Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
که با محلول نمک ترکیب شده اند. در برخی کشورهای آسیایی از محلول گلوکز وریدی به عنوان داروی انرژی بخش استفاده می شود، اما در ایالات متحده، این روش بخشی از درمان معمول نیست و محلول گلوکز تنها با نسخهٔ پزشک تجویز می شود. مهاجران آسیایی در ایالات متحده اگر به دنبال چنین درمان هایی در کلینیک های غیررسمی باشند، در معرض خطر عفونت قرار دارند. در این کلینیک ها، محلول گلوکز تزریق می شود، در حالی که این کار تأثیری بیشتر از نوشیدن آب قند ندارد. این روش در بین برخی به نام «رینگر» شناخته می شود. محلول های غلیظ دکستروز نباید زیرپوستی یا عضلانی تزریق شوند، زیرا می توانند با خارج کردن آب از سلول ها باعث مرگ سلولی و در نهایت نکروز شوند. تاریخچه. محلول دکستروز از دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ برای کاربردهای پزشکی در دسترس قرار گرفت. این محلول در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. کاربردهای پزشکی. تزریق محلول ۵٪ قند پیش از جراحی و پس از آن، معمولاً تعادلی مناسب بین واکنش های بدن به گرسنگی و قند خون بالای ناشی از فعال شدن دستگاه عصبی سمپاتیک ایجاد می کند. محلول ۱۰٪ معمولاً زمانی مناسب تر است که پاسخ استرسی بدن کاهش یافته باش
د، یعنی تقریباً یک روز پس از عمل جراحی. اگر بیش از دو روز از عمل گذشته باشد، یک رژیم کامل تغذیه وریدی کامل لازم است. در بیماران مبتلا به هیپرناترمی همراه با وُلوم طبیعی (euvolemia)، آب آزاد را می توان با محلول ۵٪ قند یا محلول نمکی ۰٫۴۵٪ جایگزین کرد. در بیماران دارای اختلال در سوخت وساز اسیدهای چرب (FOD)، محلول ۱۰٪ قند هنگام ورود به اورژانس ممکن است مناسب باشد. مانند سرم نرمال سالین است البته قند نیز دارد و به خصوص در اطفال و موارد هیپوگلیسمی (ناشتایی طولانی مدت) بیشتر کاربرد دارد. با انفوزیون این محلول در حین اعمال جراحی، بیماران از احتباس سدیم مصون خواهند بود.لازم به ذکر است که به دلیل اسمولاریته 509 در رده هایپر تونیک ها دسته بندی می شود. انواع. انواع محلول دکستروز/گلوکز عبارت اند از: D5W (۵٪ دکستروز در آب)، با غلظت ۲۷۸ میلی مول بر لیتر D5NS (۵٪ دکستروز در محلول نمکی معمولی)، شامل ۰٫۹٪ کلرید سدیم ** D5 1/2NS، یعنی ۵٪ دکستروز در نیم محلول نمکی معمولی (۰٫۴۵٪ NaCl) D5LR (۵٪ دکستروز در محلول رینگر لاکتاته) D50 – ۵۰٪ دکستروز در آب درصد ذکرشده بیانگر غلظت جرمی است. به این معنا که یک محلول ۵٪ دکستروز حاوی ۵۰ گرم د
ر لیتر (یا ۵ گرم در هر ۱۰۰ میلی لیتر) گلوکز یا دکستروز است. این شیوهٔ بیان دقیق نیست ولی به طور گسترده در زیست شناسی و پزشکی استفاده می شود. از نظر انرژی، گلوکز ۴ کیلوکالری در هر گرم انرژی تولید می کند. بنابراین، محلول ۵٪ گلوکز حدود ۰٫۲ کیلوکالری در هر میلی لیتر انرژی فراهم می کند. اگر محلول از "دکستروز مونوهیدرات" تهیه شده باشد (با بازده ۳٫۴ کیلوکالری در هر گرم)، انرژی حاصل از آن برابر با ۰٫۱۷ کیلوکالری در هر میلی لیتر خواهد بود. مکانیسم اثر. این سرم شامل الکترولیتهای سدیم، کلر و گلوکز می باشد. این میزان در ترکیبات مختلف متفاوت است مثلاً در سرم یک سوم دو سوم دکستروز ۳٫۳% و سدیم کلراید ۰٫۳% است. این نسبت در سرم قندی نمکی دکستروز ۵% و سدیم کلراید ۰٫۹% است. موارد منع مصرف. در بیمارانی که دچار ادم هستند، در [هیپر ناترمی]، نارسایی کبدی و قلبی و کلیوی، خیز. مصرف در بارداری و شیردهی مجاز است. در بعضی موقع در مورد بیماران کلیوی چیز خاصی دیده نشد جستارهای وابسته. سرم
کارخانهٔ آبجوسازی یا کارخانهٔ آبجو سازهای است که برای ساختن آبجو ویژه شده باشد، بدین سان که ازنظر سازه ای درخور آن باشد و/یا دستگاه های وابسته در آن نهاده شده باشد.
ویلیام بافین (به انگلیسی: William Baffin)، دریانورد، کاشف و نقشه کش برجسته بریتانیایی بود. از اکتشافات بزرگ او، پهنه ای آبی در خاور کانادا و باختر گرینلند است که به نام وی خلیج بافین نام گذاری شده است. او همچنین از طرف شرکت هند شرقی مسئول بررسی استثنایی دریای سرخ و خلیج فارس بود. او در عملیات بازپس گیری هرمز در 1622 میلادی-1001ش شرکت داشت و جان سپرد. آغاز زندگی. از زندگی ویلیام بافین همانند بسیاری از کاشفان و دریانوردان هم عصر او، تا زمان نخستین سفر دریایی مهم وی اطلاعات اندکی در دست است. در یازدهمین ویرایش دائرةالمعارف سترگ بریتانیکا سال تولد این کاشف بزرگ را بدون اشاره به مرجع آن، سال ۱۵۸۴ میلادی ذکر کرده اند. احتمالاً او یکی از اهالی بومی شهر لندن یا حومهٔ آن و متعلق به خانواده ای ضعیف بود که با استعداد ذاتی اش موفق شد علوم و فنونی نظیر ریاضیات، هیئت، نجوم و مساحی را که اهمیت فراوانی در کار ناوبری کشتی ها داشتند، فرا بگیرد. در هر صورت، طبق آنچه که می دانیم، بافین در سال ۱۶۱۲ به عنوان ناوبر ارشد کشتی پیشنس (Patience)به فرماندهی ناخدا جیمز هال عازم مأموریت اکتشافی مهمی برای کشف گذرگاه شمال غربی شد. سفر به در
یاهای سرد شمالی. پیشنس همراه با یک کشتی دیگر به نام هارتز ایز(Heart's Ease)که فرماندهی آن را ناخدا اندرو بارکر به عهده داشت در بیست و دوم آوریل سال ۱۶۱۲ از هامبر در ساحل شرقی انگلستان، به سوی دریاهای سرد شمالی و سواحل گرینلند بادبان کشید ولی این سفر که با سرمایهٔ چند تن از تجار معروف لندن پشتیبانی می شد، برای ناخدا هال خوش یمن نبود و او در سواحل گرینلند به دست اهالی بومی اسکیمو کشته شد. با مراجعه به دفتر یادداشتهای روزانهٔ کشتی پیشنس که از هشتم ژوئیه آن سال به خط ویلیام بافین نوشته شده اند، می توانیم مدارک مربوط به رصدهای نجومی مهم و متعدد او را که با دقت انجام شده اند، مشاهده کنیم. بافین همچنین در این یادداشتها دربارهٔ زندگی و سرزمین اسکیمو های ساکن گرینلند و ماجرای مرگ غم انگیز ناخدا هال صحبت کرده است. بافین در مجموع پنج بار به دریاهای سرد شمالی سفر کرد. چهارمین سفر او یکی از مأموریت هایی بود که توسط شرکت نورث وست (North West Company) برای جستجوی گذرگاه شمال غربی ترتیب یافته و دنباله ای بود بر سه سفر اکتشافی قبلی به سرپرستی ناخدا هنری هادسن کاشف و دریانورد مشهور انگلیسی. اکنون کشتی مستحکم دیسکاوری (Discover
y)که در هر سه سفر قبلی به کار گرفته شده بود، در پانزدهم مارس ۱۶۱۵ بار دیگر با فرماندهی ناخدا رابرت بایلوت و ناوبری ویلیام بافین به سوی سرزمینهای سرد قطبی بادبان می کشید. بافین در روز ۲۶ آوریل همین سال موفق شد تا برای نخستین بار در طی تاریخ سفرهای دریایی با رصد واقعهٔ نجومی پنهان شدن یک ستاره در پشت ماه، طول جغرافیایی محل رصد را تعیین کند. او همچنین به مساحی دقیق تنگهٔ هادسن و ساحل شرقی جزیرهٔ ساوت همپتن پرداخت. سرانجام اعضای گروه اکتشافی مجبور شدند به خاطر شرایط یخبندان مأموریت خود را رها کنند. بافین در این باره در دفتر ثبت وقایع روزانهٔ کشتی می نویسد: "لایه های ضخیم یخ بسیار آزار دهنده بودند و هر چه جلوتر می رفتیم یخ ها فراوان تر و آبها کم عمق تر می شدند. آثار چندانی از هیچ گونه جزر و مدی وجود نداشت و ما به زودی به این نتیجه رسیدیم که در این مکان نمی تواند گذرگاهی وجود داشته باشد. اکنون (۱۳ ژوئیه) سکان را برگردانده ایم و با کشتی به سوی جنوب رهسپاریم. زمینی که در سمت شمال و شمال شرقی مشاهده کردیم، نُه یا ده گرهٔ دریایی از ما فاصله داشت و بی هیچ تردید خلیجی که در جانب غرب قرار داشت، به آن ختم می شد؛ ولی هنوز م
