Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به همراه همسرش از شوروی اخراج شد. بریا از سال ۱۹۳۶ طرح قتل تروتسکی را ریخته و اجرای آن را به معشوقه اش یعنی مادر رامون مرکادر سپرده بود. پسر بزرگ ماریا مرکادر در اسپانیا کشته شده بود بنابراین انجام این عملیات به رامون مرکادر سپرده شد. قتل تروتسکی. اولین اقدام به ترور تروتسکی، توسط رامون مرکادر و دیگر مأموران ان کاوه ده در ۲۴ مه ۱۹۴۰ شکست خورد. بار دوم رامون مرکادر با منشی تروتسکی (سیلویا آگلف) طرح دوستی ریخت تا از طریق او بتواند به عنوان یک تحسین کننده کانادایی عقاید تروتسکی، با او ملاقات خصوصی داشته باشد. مرکادر در ۲۰ اوت ۱۹۴۰، با نام مستعار «آقای جکسون» در مکزیک به دیدار لئون تروتسکی رفت که آخرین مهمان او بود. او به نظر مردی متشخص می آمد و برای همین کسی به او شک نکرد و او را بازرسی نکردند. او با تروتسکی مشغول گپ زدن بود که ناگهان صدای فریاد تروتسکی بلند شد. وقتی محافظان به اتاق رفتند دیدند یخ شکنی یا به روایتی کلنگی در گردن تروتسکی بود و در دست جکسون چاقویی دیده می شد. تروتسکی در اثر شدت جراحات وارده کشته شد. تروتسکی پیش از مرگ گفت: «او را نکشید، باید همه چیز را اعتراف کند.» معلوم شد که جکسون می خواسته بعد
از ترور تروتسکی خودکشی کند. محافظان تروتسکی، رامون را به مقامات مکزیکی تحویل دادند. رامون هویت واقعی اش را بر ملا نکرد و قتل تروتسکی را نتیجه ی یک اختلاف شخصی با او توصیف کرد، چون می خواست با منشی تروتسکی ازدواج کند. سرانجام رامون مرکادر به بیست سال زندان محکوم شد. ژوزف استالین گفته بود: «من در ترور تروتسکی هیچ نقشی ندارم.» اما بعد از ۲۰ سال مرکادر به شوروی رفت و نشان لنین که بالاترین نشان شوروی بود را دریافت کرد. آزادی از زندان. در سال ۱۹۶۰ از زندان آزاد شد و به هاوانا رفت و از طرف فیدل کاسترو از او استقبال شد. یک سال بعد به شوروی رفت و به عنوان یک قهرمان در اتحاد جماهیر شوروی از او تقدیر شد و نشان لنین را دریافت کرد. باقی عمر را بین شوروی و کوبا گذراند و برای کا گ ب کار می کرد و مشاور فیدل کاسترو بود. مرگ. مرکادر در سال ۱۹۷۸ میلادی در هاوانا درگذشت ولی پیکر او با نام رامون ایوانویچ لوپز در مسکو به خاک سپرده شد. او در موزه کا گ ب شهر مسکو جایگاه افتخاری دارد.
ترس وتنفر در لاس وگاس اقتباسی در ژانر درام-کمدی سیاه از رمان هانتراستاکتون تامپسون با نام "ترس وتنفر در لاس وگاس: سفری سرکشانه به قلب رؤیای آمریکایی"(۱۹۷۱) است، که در آن بازیگرانی چون جانی دپ در نقش رائول دوک و بنیسیودل تورو در نقش دکتر گونزو به ایفای نقش می پردازند. داستان فیلم. در سال ۱۹۷۱ رائول دوک و دکتر گونزو در حالِ رانندگیِ در کویرِ نوادا هستند؛ دوک تحت تاثیرِ مسکالین، از ازدحامِ خفاش های غول پیکر در بالای سرش شکایت، و مخدراتی که همراهش است را فهرست می کند. آنها مفت سوارِ جوانی را در مسیر سوار می کنند و دربارهٔ ماموریت شان به او می گویند: دوک با مجله ای برای پوشش دادنِ مسابقهٔ موتورسواری «مینتِ چهارصد» در لاس وگاس قرار داد بسته است. آنها برای این سفر به قدر افراطی مخدر خریده و همچنین شورلت ایمپالایِ کروکی هم کرایه کرده اند. مفت سوار با دیدنِ حالات و رفتارهای آنها پا به فرار می گذارد و گونزو یک ورقِ کامل ال اس دی به دوک می دهد و به او می گوید شانسِ ضعیفی دارند که تا قبل از اثر کردنِ مواد، به مقصد برسند؛ تا آنها با تمام سرعت به سمتِ وگاس برانند؛ قبل از آنکه مفت سوار بتواند به پلیس چیزی بگوید. همان موقعه
