Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دانشگاه علوم پزشکی ایلام یکی از دانشگاه های استان ایلام است که رشته های پزشکی و پیرامون آن را به دانشجویان ارائه می کند. تاریخچه. تا قبل از سال ۱۳۶۸ سازمان منطقه بهداشت و درمان عهده دار سلامت استان بوده در سال ۱۳۶۹ دانشگاه پرستاری و مامایی شکل گرفت و با پذیرش ۱۴ نفر دانشجوی پرستاری در ساختمان استیجاری در خیابان پاسداران ایلام شروع به ترتیب دانشجو نمود و در سال ۱۳۷۴ با پذیرش دانشجو در مقطع دکترای عمومی و اضافه شدن سه آموزشکده بهداشت، پیراپزشکی و دانشکده پزشکی به دانشگاه ایلام ارتقاء یافت و در سال ۱۳۸۵ دانشگاه به دلیل فعالیت های علمی و پژوهشی و ارتقاء آموزشکده بهداشت و پیراپزشکی به دانشکده، از تیپ ۳ به تیپ ۲ ارتقاء یافت و در حال حاضر دانشگاه علوم پزشکی با شش معاونت و هشت شبکه بهداشتی درمانی و پنج دانشکده بهداشت، پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی، پیراپزشکی، قریب به ۲۰۰ نفر اعضای هیئت علمی و بیش از چهار هزار نیروی رسمی، پیمانی، شرکتی. ۲۰ رشته شامل دکترای عمومی پزشکی، کارشناسی ارشد میکروبیولوژی و آناتومی، پرستاری سالمندی، پرستاری داخلی جراحی، آموزش بهداشت و اپیدمیولوژی و کارشناسی: پرستاری، بهداشت محیط، مامایی،
بهداشت حرفه ای، بهداشت عمومی، علوم آزمایشگاهی، بیهوشی، اتاق عمل و کاردانی: علوم آزمایشگاهی، بهداشت محیط، بهدشت مبارزه با بیماری ها، فوریتهای پزشکی، بهداشت حرفه ای، بیهوشی و اتاق عمل در حال انجام وظیفه است. کتابخانه مرکزی دانشگاه. کتابخانه مرکزی دانشگاه به عنوان یکی از واحدهای تابعه حوزه معاونت پژوهش و فناوری، محلی برای نیازسنجی، شناسایی، گردآوری، سازماندهی، بازیابی و اشاعه اطلاعات منابع چاپی و الکترونیکی برای جامعه دانشگاهی است. هدف این واحد شناسایی نیازهای جامعه دانشگاهی و فراهم کردن امکانات، روزآمدسازی خدمات با تحولات جامعه و نیازهای متنوع جامعه استفاده کنندگان و نیز فراهم ساختن امکان دسترسی سریع و آسان به منابع اطلاعاتی به منظور پشتیبانی از اهداف آموزشی و پژوهشی دانشگاه است. جامعه. جامعه کتابخانه شامل همهٔ دانشجویان و کارکنان و هیئت علمی دانشگاه می باشد منابع. http://www.medilam.ac.ir/portals/0/asli/riasat/tarikhche%20daneshgah.docx
دانشگاه علوم پزشکی قم یکی از دانشگاه های استان قم است که به طور رسمی فعالیت خود را به صورت دانشگاه از اواخر سال ۱۳۸۳ آغاز کرد. در حال حاضر، دانشگاه علوم پزشکی قم با هفت دانشکده، سی و هفت رشته تحصیلی، نزدیک به ۲۶۳ نفر عضو هیئت علمی و در حدود ۲۵۸۹ دانشجو و با بهره گیری از تعدادی از استادان مدعو مشغول به فعالیت است. این دانشگاه دارای چند ساختمان آموزشی شامل دانشکده دندانپزشکی دانشکده بهداشت دانشکده پرستاری و مامایی و ساختمان پردیس دانشگاهی دانشکده طب و دین و دانشکده طب سنتی می باشد همچنین دارای دو خوابگاه دانشجویی امام خمینی و کوثر می باشد. تاریخچه. به دنبال استان شدن قم در سال ۱۳۷۸ و با ارتقای شبکه بهداشت و درمان قم که تا آن زمان، به عنوان یکی از مراکز تابعه دانشگاه علوم پزشکی تهران فعالیت می کرد و متولی امور بهداشتی و درمانی قم بود، به عنوان دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی قم شکل گرفت. همزمان، موافقت اصولی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی با ایجاد دانشکده های پرستاری و بهداشت اعلام گردید، تا اینکه در سال ۱۳۷۶ با پذیرش دانشجو در رشته کارشناسی پرستاری، فعالیت آموزشی دانشکده رسماً آغاز شد. دانشگاه علوم
