Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شل سنتر دفتر مرکزی شرکت نفتی شل است، که در شهر لندن، بریتانیا مستقر می باشد. برج شل سنتر، در جاده بلوه در و در منطقه لندن بارو لمبث، در ساحل جنوبی رودخانه تیمز، در نزدیکی هال کانتی قرار دارد و امروزه در پس زمینه چرخ وفلک چشم لندن دیده می شود. مرکز شل در سال ۱۹۶۱ ساخته شد و طراحی آن، توسط سر هوارد رابرتسون انجام شده است. این برج ۱۰۷ متری، شامل ۲۷ طبقه در سطح (۲۶ طبقه به اضافه یک نیم طبقه) و سه طبقه؛ در زیرزمین است. این برج، اولین ساختمان اداری در شهر لندن است، که در زمان خود، ارتفاعش، بیشتر از برج ویکتوریا، از کاخ وست مینستر بود. این ساختمان در زمان تکمیل، بزرگترین ساختمان اداری در اروپا محسوب می شد.
سید مرتضی رضوی نژاد متخلص به عارف بجنوردی شاعر و عارف ایرانی در سال ۱۲۸۴ شمسی در روستای خوراشا از توابع جاجرم متولد شد. زندگی نامه. عارف بجنوردی در کودکی برای تحصیل به مدرسه نواب مشهد رفت و از شاگردان ادیب نیشابوری بود. پس از تحصیل مجدداً به بجنورد بازگشت و به معلمی پرداخت. پس از چندی از معلمی دست کشید و سرودن و نوشتن شعر گذراند؛ و در سال ۱۳۵۳ در ۶۰ سالگی بر اثر ضعف مزاج، تحلیل قوا و تشدید عارضه قلبی درگذشت و در امامزاده سیدعباس بجنورد به خاک سپرده شد.
دموکراسی الکترونیکی-مشارکتی یا اَبَر دموکراسی (Collaborative e-democracy)، مفهومی است دموکراتیک که ویژگی های کلیدی دموکراسی مستقیم، دموکراسی نیابتی ودموکراسی الکترونیکی را در کنار هم قرار می دهد. اَبَر دموکراسی به یک نظام سیاسی بازمی گردد که در آن نقش آفرینان انتفاعی (سیاستمداران، احزاب سیاسی، کابینه دولت، پارلمان و …) و نقش آفرینان غیرانتفاعی (سازمان های مردم نهاد (NGOs)، لابی های سیاسی، انجمن های محلی، شهروندان و …) در توسعه قوانین و سیاستهای عمومی مشارکت می کنند. فرایند این سیاست گذاری مشارکتی بر پایه یک شبکه اجتماعی دولتی میسر می شود که در آن همه شهروندان عضویت دارند. هنگامی که ضابطین دولت منتخب (آنهایی که توسط آراء عمومی انتخاب شده اند)، در حال اجرای قوانین و انجام فرایند سیاستگذاری در سطح کلان کشور می باشند، شهروندان با رأی خود نظراتشان را دربارهٔ تک تک قوانین و تصمیمات اخذ شده توسط این ضابطین اعلام می کنند. بعلاوه، شهروندان قادر خواهند بود تا سیاست های پیشنهادی خود را در حوزه مورد نظرشان پیشنهاد دهند و بدینوسیله فرایندهای جدید سیاست گذاری را بنیان نهند. سیاستهایی که به صورت مشارکتی تهیه شده اند به تناس
ب به عنوان رأی و عقیدهٔ بخش عمده ای از شهروندان در نظر گرفته خواهد شد. بنابراین این سیاست ها می توانند عادلانه تر، پایدارتر و ساده تر برای پیاده سازی و بکارگیری باشند.
بازآفرینی یا اقتباس آن است که هنرمند با الهام گرفتن از یک اثر ادبی (شامل داستان، داستان کوتاه، یا شعر) دست به آفرینشی دوباره بزند و اثر اولیه را به گونه ای دیگر (نظیر فیلم و موزیکال) بیافریند. در واقع، اثر جدید دقیقاً همان اثر اولیه نیست بلکه تنها رگه هایی از اثر اولیه در آن دیده می شود. پایه و اساس بازآفرینی، تخیل است و اثر بازآفریده اثری است مستقل و بدیع. در بازآفرینی می توانیم از هر زاویه ای که بخواهیم وارد شویم و ساختمان اثر را به کلی در هم بریزیم. تفاوت بازنویسی و بازآفرینی نیز در همین نکته است. آثار ادبی به اشکال مختلفی بازآفرینی شده اند، از جمله: داستان پریان در قالب نمایش های باله ها، بازآفرینی نمایش ها در قالب اپرا، بازآفرینی رمان ها در قالب نمایش نامه و نیز بازآفرینی نمایش نامه ها در قالب رمان ها یا داستان های کوتاه. از اوایل قرن بیستم به بعد، رسانه های جدید در حوزه سرگرمی، بیش از پیش به بازآفرینی نمایش نامه ها و رمان ها در قالب فیلم یا نمایشن های رادیویی (و بعد در قالب اجراهای تلویزیونی) پرداختند.
