Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با استفاده از کد شبه تصادفی است. استفاده مجدد از فرکانس مشابه در هر سلول نیاز به برنامه ریزی فرکانس در یک سیستم CDMA را حذف می کند، با این حال، برنامه ریزی های مختلف دنباله شبه تصادفی باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که سیگنال های دریافت شده از یک سلول با سیگنال از یک سلول مجاور بستگی ندارد. زمانیکه سلول های مجاور را با استفاده از فرکانس های مشابه، سیستم های CDMA کرده اند توانایی انجام خارج از دسترسی آسان نرم افزار اجازه می دهد تلفن همراه برای برقراری ارتباط به طور هم زمان با دو یا چند سلول است. بهترین کیفیت سیگنال تا زمانی است که خارج از دسترس انتخاب شده است. خارج از دسترس بودن مورد استفاده در سیستم های دیگر تلفن همراه در سخت کردن وضعیت متفاوت است. به عنوان مثال تلفن همراه سیستم خارج از دسترس آسان تقریباً یک دست کردن قدرت سیگنال ناگهان ممکن است متفاوت باشد. در مقابل، سیستم های CDMA که استفاده از آن غیرقابل کشف است و کیفیت سیگنال قابل اطمینان تر و بالاتر را فراهم می کند. اشتراک سی دی ام ای. در مطالعه اخیر، یک مقاله مشترک چند کاربر انتقال و تشخیص طرح به نام همکاری CDMA [۷] برای اتصال بالا است که تفاوت بین کا
ربران امضای کانال داده را برای افزایش ظرفیت های کاربر و فراتر از طول انتشار در دسترسی چندگانه را مورد سوء استفاده قرار داده و تداخل (MAI) محیط زیست محدود بررسی شده است. نویسندگان نشان می دهند که ممکن است برای رسیدن به این افزایش کم در پیچیدگی و نرخ بیت بالا خطا (BER) عملکرد در کانال های صاف محو شده، که چالش تحقیقات عمده ای برای سیستم های CDMA غیرمنتظره باشد. در این رویکرد، به جای استفاده از یک دنباله برای هر کاربر و همان طور که در CDMA متعارف است، گروه نویسندگان، تعداد کمی از کاربران ترتیب گسترش مشابهی را تسهیم کرده و عملکردهایش را گسترش داده اند. مشترک چند کاربر گیرنده جدید شامل دو مرحله است: گروه چند کاربر تشخیص (MUD) مرحلهٔ سرکوب((MAIبین گروه ها و حداکثر احتمال پیچیدگی مرحله تشخیص برای بازیابی داده ها با استفاده از حداقل ارزیابی فاصله وابسته به هندسهٔ اقلیدس و ضرایب دستیابی کانال کاربر است.
کلیسای سانتا ماریا دلهیک کلیسا و پرستشگاه در میلان و در شمال ایتالیا است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. این کلیسا شامل نقاشی های دیواری شام آخر لئوناردو دا وینچی، در سالن ناهار خوری است.
میدان گازی هما یکی از میدان های گازی ایران است که در شهرستان های لامرد و خنج در جنوب استان فارس قرار دارد. و یکی از میدان های تأمین کننده گاز پالایشگاه پارسیان است. این میدان در کوه هوا در بخش های علامرودشت لامرد و محمله خنج واقع است. این میدان گازی از جنوب به شهر علامرودشت و لامرد و از شمال شرق هم به شهر خنج راه دارد. در دامنه این میدان گازی روستای زنگویه و شهر محمله قرار دارد. میدان گازی هما به همراه میدان های گازی تابناک، شانول و وراوی، چهار میدان فعال منطقه عملیاتی پارسیان به شمار می روند که در مجاورت شهرهای پارسیان، لامرد، خنج و مهر قرار گرفته اند. میدان گازی هما دارای ۱۶ حلقه چاه با تسهیلات سرچاهی، خط لوله و مرکز جمع آوری می باشد. گاز میدان گازی هما و میدان گازی شانول پس از ارسال به مرکز تفکیک که شامل لخته گیر، مخازن جداکننده، پمپ ارسال مایعات، سیستم ارسال و دریافت توپک می باشد به همراه مایعات گازی توسط دو رشته خط لوله ۳۶ اینچ و ۶ اینچ به طول ۴۱ کیلومتر به پالایشگاه پارسیان دو ارسال می گردد. توان تولیدی روزانه این دو میدان در مجموع ۳۵٫۶ میلیون متر مکعب و توان تولید مایعات گاز آن ها ۱۲۷۹۰ بشکه در روز می
مفهوم مرگ بعنوان یک موجود زنده از آغاز تاریخ در خیلی از جوامع حضور داشته است. در انگلیسی، مرگ غالباً با نام دروگر مرگ خوانده می شود و از قرن پانزدهم به بعد به شکل یک اسکلت که یک داس دسته بلند حمل می کند و با یک شنل سیاه پوشیده شده است. مرگ همچنین با نام های دیگری چون شیطان مرگ و فرشته ظلمت و روشنایی نیز شناخته می شود. از اشارات مرتبط با وی در عهد جدید می توان به مکاشفه یوحنا اشاره کرد که نام وی را به عنوان یکی از چهار سوار آخرالزمان به همراه هادس برده است و به مرگ این قدرت داده شده است که یک چهارم زمین را با قحطی، جنگ و حیوانات وحشی نابود کند.
