Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
این عبارت می تواند معادل اصطلاح (SDLC (System Development Life Cycle دانسته شود که در مهندسی نرم افزار و رشته های مرتبط با موضوع سیستم های اطلاعاتی مورد استفاده قرار می گیرد و موضوع آن تشریح فرآیندهای مرتبط با برنامه ریزی و هدف گذاری، تحلیل، تولید، آزمایش، استقرار و نگهداری سیستم های نرم افزاری است که اغلب در یک چرخه مانند آنچه در دیاگرام مشاهده می شود تداوم و تکرار پیدا می کنند. این چرخه همچنین می تواند در برگیرنده فرایندهای مربوط به تأمین سخت افزار یا ترکیبی از سخت افزارها و نرم افزارها نیز دانسته شود. کلیات. یک چرخه توسعه سیستم علی القاعده باید ترکیبی از گام های به دقت تعریف شده و تفکیک شده باشد که توسط مهندسین نرم افزار و توسعه دهندگان سیستم برای تولید، عرضه، نگهداری و ارتقاء یک سیستم اطلاعاتی با کیفیت و سرعت و هزینه مناسب به کار گرفته می شوند. با این وجود روش شناسی (Methodology)های متعدد و گاه متضاد در مهندسی نرم افزار وجود دارند که در مورد بعضی از آن ها رعایت کامل و دقیق این گام ها مورد نیاز یا توصیه نیست یا عمداً بر خلاصه کردن و حتی حذف برخی مراحل تأکید می شود. از این نوع می توان به خانواده روش شناسی ه
ای توسعه نرم افزار موسوم به چابک (Agile Methodologies) و به خصوص یک شکل تعمیم یافته آن یعنی Scrum و آنچه در دهه دوم این قرن به عنوان DevOps به شدت مطرح است اشاره کرد. حتی در میان سایر متدولوژی های توسعه نرم افزار (به استثنای آنچه به نام روش آبشاری شناخته می شود و خیلی هم مورد علاقه ارائه کننده گان درس های مربوط به سیستم های اطلاعاتی در رشته مهندسی صنایع در ایران است ولی کم و بیش منسوخ دانسته می شود) گرایش غالب، خلاصه کردن یا حتی حذف برخی از این گا مها توأم با تأکید بر جنبه دورانی و چرخه ای است. به عنوان مثال در روش شناسی های مبتنی بر تکرار (Iterative Methodologies) مانند RUP یا XP تأکید بر محدود کردن حوزه مسئله از ابتدا و آمادگی برای اعمال تغییرات سریع است. به این ترتیب واضح است که نام بردن از چرخه حیات سیستم نباید توأم با غفلت از پویایی و تحولی باشد که این مفهوم طی دهه های اخیر تجربه کرده است و همچنان دستخوش آن است. مهندسین نرم افزار و کلیه افراد دیگری که در سطوح مختلف در یک پروژه نرم افزاری با ایشان همکاری می کنند، باید در مورد استنباط خود از مفهوم و وزن نسبی هریک از این گام ها در چارچوب متدولوژی ای که انتخ
اب شده است درک روشن و مشترکی داشته باشند. تاریخچه. مطابق آنچه الیوت و دیگران(۲۰۰۴) ابراز می کنند SDLC نخستین بار در دهه ۶۰ قرن بیستم میلادی در پس زمینه ای مطرح شد که در آن توسعه سیستم محدود بود به حوزه سازمان ها و بنگاه های اقتصادی بزرگ که انگیزه و توانایی به کار گرفتن سیستم های تجاری کامپیوتری گران قیمت برآمده از پروژه های توسعه نرم افزاری و سخت افزاری به نوبه خود بزرگ را داشتند. این سیستم ها که عمدتاً بر پردازش داده و محاسبات عددی متمرکز بودند، در فرآیندی نسبتاً طولانی و پرهزینه و در قالب روش های مرسوم تجاری و اداری زمان خود، عقد قرارداد شده، توسعه می یافتند و از لحاظ اداری برداشت دقیق و مستند شده ای از سیستم هدف و روش هایی برای کنترل پیشرفت پروژه، مطابق آنچه در ساخت و ساز یا حوزه های دیگر صنعت و تجارت مرسوم بود، لازم به نظر می رسید. به این ترتیب کارشناسان و نویسندگان به استفاده از اصطلاح «چرخه حیات توسعه سیستم» روی آوردند. پس از آن و به تدریج تعدادی از روش شناسی ها و فریم ورک های توسعه نرم افزار (مانند SSADM) این مفهوم را دربر گرفته، مورد استفاده قرار دادند اما با توسعه فن آوری اطلاعات و همه گیر شدن آن، گر
