Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امه های کاربردی مربوط به آن ها به طور هم زمان روی یک ماشین فیزیکی منفرد عمل می کند و سیستم عاملها به همراه نرم افزارهای کاربردیشان در ماشین مجازی همگی روی یک قطعه از سخت افزار اجرا می شوند. لایه مجازی سازی وی ام ویر، منابع سخت افزار فیزیکی را به منابع ماشین مجازی به گونه ای نگاشت می کند که انگار هر ماشین مجازی، پردازنده، حافظه و دیسک و ابزارهای o/I ویژه خود را دارد و همگی آن ها مطابق استاندارد رایانه های X۸۶ هستند. به کمک ایستگاه کاری وی ام ویرVMWare شبکه های مجازی پیچیده ای راه اندازی کرد و انواع نرم افزارها را در بسیاری از محیط ها به طور هم زمان اجرا کرد و تمامی این موارد را می توان تنهاروی یک سیستم انجام داد. با استفاده از این برنامه می توان بدون نیاز به انجام عملیات پارتیشن بندی دوباره، دیسک و سیستم عاملی جدید نصب کرد و بدون نیاز به بوت کردن رایانه می توان بین سیستم عاملهای نصب شده روی رایانه جابه جا شد یا سوئیچ کرد. نصب وی ام ویر روی رایانه رومیزی (به انگلیسی: Desktop) اولین گام برای انتقال ساختار رایانه (به انگلیسی: IT) موجود به یک ساختار مجازی است. با ایستگاه کاری وی ام ویر ساده کردن عملیات توسعه و تست
نرم افزار، سرعت بخشیدن به توسعه برنامه های کاربردی، سازگاری برنامه های کاربردی و اجرای عملی مهاجرت از یک سیستم عامل به سیستم عامل دیگر تضمین می شود. این نرم افزار همچنین امکان آگاهی از زیان های احتمالی برای شبکه یا سایر نرم افزارهای کاربردی را در صورت تعویض سیستم عامل و دیگر نقل و انتقال ها توسط این برنامه را به شما می دهد. برخی ویژگی های دیگر. این نرم افزار با میلیون ها کاربر در سراسر دنیا، کارایی را در تولید نرم افزارها بهبود می بخشد، هزینه ها را کاهش می دهد و انعطاف پذیری را بالا می برد و راه امن تری را برای جواب گرفتن از برنامه ها به وجود می اورد. شبکه بندی مجازی (به انگلیسی: Virtural Networking)،انجام تراکنشها به صورت زنده (به انگلیسی: Real time), به اشتراک گذاری پوشه ها و پشتیبانی از محیط اجرای از پیش بوت شده (به انگلیسی: PXE) این نرم افزار را برای استفادهٔ توسعه دهندگان رایانه و مدیران سیستم ها مناسب ساخته است. تاریخچه ی تأسیس. وی ام ویر در دهم فوریه ی سال ۱۹۹۸ توسط پنج دوست عاشق فناوری و کامپیوتر تأسیس شد که برخی از آن ها در دانشگاه برکلی با هم آشنا شده بودند. دایان گرین، مندل روزرنبلوم، اسکات دوین،
الن ونگ و ادوارد باگنیون شرکت را با ایده ی بهبود بازدهی دنیای پردازش تأسیس کردند. تا پایان سال تعداد کارمندان آن ها به ۲۰ نفر رسید. در آن سال ها، کاربران تجاری دنیای کامپیوتر برای هر کاربرد خاص در شبکه ی خود یک سرور نصب می کردند. چنین رویکردی امروز هم وجود دارد، اما در دهه ی ۱۹۹۰، سرورها به صورت فیزیکی طراحی و نصب می شدند. بسیاری از سرورهای فیزیکی که برای کاربردهای متنوع تجاری پیکربندی می شدند، در دیتاسنترهای سرتاسر جهان به صورت متوقف و با فعالیت های جزئی حضور داشتند. حضور آن ها موجب مصرف انرژی و منابع دیگر می شد که هزینه های سرباری را برای شرکت ها ایجاد می کرد. حداکثر کارایی پردازنده ی سرور متوقف، بین یک تا پنج درصد بود و به نوعی بازدهی بسیار پایینی در آن ها وجود داشت. متخصصان به دنبال راهی برای بهره برداری هرچه بیشتر از ظرفیت های پردازشی رفتند. همین ایده، بهانه ی اولین سرویس و محصول وی ام ویر را ایجاد کرد. اولین محصول وی ام ویر در سال ۱۹۹۹ متولد شد. البته محصول اول مخصوص سرور نبود و به عنوان یک نرم افزار جانبی به نام VMware Workstation معرفی شد. این محصول هنوز به عنوان یکی از برترین ابزارهای مجازی سازی شناخ
