Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوچک از هم جدا می شوند، اما در پایین بخش میانی گردن به هم می پیوندند و توده ای ضخیم و گرد را تشکیل می دهند که با یک زردپی نیرومند به سطح خارجی زایدهٔ پستانکی (از رأس آن تا لبهٔ بالایی) و با یک نیام نازک به نیمهٔ خارجی خط پس سری فوقانی استخوان پس سری متصل می شود. عصب دهی. این ماهیچه از عصب فرعی همان سمت عصب گیری حرکتی می کند. رشته های حسی ازجمله خودپذیری آن نیز از شبکهٔ گردنی، به ویژه شاخه های پیشین اعصاب گردنی C۲ و C۳ تأمین می شود. دگرگونی ها. منشأ ترقوه ای این ماهیچه بسیار متغیر است: در برخی موارد این سر به باریکی سر جناغی است و در موارد دیگر پهنای آن ممکن است به ۷٫۵ میلی متر برسد. وقتی منشأ ترقوه ای پهن باشد، گاهی به چند بخش باریک تقسیم می شود که با فواصل کوچک از هم جدا هستند. به ندرت، لبه های مجاور ماهیچهٔ جناغی پستانکی و ماهیچه ذوزنقه ای با هم تماس پیدا می کنند که در این حالت مثلث پس گردنی تشکیل نمی شود. ماهیچهٔ فوق ترقوه ای از پشت ماهیچهٔ جناغی پستانکی و از دستهٔ جناغی منشأ می گیرد و از پشت این ماهیچه به سطح بالایی ترقوه می رسد. کارکرد. این ماهیچه موجب چرخاندن سر به سمت مخالف یا چرخاندن مایل آن می شود و
گردن را خم می کند. انقباض دوطرفهٔ آن باعث خم شدن گردن و باز شدن سر به عقب می شود. انقباض یک طرفه سر را به سمت مخالف می چرخاند و به همان سمت خم جانبی می دهد. این ماهیچه به همراه ماهیچه های نردبانی گردن، به عنوان ماهیچه کمکی دم نیز عمل می کند. انقباض. فرایند پیام رسانی برای انقباض یا استراحت ماهیچهٔ جناغی پستانکی از عصب فرعی (عصب جمجمه ای یازدهم) آغاز می شود. هستهٔ این عصب در شاخ پیشین نخاع در ناحیهٔ C۱ تا C۳ قرار دارد. رشته های این عصب به سمت بالا حرکت کرده و از طریق سوراخ پس سری وارد جمجمه می شوند و سپس همراه سرخرگ کاروتید داخلی به سمت ماهیچه های جناغی پستانکی و ذوزنقه ای می روند. آزادسازی استیل کولین در صفحهٔ انتهایی حرکتی باعث تغییر پتانسیل غشای ماهیچه و ایجاد پتانسیل عمل می شود که از طریق لولهٔ عرضی (T-tubule) و شبکه سارکوپلاسمی به آزادسازی یون های کلسیم و آغاز انقباض رشته های ماهیچه ای منجر می شود. نشانه گذاری کالبدی. این ماهیچه درون نیام عمقی گردن قرار دارد و همراه با ماهیچهٔ ذوزنقه ای از عصب فرعی عصب گیری می کند. این ماهیچه به دلیل برجسته بودن، یکی از مهم ترین نشانه های کالبدشناسی گردن است و گردن را به
دو مثلث قدامی و خلفی تقسیم می کند که در شناسایی جایگاه ساختارهایی مانند گره لنفی های سر و گردن سودمند است. از ساختارهای مهم مرتبط با این ماهیچه می توان به سرخرگ کاروتید مشترک، عصب فرعی و شبکه بازویی اشاره کرد. اهمیت بالینی. بررسی ماهیچهٔ جناغی پستانکی بخشی از معاینهٔ اعصاب جمجمه ای است و هنگام چرخش سر به سمت مخالف قابل لمس است. مثلثی که با ترقوه و دو سر جناغی و ترقوه ای این ماهیچه تشکیل می شود، برای تعیین محل درست کاتتریزاسیون ورید مرکزی به کار می رود. انقباض این ماهیچه می تواند باعث بروز کجی گردن یا «گردن کج» شود که دلایل آن می تواند روماتیسمی، بازتابی یا مادرزادی باشد. در این حالت سر به سمت درگیر خمیده دیده می شود. درمان شامل تمرینات فیزیوتراپی برای کشش ماهیچهٔ درگیر و تقویت ماهیچهٔ سمت مقابل است. کجی گردن مادرزادی می تواند بدون علت مشخص یا بر اثر آسیب زایمانی ایجاد شود که به شکل توده ای درون ماهیچه قابل لمس است. جستارهای وابسته. ماهیچه های پشت