ایش واضحی به غلبه بر نقاط ضعف و محدودیت های پنهان در این مفهوم شکل گرفت و متدولوژی های جدید تر به طور روزافزون به بازتعریف آن به شکلی منعطف و چابک روی آوردند و این ممکن نبود مگر با مبهم کردن و از ریخت انداختن و هم زمان کاهش معناداری در میزان استفاده از این اصطلاح به منظور توصیف روند توسعه سیستم های اطلاعاتی. مراحل. قدیمی ترین روش شناسی توسعه سیستم روش آبشاری (Waterfall) است که در حقیقت برآمده از همین مفهوم، «چرخه حیات توسعه سیستم» است و هرچند که امروزه عملاً یک روش منسوخ و قدیمی محسوب می شود اما در بسیاری از موارد مفاهیم و واژه نامه آن به منظور ارائه تصویری ولو کلی از نحوه جریان امور پروژه های توسعه سیستم مورد استفاده قرار می گیرد. در روش شناسی آبشاری تصویری ساده انگارانه از فرایند توسعه سیستم مطرح است: تکامل. همچنانکه اشاره شد اصطلاح «چرخه حیات توسعه سیستم» در طول زمان دستخوش تحول و تغییر بسیار گردیده است. از چمله مهمترین این تغییرات بازی با واژه «چرخه» (cycle) است که به برخی نویسندگان اجازه داد تا یک مسیر بازخورد (feedback) از آخرین مرحله به مرحله اول را مورد اشاره قرار دهند که ابداً منطبق بر روش شناسی آبشا
ری نیست. این قبیل اصلاحات همچنین شامل افزودن مسیرهای بازخورد بین کلیه مراحل (مثلاً از تولید به طراحی یا از طراحی به آنالیز و …) یا ادغام آن ها (مانند آنچه که در روش شناسی پیش نمایه سازی یا prototyping با آن روبروییم) نیز هست. به این ترتیب نحوه کاربرد این اصطلاح در حوزه اداری-قانونی تفاوت معناداری با حوزه فنی پیدا کرد که در مجموع منجر به کاهش استفاده از آن در هر دو بخش شده است.
سازمان دموکراتیک زنان افغانستان از سازمان های توده ای زنان فعال در افغانستان بود که در جنبش زنان در افغانستان و حقوق زنان و نیز دموکراسی تلاش می کرد. این سازمان در سال ۱۳۴۴ (نوامبر ۱۹۶۵ میلادی) توسط دکتر آناهیتا راتب زاد، ثریا پرلیکا، کبرا علی، حمیده شیرزی، مومنه بصیر و جمیله کشتمند در کابل بنیان گذاشته شد. از فعالیت های این گروه می توان به برپایی تظاهرات هایی در جهت حقوق زنان اشاره کرد. برای اولین بار در افغانستان، زنان در تظاهرات مظاهره سه عقرب که توسط گروه های چپ گرا سازمان دهی شده بود، شرکت کردند. در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸ میلادی) برخی از اعضای محافظه کار ولسی جرگه می خواستند قانونی برای منع تحصیل دختران افغان در خارج کشور به تصویب برسانند ولی با سازماندهی سازمان زنان، صدها دختر علیه این پیشنهاد تظاهرات کرده و آن را مغایر با قانون اساسی افغانستان و تساوی حقوق زن و مرد دانستند. در نتیجه، ولسی جرگه از این پیشنهاد صرف نظر کرد. در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) اعضای جناح افراطی «جوانان مسلمان» علیه پوشیدن لباس کوتاه و شیک پوشی زنان، به پای دختران و زنانی که لباس کوتاه به تن داشتند، فیر کردند و گاه به روی بعضی آن ها با تیزاب
اسید پاشی کردند. سازمان زنان بیش از ۵۰۰۰ زن و دختر در شهر کابل را سازمان دهی کرد و با تظاهراتی گسترده از حکومت وقت خواهان بازرسی و مجازات عاملان این کار شدند. حکومت نیز تعدادی از عاملان را دستگیر و زندانی کرد. ساختار تشکیلاتی این سازمان دارای کنگره، شورای مرکزی، شورای اجراییه و شوراهای ولایتی و شهری بود. کنگره به عنوان عالیترین مقام، هر سه سال یک بار دایر می شد و اعضای شورای مرکزی از میان نمایندگان کنگره انتخاب می شدند. کمیتهٔ اجراییهٔ این سازمان کمیسیون های دایم داشت. آناهیتا راتب زاد که علاوه بر عضویت در سازمان دموکراتیک زنان افغانستان، نماینده مردم کابل در پارلمان ۱۲ نیز بود در ایجاد شوراهای ولایتی زنان نقش مهمی داشت. شوراهای ولایتی زنان که از سازمان های زنان بسیار قدیمی در افغانستان و منطقه بود، در این زمان تأسیس شدند. این شوراها دارای ۱۶۵ هزار عضو در ۳۱ شورای ولایتی، ۲۵ شورای شهری، ۳۸ شورای ناحیوی، ۲۵ شورای ولسوالی و ۳۱۰۰ سازمان اولیه می باشد.
