایان پهنه های کوچک و بزرگ گیلان را به تکاپو واداشت وامیر نوپاشا کوشید تا فرمانروایان بومی را گرد آورده و از نیروی همبستة آنان برای کوفتن این دشمن تازه بهره گیرد. اتحاد با فرمانروایان بومی. با آغاز جنبش امیرنوپاشاه برای برپایی همبستگی میان فرمانروایان بومی، سیدعلی کیا نیز دست به کاری همسان زد و بر آن شد تا فرمانروایان بومی را برای ستیزه با امیر نوپاشا با خود همراه سازد و در این زمینه کیا اس ماعیل هزاراسپی
فرمانروای اشکور را با خود همراه ساخت. هندو شاه پدرکیا اسماعیل با ناصروندان درگیر بود و پس از مرگ وی کیا اسماعیل پیگیر روش پدر شد ولی به سبب توان فراوان ناصروندان از ستیزه با آنان ناتوان ماند و چشم به فردا دوخت تا زمینة توان هزار اسپیان و ناتوا نی ناصروندان فراهم آید. برپاخاستن سیدعلی کیا، کیااسماعیل هزار اسپی را به فروافتادن ناصروندان امیدوار و به توانایی خود دلخوش ساخت و شاید او با این گمان که از یاری سیدعلی کیاسود برد و ناصروندان رافرواندازد و خود برجای آنان بنشیند و سادات کیایی را براند، خواس تة سیدعلی کیا را پذیرفت. امیرنوپاشا که گذشت زمان را به سود خود نمی دید، برآن شد که پیش از یاری جویی بیشتر سیدهای کیا، دژ گرزمان سر را گشوده و وی را از تنکابن براند و از اینرو به گرزمان سر، تاخت. هم زمان با تازش او، سیدعلی کیا از دژ بیرون آمد و از راهی دیگر به رانکوه تاخت و جایگاه امیرنوپاشا را به آتش کشید. امیر نوپاشا در میانة راه از آنچه که برسر رانکوه آمده بود آگاه شد و تازش به گرزمان سر را رها کرده و به رانکوه بازگشت. بازگشت امیرنوپاشا سبب توا نمندی بیشتر سادات کیایی وچیرگی آنان برتنکابن شد و آنان توانستند پایگاهی
بزرگ برای دستیابی به رؤیاهای خود بیابند. سیدعلی کیا پس از چیرگی بر تنکابن، به پیشنهاد سیدقوام الدین مرعشی برادر خود سید هادی کیا را به فرمانروایی تنکابن و شیرود گماشت. امیرنوپاشا درمانده از ستیزه های پیاپی برای آخرین تلاش، یکبار دیگر پسر سید رکابزن کیا را به یاری خواست ولشکر درماندة آن ها برای رویارویی با لشکر سادات، راهی تنکابن شد. درستیزه خونبار میان دولشکر، پیروزی از آن سادات شد وامیرنوپاشا دگر باره شکست خورد و شرمنده به رانکوه پس نشست. شکست وگریز امیرنوپاشا مردم رانکوه را که از فرمانروایی ناصروندان خوشدل نبودند و تا آن زمان به ناچار پذیرای آنان بودند، به خیزش و رویارویی با آنان و دل بستن به سادات کیایی برانگیخت و باشندگان رانکوه دسته دسته دل کنده ازناصروندان، روبه تنکابن نهاده و به بیعت با سیدعلی کیا پرداختند. هم زمان با آغاز شمارش واژگونه برای فروپاشی فرمانروایی ناصروندان، فرومانروایان پارة باختری گیلان نیز که دهه هایی چند چشم به رسیدن روزهای ناتوانی و مرگ دربار ناصروندان دوخته بودند برآن شدند که از سستی دربارهای پارة خاور سود جسته و برخی از پهنه های خاوری را به چنگ آورند و از آن رو نخستین تازش باشندگان
آن سوی سپیدرود از سوی امیرنوپاشا پسرامیر سالوک کوچصفهانی فرمانروای اسماعیلوند کرانه باختری سپیدرود انجام گرفت. وی به پاشیجا تاخت و آن را از دست ناصروندان لاهیجان بیرون آورد. تازش امیر نوپاشا اسماعیلوند، امیرنوپاشای ناصروند را سخت هراساند و به یافتن راهی تازه برای دور ساختن دشمنان دیرین ناصروندن از پهنه ای که سال ها پذیرای فرمان دربارهای ناصروندان بودند، واداشت و شگفت اینکه وی درمیان دو دشمن خود برای دل سپردن به یکی و راندن دیگری سید علی کیا را برای دوستی و فرمانروایان پارة باختری سپیدرود را برای دشمنی برگزید و کوشید تا به درگیری میان خود و کیاییان پایان دهد. وی نماینده ای به نزد سیدعلی کیافرستاد و از او خواست تا دست دوستی او را در دست گیرد و برای راندن تازندگان این سوی سپیدرود یاری اش دهد. اتحاد با امیرنوپاشا. سیدعلی کیا که گذشت زمان را به سود خود می دید به آسانی پیشنهاد د وستی امیر نوپاشا را پذیرفت و کوشید تا از نیروی زیرفرمان او برای پیشبرد خواستهای بلندپروازانة خود بهره گیرد. نیروی همبستة سادات کیایی وفرمانروای ناصروندی به امید راندن تازشگران روبه باختر نهاد وامیرنوپاشا درملات و سید علی کیا در خرشتم اردو ز