Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر یک اعلان خدمات عمومی (PSA) را با المو در مورد ضد قلدری برای Sesame Street در جوامع فیلمبرداری کرد ، [۵۸] و در دوره ای از نیرو به نفع بنیاد Make-A-Wish شرکت کرد . [۵۹] در سال ۲۰۱۴، او در PSA دربارهٔ اجازه دهید دختران یاد بگیرند، که توسط آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده ارائه شد، شرکت کرد. در شب بازی هالیوود، به میزبانی جین لینچ، همبازی گلو، کولفر ۶۰۰۰ دلار برنده شد و آن را به بنیاد Make-a-Wish آمریکا اهدا کرد. کولفر در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ رئیس مشترک حزب جایزه اسکار بنیاد ایدز التون جان بود. او یکی از اعضای ائتلاف قیام عشق است، سازمانی که از امنیت و حیثیت لزبین ها، همجنس گرایان، دوجنس گرایان، ترنس جنس ها و بِیناجنس ها حمایت می کند. زندگی و آموزش. کریس در شهر کلوویس در ایالت کالیفرنیا به دنیا آمد. او پسر کارین کالفر و تیم کالفر است و اصل و نسبی ایرلندی دارد به طوری که خود اظهار داشته"من خیلی ایرلندیم، خانواده ام هم خیلی ایرلندیند و در عید سنت پاتریک خانه ام خیلی شلوغ می شود. "او برای نصف سال هفتم و هشتم به خاطر موارد بسیاری آزار و اذیت دیدن در مدرسه تحصیلاتش را در خانه انجام داد. او دانش آموز دبیرستان شرقی
کلوویس بود و در آنجا در بسیاری از برنامه های سخنرانی و بحث شرکت کرد و توانست جایزه های بسیاری در این مورد کسب کند. او مقام نهم مسابقه تفسیر دراماتیک را در ایالت و همچنین جایزه هایی از " کلاب درام " و " FFA " کسب کرد. او در مدرسه رئیس باشگاه نویسندگان و سردبیر مجله ادبی مدرسه بود. او در دبیرستان نمایشی الهام گرفته از " سووینی تاد " به نام "شرلی تاد" را نوشت و کارگردانی کرد که در آن همه در نقش خود جنسیتی معکوس داشتند. تجربه ای که از این نمایش به دست آورد بعداً به او در بازی در نقش خود در سریال "گلی کمک کرد. زمانیکه معلمان مدرسه شانس خواندن آهنگ " جاذبه هجوم آورنده " در موزیکال "ویکد (داستانی ناگفته از جادوگران شهر اُز) "را به خاطر اینکه این آهنگ به طور کلی برای زنان نوشته شده به وی ندادند مادر بزرگش به او اجازه داد این آهنگ را در کلیسایش بخواند. او یک جایزه گلدن گلوب برنده شده و نامزد دو جایزه امی گشته است. او همچنین نویسنده کتاب "طلسم آرزو" ("سرزمین قصه ها") (Wishing Spell (The Land of Stories و فیلم نامه فیلم اصابت رعد و برق (struck by lightning) است کولفر در تایم ۱۰۰ مجله "تایم" جزو یکی از صد فرد تأثیرگذار د
نیا در سال ۲۰۱۱ بود. بیشتر مردم بر این اعتقاد دارند که کولفر از ضریب هوشی بالایی برخوردار است.
خوان گریس نقاش، طراح و حکاک اسپانیایی بود. زندگی. او در سال ۱۸۸۶ در مادرید به دنیا آمد. وی را «خوزه ویکتوریانو گونزالس» نامیدند. در سن ۱۵ سالگی، وارد مدرسه هنرها و صنایع دستی پایتخت شد. «گری» به واسطه برخورداری از استعدادی شگفت انگیز در طراحی، خیلی زود به عنوان تصویرگر به استخدام روزنامه های «مادرید» به ویژه Blanco y negro و Madrid Cómico درآمد. شهرت فراگیر پیکاسو، خوان گری جوان را به سوی پاریس می کشاند. گری در سال ۱۹۰۶ وارد پاریس شده و در کنار او در «بتو-لاروار»، خیابان «راوینیان» (RAVIGWAN) اقامت می کند. «پیکاسو» او را به دوستانش آپولینر، ماکس ژاکوب و آندره سالمون معرفی می کند. دو سال بعد، «گری» با «گانوپلر»، فروشنده همیشگی آثار خود، آشنا می شود. هر چند که آثار طراحی «گری»، به روشنی و وضوح، تأثیر سبک مدرن را بر او نشان می دهد، بر عکس نقاشیهای آبرنگ وی تجلی کاملی از قوانین سبک کوبیسم می باشد. اولین آثار رنگ روغن او نیز که در سال ۱۹۱۱ خلق می شوند، آشکارا با نهضت کوبیسم در ارتباط می باشند. البته باید خاطر نشان ساخت که سبک کاملاً شخصی او و سبک دو سردمدار بزرگ این نهضت - «پیکاسو» و «براک» -از قرابت بسیار پرتباین
ی برخوردار می باشد. در همین دوره از فعالیتهای هنری «گری» است که وی تکنیک کلاژ را آغاز کرده و در این کار با خلق آثار درخشانی چون- «طبیعت بیجان در ظرف میوه خوری» (۱۹۱۴) و «بطری بانیلوس» (۱۹۱۴)- خوش می درخشد. آثار. «خوان گری» در سال ۱۹۱۴، چندین شعر نثر گونه از مجموعه اشعار «ریوردی» رئیس نامی مجله شمال- جنوب، را تصویرسازی می کند. انتظار می رفت این مجله بعدها نقش بسزایی در انتشار آثار سوررئالیستی ایفا کند. طی این دوره، «گری» مجموعه ای از آثار نقاشی را خلق می کند که به واسطه انعطاف پذیری کمپوزسیون هندسی و غنای رنگهای به کار رفته در رنگ بندی تابلوها، بسیار پویا توصیف شده اند. از دیدگاه تکنیکی، این نقاشی ها، کارهایی را ارائه می دهند که به واقع ابتکاری هستند، به عنوان مثال، هنرمند بدون آنکه واهمه ای داشته باشد، برای سفت کردن خمیر نقاشی، رنگ و روغن را با ماسه یا خاکستر درهم می آمی زد. در فاصله سالهای ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ برای «گری» مرحله کاملاً ویژه ای در خلق آثار هنری رقم می خورد که «معماری» خوانده می شود؛ مهمترین مشخصه این آثار ایستایی کمپوزسیون آنها می باشد. واقعیت اینست که به این آثار به دیده سازه های معماری نگریسته می شود
که در آنها اشیاء برای آنکه غیرقابل شناسایی باشند، تغییر شکل یافته اند. به علاوه، (به تصویر صفحه مراجعه شود) (به تصویر صفحه مراجعه شود) «گری» در رنگ آمیزی این آثار رنگمایه های خاکستری را به رنگهای دیگر ترجیح داده است؛ و بدین ترتیب به طور قابل ملاحظه ای گام رنگهای خود را کاهش داده است. در همین دوره، «گری» به تشویق یکی از دوستان مجسمه ساز خود، «ژک لیپشیتز»، چند اثر در زمینه هنر پیکره تراشی خلق می کند که «دلقک» (۱۹۱۷)، ساخته شده از گچ رنگ شده، نمونه ای از آنها است. با این وجود، طبیعت بیجان همچنان موضوع مورد علاقه «گری» در خلق تمامی آثار هنری اش می باشد. وی در خلق آثار هنری از گونه های مختلف چوب، مرمر، از رنگها و رگه های متنوع، یا از کاغذهای رنگی به شکل تخصصی و بسیار دقیق استفاده می کند.
