Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هاجران به سمت غرب از مسیر رشته کوه های راکی حرکت می کند. بعد از این وی مدتی را در سانفرانسیسکو می ماند. در ۱۸۵۵ از طریق اقیانوس آرام به شرق دور سفر می کند. سپس از طریق ژاپن و سنگاپور به کلکته می رسد. در ۱۸۵۶ خاطرات بلاواتسکی در مورد زندگی در هند در کتاب «از غارها و جنگل های هندوستان» منتشر شد. این کتاب در سبکی ادبی سفرهای بلاواتسکی و معلمش را که وی او را «تاکور گولاب سینگ» می نامد توصیف می کند. اگر چه این کتاب به عنوان رمان در نظر گرفته می شد، بلاواتسکی اصرار داشت که اتفاقات و شخصیت هایی که بیان کرده است حقیقی هستند. وی عنوان می کرد که من به سادگی در عرض سه- چهار ماه این اتفاقات و موارد را که در طول چندین سال اتفاق افتاد را همچون بخشی از حادثه هایی که این معلم نشان داده است را جمع آوری کردم. در فاصله بین ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۸ بلاواتسکی به سفرهای خود ادامه داد و مدتی را نیز نزد خانواده خود در روسیه ماند. در آغاز ۱۸۶۸ وی به فلورانس رفت و سپس به شمال ایتالیا و بالکان و مجدداً به استانبول، هند و تبت رفت. بعدها وقتی از بلاواتسکی در مورد علت سفرش به تبت پرسیده شد نوشت: حقیقتاً رفتن به تبت یا هند برای دریافت دانشی یا قدرتی ک
ه در هر روح بشری نهفته است بی فایده است؛ اما دستیابی به دانش و قدرتی بالاتر نه تنها به سال های بسیاری جهت مطالعه ایی شدید تحت راهنمایی ذهنی بالاتر همراه با وضوحی که نمی تواند توسط هیچ خطری متزلزل شود و همچنین سال های بسیاری جهت خلوت گزینی نسبی نیاز دارد بلکه در رابطه با شاگردان به سکوت نیز نیاز دارد تنها چیزی که چنین هدفی را متعاقباً در چنین مکانی دنبال می کند. جائیکه هم طبیعت و نوآموز سکون کامل و مداومی را حفظ می کنند! در اینجا هوا تا صدها مایلی توسط هوای مسموم سمی نمی شود و در اینجا اتمسفر و مغناطیس انسان کاملاً پاک است و در اینجا خون حیوان هرگز ریخته نمی شود. با توجه به زندگی نامه بلاواتسکی مسیر او به صومعه تاشیلونپو Tashilunpo (نزدیک شی گیتس Shigatse) ختم شد. در کتابی «صدای سکوت» که به خواست پانچین لامای نهم در ۱۹۲۷ توسط انجمن چینی جهت مطالعه بودیسم در شهر پکن به چاپ رسید، گزارش می دهد که بلاواتسکی در طول چندین سال در تاشیلونپو مورد بررسی قرار می گیرد و به خوبی توسط پانچین لامای هشتم تینپای وانگ چوگ شناخته می شود. همچنین بلاواتسکی زندگیش را در تاشیلونپو و شی گیتس تأیید می کند، وی در نامه ایی گزارشش را از
معبد انفرادی تاشی لاما نزدیک شیگیتس تشریح می کند. براساس زندگی نامه اش آخرین دوره زندگی وی در تبت در خانه معلمش کوت هومی سپری شده است. وی بلاواتسکی را برای کسب چندین لاماسیری lamaseries کمک می کرد جائیکه هیچ اروپایی تا قبل از این نرفته بود. در نامه ایی بلاواتسکی به هیلیز بیلینگ می نویسد که خانه معلم کوت هومی در منطقه رشته کوه های قراقوروم آنسوی لادخ است که در تبت کوچک است (در حال حاضر به کشمیر تعلق دارد) خانه چوبی بزرگی به سبک چینی همچون پاگودایی بین دریاچه و رودخانه ایی زیبا واقع شده است. محققان معتقدند در همین دوره اقامت وی در تبت بلاواتسکی شروع به مطالعه متونی که بعداً منجر به کتاب صدای سکوت شد کرد. در ۱۹۲۷ یکی از جویندگان برجسته تبت و فلسفه اش ایوانز ونتز W.Y. Evans-Wentz در مقدمه ترجمه کتاب «کتاب تبتی مردگان» نوشت: دربارهٔ معنای رمزی «روز چهل و نهم از باردو» لطفاً به دکترین راز بلاواتسکی رجوع کنید. اخیراً لاما سامدپو(lama K.D. Samdup) معتقد است که علی رغم انتقادهای بدخواهانه از آثار بلاواتسکی این نویسنده اسناد غیرقابل بحثی دارد که نشان می دهد به خوبی با تعالیم بالاترین سطوح لامائیست آشناست و برای این امر