گریفولس شرکت چندملیتی و اسپانیایی است، که در زمینه داروسازی و تولید مواد شیمیایی فعالیت می کند. این شرکت به عنوان بزرگترین تولید کننده پلاسمای خون و محصولات مرتبط با آن (شامل: ایمونو گلوبولین، آلبومین، فاکتور هشت) در اروپا شناخته می شود. شرکت گریفولس در زمینه ساخت دستگاه ها، ابزار و تجهیزات پزشکی نیز فعالیت گسترده ای دارد. این شرکت همچنین یکی از بزرگترین عرضه کنندگان واکنش گرهای موردنیاز آزمایشگاه ها و مراکز تحقیقاتی به شمار می آید.
گَتسبی بزرگ () فیلم درام عاشقانهٔ تاریخی محصول ۲۰۱۳ است که بر اساس رمان به همین نام چاپ ۱۹۲۵ اثر اف. اسکات فیتزجرالد ساخته شده است. نویسندگی و کارگردانی فیلم بر عهدهٔ باز لورمن بوده و در آن لئوناردو دی کاپریو، توبی مگوایر، کری مولیگان، جوئل اجرتون، آیلا فیشر، جیسون کلارک و الیزابت دبیکی به ایفای نقش پرداخته اند. این فیلم زندگی و زمانه میلیونر، جی گتسبی (دی کاپریو)، و همسایه اش نیک کاراوی (مگوایر) را دنبال می کند که ملاقات او با گتسبی در اوج شکوفایی دهه بیست در لانگ آیلند نیویورک را بازگو می کند. مراحل فیلم برداری از سپتامبر تا دسامبر ۲۰۱۱ در استرالیا با بودجهٔ ۱۰۵ میلیون دلاری به طول انجامید. نظر منتقدان نسبت به "گَتسبی بزرگ" ضد و نقیض بود؛ این فیلم بابت سبک بصری، کارگردانی، فیلم نامه، اجراها و موسیقی، هم مورد تحسین و هم مورد انتقاد قرار گرفت. تماشاگران بازخورد مثبت تری داشتند، و نوهٔ فیتزجرالد فیلم را تحسین کرد و گفت اسکات اگر زنده بود به فیلم افتخار می کرد. این پرفروش ترین فیلم لورمن است که بیش از ۳۵۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته است. این فیلم در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار هر دو نامزدی اش در رشت
هٔ طراحی صحنه و بهترین طراحی لباس را برنده شد. داستان. در دسامبر ۱۹۲۹، «نیک کاراوی»، کهنه سرباز جنگ جهانی اول که تحت معالجه در یک بیمارستان روانی است؛ برای دکترش از «جی گَتسبی»، امیدوارترین مردی که تا به حال در زندگی ملاقات کرده است، می گوید. دکتر به نیک پیشنهاد می کند، افکارش را که اکنون بیانش برای او سخت شده است؛ را بنویسد و با مرور خاطرات آرامش بگیرد. نیک شروع به نوشتن خاطراتش می کند. در تابستان ۱۹۲۲، نیک برای کار در وال استریت از شیکاگو به نیویورک نقل مکان می کند. او یک خانه کوچک در ۳۰ کیلومتری نیویورک یعنی در لانگ آیلند و در محله «اِگ غربی»، در کنار عمارت گتسبی که یک تاجر موفق و البته مرموز که اغلب مهمانی های عجیب و غریب برگزار می کند؛ اجاره می کند. نیک با دختر عموی زیبا و جوانش «دیزی» و شوهر ثروتمندش «تام بیوکنن» "(دوست نیک از زمان دانشکده در شیگاگو)" در عمارتشان در «اِگ شرقی» شام می خورند. در میانه شام و در تماس تلفنی، نیک توسط دختری به نام «جُردن بیکر» (دوست دیزی) متوجه می شود، که تام معشوقه ای دارد؛ و به همسرش دیزی وفادار نیست. دیزی نیز شدیداً به این موضوع مشکوک شده است. وقتی نیک به خانه برمی گردد، گ
تسبی را می بیند؛ که در کنار ساحل بندر ایستاده و به نور سبزی که از «اِگ شرقی» "(خانه دیزی)" می آید؛ خیره شده است. فردای آن روز تام که به ظاهر نیک را برای شام به نیویورک دعوت کرده است؛ در نیمه راه و در «دره خاکستر» "(محل تخلیه زباله صنعتی)" بین "اِگ شرقی" و نیویورک از قطار پیاده می شود؛ و نیک را نزد معشوقه اش «مِرِتِل» در گاراژی که متعلق به شوهرش «جورج ویلسون» است؛ می برد. تام با دادن پول از میرتل می خواهد، به همراه خواهرش «کاترین» و با قطار بعدی به خانهٔ مشترکشان در نیویورک برود. در آنجا