Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ان روبرو شود. تاکنون بیش از ۲۵۰ کوهنورد ماناسلو را فتح کرده اند که در این راه حدود ۵۲ تن جانشان را از دست داده اند و از این لحاظ ماناسلو پس از آناپورنا، نانگاپاربات، کی ۲ وکانچن چونگا قرار دارد (از نظر نسبت صعودها به کشته ها). صعودکنندگان. لازم است ذکر شود کوهنوردان ایران نیز در سال ۱۳۵۵ موفق به فتح قله ماناسلو بعنوان نخستین ۸۰۰۰ متری ایرانیها شدند. در این سال محمد جعفر اسدی از اعضای تیم ۸ نفره ایران توانست به همراه یک کوهنورد ژاپنی و یک شرپای نپالی برفراز قله بایستد. سرپرستی این صعود را محمد خاکبیز بر عهده داشت.
کانگچنجونگا «پنج جواهر برفی» سومین قله بلند جهان در رشته کوه هیمالیا است و به همراه چهار قلهٔ دیگر مجاور خود، شامل ۵ قله می باشد که همگی آنها بالای ۸۴۵۰ متر هستند. این کوه کاملاً از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب با رشته کوه های عظیم احاطه شده است. رشته کوه های کانگچنجونگا دارای شکلی مانند یک حرف X خیلی بزرگ هستند. ارتفاع این قله به ۸۵۸۶ متر می رسد. این کوه شرقی ترین ۸۰۰۰ متری جهان به شمار می رود. از سال ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۹ باورها بر این بود که کانگچنجونگا رفیعترین کوه جهان است، اما مساحی های اورست بر این فرضیه خط بطلان کشید. توده کانگچنجونگا بسیار پر عظمت می باشد و از چندین قله یخی بر روی خط الراس آن شکل گرفته. در واقع این توده از دو رشته غربی- شزقی و شمالی- جنوبی شکل گرفته و همانند یک X عظیم می باشد که توسط قلل ۶۰۰۰ و۷۰۰۰ متری احاطه شده. همانند سینولچو ۶۸۸۸ متر siniolchu در بخش شرقی سیکیم، که یکی از زیباترین قلل دنیا می باشد، قله با شکوه ژانو (شیر خفته) ۷۷۱۰ متر Jannu در بخش غربی با جبهه شمالی با شکوهش، قلل قابل مشاهده از دارجلینگ در بخش جنوبی کوه: کابروی شمالی ۷۳۳۸ متر KabruNorth، کابروی جنوبی ۷۳۱۶ متر Kabru South
و قله راتانگ ۶۶۷۸ متر Rathong، قلل بخش شمالی همانند تواینز Twins (دوقلو) و تنت پیک Tent Peak (قله چادر) و در نهایت در مرز تبت گردنه جونسونگ ۶۱۲۰ متر Jongsong La. منطقه کانگچنجونگا به دلیل دوردست بودن چندان مورد توجه گردشگران قرار ندارد، از اینرو توانسته زیبائیهای خود را حفظ نماید. از جلوه های منطقه کانگچنجونگا می توان به یخچال زموZemu و پارک ملی کانگچنجونگا به مساحت ۲۰۳۵ کیلومتر مربع اشاره کرد که در بخش نپال قرار دارند. تقدس کوه. این کوه نزد مردم محلی بسیار مهم است. اولین سفر فقط به این دلیل مجاز بود که آنها به چوگیال، پادشاه ، قول دادند که روی قله واقعی نایستند زیرا اینجا مکان خداست. مردمان قبیله محلی، کوه را به عنوان یکی از خدایان خود می پرستند؛ بنابراین اولین کوهنوردان قول داده بودند که پای خود را روی قله نگذارند و قله را دست نخورده رها کنند. این سنت تا به امروز ادامه دارد.
لهوتسه با ارتفاع ۸۵۱۶ متر چهارمین قله مرتفع جهان است که در مرز تبت (چین) و نپال قرار دارد. این قله از طریق گردنه جنوبی به اورست متصل است. جبهه پرشیب جنوبی این قله را تبدیل به یکی از سخت ترین قله های جهان برای صعود کرده است (این جبهه، تنها با ۲٫۲۵ کیلومتر فاصلهٔ افقی بالغ بر ۳٫۲ کیلومتر افزایش ارتفاع دارد). این قله ۸۵۱۶ متر ارتفاع دارد. همسایگی با بلندترین قله جهان، اورست، باعث شده که کوهنوردان پیشرو به آن اعتنای اندکی داشته باشند. دشوار و خطرناک بودن جبهه کانشونگ و گرده شمال شرقی نیز از دیگر عوامل تعویق اولین صعود به این کوه می باشد. یال شرقی که بسیار تیز و دندانه دار است پوشیده از برج های یخی و صخره های یخ زده است. این یال دارای سه قله بلند فرعی است. شرقی ترین این قله ها «لهوتسه شار» با ۸۳۹۸ متر ارتفاع در فاصله ۱ کیلومتری از قله اصلی قرار دارد. بین قله اصلی و لهوتسه شار همچنین دو قله مرکزی قرار دارد، که یکی ۲۵ متر از لهوتسه شار کوتاهتر و دیگری به همین میزان بلندتر است. این قله برای نخستین بار توسط گروه سوئیسی فریتس لوشاینگر و ارنست ریس در سال ۱۹۵۶ فتح شد. تیم ملی کوهنوردی ایران در بهار ۱۳۸۱ موفق شد ۱۲ کوهنور
د را به قله لوتسه برساند.