پزشکی قم در سالهای ابتدایی تأسیس، فقط پذیرش دانشجوی پسر داشت اما به دنبال انحلال دانشگاه علوم پزشکی فاطمیه قم که صرفاً دانشجوی دختر پذیرش می کرد، دانشجوی پسر و دختر را همزمان پذیرفت. دانشگاه علوم پزشکی قم به تربیت دستیار تخصصی در رشته های داخلی، جراحی، طب اورژانس، مغز و اعصاب، بیماری های زنان، قلب و عروق می پردازد ساختار. رئیس دانشگاه به همراه شش معاون خود، شامل معاون آموزشی پژوهشی، معاون دانشجویی و فرهنگی، معاون امور درمان، معاون امور دارو و غذا، معاون بهداشتی و معاون توسعه مدیریت ومنابع ارکان اصلی مدیریتی دانشگاه را تشکیل می دهند. رؤسای دانشکده ها نیز توسط رئیس دانشگاه تعیین و منصوب می گردند و با هماهنگی با معاونت آموزشی به اداره دانشکده ها می پردازند. همچنین، رؤسای مراکز آموزشی درمانی نیز توسط رئیس دانشگاه و از میان اعضای هیئت علمی انتخاب و منصوب می شوند. دانشکده ها. دانشکده پزشکی. دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قم در سال ۱۳۸۳ بنیان گذاری شد و اکنون دارای ۵ بیمارستان آموزشی است. دانشکده دندانپزشکی. دانشکدهٔ دندانپزشکی قم در سال ۱۳۹۰ به عنوان زیرمجموعهٔ دانشگاه علوم پزشکی قم بنیان گذاری شد. دانشکده پرستا
ری و مامایی. دانشکدهٔ پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی قم در سال ۱۳۷۶ تأسیس شد و پس از جابجایی های متعدد، اکنون در محل دانشکده پزشکی قم مستقر است. این دانشکده در رشته های کارشناسی مامایی و کارشناسی پرستاری دانشجو می پذیرد. دانشکده طب سنتی. دانشکدهٔ طب سنتی قم نخستین سلامتکده و دانشکدهٔ طب ایرانی است که با پشتیبانی خیران، در فضایی به وسعت ۱۶۰۰ متر مربع و در ساختمانی شش طبقه احداث شده است. دو طبقهٔ آن ویژهٔ سلامتکده و درمانگاه و سه طبقهٔ آن ویژهٔ آموزش و پژوهش در نظر گرفته شده و طبقهٔ زیرزمین آن نیز به انبار اختصاص یافته است. سایر دانشکده ها. دانشگاه علوم پزشکی قم همچنین دارای دانشکده های دیگری از جمله دانشکدهٔ بهداشت، دانشکدهٔ پیراپزشکی و دانشکدهٔ سلامت و دین است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی
دهستان گُرجی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بوئین میاندشت، استان اصفهان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۶ نفر (۱۲۵ خانوار) بوده است. دهستان گرجی تا سال ۱۳۵۸ دارای جمعیتی برابر با ۱۸٬۸۵۱ نفر و شامل ۲۰ روستا بوده است. از این تعداد ۹ روستای: آخوره پایین (محله ای از شهر فریدون شهر امروزی)، سنگباران (محله ای از شهر برف انبار امروزی)، خویگان علیا، خنگ، شاه بلاغ، سورشجان، بیجگرد و بادجان اخوره در سال ۱۳۵۸ و در فرایند تشکیل شهرستان فریدونشهر از دهستان گرجی جدا شدند. همچنین ۱۱ روستای افوس ، ششجوان ، آغچه ، آقاگل ، ازناوله ، حاجی فتحعلی ، زرنه ، هزارجریب ، ماهورستان علیا ، مغاندر ، تنگ بید تا تبدیل روستای افوس به شهر در سال ۱۳۶۶ جزو دهستان گرجی بودند. امروزه تنها روستای دهستان گرجی روستای داشکسن است.
سوپر کامیوکانده یک رصدخانه نوترینو است که در زیر کوه کامیوکا، در نزدیکی شهر هیدا در ژاپن واقع شده است. این رصدخانه برای مشاهده و بررسی نوترینوهای خورشیدی و ابرنواخترهای کهکشان راه شیری طراحی و ساخته شده است. سوپر کامیوکانده در عمق ۱۰۰۰ متری زیر زمین و در معدن موزومی منطقه کامیوکا، در نزدیکی شهر هیدا قرار دارد. این آشکارساز شامل یک استوانه آهنی ضد زنگ به ارتفاع ۴۱٫۴ متر و قطر ۳۹٫۳ متر و دربر گیرنده ۵۰٬۰۰۰ تن آب فوق العاده خالص است. در بالای این مخزن بزرگ آب ۱۱٬۱۴۶ تیوب تکثیرکننده نور قرار گرفته است. برهمکنش نوترینو با الکترون ها یا هسته اتم های آب، باعث ایجاد ذرات بارداری می شود که در آب سریع تر از سرعت نور حرکت می کنند. این پدیده باعث به وجود آمدن مخروطی از طیف نور آبی بنام تابش چرنکوف می شود. این پدیده، معادل اپتیکی شکسته شدن دیوار صوتی است. نور حاصل از تابش چرنکوف توسط آشکارسازهای نوری شناسایی و ضبط می گردند. در سال ۱۹۹۸ نتایج تحقیقات در آشکارساز نوترینوی سوپر کامیوکانده مشخص نمود که نوترینوها می توانند از یک طعم به طعم دیگر نوسان نمایند، این موضوع مستلزم آن است که آن ها باید جرم غیر صفر داشته باشند.