مثلث صورتی () نمادی است که در آلمان نازی به زندانیانی زده می شد که به علت همجنس گرایی دستگیر می شدند. در بازداشتگاه های نازی هر زندانی بستگی به نوع جرم با یک نوع مثلث مشخص می شد و زندانیان یهودی توسط مثلثی که بر روی یک مثلث زرد بود مشخص می شد. زندانیان سیاسی، بعضی از فرقه های مسیحیت، هنجار شکنان اجتماعی و مانند اینها با رنگهای مختلف شناسایی می شدند با گذشت زمان مثلث صورتی به جای یک نماد شرم به صورت یک نماد افتخار برای همجنسگرایان درآمد. امروزه همجنسگرایان از پرچم رنگین کمان به عنوان نماد خود استفاده می کنند مثلث صورتی در بازداشتگاه نازی. نازی ها برای مشخص کردن زندانی ها از مثلث در رنگهای مختلف بر روی لباس زندانیان استفاده می کردند. مثلث صورتی برای مردان همجنسگرا، مثلث صورتی بر روی مثلث زرد برای یهودیان همجنسگرا و مثلث مشکی برای زنان همجنسگرا بود. پس از تعطیلی بازداشتگاه های نازی، زندانیان همجنسگرا توسط نیروهای متفقین در دولت جدید المان مجدداً زندانی شدند! به عنوان مثال Heinz Dörmer به مدت بیست سال در زندان به سر برد که نمیی از ان در بازداشتگاه نازی و نیمی در دولت جدید المان. نویسنده المانی Richard Plant بیان
می کند بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۴ حدود ۵۰۰۰۰ الی ۶۳۰۰۰ نفر همجنسگرا در این بازداشتگاه ها کشته شده باشند. در سال ۱۹۹۵ بعد از یک دهه تلاش سرانجام نماد مثلث صورتی به عنوان یادبودی برای همجنسگرایان مرد و زن کشته شده در بازداشتگاه های نازی در موزه Dachau نصب شد. در ۳ اگوست ۲۰۱۱ Rudolf Brazda آخرین بازمانده شناخته شده از این بازداشتگاه ها درگذشت. در سال ۲۰۰۰ نیز مستندی به نام پاراگراف ۱۷۵ به مسائل این بازداشتگاه ها و سرگذشت همجنسگرایان در این بازداشتگاه ها پرداخت. مثلث صورتی و نماد همجنسگرایان. در اواخر ۱۹۷۰ مثلث صورتی به عنوانی نمادی برای همجنسگرایان درآمد. مثلث صورتی به عنوان یادبود در بعضی نقاط جهان استفاده می شود، Homomonument در آمستردام، یادبود کشتار همجنسگرایان در سیدنی و پارک مثلث صورتی در کاسترو. همچنین ائتلاف مبارزه با ایدز در اوایل تأسیس خود از یک مثلث صورتی برعکس با شعار سکوت=مرگ به عنوان لوگو خود استفاده می کرد. امروزه استفاده از نماد مثلث صورتی بسیار کم و محدود به مراسم خاصی است.
ساختمان کنونی سفارت افغانستان در تهران - عباس آباد - خ پاکستان - نبش کوچه چهار پلاک ۲ واقع شده است. در گذشته دور این سفارت در محل موزه آبگینه قرار داشته است. سفیران. سفیرفعلی:عصمت الله حسینی رایزن فرهنگی فعلی:آقای شفیق الله شرق. قبلی: محمد افسررهبین،شاعرنویسنده و مترجم.
پیر آنژنیو (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۰۷ در سنت ایان - در گذشته ۲۶ ژوئن ۱۹۹۸)، مهندس و چشم پزشک فرانسوی و مخترع لنزهای زوم مدرن است که در سال ۱۹۵۰ لنز مشهور رتروفوکال آنژنیو (به انگلیسی: Angénieux retrofocus) را به جهان معرفی نمود. زندگی نامه. او در سال ۱۹۲۸ از کالج ملی هنر و صنایع دستی فارغ التحصیل شد، و در سال ۱۹۲۹ در تحصیلات تکمیلی خود دانشجوی هانری ژاک کریتین (به انگلیسی :Henri Jacques Chrétien) شد. او پس از کار برای شرکت پته (به انگلیسی :Pathé)، در سال ۱۹۳۵ اقدام به تأسیس شرکتی برای تولید تجهیزات سینما به نام خودش کرد. او از اپتیک هندسی بجای اپتیک فیزیکی در طراحی لنز استفاده کرد، برخلاف آنچه کارل زایس و ارنست ابه در خصوص محاسبات خود انجام می دادند. او روشی را ابداع کرد که منجر به طراحی لنزهای رتروفوکال گردید.