عین نیست که این خشکی چقدر به سمت شرق امتداد دارد." دیسکاوری در هشتم سپتامبر ۱۶۱۵ به بندر پلیموت رسید. چند ماه بعد، بافین بار دیگر امکان یافت تا به وسیلهٔ کشتی دیسکاوری و همراه با ناخدا بایلوت برای پنجمین بار عازم آب های قطبی شود. هیئت اکتشافی در ۲۶ مارس ۱۶۱۶ از گریو سند در دهانهٔ رود تیمز بادبان کشید و در ساحل گرینلند در هوپ ساندرسون از دورترین نقطهٔ شمالی قبلاً جان دیویس بدان رسیده بود، عبور کرد و سیصد مایل دیگر هم جلوتر رفت و به مدار ۷۷ درجه و ۴۵ دقیقه رسید. از آن پس تا ۲۳۶ سال بعد هیچ دریانوردی نتوانست با کشتی از این نقطه به قطب شمال نزدیک تر شود. آنان همچنین با این اقدام موفق به کشف خلیجی شدند که در آنسوی آب های تنگهٔ دیویس قرار داشت. اکنون این پیکرهٔ آبی خلیج بافین نامیده می شود. سپس کشتی دیسکاوری خلیج نویافته را دور زد و در طی مسیر بافین به مساحی و نقشه برداری از از تمامی سواحل آن و ورودی تنگه هایی پرداخت که به افتخار حامیان مالی این مأموریت اکتشافی نامگذاری شدند. امروزه می دانیم که تنگهٔ لنکستر که بافین با قدردانی از حمایت سر جیمز لنکستر، تاجر معروف اهل لندن به نام وی خوانده است، ورودی همان گذرگاهی است
که ماجراجویان بسیار در تلاش برای کشف آن مال و جان خود را فدا کردند؛ ولی در آن هنگام هیئت اکتشافی دیسکاوری متوجه این کشف بزرگ خود نشد. ویلیام بافین در بازگشت طی گزارشی که به عنوان نتیجه گیری از این سفر ارائه داد، چنین عنوان کرد: "هیچ گذرگاه یا امیدی به وجود گذرگاه در شمال تنگهٔ دیویس وجود ندارد. ما در شمال این تنگه، در همه جا یا تقریباً در همه جای پیرامون آن پهلو گرفتیم و دریافتیم که این منطقه چیزی جز یک خلیج بزرگ نیست." با عدم موفقیت این سفر اکتشافی به تدریج اسناد و مدارک مربوط به آن نیز به فراموشی سپرده شد و پس از مدت ها غفلت نقشه های تهیه شده مفقود شدند. تا آنجا که سال ها بعد مشاهدات بافین را به عنوان تخیلات مطلق کنار گذاردند. گرچه ویلیام بافین عقیده ای مخالف با وجود گذرگاه شمال غربی ابراز داشته بود ولی به راحتی قانع نشد و همچنان امیدوار بود که بتواند از مدخلی دیگر چنین گذرگاهی را بیابد. به همین دلیل تصمیم گرفت تا بار دیگر و این بار از کناره های جزایر ژاپن به آغاز سفر اکتشافی خود بپردازد و احتمالاً به همین دلیل به استخدام شرکت یا کمپانی هند شرقی درآمد. مأموریت در آب های گرم. در پنجم مارس ۱۶۱۷ ویلیام بافین
از طرف کمپانی هند شرقی با کشتی آنی رویال به فرماندهی ناخدا اندرو شیلینگ از انگلستان لنگر کشید. این کشتی بخشی از ناوگان بزرگ ناخدا پرینگ بود. آنان در ۲۱ ژوئن به خلیج سالدانها در آفریقای جنوبی رسیدند و در ماه سپتامبر وارد بندر سورات در ساحل غربی هندوستان شدند. اندکی بعد ناخدا شیلینگ را برای انجام مأموریتی تجاری با آنی رویال به دریای سرخ و بندر مُکا فرستادند. آنان در سیزدهم آوریل ۱۶۱۸ به مُکا رسیدند و سپس حدود چهار ماه در دریای سرخ و خلیج فارس به گشت زنی پرداختند. در تمام این مدت