دوستان به همراه هم مست می کنند؛ و به معاشقه و سکس می پردازند. یک روز نیک دعوت نامه ای رسمی و منحصربه فرد، برای شرکت در مهمانی از گتسبی دریافت می کند. در آنجا نیک توسط جُردن با گتسبی "(با تکه کلام خاص “جناب”)" آشنا می شوند. گتسبی نیک را برای ناهار به منهتن می برد؛ و در راه به نیک "(به دروغ)" می گوید، که او فارغ التحصیل آکسفورد از خانواده ای ثروتمند از میانه غرب است. آن ها به یک کافه زیرزمینی می روند؛ و گتسبی نیک را به شریک تجاری اش «مایر وولفشایم» معرفی می کند. جُردن برای نیک فاش می کند؛ که گتسبی کاپیتان ارتش ایالات متحده، در س
ال ۱۹۱۷ بوده است؛ و قبل از ورود آمریکا به جنگ جهانی اول و ناپدید شدنش، با دیزی رابطه عاشقانه داشته است، و هنوز هم عاشق اوست؛ و در واقع دیزی روز فردای عروسی با تام و طی نامه ای از زنده بودن گتسبی مطلع می شود. از آن زمان گتسبی، به امید حضور ودیدن دیزی، مهمانی می دهد. گتسبی از طریق جُردن از نیک می خواهد؛ که دیزی را در منزلش به چای دعوت کند. پس از تأیید روز ملاقات، گتسبی خانه نیک را گل آرایی و باغچه منزل او را تزئین و هرس می کند؛ و بالاخره بعد از ۵ سال، گتسبی و دیزی رابطه عاشقانه خود را مجدداً آغاز می کنند. آن ها لحظات خوشی را همراه با بازید از عمارت گتسبی، شنا و رقص تجربه می کنند. در ادامه گتسبی از دیزی و همسرش تام، برای شرکت در یک مهمانی با شکوه دعوت می کند؛ و با سرگرم کردن تام، با دیزی در باغ به عشق بازی می پردازد. گتسبی در ذهنش رؤیایی را می پروراند، که در آن دیزی به تام می گوید، که او را هیچ وقت دوست نداشته است؛ و بعد آن با دیزی ازدواج کرده و باهم به شهر زادگاهش برمی گردند. در ادامه با رفت و آمد مخفیانه دیزی به خانه گتسبی، قطع مهمانی ها و اخراج مستخدمان روابط جنسی آنها روز به روز بیشتر می شود. در نهایت دیزی ب
رای اعلام تصمیمش، نیک، جُردن و گتسبی را به خانه خود دعوت می کند. دیزی شهامت اعلام تصمیم خود را پیدا نمی کند؛ و در حالی که استرس تمام وجودش را فراگرفته و ناخواسته از زیبایی گتسبی در حضور تام، تعریف می کند؛ از تام می خواهد، که همگی به هتل پلازا در نیویورک بروند. تام، نیک و جردن با ماشین گتسبی و گتسبی و دیزی با ماشین تام راهی نیویورک می شوند. تام برای گرفتن بنزین در گاراژ جورج توقف می کند، جایی که جورج که به خیانت مِرِتِل شک کرده است؛ به تام می گوید، که آن ها در حال نقل مکان به غرب هستند. در یک لحظه تام درمی یابد، که هم زمان درحال از دست دادن همسر و معشوقه اش است. در پلازا، تام که دیگر از رابطه بین آن ها مطمئن شده است؛ با گتسبی به مشاجره می پردازد. گتسبی به تام می گوید، که دیزی هیچ وقت او را دوست نداشته است؛ و همواره عاشق او بوده است. تام از روابط عاشقانه و دوطرفه به دیزی یادآوری می کند؛ و هنگامی که گتسبی از دیزی می خواهد که واقعیت را به تام بگوید؛ دیزی درکمال تعجب و در حالی که اشک می ریزد، او را تأیید نمی کند؛ و می گوید قبلاً تام را دوست داشته است. در این لحظه تام، از تجارت مخفی و قاچاق الکل و مشروب گتسبی و مای
