Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نماینده به سطح بعدی بفرستند. نظام نمایندگی تا سطح کنگره شوراها در سطح کومتی ادامه می یابد. فرآیند انتخابات بدین صورت از پایین به بالا صورت می گیرد. این سطوح معمولاً به سطوح اجرایی گره خورده است. The electoral processes thus take place from the bottom upwards. The levels are usually tied to administrative levels. تجربه شوروی. در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و شکلی از دموکراسی بود که در آن شوراهای کارگری (سوویت) ارگان های قدرت را از طریق کسب قوه مجریه و قوه مقننه بدست می گرفت. شوراهای کارگری شامل نمایندگانی است که از سوی کارگران انتخاب شده است. دامنه شوراها از سطح محلی تا مجمع ملی است. طبق آرای ولادیمیر لنین و سایر ایدئولوگ های اتحاد جماهیر شوروی، شوراها نمایانگر خواست و اراده دموکراتیک طبقه کارگر هستند و از اینرو تجسم و انگارهٔ دیکتاتوری پرولتاریا می باشند. انتقادات. منتقدان اصل لنین و دموکراسی شوروی، مانند کمونیسم شورایی ادعا می کنند شوراهای کارگری (سوویت ها) در زمان لنین نیز سرنگون شده بودند و در واقع هیچ قدرتی نداشتند. هواداران تروتسکیسم موافق این نظرند اما ادعا می کنند سرکوب شوراها پس از تحکیم قدرت ژوزف
استالین (و نه کاملاً در زمان لنین) صورت گرفت. هواداران مائوئیسم و خوجه ایسم نیز بر این اعتقادند که شکاف هایی که در سیستم لنینی-استالینی به وجود آمد به سبب فقدان ایمان حزبی توده ها بود و این منجر به جدایی حزب و نیازهای مردم شد. پیامد این جریان، برآمد تجدیدنظرطلب ها (رویزیونیست ها) بود که پس از مرگ لنین، اتحاد شوروی را از دور نمود.
مردم سالاری رادیکال مردم سالاری رادیکال ، به عنوان یک ایدئولوژِی توسط ارنستو لاکلائو و چنتل موف در کتاب شان « » در سال 1985 مطرح شد . این دو نظریه پرداز استدلال میکردند که آن جنبش های اجتماعی که در پی تغییر سیاسی و اجتماعی هستند به راهبردی نیاز دارند که تصور نئولیبرال ها و نومحافظه کاران را از مفهوم دموکراسی به چالش بکشد . این راهبرد همان بسط تعریف لیبرالی از دموکراسی است که بر پایه آزادی و برابری بنا شده است و در عین حال تفاوت ها و اختلافات را بر میتابد . لاکلائو و موف ادعا دارند که لیبرال دموکراسی در کوشش خود جهت ساختن اجماع و وفاق ، به آرای مخالف ، نژادها ، طبقات ، جنیست ها و جهان بینی های گوناگون ستم روا می دارد . در جهان ، در یک سرزمین و در یک جنبش اجتماعی ، اکثریت خاموشی قرار دارند که علیه این اجماع مقاومت می کنند . رادیکال - دموکراسی تنها پذیرش تفاوت ها ، تخاصمات ، تنوعات و اختلافات آرا نیست بلکه وابسته به آن ها است . آرای لاکلائو و موف بر این فرض استوار است که مناسبات قدرتمدار ظالمانه ای در جامعه وجود دارد و این مناسبات باید آشکار و سپس اصلاح گردند . با ساختن مردم سالاری پیرامون اختلافات و تفاوت ها ،
روابط ظالمانه قدرت موجود در جامعه قادر خواهند بود به صف مقدم آمده به چالش کشیده شوند .
عایشه بنت طلحه یکی از مشهورترین زنان عرب و دختر طلحه بن عبیدالله تیمی، صحابی محمد و نوهٔ ابوبکر از طرف مادرش ام کلثوم و بنابراین خواهرزاده عایشه همسر محمد است. زندگی نامه. در منابع به اصالت خانوادگی بالا و روحیات مغرورش و زیبایی منحصربه فردش اشاره شده است او بیشتر از دیگر وابستگان به خاله اش عایشه دختر ابوبکر شباهت داشت. آن قدر که توجه همه را برمی انگیخت و این موضوع باعث نگرانی اش می شد. او زنی عشوه گر بود و شعر غزل می خواند و در برانگیختن احساسات و جلب نظر مخاطبانش چیره دست بود. تا جایی که حتی باعث عزل امیر مکه حارث بن خالد مخزومی گردید که نماز را به خاطر منتظر ماندن برای اتمام طواف عایشه به تأخیر انداخته بود و به عایشه برای انجام طواف خدم و حشم داده بود. او با مردان متعددی ازدواج نمود. ابتدا با عبدالله بن عبدالرحمن ابوبکر پسر داییش، سپس با مصعب بن زبیر پسر خاله اش و پس از مرگ مصعب با عمر بن عبیدالله بن معمر تیمی ازدواج نمود. او یک سال در مکه و یک سال در مدینه اقامت می کرد و گاهی نیز برای رسیدگی به اموالش به طائف می رفت و در آن جا قصری داشت. عایشه همواره از پوشاندن صورتش امتناع می ورزید و عقیده داشت که «خداو
ند به من زیبایی عطا کرده است و می خواهم مردم بدانند که من از کدام طبقه ام. من روی خود را نخواهم پوشاند و کسی نمی تواند به این دلیل مرا مقصر بداند».
