Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ردیبهشت ۸۲، مجلسی ها حملات مجددی را تدارک دیدند و آتش توپخانه های خود را شدیدتر کردند. در این راستا رمضان زاده، عضو ارشد حزب مشارکت و سخنگوی دولت اصلاحات، در واکنشی اعلام کرد که: نمی دانم رئیس جمهور در این باره چه عکس العملی نشان خواهد داد. همچنین تاج زاده، عضو شاخص حزب مشارکت، دربارهٔ اقداماتشان در واکنش به رد لوایح دوگانه، ضمن تهدید به خروج از حاکمیت، تهدید به تغییر فصل هایی از قانون اساسی کرد: اگر این دو لایحه در نهایت تصویب نشود، بخش هایی از اصلاح طلبان به این نتیجه می رسند که با استعفای خود و عدم پذیرش مسئولیت، در شرایطی که قرار نیست آزادی انتخابات و حق شهروندی رعایت شود، صدای اعتراض خود را بلند خواهند کرد. تصور می کنم که ما حتی به سمتی خواهیم رفت که بخشی از اصلاح طلبان با ارائه پیشنهادی مشخص، به تغییر فصل هایی از قانون اساسی تأکید کنند. علی رغم آنکه اعضای ارشد حزب مشارکت مدعی بودند اکثریت نمایندگان حمایت خود را از گزینه های همه پرسی و استعفا اعلام کرده اند، جلسه ای که قرار بود برای بحث دربارهٔ این گزینه ها از سوی فراکسیون مشارکت برگزار شود، هرگز به رسمیت نرسید. همچنین فاش شد که دربارهٔ استعفا و همه پرسی
، فراکسیون حزب مشارکت در مجلس اقدام به نظرسنجی نمود که نتایج آن از ۱۴۳ نماینده عضو این فراکسیون را روزنامه اعتماد چنین افشا کرد: در نظرسنجی انجام شده، دوازده نماینده مستقیماً طالب استعفا بوده اند. برخی نیز معتقد بوده اند که رئیس جمهور خود باید استعفا بدهد. ظاهراً رئیس جمهور نیز در پاسخ به این دیدگاه گفته است که نمایندگان معتقد به استعفا خود باید به این اقدام مبادرت ورزند. سید علی خامنه ای در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی در پاسخ به سؤال دانشجویی که پرسیده بود: با توجه به اختلاف جدّی مجلس و شورای نگهبان درخصوص لوایح دوگانه، پیشنهاد شما برای فیصله یافتن آن قضیه چیست، قانون و روال قانونی را مبنای حل اختلاف عنوان نمود: «به نظر بنده باید ممشای قانونی طی شود؛ بالاخره قانون برای همین چیزهاست. اصلاً قانون برای این است که کسی نتواند با صدای کلفت، حرف خودش را در جایی سبز کند و به کرسی بنشاند. قانون، فاصل است؛ همه چیز باید طبق قانون و براساس ممشا و روال قانونی باشد. قانون اساسی روالی را معیّن کرده، قوانین عادی هم دارند؛ بنابر این همان روال باید طی شود. به نظر بنده این لوایح و لوایح دیگر، هیچ کدام از این
جهت تفاوتی ندارند». نامه جام زهر. با آشکار شدن شکست اجرای تهدیدات مجلس ششمی ها و عدم همراهی دیگر نمایندگان با آنان برای جنجال آفرینی بر سر رد لوایح دوگانه، برخی نمایندگان مجلس ششم دست به یک اقدام جنجالی زدند و آن نگارش نامه ای موسوم به جام زهر خطاب به رهبر بود که حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب به امضای برخی از نمایندگان مجلس رسانده بودند. این نامه پیش از آنکه به دست رهبر برسد در سایت های اینترنتی منعکس گردید و برای مدتی، خوراک تبلیغاتی رسانه های غربی مخالف جمهوری اسلامی را فراهم نمود. در بخش هایی از این نامه آمده است: با این حال و روز کشور، فرصت چندانی باقی نمانده است. غالب مردم ناراضی و ناامید، اکثریت نخبگان ساکت یا مهاجر، سرمایه های مادی گریزان و نیروهای خارجی از هر طرف کشور را احاطه کرده اند. با این وضع برای آینده کشور دو حالت بیشتر متصور نیست یا دیکتاتوری و استبداد که در خوشبینانه ترین حالت، فرجامی جز وابستگی و در نهایت فروپاشی یا استحاله ندارد یا بازگشت به اصول قانون اساسی و تمکین صادقانه به قواعد دموکراتیک. ۱۲۷ نماینده مجلس ششم در سطور دیگر نامه نیز این ادبیات را به کار بردند و در قسمت پایانی آن از