ته می شود. اولین نمونه های آن، سرعت بسیار پایینی داشتند و برای راه اندازی یک ماشین مجازی، ۳۰ دقیقه زمان می بردند. البته اولین تلاش مهندسان وی ام ویر به هرحال نوعی اثبات ایده هایشان نیز بود. مهندسان وی ام ویر اولین محصول خود را به صورت هم زمان برای سیستم عامل های ویندوز و لینوکس ارائه کردند؛ رویکردی که در آن سال ها منحصربه فرد محسوب می شد. وال استریت ژورنال در توصیف اولین محصول وی ام ویر نوشت: «وی ام ویر انتخاب آزادی را به سیستم دسکتاپ شما می آورد». برنامه نویس های سرتاسر جهان رویکرد مثبتی نسبت به نرم افزار وی ام ویر داشتند و از اجرای سیستم عامل های گوناگون روی یک کامپیوتر شخصی، هیجان زده بودند. ۲،۲۶۰ دانشگاه، اولین نرم افزار وی ام ویر را خریداری کردند که در کنار دیگر فروش های شرکت، درآمد را به یک میلیون دلار رساند. قرن ۲۱ و دنیای سرور. با ورود به قرن ۲۱، اولین محصولات اختصاصی سرور وی ام ویر هم متولد شدند. یکی از آن ها به نام ESX، مخفف Elastic Sky X به بازار راه یافت. دیگری GSX یا Ground Storm X نام داشت. تفاوت اولین محصولات سروری وی ام ویر در سیستم عامل مقصد آن ها بود. ESX برای لینوکس و GSX برای ویندوز طراحی
شد. امروز این دسته از ابزارها که به نام هایپروایزر شناخته می شوند، سهم عمده ی خدمات وی ام ویر را به خود اختصاص می دهند. در سال های بعدی ESX و GSX در کنار هم توسعه یافتند تا اینکه GSX با سرویسی به نام Server جایگزین شد. ESX توسعه ی قابل توجهی داشت و پس از رسیدن به نسخه ی ۳/۵، با Virtual Server Center یا vCenter ادغام شد. ترکیب جدید به عنوان یکی از برترین ابزارهای مجازی سازی در سرور شناخته می شود. وی ام ویر اولین پتنت رسمی خود را در سال ۲۰۰۲ ثبت کرد. پتنت آن ها «سیستم و روش مجازی سازی سیستم های کامپیوتری» نام داشت. سه نفر از بنیان گذاران، اسکات دوین، ادوارد باگنیون و مندل روزنبلوم به عنوان مختراعان پتنت مذکور شناخته شدند. امروز وی ام ویر بیش از ۱،۸۰۰ پتنت در دفتر ثبت پتنت آمریکا دارد و سازمان IEEE مجموعه ی پتنت های آن ها را به عنوان دومین مجموعه ی بزرگ و ارزشمند نرم افزاری می شناسد. از ابزارهای کاربردی وی ام ویر که در ابتدای قرن ۲۱ معرفی شد می توان به vMotion اشاره کرد. این سرویس به کاربران امکان می داد تا یک وظیفه ی پردازشی را از یک سرور به دیگری منتقل کنند. در زمان جابه جایی، همه ی اپلیکیشن ها به فعالیت خود ا
دامه می دادند. امروزه توانایی جابه جا کردن ماشین های مجازی یکی از بخش های اصلی و یکپارچه در هر سیستم مجازی سازی محسوب می شود. با ارائه ی ابزارهای متنوع مجازی سازی توسط وی ام ویر ، کاربرد آن ها نیز به مرور در صنعت افزایش یافت. بازار پردازش به مرور متوجه ظرفیت های بالای مجازی سازی شد و روزبه روز شرکت های بیشتری ابزارهای آن را آزمایش می کردند. برخی از شرکت ها تنها برای آزمایش کارایی های متنوع به مجازی سازی روی آوردند و برخی دیگر، سرورهای اصلی و پروداکشن خود را نیز با مجازی سازی مدیریت کردند. تا سال ۲۰۰۴، وی ام ویر به یک شرکت جهانی تبدیل شده بود و سرویس های آن ها دیگر محدود به ایالات متحده نبودند. اولین دفتر اروپایی شرکت در فریملی بریتانیا تأسیس شد. از آن زمان دفاتر متعددی از وی ام ویر در سرناسر جهان تأسیس شده اند و امروز این شرکت در تمامی قاره های جهان دفتر دارد. اتفاق مهم دیگر در آن سال، فروش شرکت به EMC بود که دوران تازه ای را برای وی ام ویر رقم زد. شرکت به صورت کامل و به قیمت ۶۳۵ میلیون دلار در تاریخ نهم ژانویه ی ۲۰۰۴ به تصاحب EMC درآمد. از رخدادهای مهم دیگر در سال ۲۰۰۴، می توان به راه اندازی کنفرانس کاربران
