Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سال اژدها نهمین آلبوم گروه مدرن تاکینگ است که در ۲۸ فوریه ۲۰۰۰ منتشر شد. این آلبوم در ۱۳ مارس ۲۰۰۰، سومین آهنگ جدول آلمان شده و به مدت دو هفته جز ۵ آهنگ برتر این جدول باقی ماند. آلبوم سال اژدها بیش از ۳۰۰هزار نسخه در آلمان به فروش رسید. لیست آهنگ ها. China in Her Eyes Don't Take Away My Heart It's Your Smile Cosmic Girl After Your Love Is Gone Girl Out of My Dreams My Lonely Girl No Face, No Name, No Number Can't Let You Go Part Time Lover Time Is on My Side I'll Never Fall in Love Again Avec toi I'm Not Guilty Fight for the Right Love Walking in the Rain of Paris Fly to the Moon Love Is Forever سازنده ها. خواننده: توماس آندرس و اریک سینگلتون آهنگ ساز و شاعر: دیتر بوهلن و توماس آندرس
بت فیلمی به کارگردانی ایرج قادری، نویسندگی سعید مطلبی و تهیه کنندگی علی عباسی محصول سال ۱۳۵۵ است. این فیلم در ۳۱ شهریور ۱۳۵۵ در سینماهای ایران اکران شده است. خلاصه فیلم. صادق و نعیم محموله ای قاچاق را به یاور تحویل می دهند و از چنگ ژاندارم ها می گریزند. دختر جوانی برای رساندن پدر بیمارش از آن دو کمک می خواهد و نعیم که قصد اغفال دختر را دارد، به دست صادق از پا درمی آید. مادر نعیم خواهان مجازات صادق است و دختر جوان را وامی دارد که علیه صادق شهادت بدهد. صادق به حبس محکوم می شود و از گروهبان پاسگاه تقاضا می کند که فرزندش غلام را که با مادر پیرش زندگی می کند، برای بار آخر ببیند. دوازده سال بعد، صادق آزاد می شود و تصمیم دارد با فرزندش غلام از آن شهر برود اما فرزندش را پیدا نمی کند. نمایش فیلم. فیلم بت برای بار نخست در تاریخ سه شنبه ۳۰ شهریور سال ۱۳۵۵ در ۱۲ سینما در تهران و شهرستانها به نمایش درآمد . این فیلم جایگزین فیلم « "بیدار در شهر"» (ایرج قادری) شد. سینماهای نمایش دهنده فیلم در تهران گروه سینمایی آسیا شامل ۱۲ سینمای آسیا، رکس، شهوند، لیدو، نپتون، ژاله، توسکا، المپیا، پاسارگاد، ناتالی، چرخ فلک و سیلورسیتی (قله
ک) بودند. سینماهای نمایش دهنده در شهرستانها شامل "متروپل" در شیراز، "ساحل" در اهواز، "شیرین" و "کیهان" در آبادان، "آسیا" در تبریز، "سپیدرود" در رشت، "داریوش" در بابل، "پارایاد" در اندیمشک، "خیام" و "امپایر" در قزوین، "آزیتا" در خرم آباد، "شیرین" و "«خورشید گل سرخ»" در بندر پهلوی، "چهارباغ" و "مهتاب" در اصفهان، "سیلورسیتی" در کاشان، "مولن روژ" در زنجان، "آریا" در بروجرد، "شهرفرنگ" در کرمانشاه و "الوند" در همدان بودند. فیلم "بت"، پس از سه هفته نمایش در تهران، در گروه سینمایی آسیا در تاریخ چهارشنبه ۲۱ مهر ۱۳۵۵ جای خود را به فیلم "اگر برگی نریزد" (جهانگیر صالحی) داد .
