Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و توصیف شده که در جبهه راست سپاه زید چراغی به اهتزاز درمی آورد و شعار جنگی می داد. گفته شده (بنا بر طبری) که او ممکن است با زیاد النهدی که همراه با زید پس از سرکوب قیام به صلیب کشیده شد یکی باشند؛ که البته قطعاً صحیح نیست زیرا او پس از مرگ زید از طرف پسر اش یحیی مورد تماس قرار گرفت و برخی انتقال دهنده های مرتبط به او پیش از قیام زید نمی توانسته اند متولد شده باشند. گرچه او پس از درگذشت باقر با پسر اش جعفر صادق مدتی مرتبط بوده، او را به امامت به رسمیت نمی شناخته است و نهایتاً صادق او و دیگر رهبران زیدی را سرزنش و لعنت کرد. او به وشوح نقشی رهبری کننده در مناقشات با حامیان امامی جعفر صادق داشت. او بر خلاف تز امامی که دانش حقیقی مذهبی را در دست خطی منتخب خدا، امامان موروثی، می دانست، می گفت که این دانش بین همه بازماندگان فاطمه، که آن را توسط الهام پس از کسب پیشکسوتی و فضیلت به دست می آورند، مشترک است. بدین طریق او از دید زیدی که امامت را متعلق به هر حسنی یا حسینی به پا خیزنده علیه حاکم جائر می داند دفاع می کرد. ارتباط با زیدیه. نجاشی آورده ابوالجارود در پی قیام زید بن علی به وی می پیوندد ولی برخی روایات درباره ف
عالیت های او در جریان قیام زیاد معتبر نیست و احتمال می رود وی را با یزید بن ابی زیاد اشتباه کرده باشند. بلاذری و طبری در جریان قیام زید از شخصی بنام زیاد نهدی نام برده اند که جسدش همراه با پیکر زید به دار آویخته شده است. احتمالی هم وجود دارد که لقب نهدی ابوالجارود، وان آرندونک را به اشتباه انداخته و وی را با زیاد نهدی اشتباه گرفته باشد که به دار آویخته شده است. ابوالفرج اصفهانی از حضور ابوالجارود در سپه زید روایت کرده است. در دانشنامه اسلامی آمده است در جریان قیام زیدبن علی هر چی بود در صورت پذیریش حیات او پس از قیام از فعالیت های او در پایان زندگی و رابطه اش با زیدیه و امامیه چیزی نیامده است. ارتباط با امامیه. ابوالجارود از اصحاب باقرالعلوم و جعفرصادق بوده است و ارتباط نزدیکی با باقرالعلوم داشته است اما به سبب اندیشه های خاص و عدم پایبندی به تقیه از سوی باقرالعلوم طرد میشود و به او لقب سرحوب یعنی شیطان کور ساکن دریا داده می شود. جعفرصادق نیز او را به جهت عقایدش مورد نکوهش قرار می دهد. تاسیس فرقه جارودیه. کتاب مسائل الامامه کهن ترین منبع موجود برای شرح عقاید کلامی ابوالجارود است که معتقد بود پیامبر به جانشینی
علی ابن ابیطالب و فرزندان اون حسن و حسین تصریح کرده اس ولی پس از حسنین قطع شده است اما از فرزندان فاطمه خارج نشدنی است. هر کسی از فرزندان فاطمه که مردم را به سوی خود بخواند مفترض الطاعه است و بر مردم است که او را امام بدانند. به همین خاطر وی از ابوبکر و عمر برائت جسته و آنها غاصبان خلافت می دانست. به عقیدیه ابوالجارود تشخیص امام افضل از فرزندان فاطمه به علت کثرت دشوار است. از این رو شرط امامت را خروج دانسته است. وی معتقد بود که امام به هنگام بروز حوادث باید کاری که باید انجام دهد، به وی الهام می شود. دیدگاه دیگران. عموم محدثان سنی در مورد ابوالجارود به تندی قضاوت کرده اند، او را یک رافضی افراطی توصیف می کند که دربارهٔ رذیلت صحابه و فضیلت خاندان پیامبر حدیث ساخته است. سنت امامی هم پس از این که او «عوض شد» ردش کرد، گرچه انتقال او تا حدی قابل اطمینان دانسته شد. تفسیر او از قرآن، که به نام تفسیر الباقر شناخته می شد چرا که او آن را عمدتاً به اعتبار محمد باقر (پیشوای شیعه جعفری) نسبت می دهد، گرچه گاهی از زید بن علی نقل قول می کند، تا حدی از طریق نقل قول تفسیر امامی علی بت ابراهیم بن هاشم القمی حفظ شده است. این نقل
قولها ظاهراً توسط شاگرد قمی، ابوالفضل العباس بن محمد به کار قمی افزوده شد گرچه خود قمی هم گاهی به اعتبار ابوالجارود ذکر کرده است. تفسیر ابوالجارود نشان دهنده یک الهیات شدیداً جبری سازگار با دیدگاه های ضد معتزلی رایج بین شیعیان کوفی در زمان خود است. از او توسط ابن شاهین مفسر سنی قرآن هم نقل شده است. کتب اهل سنت. در کتب رجالی اهل سنت ابوالجارود مطعون است و احمد بن حنبل روایت حدیث از ولی را جایز ندانسته است. کتب امامیه. در کتب رجال امامیه نیز با لعن و ذم او همراه است. ابن غضائری معتقد است که امامیه احادیث او را مکروه داشته ولی به روایت هایی که از قول محمد بن بکر ارحبی نقل کرده اعتماد کرده اند. ابن قولیه در کامل الزیارات از او حدیث نقل کرده است. شیخ مفید احادیث فقهی را از وی آورده. و خوئی فهرست روایاتی که در کتب اربعه امامیه از وی نقل شده است را آورده است. آثار. دو ماخذ اصل و تفسیر را به ابوالجارود نسبت داده اند. اصل را کثیر بن عیاش نقل کرده که در ماجرای خروج ابوالسرایا در 200 قمری شرکت داشته است. از تفسیر وی که بیشتر به تفسیر باقرالعلوم شهرت یافته در تفسیر علی بن ابراهیم قمی نقل شده است.
