Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اَندَبیل روستایی است که در شهرستان خلخال،اردبیل،ایران واقع شده است. موقعیت جغرافیایی. روستای 'اَندَبیل' در ۳ کیلومتری شهرستان خلخال در جنوب استان اردبیل قرار دارد. این روستا با وسعتی معادل دو هزار و دویست (۲۲۰۰) هکتار از شمال غرب به روستای علی آباد، از شرق به ارتفاعات خانقاه و باغرو، از جنوب شرق به روستای خانقاه سادات و از غرب و جنوب غرب به شهر خلخال محدود می شود. آب و هوا. آب و هوای این روستا در تابستان معتدل ودرگرمترین روزهای تابستان حدود بیست درجه سانتیگراد و در زمستان سرد است. تاریخچه. از آنجایی که حوزه جغرافیایی خلخال از جمله قلمروهای تاریخی آذربایجان است و در کتاب های جغرافیایی و تاریخی سده های دوم و سوم هجری قمری از جمله در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب نیز به شهر خلخال اشاره شده و از شهرهای آذربایجان به شمار آورده، لذا روستای اندبیل دارای سابقه طولانی سکونت می باشد. از طرف دیگر وجود آثار و بقایای قلعه کُفو و آتشکده آن، در محدوده ارتفاعات تفرجگاهی اندبیل (ارتفاعات دره بنات) نیز گواه بارزی بر قدمت طولانی روستای اندبیل است. معماری. اندبیل روستایی کوهپایه ای با بافت مسکونی متراکم است. این روستا در
شیبی ملایم استقرار یافته و کوچه های پیچ در پیچی دارد، که نهر آب از میان آن ها می گذرد. معابر روستا با درختان فراوان به شکل کوچه باغ هایی درآمده اند که طراوت و زیبایی کم نظیری را به نمایش می گذارند. منظره ساختمان های روستا با سقف های شیروانی و دیوارهای گلی همرنگ طبیعت، نشانگر کمال درآمیختگی فضای روستا با محیط طبیعی اطراف است. خانه های ساکنین روستا از نوع فعالیت آنان شکل گرفته و از معیشت آنان تأثیر پذیرفته است. گردشگری. جنگل های بلوط و ممرز و بوته های تمشک ونسترن که به صورت متراکم در شمال روستا گسترده شده اند یکی از جلوه های بسیار زیبای طبیعی روستا به شمار می روند. اقلیم زیستی بی همتا وگیاهان متنوع داروئی و زیبا و چشم انداز این جنگل ها به خصوص در بهار، تابستان و پاییز با رنگ های الوان، زیبایی سحرانگیزی دارند که هر دوست دار طبیعت را به سوی خود جذب می کنند. چشمه بیله دیر، با اب ذلال ودائمی که از ارتفاعات بنات سرچشمه می گیرد طراوت وزیبائی خاصی به منطقه بخشیده است. پرواز شاهین ها پوشش ابر و مه که در تابستانها به طور مرتب تکرارمی شود و نسیم فرح بخش فصل تابستان باعث جذب گردشگران فراوان کشوری و محلی به تفرجگاه گردیده
است. طرح احداث مجتمع تفریحی، ورزشی اقامتی اندبیل که شامل تله کابین،هتل و امکانات ورزشی در فضاهای باز و سرپوشیده می باشد در حوالی آن در جریان است. فاصله تفرجگاه تا ابگرم کوثر پنج کیلومتر می باشد ودارای پتانسیل فراوان گردشگری است و باتوجه به احداث راه جدید سرچم اردبیل وراه آهن که از کنار خلخال عبور می کند قابلیت آن را دارد که به قطب جدید گردشگری تبدیل شود. رودخانه اندبیل. «رودخانه اندبیل چایی ازسرشاخه های رودخانه هروآباد است که از کوه های سراخانی، خانقاه داغی و باغرو سرچشمه می گیرد وپس از مشروب کردن اراضی روستای اندبیل به رودخانه هروآباد می پیوندد. کرانه های این رودخانه در فصل تابستان محل مناسبی جهت گذران اوقات فراغت است و مردم و خانوارهای گردشگر در سواحل مناسب این رودخانه چادر برپا می کنند و به استراحت می پردازند.». تفرجگاه بیلدیر بولاغی. «تفرجگاه اندبیل که بیشتر به چشمه بیلدیر (بیلدیر بولاغی ) معروف است در پنج کیلومتری شرق مرکز شهرستان خلخال ، در محدوده روستای اندبیل و در کوهپایه های تالش قرار گرفته و دارای بوته زارهای جنگلی و چشمه سارهای پر آب و زلالی است.این منطقه سر سبز و زیبا وعده گاه طبیعت گردان و علاقه
