Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یون اکسیژن برای مثال وقتی در خلاء و در دمای بالا زینتر صورت می گیرد) و فازهای ناخالصی مزر دانه ای، تأثیر می گذارد. اندازه دانه نیز باعث اختلافاتی در نتایج می شود. محدوده دمایی ۹۵۰ تا ۱۱۵۰ درجهٔ سانتیگراد برای T_s، دمای آغاز انتقال در طول سیکل حرارتی، گزارش شده است. پسماند دمایی استحاله برای مثال اختلاف دمای بین دماهای T_s/ T_f در حین گرمایش و سرمایش بر اساس بعضی گزارش ها بالای ۳۲۰ درجهٔ سانتیگراد، اعلام شده است. مکعبی. فاز مکعبی دمای بالا، ساختمانی معادل ساختمان با وجوه پر دارد که در آن هر یک از یونهای با یون های اکسیژن که در دو تتراهدر یکسان مرتب شده اند، یک تقارن هشتایی دارند. گروه فضایی ساختار کریستالی مکعبی، Fm3m است و پارامتر شبکه آن که تابع اندازه گیری در دمای بالا یا دمای اتاق می باشد، در حدود ۰٫۵۰۸ نانومتر است. تشخیص تفاوت بین زیرکونیا مکعبی و تتراگونال زمانی که هر دو فاز موجود باشند توسط XRD یا آزمایش پراش الکترونی بسیار مشکل است. تبدیل زیرکونیای تتراگونال به مکعبی نخستین بار توسط اسمیت وکولون در سال ۱۹۶۲ با استفاده از XRD دما بالا تشخیص داده شد. این تبدیل در دمای ۲۲۸۵ درجهٔ سانتیگراد با یک پسماند د
مایی نسبتاً کوچک با ماکزیمم حدود ۳۰ درجه، رخ می دهد. در این حالت با انتقال کوچک اتم های اکسیژن در طول محور C که همراه با کاهش طول در محور C است منجر به تبدیل پلی مورفی تتراگونال به مکعبی می شود. البته در این حالت هیچ تغییری در پیوندها رخ نمی دهد. ویژگی ها. ویژگی های خاص زیرکونیا که موجب استفاده از آن درکاربردهای متنوعی می شود عبارتند از: مدول الاستیک زیرکونیا بسته به ترکیب شیمیایی، دانسیته و ریزساختار آن از ۱۵۰–۲۵۰ گیگا پاسکال، استحکام شکست از ۴۵۰ تا ۹۰۰ مگا پاسکال، چقرمگی از ۵ تا 13 MPam1/2 و سختی آن ۷ تا ۸ موس تغییر می نماید. زیرکونیا به دلیل فشار بخار پایین آن نسبت به سرامیک های هم خانواده خود چون آلومینا معمولاً از مقاومت به خوردگی بالاتری برخوردار است. اما مقاومت به شوک حرارتی آن به خصوص در دماهای بالاتر از ۱۰۰۰ درجه سانتی گراد به دلیل استحاله فازی پایین می باشد. زیرکونیا در برابر اسیدها (HCL و HNO3) ضعیف بوده و واکنش پذیری آن با اسیدها نسبت به قلیایی ها سریع تر است. در تماس با کربن، نیتروژن و هیدروژن در دمای ۲۲۰۰ تجزیه شده و تشکیل کاربید، نیترید یا هیدرید می دهد. وجود فشار بخار آب یا اتمسفر مرطوب موجب م
ی شود تا تحول فازی تتراگونال به منوکلینیک از دمای ۱۰۰ درجه سانتی گراد به طور خود به خود صورت گیرد. زیرکونیا به دلیل استحاله فازی می تواند به واسطه مکانیزم های مختلفی چون انحراف مسیر ترک، ایجاد تنش های فشاری بر لب های ترک و ایجاد ریز ترک ها انرژی گسترش ترک را افزایش داده و باعث کند شدن رشد ترک بشود. به این ترتیب حضور زیرکونیا به عنوان فاز ثانویه در سرامیک های مختلف باعث افزایش چقرمگی می شود. کامپوزیتها و کاربردهای زیرکونیا. سرامیک های زیرکونیایی یکی از انواع سرامیک های چقرمهاند که بر خلاف بیشتر سرامیک ها در برابر ضربه مقاوم هستند. چکش های سرامیکی یکی از انواع محصولات زیرکونیایی هستند. از دیگر کاربردهای این سرامیک، پوشش های سد حرارتی می باشد. این سرامیک به علت انتقال حرارت کم و مقاومت به شوک حرارتی گزینه خوبی برای پوشش دهی سد حرارتی می باشد. از جمله کاربردهای آن درپوشش دهی پره های توربین های گازی می باشد. از جمله کامپوزیتهای زیرکونیایی، کامپوزیت زیرکونیا- مولایت، زیرکونیا- آلومینا می باشد. کامپوزیت زیرکونیا- مولایت. از ویژگی های این کامپوزیت، خواص مکانیکی عالی است که با تفت جوشی واکنشی (REACTION SINTERING) به د
ست آمده است. دی اکسیدتیتانیوم و دی اکسید تیتانیوم با ایتریا (Y203) از جمله افزودنی هایی هستند که در این روش برای کاهش فاز آمورف در مرزدانه ها استفاده شده است. میکروساختار مشاهده در این کامپوزیت شامل یک زمینه (matrix) متراکم با دانه های ریز که در تمام جهات به طور یکسان هستند و ذرات زیرمیکرونی (Submicron) زیرکونیا که به طور یکنواخت در مرز دانه ها قرار گرفته اند، همراه با میزان کمی فاز شیشه با ویسکوزیته کم می باشد. نمونه ای از خواص مکانیکی که از این کامپوزیت به دست آمده است در جدول زیر نشان داده شده است. استحکام خمشی در حدود 300MPa و فاکتور ضریب شدت تنش بحرانی MPam1/2 3-4 است، که در بالای ۸۰۰ °C این خواص کاهش پیدا می کند. کامپوزیت زیرکونیا- آلومینا. کامپوزیت آلومینا- زیرکونیا، ترکیبی از سختی بالای آلومینا و مقاومت به شکست عالی زیرکونیا است؛ که به طور گسترده به عنوان جایگزینی مناسب برای زیرکونیا با سیستم مونوکلینیک و آلومینا شده است. یکی از مشکلات اصلی زیرکونیا، هنگام پیرسازی (aging) و قرارگیری در شرایط هیدروترمال است که زیرکونیا از سیستم تتراگونال به مونوکلینیک تبدیل می شود. مطالعات نشاندهندهٔ شکست آلومینا به دل
یل مقاومت به گسترش ترک پایین می باشد. باکامپوزیت آلومینا- زیرکونیا این اثر از بین رفته است. زیرکونیا به عنوان رنگ سرامیکی و اپک کننده. مصرف اصلی زیرکونیا در این بخش برای رنگ کاشی، ظروف سفره و چینی بهداشتی است. زیرکونیا و سیلیکا در کنار عناصر دیگر باعث ایجاد رنگ های متفاوتی می شوند که برای تهیه، مخلوط باید در دمای ۸۵۰ تا ۱۵۰۰ درجه سانتی گراد کلسینه شود که رنگ های متفاوت حاصل از ترکیب زیرکن با عناصر دیگر در شکل زیر آمده است: علت استفاده از زیرکونیا به عنوان اپک کننده در مینا و لعاب سفید، بهره مندی از وضوح و ماندگاری بالاست. زیرکونیا به عنوان ساینده. دو ویژگی مهم مواد ساینده سختی و چقرمگی است. ترکیب این دو ویژگی مناسب بودن ساینده برای کاربرد خاص را تعیین می کند. در این موارد سختی با استفاده از روش نوپ اندازه گیری می شود که سختی بعضی مواد سرامیکی در جدول زیر برای مقایسه آورده شده است. زیرکن از زیرکونیا سخت تر بوده و به روش سل ژل برای تهیهٔ ساینده با کیفیت بالا مصرف می شود. زیرکونیا به عنوان دیرگداز. بادلیت و زیرکونیا برای تهیهٔ دیرگداز ذوبی یا ریخته گری گداخته شده (fused cast) آلومینا-زیرکونیا-سیلیکا (ASZ) و آلوم
ینا-زیرکونیا-کرومیا-سیلیکا (ASCZ) استفاده می شوند، در حالیکه قطعه دیرگداز به طور مستقیم از زیرکن حاصل می شود. دیرگدازهای پوشش و لاینینگ کوره ها و فیبرهای سرامیکی عموماً از سیلیکا، آلومینا یا آلومینا-سیلیکا بوده که گسترهٔ وسیعی از بازهٔ دمایی را پوشش می دهد. فیبرهای زیرکونیایی برای دماهای ۱۷۰۰ تا ۲۲۰۰ درجه سانتی گراد کاربرد دارند. زیرکونیا جایگزین قالب و ابزار فلزی. مواد معمول برای قالب های اکستروژن شامل فولاد ابزار، کاربید تنگستن و سوپر آلیاژها می شوند ولی به دلیل دفرمه شدن، سطح محصول نهایی نامناسب و کاهش عمر قالب به دلیل دمای انتقالی از قالب های فلزی، ایده آل نیستند. در مقابل، از