Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی بدل شد برای توصیف معانی عاطفی که از دسترس آگاهی بیمار به دورند و در رابطهٔ او با روان کاو ظاهر می شوند. به این معنا «ناهشیار» نه یک اسم، که صفت است: تعبیر «فرایندهای ناهشیار» جایگزین «ناهشیار» می شود. بدین ترتیب، روان کاوی با مفهوم «پست مدرنِ» چندمعنایی که از مشخصه های هر «متن» یا پدیدهٔ فرهنگی است پیوند می یابد. وظیفهٔ روان کاو، به جای کالبدشناسیِ دستگاه روان، همکاری با بیمار در کاوشِ این معانیِ نهفته است. راز و رمز ناهشیار. کارل گوستاو یونگ (۱۹۳۴) بر وجه ناملموس و شبه اسرارآمیز ناهشیار تأکید داشت. او مشخصاً به جنبه های مذهبی و معنوی تجارب آدمی علاقه مند بود. یونگ مفهوم ناهشیار جمعی را ابداع کرد و آن را ذاتیِ آدمیان و در میانِ آن ها مشترک می دانست و بر آن بود که نسبت به ناهشیارِ شخصی توصیف شده از جانب فروید، در لایهٔ عمیق تری از ذهن آدمی وجود دارد. او دیدگاه خود را بر این یافته بنا کرده بود که باورها، نمادها و اسطوره شناسیِ مذاهب و فرهنگ های بسیار متفاوت در طی اعصار و در نقاط مختلف جهان، وجوه مشترک بسیاری دارند. ناهشیار گذشته و ناهشیار حال. سندلر و سندلر (۱۹۸۴) میان «ناهشیار گذشته» و «ناهشیار حال» تمایزی ق
ائل شده اند که به لحاظ بالینی سودمند است. ناهشیار گذشتهٔ فردِ بزرگسال «کودک درون» اوست، که بدون تغییر باقی مانده است و تأثیر بسیاری در تعیین پاسخ ها، آرزوها و نیازهای فرد بزرگسال دارد. چنان که گویی دوران کودکی همچنان ادامه دارد. از سوی دیگر، ناهشیارِ حال، که بی شباهت به مفهوم پیش هشیار نیست از طریق به کارگیری مکانیزم های دفاعی، در ناهشیار گذشته دخل و تصرف می کند و از این رهگذر به خیال پردازی های ناهشیار گذشته مجال بروز می دهد، البته در قالبی تضعیف (و تحریف) شده. سندلرها بر این باورند که روانکاو، در فرایند درمان، باید همواره از ناهشیار حال به ناهشیار گذشته گذر کند و پیش از اقدام به بازسازی رویدادهای آسیب زای گذشته بر تعامل روان کاوانه در این جا و اکنون متمرکز شود. نظریه فروید. مفهوم ناهشیار از قسمت های اصلی نظریهٔ فروید بود. با اینکه شعرا و اندیشمندان از زمان های بسیار قبل از وجود ناهشیار باخبر بودند، این فروید بود که به ناهشیار در محدودهٔ علم روان شناسی رسمیت بخشید. فروید مشخصا بیان می دارد که مفهوم ناهشیار بدان معنا که او در ابتدا آن را مشخص کرد، بر پایهٔ نظریهٔ سرکوب قرار دارد. او یک چرخه را در نظر گرفت که
در آن ایده ها سرکوب می شوند، ولی در ذهن باقی می مانند، از من هشیار حذف می شوند ولی همچنان فعال باقی می مانند و تحت شرایط خاصی مجدداً به من آگاه بازمی گردند. این نظریه بر اساس مطالعهٔ موارد بیماری هیستریا انجام شد که معلوم کرد که بیماران از خود رفتاری بروز می دهند که نمی توان آنها را به هیچ وجه توجیه کرد بدون آنکه به ایده یا فکری که بیمار از آن کاملاً ناگاه است رجوع داد. و روانکاوی بیماران متعاقباً نشان داد که این افکار به سناریوهای جنسی سرکوب شده (واقعی یا تصوری) دوران کودکی آنها بازمی گردد. در بازبینی های آتی فروید از مقولهٔ سرکوب، در مقالهٔ سال ۱۹۱۵ او تحت عنوان سرکوب، فروید تفاوت سرکوب اولیه را که به تابوی جهانگیر میل جنسی به افراد خانواده بازمی گردد (که از بدو تولد به همراه دارد) و سرکوبی (پس از دریغ شدن) که ناشی از اتفاقات زندگی فرد است (که در طی شکل گیری ایگو رخ می دهد) که در آن چیزی که در ابتدا هشیار بود از هشیاری پس زده می شود. در طی توسعه و اصلاح نظریهٔ فرایند ذهنی ناهشیار که فروید در مقالهٔ سال ۱۹۱۵ خود تحت عنوان «ناهشیار» نوشته بود، فروید به موضوع از سه دیدگاه نگاه می کند: پویا، مکان نگاری و اقتصاد