جام خیریه انگلستان ۱۹۵۲ سی امین رقابت سالانه بین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۲ بین تیم های منچستر یونایتد و نیوکاسل یونایتد در ورزشگاه الدترافورد منچستر برگزار شده است. تیم منچستر یونایتد در این مسابقه با نتیجه چهار بر دو به پیروزی دست یافت.
جام خیریه انگلستان ۱۹۵۱ ، ۲۹امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۱ مابین تیم های تاتنهام و نیوکاسل یونایتد در ورزشگاه وایت هارت لن لندن برگزار شده است. تیم تاتنهام در این مسابقه با نتیجه دو بر یک به پیروزی دست یافت.
جام خیریه انگلستان ۱۹۴۹ ، ۲۷امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۹ اکتبر ۱۹۴۹ مابین تیم های ولورهمپتون و پورتس موث در ورزشگاه هایبوری لندن برگزار شده است. این مسابقه با نتیجه یک بر یک مساوی به پایان رسید.
حمید عزیززاده (متولد ۱۶ خرداد ۱۳۶۰ در اصفهان) بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی سابقهٔ بازی در باشگاه هایی چون ذوب آهن، سپاهان، مس کرمان، آلومینیوم هرمزگان و استقلال تهران را در کارنامه خود دارد. او همچنین در مقطعی عضو تیم ملی امید ایران بوده است.
ارث به کلیه اموال، عنوان ها، بدهی ها، حقوق و وظایف شخص پس از مرگش گفته می شود که به شخص دیگری منتقل می گردد. ارث به مدت طولانی نقش اساسی در جوامع بشری داشته است. مجموعه قوانین انتقال ارث در جوامع مختلف متفاوت و در طول زمان تغییرات بسیاری کرده است. در دوران حکومت فراعنه مصر، ثروت حاصل از کار افراد، ملک پادشاه بود و پس از مرگ هر انسان، تمام ثروت او در اختیار پادشاه قرار می گرفت و در یونان قدیم نیز، اموال و ثروت انسان ها ملک عموم جامعه بود و هر انسان نماینده جامعه در اداره آن ها تلقی می شد و لذا ارث او هم پس از مرگ در اختیار جامعه قرار می گرفت و «پسر ارشد» نمایندگی جامعه را در اداره میراث متعهد می شد. مصریان هم بمانند یونانیان در دوره دوم ارتقای فرهنگی خویش به این نتیجه رسیده بودند که نمی توان دل بستگی شدید هر انسان را به اموال و دست رنج خویش و فرزندان خود را نادیده گرفت. بی توجهی حکومت به این واقعیت انگیزه کار و تلاش را نابود ساخته و بذر خصومت و عناد را در قلوب مردم می کارد؛ لذا قانون انتقال میراث را به بزرگ ترین پسرِ میت را، تصویب و اجرا کردند. در نتیجه پادشاه باکوربوس در قرن هشتم ق. م قانون انتقال ارث به بزرگ
ترین فرزند پسر را تصویب کرد و در نتیجه در مصر قدیم نیز، ترکه متوفی به پسر بزرگ تر منتقل می شد و برادران و خواهران دیگر، می بایست زندگی مشترکی را به ریاست برادر ارشد داشته باشند؛ ولی به هرحال در هردوی مصر و یونان، زنان از ارث بردن محروم بودند. در انگلستان نیز تا چندی قبل، تمامی ماترک پدر، تنها به پسر ارشد منتقل می شد و اگر متوفی فرزند ارشد پسر نداشت، ارث منحصر به فرزندان ذکور بود.در حال حاضر نیز متأسفانه در بعضی شهرستان ایران تیز مناطق روستایی هستند که هنوز قوانین برای خود وضع کردند که فرزند ذکور فقط ارث می برند. در قانون کشور ما اگر فرزند، منحصر به یکی باشد پسر یا دختر تمام ترکه به او می رسد. اگر اولاد متعدد باشند همه پسر، یا همه دختر باشد، ترکه بین آنها بالسویه (مساوی) تقسیم می شود. اگر اولاد متعدد باشند و بعضی از آنها پسر و بعضی دختر، پسر دو برابر دختر می برد. ارث در ادیان. قوانین یهود. میزان ارث هر یک از وراث و به صورت خاص ارث زن جنبه توافقی دارد و هر پدری قبل از مرگ می تواند با تنظیم وصیت نامه سهم ارث هر یک از وراث را با شرایطی تعیین نماید ملاک ارث در ایران امروز به دنبال اصلاحیه سال ۱۳۵۶ می باشد؛ که با