شهر پُرافتخار جنگ از القاب افتخاری در روسیه است و به آن دسته از شهرهای روسیه اعطا می شود که در خلال جنگ بزرگ میهنی، سربازان در آن شهرها از خود دلاوری و قهرمانی نشان داده باشند. این لقب که قابل مقایسه با لقب شهر قهرمان زمان شوروی است تاکنون به ۲۷ شهر روسیه اعطا شده است. هیچ شهری هنوز هر دو لقب را از آن خود نکرده است. دمیتری مدودف رئیس جمهور روسیه در ماه فوریه ۲۰۱۱ به مناسبت فرارسیدن روز «دفاع از میهن» لقب «شهر پرافتخار جنگ» را به شهرهای ولادی وستوک، تور و تیخوین اعطا کرد.
کوه هوا با بیشینه ارتفاع ۱۶۱۰ متر در شمال و شمال غرب بخش علامرودشت در جنوب استان فارس واقع شده است. رودخانه علامرودشت از دامنه جنوبی این کوه می گذرد. روستاهای «ابوحنا»، «پُرزی»، «برکه سفید»، «وردوان»، «هرارسفید» و «سَمَنتوج» در دامنه جنوبی و روستاهای «محمله» و «زنگویه» در دامنه شمالی این کوه واقع شده اند. این کوه که میدان گازی «هُما» در آن واقع است، توسط جاده علامرودشت- خنج از کوه تنگ خور جدا می شود.
کوه نر به رشته کوه جنوبی علامرودشت گفته می شود. این کوه که سرشار از منابع طبیعی و زیرزمینی همچون گیاهان داروئی، گاز و ... می باشد، به صورت دیواری عظیم و صعب العبور، دشت علامرودشت را در شمال از دشت لامرد در جنوب جدا میکند. اکثر روستاهای علامرودشت به صورت نواری ممتد در دامنه شمالی این کوه قرار گرفته است. میدان گازی وراوی نیز در این کوه واقع شده است. کوه نر در برخی منابع و نقشه های زمین شناسی به نام کوه وراوی نیز نامگذاری شده است. این کوه به صورت رشته طویلی مرکب از کوه های «ظالمی»، «لنگه آسیایی»، «نر»، «شکردان»، «تخته سروه دیوان»، «بَسرو» و «کلات مروری» به طول ۱۲۴ و عرض ۴ تا ۸ کیلومتر از مغرب روستای «شلدان» شروع شده و به سمت جنوب شرقی تا روستای «پاقلات» امتداد می یابد و مناطق علامرودشت و بیرم را در شمال از مناطق اسیر ، گله دار، مهر، وراوی، لامرد و اشکنان در جنوب جدا می سازد. کوه نر با حداکثر ارتفاع ۱۸۱۶ متر بلندترین کوه از رشته کوه های علامرودشت و مرتفع ترین نقطه شهرستان لامرد محسوب می شود. مرتفع ترین نقطه این کوه در روستاهای چاه کور واقع شده است. پیوند به بیرون. تصویر ماهواره ای کوه نر
میدان گازی وراوی یکی از میدان های گازی ایران است که در تاقدیس وراوی (کوه نر) شهرستان های لامرد و خنج در جنوب استان فارس قرار دارد. این میدان گازی دارای ۸ حلقه چاه و تسهیلات سرچاهی، یک چند راهه و خطوط لوله می باشد. گاز این میدان به وسیله یک خط لوله ۱۶ اینچ به طول ۱۶ کیلومتر به پالایشگاه پارسیان ارسال می شود. توان تولید روزانه گاز این میدان ۵/۸ میلیون متر مکعب و توان تولید مایعات گازی آن ۱۴۴۰ بشکه است. میدان گازی وراوی به همراه میدان های گازی تابناک، هما و شانول، چهار میدان فعال منطقه عملیاتی پارسیان به شمار می روند که در مجاورت شهرهای پارسیان، لامرد، خنج و مهر قرار گرفته اند.