است که کم کم دردسرها یقه شان را می چسبد؛ دوک خراب و در کشاکشِ با اتفاقاتِ سفرش است، و آن را به طرزِ عجیب وغریب و بی باکانه ای در جلویِ پذیرشِ هتل نشان می دهد، که در هپروت متصدی را یک مارماهی رنگین و تمامِ مشتریانِ بار را مارمولکهایی میگسار می بیند. روز بعد دوک به مسابقه می رسد و همراه با عکاسش لیسردا، زمینِ مسابقه را دنبال می کنند. دوک علقش را از دست می دهد و توهم می زند که آنها در میدان جنگ هستند؛ بنابراین لیسردا را اخراج می کند و به هتل بر می گردد. آنها پس از مصرفِ مقدار بیشتری مسکالین، و همچنین استنشاقِ اتر، به کازینوی سیرکوس سیرکوس لاس وگاس می روند اما طولی نمی کشد که به دلیلِ حس ترسی که به گونزو دست می دهد، از آنجا بیرون می آیند و به هتل بر می گردند و دوک، گونزو را به حالِ خودش رها می کند و می رود تا در قمارِ شش چرخِ بزرگ، شانش را امتحان می کند. وقتی که بر می گردد گونزو را می بیند که مانندِ سفینه ای در فضایِ ال اس دی، درحالی که اتاق را به کثافت کشانده، با لباس در وان نشسته است و تقلا می کند دستگاه پخش نوار را، برای اینکه بهتر صدای موزیک را بشنود همراهِ خودش داخل آب بکشد. او به دوک التماس می کند که وقتی ن
وار به اوجِ آهنگ خرگوش سفید رسید، دستگاه را درون آب پرت کند؛ دوک می پذیرد، اما بجای پرت کردن دستگاه، چند گریپ فرود به سمت کلهٔ او پرت می کند تا مجالی برای فرار و قفل کردن در و زندانی کردنِ او، پیدا کند. دوک سعی می کند تا خاطراتش از فرهنگِ هیپی ها را بنویسد و به یاد سان فرانسیسکو که ال اس ادی از آستین یکی از هیپی ها ریخته، می افتد. صبح روز بعد، دوک با صورت حسابی سرسام آور از خواب بلند می شود و می بیند هیچ خبری از گونز نیست، (او زمانی که دوک خواب بوده به سمت لس آنجلس راه افتاد است) و سعی می کند از شهر فرار کند. هنگامی که او در نزدیکی بیکر، کالیفرنیا می رسد، پلیسی به دلیلِ سرعت غیرمجاز او را متوقف می کند و به او هشدار می دهد که در اولین استراحتگاه، بایست و بخوابد؛ دوک بجای آن سمت تلفن سکه ای می رود و با گونزو تماس می گیرد.
هرمان ابینگ هاوس (۲۴ ژانویه ۱۸۵۰ — ۲۶ فوریه ۱۹۰۹) روانشناس آلمانی به عنوان پیشرو مطالعات تجربی حافظه شناخته می شود، همچنین منحنی فراموشی و وقفه در یادگیری ابداعی وی از شهرت بسیاری برخوردار است . او اولین فردی است که منحنی آموزش را توصیف کرد. او همچنین پدر و توسعه دهنده فلسفه نئو کانتی فیلسوف بود. دوره کودکی. هرمان ابینگ هاوس در کشور آلمان و شهر برمن در استان راین متولد شد. تحصیلات دانشگاهی خود را ابتدا در دانشگاه بن و بعد در دانشگاه های هال و برلین انجام داد.در طی تحصیل دانشگاهی علاقه اش از تاریخ و ادبیات به فلسفه تغییر کردودر سال 1873 پس از گذراندن خدمت نظام در جنگ فرانسه و پروس در این رشته درجه دکترای خود را دریافت کرد. زندگی حرفه ای. بعد از اتمام تحصیلاتش در مقطع دکترا او به سمت اطرف فرانسه و سپس انگلیس حرکت کرد، او به عنوان استاد خصوصی برای پشتیبانی از دانشجویان کار کرد.
