Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نگلیسی. در زبان انگلیسی یک واژه می توان با توجه به کاربرد و جایگاهش نقش های متفاوتی در جمله داشته باشد. این نقش ها عبارتند از: نام. بزرگ ترین دسته واژه ها در زبان انگلیسی را شامل می شود. اسم در زبان انگلیسی واژه هایی هستند که نام اشیا، افراد، ایده ها و … را نشان می دهند. اسمها در زبان انگلیسی به دو دسته اسامی خاص و اسامی عام دسته بندی می شوند. جنسیت اسامی در زبان انگلیسی. در زبان انگلیسی در بیشتر موارد جنسیت طبیعی یک اسم نشان دهنده جنسیت گرامری آن است. این بدان معناست که اسمی که به یک زن نسبت داده می شود از نظر گرامری هم مؤنث است. از نظر گرامری اسامی می توانند یکی از جنسیت های زیر را داشته باشند: همان طور که گفته شد جنسیت طبیعی و گرامری اسامی در انگلیسی معمولاً یکی است. برای تمام اسامی اشیا، اسامی انتزاعی (ایده ها، امیدها، تفکرات و …) از اسامی خنثی استفاده می شود. در طول زمان تأثیر جنسیت اسامی در زبان انگلیسی به شدت کاهش یافته است. در حال حاضر تفاوت این جنسیت تنها در ضمایر شخصی سوم شخص مفرد در زبان انگلیسی قابل تشخیص است و در موقعیت های گرامری دیگر از اسامی با جنسیت های متفاوت دقیقاً به یک گونه استفاده می شود
. حروف تعریف. در زبان انگلیسی حرف تعریف نشان دهنده معرفه یا نکره بودن یک اسم است. از طریق استفاده از نشان معرفه "the" یا نشانه نکره "a/an" می توان معرفه یا نکره بودن یک اسم را نشان داد. در زبان انگلیسی برخلاف زبان فرانسه یا آلمانی حرف تعریف اسم هیچ گونه تغییری با توجه به جنسیت اسم نخواهد داشت. ضمایر. زبان انگلیسی دارای شکل های متفاوتی از ضمایر است: زمان ها در زبان انگلیسی. زمان انگلیسی از نظر تعدد زمان ها گرامری (tenses) یکی از پیچیده ترین زبان های دنیا به شمار می رود. اصلی ترین زمان های زبان انگلیسی عبارتند از: گذشته از زمان های اشاره شده زمان ها دیگری هم در زبان انگلیسی وجود دارد که کاربردهای پیچیده تری دارند:
افعال یکی از بخش های اصلی اجزای سخن (یا کلاس های واژگانی) در زبان انگلیسی هستند. مانند سایر انواع واژه ها در این زبان، افعال انگلیسی تغییرات صرفی زیادی ندارند. اغلب ترکیب های زمان (tense)، نمود (aspect)، وجه (mood) و حالت (voice) به صورت پیرامونی (periphrastically) بیان می شوند، یعنی با کمک ساختارهایی که از افعال کمکی تشکیل شده اند. به طور کلی، تنها شکل های صرف شده ی افعال انگلیسی عبارتند از: بیشتر افعال انگلیسی به صورت منظم و ساده صرف می شوند، هرچند حدود ۲۰۰ فعل بی قاعده هم وجود دارد. بی قاعدگی بیشتر این افعال معمولاً مربوط به شکل گذشته و اسم مفعولی آن هاست. فعل ربطیِ "be" از جمله افعالی است که شکل های صرفی بیشتری دارد و به شدت بی قاعده است. گرچه بسیاری از افعال پرکاربرد در زبان انگلیسی (و تقریباً تمام افعال بی قاعده) از انگلیسی باستان ریشه گرفته اند، بسیاری دیگر از زبان های لاتین یا فرانسوی وارد شده اند. همچنین، در انگلیسی امکان تبدیل اسم ها یا صفت ها به فعل وجود دارد (این فرآیند را "تبدیل" یا "Conversion" می نامند). به عنوان مثال، صفاتی مثل "separate" و "direct" در قرن شانزدهم به افعال تبدیل شدند. بعدها تب
