Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عرهایی که برای کمک به یادسپاری بحرها سروده، به این دلیل که واژهٔ متقارب در وزن این قطعه ها نمی گنجیده، همه جا آن را به «تقارب» تبدیل کرده؛ چنان که گفته است: بحر متقارب مانند بحرهای هزج، خفیف، سریع و رمل از بحرهایی است که از همان دورهٔ نخستینِ شعر عروضی فارسی رواج کامل داشته است. کاسته و ناکاسته. متقارب بحری است که وزن اصلی آن بر تکرار کامل چهار بار پایهٔ «فعولن» در هر مصراع (هشت بار در بیت) قرار گرفته است و این وزن اصلی را متقارب مثمن سالم (ناکاسته) می گویند، مانند این بیت از شاهنامهٔ مسعودی مروزی: که وزنش به صورتِ: است. ولی وزن شاهنامهٔ فردوسی متقارب مثمن محذوف یا مقصور (کاسته) است، یعنی آخرین هجای بلند از آخرین پایه در هر مصراع یا کاملاً حذف می شود و ازاین رو آن را محذوف می نامند: بر وزنِ: پیشینه. دربارهٔ وزن متقارب عموماً اعتقاد بر این است که این وزن مانند وزن رباعی دراصل یک وزن ایرانی است که از اشعار یازده هجایی زبان پهلوی در زیر تأثیر عروض عرب یا حتی بدون تأثیر آن پدید گشته است. پیشینهٔ بحر متقارب را در ادبیات زبان های ایرانی پیش از اسلام می توان یافت. خاورشناس روس، کراچکوسکی در مقدمهٔ دیوان ابوالفرج الو
راء دمشقی، شاعر عرب، که در ۱۹۱۴ م. انتشار داده است، در اشعار تازی که در دورهٔ بنی امیه سروده اند، تحقیق کامل کرده و همهٔ اوزان را معلوم کرده و به این نتیجه رسیده است که چون در میان این اشعار بحر خفیف و بحر متقارب و بحر رمل دیرتر [یعنی کمتر] آشکار می شود، پیداست که اعراب این سه بحر را از ایرانیان گرفته اند. بحر متقارب مانند بحرهای هزج، خفیف، سریع و رمل از بحرهایی است که از همان دورهٔ نخستینِ شعر عروضی فارسی رواج کامل داشته است. بحر متقارب نه تنها برای سرودن داستان های حماسی چون شاهنامه، گرشاسپ نامه، برزونامه، بهمن نامه، کوش نامه و دیگر منظومه های حماسی به کار رفته است، بلکه آن را برای منظومه های عاشقانه چون وامق و عذرا، سرخ بت و خنگ بت، هردو از عنصری بلخی، یوسف و زلیخا از شاعری «امانی» نام و ورقه و گلشاه از عیّوقی نیز به کار برده اند. اسکندرنامهٔ نظامی، بوستان سعدی، خردنامهٔ جامی، همای و همایون خواجوی کرمانی، "اردیبهشت" سروش اصفهانی، "خداوندنامهٔ" صبای کاشانی از دیگر نمونه سروده ها در بحر متقارب هستند. شعر مازندرانی. امیر ساروی، که از شعرای زمان قاجار و مداح شاهزاده اردشیر میرزا ملک آرا بوده، به شیوهٔ "نصاب ال
صبیان" اشعاری محلی سروده است بدین نمونه: مه یار عزیز ای خجیر کیجا (ای دختر قشنگ و یار عزیزم) تو را جان عاشق بئوئه فدا (جان عاشق بفدایت…) فعولن فعولن فعولن فعول ز بهر تقارب بخوان شعر ما زمین دان (بنه) ابری آمد (مها) بود (دینه) دیروز والان (اسا)
باشگاه فرهنگی ورزشی شهرداری ارومیه یک باشگاه ورزشی به خصوص در حوزه والیبال است که مستقر در ارومیه، استان آذربایجان غربی می باشد. در حال حاضر تیم والیبال آن در لیگ برتر والیبال ایران بازی می کند. ارومیه پایتخت والیبال ایران و آسیا و مهمترین شهر والیبال خیز ایران است و همیشه عضو مدعیان قهرمانی بوده است. نام و تاریخچه. از سال های ۱۳۴۵، که به تدریج در والیبال ایران فعال شد، تیم های مختلف با نام های متفاوت به عنوان حامی باشگاه والیبال ارومیه پشتیبانی کردند. از پاس ارومیه تا ساندیس و مقاومت، از سمن سو تا