Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فدراسیون دوچرخه سواری ایران نهاد متولی دوچرخه سواری در ایران است. این فدراسیون در سال ۱۳۲۶ به دست احمد ایزدپناه بنیانگذاری شد.
لطف الله فروزنده دهکردی (زاده ۱۳۴۰ شهرکرد) سیاستمدار اهل ایران و معاون هماهنگی و امور مناطق شهرداری تهران از اسفند ۱۴۰۳ است. وی پیشتر از ۴ مهر ۱۴۰۱ تا ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ معاون مالی و اقتصاد شهری شهرداری تهران و از ۸ مهر ۱۴۰۰ تا ۴ مهر ۱۴۰۱ معاون برنامه ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورا شهرداری تهران بوده است. فروزنده سخنگوی پیشین جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی نیز بوده است. او در دولت دهم، معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی و پس از آن، معاونت امور مجلس رئیس جمهور را برعهده داشت. فروزنده قائم مقام مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی و از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ نیز دستیار تولیت آستان قدس رضوی در امور استان ها بوده است. فروزنده در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۳ به عنوان رئیس ستاد انتخاباتی علیرضا زاکانی منصوب شد. تحصیلات. لطف الله فروزنده دهکردی دارای مدرک دکتری در رشته دکتری مدیریت استراتژیک از دانشگاه تهران است. پیش از آن فروزنده دهکردی مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت منابع انسانی از دانشگاه تهران و مدرک کارشناسی خود را در رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه اصفهان گرفته بود. وی هم اکنون عضو هیئت علمی دانشکده م
دیریت دانشگاه تربیت مدرس است.
دیکسی چیکس گروه آمریکایی سبک کانتری از تگزاس است که در سال ۱۹۸۹ توسط دو خواهر، امیلی اروین رابیسن و مارتی اروین مگوایر و دو دوستشان، لورا لینچ و رابین لین میسی تشکیل شد. آن ها در مدت شش سال بدون اینکه توجه ناشری را برای بستن قرارداد جلب کنند، سه آلبوم مستقل عرضه کردند. تا اینکه لورا و رابین گروه را ترک کردند و ناتالی مینز جای آن ها را گرفت و خوانندهٔ اصلی گروه شد و این آغازی برای موفقیت های گروه بود. فضاهای باز و گسترده نام اولین آلبوم گروه همراه با مینز بود که به تنهایی ۱۲ میلیون نسخه فروخت. از تک آهنگ های موفق گروه در این دوره می توان به فضاهای باز، گاوچران من را از اینجا ببر و زمانی دراز رفته، اشاره کرد. گروه دیکسی چیکس برای سخنان ضد جنگ و دیدگاه سیاسی مستقلش هم مشهور است. در سال ۲۰۰۳ درست ده روز قبل از آغاز حملهٔ نظامی آمریکا به عراق، در جریان کنسرتی در لندن، ناتالی مینز، خوانندهٔ گروه، گفت: «ما این جنگ را نمی خواهیم، این خشونت را، و ما شرمنده ایم که رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا (جورج دبلیو بوش) اهل تگزاس است.» (ایالت تگزاس در واقع محل تشکیل گروه بود) این سخنان مینز خشم عده ای از مردم آمریکا که فکر می ک
ردند مینز حرف های بی ادبانه ای زده را برانگیخت. گروه نیمی از طرفدارانش را در جریان کنسرت ها از دست داد، آلبوم های گروه تخریب و به هر سه زن گروه اتهام غیر آمریکایی بودن زده شد. گروه همچنین نامه های تنفر آمیزی دریافت کرد و حتی تهدید به مرگ شد. گروه دیکسی چیکس تاکنون ۱۳ مرتبه برنده جایزه گرمی شده، که فقط پنج جایزه را در یک شب و برای آلبوم پیمودن راه دراز به دست آورده است. در سال ۲۰۱۰ دیکسی چیکس با فروش بیش از ۲۶٬۷۳۳٬۰۰ آلبوم در ایالات متحده، بر طبق گواهی انجمن صنعت ضبط آمریکا، پرفروش ترین گروه زنانه در ایالات متحده آمریکا نام گرفت. تاریخچه. ۹۵–۱۹۸۹: گروه بلوگرس اولیه. گروه دیکسی چیکس در سال ۱۹۸۹ میلادی توسط لورا لینچ نوازنده کنترباس، رابین لین میسی نوازنده گیتار و دو خواهر یعنی امیلی اروین رابیسون و مارتی اروین مگوایر تأسیس شد. (این دو خواهر بعدها ازدواج کردند و نام های خانوادگیشان را عوض کردند) آن ها اسم گروه خود را از آهنگی بنام «دیکسی چیکن» اقتباس کردند. هر چهار عضو گروه هم در خوانندگی و هم در نوازندگی مشارکت داشتند ولی بیشتر قسمت های آواز را لینچ و میسی و بخش های نوازندگی را مگوایر و رابیسون بعهده داشتند. او