ر وولفشایم، پرده برمی دارد؛ و فاش می کند، مهمانی های گتسبی در حقیقت پوششی برای اعمال مجرمانه، رشوه دادن، فاسدکردن مدیران دولتی و به زیر سلطه درآوردن افسران پلیس بوده است. در این لحظه گتسبی به تام حمله می کند؛ اما نهایتاً خود را کنترل کرده و از همه عذرخواهی می کند. اما دیزی که به واقعیت گتسبی پی برده است؛ از تام که خود را برنده مناظره می بیند، می خواهد که به خانه برگردند. در حین رانندگی برای برگشت، و پس از دعوای مِرِتِل و جورج بر سر داستان خیانت او، مِرِتِل پس از اشتباه گرفتن ماشین تام، به خیابان می دود و با ماشین گتسبی به طور مرگباری برخورد می کند. با اطلاع از مرگ مِرِتِل، تام که بعد از گتسبی حرکت کرده است؛ سرمی رسد و برای جورج فاش می کند، که ماشین متعلق به گتسبی است؛ و به دروغ جورج را مشکوک می کند، که گتسبی معشوق مِرِتِل است؛ و تقاص جنایتش را باید بپردازد. نیک در صحبت با گتسبی متوجه می شود برعکس تصورات، دیزی راننده ماشین بوده است. نیک می شنود که دیزی وعده تام را برای رسیدگی به همه چیز می پذیرد؛ اما هیچ چیز به گتسبی نمی گوید. روز بعد، گتسبی در حالی که در استخر خود شنا می کند؛ و منتظر تماس دیزی است. تلفن زنگ م
ی خورد و خدمتکار جواب می دهد. گتسبی با این باور که تماس گیرنده دیزی است، بیرون می آید؛ و توسط جورج مورد اصابت گلوله قرار گرفته، کشته می شود؛ هم زمان جورج نیز خودکشی می کند. نیک که کسی بود که زنگ می زد، صدای تیراندازی را می شنود و تنها کسی است، که غیر از خبرنگاران در مراسم تشییع جنازه گتسبی شرکت می کند، زیرا دیزی، تام و دخترشان در حال ترک نیویورک هستند. رسانه ها به دروغ گتسبی را به عنوان معشوق و قاتل مِرِتِل معرفی می کنند؛ و این نیک را خشمگین می کند. نیک که هم از شهر و هم از ساکنان آن منزجر است، پس از آخرین قدم زدن در عمارت متروک گتسبی و تفکر در مورد توانایی گتسبی برای امیدواری، آنجا را ترک می کند. در آسایشگاه، نیک تایپ خاطرات خود را به پایان می رساند و نام آن را گتسبی بزرگ می گذارد. تولید. توسعه. قبل از این فیلم، یک اپرا و چندین اقتباس دراماتیک دیگر از رمان تحسین شده اف. اسکات فیتزجرالد با همین نام وجود داشت. در دسامبر ۲۰۰۸، ورایتی گزارش داد که این اقتباس سینمایی قرار است با کارگردانی باز لورمن ساخته شود. باز لورمن اظهار داشت؛ که به دلیل مضمون منتقدانه فیلم نامه، از شیوه زندگی اغلب غیرمسئولانه افراد ثروتمند،
برنامه ریزی کرده است، که فیلم به روزتر باشد. برای تعهد به پروژه، در سپتامبر ۲۰۱۰ باز لورمن با خانواده اش از استرالیا به چلسی در منهتن پایین نقل مکان کرد؛ جایی که او قصد داشت فیلم گتسبی بزرگ را فیلمبرداری کند. زمانی که باز لورمن در نمایشگاه لوازم الکترونیکی مصرفی در ژانویه ۲۰۱۱ حضور داشت؛ به هالیوود ریپورتر گفت: که در حال کار بر روی کارگاه آموزشی سه بعدی گتسبی بزرگ بوده است؛ اگرچه هنوز تصمیم نگرفته است، که در این فرمت فیلمبرداری کند یا خیر! در اواخر ژانویه ۲۰۱۱ باز لورمن قبل از تصمیم به ماندن، در مورد ادامه پروژه تردید داشت. در سال ۲۰۱۰، گزارش شد که فیلم توسط سونی پیکچرز راه اندازی می شود. اما در سال ۲۰۱۱، برادران وارنر در آستانه کسب قراردادی برای تأمین مالی و توزیع جهانی گتسبی بزرگ قرار گرفتند. انتخاب بازیگران. باز لورمن گفت که نتایج حاصل از روند کارگاهی فیلم، برای تست بازیگری برای نقش هایی در گتسبی بزرگ، برای او «بسیار دلگرم کننده» بوده است. لئوناردو دی کاپریو ابتدا برای نقش اصلی جی گتسبی انتخاب شد. این دومین بار است که لورمن و دی کاپریو با هم کار می کنند. دی کاپریو در فیلم "رومئو + ژولیت" (۱۹۹۶) به کارگردان
ی لورمن هم به ایفای نقش پرداخت. توبی مگوایر برای بازی در نقش نیک کاراوی انتخاب شد. همچنین این دومین بار است که توبی مگوایر و لئوناردو دی کاپریو از زمان فیلم زندگی این پسر(۱۹۹۳) با هم کار می کنند. گزارش ها در اکتبر ۲۰۱۰ حاکی از انتخاب آماندا سایفرید به عنوان نقش اصلی دیزی بودند. ماه بعد ددلاین هالیوود گزارش داد، که لورمن بازیگران زن متعددی از جمله آماندا سایفرید، کیرا نایتلی، جسیکا آلبا، ربکا هال، بلیک لایولی، ابی کورنیش، میشل ویلیامز و اسکارلت جوهانسون و همچنین ناتالی پورتمن را برای نقش دیزی تست کرده است. بلافاصله پس از آن، با تعهد به کامرون کرو، فیلم ما باغ وحش خریدیم (۲۰۱۱)، اسکارلت جوهانسون از قبول نقش کنار کشید. در ۱۵ نوامبر، لورمن اعلام کرد که کری مولیگان پس از خواندن نقش دیزی، در ۲ نوامبر و در نیویورک انتخاب شده است. او این نقش را مدت کوتاهی پس از اینکه لورمن فیلم های استماع خود را به مدیران سونی پیکچرز اینترتینمنت، ایمی پاسکال و داگ بلگراد به او نشان داد؛ قبول کرد؛ و تحت تأثیر شخصیت دیزی قرار گرفتند. کری مولیگان پس از اطلاع از انتخاب نهایی اش به عنوان بازیگر از طریق تماس تلفنی [لورمن، در حالی که او روی
فرش قرمز مراسمی در نیویورک حضور داشت، مطلع شد؛ و گریه کرد. لورمن گفت: «من این افتخار را داشتم که با برخی از بااستعدادترین بازیگران زن جهان، این شخصیت را کشف کنم، که هر کدام تفسیر خاص خود را داشتند، که همه آنها هیجان انگیز بود. کری مولیگان انتخابم برای شخصیتی خاص و برای تولیدی خاص به نام «گتسبی بزرگ» بود. خوشحالم که ساعتی پیش تلفن را برای بازیگر جوان بریتانیایی نامزد جایزه اسکار، کری مولیگان بردارم و به او بگویم: «سلام، دیزی.» لورمن در آوریل ۲۰۱۱ با بن افلک در حال مذاکره در مورد ایفای نقش تام بیوکَنِن بود؛ اما به دلیل درگیری برنامه ریزی با "آرگو" موفق به قبول آن نشد. بردلی کوپر قبلاً برای این قسمت لابی کرده بود و لوک ایوانز یکی از رقبای اصلی بود. در ماه می، نهایتاً جوئل اجرتون برای شخصیت تام تأیید شد. آیلا فیشر برای بازی در نقش مِرِتِل انتخاب شد. الیزابت دبیکی، بازیگر استرالیایی، در نقش جُردن بیکر انتخاب شد. در حین انتخاب نقش مکمل جُردن، لورمن گفت که این شخصیت نیز باید به اندازه دیزی، برای تولید در زمان تاریخی فیلم، به طور کامل بررسی شود. در ژوئن ۲۰۱۱، جیسون کلارک به عنوان جورج ویلسون انتخاب شد. بازیگر هندی آ
میتاب باچان در نقش مایر وولفشایم ظاهر می شود. این اولین نقش او در هالیوود بود. فیلم نامه. برین ال. هیلمن به پنج تغییر کلیدی که در طرح فیلم نامه اقتباسی از رمان اف. اسکات فیتزجرالد ایجاد شده است؛ اشاره کرد: فیلم برداری. گتسبی بزرگ قرار بود از ژوئن ۲۰۱۱ در شهر نیویورک فیلمبرداری شود؛ جایی که رمان در آن جای می گرفت. لورمن در عوض تصمیم گرفت که فیلم برداری اصلی را در سیدنی بگیرد. فیلمبرداری در ۵ سپتامبر ۲۰۱۱ در فاکس استودیوز استرالیا آغاز شد و در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۱ با نماهای اضافی در ژانویه ۲۰۱۲ به پایان رسید. فیلم با دوربین های دیجیتال رِداِپیک و لنزهای اولترا پرایم زایس فیلمبرداری شد. «دره خاکستر»، زمین متروک واقع بین وست اگ و نیویورک در بالمین (نیو ساوت ولز) و «مدرسه دینی سنت پاتریک» در منلی، نیو ساوت ولز - معروف به مدرسه کلاسیک سنت پاتریک - که به عنوان «عمارت گتسبی» دو برابر شده است، فیلمبرداری شد. «خانه نیک» در سنتنیال پارک، آریزونا قرار داشت؛ و «خانه دیزی» گوان برا که یک عمارت تاریخی، مدرسه پادشاه پاراماتا بود. مجموعه ها. در ایجاد مناظر پس زمینه برای دنیایی که در فیلم به تصویر کشیده شده است، کاترین مارتین اظهار
داشت: که تیم زیر نظر او، مجموعه های داخلی عمارت جی گتسبی را با طلاکاری مجلل شده، به سبکی که سلیقه تاریخی را با «هنر دکو» "(سبکی از هنرهای تجسمی، معماری و طراحی است)" ترکیب می کند؛ طراحی کرده اند. برج های بیکن که مدت ها ویران شده بودند؛ توسط محققان تصور شد که تا حدی الهام بخش املاک جی گتسبی در رمان اف. اسکات فیتزجرالد بوده است؛ و به عنوان الهام بخش اصلی خانه گتسبی در فیلم استفاده شد. فیلمبرداری نمای بیرونی عمارت جی گتسبی، ساختمان کالج بین المللی مدیریت، سیدنی بود. ویژگی هایی که عمارت های لانگ آیلند را تداعی می کنند؛ و در مراحل پس از تولید اضافه شدند. الهام بخش نسخه سینمایی املاک بیوکَنِن از باغ های قدیمی وستبری بود. نمای بیرونی عمارت بر روی یک صحنه استودیویی ساخته شده بود و پیشرفت های دیجیتالی اضافه شد. مجموعه های داخلی عمارت بوکانان از سبک «هالیوود رگِنسی» الهام گرفته شده است. "(هالیوود رگِنسی: یک سبک طراحی است؛ که هم طراحی داخلی و هم معماری مناظر را توصیف می کند؛ که با استفاده جسورانه از رنگ و تضاد اغلب با مترلیال های فلزی و شیشه ای، به منظور نشان دادن مجللی و راحتی مشخص می شود)" خانه نیک کاراوی برخلاف عظمت
عمارت گتسبی همسایه، به عنوان یک کلبه نقلی در نظر گرفته شد. اشیاء انتخاب شده صحنه، به اصل چیزی که طراحان لانگ آیلند کلاسیک می دیدند، پایبند بودند. این معماری هنرها و صنایع دستی آمریکایی را با اثاثیه هایی از نوع «گوستاو استیکلی» "(طراح و مبلمان ساز آمریکایی)" در داخل و موجی به «سبک آدیرونداک» "(محله ای در نیویورک)" تداعی می کند. صحنه افتتاحیه، از «واحد کودک، نوجوان و خانواده ریوندل در کنکورد سیدنی»، تنها چند کیلومتر از استادیوم المپیک ۲۰۰۰ سیدنی فیلمبرداری شد. لباس ها. بسیاری از طراحان لباس برای همکاری در تولید لباس های فیلم مدنظر قرار گرفتند. گتسبی بزرگ به قطعات نمادین دهه ۱۹۲۰ آرشیو شده مد پرادا و میومیو به دست یافت. کاترین مارتین (طراح) همچنین با بروکس برادرز برای لباس هایی که بازیگران مرد و افراد اضافی پوشیده بودند، همکاری کرد. تیفانی اند کو. جواهرات این فیلم را تهیه کرده است. کاترین مارتین (طراح) و میوچیا پرادا پشت کمد لباس بودند؛ و از نزدیک با هم کار کردند، تا قطعاتی با «ظرافت اروپایی که در میان جمعیت اشرافی «اِگ شرقی» در دهه بیست در حال ظهور بود» خلق کنند. با این حال، مورّخان لباس آن دوره گفتند؛ که لباس
ها اصیل نیستند، اما در عوض مدهای دهه ۱۹۲۰ را مُدرن کردند، تا بیشتر شبیه مدهای مُدرن باشند. بارزتر از لباس زنان، تأکید بر سینه هایشان بود، مانند سینه بند مُدبِرا دیزی، برخلاف مدهای سینه بند آن دوران است. در حالی که داستان این کتاب در سال ۱۹۲۲ اتفاق می افتد، فیلم شامل مدهای کل دهه ۱۹۲۰ و حتی ۱۹۳۰ می شد. بسیاری از مدهای موجود در آرشیوها مفاهیمی از باند و مجلات مد بودند؛ که هرگز در زندگی واقعی توسط زنان پوشیده نشدند. کاترین مارتین (طراح) می گوید که سبک های دهه ۱۹۲۰را انتخاب کرده و آنها را جذاب تر کرده است؛ و سعی کرده سبک های دهه ۱۹۲۰ را برای مخاطبان مُدرن تفسیر کند. آلیس جورو، از انجمن هنردکو کالیفرنیا، گفت که او این فیلم را دوست دارد، اما اکثر اعضای آن ها فیلم های کامل تری را ترجیح می دهند. لباس های مردانه اصیل تر بود، با این تفاوت که شلوارها خیلی تنگ بود. موسیقی متن. "برای مقاله اصلی گتسبی بزرگ (موسیقی متن) از فیلم باز لورمن را ببینید." موسیقی متن فیلم که در ۷ می منتشر شد، در «نسخه لوکس» نیز موجود است. نسخه انحصاری تارگت همچنین دارای سه آهنگ اضافی است. موسیقی فیلم توسط جی-زی و جیمز ساموئل ("با نام هنری بولیتز")