ریباویرین رده درمانی: داروهای ضد ویروس اشکال دارویی: قرص و افشانه موارد مصرف. ریباویرین برای درمان هپاتیت C مزمن (HCV) به صورت خوراکی و در ترکیب با اینترفرون به کار می رود. همچنین ریباویرین استنشاقی در درمان عفونت های شدید دستگاه تنفسی تحتانی ناشی از ویروس سن سیشیال تنفسی (RSV) به کار می رود. مکانیسم اثر. آنالوگ خوراکی گوانوزین با اثر ضد ویروسی علیه انواع ویروس های RNA و DNA. برای عفونت های HCV، ترکیب ریباویرین به علاوه اینترفرون پاسخ را در مقایسه با تک درمانی با اینترفرون بهبود می بخشد. عوارض جانبی. مهمترین عارضه ریباویرین آنمی وابسته به دوز است.عوارض دیگر آن اختلالات کلیوی، راش، خارش و تنگی نفس است جستارهای وابسته. هپاتیت اینترفرون
اینترفرون ها نوعی از پروتئین ها هستند که سلول های میزبان آلوده به ویروس آزاد ساخته و موجب تحریک دستگاه ایمنی و افزایش مقاومت بدن می شوند. اینترفرون ها از دستهٔ سایتوکاین ها هستند. درواقع اینترفرون ها مولکول هایی در بدن هستند که با مقاوم ساختن سلول به حملهٔ ویروسی، می توانند علیه آن ها وارد عمل شوند. اینترفرون ها به خصوص در برابر عفونت های ویروسی مقاومت می بخشند و در واکنش های ایمنی طبیعی بدن، حتی در غیاب ویروس ها (مثلا در اچ آی وی و سرطان) شرکت دارند. تاریخچه. در سال ۱۹۵۷ پژوهشگران انگلیسی مولکول هایی به نام اینترفرون را در بدن کشف کردند که با مقاوم ساختن سلول به حملهٔ ویروسی، می توانند علیه آن ها وارد عمل شوند. اینترفرون ها به خصوص در برابر عفونت های ویروسی مقاومت می بخشند و در واکنش های ایمنی طبیعی بدن، حتی در غیاب ویروس ها (مثلاً در سرطان) شرکت دارند. انواع اینترفرون. حداقل ده نوع متفاوت از اینترفرون ها در پستانداران کشف شده که هفت نوع از آن ها در انسان شناسایی شده اند. اینترفرون های انسانی در سه تیپ طبقه بندی می شوند. تیپ یک برحسب اثر ضد ویروسی، ضد رشد و فعال سازی سلول کشنده طبیعی به اینترفرون های IFN-α و
IFN-β، IFN-ω تقسیم بندی می شود. از تیپ دو IFN-γ و از تیپ سه IFNLR۱ قابل ذکرند. این پروتئین ها توسط گلبول های سفید، لنفوسیت ها، فیبروبلاست ها و سایر سلول های سیستم ایمنی تولید می شوند. عملکرد اینترفرون. اینترفرون ها موجب تحریک سیستم ایمنی و افزایش مقاومت بدن در برابر عوامل بیماری زا می شوند. برخی موجب فعال شدن سلول های ایمنی مانند سلول های کشندهٔ طبیعی (Nk) و ماکروفاژها می شوند. یا با ارائهٔ آنتی ژن عوامل بیماری زا به لنفوسیت های تی موجب بهتر شناخته شدن آن ها و تشدید پاسخ ایمنی می شوند. همچنین ۰ سلول های سالم به ویروس ها را افزایش می دهند. اینترفرون ها در ایجاد برخی از علائم بیماری های عفونی مانند احساس خستگی و تب نیز نقش دارند. اینترفرونی که در پاسخ به یک نوع ویروس تولید می شود سبب بروز مقاومت کوتاه مدت در برابر بسیاری از ویروس ها نیز می شود.
