Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسالمت جویانه یا "مصالحه جویانه" در منازعه مخصوص افرادی است که از سطح متوسطی از دغدغه برای دستاوردهای خود و دیگران برخوردارند. مصالحه جوها برای انصاف ارزش قائل شده و در این راه، مراودات مبتنی بر داد و گرفت متقابل را مورد استفاده قرار می دهند. مصالحه جوها بر این باورند که با پذیرش بعضی از درخواستهای مد نظر دیگران، این مفاهمه آنان را تشویق می کند که حاضر به مصالحه شوند، در نتیجه بانی حل منازعه می گردند (وان د ولییرت و ایووما، ۱۹۹۴). این شیوه حل منازعه را می توان ترکیبی از دو راهبری "واگذاری" و "مشارکتی" در نظر گرفت. حل منازعه سیاسی در عمل. جنگ میان طرفینی رخ می دهد که بر سر ناسازگاری میان خود به ستیز می پردازند. ماهیت یک ناسازگاری می تواند سرزمینی یا حکومتی باشد، اما یک طرف دعوا می بایست یک "دولت یا هرتشکیلات مخالف، یا ائتلافی از تشکیلات باشد، که به جهت کسب برتری موضع مخالف خود در جریان منازعه مسلحانه داخلی یا بین دولتی، از نیروی مسلحانه بهره می گیرد." جنگ ها گاهی با یک معاهده صلح خاتمه می یابند که به عنوان یک "قرارداد رسمی میان طرفین جنگ تعریف می شود که به بیان ناسازگاری مورد مناقشه پرداخته، تمام یا بخشی از آ
ن را حل می کند یا اینکه به طور واضح خطوطی برای طرفین دعوا به قصد ترمیم ناسازگاری هایشان ترسیم می کند." آتش بس، شکل دیگری از قرارداد میان طرفین جنگ می باشد، اما بر خلاف قرارداد صلح، قرارداد آتش بس تنها "به رفتار و عملکرد طرفین درگیر جنگ سر و سامان می دهد.[و] به شرح و بیان اختلاف نمی پردازد." بر پایه فرهنگ. حل منازعه هم به عنوان یک روش عملی و همینطور یک رشته دانشگاهی نسبت به مقوله فرهنگ بسیار حساس است. در بافت فرهنگی غرب، از جمله در کانادا و ایالات متحده، یک حل منازعه موفقیت آمیز معمولاً از روش هایی چون بسط ارتباطات میان طرفین، حل مسئله و تهیه معاهدات در جهت نیل به خواسته های بنیادینشان استفاده می شود. در این شرایط، حل منازعه کنندگان با افراد درگیر اغلب در مورد یافتن راه حل برد-برد یا سناریوی رضایت بخش متقابل صحبت می کنند (بنگرید به فیشر و اوری، ۱۹۸۱ Getting to Yes). در بسیاری از بافت های فرهنگی غیر غربی مانند افغانستان، ویتنام و چین نیز یافتن راه حل های "برد-برد" اهمیت دارد، اگر چه راه رسیدن به آن خیلی متفاوت است. در این بافت های فرهنگی، ارتباط گیری مستقیم میان طرفین دعوا که به صراحت به بیان مسایل مورد مخاطره
در منازعه می پردازد، ممکن است بسیار بی ادبانه به نظر آمده و منازعه را عمیق تر و در یافتن راه حل آن، تأخیر ایجاد کند. بر عکس، روش برقراری ارتباط میان طرفین با مداخله دادن رهبران قومی، قبیله ای و مذهبی، برقراری ارتباط غیرمستقیم از طریق شخص ثالث در مورد واقعیات دشوار، و ارائه پیشنهاد از راه داستان پردازی، روشی نتیجه بخش خواهد بود (بنگرید به وینود سوامی(۱۹۹۲)، Conflict Mediation Across Cultures). حل منازعات بین فرهنگی اغلب از دشوارترین موارد است، چرا که انتظارات طرفین اختلاف ممکن است بسیار متفاوت باشد و احتمال بروز سو تفاهم بیشتر وجود دارد. [به منبع نیاز دارد] در میان جانوران. حل منازعه، همچنین در میان جانوران از جمله سگها، گربه ها، میمونها، مارها، فیل ها و نخستی سانان [آغازیان] مورد مطالعه قرار گرفته است (بنگرید به فرانس د وال، ۲۰۰۰). پرخاشگری در میان همنوعان و در درون گروه، نسبت به پرخاشگری بین گروه ها بیشتر است. در حالیکه پرخاشگری میان افراد فاصله ایجاد می کند، در مورد نخستی سانان بیشتر بعد از دوره پرخاشگری صمیمیت دیده می شود. این اظهار صمیمیت ها از تیمار کردن یکدیگر و سایر اشکال تماس بدنی تشکیل می شود. اثرات