مندانی است که همه ساله در فصول گرم سال مسیر قدیمی و زیبای پیاده روی خلخال تا اسالم را با پای پیاده از اینجا شروع می کنند و با طی این مسیر از زیباییهای آن استفاده کرده و لذت می برند. دراین منطقه چشمه آب بزرگ و وسیعی وجود دارد که آب خنکی درحجم زیاداز دل زمین می جوشد و بلافاصله به رودخانه بزرگی تبدیل می شودوازغرب به شرق جاری می گردد. چشمه بیلدیر از ارتفاعات بالای دره بنات می جوشد و از طریق آبراهی که به صورت پلکانی ساخته شده جاری می شود. این آبراهه یکی از دیدنی ترین چشم انداز روستایی اندبیل محسوب می شود.این چشمه و حواشی آن تفرجگاه مناسبی برای گردشگران است و چون به صورت پلکانی ساخته شده است جلوه زیبایی دارد.درسنوات اخیر با ایجاد تاسیسات رفاهی لازم منطقه بیلدیر رابه تفرجگاه زیباییی تبدیل کرده اند و با راه اندازی جشنواره مجسمه های یخی وبازی های زمستانی بررونق آن افزوده اند.». جشنواره زمستانی اندبیل. هرساله با توجه به موقعیت جغرافیایی منطقه، از طرف سازمان میراث فرهنگی استان اردبیل، جشنواره زمستانی شامل ساخت آدم برفی، پیست اسکی و غذاهای زمستانی در این منطقه برگزار می گردد. اقتصاد اندبیل. کشاورزی و دامپروری از شغلهای
مردم این منطقه می باشد. وجود باغات میوه از قبیل سیب، گیلاس، گلابی، آلبالو و … از برخورداریهای این روستا می باشد. وجود جاذبه های زیبا منطقه و احداث اتوبان جدیدالاحداث اردبیل-زنجان-تهران از سمت جنوب استان سبب افزایش گردشگر در این منطقه بکر گردیده است. لباس محلی. از گذشته های دور موسیقی با طبیعت روستای اندبیل درآمیخته است. استفاده از انواع آواها و آهنگ ها در مراسم عروسی و جشن ها از خصوصیات بارز موسیقی این روستاست. جشن عروسی گاهی چندین روز ادامه می یابد و عاشیق های محلی انواع آوازهای عاشیقی را در این مراسم به اجرا درمی آورند. اجرای انواع موسیقی آذربایجانی از قبیل مقامات و آواز، ترانه ها، ریتم ها و رقص های مردم از ویژگی های عروسی مردم روستاست. پوشاک غالب مردان روستا ماند مردم شهر، کت و شلوار است. تعدادی از مردان کلاه خاصی که از پشم یا نخ بافته می شود بر سر می گذارند. اما لباس غالب زنان روستا برخلاف مردان کاملاً محلی است. زنان به جای دامن شهری، دامن چین دار (شلیته) می پوشند و پیراهن گلدار بلندی که تا پایین دامن می افتد به تن می کنند و کُتی را که به آن یَل می گویند از روی پیراهن می پوشند و با «یایلیق» (روسری) سر خود
را می پوشانند. رنگ پیراهن معمولاً سفید گلدار یا به رنگ روشن است. زنان و دختران روستا از چادر استفاده نمی کنند، مگر اینکه بخواهند به مراسم رسمی عزاداری بروند یا در ایام خاصی برای مراسم ویژه عازم مسجد شوند. لباس کودکان نیز مانند لباس های کودکان شهری است. انواع غذاهای محلی آبگوشت، کوفته، کباب و انواع خورشت ها در روستا تهیه می شود. استفاده از برنج نیز در روستای اندبیل رایج است. در این روستا مواد لبنی همچون شیر، پنیر، ماست و کره به وفور یافت می شود. انواع ماهی و آش نیز در اندبیل طبخ می شود. منابع. https://www.tabnak.ir/fa/news/332968/ https://web.archive.org/web/20161104003115/http://www.andabil.com/
کینبال (به انگلیسی:Kin-ball و Omnikin) یک بازی گروهیست که در سال ۱۹۸۶ در کبک کانادا توسط ماریو دمرس، یک استاد تربیت بدنی ابداع شد. فدراسیون بین المللی کینبال ۳٫۸ میلیون عضو دارد که عمدتاً از کانادا، ایالات متحده آمریکا، ژاپن، بلژیک، فرانسه، سوئیس، اسپانیا، آلمان، دانمارک و مالزی هستند.
