Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عمرش ۱۱۲ سال، در تأیید تاریخ اول این قطعه ذکر شده است که به حساب ابجد تولدش سال ۵۳۸ است و درگذشتش سال ۶۵۰ هجری است: ۴۳۸=۲۵۳–۷۹۱ ظاهراً این تاریخ درست نیست زیرا هنگامی که شیخ به مولتان رفت، شاهزاده محمد پسر غیاث الدین بلبن، از او درخواست که بر طول مدت اقامت خود در آن جا بیفزاید، و این تاریخ نمی تواند قبل از سال ۶۶۳–۶۶۴ ه .ق باشد. زیرا مقارن این زمان غیاث الدین بر تخت نشست و محمد را به حکومت مولتان منصوب نمود؛ بنابراین بیشتر احتمال دارد که سال ۶۷۳ ه .ق با تاریخ وفات او مطابقت کند. آثار. بعضی به غلط عثمان مروندی را مصنف کتاب معروف «عشقیه» دانسته اند و علت این اشتباه شباهت نام وی با منصف «عشقیه» عثمان انصاری و هم وزن بودن لغت «مروندی» با «انصاری» بوده است، گفتنی است که در کتاب «عشقیه» اشعاری از حافظ و جامی و بعضی از شاعران دیگر است که پس از دوران عثمان مروندی می زیسته اند.
صفحهٔ اصلی میلیون دلاری وبگاهی است که ایدهٔ آن در سال ۲۰۰۵ توسط الکس تیو ، دانشجویی از ویلتشر انگلستان، برای تأمین مخارج تحصیلات دانشگاهی خود شکل گرفت. صفحهٔ اصلی وبگاه از یک میلیون پیکسل که در شبکه ای چیدمان یافته اند تشکیل شده است و پیوندهای تصویری موجود در آن به ازای یک دلار برای هر پیکسل در قالب های به فروش رفتند. خریداران قالب های پیکسلی، تصویری کوچک بر روی پیکسل ها قرار می دادند که به یک نشانی اینترنتی پیوند می خورد و هنگامی که مکان نمای ماوس بر روی تصویر قرار می گرفت نوشته ای تبلیغاتی نیز ظاهر می شد. هدف از راه اندازی وبگاه این بود که با فروش تمامی پیکسل های موجود در تصویر، درآمدی معادل یک میلیون دلار نصیب خالقش شود. به گزارش وال استریت ژورنال، این وبگاه الهام بخش سایر وبگاه هایی شده است که پیکسل می فروشند. صفحهٔ اصلی میلیون دلاری که در ۲۶ اوت ۲۰۰۶ آغاز به کار کرد خیلی زود به یک رویداد اینترنتی تبدیل شد. بالاترین رتبهٔ ترافیک وبگاه در الکسا به ۱۲۷ رسید و تا ۱ اوت ۲۰۱۲ رتبهٔ آن ۴۴٬۶۳۵ بوده است. ۱٬۰۰۰ پیکسل آخر در ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶ در ای بی به حراج گذاشته شد و در ۱۱ ژانویه با بالاترین پیشنهاد به قیمت ۳۸٬۱۰۰
دلار به فروش رسید و سود ناخالص ۱٬۰۳۷٬۱۰۰ دلاری را نصیب الکس تیو کرد. به هنگام حراج ژانویهٔ ۲۰۰۶، وبگاه مورد حملهٔ محروم سازی از سرویس قرار گرفت و تقاضای پول شد؛ با رد درخواست هکرها از جانب تیو، وبگاه یک هفته از دسترس بازدیدکنندگان خارج شد تا اینکه سامانهٔ امنیتی میزبان به روزرسانی شد. پلیس فدرال آمریکا و پلیس ویلتشر به تحقیق و بررسی حمله و اخاذی صورت گرفته پرداختند. ایده. ایدهٔ ایجاد صفحهٔ اصلی میلیون دلاری در اوت ۲۰۰۵ به ذهن الکس تیو، دانشجویی از کریکلید در ویلتشر انگلستان، وقتی که ۲۱ سال داشت خطور کرد. قرار بود که الکس به زودی دوره ای سه ساله را دربارهٔ مدیریت کسب وکار در دانشگاه ناتینگهام بگذراند و از این ناراحت بود که باید از وام دانشجویی استفاده کند که بازپرداخت آن ممکن است سال ها طول بکشد. به عنوان راهی برای به دست آوردن پول، تیو تصمیم گرفت تا یک میلیون پیکسل را در یک وبگاه، به قیمت هر کدام یک دلار بفروشد. خریداران می توانستند تصویر، لوگو یا تبلیغ خود را روی پیکسل ها نمایش دهند و پیوندی به وبگاه خود نیز برقرار سازند. پیکسل ها به جای پوند بریتانیا به دلار آمریکا فروخته شدند، زیرا در آمریکا جمعیت بیشتری
نسبت به بریتانیا از اینترنت استفاده می کنند و تیو بر این باور بود که اگر پیکسل ها به دلار آمریکا فروخته شوند تعداد افراد بیشتری از این ایده استقبال خواهند کرد. همچنین در سال ۲۰۰۵، پوند در برابر دلار ارزش بالایی داشت، به گونه ای که هر پوند معادل ۱٫۸۰ دلار بود و در نتیجه قیمت پیکسل ها برای بسیاری از خریداران احتمالی بیش از حد گران بود. هزینه ای که تیو برای راه اندازی وبگاه خرج کرد، ۵۰ یورو بود که شامل ثبت نام دامنه و میزبانی وبگاه می شد. وبگاه در ۲۶ اوت ۲۰۰۵ دایر گردید. صفحهٔ اصلی وبگاه متشکل بود از یک بنر که نام وبگاه روی آن نقش بسته بود، یک شمارشگر که تعداد پیکسل های فروخته شده را نشان می داد، یک نوار ناوبری که حاوی ۹ پیوند کوچک به صفحات داخلی وبگاه بود، و یک شبکهٔ مربعی خالی متشکل از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ پیکسل که به ۱۰٬۰۰۰ قالب ۱۰۰ پیکسلی تقسیم شده بود. تیو به خریداران تعهد داد که وبگاه تا دست کم ۵ سال، یعنی حداقل تا ۲۶ اوت ۲۰۱۰، سرپا بماند. فروش پیکسل ها. از آنجایی که پیکسل بسیار کوچک است و به آسانی دیده نمی شود، پیکسل ها در قالب های ۱۰۰ تایی و در ابعاد برای فروش ارائه شدند؛ در نتیجه حداقل قیمت خرید پیکسل ها ۱۰۰ دلار
بود. سه روز پس از آغاز به کار وبگاه، اولین پیکسل ها را یک وبگاه موسیقی برخط خرید که توسط یکی از دوستان تیو گردانده می شد. او ۴۰۰ پیکسل را در یک قالب خرید. در ابتدا بازاریابی وبگاه تنها از طریق دهان به دهان بود، اما پس از آنکه وبگاه، ۱٬۰۰۰ دلار فروش کرد، یک اطلاعیهٔ مطبوعاتی منتشر شد که توسط بی بی سی پوشش داده شد. رجیستر، وبگاه اخبار فناوری، در ماه سپتامبر در دو مقاله به معرفی صفحهٔ اصلی میلیون دلاری پرداخت. تا انتهای سپتامبر، صفحهٔ اصلی میلیون دلاری تقریباً ۲۵۰٬۰۰۰ دلار درآمد برای تیو به ارمغان آورده بود و در بخش «تکاننده ها و لرزاننده ها» ی الکسا رتبهٔ سوم را پس از وبگاه های بریتنی اسپرز و "فوتو دیستریکت نیوز" به دست آورده بود. ۶ اکتبر، تیو اعلام کرد که وبگاهش ۶۵٬۰۰۰ بازدیدکنندهٔ مجزا داشته است. و ۱٬۴۶۵ امتیاز در وبگاه دیگ به دست آورده که آن را به یکی از پر امتیازترین ها در آن هفته تبدیل کرده است. یازده روز بعد تعداد بازدیدکنندگان وبگاه به ۱۰۰٬۰۰۰ نفر رسید. تا ۲۶ اکتبر، دو ماه پس از آغاز به کار صفحهٔ اصلی میلیون دلاری، بیش از ۵۰۰٬۹۰۰ پیکسل به ۱٬۴۰۰ خریدار فروخته شده بود. تیو اعلام کرد که تا شب اول سال نو، تع
داد بازدیدها از وبگاه به ۲۵٬۰۰۰ نفر در هر ساعت رسیده و رتبهٔ ۱۲۷ را در الکسا به دست آورده است. او همچنین اعلام کرد که ۹۹۹٬۰۰۰ پیکسل از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ پیکسل به فروش رفته است. تیو در ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶ اعلام کرد به دلیل آنکه تقاضا برای ۱٬۰۰۰ پیکسل پایانی بسیار زیاد بوده، «منصفانه ترین و منطقی ترین راه» برای فروش آن ها، حراج کردنشان در ای بی است؛ به جای آنکه بخواهد «راستی و منحصربه فرد بودنِ ذاتی این ایده» را با ایجاد صفحهٔ مشابه دیگری خراب کند. حراج پیکسل ها ده