Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۵ حدس بدست آورند. در صورتی که پین تلفن همراه سه بار اشتباه وارد شود، سیم کارت آن مسدود خواهد شد تا زمانی که کد قفل گشای شخصی (پوک) که توسط اپراتور خدمات تعیین می شود، وارد گردد. اگر کد پوک ۱۲ مرتبه اشتباه وارد شود، سیم کارت برای همیشه مسدود خواهد شد و نیاز به یک سیم کارت نو خواهیم داشت. نکات امنیتی برای پین:
راه بهشت فیلمی به کارگردانی مهدی صباغ زاده و تهیه کنندگی محمدتقی انصاری محصول سال ۱۳۹۰ است. خلاصه فیلم. ربودن دل "مصعب" پسر عمیر، اشراف زاده مکه، به خاطر سیمای دلنشین، ثروت و نسب‎ اش حسرت دختران مکی است اما مصعب از کودکی گرفتار عشق "زلفا"، دخترخوانده بادیه نشینی به نام "قیس" است. او می داند ازدواجش با زلفای فقیر چیزی در حد رویاست ولی سخنان پیامبر جرات دیگری به مصعب می‎دهد تا او این سنت غلط را بشکند اما... جشنواره ها. جوایز فیلم راه بهشت به شرح زیر است. منابع. راه بهشت - پایگاه داده اینترنتی فیلم های ایرانی
ناسه نه شهری در شهرستان فارا در استان باله در بورکینافاسوی جنوبی است و جمعیت آن ۷۹۱ نفر است.
عصر زرین فرهنگ ایران ، کتابی است که ریچارد فرای در سال ۱۹۸۸ به تحریر در آورده و مسعود رجب نیا به فارسی برگردانیده است. این کتاب به موضوع فرهنگ در ایران در طول چندین دوره تاریخی می پردازد.
حادثه افشار یا عملیات افشار که از آن با نام کشتار افشار نیز یاد می شود، کشتاری است که در سال ۱۳۷۱ در جریان درگیری های داخلی گروه های مجاهد در کابل، برای کنترل محله افشار و مناطق مشرف به آن رخ داد. این واقعه از شامگاه بیست و یکم بهمن ماه سال ۱۳۷۱ شروع شد و تا شامگاه بیست و دوم بهمن ماه ادامه داشت. این عملیات، توسط نیروهای دولت اسلامی افغانستان به فرماندهی احمد شاه مسعود و همچنین برهان الدین ربانی به همراه متحدان آن ها، شبه نظامیان حزب دعوت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالرسول سیاف علیه نیروهای حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار و شبه نظامیان حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالعلی مزاری در منطقهٔ افشار یکی از مناطق پرجمعیت در غرب شهر کابل صورت گرفت. پیش زمینه. پیش از این عملیات هزاره ها و حزب وحدت به همراه پشتون ها و حزب اسلامی مرتباً اقدام به پرتاب راکت از مواضع خود در منطقهٔ افشار به سوی مناطق پرجمعیت در شمال کابل می کردند. این اقدام آن ها باعث کشتار هزاران غیرنظامی شد. این عملیات برای اشغال مواضع و دستگیری رهبران آن ها برنامه ریزی شده بود. طبق گزارش های به دست آمده نیروهای سیاف دارای عقاید وهابیت و تحت ح
مایت عربستان سعودی بودند. جزئیات. نیروهای سیاف، با همراهی برخی از نیروهای دولتی اقدام به کشتار، تجاوز و شکنجهٔ مردم و تخریب و آتش زدن منازل در افشار کردند. نیروهای جبههٔ مخالف نیز متقابلاً دست به چنین اعمالی زدند. حداقل دو تن از ۹ فرمانده میدانی نیروهای دولت اسلامی در آن عملیات، به نام های «انور دنگار» (که بعداً به طالبان پیوست) و «ملّا عزت»، به صورت مستقیم در این اعمال دست داشتند. گزارش شده که نیروهای سیاف، با شلیک و پرتاب بی رویهٔ موشک، در غارت، سلاخی و قتل هزاران غیرنظامی هزاره، دست داشتند و در یک رویداد، نیروهای