Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در خارج اورشلیم است که کودکان در آتش قربانی مولوخ می شدند. برخی محققان ذبح اسحاق توسط ابراهیم که آن هم قربانی سوختنی است را از نوع قربانی مولوخ می دانند که نهایتاً کودک با گوسفندی جایگزین شده است و قصه ای نمادین دربارهٔ کنار گذاشتن این آیین است. تنخ همچنین می گوید سلیمان کسی بود که مولوخ را به اورشلیم برد. کتاب پادشاهان مولوخ را متعلق به عمونیان معرفی کرده است. وجهٔ تسمیه. معنای واژهٔ "مولوخ" روشن نیست؛ اغلب مورد قبول است که از ریشهٔ م-ل-ک به معنای «حکمرانی» مشتق شده است. برخی پژوهشگران از سال ۱۸۵۷ و طرح این نظریه توسط ابراهام گایگر، پذیرفته اند که تلفظ واژهٔ "مولِک" نظر به واکه های "بوشِت" به معنای «شرم» تغییر کرده تا معنایی تحقیرآمیز بگیرد (مورد مشابه تغییر نام ایشبعل [مرد بعل] به ایشبوشت [شرمسار] است). دیگرانی استدلال کرده اند که این نام شکل سادهٔ همان فعل "ملک" است. آر.ام. کِر، محقق تمدن های سامی و اسرائیل باستان، با هر دو نظریه مخالف است؛ او می گوید نام هیچ خدای دیگری به نظر نمی رسد از فعلی ساده تشکیل شده باشد و نظریهٔ گایگر «دیدگاهی منسوخ است که هیچ گاه شاهدی واقعی برای آن وجود نداشته است.» پال موسکا،
استاد دانشگاه بریتیش کلمبیا، به طور مشابه معتقد است «این نظریه که تلفظی از "مولِک" بلافاصله برای خواننده یا شنونده تداعی کنندهٔ واژهٔ "بوشِت" باشد، محصول تصورات قرن نوزدهمی است، حال آنکه همین تلفظ می تواند "قُدِس" یا "اوهِل" را هم تداعی کند.» پژوهشگرانی که معتقدند مولوخ نام خدایی مستقل نیست، این لغت را با کتیبه هایی به زبان فنیقی که در آن واژهٔ "ملک" (مُلک یا مولک) به نوعی قربانی اشاره دارد، مرتبط می یابند؛ این ارتباط اولین بار توسط اوتو آیسفلت در سال ۱۹۳۵ مطرح شده است. خودِ آیسفلت "ملکِ" فنیقی و "مولوخ" عبری را به فعل "ملک" در سریانی به معنای «وعده دادن» مرتبط کرده است. هیث دورل این فرضیه را دارای کمترین اشکال می داند. محققانی مانند دابلیو. فون سودن معتقدند این اصطلاح شکل مصدری از فعل "یلک"/"ولک" به معنای «هدیه دادن/تقدیم کردن» است، در نتیجه "مولِک" به معنای «عملِ تقدیم کردن» یا «چیزِ تقدیم شده» است. ولی آر.ام. کر هر دو واژهٔ فنیقی و عبری را از فعل "ملک" مشتق می داند که به نظر او، در زبان نیاسامی به معنای «مالک بودن» و «داشتن» بوده و تنها بعدها به معنای «حکمرانی» درآمده است؛ بنابراین معنای اصلی "مولوخ"، «هدی
ه» و «تقدیم» بوده تا اینکه نهایتاً معنای «قربانی» به خود گرفته است. در تنخ. متن معیار عبری. کلمهٔ "مولوخ" (מולך، مولک) هشت بار در متون مازورتی—نسخهٔ معیار عبری تنخ که شامل تورات، نوییم و کتوییم است—یافت می شود. پنج مورد از این ها در سفر لاویان، یکی در کتاب اول پادشاهان، یکی در کتاب دوم پادشاهان و دیگری در کتاب ارمیاست. این لغت هفت مرتبه با حرف تعریف عبری «هَـ» (معادل "the" در انگلیسی) یا حالت اضافه دال بر وجود حرف تعریف آمده است. تمام این متون، اسرائیلیانی را که در آیین های مرتبط با مولوخ شرکت می کنند محکوم کرده اند و بیشترشان مولوخ را مرتبط با قربانی کردن کودکان می نمایانند. سفر لاویان در تورات مکرراً با مولوخ مخالفت می ورزد: اغلب اشارات به مولوخ در لاویان از باب بیستم هستند: در کتاب اول پادشاهان، گفته می شود سلیمان آیین مولوخ را به اورشلیم برده است: آیهٔ فوق تنها موردی است که نام مولک در متون مازورتی بدون حرف تعریف آمده است: این ممکن است منشأ تاریخی و عمونی مولوخ را نشان دهد، یا اینکه اشتباهاً به جای میلکوم—خدای عمونیان—مولک نوشته شده باشد (در برخی نسخه های ترجمه یونانی تنخ هم میلکوم آمده است). یوشیا، پادشا