ماکالو (در نپال: मकालु، چینی رسمی: Makaru؛ چینی: 马卡鲁山، پین یین: "Mǎkǎlǔ Shān"; Makalungma در زبان لیمبو) کوهی منفرد واقع در ۲۲کیلومتری شرق کوه اورست است و شکلی شبیه به یک هرم چهار وجهی دارد. به عنوان یکی از سخت ترین کوه ها برای صعود، مطرح شده و دلیل آن شیب بسیار زیاد و تیغه های تیز خط الراس آن می باشد. کوه ماکالو همراه با قلل اورست و لهوتسه در منطقه هیمالیای «خومبو روالینگ» قرار دارد. هیمالیای خومبو به وسیلهٔ رودخانه آرون از هیمالیای «کانگچنجونگا» جدا گشته است، که از شمال به جنوب هیمالیا در جریان است و به وسیلهٔ رودخانه «دودوکسی» که از یخچالهای هیمالیای خومبو سرچشمه می گیرد از هیمالیای روالینگ جدا می شود. این خط الراس در طول مرز نپال و تبت از غرب به شرق و از قلل چوآیو، پوموری، اورست و سپس گردنه جنوبی اورست به سمت قله لوتسه امتداد می یابد و در نهایت به شرق و قله ماکالو کشیده می شود. ارتفاع قله ۸۴۶۳ متر است. در بهار ۱۹۵۵ تیم فرانسوی با سرپرستی «ژان کوزی» به ماکالو آمد. گروهی از اعضای تیم آناپورنای ۱۹۵۰ و تعدادی از نفرات پائیز ۱۹۵۴ ماکالو عضو تیم بودند، از جمله «گیدو مانون» کسی که در ۱۹۵۲ به همراه «لیونل تری» او
لین صعود «فیتزروی» در "پاتاگونیاً را انجام داده بود. در روز ۱۵ می تری و کوزی به عنوان اولین کوهنوردان با کمک اکسیژن مصنوعی به قله رسیدند. در واقع این تیم آنقدر کپسول اکسیژن داشت که نفراتش در ارتفاع پائین هم از اکسیژن کمک می گرفتند. راه حقیقی دیواره غربی ماکالو که چند گروه روی آن کار کرده اند ولی هیچ یک از ۷۳۰۰ متر بالاتر نرفتند همچنان صعود نشده باقی مانده است و از دید برخی، این راه «آخرین مشکل بزرگ» ۸۰۰۰ متری ها می باشد و همچنین این اطمینان وجود دارد که در آغاز قرن جدید صعود گردد.
چو اویو به معنی «الههٔ فیروزه» با ارتفاع ۸۲۰۱ متر در ۲۰ کیلومتری غرب کوه اورست قرار دارد، این کوه در رشته کوه های هیمالیا و در مرز بین چین و نپال است. به دلیل شیب نه چندان زیاد آن، اکثر کوهنوردان آن را آسان ترین صعود میان هشت هزار متری ها می دانند. امروزه این کوه پس از اورست بیشترین صعود یک ۸۰۰۰ متری را داراست و البته از نظر نسبت آمار کشته ها به صعودها، در رده آخر قلل ۸۰۰۰ متری قرار دارد. در پائیز ۱۹۵۴ هربرت تیچی اتریشی به همراه «سپ جوچلر» و «هلموت هوبرگر» به همراه ۷ شرپا به چوآیو آمدند. آنها کمپ ۴ خود را در ارتفاع ۶۹۸۰ متری برپاکردنه بودند. روز صعود در ساعت ۶ بامداد تیچی به همراه جوچلر و شرپا پاسانگ صعود طولانی خود به سمت قله را آغاز کردند. آنها در ساعت ۳ بعد از ظهر به فلات بزرگی رسیدند که قله چوایو را تشکیل می داد، جایی که به گفته آنها بر روی آن جا برای بازی های توپی هم وجود داشت! این صعود نخستین صعود یک ۸۰۰۰ متری پس از فصل مونسن بود. از نکات جالب این صعود تلاش پاسانگ داوا لاما بود، وی در مدت تنها سه روز از ۴۲۵۰ متری خود را به تیم حمله رسانده و به اتفاق ایشان قله را صعود نکرده بود. در فوریه ۸۸ فرناندو گاردی
و نخستین صعود انفرادی یک ۸۰۰۰ متری در زمستان را با صعود به چو ایو انجام داد. همچنین در سپتامبر ۸۸ مارک باتارد فرانسوی که در بهار این سال اورست را در مدت ۲۴ ساعت از مسیر جنوبی صعود کرده بود توانست به همراه «شرپا سونگدار» چوآیو را در زمان حیرت انگیز ۱۸ ساعت از کمپ اصلی صعود کند. ۷ عضو تیم ملی کوهنوردی ایران در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۷۹ موفق به صعود قله چو ایو از مسیر نرمال شمال غرب شدند. دو شرپا این کوهنوردان را در فتح قله همراهی و یاری می کردند. عظیم قیچی ساز هیمالیانورد ایرانی در ۴ مهر ۱۳۹۲ بدون اکسیژن مصنوعی و بدون استخدام شرپا این قله را صعود کرد.
