Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د. بسیاری از آی اس پی ها دارای نرم افزارهایی هستند که پیام های تکراری را تشخیص داده و نابود می کنند. ممکن است فردی یک اسپم را مشاهده کند و قبل از کنسل شدن آن توسط سرورهای آن ها، به آن پاسخ دهد که می تواند باعث ارسال دوباره اسپم شود. از آنجایی که این پیام کپی محسوب نمی شود، کپی مجدداً ارسال شده، زمان بیشتری می برد. ارسال مجدد ممکن است باعث شود تا ارسال کننده به غلط به عنوان بخشی از پیام اسپم تلقی شود. تکنیک های کاربر نهایی. شماری از تکنیک ها هستند که افراد برای دسترسی محدود به آدرس ایمیل استفاده می کنند با این هدف که شانس خود را برای دریافت اسپم کاهش دهند. احتیاط. اشتراک گذاری یک آدرس ایمیل تنها در میان یک گروه محدود از مکاتبه کنندگان یک راه برای محدود کردن شانس این خواهد بود که آدرس به صورت هدفمند توسط هرزنامه برداشته شود. به طور مشابه، هنگام ارسال پیام به تعدادی از دریافت کنندگان که یکدیگر را نمی شناسند، آدرس گیرنده را می توان در "bcc: field" قرار داد به طوری که هر دریافت کننده یک لیست از آدرس های ایمیل دریافت کنندگان دیگر را دریافت نکند. Address munging. آدرس ایمیل ارسال شده در صفحه های وب، دانلود مستقیم ات
اق های گفتگو در برابر برداشت آدرس ایمیل آسیب پذیرند. آدرس munging عمل پنهان است که یک آدرس ایمیل برای جلوگیری از جمع آوری خودکار در این راه انجام داده است. اما هنوز هم به خواننده اجازه می دهد آن را بخواند و منبع آن را بداند. یک آدرس ایمیل مثل "no-one at example.com" ممکن است به صورت "no-one at example dot com" نوشته شده باشد. به عنوان مثال یکی از تکنیک های مرتبط برای نمایش تمام یا بخشی از آدرس ایمیل به عنوان یک تصویر، یا به صورت متن مخلوط با کاراکترهای سفارشی ذخیره گردد. اجتناب از پاسخ به اسپم. رعایت این نکته که به اسپم ها پاسخ داده نشود، بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا به عنوان یک نمونه رایج، اسپم ها می توانند به سادگی با توجه به پاسخ بفهمند که آدرس ایمیل معتبر است. به طور مشابه، بسیاری از پیام های اسپم حاوی لینک های وب یا آدرس هایی است که کاربر دستور به حذف آن از فهرست اسپم ها داده است و این کار می تواند خطرناک باشد. در هر صورت، آدرس های فرستنده اغلب در پیام های اسپم جعلی هستند؛ بنابراین در پاسخ به اسپم ممکن است تحویل ناموفق باشد یا ممکن است به شخص ثالث کاملاً بی گناهی برسد. فرم های تماس. گاهی اوقات شرکت ها و اف
راد از انتشار یک آدرس ایمیل برای کسانی که خواهان تماس از طریق فرم تماس در صفحه وب هستند اجتناب می کنند؛ زیرا معمولاً اطلاعات از طریق ایمیل فرستاده می شود. غیرفعال کردن html در ایمیل. بسیاری از برنامه های پست الکترونیکی مدرن دارای قابلیت های مرورگر وب، مانند نمایش HTML، آدرس ها و تصاویر هستند. جلوگیری یا غیرفعال کردن این ویژگی به جلوگیری از اسپم ها کمکی نمی کند. با این حال ممکن است برای جلوگیری از برخی از مشکل ها استفاده شود. اگر یک کاربر یک پیام هرزنامه را باز کند، تصاویر مهاجم که توسط جاوا اسکریپت یا حمله های آسیب پذیری های امنیتی در اجرای html، باگ های وب را ردیابی می کند. سرویس گیرنده های ایمیل که به صورت غیر اتوماتیک دانلود و نمایش.html تصاویر و فایل های ضمیمه، خطرهای کمتری دارند و همچنین استفاده کنندگان سرویس گیرنده های ایمیل را طوری تنظیم می کنند که این موارد را به صورت پیش فرض نمایش ندهند. آدرس های ایمیل یک بار مصرف. یک کاربر ایمیل ممکن است گاهی اوقات نیاز به دادن آدرس به یک سایت بدون اطمینان کامل به این که صاحب سایت برای کاربر هرزنامه ارسال نمی کند، داشته باشد. یکی از راه های کاهش خطر ارائه یک آدرس ای
میل یکبار مصرف است. (آدرسی که کاربر می تواند پس از فرستادن ایمیل با اکانت واقعی آن را غیرفعال یا رها کند) شماری از سرویس ها ایمیل های یکبار مصرف عرضه می کنند. آدرس هایی که می توان آن را به صورت دستی غیرفعال کرد، می توانند پس از یک فاصله زمانی معین منقضی شوند یا پس از فرستادن تعداد معینی پیام منقضی شوند. آدرس ایمیل یکبار مصرف می تواند توسط کاربران برای ردیابی این که آیا صاحب سایت آدرس افشا کرده است یا دارای یک نقض امنیتی است، مورد استفاده قرار گیرد. رمزهای Ham. سیستم هایی که از پسورد Ham استفاده می کنند، می خواهند فرستنده ناشناس باشند و ایمیل دارای یک رمز است که نشان دهد که یک پیام Ham است و هرزنامه نیست. به طور معمول آدرس ایمیل و رمز عبور ژامبون در یک صفحه وب شرح داده شده و رمز عبور Ham در خط موضوع پیام ایمیل یا اضافه کردن به «نام کاربری» بخشی از آدرس ایمیل با استفاده از روش اضافه کردن آدرس استفاده می شود. کلمه عبور Ham اغلب با سیستم تصفیه که از طریق آن فقط دسته ای از پیام هایی که خود را به عنوان " Ham " را شناسایی کرده اند اجازه ترکیب داده است. گزارش هرزنامه. با ردیاب ای اس پی، فرستنده هرزنامه و گزارش جرم می
تواند سرویس فرستنده هرزنامه بسته شود و تحت تعقیب قرار گیرد. متأسفانه، پیگیری کردن فرستنده هرزنامه می تواند مشکل باشد، در حالی که برخی از ابزار آنلاین مانند SpamCop و شبکه امن تخلف برای کمک وجود دارد. اما آن ها همیشه دقیق نیستند. عموماً، گزارش هرزنامه در این شیوه بخش بزرگی از رفع کردن اسپم نیست. زمانی که فرستنده اسپم به سادگی عملیات خود را به یک isp یا آدرس ای پی یا url جدید منتقل می کند. در بسیاری از کشورها مصرف کنندگان ممکن است ناخواسته ایمیل های تجاری فریبنده را به مقام های آن ها ارسال کنند: به عنوان مثال در ایالات متحده به آدرس ایمیل (spam at uce.gov) تکنیک های خودکار برای ادمین های ایمیل. اکنون تعداد زیادی از برنامه های کاربردی، لوازم، خدمت ها و سیستم های نرم افزاری وجود دارد که ایمیل ها را مدیریت می کنند. می توانید به منظور کاهش هرزنامه ها در سیستم و صندوق پستی خود از آن ها استفاده کنید. به طور کلی این تلاش برای نپذیرفتن (و یا "بلاک") اکثر ایمیل های اسپم در مرحله اتصال smtp است. اگر یک پیام را قبول کنند، محتوای آن را به طور معمول تجزیه و تحلیل می کنند و ممکن است تصمیم به "قرنطینه" پیام به عنوان اسپم بگی
رند. احراز هویت. برای شناسایی تعدادی از سیستم هایی که توسعه یافته اند، می توانید به صاحبان دامنه آن ایمیل ارسال کنید. بسیاری از این سیستم هایی که از دی ان اس استفاده می کنند، فهرستی از سایت های احراز شده برای فرستادن ایمیل از جهت هرزنامه هستند. وقتی که هرزنامه ها به طور مستقیم حمله نمی کنند، این سیستم ها برای فرستنده هرزنامه از بابت جعل آدرس مشکل بیشتری پیدا می کنند. سیستم های پرسش / پاسخ. یکی دیگر از روش هایی که ممکن است توسط ارائه دهندگان خدمت های اینترنت استفاده شود، توسط شرکت خدمت های تخصصی برای حذف هرزنامه است که درخواست ها با فرستندگان ناشناس باید به تصویب آزمون های مختلف قبل از ارسال پیام های برسند. این استراتژی ها به اصطلاح سیستم های پرسش و پاسخ یا C/R نامیده می شوند. این یک کانال ایمیل است که اجرا می شود. فیلتر بر اساس بررسی. فیلتر بر اساس بررسی، سوء استفاده از این واقعیت است که پیام ها به صورت توده ای ارسال می شوند و آن ها یکسان و با تغییرهای کوچک خواهند بود. فیلتر بر اساس بررسی کامل از هر چیزی که ممکن است بین پیام متفاوت باشد صورت می گیرد. کاهش مواردی که برای بررسی پایگاه داده ای که پیام ها با ایمی