ه یهودا، تغییرات وسیعی در دین بنی اسرائیل اعمال کرد؛ او مکان های بلند که سلیمان ساخته بود را از بین برد، خدایان دیگر مثل اشیره را از معبد یهوه زدود و دادن فرزندان به مولوخ را ممنوع کرد. در کتاب دوم پادشاهان که شرح نابودی توفتی در گهینوم توسط یوشیا آمده، به مولوخ هم اشاره شده است: همین عمل «گذراندن کودکان از آتش» در آیات متعدد دیگر تنخ—مانند تثنیه (۱۲:۳۱، ۱۸:۱۰)، دوم پادشاهان (۱۶:۳؛ ۱۷:۱۷؛ ۱۷:۳۱؛ ۲۱:۶)، دوم تواریخ (۲۸:۳؛ ۳۳:۶)، کتاب ارمیا (۷:۳۱، ۱۹:۵) و کتاب حزقیال (۱۶:۲۱؛ ۲۰:۲۶، ۳۱؛ ۲۳:۳۷) بدون اشاره به مولک هم ذکر شده است. ممنوعیتی که تثنیه وضع می کند، ظاهراً با توصیفات آیینی که در کتاب دوم پادشاهان ۲۱:۶ آمده هماهنگ است. این کتاب می گوید مناسه پسر خود را از آتش گذرانید: دوم پادشاهان، ۲۱:۵–۶ و مذبح ها برای تمامی سپاه آسمانی در هر دو صحن خانهٔ خداوند بنا نمود. و پسر خود را از آتش گذرانید و فالگیری و افسونگری می کرد و با اصحاب اجنّه و جادوگران مراوده می نمود. و در نظر خداوند شرارت بسیار ورزیده، خشم او را به هیجان آورد. تثنیه، ۱۸:۱۰–۱۲ و در میان تو کسی یافت نشود که پسر یا دختر خود را از آتش بگذرانند، و نه فالگیر
و نه غیب گو و نه افسونگر و نه جادوگر، و نه ساحر و نه اصحاب اجنّه و نه رَمّال و نه کسی که از مردگان مشورت می کند؛ زیرا هرکه این کارها را کند، نزد خداوند مکروه است و به سبب این رجاسات، یهوه خدایت، آنها را از حضور تو اخراج می کند. و مورد آخر، گفتهٔ یهوه در مخالفت با مولک در کتاب ارمیای نبی است: با توجه به شباهت نام مولک به کلمهٔ عبری «ملک» به معنای «پادشاه»، پژوهشگران همچنین این احتمال را داده اند که کاتبان متون مازورتی گاه ملک را اشتباهاً به جای مولک نوشته شده باشند. تنها بر سر اشتباه در یک آیهٔ کتاب اشعیاء توافق نظر شکل گرفته است: هفتادگانی یونانی. متن معیار ترجمهٔ باستانی تنخ به یونانی—موسوم به هفتادگانی—مانند متون مازورتی شامل نام «مولوخ» (Μολόχ) در دوم پادشاهان ۲۳:۱۰ و ارمیا ۳۰:۳۵ است، اما بدون حرف تعریف. ترجمهٔ یونانی علاوه بر این نام مولوخ را در کتاب عاموس نبی هم به کار برده است که در متن مازورتی وجود ندارد: همچنین، در برخی از نسخ خطی یونانی آیهٔ ۱:۵ از کتاب صفنیای نبی حاوی نام «مولک» یا «میلکوم» است—که در متون مازورتی و یونانی معیار «پادشاه آن ها» نوشته شده است. در عوض، ترجمهٔ یونانی نام مولوخ را در لاو
یان به «فرمانروا» (ἄρχων) و در اول پادشاهان ۱۱:۷ به «پادشاه» (βασιλεύς) برگردانده است. عهد جدید (اعمال رسولان ۷:۴۳) آیهٔ عاموس ۵:۲۶ را از یونانی نقل و بدین ترتیب یک بار به مولوخ هم اشاره کرده است. دیدگاه تاریخی. مولوخ به عنوان خدا. تا قبل از سال ۱۹۳۵، همهٔ پژوهشگران معتقد بودند که مولوخ خدایی بود که قربانی کودکان به او در توفتِ اورشلیم تقدیم می شد. برخی از محققان معاصر این نظریه را مطرح کرده اند که مولوخ ممکن است همان ملکوم یا اَدَد-مِلکی باشد، یا شاید صفتی برای بعل. جی.سی. هایدر و جان دی مولوخ را با خدایی که نامش با املای ملک (تلفظ نامشخص) در متون اوگاریتی و مالک در منابع بین النهرینی نوشته شده، مرتبط می دانند و می گویند او خدای دنیای مردگان بوده است، زیرا در بین النهرین مالک دو بار با نرگال خدای دنیای مردگان یکی دانسته شده است. دی همچنین ذکر می کند که اشعیای نبی ظاهرا مولوخ را با شئول—جهان مردگان اسرائیل باستان—مرتبط می داند. خدای اوگاریتی ملک نیز به نظر می رسد با دنیای مردگان در پیوند بوده باشد، و ملقرت (خدایی فنیقی با نام مشابه، به معنای تحت اللفظی "پادشاه شهر") نیز در صورتی که نظریهٔ ویلیام اف. آلبرایت د
