Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ندگی بوده (وجود آب فراوان که از چشمه های مختلف سرچشمه می گرفت، مناطق ییلاقی گسترده (مانند حسن دره) و امکان دفاع به علت دره ای بودن منطقه و … خالی از سکنه می گردد (بهمین دلیل از تاریخ این مقطع اطلاعات خاصی در دسترس نیست). تا زمانی که کم کم مردم غالباً تات از منطقه طالقان به این سمت کوچ می کنند و سبب شکل گیری دوباره این روستا می گردند. بعضی از آثار بدست آمده در این منطقه با حدود سه هزار سال قدمت برآورد می گردد و وجود زرتشتیان نیز به اثبات رسیده است. نقشه روستای رودخانه مکان های تاریخی، مذهبی و گردشگری روستای رودخانه. - بقعه متبرکه امامزاده محمد (ع) (امامزاده پیر محمد)؛ در جوار امامزاده این روستا درختی تنومند، قطور و بزرگ قرار دارد. این درخت، درخت سرو یا همان (زربین) است. شنیده ها حاکی از آن است که این درخت متعلق به دوره امامزاده محمد (ع) است.امامزاده محمد (ع) عصای چوبی خود را در رودخانه و سپس در خاک فرو می برند. ایشان سپس همان جا به خواب رفته و رحلت می کنند. عصای چوبی ایشان به درخت تبدیل شده که تاکنون باقی مانده است. - رودخانه روان و تمیزی که محلی برای شنا و آب بازی بچه ها است. - منطقه بکر و زیبای تاداربن که نم
ایی به جنگل های دگا دارد و فضایی لذت بخش را به وجود می آورد. - مسجد صاحب الزمان (عج). - جنگل ییلاقی حسن دره. - منطقه تاریخی کوشاندیه. وضعیت آب و هوای روستای رودخانه. وضعیت لحظه ای دما، رطوبت و وزش باد در روستای رودخانه اطلاعات سرشماری و جمعیتی روستای رودخانه. براساس سرشماری مرکز آمار ایران: در سال ۱۳۴۵: - جمعیت روستای رودخانه، ۱۴۷ نفر (۳۲ خانوار) بوده است؛ راه ارتباطی روستای رودخانه، از نوع مالرو بوده است؛ مهم ترین منبع تأمین آب زراعی روستای رودخانه، از طریق آب رودخانه بوده است؛ عمده محصولات کشاورزی و باغی روستای رودخانه، شامل برنج، جو، گندم، انار و انگور بوده است؛ امکانات و تأسیسات عمده روستای رودخانه، شامل مسجد، سپاهی دانش، انجمن ده، کدخدا، آسیاب آرد، رادیو و خرده فروشی بوده است؛ مجموع تعداد دام روستای رودخانه، حدود ۲۲۷ رأس بوده است. در سال ۱۳۵۵: - جمعیت روستای رودخانه، ۲۱۶ نفر (۴۴ خانوار) بوده است؛ راه ارتباطی روستای رودخانه، از نوع جیپ رو بوده است؛ امکانات و تأسیسات عمده روستای رودخانه، شامل دبستان، امامزاده و آسیاب آرد بوده است. در سال ۱۳۶۵: - جمعیت روستای رودخانه، ۲۸۳ نفر (۴۵ خانوار) بوده است. - جمعیت ب
الای ۶ سال روستای رودخانه، ۲۳۶ نفر بوده است؛ جمعیت باسواد روستای رودخانه، ۱۵۴ نفر بوده است؛ جمعیت شاغل روستای رودخانه، ۶۸ نفر بوده است؛ راه ارتباطی روستای رودخانه، از نوع جاده شوسه بوده است؛ عمده فعالیت در روستای رودخانه، شامل زراعت، باغداری، دامداری و دامپروری، پرورش طیور و پرورش زنبورعسل بوده است؛ امکانات و تأسیسات عمده روستای رودخانه، شامل شورای اسلامی روستایی، آب لوله کشی و دسترسی به وسیله نقلیه عمومی در روستا بوده است؛ مجموع تعداد دام روستای رودخانه، حدود ۴۸۰ رأس بوده است. - در سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۱۰۹ نفر (۳۴خانوار) بوده است. - در سال ۱۳۹۰، جمعیت این روستا ۹۶ نفر (۳۱ خانوار) بوده است. - بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، در حال حاضر جمعیت این روستا ۱۲۸ نفر (۴۴ خانوار) سکنه دائمی می باشد. فاصله روستای رودخانه تا نقاط مهم. - فاصله تا تهران: ۲۸۷ کیلومتر. - فاصله تا رشت: ۶۰ کیلومتر. - فاصله تا توتکابن: ۱۰ کیلومتر. - فاصله تا رستم آباد: ۱۳ کیلومتر. - فاصله تا رودبار: ۲۷ کیلومتر. - فاصله تا آزادراه تهران - رشت: ۱۰ کیلومتر. - فاصله تا ایستگاه راه آهن رستم آباد: ۱۳ کیلومتر. - فاصله تا فرودگاه ر