ل دریافت کنندگان جمع آوری شده و در نظر گرفتن آن ها به عنوان هرزنامه. برخی افراد یک دکمه در ایمیل دریافت کننده قرار می دهند تا بتواند با کلیک بر روی آن، پیام را به عنوان هرزنامه معرفی کند. اگر بررسی در پایگاه داده انجام شود پیام به احتمال زیاد هرزنامه است. مزیت استفاده از این نوع فیلتر این است که اجازه می دهد تا کاربران عادی در شناسایی هرزنامه ها کمک کنند و تنها برای ادمین ها نیست. در نتیجه جلوگیری از هرزنامه ها بسیار افزایش یافت. اشکال این روش این است که فرستنده هرزنامه می تواند هرزنامه به صورت نامرئی و عجیب در بین هر یک از پیام ها درج کند. (که به آن هش باستر می گویند) در نتیجه هر پیام باید به صورت منحصر به فرد بررسی شود. این امر منجر به یک مسابقه تسلیحاتی بین توسعه دهندگان نرم افزارهای کنترلی و توسعه دهندگان نرم افزارهای تولید هرزنامه می شود. فیلتر بر اساس بررسی شامل موارد زیر می شود: Distributed Checksum Clearinghouse Vipul's Razor فیلتر مبتنی بر کشور. از سرویس دهنده ایمیل انتظار می رود که هرگز با کشورهای خاصی که از آن ها مقدار زیادی از هرزنامه دریافت می کنیم ارتباط برقرار نکند؛ بنابراین، آن ها از فیلتر بر
اساس کشورهای مختلف استفاده می کنند. (که یک تکنیک است که بلوک های ایمیل از کدام کشورها هستند) این تکنیک بر این اساس است که کشور مبدأ خود را توسط آدرس آی پی فرستنده ها به جای ویژگی فرستنده تعیین می کند. فهرست غیرمجاز بر اساس DNS. از فهرست غیرمجاز بر اساس DNS یا DNSBLs برای اکتشاف یا مسدود کردن استفاده می شده است. یک سایت فهرستی (عموما آدرس آی پی) را از طریق دی ان اس منتشر می کند. سرویس دهنده های ایمیل می توانند در زمان این منابع را قبول یا رد کنند. امتیاز DNSBLs این است که می تواند سیاست های مختلفی را اتخاذ کند. برخی از سایت های شناخته شده هم هرزنامه نیز منتشر می کنند. همچنین لیستی از پروکسی ها و لیستی از آی اس پی های شناخته ای که هرزنامه منتشر می کنند. سیستم های تولید فهرست غیرمجاز بر اساس DNS دامنه یا آدرس های سایت را به دو دسته خوب (سفید) وبد (سیاه) تقسیم می کنند از جمله: RHSBLs و URIBLs فیلترینگ URL. بیشتر پیام های اسپم یا فیشینگ حاوی یک یو ار ال اند که با کلیک کردن بر روی آن ها قربانیان را به خود جلب می کنند؛ بنابراین یک روش محبوب از اوایل سال ۲۰۰۰ شامل استخراج یو ار ال ها از پیام ها و نگاه به آن ها را در
پایگاه داده مانند لیست دامنه های بلوک هرزنامه ها SURBL, URIBL,(DBL)است. اجرای دقیق استانداردهای RFC. تجزیه و تحلیل ایمیل های سازمان با استاندارد آر اف سی برای پروتکل ساده انتقال ایمیل (SMTP) را می توان برای قضاوت دربارهٔ احتمال هرزنامه بودن آن مورد استفاده قرار داد. بسیاری از هرزنامه نویسان از ضعف های نرم افزاری و عدم تطابق با استانداردها استفاده می کنند. چرا که آن ها به صورت قانونی کنترل نمی شوند و از آن کامپیوترها برای ارسال هرزنامه استفاده می کنند(کامپیوتر زامبی). با تنظیم محدودیت های بیشتری برای انحراف از استانداردهای انر اف سی که توسط ام تی سی پذیرفته شده، یک ادمین ایمیلی می تواند به طور قابل توجهی هرزنامه ها را کاهش دهد. اما همه این روش ها نیز خطر نپذیرفتن ایمیل از سرورهای قدیمی تر یا دارای نرم افزار ضعیف و پیکربندی شده را دارند. بنر خوشامد. سرور ارسال کننده لازم است صبر کند تا SMTP بنر خوشامد را دریافت کند. بنر قبل از هرگونه اطلاعاتی فرستاده می شود. یک تأخیر عمدی می توان به سرورهای دریافت کننده معرفی کرد تا به سرویس دهنده اجازه دهیم هرزنامه ها را شناسایی و از هر گونه برنامه های فرستنده اسپم ممانعت کنند