لوبیاچیتی که به آن لوبیای رومی هم می گویند، یکی از انواع لوبیا و از گیاهان دولپه ای می باشد و یکی از محبوب ترین لوبیاها در میان افغان ها، ایرانی ها، ایتالیایی ها، پرتغالی ها و ترکیه ای ها است. بسیاری معتقدند که طعم این نوع لوبیا به نسبت دیگر انواع لوبیا بهتر است و با خوردن آن کمتر دچار نفخ می شوند اما هنوز شواهدی که نشان بدهند کدام یک از انواع لوبیاها نفاخ تر هستند به دست نیامده است. آمینواسید فراوان موجود در لوبیاچیتی آن را به یک منبع خوب برای دریافت پروتئین و جایگزین مناسبی برای انواع گوشت ها تبدیل کرده است. لوبیای چیتی از نظر مقدار فیبر بر سایر لوبیاها برتری دارد. ویژگی ها. یک فنجان لوبیای چیتی یا ۱۹۳ گرم از آن ۶۷۰ کالری دارد که از این میزان، ۲۱ کالری آن به چربی، ۴۸۳ کالری از آن به کربوهیدرات موجود در لوبیا و ۱۶۵ کالری به پروتئین موجود در آن اختصاص دارد. این ماده غذایی فاقد کلسترول بوده و قند موجود در آن در مقایسه با انواع لوبیا کمتر است. این ماده غذایی منبع مناسبی از ویتامین «ث» بوده، همچنین میزان کلسیم، آهن، سدیم و پتاسیم موجود در این نوع لوبیا قابل توجه است. تیامین، منیزیم، نیاسین و فسفر از جمله مواد مع
دنی موجود در این لوبیا است. خواص درمانی. میزان پروتئین موجود در این نوع لوبیا از انواع دیگر آن بیشتر است، از این رو منبع غذایی مفیدی برای پیشگیری از ابتلا به اختلالات کلیوی و پوکی استخوان به شمار می رود. اکثر مواد غذایی به ویژه مواد غذایی پرچرب سبب افزایش هورمون لپتین در خون می شوند. تحقیقات نشان می دهد این هورمون نقش مهمی در کنترل اشتها دارد، این در حالی است که رژیم غذایی حاوی لوبیا چیتی باعث ترشح حداقل میزان لپتین در خون شده و از ابتلا به چاقی ناشی از افزایش اشتها پیشگیری می کند. وجود مقدار قابل توجه ویتامین «ث» در این نوع لوبیا نیز بر خواص درمانی آن می افزاید.
سامانه صوتی عمومی (سیستم PA) یا سامانه سخنرانی همگانی یک سامانه الکترونیکی است که شامل میکروفونها، تقویت کننده ها، بلندگوها و تجهیزات مرتبط است. این صدای ظاهری (بلندی) صدای انسان، ابزار موسیقی یا سایر منابع صوتی آکوستیک یا صدای ضبط شده یا موسیقی را افزایش می دهد. سیستم های PA در هر مکان عمومی استفاده می شود که مستلزم آن است که یک گوینده، مجری و غیره به اندازه کافی در فاصله یا در یک منطقه بزرگ قابل شنیدن باشد. کاربردهای معمولی شامل استادیوم های ورزشی، وسایل نقلیه و تأسیسات حمل و نقل عمومی و مکان ها و رویدادهای موسیقی زنده یا ضبط شده است. یک سیستم PA ممکن است شامل چندین میکروفون یا منابع صوتی دیگر، یک کنسول صداآمیزی برای ترکیب و اصلاح چندین منبع، و تقویت کننده ها و بلندگوهای متعدد برای صدای بلندتر یا پخش گسترده تر باشد. اصطلاح سیستم تقویت صدا به طور کلی به معنای سیستم PA است که به طور خاص برای موسیقی زنده یا اجراهای دیگر استفاده می شود. در بریتانیا، هر سیستم PA گاهی یک تانوی نامیده می شود، به نامِ شرکتی به همین نام، که اکنون متعلق به گروه تی سی الکترونیک است، که بسیاری از سیستم های PA را که قبلاً در بریتانیا اس
تفاده می شد، تأمین می کرد.
نسبت ترکیب یا نسبت آمیختگی در علم شیمی و فیزیک، کمیتی است که نشان دهنده نسبت مقدار یک ماده نسبت به کل مخلوط می باشد. این کمیت که بدون بعد است، ممکن است بر حسب نسبت جرمی یا نسبت مولی بیان شود. نسبت مولی. این کمیت که با نماد formula_1 نشان داده می شود بیانگر نسبت مول ماده حل شده در مجموع مول های کل مواد تشکیل دهنده محلول است. در این رابطه formula_3 تعداد مول جز i در محلول و formula_4 نشان دهنده مجموع کل مول ها است. این کمیت تقریباً با کسر مولی معادل است. نسبت جرمی. در این کمیت نسبت جرمی ماده مورد نظر در مجموع جرم های مواد تشکیل دهنده محلول محاسبه می شود. این کمیت در معمولاً در علم هواشناسی برای گزارش میزان رطوبت هوا استفاده می شود. در رابطه بالا formula_6 جرم جز i در محلول و formula_7 جرم کل محلول می باشد.
