Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اسماعیل کوشان (زاده ۱۲۹۶ – درگذشته ۱۳۶۲) فیلم نامه نویس، کارگردان، تهیه کننده و فیلم بردار اهل ایران و دارای مدرک تحصیلی دکترای اقتصاد بود. زندگی هنری. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۲۴ در استودیو سس فیلم کشور ترکیه با دوبله آغاز کرد و پس از بازگشت به ایران سال ۱۳۲۵ استودیو میترا فیلم و سال ۱۳۳۰ استودیو پارس فیلم را تأسیس کرد. از دیگر فعالیت های کوشان می توان به انتشار مجله عالم هنر و ریاست اتحادیه صنایع فیلم ملی ایران سال ۱۳۴۸ اشاره کرد. اسماعیل کوشان ملقب به پدر سینمای ایران است و زمانی که در ترکیه بود فیلم دختر فراری را از فرانسوی به زبان فارسی دوبله کرده است؛ و این اولین فیلم خارجی دوبله شده در تاریخ سینمای ایران است. همچنین فیلم سینمایی شرمسار (۱۳۲۹) نخستین فیلمفارسی موفق ایران و توفیق آن در گیشه انگیزه ای شد تا پس از آن تولید فیلمفارسی در کشور به سرعت پا بگیرد. وی برادر محمود کوشان (کارگردان و فیلمبردار) و پدر کوروش کوشان (بازیگر) و داریوش کوشان (کارگردان) است.
انجمن خیریه حمایت از بیماران کلیوی ایران مؤسسه ای خیریه، غیرانتفاعی و مستقل با مجوز فعالیت از وزارت کشور است. فعالیت. تلاش در جهت طرح، پیگیری و رفع مسایل و مشکلات بهداشتی، دارویی، درمانی بیماران و بعضاً” تأمین هزینه های دارویی – درمانی آن ها به طور موردی و نیز تلاش در جهت تأمین بیمه های درمانی آنان و پیگیری و نظارت و حساسیت بر نحوه تولید، ورود، توزیع، از لحاظ نوع، کمیت و کیفیت داروهای مصرفی بیماران. سعی در جهت ایجاد امکانات و تسهیلات لازم به منظور پیوند کلیه بیماران دیالیزی به مثابه تنها راه حل قطعی بازگشت سلامتی نسبی آنان از طریق خویشاوندان یاغیرخویشاوندان داوطلب و پیوند از جسد پس از مرگ مغزی. تلاش در جهت فراهم نمودن تسهیلات و امکانات رفاهی بیماران در حد توان با انجام فعالیت های خدمات اجتماعی امدادی و نیکوکاری. به طور کلی طرح و پیگیری، انجام کلیه امور مربوط به بیماران کلیوی و حل مسایل و مشکلات مبتلا به آن ها چون مشکلات حقوقی، اداری، کاری و انجام مشاوره و راهنمایی در سایر مسائل مربوطه ونیز تعمیم و توسعه این خدمات به اقصی نقاط کشور. نشانی دفتر مرکزی. درمانگاه تخصصی شفا وابسته به انجمن خیریه حمایت از بیماران کل
یوی ایران است.
عمران هاشمی (زاده ۲۴ مارس ۱۹۷۹ در بمبئی) بازیگر هندی است. او پیش از آغاز فعالیتش به عنوان بازیگر، در سال ۲۰۰۲ به عنوان دستیار کارگردان در فیلم راز با ویکرام بات همکاری داشت و سپس در سال ۲۰۰۳ در فیلم پیاده رو (Footpath) برای اولین بار بر روی پرده سینما حاضر شد و فعالیتش را با حضور در تریلر قتل (Murder) در سال۲۰۰۴ ادامه داد. هاشمی پس از آن در چند فیلم موفق تجاری حضور داشت که غالباً از تولیدات ویشش فیلم بودند. این کارکترها باعث شدند تا وی لقب "Serial kisser" را بگیرد. در حال حاضر عمران هاشمی یکی از محبوبترین افراد مشهور در هند و پاکستان است. زندگی شخصی. عمران هاشمی در خانواده ای مسلمان در بمبئی زاده شد. او خواهرزاده دو تهیه کننده بزرگ هندی؛ ماهش و موکش بات است. همچنین با مهیط سوری، پوجا بات و الیا بات نسبت فامیلی دارد. او پس از مدت طولانی دوستی با پروین شاهانی در سال ۲۰۰۶ با وی ازدواج کرد و در سال ۲۰۱۰ صاحب یک پسر (آیان هاشمی) شد.
امیر شروان (زاده ۱۳۱۰ – درگذشته ۱۱ آبان ۱۳۸۵) کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده و هنرپیشه اهل ایران بوده است.
