Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میدان نفتی نصرت، از میدان های نفتی ایران است، که در استان هرمزگان و در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی جزیره سیری در خلیج فارس واقع شده و با کشور امارات متحده عربی مشترک است. سازند سروک، که مخزن اصلی میدان به شمار می رود، حاوی نفت است؛ در حالی که سازندهای دالان و فراقون دارای گاز ناخالص می باشند. ذخایر قابل استحصال این میدان بین ۲٫۹ تا ۵٫۸ میلیارد بشکه برآورد شده است. متوسط تولید مخزن در سال ۱۳۷۰، معادل ۳۲۶۹ بشکه و کل تولید در پایان سال ۱۳۸۰، حدود ۳۱ میلیون بشکه بوده است. این میدان در سال ۱۹۶۶ توسط شرکت ملی نفت دوبی کشف و تولید از آن از ۱۹۶۹ آغاز شد. اولین چاه اکتشافی ایران در سال ۱۳۶۰ توسط شرکت شرکت نفت فلات قاره ایران حفاری گردید. بهره برداری ایران از این میدان از سال ۱۳۶۵ آغاز شده است. در سال ۱۳۵۹ حفاری اکتشافی در سازندهای دالان و فراقون این میدان، وجود گاز ناخالص را در این میدان به اثبات رسانید. در این میدان ۵ حلقه چاه حفاری شده که حفر همه چاه ها توسط یک سکو بوده است. تعداد ۲ حلقه از چاه ها تولیدی می باشد. موقعیت جغرافیایی. میدان نفتی نصرت در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی جزیره سیری در خلیج فارس واقع شده است. این میدان با
کشور امارات متحده عربی مشترک بوده و بخشی از میدان نصرت که در آن کشور واقع شده، میدان نفتی فاتح نامیده می شود. تاریخچه. میدان نفتی نصرت (فاتح) در نتیجه فعالیت های اکتشافی دبی در اوت ۱۹۶۶ کشف و در اکتبر ۱۹۶۷ اقتصادی شناخته شد و در نیمه دوم سال ۱۹۶۹ مورد بهره برداری قرار گرفت. در سال ۱۹۷۵ توسط شرکت نفت سوفیران به منظور شناسایی بهتر گسترش این میدان در آب های ایران یک سلسله عملیات لرزه نگاری انجام گرفت که منجر به تهیه نقشه های ساختمانی در افق های ایلام و میشریف گردید. آخرین عملیات لرزه نگاری در سال ۱۹۸۸ انجام شده است. اولین چاه اکتشافی ایران توسط شرکت نفت فلات قاره ایران در تاریخ ۸ خرداد ماه ۱۳۶۰ شروع و در تاریخ ۷ شهریور ماه ۱۳۶۰ پس از شناسایی مخازن ایلام و سروک در عمق ۲۷۳۴ متری حفاری آن به پایان رسید. بهره برداری ایران از این میدان در تاریخ ۱۴/۲/۱۳۶۵ به صورت طبیعی (با فشار موجود در مخزن) آغاز گردید و برنامه تعمیر و تعویض تلمبه های درون چاهی یک بار در اسفند ماه سال ۱۳۷۰ در این میدان انجام شده و متعاقب آن تولید دو حلقه چاه به وسیلهٔ پمپ شروع شد و بار دوم در سال ۱۳۷۴ در چاه های شماره NT-۱، NT-۲ و NT-۴ انجام گردید. ا
ین میدان در سال ۱۳۷۵ توسط شرکت مشاور MPES MCKEAN، PETROLEUM ENG. SERVICES ارزیابی مدلی شده است. تولید میدان. بر اساس آمار، متوسط تولید میدان نصرت در سال ۱۳۷۰، سه هزار و ۳۰۰ بشکه در روز بود و کل تولید نفت خام آن در پایان سال ۱۳۸۰ به حدود ۳۱ میلیون بشکه رسید. البته تولید روزانه این میدان در سال ۱۳۸۷ به بیش از ۵ هزار و ۴۰۰ بشکه در روز هم رسید، اما این حجم تولید در سال ۱۳۸۹ به دو هزار بشکه در روز کاهش یافت. طرح افزایش تولید. با توجه به این که حجم نفت خام در جای میدان نصرت ۱۸۸ میلیون بشکه است، طرحی دراردیبهشت سال گذشته به منظور افزایش تولید، ارزیابی و توسعه این میدان نفتی مشترک در قالب قرارداد بیع متقابل تعریف شد که هدف آن افزایش تولید نفت خام و دستیابی به حداکثر ۱۶هزار و ۴۵۰ بشکه در روز بود. اما احتمالا طرح افزایش تولید میدان مشترک نفتی نصرت با آب بستن کشور امارت متحده عربی در این میدان و غیر اقتصادی شدن آن منتفی شده است، چرا که ۹۸ درصد از برداشت از این میدان به دلیل تزریق آب از سوی طرف اماراتی، آب و تنها دو درصد برداشت نفت خام است.