ربارهٔ اینکه «شهر» همان جهان مردگان است درست باشد، کارکردی مشابه داشته است. هایدر همچنین استدلال می کند که اصطلاحی در زبان اکدی به شکل مَلکو نیز وجود دارد که به ارواح مردگان اشاره می کند. این دیدگاه که مولوخ نام یک خداست به دلایل مختلفی زیر سؤال رفته است؛ مولوخ به ندرت در تنخ ذکر شده، خارج از آن اصلاً ذکر نشده و ارتباطش با خدایانی که نام های مشابه دارند، قطعی نیست. علاوه بر این، امکان دارد برخی از این خدایان که نام های مرتبط با «ملک» دارند، خدای مستقلی نبوده باشند و این ها تنها صفاتی برای خدایان دیگر باشند، زیرا «ملک» همچنین می تواند به معنای «پادشاه» هم باشد. از سوی دیگر، مراسم بنی اسرائیل با مراسم ملک در فنیقیه همخوانی دارد، زیرا هر دو شامل قربانی کردن کودکان می شدند. هیچ یک از خدایانی که گفته شده با مولوخ مرتبط هستند، ارتباطی با قربانی کردن انسان نداشته اند؛ خدای ملک اوگاریت به نظر می رسد تنها قربانی حیوانی دریافت می کرده، و قربانی ملک نه به خدایی به همین نام، بلکه به خدایان دیگر تقدیم می شده است. برایان اشمیت معتقد است که ذکر نام مولوخ بدون حرف تعریف در کتاب اول پادشاهان ۱۱:۷ و استفاده از مولوخ به عنوان ی
ک اسم خاص بدون حرف تعریف در ترجمهٔ یونانی ممکن است نشان دهندهٔ روایاتی از وجود خدایی به نام مولوخ در زمان تدوین اولیهٔ تنخ باشد. با این حال، شاید این خدا تنها در تخیل تدوین کنندگان تنخ وجود داشته است و ریشه در واقعیات تاریخی نداشته باشد. مولوخ به عنوان نوعی قربانی. در سال ۱۹۳۵، اوتو آیسفلت بر اساس کتیبه های فنیقی این فرضیه را مطرح کرد که مولوخ نوعی مراسم قربانی بوده است و نه خدایی مستقل. در کتیبه های فنیقی، معمولاً واژهٔ ملک با سه واژهٔ دیگر ارتباط دارد: امر (بَرّه)، بال (شهروند) و ادم (انسان). انسان و شهروند هیچ گاه در یک جمله مشترک قرار نمی گیرند و به نظر می رسد هم معنا باشند. دیگر واژه ای که گاه به کار رفته بشر (گوشتِ تن) است. وقتی این واژه ها کنار ملک قرار می گیرند، جمله ای با چنین معنایی می سازند: «قربانی ملک شامل…» بنابراین اصطلاح "لِمولخ" در عوض ترجمهٔ معمول «به مولوخ»، باید «به عنوان قربانی مولخ» ترجمه شود، معنایی که با کاربردهای حرف اضافهٔ عبری لَ در متون دیگر همخوانی دارد. بنی رینولدز اضافه می کند که ارمیای نبی به همان شکلی که از «قربانی سوختنی و بعل» (۱۹:۴–۵) صحبت می کند، از «مولوخ و بعل» (۳۲:۲۵) ن
وشته است. در دههٔ ۱۹۸۰، جان دی و جرج هایدر به این نظریه نقدهایی وارد کردند. به عقیدهٔ دی و هایدر، بعید است که مفسران تنخ اصطلاحی قدیمی برای قربانی را با یک خدا اشتباه گرفته باشند و اصطلاح «فحشا در عقب مولخ» در سفر لاویان ۲۰:۵ الزاماً به این معناست که مولوخ خدا بوده است. دی و هایدر پذیرفتند که ملک اصطلاحی دربارهٔ قربانی کردن در زبان فنیقی بود، اما استدلال کردند که این عمل در فنیقیه ریشه ندارد و توسط فنیقیان دور از وطن به فنیقیه بازگردانده نشده است. در آثار جدیدتر، آنتونی فرندو می کوید معادل عبری واژهٔ فنیقی یلک (ریشهٔ ملک در فنیقی)، فعل عبری ابر به معنی «عبور کردن» است؛ به باور فرندو، این بدان معناست که مولوخ عبری با ملک فنیقی از مبدأ مشترکی نیست. از زمان انتقادات دی و هایدر، تعداد روزافزونی از پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که مولوخ به قربانی مولک اشاره دارد و نه به یک خدا. فرانچسکا استاوراکوپولو می گوید که «از آن جا که هم هایدر و هم دی تفسیر آیسفلت از ملک فنیقی به عنوان اصطلاحی دربارهٔ قربانی را می پذیرند، دیدگاه آن ها نظر به اینکه مولِخ عبری نیز به عنوان اصطلاحی برای نوعی قربانی است، مخدوش می شود.» او همچ
نین استدلال می کند که لزومی ندارد «فحشا در عقب مولخ» حتماً به عنوان نام خدا در نظر گرفته شود، زیرا ملک هم به عمل قربانی کردن و هم به خودِ قربانی اشاره می کند؛ نتیجتاً می توان به این صورت معنایش کرد: « «فحشا در عقب قربانی ملک».. هیث دورل معتقد است ترجمهٔ باستانی لاویان ۲۰:۵ به یونانی—که ἄρχοντας به معنای «فرمانروایان» را به جای فحشا به کار برده—به این معناست که متن اصلی عبری عبارت «فحشا در عقب مولخ» را شامل نمی شده است. بنی رینولدز همچنین نوشته که حداقل یک کتیبهٔ صوری ظاهراً به قربانی ملک اشاره کرده باشد؛ بنابراین دی و هایدر اشتباه می کنند که این عمل در کنعان (فنیقیه) یافت نشده است. در میان محققانی که معتقدند مولوخ شکلی از قربانی است، دربارهٔ اینکه آیا قربانی های ملکِ بنی اسرائیل به یهوه یا خدای دیگری تقدیم می شدند، اختلاف نظر وجود دارد. آرمین لانگه می گوید ذبح اسحاق توسط ابراهیم نوعی قربانی ملک به یهوه بوده که در نهایت کودک با گوسفندی جایگزین شده است. او تأکید می کند که در روایت تورات، اسحاق قرار بوده قربانی سوختنی باشد. استاوراکوپولو این نظر را تأیید می کند و می گوید قربانی شدن دختر یفتاح در کتاب داوران نیز
قربانی سوختنی بوده است. فرندو—که مولوخ را خدا می داند—استدلال استاوراکوپولو مبنی بر اینکه قربانی ها در توفت ابتدا به یهوه تقدیم می شدند را می پذیرد. دورل معتقد است قربانی های ملک به یهوه تقدیم می شدند، اما آن ها با دیگر انواع قربانی انسان یا کودک در تنخ (مانند قربانی یفتاح) متفاوت بودند. این آیینی بیگانه بود که توسط اسرائیلیان از فنیقی ها طی حکمرانی آحاز فراگرفته شده بود. به عنوان لقب خدا. از آن جا که نام «مولوخ» تقریباً همیشه در عبری با حرف تعریف همراه است، امکان دارد که عنوانی به معنای «پادشاه» باشد و گاه در ترجمهٔ یونانی به همین معنا برگردانده شده است. در قرن بیستم، مارتین بوبرِ فیلسوف نوشت که «مولوخ» به معنای «مَلک یهوه» است. نظر مشابهی بعداً توسط تی. رومر (۱۹۹۹) بیان شد. با این حال، برایان اشمیت می گوید که ذکر نام بعل در کتاب ارمیا ۳۲:۳۵ نشان می دهد که ممکن است منظور از «فرمانروا»، بعل باشد. به عنوان مراسم بی آزار. شمار کمتری از پژوهشگران، خاصه محققان مطالعات فنیقی، معتقدند مراسم مولوخ در واقع مراسم تقدیم غیرکشنده ای بوده است و نه قربانی کردن انسان. این نظریه ها تا حدودی بر پایه تفاسیر تلمود و آثار مفسرا