ویلیام بافین به کار مساحی و نقشه برداری از مناطق ساحلی مشغول بود. آنی رویال در سال ۱۶۱۹ به انگلستان بازگشت و پس از آن مجمع مدیران شرکت هند شرقی در اول اکتبر همان سال ویلیام بافین را به خاطر آنچه که "زحمات و هنرمندی ماهرانهٔ او در ترسیم ساحل پارس و دریای سرخ" نامیده شده بود، به دریافت پاداش مفتخر ساختند. یک سال بعد در اوایل آوریل سال ۱۶۲۰ بار دیگر بافین را همراه با ناو سرفرماندهی لندن که به ناوگانی متشکل از چهار کشتی تحت فرماندهی ناخدا شیلینگ تعلق داشت، به هند شرقی فرستادند. ناوگان در بیست و پنجم مارس ۱۶۲۰ بندر داونز را ترک کرد و در نهم
نوامبر به سورات رسید. در آنجا به نیروهای انگلیسی خبر دادند که کشتی های قوای متحد پرتغال و هلند مستقر در دریای عمان درصدد حمله به منافع دولت بریتانیا در این منطقه برآمده اند و ناوگان ناخدا شیلینگ بی درنگ عازم مقابله شد. دو ناوگان که از نظر تعداد کشتی ها -هر یک چهار کشتی- در وضعیتی برابر قرار داشتند، دو بار به فاصلهٔ دوازده روز با یکدیگر درگیر شدند. در دومین نبرد ناخدا شیلینگ زخمی مهلک برداشت و بر اثر آن در روز ششم ژانویهٔ سال ۱۶۲۱ از پای درآمد. جسد او را در بندر جاسک به خاک سپردند و سپس تحت فرماندهی ناخدا بلایت به سورات بازگشتند. در این نبرد کشتی های بریتانیایی، پرتغالی ها را در جاسک شکست دادند و این وهنی بزرگ بر عظمت نیروی دریایی آن کشور در آب های دریای عمان و خلیج فارس محسوب می شد. سفر پایانی. این زمان مصادف بود با تلاش های شاه عباس صفوی برای پایان دادن بر سلطهٔ یکصد سالهٔ پرتغالی ها بر جزیرهٔ هرمز و آب های جنوبی ایران. حاکم فارس، امام قلی خان از سوی پادشاه فرمان داشت تا با نمایندگان شرکت بریتانیایی هند شرقی که از سال ۱۶۱۶ در ساحل جاسک برای خود تجارتخانه تأسیس کرده و به داد و ستد مشغول بودند، مذاکره کند و از
ایشان برای حمله به قشم و هرمز کمک بگیرد. چانه زنی ها یک سال به درازا کشید. انگلیسی ها از یک سو می ترسیدند که نتوانند حریف نیروی پرتغالی شوند و از سوی دیگر منتظر کسب تکلیف از دولت خود بودند. عاقبت حاکم فارس آنان را تهدید به مصادرهٔ اموال در صورت عدم همکاری کرد و به این ترتیب ناوگان ناخدا بلایت متشکل از پنج ناو و چهار کشتی کوچک برای کمک به دولت صفوی در نبرد با پرتغالی ها عازم قشم شد. پرتغالی ها که مجهز به پنج ناو و پانزده یا شانزده کشتی کوچک بودند به محاصره درآمدند. در روز ۲۳ ژانویهٔ ۱۶۲۲ ویلیام بافین مأموریت یافت تا در ساحل قشم پیاده شود و ضمن بررسی قلعهٔ دشمن، مختصات، ارتفاع و فاصلهٔ بارو ها را برای هدف گیری دقیق توپخانه تعیین کند. در حین انجام این وظیفه تیری که از جانب دشمن شلیک شد به شکم او اصابت کرد. وی را پرتاب نمود و از پای درآورد. در روز دوم فوریه، پنج عراده توپ انگلیسی را در ساحل پیاده کردند و پس از انجام مذاکراتی بی حاصل با طرف پرتغالی قلعهٔ قشم به توپ بسته شد. اندکی بعد استحکامات پرتغالیان سقوط کرد، روی فریره فرمانده پرتغالی جزیره شد و پس از اسارت به سورات انتقال یافت. هرمز نیز در روز دهم مارس به مح
