Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کردن دانه ها استفاده می کرد. جوانی. جورج گرین در دوران جوانی بسیار اهل شیطنت بود و تمایلی به کار کردن در نانوایی مانند پدرش نداشت. با این حال همان گونه که در آن دوران رایج بود او از ۵ سالگی کار می کرد و هزینهٔ زندگی اش را، خود فراهم می کرد. آکادمی رابرت گوداکر. می توان گفت تقریباً یک چهارم تا نیمی از بچه های ناتینگهام به مدرسه می رفتند. بیشتر مدرسه های آن دوران تنها یکشنبه ها باز بود و این مدرسه ها توسط کلیسا اداره می شد. بچه ها معمولاً یک تا دو سال به مدرسه می رفتند. جورج گرین جوان از هوشی بالاتر از میانگین هوش هم دوره ای هایش برخوردار بود و از سوی دیگر نانوایی آن ها درآمد کافی را برایشان فراهم می کرد. برای همین پدرش در مارس سال ۱۸۰۱ او را در آکادمی رابرت گوداکر نام نویسی کرد. در آن زمان این آکادمی از نظر علمی و آموزشی پیشرو و بسیار پرآوازه بود. آموزش های ریاضی در این آکادمی به جبر، مثلثات و لگاریتم محدود می شد برای همین گرین خیلی زود خسته شد و تنها پس از یک سال آن را رها کرد. جابجایی از ناتینگهام به سنینتون. در سال ۱۷۷۳ هنگامی که پدر گرین به ناتینگهام رفت، این شهر دارای جمعیت به اندازه و راه های پهن و فضاها
ی باز بود و به عنوان یک منطقهٔ شهری قابل قبول به آن نگاه می شد ولی تا سال ۱۸۳۱ جمعیت آن پنح برابر شده بود (به دلیل انقلاب صنعتی) و ناتینگهام به یکی از منطقه های پَست و پرجمعیت شهر تبدیل شده بود و گهگاه کارگران گرسنه آنجا شورش می کردند و معمولاً این شورش ها با دشمنی با نانوایان و آسیابانان همراه می شد چرا که آنان معتقد بودند که این گروه گندم و دانه های خوراکی را پیش خود پنهان می کنند تا قیمت غذا در منطقه را در دست خود بگیرند. به همین دلیل ها بود که در سال ۱۸۰۷ جورج گرین پدر قطعه زمینی در سنینتون، شهری کوچک در یک مایلی ناتینگهام خرید و در آنجا یک «آسیاب بادی آجری مخزوطی شکل» ساخت. این آسیاب هم اکنون وجود دارد و از آن با نام آسیاب بادی گرین یاد می شود. در آن زمان این آسیاب از نظر سازه و شیوهٔ کار بسیار پیشرفته به شمار می رفت اما باید در تمام شبانه روز از آن نگهداری می شد و این کار به مسئولیت جورج گرین پسر در بیست سال آینده تبدیل گشت. بزرگسالی. زندگی به عنوان آسیابان. مانند نانوایی، مسئولیت های نگهداری آسیاب بادی برای گرین بسیار طاقت فرسا و خسته کننده بود. برای نمونه او مجبور بود با توجه به سرعت باد آسیاب را کنتر
ل کند تا در هنگام بادهای تند، آسیاب آسیب نبیند و در هنگام کم بودن باد، سرعت آن را بیشتر کند تا بتواند به موقع دانه ها را آسیاب کند. همچنین باید مراقب می بود تا به دلیل اصطکاک میان سنگ ها آسیاب آتش نگیرد یا سنگ های آن را به موقع عوض کند تا بیش از این ساییده نشود. زندگی خانوادگی. گرین در سال ۱۸۲۳ با جین اسمیت دختر ویلیام اسمیت که از سوی گرین پدر برای مدیریت آسیاب به کار گرفته شده بود، رابطه برقرار کرد. آن دو هرگز ازدواج نکردند ولی همه جین اسمیت را با نام جین گرین می شناختند و آن دو را زوج می دانستند. آن ها از ۷ فرزند برخوردار شدند که آخرین آن ها ۱۳ ماه پیش از مرگ گرین به دنیا آمد. عضویت در کتابخانهٔ ناتینگهام. گرین هنگامی که سی سال داشت به عضویت کتابخانهٔ ناتینگهام در آمد. این کتابخانه امروز نیز وجود دارد. کتابخانهٔ ناتینگهام در آن زمان تنها منبع دانش پیشرفتهٔ گرین در ریاضیات بود. این محل برخلاف بیشتر کتابخانه ها تنها برای افراد ویژه، نزدیک به صد نفر یا کمی بیشتر بود (در بالای فهرست مشترکان این کتابخانه نام دوک نیوکسل قرار داشت) و تلاش می کرد تا کتاب ها یا مجله های تخصصی مورد نیاز مشترکانش را فراهم کند و آن ها
را راضی نگه دارد. نوشتهٔ سال ۱۸۲۸. گرین در سال ۱۸۲۸ رسالهٔ خود بر "کاربرد تحلیل ریاضی در نظریه های الکتریسیته و مغناطیس" را منتشر کرد. امروزه بیشتر آوازهٔ گرین به دلیل همین نوشته است. گرین این نوشته را تنها به کسانی که نام نویسی کرده بودند فروخت که ۵۱ نفر بودند و بیشتر آنان دوستان خود او بودند و احتمالاً چیزی از نوشتهٔ او سر در نمی آوردند. زمین دار و ریاضی دان ثروتمند ادوارد برومهد یک ن-ه از نوشتهٔ گرین را خرید و او را تشویق کرد تا در زمینهٔ ریاضی بیشتر کار کند و کارش را ادامه دهد ولی گرین چون صداقت او را باور نداشت تا دو سال با او تماس نگرفت. سالهای آخر عمر و شهرت اخروی. در سال های آخر عمر در کمبریج، گرین کما بیش مریض شد و در سال ۱۹4۱ به سنیتون بازگشت و تنها یک سال بعد درگذشت. شایعاتی می گویند که او در کمبریج به الکل مبتلا شد و بعضی از حمایت کنندگان او از جمله سر ادوارد برومهد سعی کردند از او دوری کنند. کارهای گرین در جامعهٔ ریاضیات در زمان حیاتش شناخته شده نبودند. بغیر از خود گرین، اولین ریاضیدانی که از او یاد می کند رابرت مورفی (۱۸06-۱۸۴3)در کاری بسال ۱۸۳3 از او یاد می کند. در ۱۸۴۵ بعد از چهار سال که او به
می میرد، ویلیام تامسون جوان (در 2۱ سالگی) که بعدها به لرد کلوین شناخته می شود کار گرین دوباره کشف می کند و آن را برای ریاضیات در آینده تبلیغ می کند و شهرت می بخشد. بر مبنای کتاب "جورج گرین" اثر دی ام کارنل، تامسون به ارجاع مقالهٔ گرین در کار مورفی توجه کرد ولی در پیدا کردن اصل مقاله مشکل داشت؛ او بالاخره کپی ای از مقالهٔ ۱۸2۸ گرین را از ویلیام هاپکینز در سال ۱۸۴۵ گرفت. گرین مرد بدون اینکه از شهرت پس از مرگش آگاه شود. کار گرین در حرکت امواج در یک کانال، متد تقریب دابلیو-کی-بی (ونتزل-کرامرز-بریلوئین) را درمکانیک کوانتمی پیش بینی می کند در حالی که کار او در مورد امواج نوری و خواص اتر چیزی را تولید کرد که ما امروزه به نام تانسور کوشی-گرین می شناسیم. قضیه و توابع گرین در مکانیک کلاسیک ابزار مهمی اند و بوسیلهٔ شویینگر در مقالهٔ ۱۹4۸ او در مورد الکترودینامیک تجدیدنظر شدند که منتهی به جایزه ی نوبل برای او در سال ۱۹6۵ (به همراه فاینمن و تاموناگا) شد. بعدها، توابع گرین در زمینهٔ ابررسانایی نیز کارایی خود را به اثبات رساندند. در یک ملاقات به ناتینگهام اینشتن گفت که گرین 20 سال از زمان خود جلوتر بوده است.
