Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د. سفیدبرفی با جلب نظر تروالی که به آن ها حمله کرده، جان شکارچی را نجات می دهد. آن دو به روستایی ماهیگیری می رسند که زنان آن برای در امان ماندن از راونا خود را زشت کرده اند. شکارچی پس از آگاهی از هویت واقعی سفیدبرفی، او را به زنان می سپارد، اما پس از دیدن حملهٔ افراد فین به روستا، بازمی گردد. آن ها با هشت کوتوله آشنا می شوند. کوتوله ای نابینا به نام مویر احساس می کند سفیدبرفی تنها کسی ست که می تواند به سلطنت راونا پایان دهد. در مسیر، آن ها از یک پناهگاه پریان می گذرند، اما دوباره مورد حملهٔ فین و افرادش قرار می گیرند. در نبردی که درمی گیرد، فین، افرادش و یکی از کوتوله ها کشته می شوند. ویلیام به گروه می پیوندد و به سوی قلعهٔ هموند می روند. راونا خود را به شکل ویلیام درمی آورد و با فریب، سیبی مسموم به سفیدبرفی می دهد. ویلیام او را می بوسد، اما اتفاقی نمی افتد، فقط یک قطره اشک از چشمانش جاری می شود. پیکر سفیدبرفی را به قلعهٔ هموند می برند. شکارچی از ناتوانی اش در نجات او ابراز تأسف می کند و می گوید شجاعت و روح او یادآور همسرش سارا است. او سفیدبرفی را می بوسد، بی آن که متوجه شود اشکی دیگر از چشمانش می چکد و با ای
ن دومین بوسهٔ عشق حقیقی، طلسم شکسته می شود. سفیدبرفی بیدار می شود و ارتش دوک را برای حمله به راونا رهبری می کند. کوتوله ها از راه فاضلاب به قلعه نفوذ کرده و دروازه ها را باز می کنند تا ارتش وارد شود. میان سفیدبرفی و راونا نبردی درمی گیرد. در لحظه ای که راونا می خواهد او را بکشد، سفیدبرفی از فنونی که شکارچی به او آموخته استفاده می کند و خنجر را در قلب راونا فرو می برد. با مرگ راونا، صلح به پادشاهی بازمی گردد و سفیدبرفی ملکهٔ جدید تِیبر می شود. تولید. انتخاب بازیگران. جو راث؛ تهیه کننده کار، دربارهٔ دلیل انتخاب استوارت برای نقش سفیدبرفی گفت: روپرت ساندرز، کارگردان نیز در مراسم کمیک کان در مورد نحوه انتخاب بازیگران صحبت کرد. وی گفت که همسورث را بعد از دیدن ثور انتخاب کرده است. پیش از همسورث، جانی دپ و هیو جکمن، بازی در این نقش را رد کرده بودند. همچنین گفته می شد که برای نقش ملکه، افرادی چون وینونا رایدر و آنجلینا جولی بازی در این نقش را رد کرده اند که ساندرز این موضوع را تکذیب کرد:
ریو نگرو یا رود نگرو (به اسپانیایی: Río Negro، به پرتغالی: Rio Negro به معنای رود سیاه) مهمترین رود اروگوئه در آمریکای جنوبی است. این رود از ارتفاعات جنوبی برزیل در شرق باخی سرچشمه گرفته و با جریان یافتن به سمت جنوب وارد خاک اروگوئه شده، تمامی عرض این کشور را پیموده و عملاً آن را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می نماید و در نهایت در سوریانتو، به رود اوروگوئه می پیوندد. بر روی رود نگرو سدی در نزدیکی پاسو ده لوس توروس بناشده که در نتیجهٔ آن، مخزن سدی بزرگی به وجود آمده است که آنرا مخزن رینکون دل بونته، مخزن گابریل ترا یا مخزن ریو نگرو می نامند. این مخزن با مساحتی پیرامون ۱۰٬۳۶۰ کیومتر مربع، بزرگترین دریاچه مصنوعی در آمریکای جنوبی به شمار می رود. همچنین دو سد دیگر به نام های بایگوریا و پالمار در پایین دست مخزن رینکون دل بونته ساخته شده اند تا برق مورد نیاز اوروگوئه را به روش برق آبی تأمین نمایند. ریو نگرو ۸۰۰ کیلومتر درازا دارد، با این حال تنها ۷۰ کیلومتر آن از دهانه تا بالادست رود قابل کشتی رانی است.