دیل اسم مفعول های لاتینی به فعل (حتی اگر خودِ صفت معادل انگلیسی نداشت) به یک قاعده ی پذیرفته شده تبدیل شد. گاهی افعالی از ریشه های لاتینی ساخته می شدند که اصلاً در لاتین به صورت فعل وجود نداشتند، صرفاً با اضافه کردن پسوند "-ate" (مثل "capacitate"). یا مثلاً از واژه های فرانسوی افعالی ساخته می شدند، مانند "isolate" که از واژه فرانسوی "isoler" گرفته شده است. برای جزئیات بیشتر درباره ی کاربردهای زمان های مختلف و سایر شکل های افعال انگلیسی، به مقاله ی "کاربردهای اشکال افعال انگلیسی" مراجعه کنید. شکل های صرف شده ی فعل ها. اجزای اصلی فعل ها. یک فعل با قاعده در زبان انگلیسی تنها یک بخش اصلی دارد که از طریق آن می توان تمام شکل های دیگر فعل را به طور پیش بینی پذیر ساخت. این شکل پایه یا فرم واژه نامه ای (base form) است. برای مثال، از فرم پایه ی "exist" می توان تمام شکل های صرف شده ی آن (exist, exists, existed, existing) را به راحتی ساخت. این فرم پایه را همچنین مصدر ساده (bare infinitive) نیز می نامند؛ یعنی همان مصدر بدون کلمه ی "to". اما بیشتر فعل های بی قاعده، سه بخش اصلی دارند، چون زمان گذشته ی ساده و اسم مفعولی آن ه
ا قابل پیش بینی نیست. مثلاً فعل "write" دارای سه بخش اصلی است: سایر شکل های صرف شده ی آن (مثل "writes", "writing") به طور منظم از فرم پایه ساخته می شوند. برخی افعال بی قاعده، همانند افعال با قاعده، دارای شکل گذشته و اسم مفعولی یکسان هستند؛ مثلاً فعل "send" که به صورت "send–sent–sent" صرف می شود. مصدر، گذشته ی ساده و اسم مفعولی گاهی به صورت فرم اول (V1)، فرم دوم (V2) و فرم سوم (V3) شناخته می شوند. این شیوه نام گذاری در انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی تقریباً منسوخ شده، اما همچنان در کتاب های درسی و منابع آموزشی بسیاری از کشورها استفاده می شود. برخی گویشوران تنها از دو فرم استفاده می کنند و تفاوت بین V2 و V3 را از بین می برند، هرچند این کار در زبان رسمی غیر استاندارد تلقی می شود. برای اکثر افعال، این فرم ها شامل V1 و V2 هستند (مثل: "have they went yet?" که به جای "gone" استفاده می شود، یا "corporate-ran company" به جای "corporate-run")، ولی در مورد برخی افعال، ترکیب V1 و V3 به کار می رود (مثل "I seen it", "he done it" که به جای "saw" و "did" استفاده شده اند). افعال "do", "say" و "have" همچنین شکل های سوم شخص مفرد
نامنظم در زمان حال دارند. فعل ربطی "be" بسیار بی قاعده است و شامل شکل های متعددی چون "be, am, is, are, was, were, been, being" می شود. از طرف دیگر، افعال وجهی (modal verbs) مانند "can" و "must" افعالی ناقص هستند که تنها در چند شکل محدود استفاده می شوند. فرم پایه (Base Form). فرم پایه یا فرم ساده یک فعل انگلیسی، شکلی است که هیچ نشانه ی صرفی در انتهای آن ندارد. برخی پسوندهای واژه سازی (نه صرفی) برای ساختن فعل ها به کار می روند، مانند: اما با این حال، افعالی که این پسوندها را دارند، همچنان به عنوان فرم پایه شناخته می شوند. بسیاری از افعال پایه همچنین دارای پیشوندهایی هستند مانند: برخی فعل ها نیز با تبدیل مستقیم از اسم یا صفت به وجود می آیند، مانند: کاربردهای فرم پایه. فرم پایه ی فعل در کاربردهای زیر استفاده می شود: برای افعالی مثل "be" که شکل های متفاوتی در زمان حال ساده دارند، و همچنین افعال وجهی که در مصدر، امری یا التزامی به کار نمی روند.