عصبی مانند افزایش ضربان قلب، معمولاً پس از این علامتهای آشتی جویانه کاهش می یابند. انواع مختلف نخستی سانان، و همینطور بسیاری دیگر از گونه هایی که به صورت گروهی زندگی می کنند، اشکال متفاوتی از رفتار آشتی جویانه را بروز می دهند. حل منازعاتی که تعامل بین افراد یک گروه را تهدید می کند برای بقا ضروری بوده و در نتیجه از ارزش تکاملی زیادی برخوردار می باشد. این یافته ها، نظریه های مطرح قبلی دربارهٔ کارویژه کلی پرخاشگری (همان فاصله افکنی میان افراد که نخستین بار توسط کونراد لورنز ارائه شده بود) را رد می کند. نظریه قبلی بیشتر به نظر می رسید در موارد منازعه میان گروهها، و نه در درون آن ها مصداق داشته باشد. علاوه بر تحقیق دربارهٔ نخستی سانان، زیست شناسان کندوکاو و پژوهش دربارهٔ مصالحه در میان دیگر جانوران را نیز آغاز کرده اند. تا همین اواخر، یافته هایی که به فرایند مصالحه در میان غیر نخستی سانان می پرداخت مشاهدات نقل شده و داده های آماری اندکی را شامل می شد. اگر چه شواهد مربوط به رفتار صلح طلبانه پس از منازعه به دهه ۱۹۶۰ بر می گردد، اما برای نخستین بار در سال ۱۹۹۳ بود که راول از مصالحه در میان گوسفندان غیر اهلی بوضوح نام
برد. از آن زمان به بعد، مصالحه در میان کفتارهای خالدار، شیرها، دلفین ها، میمون های موگوز کوتاه قد، بزهای خانگی و سگ های خانگی مشاهده شده است. حل منازعه، هم در ایالات متحده و هم در سراسر جهان به عنوان یک رشته بسط یافته شده از تجربه حرفه ای مطرح است. افزایش در هزینه های منازعه، نیاز به استفاده از شخص ثالثی که متخصص منازعه است و قادر به حل منازعه باشد را افزایش داده است. در واقع، سازمان های توسعه و امداد به تیم های خود متخصصین ایجاد صلح را نیز اضافه نموده اند. بسیاری از سازمانهای غیر دولتی عمده در جهت استخدام شاغلین کارآزموده در تحلیل و حل منازعه، احساس نیاز فزاینده ای می کنند. به علاوه، توسعه مورد بحث در حوزه حل منازعه منجر به افزایش نیاز به کارورزان حل منازعه در زمینه های مختلفی چون بازرگانی، نظام حقوقی، دفاتر دولتی، سازمان های غیر انتفاعی، دفاتر دولتی و موسسه های آموزشی در حال فعالیت در سراسر دنیا گردیده است. آموزش. دانشگاه ها در سراسر جهان دوره های آموزشی مربوط به پژوهش، تحلیل و تمرین در باب منازعه را عرضه می نمایند. مدرسه ILR دانشگاه کورنل، مؤسسه حل منازعه شاینمن را در خود جای داده است که مقاطع کارشناسی، ت
حصیلات تکمیلی و آموزش حرفه ای دربارهٔ حل منازعه را ارائه می دهد. مرکز عدالت و ایجاد صلح در دانشگاه منونایت شرقی (http://www.emu.edu/cjp) دوره کارشناسی و کارشناسی ارشدی ارائه می کند که تمرکز آن ها بر کاربرد عملی این مطالعات در جوامع و مناطق دستخوش منازعه، می باشد. دوره های تحصیلات تکمیلی فرعی در دانشگاه های جورج تاون و ترینیتی کالج دوبلین عرضه می شود. مؤسسه تحلیل و حل منازعه در دانشگاه جورج میسون دوره های کارشناسی، دیپلم و کارشناسی ارشد در حوزه تحلیل و حل منازعه، و یک دوره دکترای تخصصی در فلسفه منازعه و حل منازعه، برگزار می کند. دانشگاه جنوب شرقی نوا یک دوره دکترای تخصصی در حوزه تحلیل و حل منازعه ارائه می نماید که دانشجویان را در باب مهارت ها و فنون عملی، تحقیقات میان رشته ای، توسعه برنامه و خط مشی، نقد تاریخی، تحلیل فرهنگی و بنیان های نظری در این حوزه تربیت می کند. این دوره به دو صورت حضوری و غیر حضوری عرضه می گردد. بسیاری از دانشجویانی که دوره دکترای این رشته را می گذرانند، به عنوان پژوهشگر، نظریه پرداز، تحلیلگر، سیاست ساز و استاد در آموزش عالی به این حوزه ورود پیدا می کنند. از این گذشته، بنیاد پاکس لودنس وا
