Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لکه زرد نگاتیو، ناشی از شست وشوی ناقص نگاتیو بعد از عمل ثبوت است. که از به جا ماندن هیپو سولفیت سدیم در ژلاتین فیلم بروز می کند. موارد. شستشوی نگاتیو بعد از اتمام عمل ثبوت کار بسیار دقیقی است که بایستی به طور کامل انجام شود و به نظر می رسد باید مورد توجه زیاد عکاسان قرار گیرد. اولاً باید به طور کامل صورت بگیرد و ثانیاً از هدر رفتن مقدار زیاد آب خودداری شود. شستشوی کافی یکی از عوامل اصلی طولانی سازی عمر نگاتیو است. عکاسان با تجربه همواره این مرحله را بسیار جدی تلقی کرده و برای آن اهمیت زیادی قائلند. پس از خاتمه ثبوت، نگاتیو آلوده به هیپو سولفیت و سایر ترکیبات حمام ثبوت است. بنابراین لازم است که این ترکیبات، خصوصاً هیپو سولفیت کاملاً از ژلاتین شسته و خارج شود. زیرا، هیپو سولفیت باقی مانده در ژلاتین، به تدریج تجزیه شده و تبدیل به هیدروژن سولفوره و گاز گوگرد می گردد و همین گاز گوگرد مجدداً با نقره ترکیب شده و ایجاد سولفور نقره می کند. از طرف دیگر در امولسیون، مقدار زیادی هالوسل نقره که تحت تأثیر هیپو سولفیت سدیم به صورت محلول در آمده وجود دارد، که بایستی کاملاً در آب شستشو حل شده و از ژلاتین خارج گردد. همین باقیم
انده ها، اگر در ژلاتین بمانند، تحت تأثیر نور و هوا تجزیه شده و گاز سولفور نقره ایجاد می کند که به رنگ قهوه ای متمایل به زرد است. هر چند خارج ساختن هیپو سولفیت از ژلاتین عملاً با شستشو غیرممکن است ولی باقی مانده هیپو سولفیت به میزان حداکثر ۰٫۳٪، عملاً در آینده صدمه ای به نگاتیو نمی زند و مشکلی ایجاد نخواهد کرد.
محمدعلی مفرّح (۰۹/۰۸/۱۲۹۵۱۳-۱۳۶۱/۰۷/۲۲) کارآفرین ایرانی و بنیانگذار بانک صادرات ایران در پیش از انقلاب ۱۳۵۷ است. زندگی نامه. محمدعلی مفرح در نهم آبان ماه سال ۱۲۹۵ در تهران متولد شد. دوران ابتدائی و متوسطه را در تهران گذراند. در اواسط دوره متوسطه به اصرار پدرش مدتی ترک تحصیل کرد و در املاک پدر (قریه یاخچی آباد در جنوب تهران) به کشاورزی و دامداری مشغول شد و به همین دلیل گرفتن دیپلم به تأخیر افتاد. بعد از دیپلم به دانشکده افسری رفت درآنجا با گروهی از افسران بر ضد رضا شاه همکاری کرد. بعد از شهریور ۱۳۲۰ با تعدادی از افسران و دوستان دیگر خود گروهی به نام "کار" تشکیل می دهد. محمد علی مفرح بعد از دانشکده افسری و جدائی از پدر در اوایل دهه بیست به خدمت وزارت دارائی درآمد و در ضمن به کارهای اجتماعی ادامه می داد و کارهایی از قبیل تشکیل کانون های کارآموزی، اجرای طرح جیره بندی و کارهای دیگری از این قبیل حاصل آن دوران است. در اواسط سالهای بیست برای ادامه تحصیل به هنر سرای عالی (دانشگاه علم و صنعت فعلی) رفت و در رشته ماشین های نساجی مشغول به تحصیل شد. بانکداری. مفرح در سال ۱۳۲۸ با همکاری تعدادی از اعضای "گروه کار" بانک بازرگ
انی ایران را تأسیس کرد. این همکاری بعد از مدتی بخاطر مسائل سیاسی ادامه نیافت و مفرح با جمعی از دوستان و باقی ماندهٔ گروه کار در آبان سال ۱۳۳۱ بانک صادرات و معادن ایران را با سرمایهٔ دو میلیون تومان به صورت اعتباری و سه هزار پانصد تومان به صورت قرضی در بالاخانه ای در تکیه دولت روبروی بانک ملی ایران تأسیس کرد. مفرح از آقای ادوارد ژوزف که در آن زمان از کارشناسان بانکی خوشنام بود برای مدیریت عامل بانک دعوت کرد. ادوارد ژوزف حدود دو سال مدیر عامل بانک صادرات و معادن ایران بود. بعد از ژوزف، مفرح به عنوان مدیر عامل انتخاب و تا اواخر ۱۳۵۶ در این سمت باقی بود. در همین سال از سمت خود کناره گیری کرد و در خرداد ۱۳۵۷ به طورکلی از بانک استعفاء کرد. زندگی شخصی. مفرح در اواسط دههٔ ۲۰ با مهین بانو حاج سیدحسن تهرانی ازدواج کرد. او پنج فرزند داشت دو دختر و سه پسر به اسامی: شهین، ابوالقاسم، شهناز، ناصر (در سال ۱۳۷۰ بعلت عارضه قلبی در گذشت) و منصور مفرح. درگذشت. مفرح در صبح روز جمعه ۲۲ مهرماه ۱۳۶۱ بر اثر یک سکته قلبی درگذشت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
