Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نند. بسیاری از نوآوری های فنی در برنامه نویسی — فناوری های رایانش پیشرفته، زبان های تازه پیچیده و ابزارهای برنامه نویسی — نقش برنامه نویس را دوباره تعریف کرده اند و بسیاری از کارهای برنامه نویسی که امروزه انجام می شوند را بسیار بهتر کرده اند. عنوان های شغلی و توصیف ها با توجه به آن سازمان ممکن است متفاوت باشند. برنامه نویس ها در بسیاری از محیط ها، از جمله بخش های سازمان فناوری اطلاعات، شرکت های نرم افزاری بزرگ، شرکت های خدمت رسانی کوچک و نهادهای دولتی کار می کنند. بسیاری از برنامه نویس های حرفه ای همچنین برای شرکت های مشاوره ای در محل های خدمت گیرنده به عنوان پیمانکار کار می کنند. اجازه نامه به طور معمول برای کار کردن به عنوان یک برنامه نویس نیاز نیست، اگرچه گواهی نامه های حرفه ای به طور معمول توسط برنامه نویس گرفته می شوند. برنامه نویسی به طور گسترده یک حرفه در نظر گرفته می شود (هرچند بعضی از مقامات در مورد این اساس که فقط شغل هایی که پروانهٔ قانونی نیاز دارند به عنوان یک حرفه به حساب آیند اختلاف نظر دارند). کار برنامه نویس ها به طور گسترده ای بسته به نوع کسب و کاری که آن ها برای آن برنامه می نویسند متفاوت ا
ست. برای نمونه، دستورالعمل های درگیر در به روزرسانی سوابق مالی بسیار متفاوت از تکثیر کردن شرایط در یک هواپیما برای آموزش خلبانان در یک شبیه ساز پرواز هستند. برنامه های ساده می توانند در چند ساعت نوشته شوند، آنهایی که پیچیدگی بیشتری دارند ممکن است بیش از یک سال کار نیاز داشته باشند، این در حالی است که دیگر برنامه ها هرگز 'کامل' در نظر گرفته نمی شوند بلکه به طور مداوم تا زمانی که از آن ها استفاده می شود بهبود می یابند. در بیشتر موارد، چندین برنامه نویس با یکدیگر زیر نظر یک برنامه نویس ارشد به عنوان یک تیم کار می کنند. برنامه نویس ها مطابق مشخصات فنی که در درجهٔ اول توسط برنامه نویس های ارشد و تحلیل گرهای سیستم بیشتر تعیین شده اند برنامه می نویسند. پس از تکمیل فرایند طراحی، کار برنامه نویس است که آن طراحی را به دنباله های منطقی از دستورالعمل هایی که رایانه بتواند پیروی کند تبدیل کند. برنامه نویس کد این دستورالعمل ها را به یکی از بسیار زبان برنامه نویسی می نویسد. زبان های برنامه نویسی گوناگون بسته به هدف برنامه استفاده می شوند. کوبول برای نمونه، به طور معمول برای اپلیکیشن های تجاری که معمولاً روی بزرگ رایانه و را
یانهٔ کوچک اجرا می شوند استفاده می شود؛ در حالی که، فرترن در علم و مهندسی استفاده می شود. سی++ به طور گسترده برای هر دو اپلیکیشن های علمی و تجاری کاربرد دارد. جاوا، سی شارپ، ویژوال بیسیک و پی اچ پی زبان های برنامه نویسی محبوبی برای وب و نرم افزارهای کاربردی تجاری هستند. برنامه نویس ها عموماً بیش از یک زبان برنامه نویسی می دانند، و چون بیشتر زبان ها مشابه یکدیگر هستند، اغلب نسبتاً به آسانی زبان های تازه را فرا می گیرند. در عمل، برنامه نویس ها اغلب با زبانی که می دانند نسبت داده می شوند، برای نمونه "برنامه نویس های جاوا"، یا با نوع وظیفه ای که انجام می دهند یا محیطی که در آن کار می کنند، برای نمونه، "برنامه نویس های پایگاه داده ها"، "برنامه نویس های بزرگ رایانه" یا " توسعه دهنده های وب. زمانی که در کد منبع، چیزی که برنامه ها از آن ساخته شده اند تغییر ایجاد شود، برنامه نویس ها باید دیگر برنامه نویس ها را از وظیفه ای که روزمره انجام می شود آگاه کنند. آن ها این کار را با نوشتن توضیحات در کد منبع و مستندسازی کدشان انجام می دهند؛ بنابراین، دیگر برنامه نویس ها برنامه را با آسانی بیشتر درک می کنند. برای صرفه جویی در ک