آذر پیام، از پگاه ارومیه تا فولاد و نهایتاً شهرداری ارومیه، نام هایی بوده اند که نماینده ارومیه تاکنون به خود دیده است. تاکنون نام خود را با پشیبان های مالی زیادی تغییر داده است. تیم ارومیه در اولین دوره لیگ کشوری والیبال (جام پاسارگاد) در سال ۱۳۵۴ با نام تیم پاس رضاییه در مسابقات شرکت کرد و به مقام هفتمی کشور رسید. آخرین تیم ارومیه تا قبل از انقلاب هم ساندیس رضائیه نام داشت. دربی ها. دربی آذربایجانی ها در گذشته دربی بین والیبال شهرداری اورمیه و والیبال شهرداری تبریز انجام می شد و از حساسیت بالایی برخوردار بود.اما
به تدریج این تیم خوب ضعیف و ضعیف تر شد و تا جایی پیش رفت که حساسیت این دیدار کاملا از بین رفت. امروزه بازی های تیم شهرداری ارومیه با کاله آمل و گنبد که هر دو از شهرهای والیبال خیز ایران هستند در نوع خودش جالب و حساس است و بازی های تیم شهرداری و پیکان تهران و متین ورامین نیز از حساس ترین بازی های لیگ برتر ایران است. دست آوردها. بهترین نتیجهٔ والیبال ارومیه، نایب قهرمانی سوپر لیگ والیبال ایران در سال ۱۳۸۳ با نام پگاه ارومیه بوده است. تیم والیبال مردان شهرداری ارومیه در فصل ۱۳۹۳یکی از قوی ترین و بهترین تیم های تاریخ این شهر بود و به شهادت بسیاری از بزرگان این رشته، شایسته ترین تیم برای کسب قهرمانی بود. شهرداری تا قبل از فینال ١۴ پیروزی کسب کرد که ١١ پیروزی ٣ بر صفر بود. در نهایت تصمیم گرفته شد فیتال تک مسابقه و در تهران انجام شود با این وجود هوداران ارومیه به تهران آمدند تا تیم محبوبشان تنها نباشد. شهرداری در تهران پیکان را تا مرز شکست پیش برد و در حالیکه در ست چهارم دو امتیاز تا قهرمانی فاصله داشت ٢۵ بر ٢٣ ست را واگذار کرد. در ست پنجم پیکان تهران از میزبانی نهایت سود را برد و با نتیجه ١۵ بر ١٢ پیروز شد. ارومیه
توانست با جذب ۹۰٪ بازیکنان بومی به مقام نائب قهرمانی رقابت های لیگ برتر والیبال در جام بیست و هشتم دست یابد. نتیجه ای که برای تیم و هوداران بسیار تلخ بود. در سال ۹۹ در حالی که ویروس کرونا به اوج خود رسید بعد از ۶ هفته مسابقات از روند طبیعی خارج شد و به صورت میزبانی متمرکز در تهران دنبال شد. در پایان بازی های مرحله اول که شهرداری ارومیه جایگاه دوم را از آن خود کرده بود با شکست شهرداری گنبد و هراز آمل راهی دیدار نهایی شد. در فینال شهرداری ارومیه تیم تازه وارد فولاد سیرجان را در مقابلش داشت و با وجود پیروزی در دیدار اول، در نبردهای دوم و سوم تسلیم شد تا برای سومین بار دستش از جام کوتاه بماند. لیگ برتر والیبال ایران ترکیب کنونی. سال 1403
قانون وُلف یک تئوری است از جراح و آناتومیست آلمانی قرن نوزدهم، ژولیوس ولف (۱۸۳۶–۱۹۰۲)، که بیان می کند استخوان های یک انسان یا حیوان سالم خود را با میزان فشار و باری که بر آن ها تحمیل می شود سازگار می کنند. اگر میزان فشار روی یک استخوان زیاد باشد آن استخوان خود را در طول زمان بازسازی می کند تا قویتر شده و بتواند آن فشار را تحمل کند. معماری داخلی استخوان ها بر اثر فشار وارده خارجی بر غشای استخوان، خود را سازگار کرده و احتمالاً ضخیم تر می شوند. عکس این مسئله نیز درست است یعنی با کاهش فشار بر استخوان ها، آن ها نیز در طول زمان ضعیف تر می شوند؛ ادامه این مسئله از لحاظ متابولیکی هزینه کمتری دربردارد و انگیزه لازم برای تغییر و افزایش انباشتگی استخوان از بین می رود.
