Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دنگ شو نام گروه موسیقی تلفیقی ایرانی است. تاریخچه. در سال ۱۳۸۳، رضا شایا و طاها پارسا، دو برادر ایرانی (فرزندان علیرضا شجاع نوری)، با ایدهٔ تشکیل یک گروه موسیقی با نگرش تازه به ترانه های ایرانی و موسیقی مردمی ایران، مطالعات و جستجوهای خود را در این زمینه در کنار فعالیت های اصلی خود، آغاز کردند. در آن زمان رضا شایا دانشجوی رشتهٔ حقوق بود و طاها پارسا پس از به پایان رساندن درس خود در رشتهٔ طراحی شهری به صورت حرفه ای مشغول ساخت فیلم و دیگر فعالیت های سینمایی و تلویزیونی بود. در سال ۱۳۸۵ با کامل تر شدن ایده ها، «دنگ شو» به عنوان نام گروه انتخاب شد و به عنوان گروه موسیقی ثبت رسمی گردید. انتخاب نام. این موضوع در واقع به علت دور از ذهن بودن این نام (و تا حدودی لوگوی گروه به همراه نوشتار انگلیسی آن) مورد بحث بسیاری از برنامه های گفت و گو محوری بوده که گروه دنگ شو در آن حضور داشته، بار ها در «خندوانه»، «دورهمی»، «برنامه با کامبیز حسینی» راجع به آن صحبت شده. طاها پارسا در گپ و گفتی با مجله "پلاک ۵۲" دربارهٔ نام گذاری این گروه می گوید: همچنین در مصاحبه با شبکه ایران اینترنشنال، طاهاپارسا ادعا میکند این نام در واقع به او
به گونه ای وحی شده است آلبوم شیراز چهل ساله. برادران شجاع نوری پیش از تاسیس دنگشو و انتشار آلبوم و قطعه بصورت رسمی، بصورت اجرا های کوچک و خودمانی فعالیت میکردند، و حتی پیش تر با نام گروه هال، اقدام به ساخت موسیقی فیلم کرده بودند. اما کنسرت های نخستین کنسرت رسمی گروه در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد؛ که با استقبال ویژه شنوندگان و مطبوعات روبرو شد. در سال ۱۳۸۷ ضبط اولین آلبوم رسمی گروه در تهران آغاز شد و هم زمان، دنگ شو به برگزاری اجراها، حضور در مجامع هنری و جشنواره ها مبادرت می ورزید. پس از پایان میکس و مسترینگ در استودیو صبا توسط کاوه عابدین و شایا شجاع نوری، در سال ۱۳۸۹ این آلبوم با نام «شیراز چل ساله» توسط شرکت بماهنگ منتشر شد و در آمازون در ژانر موسیقی آوانگارد به عنوان پرفروش ترین آلبوم معرفی گردید. در آلبوم «شیراز چل ساله» طاها پارسا و امید نعمتی و سپنتا مجتهدزاده خوانندگی، آیدین آغداشلو و رؤیا نونهالی دکلمه های آلبوم را بر عهده داشتند و غزل شاکری همخوان این آلبوم بود. استقبال ویژه شنوندگان از اولین آلبوم گروه دنگ شو در سرتاسر جهان و در خواست برای بر گزاری کنسرت موجب شد "دنگ شو" تور دور دنیای «شیر
از چل ساله» را از ابتدای سال ۱۳۹۰ آغاز کند. طاها پارسا در مصاحبه ای با شبکه ایران اینترنشنال از نظر خود این آلبوم را موفق ترین اثر گروه نامید. گروه زمان انتشار اصلی «شیراز ۴۰ ساله» در سال ۸۹ به علت عدم کسب مجوز از وزارت ارشاد از انتشار آن در ایران ناکام ماند، اما پس از گذشت ۱۰ سال نهایتا گروه موفق به دریافت مجوز شدند. سرانجام این آلبوم به طور رسمی سال ۱۳۹۷ با نام «شیراز» و کاور آرت متفاوت به نسخه اصلی بدون هیچ تغییری در قطعات منتشر شد. دنگ شو به مناسبت انتشار این آلبوم متنی در صفحه اختصاصی اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت که بدین شرح است:“با آنکه زمان به عقب بر نمى گردد و سالهاى هیجان جوانى در انتظار گرفتن مجوز انتشار ” شیراز ، چل ساله ” گذشت، با این حال امروزخوشحالیم که آلبوم ” شیراز، چل ساله” بعد از این سالها و به نام ” شیراز” در همه جاى ایران منتشر شده است. بى عشق نگشاید گره…” آلبوم دلتنگ شو. حدود یک سال بعد گروه، «دلتنگ شو» را منتشر کرد. که در آن علی زند وکیلی به عنوان خوانندهٔ جدید گروه معرفی شد، و پس از آن اجراهای متعددی را در تهران، شیراز و اصفهان به روی صحنه رفت. جدای از ترک های سینگل گروه این نخستین با