VMware به نام VMworld اشاره کرد. این کنفرانس در سال های بعد به مرور به بزرگ ترین گردهم آیی حوزه ی مجازی سازی و پردازش ابری تبدیل شد. اولین کنفرانس، ۱،۴۰۰ شرکت کننده داشت که سه برابر تعداد پیش بینی شده بود. در سال ۲۰۰۵ تأسیس دفاتر VMware در کشورهای دیگر ادامه پیدا کرد و بنگلور، هند و چین میزبان شرکت نرم افزاری بودند. تا آن سال تعداد کارمندان به بیش از هزار نفر در سرتاسر جهان رسیده بود. دسامبر ۲۰۰۷ و عرضه ی ESX 3.5 نقطه ی عطفی در ابزارهای مجازی سازی سرور VMware بود. آن ها محصول جدیدی به نام ESX Server ESXi edition یا ESXi عرضه کردند که کاربری مجازی سازی در لینوکس را بهینه تر می کرد. عبارت i در نام محصول جدید به عنوان اختصاری برای کلمه ی integrated استفاده شد که یکپارچگی ابزار جدید را با سیستم عامل نشان می داد. ESXi نیاز به کنسول های سنتی نداشت و هیچ بخشی از لینوکس در آن نبود. ابزارهای کافی در سرویس جدید VMware ارائه می شدند تا یک آدرس شبکه ای ایجاد کرده و مدیریت سیستم را از راه دور ممکن کنند. مزیت ابزار جدید این بود که با حجم ۳۲ مگابایت، قابلیت نصب و اجرا از حافظه های فلش کوچک را هم داشت. چنین کاربردی تا آن سال
ها در هیچ سرویس مجازی سازی دیده نشده بود. در سال ۲۰۰۷، سرویسی برای مدیریت ماشین های مجازی معرفی شد. VMware سرویس جدید را Distributed Resource Scheduler یا DRS نامید که به کاربران امکان می داد تا قوانینی برای توزیع منابع فیزیکی بین ماشین های مجازی متعدد تدوین کنند. VMware در سال ۲۰۰۷ علاوه بر توسعه ی سرویس به توسعه ی زیرساخت هم مشغول شد. آن ها به کمپ جدید در مرکز تحقیقات استنفورد در پالو آلتو نقل مکان کردند. این کمپ امروز به عنوان مرکز اصلی مدیریت شرکت شناخته می شود. در همان سال فرایند عرضه ی عمومی سهام شرکت هم انجام و VMware در ۱۴ اوت به بازار بورس و اوراق بهادار نیویورک راه یافت. اولین ارزش گذاری سهام با قیمت ۲۹ دلار انجام شد که تا پایان روز به ۵۱ دلار رسید. در همان سال، درآمد شرکت از یک میلیارد دلار فراتر رفت و در سال بعد به بیش از ۱/۹ میلیارد دلار رسید. شرکت سیسکو از بزرگ ترین فعالان صنعت شبکه، در سال ۲۰۰۸ همکاری کاربردی را با VMware شروع کرد. آن ها سرویسی به نام Nexus 1000V را توسعه دادند که به عنوان یک سوئیچ نرم افزاری مجازی کار می کرد. محصول مذکور به عنوان یک گزینه ی داخلی به زیرساخت های VMware اضافه ش
د. در سال های پایانی دهه ی ۲۰۰۰، فهرست نرم افزارهای VMware کامل تر شده بود و شرکت به مرور خود را به عنوان نامی بزرگ در صنعت مشهور می کرد. از سرویس های آن زمان می توان به موارد زیر اشاره کرد: VMware Fusion: ابزار مجازی سازی ورک استیشن برای مک VMware Workstation: ابزار مجازی سازی ورک استیشن برای ویندوز و لینوکس VMware Converter: ابزاری برای تبدیل اولیه ی ماشین های فیزیکی به ماشین های مجازی VMware ESX و ESXi: ابزارهای مجازی سازی سرور با سیستم عامل امبدد VMware Server: ابزار مجازی سازی مبتنی بر ویندوز VMware Virtual Center: برنامه ی مدیریتی برای مدیریت خوشه های سرور مجازی VMware ESX یا ESXi سرویس VMware Server در ژانویه ی سال ۲۰۱۰ از فهرست خدمات شرکت خارج شد. درواقع از آن زمان مجازی سازی در بخش سرور تنها در دو سرویس ESX و ESXi ارائه شدند. از سرویس های تأثیرگذار دیگر VMware در سال های پایانی دهه ی ۲۰۰۰ می توان به Virtual Desktop اشاره کرد. سرویس مذکور به نوعی شروع دوران تازه ای در مجازی سازی دسکتاپ محسوب می شد که دسکتاپ و اپلیکیشن ها را نه تنها به لپ تاپ ها و دیگر کامپیوترهای شخصی آورد، بلکه گوشی های هوشمند و دیگر