دولتی به سوی غیرنظامیان در حال فرار، آتش گشودند. در رویدادی دیگر، نیروهای دولتی یک غیرنظامی زخمی را نجات داده و به محل امن بردند. همچنین گزارش شد که برخی از فرماندهان میدانی نیروهای دولتی نیز در حال تلاش برای توقف اقدامات خشونت آمیز بودند. وزیر دفاع دولت اسلامی، احمد شاه مسعود، در روز دوم، دستور توقف درگیری ها را صادر کرد؛ اما خشونت ها، به ویژه اقداماتی چون تخریب منازل و غارت اموال، همچنان ادامه داشت. مسعود سپس برای دادن آرامش و اطمینان به شیعیان، یک فرماندهٔ شیعه با نام سید حسین انوری را منصوب کر
د. مسعود تمامی طرفین درگیری را به آرامش و توقف خشونت فراخواند و پس از آن، کمیته ای با حضور مردم افشار برای بررسی و تحقیق در مورد جنایات انجام شده تشکیل داد. این کمیته، دریافت که تعداد زیادی زن طی درگیری ها ربوده شدند اما تِعداد کمی از خانواده ها این موضوع را اعلام کرده بودند. در این عملیات، عده زیادی از غیرنظامیان شیعه از هزاره ها و سنی از پشتون ها، کشته، بی خانمان و آواره شدند؛ ولی هیچگاه آمار دقیقی از تعداد تلفات و خسارات منتشر نشد. این واقعه یکی از مهم ترین و بزرگ ترین وقایع مرتبط با فرقه گرایی در تاریخ معاصر افغانستان است. هر ساله در سالگرد این کشتار، بازماندگان خواستار محاکمه عاملان این عملیات می شدند؛ اما پاسخ مشخصی از طرف دولت و مقامات قضایی وقت افغانستان دریافت نکردند. عبدالرسول سیاف، مشارکت نیروهای خود در حادثه افشار را همیشه رد کرده است. شرح حادثه. شامگاه ۲۱ بهمن ۱۳۷۱ شمسی، برابر با ۱۰ فوریه ۱۹۹۳ میلادی، نیروهای دولت اسلامی افغانستان به رهبری احمد شاه مسعود و حزب اسلامی به فرماندهی عبدالرسول سیاف حملات موشکی گسترده ای را بر روی منطقه افشار شروع کردند. این موشک باران تا صبح روز ۲۲ بهمن ادامه یافت. صب
ح روز ۲۲ بهمن، یورش نیروهای زمینی به محله افشار شروع شد و این عملیات تبدیل به جنگ شهری شد. گزارش هایی مبنی بر وقوع جنایات بی شمار جنگی در طی عملیات روز ۲۲ بهمن گزارش شده است. تحقیق و گزارش مستقلی از چگونگی این حادثه و عوامل آن منتشر نشده است. در منطقهٔ افشار صدها تن از ساکنان شیعه توسط نیروهای دولت اسلامی و نیروهای سیاف به قتل رسیدند. ناحیه افشار در دامنه کوه های افشار قرار دارد و بخش وسیعی از غرب کابل را در برمی گیرد. پلی تکنیک کابل و مؤسسه علوم اجتماعی، که توسط رهبری حزب وحدت پس از ورود به شهر به عنوان پایگاه فرماندهی انتخاب شده بود نیز، در این منطقه قرار دارد که «کافر کوه» افشار سپر حفاظتی آن به شمار می آید. ساعت یک بامداد ۱۱ در منطقهٔ افشار صدها تن از ساکنان شیعه توسط نیروهای دولت اسلامی و نیروهای سیاف به قتل رسیدند. ناحیه افش در دامنه کوه های افشار قرار دارد و بخش وسیعی از غرب کابل را در برمی گیرد. پلی تکنیک کابل و مؤسسه علوم اجتماعی، که توسط رهبری حزب وحدت پس از ورود به شهر به عنوان پایگاه فرماندهی انتخاب شده بود نیز، در این منطقه قرار دارد که «کافر کوه» افشار سپر حفاظتی آن به شمار می آید. ساعت یک بامدا