ماکیوارا ، تیرکی چوبی است که پارچه (ضربه گیر) بر انتهای آن کشیده اند و آن را در زمین محکم کرده اند. از آن برای تمرین ضربه در سبک های مختلف کاراته سنتی استفاده می شود. ماکیوارا یکی از ابزارهای هوجو اوندو (روش های مکملی که هنرجویان هنرهای رزمی اوکیناوا از آن ها برای بهتر شدن شرایط بدنی خود استفاده می کنند) می باشد. استفاده. کاراته کاها از ماکیوارا تقریباً همانطور استفاده می کنند که بوکسورها از کیسه بوکس. ماکیوارا به تمرین کننده اجازه می دهد که مقاومت در برابر ضربه یا لگد را حس کند. اگر ضربه درست نباشد (بدن در موقعیت مناسب نباشد) ضربه عکس العمل ماکیوارا به شخص وارد می شود. ماکیوارا باعث افزایش دقت در هدف گیری و تمرکز نیز می شود. ماکیوارا کاربردهای زیادی دارد و می توان تمرینات ضربه های دست باز/بسته، ضربه های پا، زانو و آرنج را روی آن انجام داد و روش های اوکیناوایی بر روی حملات از زوایای مختلف تأکید دارند. پیشنهاد شده که در روز با هر دست بین ۵۰ تا ۱۰۰ ضربه به ماکیوارا زده شود. همچنین با طرف ضعیف بدن بیشتر تمرین شود. با ماکیوارا نباید بقدری تمرین کرد که باعث صدمه شود. یک نوع از ماکیوارا که با حصیر پوشال برنج و به ص
ورت گرد ساخته می شود را کمانداران ژاپنی (در هنر رزمی کیودو) بکار می برند. آن را بر پایه ای با بلندی حدود شانه یک فرد قرار می دهند و برای تمرین نزدیک از فاصله حدود ۵ تا ۸ فوت بکار می رود. از چنین فاصله ای کمانداران کیودو خطا نمی زنند اما این تمرین را برای بهتر کردن حالت ایستادن و نشستن بدون فکر به هدف انجام می دهند. ساختار. بیشتر گونه ها معمول آن شامل چوبی با طول ۲.۱ تا ۲.۴ متر است که در زمین محکم می شود به نحوی که تا حدود شانه های یک فرد برسد. این چوب در ابتدایش (که زیر زمین است) کلفت است و هرچه به انتهای آن (بر روی زمین) می رسیم نازک تر می شود. انتهای آن حدود یک سانتی متر ضخامت دارد. با حصیر ساخته شده از پوشال برنج انتهای آن را پوشانده و با طناب محکم می کنند که محلیست که به آن ضربه می زنند. ماکیوارای نرم. برای استفاده تازه کاران است اما برای تمرینات سرعتی، علاوه بر تازه کاران برای افراد کهنه کار نیز مفید است. معمولاً در زاویه ای بزرگتر از زاویه عمودی بر زمین قرار می گیرد به نحوی که با ضربه ای معمولی به وضعیت عمود بر زمین قرار می گیرد. ماکیوارای سفت. پس از آنکه فرد در ماکیوارای نرم بقدر کافی تمرین کرده و شرای
ط بدنیش بهتر شد می تواند برای تمرینات قدرتی در ماکیوارای سفت تمرین کند. در زاویه ای کوچکتر از زاویه عمود بر زمین قرار می گیرد. با ضربه ای عادی به حالت عمود با زاویه ۹۰ درجه نسبت به زمین در می آید. گونه های ماکیوارا. ماکیوارای شوری. تخته ای صاف است که تا قفسه سینه هنرجو باید بلند باشد. برای ضربه از فاصله نزدیک بکار می رود. ماکیوارای ناها. تخته ای صاف که بلندی آن باید تا پایینتر از قفسه سینه هنرجو باشد. ماکیوارا در اصل توسط کاراته کاهای سبک گوجوریو و در حالت "شیکو داچی" بکار گرفته می شود. ماکیوارای اوده. سطح مقطع آن گرد است که این مسپله به هنرجو اجازه می دهد گستره وسیعی از ضربه های دست و پا را که روی تخته های صاف نمی توان اجرا کرد روی آن اجرا کند. نکاتی در استفاده. بیشتر تمرین کنندگان کاراته در غرب، ماکیوارا را در برنامه های آموزشی خود قرار نداده اند. آن ها اعتقاد دارندکه بکارگیری آن در بلند مدت باعث ایجاد صدمه در دست می شود. در سبک های ورزشی کاراته نیز تاکیدی بر اینگونه تمرین ها نیست. استفاده نادرست از ماکیوارار سبب صدمه و تغییر شکل آن می شود ولی استفاده درست از آن مشکلی ایجاد نمی کند. استفاده درست از آن باعث
انتقال بهتر نیرو از دست و پا و نیز تربیت پایین تنه، پاها و شانه ها برای ایجاد بیشترین نیرو می شود. همچنین باعث تمرین استواری حالت کاراته در حین حرکت و حمله می شود. افراد زیر ۱۸ سال نباید با قدرت تمام به ماکیوارا ضربه بزنند چون استخوان های دست آن ها هنوز بطور کامل گسترش نیافته اند. تمرین آن باید تحت نظر فردی آگاه انجام شود. در صورت ایجاد جراحت در دست باید تا ترمیم آن با ماکیوارا تمرین نکرد. حالت اشتباه بدن و مشت غالباً باعث ایجاد آسیب به زردپی مشت می شود.
