Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آمریکا به طور رسمی یک کشور سکولار می باشد. در ایالات متحده آمریکا بر اساس متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، هیچ دینی به طور رسمی وجود ندارد، اما همین متمم نیز آزادی تمام ادیان را تضمین کرده است. به همین دلیل است که مثلاً زنان محجبهٔ مسلمان آمریکایی اجازه حضور در مراکز دولتی و دانشگاهی کشور را از نظر قانونی دارند. با وجود جدایی دین از سیاست در آمریکا، دین اهمیت ونقش مهمی در این کشور دارد که نماد آن جمله توکل ما به خداست شعار کشور آمریکا محسوب می شود که بر روی اسکناس دلار آمریکا نیز نقش بسته است گروه های مذهبی قدرت اثرگذاری قابل توجهی در آمریکا دارند در دهه ۱۹۲۰ این گروه ها توانستند دولت را ترغیب به ممنوعیت تولید و مصرف مشروبات الکلی کنند (اصلاحیه هجدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ولی با افزایش خشونت ها در پی گسترش قاچاق در اصلاحیه بیست و یکم برداشته شد)و بر تدریس نظریه تکامل در مدارس آمریکا به صورت محدود و در برخی ایالات محدودیت ایجاد کنند. .گروه های مذهبی به خصوص پروتستان های اونجلیکال و کاتولیک ها، مواضع سرسختانه ای را دربرابر موضوعات چون همجنسگرایی، سقط جنین و آموزش مختلط در مدارس آمریکا، اتخاذ
کرده اند. بر اساس آمار سال ۲۰۰۲، ترکیب مذهبی مردم آمریکا به شرح زیر بوده است: پروتستان ۵۲٪، کاتولیک ۲۴٪، مورمون ۲٪، یهودی ۲٪، مسلمان ۱٪، دیگران ۱۰٪، بدون دین ۱۰٪. پروتستان های آمریکا نیز به فرقه های متعددی تقسیم می شوند. برخی از آنان میلیون ها نفر را دربر می گیرند، در حالی که کلیساهای کوچک، تنها هزاران عضو دارند. برخی از فرقه های مذهبی معروف آمریکا عبارت اند از: اپیسکوپلین ها، پرسبیترین ها، متدیست ها، باپتیست ها، یونیتارین ها، مریدان مسیح، کلیسای اصلاحی هلندی، کویکرها و کانگروگیشنالیست ها.
سی/۱۷۶۰ ای۱ سنگ آسمانی بزرگ 1760 (C/1760 A1) نخستین بار در ژانویه ۱۷۶۰ از سوی آبه شیوالیر (Abbe Chevalier) در لیسبون دیده شد. شارل مسیه(Charles Messier) نیز این سنگ آسمانی را در ۸ ژانویه ۱۷۶۰ در پاریس ردیابی نمود. این سنگ آسمانی کشف سوم وی و محاسبه مدار این پیکر آسمانی پنجاه و یکمین مداری بود که از سوی وی محاسبه شده است. شارل مسیه، این سنگ آسمانی را برای شش روز در کنار جنگ افزار صورت فلکی شکارچی شکارچی رصد نمود. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/C/1760_A1 سایت سازمان ناسا دربارهٔ این پیکر آسمانی http://ssd.jpl.nasa.gov/horizons.cgi?find_body=1&amp;body_group=sb&amp;sstr=C/1760%20A1
لَکشادویپ (به مَلیالَم: ലക്ഷദ്വീപ് لَکْښَدْوٖیپْ Lakṣadvīp، به دیوهی: ލަކްޝަދީބ) که درگذشته با نام های لکادیو، مینیکوی و جزایر امیندیوی شناخته می شد، مجموعه ای از جزیره ها در دریای لاکادیو در فاصلهٔ ۲۲۰ تا ۴۴۰ کیلومتری از سواحل جنوب غربی ایالت کرالای هندوستان است. ۱۰ جزیره از این جزایر مسکونی هستند و جمعیتی در حدود ۶۴٬۴۲۹ نفر دارند. این جزایر که در اصل بخش بالایی رشته کوهی زیردریایی (رشته کوه چاگوس-لکادیو) در اقیانوس هند هستند، شمالی ترین جزیره های مجمع الجزایر لاکشادویپ-مالدیو-چاگوس را