او نیاز به دریافت تشرف داشته است. دکتر مالالاسیکیرا Doctor Malalasekera مؤسس و رئیس بنیاد برادری جهانی بودیست در مورد بلاواتسکی در دانشنامه به یادماندی بودیسم می نویسد: آشنائیش با بودیسم تبتی و همچنین تمارین بودیستی باطنی غیرقابل شک است؛ بنابراین فیلسوف ژاپنی و بودیسم شناس سوزوکی D. T. Suzuki اظهار می کند که: بدون شک بلاواتسکی به طریقی در آموزش های عمیق تر تعالیم ماهایانه متشرف شده است. بعد از سه سال اقامت در تبت بلاواتسکی به خاورمیانه سفر می کند و سپس به قبرس و یونان می رود. در ۱۸۷۱ بلاواتسکی به قاهره رسید جائیکه وی بنیاد انجمن معنویت گرا را با هدف مطالعه پدیده های روانی تأسیس کرد. هر چند به زودی انجمن به مرکزی جهت فساد مالی تبدیل شد و منحل شد. دوره اصلی خلاقیت. در سال ۱۸۷۳ بلاواتسکی به پاریس و مجدداً به آمریکا رفت جائیکه کلنل هنری استیل الکات را ملاقات کرد. در ۱۸۷۵ آن ها انجمن تئوسوفی را تأسیس کردند. در ۳ آوریل ۱۸۷۵ در نیویورک بلاواتسکی با مایکل بیتانلی گرجستانی الاصل که در آمریکا زندگی می کرد به طور رسمی ازدواج کرد. این ازدواج چند ماه بیشتر دوام نیاورد. در ۸ ژوئیه، ۱۸۷۸ وی رسماً شهروند آمریکا شد. در فوریه
۱۸۷۹، بلاواتسکی و الکات به سمت بمبئی آمریکا را ترک کردند. در ۱۸۸۲ آن ها ستاد مرکزی انجمن تئوسوفی را در آدیار نزدیک مدرس تأسیس کردند. به زودی آن ها آلفرد سینت را ملاقات کردند ویراستار روزنامه دولتی الله آباد. سینت به شدت به فعالیت در انجمن علاقه مند شد. به استفاده از مدیتیشن بلاواتسکی، او شروع به مکاتبه با مهاتماس کرد. سینت مخالف انتشار نامه ها به صورت کامل بود. وی جهت چاپ بعضی بخش هایی را که تفکرات ماهاتما را به طور دقیقاً کافی نمایش می داد را انتخاب کرد. کل این مکاتبات توسط آلفرد بارکر در ۱۹۲۳ بعد از مرگ سینت چاپ شد. در سال ۱۸۸۵ بلاواتسکی هند را ترک کرد بعد از ان مدتی را در آلمان و بلژیک زندگی کرد سپس به لندن رفت جائیکه بیشتر وقتش به نوشتن کتاب مشغول شد. سپس وی کتاب «صدای سکوت» در ۱۸۸۹، دکترین راز (۱۸۸۹)، کلیدی برای تئوسوفی(۱۸۸۹) را نوشت. در ۸ می ۱۸۹۱ بلاواتسکی بعد از ابتلا به آنفلوانزا فوت کرد. بدنش سوزانده شد و خاکسترش بین سه مرکز انجمن تئوسوفی لندن، نیویورک و آدیار تقسیم شد. انجمن تئوسوفی. بلاواتسکی کمک به تأسیس انجمن تئوسوفی در ۱۸۷۵ در شهر نیویورک با هدف اینکه «هیچ مذهبی بالاتر از حقیقت نیست» کرد. دیگر
اعضای اصلی مؤسسش عبارت اند: هنری استیل الکات(۱۸۳۲–۱۹۰۷) و ویلیام کوان جیدج(۱۸۵۱–۱۸۹۶). بعد از چندین بار تغییر اهداف اصلی آن را به شرح زیر اعلام کردند: انجمن به عنوان یک نهاد غیرتبلیغی و بدون وابستگی فرقه ایی بنیان گذاری شد. بلاواتسکی و الکات (اولین روسای انجمن) از نیویورک به سمت بمبئی در هند در ۱۸۷۸ حرکت کردند. ستاد مرکزی انجمن در نهایت در آدیار هند اطراف شهر مدرس تأسیس شد. به تبع مرگ بلاواتسکی اختلافاتی میان اعضای انجمن به وجود آمد که سبب یکسری جدائی ها در این انجمن و به وجود آمدن چندین سازمان و ارگان تئوسوفی شد. همچنان تا سال ۲۰۱۱ این انجمن به کار خود ادامه می دهد و خدماتی را در بیش از ۵۰ کشور جهان ارائه می کند. تئوسوفی. بلاواتسکی به جهت گسترش تفکرات تئوسوفی شهرت بسیار دارد، اغلب تحت عناوین مختلف به ان رجوع می شود همانند علوم خفیه، سنت باطنی، حکمت قرون و غیره یا به طور ساده فلسفه باطنی و رمزی یا تئوسوفی. تئوسوفی از نظر بلاواتسکی به داشتن شالوده و پایه ایی از همه ادیان جهان و فلسفه ها در نظر گرفته می شد. در کتابش کلیدی برای تئوسوفی وی در مورد معنا و منشأ این اصطلاح اظهار می دارد که: سؤال. تئوسوفی و دکترینش ا