ری که برادران شجاع نوری علاقه خود را به تغییر و دخالت افکت های الکترونیک را به رخ کشیدند. در این آلبوم دارا دارایی (که دو سال بعد از انتشار این آلبوم گروه داماهی را تاسیس کرد) به عنوان نوازنده بیس حضور دارد و کاوه عابدین همچنان نقش تنظیم کننده را به عهده دارد. خشایار روانگر به عنوان درامر به گروه اضافه می شود و به عنوان درامر ثابت گروه باقی می ماند. صبا صمیمی هم در کنار برادران شجاع نوری به عنوان یکی از اصلی ترین کاراکتر های دنگ شو کماکان حضور پررنگ دارد. در واقع می توان گفت اولین آلبومی که بند حاضر در ضبط آن تقریبا بند اصلی بوده، دلتنگ شو بوده. چرا که بند حاضر در شیراز چهل ساله به کلی متفاوت است. در دلتنگ شو اشعاری از مهدی اخوان ثالث و طاها پارسا حضور دارند. گروه دنگ شو مدت طولانی پیش از انتشار این آلبوم در ایران ممنوع الکار بود که گفته می شود به علت سیاه نمایی در اشعار آن ذکر شده بود، البته این موضوع قویا توسط اعضای گروه تکذیب شد. در این دوران فعالیت های گروه بصورت اجراهای پژوهشی محدود بود، که شامل قطعاتی میشد که اغلب هرگز منتشر نشدند. قطعه دنگ شو که در آلبوم شیراز چهل ساله با تنظیمی به صورت تقریبا سنتی حضو
ر داشت در این آلبوم با تنظیمی متفاوت و افکت های فراوان الکترونیک حضور دارد، به گونه ای که می توان گفت گیتار بیس در این آلبوم نقش پررنگ تری را ایفا میکند، در اگر چه این آلبوم با استقبال کافی طرفداران مواجه نشد، ولی تجربه گروه در تلفیق آواز و موسیقی ایرانی با تنظیم های نوآورانه زمینه ساز موفقیت آلبوم بعدی گروه شد. "دنگ شو" از ابتدا فعالیتش، در ساخت موسیقی متن فیلم، با سینما در ارتباط بوده است. تا پایان سال ۱۳۹۶، چند فیلم ایرانی و غیر ایرانی با موسیقی دنگ شو روی پرده سینماها رفته است یا از تلویزیون پخش شده است. پر رنگ ترین این فعالیت ها میان دو آلبوم دلتنگ شو و اتاق گوشواره صورت گرفت. از جمله آنان تیتراژ سریال های دزد و پلیس، پژمان و شمعدونی بوده. آنها برای کارگردانهای بسیاری از جریان اصلی سینمای ایران موسیقی فیلم نوشته اند که از جمله آنها می توان به کمال تبریزی (برای موسیقی فیلم دونده زمین)، ایرج کریمی، سروش صحت و بهمن فرمان آرا نام برد. آلبوم اتاق گوشواره. در سال ۹۳ آلبوم سوم دنگشو به نام اتاق گوشواره منتشر شد که نسب به دو آلبوم قبلی نزدیکی بیشتری با موسیقی شرقی دارد. در این آلبوم از سروده های مولانا، سعدی، عا
رف قزوینی، فریدون مشیری و سیمین بهبهانی استفاده شده و علی زند وکیلی و سعید آتانی نیز خوانندگی این اثر را بر عهده داشتند. در قطعات دنگ شو حلوا و تنظیم این آلبوم همانند سه آلبوم پیشین بر عهده کاوه عابدین بوده است. گفته می شود این آلبوم محبوب ترین اثر این گروه میان مخاطبان محسوب می شود. قطعه نخستین آلبوم «دنگ شو» نام دارد که علاوه بر تنظیم، ملودی اصلی و حتی قسمتی از متن آن با دو آلبوم پیشین بطور کلی متفاوت است، آلبوم ضرباهنگ تندی دارد که در قطعات «بی خوابی»، «ماهی ها» و «پایان» از آن کاسته می شود. قطعات «یار بیگانه نواز» و «دلبند» هم هر دو در واقع بازخوانی قطعاتی قدیمی با همین نام از غلامحسین بنان و محمدرضا شجریان می باشند. استقبالی که در پس این آلبوم شکل گرفت، دنگ شو نام گروه را دوباره زنده و آن را احیا کرد. آلبوم مد و نای. "دنگ شو" در دوم شهریور ۹۴ با انتشار قطعه «باد گنهکار» همکاری اش با میلاد باقری را آغاز کرد و دوم شهریور ۹۶ اولین آلبوم خود با خوانندگی او را با نام مَدّ وَ نایْ منتشر کرد. مد و نای دومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی ایرانی دنگ شو است که در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۹۶ منتشر شد. این آلبوم به عنوان چهار