ن اولیهٔ یهودی کتاب مقدس است. پائولو خلأ و فرانچسکا استاوراکوپولو چنین نظریاتی را رد می کنند و می گویند که تنخ به صراحت مراسم مولوخ در توفت را با افعالی مثل سلاخی کردن، کشتن در قربانی، خورده شدن کودکان توسط خدایان و هولوکاست (همه سوزی) مرتبط می کند. پائولو خلأ همچنین می گوید قربانی کردن کودکان در کارتاژ و فنیقیه در منابع یونانی-رومی یافت می شود. دیدگاه ادیان. یهودیت. در میشنا و تلمود (قرن ۳ میلادی)—قدیمی ترین متون کلاسیک ربانی—ممنوعیت های لاویان در مورد دادن فرزند خود به مولوخ را بازگو شده، اما به روشنی توصیف نکرده اند که این از نظر تاریخی ممکن است شامل چه چیزهایی بوده باشد. متون اولیهٔ میدراشی ممنوعیت دادن فرزندان خود به مولوخ در لاویان ۲۱:۱۸ را قانونی می یابند که دیگر به صورت عملی مورد نیاز نیست. مخیلتای ربی ایشماعیل توضیح می دهد که مولوخ به تمام ادیان خارجی؛ و مگیلا در تلمود بابلی می گوید مولوخ به جنتیل ها اشاره دارد. همچنین، تارگوم نئوفیتی و تارگوم یوناتان مجعول، آیه را به معنای رابطهٔ جنسی مرد یهودی با زنی جنتیل تفسیر می کنند. کتاب یوبیل (قرن ۲ پیش از میلاد) نشان می دهد که این تفسیرِ تازه حتی در دوران مع
بد دوم نیز شناخته شده بوده است. یوبیل از داستان دینه دختر یعقوب استفاده می کند تا بگوید موافقت با ازدواج دختر خود با جنتیل ها نیز ممنوع است (یوبیل ۳۰:۱۰). میشنا با چنین تفسیرهای غیرتحت اللفظی مخالفت کرده است (مگیلا ۴:۹). ربی های قرون وسطی در مورد اینکه ممنوعیت تقدیم فرزند به مولوخ به معنای قربانی کردن بوده یا چیز دیگری، بحث هایی کرده اند. به عنوان مثال، مناخم مئیری (۱۲۴۹–۱۳۱۵) گفته که منظور از «دادن تخمهٔ خود به مولوخ» نوعی مراسم عضویت است و نه شکلی از بت پرستی یا قربانی. سایر ربی ها مخالف بودند؛ تانحوما ب، میدراشی از قرن ۸ یا ۹ میلادی، توصیف مفصلی از اعمال پرستش مولوخ ارائه می دهد که در آن بت مولوخ چهرهٔ گوساله دارد و قربانی ها در دست های دراز شدهٔ آن قرار داده می شوند تا سوزانده شوند. این تصویرسازی هیچ مبنایی در کتاب مقدس یا تلمود ندارد و احتمالاً از منابعی مانند گزارش دیودور سیسیلی در مورد قربانی کودک در کارتاژ و همچنین نقوش باستانی از قربانی های خشونت بار الهام گرفته شده است. ربی راشی (۱۰۴۰–۱۱۰۵) و ربی یوسف بن اسحاق بخور شور (قرن ۱۲ میلادی) توصیفی از قربانی های مولوخ ارائه کرده اند که ممکن است از تانحوما
ب مشتق شده باشند. سنت ربانی قرون وسطی همچنین مولوخ را با دیگر خدایانی که در کتاب مقدس نام برده شده اند مانند میلکوم، آدراملک و آناملک مرتبط دانسته است. مسیحیت. اشارات پدران کلیسا به مولوخ پراکنده هستند و اغلب تنها در تفسیر کتاب عاموس یا اعمال رسولان به آن پرداخته اند. نخستین مفسران مسیحی عمدتاً یا از مولوخ برای نشان دادن گناهکار بودن یهودیان استفاده می کردند یا برای ترغیب مسیحیان به اخلاقیات. بحث در مورد مولوخ در قرون وسطی نیز نادر بوده و عمدتاً محدود به ارائهٔ توصیفاتی از آنچه مفسران باور داشتند قربانی مولوخ شامل آن می شده است. چنین توصیفاتی، نظیر نوشته های نیکولاس لیرایی (۱۲۷۰–۱۳۴۹)، از سنت ربانی یهودی گرفته شده است. از سوی دیگر، در طول اصلاحات پروتستانی، مفسران پروتستان مانند ژان کالون و مارتین لوتر از مولوخ به عنوان هشداری در برابر افتادن در بت پرستی و برای تحقیر آیین های کاتولیک استفاده کردند. شاهدان یهوه مولوخ را «پرستشِ دولت» محسوب می کنند؛ این نظر اولین بار توسط کشیش اسکاتلندی الکساندر هیسلاپ (۱۸۰۷–۱۸۶۵) مطرح شده است. در فرهنگ و هنر. نقاشی. نقاشی های مولوخ تا قرن هجدهم و نوزدهم باب نشدند، تا اینکه در