ادی کوکران (به انگلیسی Eddie Cochran) (زاده ۳ اکتبر ۱۹۳۸ - درگذشته ۱۷ آوریل ۱۹۶۰) هنرمندِ آمریکایی و پیشرو در سبک راک اند رول (rock &amp; roll)بود؛ که تاثیر بسیار مهمی بر سبک راک داشت. C'mon Everybody، Somethin' Else و Summertime Blues از شاخص ترین کارهای او هستند. او علاوه بر خوانندگی و نواختن گیتار، می توانست پیانو، درامز و بیس هم بنوازد. کوکران در مینه سوتا به دنیا آمد و در اوایل دهه پنجاه همراه با خانواده اش به کالیفرنیا مهاجرت کرد. او از سنین پایین شیفته موسیقی بود. در گروه سرود مدرسه موسیقی می نواخت و مشغول یادگیری گیتار بلوز شد. در ۱۹۵۵ در طی یک شو موسیقی با گیتاریستی به نام هانک کوکران ملاقات کرد، آن ها همکاری دونفره ای را شروع کردند و با این که رابطهٔ فامیلی با هم نداشتند، نام برادران کوکران را برای خود انتخاب کردند. همکاری آن ها یک سال بیشتر طول نکشید. نخستین موفقیت کوکران تابستان ۱۹۵۶ و در فیلم کمدی و موزیکال The Girl Can't Help It رقم خورد. او در این فیلم آهنگ Twenty Flight Rock را اجرا کرد. موسسه لیبرتی رکوردز بلافاصله با او قراردادی برای ضبط کارهایش امضا کرد. کوکران در ۲۱ سالگی و در اثر یک تصادف
در انگلیس (سال ۱۹۶۰) کشته شد. او برای برگزاری تور بریتانیایی اش به انگلیس رفته بود. گرچه موفق ترین آهنگ های او در زمان حیاتش منتشر شده بودند، ولی بیشتر آهنگ هایش بعد از مرگش فرصت انتشار یافتند. در ۱۹۸۷ کوکران به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. آهنگ های او توسط گروه های بزرگی کاور شده اند: گروه The Who، گروه بیچ بویز، گروه بیتلز، گروه لدزپلین، گروه UFO و... از آن جمله اند.
آمریکا دهمین آلبوم گروه مدرن تاکینگ در سبک یوروپاپ است. این آلبوم در ۱۹ مارس ۲۰۰۱ منتشر شده و در تاریخ ۲ آوریل ۲۰۰۱ رتبه دوم را در جدول آلمان کسب کرد. این آلبوم به مدت ۵ هفته جز ۱۰ آهنگ برتر این جدول قرار داشت. لیست آهنگ ها. Win the Race Last Exit to Brooklyn Maria SMS to My Heart Cinderella Girl Why Does It Feel So Good Rain in My Heart Witchqueen of Eldorado Run to You America For a Life Time From Coast to Coast There's Something in the Air I Need You Now New York City Girl Send Me a Letter from Heaven سازنده ها. خواننده: توماس آندرس آهنگ ساز و شاعر: دیتر بوهلن و توماس آندرس
علی عباسی (زادهٔ ۱۳۲۲ در تهران) تهیه کننده سینما، نویسنده و ناشر اهل ایران است. او دانش آموختهٔ اقتصاد و علوم اداری از دانشگاه تهران است. عباسی از سال ۱۳۳۸ در نشریات ایران می نوشت و در سال های ۱۳۴۳–۱۳۴۵ به اتفاق خسرو شاهدوستی از ناشرین مجلهٔ ستارهٔ سینما بود. انتشار کتاب. در سال ۱۳۹۷ کتاب «علی عباسی تقدیم می کند: روایت یک کابوس سی ساله»، نوشتهٔ قصیده گلمکانی، توسط نشر چشمه منتشر شد. این کتاب بیش از آن که شرح خاطرات عباسی باشد روایت «سوزانده شدن نگاتیو» فیلم های او و در پی آن مهاجرت اوست. همچنین فیلم مستندی به نام سیب های درخت آلو به کارگردانی قصیده گلمکانی از زندگی وی ساخته شده است. فیلم شناسی. عباسی تهیه کنندگی فیلم های زیر را بر عهده داشته است. از این میان شهادت فیلم مستند است.