شهر قهرمان از لقب های افتخاری شوروی است که به شهرهایی که در آن به هنگام جنگ آلمان و شوروی (جنگ جهانی دوم ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵) قهرمانی های زیادی برای دفاع از شهر و منطقه انجام شده اعطا می شد. شهرهای قهرمان یک نشان لنین، یک نشان ستاره طلایی و از هیئت عامله شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی گواهی عمل قهرمانانه دریافت می کردند. میل سنگی نیز به نشانه شهر قهرمان در این شهرها نصب شده است. در روسیه امروزی لقب مشابهی به نام شهر پرافتخار جنگ به برخی از شهرهای روسیه اعطا می شود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
کشیم کاکلی بزرگ از پرندگان آبزی عضو تیره کشیمان است که به خاطر رفتار ویژه جنس نرش در فصل جفت گیری برای به دست آوردن توجه جنس ماده مورد توجه قرار دارد. این پرنده به تعداد فراوان در بیشتر نقاط قاره اروپا، آسیا و نیز استرالیا یافت می شود. گروه هایی از آنان در جنوب آفریقا نیز زمستان گذرانی می کنند. ویژگی های ریخت شناسی. طول کشیم کاکلی بزرگ ۴۹ سانتی متر است و بزرگترین پرنده از تیره کشیمان به شمار می رود. نوک این پرنده قرمز صورتی است و گردنی باریک دارد. پشت گردن و روتنه خاکستری مایل به قهوه ای است. در هنگام جفت یابی دو کاکل بلند و تیره رنگ بر روی سر دیده می شوند که پیرامون آن را گیس پرهای (Tippets) سیاه بلوطی پوشانده و داخل این گیس پرها تا حاشیهٔ صورت، قرمز بلوطی است. دور چشمان و نیز بدن به رنگ سفید است. در فصل زمستان، سر و گلو به رنگ سفید در می آیند و روی سر، کاکل تیره رنگی به حالت خوابیده دیده می شود. دم این پرنده کوتاه است و به سختی دیده می شود. در هنگام شنا روی آب، گردن را به حالت افراشته نگه می دارد و بدن کشیده اش اندکی در آب فرومی رود. تفاوت ظاهری این پرنده با کشیم گردن سرخ در داشتن جثهٔ بزرگتر، گردن باریک تر
و نوک صورتی رنگ است. همچنین در هنگام پرواز، شاهپرهای ثانوی و لکهٔ بزرگ و سفید رنگ پیش بال آن آشکارا دیده می شود. زیستگاه. کشیم کاکلی بزرگ در آبگیرها، دریاچه ها ی آب شیرین، آبگیرها و مصب هایی که دارای پوشش گیاهی هستند یافت می شود و تخم گذاری می کند. این پرنده آشیانه خود را در لابلای پوشش های نیزاری می سازد. در ایران، بومی و در زمستان ها به نسبت فراوان است. در گذشته این پرندگان در انگلستان در خطر انقراض قرار داشتند زیرا از پر آنان برای کلاه زنان استفاده می شد؛ اما سازمان هایی برای حمایت از کشیم تلاش کردند و اکنون وضعیت این گونه در انگلستان خوب است.
شخصیت بخشی به ملیت نوعی انسان دیسی از یک ملت یا مردمان آن ملت است که می تواند هم در کارتون های سرمقاله ای و هم در تبلیغات سیاسی به کار رود. برخی از تجسم بخشی های اولیه در غرب تجلی و مظهر ملی از آتنا/مینرو، الههٔ باشکوه خرد، حکمت و جنگ بودند و اغلب به نام های لاتین استان های روم خوانده می شدند. بریتانیا، گرمانیا، هیبرنیا، هلوتیا، و پلونیا مثال هایی از این دست هستند. میشل آلمانی و جان بول نمایندگانی از شهروندان یک ملت -به جای خود ملت- هستند. تجسم بخشی به ملیت با حیوان ملی فرق دارد؛ با این وجود در برخی کارتون ها برای نشان دادن یک کشور، از حیوان ملی آن کشور به جای تجسم بخشی به ملیتش استفاده می کنند.