رهبر تقاضای عذرخواهی کردند: اگر جام زهری باید نوشید، قبل از آنکه کیان نظام و مهم تر از آن استقلال و تمامیت ارضی کشور در مخاطره قرار گیرد، باید نوشیده شود و بی تردید این برخورد خردمندانه و متواضعانه، از سوی ملت با همان پاداشی مواجه می شود که امام عزیز راحل روبه رو شد. به دنبال این نامه، بیانیه ای تهدیدآمیز نیز از سوی ائتلاف «حزب مشارکت، سازمان مجاهدین و عناصر گردهمایی اپوزیسیون داخلی نظیر نهضت آزادی و ملی ـ مذهبی ها» منتشر گردید. آنها در این بیانیه که در روزنامه یاس نو، جریده وقت حزب مشارکت، انتشار یافت، گفتند که نامه هایی دیگر در صورت تن ندادن به خواسته هایشان خواهند نوشت: چنانچه نامه ملایم و محترمانه نمایندگان که در آن همه شئون رسمی و متعارف لحاظ شده است، پسند خاطر عده ای قرار نگیرد، ای بسا باید روزی را چشم داشت که قلم هایی تیزتر برای نگارش عباراتی صریح تر و عاری از ملاحظات مرسوم و متعارف به گردش در آید. ائتلاف حزب مشارکت با گروه های اپوزیسیون داخل نشین، نشان از آن داشت که آنان با سرعتی عجیب در راه فاصله گرفتن از نظام هستند. با تصویب شورای عالی امنیت ملی به ریاست محمد خاتمی، تمام روزنامه ها از انتشار نامه ۱۲
۷ نماینده و ارائه خبر و تحلیل له یا علیه آن منع شدند اما روزنامه نوروز وابسته به حزب مشارکت با درج اطلاعیه شورای عالی امنیت ملی برخی از بخش های صفحه اول، دوم و سوم اش را به صورت سفید چاپ کرد که این مسئله به شدت مورد اعتراض علی ربیعی مشاور امنیتی خاتمی قرار گرفت و ربیعی این اقدام را تمسخر قانون خواند. مهدی کروبی درباره این نامه نگاری می گوید: نامه را نمایندگان روی سایت ها قرار دادند. در آن روزها بود که یکی از نمایندگان اقلیت های مذهبی به دفتر من آمد و گفت که برخی از دوستان می آیند و بالای سر من می ایستند و امضا می گیرند و من آمده ام که صریحاً از این امضا اعلام برائت کنم. عده ای مکرر می آمدند و می گفتند که ما فکر می کردیم این نامه محرمانه است و حتی عده ای می گفتند که از اصل ماجرا خبر نداشتند و از امضای آن ابراز پشیمانی می کردند. وی می افزاید که روز شنبه بود که به جلسه شورای عالی امنیت ملی رفته بودیم احساس کردم که وضع مطلوبی حاکم نیست و بخش مهمی از اعضا و بویژه نیروهای مسلح از اوضاع ناراحت هستند. در همان حال دیدم که یکی از فرماندهان نظامی آنجا در حال توزیع نامه است، برخی اسامی را من آنجا دیدم و البته می دانستم ک
ه بسیاری با رضایت آن را امضا نکرده اند، بارها به دوستان گفته بودم که از بچه های مجلس با این روش امضا نگیرید، از کسانی امضا بگیرید که پایش بایستند. در جلسه شورای امنیت ملی، دیدیم آقای خاتمی بسیار برافروخته شد و نامه ای به رئیس دفترش که برادرش بود نوشت و گفت به روزنامه ها اعلام کنید نامه را منتشر نکنند، بعد هم آقای ربیعی را فرستادیم که حتماً تأکید شود، روزنامه ها آن را منتشر نکنند. همان جا آقای خاتمی با توجه به حساسیت مجلس گفت: در مجلس نامه را نخوانید. من آمدم خودم برکارم تکیه کردم، بنا هم نداشتم از کسی هزینه کنم و هزینه هم نکردم. همان شب یک فرد مهم و حساس به من تلفن کرد و گفت: اگر این نامه در مجلس خوانده شود رادیو مجلس قطع می شود، من هم به آنها گفتم که شما نباید رادیو را قطع کنید زیرا رادیو مجلس در اختیار رئیس مجلس است و با دستور رئیس قطع می شود ولی من جلوی این قضیه را می گیرم و حتی اگر هم لازم باشد می گویم که رادیو را قطع کنند اگر شما این کار را بکنید اوضاع به هم می ریزد. در آن روز هر چی تلاش کردند امضا را به حدی برسانند که در صحن علنی، نامه خوانده شود امضا به حد لازم نرسید. در همان روزها قرار بود آقای رسول م
هرپرور نطق کند که شنیدم او را قانع کرده اند تا نامه را در نطق خود بخواند. تا او خواست پشت تریبون قرار گیرد من به او سه پیشنهاد کردم و گفتم: یا نطق خود را کنار بگذار یا اینکه نطق عادی خود را بخوان یا من رادیو را قطع می کنم. آقای مهرپرور راه دوم را انتخاب کرد و نطقش را ادامه داد و او بهترین راه را انتخاب کرد. در این ماجرا گروهی خاص در درون مجلس با هماهنگی گروهی در خارج حرکت ها را کنترل و هدایت می کردند. استرداد لوایح. کمیسیون های سه جانبه مجلس، دولت و شورای نگهبان ادامه بحث دربارهٔ لوایح دوگانه را بر عهده گرفتند. این مذاکرات در طول تابستان سال ۱۳۸۲ میان نمایندگان دولت، مجلس و شورای نگهبان پی گیری شد؛ اما با توجه به اصرار نمایندگان مجلس و دولت بر عدم اصلاح بندهای مورد ایراد شورای نگهبان، این مذاکرات عملاً به بن بستی بی برگشت ختم شد. بدین ترتیب پرونده ماراتنی لوایح دوگانه که طی یک سال و نیم از سوی دولت خاتمی و مجلس ششم تعقیب می شد، مهروموم می گردد. به اعتقاد تحلیلگران، تهیه و ارائه لوایح دوگانه تاکتیکی معطوف به انتخابات مجلس هفتم و برای تأثیرگذاری بر این انتخابات، از طریق کاستن از اختیارات نظارتی شورای نگهبان و ا
فزایش دایره اختیارات قوه مجریه بوده است. بر همین اساس بود که در پایان تابستان ۱۳۸۲، هنگامی که امیدی برای مشارکتی ها جهت پی گیری این لوایح باقی نمانده بود و زمانی که جرقه برگزاری انتخابات مجلس هفتم به تدریج زده شد، لوایح دوگانه دیگر ابزار مناسبی برای بهره گیری در انتخابات مجلس هفتم به حساب نیامد. این را به صراحت می توان در سخنان محسن میردامادی، دبیرکل حال حاضر حزب مشارکت، مشاهده کرد. با وجود آنکه خاتمی امیدوار بود رایزنی ها و گفت وگوهای انجام شده کارساز باشد و لوایح و حداقل لایحه تبیین اختیارات رئیس جمهور به تصویب برسد، رفت وبرگشت لوایح دوگانه بین مجلس و شورای نگهبان، او را -که روزی گفته بود «لوایح را پس نمی گیرم و به مجمع هم نمی دهم» - به این نتیجه رساند که لوایح را از مجلس پس بگیرد؛ به این ترتیب معاون حقوقی او راهی مجلس شد تا با بیان اینکه «بنای این دو لایحه بر احقاق حقوق مردم بود» از نمایندگان مجلس بخواهد که به استرداد دو لایحه رأی مثبت دهند. سید محمد خاتمی در 11 خرداد 1382 با ارسال نامه ای به رئیس مجلس، مهدی کروبی، اعلام کرد: «ارجاع لایحهٔ تبیین اختیارات رئیس جمهور به مجمع تشخیص مصلحت نظام به معنای پذیرش ا
شکالات شرعی و قانونی است و من حاضر نیستم مسئولیتی را برخلاف قانون اساسی و شرع ولو براساس تشخیص مصلحت برعهده بگیرم.» و سپس در تاریخ 25 فروردین 1383 خواستار استرداد لوایح دوقلو از سوی مجلس به دولت شد و ماجرای این دو لایحه عملاً پایان یافت. ابطحی در صحن علنی مجلس گفت: «انتخابات [مجلس هفتم] بیشتر از گذشته نشان داد که ما به قانونی فراگیرتر از قانون فعلی و حتی لایحه نیاز داریم. انتخابات بدون توجه به لایحه برگزار شد و تمام رایزنی ها و تلاش ها دربارهٔ لایحه به نتیجه نرسید، طبعاً بعد از برگزاری انتخابات، دلیلی برای دادن لایحه وجود نداشت و باید استرداد می شد…. قانون تبیین اختیارات در زمان ریاست جمهوری خامنه ای تدوین شده است، روح لایحه این قانون این بود که رئیس جمهور تضمینی برای اجرای قانون داشته باشد. رئیس جمهور در مواردی مثل توقیف مطبوعات به قوه قضائیه تذکر داد که رئیس قوه قضائیه آن را حق رئیس جمهور ندانست. این لایحه با مشاوره حقوقی حقوق دانان بزرگی تدوین شد و تصور این بود که اشکال ندارد، اما وقتی تصویب شد شورای نگهبان جزوه ای در رد آن ارائه داد». میردامادی در گفت و گویی با روزنامه ایران در روز ۱۵ شهریور ۸۲ از بی ارزش
شدن لوایح دوگانه سخن گفت و اعتراف کرد که: بنده معتقدم لوایح ارزش قبلی خود را از دست داده است. محمد خاتمی نیز که از ابتدا خواستار پایان کار در مجلس شده بود و گفته بود که نمی خواهد این لوایح به مجمع تشخیص برود با ارسال نامه ای به مهدی کروبی رئیس مجلس وقت خواستار بازپس گیری لوایح دوقلو شد. خاتمی در بخشی از نامه خود خطاب به کروبی نوشت: «شورای محترم نگهبان حتی به رغم مصوبات روشن و متقن پیشین خود در مورد وظایف و اختیارات رئیس جمهوری هر دو لایحه را با اشکالات فراوان به مجلس بازگرداند و با وجود انعطاف نمایندگان مجلس و نمایندگان دولت همچنان بر نظرات خود پافشاری می کند.» رئیس جمهوری دولت اصلاحات در خاتمه این نامه نوشت: «به هر حال از آن جهت که احتمال می دهم باقی ماندن این دو لایحه در دستور کار مجلس در آینده موجب تغییرات بیشتری برخلاف روح کلی و حقوق و منافع مردم و نقش و موقعیت رئیس جمهوری شود با توجه به اینکه این دو لایحه به تصویب نهایی نرسیده، تقاضای استرداد آنها را از مجلس شورای اسلامی دارم.» به نوشته روزنامه سرمایه، استرداد لوایح دوقلوی خاتمی تنها سوت پایانی بود بر مجادله یک سال و نیمه دو جناح حاکم بلکه به عقیده ناظر
ان در واقع پایان دوره ای از اقدامات ناموفق خاتمی و همراهانش بود که می کوشیدند با توسل به آنها اصلاحات را به پیش ببرند. استرداد لوایح در مجلس مخالفی نداشت و پس از سخنان ابطحی، استرداد دو لایحه به صورت جداگانه به رأی نمایندگان گذاشته شد و نمایندگانی که اکثرشان اعتقاد داشتند لوایح کف اختیارات رئیس جمهور است و تصویب شدن آن ضرورت دارد با احترام به نظر رئیس جمهور با اکثریت قاطع به استرداد رأی دادند. این اتفاق در حالی رخ داد که صاحب نظرانی از مجلس، دولت، جامعه حقوقی و دانشگاهی کشور، تصویب لوایح را مفید به حال جامعه و تأثیرگذار در آینده کشور می دانستند؛ اگرچه برخی صاحب نظران معتقد بودند که لایحه رئیس جمهور لایحه ای ضعیف بوده و از اختیارات قانونی کافی برخوردار است. شایان ذکر است انتخابات مجلس هفتم با رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان توسط شورای نگهبان و اکثر نمایندگانی که در همین قضیه در مجلس پیگیری کرده و دست به تحصن زده بودند انجام شد. برخی موافقان و مخالفان وقت. در اوّلین واکنش ها، سید محمدعلی ابطحی (معاون امور حقوقی و پارلمانی خاتمی) اعلام کرد: «افزایش اختیارات حقّ خاتمی است، آنچه که رئیس جمهور طلب کرده، زیاده خواهی نی
ست و بلکه نتیجه پنج سال تجربه است». محمد هاشمی پس از رد لوایح اعتقاد داشت که نباید حساسیت زیادی نسبت به تصویب یا رد لایحه تبیین اختیارات رئیس جمهور ایجاد کرد، زیرا مشکلی از مشکلات مردم و کشور را حل نمی کند. او گفته بود: «اگر مبنا قانون اساسی و وظایف و اختیاراتی باشد که این قانون برای دستگاه های مختلف نظام تعیین کرده، باید گفت که در تصویب لایحه اختیارات رئیس جمهور، مجلس به وظیفه اش عمل کرده و در رد مواردی از این لایحه هم، شورای نگهبان به وظیفه قانونی اش عمل کرده است؛ بنابراین کسانی که شعارشان قانون مندی و حاکمیت قانون است نباید در پذیرش مصوبه مجلس و نظر شورای نگهبان، تفاوتی قائل باشند». علی لاریجانی نیز اعتقاد داشت که اگر رئیس جمهور قصد کارکردن داشته باشد، فرصت و ظرفیت آن فراهم است و اختیاراتش کم نیست، اما اگر کسی دنبال کار نباشد می تواند هزار بهانه بیاورد تا کار نکند. او گفته بود: طبق قانون اساسی رئیس جمهور دارای اختیارات مناسب است. محسن رضایی نیز معتقد بود: «قانون اساسی، اختیارات قابل توجهی را به رئیس جمهور داده است. رئیس جمهور می تواند در شورای عالی امنیت ملی تصمیم بگیرد، می تواند با وزارت اطلاعات و پلیس مو
انع را از سر راه خود بردارد. رئیس جمهور یک آدم بی دست وپا نیست». حسین انصاری راد، رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس ششم، هم پس از رد لوایح دوقلو به خبرگزاری «ایسنا» گفته بود: «روشن بود که در این دو لایحه و تصمیمات اتخاذشده در مورد رد گسترده انتخاب شوندگان امری سیاسی و ناشی از نوع استنباط و مصلحت اندیشی خاصی بود که نمی توانست مورد تأیید قاطبه حقوق دانان بی طرف باشد. رئیس جمهور طبق قانون اساسی شخص دوم کشور و مسئول اجرای قانون اساسی و موظف به پاسداری از آن است، واضح است که مجری قانون اساسی و موظف به پاسداری از آن، لزوماً باید ناظر بر قانون و اجرای آن باشد. با توجه به این امر رئیس جمهور در صورت نقض قانون باید بتواند ناقض قانون را مورد سؤال و پیگرد قرار داده و به او اخطار دهد و مسئولیت بخواهد و این مطلب روشنی از نظر کارشناسان بی طرف بود، اما مسئولان جناح اصولگرا و محافظه کار، نظارت رئیس جمهور بر بخش هایی از قانون اساسی و به ویژه قوانین قضائی را قبول نداشتند و آن را نمی پذیرفتند و کار و مسئولیت رئیس جمهور در اجرای قانون اساسی و نظارت بر آن متوقف و بدون اثر شده است». [این بحث] البته فقط منحصر به روحانی و خاتمی هم نبوده است و
محمود احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهوری که تمام اصولگرایان از او حمایت می کردند نیز در اواخر کار خود در دولت دومش از اختیارات محدود رئیس جمهور گله می کرد.
منطقه حفاظت شده پامیر، که به دو بخش پامیر بزرگ و پامیر کوچک تقسیم می شود، منطقه ای در واخان، ولایت بدخشان، است که به دلیل قرار گرفتن در رشته کوه پامیر دارای تنوع جانوری و گیاهی بسیار است و از جمله مناطق منحصر به فرد جهان به شمار می رود. وسعت این منطقه ۱۰٬۳۰۰ کیلومتر مربع است. زیاگان. از جمله زیاگان پامیرها می توان به گوسفند مارکوپولو، آهوی باختری، آهوی مشکین، پلنگ برفی، خرس قهوه ای، و غژگاو اشاره کرد. در کل، ۸ یا ۹ گونه پستاندار در این منطقه زندگی می کنند که از میان آن ها جمعیت گوسفند مارکوپولو و پلنگ برفی در معرض خطر انقراض جهانی هستند.
آنچه در پی می آید فهرستی از فرمانداران کنونی ایالات، و قلمروهای ایالات متحده ست. در حال حاضر ۲۷ فرماندار جمهوریخواه و ۲۳ فرماندار دمکرات وجود دارند که مناصب فرمانداری ایالات را بر عهده دارند. علاوه بر این ۳ تا از قلمروهای ایالات متحده (ساموآی آمریکا،گوام و جزایر ویرجین ایالات متحده) فرماندار دموکرات و یکی از آنها (جزایر ماریانای شمالی) دارای فرماندار جمهوریخواه هستند. فرماندار پورتوریکو هم از حزب نیوپروگرسیو است که با دمکرات ها مرتبط است. فرمانداران ایالات. دورهٔ کنونی در هر ایالت در ژانویهٔ سال مقرر به پایان می رسد، جز آلاسکا، هاوایی و کنتاکی که دوره در آن ها در دسامبر سال انتخابات به پایان می رسد. (دوره زمانی) پس از سال نشان دهنده عدم توانایی فرماندار کنونی برا نامزدی مجدد در آن سال است؛ (بازنشستگی) نشان دهنده این است که فرماندار کنونی اعلام کرده قصد ندارد در پایان دوره برای انتخاب مجدد یا سمت دیگر نامزد شود. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_current_United_States_governors
عاشق خواننده دوره گردی است که ساز، نوعی علت موسیقی شبیه تار، را نواخته و آواز می خواند. قبل از جا افتادن لغت عاشق کلمه ترکی اوزان به این نوع خواننده ها گفته می شد. در طول تاریخ اقوام ترک، فرمانروایان همواره در سفرهای جنگی اوزانی را به همراه می بردند تا با بیان اشعار حماسی لشگریان را تشجیع کنند. سپتامبر ۲۰۰۹، هنر عاشقی آذربایجان در لیست معارف فرهنگی یونسکو قرار گرفت. تاریخچه. سنت عاشقی در فرهنگ ترکی آناتولی، آذربایجان و ایران در عقاید شمنی ترکان قدیم ریشه دارد. عاشق های قدیم با لغاتی مانند بخشی، دده (روحانی) و اوزان نامیده شده اند. انتقال شفاهی فرهنگ، ترویج ارزش ها و سننن فرهنگی از جمله وظایف این صنف بود. ٔبر اساس حماسه نامه دده قورقود ریشه عاشقها حد اقل به قرن هفتم میلادی می رسد. کتاب دده قورقود شامل ۱۲ داستان راجع به دوران مهاجرت اوغوزها، قبیله ای صحرا گرد از ترکان، از آسیای میانه به ترکیه و آذربایجان است. طبیعی است که موسیقی عاشقی در طی این مهاجرت و درگیری های مربوطه با ساکنین اولیه سرزمین های اشغال شده تکامل یافت. با این حال هسته اولیه مسیقی، یعنی توصیف حماسی زندگیٔ بر مبنای زنگی شبانی، تا عصر حاضر حفظ شده
است. برای مثال یکی از آوازهای عاشق بستی، یکی از عاشقان زن، بدینگونه شروع می شود: آب حیات از تو جاریست آبی شیرین تر از شهد، ای کوه چوپان، همچون عروسان سفید پوش چه با وقاری کوه چوپان … موسیقی عاشقی تا همین اواخر به دیده تحقیر نگریسته می شد. رنسانس فرهنگی آذربایجان موقعیت عاشق ها را، به مثابه حافظان فرهنگ، به شدت تقویت کرده است. از طرفی دیگر، دولت ایران با فرستادن عاشق ها به تورهای جهانی در ترویج این هنر نقش سازنده ای داشته است. موسیقی عاشقی در ارمنستان مسیر تکاملی ویژه ای طی کرده است. مهم ترین عاشق ارمنی سیات نوا(Sayat Nova) بود. داستان های عاشقی مهم. از آنجا که هنر عاشقی در اساس هنری شفاهی است، تعداد داستان های عاشقی باید از تعداد عاشق ها بیشتر باشد. با این حال، بعضی از داستان ها در طی زمان بر جسته تر شده و به صورت مکتوب درآمده اند. موضوع اصلی داستان های عاشقی عشق زمینی، جنگ های حماسی، یا ترکیبی از هر دو تاست.
جنبش حقوق مدنی جریان های سیاسی بودند که برای برابری در برابر قانون در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی به راه افتاد. هدف اصلی این جریانات این بود که تمام مردم در برابر قانون برابر باشند و قانون از آنها محافظت کند. از جمله حقوق مورد خواست آنها حقوق زنان و حقوق کودکان (افرادی که به سن قانونی نرسیده اند) بود. جنبش حقوق مدنی در آمریکا. جنبش حقوق مدنی بخشی از حرکت کلی تر اجتماعی تحت عنوان جدایی نژادی در ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۵۵ با هدف کسب برابری میان سیاهپوستان و سفید پوستان در ایالات متحده آمریکا