Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اومّاگومّا (به انگلیسی: Ummagumma) نام یک آلبوم زنده و استودیویی از گروه موسیقی پراگرسیو راک بریتانیایی، پینک فلوید است. این آلبوم در ژانویه سال ۱۹۶۹ توسط ئی ام آی و هاروست در بریتانیا، و توسط کپیتال و هاروست در ایالات متحده آمریکا عرضه شد. طرف اول آلبوم گزیده ای از آهنگ های قبلی گروه به صورت اجرای زنده است و در طرف دوم آن آهنگ هایی است که به عنوان چهارمین آلبوم استودیویی گروه ضبط شده است. هواداران پینک فلوید و خود اعضای گروه از این آلبوم به عنوان ضعیف ترین آلبوم گروه یاد می کنند. اگرچه آلبوم پس از انتشارش توانست جایگاه پنجم را در جدول بریتانیا بدست آورد؛ اما اعضای پینک فلوید در مصاحبه ها و نظراتشان؛ از آن به عنوان یک اثر نامطلوب یاد می کنند. با این حال آلبوم در قالب لوح فشرده به همراه سایر آثار گروه چندین بار انتشار یافت. این آلبوم به خاطر جلدش هم شناخته شده است، شامل چند عکس از گروه که با هم ترکیب گشته تا یک تکنیک تکرارشونده را بیان کند. بمانند تعدادی دیگر از جلد آلبوم های پینک فلوید؛ این جلد نیز توسط گروه طراحی هیپ نسیس به وجود آمده است. نام آلبوم. نام آلبوم ظاهراً از زبان عامیانه ی کمبریج می آید و به معنی
سکس است. هرچند که برخی اعضای گروه آن را کاملاً ساختگی می دانند و برایش معنی خاصی در نظر نمی گیرند. پیش زمینه. گرچه روی جلد آلبوم نوشته شده که آلبوم زنده در ژوئن ۱۹۶۹ ضبط شده، اما بخش زندهٔ "اوماگوما" در ۲۷ آوریل ۱۹۶۹ در مادر کلوب در شهر بیرمنگام و قسمت دیگر آن هفتهٔ بعد در ۲ می۱۹۶۹ در دانشگاه متروپولیتن منچستر ضبط شد. گروه پینک فلوید همچنین آهنگ «اوردرایو میان ستاره ای» از آلبوم "نی زن بر دروازه های سپیده دم" را به صورت زنده ضبط کرده بود و قرار بود به عنوان یکی از آهنگ ها در بخش زندهٔ "اوماگوما" قرار بگیرد، همچنین آهنگ «رویان» که پیش تر در استودیو و قبل از اینکه هریک اعضای گروه اقدام به ساخت قطعات خودشان برای آلبوم اوماگوما کنند ضبط شده بود نیز برای قرارگرفتن در آلبوم در نظر گرفته شده بود که در نهایت قرار نگرفت. بخش استودیویی آلبوم نتیجهٔ تمایل ریچارد رایت برای ساخت «موسیقی حقیقی» بود، که هریک از اعضای گروه (رایت، راجر واترز، دیوید گیلمور، نیک میسن) به تنهایی در بخش استودیویی شریک باشند و در کار یکدیگر دخالت نکنند. سهم رایت در بخش استودیویی؛ آهنگ «سیسیفوس» است که ترکیبی از سازهای کیبوردی مانند پیانو و ملوترو
ن است. بااینکه رایت در ابتدا بر همکاری انفرادی در بخش استودیویی مشتاق بود، بعدها این قطعه را در آلبوم بسیار پرجلوه و مدعی عنوان می کند. سهم واترز در بخش استودیویی؛ آهنگ Several Species of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict است که چندگونه صدا در آن استفاده شده است و اثرهای ضربه ای در چند سرعت مختلف در آن وجود دارد که این را واترز از دوستش ران گیسین تأثیر گرفته بود، کسی که بعدها با واترز و پینک فلوید همکاری می کند. سهم گیلمور در بخش استودیویی آلبوم، آهنگ «جاده باریک» است. وی از واترز خواسته بود که برای این آهنگ شعر بنویسد که واترز نپذیرفت. آهنگ «باغ مهمانی وزیر بزرگ» از نیک میسن، شامل نواختن فلوت توسط همسر میسن است و میسن نیز ۹ دقیقه درام می نوازد. بسته بندی. طرح روی جلد آلبوم اعضای گروه را نشان می دهد، تصویری هم بر روی دیوار نصب است که همان حالت را نشان می دهد با این تفاوت که اعضای باند در هر عکس موقعیت خود را تغییر می دهند. عکس نصب شده بر روی دیوار هم شامل عکسی است که بر روی دیوار نصب شده و این حالت تا چهار بار تکرار می شود و اعضا در هر عکس روی دیوار، تنها موقعیت خود را ع
وض می کنند و در نهایت با رسیدن به تصویری از آلبوم قبل گروه "یک نعلبکی رمز و راز" خاتمه می یابد، گرچه این مورد آخر در عرضهٔ آلبوم به صورت لوح فشرده وجود ندارد و ظاهراً خاصیت تکرار تصاویر بی نهایت ادامه دارد. تاریخچه پخش. آلبوم در بریتانیا و ایالات متحده آمریکا؛ در ۲۵ اکتبر و ۱۰ نوامبر ۱۹۶۹ منتشر شد. آلبوم توانست در بریتانیا رتبهٔ پنجم را کسب کند، اما در آمریکا نتوانست جایگاهی بهتر از ۷۴ قرار گیرد و برای اولین بار بود که آلبوم های گروه در ۱۰۰ آلبوم برتر ایالات متحده دیده می شد. در فوریه ۱۹۷۴ آلبوم گواهی نامهٔ طلایی را در بریتانیا گرفت، همچنین گواهی نامهٔ پلاتینی را در مارس ۱۹۹۴ کسب کرد. در سال ۱۹۸۷ آلبوم دوباره و در دو لوح فشرده منتشر شد. نسخهٔ دیجیتالی و رمستر شده در سال ۱۹۹۴ در بریتانیا و به دنبالش در سال ۱۹۹۵ در ایالات متحده منتشر شد. در ویرایش لوح فشرده از آلبوم؛ آهنگ «سیسیفوس» بلندتر از ویرایش اولیه اش است و به ۱۳:۲۶ دقیقه با موومان هایی ۱:۰۸، ۳:۳۰، ۱:۴۹ و ۶:۵۹ بسط داده شده است. در ویرایش اصلی، «بخش یکم» از آهنگ «سیسیفوس» به دو قسمت با نام های «بخش یکم» و «بخش دوم» تقسیم می شد. «بخش دوم» در ویرایش گرامافون
ی به «بخش سوم» در ویرایش لوح فشرده تغییر یافته است. هریک از دو آهنگ «کوره راه» و «باغ مهمانی وزیر بزرگ» نیز در ویرایش لوح فشرده به سه بخش تقسیم شدند. در سال ۲۰۰۹،استورم تورجرسن تعدادی محدود از آلبوم که روی جلدش دستنویسی شده بود را در چهلمین سال انتشار آلبوم به فروش رساند. بااینکه در سال ۲۰۱۱ تمام ۱۴ آلبوم پینک فلوید برای انتشار دوباره رمستر شدند؛ تنها قسمت استودیویی از اوماگوما رمستر شد و قسمت زنده مربوط به ویرایش ۱۹۹۵ است. بازخورد. آلبوم پس از انتشار نقدهای مناسبی دریافت کرد، به ویژه ااینترنشنال تایمز دیدگاه مثبتی را نسبت به بخش زندهٔ آلبوم داشت و آن را یکی از بهترین آلبوم های زنده ای می دانست که ضبط شده بود. اما اعضای گروه آلبوم را از آن زمان به بعد چندان مناسب نمی دانستند و یکی از کارهای ضعیف خود نام می دادند. واترز سال ها بعد آلبوم را فاجعه نامید، گیلمور در سال ۱۹۹۴ آلبوم را بسیار بد و وحشتناک یاد می کند. میسن در سال ۱۹۸۴ از آن به عنوان تمرین کوچک جالب و خوب یاد می کند اما بعدها راجع به آلبوم می گوید:یک تجربهٔ شکست خورده، از آن چیزهای مهمی که نباید دوباره انجامش داد. مجله پیست در بررسی انتشار دوبارهٔ آلبو
م در سال ۲۰۱۱، آن را خیلی بد توصیف کرد اما اجرای آهنگ «مراقب تبر باش، یوجین» را ستود.