شیشاپانگما با ۸۰۱۳ متر ارتفاع به عنوان چهاردهمین کوه ۸۰۰۰ متری و تنها ۸۰۰۰ متری مستقل در تبت شناخته می شود، که به طور کامل در داخل خاک کشور چین (در تبت مرکزی) قرار دارد، اما به طرز عجیبی نزدیک ترین ۸۰۰۰ متری به کاتماندو، پایتخت نپال است و تنها ۸۰۰۰ متری است که از این شهر دیده می شود. در زبان تبتی به معنای "قله ای بر فراز دشت های پوشیده از چمن" می باشد. شیشاپانگما آخرین کوه ۸۰۰۰ متری صعود شده می باشد (به دلیل بسته بودن مرزهای تبت بر روی خارجی ها صعود به آن توسط دیگران امکان پذیر نبود) در نهایت در سال ۱۹۶۴ این کوه توسط کوهنوردانی از تبت و چین صعود شد. پس از اشغال تبت توسط چینی ها تلاش شد تا نام "کوسنگ تسان فنگ" بر روی کوه نهاده شود. اما این تلاش شکست خورد و در نهایت همان نام تبتی شیشاپانگما رسمیت یافت. نخستین صعود. شیشاپانگما نخستین بار در ۱۹۲۱ از فاصلهٔ حدود ۴۵ کیلومتری توسط هیئت شناسایی انگلستان دیده شد، پس از آن هم مورد توجه تمامی هیئت هایی که برای صعود اورست به بخش جنوبی فلات تبت پای نهادند قرار گرفت. در ۱۹۴۵ اشنایدر و هارر که از کمپ زندانیان جنگ دوم جهانی گریخته بودند این کوه را نقشه برداری کردند. سپس در ۱
۹۴۵ بیل تیلمن انگلیسی تیمی کوچک را در جبهه غربی شیشاپانگما رهبری کرد. در این تیم تنسینگ نورگی که بعدها به همراه سر ادموند هیلاری نخستین صعود اورست را انجام داده بود نیز عضویت داشت. تا سال ۱۹۶۱ این کوه که در منطقه ممنوعه تبت بود تنها از دور توسط تعدادی زمین شناس عکسبرداری شد. اما در ۱۹۶۱، زمانی که سایر ۸۰۰۰ متری ها فتح شده بودند، چینی ها تیمی را برای شناسایی عازم بخش شمالی کوه کردند. در ۱۹۶۳ تیم شناسایی تا ۷۱۶۰ متری کوه بالا رفت. یکسال بعد یعنی در ۱۹۶۴ چینی ها با گروهی متشکل از ۲۰۰ نفر شامل کوهنورد، باربر و البته تعدادی دانشمند علاقه مند به محیط به منطقه بازگشتند. کوهنوردان این تیم از زمستان قبل در اردو بسر می بردند و نوعی کمپ نظامی از جمله اجازه گرفتن از مافوق و شنا کردن در آب سرد را تحمل نموده بودند. آن ها برای حمل راحت تر بار تا ۵۹۰۰ متر جاده احداث کردند و البته کار خود را با احداث یک سینما در کمپ ۵۹۰۰ کامل کردند. تیم تا ابتدای تیغه ۳ کمپ برپا کرد. دو کمپ نیز روی تیغه و تا ۷۷۰۰ متر برقرار شد. در ۲ می ۱۰ کوهنورد از جمله وانگ فوزو از اعضای تیم سال ۱۹۶۰ جبهه شمالی اورست که البته کمی بالاتر از کمپ ۲۰ متر روی یخ
سقوط کرد توانستند پس از ۴٫۵ ساعت به قله برسند. آن ها قله را هرمی برفی توصیف کردند که روی تیغه ای شرقی-غربی قرار گرفته. بعدها و با صعودهای بی شمار غربی ها به این کوه، صعود چینی ها همانند ادعای ۱۹۶۰ صعودشان در شب به اورست و قرار دادن نیم تنه مائو روی قله و البته با توجه به نداشتن عکس صعود، با شک روبرو شد. البته آن ها عکس هایی داشتند که تنها کوهنوردان به همراه آسمانی آبی در آن مشخص بود. با این حال شرح صعودشان نشان می داد آن ها حداقل تا انتهای تیغه صعود کرده اند. با این حال امروزه همچنان این صعود به عنوان نخستین صعود شیشاپانگما شناخته می شود. نخستین قربانی. سال ۱۹۸۳ شیشاپانگما نخستین قربانی خود را گرفت. فریتز لوشینگر اولین فاتح لوتسه در ۱۹۵۴ که کسی که در ۵۹ سالگی دائولاگیری را هم صعود کرده بود، در سن ۶۲ سالگی بر اثر خیز ریوی در شیشاپانگما کشته شد. در ۱۹۹۹ همچنین مرگ الکس لو بهترین کوهنورد آمریکا و دیوید بریجدر بر اثر سقوط بهمن بار دیگر نام شیشاپانگما را بر سر زبان ها آورد. کنراد آنکر(کسی که موفق شد پس از ۷۵ سال جسد مالوری را در اورست بیابد) دیگر عضو این گروه بود که از این حادثه جان سالم به در برد. نکات دیگر. بدو
ن شک امروز شیشاپانگما به عنوان یک ۸۰۰۰ متری محبوب کوهنوردان و گردشگران را به تبت جذب می کند. در نتیجه تیم های تجاری زیادی نیز به این کوه روی آورده اند و احتمالاً این کوه پس از اورست، چوآیو، گاشربروم ۲ محبوب ترین و پرصعودترین ۸۰۰۰ متری می باشد .