آغاز شد و در سال ۱۹۶۸ با تصویب قانون مدنی به سرانجام رسید. در این دوره، مبارزات بدون خشونت و نافرمانی های مدنی باعث ایجاد بحران های متعدد مابین فعالان و دولت محلی، ایالتی و فدرال در ایالات متحده آمریکا شد که دولت، جامعه و اصناف را وادار به جبهه گیری در برابر بی عدالتی هایی که سیاهپوستان آمریکایی با آن مواجه بودند می نمود جنبش دانشجویان آلمان. از نظر سیاسی حزب مارکسیست لنینیست آلمان روی نوعی موضع مائوئیستی است و به جنبش چپ نوی مائوئیستی که در جنبش دانشجویی دههٔ ۶۰ رواج داشت بر می گردد. این حزب را می توان چپ ترین حزب نسبتاً
بزرگ در آلمان دانست. آلفرد ویلی رودی دوچکه (۷ مارس ۱۹۴۰–۲۴ دسامبر ۱۹۷۹) مهم ترین خطیب و از رهبران جنبش دانشجویی آلمان در دهه ۶۰ میلادی بود. فرانسه ۱۹۶۸. جنبش دانشجویی-کارگری مه ۱۹۶۸ فرانسه به مجموعه حوادثی گفته می شود که در طول ۴ هفته در ماه مه سال ۱۹۶۸ در فرانسه رخ داد، نقطه اوج این جنبش در فاصله یک هفته ای سوم تا دهم ماه مه به وقوع پیوست، خیزشی که از اعتراض یک گروه دانشجویی شروع شده بود، میلیون ها نفر از مردم شهرنشین فرانسه را به میدان مبارزه کشاند. هرچند رویدادهای مه ۱۹۶۸ فرانسه هرگز به عنوان انقلاب شناخته نشد ولی تأثیر آن بر روابط انسانی و زندگی مدنی جامعه از هیچ انقلابی کمتر نبود. در مورد جنبش ۱۹۶۸ نظرات و عقاید متفاوت و متضادی مطرح می شود، برخی آن را گسترش دامنه آزادی و شکوفایی و بالندگی انقلاب کبیر فرانسه تعبیر کردند و در برابر برخی دیگر جنبش را غوغای عوام، روان پریشی توده ای یا کارناوال نام نهادند.
متابولیت اولیه مستقیماً در رشد و متابولیسم درگیر هستند و شامل کربوهیدرات ها، لیپیدها، پروتئین ها و اسیدهای نوکلئیک می شوند. در گیاهان متابولیت های اولیه طی فرایند فتوسنتز تولید شده و سپس در ساخت ترکیبات سلول نقش آفرینی می کنند. این ترکیبات در حجم زیاد و با ارزش اقتصادی پائین تولید می شوند و عمدتاً به عنوان ماده خام صنعت، موادغذایی و افزودنی ها کاربرد دارند. روغن های گیاهی، اسیدهای چرب (برای ساخت صابون و شوینده ها) و کربوهیدرات هایی مانند ساکاروز، نشاسته، پکتین و سلولز مثال هایی از متابولیت های اولیه هستند. قیمت این قبیل ترکیبات به طور میانگین دو دلار در هر کیلو بوده و تولید آنها در حجم انبوه امکان پذیر است. البته برخی از متابولیت های اولیه مانند میواینوزیتول و بتاکاروتن گران هستند که علت قیمت بالای آنها، سختی استخراج و تخلیص آنها است.
جراحی چاقی یکی از درمان های چاقی است که با استفاده از تکنیک های جراحی، اکثراً با روش های لاپاروسکوپی قابل انجام است. افرادی که BMI (شاخص توده بدنی) بین ۲۵–۳۰ دارند نیاز به جراحی نداشته و با رژیم غذایی مناسب و ورزش به وزن ایده آل باز خواهند گشت. افرادی که BMI بالاتر از ۳۰ دارند انجام روش های لاپاروسکوپی و آندوسکوپی در آن ها اندیکاسیون می یابد. روش ها. نام برخی از روش ها عبارتند از: فواید جراحی چاقی. جراحی چاقی به منظور کمک به کاهش وزن اضافه در افرادی بای شاخص توده بدنی بسیار بالا توصیه می شود و به همین دلیل می تواند با مشکلات ناشی نظیر آپنه خواب و پایین بودن کیفیت زندگی مقابله کنید. برخی از سایر مشکلات که جراحی چاقی به رفع آن ها کمک خواهد کرد شامل موارد زیر هستند: و سایر موارد نظیر آسیب به مفاصل و ستون فقرات هستند. عوارض جراحی چاقی. مانند سایر عمل های جراحی ، جراحی چاقی نیز برخی ریسک ها و عوارض احتمالی به همراه دارد. لازم به ذکر است برخی از این عوارض ریسک آسیب در کوتاه مدت و برخی دیگر ریسک آسیب در بلند مدت را به همراه دارند. این خطرات احتمالی شامل موارد زیر هستند: توصیه هایی برای بیماران چاقی. به منظور تصمیم د
رست و انتخاب راه صحیح برای درمان چاقی، لازم است این افراد به این نکات مهم و حیاتی توجه کنند: رتبه بندی بین المللی. ایران مقام سوم را در تولید علم در حوزه جراحی چاقی در بین کشورهای جهان دارد.