و برای دریافت بنر منتظر نشویم. نپذیرفتن به صورت موقت. این روش لیستی خاکستری است که در واقعیت یک پروتکل SMTP که اجازه می دهد تا به صورت موقت پیام های ورودی پذیرفته نشوند. لیست خاکستری با استفاده از استاندارد کد خطای ۴۴۴ به طور موقت، تمام پیام هایی که از فرستنده های ناشناخته یا از سرویس دهنده پست الکترونیکی ناشناس فرستاده می شوند را رد می کند. همه MTAهای موافق اقدام برای تحویل دوباره هستند اما بسیاری از هرزنامه ها دوباره فرستاده نمی شوند، اما بر روی آدرس های جدید در لیست نقل مکان می کنند و این را به اتلاف وقت برای دوباره فرستادن به یک آدرسی که قبلاً به عنوان یک مشکل ارائه شده ترجیح می دهند. تمام پیام هایی که به صورت قانونی از فرستندگان برای اولین بار فرستاده می شوند آزمایش شده و با تأخیر ارسال می شوند که به آن حرکت نزولی لیست خاکستری می گویند. همچنین این احتمال وجود دارد که برخی از پیام هایی قانونی تحویل داده نشوند. اگر یک پیکربندی یا طراحی ضعیف (اما قانونی) داشته باشند سرور پست الکترونیکی رد موقت به عنوان رد دائمی تعبیر کرده و به جای آن که به صورت صحیح اقدام به ارسال دوباره کند، یک پیام بیرون انداختن برای فرس
تنده اصلی می فرستد. بررسی HELO/EHLO – RFC 5321می گوید سرور SMTP ممکن است آرگومان نام دامنه را از ارتباط دستور EHLO با IP آدرس مشتری شناسایی کند. با این حال، اگر شناسایی شکست بخورد، سرور نباید بر این اساس پذیرش یک پیام را لغو کند. اغلب سیستم ها می توانند پیکربندی شوند برای: خط لوله نامعتبر. چند تا از دستورهای SMTP مجاز به قرار دادن یک بسته در خط لوله هستند. برای مثال، اگر یک ایمیل فرستاده شود با CC: سرآغاز، چند SMTP "RCPT TO". دستورها ممکن است به جای این که یک بسته در هر دستور "RCPT TO" قرار گیرند، در یک بسته قرار می گیرند. پروتکل SMTP، اغلب مستلزم آن است که خطاها بررسی شوند و همه چیز را در نقاط خاصی هماهنگ شوند. بسیاری از هرزنامه ها، همه چیز را در یک بسته واحد ارسال می کنند. از آنجایی که آن ها به اشتباه ها اهمیتی نمی دهند کارآمدتر هستتد. برخی MTAها این خط لوله نامعتبر تشخیص و ایمیل های فرستاده شده از این طریق را نمی پذیرند. بدون لیست. سرورهای ایمیل که برای هر دامنه داده شده در یک لیست اولویت بندی از طریق رکوردهای MX مشخص شده است. این روش بدون لیست است که به سادگی با اضافه کردن یک رکورد MX به یک سرور غیر موجود
به عنوان سرور «اصلی» اشاره می شود. (به عنوان مثال که با کمترین مقدار اولویت) به این معنی که ایمیل اولیه مخاطب همیشه شکست خواهد خورد. بسیاری از منابع هرزنامه در صورت شکست، دوباره سعی در باز فرستادن پیام نمی کنند. به طوری که تولیدکننده هرزنامه به سمت قربانی بعدی حرکت می کند. زمانی که سرورهای ایمیل قانونی باید برای شماره بالاتر در MX باز ارسال کنند، ایمیل طبیعی با تنها یک تأخیر کوچک تحویل داده خواهد شد. رهاسازی تشخیص. در اتصالات SMTP همیشه باید با دستور QUIT تمام شود. بسیاری از تولیدکنندگان اسپم از این مرحله به دلیل این که اسپم خود را قبلاً ارسال شده است صرف نظر می