لین آلبوم آن ها در سال ۱۹۹۰ و به لطف کمک مالی ده هزار دلاری پنی کوک دختر سناتور جان تاور ضبط و وارد بازار شد. نام آلبوم "سپاس خدای را برای دیل اونز" بود که نام خود را از هنرمند خلاق و با استعدادی به نام دیل اونز اقتباس کرده بود. آن ها پنج هزار دلار (تقریباً برابر ۸۸۹۵ دلار امروزی) برای این آلبوم که ۱۴ ترانه داشت هزینه کردند. این آلبوم از سوی منتقدان هم مورد توجه قرار گرفت و چند فستیوال ایالتی هم به مقام های دوم وسوم دست پیدا کرد. آن ها کم کم هواداران بیشتری پیدا کردند و در موسیقی کانتری برای خود صاحب اسم و رسم شدند. آن ها در شروعِ کنسرت های خوانندگان بزرگ کانتری مثل گارث بروکس، ریبا مک اینتایر و جورج استریت برنامه اجرا کردند و بیشتر برای طرفداران سبک کانتری شناخته شدند. در سال ۱۹۹۲ دومین آلبوم خود را به نام "دخترک گاوچران" منتشر کردند. گروه در این آلبوم از خواننده مرد برای صدای پس زمینه استفاده کرد. صداها نیز قوی تر و امروزی تر شدند. رابین لینچ خیلی از این تغییر راضی نبود و در اواخر سال ۱۹۹۲ از گروه جدا شد تا به صورت جداگانه به فعالیت هنری بپردازد. در این هنگام لوید مینز نوازنده گیتار که در ضبط هردو آلبوم با
آن ها همکاری کرده بود، دخترش ناتالی را به گروه معرفی کرد. ناتالی صدای خوبی داشت که در حین مکمل صدای بقیه اعضا بود. همین موضوع باعث شد به عضویت در گروه پذیرفته شود. ۲۰۰۰–۱۹۹۷: موفقیت تجاری با فضاهای باز و گسترده و پرواز. با اضافه شدن ناتالی، روح تازه ای در گروه دمیده شد و آن ها ظاهر امروزی تری به خود گرفتند. کم کم لباس های سنتی گاوچرانی را کنار گذاشتند و لباس های روز پوشیدند. ترکیب سازهای گروه تقریباً دست نخورده باقی ماند. فقط ناتالی گیتار الکتریک و گیتار آکوستیک می نواخت. او به عنوان خواننده اصلی ایفای نقش می کرد و مگوایر و رابیسون همخوانی می کردند. در سال ۱۹۹۸ شرکت سونی به شهر آستین آمد و به آن ها قول مساعد داد که قراردای بلند مدت با گروه به امضا برساند. پس از موفقیت آلبوم "فضاهای باز و گسترده" گروه در سال ۱۹۹۹ آلبوم دیگری با نام "پرواز" منتشر کرد که به رتبه نخست بیلبورد ۲۰۰ دست پیدا کرد و به فروش بیش از ۱۰ میلیون نسخه در بازار دست پیدا کرد. موفقیت این آلبوم باعث شد دیکسی چیکس اولین گروه زن و همچنین اولین گروه کانتری باشد که دو بار پشت سر هم گواهی نامه انجمن صنعت ضبط آمریکا را دریافت می کند. ۹ تا از ترانه ها
ی آلبوم "پرواز" به صورت تک آهنگ هم منتشر شدند. از آن پس آلبوم های گروه در لیست پرفروش ترین آلبوم های موسیقی در تاریخ ایالات متحده آمریکا قرار گرفتند. "پرواز" از سوی منتقدین مختلفی مورد استقبال قرار گرفت و مفتخر به دریافت جایزه گرمی نیز شد. ۰۲–۲۰۰۱: نزاع حقوقی با ناشر موسیقی و انتشار آلبوم خانه. پس از موفقیت دو آلبوم قبلی، گروه با ناشر موسیقی سونی درگیر دعوای حقوقی شدند. گروه مدعی شد که شرکت سونی در طول سه سال گذشته مبلغی حدود ۴ میلیون دلار کمتر از آنچه واقعاً باید می پرداخته به گروه پرداخت کرده است. در این قضیه سونی توانست از خود دفاع کند و گروه را متهم به عدم توانایی در اجرا تعهداتش نسبت به مفاد قراداد کرد. گروه با دعاوی جدیدی به ارزش ۴٫۱ میلیون دلار به صحنه بازگشت و اینبار پس از ماه ها کشمکش حقوقی موفق شد بخش قابل از توجهی از حقوق خود را مطالبه کرده، قرارداد بهتری به امضا برساند که در آن صاحب معنوی اثر خود گروه باشند ولی سونی وظیفه تبلیغات و بازاریابی را بعهده بگیرد. گروه تا سال ۲۰۰۲ در چند شوی تلویزیونی هم حضور داشت. خواننده های مطرحی چون: سلن دیون، شکیرا، شر و آناستازیا در این برنامه ها حضور داشتند. ۰۵–۲۰
