Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کریستوف مارتین ویلاند شاعر و نویسنده آلمانی بود. او بیشتر به خاطر نوشتن اولین رمان تربیتی (تاریخ آگاتون)، و همچنین حماسه اوبرون، که مبنای اپرای با همین نام اثر کارل ماریا فون وبر بود، شناخته می شود. تفکر او نماینده جهان وطنی عصر روشنگری آلمان بود، که در این جمله او نمود پیدا می کند: «فقط یک جهان وطن واقعی می تواند یک شهروند خوب باشد.» شرح حال. کریستوف مارتین ویلاند در اوبرهولتزهایم (که اکنون بخشی از اکستتن است) متولد شد. نیمی از این شهر در آن زمان به شهر آزاد امپراتوری بیبراخ آن در ریس و نیمه دیگر به صومعه گوتنتزل در جنوب شرقی ایالت بادن-وورتمبرگ امروزی تعلق داشت. پدرش که کشیش در اوبرهولتزهایم و سپس در بیبراخ بود، در تربیت پسرش بسیار کوشا بود. او از دبستان بیبراخ در سن دوازده سالگی به مدرسه گیمنازیوم کلوستر برگه در نزدیکی ماگدبورگ رفت. او کودکی نابغه بود و زمانی که در سال ۱۷۴۹ از مدرسه فارغ التحصیل شد، به طور گسترده ای در ادبیات لاتین و نویسندگان برجسته فرانسوی معاصر مطالعه کرده بود. در میان شاعران آلمانی، او بارتولد هاینریش بروکس و فریدریش گوتلیب کلپشتوک را بیشتر دوست داشت.
بنجامین وست نقاش آمریکایی-انگلیسی بود که در بین سال های ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۵ و از ۱۸۰۶ تا ۱۸۲۰ میلادی، ریاست آکادمی سلطنتی هنر شهر لندن را بر عهده داشت. مشهورترین آثار او مربوط به حوادث انقلاب آمریکا است.
نبرد شیاپی نبردی بود که توسط نیروهای لو بو بر ضد ارتش های سائو سائو و لیوبی در ۱۹۸ میلادی در دوره امپراتوری هان شرقی به وقوع پیوست. لو بو در این نبرد شکست خورد و به فرمان سائو سائو اعدام گشت. زمینه. در سال ۱۹۴، زمانی که سائو سائو در حال حمله به تائو کیان در استان ژو بود، زیردستانش چن گونگ و ژانگ میائو علیه او شورش کردند و به لو بو در حمله به پایگاه او در استان یان کمک کردند. سائو سائو تهاجم خود به استان ژو را رها کرد و برای حمله به لو بو بازگشت و به نبرد استان یان پردخت که بیش از ۱۰۰ روز طول کشید. تا سال ۱۹۵، سائو سائو تمام شهرهای خود را در استان یان بازپس گرفت و لو بو را در جویه شکست داد. لو بو و افرادش به شرق گریختند تا به لیو بی بپیوندند که جانشین تائو کیان به عنوان فرماندار (州牧) از استان ژو شده بود. در سال ۱۹۶، سائو سائو امپراتور شیان را در ویرانه های لوئویانگ پیدا کرد و او را به ژوچانگ آورد، جایی که پایتخت جدید و دربار امپراتوری مستقر خواهد شد. در همان سال، لو بو از درگیری بین لیو بی و یوان شو برای تصرف شیاپی ( پیژو کنونی، جیانگ سو )، مرکز استان شو، استفاده کرد و عملاً کنترل استان را از لیو بی گرفت. لیو
بی مجبور شد فرمانداری خود در استان شو را به لو بو تسلیم کند و در شهر نزدیک ژیائوپی مستقر شود. چندی بعد، لو بو از حضور لیو بی احساس خطر کرد و نیروهایش را به حمله به لیو بی هدایت کرد. لیو بی توسط لو بو شکست خورد و چاره ای جز پیوستن به سائو سائو نداشت. سائو سائو تدارکاتی را برای لیو بی فراهم کرد و او را به پادگان ژیائوپی فرستاد. در حدود سال ۱۹۷، یوان شائو کنترل سه استان جی ، چینگ و بینگ در شمال رودخانه زرد را در دست داشت، بنابراین نامه ای به سائو سائو با لحنی متکبرانه نوشت. تقریباً در همان زمان، سائو سائو به تازگی توسط ژانگ شیو در نبرد وان چنگ شکست خورده بود و نامه او را عصبانی کرد. سائو سائو از نفوذ فزاینده یوان شائو در شمال چین احساس خطر می کرد و می خواست به یوان حمله کند، اما احساس می کرد که نیروهایش به اندازه کافی قوی نیستند. مشاوران سائو سائو ، گو جیا و ژون یو ، موقعیت را ارزیابی کردند و مزایای مختلفی را که سائو سائو نسبت به یوان شائو داشت، فهرست کردند. آنها همچنین به او توصیه کردند زمانی که یوان شائو با گونگسون زان در حال جنگ بود از فرصت برای از بین بردن لو بو استفاده کند، زیرا ممکن بود یوان شائو با لو بو
متحد شود تا به او حمله کند. سپس سائو سائو برای مبارزه علیه لو بو آماده شد. نبرد. درگیری بین لو بو و یوان شو. در سال ۱۹۷، یوان شو خود را امپراتور اعلام کرد و زیردستان خود هان یین را فرستاد () برای ملاقات با لو بو، پیشنهاد ازدواج بین پسرش و دختر لو بو، تا اتحاد قوی تری بین او و لو بو ایجاد شود. لو بو در ابتدا با این پیشنهاد موافقت کرد و دخترش را به دنبال هان یین فرستاد. با این حال، لو بو همچنان از یوان شو به خاطر حمله پنج سال قبل به او کینه داشت، بنابراین پس از گوش دادن به چن گوی نظرش تغییر کرد. لو بو کاروان را تعقیب کرد و دخترش را پس گرفت، هان یین را اسیر کرد و به شوچانگ فرستاد، جایی که هان یین به دستور سائو سائو اعدام شد. سائو سائو لو بو را به عنوان ژنرال چپ منصوب کرد () و شخصاً برای دلجویی از او نامه ای نوشت. لو بو چن دنگ را فرستاد تا با سائو سائو ملاقات کند و از طرف او از سائو سائو تشکر کند. وقتی چن دنگ سائو سائو را ملاقات کرد، گفت که لو بو جسور است اما خیلی زیرک نیست و غیرقابل اعتماد است، بنابراین باید هر چه زودتر حذف شود. سائو سائو با دیدگاه چن دنگ موافق بود. چن دنگ به عنوان مدیر گوانگ لینگ منصوب شد و به
طور مخفیانه توسط سائو سائو به عنوان جاسوس در نیروهای لو بو قرار گرفت. از سوی دیگر، یوان شو به دلیل خیانت لو بو خشمگین شد، بنابراین ژنرال های خود را به نام ژانگ سون () و ژیائو روی (رهبری ارتش برای حمله به شیاپی از هفت جهت با همکاری راهزنان موج سفید به رهبری هان شیان و یانگ فنگ فرستاد . لو بو در وضعیت نامناسبی قرار داشت و تنها ۳۰۰۰ مرد و ۴۰۰ اسب جنگی داشت. او می ترسید که نتواند در برابر یوان شو مقاومت کند، بنابراین چن گی را به خاطر مشاوره بد به او سرزنش کرد. با این حال چن گی فکر می کرد که هان شیان و یانگ فنگ واقعاً به یوان شو وفادار نیستند، بنابراین به لو بو توصیه کرد که آنها را متقاعد کند که اتحاد خود را با یوان شو بشکنند. وقتی لو بو به نیروهای یوان شو حمله کرد، هان شیان و یانگ فنگ به طرف او فرار کردند. نیروهای یوان شو شکست خوردند و لو بو آنها را تعقیب کرد تا اینکه به جنوب رودخانه هوآی رسید. محاصره شیاپی. در سال ۱۹۸، لو بو دوباره با یوان شو صلح کرد و ژنرال خود گائو ژون را برای حمله به لیو بی در ژیائوپی فرستاد. سائو سائو شیاهو دان را با ارتشی برای تقویت لیو بی فرستاد، اما باز هم توسط گائو شون شکست خوردند. ژیائو
