Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرودگاه بین المللی دزاودزی پاماندزی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DZA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۲۹ متر است. این فرودگاه در شهر مایوت کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان دوتچس یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا POU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در شهر پوگکیپسی، نیویورک کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مونشن گلادباخ (به زبان بومی: Verkehrslandeplatz Mönchengladbach) با نام سابق "فرودگاه دوسلدورف-مونشن گلادباخ" یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MGL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۰۰ متر است. این فرودگاه در فاصله ۴.۴ کیلومتری شهر مونشن گلادباخ و ۱۵.۲ کیلومتری دوسلدورف در کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۳۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه دوسلدورف (; تا مارس ۲۰۱۳ "فرودگاه بین المللی دوسلدورف"; ) یک فرودگاه بین المللی در شهر دوسلدورف، مرکز ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان است. این فرودگاه در شمال شهر دوسلدورف، و در حدود جنوب غرب اسن در راین-رور قرار دارد. فرودگاه دوسلدورف با جابه جایی ۲۱٫۸ میلیون مسافر در سال ۲۰۱۴ میلادی، سومین فرودگاه بزرگ آلمان پس از فرودگاه بین المللی فرانکفورت و فرودگاه مونیخ است. این فرودگاه قطب شرکت هواپیمایی برای یورووینگز است و تنها قطب هواپیمایی لوفت هانزا برای مسیرهای طولانی (به فرودگاه بین المللی لیبرتی نیوآرک) به جز فرودگاه های مونیخ و فرانکفورت است. فرودگاه دوسلدورف دارای ۳ ترمینال مسافربری و ۲ باند فرود است که هواپیماهای پهن پیکر از جمله ایرباس ای۳۸۰ قادر به نشست و برخاست در آن هستند. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines offer regular scheduled and charter flights at Düsseldorf Airport:
فرودگاه درم تیز ولی یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MME است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۹۱ متر است. این فرودگاه در شهر دارلینگتون کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۳۷ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Durham Tees Valley Airport:
فرودگاه بین المللی دوربان یک فرودگاه نظامی مسافربری است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در شهر دوربان کشور آفریقای جنوبی قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای درنت (باند اکر) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا DUA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان دورانگو-لا پلاتا یک فرودگاه با کد یاتا DRO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۸۰۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۳۷٫۶ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. The airport has three boarding gates, five plane stands, a pre-security restaurant and a gift shop. It has free wi-fi internet terminal-wide. Historical airline service. Several airlines flew mainline jets to Durango. امریکن ایرلاینز مک دانل داگلاس ام دی-۸۰s flew to Dallas/Fort Worth during several winter ski seasons starting in 1994-95; America West Airlines بوئینگ ۷۳۷s flew to Albuquerque and Phoenix, and the original Frontier Airlines (1950-1986) flew بوئینگ ۷۳۷s to Denver, and weekend 737 flights to Dallas/Fort Worth during several winter ski seasons. Frontier had served Durango for years with Convair 580 turboprops with flights to Arizona, Colorado, New Mexico and Utah; the first jets to serve Durango were Frontier 737s in 1977. During the 1990s
, Reno Air operated MD-80 jetliners nonstop to لس آنجلس and also to آلبوکرکی. A number of regional and commuter airlines served DRO, mainly to Denver. Aspen Airways flew British Aerospace بی ای ئی ۱۴۶ jets and Convair 580 turboprops as an independent airline and later as یونایتد اکسپرس; Rocky Mountain Airways flying as Continental Express operated ATR-42s, Beechcraft 1900Cs and de Havilland Canada DHC-7 Dash 7s; Mesa Airlines operating as یونایتد اکسپرس flew Beechcraft 1900Cs, de Havilland Canada DHC-8 Dash 8s and امبرائر ئی ام بی ۱۲۰ برازیلیاs, and GP Express Airlines (Continental Connection) flew Beechcraft 1900Cs. Trans-Colorado Airlines served Durango as Continental Express with Fairchild Swearingen Metroliners. All flights now are turboprops or regional jets. امریکن ایگل, flying for امریکن ایرلاینز, has امبرائر ئی آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵s and امبرائر ئی آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵s nonstop to Dallas/Fort Worth while بمباردیه سی آرجی ۱۰۰/۲۰۰s and بمباردیه سی آرجی ۷۰۰/۹۰۰ operate flights to Phoenix. یونایتد اکسپرس/Republic
Airlines mainly flies the Bombardier Q400 , although other یونایتد اکسپرس flights nonstop to Denver are flown by اسکای وست بمباردیه سی آرجی ۱۰۰/۲۰۰ and by ExpressJet امبرائر ئی آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵s.
فرودگاه دوپاگ یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا DPA است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۳۰۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۱٫۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان دونلون/ماریون یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۰۶ متر است. این فرودگاه در شهر دانلون، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه دونهوانگ یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DNH است. این فرودگاه در شهر دون هوانگ کشور چین قرار دارد.
فرودگاه بین المللی دنیدن یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا DUD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر دنیدن کشور نیوزلند قرار دارد و در ارتفاع ۱٫۲ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Mainland Air. Mainland Air is based at the airport, and operates scenic, charter and ambulance flights. Mainland Aviation College, a division of Mainland Air, operates a flight training school.
فرودگاه بین المللی دلوت یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا DLH است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۰۹۷ متر است. این فرودگاه در شهر دولوث، مینه سوتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری دوچسن یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۱۳۳۸ متر است. این فرودگاه در شهر دوچسن، یوتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۷۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای دبیوک یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا DBQ است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۹۸۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای دوبوا یک فرودگاه است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
فرودگاه دوبلین (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا DUB است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۶۳۷ متر است. این فرودگاه در شهر دوبلین کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۷۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه دابو سیتی (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا DBO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۰۸ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه دوانسبورگ یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۹۲ متر است. این فرودگاه در شهر دوانسبورگ، نیویورک کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی دزااودزی پاماندزی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DZA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۲۹ متر است. این فرودگاه در شهر مایوت کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
توماس آنتونی هالندر (زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۶۷) بازیگر انگلیسی است که در فیلم هایی همچون غرور و تعصب، ، ، والکیری، هانا و ایفای نقش کرده است. زندگی شخصی. هالندر در ناتینگ هیل، لندن زندگی می کند. در انتخابات سراسری بریتانیا (۲۰۱۹)، او برای سم جیما از حزب لیبرال دمکرات در کنسینگتون کارزار تشکیل داد و بیان کرد که «همان طور که در این چند روز تمام سایت های رای گیری تاکتیکی تایید کرده اند، اگر می خواهید عضوی از حزب محافظه کار در کنسینگتون پیروز نشود، اینجا باید به حزب لیبرال-دمکرات رای بدهید.» در سال ۲۰۲۰، هالندر به ویروس کووید ۱۹ مبتلا شد ولی بدون نیاز به بستری در بیمارستان، بهبود پیدا کرد.
ناصر گیتی جاه (۱ فروردین ۱۳۱۴ – ۲۰ فروردین ۱۳۹۳) بازیگر ایرانی بود. او برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سی امین جشنواره فیلم فجر بود. زندگی هنری. گیتی جاه دارای مدرک آموزش بازیگری زیر نظر رفیع حالتی، مهدی نامدار و اسماعیل مرتاش بود و سال ۱۳۳۷ با فعالیت در «جامعه باربد» و تلویزیون خصوصی و اجرای نمایش زنده، کار هنری اش را آغاز کرد. از سال ۱۳۳۴ بازی در تئاتر را شروع کرد و از سال ۱۳۵۲ شروع به بازی در سینما کرد. او اولین کسی بود که پس از انقلاب نقش محمدرضا شاه پهلوی را در سریال «طبل توخالی» بازی کرد و پس از آن در تله فیلم «سقوط» به کارگردانی محمدرضا ورزی بار دیگر این نقش را تکرار کرد.