گربه های اشرافی یک فیلم پویانمایی تولیدشده و منتشرشده توسط شرکت والت دیزنی در سال ۱۹۷۰ میلادی است. خلاصهٔ داستان. در پاریس، فرانسه در سال ۱۹۱۰ زنی دارای یک گربهٔ مادر و چندین بچه گربه می باشد که در بهترین شرایط زندگی می کنند. وی علاوه بر این گربه ها خدمتکاری به نام ادگار نیز دارد و این اشخاص تنها کسانی می باشند که همراه وی هستند، وی با فراخواندن وکیلش و تنظیم وصیت نامه اش مبنی بر اعطای کل اموالش پس از مرگ به گربه ها و متوجه شدن این موضوع از سوی ادگار باعث می شود که ادگار به فکر نابودی گربه ها بیفتد و آنان را در شبی می دزد و به مکان دوردستی در بیرون از شهر می برد؛ این گربه ها پس از این درصدد بازگشت به پاریس و خانهٔ صاحبشان بر می آیند و در راه با گربهٔ نری به نام اومالی آشنا می شوند و با کمک او موفق به بازگشت به خانهٔ صاحبشان می شوند و در آخر ادگار هیچ چیزی نصیبش نمی شود و گربه ها همراه با گربه ای که همراهیشان کرده بود (اومالی) به زندگی با صاحبشان ادامه می دهند.
اتحادهای لگاریتمی زیادی را می توان در ریاضیات پیدا کرد. قوانین جبری. کاربرد عملگرهای ساده ساز. گاهی از لگاریتم برای ساده کردن شمارش های ریاضی استفاده می شود. مانند لگاریتم حاصل ضرب که برابر است با مجموع لگاریتم دو عدد: که در آن formula_1 و formula_2 و formula_3 اعداد حقیقی بزرگتر از صفر اند و formula_4 است. همچنین formula_5 و formula_6 همگی اعداد حقیقی اند. formula_7 قانون مربوط به توان ها: formula_8 قانون نسبت ها: formula_9 قانون ریشه ها مانند قانون توان ها اثبات می شود: formula_10 اتحادهای بدیهی. "هشدار:" formula_11 تعریف نشده است چون هیچ عدد formula_12 را نمی توان پیدا کرد که formula_13 شود. به عبارت دیگر در نمودار formula_14 در نقطهٔ ۰ = x یک مجانب قائم داریم. توان های خنثی کننده. تابع های لگاریتمی و نمایی در صورتی که هر دو در یک پایه باشند می توانند یکدیگر را خنثی کنند. این به این دلیل است که دو تابع وارون یکدیگرند. (درست مانند ضرب و تقسیم یا جمع و تفریق که عملگرهای وارون اند) تغییر پایه. بسیاری از ماشین حساب ها تنها می توانند لگاریتم طبیعی و اعشاری را حساب کنند برای همین اگر بخواهیم لگاریتم در دیگر پایه
ها را بدست آوریم باید از اتحاد زیر استفاده کنیم: formula_17 اثبات. فرض کنید که formula_18 آنگاه formula_19 حال از دو سوی تساوی در پایهٔ "d" لگاریتم می گیریم: formula_20 پس از ساده سازی خواهیم داشت: formula_21 آنگاه formula_22 از آنجایی که formula_18 خواهیم داشت: formula_24 نتایج. نتایج بدست آمده از اتحاد بالا عبارتند از: که در آن formula_27 جایگشت زیرنویس ۱ تا n است مانند: جمع و تفریق. جمع و تفریق در لگاریتم ها در نظریه های احتمالاتی کاربرد دارند: که در حالت ویژه می دهد:
بربو نزار، روستایی از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر در ایران است. بربو نزار به دارا بودن ساحلی بکر و ارام معروف است. اسم این روستا برگرفته از ساحل زیبای ان که ساحل نزار نام دارد می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1404 جمعیت آن 24نفر (5خانوار) بوده است.