صدرا ذوالریاستین،"(صدرالدین ذواریاستین)" (زاده ۲۸ آذر ۱۳۱۵ شیراز) در هفده سالگی اولین قصه اش را بر بساط کتاب نشاند: سال که شروع می شود؛ انشایی با سرمایهٔ دبیرستان نمازی شیراز و به دنبال آن یاغی (قصه)، شراب تلخ (شعر) و مردی در تاریکی روحش (قصه) آثاری بودند که پیش از سال ۱۳۴۰ چاپ شدند. مشغلهٔ شغلی و درگیری های مدیریتی در بانک های بوشهر و شیراز یک توقف ۱۷ ساله را در چاپ آثار، باعث شد. پس از سال ۱۳۵۷ و به دنبال بازنشستگی دفترهای تازه ای را روانه بازار کتاب کرد. تالیفات ایشان تا کنون مشتمل بر ۱۵ کتاب و حدوداً ۵۰۰۰ مقاله است که در نشریات مختلف به چاپ شده است. لازم به توضیح است به گفته منتقدان بیشترین شعر را در مورد وطن سروده است. از این قلم. بین سال های ۳۵ تا ۴۰ پس از سال ۵۷ آماده چاپ سوابق کاری. سوابق کاری ایشان از پیش از انقلاب و پس از آن در بانک های بازرگانی، فرهنگیان و تجارت بوده و تا سِمَت های منطقه ای (مدیریت مناطق کشوری) پیش رفته است. پس از بازنشستگی از شغل های دولتی در سمت دبیر فرهنگی روزنامه های چون تحلیل روز، روزنامه عصر مردم، همگام، نیم نگاه و صحبت نو مشغول به فعالیت های فرهنگی شدند. هم اکنون نیز به جز ت
ألیفات شخصی، در سمت دبیر فرهنگی روزنامه نیم نگاه شیراز مشغول فعالیت است. نمونه ای از اشعار. حجت گویایی من "ضمیر را تغییر دادم و در همان وزنی که در برابر «شیخ شعر» دست ادب به سینه گذاشتم، به خاکبوسی «خواجهٔ شعر» رفتم. آن شعر را هم در این دفتر می بینید." ای عروسِ غزلت بانویِ رؤیایی من نغمهٔ روز و شب و آیهٔ نجوایی من در شبِ هول و گره در گره بیم و هراس ساحلِ امنِ من و شاعرِ دریایی من مهر و ماه غزل از دفتر تو سرزده اند ای مزامیر تو سازِ لب خنیایی من در سکوتِ شب و غم، ساز و نوای تو شده سوز و سازِ غزل خسته و شیدایی من ای که در وصف تو با سنگ تمام آمده ام در پناهِ تو هویدا شده پیدایی من گر چُنین مست و سَر انداز و هوایی شده ام شعر سرمست تو شد ساغر صهبایی من بارها گفته ام این را، که شده پیر سخن ارغنون غزلت ساز خوش آوایی من بی تو ((حافظ!))چه غریب است در این قصه صدا با تو امّا ز «صدا» پر شده تنهایی من ای که در سایهٔ شعرت شده ام اهل غزل مُهره یِ مهر تو شد حُجت گویایی من نقد و نظر اهالی قلم. دربارهٔ سخن شیرین و صحبت دیرین صدراذوالریاستین بارها گفته ام و باردیگر می گویم که توازن هنر و شخصیت کمتر معقول و مقبولی در حیطه این کا
رگران در جامعه خاص و عام اتفاق می افتد. متواضع است و سخته می گوید و با این همه احاطه در آفرینش استوار، خاشعانه مصر است در محور شعر نیست و حاشیه ای در مقوله شعر است، انتخاب اسامی کتاب های متعددش از جمله (غزل واره) و (شاید غزل) و سروده هایی دیگر با عناوین مشابه که در دست انتشار دارد به نظر من شاهد این مدعاست؛ ولی در سایه تواضع هم نتوانسته است به کناره جهت گیرد و از واقعیّت راستین شعر دور بماند. (روزنامه نیم نگاه ۱۸ آبان ۱۳۸۲). نکته دیگر در شعر (صدرا) که شاید وجه تمایز شعر او از دیگران محسوب می شود، استفاده مناسب و دقیق اوست از تشخیص یا جان پنداری(Personification). نحوه عملکرد صدرا در غزل مخصوصاً پیرامون وطن که ترجیع بند فکری او محسوب می شود و پوشاندن جامعه انسانی به واژه ها علاوه بر عینیت دادن، یک حالت ذهنی را با اتکا به احساس و ادراک مخاطب ارائه می کند. یعنی واژه هایی که به شکلی مربوط به حیطه وطن و میهن می شوند، علاوه بر ایفای نقش خود به خوبی از جان پنداری بهره می برند، تا جایی که می توان گفت غزل (صدرا) یک غزل عاشقانه نیست و تغزل(Lyric)رابه مفهوم همیشگی در آثار او نمی توان دید. معشوقه او از جنس معشوقه های دیگر
شاعران نیست، به همین دلیل او برای این که بتواند شکل تغزلی کار خود را حفظ کند و برای رسائی زبان، به تشخیص روی می آورد و معشوقهٔ خود را جامعهٔ انسانی می پوشاند. وطن در اشعار او منشأ تحریک عواطف و احساساتش به شمار می رود. (روزنامه عصر مردم-۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۰) شعر «دیر آمدی به پرسهٔ پهلوها» از جمله غزل هایی است که عمق فاجعه ویرانی انسان را در یک نمود حماسی از یک زبان قوی و توفنده در سهراب کشی های تاریخی این سرزمین رنجی مقدس را به کالبدینگی واژگانی درآورده است. آبشخور شعر «صدرا» روحیات، اندیشه ها، عشق ها و نفرت های یکی ملت بزرگ و سرزمین کهن است (روزنامه عصر مردم-۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۰)
۲۰ اکسچنج پلیس یک آسمان خراش ۵۹ طبقه ای با معماری آرت دکو است که در منهتن در نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این ساختمان در گذشته با عنوان ساختمان سیتی بانک-فارمرز تراست شناخته می شد. ساخت این ساختمان که ۲۲۶ متر (۷۴۱ پا) ارتفاع دارد، در سال ۱۹۳۰ آغاز و در ۱۹۳۱ پایان یافت. در رسانه. این ساختمان در فیلم وال استریت به نمایش درآمده است و قرار است در مرد عنکبوتی شگفت انگیز ۲ نیز از آن استفاده شود. پیوند به بیرون. وب گاه رسمی
ضربه پنالتی بخشی از بازی است که در چندین ورزش مورد استفاده قرار می گیرد که طی آن یک گل در بازی بی زمان اضافه انجام می شود. بستگی به نوع ورزش، زمانی که بازیکنی انواع خاصی از پنالتی ها را انجام می دهد، ضربه پنالتی به حریف داده می شود. قوانین دربارهٔ شیوهٔ تلاش یک بازیکن برای ضربه پنالتی یا ضربه نیز در ورزش ها متفاوت است. ضربه های پنالتی گاهی در ضربات پنالتی بزرگتر دسته بندی می شوند که به عنوان یک تساوی برای تصمیم گیری دربارهٔ بازی ها در چندین ورزش استفاده می شود. = ورزش ها = در هاکی روی چمن، یک ضربه پنالتی یا یک کرنر پنالتی پس از خطا اعلام می شود.
کلت-براونینگ ام کی۱۲ یک توپ مسلسل ۲۰ میلیمتری است که به گونهٔ گسترده ای پس از جنگ جهانی دوم تاکنون به وسیلهٔ نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا به کار گرفته شده است.
بهاره کیان افشار (زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۲) بازیگر ایرانی است. وی بازیگری را به طور حرفه ای از سال ۱۳۸۵ با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "کلاه پهلوی" در نقش «شادی مستشارنیا» با دوبلهٔ فریبا رمضان پور آغاز کرد که با همین نقش به شهرت رسید. او برای بازی در مجموعه های "عاشقانه" (۱۳۹۵–۱۳۹۶) و "گلشیفته" (۱۳۹۶–۱۳۹۷) نامزد جایزه حافظ شد. اوایل زندگی. بهاره کیان افشار