مین اثر گروه شناخته می شود و شامل ترکیبی از موسیقی سنتی و الکترونیک است. انتشار آلبوم "مد و نای" با تأخیرهایی همراه بود. در این مدت، گروه دنگ شو چندین تک آهنگ از آلبوم را به صورت جداگانه منتشر کرد که شامل قطعاتی چون "چی زی" و "خطا کردم" بود. همچنین، موزیک ویدیویی با دکلمه آیدین آغداشلو پیش از انتشار آلبوم منتشر شد که توجهات زیادی را جلب کرد. مدیر برنامه های گروه، حمید خسرو بیگی، اعلام کرد که آلبوم در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۳۹۶ در دسترس علاقه مندان قرار خواهد گرفت و مراسم رونمایی آن در تاریخ ۱۳ مرداد برگزار خواهد شد. مراسم رونمایی آلبوم "مد و نای" با حضور چهره های برجسته ای از دنیای موسیقی و هنر برگزار شد. امید نعمتی (خواننده پیشین گروه) و فردین خلعتبری از جمله این افراد بودند. پس از انتشار، آلبوم "مد و نای" با استقبال خوبی از سوی طرفداران و منتقدان مواجه شد. این آلبوم به دلیل استفاده از افکت های الکترونیکی و تنظیمات جدید، به عنوان یکی از متفاوت ترین آثار گروه دنگ شو در سال های اخیر شناخته شد. شایا شجاع نوری و کاوه عابدین در تنظیم این آلبوم به کلی فضای دنگ شو را تغییر دادند. آلبوم "مد و نای" نه تنها به حفظ هویت موسیق
ی سنتی دنگ شو کمک کرد، بلکه با افزودن عناصر جدید، به گسترش دامنه شنیداری این گروه نیز انجامید. این آلبوم نشان دهنده تلاش گروه برای نوآوری در موسیقی ایرانی و جذب نسل جدیدی از شنوندگان است. دنگ شو بابت مدونای در پنجمین جشنواره موسیقی ما برنده جایزه بهترین آلبوم در ژانر موسیقی تلفیقی به انتخاب مردم شد. در سال ۱۳۹۸، برای اولین بار یک عضو خوانندهٔ زن، مهناز راد، به گروه ملحق شد. این گروه تا کنون تعداد زیادی اجرا در شهر تورنتو و ونکور کانادا داشته است. دنگشو و زن زندگی آزادی. گروه موسیقی دنگ شو در دوره خیزش «زن، زندگی، آزادی» که از شهریور ۱۴۰۱ پس از جان باختن مهسا امینی آغاز شد، به عنوان یکی از گروه های فعال موسیقی معاصر ایران، نقش حمایتی و همراهی فرهنگی با این جنبش را ایفا کرد. دنگ شو در این دوره با انتشار آثار و اجرای کنسرت هایی که پیام های مرتبط با آزادی، حقوق زنان و اعتراض به سرکوب را دربر داشت، به بیان صدای اعتراض نسل جوان پرداخت. این گروه با ترکیب موسیقی تلفیقی و اشعار معنادار، تلاش کرد تا فضای موسیقی اعتراضی را در حمایت از خیزش «زن، زندگی، آزادی» تقویت کند. همچنین، اعضای دنگ شو در گفتگوها و مصاحبه ها بر اهمی
ت نقش زنان در این جنبش و ضرورت تغییرات اجتماعی تأکید کردند. مجموعه کنسرت های دنگشو در لولا لانژ جدای از فضای خود دنگشو شامل قطعاتی انقلابی مرتبط با این موضوع می شد. از قطعات دنگ شو در این دوران می توان به «ضحاک»، «زلف های انقلابی» (که بعد ها با نام دلم دلم دلم منتشر شد) نام بود. "دنگ شو" در جشنواره هایی از جمله جشنواره فیلم فجر، جشنواره تیرگان و جشنواره ترمه نیز اجرا داشته است که با تحسین منتقدان همراه بوده است. اعضا. اعضای کنونی. اعضای دنگشو به دلایل نامعلوم این گروه را ترک کرده اند و بر خلاف گذشته که هر شخص در گروه نقش ثابتی داشت، در حال حاضر کل گروه بر پایه حضور صرف برادران شجاع نوری است و باقی نوازنده ها و خواننده ها صرفاً حالت مهمان دارند و در هر اجرا و هر قطعه تغییر می کنند. به ویژه اینکه در حال حاضر نقش و حضور سکسوفون به عنوان یکی از سازهای اصلی و نمادین دنگشو به طرز قابل توجهی کاهش پیدا کرده. دیگر همراهان دنگ شو. دنگ شو از ابتدا، با هنرمندان دیگری نیز همکاری داشته است. صبا صمیمی (نوازنده تنبک و سازهای کوبه ای)، خشایار روانگر، جان کالدس، اسحاق چگینی، لیون درزیباشیان، روزبه اسفندارمز، آبتین یغماییان، پد