۰۳: جدال سیاسی. در جریان حمله نظامی آمریکا و نیروهای متحد به عراق در سال ۲۰۰۳ گروه دیکسی چیکس تور خود را در لندن شروع کرده بود. در این برنامه که در سالن تئاتر شپرد بوش برگزار می شد، ناتالی (که خودش نیز اهل ایالت تگزاس است) خطاب به جمعیت گفت: «ما با شما در طرف خوب هستیم. ما این جنگ را، این خشونت ها را نمی خواهیم و ما از اینکه رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا اهل تگزاس است شرمساریم.» این اظهار نظر در مورد جورج دبلیو بوش که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ به عنوان چهل و ششمین فرماندار ایالت تگزاس خدمت کرده بود، توسط روزنامه گاردین که این کنسرت را پوشش می داد منتشر شد؛ و آنجا بود که جدال سیاسی حول و حوش این موضوع شکل گرفت. این اظهار نظر از سوی ناتالی باعث صدمه خوردن به وجهه گروه در میان هوادارن موسیقی کانتری بود و به لحاظ اقتصادی نیز به ضررشان تمام شد. موضوع حتی تا بایکوت کردن گروه از سوی هواداران پیش رفت. ۰۷–۲۰۰۶: آلبوم پیمودن راه دراز و مستند خفه شو و بخوان. در ۱۶ مارس ۲۰۰۶ گروه تک آهنگی را با عنوان "آماده آشتی نیستم" منتشر کرد. این تک آهنگ در واقع یکی از آهنگ های آلبوم آینده گروه بود. آلبوم که حاوی ۱۴ ترانه بود در ۲۲ مه ۲۰۰
۶ به بازار عرضه شد. در ژوئیه ۲۰۰۶ گروه "تور تصادف ها و اتهام ها" را آغاز کرد. فروش بلیط در کانادا و ایالت های شمالی خوب بود ولی بقیه مناطق اشتیاق چندانی نشان ندادند. در اثر استقبال کم علاقه مندان بعضی از اجراها لغو شدند یا اینکه به جای های کوچک تری منتقل شدند. در هیوستون تگزاس، بلیط ها حتی به مرحله فروش هم نرسیدند چون رادیوی محلی از پخش تبلیغ برنامه خودداری کرد. در ماه اوت گروه تور دیگری را آغاز کرد و اینبار اعضا از اظهارنظرهای سیاسی در زمان اجرای برنامه خودداری کردند و اجازه دادند که پیامشان از طریق اشعار به مخاطبین منتقل شود. وقتی دوباره در سالن شپرد بوش (جایی که قبلاً باعث جدال سیاسی شده بود) برنامه اجرا می کردند، ناتالی با لحن شوخی خطاب به هواداران گفت که می خواهد برای اولین بار چیزی به آن ها بگوید! و در عوض گفت: «ما از اینکه رئیس جمهور ایالات متحده اهل تگزاس است شرمساریم.» این موضوع باعث خنده و تشویق حضار شد. در فوریه ۲۰۰۷ گروه هر پنج جایزه گرمی را که برای آن ها نامزد دریافت جایزه شده بود، به خود اختصاص داد. ناتالی این موفقیت ها را مدیون پشتیبانی هواداران و حمایت آن ها از آزادی بیان دانست. ۲۰۰۸ تا کنون.
از سال ۲۰۰۸ تا کنون فعالیت گروه دچار وقفه شده است و اعضای دیکسی چیکس بیشتر وقت خود را با خانواده هایشان می گذرانند. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی دیکسی چیکس دیکسی چیکس در لست.اف ام
الساندرو «بیلی» کاستاکورتا (زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۶۶) بازیکن سابق فوتبال اهل ایتالیا بود. تیم ملی. او به همراه ایتالیا در دو جام جهانی ۹۴ و ۹۸ حاضر شد و مدال نقرهٔ مسابقات جام جهانی ۹۴ را از آن خود کرد. همچنین یکی از ارکان اصلی ایتالیا در مسابقات یورو ۹۶ بود. مربی گری. بعد از بازنشستگی اش، در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ یکی از اعضای تیم مربی گری کارلو آنجلوتی بود و به عنوان دستیار فنی انجام وظیفه می کرد. در پایان فصل پیشنهاد مربی گری باشگاه پیسا را بخاطر ماندن در میلان و نگهداری از پسرش رد کرد. در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۰۸، به عنوان سرمربی باشگاه مانتووا انتخاب شد. دوران مربی گری او در تیم مانووتا که یکی از کاندیدای صعود به سری آ بود، موفقیت آمیز نبود و او تنها توانست تیمش را در سری بی حفظ کند. زندگی شخصی. کاستاکورتا با «بانوی شایسته» سابق ایتالیا، مارتینا کولومباری ازدواج کرده و پسری به نام آکیله دارد.