خواست یهودیان ایران و تأیید ریشون لصیون اجرا می گردد که البته قابل تغییر است. در ایران سهم الارث دختر نصف پسر می باشد. قوانین اسلام. دنیای قبل از اسلام، برای زن حقوق ارثی مستقل و مسلّمی قائل نبودند، یا اصلاً به او ارث نمی دادند یا اگر می دادند به صورت سهم قطعی و مفروض نبود؛ بلکه احتمال داشت که به عنوان وصیت، مالی را برای زن بگذارند. به دیگر عبارت، محرومیت زن از ارث، سنت رایج و حاکم بر ادیان قبل از اسلام بود. مطابق با قوانین اسلامی، ارث بین فرزندان پسر و دختر به صورت ۲ سهم برای پسر و یک سهم برای دختر تقسیم می شود. چنانچه پدر و مادر وارث باشند سهم آن ها نیز به صورت ۲ به ۱ خواهد بود. در صورت مرگ پدر و وجود فرزندان و مادر، ارث مادر ۱ قسمت از ۸ قسمت کل دارایی ها خواهد بود. ارث و دیه زن همیشه نصف مرد نیست، بلکه در برخی موارد مساوی مرد و در برخی موارد نیز بیشتر از مرد است. قوانین دین مسیحیت. انجیل شریعت و قانون و فقه مستقل و مشخصی را ارائه نکرده و لذا پاپ های کلیسا مسیحیان را به شریعت یهود ارجاع دادند قوانین دین زرتشت. در اوستا، اشاره ای به ارث زنان نشده است. اما در فقه امروزی زرتشتیان، زن، مستحق یک ششم میراث شوهر،
و دختر، مستحق نصف سهم پسر از ارث شناخته شده است.طبق آیین زرتشت هرگاه ورثه عبارت باشند از زوجه و دو دختر و یک پسر، زوجه سهم معینه خود را از ماترک برداشته و بقیه را نصف جهت ازدواج دو دختران و نصف دیگر بهره پسر خواهد بود اگر مردی با بیوه ای که دارای فرزند است ازدواج کند و از آن زن صاحب اولاد گردد در صورت فوت مرد، نافرزندان او از ماترکش ارث نمی برند ولی زن یک سهم و پسران خودش دو سهم و دختران او یک سهم از ماترک او ارث خواهند برد. البته در آیین زرتشتی و در دوره ساسانیان دختری که شوهر دارد واجد این شرایط نیست از ارث محروم است
جام خیریه انگلستان ۱۹۴۸ ، ۲۶امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۴۸ مابین تیم های آرسنال و منچستر یونایتد در ورزشگاه هایبوری لندن برگزار شده است. تیم آرسنال در این مسابقه با نتیجه چهار بر سه به پیروزی رسید.
جنگ های ایران و روسیه مجموعه ای از درگیری ها بین سال های ۱۶۵۱ و ۱۸۲۸ میلادی بود که در بین ایران و امپراتوری روسیه شکل گرفت. روسیه و ایران این جنگ ها را بر سر حاکمیت مورد مناقشه بر سرزمین های قفقاز انجام دادند. سرزمین های اصلی مورد مناقشه آران، گرجستان، ارمنستان و همچنین بیشتر داغستان - که عموماً ماوراء قفقاز نامیده می شود - و پیش از جنگ های روسیه و ایران بخشی از ایران صفوی محسوب می شدند. در طول پنج جنگ روس و ایران، اداره این سرزمین ها بین دو امپراتوری دست به دست می شد. بین جنگ های دوم و سوم روسیه و ایران، دوره ای بود که در آن تعدادی پیمان ها میان امپراتوری روسیه و ایران و همچنین بین دو طرف و امپراتوری عثمانی منعقد شد. علاقه عثمانی ها به این سرزمین ها، جنگ ها را پیچیده تر می کرد و هر دو طرف در طول جنگ ها در نقاط مختلف با امپراتوری عثمانی متحد می شدند. پس از پیمان ترکمنچای، که به جنگ پنجم روسیه و ایران پایان داد، ایران بخش زیادی از خاک ماوراء قفقاز خود را به امپراتوری روسیه واگذار کرد. روابط پیش از جنگ. روابط اقتصادی. قدیمی ترین اسناد روابط رسمی روسیه و ایران نشان می دهد که در سال ۱۵۲۱ میلادی، شاه اسماعیل یکم ا