قع در کشور هلند، سازمانی است که از راه شبیه سازی حل منازعات در قالب سناریویی از روابط بین الملل، به دانشجویان کمک می کند تا دربارهٔ پیچیدگی های ظهور منازعه در دنیای سیاست بین الملل آموزش کافی بدست آورند. در نظام آموزشی انگلستان، حل منازعه، از راه تشویق آموزگاران و دانش آموزان به یادگیری سازوکارهایی که به رفتار پرخاشگرانه، یا به راه حل های مسالمت آمیز منجر می شوند به یکی از حوزه های علاقه در حال گسترش تبدیل شده است. دانشگاه تل آویو دو دوره تحصیلات تکمیلی، شامل دوره بین المللی حل منازعه و میانجی گری به زبان انگلیسی، در حوزه حل منازعه ارائه می کند. این دوره ها به دانشجویان این قابلیت را می دهد که در مناطقی که موضوع تحقیقات عمده در حل منازعات بین المللی است، آموزش ببینند. مرکز حل منازعه و صلح نلسون ماندلا، جامعه ملی اسلامی در شهر دهلی نو که یکی از نخستین مراکزی است که برای صلح و حل منازعه در یک دانشگاه هندی تأسیس می شود. این مرکز یک دوره تمام وقت دو ساله کارشناسی ارشد در تحلیل منازعه و ایجاد صلح و همینطور یک دوره دکترای تخصصی در مطالعات منازعه و صلح ارائه می کند. مدیریت تعارض. مدیریت منازعه به مدیریت بلند مدت منا
زعات هم کنشی گفته می شود. مدیریت منازعه عنوانی است که برای راه های مختلفی که مردم به وسیلهٔ آن نارضایتی های خود را بر طرف می کنند بکار می رود (در دفاع از آنچه که آن ها حق می دانند و علیه آنچه که آن ها نادرست می انگارند). راه های مذکور پدیده های متنوعی از جمله شایعه، استهزا، مجازات خودسرانه، تروریزم، جنگ، کینه ورزی، نسل کشی، قانون، میانجی گری و خشونت را شامل می گردد.[منبع مورد نیاز است.] اینکه کدام شکل از مدیریت منازعه در موقعیتهای مختلف متصور شده به کار خواهد رفت، از طریق بررسی ساختار اجتماعی یا مهندسی اجتماعی آن مورد خاص قابل پیش بینی خواهد بود. مدیریت منازعه اغلب از حل منازعه تفکیک می شود. هنگامی که یک منازعه واقعی روی می دهد، می بایست برای آن اصطلاحی مناسب با خصوصیاتی انحصاری به کار رود، که خود گویای علت کاربرد این اصطلاح باشد. منازعه صرفاً بروز یک موقعیت نا بجا نیست، بلکه اغلب به مسایلی ریشه دار در گذشته مربوط می شود. اصطلاح حل منازعه، به پایان دادن به مناقشه بنا به موافقت یک یا هر دو طرف درگیر اطلاق می شود، حال آنکه مدیریت منازعه به عنوان یک فرایند مداوم در نظر گرفته می شود که ممکن است هرگز به یک راه حل
نینجامد. هیچ یک از این دو اصطلاح به استحاله در منازعه ربط داده نمی شود، اصطلاحی که باز تعریف در موقعیت طرفین منازعه را مد نظر می گیرد. مشاوره دادن. هنگامی که منازعه شخصی به ناامیدی و از دست دادن بازدهی منجر می شود، مشاوره دادن می تواند پادزهری مؤثر واقع شود. با وجودی که تعداد کمی از سازمان ها از عهده هزینه های در اختیار گرفتن مشاوران حرفه ای در میان کارکنان خود برمی آیند، چنانچه مدیران آموزش ببینند، خود قادر خواهند بود این نقش را بر عهده بگیرند. مشاوره دادن به صورت غیر دستوری یا همان " شنیدن به قصد درک کردن"، روشی فراتر از یک صرفاً شنونده خوب بودن است_ توانایی که هر مدیری باید از آن بر خوردار باشد. گاهی اوقات، توانایی انجام یک عمل ساده در جهت تخلیه هیجانات یک فرد_ که شامل بیان کردن آن ها نزد یک شنونده با درک و توجه بالا است، کفایت می کند تا به نامیدی فرد بهبود بخشیده و او را قادر سازد تا ذهنیت حل مسئله را در خود تقویت کرده و بتواند بهتر از عهده حل مشکل فردی خود که آسیب رسان به کارش است، نیز بر آید. رهیافت غیر دستوری، از جمله روش های مؤثر در دسترس مدیرها برای مواجه با مشکلات و نا امیدی های زیردستان و همکاران م
ی باشد. روش های دیگری که بیشتر مستقیم و تشخیصی هستند وجود دارد که در شرایط متناسب خود به کار می روند. به هر روی، نقطه قوت برجسته رهیافت غیر دستوری (مشاوره غیر دستوری بر طبق معالجه مشتری-محور کارل روجرز می باشد)، در سادگی، اثر بخشی و در این واقعیت نهفته است که عمداً مدیران مشاوره دهنده را از تشخیص و تفسیر مشکلات عاطفی باز می دارد، چرا که دخالت در این امر نیازمند آموزش ویژه روانشناختی می باشد. شنیدن مسایل کارکنان همراه با همدردی و درک آن ها از احتمال تشدید مسئله می کاهد. این روش رهیافتی پر کاربرد برای کمک به افراد است که از عهده آن دسته از مشکلاتشان که بر روی کارایی شان در محل کار تأثیر منفی می گذارد برآیند.