د یازده فوریه، مؤسسهْ علوم اجتماعی از سه طرف مورد حمله قرار گرفت؛ از غرب توسط نیروهای اتحاد اسلامی سیاف و از شمال و جنوب توسط نیروهای «دولتی» (به کمک خیانت کارانی در حزب که قبلاً خریداری شده بودند). آنان تا ۲۴ ساعت بعد به قتل و کشتار، تجاوز و آتش زدن خانه ها پرداخته و دختران و پسران جوان را اسیر کردند. خبر این جنایات در همان موقع در کابل و در روزهای بعد در سطح دنیا پخش شد. در این جریان بر اساس برخی برآوردها حدود ۷۰۰ نفر به قتل رسیدند یا ناپدید شدند. یک سال بعد که حزب وحدت، این ناحیه را بازپس گرفت، چندین گور دسته جمعی کشف کرد که در آن ها ۵۸ جسد یافت شد. این قتل عام توسط کشورهای همسایه و سازمان های بین المللی حقوق بشر محکوم گردید؛ اما عاملان آن هیچ وقت محاکمه یا دستگیر نشدند. اگرچه شخصاً ربانی قتل عام را به عنوان یکی از اشتباهات حکومتش محکوم کرد؛ اما حادثه به گردن سربازانش انداخته شد. آن روز منطقه افشار به یک شهر ارواح شباهت داشت و تمام ساکنان آن، پس از قتل عام از آنجا گریختند. با این وجود، خاطرات تلخ آن در حافظه مردم به یادگار باقی مانده و به تشدید اختلافات قومی-مذهبی دامن زده است. پیامدها. پیامدهای این عملیات
کاسپ کارابلی یا لبه کارابلی توبرکل کارابلی یا توبرکل آنومال جورج کارابلی، یک لبه کوچک اضافی در گوشه زاویه مزیوپالاتال (میانی-کامی) دندان های آسیای اول فک بالا است. این کاسپ اضافی معمولاً در دندان آسیای بزرگ اول دیده می شود و در مولار دوم و سوم به طرز قابل ملاحظه ای کوچک می شود. در بعضی افراد، این کاسب اصلاً وجود ندارد و در آن هایی هم که وجود دارد، در انواع اقسام فرم ها دیده می شود. در بعضی موارد، لبه کارابلی در اندازه، با کاسپهای اصلی رقابت می کند. بقیه فرم های مختلف شامل ریج، گودالچه و شیار می باشد. این کاسب برای اولین بار در سال ۱۸۴۲ توسط جورج کارابلی مجارستانی، دندانپزشک دربار امپراتور اتریش، شناخته شد. داشتن کاسپ کارابلی ارثی است. کرائوس (۱۹۵۱) بیان کرد که هموزیگوتی ژن ها مسئول ایجاد توبرکل (برآمدگی) است در حالی که هتروزیگوتی ژن ها به داشتن مقدار کم و سطحی شیار، فرورفتگی، برآمدگی و کوژی (تحدب) دندان ها می انجامد. تحقیقات بعدی نشان می دهد که داشتن کاسپ کارابلی به ژن های مختلف (چند ژنی بودن) بستگی دارد. شایع ترین نقطه مشاهده شده این کاسب، در بین اروپایی ها (۷۵ تا ۸۵٪) است و کمیاب ترین نیز، در بین ساکنین جزا
یر اقیانوس آرام است. این کاسب همچنین امکان دارد در گربه و سگ نیز دیده بشود.
صاف رنگ کاری یا رنگ آمیزی صاف، اصطلاحی است در نگارگری برای نقاشی بسیار دقیق با رنگ آمیزی صاف و صیقلی بدون پدیدار بودن کوچک ترین اثر ضربه قلم مو. فرهنگستان فرانسه در سده هیجدهم صاف رنگ کاری را به عنوان معیاری برای تشخیص هنر «حرفه ای» از هنر ذوقی و غیرحرفه ای پذیرفته و اعلام کرد. ژان اگوست دومینیک انگر ویژگی این فن را چنین توصیف کرد: «ضربه قلم مو، هر اندازه که هنرمندانه باشد، نباید دیده شود، در غیر این صورت، از انگیزش تخیل جلوگیری می کند و همه چیز را به سکون می کشاند. به جای این که موضوع اثر عرضه شود، دیدن ضربه های قلم مو توجه را به روند نقاشی جلب می کند: به جای اندیشه نقاش، دست نقاش نمایان می شود.» پرهیز از صاف رنگ کاری و برتری دادن به نمایش آثار ضربه های قلم مو یکی از ویژگی ها و شناسه های دریافتگری است. منابع. مرزبان، پرویز و معروف، حبیب، فرهنگ مصور هنرهای تجسمی (معماری، پیکره سازی، نقاشی)، ویرایش سوم، تهران: سروش ۱۳۷۷.
رامین ناصرنصیر (زادهٔ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۱) هنرپیشه ایرانی است. زندگی. رامین ناصرنصیر در سال ۱۳۵۱ در تهران زاده شد. پدر و مادر او اهل لاهیجان هستند و پس از ازدواج به تهران کوچ کردند. او فارغ التحصیل رشته تدوین از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. رامین ناصرنصیر پس از منبع فعالیت بازیگری عوامل ساعت خوش اواسط دهه هفتاد هجری شمسی توسط وزارت ارشاد دوره سید مصطفی میرسلیم بالاجبار در فیلم های تجاری به کارگردانی، نویسندگی و منشی گری صحنه پرداخت. کار هنری. رامین ناصرنصیر کار تلویزیونی خود را از سال ۱۳۷۳ آغاز کرد و در این مدت در مجموعه های طنز تلویزیونی از جمله پلاک ۱۴، جنگ ۷۷، باجناغ ها، پشت کنکوری ها، و سه، پنج، دو ایفای نقش کرده است. وی هم چنین در مجموعه طنز "قهوه تلخ" نقش آقای بلوکات را به عهده داشت. رامین ناصرنصیر همچنین در چندین فیلم و سریال شبکه نمایش خانگی از جمله شهرزاد و شوخی کردم به هنرآفرینی پرداخته است. ترجمه. رامین ناصرنصیر به غیر از کار هنری، به ترجمه از زبان انگلیسی (بیشتر) و اسپانیایی (کمتر) نیز می پردازد. او زبان های فرانسوی، و ایتالیایی را نیز خوب می داند. رامین ناصرنصیر اولین کتاب خود را در سال ۱۳۷
۷ دربارهٔ یک نمایشنامه منتشر کرد. برخی ترجمه های ناصرنصیر: برگردان. "پرنده ای نیست، درخت می خواند"، مترجمان: رامین ناصرنصیر، خوسه گوادالوپه، خیمنس کورونادو، نویسنده: ساموئل اورتگا، نشر: انتشارات نیلا، تهران، (۱۳۸۳)
ام یا ان، داستانی جنایی دربارهٔ ستون پنجم به قلم آگاتا کریستی می باشد که شخصیت های دنبال کننده ماجرا، زوج میانسال، تامی و تاپنس هستند. خلاصه داستان. شخصی با نفوذ در دولت انگلستان که از دوستان تامی و تاپنس است، به واستهٔ از یکی از سرگردهای اسکاتلندیارد، ایشان را دعوت به همکاری برای یافتن عاملان ستون پنجم در انگلستان می کنند. تنها اطلاعات موجود این پرونده که از افسری مرحوم (دنباله گیر ماجرا) به جا مانده عبارت (ام یا ان، سانگ سوزی) می باشد. تامی و تاپنس در مهمان خانه ای به نام سان سوسی مستقر می شوند و در همان منطقه، ام و ان و عاملان قتلی را که در این حین حادث شده و دلیلش را می یابند.
موازی ساز وسیله ای است که امکان تضعیف یا حذف بخشی از امواج دریافتی در ورودی را بسته به جهت بردار حرکت امواج نسبت به دستگاه و انرژی امواج، دارا می باشد. این امواج می تواند مکانیکی یا الکترومغناطیسی باشند. امواج خروجی از موازی ساز، دارای الگوی حرکتی هماهنگ و موازی تر به هم نسبت به امواج ورودی می باشند. موازی ساز نوری. موازی سازهای نوری از آینه یا عدسی تشکیل یافته اند. این نوع از موازی سازها توانایی ساختن تصاویر در بینهایت را دارا می باشند. موازی سازهای نوری در کالیبره نمودن دیگر دستگاه های اُپتیکی کاربرد دارند. از دیگر کاربردهای موازی سازهای نوری می توان در راستاسَنجی و درستی ساخت لوله سلاح و دوربین دوچشمی نام برد. موازی ساز نوترونی. این دسته از موازی سازها در رآکتورهای هسته ای برای اندازه گیری میزان فعالیت رادیواکتیو (واپاشی هسته ای) سوخت های هسته ای به کار گرفته می شوند. موازی ساز پرتو ایکس. این دسته از موازی سازها در تصویر برداری با پرتو ایکس کاربرد داشته و بخشی از تابش های پرتو ایکس که به شکل ناموازی به موازی ساز می رسند را فیلتر می نماید که موجب افزایش تفکیک پذیری تصاویر می گردد. اندازه این فیلترسازی بسته
با فاصله سرچشمه تابش و ساختار فیزیکی موازی کننده دارد. موازی ساز پرتو گاما. این دسته از موازی سازها از جنس سرب بوده و در طیف نگاری پرتو گاما در ماهواره های پژوهشی و دوربین گاما مورد استفاده قرار می گیرند. کاربردها. از کاربردهای موازی سازها می توان به موارد زیر اشاره نمود. محدودیت ها. موازی سازها موجب افزایش جدایی پذیری، می گردند و در برابر میزان شار انرژی سیگنال را کاهش می دهند که در کاربردهای ثبت از فاصله زیاد، لزوم بکارگیری آشکارسازهایی با حساسیت بالاتر را ایجاب می نماید. برای مثال در طیف سنج های پرتو گاما اندازه انرژی گذرنده از موازی سازهایی از جنس سرب، تا حد ۱٪ انرژی دریافتی، کاهش می یابد.