رام حاجی باشی (درامز)، سام مظاهری، دارا دارایی، صالح زارعی، کسری سبکتکین، بابک ریاحی پور، داریوش دهقانی آذر (گیتار بیس)، کاوه عابدین، علی کیانیان (طراح صدا) و کیمیا روانگر (معروف به میا پلیز، طراح گرافیک های آلبوم اتاق گوشواره) از جمله این هنرمندان هستند. تا کنون نام هایی مانند علی زندوکیلی، ابوذر صفاریان، امید نعمتی، سپنتا مجتهدزاده، میلاد باقری، شهریار سیاوش، افشین خواجه نژاد به عنوان ترانه سرا، و سعید آتانی، امین هدایتی، هنگامه قاضیانی، غزل شاکری آناهیتا دری، مهناز راد، شهریار سیاوش به عنوان خواننده توسط "دنگ شو" به شنوندگان موسیقی در ایران معرفی شده اند. همچنین اشکان چگینی طراح ویدیوهای کنسرت و طراحی گرافیک آلبوم مد و نای را نیز بر عهده داشت. جدایی میلاد باقری و دنگ شو از یکدیگر هنوز به طور رسمی اعلام نشده است اما در آخرین اجرای دنگ شو در سال ۲۰۲۲ خارج از کشور میلاد باقری گروه را همراهی نکرد. حمید خسروبیگی، مدیر برنامه های دنگ شو، تا پیش از مهاجرت دنگ شو، مدیریت این گروه را بر عهده داشت. در این گزارش خبرنگاری مهر در سال ۹۵ (پیش از جدایی میلاد باقری از گروه) طاها پارسا در مورد علت جدایی خوانندگان از این گر
وه توضیحاتی می دهد: آلبوم پنجم با نام «بهتر از درک و سکون». بنا بر مطلب ارائه شده در کانال دنگ شو در تلگرام در سال ۱۳۹۹ قرار بود این گروه آلبوم پنجم خود را منتشر کند. بسیاری از قطعات این آلبوم ابتدا با صدای مهناز راد تنظیم شده بودند، که جدایی این خواننده از گروه موجب تاخیر در انتشار این آلبوم شد. طی این دوران گروه دنگ شو تعداد اندکی کنسرت پراکنده بدون حضور بند برگزار کرد. طاهاپارسا در این دوران لایو های گفت و گو محور در صفحه اینستاگرام دنگ شو را آغاز کرد. اخباری در این دوران مبنی بر اعتیاد وی منتشر شدند که سرانجام منتهی به فحاشی های وی در یکی پست نسبت به فارسی زبانان و در نهایت یکی از لایو ها بصورت برهنه شد. پس از این لایو شایا شجاع نوری در کانال تلگرامی دنگ شو صحبت هایی درباره اتفاقات رخ داده انجام داد و بدون عذرخواهی پرونده این ماجرا بسته شد. پس از گذشت مدت ها دنگ شو در این دوران تک قطعه ای با نام «شدی با من» که ساخت آن مربوط به سال ها پیش بود را اجرا و منتشر کرد و مدت ها به سکوت رفت. اوایل سال ۱۴۰۳ پس از مدت ها صفحه اینستاگرام دنگشو اقدام به انتشار چند موزیک ویدیو از کنسرت های قدیمی و در نهایت موزیک ویدیو
قطعه دنگ شو کرد (موزیک ویدیو این قطعه سال 2014 ساخته شده بود ولی منتشر نشده بود). خبر ها حاکی از بازگشت گروه دنگ شو بود تا اینکه طاهاپارسا در صفحه دنگشو عکسی از خودش و برادرش با قسمتی از شعر قطعه اول آلبوم دلتنگ شو منتشر کرد: "قصه همین شد، ما شهری نداریم پس عشقی نخواهیم، یاری نگیریم". چند ماه بعد قطعه الکترونیک-راک Up In Flames در سکوت در صفحه ساندکلاود این گروه منتشر شد که بشدت در تعارض با فرهنگ قدیمی دنگشو قرار داشت. دکلمه های این قطعه (ظاهرا به یاد دکلمه های قدیمی آیدین آغداشلو و رویا نونهالی توسط مایکروسافت نریتور ساخته شده بودند!) مدتی بعد گروه تیزری با تنظیم جدید از قطعه «ماهی ها» در رابطه با کنسرت جدید در شهر مونیخ منتشر کرد و ذکر کرد که در این کنسرت از خواننده جدید خود رونمایی خواهند کرد. در این کنسرت طاهاپارسا به علت اینکه اداره پست کانادا اشتباها پاسپورت او را ارسال نکرده بود، نتوانست حضور بیابد و شایا شجاع نوری و شهریار سیاوش (خواننده جدید و نوازنده تار و تمبک) به تنهایی اجرا را انجام دادند. طاها پارسا در نهایت پس از این اجرا با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود خبر داد که به زودی آلبوم پنجم گروه
