Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رده یک. سیندرلا با لباسهای کهنه و پاره مشغول انجام کارهای منزل بوده و آوازی افسانه ایی را - در مورد یک پادشاه که همسرش را از بین مردم عادی برمی گزیند - زمزمه می کند؛ در حالیکه خواهران ناتنی اش، کلوریندا و تیسبه، لباس ها و جواهراتشان را امتحان کرده و مرتب به او امر و نهی می کنند. گدایی در خانه را می زند و تقاضای کمک می کند؛ کلوریندا و تیسبه با ترشرویی او را از آنجا می رانند، اما سیندرلا او را به داخل آورده و با نان و قهوه گرم از وی پذیرائی می کند. بعد از مدتی، کارگزارن قصر پادشاه وارد می شوند و اعلام می کنند که شاهزاده رامیرو قصد ازدواج دارد؛ و در جستجوی زیباترین دختر آن سرزمین است و بدین منظور، اندکی بعد برای دیدن دختران دن مگنیفیکو خواهد رسید. شاهزاده رامیرو وارد می شود و خود را برای امتحان صداقت و مشاهده عکس العمل دختران، یک پیشکار معرفی می کند. او بلافاصله مجذوب زیبایی و متانت سیندرلا می شود و با او شروع به گفتگو می کند. نا خواهریهای سیندرلا، او را بی وقفه برای انجام کارها صدا می زنند و سیندرلا مجبور می شود که از حضور شاهزاده رفته و سر کارهایش برگردد. دن مگنیفیکو وارد می شود و رامیرو به او می گوید که شاهزا
ده متعاقباً خواهد رسید. دندینی، خدمتگزار شاهزاده - با لباسهای شاهزاده - وارد می شود و کلوریندا و تیسبه شروع به طنازی و چاپلوسی می کنند؛ دندینی - به ظاهر شاهزاده - هم آن ها را برای جشن رقص آنشب به قصر دعوت می کند. سیندرلا به ناپدریش التماس می کند که به او نیز اجازه دهد برای جشن به قصر برود، اما وی قبول نمی کند و می گوید که این میهمانی برای افراد سطح پایینی مثل او مناسب نیست. رامیرو متوجه رفتارهای غیر منصفانه ناپدری سیندرلا شده و آزرده خاطر می شود. در این هنگام گدایی که قبلاً نیز به خانه آن ها آمده بوده، سر می رسد؛ او در واقع " آلیدرو " استاد شاهزاده رامیروست که برای جمع آوری اطلاعات خود را به شکل یک فقیر دوره گرد درآورده است. وی در مورد دختر دیگر دن مگنیفیکو از او سؤال می کند؛ ولی مگنیفیکو از گفتن حقیقت سر باز زده و ادعا می کند که فقط همین دو دختر را دارد و آن دختر دیگر مرده است؛ او همچنین با تهدید، سیندرلا را وادار به سکوت می کند. وقتی آلیدرو با سیندرلا تنها می شود، به او اطمینان می دهد که از حقایق زندگی آن ها باخبر است و به او برای حضور در میهمانی امشب کمک خواهد کرد. آلیدرو لباسهای مندرس خود را به سمتی پرتاب
می کند و به سیندرلا می گوید که از درباریان شاهزاده رامیروست و او را به دلیل داشتن زیبایی ظاهر و باطن، مستحق بهترین پاداشها می داند. خواهران ناتنی سیندرلا با همراهی پدرشان به قصر شاهزاده رامیرو می رسند. دندینی - با لباسهای مبدل شاهزاده - به استقبال آن ها می رود و از دن مگنیفیکو دعوت می کند تا برای امتحان انواع نوشیدنی های موجود در قصر با وی همراه شود؛ در واقع او به منظور مست نمودن مگنیفیکو اینکار را کرده بوده تا حقایق را در آن حال از زبانش بشنود. دن مگنیفیکو در حال خماری دخترانش را نفرت انگیز و احمق توصیف می کند که این باعث یکه خوردن شاهزاده رامیرو می شود؛ چرا که استادش، آلیدرو، از یکی از دختران دن مگنیفیکو تعریف و تمجید بسیار کرده بوده است. در طول میهمانی، کلوریندا و تیسبه مدام در اطراف دندینی می چرخیدند و از او می خواستند که انتخاب شاهانه اش را اعلام کند. دندینی می پرسد که اگر او یکی از آن ها را انتخاب کند، آیا دیگری حاضر است که با " رامیرو " ازدواج کند؟ اما دو خواهر، شروع به مسخره کردن و تحقیر رامیرو می نمایند و می گویند که ازدواج با یک فرد معمولی در شان آن ها نیست. آلیدرو ورود یک زیبای ناشناخته با لباسهای