میدان نفتی فرزام، بخش بسیار کوچکی از میدان " فلاح امارات متحده عربی " است که در آب های ایران "ناحیه سیری" جای گرفته است، این میدان در کنار میدان های سیوند، دنا، نصرت و الوند قرار دارد. روند قرارگیری تاقدیس این میدان به صورت شمالی، جنوبی است. انجام بازسازی، تعمیر و تبدیل چهار حلقه از چاه های موجود در میدان نصرت و حفاری هشت حلقه چاه به همراه ساخت یک سکوی حفاری در میدان فرزام و استفاده از سکوی نصر و تأسیسات میدان سیری در راستای توسعه میدان نفتی فرزام و افزایش تولید این میدان نفتی از جمله فعالیت های در دست اجراست. میدان فرزام ادامه بخش شمالی "میدان نفتی فلاح" از آب های شیخ نشین دبی به مساحت تقریبی ۱۵ در ۱۲ کیلومتر و تا دامنه جنوبی میدان سیری A ادامه دارد، میدان نفتی نصرت مشابه فرزام در مجاورت خط مرزی، آبی کشور امارت متحده عربی و در ۲۲ کیلومتری جنوب جزیره سیری قرار دارد. پیمانکار طرف قرارداد توسعه این میدان، شرکت پتروایران است. طرح توسعه میدان نفتی فرزام و افزایش تولید میدان نفتی نصرت آب های کشور ۲۵۹ میلیون بشکه تخمین زده شده است. مجموع تولید از مخزن نفتی نصرت با انجام برنامه توسعه حدود ۷/۵۸ میلیون بشکه و مجموع اف
زایش تولید ۷/۳۸ میلیون بشکه خواهد شد، با اجرای طرح افزایش تولید میدان نصرت از پنج هزار به ۱۶ هزار و ۵۰۰ بشکه در روز و استخراج و تولید نفت از میدان فرزام به میزان ۱۵ هزار بشکه در روز میسر خواهد شد.
هیأت عمومی انقلاب سوریه ائتلافی متشکل از ۴۰ گروه مخالف دولت بشار اسد است که در تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۱۱ در استانبول ترکیه، حمایت خود را جهت متحد کردن مخالفان دولت بشار اسد در جریان خیزش سوریه ۲۰۱۲-۲۰۱۱ اعلام کرد. این هیأت در یکی از بیانیه های خود اعلام کرد، هدف بلند مدت از این ائتلاف ایجاد یک دولت دموکراتیک و مدنی و تشکیل نهادهایی که آزادی، برابری و احترام به حقوق بشر را به همه شهروندان اعطا می کنند، می باشد .