ریچارد دیل جنکینز (؛ زادهٔ ۴ مهٔ ۱۹۴۷) بازیگر آمریکایی است. او برای بازی در درام "بازدیدکننده" (۲۰۰۷) نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. همچنین برای بازی در فانتزی "شکل آب" (۲۰۱۷) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. فیلم شناسی. فهرست فیلم هایی که ریچارد جنکینز در آن ها به ایفای نقش پرداخته است:
تنگه تاتار ، تنگهٔ تارتاری یا خلیج تاتاری گذرگاهی باریک واقع در شمال غربی اقیانوس آرام و جنوب شرقی روسیه است که در میان جزیره ساخالین در شرق و قاره آسیا در غرب قرار دارد و دریای ژاپن در جنوب را به دریای اختسک در شمال متصل می سازد. این تنگه بین ۷ تا ۱۲۹ تا ۳۴۲ کیلومتر پهنا داشته و طول آن به ۶۳۲ کیلومتر می رسد. آب های تنگهٔ تاتار کم عمق بوده و ژرفایی کمتر از ۲۱۰ متر دارد. رود آمور در شمال تنگه به آن می ریزد و بنادر اوگلگورسک، آلکساندروفسک-ساخالینسکی، لسوگورسک و سووتسکایا گاوان در امتداد آن قرار گرفته اند. از آنجا که تنگهٔ تاتار از اواسط نوامبر تا اواسط ماه مه یخ زده است، فعالیت های این بنادر به تنها چند ماه از سال محدود می باشد. همچنین از تنگهٔ تاتار خطوط لوله ای می گذرد که حوزه های نفتی ساخالین را به پالایشگاه های سرزمین اصلی روسیه متصل می سازد.
دُن بوری(donburi) یک نوع سبک غذا در آشپزی ژاپنی است. معنای لغوی دُن در اصل کاسه است. دُن از فنجان چای سبز و کاسهٔ معمولی برنج بزرگ تراست. دُن بوری به کاسهٔ برنجی گفته می شود که در زیر آن گوهان (برنج ژاپنی پخته) و بر روی آن، ماهی، گوشت، سبزیجات، و موادغذایی دیگر قرار گرفته باشد. دُن بوری یکی از قدیمی ترین سبک های آشپزی ژاپنی به شمار می آید.
قرارداد تونل زنی لایه ۲ یا به اختصار L2TP، یک پروتکل تونل زنی است که در شبکه های رایانه ای جهت پشتیبانی از شبکه خصوصی مجازی (VPN) به کار می رود. در این روش هیچ رمزگذاری یا امنیتی توسط خود پروتکل ارائه نمی شود، بلکه آنها به پروتکل رمزنگاری که از تونل می گذرد بستگی دارد. اگرچه L2TP عمل کردی مشابه پروتکل لایه پیوندداده در مدل OSI دارد، اما در حقیقت یک پروتکل لایه نشست است و از درگاه UDP ثبت شده ۱۷۰۱ استفاده می کند.
رسول (محمدرضا) کربکندی (زادهٔ ۲ دی ۱۳۳۰ در اصفهان) بازیکن سابق و مربی فعلی فوتبال اهل ایران می باشد. او در گذشته دروازه بان تیم ملی فوتبال ایران بوده و در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین در تیم ملی حضور داشت. وی همچنین بازیکن باشگاه ذوب آهن اصفهان بوده است. او در سمت مربیگری توانست تیم فوتبال ذوب آهن اصفهان را به مقام قهرمانی در جام حذفی ۸۲–۱۳۸۱ و نایب قهرمانی لیگ برتر ۸۴–۱۳۸۳ برساند. پیشتر نیز به همراه تیم استان اصفهان قهرمان جام قدس شده است. در حال حاضر او سمت مدیریت یک باشگاه ورزشی را در اصفهان به عهده دارد.
گیودون نام یکی از انواع دون بوری در آشپزی ژاپنی است. در گیودون گوشت گوساله ورقه ورقه شدهٔ نازک و پیاز ورقه شده همراه هم پخته و مزهٔ داده می شوند سپس در کاسهٔ مخصوصی به نام دون یا دون بری ابتدا گوهان (برنج ژاپنی پخته) و بر روی آن، مخلوط گوشت گاو و پیاز پخته شده، قرار می گیرد. گیودون معمولاً به همراه بنی شوگا (ترشی زنجبیل) صرف می شود.
