Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران عنوان یکی از شماره های ویژه مجله "رولینگ استون" بود که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد و یک کتاب مرتبط با آن در سال ۲۰۰۵ نیز منتشر گردید. این لیست براساس رای موزیسین های منتخب، منتقدان موسیقی و برخی تهیه کنندگان موسیقی تهیه شده و تاکنون چند بار ویرایش شده است. بازخورد. منتقدان لیست ها را متهم کرده اند که وزن نامتناسبی به هنرمندان از نظر نژاد و جنسیت اختصاص داده اند. در فهرست اصلی، بیشتر انتخاب ها آلبوم های گروه بیتلز بودند که در بالاترین جایگاه، آلبوم گروهبان فلفل از این گروه قرار داشت؛ با این حال در ویرایش های بعدی، خصوصا در آخرین ویرایش در سال ۲۰۲۰ که تغییرات زیادی نیز در آن انجام گرفت، هنرمندان زن و سیاه پوستان بیشتری در فهرست قرار گرفتند اما باز هم مورد انتقاد قرار گرفت.
آبشار کیل فوسن آبشاری است در کشور نروژ که ۷۵۵ متر ارتفاع دارد. این آبشار هیجدهمین آبشار بلند جهان است.
محمدتقی پورمحمدی (زادهٔ ۱۳۳۵ در مرند) مجتهد و سیاستمدار شیعه ایرانی و نماینده مجلس خبرگان رهبری است . وی پیشتر امام جمعه مراغه بود. تحصیل. وی در سال ۱۳۵۰ وارد حوزه علمیه تبریز شد و در سال ۱۳۵۴ به قم هجرت کرد و با اتمام سطح قریب ۱۰ سال در درس خارج فقه و اصول منتظری، میرزا جواد تبریزی، فاضل لنکرانی، سبحانی تبریزی، مکارم شیرازی حضور پیدا کرد و در تفسیر و فلسفه و حکمت و عرفان از انصاری شیرازی، جوادی آملی و علامه حسن زاده آملی استفاده کرد. قضیه نمایندگی ولی فقیه در استان زنجان. وی در نماز جمعه ۹ دی ۱۳۹۰ از مردم مراغه خداحافظی کرد و از طرف سید علی خامنه ای به نمایندگی ولی فقیه و امامت جمعه زنجان منصوب شد ولی به در خواست علما و مراجع همچون سبحانی و ملکوتی و نارضایتی مردم آذربایجان شرقی از عدم حضور او در منطقه دفتر رهبری به دستور خامنه ای حکم او را در مراغه ابقا کرد وی خود را سرباز ولایت می داند و چندین بار گفته خامنه ای هر چه دستور بدهد اطاعت می کنم حتی اگر تبلیغ در روستا و زادگاه خودم باشد.
رودریگ دیاز ملقب به ال سید یا سید (به اسپانیایی: El Cid) یا شناخته شده با عنوان قهرمان (اسپانیایی: El Campeador) متولد ۱۰۴۳ میلادی در اسپانیا و درگذشته به سال ۱۰۹۹ میلادی در والنسیا، قهرمان ملی و رهبر نظامی کستیلی بود که با عنوان سید (از عربی: ارباب) یا ارباب نظامی شناخته می شد. سال های نخستین. ال سید از اشراف درجه دو کستیل بود و در جوانی به دربار فردیناند یکم کستیل فرستاده شد. وقتی فرزند فردیناند ـ سانچو دوم ـ به تخت پادشاهی کستیل رسید، سیدِ بیست ودو ساله را برای فرماندهی گارد پادشاهی نامزد کرد. این ترقیِ زودهنگام نشان می دهد که سید پیش از آن هم در امور نظامی به دلاوری شناخته شده بود. در سال ۱۰۶۷ میلادی، او نمایندگان سانچو را در مواجهه با پادشاهی ساراگوسا همراهی کرد و در مذاکراتی شرکت نمود که پادشاه ساراگوسا ـ المقتدر ـ را خراج گزار کستیلی ها نمود. فردیناند، پیش از مرگ، قلمرو پادشاهیِ خود را میان فرزندانش تقسیم کرده بود؛ بنابراین، لئون را برای پسر دومش ـ آلفونسو ششم ـ باقی گذاشته بود. در سال ۱۰۶۷ م سانچو به قصد تصرف لئون با برادرش وارد جنگ شد. سید نقش مؤثری در پیروزی کمپین سانچو برعهده داشت، اما این موضوع بع