دنیای وارونه فیلمی به کارگردانی شهریار بحرانی در ژانر کمدی - فانتزی است که در سال ۱۳۷۶ ساخته شده است. داستان. دو نفری که در یک مؤسسه تولید مواد دفع آفات نباتی کار می کنند متوجه می شوند که رئیس شان قصد دارد مواد تاریخ فاسد و غیراستاندارد را برای سمپاشی مزارع استفاده کند. آن ها با انجام این عمل مخالفت می کنند که منجر به اخراج شان از کار می شود ولی آن ها در میابند این مواد غیر استاندارد آدم ها را به راستگویی وادار می کنند و با هماهنگی هم و سرقت یک هواپیمای سمپاش از مؤسسه، مواد را در سطح شهر روی مردم ریخته و مردم به راستگویی موقت دچار می شوند.
ژاک فرسکو (زاده ۱۳ مارس ۱۹۱۶ – درگذشته ۱۸ مه ۲۰۱۷)، یک طراح سازه خودآموخته، فیلسوف علم، ، آموزش دهنده و آینده گر بود. علایق وی به چندین رشته علمی، از جمله فلسفه، علم و مهندسی گسترده می شود. وی با سخنرانی ها و مقالات بسیاری ایده های خود را طرح و از آن ها دفاع می کند. این ایده ها بازه ای از ، ، مدیریت منابع طبیعی، فناوری سایبری شده و نقش علم در جامعه را شامل می شوند. وی همراه با همکارش، رکسان مدوز (Roxanne Meadows)، بنیان گذار و مدیر ارشد پروژه ونوس هستند. فرسکو و پروژه ونوس با سه فیلم مستند طراحی آینده به فرهنگ معاصر شناسانده شدند. ژاک فرسکو ۱۸ مه ۲۰۱۷ در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. فعالیت های اخیر. ژاک فرسکو در سال ۱۹۹۴ میلادی شرکت Sociocyberneering Inc را بازسازی ساختاری کرد و آن را پروژه ونوس نام نهاد. تا آن زمان فرسکو به قدری طرح و مدل آماده کرده بود که چشم انداز خود از شهرهای پایدار آتی را به شکل کامل به تصویر بکشد. فرسکو و مدوز، علاوه بر فعالیت های آموزشی شان، برای پیش بردن این طرح، همچنان به اختراع ها و ابتکارات طراحی خودشان در زمینه های مهندسی صنعتی، مدل سازی معماری سنتی و مشاوره به مخترعان ادامه دادند. در سا
ل ۲۰۰۲ وی کتاب دیگری با نام بهترین چیزی که نمی توان با پول خرید (به انگلیسی: The Best That Money Can't Buy) منتشر کرد. در سال ۲۰۰۶، «ویلیام گازکی» (به انگلیسی: ) فیلمی مستند و نیمه زندگی نامه ای از وی، به نام «طراحی آینده» (به انگلیسی: که در آن وی را با لئوناردو دا وینچی قابل مقایسه دانسته بود. در سال ۲۰۰۸ میلادی وی در فیلم مستند دیگری اثر «پیتر جوزف» (به انگلیسی: به نام روح زمانه: الحاقیه (به انگلیسی: ظاهر شد. در سال ۲۰۱۰ میلادی وی تلاش کرد که اصطلاح «اقتصاد منبع محور» را به نام خود ثبت کند. اما پس از بررسی تعریف و کاربردش، آن را کلی تر از آن دانستند که بتواند به عنوان یک تعریف مشخص ثبت شود. پروژه ونوس. «پروژه ونوس» سازمانی است که فرسکو تمام زندگی و آثار حرفه ایش را در آن گرد آورده است. این سازمان نمایانگر ایده ها و طرح های او برای آینده ای بدون فقر، جنگ، جرم، فساد و اتلاف است. بنیان این سازمان در سال ۱۹۸۰ میلادی گذاشته شد ولی نام «پروژه ونوس» در سال ۱۹۹۴ میلادی به آن اطلاق شد. «روکسان مدوز» (به انگلیسی: Roxanne Meadows) همکار نزدیک وی در سراسر این پروژه بوده است. زندگی شخصی. ژاک فرسکو فرزند «آیزاک» و «لنا»
فرسکو است که هر دو در جوانی از اروپا به آمریکا مهاجرت کرده اند. پدر وی در سال ۱۹۰۵ میلادی از استانبول ترکیه به نیویورک آمده و به مهندسی فضای سبز مشغول بود و مادرش زاده اورشلیم بوده است. وی یک برادر به نام «دیوید» و یک خواهر به نام «فردا» (به انگلیسی: Freda) دارد. فرسکو دو بار ازدواج کرده است و از ازدواج دومش صاحب یک دختر به نام «بمبی» (به انگلیسی: Bambi) و یک پسر به نام «ریچارد» شده است.
شیلدبرت یکم (پیرامون ۴۹۶ – ۱۳ دسامبر ۵۵۸) پادشاه فرانک تبار پاریس از دودمان مروونژی بود که از ۵۱۱ تا ۵۵۸ حکومت کرد. زندگی نامه. شیلدبرت یکی از چهار پسر کلوویس یکم، پادشاه فرانک ها بود که پس از مرگ پدر در سال ۵۱۱ و تقسیم قلمرو او بین پسرانش، آن بخش از کشور موسوم به پاریس که از شمال تا رود سُوم و از غرب تا کانال انگلیس و شبه جزیرهٔ آرموریکایی (بریتانی امروزی) گسترده بود را دریافت داشت و فرمانروای آن شد. دیگر برادرانش نیز در دیگر بخش های سرزمین فرانک ها، تئودریک یکم در متز، کلودومر در اورلئان و کلوتار یکم در سوآسون به پادشاهی رسیدند. شیلدبرت در سال ۵۲۳ همراه با برادرانش در جنگی علیه گودومار، پادشاه بورگوندی شرکت کرد. در ۵۲۴ کلودومر در نبرد وزرونس کشته شد، کلوتار پس از ازدواج با بیوهٔ او فرزندان برادرش را کشت و شیلدبرت، شهرهای شارتره و اورلئان را ضمیمهٔ قلمرو خود ساخت. او بعدتر نیز در لشکرکشی های مختلف علیه پادشاهی بورگوندی شرکت جست، در ۵۳۲ اوتان را به محاصرهٔ خود درآورد و در ۵۳۴ شهرهای بورگوندیایی ماکون، ژنو و لیون را به عنوان غنیمت دریافت داشت. در ۵۳۵، پس از آنکه ویتیگس، پادشاه اوستروگوت ها، پرووانس را به فرانک
ها واگذار کرد، قرار شد تا برادرانش شهرهای آرل و مارسی را به شیلدبرت بدهند. با کمک کلوتار، کار ضمیمه ساختن آن استان در زمستان ۵۳۶–۵۳۷ به پایان رسید. در سال ۵۳۱، شیلدبرت نامه هایی از خواهرش کروتیلدا، همسر آمالاریک، پادشاه آریان مذهب ویزیگوت ها دریافت داشت که از بدرفتاری شوهرش با او به دلیل کاتولیک مذهب بودنش نوشته بود و از برادرش تقاضای یاری داشت. شیلدبرت با ارتشش به آنجا تاخت و آمالاریک را شکست داد. آمالاریک به بارسلون عقب نشینی کرد و در آنجا به قتل رسید. کروتیلدا نیز در راه بازگشتش به پاریس به دلایلی نامعلوم درگذشت. شیلدبرت چندین نوبت دیگر نیز علیه ویزیگوت ها وارد کارزار شد و در ۵۴۲، پامپلونا را با کمک برادرش کلوتار تصاحب کرد و ساراگوسا را محاصره نمود، اما در نهایت مجبور به عقب نشینی شد. اما او غنیمتی ارزشمند را از این لشکرکشی اش به پاریس آورد، جامهٔ سنت وینست زاراگوزایی که شیلدبرت به افتخار آن، کلیسای مشهور سنت وینست را بر دروازه های پاریس ساخت که بعدتر به سن ژرمن دو پره تغییر نام یافت. شیلدبرت در ۱۳ دسامبر ۵۵۸ درگذشت و در کلیسای سن-دنی که خود بنیاد گذاشته بود دفن گردید. او از همسرش اولتراگوتا صاحب دو دختر
به نام های کرودوبرژ و کرودسیند بود و پسری نداشت. پس از او کلوتار، یگانه پادشاه فرانک ها شد.
ضیافت فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی مسعود کیمیایی است که در سال ۱۳۷۴ منتشر شد. در این فیلم فریبرز عرب نیا و پارسا پیروزفر به ایفای نقش پرداخته اند.مسعود کیمیایی برای ساخت این فیلم از هفت چهره جوان استفاده کرد. خلاصه داستان. هفت رفیق در جوانی و پیش از انقلاب با هم قرار می گذارند تا چند سال بعد دوباره همدیگر را ملاقات کنند در رستوران اما یکی از آن ها دچار مشکلاتی می شود که نمی تواند خود را به قرار برساند.