فرهنگ سرگرمی و عامهٔ غربی علاقه به دیوها و شیاطین ظهور کرد. این نقاشی ها مولوخ را به صورت بتی انسان نما با سر گاو یا شیر، گاه با بال، دست های درازشده بر روی آتشی با کودک قربانی بر روی آن قرار داده شده، می نمایاند. این تصویرسازی می تواند به تفاسیر یهودی قرون وسطی مانند آنچه ربی راشی نوشته برگردد که مولوخِ کتاب مقدس را با تصاویر قربانی های کارتاژیان به بعل هامون (کرونوس) که در منابعی مانند دیودور یافت می شود، مرتبط کرده است؛ جرج فوت مور اما معتقد است سر گاو ممکن است از مینوتور تأثیر پذیرفته باشد. به گفتهٔ جان اس راندین، منابع دیگر برای این تصویرسازی، افسانهٔ تالوس و گاو برنزی ساخته شده برای پادشاه فالاریس از شهر آگریجنتو در سیسیل بوده اند. او ذکر می کند که هر دو افسانه، مثل مینوتور، ارتباطات بالقوه ای با قربانی کودکان در فرهنگ سامی دارند. در مقابل، ویلیام بلیک، نقاش انگلیسی، در "فرار مولوخ"، مولوخ را بتی کاملاً انسان نما با دیوی بال دار درحال پرواز بالای سرش به تصویر کشیده است. این نقاشی یکی از آثاری است که او برای شعر میلتون با عنوان «در سپیده دم میلاد مسیح» خلق کرده است. استعارهٔ اجتماعی و سیاسی. در عصر حاضر،
مولوخ معنایی استعاری چون «نیرو یا نظامی مخرب که به قربانی، به ویژه کودکان، نیازمند است» به خود گرفته است. از زمان کتاب "استیصال ملی" (۱۸۴۴) از ساموئل لائینگ، شهرهای مدرن اغلب با عنوان «مولوخ» توصیف می شوند و چنین کاربردی در نوشته های کارل مارکس نیز وجود دارد. علاوه بر این، جنگ نیز اغلب مولوخ نامیده می شود. محفل کیهانی مونیخ (حدود ۱۹۰۰) فردی که با «عقلانیت سرد» رفتار کند را مولوخ می نامیدند؛ رفتاری که در نظر آنها عامل تنزل تمدن غربی بود. مسیحیان محافظه کار اغلب سقط جنین را به طور کلامی با قربانی کردن کودکان برای مولوخ برابر می کنند. از سوی دیگر، برتراند راسل از مولوخ برای توصیف نوعی دین بدوی و ظالم در کتاب "پرستش آزاد" (۱۹۲۳) استفاده کرده است. او دین را نیز در مجموع همینگونه می دید. در سینما. در فیلم "متروپلیس" (به کارگردانی فریتز لانگ، محصول سال ۱۹۲۷) تصویری از مولوخ به نمایش گذاشته شده است. فردر (گوستاو فرولیش) وقتی به شهر کارگران در اعماق زمین می رود، شاهد خرابی ماشین و مصدوم شدن چندین کارگر است؛ سپس تصویر ماشین کارگران در پیش چشمانش به مولوخ تبدیل می شود که جمعیتی از کارگران همانند برده های زمام مصری به د
رون آن بلعیده می شوند. در "اسلیپی هالو" (محصول سال ۱۹۹۹)، مولوخ به عنوان یک موجود اهریمنی قدرتمند قصد داشت دنیا را تسخیر کند و خیر و نیکی را از بین ببرد.
۱،۸-دی آزافلوئورن-۹-یک با فرمول شیمیایی C۱۱H۶N۲O یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۸۲٫۱۸ g/mol می باشد.
۲-برمو-۵،۴-متیلن دی اکسی آمفتامین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۷NO۲Br یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۸٫۱۱ g/mol می باشد.
۲-فنتیل پروپیونات با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۴O۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۷۸٫۲۳ g/mol می باشد.
۲-فنیل فونول با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۰O یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۷۰٫۲۱ g/mol می باشد.
۲-نفتیل آمین با فرمول شیمیایی C۱۰H۹N یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۴۳٫۱۹ g/mol می باشد.
