Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دانشگاه پاویا یک دانشگاه واقع در پاویا، لمباردی، ایتالیا است که در سال ۱۳۶۱ میلادی تأسیس شده است. این دانشگاه از نه دانشکده تشکیل شده است. تاریخچه و وضعیت کنونی. دانشگاه پاویا یکی از قدیمی ترین دانشگاه های اروپا و همچنین هفدهمین دانشگاه قدیمی جهان است. این دانشگاه در سال ۲۰۱۵ «بهترین دانشگاه» در میان موسسات آموزش عالی مدیوم سایز ایتالیا نام گرفت و در سال ۲۰۱۸، «بهترین دانشگاه ایتالیایی» در زمینه قدرت نسبی رشته پزشکی طبق رتبه بندی آکادمیک دانشگاه های جهان (ARWU) و رنکینگ QS شد. پاویا به علت وجود دانشجویان ایتالیایی و بین المللی زیاد، یک "شهر دانشجویی" یا 'Citta Universitaria' محسوب می شود. جمعیت این شهر نزدیک به ۷۵ هزار نفر گزارش شده است که در حدود ۲۵ هزار نفر آن دانشجو می باشند.
رابی فاولر زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۷۵ میلادی، بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل انگلستان متولد بخش تاکستث لیورپول است. درخشان ترین روزهای بازی او در لیورپول بود که او را مبدل به ششمین گلزن برتر تاریخ لیگ برتر انگلستان کرده است. فاولر در مجموع ۱۸۳ گل برای لیورپول به ثمر رسانده که ۱۲۸ تا از آنها در لیگ برتر بوده (در مجموع ۱۶۲ گل در لیگ برتر به ثمر رساند). او پس از لیورپول در لیدز یونایتد، منچستر سیتی و بلکبرن در لیگ برتر بازی کرد و سپس در ژانویه سال ۲۰۰۶ به لیورپول بازگشت. هواداران لیورپول در دوران بازی فاولر در این باشگاه به وی لقب خدا را داده بودند. او پس از یک سال و نیم باشگاه را ترک کرد و به کاردیف سیتی پیوست. هرچند کاردیف مایل بود دستمزد قرارداد او را در ازای بازی تمدید کند اما فاولر نپذیرفت و با قراردادی سه ماهه به بلکبرن پیوست. از دسامبر ۲۰۱۰ به بعد او در استرالیا و تایلند سال های پایانی فوتبال خود را گذراند. آمار دوران حرفه ای. ۳۹۱||۱۶۶||۳۱||۱۶||۴۴||۳۳||۴۵||۱۵||۵۱۱||۲۳۰ ۵۴||۱۸||۰||۰||۰||۰||۰||۰||۵۴||۱۸ ۶||۱||۰||۰||۰||۰||۲||۰||۸||۱ ۴۵۱||۱۸۵||۳۱||۱۶||۴۴||۳۳||۴۷||۱۵||۵۷۳||۲۴۹ گل های ملی. "به روز شده تا تاریخ ۲۸ ژانویه
۲۰۰۸." افتخارات. به عنوان بازیکن. لیورپول تیم ملی انگلیس
استیو بکشال (جیمز استیون بکشال) (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۷۳) از مستند سازان انگلیسی است. از معروف ترین برنامه های او می توان به ۶۰ جاندار خطرناک اشاره کرد. او با شبکه های جغرافیای ملی، انیمال پلانت و بی بی سی همکاری داشته است.
سید ابوالحسن حافظیان (زاده ۱۲۸۲در مشهد - درگذشته ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۰ در مشهد) از نویسندگان و عرفای معاصر شیعه بود. وی از کودکی توسط پدرش که او نیز به عرفان علاقمند بود در دروس حسنعلی نخودکی اصفهانی (از عرفای معاصر شیعه و مقیم مشهد) حاضر شد. سید موسی زرآبادی و سید مظهر حسین هندی از دیگران استادان وی بودند. سال ها در یکی از حجره های فوقانی صحن عتیق رضوی (صحن انقلاب)- حجره های رو به قبله، در سمت شمال شرقی- به عبادت و ریاضت اشتغال داشت. او به دلیل بیماری فصول سرد سال را به هند عزیمت می نمود که حاصل آن ترویج و گسترش اسلام در آن سامان و از جمله کشمیر بود. قمر غفار ریاست دانشگاه زبان و ادب فارسی دهلی نو معتقد است که حافظیان در کنار میر سید علی همدانی نقش مؤثری در گسترش اسلام در کشمیر داشته است. وی لوح محفوظ را در تپه «صوفی پوره» واقع در دامنه کوه ترال کشمیر، استخراج کرد. وی در هند با دختری ایرانی که پدرش استاد دانشگاه بود (پروفسور میرزا علی نقی شریفی از استادان دانشگاه بمبئی و از نوادگان میر سید علی همدانی) ازدواج کرده و پس از سقوط رضاخان به ایران بازگشت. عزیزالله عطاردی در کتاب «فرهنگ خراسان» بخش طوس در شرح حال او نوش
ته است: سید موسی زرآبادی از جمله استادان او در علوم غریبه بود. خود حافظیان بعدها به یکی از استادان مسلم علوم غریبه تبدیل شد. از جمله اقدامات وی در این سال بازسازی ضریح حرم علی بن موسی الرضا و نصب ضریح جدید در نیمه شعبان ۱۳۷۹ هجری قمری نصب نمود. محمدرضا حکیمی دربارهٔ وی می گوید: محمدرضا حکیمی معتقد است که وی پیرو مکتب تفکیک بوده و به «سلوک شرعی» اعتقاد داشت، و از «سلوک صناعی» به دور بود. مراسم بزرگداشت وی ۱۰ خرداد ۱۳۸۹ در دانشگاه کشمیر برگزار گردید. همچنین بزرگداشت وی در سرای اهل قلم در مرداد ۱۳۹۰ برگزار گردید و از کتاب ارجنامه وی رونمایی شد. وی در رواق دارالسرور (یکی از رواقهای حرم علی بن موسی الرضا) مدفون است.
ریوجی نویوری شیمی دان ژاپنی که همراه با ویلیام نولز به خاطر دستاوردهایشان در زمینه هیدروژن دار کردن کاتالیزوری نامتقارن، به صورت مشترک برنده نیمی از جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۱ را از آن خود نماید. نیمه دیگر جایزه نوبل آن سال، به بری شارپلس، به خاطر واکنش اکسایشی موسوم به شارپلس اختصاص داده شد. زندگی نامه. او در کوبهٔ ژاپن متولد شد و از ۱۲ سالگی پس از شنیدن یک سخنرانی دربارهٔ ویژگی های نایلون به شیمی علاقه مند شد. او برتری شیمی را در قدرت فوق العاده آن در تبدیل مواد بی اهمیت به مواد با ارزش و سودمند می دانست. او مطالعه شیمی را در دانشگاه کیوتو آغاز کرد و نهایتاً پست دکترای خود را در دانشگاه هاروارد گذراند. پس از آن با عنوان استاد تمام به دانشگاه ناگیا آمد. سپس ریاست موسسه پژوهشی ملی RIKEN را با بودجه سالانه ۸۰۰ میلیون دلار به عهده گرفت. از سال ۲۰۰۰ به بعد او چند دکترای افتخاری از دانشگاه های مختلف دریافت کرده است. تحصیلات. به جز یک دورهٔ کوتاه انتهای جنگ جهانی دوم، در یک دبستان وابسته به دانشگاه کوبه مشغول به تحصیل شد. سپس وارد دبیرستان نادا شد. پدر او مسئول پژوهشی یک شرکت شیمیایی بود و همین تأثیر قابل توجهی در ع
لاقه مندی او به شیمی داشت. هنگامی که به مدرسهٔ راهنمایی می رفت همراه پدرش در یک کنفرانس علمی عمومی با موضوع نایلون شرکت کرد و علاقه اش به شیمی شکل تازه تری پیدا کرد. او در زندگی نامه خودنوشتش که در وبگاه نوبل قرار دارد می نویسد: زمینه پژوهشی. نویوری علاقه خاصی به کاتالیز و شیمی سبز دارد.
سُرِش یا پورتامنتو به معنی «حمل»، فنی در اجرای موسیقی است که در آن نوازنده یا خواننده محدوده ای صوتی را به صورت سراندن و با گذر از یک ارتفاع صوتی اجرا می کند. نام غربی آن از عبارت ایتالیایی «portamento della voce» (حمل آوا) گرفته شده است که از سده ۱۷ میلادی رواج یافته است. تقلید از سرش، از همان دوران در ویولن، سازهای بادی و گاهی با استفاده از نت های زینت اجرا می شد.
سلستین فِرنه (۱۸۹۶ - ۱۹۶۶) آموزگار مبتکر فرانسوی بود که روش مدرن تعلیم و تربیت را در فرانسه بنیاد نهاد. او در روستایی در مرز فرانسه و ایتالیا به دنیا آمد و چون خانواده اش تهی دست بودند مخارج مدرسه برایش سنگین بود و مدتی هم مجبور شد ترک تحصیل کند. در جنگ جهانی اول شرکت داشت و به شدت زخمی شد. در مورد وی و همسرش الیسا می گفتند گرایش کمونیستی دارند و از همین رو در آغاز انتقاد وی را به سیستم تعلیم و تربیت فرانسه، به انگیزه های سیاسی نسبت می دادند. زندگی و اندیشهٔ او. فرنه اصرار داشت که دانش آموزان باید با چاپ کردن آشنا بشوند و بتوانند همه پرسشهای خودشان را ارائه دهند. آنان تنها در عمل و با جریان آزمون و خطا است که خود را بازمی یابند و اعتماد به نفس پیدا می کنند. حالا ممکن است آنچه او می گفت نو نباشد اما در قرن پیش و قبل از جنگ جهانی دوم ایده های سلستین فرنه نو بود. دانش آموزان را تشویق به کار جمعی، اعتماد به همدیگر، ضبط فعالیتهای روزانه، تهیه نشریه دیواری و رقابت سازنده با دانش آموزان مدارس دیگر می نمود. به دلیل ایده های نو و آنچه در مورد گرایش سیاسی وی می گفتند، مدتی در بازداشت خانگی (نزدیک کوه آلپ) بود و سفرهای
وی از جمله به شوروی (سال ۱۹۲۵) و دیدار با همسر لنین (نادژدا کوروپسکایا) برایش مسئله ساز شد. او اگرچه سال ۱۹۴۳ به جنبش مقاومت فرانسه پیوسته بود، اما بین سالهای ۱۹۵۰ - ۱۹۵۴، از سوی شماری از کمونیست های فرانسوی هم مورد انتقاد قرار گرفت چون به زعم آنان سلستین فرنه، روش های ایدآلیستی را به آموزش و پرورش کشانده است. وی در زمینه تعلیم و تربیت مدرن کتبی را رشته تحریر درآورد. روش او با آموزه های ماکارنکو روسی و یانوش کورچاک لهستانی و مونته سوری ایتالیایی بی شباهت نبود. هم اکنون در کشورهای اروپایی مدارسی به نام وی موجود است. سلستین فرنه به مشاهده و تجربه، آزمون و خطا و روش و تعالیم رنه دکارت و فرانسیس بیکن بها می داد. او با دانش آموزان به طبیعت می رفت و کلاس هایش همان جا آغاز می شد. منابع. Website of the French Freinet Movement https://web.archive.org/web/20110812045717/http://freinet.org/icem/ - Website of the International Freinet Movement F.I.M.E.M. (Fédération Internationale du Movement de l'Ecole Moderne): https://web.archive.org/web/20150814065643/http://www.freinet.org/ - Website of the French Freinet Movement i
n Brasilia: https://web.archive.org/web/20010804222042/http://www.rio.com.br/~eric/fre.htm
پادشاهی پروس از ۱۷۰۱ تا ۱۹۱۸ یک پادشاهی آلمانی و بخش اصلی امپراتوری آلمان بود. پادشاهی پروس یکی از دو قدرت اصلی آلمانی نژاد در کنار پادشاهی اتریش بود که سال ها در رقابت با اتریش برای به دست آوردن سرزمین های بیشتر در اروپای مرکزی قرار داشت، در سال ۱۸۶۱ ویلهلم یکم به پادشاهی پروس رسید و توانست با کمک صدر اعظم مشهورش بیسمارک بیشتر سرزمین های آلمانی نژاد را متحد کند و سلطه امپراتوری اتریش بر اروپای مرکزی را خاتمه داده و امپراتوری واحد آلمان را تأسیس نماید. پادشاهان پروس از خاندان هوهنزولرن بودند. پروس از زمان پادشاه شدن، از طریق اسلاف خود، براندنبورگ-پروس، که تحت سلطه فردریک ویلیام، به عنوان "انتخاب کننده بزرگ" شناخته شد، یک قدرت نظامی بود. پروس با هدایت فریدریش دوم، پادشاه پروس، معروف به فردریک بزرگ، که سومین پسر فریدریش ویلهلم یکم بود، به قدرت رسیدن خود ادامه داد. فردریک بزرگ در آغاز جنگ هفت ساله نقش مهمی ایفا کرد، جنگ های خود را در برابر اتریش، روسیه، فرانسه و سوئد برگزار کرد و پروس را در ایالات آلمان تأسیس کرد و همچنین کشور را به عنوان یک قدرت بزرگ اروپایی تأسیس کرد. پس از آشکار شدن قدرت پروس، این کشور به عنو
ان یک قدرت بزرگ در میان ایالات آلمان در نظر گرفته شد. در طول صد سال آینده پروس در بسیاری از نبردها و بسیاری از جنگ ها پیروز شد. پروس به دلیل قدرت خود به طور مداوم سعی در متحد کردن همه ایالت های آلمان (به استثنای کانتون های آلمان در سوئیس) تحت حاکمیت خود داشت، و اینکه آیا اتریش در چنین دامنه یکپارچه آلمانی قرار خواهد گرفت یا نه یک سؤال مداوم بود. پس از جنگ های ناپلئونی به ایجاد کنفدراسیون آلمان، مسئله وحدت ایالات آلمان باعث وقوع چندین انقلاب در سرتاسر ایالت های آلمان شد و همه ایالت ها مایل به داشتن قانون اساسی خود بودند. تلاش ها برای ایجاد یک فدراسیون بی نتیجه ماند و کنفدراسیون آلمان در سال ۱۸۶۶ هنگامی که جنگ بین دو کشور قدرتمند عضو آن، پروس و اتریش آغاز شد، فروپاشید. کنفدراسیون آلمان شمالی، که از سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۱ به طول انجامید، اتحادیه نزدیکتر بین کشورهای همسو با پروس ایجاد کرد در حالی که اتریش و بیشتر آلمان جنوبی مستقل بودند. کنفدراسیون آلمان شمالی بیشتر به عنوان اتحاد قدرت نظامی پس از جنگ اتریش و پروس دیده می شد اما بسیاری از قوانین آن بعداً در امپراتوری آلمان مورد استفاده قرار گرفت. امپراتوری آلمان از سال
۱۸۷۱ تا ۱۹۱۸ با اتحاد موفقیت آمیز همه کشورهای آلمان تحت سلطه پروس ادامه یافت؛ این امر به دلیل شکست ناپلئون سوم در جنگ فرانسه و پروس در سالهای ۱۸۷۰–۷۱ بود. جنگ همه دولت های آلمان را در برابر یک دشمن مشترک متحد کرد و با پیروزی موجی عظیم از ناسیونالیسم به وجود آمد که نظر برخی از کسانی را که مخالف اتحاد بودند، تغییر داد. در سال ۱۸۷۱، آلمان منهای اتریش و سوئیس به یک کشور واحد پیوست و پروس قدرت برتر آن بود. پروس سلف قانونی رایش متحد آلمان (۱۸۷۱–۱۹۴۵) تلقی می شود و به عنوان یک جد مستقیم جمهوری فدرال آلمان امروزی محسوب می شود. لغو رسمی پروس، که در ۲۵ فوریه ۱۹۴۷ توسط فیات شورای کنترل متفقین انجام شد، به یک سنت ادعایی پادشاهی به عنوان حامل نظامی گری و واکنش اشاره داشت و زمینه را برای استقرار فعلی ایالات آلمان فراهم کرد. با این حال، ایالت آزاد پروس (Freistaat Preußen)، که پس از لغو پادشاهی پروس در پس از جنگ جهانی اول به وجود آمد، تا زمان کودتای ملی گرایانه ۱۹۳۲ معروف به Preußenschlag یک نیروی عمده دموکراتیک در وایمار آلمان بود. پادشاهی میراث فرهنگی قابل توجهی برجای گذاشت، امروزه به ویژه توسط بنیاد میراث فرهنگی پروس (St
iftung Preußischer Kulturbesitz (SPK))، که به یکی از بزرگترین سازمانهای فرهنگی در جهان تبدیل شده است، تبلیغ می شود. تأسیس. فردریک، مارگراو از آنسباخ، در اختلاف ۱۴۱۰ با جوبست موراویایی برای کسب عناوین پادشاه آلمان و امپراتور مقدس روم مقدس، در کنار سیگیسموند مجارستانی قرار گرفت. در شورای کنستانس سیگیسموند در سال ۱۴۱۵ فردریک را با نشان Margraviate از براندنبورگ پاداش داد و در سال ۱۴۱۷ به عنوان شاهزاده منتخب امپراتوری مقدس روم انتخاب شد. پس از جنگ های لهستان، شهرهای تازه تأسیس بالتیک در کشورهای آلمان، از جمله پروس، دچار عقب گرد اقتصادی زیادی شدند. بسیاری از شهرهای پروس حتی توانایی شرکت در جلسات سیاسی خارج از پروس را نداشتند. این شهرها فقیر بودند، حتی بزرگترین شهر، دانزیگ، مجبور شد برای پرداخت هزینه تجارت از جاهای دیگر وام بگیرد. فقر در این شهرها تا حدی ناشی از همسایگان پروس بود که چنان انحصاری در تجارت ایجاد و توسعه داده بودند که این شهرهای جدید به راحتی قادر به رقابت نبودند. این مسائل منجر به دشمنی، جنگ، رقابت تجاری و تهاجم شد. با این حال، سقوط این شهرها موجب اشرافیت شد، شرق و غرب را از هم جدا کرد و به طبقه متوس
ط شهری براندنبورگ رونق بخشید.در سال ۱۴۴۰ مشخص شد که تفاوت براندنبورگ با سرزمین های دیگر آلمان چقدر است، زیرا با دو خطری روبرو است که دیگر سرزمین های آلمان آن را تهدید نمی کنند: تجزیه از داخل و تهدید به حمله همسایگان. با تصویب Dispositio Achillea، که اصل اولیه ساخت را به دو سرزمین براندنبورگ و فرانکونین القا می کرد، از تقسیم جلوگیری کرد. مسئله دوم از طریق گسترش حل شد. براندنبورگ از هر طرف توسط همسایگانی احاطه شده بود که مرزهای آنها فقط سیاسی بود. هر همسایه ای هر لحظه می تواند به براندنبورگ حمله کرده و آن را مصرف کند. تنها راه دفاع از خود جذب همسایگان قبل از جذب همسران بود. از طریق مذاکرات و ازدواج، براندنبورگ به آرامی اما مطمئناً مرزهای خود را گسترش داد، همسایگان را جذب کرد و تهدید به حمله را از بین برد. حکومت. اقتدار مشترک، فئودال و بوروکراتیک، که سلطنت مطلق پروس بر آن بنا شده بود، منافع خود را در سرکوب انگیزه آزادی شخصی و حقوق دموکراتیک می دانست؛ بنابراین مجبور شد به روش های پلیس متوسل شود. «دولت پلیس»، همان طور که اتو هینتزه آن را توصیف کرد، جایگزین سیستم قدیمی تر با سلطه گرایی فئودالی خود در جهت منافع طبقه
حاکم شد، اما که در شکل ابتدایی خود یک دولت مشروطه بود. قانون اساسی. در زمان وجود پادشاهی دو قانون اساسی وجود داشت، ۱۸۴۸ و ۱۸۵۰. قانون اساسی ۱۸۴۸ توسط فردریک ویلیام چهارم وضع و در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ اجرا شد. این قانون در پاسخ به انقلاب های سال ۱۸۴۸ تنظیم شده است. قانون اساسی دوم در ۳۱ ژانویه ۱۸۵۰ تصویب شد و در سال های بعدی به طور مداوم اصلاح می شد. قانون اساسی ۱۸۴۸ تحت حاکمیت فردریک ویلیام چهارم اتفاق افتاد که در سال ۱۸۴۰ قدرت را از پدرش گرفت. ویلیام پس از به دست گرفتن قدرت، کمیته هایی را تعیین کرد تا در مورد سؤالات مختلف بحث کنند. با این کار شاه معتقد بود که می تواند بدون انقلاب احساس وحدت ایجاد کند. سپس دولت با احتیاط همه اعضای هشت مجلس ولایتی گرد هم آمد و به دو خانه، خانه اربابان و خانه دوم تقسیم شد که سه املاک شوالیه ها، بورگس ها و دهقانان را دربرگرفته بود. اگرچه آنها هیچ قدرت واقعی نداشتند و شاه با آنها مشورت نکرد و به آنها اجازه وتو یا استدلال در مورد قانونگذاری هایی را که در حال تشکیل بودند، نداد، این گامی به سوی یک کشور مشروطه بود. تغییرات اساسی به عنوان «روزهای مارس» شناخته می شوند. هنگامی که پادشاه حاضر
نشد رژیم های قضایی متحد را به یک نهاد نمایندگی واقعی اضافه کند، مردم شروع به شورش کردند. در ۱۸ مارس پادشاه تصمیم گرفت با برخی امتیازات موافقت کند. با این حال، چندین ایستادگی با سربازان وجود داشت، زیرا او نتوانسته بود مانع حمله آنها حتی به جمعیت مسالمت آمیز شود. در مارس پادشاه با خواسته های مردم موافقت کرد و امتیازات زیادی را داد. در ۲۲ می ۱۸۴۸، کنوانسیون او طرح قانون اساسی جدید را ارائه داد. مردم پیش نویس اصلاح شده ای را در ۲۶ ژوئیه ۱۸۴۸ ارسال کردند. وقتی همه بحث ها به پایان رسید، فردریک کنوانسیون را منحل کرد و قانون اساسی رسماً در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ اجرا شد. قانون اساسی به ۱۰۵ ماده مختلف از هشت عنوان جداگانه تقسیم شده بود. این عناوین نه عنوان تحت عنوان قلمرو دولت، حقوق پروس ها، پادشاه، وزرا، اتاق ها، قدرت قضایی، مقامات دولتی متعلق به طبقه قضایی، امور مالی و کمون ها، مدارها، نواحی و ارگان های ولایتی. تعداد هر یک از این گروه ها در تعداد مقالات متفاوت است که بخشهای هفتم و نهم هر کدام فقط یک مقاله دارند و بخش دوم دارای چهل مقاله مجزا است. همچنین چهارده ماده به مقررات عمومی و مقررات موقت تقسیم شده است. دین. قانون اساس
ی پروس در سال ۱۸۵۰ آزادی عقیدتی، آزادی عبادت عمومی و خصوصی و آزادی انجمن در هیئت های مذهبی را مجاز می دانست. در این بیانیه آمده است که کلیه کلیساها و سایر انجمن های مذهبی باید همه امور را به طور مستقل و خصوصی از دولت اداره کنند و هیچ بخشی از دولت ممکن است بر کلیسا تأثیر بگذارد. در قانون اساسی همچنین آمده است که همه کودکان باید دین خود را از طریق دین خود و نه توسط شخص دیگری بیاموزند. طبق سرشماری انجام شده در اوایل یا اواسط ۱۸۰۰، در حدود دهه ۱۸۳۰ تقسیم شش دین بر اساس یک میلیون نفر انجام شد. بر اساس این سرشماری ۶۰۹٬۴۲۷٫۰ پروتستان فعال، ۳۷۶٬۱۷۷٫۱ کاتولیک رومی، ۱۳۳۴۸٬۸۸ نفر یهودی، ۹۲۵٫۱ منونیت، ۱۲۱٫۴ ارتدکس یونان و ۰/۶ مسلمان وجود داشته است. در این زمان کل جمعیت ۱۴٬۰۹۸٬۱۲۵ نفر بود، به این معنی که تقریباً ۸٬۵۹۱٬۷۷۸ مورد پروتستان، ۵٬۳۰۳٬۳۹۲ کاتولیک رومی، ۱۸۸٬۱۹۳ یهودی، ۱۳٬۰۴۲ منونی، ۱٬۷۱۲ ارتدکس یونانی و ۸ مسلمان وجود داشت. اگرچه تحت سلطه لوترهای پروتستان (همراه با برخی اصلاح طلبان) بود، اما میلیون ها کاتولیک در غرب و لهستان را در خود جای داد. تعداد زیادی کاتولیک در راینلند و مناطقی از وستفالیا وجود داشت. بعلاوه، پر
وس غربی، وارمیا، سیلسیا و استان پوزن دارای جمعیتهای لهستانی زبان بیشتر کاتولیک بودند. منطقه جنوبی ماسوریای پروس شرقی بیشتر از مازورهای پروتستان آلمان زده تشکیل شده بود.
جام جهانی فوتبال ساحلی (FIFA Beach Soccer World Cup) یک رقابت دو سالانه است که توسط فیفا و با حضور تیم های ملی فوتبال ساحلی کشورهای جهان برگزار می شود. این مسابقات در سال ۲۰۰۵ میلادی با نام مسابقات قهرمانی فوتبال ساحلی جهان راه اندازی شد و به صورت سالانه برگزار می شد اما از سال ۲۰۰۹ برگزاری این مسابقات به دو سالانه تغییر یافت. برزیل با ۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم در این مسابقات است.
سرسینه بخشی از لاشه گاو و گوسفند است که شامل بخش های پیشین و پایین دنده ها است. این قسمت یکی از هشت برش اصلی خوردنی از لاشه این حیوانات است. ماهیچه های سینه ای سطحی و عمیق، ماهیچه های سرسینه را تشکیل می دهند. از آنجا که گاو و گوسفند استخوان ترقوه (استخوان چنبره) ندارند ماهیچه های سرسینه ۶۰ درصد از وزن بدن دام را در حالت ایستاده تحمل می کنند. این امر نیاز به مقدار زیادی بافت همبند دارد و بنا بر این گوشت حاصله را باید با روش صحیحی پخت تا این بافت همبند تُرد شود.
قُلوه گاه بخش میانی لاشهٔ گاو و گوسفند است که شامل پهلو و کمر (منهای راسته و فیله) و پیش ناف (گوشت شکم) و گهگاه دَم سینه و دنده می باشد و بنابراین از جلو (پیش) به سردست و از عقب (پس) به ران و از پشت (کول) به راسته محدود است. البته باید توجه داشت که در اصل قلوه ها در ناحیهٔ کمری قرار دارند. قلوه گاه حدود ۲۲ درصد از وزن لاشه را تشکیل می دهد و چون میزان چربی آن به نسبت بالاست، بیشتر مصارف صنعتی دارد و در فرآورده های گوشتی مصرف می شود. البته از قلوه گاه برای مصرف گوشت به صورت چرخ کردن نیز استفادهٔ زیادی می شود. گوشت قلوه گاه دراز و تخت است و جنس آن به نسبت دیگر برش های گوشت گاو و گوساله سفت تر است.
نژاد در زیست شناسی یک گونه یکسان بر اساس تفاوت های کوچک ژنتیکی و ریخت شناسی به نژادهای مختلف تقسیم می شود. در صورتی که تفاوت های ژنتیکی بسیار متمایز باشند دو یا سه نژاد به عنوان یک زیرگونه شناخته می شود که به طور رسمی دارای یک گروه در آرایه شناسی است و در زیر گونه قرار دارد. اگر تفاوت های ژنتیکی و ریخت شناسی جزئی باشد به عنوان نژاد در نظر گرفته می شود. نژادها به طور رسمی در آرایه شناسی جایگاهی ندارند.
ریچارد گاسپاری هوهانیسیان ؛ ؛ (متولد ۹ نوامبر ۱۹۳۲ - درگذشته ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۳) تاریخ دان و مورخ آمریکایی ارمنی تبار بود. زمینه کاری او تاریخ مدرن ارمنستان و ارامنه است. او مدرک فوق لیسانس خود را در سال ۱۹۵۸ از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و مدرک دکترایش را در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس دریافت کرده است. دیدگاه های سیاسی. هوهانیسیان در گفت و گویی در سال ۲۰۰۶ از دولت ارمنستان و رئیس جمهور وقت ارمنستان رابرت کوچاریان به دلیل هویت اقتدارگرایانه اش انتقاد نمود و بعد از آن در ادامه سخنانش افزود: ارمنستان "نباید به یک کشور مغلوب شده تبدیل گردد. درگذشت. وی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۳ در سن ۹۰ سالگی در بیمارستان یوسی ال ای درگذشت.
گیلاس آمریکایی یا گیلاس بینگ یکی از رقم های گیلاس شیرین یا پرونوس آویوم است. گیلاس آمریکایی رقم های بسیاری در ایالت های اورگن، ایالت واشینگتن، کالیفرنیا، ویسکانسین و بریتیش کلمبیا برجای گذاشته است و دارای بیشترین میزان تولید در میان انواع گیلاس شیرین در ایالات متحده آمریکا است. گیلاس بینگ در سال ۱۸۷۵ میلادی، به عنوان قلمهٔ اصلاح نباتی یکی از انواع گیلاس به نام گیلاس رپیوبلیکن توسط یک مهندس فضای سبز از اهالی ایالت اورگن و دستیار چینی او آه بینگ ایجاد شد. نام درخت از نام این دستیار گرفته شده است. آه بینگ در چین متولد شد و سپس در سال ۱۸۵۵ میلادی به آمریکا مهاجرت کرد. ۹۰ درصد گیلاس وارداتی ژاپن را گیلاس آمریکایی تشکیل می دهد.
تیم ملی فوتبال ساحلی عمان نماینده عمان در مسابقات بین المللی فوتبال ساحلی است که تحت نظارت فدراسیون فوتبال عمان فعالیت می کند. ترکیب فعلی. به روز شده در سپتامبر ۲۰۱۱ مربی: طالب الظناوی
بربادرفته نام فیلمی ۱۶ میلیمتری به کارگردانی سرژ آزاریان است. این فیلم سیاه و سفید محصول کشور ایران و تولید سال ۱۳۳۳ است. سرژ آزاریان در سال ۱۳۳۳ در عرض دو ماه این فیلم ۱۶ میلی متری را در استودیو طلوع ساخت. فیلم را واهاک فیلمبرداری کرد و تهیه کنندهٔ آن تقوی بود. گرگین زاده نیز آهنگ های آن را تنظیم نمود. بازیگران برباد رفته سارنگ، صبوحی، شهپر، پردیس، پروین، سعید و رامز بودند. این فیلم از روز ۷ تیر ۱۳۳۳ به مدت سه هفته در سینما پارک نمایش داده شد.
بلهوس نام یک فیلم ایرانی به کارگردانی ترو آل گیلانی و محصول سال ۱۳۳۳ می باشد. خلاصه داستان. جوانی که با گروهی از قاچاقچیان جواهرات و سنگ های قیمتی کار می کند، مورد سوءظن پلیس قرار می گیرد. کارآگاهی به تعقیب جوان می پردازد ولی هر بار حادثه ای مانع از کشف حقیقت می شود. سرانجام کارآگاه به کمک جوان باند قاچاقچیان را گرفتار می کند.
تقدیر چنین بود نام یک فیلم ایرانی به کارگردانی ترو آل گیلانی و محصول سال ۱۳۳۳ می باشد.
میس پک-من یک بازی ویدئویی است که توسط شرکت میدوی گیمز ساخته شده و ادامه بازی پک-من است. "میس پک-من" در سال ۱۹۸۱ در آمریکای شمالی منتشر و به یکی از محبوب ترین بازی های ویدئویی تبدیل شد. بر خلاف اولین بازی سری "پک-من"، شخصیت اصلی "میس پک-من" مونث است.
دختری از شیراز یک فیلم ایرانی به کارگردانی ساموئل خاچیکیان و محصول سال ۱۳۳۳ است. خلاصه داستان. «افشار» به منظور تحریک حس حسادت دختر مورد علاقه اش «منیر» با «عایشه» ازدواج می کند. در مدت کمی افشار نظر منیر را جلب می کند و عایشه را که از او صاحب فرزندی شده رها می کند. عایشه کارش به فحشا کشیده می شود. جوانی با او آشنا می شود و نجاتش می دهد. چند وقت بعد افشار به قتل می رسد و عایشه به اتهام قتل دستگیر می شود. اما در زمان کوتاهی حقیقت روشن می گردد و منیر به قتل افشار اعتراف می کند. در انتها عایشه با جوان مورد علاقه اش زندگی تازه ای را آغاز می کند. تولید و نمایش. کارگردان و فیلمنامه نویس ساموئل خاچیکیان، فیلمبردار بوریس ماتایوف و واهاک وارطانیان، سازنده آهنگ خالدی و اجراکنندگان فرح پناهی، خانم فرح و شهین بودند. این فیلم که یکصد و سی دقیقه طول داشت به وسیلهٔ شاپوری، خاچاطوریان و شاهرخ رفیع تهیه شد. پنجمین محصول دیانافیلم بود که شش ماه تولید آن بطول انجامید و در شب دوازدهم اردیبهشت ماه ۱۳۳۳ به مدت ۸۴ شب بروی پرده بود.
باگت (فرانسوی: "Baguette") نان باریک پهن فرانسوی است که معمولاً با استفاده از خمیر پایه نازک (خمیر، هرچند بدون شکل، توسط قانون فرانسه تعریف شده) پخته می شود. پهنای آن و پوسته ترد آن نیز قابل تشخیص است. یک نان باگت استاندارد قطری در حدود ۵ یا ۶ سانتی متر دارد (۲ یا ۲⅓ اینچ) دارد و معمولاً طول آن در حدود ۳۵ سانتی متر (۲۴ اینچ) است؛ با اینکه می تواند طولی در حدود ۱ متر (۳۹ اینچ) داشته باشد. از آنجا که نان باگت از آرد بیخته شده (بدون سبوس) پخته می شود، سفید و خوش طعم است. گاه این نوع نان را نیم پز به بازار عرضه می کنند و برای پُخت کامل، باید آن را ۱۰ تا ۱۲ دقیقه در دمای بین ۱۸۰ تا ۲۰۰ درجه ی سانتی گراد (در فر یا تنور) نهاد.
دسیسه نام یک فیلم ایرانی به کارگردانی علی کسمایی و محصول سال ۱۳۳۳ می باشد. خلاصه داستان. دختری روستایی که فریب مردی خوشگذران و شهری را خورده، از ترس ننگ و رسوایی از خانه اش می گریزد و سرگردان و آواره می شود. جوانی او را می یابد و نگهداری اش می کند. دختر که صدای خوبی دارد تعلیم گرفته و به زودی خوانندهٔ معروفی می شود. اما یکبار دیگر مردی که او را فریب داده برابرش قرار می گیرد. دختر روستایی که حالا خوانندهٔ محبوب و متمولی است در جریان حوادثی انتقام آوارگی و ننگی که بر دامنش نشسته، از مرد بازمی ستاند و سپس با جوانی که از او حمایت کرده و دوستش دارد، ازدواج می کند.
سرنوشت در را می کوبد فیلمی ایرانی به کارگردانی حسن شیروانی و محصول سال ۱۳۳۳ است. خلاصه داستان. مهندسی که خانوادهٔ کوچک و خوشبختی دارد به سفر می رود. مرد بدطینتی که چشم طمع به «فروغ» همسر مهندس دارد، در غیاب شوهر زن را فریب می دهد و چنین وانمود می کند که فروغ با او رابطه دارد. مهندس در بازگشت به خانه پس از اطلاع از این موضوع همسرش از از خود می راند و خود افسرده، تنها و بی هدف زندگیش را دنبال می کند. پس از یک سلسله حوادث سرانجام حقیقت آشکار شده، مرد بدطینت به سزای اعمالش می رسد و خانواده یکبار دیگر شکل می گیرد.
شاهین طوس فیلمی ایرانی به کارگردانی کریم فکور و محصول سال ۱۳۳۳ است. خلاصه داستان. «شاهین» که از جور و ستم عمال خلیفه نسبت به هم میهنانش به تنگ آمده است از طرف طاهر ذوالیمینین که طرفدار مأمون است مأمور می شود تا به بغداد رفته و در آنجا با یاری ایرانیان به مبارزه با خلیفه بپردازد. در همین زمان شاهین مطلع می شود عمال خلیفه یکی از دهکده های ایران را که دخترعمو و نامزدش شهرزاد و برادرش بهزاد در آنجا به سر می برند آتش زده و آن دو را به دربار خلیفه به اسارت برده اند. شاهین عازم بغداد شده و پس از مبارزاتی آن دو را آزاد می کند.
شب های معبد نام یک فیلم ایرانی به کارگردانی ناصر کوره چیان و محصول سال ۱۳۳۳ می باشد. خلاصه داستان. برای «بت اعظم» باید قربانی شود. دختران زیبا از همه جا ربوده و در معبد قربانی می شوند یکی از طعمه ها «مریم» است. تا ساعتی که به پایان زندگی او باقی مانده «فرشته» به یاری مریم می آید. او با معاضدت فرشته و تلاش نامزدش که در جستجوی او به معبد راه یافته، بت اعظم و متولی دیوسیرتش را از بین می برد.
عروس دجله فیلمی ایرانی به کارگردانی نصرت الله محتشم محصول سال ۱۳۳۳ است. خلاصه داستان. جعفر برمکی صدراعظم حکومت «هارون الرشید» و «عباسه» خواهر هارون الرشید که یکدیگر را دوست دارند، پنهانی با یکدیگر ازدواج می کنند. «زبیده» همسر هارون الرشید از این امر اطلاع حاصل کرده و سبب مرگ جعفر برمکی و دو فرزندش می شود.