یک بار نام اولین ترانه و تک آهنگ خوانندهٔ پاپ کانادایی، جاستین بیبر، است که در آلبوم چندآهنگه "دنیای من" منتشر شد. این تران به رتبهٔ ۱۷ در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رسید. همچنین گواهی نامهٔ پلاتین را از انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا به خاطر فروش بیش از ۱ میلیون نسخه به دست آورد. تا ماه ژانویه ۲۰۱۰ بیش از ۱۰۰ میلیون باز بازدید از نماهنگ این ترانه در یوتیوب شد.
جام حذفی فوتبال ایران ۸۴–۱۳۸۳ هجدهمین دوره جام حذفی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. تیم صبا باتری تهران با شکست تیم ابومسلم مشهد در فینال مسابقات برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت ها شد و به مسابقات سوپرجام فوتبال ایران ۱۳۸۴ و مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۶ راه پیدا کرد. تاریخچه. در هجدهمین دوره جام حذفی فوتبال ایران دو تیم صبا باتری و ابومسلم خراسان با پشت سر گذاشتن حریفان خود به فینال رسیدند. دیدار رفت این مسابقات در ورزشگاه صباشهر به میزبانی تیم فوتبال صبا باتری انجام شد و دو تیم به تساوی ۱–۱ رضایت دادند. سعید دقیقی برای تیم صبا باتری و محمدرضا خلعتبری برای تیم ابومسلم در این دیدار گلزنی کردند. دیدار برگشت این دو تیم در ورزشگاه ثامن الائمه مشهد و به میزبانی تیم ابومسلم خراسان انجام شد که در این مسابقه هم دو تیم به نتیجهٔ مساوی ۱–۱ رسیدند. فریدون فضلی برای تیم ابومسلم و روبرت مارکوسی برای تیم صبا باتری گلزنی کردند. با این نتایج دو تیم در مجموع دو بازی رفت و برگشت به نتیجهٔ ۲–۲ رسیدند و کار به وقت اضافه کشیده شد. در دو وقت اضافهٔ پانزده دقیقه ای هم دروازه ها بسته ماند تا کار به ضر
بات پنالتیبکشد. در ضربات پنالتی دایی و بختیاری زاده و نوازی و دقیقی از تیم صبا و جباری و تیموریان از تیم ابومسلم توانستند پنالتی های خود را به گل تبدیل کنند اما پنالتی های فضلی و ناصحی از ابومسلم تبدیل به گل نشد. در نهایت این تیم صبا باتری بود که موفق شد در ضربات پنالتی ۴ بر ۲ پیروز شود و عنوان قهرمانی این دوره از مسابقات جام حذفی را بدست آورد. لازم به یادآوری است که به گواه کارشناسان داوری، مسعود مرادی در این مسابقه سه پنالتی مسلم ابومسلم را نادیده گرفت! نتایج. مرحله یک شانزدهم نهایی
مقاله درباره شفافیت نام رمانی از ژوزه ساراماگو است که در ایران به نام بینایی شناخته می شود. این رمان در سال ۲۰۰۴ به زبان پرتغالی و در سال ۲۰۰۶ به زبان انگلیسی منتشر شد. در این رمان، ساراماگو به صورت بی طرفانه و جسورانه با مفهوم شفافیت در جامعه برخورد می کند و نشان می دهد که چگونه شفافیت و اطلاع رسانی در جامعه می تواند برای مردم و جامعه به دو نوع مزیت و معایب تبدیل شود. او به تحلیل مفهوم آزادی، برابری، نابرابری، قدرت و چگونگی تأثیر گذاری آن ها بر مردم می پردازد. ساراماگو در این رمان، به بررسی عواقب و پیامدهای نابرابری، رهایی، قدرت و رسانه های جمعی می پردازد. او در این کتاب، با توجه به برخی موضوعات اجتماعی مثل جرم و جنایت، قدرت، امنیت و احتمالی که آن ها در زندگی دارند، به دلیل بیشتر کردن شفافیت در جامعه تأکید می کند. خلاصهٔ رمان. داستان از یک روز بارانی در یک حوزهٔ اخذ رأی شروع می شود. بعدازظهر است و هنوز هیچ کس برای دادن رأی به حوزه نیامده است. مسئولان حوزه با نگرانی افراد خانوادهٔ خود را به حوزه فرامی خوانند، اما گویا کسی قصد رأی دادن ندارد؛ اما به ناگاه حوزه شلوغ می شود. مردم، مصمم و شتابان، به حوزهٔ رأی گیر