شت: ۷۶ کیلومتر. - فاصله تا پمپ بنزین دشتویل: ۳/۵ کیلومتر. رسانه روستای رودخانه. صفحه رسمی روستای رودخانه در اینستاگرام rudkhane_gilan منابع. __نمایه__ __بافهرست__
سیدان ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
کلوس فروش، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
لافندسرا، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
مخشهر، روستایی از توابع بخش رحمت آباد شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. مخشهر روستایی زیبا و تاریخی است که در میان کوه های زیبای سرو (درخت زربین) قرار گرفته است و با روستاهای رودخانه (رودبار)، سیدان، کلوس فروش همسایه است. مخشر در زمان قبل از زلزله ۱۳۶۹ شهرستان رودبار از نظر جمعیتی بسیار شلوغ بود اما بعد از زلزله و ویران شدن خانه ها و مرگ بسیاری از آنان، کم کم سایر مردم، مخشهر را به مقصد شهرهای اطراف ترک کردند. مردم مخشهر گیلک زبان هستند و شغل مردم مخشهر بیشتر کشاورزی و دامپروری است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
ولیجار، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان انارکول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۰۰ نفر (۱۵۶خانوار) بوده است.
استخرگاه روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۵۳خانوار) بوده است. مردم. مردم روستای استخرگاه مسلمان شیعه هستند و به زبان تاتی صحبت می کنند.
پلنگ دره ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۸۱خانوار) بوده است.
دفراز، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. دفراز در ۱۶ کیلومتری شهر رستم آباد شهرستان رودبار واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰۴ نفر (۹۴خانوار) بوده است. زبان. مردم دفراز به زبان گیلکی با لهجه گالشی(دیلمی) سخن می گویند. در کل گویش این روستا (شامل هر سه بخش پلنگ دره و استخرگاه (سلگاه) و خود روستای قدیمی دفراز ) با گویش روستاهای مجاور مانند راجعون، دشتویل، پشتهان، چاک، پسیندره، چله بر، انارکول، سندس، دیو رود، دیورَش، سلجان (اسطلخ جان) شیرکوه، حلیمه جان و چندین روستای دیگر با اندکی تفاوت لهجه یکسان می باشد. مردم این روستا بدون آموزش خاصی زبان کل مردمان گیلک را متوجه می شوند. همچنین لهجه وگویش های غرب سفیدرود مانند رستم آبادی، جوبنی و رودباری و همچنین روستاهایی مانند کلشتر و گلدیان و نصفی و روستاها و شهرهای غیر کرد زبان مناطق عمارلو و خورگام را به راحتی می فهمند. نمونه صرف فعل. در جدول زیر فعل رفتن (شیِن-ٍShien) در چند زمان صرف شده است.
راجعون، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۷ نفر (۹۲خانوار) بوده است.
رشی، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۰ نفر (۱۷۹خانوار) بوده است.
پشتهان، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۲ نفر (۸۲خانوار) بوده است.
چره ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس مسکن ایران دارای جمعیت ۸۹۸ نفر و تعداد خانوار آن ۲۳۲ می باشد. این روستا یکی از بزرگترین روستاهای شهرستان رودبار به شمار می آید.