میدان نفتی سیوند، از میدان های نفتی ایران در خلیج فارس است، که در استان هرمزگان، در فاصله ۵۰ کیلومتری غرب جزیره سیری واقع شده و شامل دو سکوی حفاری فراساحلی می باشد. این میدان دارای ۱۱ حلقه چاه افقی تولیدی است. میدان سیوند از میدان های در گردانندگی شرکت نفت فلات قاره ایران بشمار می آید. از مجموعه پنج میدان نفتی منطقه سیری، روزانه حدود ۹۸ هزار بشکه نفت خام با درجه "ای.پی.آی ۳۴" برداشت می شود، که بر اساس برنامه بلند مدت شرکت نفت فلات قاره ایران، این میزان می بایست به روزانه ۱۳۰ هزار بشکه در طول سه سال آینده برسد. نفت میدان سیوند، دنا، نصرت و الوند در سکوی بهره برداری نصر جمع آوری و پس از فرآورش اولیه توسط یک خط لوله ۱۶ اینچی به طول ۳۳ کیلومتر به جزیره سیری منتقل می شود. فاصله این جزیره تا مرکز شهرستان ابوموسی که در قسمت شرقی جزیره سیری واقع شده در حدود ۲۷ کیلومتر است. فاصله دریایی سیری تا مرکز استان هرمزگان شهر بندرعباس در حدود ۱۵۲ مایل دریایی است. جزیره سیری در حدود ۷۲ کیلومتری خط ساحلی ایران در جنوب بندر لنگه و ۴۰ کیلومتری غرب جزیره ابوموسی واقع شده و وسعت آن ۱۸ کیلومتر مربع است که با اکتشاف نفت در خلیج فارس و
فعال شدن شرکت نفتی سوفیران در این جزیره، نخستین بار استخراج نفت در این منطقه نفتی انجام شد.
کفه نمکی بردسکن یا کویر نمک بجستان با نام علمی پالایا یکی از میراث های طبیعی ایران در شهرستان بردسکن، شهرستان بجستان و شهرستان بشرویه است که در گذشته به شکل سنتی و به عنوان معدن نمک بهره برداری می شده، همچنین در چرم سازی و سالامبور (دباغی پوست) مورد استفاده قرار می گرفته است. پالایا در پست ترین مناطق بعضی از حوضه های آبریز دشت های مسطحی با مشخصات ویژه تشکیل می شود که عمدتاً در مناطق خشک و به نسبت گرم و کم باران قرار گرفته اند و اغلب توسط نهشته های دریاچه ای و تناوب لایه های رس، سیلت و نمک پوشیده می شود. این کفه نمکی همهٔ رودخانه های این منطقه از جمله رودخانه حصار، رودخانه خارزنج، رودخانه درونه، رودخانه سنگ نصوح، رودخانه شش طراز، رودخانه نابای، کال شور بشرویه، کال شور تربت حیدریه و کال سالار به این کویر منتهی می شوند. این کفه نمکی به صورت دریاچه فصلی می باشد که در بعضی سال ها بسیار پرآب می شود. چه در حالت خشک و نمکی و چه دریاچه ای بودن این پلایا مقصد گردشگران زیادی می باشد. از کفه نمکی بردسکن سالانه مقدار زیادی نمک خوراکی برداشت می شود که دارای خلوص بالایی نیز هست. ارتفاع پست ترین نقطه این دریاچه از سطح آب های
آزاد ۷۶۹ متر می باشد و وسعتی بیش از ۸ هزار هکتار دارد. موقعیت جغرافیایی. منطقه طبیعی کفه نمک در جنوب شهرستان بردسکن و در ۱۲ کیلومتری جنوب روستای رحمانیه در بخش شهرآباد قرار دارد این پهنه نمکی از سطح دریاهای آزاد ۸۰۵ متر ارتفاع دارد و با وسعت تقریبی ۷۸۸۸ هکتار متعلق به دوران سوم (کرتاسه) و چهارم (آئوسن) زمین شناسی است که با جهتی شمال شرقی ـ جنوب غربی در جنوب شهرستان بردسکن واقع شده و به طور کلی اتفاقات زمین شناسی منطقه موجب پدید آمدن چشم اندازی زیبا از طبیعت بیابانی ـ کویری و رسوبات تبخیری نمکی شده است. اقلیم. این منطقه دشتی هموار است که در آن پستی و بلندی خاصی مشاهده نمی شود و از نظر اقلیمی در ناحیه گرم و خشک بیابانی قرار گرفته، تعداد ماه های خشک آن ۷ ماه و حدود ۹۵ روز در سال یخبندان است. گونه های گیاهی. هرچند که در این کفه نمکی امکان رشد گیاهان وجود ندارد، اما در حاشیه های این زیستگاه کویری گونه های گیاهی شورپسند از جمله سالسولا، سالیکورنیکم، گز، آتریپلکس رشد می کنند و همچنین گونه های مختلفی از پرندگان دیده می شوند. ویژگی ها. جلوه های زیبای بلورهای نمک در حال شکل گیری، تراکم ساختاری بلورهای نمک بر روی شنزار