کنگره ملی کردستان (به کوردی: کۆنگره ی نه ته وه ییی کوردستان، که نه که؛ Kongreya Neteweyî ya Kurdistanê , KNK؛ به انگلیسی: Kurdistan National Congress) یک سازمان چترگون سیاسی کُرد است که به صورت یک پارلمان متشکل از نمایندگان سازمان ها و احزاب سیاسی مختلف فعالیت می کند. کنگره ملی کردستان به عنوان پارلمان در تبعید کردستان عمل می کند و مقر آن در اروپا و در شهر بروکسل قرار دارد. تاریخچه. کنگره ملی کرد در تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۸۵ تأسیس شد، اما افتتاح کنگره مؤسس آن در تاریخ ۲۴ مه ۱۹۹۹ با شرکت ۷۰۰ نفر متشکل از نمایندگان سازمان ها و احزاب کرد هر چهار بخش کردستان و نیز اعضای ناظر غیر کُرد، در شهر امستردام در هلند انجام شد. در زمان تأسیس این سازمان ده ها شخصیت سیاسی، فرهنگی و فعال مدنی و اجتماعی متعلق به هر چهار بخش کردستان از گرایش های گوناگون سیاسی در کنگره شرکت داشتند. جایگاه کردهای ایران در کنگره ملی کرد. احزاب کردستان ایران- به جز حزب حیات آزاد کردستان- از آغاز کار کنگره در آن شرکت نکردند، اما در نشست فوق العاده ۲۰۱۱، نمایندگان حزب دمکرات کردستان ایران و حزب دمکرات کردستان شرکت کردند. اهداف کنگره. کنگره ملی کردستان اعلا
م کرده که یک حزب سیاسی نیست، بلکه سازمان ملی چترگون می باشد که از نمایندگان سازمان ها و احزاب مختلف تشکیل شده و برای یک کردستان آزاد و متحد فعالیت می کند. آرمان کنگره ملی کردستان تلاش برای اتحاد و همبستگی بخش های مختلف کردستان بر اساس اتحاد ملی، منافع مشترک و درازمدت مردم کردستان می باشد. سعی می کند تا مشکلات و اختلافات داخلی بین سازمان و احزاب سیاسی کردستان را حل کند. همچنین از مبارزه آزادیخواهانه ملی در هر ۴ بخش کردستان پشتیبانی می نماید و از حل مسالمت آمیز و سیاسی مسئله کرد در این کشورها حمایت می کند. ریاست کنگره ملی کردستان. ریاست کنگره ملی کردستان، به صورت مشترک و توسط یک زن و یک مرد صورت می گیرد. در حال حاضر زینب مراد و احمد کاراموس این مسئولیت را عهدەدار هستند. در گذشته نیلوفر کوچ و ریبوار رشید ریاست مشترک کنگره ملی کردستان را بر عهده داشتند. ترور عضو کنگره ملی کردستان. فیدان دوغان یکی از نمایندگان کنگره ملی کردستان روز ۹ ژانویه ۲۰۱۳ در شهر پاریس به همراه دو فعال سیاسی زن کرد دیگر، سکینه جانسیز و لیلا شایلمز به قتل رسید. مجمع عمومی کنگره ملی کردستان. هجدهمین مجمع عمومی کنگره ملی کردستان در اکتبر ۲۰۱۸ د
ر شهر بارلو در هلند برگزار شد. این مجمع قطعنامه ای در ٢٠ ماده منتشر کرد و از سازمان ملل خواست که یک کرسی برای مردم کرد در سازمان ملل اختصاص داده شود.
اِپیدرم یا روپوست به همراه لایه شاخی، لایهٔ بیرونی پوست است که همراه با پوست (درم) تشکیل پوست بدن را می دهند. روپوست دارای بافت پوششی سنگفرشی مطبق است. روپوست مرزبندی اصلی در سطح بدن است و آن را در برابر محیط ایمن می کند. سلول های اصلی روپوست کراتینوسیت ها هستند. در انسان، نازک ترین لایه روپوست در پلک ها (۰/۱ میلی متر) و ضخیم ترین آن در کف دست ها و پاها (۱/۵ میلی متر) است. از نظر رویان شناسی، روپوست از لایهٔ جنینی برون پوست (اکتودرم) منشأ می گیرد. روپوست در گیاهان. معمولاً یک لایه ای از یاخته ها می باشند که روی برگ ها، گل ها، ریشه ها و شاخه های گیاهان را پوشش می دهند. این لایه، مرزی میان گیاه و محیط پیرامونی اش را پدیدمی آورد. روپوست در جلوگیری از هدرروی آب (با استفاده از لایه پوستک روی آن)، داد و ستد گازها، تراوش ماده های دگرگشتی و درون کشی آب و کانی ها (به ویژه در ریشه ها) نقش دارد. لایه های اپیدرم. اپیدرم از پنج لایه مجزا تشکیل شده که هر کدام ویژگی های منحصر به فردی دارند. این لایه ها از عمق به سطح شامل: لایه پایه، لایه خاردار، لایه دانه دار، لایه شفاف و لایه شاخی می شوند. هر لایه نشان دهنده مرحله ای متفاو