ابو محمد مُفَضَّل بن عُمَر جُعْفی کوفی از فقهای شیعه و اصحاب و شاگردان امامان شیعه دوازده امامی جعفر بن محمد (امام ششم)، موسی بن جعفر (امام هفتم) و علی بن موسی (امام هشتم) است. او وکیل جعفر صادق در کوفه بود. او در اواخر قرن اول هجری در شهر کوفه به دنیا آمد. او روایات زیادی را از جعفر صادق و موسی کاظم نقل کرده و از روات بزرگ حدیث شناخته می شود. غالب علمای شیعه چون کلینی، شیخ مفید، شیخ طوسی، او را صحابی خاص امام ششم و امام هفتم شیعیان می دانند و محدث قمی گوید: «اختلافات شیعیان را حل می کرد و نماینده امام صادق و امام کاظم علیهم السلام بوده است.» هر چند در ذمّ او نیز روایاتی نقل شده است و نسبت هایی چون «فاسد المذهب»، «مضطرب الروایه»، «خطابی» بودن به او داده شده است ولی غالب علمای شیعه روایات مذمت او را جواب داده اند و روایاتی که در مدح اوست را بیشتر و محکم تر دانسته اند. از روایات متعددی برمی آید که وی مورد وثوق و اعتماد ائمه شیعه بوده است. روایات و اخبار در ذم او وی را ظاهراً زمانی با خطابیه مرتبط می داند و ادعا شده گاه روایاتی آمیخته با عقاید غالیان روایات کرده است و بیش از همه در ارتباط میان اسماعیل بن جعفر با
خطابیه نقش داشته است. به ضبط رجال کشی، جعفر صادق گاه وی را کافر خطاب می کرده و خشم خود را نسبت به ارتباط وی با اسماعیل ابراز می کرده است. نجاشی او را متهم به غلو می کند و دربارهٔ او می نویسد: «فاسد المذهب، مضطرب الروایه، لا یعبأبه و قیل انّه کان خطّابیاً و لقد ذکرت له منصفات لایعول علیها» کشی به طور گسترده روایاتی که در مدح او وارد شده و هم روایاتی که در ذم او می باشد رانقل می کند و نتیجه گیری را برعهده خواننده می گذارد. اما شیخ مفید مفضل را از صالحان می داند و آیت الله خویی نظر شیخ مفید را مقدم می داند و غلو خواندن او را مصداق غلو اصطلاحی کلامی نمی داند. مفضل سرانجام پس از هشتاد سال عمر در شهر کوفه درگذشت.
