Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حِصاربُن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. بزرگ ترین طوایف این روستا طایفه های غندالی، شاه حسینی و قنبری از ایل بزرگ الیکایی هستند که از کوچنده های گرمساربودند و در زمان رضا شاه مجبور به یکجانشینی شدند. از دیگر اقوام روستا به خدام، آرویی، سپایانی و حسینی (مشهدی) می توان اشاره کرد. اکثر مردم به شغل کشاورزی و باغداری و تعداد کمی نیز به دامداری می پردازند. تنها جاذبه روستا چشمه معدنی آبچمن است که به عقیده بزرگان روستا برای زردی و گرمازدگی خاصیت درمانی دارد. در مورد پیشینه سکونت روستا منبع موثقی در دست نیست به تازگی یکی از اهالی (دکتر محمود سپایانی))پی جمع آوری و اطلاعات در مورد چگونگی سکونت در حصاربن در قالب کتابی ست که امیدواریم به زودی چاپ کتاب محقق شود. در محرم روستای همجوار (سیمین دشت) روز تاسوعا به همراه دسته های عزاداری در روستای حصاربن حاضر و توسط دوست داران اهل بیت مورد استقبال قرار می گیرند و پس از مراسم کهن و قدیمی سلام صفا در مزار حصاربن به یاد درگذشتگان فاتحه ای نثار کرده و در مسجد جامع حصاربن دو هیئت با یکدیگر ادغام شده و پس از عزاداری نماز جماعت را به جای آورده
سپس مورد پذیرایی اهالی به صرف ناهار می شوند. روز عاشورا نیز متقابلاً اهالی حصاربن در روستای سیمین دشت حاضر و در بزم عزای حسین به سوگواری می پردازند. زبان. مردم این روستا به گویش الیکایی که زبان مازندرانی است، صحبت می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۶ نفر (۲۸۴خانوار) بوده است.
یکه قوز پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۴ نفر (۱۴۸خانوار) بوده است.
یکه قوز بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۰۸ نفر (۳۷۹خانوار) بوده است.
گونیلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
دمی آقا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
سیاه پوش روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. سیاه پوش از قدیمی ترین و بزرگ ترین روستاهای طارم است که در کنار سد سفیدرود قرار دارد. این منطقهٔ بادخیز با آب و هوای خنک و معتدل است. از آبادی های دیگر نزدیک به این روستا می توان به کلج، گورخانه، قوشچی، دولجک، سنگان علیا، سنگان سفلی و مرتضی نک اشاره کرد. پیشینه. نام قدیمی روستای سیاهپوش طارم «خندان» بوده و ناصر خسرو از این روستا حدود ۹۷۰ سال قبل در سفرنامهٔ خود نام برده و موقعیت دقیق جغرافیایی آن را اینگونه ذکر کرده است: «از خندان تا شمیران سه فرسنگ بیابان است همه سنگلاخ و آن قصبه ولایت طارم است و به کنار شهر قلعه ای بلند بنیادش برسنگ خاره نهاده است». بنا به روایات دلیل تغییر نام این روستا حادثه شهادت «سیدجلال الدین اشرف» از نوادگان امام موسی کاظم (ع) در این روستا در دوره حکومت امویان است. این واقعه در پی جنگ با مأموران حکومت اموی و در مکانی به نام «شون دشت» رخ می دهد. از آن واقعه به بعد، مردم روستا به خاطر نشان دادن عشق خود به فرزندان امامان (ع) سیاه می پوشند، و از این رو نام روستا برای همیشه از خندان به سیاهپوش تغییر می کند. در