تولید شده است. آهنگ توسط جوان و زیبا (ترانه لانا دل ری) و کارگردان فیلم، باز لورمن نوشته شده بود، به عنوان تک آهنگ برای رادیو موفق معاصر منتشر شد و به عنوان تک آهنگ "باز" (فیلم) استفاده شد. قطعه ای از آهنگ در تریلر رسمی فیلم استفاده شد و در صحنه ای پخش شد، که در آن شخصیت های لئوناردو دی کاپریو و کری مولیگان احساسات عاشقانه خود را نسبت به یکدیگر ابراز می کنند. مجله موسیقی هیپ هاپ رَپ آپ این تک آهنگ را «هَنگ اَنگیز» نامید، در حالی که ام تی وی آن را «صدایی غم انگیز» نامید. آهنگ اجرا شده توسط فلورانس و ماشین، «بیش از عشق»، به نماد «نور سبز» از رمان در اشعار آن اشاره دارد.کریس پین از بیلبورد (مجله) کاور بیانسه و آندره ۳۰۰۰ از "بازگشت به سیاهی (ترانه ایمی واینهاوس)" را ستایش کرد، که با داون تمپو موسیقی رقص الکترونیک منحصر به فرد ساخته شد. گروه «ایکس ایکس» آهنگ را برای این فیلم ضبط کرد؛ و جیمی اسمیت (معروف به جیمی ایکس ایکس) به ام تی ویV گفت که سهم گروه در موسیقی متن «ناامیدانه» به نظر می رسد، و نشان داد که از یک ارکستر ۶۰ قطعه ای استفاده می کند. باز لورمن با صحبت از اهداف خود برای پس زمینه موسیقی فیلم، تمایل خود ر
ا برای آمیختن موسیقی عصر جاز، مرتبط با صحنه داستان ۱۹۲۲، با یک چرخش مدرن ابراز کرد "(نکته: همانند کاری که در طراحی لباس اجرا نمودند)". بسیار شبیه پیچش های مدرن او در فیلم های "مولن روژ!" و "رومئو + ژولیت"، لورمن از موسیقی فیلم نه به عنوان پس زمینه، بلکه به طور برجسته در پیش زمینه استفاده کرد؛ که شخصیتی خاص به فیلم داد. انتشار و بازاریابی. این فیلم در ابتدا برای اکران در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ برنامه ریزی شده بود اما در ۶ اوت ۲۰۱۲ گزارش شد که فیلم برای اکران به تابستان ۲۰۱۳ منتقل می شود. در سپتامبر ۲۰۱۲، این تاریخ برای ۱۰ می ۲۰۱۳ تأیید شد. نهایتاً این فیلم در ۱۵ مه ۲۰۱۳ در شصت و ششمین جشنواره فیلم کن اکران شد. اولین تریلر برای گتسبی بزرگ در ۲۲ می ۲۰۱۲ تقریباً یک سال قبل از انتشار فیلم منتشر شد. آهنگ هایی که در تریلرهای مختلف نمایش داده می شوند عبارتند از: «هیچ کلیسایی در طبیعت وجود ندارد» توسط جی-زی و کانیه وست. یک جلد از یوتو "عشق کور است" توسط جک وایت اجرا شد. جلدی از "شاد با هم ("آهنگ")" از "لاک پشت هاً توسط فیلتر ("گروه موزیک"). کاور آهنگ بازگشت به سیاهی (ترانه ایمی واینهاوس) که توسط بیانسه و آندره ۳۰۰۰ اجرا شد. "
جوان و زیبا (ترانه لانا دل ری)" و دو آهنگ "سرودهای اتاق خواب" و "بیش از عشق" که توسط فلورانس و ماشین اجرا شد. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳، بروکس برادرز برای اولین بار «مجموعه گتسبی» را به نمایش گذاشتند، خطی از لباس ها، کفش ها و اکسسوری های مردانه «با الهام از لباس هایی که کاترین مارتین (طراح) که برای گتسبی بزرگ باز لورمن طراحی کرده بود». به گفته هفته نامه مد، «صورت ظاهری بر اساس سبک دهه ۱۹۲۰نبود: لباس های جدید بر اساس آرشیوهای واقعی برند طراحی شدند. بروکس برادرز یکی از تولیدکنندگان البسه گتسبی بود. لباس های واقعی طراحی شده توسط کاترین مارتین (طراح)، در بوتیک های برگزیده بروکس برادرز به نمایش گذاشته خواهد شد." در ۱۷ آوریل ۲۰۱۳، تیفانی اند کو از ویترین های فروشگاه مرکزی خیابان پنجم خود با الهام از فیلم باز لورمن که با همکاری باز لورمن و کاترین مارتین (طراح) ساخته شده بود؛ رونمایی کرد. این جواهرفروشی همچنین اولین سری جواهرات «مجموعه بزرگ گتسبی» را که در پیش بینی فیلم طراحی شده بود، به نمایش گذاشت. این مجموعه شامل ۷ قطعه است: یک سنجاق سینه، یک سرسر (که هر دو بر اساس طرحهای آرشیوی تیفانی اند کو هستند)، یک گردنبند و چهار حلقه