فعل کمکی اصلی یا "فعل معین" (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می باشد. افعال کمکی به دو دسته فعل های کمکی اصلی (مثل be, have, do) و فعل های کمکی وجهی (must, ought to ,would ,used to, shall, should, may, might, can, be able to, have (got) to, could, will) تقسیم می شوند. افعال کمکی در زبان انگلیسی. زبان انگلیسی چهار فعل کمکی اصلی دارد. این افعال عبارتند از: be, do, have و will موارد استفاده از افعال کمکی. توانایی: Can:بر توانایی در زمان حال دلالت دارد و گذشته آن Could است. David can drive. l Should,Ought to:برای نصیحت کردن یا توصیه دادن به کسی برای انجام کاری از این دو فعل کمکی استفاده می کنیم و از had better در توصیه های ضروری تر استفاده می کنیم. .You should brush your teeth every night .He ought to study more .We'd better not smoke ضرورت Must,Have to:از این دو فعل کمکی برای ضرورت استفاده می شود. Must در مواقعی که یک شخص قدرتی دارد یا یک عمل را برای شخصی بسیار ضروری می داند استفاده می شود و از Have to در صحبت های عام
یانه بیشتر استفاده می شود. از Had to و will have to در زمان گذشته و آینده برای و برای سوم شخص از Has to استفاده می کنیم. .You must be there at 2A.M .You mustn't be lazy .She has to help him امکان May:از این فعل کمکی زمانی که ۵۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می کنیم. .I may go there Might,Could:از این دو فعل کمکی زمانی که ۲۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می کنیم. .They might be killed Must,Can't,Couldn't:از این افعال زمانی که از اتفاق افتادن عملی ۹۰٪ اطمینان داریم استفاده می کنیم ولی از Must در موارد مثبت و از دو فعل دیگر در موارد منفی استفاده می کنیم. .It couldn't be John!He was out حدس و گمان نسبت به اطمینان ما به یک مطلب از افعال couldn't, can't, must,have(got)to,may,might از چپ به راست از ۱۰۰٪ تا ۰٪ برای حدس زدن در مورد آن مطلب استفاده می کنیم. .Jimmy might be absent today.He is sick فعل کمکی be. فعل کمکی یا معین (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل "عبارات فعلی" می باشد. افعال کمکی را می توان به دو دسته تقسیم نمود: ویژگی های افع
ال کمکی الف) افعال کمکی اصلی حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آن ها نامنظم (بی قاعده) است: ب) افعال کمکی وجهی ۱- در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی) -s نمی گیرند: ۲- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده نمی کنند: ۳- هیچگاه to بعد از آن ها قرار نمی گیرد (به استثنای ought to و used to): ۴- هیچگاه -ed یا -ing نمی گیرند: 5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمی شوند: قابلیت های مختلف افعال کمکی ۱- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی، not اضافه کنید یا از حالت مخفف آن استفاده کنید: She will come → She will not (won't) come. ۲- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید: She will come → Will she come? ۳- گاهی می توان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد: فعل کمکی have. فعل have هم می تواند به عنوان فعل اصلی یا کمکی در جمله مورد استفاده قرار گیرد. فعل have هم یک فعل بی قاعده است. از فعل have به عنوان فعل کمکی برای ساختن زمان های کامل، در حالت معلوم و مجهول استفاده می شود. در صورتی که بخواهی
م مالکیت را نشان دهیم، می توانیم از فعل have به عنوان فعل اصلی استفاده کنیم. البته در انگلیسی برتانیایی برای مالکیت هم از ترکیب فعل have با got استفاده می شود. (در واقع have باز هم فعل کمکی است) فعل کمکی do. فعل do هم می تواند فعل اصلی یا کمکی در جمله باشد. این فعل هم یک فعل بی قاعده است. از فعل do به عنوان فعل کمکی برای ساختن جملات منفی و سؤالی در زمان های حال ساده(do و does) و گذشته ساده(did) استفاده می شود. از فعل do به عنوان فعل اصلی هم در کاربردهای مختلف استفاده می شود. در صورتی که بخواهیم این جملات را سؤالی یا منفی کنیم یک فعل کمکی دیگر به جمله اضافه می کنیم. فعل کمکی will. فعل will تنها می تواند به عنوان فعل کمکی در جمله مورد استفاده قرار گیرد. Will به عنوان فعل کمکی زمان آینده ساده کاربرد دارد. به یاد داشته باشید که منفی آن یعنی will not قابلیت مخفف شدن به willn’t را ندارد و شکل درست مخفف آن در حالت منفی کلمه won’t می باشد. They will be there at noon. They won’t be there at noon.