اصرهٔ قوای انگلو پرشین درآمد و سرانجام پس از قریب یک قرن اشغال آزاد شد. جسد ویلیام بافین را همراه با دو سرباز انگلیسی دیگر که در این نبرد از پای درآمدند، در قبرستان گور فرنگی واقع در جنوب خور کولغان قشم به خاک سپردند. از او فرزندی به یادگار نماند. بیوهٔ بافین چندی بعد علیه کمپانی هند شرقی بریتانیا اقامهٔ دعوا کرد و خواستار دریافت دستمزد همسر خود توأم با خسارتی هنگفت شد. وکلای شرکت او را زنی ستیزه جو و دردسرساز توصیف کرده اند. وی سرانجام پس از سه سال مجادله، با دریافت مبلغی معادل پانصد پوند که در آن زمان رقمی هنگفت محسوب می شد، رضایت به ترک دعوا داد. میراث بافین. دریانوردانی همچون جان راس (John Ross) و ویلیام ادوارد پری (William Edward Parry) که دویست سال بعد مشاهدات بافین را مورد بررسی مجدد قرار داند، آن ها را تا حد زیادی مقرون به واقعیت یافتند. بافین در طی چهارمین سفر خود به مناطق سرد قطبی دفتر یادداشت روزانهٔ کاملی را به نگارش درآورده است که حاوی تنها نمونه از نقشه های ترسیمی اوست. بررسی این یادداشت ها نشان می دهند که مشاهدات وی در زمینهٔ تعیین عرض های جغرافیایی و ثبت دگرگونی های جزر و مد، توافق قابل ملاحظه
ای با مشاهدات کنونی که توسط ابزار و ادوات بسیار پیشرفته تری انجام می شوند، دارند. در اوت ۱۸۲۱ ویلیام پری با اقبالی بلندتر مشاهدات بافین را پیگیری کرد و توانست خشکی شمال شرقی مورد نظر بافین را بیابد. او دریافت که این خشکی یک جزیره است و آن را به افتخار کاشف آن جزیرهٔ بافین نامید. امروزه بخش بزرگی از مشاهدات، مدارک، مساحی ها و نقشه های ویلیام بافین ناپدید شده اند ولی همان مقادیر اندک باقی مانده نیز کافی است برای اینکه ثابت کند که وی در میان تمام کاشفان و دریانوردان عصر خود بهترین بوده است.
نِوا (، ) رودخانه ای در شمال غرب روسیه است که از دریاچه لادوگا سرچشمه گرفته و از بخش غربی استان لنینگراد (منطقهٔ تاریخی اینگریا) به سوی خلیج نِوا در خلیج فنلاند جریان می یابد. با وجود طول نسبتاً کوتاه ، این رود از نظر دبی متوسط چهارمین رود بزرگ اروپا پس از رود ولگا، دانوب و راین است. نِوا تنها رود خروجی از دریاچهٔ لادوگا است. این رود از شهر سنت پترزبورگ، سه شهر کوچک شلیسلبورگ، کیروفسک و اوترادنویه و ده ها آبادی عبور می کند. این رود در تمام مسیر قابل کشتیرانی بوده و بخشی از آبراه ولگا–بالتیک و کانال دریای سفید–بالتیک است. رود نِوا شاهد رویدادهای مهم تاریخی بسیاری بوده است، از جمله نبرد نوا در سال ۱۲۴۰ که به الکساندر نوسکی نام و شهرت بخشید، بنیان گذاری سن پترزبورگ در سال ۱۷۰۳، و محاصرهٔ لنینگراد توسط ارتش آلمان در جریان جنگ جهانی دوم. این رود نقش مهمی در تجارت میان بیزانتیوم و اسکاندیناوی ایفا کرده است. ریشه شناسی. نخستین مردمانی که بر اساس تاریخ ثبت شده در این ناحیه ساکن بوده اند، مردمان فینی بوده اند. واژهٔ «نِوا» در زبان های فینی رایج است و معانی نسبتاً هم خانواده ای دارد. در زبان فنلاندی به معنای پوداب، در
زبان کارلیایی به معنای «آبراه» و در زبان استونیایی (به صورت "nõva") به معنای «راه آب» است. گمانه زنی شده است که این نام می تواند از صفت هندواروپایی «newā» به معنای «نو» گرفته شده باشد — زیرا این رودخانه در بازه ای بین حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد تا ۱۲۵۰ پیش از میلاد جریان خود را آغاز کرده است. با این حال، نام های محلی با چنین تأثیری هم زمان با ورود بازرگانان اسکاندیناوی و نخستین استقرار اصلی اسلاوها در منطقه، در سدهٔ هشتم میلادی، پدیدار شدند.