مردم سالاری اسلامی یا دموکراسی اسلامی، به نوعی از ایدئولوژی سیاسی اشاره می کند که به دنبال به کار بستن اصول اسلامی در سیاست گذاری عمومی در قالب دموکراسی است. نظریهٔ سیاسی اسلامی، ویژگی های اصلی مردم سالاری اسلامی را تعیین می نماید. نخست اینکه رهبران باید توسط مردم انتخاب شوند و دوم نظام تابع شریعت باشد. در نزد اهل سنت، خلافت، غلبه و شورا مهم ترین نظریه های حکومت اسلامی اند ولی نزد شیعیان دوازده امامی، نظریه های امامت و ولایت حاکم شرع غالب هستند. مردم سالاری اسلامی، بر دو نوع حکومت که عملاً در برخی کشورهای اسلامی وجود دارد اشاره می کند: گروهی بر این باورند؛ که مفاهیم لیبرالیسم یا آزادی خواهی و مشارکت دموکراتیک پیش تر در قرون وسطی اسلامی وجود داشته است. حامیان خلافت راشدین آن را به عنوان یک نمونه آغازین از یک حکومت دموکراتیک اسلامی مطرح می کنند، برخی ادعا می کنند که توسعه دموکراسی در دنیای اسلام، نهایتاً با روابط شیعه-سنی متوقف شده است. دیدگاه شیعیان. در دیدگاه برخی از شیعیان دوازده امامی به ویژه در جمهوری اسلامی ایران، دو نظریهٔ اساسی برای حکومت اسلامی وجود دارد: امامت و ولایت فقیه. در سدهٔ اخیر نظریه های دیگر
ی نیز برای تحقق حکومت اسلامی مطرح شده است. این دو نظریه ارتباط با یک دیگر تنگاتنگی دارند. ولایت فقیه. یکی از نظریه های مبنایی حکومت اسلامی بنا بر جمعی از نظر فقیهان شیعه نظریهٔ ولایت حاکم شرع است، که بنابراین فقیه به عنوان حاکم شرعی حق ولایت و حکومت بر امت را داراست. در این میان شیوهٔ تعیین حاکم شرعی یا ولی فقیه بنابر نظر برخی فقیهان انتخاب و برخی دیگر انتصاب است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به گونه ای است که با هر دو نظریه سازگار است، ولی نظریهٔ انتخاب قوی تر است. نظریه انتصاب. مصباح یزدی در کتاب «حکومت اسلامی و ولایت فقیه» و عبدالله جوادی آملی در کتاب «پیرامون وحی و رهبری» بیش از همه به شرح این نظریه پرداخته اند. البته این دیدگاه خاص این دو نیست و افرادی چون ناصر مکارم شیرازی و لطف الله صافی گلپایگانی نیز دیدگاهی این چنینی دارند. بر پایهٔ این دیدگاه، مشروعیت حکومت در زمان غیبت با حکم الهی و مشروعیت ولی فقیه ناشی از نصب او توسط امام معصوم است. به این ترتیب این نظام است که مشروعیت خود را از ولی فقیه می گیرد -نه برعکس- و همهٔ کارهای قوای سه گانه زمانی اعتبار دارد که رضایت ولی فقیه را به همراه داشته باشد. ج
وادی آملی، ولایت فقیه را نقطه مقابل وکالت فقیه و آن را مطرح در کلام و فقه کلان دانسته و می گوید: «امامت انتصابی است نه انتخابی. آن هم که جانشین امام است، یعنی ولی فقیه، او هم از طرف خود امام تعیین می شود یا با نصب عام، یا با نصب خاص. سخن از وکالت فقیه نیست. سخن از ولایت فقیه است.» وی در تحلیلی عقلی از قاعده لطف به مثابه استدلالی برای انتصابی بودن ولایت فقیه بهره می گیرد. موافقان این نظریه به نوشته ها و فعالیت های روح الله خمینی نیز استناد می کنند. او در کتاب بیع در استدلال عقلی خود بر ولایت فقیه می نویسد: «هرآنچه دلیل امامت است، عین همان ادله دلیل بر لزوم حکومت بعد از غیبت ولی امر است.» و مسلم است که در نگرش رایج شیعه ادله امامت بر وجوب نصب امامان معصوم از جانب خداوند دلالت دارند. نظر و انتخاب مردم در این نظریه هیچ مشروعیتی به حکومت فقیه نمی دهد و رأی به خبرگان در واقع رجوع به بینه است؛ یعنی مردم کارشناسان مذهبی را انتخاب می کنند تا آنان فقیه اصلح و اعلم را کشف کنند و شهادت آن ها موجب یقین دیگران می شود. همچنین مصباح سخنان روح الله خمینی در زمان انتصاب مهندس بازرگان، استفاده از کلمه «منصوب می کنم» در تنفیذ اح