رجب علی فرامرزی (زاده ١٣١۴ – درگذشتهٔ ۲۱ مرداد ١۴٠٠) مربی فوتبال اهل ایران و زاده شهر تهران بود. او مربیگری باشگاه فوتبال بانک ملی و باشگاه فوتبال پرسپولیس را برعهده داشته است. او دومین سرمربی تاریخ باشگاه پرسپولیس بود. سرانجام در ۲۱ مرداد ۱۴۰۰ در سن ۸۶ سالگی در آلمان درگذشت. او همچنین برای فدراسیون فوتبال آلمان نیز در رده پایه کار کرده است.
ادموند لیچ (زاده ۷ نوامبر ۱۹۱۰ -مرگ ۶ ژانویه ۱۹۸۹) انسان شناس اجتماعی بریتانیایی ست. او از پیروان مکتب ساختارگرایی است.
چارلز لمرت (زاده ۱۹۳۷) جامعه شناس و نظریه پرداز اجتماعی آمریکایی ست. آثار او عمدتاً در زمینه نظریه اجتماعی، جهانی سازی، فرهنگ و جامعه شناسی دین است. شغل. تحصیلات لمرت در سال ۱۹۷۲ پس از تکمیل کار در مدرسه الهیات آندوور نیوتن و دانشگاه میامی در اوهایو، دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. لمبرت زمانی که دانشجوی کارشناسی ارشد در دپارتمان روابط اجتماعی هاروارد بود، با تالکوت پارسونز و رابرت بلا درس خواند. مشاور پایان نامه او هاروی کاکس الهیات دان بود. در زمانی که رساله خود را به پایان رساند، عضو مرکز مطالعات شهری (یک مرکز مشترک با مؤسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) و هاروارد) بود. او همچنین در سال ۲۰۰۴ دکترای افتخاری را از دانشگاه غرب انگلستان، بریستول دریافت کرد. موقعیت ها لمرت، استاد بازنشسته جامعه شناسی جان سی. در حال حاضر، او عضو ارشد مرکز تحقیقات تطبیقی در دانشگاه ییل است. و او در دانشکده تحصیلات تکمیلی روانکاوی بوستون تدریس می کند. در سال ۲۰۱۴، او به عنوان معاون اول رئیس دانشگاه در دانشگاه استرالیای جنوبی منصوب شد، جایی که او به مؤسسه تحقیقاتی هاوک کمک می کند. لمرت سخنرانی های عمومی و مسترکلاس های متعددی
را در مؤسسه پژوهشی هاوک، مؤسسه پژوهشی شاخص دانشگاه استرالیای جنوبی در علوم اجتماعی، علوم انسانی و هنرهای خلاق ارائه کرده است. برخی از سخنرانی های او در برنامه های پخش شده توسط بنگاه خبررسانی استرالیا (ABC) پخش شده است. او پیش از این، از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱، استاد جامعه شناسی در دانشگاه ایلینوی جنوبی در کاربوندیل بود. او همچنین چندین بورسیه تحصیلی در موسسات مختلف از جمله مرکز جامعه شناسی اروپا برگزار کرده است: آموزش و فرهنگ، خانه علوم انسانی، مرکز جامعه شناسی اتودها، کالج ترینیتی (کانکتیکات)، دانشگاه کلمبیا و مؤسسه تکنولوژی ماساچوست. او عضو کالج ترینیتی (کنتیکت) است. لمرت در حال حاضر همکار سرپرستی بی خانمان ها، کلیسای ترینیتی در سبز، کارشناس روابط اجتماعی و عضو هیئت مدیره، در خدمات مسکن محله نیوهیون، معاون استاد دانشگاه در مؤسسه هاوک، دانشگاه استرالیای جنوبی، آدلاید، و پژوهشگر ارشد، جامعه شناسی، دانشگاه ییل است.
نرئو روکو (۱۲ دسامبر ۱۹۱۲، اتریش-مجارستان تا ۲۰ فوریه ۱۹۷۹، ایتالیا)، پرافتخارترین مربی تاریخ باشگاه میلان و اولین استفاده کنندهٔ سیستم کاتناچیو در ایتالیا می باشد.او همچنین بیشترین دوران مربی گری در تیم آ.ث میلان را از آن خود کرده است. افتخارات. او در دوران مربیگریش دو اسکودتو، سه کوپا ایتالیا دو جام اروپا، دو جام در جام اروپا و یک جام بین قاره ای را بهمراه تیم میلان کسب کرد. یادبود. در ۱۸ اکتبر ۱۹۹۲، استادیومی جدید در تریسته به نام روکو افتتاح شد.روکو را با لقب اِل پارُن(به ایتالیایی El Paròn) می شناسند.