ار، برنامه نویس ها اغلب از کتابخانه های کد پایه که می توانند تغییر یابند یا برای نرم افزار کاربردی مشخص سفارشی شوند استفاده می کنند. نتیجهٔ این روش برنامه های قابل اطمینان و سازگارتر است و همین طور سودمندی برنامه را با حذف برخی از مرحله های روزمره افزایش می دهد. آزمون و اشکال زدایی. برنامه نویس ها برنامه را بارها اجرا می کنند و به دنبال اشکال های نرم افزاری و خطاهای احتمالی می گردند. زمانی که اشکال ها مشخص شدند، برنامه نویس معمولاً اصلاحات مناسب را ایجاد می کند، سپس برنامه را دوباره تا وقتی که یک سطح پایین و شدت قابل قبول از اشکال ها باقی بماند بررسی می کند. این فرایند را آزمودن و اشکال زدایی می گویند. این ها بخش های مهم از وظیفهٔ هر برنامه نویس است. برنامه نویس ها می توانند به برطرف کردن این اشکال ها در سراسر چرخهٔ زندگی یک برنامه ادامه دهند. به روزرسانی، تعمیر، ویرایش و گسترش برنامه های موجود را "تعمیر و نگهداری" می گویند. برنامه نویس ها می توانند به تولید راهنماهای کاربر و راهنمای برخط بپردازند، یا با نویسندهٔ فنی برای انجام چنین کاری همکاری کنند. برنامه نویسی نرم افزار کاربردی در مقابل برنامه نویسی سیستم.
برنامه نویس های رایانه اغلب به دو گروه گسترده تقسیم می شوند: برنامه نویس های نرم افزار کاربردی و برنامه نویس های سیستم. برنامه نویس های نرم افزار کاربردی برنامه هایی می نویسند تا به وظیفه مشخصی رسیدگی کنند، مانند برنامه ای برای پیگیری سیاهه در یک سازمان. این گروه از برنامه نویس ها همچنین می توانند نرم افزار بسته بندی شده را اصلاح کنند یا نرم افزارهای کاربردی عمومی را که مکرراً از فروشنده های نرم افزار مستقل خریداری می شوند سفارشی کنند. در حالی که، برنامه نویس های سیستم، برنامه هایی برای نگهداری و بررسی نرم افزار سیستم های رایانه ای می نویسند. مانند سیستم های عامل و سامانه های مدیریت پایگاه داده ها. این گروه از برنامه نویس ها در دستورالعمل هایی که مشخص می کنند چگونه شبکه، پایانه های رایانه رومیزی (معمولاً شبکه شده و قدرتمندتر از رایانه شخصی هستند) و واحد پردازش مرکزی سیستم وظیفه های گوناگونی که به آن ها داده شده اند را رسیدگی می کنند و چگونه با تجهیزات جانبی مانند چاپگرها و دیسک گردان ارتباط برقرار می کنند تغییر ایجاد می کنند. پیوند به بیرون. __نمایه__
کریستا مک اولیف فضانورد و معلم از کنکورد، نیوهمپشایر، آمریکا بود و از قربانیان سفر واپسین فضاپیمای چلنجر در ماموریت اس تی اس-۵۱ بود. او در سال ۱۹۷۰ توانست مدرک فوق لیسانس خود را در رشتهٔ آموزش و پرورش و تاریخ از کالج ایالتی فرامینگهام و همچنین کارشناسی ارشد هنر از دانشگاه ایالتی بووی در سال ۱۹۷۸ را کسب کند. او همچنین در سال ۱۹۸۲ به عنوان یک معلم مطالعات اجتماعی در مدرسه کنکورد در نیوهمپشایر تدریس می کرد. مک اولیف متولد ۱۹۴۸ ایالت بوستون بود.