ی. دیدگاه پویا تشکیل شدن ناهشیار را ابتدا به واسطهٔ سرکوب و سپس طی فرایند «سانسور شدن» (که افکار ناخواسته و افکار اضطراب زا را به ناهشیار می فرستد) بررسی می کند. دیدگاه اقتصادی تمرکز بر مسیر به وجود آمدن محتوای سرکوب شده «باقی مانده های انگیزش های جنسی» هنگامی که تحت تغییرهای پیچیده قرار می گیرند و تبدیل به نشانگان بیماری یا به افکار ناهشیار طبیعی مانند رؤیاها یا از زبان پریدن ها تبدیل می شوند. اینها موضوعاتی بودند که فروید مشروح آنها را در کتاب های تعبیر رؤیاها و آسیب شناسی روانی زندگی روزمرهٔ خود کاوش کرد. هنگامی که هر دوی دیدگاه های فوق در مورد ناهشیار در حالی که قرار است وارد هشیاری شود تمرکز می کند، دیدگاه مکان نگاری تغییر دیدی ارائه می دهد که در آن خاصیت های نظام ناهشیار و فرآیندهای خاص خودش و شیوه های عملکردی اش مانند شماتت و سر دیگری خالی کردن بروز بیشتری دارد. این «اولین مکان نگاری» یک مدل ساختار روانی ارائه می دهد که از سه نظام (سیستم) تشکیل می شود: در اثر پسین خود «ایگو و اید (۱۹۲۳)» یک مکان شناسی ثانویه ارائه می شود که از سه بخش اید، ایگو و سوپر ایگو تشکیل می شود که روی مکان شناسی اولیه قرار می گی
رد بدون آنکه جایگزین آن شود. در این طبقه بندی اخیر از ناهشیار، اید از یک مخزن غرایز و تمایلات تشکیل می شود که قسمتی از آن موروثی و فطری است و قسمتی دیگر سرکوب شده یا اکتسابی است. بدین سبب از دید اقتصادی اید منبع اصلی انرژی روانی و از دیدگاه پویا با ایگو و سوپرایگو در تضاد است که از دیدگاه ژنتیکی خود از محصولات اید هستند. کوه یخ. معمولاً از تصویر کوه یخی شناور در آب برای توضیح نظریهٔ فروید استفاده می شود. قسمتی از کوه یخ که بیرون از آب قرار دارد، نشان دهندهٔ بخش هشیار ذهن است. بخش دیگری از این کوه یخ که در آب شناور است اما هنوز قابل مشاهده است، بخش نیمه هشیار ذهن است. قسمت عمدهٔ کوه یخ که زیر آب قرار می گیرد و قابل دیدن نیست، ناهشیار افراد را نشان می دهد. این تشبیه نشان می دهد که از نظر فروید بیشتر ذهن را قسمت ناهشیار تشکیل می دهد و تنها بخش کوچکی از آن هشیار است. الگوهای کاربرد. ذهن ناهوشیار دارای سه الگوی کاربرد قابل تمیز به صورت های صفت و اسم است. دومین آن ها گسترده و غیر نظریه ای است. و سومین آن ها با دیدگاه خاصی در مورد نظریه های مربوط به شرایط انسان ارتباط دارد. اما هر سه این ها به نحوی به یک مفهوم کلی ا
شاره دارند و آن حالتی ذهنی است مبنی بر فقدان هوشیاری. به عبارت دیگر: ۱.(الف). اسم. حالتی که نشانه آن ناآگاهی و ناهشیاری است. ۱.(ب). صفت. مشخصه کسی که در چنین حالتی است. این معانی در متون فنی کم و بیش همان است که در زبان روزمره، یعنی به آن قطب پیوستار انگیختگی اشاره دارند که نشانه اش اغما، بیهوشی، خواب عمیق یا بی هوشی عمومی است. ۲.(الف). اسم. حالتی که نشانه اش فقدان آگاهی از فرایندهای جاری درونی است. ۲.(ب). صفت. به آن دسته از فرایندهای درونی گفته می شود که به نحوی نامحسوس و غیر هوشیارانه جریان دارند. این دو معنا اگر چه تمامی فرایندهایی را که خارج از آگاهی آدمی روی می دهد در برمی گیرند، با این حال معمولاً به فرایندهای شناختی، هیجانی یا انگیزش اشاره دارند. فرایندهای فیزیولوژیکی بیشتر بدون آگاهی تشخیص صورت می گیرند، اما به ندرت از سوی کاربران به معنای این اصطلاح به کار می رود. ۳.(الف). در روان شناسیهای ژرف نگر، به ویژه در روانکاوی، بر حوزه ای از روان گفته می شود که کارکردهای سرکوب شده نهاد، امیال و تکانه های ابتدایی، خاطرات، تصاویر ذهنی و آرزوهایی که بسیار اضطراب انگیزتر از آن هستند که بتوان آن ها را به هوشیاری ر