لاری می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پراگ دی وی بی یک نرم افزار رایگان برای تماشای شبکه های ماهواره ای و شنیدن شبکه های رادیویی در کامپیوتر است. این نرم افزار که پروتکل DVB - S (ماهواره ای)، DVB - S2، DVB - C (کابل) و ویدیوی دیجیتالی (زمینی) را پشتیبانی و استفاده می کند، برپایه نظرسنجی اینترنتی محبوب ترین برنامه برای دریافت شبکه های ماهواره ای در کامپیوتر است همچنین پروتکل اینترنی برای دریافت شبکه های اینترنتی را نیز پشتیبانی می کند. دوران بسیار محبوب این برنامه به دوره نسخه ۴ تا ۴٫۸ برمی گردد که طیف گسترده ای از پلاگین های متنوع برای امور مختلف را داشت از ریموت کنترل تا باز کردن کانال های قفل به صورت قانونی یا غیرقانونی و همچنین برنامه ای بسیار مشهور برای دریافت آفلاین فایل به نام اسکای نت (Skynet) البته رقبای اسکای نت مانند اسکای گربر و به ویژه مانا (manna) امکان ارتباط آنلاین (دوطرفه) با ال ان بی فرستنده و نیمه آنلاین (یکطرفه) (ارسال با اینترنت محلی و دریافت از ماهواره) را نیز فراهم می کردند. البته اینکه اسکای نت این امکان را داشت یا به آن اضافه کرد جای تردید است. دریافت شبکه های اچ دی بواسطه نسخه های زیر ۵ این برنامه به دلیل سخت بودن ایجاد پ
ل دکدینگ تبدیل به کابوس شده بود و از نسخه ۵ به بعد به ویژه ۶ این امکان بسیار آسان گشت. از خصوصیات عجیب نسخه ۴٫۸ این برنامه که در تصویر نیز پیداست استفاده از رنگ null یا blank سیستم عامل برای نمایش بود که باعث می شود با کپی کردن رنگ مروبطه از یک عکس گرفته شده از صفحه نمایش و استفاده از آن رنگ در هر جایی تصویر زنده برنامه را در داخل دیگر برنامه های ویرایشگر تصویر نیز مشاهده کرد. این امر باعث می شود که در برخی زوایای برنامه های مختلف که از رنگ null استفاده شده گوشه هایی از تصویر زنده این برنامه دیده شود.
تیم ملی فوتبال زنان کانادا نماینده زنان این کشور در رده ملی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال کانادا قرار دارد. در رتبه بندی مارس ۲۰۱۱ به رده ششم دست یافت و در بالاترین رتبه خود در رنکینگ فیفا در تمامی سالیان دست یافت. در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳ به تیم ملی فوتبال زنان آمریکا باخت و چهارم شد. بازی های فوتبال زنان در کانادا به دلیل موفقیت های این تیم بسیار محبوب است. همچنین در سال ۲۰۰۲ بازی های فوتبال زیر ۲۰ سال زنان در کانادا برگزار شد و تیم کانادا موفق شد در ورزشگاه کامنولث در ادمونتون و در مقابل چشمان ۴۷٫۷۸۴ نفر به مدال نقره دست یابد. تیم کنونی. Women's World Cup.
زبان سکایی میانه به دو بخش ختن و تمشقی تقسیم می شود. زبان سکایی خُتَن از زبان های ایرانی میانه است که نام شکل میانه برجای مانده از زبان سکایی باستان است. از زبان سکاهای میانه دو گویش به وسیلهٔ آثار بجای مانده شناخته شده اند که بنابر منطقهٔ کشف آثار آن ها که در ختن و تمشق در سین کیانگ چین است به دو گویش تمشقی و ختنی نیز نام گذاری شده اند. آثاری که به گویش ختنی هستند به الفبای براهمی نوشته شده و تحت تأثیر ادبیات بودایی می باشند. از گویش تمشقی نیز آثاری بدست آمده که نگارش آن ها به سده های پنجم تا دهم میلادی بازمی گردد. این دو زبان در همان زمان به سود زبان اویغوری عقب نشینی نمودند اما همچنان در کوهستان های پامیر در غرب چین گویش های ایرانی رایج می باشند که ممکن است با این زبان پیوند دور داشته باشند. زبان های پشتو و وخی شباهت زیادی با زبان سکایی میانه نشان می دهند. قبایل سکایی، در سرزمینی از حوضهٔ رودخانهٔ تاریم تا مرز بلخ به سر می بردند و از اوایل سده دوم پیش از میلاد به سوی باختر و زرنگ و رخج و بعداً به هندوستان شمال غربی کوچیدند. در سده یازدهم میلادی در نواحی کاشغر زبان کنچگ رایج بوده که واژه های باقی ماندهٔ آن