سنوسرت یا سسوستریس یکم دومین پادشاه دودمان دوازدهم مصر و پسر آمنمحات یکم، بنیان گذار این دودمان است که میان سال های ۱۹۷۱ تا ۱۹۲۶ پیش از میلاد فرمانروایی می کرد. او یکی از نیرومندترین پادشاهان این دودمان بود. خانواده. سنوسرت یکم پسر آمنمحات یکم و همسرش شهبانو نفری تجنن بود. همسر او که خواهرش نیز می شد نفرو نام داشت که مادر آمنمحات دوم جانشین سنوسرت است. سنوسرت همچنین با نام خپرکارع نیز شناخته می شود که به معنای «کای رع آفریده شده است» می باشد. بر تخت نشستن. مصرشناسان بر این باورند که سنوسرت یکم نخستین فرعونی بوده که به همراه پدرش یک «فرمانروایی مشترک» پدیدآورده. ستونی سنگی موجود است که نشان می دهد او در بیستمین سال پادشاهی پدرش بر تخت نشسته. به نظر می آید که سنوسرت در نزدیکی ۴۶امین سال پادشاهیش مرده باشد چرا که پاپیروس تورین طولی برابر با ۴۵ سال برای فرمانروایی او ذکر می کند.
اس-۲۴ (نام ایرانی: شفق) نوعی راکت هوابه زمین ۲۴۰ م م طراحی شده توسط نیروی هوایی شوروی است. این موشک هنوز مورد استفاده نیروی هوایی روسیه باقی مانده و نام آن براساس کالیبرش که ۲۴ سانتی متر است، انتخاب شده است. اتحاد جماهیر شوروی کاربر اولیه این موشک بود که از اوایل دهه ۱۹۳۰ بکارگیری از آن را شروع کرد. "اس-۲۴بی" راکتی بزرگ، قدرتمند و جنگ افزاری غیرهدایت شونده است و از معدود راکت هایی است که توانسته با موفقیت جانشین راکت های "BETAB-750DS" جنگ جهانی دوم گردد. این راکت به بسیاری از کشورهای دنیا یعنی تقریباً تمامی متحدان شوروی صادر شده است. این راکت تحت لیسانس توسط ایران و با نام بومی شفق تولید می شود. تاریخچه. در اسفند ۱۴۰۱ از موشک شفق با قابلیت های ارتقاء یافته نسبت به نسخه قبلی، رونمایی شد؛ در بهمن ۱۴۰۲، ارتش جمهوری اسلامی ایران، از نسخه ارتقاء یافته این موشک رونمایی کرد و خبر از به کار گیری ان در ناوگان هوانیروز داد. مشخصات فنی. شفق، موشکی هوشمند است که با استفاده از جستجوگر IIR روی هدف خود قفل می کند و با برد 8 تا 10 کیلومتر، سرعت آن 2 تا 2.7 ماخ است. این موشک 60 کیلوگرمی توانایی نفوذ 1 تا 1.5 متر در انواع زره
تانک و شناور را دارد و دقت اصابت آن 30 سانتیمتر مربع در فاصله 10 کیلومتر است. شفق یکی از اولین موشک های بومی باشد که از جستجوگر تصویری فروسرخ (IIR) استفاده می نماید. این نوع جستجوگر، قابلیت ردگیری اهداف زرهی و شناوری را از تمام زوایا دارد، از مقاومت نسبتاً بالایی نسبت به اخلال(جمینگ) و فریب برخوردار بوده و حساسیت بسیار بهتری در تشخیص اهداف دارد. موشک شفق ۴۸ کیلوگرم وزن، ۱۸۹ سانتی متر طول، ۲۰ کیلومتر برد و سرجنگی آن نیز ۱۳ کیلوگرم وزن دارد. شفق بر پایه موشک «شهاب ثاقب» ساخته شده و این موشک نیز بر پایه کروتال های غنیمتی از عراق یا اف-ام-80های خریداری شده از چین تولید گردید شهاب ثاقب موشکی کانارد-کنترل است در حالی که با حذف این بخش در شفق و عدم مشاهده عملگرهای آیرودینامیکی در آن، نحوه کنترل این موشک برای تصحیح مسیر نامشخص است. امکان استفاده از کنترل بردار رانش (TVC) به دلیل زمان کوتاه سوزش موتور سوخت جامد این موشک و مدت زمان پرواز بیش از 10 ثانیه ای آن (در صورت یکسان بودن مشخصات پیشران شفق با شهاب ثاقب) نیز منتفی به نظر می رسد. بنا بر این با وجود کاهش وزنی حدود 28.5 درصدی شفق نسبت به شهاب ثاقب کاهش سرعت بیشینه آ
ن به 2 ماخ قابل توجیه است. بیشترین سرعت 2.7 ماخ موشک شفق نیز می تواند مربوط به حالت شلیک آن از بیشترین ارتفاع و سرعت ممکن مثلاً با شلیک آن از پهپاد کرار باشد. برد 8 تا 10 کیلومتری شفق امنیت بالایی برای هواگرد حامل آن در مقابل سامانه های پدافند هوایی توپخانه ای، موشک های دوش پرتاب و برخی از موشک های سطح به هوای بردکوتاه ایجاد می نماید. این موشک بر موشک بر روی لانچر ۶ تایی بر روی بالگرد کبری نصب می شود. ارتقاء در ارتش ایران. در بهمن ۱۴۰۲، ارتش جمهوری اسلامی ایران، از نسخه ارتقاء یافته این موشک رونمایی کرد. ارتقاء های صورت گرفته روی این نسخه از موشک را، نقطه زنی، استفاده از قابلیت Fire &amp; Forget (بزن دررو)، سر جنگی ارتقا یافته و جستجوگر مادون قرمز و افزایش بُرد عملیاتی آن تا ۲۰ کیلومتر عنوان شده است.
