Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نرم افزار مایکروسافت پروجکت یا ام اس پروجکت برای مدیریت پروژه ها بر پایه علم مدیریت پروژه کاربرد دارد و جزو زیر مجموعه نرم افزار آفیس است. این نرم افزار تصویر جامعی از پروژه را در اختیارتان قرار می دهد که می توانید تمامی جزئیاتی که برای رسیدن به هدف باید تکمیل شوند را در آن پر کرده و آن ها را سازماندهی نمائید. نرم افزار مدیریت پروژه مایکروسافت پروژه به شما کمک می کند تا با روشی سازماندهی شده، ایده ها و افکارتان را ثبت و آن ها را به طرحی قابل اجرا تبدیل کنید. با مایکروسافت پروژه، به سادگی می توانید زمان تکمیل هر فعالیت یا هر فاز از پروژه را تخمین بزنید و مطمئن شوید که می توانید پروژه را در موعد مورد مقرر به اتمام برسانید. هنگامی که اجرای پروژه آغاز می گردد، می توانید برنامه ریزی را با توجه به تاریخ های واقعی شروع و پایان فعالیت ها به هنگام سازی کنید (مرحله کنترل پروژه)، در این حالت مایکروسافت پروژه، برنامه را مجدداً محاسبه نموده و نشان می دهد که فعالیت ها تا چه اندازه زودتر یا دیرتر به اتمام رسیده اند. در آخر شاید مهم ترین مزیت استفاده از مایکروسافت پروژه، این باشد که در طول مدت مراحل برنامه ریزی و انجام پروژه
می توانید گزارش هایی که نشان دهنده برنامه و میزان پیشرفت کار است را چاپ کنید. همان طور که می دانید، اگر بیش از یک نفر در اتمام یک پروژه مشارکت داشته باشد، ایجاد ارتباط مؤثر، عامل اصلی و اساسی برای یک نتیجه مطلوب است.
شب یک روز سخت نام سومین آلبوم استودیویی گروه راک انگلیسی، بیتلز است که در ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۴ منتشر شد. این آلبوم در بردارنده موسیقی متن فیلم آنها، با همین نام است. این آلبوم در آمریکا دو هفته زودتر، توسط شرکت "یونایتد آرتیستز رکوردز" در ۲۶ ژوئن عرضه شده بود. نام آلبوم به صورت اتفاقی به ذهن رینگو استار، درامر گروه رسیده بود. مجله رولینگ استون در سال ۲۰۱۲ لیستی از پانصد آلبوم برتر تمام دوران ارائه کرد که آلبوم شب یک روز سخت در رده ۳۰۷ آن قرار گرفت. جستارهای وابسته. شب زنده داری با بزن و بکوب (فیلم)
قطعهٔ سرود ایرانِ جوان یا وطنم که نخستین سرود ملی ایران نامیده شده، قطعه ای موسیقی بدون کلام با نام سلام شاه بوده است که توسط آلفرد لومر فرانسوی (موسیقیدان نظامی اعزامی به ایران در دورهٔ قاجار؛ ۱۲۵۲ ه .خ) ساخته شده است. ناصرالدین شاه قاجار پیش از نخستین سفرش به اروپا در سال ۱۸۷۳ م (برابر ۱۲۵۲ ه .خ و ۱۲۹۰ ه .ق) دستور ساخت مارشی را به آلفرد لومر استاد فرانسوی موسیقی دارالفنون می دهد که در دیدارهای رسمی شاه در کنار سرودهای ملی دیگر کشورها نواخته شود. این مارش بی کلام، «سلام شاه» نامیده شد و در مراسم های رسمی به جای سرود ملی ایران به کار رفت و به همین دلیل اروپاییان از آن به عنوان سرود ملی ایران یاد کرده اند. این آهنگ در دورهٔ مظفرالدین شاه قاجار بر روی صفحه ضبط شد و وقتی شاه برای سلام رسمی به تخت مرمر می آمد و بر تخت می نشست دستهٔ موزیک این آهنگ را اجرا می کرد و این کار تا دورهٔ محمدعلی شاه قاجار معمول بود. بر روی برچسب صفحهٔ گرامافون این سرود عنوان «سلام شاه با سلامتی، ارکس شاهی به فرمان مسیو لمر ژنرال» درج شده است. نت این سرود در آرشیو ملی فرانسه موجود است. در ۱۳۸۴ ه .خ بیژن ترقی بر روی اجرای جدید این قطعه که