تشکیل می دهند. لاکشادویپ شامل ۳۲ کیلومتر مربع خشکی، ۴٬۲۰۰ کیلومتر مربع مرداب، ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع آب های منطقه ای و ۴۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع منطقهٔ اقتصادی است. واژه شناسی. لکشادویپ از لکشادویپا گرفته شده است که در زبان سانسکریت "لک "به معنای یک صدهزار (लक्षं لاکشا) جزیره (द्वीप دویپا) می باشد. این منطقه کوچکترین و کم جمعیترین بخش از هندوستان است. جغرافیا. لکشادویپ مجمع الجزایری است متشکل از دوازده آتول، سه آب سنگ و پنج ساحل زیر آبی و در مجموع حدوداً ۳۹ جزیرهٔ بزرگ و کوچک دارد. آبسنگ های لاکشادویپ در اصل همان آتول هستند هرچند بیشت
ر قسمت هایشان در زیر آب فرورفته و تنها جزیرهٔ ماسه ای کوچک و بی گیاهی از آنان در بالاتر از خط آب قرار گرفته است. سواحل زیر آبی نیز آتول های فرورفته در آب هستند. تقریباً تمامی آتول ها در جهت شمال شرقی-جنوب غربی قرار دارند و جزیره ها در لبهٔ شرقی و آبسنگی تقریباً زیر دریایی در لبهٔ غربی آن واقع شده و مردابی نیز در میان آن ها محصور است. لاکشادویپ همچنین دارای ۱۰ جزیره مسکونی، ۱۷ جزیره غیر مسکونی، ۴ جزیرک تازه شکل گرفته و ۵ آبسنگ زیردریایی می باشد. جزیره های کاراواتی (پایتخت لاکشادویپ با نام کاواراتی نیز در این جزیره قرار دارد)، آگاتی، مینیکوی و امینی از مهم ترین جزایر لکشادویپ هستند. جمعیت کل این منطقه در سرشماری سال ۲۰۱۱ برابر با ۶۴٬۴۲۹ نفر بوده است.
جاسم شدیدزاده تمیمی نماینده سابق مجلس شورای اسلامی در دوره ششم است. وی با قرار گرفتن در لیست انتخاباتی حزب اصلاح طلب جبهه مشارکت ایران اسلامی به مجلس راه یافته بود. وی از شخصیت های سیاسی عرب های ایرانی است و رهبری حزب وفاق اسلامی را بر عهده داشت.
جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ یا دهمین دوره جام جهانی فوتبال در کشور آلمان غربی برگزار شد. این بازی ها از ۱۳ ژوئن تا ۷ ژوئیه ۱۹۷۴ انجام گرفت. شانزده تیم در ۳۸ بازی به مصاف هم رفتند و با قهرمانی میزبان یعنی آلمان غربی به پایان رسید. بازی ها در ۴ گروه برگزار شد و دو تیم اول هر گروه به مرحله دوم می رفتند. در مرحله دوم تیم ها در دو گروه چهار تیمی قرار گرفتند، تیم های اول به فینال صعود کرده و تیم های دوم در مسابقه رده بندی به مصاف یکدیگر رفتند و در نهایت آلمان غربی به مقام اول، هلند به مقام دوم، لهستان به مقام سوم و برزیل به مقام چهارم رسید. پیوند به بیرون. مروری بر جام های جهانی گذشته: جام جهانی 1974
ابراهیم بن علی بن ابی طالب از فرزندان علی بن ابی طالب و از کشته شدگان کربلا است. نسب. پدر ابراهیم علی بن ابی طالب و مادرش امّ ولد بود.از زمان و محل تولد و دوران رشد او گزارشی در دست نیست. روز عاشورا. طبق گزارش ابن فندق، او در هنگام درگذشت، بیست ساله بود، ولی این گزارش با نقل ابن شهر آشوب مبنی بر این که ابراهیم از پدرش، علی، نقل روایت کرده است، سازگاری ندارد. مگر آن که بگوییم نقل ابراهیم، با واسطه بوده و با گذشت زمان، سلسله سند حدیث دچار کاستی شده است. ابراهیم در کربلا به دست زید بن دفاف به کشته شد، جابر بن عبدالله انصاری بر وی نماز گزارد و قبر او در کربلا است.
جیب بری شکلی از سرقت است که طی آن پول یا اشیا گران قیمت از شخص قربانی دزدیده می شود به طوری که زیان دیده در لحظه جیب بری متوجه دزدی نشود. جیب بری نیازمند زبردستی فراوان و شم گمراه کردن افراد است. دزدی که به این ترتیب عمل می کند را جیب بر می نامند. جیب برها و سایر دزدان، به ویژه آن ها که به طور گروهی کار می کنند، گاهی از روش هایی مانند سؤال پرسیدن یا تنه زدن برای پرت کردن حواس قربانی استفاده می کنند. برای این که جیب بر بتواند حواس قربانی را پرت کند باید دست های چالاک، سرعت عمل، توانایی رد گم کردن و برخی مهارت های دیگر را داشته باشد. از جیب برهای مشهور در دنیای داستان می توان به داجر چیره دست و فاگین، شخصیت های رمان الیور توئیستِ چارلز دیکنز، اشاره کرد. در دنیای واقعی، شیکاگو مِی (روسپی آمریکایی-ایرلندی) جیب بر مشهوری است که در دو کتاب "شیکاگو می، ملکه باج گیرها" و " جهنم بدون خشم خداوند:زنان مشهور در جنایت" به زندگی او پرداخته شده. مهارت های جیب بری در شعبده بازی هم کاربرد دارد. وقتی شعبده باز شیئی را که متعلق به یکی از تماشاگران است بی آن که او متوجه شود برمی دارد یا دوباره سر جایش می گذارد، از تکنیک های جیب
بری استفاده می کند. جیمز فریدمن که او را با نام «مرد سرقت» هم می شناسند در فیلم الیور توئیست (رومن پولانسکی، ۲۰۰۵) طراحی صحنه های جیب بری را برعهده داشت. مجله تایم اوت نوشت جیمز فریدمن «احتمالاً بهترین جیب بر جهان» است. دیوید آوادون که شعبده بازی حرفه ای بود به مدت سی سال جیب بری را به عنوان تردستی ویژه خود اجرا می کرد. جیب بری می تواند کسب وکار خطرناکی باشد، ممکن است افرادی که از حضور جیب برها در یک منطقه آگاهند با گذاشتن کیف پول خالی در جیبشان یا ترفندهای دیگر، جیب بر را به دام بیندازند. جیب بر معمولاً به هیچ وجه نمی تواند محتویات کیف را حدش بزند و تنها از روی ظاهرِ افراد، قربانی اش را انتخاب می کند. گفته می شود مدرسه ای برای آموزش جیب بری به نام سِوِن بلز وجود دارد. مشهور است که این مدرسه در نزدیکی بوگوتا در کلمبیا در کوه های آند واقع است.
سانسیتومتری دانش اندازه گیری میزان حساسیت مواد حساس به نور، به خصوص فیلم های عکاسی است. اساس این مطالعات توسط فردیناند هورتر و وئرو چارلز دری فیلد در حدود سالهای ۱۸۷۶ با اولین امولسیون های فیلم سیاه و سفید پایه گذاری شد. آنها مشخص که چگونه میزان متناسبی از ذرات نقره در اثر تابش میزان نور و زمان ظهور فیلم در یک جا جمع می شود (چگالی ذرات نقره در محل تابش نور با میزان نور نسبت مستقیم دارد).در آزمایش سانسیتومتری، ماده حساس مورد نظر در برابر یک سلسله نوردهی معین قرار می گیرد و سپس در شرایط کنترل شده و استاندارد ظهور و ثابت می شود. پس از این مرحله، نمونه در دانسیتومتر (چگال سنج) مورد بررسی قرار می گیرد و دانسیته آن سنجیده می شود. از روی نتایج بدست آمده منحنی مشخصه را رسم می کنند.منحنی بر مبنای لگاریتم نوردهی، تغییرات چگالی را نشان می دهد و در نهایت چگونگی واکنش ماده حساس را نسبت به نوردهی و ظهور و ثبوت نشان می دهد. منحنی. عموماً منحنی های مختصات، به ما نشان می دهند که در برابر مقادیر مختلف و متغیری که در پله های متوالی به فیلم نور می دهیم، چه مقدار سیاهی به وجود می آید و نسبت افزایش این درجات خاکستری چقدر است. اگر
بگذاریم تا یک شعاع نور به عنوان نور اولیه با شدت I۱ به فیلمی برخورد کند که میزان سیاهی یا دانسیته آن برابر با D است، شدت نور اولیه تا میزان I۲ کاهش خواهد یافت، که به آن، نور ثانوی می گوییم.هنگامی که نور ثانوی یک دهم نور اولیه باشد، می گوییم دانسیته فیلم برابر یک است. D=log I۱/I۲ بنابراین دانسیته، از لگاریتم گرفتن تیرگی یا سیاهی به دست می آید و تیرگی یا سیاهی از تقسیم نور تابیده بر نور عبور کرده به دست می آید.این منحنی ها دارای پنج قسمت هستند:
سیتوکروم P۴۵۰ (با نام کوتاه شده "CYP") یک خانواده گسترده از آنزیم هموپروتئینی است که در تمام موجودات زنده وجود دارد. بخش بزرگی از آنزیم های پی۴۵۰ (یا چیپ) وظیفه کاتالیز کردن روند اکسیداسیون ترکیبات آلی را به عهده دارند. سوبستراها در آنزیم CYP شامل واسطه های متابولیک مانند لیپیدها و هورمون های استروئیدی، و همچنین به عنوان مواد زنوبیوتیک مانند مواد مخدر و سایر مواد شیمیایی سمی هستند. ایزوآنزیم "CYP" وظیفه عمده متابولیزم داروها را انجام می دهد. همچنین فعال شدن بسیاری ترکیبات شیمیایی در درون بدن توسط همین ایزوآنزیم ها انجام می گیرد. وجود آنزیم های "سیتوکروم پی۴۵۰" در همه موجودات زنده و در برخی ویروس ها نیز مشاهده شده است. تا امروز حدود ۱۱۰۰۰ گونه از این "چیپ" شناسایی شده است. نامگذاری چیپ ها. ژن ها آنزیم CYP را رمزگذاری کرده و هرآنزیم با نام اختصاری CYP عنوان می گردد، سپس توسط یک عدد که نشان دهنده خانواده ژن است آمده و یک حرف لاتین بزرگ نشان دهنده زیرخانواده و بر اساس اعداد دیگری که بیان گر ژن منحصربه فرد تعیین شده است اضافه می شود. مثلاً CYP 2E1(یک گونه از چیپ) نام یک ایزوآنزیم دخیل در متابولیسم استامینوفن است.
که پس از واژهٔ CYP عدد "2" نشان خانواده ژن و حرف "E" نماینده زیرخانواده آن و در پایان عدد 1 نماد ژن انحصاری خواهد بود. و بنابراین نامیدن پی۴۵۰ به شکل چیپ۴۵۰ اشتباهی جاافتاده در بین کاربران زیست شیمی است. گاهی برای نام گذاری برخی آنزیم ها از روش دیگر نیز استفاده می شود. مثلاً به جای "CYP5A1" از نام (ترومبوکسان) "TBXAS1" استفاده می شود که سرنام واژه (ThromBoXane A2 Synthase 1) است. مکانیسم و کاربرد. سایت فعال در سیتوکروم P450 شامل یک هم (کوفاکتور دارای اتم آهن) است.آهن از طریق یک لیگاند تیول(thiolate) مشتق شده از باقی مانده سیستئین به پروتئین P450 باند می شود. این سیستئین دارای کناره های آزاد برای پیوند است. چیپ ها در شاخه فارماکوکینتیک اهمیت می یابند٬ چراکه در متابولیزم داروهای مختلف شرکت دارند. اما در متابولیز کردن هرگروه از داروها نقش یک چیپ ویژه آن گروه و اثر سایر مواد بر این چیپ ها در فارماکولوژی نمود پیدا می کند. سایتوکروم ها نور را در 450 نانومتر به صورت اشباع شده با co2 جذب می کنند علت نام گذاری p450. این انزیم ها از o2 و nadph و h+ به عنوان سوبسترا استفاده می کند یکی از اکسیژن ها را به سوبسترا و یکی را
به صورت اب ازاد می کنند . فرودوکسین در این واکنش واسطه است .تفاوت های افراد در p450 می تواند باعث واکنش های متفاوت به دارو می شود که حوزه جدیدی را در علوم پزشکی تحت عنوان فارماکوژنومیکس گشوده است. خانواده CYP در انسان. انسان دارای ۵۷ ژن و ۵۹ شبه ژن است که به ۱۸ خانواده ژنتیک سیتوکروم و ۴۳ زیرخانواده آن تقسیم بندی می شود. در جدول زیر خلاصه ای از ژن ها و پروتئین هایی که کد می کنند آورده شده است.
پاپگ یا بابک (پارسی میانه: 𐭯𐭠𐭯𐭪𐭩، "Pāpak/Pābag") بزرگ زاده ای ایرانی بود که از سال ۲۰۵–۲۰۶ تا مرگش در حدود ۲۰۷–۲۱۰ بر استخر، پایتخت پارس، فرمان می راند. او پدر، پدرخوانده، پدربزرگ یا پدرزن اردشیر بابکان، بنیان گذار شاهنشاهی ساسانی، بود. جانشین او پسر بزرگترش شاپور نام داشت. بنابر سنگ نوشته شاپور یکم در نقش رستم، بابک شاه پارس و محل استقرار حکومتش، استخر بود. به استناد گزارش طبری از زندگی بابک، وی در آغاز حاکم خیر بود و بعدها بر تمام سرزمین پارس حکم راند. او دارای دو پسر به نام های شاپور و اردشیر و دختری به نام دینگ بود. نام. بابک معرب نام ایرانی پاپک یا پابَگ است. و به معنی «پدر» است. امیل بنونیست نشان داد که نام پاپک در آثار پهلوی و ارمنی، دیده شده است. پیش زمینه. پارس منطقه ای در جنوب غرب فلات ایران و میهن گروهی از مردمان ایرانی تبار به نام پارسیان است. این منطقه همچنین زادگاه نخستین امپراتوری ایرانی، هخامنشیان، به شمار می رود. پارس تا زمان حمله اسکندر مقدونی () به ایران به عنوان مرکز امپراتوری عمل می کرد. این سرزمین از اواخر سده سوم یا اوایل سده دوم پیش از میلاد توسط فرمانروایان محلی تابع سلوکیان اداره می