حمام کردن یا استحمام، به شست وشو یا تطهیر بدن در یک شاره، که معمولاً آب یا یک محلول آب دار است می گویند. حمام کردن ممکن است برای بهداشت شخصی، آیین های مذهبی، اهداف درمانی یا به عنوان فعالیتی تفریحی بارها انجام شده باشد. حمام کردن در هرجایی که آب وجود داشته باشد می تواند انجام شود. حمام کردن می تواند در وان حمام، زیرِ دوش یا در یک رودخانه، دریاچه، چالهٔ آب، برکه، دریا یا هر مکانی که دارای آب باشد انجام شود.
کشیم گردن سرخ گونه ای کشیم کوچ کننده است که بیشتر در نیمکره شمالی یافت می شود. در زمستان این پرندگان معمولاً به سواحل آرام اقیانوس ها می روند اگرچه ممکن است به دریاچه های بزرگ هم کوچ کنند. مانند همه کشیم ها، کشیم گردن سرخ معمولاً شناگر ماهری است و در مواقع احساس خطر بیشتر شنا می کند تا پرواز. ویژگی های ریخت شناسی. طول کشیم گردن سرخ ۴۵ سانتی متر است. منقار آن به رنگ سیاه با قاعدهٔ زرد روشن است و در زمستان ها به رنگ خاکستری روشن دیده می شود. روتنه این پرنده قهوه ای مخلوط با خاکستری است که سفیدی کمتری دارد. در انتهای سر و بالای گردن دو پس کاکل کوچک وجود دارد. کشیم گردن سرخ را در فصل تولید مثل می توان از روی گردن بلوطی و گونهٔ خاکستری و نیز لکه سیاه روی سرش، که تا چشم ها امتداد دارد، از کشیم شانه دار بزرگ متمایز کرد. همچنین در پرواز، بال هایش مانند بال های کشیم شانه دار بزرگ، دو لکهٔ سفید دارد که لکهٔ پیش بال وسعت کمتری دارد. زیستگاه. این پرنده، زمستان ها، عمدتاً در نزدیکی سواحل برده و در نیزارها و آبگیرهای پر گیاه تخم گذاری می کند. در ایران، در زمستان ها به نسبت فراوان است اما به تعداد اندک تولید مثل می کند.
کشیم گردن سیاه یا سیاه کشیم گونه ای کشیم از تیرهٔ کشیمیان پرندگان آبی است. این پرنده در شمال آسیا، اروپای شرقی، شرق چین، ژاپن، غرب آمریکای شمالی، مکزیک، و به صورت زمستان گذران در جنوب آفریقا حضور دارد. توصیف ظاهری. طول کشیم گردن سیاه ۳۱ سانتی متر و از کشیم گوشک دار اندکی کوچکتر است. در فصل جفت گیری، سر و گردن و گوش آن به رنگ سیاه می شود. گوشپرهای این پرنده به رنگ طلایی و همانند بادبزن هستند. روتنه آن سیاه و حاشیهٔ شکم به رنگ بلوطی است. در زمستان، سر، تارک و پشت گردن سیاه رنگ، روتنه قهوه ای مایل به سیاه و زیر تنه به رنگ سفید می شود. در زیر چشم ها و گلوی این پرنده، لکهٔ مشخص سفیدی وجود دارد که تا پشت چشم ها امتداد پیدا می کند. زیستگاه. این پرنده، زمستان ها، عمدتاً در دریاچه ها و آب های کرانه ای به سر می برد. در ایران، زمستان ها به نسبت فراوان است. در تابستان ها و فصل تخم گذاری به تالاب ها، برکه های به نسبت عمیق، و نواحی باتلاقی دارای پوشش گیاهی کوچ می کند.
برنامهٔ حافظهٔ جهانی یونسکو که با نام میراث مستند جهانی یونسکو نیز شناخته می شود، برنامه ای است که یونسکو از سال ۱۹۹۲ به دنبال افزایش آگاهی نسبت به خطراتی که میراث مستند جهانی را تهدید می کند، برای حفظ و سهولت دسترسی به این آثار به اجرا گذاشته است. سازمان یونسکو قصد دارد با اجرای این برنامه از تاراج، پراکندگی، دادوستد غیرقانونی و نابودی میراث مستند جهانی جلوگیری کند. طبق فراخوان یونسکو، این مخاطرات تهدیدکننده از قرن ها قبل وجود داشته ولی جنگ، آشوب های اجتماعی و نبود امکانات مالی بر شدت آن افزوده است. اجلاس ها. از ۳۰۱ مورد میراث مستند فهرست شده در فهرست، ۱۸۱ مورد یا بیش از نیمی از اسناد، توسط منطقه ای شامل اروپا و آمریکای شمالی، که شامل ۳۹ کشور و/یا قلمرو است، به ثبت رسیده است.