غلب به عنوان دینی نوظهور در نظر گرفته می شود. این واقعاً مذهب است؟ تئوسوفیست. نه آن نیست. تئوسوفی دانش بهشتی یا علم بهشتی است. سؤال. معنای حقیقی تئوسوفی چیست؟ تئوسوفیست. حکمت بهشتی، تئوسوفیا Theosophia، یا حکمت خدایان. کلمه تئو به معنای خدا در یونانی است یکی از موجودات بهشتی، به طور مشخصی خدا نیست در مفهومی که امروزه از این اصطلاح در سر داریم؛ بنابراین حکمت خدایان نیست همان طور که گاهی ترجمه می شود اما حکمت بهشتی همچون آنچه توسط خدایان داراست. این اصطلاح هزاران سال قدمت دارد. سؤال. منشأ این نام چیست؟ تئوسوفیست. این اصطلاح به ما از فیلسوفان اسکندریه، که عاشقان حقیقت نامیده می شدند رسیده است، از واژه فیلالیتین Philaletheians از فیل phil به معنای عشق و aletheia به معنای حقیقت. نام تئوسوفی به قرن سوم عصرمان بر می گردد و با آمونیوس ساکاس و شاگردش که سیستم تئوسوفی التقاطی را آغاز کرد بر می گردد. حیطه عمل تئوسوفی. به طور وسیعی تئوسوفی جهت تطبیق علوم انسانی، فلسفی و اصول و آداب مذهبی در دیدی واحد تلاش می کند. در همان حال که به طور وسیعی رهیافت ترکیبی را بکار می برند، این امر استفاده وسیعی از کلمات و مفاهیم بسیاری از
سنت های فلسفی و مذهبی را موجب می گردد. هر چند این امر همراه با همه دیگر رشته های دانش، بررسی می شود، اصلاح می شود و در چارچوبی باطنی و سری شرح می شود. اغلب در شرح استادانه ایی، دید جامع تئوسوفی توضیحاتی را برای منشأ، عملکرد و سرنوشت نهایی جهان و انسانیت ارائه می کند، بنابراین همچنین سیستمی از متافیزیک مطلق نامیده شده است. روش شناسی. بنا به گفته بلاواتسکی، تئوسوفی نه الهام و نه نوعی تفکر است. آن به عنوان تلاشی در معرفی مجدد تدریجی و ایمانی علم تاکنون پنهانی ترسیم می شود، که در ادبیات تئوسوفی، علم باطنی نامیده می شود. بنا به گفته بلاواتسکی این علم بدیهی توصیفی از واقعیت را نه فقط در سطح فیزیکی بلکه در سطحی متافیزیکی فراهم می کند. این علم باطنی گفته می شود که در سراسر تاریخ به دقت توسط افراد آزموده و منتخب حفاظت می شود و عمل می شود. تئوسوفیست ها مجدداً اعلام می دارند که احکام تئوسوفی و پایه بدیهی اش می تواند با پیروی از دستورالعمل توصیف شده مشخصی که ابزار متافیزیکی حرفه ایی از دانشی را بسط می دهد که از محدودیت های حواس فراتر می رود تأیید شود. این امر معمولاً توسط تئوسوفیست هایی که بسیاری از اصول بدیهی تئوسوفیت پ
ایه ایی را که ممکن است علم در آینده به طور تجربی و عملی بر آن ها صحه گذارد حفظ می شود. با توجه به این مفهوم، ادبیات تئوسوفیستی بعضی یافته هایی که بعداً به وسیلهٔ علم مدرن ثابت می شود را پیش بینی کرده است. برای مثال مدل پذیرفته شده اتمی در قرن ۱۹ همچون یک توپ بیلیارد یا کرده جامد کوچک. تنها در سال ۱۸۹۷ بود که جی جی تامسون J. J. Thomson کشف کرد که الکترون نشان می دهد که اتم ذره ایی تفکیک نا پذیر نیست. نه سال قبل در سال ۱۸۸۸ بلاواتسکی نوشته بود: اتم انعطاف پذیر است، بنابراین اتم تفکیک پذیر است و بایستی از ذراتی یا زیر اتم هایی تشکیل شود؛ و این زیراتم ها؟ آن ها هم غیر الاستیکی هستند و در چنین مواردی آن ها اهمیت پویایی را ارائه نمی دهند یا الاستیکی هستند؛ و در آن موارد آن ها بیش از حد مشمول تفکیک پذیری هستند؛ و بنابراین بی پایان هستند. اما تفکیک پذیری بی پایان اتم ها ماده را در مراکز ساده ایی از نیرو حل می کند، و برای مثال از امکان درک ماده به عنوان ماده عینی جلوگیری می کند. قانون تناظرات. در دکترین راز، بلاواتسکی از بخشی پایه ایی از کیهان شناسی صحبت کرد که در باستان منعکس شده می گفت: «مشابه بالا، بنابراین در پایی