۲،۳-دی متوکسی-۵،۴-متیلن دی اکسی آمفتامین با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۷NO۴ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۹٫۲۷ g/mol می باشد.
۲،۵-دی متوکسی-۴-(۲-فلوئورواتیل)آمفتامین با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۰NO۲F یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۱٫۳۱ g/mol می باشد.
۲،۵-دی متوکسی-۴-نیتروآمفتامین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۶N۲O۴ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۰٫۲۶ g/mol می باشد.
۲،۵-دی متوکسی-۴-یدوآمفتامین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۶INO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۲۱٫۱۵ g/mol می باشد.
۲سی-اس ایی با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۷NSe یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۴٫۲۲ g/mol می باشد.
۲ث-او-۴ با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۹٫۳۱ g/mol می باشد.
۲ث-پی با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۳٫۳۱ g/mol می باشد.
۲ث-ت با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۷NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۷٫۳۲ g/mol می باشد.
۲سی-تی-۱۳ با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۳S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۱٫۳۸ g/mol می باشد.
۲سی-ت-۱۷ با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۱NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۶۹٫۴۰ g/mol می باشد.
۲ث-ت-۲ با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۹NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۱٫۳۵ g/mol می باشد.
۲ث-ت-۲۱ با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۸FNO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۹٫۳۴ g/mol می باشد.
۲ث-ت-۴ با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۵٫۳۸ g/mol می باشد.
۲ث-ت-۷ با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۵٫۳۸ g/mol می باشد.
۲ث-ت-۸ با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۱NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۶۷٫۳۹ g/mol می باشد.
۲ث-ت-۹ با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۳NO۲S یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۶۹٫۴۰ g/mol می باشد.
۳-یدوتیرونامین با فرمول شیمیایی C۱۴H۱۴INO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۵۵٫۱۷ g/mol می باشد. ۳-یدوتیرونامین در دوزهای پایین هیچ تاثیری بر فعالیت حرکتی جوندگان ندارد، اما در دوزهای بالا باعث کاهش حرکت می شود.
۳،۳'-دی آمینوبنزیدین با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۴N۴C۱۲H۱۸Cl۴N۴ (4HCl) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۴٫۲۷ g/mol می باشد.
۳ث-ای با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۹٫۳۱ g/mol می باشد.
۴-برمو-۵،۳-دی متوکسی آمفتامین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۷NO۲Br یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۴٫۱۵۴ g/mol می باشد.
۴-دی (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۴NO۳D۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۸٫۲۸ g/mol می باشد.
۴،۴'-بی پیریدین با فرمول شیمیایی C۱۰H۸N۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۵۶٫۱۹ g/mol می باشد.
۴،۴'-دی فلوئوروبنزوفنون با فرمول شیمیایی C۱۳H۸OF۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۸٫۲۰ g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.
۴،۴'-دی هیدروکسی بنزوفنون با فرمول شیمیایی C۱۳H۱۰O۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۴٫۲۲ g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد است.
۵-برمو-دی ام تی با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۵N۲Br یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۶۰۲۵۲ است.
۶-ام ای دی ای ام با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۷NO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۰۷٫۲۶۹ g/mol می باشد.
۶،۷-دی متیل-۸-ریبیتیل لومازین با فرمول شیمیایی C۱۳H۱۸N۴O۶ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۸۹۸۹ است. که جرم مولی آن ۳۲۶٫۳۰۵ g/mol می باشد.
اتیل بنزودی اکسولیل بوتان آمین با فرمول شیمیایی C۱۳H۱۹NO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۱٫۳۰ g/mol می باشد.
اتیل بنزودی اکسولیل پنتان آمین با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۱NO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۵٫۳۳ g/mol می باشد.
ال-سلکترید با فرمول شیمیایی C۱۲H۲۸BLi یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۹۰٫۱۰ g/mol می باشد.
ام ام ای (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۹٫۳۱۱ g/mol می باشد.
ام ایی ایی (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۳NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۳٫۳۴ g/mol می باشد.
ام پی ام (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۳NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۳٫۳۳۷ g/mol می باشد.
ام دی ام ایی او با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۵NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۰۹٫۲۴۲ g/mol می باشد.
ان'-فورمیل کینورنین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۲N۲O۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۱۰ است. که جرم مولی آن ۲۳۶٫۲۲۴ g/mol می باشد.
ان-استیل اسپارتیل گلوتامیک اسید با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۶N۲O۸ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۸۸۸۰۳ است.
ان-گلیکولیل نورامینیک اسید با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۹NO۱۰ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۲۳۸۰۲ است. که جرم مولی آن ۳۲۵٫۲۷ g/mol می باشد.