آیفون ۴اس نسل پنجم گوشی هوشمند آیفون می باشد که بعد از آیفون ۴ توسط شرکت اپل ساخته شده و در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۱ رونمایی شد. آیفون ۴s با پردازنده دوهسته ای A5 و دوربین ۸ مگاپیکسل تنظیم فوکوس و همچنین ضبط ویدئوهای ۱۰۸۰p طراحی شده است و ظاهر آن به نسبت مدل پیشین آیفون ۴ تغییری نکرده است. آیفون ۴s در دو رنگ سفید و سیاه و در دو مدل دسترسی چندگانه تقسیم کدی و GSM عرضه شده و دارای حافظه ۱۶، ۳۲ و ۶۴ گیگابایتی می باشد. طراحی. آیفون 4s در درجهٔ اول ترکیبی ست از یک کامپیوتر دستی، تلفن همراه، GPS، دوربین عکاسی و فیلم برداری و پخش کنندهٔ موسیقی در یک دستگاه که با یک باتری قابل شارژ لیتیوم-یون (Li-ion) کار می کند. این دستگاه بوسیلهٔ یک زیرساخت اینترنتی پشتیبانی می شود جایی که قابلیت به دست آوردن رسانه ها و برنامه های کاربردی ثانویه برای کار بر روی دستگاه فراهم شده است؛ که نتیجهٔ آن گسترش ظرفیت های آن است. آیفون 4s از لحاظ ظاهری کاملاً شبیه آیفون ۴ است در آیفون 4s پشت و روی آن هردو صاف می باشد و صفحهٔ نمایش از پوشش الیفبک (oleophobic) که ضد خش و اثرانگشت است و پنجاه بار از شیشه مستحکم تر است پوشش داده شده است؛ و یک دوربین د
ر پشت و کناره های آن از اتیل ضدزنگ با دکمه های فلزی ساخته شده است این ساختار باعث استحکام فوق العادهٔ آیفون 4s شده است. این دستگاه دارای صفحه نمایش ۳٫۵ اینچی (8.89 cm) به همراه دکمهٔ خانه همچون آیفون های قبلی است. تنها تغییر ظاهری ای که در آن مشاهده می شود تبدیل شدن کناره های فلزی که نقش آنتن گوشی را دارند از سه تکه به چهارتکه است و تغییری چند میلی متری در جای گیری دکمه های فلزی کنار آن. آیفون 4s در دو رنگ مشکی و سفید عرضه می شود. سخت افزار. آنتن. کناره های فلزی (فقط در این سری ۴ تکه) همانند سری های قبل نقش دریافت کننده آنتن و سیگنال تلفن همراه را دارند. صفحه نمایش. سایز صفحه نمایش آیفون ۴s نسبت به آیفون ۴ تغییری نداشته است و ۳٫۵ اینچ مورب ال ای دی زمینه ای چند لمسی خازنی و دارای صفحه نمایش با تفکیک پذیری بالاتر از قدرت تشخیص چشم انسان رتنا ۹۶۰×۶۴۰ پیکسل با تراکم ۳۲۶ پیکسل در اینچ با کنتراست ۸۰۰:۱ و حداکثر روشنایی cd/m2 500 می باشد. باتری. باتری گوشی iPhone 4s از باتری iPhone 4 بزرگتر و پرظرفیت تر است و این در حالی است که 4s تجهیزات داخلی به صرفه تری نیز در مصرف انرژی دارد. شرکت اپل اعلام کرده که باتری این گو
شی در حالی که به شبکهٔ 3G وصل باشد می تواند تا ۸ ساعت شارژدهی کند که این حدود ۱ ساعت بیشتر از نسخهٔ پیشین است. البته به طرز عجیبی زمان شارژدهی در حالت Standby از ۳۰۰ ساعت بر روی iPhone 4 به ۲۳۰ ساعت بر روی iPhone 4s افت کرده است. دیگر کمیت ها در شارژدهی باتری مثل ۱۴ ساعت زمان مکالمه، ۱۰ ساعت تماشای ویدئو و ۴۰ ساعت گوش دادن به موسیقی همانند مدل پیشین ثابت باقی مانده است. دوربین. دو دوربین در پشت و جلو قرار دارد که دوربین پشتی (اصلی) ۸ مگاپیکسل و دوربین جلویی ۰٫۹ مگاپیکسل می باشد. لنز دوربین پشتی. لنز دوربین پشتی iPhone 4s، دارای امکانات زیر است: حسگرها. آیفون ۴s دارای چهار دسته حسگر است. سیری(Siri). یک نرم افزار هوشمندفراز است که به وسیلهٔ زبان و سخن گفتن کاربر کار می کند. زبان ها. این گوشی از بیش از ۱۵۰ زبان زنده دنیا پشیتیبانی کرده و با ۱۲۰ نوع زبان می توانید تایپ کنید؛ این گوشی به صورت فکتوری نه برای تایپ و نه برای زبان سیستم از زبان فارسی پشتیبانی نمی کند اما حروف فارسی را به طور کامل نشان می دهد. البته سورس نرم افزار تایپ فارسی این گوشی قابل دسترسی است. شبکه. این سری از آیفون ها قابلیت پشتیبانی از شبکه 3G
