Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اتصال اهمی یک اتصال نایکسوساز است و در بخشی از یک قطعهٔ نیم رسانا صورت می گیرد که در آن منحنی ولتاژ-جریان (I-V) خطی و متقارن است. این اتصال معمولاً از نوع اتصال فلز-نیمه رسانا و بین پایه ها و مادهٔ نیم رسانا ایجاد می شود. اگر مشخصهٔ ولتاژ-جریان غیرخطی و نامتقارن باشد، اتصال اهمی نیست، بلکه یک اتصال سدی یا سد شاتکی است که منجر به ایجاد یک اتصال یکسوساز می شود که به آن دیود شاتکی می گویند. به عنوان یک قاعده، اتصال های اهمی در محل هایی از نیم رسانا که ناخالصی زیادی داشته باشند شکل می گیرند. آلایش زیاد منجر به نازک تر شدن ناحیهٔ تخلیهٔ روی سطح می گردد و به الکترون ها اجازه می دهد به سادگی در هر دو جهت با استفاده از تونل زنی کوانتمی در درون سد جریان یابند.
تنت پگینگ یکی از شاخه های ورزش اسب سواری و سرگرمی سواره نظام های دوره ها باستان بوده است. این ورزش امروزه دارای فدراسیون جهانی تنت پگینگ می باشد و مسابقات آن در سطح بین المللی انجام می شود. این اصطلاح به معنای برپاساختن چادر می باشد اما به بازی هایی گفته می شود که در آن اشیایی را بر روی زمین و هوا به وسیله سلاح های نیزه و شمشیر هدف قرار می دهند. این ورزش جزئی از برنامه بازی های آسیایی ساحلی می باشد.
مم بیس (به انگلیسی: Membase) سامانه مدیریت پایگاه داده کلید-مقدار توزیع شده منبع باز است، که برای نگهداری داده های برنامه های وب بهینه سازی شده است. این سامانه در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲ با کاوچ بیس جایگزین شد. سازگاری با مم کشد. مم بیس از پروتکل متنی مم کشد پشتیبانی می کند. با این حال با پروتکل متنی نمی توان به صورت مستقیم با استفاده از پروتکل متنی با مم بیس ارتباط برقرار کرد، و ارتباط باید از طریق موکسی (به انگلیس: moxi) انجام گیرد. مم بیس همچنین از پروتکل دودویی مم کشد پشتیبانی می کند، با این استثناء که از پرس وجوهای بازه پشتیبانی نمی کند. معماری مم بیس. از دید کلاینت ها، مم بیس با پروتکل مم کشد ارتباط برقرار می کند. با این ویژگی که مم بیس ویژگی های پایایی داده (persistence) و انعکاس (replication) را نیز ارائه می کند. چندین گره مم بیس با یکدیگر یک کلاستر را تشکیل می دهند. در داخل هر کلاستر، داده ها به طور اتوماتیک بین گره های کلاستر انعکاس می یابد. گره های کلاستر را می توان بدون مختل کردن دسترسی به داده داخل کلاستر حذف یا اضافه کرد. انعکاس کلاستر به صورت پیش فرض ناهمگام (asynchronous) است. مزیت ناهمگامی این است که
مم بیس در این صورت می تواند به سرعتی مشابه سرعت مم کشد دست یابد، با این ریسک که پایایی داده به مدت کوتاهی در خطر است.
مِم کَش دی بی (به انگلیسی: MemcacheDB) تغییریافتهٔ مِم کَشد است که به آن امکانات ذخیره پایا را افزوده است. تفاوت اصلی بین مم کش دی بی و مم کشد این است که مم کش دی بی دارای سامانه کلید-مقدار خود مبتنی بر برکلی دی بی است، و بنابراین به منظور ذخیره سازی پایا به کار می رود تا به عنوان یک راه حل کش. مم کش دی بی از پروتکل یکسانی با مم کشد استفاده می کند، و بنابراین برنامه های کاربردی می توانند از کتابخانه های مم کشد برای ارتباط با مم کش دی بی استفاده کنند. مِم کَش کیو (به انگلیسی: MemcacheQ) تغییریافته ای از مم کش دی بی است که می توان از آن به عنوان یک سرویس صف پیغام ساده استفاده کرد.