کنند و زمان صحیح بستن اتصال پهنای باند را در نظر می گیرند. برخی از انواع MTAها قادر به تشخیص اینکه آیا اتصال صحیح بسته شده است یا نه و استفاده از این به عنوان یک مقدار قابل اعتماد برای سیستم های دیگر هستند. هانیپات ها. روش دیگری که به سادگی از تقلید MTAها که ایمیل ها باز ارسال می شوند ظاهر شده یا به تقلید سرور پروکسی TCP/IP که زمانی که پروکسی باز می شود ظاهر خواهند شد. فرستندگان اسپم کسانی هستند که سیستم ها را برای بازپخش یا پروکسی بررسی کرده تا یک م
یزبان برای فرستادن ایمیل از میان آن ها پیدا کنند که این کار نیازمند زمان، منابع و افشای اطلاعات به طور بالقوه در مورد خود و منشأ هرزنامه هایی به عنوان هانی پات عمل می کنند. ممکن است چنین سیستم هایی به سادگی با تلاش های هرزنامه کشف شوند تا ارسال آن ها به DNSBLها یا ذخیره سازی آن ها آنالیز شود. یکی از معروفترین موارد استفاده از این روش، سرویس هانی پات BotOrNot بود که از هانیپات ها برای شناسایی ربات های شبکهُ اجتماعی و جلوگیری از فعالیت اسپمینگ آنها فعالیت می کرد. فیلتر ترکیبی. فیلتر ترکیبی از قبیل این که که در برنامه های منبع باز هرزنامه قاتل با استفاده از همه یا برخی از هرزنامه ها را تست کرده و به هر تست یک نمره عددی اختصاص می دهد. هر پیام بر اساس الگوها و نمره های مناسب اسکن می شود. اگر مجموع نمره های کمتر از یک مقدار ثابت بود، پیام را می توان نپذیرفت یا به عنوان یک هرزنامه علامت گذاری کرد. اعتماد به این که هیچ یک از آزمون هرزنامه به خودی خود می تواند یک پیام به عنوان هرزنامه علامت گذاری کند، نرخ رشد کاذبی است که می تواند تا حد زیادی کاهش یابد. چند ابزار از قبیل شبکه فایروال هرزنامه Barracuda و خدمت هایی مانن
د Postini و اجرای هرزنامه های Cudamail و فیلتر bayesian برای فیلتر کردن در آستانه اقدام است. به عنوان مثال به صورت پیش فرض ممکن است: -برچسب زدن ایمیل یا اضافه کردن یک «برچسب» یا «هرزنامه مشکوک» که هشداری در خط عنوان ایمیل برای کمک به کاربران نهایی در چک کردن صندوق پستی کاربر است. -قرنطینه ایمیل (ایمیل را نگه داشته و به کاربر نهایی اطلاع می دهم که ایمیل را به احتمال زیادی هرزنامه است و این نتایج به او نشان داده می شود) به طور معمول این نوع عمل به دلیل ویژگی های بیشتر «اسپم» در ایمیل مانند لینک ها، محتوای تصویر بیش از متن، یا کلمه های خاص گرفته شده است. -بلاک کردن ایمیل (به آن اجازه ورود نمی دهیم) به طور معمول این عمل به علت حضور کلمه هایی مانند viagra، یا لینک به سایت های مخرب در ایمیل صورت گرفته است. یا از آدرس هایی است که توسط اسپم ها استفاده شود، یا به توسط انواع لیست سیاه آنلاین مانند Barracuda مرکزی یا SpamHaus شناخته شده است. محافظت هرزنامه های خارج از محدوده. حفاظت از هرزنامه های خارج از محدوده شامل اسکن ترافیک ایمیل به عنوان خروجی یک شبکه، شناسایی پیام های اسپم و پس از آن مسدود کردن پیام یا خاموش کردن
منبع ترافیک صورت می گیرد. حفاظت از هرزنامه های خارج از محدوده را می توان در سطح یک شبکه گسترده انجام داد (با استفاده از سیاست مبتنی بر مسیریابی یا تکنیک های مشابه برای مسیریابی پیام های SMTP که به سرویس های فیلتر دار وارد می شوند). یا می توان آن را بدون یک درگاه استاندارد SMTP اجرا کرد. در حالی که تأثیر اقتصادی هرزنامه ها از دریافت کنندگان هرزنامه است، شبکه ارسال نیز هزینه های مالی، از قبیل پهنای باند هدر رفته و خطر مسدود شدن آدرس آی پی را در شبکه های دریافت تجربه می کنند.
