Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تهران به قم (مهاجرت کبری)، به همراهی ۱۳نفر از علمای طراز اول اصفهان از جمله آقا نجفی اصفهانی، حاج آقا نورالله نجفی اصفهانی، آیت الله سید ابوالقاسم دهکردی،شیخ مرتضی ریزی، میرزا محمدتقی مدرس، سیدمحمدباقر بروجردی، میرزا محمد مهدی جویباره ای، محمدحسین فشارکی، آقامحمدجواد قزوینی و رکن الملک شیرازی موارد زیر را متعهد شدند:این خدام شریعت مطهره با همراهی جناب رکن الملک، متعهد و ملتزم شرعی شده ایم که مهماامکن بعد ذلک تخلف ننماییم، فعلا ۵فقره است: همچنین در نامه ای که اهداف آقا نجفی اصفهانی و علمای اصفهان را از مشروطیّت بیان نموده، وی نیز به مانند سایر علما، بر پایه اجرای قوانین اسلامی از مشروطیّت حمایت نموده است و به همراه نورالله نجفی اصفهانی در تشکیل شرکت اسلامیه با علمای اصفهان همکاری داشته است. درگذشت. وی در سال ۱۲۹۶ شمسی مطابق با ۱۳۳۶ هـ. ق. درگذشت و در قبرستان تخت فولاد در قسمتی که به نام او به تکیه زنجانی معروف گشت به خاک سپرده شد.
شورای بین المللی آرشیوها در سال ۱۹۴۸ پایه گذاری شد. اساسنامه پیشنهادی آن تنظیم و و در اولین کنگره بین المللی آرشیوها در سال ۱۹۵۰ در پاریس به تصویب رسید، ICA رسماً تأسیس شد، اهداف این شورا عبارت است از: برگزاری کنفرانس دایمی آرشیو، ایجاد، ادامه و گسترش روابط بین آرشیویست های موسسات، انجمن های حرفه ای و سایر سازمان های عمومی و خصوصی سراسر جهان، حمایت از آرشیوهای گوناگون میراث بشری، و توجه به چگونگی روشهای کاربردی و تسهیل مبادله عقاید و اطلاعات مربوط به مسائل آرشیو آسان سازی استفاده از مخازن اسناد و توجه به گسترش مجموعه ها، سازماندهی آرشیوها و هماهنگ سازی روش های آن ها در جهان. منابع. سلطانی، پوری، دانشنامه کتابداری و اطلاع رسانی
حسین یاسایی (متولد ۱۳۳۶) در سال ۱۳۵۵ شمسی به انگلستان مهاجرت نموده و سال ۱۳۶۲ ملیت بریتانیایی را کسب نمود. وی فارغ التحصیل دانشگاه بیرمنگام در الکترونیک و مخابرات است. حسین یاسایی در سال ۱۳۷۱ به شرکت ایمجینیشن تکنولوجیز پیوست و حدفاصل ۱۳۹۴-۱۳۷۷ مدیر عامل آن شرکت بود. وی همچنین شرکت Pure را سال ۱۳۸۱ تأسیس نموده است که در حوزه ی مخابرات و ارتباطات الکترونیکی فعال است. یاسایی پس از گرفتن دکترای خود، بعنوان محقق دانشگاه بیرمنگام کارهای گسترده بر روی پردازش سیگنال های دیجیتال و معماری سیستم با کارایی بالا انجام داده است. دریافت نشان شوالیه از ملکه انگلیس. براساس اطلاعیه شرکت «ایمجینیشن تکنالجیز» که شنبه، ۹ دی ۱۳۹۱ منتشر شد، حسین یاسایی نشان شوالیه و لقب سِر را به واسطه خدماتی که به صنعت ارائه کرده است، از ملکه الیزابت دوم دریافت می کند. او به واسطه ی ابتکارات و فناوری هایی که منجر به ممکن و فراگیر شدن نمایش تصاویر و ویدیوهای دیجیتال در گوشی های همراه شده است از ملکه انگلستان نشان شوالیه گرفت
تعداد زنان در معماری، در طول سالیان متمادی بخاطر تحت سلطه بودن این رشته توسط مردان، بسیار کم و در حد استثناء بوده است. تا پایان قرن ۱۹ میلادی زنان عملاً هیچ نقشی در این زمینه بازی نکردند. در پایان قرن ۱۹م بعضی مدارس معماری در اروپا (در ابتدا فنلاند) شروع به پذیرفتن زنان در برنامه های آموزشی شان کردند. تنها در سال های اخیر و از هزارهٔ جدید با چند حرکت برجسته شامل دو جایزهٔ پرتیزکر به رسمیت شناخته شدن زنان آغاز شد. اما با وجود این که ۴۰٪ فارغ تحصیلان معماری در غرب زن هستند، تنها حدود ۱۲٪ برای مجوز کار درس می خوانند. آغاز. در چند صد سال پیش دو زن به عنوان استثناهای تاریخی نمایان هستند. آنها نقش مهمی به عنوان معمار بازی کردند. در فرانسه، کاترین بریسکانت (حدود ۱۴۹۴–۱۵۲۶) دارای نفوذ بالایی در ساخت شتو د شناسو در دره لویر و نظارت بر پیشرفت کار بین سال های ۱۵۱۳ تا ۱۵۲۱ بود. و در زمانی که شوهرش در جنگ علیه ایتالیا بود تصمیم های مهمی معماری می گرفت. در بریتانیا مقدار قابل توجهی نشانه بر این است که بانو الیزابث پیلبراهام (۱۶۳۲–۱۷۰۵) که کارهای معمار هلندی پیتر پوست و همچنین کارهای پالادیو از ونتو ایتالیا و استادترسیزدنز
از آلمان را مطالعه کرده بود، معمار عمارت ووتون در باکلینگ همشایر و بسیاری بناهای دیگر بود. همچنین گفته شده که او مربی لرد کریستوفر رن یکی از برجسته ترین معماران بریتانیا بوده است. از آنایی که برای یک زن غیرممکن بود که به معمار بودن اقرار کند، ولبراهام از معماران مرد برای نظارت بر ساخت و ساز استفاده کرد. حدوداً در پایان قرن ۱۸، یک زن انگلیسی دیگر به نام مَری تاونلی (۱۷۵۳–۱۸۳۹) که توسط لرد جایشا رینالدزآموزش دیه بود، طراحی چندین بنا در رامس گیت در جنوب شرقی انگلستان را برعهده داشت. از جملهٔ آن ها می توان به خانهٔ تاونلی که به عنوان الماس معماری شناخته می شود، اشاره کرد. پیشگامان اولیه. حال یکی دیگر از زنان انگلیسی، سوفی گِرِی (۱۸۱۴–۱۸۷۱)، زن اسقف شهر کیپ، رابرت گری، اثبات کرد که دستیار شایسته ای است. نه تنها به شوهرش در کارهای اداری کمک می کرد بلکه مهم تر از همه با طراحی حداقل ۳۵ کلیسای انگلیکان در آفریقای جنوبی که در بین سال های ۱۸۴۸ تا ۱۸۸۰ در سبک بازیابی گوتیک کامل شد، او علاقهٔ زیادی را نشان داد. دختر کالسکه ساز کانادایی-فرانسوی، ژوزف پاریسو (۱۸۲۳–۱۹۰۲) تنها از اولین معماران زن در آمریکای شمالی نبود، بلکه ی
ک پیشتاز در معماری شمال غرب ابالات متحده نیز بود. در سال ۱۸۵۶، پارسیو به همراه چند دوست راهبه اش از مونترآل، به ونکوور واشینگتن مهاجرت کردند. او یازده بیمارستان، هفت آکادمی، پنج مدرسه برای کودکان سرخ پوست و دو یتیم خانه در مناطق ایالت واشینگتن امروزی، شمال اورگن آیداهو و مونتانا ساخت. لوییس بلانچارد بتونی (۱۸۵۶–۱۹۱۳) از واترلو ایالت نیویورک، اولین زن آمریکایی بود که به عنوان یک معمار حرفه ای به طور رسمی کار می کرد. در سال ۱۸۸۱ او دفتر مستقل خود را با مشارکت شوهرش رابرت بتونه در بوفالو باز کرد. و عنوان اولین زن معمار رسمی کشور را به خود اختصاص داد. یکی دیگر از معماران تازه کار در ایالات متحده، املی ویلیامز (۱۸۶۹–۱۹۴۲) از شمال کالیفرنیا بود. در سال ۱۹۰۱ ویلیامز به همراه دوستش لیلیان پالمر به سان فرانسیسکو، جایی که در دبیرستان هنرهای مکانیکی کالیفرنیا نقشه کشی را آموخت، رفت. با تشویق پالمر، به ساخت شماری خانه و کلبه در منطقه، شامل یک خانهٔ فامیلی در ۱۰۳۷ برادوی در سان فرانسیسکو پرداخت. تیودِیت پاپ ریدل (۱۸۶۸–۱۹۴۶) در یک خانوادهٔ ثروتمند در فارمینگتون کنتیکت بزرگ شد. جایی که او اعضای هیت علمی دانشگاه را استخدام ک