روز به طول انجامید و ۹۹ پیشنهاد قابل قبول ارائه شد. اگرچه مبالغی در حد ۱۶۰٬۱۰۹٫۹۹ دلار نیز پیشنهاد شده بود ولی اکثرشان پس گرفته شدند یا به عنوان شوخی باطل شدند. تیو در این باره گفت: «من واقعاً با آن ها تماس تلفنی گرفتم و معلوم شد آن ها شوخی می کردند، که واقعاً مأیوس کننده بود، در نتیجه در آخرین لحظه آن پیشنهادها را حذف کردم». بالاترین مبلغ قابل قبول، ۳۸٬۱۰۰ دلار بود، که توسط یک فروشگاه اینترنتی به نام MillionDollarWeightLoss.com پیشنهاد شده بود که محصولاتی مرتبط با رژیم غذایی می فروشد. تیو اذعان کرد که انتظار داشته است به دلیل توجه رسانه ها، پیکسل های آخر به قیمت
ی بالاتر از ۳۸٬۱۰۰ دلار فروخته شوند. درآمد ناخالص تیو از صفحهٔ اصلی میلیون دلاری ۱٬۰۳۷٬۱۰۰ دلار در عرض پنج ماه بود. تیو انتظار داشت که پس از کسر هزینه ها، مالیات و اهدای کمک مالی به پرینس تراست، سازمانی خیریه مرتبط با امور جوانان، درآمد خالصی معادل ۶۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰۰٬۰۰۰ دلار کسب کرده باشد. برخی از خریداران پیکسل عبارت بودند از: فروشگاه کادویی بونانزا، پاندا سکیوریتی، تهیه کنندگان ""، اورنج، تایمز، راپسودی، تینیشس دی، یاهو!، قمارخانه های برخط، کسب وکارهای کوچک خصوصی، و شرکت های ارائه دهندهٔ ترفندهای زود پولدار شو، خدمات دوست یابی اینترنتی، وام های شخصی، نمونه های رایگان، و طراحی وب. در رسانه ها. پس از آنکه در ماه سپتامبر اطلاعیه ای مطبوعاتی منتشر شد و اولین توجه ها را به سوی وبگاه جلب کرد، بی بی سی آنلاین، رجیستر، "دیلی تلگراف"، و "پی سی پرو" در مقاله هایی به بررسی صفحهٔ اصلی میلیون دلاری پرداختند. همچنین تیو به برنامه های صبحگاهی تلویزیونی "اسکای نیوز سانرایز" و "بی بی سی برکفست" دعوت شد تا دربارهٔ وبگاه صحبت کند. در ماه نوامبر صفحهٔ اصلی میلیون دلاری در حال شهرت یافتن در سطح جهان بود و توجه "فاینانشیال تایمز دو
یچلند" آلمان، تی وی ان زد نیوزیلند، ترا نتورکس در آمریکای لاتین، "چاینا دیلی" چین، و "ادویک"، "فلوریدا تودی"، و "وال استریت ژورنال" آمریکا را به خود جلب کرده بود. تیو شخصی را در آمریکا استخدام کرد تا او را در امر تبلیغ و پاسخگویی به رسانه های آمریکایی یاری کند و سفری یک هفته ای را نیز به آمریکا ترتیب داد تا در مصاحبه های رادیو ای بی سی نیوز، شبکهٔ فاکس نیوز، "اتک آو د شو!" و برنامه های خبری محلی حضور به هم برساند. ایدهٔ راه اندازی صفحهٔ اصلی میلیون دلاری «ساده و زیرکانه»، «هوشمندانه»، «مبتکرانه»، و «سکویی منحصر به فرد [برای تبلیغات] همراه با اندکی شوخی و سرگرمی» توصیف شد. مارتین بینکس، سرپرست مؤسسهٔ ابتکار کارآفرینی دانشگاه ناتینگهام، گفت «ایده در عین ساده بودن زیرکانه است . . . تبلیغ گران جذب تازگی و نو بودن آن شده اند . . . این وبگاه به یک رویداد اینترنتی تبدیل شده است». "پاپیولر مکانیکس" نوشت «هیچ محتوایی ندارد. نه گرافیک درست و حسابی دارد، نه اشانتیون می دهد، و نه ویدئوهای تحریک کننده ای از پاریس هیلتون دارد تا بیننده جذب شود. یک شبکهٔ تلویزیونی را تصور کنید که چیزی جز آگهی بازرگانی نشان نمی دهد، یا یک مج