نبکورع آمِنِمحات دوم سومین فرعون دودمان دوازدهم مصر باستان است که برای ۳۵ سال میان سال های ۱۹۲۹ تا ۱۸۹۵ پیش از میلاد فرمانروایی می کرده. نام شاهی او نبکورع به معنای «روان های رع طلایی باد» است. خانواده. آمِنِمحات دوم پسر شاه سنوسرت یکم و شهبانو نفرو سوم بود. نام همسر او مشخص نیست ولی به تازگی نام سِنِت پیشنهاد شده که از روی ستونی سنگی پیدا شده. ثابت شده است که خنومت و ایتا - دو زنی که در هرم آرامگاه او به خاک سپرده شده اند - خواهران او بوده اند. بر تخت نشستن. آمِنِمحات دوم و پسرش سنوسرت دوم فرمانروایی مشترک کوتاه مدتی را تجربه کردند. سنگ هاپو در اسوان که تاریخ سومین سال سنوسرت دوم و ۳۵مین سال آمِنِمحات را بر خود دارد نشان می دهد که سنوسرت در ۳۳مین سال پادشاهی پدرش بر تخت نشسته. در این سنگ نام پادشاه جوان پیشتر از نام پادشاه پیر آمده که می تواند نشان از این داشته باشد که او حتا پیش از مرگ پدرش دارای اعتبار و نفوذ بالایی در سامانه حکومتی بوده. ساخت و ساز. از سازه های ساخته شده توسط آمِنِمحات دوم اطلاعات چندانی در دست نیست. او در جلوی نیایشگاه شهر الاشمونین دروازه ای ساخت. از روی تاریخ های نوشته شده بر سنگ نبشته
ها مشخص است که او عملیاتی نیز در دلتای نیل داشته است. در ستونی در ابیدوس سخن از معبدی است که وجود آن را نمی توان تایید کرد. او کانالی به موازات نیل کشید (آبراه یوسف) و فیوم را به عنوان سرزمین کشاورزی برگزید. آرامگاه. آمِنِمحات هرمش را در محوطه گورستانی دهشور بنا کرد. هرم آمِنِمحات دوم در نزدیکی هرم سرخ فرعون سنفرو قرار دارد.
توالت فضایی نوعی توالت است که در محیط های بی وزنی، همچون ایستگاه فضایی بین المللی و شاتل های فضایی مورد استفاده قرار می گیرد. نحوهٔ کارکرد آن بدین گونه است که در نبودِ گرانش، با استفاده از مکش هوا، سبب دفع مدفوع و ادرار می شود.
بیژن بنفشه خواه (زادهٔ ۹ فروردین ۱۳۵۲) بازیگر اهل ایران است. فعالیت هنری. وی عمدتا در آثار کمدی به ایفای نقش می پردازد و در طول حرفهٔ خود، در مجموعه های کمدی ای مانند "این چند نفر"، "بدون شرح"، "مرد دوهزارچهره"، "قهوه تلخ"، "ساختمان پزشکان"، "پژمان"، "لیسانسه ها"، "خانه اجاره ای"، "راه طولانی" و "مگه تموم عمر چند تا بهاره" به ایفای نقش پرداخته است. زندگی شخصی. رضا بنفشه خواه پدر او و محمود بنفشه خواه عموی او می باشد.
پروانه نامه رسان یکی از پروانه های سرده Heliconius و زیرخانواده کشیده بالان است، که در مکزیک و بخش های شمالی آمریکای جنوبی زندگی می کند. چندین گونه از این سرده نقش ونگارهایی بسیار مشابه دارند و تشخیص آن ها از هم دشوار است. زیرگونه ها. شماری از زیرگونه های پروانه نامه رسان عبارتند از: منابع. Wikipedia contributors, "Heliconius melpomene," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Heliconius_melpomene&amp;oldid=477701255 (accessed February 19, 2012).