بوجیکدان، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران.این روستا از شمال با روستای دل آرام و از جنوب با روستای بندر رستمی همسایه است و در کنار آبهای نیلگون خلیج فارس قرار دارد، و دارای ساحلی ماسه ای زیبا و آرام است و اغلب مردمان این منطقه همانند سایر مردم استان بوشهر به ماهیگیری اشتغال دارند. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۳نفر (۱۴خانوار) بوده است.
رستمی، بندری است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. این بندر از غرب به دریای خلیج فارس و از شرق به رشته کوه های مند ختم می شود. همچنین از شمال با روستای بربو و بوجیکدان از جنوب با روستای گهی (گاهی) همسایه است. در محلهٔ شمالی این بندر حسین آباد (نام های قدیمی باغ شلیدان ، باغ ناری ، باغ مصلی ، باغ پنبه ای و باغ زایر عبدالحسین ) قرار دارد. از نظر آموزشی: این بندر دارای مدرسه راهنمایی پسرانه دکتر حسابی، دبستان حجت، دبستان شهید فرهمند و مدرسه راهنمایی دخترانه ام السلمه می باشد. از نظر صنعتی: شرکت پاوره و لنج سازی که در قسمت جنوبی بندر و شرکت شیل گستر و یخ سازی و شرکت پرورش ماهی در قفس ( سیباس ) که داخل بندر و کارخانه پودر ماهی. غذای دام طیور در شمال بندر واقع شده است باعث اشتغال زایی بسیاری از جوانان بندر و روستاهای هم جوار شده است. از نظر فرهنگی و مذهبی: دارای ۳ مسجد یکی در شمال بندر بنام ابوالفضل که در باغ شلیدان می باشد و دیگری در وسط بندر بنام فاطمیه و یکی دیگر هم در جنوب بندر بنام موسی بن الجعفر ( کویتی ها ) می باشد و دارای دو حسینیه بنام سیدالشهدا در وسط بندر و مسلم بن عقیل در شمال بند
ر محله باغ شلیدان و مجتمع فرهنگی مذهبی مهندس اکبر پور و دارالقرآن و قدمگاه زین العابدین در قسمت جنوبی بندر در کنار ساحل و قدمگاه خواجه خضر در شمال بندر واقع شده است. از نظر اقتصادی: دارای یک بانک کشاورزی و از نظر صیادی: دارای تعاونی صیادی و اداره شیلات تنگستان و دشتی و اسکله ای که دو حوضچه بزرگ را داراست و دومین اسکله بزرگ استان بوشهر نیز می باشد. جمعیت. این بندر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۲۷نفر (۳۴۱خانوار) بوده است.
گاهی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت و مشخصات. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۴۰نفر (۱۲۰خانوار) بوده است. پیشینه و محدوده: روستای گاهی یکی از قدیمی ترین روستاهای استان بوده و در قدیم به پگاهی معروف بوده است. این روستا واقع در استان بوشهر و 60 کیلومتری شهر بوشهر و منطقهٔ ساحلی خلیج فارس واقع شده و آب و هوای نیمه بیابانی گرم دارد. مردم و اشتغال: مردمانی خونگرم و مهمان نواز می باشند.همگی شیعه و به زبان فارسی گویش محلی تنگسیری تکلم دارند. با توجه به همسایگی این روستا به دریا اکثر مردم از راه دریا (صیادی و تجارت) امرارمعاش می کنند.لنج سازی نیز از مشاغل مردان این روستا می باشد.
چاه پهن، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۹نفر (۲۷خانوار) بوده است. منابع. سعیدی نیا, حبیب الله, &amp; آبیاری, دانیال. (1401). بررسی خاستگاه و مهاجرت طایفه خنسیر در کرانه های شمالی خلیج فارس. تحقیقات تاریخ اقتصادی, 11(1), 155-176. doi: 10.30465/sehs.2022.39402.1776
سالم آباد، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۵نفر (۱۰۸خانوار) بوده است.
