Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایران، تا قرن یازدهم میلادی، برقرار بوده باشد و آن ها یکی از هفت خاندان پارتی بودند. در دوران ساسانیان نیز کارن های اشکانی بخش مهمی از صحنهٔ سیاسی و فرهنگی ایران ساسانی بودند. روایت موسی خورنی، مورخ ارمنی، از حمایت خاندان کارن از اردوان چهارم حکایت می کند و او معتقدست تنها اعضای ارمنی خاندان کارن از جدال میان اشکانیان و ساسانیان پیروز بیرون آمدند، ولی کتیبه های اولیهٔ ساسانی در کعبه زرتشت خلاف این ادعا را نشان می دهد و نام این خاندان را در بین اشراف نزدیک به اردشیر بابکان آورده است. علی رغم تغییر حکومت، همچون دوران اشکانی، خاندان کارن همچنان در ابتدای تشکیل ساسانیان در سیستم اداری ذی نفوذ بوده و قلمروهای گسترده ای را به صورت نیمه مستقل اداره می کردند. این جایگاه آنان در منابع اولیه قرن سوم میلادی مانند کتیبه نقش رجب بروز یافته است. در سده پنجم میلادی قدرت خاندان کارن افزایش یافت و آن ها در ویرایش و بازنویسی "خداینامک" نقش بسزایی داشتند. در این دوره مزدک به وسیلهٔ دو فرمانده یعنی سوخرا (با نام دیگر زرمهر) از خاندان کارن و شاپور از خاندان مهران سرکوب گردید. این دو پس از مرگ پیروز یکم قدرت را به دست گرفتند و تا
زمان بلاش سلطنت را اداره می کردند. در عصر پادشاهی بلاش، دو خاندان مهران و کارن رقابتی را آغاز کردند که موجب تزلزل جایگاه خاندان کارن شده و شاهنشاه به کمک خاندان مهران، از زیر سایهٔ سوخرا خارج شد. در این هنگام ضرب المثل «باد سوخرا فرو خوابید و باد مهران وزیدن گرفت» باب شد. یحتمل این رخداد بر اصلاحات دوران قباد یکم و خسرو انوشیروان تأثیرگذار بوده است. قدرت خاندان های موروثی همچون کارن، دوپایه داشت: نخست ثروتی که از قلمرو محلی خود کسب می کردند و دوم نیروی انسانی که حین جنگ ها جمع آوری کرده و در قالب سواره نظام و پیاه نظام به پادشاهان ساسانی می دادند. بخش قابل توجهی از هزینهٔ لشکرکشی های ساسانیان به غرب و شرق توسط خاندان کارن پرداخت می شد. فردوسی در منظومه اش خاندان کارن را خزانه دار ایران معرفی می کند و روایت کرده در زمان سلطنت قباد، مالیات نواحی را به کارن سوخرا می پرداختند و شاه مقامی تشریفاتی بود. پس از تبعید خاندان کارن در زمان قباد، مجدداً انوشیروان آن ها را به مقام اسپهبدی نشاند لیکن اصلاحاتی را برای کاهش نفوذ خاندان های اشکانی آغاز کرد. این اصلاحات چندان موفقیت آمیز نبودند زیرا قدرت خاندان های اشکانی همچ
نان رو به افزایش بود. شواهد سکه شناسی حاکی از نفوذ دو تن از اعضای این خاندان، سیما برزین و دادمهر، در دوران انوشیروان در امور جنگ، صلح، مالیات و اداره مملکت دارد. خاندان کارن نقش پررنگی هم در سرکوب شورش بهرام چوبین ایفا کردند و موجب شدند شاهنشاهی ساسانی در برابر این شورشی از خاندان مهران شکست نخورد. دو امتیاز مهم این خاندان در دوران اشکانیان و ساسانیان نگهداری از درفش کاویان و تاج گذاشتن بر سر پادشاه در آیین تاجگذاری بود. به هنگام حمله اعراب به ایران، در نبرد قادسیه درفش کاویان به دست ضرار بن خطاب افتاد. او سی هزار دینار برای درفش دریافت کرد، هرچند گفته می شود ارزش راستین درفش ۱٫۲ تا حتی دو میلیون دینار بوده است و چون درفش را نزد عمر بن خطاب، خلیفه مسلمانان، بردند، وی از بسیاری گوهرها، دُرّها و جواهراتی که به درفش آویخته شده بود، دچار شگفتی شد و به نوشته "تاریخ بلعمی" عُمر خلیفه مسلمین دستور داد تا گوهرهای آن را بردارند و آن را بسوزانند. خاندان کارن در جریان حمله عرب قلمرو موروثی خود در نهاوند را از دست دادند. آنان برخلاف خاندان اسپهبد که با فاتحان عرب پیمان بسته بودند، به مقاومت سرسختانه در برابر مسلمانان اد