داً در سال ۱۰۷۲ م برایش مایهٔ شرمساری شد. در سال ۱۰۷۲ م سانچو بر اثر حادثه ای کشته شد، و از آنجا که فرزندی نداشت، برادرش آلفونسو به جایش نشست و در نتیجه سید مرتبهٔ سابق خود را در جایگاه فرمانده گارد شاهی از دست داد، اما کماکان توانست در دربار پادشاه باقی بمانَد. در سال ۱۰۷۴ م احتمالاً به خواستِ آلفونسو با خواهرزاده اش جیمنا، دختر کنت اویدو، ازدواج کرد. با این ازدواج، سید با پادشاهی باستانیِ لئون متحد شد. از این ازدواج، یک پسر و دو دختر بر جای ماند که پسرش در جریان یک درگیری با مهاجمان مسلمان مرابطان به قتل رسید. ازدواج ال سید با خواهرزاده شاه، موقعیت ویژه ای را برای او فراهم کرده بود. اما بدگویی بدخواهان و علاقه آلفونس به شنیدن شایعات بی اساس و همچنین این حقیقت که ال سید، مردان قدرتمند را به صورت عمومی به ریشخند می گرفت، همگی موجب سقوط ش شد و نهایتاً او را تبعید کردند. از سال ۱۰۸۱ م، ال سید هیچگاه نتوانست برای مدت زیادی در قلمرو آلفونس ششم زندگی کند. در خدمت مسلمانان. سید در تبعید به پادشاهی مسلمان ساراگوسا که از سال ۱۰۶۵ م با آن ها آشنایی یافته بود، پیشنهاد داد که او را به خدمت بپذیرند. پادشاه ساراگوسا در شم
ال شرقی اسپانیا، الموتمن، درخواست این جنگاور ارزشمند مسیحی را برای دفاع از پادشاهی آسیب پذیرش پذیرفت. سید از این زمان برای مدت یک دهه به الموتمن و جانشین او وفادارانه خدمت کرد. در نتیجه این تجربه با پیچیدگی های سیاست عرب و اسپانیایی و قوانین اسلام بهتر آشنا شد و همین موضوع بعدها به او برای تسخیر و نگهداری والنسیا کمک کرد. در همین دوران او به عنوان ژنرالی شناخته شد که هیچگاه در هیچ نبردی شکست نخورده است. در سال ۱۰۸۲ م او شکستی را بر پادشاه لریدا وارد کرد که نتیجتاً از اربابان مسلمانش پاداش بسیاری گرفت. در سال ۱۰۸۶ م تهاجم گسترده مسلمان مرابطان از شمال آفریقا آغاز شد؛ آلفونس ششم شکست سختی خورد؛ بنابراین، به دشمنی خود با سید خاتمه داد و او را به عنوان بهترین ژنرال مسیحی از تبعید فراخواند. حضور سید در دربار آلفونس در ژوئیه ۱۰۸۷ ثبت شده اما به فاصله کوتاهی به ساراگوسا بازگشت و از اینرو در نبردهای علیه مرابطان شرکت نداشت. سید در این دوران فعالیت هایی را آغاز کرده بود با این امید که پادشاهی ثروتمند والنسیا را در اختیار بگیرد. اشغال والنسیا. نخستین اقدام سید برای اشغال والنسیا، حذف قدرت کنت های بارسلونا در این منطقه
بود. این اتفاق در می ۱۰۹۰ م، زمانی که رمون دوم، کنت بارسلونا، شکست تحقیر آمیزی خورد، به وقوع پیوست. در طول سال های بعد سید قدرت خود را بر والنسیا و حکمران آن، القادر، به عنوان خراجگزار خود، گسترش داد. لحظه سرنوشت ساز او در سال ۱۰۹۲ م پیش آمد؛ زمانی که قاضی ابن جحاف با پشتیبانی سیاسی مرابطان، شورش کرد و القادر را کشت. سید بلافاصله شهر را در محاصره گرفت. محاصرهٔ شهر ماه ها به طول انجامید و شکستن آن ممکن نشد تا اینکه در سال ۱۰۹۴، سید والنسیا را به تصرف درآورد. برای تسهیل در تصرف شهر ابتدا به ابن جحاف امان نامه داد اما به محض اینکه او را دستگیر کردند، زنده در آتش سوزاندند. بنابراین از این تاریخ سید به طور مستقیم بر مسیحیان و مسلمانان این منطقه حکومت می کرد و اگرچه در ظاهر این حکومت با نام آلفونس ششم بود اما در حقیقت حکمرانی مستقلی داشت. مسجد بزرگ شهر هم در سال ۱۰۹۶ م یک کلیسای مسیحی شد و یک اسقف مسیحی را بر آن گماردند. پس از مرگ. پس از مرگ ال سید، بار دیگر والنسیا توسط مرابطان محاصره شد. آلفونس ششم مجبور شد شخصاً برای دفاع از شهر مداخله کند. اما او به خوبی می دانست که شهر بی دفاع است و تنها در صورتی می توان از آن