ی می آیند و رأی خود را به صندوق می ریزند. فردای آن روز شمارش آرا آغاز می گردد. نتیجه باورنکردنی است: بیشتر مردم رأی سفید به داخل صندوق ریخته اند و احزاب تنها مقدار کمی از آرا را از آنِ خود کرده اند. رئیس جمهور و دولت، انتخابات را باطل اعلام می کنند و دوباره فراخوان برای انتخابات مجدد می دهند. رئیس جمهور در تلویزیون ظاهر می شود و از مردم می خواهد سرنوشت خود را با رأی دادن رقم بزنند. انتخابات مجدد برگزار می شود، ولی این بار نتیجه بدتر است. تعداد رأی های باطلهٔ سفید افزایش می یابد. دولت کمیتهٔ بررسی تشکیل می دهد. گروه های تفتیش عقاید به کار می افتند. در خیابان ها، جلو افراد را می گیرند و می پرسند: به چه کسی رأی داده ای؟ مردم مقاومت می کنند. دولت، حرکت های تفتیشی را افزایش می دهد، ولی به نتیجه نمی رسد. دولت شهر را رها می کند و با تمامی افراد وابسته به دولت شبانه از شهر می گریزند و راه های خروج از شهر را می بندند و از طریق رادیو سعی در برهم زدن امنیت و آرامش شهر می کنند، اما اهالی، آرامش شهر را کنترل می کنند. وزیر کشور، که خود سودای ریاست جمهوری را در سر دارد، شروع به خرابکاری در شهر می نماید. در شهر بمب منفجر می
کنند و تقصیرات را به گردن آشوب طلبان می اندازند. شهردار شهر در کنار مردم می مانَد و به حفظ آرامش شهر کمک می کند. افراد دولت به مرور از بدنهٔ آن جدا می شوند و به صف ناراضیان می پیوندند. دروازه های شهر کاملاً بسته شده و اهالی در واقع در شهر زندانی اند. کمیته های اطلاعاتی به بررسی اتفاقات شهر می پردازند و با کمک جاسوسان و فردی که در داستان "کوری"، اول از همه نابینا شده بود، منشأ ناآرامی ها را زنی می یابند؛ زن یک چشم پزشک که در دورهٔ کوری، ناقل نابینایی در آسایشگاه بوده است. دولت شروع به تشویش اذهان می کند. زنِ دکتر را، که در واقع در دورهٔ کوری مخبر شهر بوده، عامل ناآرامی و آشوب قلمداد می نماید. در پایان، نیروهای امنیتی برای دستگیری دکتر به منزل آن ها می روند. آن ها دکتر را دستگیر می کنند. همسرش به اتاق می رود و شروع به گریستن می کند. همسر پزشک برای دیدن منظره به کنار پنجره می رود و در این حین، گلوله ای سینهٔ او را می درد و شلیک دیگر، زن دکتر را به زمین می اندازد. نویسنده در انتهای داستان چنین می نویسد: ترجمه به فارسی. تهران: تمدن ملی، ۱۳۹۷.
سپاه غیرنظامی حفاظت یا سپاه مردمی حفاظت برنامه ای عمومی برای ایجاد شغل در ایالات متحدهٔ آمریکا بود که از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۲ اجرا شد و هدف آن ایجاد کار برای مردان مجرد بیکاری بود که بین ۱۸ تا ۲۵ سال سن داشتند. این طرح جزئی از نیو دیل رئیس جمهور فرانکلین روزولت به حساب می آمد و شغل هایی در رابطه با حفاظت از منابع طبیعی و توسعهٔ آن ها در مناطق روستایی را برای نیروی کار غیر ماهر فراهم می کرد. سپاه مردمی حفاظت از محیط زیست در جهت فراهم آوردن شغل برای مردان جوانی که در یافتن شغل طی رکود بزرگ اقتصادی مشکل داشتند طراحی شده بود ولی همزمان برنامه ای عمومی برای حفاظت از منابع طبیعی در تمامی ایالت ها و مستعمره ها نیز به شمار می آمد. بیشینه تعداد ثبت نامی در هر دوره ۳۰۰٬۰۰۰ نفر بود و در طول نه سال اجرای آن ۲٫۵ میلیون مرد جوان در آن شرکت کردند. مسئولان کمپ ها افسران ارتش آمریکا بودند ولی خبری از آموزش نظامی یا یونیفرم نبود. توجه عموم آمریکایی ها به سپاه غیرنظامی حفاظت، آن را به مشهورترین طرح از برنامه های نیو دیل تبدیل کرد. مزایای اصلی ثبت نام در این سپاه شامل بهبود شرایط فیزیکی، بالابردن روحیهٔ جمعی و افزایش استخدام ها می ش