امه دادند. نواحی تحت تسلط. سلسله اشکانی ارمنستان از قرن نخست میلادی تا اواسط قرن پنجم در ارمنستان حکومت می کردند. کامسرکان یکی از خاندان های اشرافی اشکانی در ارمنستان بودند که تبار خود را به خاندان کارن می رساندند. این خانوادهٔ قدرتمند تا قرن ها در ارمنستان حضور داشتند و در میان بیزانس و ساسانیان تا قرن چهاردهم میلادی در حوزه سیاست دخیل بودند و از نام خانوادگی «پهلونی» استفاده می کردند. به افتخار آنان، شهر ارزروم کنونی تا مدت ها "کارین" نامیده می شد. حوزه نفوذ این خاندان نهاوند بوده است عبدالحسین زرین کوب می گوید خاندان قارن در قسمتی از ماد (ماه نهاوند) فرمان می راند و بعدها نسب نامه خود را در حماسه ها به کاوه آهنگر رساند. در دورهٔ ساسانی کوره اردشیرخوره در فارس نیز از مراکز خاندان کارن بود. این خاندان پس از آن که در رقابت با خاندان مهران (در زمان پیروز و قباد ساسانی) شکست خوردند، به نواحی دوردست تر که از مرکز حکومت به دور بود، تبعید شدند. از این دوره در طبرستان و زابلستان صاحب نفوذ شدند. لیکن در زمان انوشیروان، مجدداً سلطنت به خاندان کارن روی خوش نشان داد و به مقام اسپهبدی ربع شرقی (خراسان) رسیدند. این مقام
شامل حاکمیت کومش و گرگان هم می شد. لذا برخی از تاریخ دانان حوزه نفوذی این خاندان را در هیرکانیا (گرگان و مازندران) دانسته اند. خاندان کارن در زمان حمله اعراب به ایران ایستادگی کرده و به رهبری اسوار با فاتحان عرب جنگیدند. آن ها در جریان فتح خراسان هم با لشکریان عبدالله بن عامر و هم با دو خاندان اشکانی متحد با عرب ها (اسپهبدان و کنارگان) به مصاف رفتند؛ اما نهایتاً شکست خورده و مجبور به عقب نشینی به سوی طبرستان شدند. یکی از اعضای این خاندان به نام کارن بلاش مسئول قتل فرخزاد (باو) از خاندان اسپهبدان است که برادر رستم فرخزاد بوده و دودمان باوندیان را در طبرستان ایجاد کرده بود. با این حال قدرت خود را از دست داده و تا حدود یک قرن بعد تحت نظر حکومت باوندیان بودند. کارنوندیان نقش مهمی را در قیام ها و پایداری در برابر خلفای عباسی ایفا کردند که از آن جمله می توان به شورش طبرستان و قیام مازیار اشاره کرد. همچنین سنباد که به هواخواهی ابومسلم خراسانی قیام کرد، یحتمل یک عضو خاندان کارن بوده است. میراث. نام جای های بسیاری در غرب و شمال ایران کنونی به نام خاندان کارن باقی مانده است که از حضور این خاندان در دوره اشکانیان در این
مناطق گواهی می دهد؛ مانند کوهستان کارن در مازندران، کوه قارن در چارلنگ بختیاری. تأثیری که خاندان کارن بر سنت فلکلوریک و درباری دوره های بعدی نهاد، مشهود است. بخش هایی از شاهنامه فردوسی دربارهٔ آن ها سروده شده است. تأثیر آنان در اخلاق و فرهنگ حتی ریشه دارتر بوده و بزرگمهر بختگان (دادمهر) به الگویی زرین از یک وزیر در دوران قرون میانه و اسلام بدل گشت. همچنین ردپای این خاندان در منظومه های ویس و رامین و حمزه نامه هویداست.
پژوهشگاه نوآور مینروا در سال ۲۰۰۸ از سوی رابرت گیتس وزیر دفاع ایالات متحده اعلام و آغاز به کار کرد. مینروا در جستجوی انجمن ها و پژوهشگران متخصص برای بهره برداری از آن ها در رابطه با اسلام، عراق و چین و زمینه های وابسته به این موضوعات می باشد. در ۲۰۰۸ این پرژوه ۵۰ میلیون دلار از وزارت دفاع ایالات متحده دریافت نموده که در پنج موضوع پژوهشی زیر هزینه شده: مینروا پژوهشکده ای بحث برانگیز بوده است. اگر چه بسیاری از پژوهشگران از آن پشتیبانی می کنند، برخی از پژوهشگران نیز درباره بودجه آن هشدار داده اند.