سال ۱۳۶۹ بر اثر زلزله رودبار، روستای قدیمی سیاهپوش کاملاً تخریب و در محلی نزدیک با فاصله سه کیلومتر روستای جدید دوباره ساخته شد. مکان این روستا تا کنون حداقل سه بار جابجا گشته و آبادی قدیمی موسوم به «آشاغی کند» در داخل سد منجیل قرار گرفته است. دومین آبادی یا «یوخاری کند» نیز پس از زلزله ۱۳۶۹ رودبار و طارم ویران گردید و روستا به مکان فعلی خود نقل مکان کرد. سیاهپوش در فرهنگ جغرافیایی ایران. ده جزء دهستان طارم پائین بخش سیردان شهرستان زنجان. ۲۲ کیلومتری شمال شرقی سیردان، ۶ کیلومتری راه شوسه قزوین به رشت. کوهستانی، سردسیر، سکنه ۱۲۷۳، شیعه، تُرکی. رودخانه سنگان، زیتون، غلات، لبنیات، شغل زراعت و گله داری، گلیم و جاجیم بافی، راه مالرو. معدن گچ دارد، استخراج شده و به اطراف برده می شود. مزرعه سمنگان جزء این ده منظور شده است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱٬۷۹۵ نفر (۵۱۴ خانوار) بوده است. زبان مردم سیاهپوش ترکی آذربایجانی است و شیعه مذهب هستند. صنعت. آب و هوای مدیترانه ای این روستا شرایط را برای رویش درختان زیتون مساعد ساخته است. در حال حاضر روستا دارای
چند شرکت کشت و صنعت زیتون است. در حال حاضر حدود سه هزار هکتار از اراضی سیاهپوش زیر کشت زیتون است. همچنین کارخانجات روغن کشی و بسته بندی بسیاری نیز در محل قرار گرفته اند که مشغول به امر استحصال و بسته بندی زیتون و روغن زیتون می باشند. نیروگاه بادی سیاهپوش، بزرگ ترین نیروگاه بادی کشور به ظرفیت ۶۱٫۲ مگاوات در روستای سیاهپوش طارم در زمینی به مساحت ۱۷ هکتار احداث شده است. زلزله رودبار. این روستا در سال ۱۳۶۹ بر اثر زلزله رودبار کاملاً ویران گشت ولی باز در محلی نزدیک به جای اول دوباره ساخته شد. گردشگری. از مکان های دیدنی این روستا می توان به باغهای سنتی و انبوه زیتون (در جوار روستا)، سیاهپوش قدیمی «یوخاری کند» که هم اکنون می توان به عنوان یک محوطه تاریخی از آن یاد کرد، ملاتپه، ساحل سد سفید رود، ییلاق سرسبز سمنگان، قلاع اوغلان قیز و باغ های انجیر مرتضانک اشاره کرد. منابع. ایسنا
کاظم خوجه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۰۹ نفر (۳۱۲خانوار) بوده است. اغلب افراد این روستا سیستانی هستند و به زبان فارسی با گویش زابلی و بعضی به زبان کردی با گویش کرمانجی با هم دیگر صحبت می کنند.
صالح آباد چقرلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۷۸ نفر (۳۶۲خانوار) بوده است.
نصیرآباد (قزوین)، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
حاجی حسن (کلاله)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۶۶خانوار) بوده است.
کبوتردره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. زبان. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۵۰خانوار) بوده است. بنای تاریخی کبوتر دره مربوط به دوره سلجوقیان در نزدیکی این روستا واقع شده است
اجن سنگرلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا مرکز دهستان آق سو می باشد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۹۱ نفر (۳۴۰خانوار) بوده است.
دهنه پرسوقویی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۳۱۵ نفر (۴۸۶خانوار) بوده است.
مصطفی لو (قزوین)، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
اجن یلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳۸ نفر (۱۶۳خانوار) بوده است.
قوجمز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. این روستا محل زندگی یکی از بزرگترین علمای اهل سنت ترکمن صحرا و کشور یعنی استاد کریم بردی آخوند احمدی رحمه الله بود و همچنین زادگاه استاد محی الدین آخوند احمدی رحمه الله می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۰۷ نفر (۳۵۵خانوار) بوده است.
قلالو، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
بلوک اجن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۴ نفر (۹۲خانوار) بوده است.
چهارمازو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۴۹خانوار) بوده است.