فروشگاه ابزارآلات و یراق فروشگاهی است که ابزارها و وسایل اصلی و مهم تاسیساتی و تعمیری خانه یا کارگاه ها را می فروشد. زنجیر، تجهیزات لوله کشی، انواع لولا، کلید ، قفل، میخ، انواع چسب ها، وسایل اندازه گیری، وسایل نقاشی و انواع قلمو و رنگ و غیره در این خرده فروشی ها فروخته می شود.
سر جان ریچارد هیکس، (زاده ۸ آوریل ۱۹۰۴ – درگذشته ۲۰ مه ۱۹۸۹) یک اقتصاددان انگلیسی بود. هیکس یکی از بانفوذترین اقتصاددانان قرن بیستم بوده و شناخته شده ترین کار وی در حوزه اقتصاد خرد تئوری تقاضای مصرف کننده (consumer demand theory) و مدل IS/LM می شود، در این مدل دیدگاه کنزی خلاصه می شود. هیکس در ۱۹۰۴ در وارویک در انگلستان زاده شد. پدر وی یک روزنامه نگار در یک روزنامه محلی بود. وی در کالج کلیفتن، بالیول و آکسفورد آموزش دید. هیکس به همراه کنت آرو برنده جایزه نوبل اقتصاد در ۱۹۷۲ شدند.
محمود سامی بن حسن حسین بن عبدالله البارودی المصری (۱۸۳۸–۱۹۰۴) سیاستمدار برجسته و شاعر مصری بود. او از تاریخ ۴ فوریه ۱۸۸۲ تا ۲۶ مه ۱۸۸۲، نخست وزیر مصر بود. او با نام " رب السیف و القلم" (پروردگار شمشیر و قلم) نیز شناخته می شود. وی در دربار شاه، محمد علی پاشا و در خانواده ای ثروتمند در منطقه «باب الخلق» در قاهرهٔ مصر به دنیا آمد. پدرش حسین بک حسنی که نسبش به ممالیک چرکس می رسد و از فرماندهان توپخانه ارتش مصر بود. شاعر در سن هفت سالگی پدرش را از دست داد و یتیم شد. تحصیل. دروس ابتدائی خود را از سن ۸ سالگی تا ۱۲ سالگی در خانه شان آموخت، سپس به مدرسه نظام در قاهره رفت. در اواخر سال ۱۸۵۴ از مدرسه نظام فارغ التحصیل شد. پس از مدتی با رتبه باشجاویش از مدرسه نظام خارج شد. و نیمی از عمرش را در جنگ و مناصب حکومتی گذراند. او از ۵ زبان برخوردار بود علاوه بر عربی که زبان مادری او حساب می شد از فارسی ترکی و فرانسوی و انگلیسی بهره می گرفت و به مطالعه می پرداخت. بارودی در تبعیدگاه. بارودی همراه با یارانش که از رهبران قیام عرابی پاشا بودند به جزیره سرندیب تبعید شدند و هفده سال در آنجا بود و به خاطر آرزوهای از دست رفته خویش و دور
ی از دوستان و نزدیکان و مخصوصاً شریک زندگی اش، اندوهگین بود و بر روزهای از دست رفته جوانی حسرت می خورد. در روز ۲۷ دسامبر سال ۱۸۸۲ قطاری برای آن ها آماده شد که آن ها را به سوئیس برد و در صبح روز بعد کشتی آن ها را به سرندیب برد و به کولومبو تبعید شد. مجموعه اشعار بارودی را در ایام تبعید از نظر مفهوم و مضمون به چهار بخش می توان تقسیم کرد: معرفی و بررسی آثار شاعر. دیوان البارودی: دیوان شعر اوست که خود آن را ویرایش کرده و معانی و لغات دشوار آن را توضیح داده است که شامل موضوعات تقلیدی از مدح و تغزل و فخر و حماسه و برخی موضوعات جدید در امور سیاسی و اوصاف و موضوعات اجتماعی. دیوان وی اولین بار به خرج همسر دومش یعنی امینة در دو جزء تا قافیهٔ میم به چاپ رسیده است سپس زیر نظر وزارت فرهنگ به اهتمام علی الجارم و محمد شفیق در دو جزء به ترتیب در سال های ۱۹۴۰ م. و ۱۹۴۲ م. تا قافیهٔ کاف چاپ شده است. مختارات البارودی: کتابی است که بارودی در آن از فحول شعرای دورهٔ عباسی اشعاری در معانی مختلف برگزیده و لغات و تراکیب غریب آن ها را توضیح داده است. تعداد این شاعران سی تن است و مهم ترین آن ها عبارتند از: بشار، ابی نواس، عباس بن الاخن