ت از تمایز کراتینوسیت ها است (Kolarsick et al. , 2011). لایه پایه (Stratum basale) عمیق ترین لایه اپیدرم است که حاوی سلول های بنیادی و ملانوسیت ها می باشد. این لایه مسئول تولید مداوم سلول های جدید پوست است. تقسیم سلولی در این لایه هر ۲۸–۳۰ روز یکبار منجر به جایگزینی کامل اپیدرم می شود (Blanpain &amp; Fuchs, 2009). لایه شاخی (Stratum corneum) بیرونی ترین لایه اپیدرم است که از سلول های مرده پر از کراتین تشکیل شده. این لایه به عنوان اصلی ترین سد دفاعی پوست عمل می کند. سازمان یافتگی خاص لیپیدهای بین سلولی در این لایه، مانع از دست رفتن آب و نفوذ عوامل بیماری زا می شود (Elias, 2005). سلول های اپیدرم. کراتینوسیت ها حدود ۹۰ درصد سلول های اپیدرم را تشکیل می دهند. این سلول ها در حین حرکت به سمت سطح پوست، دستخوش تغییرات بیوشیمیایی عمیقی می شوند. فرایند کراتینیزاسیون منجر به تولید پروتئین های محافظتی مانند فیلاگرین و لوریکرین می شود (Candi et al. , 2005). ملانوسیت ها سلول های تخصص یافته ای هستند که در لایه پایه قرار دارند و مسئول تولید ملانین می باشند. ملانین نه تنها رنگ پوست را تعیین می کند، بلکه محافظت در برابر اشعه ما
وراء بنفش را نیز بر عهده دارد. هر ملانوسیت می تواند با حدود ۳۶ کراتینوسیت در ارتباط باشد (Costin &amp; Hearing, 2007). سلول های لانگرهانس جزء سیستم ایمنی پوست محسوب می شوند. این سلول های دندریتیک آنتی ژن ها را پردازش و به گره های لنفاوی منتقل می کنند. اختلال در عملکرد این سلول ها می تواند منجر به بیماری های خودایمنی پوستی شود (Kaplan et al. , 2005). عملکردهای اپیدرم. اپیدرم به عنوان یک سد انتخابی همزمان مانع از دست رفتن آب و جلوگیری از ورود عوامل بیماری زا می شود. ترکیب منحصر به فرد لیپیدهای بین سلولی و پروتئین های محافظتی این عملکرد دوگانه را ممکن می سازد. اختلال در این سد می تواند منجر به بیماری هایی مانند درماتیت آتوپیک شود (Elias &amp; Choi, 2005). تنظیم دمای بدن از طریق تعریق و تغییر در جریان خون پوست از دیگر وظایف اپیدرم است. غدد عرق اکرین که در سراسر پوست پراکنده اند، با تولید عرق به خنک کردن بدن کمک می کنند. این فرایند توسط سیستم عصبی خودمختار کنترل می شود (Shibasaki et al. , 2006). اپیدرم در سنتز ویتامین D نقش کلیدی دارد. تابش اشعه UVB به ۷-دهیدروکلسترول موجود در اپیدرم منجر به تولید ویتامین D3 می شو
د. این فرایند برای سلامت استخوان ها و سیستم ایمنی ضروری است (Holick, 2004). بیماری های اپیدرم. پسوریازیس یکی از شایع ترین بیماری های التهابی اپیدرم است که با تکثیر بیش از حد کراتینوسیت ها مشخص می شود. این بیماری ناشی از اختلال در سیستم ایمنی و تمایز غیرطبیعی سلول های اپیدرمی است. درمان های جدید با هدف تعدیل پاسخ ایمنی توسعه یافته اند (Lowes et al. , 2007). اگزما یا درماتیت آتوپیک ناشی از اختلال در عملکرد سد پوستی است. کاهش تولید فیلاگرین و تغییر در ترکیب لیپیدهای بین سلولی از عوامل اصلی این بیماری محسوب می شوند. درمان شامل ترمیم سد پوستی و کنترل التهاب است (Ong &amp; Leung, 2006). سرطان های اپیدرمی مانند کارسینوم سلول بازال و سلول سنگفرشی ناشی از آسیب تجمعی DNA به ویژه توسط اشعه UV هستند. این سرطان ها معمولاً در مناطق در معرض آفتاب ایجاد می شوند. پیشگیری با محافظت از نور خورشید اهمیت ویژه ای دارد (Narayanan et al. , 2010). اپیدرم در حیوانات. اپیدرم در حیوانات مختلف بسته به محیط زندگی آنها تفاوت های چشمگیری دارد. در پستانداران دریایی مانند دلفین ها، اپیدرم بسیار ضخیم و حاوی مقادیر بالایی از کراتین است. این ویژ
گی محافظت در برابر شوری و فشار آب را فراهم می کند (Hicks et al. , 1985). پرندگان دارای اپیدرم تخصص یافته ای هستند که منجر به تشکیل پر می شود. فولیکول های پر از ساختارهای اپیدرمی منحصر به فردی هستند که رشد و نگهداری پرها را کنترل می کنند. این فرایند تحت تأثیر هورمون های فصلی قرار دارد (Lucas &amp; Stettenheim, 1972). خزندگان دارای پوشش اپیدرمی بسیار ضخیمی هستند که به صورت پولک های کراتینه شده ظاهر می شود. این ساختارها محافظت مکانیکی و کاهش از دست دادن آب را فراهم می کنند. پوست اندازی دوره ای از ویژگی های منحصر به فرد اپیدرم خزندگان است (Alibardi, 2003). بازسازی اپیدرم. بازسازی اپیدرم یک فرایند پویا و مداوم است که توسط سلول های بنیادی لایه پایه انجام می شود. این سلول ها توانایی تقسیم نامحدود و تمایز به انواع سلول های اپیدرمی را دارند. مسیرهای سیگنالینگ Wnt و Notch در تنظیم این فرایند نقش کلیدی دارند (Fuchs, 2008). زخم های پوستی منجر به فعال شدن مکانیسم های ترمیمی سریع می شوند. مهاجرت کراتینوسیت ها از لبه های زخم و تکثیر سلول های بنیادی باعث بسته شدن سریع آسیب می شود. فاکتورهای رشد مانند EGF و TGF-β این فرایند ر
ا تنظیم می کنند (Gurtner et al. , 2008). پیوند اپیدرمی در درمان سوختگی های شدید کاربرد دارد. با کشت سلول های بنیادی بیمار در آزمایشگاه، می توان ورقه های اپیدرمی تولید و به ناحیه آسیب دیده پیوند زد. این تکنیک نجات دهنده زندگی بسیاری از بیماران شده است (Green et al. , 1979). اپیدرم و سیستم ایمنی. اپیدرم به عنوان اولین خط دفاعی در برابر عوامل بیماری زا عمل می کند. حضور سلول های لانگرهانس و ترشح پپتیدهای ضد میکروبی مانند دفنسین و کاتلیسیدین از مکانیسم های ایمنی ذاتی پوست هستند (Gallo &amp; Hooper, 2012). واکنش های آلرژیک پوستی اغلب در اپیدرم آغاز می شوند. تماس با آلرژن ها منجر به فعال شدن سلول های لانگرهانس و آغاز پاسخ ایمنی می شود. این فرایند می تواند به درماتیت تماسی منجر شود (Martin, 2012). اپیدرم در تحمل ایمنی نیز نقش دارد. قرار گرفتن در معرض مقادیر کم آنتی ژن از طریق پوست می تواند منجر به ایجاد تحمل ایمنی شود. این ویژگی در توسعه واکسن های پوستی مورد توجه قرار گرفته است (Glenn et al. , 2008). اپیدرم و پیری. پیری اپیدرمی با نازک شدن لایه اپیدرم و کاهش سرعت بازسازی سلولی همراه است. کاهش تعداد سلول های بنیادی و
اختلال در عملکرد آنها از عوامل اصلی این فرایند هستند. اشعه UV با آسیب به DNA سلول های بنیادی، پیری زودرس را تسریع می کند (Rinnerthaler et al. , 2015). کاهش تولید لیپیدهای بین سلولی و اختلال در سازمان دهی لایه شاخی از تغییرات مهم پیری اپیدرم است. این تغییرات منجر به خشکی پوست و افزایش حساسیت به تحریکات خارجی می شوند (Ghadially et al. , 1995). استراتژی های ضد پیری پوست شامل تحریک بازسازی اپیدرم و محافظت از سلول های بنیادی می شود. رتینوئیدها، آنتی اکسیدان ها و فاکتورهای رشد از جمله ترکیبات مؤثر در این زمینه هستند (Farage et al. , 2008). اپیدرم و محیط. آلودگی هوا می تواند به سد اپیدرمی آسیب زده و باعث التهاب شود. ذرات ریز PM2.5 با نفوذ به لایه شاخی، استرس اکسیداتیو ایجاد می کنند. این فرایند در پیری زودرس و تشدید بیماری های پوستی نقش دارد (Vierkötter et al. , 2010). تغییرات آب و هوایی بر عملکرد اپیدرم تأثیر می گذارد. رطوبت کم و دمای پایین منجر به اختلال در سد پوستی و خشکی می شود. در مقابل، رطوبت بالا می تواند تعریق را افزایش داده و خطر عفونت های قارچی را بالا ببرد (Engebretsen et al. , 2016). اشعه ماوراء بنفش مهم
ترین عامل محیطی مؤثر بر اپیدرم است. UVB عمدتاً بر لایه اپیدرمی تأثیر گذاشته و باعث آفتاب سوختگی و آسیب DNA می شود. UVA به لایه های عمقی تر نفوذ کرده و پیری پوست را تسریع می کند (D'Orazio et al. , 2013). فناوری های مطالعه اپیدرم. میکروسکوپ الکترونی امکان بررسی ساختارهای ظریف اپیدرم را فراهم کرده است. این تکنیک سازمان دهی لایه شاخی و ارتباطات بین سلولی را به خوبی نشان می دهد. مطالعات اولتراساختاری بسیاری از بیماری های اپیدرمی را روشن کرده اند (Breathnach, 1971). کشت سه بعدی اپیدرم انقلابی در تحقیقات پوست ایجاد کرده است. این مدل ها که از سلول های انسانی ساخته می شوند، ساختار و عملکرد اپیدرم را به خوبی تقلید می کنند. از این سیستم ها در آزمایش محصولات آرایشی و دارویی استفاده می شود (Bell et al. , 1981). توالی یابی RNA تک سلولی بینش جدیدی از تنوع سلول های اپیدرمی ارائه داده است. این تکنیک زیرجمعیت های ناشناخته سلولی و مسیرهای مولکولی خاص هر لایه را شناسایی کرده است (Haensel et al. , 2020).