ز دودمان صفوی فرستاده ای دیپلماتیک نزد تزار واسیلی سوم فرستاد. با این حال، روابط تجاری آن ها بسیار کم بود، و اغلب این روابط با تاتارها صورت می گرفت، زیرا تاتارها به عنوان واسطه های بازرگانی عمل می کردند. روسیه خان نشین های کازان و آستراخان را به ترتیب در سال ۱۵۵۲ و ۱۵۵۶ میلادی ضمیمه قلمرو خودش کرد، تا مسیر تجاری ولگا را به قفقاز و دریای کاسپین گسترش دهد. از نقاط مهم این مسیر تجاری، گیلان و دربند به عنوان خاستگاه راه های تجاری دریایی و زمینی بین روسیه و ایران، و مراکز تجاری آستراخان و شاماخی بود. شاماخی به ویژه محل تجارت بازرگانان زیادی از روسیه بود: ابریشم، چرم، ظروف فلزی، خز، موم و پیه. بازرگانان ایرانی در روسیه تجارت می کردند و به نیژنی نووگورود و کازان می رفتند که به مراکز تجاری تبدیل شده بودند. در سال ۱۵۵۵ میلادی، شرکت مسکووی یا روسیه تنها با هدف تجارت زمینی با ایران ایجاد شد. در سال ۱۵۶۲ میلادی، ایالت شیروان برای برقراری روابط تجاری رسمی به روسیه فرستاده ای فرستاد. شاماخی متعاقباً همین کار را در سال ۱۶۵۳ میلادی انجام داد. اولین ایرانی هایی که به کار تجارت با روسیه پرداختند، ارمنی های جلفا در شمال ایران ب
ودند. جلفا حلقه مهمی در مسیر تجاری روسیه و ایران بود که از گیلان سرچشمه می گرفت. در سال ۱۶۰۴ میلادی، شاه عباس بزرگ جمعیت قابل توجهی از ارامنه را از جلفا به پایتخت تازه تأسیس خود، اصفهان، اسکان داد و به آن ها حقوق تجاری اعتبار داد، مالیات ها را کاهش داد و آزادی مذهبی اعطا کرد. در طول قرن شانزدهم، روابط دیپلماتیک ایران اغلب با فرستادگان بازرگانی همراه بود که اجناس ابریشم و فلزی را به روسیه می فرستادند. در مقابل، روسیه خز، شاهین و حیوانات وحشی فرستاد. در واقع مخمل، تافته و ابریشم کاشان، اصفهان و یزد بیش از هفتاد درصد کالاهای حمل شده به روسیه در قرن شانزدهم را تشکیل می دادند. در سال ۱۶۱۶ میلادی، یک هیئت دیپلماتیک در مسکو وعده های حمایت از بازرگانان ایرانی را که در روسیه تجارت می کردند، تضمین کرد. بازرگانان ایرانی در روسیه اغلب نمایندگان دیپلماتیک را همراهی می کردند. اما بازرگانان روسی در گیلان و اردبیل مرتباً مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند و یوسف خان والی شامخی از حمایت از بازرگانان روسی خودداری می کرد. صادرات ابریشم در اوایل قرن هفدهم همچنان بالا بود. در سال ۱۶۲۳، بیش از ۲۰۰۰ کیلوگرم ابریشم از آستراخان به شهرها
ی سراسر امپراتوری روسیه حمل شد. با این حال، در زمان شاه صفی اول، صادرات رسمی کاهش یافت و تجارت تجاری خصوصی جایگزین آن شد. در سال ۱۶۳۴، هیچ تجارتی ثبت نشد و هیچ کالایی حمل و نقل نشد. دو سال بعد، تجارت بار دیگر به دلیل طاعون متوقف شد، اما تجارت از سر گرفته شد و به طور قابل توجهی رشد کرد. در سال ۱۶۷۶، ۴۱۰۰۰ کیلوگرم ابریشم از ایران به روسیه صادر شد. روابط سیاسی. از سال ۱۴۶۴ تا ۱۴۶۵ تزار ایوان سوم فرستاده ای به شاماخی فرستاد تا ائتلافی ضد عثمانی ایجاد کند. این علاقه به اتحاد ضد عثمانی تا قرن شانزدهم ادامه یافت و در دوران سلطنت شاه عباس اول، ایران سیاست خارجی قوی ضد عثمانی را حفظ کرد. فروپاشی مسکووی در زمان مشکلات پیش از به قدرت رسیدن دودمان رومانوف به تاج و تخت روسیه در سال ۱۶۱۳ روسیه را تضعیف کرد به طوری که ایران تمرکز سیاست خارجی خود را به اروپای غربی برای یک ائتلاف ضد عثمانی معطوف کرد. شاه عباس اول به امید اتحاد ضد عثمانی در مجارستان با [[پادشاهی هابسبورگ|هابسبورگ های اتریش[] ارتباط برقرار کرد. در اواخر قرن شانزدهم، روسیه لشکرکشی به [[شمخالات ترکی]]، که بر شمال داغستان حکومت می کرد و تابع اسمی ایران بود، آغاز ک