دنگشو با حضور شهریار سیاوش به نام «بهتر از درک و سکون» منتشر خواهد شد و فصل جدید گروه دنگ شو با فعالیت ها و کنسرت های تازه از سر گرفته خواهند شد. سر انجام این آلبوم به صورت تک قطعه های جدا از هم و نهایتا بطور کامل در سال ۱۴۰۴ منتشر شد و خبر رونمایی آن اولین بار در برنامه روک لایو ۴ منتشر شد. این آلبوم توسط اشکان نراقی و شایا شجاع نوری تنظیم شده و به نسبت آلبوم های پیشین صدا های آکوستیک حضور کم رنگی دارند. طاهاپارسا خوانندگی اغلب قطعات این آلبوم را به تنهایی به عهده دارد و سکسوفون و پیانو و تنبک که ساز های نمادین دنگشو به حساب می آمدند حضور بسیار کمی در این آلبوم دارند. آهنگ شناسی. مجموعه قطعات تجربی. به گفته طاها پارسا از ۱۳۹۳ دنگ شو، برخی از اجراها یا قطعات تجربی-پژوهشی خود را بصورت قطعاتی با برچسب Dang EXP منتشر خواهد کرد که به طور کلی فضای متفاوتی با فضای اصلی دنگ شو خواهند داشت. تاکنون از مجموعه Dang EXP قطعات زیر منتشر شده اند: سازها. سازهای اصلی دنگ شو از ابتدا که توسط طاها پارسا، رضا شایا، صبا صمیمی و سپنتا مجتهدزاده شامل پیانو، ساکسیفون و تنبک می شوند. ابوا، فاگوت، ارکستر زهی، گروه کر، آکاردئون، کوزه،
گیتار الکتریک، فلوت، کلارینت و سازهای دیگری هم در بسیاری کارهای دنگشو استفاده شده است.
راپسودی یک فروشگاه برخط موسیقی است که تنها در ازای پرداختِ حقِ اشتراک، خدمات ارائه می دهد. این فروشگاه که از دسامبر ۲۰۰۱ آغاز به کار کرد تنها در ایالات متحده قابل دسترس است. در ۶ آوریل ۲۰۱۰ راپسودی رسماً استقلالش از ریل نتورکس را اعلام کرد. پرونده های بارگیری شده از راپسودی دارای محدودیت استفاده می باشند که توسط هِلیکس، نسخهٔ راپسودی از مدیریت حقوق دیجیتال بر روی پرونده های AAC+ یا WMA، اعمال می شوند. راپسودی تک آهنگ های ام پی تری را بدون محدودیت مدیریت حقوق دیجیتال به فروش می رساند.
کرگدن دورر تصویری است با تکنیک گراور چوبی یا باسمه که به وسیله نقاش و گراورساز آلمانی، آلبرشت دورر در سال ۱۵۱۵ میلادی ساخته شده است. این اثر بر پایه یک انگاره مختصر و طرح اولیه از یک کرگدن هندی توسط یک نقاش ناشناس ایجاد شده بود. این کرگدن زنده یک سال پیش از خلق تصویر کرگدن دورر، وارد لیسبون شده بود. آلبرشت دورر هرگز پیش از این یک کرگدن واقعی را ندیده بود. این کرگدن نخستین نمونه زنده ای بود که در اروپا و پس از امپراتوری روم مشاهده شده بود. در اواخر سال ۱۵۱۵، پادشاه پرتغال مانوئل اول این هدیه را برای لئون دهم پیشکش کرده بود اما در اواخر سال ۱۵۱۶ این کرگدن در یک کشتی شکسته واقع در سواحل ایتالیا مرد.
نیکولاس یولیچ می آل، یک ستاره شناس رصدی (observational astronomer) آمریکایی (زاده ۹ می ۱۹۰۶- درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۹۳) است. وی دکتری خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت داشته و در رصدخانه لیک مشغول به کار و از ۱۹۳۴ تا ۱۹۶۰ در آن جا ماند. از ۱۹۶۰ تا بازنشستگی در رصدخانه ملی کیت پیک مشغول به کار بود. وی در رصدخانه ملی کیت پیک به عنوان رئیس مشغول به کار بوده و مسئول ساخت تلسکوپ چهارمتری بازتابی رصد خانه بود. این تلسکوپ به نام او نامگذاری گردیده است. در زمان ریاست وی رصدخانه ملی کیت پیک و رصدخانه میان آمریکایی سرو تولولو به عنوان بالاترین رصدخانه جهان معروف شدد
لایار یک شرکت هلندی مستقر در آمستردام می باشد، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. در این شرکت یک مرورگر موبایل با نام لایر ساخته شد. این مرورگر با استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده به کاربران امکان یافتن اشیای گوناگون را می دهد. در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۰، انجمن دنیای اقتصاد، این شرکت را به عنوان پیشگام تکنولوژی در سال ۲۰۱۱ معرفی کرد. تکنولوژی. این مرورگر از دستگاه های زیر استفاده می کند: برای تشخیص موقعیت و زاویه دید کاربر از این دستگاه ها باهم استفاده می شوند. از موقعیت جغرافیایی، انواع مختلفی از داده ها بر روی نمای دوربین قرار می گیرد، مانند قرار دادن یک لایهٔ اضافه.
امپراتور کوشو (به ژاپنی: 孝昭天皇؛ "کوشو تِننو") همچنین به عنوان "میاماتسوهیکو کایسینه نو میکوتو" نیز، شناخته می شود، پنجمین امپراتور ژاپن بود، که با توجه به نظم سنتی جانشینی به این منصب رسید. هیچ گونه تاریخ مشخصی نمی تواند به زندگی این امپراتور اختصاص داده شود، اما قاعدتاً وی در حدفاصل سال های ۴۷۵ تا ۳۹۳ قبل از میلاد، فرمانروای ژاپن در نظر گرفته می شود.
اسلام آباد نام یکی از روستاهای مهم بخش خبر در شهرستان بافت در استان کرمان است. پیشینه و ویژگی های کلی. پیش از انقلاب اسلامی در منابع رسمی شاه آباد نامیده می شد. این منطقه به دلیل وجود خاک حاصلخیز و قنوات متعدد از دیرباز دارای کشتزارهای وسیع گندم بوده است. قلعه ها مساجد و تپه های باستانی متعدد در این ناحیه حکایت از شهری پر رونق در گذشته دارد. هنوز هیچ مطالعه علمی باستان شناسی در این منطقه انجام نشده اما با توجه به شکل و نقشه دیوار های قلعه ها می توان قدمتی حداقل معادل دوره ساسانی برای آنها قائل شد. مسجد جامع شاه آباد و قلعه ی زهرا خانم از معدود آثار باقی مانده از دوران گذشته هستند. قنات دولت آباد که طولانی ترین قنات شهرستان بافت است نیز در این روستا واقع است. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال نود و پنج ۱٬۱۰۶ نفر است و از نواحی مهم کشاورزی شهرستان بافت به شمار می رود. فاصله این روستا تا شهر بافت نزدیک به ۴۲ کیلومتر است و در جنوب غربی شهرستان بافت قرار گرفته است. این روستا در حاشیه یک از بزرگ ترین پارک های ملی ایران یعنی پارک ملی خبر قرار گرفته است. موقعیت اقلیمی. آب وهوای روستای اسلام آباد معتدل و خشک است و ت
ابستان های نسبتاً معتدل و زمستان های بسیار سردی دارد. بارش ها در فصل زمستان به صورت برف و باران است و در سایر فصول رگبار باران می باشد. این روستا به دلیل ارتفاع بالای خود که ۲٬۰۵۶ متر از سطح دریاست، از نواحی مهم اقلیمی و آب و هوایی شهرستان بافت و استان کرمان محسوب می شود. از مهمترین ارتفاعات مجاور روستای اسلام آباد می توان به کوه خبر با ارتفاع ۳٬۸۵۱ متر اشاره کرد. موقعیت اجتماعی و انسانی. مردم روستای اسلام آباد بیشتر به شغل کشاورزی و دامپروری اشتغال دارند. عده ای نیز در مشاغل دولتی و در شهر بافت مشغول به کارند. مردم این روستا به اعتقادات مذهبی خود وفادارند. ویژگی های ساختاری و ساختمانی. خانه ها و منازل در روستای اسلام آباد (شاه آباد) به دو صورت خشتی و شیروانی و نیز منازل جدیدساز و امروزی وجود دارد. تمایل به ساخت خانه های جدید و امروزی در این روستا بیشتر شده است و خانه های قدیمی که خشتی و گنبدی بوده اند با خانه های جدید جایگزین می شوند. با اینکه این روستا از آب و هوای نسبتاً خوبی برخوردار است اما با این حال در گذشته به رسم خانه های استان کرمان مردم منازل خود را به صورت گنبدی می ساخته اند. کشاورزی. محصولات اصلی
روستای اسلام آباد (شاه آباد) بیشتر بادام، پیاز، خیارسبز است که از کیفیت بالایی نیز برخورداند. علاوه بر این میوه جات هم مانند زردآلو، هلو و سیب نیز در این روستا یافت می شود. پسته کاری نیز در این روستا رایج است.