دیواره سباتی حفره صماخ بخشی از معده که در قسمت بالا، عریض تر از قسمت پایین است. این بخش، از استخوان های منفذدار تشکیل شده است و در آن، تارهای عصبی متصل به شبکه سمپاتیک وجود دارد.
بنی عمار روستائی است در مصر، نزدیک طهطا. مردمانش کشاورزند. بسیاری از ایشان به دیگر جاها کوچ کرده اند، به ویژه قاهره. نام این روستا در کتاب Description de l'Égypte که توسط یکی از هم راهان ناپلئون نوشته شده، آورده شده است. روز ملی سوهاگ (۱۰ آوریل ۱۷۹۹) تا اندازه ای وابسته به تاریخ ایشان است. منابع. ویکی انگلیسی
خمیدگی بزرگ معده اصطلاحی در تعریف بخشی از معده است که انبساط معده را انجام می دهد و چهار یا پنج بار به عنوان یک بخش عضلانی طویل، این کار را انجام می دهد.
خمیدگی کوچک معده بخشی از ساختار معده است که به خمیدگی حدفاصل دهانه معده و اسفنکتر گفته می شود. این خمیدگی، نسبت به خمیدگی بزرگ معده طول کم تری دارد.
کَلگِری فلِیمز (در انگلیسی: Calgary Flames، به معنی شعله های کلگری) نام یک تیم حرفه ای هاکی روی یخ در شهر کلگری، استان آلبرتا در کانادا است. ورزشگاه اصلی این تیم اسکوشبنک سَتِل دُم (در انگلیسی: Scotiabank Saddledome) است و این تیم بازی های خانگی خود را در انجا برگزار می کند. فلیمز موفق به دریافت ستنلی کاپ ۸۹-۱۹۸۸ شده است. مهمترین حریف آن ها وَنکووِر کاناکس در انگلیسی: Vancouver Canucks) است و دومین حریف آن ها اِدمونتُن اُیلِرز (در انگلیسی: Edmonton Oilers) است که در همسایگی کلگری هستند (در استان آلبرتا). جروم ایگینلا (در انگلیسی: Jarome Iginla) کاپتان تیم و پر افتخارترین بازی فلیمز است.
اسفنکتر انتهای معده، بنداره پیلور معده (به فرانسوی: pylore، انگلیسی: pylorus) اصطلاحی در تعریف بخشی از معده است که آن را به دوازدهه متصل می کند. پیلور همواره در برابر خروج موادی که به آن وارد شده اند از معده مقاومت می کند. با تشکیل کیموس، مقاومت آن کم می شود، اما همچنان مقاومت می کند و ذرات ریز خارج می شوند و ذرات درشت برمی گردند تا ریزتر شوند. اسفنکتر ورودی معده دو بخش را شامل می شود: اسفنکتر خروجی معده، به مانند یک دریچهٔ قدرتمند عضلانی حلقوی شکل، در معده است و غذای مخلوط شده با شیره گوارشی (کیموس)، از مجرای آن وارد دوازدهه و سپس روده می شود. این بخش توسط رشته های عصبی سمپاتیک پیام را دریافت می کند.و به کسی که آنطرف خط تلفن است میرساند. جنس آن از نوع ماهیچه حلقوی صاف است. پس از ورود مواد از مری به و گذر از معده با جنس ماهیچه های طولی ، حلقوی و مورب به انتهای آن میرسد که حلقه ای محکم از جنس ماهیچه است (اسفنکتر یا همان بنداره) و پس از عبور یا بازگشت از آن به روده باریک میرسد این حلقه پیلور نام دارد. منابع. در واقع پیلور دریچه ای میان معده و دوازدهه است. زمانی که کیموس از معده می خواهد وارد دوازدهه شود، باید ا
ز طریق اسفنکتر پیلور وارد روده باریک شود.