را دارا هستند. سیستم عامل. آی اواس (در گذشته iPhone OS) یک سیستم عامل تلفن همراه است که در ابتدا برای آیفون و آی پاد تاچ توسعه داده می شد، از آن زمان به بعد برای استفاده در سایر دستگاه های شرکت اپل مانند آی پد و اپل تی وی گسترش یافت. این دستگاه را می توان تا ios 8 به روز رسانی کرد. شرکت اپل مجوز استفاده از آی اواس برای نصب بر روی سخت افزارهای شخص ثالث را نمی دهد. اپ استور در ۶ مارس ۲۰۱۲ دارای بیش از ۵۵۰٫۰۰۰ اپلیکیشن بود که جمعاً بیش از ۲۵ بیلیون بار دانلود شده اند. در سه ماهه آخر سال ۲۰۱۰ این سیستم عامل ۱۶٪ از سهم سیستم عامل تلفن های هوشمند را در اختیار داشت، پایین تر از اندروید گوگل و سیمبین نوکیا. این سیستم عامل در ماه مه ۲۰۱۰ در ایالات متحده آمریکا، ۵۹٪ از مصرف داده های وب تلفن همراه (از جمله استفاده از آی پاد تاچ و آی پد) را به خود اختصاص داد. رابط کاربری آی اواس بر اساس مفهوم دستکاری مستقیم (concept of direct manipulation)، با استفاده از حرکات چند لمسی (multi-touch gestures) طراحی شده است. عناصر رابط کنترل از: switchesو slidersو buttons تشکیل شده است. پاسخ به ورودی کاربر فوری است و رابط سیال را فراهم می
کند. تعامل با سیستم عامل حرکاتی را شامل می شود از این جمله حرکات می توان: swipe, tap, pinch, reverse pinch که هر کدام از این ها تعاریف خاصی را در چارچوب IOS سیستم عامل و رابط کاربری چند لمسی آن را دارا می باشند. . شتاب سنج داخلی توسط برخی از برنامه های کاربردی مورد استفاده قرار گیرد که برای پاسخ به تکان دادن دستگاه (یکی از نتایج شایع ان دستور خنثی سازی است) یا چرخش آن را به سه بعد (یکی از نتایج شایع ان تعویض از عمودی به افقی است). modeiOS از OX مک مشتق شده است، که با آن که سهام آن به بنیاد داروین تعلق دارد، و در نتیجه این سیستم عامل شبه یونیکس از طبیعت است. موردهای جدید. موارد جدیدی که نسبت به آیفون ۴ در این مدل دیده می شود. مشکلات. از زمان رونمایی آیفون 4s مشکلات زیر گزارش شده است. فروش. فروش میلیونی. ۴ میلیون نسخه آیفون ۴اس درروزهای اول انتشار به فروش رفت. شرکت اپل در روز ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ اعلام کرد که بین روزهای ۱۴ اکتبر تا ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ بیش از چهار میلیون نسخه از تلفن هوشمند آیفون ۴اس خود را به فروش رسانده است. فروش در ایران. با توجه به قوانین آمریکا شرکت های ایالات متحده موظف به تحریم ایران هستند از این رو
فروش قانونی این نسخه و نسخه های پیشین هرگز شروع نشده است. به همین علت ساخت اکانت شرکت اپل با سرورهای ایرانی ممکن نیست. (برای استفاده از آی کلاد و خرید نرم افزارهای شرکت اپل و سایر شرکت های وابسته و همچنین برای راه اندازی نرم افزارهای رایگان شرکت اپل نیاز به اکانت آی تونز یا اکانت اپل می باشد)
آب گرم کن خورشیدی دستگاهی است که با جذب انرژی خورشیدی آب مورد نیاز را گرم می کند. استفاده از انرژی خورشیدی جهت گرم نمودن آب به جهت رایگان بودن این منبع عظیم انرژی، از نظر اقتصادی بسیار مقرون به صرفه می باشد. سیستم های آبگرمکن خورشیدی دارای تقسیم بندی های مختلفی می باشند که عبارتند از: ترموسیفون : این سیستم ها فاقد هرگونه پمپ جهت جابجایی آب می باشند و با استفاده از گرمای آفتاب عمل می کنند. مشکل عمده این سیستم پدیده یخ زدگی در فصول سرد سال می باشد. پمپ دار تحت فشار: در این سیستم مدار بسته می باشد و برای جابجایی سیال از پمپ استفاده می کنند. برای جلوگیری از یخ زدگی از ضدیخ استفاده می شود. این سیستم در مناطقی که اختلاف دمای زیادی را تجربه می کند، کارایی کمتری دارد. برگشت ثقلی: سیستمهای برگشت ثقلی عموماً جزء سیستمهای غیرمستقیم گرمایش آب است که در آن آب در یک سیکل بسته حرارت خورشید را از کلکتور دریافت کرده و به وسیله یک مبدل حرارتی آب داخل مخزن را گرم می نماید.سیستم تا زمانی که انرژی خورشید به میزان کافی موجود باشد، کار می کند. در غیر اینصورت پمپ از کار افتاده و سیال داخل کلکتور در اثر نیروی گرانشی به داخل مخزن تخلی