تنگهٔ تورس گذرگاهی آبی در بین جزیرهٔ گینه نو در شمال و شبه جزیره کیپ یورک (واقع در شمال شرقی استرالیا) در جنوب است که دریای مرجان یا دریای کورال در شرق را به دریای آرافورا در غرب متصل می سازد. این تنگه کم عمق بوده و پهنایی بین ۱۳۰ تا ۱۵۳ کیلومتر دارد. وجود تپه های دریایی و زیردریایی بسیاری در طول آن دریانوردی در این تنگه را با مخاطره مواجه می سازد. همچنین چندین جزیره در طول آن وجود دارد که جزیره های بزرگتر مسکونی هستند. نام تنگهٔ تورس برگرفته از نام لوییز تورس، دریانورد و مکتشف اسپانیایی است. او این تنگه را در سال ۱۶۰۶ کشف نمود اما وجود آن تا سال ۱۷۶۴ از دیگران پنهان نگاه داشته شد. جیمز کوک، دریانورد انگلیسی دومین اروپایی ای بود که در سال ۱۷۷۴ از این تنگه گذشت. مرز آبی بین استرالیا و پاپوا گینه نو در حدود ۳ مایلی از سواحل گینهٔ نو قرار دارد. در سال ۲۰۱۰ دادگاه های فدرال استرالیا حقوق و منافع سنتی جزیره نشینان تنگه تورس بر حدود ۴۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع از آب های آن را به رسمیت شناختند.
بنی شوگا نام یکی از انواع تسوکه مونو (انواع ترشی ها و شورها) در آشپزی ژاپنی است. بنی شوگا از خوابانیدن زنجبیل در سرکهٔ آلو به دست می آید. برای تهیهٔ آن نخست به زنجبیل نمک سود می شود و سپس آن را چند روز در سرکهٔ آلو می خوابانند. سرکهٔ آلو سرکه ای است که اومه بوشی یا آلوی خشک شده در آن بکار رفته شده باشد. سپس زنجبیل را بیرون آورده به صورت رشته ای خورد می کنند. بعد از این مرحله زنجبیل را در داخل سرکه ای که نعناع ارغوانی در آن بکار رفته می خوابانند. بتدریج زنجبیل رنگ نعنای ارغوانی را بخود گرفته، قرمز رنگ می شود. بنی به زبان ژاپنی به معنای قرمز و شوگا نیز به معنای زنجبیل است، بدین ترتیب بنی شوگا به معنای زنجبیل قرمز است.
یاتاقان ساده، ساده ترین نوع یاتاقان است که در آن از هیچ جز غلتشی استفاده نمی شود. ساده ترین مثال یاتاقان ساده از نوع دورانی آن، میله ای است که در داخل یک لوله می گردد. و از نوع خطی آن، دو صفحه است که روی هم آزادانه حرکت می کنند. مانند کشوی یک میز که زایده های آن در داخل شیار بدنه میز حرکت می کند.
جنبش پاکستان (به اردو:تحریک پاکستان) عنوان جنبشی تاریخی بود که برای استقلال ایالات شمال غربی هند که مسلمان نشین هستند (پاکستان) از راج انگلیس آغاز گردید و در ژوئن ۱۹۴۷ به استقلال پاکستان منجر شد. در سوم ژوئن سال ۱۹۴۷، وایکانت لوئیس ماونت باتن، آخرین فرماندار کل هند، بخش بندی هند بریتانیایی به هند و پاکستان را اعلام کرد. با عبور سریع از پارلمان بریتانیایی قانون استقلال هند، در ساعت ۱۱:۵۷ مورخ ۱۴ اوت ۱۹۴۷، پاکستان به عنوان کشوری جداگانه اعلام شد، و در ساعت ۱۲:۰۲، درست پس از نیمه شب، مورخ ۱۵ اوت ۱۹۴۷ هند نیز کشوری مستقل شد.