تئوبالد تئودور فریدریش آلفرد فُن بتمان هولوگ (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۸۵۶ - درگذشته ۱ ژانویه ۱۹۲۱) سیاست مدار آلمانی و صدراعظم این کشور میان سال های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۷ بود. زندگی. او در هوهنفینو براندنبورگ زاده شد. پدرش یک افسر پروسی بود. پدر بزرگ او رئیس دانشگاه هومبولت برلین و وزیر فرهنگ پروس بود. تئوبالد در دانشگاه استراسبورگ و همچنین لایپزیگ و برلین به تحصیل پرداخت. از ۱۸۸۲ به خدمات دولتی وارد شد. در ۱۸۸۹ با مارتا فون فوفل برادرزادهٔ نخست وزیر پروس پیمان زناشویی بست. از ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ وزیر داخلهٔ پروس شد. سرانجام بابرکناری برنهارد فن بولو جانشین او شد. فون بتمان هولوگ در برابر بریتانیا سیاست ترک مخاصمه را در پیش گرفت. در پی ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند در سارایوو وی اتریش را به اخذ موضعی استوار برانگیخت. او از پشتیبانان پاکسازی قومی لهستانی ها از خطوط مرزی آلمان بود. با بالاگرفتن جنگ جهانی یکم و ورود آمریکا بدین جنگ از قدرت سیاسی او کاسته شد. وی در قبال نسل کشی ارامنه به دست ترک ها خاموش ماند. در اواخر جنگ او زیر فشار گروه های سیاسی از قدرت کناره گیری کرد و به نوشتن خاطرات پرداخت. در ۱۹۲۰ بیمار شد و یک سال پس از آن درگذ
شت.
گئورگ میشائلیس(زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۸۵۷ – درگذشتهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۳۶) صدر اعظم آلمان بود. وی نخستین غیر اشرافی آلمانی بود که به چنین جایگاهی می رسید. زندگی. میشائلیس در هاینو از شهرهای پروس زاده شد و در فرانکفورت بزرگ شد. علم حقوق خواند و در این رشته تا مقطع دکترا پیشرفت نمود. از ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۹ در توکیوی ژاپن قانون تدریس می کرد. در بازگشت به خدمت دولت پروس درآمد. در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۷ با کناره گیری تئوبالد فن بتمان-هولوگ او به صدر اعظمی آلمان رسید. او در این پست بازیچهٔ دست پاول فون هیندنبورگ و اریش لودندورف قرارگرفته بود. سرانجام در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۷ هنگامی که نتوانست بی پرداخت هیچگونه امتیازی وارد صلح با متفقین شود از مقام خویش کناره گرفت. از ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ او فرماندار پومرانی گردید. پس از آن به فعالیت های اقتصادی-آموزشی پرداخت و عضو حزب توده ملی آلمان گردید. در ۱۹۲۱ او خاطرات خود را منتشر ساخت. منابع. Wikipedia contributors, "Georg Michaelis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Georg_Michaelis&amp;oldid=411367547 (accessed July 25, 2011).
دهلیز پیلور اصطلاحی برای تعریف بخش نخست اسفنکتر باب المعده است. این بخش در انتهای معده و در قسمت اتصال معده به دوازدهه می باشد. این بخش از معده، در حقیقت جداکننده معده و دوازدهه است.
کاخ تَچَر، کاخ تچرا، تالار آینه یا کاخ ویژه داریوش بزرگ — که نام آن برابر با خانه زمستانی است — از نخستین کاخ هایی است که بر روی سکوی تخت جمشید یافته شد. سنگ های این کاخ، خاکستری است به گونه ای که بازتاب آدمی در آن می افتاده و از همین رو تازگی ها آن را آینه خانه یا تالار آینه هم می خواندند. بر روی دیواره های پلکان این کاخ نقش های گوناگونی دیده می شود. از شاهان هخامنشی داریوش بزرگ، خشایارشا و اردشیر سوم سنگ نبشته هایی در این کاخ به جای مانده است. پس از هخامنشیان و در دودمان های پس از آن، کسانی مانند شاپور دوم، عضدالدوله دیلمی، بهاءالدوله دیلمی، علی آق قویونلو و سلطان ابراهیم میرزا تیموری از خود سنگ نبشته هایی در این کاخ به یادگار گذاشته اند. موقعیت. کاخ تچر از نخستین کاخ هایی است که بر روی صفه تخت جمشید کشف گردید. کاخ تچر در جنوب غربی کاخ آپادانای تخت جمشید و رو به جنوب، قرار گرفته است. این بنا در یکی از کتیبه ها تچر خوانده شده است. واژه شناسی. این کاخ در کتیبه ای دیگر از همان بنا هدیش و امروزه به کاخ داریوش یا تچر معروف است. واژه تچر را خانه زمستانی معنی کرده اند ولی هیچ دلیلی که برساند این بنا سرای زمستانی د