در منطق اسلامی، دو نوع برهان وجود دارد که به آن ها برهان لمّی و برهان انّی گفته می شود. این دو نوع برهان بر اساس جهت استدلال (از علت به معلول یا از معلول به علت) با هم تفاوت دارند. برهان لمّی یعنی استدلال از علت به معلول. در این نوع استدلال، ما دلیل یا علت پدیده ای را می دانیم و بر اساس آن، به وجود پدیده پی می بریم. مثال: وقتی می دانیم پشه مالاریا در یک روستا هست، نتیجه می گیریم که مردم به مالاریا مبتلا شده اند. برهان انّی یعنی استدلال از معلول به علت. در این حالت، از مشاهده یک اثر یا نتیجه، به وجود علت آن پی می بریم. مثال: پزشک از دیدن سرفه های خشک بیمار، به این نتیجه می رسد که او به بیماری سل دچار است. بنابراین برهان لمّی، برهانی چرایی محور است و برهان انّی، برهانی نشانه محور. برهان علّی (لمّی) دقیق تر و عمیق تر است، چون هم وجود و هم علت را نشان می دهد، ولی برهان معلولی (انّی) فقط اثبات وجود چیزی را از راه نشانه ها یا آثار آن انجام می دهد. درباره نام گذاری. واژهٔ «لمّی» از «لِمَ» (یعنی «چرا؟») گرفته شده که در عربی برای پرسیدن علت به کار می رود؛ پس «برهان لمّی» یعنی برهانی که علت را روشن می کند. واژهٔ «انّی»
از «انّ» گرفته شده که نشانهٔ وجود داشتن یا اثبات شدن چیزی است؛ پس «برهان انّی» یعنی برهانی که وجود داشتن یک چیز را نشان می دهد، اما لزوماً علتش را نمی گوید..
برهان انّی یا برهان «اینکه هست» برهانی است که از معلول پی به علّت می بریم. مثلاً از رنگ زرد و سرفه های خشک و تبی که قطع نمی شود و الخ حکم به مسلول بودن می شود. برهان أنّ تنها علّت اجتماع دو طرف نتیجه (اصغر و اکبر) را در ذهن و تصدیق بدان را بیان می کند، و خلاصه به وسیلهٔ آن انسان درمی یابد که چرا تصدیق بدان واجب است. امّا علّت اینکه چرا شیء فی نفسه چنین است بیان نمی شود.
برهان لِمّی یا برهان «چرا هست» برهانی است که از علّت پی به معلول می بریم. مثلاً در اطراف دهی پشهٔ مالاریا می بینیم و حکم می کنیم به اینکه اهالی آن ده به مالاریا مبتلا هستند. یا از تجزیهٔ خون و ادرار یا ترشّح سینه به مرض قند یا نارسائی کبد و کلیه یا مرض سل و امثال آن پی می بریم. برهان أنّ برهانی است که حدّ وسط آن علّت وجود اکبر برای اصغر است. برهان لِم هم علّت وجود مطلوب را بیان می کند و هم علّت تصدیق به آن را.
در انتقال محتوای اچ تی تی پی (HTTP) تشخیص هویت پایه و اصالت سنجی برای دسترسی های اولیه (Basic access authentication) یکی از روش های مرورگرها و رایانه ها در هنگام درخواست هایشان است. قبل از انتقال نام کاربری به اضافه یک دو نقطه به رمز عبور اتصال داده می شود. رشتهٔ حاصل بر اساس یک الگوریتم ۶۴ بیتی کدگذاری می شود. برای مثال نام کاربری "Aladdin" و رمز عبور "open sesame" به صورت Aladdin:openxnxx متصل می گردد. نتیجه کد شده رشته حاصل برا خواهد بود. اگر چه رشته کد شد نام کاربری و رمز عبور را غیرقابل خواندن می کند اما نرم افزارها به سادگی می توانند آن را کدگشایی نمایند. اچ تی تی پی هیچ ضمانتی در مورد امنیت اطلاعات انتقالی مانند HTTPS فراهم نمی کند. تشخیص هویت پایه در ۱۹۹۶ در RFC 1945 تعریف شد. اطلاعات بیشتر در مورد مسائل امنیتی را می توانید در RFC 2616 و RFC 2617 بیابید. HTTP/1.1 تشخیص هویت پایه و تشخیص هویت خلاصه را پشتیبانی می کند. مزایا. تمامی مرورگرها تشخیص هویت پایه را پشتیبانی می کنند. اما نام کاربری و رمز عبور را به صورت متن بدون رمزنگاری ارسال می کند و به همین خاطر در دسترسی های عمومی وب مورد استفاده قرار می گ