هند بریتانیا یا راج بریتانیا (راج در زبان سانسکریت به معنای حکومت است) حکومت تاج و تخت بریتانیا بر شبه قاره هند، از سال ۱۸۵۸ تا ۱۹۴۷ بود. این حکومت به نام های حکومت تاج در هند و منطقه حکومتی در هند نیز شناخته می شد. منطقه ای که تحت کنترل بریتانیا بود معمولاً هندوستان نامیده می شد شامل مناطقی بود که مستقیماً توسط بریتانیا اداره و در مجموع "هند بریتانیایی" نامیده می شدند. مناطقی که تحت حکمرانی بومی اداره می شدند اما تحت سرپرستی یا برتری بریتانیا بودند، به نام ایالت های شاهزاده ای شناخته می شدند. این منطقه همچنین گاه امپراتوری هند نامیده می شد اما نه به طور رسمی. این حکومت به عنوان "هند" از اعضای بنیانگذار جامعه ملل، از شرکت کنندگان بازی های المپیک تابستانی در سال های ۱۹۰۰، ۱۹۲۰، ۱۹۲۸، ۱۹۳۲ و ۱۹۳۶ و از اعضای بنیانگذار سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵ در سان فرانسیسکو بود. این حکومت در ۲۸ ژوئن ۱۸۵۸، هنگامی که پس از شورش های ۱۸۵۷ در هند، حکومت کمپانی هند شرقی بریتانیا به شخص ملکه ویکتوریا منتقل شد (که در سال ۱۸۷۶، امپراتریس هند نامیده شد)، ایجاد شد. این نظام تا سال ۱۹۴۷ ادامه داشت و پس از آن به دو کشور تقسیم شد: در اوا
یل عمر حکومت، در سال ۱۸۵۸، برمه سفلی قبلاً بخشی از هند بود. در سال ۱۸۸۶، برمه علیا نیز به قلمروی راج اضافه شد و اتحاد حاصل از آن برمه یا میانمار، تا سال ۱۹۳۷ به عنوان یک استان خودمختار در هند اداره می شد اما بعد از آن از هند جدا و به مستعمره جداگانه بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۹۴۸، استقلال خود را از بریتانیا به دست آورد. وسعت جغرافیایی. راج بریتانیا تقریباً شامل تمام هند، پاکستان، میانمار و بنگلادش امروزی به جز مناطقی چون گوا و پوندیچری که مستعمرات دیگر ملت های اروپایی بودند، می شده است. این مناطق بسیار متنوع هستند و شامل کوه های هیمالیا، دشت های حاصلخیز سیلابی، جلگه سند و گنگ، یک خط ساحلی طولانی، جنگل های خشک استوایی، مناطق مرتفع و بیابان تار می شوند. علاوه بر این ها در برهه های زمانی مختلف کمپانی هند شرقی شامل عدن (از ۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه سفلی (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه علیا (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، سومالی لند (۱۸۸۴–۱۸۹۸) و سنگاپور (۱۸۵۸–۱۸۶۷) می شد. برمه از هند جدا شد و به طور مستقیم توسط پادشاهی بریتانیا از سال ۱۹۳۷ تا زمان استقلالش در سال ۱۹۴۸ به عنوان مستعمره ای جداگانه اداره می شد. کشورهای ساحل آشتی خلیج فارس، دولت های مقیم خل
یج فارس، ایالت های شاهزاده ای و همچنین استان های هند بریتانیا تا سال ۱۹۴۷ جزو این حکومت بودند و از روپیه به عنوان واحد پول خود استفاده می کردند.
شیعیان در پاکستان بیش از بیست درصد از جمعیت دویست میلیون نفری پاکستان را تشکیل می دهند. شیعیان در این کشور بسیار پراکنده اند و بیشترین جمیعت آن ها در پنجاب و سند زندگی می کند. تاریخ. مذهب اسلام در زمان پیامبر محمد بوسیله بازرگانان عرب در شبه قاره هند ظهور کرد. دومین هیئت مبلغان مسلمان وارده به سند برای ارزیابی امکان کشور گشایی، توسط یکی از نخستین شیعیان علی، حکیم بن جبله العبدی رهبری میشد. او در سال ۶۴۴ میلادی به منطقه ای که امروزه قسمتی از استان بلوچستان در پاکستان است، وارد شد و گزارش ها ذیل را به خلیفه عثمان فرستاد: ”آب کمیاب است، محصولات نامرغوب و ضعیف، و دزدان جسور هستند.اگر تعداد کمی سرباز اعزام شوند، کشته خواهند شد، اگر تعداد قشون زیاد باشد از گرسنگی خواهند مرد“. از آن زمان، مسلمانان شیعه در کنار مسلمانان سنی و مردمانی از ادیان دیگر در منطقه ای که امروزه پاکستان است زندگی می کردند. طبق سوابق تاریخی از نخبگان مسلمان و راویان حدیث پیشین، ده نفر از میان هفتاد مسلمان برجسته قرن هشتم و نهم میلادی با نام خانوادگی سندی (۱۴.۳ درصد از کل افراد) شیعه هستند. حوادث خشونت آمیز علیه آنها نادر بوده، و این نوع سکولاری
سم قرون وسطایی توضیح می دهد که چرا شیعیان در همه جای شبه قاره یافت می شوند، و در کنار مردم با دیگر عقاید زندگی می کنند. اولین حادثه قتل شیعیان در این منطقه قتل عبدالله اشتر، پسر محمد نفس زکیه نوه بزرگ حسن ابن علی و چهارصد نفر از اصحاب وی به دست ارتش خلیفه عباسی منصور در سال ۷۶۹ میلادی است.