حاکی از شباهت این زبان به گویش های سکایی است. به طوری که بعضی از زبان شناسان ذکر نموده اند، شاید زبان های پامیری امروزی ادامهٔ تاریخی گویش های مختلف سکایی باشند. بررسی قیاسی زبان سکایی ختنی و زبان وخی امروزی، که از گروه زبان های پامیری است، حاکی از شباهت تاریخی این دو زبان است و نشان می دهد که از سرچشمه ای نزدیک به هم پیدا شده اند. خط. برای نگارش ختنی گونه های رسمی و شکسته یا پیوسته براهمی به آن صورت که در آسیای میانه تحول یافته بود، به کار می رفت. گونه رسمی خط عمدتاً، و نه منحصراً محدود به متون دینی است. انواع خط شکسته برای متون ادبی و نگارش روزمره به کار می رفته است. تحول خط را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: پیشینه. سکاها طایفه های ایرانی بودند که در دو سوی دریای کاسپین (خزر)، دشت های جنوب روسیه و فرارود می زیستند و از زبان آن ها در دوره باستان هیچ اثر مکتوبی در دست نیست. گزارش های هرودوت از افسانه ها و داستان های اسکیتی و به وجود ادبیات بسیار غنی و به ویژه، حماسی زبان سکایی باستانی گواهی می دهد. به روایت هرودوت، پس از پیروزی سومین شاه ماد (هووَخشَترَه) بر سکاهای غاصب (اسکیتی ها) و بازستانی امپراتوری ماد،
با آن ها با مهربانی رفتار کرد و «پسرانی را بدیشان سپرد تا به زبان خود و هنر تیراندازی را بدان ها بیاموزد». به اعتقاد دیاکونوف زبان اسکیت ها و زبان مادها بقدری بهم نزدیک بود که تفاهم میان ساکنان پادشاهی ماد و پادشاهی اسکیت را مقدور می ساخت. تنها آثار بازمانده از زبان سکایی باستان، برخی اسامی افراد، قبیله ها و مکان ها در کتیبه های یونانی منطقه پنتوس و در آثار یونانی است، که بر اساس آن ها و به کمک زبان های ایرانی باستان (اوستایی و فارسی باستان) و نام چند مکان (تپه، رودخانه در اوکراین و جنوب روسیه)، می توان برخی از واژه های این زبان را بازسازی کرد. رضایی باغ بیدی، ۲۲ واژه را گردآوری کرده است: زبان سکایی باستان، گویش های مختلفی داشته که دو تا از آنها، اسکیتی و سرمتی بودند. به روایت هرودوت، زبان سرمت ها اسکیتی است، اما به اصالت باستانی اش صحبت نمی شود. شواهد نشان می دهد که دست کم در برخی از گویش های اسکیتی-سرمتی باستان xv ایرانی باستان به f و d ایرانی باستان در میان دو مصوت به l (یعنی d &lt;δ &lt;l) تبدیل گشته است. مانند farna* به معنی «فر، فره» از xvarnah و skula* (نام یکی از شاهان اسکیتی) از skuda.
دلفین بینی بطری رودخانه ای یا توکوشی ("Sotalia fluviatilis") نام گونه ای دلفین است که در آب های اطراف رودخانه آمازون و شمال آمریکای جنوبی زندگی می کند. نام انگلیسی آن از واژهٔ "tuchuchi-ana" زبان مردمان توپی ساکن برزیل گرفته شده است و به عنوان نام پذیرفته شدهٔ این گونه به کار می رود. برخلاف اینکه این جانور در مناطق جغرافیایی زندگی می کند که دلفین های رودخانه ای "راستین"، مانند دلفین بوتو، می زیند، ارتباط ژنتیکی نزدیکی با آن ها ندارد. از لحاظ جثه ای همانندی بسیاری به دلفین پوزه بطری دارد، با این حال تفاوت ژنتیکی بسیاری با این دلفین دارد و دارای سرده ای متمایز است. جانورانی که پیشتر به نام دلفین بطری بینی رودی خوانده می شدند و در مناطق کرانه ای و خلیج دهانه ای دیده می شدند به تازگی گونه ای متفاوت تشخیص داده شدند و با نام دلفین گویان، یا همچنین دلفین صورتی، شناخته می شوند.
تیم ملی فوتبال زنان انگلیس نمایندهٔ زنان این کشور در ردهٔ ملی است. تیم فوتبال زنان انگلیس در فینال مسابقات جام ملت های اروپای زنان در سالهای ۱۹۸۴، ۲۰۰۹ حضور داشته و در سال ۲۰۲۲ به عنوان قهرمانی رسید. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/England_women%27s_national_football_team