شد. این فرمانروایان عنوان "فرترکه" («فرماندار، رهبر») را داشتند که در دوره هخامنشیان نیز رایج بود. بعدها در دوران حکومت "فرترکه" وادفراداد دوم (ش. ۱۳۸ پ. م)، پارس تابع دودمان ایرانی اشکانیان شد. اندکی بعد در دوره بر تخت نشینی فرهاد دوم () عنوان "فرترکه" با شاه پارس جایگزین شد و از آن پس حاکمان پارس شاه نامیده شدند. آن ها برخلاف فرترکه ها از عنوان شاه استفاده می کردند و شالوده دودمان جدیدی را که احتمالاً دارایانیان نامیده می شد، بنا نهادند. تبار. تاکنون اصل و نسب خاندان ساسان و اردشیر بابکان در ابهام بوده است. داستان ها و افسانه هایی که دربارهٔ تبار اردشیر و خاندان او گفته شده، چنان گوناگون و پرشمار است که هیچ یک از آن ها را نمی توان به سادگی پذیرفت. بنیانگذاران دودمان ها برای به دست آوردن مشروعیت همواره ادعا می کردند که از تبار پادشاهان باستان هستند و اردشیر نیز از این قضیه مستثنی نیست. اگر او از تبار یک خاندان اشرافی می بود، بر یک روایت تأکید می کرد و از آنجایی که روایت ها دربارهٔ تبار وی بی شمارند، فرضیه مذکور بسیار تقویت می شود؛ بدین معنی که او تلاش می کرده تا از طریق همه سنت های ایرانیان و حتی بیگانگان، م
شروعیت کسب کند. پیرامون نسبت بابک با ساسان، سندهای تاریخی متفاوت با محتوایی گاه متضادی وجود دارد. طبری و دیگر تاریخ نگاران اسلامی، ساسان را پدر بابک دانسته ولی برخی دیگر از اسناد تاریخی مانند کارنامهٔ اردشیر بابکان و شاهنامهٔ فردوسی، ساسان را داماد بابک می دانند. متون فارسی نو و عربی. منابع پرشماری دربارهٔ رابطه بابک، ساسان و نخستین شاهنشاه ساسانی اردشیر بابکان () بحث کرده اند. به گفته "شاهنامه ی" فردوسی (م. ۱۰۲۰) ساسان از نوادگان شاهان اسطوره ای کیانی دارا، داراب، بهمن، اسفندیار و گشتاسپ بود.ادعای تعلق تبار ساسان به کیانیان به منظور توجیه این بود که اردشیر از نسل پادشاهان باستانی کیانی، که منعکس کننده خاطرات هخامنشیان بود، است. دارا، واپسین پادشاه کیانی که پیش از اسکندر حکومت می کرد، تا حدی بر اساس واپسین پادشاه شاهان هخامنشی، داریوش سوم () است که امپراتوری او واقعاً توسط نیروهای اسکندر فتح شد. پسری از دارا به نام ساسان (ملقب به «بزرگ») به هند فرار کرد و تا زمان مرگش در آنجا ماند. از او پسری به یادگار ماند که او نیز ساسان (ملقب به «کوچک») نامیده شد و این شیوهٔ نامگذاری تا چهار نسل ادامه یافت. یکی از نوادگان
این خاندان که او نیز ساسان نام داشت، به پارس بازگشت و به خدمت بابک، که شاهی محلی در پارس بود، درآمد. دختر بابک با ساسان ازدواج کرد و برای او فرزندی به نام اردشیر زاد. پس از این رخداد دیگر نامی از ساسان به میان نمی آید. بنابراین "شاهنامه" نشان می دهد که نیاکان ساسان در پی حمله اسکندر در هند اقامت داشته اند. پژوهشگران از این گزارش برای نشان دادن ارتباط ساسان با سورنیان استفاده می کنند. به گفتهٔ طبری (م. ۹۲۳) بابک پسر ساسان و شاهزاده ای به نام رام بهشت، که از خاندان بازرنگی حاکم پارس بود، بود. او بابک را پدر اردشیر معرفی می کند. طبری نیز همانند فردوسی ساسان را به عنوان یک خارجی در پارس می شناسد اما برخلاف او اصالت ساسان را معرفی نمی کند. روایت طبری کاملترین گزارش موجود از زندگی بابک است، که آن هم احتمالاً برگرفته از خدای نامه یا دیگر تاریخ های رسمی گردآوری شدهٔ متاخرتر ساسانیان است. با اینکه گزارش طبری مفصل ترین و با جزئیات ترین روایت پیرامون زندگانی بابک می باشد، راستی آزمایی آن ناشدنی ست. متون پارسی میانه. "کارنامه اردشیر بابکان" در مورد اصل و نسب اردشیر چنین می گوید: «اردشیر کیانیان پسر بابک از تبار ساسان و ا