فاخر را اعلام می کند. خانواده مگنیفیکو حس مشترکی را نسبت به ورود این دختر پیدا می کنند و با پی بردن شباهت وی به سیندرلا، حیرت زده شده و به سختی آنچه را که می بینند می پذیرند. پرده دو. دن مگنیفیکو، کلوریندا و تیسبه در یکی از اتاقهای قصر رامیرو هستند. مگنیفیکو از کم شدن شانس ازدواج دخترانش با رامیرو - به خاطر حضور آن بانوی ناشناس - ناراحت و بی حوصله است. این سه از اتاق خارج شده و رامیرو وارد می شود؛ او تحت تأثیر آن زیبای ناشناس قرار گرفته و شباهت زیادی بین او و دختری که آنروز صبح در خانه دن مگنیفیکو دیده، می یابد. دندینی و سیندرلا داخل اتاق می شوند و رامیرو خود را در گوشه ایی مخفی می کند. دندینی - که خود را به جای شاهزاده رامیرو جا زده - به سیندرلا ابراز عشق می کند، اما سیندرلا اظهار می کند که عاشق رامیرو شده و به خاطر او به قصر آمده است. شاهزاده رامیرو با خوشحالی از محل پنهان شدنش بیرون میآید و او نیز اعتراف می کند که عاشق سیندرلاست. سیندرلا با دیدن رامیرو بسیار خوشحال می شود اما وقت برگشتن او به خانه بوده و می بایست بلافاصله قصر را ترک می نموده است؛ او هنگام خداحافظی یکی از النگوهایش را به شاهزاده می دهد و ب
ه او می گوید که اگر واقعاً دوستش دارد، می تواند از این طریق پیدایش کند. با ترغیب آلیدرو، رامیرو بلافاصله افرادش را فرا می خواند تا به جستجو بپردازند. در عین حال دندینی هم پیش دن مگنیفیکو عنوان می کند که خدمتگزار شاهزاده رامیروست؛ خشم غیرقابل کنترل ناپدری ظالم باعث می شود که پیش از اتمام جشن، همراه دو دخترش، از قصر بیرون انداخته شود. سیندرلا در خانه با همان لباسهای کهنه و پاره مشغول روشن کردن بخاری و خواندن آواز افسانه ایی اش می شود. ناپدری و ناخواهری هایش به خانه میایند و با لحنی تند و عصبانی به او دستور می دهند که برایشان غذایی فراهم کند. با صدای غرش یک رعد و برق، دندینی جلوی در ظاهر می شود و ورود شاهزاده رامیرو را اعلام می کند. شاهزاده وارد خانه می شود. وقتی سیندرلا برایش صندلی می گذارد تا بنشیند، متوجه می شود که او همان مرد مورد علاقه اوست و شاهزاده نیز متوجه می شود که صاحب لنگه دیگر النگو، همین دخترک خدمتکار است. این دو از یافتن یکدیگر بسیار خوشحال شده و همدیگر را در آغوش می گیرند. دن مگنیفیکو، کلوریندا و تیسبه بسیار غضبناک می شوند و سعی می کنند که سیندرلا را با خشونت از شاهزاده دور کنند. با دیدن این رفتا
رهای نا عادلانه، رامیرو تصمیم به تنبیه آن ها می گیرد؛ اما سیندرلا از وی می خواهد که بخشندگی را پیشه کرده و از رفتارهای بدشان چشم پوشی کند. همچنان که سیندرلا آن خانه را با همسر رویاهایش ترک می کند، آلیدرو پایان خوش این داستان را شکر می گوید. سیندرلا در لباس عروسی، کنار تاج و تخت پادشاهی، می درخشد. مگنیفیکو جلوی او زانو زده، شروع به تملق گوئی و چاپلوسی می کند. وی سیندرلا را با القاب و عناوین مختلف صدا زده و تظاهر به مهر می کند. اما دخترک ستمدیده از ناپدریش می خواهد تنها برای یک بار هم که شده او را «دخترم» خطاب کند؛ که این برایش از همه چیز با ارزشتر است. شاهزاده رامیرو با پی بردن به رنج هایی که نو عروسش تاکنون متحمل شده، ناپدری و نا خواهری های سیندرلا را مستحق مجازات می داند؛ ولی سیندرلا می گوید که آن ها را بخشیده و به پاس پیروزی نیکی بر بدی، می خواهد همه چیز را فراموش کند و از شاهزاده نیز تقاضای عفو می کند. سیندرلا از دن مگنیفیکو، کلوریندا و تیسبه می خواهد که به یمن پایان روزهای تلخ گذشته، خوبی و مهربانی را پیشه خود قرار داده و زین پس مانند اعضای یک خانواده واقعی با او دوست و صمیمی باشند.