محمودآباد (فیروزکوه). روستایی از توابع بخش مرکزی دراستان تهران ایران است.این روستا در استان تهران، شهرها و شهرستان های اطراف به پرورش انارهای مرغوب و با کیفیت مشهور است. هر ساله در فصل پاییز هنگام فصل انار، علاقمندان و گردشگران زیادی را به خود جذب کرده و در این زمان جشنی موسوم به جشن انار با حضور مسوولین محلی و استانی برگزار می گردد. در باره این روستا آمده است: روستای محمودآباد در ۵۰ کیلومتری جنوبی شهرستان فیروزکوه و در کنار رود خانه بسیار زیبای حبله رود واقع شده است. قریه مزبور برمسیر راه آهن مواصلاتی تهران شمال و در دامنه های جنوبی رشته کوه های سربه فلک کشیده البرز قرار گرفته است. این روستای زیبا جزء دهستان های بخش حبله رود می باشد که با وجود طبیعتی زیبا و سر سبز سالانه مورد بازدید گردشگران زیادی قرار می گیرد. همچنین این روستا از سمت شمال با سیمین دشت و از سمت جنوب با روستای کبوتردره هم مرز می باشد. پیشینه این روستا. انچه از آثار سفالی و نقوش کوزه های شکسته در سطح این روستا و در حفاری های باستان شناسی به دست آمده ، قدمت زندگانی در این منطقه به دوران نوسنگی برمیگردد که برای مدتی متروکه و خالی از سکنه می شود
و بعد از آن در زمان مادها ، هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان زندگی در این روستا جان تازه ای به خود می گیرد. عده ای بر این باورند که در طول تاریخ و در جنگ های بزرگ ایران این روستا چندین بار مورد حمله قرار گرفته و صحنه در گیری های خونین بوده است. اولین این درگیری ها در اواخر دوران هخامنشی و در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی و بعد از آن در زمان حمله اعراب به ایران بوده است. اما آنچه از گورهای دسته جمعی و ابزارهای جنگی مانند تیروکمان و سرنیزه های در این گورها به دست امده ، بدترین درگیری خونین در حمله مغول صورت گرفته است و تمام قلعه هایی و حصارهایی که در ارتفاعات بنا شده بود، تخریب گردیده و مردم عادی که اکثراٌ دامدار یا کشاورز بوده اند و در کوهپایه زندگی می کردند، قتل عام شده اند. زندگی در کنار حبله رود از دیر باز مورد توجه بوده است. در شاهنامه فردوسی در بخش اساطیر آمده است که رستم برای رسیدن به مازندران از راه در بند جزر(منطقه سردره گرمسار) گذشته و و وارد راه رسیدن به مازندران شده است که از کنار رودخانه ای پر آب و و مناطقی سرسبز میگذشته . با استناد به این نوشته تاریخی و وجود آثاری متعدد مانند پایه پل های قدیمی در کنار
رودخانه حبله رود در این روستا ، نشان می دهد که یکی از شاخه های فرعی جاده ابریشم که از قلعه استوناوند شروع میشده و با گذراز این روستای قدیمی به گردنه گدوک می رسیده است و بعد آن وارد مرکز مازندران می شده است ، همچنین وجود یک راه فرعی دیگر که در محمودآباد که از جاده اصلی مازندران جدا میشده این روستا را به دماوند متصل میکرده و از آن به عنوان سه راهی یاد شده است و مورد توجه کاروان ها برای تغییر مسیر به سمت دماوند بوده است. این جاده مواصلاتی در دوران صفویان بازسازی و گسترده تر شده است، وجود یک کاروانسرای بین راهی و چندین زاغه در فاصله ۱۵ کیلومتری جنوبی این روستا حکایت از صحت این موضوع دارد ، همچنین پیترو دلاواله جهانگرد ایتالیائی در فوریه سال ۱۶۱۸ میلادی برای دیدار با شاه عباس صفوی دراشرفبهشهر مازندران از این جاده عبور کرده و مینویسد: ما ۵ فوریه (۱۶ بهمن ) وارد حبله رود شدیم، از آنجائیکه سفر جهانگرد ایتالیایی درست در مسیری بود است که فردوسی تحت عنوان هفت خوان رستم در شاهنامه وقایعی را برای این پهلوان حماسی ایران اتفاق افتاده به نظم در آورده است، این جهانگرد نیز از منطقه محمودآباد که قبلاً به (نام کبوتردره و یا کفت