پی در اکتبر ۱۹۸ به دست نیروهای لو بو افتاد و لیو بی فرار کرد، اما همسرانش دستگیر شدند. به دنبال آن، سائو سائو رسماً لشکرکشی خود را علیه لو بو آغاز کرد. هنگامی که ارتش سائو سائو به پنگ چنگ ( شوژو ، جیانگ سو کنونی ) رسید، چن گونگ از لو بو خواست تا به سائو سائو حمله کند زیرا نیروهای سائو سائو از راهپیمایی طولانی خود از ژوچانگ خسته شده بودند. با این حال، لو بو اصرار داشت که در شیاپی بماند و قبل از حمله منتظر رسیدن سائو سائو بود. یک ماه بعد، سائو سائو پنگ چنگ را فتح کرد. در همان زمان، چن دنگ به سمت سائو سائو فرار کرد و افراد خود را از گوانگ لینگ به شیاپی هدایت کرد. لو بو شخصاً نیروهای خود را برای درگیری با دشمن هدایت کرد اما شکست خورد و مجبور به عقب نشینی شد. لو بو به شیاپی بازگشت و بدون پیشروی محکم از شهر دفاع کرد. سائو سائو نامه ای به لو بو نوشت و در مورد وضعیت خطرناک لو بو توضیح داد. لو بو ترسید و قصد تسلیم شدن را داشت، اما چن گونگ احساس کرد که ارتش سائو سائو مسافت زیادی را طی کرده است و نمی تواند در یک نبرد طولانی بجنگد. چن گونگ به لو بو توصیه کرد که بخشی از نیروهای خود را در خارج از شهر پادگان کند، در حالی که
بقیه در داخل با او باقی بمانند، تا در صورت حمله به هر یک از طرفین بتوانند از یکدیگر حمایت کنند. چن گونگ همچنین گفت که بهترین زمان برای درگیری با نیروهای سائو سائو ماه ها بعد است، زمانی که ذخایر سائو سائو تمام شود. لو بو با این طرح موافقت کرد و می خواست چن گونگ و گائو شون را پشت سر بگذارد تا از شیاپی دفاع کند در حالی که او در خارج از شهر مستقر بود. با این حال، همسر لو بو ادعا کرد که چن گونگ و گائو شون نمی توانند با یکدیگر کنار بیایند، بنابراین اگر لو بو در اطراف نبود مشکل ساز می شد. او همچنین احساس می کرد که سائو سائو با چن گونگ بهتر رفتار می کند (قبل از فرار چن گونگ به سوی لو بو) تا اینکه لو بو اکنون با چن گونگ رفتار می کند، بنابراین چن گونک ممکن است به لو بو خیانت کند. بنابراین لو بو نقشه چن گونگ را لغو کرد. لو بو وانگ کای () و ژو سی () را برای درخواست کمک از یوان شو فرستاد، اما یوان وقتی به یاد آورد که لو بو چگونه از پیشنهاد ازدواج خود رد کرد، نپذیرفت. وانگ کای و ژو سی تلاش کردند تا یوان شو را برای ارسال کمک متقاعد کنند و ادعا کردند که در صورت حذف لو بو، یوان شو منزوی خواهد شد. یوان شو به فکر فرستادن نیروه
ای امدادی بود، اما بلافاصله این کار را انجام نداد. در این بین، لو بو فکر کرد که یوان شو به دلیل اتفاق پیشنهاد ازدواج حاضر به کمک به او نیست، بنابراین شخصاً دخترش را از شیاپی به بیرون اسکورت کرد و سعی کرد او را به قلمرو یوان شو بفرستد. با این حال، لو بو در خارج از شهر با نیروهای سائو سائو مواجه شد و نتوانست از محاصره خارج شود، بنابراین مجبور شد به عقب برگردد. نیروهای سائو سائو پس از شکست در تصرف ژیاپی علیرغم محاصره طولانی مدت، خسته شده بودند. سائو سائو قصد عقب نشینی را داشت، اما استراتژیست های او سون یو و گو جیا فکر می کردند که ارتش لو بو پس از متحمل شدن این همه شکست، روحیه خود را از دست داده است، بنابراین به سائو سائو توصیه کردند که به محاصره ادامه دهد. سپس سائو سائو به سربازان خود دستور داد تا آب رودخانه های یی و سی را به سمت سیل ژیاپی هدایت کنند. لو بو محاصره شده پس از غرق شدن بیش از یک ماه شیاپی آماده تسلیم شد، اما چن گونگ او را متوقف کرد. تسلیم لو بو. هو چنگ ، ژنرال لو بو، مردی را پیدا کرد تا به او کمک کند تا مسئولیت ۱۵ اسب را بر عهده بگیرد، اما مرد با اسب ها فرار کرد و قصد داشت آنها را به لیو بی ارائه کن