ز تبار شاه دارا.» "بندهشن" اما تبارنامه اردشیر بابکان را بدین شرح آورده است: «اردشیر پسر بابک که مادرش دختر ساسان پسر وه آفرید بود.» این امر نشان دهنده ناهماهنگی متون پارسی میانه در مورد منشأ دودمان ساسانیان است. هر دو منبع بابک را پدر اردشیر می دانند، در حالی که ساسان به عنوان پدربزرگ یا نیای اردشیر معرفی شده است. متون رومی و ارمنی. در منابع رومی و ارمنی شرح متفاوتی یافت می شود. به گفتهٔ تاریخ نگاران رومی آگاثیاس و گئورگیوس سینکلوس ساسان پدر اردشیر و بابک ناپدری او بود. نویسندگان ارمنی موسی خورنی و آگاتانگلوس ساسان را پدر اردشیر می نامند. با این حال هیچ اشاره ای به بابک نمی کنند. در یکی از آثار آگاثیاس به یونانی اردشیر «پسر ساسان که ریشه نام ساسانی پادشاهان ایرانی از اوست» نامیده شده است. سنگ نوشته ها و سکه های ساسانی. اردشیر، بر روی سکه هایش و سنگ نگاره اش در نقش رستم خودش را «پسر خداوندگار بابک، شاه» معرفی می کند. پسر و جانشین اردشیر، شاپور یکم () بر سنگ نوشته هایش در نقش رجب و کعبه زرتشت، خود را پسر اردشیر و نوهٔ بابک می نامد، گرچه در سنگ نوشته او بر کعبه زرتشت افراد مختلفی به نام «ساسان» یاد شده است، اما
هیچ یک از آن ها مربوط به خاندان ساسانی نیستند. با این حال سنگ نوشته پایکولی متعلق به پسر شاپور به نام نرسه () به خاندان ساسان اشاره مستقیم می کند، مانند عبارت «از آنجایی که یزدان به خاندان ساسان شکوه و فرمانروایی داد» که نشان می دهد نرسه ساسان را نیای خود می دانست. نتیجه گیری ها در پژوهش های امروزی. تاریخ نگار امروزی، مارک یان اولبریخت، پیشنهاد می کند که ساسان یک شاهزاده سورنی بود که با شاهزاده ای پارسی ازدواج کرد و اردشیر حاصل این ازدواج بود. اردشیر و شاپور یکم برای اینکه به عنوان یک دودمان بیگانه دیده نشوند، نقش ساسان را به حداقل رسانده اند. بابک ظاهراً پدرزن و احتمالاً پدرخوانده اردشیر بود. علی اکبر دهخدا مادر بابک را از خاندان بازرنگی که از کردان شبانکاره بودند، می داند. زندگی. بابک در آغاز بر یک شاهزاده نشین کوچک در منطقه خیر در جنوب دریاچه بختگان فرمان می راند. او دست نشانده گوچهر، شاه بازرنگی پارس که در استخر سکونت داشت، بود که خود او نیز دست نشانده شاهنشاه اشکانی به شمار می رفت. بابک با اجازه گوچهر اردشیر را به دژ دارابگرد فرستاد تا نزد فرمانده آنجا، تیری، پرورش یابد. بابک طبق گزارش ها همچنین موبد نی
ایشگاه آناهیتا در استخر بود که مکان گردهمایی جنگجویان محلی پارسی بود که شیفته آئین این ایزدبانو بودند. شاهنشاهی اشکانی که در آن زمان تحت حکومت بلاش پنجم () بود، در آن زمان به دلیل جنگ های داخلی و خارجی و شورش های منطقه ای رو به زوال بود. امپراتور روم سپتیمیوس سوروس () در سال ۱۹۶ به قلمرو اشکانیان حمله کرده بود و دو سال بعد نیز همین کار را انجام داد و این بار پایتخت اشکانیان، تیسفون، را غارت کرد. در همین زمان شورش هایی در ماد و پارس رخ داد. تورج دریایی بر این باور است که حکومت بلاش پنجم «نقطه عطفی در تاریخ اشکانیان بود چرا که در این مقطع حکومت اعتبار خود را از دست داد.» در آن زمان شاهان پارس نمی توانستند بر شاهنشاهان بالادست اشکانی تکیه کنند. بابک در سال ۲۰۵ یا ۲۰۶ میلادی شورش کرد، گوچهر را برافکند و خود در استخر بر تخت نشست. به گفته طبری، بابک به اصرار اردشیر شورش کرد. اما دریایی این گفته را بعید می داند و بیان می کند که در واقع پسر بزرگ بابک شاپور بود که به بابک کمک کرد تا استخر را به تصرف خود درآورد، همان طور که سکه های ضرب شدهٔ شاپور دارای تصویر هر دوی آن هاست. بابک سپس شاپور را به عنوان جانشین خود برگزید.