ف، ابن المعتز، ابو العتاهیة، مسلم بن الولید، البحتری، ابو تمام، ابو فراس، الارجانی، مهیار الدیلمی. این کتاب در چهار جلد بخرج همسر بارودی بچاپ رسیده است و با مطالعهٔ آن حسن اختیار و صفای ذوق بارودی روشن می گردد و قدرت و مهارت وی در نقد شعر ثابت می شود. بارودی برگزیده ای از نثر تألیف کرده که آن را «قید الاوابد» نامیده است این کتاب شامل امهات رسائل و خطب و توقیعات بوده ولی تاکنون بچاپ نرسیده است. او همچنین شعر طولانی ای دارد در مدح پیامبر اکرم (ص) نزدیک به ۴۴۷ بیت و در آن قصیده برده بوصیری هم آمده است. مرگ. سامی بارودی پس از بازگشتش از تبعید به وطن بیمار بود، به دلیل ناتوانی خانه نشین شد، تنها سرگرمی اش جمع آوری اشعار خود و آماده سازی آن ها برای چاپ بود. اما بیماری وی باز هم شدت یافت تا اینکه در ۱۵ دسامبر ۱۹۰۴ چشم از جهان فروبست. پیکر این شاعر بزرگ با احترام فراوان تشییع شد و شیخ محمد عبده بران نماز خواند سپس در قاهره به خاک سپرده شد.
ری اکت او اس یک سیستم عامل کدباز است، که تلاش دارد با برنامه های نرم افزاری و راه اندازهای دستگاه های ساخته شده برای سیستم عامل مایکروسافت ویندوز NT نسخهٔ ۵ به بعد (ویندوز ۲۰۰۰ و بالاتر) از لحاظ باینری سازگار باشد. تلاش های قبلی برای کپی کردن ویندوز ۹۵ در نزدیکی سال ۱۹۹۸ آغاز شد، و با اضافه کردن امکاناتی که در ویندوز وجود دارند ادامه پیدا کرده است. ReactOS عموماً به زبان C، و برخی از اجزا نظیر مرورگر ReactOS، که به زبان C++ نوشته شده است. پروژه برای معماری های ARM و AMD۶۴ پورت شده است و به طور جزئی قابلیت های API ویندوز را پیاده سازی کرده است. این امکان آخر از طریق اضافه کردن لایه های سازگار برای سیستم عامل های مشابه یونیکس در Wine امکان پذیر شده است. اما باقی قابلیت ها توسط خود توسعه دهندگان پروژه اضافه شده است. هرچند پیشرفت پروژه به دلیل عدم استقبال توسعه دهندگان با اطلاعات مرتبط کاهش پیدا کرده است. رسیدگی های گسترده ای در زمینه حفاظت از کد در برابر مشکلات قانونی صورت می گیرد؛ مثال آن این است که استفاده از رابط برنامه نویسی نرم افزارهای (API) ویندوز تنها در صورتی مجاز است که از طریق مهندسی معکوس با حفظ پروا
نه برنامه اصلی صورت می گیرد. این ادعا در سال ۲۰۰۶ توسط توسعه دهنده سابق پروژه ای که شامل کدهای اسمبل نشده نرم افزار اسمبلی از ویندوز می باشد، صورت گرفت.ادعایی که هیچ مغایرت قانونی با دست آورد پروژه نداشت. ReactOS بیشتر برای اطلاعاتش در زمینه رابط های برنامه نویسی نرم افزاری ویندوز که مستند سازی نشده بود؛ و بیشتر از آن به عنوان جایگزین متن باز ارائه شده ویندوز شناخته شده است. هدف اصلی پروژه ReactOS، ارائه سیستم عاملی است که به لحاظ باینری با ویندوز هم آهنگی داشته باشد... به طوری که افرادی که با رابط کاربری ویندوز خوگرفته اند استفاده از ReactOS را آسان بدانند.هدف نهایی ReactOS آن است که به شما توانایی آن را بدهد که ویندوز خود را پاک کنید و ReactOS را بدون آن که کاربر غیرحرفه ای متوجه تغییری شود، جایگزین کنید. ریشه یابی. نام ری اکت او اِس به وسیله بنیان گذار پروژه جِیسون فیل بای اختراع شد که وی یک توسعه دهنده در شرکت بزرگ اوراکل از جنوب آفریقا بود . هنگامی که اصطلاح "او اِس" برای سیستم عامل قرار گرفت، اصطلاح "ری اَکت" به ناخرسندی و عکس العمل گروه از موقعیت انحصارگرایانه مایکروسافت اشاره داشت .
۲۰۱۲ یک سال کبیسه در گاه شماری میلادی بود. ۲۰۱۲ همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سلده (seldeh) نام قدیمی شهر نور در مازندران می باشد. معنی لغوی آن شامل واژه های سل و ده است. سل در زبان قدیم مازندران و پهلوی به معنی نی یا نیزه می باشد و ده به معنی روستا و در کل به معنی روستایی که سقف خانه هایش از جنس نی می باشد. در نزدیکی آن روستای المده قرار داشته (الم به معنی ساقه برنج یا ارزن) که سقف خانه ها از جنس ساقه غلات بوده.
هاکوپ مگردومی هوناتانیان ( زاده ۱۸۰۹، تفلیس - درگذشته ۱۸۸۱، تهران)، ملقب به «رافائل تفلیس»، بنیان گذار مکتب مدرن هنر نقاشی ارمنی و از استادان نگارگری، چهره پردازی و صورتگری بود. زندگی. هاکوپ هوناتانیان پنجمین نسل از خانواده هنرمند هوناتانیان است. شیوه و روش کار او را می توان ادامهٔ هنر خانوادگی خاندانش برشمرد که طی پنج نسل متوالی از پدر به پسر منتقل و حفظ شده بود. سرسلسله این خاندان، هنرمندی دوره گرد با نام مستعار ناقاش هوناتان (۱۶۶۰–۱۷۲۲ میلادی) بود. او که در دوره صفویه در قفقاز زندگی می کرد، علاوه بر نقاشی، غزل سرایی ماهر نیز بود. هاکوپ نقاشی را از پدرش مگرئوم هوناتانیان آموخت و در سال های جوانی به کمک او دیوار چند کلیسا را در تفلیس و ارمنستان نقاشی کرد. در سال ۱۸۴۱ پس از اهدای یکی از نقاشی هایش به فرهنگستان هنر سنت پترزبورگ از این فرهنگستان نشان طلا دریافت کرد و همین امر باعث به شهرت رسیدن وی به عنوان نقاش غیرکلاسیک ارمنی شد. پس از آن کارش مورد توجه و تمجید مطبوعات گرجی زبان آن دوره قرار گرفت و باعث شهرت و محبوبیت بیشتر او شد. از شمار نقاشی های باقی مانده این نقاش بین سال های ۱۸۴۰ تا ۱۸۵۰ می توان دریافت ای
ن سال ها دوران شکوفایی و محبوبیت هنر او بوده است. موضوع نقاشی های او را بیشتر، چهره ثروتمندان، بازرگان ها، روحانی ها، ارتشیان و بانوان طبقهٔ ممتاز تفلیس تشکیل می دهند. او نقاشی هایش را در اندازه کوچک می کشید و با دقت به جزئیات و تزئینات لباس می پرداخت و اغلب در رنگ آمیزی از رنگ های روشن و درخشان استفاده می کرد. از آنجا که بیشتر آثار هاکوپ بدون امضا هستند، به سادگی قابل تشخیص از آثار سایر هنرمندان نمی باشند. این موضوع به خصوص در مورد آثاری که در سال های آخر اقامتش در تفلیس کشیده است بیشتر صدق می کند، چرا که از فن و شیوه خاص موروثی خانواده اش فاصله گرفته اند. امروزه علاوه بر موزه های مختلف در سراسر دنیا، تعدادی از آثار این هنرمند در نگارخانه ملی ارمنستان و گرجستان قرار دارد. سرگئی پاراجانف فیلمساز نامدار ارمنی- روسی در سال ۱۹۶۷ مستند کوتاهی دربارهٔ هاکوپ هوناتانیان با همین نام ساخته است. سفر به ایران. هاکوپ هوناتانیان در سال های پایانی عمر گرایش و علاقه خاصی به نقاشی های شرقی، به ویژه ایرانی پیدا کرد. این شیوی هنری برای او و مردم قفقاز تازگی داشت. هاکوپ پس از مواجهه با رکود اقتصادی آن روزهای تفلیس به دلایل اقتص