ژان پرتانت شاعر و نویسنده اهل لوکزامبورگ در سال ۱۹۵۰ در شهر دیفردانژ به دنیا آمد.ژان پرتانت داور جایزه پولینر و برنده جایزه مالارمه است . زندگی نامه. ژان پرتانت زاده شهر دیفردانژ در جنوب لوکزامبورگ در سال ۱۹۵۰ از پدر و مادر مهاجر ایتالیایی است. و در تمام قالب های شعری و نوشته هایش این سردگمی بین فرهنگ و زبان ایتالیایی و زبانهای آلمانی، فرانسوی و لوکزامبورگی که زبان متداول در کشور لوکزامبورگ می باشد بچشم می خورد در سال ۱۹۵۰ درزمانی چشم به چهان گشود که پدر و مادرش به تازگی به کشور کوچک دوک نشین لوکزامبورگ مهاجرت کرده بودند. او از ابتدا درگیر زبانهای گوناگون و عجیب بود. در این میان زبان فرانسوی را به عنوان زبان نخست برگزید. خود او زبان فرانسوی را زبانی عجیب می خواند که همچنان چیزهایی برای آموختن دارد او در سن ۳۳ سالگی به نویسندگی روی آورد. پیش از آن در نانسی تحصیل می کرد و در شورش های مه ۱۹۶۸ فرانسه نیز حضور فعال داشت. در۱۹۸۳ در زمانی که به پاریس نقل مکان کرده بود نخستین اشعارش را بنام «آتش و گل» نگاشت. اقامت درازمدت او در آمریکای جنوبی باعث شد تا آشنایی عمیقی با فرهنگ و مخصوصاً زبان اسپانیایی پیدا کند و در این
مدت، زمان کافی برای نگاشتن شعر پیدا کرد. او بمدت بیست سال به ترجمه آثار «خوان ژلمن» و «گنزالو رخاس» و دهها اثر اسپانیایی، انگلیسی و لوکزامبورگی نیز پرداخت . او اکنون عضو آکادمی مالارمه و همچنین از داوران جایزه آپولینر می باشد. جوایز. در سال ۲۰۰۳ جایزه بزرگ Société des gens de lettres را بابت مجموعه آثارش برنده شد. برنده جایزه مالارمه برای رمان «خانم هاروی» یا خاطرات نهنگ برنده جایزه سروه prix Sevais برای بهترین کتاب سال در سال ۲۰۰۹ مجله ادبی ترانسکریت (TRANSKRIT) را برای ترجمه آثار فرهنگی مدرن پایه گذاری کرد .
یکی از حمام های تاریخی و لوکس تبریز بود. ویژگی ها. نقاشی های زیبایی روی دیوارهای رختکن وجود دارد که بارها در طول زمان تجدید شده است. موقعیت. موقعیت آن درست روبروی درب مسجد جامع از طرف بازار قرار دارد. مالکیت. مالکیت آن خصوصی و متعلق به خانواده بادامچی زاده می باشد.
بنیاد فرانسه (به فرانسوی: Institut de France) نهادی دانشگاهی (فرهنگی) در فرانسه است که در ۲۵ اکتبر ۱۷۹۵ بنیان گذاری شد. بنیاد فرانسه در بر گیرنده فرهنگستان فرانسه، آکادمی کتیبه شناسی و زبان های باستانی، آکادمی علوم، آکادمی هنرهای زیبا، آکادمی علوم اخلاقی و سیاسی است. نزدیک به ۱٬۰۰۰ بنیاد و انجمن که زیر نظر بنیاد فرانسه کار می کنند مسوول نگهداری از موزه ها و بناهای تاریخی فرانسه و دارایی ها در درون و بیرون فرانسه اند.
ژان رنِه کنستان کوا (به فرانسوی: Jean René Constant Quoy) دانشمند جانورشناس فرانسوی بود. کوا زاده ۱۰ نوامبر ۱۷۹۰ است و در ۴ ژوئیه ۱۸۶۹ درگذشت. او با همراهی ژوزف پل گمار میان سال های ۲۵-۱۸۲۲ سفری پژوهشی با اهداف جانورشناسانه به دور دنیا داشت. یک سال پس از پایان این سفر، کوا سفر دیگری به دور دنیا کرد که از ۱۸۲۶ تا ۱۸۲۹ طول کشید. از جمله گونه هایی که به افتخار او نام گذاری شد می توان به چند گونه لیسه از جمله "Quoya Labbé" و "Quoyia Gray" اشاره کرد.
فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه (، ) بنیادی دانشگاهی در فرانسه است که یکی از پنج فرهنگستان تشکیل دهنده بنیاد فرانسه به شمار می رود. این آکادمی در سال ۱۷۹۵ پس از ادغام سه نهاد فرهنگستان نقاشی و تندیس سازی فرانسه (گشایش در ۱۶۴۸) و فرهنگستان موسیقی فرانسه (گشایش در ۱۶۶۹) و فرهنگستان معماری فرانسه (گشایش در ۱۶۷۱) بنیاد گذاشته شد. فرهنگستان هنرهای زیبا هر سال چندین جایزه گوناگون به هنرمندان پیشرو فرانسوی و خارجی اهدا می کند.
پرومتئوس () فیلم ترسناک علمی تخیلی محصول ۲۰۱۲ به کارگردانی ریدلی اسکات و نویسندگی جان اسپیتز و دیمون لیندلوف است. این پنجمین قسمت از مجموعه فیلم های "بیگانه" به شمار می رود و در آن گروهی از بازیگران از جمله نومی راپاس، مایکل فاسبندر، گای پیرس، ادریس البا، لوگان مارشال-گرین و شارلیز ترون حضور دارند. داستان این فیلم در اواخر سدهٔ بیست و یکم جریان دارد، و به خدمه سفینه فضایی "پرومتئوس" می پردازد که نقشه ستاره ای کشف شده در میان آثار باستانی چندین فرهنگ باستانی زمین را دنبال می کند. خدمه این سفینه در جستجوی خاستگاه بشریت به دنیای دوردستی می رسند و تهدیدی را کشف می کنند که می تواند باعث انقراض گونهٔ انسان شود. اسکات و جیمز کامرون پیش از این ایده هایی را برای فیلمی به عنوان پیش درآمد فیلم علمی-تخیلی ترسناک "بیگانه" (۱۹۷۹) مطرح کردند. در سال ۲۰۰۲، ساخت "بیگانه علیه غارتگر" (۲۰۰۴) اولویت داشت و این پروژه تا سال ۲۰۰۹ که اسکات دوباره به علاقه نشان داد، در خاموشی فرورفت. اسپیتز فیلم نامه ای برای پیش درآمد وقایع فیلم های "بیگانه" نوشت، اما اسکات برای جلوگیری از تکرار سرنخ های آن فیلم ها، انتخاب مسیر متفاوتی را ترجیح می د
اد. در اواخر سال ۲۰۱۰، لیندلوف برای بازنویسی فیلم نامه اسپیتز به پروژه ملحق شد و او و اسکات داستانی را نوشتند که روایت گر داستان قبل از فیلم اول "بیگانه" بود اما صرفاً به مجموعهٔ اصلی مرتبط نیست. به گفتهٔ اسکات، اگرچه فیلم دارای «رشته هایی از DNA "بیگانه"» است و در همان دنیای خیالی اتفاق می افتد، اما "پرومتئوس" به اسطوره شناسی و ایده های خودش می پردازد. "پرومتئوس" در آوریل ۲۰۱۰ وارد مرحله تولید شد و طی آن فناوری و مخلوقات مورد نیاز فیلم توسعه یافتند. تصویربرداری اصلی در مارس ۲۰۱۱ با بودجه تخمینی ۱۲۰ تا ۱۳۰ میلیون دلار آغاز شد. این فیلم با استفاده از دوربین های سه بعدی، تقریباً به طور کامل در صحنه های واقعی، و در مکان های واقع در انگلستان، ایسلند، اسکاتلند، اردن و اسپانیا فیلم برداری شد. این فیلم با یک کمپین بازاریابی که شامل فعالیت های خبرساز در وب بود، تبلیغ شد. سه ویدئو با حضور بازیگران برجسته فیلم که عناصری از جهان داستانی را گسترش می دادند، منتشر شد و با استقبال عموماً مثبت و جوایزی مواجه گردید. "پرومتئوس" در ۱ ژوئن ۲۰۱۲ در بریتانیا و در ۸ ژوئن ۲۰۱۲ در آمریکای شمالی منتشر شد. این فیلم نقدهای عموماً مثبتی
به دست آورد و در زمینهٔ طراحی ها، عوامل فنی و اجرای بازیگران مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم بیش از ۴۰۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. دنباله ای به نام "" در می ۲۰۱۷ منتشر شد. خلاصهٔ داستان. در سالیان سال پیش از بشر، در مکانی که بنظر می رسد زمین ماقبل تاریخ باشد، موجودی بشرنما در مجاورت آبشاری ایستاده است. او یک ردای قربانی به تن دارد. در حالی که بالای سر او سفینه ای غول پیکر آمادهٔ ترک زمین می شود، موجود انسان نما جامی حاوی مایع ای سیاه رنگ و جوشان را می نوشد. بلافاصله بدن او متلاشی شده و در رودخانه حل می شود. دی ان ای بدن او با آب و محیط زیر آبشار سریعاً واکنش می دهد و چرخهٔ تولید سلول های جدیدی آغاز می گردد: سلول های سرخ رنگی که شباهت به گلبولهای قرمز دارند و سریع تکثیر می یابند …. در نمای بعدی زمان سال ۲۰۷۹ میلادی است. گروهی از باستان شناسان در اسکاتلند غاری را کشف کرده اند که در درون آن تعدادی نقاشی ماقبل تاریخ بروی دیوارها نقش بسته است. یکی از نقوش صحنه ای را نشان می دهد که در آن چند انسان به یک صورت فلکی در آسمان اشاره می کنند. صحنهٔ بعدی فیلم ده سال بعد از کشف غار را نشان می دهد که در آن یک سفینه
ٔ فضایی با سرعت مافوق نور در حال سفر بسوی همان صورت فلکی است. شرکت ویلاند کورپوریشن با خرج چند هزار میلیارد دلار سفینه ای را با یک گروه دانشمند تهیه کرده و قصد به دست آوردن پاسخ بزرگ ترین پرسش تاریخ بشر را دارد: اینکه بشر از کجا آمده و آن فضاییان ماقبل تاریخ که بودند و در ماقبل تاریخ روی زمین چه می کردند. کاشفان نقوش غار، دکتر هالووی و دکتر شاو، یکی از ۱۷ سرنشین سفینه اند. پس از رسیدن به سیارهٔ مورد نظر (بنام LV-223)، یک گروه اکتشاف بر روی سطح عاری از سکنه آن فرود آمده و شروع به اکتشاف یک کوه گنبدی شکل غیرعادی و نمونه برداری از آن می کنند. در داخل کوه یک سری دالان هایی کشف می کنند اما به دلیل طوفان شدید جوی مجبور با بازگشت به سفینه می شوند. در این میان، دیوید، که یک ربات شبه-انسان است، با کمک راهنمایی های نوشته های روی دیوار که شبیه خط میخی هستند، از یک شی کپسول-مانندی (که شبیه پوکه یک سلاح جنگی است) نمونه-برداری می کند و آن را مخفیانه به سفینه می برد. آن شی حاوی مایع چرکینی است که شبیه به مایع زهرآگین اول فیلم است. او نمی داند که هدف یا کار این مایع چیست و لذا متوسل به آزمایش می گردد. دیوید از نداشتن یک روح
رنج می برد. فیلم های قدیمی را دوست دارد و الگویش پیتر اوتول در فیلم لورنس عربستان است. مدام او را تقلید می کند و شخصیت او را شبیه سازی می کند. او نمی داند هدف از خلق شدنش چیست و به دلیل ربات بودن (انسان نبودن) به طور دائم مورد تمسخر اهالی سفینه قرار می گیرد. از جمله دکتر هالووی. از همین روست که دیوید در صحنه بعدی فیلم جام شرابی را به دکتر هالووی به طور دوستانه تعارف می کند که حاوی قطره ای از مایع زهرآگین بیگانه ایست که در خارج سفینه نمونه برداری کرده است. هالووی آن را می نوشد و همان شب با دکتر شاو (همکار و نامزد خود) همبستر می شود. فردای آن روز گروه اکتشاف دومی راهی گنبد مرموز می شود. گروه اکتشاف دوم در این میان دو تن از اعضای گروه اکتشاف اول را یافته که به طرز فجیعی روز قبل کشته شده بودند. دیوید باز به طور مخفیانه درمیان دالان های تاریک کوه جستجوی خود را ادامه می دهد تا به چیزی شبیه به یک "اتاق فرمان" می رسد. او متوجه می شود که سازندگان این مکان نه تنها زمین بلکه سیارات بسیاری را با دی ان آی خود بارور کرده و از این طریق نسل خود را پراکنده کرده بوده اند. انسان در واقع مخلوق این «مهندسین» است، و این «مهندسین»
بشر را به چهره خویش آفریدند. این مهندسین همان موجوداتی هستند که در اول فیلم روی سیاره زمین دیده می شوند. دیوید سپس به چند محفظه تابوت شکل برخورد می کند که درون هر کدام از آن ها یک «مهندس» در خواب زمستانی تصنعی قرار دارد. او خالقان انسان را یافته است. در همین زمان حال دکتر هالووی بسیار خراب می شود و گروه اکتشاف به سفینه بازمی گردد. اما در جلوی در ورودی سفینه با ویکارز (فرمانده مأموریت) مواجه می شوند که مانع ورود هالووی می شود. درگیری روی می دهد و ویکارز زنده زنده هالووی را آتش می زند و می کشد. تغییرات ناشی از آلودگی گروه اول منجر به کشته شدن دو تن دیگر نیز می گردد. بالاخره پس از خوابیدن غائله و بازگشت به داخل سفینه دکتر شاو متوجه می شود که با نطفه ای غیرانسانی که رشد بسیار سریعی دارد آبستن است. اما دیوید مانع از کمک رسانی به او می شود و به او داروی بیهوشی می زند. دکتر شاو پس از مدتی نامعلوم، از خواب بیدار شده و از آنجایی که آگاه می شود در حالی که فقط ۱۰ ساعت پیش با هالووی همبستر بوده موجودی را آبستن است که سه ماهه می نماید متوجه می شود تولد موجود بیگانه (و لذا مرگش) قریب الوقوع است. سریعاً به کمک یک دستگاه جرا