له که چیزی جز تبلیغ ندارد. صفحهٔ اصلی میلیون دلاری دقیقاً همین وضعیت را دارد. مثالی متحیرکننده از قدرت بازاریابی ویروسی». دان اولدنبرگ از "واشینگتن پست" از معدود افرادی بود که به تحسین وبگاه نپرداخت و آن را «یک بازاریابی پرمنفعت ولی بدقواره، بی کیفیت، و دور از ذهن، یک سنگلاخ آکنده از تبلیغ، اسپم، بنر، و پاپ آپ» خواند. اولدنبرگ ادامه داد «شبیه تابلوی اعلاناتی است از استروئیدهای بدن سازی، لاشه ای تبلیغاتی از یک قطار که نمی شود نگاهش نکرد. مثل این است که هر چه تبلیغ بالاپر تا به حال در عمرت دیده ای یک باره جلو چشمت ظاهر شوند. معادل اینترنتی احساسِ نیازِ ناگهانی برای دوش گرفتن است.» هنگامی که آخرین پیکسل ها به حراج گذاشته شده بودند، مقاله ای راجع به تیو در مجلهٔ برخط بی بی سی نیوز منتشر شد. "وال استریت ژورنال" دربارهٔ صفحهٔ اصلی میلیون دلاری و تأثیرات آن بر جامعهٔ اینترنتی نوشت «آقای تیو خودش در جامعهٔ اینترنتی به یک فرد مشهور تبدیل شده است . . . قوهٔ ابتکار و خلاقیت . . . تصویری جالب از کارآفرینی اینترنتی را برایمان مجسم می کنند». تیو در حالی که صفحهٔ اصلی میلیون دلاری را برای تأمین مخارج دانشگاهش راه انداخته بو
د، تحصیل در رشتهٔ مدیریت بازرگانی را تنها پس از گذراندن یک ترم، نیمه کاره رها کرد و در سال ۲۰۰۸ یک شبکهٔ اجتماعی مرتبط با کسب وکار به نام پاپجم تأسیس کرد. حمله محروم سازی از سرویس. ۷ ژانویهٔ ۲۰۰۷، سه روز پیش از موعدی که قرار بود حراج ۱٬۰۰۰ پیکسل آخری پایان یابد، تیو رایانامه ای از یک سازمان به نام «گروه تاریک» دریافت کرد که در آن آمده بود در صورت عدم پرداخت ۵٬۰۰۰ دلار آمریکا تا ۱۰ ژانویه، صفحهٔ اصلی میلیون دلاری قربانی حمله محروم سازی از سرویس خواهد شد. تیو با فرض بر اینکه این تهدید یک شوخی بیش نیست، اخطار را نادیده گرفت؛ ولی یک هفته بعد رایانامهٔ تهدیدآمیز دیگری دریافت کرد که حاوی پیغامی با غلط های املایی و دستوری با مضمون «سلام وب گاه شما تحت حمله ما شد برای توقف حمله ۵۰۰۰۰ دلار فرستاد» بود. تیو به این تهدید نیز محلی نگذاشت؛ در نتیجه وبگاه با ترافیک سنگینی مواجه شد و از کار افتاد. تیو در این باره گفت «من به هیچ کدامشان جواب ندادم چون که نمی خواستم به آن ها احساس رضایت و خشنودی دست بدهد و مطمئناً قصد ندارم به آن ها باج بدهم. اتفاقاتی که برای وبگاهم رخ داد شبیه تروریسم است. اگر به آن ها پول بدهی، حملات جدیدی
را تدارک خواهند دید». وبگاه به مدت یک هفته از دسترس بازدیدکنندگان خارج شد تا اینکه سرور میزبان سامانهٔ امنیتی اش را به روز کرد و با استفاده از نرم افزارهای ضد محروم سازی از سرویس، جلو ترافیک مخرب را گرفت. از واحد جرایم پیشرفتهٔ پلیس ویلتشر و ادارهٔ بازرسی فدرال درخواست شد تا اخاذی صورت گرفته را پیگیری کنند که به اعتقاد آنان، منشأ حمله از روسیه بوده است. وبگاه های مشابه. وبگاه های متعدد دیگری نیز به تبلیغات پیکسلی روی آوردند. تیو دربارهٔ این وبگاه ها می گوید «خیلی سریع ظاهر شدند؛ الآن صدها سایت برای فروش پیکسل به وجود آمده است. کپی کارها دارند با هم رقابت می کنند.» او می افزاید «تا حالا تبلیغات کمی جذب کرده اند بنابراین فکر کنم اوضاعشان چندان مساعد نیست. این ایده فقط یک بار جواب می دهد و دلیل موفقیتش هم نو و تازه بودنش بود . . . همهٔ این سایت های کپی کار، کمدی محض اند؛ البته فکر کنم مال من کمی کمدی بود به علاوهٔ مقداری دلار واقعی.»