دفاع کرد که یا خود او شخصاً در آنجا حضور دائمی داشته باشد، یا تعداد زیادی سرباز را بر آن بگمارند. نتیجتاً شهر را تخلیه کرد و دستور داد تا آن را بسوزانند. در سال ۱۱۰۲ م، مرابطان بر شهر دست یافتند و تا سال ۱۲۳۸ م بر آن منطقه حکومت کردند. جسد سید به کستیل برده شد و او را در صومعهٔ سن پدرو مجدداً دفن کردند. منابع. The Cid. (2012). In Encyclopædia Britannica. Retrieved from http://www.britannica.com/EBchecked/topic/117669/the-Cid
فهرست دریاچه های بزرگ جهان برپایهٔ حجم Two bodies of water commonly considered lakes are hydrologically ocean (Maracaibo) or geologically ocean (the Caspian Sea). The following are geological as well as geographic lakes. In 1960, the دریاچه آرال was the world's twelfth largest known lake by volume, at . However, by 2007 it had shrunk to 10% its original volume, divided into three lakes, none large enough to appear on this list.
مگان () مگان یک نام زنانه ولزی است که در اصل شکل مخفف شده ای از مارگارت است. مارگارت از زبان یونانی μαργαρίτης (margarítēs)، لاتین margarīta، به معنای «مروارید» است. مگان یکی از محبوب ترین نام های ولزی زبان برای زنان در ولز و انگلستان است و معمولاً به صورت «مگ» مخفف می شود. مگان یکی از محبوب ترین نام های زنانه در دنیای انگلیسی زبان در دهه ۱۹۹۰ بود که در سال ۱۹۹۰ در ایالات متحده و ۱۹۹۹ در بریتانیا به اوج خود رسید. تقریباً ۵۴٪ از افرادی که به نام مگان در ایالات متحده متولد شده اند در سال ۱۹۹۰ یا بعد از آن متولد شده اند.[۲] مگان همچنین اغلب در خارج از ولز و بقیه بریتانیا به دلیل نفوذ املایی از نام های ایرلندی زبان Meagan, Meghan, Meghan یا Mehgan نوشته می شود.
فهرست دریاچه ها بر پایهٔ ژرفا (عمق): دریاچه ها بر پایهٔ بیش ترین ژرفا. این فهرست شامل دریاچه هایی است که بیشینه ژرفای تأییدشدهٔ آن ها بیش از دانسته می شود. از نظر جغرافیایی، دریای خزر، مانند دریاهای سیاه، و مدیترانه، باقیمانده ای از اقیانوس باستانی تتیس است. عمیق ترین ناحیه بیشتر از آنکه پوستهٔ قاره ای باشد، اقیانوسی است. اگرچه، معمولاً از سوی جغرافی دانان به عنوان یک حوضه بسته دریاچه نمک در نظر گرفته می شود. دریاچه ها بر پایهٔ میانگین ژرفا. Mean ژرفا can be a more useful indicator than maximum ژرفا for many ecological purposes. Unfortunately, accurate mean ژرفا figures are only available for well-studied lakes, as they must be calculated by dividing the lake's volume by its surface area. A reliable volume figure requires a bathymetric survey. Therefore, mean ژرفا figures are not available for many deep lakes in remote locations. The دریای خزر ranks much further down the list on mean ژرفا, as it has a large فلات قاره (significantly larger than the oceanic basin that contains its greatest ژرفاs). یادداشت. "Not
e: Lake ژرفاs often vary depending on sources. The ژرفاs used here are the most reliable figures available in recent sources. See the articles on individual lakes for more details and data sources. "
دانیل پناک زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۴۴ در کازابلانکا، نویسنده ادبی و فیلم نامه نویس معاصر فرانسوی است. وی در سال ۲۰۰۷، جایزه جایزه رنودو را به خاطر رمان "غم مدرسه" (Chagrin d’école) دریافت کرد.