ادی و به منظور کسب تجربه های جدید در سال ۱۸۶۵ (۱۲۳۹) رهسپار ایران شد و در خانه دخترش در تبریز اقامت کرد و پس از یک سال اقامت در تبریز، به تهران عزیمت نمود. در تهران نخست به نام نقاش به دربار ناصرالدین شاه قاجار معرفی شد و سپس، با تجربه چندین ساله ای که در نقاشی چهره داشت، به کشیدن تمثال ناصرالدین شاه پرداخت. با مرگ نقاش باشی دربار، میرزا ابوالحسن غفاری معروف به صنیع الملک، ناصرالدین شاه پس از بازدید از این نقاشی، لقب نقاش باشی دربار را به او اهدا و او را به دریافت نشان علمی نایل کرد. هاکوپ هوناتانیان، در ۱۸۸۱ (۱۲۶۰) در تهران چشم از جهان فروبست و در کلیسای گئورگ مقدس واقع در دروازه قزوین تهران به خاک سپرده شد. آثار مهم هنری در ایران. بنا بر روایتی زمانی که نقاش در تبریز زندگی می کرده است، خواب نما می شود و سپس شمایل حضرت علی را می کشد. استاد یحیی ذکا این نقاشی را یکی از اولین آثار موجود هاکوپ در ایران می داند. در این نقاشی علی ابن ابی طالب قبای قهوه ای بر تن و دستاری سبز بر سر دارد. دست راست خود را بر روی غلاف شمشیر قرار داده، در دست دیگر تسبیحی گرفته است و بر روی حصیری که روی تخت انداخته شده نشسته است. نقاش ت
حت تأثیر نقاشی ارمنی و کلیسایی مسیحی دو فرشته که بالای سر امام حلقهٔ گلی را نگه داشته اند کشیده است. علاوه بر هاله نور دور سر، چشمی نورانی از آسمان پرتو خود را بر سر امام ساطع می کند. بخش بالای شمایل دارای قوس تزیینی است که دور تا دور نقاشی را فراگرفته. این اثر در اندازه ۱۰۳×۷۲ سانتی متر، بدون تاریخ و امضا در گنجینه هنرهای تزئینی اصفهان به شمارهٔ ۶۰۸ نگه داری می شود. به نظر می رسد این اثر متعلق به شمایل خانه ناصرالدین شاه بوده و پس از مرگ او به دست حاجی محتشم السلطنه می رسد. وجود تابلویی با ابعاد کوچکتر از این اثر با قاب زرین الماس نشان در موزه جواهرات ملی ایران دلیل ارتباط این دو اثر با دربار ناصری ست. اثر مهم دیگر نقاشی رنگ روغن تمام قد ناصرالدین شاه است. این اثر، که دو متر طول دارد، شاه را با سرداری، شلوار یراق دوزی، کلیجه ترمه خزدار، کلاه بلند و جقه پردار جواهرنشان و نشان مرصع کاری به شکل خورشید و تمثال امام علی در گردن به نمایش می دهد. وجود تمثال امام علی ارتباط این اثر را با اثر قبلی از نظر تاریخی و موضوعی آشکار می کند. این اثر هم اکنون در موزه تاریخ هنر وین به شمارهٔ ۲۶۹۱ نگه داری می شود. از دیگر آثار
هنری باقی مانده از این نقاش می توان به نقاشی های دیواری کلیسای تادئوس و بارتوقیمئوس اشاره کرد که هاکوپ پس از آمدن به تهران، بنا به سنت خانوادگی خود به آن پرداخته بود. این نقاشی ها که شامل گل و گیاه و پرندگان است و به طرز زیبایی با رنگ و روغن نقاشی شده، در ۱۹۷۰ میلادی هنگام مرمت دیوارهای کلیسا از زیر گچ نمایان شد. در میان نقاشی های مجموعه های خصوصی همچنین می توان به تصاویر ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه که در سال های ۱۸۷۰–۱۸۷۲ میلادی به تصویر کشیده شده اند اشاره کرد.