فعل های کمکی وجهی، فعل هایی هستند که نسبت به فعل های کمکی اصلی، کارکردی بی قاعده و نامنظم دارند. این گروه از فعل ها «s سوم شخص مفرد» نمی گیرند و برای منفی شدن، بدون نیاز به do و does کافی است با پسوند not جمع شوند. بسیاری از آن ها حالت گذشته و آینده ندارند و با جابه جایی با فاعل حالت پرسشی به وجود می آورند. فعل های وجهی قبل از مصدر بدون to (فعل اصلی) در جمله خبری جای می گیرند و بدون فعل اصلی کارکردی ندارند. دو فعل وجهی را هرگز با یکدیگر پیش از یک فعل اصلی به کار نمی برند. این دسته از فعل ها با دیگر فعل هایی که با آن ها متفاوت هستند (فعل های اصلی) همراه شده و برای بیان توانایی ها، اجبارها، ممکن ها، غیرممکن ها، مجوزها، تقاضاها، پیشنهادها، توصیه ها، تعارف ها، پندها، پیش بینی ها، الزامات، حدس ها، احتمالات و نظایر آن استفاده می شوند. فعل های وجهی با توجه به صرف فعل و در زمان های مختلف دستور زبانی، املایی ثابت دارند و تغییرناپذیر هستند. این فعل ها وجوه وصفی حال و گذشته ندارند و فاقد مصدر هستند. فعل های کمکی وجهی بر خلاف فعل های کمکی اصلی برای سؤالی شدن نیازی به do و does ندارند. فعل های وجهی به شکل تک واژه هستند و
فقط یک شکل دارند. آن ها بر وضع، حالت، روش یا سبکی از عملکرد یک فعل اصلی دلالت می کنند. آن ها اطلاعاتی دربارهٔ فعل اصلی که با آن همراه می شوند، ارائه می دهند. کارکردها و کاربردهای بسیار متنوع ارتباطی از دیگر خصوصیات این دسته از فعل ها می باشد. کاربردها. پیش گویی و پیش بینی. به وسیله فعل های وجهی کمکی می توانیم میزان اطمینان و احساس مان را به آینده بیان کنیم. در زبان انگلیسی برای بیان پیش گویی و پیش بینی از فعل های وجهی shall ,would ,will و فعل عبارتی وجهی be going to استفاده می شود. از will برای پیش گویی ها و پیش بینی ها و بیان رخدادهای محتمل استفاده می شود. در مقایسه will و would می توان گفت will برای موقعیت های قابل پیش گویی و would برای موقعیت های فرضی و گمانی استفاده می شود. همچنین از will و ساختار کامل برای پیش بینی یک عمل که قبل از یک رویداد دیگر در آینده اتفاق داده است استفاده می کنیم. از would و ساختار کامل نیز برای پیش بینی یک عمل یا موقعیت تخیلی انجام شده در زمان گذشته استفاده می شود. از will برای پیش بینی هایی که بر پایه تجارب گذشته هستند، استفاده می شود. ما می توانیم از will برای بیان اطلاعات و دان
سته های شخصی نیز استفاده کنیم. از فعل وجهی عبارتی be going to به منظور بیان پیش بینی ها بر پایه چیزی که در زمان حال احساس یا فرض می شود، استفاده می شود. باید بر این نکته توجه کرد که از will هنگامی برای پیش بینی استفاده می شود که ما مدارک و نشانه ای از آینده نداریم اما هنگام استفاده از be going to علائمی از آینده برای پیش بینی در دست است. همچنین از be going to برای تصمیماتی که به تازگی گرفته شده اند یا برای اتفاقات و کارهایی که در شرف روی دادن هستند، استفاده می شود. برای برنامه ها و اهدافی که در زمان گذشته طراحی شده اند نیز عبارت was/were going to مناسب است. در ساختاری پرسشی از shall به همراه ضمیرهای I و We (ضمیرهای اول شخص) به منظور پیشنهاد کردن، تعارف کردن و توصیه کردن یا پیشنهاد گرفتن یا راهنمایی خواستن و همچنین از shall و will برای بیان اراده نیز استفاده می شود. در زبان انگلیسی برای بیان اندازهٔ درجه اطمینان گوینده برای پیش بینی می توان از قیدهایی نظیر definitely ,possibly ,likely ,certainly ,probably استفاده کرد. از فعل کمکی وجهی might نیز برای پیش بینی استفاده می گردد. نقل قول. could ,might و Would ممکن