تاکویاکی نام یک نوع غذا در آشپزی ژاپنی است. در تاکویاکی تکه های هشت پا (به زبان ژاپنی تاکو) در داخل خمیر آبکی آرد گندم ریخته می شود و توسط قالبی ویژه پخته می شود و در آخر پخت به صورت کره های ۳ تا ۵ سانتیمتری در می آید. تاکویاکی معمولاً به عنوان میان غذا و عصرانه خورده می شود. تاکویاکی معمولاً همراه بنی شوگا (ترشی زنجبیل) صرف می شود. منشأ اصلی تاکویاکی شهر اوزاکا است. در اوزاکا غذاخوری های بسیاری به عرضهٔ تاکویاکی به همراه اوکونومی یاکی اختصاص دارند. دستور اولیهٔ تهیه تاکویاکی برای اولین بار در سال ۱۹۳۳ میلادی در اوزاکا به وجود آمده است. پس از تغییرات چند دستور پخت شکل کنونی را بخود گرفته و در سال ۱۹۳۵به نام تاکویاکی نامگذاری شده است.
دایانا، شاهدخت ولز (با نام کامل دایانا فرانسس اسپنسر؛ زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۶۱ – درگذشتهٔ ۳۱ اوت ۱۹۹۷) یکی از اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا بود. او نخستین همسر چارلز سوم (که در آن زمان شاهزادهٔ ولز بود) و مادر شاهزادگان ویلیام و هری بود. فعالیت های بشردوستانه و جذابیت او باعث شد که به یک نماد جهانی تبدیل شود و محبوبیت ماندگاری کسب کند. دایانا در یک خانوادهٔ اشرافی بریتانیایی به دنیا آمد و در نزدیکی خاندان سلطنتی بزرگ شد. او در پارک هاوس، واقع در املاک سلطنتی سندرینگهام، زندگی می کرد. در سال ۱۹۸۱، هنگامی که به عنوان دستیار معلم در مهدکودک کار می کرد، با چارلز، بزرگ ترین پسر الیزابت دوم، نامزد شد. مراسم ازدواج آن ها در ژوئیهٔ همان سال در کلیسای جامع سنت پل برگزار شد و دایانا به عنوان شاهدخت ولز مورد استقبال گستردهٔ مردم قرار گرفت. این زوج صاحب دو پسر، ویلیام و هری، شدند که به ترتیب در آن زمان دومین و سومین نفر در صف جانشینی تاج و تخت بریتانیا بودند. ازدواج دایانا و چارلز به دلیل ناسازگاری و روابط خارج از ازدواج دچار بحران شد. آن ها در سال ۱۹۹۲، اندکی پس از علنی شدن مشکلاتشان، از یکدیگر جدا شدند. دشواری های زناشویی آن
ها به شدت مورد توجه رسانه ها قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۹۹۶ از یکدیگر طلاق گرفتند. به عنوان شاهدخت ولز، دایانا وظایف سلطنتی را از طرف ملکه انجام می داد و در رویدادهای مختلف در قلمرو کشورهای مشترک المنافع نمایندهٔ او بود. او به دلیل زیبایی، سبک پوشش، جذابیت و بعدها به خاطر رویکرد غیرمتعارفش در امور خیریه، مورد تحسین رسانه ها قرار گرفت. در ابتدا، فعالیت های خیریه اش بر کودکان و سالمندان متمرکز بود، اما بعدها به ویژه به دو موضوع شهرت یافت: یکی تلاش برای تغییر نگرش های اجتماعی نسبت به بیماران مبتلا به ایدز و دیگری حمایت از کارزار حذف مین های زمینی که از طریق صلیب سرخ بین المللی ترویج می شد. او همچنین در افزایش آگاهی و حمایت از راهکارهای کمک به افراد مبتلا به سرطان و بیماری های روانی نقش داشت. در ابتدا، دایانا به خاطر کم رویی اش شناخته می شد، اما شخصیت گرم و صمیمی او باعث شد که در میان مردم محبوب شود و وجهه اش حتی پس از فروپاشی علنی ازدواجش حفظ گردد. او که چهره ای خوش عکس محسوب می شد، به عنوان یکی از نمادهای مد دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شناخته می شود. در اوت ۱۹۹۷، دایانا در یک سانحهٔ رانندگی در پاریس جان باخت. این حادث