اردشیر که پس از مرگ تیری فرمانده دارابگرد شده بود، از این امر ناخوشایند شد. اردشیر در اقدامی سرکشانه پس از مرگ بابک رهسپار شهر گور شد و در آنجا برای حمله به برادرش شاپور به جمع آوری نیرو پرداخت. بابک بین سال های ۲۰۷ تا ۲۱۰ به مرگ طبیعی درگذشت و شاپور جانشین او شد. اردشیر و شاپور پس از مرگ او شروع به ضرب سکه با عنوان «شاه» و تصویر بابک کردند. روی سکه های شاپور عبارت «شاه شاپور بزرگ» و پشت آن «پسر شاه بابک بزرگ» نوشته شده است. با این حال، سلطنت شاپور کوتاه بود و او در سال ۲۱۱ یا ۲۱۲ به طور مرموزی درگذشت. بدین ترتیب اردشیر جانشین شاپور شد و بقیه ایران را فتح و در سال ۲۲۴ شاهنشاهی ساسانی را بنا کرد. خانواده. بابک دو پسر به نام شاپور و اردشیر داشت. شاپور پسر ارشد و اردشیر پسر کوچکترش بود. از بابک همچنین دختری به نام دینگ به یادگار ماند که برای اجرای آیین زرتشتی "خویدوده" یا ازدواج با خویشاوندان، با اردشیر ازدواج کرد. در سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت از زنی به نام رودک به عنوان مادر اردشیر شاهنشاه یاد شده که با نظر گرفتن اینکه اردشیر پسر بابک باشد، می توان رودک را همسر بابک معرفی کرد. در این سنگ نوشته همچنین ا
ز شاهزاده ای به نام بلاش بابکان یاد شده است. با توجه به عنوان او می توان با قطعیت گفت که وی یکی از اعضای خاندان سلطنتی بوده اما تشخیص اینکه او دقیقاً چه رابطه ای با شاهنشاه و دیگر اعضای خاندان داشته، ناممکن است. گمان بر این است که او دیگر پسر بابک و برادر اردشیر بابکان باشد. میراث. بنا بر روایتی بابک را بنیان گذار شهربابک می دانند. تا به امروز هیچ سکه ای که بتوان ضرب شدنش را به بابک نسبت داد یافت نشده است و سکه هایی که دارای نام و تصویر بابک هستند ضرب پسرانش شاپور یا اردشیر می باشند. از نام بابک در سنگ نگاره اهورامزدا و اردشیر بابکان در نقش رستم، سنگ نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت، سنگ نوشته شاپور یکم در نقش رستم، سنگ نوشته شاپور یکم در نقش رجب، سنگ نوشته شاپور یکم در حاجی آباد، سنگ نوشته شاپور یکم در تنگ براق و سنگ نوشته اپسای دبیر یاد شده است.
عکاسی پُرترِه ، شاخه ای از عکاسی است که در آن از چهره انسان عکسبرداری می شود. عکاسی پرتره (Portrait Photography) شاخه ای از عکاسی است که بر ثبت شخصیت، حالت چهره و ویژگی های درونی سوژه انسانی تمرکز دارد. در این سبک، با استفاده از نورپردازی مؤثر، پس زمینه کنترل شده، زاویه دید مناسب و عمق میدان کم تلاش می شود تا ارتباط چشمی سوژه با دوربین برقرار شده و هویت اجتماعی یا روانی شخص به تصویر کشیده شود. پرتره ها می توانند شکلی رسمی، محیطی، مستند، هنری یا تبلیغاتی داشته باشند و اغلب هدف شان آشکار کردن لایه های درونی شخصیت است، نه صرفاً ثبت ظاهر بیرونی.مطالعات اخیر در حوزهٔ زیبایی شناسی تجربی نشان داده اند که پرتره های هنری و خودنگاره ها (Self-portraits) بار احساسی و اجتماعی بیشتری نسبت به تصاویر معمولی چهره دارند. این تفاوت به دلیل نوع ارتباط میان بیننده و تصویر است؛ در خودنگاره ها، هنرمند و سوژه یکی هستند و نوعی «هم ذات پنداری» یا «درون نگری» شکل می گیرد. همچنین، پژوهش های علوم اعصاب نشان می دهند که مغز انسان هنگام مشاهدهٔ پرتره ها از شبکه های حسی حرکتی و عاطفی مشابه با تعاملات چهره به چهره استفاده می کند، که این فرآین