رد. نیروهای روسی دربند، داغستان و باکو را اشغال کردند و در جنوب رودخانه ترک دژهایی ساختند. با این حال، ایرانی ها از ترس به خطر افتادن ائتلاف ضد عثمانی، در به چالش کشیدن این ادعاهای ارضی محتاط بودند. بین سال های ۱۵۹۸ و ۱۶۱۸، روس ها در پاسخ به درخواست های کمک نظامی علیه امپراتوری عثمانی، نمایندگان زیادی را به ایران فرستادند. در سال ۱۶۱۲ شاه عباس اول عهدنامه نصوح پاشا را با امپراتوری عثمانی برای پایان دادن به جنگ های عثمانی و ایران امضا کرد. این معاهده بی طرفی ایران را در مورد روابط روسیه و عثمانی قید می کرد. تجارت در شاماخی پس از امضای این معاهده به شدت کاهش یافت، زیرا پیروزی صفویه بر عثمانی در سال ۱۶۱۸ نیاز به کمک روسیه را نفی کرد. در دهه ۱۶۳۰ مجدداً خصومت ها بین ایران و امپراتوری عثمانی آغاز شد تا امضای صلح زهاب در سال ۱۶۳۹، که منجر به احتیاط دیپلماتیک ایرانی ها به دلیل تمایل به عدم دشمنی با امپراتوری عثمانی شد. جنگ اول روسیه و ایران (۱۶۵۱–۱۶۵۳). در سال ۱۶۴۵ بین قزاق های روسی و لزگین ها که تابع ایرانیان محسوب می شدند، ناآرامی به وجود آمد. این تنش ها عمدتاً در امتداد مرز [[گرجستان]] و [[داغستان]] متمرکز بود. ی
ک نامزد مورد حمایت روسیه رهبری داغستان را بر یک نامزد ایرانی به دست آورد. در سال ۱۶۴۷، خسرو خان، والی ایالت شیروان، به والی [[آستراخان]] شکایت کرد که قزاق های آستراخان و تارکی مرتکب یک سری سرقت ها شده اند. او تهدید کرد که اجناس بازرگانان روسی را در شاماخی مرکز استان شیروان مصادره خواهد کرد و علیه قزاق ها اقدام نظامی خواهد کرد. مقامات روس به این اقدام اعتراض کردند و از شاه خواستند خسرو خان را مجازات کند. شاه هیچ اقدامی نکرد و در سال ۱۶۴۹، خسرو خان نامه دیگری فرستاد و هشدار خود را مجدداً اعلام کرد. تنش بین کشورها زمانی تشدید شد که در سال ۱۶۵۰ قزاق ها کاروانی را که اجناس شیروان و داغستان را حمل می کرد سرقت کردند و چندین نفر کشته شدند. روسها پادگانی را بر روی رودخانه [[سولاک]] گسترش دادند و چندین پادگان دیگر را بر روی رودخانه تِرِک ساختند، از جمله یک پادگان در حمایت از [[تهمورث خان گرجی|تهمورث خان گرجی]]، حاکم مخلوع خارتلی-کاختی. این گسترش به قلمرو ایران و حمایت از تهمورث خان خشم [[شاه عباس دوم]] را برانگیخت، زیرا تهمورث خان توسط شاه خلع شد. در سال ۱۶۵۳ شاه به والیان [[اردبیل]]، [[ایروان]]، [[قره باغ]]، [[استرآبا
د]] و بخش هایی از [[آذربایجان]] دستور داد تا به کمک خسروخان نیرو بفرستند. نیروهای بیشتری توسط فرماندار [[دربند (روسیه)|دربند]]، شمخالات ترکی و حاکم کارا قایتاق کمک کردند. این سپاهیان روسها را از قلعه بیرون رانده و آن را به آتش کشیدند. در همان سال، فرستاده ای به رهبری شاهزاده ایوان لوبانوف روستوفسکی روسیه به ایران سفر کرد تا از والی شاماخی در امور داغستانی دخالت نکند و خسارات وارده را جبران کند و تمامی بازرگانان روسی آزاد شوند. این درگیری بر سر گرجستان و داغستان بر روابط تجاری بین کشورها تأثیر گذاشت. در سال ۱۶۵۱، ۱۳۸ عدل [[ابریشم|ابریشم ایرانی]] به دلیل کمبود تقاضا در [[آستراخان]] ذخیره می شد. پیمان ایران-روسیه (۱۷۱۷). آرتمی پتروویچ وولینسکی به عنوان فرستاده ای به اصفهان فرستاده شد تا قراردادی تجاری ببندد که به روسیه انحصار تجارت ابریشم ایران را می داد. در این مأموریت او همچنین اطلاعاتی در مورد منابع، جغرافیا، زیرساخت، نظامی و سایر نقاط قوت فارسی جمع آوری کرد. به او دستور داده شد که روسیه را به عنوان متحد ایران و [[امپراتوری عثمانی]] را به عنوان دشمن آنها برجسته کند. هنگامی که یک لشکرکشی روسی به رهبری شاهزاده