سنوسرت سوم یا سِسوستریس سوم (به زبان یونانی) پنجمین پادشاه در دودمان دوازدهم مصر باستان بود که میان سال های ۱۸۷۸ تا ۱۸۳۹ پیش از میلاد در دوره ای از قدرت و رفاه فراوان، حکومت کرد. فرمانروایی می کرد. او سازه های بسیاری ساخت که از میان آن ها آبراه سسوستریس از همه مهمتر بوده است. او را قدرتمندترین فرعون دودمان دوازدهم می دانند. وی سرزمین های متعددی را در آسیا و جنوب مصر تصرف کرد و با سرزمین های کرت و فینیقیه نیز رابطه تجاری برقرار کرد. یونانیان او را «فاتح جهان» می خواندند و به دوره فرمانروایی او «دوران طلایی» مصر لقب داده اند. خانواده. سنوسرت سوم پسر و جانشین فرعون سنوسرت دوم و همسرش شهبانو خنمت نفرحدجت ورت یکم بود. همسران اصلی سنوسرت شهبانویان خنمت نفرحدجت ورت دوم و نفرت حنوت بودند که از آن ها دخترانی به نام های سِنِت سِنبتی سی،، مِنِت، و مِرِرِت و احتمالا سیت حاتحور داشت. به نظر می آید که او همسر دیگری به نام مرت سگر نیز داشته باشد چرا که نامش در سازه های بر جای مانده از پادشاهی میانه دیده می شود؛ با این حال وجود چنین شخصی تاکنون تأیید نشده. فرمانروایی. سنوسرت سوم آبراهی که تا آبشار نخست می رسید را پیمود و قلم
روی خویش را درون سرزمین نوبی به پیش برد. در آنجا، او دژهای بزرگی چون بوهن، سمنا، توشکا، و اورونارتی در کنار رودخانه بنا نهاد. او کمینه چهار کاوش بزرگ درون خاک نوبی در سال های ۸، ۱۰، ۱۶، و ۱۹ فرمانرواییش انجام داد. او در سنگ یادبودی که در هجوم سال هشتمش در سمنا به جای گذاشته توضیح می دهد که آنچنان شکستی به دشمنان وارد آورده که جنوب کشور را از حمله آن ها امن کرده است. هجوم های سخت و تأثیر شدید او در نوبی باعث شد که نسل های بعدی در سمنا او را به عنوان ایزدی بپرستند. سنوسرت سوم معبد و شهری نیز در ابیدوس بنا کرد. پس از مرگ. نام سنوسرت سوم در متن های پس از او به عنوان فرعونی بزرگ دیده می شود. هرودوت خبر از فتوحات سنوسرت در تراکیه و دریای سرخ می دهد. او همچنین از سنگ های یادبودی که فرمانروایان مناطق اشغال شده برای شاه درست می کردند، نوشته است. طبق نوشته مان تو او همه آسیا و تراکیه را بی زیر یوغ خود درآورد. مان تو نیز دربارهٔ سنگ نبشته ها حرف می زند. حتا یوحنای نیقاوی در سده هفتم پس از میلاد نیز سخن از سنگ نبشته هایی دارد که اطلاعاتی دربارهٔ زمین ها، مالیات، و زندانیان انتقال یافته در آن ها نوشته شده بود.
عرفان ثابتی مترجم، پژوهشگر جامعه شناسی، جامعه شناسی دین و فلسفه است. او در دانشگاه لنکستر کار و در لندن زندگی می کند و تاکنون چند بار در برنامه پرگار بی بی سی فارسی، سمت نو ، روبه رو و چشم انداز ایران اینترنشنال حضور یافته است.
محمود صدری (متولد ۱۳۴۰ در اقلید) روزنامه نگار ایرانی ست. او لیسانس علوم سیاسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد و کار روزنامه نگاری را از سال ۶۹ با فعالیت در مجلات ادبی آغاز کرد. از سال ۷۱ تا ۱۳۸۵ دبیر گروه سیاسی و بین الملل روزنامه همشهری بود. او اکنون در روزنامه دنیای اقتصاد مشغول به کار است. وی کتابهای تفکر سیاسی گلن تیندر و راه بندگی به روایت کاریکاتور نوشته فردریش هایک، کارل مارکس در ترازو نوشته اویگن بوم باورک و رودولف هیلفردینگ، و سیاست اقتصادی نوشته لودویگ فون میزس را نیز ترجمه کرده است. ادبیات و فلسفه و اقتصاد سیاسی زمینه های مورد علاقه اوست. او در ماه های نخست انتشار روزنامه جامعه، ستون اقتصاد جهان را راه اندازی کرد و همین موضوع مشوق ورودش به حوزه روزنامه نگاری اقتصادی شد. دوره اول روزنامه های هم میهن و کارگزاران را سردبیری کرد. با آغاز انتشار روزنامه دنیای اقتصاد به این روزنامه پیوست و فعلاً به عنوان مدیر انتشارات دنیای اقتصاد مشغول است.
آتشپارهٔ زرین نام یک کتاب ادبی است که توسط جک لندن، نویسندهٔ اهل آمریکا نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آتش درخشان رمانی کوتاه از جان استاینبک است. این کتاب که در قالب «داستان-نمایش» نوشته شده است دارای چهار پرده و چهار بازیگر است که در صحنه های مختلف یک موضوع را پیگیری می کنند. کتاب حول آرزوی پیرمردی به نام جوسول که آرزوی فرزند دارد اما به دلیل عقیم بودن قادر به داشتن فرزند نیست و به همین دلیل همسر جوانش ناگزیر می شود برای آبستن شدن با کارگر جوسول همبستر شود. ترجمه به فارسی. این رمان به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است: منابع. 2.آتش فروزان،جان اشتاین بک،ترجمه مرضیه خسروی،انتشارات روزگار
آخرین روز یک محکوم به اعدام ، نام یک کتاب رمان کوتاه ادبی از ویکتور هوگو نویسندهٔ فرانسوی است؛ که برای نخستین بار در سال ۱۸۲۹ منتشر شدو یکی از آثار مشهور ادبی جهان به شمار می رود. این رمان تفکر مردی محکوم به مرگ را بازگو می کند. ویکتور هوگو این رمان را در نفی و تقبیح حکم اعدام نوشت. این کتاب در سال ۱۳۹۷ بعد از سال ها با ترجمه بنفشه فریس آبادی و توسط نشر چشمه با عنوان «آخرین روز یک محکوم» به بازار کتاب برگشت. در نسخه منتشر شده توسط نشر چشمه، علاوه بر رمان آخرین روز یک محکوم، داستان «کلود بی نوا» و نیز ترجمه مقدمه رمان که خطابه مفصل هوگو علیه حکم اعدام است نیز برای اولین بار در ایران منتشر شده است. پیدایش. ویکتور هوگو چندین بار چشم انداز گیوتین را دیده و خشمگین و عصبی بود که جامعه می توانست از آن استفاده کند. یک روز پس از عبور از "Place de l'Hotel de Ville" جایی که یک محکوم به اعدام در انتظار یک اعدام از پیش برنامه ریزی شده بود، هوگو شروع به نوشتن "آخرین روز یک محکوم" کرد و به سرعت این رمان را به پایان رسانید. این کتاب در فوریه ۱۸۲۹ توسط انتشارات چارلز گوسلین بدون نام نویسنده منتشر شد. با وجود این، سه سال بعد،
در تاریخ ۱۵ مارس ۱۸۳۲، هوگو داستان خود را با پیشینه طولانی و امضای خود تکمیل کرد. چکیده داستان. مردی که در قرن نوزدهم در فرانسه توسط گیوتین محکوم به مرگ شده است، در حالی که منتظر اعدام است، اندیشه و تفکرات، احساسات، و ترس خود را دربارهٔ اعدام می نویسد. نوشتهٔ او تغییر روحیهٔ خود را نسبت به جهان خارج از سلول زندان در طول زندان خود نشان می دهد و زندگیش را در زندان توصیف می کند، داستان با ورود یک کشیش به زندان برای طلب بخشش و توبه توسط زندانی و گفتگوهایی که بین آن ها به وقوع می پیوندد؛ ادامه می یابد. او نام او را به آنچه که او را به آن نام صدا می زدند (همچون، جنایت کار، قاتل، مجرم و ...) صدا نمی کند، اما به طور مبهمی اشاره می کند که او کسی را کشته است. در روز اعدام او دختر سه ساله خود را برای آخرین بار می بیند، اما او دیگر او را به رسمیت نمی شناسد و دخترش به وی می گوید که پدرش مرده است. در این رمان، فردی که به اعدام محکوم شده است به شدت خواستار عفو و بخشش مردم است تا بتواند بار دیگر همچون یک شهروند خوب و به دور از جرم و جنایت به زندگی خود در کنار دخترش ادامه دهد، چرا که دخترش اکنون به جز او کسی را در این دنیا ند
ارد؛ اما مردم به شدت از وی متنفر هستند و خواستار آن هستند که هر چه زودتر او اعدام شود.
خاطرات مرد زیادی یک رمان کوتاه است که توسط ایوان تورگنیف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. این کتاب توسط عباس باقری تحت عنوان «آدم زیادی» به فارسی ترجمه شده است و توسط نشر علم منتشر شده است
قتل های خیابان مورگ یا جنایت در کوی غسالخانه ، داستان کوتاهی از ادگار آلن پو است که سال ۱۸۴۱ در مجله گراهام منتشر شد. آدم کشی های کوچه مورگ نخستین نمونهٔ مدرن از داستان کارآگاهی به شمار می رود.