کام ریاست جمهوری بنی صدر، رجایی و خامنه ای و به ویژه فرمان تشکیل مجمع تشخیص مصلحت نظام که در اختیارات رهبر در قانون اساسی پیش بینی نشده بود را شاهدی بر فراتر بودن ولی فقیه از قانون، و اعمال ولایت مطلقه فقیه می داند. او تشکیل مجمع تشخیص مصلحت را نشانه تمثیلی بودن اختیارات رهبر که در اصل ۱۱۰ بیان شده، می داند؛ یعنی در شرایط عادی ولی فقیه در همین چارچوب است اما در شرایط فوق العاده رهبر به اقتضای ولایت مطلقه الهی خود می تواند تصمیمات مقتضی را اتخاذ کند. مدافعان این نظریه همچنین اصول ۵ و ۱۰۷ قانون اساسی را نیز گواهی بر نظریهٔ خود می دانند. همچنین مکارم شیرازی در انتقاد مردم سالاری اسلامی می گوید: «اگر به آراء مردم مراجعه نشود موجب اتهام به حکومت استبداد می شود از این رو جایز است که رای مردم در درجه دوم باشد.» محمدتقی مصباح یزدی نیز کم و بیش همین نظر را دارد. جناح اصولگرایان ایران نیز اکثراً این عقیده را در قبال ولایت فقیه دارند. نظریهٔ انتخاب. بر پایهٔ این دیدگاه، در زمان غیبت امامان معصوم و در شرایطی که نماینده ای نیز از جانب او مشخص نشده است، بر مردم واجب است که از فقیه جامع الشرایط اطاعت نمایند هر چند این نظریا
ت، طبیعتی انتقادی دارند و با توجه به مشکلات نظری و عملی نظریهٔ نصب و تجربه ولایت فقیه در جمهوری اسلامی شکل گرفته اند. آثار متعددی در این زمینه نوشته شده که کتاب «ولایت فقیه، حکومت صالحان» اثر نعمت الله صالحی نجف آبادی و به ویژه «دراسات فی ولایة الفقیه» اثر حسینعلی منتظری از مهم ترین آن ها هستند. انتقادها. ایاد رئوف جمال الدین روحانی شیعه سکولار عراقی که شانزده سال از تبعیدش توسط رژیم بعث را در ایران سپری کرده است می گوید نظریهٔ ولایت فقیه، رهبر کل قوا را به کسی تبدیل می کند که معصوم، بی گناه و لغزش ناپذیر است. او می گوید مفهوم معصوم، قدرت نهایی و مطلق را در اختیار رهبر کل قوا قرار می دهد مانند ایران. عبدالکریم سروش انتقاداتی را نسبت به تئوری ولایت فقیه وارد کرده و گفته است: «تئوری ولایت فقیه، عین استبداد دینی است و با این تئوری اصولاً نمی توان نظام دموکراتیک به وجود آورد. حتی هیچ کس نمی تواند در ذیل تئوری ولایت فقیه، عدالت بورزد چون همان گونه که فیلسوفان قدیمی گفته اند، قدرت مطلقه فساد مطلق می آورد. پارساترین فرد هم اگر در راس جامعه با قدرت غیرپاسخگو قرار گیرد بعد از چند سال بسیار از عدالت فاصله خواهد گرفت؛ ل
ذا تئوری ولایت فقیه خمینی از همان آغاز یک تئوری غیراخلاقی بود.» امامت. بر خلاف اهل سنت، در دیدگاه نظام امامت شیعه، خدا امام را می گمارد و مشروعیت امام از خدا است. البته حاکمیت تنها یکی از شأن های امام است که در زمان علی بن ابیطالب و حسن بن علی (مجتبی) بخشی از آن محقق شد. هرچند امامت بتواند مؤلفه های ذاتی مردم سالاری یعنی مشارکت عمومی و اقتدار جمعی را بپذیرد، ولی مؤلفه های زمینه ای آن را برنمی تابد و رضایت مردم در آن مبنای مشروعیت نیست. دیدگاه سنیان. در میان اهل سنت نظریهٔ "شورا" در مردم سالاری اسلامی جایگاه ویژه ای دارد جهت مشروعیت بخشی به حکومت و قدرت سیاسی. آنان معتقد اند حکومتی که از راه شورا مستقر شده باشد مشروعیت پیدا می کند. ریشهٔ شورا به حکومت های صدر اسلام بر می گردد که پس از پیامبر اسلام، با سه شیوهٔ انتخاب توسط اهل حل و عقد، تعیین خلیفه، شورا انتخاب شدند، و بعدها شیوه استیلا و غلبه نیز یکی از راه های مشروع حکومت مطرح گردید. مبنای مشروعیت چنین شیوه ای برای استقرار حکومت در دیدگاه اهل سنت عمل صحابه است زیرا گفتار و کردار صحابه هم پایه قرآن و سنت منبع اصلی احکام سیاسی به شمار می رود و به همین جهت شرایط
و شیوه های استقرار خلفای راشدین را نمونه آرمانی و مشروع حکومت اسلامی دانسته و مشروعیت عمل سیاسی حاکمان را بر پایه همین امر توجیه می نمایند. حتی برخی معقتد اند اگر ولایت فقیهی باشد در اصل برای شورا است و برای همین خداوند هرگز پیامبر خود را مأمور به تعیین خلیفه نکرده و او می بایست پایبند به شورا باشد و سیاست امت را به خود آنان واگذارد. البته دربارهٔ حکم فقهی شورا دیدگاه های متفاوت است و برخی شورا را مستحب و برخی واجب می دانند. کسانی که واجب می دانند نیز نظرهای گوناگونی دارند. تجربه های مردم سالاری اسلامی. مالزی. بر اساس قانون اساسی مالزی، پادشاه، از میان ۹ سلطان ایالت های مختلف مالزی از ۱۳ ایالت، به طور دوره ای و برای مدت ۵ سال انتخاب می شود. در چهار ایالت دیگر که سلطان ندارند بالاترین مقام رسمی، فرمانداران انتصابی هستند که آن ها نیز با ترتیب خاصی انتخاب شده و مقام تشریفاتی و اختیارات رسمی سلاطین را دارا می باشند. اندونزی. در اندونزی در ۱۷ ژوئن ۱۹۹۹ به دستور یوسف حبیبی ژنرال دامیری به فرماندهی منطقه تیمور شرقی رسید که مردم آن خواهان استقلال بودند. در چهارم ژوئیه ۱۹۹۹ بانک جهانی با اعطای وام یک میلیارد دلاری به