سوخو-۳۷ مدل آزمایشی یک سرنشینه از جنگنده چندمنظوره سوخو است که قابلیت مانور بالایی دارد. گونه توسعه یافته از سوخو-۲۷ (فلانکر) و تغییریافته نسل اول سوخو-۳۵ (با نام پیشین تی۱۰ام) است. این مدل دارای اویونیک و سیستم کنترل آتش بهتری است و شکل آن به خاطر اضافه شدن دهانه های فشاری خروجی موتور برجسته شده است. در حین آزمایش پرواز آن، کنترل های فعال در هنگام مانورهای تن به تن هوایی قابل دسترسی نیستند. همچنین آزمایش ها نشان داده اند که دهانه های فشاری خروجی موتور باعث مانور تن به تن هوایی بهتر آن می شوند. اولین سوخو-۳۷ از تبدیل یازدهمین سوخو-۳۵ به وجود آمد که پرواز اولیه اش را در آوریل ۱۹۹۶ در ژوکوسکی انجام داد. نمونه دیگری از آن در ۱۹۹۸ ساخته شد. این هواپیما کارایی خود را در نمایش های هوایی بسیاری که اجرا کرده نشان داده و موفق به انجام مانورهایی شده است که پیش تر از این غیرممکن به نظر می رسیدند (از جمله پشتک ۳۶۰ درجه ای که با نام های کولبیت یا "چاکرای فرولوف" شناخته می شود). با وجود مزیت های تاکتیکی بسیار زیاد، این گونه به تولید انبوه نرسید و تنها به عنوان ارائه کننده تکنولوژی های جدید برای نسخه های جدید خانواده هواپیم
اهای سوخو-۲۷ مانند سوخو-۳۰ و سوخو-۳۵بی ام باقی ماند. طراحی و توسعه. اولین تحقیقات بر دهانه های فشاری خروجی موتور در سوخو به ۱۹۸۳ برمی گردد. واحد طراحی این کارخانه کار بر روی اضافه دو بعدی خروجی موتور را (که غربی ها آن را بهترین راه کنترل نیروی پرتابه می دانستند) شروع کرد. طراح اصلی، میخاییل سیمونوف، بر این باور بود که اضافه سه بعدی نامتقارن خروجی موتور از نوع دوبعدی آن مناسب تر است. بنا به خواست سوخو، هر دوی این دنباله های خروجی موتور بدست انستیتوی تحقیق هوانوردی سیبری (SibNIA) ساخته شد. در همین زمان، سوخو در حال کار بر روی تی۱۰ام (بعدها با نام سوخو-۳۵ شناخته شد) بود که به روزآوری عمده ای از سوخو-۲۷ بود. تی۱۰ام دارای تغییرات آیرودینامیکی زیاد، چابکی بالا، اویونیک و جنگ افزار بهتر و نیز سیستم توربوفن بهتری بود. نمونه اولیه سوخو-۲۷ام (تی۱۰اس۷۰) پرواز اولیه اش را در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۸ انجام داد. در این نمونه تفاوت هایی نسبت به سوخو-۲۷ پدید آمد از جمله کانارد، موتورهای تقویت شده، رادار جدید و سیستم کنترل پرواز هواگرد دیجیتالی سیمی. اولین نمونه سوخو-۳۵ نیز تغییراتی از جمله کابین خلبان شیشه ای و باله عمودی تغییریافته داش