مدرسه موسیقی و باله بغداد، ، در ۱۹۶۹ در بغداد، عراق تأسیس شد. در آن زمان آموزگاران تالار بولشوی از روسیه برای آموزش به این مدرسه آورده می شدند ولی اکنون همهٔ آموزگاران آن عراقی هستند. این مدرسه بدست منیر بشیر موسیقی دان عراقی و نوازنده به نام عود تأسیس شده است.
منیر بشیر (زاده ۱۹۳۰ - درگذشته ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۷) یک موسیقی دان آشوری تبار اهل عراق بود. از مادرى کُرد و پدرى آشورى به دنیا آمد. پدرش عزیز، کشیش بود، وی دو برادر به نام های جمیل و فکری و نیز سه خواهر داشت. منیر در موصل به دنیا آمد. وی در بغداد زندگی کرد و یکی از بنام ترین موسیقی دانان میان رودان (بین النهرین) در سده بیستم است. وی سبک های گوناگون برای عود و لوت ابداع کرده است. منیر در موصل و بنابه گزارش های مختلف میان سال های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰ زاده شده است. پدر وی عبدالعزیز و برادرش جمیل نوازندگان چیره دست عود بودند. وی آموزش موسیقی را از سن پنج سالگی آغاز کرده است.
شهرستان پوپ، شهرستانی در ایالت ایلی نوی ایالات متحده امریکا و بر طبق سرشماری ۲۰۱۰ این شهرستان ۴۴۷۰ نفر جمعیت داشته است. طبق سرشماری ۲۰۱۰، مساحت این شهرستان ۹۶۹٫۴ کیلومتر مربع وسعت داشته که از این مقدار ۱٫۴۸ درصد آب و ۹۸٫۵۲ درصد خشکی می باشد. همسایگان این شهرستان عبارتند از: این شهرستان در ۱۸۱۶ از شهرستان گالاتین و شهرستان جانسون جدا شده است.گلکوندا، مرکز شهرستان
شهرستان جانسون، شهرستانی در ایالت ایلی نوی ایالات متحده امریکا و بر طبق سرشماری ۲۰۱۰ این شهرستان ۱۲۵۸۲ نفر جمعیت داشته است. رشد جمعیت این شهرستان از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، حدود ۲٫۳ درصد بوده است طبق سرشماری ۲۰۱۰، مساحت این شهرستان ۹۰۳٫۵ کیلومتر مربع وسعت داشته که از این مقدار ۱٫۴۲ درصد آب و ۹۸٫۵۸ درصد خشکی می باشد. این شهرستان در ۱۸۱۲ از شهرستان راندولف جدا شد. این شهرستان نام خود را از ریچارد ام. جانسون، عضو کنگره از ایالت کنتاکی، گرفته است. همسایگان و راه ها. همسایگان این شهرستان عبارتند از: راه های اصلی این شهرستان:
شهرستان ویلیامسون شهرستانی در ایالت ایلی نوی ایالات متحده امریکا و بر طبق سرشماری ۲۰۱۰ این شهرستان ۶۶۳۵۷ نفر جمعیت داشته است. طبق سرشماری ۲۰۱۰، مساحت این شهرستان ۱۱۵۰٫۹ کیلومتر مربع وسعت داشته که از این مقدار ۵٫۴۵ درصد آب و ۹۴٫۵۵ درصد خشکی می باشد. شهرستان ویلیامسون به خاطر چندین برخورد خشونت آمیز که در ایالات متحده نمونهٔ کمی دارد، گاهی به عنوان «ویلیامسون خون ریز» شناخته می شود. همسایگان این شهرستان عبارتند از:
ماری کوسینداس، متولد سال ۱۹۲۵ در بوستون، ماساچوست یک عکاس زن آمریکایی است. او بخاطر کارهایش در خصوص روش زندگی و پرتره های رنگی مشهور است. زندگینامه. او در رشته نقاشی، در دانشکده موزه بوستون، تحصیل نمود و سپس به عنوان یک طراح از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۶۰ مشغول به کار شد. در طی این سالها او با کامل کردن تجربیاتش، و رسیدن به حد قابل قبول، کارهایش را در گالری کارل سیمباب در بوستون به نمایش گذاشت. او در سفری که به سرزمین خانوادگی اش یونان داشت، کوسینداس شروع به عکاسی نمود. اولین دوربین او یک رولیفلکس ۳۵ میلیمتری بود، که عکس هایی از مناظر یونان، تهیه کرد. او در نظر داشت از این مناظر در کارهای نقاشی استفاده نماید. ولی نتایج عکاسی های او چنان راضی کننده بود، که دیگر قلم مو را بدست نگرفت. کوسینداس در سال ۱۹۶۱ در کارگاه عکاسی انسل آدامز حضور داشت. آشنایی با انسل آدامز، باعث شد که او با دوربین قطع متوسط و عکاسی سیاه و سفید کار را ادامه دهد. سری جدید کارهای او، شامل: طبیعت بی جان و عکاسی معماری مربوط به این دوره است. بعدها، کوسینداس به دوربین قطع بزرگ روی آورد. او در سال ۱۹۶۰ با استفاده از رنگ، نور طبیعی و فیلترهای رنگی کارهای اس
اسی خود را در زمینه عکاسی هنری انجام داد و در سال ۱۹۶۶ آثار خود را در موزه هنر مدرن، در نیویورک در معرض دید عموم قرار داد. موضوع کارهای او، پرتره هایی از اندی وارهول، ترومن کاپوتی، فی داناوی، رابرت ردفورد، پل نیومن، ازرا پاوند و تام ولف، و ... بود.