بکویچ-چرکاسکی در ساحل شرقی دریای خزر در [[خیوه]] فرود آمد، ایرانیان با طرف فرستاده دشمنی کردند. ولینسکی به تزار گزارش داد که ایران در آستانه فروپاشی است. وی همچنین توصیه کرد که استان های گیلان، مازندران و استرآباد به دلیل ظرفیت تولید ابریشم به روسیه ملحق شوند. دوره قاجاریه. [[جنگ های ایران و روسیه در دوره قاجار]] منابع. [[رده:تاریخ ارمنستان]] [[رده:تاریخ ایران]] [[رده:تاریخ جمهوری آذربایجان]] [[رده:تاریخ داغستان]] [[رده:تاریخ قفقاز]] [[رده:تاریخ گرجستان]] [[رده:تاریخ نظامی ارمنستان]] [[رده:تاریخ نظامی جمهوری آذربایجان]] [[رده:جنگ قفقاز]] [[رده:جنگ های ایران و روس|جنگ های ایران و روس]] [[رده:جنگ های روسیه تزاری]] [[رده:چرکس]] [[رده:خانات قفقاز جنوبی]] [[رده:خانات قفقاز شمالی]] [[رده:رقابت های ژئوپولیتیک]]
بوته، بوته چینی، بوته آهنگری یا کروزه چینی ظرف یا محفظه ای فلزی یا سرامیکی است که می توان در آن فلزات یا سایر مواد را ذوب کرد یا تحت دماهای خیلی بالا قرار داد. با اینکه به صورت سنتی این بوته ها از خاک رس ساخته می شدند، آنها را می توان از هر ماده ای که دمای خیلی زیاد را تحمل می کند ساخت. برای مثال آلومینا، کوارتز، گرافیت، کرندوم. بوته ظرفی به شکل مخروط ناقص است که از ماده ای نسوز، عموماً گرافیت یا کاربید سیلیکون، ساخته شده باشد و برای استفاده در دمای بالا به کار رود. این ابزار می تواند چینی، گرافیتی و سفالی باشد. از این ابزار برای تعیین آب تبلور نمک ها، ذوب مواد با دمای ذوب بالا و همچنین در شیمی تجزیه برای خشک کردن یا پخت مواد در کوره استفاده می شود. بوته های چینی بر روی پایه هایی در دسیکاتور قرار گرفته و برای جلوگیری از اتلاف انرژی، در دسیکاتور با روغنی چفت می شود و باعث می شود دمای بسیار بالایی در دسیکاتور ایجاد شود. بوته های آهنگری در طول تاریخ با مواد مختلفی ساخته شده اند. در گذشته بیشتر از جنس خاک رس بوده اند ولی امروزه بوته های آهنگری را از جنس فولاد یا سرامیک می سازند و از آنها برای انتقال مذاب در دمای
بالا استفاده می کنند. جنس بوته های آهنگری باید به گونه ای باشد که در دمای بالا، یعنی در دمایی که فلز مذاب است، ذوب نشود. تاریخچه. قدیمی ترین بوته های آهنگری یافته شده مربوط به هزارهٔ پنجم و ششم قبل از میلاد مسیح بوده و مربوط به اروپای شرقی و ایران است. در دورهٔ کالکولیتیک، بوته های آهنگری به کمک لوله های دمنده گرم می شده اند. در این زمان از بوته های کم عمق ساخته شده از خاک رس برای ذوب مس استفاده می کرده اند. این بوته های آهنگری معمولاً از جنس نسوز نبوده و با سایر سرامیک های آن زمان تفاوتی نداشته اند. در زمان کالکولیتیک بوته های آهنگری تغییرات جزئی ای کردند که باعث شد بتوان راحت تر آن ها را حمل کرده و ریخته شوند. عمل ریخته گری فلز به دوره های بسیار دور باستان بازمی گردد. به طوری که بوته های آهنگری پیدا شده در اردن نشان می دهد که آن ها با ایجاد تغییراتی در دستگیرهٔ بوتهٔ آهنگری حمل و نقل آن را ساده تر کرده بودند. در این مناطق از بوته های آهنگری بیشتر برای جداسازی ناخالصی از سنگ معدن فلزات استفاده می شده است. انواع دیگری از بوته. بوته ها امروزه بیشتر برای نگهداری ترکیبات شیمیایی در دمای بالا و در آزمایشگاه ها اس