است در برخی کاربردها مثل نقل قول غیر مستقیم، پس از فعل گذشته ساده قرار گیرند. مخفف. would ,will و shall معمولاً به صورت مخفف استفاده می شوند مگر این که حالت تأکیدی داشته باشند. با حرف اضافه. یکی از فعل های وجهی در زبان انگلیسی ought است که همواره با حرف اضافه to همراه است. فعل های وجهی عبارتی. فعل های وجهی عبارتی، گروهی از عبارت های فعلی هستند که همانند فعل های وجهی عمل می کنند. فعل های وجهی عبارتی، ترکیبی از فعل های کمکی اصلی (مثل be, have, do) به همراه وندها هستند. ابتدای فعل های وجهی عبارتی، فعل های کمکی اصلی قرار می گیرند. فعل های وجهی عبارتی در پنج ساختار مورد استفاده قرار می گیرند: دو فعل وجهی عبارتی را می توان در کنار یکدیگر به کار برد. فعل های وجهی مرکب. فعل های وجهی مرکب به آن دسته از فعل های وجهی گفته می شود که ممکن است ساختار کامل، استمراری، کامل-استمراری و مجهول داشته باشند. بیان نتیجه گیری با افعال کمکی وجهی. در زبان انگلیسی به وسیله افعال کمکی وجهی must ,have to ,have got to ,can't و couldn't می توان برای بیان استنتاج و استدلال استفاده کرد. به عبارت دیگر با کمک این افعال می توان نسبت به کارهایی
که خیلی محتمل یا کاملاً ممکن است، نتیجه گیری کرد.
قلم زنی و فلزکاری. علم. نمونه هنر قلم زنی ایرانیان در ساخت علم های مخصوص عزاداری دیده شده می شود. علم چوب بلندی به ارتفاع ۵ یا ۶ متر است که سر آن پنجه ای برنجین می گذارند و پارچه های رنگین قیمتی بر آن می بندند. این شکل عمل در دوران مختلف و به مرور زمان تغییر و پیچیدگی بیشتری یافت. علم از آغاز در زمره وسایل جنگی بود اما پس از چندی به لوازم عزاداری راه یافت. قدیمی ترین علم های ایرانی در موزه توپکاپی استانبول نگاهداری می شود. این علم ها را شاه سلیم عثمانی پس از اشغال تبریز به استانبول انتقال داد. علم های مورد استفاده در عزاداری از صفحه ای آهن به شکل تیغه ای باریک و بلند ساخته می شد که در راس آن علامت مذهبی تشیع نام الله یا نام الله و محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین نقره کوبی یا کنده کاری می شد. تیغه باریک و بلند آهنین با صفحه ای مدور و بزرگتر در انتهای تیغه که دارای قابی فلزی بود خاتمه می یافت. دور این قاب را با سرهای اژدها می آراستند. دو اژدها با دهان باز که از به طور نمادین از ان حفاظت می کنند یا نماد عقوبت یزیدیان هستند. تصویر این علم های در مینیاتورهای قرن ۱۵ میلادی هم دیده می شود. این علم های روی دسته های چوبی
یا فلزی قرار گرفته و در ابتدای دسته ها حمل می گردید. پیکره های دیگر فلزی نیز بر روی علم ها دیده می شود از جمله طاووس، پرنده، گلدان و طوطی، آهو و شیر. شاردن در سفرنامه خود می نویسد: هانری رنه دالمانی در سفرنامه خود می نویسد: پنجه. از هنر فلزکاری در ساخت پنجه نیز استفاده می شود. گاسپاردوویل در سفرنامه اش می نویسد: پنجه یکی از اسطوره های عزاداری شیعان است که نماد دستان بریده عباس بن علی در روز عاشورا یا نماد خمسه طیبه (پنج تن آل عبا) در تشیع به شمار می رود. ظروف آبخوری و سقاخانه. مراسم و شعایر مربوط به آب که جوهر حیات است فراوان می باشد و دراین میان سقاخانه از همه برجسته تر است. سقاخانه ها بیاد شهدای کربلا در بازارها، کوچه ها و… احداث می گردید. سقاخانه به نحو زیبایی از سنگ یا فلز ساخته می شد. دستی که در بالای آن قرار دارد اشاره دست عباس بن علی می باشد. نمونه ابتدایی سقاخانه در تکیه ها منبع آبی بود که در استرآباد وجود داشت و بر روی آن نوشته شده بود: «بنوش آب و شمر بدبخت و یزید نجس را لعنت کن.» جام چهل کلید. جامی برنجی که با نقوش و زمینه مشکی با دست کنده کاری شده ظاهراً در دوران پیش از صفویه موجود نبود ه است. از
این جام که بر روی آن آیاتی از قرآن و اسامی چهارده معصوم و دعای نادعلی نوشته شده بود برای استخراج طالع و گشودن بخت و.. استفاده می کردند. نمونه ای از آن در موزه آلبرت در لندن نگهداری می شود. لوحه های دعا و زیارت عاشورا. در موزه آستان قدس رضوی نمونه هایی از زیارت نامه های مختلف نگهداری می شود. که بر روی آن زیارت نامه های ائمه از جمله سیدالشهدا نگاشته شده ست. زره. نگارش و کنده کاری آیات قرآن اسما خدا و ائمه بر روی زره های سربازان ایرانی دیده می شود. سایر. اثرگذاری عاشورا در ساخت بسیاری دیگر از وسایل فلزی ایرانیان از جمله ابزارهای رزمی همچون شمشیر، سپر، کلاه خود و… دیده می شود که نمونه های آن در موزه های مختلف قابل ملاحظه است. مینیاتور. مهمهترین نمونه هنر مینیاتور مرتبط با عاشورا تابلو عصر عاشورا اثر محمود فرشچیان است.