در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۲ در تهران به دنیا آمد. او از طریق مدرسه در دوره دبستان با تئاتر آشنا شد اما پدر و مادرش تمایلی به بازیگری نشان نمی دادند. او در دوران دبیرستان دوست داشت به مدرسه تئاتر و رشته هنر برود، اما پدر و مادرش مخالفت کردند و تمایل داشتند که پزشکی بخواند. کیان افشار علاقه ای به رشته های علوم تجربی نداشت و تصمیم به کسب دیپلم ریاضی فیزیک گرفت و در دانشگاه هم رشته مهندسی کامپیوتر را خواند. در سال ۱۳۸۳ که کیان افشار ۱۹ ساله و دانشجو بود، با گروه تئاتر آزیتا حاجیان آشنا شد و تمرینات بدن و لحن و بیان را آموخت. او در سال ۱۳۸۵، به واسطه معرفی تینا پاکروان، همکلاسی دبیرستانش، نقش شادی مستشارنیا را در سریال "کلاه پهلوی" ایفا کرد. او در سال ۱۳۸۷ تجربه حضور در سی
نما را با فیلم "شیرین" ساختهٔ عباس کیارستمی آغاز کرد. سفیر سلامت خیریه بهنام دهش پور. کیان افشار، از داوطلبان و همراهان قدیمی و فعال مؤسسه خیریه بهنام دهش پور است. در جشن پایان سال خیریه در سال ۱۳۹۴ او به عنوان سفیر سلامت مؤسسه خیریه بهنام دهش پور برگزیده شد. گزینه بازیگری نقش اول فیلم جنجالی لاله. هم زمان با روزهای برگزاری جشنواره فیلم فجر سال ۱۳۹۱، از سوی تولیدکنندگان فیلم سینمایی جنجالی "لاله" (دربارهٔ لاله صدیق، قهرمان اتومبیل رانی ایران) اعلام شد که سرانجام بهاره کیان افشار برای ایفای نقش اول این فیلم انتخاب شده است؛ ولی، چندی بعد در بعضی رسانه ها اعلام شد که به دلیل عدم آشنایی کامل این بازیگر با زبان انگلیسی این انتخاب منتفی شده است. مهناز افشار نیز از گزینه های قبلی ایفای این نقش بود. سرانجام، سارا امیری به عنوان بازیگر نقش اول فیلم «لاله» انتخاب شد. ترانه سرایی. بهاره کیان افشار ترانه سرایی قطعه «تو هستی»، با صدای بهرام رادان، را انجام داده است. نماهنگ این قطعه در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. فیلم شناسی. فیلم کوتاه. او در سریال گلشیفته برای اولین بار در یک سریال ایرانی نقش یک ترنس زن را بازی کرد.
جمشید الوندی (زاده ۱۵ فروردین ۱۳۲۲ در همدان – ۱۵ دی ۱۳۹۶) فیلم بردار سینما اهل ایران بود. درگذشت. پس از تحمل یک دوره بیماری ۱۵ دی ماه ۱۳۹۶ درگذشت.
امین امینی یا امین کردوانی (زاده ۱۳۰۹ – درگذشته ۱۳۸۳) کارگردان، فیلم نامه نویس، تهیه کننده، تدوین گر و هنرپیشه کلیمی اهل ایران بود.
ماستکتومی یا پستان برداری اصطلاح پزشکی شامل عمل جراحی جهت برداشتن یک یا هر دو پستان به طور کامل بوده و معمولاً جهت درمان سرطان پستان انجام می گیرد. ماستکتومی پیشگیرانه. ماستکتومی پیشگیرانه، یک روش پیش گیری اولیه دیگر است. این روش تا ۹۰ درصد، خطر ابتلا به سرطان را کاهش داده و گاهی ماستکتومی «کاهش خطر» نامیده می شود. ماستکتومی و دیسکسیون آگزیلاری. در یک ماستکتومی با حفظ تمامی بافت پستان، مجموعه نیپل و اسکار جراحی های قبلی خارج می شوند. میزان عود در این شرایط کم تر از ۶ تا ۸ درصد است. در شرایط مختلف زیستی، اقتصادی و روانی – اجتماعی بعضی خانم ها ماستکتومی را به جراحی حفظ پستان ترجیح می دهند. خانم هایی که سرطان اولیه مولتی سنتریک دارند نیز تحت ماستکتومی قرار می گیرند.