میان سرامیک ها کامپوزیت آلومینا-زیرکونیا و PSZ به دلیل مقاومت به شوک حرارتی بالا، هدایت حرارتی پایین، قابلیت پولیش بالا، مقاومت به خزش و سطح مناسب قطعه نهایی، راضی کننده بودند. زیرکونیا به عنوان ماده الکترونیکی. در اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی محلول جامد سرب-زیرکونیا-تیتانات (PZT) به طور گسترده برای خواص پیزوالکتریک معرفی و استفاده شد که از ۹۹/۷٪ زیرکونیا، تیتانیا و سرب مونوکسید شکل گرفته بود. خواص پیزوالکتریک با اعمال کردن میدان الکتریکی
بزرگ در دمای ۱۰۰ تا ۲۰۰ درجه سانتی گراد و سرد کردن تا دمای اتاق هنگامی که همچنان میدان اعمال می شود اندازه گیری می شود. زیرکونیا در دندان پزشکی. از زیرکونیا به دلیل خواص مکانیکی خوب نظیر استحکام و تافنس شکست بالا، خواص ظاهری عالی، زیست سازگاری و دوام شیمیایی بالا به طور گسترده در دندانپزشکی به عنوان روکش، اباتمنت های () زیرکونیایی، درون کاشت دندانی () پایه زیرکونیایی و غیره استفاده شده است. از جمله ترکیبات مورد نظر برای بهبود خواص زیرکونیا در دندان پزشکی، استفاده از آلومینا، ترکیبات شیشه بر پایه SiO2 - B2O3 - La2O3 - Al2O3 - Y2O3 - ZrO2 - CaO - BaO - TiO2 می باشند زیرکونیای پایدار شده. در ابتدای این مقاله ساختار متفاوت زیرکونیا معرفی شدند اما نکته حائز اهمیت انقباض و انبساط شبکه در حین استحاله فازی است. فاز مونوکلینیک که در دمای محیط پایدار است با رسیدن به دمای تقریبی ۱۱۷۰ درجه سانتیگراد دچار استحاله فازی شده و به فاز تتراگونال می رود که در اثر این تغییر ساختار در شبکه انقباض اتفاق می افتد. با ادامه گرمایش در دمای تقریبی ۲۲۷۰ درجه سانتیگراد فاز تتراگونال به فاز مکعبی تبدیل می شود که موجب انبساط شبکه می شود. ب
دیهی است که در حین سرمایش عکس این رفتار اتفاق خواهد افتاد. ثوابت شبکه برای هر ساختار پیش از این آورده شد. این انقباض و انبساط ها در حین گرمایش و سرمایش منجر به بروز ترک در ساختار می شود که مطلوب نیست. از طرفی ساختار مکعبی و تتراگونال خواص خوبی برای کاربردهای مختلف از خود نشان داده اند؛ بنابراین دوپنت های گوناگونی (همچون MgO, Y2O3، CeO2، Sc2O3 و غیره) برای پایدار سازی فاز مکعبی در دمای اتاق مورد استفاده قرار گرفته اند. روش های سنتز. کی از روش های نسبتاً مستقیم تولید زیرکونیا از سنگ معدنی بادلیت است. در اولین قدم و با جداسازی مکانیکی به زیرکونیا با خلوص ۹۶٪ می رسیم؛ جداسازی مغناطیسی خلوص ۹۹٪ را حاصل می کند و در ادامه کار با یک سری عملیات های شیمیایی ماده ای با خلوص بالاتر نیز قابل دست یابی است. روش دیگر، تولید زیرکونیا از زیرکون (زیرکونیوم سیلیکات) است که فرایند نسبتاً پیچیده ای دارد. در این روش با روش های متفاوت باید تجزیه صورت گیرد و هرکدام از این روش های متغیر هستند بنابراین بسیار دور از انتظار است که دو شرکت تولیدکننده یک مسیر یکسان را دنبال کنند. به طور کلی سه روش برای این فرایند وجود دارد: ۱) رایج ترین رو