اصطلاح حقوق اقلیت ها در بر دارندهٔ دو مفهوم جدا از هم است. اول حقوق طبیعی فردی، به طور مثال درخواست برای پذیرش هویت نژادی، قومی، طبقه ای، مذهبی، زبانی یا اقلیت های جنسی است. دوم مصالحهٔ حقوق مشترک برای گروه های اقلیت است. این اصطلاح همچنین امکان دارد که درخواستی ساده برای حقوق فردی هرکسی باشد، کسانی که شامل یا قسمتی از رٲی اکثریت نیستند. جنبش های حقوق مدنی اغلب در پی تأمین حقوق فردی که بر روی مبنای عضویت گروه اقلیت تکذیب نشده است، هستند. به طور مثال حقوق زنان در سطح جهانی و جنبش های حقوق LGBT یا تنوع جنبش های حقوق اقلیتی- نژادی در سراسر دنیا (مانند جنبش حقوق مدنی آفریقایی-آمریکایی (۱۹۶۸–۱۹۵۵)) تاریخچه. مسئله حقوق اقلیت برای اولین بار در سال ۱۸۱۴، در کنگره وین که در مورد سرنوشت یهودیان آلمانی و به خصوص لهستانی هایی که برای بار اول تفکیک شده بودند، مطرح شد. کنگره ابراز امیدواری کرد که پرو، روسیه، و اطریش مایل به مدارا و حمایت از حقوق اقلیت هایی است که در یک تبعیض گذاری سازمان دهی شده، حقوق شان نادیده گرفته شده است. کنگره پاریس در سال ۱۸۵۶ توجه خاصی را به وضعیت یهودیان و مسیحیان امپراتوری عثمانی کرد. در بریتانیا
ویلیام اوارت گلادستن به موضوع قتل عام بلغارها توسط لشکرکشی عظیم امپراتوری عثمانی، اعتراض کرد و خواستار توجه جهانی به این موضوع شد. کنگره برلین در سال ۱۸۷۸ وضعیت یهودیان در رومانی، به خصوص و همچنین صرب ها و بلغارها را مورد بررسی قرار داد. در کل کنگره های قرن نوزدهم در اعمال نفوذ قابل توجه اصلاحات شکست خورد. روسیه به صورت خاص در حمایت از مسیحیان ارتودوکس و مردم اسلاوی تحت کنترل امپراتوری عثمانی فعال بودند. زجر و شکنجه و تبعیض خصوصاً علیه اقلیت ها به طور فزاینده ای موضوع توجه رسانه بود، یهودیان شروع به برنامه ریزی اعتراضی به برنامه های روسیه کردند. به هر حال عصبانیت بین الملل در خصوص دیگر اقلیت ها کم بود، به عنوان مثال سیاه پوستان جنوب ایالات متحده. کسی توجه زیادی به حمله های آمریکایی ها نکرد تا در مقیاس وسیع در سال ۱۹۱۵ کشتار دسته جمعی اتفاق افتاد و حتی بعدش اتفاق خاصی رویی نداد. اولین حقوق اقلیت ها در ژوئیه سال ۱۸۴۹ با انقلاب پارلمان مجارستان اعلان و تصویب شد. حقوق اقلیت در قانون استرالیا در سال ۱۸۶۷ تدوین شد. Minority rights were codified in Austrian law in 1867. عهدنامه های اقلیت ها. در کنفرانس صلح ورسای، ش
ورای عالی کمیته، در کشورهای جدید و حمایت از اقلیت ها را تأسیس کرد. همه ایالات جانشین جدید، مجبور به امضای معاهدات حقوق اقلیت ها به عنوان پیش شرط به رسمیت شناختن دیپلماتیک شدند. هر چند که ایالات جدید به رسمیت شناخته شده بودند، آن ها قبل از امضای معاهده صلح نهایی به وجود نمی آمدند. مسئله حقوق آلمانی و لهستانی نقطه اختلاف بود و به عنوان حقوق لهستانی در آلمان در مقابل حقوق اقلیت آلمانی در لهستان به صورت محافظت نشده باقی ماند. همان طور که بسیاری از اصول اتخاذ شده توسط اتحادیه، معاهدات اقلیت بخشی از رویکرد آرمانگراهای ویلسون به روابط بین الملل و با مجمع خود، معاهدات بین الملل به طور فزاینده ای توسط دولت های مربوطه نادیده گرفته می شد، تا اینکه کل سیستم در اواخر سال ۱۹۳۰ عمدتاً فرو پاشید. با وجود شکست سیاسی اساس قوانین بین الملل آن ها باقی مانده است. پس از جنگ جهانی دوم، اصول قانونی در منشور سازمان ملل و میزبان از معاهدات بین الملل حقوق بشر گنجانیده شد. قانون بین الملل. حقوق اقلیت ها به عنوان درخواستی نژادی، مذهبی یا زبانی اقلیت ها و مردم بومی، قسمت جدایی ناپذیری از قانون حقوق بین الملل بشری هستند. مانند حقوق کودکان،