آرمن حق نظریان (۵ مه ۱۹۴۱ در تهران - ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۹ در شهر آخن)، معمار ارمنی تبار اهل ایران در زمینه کلیساها بود. زندگی نامه. آرمن حق نظریان در ۵ مه ۱۹۴۱ (۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۰)، در تهران، در یک خانواده هنرمند و تحصیل کرده به دنیا آمد. والدینش از بازماندگان نسل کشی ارمنی ها منطقهٔ نخجوان بودند که در ۱۹۱۸م به ایران مهاجرت کردند. پدرش، «هوانس»، با تحصیلات دکترا در دانشگاه های تهران تدریس می کرد و مادرش، «آروسیاک»، نیز در دانشگاه، موسیقی تدریس می کرد. دکتر حق نظریان تحصیلات متوسطهٔ خود را در مدرسهٔ ارمنیان (کوشش داوتیان تهران)، در ۱۹۵۹م، به پایان رساند. دو سال بعد، برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ مهندسی معماری در دانشگاه آخن به آلمان رفت. در ۱۹۶۸م در همین دانشگاه، در مقطع دکترا، ادامهٔ تحصیل داد و بالأخره در ۱۹۷۳م فارغ التحصیل شد. دکتر آرمن حق نظریان از سال های آغازین تحصیلات خود در دانشگاه آخن آرزوی بازگشت به ایران و مطالعه بر روی کلیساها و روستاهای ارمنیان را داشته، و حتی پایان نامهٔ دکترای خود را بر اساس مطالعاتش بر روی قره کلیسا نوشت. او سفرهای تحقیقاتی خود را به منطقهٔ شرقی ترکیه از همان سال های تحصیل آغاز کرد. نخستی
ن سفر او در ۱۹۷۰ م اتفاق افتاد. او در این خصوص می گوید: مطالعات خود را از سال ۱۹۷۲م آغاز کرد و نخستین سفر او به مناطق شرقی ترکیه بود، با منابع شخصی خود که دو سال به طول انجامید. به غیر از مسائلی که طی مسافرت با آن رو به رو بود، مانند سختی های سفر، بار مشکلات هزینه های سنگین گروه های تحقیقاتی نیز بردوش وی بود و اگر شکیبایی همسرش، «مارگاریت»، نبود، که او هم فارغ التحصیل رشتهٔ مهندسی از دانشگاه آخن بود، شاید در همان سال های آغازین فعالیتش مجبور به ترک آن می شد. دکتر حق نظریان، که آثار به جای مانده از ارمنیان مناطق شرقی ترکیه را همچون فرزندان یتیم ملتی نابود شده می پنداشت، برای نجات آن ها از هیچ تلاشی فروگزاری نکرد و تمام سرمایه و عمر خود را وقف این کار کرد. آرمن حق نظریان تنها کسی بود که در سال های ۱۹۷۰–۱۹۸۰م با تمامی مشکلات و تن دادن به خطرات سفر به تحقیق در خصوص آثار فرهنگی ارمنیان در این مناطق همت گماشت. روش تحقیقات او بسیار منحصر به فرد بود و تفاوت بسیاری با مطالعات محققان اروپایی داشت. او با برنامه ریزی و هدف مشخص وارد منطقه می شد و در کنار مطالعه و نقشه برداری از بناها به مطالعهٔ بافت اجتماعی، آداب و رسوم،
گروه های مذهبی و نژادی موجود و وضعیت اقتصادی اهالی منطقه نیز می پرداخت. مطالعات مردم شناسی گروه های تحقیق دکتر حق نظریان دارای اهمیت بسیار است زیرا اطلاعات جالبی را در خصوص چگونگی جایگزینی اقوام مختلف، طی نه دههٔ اخیر، در مناطقی که از سکنهٔ ارمنی خالی شده بود ارائه می کند. به علت بیماری، در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۹ (۱ اسفند ۱۳۸۷)، در سن ۶۷ سالگی در شهر آخن بدرود حیات گفت و خاکستر وی در کنار کلیسای آرامستان دیر ساغموساوانک در ارمنستان، که به دست خود وی مرمت شده بود، دفن شد. فعالیت ها. در سال ۱۹۸۳ م، مؤسسهٔ مطالعات معماری ارمنیان را در آخن تأسیس کرد. این مؤسسه دو هدف اصلی را دنبال می کند: «مطالعهٔ بناهای به جای مانده از ارمنیان در کل مناطق فلات ارمنستان و بررسی اسناد، مدارک و عکس های جمع آوری شده و ارائهٔ آن به جهانیان برای آشنایی ملل مختلف با معماری ارمنی و جلوگیری از ادامهٔ تخریب این بناها، چرا که او اعتقاد داشت این روش تنها راه جلوگیری از نابودی میراث فرهنگی یک ملت است» دکتر آرمن حق نظریان، به عنوان مهندس معمار، در بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲م در بازسازی بناهای تاریخی ارمنیان در ایران، فعالیت چشمگیری داشت، در بازسازی کل