توسط سیاوش بیضایی ساخته شده بود شعری سرود و این کار برای اولین بار توسط ارکستر ملل به رهبری پیمان سلطانی در تالار وحدت اجرا شد که خوانندهٔ آن سالار عقیلی بود. در اسفند ۱۳۹۴ شهرام ناظری در آلبوم خود به اجرای دوباره این اثر به عنوان «"خاطره ای ماندگار در حافظه جمعی ایرانیان"» پرداخت. حاشیه ها. پس از این که این سرود مورد اقبال عمومی قرار گرفت اختلاف نظرهایی دربارهٔ آن میان برخی از اعضای جامعه موسیقی ایران پدید آمد. پیمان سلطانی رهبر ارکستر ملل ایران در آغاز در مصاحبه ای کوتاه با روزنامهٔ جام جم این سرود را «نخستین سرود ملی ایران» و «میراثی به جامانده از دوران قاجار» خواند، ولی مدتی بعد مدعی شد که این سرود به هیچ وجه سرود ملی ایران نبوده است و از بازخوانی این اثر در محافل دیگر ابراز نارضایتی کرد و خود را خالق «ایران جوان» معرفی نمود. او همچنین در مصاحبه ای دیگر عنوان کرد که حدود ۱۲ سال است که بر روی تصنیف هایی با تم ملی و میهنی تحقیق می کند و منظورش از «نخستین سرود ملی ایران» این بود که این قطعه در میان دیگر قطعه های پروژه ای که روی آن کار می کرد نخستین سرود ملی و میهنی ای است که ساخته شده است. از سوی دیگر سیاوش
بیضایی که تنظیم مجدد مارش سلام شاه را انجام داده بود، خود را پس از هنرمندان درگذشته یعنی آلفرد لومر و بیژن ترقی، تنها وارث در قید حیات این اثر هنری معرفی نمود و از بی توجهی برخی از اعضای جامعه موسیقی به حقوق مادی و معنوی یکدیگر ابراز نارضایتی نمود. منوچهر صهبایی که اواخر سال ۱۳۸۶ به مدت ۶ ماه رهبری ارکستر سمفونیک تهران را بر عهده داشت در نامه ای به رئیس دفتر موسیقی وزارت ارشاد با اشاره به تحقیقات فراوانش برای پیدا کردن و جمع آوری اولین سرودهای ملی ایرانی و آثار مشابه، ثبت این اثر توسط پیمان سلطانی و اجرای آن را خیانت در امانت دانست. وی مدعی شد که این مجموعه را به طور امانت به سلطانی داده است و او در مورد تنظیم اثر و انتشار اثر با او هیچ مشورتی نکرده است. پیمان سلطانی، رهبر ارکستر ملل ایران نیز در پاسخ نامه ای که به رئیس دفتر موسیقی وزارت ارشاد نوشت ضمن رد اتهام خیانت در امانت، آثار گذشتگان را متعلق به یک فرهنگ و یک ملت دانست و اظهار داشت این آثار چه به صورت نت یا شنیداری در آرشیوهای خصوصی، آرشیو رادیو، آرشیو هنرستان و… یا در صفحات قدیمی موجود هستند. شهرام ناظری در مورد اجرای ایران جوان در گفتگو با روزنامهٔ ای
ران گفت: قطعه بدون کلام سرود ایران جوان یا وطنم نخستین بار در دوره قاجار توسط موسیو لومر فرانسوی ساخته شده اما چند سال قبل آقای «پیمان سلطانی» یکی از موزیسین های ما همت کرد و این آهنگ کوچک و مختصر را به یکی از بزرگان و عزیزان ادبیات و فرهنگ کشور یعنی «بیژن ترقی» داد و وی هم شعر زیبای ایران جوان را روی آن گذاشت. من و پیمان سلطانی چهار سال قبل از اینکه این کار توسط خواننده دیگری خوانده و پخش شود با هم قرار گذاشتیم که تمامی سرودهایی که از دوره قاجار تا امروز در مورد ایران ساخته شده را دومرتبه احیا کنیم و در نتیجه با هم تعهد کردیم و یک قرارداد بسته شد. سرود «ای ایران» و سروده های دیگری که قبلاً موسیقیدانان ایران مثل مین باشیان، کلنل وزیری و دیگران ساخته بودند هم جزو این سرودها قرار داشت. ما قرار بود که تقریباً حدود ۱۴ سرود به جا مانده از دوره قاجار تا به امروز را مجدداً اجرا کنیم. از طرفی قرار شد در نخستین مرحله چند تا سرود که یکی از آنها ایران جوان بود در کنسرتی در حدود یکسال بعد ارائه شود. در این فاصله من به آمریکا رفتم منتها نزدیک به کنسرت متأسفانه به دلیل مسئله ای که آنجا برایم پیش آمد نتوانستم به کشور مراجعت
کنم. در نتیجه پیمان سلطانی تماس گرفت و گفت تمامی تدارکات و کارهای مربوط به کنسرت انجام شده و می بایست کنسرت سر موعد مقرر برگزار شود من هم گفتم سعی می کنم خودم را برسانم اما مقدور نشد. از آنجا که گروه وی در صورت لغو کنسرت دچار ضرر و زیان زیادی می شد ایشان به من گفت اگر از نظر شما اشکالی ندارد این یک شب کنسرت توسط خواننده دیگری اجرا شود تا شما برگردی و برنامه اصلی اجرا شود و من پذیرفتم و نهایتاً آقای سالار عقیلی کار را اجرا کرد و همان یک شب کار در کشور پخش شد. اتفاقاً یکی از شانس