ال دره) یاد شده است و جزء آن منطقه محسوب می شده است به نام خان سوم نام میبرد.آنچه از این نوشته می توان برداشت کرد نام روستای محمودآباد در دوران جدید انتخاب شده است. وجود چندین برج خرابه و یک حمام قدیمی که قدمت آنان به حدود ۲۰۰ الی ۳۰۰ سال پیش می رسد حاکی از آن است که زندگی در این روستا روبه گسترش بوده است. به گواه شاهدان و پیران خردمند این روستا، تا ۵۰ سال پیش چراغ این حمام قدیمی روشن بوده و ساکنان این روستا از آن استفاده می کردند. از تمام آثار به دست آمده از پیشینه این روستا بجز جاده فرعی ابریشم ، از همه جالب تر شبکه آب رسانی آب شیرین و وجود قنات های بسیار قدیمی بوده است. در شبکه آبرسانی که به طول چندین کیلومتر کشیده شده است از لوله های سفالی با قطر ۱ تا ۲ اینچ و طول چندین متر استفاده شده است و در طول هر چند صد متر حوض های کوچکی برای برداشت آب و همچنین ته نشینی مواد رسوبی تعبیه شده بود. شغل مردم روستا. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی می باشد. کشت و تولید انار مرغوب در این ناحیه باعث شده است که در چند سال اخیر رتبه یک کشوری را از نظر کیفیت و کمیت به خود اختصاص دهد. به دلیل اینکه این روستا در منطقه ای کوهستانی
بوده، دامداری و شغل های وابسته آن، شغل دوم مردم روستا می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۹۱خانوار) بوده است.
آیدرویش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۲۵۴ نفر (۴۵۷خانوار) بوده است.
سنگان علیا، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم روستای سنگان علیا ترک بوده و به زبان ترکی آذربایجانی با لهجه طارمی سخن می گویند.این روستا به همراه روستاهای سنگان سفلی و دولجک که در مجموع سه روستا سنگان نامیده می شوند مهم ترین و بزرگ ترین تولیدکننده انار در استان قزوین به حساب می آید. زیتون و انجیر دیگر محصولات مهم روستای سنگان علیا به حساب می آیند. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۴۷خانوار) بوده است. بخش زیادی از مردم این روستا در طی سال های گذشته به شهرهای تهران، کرج، قزوین، منجیل، رودبار، اقبالیه، محمودآباد نمونه و نظرآباد مهاجرت کرده اند و در حال حاضر جمعیت دائمی روستا بیش از هفتاد خانوار می باشد.
دهگردان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. واژه دهگردان کلمه مرکبی است شامل ده گر+دان ، ده گر هم صفت مرکبی است به معنی باشنده که به معنی دهقان نیز میباشد دان نیز پسوند مکان است که معنی جایگاه و مکان زندگی است. پس دهگران محل سکونت دهقانان معنی پیدا میکند تصحیح (dr javad zarvani) جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۰ نفر (۱۶۰خانوار) بوده است.
قره گل تخته وسط، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۷ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
آق تقه جدید، روستایی از توابع شهرستان مراوه تپه در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۹۶ نفر (۲۵۱خانوار) بوده است. براساس آماری غیر رسمی جمعیت این روستا در سال 1401 حدود 2024 نفر رسیده است . آرامگاه مختوم قلی فراغی بزرگترین شاعر ترکمن نیز در این روستا قرار دارد . تخت دفه از مکان های تفریحی این روستا می باشد رودخانه اترک در ده کیلومتری این روستا می باشد
آق تقه قدیم، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۷خانوار) بوده است.
سیمین دشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. زبان مادری اهالی سیمین دشت طبری است. جمعیت. این روستا در دهستان حبله رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۱۰۰ خانوار) بوده است.
دولجک خان محمدآباد ، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۴۰خانوار) بوده است، که به تدریج و با گسترش جمعیت روستا به۳۸۰ تن با ۱۲۵ خانوار رسیده است.
قره گل شرقی، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۲ نفر (۱۲۰خانوار) بوده است.
قره گل کله، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۳ نفر (۹۸خانوار) بوده است.