کوه اکوز داغی در روستای هی(هیق) در منطقه خون امیر (خانمرود) شهرستان هریس آذربایجان شرقی واقع شده است. در این کوه آب معدنی بنام آیلیق بولاغی وجود دارد که از قله ای کوه می جوشد که آب فوق العاده عجیب و خنک می باشد که در درمان دفع سنگ کلیه خیلی مؤثر است و سالانه خیل عظیمی از گردشگران را به خود جذب می کند.این کوه و منطقه خون امیر (خانمرود) منطقه ییلاقی هست که به این کوه در ۶ ماهه اول سال عشایر شاهسون طایفه کلاش از ایلات مغان مهاجرت کرده و زندگی می کنند. این کوه سه یورد (محل اتراق) جهت اتراق عشایر و برپایی آلاچیق به نام های آیی لیق,داش آلتی و روشن یوردی می باشد. در این کوه انواع گیاهان دارویی شامل: کاکوتی, پونه, نعناع کوهی, آویشن, چای کوهی(توکلیجه), گزنه, بومادران, جاجیق و...که هرکدام دارای خاصیت دارویی بی نظیری هستند رشد می کنند.
واقعهٔ بَدَشت گردهمایی بین پیروان سید علی محمد باب در اواخر رجب و اوایل شعبان سال ۱۲۶۴ ه .ق (تیر ۱۲۲۷ خورشیدی و اواخر ژوئن، اوایل ژوئیهٔ ۱۸۴۸ میلادی) بود که با اشاره سید علی محمد باب در روستای بدشت در هفت کیلومتری شرق شاهرود برگزار شد. این کنفرانس نقطهٔ عطفی در تاریخ تشکیل جنبش بابیه بود. طاهره تا قبل از گردهمایی بدشت بیشتر با نام قرةالعین شناخته می شد. بهاءالله در این گردهمایی به او لقب طاهره به معنی پاک و پاک دامن، می دهد و بعد از این گردهمایی او با این لقب هم شناخته می شود. در نوشته های اولیه باب، بر ضرورت پیروی پیروان او از دستورهای دین اسلام -حتّی در مستحبات و نوافل- تأکید شده بود و شواهدی وجود دارد که بابی ها، به همان اندازه که بعدتر مشهور به ردّ دین اسلام شدند، در این دوره معروف به پایبندی کامل به سنّت های اسلامی بودند. با این حال عناصری در ادعای باب - به عنوان مدعی مأمور رسمی خدا- وجود داشت که این موضع محافظه کارانهٔ باب را تهدید می کرد. به نظر می رسد طاهره پیش از حتّی خود باب به مفهوم قدرت بالادستی باب در امور مذهبی دست یافته بود و آن را با ایده هایی که از شیخیه نشأت گرفته بودند پیوند داد. قرةالعین،
شاید نیروی محرکهٔ رویدادهای بدشت در سال ۱۸۴۸ میلادی بود. به گفته ریچارد فولتس، این طاهره قرةالعین بود که در تهران به فکر تشکیل جلسه ای با حضور همهٔ بابی های سرشناس افتاد. برجستگان بابی دعوت او را پذیرفتند و در ربیع الثانی سال ۱۲۶۴ هجری قمری و هم زمان با محاکمهٔ سید علی محمد باب در آذربایجان، این اجتماع در روستای بَدَشت از توابع شاهرود که روستایی در تقاطع راه تهران-مشهد و راه مازندران-هزارجریب-شاهرود بود تشکیل شد. دربارهٔ وقایعی که در بدشت رخ داد، منابع مختلف نظرات گوناگونی ابراز کرده اند. بر روی بسیاری از جزئیات رویدادها اختلاف نظر وجود دارد. نگار متحده مدت کنفرانس را سه هفته ذکر کرده است. ولی هدی محمودی مدت کنفرانس را ده روز می داند. دربارهٔ اهداف تجمع بابیان در بدشت، افسانه نجم آبادی می نویسد به دنبال شدت گرفتن سرکوب بابیان، رهبران بابی در بدشت جمع شدند تا در مورد سمت و سوی آیندهٔ آئین جدید تصمیم بگیرند. از دیدگاه ئوآن کول، هدف از گردهمایی بدشت آزادسازی سید علی محمد باب بود که در آن زمان در قلعهٔ ماکو در زندان بود. ماریون وودمن هدف کنفرانس را اعلام جدایی و استقلال کامل آئین باب از اسلام دانسته است. به گفتهٔ