های زندگی هنری آقای عقیلی همین موضوع بود چون ایشان قبلاً آثار زیادی را اجرا کرده بود ولی هیچ کدام به اصطلاح نگرفته بود اما یکدفعه این اثر، او را مطرح کرد و البته این خواست خدا بود چراکه گاهی وقت ها شانس و زندگی برای یک هنرمند با یک اتفاق رقم می خورد. در فاصله سال های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸ یک سلسله بحث ها در مطبوعات فارسی زبان شکل گرفت که محوریت آن سرقت هنری سرود ایران جوان بود، در ابتدا پیمان سلطانی سیاوش بیضایی را متهم به سرقت این اثر کرد و از خوانندگانی که این سرود را می خواندند تقاضا کرد که نام وی (پیمان سلطانی) را به عنوان آهنگساز بیاورند
ولی در نهایت این بحث ها به دادگاه کشیده شد که در پی آن سلطانی موفق به دفاع از گفته خود نشد و در تاریخ ششم تیر ماه ۱۳۹۸ سیاوش بیضایی در یک نشست مطبوعاتی ضمن اعلام اسناد تبرئه شدن خود در این دادگاه، نه تنها سایر آثار موسیقایی سلطانی را از آن او ندانست بلکه بر اساس اسنادی طرح های گرافیکی او را کپی معرفی کرد.
ایران جوان می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
تکست میت یک ویرایشگر متنی توسعه پذیر برای ویرایش واسط نگاره ای کاربر در سیستم عامل اواس ده است. نسخهٔ ۱٫۰ این نرم افزار در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط آلن ادگارد منتشر شد که یک ویرایشگر ساده بود. در سال ۲۰۰۶ تکست میت ۱٫۵ منتشر گشت که برندهٔ جایزهٔ طراحی اپل برای بهترین ابزار توسعه شد و نظر جامعهٔ کاربری را به خود جلب کرد. در اوت سال ۲۰۱۲ نسخهٔ ۲ این نرم افزار با مجوز عمومی همگانی گنو منتشر شد که متن آن در گیت هاب در دسترس است. تکست میت یکی از بهترین بسترهای کدنویسی در اواس ده شمرده می شود.
در حوزه پردازش تصویر، لکه یابی به معنای آشکارسازی نقطه یا ناحیه هایی از تصویر است که در خصوصیاتی چون روشنایی یا رنگ نسبت به محیط اطراف خود متفاوت باشند. توده ها یک توصیف تکمیلی از ساختارهای تصویر برحسب ناحیه را که توسط آشکارسازهای لبه و گوشه قابل دستیابی نیستند، فراهم می کنند. با این وجود توصیف کننده های توده اغلب شامل یک نقطه مرجع هستند و این باعث می شود که بسیاری از توصیف کننده های لکه به عنوان آشکارساز نقاط مورد علاقه نیز مورد استفاده قرار گیرند. لکه یاب ها می توانند ناحیه هایی از تصویر را که بسیار نرم هستند و با آشکارسازهای نقاط مورد علاقه قابل آشکارسازی نستند را آشکار کنند. در کارهایی که اخیراً صورت گرفته از لکه یاب ها برای به دست آوردن ناحیه های مورد علاقه برای انجام پردازش های بیشتر استفاده می شود. یکی از جدیدترین الگوریتم های توصیف ناحیه های مورد علاقه الگوریتم MSRE است که توسط Matas و همکارانش در سال ۲۰۰۲ ارائه شده است.
ابراهیم لاتخافی، (زاده ۱۲۹۸ خورشیدی اصفهان، درگذشت ۲۰ خرداد ۱۳۹۱) (۹۳سال)، یکی از هنرمندان عرصه صنایع دستی در رشته ابزارسازی دقیق بود. وی از ایام کودکی نزد پدر خود به فراگیری ساخت انواع ابزارآلات نجوم پرداخت. او همچنین همزمان کار قلم زنی را نزد دایی خود محمد تقی ذوفن شروع کرده و به تکمیل مهارتهای خود در زمینه های مرتبط با این رشته مانند طراحی سنتی پرداخت. ابراهیم لاتخافی یکی از معدود هنرمندان سازنده اسطرلاب در ایران بود و کارگاهی در این زمینه در میدان نقش جهان داشت. یعقوب کوشان از شاگرادان مبرز استاد لاتخافی در شهر تبریز است. ابراهیم لاتخافی در روز بیستم خرداد سال ۱۳۹۱ وفات یافت و در قطعه هنرمندان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
بوئینگ سی-۱۳۵ استراتولیفتر یک هواپیمای ترابری آمریکایی ساخت شرکت بوئینگ است که بر پایه بوئینگ ۷۰۷ طراحی و توسعه یافته. این هواپیما در سال ۱۹۵۷ معرفی گردید و پس از گذشت بیش از نیم قرن کماکان مشغول خدمت در نیروی هوایی آمریکا می باشد.