ه می شود. این سیستم ها برای مناطقی که اختلاف دمای زیادی را تجربه می کنند بسیار مناسب است. سیستم برگشت ثقلی کلکتور های SGP متناسب با شرایط کشور ایران طراحی شده و به دلیل عدم استفاده از ضدیخ، نسبت به سیستم های ترموسیفون و تحت فشار برتری فراوانی دارد. آبگرمکن های خورشیدی. امروزه با پیشرفت علم و گسترش انرژی های جدید، نگرانی انسان در نگه داری از طبیعت پیرامون خود دوچندان شده. استفاده از منابع تجدید ناپذیر و سوخت های آلوده کننده محیط زیست از مشکلات جدی بشر امروز است. برای حل مشکل باید به دنبال انرژی های جدید و جایگزین باشیم، از آن جمله استفاده از انرژی ارزان و در دسترس خورشید است. انرژی خورشید به راحتی قابل ذخیره است. انرژی خورشیدی عظیم ترین منبع انرژی در جهان می باشد. این انرژی پاک، ارزان و بی پایان بوده و در اکثر کشور ها قابل استفاده است روند رو به رشد استفاده از آبگرمکن های خورشیدی در دنیا. گسترده ترین کاربرد انرژی های تجدیدپذیر استفاده از آن ها برای تولید حرارت است که به طور عمده به سوخت های زیستی و آب گرمکن های خورشیدی مربوط می شود. بر این اساس، یکی از پرکاربردترین انواع فناوری های مرتبط با انرژی های تجدیدپذیر
، فناوری آبگرمکن های خورشیدی است. مجموع ظرفیت نصب شدهٔ مجموع آبگرمکن های خورشیدی در سطح جهان تا پایان سال ۲۰۱۲ به ۲۶۵۰۰۰ مگاوات حرارتی رسیده است مجموع ظرفیت نصب شدهٔ آبگرمکن های خورشیدی لوله خلأ و صفحه تخت شیشه دار در دنیا. آمارها حاکی از آن است که اقتصادهای در حال توسعه پا به پای کشورهای توسعه یافته در حال گسترش استفاده از فناوری آبگرمکن های خورشیدی هستند تا بتوانند مصرف سوخت های فسیلی را متوقف کنند. چین، آمریکا، آلمان، ترکیه، برزیل، هند و ژاپن در استفاده از انواع این آبگرمکن ها پیشرو هستند. آبگرمکن خورشیدی ترموسیفون چگونه کار می کنند؟. لوله های خلأ خورشیدی که عمل گرم کردن آب را انجام می دهد، به شکل لوله مدور بوده که یک سر آن باز است که داخل تانک افقی ذخیره آب فرومی رود که به وسیله واشر سیلیکونی آب بندی می شود و انتهای لوله بسته است که در پایین به وسیله شبکه نگهدارنده حفظ می شود. این لوله از سه لایه تشکیل شده است:۱. لایه شیشه ای داخلی در تماس با آب شکل مدور لوله های خلأ باعث می شود که اشعه خورشید در هر زاویه ای به آن عمود باشد حتی در زمان طلوع و غروب آفتاب، که منجر به افزایش چشمگیر کارایی دستگاه می شود؛ که ن
قطه قوت آبگرمکن های لوله خلأ نسبت به آبگرمکن های صفحه تخت می باشد. همچنین باد و توفان از فضای بین لوله های خلأ که از هم فاصله حدود یک سانتیمتری دارند عبور می کند و به دستگاه آسیب نمی رساند؛ و اگر یک لوله دچار مشکل شد می توان آن را به راحتی تعویض کرد و نیازی به تعمیر کل سیستم نیست. در اوایل صبح، تابش خورشید باعث گرم شدن آب در لوله های خلأ می شود. آب گرم شده به علت سبک تر بودن با جابجایی طبیعی بالا رفته، به مخزن ذخیره می رسد و آب سرد مخزن که سنگین تر می باشد از پایین آن به داخل لوله های خلأ جاری می گردد. این فرایند چرخش طبیعی آب که به آن ترموسیفون گفته می شود در سیستم دائماً تکرار می شود. با توجه به اینکه هیچگونه پمپ استفاده نمی شود هزینه نگهداری دستگاه بسیار پایین است. کل سیستم عایق حرارتی می باشد بنابراین اتلاف دما بسیار پایین هست بنابراین هم افزایی گرمایی آب دائماً وجود دارد و به دماهای بالا بنا به شرایط جوی ۴۰ تا ۱۰۰ درجه سانتی گراد می رسد. آب گرم در منبع آبگرمکن تا ۷۲ ساعت گرم باقی می ماند.