ن.» این بخش توسط بسیاری از تئوسوفیست ها همانند روشی از مطالعه استفاده می شود و قانون تناظرات نامیده شده است. به طور مختصر، قانون تناظرات بیان می دارد که عالم صغیر نسخه مینیاتوری عالم کبیر است و بنابراین آنچه در پایین یافت می شود اغلب از طریق قیاس در بالا نیز هست. مثال هایی شامل ساختارهای بنیادین ارگانیسم های عالم صغیر، ساختار ارگانیسم های عالم کبیر را انعکاس می دهد (سیستم هفت هفتی را در زیر ببینید). طول عمر یک انسان همانند مسیر فصول زمین، می تواند با قیاس استنباط شود؛ و در تئوسوفی فرض می شود که فرایند کلی مشابه ایی به یک میزان بر طول عمر سیاره، منظومه شمسی، کهکشان و خود کائنات عمل می کند. از طریق قانون تناظرات، یک تئوسوفیست کشف اولین اصول بنیادین پدیده های مختلف را به وسیلهٔ یافتن ماهیت یا ایده مشترک می جوید و بنابراین از جزئیات ویژه به اصول حرکت می کند. کاربردها. حکمت خدایان کاربردی یکی از دلایل اصلی تأسیس انجمن تئوسوفی در ۱۸۷۵ بود؛ عمل به تئوسوفی، بخش جدایی ناپذیر ظهور معاصرش در نظر گرفته می شد. روش تئوسوفی شامل مطالعه کردن، انجام مدیتیشن و خدمت که به طور سنتی به عنوان لازمه ایی برای توسعه ایی همه جانبه اش
در نظر گرفته می شد، بود. همچنین پذیرش و کاربرد عملی شعار تئوسوفی و سه هدف بنیان گذاریش بخشی از زندگی تئوسوفی گونه بود. تلاش هایی در جهت بکارگیری اصولش از همان اوایل شروع شد. مطالعه و مدیتیشن به طور معمول در فعالیت های انجمن تئوسوفی تبلیغ می شد و در ۱۹۰۸ سازمان خیریه بین المللی جهت بهبود خدمات آن با نام سازمان تئوسوفیایی خدمت بنیان شد. واژگان شناسی. علی رغم استفاده وسیع بلاواتسکی از واژگان سانسکریت در اثرش بسیاری از مفاهیم تئوسوفی به شکل متفاوتی نسبت به متون اصلی بیان می شوند. لغت نامه تئوسوفی در ۱۸۹۲ جهت ارائه وضوح در زمینه معنای مورد نظر بلاواتسکی منتشر شد یک سال بعد وی فوت کرد. بنا به گفته ویراستار جی آر اس مید (GRS.Mead) در مقدمه لغت نامه، بلاواتسکی می خواست تا به ۴ اثر ادای دین کند: دیکشنری سانسکریت- چینی، دیکشنری کلاسیک هندو، ویشنو- پورانا و دائرةالمعارف سلطنتی ماسونی. اصول اساسی. بلاواتسکی عقاید سازنده کلیدی کیهان شناسی اش را در مهم ترین اثر ادبی اش دکترین راز بیان کرد. سه گزاره بنیادین. اولین گزاره متضمن حقیقتی غیرمشروط و تفکیک ناپذیر که به طور مختلفی مطلق، ریشه ناشناخته، حقیقت یگانه و … نامیده می شود؛
که بی علت و بی زمان است و بنابراین غیرقابل شناخت و غیرقابل توصیف است: آن خالق است به جای مخلوق. هر چند حالات زودگذر ماده و آگاهی در آن متجلی می شوند در درجه مشخصی از لطافت تا تراکم که در نهایت به آنچه سطح فیزیکی می نامیم ختم می شود. براساس چنین دیدی، وجود تجلی تغییر شرایط است و بنابراین، نه نتیجه ایی از خلقت است و نه رویدادی تصادفی است. هر چیزی در کائنات به وسیلهٔ قابلیت هایی که در ریشه ناشناخته مهیا می گردد از خود آگاه می گردد و با درجات مختلف زندگی (یا انرژی)، آگاهی و ماده تجلی می یابد. گزاره دوم، جهان شمولی قانون تناوبی، تغییرات پی در پی، صعود و افول یا جزر و مد است. بر این اساس وجود تجلی به طور ابدی رویدادی با سطح بی نهایتی از تکرار می باشد. زمینی از جهان بی نهایتی از تجلی و ناپدید شدن، هر یک در ارتباط با اثری از گذشته که خود علتی برای جانشین اش می گردد که در عین طولانی بودن بسیار، اما دوره های محدودی از زمان می باشد. با توجه به گزاره های بالا، سومین گزاره عبارت است از: هویت بنیادین همه روح ها در ارتباط با روح بزرگ جهانی … و سفر واجب برای هر روحی- به عنوان جرقه ایی از آن- از طریق چرخه حلول (یا ضرورت) مطا