آستارا یکی از شهرهای جمهوری آذربایجان واقع در جنوب شرقی این کشور در شهرستان آستارا و در همسایگی آستارای ایران و کرانه رودخانه آستارارود در مرز بین المللی میان این دو شهر قرار گرفته است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۲٫۹۵۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۵٫۴۰۰ بوده است. جغرافیا. آستارا یکی از جنوبی ترین شهرهای جمهوری آذربایجان است که در مرکز ناحیه تالش و در کرانه دریای کاسپین قرار گرفته است. این شهر ۱ کیلومتر تا شهر آستارا در شمال استان گیلان در ایران فاصله دارد. مسافت این شهر تا باکو پایتخت جمهوری آذربایجان ۲۸۸ کیلومتر است. پیش از ورود به شهر مزارع برنج و باغ های چای و مرکبات در پیرامون راه خودنمایی می کنند. این شهر مرکز شهرستان آستارا است. ایستگاه راه آهن این شهر در شمال آستارا جای دارد. مردم. بیش تر مردم این شهر از قوم ایرانی تالش هستند و به زبان تالشی صحبت می کنند. آستارا دومین شهر پس از شهر لنکران در کشور جمهوری آذربایجان است که جمعیت قابل توجهی از مردم تالش در آن زندگی می کنند. شماری از مردم که در دوران شوروی زندگی می کردند، به زبان روسی هم آشنایی دارند. ریشه واژه. ریشه واژه این
شهر همانند آستارا در ایران از ریشه واژه تالشی "هاسته راه" به معنی "آهسته راه" گرفته شده و دلیل این نامگذاری وجود باتلاق ها و مرداب ها و آبگیر های بسیار در این منطقه بوده است. برخی نیز آن راه از واژه "اُستور و" می دانند که هم اکنون در میان مردم تالش این ناحیه به کار می رود و به معنی "راهی است که با استر پیموده می شود". پیش تر به دلیل مردابی بودن این ناحیه کاروان های عازم به شروان یا گیلان مجبور به گذر از کناره ساحل با قاطر و استر به صورت پشت سر هم بودند. دین. دین بیشتر مردم شهر اسلام و مذهب آن ها شیعه است اما در توابع شهر شمار قابل توجهی از تالش های اهل سنت نیز سکونت دارند. تاریخچه. دو شهر آستارا که در دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان قرار دارند، پیش از جنگ های ایران و روسیه در دوره خانات تالش یک شهر بوده اند که پس از آن بخش شهری و پرجمعیت تر برای ایران و بخش وسیع تر و حاصلخیزتر که برای فعالیت های کشاورزی بسیار مناسب بود بر اساس پیمان گلستان و پیمان ترکمانچای از گیلان جدا و به روسیه تزاری واگذار شد. در دوره امپراتوری روسیه، آستارا بخشی از استان لنکران در فرمانداری باکو بود. شهرداری این شهر در سال ۱۹۴۵ میلادی
بنیان گذاری شد. این شهر در دوره امپراتوری روسیه، یکی از روستاهای ناحیه لنکران در استان باکو بود. آستارا در سال ۱۹۱۱ میلادی دارای یک اداره گمرک، یک پاسگاه مرزی با یک درمانگاه، یک اداره پست و تلفن، یک کلیسای ارتدکس، یک بازار و یک داروخانه بود. در سال ۱۹۱۵، یک شرکت نفتی در آن گشایش یافت. در طول جنگ داخلی پس از فروپاشی امپراتوری روسیه آستارا چندین بار میان بلشویک ها و حزب مساوات باکو دست به دست شد. این شهر در ۴ می ۱۹۲۰ میلادی در عملیات باکو به اشغال ارتش سرخ درآمد. در دسامبر همان سال، دسته هایی از شورشیان که در ناحیه لنکران به فرماندهی جمال پاشا فعالیت می کردند به پادگان آستارا حمله کردند و سربازان ارتش سرخ را وادار به ترک شهرک و رفتن به سمت ایران کردند. رزم ناوهای شوروی در سحرگاه ۲۳ دسامبر به آستارا نزدیک شدند و نیروها به درون شهر وارد شدند و با شکستن مقاومت مردمی با توپخانه کشتی های ناوگان کاسپین، یگان های ارتش سرخ دوباره حکمرانی بر آستارا را به دست گرفتند. آب و هوا. این شهر دارای اقلیم و آب و هوای اقلیم نیمه گرمسیری مرطوب و اقلیم مدیترانه ای است. این شهر یکی از پربارش ترین نقاط در جمهوری آذربایجان است و همراه
با لنکران در رده های نخست بارش در این کشور قرار دارند. آستارا دارای تابستان های بسیار گرم، نیمه خشک/نیمه مرطوب و زمستان های خنک، مرطوب و پربارش است. این شهر فقط در دو ماه از فصل تابستان سطح بارندگی کمتر از ۴۰ میلی متر دارد. ترابری. راه آهن از این شهر به باکو می رود که به زودی به راه آهن آستارا-رشت-تهران متصل خواهد شد و باعث رشد اقتصاد منطقه خواهد بود. هم اکنون راه آهن دو شهر آستارا بر روی پل مرزی رودخانه آستاراچای ساخته شده و به بهره برداری رسیده است. کشاورزی. هم اکنون در پیرامون این شهر مزارع برنج و چای بسیاری مشاهده می شود. کشت مرکبات نیز در حال گسترش است. این ناحیه دارای خاک بسیار حاصلخیز و مرغوب برای کشت و کار است. اقتصاد. اقتصاد دو شهر آستارا به هم گره خورده است، به گونه ای که مردمان آستارا در آن سوی مرز به ویژه در چد سال گذشته و در پی کاهش ارزش پول ایران هر روز با استفاده از روادید روزانه به آستارا در ایران می آیند و لوازم و نیازهای خود را فراهم می کنند. گردشگری. دریای کاسپین. این شهر در کرانه دریای کاسپین جای دارد و گستره ساحلی آن مقصد بسیاری از گردشگران در جمهوری آذربایجان است. برج تلویزیون آستارا. با
افزایش تقاضا برای پخش تلویزیونی و رادیویی در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، برج تلویزیونی آستارا ساخته شد. این برج تلویزیونی منحصر به فرد طراحی شده است، زیرا قله آن به یک سازه فولادی متقاطع مانند افقی است. فرهنگ. آستارا از نظرهای مختلف و به دلیل ریشه فرهنگی مشترک با آستارا در ایران دارای فرهنگی ایرانی و تالشی است. غذا و خوراک. لونگی ماهی و مرغ غذای سرشناس این شهر و دیگر شهرهای ناحیه تالش در ایران و جمهوری آذربایجان است. رسانه. برج تلویزیونی آستارا که از دهه ۱۹۸۰ میلادی ساخته شده است باعث دریافت و پخش بسیاری از شبکه ها و رسانه های دیداری و شنیداری جمهوری آذربایجان حتی تا شعاع ۷۰ کیلومتری در خاک ایران می شود.
هواپیمای باری یا هواپیمای باربری به هواپیماهای ترابری بال ثابتی گفته می شود که طراحی آنها بر اساس جابه جایی بار می باشد. این نوع هواپیماها برای تخلیه بار دارای یک یا چند در بزرگ می باشند. علی الاصول هواپیماهای باری بر اساس هواپیماهای مسافربری و با تغییر کاربری آنها (مانند هسا سیمرغ که از تغییر کاربری و بازمهندسی محدود ایران-140 (آنتونوف-140) تولید شده است) ساخته می شوند.
تخته فیبر متراکم یا اچ دی اف (HDF (High Density Fiberboard نوعی تخته فیبر است روش ساخت. طی فرایند فیبرسازی با بیشتر کردن میزان فیبر، چسب و فشار در حین تولید اوراق سنگین تری با چگالی بالای ۸۰۰ کیلو گرم بر متر مکعب تولید می شود. افزایش چگالی فیبر علاوه بر افزایش استحکام قابلیت های ماشین کاری و سطح سازی (رنگ و روکش) را افزایش می دهد. تاریخچه. در سال ۱۹۶۲ اولین کارخانه تولید اچ. پی. ال در شهر لورل تأسیس شد که این واحد در حال حاضر بزرگترین کارخانه تولیدکننده اچ پی. ال در دنیا به شمار می رود. انواع اچ دی اف. روکوب گونیایی: این صفحات دارای رنگهای مختلفی مانند: مرمری روشن و تیره هستند و گاهی رنگ آن ها را به صورت موج چوب در می آورند. این صفحات قابل شستشو با آب سرد و گرم است و برای پوشش دیوارها به کار می رود. روکوب مربعی: گاهی صفحات روکوب را به شکل (مربع یا مستطیل) در می آورند و برای پوشش کف آشپزخانه، حمام، و سرویسها استفاده می شود.
اتحاد سه گانه اتحادی نظامی میان امپراتوری آلمان، پادشاهی ایتالیا و امپراتوری اتریش-مجارستان بود که در ۲۰ مهٔ ۱۸۸۲ میلادی منعقد گردید و تا شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ میلادی برقرار بود. هر یک از این سه کشور متعهد شدند که در صورتی که یکی از آنان از جانب قدرت های دیگر مورد حمله قرار گیرد، دیگران برای دفاع از آن دخالت کنند. به عنوان تکمیل عهدنامه، ایتالیا اعلام کرد که در صورت وقوع شرایط مذکور، به طور مستقیم با امپراتوری بریتانیا وارد جنگ نخواهد شد. پس از تجدید پیمان در ژوئن ۱۹۰۲ میلادی، ایتالیا به طور مخفیانه، مذاکراتی را با فرانسه آغاز کرد. هنگامی که در سال ۱۹۱۴ میلادی امپراتوری اتریش-مجارستان و امپراتوری آلمان در جریان جنگ جهانی اول با تفاهم مثلث وارد جنگ شد، ایتالیا ناچار در حمایت از قدرت های مرکز به آن ها پیوست اما با بروز اختلاف با اتریش-مجارستان و آلمان، تغییر جهت داد و در ماه مه سال ۱۹۱۵ میلادی به امپراتوری اتریش-مجارستان و در ماه اوت سال ۱۹۱۶ میلادی به امپراتوری آلمان اعلان جنگ داد. پس از خروج ایتالیا از این اتحاد امپراتوری عثمانی به این اتحاد پیوست.
بیتلز برای فروش چهارمین آلبوم گروه راک انگلیسی بیتلز می باشد.آلبوم در چهارم دسامبر ۱۹۶۴ به تهیه کنندگی جرج مارتین و توسط شرکت پارلوفون منتشر شد. جان لنون عضو بیتلز علاقه اش به ساخت آهنگ هایی که بیشتر بازگوکننده طبیعت زندگی اش باشد را در این آلبوم نشان می دهد. آهنگ "من یک بازنده ام" نشان دهنده تأثیر باب دیلن خواننده بزرگ آمریکایی بر روی جان لنون است. لنون برای نخستین بار در ۲۸ آگوست ۱۹۶۴ و در نیویورک با دیلن دیدار کرده بود.
چینکوه نام قایق کوچکی است که جوانان ساکن تالاب از آن استفاده می کنند. چینکوه همچنین نام فیلمی مستند ساخته سیدحمید موسوی است که درباره ساختن و علاقه جوانان تالاب به این قایق کوچک است. فیلم چینکوه در جشنواره ملی فیلم مستند میراث نگاه نیز منتخب شد. نحوه ساخت. این قایق کوچک توسط صنعتگران در تالاب های جنوب کشور در هورالهویزه و تالاب شادگان ساخته می شود.
پان مغولیسم عقیده ای سیاسی برای جمع کردن مغولان در یک کشور مستقل می باشد که مغولستان بزرگ نامیده می شود. این ناحیه شامل کشور مغولستان، ایالت چینی مغولستان داخلی و ایالت روسی بوریاتیا، تووا، جمهوری آلتایی و سرزمین آلتایی می شود. در تمامی این نواحی غیر از مغولستان اکثریت جمعیت، غیرمغولی هستند. این جنبش ملی گرایانه در اوایل سده ۱۹ میلادی با سقوط سلسله چینگ و احتمال ایجاد کشور مستقل مغولستان آغاز گردید. پس از آنکه ارتش سرخ با تصرف مغولستان، جمهوری خلق مغولستان را ایجاد کرد، فکر تشکیل کشوری مستقل عملاً بر باد رفت. در ۱۹۹۲ میلادی، حکومت کمونیستی در مغولستان نابود شد و احزاب پان مغولیست نیز تشکیل گردیده اند، اما فاقد محبوبیت و پشتیبانی مردم می باشند.
زبان های مغولی ، گروهی از زبان ها هستند که بیشتر در آسیای شرقیِ مرکزی و به ویژه در مغولستان و کناره های آن و قالموقستان به آنها سخن می گویند. به نام ترینِ این زبان ها، زبان مغولی است که زبان رسمی کشور مغولستان و مغولستان داخلی در کشور چین است. این زبان امروزه بیش از پنج میلیون و هفتصد هزار گویشور دارد و شمارِ گویشوران همه زبان های مغولی که شامل ۱۰ زبان می شود را باهم حدود شش میلیون دانسته اند. زبان هایِ مغولی، بیشتر در کشورهای مغولستان، چین (مغولستان داخلی، سین کیانگ، گانسو و چینگ های)، افغانستان (هرات)، روسیه (قالموقستان و بوریاتیا) سخنگو دارند. گویا نزدیک ترین زبان به زبان های مغولی، زبانِ از میان رفتهٔ خیتان است که تا سال ۱۲۴۳ سخنگویانی داشت و سپس منقرض شد. برخی زبان شناسان، زبان های مغولی را با شاخهٔ زبانهای ترکی، تونگوزی و حتی با زبان های ژاپنی و کره ای هم خانواده دانسته اند و در گروهی پرجنجال به نام خانواده زبان هایِ اورال-آلتایی گروه بسته اند؛ ولی این انگاره امروزه میان زبان شناسان پذیرفته نیست و بسیار به آن خرده گرفته اند. امروزه بیشترِ زبانشناسان این شاخه زبانی را با زبان ختان در یک گروه نهاده و «ختا
ن - مغولی» نامند هر چند که هنوز دربارهٔ آن بیگمان نیستند. (البته شواهد قوی برای هم خانوادگیِ میان این دو زبان وجود دارد). اگر این انگاره نادرست باشد، زبان های مغولی خود یکی از شاخه هایِ زبانی عمده جهان است (چون شاخه هایِ آفرو-آسیایی یا هندو-اروپایی). دلیل این دودلی دربارهٔ هم خانواده بودن یا نبودن مغولی و ختان این است که نبشته های این زبان به دبیره هایی نوشته شده اند که امروزه از میان رفته اند و هنوز زبان شناسان به کلی رمزشان را نگشوده اند و از این روی نتوان آنان را کامل خواند. زبان های دیگری نیز هستند که به علت کمیِ نوشته ها و واژه های به جای مانده نمی توان اثبات کرد که هم خانوادهٔ شاخه زبان های مغولی اند و تنها می توان فرضیه هایی انگاشت. طبقه بندی. زبان های مغولیِ تاریخی: زبان های مغولیِ امروزی: زبان فرامغولی. اگر زبانهایِ مغولی کنونی را پی بگیریم تا به زبانهای باستانیِ نزدیک شویم و به زبان نیامغولی برسیم، پیداست که زبانی به نام زبان ختان (که تا به سال ۱۲۳۴ سخنگو داشت) به آن شباهت هایِ فراوان دارد. البته نمی توان این زبان را زیرشاخه ای از زبانهای مغولی و ادامهٔ زبان نیامغولی دانست، پس زبانهایِ مغولی و ختان
را در گروهی به نام زبان های فرامغولی (به انگلیسی: Para-Mongolic) دسته بندی می کنند. زبانِ نیامغولی. زبانِ نیامغولی (به انگلیسی: Proto-Mongolic Language)، زبانی فراساخته است که زبانشناسان از سنجش زبان هایِ مغولی به دست آمده (چون زبان های مغولی زنده دنیا و زبان های کهنِ به دست آمده) بازسازی کرده اند و به عنوان نیایِ زبان های مغولیِ شناخته شده در نظر گرفته اند. این زبان بسیار به زبان مغولیِ میانه (به انگلیسی: Middle Mongol Language) نزدیک است و همانست که در زمان فرمانرواییِ مغولان و چنگیز خان بدان سخن می گفتند. واژگان. شماری از واژگانِ این زبان فراساخته را می توانید در جدول زیر ببینید:
هویر روستایی در دهستان ابرشیوه بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است. موقعیت و تاریخچه. هویر یک اسم فارسی است که به معنی “آبی” یا “آب دار” است. این نام معمولاً به مناطقی اشاره دارد که دارای آب و رودخانه ها هستند. در این مورد، منطقه هویر از این نام الهام گرفته است روستای هویر از توابع بخش مرکزی شهرستان دماوند با مختصات جغرافیایی ۵۲ درجه و ۱۹ دقیقه طول شرقی و ۳۵ درجه و ۴۲ دقیقه عرض شمالی در فاصله ۵۰ کیلومتری شرق شهر دماوند و ۱۰۵ کیلومتری تهران قرار دارد.این روستا از شرق به روستای دهنار،از شمال به ارتفاعات و کوهستان دوبرار،از جنوب به کوهستان قله ی زرین کوه، و از غرب به دریاچه های هویر و تار و به کمک آن نیز سپس از طریق جاده خاکی طولانی به شهر مشاء میرسد؛ولی جادهٔ اصلی اش همان محور دلیچایی و جاده فیروزکوه است.این روستا از طرف فیروزکوه و طرف شرق،آخرین روستا و از غرب،اولین روستا محسوب میشود. روستای هویر از اطراف به کوه های مرتفع منطقه دماوند و صخره های سنگی محدود می شود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۶۲۰ متر است و اقلیمی معتدل و کوهستانی دارد. آب و هوای آن در فصول بهار و تابستان معتدل و مطبوع و در زمستان