د. هو چنگ شخصاً مرد را تعقیب کرد و اسب ها را پس گرفت. ژنرال های دیگر موفقیت هو چنگ را تبریک گفتند و هو چنگ غذا و شراب تهیه کرد و به لو بو تقدیم کرد. لو بو خشمگین شد و گفت: "من دستور دادم مشروبات الکلی را ممنوع کنند و اکنون شراب تهیه می کنی. آیا قصد داری که من را مست کنی و سپس علیه من مخالفت کنی؟" هو چنگ ناراضی و ترسیده بود، بنابراین در ۷ فوریه ۱۹۹ با سونگ شیان () و وی زو () برای گرفتن چن گونگ و گائو شون قبل از تسلیم شدن به سائو سائو نقشه کشید. وقتی لو بو در مورد فرار هو چنگ شنید، افراد باقیمانده خود را به برج دروازه سفید هدایت کرد، جایی که دید که نیروهای سائو سائو در حال نزدیک شدن به او هستند. او از افرادش خواست که او را بکشند و سرش را برای سائو سائو بیاورند، اما آنها نپذیرفتند. لو بو سپس تسلیم شد. عواقب نبرد. لو بو و پیروانش را بستند و به حضور سائو سائو و لیو بی آوردند. لو بو شکایت کرد که او را خیلی محکم بسته اند اما سائو سائو گفت: "ببر باید محکم بسته شود." لو بو سپس تلاش کرد تا سائو سائو را متقاعد کند که او را نجات دهد و قول داد که به سائو سائو خدمت کند. در حالی که سائو سائو در حال فکر کردن بود، لیو بی گفت:
"آیا ندیدی چه اتفاقی برای دینگ یوان و دونگ ژئو افتاد؟" سائو سائو فکش را مالید. لو بو به لیو بی سرزنش کرد: "تو غیرقابل اعتمادترین فرد هستی." "یینگ ژیونگ جی" (英雄記؛ "سوابق قهرمانان" ) اظهار داشت که سائو سائو در ابتدا می خواست پس از اینکه لو قول داد به او خدمت کند، جانش را نجات دهد. با این حال، وانگ بی (مأمور ثبت احوال سائو سائو، فوراً سائو سائو را متوقف کرد و گفت: "لو بو یک اسیر جنگی خطرناک است. زیردستان او در این نزدیکی هستند، نمی توان از او در امان ماند." سپس سائو سائو به لو بو گفت: "می خواستم از تو دریغ کنم، اما مسئول ثبت احوال من قبول نمی کند. خب، چه کار باید بکنم؟" وقتی سائو سائو از چن گونگ پرسید چه اتفاقی برای اعضای خانواده اش می افتد، چن گونگ اشاره کرد که سائو سائو باید به آنها رحم کند. سائو سائو به خانواده چن گونگ رحم کرد و با آنها به خوبی رفتار کرد. سپس چن گونگ سرنوشت خود را پذیرفت و بدون اینکه به عقب نگاه کند به سمت محل اعدام رفت. سائو سائو از مرگ چن گونگ به شدت اندوهگین شد. سائو سائو لو بو را با دار زدن اعدام کرد. او دستور داد که اجساد لو بو، چن گونگ، گائو شون و دیگران را بریده و سرهای آنها را به شوچ
انگ بفرستند و سپس دفن کنند. سائو سائو ژانگ لیائو، چن کون و دیگرانی را که قبلاً به لو بو خدمت می کردند پذیرفت و آنها را به عنوان ژنرال یا مقامات زیر نظر خود منصوب کرد. جنگ سالاران کوچک دیگر مانند زانگ با ، سان گوان ()، وو دان (، یین لی و چانگ شی () که قبلاً با لو بو همدست می شدند نیز تسلیم سائو سائو شدند و او آنها را مسئول فرماندهی های مختلف در امتداد خط ساحلی قرار داد. با پایان نبرد ژیاپی، سائو سائو تهدید لو بو را به طور کامل از بین برد. سال بعد، لیو بی روابط خود را با سائو سائو قطع کرد و پس از کشتن چه ژو ()، کنترل استان شو را به دست گرفت، اما سائو سائو به سرعت لیو بی را شکست داد و کنترل استان را دوباره به دست گرفت. سائو سائو با توجه به اینکه استان ژو را کاملاً تحت کنترل خود دارد، دیگر هیچ تهدید قریب الوقوعی بر پایگاه خانگی خود در استان های یان و یو نداشت. این یک مزیت برای سائو سائو در نبرد گواندو در سال ۲۰۰ در برابر یوان شائو شد.
عزیه نوری خواهر ناتنی میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) و میرزا یحیی نوری است که در زمان محبوس بودن طاهره قرةالعین در تهران با او در تماس بود. او پس از دعوی ظهور موعود بیان توسط میرزا حسینعلی نوری (۱۸۶۳میلادی) جانب میرزا یحیی نوری ملقب به صبح ازل را گرفت و پیرو آیین بیانی باقی ماند. به واسطهٔ او بهاءالله و خانواده اش با برخی مشکلات روبرو شدند. وی در پاسخ به مکاتبات برادر زاده اش عباس افندی، اقدام به تهیه یک ردیه بر ادعای بهاءالله نمود. بعدها این ردیه در کتابی به نام تنبیه النائمین درج شد. محتوای این اثر تقریباً به طور کلی ساختگی و شامل روایت های افتراآمیز در بارهٔ زندگی بهاءالله است. زندگی نامه. عزیه با نام شاه سلطان خانم ثمرهٔ ازدواج عباس نوری (میرزا بزرگ) و همسر سوّمش کلثوم خانم بود. او حدود سال های ۱۸۱۰–۱۱ میلادی به دنیا آمد و در تهران بزرگ شد. او بزرگ ترین دختر میرزا بزرگ بود، و سواد خواندن و نوشتن داشت. او دارای یک برادر تنی به نام رضا قلی و یک خواهر به نام فاطمه سلطان خانم بود. عزیهٔ به واسطهٔ ضدیّت با بهاءالله و پشتیبانی از برادر ناتنی دیگرش یحیی ازل، که هیجده سال از او کوچکتر بود، شهرت یافت. او بر بسیاری
خواهران و برادرانش قدرت داشت و بر روند وقایع مرتبط با آن ها و فرزندانشان، به ویژه کسانی که در تهران و نور زندگی می کردند تأثیرگذار بود. به طوریکه به بهاءالله و فرزندان وی صدماتی وارد نمود. فامیل او را با عنوان خانم بزرگ و حاج عمه خانم می خواندند. او هرگز ازدواج نکرد و تعلق خاطری مادرانه به میرزا یحیی داشت. ازلی ها او را به نام عزیّه به معنای با قدرت و قابل احترام می نامند. جامعهٔ ازلی تا آنجا پیش رفتند که کتابی در انکار بهاءالله نوشتند و آن را به نام عزیّه نوری رواج دادند. خواهران بهاءالله. بهاءالله هشت خواهر تنی و ناتنی داشت. شاه سلطان خانم - مسن تر از بهاءالله و معروف به خانم بزرگ، تنها خواهر ناتنی بود که برضد بهاءالله قیام کرد و به گفتهٔ بهاءالله باعث رنج و اندوه فراوان او شد. بهاءالله در یکی از آثارش از خداوند می خواهد که عزیّه را به سوی خود برگرداند. تنبیه النائمین. تنبیه النائمین نام کتابی است که با همکاری میرزا احمد امین الاطباء رشتی، میرزا مصطفی کاتب، شیخ محمد مهدی شریف کاشانی، و شیخ مهدی بحرالعلوم کرمانی نوشته شد. این کتاب به کوشش سید مقداد نبوی رضوی در سال ۱۳۵۹ خورشیدی توسط انتشارات نگاه معاصر با شا
بک ۹۸۷-۹۶۴-۹۹۴۰-۳۰-۴ به چاپ رسید. ازلی ها این کتاب را در رد ادعای بهاءالله نوشتند و به نام عزیه نوری منتشر کردند. به گفتهٔ ملک خسروی این کتاب نوشتهٔ میرزا احمد امین الاطبای رشتی است. این کتاب در ۳ بخش- نامه عبدالبهاء به عمهٔ ناتنی و ازلیش "شاه سلطان خانم" مشهور به "عِزیه خانم؛" پاسخ وی به عبدالبهاء، مشهور به رسالهٔ عمّه؛ و در انتها موعظه ای از نویسنده ای ازلی شیخ احمد روحی کرمانی می باشد. این کتاب، با کتاب دیگری با همین عنوان متفاوت است. تنبیةالنائمین دیگری نوشتهٔ سلطان محمد بیدختی گنابادی (۱۳۲۷–۱۴۲۷ق) مشهور به سلطان علیشاه است، و در موضوع خواب به نگارش درآمده و به مناسبت صدمین سالگرد درگذشت نویسنده منتشر شده است. پس از آنکه بهاءالله خود را من یظهره الله معرفی کرد، اگر چه اکثریت بابی ها به پیروی از او بهائی شدند، عده ای از بابیان ردیه هایی در مخالفت با او نگاشتند. معروف است که یکی از آنها عزیه خانم، خواهر ناتنی بهاءالله و از طرفداران سرسخت یحیی صبح ازل بود. او در رد ادعای بهاءالله رساله ای در جواب نامه عبدالبهاء نگاشت که بعدها در کتابی با عنوان تنبیةالنائمین به همراه ۲ بخش دیگر چاپ شد. محتوای این اثر تقریباً
به طور کامل ساختگی، و شامل روایت های افترا آمیز دربارهٔ زندگی بهاءالله است. بخش دوم کتاب، پاسخ عزیه خانم نوری به عبدالبهاء، ردیهٔ تندی است بر بهاءالله. عزیه در رد ادعای عبدالبهاء مبنی بر درس ناخواندگی بهاءالله با ارائه شواهدی این مورد را رد کرده، و از درس خواندن بهاءالله و مجالست او با علما و عرفا یاد می کند. پیوند به بیرون. مشاهده صفحات کتاب
مجتمع برج های استارک یک آسمان خراش تخیلی در کتاب های کامیک انتشارات مارول کامیکس می باشد. این مجتمع در منهتن، نیویورک، آمریکا واقع شده و نام گرفته از صاحب برج، تونی استارک، یا همان مرد آهنی است. این مجمتمع از برجی اصلی ۹۳ طبقه، برج جنوبی ۳۵ طبقه و برج شمالی ۵۵ طبقه تشکیل شده است. بر روی برج اصلی، مدتی برج نگهبانی سنتری قرار داشت ولی بعدها رصد خانه هایمدال جایگزین آن شد. بر اصلی همچنین به برج انتقام جویان شناخته می شود و مانند عمارت انتقام جویان به عنوان مقر فرماندهی انتقام جویان استفاده می شود. تاریخچه تخیلی. مجمتع برج استارک در مرکز اقتصادی و کاری منهتن بنا شده است. در این برج ها از طراحی های معماری مدرن استفاده شده است و ساختنش چهار سال به طول کشید. این مجمتع در مجاورت میدان کلمبوس واقع شده است و تا ساختمان بکستر، مقر گروه چهار شگفت انگیز، تنها ۱۰ بلوک فاصله دارد. در ابتدا، سه طبقه فوقانی برج اصلی به منظور نماشگاه آثار هنری خود تونی استارک استفاده می شد اما بعدها وقتی که عمارت انتقام جویان نابود شد، این طبقات به انتقام جویان اختصاص یافت. به همین خاطر نیز ادوین جارویس، کارگری که سالها آنجا کار می کرد، به ساخ
تمان دیگری منتقل شد. زمانی که سنتری به انتقام جویان پیوست، برج نگهبانی اش که برای مدت طولانی مخفی بود، ظاهر شد و بر روی برج اصلی استارک قرار گرفت. این برج نهگهبانی ۲۰ هم محل زندگی رونالد زینولدز و همسرش لیندی است و هم مقر سنتری و توسط یک کامپیوتر مرکزی که اختراع خود سنتری است، کنترل می شود. طبقات میانی برج اصلی و کل برج های شمالی و جنوبی استارک به سازمان ها و برنامه های ناسودبر شرکت استارک تعلق دارد. بعد از جنبش نام نویسی ابرانسان ها، مرد آهنی تحت تعقیب قرار گرفت و به همین خاطر برج استارک به مرکز مبارزه تبدیل شد. جنبشی ها گروه انتقام جویان را متلاشی کردند به همین خاطر نیز تونی استارک گروه جدیدی به نام انتقام جویان توانا را تشکیل و در طبقات بالایی برج اصلی سکنی داد. این کار باعث شد که برج توسط دولت تسخیر بشه و "نیرو شماره ۹" از آن نگهبانی کنند. طی جنگ حهانی هالک، نبرد میان مرد آهنی و هالک باعث نابود شدن برج استارک شد. اما باری دیگر توسط شیلد بازسازی شد و جزو املاک شیلذ درآمد. برج استارک تبدیل به محلی برای اجلاس بین انسان ها و اسکرول ها (که انسان ها را برای سرگرمی شکار می کردند) شد. طی «تهاجم سری»، بسیاری از شه
روندان نیویورکی، از جمله بن یوریخ خبرنگار "دیلی باگل" به برج استارک پناه بردند اما متأسفانه آنجا به شکارگاه اسکرول ها تبدیل شده بود؛ بن یوریخ با اسکرول ها مبارزه می کند ولی او را از پنجره به بیرون پرت کرده و می کشند. زمانی که نورمن آزبورن رئیس شیلد شد و نام آن را به همر تبدیل کرد، مالکیت برج را نیز بدست آورد. بعد از لرکناری آزبورن در «سریر آسگارد»، برج به استارک بازگشت. با مرگ سنتری، برج نگهبانی اش نیز ناپدید شد و هایمدال رصد خانه اش را به جای آن در بالای برج کار گذاشت تا رابطی میان زمین و آسگارد باشد. در ماجرای «خود ترس»، چیز یک چکش پیدا کرد که به قدرت هایی آسگاردی می داد و او را به آنگیر: خرد کننده روح ها تبدیل کرد. هالک قرمز با او مبارزه کرد تا از افراد بیگناه محافظت کند، اما از او شکست خورد. آنگیر چکشش را از برج استارک رد کرد و باعث خراب شدندش بر روی هالک قرمز شد. برج جدید استارک (همان طور که در فیلم "انتقام جویان") بعدها در محل همان برج قبلی ساخته شد. این سازه همکنون به عنوان پایگاه انتقام جویان استفاده می شود.
مطالب السؤول فی مناقب آل الرسول کتابی است که توسط کمال الدین محمد بن طلحه الشافعی قرشی عدوی نصیبی، (۵۸۲—۶۵۲ ق) به زبان عربی نوشته شده است. در این کتاب نویسنده سنی مذهب آن به سرگذشتنامه و فضایل امامان شیعه پرداخته است. بخشی از کتاب به عنوان نمونه:
ساختمان های مرکز جهانی بهائی، بناهایی مهم در مرکز جهانی بهائی واقع در اسرائیل است که شامل اماکن مقدس مورد استفاده جهت زیارت و ساختار اداری آیین بهائی است. این مجموعه شامل دفاتر اداری، ساختمان های زائرین، کتابخانه، بایگانی، اقامتگاه تاریخی و آرامگاه است. بعضی از این ساختمان ها برای فرقه بهائیان اهمیت معنوی دارند و از اماکن زیارتی این آیین محسوب می شوند. در سال ۲۰۰۸ «اماکن مقدس فرقه بهائی در حیفا و جلیلیهٔ غربی» توسط یونسکو به فهرست میراث جهانی اضافه شده است. حیفا. مقام اعلی. مقام اعلی محلی است که بقایای پیکر سید علی محمد باب به خاک سپرده شده است. قوس. قوس گروهی از ساختمان های اداری بهائی است که بر سراشیبی کوه کرمل بنا شده اند. که وظیفهٔ هدایت و هماهنگ سازی اقدامات بهائیان را در سراسر دنیا بر عهده دارند، در حیفا مستقر است. برخی از این ساختمان ها عبارت اند از: باغ ها. باغ های پلکانی پیرامون مقام اعلی در کوه کرمل در شهر حیفا واقع در شمال اسرائیل هستند. ساختمان هایی دیگر نظیر خانهٔ عباس افندی نیز در حیفا وجود دارد که جزو ساختمان های اصلی زیارتی برای بهائیان نیست اما برای بهائیان مورد احترام است. عکا. بهاءالله و خا
نواده اش توسط عبدالعزیز یکم سلطان عثمانی به شهر عکا تبعید شده بودند. خانه و زندانی که او در آن محبوس بود، در این شهر واقع شده اند. بهجی. بهجی جایی در نزدیکی عکاست که بهاءالله سال های پایانی عمر خود را در آن گذراند. آرامگاه بهاءالله که مقدس ترین محل برای فرقه بهائیان و قبلهٔ آنان است در این محل واقع شده است. پیوند به بیرون. سایت رسمی باغ های بهائی
باغ های بهائی حیفا یا باغ ایرانی، باغ هایی پلکانی پیرامون مقام اعلی (آرامگاه باب) در کوه کرمل در شهر حیفا واقع در شمال اسرائیل هستند. در این باغ، باب پیامبر بابیان دفن شده و پس از روضه مبارکه (آرامگاه بهاءالله)، دومین مکان مقدّس بین بهائیان به شمار می آید. معمار این باغ مهندس ایرانی، فریبرز صهبا است و در کنار اماکن مقدس بهایی در غرب الخلیل در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و یکی از پر بازدیدترین جاذبه های گردشگری در اسرائیل است.
ویراف یا ویراز نام یکی از موبدان دورهٔ ساسانی است. وی نویسندهٔ کتابی دربارهٔ سفرش به دنیای پس از مرگ است. این کتاب با نام "ارداویراف نامه" یا "ارداویراف نامک" به زبان پهلوی از وی به یادگار مانده است. این موبد زرتشتی می گوید سفری روحانی به عالم روحانی کرده است. ویراف خود نامی است که از ویره در زبان اوستایی به معنای هوش و حافظه می آید و به لقب اردا به معنی مقدس نیز نائل شده است، و می توان نسخه های گوناگون این واژه را به شکل ارتای، ارتاک، اردا و ارداگ دید، که با اشه در "اوستا" و رته در سانسکریت و آرته در پارسی یکی و به معنای راستی و درستی است. به این ترتیب ارداویراف به معنای مرد صاحب خرد راست و مرد درست اندیش است. بارتلمی و وست بخش نخست نام او را گاهی نیز به شکل ارتا و بخش دوم را به شکل ویراپ خوانده اند. کریستنسن آن را به شکل ارداگویراز و ارتاگویراژ می نویسد. او در اندیشهٔ ایرانیان قدیم صاحب معراج است و "اردوایراف نامه" که در سدهٔ سوم هجری نوشته شده است داستان معراج او است که البته شاید نسخهٔ اصلی پهلوی آن مربوط به سال های آخر دوران ساسانی باشد. وی در این کتاب تصویری از دوزخ بر اساس روایت زرتشتیان به دست می دهد
که بعید نیست نویسندگان عرب از وی و دانته از نویسندگان عرب به وام گرفته باشد. می گویند اعتقاد مردمان به بهشت و جهنم و جهان پس از مرگ در دورهٔ او چنان سست شده بود که از مقدسین می خواهد با خوراندن شربتی مخدر وی را به آن عالم سوق بدهند و پس از سه روز به هوش آمدن کتاب "ارداویراف نامه" را برای تببین آنچه در بهشت و در جهنم دیده است نوشته است. به خاطر آمدن نام آذر مهراسپندان در این کتاب، عده ای معتقدند تاریخ نوشتن آن در سدهٔ سوم و چهارم مسیحی است، اشاره به حملات اسکندر و نبود هیچ ذکری از حملهٔ اعراب نیز این حدس را تقویت می کند. در عین حال اشاره به نام کتاب دین کرد نشان می دهد دست کم باید در سده نهم نوشته شده باشد. به این دلیل شاید بتوان تصور کرد نسخه ای که امروز در دست ما است نسبت به نسخهٔ اصلی حذف و اضافاتی دارد که معلوم نیست چه کسانی چه وقت به آن افزوده یا از آن کم کرده اند. به عقیدهٔ برخی محققان، دین زرتشت نخستین دینی است که در باب آخرت گمانه زنی و از زندگی پس از مرگ پرده برداری کرده است. به همین دلیل متن کتاب ویراف بر متون دینی متأخر و این بخش از معتقدات دین زرتشت بر دین های متأخر اثر گذاشته و در باب بهشت و جهنم
آن ها را تغذیه کرده است.