بق با قانون چرخه و کارمیک، در طول این دوره کلی. روح های فردی به عنوان واحدهایی از آگاهی (مونادها) در نظر گرفته می شوند که بخش های ذاتی از فراروح جهانی هستند؛ همچون جرقه های مختلفی که بخشی از آتش هستند. این مونادها فرایند تکاملی را سپری می کنند جائیکه آگاهی آشکار می شود و ماده بسط می یابد. این تکامل تصادفی نیست لیکن توسط هوش و همراه با یک هدف آگاه می شود. تکامل از مسیرهای مجزایی منطبق با قوانین تغییرناپذیر مشخص تبعیت می کند، جنبه هایی از آنچه در سطح فیزیکی قابل ادراک هستند. یکی نمونه از چنین قوانینی، قانون تناوبی و ویژگی تناوبی است دیگری قانون کارما و علت و معلول است. تکامل کیهان. مباحث کیهان شناسی. در تکرار دوره سیر تکاملی دکترین راز، بلاواتسکی مختصری از نکات کلیدی سیستم کیهان شناسی اش را ارائه می دهد. این نکات کلیدی همان طور که در زیر اشاره شده عبارتند از: سیستم هفت هفتی. در نگاه تئوسوفیستی همه اشکال اصلی تجلی مجود، از هفت لایه تبعیت می کند: فلسفه مان به ما یاد می دهد که هفت نیروی بنیادی در طبیعت وجود دارد و هفت سطح از وجود، بنابراین هفت حالت از آگاهی در آنچه بشر می تواند زندگی کند، فکر کند، به یاد آورد، و و
جودش داراست، وجود دارد. هفت سطح کیهانی. کیهان تنها از سطح فیزیکی که با پنج حس می تواند درک شود، تشکیل نشده، بلکه ردیف هایی از هفت سطح کیهانی وجود، متشکل از فرم های لطیف مضاعفی از ماده انرژی، به نسبت دیگر حالات شناخته شده ایی که می تواند متجلی گردد می باشد. بلاواتسکی سطوحی را براساس این حالات آگاهی توصیف می کند. در این سیستم برای مثال سطح مادی و ذهن محسوس (پایین تر از سطح ذهنی) به عنوان متفاوت از ذهن معنوی و کلی (سطح ذهنی بالاتر) طبقه بندی می شود. بعدها تئوسوفیست هایی همچون چارلز وبستر لیدبیتر و آنی بیسانت هفت سطح را براساس نوع ماده لطیفی که آن ها را تشکیل داده طبقه بندی کردند. از آنجا که هم سطوح ذهنی بالاتر و پایین تر نوع مشابهی از ماده لطیف را فرض می کنند، این دو آن ها را به عنوان یک سطح منفرد با دو زیربخش در نظر می گیرند. در این نگاه اخیر هفت سطح کیهانی شامل (از معنوی تا مادی): - آدی (مافوق، سطح بهشتی ایی که توسط موجودات بشری نمی تواند بدان رسید) - آندوپاداکا (احد (نه زاده و نه زائیده شده)، همچنین سطحی بهشتی خانه ایی از جرقه الهی در موجودات بشری، موناد) - آتمیک (سطح معنوی از خود بالاتر بشری) - بودهیک (سطح م
عنوی از شهود، عشق و حکمت) - ذهنی (با زیربخش های بالاتر و پایین تر، این سطح بخش معنوی را به شخصی پل می زند) - عاطفی (سطح شخصی که محدوده ایی از خواسته های پایین تر تا احساسات متعالی را در بر می گیرد) - سطح فیزیکی (سطح شخصی که خود دوباره دو زیر بخش به لحاظ تراکم دارد یکی به وسیلهٔ ۵ حس قابل درک است و دیگری اتریک است که فراسوی حواس قرار دارد) ذهن قاتل بزرگ حقیقت است. به صورت سایه های سیاه به تو نزدیک می شوند، و پیش از آنکه حضور این غول های سیاه دروغین را دریافته باشی، تاریکی هستی تو را تباه خواهد کرد. هفت اصل و کالبد. همان طور که کیهان به بعد فیزیکی محدود نمی شود، موجودات بشری نیز ابعاد و کالبدهای لطیف تر دارند. طبیعت هفت هفتی بشر توسط بلاواتسکی در میان دیگر آثار، کلیدی برای تئوسوفی توصیف می گردد که به ترتیب نزولی از ذات معنوی خالص بدیهی (که پرتو مطلق نامیده می شود) تا کالبد فیزیکی را در بر می گیرد. تعالیم تئوسوفی در مورد سرشت بشر در مورد دو چیز متفاوت، اما مرتبط، صحبت می کند، اصول و کالبدها. اصول هفت مؤلفه اصلی از کائنات هستند که از نظر بلاواتسکی عبارتند از: تعالیم بلاواتسکی در مورد کالبدهای لطیف کم بودند و خیلی