چلگاسر، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۳ نفر (۱۴۴خانوار) بوده است.
حاجی ده، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.حاجی ده در ۲۲ کیلومتری شهر رستم آباد قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۴۵خانوار) بوده است.در حال حاضر،به روستای توریستی و گردشگری معرفی شده است.
جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
دره دشت، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۵خانوار) بوده است.
دشتویل، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. روستایی زیبا که در مسیر اصلی راه شهر رستم آباد به شهر بره سر قرار دارد. تاتی زبان مادری مردم روستای دشتویل است. روستای دشتویل به جهت موقعیت خاص جغرافیایی که در مسیر اصلی دو شهر و ده ها روستا واقع شده است از دیرباز کانون توجه منطقه و مرکزی برای تأمین مایحتاج مردم منطقه بوده است. اکنون نیز روستای دشتویل روزانه پذیرای بسیاری از میهمانان و گردشگرانی می باشد که از زیبایی های مناطق رحمت آباد، خورگام و عمارلو از جمله کوه درفک، گل سوسن چلچراغ روستای داماش، غار دربند روستای رشی، روستاهای زیبا و ییلاقی سی دشت و دره دشت و بسیاری از روستاهای زیبای این مناطق دیدن می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۴۵ نفر (۱۱۰خانوار) بوده است. دشتویل تا قبل از زلزلهٔ سال ۱۳۶۹ دارای ۳۰ تا ۴۰ خانوار بوده و جمعیتی حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر که متأسفانه در این زلزله دلخراش ۲۷ نفر از اهالی روستا جان خود را ازدست دادند. بعد از زلزله رفته رفته بر جمعیت روستا افزوده شد و دشتویل شکل آبادی بهتری
به خود گرفت بیشتر جمعیت روستا را مردم روستاهای همجوار از جمله: راجعون، دَفراز و پُشتِهان تشکیل می دهند.
کنبک، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. گنبک، تغییر یافته کلمه گمبک (=گم بک) به معنای مکانی که از دید گم می باشد ودلیل آن این است که این روستا تقریباً پنهان بوده و از روستاهای اطراف قابل رویت نیست. جمعیت. این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
اسطلخ جان روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. این روستا دارای استخرهای(سِل) متعدد (پنج سِل بزرگ)می باشد و معمولا یک چشمه در کنار هر سل وجود دارد و از آب سل ها برای آبیاری زمینهای برنج کاری(بیجار یا بِجار)پایین دست استفاره می شود، به همین دلیل نام آن سلِجا می باشد،و روستاهای دیگری مانند اسطلخ گاه (سِلِگاه) و سِلانسَر(بالای سلها) و گاو جا نیز از این دست نامگذاری ها می باشند،که به مرور زمان به اسطلخ گاه و گاو جان تغییر نام یافته اند. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۴ نفر (۲۱۹خانوار) بوده است. این روستا به د لیل وسعت، جمعیت، وجود امامزاده محتشم (ع)، مناطق زیبای گردشگری و همین طور نزدیکی به کوه درفک به عنوان مرکزدهستان انتخاب گردیده همچنین این روستا روستای نمونه کشوری به دلیل نداشتن بیکار نیز انتخاب شده است. این روستا دارای شورای اسلامی با سه عضو بوده و درجه دهیاری آن نیز از ۲ به ۳ ارتقا یافته است. نام های دیگر این روستا: سلچان و ماه نشین می باشد. این روستا بزرگترین روستای بخش بوده و دارای ویژگی های
خاص جغرافیای و اقلیمی می باشد. سایت پاراگلایدر اسطلخ جان. در سال های اخیر، راه اندازی سایت پاراگلایدر اسطلخ جان در ارتفاعات مشرف به روستای اسطلخ جان، نقش مهمی در گسترش گردشگری هوایی و جذب علاقه مندان به ورزش های ماجراجویانه در استان گیلان داشته است. ویژگی های جوی. باد غالب در این منطقه معمولاً از سمت غرب تا شمال غرب می وزد که شرایط ایده آلی برای پروازهای دیواره ای (ریج) ایجاد می کند. این جریان های هوا لیفت مناسبی بر فراز مسیرهای جنگلی ایجاد کرده و امکان ارتفاع گیری و پروازهای طولانی مدت را فراهم می سازد. پرواز ریج نیازمند رعایت تکنیک های ایمنی و فاصله گیری مناسب از دیواره است.