رد تا او را در زمینهٔ معماری آموزش دهند. اولین طراحی های او، مانند آن که برای موزهٔ هیل استید (۱۹۰۱) ارائه کرد، توسط شرکت مک کیم و مید اند وایت به طراحی های کاری تبدیل شد، که برای او یک موقعیت کارآموزی در معماری فراهم نمود. او اولین زن معماری بود که هم در نیویورک و هم در کنتیکت مجوز کسب کرد و در سال ۱۹۲۶ کمک هزینهٔ تحصیلی در مؤسسه معماران آمریکا کسب کرد. یکی از پیشگامان قابل ذکر از روزهای اولیه، ژوزفین رایت چاپلمن (۱۸۶۸–۱۹۴۳) می باشد. چاپلمن هیچ آموزش رسمی در زمینهٔ معماری ندید. اما بعد از طراحی چند ساختمان شرکت خودش را ساخت. همچنین معمار تالار تاکرمن در ووستر ماساچوسات هم به عنوان یکی از ابتدایی ترین و موفق ترین معماران زن آمریکا شناخته می شود. یکی دیگر از موفق ترین بازیگران این عرصه مَری کالتر (۱۸۶۹–۱۹۵۸) از اهالی پیتسبورگ بود. بعد از تحصیل در مدرسهٔ طراحی کالیفرنیا در سان فرانسیسکو، او در شرکت فرد هاروی استخدام شد، ابتدا برای تکمیل تکالیف طراحی داخلی اما بعد از مدت کمی برای برداشتن پروژه های معماری جاه طلبانه شامل تعدادی نمادشهری، هتل و لژ در جنوب غربی با سبک احیای خانه سازی سرخ پوستی ساخت. اولین مدارک دان
شگاهی. موقعیت پیشتاز فنلاند. اولین کشوری که زنان در آن اجازه دریافت آموزش های معماری و دریافت مدارک آکادمیک را پیدا کردند فنلاند بود. حتی با این که آن ها ابتدا عنوان دانشجویان خاص را بر خود داشتند. قدیمی ترین مدرک متعلق به سایت هورنبورگ (۱۸۶۶–۱۹۱۶) است. که با «اجازه خاص» در کلاس های مؤسسهٔ پلی تکنیک هیسینگی از بهار ۱۸۸۸ رفت و در سال ۱۸۹۰ فارغ التحصیل شد. اما ظاهراً او به عنوان معمار مستقل عمل نکرد. بقیه فارغ التحصیلان مؤسسه پلی تکنیک در سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ شامل اینز هولمینگ، ساین لگربورگ، برثا استولن والر استیثا آستمن و ویوی لان هستند. لان(۱۸۷۲–۱۹۶۶) از سال ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ به مؤسسه رفت و اولین زنی بود که افتخار کار کردن به عنوان معمار مستقل را در فنلاند داشت. در حین فارغ التحصیل شدن او بلافاصله شرکت معماری خود را تأسیس کرد. و همراه با آرماس لیندگرن خوابگاه دانشجویی تازه ای در هلسینکی (۱۹۱۰)و تئاتر استونیا در تالین (۱۹۱۳) سپس طیف وسیعی از ساختمان ها را به صورت فردی طراحی کرد. یکی از آخرین کارهای اون رصدخانه ژئوفیزیکی سودانکیلا بود که در سال ۱۹۵۶ ساخت آن پایان یافت. هیلدا هانگل (۱۸۶۷–۱۹۵۲) از جزایر آلند فنلاند، به عن
وان دانشجویی خاص هنگامی که فقط مردان می توانستند به این مؤسسه بروند از سال ۱۸۹۱ به تحصیل معماری پرداخت. بخاطر نتایج و نمرات بسیار خوبش به عنوان دانشجویی عادی در سال های بعد پذیرفته شد و در سال ۱۸۹۴ کار خود را شروع کرد. او ۹۸ بنا در ماریهام پایتخت جزایر آلند ساخت که بیشتر خانه ها و خانه های روستایی به سبک زینتی سویسی طراحی شد. همانند ویوی لان، گاهی از او به عنوان اولین زن معمار در فنلاند یاد می کنند. اولین فارغ التحصیلان انگلیسی زبان. فی کلاگ (۱۸۷۱–۱۹۱۸) مهارت