دهالاگیری به معنای «کوهستان سفید» بخشی از رشته کوه های هیمالیا می باشد که در شمال غربی Pokhara (پُخارا) درناحیهٔ شمال نپال مرکزی قرار گرفته است. ارتفاع آن به ۸۱۶۷ متر می رسد. خط الراس منتهی به دهالاگیری بالغ بر ۳۰ کیلومتر می باشد و دورادور آن را یخچالها و یخشارها (آبشارهای یخی) فراگرفته اند. در کنار برج اصلی کوه چندین تاج بلند قرار دارد که از شرق تا غرب گسترده شده اند و هر یک بیش از ۷۲۰۰ متر ارتفاع دارند. در ۱۳ می ۱۹۶۰ نخستین صعود دهالاگیری توسط تیمی مشترک از کوهنوردان سوئیس، اتریش و نپال صورت گرفت. «کورت دیمبگر»، «پیتر داینر»، «ارنست فورر»، «آلبین شلبرت» به همراه نیما دورجی و ناوانگ دورجی فاتحان نخست کوه بودند. سرپرستی صعود را مکس ایزلین بر عهده داشت. این تیم از مسیر یال شمال شرقی قله را فتح نمود، که امروزه به عنوان مسیرعادی کوه شناخته می شود. کورت دیمبرگر از فاتحان نخست کوه پیش از این به همراه هرمان بول قله برودپیک را فتح کرده بود و با صعود دهالاگیری دومین شخصی بود که به دو قله ۸۰۰۰ متری صعود می کرد. در صعود سال ۱۹۶۰ کوهنوردان برای نخستین بار توسط هواپیما به منطقه اعزام شدند، گرچه با سقوط هواپیما در نزدیکی
کوهستان برای مدت ها اعزام کوهنوردان با هواپیما ممنوع شد. هم اکنون دهالاگیری با بیش از ۳۲۰ صعود و حدود ۵۶ کشته از جمله قلل دشوار و خطرناک هیمالیا به شمار می رود. در بهار ۲۰۰۶ سه تن از کوهنوردان ایرانی به نامهای مهدی اعتمادی فر، امیر حسین جابرانصاری و نادر فروتن اقدام به صعود دهالاگیری نمودند که به دلیل شرایط بد آب و هوا تلاش ایشان ناکام ماند. در سال ۲۰۰۹ مهدی اعتمادی فر به صورت مستقل و در دومین تلاش برای صعود به قله دهالاگیری در هیمالیا، نزدیک قله مفقود شد و کسی هیچ نشانی از او پیدا نکرد. در سال ۱۳۸۹ کوهنورد ایرانی عظیم قیچی ساز موفق شد بدون کپسول اکسیژن به این رشته کوه صعود کند. کوهنورد ایرانی امیرعلی شهریار در ۱۳ تیر سال ۱۳۹۸ به همراه یک گروه بین المللی صعود به قله دهالاگیری در نپال را از مسیر یال شمال شرقی آغاز کرده و پس از گذشت ۲۱ روز از زمان صعود با شرایط بد آب و هوایی و تند بادها مواجه شد و از اولین صعود تابستانی خود بازماند، در زمان تلاش برای بازگشت در حادثه ای از ناحیه زانو دچار آسیب شدید شد، که با کمک و از جان گذشتگی دوستان و هم تیمی های خود به پایین منتقل شد.
المپیک ولی (معمولاً به نام اسکو ولی شناخته می شود) یک شهر در ایالت کالیفرنیای آمریکا و در نزدیکی شهر تاهو و دریاچه تاهو قرار دارد. المپیک ولی میزبان بازی های المپیک زمستانی ۱۹۶۰ بوده است که کوچکترین میزبان در کل دوره ها محسوب می شود. آدرس پستی آن "Olympic Valley, CA 96146" است.. این منطقه پیست اسکی مشهوری نیز دارد.