علیرضا میراسدالله (زادهٔ ۲۰ خرداد ۱۳۵۲) نویسنده، نقاش، روزنامه نگار، عروسک ساز، مترجم و فیلم ساز اهل ایران است. زندگی. میراسدالله کارش را به عنوان نویسنده از سال ۱۳۷۲ شروع کرد و آثاری را در زمینهٔ شعر و قصه کوتاه نگاشت. روزنامه نگاری را از سال ۱۳۸۳ درهفته نامه چلچراغ آغاز کرد و دبیر صفحات موسیقی جهان و هنرهای تجسمی بود. او همچنین در روزنامه های شرق و اعتماد به صورت پراکنده مطالبی را نگاشته است. میراسدالله اولین نمایشگاه نقاشی اش را در سال ۱۳۷۳ در تهران و در نگارخانه نقش جهان برپا کرد و بعد از آن چندین نمایشگاه نقاشی و عکس و عروسک در کشورهای نیوزیلند و بریتانیا نیز داشته است. میراسدالله هم اکنون تهیه کننده تلویزیون فارسی بی بی سی است. آثار. علیرضا میراسدالله تا پیش از سال ۱۳۸۸ کتاب های خود را برای چاپ به نشر مرکز می داد. از آن سال به بعد به علت مهاجرت به انگلیس بعضی از کتاب های خود را که موفق به کسب مجوز چاپ در ایران نشده بودند به صورت آنلاین منتشر می کند. او از اولین کسانی است که از شبکه اجتماعی فیسبوک برای نوشتن قصه بلند به صورت سریالی استفاده می کند. کتاب "تروریست ها هم گریه می کنند" در سال ۲۰۰۹ در مدت دو م
اه به طور روزانه در فیسبوک نوشته شد و مورد توجه بسیاری از استفاده کنندگان فیسبوک واقع شد. بعد از آن مجموعه قصه های کوتاه "دختری که با گرگ خوابید" و سپس دو کتاب "سگ ایرانی" و "ممد مردی که مرد" نیز از وی در فیسبوک چاپ شد. این دو کتاب آخر خاطره نگاری های رمان گونه هستند با زبانِ تیز و برنده. فیلم ها. او فیلم هایی در زمینه انیمیشن عروسکی پیکسلیشن و مستند ساخته است که از آن جمله می توان به فیلم های زیر اشاره کرد:
قادر یک موشک کروز ضد کشتی ایرانی است که اولین بار در سال ۱۳۹۰ در رزمایش نیروی دریایی ارتش از آن رونمایی شد. به گفته مقامات ایرانی این موشک ۲۰۰ کیلومتر برد داشته و قدرت تخریبی بالایی علیه اهداف ساحلی و کشتی های جنگی دارد. صدا و سیما "قادر" را یک موشک کروز نسبتاً سبک توصیف کرده که در ارتفاع پائین حرکت کرده و دقت بالایی دارد. ویژگی ها و توانایی ها. برخی از ویژگی های موشک قادر: سیستم هدایت :رادار فعال توان پرواز در ارتفاع 3 تا 5 متری اب
بینامتنیت یا متنِ پنهان شکل گیری معنای متن توسط متون دیگر است. این می تواند شامل استقراض و دگردیسی متنی دیگر توسط مؤلف یا ارجاع دادن خواننده به متنی دیگر باشد. اصطلاح «بینامتنیت»، از زمان ابداعش توسط جولیا کریستوا در سال ۱۹۶۶ دفعات بسیاری تغییر یافته است و قرض گرفته شده است. بینامتنی به معنی شکل یافتن متنی جدید بر اساس متون معاصر یا قبلی است به طوری که متن جدید فشرده ای از تعدادی از متون که مرز بین آن ها محو شده می باشد و ساختارش به شکلی تازه شود و به طوری که از متون قبلی چیزی جز ماده آن باقی نمانده است و اصل آن در متن جدید پنهان شده و تنها افراد خبره توان تشخیص آن را داشته باشند. برخی بر این باورند که اصطلاحاتی چون اقتباس، تضمین، تلمیح، اشاره، مناقضات، سرقات، معارضا و … در میراث ادب عربی تا حدودی با مفهوم بینامتنی همپوشانی دارند. اما اچ. پورتر ابوت، روایت پژوه برجسته، معتقد است که تفاوت بینامتنیت با «تلمیح» و «تقلید» در آن است که بینامتنیت وضعیت گریزناپذیر متون است و اختیاری نیست. اصطلاح بینامتنی به رابطه های گوناگون متون از لحاظ صورت و معنا اشاره می کند. متون، بافت ها و سیاق هایی را فراهم می کنند که می توان
د دیگر متون را درون آن ها خلق و تفسیر کرد. بینامتنیت به رابطه تفسیری و معناشناختی ناظر است و در تفسیر قرآن نیز مراد از بینامتنی، توجه به روابط نشانه شناختی و معناشناختی است که متون دیگر می توانند با قرآن داشته باشند. یکی از حساس ترین و جدی ترین مباحث حوزه نقد متن، روابط بینامتنی است. در واقع منظور از روابط بینامتنی این هست که هر متنی ناظر به متون پیشینی هست و زمانی که مطالعات متنی صورت می گیرد توجه به نوع رابطه ای که این متون با هم دارند، حائز اهمیت است. اصل اساسی نظریه بینامتنیت این هست که هیچ متنی بدون پیش متن نیست و متن ها پیوسته بر اساس متن های گذشته بنا می شوند. هر کسی که عهده دار فهم یک متن هست می بایست رابطه آن متن با سایر متون را تعیین کند. جهت فهم یک متن تنها توجه به روابط درون متنی کارساز نیست و می بایست به رابطه متن با سایر متون نیز توجه کند. جولیا کریستوا نخستین کسی بود که اصطلاح بینامتنی را به کار برده است. او بینامتنی را با این جمله بیان کرده است که هیچ متنی جزیره ای جدا از دیگر متون نیست. این اصطلاح به رابطه های گوناگونی اشاره دارد که متون را از لحاظ صورت و مضمون به هم پیوند می دهند. هر متنی در