سیستماتیک نبودند. در مقاله ایی او سه کالبد لطیف را برمی شمرد: - لینگا شاریرا The Linga Sharira - همزاد یا کالبد آسترال (اختری) - مایاوی-روپا Mayavi-rupa - کالبد خیالی - کالبد علی- وسیله ذهن متعال لینگا شاریرا همزاد نامرئی از کالبد بشری است، در جای دیگر به عنوان کالبد اتریک یا همزاد فوق طبیعی یک موجود زنده از آن نام برده می شود و به عنوان مدلی یا ماتریس (قالبی) از کالبد فیزیکی عمل می کند که با این شکل به لحاظ ظاهر و حالت همزادش منطبق است. لینگا شاریرا می تواند در فاصله خیلی محدودی از بدن دور شود. وقتی از بدن جدا می گردد می تواند توسط اشیا تیز مجروح شود. وقتی به پیکره فیزیکی بر می گردد این زخم در بدن (همتای) فیزیکی منعکس می شود، پدیده ایی که «برگشت» نامیده می شود. در هنگام مرگ به همراه کالبد فیزیکی به دور انداخته می شود و در نهایت متلاشی یا تجزیه می شود. مایاوی-روپا عملکرد و ماهیتی دوگانه ایی دارد: وسیله ایی هم برای تفکر و هم برای خواسته های و تمایلات حیوانی، منقش در یکی و هم زمان از پایین ترین ماناس (ذهن) و آرزوی این جهانی، عنصر میل می باشد. بخش بالایی این کالبد عناصر معنوی را در طول زندگی گرد می آورد و بعد ا
ز مرگ به طور کاملی در کالبد علی ترکیب می کند؛ در حالیکه در بخش پایینی، ظرف عناصر حیوانی، کاما روپا را شکل می دهد منبعی از شبح ها یا صورت های وهمی مرگ. بنابراین علاوه بر کالبد متراکم فیزیکی کالبدهای لطیف در وجود بشری عبارتند از: کالبد اتریک (وسیله پرانا) کالبد آسترال (اختری) یا عاطفه کالبد روانی (وسیله ذهن پایین تر یا عینی تر) کالبد علی (وسیله ذهن انتزاعی یا متعال تر) این کالبدها به سوی سطح ذهنی متعال حرکت می کنند. دو سرچشمهٔ معنوی بالاتر بودهی و آتما کالبدهایی را به طور خاص شکل نمی دهند بلکه آن ها بیشتر شبیه "پوششی حائل sheaths" هستند.
شیر ماسای یا شیر شرق آفریقا زیرگونه ای از شیر است که نام خود را از منطقه حفاظت شده ماسایی مارا واقع در کنیا گرفته و کنام آن در مناطقی از شرق آفریقا شامل کشورهای کنیا، سودان جنوبی، تانزانیا، اتیوپی، سومالی، اوگاندا و موزامبیک قرار دارد. شیر ماسای در مناطقی از مصر، سودان، اریتره و جیبوتی نیز می زیست اما امروزه در آن مناطق به انقراض کشیده شده است. شیرهای آدم خوار ساوو متعلق به این زیرگونه بوده اند. طبقه بندی های اخیر جمعیت شیرهای شرق آفریقا را یک زیرگونه مستقل به حساب نمی آورند و آن را همراه جمعیت شیرهای جنوب آفریقا یک زیرگونه واحد می دانند. ویژگی ها. اندازه. شیرهای ماسای نر ۲٫۴۷–۲٫۸۴ متر طول و ۱۵۰–۲۲۵ کیلوگرم وزن دارند که میانگین آن در جنوب آفریقا ۱۸۷٫۵ (۱۴۵٫۴–۲۰۴٫۷) کیلوگرم و میانگین ۱۷۴٫۹ کیلوگرم در شرق آفریقا است. میانگین وزن ماده ها ۱۵۰ کیلوگرم در جنوب آفریقا و ۹۰–۱۶۰کیلوگرم رد شرق آفریقا است. هر دو جنس نر و ماده دارای ارتفاع شانه میان ۰٫۹ تا ۱٫۱ متر هستند. وزن میانگین شیرهای نر ماسای ۱۸۶ کیلوگرم است و ماده ها میانگین ۱۴۸ کیلوگرم است. شیرهای ماسای به گفته محلی ها از بقیه زیرگونه های شیر خطرناک تر هستند ولی
نسبت به شیرهای جنوب آفریقا جثه کوچک تری دارند. یک شیر نر بسیار بزرگ که در سال ۱۹۹۳ در دامنه کوه های کنیا شکار شد، وزنش به ۲۷۲ کیلوگرم می رسید. یال. هنگامی که شیرهای نر به بلوغ می رسند، دارای یال می شوند. این یال ها برای آن هستند که آن ها را بزرگ به نظر برساند و نیز از گردنشان محافظت کند. شیرهای نر شرق آفریقا دارای تنوع گسترده ای در شکل و اندازه یال های خود هستند. فرایند رشد یال این شیرها تا ۴ الی ۵ سالگی ادامه پیدا می کند. شیرهای نر ماسایی که در ارتفاعات زیست می کنند نسبت به همتایان خود در مناطق گرم و مرطوب یال پرپشت تری دارند. شیرهای نر ساوو دارای یالی کم پشتی در اطراف گردن خود هستند.