های معماری خود را توسط یک مربی آلمانی، کسی که به او در مؤسسه پرت در بروکلین نقشه کشی را آموزش داد و همین طور مارسل دی مونلکوس در آتلیه پاریس کسب کرد. همین طور او امیدوار بود که بتواند در یکی از موسسات هنرهای زیبای فرانسه به تحصیل معماری بپردازد. اما بخاطر زن بودنش در خواست او رد شد. اما در نتیجه تلاش های او، بعدها این موسسات درهای خود را بر روی زن ها باز نمودند. پس از بازگشت او به ایالات متحده، کلاگ در طراحی سالن سوابق در منهتن، قبل از ساخت استودیو شخصی اش، شرکت داشت. او پس از آن به طراحی صدها بنا در منطقه نیویورک پرداخت که باعث شد نیویورک تایمز از اون ب
ه عنوان «یکی از موفق ترین زنان معمار در آمریکا» یاد کند. جولیا مرگان (۱۸۷۲–۱۹۵۷) از کیلاگ موفق تر بود. چرا که احتمالاً اولین زنی بود که از موسسات عالی هنرهای زیبای فرانسه مدرک دریافت کرده است. درخواست پذیرش او به طور کامل در سال ۱۸۹۶ رد شد، اما او دوباره اقدام کرد. و در سال ۱۸۹۸ موفق به دریافت پذیرش شد. پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۰۱، او به کالیفرنیا بازگشت. جایی که تعداد قابل ملاحظه ای ساختمان را به پایان رساند که شامل قصر هرست در سن سیمون، که شاهکار او شناخته می شود، شد. مری راک ول هوک (۱۹۷۸–۱۸۷۷) از کنزاس هم به مؤسسه عالی هنرهای زیبای فرانسه رفت جایی که از تبعیض علیه زنان زحر کشید اما در سال ۱۹۰۶ با موفقیت فارغ التحصیل شد. فلورنس مری تیلر در سنین کم همراه با خانواده خود از انگلستان به استرالیا مهاجرت کرد. او در کلاس های شبانه کالج فنی سیدنی ثبت نام کرد. جایی که او را در سال ۱۹۰۴ به عنوان اولین زنی می شناختند که سال های آخر معماری را به پایان رسانده بود. محل کار او دفتر شلوغ جان بارچم کلمپ بود و سِمت او رئیس بخش نقشه کشی مهندسی بوده است. سال ۱۹۰۷ با حمایت کلمپ، پذیرش به عنوان اولین عضو زن انیستیتوی معماران
نیو ساوس ویلز را درخواست کرد. اما با توجه به مخالفت ها، در سال ۱۹۲۰ از او فقط برای حضور در این انجمن دعوت به عمل آمد. ایزابل رابرتس (۱۸۷۱–۱۹۵۵)، اهل میسوری، درس خوانده آتلیه مسکورِی چمبرز نیویورک که در دوران تأسیس مدارس هنرهای زیبا فرانسه توسط ایمانوئل لوییس مسکوری تأسیس شد. این آتلیه اولین مکانی در ایالات متحده به حساب می آمد که به تدریس تمرین های معماری می پرداخته است و اعتقاد به استعداد زنان در معماری داشته است. مسکوری علاقه مند بود تا زنان را همراه با هنرجوهای خود به حساب بیاورد. رابرت قبل از همکاری خود با آیدا انا رایان (۱۸۷۳–۱۹۵۰)، در اورلاندوِ فلوریدا به عضویت در تیم طراحی فرانک لوید رایت درآمد. رایان اولین زنی بود که از انیستیتوی تکنولوژی ماساچوست (MIT) موفق به اخذ فوق لیسانس معماری شد، هرچند سوفیا هایدن بنت (۱۸۶۸–۱۹۵۳) در سال ۱۸۹۰ از آنجا فارغ التحصیل شده بود.
شرکت ایمجینیشن تکنولوجیز یک شرکت بریتانیایی است که در زمینهٔ گرافیک تلفن همراه و فناوری تراشه ریزپردازنده فعالیت می کند. ایمجینیشن تکنولوژیز طراح و سازنده سری گرافیک های پاور وی آر که در برخی از محصولات شرکت اپل از جمله آیفون و آیپد و همچنین برخی محصولات دارای سیستم عامل اندروید به کار گرفته شده است می باشد.