حسن محدثی گیلوایی (زاده ۱۳۴۵ در رشت) جامعه شناس ایرانی و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است. وی دو سال مدیر گروه جامعه شناسی دین در انجمن جامعه شناسی ایران بوده است. پژوهش های او عمدتاً در حوزه جامعه شناسی دین و جامعه شناسی معرفت است. همچنین محدثی بخشی از کارهای خودش را به بازخوانی تفکر شریعتی اختصاص داده است زیرا شریعتی را یک نظریه پرداز اجتماعی می داند که برای جامعه راهگشا است. حاشیه. محدثی در روز چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۶ (همزمان با ناآرامی های دی ماه ۱۳۹۶) حین مناظره با هادی صادقی در برنامه زاویه که به صورت زنده پخش می شد، صداوسیمای ایران را به دلیل «دروغ های سیستماتیک» به باد انتقاد گرفت و گفت که حتی صدای منتخب ملت هم در این رسانه به خوبی منعکس نمی شود.
انسان شناسی روان شناختی یک شاخه میان رشته ای از انسان شناسی می باشد که به بررسی تعاملات فرهنگی و روانی می پردازد. در این رشته نحوه فرهنگی شدن افراد در بطن یک گروه واجد سنن، زبان و تاریخ مشخص و تأثیر آن بر روی فرایندهای شناختی، ادراکی، احساسی و انگیزشی مورد مطالعه واقع می گردد.
هوتنتوتا نام یک نوع عقرب از متنوع ترین جنس های خانواده بوتیده است، و گستره جغرافیایی آن ها در آفریقا (بغیر از قسمتهای وسیعی از صحرای بزرگ آفریقا)، خاورمیانه شامل شبه جزیره عربستان، جنوب ترکیه، عراق، ایران، افغانستان، پاکستان، هند و نپال وجود دارد. در سال ۲۰۰۷ پژوهشگری به نام کوواریک این عقرب را در نقاط مختلف دنیا مورد مطالعه مجدد قرار داد، و ۲۹ گروه گونه ای را در زیر مجموعه این جنس قرار داده است. عقرب هوتنتوتا یکی از شش عقرب مهم از نظر پزشکی در ایران می باشد که تقریباً در تمام نقاط کشور وجود دارد. ویژگی ها. این گونه از خانواده بوتیده دارای اندازه ای متوسط هستند که طول بدن آن در حدود ۷۰ تا ۹۰ میلی متر است. دست و پاها، ابتدای چنگالها و ابتدای دم در نقطه اتصال به بدن به رنگ زردرنگ و چنگالها، قسمت انتهایی دم در نزدیکی نیش و پشت بدن به رنگ قهوه ای تیره (یا سیاه) است. اینگونه دارای چنگالهای باریک بوده و رفتاری بسیار خشن و تهاجمی دارد. محل زندگی. این گونه در نواحی نیمه خشک تا مرطوب بوته ای و استپی زندگی می کند. برخلاف عموم عقرب ها صحراهای خشک مورد توجه این عقرب نیست و در مواردی تا ارتفاعات بالا در کوه های زاگرس نیز
دیده شده است. زهر این گونه عقرب از خانواده بوتیدها در حدی است که فرد مصدوم باید تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد. گزارش هایی از افراد مصدوم نشان دهنده تأثیر سم بر سیستم تنفسی، قلبی و عروقی است.
اگرچه لفظ قربانیان هولوکاست به یهودیان اشاره دارد، اما نازی ها میلیون ها نفر از اعضای دیگر گروهایی را که پست یا خطرناک تلقی می کردند را تحت آزار و اذیت قرار داده و آن ها را به قتل رساندند. موزهٔ یادبود هولوکاست ایالات متحدهٔ آمریکا در این باره اظهار می دارد: علاوه بر یهودیان، این گروه ها نیز مورد هدف نازی قرار گرفتند: لهستانی ها (دو و نیم میلیون از کشته شدگان لهستانی، غیر یهودی بودند)، اسلاوها، مردم شوروی (به ویژه اسیران جنگی)، کولی ها و به طور کلی کسانی که به «نژاد آریایی» تعلق نداشتند؛ بیماران روانی، ناشنوایان، معلولین جسمی، عقب ماندگان ذهنی، همجنس گرایان، تراجنسی ها؛ مخالفان سیاسی از جمله سوسیال دموکرات ها و سوسیالست ها؛ دگراندیشان مذهبی برای مثال شاهدان یهوه. با در نظر گرفتن تمام قربانیان، نازی ها به طور سازمان یافته حدود شش میلیون یهودی و یازده میلیون نفر دیگر را در طول جنگ قتل عام کردند. به باور دونالد نیویک، با در نظر گرفتن مرگ غیرنظامیان شوروی، شمار کل قربانیان به ۱۷ میلیون می رسد.
تک انشعابی ها (Uniramia) نام گروهی از بندپایان است. این گروه پیش از این کرم های مخملی Onychophora را هم دربر می گرفت اما امروزه کرم های مخملی را دسته ای جدا می دانند.