انجمن تئوسوفی بدنه سازمانی تئوسوفی، یک جنبش دینی نوظهور و باطنی است که در سال ۱۸۷۵ در شهر نیویورک تأسیس شد. از بنیان گذاران آن می توان به هلنا بلاواتسکی، عارف روس و اندیشمند اصلی جنبش تئوسوفی، و نیز ، نخستین رئیس انجمن، اشاره کرد. این جنبش از منابع گوناگون تأثیر پذیرفت، از جمله فلسفه ها و جنبش های کهن اروپایی همچون نوافلاطونی و علوم خفیه، و نیز بخش هایی از سنت های دینی شرقی مانند هندوییسم و بودیسم. بنیان گذاران «تئوسوفی» را آمیزه ای از علم، دین و فلسفه توصیف می کردند. آنان معتقد بودند که هدف زندگی انسان رهایی معنوی است و روح انسان پس از مرگ جسمانی از طریق فرایند کارما تناسخ می یابد؛ اصلی که از ادیان هندی گرفته شده است. حدود سال ۱۸۸۰، بلاواتسکی و اُلکات به هند رفتند و پس از آن سازمان به دو شاخه تقسیم شد: انجمن تئوسوفی (آدیار، هند) و انجمن تئوسوفی (پاسادنا، کالیفرنیا). سازمان اولیه تئوسوفی پس از انشعابات فراوان، امروز چندین جانشین دارد. تئوسوفی امروزه یک مدرسه فلسفی فعال است و به واسطه فرایند انشعابی، افزایشی را نسبت به دیگر عقاید مذهبی، فلسفی و عرفانی تجربه کرده است. تاریخ. تشکیل. جامعه تئوسوفی به طور رسمی در
نیویورک ایالات متحده آمریکا در نوامبر ۱۸۷۵ توسط هلن بلاواتسکی و هنری استیل اُلکات، و دیگران تأسیس شد. هدف نخستینش مطالعه و توضیح علوم سری، علوم اسرارآمیز از قبیل روح و غیره بود. بعد از چندین سال الکات و بلاواتسکی به هند رفتند و دفتر مرکزی بین المللی این انجمن را درآدیار در مدرس(چینای فعلی) تأسیس کردند. آن ها همچنین به مطالعه مذاهب شرقی علاقه مند شدند و این مسائل در دستور کار این انجمن قرار گرفت. پس از چندین بازنگری، اهداف انجمن در تاریخ ۳ آوریل ۱۹۰۵ در چِنای (مدراس) رسماً ثبت شد. سه هدف اصلی انجمن تئوسوفی چنین تعریف گردید: همدلی با این اهداف تنها شرط عضویت در انجمن بود. انجمن به عنوان نهادی غیرمذهبی (غیر فرقه ای) سازماندهی شد. در قانون اساسی و آیین نامهٔ انجمن تئوسوفی چنین آمده بود: مادهٔ اول: قانون اساسی «انجمن تئوسوفی کاملاً غیر فرقه ای است و پذیرش هیچ فرمول اعتقادی، ایمان یا آیینی شرط عضویت نیست؛ اما هر متقاضی و هر عضو باید با تلاش برای ایجاد هسته ای از برادری جهانی انسان ها همدل باشد.» مادهٔ سیزدهم: تخلفات «هر عضوی که به هر طریقی بکوشد انجمن را در منازعات سیاسی دخالت دهد، فوراً اخراج خواهد شد. هیچ عضوی، ه
یچ مقام یا شورایی از انجمن تئوسوفی ــ یا از هر بخش یا شاخهٔ آن ــ حق ندارد آموزه ای را به عنوان دکترین رسمی مورد حمایت یا تبلیغ انجمن معرفی کند.» انجمن این دیدگاه را در قطعنامه ای که ۲۳ دسامبر ۱۹۲۴ به وسیلهٔ شورای عمومی تصویب شد، دوباره مورد تأیید قرار داد. سه سال پیش از آن، در ۱۹۲۱، منشور تأسیس انجمن تئوسوفی اسپانیا امضا شد که دارای شعب محلی در شهرهای مادرید، تراسا، بارسلون، سویا، والنسیا، آلیکانته، زانونی، کادیس و دارما بود. اساتید پنهان. یکی از اصول اصلی فلسفی که توسط انجمن ترویج شد نظریه پیچیده ای از تکامل هوشمند کل هستی بود که در مقیاس جهانی، هم جنبه های فیزیکی و هم غیرفیزیکی را از جهان شناخته شده و ناشناخته در برمی گرفت و همه بخش های تشکیل دهنده اش را صرف نظر از اندازه مشخص یا اهمیت، تحت تأثیر قرار می داد. این تئوری در اصل در کتاب «دکترین پنهانی»، اثر ۱۹۸۸ مادام بلاواتسکی منتشر شد. براساس این نگاه، تکامل بشریت در زمین (و فراسو) بخشی از تکامل کیهانی کلی است که توسط سلسله مراتب معنوی پنهانی، به اصطلاح اساتید حکمت باستان، که مقامات رده بالایی از موجودات پیشرفته معنوی را تشکیل می دهند نظارت می شود. بلاواتسک
ی، انجمن تئوسوفی را یکی از تلاش های بسیار این سلسله مراتب پنهان در طول هزاران سال، جهت راهنمایی بشریت -و در هماهنگی با طرح کلی تکامل هوشمند کیهان- به سمت هدف نهایی غیرقابل تغییرش تشریح می کرد: یعنی دستیابی به کمال و مشارکت ارادی و آگاهانه در فرایند تکامل. این تلاش ها به زیرساختی زمینی (همچون انجمن تئوسوفی) نیاز داشت که بلاواتسکی آن را با الهام از تعدادی ماهاتما که اعضای این سلسله مراتب پنهان بودند، بنیان گذاشت. انشعاب. بعد از مرگ هلنا بلاواتسکی در ۱۸۹۱، رهبران انجمن در ابتدا به نظر می رسید که با یکدیگر به طور مسالمت آمیزی کار کنند. اما این امر دوام چندانی نیاورد. ویلیام کوان جاج ابتدا توسط کلنل هنری استیل الکت و سپس توسط عضو برجسته تئوسوفی آنی بیسانت به نامه های جعلی از طرف ماهاتما متهم شد، همکاری اش را با آن ها در ۱۸۹۵ پایان داد و بسیاری از بخش آمریکایی انجمن را با خود برد. سازمان اصلی توسط الکت و بیسانت رهبری شد و تا به امروز در آدیار هند باقی مانده است و به عنوان انجمن تئوسوفی آدیار هند شناخته می شود. گروه تحت رهبری جاج بعدها به جناحی تحت رهبری کاترین تینگل و جناح دیگری تحت رهبری منشی جاج، ارنست تیمپل هارگ
رو تقسیم شد. در حالیکه جناح هارگرو چندان دوامی نیافت، جناح تحت رهبری تینگل تا به امروز به عنوان «انجمن تئوسوفی» با ذکر صریح «دفتر مرکزی بین المللی پاسادینا، کالیفرنیا» باقی ست. سازمان سومی نیز به نام «لژ متحد تئوسوفیست» یا ULT در ۱۹۰۹ از سازمان اخیر جدا شد. در ۱۹۰۲ رودلف اشتاینر به دبیر کلی بخش اتریش-آلمان انجمن تئوسوفی رسید. او گرایشی فلسفی-غربی و به نسبت مستقل از دفتر مرکزی آدیار داشت. بعد از برخوردهای فلسفی جدی با آنی بیسانت و دیگر اعضای رهبری در زمینه اهمیت معنوی مسیح و در زمینه جایگاه پسر جوانی به نام کریشنا مورتی، او و اکثر اعضای اتریشی و آلمانی در ۱۹۱۳ از انجمن جدا شدند و انجمن آنتروپوسوفیکال را تشکیل دادند که تا به امروز باقی ست و شاخه هایی در چندین کشور شامل آمریکا و کانادا دارد. معلم جهانی. علاوه بر اهداف ذکر شده، در اوایل ۱۸۸۹ بلاواتسکی به طور عمومی اعلام کرد که هدف از تأسیس انجمن، آماده کردن بشریت جهت پذیرش معلمی جهانی بوده است. براساس دکترین تئوسوفی که در بالا تشریح شد، یک ماهیت معنوی پیشرفته (مایتره the Maitreya) در فواصل معینی بر روی زمین به منظور هدایت تکامل نوع بشر ظهور می کند. مأموریت این پی
ام رسانان آن است که به طور عملی دانش مورد نیاز جهت سوق انسان به سطح تکاملی بالاتر را به شیوه و زبانی که برای بشر معاصر قابل فهم باشد تشریح کنند. آنی بیسانت در سال ۱۹۰۷ رهبر انجمن تئوسوفی شد. او برخلاف بلاواتسکی، که پیش بینی کرده بود ظهور «معلم جهانی» تا ربع پایانی قرن بیستم رخ نخواهد داد، معتقد بود این رویداد بسیار زودتر اتفاق می افتد. جیدو کریشنامورتی. یکی از کسانی که ظهور قریب الوقوع مایتره را به عنوان معلم جهانی انتظار داشت چارلز لیدبیتر بود. در ۱۹۰۹ وی جیدو کریشنامورتی، نوجوان هندی را به عنوان مناسب ترین کاندید برای معلم جهانی اعلام کرد. خانواده کریشنامورتی چندین ماه پیش از آن به دفتر مرکزی انجمن تئوسوفی در آدیار، هند نقل مکان کرده بود. در پی این کشف، کریشنامورتی تحت حمایت انجمن قرار گرفت و به طور گسترده ای جهت آماده سازی برای مأموریت مورد انتظار، از وی مراقبت شد. هر چند قبل از ۱۹۲۵م کریشنامورتی حرکتی خارج از مسیر مورد انتظاری که رهبران انجمن تئوسوفی در آدیار و بسیار از تئوسوفیست ها از وی داشتند، نکرده بود، در ۱۹۲۹م به طور علنی دستورالعمل استار (ستاره) را (سازمانی که توسط رهبر انجمن تئوسوفی به منظور آماده