باشلیق یا باشلِق (تُرکی استانبولی: Başlık) سرپوشی است مخروطی شکل که در گذشته و حال از سوی ایرانیان مورد استفاده قرار می گرفته است. این نام در پارسی باستان و زبان پارسیگ با نام های سردگ (sardag) ، کلاگ (klāg) ، فره ود (farrahvad) آمده است ، واژه سردگ (sardag) نزدیک ترین برابر باشلیق در زبان پارسیگ و زبان پهلوی برای آن به نظر می رسد اما این سرپوش در دوره هخامنشی با واژه ی کرباسیه با وات اضافه اُ ، کُرباسیه یا کِرباسیه خوانده و ثبت شده است . جنس آن از نمد، چرم یا پشم بوده است. این سرپوش نوک تیزی داشته و گوش ها و گردن را فرامی گیرد. نمونه های محلی آن گاه به رسن، منگوله، منجوق دوزی، قلاب دوزی و مانند آن آراسته می شوند. نمونه های گونه گونی از باشلیق به تفکیک جنس-ابریشمی، پشمی و...- و سبک ساخت -اعم از دست باف، چسبیده به جامه و...- وجود دارد. باشلیق واژه ای تُرکی است و از ریشهٔ واژهٔ "باش" به معنای "سر" و "لیق" حرف نسبت است و کلاه پیوسته به شنل می باشد. گونه ای از باشلیق که فاقد شال پوشانندهٔ گوش ها و گردن است، قالپاق نامیده می شود. در روزگار نزدیک تر در آغاز سدهٔ نوزدهم در روسیه باشلیق یک سرپوش مد روز بود. این پوشش
از سوی باشقیرها در میان روسان رواج یافته بود. از ۱۸۶۲ باشلیق بخشی از پوشش رسمی نیروی قزاق گردید. باشلیق قزاق ها از پشم شتر به رنگ زرد روشن بافته می شد و نوارهایی زردرنگ هم داشت. در باشلیق افسران این نوارها زرین یا سیمین رنگ بودند. تا ۱۹۱۷ باشلیق در ارتش امپراتوری روسیه کاربرد داشت. پس از آن هم ارتش سفید از آن بهره برد.
سلیم پاسیاه یا سلیم کوچک نام یک گونه از سرده سلیم های طوق دار است. اندازه آن ۱۶ سانتی متر است؛ تفاوت این پرنده با سلیم طوقی بزرگ و سلیم طوقی کوچک عبارت است از سطح پشتی کمرنگ تر، بدن نسبتاً لاغرتر و پاهای سیاه، نوار چشمی باریک تر و دو لکه تیره در طرفین و بالای سینه (به جای طوق کامل سیاه). در پرواز نوار بالی باریک ترش بیننده را به یاد سلیم طوقی می اندازد، ولی سطح پشتی آن کمرنگ تر و سفیدی طرفین دم تیره رنگش بیشتر است. پرنده نر، ابروی سفید و باریک و یک لکه سیاه در جلو تارک خرمائی رنگش دارد. پرنده ماده کمرنگ تر است با لکه های قهوه ای (به جای سیاه) در طرفین سینه، و لکه سیاه روی تارک را ندارد. پرنده نابالغ ممکن است با نابالغ سلیم طوقی بزرگ و سلیم طوقی کوچک که طوق سینه ای کامل ندارد و پاهایشان به رنگ زرد یا گوشتی است، اشتباه شود، ولی پاهای سیاه آن نشانه تشخیص خوبی است. زیستگاه. بیشتر در سواحل دریاها و دریاچه های شور دیده می شود. در سواحل شنی و ریگزار یا کرانه هایی که از مخلوط ماسه و گل تشکیل شده اند، زندگی و زاد و ولد می کند. پراکندگی. به طور کلی سلیم پاسیاه (کوچک) از جمله پرندگان بومی ایران است و از پراکندگی نسبتاً
فراوانی برخوردار بوده و اما در حال حاضر اطلاع دقیق و مستندی از تعداد و وضعیت پراکندگی آن در دست نیست.
کوچه مردها فیلمی به کارگردانی سعید مطلبی، نویسندگی فریدون گله و تهیه کنندگی عزیزالله کردوانی محصول سال ۱۳۴۹ است. داستان فیلم. «حسن» و «علی» در دوستی پایدارند. «قاسم» مرد شرور محله برای رسیدن به خواسته های خود به ایجاد نفاق بین آن دو می کوشد. ورود «اقدس» به محله و دلبسته شدن حسن و علی به او یک ماجرای عشقی را رقم می زند. اما علی برای کمک به دوست خود حسن، پا روی عشق خویش می گذارد. حسن ناخواسته و ندانسته متهم به قتل شده و بدون آن که خود بداند قربانی انتقام برادر مقتول می شود در حالی که معشوق قدیم او نیز فریب خورده و او را به دام می کشاند. علی پس از روشن کردن حقیقت ماجرای قتل، متوجه خطری که دوستش را تهدید می کند شده اما دیر می رسد و تنها نظاره گر جان باختن دوستش می شود. دوستی که به شدت زخمی شده و در دقایق آخر زندگی از او تقاضای خواندن آواز مورد علاقهٔ خود را می کند. حسن در آغوش بهترین دوستش دیده فرو می بندد.