اندونزی موافقت کرد. انتخابات ریاست جمهوری پس از ۳۰ سال انجام شد و رقیب یوسف حبیبی، خانم مگاواتی سوکارنو پوتری از حزب دموکرات بالاخره در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۱ به ریاست جمهوری رسید و حزب گلکار یعنی حزب وابسته به سیستم حاکمیت شکست خورد. در آخرین روزهای حکومت یوسف حبیبی مردم تیمور شرقی با نظارت سازمان ملل به استقلال خویش رای دادند. بعد از مگاواتی سوکارنو پوتری، ژنرال بازنشسته سوسیلو بامبانگ یودهویونو که زمانی افسر اطلاعات و فرماندار تیمور شرقی بوده است در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید. اندونزی در سال های اخیر پیشروی قابل توجهی برای تقویت دموکراسی و احترام به حقوق بشر داشته است. آن ها اسلام میانه رو را سرلوحه خود قرار دادند و به عنوان نمونه ای از دموکراسی اسلامی ستایش های بین المللی به همراه داشت. برای مثال در نوامبر ۲۰۱۰ باراک اوباما زمانی که از جاکارتا بازدید می کرد «روح رواداری مذهبی که در قانون اساسی اندونزی مقدس است و یکی از ویژگی های امیدبخش و معنابخش است که در این کشور باقی مانده است» را تحسین کرد. جمهوری اسلامی ایران. جمهوری اسلامی ایران از جمله نظام هایی ست که از نظریهٔ شیعی ولایت فقیه پی
روی می کند. رهبر آن ولی فقیه است که با رای مستقیم مردم انتخاب نمی شود بلکه به واسطهٔ خبرگان منتخب مردم تعیین می شود. رئیس جمهور در این نظام با رای مستقیم انتخاب می شود و شخص دوم است و به عنوان رهبر شناخته نمی شود؛ ولی فقیه نظام جمهوری اسلامی ایران به صورت دوره ای تغییر نمی کند و فرماندهی کل نیروهای مسلح و ارگان های اصلی اطلاعاتی در اختیار ولی فقیه است. منتقدان نظام جمهوری اسلامی اعم از شیعه و غیر شیعه وجود کامل مردم سالاری در ایران را نفی می کنند. حتی برخی نظام را مردم سالار نمی دانند و مردم سالاری اسلامی در ایران را ظاهرسازی می دانند. پس از پیروزی انقلاب، برای برقراری نظام جمهوری اسلامی در ایران در فروردین ۱۳۵۸ همه پرسی ای برگزار شد که بیش از ۹۸٪ مشارکت کنندگان به جمهوری اسلامی آری گفتند. سپس سید روح الله خمینی رهبر انقلاب برقراری جمهوری اسلامی در ایران را اعلام کرد. قانون اساسی. پس از همه پرسی نظام جمهوری اسلامی، خبرگان برگزیدهٔ مردم در انتخابات مردادماه، پیش نویس قانون اساسی را بررسی و ویرایش و تصویب کردند، و در همه پرسی ای در آذر همان سال از تصویب مردم گذشت. سپس در سال ۱۳۶۸ قانون اساسی زیر نظر شورای بازنگ
ری ویرایش شد و در همه پرسی به تصویب مردم رسید. در مقدمهٔ قانون اساسی آمده است: «طرح حکومت اسلامی بر پایه ولایت فقیه که در اوج خفقان و اختناق رژیم استبدادی از سوی امام خمینی ارائه شد انگیزه مشخص و منسجم نوینی را در مردم مسلمان ایجاد نمود و راه اصیل مبارزه مکتبی اسلام را گشود که تلاش مبارزان مسلمان و متعهد را در داخل و خارج کشور فشرده تر ساخت.» و «بر اساس ولایت امر و امامت مستمر، قانون اساسی زمینه تحقق رهبری فقیه جامع الشرایطی را که از طرف مردم به عنوان رهبر شناخته می شود (مجاری الامور. بید العلماء بالله الامناء علی حلاله و حرامه) آماده می کند تا ضامن عدم انحراف سازمان های مختلف از وظایف اصیل اسلامی خود باشد.». اصل ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می گوید امور کشور باید به اتکاء آراء عمومی اداره شود از راه انتخابات:انتخاب "رئیس جمهور"، "نمایندگان مجلس شورای اسلامی"، اعضای شوراها و نظایر اینها، یا از راه همه پرسی در مواردی که در اصول دیگر این قانون معین می گردد. اما صلاحیت نامزدان انتخابات ها باید در چارچوب نظارت استصوابی شورای نگهبان قانون اساسی احراز شود.رهبر با واسطهٔ مجلس خبرگان تعیین می شود. مجلس خبرگان