معرف بندیکت (که به نام های محلول بندیکت یا آزمایش بندیکت نیز خوانده می شود) معمولأ به جای "محلول فهلینگ"(محلول فهلینگ معرفی است که برای جداسازی گروه های فعال کتونی و کربوهیدرات های محلول در آب استفاده می شود و به عبارتی معرف هیدروکربن ها محسوب می شود) مورد استفاده قرار می گیرد. یک معرف شیمیایی می باشد که به خاطر یک شیمیدان آمریکایی به نام استنلی روزیتر بندیکت به این نام خوانده می شود. از معرف بندیکت به عنوان نشانگر برای حضور قندهای احیاکننده استفاده می شود که شامل همهٔ منوساکاریدها و بسیاری از دی ساکاریدها مثل لاکتوز و مالتوز می باشد. معمولأ از آزمایش بندیکت برای مشخص کردن حضور آلدهیدها و آلفاهیدروکسی کتون ها همانند مواردی که در برخی کتوزها وجود دارد. با این حال اگرچه فروکتوز که یک کتوز هست اکیدأ یک قند احیاکننده نیست اما به عنوان یک آلفاهیدروکسی کتون بوده و جواب مثبت به آزمایش می دهد زیرا به آلدوزهایی چون گلوکز و مانوز تبدیل می شود با تغییر در گروه عاملی خود. سولفات مس موجود در محلول بندیکت با قندهای احیاگر وارد واکنش می شود. محلول بندیکت می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا اگر قندی مثل گلوکز در ساختار نشاسته
هست مشخص شود. یک لیتر از معرف بندیکت از ۱۰۰ گرم سدیم کربنات بدون آب، ۱۷۳ گرم سدیم سیترات و ۱۷٫۳ گرم مس (دو ظرفیتی) سولفات پنج آبه. معمولأ به جای محلول فهلینگ مورد استفاده قرار می گیرد. معرف بندیکت متشکل از یون مس دو ظرفیتی (آبی رنگ) بوده که به یون مس یک ظرفیتی احیا می شود و به صورت اکسید مس (یک ظرفیتی) (رسوب قرمز رنگ نامحلول در آب) ته نشین می شود. واکنش شیمیایی. برای آزمایش حضور مونوساکاریدها و قندهای دی ساکارید احیاکننده در غذا از نمونهٔ غذایی نامحلول در آب و مقدار کمی معرف بندیکت استفاده می کنیم. در طول بن ماری، که معمولأ بین ۴ تا ۱۰ دقیقه می باشد، محلول باید به سمت رنگ های آبی (فاقد گلوکوز)، سبز، زرد، نارنجی، قرمز و سپس به آجری یا قهوه ای (حداکثر مقدار گلوکوز) پیشرفت کند. تغییر رنگ نشان دهنده درصد گلوکوز می باشد. دی ساکاریدهای معروف لاکتوز و مالتوز مستقیمأ توسط معرف بندیکت شناسایی می شوند زیرا هر کدام دارای یک گلوکوز با یک کربن آنومر آزاد بعد از ایزومری شدن، هستند. ساکاروز (شکر) متشکل از دو قند (گلوکز و فروکتوز) می باشد که با پیوند او-گلیکوزیدی به یکدیگر متصل شده و فاقد هیچگونه ساختار آلدهیدی در گلوکز یا
آلفاهیدروکسی کتونی در فروکتوز (کربن آنومر آزاد) می باشد به همین دلیل ساکاروز به معرف بندیکت پاسخ نمی دهد و یک قند غی احیاکننده می باشد. ساکاروز به صورت غیر مستقیم سبب مثبت شدن تست بندیکت می شود اگر قبل از آزمایش تحت هیدروکلریک اسید رقیق و گرما قرار بگیرد، اگرچه بعد از اینکار دیگر ساکاروز نیست. اسید و گرما پیوندهای او- گلیکوزیدی را در ساکاروز طی فرایند هیدرولیز می شکند. محصولات تجزیهٔ ساکاروز، گلوکوز و فروکتوز، هر دو همان گونه که در بالا گفته شد، توسط معرف بندیکت شناسایی می شوند. نشاسته نسبت به معرف بندیکت، به علت وجود نداشتن کربن های آنومر آزاد در انتهای زنجیره واکنش نشان نمی دهد یا بسیار کم واکنش می دهد. اینوزیتول نمونه دیگری از یک کربوهیدرات می باشد که به آزمایش جواب منفی می دهد. معرف بندیکت می تواند در آزمایش های شناسایی گلوکز در ادرار مورد استفاده قرار گیرد. وجود گلوکز در ادرار یکی از علایم دیابت شیرین می باشد. بعد از اینکه مشخص شد یک قند احیاکننده در ادرار وجود دارد حال نوبت به انجام آزمایشی جهت شناسایی نوع قند موجود در ادرار می باشد. فقط گلوکز می باشد که نشان دهندهٔ دیابت است. معرف کمی. از معرف کمی بندی
کت استفاده می شود تا مشخص شود چه مقدار قند احیاکننده موجود است. این محلول به جای رسوب قرمز به شکل رسوب سفید رنگ درآمده و می توان از آن در تیتراسیون استفاده کرد. تیتراسیون برای درجه بندی بهتر است به جای نمونه با گلوکز ۱٪ تکرار شود.
برج های آب کویت به گروهی متشکل از ۳۱ برج آب گفته می شود که در شهر کویت قرار دارند. این برج ها در سال ۱۹۷۶ تکمیل شده اند. طراحی و ساخت. این برج ها برای تأمین آب شهر کویت ساخته شده اند. هر برج دارای ظرفیت نگه داری ۳۰۰۰ متر مکعب آب است. علاوه بر این ۳۱ برج٬ ۲ برج از مجموع ۳ برجِ برج های کویت به عنوان برج آب استفاده می شوند. این ۳۳ برج ظرفیت استاندارد ۱۰۲٬۰۰۰ متر مکعب از آب را نیز دارند. در سال ۱۹۸۰ جایزه معماری آقا خان٬ برای معماری این برج ها اهدا شد.
تایلر پوزی (زادهٔ ۱۸ اکتبر۱٩٩١) بازیگر و موسیقی دان اهل آمریکا است. وی به واسطهٔ نقش اسکات مک کال در مجموعهٔ تلویزیونی "تین ولف" از برنامهٔ شبکهٔ ام تی وی به شهرت رسید. اوایل زندگی. پوزی در سنتا مونیکا، کالیفرنیا به دنیا آمد. او پسر نویسنده و بازیگر جان پوزی و سیندی ترسی گارسیا است. او در سانتا کلاریتا، کالیفرنیا بزرگ شد. مادر او در مجموعهٔ تلویزیونی تین ولف با نام ملیسا پونزیو گفت: «من تجربهٔ لذت بخش ملاقات پدر و مادر او را داشتم و او ترکیبی کامل از این دو است.» همچنین دو برادر دارد. مادر او، یک مکزیکی تبار، به علت سرطان سینه در دسامبر ۲۰۱۴ درگذشت. فصل ۵ سریال تین ولف به خاطرات او اختصاص داده شده است. زندگی شخصی. او پس از ده سال رابطه در سال ۲۰۱۳ با دوست دوران کودکیش نامزد کرد و در همان سال از هم جدا شدند. در اکتبر سال ۲۰۲۰، پوزی فاش کرد که قبلاً با مردان هم در رابطه بوده است و دوست ندارد بر خود برچسبی بزند. او در مصاحبه ای با Sirius XM گفت: «من از این که می خواستم خودم آشکارسازی کنم و صادق باشم تحت تأثیر قرار گرفته ام. من می دانم که بسیاری از بچه ها به من نگاه می کنند و من می خواهم از این انگ خلاص شوم.» در
ژوئیه سال ۲۰۲۱، پوزی به عنوان یک کوئیر و سیال جنسی آشکارسازی کرد. شغل. پوزی به طور پیوسته در فیلم و تلویزیون کار کرده است. در فوریهٔ ۲۰۰۲، او در فیلم تلفات جانبی ظاهر شد. در دسامبر همان سال، او نقش پسر جنیفر لوپز را در فیلم رمانتیک-کمدی خدمتکاری در منهتن بازی کرد. او برای نقش جیکوب بلک در مجموعهٔ فیلم های گرگ و میش به طور آزمایشی انتخاب شد اما این نقش را از دست داد و دوستش تیلور لاتنر انتخاب شد.
ارنست دوشِن متولد ۳۰ مه ۱۸۷۴ در شهر پاریس، پزشک فرانسوی است که برای نخستین بار کشف کرد که بعضی از کپک ها قابلیت خنثی سازی قدرت تکثیر باکتری را دارند. کشف قابلیت خنثی سازی کپک ها توسط الکساندر فلمینگ تنها ۳۲ سال پس از وی صورت گرفت و در این فاصله زمانی، از این کشف بهره برداری نشد. زندگی نامه. دوشن در سال ۱۸۹۴ وارد مدرسه خدمات بهداشتی نظامی لیون می شود. تز دوشن پژوهشی بود بر تقابل بین کپک ها و میکروب ها و رفتارهای میکروب ها. وی با دفاع از تز خود موفق به دریافت دکترا در سال ۱۸۹۷ شد. این نخستین بار بود که پژوهشی بر روی امکان درمان بیماری های میکروبی با بهره بردن از رفتار کپک ها در مقابل میکروب ها انجام شده بود. پژوهش دوشن شامل تعامل بین باکتری اشریشیا کلی (Escherichia coli) و قارچ پنیسیلیوم گلوکوم (Penicillium glaucum) بود که نشان می داد که در شرایط برابر در ظرفی که تنها این دو نمونه وجود دارند پنیسیلیوم گلوکوم می تواند اشریشیا کلی را کاملاً از بین ببرد. دوشن همچنین ثابت کرد که اگر در یک حیوان از پیش پنیسیلیوم گلکوم منتقل شده باشد، با ورود مقدار کشنده ای از میکروب باسیل حصبه، همچنان حیوان بدون تاثیرات میکروب این ب
یماری است. دوشن پس از اینکه انستیتو پاستور تز وی را بخاطر جوان و ناشناس بودنش رد می کند درخواست کرد تا پژوهش های دقیق تر در این مورد صورت بگیرد ولی ارتش پس از ارائه دیپلم به وی هیچ تحقیقاتی در این مورد انجام نداده و پی گیری این پروژه به فراموشی سپرده شد. پس از آن ارنست دوشن دیگر هیچگاه در هیچ آزمایشگاهی پا نگذاشت. دوشن پیش از دریافت عنوان پزشک دستیار در هنگ دوم هوسار دو سانلیس (2e Régiment de Hussards de Senlis) به مدت یک سال در وال-دو-گراس (Val de Grâce) دوره کارآموزی خود را گذراند. وی با روزا لاسالاس (Rosa Lassalas) که در منطقه کن زندگی می کرد در سال ۱۹۰۱ ازدواج کرد. همسر دوشن پس از دو سال بر اثر بیماری سل در گذشت. دو سال پس از در گذشت همسرش دوشن مبتلا به یک بیماری ناشناخته ریوی شد و سه سال بعد از خدمت در ارتش معاف شده و به مرکز مراقب های ویژه آملی-له-بن (Amélie-les-Bains) فرستاده می شود. ارنست دوشن در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۱۲ در سن ۳۷ سالگی درگذشت و در گورستان گران جاس ( Cimetière du Grand Jas) کن در کنار همسرش به خاک سپرده شد. انتشار تز دوشن. در سال ۱۹۴۶ انتشارات رامون و ریشو (Ramon and Richou's publication) د
ر مجله "پیشرفت پزشکی" (le Progrés Médical) مطالبی از تز ارنست دوشن در مورد کپک ها و باکتری ها چاپ کرد و از آن پس تز دوشن در مجلات شناخته شده نیز چاپ شدند.
کتابخانه ملی یونان در نزدیکی مرکز شهر آتن واقع شده است. این کتابخانه توسط یک معمار دانمارکی طراحی شده است. این کتابخانه در سال ۱۸۳۲ میلادی تأسیس شده است و دارای دو شعبه است. در این کتابخانه کتاب، نشریه دانشگاهی، روزنامه، مجله، چندرسانه ای و نسخه خطی گردآوری شده است.
زبان آیمارا (Aymar aru) زبان مردم آیمارا در کوه های آند بولیوی است. شمار سخنوران این زبان در بولیوی حدود ۱٫۸ میلیون نفر و در پرو حدود ۶۰۰ هزار نفر است و این زبان یکی از معدود زبان های بومی آمریکا با بیش از یک میلیون نفر گویشور است.آیمارا، همراه با اسپانیایی و کچوا، یک زبان رسمی در بولیوی و پرو است. همچنین به میزان بسیار کمتری توسط برخی از جوامع در شمال شیلی صحبت می شود، جایی که این زبان یک زبان اقلیت شناخته شده است. آیمارا در کنار اسپانیایی زبان رسمی بولیوی و پرو و یکی از زبان های اقلیت شیلی است. تاریخچه کلی. برخی از زبان شناسان ادعا کرده اند که آیمارا با زبان های همسایه خود، کچوآ مرتبط است. این ادعا مورد اختلاف است. اگرچه در واقع شباهت هایی مانند واج شناسی تقریباً یکسان وجود دارد، اما موضع اکثریت در بین زبان شناسان امروزه این است که این شباهت ها به دلیل زندگی طولانی در کنار هم، به جای هم ریشه بودن این زبان ها، پدید آمده اند. آیمارا زبانی پیوندی و تا حدی چندترکیبی است. ترتیب کلمات در جمله در این زبان نهاد-مفعول-فعل است.نام قومی «آیمارا» ممکن است در نهایت از نام گروهی گرفته شده باشد که در قسمت جنوبی منطقه ای ک
ه اکنون منطقه کچوا در زبان آپوریماک است، گرفته شده است. صرف نظر از این، استفاده از کلمه "آیمارا" به عنوان یک برچسب برای این مردم در اوایل سال ۱۵۶۷ معمول بود، همانطور که از گزارش گارسی دیز د سان میگوئل از بازرسی او از استان چوکویتو (۱۵۶۷، ۱۴؛ به نقل از لافایه ۱۹۶۴) مشهود است. وی در این سند از واژه ایمرائس برای اشاره به مردم استفاده می کند. این زبان پس از آن Colla نام داشت. اعتقاد بر این است که کولا نام یک ملت آیمارا در زمان فتح بود و بعداً جنوبی ترین منطقه امپراتوری اینکاها کولاسویو بود. با این حال، Cerrón Palomino این ادعا را رد می کند و ادعا می کند که کولا در واقع سخنرانان پوکینا بودند که فرمانروایان تیواناکو در قرن اول و سوم بودند. این فرضیه حاکی از آن است که منطقه ای از نظر زبانی متنوع که توسط پوکینا اداره می شد، زبان های آیمارا را در منطقه جنوبی خود پذیرفتند.در هر صورت، استفاده از «آیمارا» برای اشاره به زبان ممکن است ابتدا در آثار وکیل، قاضی و باجگیر در پوتوسی و کوسکو، پولو د اوندگاردو رخ داده باشد. این مرد که بعدها به نایب السلطنه تولدو در ایجاد سیستمی کمک کرد که بر اساس آن جمعیت بومی برای ۲۰۰ سال آینده
اداره شود، در سال ۱۵۵۹ گزارشی با عنوان "درباره نسب ینکاها و چگونگی گسترش فتوحات خود" نوشت؛ که در آن او مسائل مربوط به زمین و مالیات آیمارا تحت امپراتوری اینکاها را مورد بحث قرار می دهد. بیش از یک قرن گذشت تا اینکه «آیمارا» برای اشاره به زبانی که مردم آیمارا به آن صحبت می کردند، وارد کاربرد عمومی شد. در این بین از زبان آیمارا به عنوان "زبان کولا" یاد می شد. بهترین روایت از تاریخ آیمارا مربوط به سرون-پالومینو است که نشان می دهد نام قومی آیمارا، که از واژه گلوتونیوم آمده است، احتمالاً از واژه نامه کچوائیزه شده ayma-ra-y «محل دارایی مشترک» گرفته شده است. کل تاریخچه این اصطلاح به طور کامل در کتاب او، Voces del And و Lingüística Aimara تشریح شده است. این پیشنهاد که "آیمارا" از کلمات آیمارایی "جایا" (باستان) و "مارا" (سال، زمان) آمده است تقریباً به طور قطع یک ریشه شناسی عامیانه اشتباه است. پراکندگی جغرافیایی. تقریباً دو میلیون گویشور آیمارا در بولیوی، نیم میلیون در پروو و شاید چند هزار نفر در شیلی وجود دارد. در زمان فتح اسپانیا در قرن شانزدهم، آیمارا زبان رایج در منطقه ای بسیار بزرگ تر از امروز بود و بیشتر مناطق مرت
فع پرو در جنوب کوسکو را در بر می گرفت. با گذشت قرن ها، گویشوران آیمارا به تدریج زبان خود را به اسپانیایی و کچوا تغییر داده اند. امروزه بسیاری از جوامع آیمارا زبان پرو و بولیوی به کچوا صحبت می کنند. واج شناسی. واکه ها. آیمارا دارای ۳ واکه است که در بیشتر گویش ها هر یک دارای دو نوع بلندی هستند. واکه های بلند در نوشتار با یک دونقطه مشخص می شوند: "ä", "ï", "ü". همخوان ها. آیمارا دارای همخوان های دولبی، دندانی/لثوی، کامی/پسالثوی، نرم کامی، زبانکی و چاکنایی است: نوشتار. تلاش های بسیاری از سوی مبلغین اسپانیایی برای ایجاد یک سامانه نوشتاری برای آیمارا صورت گرفته است. منابع استعماری از سامانه های نوشتاری متنوعی استفاده می کردند که به شدت تحت تأثیر اسپانیایی بودند، یکی از گسترده ترین آن ها سامانه برتونیو بود. نخستین الفبای رسمی که برای آیمارا تصویب شد، در سال ۱۹۵۴ توسط "کنگره سوم بومیان آمریکای مرکزی در لاپاز" تأیید شد، اما ریشه آن را می توان از سال ۱۹۳۱ جستجو کرد. از آن پس الفباهای بسیاری برای نوشتن آیمارا پیشنهاد و رد شده اند. الفبای کنونی آن شامل این حروف است: А а, Ä ä, Ch ch, Chh chh, Ch' ch', I i, Ï ï, J j, K k, K
h kh, K' k', L l, Ll ll, M m, N n, Ñ ñ, P p, Ph ph, P' p', Q q, Qh qh, Q' q', R r, S s, T t, Th th, T' t', U u, Ü ü, W w, X x, Y y نمونه. متن زیر نمونه ای از آیمارا، ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر (توسط سازمان ملل متحد) است: Taqi jaqinakaxa qhispiyata yuripxi ukhamaraki jerarquía ukhamaraki derechos ukanakana kikipa. Jupanakax amuyt’añampi ukat concienciampi phuqt’atapxiwa ukat maynit maynikamaw jilat kullakanakjam sarnaqapxañapa.taqi haqinakaχa qispjjata juipχi ukamaaki hiakia ukamaaki diitus ukanakana kikipa| hupanakaχ amujtʼaampi ukat kunsiinsiampi puqtʼatapχiwa ukat majnit majnkamaw hilat kuakanakham sanaqapχaapp / ترجمه:: همه انسان ها آزاد به دنیا می آیند و از نظر جایگاه و حقوق برابر هستند. آنها دارای عقل و وجدان هستند و باید نسبت به یکدیگر با روحیه برادری رفتار کنند.
جرج استنلی مک گاورن (۱۹۲۲–۲۰۱۲) نمایند مجلس و سناتور آمریکایی بود. وی نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۷۲ بود. وی در آن انتخابات از ریچارد نیکسون شکست سختی خورد.
اعتقادات کتابی است به تالیف شیخ صدوق در شرح اعتقادات شیعه دوازده امامی. صدوق این کتاب را در روز جمعه ۱۲ شعبان ۳۶۸ هجری قمری به درخواست مشایخ شهر نیشابور در این شهر نوشت. صدوق در این کتاب اعتقادات شیعه را بیشتر به نقل از قرآن و روایت های چهارده معصوم بیان می کند و کمتر به نظر شخصی و مباحث کلامی و عرفانی می پردازد. شیخ مفید، شاگرد شیخ صدوق، شرحی بر این کتاب نوشته است.
دانشنامه فلسفه استنفورد (به اختصار "SEP") دانش نامه ای رایگان و آنلاین است که توسط دانشگاه استنفورد اداره می شود و از سال ۱۹۹۵ به سرپرستی دکتر ادوارد ن.زالتا آغاز به کار کرده است. مدخل های این دانش نامه توسط کارشناسان در آن زمینه کاری از بیش از ۶۵ نهاد جهانی نوشته می شوند. نویسندگان مدخل ها اجازه می دهند که مقالاتشان به طور رایگان منتشر شود ولی حق تکثیر مقاله ها برای نویسندگان محفوظ می ماند. مقاله های این دانش نامه علاوه بر این که توسط ویراستاران مورد بازبینی قرار می گیرند، توسط دانشوران دیگر نیز مورد داوری همتا قرار می گیرند. انتشارات ققنوس در اقدامی دست به ترجمهٔ تدریجی مقالات این دانش نامه به زبان فارسی تحت سرپرستی مسعود علیا زده، و هر یک از مقالات دانش نامه را در مجلّدی جداگانه به چاپ می رساند.
شهبانو تاوسرت یا توسرت واپسین پادشاه شناخته شده و فرعون دودمان نوزدهم مصر بود. از او در نوشته های مان تو به صورت "توریس، که در هومر پولیبوس نامیده شده، همسر آلکاندرا، و آنکه در زمانش تروا فتح شد"، یاد شده است. باور بر این بود که او برای هفت سال بر مصر فرمانروایی کرد، ولی این زمان شامل نزدیک به شش سالی که سیپتاه فرمانروایی می کرد را نیز در بر می گیرد. تاوسرت این دوره زمانی را به خود نسبت داد. اگرچه فرمانروایی مطلق او تنها یک یا یک و نیم سال کامل از ۱۱۹۱ تا ۱۱۸۹ طول کشید، به نظر می رسد که این عدد امروزه به صورت ۲ سال تمام پذیرفتنی تر است. یافته های بدست آمده از کاوش نشان می دهند که آرامگاه او در گورنا در زمان فرمانروایی خودش تکمیل شده است که نشان می دهد دوره پادشاهی او طولی ۹ ساله داشته که نزدیک ۲ سال آن به صورت مستقل و یکتا سپری شده است. نام پادشاهی او، "سیتره مری آمون" به معنای «دختر رع، آنکه آمون دوستدارش است» می باشد. خاندان. گمان می رود که تاوسرت دختر مرنپتاه، به احتمالی دختر تاخات، بوده باشد؛ در این صورت او خواهر آمنمسس بوده است. احتمال دارد که او دومین همسر شاهانه فرعون ستی دوم بوده. نام هیچ فرزند شناخته
شده ای از تاوسرت و ستی دوم در دسترس نیست، مگر آنکه آرامگاه کی وی۵۶ گور دخترشان بوده باشد.
خط ۲ متروی پاریس یکی از شانزده خط مترو پاریس است. همانطور که از نام آن پیداست این خط دومین خط مترو است که اولین بار در دسامبر ۱۹۰۰ به کار افتاد و سپس در آوریل ۱۹۰۳ تکمیل شد و در حال حاضر بین پرت دوفین ( به فرانسوی:Porte Dauphine)و ناسیون( به فرانسوی: Nation) در حرکت است و از آن زمان هیچ تغییری در مسیر حرکت آن داده نشده است. طول آن ۱۲٫۴ کیلومتر است و از نظر میزان جمعیتی که از آن استفاده می کنند در رده هفتم قرار دارد و در سال ۲۰۰۴ تعداد مسافرین آن ۹۲٫۱ میلیون نفر برآورده شده است. منابع. تارنمای رسمی خط های مترو در پاریس
آیزام کینگدام برونل (زاده ۹ آوریل ۱۸۰۶ درگذشته ۱۵ سپتامبر ۱۸۵۹) یک مهندس مکانیک و ساختمان انگلیسی بود که پل ها، خطوط بزرگ راه آهن غرب و اسکله ها، کشتی های بخار و به طور کلی سازه های بی نظیری را در زمان خود طراحی و پیاده سازی نمود. طراحی های او انقلابی در سیستم حمل و نقل مدرن بود. هر چند که همهٔ پروژه های برونل موفقیت آمیز نبودند ولی از نظر مهندسی دارای ایده های بی نظیر و طراحی های خارق العاده بودند. در طول مدت به نسبت کوتاه زندگی، او توانست عنوان های اولین زیادی را برای خود کسب کند. قاضی تاریخ او را به عنوان برترین مهندس جهان می شناسد بزرگ ترین سازه او کشتی گریت ایسترن است. آیزامبارد کینگدام برونل در سال ۱۸۵۹ سکته مغزی کرد و درگذشت.
اشترودل سیب یکی از اشترودل های سنتی در شهر وین است. این شیرینی در اتریش، سوئیس، بایرن، جمهوری چک، اسلواکی، شمال ایتالیا، اسلوونی، کرواسی، بوسنی و هرزگوین و همچنین بسیاری از کشورهای اروپایی که زمانی متعلق به امپراتوری اتریش-مجارستان (۱۸۶۷–۱۹۱۸) بوده اند، محبوب است. تاریخچه. قدیمی ترین دستور پخت شناخته شده اشترودل مربوط به یک دستور پخت دست نویس از سال ۱۶۹۷ است. اشترودل چه به عنوان یک نوع شیرینی لایه ای شیرین و چه خوش طعم با داخل آن، در قرن هجدهم از طریق دودمان هابسبورگ (۱۲۷۸–۱۷۸۰) محبوبیت پیدا کرد. آشپزی اتریشی در طول قرون متمادی تحت تأثیر غذاهای بسیاری از مردمان مختلف شکل گرفت. اشترودل مربوط به شیرینی باقلوای امپراتوری عثمانی است که از طریق غذاهای مجارستانی از ترکیه به اتریش آمده است.
بزمجه بیابانی گونه ای بزمجه است که در تیره بزمجه ایان قرار دارد. این گونه خزنده یکی از گسترده ترین پراکنش ها را در بین همه سوسماران دارد و در بیشتر مناطق بیابانی آفریقای شمالی و آسیا، از مراکش تا قزاقستان و غرب چین دیده شده است. سه زیرگونه از این بزمجه شناسایی شده اند: مشخصات. دم در بزمجه خاکستری در تمام طول خود در برش عرضی گرد است. در بزمجه خزر اما نیمه پیشین دم در برش عرضی کمابیش گرد، در نیمه خلفی باریک و در برش عرضی از دو طرف فشرده و دارای یک تیغه مشخص در سطح فوقانی است. فلس های بر روی شکم در ۱۱۰ تا ۱۲۵ ردیف عرضی از یقه تا کشاله ران امتداد دارند. پشت جانور دارای ۵ تا ۸ (معمولاً ۶) نوار عرضی باریک به همراه یک یا دو نوار عرضی پشت گردن است. در بزمجه خاکستری این نوارها خاکستری و دم تقریباً تا انتها با ۱۹ تا ۲۸ نوار عرضی تیره پوشانده شده است و در بزمجه خزر رنگ این نوارها قرمز قهوه ای است. دم آن نیز با ۱۳ تا ۱۹ نوار عرضی تیره پوشیده شده است. زیستگاه. نواحی بیابانی و نیمه بیابانی، زمین های ماسه ای با سطوح ناهموار، خاک های رسی، در دامنه کوه ها، تپه ها و دشت ها با پوشش گیاهی استپی شامل بوته ها، درخت ها و نیز اطراف