سینتلا یک کتابخانه آزاد است که رویه های به منظور ویرایش متن با محوریت پیاده سازی ویژگیهای پیشرفته برای ویرایشگرهای کد منبع محیا می نماید. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Scintilla_(editing_component)
کلید اسکیپ یا Esc یا گریز، صفحه کلید رایانه در سال ۱۹۶۰ متولد شد و کلید گریز به یک «قطع کننده یا متوقف کننده» بدل شد، کلیدی که به رایانه می گوید، ادامه نده و کار را همین جا متوقف کن تاریخچه ساخت. صفحه کلید رایانه در سال ۱۹۶۰ متولد شد، زمانی که یک برنامه نویس آی بی ام به نام باب بمر (Bob Bemer) در حال تلاش برای رفع مشکل Tower of Babel بود. رایانه های تولیدی شرکت های مختلف به روش های گوناگونی با کدها ارتباط برقرار می کردند. کلید گریز اختراع شده توسط بمر، روشی بود که برنامه نویسان برای سوئیچ کردن بین یک کد به کد دیگری استفاده می کردند. کمی بعد و زمانی که کدهای کامپیوتری به رهبری خود بمر صورت گرفت، استاندارد شدند. کلید ESC به یک «قطع کننده یا متوقف کننده» بدل شد.
بهترین هتل عجیب مریگولد (The Best Exotic Marigold Hotel) یک فیلم کمدی انگلیسی است که در سال ۲۰۱۱ به کارگردانی جان مدن و بر مبنای رمانی با نام «این چیزهای احمقانه» نوشتهٔ دبورا موگاک ساخته شده است. داستان. داستان فیلم در مورد گروهی از بازنشستگان انگلیسی است که به هتلی در هندوستان می روند که مخصوص سالخوردگان است. مدیر هتل پسر جوانی و با انگیزه ای است به نام سانی (با بازی دو پتل) که سعی دارد مانع از آن شود که مادرش هتل را بفروشد. مهمانان هتل در آن جا درگیر اتفاقات تلخ و شیرینی می شوند.
اسلیپ نوعی از لباس زیر و لباس شنای تنگ کوتاه است. اسلیپ اولین بار در ۱۹۳۵ در شیکاگو برای فروش عرضه شد
جینی یک ویرایشگر متنِ سبک و چندسکویی است که از کتابخانه آزاد سینتلا استفاده می کند و ویژگیهای پایه ای محیط های یکپارچه توسعه نرم افزار(IDE) را نیز در خود دارد. جینی برای این طراحی شده است که سرعت بالا آمدن بالایی داشته باشد و همچنین کمترین وابستگی را به کتابخانه ها و پکیج های دیگر داشته باشد. جینی برای سیستم عامل های مختلفی در دسترس است از جمله بی اس دی، لینوکس، اواس ده، سولاریس و ویندوز. جینی همچنین از زبان های برنامه نویسی و زبان های نشانه گذاری متعددی پشتیبانی می کند مانند سی، سی++, سی شارپ جاوا، جاوااسکریپت، پی اچ پی، اچ تی ام ال، لاتک، سی اس اس، پایتون، پرل، روبی، پاسکال، هسکل، ارلنگ، والا و بسیاری دیگر. جینی یک نرم افزار آزاد و تحت مجوز پروانه عمومی همگانی گنو نسخه دو یا بالاتر، است.
نارنجک، یا پروفیترول یا شو، یک نوع شیرینی به شکل توپ است که از خمیر پفی تهیه شده و داخل آن از خامهٔ زده شده، کرم کاستارد و بستنی پر می شود. این نوع شیرینی ممکن است ساده باشد یا به وسیلهٔ سس شکلات، پودر قند یا کارامل تزئین شود. در بسیاری از منابع، شمال ایتالیا به عنوان منشأ اصلی آن نام برده شده است. در برخی از مراسم با روی هم چیدن نان خامه ای آن را به شکل هرم درآورده و برای تزئین به کار می برند.
خمیر پفی یک نوع خمیر برای تهیه شیرینی است. برای تهیه این خمیر تنها از کره، آرد، تخم مرغ، آب استفاده می شود. این خمیر معمولاً پخته می شود ولی ممکن است به صورت سرخ کردن (مثل شیرینی بامیه) هم دربیاید.