همسر نجیب زادهٔ سلطنتی سوک از قبیله هائه جو چوی (کره ای: 숙빈 최씨؛ هانجا: 淑嬪 崔氏؛ ۱۷ دسامبر ۱۶۷۰–۹ آوریل ۱۷۱۸) با نام شخصی چوی دونگ یی، یکی از شناخته شده ترین همسران پادشاه سوک جونگ و مادر پادشاه یونگ جو از چوسان بود. زندگی نامه. زندگی اولیه. بانو چوی در ششمین روز از یازدهمین ماه قمری در یازدهمین سال سلطنت پادشاه هیون جونگ متولد شد که در تقویم میلادی به ۱۷ دسامبر ۱۶۷۰ ترجمه می شود. او دختر کوچکتر چوی هیو-وون و بانو هونگ، از قبیله نامیانگ هونگ بود. او یک برادر بزرگتر به نام چوی دونگ هو و یک خواهر بزرگتر به نام بانو چوی داشت. ورود به قصر و ملاقات با پادشاه. بانو چوی در سن ۷ سالگی وارد قصر شد. او به طبقه چئون مین تعلق داشت که پایین ترین طبقه در دوره چوسان بود. معلوم نیست اولین برخورد او با پادشاه چگونه اتفاق افتاد. پذیرفته شده ترین روایت این است که او در زمانی که ملکه این هیون تبعید شده بود و جانگ هی-بین موقعیت ملکه را به دست آورده بود، یک موسوری (خدمتکار بخش آب) در قصر بود. یک شب، بانو چوی برای سلامتی ملکه مخلوع (این هیون) دعا می کرد که پادشاه سوک جونگ که از سفر به کاخ بازمی گشت، صدای او را شنید و از سخنانش متأثر ش
د. کتاب "سومونروک (صخره و آب)" (수문록، 隨聞錄) نوشته: یی مون-جونگ (۱۶۵۶–۱۷۲۶) وقایعی را که منجر به اعدام جانگ هی-بین شد، توصیف می کند. نویسنده ای که در زمان پادشاهی سوک جونگ زندگی می کرد، این برخورد را به شرح زیر ثبت کرد: صیغه سلطنتی. بانو چوی در سال ۱۶۹۳، پس از به دنیا آوردن اولین فرزندش، شاهزاده یونگ سو، که در خردسالی (بر اثر بیماری سرخک) درگذشت، با رتبه چهارم سوک-وون، صیغه سلطنتی سوک جونگ شد. یک سال بعد، او پس از به دنیا آوردن پسر دیگری به نام یی گئوم، شاهزاده یونینگ، به رتبه دوم سوک-اوی ارتقا یافت. در سال ۱۶۹۵، او به رتبه اول گویی-این ارتقا یافت. در سال ۱۶۹۸، او یک شاهزاده مرده به دنیا آورد. در سال ۱۶۹۹، او مجدداً با صفت سوک (淑) به معنی «پاک / با فضیلت» به اولین رتبه ارشد بین ارتقا یافت. بانو چوی آشکارا از ملکه این هیون مخلوع حمایت می کرد و با ملکه فعلی جانگ اوک جونگ، که تاریخ او را زنی پلید و بی رحم توصیف کرده، مخالف بود. در سال ۱۶۹۳، پادشاه از ملکه جانگ و جناح سورون ناامید شد و بالاخره در سال ۱۶۹۴، پادشاه سوک جونگ ملکه این هیون را به قصر بازگرداند و ملکه جانگ را به رتبه هی-بین، تنزل داد. در سال ۱۷۰۱ ملکه این
هیون به علت نامعلومی درگذشت. برخی از تاریخ نگاران معتقدند که او مسموم شده است، اما این نظریه تأیید نشده است. بر اساس یک نسخه، پادشاه سوک جونگ، جانگ هی-بین را در اتاقش با یک شمن پیدا کرد. تفسیر دیگری که بر اساس قسمتی مبهم از سالنامه سلسله چوسان است، بیان می کند که این چوی سوک-بین بود که به پادشاه گفت که از جادوگری برای آسیب رساندن به ملکه استفاده شده است؛ زیرا در عنوان «وصیت ملکه» نوشته شده است: «چوی سوک-بین با لطف همیشگی خود به ملکه (این هیون) ادای احترام می کند و با گریه برای کسی که نتوانست قلب پادشاه را به دست آورد، این راز را به پادشاه اطلاع داد.» با این حال، در سالنامه سلسله چوسان، که در سال ۱۷۰۱ ثبت شده است آمده که مین جین-وون و مین جین-هو، برادران بزرگتر ملکه این هیون، پادشاه سوک جونگ را از جادوگری جانگ هی-بین مطلع کردند و ادعا کردند که در انجام این کار با آخرین درخواست ملکه این هیون از آنها قبل از مرگ مطابقت دارند. به گفته مین جین-وون، در قصر این شایعه بود که جانگ هی-بین از یک شمن برای نفرین ملکه استفاده کرده و او از این شایعات باخبر شد. صرف نظر از اینکه پادشاه چگونه از این موضوع مطلع شد، تصمیم گرفت ا