اه داد. ۳.(ب). صفت. مشخصه همین تصاویر ذهنی، خاطرات و امیال سرکوب شده اولیه. توجه کنیم که فرض بر آن است که ناهوشیار (در معنای ۳ الف). دارای دو نوع ماهیت روانی است. ۱-یکی چیزهایی که قبلاً در هوشیاری بوده اند، اما از هوشیاری بیرون رانده شده اند، ۲-و دیگری چیزهایی که هرگز در هوشیاری نبوده اند. «ناخودآگاه مثل کودکی است که اصل استفاده از حداقل انرژی را که در فیزیولوژی مطرح است محقق می سازد؛ یعنی کارهای تکراری از ضمیر ملتفت (به کسر فاء) به ضمیر غیر ملتفت (به فتح فاء) منتقل می شود؛ لذا می بینید اول کار رانندگی سخت است ولی بعدها ضمیر ناخودآگاه عنان کارهای روتین را به عهده می گیرد و ذهن آزاد می شود برای کارهای مهم تر و هراز گاهی التفات به کار روتین و تصحیحات آن، لذا در انرژی صرفه جویی می شود. و حتی نماز عادتی، بدون توجه خاصی با مدیریت داخلی ضمیر ناخودآگاه اداره و خوانده می شود و شما در آخر متوجه می شوی که نماز تمام شده است. مانند سوییچ اتومات در هواپیما که خلبان یا ضمیر خودآگاه را آزاد می کند. گویند اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک تحت مدیریت این ضمیرند. ضمیر ناخودآگاه از زمان زیگموند فروید خیلی تئوریزه و باب شد و در بسیار
موارد این تئوری به سوالات خوب جواب می دهد. هیپنوز با همین ضمیر سروکار دارد. این ضمیر مثل کودکی کارگر ساده است. اگر بگویید خسته نباشید نباشیدش را درک نمی کند، خسته را تحلیل می کند. در فیلم ها از همین طریق با فریم های مخفی دستورها و اطلاعاتی را که کمابیش مؤثر است به این ضمیر مخابره می کنند. در تبلیغات روی همین ضمیر هم کار می کنند. این ضمیر در شب یا غیر آن به تحلیل مسایل روز می پردازد تا مسایل منظم و مرتب و تا حد امکانش حل شوند؛ لذا می بینید مسائلی که دیروز فهم و حل نمی شدند فردا و بعد از خواب بهتر فهم و حل و هضم می شوند. می توان از این ضمیر نظرش را در خصوص مسائل مختلف جویا شد با روش وزنه و ریسمان و …. البته این بدان معنا نیست که این ضمیر معصوم است و همواره نظرات عالی می دهد. ضمیر ناخودآگاه مثل کودکی کارگر و حرف گوش کن است که کارهای تکراری را مدیریت نموده و بار ضمیر ملتفت (به کسر فاء) را کاهش می دهد. ناخودآگاه مخزن احساسات، افکار، تمایلات و خاطراتی است که خارج از آگاهی هشیار ما قرار دارند. بیشتر محتویات ذهن ناهشیار ما غیرقابل پذیرش و ناخوشایند هستند، مثل احساس درد، اضطراب یا تعارض. به عقیده فروید، ذهن ناهشیار بر
اثر گذاریش بر روی رفتار ما ادامه می دهد، هر چند ما از این تأثیرات نهفته و ناآشکار، آگاهی نداریم.
720p به یک سیگنال پیشروی تلویزیون HD اشاره دارد که دارای ۷۲۰ پیکسل خط افقی و نسبت ۱۶:۹ می باشد. تمامی تلویزیون های اچ دی فرمت ۷۲۰p را پوشش می دهند که دارای تفکیک پذیری ۷۲۰×۱۲۸۰ پیکسل است که ۷۲۰ اشاره به خط پیکسل عمودی و ۱۲۸۰ اشاره به خط پیکسل افقی دارد. هنگام پخش این کیفیت با سرعت ۶۰ فریم بر ثانیه استانداردهای پخش ویدئویی دیجیتال (DVB) و ای تی اس سی (ATSC) را شامل می گردد.
گراند کانال شاپس یا فروشگاه های خرید آبراه بزرگ تأسیس ۲۰۰۰، نام یکی از معتبرترین مراکز خرید در لاس وگاس است. این مرکز خرید در نوار لاس وگاس قرار دارد، و با بیش از ۴۴۰۰۰ متر مربع وسعت دارای سالانه ۲۰ میلیون بازدیدکننده است.