آناپورنا یا آناپورنا ۱ قله ای به ارتفاع ۸۰۹۱ متر در توده کوه آناپورنا در رشته کوه هیمالیا در نپال است. این قله که در مذهب هندو به «خدایگان حاصلخیزی و زراعت» منسوب است، بخشی از منطقهٔ حفاظت شده با وسعت ۷۶۲۹ کیلومتر مربع در کشور نپال است. با توجه به میزان تلفات کوهنوردان صعودکننده به این قله که حدود ۲۰ درصد است، برخی این کوه را مرگبارترین کوهستان بعد از کی۲ برمی شمارند. نخستین صعود. نخستین بار در سال ۱۹۵۰ پس از آن که هیئت اعزامی از کشور فرانسه از پیداکردن مسیری برای صعود به دهالاگیری نومید شد به این کوه روی آورد. در این صعود که با حماسه و جان فشانی اعضای تیم همراه بود کوهنوردان نامی فرانسه موریس هرزوگ و لویی لاشنال موفق به فتح قله و البته فتح نخستین کوه ۸۰۰۰ متری دنیا شدند. این صعود در ۳ ژوئن به ثبت رسید. آن ها برای صعود قله بهای گزافی پرداختند که همانا سرمازدگی هر دو نفر و از دست دادن همه انگشتان دست و پای لاشنال بود. آن دو که در بازگشت از قله کاملاً تحلیل رفته بودند، با کمک دوستان و هم تیمی های خود لیونل ترای و گاستین ربوفا که هر دو از کوهنوردان برجسته عصر خود بودند، به شکلی حماسی به پائین منتقل شدند. در حالی
که یکی از آن ها بر اثر سقوط شب سختی را درون یک شکاف به سر برد. از این تیم در پاریس همچون گروهی قهرمان استقبال شد. نمای زیبای رشته کوه آناپورنا بخصوص کوه مقدس «ماچاپوچار»، هرساله کوهنوردان و جهانگردان زیادی را به این سوی از دنیا روان می کند. اما به رغم زیبایی نسبت کشته های کوه به صعودهایش تقریباً ۲۰٪ است(کاهش از ۳۴ درصد در سال ۲۰۱۲) که از این حیث در میان ۸۰۰۰ متری ها رتبه دوم را بعد از کی۲ داراست.
گاشربروم ۱ (همچنین با نام کی۵ یا قلهٔ مخفی نیز شناخته می شود) در منطقهٔ قراقروم در هیمالیا واقع شده است و در همان رشته کوه های گاشربروم جای گرفته است. "قلهٔ پنهان" نامی است که کوهنوردان روی این قله گذاشته اند و مردم محلی آن را rgasha""(گاشا) می نامند به معنای "کوهستان زیبا". این قله دارای ارتفاع ۸۰۸۰ می باشد. حادثه های کوه نوردهای ایرانی در گاشربروم. در سال ۱۳۸۲، هنگام صعود به قله گاشبروم ۱ در پاکستان، محمد اوراز به همراه مقبل هنر پژوه بر اثر سقوط بهمن سقوط می کنند مقبل هنر پژوه سالم ماند ولی محمد اوراز پس از انتقال به بیمارستان شفا در اسلام آباد پاکستان فوت می کند. گم شدن کوهنوردان اسپانیایی. ۳ کوهنورد اسپانیایی روز یکشنبه ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۱ در حالی که تلاش می کردند به قله ۸۰۸۰ متری گاشربروم ۱ در رشته کوه قره قروم صعود کنند، ناپدید شدند.
نظریه گرانش برانس-دیکی یا نظریه یوردان-برانس-دیکی، در فیزیک نظری، یک چارچوبهٔ نظری برای توضیح نظریه گرانش است. این نظریه یک رقیب برای نظریه مشهورتر گرانش اینشتین و نمونه ای از نظریه گرانش اسکالر-تنسور است که در آن برهمکنش گرانشی افزون بر میدان تنسوری گرانش، با یک میدان اسکالر هم مبادله می گردد. ثابت گرانش ۱/G در این نظریه ثابت در نظر گرفته نمی شود، بلکه با عبارت formula_1 جایگزین می گردد که می تواند با زمان و مکان تغییر کند. این معادله در کنار معادلات نسبیت عام انیشتین رقیب های نزدیکی برای یکدیگرند و از قبیل در چند معادله میدانی با هم متفاوتند در گذشته. در زمان های گذشته این نظریه به عنوان نظریه برتر از نسبیت عام انیشتین توصیف کننده بهتری برای عالم طبیعت بوده است.