شفت به نوعی از میوه در علم گیاه شناسی گفته می شود. این میوه با درون بری که چوبی یا غضروفی شده است از سته ها مجزا می شود که بعد از رسیدن به وسیله ی دو یا چند کفه باز می شود مانند گردو و بادام. انواع شفت. معدودی از میوه های 'چند شفتی' شناخته شده است که گل های به وجود آورندهٔ آن ها به تعداد پرچم های مجزای خود به شفت های مشخصی به نام شفتک مبدل شده اند. بهترین مثال در این مورد تمشک خوراکی و جنگلی است که این حالت نباید با میوه مرکب اشتباه گرفته شود.
هورمون استروئیدی استروئیدی است که به عنوان یک هورمون عمل می کند. هورمون های استروئیدی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: کورتیکواستروئیدها که معمولاً در قشر غدهٔ فوق کلیه ساخته می شوند و استروئیدهای جنسی که معمولاً در غدد جنسی یا جفت ساخته می شوند). در این دو گروه، بر اساس گیرنده هایی که به آن ها متصل می شوند، پنج نوع هورمون وجود دارد: گلوکوکورتیکوئیدها و مینرالوکورتیکوئیدها (هر دو از کورتیکواستروئیدها) و آندروژن ها، استروژن ها و پروژسترون ها (استروئیدهای جنسی). مشتقات ویتامین دی ششمین سیستم هورمونی مرتبط به هم با گیرنده های همولوگ هستند. آن ها برخی از ویژگی های استروئیدهای واقعی را در نقش لیگاندهای گیرنده دارند. هورمون های استروئیدی به کنترل متابولیسم، التهاب، عملکرد سیستم ایمنی، تعادل نمک و آب، ایجاد ویژگی های جنسی و توانایی مقاومت در برابر آسیب و بیماری کمک می کنند. اصطلاح استروئید هم هورمون های تولیدشده توسط بدن و هم داروهای تولیدشده به صورت مصنوعی را توصیف می کند که عملکردی مشابه استروئیدهای طبیعی دارند. هورمون های استروییدی دارای هسته ای هستند که از کلسترول مشتق می شوند. هورمون های قشر فوق کلیه (کورتیزول
و آلدوسترون)، هورمون های تخمدان ها (استروژن و پروژسترون)، هورمون بیضه ها (تستوسترون) و هورمون جفت (استروژن و پروژسترون)- به طورکلی هورمون های غدد تولید مثل- و متابولیت های فعال ویتامین D جزو این دسته اند. تولید. هورمون های استروئیدی طبیعی به طور کلی از کلسترول در غدد جنسی و فوق کلیه سنتز می شوند. این اَشکال هورمون ها لیپیدی هستند. آن ها می توانند از غشای سلولی عبور کنند زیرا محلول در چربی هستند. این هورمون ها سپس به گیرنده های هورمونی استروئیدی که بسته به نوع هورمون استروئیدی ممکن است هسته ای یا سیتوزولی باشند، متصل شده تا تغییراتی را در سلول ایجاد کنند. هورمون های استروئیدی معمولاً در خون حمل می شوند و به پروتئین های حامل خاصی مانند گلوبولین متصل به هورمون جنسی یا گلوبولین پیوندشونده به کورتیکواستروئید (ترانس کورتین) متصل می شوند. تبدیل و کاتابولیسم بیشتر در کبد، در سایر بافت های «محیطی» و در بافت های هدف، رخ می دهد. در تولید این هورمون ها ابتدا کلسترول به پروژسترون ها تبدیل می شود و سپس سایر هورمون ها (آندروژن ها، مینرالوکورتیکوئیدها و استروژن ها) تولید می شوند. کلسترول ۲۷ کربنه، پروژسترون ها ۲۱ کربنه، گلوک