د. ۲۵ دلار از حقوق ماهانهٔ ۳۰ دلاری آن ها مستقیماً به والدینشان پرداخت می شد. سپاه مردمی حفاظت به طور غیرمستقیم سبب آگاهی و توجه بیشتر مردم نسبت به منابع طبیعی ملی و احساس به لزوم وجود برنامه های ملی جامع به طور دقیق طراحی شده ای در راستای حفاظت از منابع طبیعی و گسترش شان گردید. در مدتی که برنامهٔ سپاه مردمی حفاظت اجرا می شد، داوطلبان نزدیک به ۳ میلیارد درخت برای کمک به جنگل زایی در آمریکا کاشتند، بیش از ۸۰۰ پارک در سرتاسر ایالات متحده ساختند، اکثر پارک های ایالتی را بهبود بخشیدند، روش های مقابله با آتش سوزی جنگل ها را به روز کردند و شبکه ای از ساختمان های خدماتی و جاده های عمومی را در مناطق دور افتاده ایجاد کردند. سپاه مردمی حفاظت شامل طرح هایی جداگانه برای افراد ماهر و سرخ پوستان آمریکا نیز بود. با وجود حمایت مردم از این طرح، سپاه مردمی حفاظت یک سازمان دائمی نبود بلکه وجودش به قانون گذاری اضطراری و موقتی کنگره وابسته بود. در سال ۱۹۴۲ با رونق یافتن صنایع جنگی و اجباری شدن خدمت نظام وظیفه، نیاز به سپاه مردمی کاهش یافت و کنگره رأی به خاتمه یافتن برنامه داد. تأسیس. فرماندار نیویورک، فرانکلین روزولت هم برنامه مش
ابهی در ابعاد بسیار کوچک تری داشت که اداره امدادرسانی موقت خوانده می شد. این برنامه در حدود سال ۱۹۳۲ آغاز شد و افراد بیکار را به خدمت گرفت؛ که در سال اول کار آن حدود ۲۵۰۰۰ بیکار در شهر نیویورک حقوق بگیر آن شدند. روزولت با علاقه بسیاری که به حفظ این سیستم داشت در ۲۱ مارس ۱۹۳۳ به عنوان رئیس جمهور به کنگره پیشنهاد یک برنامه ملی در سطح کل را داد. او وعده داد که این برنامه غذای ۲۵۰۰۰۰ مرد جوان، خانه و لباس کار و مراقبت سلامت برای کار در جنگل و دیگر اماکن دولتی را فراهم نماید. سازماندهی و اداره سپاه مردمی حفاظت آزمایش و عملیات جدیدی برای هر آژانس دولتی بود. در این دستورالعمل آمده بود که این برنامه قرار است به طور مشترک توسط چهار بخش دولتی نظارت شود. وزارت کار، که مردان جوان را استخدام می کند، وزارت جنگ، که اردوها را اداره می کرد، وزارت کشاورزی و وزارت کشور که پروژه های کاری را سازماندهی و نظارت کرده اند. یک شورای مشورتی سپاه متشکل از یک نماینده از هر یک از بخش های نظارت بود. علاوه بر این، دفتر آموزش و پرورش و اداره جانبازان در این برنامه شرکت کردند. برای پایان دادن به مخالفت اتحادیه های کارگری که نمی خواستند وقتی ب
سیاری از مردانشان بیکار بودند هیچ برنامه آموزشی شروع شود.روزولت رابرت فچنر، نایب رئیس انجمن بین المللی ماشینیست ها و کارگران هوافضا را به عنوان مدیر سپاه برگزید. ویلیام گرین، رئیس فدراسیون کار آمریکا به اردوگاه اول منتقل شد به این معنا که هیچ برنامه آموزشی غیر از کار دستی ساده وجود نخواهد داشت. ارتش آمریکا. مأمورین ذخیره ارتش آمریکا مسئول اردوگاه ها بودند، اما هیچ آموزش نظامی وجود نداشت. ژنرال داگلاس مک آرتور مسئول برنامه قرار گرفت اما گفت که تعداد افسران و سربازان ارتش اختصاص یافته به اردوگاه ها بر آمادگی ارتش منظم تأثیر می گذارد. با این حال، ارتش همچنین مزایای بیشماری را در این برنامه یافت. در سال ۱۹۴۰ هنگامی که سربازگیری آغاز شد، سیاست این بود که سربازان و گروهبانان آموزش دیده محیط زیست تربیت شوند. سپاه همچنین تجربه فرماندهی را برای افسران ذخیره سازماندهی شده فراهم کرد. جرج مارشال برخلاف بسیاری از افسران همتایش، از سپاه حفاظت استقبال کرد. از طریق سپاه حفاظت، ارتش منظم می تواند عملکرد رهبری هر دو افسران منظم و ذخیره را ارزیابی کند. این سپاه درس هایی را که ارتش از آن برای تهیه برنامه های جنگ و بسیج خود برای