نسبت با متون دیگر وجود دارد. هیچ متنی را نمی توان به تنهایی و بدون اتکا به متون دیگر فهمید، زیرا نمی توان از استفاده کردن لغات و عباراتی که دیگران قبلاً استفاده کرده اند اجتناب کرد؛ بنابراین بینامتنیت نشان دهندهٔ آن است که همه رویدادهای ارتباطی به نوعی به رویدادهای پیشین مربوطند و از آن ها بهره می گیرند. یک متن را می توان حلقه ای در یک زنجیرهٔ بینامتنی دانست؛ یعنی مجموعه ای از متون که در آن هر متن عناصری از متن یا متون دیگر را در خود تعبیه می کند. بینامتنیت، دارای سه رکن اصلی است: متن پنهان، متن حاضر و روابط بینامتنی. انتقال لفظ یا معنا از متن پنهان به متن حاضر، روابط بینامتنی نام دارد و مهم ترین رکن نظریهٔ بینامتنی در تفسیر متون به شمار می رود. بازآفرینی متن پنهان یا حضور آن در متن حاضر، به سه صورت انجام می گیرد که از آن، با عنوان قواعد سه گانهٔ بینامتنی یاد می شود: قاعدهٔ نفی جزئی، قاعدهٔ نفی متوازی و قاعدهٔ نفی کلی. مهم ترین هدفی که بینامتنیت دارد، کشف نشانه ها و آثار مثبت متون دیگر بر یک متن است؛ چرا که بینامتنیت مطالعه و بررسی روابط موجود میان متن حاضر و متون دیگر است، به طوری که خواننده را در درک عمیق
تر و فهم بهتر یک متن یاری می رساند. با نگاهی به آثار ادبی می توان دریافت که ادبا از میراث کهن به ویژه میراث دینی، بهره فراوانی برده، و از آن مرجعی غنی برای آثار ادبی خود ساخته اند. قرآن کریم در رأس میراث دینی قرار دارد که در حقیقت می توان آن را به عنوان منبعی کامل دانست، که ادبا در تمام دوران نه فقط در ادبیات عربی بلکه در ادبیات جوامع اسلامی از آن متأثر گشته اند. مثال: آیة ۶۹ سوره احزاب: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ آذَوْا مُوسی فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ کانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِیهاً» مؤمنان را از آزار پیامبر اسلام نهی می کند و می فرماید: مانند کسانی نباشید که موسی را با سخنانشان آزار می دادند، آیه تصریحی ندارد آنچه که موجب آزار موسی می شد چه سخنی بوده است و تنها به عبارت «مما قالوا» اکتفا نموده است. این آیه یک معلوم و یک مجهول دارد معلوم عبارت از اینکه بسیاری از مفسران معتقدند آزار پیامبر اسلام در پی ازدواج ایشان با زینب همسر مطلقه زید بن حارثه (فرزند خوانده رسول خدا) بوده است، زیرا در فرهنگ عرب جاهلیت ازدواج با همسر فرزند خوانده قبیح شمرده می شد؛ و مجهول در این آیه این ا
ست که «یهودیان با گفتن چه سخنی و پیرامون چه موضوعی، موجب آزار موسی می شدند». منابع تفسیری مسلمانان در این خصوص چهار وجه برشمرده اند: الف) تهمت قتل هارون توسط موسی؛ ب) انتساب مسائل غیراخلاقی به موسی توسط قارون؛ ت) انتساب مشکل جسمی به موسی؛ ث) تهمت سحر و جادو. به نظر می رسد، نخستین بار ساموئل گونتر وال در بازنویسی ترجمة آلمانی قرآن اثر بویزن، در یک پاورقی، مناسب ترین وجه برای تفسیر این آیه را واقعه مطرح در سِفر اعداد: ۱۲ تورات دانسته که ماجرای اعتراض ها به ازدواج موسی و صفوره را شرح می دهد؛ زیرا؛ براساس یک سنت کهن عبرانیان مجاز به ازدواج با اقوام دیگر نبودند و صفوره از مدیانی ها بود. همان طور که ملاحظه شد، شباهت ازدواج رسول خدا با زینب و ازدواج موسی با صفوره در این بود که هر دوی آنها مخالف سنت های پیشین خود ازدواج نموده بودند؛ و به طور طبیعی، این ازدواج ها واکنش های ستیزه جویانه ای در پی داشت؛ بنابراین، وجه تشبیه در آیة مورد بحث، آزار و اذیت هایی است که در گذشته قوم عبرانی صرفاً در رابطه با ازدواج موسی روا می داشتند، و آیه مورد بحث مسلمانان را از تکرار آن در مورد محمد نهی می کند؛ و این نمونه ای از تفسیر بینامتن
ی متون مقدس است.