رضا مریدی (زاده ۱۳۲۷ خوشیدی، نورآباددلفان - درگذشته ۵ مرداد ۱۳۹۲) نوازنده سرنا و موسیقی لری بود. رضا مریدی یکی از چهره های سرشناس موسیقی لرستان است. زندگی نامه. رضا مریدی در سال ۱۳۲۷ در شهر نورآباد مرکز شهرستان دلفان در شمال استان لرستان متولد شد. پدر وی کربلایی یوسف بگ، یکی از هنرمندان لرستانی در سبک محلی به شمار می رفت که رضا مریدی هنر سرنا نوازی را از پدر فرا گرفت. او در سنّ ۱۲ سالگی به طور کامل هنر سرنا نوازی را یادگرفت. وی در سال های متوالی به عنوان کارمند اداره فرهنگ و هنر استان ایلام فعالیت می کرد و به عنوان نوازندهٔ کمانچه و سرنا گروه موسیقی اداره فرهنگ و هنر فعالیت می کرد. مریدی در سال ۱۳۸۹ با اجرای خود در کاخ نیاوران تهران لقب سلطان سازهای بادی ایران را به خود اختصاص داد. همچنین در شهرستان های سمنان، رشت، ماسوله، تهران، سنندج، ایلام، خرم آباد وکوهدشت به اجرای موسیقی لری پرداخت. در نخستین جشنواره موسیقی استانی لرستان در آبان ماه ۱۳۹۱ که در کوهدشت برگزار شد، رضا مریدی در ساز سرنا به عنوان برگزیده جشنواره مورد تقدیر قرار گرفت. وی در نشست پیشکسوتان در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ از دست معاون وزارت فرهنگ و ارشاد ا
سلامی لوح سپاس و تقدیر به عنوان پیشکسوت دریافت کرد. رضا مریدی در چند برنامه تلویزیونی و رادیویی نیز حضور داشته که از آن جمله می توان به نقش آفرینی در فیلم های سینمایی، نامزدی و بی پلامار و سریال خاک و خورشید و اجراهای متعدد درشبکه و رادیو افلاک لرستان و رادیو رشت و اجرا در مستندهای متعدد فرهنگی اشاره کرد. آثار. رضا مریدی یکی از نوازندگان مطرح سرنای مقامی لکی بود. این مقامدان تمام مقام های آیینی، شادیانه، سوگواری، بزمی ها، رزمی ها و موسیقی لری را به زیبایی اجرا می کرد. از آثار او می توان به تصنیف عروس عروس (دستگاه سه گاه)، بداهه نوازی های فوق العاده در اوشاری و هلپرکه و دوپا، شهناز هه شهناز و کشکله شیرازی (به شعر لکی) اشاره کرد. وی قبل از انقلاب کارمند فرهنگ و هنر استان ایلام بود و با هنرمندان استان ایلام و کرمانشاه همکاری های فراوانی داشت. از لحاظ کارشناسی موسیقی، سرنای استاد رضا مریدی، اصیل و مقامی محض بود که دارای حجمی بسیار زیاد و سبک منحصربه فردی که شیوه نوازندگی ایشان را ازدیگر نوازندگان سرنا در ایران متمایز می کند. و از جمله نوازندگان سرنا در ایران بود که با ساز سرنا ضد ضرب زده و از ملودی های ترکیبی بین
موسیقی لکی، کرمانشاهی، لری، کلهری و ایلامی استفاده کرده و آنهارا به صورت بسیار تکنیکی اجرا می کرد. در گذشت. رضا مریدی در ۵ مرداد ۱۳۹۲ در شهرستان دلفان به علت ایست قلبی، درگذشت.
تخت گاز یک مجموعه تلویزیونی بریتانیایی شبکه بی بی سی بوده است که به نقد و بررسی ماشین ها می پرداختند. این برنامه بین سال های ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۱ پخش می شد، که بعد از اتمام این مجموعه، مجموعه ای با همین نام در سال ۲۰۰۲ شروع به کار کرد.
نظام فاطمی (زادهٔ ۱۳۱۰ آشتیان- درگذشتهٔ ۳۱ تیر ۱۳۷۳) کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده، شاعر و ترانه سرای مرد اهل ایران بوده است. زندگی. فاطمی در آشتیان متولد شد. دوران کودکی را زیر نظر پدر فاضل، دقیق و تیزبین خود -علی اصغر خان فاطمی- سپری کرد و از مکتب وی فیض فراوان برد؛ سپس خود در سن شانزده سالگی رغبتی به شعر و شاعری پیدا نمود تا روزی بتواند برای کشور خود در هنر و ادبیات کاری انجام دهد و فخرآفرین باشد. نظام فاطمی، علاقه بسیاری به ادبیات، تاریخ و نقاشی داشت؛ به همین سبب ادبیات را برگزید و در این رشته، از دانشگاه تهران فارغ التحصیل گشت. وی از سال ۱۳۳۰ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و بیش از سیصد و پنجاه ترانه ساخت که بیشتر آن ها از ترانه های موفق زمان خود به شمار می روند؛ از این دسته می توان ترانه های: «صدف» با صدای سیمین، «من و آینه»، «عیش و نوش»، «حاصل عشق»، «غروب دهکده»، «جام طلا» با صدای دلکش، «گل حسرت» با صدای ستار، «صدای آشنا» با صدای داریوش رفیعی و «گذشت عمر» با صدای پروین را نام برد. فاطمی، علاوه بر شعر و شاعری در هنر نویسندگی هم دستی داشت و سال ها همکار صمیمی مطبوعات بود. وی در سال ۱۳۳۸ با نوشتن
فیلمنامه «دوقلوها» فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد و فیلم «بیوه های خندان» نخستین فیلمی بود که علاوه بر فیلمنامه، کارگردانی آن را نیز بر عهده گرفت و از آن پس بیشتر به فعالیت در سینما پرداخت. فاطمی سال های آخر عمر را با مطالعه متون پهلوی، گردآوری ادبیات پندآمیز نظامی در مجموعه ای که آن را بوستان نظامی نامیده بود و سرودن شعر می گذراند.
ولادیمیر سرگئییویچ لیسین (زاده ۷ مه ۱۹۵۶) صنعتگر، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی روسی است، که مالک و رییس هیئت مدیره بزرگترین شرکت فولاد روسیه؛ نوولیپتسک استیل می باشد. لیسین به عنوان دومین فرد ثروتمند روسیه شناخته می شود و در سال ۲۰۱۳ در فهرست ثروتمندترین افراد جهان، در رتبه ۴۱ جای گرفت. وی دانش آموخته انیستوی متالورژی سیبری بوده و در زمینه علمی نیز شخصیتی شناخته شده می باشد، که به عنوان یکی از پیشروهای فرآیندهای متالورژی در جهان شناخته می شود و تاکنون بیش از ۱۰۰ مقاله در حوزه متالورژی و ۱۵ مقاله در زمینه اقتصاد به چاپ رسانده است.
عزیزالله رفیعی (۱۳۰۲–۱۳۸۶) کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده، مدیر فیلم برداری و تدوین گر اهل ایران بود. رفیعی در سال ۱۳۳۸ استودیو دوبلاژ مهرگان فیلم و سال ۱۳۴۲ استودیو دوبلاژ کاروان فیلم و نادر فیلم را تأسیس کرد. او برادر شکرالله رفیعی (کارگردان) و نعمت الله رفیعی (تهیه کننده و فیلمبردار) بود.
مسئله دو جسم یا مسئله دو جرم در مکانیک کلاسیک، در مورد تعیین حرکت دو جسم ذره نقطه ای (ایده آل) است که تنها با یکدیگر تعامل و فعل وانفعال دارند. مثال های متداول، شامل حرکت یک ماهواره به دور یک سیاره، حرکت یک سیاره به دور یک ستاره، حرکت دو ستاره به دور یکدیگر (ستاره دوتایی) و بررسی کلاسیک حرکت الکترون به دور هسته اتم است. کاربرد اصلی "مسئله دو جسم" کلاسیک، مورد گرانشی آن است که در اخترشناسی برای پیش بینی مدارها یا گریز از مدار اشیائی مانند ماهواره ها، سیاره ها و ستارگان به وجود می آید. مدل سازی "مسئله دو جسم" می تواند در بیشتر چنین مواردی زمینه را برای رعایت پیش بینی های مفید فراهم سازد. مسئلهٔ دو جسم می تواند با فرمول بندی مجدد، به دو مسئله تک جسم مستقل تبدیل شده و حل شود. برخلاف این موضوع، مسئله سه جسم (و در حالت کلی تر، مسئله (n) جسم برای n ≥ ۳) جز در موارد استثنای محدود، قابل تفکیک و حل صریح نیست. ساده شدن به دو مسئله تک جسم مستقل. اگر formula_1 و formula_2 مکان دو جسم و formula_3 و formula_4 جرم آنها باشد، هدف مسئله دو جسم تعیین مسیر formula_5 و formula_6 با داشتن مکان اولیه formula_7 و formula_8 و سرعت او
لیه formula_9 و formula_10 است. با اعمال قانون دوم نیوتن برای این دو جسم، روابط زیر بدست می آید: که formula_13 نیروی واردشده از طرف جسم ۲ به جسم ۱ و formula_14 نیروی واردشده از طرف جسم ۱ به جسم ۲ است. اضافه کردن و کم کردن این دو رابطه از یکدیگر، مسئله را به دو مسئلهٔ تک جسم تبدیل می کند. اضافه کردن این دو رابطه، منجر به رابطه ای می شود که حرکت مرکز جرم (مرکز سنگینی سراسری) را تعیین می کند. در مقابل، کم کردن رابطهٔ (۲) از رابطهٔ (۱)، منجر به رابطه ای می شود که نشان می دهد بردار formula_15 بین دو جسم، چگونه با زمان تغییر می کند. حرکت مرکز جرم (مسئلهٔ تک جسم نخست). اضافه کردن دو رابطه (۱) و (۲) و استفاده از قانون سوم نیوتن (formula_16) نتیجه می دهد: که formula_18 بردار مکان مرکز جرم سامانه دو جرم بوده و از رابطهٔ زیر بدست می آید: بنابراین رابطهٔ زیر بدست می آید: که نشان می دهد که سرعت مرکز جرم (و در نتیجه تکانه کل) ثابت می ماند (قانون پایستگی تکانه). بنابراین با داشتن مکان ها و سرعت های اولیه، مکان مرکز جرم (formula_21) را می توان در هر لحظه تعیین کرد. حرکت بردار جابجایی (مسئلهٔ تک جسم دوم). با تقسیم هر رابطه بر
جرم متناظر و کم کردن رابطهٔ دوم از اول، رابطهٔ زیر بدست می آید: که formula_23 بردار جابجایی از جرم ۲ به جرم ۱ است. نیروی بین دو جسم باید تنها تابع مکان نسبی آنها (formula_23) بوده و نمی تواند تابع مکان مطلق آنها (formula_1و formula_2) باشد؛ زیرا در غیر این صورت، قوانین فیزیک از مکانی به مکان دیگر تغییر می کرد. این رابطه می تواند به صورت زیر بازنویسی شود: که formula_28 جرم کاهش یافته نامیده می شود: با توجه به تعریف formula_18 و formula_23، روابط زیر را می توان برای بردار مکان دو جسم نوشت:
ژوزف فرنان هانری لژه معروف به هانری لژه، نقاش، مجسمه ساز و فیلم ساز فرانسوی است. (تولد ۴ فوریهٔ ۱۸۸۱ – مرگ ۱۷ اوت ۱۹۵۵) کارهای او را می توان در سبک های کوبیسم و اورفیسم طبقه بندی کرد. او توانست شیوهٔ مردم پسندی در کارهایش خلق کند که به همین خاطر او را از پیشگامان هنر پاپ می دانند. زندگی. او در ۴ فوریهٔ ۱۸۸۱ در ارژانتانِ نورماندی به دنیا آمد و در ۱۷ اوت ۱۹۵۵ در ژیف سور ایوت در دپارتمان اسون در شمال فرانسه چشم از جهان فروبست. در رشتهٔ معماری درس خواند و به عنوان نقشه کش مشغول کار شد. از ۱۹۰۳ فراگیری نقاشی را در پاریس آغاز کرد. در ۱۹۰۹ به جمع کوبیست ها پیوست. در نمایشگاه «تقسیم طلایی» شرکت جست (۱۹۱۲). بین سال های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ در ارتش خدمت کرد و بر اثر مسمویت با گاز از خدمت مرخص شد. در سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳ برای دو بالهٔ سوئدی با نام های پیست پاتیناژ و آفرینش جهان دکورسازی کرد. در ۱۹۲۴ فیلم "بالهٔ ماشینی" را ساخت. در ۱۹۲۵ نقاشی هایش در نمایشگاه هنرهای تزیینی پاریس به نمایش گذاشته شد. در ۱۹۲۸ در نیویورک و برلین نمایشگاه هایی برگزار کرد. در ۱۹۴۰ به نیویورک رفت و تا ۱۹۴۵ در آمریکا ماند و به تدریس و برگزاری نمایشگاه ها
یی پرداخت. در ۱۹۴۵ به پاریس بازگشت و به حزب کمونیست فرانسه پیوست. در ۱۹۵۵ جایزهٔ بزرگ بی ینال سائوپولو را دریافت کرد. فرنان لژه از هنرمندان مطرح دوران مدرن است که بعد از جنگ جهانی اول، به دنبال اعتقادات قوی مذهبی و ناسیونالیستی، به تصویرکردن انسان های در حال کار در فضای شهری روی آورد. این مقاله به تحلیل آثار و دیدگاه های وی می پردازد. فرنان لژه (Leger)، نقاش، طراح و چاپگر فرانسوی است که در سالهای ۱۸۸۱ تا ۱۹۵۵م زندگی می کرد. "وی یکی از ابداع کنندگان " کوبیسم" بود که بر این اساس به سبک خاصی از " واقعگرایی نو" دست یافت. او با بینشی آینده گرا و با زبانی صریح به ستایش شادمانه جهان صنعتی نوین و انسانِ سازنده این جهان پرداخت. وی در شهر کان در رشته معماری درس خواند (۱۸۹۷–۱۹۰۲) و سپس در هنرکده های مختلف پاریس به مدت ۴ سال آموزش دید. وی مانند بسیاری از هنرمندان پیشتاز، تحت تأثیر آثار " سزان" قرار گرفت. در این سال ها برای گذراندن زندگی به کار رتوش عکس می پرداخت." (پاکباز، ۷۸: ۴۷۸) وی بعد از گذاشتن چندین نمایشگاه گروهی و نمایشگاه انفرادی و آشنایی با جنبش " پوریسم"، فیلم " "باله مکانیکی"" را در سال ۱۹۲۳ ساخت. وی بعد از سا