رودلف دوم (؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۵۵۲ – درگذشته ۲۰ ژانویهٔ ۱۶۱۲) از دودمان هابسبورگ، امپراتور مقدس روم، پادشاه مجارستان، کرواسی، بوهم و آرشیدوک اتریش بود. مورخان جنگ سی ساله را که پس از پادشاهی وی رخ داد پیامد خطاهای سیاسی او می دانند. او پشتیبان هنر و انقلاب علمی بود. زندگی. در وین چشم به جهان گشود و بزرگ ترین پسر ماکسیمیلیان دوم و ماریای اسپانیا دختر کارل پنجم بود. رودلف از نه تا یازده سالگی را در بارگاه عمویش فلیپه دوم در اسپانیا به سر برد و سپس به وین بازگشت. او از جوانی گرفتار سودازدگی بود و خانه نشینی را به گشت و گذار ترجیح می داد. او همچون شهبانوی هم روزگارش در انگلستان، الیزابت یکم هرگز تن به زناشویی نداد؛ این سبب شده تا برخی به همجنس گرایی او گمان برند. اگرچه زمزمه هایی از روابط پنهانی اش با زنان و حتی باردارشدن برخی از آنان به گوش می رسید. گروهی تاریخ نگاران بر این باورند که توجه بسیار او به دانش های و هنر سبب لغزش های سیاسی او گردید. وی با اینکه بخش مهمی از زندگی اش را در دربار عموی کاتولیکش فیلیپ در اسپانیا گذراند، ولی تعصب مذهبی نداشت. او هواخواه آشتی و انسان گرایی بود. در تاریخ روابط میان ایران و آل
مان اینطور نقل می کنند که او گروه اعزامی از سوی شاه عباس صفوی را در شهر پراگ به حضور پذیرفت و همچنین پس از انعقاد قرارداد صلح ضد عثمانی با هابسبورگ در سال ۱۶۰۰ میلادی، گروهی را به منظور همکاری نظامی عازم ایران کرده است، که از میان آنها تنها یک نفر به نام تکتاندر فون دریابل به دربار صفوی رسیده است. از رخدادهای زمان او جنگ با عثمانی بود. در جریان این جنگ سرسختانه مجارها در ۱۶۰۴ میلادی از جنگ خارج شده و به رهبری ایشتوان بوچکائی بر رودلف شوریدند. خاندان او به وی فشار آوردند تا برادر کوچکترش ماتیاس را برای دفع شورش گسیل دارد و امور آن سامان را بدو بسپارد. ماتیاس با مجارها در ۱۶۰۶ و سپس با ترکان صلح نمود. این اقدام رودلف را خشمگین نمود. در آینده برخوردهای میان دو برادر شدیدتر شد و سرانجام رودلف ناچار شد تا پادشاهی بوهم را به ماتیاس بسپارد. تا نُه ما پیش از مرگ او جز لقب امپراتوری چیزی را یدک نمی کشید و همهٔ قدرت خود را به برادر واگذار کرده بود.
شهر تسالونیکی در شمال یونان، از مهم ترین شهرهای امپراتوری روم شرقی بود که نقش مهمی برای مسیحیت در قرون وسطی داشت این شهر توسط ساختمان های چشمگیر تزئین شده بود. در سال ۱۹۸۸، پانزده عدد از بناهای تاریخی تسالونیکی به عنوان سایت های میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدند.
میستراس یک شهر باستانی است که در نزدیکی اسپارت قرار دارد.این شهر در قرن ۱۳ میلادی ساخته شده است و هم اکنون خرابه است.
صومعه دافنی (Daphni Monastery، همچنین "Dafni" نوشته می شود) در حدود ۹ کیلومتری شمال غرب مرکز شهر آتن قرار دارد. نام «دافنی» (یونانیِ کهن: δάφνη "daphnē") به معنای «لور/برگ بو»، گیاهِ مقدسِ خدای آپولون است. صومعه دافنی همراه با صومعه هوسیوس لوکاس در نزدیکی دلفی و صومعه نئا مونی در جزیره خیوس، از سه بنای مذهبیِ بیزانسیِ مهمِ سده یازدهم در یونان به شمار می آید. این صومعه در ۹ کیلومتری شمال باختریِ مرکز آتن، در گذرگاهی کم ارتفاع از رشته کوه «آیگالئو» قرار دارد. شهرت آن بیش از همه به موزاییک هایش است و از سال ۱۹۹۰ در فهرست میراث جهانیِ یونسکو ثبت شده است. تاریخچه. در روزگار باستان احتمالاً در محلِ کنونیِ صومعه، پرستشگاهی برای آپولون بوده است. در سده پنجم میلادی در این مکان کلیسایی ساخته شد که در حدود سال ۱۰۸۰ میلادی با بنای کنونی جایگزین گردید. در ۱۲۰۶م، در پی چهارمین جنگ صلیبی، «اتو دو لا روش» (لردِ بزرگِ تبس و آتن) آن را به فرقهٔ سیسترسی ها، مشخصاً به راهبانِ صومعه "Bellevaux"—که جدّ اعلای او در «فرانش-کُنتِه» بنیان نهاده بود—واگذار کرد. این اقدام بخشی از طرحِ او برای استقرار نظامِ کلیساییِ لاتینی در قلمرویش بود
