Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تا فرا تر از سوخینیچی در ۹۰ کیلومتری غرب کالوگا، رساند. نیروهای شوروی همچنین خط مقدم ورماخت در شمال غربی مارویاروسلاوتس را نیز گسستند. محور مرکزی ضد حمله. لشکر نهم محافظ از ارتش شانزدهم شوروی روز ۷ دسامبر با آغاز ضد حمله، ضربه سختی به دفاع لشکر موتوریزه "رایش" اس اس در اسنگیری در ۴۰ کیلومتری غرب مسکو وارد آورد و پس از یک روز مبارزه خونین در جناحین آن نفوذ کرد تا لشکر آلمانی وادار به عقب نشینی شود. هوپنر تنها توانست بخشی از لشکر دهم زرهی را جهت تقویت این بخش راهی آن کند؛ مابقی لشکر جهت کمک به راینهارت در حفظ کلین، راهی شمال شد. اواخر ماه دسامبر، در اوج درگیری های جناحین شمالی و جنوبی، به دستور ژوکوف دو ارتش باقیمانده سی و سوم و چهل و سوم شوروی نیز در مرکز خط مقدم تهاجم خود به سمت غرب مسکو را آغاز کردند. ارتش چهارم ورماخت استحکام بالایی در مقابل حملات این ارتش های شوروی نشان داد. این دو ارتش شوروی که به منظور این عملیات نیروی کمی دریافت نکرده بودند، پیشروی کندی صورت دادند؛ به وجهی که تصرف نارو-فومینسک در نزدیکی خط مقدم اولیه برای ارتش سی و سوم شوروی تا ۲۶ دسامبر و تصرف مارویاروسلاوتس برای ارتش چهل و سوم شوروی
تا ۲ ژانویه سال ۱۹۴۲ به طول انجامید. نتایج و پیامدها. روز ۸ دسامبر هیتلر با صدور فرمان شماره ۳۹ پیشوا با اشاره به «زمستان زود هنگام» و مشکلات تدارکاتی حاصل از آن، بر لزوم پایان عملیات تهاجمی و گرفتن حالت تدافعی اذعان نمود. با این وجود، فن بک به هالدر گزارش کرد گروه ارتش مرکز در هیچ نقطه ای از خط مقدم قادر به متوقف ساختن حملات گسترده ارتش سرخ نیست. شدت ضد حمله ارتش سرخ، او را وادار ساخت روز ۱۶ دسامبر درخواست مجوز عقب نشینی بیشتر و اصلاحات لازم در مواضع نیروهای خود را بکند. هیتلر یک عقب نشینی کلی را غیرقابل قبول می دانست. روز ۱۸ دسامبر فن بک که نمی خواست مسئولیت و عواقب سر برتافتن از فرمان پیشوا گریبان گیر او شود، فرماندهی گروه ارتش مرکز را به ظاهر به جهت مشکلات سلامتی به گونتر فن کلوگه، فرمانده ارتش چهارم سپرد. هیتلر هر گونه عقب نشینی عمده را ممنوع اعلام کرد و از گروه ارتش مرکز خواست جهت برگرداندن ورق، تا هنگام رسیدن نیروی کمکی «مقاومت متعصبانه» نشان دهد. در مجموع، با مبارزه سنگین یک ماهه قوای شوروی موفق شدند دشمن را ۱۰۰ تا ۲۴۰ کیلومتر عقب برانند و پایتخت را سایه تهدید آن ها خارج سازند. موفقیت نسبی ضد حمله شور
وی در اثر غافلگیری ورماخت و مشکلات عمیق تدارکاتی آن حاصل گشت. نیروهای آلمانی در این درگیری ها متحمل تلفات سنگینی شدند و گروه ارتش مرکز ورماخت در آستانه فروپاشی قرار گرفت. هیتلر روز ۱۵ ژانویه سال ۱۹۴۲، نخستین بار در طول جنگ جهانی دوم دستور به یک عقب نشینی گسترده داد. او با اذعان به این که گروه ارتش مرکز قادر به بستن شکاف های خط مقدم خود در شمال مدین و غرب رژف نیست، به فرماندهی این گروه ارتش اجازه داد تا خط مشخص شده در شرق یوخنوف-شرق گژاتسک-شمال شرقی رژف عقب بنشیند. بر این اساس، پیشروی دشمن قطعاً می بایست در این طول خط متوقف می گشت. همچنین هیچ مجروحی نباید پشت سر باقی گذاشته می شد و تمامی خطوط آهن، پل ها و … می بایست منهدم می گردید. به هر صورت، همین میزان عقب نشینی خطوط ارتباطی ورماخت را کوتاه تر کرد و برخی مشکلات تدارکاتی آن را بهبود بخشید. با وجود موفقیت های عمده تاکتیکی و رخنه در مواضع دفاعی ورماخت در برخی نقاط، ارتش سرخ قادر به حصول هدف راهبردی نهایی خود در محاصره و انهدام گروه ارتش مرکز ورماخت نشد. با افزایش مقاومت نیروهای آلمانی، تا اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲، شوروی به مرور دست بالا را از دست داد و تهاجم آ