جبهه عدالت و رفاه تشکلی است که با محوریت پشتیبانی از اسفندیار رحیم مشایی، رئیس دفتر محمود احمدی نژاد، در شهریور ماه ۱۳۸۹ طی مراسمی رسماً اعلام موجودیت کرد.
سامودارگوپتا سامودراگوپتای بزرگ پادشاه امپراتوری گوپتا میان سال های ۳۳۵ تا ۳۷۵ میلادی بود. او جانشین چاندراگوپتای یکم و یکی از بزرگ ترین فرماندهان جنگی تاریخ هند است. سامودراگوپتا توانست سکاها و نیز شاهنشاهی کوشان را به تابعیت خویش درآورد. وی را به دلیل شرکت در جنگ های بسیار ناپلئون تاریخ هندوستان خوانده اند. از سامودراگوپتا هشت گونه سکه یافت شده که همگی از زر ساخته شده اند. او همچنین فرمانروایی فرهنگ دوست بود و چامه سرایان و خنیاگران چندی را پشتیبانی می نمود. او اگرچه خود هندو بود، ولی به پیروان دیگر دین ها نیز با دید تساهل گونه می نگریست.
اسب مرز روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۹۲ نفر با ۱۱۹ خانوار بوده است.
آق قلعه روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری مرکز آمار کشور جمعیت این روستا ا۳۸۷ نفر با ۸۳ خانوار بوده است. تاریخچه. این روستا در حدود سیصد سال پیش تشکیل شده و شنیده ها حاکی از مهاجرت تعدادی از طوایف بزرگ روستاهای اطراف از جمله روستای پیرآلقر و مهاجرت سه طایفه بسیار بزرگ از روستای کنزق بوده است. لذا بین مردمان ساکن روستای کهن و تاریخی کنزق و پیرآلقر و... بااین روستا روابط خویشاوندی و دوستی بر قرار بوده تا جاییکه پساب رود و نهرهای متعلق به روستای کنزق جهت کشاورزی و دامداری در اختیار مردمان این روستا نیز قرار می گرفته است. در سالهای نه چندان دور (تقریباً ۷۰ سال پیش) روستای آق قلعه دارای ۴۱۵ خانوار بوده است و کلیه مراسمات دینی و آئینی، مراسم سنتی، عزا داریها و … با حضور بزرگان و معممین روستاهای اطراف در این روستا بعنوان پرجمعیت ترین روستا برگزار می شده است و این روابط دوستانه و خویشاوندی بین روستاهای اطراف و روستای آق قلعه تا کنون نیز ادامه داشته است. در هفتم دی ماه ۱۳۹۳ در حاشیه برگزاری مراسم هفته فرهنگی استان اردبیل در برج میلاد این روستا به
عنوان روستای نمونه کشوری و روستای بدون طلاق ، اعتیاد و دخانیات معرفی گردید. لازم به ذکر است بعد از زلزله سال 1375 و ویران شدن اغلب بناهای روستا محل این روستا تغییر و به کنار جاده اصلی اردبیل به سرعین انتقال یافت
لاطران روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۶۹۵ نفر با ۱۴۶ خانوار بوده است.
آلوارس روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی قرار دارد. پیست اسکی آلوارس در دامنه کوه سبلان در این روستا واقع شده است. جمعیت. ۰۷ نفر با ۱۹۹ خانوار بوده است.و در 12 کیلومتری سرعین قرار دارد.
اوجور روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. این روستای خوش آب و هوا که مردمانی بسیار مهربان و مهمان نواز نیز دارد به خاطر قرار گرفتن در کوهپایه و نزدیکی به کوه بلند قامت سبلان نظر هر بیننده ای را به خودش جلب می کند؛ و دربند روستا که این دربند با روستای ورگه سران روستای همجوار از جهت شمال غربی در مرز مابین این روستاها قرار گرفته است نیز گردشگران زیادی را به این منطقه سوق می دهد. این روستا ۴ فصله می باشد (بهار_تابستان_پاییز و زمستان) که تک تک هر فصل این روستا مجذوبیت های خودش را دارد. طبق یافته های تاریخی، قدمت پیدایش روستای اوجور به دوره قاجاریه بر می گردد؛ و در همان دوره نیز روستای اوجوربه عنوان زندان سیاسی حکومت قاجار استفاده می شده است. روستای اوجور از لحاظ وسعت و جمعیت دهمین روستای بخش مرکزی می باشد. وجود آب کافی برای کشاورزی در روستا باعث تثبیت جمعیت در این روستا شده است. کانال های ارتباطی. تلگرام - ojour_kandimiz سایت روستای اوجور http://ojourkandimiz.ir __-__Ra_krmae979 __-__ جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۵۶ نفر با ۸۸ خانوار بوده است. &gt;
بر اساس آمار دهیاری در سال 1399 جمعیت این روستا 390نفر با 140خانوار می باشد.