د به درک عمیق تر هویت و احساسات سوژه کمک می کند. انواع. این نوع عکاسی خود شامل انواع مختلفی است: معمولاً فاصله های کانونی لنزهای مورد استفاده برای عکاسی پرتره بخاطر بار روانی لنزهای واید و نرمال (بسیاری از افراد در هنگام قرار گرفتن در مقابل دوربین های عکاسی یا فیلمبرداری دچار انقباض در عضلات صورت خود می شوند به گونه ای که نوعی اضطراب در چهره آنها نمایان می شود، بنابراین با استفاده از لنزهای تله و فاصله گرفتن از سوژه این مشکل تا حد قابل توجهی کاهش می یابد)، از دو برابر نرمال به بالا و بخاطر کاهش شدید عمق میدان وضوح در لنزهای تله بلند، کمتر از چهار برابر لنز نرمال است. بهتر است عکس های پرتره را با عمق میدان کم (یعنی با دیافراگم باز) تهیه کرد تا پس زمینه محو شود و سوژه با تأکید بیشتری دیده شود. اولین عکس پرتره تاریخ. معمولاً انتخاب اولین ها در تاریخ هنر کار سختی به شمار می آید. اما درباره اولین عکاسی پرتره که با دقت تاریخ گذاری شده می توان به عکسی که توسط لوئی داگر (Louis Daguerre) گرفته شده اشاره کرد. داگر ابتدا نسخه ای از دستگاه عکاسی اش را با نام "داگرو تایپ" (Daguerreotype) در سال 1839 میلادی ساخت. سپس براسا
س اطلاعات موجود در تاریخ 19 اوت 1839، برای اولین بار یک پرتره از خودش به وسیلهٔ داگرو تایپ گرفت. این پرتره مشهور به نام "خودنگاره " (Self-Portrait) بود و به عنوان یکی از نخستین عکس های پرتره در تاریخ عکاسی به شمار می رود. اما علاوه بر عکس لوئی داگر، رابرت کورنلیوس (Robert Cornelius) نیز یکی از نخستین عکاسان در تاریخ عکاسی بود که از خودش عکس پرتره گرفت. در سال 1839 میلادی، کورنلیوس یک داگرو تایپ از خودش به عنوان یک پرتره ساده تهیه کرد. این عکس، که به عنوان "پرترهٔ اولیه" (The First Photograph) نیز شناخته می شود، نمایش دهنده چهرهٔ آرام اوست. کارنلیوس به عنوان یکی از نخستین عکاسان تاریخی، به توسعه تکنیک های عکاسی و ایجاد دستگاه های بهتر علاقه داشت و در تاریخ عکاسی نقش بسیار مهمی ایفا کرد. او به عنوان یکی از پیشوایان این عکاسی پرتره شناخته می شود. کارگاه عکاسی. کارگاه های عملی عکاسی پرتره به منظور آموزش نورپردازی و پوزیشن تصویر توسط نهادهای آموزشی برای هنرجویان برگزار می شود. در این کارگاه ها هر کارآموزی با کارهای مختلفی از قبیل نورپردازی، روتوش نگاتیو (در عکاسی آنالوگ)، تکنیک های ادیت (فتوشاپ و …) آشنا شده و بست
ه به ذوق و روان خود آنها را برای بدست آوردن نتیجه مطلوب در عکاسی پرتره بکار می گیرد. عکاسان برجسته پرتره در ایران. آقا رضا خان اقبال السلطنه (۱۲۲۲ خورشیدی/۱۸۴۳ م – ۱۲۶۳ خ. /۱۹۰۷ ق)، معروف به عکاس باشی، نخستین عکاس حرفه ای ایران و یکی از پیشگامان عکاسی پرتره در دوره قاجار بود. وی عکاسی را نزد فرانسوی ها (مانند فرانسس کارلهیان) در دارالفنون آموخت و حدود ۶ سال تحت آموزش ماند. در سال ۱۲۸۰ قمری لقب رسمی «عکاس باشی» را از ناصرالدین شاه دریافت کرد و هدایت اولین عکاس خانه رسمی ایران در کاخ گلستان را بر عهده گرفت. آقا رضا شهرتش را مدیون ثبت چهره رجال، طبقات اجتماعی و همچنین عکس برداری از اماکن مذهبی مانند حرم رضوی است اقدامی نوآورانه در آن دوران تصاویر وی علاوه بر ارزش تاریخی، نمایانگر رویکرد مستند-پرتره و تأکید بر واقع گرایی در عکاسی بودند سبکی که بعدها از اصول پایه ای پرتره اجتماعی در ایران شد. آثار آقا رضا در سفرهای رسمی ناصرالدین شاه (مانند سفر مشهد و سفرهای اروپا) ثبت شد و نخستین آلبوم عکس رسمی ایران محسوب می شود. علاوه بر پرتره، او با استفاده از تکنیک هایی چون کلودیونِ تر، سیانوتیپ و استریوسکوپی، دستاوردهای فنی