ت. در ساخت سوخو-۳۵ از کامپوزیت هایی از جمله آلومینیوم-لیتیوم استفاده شده است. سامانه کنترل آتش آن نیز بهبود یافته است. از دیگر موارد تغییر می توان به فاززاترن ان-۰۱۱ام ژواک-ام اشاره کرد. این رادار قادر به پویش °۱۸۰ افقی و °۵۵ به سمت بالا و پایین است. همچنین توانایی رهگیری ۲۰ هدف هوایی و راهنمایی ۸ موشک هوا به هوا را داراست. در دم هواپیما نیز راداری از همین نوع قرار داد که دید °۱۲۰ افقی را داراست. سوخو-۳۷ دارای بسته پشتیبانی از جنگ الکترونیک است. سوخو-۳۷ قادر به حمل موشک هوا به هوا و موشک هوا به زمین است، که قادر به هدف قرار دادن ۱۲ هدف به طور همزمان است. این هواپیما توانایی بکارگیری گستره وسیعی از تسلیحات را دارد.. سوخو-۳۷ می تواند ۸۰۰۰ کیلوگرم (۱۷۶۰۰۰ پوند) تسلیحات حمل نماید که یک توپ ۳۰ میلیمتری را نیز شامل می شود. به جای تسلیحات آنالوگ سنتی، کابین خلبان دارای چهار ال سی دی تی-شکل از شرکت تیلز گروپ است. این نمایشگرها وظیفه نمایش داده ها، مسیریابی، وضعیت سامانه و انتخاب تسلیحات و نیز اطلاعات وضعیت تاکتیکی را برعهده دارند. خلبان بر صندلیِ کی-۳۶دی ام می نشیند که قادر است با شیب °۳۰ خلبان را به بالا پرتاب نماید
تا یک پرتاب با نیروی مطمئن داشته باشد. فرمان کنترلی دو-بخشی، خلبان را قادر می سازد تا در زمان درگیری با سرعت بالا و با چرخش زیاد، بتواند تماسش با فرمان را حفظ نماید. تاریخچه عملیاتی. رنگ آمیزی وهم انگیز این هواپیما به شکل خاکی و قهوه ایی است. این هواپیما دارای کد «۷۱۱ آبی» بود که بعداً به «۷۱۱ سفید تغییر» کرد. سوخو-۳۷ اولین پروازش را در فرودگاه رامنسکویه در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۹۶ انجام داد که خلبانی آن را یوگونی ایوانوویچ فرولوف برعهده داشت. در ۱۲ روز پس از آن، ایگو وتینستف نیز به فرولوف پیوست و این دو به نوبت خلبانی هواپیما را برعهده می گرفتند. ۷۱۱ آبی، در بهار ۱۹۹۶ در زاکوسکی رونمایی شد. آغاز به کار عمومیِ این هواپیما در سپتامبر و در نمایشگاه هوایی فرانبورگ صورت گرفت. خلبان نیز یِوگِنی فرولوف بود. بحث های زیادی در مورد هواپیما انجام شد که مهم ترین آن پیرامون عملیات مانور کبرا بود. در این عملیات، هواپیما با زاویه ۱۸۰ درجه به سمت بالا رفت که با چرخش دم همراه بود. پس از این عملیات چند ثانیه ای، یک عملیات کولبیت ۳۶۰ درجه نیز اجرا شد. در همان سال این هواپیما وارد نمایش هوایی پاریس شد تا پنج نمایش را به اجرا گذارد.
این نمایش ها در روز پنجم و آخر نمایشگاه برگزار شدند.