ه موجب عزاداری گستردهٔ عمومی و جلب توجه جهانی شد. نتیجهٔ تحقیقات رسمی که در قالب «عملیات پاجت» توسط پلیس متروپولیتن انجام شد، قتل غیرعمد اعلام گردید. میراث دایانا تأثیر چشمگیری بر خاندان سلطنتی و جامعهٔ بریتانیا گذاشته است. اوایل زندگی. دایانا در ساعت ۷:۴۵ عصر در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۶۱ در شهر کوچک ساندرینگهام در منطقهٔ نورفک به دنیا آمد. او چهارمین فرزند از بین پنج فرزند ویسکُنت و ویسکُنتس آلتروپ بود. اسپنسرها از خاندان های قدیمی و بسیار مهم بریتانیا هستند که نسل های متمادی با خاندان سلطنتی رابطهٔ نزدیک داشتند. آن ها امیدوار بودند که پسری متولد شود تا نسل خانواده را ادامه دهد و به همین علت تا یک هفته نامی برای بچه انتخاب نشد، تا این که آن ها «دایانا فرانسس» را از روی اسم «دایانا راسِل، دوشس بِدفورد»، که از خویشاوندان گذشتهٔ آن ها بود، و همچنین از روی اسم مادر دایانا، «فرانسس روچه»، برداشتند. دایانا در کلیسای سنت ماری مگدالنه غسل تعمید داده شد. او دو خواهر بزرگتر و یک برادر کوچکتر به نام های سارا، جین و چارلز داشت. او همچنین برادری نوزاد به نام جان داشت که حدود یک سال قبل از تولد او فوت کرده بود. میل برای داشتن یک
وارث، اجباری به ازدواج اسپنسرها اضافه کرد و بر طبق گزارش ها لِیدی آلتروپ به کلینیک رفته بود تا علت «مشکل» را مشخص کند. این رفتارها به وسیلهٔ برادر کوچکتر دایانا، «تحقیر آمیز» خوانده شد، و بعدها چنین گفت: «آن دوران بسیار برای والدینم وحشتناک بود و علت طلاقشان شد و فکر نمی کنم آن ها هیچ وقت با این مسئله کنار آمده باشند». دایانا در پارک هاوس بزرگ شد، جایی که به خانه سندرینگهام نزدیک بود. دایانا هشت سال داشت که پدر و مادرش، به خاطر خیانت مادر وی با فردی به نام «پیتر شاند کید» (ناپدری آیندهٔ دایانا)، از هم طلاق گرفتند. اندرو مورتون در کتابی که دربارهٔ زندگی دایانا نوشته این طور می آورد که: دایانا زمانی را که لرد آلتروپ داشت چمدان ها را در ماشین می گذاشت به خاطر داشت و بعد از آن لیدی آلتروپ در ماشین نشست و آن ها از دروازهٔ پارک هاوس خارج شدند. دایانا در زمان جدایی والدین، به همراه مادرش در لندن زندگی کرد، اما در تعطیلات کریسمس، لرد آلتروپ به همسر سابقش اجازهٔ بازگشت با دایانا را نداد. مدت کمی بعد از آن، لرد آلتروپ سرپرستی دایانا را با کمک مادرزن سابقش، «لیدی فِرموی»، برنده شد. دایانا ابتدا در مدرسه ای نزدیک نورفول
ک تحصیل کرد و سپس به یک مدرسهٔ شبانه روزی در کنت فرستاده شد. در ۱۹۷۳، لرد آلتروپ رابطه ای را با «راینه، کنتس دارتموث» آغاز نمود. دایانا سپس با نام «لِیدی دایانا اسپنسر» شناخته شد، زمانی که پدرش در سال ۱۹۷۵ لقب «اِرل اسپنسر» را دریافت نمود. لیدی دارتموث، نامحبوب و نامهربان در نظر دایانا، با لرد اسپنسر در لندن در تاریخ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۶ ازدواج نمود. دایانا همیشه به عنوان آدمی کمرو در دوران رشدش شناخته شده ولی او هم در رقص و هم در آواز بسیار استعداد داشت. او همچنین با کودکان بسیار مهربان و صبور بود. پس از اتمام تحصیلات در سوئیس، دایانا به لندن بازگشت. او کار با کودکان را آغاز نمود و به عنوان یک پرستار بچه در مدرسهٔ جوانان انگلستان شروع به کار کرد. ظاهراً دایانا با شاهزادگان اندرو و ادوارد (برادران کوچکتر چارلز)، آن همان زمانی که خانواده اش پارک هاوس را، که یکی از دارایی های ملکه در سندینگهام است را در اختیار داشتند، بازی می کرده است. تحصیلات و اشتغال. در ۱۹۶۸، دایانا به یک مدرسهٔ شبانه روزی دخترانه فرستاده شد. زمانی که جوان بود، به یک مدرسهٔ محلی عمومی رفت. آنجا در زمینهٔ تحصیلات، استعدادی از خود نشان نداد و سپس به