ش تجزیه با استفاده از سدیم هیدروکسید در دمای ۶۰۰ درجه سانتیگراد یا با سدیم کربنات در ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد و تشکیل سدیم زیرکونات، سدیم زیرکونات سیلیکات و سدیم سیلیکات می باشد که سدیم سیلیکات در آب حل می شود. در ادامه با کلسیناسیون، اکسیدی با خلوص پایین حاصل می شود که می توان آن را خالص سازی کرد. ۲) تجزیه با کلسیا در دمای ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد، زیرکونیا و کلسیم سیلیکات حاصل می کند. کلسیم سیلیکات با هیدروکلریک اسید رسوب می کند و جدا می شود. تجزیه با کلسیا می تواند در کوره قوس الکتریکی در دمای ۲۷۵۰ درجه سانتیگراد نیز انجام شود و تولید زیرکونیای ذوبی کند. ۳) گرمایش زیرکن همراه با کربن در کوره قوس الکتریکی منجر به تشکیل زیرکونیا می شود. از روش های دیگر تولید زیرکونیا تجزیه پلاسمایی است بدین صورت که دانه های زیرکن درون یک قوس پلاسما با دمای ۱۴۰۰۰ درجه سانتیگراد تزریق شده، ذوب می شوند و به صورت شیمیایی تفکیک می شوند. دانه های در حال سقوط به سرعت خنک شده و از آنجایی که نقطه ذوب زیرکونیا بسیار بالاست، اولین فازی است که به شکل دندریت های ریز منجمد می شود. سیلیکا در فاز شیشه ای آمورف منجمد می شود که در سدیم هیدروکسید حل شده
و تولید سدیم متاسیلیکات می کند که آن نیز محصولی کارآمد است. یک راه دیگر برای سنتز به صورت بالک استفاده از زیرکن و سنگ آهک است که در آن یک فرایند تجزیه ای دو مرحله ای اتفاق می افتد و زیرکونیا و کلسیم سیلیکات تشکیل می شوند و بعد از آن با روش های فیزیکی یا شیمیایی جداسازی می شوند. یک کار رایج در سنتز زیرکونیا تشکیل یک محلول آبی از زیرکونیوم اکسی کلرید است. دما، pH و شرایط نگهداری بر ریزساختار محصول نهایی مؤثر هستند. با نگهداشتن شرایط مطلوب یک پودر ریزدانه حاصل می شود. همچنین با تغییر پارامترهای مختلف می توان به محصولی با خاصیت متفاوت رسید. مرحله نهایی بعد از سنتز، کلسیناسیون است که در اینجا نیز تغییر پارامترها محصول متفاوتی رو حاصل می کند بنابراین محصولات بی شماری قابل دست یابی هستند.
اسید برومیک با فرمول شیمیایی یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۴۴۴۵ است. که جرم مولی آن 128.91 g/mol می باشد.
استانان با فرمول شیمیایی یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 122.71 g mol−۱ می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، گاز بی رنگ است.
فازوراکتام یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۹۸۶۹۵ است. که جرم مولی آن 196.246 g/mol می باشد.
تریپتامین یک آلکالوئید مونوآمین است که در قارچها ، حیوانات و گیاهان یافت می شود. این مولکول با شناسه پاب کم ۱۱۵۰ است. که جرم مولی آن ۱۶۰٫۲۱۶ می باشد.این ماده شیمیایی در برخی گیاهان و به مقدار بسیار کم در مغز پستانداران وجود دارد. تولید. تریپتامین طی واکنشی معروف به سنتز تریپتامین آبراموویچ–شاپیرو(Abramovitch–Shapiro tryptamine synthesis ) تولید می شود:
بنزیل تری متیل آمونیوم فلوئورید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۲۱۱۹۸۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد است.
ایموراستام یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۳۳۱۹ است. که جرم مولی آن 254.286 g/mol می باشد.
بریواراستام یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۸۳۷۲۴۳ است. که جرم مولی آن 212.15 g/mol می باشد.
پالیتوکسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۱۱۰۵۲۸۹ است. که جرم مولی آن 2680.13 g.mol-۱ می باشد.
زانتیدرول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم 9H-xanthen-9-ol است.
نونیوامید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۹۹۸ است. که جرم مولی آن 293.40118 g/mol می باشد.