خرشک، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. این روستا که سابقه ای چند صد ساله دارد از دو بخش خرشک پایین و خرشک بالا تشکیل شده است که در گویش محلی به "جیر محله" و "جوئر محله" معروفند. خرشک بالای دارای یک منطقه فاقد سکونت به نام اشکته که در واقع آتشکده می باشد که در زمان اشکانیان مورد استفاده بوده است و دارای آثار و بقایای تاریخی زیادی از آن دوره می باشد. خر در لغت به معنای بزرگ می باشد. خرشک از دو کلمه «خر» و «اشک» تشکیل شده است کلمه «اشک» از اشکانی گرفته شده است و به مرور در ترکیب با کلمه «خر» به خرشک تبدیل شده است و در واقع به معنای اشکانی بزرگ یا اشک بزرگ می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۴۳خانوار) بوده است. تهدید به نابودی توسط کوه خواران. در تاریخ اول خردادماه سال ۱۴۰۰ قسمتی از کوه مجاور محله ی خرشک پایین دچار رانش شدید شده و به داخل روستا ریزش کرد. دلیل این حادثه برداشت بی رویه و غیراصولی (شن و ماسه) از معدن بالادست اعلام شد. در تاریخ دوم خرداد سال ۱۴۰۰ تمامی روستا تخلیه شد. وا
لبته تاکنون هیچ اقدام مثبتی مبنی بر اسکان مردم صورت نگرفته 1401/08/29
دره محله ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۳ نفر (۸۵خانوار) بوده است.
دیورش، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۶۹خانوار) بوده است.
دیورود ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۹خانوار) بوده است.
شیرکوه روستایی توریستی و سرسبز از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. به افراد شیرکوهی به زبان محلی شیرکوجی میگویند. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۸۲خانوار) بوده است. زبان. مردم شیرکوه به زبان گیلکی صحبت می کنند.
فتحکوه، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۶ نفر (۹۷خانوار) بوده است.
لیسن، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۰ نفر (۶۰خانوار) بوده است.
انارکول، روستایی سرسبز، زیبا و گردشگری از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. انارکول، در ۵ کیلومتری شرق رستم آباد واقع شده و در تقسیمات جغرافیایی جزء حوزه شهری توتکابن به شمار می رود. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۱ نفر (۶۳خانوار) بوده است. مردم و زبان. مردم روستای انارکول به زبان تالشی سخن می گویند. به گفته اعتمادالسلطنه منطقه آنارکوه (تپه آنار) و انارکول در شرق رود سپیدرود برگرفته از نام قوم آناریاکه است.
جازمکل، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
رودآباد ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
سِندِس، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۷ نفر (۶۶خانوار) بوده است. منابع.
فیشم، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۶۱خانوار) بوده است.
کتله، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کشک جان، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
کلایه ، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۹ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
کیاآباد، روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۴خانوار) بوده است.
نصفی روستایی از توابع بخش رحمت آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان رحمت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۵ نفر (۱۹۲خانوار) بوده است. مارلیک. تپه باستانی مارلیک در این روستا واقع شده است.