یساهای حوزهٔ رود ارس با دولت ایران همکاری نمود. او در سال های فعالیتش در ایران بسیاری از بناهای ارامنه ایران در مناطق ماکو، خوی، سلماس، ارومیه، ارسباران، اصفهان، تهران و غیره را مورد مطالعه قرار داد و شماری از تحقیقات خود را برای درج در کتاب های معماری ای که در میلان ایتالیا چاپ می شد در اختیار مؤسسهٔ مربوطه گذاشت. بخشی از مطالب وی در خصوص جلفای اصفهان نیز به زبان فارسی ترجمه شده است. او در سال های پایانی عمر قصد انتشار کتابی وزین در خصوص تحقیقاتش در منطقهٔ ماکو داشت که بسیار مورد علاقهٔ وی بود اما این وظیفه به بازماندگانش محول شد. از دیگر فعالیت های او در ایران عضویت در شورای خلیفه گری ارامنهٔ تهران به مدت هفت سال و مرمت سه کلیسای تهران طی ۱۹۸۲–۱۹۸۵م است. او در سال ۱۹۸۸م برای مطالعهٔ کلیساهای ارمنیان مصر به قاهره و اسکندریه سفر کرد و تحقیقات و مطالعات گسترده ای را انجام نمود؛ و همچنین برای بازسازی دو کلیسای قدیمی در کسب (سوریه) به آن کشور مسافرت نمود و او موفق شد شش کلیسای قدیمی ارمنیان را، واقع در مرز سوریه با ترکیه، مورد مطالعه قرار دهد. او به مطالعاتش گستره ای بسیار وسیع داد و کلیساهای ارمنیان را در سودان
و هند نیز مطالعه کرد. در بهار ۱۹۹۳م، ۳۲۶ بنای مربوط به ارمنیان منطقهٔ کلبجر را به مدت یک ماه مورد مطالعه قرار داد که در بین آن ها ۲۸ کلیسا و ۱۱۲چلیپاسنگ وجود داشت. در همان سال به مطالعهٔ کلیساهای مناطق آبخازی و اوستیای جنوبی پرداخت و آن را به پایان رسانید. از او برای تدریس در دانشگاه آخن در آلمان دعوت به عمل آمد و تا سال ۱۹۹۴م در آن دانشگاه به تدریس پرداخت. جوایز. در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸م، مؤسسهٔ مطالعات معماری ارمنیان از طرف مجلس ارمنستان لوح تقدیر دریافت کرد و در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۹م، شادروان دکتر آرمن حق نظریان از طرف کتابخانهٔ ملی جمهوری ارمنستان به دریافت نشان علمی هاکوپ مغابارد (به لاتین Hakoup Meghabard) نائل آمد که البته به علت بیماری نتوانست در مراسم حضور یابد. فعالیت های دیگر. دکتر حق نظریان طی ۱۹۷۲–۲۰۰۵م توانست امکان فعالیت ۱۵۷ گروه تحقیقاتی را در مناطق شرق ترکیه، کیلیکیه، قره باغ، سوریه، گرجستان، آبخازی، هند و غیره فراهم آورد. او در بایگانی مؤسسهٔ خود به غیر از انبوه کتاب ها و مطالب جمع آوری شده، نقشه ها و پلان ها توانسته است بیش از ۲۲۰٬۰۰۰ عکس از بناهای تاریخی ارمنیان، در سطحی به گستردگی سیصد هزار کیلومتر مر
بع، تهیه کند. در سال های اخیر، با آغاز به کار پایگاه اینترنتی مؤسسه، سعی شده تا کلیهٔ این مطالب به صورت مرحله به مرحله در اختیار علاقه مندان به تاریخ و معماری ارمنیان قرار گیرد.
جوراب کش باف ساق دار نوعی جوراب کوتاه و پرحجم است که معمولاً" دارای بافت راه راه است. این نوع جوراب ها به منظور گرم کردن پا بسیار مناسب هستند. جوراب کش باف ساق بلند در سال ۱۹۴۸ مد روز شده بود. جوراب کش باف ساق بلند دارای بافت ضخیم است که به صورت غیر رسمی، خودمانی و راحتی مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع جوراب ها هم مورد استفاده مردان و هم مورد استفاده زنان قرار می گیرد. جوراب دو لایه (پوشیدن 2 جوراب بر روی هم). در زمینه پوشش جوراب افرادی اقدام به پوشیدن چند جوراب بر روی هم می کنند و بدین ترتیب شکل ها و رنگ های جدید و جذابی خلق می کنند. در این سبک همه چیز به ابتکار و خلاقیت شما بستگی دارد و اینکه چه مدل و طرحی را با لباس خود ست کنید. می توان چند جوراب که از لحاظ رنگ، طرح یا بافت با هم متفاوت هستند را بر روی هم پوشید.