مدرسه ای در کنت فرستاده شد که آن جا هم به عنوان دانش آموزی ضعیف شناخته شد و پس از تلاشی بیهوده، دوباره همهٔ درس ها را رد شد. هر چند او استعدادی ویژه در موسیقی، به عنوان یک پیانیست تمام عیار، از خودش نشان داد. این حضور برجستهٔ او در این زمینه، باعث دریافت جوایزی به وسیلهٔ او شد. در ۱۹۷۷، او کنت را به قصد تحصیل در یک مدرسهٔ تکمیلی دختران در سوئیس ترک کرد. حدوداً آن زمان بود که شوهر آینده اش را که درگیر رابطه ای با خواهر بزرگترش، سارا، بود برای اولین بار ملاقات کرد. دایانا همچنین در شنا و غواصی خوش درخشید و بعد از آن به یک مربی باله در بالهٔ سلطنتی مبدل شد. سپس برای مدتی طولانی به باله پرداخت اما با افزایش سن، قد نسبتاً بلندش برای این کار مناسب دیده نشد. دایانا در ۱۹۷۸ به لندن آمد و از آن جایی که مادرش بیشتر سال را در اسکاتلند بود، دایانا برای زندگی به آپارتمان مادرش در لندن رفت. کمی بعد از آن، آپارتمانی به قیمت پنجاه هزار پوند برای او، به عنوان هدیهٔ تولد هجده سالگی، در منطقهٔ کالهِرن خریده شد. او تا سال ۱۹۸۱ با سه تن از دوستانش در آن آپارتمان زندگی کرد. او در لندن، بنا به درخواست مادرش، پخت وپز پیشرفته را آمو
خت در حالی که هیچ وقت یک آشپز زرنگ و خبره نشد و به جای آن مربی رقص برای جوانان شد، تا زمانی که بر اثر یک حادثه در هنگام اسکی، سه ماه شغلش را رها کرد. سپس یک کار به عنوان دستیار گروه بازی در یک مدرسه پیدا کرد و کارهایی مانند نظافت را برای خواهرش سارا و بسیاری از دوستانش انجام داد و همچنین به عنوان میزبان و مهماندار در مهمانی ها کار کرد. دایانا همچنین مدتی به عنوان پرستار بچه، برای یک خانوادهٔ آمریکایی که در لندن زندگی می کردند، کار کرد. ازدواج با چارلز. چارلز سوم در گذشته با خواهر بزرگتر دایانا، یعنی سارا، ارتباط داشت و پس از آن در اوایل سی سالگی تحت فشار شدید برای ازدواج قرار گرفته بود. او سال های متمادی با لِیدی دایانا آشنایی داشت، اما برای اولین بار در تابستان ۱۹۸۰ به طور جدی و به عنوان عروس خودش به او نگریست. در آن زمان آن ها در یک آخر هفته در دهکده ای مهمان بودند و با هم بازی چوگان تماشا کردند. این رابطه مدتی ادامه یافت تا جایی که چارلز، دایانا را برای مسافرت با کشتی در یک آخر هفته دعوت نمود. سپس او را به قلعهٔ بالمورال (مقر خاندان سلطنتی در اسکاتلند) دعوت کرد تا با خانواده اش ملاقات کند. دایانا به وسیلهٔ
الیزابت، فیلیپ و الیزابت مادر مورد خوش آمد گویی واقع شد. سرانجام آن ها به لندن بازگشتند و چارلز در ۶ فوریهٔ ۱۹۸۱، از وی خواستگاری نمود که با جواب مثبت از جانب دایانا همراه شد، اما مراسم نامزدی برای چند هفتهٔ بعد مخفی نگاه داشته شد. نامزدی و عروسی. نامزدی آن ها در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۸۱ رسماً اعلام شد و بعد از آن دایانا حلقه ای سی هزار پوندی (نود و چهارهزار و هشتصد پوند به قیمت امروز) با ۱۴ الماس بسیار زیبا در اطراف و یک یاقوت کبود ۱۲ قیراطی بیضی شکل در وسط که در طلای سفید ۱۸قیراطی واقع شده بود و شبیه حلقهٔ مادر خودش بود را انتخاب نمود. حلقه در آن زمان به وسیلهٔ جواهرساز سلطنتی ساخته شد ولی غیرمعمول برای یک عضو خاندان سلطنتی، حلقه کاملاً منحصربه فرد نبود و مشابه آن در کلکسیون جواهرسازان سلطنتی وجود داشت. حلقه بعدها و در سال ۲۰۱۰ به عنوان حلقهٔ نامزدی کاترین میدلتون مورد استفاده قرار گرفت. همچنین از این حلقه، نسخه های مشابه بسیاری در سراسر جهان ساخته شد. دایانای بیست ساله با ازدواجش با چارلز در تاریخ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ در کلیسای جامع سنت پل شاهدخت ولز شد. علت انتخاب سنت پل به جای کلیسای وست مینستر به خاطر فضای بیشتر بود ک
