Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انی بقیه فضای این ستون را پر کرده. این شعر فارسی که دارای اشتباهات تاریخی در سال وفات عطار است توسط یک شاعر گمنام ایرانی اهل نیشابور در قرن نهم قمری به «رافعی» سروده شده است. این شعر با جمله «بسم الله الرحمن الرحیم» شروع می شود. عمر خیام. آرامگاه نخستین. در سال ۱۳۱۳ هـ. ش همزمان با برپائی جشن هزارهٔ فردوسی انجمن آثار ملی ایران آرامگاهی مشتمل بر سکویی چهارگوش و ساختمان سنگی روبازی در محل غرفهٔ قبر عمر خیام در جنب آرامگاه محمد محروق ایجاد نمود. آرامگاه عبارت بود از دو ایوان بالا و پائین و دیوار کوتاه سنگی از سنگ خلج که دراطراف محل قبر و روی قبر که سه یا چهار متر ازدیوار بقعه فاصله داشت بکار رفته بود؛ و نیز یک ستون سنگی به همراه یک رباعی از ملک الشعرای بهار با خط خوش بر آن نقش کردند ولی پس از چند سال این بنای یادبود جمع آوری و در وسط میدان خیام نیشابور روبروی دبیرستان خیام نصب شد. سنگ یادبود اولیه آرامگاه خیام مربوط به دوره پهلوی اول است و اکنون در نیشابور، در این میدان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۲/۰۵/۰۷ با شمارهٔ ثبت ۹۲۷۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. رباعی محمد تقی بهار: که مصرع آخر به ح
روف ابجد ۱۳۱۳، یعنی تاریخ ساخت این بنا است. آرامگاه کنونی. پایه های بنا. در کتیبه های لوزی شکل و کاشی کاری شده این بنای یادبود خیام، بیست رباعی از خیام به خط تعلیق توسط مرتضی عبدالرسولی در ۱۳۳۹ ش نگاشته است؛ که تحت نظارت طراح و معمار بنا، مهندس سیحون انجام شده و نمونه ای منحصربه فرد از کاربرد خط تعلیق در کتیبه نگاری بناها به شمار می رود. خط تعلیق هر چند امروزه فراموش شده اما نخستین خط ایرانی است و در روزگار خیام در میان کاتبان کاربرد فراوانی داشت. سنگ نوشته شاه. دو سنگ نوشته مربوط به تأسیس این آرامگاه خیام بر روی دیواری نصب شده است که به "سنگ نوشتهٔ شاه" مشهور است. کمال الملک. سنگ نوشته قبر کمال الملک با جمله «هو الحی الذی لایموت» شروع می شود. یعقوب علی شورورزی. سنگ نوشته قبر یعقوبعلی شورورزی با جمله «انا لله و انا الیه راجعون» آغاز می شود. فریدون گرایلی. سنگ نوشته قبر فریدون گرایلی با جمله «انا لله و انا الیه راجعون» آغاز می شود. کتیبه های نوین. حدیث سلسلةالذهب یکی از گونه های جدید کتیبه ها در نیشابور است. حدیث سلسلة الذهب، حدیثی است که از علی بن موسی الرضا به هنگام ورودش به نیشابور نقل شده و عده کثیری آن را
نوشته اند و به زبان عربی است. متن کامل این حدیث:
اسماعیل نوری علا (زادهٔ ۲۳ بهمن ۱۳۲۱) نویسنده، شاعر، منتقد ادبی، استاد دانشگاه، کارگردان و فعال سیاسی ایرانی و یکی از منتقدان دین اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران است. او همچنین برادر پرتو نوری علا می باشد. او از فعال ترین شاعران و منتقدان و روزنامه نگاران و از پیگیرترین مفسران و مدافعان شعر موج نو در دهه های چهل و پنجاه بود. او به همراه احمدرضا احمدی، محمدعلی سپانلو، غفار حسینی و نادر ابراهیمی، "انتشارات طرفه" را به نیت دفاع از هنر موج نو و پشتیبانی از هنرمندان موج نویی (به ویژه شاعران)، در اوایل دههٔ چهل تأسیس کرده بود و با انتشار چندین جُنگ و داستان و مجموعهٔ اشعار و نگارش مقالات فراوان در نشریات متعدد توانسته بود که حرکت موج نو را تسریع کند. او هچنین از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ مدیر مسئول و سردبیر نشریهٔ "سکولاریسم نو" بود که بعدها این نشریه در سایت «جنبش سکولار دموکراسی ایران» ادغام شد. زندگی. اسماعیل نوری علا (پیام) در بیست و سوم بهمن ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمد. در ۱۳۴۰ در رشته ریاضی در دبیرستان مروی فارغ التحصیل شد و در همان سال، در رشته زبان و ادبیات انگلیسی دانشکده ادبیات تهران پذیرفته شد. در سال ۱۳۴۳ و پس از
اخذ مدرک لیسانس، تحصیل در دانشسرای عالی را نیز به پایان رساند. در سال ۱۳۴۷ دوره فوق لیسانس رشته علوم اجتماعی دانشگاه تهران را گذراند و در سال ۱۳۶۱ از دانشگاه لندن در رشته جامعه شناسی سیاسی فارغ التحصیل شد. او از ۱۵ سالگی کار در مطبوعات را با همکاری با صفحه کودکان مجله "آسیای جوان" آغاز کرد و نخستین ترجمه هایش دربارهٔ مسائل مربوط به سینما را از سال ۱۳۳۷ در مطبوعات سینمایی به چاپ رساند. پس از سال ها نخستین اشعار نوی او از سال ۱۳۴۱ در مطبوعات ایران به چاپ رسیدند و از سال ۱۳۴۴ به جمع منتقدان شعر نوی فارسی پیوست. از او تاکنون ۹ مجموعه شعر منتشر شده است. او در سال ۱۳۴۸ کتاب مفصل خود دربارهٔ تاریخ و مقولات شعر نو را با نام "صور و اسباب" منتشر کرد. در سال ۱۳۷۴ نیز کتاب مفصل دیگر او با نام "تئوری شعر: از موج نو تا شعر عشق" در لندن به چاپ رسید است. نوری علا در طول دوره نویسندگی خود از نام های مستعاری چون «ا. ن. پیام» و «ماهیار» استفاده می کرد. نوری علا از سال ۱۳۴۲ دست به ترجمه کتاب های متعددی در زمینه نقاشی، معماری و سینمای مدرن زد و از سال ۱۳۴۴، به نوشتن نقد فیلم پرداخت. از سال ۱۳۴۷ در جشنواره های متعدد سینمایی به عن
وان عضو هیئت داوران شرکت داشت و در سال ۱۳۴۹ نخستین فیلم سینمایی خود را با نام "مردان سحر" نوشت و کارگردانی کرد. سال بعد دومین فیلم او به نام "مطرب" ساخته شد. در سال ۱۳۵۶ نیز دست به تولید ۸ فیلم مستند دربارهٔ هنرهای ایران زد که به زبان انگلیسی و برای پخش در تلویزیون های اروپا و آمریکا تهیه شده بودند. در سال ۱۳۴۲ یکی از مؤسسان "انتشارات طرفه" بود و در سال ۱۳۴۳ نشریه ادبی–فرهنگی آن را سردبیری کرد و در همان سال به عنوان منتقد شعر و سینما در مجله "بامشاد" به کار پرداخت. در سال ۱۳۴۴ به عنوان معاون سردبیر مجله "نگین" در انتشار آن نشریه همکاری کرد و در همان سال مجله ای ویژه شعر مدرن ایران با نام "جزوه شعر" را منتشر ساخت که جریان «موج نوی شعر ایران» از آن برخاسته است. او در سال ۱۳۴۵ مسئول صفحات فرهنگی مجله "خوشه" شد و این صفحات را با نام «هوای تازه» اداره کرد. از سال ۱۳۴۶ به عنوان یکی از مسئولان صفحات شعر مجله "فردوسی" انتخاب شد و فعالیت های خود را در آن نشریه متمرکز ساخت. در روز اول اردیبهشت سال ۱۳۴۷، در جلسهٔ شلوغی در خانهٔ جلال آل احمد «کانون نویسندگان ایران» رسماً فعالیت خود را آغاز کرد. بنا بر پیش بینی اساسنامه،
۴۹ تن از امضاکنندگان بیانیهٔ اول اسفند ۱۳۴۶ که در جلسه حضور داشتند، «هیئت مؤسس» نامیده شدند و از میان آن ها کمیسیونی مأمور شد که مقدمات انتخابات هیئت دبیران کانون را، مطابق اساسنامه فراهم آورد. یکی دو هفته بعد، در خانهٔ جعفر کوش آبادی انتخاب هیئت دبیران انجام شد. اسماعیل نوری علاء در این انتخابات به عنوان یکی از اعضای نخستین هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران و سمت «منشی کانون» انتخاب شد. در انتخابات دورهٔ دوم کانون اسماعیل نوری علاء با ۲۵ رأی به همراه رضا براهنی با ۱۳ رأی به عنوان عضو علی البدل دومین دورهٔ کانون نویسندگان ایران برگزیده شدند. در سال ۱۳۴۷ یکی از ۹ نفر مؤسسان کانون نویسندگان ایران، دو بار عضو هیئت دبیران و نیز منشی تمام دوران نخست فعالیت این کانون بود. اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ در اعتراض به سیاست های هیئت دبیران کانون که منجر به اخراج برخی از اعضاء مؤسس کانون شد از آن استعفاء داد. در سال ۱۳۵۴ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. دو ماه پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایران بازگشت و سپس، در سال ۱۳۶۱ برای آخرین بار از ایران خارج شده و به انگلستان پناهنده شد. در آنجا مؤسس «گروه ایران کوچک» و یکی از مؤسسان «انجمن نوی
سندگان و هنرمندان ایرانی» بود. نشریه "پویشگران" نتیجه این همکاری محسوب می شود. اسماعیل نوری علا و شکوه میرزادگی در سال ۱۹۹۰ با هم ازدواج کرده و در سال ۱۹۹۴ به کشور آمریکا مهاجرت کردند و در ایالت کلرادو ساکن شدند. آنها در طی سال های اقامت خود در کلرادو نخست به باز تأسیس «انجمن فرهنگی پویشگران» اقدام کرده و سپس به ادامه انتشار نشریه "پویشگران" پرداختند. آنها از سال ۲۰۰۲ برنامه تلویزیونی «کارگاه اندیشه» و از سال بعد برنامه رادیو–تلویزیونی «بر میز تشریح» و از سال ۲۰۰۵ برنامه «در پیشگاه فرهنگ» را برای کانال های ماهواره ای سیاسی فارسی زبان تولید کردند. نوری علا مدرس ادبیات فارسی و «جامعه شناسی اسلام» در دانشگاه دنور کلرادو بوده است. از اول دسامبر ۲۰۰۷، نشریه اینترنتی "سکولاریسم نو" به سردبیری نوری علا بر روی شبکه اینترنت جهانی قرار گرفت. نوری علا در سال ۲۰۱۰ شبکه «سکولارهای سبز ایران» را بنیان گزاری کرد و در اگوست ۲۰۱۳ نیز «جنبش سکولار دموکراسی ایران» به همت او و تنی چند از همفکرانش شکل گرفت. در اکتبر ۲۰۱۳ نوری علا "سکولاریسم نو" را تعطیل کرد و این نشریه جای خود را به سایت «جنبش سکولار دموکراسی در ایران» داد. عقاید
و نظریات. اسماعیل نوری علا در زمان حکومت پهلوی از مخالفان و مبارزان با گرایش به تفکرات چپ بود و در جریان انقلاب ۱۳۵۷ مستقیماً از انقلاب اسلامی و شخص سید روح الله خمینی حمایت کرد. در ۱۰ آذرماه ۱۳۵۷ امیر پیشداد، مولود خانلری، حسین ملک و حسین مهدوی نامه ای را با عنوان «نامه سرگشاده به همه مبارزان جنبش مردم ایران» منتشر کردند که در آن سعی کرده بودند با نگاهی سکولار دربارهٔ روی کار آمدن یک حکومت دینی در ایران هشدار دهند و تردیدها و سئوال هایی را که نسبت به جهت گیری دینی و نقش روحانیون در مسیر انقلاب داشتند مطرح کنند. در کمتر از دو هفته، نوری علا مقاله ای با عنوان «اسلام واقعی که بت می شکند، نه آن که بت می آفریند» خطاب به این اشخاص و روشنفکران سکولار نوشت و آن را برای احمد شاملو، که در آن وقت سردبیر مجله "ایرانشهر" بود فرستاد و شاملو نیز این جوابیه را عیناً در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۵۷ در هفته نامه "ایرانشهر" به چاپ رساند. او در این مقاله از دینی به نام «اسلام واقعی» سخن گفت و آن را متفاوت از اسلامی که روحانیون معرفی می کنند دانست. او انقلاب اسلامی را «جنبش مردم ایران» و روح الله خمینی را «امام تشیع»، «منتخب مردم»، «پدیده
ای تازه و دلگرم کننده در تاریخ تشیع» و «امام کفن پوش کربلا» نامید. او آورده بود: پس از انقلاب اسلامی، نوری علا برای چند سال در ایران ماند و حتی در سال ۱۳۵۸ سمت هایی هم مانند مشاور برنامه ریزی صدا و سیما داشت. اما در سال ۱۳۶۱ به انگلیس رفت و بلافاصله به جمع مخالفان و فعالان سیاسی سیاسی نظام جمهوری اسلامی پیوست. او همواره خودش را یک جمهوری خواه معرفی کرده و طرفدار نظام فدرالیسم در ایران است و حتی تعهد به حفظ تمامیت ارضی ایران را کافی نمی داند. حسن بهگر در گفتاری با نام «فدرالیسم سبز و نو هم به بازار آمد» تفکرات نوری علا را به سخره گرفته است. از دهه ۲۰۰۰ میلادی، اسماعیل نوری علا با یک چرخش از گرایش های فدرالیسم خود کوتاه تر آمده و با تأکید بر عبارات جدیدی چون «ملت ایران»، «یک کشور–یک ملت» و «شکوه تاریخ ایران باستان» به جمع ملی گرایان وارد شد. وی از همان ابتدا از مخالفان رضا پهلوی و طرفدارانش بود. نوری علا در مصاحبه ای با شهرام همایون در سال ۲۰۱۸، رضا پهلوی را «رانت خوار» و «فاقد شایستگی های شخصی» توصیف کرد. با این وجود در سال های اخیر، این بار به جمع هواخواهان رضا پهلوی و سلطنت طلبان پیوسته است. او در ۲ فروردین
۱۴۰۰، در گفتاری با عنوان «رضا پهلوی در قامت یک شورشی؟» به تمجید از رضا پهلوی پرداخت و او را «کاوه ضحاک شکن» نامید. نوری علا در ۵ بهمن سال ۱۴۰۱ به کمپین من وکالت می دهم پیوست و به رضا پهلوی وکالت داد؛ اما گفت که عریضه وی را امضا نخواهد کرد. همچنین در فروردین ۱۴۰۳، نامه ای با موضوع «محوریت رضا پهلوی در مبارزه برای گذر از جمهوری اسلامی» منتشر کرد و ضمن تأکید بر جمهوری خواه بودن خود تمام گرایش های پیشین خود را منکر شد و نوشت: «برای برانداختن حکومت اسلامیِ مسلط بر ایران و مستقر ساختن حکومتی سکولار و دموکرات در ایرانی محفوظ مانده از هر تعرض و تهاجمی به تمامیت ارضی اش و برای ملت متکثر اما یکپارچهٔ ایران، آن هم در ظل مفهوم شناخته شده بین المللی «یک کشور–یک ملت»، در سال جدید وارد فاز بسیار مهم و جدیدی شده است که در قله آن شخص شاهزاده رضا پهلوی قرار دارد». از نظر دینی، اسماعیل نوری علا یک مسلمان شیعه و بسیار باورمند است. چنانچه در نوشتاری خداپرستی را امری ژنتیکی می خواند و می نویسد: همچنین در مقاله دیگری در ۱۸ فروردین ۱۳۸۵ با عنوان «خدایی که ربوده شده» مدعی شد خدای او را روحانیون دزدیده اند. وی در آغاز مقاله نوشت: «بر
ای میلیاردها انسان خداباور، اثبات وجود خدا نیازی به استدلال ندارد. آنان در اعماق جان خویش حضور این در برابر چشم غایب از نظر را درک می کنند، به او عشق می ورزند، از او می ترسند، شرمنده اویند و به قول سعدی به عذر گناه، روی به درگاه خدا آوردند…» نیز در ادامه نوشت: «حس می کنی که این خدا دیگر خدای قدیمی تو نیست. می بینی که حجت السلام ها، او را از تو ربوده و زیر زمین مسجد خویش پنهان کرده اند…» هوشنگ معین زاده از این تفکرات غیر علمی وی انتقاد کرده است. دیدگاه ها و نظریات اسماعیل نوری علا تاکنون توسط بسیاری از نویسندگان و کنشگران مانند هوشنگ معین زاده، پرویز داورپناه، امید دانا، عطا هودشتیان، مازیار تپوری و… مورد انتقاد قرار گرفته است. فعالیت های ادبی. در زمینهٔ نقد. نقد ادبی. نقد شعر نو در دههٔ سی، به رغم ظاهر علمی، نقدی ذوقی-اخلاقی بود؛ نقدی بود اخلاقی، بر اساس دانش عمومی منتقد در زمینه های مختلف و علایق شخصی به مقولهٔ شعر و شاعری. نقد در معنای علمی، در دههٔ چهل پا گرفت؛ اگرچه از انحراف و حب و بغض ها هنوز خالی نبود. فعال ترین و مطرح ترین منتقدان دههٔ چهل عبارت بودند از: عبدالعلی دستغیب (منتقد نوقدمایی میانه رو)، یدا
لله رؤیایی (منتقد و مبلغ و بانی نقد فرمالیستی در ایران)، اسماعیل نوری علاء (مبلغ و مفسر و مروج شعر موج نو)، محمد حقوقی (مسلط بر ادبیات قدیمه و مدافع فرمالیسم)، م. آزاد، مهرداد صمدی و رضا براهنی. در این میان اسماعیل نوری علاء مطرح ترین مدافع و مفسر و شارح شعر موج نو بود. او شعر سهراب سپهری را «پدر بلافصل» شعر احمدرضا احمدی (بانی موج نو) می دانست. او شعر «لولوی شیشه ها» سهراب سپهری را از نمونه های اول این طرز دانسته و نوشته بود: «سپهری در این شعر دریچه ای به دنیای تازه یافته می گشاید و تصاویری تازه ارائه می دهد.» با این وجود از نظر مدافعان «طرح» احمدرضا احمدی هیچ چیز جز خود مدرنیسم افراطی ضد سنت مطرح نبود، آن ها حتی گرایش عرفانی سپهری و هوشنگ ایرانی را که به نوعی تعهد و معنا احاله داشت، برنمی تافتند. از نظر نوری علاء شعر موج نو حرکت قاطعی به سوی «شعر ناب» محسوب می شود و به همین دلیل بسیاری از مشخصات شعر ناب را می توان در آن دید. چند سال پس از انتشار شعر موج نو، اسماعیل نوری علاء شاخه هایی را در آن مشخص و از هم جدا می کند که به قرار ذیل بود: اسماعیل نوری علاء پابرجاترین مدافع شعر محمدعلی سپانلو نیز بود. وقتی که
نوری علاء به موارد متعددی از غلط های دستوری و تصویری در شعر سپانلو اشاره می کند. مهرداد صمدی، مفسر مؤثر موج نو در دههٔ چهل می گوید: «اصلاً غلط دستوری توی شعر خیلی کم اهمیت است. مخصوصاً وقتی شعر خوب باشد» و سپانلو می گوید: «اگر واقعاً عیبی هست من کلاً بی تقصیرم.» از اتفاقات قابل توجه سال ۱۳۴۶ توجه چشمگیر زنان به شعر و شاعری بود. عده ای علت این توجه را موفقیت و مرگ فروغ فرخزاد دانسته بودند. اسماعیل نوری علاء ضمن اشاره و تأیید این نکته در مقاله ای تحت عنوان «تذکرة اللطیفه» می نویسد که این هجوم و استقبال متأسفانه سبب «کمبود اصالت و فقدان استقلال لازم» در شاعره های دههٔ چهل شد. او در این مقاله از ۱۲۰ نفر از شاعران زن نام می برد. نقد اجتماعی. اسماعیل نوری علاء همچنین مقالاتی با عنوان «دربارهٔ جوانان» با نام مستعار «ماهیار» در مجله فردوسی شماره های ۸۸۲ تا ۸۸۸ (از مهر تا آذر ۱۳۴۷) به چاپ رساند و در این مقالات کوشش کرد تا وجوه مختلف زندگی «جوان» آن روزگار را ترسیم کند. در زمینهٔ شعر. «اتاق های در بسته» نخستین مجموعهٔ شعر اسماعیل نوری علاء اتفاقاً ربط چندانی به شعر موج نو نداشت؛ اگرچه انگیزهٔ پیدایش شعر متفاوتِ موج نو
که مخالفت با سانتیمانتالیسم و سمبولیسم و روی آوردن به اشیا و روابط غیرمعمول روزمره بود، پشت سر اشعار او نیز دیده می شد. اشعار این مجموعه بدیع و ساده بود، ولی کمبود موسیقی و در نتیجه جا نیفتادن پاره ای از کلمات در بافت اشعار، آن را به مجموعه ترجمه ای تشبیه کرده بود. به ویژه آن که نوع تصویرسازی و بسیاری از اشیا مورد توجه شاعر هم، بیشتر رنگ و بوی فرنگی داشت؛ مثل «ماه نوردان» و «جنگ جهانی» که از طریق مجلات می رسید. گروه ادبی طُرفه. اسماعیل نوری علاء به همراه احمدرضا احمدی، محمدعلی سپانلو، غفار حسینی و نادر ابراهیمی انتشارات طرفه را به نیت دفاع از هنر موج نو و پشتیبانی از هنرمندان موج نویی (به ویژه شاعران)، در اوایل دههٔ چهل تأسیس کرده بود و با انتشار چندین جُنگ و داستان و مجموعهٔ اشعار و نگارش مقالات فراوان در نشریات متعدد توانسته بود که حرکت موج نو را تسریع کند. جُنگ ادبی طُرفه. کتاب اول طرفه در تیرماه ۱۳۴۳ منتشر شد. این کتاب مشتمل بر ۴ بخش بود: قصهٔ ایرانی، شعر ایرانی، شعر دیگران، و بررسی و نقد. بخش شعر شامل اشعاری از: جعفر کوش آبادی، یدالله رؤیایی، بهمن فرسی، رضا براهنی، ا.ن. پیام (اسماعیل نوری علاء)، م. آزاد،
غفار حسینی، محمدعلی سپانلو و احمدرضا احمدی. کتاب دوم طرفه در آبان ۱۳۴۳ منتشر شد. شاعران این مجموعه عبارت اند از: محمدعلی سپانلو، منوچهر آتشی، احمدرضا احمدی، م. آزاد، یدالله رؤیایی، جعفر کوش آبادی، پرتو نوری علاء، غ. متین، منوچهر شیبانی، محمد حقوقی، مروا، بیژن الهی، سیروس آتابای، غفار حسینی، و الف. ن. پیام. (اسماعیل نوری علاء) جزوهٔ شعر. در فروردین سال ۱۳۴۵ انتشارات طرفه که مدافع جریان شعر موج نو بود، جُنگی با نام جزوه شعر منتشر کرد. مسؤول و مدیر جزوه اسماعیل نوری علاء بود. شاعران دفتر اول جزوهٔ شعر عبارت اند از: احمدرضا احمدی، عبدالوهاب احمدی، بهرام اردبیلی، محمدرضا اصلانی، بیژن الهی، پروانه، الف. ن. پیام (اسماعیل نوری علاء)، الف. تمرز، محمدعلی سپانلو، شاهرخ صفایی، حمید عرفان، پ. غریب، بیژن کلکی، فریده فرجام، جواد مجابی، فریدون معزی مقدم. آثار. مقاله ها. ... و همچنین، صدها مقالهٔ گوناگون دیگر. مشاغل و سمت ها. اسماعیل نوری علا از دهه ۶۰ تا ۷۰ میلادی، در مشاغل و مناصب بسیاری در داخل و خارج از ایران فعالیت داشته است. برخی از برجسته ترین آنها عبارت اند از:
گونار نوردال (زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۲۱ در سوئد، درگذشتهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ در ایتالیا)، ملی پوش اسبق سوئدی و از نامدارترین بازیکنان تاریخ باشگاه میلان ایتالیاست. او با به ثمر رساندن ۲۲۱ گل بهترین گلزن تاریخ میلان می باشد. سری آ. نوردال پنج بار به عنوان آقای گلی رقابت های سری آ دست یافته است و تاکنون کسی نتوانسته به رکورد او دست یابد. او همچنین سومین گلزن برتر تاریخ سری آ می باشد. فرانچسکو توتی بازیکن و اسطورهٔ تیم آ. اس. رم و سیلویو پیولا بازیکن اسبق تیم های لاتزیو و یوونتوس با به ثمر رساندن ۲۷۴ گل بالاتر از او قرار دارند. بازی های ملی. نوردال در ۳۳ بازی که با پیراهن تیم سوئد انجام داد موفق شد ۴۳ گل به ثمر برساند. انتقال او به تیم میلان منجر به خداحافظی او از تیم ملی کشورش شد. در آن زمان بازیکنانی که خارج از لیگ سوئد بازی می کردند به تیم ملی دعوت نمی شدند و به همین دلیل نوردال که به تیم میلان پیوسته بود، به تیم ملی دعوت نشد و بازی های جام جهانی ۱۹۵۸ که به میزبانی کشورش سوئد برگزار می شد را از دست داد.
سیکلوسپورین رده درمانی: سرکوب کننده ایمنی. اشکال دارویی: کپسول، محلول خوراکی و تزریقی موارد مصرف. سیکلوسپورین در جلوگیری از رد پیوند (کلیه، کبد، قلب یاسایر ارگانها) به همراه کورتیکوستروئیدها مصرف می شود. این دارو هم چنین در آرتریت روماتویید حاد، درماتیت آتوپیک، آلوپسی، پیوند قرنیه چشم. آنمی آپلاستیک وپسوریازیس به کار می رود. مکانیسم اثر. اثر دارو احتمالاً به دلیل مهارتولید و آزاد شدن اینترلوکین ۲- که برای پاسخ های ایمنی سلولی و همورال ضروری است، می باشد. تداخلات دارویی. داروهای زیر می توانند سطح سیکلوسپورین را بالا ببرند و امکان مسمومیت دارویی را افزایش میدهند داروهای زیر میتوانند سطح سیکلوسپورین در خون را کاهش دهند و موجب کاهش اثر گذاری این دارو میشوند: عوارض جانبی. هیپرپلازی لثه ها، افزایش فشار خون عوارض کبدی، تشنج، حساسیت کشنده، پرمویی، نارسایی کلیه، سکسکه، یبوست، تهوع و سمیت کلیوی از عوارض جانبی مهم سیکلوسپورین هستند. در بعضی موارد اثرات زیر گزارش شده اند: ـ لرزش آرام دست ها ـ افزایش مختصر رشد موهای بدن ـ ورم یا التهاب لثه ها ـ افزایش فشار خون ـ خستگی. موارد زیر گاهی اوقات پیش می آیند: ـ زرد شدن خفیف سفید
ی چشم ـ سردرد ـ واکنش های پوستی مثل ایجاد دانه های قرمز ـ احساس گرما یا حتی سوزش در کف دست ها و پاها ـ در بعضی موارد نادر ممکن است فرد دچار گرفتگی عضلانی و ضعف شود. شدت التهاب لثه ها به شرایط دندان های بیمار بستگی دارد. اگر فرد بهداشت دهان و دندان هایش را رعایت کند به خوبی از بروز چنین عوارضی پیشگیری می شود. اگر دچار تورم لثه ها شدید از دندانپزشک بخواهید که با پزشک شما تماس بگیرد. هنگامی که ساندیمون مصرف می کنید نسبت به عفونت ها حساس تر می شوید؛ بنابراین اگر دچار تب، زخم گلو، سرماخوردگی یا آنفلوآنزا، کورک و موارد دیگر شدید یا احساس ناخوشی عمومی کردید فوراً به پزشک اطلاع دهید. آیا لازم است که طی درمان با ساندیمون مورد خاصی رعایت شود؟. سعی کنید موادی که پتاسیم زیادی دارند کمتر استفاده کنید (مثل میوه جات و سبزیجات خشک). دربارهٔ غذاهایی که پتاسیم زیادی ندارند از پزشک خود سؤال کنید. روزانه حداقل ۲ لیتر (۸ لیوان) مایعات بنوشید. از تشنگی طولانی مدت خودداری کنید. به علت خطر تغییرات پوستی حین درمان با ساندیمون از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور آفتاب خودداری کنید. این امر به خصوص در بیماران مبتلا به اختلالات پوستی ا
همیت زیادی دارد؛ بنابراین بهتر است که بین ساعات ۱۰ صبح تا ۲ بعد از ظهر از منزل خارج نشوید. از کرم های ضدآفتاب مناسب استفاده کنید. لباس آستین بلند بپوشید. از کلاه نقاب دار استفاده کنید. در هنگام مصرف ساندیمون باید از خوردن میوه گریپ فرود خودداری کرد زیرا این میوه باعث افزایش ناخواسته میزان دارو در خون می شود.
برادر جاناتان شخصیتی افسانه ای است که روزهای آغازین بنیان گذاری ایالات متحده خلق شد تا به ایالات متحده تجسم ببخشاید. در کارتون های سرمقاله ای و پوسترهای میهن دوستانه، برادر جاناتان اغلب به شکل یک انقلابی آمریکایی با کلاهی سه گوشه و لباس نظامی بلندی به تصویر کشیده می شد. در حقیقت، برادر جاناتان اصطلاحی بود تقریباً استهزاآمیز که در طول جنگ انقلاب آمریکا (۱۷۸۳–۱۷۷۶) از سوی لویالیست ها برای خطاب قرار دادن میهن دوستان به کار می رفت. پیشینه. بر طبق یک داستان عامیانه دربارهٔ خاستگاه برادر جاناتان، این شخصیت از جاناتان ترامبول (۱۷۸۵–۱۷۱۰)، فرماندار کنتیکت، ساخته شده است. گفته می شود که جورج واشینگتن به هنگام مواجهه با موقعیت های دشوار اغلب جملهٔ «ما باید با برادر جاناتان مشورت کنیم» را به زبان می آورد. با این حال این خاستگاه، مشکوک به نظر می رسد؛ زیرا که هیچ کس در زمان حیاتش به آن داستان اشاره ای نکرده است و اولین مرتبهٔ انتشار داستان نیز به نیمهٔ قرن نوزدهم، یعنی مدت ها بعد از مرگشان، باز می گردد. برادر جاناتان از ۱۷۸۳ تا ۱۸۱۵ به منظور تجسم بخشیدن به ملیت آمریکایی به کار می رفت. در طی جنگ ۱۸۱۲ اصطلاح عمو سام شیوع یا
فت. عمو سام از ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۵ بر روی روزنامه ها و از ۱۸۱۶ بر کتاب ها نقش بست. کلمبیا، نماد زنانهٔ تجسم بخشی به ایالات متحده و عمو سام که شهرتش هر روز فزونی می یافت، جایگزین برادر جاناتان شدند. در واقع می توان برادر جاناتان را پلی مابین یانکی دودل و عمو سام دانست که نشانگر یک شهروند آمریکایی بوده است. با این وجود برادر جاناتان و اشکال مشابه نام جاناتان همچنان در جنگ داخلی آمریکا برای خطاب قرار دادن آمریکاییان به کار می رفت. مثلاً جانی رب به معنای سرباز مؤتلفه بود. میراث. عبارت «ما باید با برادر جاناتان» مشورت کنیم بر روی مدارک فارغ التحصیلی کالج ترامبول دانشگاه ییل -که به افتخار جاناتان ترامبول این چنین نام گرفته است- دیده می شود.
فارست هیلز (به انگلیسی:Forest Hills) یکی از محله های منطقهٔ کویینز شهر نیویورک است.
رزورسینول رزورسینول (یا رزورسین) یک ترکیب آلی با فرمول C6H4(OH)2 است. این یکی از سه بنزندیول ایزومر، 1،3-ایزومر (یا متا ایزومر) است. رزورسینول از بنزن به صورت سوزن های بی رنگ متبلور می شود که به راحتی در آب، الکل و اتر حل می شود، اما در کلروفرم و دی سولفید کربن نامحلول است. [6] رده درمانی: کراتولیتیک، دی هیدروکسی بنزن. اشکال دارویی: پماد و محلول موارد مصرف در پزشکی. کاربرد اصلی رزورسینول در درمان جوش صورت (آکنه) و سبوره است ولی در درمان، اگزمای مزمن، پسوریازیس وهیدرادنیت عفونی نیز به کار میرود . این دارو در سایر ترکیبات ضدآکنه مانند پماد رزورسینول اس نیز وجود دارد.رزورسینول همچنین به عنوان ضدعفونی کننده و گندزدا نیز مصرف می شود موارد مصرف در شیمی. رزورسینول به عنوان واسطه در ساخت برخی ترکیبات کاربرد دارد. مکانیسم اثر. اثر دارو احتمالاً به دلیل برداشتن لایه کراتینین پوست می باشد. عوارض جانبی. تیرگی پوست، تحریک پوست، تیره شدن موهای روشن. جستارهای وابسته. آکنه
رگلیس رده درمانی: داروهای گیاهی. اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. زخم معده و اثنی عشر، ترشح زیاد اسید و نفخ معده، پیشگیری از ایجاد زخم پپتیک در مصرف همزمان با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs). مکانیسم اثر. اثرات درمانی شیرین بیان مربوط به فلاونوئیدهای مختلف موجود در آن است که این ترکیبات باعث افزایش سطح پروستاگلاندینها در مخاط قسمت فوقانی دستگاه گوارش می شوند. پروستاگلاندین ها از یک طرف موجب کاهش ترشح اسید از سلول های پاریتال می شوند و از طرف دیگر با افزایش ترشح موکوس و بی کربنات یک سد محافظت کننده (Protective) را در مخاط دستگاه گوارش ایجاد می کنند. قرص د ـ رگلیس همچنین حاوی کربنات کلسیم و اسانس های نعناع و رازیانه می باشد که خود دارای خاصیت آنتی اسید و ضد نفخ بوده و اثرات آنتی اسپاسمودیک شیرین بیان را افزایش می دهند عوارض جانبی. عوارض مینرالوکورتیکوئیدی به صورت احتباس آب و سدیم، دفع پتاسیم و افزایش فشار خون. جستارهای وابسته. شیرین بیان
رمی فنتانیل رده درمانی: داروهای بیهوشی اشکال دارویی: آمپول موارد مصرف. کاربرد اصلی آن به عنوان پیش دارو و آرامبخش قبل از بیهوشی در اتاق عمل است.امروزه رمی فنتانیل به طور گسترده ای برای بیهوشی و تسکین درد استفاده می شود. مکانیسم اثر. رمی فنتانیل با قدرت اثر ضد دردی دو برابر فنتانیل و دویست برابر مرفین به پزشکی به عنوان هوشبر داخل وریدی معرفی شده است. این دارو بر گیرنده های اپیوئیدی مؤثر است. عوارض جانبی. کاهش فشار خون دیاستولی و کاهش اشباع اکسیژن خون، تهوع و استفراغ. جستارهای وابسته. فنتانیل
ریشه نام اهواز را برگرفته از قوم هوزی (مشهور به هوزی) می دانند که مردم بومی استان خوزستان بوده اند و زبان آن ها تا چند سده پس از اسلام، زبان مردم خوزستان بوده است. محتمل تر آن است که اهواز در محل شهر قدیم تاریانا هخامنشی قرار گرفته باشد. این شهر در همه جا مرکز تجاری خوزستان، هوجستان واجار (بازار خوزستان) نامیده می شد و شهر سوی دیگر رودخانه به عنوان مرکز فرماندار و نجبا، هرمشیر خوانده می شد. شهر دوم در حمله عرب ها در سده اول هجری (هفتم میلادی) از بین رفت. اما نام شهر دیگر را عرب ها «سوق الاهواز» ترجمه کردند. به طوری که واژه ی «اهواز»، حالت جمع مکثر واژه ی «هوزی»، نام قبیله ای بومی در استان خوزستان بوده است. سیر تحول نام شهر از دیدگاه دانشوران امروزی. این شهر در همه جا مرکز تجاری خوزستان، هوجستان واجار (بازار خوزستان) نامیده می شد و شهر سوی دیگر رودخانه به عنوان مرکز فرماندار و نجبا، هرمشیر خوانده می شد. شهر دوم در حمله عرب ها در سده اول هجری (هفتم میلادی) از بین رفت. اما نام شهر دیگر را عرب ها «سوق الاهواز» ترجمه کردند. به گفته لاکهارت و هاینتس هالم و باسورث اهواز جمع هوزی یا خوزی، نام قبیله بومی استان خوزستان
بوده است. به گمان پ. شوارتز چنین تفاوت های موجود در توجیه نام اهواز در منابع اسلامی بخاطر سعی این جغرافی دانان در توجیه نام مصطلح هورمشیر بوده است. حسین مفتخری به نقل از «سنی ملوک الارض و الانبیا» دربارهٔ فتح اهواز می نویسد:
بیلی یانک نماد تجسم بخشی به ایالت های شمالی آمریکا یا به صورت دقیق تر اتحادیه در خلال جنگ داخلی آمریکاست. یانک از یانکی که لفظ عامیانه ای برای اهالی نیو انگلند می باشد مشتق شده است. در دههٔ ۱۸۶۰ کارتون های سیاسی از بیلی یانک و نقطهٔ مقابلش، جانی رب، به عنوان نمادهای دو طرف درگیر در جنگ داخلی آمریکا استفاده می کردند.