یرد. اگر چه می توان آن را با SSL/TLS ترکیب نمود. کاربرد SSL/TSL برای این است که تمام محتوای انتقالی را رمز نماید به همین دلیل کمتر از تشخیص هویت پایه استفاده می شود. بیشتر مرورگرهای یه هشدار در مورد سایت هایی که از تشخیص هویت پایه بدون SSL/TSL استفاده می کنند به کاربر نمایش می دهند، اما در هنگام استفاده هم زمان آن ها با یکدیگر هشداری نمایش نمی دهند. مکانیزم جایگزین، تشخیص هویت خلاصه، توسعه داده شد تا روشی برای عبور دسترسی ها در ارتباطات غیر امن باشد. نرم افزارها و سیستم های مدیریتی بعضی اوقات از تشخیص هویت پایه (در شبکه های مورد اعتماد) استفاده می کنند. این فرایند دست و پا گیر است، اما ترافیک شبکه است که توسط انسان قابل خواندن برای اهداف اشکال زدایی است. یکی از مزیت های دیگر تشخیص هویت پایه این است جلوگیری از مشکلاتی پروتکل هایی از قبیل NTLM است. معایب. اگرچه این طرح به راحتی اجرا شود، اما بر این فرض که ارتباط بین کامپیوتر مشتری و سرور امن است و می تواند قابل اعتماد باشد، متکی است. به طور خاص، اگر SSL / TLS استفاده نشود، دسترسی به عنوان متنی ساد عبور می کند. مرورگرهای موجود اطلاعات احراز هویت را تا زمانی که ت
ب یا مرورگر بسته نشده است یا کاربر تاریخچه مرورگر را پاک نکند حفظ می نماید. اچ تی تی پی یک روش برای اینکه سرور بتواند به کاربر دسترسی مستقیم برای حذف این اطلاعات کش شده بدهد، ندارد. این به این معنی است که هیچ روش مؤثری برای خروج از یک سرور بدون بستن مرورگر وجود ندارد. این یک نقص قابل توجه است که نیاز خروج را به تولید کنندگان مرورگر تحمیل می کند که می توانند از API مانند جاوا اسکریپت، که به اچ تی تی پی اضافه می شود، یا از تکنیک های موجود از قبیل SSL / TLS که یک رشته را غیرقابل حدس می کند استفاده نماید. مثال. مراحلی که در انتقال داده بین یک کاربر و یک سرور اچ تی تی پی قرار دارد: منابع. Wikipedia contributors، "Basic access authentication،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Basic_access_authentication&amp;oldid=501934063 (accessed July 14، 2012).
روت کیت مجموعه ای از نرم افزارهاست که کنترل یک سیستم رایانه ای را به دست می گیرد. در این نوع حمله، کاربر سیستم متوجه حضور روت کیت نخواهد شد و هکر رایانه توانایی تغییر تمامی تنظیمات رایانه را دارد. روت کیت ها هدفشان این است در آینده کاری انجام بدهند ن درحال حاضر.و سعی میکنند در سطح پایین سیستم عامل را درگیرکنند روت کیت avail made attack بسیار خطرناک است چون کلیدهای رمزنگاری را در سیستم هایی که رمزنگاری شده اند ،استخراج میکند رایانه ای که تحت سلطه روت کیت و نهایتاً هکر قرار می گیرد را زامبی می نامند. اگر ضایعه ای در شبکه رایانه ها پیدا شود، با پیگیری آن به زامبی می رسیم و هکر نمی تواند ردیابی شود. روت کیت بدافزارهایی هستند که اغلب، آن ها را به خودی خود نمی توان مخرب یا خطرناک دانست، بلکه قرار گرفتن آن ها در کنار ویروس ها یا کرم های اینترنتی یا نوع استفاده از آن هاست که به آنان ماهیتی خطرناک می بخشد. به عنوان یک تعریف می توان گفت که روت کیت ابزاری نرم افزاری است که به وسیلهٔ آن این امکان وجود دارد تا فایل، پروسه یا کلیدی خاص در رجیستری را پنهان نمود. روت کیت ها اغلب در سطح سیستم عامل فعالیت کرده و با تغییراتی که