نالوکسازون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۵۷۶۷۸۸ است. که جرم مولی آن 341.40422 g/mol می باشد.
کلوراستام یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۱۴۳۴۶ است. که جرم مولی آن 341.40 g/mol می باشد.
ائوزین وای یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم 2-(2,4,5,7-tetrabromo-6-oxido-3-oxo-3H-xanthen-9-yl)benzoate [in its deprotonated form] است. شکل ظاهری این ترکیب، ۶۴۷٫۸۹۰۵۲ است.
میرفنتانیل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۰۶۹۸ است. که جرم مولی آن 376.45156 g/mol است.
دی ای ام جی او یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۴۶۲۴۷۱ است. که جرم مولی آن ۵۱۳٫۵۸۶ g/mol می باشد.
آزتیدین یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 57.09 g/mol می باشد.
ان-کلروسوکسینیمید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۱۳۹۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد است.
آپراتوکسین ای یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۳۲۶۶۶۸ است؛ که جرم مولی آن 840.12426 g/mol می باشد.
چاکونین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم beta-D-Glucopyranoside, (3beta)-solanid-5-en-3-yl O-6-deoxy-alpha-L-mannopyranosyl-(1-2)-O-(6-deoxy-alpha-L-mannopyranosyl-(1-4))- است.
دیمیراستام یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۵۹۵۵ است. که جرم مولی آن 140.140 g/mol می باشد.
ان-استیل آنترانیلیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۹۷۱ است. که جرم مولی آن ۱۷۹.۱۷ g/mol می باشد.
کرومات نقره با فرمول شیمیایی Ag۲CrO۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۲۶۶۶ است. که جرم مولی آن 331.73 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر قرمز-قهوه ای است.
نقره ساب فلورید با فرمول شیمیایی Ag۲F یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 234.734 g/mol می باشد.
مولیبدات نقره با فرمول شیمیایی Ag۲MoO۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۲۱۷۳۷۸ است؛ که جرم مولی آن 375.67.77 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد است.
تلورید نقره با فرمول شیمیایی Ag۲Te یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 341.3364 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سیاه-خاکستری است.
استات نقره با فرمول شیمیایی AgC۲H۳O۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۱۲۴۶ است. که جرم مولی آن 166.91 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید مایل به سبز با اندکی بوی اسیدی است.
بهنات نقره با فرمول شیمیایی AgC۲۲H۴۳O۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۴۹۷۱ است. که جرم مولی آن 447.2287 g/mol می باشد.
کلرات نقره با فرمول شیمیایی AgClO۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۸۱۵۵۰۵ است؛ که جرم مولی آن 191.319 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
یدات نقره با فرمول شیمیایی AgIO۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۵۶۴۲ است که جرم مولی آن 282.77 g/mol است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
آزید نقره با فرمول شیمیایی AgN۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۱۶۹۸ است. که جرم مولی آن 149.888 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.
کاربید آلومینیوم با فرمول شیمیایی Al۴C۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۶۸۵۰۵۴ است. که جرم مولی آن 143.95853 g/mol می باشد.
هیدرید آلومینیوم با فرمول شیمیایی AlH۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۴۴۸۸ است. که جرم مولی آن 29.99 g/mol می باشد.
آلومینیم یدید با فرمول شیمیایی AlI۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۲۲۲۲ است. که جرم مولی آن 407.69495 g/mol (anhydrous) 515.786 g/mol (hexahydrate) می باشد.
فسفات آلومینیوم با فرمول شیمیایی AlPO۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۴۶۵۵ است. که جرم مولی آن 121.9529 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است.
آنتیمونید آلومینیوم با فرمول شیمیایی AlSb یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۱۳۰۷ است. که جرم مولی آن 148.742 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سیاه است.
پنتاکسید آرسنیک با فرمول شیمیایی As۲O۵ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۴۷۷۱ است. که جرم مولی آن 229.8402 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
تری سلنید آرسنیک با فرمول شیمیایی As۲Se۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۴۷۷۲ است. که جرم مولی آن 386.72 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سیاه-قهوه ای است.
تری برمید آرسنیک با فرمول شیمیایی AsBr۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۴۵۶۹ است. که جرم مولی آن 314.634 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد زرد کمرنگ و سفید است.
سبز شل با فرمول شیمیایی AsCuHO۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۵۱۳۰ است. که جرم مولی آن ۱۸۷٫۴۷۴ می باشد.
تری یدید آرسنیک با فرمول شیمیایی AsI۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۴۵۷۵ است. که جرم مولی آن 455.635 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد نارنجی-قرمز است.
آرسنیت پتاسیم با فرمول شیمیایی AsKO۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۱۶۱۶ است. که جرم مولی آن ۱۴۶٫۰۱۹ می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.
آرسنات با فرمول شیمیایی AsO۴۳- یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۷۴۰۱ است. که جرم مولی آن ۱۳۸٫۹۱۹ می باشد. کانی های ارسنات. کانی های آرسنات، شامل کانی هایی است که گروه آنیون آرسنات -AsO43 دارند. برخی کانی های آرسنات را در گروه کانی های فسفات جای داده اند. آرسنات سدیم با فرمول شیمیایی KH۴AsO۵ یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است. آرسنات مس با فرمول شیمیایی Cu۳(AsO۴)۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۶۰۶۵ است. که جرم مولی آن 468. 48 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر آبی یا سبز مایل به آبی است. دی سدیم متیل آرسنات با فرمول شیمیایی CH۳AsNa۲O۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۹۴۷ است. که جرم مولی آن ۱۸۳٫۹۳ g/mol می باشد. آمونیوم آرسنات با فرمول شیمیایی AsH۱۸O۷N۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۷٫۱ g/mol می باشد. الودگی اب های زیر زمینی به ارسنیک. آلودگی آبهای زیرزمینی به آرسنیک اخیرا به عنوان یک مشکل بزرگ مورد توجه قرار گرفته است. گزارشهای متعددی از آلودگی آبهای سطحی و زیرزمینی به آرسنیک و به خصوص دو ترکیب آرسنات (آرسنیک پنج ظرفیتی) و آرسنیت (آرسنیک سه ظرفیتی) در دسترس است که
در این میان به برخی قسمتهای استان کردستان می توان اشاره کرد. فناوری های متعددی برای حذف آرسنیک از آب آشامیدنی وجود دارد که عموما هزینه های بالایی را در بر دارند. از براده های آهن به عنوان ماده ای ارزان و در دسترس برای حذف آرسنات و آرسنیت در سه غلظت 0/5، 1 و 2 میلی گرم در لیتر و در وزن های 0/25، 0/5، 1 و 1/5 گرم استفاده گردید و اثر تغییرات زمان، غلظت، pH، وزن جاذب و همچنین اثر تغییر غلظت یون های سولفات و کلراید در فرایند حذف بررسی شد. علاوه بر آن، تبعیت فرایند جذب از معادلات فروندلیخ و لانگمیر مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Excel استفاده گردید. نتایج آزمایش ها نشان داد که جاذب براده آهن دارای کارایی بالایی در حذف هر دو ترکیب آرسنات و آرسنیت در pH حدود 7 و زمان تماس 30 دقیقه است. در واقع جاذب در دز 1 گرم در لیتر، راندمان بالایی در حذف آرسنات و آرسنیت دارد. آلودگی منابع آب به آرسنیک، یک مشکل جهانی است. نوشیدن آب غنی از آرسنیک در درازمدت، سبب آثار بهداشتی مختلف از جمله مشکلات پوست، سرطان پوست، سرطان مثانه، کلیه و ریه، و بیماری های رگ های خونی و احتمالا دیابت، فشار خون بالا و اختلالا
ت تولید مثل می شود. نانو لوله های کربنی(CNTS) از جاذب های نوین در عرصه نانوتکنولوژی است که در مطالعات گوناگون مورد تحقیق قرار گرفت. در این تحقیق، بهینه سازی حذف آرسنات توسط نانولوله کربنی تک جداره به روش پاسخ سطحی مطالعه می شود. آرسنیک یکی از عناصر سمی و خطرناک برای سلامتی انسان و محیط زیست است و در طبیعت بیشتر به دو شکل آرسنات(AsO43-) و آرسنیت(AsO33-) یافت می شود.
فلورید طلا(V) با فرمول شیمیایی AuF۵ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 291.959 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد قرمز ناپایدار است.
سولفید بور با فرمول شیمیایی B۲S۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 117.80 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی رنگ است.
بوروکسین با فرمول شیمیایی B۳H۳O۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۳۹۴۶۱ است. که جرم مولی آن 83.455 g mol−۱ می باشد.
بورآزین با فرمول شیمیایی B۳H۶N۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۳۸۷۶۸ است. که جرم مولی آن 80.50 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
تترابوران با فرمول شیمیایی B۴H۱۰ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 53.32 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، گاز بی رنگ است.
پنتابوران با فرمول شیمیایی B۵H۹ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 63.12 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ تند است.
بور ساب اکسید با فرمول شیمیایی B۶O یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 80.865 g/mol می باشد.
کلرات باریم با فرمول شیمیایی Ba(ClO۳)۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۶۰۵۹ است. که جرم مولی آن 304.23 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
پرکلرات باریم با فرمول شیمیایی Ba(ClO۴)۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۱۶۲۳ است. که جرم مولی آن 336.228 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
کرومات باریم با فرمول شیمیایی BaCrO۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۵۱۳۶ است. که جرم مولی آن 253.37 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد است.
آزید باریم با فرمول شیمیایی BaN۶ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۲۷۲۸ است. که جرم مولی آن 221.37 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بلوری سفید است.
تیتانات باریم یک ترکیب غیرآلی با فرمول شیمیایی BaTiO۳ میباشد که ترکیبی شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۱۰۱۰۰۶ است. که جرم مولی آن 233.192 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، در حالت پودر، سفیدرنگ و وقتی که بصورت بلورهای بزرگ باشد شفاف است. تیتانات باریم یک ماده سرامیک فروالکتریک است که اثر شکست نور و خصوصیات پیزوالکتریک را به نمایش میگذارد،که در خازن،مبدل الکترومکانیکی و نورشناسی استفاده میشود. = ساختار = ماده جامد در یکی از این چهار ماده بصورت چندشکلی وجود دارد که به تغییرات حرارت وابسته است این ماده جامد از درجه حرارت بالا به پایین کریستالهایش بصورت چهارتا چندشکلی متقارن میشوند که ساحتار بلوری آنها به شکل مکعب چهارضلعی ، ارتورمبیکو رومبوهدرال در می آید. تمام این ساختارها میتوانند اثر فروالکتریکی را بوجود آورند که بر قسمتی از شکل مکعب میتواند تاثیر داشته باشد؛شکل مکعب در حرارت بالا میتواند راه آسانی برای توصیف این موارد باشد،همانطور که میتواند شامل گوشه منظمی از بخش هشت ضلعیTiO6 نیز شود و همچنین میتواند یک مکعب با رئوس O و لبه های Ti-O-Tiرا نیز تعریف کند،+Ba2 با عدد همسایگی 12 در مرکز ساختار مکعبی قراردارد. اشکال ک
متری از تقارن در حرارتهای پائینتر تشبیه شده اند و شامل حرکت+Ti4 به موقعیت خارج از مرکز میشود؛خصوصیات قابل توجه این مواد ناشی از رفتار مشترک تحریفات+Ti4 میباشد. در بالاتر از نقطه ذوب، مایع تفاوت قابل ملاحظه ای نسبت به ساختارداخلی حالت جامد را دارد که میتواند با اکثر+Ti4 و با چهار اکسیژن در واحدهای چهارضلعی TiO4هماهنگ باشدو همچنین میتواندبا بیشترواحدهای کاملاهماهنگ نیز همزیستی داشته باشد. = نحوه تولید و فرآوری = تیتانات باریم میتواند از روش نسبتاً ساده محلول ساخته شود.همچنین تیتانات باریم میتواند با گرمایش کربنات باریم و دی اکسیدتیتانیوم ساخته شود،واکنش از طریق تف جوشی ادامه می یابد.کریستالهای منفرد را میتوان در دمای1100درجه سانتیگراد از فلورید پتاسیم مذاب رشد داد. اغلب موارد دیگر مانند دوپانتها نیز اضافه شدند تا بعنوان مثال Sr از محلول جامد باتیتانات استرانسیوم را ایجاد کنند؛ که میتواند با تری کلرید نیتروژن واکنش دهد و یک مخلوط سبز مایل به خاکستری تولید کند که دارای خواص فروالکتریک میباشد(در شکل نشان داده شده).تلاش زیادی صرف مطالعه رابطه بین ذرات مورفولوژی و خواص آن شده است،تیتانات باریم یکی از معدود مواردی اس