شورولت رویال در اصل همان اوپل کومودور نسل B است که بر پایهٔ اپل رکورد نسل D ساخته شده است. این خودرو پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ با نام شورولت رویال یا شورولت ایران توسط جنرال موتورز ایران (پارس خودروی کنونی) عرضه می شد. این خودرو با دو گونه موتور با حجم های ۲۵۰۰ سی سی و ۲۸۰۰ سی سی عرضه می شد. تولید شورولت رویال در سال ۱۹۷۷ متوقف شد و تا سال ۱۹۷۸، خط تولید آن به شورولت نوا، بیوک و کادیلاک سویل اختصاص یافت. این خودرو در نیمهٔ اول دههٔ ۵۰ خورشیدی برای جایگزینی دوج کورونت نسل ۴ و ۵ به عنوان ماشین پلیس ملی انتخاب شد.
جدکارع یا جدکارع ایسسی فرعونی از دودمان پنجم مصر باستان در دوره پادشاهی کهن است. او میان سال های ۲۴۱۴ تا ۲۳۷۵ پیش از میلاد مسیح فرمانروایی می کرد. جدکارع جانشین منکاوحور کایو بود و پس از او ونیس به پادشاهی رسید. دوران. فهرست پادشاهان تورین می نویسد که جدکارع کمینه ۲۸ سال فرمانروایی کرد و جشن سد خود را نیز گرفت. در این دوران وزیر اعظم او سنجمیب نام داشت. در زمان فرمانروایی او چندین سفر اکتشافی به مناطق گوناگون از جمله بیبلوس و پونت انجام گرفتند. در نامه ای از پپی دوم به هارکوف که ۱۰۰ سال پس از آن هنگام نوشته شده، آمده که اکتشاف گران جدکارع ایسسی برای او از سرزمین پونت «کوتوله»ای به ارمغان آوردند تا برایش برقصد. آرامگاه. ویرانه های هرم جدکارع در سال ۱۹۴۶ در جنوب سقاره پیدا شدند. احتمال دارد که این هرم در هنگام ساخت دارای ۷۸ متر طول و ۵۲ متر ارتفاع بوده باشد. امروزه به دلیل از دست رفتن سه طبقه از شش طبقه اصلی هرم، ارتفاع آن به ۲۴ متر کاهش پیدا کرده. دو اتاق این هرم و نیز اتاق خاکسپاری به شدت آسیب دیده اند؛ اگرچه بازمانده های مومیایی شاه پیدا شدند. درست در کنار این هرم در شمال شرق آن هرم کوچک دیگری قرار گرفته که
متعلق به شهبانوی جدکارع بوده. نام او نامشخص است.
محمدرضا ظفرقندی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۷) پزشک و سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی است که از سال ۱۴۰۳ سمت وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را برعهده دارد. وی پیش از این از ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ رئیس سازمان نظام پزشکی ایران بود. ظفرقندی فوق تخصص جراحی عروق و استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی تهران و محل کار او بیمارستان سینا است. او پژوهش هایی در زمینه درمان بیماران تروما و همچنین مجروحان شیمیایی جنگ ایران و عراق انجام داده است. زندگی شخصی و تحصیلات. ظفرقندی در ۱ فروردین ۱۳۳۷ در محله سرچشمه تهران به دنیا آمد. او چهار خواهر و یک برادر دارد و دو خواهرش نیز پزشک هستند. دوران ابتدایی تا دبیرستان را در مدرسه علوی به آموختن پرداخت و در طول تحصیل عضو گروه فوتبال مدرسه بود و همچنین والیبال و شنا را با جدیت پیگیری می کرد. و در سال تحصیلی ۱۳۵۴–۱۳۵۵ فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۳۵۵ که کنکور داشت، به شدت تحت تأثیر فعالیت های انقلابی علی شریعتی بود و در سخنرانی های او شرکت می کرد. ظفرقندی همزمان با معلمی در سال ۱۳۵۵ در رشته پزشکی دانشگاه تهران قبول و ادامه تحصیل داد. او سال نخستی که وارد دانشگاه شد دبیر هم بود و درس می داد. او همچنین یکی از پایه