ام۱ گرند نوعی تفنگ جنگی آمریکایی و نخستین تفنگ نیمه اتوماتیکی بود که به طور عمومی در اختیار نیروهای پیاده نظام قرار داده شد. تا سال ۱۹۳۷ که ژنرال جرج پاتون این تفنگ را «بزرگترین جنگ افزاری که تاکنون اختراع شده» خواند و آن را در ارتش آمریکا جایگزین تفنگ اسپرینگفیلد ام۱۹۰۳ کرد، تمامی ارتش های دنیا از تفنگ های گلنگدنی به عنوان سلاح سازمانی اصلی خود استفاده می کردند. ام۱ در سال ۱۹۳۲ توسط جان گرند طراحی شد و تولید انبوه آن از سال ۱۹۳۶ آغاز شده و از سال ۱۹۳۷ به عنوان سلاح سازمانی ارتش آمریکا و در سال های بعد ده ها کشور دیگر دنیا انتخاب شد. در سال ۱۹۵۷ تفنگ ام۱۴ جای آن را در ارتش آمریکا گرفت، هرچند از ام۱ تا سال ۱۹۶۳ و در سطح محدودی تا سال ۱۹۶۶ در خط مقدم نبرد استفاده می شد. امروزه استفاده از این تفنگ منحصر به مقاصد آموزشی و تشریفاتی است و البته در بین غیرنظامیان به عنوان تفنگ شکاری، و تمرین نشانه گیری استفاده شده و همچنین برای تکمیل کلکسیون های جنگ افزار تقاضا دارد. ام۱ از فشنگ های ۰۶-۰۳. اسپرینگفیلد (۷٫۶۲x۶۳ م م) استفاده می کرد که البته پس از ورود فشنگ کالیبر ۵۱×۷٫۶۲ میلی متر ناتو تعدادی از آن ها برای استفاده از ا
ین فشنگ تغییر کالیبر دادند. تغذیه فشنگ آن هم از طریق فشنگ خوری انجام شد که ظرفیت ۸ فشنگ را داشت. در واقع یکی از انتقادات اصلی به این تفنگ ظرفیت کم فشنگ خور و عدم طراحی سیستم خشابی از پائین برای آن بود. ام۱ همچنین قابلیت نصب نارنجک اندازهای ام۷، پرتاب نارنجک تفنگی ۲۲ میلی متری و نصب چندین نوع سرنیزه را داشت. امتیاز ام۱ بر سلاح های نسل خود سرعت بسیار بیشتر شلیک با آن بود که موجب افزایش قابل ملاحظه قدرت آتش نیروهای پیاده نظام می شد در حالی که قدرت، دقت و بُرد آن نیز کاهش نیافته بود. به این ترتیب دیگر ارتش های دنیا نیز به تدریج رو به استفاده از ام۱ و دیگر تفنگ های اتوماتیک و نیمه اتوماتیک در ارتش های خود آوردند. ام۱۴ که در سال ۱۹۵۷ در آمریکا جایگزین ام۱ شد، و تفنگ ایتالیایی برتا ب ام۵۹ از مهم ترین سلاح هایی بودند که بر اساس ام۱ ساخته شدند. ام۱ کارابین هرچند نامی مشابه ام۱ دارد اما سلاحی به کلی متفاوت است. برخی سلاح های دیگر با نام ام۱ نیز مانند مسلسل دستی تامسون ام۱ و تانک ام۱ آبرامز تولید شده اند که ارتباطی با تفنگ ام۱ ندارند. در واقع حرف ام (M) در اینجا مخفف واژه مدل (Model) است.
آنمی فانکونی یک بیماری ژنتیکی است. اتوزومال مغلوب با شیوع ۱ در هر ۳۵۰٬۰۰۰ تولد با شیوع بیشتر در یهودیان اشکنازی و آفریقایی های واقع در جنوب آفریقا. آنمی فانکونی در نتیجه نقص در شاخه ای از پروتئین های مسئول در ترمیم دی ان ای ایجاد می شود. در نتیجه در بسیاری از بیماران سرطان (شایعترین آن اغلب لوکمی میلوژنوس حاد ) و در ۹۰ درصد موارد نارسایی مغز استخوان رخ می دهد. علایم بالینی. شایعترین ناهنجاری، هیپرپیگمانتاسیون پوستی (تیرگی پوست) در تنه، گردن، نواحی کشاله ران و همچنین لکه های شیر قهوه ای و پیسی به تنهایی یا همراه با موارد ذکر شده است. در نتیجه ترشح غیرطبیعی هورمون رشد بسیاری از بیماران دچار کوتاهی قد هستند. فقدان انگشت یا انگشتان دو شاخه، بسیار شایع است. ناهنجاری های پا، در رفتگی مادرزادی لگن، در این بیماران دیده می شود. در جنس مذکر ممکن است آلت تناسلی تکامل پیدا نکرده یا فرد دچار بیضه های نزول نیافته یا آتروفی آنها، هیپواسپادیازیس، فیموزیس شود. در جنس مؤنث ناهنجاری هایی در واژن، رحم یا تخمدان ممکن است ایجاد شود. بسیاری از بیماران دچار ناهنجاری هایی در صورت شامل میکرو سفالی، چشمان کوچک، چین های اپیکانتال، شکل،
اندازه و موقعیت غیرطبیعی گوش و چانه کوچک دیده می شود. در ۱۰ درصد موارد این بیماران دچار عقب ماندگی ذهنی هستند. در تصویربرداری کلیه اکتوپیک یا خارج شکمی، کلیه لگنی، کلیه های نعل اسبی ممکن است یافت شود. یافته های آزمایشگاهی. نارسایی مغز استخوان اغلب در دههٔ اول زندگی رخ می دهد. به طور اولیه کاهش در تعداد پلاکتها سپس در گرانولوسیت ها ایجاد می شود و نهایتاً آنمی ماکروسیتبک رخ می دهد. تشخیص. با یافته های غیرطبیعی در آزمایش های خون و ناهنجاری های فیزیکی در بدن حاصل می شود.
رایش پست به مرکز کنترل و رسیدگی به نامه ها و محموله های پستی آلمان تا پایان سال ۱۹۴۵ گفته می شود. این سازمان در سال ۱۸۷۱ تأسیس و در بین سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۴ به صورت دولتی اداره شد اما پس از صدراعظمی آدولف هیتلر این سازمان به صورت نیمه خصوص اداره شد. این روند تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ ادامه داشت. دویچه پست. پس از جنگ جهانی دوم به صورت موقت مرجع کنترل پستی متفقین وظایف این سازمان را انجام می داد سرانجام دویچه پست در آلمان غربی آغاز به فعالیت کرد. این شرکت پس از سال ۱۹۹۰ و متحد شدن دو آلمان شرقی و غربی تنها مرجع رسیدگی به امور پستی در کشور آلمان شد.
بِنِدیکت تیموتی کارلتون کامبِربَچ (؛ زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۶) بازیگر انگلیسی است. او برای فعالیت در آثار گوناگون سینما، تلویزیون و تئاتر معروف است و افتخارات گوناگونی از جمله یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، یک جایزهٔ تلویزیونی بفتا و یک جایزهٔ لارنس الیویه برنده شده است. نام او در سال ۲۰۱۴ از سوی مجلهٔ "تایم" در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار گرفت و در سال ۲۰۱۵ به پاس خدماتش در هنرهای نمایشی به مقام فرماندهِ والا مقام امپراتوری بریتانیا (CBE) منصوب شد. در سال ۲۰۲۰ ستاره ای با نام او در پیاده روی مشاهیر هالیوود نصب شد. کامبربچ بازیگری را در دانشگاه منچستر و آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن فرا گرفت. او فعالیت در تئاتر را با حضور در آثار گوناگون شکسپیر آغاز کرد و نخستین تجربهٔ حضور او در وست اند با حضور در نمایش "هدا گابلر" در سال ۲۰۰۵ بود. او در سال ۲۰۱۲ با نمایش "فرانکنشتاین" به روی صحنه رفت و برندهٔ جایزهٔ لارنس الیویه شد. همچنین در سال ۲۰۱۵ نقش شاهزاده هملت را در نمایش "هملت" بازی کرد. فعالیت تلویزیونی کامبربچ در سال ۲۰۰۲ با بازی در قسمتی از مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی "اوج مخملی" آغاز شد و چند سال بعد نقش
شرلوک هولمز را مجموعهٔ تلویزیونی "شرلوک" (۲۰۱۰–۲۰۱۷) ایفا کرد که برای آن نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد و جایزهٔ امی ساعات پربیننده را کسب کرد. همچنین در سال ۲۰۱۸ برای بازی در مجموعهٔ "پاتریک ملروز" جایزهٔ تلویزیونی بفتا را کسب کرد. او در چندین آثار تلویزیونی دیگر نظیر "تاج توخالی" (۲۰۱۶) و "برگزیت" (۲۰۱۹) نیز حضور داشته است. کامبربچ نقش خان را در فیلم اکشن "پیشتازان فضا به سوی تاریکی" (۲۰۱۳) ایفا کرد و در درام های تاریخی "لطف حیرت آور" (۲۰۰۶)، "۱۲ سال بردگی" (۲۰۱۳)، "۱۹۱۷" (۲۰۱۹) و "پیک" (۲۰۲۰) حضور یافت. او برای به تصویر کشیدن آلن تورینگ در فیلم تاریخی "بازی تقلید" (۲۰۱۴) و برای ایفای نقش یک دامدار دمدمی مزاج در درام "قدرت سگ" (۲۰۲۱) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. کامبربچ نقش دکتر استرنج را در شش فیلم ابرقهرمانی دنیای سینمایی مارول از جمله "دکتر استرنج" (۲۰۱۶) و "دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی" (۲۰۲۲) ایفا کرده است. او در سال ۲۰۱۵ با سوفی هانتر، کارگردان تئاتر، ازدواج کرده و سه فرزند نیز دارد. اوایل زندگی و تحصیلات. بندیکت تیموتی کارلتون کامبربچ در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۷۶ در بیمارستان ملکه شارلوت