و نیز با صومعه خانوادگی اش پیوند داشت. سیسترسی ها تا ۱۴۵۸ م در آنجا ماندند (← ). از آغاز اشغالِ آتن به دست عثمانیان در ۱۴۵۸م، صومعه دوباره به وسیلهٔ راهبانِ ارتدوکس مسکون شد که تا ۱۸۲۱ م سهم مهمی در جنبشِ رهایی بخشِ ملی ایفا کردند. با این همه خودِ صومعه رو به زوال رفت و در همان ۱۸۲۱م—هنوز تحت نفوذ عثمانی—منحل شد. در سده نوزدهم این مجموعه مدتی کوتاه به عنوان آسایشگاه به کار رفت. این مجموعه در ۱۹۹۰ در فهرستِ میراث جهانیِ یونسکو ثبت شد؛ در زلزله ۱۹۹۹ به شدت آسیب دید و از آن زمان مرمتی درازمدت بر آن جریان دارد. از ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸ دست کم حیاطِ صومعه دوباره قابلِ بازدید است. هر سال در پاییز کنارِ صومعه جشنِ شراب برگزار می شود که نزدِ گردشگران محبوب است و در آن شرابِ شیرینِ «ماورودافنی» ("Mavrodafni") می چشند. موزاییک ها. در کلیسا یکی از مهم ترین چرخه های موزاییکِ بیزانسیِ سده یازدهم حفظ شده است. صحنه های رواییِ آن بخشی از «چرخهٔ اعیاد» است. مرکزِ گنبد را تصویرِ «مسیح پانتوکراتور» پر کرده و در نوارِ زیرِ آن، میانِ پنجره ها، پیامبرانِ ایستاده دیده می شوند. پندِنتیوها صحنه های «بشارت به مریم»، «میلادِ مسیح»، «تعمیدِ مس
یح» و «تجلّیِ مسیح» را نمایش می دهند. در بازویِ شمالیِ صلیب: «ولادتِ مریم»، «ورود به اورشلیم»، «مصلوب شدنِ مسیح» و «دیدار با توماسِ ناباور»؛ در بازوی جنوبی: «سجدهٔ سه مغ» و «اَناستاسیس/رستاخیز»؛ و بر دیوارِ غربیِ نائوس هنوز بقایای «کوی مِسیس/خوابِ مریم» باقی است. در نارتکس (دهلیزِ ورودی) صحنه های «دعای یواخیم و آنا»، «ورودِ مریم به معبد»، «شست وشویِ پاها»، بقایای «شامِ آخر» و «خیانتِ یهودا» دیده می شود.
دلتا ۲ یکی از موشک های خانواده دلتا مورد استفاده ناسا بود. این پرتابگر ساخت شرکت مک دانل داگلاس در سال ۱۹۸۹ است و امروزه (بهمراه دلتا ۴) توسط شرکت یونایتد لانچ آلاینس (معروف به ULA) ساخته می شود.
هوسیوس لوکاس یک نیایشگاه تاریخی است که در نزدیکی شهر دیستومو، یونان قرار است. این نیایشگاه یکی از بناهای مهم معماری و هنر بیزانس است، که در سال ۱۹۹۰ به همراه نیایشگاه دلفی و نئا مونی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.هوسیوس لوکاس در یک محل خوش منظره و زیبا در دامنه کوه هلیسون واقع شده است این بنا در اوایل قرن ۱۰ میلادی توسط روحانی به همین نام ساخته شده است.
نیا مونی در جزیزه کیوس قرار دارد. این بنا در کوه پرواتیو اوروس واقع شده است. نیایشگاه نیا مونی به خاطر معرقکاریهای به کار رفته در آن شناخته شده است این بنا یکی از بهترین هنرهای رنسانس در یونان است. نیا مونی سال ۱۹۹۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. تاریخچه. این صومعه در اواسط قرن ۱۱ توسط کنستانتین امپراتور بیزانس ساخته شده است.. کلیسای اصلی در ۱۰۴۹ افتتاح شد و کل مجموعه در ۱۰۵۵ پس از مرگ کنستانتین به پایان رسید.
اَشرَفی نوعی سکه طلا متعلق به سده ۱۵ میلادی است که نخستین بار در سال ۱۴۰۷ در مملوک مصر ضرب شد. نام اشرفی احتمالاً از نام سلطان مملوک مصر، اشرف برسبای گرفته شده است. وزن سکه اشرفی برابر با ۳٫۴۵ گرم و در اندازه و شکل مشابه با سکهٔ طلای دوکات ایتالیایی بود. سکه دوکات به سبب وزن و شکل ثابتشان محبوب بودند و اشرفی به مثابه مشابه آن در جهان اسلام درآمد. اشرفی مصری با سکه طلای رایج یا همان دینار تفاوت دارد و به همراه دوکات در شرق اسلامی رایج شد. سکهٔ جدید بزودی در بخش های ترکمن نشین آناتولی شرقی به همراه شمال سوریه و بخش های شمالی خاورمیانه رواج پیدا کرد. در ایران. نخستین اشرفی ها در زمان جهانشاه قراقویونلو (۱۴۳۸–۶۷ میلادی) با وزن ۳٫۹ گرم و در زمان آق قویونلوها به وزن ۳٫۴ گرم بکار گرفته شدند. در زمان شاه اسماعیل صفوی این سکه به وزن ۳٫۵۲ گرم ضرب شد. نادرشاه افشار سکه جدیدی را با نام مهر اشرفی بکار برد که دقیقاً مطابق با استاندارد سکه مغولی مهر در هندوستان بکار می رفت. در سال ۱۷۶۸ مهر اشرفی به وزن ۱۱٫۰۱۶ و برابر با ده هزار دینار نقره بود. در اواخر دوران فتحعلی شاه قاجار (۱۸۳۰–۳۴ میلادی) استاندارد قدیمی سکهٔ اشرفی بار د