ایریس (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۳٫۳۱۴ g/mol می باشد.
ایزوپروسکالین با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۳ یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۲۳۹٫۳۱ g/mol می باشد.
ایزومسکالین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۷NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۱٫۲۶۰ g/mol می باشد.
ایندانیدین با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۳N۵ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۲۱۹۲۵ است. که جرم مولی آن ۲۱۵٫۲۵۴۴۲ g/mol می باشد.
ایی ام ام (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۳H۲۱NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۹٫۳۱۴ g/mol می باشد.
پونچاک جایا () که پیشتر هرم کارستنس و کوه سوکارنو نیز نامیده می شد، کوهی است به ارتفاع ۴٬۸۸۴ متر که در رشته کوه سودیرمان در استان پاپوآی اندونزی در غرب جزیرهٔ گینه نو قرار دارد. این کوه در عین حال بلندترین قله در جزیره گینه نو، اندونزی و جنوب غربی اقیانوس آرام و همچنین بلندترین کوه جزیره ای در جهان است. یخچال. قله های پونچاک جایا پوشیده از برف است اما دامنه های پایینی آن دارای پوشش گیاهی گرمسیری است. این کوه همچنین نقطهٔ پایانی یالی پوشیده از یخچال به طول ۱۳ کیلومتر است که از کوه پیلیمسیت به سمت شرق امتداد دارد. اما این یخچال که نشانه های مهمی از تغییرات اقلیمی زمین را در خود دارد با شتاب بسیاری در حال آب شدن است و بنا بر تخمین لانی تامپسون، یخچال شناس آمریکایی و پروفسور در دانشگاه ایالتی یوتا که در سال ۲۰۱۰ برای نمونه برداری از این یخچال به پاپوآ سفر کرده بود، سرعت ذوب آن ۷ متر در سال است و از آنجا که این یخچال تنها ۳۲ متر ضخامت دارد، احتمالاً تا ۴ یا ۵ سال آینده اثری از آن باقی نخواهد ماند. تاریخچه اکتشاف و صعود. تاریخچهٔ رسیدن به برفچال پونچاک جایا به سال ۱۹۰۹ و سیاحی هلندی به نام هندریک لورنتز برمی گردد ا
ما صعود موفق به قلهٔ آن تا سال ۱۹۶۲ که گروهی به سرپرستی هاینریش هارر، کوهنورد اتریشی موفق به فتح آن شدند به طول انجامید. نامگذاری. پونچاک جایا تا سال ۱۹۶۲ که پاپوآ در اختیار هلندی ها بود با نام کارستنس پیرامید (هرم کارستنس) و کوه کارستنس شناخته می شد که این نام به افتخار یان کارستنس، سیاح هلندی که یخچالهایی را در سال ۱۶۲۳ در بخش های بالادست دامنه های این کوه مشاهده نمود بر آن گذاشته شده بود. پس از آنکه جمهوری اندونزی ادارهٔ پاپوآی غربی را در دست گرفت، این کوه نیز به افتخار احمد سوکارنو، نخستین رئیس جمهور اندونزی کوه سوکارنو نامگذاری شد. با وجود این، نام کوه در سال ۱۹۶۷ به پونچاک جایا به معنای قلهٔ باشکوه تغییر یافت.
ایی ام ایی (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۳NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۳٫۳۴۱ g/mol می باشد.
ایی ایی ام (روان گردان) با فرمول شیمیایی C۱۴H۲۳NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۵۳٫۳۴ g/mol می باشد.
ایی آ-۳۱۴۸ با فرمول شیمیایی C۱۲H۲۶NO۲PS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۹٫۳۷۸ g/mol می باشد.
آپیول با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۴O۴ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۲٫۲۳ g/mol می باشد.
آزور ای با فرمول شیمیایی C۱۴H۱۴ClN۳S یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر قهوه ای و سبز تیره است.
آلیل اسکالین با فرمول شیمیایی C۱۳H۱۹NO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۷٫۲۹ g/mol می باشد.
آمیدورفین با فرمول شیمیایی C۱۳۱H۲۰۰N۳۰O۴۳S۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۱۳۲۳۸۰ است. که جرم مولی آن ۲۹۴۷٫۲۹ g/mol می باشد.
بی.او.بی که ممکن است باب تلفظ شود یک سایکو اکتیو روان گردان با فرمول شیمیایی C۱۱H۱۶BrNO۳ است. که جرم مولی آن ۲۹۰٫۱۵ g/mol می باشد.
بی.او.دی که ممکن است باد نیز تلفظ شود یک روان گردان با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۹NO۳ است. که جرم مولی آن ۲۲۵٫۲۸ g/mol می باشد.