در سیستم عامل یا منابع آن انجام می دهند، به مقاصد خود دست پیدا می کنند. به علت قابلیت پنهان سازی قوی این گونه برنامه ها، شناسایی آن ها یا برنامه هایی که توسط آن ها پنهان گردیده اغلب مشکل بوده و این امر می تواند مشکلاتی را برای کاربران به وجود آورد. به عنوان مثال برخی از روت کیت ها پس از اجرا بر روی سیستم کاربر، کرمی را از دل خود بیرون آورده و بر روی سیستم کاربر اجرا می نمایند. سپس با قابلیت های خاص خود آن را از دید کاربر مخفی می کنند و کرم مزبور به راحتی به فعالیت های مخرب خود به دور از چشم کاربر ادامه می دهد. روت کیت ها برنامه هایی هستند که از نظر ساختار کاری بسیار شبیه Trojanها و Backdoorها هستند، ولی با این تفاوت که شناسایی روت کیت بسیار مشکل تر از درب های پشتی است زیرا روت کیت ها جایگزین برنامه های اجرایی مهم سیستم عامل شده و در گاهی مواقع خود را در هسته تزریق می کنند و به هکرها این اجازه را می دهند که از طریق در پشتی و پنهان شدن در عمق سیستم عامل به آن نفوذ کنند. به طور کلی دو نوع روت کیت وجود دارد روت کیت سنتی، روت کیت سطح هسته. سونی به منظور حفظ محصولات این شرکت از سی دی های کپی شده غیرمجاز، روی برخی
از سی دی های خود یک ویروس روت کیت وارد کرده تا میزان قابل استفاده بودن آن ها را در کامپیوتر مصرف کننده ها پایین بیاورد. در ابتدا سکوت شرکت سونی در عدم اعتراف به وجود این ویروس سر و صدای زیادی ایجاد کرد. کاربرد. روت کیت های سنتی با شناسایی اولین روت کیت بسیار قدرتمند در اویل سال ۱۹۹۰ در طول یک دهه گسترش پیدا کردند. روت کیت های سنتی برای سیستم عامل های مختلف نوشته شده اند ولی به طور سنتی بر روی سیستم های یونیکس تمرکز کرده اند؛ ولی برای ویندوزهای سرور مثل NT/2000 نیز روت کیت هایی نوشته شده اند که جایگزین کتابخانه های (DLL) شده یا سیستم را تغییر می دهند ولی تعداد زیادی از روت کیت ها برای سیستم های یونیکس نوشته شده اند. روت کیت ها اجازه دسترسی Root را به ما نمی دهند و ما هنگامی قادر به نصب آن ها بر روی یک سیستم هستیم که دسترسی ریشه ای و مدیر یک سیستم را توسط روش های دیگری مثل سرریز بافر به دست آورده باشیم؛ بنابراین یک روت کیت یک سری ابزارهایی است که با پیاده سازی یک در پشتی و پنهان کردن مدارک استفاده از سیستم و ردپاها به هکر اجازه نگهداری دسترسی را می دهد. روت کیت های سنتی به جای اینکه فایلی در هسته سیستم قربانی ا
ضافه کنند، سرویس ها و فایل های اصلی و مهم سیستم عامل قربانی را با یک نسخه تغییر یافته آن که عملیاتی مخرب انجام می دهد جایگزین می کنند. هکرها با پوشاندن چشم و گوش های مدیران سیستم که توسط روت کیت انجام می شود می توانند به صورت مؤثری حضورشان را در یک سیستم مخفی نگه دارند. lrk5 و Tornkit دو نمونه از روت کیت های سنتی هستند که برای سیستم های لینوکس و سولاریس نوشته شده اند. این روت کیت ها به محض نصب شدن در سیستم قربانی خود را با سرویس های حیاتی و مهم سیستم عامل جایگزین می کنند. روت کیت های سطح هسته نسبت به نوع سنتی بسیار حرفه ای تر هستند و از نظر سطح پنهان سازی بسیار پا را فراتر از نوع سنتی گذاشته اند زیرا این روت کیت ها در سطح ریشه پیاده سازی می شوند و این کار شناسایی و کنترل کردن آن ها را بسیار مشکل تر کرده است. روت کیت های سطح هسته به ما کنترل کاملی از سیستم اصلی و یک امکان قدرتمند برای جای گیری می دهد. خود هسته در حالی که یک کرنل زیبا و کارآمد به نظر می رسد تبدیل به یک اسب تروا می شود و در حقیقت هسته فاسد می شود ولی صاحب سیستم از این موضوع بی خبر می ماند. چند تا از معروف ترین روت کیت های سطح هسته Knrak و Adore
برای سیستم های لینوکس، Plasmoid برای سیستم های Solaris و روت کیت سطح هسته ویندوز ان تی برای سیستم های سرور ویندوز نام دارند.