حقوق زنان، حقوق پناهندگان سیاسی. حقوق اقلیت کالبد یا چارچوبی قانونی است که برای گروه های خاصی که آسیب پذیرند یا دارای شرایط نامساعد یا بحرانی در جامعه دارند فراهم و طراحی شده و قادر به کسب مساوات و برابری و محافظت از آزار و اذیت آن ها است. برای اولین بار پس از جنگ، معاهده بین المللی برای حفاظت از حقوق اقلیتها، برای حفاظت از آن ها از بزرگترین تهدید برای موجودیت خود طراحی شد، کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد پیشگیری و مجازات جنایت نسل کشی بود. استانداردهای حقوق بشری بعدی که به عنوان حقوق اقلیت تدوین شده اند؛ شامل پیمان بین المللی بر روی حقوق سیاسی و مدنی هستند (ماده ۲۷) بیانیه ملت های متفق بر روی حقوق افراد متعلق به ملیت، نژاد، مذهب و حقوق زبانی است، دو شورای معاهدات اروپا (کنوانسیون چارچوب حفاظت از اقلیت های ملی و قانون اساسی اروپا برای منطقه ای یا زبان های اقلیتی) و سازمانی برای امنیت و تعاون در اروپا (OSCE) سند کوپنهاگ در سال ۱۹۹۰. حقوق اقلیتی برای حمایت از موجودیت، حمایت از تبعیض گذاری و آزار و اذیت، حمایت و ارتقاء هویت و مشارکت در زندگی سیاسی را هم پوشش می دهد. برای حقوق LGBT افراد، اصول «یوگیاکارتا» توس
ط هیئت حقوق بشر ایالات متحده برای حقوق از کار افتاده تصویب شد و تعهدنامه آن برای حقوق افراد از کار افتاده توسط مقام عالی رتبه ایالات متحده پذیرفته شده بود. برای حمایت از حقوق اقلیتی، شماری از کشورها دارای قوانین خاص یا کمیسیون یا نهادهای قضایی مردمی (برای مثال نماینده پارلمان مجارستان بر حقوق اقلیت های نژادی و ملی) در حالی که در ابتدا ملل متحد از افراد بومی به عنوان زیر رده ای از اقلیت ها رفتار می کرد، هیئتی توسعه یافته از قانون بین الملل به صورت مخصوص برای آن ها وقف داده شده است. به طور خاص در قرارداد ۱۶۹ سازمان بین المللی کارگر و بیانیه ملل متحد بر روی حقوق افراد بومی (تصویب شده در تاریخ ۱۴ سپتامبر سال ۲۰۰۷). بیانیه ای در سال ۲۰۰۸ بر مبنای حقوق LGBT در گردهمایی ملل متحد ارائه شد، در سال ۲۰۱۱ نتیجه حقوق LGBT در انجمن حقوق بشر ملل متحد تصویب شد. (حقوق LGBT در سازمان ملل متحد را نگاه کنید) شماری از هیئت های سیاسی دیگر وجود دارند که همچنین ویژگی حقوق گروه های اقلیتی را دارند. این ممکن است به عنوان یک عمل مثبت دیده شود یا سهم داشته باشد، یا ضمانتی برای معرفی اقلیت در یک حالت شرکتی یا پیوندی باشد. اقلیت های ملی د
ر قانون EC/EU. نقش مستقیم اتحادیه اروپا (و همچنین قانون EC/EU) در سطحی از حمایت اقلیت های ملی هنوز بسیار محدود شده است (بعلاوه حمایت عمومی از حقوق بشر). EU بر قانون بین الملل عمومی و در یک سیستم منطقه ای اروپایی قانون بین الملل تکیه کرده (که اساس شده بر هیئتی از اروپا، سازمانی برای امنیت و تعاون در اروپا، و غیره …) و در صورت لزوم هنجارهای آن ها پذیرفته شده اما عدم یکپارچگی اقتصاددانان اروپایی که در سال ۱۹۹۰ شروع شد، این موقعیت را تغییر داد. ارتباط سیاسی حفاظت از اقلیت های ملی بسیار بالا است. اکنون (۲۰۰۹) اگرچه حمایت از اقلیت های ملی به صورت عموم پذیرفته نشده اما اصول EU هم به صورت قانونی مقید نشده اند. در چندین عمل قانونی مسائل اقلیت های ملی ذکر شده اند. در روابط خارجی حمایت از اقلیت های ملی یکی از ضوابط اصلی برای تعاون و همکاری با EU تعیین شده است.