گذاران مدرسه مفید بود که در سال ۱۳۵۶ شکل گرفت. او ابتدای حضور در دانشگاه وارد انجمن اسلامی دانشجویان شد و عضو شورای مرکزی دانشگاه تهران شد. ظفرقندی ۱۵ سال در آموزش و پرورش تدریس کرد. او در سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و دو دختر و یک پسر دارد. ظفرقندی در سال ۱۳۶۲ درحالی که هنوز دستیار تخصصی رشته جراحی عمومی بود، برای کمک به مصدومین جنگ، به عنوان جراح داوطلب به جبهه جنگ ایران و عراق اعزام شد. پس از بازگشت از جنگ و اتمام دوره دستیاری جراحی در دانشگاه علوم پزشکی تهران، در سال ۱۳۶۸ به درجه استادیاری نائل و سپس در سال ۱۳۷۰، دوره فلوشیپ جراحی عروق و تروما را در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی آغاز کرد، رشته دلخواهی که ثمره آن راه اندازی بخش جراحی عروق در سال ۱۳۷۴ در دانشگاه علوم پزشکی تهران شد. ظفرقندی در سال ۱۳۷۴، موفق به راه اندازی مرکز تحقیقات تروما در بیمارستان سینا شد و در سال ۱۳۸۳ به درجه استاد تمامی دانشگاه نائل شد. فعالیت ها. ظفرقندی از زمره اصلاح طلبان فعال در جامعه پزشکی است. وی دبیر کلی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران که یک حزب اصلاح طلب تلقی می شود را بر عهده دارد. او همچنین رئیس دوره ای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات ب
وده است. وی از حامیان مصطفی معین در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ و از حامیان حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ بود. او در دوره پاندمی کرونا به عنوان رئیس سازمان نظام پزشکی ایران به روحانی نسبت به عواقب تعجیل در بازگشایی اماکن تجمعی هشدار داد و در سال ۱۳۹۹ خواهان تعویق بازگشایی اماکن عمومی شد. وی همچنین هزینه خرید واکسن کووید-۱۹ آکسفورد–آسترازنکا را بالا دانسته و زمان مصونیت آن را سه ماه دانسته و از همین روی خرید آن را غیر مقرون به صرفه و خارج از توان ایران اعلام مکرده و مشکل اصلی کرونا در ایران را محدودیت در مدیریت کرونا به علت تحریم های آمریکا بیان کرد. همچنین وی به همراه ایرج فاضل، مصطفی معین در ۲۱ دی ۱۳۹۹ یک روز پس از اعلام ممنوعیت واردات واکسن کرونا توسط علی خامنه ای، با نوشتن نامه ای به روحانی خواهان ورود واکسن به ایران بدون توجه به مسائل سیاسی، با استفاده از تمام ظرفیت های موجود شدند. وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی. ظفرقندی در ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ به عنوان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به مجلس معرفی شد. او در دوران انتقالی کابینه پزشکیان به عنوان عضو شورای راهبردی کارگروه انتخاب وزیر بهداشت، درمان و
آموزش پزشکی در دولت چهاردهم فعالیت می کرد. ظفرقندی با ۱۶۳ رأی موافق به عنوان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دولت چهاردهم انتخاب شد.
وِنیس یا وِنِس () که با نام های دیگری همچون یونِس (؛ ) و اونِس هم شناخته می شود، واپسین فرعون دودمان پنجم مصر است که میان سال های ۲۳۷۵ تا ۲۳۴۵ پیش از میلاد در دوره پادشاهی کهن فرمانروایی می کرد. دوران. با مرگ ونیس دودمان پنجم به پایان رسید. طبق گفته مانثون، او احتمالاً پسری نداشت. از سوی دیگر، فهرست تورین پس از اوناس جای خالی ای می گذارد که به باور مصرشناسان «تنها دلیل منطقی چنین جاهای خالی در فهرست تورین عوض شدن مکان پایتخت و زندگی خانواده شاهنشاهی بوده است». با این حال اتصال هایی میان دودمان پنجم و ششم دیده می شوند که تاکنون توضیح داده نشده اند. کاگمنی، وزیر تتی جانشین اوناس در دودمان ششم، وزارت خود را در زمان جدکارع آغاز کرد. گمان می رود که شهبانوی تتی، ایپوت، دختر اوناس بوده باشد؛ چیزی که به گفته نیکولاس گریمال نشان می دهد که «تتی جدایی خودخواسته ای با دودمان پیش از خود انجام نداد».