حی رایانه ای روی خود عمل سزارین انجام می دهد و موجود بیگانه ای که شبیه هشت پا است را زنده زنده از خود بیرون می کشد. سپس آن را درون اتاقک ضدعفونی کننده کلینیک محبوس کرده و فرار می کند. در هنگام فرار متوجه می شود که پیتر ویلاند کسی که هزینه این سفر اکتشافی را پیش از مرگش پرداخت کرده بود نه تنها زنده است بلکه یکی از مسافران سفینه بوده (و فقط دیوید از این موضوع خبر داشته). او مشاهده می کند که آن ها (دیوید، ویلاند، و دو دستیارش) اکنون آماده می شوند که به خارج سفینه و به "اتاق فرمان" درون گنبد رفته و خالق انسان را بیدار کرده و ملاقات کنند. او نیز همراهشان می رود. در داخل "اتاق فرمان"، پس از بیدار کردن یکی از «مهندسین»، دیوید به زبان مهندسین سلام کرده و خود را معرفی می کند و صحبت های پیتر را ترجمه می کند. دیوید از مهندس می پرسد «شما کیستید و چرا به زمین آمدید؟» مهندس دست محبت آمیزی به سر دیوید می کشد و دیوید احساس تعلق آرامش بخشی می کند چرا که مورد نوازش آفریننده واقعی خویش قرار گرفته. لیکن در همان لحظه مهندس دیوید را از روی زمین بلند کرده و سر از تن او جدای می کند. مهندس بقیه را نیز می کشد. اما شاو موفق به فرار می
شود. مهندس نیز دستگاه های اتاق فرمان را روشن می کند. شاو متوجه می شود که گنبد در واقع یک سفینه فضایی است که زیر خاک استتار شده و در واقع یک موشک یا سفینه غول پیکر است که حاوی سلاح های کشتار جمعی است. سلاح های کشتارجمعی آن همان کپسول های مرموزند که حاوی نطفه های موجودات بیگانه هستند که کارشان پاکسازی موجودات دیگر است. صدها کپسول داخل سفینه هر کدام حاوی تخم یک بیگانه است؛ و شاو متوجه می شود که مهندس اکنون سفینه را بسوی زمین نشانه می رود. او در حال فرار با صدای گریان از خالقان خود می پرسد: «چه گناهی از انسانها سر زده که مستحق خشم شما شده ایم؟» گنبد مهندسین فرو می ریزد و سفینه ای غول پیکر به آسمان برمی خیزد. شاو که موفق به فرار شده است به سفینه خود هشدار می دهد که سفینه مهندسین قصد نابودی زمین را با جنگ افزارهای میکربی دارد. یانک (خلبان سفینه) سفینه را از روی سطح بلند کرده و با یک عمل کامی کازه سفینه خود را به سفینه مهندسین کوبیده و آن را ساقط می کند و جان خود را فدا می کند. از این مخمصه فقط شاو جان سالم بدر می برد. شاو خود را به سفینه نجات که روی سطح فرود آمده می رساند و داخل آن می شود. او متوجه می شود که اتاقک
کلینیکی که در آن عمل سزارین را انجام داده قسمتی از سفینه نجات است. بیگانهٔ درون او اکنون رشد کرده و درون اتاق در حال پرسه زدن است. در این لحظه دیوید که سرش روی زمین قرار دارد (و لذا هنوز انرژی دارد و نمرده) از طریق بی سیم به شاو اطلاع می دهد که مهندس هنگام سقوط از سفینه فرار کرده و قصد شکار او را دارد. همان لحظه مهندس وارد شده و سعی در کشتن شاو را می کند. شاو فرار کرده و در هنگام تقلا برای جان خویش در اتاقک کلینیک را گشوده و بیگانه را آزاد می کند. بیگانه به مهندس حمله ور شده و هر دو موجود درگیر یکدیگر می شوند و شاو فرار می کند. بیگانه به طرز فجیعی مهندس (خالق خود را) کشته و درون او تخم ریزی می کند. دیوید به شاو می گوید که سفینه های دیگری هم روی سطح سیاره وجود دارد و او می تواند آن ها را هدایت کند. شاو دیوید را پیدا کرده، سرش را برداشته، تن او را نیز با طناب به خود بسته و با هم از محوطه خارج می شوند. دیوید از شاو می پرسد «حال به کجا می خواهی برویم؟» شاو پاسخ می دهد «به سیاره زادگاه مهندسین». دیوید می پرسد «آخر چرا آنجا؟» و شاو پاسخ می دهد: «تا بتوانم از خدایان خویش بپرسم که چرا ما را آفریدند و سپس قصد هلاکتمان
کردند». دیوید (در حالیکه سرش داخل کول پشتی شاو قرار دارد) سپس می گوید: «ولی من این تصمیم تو را درک نمی کنم. خب آخرش چه؟» و شاو خطاب به دیوید می گوید: «فرق انسان و ماشین دقیقاً همین است.» صحنه نهایی فیلم جسد نیمه جان مهندس را نشان می دهد. سینه او منفجر شده و یک بیگانه نوزاد از درون آن سر بیرون می آورد. فیلم با جیغ هولناک و خشم آلود نوزاد بیگانه اتمام می یابد. بازخورد. واکنش نقادانه. نظرسنجی سینماسکور گزارش داد که میانگین نمرهٔ تماشاگران سینما به فیلم «B» از A+ تا F بود، در حالی که تماشاگران زیر ۲۵ سال به آن امتیاز A− دادند. بازبینی ها اغلب هم زیبایی بصری فیلم، طراحی و هم عملکرد فاسبندر در نقش اندروید دیوید را ستودند. طرح داستانی واکنش متفاوتی را از سوی منتقدان به همراه داشت؛ آن ها عناصر داستان که بی نتیجه یا قابل پیش بینی باقی مانده بود را نقد کردند، اما به صحنه های اکشن و ترسناک نظر مثبتی دادند. راجر ایبرت به فیلم ۴/۴ داد و با وجود سوال های بی پاسخ فیلم آن را اثری متفکرانه دانست.
ریچارد کروسپه متولد ۲۴ جون ۱۹۶۷ آلمان شرقی ست. نام دیگرش Bernstein است. گیتار الکتریک، گیتار باس (بیس) و کیبورد می نوازد. یک نوازنده آلمانی است. او گیتار لید گروه نویه دویچه هرته رامشتاین است. او در سال ۱۹۹۹ با Caron Bernstein دورگهٔ آمریکایی-آفریقایی ازدواج کرد و پس از پنج سال زندگی مشترک جدا شد و بعد از جدایی در سال ۲۰۰۴ اسم خود را دوباره به «کروسپه» برگرداند. او در گروه های متال راک ، ، فعالیت کرده است. در اکتبر ۱۹۸۹ وقتی هنوز دیوار برلین فرو نریخته بود، ریچارد از زیر گذری بیرون آمد و کاملاً اتفاقی خود را در تظاهرات سیاسی عظیمی دید. او از ناحیهٔ سر دچار آسیب شد و تنها بخاطر حضور اتفاقی در تظاهرات دستگیر شد و به مدت شش روز زندانی شد. پس از آزادی از زندان تصمیم به ترک آلمان شرقی گرفت و از راه مجارستان به بلوک غربی آلمان رفت. اما بعد از فروریختن دیوار برلین به شرق آلمان بازگشت. سال ۱۹۹۴ «ریچارد”, “اولیور» و «کریستف» که باهم زندگی می کردند در پی تشکیل گروهی متفاوت با سبکی جدید از موسیقی بودند که در همان سال با ورود «تیل» به جمعشان «رامشتاین» را پایه ریزی کردند. اودختری به نام Khira Li Lindemann متولد ۱۹۹۱ دارد
. فامیل «لینده من» او به این دلیل است که مادر Khira قبلاً با «تیل» ازدواج کرده بوده و پس از جدایی نام فامیل او را حفظ کرده! ریچارد و مادر Khira هرگز باهم ازدواج نکردند. همچنین او انگلیسی سلیس صحبت می کند و برای گروه Emigrate به انگلیسی می خواند. منابع. https://web.archive.org/web/20161025174306/http://www.irammstein.com/biography/richard-kruspe/ ایرامشتاین
شهرک ویتنبرگ در ایالت براندنبورگ در کشور آلمان واقع شده است. این شهرک تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰، جمعیتی معادل ۱۸٬۵۷۱ نفر داشت.
باگزیلا یک نرم افزار وب است که به عنوان نرم افزار ردیابی اشکال و ابزار تست به وسیله پروژه موزیلا طراحی و ساخته شد، و پروانه آن بر پایه پروانه همگانی موزیلا تنظیم گردید. این نرم افزار متن باز به وسیله ارتباطات نت اسکیپ در سال ۱۹۹۸ ارائه گردید و در جهت ردیابی اشکال سیستم برای نرم افزارهای آزاد و متن باز و نرم افزارهای اختصاصی پروژه ها و محصولات سازمان های متفاوت تغییر یافت.
کلانژیوگرافی آندوسکوپیک عقب گرد یا ای آرسی پی( "ERCP" ) از سرنام انگلیسی (Endoscopic Retrograde CholangioPancreatography) و به معنی تصویربرداری با جهت مخالف از مجاری صفراوی و پانکراس توسط اندوسکوپی است. واژه "خلاف جهت" از آنجا کاربرد دارد که اغلب برای تصویربرداری ایکس یک مادهٔ حاجب را از طریق لولهٔ گوارش یا خون وارد بدن کرده و تصویربرداری می کنند اما مجاری صفراوی در بدن از غدد درون لوزالمعده و کیسهٔ صفرا شروع و به درون دوازدهه وارد می شوند. در "ای آرسی پی" پزشک به کمک اندوسکوپی و پس از وارد شدن به لوله گوارش و رسیدن به محدوده مجاری در دوازدهه و قسمت انتهایی معده، به درون مجرای صفراوی ماده حاجب را تزریق می کند. "ای آرسی پی" در تشخیص سنگ صفرا، زخم ها و مشکلات پس از یک تروما یا سرطان کاربرد دارد. هرچند امروزه تلاش می شود از روش های غیرتهاجمی مانند اکوگرافی و اندوسکوپی فراصوت بیشتر استفاده شود. تشخیص. ای آرسی پی در تشخیص موارد زیر کاربرد دارد: موارد منع. در شرایط زیر نباید از ای آرسی پی استفاده شود:
دین اینکا دین رسمی سراسر امپراتوری اینکا بود. این دین یک سنت مبتنی بر چندخدایی بود که ریشه در باورها و عقاید بومیان باستانی تر آمریکای جنوبی داشت. حدود جغرافیایی. حدود رواج این دین در محدوده تاریخی رشته کوه آند در مناطق امروزه کشورهای بولیوی، پرو و بخش هایی از اکوادور بوده است. دین اینکاها که میان مردمان مختلف قلمرو حکومتی اینکاها از جایگاهی ویژه برخوردار بوده پس از سقوط امپراتوری اینکاها بدست اروپاییان مهاجم و مرگ آتاهوالپا به فرمان پیزارو کم کم جایگاه خود را از داد و امروزه تقریباً متروک شده است هر چند ردپای آیین های آن در سنت ها و عملکرد مذهبی مردم بومی آمریکای جنوبی به خوبی بچشم می خورد. گونه های مذهبی. مرکز مهم مذهبی اینکاها شهر کوزکو بوده است. دین اینکا در یکدست سازی و کنترل و انقیاد بهتر بر قلمرو حاکمان تأثیر بسزایی داشته است. چند گونه تفسیر و قرائت متفاوت از دین در میان اینکاها موجود بوده و ظاهراً هر منطقه آیین جداگانه خود را داشته است. در باورهای اینکاها منشأ نخستین پدر از خورشید و نخستین مادر از ماه بوده است. اساطیر. اساطیر اینکا تصویر جهان را به سه رده متفاوت تقسیم کرده بود. این سه رده شامل جهان با
لا، جهان میانه و جهان زیرین می شد. جهان بالا را هانان پاچا می نامیدند که عالم علوی و مهد ستارگان و تجسام نورانی بود. جهان زیرین را مرکز فرمانروایی مار مقدس می دانستند. چنین تفکری در میان قوم مایا نیز وجود داشت.
هانان پاچا عالم بالا و جهان اموات آسمانی بالاترین مرتبه جهان هستی از دید تفکر مذهبی اینکاها بود که در آمریکای جنوبی پیش از کلمب بین مردم بومی آمریکای جنوبی به عنوان بهشت شناخته می شد. تنها انسان های بزرگ و پاک می توانستند وارد آن شوند.
مانیوک یا کاساو گیاهی از تیره فرفیون است که بومی مناطق آمریکای جنوبی است و پس از کشف این قاره توسط اروپا به نقاط دیگر برده شد و برای تهیه دسر از آن استفاده می شود. ساکنان اولیه این قاره از آن به عنوان یکی از غذاهای اصلی خود استفاده می کردند. هم اکنون کشور نیجریه بزرگترین تولیدکنندهٔ این گیاه می باشد. ریشه، برگ ها و پوست این گیاه نباید به طور خام استفاده شوند، و چنانچه به هنگام تهیه مراقبت نشود، می توانند به دلیل ایجاد مسمومیت، پیامدهای مرگ بار به همراه داشته باشند.
لئوپولد فون رانکه (زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۷۹۵ - درگذشتهٔ ۲۳ می۱۸۸۶) تاریخ نگار اهل آلمان بود که به عنوان یکی از برجسته ترین بنیان گذاران تاریخ نگاری مدرن شناخته می شود. وی استاندارهایی برای تاریخ نویسی معاصر بنیان گذارد و بیشتر بر تاریخ سیاسی و تاریخ دیپلماتیک تمرکز داشت. رانکه در شهر ویهه به دنیا آمد. آموزش او کمی در منزل و کمی در موسسهٔ شولپفورتا صورت گرفت. سال های اول زندگی او با عشق به یونان باستان، زبان لاتین و کلیسای لوتری پیوند خورد. رانکه در سال ۱۸۱۴ وارد دانشگاه لایپزیگ شد. برای انتشار اولین کتابش در سال ۱۸۲۴ با عنوان "تاریخ مردمان لاتین و آلمانی تبار از ۱۴۹۴ تا ۱۵۱۴" او به میزان زیادی از انواع وسیعی از منابع استفاده کرد که در آن زمان معمول نبود. این منابع شامل خاطرات، نامه های شخصی و رسمی، اسناد دولتی، حکم نامه های سیاسی، و روایات شاهدان عینی می شدند. به این معنا او به سمت فیلولوژی (زبان شناسی تاریخی) روی آورد ولی بر اسناد زمینی تأکید کرد تا متون عهد قدیم و بیگانه. به دنبال موفقیت کتاب یادشده، به رانکه سمتی در دانشگاه برلین داده شد. در دانشگاه او عمیقاً درگیر مباحثاتی شد که بین طرفداران پروفسور فردریک کار
ل -که بر روی انواع مختلف دوره های زمانی متفاوت تاریخ تأکید می کرد- و طرفداران فیلسوف معروف هگل که به تاریخ به چشم یک داستان پایان ناپذیر جهانی می نگریست. رانکه از دیدگاه اول پشتیبانی می نمود و نظرگاه هگلی را تحت عنوان رهیافتی "همه کاره" مورد انتقاد قرار می داد. روش شناسی. عصاره روش رانکه این بود که باور نداشت نظریه های عمومی بتوانند در پهنه زمان و مکان حکمفرمایی کنند. بلکه دربارهٔ زمان می بایست بر اساس منابع اولیه نظر داد. او می گفت: "دریافت من از ایده های پیشرو این است که آن ها گرایشهای غالب هر سده هستند. این گرایشها اما فقط قابل توصیف هستند؛ نه اینکه قابل خلاصه سازی در یک مفهوم باشند." رانکه با فلسفه تاریخ مخالف بود، خصوصاً آن گونه که توسط هگل به کار گرفته می شد. او مدعی بود که هگل نقش انسان ها در تاریخ را با تکیه بر یک ایده یا یک کلمه که محدود به یک مفهوم است نادیده می انگارد. این عدم تأکید بر نظریه های متحدکننده، سبب شد برخی او را به تجربه گرایی بدون تفکر متهم کنند. در سده نوزدهم میلادی، کار رانکه بسیار مشهور شده بود و نظریات او دربارهٔ کاربرد تاریخ تدریجاً، نظریه غالب تاریخ شناسی غرب شد. با اینحال او در
معاصران خود منتقدینی داشت همچون کارل مارکس. روش رانکه هنوز هم در کاربرد تاریخ تأثیرگذار به حساب می آید ولی طیف وسیعتر نظریات او در باب تاریخ شناسی و تجربه گرایی منسوخ شده اند. به عنوان مثال در اواسط قرن بیستم E. H. Carr در انتقاد از رانکه بیان نمود که کار مورخ صرفاً گزارش رخدادها نیست بلکه او باید از میان منابع به دستچین کردن نیز بپردازد.
لَثّه یا گوشت دندان شامل بافتی است که در غشاء مخاطی و بالای آرواره درون دهان قرار گرفته است. لثه بافت نرم، صورتی، محکم و انعطاف پذیری است که دور دندان ها را احاطه کرده و از آن ها محافظت می کند. این بافت به دندان ها در استخوان فک کمک می کند و لثه سالم، صورتی رنگ، سفت و بدون خونریزی است. لثه وظایف مهمی دارد، از جمله محافظت از دندان ها در برابر باکتری ها و عوامل بیرونی، نگهداری دندان ها در جای خود به همراه استخوان فک و الیاف پیرادندانی (پریودنتال)، و تغذیه دندان ها و استخوان فک از طریق عروق خونی. شایع ترین بیماری لثه، التهاب لثه است که در اثر تجمع پلاک (پژک) باکتریایی ایجاد می شود و علائمی مانند قرمزی، تورم و خونریزی لثه دارد. اگر التهاب لثه درمان نشود، به بیماری پیوره (پیرادندان آماس) تبدیل می شود که می تواند باعث تخریب استخوان فک و از دست دادن دندان ها شود. تغییر حالت لثه به شکل غیرطبیعی می تواند نشانه بیماری دیگری باشد مثلاً اسفنجی شدن لثه نشانه اسکوربوت است. برای مراقبت از لثه ها، مسواک زدن حداقل دو بار در روز با مسواک نرم و خمیر دندان حاوی فلوراید را توصیه می کنند. همچنین استفاده روزانه از نخ دندان و مراجعه