آدمک حصیری نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آرتامانوف ها یا تجارت آرتامانوف ٬ رمانی است که توسط ماکسیم گورکی، نویسندهٔ اهل روسیه در سال ۱۹۲۷ نوشته شده است.
آرزوهای برباد رفته نام رمانی است دنباله دار که توسط انوره دو بالزاک، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آرنوین نام یک کتاب ادبی است که توسط آلفونس دوده، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آشتی ناپذیر نام یک کتاب ادبی است که توسط جک لندن، نویسندهٔ اهل آمریکا نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آهنگ های شاعرانه نام یک کتاب ادبی است که توسط آلفونس دو لامارتین، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آیندهٔ بشر نام یک کتاب ادبی است که توسط برتراند راسل، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آیوانهو نام داستانی است که به دست سر والتر اسکات، نویسندهٔ اسکاتلندی نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار نامیِ ادبی جهان است. اقتباس های سینمایی و تلویزیونی. این رمان مبنای اقتباس برای تولید چندین فیلم سینمایی بلند بوده است. همچنین بسیاری از اقتباس های تلویزیونی از این رمان وجود دارد، از جمله: کانتاتای نمایشی ویکتور سیگ ایوانوئه در سال ۱۸۶۴ برنده جایزه د رم و در همان سال در پاریس شد. اقتباس دیگری از این رمان توسط سر آرتور سالیوان (تحت عنوان ایوانهو) در سال ۱۸۹۱ بیش از ۱۵۰ اجرای پیاپی اجرا شد. همچنین اپرای دیگری بر اساس این رمان توسط جیواچینو روسینی (ایوانوئه)، توماس ساری (ایوانوئه)، بارتولومئو پیسانی (ربکا) ساخته شده است.
اتاق شمارهٔ ۶ (به روسی: Палата № 6)داستان کوتاهی از آنتوان چخوف، نویسندهٔ اهل روسیه است. این اثر در ایران توسط کاظم انصاری و آبتین گلکار ترجمه شده است. خلاصه داستان. این کتاب در مورد یک اتاق به نام اتاق شماره شش و همچنین بیماران در اتاق و پزشک معالج آن ها می باشد. موضوع. بحران موجودیتی روشنایی حقیقت آگین در لحظه مرگ می آید، برای زندگی در حکمت بسیار دیر است.» در طول داستان، راگین با یک نبرد درونی برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا زندگی او ارزشی دارد یا خیر دست و پنجه نرم می کند. او در بیمارستان طوری رفتار می کند که گویی اقدامات او به عنوان یک پزشک تأثیری بر زندگی دیگران ندارد و مرگ را نتیجه هر موقعیت پزشکی می داند. او پزشک شهر و محترم است، اما از موقعیت خود برای ایجاد تغییر در شرایط بیمارستان و بخش استفاده نمی کند. راگین مردی دانا بود که اجازه داد زندگی از کنارش بگذرد و فقط هر روز را به صورت روباتیک تکرار می کرد. راگین در حالی که در تعطیلات با میهایل بود، ساعت های خود را روی مبل دراز کشیده و به زندگی و مرگ فکر می کرد. اگرچه طول عمر طولانی ترین چیزی است که یک فرد تجربه می کند، او احساس می کرد که وقتی مرگ اتفاق
افتاد، به سادگی تبخیر شد و هیچ اثری در جهان باقی نگذاشت. جامعه بی توجهی رنج کشیدن چخوف به مقوله رنج در این کتاب به شکل ویژه ای پرداخته است.
اتاقی با منظره رمانی است که از ای. ام. فورستر (E. M. Forster)، نویسندهٔ اهل انگلستان. این کتاب به دست محمد تهرانی به فارسی برگردانده شد.
اتوبوس سرگردان نام یک کتاب ادبی است که توسط جان استاین بک، نویسندهٔ اهل آمریکا در سال ۱۹۴۷ نوشته شده است. "اتوبوس سرگردان" به دست سعید ایمانی به فارسی ترجمه شده است. ترجمه به فارسی. این رمان به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است:
اتیک یا اخلاق (بیشتر در فارسی به اخلاق یا اخلاقیات معروف است) ، نام کتابی است فلسفی که اسپینوزا، فیلسوف برجستهٔ اهل هلند، به زبان لاتین نوشته است. سبک این کتاب به روش اقلیدسی است. محسن جهانگیری این کتاب را به فارسی ترجمه کرده است. این کتاب، کتاب محبوب فلسفی بسیاری از فیلسوفان بعدی شامل انشتین، هگل، لکان و... بود. این کتاب یکی از آثار مشهور فلسفی جهان است.