کاخ وورتسبورگ ساختمانی با معماری باروک است که در مرکز شهر وورتسبورگ قرار دارد. ساخت این بنا در سال ۱۷۱۹ و در سال ۱۷۴۴ به صورت کامل پایان یافت. تزئینات داخلی بنا در سال ۱۷۸۱ تمام شد. این بنا تا پایان دوران سرزمین های مقدس توسط سکولارها، محل اقامت کشیش اعظم وورتسبورگ بوده است. این بنا یکی از معروف ترین آثار باروک در جنوب آلمان و در بعد اروپایی یکی از آثار باروک متاخر در نظر گرفته می شود. از نظر ارزش هنری این اثر با کاخ شون برون در وین و کاخ ورسای در پاریس قابل مقایسه است. در سال ۱۹۸۱ رزیدنس و بناهای اطراف آن توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی شناخته شدند. علت انتخاب این بنا توسط یونسکو، یکتا بودن آن میان توسط تمامی کاخ های باروک، طراحی منحصربه فرد و چندملیتی آن، ترکیب معماری اروپای باروک بود.
سرخرگ مهره ای یا شریان ورتبرال از سرخرگ های سر و گردن است که از سرخرگ زیرترقوه ای (ساب کلاوین) همان طرف منشعب می گردد. سرخرگ زیرترقوه ای چپ به طور مستقیم از قوس آئورت جدا می شود، ولی سرخرگ زیرترقوه ای راست از سرخرگ بازویی سری (براکیوسفالیک) منشعب می گردد . سرخرگ مهره ای از محل انشعاب خود به طرف بالا رفته، از طریق سوراخ پس سری بزرگ (فورامن ماگنوم) وارد حفره جمجمه می گردد. دو شریان مهره ای در کنار تحتانی پل مغزی به یکدیگر می پیوندند و سرخرگ قاعده ای (بازیلار) را به وجود می آورند . دو سرخرگ مغزی پشتی که از سرخرگ قاعده ای منشعب می گردند، در حلقه ویلیس شرکت می کنند. به دو سرخرگ مهره ای و قاعده ای، دستگاه مهره ای قاعده ای (ورتبروبازیلار) گفته می شود که در خون رسانی به قسمت پشتی (خلفی) مغز نقش دارند (به ویژه مخچه، ساقه مغز و تالاموس). دستگاه کاروتید وظیفه خون رسانی به نواحی پیشین مغر را برعهده دارد (به خصوص عقده های قاعده ای، کپسول داخلی و قسمت اعظم قشر مغز). انشعاب های سرخرگ مهره ای. شاخه های شریان مهره ای به دو گروه تقسیم می گردند : آناتومی کاربردی. ۵ تا ۶ درصد موارد از شریان های ورتبرال چپ مستقیم از قوس آئورت منش
ا میگیرند. شایعترین محل تنگی در شریان های ورتبرال استئوم شریان می باشد. شریان ورتبرال به ۴ قسمت به نام های پیش از سوراخ، پس از سوراخ، اکسترادورال و اینترادورال تقسیم می شود. سرخرگ مخچه ای تحتانی پشتی (PICA)، بزرگترین شاخه سرخرگ مهره ای است که وظیفه خونرسانی به قسمت جانبی بصل النخاع، مخچه و همچنین شبکه کوروئید بطن چهارم را برعهده دارد . انسداد این شریان منجربه سندرم والنبرگ می گردد که نام دیگر آن، سندرم مدولری جانبی است.
میرزا محمد تقی مامقانی یا میرزا محمدتقی حجت الاسلام (زاده:مامقان -درگذشت: تبریز ۲۳ تیرماه ۱۲۷۳) متخلص به نیّر، فقیه پیرو مکتب شیخیه و شاعر دوران قاجار بود. سال های آغازین زندگی. میرزا محمد تقی مامقانی در سال ۱۲۱۱ خورشیدی در تبریز به دنیا آمد. تحصیلات را نخست در تبریز و سپس در نجف به پایان رسانید. وی ادبیات فارسی و عربی و فقه و حکمت آموخت و در فن شعر مهارت داشت. همچنین انواع خط به ویژه خط شکسته نستعلیق را بسیار خوب می نوشت. دیوان شعر. دیوان اشعار وی بالغ بر ۳۰۰۰ بیت مشتمل بر سه بخش آتشکده، لاللی منظومه و دیوان غزلیات است که در ۱۲۷۱ خورشیدی سروده شده است و شامل قصاید، قطعات، مراثی و مدایح است. دیوان وی همچنین شامل اشعاری پیرامون واقعه عاشورا است. دیوان او در سال ۱۳۸۶ به تصحیح دکتر بهروز ثروتیان منتشر گردید. پدر وی ملا محمد مامقانی در زمان محمد شاه و در زمان ولیعهدی ناصرالدین میرزا (ناصرالدین شاه)در تبریز در جلسه مناظره با علی محمد باب شرکت جست و در نهایت فتوای قتل وی را صادر کرد. حجت الاسلام نیر از آنجا که معتقد بود در کتبی چون روضة الصفا و ناسخ التواریخ اطلاعات نادرستی در باب جلسه علما با باب ثبت گردیده است، پ