ه مناسب تعداد زیاد مهمان ها باشد و این ازدواج هم ازدواجی «شاه و پریان» مانند تلقی شد و با تماشای عده ای نزدیک به هفتصد و پنجاه میلیون از پای تلویزیون و صف کشیدن ششصد هزار نفر در بیرون کلیسا و خیابان ها همراه گردید. در محراب کلیسا، دایانا تصادفاً ترتیب دو نام اول چارلز را اشتباه کرد و به جای «چارلز فیلیپ»، «فیلیپ چارلز» آرتور جرج را به زبان آورد. او همچنین در ادامهٔ سوگند، عبارت «اطاعت از همسر» را بر زبان نیاورد که به درخواست خودشان این رسم را کنار گذاشتند و در آن زمان نقدهایی در این زمینه صورت گرفت. دایانا در مراسم، لباسی به ارزش نه هزار پوند بر تن کرد که از دنباله ای به طول بیست و پنج فوت (هشت متر) برخوردار بود. چارلز و شاهدخت ولز بخشی از ماه عسلشان را در خانهٔ خانوادهٔ مونتباتن (خانوادهٔ پدری چارلز) در همپشر گذراندند و سپس با پروازی به نزدیکی جبل طارق رفتند تا در آن جا به کشتی بریتانیا بپیوندند و طی یک سفر دریایی دوازده روزه از دریای مدیترانه و مصر دیدن کنند. آن ها همچنین از تونس، ساردنی و یونان نیز دیدن کردند و در آخر با یک توقف کوتاه در بالمورال، ماه عسل خود را به پایان رساندند. پس از شاهدخت ولز شدن، دایا
نا به طور خودکار به سومین زن عالی رتبهٔ بریتانیا (پس از ملکه و ملکهٔ مادر) مبدل شد و به عنوان چهارمین یا پنجمین شخص در رتبه بندی سایر قلمروهای همسود پس از ملکه، دوک ادینبرا، ملکهٔ مادر و چارلز در نظر گرفته شد. پس از چند سال، ملکه به دایانا نشان های سلطنتی مختلف را برای واضح کردن عضویت او در خاندان سلطنتی اهدا نمود. نیم تاجهای مختلف به او هدیه کرد و مدال عضویت در خاندان سلطنتی الیزابت دوم را به او اعطا نمود. شاهدخت ولز. چارلز، شاهزادهٔ ولز بود و دایانا با ازدواج با او لقب شاهدخت ولز را دریافت کرد و عملاً به عضویت خانواده سلطنتی درآمد. وی در سال های بعد در بسیاری از برنامه های داخلی و خارجی شرکت کرد و همراه با چارلز یا به تنهایی به بسیاری از کشورهای جهان به ویژه قلمروهای همسود سفر کرد. جدایی از چارلز. شهرت و محبوبیت دایانا و چارلز باعث شد تا کوچک ترین کارهای آنان نیز توسط رسانه ها و پاپاراتزیها پوشش داده شود و بسیاری از مسائل خصوصی آنان در مطبوعات منعکس گردد. از جمله آنان روابط عاشقانه که چارلز پیش از زندگی با دایانا داشت. در تمام این سال ها دایانا و چارلز از خبرسازترین افراد پادشاهی متحده بودند. این دو از سال
۱۹۹۲ جدای از هم زندگی کردند اما سرپرستی فرزندانشان را به صورت مشترک برعهده داشتند. در همین حال چارلز نیز مجدداً رابطه اش را با کامیلا پاکر بولز آغاز کرد و بعدها هم به داشتن رابطهٔ عاشقانه با کامیلا اعتراف نمود. دایانا در سال ۱۹۹۵ در یک برنامه تلویزیونی در بی بی سی پرده از نگرانی ها و مشکلات درونی خانواده برداشت و از فشارهای رسانه ای و اجتماعی که بر وی بود گلایه کرد. وی علت به وجود آمدن این مشکلات را کامیلا خواند و گفت که در این ازدواج سه نفر حضور داشتند. وی همچنین چارلز را در مورد این مسئله مقصر دانست. سه سال قبل نیز در کتابی با عنوان "دایانا:داستان واقعی اش" به بدگویی و روابط عاشقانه و مشکلات زندگی این دو نفر پرداخته شده بود و به دنبال آن ماجرای "رسوایی کامیلا" که شامل نوارهایی از مکالمه عاشقانه چارلز و کامیلا بود به بیرون درز پیدا کرد. دایانا خود در دههٔ هشتاد میلادی درگیر رابطهٔ عاشقانه ای با جیمز هیوئیت شده بود. سرانجام دایانا و چارلز در ۲۸ اوت ۱۹۹۶ با پیشنهاد ملکه رسماً از هم طلاق گرفتند. با این کار عنوان سلطنتی دایانا قدری پائین آمد اما چون وی مادر دو تن از شاهزادگان بود تا آخر عمر به عنوان یکی از اعضای