عصر انقلاب (و بعدها عهد انقلاب) نشریه ای حاوی اخبار و مقالات سیاسی بود که طی سال های ۱۲۹۳ تا ۱۳۰۳ شمسی در ایران منتشر می شد. مجموعهٔ کامل این دو نشریه در کتابخانهٔ ملی ایران در تهران موجود است. عصر انقلاب. نخستین شمارهٔ این نشریه در ۱۵ ربیع الاول ۱۳۳۳ (مصادف با ۳۱ ژانویه ۱۹۱۵) چاپ شد. "عصر انقلاب" تا شمارهٔ ششم به صورت هفته نامه و پس از آن دو یا سه بار در هفته منتشر می شد. صاحب امتیاز نشریه میرزا آقاخان همدانی، نمایندهٔ سابق مجلس، بود که بعدها نام خانوادگی «فریار» را برای خود انتخاب کرد. سردبیر "عصر انقلاب" تا شمارهٔ ۱۵، دبیر خلوت بود. در سرلوحهٔ "عصر انقلاب"، مشرب این نشریه چنین توصیف می شد که «این جریدهٔ ملی، آزاد و مستقل الافکار در حفظ منافع وطن و اساس حکومت ملی سخنرانی می کند». در آوریل ۱۹۱۵، عبدالمجید میرزا عین الدوله به نخست وزیری ایران رسید و "عصر انقلاب" به شدت با انتصاب او مخالف بود. یکی از مقالات چاپ شده در شمارهٔ ۲۹ "عصر انقلاب" دربارهٔ جنگ حهانی و امپراطوری عثمانی، باعث شد این نشریه در رجب ۱۳۳۳ (ژوئن ۱۹۱۵) توقیف شود. هرچند "عصر انقلاب" کمتر از یک سال عمر کرد اما یکی از نشریات اثرگذار ایرانی در زما
ن جنگ جهانی اول محسوب می شد زیرا برخلاف مواضع دولت وقت ایران، این نشریه از جبههٔ آلمان و عثمانی دفاع می کرد و به همین دلیل پس از مدت کوتاهی توقیف شد. ناصرالاسلام، نمایندهٔ فومن در مجلس، به این توقیف اعتراض کرد و از فرمانفرما، وزیر داخله، توضیح خواست که چرا "عصر انقلاب" بدون حکم دادگاه و تذکر قبلی توقیف شده است. فرمانفرما در پاسخ او گفت: «به اقتضای مصالح دولتى این دو روزنامه توقیف شده است و بیش از این نمی توانم در مجلس توضیح بدهم». سپس محمدتقی بهار در مجلس به اعتراض برخاست و گفت: «این جواب غیر قانونى است... باید روزنامه نویس را ادب کرد... بنده استرحام بکنم درخواست می کنم که مقرر فرمایند در وزارت عدلیه یک محکمه که صلاحیت محاکمهٔ مطبوعات را داشته باشد مطابق قانون مطبوعات یا یک هیئت منصفه بنشیند و آن روزنامه نویس را که برخلاف قانون مطبوعات چیزى نوشته است محاکمه کنند و بعد از محاکمه چنانچه خلافکار است مجازات بدهند نه این که بدون محاکمه روح ادبیات ملت را اعدام بکنند». قیمت هر شمارهٔ "عصر انقلاب" پنج شاهی بود و قیمت اشتراک سالانهٔ آن برای تهران ۴۰ قران، برای استان های دیگر ۴۵ قران، و برای خارج از ایران ۶۰ قران بود.
عهد انقلاب. سه ماه بعد، نشریه با نام جدید "عهد انقلاب" و تحت امتیاز جداگانه ای که متعلق به میرزا آقاخان همدانی بود، منتشر شد. تنها ۱۳ شماره از "عهد انقلاب" به چاپ رسید؛ اولین شماره مورخ ۱۰ ذوالقعده ۱۳۳۳ (۲۱ سپتامبر ۱۹۱۵)، و آخرین شماره مورخ ۳ محرم ۱۳۳۴ (۱۱ نوامبر ۱۹۱۵) بود. تعطیلی "عهد انقلاب"، مصادف با توقیف چند نشریهٔ دیگر به خصوص نشریات پایگاه مخالفان دولت، و در آستانهٔ رویدادهایی بود که منجر به سفر ملی گرایان برجسته به شهر قم و درگرفتن ناآرامی و آشوب های گسترده شد. قیمت اشتراک سالانهٔ "عهد انقلاب" برای تهران ۵۰ قران، برای استان های دیگر ۵۵ قران، و برای خارج از ایران ۶۰ قران بود. هفت سال بعد، در ژوئیه و اوت ۱۹۲۳، شش یا هشت شمارهٔ دیگر از "عهد انقلاب"، تحت همان امتیاز نشر، به عنوان جایگزین نشریهٔ «امید» که سعید نفیسی سردبیر آن بود و در آن زمان توقیف شده بود، به چاپ رسید. پیش از آن، در سال ۱۹۲۲، یک شماره با عنوان "عصر انقلاب" و چهار شماره با عنوان "عهد انقلاب" برای پُر کردن خلا ناشی از توقیف روزنامهٔ شفق سرخ و با امتیاز "شفق سرخ" به سردبیری علی دشتی منتشر شده بود. در ژوئیه ۱۹۲۵، نشریهٔ دیگری با عنوان "عصر ان
قلاب" منتشر شد که امتیاز آن متعلق به عبدالله فریار، پسر میرزا آقاخان همدانی، بود اما عمر کوتاهی داشت.