شورکاب یکی از محله های شهر لواسان در استان تهران است که در گذشته و تا پیش از تأسیس شهرداری لواسان، یکی از آبادی های لواسان کوچک بود که به همراه سایر محله ها در سال ۱۳۴۹ در شهر لواسان ادغام گردید. شورکاب در فاصله لشکرک به گلندوک در کنار راه(بلوار امام خمینی لواسان) قرار دارد . اراضی و باغات شورکاب از قنات و رودخانه مشروب می شود.در گذشته ٣ هکتار گندمکاری دیم و ١٠ هکتار باغ و قلمستان داشته و محصولش گندم و جو و سیب زمینی و باقلا و میوه اش سیب و به و گیلاس و آلوزرد و آلبالو بوده است که با رشد شهرسازی و شهرنشینی بسیاری از آن باغات و مزارع تبدیل به ویلاهای مدرن و ساختمان های جدیدالاحداث شده است. . تپه باستانی شورکاب در این محله واقع شده است. زبان. در شورکاب مانند دیگر محله های لواسان زبان تاتی رایج است. ریشه و معنای نام(وجه تسمیه). نام این آبادی در کتاب طرائق الحقایق به صورت شورک آب درج گردیده و در حاشیه آن نوشته شده « به مناسبت آنکه اندکی آبش شور باشد ».
بهاءالدین حسام زاده معروف به بهاءالدین پازارگاد (۱۲۷۸ در شیراز — ۶ آذر ۱۳۴۸ در تهران) جامعه شناس، روزنامه نگار و شاعر ایرانی بود. او به مدت یک سال و نیم نشریه پازارگاد را در شیراز منتشر می کرد و سپس روزنامه «خورشید ایران» را که در سال ۱۳۰۲ آن را تأسیس کرده و در سال ۱۳۰۳ توقیف شده بود، ازنو در سال ۱۳۲۱ انتشار داد. درگذشت. ششم آذر ۱۳۴۸ در سن ۷۳ سالگی در بیمارستان مهر درگذشت.
در اواخر سال ۱۳۴۲ انستیتو نفت فرانسه از طریق سازمان برنامه و بودجه مأمور شد تا در مکان ایجاد صنایع پتروشیمی در ایران مطالعات جامعی به عمل آورد. این مطالعات منجر به تأسیس شرکت سهامی پتروشیمی آبادان با مشارکت ۷۴٪ سهم شرکت ملی پتروشیمی و ۲۶٪ سهم شرکت بی اف گودریچ آمریکا گردید. در سال ۱۳۴۶ عملیات ساختمانی مجتمع توسط شرکت لاماس آمریکا آغاز و در سال ۱۳۴۸ رسماً به بهره برداری رسید. تأسیس پتروشیمی. پس از کشف نفت بدست بریتانیا و استخراج آن در ایران لزوم احداث کارخانه های بالادست مبدل جهت جلوگیری از خام فروشی در کشور احساس شد و پس از تأسیس پالایشگاه آبادان به عنوان نخستین پالایشگاه ایران و با توجه به وجود گاز فراوان همراه با نفت استخراجی و همچنین کشف میدان های گازی در سال های پسین کشور نیاز به محصولات پتروشیمی را احساس کرد و در سال ۱۳۴۲ انستیتو نفت فرانسه از طریق سازمان برنامه و بودجه مأمور شد تا مکان یابی ایجاد صنایع پتروشیمی در ایران را بررسی کند؛ و با توجه به نزدیکی آبادان به میدان های نفتی و همچنین وجود خط لوله های نفت از قبل احداث شده برای پالایشگاه آبادان و دسترسی به منابع آب شیرین دائمی به دلیل مجاورت آبادان با