دستگاه های موبایل هم از خدمات آن بهره بردند. پیاده سازی مستقیم این سرویس از فضای ابری، منجر به ساده سازی فرایندهای فناوری اطلاعات، کاهش هزینه های شرکتی، افزایش امنیت و انعطاف پذیری بیشتر در عملکرد مشتریان شد. بازار رو به رشد مجازی سازی با ورود به دهه ی ۲۰۱۰، شرکت های بزرگ نرم افزاری متوجه تهدیدهای VMware برای محدوده ی سلطه ی خود شدند. تعدادی از آن ها شروع به توسعه ی ابزارهای مجازی سازی سخت افزار گرفتند که البته موفقیت چندانی نداشتند. VMware در آن زمان تنها شرکت معتبر با خدمات تجاری مجازی سازی بود. البته تلاش های هرچند ناموفق رقبا نشان داد که بازار مجازی سازی در حال بیدار شدن است. از محصولات VMware که در آن سال ها عرضه شدند می توان به View اشاره کرد. VMware View رویکردی جدید در سیستم های دسکتاپ بود. تا آن زمان دسکتاپ برابر با ویندوز محسوب می شد که در یک ماشین فیزیکی مانند ورک استیشن یا لپ تاپ یا محیط های پردازشی سرور فعالیت می کند. به هرحال View ابزارهای جدیدی را در اختیار کاربران تجاری و خانگی گذاشت و به نوعی تعاریف دسکتاپ را تغییر داد. در سال ۲۰۱۱ یکی از مهم ترین تغییرات VMware به رسانه ها اعلام شد. شرکت در
کنفرانس کاربری خود به نام VMworld در لاس وگاس، ESX را به صورت کامل منسوخ و همه ی خدمات را به زیر چتر vSphere برد. vSphere در سال ۲۰۰۹ معرفی شده بود. از محصولات مهم دیگر در سال ۲۰۱۱ می توان به سیستم پلتفرم به عنوان سرویس Cloud Foundry اشاره کرد که به همراه نسخه ی هاست منتشر شد. سرویس جدید از پیاده سازی اپلیکیشن های جاوا، Ruby on Rails، Sinatra، Node.js و Scala پشتیبانی می کرد. به علاوه پشتیبانی دیتابیسی از MySQL، MongoDB، redis، Postgres و RabbitMQ هم در آن ارائه شد. سال های اخیر و وضعیت کنونی VMware VMware هم مانند بسیاری از شرکت های بزرگ دنیای فناوری، فعالیت های خیرخواهانه را به وظایف اصلی خود اضافه کرده است. آن ها در سال ۲۰۱۰ VMware Foundation را تأسیس کردند که به کارمندان امکان مشارکت اجتماعی در جامعه ی محل فعالیت را می داد. یکی از رویکردهای اصلی VMware در بنیاد خیریه، به نام Citizen Philanthropy نام گذاری شد که زمان، مهارت ها و توانایی های افراد را به سمت حوزه های کاربردی و مورد علاقه ی خودشان جهت دهی و تقویت می کند. VMware در سال های فعالیت، تحقیق و توسعه را به عنوان بخش مهمی از وظایف انتخاب کرده است. م
راکز تحقیقی آن ها در بلغارستان، چین، هند و سرزمین های اشغالی از مراکز مهم توسعه ی خدمات نرم افزاری هستند. در سال ۲۰۱۱ یک مرکز بزرگ تحقیقاتی نیز در پونا هند تسیس شد که به صورت اختصاصی به توسعه ی پورتفولیوی شرکت در حوزه ی خدمات ابری می پردازد. با تأسیس آن مرکز، تعداد کارمندان در سرتاسر جهان به ۱۱ هزار نفر رسید. در سال ۲۰۱۱، سرویسی به نام vCenter Operation منتشر شد که امروز به نام vRealize Operations شناخته می شود. سرویس مذکور امکان مدیریت همه ی بخش های عملکردی از اپلیکیشن ها تا زیرساخت را به کاربر می دهد. چنین سطحی از کنترل، به کاربران امکان می دهد تا عملیات IT را با سرعت و سهولت بیشتری انجام دهند و به نوعی کنترل ترکیبی زیرساخت های مجازی و ابری را ممکن می کند. VMware هم مانند دیگر شرکت های بزرگ دنیای فناوری، بخشی از توسعه ی خود را با فرایندهای خرید و ادغام انجام داد. آن ها در سال ۲۰۱۲ شرکت Nicira فعال در حوزه ی شبیه سازی شبکه را به قیمت ۱/۲۶ میلیارد دلار خریداری کردند. شرکت جدید به استراتژی Sofware-Defined Data Center یا SDDC ملحق شد. Nicira سرویسی به نام Network Virtualization Platform یا NVP داشت که امکان ایج