ها، ایجاد چاله های نمکی و حوضچه های آب حاصل از تعریق خاک از دیگر ویژگی های منحصر به فرد این زیستگاه طبیعی است و آن را در کشور و منطقه به یک زیستگاه منحصر به فرد تبدیل کرده است. ثبت ملی. طبیعت زیبا و منحصر به فرد کفه نمکی بردسکن در ۸ دی ۱۳۹۰ به عنوان نخستین اثر طبیعی از استان خراسان رضوی در فهرست آثار طبیعی ایران با شماره ۱۵۷ به ثبت رسید. منابع. سایت باشگاه خبرنگاران، تاریخ بازبینی:۲۰۱۲/۰۴/۰۲
این میدان نفتی از میدان های نفتی ایران است، که در استان هرمزگان و در فاصله ۴۷ کیلومتری جنوب غربی جزیره سیری و ۲۴ کیلومتری غرب سکوی بهره برداری نصر قرار دارد. از خصوصیات بارز این میدان درصد بسیار کم آب همزاد و نمک موجود در نفت بوده و درجه کیفی "(API) آن ۳۳٫۵" است. بهره برداری از این میدان با حفاری ۱۱ حلقه چاه افقی در لایه نفتی با فشار طبیعی مخزن و با احداث سکوهای بهره برداری DPH و DPG از سال ۱۳۷۷ آغاز گردیده است. با شروع برنامه های توسعه ای میدان نفتی از سال ۱۳۸۹ در راستای افزایش تولید از این میدان تاکنون ۳ حلقه چاه تولیدی جدید در سکوی DPH در اعماق ۳۵۰۰ تا ۴ هزار متری از بستر دریا حفاری افقی گردیده و با پمپ درون چاهی تکمیل شده اند که افزایش تولید این میدان را در پی داشته است. با نصب پمپ در چاه های H1 و H5 برداشت از این چاه ها افزایش یافته، همچنین حفاری افقی چاه H6 و نفوذ به لایه نفتی «میشریف» در حال انجام است. یکی از اهداف توسعه این میدان نفتی مجهز نمودن اکثر چاه ها به "پمپ درون چاهی" و نیز حفاری های جدید به منظور افزایش تولید و برداشت حداکثر با نگاه صیانتی است.
میدان نفتی دارخوین از میدان های نفتی ایران است، که در استان خوزستان و در فاصله ۴۵ کیلومتری از شمال شهر خرمشهر و ۸۵ کیلومتری از جنوب و جنوب غربی اهواز قرار دارد. در حال حاضر ظرفیت تولید نفت این میدان معادل ۱۶۰ هزار بشکه در روز می باشد. میدان نفتی دارخوین با حفر چاه دارخوین-۱ در سال ۱۳۴۳ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد. میزان نفت درجای این میدان بالغ بر ۵ میلیارد بشکه برآورد می شود، که ۱٫۳ میلیارد بشکه نفت خام آن قابل استحصال است. طرح توسعه مخزن فهلیان میدان دارخوین از سال ۱۳۸۱ در ۲ فاز برنامه ریزی شد، که فاز اول توسعه با حفر ۸ حلقه چاه انجام گرفت. جهت کامل کردن طرح توسعه در فاز دوم ۲۰ حلقه چاه دیگر (۱۵ حلقه تولیدی، ۴ حلقه تزریق گاز و یک حلقه چاه تزریق آب) حفر شد. تولید زود هنگام از میدان به میزان ۲۵ هزار بشکه نفت در بهمن ماه ۱۳۸۲ آغاز گردید و در فاز اول تا مرداد ۱۳۸۳ به میزان ۵۰ هزار بشکه در روز افزایش داده شد. در اسفند ماه ۱۳۸۶ این میزان تولید به ۱۰۰ هزار بشکه در روز با ۱۵ حلقه چاه تولیدی (در فاز دوم) رسید. پس از پایان فاز دوم توسعه، تولید از میدان دارخوین به حدود ۱۶۵ هزار بشکه در روز رسید. نفت میدا
ن دارخوین از نوع نفت سبک با درجه API ۳۹ می باشد و نفت تولیدی از واحد بهره برداری دارخوین به خطوط لوله انتقال نفت اهواز-آبادان برای پالایشگاه آبادان ارسال می گردد.