وکورتیکوئیدها و مینرالوکورتیکوئیدها ۲۱ کربنه، آندروژن ها ۱۹ کربنه و استروژن ها ۱۸ کربنه هستند. استروئیدها و استرول های مصنوعی. انواعی از استروئیدها و استرول های مصنوعی نیز ساخته شده اند. بیشتر آن ها استروئیدی هستند، اما برخی از مولکول های غیراستروئیدی نیز به دلیل شباهت شکل و ساختار شیمیایی، می توانند با گیرنده های استروئیدی، تعامل داشته باشند. برخی از استروئیدهای مصنوعی، ضعیف تر یا قوی تر از استروئیدهای طبیعی هستند و می توانند گیرنده های استروئیدهای طبیعی بدن را فعال کنند. چند نمونه از هورمون های استروئیدی مصنوعی: برخی از آنتاگونیست های استروئیدی: مکانیسم های عمل و اثرگذاری. مکانیسم های مختلفی وجود دارد که از طریق آن هورمون های استروئیدی بر سلول های هدف، تأثیر می گذارند. همگی این مسیرهای مختلف را می توان به دو دستهٔ کلی دارای «اثر ژنومی» و دارای «اثر غیرژنومی» طبقه بندی کرد. مسیرهای ژنومی، کند هستند و منجر به تغییر سطوح رونویسی و در ادامه، تولید پروتئین هایی خاص در سلول می شوند. مسیرهای غیرژنومی بسیار سریع تر هستند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
مرغ بهشتی تیره ای از پرندگان هستند که در زیر راسته پرنده آوازخوان و راسته گنجشک سانان قرار دارند. گینه نو، جزایر ملوک و استرالیا زیستگاه این تیره می باشد. گونه ها. سرده: "Lycocorax" سرده: "مرغ ایزدی" سرده: "Phonygammus" سرده: "مرغ بهشتی جنگلی" سرده: "دم دراز بهشتی" سرده: "شش پره ای" سرده: "Pteridophora" سرده: "Lophorina" سرده: "تفنگ مرغ ها" سرده: "نوک داسی ها" سرده: "نوک داسی های دم کوتاه" سرده: "دم داسی ها" سرده: "Semioptera" سرده: "Seleucidis" سرده: "مرغ بهشتیان"
دانشکده منابع طبیعی مهدیشهر در شهر مهدیشهر مرکز شهرستان مهدیشهر در استان سمنان واقع است. این واحد دانشگاهی نو بنیان در حال حاضر از زیر مجموعه های دانشگاه سمنان است که از سال ۱۳۹۱ در رشته مهندسی منابع طبیعی در مقطع کارشناسی دانشجو می پذیرد. . دانشکده منابع طبیعی مهدیشهر هم اینک یک واحد دانشگاهی وابسته در مهدیشهر است که قرار است با گسترش رشته های خود، در کنار دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی مهدیشهر و دانشکده دامپروری مهدیشهر، واحد دولتی مستقلی را به نام دانشگاه مهدیشهر تشکیل دهد. ساختمان این دانشکده در زمینی به مساحت صد هکتار در جنوب مهدیشهر در حاشیه بلوار خلیج فارس این شهر در حال احداث است.