آفتاب پرست سرده گلداری از خانواده گاوزبان ها، گاوزبانیان است که ۲۵۰–۳۰۰ گونه دارد که همه آنها با نام عمومی هلیوتروپیوم (heliotropes) شناخته می شوند.
شبه جزیره کولا شبه جزیره ای در دوردست های شمال غرب روسیه است. این شبه جزیره بخش عمده قلمرو استان مورمانسک را تشکیل می دهد. شبه جزیره کولا تقریباً به طور کامل در شمال مدار شمالگان واقع شده و دریای بارنتس در شمال آن و دریای سفید در شرق و جنوب شرقی آن قرار دارد. شبه جزیره در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۰٫۰۰۰ نفر جمعیت دارد. شهر مورمانسک با جمعیت بیش از ۳۰۰ هزار نفر، پرجمعیت ترین سکونتگاه در این شبه جزیره است. مورمانسک، شهر اصلی در شبه جزیره، در طول جنگ جهانی دوم از مسیرهای اصلی ترانزیت برای روس ها بود. در زمان جنگ سرد، کولا از دیدگاه راهبردی اهمیت زیادی داشت. این شبه جزیره امروزه محل تخلیه مواد زاید فلزی سنگین روسیه و زباله های هسته ای است. کولا با اینکه در منطقه قطبی واقع شده اما به لطف جریان گلف استریم، کرانه ای بدون یخ و آب و هوایی نسبتاً معتدل دارد. بخش عمده شبه جزیره از دشت های بی درخت پوشیده از گلسنگ تشکیل شده و در جنوب آن نیز باریکه ای از جنگل های سوزنی برگ تایگا قرار دارد. سواحل شمالی آنکه ساحل مورمان نامیده می شود متشکل از صخره های مرتفع است، ساحل شرقی، به نام ساحل «تِر» ارتفاعات کمتری دارد و سو
احل جنوب، معروف به کرانه کاندالاکشا، بسیار پست و باتلاقی است. در جنوب غرب کولا کوهستان خیبینی جای گرفته که دارای معادن زیادی است. کانی های آپاتیت و نفلین در جهان، تنها در این شبه جزیره در مقادیر زیاد یافت می شوند. از آپاتیت، فسفر تولید می شود که برای تولید کود اهمیت دارد و نفلین از مواد خام تولید آلومینیوم است. مردم. کولا بخشی از لاپلند به شمار می آید. ۸۹ درصد از ساکنان، که به طور عمده در امتداد سواحل زندگی می کنند، روس هستند. مناطق داخلی زیستگاه قوم سامی است که دامداران گوزن شمالی هستند و نیاکانشان ساکنان اصلی این منطقه بودند. مرکز سامی ها لووزرو است. به جز زبان کیلدین-سامی، دیگر زبان های سامی کولا تقریباً منقرض شده است.
این جدول فهرست وار تمام ماموریت های شاتل فضایی را شامل می شود، که بین ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۱ صورت گرفته اند. این فهرست شامل پروازهای آزمایشی سال ۱۹۷۷ و مدارگردهای پرواز نکرده کمکی نیز می گردد. اطلاعات این جداول براساس ترتیب پرواز، نوع مأموریت، زمان پرتاب، طول پرتاب و شاتل مورد استفاده و افراد عرشه مرتب شده اند. تنها ایالات متحده شاتل سرنشین دار به فضا پرتاب کرده است؛ شوروی تنها پرواز بوران را بدون سرنشین انجام داد چندین کشور در فضاپیمای شاتل مشارکت داشته اند؛ مشارکت هایی از قبیل حمایت علمی، فنی، مالی و سازمانی. شماره گذاری پرواز. فضاپیمای شاتل آمریکا به صورت رسمی "سامانه انتقال فضایی" (STS) نام دارد. از این رو پروازهای صورت گرفته با آن ها با پیش نامِ "STS" مزین شده اند. در ابتدا قصد براین بود تا شماره گذاری به صورت دنباله باشد که این امر برای ۲۵ پرواز انجام شد؛ از اس تی اس-۹ تا اس تی اس-۳۳. به دلیل حادثه آپولو ۱۳ و بنا بر تصمیم جیمز م باگز عدد ۱۳ از شماره مأموریت ها حذف شد. از این رو اس تی اس-۴۱-سی جایگزین اس تی اس-۱۳ شد. پرواز از ۱۹۸۴ آغاز شد و هر مأموریت دارای کدی بود. برای مثال اس تی اس-۴۱-بی: اولین عدد نشانگر سال م
الی فدرال (س. م) است. (۴۱-بی نشانگر س. م ۱۹۸۴، ۵۱-ال مربوط به س. م ۱۹۸۵ و ۱۵۱-سی مربوط به سال ۱۹۹۵ است) دومین عدد نشانگر مکان پرتاب است (پایگاه فضایی کندی ۱، مجمتمع پرتاب فضایی واندربرگ شماره ۲ بود). اگرچه واندربرگ هرگز استفاده نشده. حرفِ آخر نیز دنباله زمان بندی را نشان می دهد. اگرچه کدهایی که از اس تی اس-بی تا اس تی اس-۵۱-ال بوده اند، تنها در پرونده های داخلی ناسا استفاده شده اند. فهرست پرتاب ها. پرتاب های آزمایشی. فهرست پیشرو، شامل پروازهای آزمایشی و آزاد فضا پیمای "انترپرایز" است که حاوی سرنشین نبود. بوران. برنامه بوران تلاشی از سوی شوروی بود تا مدارگردی با قابلیت استفاده مجدد بسازد؛ که همانند فضاپیمای شاتل باشد. همانند برنامه شاتل فضایی، این برنامه نیز برای یک نمونه اولیه آیرودینامیک و تعداد فضانورد عملیاتی طرح ریزی شده بود. پروازهای آزمایشی. آیرودینامیک OK-GLI در سال ۱۹۹۸۴ ساخته و برای آزمایشِ طراحی بوران مورد استفاده قرار گرفت. برخلاف همانندِ آمریکاییش، شاتل فضایی انترپرایز، این نمونه دارای چهار موتور توربوفن بود. موتورها از نوعِ ساترن آی ال-۳۲ بود که شاتل را قادر به پرواز زیرِ توانَش می نمود. پرتاب ها
و پروازهایِ مداری. اولین عملیاتِ مدارگردِ بوران در طی یک پروازِ آزمایشی انجام شد. مأموریتِ «۱کی۱» در ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸ در ساعت ۶:۰۰:۰۰ به وقت مسکو صورت گرفت. پرواز از پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان امروزی صورت گرفت و مدارگرد به مدار فرستاده شده. بوران پس از طیِ ، پس از ۳ ساعت و ۲۵ دقیقه (۰٫۱۴ روز) فرود آمد. "بوران" دیگر هرگز پرواز نکرد. برنامه بوران مدت کوتاهی پس از فروپاشی شوری کاملاً متوقف شد. در سال ۲۰۰۲ در طی فروریختنِ سقفِ محل نگهداری شاتل بوران برای همیشه نابود شد. این همان مدارگردی بود که به فضا پرتاب و به صورت خودکار فرود آمده بود.
یک خانواده محترم فیلمی جنجالی محصول مشترک ایران و فرانسه به کارگردانی مسعود بخشی و تهیه کنندگی محمد آفریده و ژاک بیدو در سال ۲۰۱۲ است. داستان. فیلمساز، نگاه انتقادی نسبتاً تندی به جامعه امروز ایران از زاویه دید استاد جوان جامعه شناسی (آرش با بازی بابک حمیدیان) دارد که از پاریس به نزد مادرش که تنها در شیراز زندگی می کند بازمی گردد. این بازگشت برای او یادآور خاطرات دردناک دوران کودکی (دوران جنگ ایران و عراق) و خشونتی است که پدرش در حق او، برادر بزرگترش (که در جبهه شهید شده) و مادرش روا داشته است. «یک خانواده محترم» فساد اداری و کلاهبرداری