بغل دوز علیا یا بَی اولدوز (bey uldoz)، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
همت آباد (کلاله)، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۷ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
گچه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۵۱خانوار) بوده است.
سوزش، مرکز دهستان مراوه تپه و روستایی از توابع بخش مرکری شهرستان مراوه تپه در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۲۷ نفر (۱۹۸ خانوار)بوده است.
عنبقین، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۷ نفر (۶۵خانوار) بوده است.
خوجه گلدی، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ١۴٠٠، جمعیت آن حدود ۹۰۰ نفر بوده است.
شورجه بالا، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
گذرخانی سیدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
محمدده، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۵۰خانوار) بوده است.
شیخ لر سفلی (کلاله)، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۶ نفر (۱۰۲خانوار) بوده است.
نارلی آجی سو، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. این روستا شمالی ترین نقطه استان گلستان از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۲۹ نفر (۱۷۵خانوار) بوده است.
پلنگه، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
قزل دالق، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
آتشان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۸ نفر (۲۳۸خانوار) بوده است.
قره آقا چلی، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۴۴خانوار) بوده است.
قربان پیکار، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۶ نفر (۶۴خانوار) بوده است.
شولومه، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
ساری قمیش (کلاله)، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۸ نفر (۷۳خانوار) بوده است.
انزها روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت می کنند. این روستا از طایفه های اصیل و بزرگ ابوحمزه، جلالی فرد، چلاوی، یحیائی، یحیی، واعظی، فیروزی، حاجی انزهایی، حاجی، موسوی،کرمانی، رضایی، نورپور، پازوکی، ضیایی و ... تشکیل شده است. جمعیت. این روستا در دهستان حبلرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۲ نفر (۱۹۳خانوار) بوده است. منابع. حسین یحیی
اینجرلی، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چوبه (قزوین)، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
گوک دره، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۵ نفر (۱۵۴خانوار) بوده است.
مردم دره، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
هندی زمین، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. روستای هندی زمین از مراکز عمده تولید برنج در استان قزوین و بخش طارم سفلی است، که مردم آن به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می کنند. در حال حاضر عملیات گاز رسانی به روستای هندی زمین در دست انجام است. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
آق لر، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان مراوه تپه در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۵ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
عطاجان قربانلی، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
نهران (قزوین)، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. از محصولات اصلی این روستا زیتون و گیلاس می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۴۳خانوار) بوده است. زبان. اهالی نهران به ترکی آذربایجانی صحبت می کنند.
دولت اورلان، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۱ نفر (۴۶خانوار) بوده است.
دادلی قزنین، روستایی از توابع شهرستان مراوه تپه در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۵۷خانوار) بوده است.
قرارگیری. میونک، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. این روستا به جهت قرارگیری مابین دو استان زنجان و قزوین به میونک نام دارد که از قدیم به اشتباه میمونک نام گرفته است. روستای میونک (اوجاقلار) در ۱۵۵ کیلومتری استان قزوین و ۵۷ کیلومتری شهر منجیل قرار دارد و مسیر ارتباطی این روستا ابتدا از شهر گیلوان سپس به جاده آلتین کش منتهی میگردد و به سمت روستای شیزر و دیزجین ختم میشود. این روستا به جهت قرارگیری از سمت غرب و جنوب غربی به روستای شیزر و دیزجین، شمال شرقی به روستای بابا و از قسمت جنوب شرقی به روستای چوبه در مختصات قرار دارد. کیفیت سطحی جاده از شهر آلتین کش تا روستای بابا از روکش آسفالت(درجه ۲) برخوردار می باشد اما در ادامه مسیر جاده خاکی کوهستانی میباشد. پوشش گیاهی. پوشش گیاهی کوههای اطراف شامل موارد زیادی از گیاهان داروئی و خوراکی می باشد. گیاه گون که برای تهیه کتیرا استفاده می شود و نیز آویشن (کهلیگ اوتو) و ( تنگز ) و هچنین سبزیجاتی چون تره کوهی ، کنگر ، سیرک ، والک، چای کوهی(توکلوجه) و غازیاغی در این کوهها به وفور یافت می شود.برداشت بی رویه بعضی از اهالی روستا( به منظور کس