نیمکره های ماگدبورگ یک وسیله آزمایشی برای نشان دادن میزان قدرت فشار هوا است که به وسیله دانشمند و مخترع آلمانی اُتو فون گریک در سال ۱۶۵۶ و در شهر ماگدبورگ آلمان ساخته شد. بررسی اجمالی. این وسیله از دو نیم کره تو خالی از جنس مس به قطر ۵۰ سانتیمتر (۲۰ اینچ) تشکیل شده بود که برای نشان دادن فشار اعمال شده از جانب اتمسفر بر سطوح مختلف (رو به داخل) استفاده ساخته شد. به طور مثال بدن ما، در حالت معمولی این فشار را حس نمی کند، زیرا درون آن، هوا یا سیالی وجود دارد که رو به بیرون فشار وارد می آورد و بین این دو فشار (هوا و درون بدن) تعادل ایجاد می کند. فون گریک برای اثبات اهمیت این تعادل، خود یک دستگاه پمپ تخلیه هوا ابداع کرد، سپس هوای درون کره متشکل از دو نیم کره را تخلیه و به این ترتیب، فشار هوا فقط از جانب بیرون و رو به داخل بر آن ها وارد شد که فشاری برابر با وزن یک کامیون ۳ تنی (۳۰۰۰۰ نیوتن) ایجاد می کرد. برای نشان دادن قدرت این فشار، وی در یک آزمایش چند مرد قوی هیکل را انتخاب کرد تا این دو نیمکره را در جهات مخالف بکشند. اما آنها نتوانستند آن دو را که تنها به وسیله خلأ هوا به هم چسبیده بودند از هم جدا کنند. نیمکره ها
ی ماگدبورگ که نام خود را از شهری به همین نام در شمال شرقی کشور آلمان وامدار هستند، اکنون در موزه علوم و فناوری مونیخ نگهداری می شوند.
ترازودون رده درمانی: ضدافسردگی اشکال دارویی: قرص و شربت موارد مصرف. ترازودون در درمان افسردگی مصرف دارد. چون ضد اضطراب و خواب آور است لذا در مواردی که افسردگی همراه با اضطراب، بی خوابی یا هر دو باشد سودمندتر است. ترازودون، با نام های تجاری بسیاری فروخته می شود. این دارو برای درمان اختلال افسردگی عمده، اختلالات اضطرابی و همراه با داروهای دیگر برای وابستگی به الکل استفاده می شود که موارد استفاده پزشکی زیر را دارد: برای درمان بی خوابی ناشی از سم زدایی مواد افیونی می توان از این دارو استفاده کرد. مکانیسم اثر. ترازودون برداشت مجدد سروتونین به داخل پایانه عصبی را مهار می کند و در نتیجه سروتونین مدت زمان بیشتری گیرنده های خود را تحریک می کند. این یک ترکیب فنیل پیپرازین از کلاس آنتاگونیست سروتونین و مهار کننده بازگشت مجدد (SSRI) است. Trazodone همچنین دارای اثرات آرام بخش است. Trazodone عوارض جانبی. به دلیل نداشتن عوارض آنتی کولینرژیک ترازودون برای مواردی که این عارضه مشکل زاست انتخاب مناسبی است. مانند: هایپرتروفی خوش خیم پروستات ، گلوکوم زاویه بسته و یبوست شدید. و دیگر عوارض، خشکی دهان، سردرد، تهوع و استفراغ، طعم بد
دهان، تاری دید، یبوست و گیجی، غش، درد و لرزش عضلات، ضربان قلب نامنظم، بثورات جلدی، هیجان غیرطبیعی، نعوظ نامناسب، دردناک و مداوم، خواب آلودگی، اسهال، ضعف و خستگی غیرمعمول. تمایل Trazodone برای ایجاد آرام بخش شمشیر دو لبه است. برای بسیاری از بیماران، رهایی از بی قراری، اضطراب و بی خوابی می تواند سریع باشد. برای سایر بیماران، از جمله افرادی که دارای کمبود فشار روانی و احساس کمبود انرژی هستند، ممکن است دوزهای درمانی ترازودون به دلیل آرام بخشی قابل تحمل نباشد. Trazodone باعث افت فشار خون وضعیتی در برخی از افراد می شود، که احتمالاً به علت اشغال گیرنده آدرنرژیک α 1 است. بروز اختلال دو قطبی ممکن است با ترازودون و سایر داروهای ضد افسردگی رخ دهد.اقدامات احتیاطی برای مصرف ترازودون شامل حساسیت شناخته شده به ترازودون و سن کمتر از ۱۸ سال است و همراه با سایر داروهای ضد افسردگی که ممکن است احتمال افکار یا اقدامات خودکشی را افزایش دهد. گزارش شده است که ترازودون باعث ایجاد تشنج در تعداد کمی از بیماران شده که آن را همزمان با داروها برای کنترل تشنج مصرف کرده اند. در حالی که ترازودون یک عضو واقعی از کلاس های ضد افسردگی SSRI نیست،