اد پویای شبکه های مجازی را به کاربر می داد. شبکه های مذکور، مستقل از ساختار سخت افزاری شبکه فعالیت می کنند. در همان سال پات گلسینجر به مقام مدیریت عامل VMware رسید که تا به امروز هم در آن موقعیت مشغول به کار است. توسعه ی خدمات شبکه در سال های اخیر بخش مهمی از فرایندهای توسعه ای VMware را به خود اختصاص داده است. NSX سرویس جدیدی بود که مدل عملیاتی جدیدی را به راهکارهای شبکه اضافه کرد و تمامی بخش های شبکه را به ساختار نرم افزاری برد. از سرویس های مهم دیگر در جهت رویکرد SDDC می توان به vSAN اشاره کرد که در همان سال ۲۰۱۳ معرفی شد. در سال ۲۰۱۳ یک اسپین آف در VMware رخ داد و بخشی از خدمات آن ها به صورت یک شرکت مجزا درآمدند. جنرال الکتریک از سرمایه گذاران شرکت جدید بود که به نام Pivotal Software فعالیت خود را شروع کرد. تمامی محصولات مرتبط با اپلیکیشن و توسعه دهنده ها، به شرکت جدید منتقل شدند. از میان آن ها می توان به Spring, tc Server, Cloud Foundry, RabbitMQ, GemFire و SQLFire اشاره کرد. از خریدهای مهم دیگر VMware در سال های اخیر می توان به AirWatch اشاره کرد که با قیمت ۱/۵۴ میلیارد دلار د رسال ۲۰۱۴ خریداری شد. شرکت
مذکور لقب بزرگ ترین خرید تاریخ VMware را به خود اختصاص داد و آن ها را به بازیگری مهم در صنعت مدیریت دستگاه های موبایل تبدیل کرد. این رویکرد به مشتریان سازمانی امکان می دهد تا مفهوم جدید BYOD یا همراه داشتن دستگاه های شخصی در محیط کار را بهتر توسعه دهند. در سال ۲۰۱۵ یکی از بزرگ ترین فرایندهای خرید و ادغام در تاریخ فناوری رخ داد. شرکت دل در آن سال تصمیم به خرید EMC گرفت که سهام آن ها در VMware را هم شامل می شد. قیمت پیشنهادی ۶۷ میلیارد دلار بود و پس از اتمام، دل را به مجموعه ای از کسب وکارهای گسترده در حوزه ی رایانش تبدیل کرد. پس از ادغام EMC با دل، VMware حدود ۸۰۰ نیروی کاری را تعدیل کرد و تعدادی از مدیران اجرایی هم استعفا دادند. از پیامدهای دیگر می توان به انحلال کل تیم توسعه ی Workstation و Fusion و اخراج تمامی توسعه دهنده های آمریکایی اشاره کرد. تحلیل گران در آن زمان پیش بینی کردند که تداخل فرهنگی در شرکت های دل، EMC و VMware موجب ترک سازمان از سوی بسیاری از کارمندان VMware خواهد شد. به هرحال هنوز زمان زیادی از خرید مذکور نگذشته است و نمی توان اظهارنظر قطعی درباره ی صحیح بودن آن پیش بینی ها داشت. همان طور
که گفته شد خدمات ابری از مهم ترین حوزه های فعالیت VMware هستند. آن ها در جدیدترین اقدام خود در سال ۲۰۱۶ با AWS وارد همکاری شدند و VMware Cloud on AWS تأسیس شد. سرویس جدید به تیم های IT امکان می داد تا منابع مبتنی بر ابر خود را با ابزارهای مشهور و کاربردی VMware مدیریت کنند. علاوه بر خدمات ابری، سرویس های اینترنت اشیاء از هم از رویکردهای مدرن و پرطرفدار این سال های دنیای فناوری هستند. VMware هم تصمیم دارد تا تخصص و تجربه ی خود را به این بخش وارد کند. آن ها Pulse IoT Center را در سال ۲۰۱۷ تأسیس کردند که به عنوان راهکار مدیریت زیرساخت شناخته می شود. در همان سال، VMware از سوی گلس دور به عنوان سومین شرکت آمریکایی با بالاترین دستمزد پرداختی شناخته شد. VMware به عنوان شرکتی کوچک متشکل از پنج متخصص عاشق فناوری در یک آپارتمان شروع به کار کرد. امروز پس از گذشت بیش از ۲۰ سال، آن ها به یکی از نوآوران پیش گام در صنعت نرم افزارهای تجاری تبدیل شده اند. راهکارهای پردازشی، ابری، شبکه، موبایل و امنیت این شرکت، زیرساختی کامل و پربازده را برای بیش از ۵۰۰ هزار مشتری آن ها ارائه می کند. ساختار مجازی سازی که توسط VMware به جهان مع
رفی شد، به نوعی دنیای فناوری اطلاعات را متحول کرد و امروز به عنوان نیازی الزامی در ساختارهای IT شناخته می شود.