ین موضوع را بررسی کند و حقیقت را در پس شایعاتی که جانگ هی-بین در اقامتگاه خود یک محراب شمنیست ساخته است، کشف کرد، جایی که مجسمه هایی با نام ملکه در آن یافت شده. بعداً، ندیمه های قصر بانو جانگ اعتراف کردند که او به آنها دستور داده است که هر روز سه بار به سمت تصویر ملکه این هیون تیر پرتاب کنند و حیوانات مرده را در باغ کاخ او دفن کنند. علی رغم درخواست های فراوان جناح سورون برای عفو بانو جانگ، پادشاه سوک جونگ احساس کرد که رفتار او بیش از حد شیطانی است و در سال ۱۷۰۱ دستور داد که بانو جانگ و سایر افراد متهم، باید با خوردن سم اعدام شوند. پس از مرگ بانو جانگ، پادشاه سوک جونگ قانونی را تصویب کرد که طی آن هیچ یک از صیغه های سلطنتی دارای رتبه «بین» نتوانند به مقام ملکه دست یابند. سوء تفاهمی وجود دارد که چوی سوک-بین قرار بود ملکه بعدی سوک جونگ شود، اما این هیچ مبنایی ندارد. چون طبقه اجتماعی پایین چوی سوک-بین مانعی برای ملکه شدن او بود زیرا چوسان یک جامعه کنفوسیوس بود که توسط سیستم طبقاتی اداره می شد. سپس ملکه این وون، از جناح سورون به عنوان چهارمین ملکه پادشاه سوک جونگ انتخاب شد. طبقه اجتماعی پایین چوی سوک-بین به وضوح زن
دگی پسرش، پادشاه یونگ جو را تحت تأثیر قرار می داد، چون در آغاز حکومتش تا حدی به دلیل طبقه مادرش تهدید شده بود. بعدها، زمانی که حکومت او محکم شد، اگر پیشینه مادرش به عنوان برده ذکر می شد، آن را توهین شخصی تلقی می کرد. زندگی بعدی. در سال ۱۷۰۳، ملکه این وون، شاهزاده یونینگ را به فرزندی پذیرفت، و او را مانند پسر خود می دانست. در سال ۱۷۰۴، سالنامه سلسله چوسان بیان می کند که برای ازدواج یونینگ، پادشاه سوک جونگ دستور یک مراسم بسیار باشکوه و تجملاتی را داد. وزرا و اشراف نسبت به این ولخرجی ها اعتراض کردند و به شاهزاده یونینگ شکایت کردند؛ زیرا او حتی ولیعهد هم نبود، بلکه پسر یک صیغه سلطنتی بود. سالنامه بیان می کند که اواخر همان سال، سوک جونگ کاخ زمستانی خود، کاخ ای هیون (که روزهای جوانی خود را در آن گذرانده بود) را به چوی سوک-بین هدیه داد. گفته می شود که این ساختمان بزرگ و وسیع بوده و در هان سونگ (سئول کنونی) قرار داشت. در سال ۱۷۱۱، هنگامی که ملکه این وون مبتلا به آبله شد، و بانو چوی به خدمتکاران دستور داد تا از قصر بیرون بروند و در میان مردم عادی برای نجات ملکه که در نهایت جان سالم به در برد، به دنبال چاره بگردند. در