یگر بکار رفت و هر اشرفی برابر با ده هزار دینار ضرب شد که از اینرو به نام تومان معروف گردید؛ و به همین جهت، استمرار بی ارزش شدن دینار سبب بکار رفتن واحد جدید تومان شد. نام اشرفی از سال ۱۸۳۴ میلادی تا سده بیستم کماکان برای سکه های طلا به ارزش یک تومان بکار می رفت. تا اینکه در سالهای ۱۹۲۶–۲۷ میلادی، سکهٔ طلای پهلوی با وزنی یک سوم کمتر جایگزین آن شد. بزودی وزن سکهٔ پهلوی به ۸٫۱۳۴ گرم تغییر یافت و نهایتاً سکه اشرفی منسوخ شد. منابع. B.Fragner: ۲۰۱۱ "ĀŠRAFI", Encyclopaedia Iranica
ویبیا سابینا (زادهٔ ۸۷ یا ۸۸ - درگذشتهٔ ۱۳۶ یا ۱۳۷) همسر هادریان و امپراتریس روم از ۱۲۸ تا هنگام مرگش بود. زندگی نامه. سابینا در اواسط دههٔ ۸۰ میلادی یا در اواخر آن به سال ۸۷ یا ۸۸ زاده شد. او کوچکترین دختر سالونینا ماتیدیا، خواهرزادهٔ تراژان و لوسیوس ویبیوس سابینوس بود. سابینوس، دومین همسر ماتیدیا بود که در سال ۹۷ کمی پس از رسیدن به مقام کنسولی روم درگذشت. با مرگ او ماتیدیا و مادرش پس از آنکه تراژان به امپراتوری رسید همراه او و همسرش پومپیا پلوتینا به رم رفتند تا با آن ها زندگی کنند و ویبیا سابینا دوران کودکیش را در آنجا گذراند. سابینا با نگاه به باقی ماندهٔ رنگ روی تندیس های ساخته شده از او زنی بوده است با چشم ها و موهای قهوه ای. او در سال ۱۰۰ میلادی هنگامی که ۱۲–۱۳ یا ۱۵ ساله بود به اجبار مادر، مادربزرگش و پومپیا پلوتینا به همسری امپراتور آینده، هادریان که در آن زمان ۲۴ یا ۲۵ سال داشت درآمد. این ازدوج دلیلی سیاسی داشت تا هادریان را به عنوان تنها جانشین تراژان برگزینند. تراژان در سال ۱۱۷ درگذشت و هادریان که به عنوان پسرخواندهٔ او معرفی شده بود به امپراتوری روم رسید و در سال ۱۲۸ سابینا را به مقام آگوستایی رس
اند. با این حال ازدواج هادریان و سابینا بنا بر نوشته های تاریخی ازدواج موفقی نبود. تفاوت در خلق و خوی دو طرف و علاقه مندی هادریان به داشتن رابطهٔ جنسی با پسران باعث مشکل در زندگی آن ها شده بود. آن دو حتی صاحب فرزند نیز نشدند با این حال ازدواج آن ها ادامه یافت. در عین حال هادریان در سال های ۱۲۱ و ۱۲۲ تنی چند از مردانش را از خدمت خود مرخص کرد که از جملهٔ آنان می توان به گایوس سوئتونیوس، تاریخ نگار و سپتیسیوس کلاروس، فرماندهٔ گارد پرتورینها اشاره نمود. دلیل این کار ارتباط خیلی نزدیک آن ها با سابینا عنوان شد گرچه هیچ مدرکی دال برآنکه این ارتباط چیزی فراتر از دوستی بوده باشد وجود ندارد. در جای دیگری نیز دلیل آنرا، رفتار کمتر رسمی و خارج از آداب درباری آنان با سابینا عنوان کرده اند. سابینا در سال ۱۲۸ شوهرش را در سفری به خاور نزدیک همراهی نمود و آن ها از آتن، کورینتوس و دیگر شهرهای یونان بازدید کردند. سپس به افسس، اسمیرنا و انطاکیه رفتند و ادامهٔ سفرشان را در سوریه، فلسطین و مصر ادامه دادند. در طول این سفر شاعری یونانی به نام یولیا بالبیلا آنان را همراهی می نمود و ۵ قطعهٔ هجایی را در پای مجسمهٔ غول پیکر ممنون در تبس