ل ها تدریس در دانشگاه های مختلف و سفر یه آمریکا و یونان، یک نقاشی دیواری در مضمون حمل و نقل برای نمایشگاه جهانی پاریس کشید. پس از گذار از جنگ جهانی اول، اروپا وارد دوران جدیدی از تفکر و دیدگاه به جهان پیرامون خود شد. "جنگ موجب شده بود که تولید هنرمندان پیشتاز پاریس به طور نظرگیری کاهش یابد. به جای پویش چالاک، قهرمانانه و نیروبخش که بسیاری انتظارش را داشتند، جنگ هم چون جریانی بطیء، احمقانه و تحقیرآمیز ظاهر شده بود؛ جنگ ورشکستگی نظام های سیاسی غرب و ناسیونالیستی را عیان ساخته بود که ادعای خدمتش را داشتند. فناوری در فجایع ننگین جنگ مدرن سهم بزرگی داشت. لژه مجذوب کلیت هنر انتزاعی گردید و به قابلیت آن به عنوان تکمیل کننده معماری پی برد؛ ولی نه همچون موندریان به جنبه نمادین ساحت های هندسی علاقه داشت و نه در تمایل فزاینده اعضای گروه داستیل به وفق دادن سبک تصویری شان با کاراکتر سه بعدی معماری و مبلمان سهیم بود. لژه به تمام معنا به واقعیت زندگی هر روزه تعلق خاطر داشت. ویژگی آثار. لژه از زمرهٔ ابداع کنندگان کوبیسم است که به سبک خاصی از «واقع گرایی جدید» دست یافت. آثار وی جهان صنعتی نوین و انسان سازندهٔ آن را با زبانی ص
ریح و نگاهی آینده گرا باز می تابانند. وی بر هنرمندان روزگار خویش تأثیری گسترده و متنوع گذارده است. آیا ماشین هرگز توانسته است با چنین کارآمدی و قدرتی در خدمت صلح باشد؟ برای آن که خوش بینی ها و امیدوارهای پیش از جنگ بتواند در سال های از پاافتادگی، بازسازی لنگ لنگان در بحران اقتصادی بعد از جنگ، همچون باوری عمیق در ذهن انسان ها باقی بمانند، بر هنرمندان بود که با ایمانی مسیحایی، هنر خود را به بیانیه هایی دربارهٔ پیشرفت مادی و اجتماعی تبدیل کنند. "فرنان لژه"۲۴ در سال های بین ۱۹۱۸و۱۹۲۱ یک مجموعه تابلو کشید که به نحو بسیار شایسته ای بیانگر چنین ایمانی بودند. تابلوی " صفحات گرد در شهر " [تصویر۱] برجسته ترین کار در این مجموعه بود. شیوه کار او، ترکیبی (یا سنتتیک) است. او شکل هایی را در کنار هم قرار می دهد که نماها، بامها، تیرهای حمال، پله ها، تابلوهای راهنما، پوسترها، رهگذران و نور لامپ های قوسی را القا می کنند. آن ها در اصل به پوستر شباهت دارند. شکل ها به حالت مسطح نموده شده اند. ضمن آن که صفحات گرد در میانه تصویر از بیشترین نیروی بصری برخوردارند، قوام کمپوزسیون ناشی از چیدگی عناصر افقی و عمودی است. با این همه نوع تحر
ک (بیشتر به علت ناتمام بودن شکل ها به گونه ای که چشم از یک شکل به شکل دیگر حرکت می کند) و فضا در تابلو احساس می گردد. شکلها در همه بخش های تابلو از تابندگی یکسانی برخوردارند و در نتیجه نوعی برابری میان انسان ها را القاء می کنند. این نقاشی و مجموعه آن به طور کلی، تصویری مرکب از شهر را، به عنوان مکانی برای کار و تفریح و به عنوان محیط زیست متعارف کنونی انسان ارائه می کنند. منابع. پاکباز، رویین، (۱۳۷۸)، " دائرةالمعارف هنر (نقاشی، پیکره تراشی، گرافیک)"، تهران: انتشارات فرهنگ معاصر. لینتن، نوربرت، (۱۳۸۲)، " هنر مدرن"، ترجمه علی رامین، تهران: نشر نی. هنر مفهومی/ پال وود سبک شناسی هنری –سید محمد میر کمالی
خسرو دستگیر (زاده ۱۳۲۲ در ارومیه) بازیگر اهل ایران با مدرک فوق دیپلم امور هنری است. از مهم ترین آثار خسرو دستگیر می توان به بازیگری در سریال کارآگاه علوی سریال یک مشت پر عقاب، سریال بانو و سریال جست و جو در شهر اشاره کرد