اتحاد نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. اتحاد یکی از مهم ترین، سیاسی ترین، ادبی ترین و مردمی ترین نشریه در همدان بود که به سبب استحکام و توان صاحب امتیاز و مدیر آن سید محمد یوسف زاده غمام به نسبت دیگر نشریات از دوام بیشتری در عرصه فعالیت مطبوعاتی برخوردار گشت. بیشترین اخبار و گزارش های حوادث جنگ در شهر همدان را می توان از این نشریه به دست آورد. از نویسندگان برجسته این روزنامه می توان به یاور همدانی (احمد نیک طلب)، شاعر سرشناس معاصر ایران اشاره داشت.
فرامرز سلیمانی شاعر، مترجم، روزنامه نگار، ناشر و ویراستار ادبی ایرانی بود. از او به عنوان بنیانگذار خیزش شعری "جریان موج سوم" در ایران یاد می شود. زندگی. فرامرز سلیمانی در ۳ آبان ۱۳۱۹ در ساری زاده شد. او تحصیلات مقدماتی خود را در مدارس هدایت، نواب، پهلوی و نمونه ساری به پایان برد، سپس به تهران آمد و در مدرسهٔ هدف تهران تحصیل کرد. او دانش آموختهٔ دانشگاه علوم پزشکی تهران بود و دکترای تخصصی خود را از آمریکا گرفت. مدرسهٔ پزشکی کوه سینا، نیویورک و دانشگاه هانمن فیلادلفیا مکان هایی بودند که وی در آن ها به ادامهٔ تحصیل پرداخت. او تخصص خود را در رشتهٔ بی هوشی و جراحی زنان، زایمان و نازایی دریافت کرد او همچنین فوق تخصص بیهوشی مامایی داشت. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، او از جمله شاعرانی بود که در کنار "پرویز اسلامپور" (شاعر موج نو و شعر حجم)، "احمدرضا چه کنی" (شاعر موج نو و شعر حجم)، "همایونتاج طباطبایی"، "مینا دست غیب"، "آذر مطلق فرد" و "مهین خدیوی" در شعر ناب از آنان نام برده می شد. در دوره ای که پس از انقلاب جریان های ادبی دوباره به راه افتاد، سه شنبه ها همراه عده ای از دوستان در زیرزمین کتاب فروشی بوک شاپ دور هم جمع
می شدند. گروه سه شنبه شب ها که "سلیمانی" در کنار "محمد مختاری"، "جواد مجابی"، "کاظم سادات اشکوری"، "عمران صلاحی"، "عظیم خلیلی" و "علی دهباشی" اعضای آن بودند گروه چهارشنبه شب ها را تشکیل داند که در آن "رضا براهنی"، "نصرت کریمی"، "بهروز دولت آبادی"، "امیرحسین آریان پور" شاعران و نویسندگان جوان تری مثل "احمد محیط" حضور داشتند. به عنوان فرزند طبیعت و پیرو نزدیک "نیما یوشیج"، اشعار او بسیار شخصی و نوستالژیک بود. "فرامرز سلیمانی" تا پیش از مرگش، سردبیر انتشارات کتاب موج، دبیر بخش انگلیسی ماهنامه ادبی نوشتا و مدیر مسؤول نامهٔ IAMA، بولتن دوزبانهٔ انجمن پزشکی ایرانی-امریکایی بود. همچنین "سلیمانی" عضو و مشاور مرکز بین المللی زندگی نامه ها، عضو کتابخانه بین المللی شعر و انجمن جهانی سردبیران پزشکی بوده است. او بیش از ۶۰ عنوان کتاب و یک هزار مقاله به زبان های فارسی، انگلیسی و دیگر زبان ها منتشر کرده بود. "سلیمانی" در نشریات بسیاری در ایران ویراستار بود. او تا پیش از فوتش سردبیر نشریهٔ کتاب موج در ویرجینیای آمریکا بوده است. "سلیمانی" در ۴ دی ۱۳۹۴ درگذشت.
افسانه نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. این هفته نامه به صاحب امتیازی غلامعلی خان سروش زاده و به مدیریت انتظام الممالک (نقی رضوی) رئیس پلیس وقت همدان به قطع کوچک در ۴ صفحه در سال ۱۹۱۹ میلادی مطابق با ۱۳۳۸ قمری در همدان انتشار یافت. روش و زمینهٔ آن خبری و ادبی بود که پس از انتشار چند شماره تعطیل شد. اخبار و مطالب این نشریه حوادث پایانی جنگ، اقدامات رضاخانی و اقدامات قوای انگلیس در همدان را شامل می گردید.