اریوش بوده است در دست نیست. سنگ ها، مختصات و طرح. سنگ های این کاخ، خاکستری و بسیار پاک تراش است به طوری که عکس آدمی در آن می افتاده و به همین جهت در این اواخر آن را آینه خانه یا تالار آینه هم می خواندند. کاخ تچر بر روی سکویی بنا گشته که ۲۰ ۲٫ تا ۳ متر از کف آپادانا و حیاط مجاورش بلندتر است. طرح آن به صورت مستطیلی است با محور طولی شمالی – جنوبی که ۴۰ متر طول و حدود ۳۰ متر عرض دارد و مشتمل است بر یک تالار مرکزی ۱۲ ستونی (۳ ردیف ۴ تایی) با اتاق های کوچک جانبی، دو اتاق مربع شکل در شمال که هر یک چهار ستون داشته اند و با اتاق های باریک و بلند جانبی محدود می شده اند و یک ایوان ۸ ستونی (دو ردیف چهارتایی) در جنوب که به دو اتاق جنبی می پیوسته است. نقش ها. یک پلکان دو طرفه در جنوب بنا، ساخته اند که از دو سوی به ایوان جنوبی می رسد و بر بدنه آن ها نقش افرادی که بره، خوراکی یا ظروف آشپزخانه در دست دارند کنده شده است. این افراد را یک در میان در جامه پارسی و مادی (اهل ماد) نشان داده اند. پارسیان کلاه شیاردار استوانه ای معمول خود را به سر ندارند، بلکه شالی به دور سر و گردن پیچیده اند که چانه هایشان را می پوشاند. برخی از این ا
فراد ریش و سبیل دارند اما تعدادی بی ریش و سبیل نشان داده شده اند که احتمالاً خواجگان درباری هستند. معمولاً این افراد را خدمتگزاران می خوانند، اما چون حمل بره و حیوانات دیگر به داخل کاخ شاهی چندان مناسبتی ندارد، شاید بتوان برخی از آن ها را مغانی دانست که بره قربانی را حمل می کنند. بر بدنه جبهه جنوبی سکوی کاخ، یعنی بر دیواره جنوبی پلکان توامان، مجلسی مرکب از چند صحنه، نقش کرده اند. در مرکز، حلقه بالدار یا فر ایرانی را می بینیم که دو ابوالهول در دو سویش نشسته و دستی را به علامت احترام به سوی آن بلند کرده اند و پشت سر هر یک ردیفی از درختان نخل نمایان است، زیر این صحنه دو گروه سرباز کمان دار نیزه ور در جامه پارسی، یعنی کلاه ترک دار استوانه ای، دامن و قبای چین دار و کفش سه بندی، مقابل همدیگر صف بسته اند و سنگ نوشته ای را پاس می دارند که به نام خشایارشا و به خط و زبان فارسی باستان نوشته شده است. سنگ نبشته خشایارشا و توسعه کاخ در زمان او. در گوشه سمت راست این صحنه، همان کتیبه به خط و زبان عیلامی تکرار شده است و در گوشه چپ صحنه، متن بابلی آن آمده است. در این کتیبه ها، خشایارشا اهورامزدا را می ستاید و خود و پهناوری کشو
رش را می شناساند و سپس می گوید: عین همین کتیبه ها، دو بار دیگر بر جرزهای جنوبی ایوان کاخ نقر شده و هر بار فارسی باستان در بالا، عیلامی در میان و بابلی در پایین است. این متن ها ثابت می کند که قسمت جنوبی کاخ تچر در زمان خشایارشا به اتمام رسیده است. تاقچه های این کاخ که تاج شیاردار مصری دارند همه از سنگ های یکپارچه ساخته شده اند و در اصل با درهای کوچک چوبی محافظت می شده اند. سنگ نبشته اردشیر سوم و تکمیل کاخ در زمان او. تالار مرکزی، شش در داشته که دو تا به ایوان جنوبی باز می شده و دو تا به اتاق های شمالی می پیوسته و یک در به اتاق شرقی راه داشته است. یک در دیگر هم، کفش کن غربی را به تالار مرکزی پیوند می داده و در سمت غرب همین کفش کن است که در زمان اردشیر سوم پلکانی دو طرفه ساخته اند که بر دیواره آن نقش هدیه آورانی چند، نقش کرده اند که وسط جبهه غربی اش، کتیبه ای از اردشیر سوم به زبان فارسی باستان منقور است که ترجمه آن چنین است: از اینجا پیدا است که این بخش از بنا، به دستور اردشیر سوم که از ۳۵۸ تا ۳۳۸ قبل از میلاد پادشاهی راند، دستکاری و تکمیل شده است. در شمال این پلکان، سنگی را به صورت طاسی کم عمق کنده اند. محوطه ح