فریدون عزیزی (متولد ۱۳۲۱) پزشک و استاد دانشگاه ایرانی است. عزیزی که فوق تخصص غدد و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با درجه استاد تمامی است پیشتر ریاست این دانشگاه را بر عهده داشته و هم اکنون عضو هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی (عضو منتخب شورای عالی انقلاب فرهنگی) معاون علمی فرهنگستان علوم پزشکی است. او در جلسه رای گیری برای عزل جاسبی و انتساب فرهاد دانشجو، رای خود را به همراه وزیران دولت احمدی نژاد، نماینده رهبری در دانشگاه ها تحویل داد و در جلسه عزل دانشجو و انتصاب میرزاده شرکت نداشت. سوابق تحصیلی. دانشنامه یا بوردهای کسب شده در رشته های مختلف تخصصی و فوق تخصصی: جایگاه علمی. نامبرده از فعالان پژوهش و تحقیق در زمینه غدد به خصوص غده تیروئید است. وی در سال ۱۳۹۴ برگزیده رتبه اول علوم بالینی و سلامت دوره ۲۱ جشنواره رازی شد. به استناد پایگاه اسکوپوس از کارهای ایشان تألیف ۱۲۶۲ مقاله علمی به زبان انگلیسی است. اچ ایندکس وی نیز در حال حاضر ۷۰ می باشد. وی در سال ۱۳۶۳ به سمت استادی (full-professor) نایل آمده است. وی نشان درجه یک دانش از احمدی نژاد دریافت کرده است.
دودمان پنجم مصر باستان دوره ای از تاریخ مصر است که اغلب به همراه دودمان های سوم، چهارم، و ششم زیر عنوان پادشاهی کهن طبقه بندی می شوند. این دودمان از سال ۲۴۹۸ تا ۲۳۴۵ پیش از میلاد بر کشور مصر فرمانروایی می کرد. پادشاهان. نام فرعون های شناخته شده این دودمان در زیر فهرست شده اند.
پله ی آخر فیلم درام ایرانی به نویسندگی و کارگردانی علی مصفا است که در ۱۳۹۰ اکران شد. این دومین فیلم مصفا بعد از "سیمای زنی در دوردست" است. این فیلم با هزینه شخصی خود وی ساخته شده و از فیلم های مستقل در سینمای ایران محسوب می شود. در آن لیلا حاتمی، مصفا و علیرضا آقاخانی ایفای نقش کرده اند. "پله ی آخر" در سی امین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر نامزد دریافت دو جایزه شد و توانست جایزهٔ بهترین فیلم نامهٔ اقتباسی برای مصفا را کسب کند. خلاصه. لیلی (لیلا حاتمی) ستاره سینماست و به تازگی شوهرش را از دست داده است سر صحنه فیلمبرداری ناگهان مقابل دوربین خنده اش می گیرد و از کار بازمی ماند. هیچ کس نمی تواند دلیل خنده هایش را حدس بزند. دربارهٔ فیلم. علی مصفا در یادداشتی در مجله ۲۴ دربارهٔ فیلمش نوشته: «فیلمنامهٔ پلهٔ آخر را هفت سال پیش نوشتم. اما برای ساختنش به هر دری زدم نشد؛ دوستان تهیه کننده هر چند فیلمنامه را دوست داشتند، اما هر کدام به نوبت، بعد از هفت-هشت ماه کنار می کشیدند تا اینکه بالاخره تصمیم گرفتم خودم پولی جور کنم و به معنای واقعی کلمه فیلم را مستقل بسازم. چاره ای نداشتم جز اینکه از تمام امکانات استفاده و بلکه
سوء استفاده کنم. مجبور شدم نقش اول مرد را خودم بازی کنم و هنوز هم از این بابت دلخورم. اما نقش اول زن از ابتدا برای لیلا حاتمی نوشته شده بود. خلاصه طی ۳۷ جلسه فیلمبرداری کار تمام شد و هنوز هم درگیر مونتاژ و صداگذاری آن هستیم. وسوسهٔ ساخت این فیلم مثل مرضی به جانم افتاده بود و دست بردار نبود. برای همین نتیجهٔ کار هر چه باشد خوشحالم که بالاخره از درگیری فکریِ ساخت این فیلمنامه خلاص شدم. حالا بعد از هفت سال، بالاخره فکرم آزاد شده و روانم آسوده است. به گمانم فیلم ساختن گران ترین روان درمانی روزگار ماست.»
آخرین مبارز عنوان فیلمی آمریکایی در سبک آخرالزمانی، اکشن و ماجرایی به کارگردانی رابرت کلوز است که در سال ۱۹۷۵ میلادی اکران عمومی شد. یول برینر در نقش مردی تنها به نام کارسون (نقش اول فیلم) ایفای نقش کرده است. مدت زمان این فیلم نود و چهار دقیقه می باشد.