هودانگ نام یک دانشنامهٔ برخط چینی است که در سال ژوئیهٔ ۲۰۰۵ میلادی توسط پن هیدونگ بنیان گذاری شده. هودانگ به عنوان بزرگترین ویکی به زبان چینی شناخته می شود. بر خلاف ویکی پدیا، این دانشنامه یک دانشنامهٔ تجاری و با هدف کسب سود است که حدود ۲۱۰ کارمند دارد. هودانگ درآمد خود را از راه تبلیغات هدف مند در محتوایش و نیز ارائهٔ محتوای ویژه برای استفادهٔ تجاری به دست می آورد. پن هیدونگ به عنوان مدیر عامل اجرایی هودانگ، برای سال ۲۰۱۱ درآمد ۲۰ میلیون دلاری با سود ۵ میلیون را پیش بینی کرده بود. نرم افزار ویکی ای که هودانگ بر پایهٔ آن کار می کند یک نرم افزار متن باز است که برای ایجاد محیط دوستانه تر و برای کابران مبتدی بهبود یافته. پن هیدونگ در سال ۲۰۰۹ میلادی زمانی که جیمی ولز به چین سفر کرده بود از او برای بازدید از دفتر هودانگ دعوت کرد. او بر تفاوت مدل خیریهٔ ویکی پدیا با مدل تجاری هودانگ تأکید کرد. ویلز گفته است که هودانگ را رقیب یا همکار ویکی پدیا نمی داند و ویکی پدیا همچنان مدل غیرتبلیغاتی و مبتنی بر کمک های مردمی خود را پیش خواهد برد.
قلاب ماهیگیری وسیله ای است که برای ماهیگیری به کار برده می شود. قلاب ماهی گیری یکی از ابتدایی ترین ابزارهای بشر است که از ۳۰٬۰۰۰ پیش از چوب ، سنگ و استخوان ساخته شده است. در سال ۲۰۰۵ نشریهٔ فوربز، قلاب ماهی گیری را به عنوان یکی از ۲۰ ابزار تاریخ بشر برگزید. قلابهای ماهیگیری در تاریخ تمدن بشری از قدمت بالایی برخوردار بوده و در طول زمان ، از جنس مادی نظیراستخوان و شاخ حیوانات ، چوب ، سنگ ، برنز و فولاد ساخته شده اند. قدیمی ترین قلاب های شناخته شده اخیراً توسط باستان شناسان در یک غار جریمالای در تیمور شرقی ، استرالیا کشف شد. دانشمندان از طریق تاریخ گذاری رادیوکربن خاک اطراف ، قدمت این آثار را بین 16000 تا 23000 سال تخمین زده اند. از آن زمان ، ما در طراحی قلاب راهی طولانی را طی کرده ایم و قلابها از دیرباز تا به امروزاصلی ترین بخش تماس تهاجمی و درگیرکننده مستقیم ریسه با نسوج دهانی ماهی هدف محسوب میشوند.قلابهای ماهیگیری با توجه به فرم دهانی ، رفتار بیولوژیکی ماهیها و نسبت به کاربرد و سیستم و سبک ماهیگیری در اشکال و جنسهای متنوعی طراحی و تولید میشوند. قلاب های ماهیگیری عمدتا” برای نگهداری انواع مختلف طعمه های مصنوعی
، فرآوری شده ، مرده یا زنده طراحی شده اند و به عنوان پایه ای جهت استقرار و فیکس شدن طعمه ها عمل می کنند. روش استفاده. ماهی گیر٬ ریسمانی را به انتهای قلاب بسته و قلاب را درون آب می اندازد. با بلعیده شدن قلاب توسط ماهی٬ نوک تیز قلاب به بدن آن فرو رفته و ماهی اسیر می گردد. قرماق. در زبان های گیلکی و مازندرانی به قلاب ماهیگیری، قِرماق گفته می شود. در این مناطق، به طور ویژه تر، قرماق به نوعی دام غیرمجاز گفته می شود که صرفا برای صید ماهیان خاویاری و غضروفی استفاده می شود و آن را به صورت رشته ای و افقی در مسیر تردد آبزیان قرار می دهند و روی رشته دام بین ۴۰ تا ۵۰ قلاب آویزان می شود. ماهیان خاویاری هنگام عبور از رودخانه ناخواسته به این قلاب ها گیر می کنند و قلاب ها در تن شان فرو می رود و آنها را به دام می اندازد. سالیک و ساچوق از دیگر لوازم ماهیگیری در این مناطق است. سالیک توری است که به صورت گِرد بافته می شود و به صورت چرخشی به روی گله ماهی ها انداخته می شود. ساچوق یا ساچوک، چوب دراز ماهیگیری است که در انتهای آن تور مخصوصی نصب شده است.