الن ترنان بازیگر انگلیسی که در ۳ مارس ۱۸۳۹ در منطقه راکستر- کنت در جنوب انگلیس و ۵۰ کیلومتری لندن به دنیا آمد و در ۲۵ آوریل ۱۹۱۴ در شهر فولهام انگلیس چشم از جهان فروبست. او همچنین به نلی ترنان یا نلی رابینسن (نام برگفته از همسرش پس از ازدواج) هم معروف بود. بیشتر معروفیت الن بخاطر داشتن رابطه پنهانی با نویسنده معروف چارلز دیکنز است. زندگی نامه. الن در خانه عمویش ویلیام ترنان به دنیا آمد. الن سومین فرزند از چهار فرزند خانواده ترنان بود که یکی از پسران این خانواده در سنین پایین از دنیا رفت و یکی از خواهرانش به نام فرانسیس الینور با برادر کوچک رمان نویس آنتونی ترولوپه ازدواج کردو خواهر دیگر او به نام ماریا سوزانا با یکی از اهالی آکسفورد ازدواج کرده و به نام خانم ویلیام رولاند تایلر خوانده می شد. خانواده ترنان همیشه با کارهای هنری مخصوصاً تئاتر رابطه داشتند. مادربزرگ (مادری) او یک بازیگر بود و پدر و مادر خود الن نیز به اندازه کافی معروف بودند به طوری که تصویر مادر او فرانسیس جارمن معمولاً بر روی پوسترها و آفیش ها می آمد. معروفیت فرانسیس جارمن (مادر الن) به خصوص پس از بازی در نقش خانم بورلی بیشتر شد که آن را در سال
۱۸۲۷ بازی کرد. او در مناطق ادینبورگ نیوکسل و دوبلین معروفیت خاصی پیدا کرده بود. او در نقش های معروف دیگری نیز بازی کرد که از آن جمله پرتیا در بازرگان ونیز و نقش جولیت در رومئو و جولیت. دراواخر سال ۱۸۴۶ پدرش پس از دو سال تحمل افسردگی شدید در منطقه East End لندن خودکشی کرد. پس از این زمان بود که چهار خواهر به این نتیجه رسیدند که تنها چیزی که می توانند برآن تکیه کنند استعدادشان است آن هم در دوره ای که بازیگران زن را کم و بیش مانند یک روسپی می دیدند. چنین اتفاقی برای الن و خواهرش ماریا پیش آمد زمانی که در اکتبر ۱۸۵۸ پس از ملاقات با چارلز دیکنز در نزدیکی محل تئاتر مأمور پلیس آن ها را به جرم روسپیگری دستگیر کرد که البته با عکس العمل شدید طرفدارانشان این پرونده در اسکاتلندیارد به پایان رسید. الن در حالی با دیکنز آشنا شد که میان آن ها بیش از چهل سال اختلاف سنی وجود داشت. الن برخلاف همسر دیکنز، بسیار علاقه مند به ادبیات و هنر بود و به همین دلیل مشاور خوبی برای دیکنز شد وبا جذابیت های ظاهری و رفتارهای آزادانه و بی بند و بار خود توانست نظر نویسنده پیر را جلب کند. به زودی شایعات روابط آن دو در تمام انگلستان پیچید و تقری
باً تمام اقوام و آشنایان و حتی همسر و فرزندان دیکنز، او را با الن مشاهده کرده بودند. مقاله دیکنز در روزنامه تایم در حمایت از الن باعث بروز جنجالهایی در اهالی فرهنگ شد اما گفته می شود الن تحت حمایت مادرش سال ها به زندگی پنهانی با دیکنز ادامه داد و حتی از دیکنز باردار هم شد ولی فرزندش مرده به دنیا آمد. آغاز فعالیت هنری. الن فعالیت هنری خود را در ۱۵ نوامبر ۱۸۴۲ در شفیلد در حالی آغاز کرد که تنها سه سال داشت و در یک ملودرام آلمانی از آگوست فن کوتزبوئه به نام Menschenhass und Reue که در انگلستان به نام بیگانه ترجمه و معروفیت داشت. او را به عنوان کودک نابغه و یک پدیده معرفی کرده بودند اما با اینحال او را کم استعداد تر از سه خواهرش می دانستند. با وجود این او دنباله راه خانوادگی را که همانا بازیگری تئاتر بود ادامه داد. برای مثال در می ۱۸۴۵ در یورک و مارس ۱۸۴۹ درنیوکسل. در سال ۱۸۵۰ خانه ای در شمال لندن اجاره کرد و همچنان به بازیگری و خوانندگی ادامه داد او در نقش پسر(girl-as-boy) نیز در نمایشنامه ای به نام آتلانتا (Atlanta) بازی می کرد و هفته ای ۴ لیور دریافت می کرد. درحالی که یک کارگر سالیانه تنها ۵۰ لیور دستمزد داشت ب