ها سرد و برفی است. هویر یکی از نواحی تاریخی شهرستان دماوند است. بنای آرامگاه های امامزاده علی اکبر (پیر کاجی) و امامزاده شاهزاده حسین نشانگر پیشینه تاریخی این روستاست. یکی از مسائلی که میتوان از آن قدمت یک منطقه را سنجید تعداد و مدل( زرتشتی ، اسلامی و...) قبرستانهای آن است . روستای هویر دارای ۹ قبرستان میباشد که پنج تای آن داخل خود روستا میباشد : ۱- قبرستان تنگه که هم اکنون قابل استفاده است. ۲- قبرستان اطراف امامزاده حسین (ع) که تقریباً بیش از سی سال از زمان دفن آخرین نفر در آن میگذرد. تذکر: فقط در دو قبرستان فوق از نسل حال حاضر اهالی هویر میت دفن شده است و قبرستانهای دیگر برای سالهای بسیار دور میباشد و از افراد دفن شده در آن اطلاعات درستی از جهت شناسایی اصل و نصب در دست نیست. ۳- قبرستانی درمکان حال حاضر مدرسه ۴- قبرستانی در مکان مخابرات فعلی ۵- قبرستانی در مکان زمین فوتبال قدیم (یور) ۶- قبرستانی در چهارخانی( چاخانی) معروف به هلنگسینی قبر ۷ - قبرستان زرتشتی در چهارخانی ۸- قبرستانی در منطقه چمندا اول حمام دره پشت باغ ۹- قبرستانی در منطقه پیرکاجی اطراف امامزاده علی اکبر چمنداب لازم به ذکر است وجود این تعداد قب
رستان در یک روستا نشان از چند موضوع دارد: اول: قدمت بسیار طولانی آن وزندگی نسلهای متفاوت مذهبی و نژادی در آن دوم: حادثه ی بیماری یا وقوع جنگ در این منطقه و بوجود آمدن کشته های زیاد سوم: حضور جمعیتی بزرگ و زندگی پر رونق در گذشته های دور در این منطقه قومیت. مردم این روستا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی می باشد صحبت می کنند. طوایف این روستا به ترتیب حروف الفبا از قبیل زیر هستند: نکته :خواهش میکنم دوستان عزیزی که فرق بین طایفه و نام خانوادگی رو نمیدانند در این بخش ویرایش انجام ندهند. فضاهای دیدنی. این روستا دارای مکان ها و فضاهای گردشی بسیار می باشد. روستای هویر دماوند در ردیف مناطق نمونه گردشگری استان تهران قرار گرفت. روستای کوهپایه ای هویر، مناظر و چشم اندازهای کوهستانی بسیار زیبا و کم نظیری دارد.دریاچه های هویر و تار، قلل دوبرار از شمال و شمال غربی و زرین کوه از جنوب مراتع سرسبز و حاصلخیز دامنه های غربی، باغات گردو و سیب، صخره های سنگی، چشمه سارها، آبشارها، دریاچه های نیلگون و همچنین غارهای جالب و دیدنی، از جاذبه های طبیعی و شگفت انگیز این روستا به شمار می آیند. حیات وحش
این روستا شامل روباه، شغال، خرگوش و کبک و دیگر جانوران و پرندگان می باشد. *رودخانه دلیچای(رودخانه هویر). از روستای هویر دو رودخانه میگذرد که در مرکز روستا این دو رود به هم میپیوندند و رودخانه هویر(دَلی چای(رود دیوانه)) را پر آب میکنند که این رودخانه از آب دریاچه های تار و هویر که حاصل ذوب یخچال های قره داغ (خط الراس دوبرار) است، به رودخانه حبله رود میرسد. *دریاچه تار(دریاچه بزرگ هویر). این دریاچه که یکی از دریاچه های آب شیرین ایران است در ۱۵ کیلومتری شرق دماوند و غرب روستای هویر، در بین کوه های دوبرار در شمال و زرین کوه در جنوب واقع شده است. این دریاچه در اثر زمین لغزش زرین کوه ایجاد گردیده است. درازای دریاچهٔ تار حدود ۱/۳ کیلومتر و میانگین پهنای آن ۴۰۰ متر است.عمق این دریاچه در فصول پرآب حدود 50 متر و در فصول کم آب حدود 40متر است. به علت پوشش کوهستانی و سنگی کف دریاچه آب آن بسیار زلال است و کف دریاچه پیداست. . سرشاخه آب هایی که به این دریاچه ها می ریزند، چشمه ساران کوه های قره داغ، سیاه چال و شاه نشین در شمال و آبراهه های فصلی از جنوب است که قسمتی از آب آن ها وارد دریاچه ها می شود و قسمتی دیگر، آب رودهای تار