مختلف، از جمله یکی از پلاتین با الماس ۵/۲۵ قیراط، به قیمت ۸۷۵٬۰۰۰ دلار آمریکا. بازخورد. فروش. این فیلم ۱۴۴/۸ میلیون دلار در آمریکای شمالی و ۲۰۸/۸ میلیون دلار در سایر کشورها به دست آورد؛ این مبلغ در کل جهان ۳۵۳٬۶۵۹٬۸۵۱ دلار است. با محاسبه تمام هزینه ها، ددلاین هالیوود تخمین می زند، که فیلم ۵۸/۶ میلیون دلار سود داشته است. در آمریکای شمالی، گتسبی بزرگ ۱۹/۴ میلیون دلار در روز جمعه افتتاحیه خود به دست آورد؛ که شامل ۳/۲۵ میلیون دلار از پنج شنبه شب و نمایش های نیمه شب بود. در آخر هفته افتتاحیه اش، پس از فیلم مرد آهنی ۳، با ۵۱/۱ میلیون دلار در جایگاه دوم قرار گرفت. این ششمین آخر هفته بزرگ افتتاحیه برای فیلمی بود که در مرحله اول اکران نشد؛ دومین آخر هفته افتتاحیه بزرگ برای فیلمی با بازی لئوناردو دی کاپریو پس از فیلم سرآغاز است. از سال ۲۰۱۷، این فیلم پرفروش ترین فیلم باز لورمن است؛ که بیش از ۳۵۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروخته است. جوایز. این فیلم توانست در مجموع ۱۳۶ بار کاندیدای دریافت جایزه از جشنواره های جهانی و معتبر فیلم گردد؛ و در نهایت موفق به کسب ۵۰ جایزه شد. از مهم ترین آن ها می توان به جوایز و کاندیداتوری ه
ای زیر اشاره کرد. بازخوردهای انتقادی. فیلم به شدت در میان منتقدان دوقطبی بود. به خاطر سبک بصری، کارگردانی، فیلمنامه، اجراها و موسیقی متن، هم مورد تحسین و هم انتقاد قرار گرفت؛ اما تماشاگران پاسخ مثبت تری نشان دادند و نوه اف. اسکات فیتزجرالد فیلم را تحسین کرد و اظهار داشت: «اسکات به این فیلم افتخار خواهد کرد». در وب سایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۳۰۵ نقد از منتقدان سینما ۴۸ درصد مورد تأیید و از میان بیش از صدهزار رأی مخاطبین ۶۷ درصد تأیید شده است این نمره در سایت آی ام دی بی میانگین امتیاز ۷/۲ از ۱۰است. اجماع انتقادی وب سایت راتن تومیتوز می گوید: «در حالی که فیلم مطمئناً جاه طلبانه است؛ و به همان اندازه از نظر بصری خیره کننده است؛ "گتسبی بزرگِ" باز لورمن بر شکوه بصری به بهای از دست دادن قلب پر جنب و جوش داستان رمان اصلی تأکید می کند.» "(به معنی پایبند نبودن به داستان رمان اف. اسکات فیتزجرالد)" نقدهای منفی. جو مورگنسترن از وال استریت ژورنال احساس کرد، که طراحی های دقیق تولید اشتباه بوده است؛ و فیلم را به خود دهه بیستم که اف. اسکات فیتزجرالد تصور می کرد، تشبیه کرد؛ و از آن انتقاد نمود. جو مورگنسترن اظهار داش
ت: «اشتباهی غیرقابل حل در فیلم این است؛ که واقعیتی برای اوج گیری وجود ندارد. نمایشی بدون روح». بررسی های شیکاگو ریدر نشان می داد: «لورمن شخص اشتباهی برای اقتباس از ظرافت رمان اف. اسکات فیتزجرالد بوده است، و ویژگی های ۳ بعدی او از دهه ۲۰ مانند یک انفجار وحشتناک، در خانه ای کوچک است». در آتلانتیک (مجله)، کریستوفر اور عنوان نمود: «مشکل این است که وقتی فیلم سرگرم کننده است، گتسبی نیست، و وقتی گتسبی است سرگرم کننده نیست.» نقدهای مثبت. نقدهای مثبت شامل ای.او. اسکات از نیویورک تایمز بود که احساس می کرد: این اقتباس "بسیار سرگرم کننده" است و "کمتر از یک اقتباس سینمایی معمولی است؛ تا یک اُپرای پر زرق و برق و بی ارزش؛ یک جشن نمایشی بی حوصله و مجلل از اسراف عاطفی و مادی. اف. اسکات فیتزجرالد با دوسوگرایی شگفت انگیزی مورد بررسی قرار گرفت». ای.او. اسکات توصیه کرد "بهترین راه برای لذت بردن از فیلم این است، که هر برنامه ادبی را که وسوسه می شوید با خود بیاورید؛ کنار بگذارید". تای بور از بوستون گلوب (روزنامه) از بازی لئوناردو دی کاپریو تمجید ویژه ای کرد و گفت: «شگفت انگیز، تنها کلمه ای است که می تواند این بازی را توصیف کند؛ بهت