سال ۱۷۱۶، چوی سوک-بین بیمار شد و در حالی که بیمار بود از قصر خارج شد و به کاخ ای هیون نقل مکان کرد تا بلکه بیماری اش درمان شود. بعداً در همان سال، سوک جونگ پیامی از پسرش یونینگ دریافت کرد که به او اطلاع داد که وضعیت سلامتی مادرش بدتر شده است و درخواست کمک پزشکی بیشتری کرد. در سال ۱۷۱۷، سوک جونگ از سیاست بازنشسته شد و به پسرش، ولیعهد یی یون (پادشاه گیونگ جونگ) اجازه داد تا امور دولت را در دست بگیرد. مرگ و آرامگاه. در سال ۱۷۱۸، بانو چوی در سن ۴۷ سالگی در کاخ ای هیون درگذشت. در لوح یادبود او در وصف شخصیتش چنین آمده است: آرامگاه او در شهر پاجو، استان گیونگ گی، کره جنوبی قرار دارد. این مکان، باغ "سوریونگ وون" نام دارد و به عنوان مکان تاریخی شماره ۳۵۸ تعیین شده است. پادشاه سوک جونگ در سال ۱۷۲۰ (دو سال بعد از مرگ بانو چوی) درگذشت، ظاهراً پس از اینکه به یی یی-میونگ گفت که شاهزاده یونینگ باید به عنوان ولیعهد برادرش گیونگ جونگ، معرفی شود. وقتی شاهزاده یونینگ به عنوان "پادشاه یونگ جو" تاجگذاری کرد و پادشاه چوسان شد، قربانگاهی (제실) در نزدیکی مقبره مادرش (بانو چوی) برپا کرد، تا نشانی از محبت عمیق فرزندی او باشد. او برای س
وگواری خود در کنار قبر مادرش یک جسیل ساخت و سنگ قبری برای او ساخت که در چهار نقطه آن مطالبی دربارهٔ او نوشته شده است. لوح یادبود بانو چوی در چیل گونگ (محل تاریخی شماره ۱۴۹)، مکانی که لوح های اجدادی هفت صیغه سلطنتی دیگر را در خود جای داده است، ثبت شده است. به چوی سوک-بین لقب پس از مرگ هواگیونگ (화경، 和瓊) داده شد که به معنای ("هماهنگ") است. او بعداً به هوی دوک ("فضیلت باشکوه") و به آن سون ("پاکی آرام") ارتقا یافت. بحث رتبه بندی. تنها پسر بازمانده بانو چوی، شاهزاده یونینگ (یی گئوم، بعدها پادشاه یونگ جو) بود که به عنوان یک کودک نابغه شناخته می شد و یکی از بزرگ ترین پادشاهان تاریخ چوسان بود. اما از آنجایی که مادرش، یک صیغه از طبقه اشرافی نبود، مقاماتی که در خانه های اشرافی به دنیا آمده بودند و همسرانی نجیب زاده داشتند، نسبت به او و مادرش نگاهی تحقیرآمیز داشتند. اگرچه یونگ جو در بزرگسالی نسبت به ریشه مادرش بسیار حساس بود، اما نمی توان عشق عمیقی را که او به مادر خود داشت انکار کرد. احترام او به حد و مرزی نداشت. او اشعار زیادی سروده و در یکی از آنها می گوید: یونگ جو با درباریان بحث می کرد تا چوی سوک-بین را به عنوان یک
مادر عمومی به رسمیت بشناسند. اما مقامات کاملاً با این موضوع مخالف بودند و فقط این حق را به پادشاه می دادند که اغلب اوقات به عنوان بخشی از مراسم سلطنتی اش، از مقبره مادرش بازدید کند. در طول مدتی که او با این موضوع مبارزه می کرد، دو روایت جالب از احساسات او در مورد این وضعیت وجود دارد. در سال ۱۷۳۹، یک روز قبل از بازدید برنامه ریزی شده از مقبره بانو چوی، پادشاه یونگ جو با نارضایتی از پروتکل هایی که هیئت تشریفات تنظیم کرده بود، دو مقام را که مستقیماً مسئول آنها بودند، محکوم کرد. سالنامه سلسله چوسان این اندازه گیری را توضیح می دهد: «پادشاه با احترام به مادر خصوصی خود چوی سوک-بین خدمت می کرد، اما او مشکوک بود که مقامات و درباریان حاضر به انجام خواسته های او نیستند؛ بنابراین، هر بار درگیری های ناگهانی شروع می شد که به ناچار با یک اعلامیه ناراحت کننده سلطنتی دنبال می شد.» در فرصتی دیگر، پادشاه آرامگاه او را به مقصد کاخ ترک می کرد. او هنگام سوار شدن بر کجاوه، وزیر امور نظامی، کیم سون-گونگ را احضار کرد. و در حالی که گریه می کرد گفت: در نهایت او به آنچه می خواست رسید و بانو چوی به عنوان مادر عمومی او به رسمیت شناخته شد.