رازهای خَنوخ که خنوخ اسلاوی هم نامیده می شود یکی از متن های دروغ نامیده (سودْاِپیگرافا) عهد عتیق است. این کتاب جزئی از ادبیات فرجام شناختی به شمار می آید و تاریخ نگارش آن را عموماً در اواخر سده یکم پس از میلاد می دانند. متن کامل آن تنها در ترجمه ها به زبان های اسلاوی باقی مانده است اما در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که بخش هایی از این کتاب به زبان قبطی نیز یافت شده است که خود ترجمه ای از یک متن یونانی بوده است. کتاب رازهای خَنوخ گزارش سفر شصت روزه خَنوخ، یکی از پیامبران پیش از توفان نوح، به آسمان هاست. خَنوخ پس از بازگشت، دیده ها و آزموده های خود را برای پسران و قوم خویش بیان می کند و آنان را اندرز می دهد. او پس از سی روز، دوباره به آسمان می رود «تا برای همیشه در آن جا بماند.» کتاب رازهای خنوخ در محتوای خود جای خدا را در آسمان می داند که خَنوخ به حضور او بار می یابد و چهره او را مانند آهن گداخته می بیند. پیشینه. هنگامی که دانشمندان یهود در سده یکم میلادی برای تعیین کتاب های الهامی خویش گرد آمدند، از نوشته های فراوانی که در آن روزگار رواج داشت، آنهایی را که به زبان یونانی نوشته شده بود، کنار گذاشتند، و بر ۳۹ کتاب، که به
زبان عبری بود، اتفاق کردند. این مجموعه بعداً تَنَخ نامیده شد و مسیحیان آن را عهد عتیق نامیدند. کتاب هایی که رد شدند، دو دسته بودند: دسته اول، که اسفار مشکوک (اَپوکریفا) نامیده می شود، و دسته دوم که دروغ نامیده ها (سودْاِپیگرافا) نامیده می شود، و اعتبار کمتری داشته و هرگز در عهد عتیق قرار نگرفت. این نوشته ها که چند دهه پیش از میلاد، به دست برخی از یهودیان دانش آموخته پدید آمده بود، بر اثر بی توجهی اهل کتاب از میان رفت، ولی شماری از متون یا ترجمه های آنها در گوشه و کنار جهان باقی ماند و در سده های اخیر کشف شد، که ترجمه اسلاوی رازهای خَنوخ از آن جمله است.
هشت پای نارگیل دوست که هشت پای رگ دار هم نامیده شده یک جانور سرپاور میان جثه از جنس هشت پاهای درازدست است. هشت پای نارگیل دوست در آب های گرمسیری اقیانوس آرام غربی یافت می شود. خوراک آن به طور معمول میگو، خرچنگ و صدف دوکفه ای است و از خود رفتار غیرعادی نشان می دهد، ازجمله راه رفتن بر روی دو پا و جمع آوری پوسته نارگیل و صدف برای سرپناه. توصیف. بدنه اصلی هشت پای نارگیل دوست به طور معمول حدود ۸ سانتی متر و بازوهای آن حدود ۱۵ سانتی متر است. بدن این نوع هشت پا الگوی رنگ ویژه ای دارد که شامل خطوط تیره منشعب شبیه به رگ است و خرطومی بدن آن ها نیز زردرنگ است. بازوهای این نوع هشت پا معمولاً به رنگ تیره و مکنده های آن سفیدرنگ است در بسیاری از محیط های رنگی، در زیر چشم هشت پای نارگیل دوست یک قسمت ذوزنقه ای شکل کمرنگ تر هم قابل مشاهده است. استفاده از ابزار. استفاده از ابزار در قلمرو حیوانات نسبتاً نادر است و شاخص خوبی برای توانایی یادگیری است. در میان بی مهرگان، تنها اختاپوس ها و چند حشره از ابزار استفاده می کنند. متقاعدکننده ترین نمونه استفاده از ابزار توسط اختاپوس ها در سال ۲۰۰۹ بود، زمانی که چند هشت پای نارگیل دوست مشاه
ده شدند که پوسته های نارگیل دور ریخته شده را در اندونزی جمع آوری می کردند. پس از کندن پوسته ها، اختاپوس ها آنها را با فواره های آب تمیز کردند. سپس آنها را به مکان جدیدی بردند و از آن به عنوان یک سرپناه استفاده کردند. در مقاله ای که پس از آن منتشر شد، زیست شناسان موزه ویکتوریا نوشتند: «تا به امروز، عموماً بی مهرگان فاقد توانایی های شناختی برای انجام چنین رفتارهای پیچیده ای دانسته می شدند. کشف این اختاپوس در کف دریا با پوسته های نارگیل ارزشمندش نشان می دهد که حتی بی مهرگان دریایی نیز رفتارهایی را انجام می دهند که زمانی تصور می کردیم فقط انسان ها قادر به انجام آن هستند.» منابع. Wikipedia contributors, "Amphioctopus marginatus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 20, 2012).
لیوان پاینت جامی برای نوشیدن است که می تواند یا ۲۰ اونس (۵۶۸ میلی لیتر) سلطنتی انگلیسی (برابر ۵۶۸ میلی لیتر) یا ۱۶ اونس آمریکایی (۴۷۳ میلی لیتر) مایع درون خود جای بدهد. از این لیوان معمولاً برای نوشیدن آب جو مورد استفاده قرار می گیرد. اشکال فعلی. اشکال فعلی -
عفک شهری در استان قادسیه کشور عراق است که در سرشماری سال 2014 میلادی، 75٬000 نفر جمعیت داشته است.