بندر کَرّی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. روستای کرّی (Karri) در دهستان بوالخیر و بین دو روستای سالم آباد در شمال و کلات در جنوب قرار گرفته است، و در شرق آن دنباله کوههای زاگرس و در غرب آن خلیج فارس قرار دارند. ساحل این روستا به دلیل تورفتگی زیاد آب در آن خلیج کوچکی درست شده که به خلیج کرّی (Karri bay) معروف است. از مشخصه های اصلی آن فانوس دریایی بزرگی است که بیش از 35 سال پیش جهت راهنمایی دریانوردان نصب شده است. شغل اکثر مردم، ماهیگیری و خرید و فروش ماهی است ولی در کنار آن به تجارت از طریق سفر با لنجهای تجاری به کشورهای حوزه خلیج فارس نیز می توان اشاره کرد. به تازگی (سال 1390) در این روستا اسکله صیادی احداث شده که باعث بالا بردن ایمنی ماهیگیران و قایق هایشان شده است. این روستا دارای یک باب مدرسه دبستان (شهید مقاتلی) و دو مدرسه راهنمایی پسرانه (امام علی) و دخترانه (حدیث) می باشد که ساختمان هر دو مدرسه راهنمایی توسط دو خیّر ساخته شده است. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۴۱نفر (۱۵۳خانوار) بوده است.
هدکان، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۶نفر (۲۹خانوار) بوده است. منابع. سعیدی نیا, حبیب الله, &amp; آبیاری, دانیال. (1401). بررسی خاستگاه و مهاجرت طایفه خنسیر در کرانه های شمالی خلیج فارس. تحقیقات تاریخ اقتصادی, 11(1), 155-176. doi: 10.30465/sehs.2022.39402.1776
زیراهَک، روستایی است در همسایگی روستای بریکان از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۰۱نفر (۵۹خانوار) بوده است. هم اکنون مصطفی خدری بعنوان دهیار روستا و علی اکبر ماهینی، علی اصغر جوانفر و رضا محبی بعنوان شورا مشغول به فعالیت می باشند. منابع. سعیدی نیا, حبیب الله, &amp; آبیاری, دانیال. (1401). بررسی خاستگاه و مهاجرت طایفه خنسیر در کرانه های شمالی خلیج فارس. تحقیقات تاریخ اقتصادی, 11(1), 155-176. doi: 10.30465/sehs.2022.39402.1776
خورشهابی، بندری است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت بندر خورشهابی ۱۴۴۴نفر می باشد بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ آمار جمعیت آن ۱۱۳۰نفر (۲۶۵خانوار) بوده است. وجه تسمیه. خورشهابی در اصل از دو کلمه خور+ شهابی تشکیل شده است. در زمان قدیم در ضلع شمال غربی روستا و در محل اتصال دریا و خشکی یک بریدگی به نام خور بوده که در اثر جذر و مد دریا آب آن پر و خالی می شده است. اثر آن هنوز هم وجود دارد. در اطراف این خور چند اصله درخت خرمای تنومند به نام شهابی رشد کرده بوده که صیادان برجی ها و ملوانان، قایقهای بادبانی خود را به آن می بستند تا از خطرات طبیعی مثل طوفان مصون بمانند. بنابراین در آن زمان که اسکله ای وجود نداشته، این نقطه بدلیل عمق مناسب آب و وجود طبیعی خور و درخت شهابی نقش مهمی در صیادی و تجارت ایفا می نموده است. اشخاص برجسته. در دوران جنگ رئیسعلی دلواری با انگلیسی ها، ناخدا عباس حاج خداداد درویشی از ساکنین بندر خورشهابی، از طریق مرزهای آبی به نیروهای رئیسعلی، اسلحه و سایر ملزومات جنگی می فرستاد، بطوری که نیروهای انگلیسی بندر خورشهاب را گلوله باران
نموده و ناخدا عباس حاج خداداد درویشی ناگزیر از نقطه ای بین سالم آباد و کری این کار را ادامه داد و مجدداً این روستاها نیز گلوله باران شده اند. آثار این گلوله ها تا اوایل انقلاب اسلامی در اکثر خانه ها وجود داشت، ولی بعد از انفجاری که حادث شد، جمع آوری و در آب دریا معدوم گردید. بزرگان بندر خورشهابی از قدیم دارای مراوداتی با شیوخ بحرین بودند و از آخرین نسل از ناخداهای برجسته این بندر می توان به حاج محمود درویشی اشاره کرد که برد مسافتی سفرهای دریایی ایشان تا هند و همچنین زنگبار واقع در شرق افریقا می بوده است. اهمیت کار این ناخداها در این بود که با لنج های قدیمی و علوم مسیریابی محلی به سفرهای دریایی طولانی مدت می رفتند. شخصیت برجسته مذهبی و معاصر بندر خورشهاب سید موسی ابطحی است. سید موسی ابطحی در سال 1312هجری شمسی در روستای خورشهاب متولد شد. ایشان در سال 1333هجری شمسی جهت تحصیل علوم دینی روانه نجف اشرف شد. در سال 1350به منطقه دشتی بازگشت و به فعالیت های مذهبی، سیاسی و فرهنگی پرداخت. از جمله فعالیت های ایشان می توان به تاسیس حوزه علمیه خورموج و تاسیس کتابخانه مهدیه خورموج اشاره کرد. سید موسی ابطحی در سال 1377 دارفا
نی را وداع گفت و در کتابخانه اش در خورموج دفن شد.