اردوگاه های آموزشی استفاده می کرد، تهیه کرد. تاریخچه. سال های اولیه ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷. قانون گذاری و بسیج برنامه بسیار سریع اتفاق افتاد. روزولت درخواست خود را به کنگره در ۲۱ مارس ۱۹۳۳ تقدیم کرد. این قانون در همان روز به کنگره تسلیم شد. کنگره آن را با رأی صوتی در تاریخ ۳۱ مارس تصویب کرد. روزولت همان روز آن را امضا کرد، سپس دستورالعمل اجرایی را در ۵ آوریل با ایجاد آژانس، انتصاب مدیر آن (فرشنر) و اختصاص فرماندهان منطقه سپاه وزارت جنگ برای شروع ثبت نام صادر کرد. اولین نفر برای ثبت نام در ۸ آوریل انتخاب شد و لیست های بعدی شامل مردان بیکار بود که توسط سازمان های بهزیستی و امدادی دولتی و رفاه محلی فوری تهیه شد. در ۱۷ آوریل، اولین اردوگاه، کمپ روزولت در جنگل ملی جورج واشینگتن در نزدیکی لورای، ویرجینیا تأسیس شد. در ۱۸ ژوئن، اولین کمپ از ۱۶۱ اردوگاه کنترل فرسایش خاک، در کلیتون، آلاباما افتتاح شد. تا اول ژوئیه سال ۱۹۳۳، ۱۴۶۳، اردوگاه کار با ۲۵۰٫۰۰۰ عضو جوان (۱۸–۲۵ سال). ۲۸۰۰۰ کهنه سرباز؛ ۱۴۰۰۰ سرخ پوست آمریکایی؛ و ۲۵۰۰۰ بزرگسال در برنامه محلی مردان وجود داشت. ثبت نام. افراد ثبت نام شونده سپاه مردمی حفاظت از محیط زیست افراد ش
هروند آمریکایی، مرد مجرد، بیکار، ۱۸ تا ۲۵ ساله بودند که به طور معمول مخارج خانواده شان را اداره رفاه محلی می پرداخت. هر یک از این افراد به طور داوطلبی کار می کردند و پس از گذراندن آزمایش های بدنی و / یا یک دوره آمادگی، موظف به انجام یک دوره حداقل شش ماهه می شدند، که اگر اشتغال خارج از سپاه امکان پذیر نبود می توانستند تا چهار دوره یا حداکثر دو سال کار کنند. ثبت نام شدگان ۴۰ ساعت در هفته در طی پنج روز کار می کردند، به طوری که اگر روزی هوای خراب مانع کار می شد می بایست شنبه را نیز کار کنند. آنها در مقابل در هر ماه ۳۰ دلار (معادل ۵۹۰ دلار در سال ۲۰۱۹) با تخصیص اجباری۲۲–۲۵ دلار دریافت می کردند (تقریباً معادل ۴۶۰ دلار در سال ۲۰۱۹) که به سرپرست خانواده آن ها ارسال می شد. این حقوق علاوه بر مسکن، غذا، پوشاک و مراقبت های پزشکی بود. پس از دومین راهپیمایی ارتش برای پاداش در واشینگتن دی سی، رئیس جمهور روزولت در ۱۱ مه ۱۹۳۳ برنامه سپاه را اصلاح کرد تا شامل فرصت های شغلی برای جانبازان شود. صلاحیت های جانباز با ثبت نام در دوره ها برای افراد جوانتر تفاوت داشت. ازجمله آنها نیاز به تأیید توسط اداره جانبازان داشتند. تا زمانی که آ
نها محتاج به کار بودند تفاوتی نداشت که متأهل یا مجرد یا در چه سنی هستند. آنها عموماً در کمپ های خاص خود گذاشته می شدند. ثبت نام شدگان ممکن بود واجد موقعیت های شغلی زیر مربوط به خود کمپ می بودند. مدیر ارشد، مسئول سالن تجمع، مسئول فروشگاه، آشپز، معاون مدیر، منشی، معاون مشاور آموزشی و سه آشپز دوم. این افراد بسته به شغلشان اضافه حقوقی بین ۳۶ تا ۴۵ دلار در ماه دریافت می کردند. کمپ ها. هر کمپ این سپاه در منطقه ای نیازمند به کارهای حفاظت محیط زیست قرار می گرفت که می باید توسط حدود ۲۰۰ نفر از ثبت نام شدگان غیرنظامی سازماندهی شده در یک واحد کاری انجام شود. این کمپ خودش یک اجتماع موقت بود که ساختار سربازخانه (در ابتدا چادرهای ارتش) داشت که مجتمعی را از ۵۰ نفر عضو، افسران، محل کادر فنی، پزشکی قانونی، سالن تجمع، سالن تفریحی، ساختمان آموزش، دستشویی و دوش، دفاتر فنی، اداری، اتاق ابزار، فروشگاه تاسیسات و پارکینگ و استخر در بر می گرفت. طبقه بندی کار. این برنامه حفاظتی تجربی هفت ماهه پاسخ های مشتاقانه دریافت کرد. در اول اکتبر ۱۹۳۳، کارگردان فچنر توصیه های ترتیب دادن دوره دوم ثبت نام را دریافت کرد. تا ژانویه سال ۱۹۳۴، ۳۰۰۰۰۰ م