یواس آرسی لوئیزیانا (۱۸۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود.
ای آرام وراکروز یک کشتی است که طول آن 81.4m می باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۰ ساخته شد.
ام اس رنسانس یک کشتی است که طول آن 492 feet می باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۶ ساخته شد.
اس اس کرونا یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۲ ساخته شد.
اس اس آمریکا (۱۸۶۹) کشتی که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۸۶۹ ساخته شده است.
اچ ام اس هوبرت (۱۷۹۴) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۷۹۴ ساخته شد.
اس اس آزوف (۱۹۴۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
فول سیتی یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۵ ساخته شد.
اچ ام اس الک (۱۸۰۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۴ ساخته شد.
ام وی سی شل یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس پنگوئن (۱۸۱۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۳ ساخته شد.
ام وی کلاری (۱۹۳۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۹ ساخته شد.
اچ ام اس شانون (۱۸۵۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۵ ساخته شد.
اچ ام سی اس کمروز (کی۱۵۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
آراوکی اس سوکچو (پی سی سی-۷۷۸) یک کشتی است که طول آن می باشد.
اس اس کایل یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۱۲ ساخته شد.
اس اس بروسیا (۱۹۱۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۲ ساخته شد.
اس اس ناروا یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اس اس ارنا یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۲ ساخته شد.
جی دی اس کاشیما (تی وی-۳۵۰۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۴ ساخته شد.
مری رابینسون (کلیپر) یک کشتی است که طول آن 215 ft. می باشد. این کشتی در سال ۱۸۵۴ ساخته شد.
اس اس دنب یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۳ ساخته شد.
سی اس دایملر یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۲ ساخته شد.
اس ای اس سامرست یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
آرام اس کارتاژ یک کشتی است که طول آن 552ft 6in می باشد. این کشتی در سال ۱۹۳۱ ساخته شد.
آرام اس کورفو یک کشتی است که طول آن ۱۶۵ متر می باشد. این کشتی در سال ۱۹۳۱ ساخته شد.
اس اس ساردنی یک کشتی است که طول آن 450ft 3in می باشد. این کشتی در سال ۱۹۰۲ ساخته شد.
ام وی بسل یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۲۵ ساخته شد.
اچ ام اس کنکورد (۱۷۸۳) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۷۷ ساخته شد.
اس اس ارمنین یک کشتی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۵ ساخته شد.
اچ ام اس رابرت (دی۴۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ ام سی اس ویبرن (کی۱۷۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
یواس اس ال اس تی-۷۴۰ یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
یواس اس پومپانو (۱۹۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۶ ساخته شد.
اس اس لنزداون یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۸۴ ساخته شد.
اچ ام اس دیانا (۱۷۹۴) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۹۴ ساخته شد.
اس اس اینویکتا (۱۹۳۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۹ ساخته شد.
یواس اس ال اس ام-۱۱۵ یک کشتی است که طول آن می باشد.
اچ ام اس ونجنس (۱۷۵۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۵۷ ساخته شد.
اچ ام اس ایوان (۱۷۴۷) یک کشتی است که طول آن می باشد.
اف وی ماوریک یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۲ ساخته شد.