خانواده. فرزندان. ملکه سوک از شوهرش پادشاه سوک جونگ صاحب سه فرزند پسر و یک دختر شد شد:
بندهای میان انگشتی (Intermediate phalanges) استخوان هایی هستند که در دست و پای بیشتر مهره داران وجود دارند. در انسان، این بندها، استخوان های انگشت های دست و پا هستند که در میان دو مفصل هر انگشت واقع شده اند. انگشت شست دست و انگشت شست پا، بند میان انگشتی ندارند. بند میان انگشتی معمولاً نه تنها از نظر مکان بلکه از نظر اندازه نیز بین دو بخش دیگر انگشت قرار دارد. جستارهای وابسته. استخوان بند انگشت منابع. Yahoo Education، بازدید: اکتبر ۲۰۱۲.
تومور کلیه ، که به آن سرطان کلیه نیز می گویند، به هرنوع تومور و توده ایجاد شونده در یا بر روی کلیه گفته می شود. تومور کلیه می تواند خوش خیم (غیر سرطانی) یا بدخیم (سرطانی) باشد. تشخیص تومور کلیه یا در تصویربرداری پزشکی و به صورت تصادفی کشف می شود یا در ادامه یک معاینه پزشکی برای تشخیص علت وجود توده ای دردناک در محدوده شکمی انجام می گیرد. از دیگر نشانه ها و علائم دارای اهمیت می توان به هماتوری(خون در ادرار)٬ دردهای شدید شکمی و نیز سندروم پارانئوپلاستیک اشاره نمود. انواع. برپایه نوع رفتاری تومور به دو گروه تقسیم می شوند: فاکتورهای خطر. کشیدن سیگار٬ زندگی و کار در مکان های دارای کادمیوم٬ آزبست٬ نفت و مشتقات٬ گروهی از داروها مانند فناستین و همچنین عامل ارث و ژنتیک شاخص تی.ان.ام. در صورت متاستاز تومورهای کلیه٬ بیش ترین احتمال درگیری برای شش ها(۵۰٪)٬ استخوان(۳۵٪)٬ کبد٬ سیستم لنفاوی٬ غدد فوق کلیوی و نیز کلیه مقابل وجود خواهد داشت.
آمباتو (نام کامل، San Juan de Ambato) شهرستانی واقع در مرکز رشته کوه آند در کشور اکوادور است. این شهرستان مرکز استان تونگوراهوا است و ۲۵۷۷ متر بالاتر از سطح دریا است. زمین لرزه بزرگی در ۵ اوت ۱۹۴۹ در آمباتو رخ داد.