بیله درق یا ویلا دره روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. روستای ویلادره یک روستای ییلاقی می باشد و از دو طایفه قره قیزلی(دختران سیاه) و قره داقلی(کوه های سیاه) تشکیل شده است. در بهار و تابستان جمعیت بیشتری در خود جای می دهد. این روستا یک روستای توریستی بوده و هر ساله گردشگران بسیاری را به خود جذب می نماید. این روستا در دو کیلومتری سرعین واقع شده است و شغل اصلی مردم روستا دامداری و زنبور داری می باشد. همچنین علی اصغر ناصری، تریدر، پزشک، و برنامه نویس بزرگ، ملقب به اندروتیت ایرانی، اهل این روستاست. جاذبه های توریستی. آب معدنی گاز دار: این چشمه معدنی سرد بوده و برخلاف سایر چشمه های منطقه خوراکی بوده و دمای آن حدود ۱۷ درجه سانتیگراد می باشد. از قدیم برای درمان بیماری های کلیوی و گوارشی از آن استفاده می کردند و به عنوان دارو به همراه می بردند. کندوهای عسل: وجود کندوهای عسل فراوان در دره ها و اطراف روستا یکی از جاذبه های این روستاست، هنوز هم برخی از کندوهای گلی دست ساز استفاده کرده و عسل مرغوبی را تولید می کنند و در دکه ها و مغازه های روستا به فروش می رسانند. آبشار: از
جاذبه های طبیعی این دهکده می توان به وجود آبشارهایی در طول مسیر رودخانه بیله درق که یکی از آنها در همان محدوده انتهائی قسمت پایین و منتهی الیه رسیدن دامنه ارتفاعات به هم در داخل روستا قرار گرفته است و چمنزارهای اطراف آن امکان استراحت و بازدید از این آبشار طبیعی را برای بازدید کنندگان فراهم کرده است، اما آبشار دیگری که حاصل آب زلال و گوارای این رودخانه می باشد. آبشاری دیدنی در حدود ۳۰۰ متر پائین تر از آبشار اولی که جریان یافتن آب در داخل چمنزاری زیبا و برخورد آب با سنگها و نهایتاً سرازیر شدن آب به ارتفاعی پست تر موجب شده که اکثر علاقه مندان به استفاده از مظاهر طبیعی در کنار آن استراحت کرده و خستگی ناشی از پیاده روی و گردش را از تن بزدایند. غار: غارهای بزرگ و کوچک در دل کوه ها و صخره ها هست که هر کدام از آنها دارای جاذبه های خاص می باشد، از میان این غارها، غار با دهانه بزرگ و عریض که از فراز تپه بیله درق نمایان می باشد، مکانی طبیعی و مناسب جهت استراحت گردشگران است. علاوه بر این موارد آب و هوا و نوع بافت منازل و رستوران های کوهستانی و اسب سواری و روستائیانی که نان شیرمال طبخ می کنند از زیبائی ها و جاذبه های این
روستاست. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹۷ نفر با ۱۵۰ خانوار بوده است. ۲۵۷ مرد و ۲۴۰ زن در این روستا ساکن هستند.
شایق روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. این روستا با مردمان مهمان نواز و خونگرم بوده و از روستاهای مهم شهرستان سرعین است اطلاعات این روستا را در وب سایت جامع این روستا به آدرس www.shayeghkandi.irمی توانید مشاهده فرمایید جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۴ جمعیت این روستا ۱۴۰۰ نفر با ۲۲۳ خانوار بوده است.
کرده ده روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. شغل اکثر مردم این روستا پرورش دام و کشاورزی است.فاصله این روستا تا سرعین ۱ کیلومتر و فاصله ان با روستای لاطران ۴ کیلومتر میباشد جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۸۳۳ نفر با ۱۷۵ خانوار بوده است. در حالی که بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت این روستا ۱۱۱۷ نفر بوده است جستارهای وابسته. ه
کلخوران ویند روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۴۷ نفر با ۱۱۵ خانوار بوده است.