حق انتفاع عبارت است از حقوقی که فرد از منافع چیزی یا مالی (معمولاً مال غیر) بر خوردار می شود. در حقوق مدنی حق انتفاع عبارت است از حقی که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد، استفاده کند. در حق انتفاع، مال در مالکیت شخصی دیگر است و منافع نیز ملک شخص دیگری است و فقط شخص دارای حق انتفاع، حق استفاده و بهره برداری از آن را دارد، نه حق مالکیت بر آن. حق انتفاع نوعی مالکیت است که طی قراردادی به شخص واگذار می شود٬بنابراین اگر حق انتفاع روی مال غیرمنقول باشد، غیرمنقول تبعی و اگر روی مال منقول باشد منقول حکمی محسوب می شود. معنی لغوی. انتفاع در لغت مصدر باب افتعال و از ریشه نفع و به معنای نفع گرفتن و سود بردن می باشد. در فقه. در اصطلاح فقه این واژه دارای دو معنی است: در قانون مدنی. ماده ۴۱ ـ عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع یا عمر شخص ثالثی برقرار شده باشد. ماده ۴۸ ـ منتفع باید از مالی که موضوع حق انتفاع است سوءاستفاده نکرده و در حفاظت آن تعدی یا تفریط ننماید. تفاوت حق ارتفاق با حق انتفاع. به طور کلی می توان فرقهای حق ارتفاق و حق ا
نتفاع را در موارد ذیل بیان کرد: جستار. حق ارتفاق
صنایع جنگ افزاری یک بخش اقتصادی است که در آن جنگ افزار تولید و یا فناوری های نظامی توسعه یافته و به فروش می روند. فروش سلاح. دانستن درست درآمدی های حاصل از صنعت سلاح به طور دقیق اکنون امکان پذیر نمی باشد. در گام نخست بیشتر قراردادهای فروش سلاح عمومی نیستند. درآمدی دیگر این بخش می تواند از فروش فناوری ساخت یا تعمیر یا آموزش به کارگیری سلاح ها را هم در بر بگیرد. صنعت سلاح رشد بالای اقتصادی خود را در آمریکا برای نخستین بار به دلیل جنگ جهانی دوم به رشد قابل توجه خود رسید. در سال ۲۰۰۵ بنابر گزارش سالانه کنگره ملی ایالات متحده آمریکا ارزش تجارت سلاح در این سال به بیش از ۳۷ میلیارد دلار آمریکا برآورد شد؛ اما روزنامه فرانسوی لوموند ارزش این معاملات را بیش از ۵۰ میلیارد دلار آمریکا برآورد کرده است. تولید سلاح. به گفته سازمان غیردولتی اوکسفم ۶۴۰ میلیون میل سلاح سبک در جهان پخش شده اند (هر ده نفر یک سلاح) تولید خشاب های نظامی ۱۴ میلیارد در سال گزارش شده است. بخش دیگر از فروش سلاح مربوط به دوباره فروش سلاح کهنه ارتش های کشورهای جهان می شد. در جهان تنها سه کشور، نیجریه؛ آفریقای جنوبی و لیتوانی سلاح دست دوم خود را نابود می
کنند؛ کشورهای دیگر آن ها را انبار و سپس با قیمت پایین تر به دیگر نقاط جهان ارسال می کنند.
فرهادکوهکن از عشاق مشهور و ناکام ادب پارسی و عاشق افسانه ای شیرین رقیب خسرو پرویز بود. در متون تاریخی و ادبی قدیم اشاره ای به شخصیت او نشده است اما در بعضی از کتاب های قدیم از فرهادسپهبد و در بعضی دیگر از فرهادحکیم نام برده شده است که مهندس بود و کار ساختن بعضی از نقوش در بناهای عصر خسرو پرویز به او منسوب است. همچنین در کتاب فرهنگ نام های شاهنامه ، منصور رستگار فسائی و کتاب فرهنگ جامع نام های شاهنامه نوشته محمد رضا عادل ، می گویند « فرهاد شخصیتی پهلوانی در ایران باستان است ، او از نژاد برزین است ، به رسم پهلوانان ایران باستان دارای درفش با نقش آهو و گاومیش توصیف می شود. » نماد گاومیش نماد خاندان اسپهبدان کارنی است که اثبات شده بلوچ بوده و از کتاب تاریخ پیامبران و شاهان و فرمانروایان این سخن بدست میاد که اصالت ایرانی الاصل فهستند. نرسی و شاهپور ۲ پسر از ۷ فرزند پسری فرهاد بوده و ایل کلهر نیز معتقدند از نسل آن هستند. همچین بعضی از بزرگان ایل کوهکن در سیستان و بلوچستان نیز چنین اعتقادی دارند . همچنین فرهاد سمبل تقابل اشکانی و ساسانی هست. اسم پدر فرهاد نیز آذر بابا بوده است. فرهاد در منابع. از سدهٔ ششم قمری به بع