تازه ایران نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. این نشریه سیاسی، اخلاقی، دینی، و تاریخی به مدیریت و صاحب امتیازی برهان المتکلمین از واعظان و آزادی خواهان همدان در سال ۱۳۳۴ قمری به قطع نیم برگی در ۴ صفحه هفته ای دو بار در همدان منتشر می شد. این نشریه طرفدار اتحاد اسلام و استقلال ایران بود. به علت هجوم قوای روس به همدان و اشغال این شهر توسط قوای روس و بسته شدن چاپخانه در همدان، تا ۴ شماره در همدان و از شمارهٔ ۵ به قطع متوسط در چاپخانه سربی احمدی (شرافت) شهر کرمانشاه چاپ و توزیع گردید.
تیم ملی فوتبال زنان سوئیس نمایندهٔ زنان این کشور در ردهٔ ملی است. این تیم اولین بازی خود را در سال ۱۹۷۲ انجام داد. تیم ملی فوتبال زنان سوئیس تا کنون برای هیچ یک از بازی های المپیک، جام جهانی یا قهرمانان اروپا واجد شرایط نشده است.
قرن بیستم نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. این روزنامه ابتدا توسط میرزاده عشقی تا ۳ شماره در همدان انتشار یافت و پس از بازگشت وی از استانبول به تهران، انتشار آن را در این شهر ادامه داد. نخستین شمارهٔ این نشریه البته در تهران در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۰ شمسی مصادف با شعبان ۱۳۳۹ قمری با حروف سربی در ۱۶ صفحه در قطع وزیری و به طور هفتگی انتشار می یافت. شیوه و روش آن سیاسی، ادبی و اجتماعی بود. تا سال ۱۳۰۳ شمسی که میرزاده عشقی کشته شد، ۲۳ شماره از این نشریه منتشر شد.
پارک مردم یا بوستان مردم با نام قدیم لوناپارک در سمت غربی شهر همدان در مقابل دانشگاه بوعلی سینا و دانشگاه صنعتی همدان و دانشگاه علوم پزشکی همدان واقع شده و یکی از قدیمی ترین و بزرگترین پارک های شهرستان همدان به شمار می رود. بوستان مردم علاوه بر وسعت مناسب و جایگاه هایی جهت نشستن، دارای شهربازی، زمین بازی برای کودکان، زمین فوتسال، بسکتبال، والیبال پینگ پنگ و شطرنج نیز هست.
پارک باباطاهر یا بوستان باباطاهر یکی از پارک های شهر همدان است که میدان باباطاهر و در اطراف آرامگاه باباطاهر واقع شده است. بوستان باباطاهر در ردیف یکی از بزرگترین بوستان ها در همدان است. در گوشهٔ غربی این بوستان برجی آجری مربوط به یکی از امامزاده های همدان به نام امامزاده هادی بن علی از بناهای قرن ۱۰ هجری قرار دارد.
پارک شیرسنگی یا بوستان میدان مجسمهٔ شیرسنگی یکی از پارک های شهر همدان است که در میدان شیرسنگی واقع شده است. از دیدنی های این پارک وجود پیکرهٔ چند هزار سالهٔ شیر سنگی همدان در آن است. این میدان در خیابان تختی، و بعد از خیابان ۱۲ متری سنگشیر واقع شده است.
بوستان تپه حاج عنایت یکی از پارک های شهر همدان است که در حاشیهٔ شرقی واقع شده است. از مزایای این پارک وجود رصدخانه ابن صلاح همدانی است که از نظر علمی و اخترشناسی یکی از مراکز خوب کشور و دانشگاه بوعلی سینا است.