آمازون فایر (به انگلیسی Amazon Fire)، با نام پیشین کیندل فایر (به انگلیسی Kindle Fire)، اولین لوح رایانهٔ (تبلت) ساخت شرکت آمازون با سیستم عامل اندروید ساخته و منتشرشده و برای خواندن کتاب الکترونیکی و دیگر رسانه های دیجیتال و وب گردی به کار می رود. پیوند به بیرون. وب گاه آمازون
لشکر جهنگوی یک گروه شبه نظامی پاکستانی است که در سال ۱۹۹۶ توسط ریاض بصرا به وجود آمد. لشکر جهنگوی گروهی تندرو و اسلامگرا در پاکستان است که به ویژه به خاطر تعصبات مذهبی و حمله های خونین به پیروان مذهب شیعه شهرت یافته است. همچنین گفته می شود که این گروه با دیگر گروه های تندروی اسلامگرا چون القاعده و طالبان در ارتباط است. لشکر جهنگوی در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی در پی انشعاب از گروه سپاه صحابه توسط اسحاق مالک و چند تن دیگر بنیانگذاری شد. دولت پاکستان لشکر جهنگوی را غیرقانونی اعلام کرده است. برخی از کشورهای جهان از جمله ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و هند و نیز سازمان ملل متحد این گروه را سازمان هراس افگن ارزیابی کرده و غیرقانونی می دانند. نام این گروه در لیست سیاه سازمان های تروریستی کانادا و ایالات متحده آمریکا و استرالیا است. مرگ رهبر. مالک اسحاق، رهبر گروه تندروی سنی لشکر جهنگوی هنگام انتقال از یک بازداشتگاه به بازداشتگاهی دیگر کشته شد. این واقعه در جریان تیراندازی میان نیروهای پلیس پاکستان و مهاجمانی که در تلاش برای آزادسازی وی بودند، اتفاق افتاد. او شنبه ۳ مرداد/اسد ۱۳۹۴ به ظن دست داشتن در برنامه ریزی برای انجا
م اقدامات هراس افگنی بازداشت شده بود. به گفته مقامات پاکستان مأموران پلیس، مالک اسحاق را صبح روز چهارشنبه ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ (۷ مرداد/اسد ۱۳۹۴) به همراه شش تن دیگر از زندانیان به بازداشتگاهی در ایالت پنجاب منتقل می کردند که افرادی مسلح به آنان حمله کردند. ظاهراً آنان قصد آزادسازی مالک اسحاق را داشته اند. وزیر داخله ایالت پنجاب اظهار داشت که در جریان درگیری ای که میان پلیس و مهاجمان روی داد، مالک اسحاق و ۱۳ تن از هواداران او کشته شدند. عثمان و حق نواز، دو پسر اسحاق نیز که در جمع زندانیان بودند از کشته شدگان هستند. در طی این درگیری همچنین ۶ مأمور پلیس زخمی شدند. حملات هراس افکنانه. مالک اسحاق و دو پسرش متهم به راه اندازای و هدایت باند بزرگی که ده ها تن را به قتل رسانده است بودند. این گروه مسئول حملات و بمب گذاری های متعددی بوده که به کشته شدن صدها شیعه در پاکستان انجامیده است. براساس آخرین آمار این گروه تا به حال ۳۵۰ حمله هراس افگنی بین سال های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ داشته.
کودتای ۷ ثور شورش مسلحانه شاخه نظامی حزب دموکراتیک خلق افغانستان مورد حمایت شوروی در هفتم ماه ثور (اردیبهشت) سال ۱۳۵۷ برای سرنگونی حکومت محمد داوودخان و به دست گرفتن قدرت بود. داوود همراه اعضاء خانواده اش در ارگ ریاست جمهوری افغانستان کشته شد. این کودتا منجر به ایجاد دولتی با حضور نورمحمد تره کی به عنوان رئیس جمهور (دبیرکل شورای انقلاب) شد. این شورش بهانه ای برای دخالت نظامی ارتش سرخ شوروی در سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹) و جنگ های نه ساله (۱۳۵۸–۱۳۶۷) میان مجاهدین افغانستان و شوروی شد. حفیظ الله امین، در یک کنفرانس مطبوعاتی در نیویورک در ژوئن ۱۹۷۸، ادعا کرد که این رویداد، یک کودتا نیست، بلکه یک انقلاب با «ارادهٔ مردم» است. این کودتا شامل نبردهایی شدید بود و منجر به کشته شدن ۲۰۰۰ نفر، نظامی و غیرنظامی شد. کودتا ثور، یک رویداد مهم در تاریخ افغانستان و نقطهٔ آغاز ۴۳ سال درگیری در افغانستان است. پیش زمینه. با حمایت و مساعدت حزب دموکراتیک خلق افغانستان (ح.د.خ. ا)، محمد داوود خان در کودتای بدون خونریزی ۲۶ سرطان ۱۳۵۲ با سرنگونی نظام سلطنتی، قدرت را از، ظاهرشاه به دست گرفت و حکومت خود را جمهوری خواند. داوود، متقاعد شده بود که رواب