صدف طاهریان (زادهٔ ۳۰ تیر ۱۳۶۷) بازیگر و مدل اهل ایران است. وی فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۳۹۰ با فیلم "هیچ کجا هیچ کس" آغاز کرد. او در فیلم های سینمایی "سلام بر عشق"، "هیچ کجا هیچ کس"، "پس کوچه های شمرون" و "عصر یخبندان" بازی کرده است. همچنین در تله فیلم های "دارکوب" و "تلفن همراه" نیز نقش داشته است. او پس از مهاجرت از ایران، کار مدلینگ خود را آغاز کرد. طاهریان به عنوان مدل با شرکت های آرایشی، زیبایی و نگهداری بهداشتی همکاری داشته است. در سال ۲۰۱۶، شرکت واتسون که به عنوان بزرگ ترین فروشگاه زنجیره ای مراقبت های بهداشتی و زیبایی در قاره آسیا شناخته می شود، با طاهریان به عنوان مدل همکاری داشت. تصاویر او همچنین در مجله های زیبایی و مد خارجی استفاده می شود. دوران حرفه ای. حرفه ای بازیگری. صدف طاهریان کار بازیگری حرفه ای خود را با ایفای نقشی در فیلم "هیچ کجا هیچ کس"، محصول سال ۱۳۹۱ به کارگردانی ابراهیم شیبانی آغاز کرد. او بازی نخست خود را با چهار نقش دیگر در چهار فیلم تلویزیونی ایرانی از جمله "دارکوب" (سعید اسدی، ۱۳۹۰) و "مثل یک خواب" (رضا غفاری اعتبار، ۱۳۹۱) دنبال کرد. او در "پس کوچه های شمرون" (کامران قدکچیان،
۱۳۹۱)، "قرار بعدی همان جا" (محسن توکلی، ۱۳۹۲)، "موارد مشکوک" (محسن توکلی ۱۳۹۲) و "عصر یخبندان" (مصطفی کیایی، ۱۳۹۳) نیز بازی کرده است. او در یک فیلم کوتاه با نام "برای همسرم" (علی پناهی مجد، ۱۳۹۱) نیز حضور داشته است. حرفهٔ مدلینگ. صدف طاهریان پس از مهاجرت از ایران، کار مدلینگ خود را آغاز کرد. او به عنوان مدل با شرکت های آرایشی، زیبایی و نگهداری بهداشتی همکاری داشته است. در سال ۲۰۱۶، شرکت واتسون که به عنوان بزرگ ترین فروشگاه زنجیره ای مراقبت های بهداشتی و زیبایی در قاره آسیا شناخته می شود، با طاهریان به عنوان مدل برای تبلیغات کالاهای زیبایی و محصولات بهداشتی اش، همکاری می کرد. تصاویر او در بسیاری از مجله های زیبایی و مد استفاده می شود، اما در کشور مادری او، ایران، چنین چیزی انجام نشده است. البته پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به صورت کلی، استفاده از چنین تصاویری ممنوع بوده است و تنها شامل طاهریان نمی شود. او همچنین در چندین فیلم تبلیغاتی مد شرکت داشته است. در رسانه ها. انتشار تصاویر بدون حجاب. صدف طاهریان در آبان ماه سال ۱۳۹۴ چندین عکس بدون حجاب اسلامی و متفاوت با عکس های قبلی اش در شبکه اجتماعی اینستاگرام منتشر کرد
. دقایقی پس از آن نیز وی با قرار دادن ویدئویی تأکید کرد که صفحهٔ اینستاگرام او هک نشده و از کامنت ها و توجه کاربران تشکر کرد. او در صفحه شخصی اش در اینستاگرام، مهاجرتش به دوبی را نیز اطلاع رسانی و اعلام کرد. به اعتقاد ایندیپندنت، صدف طاهریان پس از خروج از ایران، در اعتراض به حجاب اجباری، تصاویر بدون حجاب خود را در رسانه های اجتماعی به اشتراک گذاشت. چند روز پس از کشف حجاب صدف طاهریان، خبر ملحق شدن وی به شبکه ماهواره ای جم تی وی منتشر گردید. وی پیش از آن در ایران در چند فیلم سینمایی بازی کرده بود. اشاره به فساد اخلاقی در سینمای ایران. صدف طاهریان در جریان مصاحبه ای که با یکی از رسانه های خارجی داشت گفت که برخی موسسات و شرکت های فیلم سازی و حتی کارگردان ها در ازای راه دادن او به فیلم ها و پروژه های بزرگ از وی درخواست های «شرم آور» کردند و سعی داشتند از این طریق با وی وارد معامله شوند. طاهریان همچنین در این باره افزود که یکی از این افراد از او خواسته تا در برابر داشتن رابطهٔ یک ماهه، طاهریان را وارد پروژه های مهم سینمایی کند. وی همچنین دربارهٔ تجربهٔ منفی خود از سینمای ایران می گوید که این مسائل تنها تجربیات او و
تنی چند از دوستان اوست و شاید قابل تعمیم به تمامی بازیگران زن و دست اندرکاران سینما نباشد، وی دربارهٔ این که چرا این مسائل را داخل خود ایران افشا نکرد نیز چنین گفت: «وقتی سراغ برخی اصحاب رسانه می رفتم و می گفتم اوضاع اینگونه است، با کمال تعجب می گفتند که شاید خودت هم علاقه داشتی که این کار را می کردند!» و همچنین اظهار داشت واهمه ای از عدم بازگشتش به سینمای ایران ندارد. این سخنان صدف طاهریان با تأیید و حمایت فقیهه سلطانی بازیگر سینما و تئاتر مواجه شد. وی ضمن سرزنش طاهریان بخاطر انتشار تصاویر بدون حجابش خطاب به وی گفت: «حرف های شما در مورد عدهٔ زیادی از دست اندرکاران سینمای ما متأسفانه، متأسفانه و متأسفانه، کاملاً درست و مورد تأیید است!» بازیگران متعدد دیگری نیز گفته های طاهریان را تأیید کردند. البته پیش از او نیز از سال ۱۳۹۱ در این باره صحبت های متعددی شده بود که بنا بر آن گفته ها مسئولان به جای محکوم کردن مردان خطاکار، حجاب و عفاف را بهانه می کنند و زنان را مقصر دانسته و پیگیری دربارهٔ سواستفاده های مردان خطاکار صورت نمی گیرد.
اچ ام اس مونارچ (۱۷۴۷) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۴۷ ساخته شد.
ام اس سوبیسکی یک کشتی بود که طول آن 155,8 m بود. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
دوروتی وبر یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۲۲ ساخته شد.
تی اس پرتوریا یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۶ ساخته شد.
اس اس نانتاکت (۱۹۵۷) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۵۶ ساخته شد.
مینا ساداتی (زاده ۱۰ آذر ۱۳۶۰) بازیگر اهل ایران است. وی دانش آموخته رشته گرافیک از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او بازی در سینما را با فیلم "زخم شانه حوا" در سال ۱۳۸۶ آغاز کرد. زندگی و حرفه. مینا ساداتی در ۱۰ آذر ۱۳۶۰ در کاشان به دنیا آمد است. او از سال ۱۳۷۸ وارد دانشگاه هنر شد و پایان نامه اش در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در مورد سینما بود. او در رشتهٔ گرافیک از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. او بازیگری را با تئاتر آغاز کرد. ساداتی در کارگاه آموزشی عباس کیارستمی شرکت کرد و پیش از آن نیز در کلاس های فیلم سازی و فیلم کوتاه شرکت کرده بود. او مدتی را نیز در مؤسسه کارنامه گذرانده بود و در سال ۱۳۸۶ در ۲۶ سالگی با فیلم "زخم شانه حوا" به کارگردانی حسین قناعت وارد سینما شد. او یک سال بعد با فیلم "عیار ۱۴" شناخته شده تر شد. ساداتی در فیلم تاریخی "محمد رسول الله" (۱۳۹۳) ساختهٔ مجید مجیدی در نقشِ آمنه بنت وهب، مادر محمد، حضور داشت. او برای نزدیک شدن به نقش آمنه، تعدادی از فیلم های مذهبی را تماشا و کتاب هایی دربارهٔ این شخصیت مطالعه کرد. او در همین سال برای بازی در "عصر یخبندان" (۱۳۹۳) نامز
د سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن جشنواره فیلم فجر شد. ساداتی نخستین بار در سال ۱۳۹۴ در ۳۴ سالگی با مجموعه "تنهایی لیلا" به کارگردانی محمدحسین لطیفی وارد تلویزیون شد و با این نقش به شهرت رسید. او سپس در "امکان مینا" (۱۳۹۴) و "تابستان داغ" (۱۳۹۵) به ایفای نقش پرداخت. او برای این دو فیلم به ترتیب نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن و سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل از جشنواره فجر شد. ساداتی و بابک حمیدیان در اواخر اسفند ۱۳۹۴ با حضور در ویژه برنامه نوروزی "یک یک" خبر ازدواجشان را اعلام کردند. ساداتی معمولاً نقش دختران ساده و مهربان را بازی می کرد. او در مجموعهٔ "دفتر یادداشت" (۱۴۰۲) نقش متفاوت تری را بازی کرد: زنی مقتدر که به دنبال انتقام از مسببان مرگ پدرش است.
اس اس آلزیا یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۲ ساخته شد.
شبنم فرشادجو (زادهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۵۶ در تهران) بازیگر ایرانی است. او دارای تحصیلات کارشناسی ارشد در رشتهٔ هنرهای نمایشی است. وی بازیگری را از سال ۱۳۷۴ شروع کرد و در کارنامه هنری خود، سابقه حضور در نمایش های متعدد تئاتر و نیز بازیگری در آثار تلویزیونی و سینمایی دارد. او در شهریور ۱۴۰۱ در حمایت از مهسا امینی، کشف حجاب کرد. همچنین با گذاشتن پستی در اینستاگرام برای حمایت اعتراضات سراسری، از دنیای بازیگری خداحافظی کرد. کشف حجاب. فرشادجو در ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ به دلیل مرگ مهسا امینی طی یک گفتگوی لایو با مردم در اینستاگرام، کشف حجاب کرد. او در ۲۸ شهریور ۱۴۰۱ با انتشار متنی در اینستاگرام گفت که دیگر به عنوان بازیگر در ایران کار نخواهد کرد. یکی از خبرگزاری های تحت نظارت جمهوری اسلامی ایران از این اقدام به عنوان «اقدام هنجارشکنانه» یاد کرد و ادعا کرد که قصد شبنم فرشادجو از این رفتار دریافت پناهندگی است.
ام وی هبرید (۱۹۶۴) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۴ ساخته شد.
اس اس پیکتون یک کشتی بود که طول آن 378.5' و ارتفاع آن 52.1' بود. این کشتی در سال ۱۹۰۶ ساخته شد.
شبنم مقدمی (زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۵۱ در تهران)، بازیگر و روایتگر (نریتور) ایرانی است. او با سه دهه حضور مستمر در تئاتر، سینما، تلویزیون، رادیو و همچنین تولید کتاب های صوتی، مشارکتی گسترده در صنعت سینما و سرگرمی داشته و جوایز متعددی از جمله دو سیمرغ بلورین و سه جایزه حافظ را از آن خود کرده است. مقدمی از بازیگران کم حاشیه و پرکار ایران است که از اواخر دههٔ هشتاد مورد توجه و ستایش منتقدان سینما قرار گرفته و همچنین رضایت مخاطبان را نیز جلب کرده است. فعالیت حرفه ای مقدمی از دهه هفتاد با بازیگری تئاتر آغاز شده است. به شهادت آثاری که در آن ها حضور داشته او بازیگری است که عمق و وجوه مختلف شخصیت ها را به نمایش می گذارد. این قابلیت به همراه تعهدش به این حرفه او را به بازیگری برجسته بدل ساخته است. طیف گسترده نقش های او در گونه های متنوع (طنز، درام، تاریخی و…) و همچنین قابلیت انطباق با رسانه های مختلف (تئاتر، سینما، تلویزیون و رادیو) به همراه دقت به ریزه کاریهای نقش و به کارگیری گویش های مختلف موجب شده تا از او با عنوان بازیگر هزار چهره یاد شود. مقدمی تا کنون منتخب حدود بیست نامزدی و برندهٔ بیش از ده جایزه بازیگری بوده است.
وی تجربه سال ها فعالیت در رادیو، نقش آفرینی در شمار کثیری فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی و حضور مستمر بر صحنه تئاتر را دارد. کودکی و تحصیلات. شبنم مقدمی سوم فروردین ماه سال ۱۳۵۱ در تهران در خانواده ای اهل فرهنگ، هنر و ادب متولد شد. پدر او مهندس برق و مادرش کارمند عالی رتبهٔ دانشگاه تهران بوده اند و یک برادر کوچک تر به نام بهنام دارد. او در سال ۱۳۸۳ با علیرضا آرا که تا به امروز شریک زندگی اوست ازدواج می کند. مقدمی از همان دوران کودکی در کلاس های بازیگری ثبت نام می کند و در سال های دبیرستان با گروه کودک رادیو آشنا می شود و کارهای پراکنده ای را نیز تجربه می کند. با این حال مقدمی تحصیلات متوسطه را در رشته علوم تجربی به پایان می رساند و در دانشگاه نیز از رشته ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی فارغ التحصیل می شود. اما در نهایت علاقه خود به بازیگری را با شرکت در مدرسه فیلمنامه نویسی حوزه هنری زیر نظر اساتید مطرح پی می گیرد و پس از آن با گذراندن دوره های آموزشی در مدرسهٔ بازیگری امین تارخ فصل جدیدی را در زندگی خود آغاز می کند. زندگی حرفه ای. اولین تجربه های بازیگری. مقدمی از میانهٔ دههٔ هفتاد شمسی با عضویت در «گروه تئاتر
شایا» فعالیت در فضای حرفه ای تئاتر را با بازی در نمایش خانهٔ کاغذی به کارگردانی شهرام کرمی آغاز کرد و پس از آن بازیگری حرفه ای تئاتر را در کنار کارگردان های سرشناسی چون حمید امجد، محمد رحمانیان، مسعود رایگان و کیومرث مرادی ادامه داده است. از اجراهای او می توان به نمایش هایی چون «زائر»، «پل»، «بی شیر و شکر»، «سکوت میراث من است»، «ترمینال»، «باغ مرگ»، «نامه هایی به تِب»، «قاتل بی رحم، هسه کارلسون»، «شرق شرق است!»، «تونل» و «مرغ دریایی من» اشاره کرد. او در سال های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۷ به عنوان بهترین بازیگر زن سال از سوی خانهٔ تئاتر ایران معرفی شده است. فعالیت هنری با رادیو. مقدمی هم زمان با بازیگری تئاتر به عنوان گوینده و مجری-بازیگر در رادیو نیز فعال بوده. او به دلیل تحصیل در رشته ادبیات فارسی و علاقه اش به ادبیات، در اجرای برنامه های ادبی مستعد بوده است. مقدمی در رادیو جوان، رادیو ایران و رادیو فرهنگ فعالیت داشته و از میان برنامه های رادیویی اش می توان به «هفت شنبه»، «سه شنبه خط خطی»، «صدای عبرت» و «هفت ترانه» اشاره کرد که برنامه های نام آشنایی برای مخاطبان رادیو هستند. علاوه بر این مقدمی با «رادیو سوینا» (سینمای ویژ
هٔ نابینایان) نیز همکاری داشته است. بر پردهٔ سینما. مقدمی فعالیت در سینما را نیز از اواسط دههٔ هفتاد شمسی با فیلم زخمی به کارگردانی کامران قدکچیان آغازکرد. اما می توان گفت فعالیت های سینمایی مقدمی با حضور در فیلم به نام پدر به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا جدی تر شد و در این فیلم کیفیت بازی او مورد توجه واقع شد و راه را برای بازی در نقش های چالش برانگیزتر برای او هموار ساخت. او تا به امروز با کارگردان های سرشناسی از جمله اصغر فرهادی، ایرج کریمی، سیروس مقدم، رضا میرکریمی، مازیار میری، حمید امجد، جعفر پناهی، ابراهیم حاتمی کیا، کمال تبریزی، سعید روستایی و عباس کیارستمی همکاری داشته است. کارنامهٔ بازیگری شبنم مقدمی بسیار متنوع است. تجربهٔ نقش آفرینی در ژانرهای گوناگون (درام، کمدی، تاریخی و غیره) حکایت از قابلیت تطبیق پذیری و توان بازیگری او دارد. علاوه بر این، او از اعضای دائمی انجمن بازیگران جامعهٔ اصناف سینمای ایران (خانه سینمای ایران) است. از میان فیلم هایی که شبنم مقدمی در آن ها بازی کرده است، می توان به فرش ایرانی، گزارش یک جشن، پاداش سکوت، فرزند خاک، همیشه پای یک زن در میان است، کودک و فرشته، زیر آب، امروز، ن
فس، زاپاس، ابد و یک روز، آباجان، خجالت نکش، شبی که ماه کامل شد، و شیرین اشاره کرد. حضور در تلویزیون. شبنم مقدمی پس از چندین تجربه سینمایی، در دههٔ ۸۰ مجدداً به تلویزیون بازمی گردد. در سال ۸۵ در سریال محبوب زیر تیغ ایفای نقش می کند و در کنار بازیگران سرشناسی چون پرویز پرستویی، فاطمه معتمدآریا و آتیلا پسیانی بازی در این سریال را تجربه می کند. او همچنین در سال ۸۷ در مجموعهٔ تلوزیونی پس از سال ها حضور می یابد. مقدمی در سال ۹۳ (یکسال پس از دریافت اولین سیمرغ خود) هیچ کار سینمایی ای را قبول نمی کند و به جای آن در سه سریال حضور می یابد و سریال های پر مخاطب هفت سنگ و مدینه را برای تلویزیون و سریال ابله ساخته کمال تبریزی را در شبکه خانگی بازی می کند. از دیگر سریال های او می توان به هیولا، خاتون، بی گناه، مردم معمولی و شبکه مخفی زنان اشاره کرد. صداپیشگی. با سالیان سال فعالیت در رادیو و اجرای نمایشنامه های رادیویی می توان گفت که کارنامهٔ حرفه ای مقدمی با صداپیشگی عجین شده است. او در مجموعه تلویزیونی «یکی بود یکی نبود» به کارگردانی رضا فیاضی نیز که برای صدا و سیمای مرکز خوزستان به ۱۳۸۴ تهیه شد، صداپیشهٔ عروسک بوده است و
در اپیزود سوم پویانمایی چهار قسمتی نام ها به کارگردانی رضا میرکریمی، صداپیشهٔ پروین داعی پور همسر حسن باقری است. مقدمی در سال های اخیر، فعالیت خود در این زمینه را گسترش داده و اینبار صداپیشگی را در راستای تهیهٔ نسخه های صوتی آثار شاخصی چون «چراغ ها را من خاموش می کنم» اثر زویا پیرزاد و کتاب قصه های شیخ عطار اثر مهدی آذر یزدی (از مجموعهٔ قصه های خوب برای بچه های خوب) به کار گرفته است. علاوه بر این او فیلم کلاسیک «بربادرفته» اثر مارگارت میچل، ساختهٔ ویکتور فلمینگ و فیلم سینمایی «دلشدگان» ساختهٔ علی حاتمی را برای رادیو سوینا (سینمای ویژه نابینایان که هر ماه، ۲ فیلم سینمایی کلاسیک خاطره انگیز را با همراهی هنرمندان توضیح دار می کند) پرده خوانی کرده است. درخشش و شکوفایی. علیرغم حضور مستمر شبنم مقدمی بر صحنهٔ تئاتر و دریافت جوایز متعدد در این مدیوم در دو دههٔ ۷۰ و ۸۰، دههٔ ۹۰ را می توان اوج شکوفایی شبنم مقدمی در نظر گرفت. او در سال ۱۳۹۲ اولین سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از سی و دومین جشنواره فجر برای بازی در فیلم سینمایی امروز دریافت می کند و در سال ۱۳۹۴ دومین سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را
برای بازی در دو فیلم سینمایی نفس و زاپاس در سی و چهارمین جشنواره فجر کسب می کند. بانوی هزار چهرهٔ سینمای ایران در سال۱۳۹۵ برای بازی در فیلم آباجان نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از سی و پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر شد و به سال ۱۳۹۶ نامزد دریافت سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم خجالت نکش شد. در سال ۱۳۹۸ اینبار نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن از بیست و یکمین جشن خانه سینما برای فیلم شبی که ماه کامل شد می شود. علاوه بر اینها جوایز متعدد دیگری نیز در همین دهه از جشن انجمن منتقدان سینما، جشنواره بین المللی جام جم و جشن حافظ دریافت می کند. فعالیت های دیگر و کنشگری اجتماعی. شبنم مقدمی علاوه بر بازیگری در عرصه اجتماع نیز فعال است. او در زمره هنرمندانی است که اجرای نمایشنامه خوانی را به نفع زنان بی سرپرست، کودکان سرطانی و زلزله زدگان به کار گرفته است. مقدمی عضو بنیاد خیریه برکت است و در این زمینه نیز به نفع نیازمندان به اجرای نمایشنامه خوانی پرداخته. مقدمی سخنرانی تأثیرگذاری نیز در بخش «تداکس» زیر مجموعهٔ همایش های «تِد» دارد که در آن تجربیات چالش برانگیز زندگی خود را با دیگران به اشتراک