ن، با گرفتاری به مشکلات فرماندهی و تدارکاتی، رفته رفته در نهایت متوقف شد و گروه ارتش مرکز ورماخت خط مقدم خود را در خط رژف–غرب استاریتسا–یوخنوف–سوچینیتسی–بلیوف–چرن، بسیار شرق تر از حدود پیش بینی شده توسط شوروی، تثبیت کرد. این خط تقریباً برابر با خطی بود که فیلدمارشال فن بک قصد داشت از ابتدا داوطلبانه به آن عقب نشینی کند. از این جهت، شاید اگر در چارچوب مأموریت گروه ارتش مرکز، به او آزادی عمل اعطا می شد عقب نشینی آلمانی ها در طول خطی مطلوب تر جهت متوقف کردن حملات ارتش سرخ به پایان می رسید تا ضمن تحمل تلفات کمتر، ورماخت تهدید بالقوه بر مسکو همچنان حفظ می نمود. با هر احتسابی، شکست نیروهای آلمانی در نبرد مسکو حقیقی و شکه کننده بود و به افسانه شکست ناپذیری ورماخت پایان داد. ارتش سرخ در این نبرد عملیات بارباروسا را بی نتیجه گذاشت و ابتکار عمل راهبردی را لااقل برای مدتی، در دست گرفت. نبرد مسکو جنگ بین آلمان و شوروی را پایان نداد اما ورماخت را به شکست نهایی خود بسیار نزدیک تر کرد. با وجود این که تاکتیک «جنگ برق آسا» در ناحیه مسکو در نهایت متوقف شد اما آلمانی ها در ادامه جنگ همچنان از آن به خصوص در نبردهای حوزه رود دن د
ر تابستان سال ۱۹۴۲ استفاده کردند. تلفات. ورماخت در جریان تهاجم به مسکو در طول ماه های اکتبر و نوامبر سال ۱۹۴۱ متحمل ۱۴۵ هزار نفر تلفات شد. حدود ۴۸ هزار نفر این مقدار مربوط به نبردهای مناطق ویازما–بریانسک بود. مجموع تلفات گروه ارتش مرکز ورماخت در تمامی طول نبرد مسکو، از ۱ اکتبر سال ۱۹۴۱ تا ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ حدود ۳۷۰٬۰۰۰ نفر بود. تا پیش از آغاز ضد حمله شوروی، بیش از صد هزار نفر از آلمانی ها دچار سرمازدگی شدند که حدود ۱۴٬۳۰۰ مورد از آن ها به قطع عضو انجامید. به هر صورت ژوکوف مدعی شد آلمان در نبردگاه مسکو بیش از نیم میلیون نفر، ۱۳۰۰ تانک، ۲۵۰۰ توپ و بیش از ۱۵٬۰۰۰ خودروی خود را از دست داده است. در طرف مقابل، طبق آمار رسمی، از ۱ اکتبر تا ۳۱ دسامبر سال ۱۹۴۱، ارتش سرخ مجموعاً ۱٬۶۵۶٬۵۱۷ را در تمامی طول خط مقدم از دست داده است. این میزان شامل ۶۳۶٬۳۸۳ کشته، اسیر و مفقود می باشد. به هر صورت، این آمار بسیار کم تر از واقع به نظر می رسد؛ چرا که تلفات شوروی تنها در نبردهای ویازما–بریانسک حدود یک میلیون نفر برآورد می شود. میزان واقعی تلفات ارتش سرخ در این مدت احتمالاً بیش دو میلیون نفر بوده است.
کریم دنیس (Kareem Dennis) (زادهٔ ۲۳ مه ۱۹۸۶ در بریتانیا)، خواننده و فعال سیاسی بریتانیایی-عراقی و مشهور به لوکی (Lowkey) است. مادر او اصالتاً عراقی و پدرش انگلیسی است. طرفدارانش او را بیشتر با نام مستعارش Lowkey می شناسند. محتوای آهنگ های لوکی اغلب سیاسی و ضدامپریالیسم است. ترک موسیقی. او اعلام کرده که به دلیل نیاز به تمرکز روی تحصیلاتش دیگر در زمینه ی موسیقی فعالیت نخواهد کرد. همچنین گفته که شاید روزی دوباره به این عرصه بازگردد.