آینه ده (به زبان تاتی: "آیینه دیه") روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. روستای آینه ده دو کیلومتر بعد از شهر جیرنده و در کیلومتر ۷ روستای داماش جای دارد. نام شناسی. از آن جا که در این روستا و پیرامون گورستان جنگاوران به فراوانی یافت می شود و نشانه های مهرپرستی نیز فراوان است، گمان برده می شود که "ایینه ده" در واقع آناهیتادیه ("اناهیدیه") بوده باشد. آناهیتا ایزد بانوی جنگاوران و نیز آب شناخته می شود. بودن "سَل" (به معنی استخر) در نام های پیرامونی مانند دوسلان، دوسالدیه، بره سل و نیز سل های دست ساز خلشکوه و بره سر نیز نشانه های دیگر این نام گذاری است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۵۴خانوار) بوده است. زبان گفتاری. مردم این روستا به زبان تاتی سخن می گویند. کشاورزی. سازه ها و خانه های پلکانی روستا در زلزله سال ۶۹ رودبار به کلی از بین رفت. محصول اصلی روستا گردو است و پس از آن فندوق، زردآلو، آلو، گیلاس، آلبالو، به، گلابی، سیب، شاتوت و انواع میوه ها می باشد. میوه های جنگلی روستا گلابی نیز وحشی، ازگیل، زرشک،
داغ داغان و زالزالک قرمز می باشد.
یکنم، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۵۷خانوار) بوده است. مردم. مردم این روستا دیلمی هستند و به زبان دیلمی تکلم می کنند. به گفته محققین تات در زبان اهالی گیلان به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می باشد و منظور از تات همان قوم گیلک است و منظور از زبان تاتی همان زبان گیلکی می باشد. در اینباره پاینده لنگرود زبان دیلمی را برابر با زبان گالشی و گویش کوهستانی نام گزاری میکند .[۱۹]
روستا تاریخی و زیبا اسکابن. روستای تاریخی و زیبای اسکابن در استان گیلان، شهرستان رودبار، بخش عمارلو واقع شده است. این روستا در حدود ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر لوشان است و از شمال با روستای پاکده، از جنوب با روستای پارودبار، از شرق با شهر جیرنده و از غرب با روستای سنگرود هم مرز است. از نظر وسعت بزرگ ترین روستای بخش عمارلو بوده و با عنوان سنگ هفت در سازمان ثبت اسناد به ثبت رسیده است. روستای اسکابن را می توان قدیمی ترین روستای عمارلو و شاید حتی استان گیلان دانست. (طی کاوشهای باستان شناسی باستان شناسان ایرانی و ژاپنی احتمال سکونت انسانهای اولیه در این روستا داده شده است) جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۱۳خانوار) بوده است. مردم. مردم اسکابن به زبان تاتی و گالشی سخن می گویند. مکان های تاریخی اسکابن. ۱. محوطه شیلانیک پشته اسکابن مربوط به عصر آهن دو I- دوره اشکانیان است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ۲. غار " رشی " اسکابن و محوطهٔ خلوش از قدیمی ترین و زیباترین مناطق تاریخی گیلان هستند که جل
وه های گردشگری بسیاری را در دل خود دارد و می تواند برای سیاحان داخلی و خارجی جالب ودیدنی باشد. به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران گیلان :رئیس مرکز باستان شناسی استان گیلان با اعلام این خبر گفت: کاوشهای باستان شناسی که از یکصد سال قبل در گیلان آغاز شده است، نشان می دهد که در حال حاضر ۶۵ غار باستانی در گیلان وجود دارد که ۱۲ غار در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
پارودبار، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۸۸ نفر (۱۱۸خانوار) بوده است. اکنون تعداد ۹۵ خانوار با جمعیت حدود ۴۵۰ نفر در روستا زندگی می کنند زبان گفتاری. ترکیبی از زبان های گالشی، تاتی، کردی (کرمانجی و لکی) زبان رایج در روستای پارودبار است.
دربند ، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.این روستا در آبریز روستای معدن سنگرود و با فاصله 5 کیلیومتری از آن قرار دارد.نام جدید روستا بعلت عمران و آبادی یکی از اهالی سخت کوش آن به نام آقای حمزه علی سلطانشاهی به حمزه آباد معروف است.این روستا از امکانات اولیه اعم از جاده ،آب شرب سالم ،برق و تلفن برخوردار نیست. شغل اصلی اهالی دامداری از نوع بز و میش و همینطور کشاورزی و از عمده محصول آن زیتون می باشد. راهاهای ارتباطی آن از روستای پارودبار به مدت 2 ساعت پیاده و از سنگرود به مدت 4 ساعت می باشد. اساسی ترین مشکل اهالی نبوده جاده دسترسی به آبادی و خسارت سنگین بعلت عدم توانایی در عرضه محصولات خود به بازار می باشد. در زمستان سرد خشک و در تابستان گرم خشک می باشد. اولین محصول آن بادام درختی در اسفند ماه می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است. مردم دربند به زبان کردی کرمانجی صحبت میکنند.
دشت رز، روستایی زیبا از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.این روستا در ۲۲ کیلومتری جیرنده و ۳۴ کیلومتری شهر لوشان قرار دارد. جغرافیای طبیعی. آب و هوای این روستا به دلیل قرار گیری در دره رودخانه شاهرود دارای تابستان های گرم و زمستان های معتدل است.مردم این روستا از معدود اقوام منطقه هستند که هنوز تابستان ها به ییلاق می روند و سنت کوچ نشینی در بین آنها همچنان پابرجاست.ییلاقات مردم این روستا شامل ارتفاعات البرز غربی و همچنین بخش هایی از استان قزوین می باشد. عمده فعالیت مردم دامداری و کشاورزی است.کشت زیتون و برنج عمده محصولات این منطقه است.این روستا در کنار رودخانه شاهرود واقع شده و دارای ظرفیت های بسیاری برای کشاورزی و دامداری می باشد.رودخانه شاهرود جز رودخانه های دائمی ایران محسوب می شود و این روستا با قرارگیری در کنار این رودخانه محل مناسبی برای ماهیگیری می باشد. زبان گفتاری. اهالی این روستا به زبان لکی صحبت می کنند.این گویش به عقیده بسیاری از زبان شناسان یکی از گویش های زبان کردی می باشد،گرچه این گویش در سال ۱۳۹۶ به طور رسمی به عنوان یک زبان مستقل ایرانی ثبت ملی شد و باعث به وجود آمدن وا
کنش هایی از سوی برخی گروه ها و اقوام شد. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۱۶خانوار) بوده است. بیشتر اهالی این روستا سال هاست در شهر قزوین سکونت می کنند.بخش اعظمی از این روستا در زمین لرزه رودبار و منجیل به کلی ویران شد. مردم دشترز به زبان لکی صحبت میکنند. ساختار اجتماعی. به عقیده بسیاری مردم این روستا بخشی از ایل غیاثوند می باشند که در گذشته از استان لرستان فعلی به این منطقه کوچ داده شده اند.ولی علیرغم قرابت نزدیک طوایف این روستا با ایل غیاثوند خود بخشی از ایل سلخوری می باشند که بعد از کوچ به این منطقه تحت اتحاد و بخشی از ایل بزرگ غیاثوند درآمدند.دو طایفه بزرگ گل گل سلخوری و اولادی سلخوری اصلی ترین تیره های این روستا هستند.ساختار اجتماعی این روستا به گونه ای است که اکثر اهالی باهم نسبت خویشاوندی دارند. سایر تیره های روستای دشترز:
زردکش، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده است.
زکابر، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۲۷خانوار) بوده است.مردم روستای زکابر به دو زبان ترکی آذری و لکی سخن می گویند.
سنگرود، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.از جاذبه های گردشگری این روستا میتوان به چشمه آبگرم سنگرود اشاره کرد. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۸ نفر (۷۷خانوار) بوده است.
کوره رود، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. این روستا جنوبی ترین نقطه استان گیلان از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۰خانوار) بوده است. هم اکنون جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۷ خانوار) می باشد. اغلب ساکنین این روستا که در سالهای گذشته به دلایل مختلف به شهرهای اطراف مهاجرت کرده بودند در حال برگشت به روستا می باشند.
گوورد، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۳۵خانوار) بوده است.
معدن سنگرود، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. این معدن متعلق به روستای سنگرود است. همچنین معدن سنگرود از سال ۱۳۹۳ هجری شمسی تعطیل شد و از تابستان ۱۴۰۱ احیای این معدن در دستور کار مسئولین مربوطه قرار گرفته است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده و در حوالی پاکده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۲ نفر (۹۲خانوار) بوده است.
معدن سنگ سیمان، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.