های کلان به کمک مسولان رده بالای نظامی، قضایی و دولتی را به تصویر می کشد. روندی که طی آن، ضرب و شتم استاد دانشگاه توسط نیروهای رسمی اطلاعات، حذف فیزیکی و قتل وکیل پرونده، صدور معافیت از خدمت بدون طی مراحل قانونی (طبیعتاً توسط یک مقام ارشد نظامی) و کسب موافقت مقام های عالی قضایی برای تسهیل تملک غیرقانونی میراث خانوادگی صورت می گیرد، بسیار فراتر از «مشکلات خانوادگی» است. فیلم از امروز می آغازد و لحظه ای را ترسیم می کند که یک استاد دانشگاه پس از بیست و دو سال به کشور بازگشته و با
مشکلاتی روبروست؛ او نمی تواند مجوز کتابش را بگیرد، در دانشگاه با او مخالفت می کنند و نمی تواند برای خروج از کشور — به دلیل مشکلات سربازی — پاسپورتش را پس بگیرد. پس از صحنه غافلگیری فیلم و زمانی که روشن می شود دست برادر و پسر برادر ناتنی آرش در یک کاسه است، ناگهان شبکه ای پیچیده و هراس آور و قدرتمند از روابط اداری-مالی مبتنی بر فساد حکومتی در ورای فیلم ترسیم می شود. برادر برج ساز، مثال نوکیسه هایی است که در فضای آمیخته به دروغ و ریای جاری در جامعه و با سوءاستفاده از انتساب خانوادگی به شهدای جنگ عراق علیه ایران، دارای قدرتی بدون مسولیت شده اند که حد و مرزی نمی شناسد. پسر برادر نانتی که «بدمن» اصلی قصه است نیز، نماد مهره های کم سن و سال و فرصت طلبی است که در سال های اخیر و در دولت احمدی نژاد به پست های کلیدی دست یافته اند. برادر ناتنی مردم را «گوساله هایی که دوباره به خیابان ریخته اند» می نامد و برای گوشمالی یکی از آنها، از اتومبیل خارج می شود، وقتی برمی گردد، آرش پاسپورت و بلیط و پول را جاگذاشته و رفته است. فیلم با روحیه خسته شخصیت اصلی پیش می رود، در حالی که پدرش — یک حاجی محتکر از زمان جنگ و یک میلیاردر فعلی
— در بیمارستان در حال مرگ است. اما قصه بیشتر از جایی شکل می گیرد که برادر ناتنی این استاد دانشگاه قصد دارد برای کسب کامل ثروت حاجی که در میانه فیلم می میرد، او را از سر راه بردارد و در این راه از نفوذ پسرش در نیروهای امنیتی استفاده می کند. اینجاست که با شخصیت پسر جوانی روبرو می شویم که جزو نیروهای امنیتی است و به خاطر از راه برداشتن عمو در زمینه ارث و میراث، او را دستگیر می کند. فیلم در واقع با دستگیری شخصیت اصلی آغاز می شود و بعد با یک فلش بک قصه را تا زمان دستگیری و اندکی پس از آن دنبال می کند. از سویی فیلم تصویر تلخ تری از زمان حال می دهد و موقعیتی را تصویر می کند که در آن بحث اصلی، مسئله پول است و حالا همان آدم ها یا فرزندان و نواده های آن ها با صراحت و قدرت بیشتر و بدون پرده پوشی به مال اندوزی میلیاردی و رانت خواری مشغولند و در این راه ابایی از هیچ کس ندارند. پایان بندی هنرمندانه فیلم نیز تصویری که مسعود بخشی در پی ترسیم اش است را کامل می کند: آرش پس از زندانی شدن و ضرب و شتم و تملک غیرقانونی تمام اموالش، لبریز از خشم و درد در اتومبیل برادرش نشسته. قرار است برادر ناتنی در آخرین مرحله از اجرای نقشه اش، ا
و را به فرودگاه ببرد و به زور روانه خارج از کشور کند. مردم به خیابان آمده اند و راه بندان شده. در آخرین نما، چهره آرش را می بینیم که در پس زمینه اش میدان آزادی است، در چهره اش تصمیم به ماندن و استقامت، و در شیشه های عینک و فضای اطراف قاب، انعکاس نور ملایم سبز. دربارهٔ فیلم. روزنامه "لوموند" در چند نوبت به این فیلم پرداخت. نوئمی لوسیانی در لوموند با یادآوری خط کلی داستان فیلم نوشت: «اولین سکانس این فیلم که نحوه دستگیری آرش توسط یک راننده تاکسی را نشان می دهد، می توان در هر فیلم اکشن آمریکایی نیز دید. این فیلم پیش از همه فیلمی مافیایی است که با دقت بسیار زیادی ساخته شده است. در این فیلم آرش و برادر شهیدش در یک سو قرار دارند و جعفر و پسرش حامد در سوی دیگر. سینمای ایران فیلم های زیادی از این دست را تولید کرده است که در آن ها تمایل برای بازسازی چهره ایران وجود دارد که ما همواره از تاریخ بزرگ آن ها شنیده ایم.» ماهنامه «پریمیر» که سه ستاره از پنج ستاره را به این فیلم داده بود یک خانواده محترم را فیلمی سیاسی معرفی کرد و نوشت: «آرش استاد دانشگاه، پس از بیست و دو سال زندگی در اروپا به کشور خود بازمی گردد و خود را در می