میدان نفتی مغان از میدان های نفتی ایران است، که در شمال غرب کشور، در استان اردبیل، در منطقه ای از شهرستان های بیله سوار و پارس آباد با وسعت ۵٫۶ کیلومتر مربع و در حوضه دشت مغان، مستقر می باشد. ضخامت رسوبات در این حوضه بیش از ۸ کیلومتر بوده و غنی از طبقات شیلی- رسی است. نخستین بار در سال ۱۹۵۰ آثار تراوش های مواد نفتی در منطقه "قیر دره" در آذربایجان گزارش شد. بهره برداری از نفت دشت مغان به علت تراوایی بسیار کم مخزن، اقتصادی نیست. با وجود چشمه های متعدد نفتی در این حوضه، احتمال می رود اکتشافات دیگری در این منطقه صورت گیرد. مجوز عملیات اکتشاف نفت مغان در سال ۱۳۸۷ امضا شد و این عملیات هم اکنون در این منطقه ادامه دارد. در این ناحیه سازند زیوه یا زیور به سن الیگومیوسن، سنگ مخزن تجمعات نفتی این منطقه می باشد، که توسط رسوبات آواری و کربناته تورنین پوشیده می شود. این سازند در منطقه رخنمون سطحی نیز دارد. طرح توسعه میدان. سرمایه گذاری مرحله اول شامل اکتشاف و عملیات اکتشافی آن را جمعاً معادل ۱۴۱ میلیون و ۸۰۰ هزار دلار تعیین شده بود. بر این اساس، از مبلغ سرمایه گذاری مرحله اول، حداقل مبلغ ۴۰ میلیون و ۳۰۰ هزار دلار سرمایه گذ
اری به عنوان «تعهدات مرحله اکتشاف» شامل جمع آوری، پردازش و تفسیر اطلاعات لرزه نگاری دو بعدی و حفر سه حلقه چاه اکتشافی در بلوک مذکور و مابقی برای عملیات تکمیلی اکتشاف شامل جمع آوری، آمایش، تفسیر لرزه نگاری و لرزه نگاری سه بعدی و حفاری یک حلقه چاه توصیفی با تأیید شرکت ملی نفت ایران انجام می گیرد.
کمیته هماهنگی ملی ائتلاف اپوزیسیون سوریه به ریاست حسن عبدالعظیم است، که متشکل از حدود ۱۳ حزب سیاسی (عمدتاً چپ) و فعالان سیاسی مستقل، از جمله سه حزب سیاسی کرد و فعالان سیاسی جوان می باشد . کمیته هماهنگی ملی سوریه در جریان خیزش سوریه ۲۰۱۲-۲۰۱۱ در داخل و خارج از سوریه فعالیت می کند.
سینه زنی یکی از مهم ترین مراسم عزاداری در ماه محرم در ایران است که به منظور یادبود شهادت امام حسین (ع) و یارانش در کربلا انجام می شود. در این مراسم، عزاداران به صورت دسته جمعی با همخوانی نوحه ها و شعرهای مذهبی بر سینه های خود می زنند تا حس همدردی و غم خود را ابراز کنند. سینه زنی نمادی از درد و اندوه عمیق است و به نوعی بیانگر پیوند قلبی میان عزاداران و واقعه کربلاست. این حرکت در هیئت ها و دسته های عزاداری اجرا می شود و معمولاً همراه با زنجیرزنی نیز برگزار می شود. سینه زنی نه تنها یک عمل فیزیکی، بلکه فرصتی است برای تقویت روحیه ی جمعی، وحدت و همبستگی میان مردم. در بسیاری از شهرهای ایران، این مراسم با شکوه خاصی همراه است و به شکل های محلی و سنتی اجرا می شود که فرهنگ هر منطقه را نشان می دهد. پیشینه و روش ها. از مراسم سنتی عزاداری برای حسین بن علی و دیگر امامان شیعه، که همراه نوحه خوانی و با آهنگی خاص بر سر و سینه می زنند، گاهی هم سینه خود را لخت کرده، بر آن می زنند. اصل این سنت، به ویژه در میان عرب ها رواج داشته است. بعدها به صورت موجود درآمده که با انتخاب نوحه های سنگین، حرکات دست بر سینه می خورد. به فردی هم که ب
ر سینه خود زده، عزاداری می کند، «سینه زن» می گویند. اینگونه نوحه گری، ابتدا به صورت فردی بوده، اما با مرور زمان به شکل گروهی ودستجات سوگواری درآمده است. «دسته گردانی و سینه زنی و نوحه خوانی که در زمان صفویه رایج شده و توسعه پیدا کرده بود، در عصر قاجاریه با توسعه و تجمل بیشتر در پایتخت رواج داشت… دسته گردانی در عصر قاجار، به ویژه در زمان ناصر الدین شاه با آداب و تشریفات و تجمل بسیار برگزار می شد. دسته های روز با نقاره و موزیک جدید و علم و بیرق و کتل، و دسته های شب با طبقهای چراغ زنبوری و حجله و مشعل به راه می افتاد و در فواصل دسته سینه زنها با آهنگ موزون سینه می زدند. نوحه خوانی و سینه زنی حتی در اندرونی شاهان قاجار، بین زنان اندرون نیز متداول بود…» سینه زن. کسی که در عزا و مصیبت بر سینه خود می زند و نوحه گری می نماید. سینه زن باید با دیگر سینه زنان و نیز با آهنگ نوحه هماهنگ باشد و تک زنی نکند تک زدن در اصطلاح لوطیان در سینه زنی بی آهنگ زدن یکی ازمردم دسته. غلط به سینه زدن که خارج از آهنگ یکنواخت دیگر سینه زنان باشد. و به انجام دهنده آن «تک زن» می گویند. سینه زنی سیاسی و اعتراضی. در ایران، در دوران حکومت جمهور
ی اسلامی، سینه زنی حالت سیاسی و اعتراضی نیز به خود گرفته است. در سال ۱۳۹۹، گروهی از مردم بومی اسلام آباد بهبهان در استان خوزستان در هشتم شهریور، به یاد کشته شدگان حوادث آبان ۱۳۹۸ مراسم سوگواری برگزار کردند و در آن، سینه زنی کردند. در سال ۱۴۰۲ و در نخستین محرم پس از آغاز حوادث ۱۴۰۱ ایران، گروه اندکی برای همراهی با این کشته شدگان، تصنیف های اعتراضی خوانده و مردم نیز با سینه زنی اعتراضی در دسته های عزاداری یاد کشته شدگان را گرامی داشتند. &lt;br&gt;در یکی از این موارد در شهر آمل گروه موزیک تکیه نیاکی، یکی از تکایای بزرگ این شهر، روز جمعه همزمان با مراسم ظهر عاشورا با لباس های سفید و با نواختن تصنیف «از خونه جوانان وطن لاله دمیده» در کنار آرامگاه غزاله چلابی حضور یافتند و با سینه زنی به این دختر جوان ادای احترام کردند. فاطمه مجتبایی، مادر غزاله چلابی، همراه با دسته های عزاداری که برای ادای احترام مقابل مزار محصور شدهٔ فرزندش رفته بودند، بدون حجاب سینه زنی کرد.&lt;br&gt;این شکل از اعتراض، برخی دانشمندان علوم اسلامی را به واکنش واداشت. رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم برخی نوحه خوان ها و سینه زن ها را «دشمن شادکن» نا
مید و گفت آن ها در مسیری سینه می زنند که رادیوها و رسانه های دشمن حرف و شعارشان را پخش کنند. مدیرکل ارشاد اسلامی یزد نیز تعدادی از نوحه خوانها و مداحان این شهر را در ردیف «شیطان و یارانش» قرار داد، آنها را به ایجاد «انحراف در عزاداری محرم» متهم کرد و گفت: برای برخی نوحه ها رسانهٔ یزید هم کف می زند. سینه زنی در مسیحیت. در انجیل متی (یکی از چهار انجیل کتاب مقدس مسیحیان) به عزاداری و سینه زنی اشاره شده و آن را یکی از نشانه های ظهور منجی (پسر انسان) دانسته است: «آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پدیدار گردد و در آن وقت جمیع طوایف زمین سینه زنی کنند و پسر انسان را ببینند که بر ابر های آسمان با قوت و جلال می آید.» سینه زنی در یهودیت. در تورات، کوبیدن بر سینه یا به اصطلاح سینه زنی از نشانه های ناراحتی و غم دانسته شده: «پس از برگشتن از راه، پشیمان شدم، و چون تعلیم یافتم، بر سینه خود کوفتم؛ شرمسار بودم و رسوایی کشیدم، چونکه ننگ ایام جوانی ام را متحمل گشتم.» سینه زنی در اسلام. در میان مسلمانان شیعه، سینه زنی امری رایج است و آنها در عزای امامان خود، مخصوصا حسین بن علی، سینه زنی می کنند. در قرآن به نحوه عزاداری یعقوب پس از