آتلانتیکا نامی است که به قاره ای باستانی که در طی دورهٔ پروتروزوئیک در حدود ۲۰۰۰ میلیون سال پیش (۲ میلیارد سال پیش) شکل گرفت گفته می شود. این قاره از پیوند چند کراتون ۲ گیگا ساله واقع در جایی که امروزه آفریقای غربی و آمریکای جنوبی شرقی قرار دارند به وجود آمد. نام آتلانتیکا را راجرز در سال ۱۹۹۶ برگزید و دلیل آن، باز شدن این قاره در اقیانوس آتلانتیک جنوبی عنوان گردید. شکل گیری. بنا به گفتهٔ راجرز در ۱۹۹۶، آتلانتیکا هم زمان با قارهٔ ننا در حدود ۱٬۹ گیگا سال پیش از کراتون های آرکئن از جمله آمازونیا در آمریکای جنوبی امروزی و کراتون های کنگو، آفریفای غربی و آفریقای شمالی در آفریقا به وجود آمد. گسیخت. آتلانتیکا در حدود ۱٬۶ تا ۱٬۴ گیگا سال پیش هنگامی که ابرقارهٔ کلمبیا شامل اور، آرکتیکا، ننا و آتلانتیکا تقسیم شد از ننا جدا گشت. آتلانتیکا سپس در حدود ۱ گیگا سال پیش با پیوستن به قاره های ننا، اور و چند صفحهٔ کوچک، ابرقارهٔ رودینیا را شکل داد. اما رودینیا خود درفاصلهٔ ۱ تا ۰٬۵ گیگا سال پیش شروع به تقسیم شدن نمود که در نتیجهٔ آن، سه قارهٔ جدید شامل لوراسیا، و گوندوانای شرقی و غربی به وجود آمد که آتلانتیکا، هستهٔ قارهٔ دو
م را تشکیل می داد. در طی دورهٔ نئوپروتروزوئیک، سیستم کوه زایی ای برزیلی-پان آفریقایی شکل گرفت. کوه زای آراسوایی-کنگوی غربی که بخش مرکزی این سیستم را تشکیل می داد، الگویی متمایز از دگرشکلی را از خود برجای گذاشت که حتی امروزه نیز در دو سوی اقیانوس آتلانتیک (اطلس) قابل مشاهده است.
مهدی نوری از مبارزان جنبش مشروطه و روحانی شیعه ایرانی بود. او فرزند ارشد مجتهد طراز اول تهران، شیخ فضل الله نوری و پدر کیانوری بود. او در منطقه نور مازندران به دنیا آمد و در تهران به قتل رسید. قتل. گویا در اواخر زمستان ۱۲۹۳ در کوچه ای نزدیک خانه شان با تیر او را از پشت می زنند. ظاهراً علت این بوده است که همان روز در خیابان لاله زار بالای یک سکو می رود و علیه تزاریسم روسیه، که ارتش آن شمال ایران را اشغال کرده بود، سخنرانی می کند و شب او را می کشند. ناظم الاسلام کرمانی روایت دیگری از قتل شیخ مهدی را به نقل از خاطرات عبداله بهرامی، بیان می کند. در این روایت، آقاجان، قاتل شیخ مهدی در بازجوئی تکیه کلامش این بوده که به جهت انتقام خون «آقا» (شیخ فضل الله)، شیخ مهدی را کشته است. یک سال بعد از دستگیری و محکومیت آقاجان، رئیس روسی قزاق خانه، از رئیس الوزراء وقت، درخواست تحویل آقاجان را نمود و او را جزء یکی از هنگ های قزاق به ولایت فرستاد. بهرامی در روایت خود می افزاید از سرنوشت آقاجان اطلاعی ندارد و شاید هم نامش را عوض کرده و آدم مهمی شده باشد. مصاحبه کننده روایت بهرامی را پذیرفتنی تر می داند که به کنایه قاتل شیخ مهدی ی
عنی آقاجان را عامل روسیه تزاری می داند. نکتهٔ مورد تأمل دیگر در گزارش مورخان آن است که گزارش گران به طور کلی از مخالفان سرسخت شیخ بوده و چه بسا نگارش تاریخ را فرصتی برای تصفیه حساب شخصی و خطی خویش با شیخ انگاشته اند. توجه به این نکته نیز دیوار بی اعتمادی را بین خواننده و آن ها ضخیم تر ساخته و پژوهش گران را وامی دارد که برای درک «واقعیّت» ماجرا به جست وجوی اسناد و مدارک دست اول تاریخی برخیزند. برای نمونه، می توان به «ناظم الاسلام کرمانی» اشاره کرد که شیخ فضل الله نوری او را به علت درج مقالات