تبعض در لغت به معنی "تجزیه شدن" آمده و "صفقه" به معنی "دست بهم زدن" است و به معنی "معامله" نیز به کار رفته؛ زیرا در قدیم معمول بوده است که طرفین معامله، هنگامی که می خواستند رضایت خود را بر عقد قرارداد اعلام کنند، به یکدیگر دست می دادند . در اصطلاح حقوقی حق فسخ ناشی از تجزیه و پاره پاره شدن معامله را "خیار تبعض صفقه" گویند و طرفی که معامله به ضرر او تجزیه شده "خیار فسخ" دارد. خیار تبعض صفقه وقتی حاصل می شود که عقد بیع نسبت به بعض مبیع به جهتی از جهات باطل باشد، در این صورت مشتری حق خواهد داشت بیع را فسخ کند یا به نسب قسمتی که بیع واقع شده است قبول کند و نسبت به قسمتی که بیع باطل بوده است ثمن را استرداد کند. پانویس. ۴. مدنی۳ به زبان ساده. دکتر امیر خورشیدی
عبد الرزاق متولد ۱۱ نوامبر ۱۹۹۲ در ساحل عاج است او تاکنون در تیمهای میموساس ، کریستال پالاس ، منچستر سیتی بازی کرده است .
حفره فیلمی فرانسوی به کارگردانی ژاک بکر محصول سال ۱۹۶۰ است. داستان فیلم که از ماجرایی واقعی در زندان سانته برگرفته شده، در لوکیشن های بسیار بسته می گذرد و دربارهٔ نقشهٔ چند زندانی برای گریز از زندان است. داستان فیلم. چند زندانی با مجازات های سنگین و حبس طولانی که در یک زندان با تدابیر امنیتی شدید زندانی هستند، تصمیم به فرار می گیرند. پس از مدت زمان طولانی برای شناسایی مسیر و برنامه ریزی برای حفر تونل، ورود یک هم سلولی جدید به نام گی رولین که ظاهراً جرم سنگینی هم ندارد، برنامهٔ آنها را به هم می ریزد. پس از آنکه آنها مجبور می شوند نقشه فرار را به زندانی جدید بگویند، کندن بخشی از کف سلول را برای ایجاد حفره ای به سوی کانال فاضلاب شهری شروع می کنند.
محافظ شخصی فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی میک جکسون است. در این فیلم کوین کاستنر، ویتنی هیوستون، گری کمپ، بیل کوبس بازی کردند. موسیقی متن این فیلم پروفروش ترین آلبوم موسیقی متن است. خلاصه داستان. راشل مارن یک سوپر استار موسیقی ونامزد جایزه اسکار است که تهدید به مرگ شده است فرانک فارمر محافظ شخصی ویژه است که قبلاً محافظ شخصی رئیس جمهور آمریکا بوده است را برای محافظت از راشل استخدام می کنند. اما فرانک در محافظت از راشل تردید دارد چون اوبه کنسرت های شلوغ و… می رود تا در نهایت در یک کنسرت فرانک جان راشل را نجات می دهد و همین قضیه باعث می شود راشل عاشق فرانک شود بعد از ادامه تهدیدها راشل متوجه جدی بودن تهدیدها می شود وادامه تور کنسرت های خود را لغو می کند پس فرانک آن ها را به محیطی دورتر انتتقال می دهد که خانه پدر فرانک است. آنجا در دامنه کوهستان وجایی است که یک دریاچه دارد اما تهدیدکننده راشل آن ها را دنبال کرده ومتوجه محل جدید آن ها شده است وپدر فرانک درنبود او وظیفه نجات اهالی خانه را برعهده می گیرد. ولی در حمله فرد سوقصدکننده نیکی کشته می شود چند روز بعد راشل برای دریافت جایزه اسکار نقش مکمل زن به محل مراسم
می رود اما فرد سوقصدکننده بایک تفنگ که در یک دوربین پنهان شده است تصمیم دارد راشل را به قتل برساند اما فرانک متوجه موضوع می شود و برای نجات راشل جلوی او می پرد تا جان او را نجات دهد وفرانک مجروح می شود وفرد حمله کننده دستگیر می شود در نهایت فرانک پس از بهبودی در فرودگاه از راشل خداحافظی می کند وخود را آماده مأموریت بعدی می کند.