د که نظامی گنجوی در داستان خسرو و شیرین ماجرای عشق او و شیرین را به نظم درآورد، شهرت فرهاد در ادب فارسی از خسرو نیز فراتر رفت. در این داستان فرهاد حجار و مهندس و انسانی ساده دل و یکرنگ، به غایت نیرومند و مستغنی از مال و سخت استوار است. بر طبق افسانه ها فرهاد در مأموریتی شیفتهٔ شیرین شد امّا خسروپرویز او را به کندن کوه بیستون واداشت، با این شرط که اگر در این کار توفیق یافت شیرین را به او واگذارد، اما به این امید که او جان بر سر این کار ببازد. فرهاد با شوق و توانایی خاصی به این کار پرداخت و پاره های سنگین کوه را که ده مرد از برداشتن آن عاجز بودند، کَند. گویند به تحریک خسرو پرویز، پیرزنی به دستور خسرو پرویز در ازای طلا به دروغ خبر مرگ شیرین را به او داد. فرهاد با شنیدن این خبر، ابتدا پیرزن را به علت رساندن خبر بد به او، مجازات کرد. او را به کوه بیستون کوبیده و در همانجا باقی ماند و مثانه او خالی شد سپس تیشهٔ خود را هفت بار به اسمان پرت کرد و فرشتگان شش بار مانع از برخورد تبر با او شدند. بار هفتم تبر بر سر فرهاد زد و در دم جان سپرد. البته در روایتی که وحشی بافقی بعدها به تقلید از نظامی نوشت، فرهاد با کوبیدن تیشه
بر سر خود، خودکشی می کند. شخصیت فرهاد همچون اسطورهٔ پاکبازی عشق و پایمردی در هاله ای از افسانه در شعر و ادب فارسی عرضه شده است و بر محور داستان عشق او به شیرین و رقابتش با خسرو پرویز داستان های منظوم بسیاری به وجود آمده است که به رغم برخی اختلافات در اساس با هم اشتراک دارد. همچنین در ادبیات ایران آمده که لاله از خون فرهاد از زمین برخاسته است.
هاپ یا هاپ خرگوش زبل عنوان یک فیلم/انیمیشن به کارگردانی تیم هیل و محصول شرکت ایلومنیشن انترتینمنت (سال ۲۰۱۱) است. داستان. خرگوشی به نام ای بی به موسیقی علاقه بسیاری دارد. اما او باید خرگوش عید پاک باشد، مثل پدرش. اما ای بی این را نمی خواهد؛ بنابراین به خانواده خود پشت کرده و به قصد مشهور شدن پا به شهر می گذارد اما… بازی ویدئویی. یک بازی ویدئویی بر اساس این فیلم ساخته و عرضه شد. پخش در ایران. این فیلم در ایران با نام «هاپ» (دوبله شده توسط گروه دوبلاژ گلوری) و نیز با نام «رویای آب نباتی» (دوبله شده توسط موسسه رسانه های تصویری) شناخته می شود.
استیون جان فرای (زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۵۷) بازیگر، مجری، کمدین، کارگردان و نویسنده انگلیسی است. او برای اولین بار در دهه ۱۹۸۰ به عنوان نیمی از کمیک دو نفره فرای و لوری، در کنار هیو لوری مطرح شد، و این دو در فیلم های کمی بیت فرای و لوری (۱۹۸۹–۱۹۹۵) و جیوز و ووستر (۱۹۹۰–۱۹۹۳) بازی کردند. او همچنین در مجموعه "طرح های آلفرسکو" (۱۹۸۳–۱۹۸۴) در کنار لوری، اما تامپسون و رابی کالترین و در "بلک ادر"(۱۹۸۶–۱۹۹۹) در کنار روآن اتکینسون بازی کرد. از سال ۲۰۱۱، او به عنوان رئیس مؤسسه خیریه سلامت روان فعالیت می کند. نقش های بازیگری فرای شامل بازی در نقش اسکار وایلد در فیلم "وایلد" (۱۹۹۷) است، که برای آن نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد، بازرس تامپسون در راز قتل رابرت آلتمن "گاسفورد پارک" (۲۰۰۱)؛ و آقای جانسون در "عشق و دوستی" ویت استیلمن (۲۰۱۶) می شود. او همچنین در فیلم های "ارابه های آتش" (۱۹۸۱)، "پدر خوب"(۱۹۸۵)، "ماهی ای به نام وندا" (۱۹۸۸)، "چیزهای روشن جوان"(۲۰۰۳)، "زندگی و مرگ پیتر سلرز" (۲۰۰۴)، "وی مثل وندتا" (۲۰۰۵)، ' (۲۰۱۱)، "گنج" (۲۰۲۴) و مجموعه فیلم "هابیت" حضور داشته است. از جمله نقش های تلویزیون