منگول بیات این که سران بابی در بدشت به دنبال یک قیام مسلحانه بودند مطلقاً غیرقابل تردید است. در بدشت اختلاف از یک سو بین طاهره که خواستار جدایی کامل آئین باب از اسلام و اقدام نظامی برای دفاع از جامعهٔ بابی بود و محمدعلی بارفروشی از سوی دیگر که محافظه کارتر بود و در ابتدا خواستار آن بود که این آئین در قالب جنبشی با هدف نوزایی اسلام باقی بماند شدت گرفت. طاهره در اجتماع بدشت سخنرانی نمود و با حاضر شدن بدون نقاب روبنده حاضران را شوکه کرد. او همچنین جدایی دین بابی از دین اسلام و نسخ احکام و سنن قدیم را اعلام نمود. این اتفاق باعث افزایش نگرانی های دولتیان و علما در آن زمان شد. حضور طاهره بدون روبنده در جمع مردان، موجب اختلاف میان بابیان شد. ادوارد براون گزارش می کند که گروهی از بابیان به آنچه می دیدند باور نداشتند و گمان می کردند که حجاب قرةالعین فقط کمی «لغزیده» است. گروهی از بابیان به تردید افتاده و به رهبری محمدعلی بارفروشی با وی مخالفت کردند. سرانجام طاهره موفق شد در یک مباحثه محمدعلی بارفروشی را متقاعد کند که احکام شریعت اسلام ملغی شده است. بهائیان مباحثات بین محمدعلی بارفروشی و طاهره را هماهنگ شده و قهر آنان
را ظاهری می دانند طاهره به همین مناسبت شعری نیز سرود و ملغی شدن احکام اسلامی را چنین تشریح کرد: نتایج واقعهٔ بدشت. اعلام نسخ اسلام توسط طاهره و میرزا محمدعلی بارفروشی به ابهام بزرگی پیرامون وضعیت روابط حقوقی در میان معتقدانشان انجامید. بدین ترتیب که با نسخ اسلام که پایهٔ قوانین حقوقی ایران بوده، روابط مردم (خصوصاً در عرصهٔ حقوق خصوصی) بر چه اساسی تنظیم می گردید. به دنبال این موضع گیری و توافق میان رهبران، برخی شرکت کنندگان دست به اقدامات افراطی زدند و گروهی نیز از آئین بابی دست کشیدند. بهائیان از واقعهٔ بدشت به کشف حجاب، رفع حجاب و «قیام طاهره» تعبیر می کنند و اگرچه آن را «غیر متعارف» می دانند، ولی آن را دارای پیام «مبارزه علیه تحقیر و تبعیض جنسی و همچنین سنن و قیود موجود آن زمان علیه زنان و تأکید بر بهبود وضع زنان و تحقق برابری حقوق زنان و مردان» می دانند. این در حالی است که بابیان گفته اند طاهره هرگز کشف حجاب کامل نکرده است. نصرت الله محمدحسینی به نقل از ادوارد براون و یحیی ازل گفته است که «طاهره هرگز کشف حجاب کامل نکرده و گاه که هنگام ادای سخن حجابش را به کنار می زده پس از لحظاتی مجدداً صورت خود را می پوش
یده است». بیت العدل بهائیان در پیام ۲۰ ژوئن ۲۰۰۸ می نویسد: «طاهره، آن شیرزن بی مثیل تاریخ ایران، در سال ۱۲۲۷ شمسی، زمانی که فعّالیّت های مربوط به بهبود اوضاع اجتماعی زنان در بعضی از نقاط عالم تازه در حال نضج گرفتن بود، شجاعانه به دفاع از آزادی زنان قیام نمود.» اتهامات فساد اخلاقی. به گفتهٔ ساموئل ویلسون به دنبال واقعهٔ بدشت و اعلام نسخ احکام اسلامی، شایعاتی در بین مسلمانان و گروهی از بابیان پخش شد. منگول بیات می نویسد گرچه برخی نویسندگان منابع اولیه به وجود شیطنت هایی از جانب بعضی پیروان بی مسئولیت این آئین اشاره کرده اند، اتهامات غیراخلاقی نسبت به بابیان به شکل بیش از اندازه ای مبالغه آمیز هستند. به گفتهٔ پیتر اسمیت، به دنبال این واقعه عده ای یا به دلیل تبلیغ آئین جدید یا به دلیل ارضای علایق شخصی خود آشکارا به نقض قوانین اسلامی پرداختند. علاوه بر روحانیون مسلمان که به علت کشف حجاب طاهره و اعلان نسخ و انقضای قوانین اسلامی و جایگزینی آن با قوانین آئین باب به طاهره اتهامات بی اخلاقی می بستند، یک میسیونر مسیحی نیز چنین اتهاماتی به طاهره می زند. باب در پاسخ به این اتهامات از طاهره دفاع می کند و لقب جدید او را تأی