ماما گریزلی لفظی است که سارا پیلین فرماندار سابق آلاسکا و کاندید سابق معاونت رئیس جمهوری آمریکا با اشاره به خود زبانزد کرد، و بعدتر به کاندیدهای زنی که او در انتخابات میان دوره ای ۲۰۱۰ مورد حمایت قرار داد اطلاق شد. خرس گریزلی زیرگونه ای از خرس قهوه ای است که به خاطر پرخاشگری اش شناخته می شود، ماده ها به طور خاص محافظ کوچکترهایشان هستند.ایالت آلاسکا سکونتگاه بیش از ۷۰ درصد خرس های گریزلی در جهان است. در مراسم رونمایی سکه ایالت آلاسکا که نمادی از گریزلی است پیلین گفت «فکر می کنم این چیزی است که ماما گریزلی بهتر از هر چیزی انجام می دهد: محافظت از فرزند کوچکش» منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Mama_grizzly
استاری موست (به بوسنیایی: Stari most) یا پل قدیمی، پلی تاریخی در شهر موستار در کشور بوسنی و هرزگووین است. استاری موست یکی از معروف ترین پل های قوسی در بوسنی و هرزگوین است. این پل تاریخی به سال ۱۵۶۶ میلادی توسط امپراتوری عثمانی به روی رودخانهٔ نرتوا ساخته شدهاست. استاری موست توسط یکی از شاگردان معمار سنان به نام (معمار خیرالدین) طراحی شده است. استاری موست که شهر موستار را به دو بخش غربی و شرقی تقسیم می کند در اوایل سال ۱۵۶۶ میلادی ساخته شده بود. این پل دارای ۴ متر عرض، ۳۰ متر طول و ۲۰ متر ارتفاع نسبت به سطح آب رودخانه بود، و ۲ برج در دو طرف شرقی و غربی پل احداث شده بودند. میراث جهانی یونسکو. پل قدیمی استاری موست که در فهرست میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شده است، در طول قرن ها از جنگ های بسیاری جان سالم به در برده بود، اما در سال ۱۹۹۳ میلادی بر اثر آتش توپخانه کروات ها ویران شد. بازسازی. پل قدیمی با سنگ های اصلی که در آب رودخانه افتاده و آسیب ندیده بودند و نیز سنگ های جدیدی که به شیوه روزگار احداث اولیه آن تراشیده شده بودند، دوباره ساخته شد. هزینه احداث دوباره پل قدیمی موستار ۱۲ میلیون یورو بود. در مراسم بازگشا
یی پل قدیمی موستار بیش از ۲۰۰ نفر از چهره های برجسته جهان از ۵۲ کشور به شهر موستار در جنوب بوسنی آمده بودند تا شاهد احیای دوباره نماد بوسنی و هرزگووین باشند. «استاری موست» پل قدیمی بالکان در عصر سلیمان قانونی ساخته شد. این پل که در جنگ داخلی بوسنی تخریب شد مطابق با بنای اصلی خود بازسازی شد. این پل منحصربه فرد دو سوی شهر را در دو طرف «رود نارنتا» (Narenta) به هم مرتبط می سازد. هم اکنون این مکان یکی از آثار ثبت شدهٔ در میراث جهانی یونسکو است.
غدد برون ریز به مجموعه غددی می گویند که آنزیم های خود را به بیرون از بدن یا به بیرون از رگ خونی می ریزند. غدد برون ریز شامل دو دسته، غدد برون ریز اولیه و غدد برون ریز ثانویه است. کار اصلی غدد برون ریز اولیه ترشح آنزیم است. به همین دلیل در این گروه قرار می گیرد. اما در گروه غدد برون ریز ثانویه کار اصلی اندام های ترشح چیزهای دیگر است. مخالف و برعکس غدد درون ریز کار و عمل می کند. تقسیم بندی غدد برون ریز. غدد برون ریز ثانویه. پانکراس
سرگذشت ریدیک یک فیلم اکشن و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۴ به نویسندگی و کارگردانی دیوید تویی، و دومین قسمت در مجموعه فیلم های "سرگذشت ریدیک" است. "سرگذشت ریدیک" ماجراجویی ریچارد بی. ریدیک را بعد از رخ دادهای قسمت اول فیلم با نام "پیچ بلک" در سال ۲۰۰۰ دنبال می کند. در این فیلم وین دیزل در نقش ریدیک، و بازیگرانی همچون تندی نیوتون، کارل اربن، کلم فیور، کیث دیوید، الکسا داوالس و جودی دنچ ایفای نقش می کنند. ادامه ای برای این فیلم با عنوان "ریدیک" در سال ۲۰۱۳ به روی پرده رفت.