رد ثبت نام کردند. به این محدوده ۵۰۰۰۰ نفر دیگر هم افزایش یافت تا مردان از ایالت های غرب میانه که سرزمینشان دچار خشکسالی شده بود را نیز دربرگیرد. چادرهای موقت نیز برافراشته شدند تا کلبه های چوبی را هم شامل شود. یک برنامه آموزشی نیز براه افتاد که تأکیدش بر آموزش حرف و سوادآموزی بود. تقریباً ۵۵ درصد افراد ثبت نام شده از جوامع روستایی بودند که بیشتر آنها غیر کشاورز بودند. ۴۵٪ نیز از مناطق شهری آمده بودند. سطح تحصیلات برای دانش آموزان به طور متوسط ۳٪ بی سواد، ۳۸٪ کمتر از هشت سال مدرسه، ۴۸٪ دبیرستان را ناتمام گذاشته بودند و ۱۱٪ فارغ التحصیلان دبیرستان بودند. اقلیت ها. به دلیل قدرت دموکرات های تماماً سفیدپوست در کنگره، که اصرار به تفکیک نژادی داشتند، مجموعه برنامه های جدیدی از نظر تفکیک نژادی ایجاد کردند به نام «معامله جدید». سیاه پوست ها و سفیدپوست ها به ندرت در کنار یکدیگر کار می کردند. این زمانی بود که تمام ایالات جنوبی، قوانین تبعیض نژادی را تصویب کرده بودند، اما از شروع سده جدید، قوانین و مقررات مربوط به قانون اساسی که بر اساس آن، اکثر سیاه پوست ها از حقوق خود محروم می شدند، از سیاست رسمی حذف گردیدند، اما همچنا
ن به دلیل تبعیض از سوی مقامات سفیدپوست در سطوح محلی و ایالتی، سیاه پوست ها در جنوب به اندازه سفیدپوست ها از مزایای برنامه های موسوم به «معامله جدید» استفاده نمی کردند. در چند هفته اول عملیات، اردوگاه های سپاه غیرنظامی حفاظت از محیط زیست در شمال ادغام شدند. با این حال، در ژوئیه سال ۱۹۳۵، همه اردوگاه ها در ایالات متحده از یکدیگر تفکیک شدند. در پایان سال ۱۹۳۵، زمانی که ۵۰۰٬۰۰۰ مرد در ۲٬۶۰۰ اردوگاه در حال فعالیت در همه ایالت ها بودند و حقوق و مسکن مساوی دریافت می کردند، رهبران سیاه پوست سعی داشتند تا نقش رهبری خود را حفظ کنند. مردان سفید بزرگسال نیز نقش های عمده رهبری را در همه اردوگاه ها به عهده داشتند. مدیر فچنر در کمپ های سیاه پوستان، از انتصاب بزرگسالان سیاه پوست، در هر گونه مشاغل نظارتی، به جز مدیر آموزش برای تحصیلات، خودداری می کرد.
یادبود ملی در ایالات متحده، منطقه ای حفاظت شده شبیه به پارک ملی است با این تفاوت که رئیس جمهور ایالات متحده می تواند به سرعت یک منطقه از آن کشور را بدون تأیید کنگره به عنوان یک یادبود ملی اعلام کند. به یادبودهای ملی نسبت به پارک های ملی سرمایهٔ کم تری اختصاص می یابد و حفاظت کم تری از حیات وحش آن جا نسبت به پارک های ملی انجام می گیرد. با این وجود، مناطق داخلی یا اطراف پارک های ملی، یادبودهای ملی یا جنگل های ملی می تواند جزئی از مناطق بکر باشند که حتی از پارک های ملی نیز بیشتر تحت حفاظت قرار دارند، اگرچه در مناطق بکری که توسط سازمان جنگل داری ایالات متحده یا دفتر مدیریت زمین اداره می شوند، اغلب شکار مجاز است. یادبودهای ملی تحت ادارهٔ یکی از سازمان های فدرال هستند: سازمان پارک های ملی، سازمان جنگل داری ایالات متحده، سازمان حیات وحش و آبزیان ایالات متحده یا دفتر مدیریت زمین. قدرت اعطای یادبود ملی توسط رئیس جمهور ایالات متحده، به مصوبهٔ آثار باستانی ۱۹۰۶ بر می گردد. رئیس جمهور تئودور روزولت از این مصوبه برای اعلام کردن برج شیاطین در وایومینگ به عنوان اولین یادبود ملی استفاده کرد. او بر این باور بود که کنگره به کند
ی پیش می رود و پیش از آن که کنگره برج شیاطین را به عنوان یک پارک ملی تصویب کند، تخریب خواهد شد.