کفرآمیز در روزنامهٔ «کوکب دری» تکفیر کرده و کرمانی نیز از این امر بسیار ناراحت بود. صاحب، ناشر و نویسنده روزنامه کوکب دری ناظم الاسلام کرمانی و مدعی در قتل شیخ فضل الله نوری، خانواده و همراهانش در سال اول شماره ۱۳ روزنامه کوکب دری در حمله به شیخ فضل الله نوری می نویسد: «شما مردم نادان چرا این قدر اعتقاد به این اشخاص دارید که در هزار و سیصد سال قبل به یزید بن معاویه یاغی شد، (یزید) قشون فرستاد، خود و همراهانش را کشتند. حالا این مردم روضه خوانی می نمایند، خرج می دهند و مال خود را بی جهت تفریط می نمایند، یک جماعتی به خاک کربل
ا اعتقاد دارند، این خاک چه مزیت و برتری با خاکهای دیگر دارد.» انجمن کوشندگان مشروطه خواه. ملک زاده می گوید: شیخ مهدی فرزند شیخ فضل الله نوری، به مشروطه خواهان پیوست، با پدر به مخالفت برخاست، عضو انجمن مخفی کوشندگان مشروطه خواه شد، روز توپ بستن مجلس، پیشاپیش گروهی به یاری مجلس شتافت، مدتی در باغشاه در بند بود، بار دیگر به کوشندگان پیوست. رسول زاده در یادداشت های خود می نویسد:... جوان است… مشروطه پرست است… پس از بمباران مجلس پانزده روز در باغشاه زیر غل و زنجیر بوده و سرانجام با وساطت پدرش (شیخ فضل الله نوری) از تهران تبعید شده بوده است. نورالدین کیانوری، فرزند شیخ مهدی، در خاطرات خود و هنگام گفتگو از خانواده، گفته های ناظم الاسلام دربارهٔ شیخ مهدی را نقل می کند. کیانوری دربارهٔ شیخ مهدی می گوید: «او چند روز پیش از بازداشت شیخ به او گفته بوده که در محافل مشروطه خواهان چنین نقشه ای برای شیخ مطرح است و به او پیشنهاد کرده بود که به قم برود تا اوضاع کمی آرام شود» (کیانوری، نورالدین، خاطرات نورالدین کیانوری. صص ۳۶–۳۵) ملک زاده همچنین می گوید: «میرزا محمد نجات برای نگارنده نقل کرد که همان موقعی که شیخ را اعدام کردند م
ن به عمارت تخت مرمر رفتم و شیخ مهدی را دیدم زیر درخت چناری نشسته و گریه می کند.» اقدامات. ناظم الاسلام کرمانی درکتابش "تاریخ بیداری ایرانیان" به فعالیت های او این گونه اشاره می کند غارت کتابخانه خاندان نوری. حسین محدث نوری و خاندان نوری دارای کتابخانه و مرکز اسناد جامع معتبر و بی نظیری که در ایران و خاور میانه نظیر آن در کمیّت و کیفیّت یافت نمی شد. محدث نوری تلاش های زیادی جهت پیدا کردن آثار قدیمی شیعه و حفظ آن ها از آسیب نابودی داشته و این امر در برخی از نامه نگاری های وی با علمای شیعی کاملاً واضح است. آن کتاب خانه شامل هزاران جلد کتاب نفیس و نسخه های خطی ارزشمند و گران بها و کم نظیر یا منحصر به فرد بود. حسین محدث نوری فهرست کتابخانه بی نظیر خویش که به ترتیب الفبایی نوشته شده و در مقدمه اش به تفصیل در خصوص کتاب و نویسندگی سخن گفته است. پس از مرگ حسین محدث نوری شیخ فضل الله نوری وارث، صاحب و محافظ کتابخانه و مرکز اسناد بود. پس از مسمومیت حسین محدث نوری، قتل شیخ فضل الله نوری و شیخ مهدی پسر فضل الله نوری کتابخانه به کلی پراکنده یا به غارت رفت. در میان اسناد و کتاب ها نسخه اصلی خطی: شایعهٔ دست زدن به هنگام مرگ