ی او می توان به لرد ملچت در مجموعه طنز تلویزیونی "بلک ادر" در بی بی سی و شخصیت اصلی سریال تلویزیونی پادشاهی و قدرت مطلق و همچنین بازیگر مهمان در نقش دکتر گوردون وایت در سریال جنایی آمریکایی "استخوان ها" اشاره کرد. او همچنین چندین مجموعه مستند نوشته و ارائه کرده است، از جمله ' برنده جایزه امی، که او در مورد کشف اختلال دوقطبی خود ساخته است، و "استیون فرای در آمریکا". او همچنین مجری طولانی مدت برنامه تلویزیونی تلویزیون بی بی سی QI با دوره تصدی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ بود، و در طول آن نامزد شش جایزه تلویزیونی آکادمی بریتانیا شد. او اغلب در سایر برنامه های تلویزیونی مانند "فقط یک دقیقه" و "ببخشید، سرنخی ندارم" هم ظاهر می شود"." فرای علاوه بر کار در تلویزیون، نویسنده ای پرکار بوده و در روزنامه ها و مجلات مختلف مشارکت داشته و چهار رمان و سه زندگینامه "موآب ظرفشویی من است"، "تواریخ سرخ کن" و "بیشتر احمق من" را نوشته است. او همچنین به دلیل فعالیت در زمینه صداگذاری معروف است. او هر هفت رمان "هری پاتر" را برای ضبط کتاب های صوتی انگلستان خواند، داستان بازی های ویدئویی "بزرگ سیاره کوچک" و "پرندگان فولادی(Birds of Steel)" را ر
وایت کرد و صدای خود را به مجموعه ای متحرک از توضیحات قوانین کریکت وام داد، وی همچنین مجموعه ای از انیمیشن ها دربارهٔ انسان گرایی سکولار را برای انجمن انسان گرای بریتانیایی روایت کرد. ابتدای زندگی. استیون جان فرای در ۲۴ اوت ۱۹۵۷ در منطقه همپستید لندن به دنیا آمد، او فرزند ماریان ایو فرای (نی نیومن) و فیزیکدان و مخترع آلن جان فرای (۱۹۳۰–۲۰۱۹) است. او یک برادر بزرگتر به نام راجر و یک خواهر کوچکتر به نام جوانا دارد. ریشه مادربزرگ پدری اش در چشر و کنت بود.خاستگاه خانواده فرای از مناطق شیلینگستون و منطقه بلندفورد فورم از دورست است. در اوایل دهه ۱۸۰۰، ساموئل فرای در ساری مستقر شد و فرزندانش در میدلسکس ساکن شدند. استیون در نوشته های زندگینامه ای خود و جاهای دیگر، ادعای رابطه با خانواده فرای مؤسس شرکت شکلات سازی معروف، جان فرای (یکی از امضا کنندگان حکم مرگ چارلز یکم)، و بازیکن کریکت سی. بی. فرای را دارد. مادر فرای یهودی است، اما او در خانواده مذهبی تربیت نشده است. پدربزرگ و مادربزرگ مادری، مارتین و رزا نویمان، یهودیان مجارستانی بودند که در سال ۱۹۲۷ از شورانی (در اسلواکی کنونی) به انگلستان مهاجرت کردند. والدین رزا، که
در اصل در وین زندگی می کردند، به اردوگاه کار اجباری در ریگا فرستاده شدند. آنها در زمان هولوکاست توسط نازی ها کشته شدند. عمه و عموزاده های مادرش به اردوگاه آشویتس و اردوگاه کار اجباری اشتوتهوف فرستاده شدند و دیگر هرگز دیده نشدند. فرای در روستای بوتون، نورفک بزرگ شد و در سنین پایین از چشام، باکینگهام شر نقل مکان کرد، او در مدرسه مقدماتی چشام تحصیل کرده بود. او قبل از رفتن به مدرسه آمادگی استاتز هیل در یولی، گلاسترشر، در سن هفت سالگی، به مدت کوتاهی در مدرسه ابتدایی کاستون در کاوستون، شرکت کرد و سپس در مدرسه اوپینگام(Uppingham) در راتلند، جایی که به خانه فرکرافت(Fircroft)پیوست و به عنوان یک «نابغه نزدیک به آسم» توصیف شد، تحصیل کرد. او در سال ۱۹۷۲ در سن ۱۴ سالگی سطح O همه رشته ها را به جز فیزیک گذراند، اما در نیم ترم منتهی به فرم ششم از اوپینگام اخراج شد. او بعداً از مدرسه پستون هم اخراج شد، یک مدرسه راهنمایی گرامری که اجازه نمی داد او به تحصیل در سطح A ادامه دهد.
کبوتر تاجدار غربی که به نام های کبوتر تاجدار معمولی، کبوتر تاجدار آبی و گورای بزرگ نیز شناخته می شود، کبوترسانی بزرگ جثه از سردهٔ کبوتران تاجدار است که در جنگل های پاپوای غربی در اندونزی یافت می شود. مشخصات. کبوتر تاجدار غربی پرنده ای با پرهایی آبی-خاکستری است که تاجی شبیه تور آبی رنگی بر روی سر و نقاب مانندی به رنگ آبی تیره دور چشمانش دارد. هر دو پرندهٔ نر و ماده از نظر ظاهری به یکدیگر تقریباً شبیه هستند اما نرها غالباً بزرگتر از ماده ها هستند. متوسط طول این کبوتر به ۷۰ سانتی متر و وزن آن به ۲٬۱۰۰ گرم می رسد. این پرنده در جنگل های ماندابی و نسبتاً سیلابی و معمولاً در جنگل های دست نخوردهٔ ابرفتی زندگی می کند اما در عین حال می توان آن را در جنگل های تپه ای نیز یافت. این پرندگان تنها یک تخم گذاشته و جوجه پس از یک ماه از تخم خارج می شود. وضعیت بقا. جمعیت کبوتر تاجدار جنوبی بر اثر شکار برای گوشت و پرهایش به شدت رو به کاهش است، هرچند این پرنده با توجه به میزان کم افرادی که در اندونزی در مقایسه با پاپوا گینه نو دارای تفنگ هستند به نسبت کبوتر تاجدار ویکتوریا و کبوتر تاجدار جنوبی از وضعیت بقای بهتری برخوردار است. از
سوی دیگر این پرنده به میزان زیادی برای فروش صید می شود. همچنین قطع درختان جنگلی موجب تخریب زیستگاه این پرنده شده و تهدیدی برای بقای آن به شمار می رود. از همین روی اتحادیه بین المللی حفاظت از محیط زیست از سال ۱۹۹۴ به بعد نام کبوتر تاجدار غربی را به عنوان گونه ای آسیب پذیر در سیاهه قرمز گونه های در معرض خطر وارد کرده است.
جلال آباد (به قرقیزی: Жалал-Абад، جالال اباد) شهری در استان جلال آباد کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۷۰٬۱۵۷ نفر جمعیت داشته است.
قراقول (به قرقیزی: Каракол، قاراقول) شهری در استان ایسیق کول، و پایتخت این استان در کشور قرقیزستان است. در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۶۵٬۹۷۵ نفر جمعیت داشته است. در زبان قرقیزی، نام قراقول به معنی "دست سیاه" می باشد.
قره بالته (به قرقیزی: Кара-Балта، قارا بالتا) شهری در استان چوئی کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۴۳٫۷۲۳ نفر جمعیت داشته است.
بالیقچی (به قرقیزی: Балыкчы، بالىقچى) شهری در استان ایسیق کول کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۴۰٫۷۲۴ نفر جمعیت داشته است. در زبان قرقیزی، نام بالیقچی به معنی "ماهی گیر" می باشد.
نارین (به قرقیزی: Нарын، نارىن) شهری در استان نارین کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۳۸٬۸۸۴ نفر جمعیت داشته است.
قزل قیه (به قرقیزی: Кызыл-Кыя، قىزىل قىیا) شهری در استان بادکند کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۹۳۳۴ نفر جمعیت داشته است.
بازارقرغان (به قرقیزی: Базар-Коргон، بازار قورعون) شهری در استان جلال آباد کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۷٫۷۰۴ نفر جمعیت داشته است.
تاش کومیر (به قرقیزی: Таш-Көмүр، تاش کۅمۉر، به معنای ذغال سنگ) شهری در استان جلال آباد کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۳٬۳۴۴ نفر جمعیت داشته است.
گولچو یا گُل چو شهری در استان اوش کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۱٬۵۲۵ نفر جمعیت داشته است.
قره سو شهری در استان اوش کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۹٬۲۷۶ نفر جمعیت داشته است.
قِزِل ْسو شهری در استان ایسیق کول کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۶٬۹۲۷ نفر جمعیت داشته است.
مایلوسو (به قرقیزی: Майлуу-Суу، مایلۇۇ سۇۇ) شهری در استان جلال آباد کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۶٫۴۶۶ نفر جمعیت داشته است.
قوچقوراتا شهری در استان جلال آباد کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۶٫۰۷۶ نفر جمعیت داشته است.
توقته غول (به قرقیزی: Токтогул، توقتوعۇل) شهری در شهرستان توقته غول، استان جلال آباد کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۵٫۹۴۳ نفر جمعیت داشته است.
توپ شهری در استان ایسیق کول کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۳٫۴۳۷ نفر جمعیت داشته است.
سولوکتو (به قزقیزی: Сүлүктү، سۉلۉکتۉ) و یا سولیوکتا (به روسی: Сулюкта) شهری در استان باتکن کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۲٫۹۴۵ نفر جمعیت داشته است. وجه تسمیه. نام این شهر متشکل از واژهٔ «سولوک» (به قزقیزی: Сүлүк، سۉلۉک) به معنی «زالو» و پسوند «ـلی» به معنای دارا بودن، البته با تغییراتی در نوشتار و تلفظ به تبعیت از قوانین هم آهنگی مصوت ها و همگونی صامت ها در قرقیزی. در نتیجه، واژهٔ «سولوکتو» به معنای منطقهٔ دارای زالو می باشد. به نظر، در زمان های گذشته، در این منطقه زالوهای فراوانی وجود داشته.