جدال براؤر و هیلبرت از مهم ترین منازعات درونی ریاضیات در قرن بیستم است. اختلاف نظر و برخورد دو ریاضیدان برجسته یعنی داوید هیلبرت و ال. ای. جی. براؤر که به ترتیب طرفدار مکتب های صورتگرایی و شهودگرایی بودند، منجر به آفرینش وقایعی شد که در پایان آن براؤر به حاشیه رانده و عملاً منزوی شد. پیش زمینه. امروزه نام های براؤر و هیلبرت یادآور دو حریف اصلی در مهم ترین منازعهٔ درونی ریاضیات در قرن بیستم، یعنی «مجادله بر سر مبانی» است. ولی رابطه این دو نفر همواره تیره نبوده است. حدود بیست سال پیش از شروع اختلاف، براؤر در ناحیهٔ ساحلی اشونینگن با هیلبرت که نوزده سال از او بزرگتر بود دیدار کرد و بلافاصله به تمجید از او پرداخت و او را «ریاضیدان اول جهان» نامید. هیلبرت نیز نبوغ براؤر جوان را تشخیص می داد و در کل به او احترام می گذاشت. در طی یک دوره طولانی نامه های براؤر به هیلبرت لحن صمیمانه و گرمی داشت. براؤر در سال ۱۹۰۷ در پایان نامهٔ خود به وضوح از صورتگرایی هیلبرت انتقاد کرده بود اما این کار هیچ اختلاف محسوسی بین آن ها به وجود نیاورد. رابطهٔ آن ها تا مدت ها دوستانه باقی ماند. گوتینگن وطن علمی دوم براؤر بود و زمانی که در سال
۱۹۱۲ دانشگاه آمستردام او را برای تصدی یک کرسی در نظر گرفت، هیلبرت توصیه نامه پرحرارتی برایش نوشت. در ۱۹۱۹ هیلبرت تا آنجا پیش رفت که پیشنهاد تصدی یک کرسی را در گوتینگن به او پیشنهاد کرد ولی براؤر این پیشنهاد را نپذیرفت. در دههٔ بیست که براؤر شروع به مبارزه برای به کرسی نشاندن دیدگاه های خود در مورد مبانی کرد، روابط گرم اولیه اش با هیلبرت به سردی گرایید. هیلبرت هم تن به مبارزه داد. او خطر یک انقلاب شهودگرایانه را جدی گرفته بود. براؤر سخنرانی های موفقیت آمیزی در همایش های انجمن ریاضی آلمان ایراد کرد. رشته سخنرانی های او در برلین در ۱۹۲۷ هیجان زیادی ایجاد کرد. حتی در میان مردم عادی سخن از کودتا در ریاضی به میان آمد. در ماه مارس ۱۹۲۸، براؤر سخنرانی هایی در وین ایراد کرد که بیشتر جنبهٔ فلسفی داشت. روی هم رفته آیندهٔ شهودگرایی درخشان به نظر می رسید. با گذشت زمان اختلاف نظر علمی بین براؤر و داوید هیلبرت به دشمنی شخصی تبدیل شد. «مجادله بر سر مبانی» درگیری بین دو شخصیت قوی علمی بود که هر دو اعتقاد داشتند رسالت نجات ریاضیات از نابودی را بر عهده دارند. از خاتمهٔ جنگ جهانی اول براؤر جانب ریاضیدانان آلمانی را که تحت مقررا
ت سخت و تحریم بین المللی بودند گرفته بود. مثلاً او به شدت با مشارکت برخی از ریاضیدانان فرانسوی در تهیه شماره ویژه ماتماتیشه آنالن به یادبود ریمان مخالفت ورزید و موجب رنجش هیلبرت شد. وی همچنین علیه شرکت ریاضیدانان آلمانی در کنگره بین المللی ریاضیدانان در بولونیا در ماه اوت ۱۹۲۸ به مبارزه پرداخت. هیلبرت نیز از تمام نفوذ و اعتبار خود برای مقابله با او استفاده کرد و نتیجه آن شد که عدهٔ نسبتاً زیادی از ریاضیدانان آلمانی همراه با هیلبرت به بولونیا رفتند. اخراج براؤر از ماتماتیشه آنالن. براؤر در ۱۹۱۴ به ماتماتیشه آنالن دعوت شد و به جمع ویراستاران آن پیوست. در ۱۹۲۸ داوید هیلبرت که احساس می کرد عمرش رو به پایان است و از قدرت گرفتن براؤر نگران بود تصمیم به اخراج براؤر از هیئت ویراستاران آنالن گرفت. وی برای اخراج براؤر به موافقت سایر ویراستاران آنالن احتیاج داشت. بنابراین با فرستادن نامه هایی به سایر ویراستاران آن ها را در جریان تصمیم خود قرار داد. او در ۱۵ اکتبر ۱۹۲۸ نامه ای جداگانه به اینشتین (که یکی از ویراستاران ارشد آنالن بود) فرستاد و از او اجازه خواست که نامه اخراج را بفرستد. وی دلایل خود را در بخشی از نامه چنین