سانکور انرژی شرکت صنایع انرژی کانادایی است، که ساختمان مرکزی آن در شهر کلگری، آلبرتا قرار دارد. تخصص اصلی این شرکت در تولید نفت خام، از ماسه های نفتی می باشد. در آخرین رتبه بندی که توسط فوربز جهانی ۲۰۰۰ اعلام شد، در فهرست بزرگترین شرکت های جهان، سانکور در رتبه ۱۵۹ قرار گرفت. سانوکو. شرکت سانکور تا سال ۲۰۱۰ به بازار عرضه محصولات و خدمات به مشتریان خرده فروشی در انتاریو می پرداخت. این فعالیت ها به صورت شبکه ای از شرکت های بخش پایین دستی صنعت نفت این کمپانی؛ که تعداد ۲۸۰ شرکت، با نام تجاری "سانوکو" (Sunoco) و تعداد ۲۰۰ شرکت و سایت های فروش سوخت دیزل ارائه می شدند. پترو کانادا. پس از آنکه شرکت سانکور توانست پترو-کانادا را بدست آورد، سانکور تصمیم گرفت؛ در فاز نخست برنامه فقط در انتاریو نام تجاری "سانوکو" را در سایت های آن، را تبدیل به "پترو-کانادا" نماید. سپس در ادامه فازهای بعدی به سرعت تمامی سایت های پایین دستی سانوکو را در کل کانادا، به منظور متحد کردن همه عملیات های پایین دستی خود، زیرمجموعه برند پترو کانادا قرار داد. با ابتکاری که شرکت سانکور نشان داد، این شرکت کلیه پرداخت هزینه های صدور مجوز، برای نام تجاری
"سانوکو" را به شرکت سانوکو در ایالات متحده متوقف نمود. در سراسر کشور شرکت پترو-کانادا تأمین کننده محصولات بالادستی خواهد بود، این در حالیست که همچنان پترو-کانادا به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت سانکور انرژی به فعالیت خود ادامه خواهد داد.
پاتاته شهری در استان تونگوراهوا واقع در کشور اکوادور، کشوری در شمال غربی آمریکای جنوبی است بین آمباتو و بوناس است. این شهر نزدیک آتشفشان تونگوراهوا است که هنوز فعال است.
یواس اس بیرمنگهام ممکن به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پلیلئو (با نام کامل، San Pedro de Pelileo) شهرستانی است که در رشته کوه آند در کشور اکوادور در ارتفاعات قرار دارد. پلیلئو طی سرشماری سال ۲۰۰۱، ۴۸،۹۸۸ نفر جمعیت داشت و بخشی از استان تونگوراهوا است. پلیلئو در اثر زمین لرزه بزرگ ۱۹۴۹ آمباتو آسیب دید.
پیارو یکی از شهرهای استان تونگوراهوا واقع در کشور اکوادور است. پیارو در ۱۹ کیلومتری شمال شرقی آمباتو، مرکز استان تونگوراهوا قرار دارد.
روستای گراویان سفلی یا خل نجف در مغرب شهرستان گیلانغرب بر جانب جنوبی جاده قصرشیرین قریب دو کیلومتر از شهر فاصله دارد. این روستا نزدیک ترین روستا به شهر گیلان غرب است. اهالی روستا به زبان کردی کلهری تکلم دارند و عمده آن از طایفه گیلانی هستند و تعدادی از طایفه علیرضاوندی نیز در این روستا ساکن هستند. وجه تسمیه نام روستا و چگونگی پیدایش آن. روستا به دو نام گراویان سفلی و خل نجف در مابین مردم گیلان غرب نام برده می شود و قالب اهالی و مردم بومی گیلان غرب از آن بنام خل نجف یاد می کنند نام گراویان هم بعدها بعلت پیدایش این روستا در کنار جویبارهای متعدد به آن اختصاص داده شده است. که از دو کلمه (گر + ئاو)در زبان کُردی پدید آمده است.
سایه نویس یا نویسنده در سایه به معنی نویسنده یا موسیقی دان است که به اسم کس دیگری آثار او را پدیدمی آورد. سایه نویسی. سایه نویس، نویسنده اثری نوشتاری (مانند کتاب، مقاله، داستان و گزارش) است به صورت رسمی و قانونی به نام کسی دیگری نوشته می شود. در میان مشاهیر، مدیران و رهبران سیاسی، مرسوم است که سایه نویس ها را به خدمت می گیرند. آن ها جهت ویراستاری یا نوشتن نسخه پیش نویس خودزندگی نامه، مقاله و دیگر گونه های نوشتاری استخدام می شوند. بر همین منوال، در موسیقی اغلب از سایه نویس ها برای نوشتن ترانه سبک های موسیقی عامه پسند استفاده می شود. در ایران، سایه نویسی در نگارش خودزندگی نامه ها، مقالات آموزشی، یا متون سیاسی بسیار رایج بوده است؛ به ویژه مواردی که چهره های مهم تاریخی یا سیاسی برای معرفی یا تبلیغ آثارشان از نویسنده های گمنام استفاده می کردند.[نیازمند منبع] نمونه ها. ولفگانگ آمادئوس موتسارت برای افراد ثروتمند، آثار موسیقی، سایه نویسی کرده است. در سال ۱۹۷۶ الن دین فاستر سایه نویس کتاب «امیدی تازه» اقتباسی برگرفته از فیلمنامه جنگ ستارگان به قلم جرج لوکاس بوده است. در سال ۱۹۸۷ تونی شوارتس سایه نویس کتاب «هنر معامله»
(شامل خاطرات و نظرات) دونالد ترامپ بوده است. سینما. رومن پولانسکی در سال ۲۰۱۰ فیلمی با عنوان سایه نویس ساخته است که در آن نخست وزیر پیشین بریتانیا، نویسنده گمنامی را برای تکمیل کتاب خاطرات خود به خدمت می گیرد. در ایران. شاه قاسمی و اخوان (۲۰۱۵) با انجام پژوهشی نشان می دهند که این پدیده در ایران بسیار شایع است و تعداد بسیاری از فارغ التحصیلان عملاً سایه نویسی را شغل خود می دانند.
یِوگِنی والنتینوویچ کسپرسکی (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۶۵ در نووراسییسک در شوروی) متخصص سرشناس رایانه در زمینهٔ امنیت اطلاعات و بنیانگذار شرکت کسپرسکی است. او مقالات زیادی در مورد ویروس های کامپیوتری نوشته است و به طور مرتب در سمینارها و همایش های امنیتی شرکت می کند. در سال ۱۹۹۷ به همراه ناتالیا کسپرسکی شرکت کسپرسکی را تأسیس کرد. این شرکت طی مدت کوتاهی پیشرفت کرد و به یکی از بزرگترین شرکت های خصوصی در زمینهٔ حفاظت اطلاعات تبدیل شد. زندگی شخصی. در ۲۱ آوریل سال ۲۰۱۱ رسانه های روسیه اعلام کردند پسر ۲۰ سالهٔ کسپرسکی ربوده شده است اما بعد از چند روز پلیس روسیه اعلام کرد توانسته او را نجات دهد.
«آشیانهٔ ۱۸» ترانه ای از گروه ترش متال مگادث و یکی از قطعات آلبوم سال ۱۹۹۰ آن ها با نام "باشد تا آسوده زنگ بزنید" است. این یکی از ترانه هایی است که مگادث معمولاً در تورهایشان اجرا می کنند و طی سال های اخیر از پرتقاضاترین آثار آن ها برای دانلود بوده است. تغییرات پیاپی ریتم و سویپ های دو نفرهٔ ماستین و فریدمن در کنار ترانه سرایی ماهرانه، «آشیانهٔ ۱۸» را به یکی از آهنگهای به یادماندنی موسیقی متال تبدیل کرده است. «آشیانهٔ ۱۸» در زمان انتشارش در ایرلند ۲۵اُمین تک آهنگ پرفروش آن کشور شد و تا جایگاه ۲۶اُم جدول پرفروش ترین تک آهنگ های بریتانیا صعود کرد. این ترانه در سال ۱۹۹۲ نامزد دریافت گرمی بهترین اجرای متال بود. ساخت و محتوا. عنوان «آشیانهٔ ۱۸» به نظریه ای اشاره دارد که بر اساس آن در سال ۱۹۴۷ بشقاب پرندهٔ سقوط کرده در حادثهٔ رازول نیومکزیکو، به آشیانهٔ ۱۸ پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون در ایالت اوهایو برده شده است. دیو ماستین این ترانه را زمانی که در گروه پَنیک بود نوشت و در ابتدا N2RHQ نام داشت. به گفتهٔ او ترانهٔ اصلی اشاره ای به فرضیهٔ سقوط و گرفتار شدن بیگانگان روی کرهٔ زمین نداشت و آن بخش ها را بعداً نیک منزا