اراده ی معطوف به قدرت (خواستِ قدرت): کوششی برای سنجشِ دوباره ی همه ی ارزش ها مهم ترین اثر فردریش ویلهلم نیچه که در بردارنده ی مهم ترین وجه های فلسفیِ فیلسوف است. کتابِ «اراده معطوف به قدرت» در زمانِ زندگانیِ نیچه، آماده ی چاپ نشد و متاسفانه پس از مرگ وی و به کوششِ خواهرِ فیلسوف، در دو مرحله گردآوری شده و به چاپ ِ نهایی رسید. محققان بر این باورند که خواهر فردریش نیچه در محتوای بخشی از یادداشت های مربوط به اراده ی معطوف به قدرت دخل و تصرف هایی را روا داشته است. اما ساختار کلی و چهارفصلیِ کتاب، نام گذاریِ فصل ها و طرح کلیِ تمامیِ گزینه گویه ها متعلق به خودِ فیلسوف می باشد. موضوع های محوری کتاب عبارتند از: اراده ی معطوف به قدرت (Wille zur Macht), بازگشتِ جاودان (Ewige Wiederkehr) و ارزش گذاریِ دوباره ی همه ی ارزش ها (Umwertung aller Werte).
کلاوس شیپمان (به آلمانی: Klaus Schippmann ؛ تولد ۳۰ اکتبر ۱۹۲۴ در کیل، درگذشت ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ در گوتینگن) باستان شناس خاورمیانه است. او تحقیقات باستان شناسی وسیعی در زمینهٔ پارت ها و تاریخ ساسانیان انجام داد و متون گوناگونی را به چاپ رساند.
پادشاهی کاستیل یکی از پادشاهی های قرون وسطی در شبه جزیره ایبری بود. این پادشاهی به عنوان یک واحد مستقل در قرن نهم میلادی پدیدار شد و بیش از یک چهارم وسعت شبه جزیره ایبری را در بر می گرفت. نام کاستیل به معنای سرزمین قلعه ها آمده است. در متون اسلامی این نام را به صورت قشتاله می نوشتند. منابع. Castile. (2012). In Encyclopædia Britannica. Retrieved from http://www.britannica.com/EBchecked/topic/98547/Castile
ژرژ برسنس [ʒɔʁʒ bʁasɛ̃s] شاعر، خواننده و آهنگساز فرانسوی در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۱ در منطقهٔ سِت در ارو (فرانسه) چشم به جهان گشود و در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۱ در منطقهٔ سن-ژلی-دو-فِک (به فرانسه: Saint-Gély-du-Fesc) در سن ۶۰ سالگی درگذشت. ژرژ برَسَنس برای بیش از صدها شعر خودش و دیگر شاعرانی مانند پل فور (Paul Fort) با گیتار آهنگسازی کرد. او بین سال های ۱۹۵۲ تا۱۹۷۶ چهارده آلبوم ضبط نمود. ژرژ برسنس در سال ۱۹۶۷ جایزه بزرگ آکادمی شعر فرانسه را از آن خود کرد. زندگی نامه. ژرژ برَسَنس در یک محله پر رفت وآمد در نزدیکی بندر ست به دنیا آمد. نام مادرش الویرا (Elvira) پدرش ژان لویی (Jean-Louis) و خواهر ناتنی اش سیمون (Simone) نام داشت. ژرژ برسنس حاصل ازدواج نخست مادرش بود. مادرش الویرا یک زن بیوه کاتولیک معتقد بود از پدر و مادری با اصلیتی از جنوب ایتالیا که همسر نخست خود را در جنگ از دست داده بود. الویرا در سال ۱۹۱۹ حدود یکسال پس از پایان جنگ جهانی اول به همسری ژان لویی برسنس درآمد. پدرش پیمانکار بنایی و معماری بود و مردی آرام، سخاوتمند، آزاداندیش و ضد عقاید خشک مذهبی و دارای ذهنی بسیار باز بود. دوشخصیت کاملاً مخالف هم اما نقطه مشترکشان خوا