داوود نماینده (زادهٔ ۱۳۲۹ در تهران) گوینده، بازیگر و دوبلور ایرانی است. او بیشتر به عنوان گوینده مستندهای تلویزیونی حیات وحش و راز بقا شناخته می شود. زندگی و فعالیت حرفه ای. وی از سال ۱۳۴۷ و پس از کسب مقام در یک امتحان دکلمه و فن بیان، به رادیو معرفی شد. پس از ورود به رادیو زیر نظر پژوهش و مانی که از استادان گویندگی آن زمان بودند، آموزش های لازم را دید و گویندگی را آغاز کرد. نماینده در سال ۱۳۵۵ به همراه اکبر زنجانپور، صدرالدین شجره، حسین باغی، خسرو شمشیرگران و مریم شیرزاد وارد حرفه دوبله فیلم شد. او ادعا می کند که پس از انقلاب، اولین مجری تلویزیون بوده که مقابل دوربین صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است. داوود نماینده به گویندگی مستندهای تلویزیونی دربارهٔ طبیعت و حیات وحش شناخته می شود. فصل اول سیاره زمین یکی از مجموعه هایی است که او در دوبله فارسی آن ها مشارکت داشته. نماینده سابقهٔ بازیگری در سینما را نیز دارد و در فیلم زیر پوست شهر ایفای نقش کرده است. اتهام همکاری با نهادهای امنیتی. پس از پخش ویدیویی تبلیغاتی با صدای او علیه الهه محمدی و نیلوفر حامدی، دو خبرنگار ایرانی، کاربران در شبکه های اجتماع
ی او را متهم کردند که در جهت پرونده سازی برای متهمان با نهادهای امنیتی همکاری می کند. او پیش تر در ویدیویی تلویزیونی که روایت جان باختن مهسا امینی و خیزش ۱۴۰۱ ایران را از دیدگاه جمهوری اسلامی بیان می کند به عنوان گوینده حضور داشت. داوود نماینده همچنین سابقه همکاری با سازمان رسانه ای اوج، شبکه افق و دفتر حفظ و نشر آثار سید علی خامنه ای را دارد. اظهارات. نماینده پس از فوت ناصر طهماسب، در واکنش به کسانی که این گوینده را به دلیل همکاری در تولید برخی مستندهای سیاسی مورد «حمله» قرار می دادند، آن ها را «ولگرد» و «جیره خوار» خطاب کرد. طهماسب در اواخر عمر خود بابت همکاری در آثار رسانه ای وابسته حکومت جمهوری اسلامی مورد انتقاد قرار می گرفت.
ماتریس های فاصله در تبارزایی طبق همان روش که فاصلهٔ ناپارامتری قبلاً در میان داده های phenetic و به شکل ماتریسی از فاصله های دوتایی استفاده شده است به کار می رود. این فاصله ها بعداً طوری تطبیق داده می شود که بتواند یک درخت (یک فیلوگرام با طول شاخه های اطلاعاتی) تولید کند. ماتریس فاصله را می توان از منابع مختلفی به دست آورد. به طور مثال: فاصلهٔ اندازه گیری شده (مثلاً از مطالعات ایمونولوژیکی)، تحلیل های مورفومتریک و فرمول های فاصله گذاری مختلف (مانند فاصلهٔ اقلیدسی) و پیاده کردن ان بر روی کاراکترهای مورفولوژیکی گسسته، یا فاصله های ژنتیکی برآمده از توالی قطعات محدود. در مورد داده های کاراکترهای فیلوژنتیکی فاصلهٔ خام را می توان به سادگی و با شمارش تعداد دوتایی های متمایز در نواحی کاراکتری محاسبه کرد (فاصلهٔ منهتن). روش های ایجاد ماتریس فاصله. روش های یافتن ماتریس فاصله در تحلیل های فیلوژنتیکی متّکی بر اندازه گیری فاصلهٔ ژنتیکی بین توالی های دسته بندی شده است بنابراین پیش نیاز این کار یک تطابق چندگانه توالی ها (multiple sequence alignment) است. فاصله معمولی به عنوان تابعی از تمایزها (mismatch) تعریف می شود و شکاف