آمفورا خمره سفالی، یا ساخته شده از فلزی مانند طلا و نقره می باشد که دارای دو دسته می باشد. در یونان باستان از این کوزه برای نگهداری شراب، روغن، غلات و نظایر آن استفاده می شد. سطح بیرونی این نوع کوزه را با الگوهای هندسی و شکل های متنوع می آراستند. آمفورا ظرفی بود که مکمل خمره های بزرگ تری به نام «پیتوس» محسوب می شد. پیتوس ظرفیت هایی بین نیم تا دو و نیم تن داشت، در حالی که آمفورا معمولاً کمتر از ۵۰ کیلوگرم را در خود جای می داد. شکل کلی این دو ظرف مشابه بود، اما تفاوت هایی نیز داشتند: آمفورا دو دسته بزرگ داشت که از شانهٔ بدنه تا گردن بلند آن کشیده می شد، در حالی که پیتوس دارای حلقه های کوچک برای بستن طناب بود. گردن پیتوس برای برداشتن با بیل یا سطل پهن بود، ولی گردن آمفورا باریک طراحی می شد تا هنگام ریختن محتوا، با گرفتن از پایین و دسته، به راحتی قابل استفاده باشد. آمفوراها معمولاً ظرف هایی تزیینی بودند که بر سر میز غذا یا نزدیک آن قرار می گرفتند و با نقاشی های هنرمندانه آراسته می شدند. برای بستن درِ آن ها از مواد فسادپذیر استفاده می شد که به ندرت باقی مانده اند. دو نوع اصلی آمفورا وجود داشت: «آمفورای گردنی» که گ
ردن و بدنه اش زاویه دار به هم می پیوستند، و «آمفورای یک تکه» که گردن و بدنه اش پیوستگی منحنی داشتند. نوع گردنی در یونان باستان رایج بود ولی از سدهٔ هفتم پیش از میلاد به بعد، نوع یک تکه جای آن را گرفت. بسیاری از آمفوراها دارای ته نوک تیز بودند تا بتوان آن ها را در زمین نرم مانند شن فرو کرد و عمودی نگه داشت. این طراحی حمل ونقل دریایی را نیز آسان می کرد؛ آمفوراها به صورت ایستاده یا خوابیده در پنج ردیف در کشتی ها چیده می شدند. برای جلوگیری از حرکت در دریا، طناب از دسته ها عبور داده می شد و ممکن بود اطراف ظرف ها را با خزه یا نی پر کنند. این پایه همچنین باعث می شد ذرات ته نشین شونده، مانند در روغن زیتون یا شراب، در یک نقطه جمع شوند. آمفوراها برای باستان شناسان دریایی اهمیت زیادی دارند، زیرا می توانند سن کشتی های غرق شده و منشأ جغرافیایی بار آن ها را نشان دهند. برخی از آمفوراها آن قدر سالم مانده اند که محتویات اصلی آن ها هنوز باقی است و اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ خوراکی ها و نظام های بازرگانی ارائه می دهد. از آنجا که این ظروف ارزان و فراوان بودند، پس از خالی شدن به ندرت به مبدأ بازمی گشتند و اغلب در مقصد شکسته می شدند
. در رم، مکانی به نام تستاچو در نزدیکی رود تیبر، محل دفن تکه های شکستهٔ آمفوراها بوده که پس از آغشته شدن به آهک زنده، به تپه ای به نام مونته تستاچو با ارتفاع ۴۵ متر و محیط بیش از یک کیلومتر تبدیل شده است.
سید عباس حسینی کاشانی (۱۳۸۹–۱۳۰۹ خورشیدی) به دلیل انتساب آباء و اجدادش به کاشان، کاشانی نامیده می شد. وی در ۱۸ سالگی به درجه اجتهاد رسید. زندگی. وی در تاریخ ۱۷ ربیع الاول ۱۳۴۹ ق (۱۳۰۹ خورشیدی) همزمان با سالروز ولادت پیامبر اسلام، در کربلا متولد شد و در ۱۴۳۱ ق (تیرماه ۱۳۸۹ خورشیدی) فوت کرد و در حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد. پدرش «سید علی اکبر حسینی کاشانی» بود. سید عباس حسینی کاشانی در زندگی نامه خودنوشت چنین می گوید: سید عباس کاشانی در زمان صدام حسین، به دستور وی از عراق اخراج شد. تحصیلات. آقا سید عباس در حوزه های علمیه مشهور کربلا و نجف به کسب معارف دینی همت گماشت و در سن ۱۸ سالگی به درجه اجتهاد رسید؛ در سن ۲۰ سالگی از سید علی قاضی بهره برد. سیدعباس کاشانی به مدت هفت سال از سید علی قاضی تلمذ نموده اند ومعظم له اجازه اجتهاد ازایشان دارند. این استاد اخلاق و عرفان، اساتید دیگر او سید محمد هادی میلانی و سید ابوالقاسم خویی و میر سید علی بهبهانی می باشند ایشان حافظه بسیار خوب و عجیبی داشتند و خاطرات ناب و ناگفته ای از علما و بزرگان نجف و کربلا ذکر می کردند و مطالب علمی را در ذهنشان به خوبی ضبط کرده بود و از ای
شان و از سید محمدرضا گلپایگانی و سید عبدالهادی شیرازی اجازه کتبی اجتهاد داشت. سیدحسین بروجردی موقع ورود به کربلا به دیدار او می رفت. سید شهاب الدین مرعشی نجفی به ایشان لقب ایوب العلما داده بودند . وی حافظه بسیار خوب و عجیبی داشت و خاطرات ناب و ناگفته ای از علما و بزرگان نجف و کربلا ذکر می کرد و مطالب علمی را در ذهنش به خوبی ضبط کرده و با بارور کردن آن ها به شاگردانش آموزش می داد. آثار. کاشانی کتب بسیاری را به رشته تحریر درآورده است و بیش از ۲۶۰ کتاب دست نویس از وی موجود است، از کتاب های او می توان به موارد زیر اشاره کرد: وی مطالب بسیاری در رد وهابیت به زبان عربی نگاشته است. وی تألیفات متعددی دیگری داشته که به دلایل مختلف در ایران به چاپ نرسیده است. تفسیر قرآن از جمله تألیفات اوست که بنا به وصیتش پس از مرگش منتشر شود.