دلفین صاف جنوبی دلفینی کوچک جثه و باریک اندام است که در آب های سرد و خنک نیمکره جنوبی زندگی می کند. این دلفین یکی از دو عضو خانواده صاف دلفین ها است. عضو دیگر در آب های ژرف اقیانوسی نیمکره شمالی یافت می شود. رده بندی. سرده ("Lissodelphis") جزیی از خانواده دلفین های اقیانوسی است. نام صاف دلفین ("Lissodelphis") برگرفته از واژه یونانی ("lisso") به معنای صاف و ("delphis") به معنای دلفین، است. پسوند ("peronii") برگرفته از نام فرانسوا پرون، طبیعی دان فرانسوی قرن هجدهم که این جانوران را در طی سفری به تانزانیا در سال ۱۸۰۰ میلادی دید، و به یاد این دانشمند گذاشته شده است. نام متداول دیگر این گونه "گرازماهی افعی" است. دلیل نام گذاری دو گونه عضو این سرده به "صاف دلفین" آن است که هر دوی آن ها باله پشتی ندارند و بدنشان صاف و یکدست است. توصیف. دلفین های صاف جنوبی تنها دلفین های بی باله پشتی در نیمکره جنوبی هستند. دلفین های صاف جنوبی بخش سفید بزرگتری بر شکم و اطراف سر خود نسبت به همنوعان شمالی خود دارند. آن ها همچنین کوچک جثه تر از دلفین های صاف شمالی اند. آن ها بدنی باریک و لاغراندام دارند به رنگ سیاه در پشت و سفید در بخش ه
ای زیرین. باله های کناری این گونه به رنگ سفید، کوچک و انحنادار هستند. آن ها ۴۳ تا ۴۹ دندان در هر فک دارند. محدوده زندگی این دلفین ها از آب های نزدیک به مناطق گرمسیری آغاز تا آب های نزدیک به قطب در نیمکره جنوبی گسترده است. گستره و جمعیت دقیق این جانوران تاکنون زیر بررسی قرار نگرفته است. جمعیت های بزرگی از آن ها اما در کرانه های غربی آمریکای جنوبی و نیوزیلند دیده شده اند. گستره دلفین های صاف جنوبی با جریان های آب خنک کنار کرانه های غربی و جنوبی آفریقا ارتباط دارد و بیشترین تراکم این جانوران در نزدیکی نامیبیا گزارش شده است. این جانور در کنار دیگر آب بازانی چون نهنگ خلبان باله کوتاه و دلفین سربی دیده شده است. دلفین صاف جنوبی در گروه هایی که گاه تا ۱۰۰۰ عضو دارند زندگی می کند. میانگین تعداد اعضای یک گروه ۵۲ است. به گل نشستگی انبوه این دلفین ها گزارش شده است.
رصدخانه ابن صلاح همدانی یا مرکز اخترشناسی ابن صلاح همدانی بر فراز تپهٔ حاج عنایت در شمال شرقی همدان قرار دارد. این رصدخانه توسط شهرداری همدان در سال ۱۳۸۲ شمسی راه اندازی و توسط معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری همدان اداره می شود. در آرشیو شهرداری بنای مذکور در حدود ۶۸۶ مترمربع زیر بنا دارد که با در نظر گرفتن سایر قسمت های جانبی تا ۸۰۰ مترمربع می رسد. سینه کشی های تپه به طور کامل خیابان کشی و جدول بندی است و از فضای سبزی چند هکتاری به نام بوستان تپه حاج عنایت پوشیده شده است. مرکز در حال حاضر مجهز به دو گنبد آسمان نما با تجهیزات کامل الکترونیکی پیشرفته است. گنبدها با قطر بیرونی ۶ متر و قطر داخلی ۴ و نیم متر دارای دو تلسکوپ ثابت و گردان است.
دره امامزاده کوه یا دره ماوشان رود یکی از دره های کوهستان الوند است. این دره در شمال غربی الوند و در ۵ کیلومتری شهر همدان قرار دارد و امتدارد آن شرقی-غربی است. طول آن حدود ۱۲ کیلومتر و عرض آن متغیر و در برخی نقاط به ۳ کیلومتر می رسد. شهر مریانج دروازهٔ ورودی آن است. بعد از مریانج در جهت انتهای درخ به ترتیب روستاهای سولان، توییجین، موییجین، و وفرجین قرار دارند. ماوشان رود که از آب شدن برف های ارتفاعات و کوه های غربی دره و نیز چشمه های فراوانی که از جای جای دره می جوشد، تشکیل می شود در طول خط القعر آن جاری است.
سمفونی شماره چهار در می بمل ماژور که با نام "رومانتیک" معروف شده است، در کنار سمفونی شماره هفت آنتون بروکنر، از محبوب ترین آثار او به شمار می رود. اولین نسخه این اثر در سال ۱۸۷۴ میلادی با چهار موومان خلق شد. بروکنر نسخه دوم این سمفونی را با موومان شرتسو کاملاً جدید در سال ۱۸۷۸ ارائه کرد. در سالهای ۱۸۷۹ و ۱۸۸۰ بروکنر تغییراتی در موومان فیناله یا همان بخش نهایی سمفونی ایجاد کرد. اولین اجرای عمومی این سمفونی که بسیار هم موفقیت آمیز بود، در فوریه سال ۱۸۸۱ توسط ارکستر فیلارمونیک وین در شهر وین با رهبری هانز ریشتر صورت گرفت. موفقیت اجرای نخست این سمفونی باعث خوشحالی فراوان بروکنر شد، به طوریکه بعد از اجرا، بروکنر یک سکه تالر به ریشتر داد و به او گفت که با این پول یک لیوان آبجو بخرد و به سلامتی بروکنر بنوشد! این رفتار ساده و صمیمی بروکنر، ریشتر را تحت تأثیر قرار داد. سمفونی شماره چهار تنها سمفونی بروکنر است که دارای عنوان (رومانتیک) است. بقیه سمفونی های او فقط با شماره مشخص می شوند.