رهبری متشکل از فقهای «واجد شرایط» است که بر اساس اصل ۱۰۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مسئولیت تعیین و نظارت بر ولی فقیه (رهبر جمهوری اسلامی) را دارد. مدت هر دورهٔ این مجلس که اعضای آن به وسیلهٔ انتخابات و توسط رأی مستقیم و مخفی مردم انتخاب می گردند، هشت سال می باشد. طبق قانون اساسی رئیس جمهور پس از رهبری شخص دوم کشور و مسئول اجرای قانون اساسی در کشور است. مراحل انتخاب مسئولیت آنان نیز متفاوت است، رئیس مجلس شورای اسلامی منتخب مردم یک شهر و منتخب نمایندگان مجلس و رئیس دستگاه قضا منصوب رهبری است اما رئیس جمهور منتخب ملت و منصوب رهبری است. دیدگاه سید علی خامنه ای. سید علی خامنه ای رهبر و ولی فقیه جمهوری اسلامی ایران معتقد است سید روح الله خمینی رهبر انقلاب اسلامی با حکمت و درایت خود مردم سالاری اسلامی را اساس کار جمهوری اسلامی ایران قرار داد. او در عین حال که تأکید می کند مغز و مادهٔ اصلی مردم سالاری اسلامی همان اسلام است و از آن نباید هیچ تخطی ای شود، می گوید ملت ایران مردم سالاری را از اسلام آموخته و مردم سالاری در نظام جمهوری اسلامی وظیفه ای دینی است. به فتوای وی، تصمیمات و اختیارات ولی فقیه در مواردی که مر
بوط به مصالح عمومی اسلام و مسلمین است، در صورت تعارض با اراده و اختیار آحاد مردم، بر اختیارات و تصمیمات آحاد امّت مقدّم و حاکم است، و این توضیح مختصری دربارهٔ ولایت مطلقه است. انتقادات. از دیدگاه عباس میلانی جمهوری اسلامی یک نظام تمامیت خواه است که سعی می کند شکل جامعه را پیرو ارزش های اسلامی تغییر دهد و مشابه دیگر نظام های تمامیت خواه، انتخابات در ایران برای نظام یک عامل مزاحم اما ضروری است و انتخابات عنصر کلیدی ظاهرسازی دموکراتیک است برای پوشاندن روح استبدادی چنین نظام هایی. از دیدگاه منتقدان، نظام جمهوری اسلامی در ایران در واقع یک نظام مردم سالار نیست و مردم سالاری اسلامی در ایران فقط یک ظاهرسازی ست که به ولی فقیه فعلی آن خامنه ای اجازه می دهد تا کنترل و قدرت خودش را در حالی به حداکثر برساند که حداقل های حقوق سیاسی جامعه را به کمترین میزان می رساند. قوانین جمهوری اسلامی کاملاً بر اساس اسلام و قرآن هستند و از جمله نظام هایی ست که زندانیان سیاسی مسلمان دارد. رهبر و ولی فقیه نظام جمهوری اسلامی ایران به صورت دوره ای تغییر نمی کند. امکان عزل و نصب رهبری توسط مجلس خبرگان وجود دارد اما رهبر توسط مردم انتخاب نمی ش
ود. هر گونه انتخابات مجلس خبرگان تحت شرایط تعریف شده و محدود انجام می شود. طی سال های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ در پی به چالش کشیدن رهبری توسط محمود احمدی نژاد، خامنه ای هشدار داده بود که ریاست جمهوری حذف شود. این در حالی است که در قانون اساسی تصریح شده که «تعیین رهبر به عهده فقها است» وضعیت حقوق بشر در ایران. این نظام بارها به اتهام نقض حقوق بشر مورد نقد قرار گرفته است و این موضوع بر تحریم های وضع شده علیه ایران نیز تأثیر داشته است. طی دوران حکومت جمهوری اسلامی ایران مجمع عمومی سازمان ملل بجز یکی دو سال، تقریباً همه ساله قطعنامه ای دربارهٔ نقض حقوق بشر به وسیلهٔ حکومت جمهوری اسلامی صادر کرده است. در آخرین قطع نامهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شمارهٔ A/RES/۶۴/۱۷۶ که در فروردین ماه ۱۳۸۹ منتشر شد، این مجمع ایران را در بسیاری موارد محکوم کرد. از جمله در برخورد دولت با معترضان نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸). حکومت جمهوری اسلامی ایران به صورت سختگیرانه ای آزادی های مدنی از جمله آزادی سخنرانی، مطبوعات، تجمعات، انجمن ها و آزادی های شخصی را زیر پا می گذارد و در مسیر آزادی های مذهبی نیز مانع ایجاد کرده است. ایالات متحد
ه نیز تحریم هایی را به دلیل نقض حقوق بشر علیه افراد خاصی در این نظام وضع کرده است. اتهام به فعالیت های تروریستی، گروگان گیری و فعالیت هسته ای از مواردی بوده اند که بارها موجب وضع شدن تحریم از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و تحریم های کشورهای مختلف علیه این نظام یا مصادره شدن اموال شده اند. سینا دهقان، سهیل عربی و محمدنوری از مردمی هستند که در مردم سالاری جمهوری اسلامی ایران به جرم سب النبی به اعدام یا زندان محکوم شدند. اما لغو اعدام به جرم قاچاق مواد در این نظام در دست بررسی است.