ط نزدیک تر و حمایت نظامی اتحاد جماهیر شوروی، به افغانستان اجازه می دهد تا سرزمین های پشتون در شمال غربی پاکستان را تحت کنترل خود درآورد. با این حال، داوود که به ظاهر متعهد به سیاست عدم تعهد بود، از تلاش های شوروی برای دیکتهٔ سیاست خارجی افغانستان ناآرام شد و روابط بین دو کشور رو به وخامت گذاشت. در دولت سکولار داوود، جناح بندی و رقابت در حزب دموکراتیک خلق افغانستان توسعه یافت و دو جناح اصلی خلق و پرچم به میان آمدند. داوودخان در مرحلهٔ نخست حکومت خود، از حزب خلق استقبال نیک نمود. نیمی از وزیران داوودخان از اعضای حزب پرچم بودند. او پس از آشوب در پنجشیر به پاکستان سفر نمود و روابط را با کشورهای اسلامی آغاز کرد. از آن پس اختلاف ها میان حکومت داوودخان و حزب خلق آغاز شد. او در سال ۱۳۵۴ در سیاست خود تغییراتی ایجاد کرد و حزب را به نام ملی غورزنگ ساخت. از آن پس اختلافات میان داوودخان و حزب خلق تشدید شد. در ۱۷ آوریل ۱۹۷۸، یکی از اعضای برجستهٔ پرچم، میراکبر خیبر، به قتل رسید. اگرچه دولت با صدور بیانیه ای از ترور وی ابراز تأسف کرد اما نورمحمد تره کی، دبیرکل ح.د.خ. ا دولت را به انجام این ترور متهم کرد، نظری که بین بسیاری ا
ز روشنفکران کابل مشترک بود. رهبران ح.د.خ. ا ظاهراً ترس داشتند که داوود قصد دارد آن ها را از بین ببرد. در ۵ ثور/اردیبهشت سال ۱۳۵۷، هنگام تشییع جنازهٔ خیبر اعتراضاتی علیه دولت آغاز شد و اندکی پس از آن، بیشتر رهبران حزب ح.د.خ. ا، از جمله ببرک کارمل، توسط دولت، دستگیر شدند. در این میان حفیظ الله امین محبوس نگردید و در بازداشت خانگی قرار گرفت. امین پیش از آن به سمت مسئول فعالیت های حزب در نیروهای مسلح افغانستان منصوب گردیده بود. او نظر به وضعیتی که داشت، کودتا را از چند ماه پیش، برنامه ریزی نموده بود و چشم به راه یک اشاره بود. وقوع کودتا. در شب ۷ ثور ۱۳۵۷ امین به واسطهٔ عبدالرحمن، خواهرزادهٔ خود، دستور کودتا را بدون تأیید دیگر سران حزب، به فرمانده محمداسلم وطنجار رسانید و او هم به سرعت به دیگر اعضای حزب اطلاع داده، همراه فرمانده عبدالقادر که رئیس نیروهای هوایی بود، کودتا را آغاز کردند. اقدامات مقدماتی کودتا در ماه آوریل انجام شد. یکی از فرماندهان واحد تانک تحت فرماندهی محمد داوود به او از حملهٔ احتمالی به کابل در آیندهٔ نزدیک هشدار داده بود. به توصیهٔ این فرمانده، برای احتیاط باید یک واحد از تانک ها در اطراف ارگ م
ستقر می شد؛ محمد داوود با این پیشنهاد موافقت نمود. این فرمانده که قبلاً توسط محمد اسلم وطنجار به کودتاچیان پیوسته بود، در روز ۷ ثور، به دستور وطنجار به نیروهایش دستور حمله را داد و تانک اسلحه های خود را به سمت کاخ چرخانده، آن را زیر آتش گرفتند. به گفتهٔ یک شاهد عینی، اولین نشانه های کودتای قریب الوقوع در کابل، در حدود ظهر روز ۷ ثور مشاهده می شد که شامل ورود یک ستون تانک به سمت شهر که از دودشان شناخته می شد، افراد مسلح در نزدیکی وزارت دفاع و محافظت از تقاطع اصلی آریانا. اولین شلیک های شنیده شده در نزدیکی وزارت داخله در مرکز شهر نو کابل بود، جایی که ظاهراً یک گروه از پولیس با ستون دوم تانک در حال پیشروی مقابله می کرد؛ از آن جا جنگ به مناطق دیگر شهر گسترش یافت. بعد از ظهر همان روز، چند فروند هواپیمای جنگنده سوخو سو-۷، تحت فرماندهی عبدالقادر به سمت کاخ با موشک شلیک کردند. در اوایل شب، اطلاعیه ای از رادیو افغانستان متعلق به دولت با صدای محمد اسلم وطنجار پخش شد که پیروزی حزب دموکراتیک خلق و سرنگونی رژیم داوود خان را اعلان می کرد. استفاده از واژهٔ خلق و ارتباط سنتی آن با کمونیست ها در افغانستان، روشن ساخت که حزب دمو
کراتیک خلق افغانستان، رهبری کودتا را بر عهده داشته که ایستگاه رادیو کابل را تصرف کرده بودند. حملات هوایی به کاخ حدود نیمه شب شدت گرفت و شش فروند سوخو سو-۷ به طور مکرر با حملات موشکی خود، شهر را روشن کرده بودند. صبح روز بعد، ۸ ثور، کابل بیشتر ساکت بود، اگرچه هنوز صدای شلیک در ضلع جنوبی شهر شنیده می شد. هنگامی که مردم کابل از خانه های خود خارج می شدند، فهمیدند که کودتاچیان کنترل کامل شهر را در دست دارند و مطلع شدند که رئیس جمهور داوودخان و برادرش نعیم خان صبح زود آن روز در ارگ کشته شده اند. گروهی از سربازان، کاخ آسیب دیده را محاصره کرده بودند و خواستار تسلیم آن ها شده بودند؛ در عوض، داوود و نعیم، تپانچه در دست، از قصر به سمت سربازان شلیک کردند و مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. علاوه بر این، غلام حیدر رسولی وزیر دفاع کابینهٔ داوود، عبدالقادر نورستانی وزیر داخله و سید عبدالله معاون رئیس جمهور نیز کشته شدند. این کودتا پایان قدرت سلسلهٔ بارک زایی پس از ۱۵۲ سال بود که در هفت ثور/اردیبهشت سال ۱۳۵۷ با رهبری حزب دموکراتیک خلق افغانستان پیروز گردیده، داوودخان به همراه ۳۰ نفر از اعضای خانواده اش تیرباران گردیدن
د. پس از کودتا. حزب دموکراتیک افغانستان دارای دو بال بود که بال چپ را نورمحمد تره کی و بال راست را ببرک کارمل رهبری می نمودند. به زودی اختلاف های فکری میان دو بال حزب، تشدید پیدا کرد و اعضای حزب در بال راست به زندان انداخته شده و حدود ده هزار نفر از اعضای آن تیرباران، گریخته یا تبعید گردیدند. بدین ترتیب در افغانستان، نظام سیاسی تک حزبی روی کار آمد که با دستگاه سلطنتی پیشین فرقی نداشت. به جز رهبران احزاب اسلامی که به پاکستان گریخته بودند رهبران سایر حزب های مترقی از قبیل طاهر بدخشی، مجید کلکانی، حرالدین باعث، دکتر زرغون و غیره تیرباران شدند. به زودی اختلاف ها میان حفیظ الله امین و تره کی پدیدار شد تا آن که امین، تره کی را از بین برد و خود بر مسند زمام داری نشست. در این مدت؛ جنگ های درونی به رهبری حزب های اسلامی در کشور به اوج خود رسیده و ناامنی، سراسر کشور را فراگرفته بود. در این میان، طرفدارانِ تره کی با ببرک کارمل متحد گردیده و در برابر حفیظ الله امین، به مبارزه برخاستند. در ۶ جدی/دی سال ۱۳۵۸ این دو گروه با همکاری اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی دوباره به مسند زمامداری نشستند؛ اما دیگر دیر بود و جنگ درونی به ا
وج خود رسیده و بنیادگرایان با همکاری کشورهای غربی و حکومت پاکستان گروه های شبه نظامی را فراهم نموده بودند. کشورهای غربی که سال ها پیش برنامه داشتند که روس ها را در جنگ با افغانستانی ها شکست دهند، فرصت را مناسب یافتند تا رهبری این جنگ را به عهده گیرند. در این جنگ، ۱۲۵ کشور اسلامی و بلوک غرب، مجاهدین افغانستان را همکاری نموده در پاکستان دفترها باز نمودند.
احمد کشوری (۳۱ تیر ۱۳۳۲ – ۱۵ آذر ۱۳۵۹) سرگرد خلبان بالگردهای بل-۲۰۶آ جت رنجر و بل ای اچ-۱ کبرا در هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در جنگ ایران و عراق کشته شد. سرشناسی وی به دلیل شرکت در سرکوب شورش ۱۳۵۹–۱۳۵۷ کردستان ایران، حضور فعال ۳ ماهه در جنگ ایران و عراق و نحوه کشته شدنش است. درجهٔ او پس از درگذشتش به سرلشکر ارتقا یافت. زندگی شخصی. احمد کشوری در ۳۱ تیر ۱۳۳۲ ه .ش در فیروزکوه به دنیا آمد. کشوری اصالتاً بروجردی بود. او دوران دبستان و دبیرستان را در مناطق کیاکلا، سرپل تالار و بابل گذراند. پدر او در ابتدا از فرماندهان ژاندارمری بود و سپس از این سمت استعفا داد و به کشاورزی پرداخت. وی در دوران نوجوانی علاقه مند به هنر بود و در مسابقه طراحی، مقام نخست کشوری را کسب کرده بود. او پس از اخذ مدرک دیپلم، قصد ورود به دانشگاه داشت اما به خاطر فقر و مشکلات مالی، از این هدف درماند و برای به هوانیروز وارد شد. او بعداً در سال ۱۳۵۵ ه .ش ازدواج کرد و از این ازدواج یک پسر و دختر داشت. سوابق نظامی. کشوری در سال ۱۳۵۱ وارد ارتش شاهنشاهی ایران شد و دوره آموزشی بالگرد بل-۲۰۶آ جت رنجر و سپس بالگرد جنگنده بل ای اچ-۱ کبرا را ب
ا موفقیت پشت سر گذاشت. او در دوران خدمتش در ارتش، چند بار مورد بازجویی قرار گرفت. به گفته منابع ایرانی، وی تدارک یک کودتا علیه دولت شاپور بختیار را داشت و طرح آن را به پسندیده، برادر روح الله خمینی داد؛ اما پیش از قطعی شدن این اقدام، انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید. در دوران پس از انقلاب اسلامی، کشوری به عنوان خلبانان در خدمت ارتش، فعال بود. احمد کشوری جزء گروهی بود که برای رفع محاصره نیروهای مصطفی چمران در پاوه، اقدام کرد و توانست او را از محاصره نجات دهد. وی در یک پرواز عملیاتی در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۵۹ در منطقه سقز، پس از انهدام ادوات نظامی دشمن، از ناحیه سینه و بازو به خاطر برخورد ترکش، آسیب دید و به بیمارستان تهران منتقل شد. در همین حین، خبر حمله عراق به ایران منتشر شد و وی برای درگیری با نیروهای عراقی، به منطقه عملیاتی بازگشت. او در این دوران مسئول حراست از منطقه سرپل ذهاب تا مهران بود. او در این دوره فرماندهی تیم آتش هوانیروز در استان ایلام را برعهده داشت. آخرین عملیات و کشته شدن. در پی عملیاتی که از ۱۳ آذر ۱۳۵۹ ه .ش آغاز شد، کشوری به همراه چند تن دیگر از نیروهای هوانیروز برای انهدام ادوات جنگی عراقی به
داخل عراق می رود و در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۵۹ پس از انجام عملیات، در راه بازگشت، مورد تعقیب دو میگ عراقی قرار می گیرد. تعقیب و گریز ادامه پیدا می کند و در داخل خاک ایران و در ای لام (م ن طق ه م ی م ک - دره ب ی ن ا) مورد اص اب ت راک ت ه ای ۲ ف رون د میگ عراقی قرار گرفته و در خاک ایران سقوط کرده و کشته می شود. در این عملیات، کمک خلبان او زنده می ماند و توسط نیروهای ایرانی نجات پیدا می کند و یکی از ۲ فروند میگ عراقی نیز با پدافند هوایی ایران، منهدم می گردد. پیکر او در ابتدا به کرمانشاه و سپس به تهران منتقل شد و در قطعه ۲۴ بهشت زهرای تهران دفن شد. پاسداشت. روز کشته شدن او در تقویم جمهوری اسلامی ایران، روز هوانیروز نامیده شده است. در آذرماه ۱۳۹۱ نام شهرستان کیاکلا به سیمرغ تغییر یافت. گفتنی است که فاطمه سیلاخوری مادر وی، پیشتر در دیدار با استاندار مازندران در منزل احمد کشوری، از تغییر نام شهرستان کیاکلا به سیمرغ دفاع کرده و ضمن اعلام موافقت با تغییر نام کیاکلا و ارتقا به شهرستان گفت: «سیمرغ رمز عملیات احمد کشوری بود و مسئولان منطقه به این دلیل این نام را انتخاب کردند.» اثرشناسی. مجموعه تلویزیونی "سیمرغ" ساخته حسین قاسم
ی جامی، محصول سال ۱۳۷۱ شبکهٔ ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران روایت گر زندگی ۲ تن از خلبانان هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران احمد کشوری و علی اکبر شیرودی است. داستان زندگانی او به صورت رمان برای نوجوانان نیز منتشر شده است. کتاب چای آخر که توسط سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران تهیه و چاپ شده است، دربارهٔ زندگی احمد کشوری نوشته شده است. کتاب «سیمرغ» به کوشش حجت شاه محمدی و امیر معصومی، توسط نشر هفت منتشر شده است. این کتاب دربردارنده خاطرات همرزمان کشوری است. کتاب "خانه ای کوچک با گردسوز روشن" کتابی مصور از خاطرات کشوری است که توسط مسعود آب آذری با همکاری ابراهیم فلاح نوشته شده است. کتاب «ققنوس» کتاب دیگری است که براساس زندگی کشوری نوشته شده و اثر زینب عطائی است. این کتاب توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شده است.
کارمن اپرایی در چهار پرده است که موسیقی آن توسطِ ژرژ بیزه آهنگساز مشهور فرانسوی ساخته شده. اپرانامه این اثر توسط هانری مِلاک و لودوویک آلِوی و بر پایه رمان سال ۱۸۴۵ پروسپه مریمه با همین نام نوشته شده است. گمان می رود که رمان مریمه نیز خود متأثر از شعر «کولی» از الکساندر پوشکین باشد. داستان حدود سال ۱۸۲۰ در سویل - اسپانیا، شکل می گیر. شخصیت اصلی داستان کولی زیبایی با خلق و خویی آتشین به نام کارمن است. با عشقی رها از هر بند، کارمن سربازی ناپخته به نام دون خوزه را عاشق خود می کند. رابطه آن ها با یکدیگر، باعث برهم خوردن ارتباط عاطفی سرباز با عشق پیشین خود، میکائلا، شورش او بر ضد فرمانده اش - زونیگا - و پیوستنش به گروهی قاچاقچی می شود. کارمن که به بی وفایی زبانزد عام و خاص بوده، بعد از مدت کوتاهی، دلباخته گاوبازی به نام اسکامیلو می شود و پس از دل بستن کارمن به اسکامیلو، دون خوزه از روی حسادت، کارمن را به قتل می رساند. اجرای نخست کارمن، مورد استقبال چندانی قرار نگرفت و موسیقی این اپرا، انتظارات بسیاری را برآورده نکرد. همچنین منتقدان، آن را فاقد اصالت و طعم و رنگ شایان توجه دانسته و تماشاگران نیز که اغلب دیدن صحنه ه
ای شوخی و طنز را به روایت های جدی و تلخ ترجیح می دادند، این اثر را مورد تحقیر و تمسخر قرار دادند. بیزه که به عکس العمل مردم در برابر آثارش بسیار حساس بود، در رویارویی با این استقبال سرد و عاری از مهر، دستخوش افسردگی شدید روحی شد. از طرف دیگر به خاطر گلودردی که از قبل دچارش بود، وضع جسمانی بسیار نا متعادلی پیدا کرد. ژرژ بیزه دیگر نتوانست مانند گذشته عزم و اراده قوی نشان داده و سلامت روحی و جسمی خود را بازیابد و درست سه ماه بعد از نخستین اجرای اپرای کارمن، هنگامی که امیدوار بود ششمین سالگرد ازدواج خود را جشن بگیرد، چشم از جهان فروبست. پس از مرگ بیزه، با گذشت زمان و تغییرات در نگرش به موسیقی و اپرا، کارمن به تدریج علاقه عموم را به خود جذب کرد. این اپرا در سراسر دنیا به تناوب به روی صحنه رفته و همواره مورد تأیید و تشویق تماشاگران و موسیقیدانان قرار گرفته است. نقش ها. نوع صداهای ذکر شده در جدول زیر بر اساس اپرانامه اصلی می باشد. خلاصه. پرده یکم. "میدانی در سویل؛ مدخل کارخانه تنباکو در سمت راست، یکٔ پل در پشت و پاسدارخانه در سمت چپ." گروهی از سربازان در میدان به استراحت مشغولند و زمان خود را صرف گفتگو در مورد رهگذر
ان می کنند ("Sur la place, chacun passe"). میکائلا از راه می رسد و به دنبال خوزه می گردد. مورالس به او می گوید که خوزه الان سر خدمت نیست و با تعویض گارد او هم خواهد آمد؛ وی از میکائلا دعوت می کند تا آمدنش پیش آنها بماند؛ اما او قبول نمی کند و می گوید که بعداً دوباره باز خواهد گشت. خوزه با گارد جدید سر می رسند و مورد استقبال قرار می گیرند. عدّه ایی پسر بچه نیز با تقلید و توصیف وظایف عناصر محافظتی پادگان، به آنها خوشامد می گویند("Avec la garde montante"). زنگ کارخانه تنباکو به صدا در میاید؛ زنان و دختران سیگار فروش از آنجا بیرون آمده و مشغول گپ زدن با مردان جوان حاضر در جمعیت می شوند ("La cloche a sonné"). اغلب مردان سراغ کارمن را می گیرند که پس از اندکی او نیز وارد صحنه شده و آواز محبوب و اغواگرش را در مورد طبیعت مهار نشدنی عشق سر می دهد، «عشق پرنده ای سرکش است» ("L'amour est un oiseau rebelle"). مردان از کارمن می خواهند که یکی از آنها را به عنوان معشوقه اش انتخاب کند و او هم پس از قدری طنازی، گلی را به سوی دون خوزه پرتاب می کند. دون خوزه تا آن زمان عاشق میکائلا بوده و توجهی به کارمن نشان نمی داده است، اما عشو