ان توطئه ای که یکی از اعضای خانواده برایش تدارک دیده است می بیند. این فیلمِ سیاسی و مؤثر، اولین فیلم بلند «مسعود بخشی» است که به خوبی فساد و خشونت را به نمایش گذاشته است.» تیری مرانژه، عضو هیئت تحریریه ماهنامه «کایه دو سینما» و دانشیار در ادبیات مدرن دربارهٔ این فیلم می نویسد: «مسعود بخشی مستندساز ایرانی برای اولین بار یک فیلم داستانی را به تصویر کشیده است و مانند اصغر فرهادی جسارت به خرج داده است. ما در فیلم یک خانواده محترم از دید آرش، ایران امروز را می بینیم. آرش یک استاد دانشگاه است که برای مدتی به ایران بازمی گردد. وی برای درمان جامعه ای که از میزان فساد و غارت های مافیایی در حال خفگی است تلاش می کند. «بخشی» در این فیلم با پیوند دادن تصاویر کودکی آرش و زندگی امروزی او، پرده ازشخصیت کلیدی این فیلم یعنی پدر خانواده، برمی دارد، پدری که هم از جنگ ایران و عراق استفاده شخصی کرده و هم مسبب اصلی از هم پاشیدن خانواده است. همچنین وی با استفاده از تصاویر آرشیوی، چشم انداز شفاف و جالبی از جنگ ایران و عراق ارائه کرده است.» رومن بلوندو در ماهنامه «ترانسفوژ» در مورد «یک خانواده محترم» نوشت: «این فیلم که در آخرین فستیوا
ل کن توسط ۱۵ فیلمساز، برگزیده شد اولین فیلم مسعود بخشی است که تصویری از ایران گرفتار تاریک اندیشی به نمایش می گذارد. این فیلم دربارهٔ یک استاد جوان دانشگاه شیراز است که پس از سال ها به ایران بازگشته است. آرش در عرض چند هفته درگیر طوفانی از توطئه های خانوادگی و مالی می شود». برخی منتقدین فرانسوی به دلیل اینکه «یک خانواده محترم» تصاویری واقعی را از جامعه نشان می دهد این فیلم را قابل تمجید می دانند. ماهنامه «تیزر» که «یک خانواده محترم» را لایق سه ستاره از پنج ستاره می دانست نوشت: «مسعود بخشی در اولین فیلم خود زندگی یک استاد دانشگاه ایرانی را به نمایش می گذارد که برای محروم شدن از سهم ارث خود، با خطر مرگ مواجه می شود. مسعود بخشی نیز مانند اصغر فرهادی، جعفر پناهی و محمد رسول اف تصویری واقعی و پراضطراب از کشور خود به نمایش گذاشته است اما فاصله خود را با فیلم نامه های رایج در این کشور حفظ کرده است.» اما در این میان یادداشت نویش ماهنامه «استودیو» که چشم اش یک خانواده محترم را نگرفته بود و این فیلم را مستحق یک ستاره از پنج ستاره می دانست گله از پیچیدگی داستان کرد و نوشت: «این فیلم یک داستان ایرانی بسیار پیچیده بود. سی
نمای ایران با "جدایی نادر از سیمین"، انرژی و زنده بودن خود را با وجود فشار شدید بر هنرمندان این کشور، اثبات کرد. بلافاصله پس از آن، با فیلم یک خانواده محترم نیز ما شاهد یک درام خانوادگی دیگر هستیم که عضوی از یک خانواده در حالی که سال ها در خارج از ایران زندگی کرده است پس از ورود به تهران در یک دام خانوادگی گرفتار می شود. متأسفانه فیلمساز خود را بسیار درگیر پیچیدگی های این اثر کرده است.» این فیلم در هشت روز نخست اکران در ۴۱ سالن سینمای فرانسه نمایش داده شد و در این مدت ۲۲۰۰۰ نفر از این فیلم دیدن کردند. بابک حمیدیان – بازیگر نقش آرش- پیشتر در این باره گفته بود: «متأسفانه در مورد اسم اول این فیلم سوءتفاهمی پیش آمد. اسم فیلم «خرمشهر» به معنی همان شهر معروف در خوزستان نبود. بلکه اسم فیلم «خرم شهر» به معنی شهری خرم بود. البته باید بگویم فلاش بک های این مرد از فرنگ برگشته عموماً در دوران جنگ است؛ یعنی ما خاطرات بچگی او را در زمان جنگ می بینیم در حالیکه هیچ تصویری از خود جنگ در فیلم نداریم. «خرم شهر» در واقع کنایه ای به تهران است. شهری که خرم است. این اسم استعاره ای از تهران بود. مثل نام فیلم «سعادت آباد» به کارگردان
ی مازیار میری که دربارهٔ فضایی بود که هیچ سعادتی در آن نبود. یک جور کنایه به آنچه که آرزوست و وجود ندارد. اما این عنوان دو پهلو را به خاطر همان سوتفاهمی که با اسم شهر خرمشهر به وجود می آورد تغییر دادند و نام «یک خانواده محترم» را روی فیلم گذاشتند.» شخصیت اصلی داستان چهره ای مغموم در سراسر فیلم تا سکانس آخر دارد که پس از تصمیم برماندن در وطن و همراه شدن با جمعیت معترض به سوی آزادی، بشاش و پرامید می شود و در نهایت انعکاس نور سبز در عینک آرش به عنوان آخرین تصویر، شاید نشانی از امید به آینده و جنبش سبز باشد. به نظر می رسد. جوایز. "یک خانواده محترم" اولین فیلم بلند مسعود بخشی، تنها نماینده سینمای ایران در شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن مورداستقبال منتقدان قرار گرفت. این فیلم جایزه بهترین فیلم در بخش افق های تازه را در جشنواره بین المللی فیلم ابوظبی نیز به خود اختصاص داد. اسکرین اینترنشنال فیلم را به عنوان «یک درام نیروبخش و قابل فهم» تحسین کرد و هالیوود ریپورتر آن را «یک کیفرخواست سیاسی که هنرمندانه ساخته شده» دانست. مسعود بخشی، در حاشیه جشنواره کن به خبرنگاران گفته بود: «این فیلم، زندگی نامه شخصی نیست، اما با
الهام از اتفاقات واقعی زندگی آدم های اطراف من ساخته شده است. من از نسلی حرف می زنم که در جنگ ایران و عراق بزرگ شدند، جنگی که سرنوشت نسل مرا عوض کرد.» اما این روزها اولویت مسعود بخشی که اکران فیلمش در ایران بود رویایش شده است. او پیشتر گفته بود: «می خواستم چیزهایی را کندوکاو کنم که لزوماً در رسانه ها دیده نمی شود.» این فیلم در جشنواره فیلم ابوظبی جایزه بهترین فیلم بخش افق های تازه را که به مسابقه فیلم های اول و دوم فیلمسازان اختصاص دارد، دریافت کرد. "یک خانواده محترم" به تهیه کنندگی محمد آفریده و دو تهیه کننده فرانسوی، به عنوان تنها نماینده سینمای ایران در جشنواره کن ۲۰۱۲ در بخش جنبی دو هفته کارگردانان رقابت کرد و در جشنواره فیلم لندن و ششمین دوره جشنواره فیلم ابوظبی نیز شرکت نمود. جنجال بر سر فیلم یک خانواده محترم از زمانی آغاز شد که این فیلم در جشنواره کن نمایش داده شد و سپس از جشنواره ابوظبی جایزه گرفت. حواشی. یک خانواده محترم اولین فیلم بلند مسعود بخشی، تنها نمایندهٔ سینمای ایران در شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. اسکرین اینترنشنال فیلم را به عنوان «یک درام نیروبخش و قابل
فهم» تحسین کرد و هالیوود ریپورتر آن را «یک کیفرخواست سیاسی که هنرمندانه ساخته شده» دانست. مسعود بخشی، در حاشیه جشنواره کن به خبرنگاران گفته بود: «این فیلم، زندگی نامه شخصی نیست، اما با الهام از اتفاقات واقعی زندگی آدم های اطراف من ساخته شده است. من از نسلی حرف می زنم که در جنگ ایران و عراق بزرگ شدند، جنگی که سرنوشت نسل من را عوض کرد.» اما این روزها الویت مسعود بخشی که اکران فیلمش در ایران بود رویایش شده است. او پیشتر گفته بود: «می خواستم چیزهایی را کندوکاو کنم که لزوماً در رسانه ها دیده نمی شود.» این فیلم در جشنواره ابوظبی جایزه بهترین فیلم بخش افق های تازه را که به مسابقه فیلم های اول و دوم فیلمسازان اختصاص دارد، دریافت کرد. روزنامه های اصولگرا این جایزه را سیاسی دانستند و علت را در سیاه نمایی این فیلم از فضای جامعه ایران دانستند و سیدمحمد حسینی وزیر ارشاد گفت: «ما مخالف شرکت فیلم «یک خانواده محترم» در جشنواره ابوظبی بودیم و آن ها بدون اطلاع و مجوزمان فیلم را در این جشنواره به نمایش گذاشتند.» حاشیه ها وقتی پر رنگ تر شد که جواد شمقدری رئیس سازمان سینمایی اعلام کرد که از این فیلم شکایت کرده اند او گفت: «ما اعت