والا ، یک زبان شیء گرا و مدرن است که هدف آن ارائه ی قدرت و کارایی زبان هایی مانند C، بدون پیچیدگی های رایج این زبان هاست. این زبان از GObject، که یک سیستم شیء گرایی در کتابخانه GTK است، استفاده می کند و به طور خودکار کد زبان C تولید می کند. این ویژگی باعث می شود توسعه دهندگان بتوانند از قدرت و انعطاف پذیری C بهره ببرند، اما در عین حال با سینتکسی ساده تر و دوست داشتنی تر کدنویسی کنند. شباهت به زبان های سی شارپ و جاوا. اگر شما تجربه ای در کار با زبان هایی مثل سی شارپ (#C) یا جاوا دارید، خوشحال خواهید شد که بدانید نحو (Syntax) زبان والا بسیار شبیه به این زبان هاست. برای مثال: این شباهت ها باعث می شود اگر شما قبلاً با سی شارپ یا جاوا کار کرده باشید، به سرعت بتوانید با والا ارتباط برقرار کنید و کدنویسی در آن برایتان آسان و روان باشد. مثال ساده:. به عنوان نمونه، کدی که در والا یک کلاس ساده با متد «سلام دنیا» (Hello World) ایجاد می کند، شبیه به چیزی است که در سی شارپ یا جاوا می بینید: class HelloWorld { public static void main(string[] args) { print("سلام دنیا "); این شباهت نحو به توسعه دهندگان کمک می کند تا بدون نی
از به یادگیری مفاهیم کاملاً جدید، با سرعت بیشتری به زبان والا مسلط شوند و از امکانات آن بهره ببرند. چرا والا؟. زبان برنامه نویسی والا (Vala) ویژگی ها و قابلیت های جالبی دارد که در ادامه به برخی از جنبه های مهم این زبان می پردازیم: چه زمانی از والا استفاده کنیم؟. Wikipedia contributors, "Vala (programming language)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vala_(programming_language)&amp;oldid=516587805 (accessed October ۸، ۲۰۱۲).
ویلیام فرانسیس نای که با نام بیل نای شناخته می شود، یک بازیگر سینما، تئاتر و کمدین انگلیسی است. او از اوایل سال ۱۹۸۰، کار خود را در سینما و تلویزیون شروع کرد اما از سال ۲۰۰۳ با بازی در فیلم "در واقع عشق" به شهرت رسید و از آن به بعد در فیلم هایی همچون ' و ' در نقش دیوی جونز و سری فیلم های "دنیای مردگان" در نقش ویکتور ایفای نقش کرده است. او همچنین در فیلم های "انسان بودن"، "شبح اپرا"، "اما"، "هدف وحشی"، "قایقی که راک پخش می کرد"، "بهترین آن ها"، "کتاب فروشی"، "روزنه امید"، "مو خشک کن" و "رایلی، تک خال جاسوس ها" هم بازی کرده است. زندگی. بیل نای زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۴۹، در کترهام، سوری شهری در جنوب شرق انگلستان است. مادر او کاترین جوزفین زاده گلاسگو و یک پرستار در روان پزشکی بود. پدرش آلفرد مارتین نای یک گاراژ ماشین را اداره می کرد. او فرزند کوچک خانواده بود و دارای یک خواهر و برادر بزرگتر به نام های آنا و مارتین است. در نوجوانی دوست داشت یک نویسنده شود و ارنست همینگوی را الگوی خود قرار داده بود. اما توسط دختری به مدرسه تئاتر برده شد و به طور اتفاقی تبدیل به یک بازیگر شد. بخشی از جوایز. برنده بفتای بهترین بازیگر نقش
مکمل مرد برای فیلم "در واقع عشق" در نقش بیلی مک در سال ۲۰۰۳
کیک شکلاتی نوعی کیک است که با شکلات آب شده یا پودر کاکائو یا هر دو آنها طعم داده می شود.
