Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یامانا سوزن (۱۴۰۴–۱۴۷۳) نام قبلی او قبل از راهب شدن یامانا موچی تویو بود. با توجه به رنگ چهرهٔ قرمز او، به نام راهب قرمز یا آکا-نیودا نیز شهرت دارد، یک دایمیو (امیر) بود که در طی شورش اونین علیه هوسوکاوا کاتسوموتو در کیوتو جنگید. خاندان یامانا در طول سال ها شکست های زیادی را دیده بود، در حالی که خاندان هوسوکاوا یکی از سه خانواده ای بود که موقعیت کانری، معاون شوگون را کنترل می کرد؛ بنابراین، یامانا سوزن از ثروت و قدرتی که دامادش، هوسوکاوا کاتسوموتو از آن برخوردار بود، ناراحت بود. یامانا که تمایلی به درگیر کردن او در جنگ آشکار تا زمانی که از قدرت خود مطمئن نشده بود، تصمیم گرفت در تعدادی از اختلافات جانشینی و سایر امور سیاسی مداخله کند و نقشه ها و خواسته های هوسوکاوا را خنثی کند و به آرامی برای خود متحدانی به دست آورد. در سال ۱۴۶۴، اختلافات جانشینی بر سر خود شوگونات درگرفت. شوگون، آشیکاگا یوشی ماسا، در فکر بازنشستگی بود. هوسوکاوا از برادر شوگون، آشیکاگا یوشیمی به عنوان جانشین حمایت کرد. هینو تومیکو، که مادر آشیکاگا یوشی هیسا بود، با تصمیم شوهرش مبنی بر دادن عنوان شوگون به یوشیمی مخالف بود، بنابراین او به دنبال ح
مایت نظامی برای تضمین جانشینی پسرش یوشی هیسا بود. یامانا تصمیم گرفت از یوشیهیسا، پسر شیرخوار شوگون حمایت کند. در سال ۱۴۶۶، هر دو طرف چندین سال را صرف جمع آوری نیرو کردند، یامانا و هوسوکاوا هر دو احساس کردند که آماده درگیر شدن با یکدیگر هستند و درگیری ها شروع شد.
آشیکاگا یوشی ماسا (۱۴۳۵–۱۴۹۰) هشتمین شوگون در شوگون سالاری آشیکاگا بود. او نخست چون فرزندی از خود نداشت، برادر کوچکتر خود آشیکاگا یوشیمی را به عنوان جانشین انتخاب کرد اما پس از آنکه همسرش هینو تومیکو فرزند پسری به دنیا آورد پسر خود آشیکاگا یوشی هیسا را به جانشینی برگزید. بر سر مسئلهٔ جانشینی بین او و برادرش اختلاف درگرفت و در نهایت این اختلاف به جنگ اونین منجر شد.
اوریو بیسکویتی است شامل دو قرص بیسکویت با کرِم در میان شان است. اوریو از سال ۱۹۱۲ تاکنون تولید می شود. کوکی های اوریو تولید شده توسط شرکت نابیسکو، شرکت تولیدکننده بیسکویت آمریکاییست، در ماه فوریه سال ۱۹۱۲ در نیویورک (بعدا وارد بازار چلسی در انگلستان شد). این بیسکوئیت در درجه اول برای بازار بریتانیا ساخته شد، بیسکویت هایی که توسط «نابیسکو» تولید شدند. در ابتدا با یک شکل کوه کوچک تولید شده و در دو نوع طعم دهنده وجود داشت: لیمور مینژ و کرم. در آمریکا آن ها ۳۰ سنت قیمت داشتند و در یک بطری شیشه ای فروخته می شدند که به مشتریان اجازه می داد بیسکویت را در داخل آن ببینند. یک طرح جدید برای کوکی در سال ۱۹۱۶ معرفی شد و به عنوان پر کننده کرم از دو طعم محبوب استفاده شد، Nabisco تصمیم به کاهش تولید از کوکی لیمو مرنگ در بیست سالگی گرفت. Oreo کنونی در سال ۱۹۵۲ توسط ویلیامTurnier [2] ساخته شد تا علامت نابیسکو بر روی آن حکاکی شود. تئوری های مختلفی در مورد منشأ نام "ها Oreo از جمله این فرضیه از منشاء کلمه فرانسوی" یا "، طلا (بسته بندی اصلی طلا بود) وجود دارد، یا از OROS کلمه ای یونانی به معنی کوه یا تپه (به علت از فرم اصلی بیسکو
یت) یا حتی از کلمه یونانی "oreos"، که به معنی "زیباً است. نظریه های دیگر نشان می دهد که پادشاه کلمه کرم کلمه بین دو عدد کلمه شکلات قرار گرفته است یا به سادگی به نظر می رسد که ترکیبی از صداهای ملودیک است. های اوریو بسیار شبیه به کوکی هیدروکس تولید شده توسط شرکت آفتاب، که در سال ۱۹۰۸ معرفی شد، می روم و هیچ شکی نیست که اوریو توسط آفتاب الهام گرفته است. بیسکویت هیدروکس از بازار در سال ۱۹۹۹ به علت سلطه تجاری بخش نفت حذف شد. [۳] همچنین نسخه جدیدی از بیسکویت، به نام دراکایس، بعداً از بازار خارج شد. در ۲۲ اوت سال ۲۰۱۷، با توافق بین ماندلز و گوگل، همان طور که قبلاً با کیت کت انجام شده بود، نام اوریو برای نسخه ۸٫۰ از سیستم عامل اندروید انتخاب شد، نامگذاری نسخه های اندروید به ترتیب حروف الفبا و همچنین نام شیرینی های محبوب است. [۴] جستارهای وابسته. اندروید اوریو
خطر زیستی (Biological hazard یا Biohazard) اشاره به مواد زیستی دارد که برای زندگی اَندامگان زنده به ویژه انسان خطرآفرین است. این خطر می توان از سوی پسماند مواد دارویی، یا میکروب، ویروس و زهرابه (با منبع زیستی) باشد. نماد خطر زیستی در سال ۱۹۶۶ از سوی چارلز بالدوین که خود یک مهندس محیط زیست بود و برای شرکت داو کمیکال کار می کرد پیشنهاد شد. این نماد در یونی کد است. رده بندی. در بحث ترابری، مواد آلاینده در رده های زیر دسته بندی می شوند و شماره بین المللی کالاهای خطرناک دریافت می کنند: درجهٔ خطر. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری ایالات متحدهٔ آمریکا، بیماری های گوناگون را در چهار درجهٔ خطرناکی دسته بندی کرده است که درجهٔ نخست کمترین آسیب و درجهٔ چهارم بیشترین آسیب را می توانند داشته باشند:
آشیکاگا یوشیمی (۱۴۳۹–۱۴۹۱) برادر کوچکترِ هشتمین شوگون در شوگون سالاری آشی کاگا بود. برادر بزرگ او آشی کاگا یوشی ماسا نخست چون فرزندی از خود نداشت، برادر کوچکتر خود آشیکاگا یوشیمی را به عنوان جانشین انتخاب کرد اما سال بعد همسرش فرزند پسری به دنیا آورد و او پسر خود را به جانشینی برگزید. بر سر مسئلهٔ جانشینی بین او و برادرش اختلاف درگرفت و در نهایت این اختلاف به جنگ اونین منجر شد.
مفهومی می تواند به موارد زیر یا نسبت با آنها اشاره کند: صنعت. در لغت به معنی مدلی مفهومی است، اما زمانی که از یک دستگاه یا گجت فقط به تعداد محدود ساخته شود و یا اینکه آن مدل توانایی انجام محدودی از توانایی های منحصر به خودش را داشته باشد آن مدل کانسپت نامیده می شود، به خودرو یا گجتی که تا مرحلهٔ تولید انبوه نرسیده باشد به اصطلاح علمی کانسپت گفته می شود.
تلاس شرکت مخابرات کانادایی است، که در زمینه ارائه خدمات تلفن همراه، مخابرات بی سیم و شبکه تلفن همراه، همچنین به عنوان رساننده خدمات اینترنتی و نیز عرضه سرویس های تلویزیون ماهواره ای فعالیت می کند. شرکت تلاس در سال ۱۹۹۰ توسط فرمانداری آلبرتا تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بارنابی، بریتیش کلمبیا، کانادا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس تورنتو و بورس نیویورک معامله می شود.
احمدعلی ابتهاج سمیعی (متولد ۱۲۸۹ خورشیدی/۱۹۱۱ میلادی – ۱۳۵۵ خورشیدی/۲۵۳۵ شاهنشاهی) سرمایه دار، صنعتگر و مهندس ایرانی بود. زندگی نامه. پدر او یعنی میرزا ابراهیم خان ابتهاج الملک تفرشی-که یک بهائی بود-به دست یکی از اسلام گرایان، با داس، کشته می شود. ابتهاج تحصیلات خود را در تهران و فرانسه در رشته مهندسی راه و ساختمان به اتمام رسانید و سپس وارد فعالیت در بخش خصوصی ایران شد و در زمرهٔ مدیران و سرمایه داران فعال این کشور درآمد. ابتهاج از پیشکسوتان صنعت سیمان ایران بود. او از گردانندگان شرکت هایی چون سیمان تهران، سیمان شمال، سیمان دماوند، ایرانیت، پریفاب و شرکت ساختمان های کشور بود و در تأسیس پل ها و کارخانجات و ساختمان های بزرگی مشارکت داشت. او از ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۳ ریاست فدراسیون وزنه برداری و مدتی نیز ریاست فدراسیون شمشیربازی ایران را بر عهده داشت. زندگی شخصی. خودروی او در ۱۳۵۵ در جاده هراز بین آب اسک تا پلور (محل حادثه به " پیچ ابتهاج " شهرت دارد) دچار حادثه شد و پیکر او هیچگاه یافت نشد. همسر او هما اعلم، دختر امیر خان امیراعلم (با امیراسدالله علم؛ وزیر دربار پهلوی دوم اشتباه نشود) بود که چند ماه پیشتر درگذشته بود و
بعد از آن احوال مهندس ابتهاج بسیار پریشان بود. پس از مرگ او و پیدا نشدن جسدش، امیر هوشنگ ابتهاج (متخلص به ه.ا.سایه) برای عموی خود سرود: آن که سنگ صد بنای نو نهاد --- سنگ گوری هم نصیب خود نبرد (پیر پرنیان اندیش، در صحبت سایه، صفحه ۲۳۷) او یکی از برادران ابتهاج و آخرین فرزند ابتهاج الملک بود. برادر بزرگتر وی ابوالحسن ابتهاج؛ مدیرکل بانک ملی و رئیس سازمان برنامه وبودجه بود و فرزند او خسرو نیز در سازمان برنامه کار می کرد.
اَعلامُ النُّبُوَّة کتابی از ابوحاتم رازی است. این کتاب در مورد اثبات نبوت انبیاء با دلائل عقلانی است و در آن نظریاتی در مورد وحدت ادیان الهی در اصل و منشأ پیدایش خود، حتی ادیانی که نام انبیاء آن ها در قرآن ذکر نشده است مانند برخی ادیان ایران، مثل حنظلة بن نون (پیامبر مقتول ایرانی) آمده است و در آن این نظریه مطرح شده که حکمت و تمامی دانش و کشفیات حکمای باستان، حتی یونانی و هندی و ایرانی، از آموزش انبیای الهی به آن ها بوده است. أعلام النبوّة نویسندهٔ این کتاب زکریای رازی نیست بلکه شرح مجادله یا نزاع قلمی ابوحاتم رازی با زکریا است و انتظار معلوم غلبهٔ اوست بر زکریا. نظیر چنین غلبه هایی را در نزاع های قلمی یا متون احتجاجی پیش و پس از اسلام در ایران می بینیم: «الاحتجاج» از «شیخ طبرسی»، بخش هائی از «عیون اخبار الرضا» از «شیخ صدوق»، «کسر اصنام/الاصنام الجاهلیة» از «ملا صدرا»، «شکند گمانیک ویچار» از «مردان فرخ پسر اورمزدداد»، «گجسته ابالیش»، بخش هایی از کتاب سوم «دینکرد» و... در تمامی این نوشته ها، محتوای اصلی درست بودن «دال مرکزی» اندیشهٔ نویسنده و مقدس بودن آن و باطل دانستن اندیشهٔ مخالف است و سراسر با الگوهای کلا
می در بیان ادله مواجه هستیم. این کثرت بهره گیری از فنون علم کلام در متون پهلوی و عربی ایران نشان از گستردگی این دانش در این سرزمین دارد.
آشیکاگا یوشی هیسا (۱۴۶۵–۱۴۸۹) نهمین شوگون در شوگون سالاری آشیکاگا و فرزند آشیکاگا یوشی ماسا و هینو تومیکو بود.
شاپرز دراگ مارت بزرگترین شرکت داروخانه های زنجیره ای کانادایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر تورنتو، انتاریو قرار دارد. این شرکت دارای ۱٫۲۴۱ شعبه فروش دارو و محصولات بهداشت و سلامت می باشد. شرکت شاپرز دراگ مارت در سال ۱۹۶۲ توسط مورای کوفلر تأسیس شد، که اکثریت سهام آن کماکان در اختیار خانواده کوفلر قرار دارد و در حال حاضر دارای شعبه های فروش دارو با برند "سوپر-فارم" در کشورهای اسرائیل، لهستان و چین می باشد. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس تورنتو معامله می شود.
آشیکاگا یوشی نوری (۱۳۹۴–۱۴۴۱) ششمین شوگون در شوگون سالاری آشیکاگا بود که از سال ۱۴۲۹ تا ۱۴۴۱ میلادی حکمرانی کرد. یوشینوری پسر سومین «شوگون» آشیکاگا یوشی میتسو بود. نام کودکی او هاروتورا () بود. در سال ۱۴۳۳، او شروع به گردآوری آخرین گلچین امپراتوری واکا (شعر)، «شینشوکوکین واکاشو» کرد، اما از دستور کار گردآوری آن که اقتدار او را تضعیف می کرد، راضی نبود. جانشینی و حکمرانی شوگون سالاری. پس از مرگ «شوگون» پنجم آشیکاگا یوشی کازو در سال ۱۴۲۵، چهارمین شوگون یعنی پدرش آشیکاگا یوشی موچی نقش خود را به عنوان رئیس شوگون از سر گرفت. یوشیموچی پسر دیگری نداشت و پیش از مرگ خود در سال ۱۴۲۸ جانشینی نیز برای خود انتخاب نکرد. یوشینوری، که از ده سالگی یک راهب بودایی بود، در روز مرگ یوشیموچی شوگون شد. از میان تعداد انگشت شماری از نامزدهای احتمالی آشیکاگا، نام او توسط معاون شوگون ("کانری")، هاتاکایاما میتسوایه انتخاب شد که در حرم معبد ایواشیمیزو در کیوتو قرعه کشی انجام داد و اعتقاد بر این بود که نفوذ هاچیمان این انتخاب فرخنده را تحت تأثیر قرار داده است. یوشینوری در سال ۱۴۲۹، یک سال قبل از تسلیم دربار جنوبی به عنوان شوگون منصوب شد. ب
ا این حال، در طول حکمرانی او، چندین شورش، از جمله شورش اوتومو و قیام راهبان شورشی در کوه هیئی رخ داد، که هر دو در سال ۱۴۳۳ انجام شد و شورش ایکیو تحت رهبری کاماکورا کوبو آشیکاگا موچیئوجی در سال ۱۴۳۸ رخ داد. یوشینوری با شکست دادن آشیکاگا موچیئوجی، که سال بعد به دلیل نارضایتی از یوشینوری خودکشی کرد، قدرت شوگون سالاری را تقویت کرد. در این دوره، تماس های چینی افزایش یافت و [ذن] نفوذ یافت که پیامدهای فرهنگی گسترده ای داشت. برای مثال، «هوندو» یا تالار اصلی در ایکیو جی، امروزه قدیمی ترین معبد ایستاده به سبک دودمان تانگ در استان های یاماشیرو (در جنوب استان کیوتو) و یاماتو (استان نارا) است. این بنا در سال ۱۴۳۴ ساخته شد و توسط یوشینوری تقدیم شد. پاگودا یاساکا در کیوتو در سال ۱۴۳۶ در اثر آتش سوزی ویران شد اما چهار سال بعد توسط یوشینوری بازسازی شد. پیش از این در سال ۱۴۳۲، سامورایی آکاماتسو میتسوسوکه از منطقه گریخت. و بعداً یوشینوری را در شورش کاکیتسو به قتل رساند. آکاماتسو نیز به نوبه خود توسط یامانا کشته شد.
آشیکاگا یوشی کاتسو (۱۴۳۴–۱۴۴۳) هفتمین شوگون در شوگون سالاری آشیکاگا بود که از سال ۱۴۲۹ تا ۱۴۳۴ میلادی حکمرانی کرد. او پسر بزرگ ششمین شوگون آشیکاگا یوشی نوری بود. بعد از او برادر وی به نام آشیکاگا یوشی ماسا به مقام شوگونی رسید.
آکریل آمید یک ترکیب شیمیایی با فرمول C3H5NO است. ماده ای سفید رنگ، بلوری جامد و بی بوست که در آب و اتانول و اتر و کلروفرم حل می شود. آکریل آمید در پیش اسیدها، بازها، عامل های اکساینده، آهن و نمک های آهن، تجزیه می شود. بی گرمایش به آمونیاک تجزیه می شود و با گرمایش به منو اکسید کربن، دی اکسید کربن و اکسیدهای نیتروژن تجزیه می شود. آکریل آمید را می توان از آبکافت اکریلونیتریل با نیتریل هیدراتاز آماده کرد. در صنعت برای تولید مواد پلی اکریل آمید بکار می رود (۲). پلی اکریل آمید یکی از مواد پاک کننده ای است که برای تسهیل تصفیه آب آشامیدنی و حذف مواد زاید آن بکار می رود (۲). از پلی آکریلامید در تهیه چسب، کاغذ، پلاستیک ها و مواد آرایشی نیز استفاده می شود (۲، ۳). مواد پلی آکریلامید دارای مقدار بسیار کمی از آکریلامید هستند (۲). آکریلامید در دود سیگار نیز وجود دارد و استعمال سیگار به طور قابل توجهی باعث مواجهه با آکریلامید می شود. اثرات آکریلامید بر سلامتی. این ترکیب یک ماده اسیدی سرطان زا به شمار می آید و از حرارت دیدن کربوهیدرات ها ایجاد می شود. آکریلامید در نان برشته، چیپس، ته دیگ و سوسیس برشته وجود دارد. تا پیش از سال
۲۰۰۲، تصور می شد که مواجهه با آکریلامید عمدتاً از طریق مواجهه شغلی و نیز مصرف سیگار و تا حد کمتری از طریق مصرف آب و استفاده از وسایل آرایشی صورت می گیرد. اگرچه احتمالاً آکریلامید همیشه در غذاهای پخته وجود داشته است ولی در سال ۲۰۰۲، در مطالعات انجام شده در سوئد برای اولین بار وجود مقادیر نسبتاً زیاد آکریلامید در غذاهای غنی از کربوهیدرات مانند سیب زمینی و محصولات غلات که در درجه حرارت های بسیار بالا (بالاتر از ۱۲۰ درجه سانتی گراد) پخته یا سرخ می شوند، مشاهده شد. این یافته از اهمیت زیادی برخوردار بود، به ویژه این که غلظت آکریلامید در غذاها به طور قابل توجهی بیشتر از سایر مواد سرطان زای شناخته شده موجود در غذاها مانند هیدروکربن های آروماتیک پلی سیکلیک و اتیل کربامات است. بیشترین غلظت آکریلامید در چیپس سیب زمینی و سیب زمینی سرخ کرده مشاهده شده است ولی در غذاهای دیگر نیز وجود دارد. آکریلامید در بسیاری از غذاها اعم از غذاهای تهیه شده به طور صنعتی، در مراکز تهیه غذا و در منزل وجود دارد. آکریلامید هم در غذاهای اصلی مانند نان و سیب زمینی و هم در محصولات خاصی مانند چیپس، بیسکوئیت و قهوه می تواند وجود داشته باشد. در مور
د اثر آکریلامید بر سلامت عمومی ابهامات زیادی وجود دارد. مواجهه شغلی با مقادیر بسیار زیاد آکریلامید باعث تخریب عصبی افراد شده است. در مطالعات مشاهده شده است که آکریلامید در دوزهای بالا می تواند در حیوانات ایجاد سرطان کند. به همین دلیل محققان پیشنهاد می کنند که ممکن است آکریلامید در انسان ها نیز سرطان زا باشد. مکانیسم سرطان زایی آکریلامید در حیوانات آزمایشگاهی و انسان به خوبی مشخص نیست. در مطالعات حیوانی ارتباط مستقیم وابسته به دوز بین مواجهه با آکریلامید و سرطان در اندام های مختلف موش ها مشاهده شده است. در یک مطالعه بر روی افراد میانسال مشاهده شد که مصرف متوسط روزانه ۸/۴ میکروگرم آکریلامید در مقایسه با مصرف متوسط روزانه ۵/۹ میکروگرم آکریلامید از طریق مواد غذایی، خطر ابتلا به سرطان سلولی کلیه را افزایش می دهد. به دلیل این که مولکول آکریلامید، کوچک و آب دوست است، می تواند در بدن به طور غیرفعال انتشار یابد. به همین دلیل به طور تئوری تمام بافت ها می توانند در معرض سرطان زایی آکریلامید قرار بگیرند. در مطالعه دیگری در زنان و مردان بزرگسال مشاهده شد که مصرف روزانه ۱۶۰ گرم چیپس، حاوی ۱۵۷ میلی گرم آکریلامید، به مدت ۴ ه
فته، باعث افزایش معنی دار LDL اکسید شده، اینترلوکین ۶ با حساسیت بالا، پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا و گاماگلوتامیل ترانسفراز و افزایش معنی دار تولید گونه های فعال اکسیژن توسط مونوسیت ها، لنفوسیت ها و گرانولوسیت ها شد؛ بنابراین مصرف طولانی مدت محصولات حاوی آکریلامید ممکن است به وجود آورنده حالت التهابی باشد که عامل خطری برای آترواسکلروز است.
ایرج قانونی (متولد ۱۳۳۷ در تهران) نویسنده، مترجم و پژوهشگر حوزه فلسفه است. او دانش آموخته لیسانس حقوق قضایی از دانشگاه تهران است. وی به واسطه ترجمه آثار مارتین هایدگر و فریدریش نیچه از آلمانی به فارسی و جستارنویسی در حوزه ی فلسفه در ایران شناخته شده است.
کریم کریموف (، ; زاده ۱۹۱۷ در باکو – درگذشت ۲۰۰۳ در مسکو) یک دانشمند مشهور مهندسی هوافضا آذربایجانی اهل روسیه و پیشتر شوروی سابق بوده است. کریموف یکی از بنیانگذاران صنعت فضایی اتحاد جماهیر شوروی است، و برای سال های بسیاری از چهره های اصلی در برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی محسوب می شد.
هینو تومیکو (۱۴۴۰-۱۴۹۶) همسر رسمی هشتمین شوگون در شوگون سالاری آشی کاگا بود. او همچنین مادر آشی کاگا یوشی هیسا نهمین شوگون بود. پافشاری درخواست کمک او از یامانا سوزن برای به قدرت رساندن پسرش و علیه هوسوکاوا کاتسوموتو و برادر کوچکتر شوگون آشی کاگا یوشی می از عوامل به وقوع پیوستن جنگ اونین بشمار می آید.
قانونی (منسوب به قانون) می تواند به موارد زیر اشاره کند:
جلال قانونی (زادهٔ ۱۲۸۵ در شیراز) نوازندهٔ قانون اهل ایران بود. او از نخستین نوازندگان ایرانیِ ساز قانون در عصر معاصر بود زندگی هنری. جلال قانونی در سال ۱۲۸۵ در خانواده ای کلیمی در شیراز متولد شد. او نواختن ساز قانون را از حدود ۱۰ تا ۱۵ سالگی نزد پدرش «رحیم قانونی» فراگرفت. شیوهٔ نوازندگی او همانند پدرش همراه با نوازندگیِ نغمه های ایرانی و قطعات موسیقی محلی فارس بود. وی را به عنوان دومین نوازندهٔ قانون در ایران می شناسند. او مدتی کوتاه در رادیو ایران به اجرای برنامه پرداخت و سپس از تهران به شیراز بازگشت و تا پایان عمر در آن شهر زندگی کرد. از شاگردان وی می توان به علی اکبر صدیف اشاره نمود. آثار هنری. از جمله آثاری که از جلال قانونی به ضبط رسیده است، می توان به موارد زیر اشاره نمود:
مهدی مفتاح (زادهٔ ۱۲۸۸ در تهران - درگذشتهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۷۵ در تهران) موسیقی دان، رهبر ارکستر، پژوهشگر، رئیس هنرستان عالی موسیقی ملی و نوازندهٔ اهل ایران بود. زندگی هنری. مهدی مفتاح در سال ۱۲۸۸ در تهران متولد شد. او پدرش «محمودخان مفتاح الملک» را در ۵ سالگی از دست داد و تحت سرپرستی برادران بزرگ خود درآمد. برادر بزرگِ او «علی مفتاح» با نواختن ساز «تار» و «ویلن» آشنایی داشت. به همین سبب وی از کودکی به موسیقی گرایش داشت و با تهیهٔ یک «نی لبک» شروع به نواختن کرد. پس از ۲ سال نواختنِ «نی» را آغاز نمود و پس از آن به نواختنِ «قره نی» روی آورد. او نوازندگیِ این سازها را به صورت خودآموخته و بدون استاد آموخت. در ادامه به نواختن «ویلن» پرداخت و به کلاس های «ابوالحسن صبا» راه یافت. او تحصیلات خود را تا پایهٔ دهُم در مدرسهٔ آمریکایی طی نمود. او علاوه بر موسیقی به شعر و نقاشی نیز علاقه داشت. «نیما یوشیج» پسر عمهٔ وی بود که توسط او به «رسام ارژنگی» معرفی شد و ۱ سال نزد وی نقاشی را فراگرفت. پس از آن به «مدرسهٔ دولتی موسیقی» (هنرستان عالی موسیقی) راه یافت و از آن هنرستان فارغ التحصیل شد. او از سال ۱۳۰۶ به بعد به همراه چند هنرمند
دیگر صفحه هایی را ضبط کرد که مشهورترینِ آن ها ۲ صفحهٔ گرامافون است از تک نوازی وی به همراه آواز «روح انگیز» (در دستگاه سه گاه و آواز دشتی) که توسط کمپانی انگلیسی «هیزماسترزویس» ضبط شده است. مفتاح در سال ۱۳۱۹ با اخذ مدرک لیسانس از دانشسرا فارغ التحصیل شد و پس از آن به وزارت فرهنگ راه یافت. او از سال ۱۳۲۰ همکاری خود را به عنوان نوازنده با رادیو آغاز کرد و چند سال بعد به عنوان رهبر و سرپرست ارکستر شماره ۱ رادیو ایران منصوب شد. وی از سال ۱۳۲۸ به فراگیری ساز «قانون» روی آورد و برای اولین بار در ایران پیرامون ساز قانون به پژوهش پرداخت و آن را به نسل جدید معرفی کرد. در نتیجه نمونه هایی از روی قانون وی در کارگاه سازگری وزارت فرهنگ و هنر آن زمان ساختند و شاگردانی هم توسط وی تربیت شدند که از میان آن ها، سیمین آقا رضی و ملیحه سعیدی به شهرت رسیدند. مقاله های وی در مورد ساز قانون در مجلهٔ «موزیک ایران» به چاپ رسیده است. وی در سال ۱۳۳۸ به سرپرستی و ریاست هنرستان موسیقی ملی منصوب شد و در سال ۱۳۴۱ از ریاست هنرستان عالی موسیقی ملی کناره گیری کرد. او در سال ۱۳۷۰ کتاب «متد قانون و و آهنگ هایی برای این ساز» را منتشر نمود. فعالیت
های هنری. از جمله فعالیت های هنری مهدی مفتاح به موارد زیر می توان اشاره نمود: سرپرستی مجلهٔ موسیقیِ اداره موسیقی کشور، دبیری دبیرستان ها، دانشسرای عالی و هنرستان عالی موسیقی، معاون هنرستان موسیقی ملی، ریاست دفتر ادارهٔ موسیقی کشور و هنرستان عالی موسیقی، نوازندگی و رهبری و سرپرستی ارکستر شماره ۱ رادیو ایران، سرپرست و نوازنده گروه موسیقی سازهای ملی، ناظر و سرپرست آتلیه معماری و نقاشی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، نوازنده ویلن درگروه موسیقی نوین در رادیو به رهبری علینقی وزیری، اولین مدرس و نویسندهٔ روش جهت معرفی و نواختن ساز قانون آثار هنری. از جمله آثار موسیقی مهدی مفتاح به موارد زیر می توان اشاره نمود: درگذشت. مهدی مفتاح در ۲۴ بهمن سال ۱۳۷۵ در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا (قطعهٔ ۸۸ هنرمندان و نویسندگان) به خاک سپرده شد.
سیمین آقارضی (آذر ۱۳۱۷ – ۲۱ دی ۱۳۸۸) موسیقیدان و نوازنده ساز قانون اهل ایران بود. او نواختن ساز را نزد مهدی مفتاح آموخت. وی در بسیاری از آثار خوانندگان مطرح ایران چون محمدرضا شجریان، حمیرا، دلکش، هایده، ایرج، سیما بینا، علیرضا افتخاری، گلپا و… همکاری داشته است. زندگی نامه. سیمین آقارضی درمنی نوازنده شاخص ساز قانون آذر ۱۳۱۷ خورشیدی در تهران زاده و پس از پایان تحصیلات ابتدایی وارد هنرستان موسیقی ملی شد. او از ابتدا استعدادی شگرف و عشقی بزرگ به موسیقی داشت و محضر استادان بزرگی را درک کرد. ابوالحسن صبا در مورد وی گفته بود: کلامی که سال ها بعد محقق شد. آقارضی با چند ساز آشنا بود و به خوبی و مهارت آن ها را می نواخت؛ او ویلون را نزد ابوالحسن صبا، پیانو را نزد جواد معروفی، قانون را از مهدی مفتاح، آواز را از غلامحسین بنان و تمبک را نزد حسین تهرانی فراگرفت و علاوه بر این با نواختن رباب، بربط، قیچک و کمانچه نیز آشنایی کامل داشت. فعالیت هنری. سیمین آقارضی با بسیاری از ارکسترهای بزرگ مانند ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر خالقی به رهبری روح الله خالقی همکاری داشت و با بسیاری از استادان همچون پرویز یاحقی، علی تجویدی، حبیب الله
بدیعی، همایون خرم، حسین تهرانی، یوسف یوسف زاده و … همکاری و اجرا داشته است. چندی هنرآموز هنرستان آزاد موسیقی به سرپرستی محمدعلی امیرجاهد و مدرس «انجمن حمایت از نابینایان» بود و شاگردان بسیاری از کلاس وی بهره گرفتند. در اواخر دهه ۴۰ به عنوان تکنواز قانون به استخدام رادیو درآمد و در ارکسترهای بزرگی مانند ارکستر گل ها و «ارکستر سازهای ملی» مشارکت داشت. مهدی مفتاح که خود از جمله چهره های شاخص ساز قانون در ایران به شمار می رود، دربارهٔ آقارضی گفته است که: از تک نوازی های سیمین آقارضی می توان به آلبوم «قانون سیمین» با همراهی تمبک «آبتین اجلالی» اشاره کرد که سال هاست تجدید انتشار می شود. سیمین آقارضی در اجراهای قبل از انقلاب و بیش ترین اجراهای سال های پس از انقلاب در انواع موسیقی، موسیقی فیلم، اجرای گروه های بزرگ و نام آشنا تا موسیقی های مردمی صدای ساز قانونی که شنیده می شود، محصول نوازندگی سیمین آقارضی است. وی در آلبوم "دو بیتی های باباطاهر" با استاد عبدالوهاب شهیدی همکاری کرد. همچنین درسال 68در آلبوم گل صحرا به خوانندگی زنده یاد امیرحسین مکوندی که در زمینه موسیقی محلی بختیاری توسط هادی آزرم توسط انتشارات گلبانگ ب
ختیاری انتشاریافته بود شرکت داشت ! درگذشت. سیمین آقارضی دوشنبه بیست و یکم دی ماه ۱۳۸۸ به علت بیماری در سن ۷۱ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
ملیحه سعیدی (زاده ۱۷ تیر ۱۳۲۷ تهران) موسیقیدان، آهنگساز و نوازندهٔ ساز قانون اهل ایران است. زندگی نامه. ملیحه سعیدی در ۱۷ تیر ماه سال ۱۳۲۷در تهران متولد شد. موسیقی را از کودکی در خانواده ای اهل هنر آغاز کرد. در زمان ریاست حسین دهلوی از هنرستان موسیقی ملی در رشتهٔ ویلون کلاسیک و ایرانی فارغ التحصیل شد. نواختن سازهای ویلون آلتو، قیچک، تمبک، پیانو و قانون را ضمن تحصیل در هنرستان و دانشگاه فرا گرفت. وی قانون را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و نزد مهدی مفتاح در هنرستان آموخت. او در سال ۱۳۴۷ تدریس قانون را در «هنرستان موسیقی ملی» آغاز کرد و در سال ۱۳۵۵ از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشتهٔ موسیقی با ساز تخصصی قانون فارغ تحصیل شد. ملیحه سعیدی در «مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ملی» از محضر اساتیدی چون: داریوش صفوت، نورعلی برومند، محمود حکیمی، یوسف فروتن و سعید هرمزی بهره جست. وی ظرایف موسیقی ایرانی را از اساتید مجرب فرا گرفت و آنها را با ساز قانون انطباق داد. فعالیت ها. ملیحه سعیدی ساز قانون را با لحنی کاملاً ایرانی و هم رنگ با سایر سازهای موسیقی دستگاهی از این ساز می نوازد. شیوه نواختن این ساز به طور سنتی با
دو انگشت اشاره صورت می گیرد. در سال های اخیر علاوه بر تکنیک دو انگشتی، با ابتکار ملیحه سعیدی شیوه ده انگشتی نوازندگی قانون نیز رونق گرفته است. در این روش امکانات زیادی از ساز در اختیار نوازنده و آهنگساز قرار می دهد. وی پس از ۲۲ سال تحقیق در سال ۱۳۶۹ کتاب «آموزش ساز قانون» را با نظر و همکاری حسین دهلوی به چاپ رسانید. این کتاب در سال ۱۳۹۰ در ۳ جلد به چاپ رسید و در سال ۱۳۹۷ با تغییراتی به همراه سی دی منتشر شد. هم چنین کتاب «ردیف میرزا عبدالله برای ساز قانون» به همراه شش سی دی با تنظیم و نت نویسی ملیحه سعیدی در سال ۱۳۹۵ منتشر شد. وی از سال ۱۳۷۴ در دانشکدهٔ موسیقی به تدریس مشغول بوده است و ساخت قطعه های ارکستری و تصنیف و ساخت قطعات موسیقی برای ساز قانون را نیز به سرانجام رسانده است. ملیحه سعیدی دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و در سال ۱۳۹۷ از او بزرگداشتی به همت «گروه موسیقی نوشه» با همکاری خانه موسیقی ایران و خانه هنرمندان ایران برگزار شد و از وی تقدیر به عمل آمد.
پریچهر خواجه (زادهٔ ۲۵ تیر ۱۳۵۶) موسیقی دان و نوازندهٔ قانون اهل ایران است. زندگی نامه. پریچهر خواجه ۲۵ تیر سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. موسیقی و نواختن قانون را از سال ۱۳۶۷ با ورود به هنرستان موسیقی دختران نزد ملیحه سعیدی آغاز کرد و در کنار این ساز با نواختن پیانو، تمبک و کمانچه نیز آشنا شد. در سال ۱۳۷۴ با رتبه اول از هنرستان موسیقی فارغ التحصیل شد و باز با رتبه اول در دانشگاه هنر پایان نامه گرفت. سپس به کسب درجه کارشناسی ارشد آهنگسازی نائل آمد و در حال حاضر در همان دانشگاه تدریس می کند. از جمله سوابق وی می توان به مدیرگروهیِ دانشکده موسیقی دانشگاه هنر اشاره کرد. وی تنها مدرس دانشگاهی ساز قانون و عضو هیئت علمی دانشگاه هنر تهران است. از جمله استادان او می توان به هنرمندانی مانند سیمین آقا رضی، حسین دهلوی، محمد اسماعیلی، فرهاد فخرالدینی، هوشنگ ظریف، هوشنگ کامکار، کامبیز روشن روان،حسین علیزاده، احمد پژمان، محمدرضا درویشی و علیرضا مشایخی اشاره کرد. فعالیت های هنری. از جمله فعالیت های هنری پریچهر خواجه می توان به موارد زیر اشاره کرد: تدریس در هنرستان های موسیقی دختران و پسران، تدریس در دانشگاه هنر از سال۱۳۸۱، تدری
س در دانشگاه جامع علمی کاربردی، تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی، تدریس در دانشگاه الزهرا، همکاری با ارکستر سازهای مضرابی به رهبری حسین دهلوی، همکاری با ارکستر سمفونیک فرهنگسرای بهمن، همکاری با ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی، همکاری با کارگاه آموزشی سازهای موسیقی سنتی آسیا (کمیسیون ملی یونسکو در ایران)، سرپرست ارکستر بانوان «نیواک» (دانشگاه الزهرا)، سرپرست و آهنگساز ارکستر بانوان «مهر»، همکاری با گروه سنتی «سنا»، همکاری با گروه «هم آوایان» به سرپرستی حسین علیزاده آثار هنری. برخی از آثار هنری پریچهر خواجه عبارتند از: