Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مهدی سلطان (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده است.
نومهن، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۵ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
یوسف آباد (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
چرمی (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده است.
جوقان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا دارای یک دبستان است دبستان امام حسین علیه السلام دارای یک مسجد است مسجد امام رضا علیه السلام دارای یک پارک است پارک شهید تهرانی مقدم جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۵ نفر( 45خانوار) بوده است.
چنبرغربال (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
حاجی آباد (گلبهار)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
حسین آباد ناسی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
حیطه طلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت ۳۰۰ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
دستگرد (گلبهار)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۶۵خانوار) بوده است.
زناقل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۹ نفر (۵۱خانوار) بوده است.
عباس آباد جنگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کرنگان (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۴ نفر (۶۸خانوار) بوده است.
گلک (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۴۱خانوار) بوده است.
محمدحسن بیگ، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
مومن آباد (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
نجم آباد (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
گلم (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
اسجیل روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. نام این روستا در ادوار مختلف به اشکال زیر نیز تلفظ می شده است: سجیل ، اسکل ، اسکیل ، اِستگل اهالی روستا ، بر این باور هستند که نام اصلی این روستا ، ایست گل به معنای ایستگاه گل است ، که پس از حمله اعراب به ایران و تسلط بر این مکان ، جای حرف گ ، حرف ج جایگزین کردیده و به نام اسجیل شناخته میشود ، اما در بیان عامیانه به آن اِستگل گفته میشود این روستا بازمانده گورمکان بزرگ می باشد که جمعیت عظیمی را در اعصار دور در خود جای داده بود و اینک تنها روستای سجیل و گلمکان از آن شکوه و عظمت بجای مانده است لیکن وجود گورستان های بزرگ با متوفیان بی شمار ها در منطقه گورمکان حکایت از گذشته پررونق ودرخشانی در منطقه دارد . اسجیل تنها روستای چناران و گلبهار میباشد که آثار دژ نظامی با چهار برج دیدبانی در آن وجود دارد که این نشان دهنده اهمیت نظامی و لجستیکی این مکان میباشد جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۸۷ نفر (۳۳۹خانوار) بوده است.
سلمان آباد روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی است. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
احمدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۵ نفر (۱۳۰خانوار) بوده است.
دولت آباد (گلبهار)، روستایی از توابع بخش گلمکانِ شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا تا قبل از سال ۱۳۹۹, از توابع شهرستان چناران بوده است. دولت آباد، نگین سبز در دامان کوهستان در ۴۵ کیلومتری غرب مشهد، جایی میان آغوش کوه های سر به فلک کشیده و در دل طبیعتی بکر و روح نواز، روستای زیبای دولت آباد آرام گرفته است. نام قدیمی آن خرم دره می باشد سد دولت آباد همچون آینه ای فیروزه ای در دل طبیعت می درخشد و رودخانه ی زلالی که از دل کوه می جوشد، با صدای آرام بخش خود روح هر رهگذری را نوازش می دهد. درختان سر به فلک کشیده و باغ های انبوه میوه، روستا را به بهشتی کوچک بدل کرده اند. تماشای شکوفه های بهاری، خنکای نسیم تابستانی، برگ ریزان پاییزی و سپیدی برف در زمستان، هر بار حسی تازه به جان می ریزد. در نزدیکی این روستا، پیست اسکی شیرباد و تپه ی کوه نخود فرصت هایی ناب برای کوهنوردی، اسکی، و ماجراجویی در دل طبیعت فراهم کرده اند. دولت آباد نه تنها مقصدی برای آرامش است، بلکه مکانی ست برای تجربه ی ناب زندگی روستایی، دور هیاهوی شهر و در دل طبیعتی بکر و دل انگیز. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس
سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۵ نفر (۱۹۴خانوار) بوده است.
کاهو یا کهو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در نزدیکی دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۸ نفر (۲۳۳خانوار) بوده است. آب و هوا. این روستا به مانند روستاهای اطراف مشهد، روستایی ییلاقی با زمستان هایی سرد و تابستان هایی گرم می باشد. این روستا دارای چندین رودخانه می باشد که تمامی آن ها فصلی بوده و در تابستان ها نسبتاً خشک می شوند.این وضعیت با توجه به خشکسالی های سالیان اخیر، تشدید گردیده است. مسیر رفتن به روستا. راه اصلی رفتن به روستا از جاده سنتو(بعد پیچ ساغروان) بوده؛ اما مسیرهای دیگری نیز موجود می باشد. از شاندیز به سمت گراخک بعد از کلاته ابراهیم آباد به کاهو خواهید رسید ، فاصله شاندیز تا کاهو حدودا 5 کیلومتر است ، که تمام مسیر آسفالت و دارای مناظری زیباست. یکی از نمادهای طبیعی و فرهنگی کاهو، درخت سرو کهن سالی است که در آرامستان مهریوسف قرار دارد. این درخت با نام محلی «سرو نوش آرام» شناخته می شود و بنا بر گزارش ها، بیش از هزار سال قدمت دارد. سرو نوش آرام در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و در فرهنگ محلی نماد پایدا
ری و دیرینگی شمرده می شود. شکل دورنمای این درخت در چشم انداز منطقه، شباهتی به نقشهٔ ایران دارد. در نزدیکی آرامستان، محوطه ای صخره ای با نام «آغل گربه» قرار دارد که به سبب فرسایش طبیعی، اشکال نمادین و منحصربه فردی در آن شکل گرفته است. این مکان در شعر یکی از شاعران محلی با تخلّص «هیچستان» نیز بازتاب یافته است. مشاهیر و بزرگان. مرحوم آقاتی؛ عماد خراسانی(شاعر) مرحوم عباس سازگار (شاعر)
هاشم آباد، روستایی از توابع بخش گلمکان شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۲ نفر (۷۷خانوار) بوده است.
حسین آباد (گلبهار)، روستایی از توابع بخش گلمکان شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چشمه سبز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
خیر آباد (گلبهار)، روستایی از توابع شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
ده نو (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
عاشقان (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
نوروز در قرقیزستان تنها یک روز است که به ۲۹ روز یا ۳۰ روز بودن اسفند بستگی دارد. اگر اسفند ۲۹ روز باشد اول فروردین و اگر ۳۰ روز باشد در روز دوم فروردین برگزار می شود.تاجیکهای قرقیزستان به این روز نوروز میگویند ولی قرقیزها از لفظ ناوروز استفاده میکنند مراسم های نوروز در قرقیزستان. خانواده های قرقیزی از نخستین ساعات صبح روز عید از خانه هایشان بیرون می آیند و در میدان های بزرگ شهر جمع می شوند. در این میدان ها بازارهای موقت ایجاد می شوند که در آن انواع اجناس، خوردنی، پوشیدنی ها و اسباب بازی ها عرضه می شوند.. این مراسم در شهرهای بزرگ ساعت ها به طول می انجامند و مراسمی از قبیل نمایش های سوارکاران با لباس های عشایری و جنگی در حالی که سلاح هایی نظیر شمشیر، خنجر، نیزه، سپر، تیرو کمان با خود حمل می کنند موجب می شود تا مردم زمان را فراموش کنند. غذای نوروزی. غذای نوروزی قرقیزها،سومولوک نام دارد که راجع به تاریخچه آن یک افسانه وجود دارد: یک زن بیوه که توان سیر کردن بچه هایش را نداشت برای آرام کردن بچه هایش چند قلوه سنگ داخل یک دیگ ریخت و ادعا کرد که مشغول پخت غذا است و روز بعد قلوه سنگها تبدیل به غذایی خوشبو شدند و زن و ب
چه ها که سر سفره نشستند احساس کردند که سر سفره جشن نشسته اند از آن روز سومولوک به غذای نوروزی قرقیزها تبدیل شد
در رَحِم () سومین و آخرین آلبوم استودیویی گروه موسیقی راک آمریکایی نیروانا است که در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۳ به وسیلهٔ دی جی سی رکوردز منتشر شد. پس از ورود به جریان اصلی با دومین آلبومشان، "بی خیال" (۱۹۹۱)، نیروانا استیو آلبینی را به کار گرفت تا "در رحم" را ضبط کند، و به سمت صدایی رفت که تداعی کنندهٔ کارهای پیش از آلبوم "بی خیال" بود. اگرچه خواننده و ترانه نویس اصلی گروه، کرت کوبین، عقیده داشت آلبوم «خیلی غیرشخصی» بود، بسیاری از ترانه های آن شامل تلمیح شدید به زندگی شخصی و گرفتاری هایش بود و احساسات افسردگی و نگرانی که در آلبوم پیشین گروه پیش پاافتاده بود را بیان می کرد. این آلبوم طی دو هفته در فوریهٔ ۱۹۹۳ در استودیوی پاچیدرم، کانن فالز، مینه سوتا ضبط شد. پس از اینکه ضبط به پایان رسید، شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه ناشر دی جی سی ممکن است آلبوم را به دلیل سبک تهیه کنندگی آلبینی که خشن و ناهماهنگ با اصول بازرگانی بود، منتشر نکند. این آلبوم به دست باب لودویگ مسترینگ شد تا صدای پسندیده تری هم برای نیروانا و هم برای ناشر آن ها به دست آورد. این گروه سپس تر تهیه کننده اسکات لیت را به کار گرفت تا تک آهنگ های «سراپا عذرخواهی
»، «جعبه قلبی شکل» و «چای پونه» را با وجود مخالفت آلبینی، ریمیکس کند. "در رحم" با موفقیتی تجاری و هنری همراه بود. منتقدان صدای بی پرده و نامتعارفِ آلبوم و اشعار کوبین را تحسین کردند. این آلبوم به صدر جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده و آلبوم های بریتانیا رسید. «جعبه قلبی شکل» و «سراپا عذرخواهی» به صدر جدول ترانه های آلترناتیو "بیلبورد" رسیدند. "در رحم" دارای گواهی نامهٔ ۵ پلاتینی از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) است و ۱۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته است. این آخرین آلبوم نیروانا پیش از خودکشی کوبین در سال ۱۹۹۴ بود. «چای پونه» که پیش از مرگ کوبین به منظور انتشار به عنوان تک آهنگ برنامه ریزی شده بود، در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. پیش زمینه. موفقیت آلبوم قبلی نیروانا که بی خیال نام داشت و توسط یک ناشر سطح بالا منتشر شده بود، باعث شد نیروانا به یکی از جریان های اصلی موسیقی تبدیل شود. برآوردها و انتظارات نسبتاً کمی از این آلبوم می رفت، به طوری که شرکت ضبط گروه، دی جی سی، پیش بینی می کرد که ۵۰٫۰۰۰ نسخه از آلبوم بفروش خواهد رفت. اما بی خیال تبدیل به یک موفقیت تجاری شد و میلیون ها نسخه از آن در سرتاسر
جهان بفروش رسید و باعث شد تا جنبش گرانج که از سیاتل آغاز شده بود و به طور کلی موسیقی آلترنیتیو راک به محبوبیت برسد. با این حال، تمام سه عضو گروه، کورت کوبین که خواننده و گیتاریست بود، کریست ناواسلیک که نوازنده بیس بود و دیو گرول که درامر گروه بود، بعدها از صدای آلبوم اظهار نارضایتی کردند و از نحوه تولید آن به صورت «بیش از حد جلا داده شده» یاد کردند. در اوایل سال ۱۹۹۲، کوبین به رولینگ استون گفت که مطمئن است که صدای آلبوم بعدی گروه از هر دو جهت عالی خواهد بود، «بعضی از ترانه ها صدای خام تر خواهند داشت و برخی دیگر هم صدای لعاب دار عامه پسندانه تری خواهد داشت و مشابه آلبوم قبلی بی خیال تک قطبی نخواهد بود. کوبین شروع کار بر روی آلبوم را در تابستان ۱۹۹۲ در نظر گرفته بود. با این حال، گروه از انجام این کار در این زمان ناتوان بود، چرا که کوبین و دیگر اعضای گروه در شهرهای مختلفی زندگی می کردند و کوبین و همسرش کورتنی لاو منتظر بدنیا آمدن دخترشان که فرانسیس بین نام نهاده شد، بودند. دی جی سی امیدوار بود که آلبوم جدید گروه برای اواخر سال ۱۹۹۲ آماده باشد. با این حال، از آنجا که تولید آلبوم به کندی پیش می رفت، آنها آلبوم گر
دآوری شده Incesticide را منتشر کردند. کوبین در یک مصاحبه با ملودی میکر در ژوئیه ۱۹۹۲ به روزنامه نگار انگلیسی Everett True گفت که علاقه مند است با Jack Endino (که تهیه کنندگی اولین آلبوم گروه به نام ضدعفونی را بر عهده داشت) و Steve Albini (خواننده اصلی گروه نویز راک بیگ بلک و تهیه کننده تعدادی آلبوم در سبک ایندی) مراحل ضبط و تهیه آلبوم را به انجام برساند. کوبین اظهار داشت که او بهترین برداشت ها در جلسا ضبط را برای قرارگرفتن در آلبوم بعدی گروه انتخاب خواهد کرد. در اکتبر ۱۹۹۲، نیروانا در یک نشست آزمایشی با Endino در سیاتل چندین ترانه ضبط کرد که عمدتاً بی کلام بودند بسیاری از این ترانه ها قرار بود بعدها در آلبوم بعدی گروه به نام در رحم دوباره ضبط شوند. Endino به یاد می آورد که گروه از او نخواست تا تهیه کنندگی جلسات ضبط بعدی را هم برعهده بگیرد، اما اشاره کرد که اعضای گروه مدام در حال مذاکره با آلبینی برای ضبط آلبوم بودند. گروه نیروانا در ژانویه ۱۹۹۳ که در توری در برزیل بود، چند دموی دیگر هم ضبط کرد. یکی از ترانه هایی که در این جلسه ضبط شد، بداهه نوازی طولانی Gallons of Rubbing Alcohol Flow Through the Strip بود که
به صورت یک ترک مخفی در نسخه های غیر آمریکایی آلبوم «در رحم» جاسازی شده بود. سرانجام نیروانا آلبینی را برای ضبط آلبوم انتخاب کرد. آلبینی در بین موسیقی دادن مستقل آمریکایی به یک فرد پایبند به اصول و خودرای معروف بود. هرچند که گمانه زنی هایی مبنی بر اینکه باند آلبینی را به خاطر اعتبارش در بین موسیقی دانان زیرزمینی انتخاب کرده، وجود داشت، کوبین در سال به مجله ریکوئست گفت که بیشتر به این خاطر می خواستم با او کار کنم که او دو تا از آثار ضبط شده توسط او را بسیار دوست داشتم و آن ها Surfer Rosa از Pixies و Pod از The Breeders بودند. با الهام گیری از آن آلبوم ها، کوبین می خواست از تکنیک ضبظ کردن آلبینی که چندین میکروفون را در بخش های مختلف اتاق قرار می داد تا صدای طبیعی اتاق ضبط شود استفاده کند، کاری که تهیه کنندگان قبلی نیروانا مخالف انجام آن بودند. چند ماه قبل از اینکه حتی باند به آلبینی پیشنهاد ضبط را ارائه دهد، شایعاتی مبنی بر اینکه او برای ضبط آلبوم در نظر گرفته شده پخش شده بود. آلبینی تکذیب نامه ای به مطبوعات انگلیسی مرتبط با موسیقی ارسال کرد و مشارکت خود در ضبط آلبوم را تکذیب کرد و اظهار داشت که تنها یک تماس از
طرف منیجر نیروانا در مورد پروژه داشته است. هرچند که او گروه نیروانا را «R.E.M به همراه یک fuzzbox» و «یک خواننده عادی از سیاتل» تصور می کرد، آلبینی به زندگی نامه نگار نیروانا Michael Azerrad گفت که او پیشنهاد ضبط را به این خاطر پذیرفته که گروه نیروانا را «مشابه بقیه خورده گروه هایی که با آنها کار می کرد»، تصور می کرده. قبل از شروع جلسات ضبط آلبوم، گروه نیروانا یک نوار از دموهایی که در برزیل ضبط شده بود را برای آلبینی فرستاد. آلبینی هم در برگشت برای کوبین یک کپی از آلبوم Rid of Me از PJ Harvey را فرستاد تا به کوبین نشان دهد که استودیویی که قرار است ضبط در آنجا صورت گیرد چگونه خواهد بود. ضبط. اعضای گروه نیروانا به همراه آلبینی تصمیم گرفتند که تمام مراحل ضبط را در عرض دوهفته به پایان برسانند. آلبینی که مراقب دخالت های دی جی سی بود، پیشنهاد داد که اعضای باند که هزینه جلسات ضبط را از جیب خودشان پرداخت کنند و آن ها هم این کار را پذیرفتند. کل هزینه استودیو ۲۴٫۰۰۰ دلار آمریکا شد و آلبینی هم ۱۰۰٫۰۰۰ دلار به عنوان دست مزد گرفت. علی رغم پیشنهادهای کمپانی منیجمنت نیروانا، Gold Mountain، آلبینی حاضر به گرفتن دستمزدش به ص
ورت درصدی از میزان فروش آلبوم نشد و حتی حاضر به دریافت حدود ۵۰۰٫۰۰۰ دلار حق تکثیر هم نشد. در حالی که این کار بین تهیه کنندگان صنع موسیقی رایج است، آلبینی از پذیرش حق امتیاز خودداری کرد، چرا که او این کار را زشت و «توهین به هنرمند» می دانست. در فوریه ۱۹۹۳، نیروانا برای ضبط آلبوم به Pachyderm Studio در Cannon Falls, Minnesota رفت. آلبینی تا روز اول ضبط اعضای گروه را ملاقات نکرد، هرچند که او قبلاً با آن ها در مورد نوع آلبومی که می خواستند بسازند صحبت کرده بود. آلبینی گفته که «آنها دقیقاً می خواستند عمل ضبط را طوری انجام دهند که من با آن راحت بودم». گروه در حین ضبط آلبوم در خانه ای در میدان استودیو اقامت گزید. ناواسلیک وضعیت منزوی آنجا را با یک گولاگ مقایسه کرد و اظهار داشت که «اونجا برف باریده بود و ما نمی تونستیم جایی بریم، ما فقط کار می کردیم». در بیشتر جلسه های ضبط، تنها افراد حاضر در جلسه ها همان اعضای گروه، آلبینی و باب وستون بودند. باند برای دی جی سی و Gold Mountain توضیح داد که آن ها هیچ گونه مداخله های در حین ضبط آلبوم نمی خواهند. برای جلوگیری از دخالت ناشر و منیجر گروه، آلبینی سیاست سختی وضع کرد که هرکس
ی به غیر خود از اعضای باند را نادیده بگیرد، آلبینی در این باره گفت هر کسی که با اعضای گروه ارتباط دارد به غیر از خود اعضای گروه «کثیف ترین آشغال هایی هستند که تا حالا دیدم» جلسات ضبط به آهستگی شروع شد اما نهایتاً شتاب گرفت. گروه بدون تجهیزاتشان به Pachyderm Studio آمده بودند و سه روز اولی که آنجا بودند را منتظر رسیدن آلات موسیقی شان با پست بودند. با این حال، وقتی که ضبط کردن در ۱۳ فوریه آغاز شد، کار به سرعت پیش رفت. در بیشتر روزها گروه کار را از حوالی اواسط روز شروع می کرد و برای نهار و شام استراحت می کرد و کار را تا نیمه شب ادامه می داد. کوبین، ناواسلیک و گرول ترک های بی کلام ابتدایی را به صورت گروهی ضبط کردند. گروه این کار را برای همه ترانه ها غیر از ترانه های سریع مانند «بسیار زشت» و «توره» انجام داد و در اینگونه ترانه ها، درامز به صورت مجزا در یک آشپزخانه نزدیک به خاطر محیط طنین انداز آن ضبط شد. آلبینی در اطراف درامز گرول حدود ۳۰ میکروفون کار گذاشت. کوبین ترک های گیتار را به حدود نیمی از ترانه ها اضافه کرد و سپس گتار سولوها و در نهایت ووکال ها را افزود. گروه برداشت های ضبط شده را دور نینداخت و تقریباً همه
چیز را در یک نوار حفظ کرد. آلبینی احساس می کرد که او بیشتر یک مهندس است تا یک تهیه کننده، علی رغم نظرات شخصی اش، او نهایتاً به اعضای گروه اجازه داد تا خودشان برداشت های مورد نظرشان را برای میکس نهایی انتخاب کنند. او گفت، به طور کلی، کوبین می دانست چیزی که در ذهنش بود پذیرفتنی بود و چه چیز پذیرفتنی نبود … او می تواند هرکاری کند تا چیزهایی که به نظر پذیرفتنی نیستند را بهتر کند. طبق گزارش ها کوبین تمام ووکال های خود را ظرف شش ساعت ضبط کرد. گروه عمل ضبط را در شش روز به پایان رساند. کوبین در اوایل اختلافاتی را با آلبینی پیش بینی کرده بود اما فرایند ضبط را «ساده ترین ضبطی که تا به حال داشتند» توصیف کرده بود. تنها یک هفته اختلال در ضبط ایجاد شد که کورتنی لاو به استودیو آمده بود چون که دلش برای کوبین تنگ شده بود. گروه نیروانا، آلبینی و لاو از گفتن جزئیات امتناع کردند، اما دوست دختر وستون که آشپز استودیو بود، اظهار داشت که لاو با انتقاد از کار کوبین و هجوم بردن به هر کسی که آنجا بود، باعث ایجاد تنش شد. فرایند میکس کردن آلبوم در طول پنج روز به پایان رسید. این زمان با توجه به استانداردهایی که نیروانا داشت سریع بود، اما
نه برای آلبینی که قبلاً آلبوم هایی را به طور کامل در ظرف یک یا دو روز میکس کرده بود. در مواقعی که میکس ترانه ها نتایج دلخواه را نداشت، گروه و آلبینی کل روز را به تماشای ویدیوهای طبیعت می نشتند، چیزها را در آتش قرار می دادند و برای سرگرمی تماس های تلفنی شوخی آمیز برقرار می کردند. جلسات ضبط در ۲۶ فوریه به پایان رسید.
ابترش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خنامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
ابدنبال، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مسکون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
احمدآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: جستجوی بیشتر. احمدآباد را در ویکی پدیا بیشتر جستجو کنید
احمدآبادرضوی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۴ نفر (۱۲۸خانوار) بوده است.
احمدی یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قراراند:
احمدیه یا قادیانیه که در هندوستان به صورت رسمی خود را جماعت قادیانی اسلام که ریشه در تعلیمات و زندگی میرزا غلام احمد، بنیان گذار مذهب دارد که ادعای مهدویت و منجی گری می کرد. به این دلیل، در میان تشیع و اهل سنت به عنوان مذهب ای ارتدادی شناخته می شود. مذهب احمدیه از پیروان میرزا غلام احمد، به عنوان «قادیانی»، که نشات گرفته از شهر محل تولد اوست، یاد می کنند. قادیان در گرداس پور پنجاب هند است. جمعیت. آمار درستی از طرفداران این مذهب به دلیل غیرقانونی بودنشان در بعضی از کشورها وجود ندارد. مذهب احمدیه دارای شهرهایی تماماً احمدی نشین در کشورهای هندوستان، پاکستان و بنگلادش است. همچنین با توجه به مهاجرت بسیاری از طرفداران این مذهب به اروپا، آمریکا، کانادا و چند کشور آفریقایی از جمله تانزانیا می توان طرفداران جماعت احمدیه را در حدود ۷ الی ۱۰ میلیون نفر تخمین زد. طبق دانش نامه ی جهانی مسیحیت، احمدیه سریعترین رشد را بین شاخه های اسلام دارد. گفتنی است که در حدود ۲۰۰هزار تن از پیروان مذهب احمدیه نیز در کشور اندونزی زندگی می کنند. محدودیت های مذهبی و مراکز عمده جماعت احمدیه. بعد از اخراج سومین خلیفه جماعت مسلمانان احمدیه از
پاکستان، هم اکنون مرکز این جمعیت در کشور انگلستان قرار دارد و امروزه پنجمین خلیفه جماعت احمدیه در شهر لندن زندگی می کند. طرفداران مذهب احمدیه در ۲ شهر ربوه در پاکستان و قادیان در هندوستان اکثریت مطلق را دارند. در پاکستان طرفداران این فرقه انجام فعالیت های مذهبی و برپایی مساجد خودشان را ندارند و شیوخ سنی و شیعه آن ها را «مرتد» و «گمراه» می خوانند. اما در هندوستان طرفداران تفکر احمدی مشکل ابراز عقاید و فعالیت های مذهبی خودشان را ندارند و در آنجا آزادانه فعالیت می کنند. در انگلستان، استرالیا، کانادا و آمریکا جمعیت احمدیه دارای مساجد و طرفداران زیادی است که اکثر آنان را مهاجرین هندی و پاکستانی تبار تشکیل می دهند. عربستان سعودی برای پیروان جماعت احمدیه روادید سفر حج صادر نمی کند و پیروان مذهب احمدیه حق ورود به اماکن مقدس اسلامی در عربستان سعودی را ندارند. شاخه ها. بعد از مرگ میرزا غلام احمد، که خود را عیسی مسیح دوباره ظهور کرده و مهدی مسلمانان می خواند، پس از مدتی طرفداران وی بر سر چگونگی ادامه نهضت، رهنمود قرآن در مورد ختم پیامبران (۳۳–۴۰) و چگونگی جانشینی وی به دو دسته کاملاً متضاد تقسیم شدند که عبارت بودند از ح
رکت احمدیه لاهور و جماعت مسلمین احمدیه. پیش زمینه. پس از مرگ میرزا غلام احمد در سال ۱۹۰۸، رهبری جماعت احمدیه به دست حکیم نورالدین سپرده شد. پیروان جماعت احمدیه مدعی هستند که وی اسلام شناسی بی همتا بوده و اولین شخصی بوده است که پس از ادعای میرزا غلام احمد مبنی بر مسیح و مهدی موعود بودن با وی در سال ۱۸۸۹ بیعت کرد. پس از مرگ وی در سال ۱۹۱۴ دوره ای از اختلافات و انشعابات در جماعت احمدیه شکل گرفت. حرکت احمدیه لاهور. عده ای از طرفداران وی خواهان تشکیل شورا و هیئتی از اُمنأ برای اداره جماعت احمدیه شدند. طرفداران این طرز فکر با شدید شدن اختلافات مذهبی و عقیدتی با طرفداران خلیفه گری، حرکت احمدیه لاهور را به مرکزیت لاهور تشکیل دادند. گفتنی است که طرفداران حرکت احمدیه لاهور، میرزا غلام احمد را تنها یک شخصیت «اصلاح طلب و آگاه» و محمد را آخرین پیامبر با کتاب و چه بی کتاب خدا می دانند. جماعت احمدیه. طرفداران خلیفه گری که نگاهی کاملاً متفاوت به نقش میرزا غلام احمد داشتند، مدعی شدند که محمد آخرین پیامبر با کتاب خدا و میرزا غلام احمد «مسیح و مهدی موعود» و پیامبر بدون کتاب خدا بوده است. به این ترتیب پس از مرگ حکیم نورالدین برو
ی در سال ۱۹۱۴، طرفداران خلیفه گری، پسر میرزا غلام احمد را به عنوان «خلیفه مسیح و مهدی دوم» برگزیدند. امروزه خلیفه جماعت مسلمین احمدیه به وسیله نمایندگانی از سراسر کشورهایی که دارای جمعیت قابل توجه احمدی است انتخاب می شود و با اینکه اکثر خلفا از فرزندان و نسب میرزا غلام احمد بودند اما در آئین احمدی خلافت به صورت موروثی نیست و در کل خُلفا توسط نمایندگان جماعت احمدی در سرتاسر دنیا و به صورت مادام العمر انتخاب می شوند. آموزه های جمعیت احمدیه. پنج اصل بنیادین جمعیت احمدیه عبارت اند از: توحید، نماز، روزه، زکات و حج قابل ذکر است این جمعیت به چند باور اساسی که باورهای اکثریت قاطع مسلمانان جهان (سنی و شیعه) است اعتقاد ندارند. از آن جمله پیروان مذهب احمدیه پیامبر مسلمانان را واپسین پیامبر نمی دانند و میرزا غلام احمد را به عنوان «منجی بشریت» همچنین «مهدی موعود» و «عیسی مسیح» معرفی می کنند.