دوربین پولاروید نوعی دوربین آنالوگ ظهور فیلم فوری هستند که برای نخستین بار توسط ادوین لند، فیزیکدان آمریکایی، در روز ۲۶ نوامبر ۱۹۴۸ طراحی و به بازار عرضه شدند. دوربین های پولاروید، بلافاصله پس از عکسبرداری، نسخهٔ چاپ شدهٔ عکس را پرینت می کردند و عکس گرفته شده یک دقیقه بعد و در مدل های جدیدتر تا چند ثانیه بعد، قابل رویت بود. شیوهٔ کارکرد و ظهور فیلم در دوربین های پولاروید بدین گونه است که فیلم از میان دو غلتک عبور می کند و هم زمان مادهٔ ظهور فیلم روی آن پخش می شود. ظهور و چاپ عکس فوری. ایدهٔ اصلی ادوین لند آن بود که همهٔ افراد به یک دستگاه دوربین عکاسی دسترسی داشته باشند و بتوانند بدون زحمت عکس بگیرند. برای این کار لازم بود شخص ابتدا با استفاده از یک نورسنج، شدت نور محیط را اندازه بگیرد و سپس با توجه به شدت نور، زمان نوردهی را روی عدسی دوربین تنظیم کند. بعد عدسی را روی سوژه تنظیم می کردند و عکس می گرفتند و سپس عکاس دکمه ای را می زد و صفحه بزرگی را از پشت دوربین خارج می کرد تا صفحه های مثبت (اسلاید) و منفی (نگاتیو) را روی هم قرار دهد و داروی چاپ روی صفحه پخش شود. پس از گذشت مدت زمانی مشخص عکس چاپ می شد و عکاس ب
ا باز کردن دریچه ای از پشت دوربین صفحه های مثبت و منفی را از یکدیگر جدا می کرد. البته در دهه ۱۹۶۰ شرکت پولاروید فیلم های پیشرفته تری عرضه کرد که فرایند چاپ عکس بدون دخالت عکاس و به صورت خودکار صورت می گرفت و در نتیجه عکس از کیفیت بسیار بهتری برخوردار بود.
ژان دوژاردن (زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۷۲) بازیگر، کمدین، کارگردان و تهیه کننده فرانسوی است. او با بازی در فیلم آرتیست به شهرت جهانی رسید. وی برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد، برای بازی در فیلم صامت آرتیست شد. زندگی و حرفه. ژان دوژاردن در سال ۱۹۷۲ در روی ملمزون در نزدیکی پاریس زاده شد. وی پس از دریافت دیپلم دورهٔ متوسطه برای خدمت سربازی به ارتش پیوست. در این دوران بود که استعداد خود را برای بازیگری کمیک آشکار ساخت. سریال تلویزیونی یک پسر یک دختر که از اپیزودهای کمیک کوتاه متعددی تشکیل شده و بین سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ از شبکه دو تلویزیون فرانسه پخش شد، در شناسایی این هنرپیشه به عموم نقش بسیار مهمی داشت. وی را اغلب با هنرپیشه سرشناس، ژان پل بلموندو مقایسه می کنند. آرتیست معروف ترین فیلمی است که او در آن بازی کرده است. دوژاردن برای بازی در این فیلم جوایز متعددی از جمله جوایز نخل طلایی کن ۲۰۱۲، گلدن گلوب ۲۰۱۱، بفتا ۲۰۱۲ و اسکار ۲۰۱۱ را نصیب خود کرد. ژان دوژاردن توانایی خود را هم در فیلم های کمدی (بریس از نیس، و ) بلکه در فیلم های درامی چون صدای یخ ها و بالکنی رو به دریا نشان داده است. زندگی شخصی. ژان دوژاردن در ۲۵ ژو
ئیه ۲۰۰۹ با الکساندرا لمی هنرپیشه زن سریال یک پسر و یک دختر ازدواج کرد. وی از پیوند قبلی خود دارای دو پسر به نام های سیمون و ژول است. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که ژان دوژاردن در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
ادوین هربرت لند (زادروز ۷ می ۱۹۰۹- درگذشته ۱ مارچ ۱۹۹۱) دانشمند و مخترع آمریکایی بود که عمدهٔ شهرت وی برای اختراع و تولید دوربین های پولاروید و فیلتر پولارایزر ارزان قیمت است.
روبل یکای پول روسیه سفید (بلاروس) است که با کد ایزو 4217 BYR مشخص می شود. هر روبل به صد کوپک تقسیم می شود. سکه ها. پس از حذف صفر پول سکه نخستین بار در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۶ ضرب شد. تا پیش از آن بلاروس از معدود کشورهایی به شمار می رفت که هرگز سکه ای ضرب نکرده اند. این اتفاق ریشه در تورمی داشت که از استقلال کشور تا آن زمان دامنگیر روبل بلاروس بود. این سکه ها در کشورهای لیتوانی و اسلواکی ضرب می شوند. اسکناس ها. روبل نخست. نخستین سری از اسکناس های روبل بلاروس از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ به چاپ می رسید. روبل دوم. در تاریخ یکم سپتامبر ۲۰۱۰ با تغییر دستور خط زبان بلاروسی شیوه نوشتار عدد ۵۰ تغییر یافت. این تغییر در دومین سری از اسکناس های روبل لحاظ شد. روبل سوم. در پی بازتعریف روبل، هر ۱۰,۰۰۰ روبل قدیم با ۱ روبل جدید برابر اعلام شد. این سری از اسکناس ها در شرکت بریتانیایی دی لا رو به چاپ رسیدند. به رغم آماده شدن اسکناس ها در سال ۲۰۰۹، به دلیل بحران اقتصادی، انتشار آن ها با تاخیری هفت ساله روبه رو و سرانجام در تاریخ یکم ژوئیه ۲۰۱۶ منتشر شد. طراحی این سری از اسکناس ها بسیار به یورو شباهت دارد.
۱۴۳۴ قمری، هزار و چهارصد و سی و چهارمین سال در گاه شماری هجری قمری قراردادی سالی کبیسه است. اول محرم این سال روز پنجشنبه: (۲۵ آبان ۱۳۹۱ هجری خورشیدی) برابر با پانزدهم نوامبر سال ۲۰۱۲ میلادی است.
ولادیمیر مینورسکی و سوات سوجک ریشه نام خوزستان را برگرفته از قوم خوزی که بازماندگان ایلامیان هستند، می دانند. در متون اسلامی. به گفته سوات سوجک در کتاب های تاریخ کلاسیک اسلامی، نام این استان خوزستان بود. ابن حوقل- جغرافی دان سده ۱۰ میلادی - در کتاب خودش صورت الارض در فصلی جداگانه این استان را همراه با نقشه توصیف می کند و یاقوت در سده ۱۳ میلادی در مجعم البلدان جزئیاتی از استان خوزستان نوشته است. ابن خردادبه نظر دیگری دربارهٔ نام اهواز دارد. او نه فقط اهواز بلکه کل موقعیت جغرافیایی خوزستان امروزی را اهواز می داند. (متوفای حدود ۳۰۰ ق) خوزستان را با همان اهواز یکی می داند و آنجا را سرزمینی وسیع، مشتمل بر هفت کوره برمی شمارد و به آن اکوار الاهواز می گوید. سبب وجود همین هفت کوره در این سرزمین، عضدالدوله دیلمی، آنجا را اقلیم هفت حوزه نام گذارده تا آنجا که مقدسی در سده چهارم هجری، از رواج این نام خبر داده و پیروی خود را از آن، اعلام می دارد. همچنین او یادآور می شود که برخی از این حوزه ها از میان رفته است.
نتایج نشان می دهند که مرگ به علت بیماریهای دستگاه گردش خون و سوانح و حوادث در تمام سالهای ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۰ در ایران به ترتیب در رتبه های اول و دوم قرار داشته است. علل فوق و سرطانها، بیماریهای دستگاه تنفس، ناهنجاری های مادرزادی و کروموزومی، بیماری های دستگاه گوارش، بیماری های عفونی و انگلی، بیماریهای نوزادان و بیماریهای کلیوی و دستگاه ادراری در مجموع ۸۰ درصد علتهای مرگ را تشکیل می دهند. ده تا از مهتم ترین علت مرگ ایران در سال ۱۴۰۰ به ترتیب سکته قلبی ، سکته مغزی ، سرطان ، کووید۱۹ ، سوانح رانندگی ، مرگ و میر نوزادان و مادران زایمان کننده ، دیابت ، فشار خون بالا ، خودکشی و مواد مخدر و ایدز بوده است... مرگ و میر غیرطبیعی. بر اساس گفتهٔ رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور، علت های اصلی مرگ و میر غیرطبیعی در ایران را به ترتیب، تصادفات خونین جاده ای و مصرف گسترده مواد مخدر تشکیل می دهد. با محاسبه و مقایسهٔ نرخ علت های مرگ در ایران با کل جهان، درمیابیم که احتمال مرگ بر اثر تصادفات جاده ای ۱٫۷ برابر و بر اثر مصرف مواد مخدر دو برابر بیشتر از متوسط جهانی است. در این ویدئو علت های مرگ و میر در ایران را از سال 1367 تا 1389 مشاهده می
کنید. شاخص مرگ و میر. شاخص مرگ و میر خام در کشور ایران بر اساس آمارها از ۱۳ نفر به ازای هر ۱۰۱۰ تولد زنده در سال های ۱۹۷۰–۱۹۷۵ به رقم ۵ نفر در سال های ۲۰۰۵–۲۰۱۰ کاهش یافته است. شاخص امید به زندگی با ۲۸/۶ درصد افزایش از رقم ۵۵/۲ سال در سال های ۱۹۷۰–۱۹۷۵ به رقم ۷۱ سال در سال های ۲۰۰۵–۲۰۱۰ افزایش یافت. نرخ متوسط مرگ در جهان ۸٫۱۲ نفر در ۱۰۰۰ تولّد است.
هر گاه در معامله شرط شود که یکی از متعاملین یا هر دو یا شخص ثالثی حق فسخ معامله را در مدت معین داشته باشد، این معامله خیاری و حق فسخی که در آن پیشبینی شده است خیار شرط نامیده می شود. اگر ابتدای مدت خیار ذکر نشده باشد، ابتدای آن از تاریخ عقد محسوب است و الا تابع قرارداد متعاملین است. اگر برای خیار شرط مدت تعیین نشده باشد، هم شرط خیار و هم بیع باطل است.
سیدنی هن با نام کامل سیدنی هربرت هلکرفت هن (زاده ۴ دسامبر ۱۸۶۱، ۲۱ اکتبر ۱۹۳۶) یکی از اعضای حزب محافظه کار پارلمان بلکبرن از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۹ بود.
خیار رؤیت و تخلف وصف نوعی (دو نوع) خیار فسخ است که حق برهم زدن قرارداد را در صورت عدم مطابقت مال مورد معامله با وصف پیشین آن برای خریدار ایجاد می کند. به عبارت دیگر این خیار در جایی ایجاد می شود که فرد کالایی را مشاهده نمی کند و اوصاف آن در قرارداد ذکر می شود یا بر اساس مشاهدهٔ سابق و آنچه در ذهنش نقش بسته معامله ای انجام می دهد و بعد از معامله مشخص می شود آن اوصافی که در قراداد ذکر شده در کالا وجود ندارد یا وضعیت فعلی کالا مطابق با آنچه در سابق مشاهده کرده است، نیست. مادهٔ ۴۱۳ قانون مدنی در خصوص خیار رؤیت می گوید: «هر گاه یکی از متبایعین مالی را سابقاً دیده و به اعتماد رؤیت سابق معامله کند و بعد از رؤیت معلوم شود که مال مزبور اوصاف سابقه را ندارد، اختیار فسخ خواهد داشت». مثلاً خریدار قبلاً باغی را دیده است و بر مبنای همان اوصافی که قبلاً از باغ در ذهنش باقی مانده است، معامله می کند. بعد از معامله و رؤیت باغ می بیند درخت ها خشک شده اند و آن باغ سابق نیست. در این جا خریدار به استناد این خیار، حق فسخ دارد. خیار رؤیت ویژهٔ بیع نیست و در تمام قرادادها ممکن است ایجاد شود. مطابق مادهٔ ۴۱۰ در خیار تخلف وصف «هر گاه ک
سی مالی را ندیده و آن را فقط به وصف بخرد، بعد از دیدن اگر دارای اوصافی که ذکر شده است نباشد مختار می شود که بیع را فسخ کند یا به همان نحو که هست قبول نماید». البته چنانچه مبیع قابل تجزیه بوده و اجزای ثمن به تناسب اجزای مبیع تجزیه شده باشد مشتری میتواند عقد را نسبت به آن قسمت که مطابق رؤیت سابق نبوده فسخ کند و قسمت دیگر را که مطابق رؤیت سابق بوده نگهدارد، در چنین فرضی فروشنده دارای خیار تبعض صفقه می شود. تخلف از وصف در صورتی خیار فسخ ایجاد می کند که در یک وصف اساسی نباشد، چرا که اگر در وصف اساسی باشد معامله، اساساً باطل است. رؤیت شیوه متعارف رفع جهل است در حقیقت رؤیت خاصیت به خصوصی نداشته و حکم ماده مشمول رفع جعل از طریق بوییدن (مانند بیع عطر) شنیدن (مانند بیع رادیو و ضبط صوت) لمس کردن (مانند بیع پارچه) نیز می باشد.
بیسراگا دهکده ای در شهرستان بینگو در استان بولکیمده در بورکینافاسوی غربی مرکزی است جمعیت آن ۴۳۸ نفر است.
سینما برای نخستین بار در اوایل سده ۲۰ (میلادی) به افغانستان وارد شد. اما با مخالفت های حاکمان سیاسی زمینهٔ خوبی برای رشد آن فراهم نشد. فیلم سازی در افغانستان در سدهٔ بیستم نوسانات زیادی داشت و در دهه های ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۰ خورشیدی با تاسیس افغان فلم اوج گرفت. اما در حکومت های بعدی افول کرد. فیلم های بسیار کمی با کیفیت بالا در این کشور ساخته شد. پس از سقوط طالبان و آزاد شدن رسانه ها در افغانستان، سینمای افغانستان دوباره آغاز به کار کرد. افغان فلم هم از نظر تاریخی و هم از نظر هنر و سینما اهمیت تاریخی زیادی برای افغانستان دارد. بایگانی این نهاد فیلم های مستند دوران جنگ جهانی اول و جنگ افغان- انگلیس و سفر های امان الله شاه از آغاز حکومت او در سال ۱۹۱۹ میلادی را در بر می گیرد. فعالیت اداره افغان فلم، همواره زیر تاثیر فضای سیاسی و تحولاتی بود که با تغییر رژیم ها در افغانستان اتفاق افتاده است. از حدود سال های ۲۰۰۲ به بعد با کمک سازمان های فرهنگی بین المللی، اوضاع سینمایی افغانستان کمی بهبود یافت. اگرچه هم اکنون تنها ۱۷ سالن نمایش فیلم در افغانستان وجود دارد و عمدهٔ ساخت وسازهای محدود سینماگران افغانستانی نیز در بیرون از ا
فغانستان انجام می گیرد. در سال های اخیر سرزمین افغانستان محل رفت وآمد فیلم سازان و مستندسازان زیادی بوده است. با این همه به دلیل نبود امنیت کافی هنوز نمی توان با اطمینان خاطر در این کشور به سینما پرداخت. پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در اوت ۲۰۲۱ (اسد ۱۴۰۰) فعالیت های سینمایی به شدت محدود شده اند. بسیاری از سینماها تعطیل شده، فیلم سازان مستقل کشور را ترک کرده یا به فعالیت های زیرزمینی روی آورده، و تولید فیلم به طور محسوسی کاهش یافت. طالبان پخش بسیاری از فیلم ها و برنامه های تصویری را ممنوع اعلام کردند و سانسور گسترده ای بر رسانه های تصویری اعمال می شود. همچنین نقش زنان در تولید و نمایش فیلم تقریباً به طور کامل حذف شده است. با وجود این، شماری از فیلم سازان افغان، در تبعید یا در خفا همچنان به تولید آثار سینمایی درباره افغانستان ادامه می دهند. یکی از فیلم های سینمایی که در افغانستان خیلی طرف دار پیدا کرد و مدت شش یا بیش تر از آن نمایش داده شد، فیلم بر باد رفته بود. پیشینه. داستان ورود نخستین پروژکتور سینما به افغانستان هنوز مشخص نیست. ولی بنابر روایاتی نخستین پروژکتور در سال های ۱۹۱۴ یا ۱۹۱۵ توسط وایسر
ای هند بریتانیا به حبیب الله خان هدیه داده شده بود. اما اسناد رسمی نشان می دهند که امان الله شاه برای نخستین بار در سال ۱۹۲۸ پروژکتور سینمایی را با خودش از سفر اروپا وارد افغانستان کرد. در این سال نخستین فیلم در پغمان در میان عموم مردم برای نخستین بار اکران شد. نخستین سینمای افغانستان سینما بهزاد نام داشت. زیر فشار روحانیون سینما بهزاد و در میان سال های ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۱ کاملاً بسته شد و پس از کشته شدن شاه حبیب الله کلکانی، نادرخان شاه نو افغانستان سیاست روحانیون را پیش گرفته و سینماها تا پایان حکومت وی بسته ماندند. در اوایل، سینمای افغانستان فقط شامل فیلم های خبری از کار و فعالیت دولت بوده و اندکی هم فیلم مستند ساخته می شد. می توان گفت در افغانستان همواره سوژه های فیلم های سینمایی سیاسی و در هر دوره ابزار دست دولت بوده است. پس از به قدرت رسیدن محمد ظاهرشاه در سال ۱۳۱۲ سینماها دوباره باز شده و بیشتر فیلم های صامت هندی را نمایش می دادند. سال بعد در ۱۹۴۶ نخستین فیلم ساخت افغانستان به نام "عشق و دوستی" با همکاری سینماگران هندوستان در لاهور ساخته شد که مورد استقبال زیاد تماشاگران قرار گرفت. همزمان با آن در ریاست مستقل