و چلسی واقع در ناحیهٔ همرسمیت لندن به دنیا آمد. والدینش تیموتی کارلتون و واندا ونتام هر دو بازیگر هستند. او در منطقهٔ سلطنتی کنزینگتون و چلسی بزرگ شد. او یک خواهر ناتنی به نام تریسی دارد که حاصل ازدواج اول مادرش است. پدربزرگش، هنری کارلتون کامبربچ، افسر زیردریایی هر دو جنگ جهانی و یکی از چهره های برجسته جامعهٔ پیشرفته لندن بود. پدر پدربزرگش، هنری آرنولد کامبربچ، دیپلماتی بود که در مقام کنسول در ترکیه و لبنان خدمت می کرد. پدر پدر پدربزرگش، رابرت ویلیام کامبربچ، هم کنسول بریتانیا در ترکیه و امپراتوری روسیه بود. پدربزرگ جد او، آبراهام پری کامبربچ، یک برده دار ثروتمند در باربادوس، جامائیکا بود. همچنین کامبربچ یکی از بستگان دور ریچارد سوم، آخرین حاکم سلسله پلانتژانت است. او و ریچارد سوم با ۱۶ فاصله پسر عمو هستند. کامبربچ او را در مجموعهٔ تلویزیونی "تاج توخالی" (۲۰۱۶) به تصویر کشیده است. او در مراسم تدفین مجدد ریچارد سوم در ۲۰۱۵ شرکت کرد و شعری را هم خواند. کامبربچ از هشت سالگی در مدارس شبانه روزی تحصیل می کرد. او در مدرسهٔ "برامبلی" در غرب ساسکس تحصیل کرد و شاگرد ممتاز هنر در مدرسهٔ هارو بود. او در این مدرسه آثار
متعددی از شکسپیر را اجرا کرد و اولین اجرای او به عنوان تیتانیا ملکه پریان بود. معلم درام بندیکت، مارتین تایرل، او را «بهترین بازیگر پسر مدرسه ای» نامیده است که تا به حال با او کار کرده است. علیرغم توانایی هایش، معلم نمایش کامبربچ در هارو به او نسبت به حرفه بازیگری هشدار داد و آن را «تجارت سخت» نامید. کامبربچ پس از ترک هارو یک سال به عنوان معلم زبان انگلیسی در یک صومعه تبتی در دارجلینگ هند درس داد و سپس در دانشگاه منچستر مشغول به تحصیل درام شد. او درس خود را در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن ادامه داد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در بازیگری کلاسیک شد. حرفه. تئاتر. از سال ۲۰۰۱ بندیکت کامبربچ نقش عمده ای در نمایشنامه های کلاسیک ایفا کرده است. او برای جایزه بهترین نمایش نقش مکمل مرد برای نقش جورج تسمان در "هدا گابلر"، در ۱۶ مارس ۲۰۰ در تئاتر آلمیدا و در ۱۹ می ۲۰۰۵ در تئاتر دوک یورک، زمانی که به وست اند منتقل شد، نامزد شد. این انتقال نخستین اجرای او در وست اند را رقم زد. در ژوئن ۲۰۱۰، کامبربچ نمایش "پس از رقص" نوشتهٔ ترنس رتیگان به کارگردانی تی شارک را در تئاتر ملی به روی صحنه برد. او در این نمایش نقش دیو
ید اسکات-فاولر در دههٔ ۲۰ میلادی را بازی کرد که با موفقیت همراه بود. این نمایش در مجموع چهار جایزهٔ الیویر دریافت کرد. در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۰ بندیکت کامبربچ در تئاتر قدیمی ویک لندن یک نمایش خیریه اجرا کرد. او در فوریه ۲۰۱۱ بازی در نقش فرانکنشتاین را شروع کرد. او هر شب در مقابل جانی لی میلر بر بروی صحنه می رفت. این تئاتر در ۲۰۱۱ به عنوان بخشی از تئاتر زندهٔ ملی در سینماها پخش شد و کامبربچ برای بازی در این نمایش، «سه تاج تئاتر لندن» را با بردن جایزه الیویر، جایزه ایونینگ استاندارد و جایزه تئاتر حلقهٔ منتقدان از آن خود کرد. کامبربچ از اعضای کمپانی تئاتر ملی در مراسم پنجاهمین سال فعالیت این کمپانی در ۲ نوامبر ۲۰۱۳ بود. او نقش روزنکرانس را در صحنه های منتخب نمایشی از تام استاپارد بازی کرد. این نمایش در سینماهای سراسر جهان و همچنین از شبکهٔ بی بی سی دو پخش شد. بندیکت کامبربچ با بازی در نمایش "هملت" نوشتهٔ شکسپیر در تئاتر باربیکن لندن به تئاتر بازگشت. این تئاتر در اوت ۲۰۱۵ به مدت ۱۲ هفته اجرا شد. تلویزیون. نخستین کارهای تلویزیونی کامبربچ شامل حضور در "ضربان قلب" (۲۰۰۰–۲۰۰۴) به صورت مهمان در دو نقش جداگانه، فرِدی در سریال