گمشدن فرزندش یوسف اشاره شده است: «روى خود از آنها بگردانید و گفت: اى اندوها بر یوسف. و چشمانش از غم سپیدى گرفت و همچنان اندوه خود فرو مى خورد. گفتند: به خدا سوگند پیوسته یوسف را یاد مى کنى تا بیمار گردى یا بمیرى.» البته سینه زنی در اسلام نباید به گونه ای باشد که به خود شخص یا دیگران آسیبی برسد؛ زیرا در آن صورت فرد حق النفس (حق خودش) و حق الناس (حق مردم) را پایمال کرده است.
میدان نفتی البرز قم از نخستین میدان های نفتی کشور است که با هدف اکتشاف نفت در مرکز ایران انتخاب شد و در شمال شهر قم به نتیجه رسید. آغاز علیات اکتشافی در دراوایل تیرماه سال ۱۳۳۰ بود و اولین چاه یک سال بعد در تیرماه ۱۳۳۱ به نفت رسید. تاریخچه کشف نفت در میدان البرز قم. نخستین بررسی های اولیه برای حفاری با چاه شماره یک آغاز شد که پس از مدتی به نتیجه نرسید و سپس حفاری چاه شماره دو برای گمانه زنی انجام شد. سرانجام چاه شماره سه در تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۳۳۱ در عمق ۲۲۸۸ متری به مخزن نفت رسید. فشار اولیه این چاه ۴۰۰ اتمسفر بود. سرپرستی گروه اکتشافی را کارشناسان سوئیسی به رهبری اوگوست گاسنر بر عهده داشت. مهم ترین اکتشاف نفتی در این منطقه چاه شماره ۵ میدان البرز بود که پس از نتیجه رسیده این چاه به فوران نفت از منجر شد و در مدت یکصد روزی که فوران نفت از آن ادامه داشت، روزانه ۱۲۰ هزار بشکه نفت خام از آن تخلیه شد که به عنوان بزرگ ترین فوران چاه نفت در تاریخ توسط گینس شناخته شده است پس از فوران جریان نفت توسط کارشناسان آمریکایی به اطراف هدایت و برای جلوگیری از خطرات ناشی از انفجار مخزن به آتش کشیده شد. میزان نفت به آتش کشیده شده
برای مهار چاه نزدیک به ۵ میلیون بشکه تخمین زده می شود. بر اساس مطالعات انجام گرفته در شرکت ملی نفت ایران کل ذخیره این میدان که به صورت طبیعی قابل تخلیه است، حدود ۱۰ میلیون بشکه برآورد شده که به نظر می رسد با تزریق گاز، میزان نفت قابل برداشت از این میدان به حدود ۱۶ میلیون بشکه قابل افزایش است. همچنین مطالعات انجام شده در پژوهشگاه صنعت نفت حاکی از آن است که نفت این میدان از نوع مرغوب و با درجه سبکی ۳۷ ای پی آی است. توسعه میدان البرز قم. با گذشت نزدیک به ۶۴ سال از کشف میدان نفتی البرز قم مطالعات جدید اکتشاف حاکی از افزایش ۱۰۰ میلیون بشکه ای این میدان نفتی در مرکز کشور است. جدیداً مطالعات اکتشافی در میدان نفتی البرز در شمال شهر قم حاکی از کشف ۱۰۰ میلیون بشکه ذخایر جدید نفت خام در این منطقه هیدروکربوری است. مساحت این میدان نفتی را حدود ۶۰۰ کیلومتر مربع می باشد. با حفاری یک حلقه چاه امکان تولید روزانه ۲ هزار بشکه نفت خام از میدان البرز وجود دارد. براساس مطالعات انجام گرفته با توسعه مجدد فاز اول میدان نفتی البرز قم امکان تولید روزانه ۵ هزار بشکه نفت خام وجود دارد.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۶۸، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۶۸ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیدز یونایتد و باشگاه فوتبال آرسنال در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲ مارس ۱۹۶۸ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال لیدز یونایتد به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۶۹، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۶۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال سوییندون تاون و باشگاه فوتبال آرسنال در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۶۹ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال سوییندون تاون به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۰، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۰ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال منچستر سیتی و باشگاه فوتبال وست برومویچ در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۷ مارس ۱۹۷۰ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال منچستر سیتی به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۱، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال تاتنهام و باشگاه فوتبال استون ویلا در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۹۷۱ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال تاتنهام به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۲، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۲ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال استوک سیتی و باشگاه فوتبال چلسی در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۴ مارس ۱۹۷۲ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال استوک سیتی به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۳، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۳ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال تاتنهام و باشگاه فوتبال نورویچ سیتی در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳ مارس ۱۹۷۳ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال تاتنهام به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۴، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۴ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال ولورهمپتون و باشگاه فوتبال منچستر سیتی در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲ مارس ۱۹۷۴ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال ولورهمپتون به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۵، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۵ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال استون ویلا و باشگاه فوتبال نورویچ سیتی در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱ مارس ۱۹۷۵ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال استون ویلا به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۶، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۶ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال منچستر سیتی و باشگاه فوتبال نیوکاسل در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۷۶ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال منچستر سیتی به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۷، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۷ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال استون ویلا و باشگاه فوتبال اورتون برگزار شده است. این فینال پس از انجام دو بازی که با نتیجه مساوی به پایان رسیده بود، در سومین دیدار که در تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۷۷ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۲ به سود تیم باشگاه فوتبال استون ویلا به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۸، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۸ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال لیورپول برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۷۸ انجام شده است با نتیجه ۰ بر ۰ به پایان رسید. در بازی تکراری که در ۲۲ مارس ۱۹۷۸ برگزار شد باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۷۹، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۷۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال ساوت همپتون در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۷ مارس ۱۹۷۹ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۲ به سود تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۸۰، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۰ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال ولورهمپتون و باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۸۰ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال ولورهمپتون به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۸۱، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال وستهام یونایتد در برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۸۱ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید. در بازی تکراری که در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۸۱ برگزار شد با نتیجه دو بر یک به سود تیم باشگاه فوتبال لیورپول به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۸۲، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۲ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال تاتنهام در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۸۲ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال لیورپول به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۸۳، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۳ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۶ مارس ۱۹۸۳ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال لیورپول به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۸۴، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۴ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال اورتون در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۵ مارس ۱۹۸۴ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال لیورپول به پایان رسید.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۱۹۸۵، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۵ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال نورویچ سیتی و باشگاه فوتبال ساندرلند در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۸۵ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال نورویچ سیتی به پایان رسید.