زمین های کشاورزی و باغ ها زیستگاه این گونه است. عادات و رفتار. بزمجه های بیابانی در ساعات آغازین روز فعالیت می کنند. آن ها از لانه های زیرزمینی پستانداران و دیگر جانوران به عنوان پناهگاه بهره می گیرند یا آنکه خود لانه هایی به طول ۵۰۰ سانتیمتر و عمق ۵۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر در زمین های ماسه ای یا رسی حفر می کنند. این جانوران در مواقع خطر و مقابل دشمن پاهایشان را سیخ می کنند و بدن را بالا نگه می دارند؛ سپس بدن و زیر گلو را به طور متناوب باد کرده و فشرده می کنند و با بیرون آوردن زبان، صدای فیس فیسی تولید می کنند. آن ها همچنین با ضربات قوی و شلاق مانند دم به اطراف تلاش می کنند دشمن را دور نگاه دارند. بزمجه بیابانی خزندهٔ تقریباً بی آزاری ست و به انسان کاری ندارد، برای انسان خطری ندارد و با کوچکترین عکس العملی از سوی انسان فرار می کند اما اگر در شرایطی قرار بگیرد که محدود شود و مورد آزار قرار گیرد طبیعتاً عکس العمل نشان می دهد. فصل جفتگیری بزمجه های بیابانی پس از خواب زمستانی و در ماه های فروردین تا خرداد است؛ در ماه های خرداد تا مرداد ماده ها ۱۰ تا ۲۵ تخم در حفره هایی که به عمق ۷۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر حفر می کنند، می گذارند
. این حفره ها اغلب در نزدیکی لانه بزمجه ماده هستند. ماده روی تخم ها را با مواد گیاهی و خاکروبه می پوشاند، و تا چند هفته تحت مراقبت قرار می دهد. تخم ها بسته به درجه حرارت محیط از ۱۳۰ تا ۲۲۰ روز پس از گذاشته شدن توسط بزمجه های جوان شکسته می شوند. این هنگام اغلب در اواخر شهریور تا اواخر آبان است. بزمجه های جوان در همان دالان های زیرزمینی تا بهار به صورت غیرفعال و خوابیده باقی می مانند و با آمدن فصل بهار و افزایش طعمه به بیرون از حفره می خزند. عمر بزمجه های بیابانی تا ۱۵ سال نیز گزارش شده است. تغذیه. غذای بزمجه های بیابانی را پستانداران کوچک، خزندگان، پرندگان، تخم پرندگان و خزندگان، عقربها، حشرات بزرگ، و وزغها تشکیل می دهند. آن ها گاه مردارخواری نیز می کنند و برای یافتن لاشه ممکن است تا چند صد متر از لانه شان دور شوند. از دیگر عادات تغذیه ای آن ها می توان به این اشاره کرد که برای شکار جانوران وارد هر حفره ای می شوند و حتی زمین را می کنند.
بزمجه بنگال گونه ای بزمجه بزرگ بومی جنوب آسیا از اندونزی تا استان هرمزگان ( شهرستان میناب) ایران زندگی می کند. طول بدن این حیوان به ۱۷۵ سانتیمتر (۱ متر دم و ۷۵ سانتیمتر بدن) می رسد. غذای اصلی این حیوان بندپایان (حشرات، عنکبوتیان و سخت پوستان) است و از مهره داران کوچک، پرندگان، تخم ها و ماهی ها هم تغذیه می کنند. زیستگاه. نواحی بیابانی و نیمه بیابانی خشک، در زمین های پست تپه ای، تل های کوچک، حاشیه دامنه ها، وادی ها، دره های میان تپه ای، کشتزارها و باغ ها زیستگاه این خزنده هستند.
قاشق غذاخوری در آمریکا و برخی از نواحی کانادا، یک قاشق غذاخوری بزرگترین نوع از قاشق است که معمولاً برای خوردن از یک کاسه استفاده می شود. در انگلستان و بسیاری از کشورهای مشترک المنافع، یک قاشق غذاخوری قاشق بزرگی است که معمولاً برای سرو غذا استفاده می شود. در کشورهایی که در آن این قاشق برای سرو غذا بکار می رود، نزدیکترین قاشق به آن قاشق دسرخوری یا قاشق سوپخوری است که هر دو معادل ۱۰ میلی لیتر گنجایش دارند. در آمریکا این قاشق گنجایش ۱۵ میلی لیتر را دارد و معادل سه قاشق چایخوری است. در استرالیا این قاشق معادل ۲۰ میلی لیتر گنجایش دارد. لازم به تذکر است که این قاشق برای اندازه گیری گرم نیست زیرا وزن مواد مختلف با وجود حجم یکسان با یکدیگر متفاوت است. در ایران در بسیاری از سایت ها قاشق غذاخوری معادل و برابر با قاشق سوپخوری گرفته می شود که با مقیاس های قاشق اندازه گیری استاندارد تفاوت دارد. پانویس.
فرودگاه اوپا-لوکا (به زبان بومی: Opa-locka Executive Airport) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا OPF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در شهر میامی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی انتاریو یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی (۲۰۰۶) با کد یاتا ONT است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۷۱۸ متر است. این فرودگاه در شهر انتاریو، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۸ متری از سطح دریا واقع شده است.