رای او دستمزد هفته ای ۴ لیور بسیار خوب بود. دریکی از همین اجراهایش در ۱۳ آوریل ۱۸۵۷ در تئاتر (Haymarket) در لندن این سری در ژوئیه ۱۸۵۸به پایان رسیده بود که توجه چارلز دیکنز به او جلب شد و این احساس را در ماه دسامبر برای نخستین بار برای یکی از دوستانش خانم واتسون بازگو کرد. در فیلم. فیلم زن محرمانه محصول سال ۲۰۱۳ بریتانیا به کارگردانی رالف فاینس به رابطه عاشقانهٔ بین چارلز دیکنز و الن ترنان می پردازد.
هنر برهنه نوعی اثر هنری معمولاً در سبک رُمانتیسم و هنر فیگوراتیو است که برهنگی انسان موضوع اصلی آن است. این اصطلاح برای نقاشی، تندیس گری، عکاسی کاربرد دارد. نقاشی برهنه یک سنت در هنر غربی است و از آن برای بیان آرمان های زیبایی زن و مرد و سایر خصوصیات انسانی استفاده شده است. این یک بخش اصلی هنر یونان باستان بود و پس از یک دوره نیمه خفته در قرون وسطا، در جریان رنسانس، این هنر به یک موقعیت مرکزی در هنر غربی بازگشت. ورزشکاران، رقصندگان و جنگ آوران برای بیان انرژی و زندگی انسان به تصویر کشیده می شوند. برهنه ها در حالت های مختلف ممکن است احساسات اساسی یا پیچیده ای مانند پاتوس را بیان کنند. به یک معنا، برهنه اثری از هنرهای زیبا است که به عنوان موضوع اصلی بدن انسان بی بند و باری، و شکل دادن یک ژانر موضوعی از هنر، به همان شکلی که مناظر و زندگی هنوز هم دارد. چهره های بدون لباس اغلب در ساک هنرها مانند نقاشی تاریخی، از جمله هنر تمثیلی و مذهبی، پرتره یا هنرهای تزئینی نقش دارند. مبانی هنر برهنه. هنر برهنه از زمان یونان باستان دارای یک مؤلفهٔ ایدئال بوده است؛ به طور کلی بیشتر از تقلید طبیعت گرایانه، ایدئال گرایی نشان داده ش
ده است. این هنر تلاشی بود برای یافتن در یک شکل انسانی ایدئال کمال گرایانه که از ماده فراتر می رود تا روح، پاکی را برانگیزد. به بیانی، اتحاد بین بدن و روح؛ بنابراین، هنرمندان یونانی آن را بیش از تقلید از بدن انسان بهتر کردند. به تعبیر ارسطو، «هنر آنچه را که طبیعت نمی تواند تکمیل کند، کامل می کند. از طریق هنرمند، اهداف دست نیافته طبیعت را می شناسیم.» بنابراین، با هنر برهنه، بیننده از خطاهایی که چنین نیستند، قدردانی می کند، اما داوری های سلیقه ای، بازتاب های زیبایی شناختی است که از مفهومی از زیبایی ایدئال ذاتی در هر فرد ناشی می شود. به این ترتیب، تعیین معیارهای عمومی غیرممکن است که بر اساس آن هر برهنه برای همه زیبا باشد، و برخی از نویسندگان سعی کرده اند - بدون موفقیت - براساس رایج ترین نسبت ها، «شکل متوسط» ایجاد کنند، که نتیجه ای نداشته است. از آنجایی که زیبایی چیزی انتزاعی، بی اندازه و آرمان گرایانه است و بنابراین دستیابی به آن در عمل دشوار است.
ماهرخ گوهرشناس (۱۲۸۸–۱۳۵۷ هجری قمری) دختر میرزاجعفرتاجر و از زنان مؤثر در روند جنبش مشروطه ایران بود. برای اولین بار گروهی از بانوان را برای مخالفت با ورود اجناس خارجی گرد هم آورده و تظاهراتی براه انداخت سپس رهبری جنبش زنان در مخالفت با قرارداد تقسیم ایران (قرارداد ۱۹۰۷ میلادی) را عهده دار بود دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۲۸ هجری-قمری رسماً عضو انجمن مخدرات وطن گردید که بیش از ۶۰ نفر عضو رسمی داشت و در تظاهرات مختلف شرکت می کردند. در سال ۱۳۲۹ قمری علی رغم فشارها و مخالفت های اطرافیان، مدرسه ترقی بنات را در خیابان ظهیرالدوله تأسیس نمود. این اولین مدرسه مختلط در ایران بود که دختران و پسران در یک کلاس درس می خواندند و معلمین مرد و زن تدریس می کردند. بعد از سه سال که از تاَسیس مدرسه می گذشت، این مدرسه ۸۶ دانش آموز داشت که حدود یک سوم آن ها رایگان تحصیل می کردند. این بانوی ترقی خواه در سال ۱۳۱۷ شمسی برابر با ۱۳۵۷ هجری قمری وفات یافته است.
در علم آمار، روش های زنجیره مارکف مونت کارلو (MCMC) یک کلاس از الگوریتم ها برای نمونه برداری از یک توزیع احتمالی را تشکیل می دهند. با ساخت یک زنجیره مارکف که توزیع مطلوب را به عنوان توزیع تعادل خود دارد، می توان نمونه ای از توزیع مطلوب را با مشاهده زنجیره بعد از چند مرحله بدست آورد. هر چه گام های بیشتری وجود داشته باشد، توزیع نمونه با توزیع مطلوب واقعی مطابقت بیشتری خواهد داشت. معمولاً انتقال از یک گره ی زنجیره به گره ی دیگر با استفاده از روش های قدم زدن تصادفی صورت می گیرد. دامنه ی کاربردها. معمول ترین کاربرد این الگوریتم ها در محاسبه ی عددی انتگرال های چندگانه است. این انتگرال ها در آمار بیزی، فیزیک محاسباتی، زیست شناسی محاسباتی و زبان شناسی محاسباتی به وجود می آیند. بنابراین می توان گفت زنجیره های مارکف مونت کارلو کاربرد گسترده ای در این زمینه ها دارند. در آمار بیزی، توسعه اخیر روش های مونت کارلو یک گام کلیدی در محاسبه مدل های سلسله مراتبی بزرگی بوده است که نیازمند ترکیب صدها یا حتی هزاران پارامتر ناشناخته هستند. در نمونه گیری پدیده های نادر، این الگوریتم ها با تولید نمونه هایی برای پر کردن تدریجی ناحیه ای
که نمونه گیری از آن شکست می خورد، مورد استفاده قرار می گیرند. توضیح کلی. روش های مونت کارلو نمونه هایی از یک متغیر تصادفی پیوسته ی چند بعدی را با چگالی احتمالِ متناسب با یک تابع شناخته شده ایجاد می کنند. این نمونه ها را می توان برای ارزیابی انتگرال بر روی آن متغیر، به عنوان مقدار پیش بینی شده یا واریانس مورد استفاده قرار داد. در عمل، معمولاً دسته ای از زنجیره ها که هر کدام از نقطه ای دلخواه (که معمولاً این نقاط از هم به مقدار کافی فاصله دارند) ساخته می شوند. این زنجیره ها فرآیندهای تصادفی «قدم زن» هستند که به طور تصادفی با توجه به الگوریتمی که به دنبال مکان هایی با سهم بالا در انتگرال برای حرکت به سمت نقاط بعدی است و به آن ها احتمالات بالاتر اختصاص می دهد، حرکت می کنند. روش های قدم زدن تصادفی مونت کارلو یک نوع شبیه سازی تصادفی یا روش مونت کارلو هستند. با این حال، در حالی که نمونه های تصادفی به کاررفته در روش های مونت کارلوی معمول به لحاظ آماری مستقل هستند؛ آن هایی که در روش های زنجیره ی مارکف مونت کارلو مورد استفاده قرار می گیرند، خودهمبستگی دارند. این الگوریتم ها زنجیره های مارکفی را به وجود می آورند که دار