ت که در ترکیبات سرامیکی شناخته شده است تا بتواند رشددانه افراطی را به نمایش گذارد بطوریکه دانه های درشت وجه در زمینه ای از دانه های ریز با پیامدهای عمیق در تراکم و خواص فیزیکی رشد میکنند. تیتانات باریم کاملامتراکم نانوکریستالی نسبت به همان ماده تهیه شده به روشهای کلاسیک40درصدبیشتر مجاز است. علاوه بر این ترکیبات تیتانات باریم و قلع نشان داده است که ماده فله ای با سختی و ویسکوالاستیک بیشتر از الماس را داریم.تیتانات باریم از تحولات فازی عبور میکند که شکل و حجم کریستالی را تغییر میدهد ،این تغییرات فازی منجر به تاثیرات مدول یانگ و جابجایی در جهت مخالف حین اعمال نیرو بر کامپوزیتهای تیتانات باریم و سفتی بیشتر آنها میشود. تیتانات باریم مانند بسیاری از اکسیدها در آب نامحلول است و توسط اسیدسولفوریک مورد تخریب قرارمیگیرد، باندگپ آن در دمای اتاق 3.2 eV است اما این مقدار هنگامیکه اندازه ذرات ازحدود15 نانومتر به7 نانومتر کاهش میابد به مقدار تقریبی 3.5 eV میرسد. = کاربرد = تیتانات باریم یک ماده سرامیکی دی الکتریک است که در خازنها با مقادیر ثابت دی الکتریک تا7000کاربرد دارد ،در دمای باریک دامنه مقادیر بالغ بر15000امکان پذیرا
ست.رایجترین موادسرامیکی وپلیمری کمتراز10است،درحالیکه سایرمواردمانند تیتانیوم دی اکسید(TiO2) مقادیری مابین 20و70 دارند. این یک ماده پیزوالکتریکی است که در میکروفون وسایر مبدل های دیگر استفاده میشود. در مطالعات اولیه شاهد قطبی شدن خودبخود تک بلورهای تیتانات باریم دردمای اتاق به میزان 0.15C/m2 بودند.که این مقدار در آخرین انتشارات به0.26C/m2رسیده است، وآن دمای کوری مابین120تا130درجه سانتیگراد است.این اختلافات مربوط به تکنیک رشد است که بلورهای شار رشد کرده کمتر از کریستال های فعلی رشد یافته با فرایند چکرالسکی خالص هستند (با فرایندCzochralski ) ، بنابراین این قطبی خودبخود بزرگتر و دمای کوری بیشتری دارد. تیتانات باریم بعنوان یک مادهپیزوالکتریک تاحد زیادی جایگزین تیتانات زیرکونات سرب شده و همچنین بعنوانPZTشناخته میشود.پلی کریستال تیتانیوم دارای ضریب دمایی مناسبی است و آنرا بعنوان یک ماده مفید برای ترمیستورها وسیستم های اتوماتیک گرمایش الکتریکی استفاده میکنند. بلورهای تیتانات باریم در نورشناسی غیرخطی استفاده میشود،این ماده دارای پرتوهای متصل شده زیادی است در طول موجهای قابل مشاهده و نزدیک مادون قرمز کارمیکند.این ماده
دارای بالاترین بازتاب پذیری از موادمورداستفاده برای برنامه های کاربردی ترکیب فاز نوری(SPPC) است.میتواند برای ساخت 4موج پیوسته (Four-wave mixing) با توان نوری با دامنه میلی وات استفاده شود؛در کاربردهای فوتورفراکتیو تیتانات باریم میتواند توسط عناصر دیگر مثل آهن قابل دوپ باشد. لایه نازک تیتانات باریم تلفیق گر الکتریکی-نوری را در فرکانس های بیش از 40 گیگاهرتز نشان می دهد. خصوصیات فروالکتریک و پیروالکتریک تیتانات باریم در برخی از انواع سنسورهای خنک نشده برای دوربین تصویر برداری حرارتی بکار میرود. از پودر تیتانات باریم با خلوص بالا بعنوان یک جزء اصلی جدید در سیستم ذخیره سازی انرژی برای استفاده در وسایل نقلیه الکتریکی گزارش شده است. باتوجه به زیست سازگاری زیاد تیتانات باریم،از نانوذرات تیتانات باریم(BTNPs) اخیراً برای دارورسانی استفاده شده است. اثرات مغناطیس الکتریک قوی درباره لایه های نازکی که روی زمینه ی تیتانات باریم رشد کرده اند گزارش شده است. کاربردهای نانوذرات باریم تیتانات. ذخیره اطلاعات: همانطور که برای بسیاری از نانوموادها خواص نوری و الکتریکی منحصر به فرد وجود دارد، باریم تیتانات ماده ای با پتانسیل بالا بر