نظم خودجوش یا نظم خودانگیخته مفهومی کلی در مورد نظم های جزئی در آشفتگی های کلی است. به عبارتی دیگر نظم خودجوش همان نظمی است که کاری با غریزه انسان و اعتقادات او ندارد بلکه نظمی است که همیشه بدون برنامه ریزی در آشفتگی های بزرگ پدید می آید و ما در همه جا شاهد اون هستیم مانند اعضای بدن انسان که در نگاه کلی ظاهرا بی نظمی و آشفتگی بسیاری در درون بدن در حال رخ دادن است ولی اگر دقیق به جزئیات توجه کنیم میبیم در همان آشفتگی (مانند انتقال خون و انتقال پیام های عصبی) تمام اعضای بدن بر اساس نظمی خاص با یکدیگر در حال همکاری هستند که این نظم توسط خود انسان کنترل نمیشود بلکه تمام اعضای بدن به صورت خودجوش به این نتیجه رسیده اند که برای بقا نیاز به نظمی خودجوش دارند که با یکدیگر همکاری کنند.نظم خودجوش همان نظمی است که انسان ها در بازار به آن عمل میکند که در صورت عدم همکاری در نظم بازار،مانند عضوی از بدن می شوند که کار خود را انجام نمی دهد و بخاطر همین بازار آنها را طرد کرده و نمیتوانند در آن نظم فعالیت کنند به عبارتی دیگر نظم خودجوش یا خودانگیخته برایند رفتار تک تک آدمیان و نهادهای ریز و درشتی است که در بازار فعالیت می کنند.
در خلاصه ترین شکل ممکن، نتایج مفید اقتصاد بازار همان طور که آدام فرگوسن می گوید، «نتیجه کنش های انسان ها است ولی نتیجه طراحی انسان نیست.» مبانی شناخت شناسانه. در نظریهٔ اجتماعی هایک، یافتن نقطه ای که بتوان از آن نظری جامع در مورد جامعه به صورت یک کل به دست آورد و برحسب آن زندگی اجتماعی را فهمید و احتمالاً طرحی نو برایش درافکند محال است. همان گونه که هایک با زبانی قاطع و نافذ می گوید: «جنبه های خاص یک فرهنگ را فقط می توان در بستر آن فرهنگ وارسی کرد. ما هرگز نمی توانیم نظام و سیستمی از قواعد یا همه ارزش ها را به صورت یک کل و ساختاری هدفمند فروکاهیم.» محال بودن برنامه ریزی اجتماعی متمرکز، در وهلهٔ نخست مبتنی بر خصلت عمدتاً عملیِ قسمتِ اعظمِ شناختی است که زندگی اجتماعی وابسته بدان است. چنین شناختی را نمی توان در مغز واحدی اعم از طبیعی یا مکانیکی، متمرکز کرد. اما علاوه بر این، محال بودن برنامه ریزیِ اجتماعیِ کلی ناشی از این واقعیت است که چون ما تحت فرمان قواعدی هستیم که هیچ شناختی از آن ها نداریم، حتی خود ذهن و عقل هدایتگر هم در معرض حاکمیت این قواعد است. پس ساده لوحانه و تقریباً تناقض آمیز است که فرض کنیم که جام
عه ای بتواند خودش را صرفاً با اتکا به تلاش های خودش بازسازی کند، زیرا این اندیشه که هر جمع برگزیده ای از اذهان می تواند چنین کاری بکند یاوه و مهمل است. نظمی که ما در زندگی اجتماعی می بینیم، به همین دلایل، نمی تواند محصول هیچ طرح عقلانی باشد و هرگز هم نمی تواند چنین شود. نظم اجتماعی صورتی خودانگیخته است و همواره هم باید چنین باشد. به اعتقاد هایک ساختار فعالیت های انسانی پیوسته خود را جرح و تعدیل می کند و از طریق همین جرح و تعدیل ها و تطبیق خود با میلیون ها واقعیتی که در کلیتشان بر هیچ کس معلوم نیستند کار می کند. هایک با کار بست گزارهٔ «همه چیز را همه می دانند» و ارائه نظریهٔ تقسیم معرفت معتقد است نظم اجتماعی خود انگیخته می تواند از شناخت تکه تکه، شناختی که در میان میلیون ها نفر توزیع شده است، به نحوی استفاده کند که از عهدهٔ نظم برنامه ریزی شده کل گرا (اگر اصلاً چنین نظمی بتواند وجود داشته باشد) خارج است. تقسیم معرفت بدین معنا است که هر فردی از معلوماتی هم که در اختیار ندارد سود می برد. نظریهٔ تقسیم معرفت یکی از پایه های نظری نقد برنامه ریزی متمرکز و سوسیالیسم را تشکیل می دهد. در اقتصاد متمرکز، برنامه ریز به هی
چ روی قادر به جمع آوری کلیه اطلاعات ضروری و مفید در جامعه، به منظور تخصیص مطلوب منابع نیست، از این رو کارایی و بازدهی آن بسیار ناچیز است. نظم خودجوش و نظم برساخته. به اعتقاد هایک نظم جامعه براساس نظمی خودانگیخته پدید آمده است، نه به موجب طرح و نقشه ای قبلی و عقلی. در نظم خود انگیخته مردم در چارچوب قواعد تسهیل کننده همکاری که در طول قرن ها به محک تجربه خورده اند و به سنت تبدیل شده اند هدف های خویش را دنبال می کنند و تازه هایک بعد دیگری نیز به آن می افزاید، بدین معنا که در نظم خودانگیخته قواعد چون از پایه ای تکاملی برخاسته اند، سطح همکاری اجتماعی در آن ها به مراتب ظریف تر و پرمایه تر از همکاری در حد قواعد اختراعی و طراحی شده حاکمان یا روشنفکران است. تاکسیس و کوسموس. نظم ساخته شده یا برساخته متعلق به خردگرایی برساختگرایانه است و با تصورات اقتدارگرایان از نظم ارتباط نزدیک دارد و بدین معناست که بالاترین مرجع یا مصدر قدرت به افراد دستور می دهد، چگونه رفتار کنند. روابط اجتماعی در آن، در قالب فرمان و فرمانبرداری خلاصه می شوند و حقوق و تکالیف کاملاً آشکارند. هایک این گونه نظم را تاکسیس می خواند؛ اما کوسموس، نظمی خودان
گیخته است که هیچ کس را مشخصاً نمی توان پدیدآورنده آن دانست. اقتدار در تاکسیس باید متمرکز و یگانه باشد و هایک اعتراضی به این نظم در سازمان ها و کارخانه ها ندارد که وجود انضباط و دقت و وقت شناسی در آن ها ضروری است، ولی با تعمیم آن به کل جامعه مخالف است؛ زیرا آنچه موفقیت جامعه را تضمین می کند این است که هیچ مرکز و واحد هدایت کننده ای نباشند که همه مجبور به فرمانبرداری از او باشند. رشد و شکوفایی جامعه نه وابسته به هیچ اراده ای به تنهایی، بلکه محصول رقابت بسیاری اراده ها با یکدیگر و نشات یافته از بسیاری خطاها، بسیاری شکست ها و البته بسیاری کامیابی هاست. البته که باید در جامعه نظم وجود داشته باشد، ولی نظم کوسموس، نه نظم تاکسیس. برساختگرایی. هایک در مقابل نگاه خود، برساختگرایی را تعریف می کند. برساختگرایی به معنای این خطاست که گمان بریم نظمی که ما در طبیعت و در ذهن خودمان و در اجتماع کشف می کنیم، نظمی است که ذهنی طراح آن را در دل این چیزها جای داده است. مفهوم هایک از نظم خودانگیخته، در تضاد با دیدگاه برساختگرا، تجسم بینشی است که بسیار خلاف رگه حاکم سنت های افلاطونی و مسیحی در فرهنگ غرب است. پیامدهای نامطلوب بر ساختگ
رایی نهایتاً از این خطایشان نشأت می گیرد که وابستگی خود عقل را به نظم خودانگیخته حیات ذهنی نادیده می گیرند، روابط واقعی شناخت مکتوم و شناخت آشکار را وارونه می کنند و به عقل نقشی چشمگیر واگذار می کنند که اصلاً از عهدهٔ ایفای آن در ذهن یا اجتماع بر نمی آید. هایک مخالف عقل و خردگرایی در تنظیم امور جامعه نیست بلکه او به دو نوع خردگرایی معتقد است، خردگرایی تکاملی و خردگرایی بر ساخت گرایانه. خردگرایان تکاملی می خواهند بفهمند جامعه چگونه و بر پایه چه اصولی تکامل یافته است. به نهادها و عادت ها و سنت ها به دیده احترام می نگرند و معتقدند تغییرات در جامعه باید آهسته و با افزایش و کاهش تدریجی صورت پذیرد، حدود عقل و فهم آدمی را هیچ گاه از نظر دور نمی دارند و به همین دلیل به امکان طراحی و هدایت آن باور ندارند. هایک معتقد است که تنظیمات و ترتیبات موجود اجتماعی تجسم خرد نسل های پیاپی اند و نباید شتابزده حذف یا بازسازی شوند؛ اما خردگرایان برساختگرا می خواهند با تدبیرهای فعلی، نهادها و ترتیبات موجود را کنار بگذارند و چون همه آن ها را ساخته عقل و اراده آدمی می بینند به این اعتقاد می رسند که جوامع را می توان با تکیه برعقل نسل کن
ونی دگرگون و از نو طراحی کرد و به نحوی سازمان داد که آفاتی مانند فقر، جهل و خشونت یکباره رخت بربندند. هایک مخالف این گونه تکیه جزمی برعقل است و آن را نه تنها پنداری پوچ، بلکه سرچشمه بسیاری بدبختی ها می داند که بزرگترین نمونه آن کمونیسم و نازیسم است. رابطهٔ نظم خودجوش با بازار آزاد. اعتقاد به بازار آزاد، یکی از مهم ترین ابعاد اندیشهٔ هایک است که مانند بسیاری از وجوه فکری او، ریشه در مفهوم نظم خودجوش دارد. او معتقد است همه دانش و شناختی که افراد جامعه دارند، بدون دخالت دولت، در سیستم بازار آزاد جمع می شود و باعث تکامل تدریجی بنگاه های شایسته تر می شود. در نظم بازار، افراد با انگیزه ها و اهداف مختلف در کنار یکدیگر با مسالمت کار می کنند و در حالی که منافع خود را دنبال می کنند، باعث می شوند افراد دیگری نیز در مسیر کسب منفعت قرار گیرند. قواعد و رسومی که در بازار حاکم است، با اینکه طبق الگوی مشخصی است اما برنامه ریزی نشده و هدف واحدی ندارند زیرا افرادی که براساس این ساختار عمل می کنند، اهداف مشترکی ندارند. هایک می گوید از آنجا که نظم خودجوش حاکم بر بازار، هدف خاصی ندارد و فقط اهداف مختلف افراد را هماهنگ می کند، نمی
توان از آن انتقاد کرد. برای بازار، اهداف گوناگون افراد، هیچ کدام اولویتی برای برآورده شدن ندارند زیرا در این سیستم معیار واحدی برای ارزش ها وجود ندارد. هایک وضع قوانین برای تحویل اهداف و ارزش های خاصی را به بازار نادرست می داند به این دلیل که نمی توان انگیزه ها و نیازهای همهٔ افراد و روش های دستیابی به آن ها را در موقعیت های زمانی و مکانی مختلف شناسایی کرد. سیاست های اقتصادی در یک جامعه آزاد باید به شکلی باشد که فرصت های همهٔ افراد در بازار برای رسیدن به اهداف نامعلوم افزایش یابد. به این ترتیب به صورت خودجوش اهداف افراد را با هم هماهنگ می کند. هر برنامه ریزی مرکزی اقتصاد قبل از اینکه حتی بتواند تشخیص دهد که چه انتقالاتی باید صورت پذیرد، باید از تمامی کاربردهای کالا آگاهی داشته باشد. امابازار، تعدیل به سرعت و بدون نیاز به کشف تمامی جزئیات این اطلاعات شخصی را انجام می دهد. هایک در این مورد اصطلاح «کاتالاکسی» را به کار می برد. «نظمی که به واسطه هماهنگی و هم پذیری متقابل بسیاری از اقتصادهای فردی در بازار پیدا شده است. بنابراین کاتالاکسی نوع خاصی از نظم خودجوش است که به وسیله بازار و به واسطهٔ عمل افراد در قوانین
مالکیت، مجازات ها و قراردادها ایجاد شده است.» به نظر او در کاتالاکسی تعقیب منافع خصوصی به تأمین خیر عام می انجامد. کاتالاکسی. کاتالاکسی (Catallaxy) کلمه ای یونانی و به معنای «دشمن را دوست ساختن» است. هایک، با ظرافت از این کلمه در توصیف بازار آزاد و به جای «اقتصاد بازار» استفاده می کند. او معتقد است که کلمه «اقتصاد»(economy) همانطور که در فارسی هم اندکی چنین است، معنای «مدیریت خانه» را می دهد که به نوعی از وجود نوعی از کنترل و نوعی از اهداف مشخص و مشترک و به طور خلاصه از رگه هایی از «نا آزادی» حکایت می کند. اما واژهٔ کاتالاکسی علاوه بر آنکه در زبان یونانی به معنای مبادله است، به معنای آزادی عمل بخشیدن به آحاد اجتماع و به معنای دشمن را به دوست تبدیل کردن نیز هست. این سه معنا دقیقاً معانی هستند که او از اقتصاد بازار آزاد مراد می کند. به طور دقیق، بازار از نظر هایک، دشمن را به دوست تبدیل می کند چرا که با بسط معاملات بر اساس سود دو طرفه و بدون در نظر گرفتن رنگ و نژاد و مذهب و … سبب گسترش صلح و دوستی در میان مردمان می شود.
استحالهٔ دگرشکلی یا استحاله آلوتروپیک به تبدیل یکی از گونه های مختلف ساختار بلوری دگرشکل به گونه دیگر توسط یک استحاله درجه اول گفته می شود. استحاله دگرشکلی یک استحاله چندریختی در عناصر شیمیایی است. استحاله دگرشکلی انواعی دارد که به بررسی آنها می پردازیم: ۱. تحولات فاز. بیشتر مواد موجود در جهان در سه حالت مختلف از جمله جامد، مایع و گاز وجود دارد. فاز پایدار یک ماده در حالت جامد به خصوصیات مختلف ترمودینامیکی از جمله حجم، فشار و دما بستگی دارد. اگر هر یک از این مقادیر ترمودینامیکی تغییر کند، انرژی آزاد گیبس سیستم نیز تغییر خواهد کرد. گفته می شود اگر این تغییر در انرژی آزاد باعث تغییر در ساختار ماده شود، تحول فاز اتفاق می افتد. چنین تحول فازی تنها در صورتی اتفاق می افتد که ساختار فاز جدید منجر به انرژی آزاد کمتر شود. فازی که دارای حداقل انرژی آزاد تحت مجموعه خاصی از شرایط ترمودینامیکی باشد، فاز تعادل خواهد بود. تبدیل فاز در مواد را می توان به دو حالت عمده که تبدیل همگن و ناهمگن است، توصیف کرد. تحولات همگن در کل حجم ماده به طور همزمان اتفاق می افتد در حالی که تبدیلات ناهمگن در مناطق مختلف با گذشت زمان اتفاق می افت
د. طبقه بندی بیشتر تبدیل فاز را می توان تحت این دو حالت اصلی انجام داد. تحولات ناهمگن شامل یک هسته و روند رشد است. این فرایند هم برای تبدیل مایع به جامد و هم برای برخی تبدیلات جامد به جامد اتفاق می افتد. دگرگونی های ناهمگن جامد به جامد را نیز می توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد که شامل رشد فعال شده گرمایی و رشد گرمایی است. تبدیلاتی که از طریق حرارت فعال می شوند را تبدیل های نفوذی می نامند. این تحولات انتشار اکثر تغییرات فازی را که در حالت جامد اتفاق می افتد تشکیل می دهد و تقریباً می توان آنها را به پنج گروه مختلف تقسیم کرد: (الف) واکنش های بارشی، (ب) تحولات یوتکتوئید، (ج) واکنش نظم / بی نظمی، (د) عظیم تحولات و (ه) تحولات چند شکلی. درک پایداری فاز و تحولات فاز در علم مواد ضروری است زیرا همه خواص هر ماده به ترکیبات فاز آن بستگی دارد. با این حال، این بخش بر روی نیروهای محرک و نمونه هایی از تحولات چند شکلی تمرکز خواهد کرد. ۲. تحولات چند شکلی. بعضی از مواد بیش از یک نوع ساختار بلوری دارند که عمدتاً به دما و گاهی اوقات به فشار یا تغییر شکل شدید بستگی دارد. چنین تحولی در ساختار کریستالی بدون تغییر در ترکیب شیمیایی می
تواند رخ دهد زیرا یک آرایش خاص از اتم ها در محدوده های دمایی خاص نسبت به دیگری پایدارتر است [۴]. گفته می شود موادی که این پدیده را به نمایش می گذارند ماهیتی چند شکلی دارند. چندشکلی عناصر خالص فلزی، آلوتروپیسم نامیده می شود و بیش از ۲۰ مورد از بیش از ۷۰ فلز شناخته شده، آلوتروپیسم دما دارند [۵]. روند مهم در بین این تحولات این است که، در بیشتر موارد، تغییرات از یک ساختار بسته بندی شده نزدیک (شش ضلعی یا fcc) در دماهای پایین به یک ساختار بازتر (bcc) در دماهای بالا انجام می شود. به عنوتن مثال Zn در دمای پایین آلوتروپ α-Zr است و دارای ساختار بلوری hcp در حالی که دمای بالا آلوتروپ β-Zr است و دارای ساختار کریستال bcc است. تحول در دمای ۸۶۳ درجه سانتیگراد اتفاق می افتد و از روند معمول تبدیل از یک ساختار بسته بندی شده نزدیک در دمای پایین به یک ساختار بازتر در دمای بالا پیروی می کند. با این وجود Fe از این قاعده مستثنی است و بنابراین در ادامه با جزئیات بیشتری شرح داده خواهد شد. نیروهای محرک برای تحولات آلوتروپیک. همانند هر تغییر فاز، نیروی محرکه برای ایجاد تحول آلوتروپیک کاهش انرژی آزاد گیبس سیستم است. برای اینکه دو ساختار
مختلف جامد در دماهای مختلف پایدارتر باشند، انرژی آزاد گیبس از فاز پایدار باید در آن محدوده دما کمتر باشد؛ بنابراین، وجود آلوتروپیسم مستلزم آن است که منحنی های انرژی آزاد برای این دو ساختار تلاقی داشته باشند. این مفهوم را می توان از منحنی های انرژی آزاد شماتیک برای یک فاز جامد و مایع در شکل ۱ درک کرد. در زیر دمای نقطه تقاطع دو منحنی انرژی آزاد، یعنی نقطه ذوب در این حالت، فاز جامد پایدار است زیرا در آن محدوده دمایی انرژی آزاد کمتری دارد. با این حال، بالاتر از نقطه ذوب، مایع فاز پایدارتر است و بنابراین تحول در دمای بالاتر از آن نقطه اتفاق می افتد. در حالی که این طرح تغییر انرژی آزاد از حالت جامد به مایع را نشان می دهد، اما همین اصل در مورد استحاله آلوتروپیک اعمال می شود. برای اینکه یک تحول آلوتروپیک اتفاق بیفتد، باید تغییری ایجاد شود که در آن فاز دارای انرژی آزاد پایین تر از یک درجه حرارت خاص باشد. این بدان معناست که منحنی های انرژی آزاد در دو فاز باید با هم تلاقی کنند. به عنوان نمونه، فلز آهن را به طور جداگانه می آوریم: آلوتروپ های Fe. سیستم های بسیاری وجود دارد که تغییرات آلوتروپیک را نشان می دهند. اکثر آنها
روند مشابهی دارند که در دمای پایین آلوتروپ بسته بندی شده نزدیک (hcp یا fcc) و در دمای بالا آلوتروپ ساختار بازتر (bcc) دارند. شاید مهم ترین آلوتروپ در صنعت، آهن باشد. آهن خالص هنگام در نظر گرفتن فشار اتمسفر دارای سه آلوتروپ متفاوت است. این شامل مراحل η، α و δ است. فاز α در زیر ۹۱۱ درجه سانتیگراد وجود دارد و دارای ساختار بلوری bcc است. پس از گرم شدن بیش از ۹۱۱ درجه سانتیگراد، به فرم fcc به نام η-Fe تغییر می کند. این تغییر شکل آلوتروپیک نقش بسزایی در عملیات حرارتی و پردازش اکثر فولادها دارد بنابراین مهم ترین تحول در این سیستم است. همان طور که η-Fe در دمای بالاتر از ۱۳۹۲ درجه سانتیگراد گرم می شود، دوباره یکبار دیگر به شبکه مشبک تغییر می کند. این آلوتروپ با دمای بالا به عنوان فاز δ شناخته می شود. سرانجام آهن در دمای ۱۵۳۶ درجه سانتیگراد ذوب می شود. این دگرگونی ها و دمای تحولات در چرخه گرمایش و خنک کننده شماتیک نشان داده شده در شکل ۲ نشان داده شده است. یکی از دلایل اهمیت صنعتی آن این است که فاز η-Fe در دمای بالا دارای حلالیت قابل توجهی بیشتری نسبت به فاز دمای پایین برای کربن است. این واقعیت در ساخت فولاد مورد استفاد
ه قرار می گیرد و به منظور اشباع α-Fe و سپس انجام عملیات حرارتی اضافی برای متناسب سازی ریزساختار و خواص نهایی فولادها مورد استفاده قرار می گیرد. در تئوری، تغییرات آلوتروپیک در هر صورت باید در همان درجه حرارت هنگام گرم شدن و خنک سازی رخ دهد. با این حال، این امر لزوماً به دلیل ضرورت خنک کاری کم، نیست؛ بنابراین تغییرات در دمای پایین تر در هنگام خنک سازی نسبت به هنگام گرم شدن مناسب تر است، همان طور که در شکل ۲ برای تبدیل Fe -η به Fe-α پیشنهاد شده است. تفاوت بین دمای تبدیل آلوتروپیک هنگام گرم شدن و خنک سازی به عنوان پسماند دما شناخته می شود. با افزایش سرعت خنک سازی، پسماند دما نیز افزایش می یابد. آهن یک مورد منحصر به فرد است زیرا، بر اساس روند معمول، فاز α-Fe با درجه حرارت پایین باید نزدیک بسته شود، به عنوان مثال، hcp یا fcc، و فاز η-Fe دمای بالاتر باید یک ساختار بازتر مانند bcc باشد. این روند اما در η، به δ-Fe دنبال می شود زیرا η-Fe fcc است و δ-Fe bcc است. انحراف از این تمایل در دماهای پایین با تغییر در خاصیت مغناطیسی آهن به جای بازآرایی اتمی همراه است. همان طور که در نمودار در شکل ۲ نشان داده شده است، تغییری در د
مای ۷۶۹ درجه سانتیگراد هنگام گرم شدن و خنک سازی رخ می دهد. زیر این دما α-Fe فرومغناطیسی است در حالی که بالاتر از این دما پارامغناطیس است. به دمایی که این انتقال در خصوصیات مغناطیسی اتفاق می افتد، دمای کوری گفته می شود. در ابتدا تصور می شد که این آهن (آهن-مغناطیسی) آلوتروپ دیگری از آهن باشد و آن را Fe-β می نامند. با این حال، اکنون به عنوان یک انتقال مغناطیسی شناخته شده است تا یک ساختار؛ بنابراین، می توان با در نظر گرفتن تأثیر ترکیبی انرژی آزاد الکترونیکی و مغناطیسی بر روی انرژی آزاد کلی سیستم، دمای پایین آلوتروپ α-bcc را توضیح داد. منابع. Alloys. Boca Raton, FL: CRC (2009). Print. (2001). Print. 427-431. Print. 172. Print. Transformations. ” ASM Alloy Phase Diagrams Center. ASM International (2007). Print.
«تمام حیوانات کوچک» () یک فیلم به کارگردانی جرمی توماس است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به جان هارت، کریستین بیل، و جیمز فوکنر اشاره کرد. خلاصه داستان. داستان فیلم در مورد مشکلات پسری احساساتی به نام بابی (کریستین بیل) است. او به خاطر بدرفتاری های ناپدریش (دنیل بنزالی) ملقب به چاقالو از جمله کشتن موش خانگی بابی و آزار و اذیت مادر که نهایتاً منجر به مرگ او می شود، از خانه فرار می کند. در این هنگام او خود را در یکی از جنگل های انگلستان و در مقابل مردی (جان هارت) که دچار سانحه شده می یابد. آقای سامرز خود را مردی معرفی می کند که دائماً در حال رفت وآمد است تا حیواناتی را که با ماشین کشته شده اند را دفن کند و او این کار را شغل خود معرفی می کند. بابی هم برای حیوانات احساس ناراحتی کرده و در این کار با آقای سامرز همکاری می کند.
هکلروکخ گِ۱۱ نام نمونهٔ اولیه یک سلاح تهاجمی است که در دهه های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی توسط "شرکت سامانهٔ تفنگ بی پوکه" زیر نظر هکلر و کخ در آلمان غربی طراحی شده است. این اسلحه هرگز به مرحلهٔ تولید نرسیده است. از این جنگ افزار تاکنون تنها هزار قبضه تولید شده است که از این تعداد چندتایی مورد استفادهٔ ارتش آلمان قرارگرفته است. تغییر وضعیت سیاسی در آلمان روند توسعهٔ این اسلحه را در ۱۹۹۰ میلادی دچار توقف نمود، ولی این کشور و همچنین ناتو بر تکمیل آن نظر دارند. این سلاح از فشنگ های بدون پوکه استفاده می کرد که در آن مرمی درون بلوکی از پیشران جامد قرار داشت. این موضوع باعث می شد وزن مهمات بسیار کمتر (حدوداً نصف) شود و نرخ آتش آن در حالت سه تیر به ۱۸۰۰ تیر در دقیقه برسد. منابع. Wikipedia contributors, "Heckler &amp; Koch G11," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Heckler_&amp;_Koch_G11&amp;oldid=525238188 (accessed December 6, 2012).
پروپوفول این دارو در سال ۱۹۷۷ ساخته شد. پروپوفول دارویی است که به روش تزریق وریدی کوتاه اثر کاربرد دارد و باعث کاهش سطح هوشیاری یا بیهوشی می شود. از این دارو برای شروع بیهوشی و همچنین نگهداری بیهوشی در حین عمل جراحی و در مقدار کمتر جهت ایجاد آرامبخشی در بخش ویژه برای افراد بزرگسالی که در حال تنفس مکانیکی می باشند استفاده می شود. حداکثر زمان اثر بخشی این دارو حدود دو دقیقه و در بعضی موارد بین پنج تا ده دقیقه زمان است. بعضی از اثرات جانبی این دارو عبارت است از کاهش ضربان قلب (برادیکاردی)، افت فشار خون، احساس سوزش در محل تزریق و توقف تنفس (آپنه) می باشد. از عوارض جدی دیگر می توان به عفونت در صورت استفاده از داروی قبلاً باز شده یا استفاده نادرست، اعتیاد و سندرم تزریق طولانی پروپوفول اشاره کرد. این دارو اثرات ضد درد ندارد بنابراین باید به همراه داروهای مخدر مانند مورفین استفاده شود. پروپوفول دارای اثرات ضد تشنجی و ضد تهوع است و ریکاوری بسیار سریعی دارد. به نظر می رسد این دارو مشکلی برای زنان باردار ندارد اما هیچ گونه مطالعه ای در این گروه بیماران انجام نشده است، به هر حال این دارو برای اعمال سزارین توصیه نمی شود.