تفاده می شود. این بوته ها اندازه های مختلفی داشته و معمولاً دارای درپوش نیز هستند. آن ها هنگامی که گرم می شوند، در یک مثلث رس لوله ای نگهداری می شوند که خود در بالای سه پایه نگهداری می شود. بوته ها همچنین در تجزیه و تحلیل شیمیایی (تجزیه و تحلیل جرم آنالیت و مشتقات آن) مورد استفاده قرار می گیرند. در تجزیه و تحلیل شیمیایی وزنی، نمونه یا محلول را روی کاغذ صافی مخصوص می ریزند تا رسوبات از محلول یا نمونهٔ مورد نظر جدا شود. بوته و درب آن را روی ترازو می گذارند و جرم بوتهٔ خالی به همراه درب آن را اندازه می گیرند. سپس مواد جداشده به همراه کاغذ صافی بر روی بوته قرار می گیرد و گرم می شود تا مواد فرار و رطوبت باقی مانده از آن جدا شود. در این مرحله از فرایند پس از گرما دادن، کاغذ صافی نیز به طورکامل می سوزد. بوته به همراه در و محتویات آن در یک desiccator خنک می شوند. پس از اینکه بوته با دمای اتاق همدما شد، جرم آن را با ترازو اندازه می گیرند، در دمای بالا جریان هوای اطراف ترازو باعث می شود تا عدد نشان داده شده اشتباه باشد. جرم بوتهٔ خالی به همراه در آن از مقدار اندازه گیری شده کم می شود تا جرم خالص محتویات باقی مانده در ب
وته به دست آید. نوع دیگری از بوته ها، بوتهٔ گوچ نامیده می شوند. این بوته ها به افتخار مخترع آن، فرانک آستین گوچ به این نام گوچ نام گذاری شده اند. در کف بوته های گوچ سوراخ های ریزی وجود دارد که بیشتر برای فیلتراسیون مورد استفاده قرار می گیرد. بوته های آهنگری در گذشته. در عصر آهن و برنز بوته های آهنگری بیشتر برای ذوب مس و قلع و ترکیب کردن آن ها برای تولید برنز استفاده می شده است. در روم باستان نوآوری های بر روی بوته ها صورت گرفت که با استفاده از آن می توانستند آلیاژهایی جدید را تولید کنند. در این زمان و دوره شکل بوته های آهنگری و نحوهٔ ذوب و گرمایش آن ها تغییر کرد. بوته ها به جای شکل گرد و نوک تیز بیشتر به شکل مخروطی ساخته می شدند و برخلاف بوته های گذشته که شکل نامنظمی داشتند و از بالا گرم می شدند، این بوته ها از پایین گرم می شدند. در برخی موارد این بوته ها دیواره های نازک تری داشته و خاصیت نسوز بودن داشته اند. در زمان روم باستان از فرایند cementation برای ساخت برنج استفاده می کرده اند. در این فرایند، از ترکیب یک فلز و یک گاز برای تولید آلیاژ استفاده می شده است. برنج از ترکیب مس و اکسید روی ساخته می شود. در این
فرایند، دما تا ۹۰۰ درجهٔ سلسیوس بالا می رود و اکسید روی به گاز تبدیل و تبخیر می شود و سپس این گاز با مس مذاب ترکیب شده و پس از سردشدن آلیاژ برنج را می سازند. واکنش فلز برنج باید در ظرفی در بسته انجام شود، اگر واکنش در ظرف در بسته نباشد، بخارات روی می توانند خارج شده و در واکنش شرکت نکنند؛ بنابراین باید از بوته هایی استفاده کرد که دارای درپوش بوده تا از خروج گاز روی از روی سطح مس مذاب جلوگیری کند. رومیان به کمک این بوته های در بسته می توانستند فضای مناسب برای انجام واکنش میان مس و بخار اکسید روی را ایجاد کنند تا آلیاژ مورد نظر ساخته شود. در زمان قرون وسطی از بوته های آهنگری برای برای ساخت مس و آلیاژهای مس مانند برنز استفاده می شد. این بوته های آهنگری دارای دیواره های نازک و همچنین کف مسطح بودند که بتوانند به راحتی در داخل کوره قرار گرفته و حرارت ببینند. در اواخر قرون وسطی با آمدن سرامیک ها، بوته های آهنگری ساخته شده نیز تغییر کردند. در قرون وسطی فناوری ساخت آلیاژ برنج تغییر زیادی نکرد و با همان بوته های در دار گذشته مردم آلیاژ برنج تولید می کردند. روند انجام فرایند سیمان کاری نیز در زمان قرون وسطی همچون بوته