ندن ترانه بود. همه در خانه ترانه زمزمه می کردند بر گرامافون صفحه خواننده هایی مانند میرِی - ژان نوهِن - تینو رُسی یا رِی ونتورا و همکارانش همیشه در حال خواندن بود. دهه سی در «سِت. ژرژ برسنس در ۴ سالگی به خواست مادرش تحصیل در انستیتوی خواهران روحانی (کاتولیک) سَن ونسان (به فرانسه: Institution catholique des sœurs de Saint-Vincent) را آغاز نمود. پس از دو سال از این انستیتو بیرون آمد تا وارد مدرسه شود آن هم به خواست پدرش. ژرژ برسنس با یک دانش آموز خوب فاصله زیادی داشت. دوستانش او را به عنوان یک خیال پرداز در کلاس می شناختند. اما پس از مدرسه او بازی کردن، دعوا کردن، و شنا کردن در دریا و تفریح را به کارهای دیگر ترجیح می داد. برای اینکه نمرات تحصیل ژرژ بهتر شود مادرش او را از رفتن به کلاس موسیقی منع کرد و همین باعث شد که او با سلفژ آشنا نشود؛ ولی تمام این ها باعث نشد تا نت موسیقی ترانه های کوچک برگرفته از شعرهایش را ننویسد. آلفونز بونافه (Alphonse Bonnafé). در ۱۹۳۶ به لطف آموزگار فرانسوی خود آلفونس بُنافه (به فرانسوی: Alphonse Bonnafé) ملقب به بوکسور (le boxeur) وارد دنیای شاعری شد. ژرژ برسنس نوجوان جرئت کرد و چند
جمله قافیه دار خود را در اختیار او قرار می دهد. بدون خرده گرفتن به کیفیت کار ژرژ، آموزگارش او را تشویق به تلاش بیشتر برای بهتر کردن نمونه هایش کرد و توجه او را به تکنیک های گوناگون شاعری و قافیه نویسی جلب نمود. پس از شعر و شاعری و ترانه های مردمی توجهش به ریتم های تازه جاز جلب شد که اصلیت آمریکایی داشتند و از طریق رادیو گوش می کرد. بدنامی. آشنایی او با شعر و شاعری اما نتوانست او را از انجام «هر کاری به هر قیمتی» در سن و سال او و عواقب آن دور نگه دارد. در بهار ۱۹۳۸ و در سن ۱۶ سالگی بود که درگیر حوادث ناخوشایندی شد و تأثیرات آن حتی در اشعار و ترانه های آینده او هم به چشم می خورد. ژرژ برسنس و دوستانش به هدف تأمین پول روزانه خود دست به دزدی زدند و مطمئن ترین و راحت ترین کار برای این نوجوانان نزدیکان شان بود. ژرژ برسنس به نوبه خود انگشتر و گردنبند خواهرش را دزدید. دزدی های این چنینی باعث شد آرامش شهر محل زندگی او به هم بریزد و پلیس بسختی پیگیر پرونده دزدی های اینچنینی شد تا اینکه موفق شد تا متهمین را دستگیر کند و این باعث آبروریزی خود و خانواده ژرژ برسنس شد. ژان لوئی برسنس پدر ژرژ زمانی که به پاسگاه پلیس رفت تا پس
رش را تحویل بگیرد او را از این بابت سرزنش نکرد و با او به هیچ وجه به خاطر کارهایی که انجام داده بود بدرفتاری نکرد. ژرژ برای تقدیر از کار پدرش بعدها ترانه ای به نام Les Quatre Bacheliers را ساخت و به احترام پدرش پس از مرگ او آن را خواند. او دربارهٔ این رویداد بعدها چنین گفت: "من معتقدم او به من درسی داد که کمکم کرد تا برای خودم برنامه ریزی کنم، به این ترتیب من تلاش کردم تا اعتماد به نفس خودم را بازیابم… از روش های خاص خودم سعی کردم همانند پدرم شوم. من می گویم که تلاش خوبی بود. " ژرژ برسنس در این ماجراجویی در سال ۱۹۳۹ به حبس تعلیقی محکوم شد. پس از این جریانات او دیگر به دانشگاه بازنگشت و تمام تابستان را در اتاقش خانه نشین شد. در ۳ سپتامبر، فرانسه به آلمان اعلان جنگ نمود. ژرژ برسنس که می توانست حرفه پدرش را پس از او ادامه دهد متوجه شد که این حرفه نمی تواند او را راضی کند و به این ترتیب پدرو مادرش را راضی نمود تا به پاریس برود و شانس خود را در آن جا بیازماید و از طرفی از بدنامی که همه جا گریبانگیرش بود خلاصی یابد. دهه چهل: پاریس - باسدورف - پاریس (Paris - Basdorf - Paris). پاریس. در فوریه ۱۹۴۰ ژرژ برسنس با هماهنگ