فرودگاه نخجوان (به زبان ترکی آذربایجانی: ) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا NAJ است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر نخجوان کشور جمهوری آذربایجان قرار دارد و در ارتفاع ۸۷۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناکاسونگولا یک فرودگاه نیروی نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
اره نواری از مهم ترین ابزارهای کارگاه صنایع چوب است. نخستین بار طرح اره نواری در سال ۱۸۰۸ در انگلستان به ثبت رسیده است. ماشین اره نواری ممکن است، افقی یا عمودی باشد. از ماشین اره نواری در کارهای مختلفی مانند قوس بری، برش طولی، بریدن چوبهای ظریف، بریدن فاق و زبانه و تبدیل گرده بینه های چوب به الوار و تخته، قطع کردن چوبهای ضخیم و سایر کارهای دیگر می توان استفاده نمود، و در بعضی از اره ها می توان کار اره را کج کرده و برشهای زاویه ای و زوایای مرکب ایجاد نمود. انواع اره نواری برای مصارف صنعت فلزکاری نیز طراحی و تولید گردیده است. این نوع اره ها با طراحی های جدید دارای قابلیت های فراوانی هستند که با آن ها می توان انواع فلزات را با دقت بسیار زیاد برش داد . اره های نواری چند مزیت عمده نسبت به اره لنگ ها دارند. این مزایا عبارتند از ایجاد برش باریکتر که موجب اتلاف های کمتری می شود، برش سریع و کارآمد که نرخ هزینه در هر برش را پائین می آورد، و برشکاری هموار و دقیق. انواع. اره های نواری برقی انواع گوناگون دارند ولی به طور کلی در سه دسته اصلی طبقه بندی می شوند این گونه اره ها دارای میز کار هستند و در بعضی از آن ها گیره ای ه
م برای نگهداشتن قطعه کار وجود دارد. میز کار در همه اره های نواری وجود دارد. در ماشین هائی که گیره دارند، گیره روی میز کار بسته می شود. اره های صفحه ای کم سرعت برای برش فلزات آهنی و ایجاد سطح صاف و صیقلی به کار می روند. این اره ها در سرعت های ۲۵ و ۵۲ دور بر دقیقه یا تیغه های با قطر ۲۰ تا ۳۵ سانتی متر کار می کنند. گام این تیغه ها تابع اندازه قطر آن ها است. تیغه اره های صفحه ای موجود در بازار دارای ۸۰ تا ۳۰۰ دندانه هستند و در نتیجه بعضی از اندازه های قطعات را با دقت می برند. اره های مخصوص برش مواد غیرآهنی و آلومینیوم برای برش پلاستیک های سخت نیز به کار می روند. برش فارسی با استفاده از این اره با تلورانس های بسیار دقیق انجام می شود. سرعت برش این اره ها بیش از سرعت اره لنگ ها است. تیغه این گونه اره ها به یاری سیستم خنک کننده پاششی خنک کاری و روغنکاری می شود. بعضی از تیغه های این نوع ماشین های نوک کاربیدی هستند. این اره برای برش سریع و دقیق فلزات غیرآهنی به کار می رود. برای افزایش تولید نیز گیره های زودچفت این ماشین ها امتیازی برای آن ها به شمار می رود. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
فرودگاه محلی نجران یک فرودگاه همگانی با کد یاتا EAM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر نجران کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۱۴ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. [Closed No Airlines Traffic]
فرودگاه نایواشا یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر نایواشا، کنیا کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۳۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نین یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YDP است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۶۰۵ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نیکم یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۴۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی ناهانی بوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناهانی بوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن و خاک دارد و طول باند آن ۷۷۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناها، اندونزی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NAH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۶ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناها یک فرودگاه همگانی با کد یاتا OKA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناها، اوکیناوا کشور ژاپن قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Cargo service. آل نیپون ایرویز operates an overnight cargo hub at Naha Airport, which receives inbound بوئینگ ۷۶۷ freighter flights from key destinations in Japan, China and Southeast Asia between 1 and 4 a.m., followed by return flights between 4 and 6 a.m., allowing overnight service between these regional hubs as well as onward connections to other ANA and partner carrier flights. The hub began operations in 2009; by 2013 it served eight cities, and ANA had chartered a نیپون کارگو ایرلاینز بوئینگ ۷۴۷ freighter to handle demand on the trunk route from ناریتا.