شیخ فضل الله. گفته می شود که شیخ مهدی نوری در زمان به دار آویختن پدرش، شیخ فضل الله، کف می زد. اما به گفتهٔ مخالفان این ادعا توسط سرهنگ ساواک "نظام نوابی" و "فرخ دین پارسا" (هردو جزو دستگیر کنندگان و مراقبان در زمان محاکمه مخفی و از مجریان اجرای حکم اعدام شیخ فضل الله نوری) اولین بار پنجاه سال بعد از زمان به دار آویختن شیخ فضل الله در خرداد ۱۳۴۲ مطرح شده است و به همان صورت پخش و تکرار شده. به گفتهٔ موسی نجفی «شیخ زمانی که آقای لنکرانی ۱۶–۱۵ سال داشت به دار آویخته شد آقای شیخ حسن لنکرانی در جریان های نهضت مشروطه قرار داشت و در صحنه اعدام حضور داشته است. «من از ایشان سؤال کردم آیا مهدی نوری فرزند شیخ فضل الله نوری و پدر نورالدین کیانوری رئیس حزب. در زمان اعدام شیخ فضل الله نوری دست زد و گفت نه، مشروطه خواهان چون از شیخ فضل الله نوری متنفر بودند در پایتخت هو انداختند.» محمدعلی کاتوزیان نیز در این باره می گوید: «از وی چند فرزند باقی مانده که هادی، ضیاءالدین و مهدی از آنانند. کیانوری، تندرکیا (بهلول) و سید حسین نصر از نوادگان وی اند. پیرامون مهدی نسبت های بسیار شایع است ولی طبق گزارشی، وی نه تنها با اعدام پدر مواف
ق نبوده که مخالف آن نیز بوده است.» خانواده. او فرزند شیخ فضل الله نوری و سکینه نوری (دختر محدث نوری) نوهٔ (پدری) عباس کجوری نوری پیش نماز و آسیه مجتهد نوری (خواهر بزرگتر محدث نوری) و نوهٔ (مادری) محدث نوری و دختر شیخ عبدالرحیم بروجردی بود. اسامی همسران: زهرا سلطانی نوری (فرزند میرزا محمد حسن سلطانی نوری (معروف به محمد حسن معین) نوهٔ کاظم سلطان نوری) و شوکت متین دفتری. فرزندان: نورالدین کیانوری (استاد دانشگاه تهران و آکادمی معماری برلین)، اختر کیانوری (استاد دانشکده پزشکی دانشگاه لایپزیگ)، ربابه کیانوری، ابولقاسم کیا، محمد علی کیا رئیس شعبه مرکزی بانک ملی و محمود کیانوری (معاونت علمی دانشگاه جنگ و همراه محمود افشارطوس از بنیاد گذاران "افسران ملی") می باشند. خواهرانش (در کنار اسم خانوادگی همسرانشان): زینب الشریعه (صالح-بهبهانی)، انیس الشریعه (مرضیه) (آشتیانی)، احترام الشریعه (شهمنش اراکی)، بدیع الزمان (آشتیانی)، منیره (بهزادی). برادرانش: ضیاالدین کیا، هادی نوری، جلال الدین کیا. استادان. حسین محدث نوری (پدربزرگ) ،عبدالرحیم بروجردی، شیخ فضل الله نوری (پدر)، میرزا هادی نوری، میرزا علی نوری، میرزا حسن نوری، میرزا ق
اسم نوری.
کیچ واژه ای آلمانی به معنی پر زرق و برق، چشم پرکن، آبکی و پرطمطراق است. این واژه به آثار هنری گفته می شود که در مقیاس انبوه تولید می شوند و تقلید ناموفقی از استانداردهای زیباشناسی فرهنگ نخبه هستند.این واژه در برگردان فرانسوی جستار مشهور هرمان بروخ به معنای «هنر پست» آورده شده است اما میلان کوندرا این معنی را سوء تعبیر می داند و معتقد است با این معنا، «کیچ» چیزی جز اثری ساده و ناشی از بد سلیقگی نیست. تبارشناسی. اولین بار این واژه در سال ۱۸۷۸ میلادی در مونیخ در وصف یک تابلوی نقاشی به کار رفت. بر اساس این تاریخچه بعضی معتقدند که خاستگاه واژه کیچ، آلمانی است و برای اثبات ادعایشان به کلمه kitschen که در جنوب غربی آلمان به معنی روفتن گل و لای است، استناد می کنند. در عین حال پاره ای بر این اعتقادند که کیچ، ریشه در کلمه انگلیسی Sketch دارد و آن طرح ها یا نقاشی های سردستی بود که جهانگردان آمریکایی و انگلیسی آن زمان به قیمتی ارزان به عنوان سوغاتی از بازارهای هنری مونیخ می خریدند. در اوایل سده بیستم میلادی این کلمه کاربرد بیشتری پیدا کرد و کیچ به مفهوم ارزشی منفی در متون نقد هنری به کار برده شد و پس از آن به نقد دیگر شا