پارک ملی سرنگتی پارکی ملی در ناحیه سرنگتی در تانزانیا است. این منطقه به خاطر مهاجرت سالانه بیش از یک و نیم میلیون گاو وحشی آفریقایی و ۲۵۰٬۰۰۰ گورخر در آن معروف شده است. به خاطر وسعتش و تعداد زیاد جانوران و درندگان در آن، این پارک اغلب به عنوان بهترین اندوخته طبیعی (nature reserve) در قاره آفریقا شناخته می شود. حیات وحش. به جز مکانی مناسب برای مهاجرت سم داران، این پارک پناهگاه دیگر جانوران از جمله درندگانی چون شیر است. مهم ترین جانداران این پارک طبیعی به شرح زیر هستندک سرنگتی همچنین سکونتگاه گونه های دیگری چون یوز، آهو، توپی، کفتار، انتر، ایمپالا، سگ وحشی آفریقایی، و زرافه است.
زیارت جامعه کبیره یکی از زیارت نامه هایی است که علی النقی، امام دهم شیعیان، به یکی از اصحابش تعلیم داده است تا در هنگام زیارتِ امامان خوانده شود، و از آنجاییکه مختص امامی خاص نیست، «جامعه» نامیده می شود. این زیارتنامه، توصیف بلند و بلیغی از جوانب مختلف اصل ولایت و امامت به عنوان یکی از اصول پیشران جامعهٔ شیعی به حساب می آید. نقشِ این زیارت، تأکید بر رهبریِ ائمهٔ شیعه به عنوان پیشوایانِ حکومتِ اسلامی است. عباراتی چون «اَئِمَةُ الْهُدیٰ»، «وَرَثَةُ الْاَنبیاء» و «حُجَجُ الله» بر این معنی تأکید می کند. هادی در این دعاها، نور و برهانِ خداوند را نزد اهل بیت می داند و تنها کسانی را بر حق می داند که از این معارف بهره گیرند. توصیف رابطه ائمه با پیامبر و همچنین ارتباط امامت و توحید، توصیف مقام علمی و سیاسی و اخلاقی ائمه، و نیز پرداختن به عصمت و تولی و تبری از دیگر جنبه های این زیارتنامه به شمار می رود. «شرح الزیارة الجامعة الکبیرة»، شرح چهار جلدیِ کرار حسین الکربلائی بر این زیارت می باشد و از آن به عنوان علمی ترین و مفصل ترین شرح این زیارتنامه یاد می شود. این زیارت را کرار حسین الکربلائی در تهذیب و شیخ صدوق در فقه و ع
یون اخبارالرضا به سند خود از شخصی به نام نخعی نقل کرده اند که گفت: به علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا، مرا گفتاری بیاموز که هر وقت خواستم هریک از شما را زیارت کنم، همان سخن را در محضرش بگویم.» پاسخ هادی چنین بود:هر زمانی که به آستان (امامی) رسیدی، در آنجا بایست و شهادتین را در حال غسل و طهارت بر زبان جاری کن. وقتی نگاهت به قبر افتاد، نخست سی مرتبه الله اکبر بگو و چند قدم با کمال وقار و آرامش راه برو. گام های خود را کوتاه بردار و بار دیگر بایست و سی مرتبه تکبیر را بر زبان جاری کن، سپس نزدیک قبر شو و این بار چهل مرتبه تکبیر بگو تا یکصد مرتبه کامل شود؛ آنگاه او را این گونه زیارت کن…برخی از متفکرین، این زیارت را مانیفست شیعه نامیده اند. منظور از «جامعه» بودن زیارت. زیارت های جامعه گونه ای از آثار دعایی مذهب شیعه است که در تقابل با زیارت های خاصه قرار می گیرد. در این گونه از ادعیه، زیارت می تواند برای هر کدام از امامان مذهب شیعه به تنهایی یا همگی آن ها خوانده شود. محمدباقرمجلسی شمار ۱۴ زیارت نامه را با عنوان جامعه گردآوری کرده است. دلایل بسی
اری برای وصف این گونه زیارت ها به عنوان «جامعه» ذکر شده است. این معیارها عبارتند از جامعیت کاربردی، جامعیت زمانی و مکانی، و جامعیت مضمونی. بر اساس جامعیت کاربردی، این زیارت به عنوان جامعه توصیف شده چرا که در مقام زیارتِ مقام هر امامی قابل استفاده است. بر اساس جامعیت زمانی-مکانی، این زیارت به عنوان جامعه توصیف شده است، چرا که به زمان و مکان یا امام خاصی اختصاص ندارد. بر اساس جامعیت مضمونی، این دعا شامل تمامی صفات ائمه و توصیف مفصّل فضائل ایشان است. سید بن طاووس معیار وصف این نوع زیارت به واژه «جامعه» را، نام بردن نام یکایک اهل بیت می داند. اصطلاح «زیارت جامعه» را برای اولین بار شیخ صدوق معروف به ابن بابویه برای اشاره به زیارت جامعه کبیره بکار برده است. ویژگی ها و بخش های زیارت جامعه کبیره. این زیارت که انشاء علی النقی به یکی از یارانش است، از زیبایی های خاص ادبی برخوردار می باشد که البته درک بخشی از این زیبایی منوط به خواندن آن به زبان عربی است. در این زیارت، بیش از دویست فضیلت و تعبیر والا دربارهٔ اهل بیت به کار برده شده است. دعا با این جملات آغاز می شود:السَّلامُ عَلَیکمْ یا أَهْلَ بَیتِ النُّبُوَّةِ، وَمَوْ
ضِعَ الرِّسالَةِ، وَمُخْتَلَفَ الْمَلائِکةِ، وَمَهْبِطَ الْوَحْی، وَمَعْدِنَ الرَّحْمَةِ، وَخُزَّانَ الْعِلْمِ، وَمُنْتَهَی الْحِلْمِ، وَأُصُولَ الْکرَمِ… (ترجمه: سلام بر شما ای اهل بیت نبوّت، و جایگاه رسالت، و عرصهٔ رفت وآمد فرشتگان، و محل فرود وحی، و معدن رحمت، و خزانه داران دانش، و نهایت بردباری، و ریشه های بزرگواری…)بعضی از ویژگی ها و بخش های این زیارت: می توان درون مایه زیارت را به پنج قسمت اصلی تقسیم کرد: بخش اول شامل پنج سلام است و ۲۰ تا ۳۰ ویژگی نام برده می شود که حقیقت امامت است. آیات قرآن در زیارت جامعه کبیره. در این زیارت، از اهل بیت در قالب عبارت های قرآنی مختلفی یاد شده است، ازجمله «مَثل اعلیٰ»، «اهل الذکر»، «اولی الأمر» و «بقیةالله»، و آنان «امانت حفظ شده» نامیده شده اند (مرتبط با آیه ۷۲ سوره احزاب). در این زیارت به امامان خطاب شده که «سلام بر … بندگان گرامی خدا که بر گفتار خدا پیشی نمی گیرند و به دستورش عمل می کنند» (اشاره به آیات 26 و 27 سوره انبیا) و «خدا پلیدی را از شما دور کرد و شما را به درستی پاک گردانید» (اشاره به آیهٔ تطهیر) و «در خانه هایی قرارتان داد که اجازه داد رفعت یابند و نامش در
آن (خانه ها) برده شود» (اشاره به آیه ۳۶ سوره نور). دربارهٔ عمل اهل بیت چنین آمده که «شما با حکمت و موعظهٔ نیکو به راهش دعوت نمودید» (اشاره به آیه ۱۲۵ سوره نحل) و «در نزد او بر آنچه به شما رسید صبر کردید» (مشابه آیه ۱۷ سوره لقمان؛ همچنین عبارت «جنب الله» در آیه ۵۶ سوره زمر آمده است). تشهد داخل زیارت به آیه ۳ سوره آل عمران ارجاع دارد: «... همان گونه که خدا برای خویش گواهی داده و فرشتگانش و دانشمندان از بندگانش برای او گواهی دادند.» همچنین بخش های دیگری از آیات قرآن در این زیارت آمده اند. سند زیارت. این زیارت را ابن بابویه قمی در در کتاب «من لا یحضره الفقیه» و شیخ طوسی در کتاب «تهذیب الاخبار» آورده اند. ملا محسن فیض کاشانی در کتاب تفسیر «وافی»، علامه محمد باقر مجلسی در کتاب «بحار الانوار» و آیت الله بروجردی در کتاب «جامع الاحادیث» به اعتبار این زیارت اذعان کرده اند. جوادی آملی سند این زیارت را معتبر می داند. چون معتقد است که صدور چنین زیارت نامه ای از غیر معصوم محال است. امام شناسی. امام علی النقی علیه السلام در این زیارتنامه، امامان شیعه را امامان هدایت، چراغ های تاریکی ها، نشانه های پرهیزکاری، صاحبان خرد، پناه