موریچ درختی است از تیره نخل که بیشتر در آمریکای جنوبی رشد می کند. این گونه بیشتر نزدیک باتلاقها دیده شده است. بلندای این درخت تا ۳۵ متر هم می رسد. برگ های آن بزرگ با لبه های گرد است. درخت موریچ گل هایی زرد دارد که از دسامبر تا آوریل شکوفا می باشد. رنگ میوه درخت خرمایی بوده و زمان رشد آنها از دسامبر تا ژوئن می باشد. میوه. میوه درخت موریچ سرشار از ویتامین C است و در تهیه مربا، آب میوه، شراب و بستنی از آن استفاده می کنند. روغن میوه دارای ویتامین A می باشد.
مایکل جان اسمیت متولد ۱۹۴۵ در ایالت کارولینای شمالی، فضانورد و خلبان شاتل فضایی چلنجر ناسا بود که طی مأموریت STS-51-L نابود شد و تمامی هفت خدمه آن کشته شدند. اسمیت در بووفرت، کارولینای شمالی متولد شد. از آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در سال ۱۹۶۷ فارغ التحصیل شد و پس از آن در دانشکده تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی ایالات متحده در مونتری، کالیفرنیا حضور داشت.
توکولتی-نینورتای یکم - اواسط قرن سیزدهم - خویشتن را شاه عالم و شاه آشور و شاه چهار کشور جهان. شاه کاردونیاش بالا و کاردونیاش پایین و شاه سوباریانو کوتیان و سراسر کشور نائیری می خواند. وی ضمناً می گوید که در نخستین سال سلطنتش به دست او کوتیان و اوکومانیان و کشورهای الخونی، شاریند و مهری مطیع شدند و وی هرساله خراج این کشورها را در پایتخت خویش شهر آشور دریافت می کرد. در حدود ۱۲۴۴ تا ۱۲۰۸ پیش از میلاد، درگیری های بین ایلام و آشور افزایش پیدا می کند. توکولتی-نینورتای یکم پادشاه آشور به کوه های شمال ایلام حمله می کند. اقوام و قبایل در زمان توکولتی-نینورتای یکم. توکولتی-نینورتای یکم آخرین شاه آشور است که کتیبهٔ وی از کوتیان چون قبایلی که واقعاً وجود داشته اند، یاد می کند. دربارهٔ اوکومانیان که در کتیبهٔ او ذکر شده این را می دانیم که در درّهٔ زاب بزرگ می زیستند. موقعیت کشورهای دیگر روشن نیست ولی مسلماً با در نظر گرفتن اینکه در آن زمان آشوریان سرزمین های بسیار کوچک را کشور می نامیدندکشورهای الوخین، شاریند و مهری بخش کوچکی از سرزمین کوتیان بوده اند. گذشته از این توکولتی-نینورتای یکم در یکی از کتیبه ها، کشورهای بسیاری ر
ا برمی شمارد که مکانشان را نمی توان معلوم کرد و بخشی از آنها، محتملا، جزو سرزمین کوتیان بوده اند. بعد از توکولتی-نینورتای یکم، سرزمین آشور موقتاً دچار انحطاط شد و مدت ها نفوذ در جبال زاگرس به عمل نیامد. او جنگ های بیرحمانه زیادی برپا ساخت و مردم سرزمین های شکست خورده را به منظور از میان بردن حس بیداری ملّی در آنها، از سرزمین هایشان اخراج می کرد. او سوریه و ماری را تصرف کرد و در جنگی میان آشور و بابل، کاشتیلیاش سوم را شکست داد و آشوریان شهر بابل را تسخیر کردند (۱۲۲۵ پ. م). کاشتیلیاش سوم اسیر و به آشور تبعید شد. خود توکولتی-نینورتای یکم در کتیبه ای در این باره می گوید: پس از آن، در پی شورشی در بابل که علیه اشغالگران برپا شده بود، آشوریان نیایشگاه های آن شهر، از جمله نیایشگاه مردوک را مورد چپاول قرار دادند و شاه آشور، در بابل شهر جدید به نام کار-توکولتی-نینورتا ساخت. سپس یک حاکم دست نشانده را در بابل نشاند و خود به آشور بازگشت. هرج و مرج در آشور. عاقبت توکولتی-نینورتای یکم. در سال ۱۲۰۷ پ. م، در حالی که می توان گفت امپراتوری آشور در بالاترین درجه شکوه خود بود، توکولتی-نینورتای یکم، گرفتار شورشی شد که در رأس آن دو
پسرش قرار داشتند. آنان او را در شهر جدیدش، کار-توکولتی-نینورتا محاصره کردند. و در حین محاصره، او به قتل رسید؛ بنابراین، او در شهری که خود فرمان ساخت آن را داده بود، کشته شد. توکولتی-نینورتای یکم، نفوذ آشور را تا آنسوی جنوب خاوری، آنچه که اکنون خلیج فارس نامیده می شود، و تا ارمنستان در شمال خاوری گسترش داد، اما پس از مرگش، امپراتوری آشور رو به زوال گام نهاد. آن گاه هرج و مرجی رخ داد که تا پایان دوره پادشاهی میانه، ادامه یافت.
مهری ( Mexranu ) سومین عنصر قومی که به تقریب در کشور پادشاهی ماد مسکن داشت مهرانیان بوده اند. در کتیبه های توکولتی نینورتای یکم از کشور مهری یاد شده است . بعدها در قرن هفتم پیش از میلاد گفته شده است که بخشی از مردم ماد به زبان مهرانی سخن می گفتند . ناحیهٔ جنوب غربی را عناصر قومی کاسی اشغال کرده بودند و محتملا ساکنان حاشیهٔ کرانهٔ دریای کاسپین به گروه قومی کاسپی و ایلامی منتسب بودند. سومین گروه قومی ماد و ماننا. ترکیب قومی یا اصل و تبار مردم ماد - لااقل بخش غربی آن سرزمین یعنی ماننا در آن زمان - به قدر کفاف روشن است. با اینکه ممکن است بعضی از اصطلاحات و نام های قومی دستخوش دگرگونی شده باشد ولی دلیلی برای نقل و انتقال های مهم توده های یک قوم و تبار از نقطه ای به نقطهٔ دیگر در دست نیست و بدین سبب می توان گفت که ترکیب قومی مردم ماد و ماننا بر روی هم از هزارهٔ سوم تا آغاز هزارهٔ اول پ.م بلاتغییر بوده است. مردم سراسر این ناحیه از دریاچه ارومیه گرفته تا بخش علیای رود دیاله از قوم کوتی و لولوبی بودند، لولوبیان در نقاط غربی تر و کوتیان در نواحی شرقی تر مسکن داشتند. گمان می رود سومین گروه قومی مهرانیان باشند. سرانجام م
مکن است که در بعضی نواحی مجاور دریاچه ارومیه به خصوص در مغرب و شمال آن و همچنین در برخی درّه های غربی زاگرس عناصر قومی هوریانی زندگی کرده باشند. با اینکه اشارهٔ مستقیمی در مدارک هزارهٔ سوم و دوم پ.م به عنصر قومی هوری در اراضی ماد آینده نشده است تشبثاتی به عمل آمد تا برخی اسامی خاص هزارهٔ اول پ.م مربوط به پیرامون دریاچه ارومیه از هوری مشتق شمردند . گذشته از این ماتیانیان که نویسندگان عهد عتیق دریاچه ارومیه را به نام ایشان دریاچه ماتیان یا مانیان خوانده اند محتملا هوری بودند. البته مشابهت الفاظ به تنهایی دلیل نیست ولی یک سلسله نظرات دیگر ما را وا می دارد ماتانیان و هوریان را یکی بدانیم. با وجود این احوال چون منابع آشوری با صراحت اشاره می کنند که جلگهٔ جنوبی مجاور دریاچه ارومیه جزو کشور لولوبی زاموآ بوده و با در نظر گرفتن اینکه لولوبیان از لحاظ قومی با قبایل هوریان و اورارتوییان بالکل متفاوت بوده اند، باید اندیشید که ماتانیان (هوری) فقط در سواحل غربی و شمالی دریاچه ارومیه ساکن بودند. تجاوزات آشوریان به کشور مهری. آداد نراری دوم در پایان قرن دهم پ.م حمله ای به کشور مهری که در نزدیکی کرانه های غربی دریاچه ارومیه ب
ود، داشته است . اسرحدون در جنگ با خشتریته در اظهاریه ای مبهم می گوید: من کشو بارناکا، دشمن محتال و ساکنان تیلاشوری که نامشان در دهان مردم مخرانو است پایمال کردم. این اصطلاح به شهر یا کشور تعبیر می شود و از قرن نهم تا هفتم پ.م جز در این مورد دیده نشده است. ولی از مقابله با متن توکولتی نینورتای یکم و متون تیگلت پیلسر یکم و آداد نراری دوم می توان چنین نتیجه گرفت که مهری یا مهرانو معرف بخشی از مردم محلی ماد غربی ( ماننا ) بوده است. کیش و زبان مهرانی. اصطلاح مهر یکی از واژه های کهن و شاید مقدس در میان ایرانیان بود و همانطور که آشکار است کیش مهر پرستی منسوب به فریدون پادشاه افسانه ای ایران در شاهنامه است. این کیش که تن پروری و راحت طلبی از خصائص آن است مترداف و همزاد آیین میترائیسم در متون یونانی بوده و شاهنامه راجع به کیش فریدون چنین می گوید: با توجه به متون شاهنامه فریدون بانی کیش و سلطنت مِهر در ایران بود. البته تاریخ نگاران به استناد منابع نقلی و مکتوب، بنیان پادشاهی در ایران را به دیاکوی مادی نسبت می دهند اما فریدون از پادشاهان متقدمتر از دیاکو بوده که کیش مهرگان را بر گزیده بود. با این توصیف اصطلاح مهری باید
در میان ایرانیان شناخته شده باشد.
محمد حسن خان قتیل لاهوری (زاده ۱۱۷۰ق، درگذشته ۱۲۳۳ق) مشهور به میرزا قتیل و قتیل لاهوری به خاطر اشعار عرفانی زیبا در ایران و شبه قاره هند شهرت دارد. قتیل در شعرهای خود زادگاهش را دهلی و یا شاه جهان آباد خوانده است: و همچنین: غلام همدانی مصحفی در کتاب خود «عقد ثریا» (۱۱۹۹ق)، نام هندی قتیل را «دیوالی سنگهه» نگاشته و او را از قومِ کهتری (به انگلیسی: ) بهنداری (به انگلیسی: ) پتالئی دانسته است . قتیل نخست هندو بوده و بعدآً به اسلام گرویده است. بنا به همین سند نیز نامه نواب نظام الملک بهادر سپه سالار غازی الدهجان دربارهٔ میرزا قتیل شاعر به صاحب زاده خود نوشته، آمده است و در آن به موسی و طور سینا و ارتباط حروف بین این دو کلمه و چند بیت از اشعار وی اشاره شده است.. شیخ آغا بزرگ طهرانی در ذیل عنوانِ «دیوان قتیل لاهوری» در الذریعة می فرماید:«و هو المیرزا محمد حسین بن درگاهی مل من هنود کایته. نزل مع أبیه فیض آباد ، و اسلم هو وعمره ثمانیة عشر سنة علی ید المیرزا محمد باقر الشهید ، واعتنق التشیع وتخلص قتیل، ثم نزل لکهنو وتوفی ۱۲۴۰ » برگردان:«و او میرزا محمد حسین ابن درگاهی، از اهل کایته هندی است. او به همراه پدرش به فیض آباد
آمد و اسلام را در هجده سالگی در پیشگاه میرزا محمد باقر شهید پذیرفت. او به تشیع گروید و قتیل تخلص کرد. سپس به لکهنؤ رفت و در ۱۲۴۰ [قمری] درگذشت.» آثار. آثار قتیل همه به زبان فارسی است و عبارتند از: نمونه شعر. مشهورترین غزل عارفانه قتیل لاهوری که دستمایه قوالان هند نیز بوده بدین شرح است:
فرودگاه بین المللی کاتوویتسه (به زبان بومی: Międzynarodowy Port Lotniczy Katowice) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا KTW است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاتوویتسه کشور لهستان قرار دارد و در ارتفاع ۳۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جزایر کاستلوریزو یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا KZS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۴٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاسل کالدن (به زبان بومی: Flughafen Kassel-Calden) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KSF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاسل کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۷ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Kassel Airport: باری. The nearest other minor international airport is پادربورن لیپشتات approx. to the northwest.
فرودگاه کسلا یک فرودگاه با کد یاتا KSL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کسلا کشور سودان قرار دارد و در ارتفاع ۵۰۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاسیگونکو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PSJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۵٫۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاشغر یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KHG است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاشغر کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی کاشبویه/آپر شیبن داون یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.