کنزق روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. موقعیت جغرافیایی. روستای«گنزق» از توابع بخش سرعین شهرستان اردبیل، با مختصات جغرافیایی 48 درجه و 8 دقیقه طول شرقی و 38 درجه و 9 دقیقه عرض شمالی، در سه کیلومتری شهر سرعین واقع شده است. این روستا از شمال به اراضی اردی موسی، از جنوب به روستای تاریخی کلخوران، از شرق به روستای آق قلعه و از غرب به شهر توریستی سرعین محدود شده است. ارتفاع این روستا از سطح دریا 1550 متر است.این روستا با داشتن دستکندهای منحصر بفرد خود که قدمت آن به هزاره قبل از میلاد بر می گردد که در روستای قدیم جای گرفته است وبا توجه به نزدیکی شهر توریستی سرعین سالانه گردشگران زیادی از این محوطه تاریخی دیدن می نمایند به غیر از محوطه تاریخی باغات و فضای سبز آن چشم نواز گردشگران می باشد این مکان با کمک اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری و با حمایت دهیاری در چند سال اخیر به ثبت ملی رسیده بعد از آن به پایگاه ملی ارتقاع یافته است . و مرمت باز سازی احیاء حدودا نزدیک به چهارصد غار و دستکند زیر زمینی آغاز شده است
ورگه سران روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. روستای ورگه سران از سمت سرعین نزدیک ترین روستا به قله ساوالان می باشد؛ و همین موضوع باعث شده است تا این روستا به یکی از مناطقی تبدیل شود که کمتر توسط گردشگران تخریب شود و به همان صورت بکر بودن بماند. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا۷۶۰ نفر با ۲۵۰ خانوار بوده است.
ورنیاب روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان آب گرم قرار دارد. روستای توریستی ورنیاب در نزدیکی شهرستان سرعین قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۲۱۵ نفر با ۴۷ خانوار بوده است.
ارجستان روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان سبلان قرار دارد. «ارجستان ازآبادیهای دهستان(ارجستان) ازتوابع بخش سبلان شهرستان سرعین ومرکز این دهستان است که در سال 1388 ازترکیب مزارع ، مکان ها وآبادیهای آتشگاه ، ارجستان ، آلوچه سبلان، بینمارسبلان، تازه کند سبلان ، آقاخان دره سی ، سامانلوی بزرگ و سئیین به مرکزیت روستای آتشگاه(آق امام) تاسیس شده است.». جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۲۹۳ نفر با ۶۲ خانوار بوده است. آب معدنی ارجستان. آب معدنی گاز داری که در آن روستا وجود دارد باعث تکان خوردن سنگ کلیه می شود. «ارجستان سویو ، چشمه آب معدنی سردوگازداری است که درروستای ارجستان واقع در21 کیلومتری غرب اردبیل از دل زمین می جوشد. این چشمه دارای آب سرد ، بی بو با مزه گس و گازداری است که به صورت نوشیدنی مفیدی مورد استفاده قرارمی گیرد. دمای آن درحدود10 الی 15 درجه سانتیگراد و آنیونهای آن کلرورو بی کربنات وکاتیونهای مهم آن کلسیم، منیزیم و پتاسیم می باشد.تا چندی پیش آب این چشمه درقالب بطری های یک لیتری و نیم لیتری توسط کارخانه آب معدنی (مس کو)به بازارعرضه می شد اما بعدها تولید آن جدی گ
رفته نشد. امروزه مردم ازچشمه ای که بر روی مظهر آب ساخته شده استفاده می کنند. این چشمه آبگرم دارای گاز کربنیک بوده و منشا آب آن نیز نیمه عمیق می باشد . شرکت آب منطقه ای اردبیل دمای آین چشمه ها راحدود 12 درجه سانتیگراد ، ودبی آن را درحدود 0.8 لیتر در ثانیه برآورد نموده است. آب این چشمه ها به مصارف شرب می رسد.».
اندراب روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان سبلان قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۳۷ نفر با ۷۷ خانوار بوده است. تپه اندرآب. تپه اندرآب مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان اردبیل، بخش مرکزی، دهستان غربی، روستای اندرآب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۵۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جاذبه گردشگری. چشمه آب شیرین قوم بولاغ که در کلیه ایام سال بسیار خنک و گوارا می باشد.
بنمارسبلان روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان سرعین، بخش مرکزی، دهستان سبلان قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۸۳ نفر با ۱۰۴ خانوار بوده است.