نوشت: بی طرفی اینشتین. اما اینشتین تسلیم درخواست هیلبرت نشد. وی قاطعانه تصمیم گرفته بود بی طرفی خود را حفظ کند او از اهمیت براؤر به خوبی آگاه بود و دوست نداشت که او مورد تعدی واقع شود. اینشتین در پاسخ به هیلبرت (۱۹ اکتبر ۱۹۲۸) نوشت: اما هیلبرت در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۸ در یادداشت کوتاهی به براؤر که نسخه هایی از آن به سایر ویراستاران ارسال شده بود چنین نوشت: واکنش براؤر. طولی نکشید که براؤر واکنش نشان داد. او بسیار حساس بود و وقتی هیجان زده می شد اغلب دچار حمله های عصبی می گشت. پس از اطلاع از تصمیم هیلبرت تا چند روز تبدار و بیمار بود. وی در نامه ای که دوم نوامبر به کاراتئودوری و بلومنتال فرستاد اعلام کرد تنها در صورتی حاضر است با هیلبرت به دلیل ناسالم بودن عقلش با احترام رفتار کند، که خانم هیلبرت و پزشک معالج او کتباً این موضوع را از او بخواهند. براؤر در ۵ نوامبر ۱۹۲۸ دو نامه با دو لحن کاملاً متضاد نوشت. یکی را برای خانم هیلبرت فرستاد و در آن با لحنی دوستانه از او خواهش کرد که جلوی همسرش را بگیرد. نامهٔ دوم که شامل دفاعی قاطعانه بود و لحنی ستیزه جویانه داشت به ناشر (اشپرینگر) و ویراستاران آنالن فرستاده شد. براؤر در نام
هٔ دوم اختلاف ده سالهٔ بین هیلبرت و خود را عامل اخراجش دانسته بود. بجز اینشتین که بی طرفی کامل را رعایت کرد، بیشتر ویراستاران به طرفداری از هیلبرت موضع گرفتند. خود هیلبرت دیگر در منازعه شرکت نداشت. موضع او یکبار برای همیشه مشخص شده بود و با توجه به بیماریش تحولات ماجرا تا جای ممکن از او مخفی نگاه داشته می شد. جدال قورباغه و موش. در آن زمان خصومتی آشکار بین ریاضیدانان گوتینگن و برلین وجود داشت. در ماجرای تحریم کنگرهٔ بولونیا، جناح برلین ناکام مانده و هیلبرت پیروزی بی چون و چرایی کسب کرده بود. اختلاف بین برلین و گوتینگن دلیل مهمی برای حل و فصل بی سر و صدای مسئلهٔ آنالن بود. اگر این جنجال ادامه می یافت خطر انشقاق، جامعه ریاضی آلمان را تهدید می کرد. در این ماجرا آلبرت اینشتین بخاطر اعتبار علمی و معنویش چهرهٔ بسیار مهمی بود. اگر او به طرفداران هیلبرت می پیوست، نیمی از راه پیروزی در جدال طی شده بود. ولی با وجود کوشش برن برای وادار کردن او به جانبداری از هیلبرت، وی مصممانه بی طرف ماند. اینشتین در نامه ای که در ۲۷ نوامبر به برن نوشت این ماجرا را به جدال قورباغه و موش تشبیه کرد و پس از اعلام بی طرفی اکیدش نوشت: نامهٔ
اینشتین به براؤر و بلومنتال (۲۵ نوامبر) لحن سرزنش آمیزتری داشت: انحلال هیئت ویراستاران آنالن. در قراردادی که در ۲۵ فوریه ۱۹۲۰ بین ناشر، اشپرینگر و ویراستاران ارشد، فلیکس کلاین، داوید هیلبرت، آلبرت اینشتین و اوتو بلومنتال بسته شده بود، ابهام هایی وجود داشت. به عنوان مثال وضعیت هیئت ویراستاران از لحاظ آیین نامه و مقررات مبهم بود. تصمیم هیلبرت مبنی بر اخراج براؤر با وجود مخالفت دو تن از ویراستاران ارشد، حتی اگر از لحاظ قانونی معتبر می بود، وجاهت و اعتبار معنوی نداشت. کاراتئودوری در نامه ای به بلومنتال در ۲۷ نوامبر برای اولین بار پیشنهاد انحلال کامل هیئت ویراستاران و تشکیل یک هیئت جدید را مطرح کرد. در آن زمان آنالن صدمین جلد خود را به پایان می رسانید و موقعیت خوبی بود که در پایان جلد صد و یکم، یک «سری جدید» یا «سری دوم» با تغییر هیئت ویراستاران آغاز گردد. پیشنهاد کاراتئودوری مورد موافقت اشپرینگر، بلومنتال و هیلبرت قرار گرفت. حتی اینشتین هم که تحت فشار قرار گرفته بود با آن موافقت کرد. ناشر نیز پس از مشورت های حقوقی معمول شروع به تجدید سازمان نشر کرد و نتیجه کار (در ۲۷ دسامبر) به ویراستاران اطلاع داده شد. از براؤر