فرودگاه ناگورسکوی یک فرودگاه نظامی است . این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناگا (به زبان بومی: Paliparan ng Naga) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا WNP است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۴۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۴۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی ناظور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NDR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناظور کشور مراکش قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نادرگل یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۹۱۴٫۴ متر است. این فرودگاه در شهر حیدرآباد (هند) کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵۵۱٫۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی نادی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NAN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۷۳ متر است. این فرودگاه در کشور فیجی قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فردودگاه تکبانده نیس فمیلی یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن و خاک دارد و طول باند آن ۳۹۶ متر است. این فرودگاه در شهر گلندل، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۷۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناکالا یک فرودگاه نظامی با کد یاتا MNC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور موزامبیک قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناسان (به زبان بومی: Sân bay Nà Sản) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SQH است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۲۴۰۹ متر است. این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد و در ارتفاع ۶۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مزوزو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ZZU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۰۸ متر است. این فرودگاه در کشور مالاوی قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۵۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی موتیلنه (به زبان بومی: Odysseas Elytis) یک فرودگاه با کد یاتا MJT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مایسور مانداکالی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۴۷ متر است. این فرودگاه در شهر میسور کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۷۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه میسور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۵۸ متر است. این فرودگاه در شهر میسور کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۷۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه میسشمیدتا (به زبان بومی: Аэропорт Мыс Шмидта) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر چوکوتکا کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
بالگردگاه شهری میرتل کریک یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در شهر میرتل کریک، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری میرتل کریک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۹۲ متر است. این فرودگاه در شهر میرتل کریک، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی میرتل بیچ یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا MYR است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۸۹۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه میریکس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا 1M8 است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۵۲ متر است. این فرودگاه در شهر برکلی، ماساچوست کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱٫۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ملی جزیره میکناس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا JMK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۰۳ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه میکولائیف (به زبان بومی: Mizhnаrodnyi аеroport Mykolaiv) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NLV است . این فرودگاه در شهر میکولائیف کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۵۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مییتکیینا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYT است . این فرودگاه در کشور میانمار قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مییک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MGZ است . این فرودگاه در کشور میانمار قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مویا یک فرودگاه غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۹۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موانزا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MWZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر موانزا کشور تانزانیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی مونگیو الحاج عمر بنگو اوندیمبا یک فرودگاه غیرنظامی و نظامی با کد یاتا MVB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور گابن قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مظفرپور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MZU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۶ متر است. این فرودگاه در شهر مظفرپور کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مظفرآباد یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MFG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر مظفرآباد کشور پاکستان قرار دارد و در ارتفاع ۸۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موتوکولا یک فرودگاه غیرنظامی و نیروی نظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موتابورا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا UTB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موتیارا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PLW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۶۷ متر است. این فرودگاه در شهر پالو کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موستیک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MQS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۹۲ متر است. این فرودگاه در کشور سنت وینسنت و گرنادین ها قرار دارد.
فرودگاه مسکرات دم یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MSA است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۶۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان ماسکیگن یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MKG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۸۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۱٫۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ماسکگ تاور یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مسقطین شهری یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا MUT است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی مسقط یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا MCT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۸۴ متر است. این فرودگاه در شهر مسقط کشور عمان قرار دارد و بزرگ ترین فرودگاه این کشور است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Muscat:
فرودگاه موش یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا MSR است که یک باند فرود بله دارد و طول باند آن آسفالت متر است. این فرودگاه در کشور ترکیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۶۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی مورتالا محمد یک فرودگاه بین المللی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۹۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ایکجا، ایالت لاگوس کشور نیجریه قرار دارد و در ارتفاع ۴۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان موری-کالوی (به زبان بومی: Kyle-Oakley Field) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CEY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۹۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جزیره مری یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYI است . این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۰٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی موری یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا EKA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر اورکا، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه موری بریج یک فرودگاه است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۶۵ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مورفی رنچ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۵۹۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه مورسیا-سان یاویر (به زبان بومی: Aeropuerto de Murcia-San Javier) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا MJV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مورسیا کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۳٫۴ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Murcia:
فرودگاه بین المللی مانستر اوسنابروک (به زبان بومی: Flughafen Münster/Osnabrück) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FMO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۷۰ متر است. این فرودگاه در شهر گرفن (وستفالن) کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Münster Osnabrück International Airport: