Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گوابین، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۳۴۴نفر (۷۰خانوار) می باشد. نوعی گیاه در این منطقه می روید که به آن «منگک» می گویند که شور مزه است و بعنوان سبزی مصرف می شود که نام دیگر آن کاکل شوره است.
مجنون، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۱۴۶نفر (۳۰خانوار) می باشد.
محمدی، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۴۶۵نفر (۱۰۵خانوار) می باشد. در سالهای ابتدائی دهه ۹۰ عده ای از مردم روستا که در دهه عای قبل به شهر مهاجرت نموده بودند خانه ای دیگر را برای خود در روستا ساخته و به زندگی همزمان در شهر و روستا پرداختند تا ایام فراغت خود را در آن روستا بگذرانند که در این موضوع نوادگان حاج صفر عبداللهی سرآمد بودند ولی خاطر نشان می شود آنها هیچگاه به طور کامل روستای خود را ترک نکرده بودند. اکثر افرادی که از این روستا مهاجرت نموده اند زمین های کشاورزی خود را نفروخته اند و برای کشاورزی که برای آنان نوعی تفریح هست بر می گردند. تحولات. افتتاح جاده ساحلی با افتتاح راه ارتباطی جدید بین شهرستان های بوشهر و گناوه (جاده ساحلی) که در دوره استانداری مهندس تبادار اقدامات اولیه آن انجام شده بود این روستا که به نسبت دیگر روستاهای این دو شهرستان فاصله کمتری با این جاده دارد دسترسی به آن نسبت به قبل بهتر شده و مورد توجه قرار گرفته و همان طور که در موضوع جمعیت به آن پرداخته شد باعث افزایش ار
تباط بین روستاییان سابق و فعلی و حضور بیشتر مهاجرین به شهر در روستا شده است.
جزیره جنوبی، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۷۴۸ نفر می باشد بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ آمار جمعیت آن ۶۴۷ نفر (۱۳۳خانوار) بوده است.
احشام احمد، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۴۵نفر (۷خانوار) می باشد.
سیارهٔ زحل طبق تازه ترین آمار سال ۲۰۲۳ با داشتن ۲۷۴ قمر ( بر اساس آمار سال 2023 ) ، بیشترین شمار قمرها را در میان سیاره های منظومهٔ خورشیدی دارد. این صفحه مربوط به فهرست قمرهای طبیعی سیارهٔ زحل است.
چهارروستایی، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۲۲۴۷نفر (۵۰۱خانوار) می باشد. مردم. مردم این روستا قومیت لر از طایفه حیات داوودی می باشند.
راکوِل بی-۱ لنسر یک بمب افکن راهبردی و چهار موتورهٔ فراصوت و سنگین در نیروی هوایی آمریکا است که از بال متحرک بهره می برد. این بمب افکن توسط شرکت راکول (اکنون بخشی از شرکت بوئینگ) ساخته شده است. بی-۱ محصول نیاز نیروی هوایی آمریکا به یک بمب افکن فراصوت و دوربرد است که باید جایگزین بی-۵۲ استراتوفورترس می شد. نخستین مدل های این بمب افکن با نام بی-۱ ای در اوایل دهه ۱۹۷۰ تولید شد اما ساخت آن ها لغو و فقط ۴ فروند از آن ها ساخته شد. در اوایل دهه ۱۹۸۰ مجدداً این بمب افکن با نام بی-۱ بی با تأکید بر سطح مقطع راداری پایین، مورد بازنگری قرار گرفته و در سال ۱۹۸۶ به عنوان یک بمب افکن اتمی وارد خدمت در نیروی هوایی آمریکا شد. این بمب افکن در دهه ۱۹۹۰ به بمب افکن متعارف تغییر کاربری داده و در سال ۱۹۹۱ در عملیات طوفان صحرا در بمباران عراق شرکت کرد. در سال بعد در عملیات ناتو در کوزوو شرکت کرد و پس از آن به همراه نیروهای ناتو در افغانستان و عراق وارد عملیات نظامی شد. با بازنشسته شدن ای اف-۱۱۱ راون در سال ۱۹۹۸ و بازنشسته شدن اف-۱۴ تام کت در سال ۲۰۰۶ در حال حاضر بی-۱ تنها هواپیمای بال متحرکِ در حال خدمت نیروی هوایی آمریکا است. در آ
خرین برآورد ارزش ۱۰۰ فروند از این بمب افکن به همراه تجهیزات آن حدود ۲۰/۵ میلیارد دلار تخمین زده شد. این بمب افکن در سال ۲۰۲۱، در کنار بی-۲ اسپیریت و بی-۵۲، یکی از سه بمب افکن راهبردی فعال در نیروی هوایی آمریکاست. ۴۵ فروند بی-۱بی در سال ۲۰۲۱ در نیروی هوایی آمریکا در حال خدمت هستند. از سال ۲۰۲۵ جایگزینی بی-۱ با بمب افکن جدید نورثروپ گرومن بی-۲۱ آغاز شده و تمامی بی-۱ها تا سال ۲۰۳۶ بازنشسته خواهند شد. عملیات ها. بی-۱ لنسر از سال ۱۹۸۵ تا سال ۱۹۹۷ در نقش بمب افکن اتمی به ایفای نقش می پرداخت. با پایان یافتن جنگ سرد نقش لنسر به عنوان بمب افکن اتمی نیز پایان یافت و در سال ۱۹۹۰ با دو مورد آتش سوزی در موتور این بمب افکن، کلیه پروازهای آن ها در نقش بمب افکن اتمی لغو شد و با تعمیر و بازگشت مجدد به نیروی هوایی نقش مهمی در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ ایفا کرد. سپس از این بمب افکن در گارد ملی هوایی آمریکا استفاده شد. عملیات نظامی بعدی در سال ۱۹۹۸ و حمله به زیرساخت های عراق توسط آمریکا و بریتانیا بود و پس از آن در سال ۱۹۹۹ به همراه نیروهای متحد در بالکان و طی بمباران یوگسلاوی توسط ناتو حضور فعال داشت. در جنگ افغانستان در سال ۲۰
۰۱ و سپس در جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ این بمب افکن حضوری پُررنگ داشت و بسیاری از نقش های بمب افکن قدیمی بی-۵۲ را بر عهده گرفت. در مارس ۲۰۱۱ بمب افکن های بی-۱ متعلق به پایگاه نیروی هوایی الزورت به عنوان بخشی از عملیات طلوع ادیسه و سرنگونی رژیم معمر قذافی، اهدافی در لیبی را بمباران کردند. از سال ۲۰۱۴ و طی جنگ داخلی سوریه، بی-۱ها حملاتی علیه داعش را آغاز کردند. در جریان محاصره کوبانی، لنسرها طی ۵ ماه، ۶۶۰ بمب، در حمایت از کردها، علیه نیروهای داعش استفاده کردند. تخمین زده می شود که در این حملات، هزار تروریست داعش کشته شده اند. بمب افکن های بی-۱ در ۱۴ آوریل ۲۰۱۸ در بمباران دمشق و حمص شرکت کردند. بی-۱ها در این حملات، ۱۹ موشک ای جی ام-۱۵۸، علیه مواضع حکومت سوریه شلیک کردند. سوانح هوایی. از ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۱، تعداد ۱۰ فروند بی-۱ لنسر در سانحه هوایی از بین رفته اند که در این بین ۱۷ نفر از خدمه این بمب افکن کشته شده اند. آخرین حادثه مربوط به سال ۲۰۰۸ و در پایگاه هوایی العدید قطر بود که طی آن به علت نقص در سیستم هیدرولیک یک فروند بی-۱ بی به مانع بتونی برخورد و دچار آتش سوزی شد. در این سانحه سرنشینان هواپیما نجات پیدا کردند اما به
علت انفجار تسلیحات، بمب افکن به طور کامل نابود شد. کاربران. نیروی هوایی آمریکا
رزکان روستایی در بخش مرکزی شهرستان شهریار در غرب استان تهران است. جمعیت. این روستا در دهستان رزکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵٬۶۷۵ نفر (۱٬۴۵۲ خانوار) بوده است.
ابولفیروز(بولفریز) در جنوب مرکز دشتستان روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حومه دشتستان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۵نفر (۸۹خانوار) می باشد.
حسن آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حومه دشتستان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۷نفر (۱۱خانوار) می باشد.
محسن(اشتهاردیان) آزمایش (زادهٔ ۱۳۰۴ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۷۱ در رباط، مراکش) کارخانه دار و کارآفرین ایرانی و بنیان گذار کارخانهٔ آزمایش بود. او با تاسیس کارخانه آزمایش توانسته بود نقش مهمی را در تولید لوازم خانگی در بازار ایران و کشورهای اطراف بازی کند. پس از موفقیت های کسب شده، محسن آزمایش کارخانه های خود را در ساوه، مرودشت و تهران گسترش داد. فعالیت های اقتصادی او تا سال ۱۳۵۸ در ایران ادامه یافت و در این سال حدود ۲۵۰۰ نفر در مجموعه آزمایش به شکل مستقیم مشغول به کار بودند. سپس در جریان مصادره های ابتدای انقلاب، تمامی کارخانه ها و اموال محسن آزمایش مصادره شدند و او ناگزیر ایران را ترک کرد. در زندگی خارج از کشور، او با مسائلی همچون فقدان درآمد، کار، هزینه بالای زندگی درگیر بود و نهایتا در سال ۱۳۷۱ درگذشت. کارخانه آزمایش نیز پس از مصادره دوران افول خودش را شروع کرد و در سال ۱۳۸۸ با اخراج حدود نود درصد از کارکنانش به حالت نیمه تعطیل درآمد، و نهایتا پس از مدتی تعطیل و جمع شد. در حال حاضر، مجموعه مرودشت به انبار کاه و یونجه، و چراگاه و «طویله» گوسفندان تبدیل شده است. زندگی شخصی. محسن آزمایش (اشتهاردیان) در خانواده
ای روحانی به دنیا آمد و به خاطر وضع نامناسب مالی خانواده و فوت پدرش در نوجوانی، بیش از چهار کلاس درس نخواند. محسن از ۱۱ سالگی برای تأمین خانواده اش در کارگاه آهنگری با مزد یک تومان در هفته به شاگردی مشغول شد. او پس از دو بار تغییر محل کار و هفت سال تجربه شاگردی، عاقبت با ۱۴۰ تومان پس انداز، در سال ۱۳۱۸ مغازه کوچکی در خیابان عین الدوله باز کرد و به در و پنجره سازی پرداخت. آزمایش در سال ۱۳۲۱ با دختری از اقوام به نام بتول عاصمی ازدواج کرد. از آنجا که این وصلت بدون فرزند ماند، او به پیشنهاد همسرش زن دومی اختیار کرد. حاصل ازدواج با فرزانه سیمین پور، چهار فرزند به نام های امیرمسعود، مژگان، نادی و نازنین بود. شروع کار شرکت. آزمایش از سال ۱۳۳۰ در مناقصه های شهرداری تهران در رابطه با لوله کشی آب شرکت کرده و چندین کار بزرگ را دریافت و به پایان رساند. او از اواسط دهه ۳۰ در شرق تهران در کارگاهی به ساختن صندلی، مبل و آبکاری فلزات پرداخت. این کارگاه در سال ۱۳۳۶ در یک آتش سوزی، که آزمایش آن را «عمدی» توصیف می کرد نابود شد و سپس آنجا را به آقای جعفر بزرگی موسس کارخانه تولیدی صنعتی بی ام گاز فروخت. پس از این ماجرا او در تهران
نو به تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۳۷ در محل کارخانه قدیمی، کارخانه صنعتی آزمایش را بنیان نهاد و تا سال ۱۳۵۸ مدیریت آن را در اختیار داشت. دوران شکوفایی کاری. شرکتی که محسن آزمایش به ثبت رسانده بود، سرمایه ای برابر با ۳۰ میلیون ریال داشت. اما با رشد و توسعه کار، سرمایه شرکت در سال ۱۳۴۷ به ۲۰۰ میلیون ریال افزایش یافت. در این سال پیش بینی فروش محصولات شرکت ۱ میلیارد ریال بود. بعد از چند سال، وی زمینی به مساحت ۱۸۵ هزار متر در کیلومتر ۱۰ جاده آبعلی، سه راه آزمایش خریداری کرد و کارخانه ای بنا نهاد. در این کارخانه چندین نوع یخچال، کولر، آب گرم کن، تختخواب فلزی، بخاری و اجاق گاز تولید می شد. کم کم زیربنای کارخانه از ۲ هزار متر در سال های آغازین، به ۷۳ هزار متر در اواسط سال های دهه پنجاه رسید. آزمایش به کارگران حقوقی چند درصد بیشتر از حد رایج می پرداخت و مدیران کارخانه از مزایای ویژه ای چون وام مسکن، کمک هزینه ازدواج، یارانه خودرو و غیره برخوردار بودند. آزمایش در ساوه و مرودشت نیز شعبه های تولید به راه انداخته بود. او در سال ۱۳۴۷ گفت: "اگر در این محیط، جوانی بی سواد با ایمان و پشتکار خود به چنین موفقیت هایی دست یافته است، آیا دی
گران به خصوص تحصیل کرده های ما نخواهند توانست از این همه موهبت برخوردار گردند و شاهد پیروزی را در آغوش گیرند؟" افول شرکت آزمایش. در سال ۱۳۵۸ کارخانه های آزمایش مشمول بند ج قانون حفاظت صنایع ایران شدند و محسن آزمایش یک سال پس از ملی شدن (مصادره) در سال ۱۳۶۰ دارایی اش به سوئیس مهاجرت کرد. پس از چند سال، سایر نهادهای دولتی و شبه دولتی مثل سازمان خصوصی سازی و صندوق بازنشستگی از سهام داران بزرگ شرکت شدند. فعالیت های تولیدی شرکت تا اوایل سال ۱۳۸۰ تا حدی رونق داشت و کالاهای جدیدی مانند یخچال ساید بای ساید و فریزر بدون برفک و تلویزیون به محصولات شرکت اضافه شدند. در همین سال ها مجموعه آزمایش از طریق بورس به بخش خصوصی واگذار شد (چه کسی؟). در آن زمان زیان انباشته شرکت حدود ۱۲٫۵ میلیارد تومان بود. همچنین قیمت هر سهم از شرکت ۱۶۰ تومان بود که ارزش کل شرکت را برابر ۳۵ میلیارد تومان نشان می داد. در سال ۱۳۸۸ به دلیل بدهی های فراوان تعداد کارکنان واحد مرودشت آزمایش، از ۱۴۰۰ نفر به ۱۶۰ نفر کاهش یافت و کارخانه به حالت نیمه تعطیل درآمد و نهایتا پس مدت کمی به شکل تعطیل گشت. برخی کارشناسان مهمترین دلیل تعطیلی آزمایش را عدم مدیریت ص
حیح این کارخانه پس از مصادره آن و رفتن مدیریت اولیه می دانند. مرگ. محسن آزمایش به دلیل مشکلات مالی و خانوادگی در سال ۱۳۶۶ از همسر دومش نیز جدا شد. وی سرانجام در سال ۱۳۷۱ در شهر رباط کشور مراکش در سن ۶۷ سالگی درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد. مرگ شرکت و کارخانه. پس از انقلاب و مصادره شرکت و کارخانه ها ، به دلیل مدیریت نا کار آمد این شرکت نیز مانند اکثر شرکت های مصادره شده به ورشکستگی رسید و در اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران توسط سازمان خصوصی سازی به محسن رضایی فروخته شد و سپس ماشین آلات و به دنبال آن زمین های کارخانه فروخته شد. منابع. تک ستاره ها. نگاهی به زندگی محسن آزمایش. دنیای اقتصاد. ۱۱ بهمن ۱۳۸۹ تک ستاره ها. نگاهی به زندگی محسن آزمایش. دنیای اقتصاد. ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ کتاب پیشگامان رشد (جلد اول)، ناشر: اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران کتاب سرگذشت پنجاه کنشگر اقتصادی ایران نشر فرهنگ صبا- صفحات ۷۱–۸۰
گندم ریز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه دشتستان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۱نفر (۲۳خانوار) می باشد.
باغ حصار، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حومه دشتستان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱نفر (۵خانوار) می باشد.
بنه جابری، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. این روستا در ۱۵ کیلومتری جاده برازجان ـ دالکی قرار دارد و دارای حسینیه ای قدیمی به نام حضرت علی اصغر است که دویست سال از بنای اولیه آن می گذرد. جمعیت. این روستا در دهستان دالکی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۳نفر (۱۹خانوار) می باشد.
بارگاهی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دالکی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۷نفر (۴۹خانوار) می باشد.
قراول خانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دالکی قرار دارد و براساس سرشماری رسمی، جمعیت آن ۳۵۱ نفر (۹۴ خانوار) است (سرشماری سال ۱۳۹۰). براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۳۴ خانوار) بوده است.
صفی آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. این روستا در ۷ کیلومتری روستای زیارت مرکز دهستان زیارت و در کنار رود حله واقع شده است. در مجاورت این روستا زیارتگاهی بنام محمد ترک قرار دارد که زیارتگاه اهالی این روستا و روستاهای مجاور است. نقشه این روستا حالت میدانگاهی دارد، بدینصورت که میدان مربع مستطیل بزرگی وسط روستاست و خانه های روستا در پیرامون این میدان قرار دارند. جمعیت. این روستا در دهستان زیارت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۰نفر (۱۹خانوار) می باشد. جمعیت این روستا زمانهای قبل بیشتر بود که بخش قابل توجهی از جمعیت روستا به شهر برازجان مرکز شهرستان دشتستان مهاجرت نموده اند.
چاه عربی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیارت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۶نفر (۲۴خانوار) می باشد.
ده نو، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زیارت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۳۹ خانوار) بوده و در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۷۱ نفر می باشد.
بنارآزادگان، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درواهی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۵۴نفر (۱۶۳خانوار) می باشد. وضعیت جغرافیایی. وجه تسمیه: بنار، بناری: بنار محل های که کاروان و مسافران جهت استراحت و بیتوته در آن محل ها استفاده می کردند. روستاهایی که پیشوند بنار دارند در مسیر جاده و راه بوده اند و بنه به کسره (ه) و اضافه شدن (ار) به بنار تغییر کرده است. موقعیت جغرافیایی روستا: روستای بنارآزادگان در بخش آبپخش شهرستان دشتستان استان بوشهر قرار دارد. فاصله آن تا آبپخش ۱۰ کیلومتر و تا شهر برازجان مرکز شهرستان دشتستان ۲۵ کیلومتر می باشد. در این روستا حدود ۱۰۰۰ نفر ساکن هستند که کار آن ها کشاورزی و نخلداری می باشد. روستای بنارآزادگان یکی از پرجمعیت ترین روستاهای بخش آبپخش است که درموقعیت ۵۰ درجه و ۵۹ دقیقه طول جغرافیایی و ۲۹ درجه و ۱۸ دقیقه عرض جغرافیایی قرارگرفته است. ارتفاع آن از سطح دریا۱۰ متر است. در جنوب آن رودخانه حلّه، غرب آن روستای دشتی، شرق آن بنارسلیمانی و در شمال آن نخلستان انبوه و بسیار زیبای روستا قرار گرفته است. موقعیت اجتما
عی روستا. به موازات «رودخانه حلّه» از قدیم الایام مردمانی سخت کوش، شجاع و دیندار گرد هم آمده و با استفاده از نعمت آب، زمین حاصلخیز و جلگه که به «چم» موسوم است، زندگی روستایی خود را بنیان نهند. درسال هایی که زمستان پربار و پرنشاط و سرمست است، کشاورزی و دامداری دراین روستا از رونق فراوانی برخوردار است. ازسال ۱۳۱۸ هجری شمسی که بنای سدانحرافی بر روی رودخانه شاهپور در نزدیکی سعدآباد گذاشته شد و تا سال ۱۳۲۸ که آب رودخانه به وسیلهٔ نهرهای آبی به اراضی این روستا و روستاهای همجوار هدایت شد، به تدریج بیشتر زمین های مرغوب وحاصلخیز زراعتی به زیر کشت نخل رفت به نحوی که هم اکنون تعداد نخیلات این روستا بالغ بر۱۲۵۰۰۰ اصله نخل می باشد. گذر رودخانه حلّه از ضلع جنوبی روستا علاوه برهدایت سیلاب به زمین ها و تولید محصولات کشاورزی و جالیزی موجب ارتزاق عده ای نیز از ماهی های فراوان آن شده است. از ۶۰ سال پیش تاکنون با رسیدن آب رودخانه شاهپور از طریق نهر آب به اراضی بنارآزادگان بیشتر اراضی این روستا در سمت شمال و غرب روستا به زیر کشت نخل رفته، و روستای بنارآزادگان چون نگینی در میان نخلستان های سرسبز و خرم خودنمایی می کند. روستا و دفاع
مقدس: مردم روستای بنارآزادگان در ۸ سال دفاع مقدس با تقدیم ۴ نفر شهید یک نفر آزاده و چندین جانباز برگ زرینی در تاریخ شکوه مند انقلاب اسلامی ازخود به یادگار گذاشته اند، و زن ها نیز با درست کردن نان و مربا و ارسال آن به جبهه به رزمندگان کمک می کردند. وضعیت روستا بعد از انقلاب اسلامی: بعد از انقلاب اسلامی این روستا ازنعمت برق، آب لوله کشی، تلفن ثابت، دکل تقویت تلفن همراه، دفترخدمات پستی، ۲ واحد آموزشی مدرسه راهنمایی پسرانه شهید محمدباقر حسین زاده و دخترانه عفاف، ۲ واحد آموزشی دبستان دخترانه شهید محمد جواد بنافی و پسرانه شهید محمد علی رجایی، کتابخانه عمومی، خانه بهداشت روستایی و همچنین مرکزبهداشتی درمانی شهید غلامرضا شادمان که دارای پزشک عمومی، داروخانه و سایر امکانات است برخوردارشده است. روستای بنارآزادگان با قریب ۱۲۵۰۰۰ اصله نخل، یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان خرمای استان بوشهر است.
میان دشت، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. روستای میاندشت (چه مشکی قدیم) یکی از روستای سرسبز استان بوشهر می باشد که وسط دشت واقع شده است و به همین خاطر نام آن از چه مشکی به میان دشت تغییر پیدا کرد البته نام چه مشکی را هم بر این اساس در گذشته برای آن انتخاب کرده بودند چون در سمت مغرب خود زمین های سرسبز به چشمه ای جوشان بوده و در فصل بهار گل خوشبویی به نام بید مشک در آنجا سبز می شده است؛ و به همین خاطر اسم آن را چه مشک می نامند. بنیان گذار این روستای زیبا خانواده خزائی است. جمعیت. این روستا در دهستان درواهی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۷۶نفر (۱۹۷خانوار) می باشد. البته قبل از تشکیل این روستا، در سمت غرب و شمال غرب مکان فعلی روستای میاندشت محل زندگی مردمان بوده است؛ که اطاعات مبثوتی از وضعیت آن در دست نیست و هیچ گونه آثار مکتوبی در این زمینه وجود ندارد و تنها آثار شفاهی و نقل و قول از معمریم می باشد؛ که در این نوشتار به صورت خلاصه بیان می گردد. چاه مشکی: نام این روستا از کلمه چاه (مخفف چاه) و مشک یا مشک (مخفف بوی خوش) بوده است و وجه تشمیه آن بخاطر وجود چاه ها
و قناتی در این محدوده جغرافیایی بوده و توسط گل ها و گیاهان خوش بو محصور شده بود و هر رهگذری که از این منطقه می گذشت متوجه این بوی خوش می شد؛ لذا این منطقه به چه موشکی (در گویش محلی) نام گرفت؛ که متأسفانه به علت استعمال غلط بعضی افراد، مسئولین به چاه موشی نام گذاری شد. البته مدتی است که نام آن اصلاح شده است و به میاندشت تغییر نام یافته است. مردمان این منطقه این سرزمین را برای سکونت به خاطر وجود چاه های کم عمق و عمیق مستعد برای کشاورزی انتخاب نمودند؛ و کار کشاورزی در میان آنان رونق فراوانی داشت. البته بر اساس آثار بجا مانده از آنان شغل کشاورزی و سفال گری و کوزه گری در میان آنان رایج بوده است. این روستا در مسیر عبور مرور تجار و بازرگان و مردمانی بوده است که از منطقه قلعه ای بهرام آباد سایر روستاها و شهرها به سمت بندر ریگ و گناوه عبور و مرورداشته اند. از این منظر نیز خرید و فروش صنایع ای نیز کوزه و ظرف سفالی در این منطقه صورت می گرفته است. البته به نظر می رسد فروش محصولات کشاورزی به مسافران و بازرگانان نظیر گندم، جو، تنباکو بیشتر بوده است. بر اساس بعضی یافته ها در این منطقه می توان به بعضی ظروف و سکه ها اشاره کر
د. می بایست حضور مردمان را در این منطقه را مقارن با حکومت قاجاریه در ایران پیش بینی کرد. در این که چرا خالی از سکنه شده و به نابودی گراییده علت های مختلفی را ذکر کرده اند، گروهی شیوه بیماری های مسری نظیر طاعون و وبا را علت مرگ آنان دانسته، گروهی دیگر درگیری های قومی و اختلافات خانوادگی و کشت و کشتار بین آنان را علت نابودی آنان دانسته و گروهی نیز کوچ کردن همه آنان از این منطقه را علت وجود قحط سالی و خشکسالی های طولانی برشمردند که به نظر می رسد همین علت سوم منطقی برسد چرا که در این منطقه آثار مرگ و می زیاد نظیر اجساد یا قبرستان اصلاً نه به چشم می خورد نه تا کنون نقل شده است. البته بعضی هر سه عامل را دخیل در این قضیه می دانند. پس از چندین سال از نابودی آن تمدن در آن منطقه چند نفر که شغل دامداری گله داری را داشته اند به منطقه فعلی و کنونی پا گذاشتند. در رس این چندنفر و بزرگ این ها شیخ کرم خزایی بود. پس از سکونت وی و همراهانش در این منطقه بستگان او، وسایر طوائف دیگر به این منطقه پا گذاشتند. البته منطقه ای را که اینان برای سکونت اختیار نمودند در همان مکان قبلی که مردمان قدیم زندگی می کردند نبوده است. از جمله طوائفی
که بعداً به این نقل مکان کردند عبارتنداز طایفه نوشاد، خزایی، صمصامی، محمودی، رضایی، حسن پور، کهنسال…
چهاربرج، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درواهی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۵۳نفر (۲۵۹خانوار) می باشد.
گناوه کان، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان درواهی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷نفر (۱۱خانوار) می باشد.
دشتی اسماعیل خانی، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. این روستای سرسبز در میان انبوهی از درختان نخل و در فاصله ۱۵ کیلومتری شهر بزرگ آبپخش قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان دشتی اسماعیل خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۶۹نفر (۱۷۲خانوار) می باشد.
بصری، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دشتی اسماعیل خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۱نفر (۳۴خانوار) می باشد.
چم تنگ، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دشتی اسماعیل خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۵نفر (۲۰خانوار) می باشد.
مکابری، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دشتی اسماعیل خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۶نفر (۲۹خانوار) می باشد.
بنارسلیمانی، روستایی است از توابع بخش آب پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دشتی اسماعیل خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۹نفر (۴۷خانوار) می باشد.
تالاب عینک (گیلکی: eèynɵk Sɵl) یا دریاچه عینک یا مرداب عینک تالابی ست طبیعی که در منطقه ۴ شهر رشت واقع است از شرق به تقاطع غیرهمسطح شهدای گمنام از شمال به بلوار شهید افتخاری از جنوب به پارک دانشجو و مناطق مسکونی غیرمجاز و از غرب به شرکت دخانیات رشت محدود است. این تالاب بزرگترین تالاب شهری ایران و دومین تالاب بزرگ استان گیلان است. این تالاب به دلیل آن که در عکس های هوایی شبیه عینک است به این نام خوانده می شود. این مرداب از مناطق گردشگری مهم شهر رشت محسوب می شود. محیط آن ۱۲ کیلومتر و پهنه آبی آن ۴۴ هکتار و حریم و پهنه ساحلی و خشکی آن ۱۶۳ هکتار است. این تالاب تاکنون از سوی سازمان حفاظت محیط زیست ایران تحت پوشش کنوانسیون رامسر قرار نگرفته است؛ و وضعیت نامناسب زیست محیطی دارد. طرح اکو-توریسم عینک رشت. طرح پیشنهادی سازه های بتنی شناور. با کاربری های ویلا، رستوران و جزیره شناور سازگار با محیط زیست در جهت توسعه پایدار شهر رشت. مدت هاست که سازه های شناور در عرصه های مختلفی در ایران به کار گرفته شده اند اما اندک اند مهندسانی که توانایی طراحی، ساخت و اجرای اینچنین اسکله ها را می دانند. وجود این سازه های شناور در تالاب ب
اعث چند برابر شدن زیبایی آن و فعال ساختن استعدادهای بالقوه توریستی در تالاب عینک می شود که گوشه ای از آن ها فعالیت های تفریحی چون ماهیگیری، قایقرانی، رستوران های شناور و … است. فاز اول. در سال ۱۳۷۸ پارک دانشجو به مساحت پنج هکتار (سه هکتار آبی و دو هکتار خشکی) در طرح گردشگری عینک رشت احداث شد. فاز دوم. فاز دوم طرح گردشگری تالاب عینک رشت در سطح ۱۶۰ هکتار آبی-خاکی اجرا خواهد شد. در این طرح کاربری های زیادی از قبیل هتل، رصدخانه، قایقرانی، ماهیگیری، کمپینگ، فضاهای گردشگری و غیره پیش بینی شده است. اکوسیستم. تالاب عینک ویژگی خاص یک اکوسیستم زنده درون شهری است و در کریدور پروازی پرندگان مهاجر قرار دارد و قابلیت آن را دارد که بخشی از پرندگان مهاجر این تالاب را به عنوان زیستگاه خود انتخاب کرده که نمونه این موضوع در تالاب مصنوعی که درحومه لندن برای مشاهده پرندگان و آموزش محیط زیست به کودکان به نام «دبلیو دبلیو تی» مشهور است و از معروف ترین مراکز اکوتوریستی اروپا بوده، قابل مشاهده است. پوشش گیاهی. شواهد در خصوص پوشش گیاهی نشان می دهد، حوزه مذکور سابقاً از تنوع و مرغوبیت زیادی بر خوردار بوده که در دهه های گذشته از این پوش
ش کاسته شده است. در گذشته نه چندان دور حاشیه این تالاب از انواع درختان و نیز گونه های انار وحشی، ازگیل، خیزران، گالی و ارملک پوشیده بود که رشد و توسعه ناموزون شهری در چند دهه گذشته موجب تغییر این اکوسیستم شده به طوری که بسیاری از این گونه ها هم اکنون از بین رفته است. پرندگان مهاجر. در اسفند ۱۳۹۵ با اعلام بررسی، پایش و تصویربرداری مرکز آموزش محیط زیست تالاب عینک وابسته به شهرداری رشت حضور بیش از ۳۶ گونه از پرندگان از جمله گونه های با ارزش و حتی در خطر انقراض مانند پلیکان خاکستری و باکلان کوچک همچنین پرندگانی از جمله اگرت (قار) کوچک، باکلان بزرگ، حواصیل شب، پلیکان پاخاکستری، چرخ ریسک سر آبی، اردک سرحنایی و بسیاری پرندگان مهاجر و بومی در تالاب عینک و در قلب شهر رشت به عنوان بزرگترین تالاب با قرارگیری کل محیط تالاب در محدوده رسمی شهر مورد تأیید قرار گرفت. پس برکناری محمدعلی ثابت قدم شهردار وقت رشت دوباره نظارت و حفاظت از این تالاب رها شد و در اردیبهشت ۱۳۹۷ اعلام شد این تالاب با سومدیریت شرکت آب منطقه ای گیلان و اداره کل محیط زیست گیلان در حال خشک شدن کامل است و هیچ کدام از ۲۷ گونه پرندگان بعضاً در حال انقراض به ا