سازوکار کانونی زمین لرزه، تغییرشکل های روی داده در کانون زمین لرزه که باعث ایجاد امواج لرزه ای می شود را تشریح می کند. در مواردی که رویداد لرزه ای مرتبط با گسل است، سازوکار کانونی زمین لرزه به جهت گیری صفحهٔ گسل و بردار لغزش گفته شده و آن را حل صفحهٔ گسل نیز می نامند. سازوکار کانونی از حل تانسور گشتاور برای زمین لرزه به دست می آید، که خود با تجزیه و تحلیل شکل موج های لرزه ای مشاهده شده، تخمین زده می شود. سازوکار کانونی را می توان از مشاهده الگوی «نخستین جنبش» که در آن اولین امواج P واردشده شکسته شده یا کاهش می یابند نیز به دست آورد. این روش قبل از ثبت و تجزیه و تحلیل دیجیتالی شکل موج استفاده می شد. و این روش هنوز برای زمین لرزه های خیلی کوچک برای حل تانسور گشتاوری استفاده می شود. سازوکارهای کانونی در حال حاضر عمدتاً با استفاده از تجزیه و تحلیل نیمه خودکار شکل موج های ثبت شده استخراج می شوند.
مردم سالاری غیرلیبرال یا مردم سالاری کاذب (حزبی)، سیستم حاکمی است که در آن با وجود آن که انتخابات صورت می گیرد، آزادی های مدنی وجود ندارد و از این رو شهروندان از فعالیت های قدرت مداران واقعی بی اطلاع می مانند. این وضع ناشی از نبود چارچوبی قانونی و کافی جهت آزادی ها است. دولت های با چنین سامانه ای، خود را در هنگام برگزاری انتخابات، قیم می دانند و از سویی نبود آزادی هایی چون آزادی بیان و آزادی تجمع هر نوع مخالفتی را دشوار می سازد. قدرت در دموکراسیهای غیرلیبرال بین شاخه های دولت مرکزی و دولت محلی متمرکز است. رسانه ها اغلب توسط دولت کنترل می شوند و قویا از حکومت حمایت می کنند. طبیعتاً سازمان های غیردولتی نیز با محدودیتهای بسیاری روبرو هستند و حتی ممنوع اعلام می شوند. دموکراسی غیر لیبرال طیف وسیعی از دموکراسی های شبه لیبرال تا دیکتاتوری ها را شامل می شود. یک معیار غیرلیبرال بودن دمکراسی این است که دریافت شود آن دمکراسی تا چه حد به انتخابات آزاد و عادلانه و رقابتی برای احراز مقام های دولتی اهمیت دهد.
کالج هنر و طراحی ماساچوست با نام تجاری MassArt، یک کالج عمومی هنرهای تجسمی و هنرهای کاربردی در بوستون، ماساچوست است. این مدرسه که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد، یکی از قدیمی ترین مدارس هنری آمریکا و تنها مدرسه هنری مستقل با بودجه دولتی در ایالات متحده است و اولین کالج هنری در ایالات متحده است که مدرک هنری اعطا کرد. جایگاه علمی. دانشگاه مس آرت جزو ده کالج برتر ایالات متحده است. مجله بیزنس ویک این کالج را به عنوان یکی از برترین کالج های هنر جهان معرفی می کند.همچنین یواس نیوز اند ورلد ریپورت نیز دورهٔ کارشناسی ارشد هنرهای زیبای مس آرث را به عنوان برترین دوره آموزشی در ماساچوست اعلام کرد. پذیرش از رشته های مقطع تحصیلات تکمیلی بسیار گزینشی است. طبق آمار انجمن دانشکده های مستقل هنر و طراحی(AICAD) در برنامهٔ کارشناسی ارشد در ایالات متحده مس آرت در میان سه کالج برتر قرار دارد.
عکس سر یا هد شات یک فن عکاسی است که فوکوس عکس در آن روی سر یک فرد است. یک عکس سر نوع خاصی از عکس پرتره است. این نوع عکس تصویری ست که یک فرد را همان طور که هست نشان می دهد، با وجود اینکه ممکن است ساده یا دارای فرم باشد. یک عکس پرتره محیطی در تضاد با عکس سر، یک فرد را به همراه عناصر حیاتی اش چون کار او، علایق اش و ... نشان می دهد. صنعت سرگرمی. هنرمندان فیلم و سینما و موسیقی اغلب برای تقاضای شغل در رزومه شان باید یک عکس سر را در آن بگذارند. این عکسها معمولاً هنری هستند و تلاش دارند موضوع را به بهترین وجه نمایش دهند.
نپال بخشی از هیمالیا، مرتفع ترین رشته کوه جهان را در خود جای داده است. هشت کوه از چهارده کوه هشت هزار متری جهان، چه به صورت کامل یا در امتداد مرزهای تبت یا هندوستان در این کشور واقعند. فهرست برخی از این کوه ها در جدول زیر آمده است:
مارکو ویهلندی: "Marco V" ) (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۶۶؛ با نام واقعی مارکو ورکایلن در هیسویجک - دینثر) یک دی جی موسیقی الکترونیک هلندی موفق است.
بهزاد بهزادی (زاده ۱۳۰۶ آستارا - درگذشت ۱۳۸۶ آمریکا) محقق، نویسنده، مترجم و پژوهشگر است. بهزادی فعالیت روزنامه نگاری را در دههٔ ۳۰ آغاز کرد. ترجمه فارسی دده قورقود، نوشته ی ترکان اوغوز، تألیف فرهنگ آذربایجانی به فارسی و لغت نامه تشریحی زبان آذربایجانی (در سه مجلد) از آثار وی هستند. بهزادی که حقوقدان هم بود، از سال ۸۲ صاحب امتیاز و مدیرمسئول فصلنامهٔ آذری بود. . آثار استاد بهزادی حوزه های فعالیت بهزاد بهزادی وسیع است. و آثاری که تاکنون از ایشان به چاپ رسیده می شود: 1- سیمای معنوی ملت ها (اثر کالنین) سال 1326. 2- ترجمه درباره جنبش دموکراتیک آذربایجان«اثر میرزه ابراهیم» سال 1331 3- گفتگو درباره ی بیمه ی عمر سال 1340 تألیف 4- ترجمه ی دو نمایشنامه اثر میرزا ابراهیم اف سال 1369 5- ایکی نومایشنامه میرزه ابراهیم اوف 1369 چاب دوم 6- آذربایجان جا- فارسجا سوًزلوٍک (فرهنگ آذربایجانی – فارسی) چاپ اول 1369 چاپ دوم نشر معاصر 7- فارسجا- آذربایجان جا سوًزلوٍک (فرهنگ فارسی آذربایجانی) چاپ اول 1377 (در دوجلد) چاپ دوم در یک جلد انتشارات نخستین 8- آذربایجان دیلی نین ایضاحلی لوغتی (سه جلد) از انتشارات آکادمی علوم آذربایجان شوروی 1
376 9- درباره ی نگارش زبان آذربایجان 1379 10- کتاب ده دم قورقود شاهکار ادبی – حماسی ترکان اوغوز 11- «آذربایجانجادیل قوروشو» ویژه نامه ی آذری (16 و 17) 12- آذربایجان دموکرات نشر دوزگون خبر 1384 13- مقاله ها، مصاحبه، … 1385 14- حقانیت ، شکست «خاطرات» 1385 مرگ. بهزاد بهزادی که به دلیل نارسایی خونی برای معالجه به آمریکا سفر کرده بود، هشتم اسفندماه در این کشور درگذشت و همان جا به خاک سپرده شد
رمینگتون مدل ۷۰۰ نام یک سری جنگ افزار گلنگدنی ساخت کارخانه اسلحه سازی رمینگتوناست که از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون تولید آن ادامه دارد. عملکرد آن با ضربهٔ مستقیم سوزن گلنگدن به ته فشنگ است. خشابهای گوناگون سه تا پنج تیره دارد و از لحاظ بدنه، کالیبر و جنس مواد اولیه از بسیار متنوع است. منابع. Wikipedia contributors، "Remington Model 700،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Remington_Model_700&amp;oldid=502799550 (accessed July 20، 2012).