س از دیدارش با ناصرالدین شاه، رساله ای با نام «ناموس ناصری» نگاشت و آن را به ناصرالدین شاه تقدیم کرد. در آن کتاب ادعا می کند که پدرش محاورات مجلس مناظره با باب را من البدو الی الختم برای او تقریر کرده است و او جملگی آن ها را ثبت می کند. این کتاب تحت عنوان «گفت و شنود سید علی محمد شیرازی با روحانیون تبریز» به اهتمام حسن مرسلوند توسط نشر تاریخ ایران منتشر شده است. برای مثال یکی از نقدها و اختلاف روایت های حجت الاسلام نیر در این کتاب با آثار دیگر تاریخی مربوط است به زمانی که باب را جهت گرفتن فتوای قتل به منزل آخوند ملا محمد حجت الاسلام -پدر حجت الاسلام نیر- می آورند. او که مدعی است خود در آن مجلس حاضر بوده، نقل مورخان راجع به اینکه باب وقتی متوجه شد که قرار است به فتوای قتل ملا محمد او را اعدام کنند، به التماس حجت الاسلام افتاده بود را رد می کند و می نویسد که باب در پاسخ به این خواسته پدر من که اگر دست از این ادعاها برداری و توبه کنی من تو را از این مهلکه خلاص میکنم ««گفت: حاشا، حرف همان است که گفته ام و جای توبه نیست». مرگ. میرزا محمد تقی مامقانی در ۲۳ تیرماه ۱۲۷۳ برابر با روز عاشورا درگذشت. نمونه اشعار. ای فرس
با تو چه رخ داده که خود باخته ای / مگراین گونه که ماتی! تو شه انداخته ای؟ ای همایون فرس پادشه سدره مقام / که چراگاه بهشت است ترا جای خرام چه بلا رفته که با خویش نپرداخته ای؟ تا صهیل تو همی آمدی ای پیک امید / بر همه اهل حرم بود صدای تو نوید کاینک آید زپی پرسش ما شاه شهید / مگر این بار خداوند حرم را چه رسید؟ کای فرس شیهه زنان برحرمش تاخته ای؟ اگر آورده ای ای هدهد فرخنده سیر / ز سلیمان و نگینش بر بلقیس خبر زچه آلوده به خون تاج تو؟ خاکم بر سر / راست گو تخت سلیمان شده برباد مگر تو ز بهر خبر از تیر پری ساخته ای! آن شهی را که به امرش فکند سایه سحاب / خواهد ار آب، شود خاک در عالم نایاب طعنه بر لجّه ی تیار زند موج سراب / دیده ای کشته مگر، تشنه لبش بر لب آب که چنین ناله به عیّوق برافراخته ای؟ تو که غلطان زسر زین، نگونش دیدی / در میان سپه دشمن دونش دیدی ای فرس راست به من گوی که چونش دیدی / تو به چشمان خود، آغشته به خونش دیدی؟ یا قتیل دگری بود تو نشناخته ای؟ بوی خون آید از این کاکل ویال و تن تو / شد مگر کشته ی روبه، شه شیر اوژن تو دل افسرده ی من آب شد از دیدن تو / فاش گو، برق که آتش زده بر خرمن تو؟ که چنین غلغله در بحر
و بر انداخته ای؟
کریستین ماری لیلی هیوی زاده ۲۲ ژوئیه ۱۹۷۱ است. کریستین بازیکن بازنشسته تیم فوتبال بوستون بریکرز (به انگلیسی:Boston Breakers) است. او در اواخر دوران بازیگری خود در این باشگاه بود. او برای ۲۴ سال عضو تیم ملی فوتبال زنان آمریکا بود. کریستین لیلی دارای بیشترین بازی ملی برای تیم ملی فوتبال زنان آمریکا است. او آخرین و۳۵۲ امین بازی خود را در بازی های مقدماتی جام جهانی در نوامبر ۲۰۱۰ مقابل مکزیک انجام داد .وی بیشترین بازی ملی را در تاریخ ورزش فوتبال زنان و مردان انجام داده است.
سَنت موریتز (آلمانی: "Sankt Moritz", رومانش: "San Murezzan") یک شهر و ناحیه اسکی در سوئیس است. که در ایالت گراوبوندن قرار دارد. سنت مورتیز به خاطر میزبانی دو دوره المپیک زمستانی یعنی دوره های بازی های المپیک زمستانی ۱۹۲۸ و بازی های المپیک زمستانی ۱۹۴۸ معروف است. بلندترین نقطه شرق آلپ یعنی پیز برنینا در چند کیلومتری جنوب این شهر واقع است. نکات جالب. بخش های ابتدایی فیلم "مردی که زیاد می دانست" به کارگردانی آلفرد هیچکاک در این شهر فیلم برداری شده است. محمدرضا پهلوی، شاله ای شخصی به نام «ویلای سوورتا» برای اسکی و استراحت در شهر سَنت موریتز داشت. ویلای سوورتا در دهه ۱۹۶۰ میلادی ساخته شده بود.