حجاری کرد. هادریان و سابینا در سال ۱۳۲ به رم بازگشتند و سابینا چند سال بعد در ۱۳۶ یا ۱۳۷ درگذشت. هادریان پس از مرگ او را تقدیس نمود و سکه هایی به یادبوش ضرب کرد. دیدگاه های مختلف دربارهٔ رابطهٔ سابینا و هادریان. در ادبیات تاریخی چهره ای هولناک از زندگی ویبیا سابینا به تصویر کشیده شده است که او را گیرافتاده در ازدواجی بی عشق با مردی نشان می دهد که خوارش شمرده و با او بدرفتاری می کند. برای نمونه در هیستوریا آگوستا به نقل از هادریان آمده است که اگر او یک شهروند عادی می بود سابینا را به دلیل طبیعت سخت و ترشرویش بیرون می کرد. در مورد سابینا نیز گفته شده است که او علناً از رفتار امپراتور با خود شکایت داشت و می گفت که همچون یک برده با او برخورد می کند. همچنین به نقل از سابینا آمده است که او عامداً تن به بارداری نمی دهد تا نسل بشر را از دست فرزند چنین انسان شیطان صفتی در امان دارد. با نگاه به چنین شرایطی شگفت نیست که پس از مرگ سابینا شایعاتی بر سر زبان ها افتاد که هادریان را به قتل همسرش با زهر متهم کرده یا او را مسبب خودکشی سابینا می دانسته اند. اما با توجه به اطلاعات کم در مورد زندگی سابینا و درمقابل، مستندات بسیا
ر دربارهٔ هادریان، می توان احتمالاً زندگی ای شادتر ازآنچه که به تصویر کشیده شده است را برای سابینا تصور نمود. همچنین باید به این نکته نیز توجه داشت که در منابعی به این ارتباط سخت بین امپراتور و همسرش اشاره شده است که برگرفته از هیستوریا آگوستا و نوشته هایی موسوم به اپیتومه دی سزاریبوس از نویسنده ای ناشناس هستند و هر دوی این منابع، در اواخر سدهٔ چهار میلادی، یعنی ۲۵۰ سال پس از مرگ آن دو نفر نوشته شده اند و نگاهی یک سویه برضد هادریان دارند. در عین حال گمان بر این است که این نوشته ها خود از یادداشت هایی از یکی از صاحب منصبان عالی رتبه به نام ماریوس ماکسیموس گرفته شده اند که ۲۰ سال پس از مرگ هادریان زاده شد و در دههٔ ۲۲۰ یا ۲۳۰، تاریخی جنجال آمیز و مبتنی بر شایعات دربارهٔ سزارهای روم نوشت. درستی ادعاهای او از سوی نویسندهٔ هیستوریا آگوستا رد شده است و این درحالی است که در اعتبار خود هیستوریا آگوستا نیز شک هایی وجود دارد. بنابراین اگر به زندگی هادریان و سابینا برای یافتن مدرکی به منظور اثبات ازدواج مشکل دار آن ها بنگریم ممکن است به نتیجه ای کاملاً متضاد برسیم. برای نمونه سکه هایی که به افتخار سابینا در ضرابخانهٔ ام
پراتوری و در استان های آن ضرب شده اند بسیار بیشتر از سکه هایی هستند که برای امپراتریس ها و آگوستایان پیشین ضرب شده بودند. سابینا عنوان آگوستا و چندین عنوان دیگر را از هادریان دریافت داشت و پس از مرگ نیز بی درنگ جایگاهی خداگونه یافت. در حجاری یادبود این موضوع سابینا درحالیکه توسط زنی بالدار به سوی آسمان برده می شود تصویر شده است که این خود تا آن زمان نخستین تصویر از عروج یک زن در هنر رومی و نخستین یادبود امپراتوری با مرکزیت یک زن بود.
جوزغند یک نوع شیرینی محلی است که از نوعی هلوی محلی به اسم الگ که توسط زنان در روستاها و شهرهای منطقه کاشان بزرگ از جمله نراق از شهرهای استان مرکزی و شهرستان های کاشان و نطنز درست می شود. این سوغات محلی از گرانترین سوغات های محلی شهرهای ایران به شمار می رود. جوزغند در سال ۱۳۹۴ به شماره ثبت ۱۱۳۰ به ثبت ملی رسیده و از همان سال جشنواره جوزغند در اوایل پاییز در نراق برگزار می شود. دانش تولید جوزقند به شماره ۱۸۵۲ با محوریت قمصر و برزک تیر سال ۱۳۹۸ در فهرست میراث فرهنگی ناملموس کشور به ثبت رسیده است. بالا بودن کیفیت مواد اولیه موجود در این نوع شیرینی و سخت بودن مراحل ساخت باعث افزایش قیمت این محصول شده است. نام گذاری. جوزغند از دو بخش جوز و غند تشکیل شده است. جوز هم به معنی گردو و هم به معنی شفتالوی خشک شده است و غند نیز مخفف آغند به معنی پر کردن و غنی کردن است. این شیرینی اشتباهاً جوزقند نیز نوشته می شود اما املای درست آن در اصل با «غ» است. تاریخچه. قدمت تولید جوزغند در منطقه را به بیش از ۴۰۰ سال پیش یعنی در زمان صفویان نسبت می دهند و از همان دوران زنان نراقی به تولید این محصول می پرداختند. این خوراکی در گذشته نقش