حسین ضیایی تربتی (زادهٔ ۱۵ تیر ۱۳۲۳ – درگذشتهٔ ۲ شهریور ۱۳۹۰) استاد مطالعات ایرانی و اسلامی و مدیر بخش مطالعات ایرانی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بود. او از سال ۱۹۸۸ در این دانشگاه تدریس می کرد. تحصیلات. دکتر حسین ضیایی کارشناسی خود را در رشتهٔ ریاضیات و فیزیک از دانشگاه ییل در سال ۱۹۶۷ دریافت کرد و سپس در رشتهٔ فلسفه در دانشگاه هاروارد ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۷۶ به درجهٔ دکترای فلسفهٔ اسلامی دست یافت. فعالیت های علمی. دکتر ضیایی پس از پایان تحصیل به ایران بازگشت و در دانشگاه های تهران و شریف (آریامهر سابق) به تدریس پرداخت. او پس از بازگشتِ دوباره به آمریکا، به آموزش و پژوهش در دانشگاه های هاروارد، براون و کالج اوبرلین پرداخت و سپس با سِمَت استادی به دانشگاه کالیفرنیا رفت. دکتر ضیایی از سال ۲۰۰۰ میلادی عضو هیئت ویراستاران مجلهٔ معتبر "ترانسندنت فیلوسوفی" نیز بود، و در سال ۲۰۱۰ هم به عنوان رئیس انجمن بین المللی تاریخ شناسان علوم انتخاب شد. از ایشان چندین کتاب در زمینه های ریاضی و فلسفه و حدود ۵۴ مقاله که در نشریات معتبر دانشگاهی به چاپ رسیده، باقی مانده است. بخشی از آثار او به شرح زیر است: دکتر ضیایی علا
وه بر طرح موضوع فلسفهٔ اسلامی و به ویژه اشراق در مجامع علمی غرب، بخش هایی از آثار شاعران بزرگ ایران مانند جلال الدین رومی، سعدی، حافظ، نظامی و دیگران را به انگلیسی برگردانده و جنبه های گوناگون این آثار را به دانشجویان معرفی کرده است. فلسفهٔ اشراق. شاید بتوان گفت دکتر ضیایی نخستین کسی است که به طور گسترده به معرفی و شرح فلسفهٔ اشراق به انگلیسی زبانان پرداخته است. شماری از آثار او به زبان فارسی برگردانده شده است. از آن جمله می توان به کتاب «اشراق و معرفت در اندیشهٔ سهروردی» اشاره کرد. این کتاب از جمله چهار رساله شیخ اشراق (تلویحات، مقاومات، مشارح و حکمةالاشراق) را مورد بررسی قرار داده و علاوه بر روش شناسی سهروردی، به این موضوع نیز رسیدگی کرده که هر کدام از این رساله ها در چه مقطع زمانی از زندگی سهروردی نوشته شده اند. پیوند فلسفه و ریاضیات. دکتر ضیایی در گفتگویی که دربارهٔ پیوند ریاضیات و فلسفه با خبرگزاری مهر داشت، گفت: باورهای سیاسی. اگر چه دکتر ضیایی از سیاست به دور بود، اما پس از رخدادهای پس از انتخابات جنجالی ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸، طی نامهٔ سرگشاده ای به فرهیختگان ایرانی، از خشونت دولتی و عاملان آن
در ایران به شدت انتقاد کرد. او دربارهٔ انگیزهٔ خود از نگاشتن این نامه گفت: دکتر ضیایی مخاطب خود را در این نامه فرهیختگان و کسانی معرفی کرد که با آنان سنخیت فکری دارد. دکتر ضیایی حفظ «راستی» را موضوع اصلی کسانی دانسته بود که با اندیشه و اندیشیدن سر و کار دارند. حسین ضیایی همچنین در یک سخنرانی عمومی در گسترهٔ تخصص خود، نضج گرفتن دروغ، بداخلاقی و خرافه در جمهوری اسلامی ایران را نکوهش کرد و گفت: دکتر ضیایی مقاله ای نوشت با عنوان «دروغ و خرافه، دو مشکل جمهوری اسلامی». او بر این باور بود که در جامعهٔ ایران ترویج خرافات و دروغگویی دو مورد از مشکلات بزرگ فرهنگ و فرهنگ سیاسی ایران است که تا هنگامی که این دو مشکل حل نشوند، ما نمی توانیم به سوی دموکراسی پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته باشیم.
بریکان، روستایی است در همسایگی روستای زیراهک و از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۸نفر (۵۸خانوار) بوده است.
بوالخیر یا بندر بوالخیر، روستایی بندری است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۲۵۲ نفر می باشد. و در سال ۸۵ جمعیت آن ۱۹۴۰ نفر بوده است. تاریخچه. بوالخیر از مهم ترین بندرهای جنوب ایران از گذشته تاکنون بوده است و از قدیم دروازه ای مهم برای ورود و صدور کالا بوده است. سابقه گمرک ان به حدود یک قرن و نیم می رسد که از گمرکات قدیمی ایران به شمار می رود. علاوه بر گمرک، اداراتی چون پست و امنیه (پاسگاه) در این بندر سابقه طولانی دارند. تجارت با کشورهای خلیج فارس و در گذشته با کشورهای خاور دور مانند هند، پاکستان، و کشورها و جزایر آفریقایی مانند مومباسا، دارالسلام و زنگبار باعث صدور و ورود حجم بسیاری از کالا در این روستا بوده است از این رو در قدیم در میان ساکنان روستاه های اطراف و مناطق دورتر به «کراچی کوچک» معروف بوده است. مردمان این بندر مهاجرانی از عربستان، اعراب تنبک جنوبی، اعراب خارک، دشتی و ساکنان بومی قدیمی تشکیل شده است. بوالخیر از قدیم مورد توجه تجاران و دلالان کالا بوده است؛ و به همین دلیل دریانوردی در ان قوت گ
رفت و و در قدیم تجارت اسلحه و برخی کالاهای مهم باعث رونق ان شد. دریانوردان بوالخیر و منطقه بارکی (گاهی، خورشهاب، بوالخیر، عامری، رستمی، کری، سالم آباد، بنجو، کلات) چهره های درخشان دریانوردی در خلیج فارس و حتی اقیانوس بوده اند، که بین سایر دریانوردان خلیج به تنگسیرها مشهوره بوده اند. رئیس غلامعلی خلیلی بن علی از تجارن و واردکنندگان معروف اسلحه در این منطقه بوده است؛ که با روابط نزدیک و دوستانه ای که دلالان و تجارن عرب خلیج فارس مانند «یوسف بن عبدالرحمن آل فخروه» داشته است اقدام به قاچاق اسلحه در این منطقه می کرده است. منابع. ۱. دوسفرنامه از جنوب ایران در سال های ۱۲۵۶هـ. ق-۱۳۰۷هـ. ق، ص۹۴ ۲. کتاب سیری در قلمرو گمرکات ایران از سیستان تا خوزستان. نوشته محمد فتحی. فروردین ۱۳۵۴. صفحهٔ ۱۹۶
عامری یا بندر عامری، روستایی بندری است از توابع دهستان بوالخیر در بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۵۸۱ نفر (۷۴۲ خانوار) می باشد. و در سال ۸۵ جمعیت آن ۳۲۱۵ نفر بوده است. بندر عامری در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی بوشهر قراردارد. عمده ترین فعالیت اقتصادی اهالی بندر عامری صیادی و تجاری است. بر اساس اطلاعات موجود تعداد صیادان عامری ۶۵۰ نفر به همراه ۶۰ فروند لنج و میزان صید ۱۵۹۱ تن می باشد.
محمدعامری یا بندر محمدعامری، روستایی بندری است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بوالخیر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۴۹۹ نفر می باشد. و در سال ۸۵ جمعیت آن ۳۵۰۰ نفر بوده است. بندر محمدعامری دارای اسکله صیادی تجاری و همچنین دارای گمرک می باشد، در خصوص مکان های تاریخی محمدعامری می توان به گورستان لنج ها و گمرک قدیمی این محل اشاره کرد.
زایرابراهیمی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵ُ جمعیت آن ۳۳۱ نفر (۹۲ خانوار) می باشد و در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۵۶ خانوار) بوده است.
عالی چنگی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۶۹۳نفر (۲۰۵خانوار) بوده است.
گورک سادات، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ این روستا ۱۰۶۶ نفر جمعیت دارد. در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۶۹ نفر بوده است.
گورک خورشیدی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵۴نفر (۱۴۷خانوار) بوده است.
در ادامه فهرستی از انتگرال (پادمشتق یا آنتی مشتق) تابع های گویا آمده است؛ برای آگاهی از فهرستی کامل تر، صفحهٔ فهرست انتگرال ها را نگاه کنید. For formula_17
جزیره تینو یکی از جزیره های کشور ایتالیا در دریای لیگوریا است که در غربی ترین نقطهٔ خلیج لا اسپزیا قرار دارد. این جزیره بخشی از مجمع الجزایری سه گانه است که در فاصلهٔ نزدیکی از یکدیگر قرار داشته و از سمت پورتو ونره در سرزمین اصلی تا جنوب پیش رفته اند. بزرگترین این جزیره ها جزیره پالماریاست که در شمال جزیرهٔ تینتو واقع شده و کوچکترینشان جزیره تینتو است که در جنوب دو جزیرهٔ دیگر قرار دارد. این سه جزیره در سال ۱۹۹۷ همراه با پورتو ونره و چینکوئه تره در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفتند. تاریخچه. بنا بر روایات، سنت ونریوس (در ایتالیایی سن ونریو)، قدیس نگهبان خلیج لا اسپزیا در جزیرهٔ تینو گوشه نشینی اختیار کرده و به عبادت مشغول بود. او سپس به مقام راهب بزرگ رسید و تا پایان عمرش در ۶۳۰ در این جزیره ماند. روز جشن سن ونریو تاریخ ۱۳ سپتامبر است و این روز هرساله در این جزیره جشن گرفته می شود. همچنین این گمان وجود دارد که محرابی در محل مرگ ونریو ساخته شد تا جسدش را در آن بگذارند و این محراب کوچک در سدهٔ یازدهم توسعه یافته و به کلیسایی بدل گردید. بقایای این کلیسا را امروزه می توان در کرانه های شمالی جزیرهٔ تینو دید. امر
وزه این جزیره بخشی از یک منطقه نظامی است و فانوسی دریایی محاط بر آن است.
خیش اشکن، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۸نفر (۸۲خانوار) بوده است.
گورک کله بندی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۷۰نفر (۱۶۷خانوار) بوده است.
گورک دژگاه، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. این روستا میان گورک مزارحسینی و گورک کله بندی قرار دارد و فاصله این روستا تا شهر عالی شهر ۲٫۵ کیلومتر و تا شهر بوشهر ۲۰ کیلومتر است. گورک دژگاه دارای یک دبستان دخترانه و پسرانه، چمن مصنوعی، مسجد، حسینیه می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی ایران در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۶۵۲ نفر می باشد. بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ آمار جمعیت آن ۴۳۳ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده است.
گورک سلیمانی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۰نفر (۵۷خانوار) بوده است.
گورک محمدرحیمی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۲نفر شامل ۱۷۰ نفر مرد و ۱۸۲ نفر زن (۱۰۹خانوار) بوده است.
مزارحسینی، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۱نفر (۷۰خانوار) بوده است.