فاری شده چهارگوش آن به راه آبی می پیوندد که چند متری به سوی غرب رفته سپس می پیچد و بیش از ۴۰ متر به سوی جنوب پیش می رود تا به راه آب های زیرزمینی حیاط جنوبی تچر می پیوندد. در کنار این راه آب آثار دیوارهایی یافت می شود که مشخص می سازد زمانی اینجا اتاقکی بوده است اما مشخص نیست که این سنگاب برای تشریفات مذهبی به کار برده می شده است یا برای احتیاجات عادی روزانه یا اینکه سنگ ناودان بومی بوده است. ستون ها، اتاق های غربی و گوهرنگاری های لباس داریوش. ستون های کاخ تچر احتمالاً از چوب بوده است ولی هیچ اثری از آن ها باقی نمانده است. کف اتاق ها را با فرش قرمز رنگ وی ژه دوره داریوش پوشانیده بوده اند که اثر آن در اتاق های شمالی یافت می شود. بر درگاه های اتاق های غربی سربازهای نیزه دار و سپرکش پارسی و بر درگاه های تالار مرکزی، داریوش بزرگ را با خدمه اش حجاری کرده اند. تاج داریوش کنگره دار بوده و رویه آن را با ورقه ای از زر پوشانده بوده اند. دست بند، یاره، طوق، گوشوار و گوهرنگاری های لباس داریوش نیز با فلزات گرانبها ساخته و در سنگ نشانده شده بود که اسکندر و یارانش آن ها را کنده و ربوده بوده اند. لباس داریوش منقش به گل، بوته،
ستاره و شیرهای غران و ملون به رنگ های گوناگون بوده است. این تزئینات را محققان به دقت وارسی کرده اند که تیلیا و همسرش موفق شده اند آن ها را بازسازی و مشخص سازند. حاصل کار این دو نفر برای تاریخ هنر هخامنشی فوق العاده اهمیت دارد و ثابت کرده است که روی تاج، کلاه و قسمت هایی دیگر از جامه سربازان و مهتران رنگ آمیزی و سوزن گری کرده بوده اند. سنگ نبشته هایی از داریوش در درگاه جنوبی. بر دو جانب درگاه جنوبی تالار، برفراز سر شاهنشاه، کتیبه ای به سه زبان و سه خط عیلامی، فارسی و بابلی نقر شده است که می گوید: ضمیر موصول «که» ثابت می کند که هدف کتیبه، تعیین هویت شخص منقوش در زیر آن است، درست مثل اینکه بگوید: این داریوش است که تچر را ساخت. سرقت جامه چین دار داریوش، جانشینی خشایارشا. یکی از اروپاییان به نام کورنلیوس دو براوون (Cornelius de Bruine) که در سال ۱۷۰۴ میلادی این بنا را دیده و توصیف کرده است، با قلم و تیشه نقوش دو جانب درگاه را ضایع کرده است و قسمتی از حجاری جامه چین دار هر دو نقش داریوش را که حاوی کتیبه بوده است کنده و به پاریس برده است. این تکه های ربوده شده اکنون در گنجینه نشان های کتابخانه ملی فرانسه موجود است.
روی چین های لباسی که متعلق به نقش جرز غربی بوده کتیبه ای به سه زبان می گوید: اما روی چین های جامه منقوش بر جرز شرقی که آن نیز به گواهی نوشته بالای درگاه از آن داریوش بوده است، آمده: این کتیبه دومی بسیار شگفت انگیز است، زیرا بر نقشی کنده شده که تاج کنگره دارش ثابت می کند که او داریوش بزرگ است. از گواهی هرودت می دانیم که داریوش در اواخر عمر خشایارشا را جانشین خود کرده بود و احتمال زیاد است که وی در سال های آخر عمر داریوش، در واقع شریک او در پادشاهی بوده و تاج و جامه او را می پوشیده است؛ بنابراین نقش و کتیبه جرز به سال های آخر داریوش تعلق دارد و شراکت خشایارشا در سلطنت با پدرش را گواهی می دهد. یک سنگ نبشته دیگر هم وجود دارد که هجده مرتبه بر قاب دریچه های کاخ تکرار شده و آن هم به سه زبان است و می گوید: این کتیبه ها ثابت می کنند که تاقچه های یکپارچه را در همان مکان تراشیده و پرداخت سنگ کرده اند و برای کار گذاردن در این کاخ، معین و مشخص نموده اند. از همین متن ها هم می شود فهمید که کاخ تچر بر خلاف تصور برخی که آن را معبد و پرستشگاه دانسته اند به واقع یک کاخ نشیمن یا اختصاصی بوده است. سنگ نبشته های یادگاری از هخامنش