نیروگاه پایلوت هیدروژن خورشیدی طالقان (استان البرز، شهرستان طالقان، تأسیس ۱۳۸۴)، یکی از نیروگاه های ایران متشکل از سلول های فتوولتائیک با ظرفیت تولید ۱۰ کیلووات، دستگاه الکترولیز آب به ظرفیت ۵ کیلووات و ظرفیت اسمی تولید ۱ نرمال مترمکعب در ساعت هیدروژن سیستم پیل سوختی به ظرفیت ۲٫۱ کیلووات از نوع پلیمری، کمپرسور هیدروژن، مخزن هیدروژن ۱ متر مکعبی، باتری خانه و مبدل های می باشد. زمانی که نور خورشید به سلول های فتوولتائیک می تابد، طی پدیده فتوولتائیک انرژی نورانی به انرژی الکتریکی تبدیل می شود و سلولهای فتوولتائیک برق مورد نیاز دستگاه الکترولیز آب را تأمین می نماید. هیدروژن تولید شده از دستگاه الکترولیز آب با عبور از دستگاه کمپرسور هیدروژن فشرده شده و در یک مخزن یک متر مکعبی تا فشار ۱۰ بار ذخیره می شود تا در مواقع نیاز، ساعات پیک مصرف، شب و روزهای ابری در مصرف کننده (پیل سوخت) مورد استفاده قرار گیرد. عملیات ساخت خورشیدی طالقان از سال ۱۳۷۵ آغاز شد و در سال ۱۳۸۴ به پایان رسید و در حال حاضر در مرحله برداشت اطلاعات می باشد. برای افزایش ظرفیت نیروگاههای سوخت فسیلی به جای تأسیس یک واحد جدید می توان یک سیستم فتوولتاییک ا
ضافه کرد به این دلیل که قیمت آن پایین است. از شیشه های پنجره می توان در آن به کار برد که اندازه های مختلف دارد
شندر شامی روستایی در شهرستان اردبیل استان اردبیل در دامنه های سبلان است که از اردبیل تقریباً ۳۱ کیلومتر فاصله دارد. این روستا شامل چندید روستای کوچک به نام های چوخوریورد، امیرآباد، هاچا، چراپا، میان دره، اسماعیل کندی و کمرکندی است. جمعیت. شندرشامی در دهستان دوجاق بخش ثمرین قرار دارد و بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۶۴ مرد ۶۷ زن) در ۳۵ خانوار بوده است. طبیعت. روستای شندرشامی کوه های مرتفع و جنگل و طبیعت سرسبزی دارد به گونه ای که می تواند به عنوان مقصد سفر گردشگران انتخاب شود. زلزله ۶.۱ ریشتری. در تاریخ ‎۱۰ اسفند ۱۳۷۵ (۲۸ فوریه ۱۹۹۷ میلادی) ساعت ۱۲:۵۷:۱۸ به زمان یوتی سی در اردبیل شهر نیر رخ داد. زمین لرزه به وقت محلی در روز جمعه، ساعت ۱۶:۲۷:۱۸ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی سی +۳٫۵ بوده است .عمق این زلزله ۱۰ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۱ در مقیاس Mw اعلام شده است.خانه های خشتی و گلی اطراف اردبیل تاب تحمل زمین لرزه ۶.۱ ریشتری را نداشتند و به شعاع ۳۵ کیلومتر تمام روستاهای اطراف مرکز زمین لرزه کامل تخریب شده اند. در این زلزله روستای شندرشامی نیز به دلیل اینکه خانه هایش خشت و گلی بود
تا حدودی تخریب شد و ساختمانهای جدید مقاوم در برابر زلزله جای بسیاری از خانه های خشتی را گرفت. بدین ترتیب آداب و رسومی مثل "شال سالّاماق"، "روشن کردن تنور"، "کوءرسی" به تاریخ پیوست. معنی کلمه شندرشامی. معنی شندر در لغت نامه دهخدا “تکه ای/قسمتی از” و شامی به معنی “جنگل” است و شندر شامی یعنی قسمتی از جنگل/ تکه ای از جنگل.
هیدرو کربن افلاطونی در واقع نمایش مولکولی چند وجهی های افلاطونی هستند که در آن ها کنج ها با اتم های کربن و یال ها با پیوند شیمیایی جایگزین شده اند. گرچه، همهٔ چندوجهی های افلاطونی همتای مولکولی آلی ندارند: هیدرو کربن های افلاطونی زیر سنتز شیمیایی شده اند: تتراهدران (C4H4)، هیدروکربن چهار وجهی) هنوز ساخته نشده ولی پیش بینی می شود که با وجود زوایای پیوند بسیار تیز، از لحاظ جنبشی پایدار باشد. هیدروکربن های چهاروجهی شامل تتراهدران با افزایش شمار اتم های کربن شکل مولکول به کره شبیه می شود و فضای درون «قفس» کربنی افزایش می یابد. این روند با فولرن باکمینستر ادامه می یابد، که گرچه یک هیدروکربن نیست، ولی شکل یک بیست وجهی ناقص را دارد، یک چند وجهی ارشمیدسی.