لیسهٔ خمیر وسیله ای است شبیه به کف گیر که برای جابجایی یا بهم زدن خمیر بکار می رود. جنس آن از جنس سیلیکون یا پلاستیک و غیره است. به آن کاردک نیز گفته می شود اما معمولاً واژهٔ کاردک برای اشاره کردن به وسیله ای با کاربرد مشابه اما از جنس فلز بکار برده می شود.
کرم بادام نوعی کرم است که از مخلوط کردن پودر بادام، شکر، تخم مرغ و کره به نسبت های تقریباً مساوی به دست می آید. معمولاً برای پختن تارت بکار می رود. بر روی خمیر پهن شده، با قیف قرار گرفته و پخته می شود.
مسئله چانه زنی مسئلهٔ درک چگونگی همکاری دو شخص است در شرایطی که عدم همکاری آن ها به نتایج نابهینه پارتو می انجامد. این بازی در حقیقت مسئله انتخاب تعادل است، بازی های بسیاری با تعادل ها و نتایج مختلفی وجود دارد. این گونه بازی ها بازیکنان را مجبور به متمرکز کردن مذاکرات برای انتخاب یکی از آن تعادل ها می کند که یکی از مثال های اصلی این گونه بازی ها بازی اخرین پیشنهاد است. زیربنا ی نظریه چانه زنی این است که نتیجه بدست امده از یک راه حل باید با نتیجه ای که یک داور بی طرف خواهد داد یکی باشد. راه حل های مسله چانه زنی دو نوع هستند: یک رویکرد بدیهی که در ان شرایط مطلوب یک جواب برقرار می شود و یک رویکرد استراتژیک که در آن روند چانه زنی به صورت یک بازی ترتیبی با جزئیات مدل شده است. بازی چانه زنی. چانه زنی یا بازی چانه زنی نش یک بازی ساده دو نفره است که مذاکرات دو طرفه چانه زنی را مدل می کند. در این بازی دو نفر مقداری از یک مقدار ثابت طلا (یا پول) را درخواست می کنند. در صورتی که مجموع درخواست های بازیکنان از کل مقدار طلای موجود کمتر یا مساوی باشد هر دو بازی کنان به میزان درخواستی خود می رسند. در صورتی که مجموع درخواست ها
ی بازیکنان از مجموع طلا بیشتر باشد هیچ یک از بازی کنان به درخواست خود نمی رسند. یک راه حل چانه زنی نش یک راه حل (بهینه پارتو) برای بازی چانه زنی است. یک مثال. بازی جنگ جنس ها یک بازی هماهنگ سازی دو نفر برای انجام کاری خاص است. هم فوتبال/فوتبال و اپرا/اپرا هر دو تعادل نش هستند. هر گونه توزیع احتمال برای این دو تعادل یک تعادل همبسته پس مسله به اینکه کدام تعادل نش باید توسط دو بازیکن انتخاب شود. اگر دو بازیکن مخالفت کنند و توزیع های مختلفی برای حالت ها انتخاب کنند احتمال اینکه هیچ نتیجه یی برای هیچ کدام از بازیکن ها بدست نیاید بیشتر خواهد بود. در این مسله متقارن حالت های فوتبال/فوتبال و اپرا/اپرا باید با احتمال یکسان انتخاب شوند. پس منطقن راه حل های ارائه شده برای مسلهٔ چانه زنی باید همین راه حل را برای این مدل بدست اورند. ولی در صورتی که بازی متقارن نباشد به این معنی که مثلن حالت فوتبال/اپرا نتیجه بهتری برای هر دو بازیکن داشته باشد. چگونگی توزیع احتمال ها واضح نیست. مسله پیدا کردن این توزیع احتمال برای حالت های بازی به نظریه چانه زنی مربوط می شود. تعریف رسمی. یک بازی چانه زنی شامل یک نقطه مخالفت یا تهدید به صور
ت formula_1 که در آن formula_2 و formula_3 نتیجه ای است که در آن نقطه برای بازیکنان اول و دوم بدست می اید و یک مجموعه حالت های ممکن formula_4 به طوری که formula_4 یک مجموعه محدب بسته روی formula_6 است که اعضا آن توافقات نامیده می شوند. در صورتی که نتیجه بدست امده برای دو بازیکن به ازای حداقل یک نقطه از formula_4 بهتر از نتیجه ای باشد که دو بازیکن در صورت مخالفت بدست می اورند مسله بدیهی نخواهد بود. در این تعریف هدف مسلهٔ چانه زنی انتخاب یک توافق formula_8 از مجموعه حالات formula_4 است که با مذاکرات انجامی بین دو بازیکن قابل دسترس باشد. مجموعه حالات. اینکه کدام یک از توافقات این مجموعه قابل دسترسی است به این که ایا مذاکرات توسط کسی خارج از دو بازیکن تحت تأثیر قرار می گیرد بستگی دارد. در صورتی که قرار دادها بر نتیجه و سود بدست امده هر دو طرف تأثیرگذار باشد، مجموعه حالات دارای تمامی حالت هایی است که نتیجه یی بهتر از نقطه مخالفت خواهند داشت. در غیر این صورت شکلی از کژمنشی اتفاق می افتد و مجموعه حالات تمامی حالات تعریف شده برای بازی خواهد بود. نقطه مخالفت. نقطه مخالفت نتیجه یا سودی است که بازیکنان می توانند در صورت
ی که مذاکرات نتیجه ندهد بدست بیاورند. این نقطه یک تعادل کانونی است که بازیکنان می توانند در هنگام نیاز شرایط بازی را به آن نقطه ببرند. این نقطه مستقیم در راه حل مسله چانه زنی دست خواهد داشت در این راه حل ها این نقطه حالتی است که بازیکنان برای اینکه نتیجه بدست امده خود را در شرایط حداکثر کنند ان را انتخاب می کنند. پس به طور معمول سودمند خواهد بود که یک بازیکن سعی بر افزایش سود خود در نقطه مخالفت باشد در حالی که به سود دیگری در این نقطه ضربه می زند (علت اینکه نام دیگر این نقطه تهدید است). در صورتی که این کار را حرکت اصلی بازی در نظر بگیریم می توانیم بازی را به این بازی که یک بازیکن نقطه تهدیدی را انتخاب می کند و هم اندازه با نتیجه چانه زنی سود دریافت می کند. این بازی مقدار تهدید نش نام دارد. متناوباً هر بازیکن در صورتی که بازی به نقطه مخالفت رسید، به این معنی که بازکنان سود خود را در مقابل ضربه زدن به بازیکن دیگر رها می کند که بتواند حداکثر ضربه را وارد کند می تواند یک استراتژی مینیماکس انجام دهد. آنالیز تعادل ها. در بازی چانه زنی نش استراتژی ها به صورت زوج مرتب ("x", "y") که "x" و "y" از بازه ["d", "z"] انتخاب
شده اند نشان داده مشوند که در ان "z" حداکثر موجودی است. اگر "x" + "y" کمتر یا مساوی با "z" باشد، بازیکنان مقدارهای "x" و "y" را به ترتیب بدست میاورند در غیر این صورت مقدار "d" را بدست خواهند اورد که "d" در اینجا همان نقطه مخالفت یا تهدید بازی است (به طور معمول formula_10 است). راه حل های مسئله چانه زنی. راه حل های مختلفی مه در فرض های کوچکی تفاوت دارند داده شده اند. این تفاوت این فرض ها در مورد موارد مطلوب بازیکنان برای توافق نهایی است. راه حل بازی چانه زنی نش. جان نش بیان کرد که یک راه حل باید ویژگی های زیر را برقرار کند: فرض کنید "u" و "v" تابع سودمندی بازیکنان ۱ و ۲ باشد. در راه حل چانه زنی نش بازی کنان در تلاش برای بیشینه کردن formula_11 هستند که در ان formula_12 و formula_13 سود بدست امده با در نظر گرفتن حالت هستند (سودی که بدست می آید اگر یکی از بازیکنان تصمیم به ادامه نداشته باشد). ضرب ئو تابع سود به طور کلی ضرب نش نام دارد. به طور مستقیم، در هر راه حل هر بازیکن به میزان سود بدست امده با در نظر گرفتن خود و یک میزان برابر سود حاصل از همکاری در مجموع سود خواهد برد. راه حل چانه زنی کالای-اسمورودینسکی. وی