ادبیات جهانی اشاره به مجموع ادبیات ملی جهان و گردش آثار در جهان گسترده تر و فراتر از کشور مبدأ آنها دارد. در گذشته، عمدتاً ادبیات جهان به شاهکارهای ادبیات اروپای غربی اشاره می کرد. با این حال، ادبیات جهان امروز به طور فزاینده ای در زمینه بین المللی دیده می شود. اکنون خوانندگان به طیف وسیعی از آثار جهانی در ترجمه های مختلف دسترسی دارند. بسیاری از محققان معتقدند که آنچه باعث می شود یک اثر به عنوان ادبیات جهان شناخته شود، انتشار آن در خارج از کشور مبدأ آن است. برای مثال، دامروش می گوید: «یک اثر با فرآیندی دوگانه وارد ادبیات جهان می شود: اول، با خواندن به عنوان ادبیات؛ دوم، با گسترش (پخش) در دنیای گسترده تری فراتر از مبدأ زبانی و فرهنگی اش». به همین ترتیب «مانی»، پژوهشگر ادبیات جهان، معتقد است که «جهان» ادبیات با «انتقال اطلاعات» به وجود آمده است که عمدتاً توسط تحولات فرهنگ چاپ ایجاد شده است. به دلیل ظهور این کتابخانه، «ناشران و کتابفروشانی که کتاب های مقرون به صرفه را چاپ و به فروش می رسانند، شهروندان باسوادی که این کتاب ها را به دست می آورند و کتابخانه های عمومی که این کتاب ها را در دسترس کسانی قرار می دهند که
توانایی مالی خرید آنها را ندارند، نقش بسیار مهمی در «ساخت» ادبیات جهان دارند».
اچ تی سی باترفلای شناخته شده تحت نام اچ تی سی دروید دی ان ای در بازار ایالات متحدهٔ آمریکا یک تلفن هوشمند عرضه شده توسط کمپانی تایوانی اچ تی سی است. از مشخصه های سخت افزاری اچ تی سی باترفلای می توان به نمایشگر تمام لمسی ۵ اینچ با تفکیک پذیری فول اچ دی، پردازشگر چهارهسته ای ۱٫۵ گیگاهرتز به همراه ۲ گیگابایت حافظه موقت RAM، حافظهٔ داخلی ۱۶ گیگابایتی همراه با شکاف کارت حافظه ماکرو اس دی اشاره کرد.
مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۷) یا مرکز تجارت جهانی هفت در مرکز تجارت جهانی در منهتن، شهر نیویورک قرار دارد. این سازه، در حال حاضر دومین ساختمان با این نام و آدرس در آن مکان می باشد. ساختار اصلی در سال ۱۹۸۷ تکمیل شد و در حملات ۱۱ سپتامبر نابود گشت. این ساختمان در سال ۲۰۰۶ باز شد، هر دو ساختمان توسط لری سیلورستاین، که دارای اجاره نامه زمین از بندر نیویورک و نیوجرسی بودند توسعه داده شد. مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۷) اصلی ۴۷ مرتبه، و دارای سنگ های تراش داده شده قرمز، و به شکل ذوزنقه ای بود. گردشگاه بالا ساختمان به میدان مرکز تجارت جهانی متصل می شود. ساختمان روی یک پست قدرت تثبیت ادیسون، واقع شده که از نظر طراحی سازه منحصر بفرد می بود. هنگامی که ساختمان در سال ۱۹۸۷ افتتاح شد، سیلوراستاین دارای مشکلاتی برای جذب مستاجران بود. در سال ۱۹۸۸، سالومون برادرز قرارداد طولانی مدت امضا و از مستاجران اصلی ساختمان شدند. در ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱، مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۷) هنگامی که برجی در شمال مرکز تجارت جهانی فرو ریخت توسط اصابت خرده های آن آسیب دید. این خرده ها سبب آتش سوزی شد، که تا بعد از ظهر در سراسر طبقه
های پایینی ساختمان ادامه داشت. داخل ساختمان فاقد سیستم فشار آب برای مقابله با آتش سوزی بود، و با توجه به FEMA ساختمان در ۰۵:۲۱:۱۰ به طور کامل فرو ریخت، در حالی که مطالعات NIST 2008 زمان فروپاشی نهایی را در ۰۵:۲۰:۵۲ بعد از ظهر اعلام کرد. فروپاشی زمانی شروع شد که یک ستون داخلی مهم قلاب شده و باعث شکست ساختاری در طول آن گشت، که در ۱۷:۲۰:۳۳ اول از قسمت بیرونی با فروریختن ساختار پنت هاوس پشت بام قابل مشاهده بود. سقوط این ساختمان به علت آتش سوزی غیرقابل کنترل بود و مرکز تجارت جهانی ۷ اولین ساختمان بلند شناخته شده در جهان بود که به علت آتش فرو ریخت. ساخت و ساز مرکز تجارت جهانی (ساختمان شماره ۷) جدید در سال ۲۰۰۲ آغاز شد و در سال ۲۰۰۶ به پایان رسید. این ساختمان ۵۲ طبقه به همراه یک طبقه زیر زمین، بیست و هشتمین ساختمان بلند در نیویورک بود. این ساختمان به صورت اثر کوچکتری از نسخه اصلی ساخته شده است، اجازه می دهد تا خیابان گرینویچ از طریق ترایبکا ترمیم شود و مرکز تجارت جهانی از جنوب به پارک باتری ختم گردد. ساختمان جدید توسط گرینویچ وسی، واشینگتن، و خیابان بارکلی محدود می شود. یک پارک کوچک در سراسر خیابان گرینویچ فضایی را
اشغال می کند که آن قسمت بخشی از ساختمان اصلی بود. طراحی ساختمان فعلی بر ایمنی تأکید دارد، دارای یک هسته بتنی مسلح، راه پله پهن تر و ضخیم تر ضد حریق و ستون های فولادی می باشد. این ساختمان همچنین دارای ویژگی های طراحی سبز متعدد است. این ساختمان اولین ساختمان اداری و تجاری در شهر نیویورک است که از شورای ساختمان سازی ایالات متحده پیشرو در طراحی محیطی و انرژی (LEED)، موفق به کسب یک امتیاز طلایی شده است. این نیز یکی از اولین پروژه های پذیرفته شده به عنوان بخشی از برنامه آزمایشی شورا برای رهبری در طراحی انرژی و محیط زیست بود. ساختمان اصلی (۱۹۸۳–۲۰۰۱). طراحی و نقشه. ساختمان شماره ۷ اصلی مرکز تجارت جهانی یک ساختمان ۴۷ طبقه، طراحی شده توسط امری راث و پسران، با نمای سنگ گرانیت قرمز بود. این ساختمان ۶۱۰ فوت (۱۹۰ متر) ارتفاع داشت، و نقش ذوزنقه ای اش ۳۳۰ فوت (۱۰۰ متر) طول و ۱۴۰ فوت (۴۳ متر) عرض را دارا بود. مدیریت ساخت و ساز ساختمان، را در سال ۱۹۸۳، تیشمن ریالیتی به عهده داشت. در ماه مارس سال ۱۹۸۷، ساختمان را افتتاح کرد، و به هفتمین ساختار مرکز تجارت جهانی تبدیل شد. ساختمان روی پست باهم ادیسون که در محل از سال ۱۹۶۷ ساخته ش
ده بود، قرار داشت. طراحی آن به گونه ای بود که بتواند وزن یک ساختمان ۲۵ طبقه شامل ۶۰۰۰۰۰ فوت مربع (56000 M2)، را تحمل کند. طرح نهایی برای مرکز تجارت جهانی ۷ به گونه ای بود که یک ساختمان بسیار بزرگ تر از برنامه ریزی اصلی، ساخته شود. طراحی ساختاری ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی شامل یک سیستم از ستون گرانش ترسس انتقال است که بین طبقه ۵ و ۷ واقع و برای انتقال بار به پایه های کوچکتر می باشد. محفظه نصب شده در سال ۱۹۶۷، همراه با امکانات جدید مورد استفاده قرار گرفت، طبقه ۵ به عنوان یک دیافراگم ساختاری، عمل می کرد که پایداری جانبی و توزیع بارهای بین محفظه های جدید و قدیمی را تأمین می نمود. بالاتر از طبقه ۷، طراحی ساختار ساختمان لوله قاب معمولی به همراه ستون درون هسته و محیط و بارهای جانبی توزیع شده بود، و مقاومت را به وسیله چهارچوب های لحظه ای افزایش می داد. حمل و نقل و دریافت در سطح شیب دار، در کل قسمتی از مجموعه مرکز تجارت جهانی، را اشغال می کند. ساختمان از طبقه ۳ به پایین باز بود، تا ارائه فضا برای ترخیص کالا از کامیون در سطح شیب دار و حمل و نقل امکان پذیر شود. اسپری ضد حریق برای عناصر سازه های فولادی بر اساس گچ م
ونوکوت آماده بود که یک امتیاز آتش دو ساعته برای پرتوهای فلزی، پل و ترسس، و رتبه سه ساعته برای ستون ها دارا بود. تجهیزات مکانیکی در طبقه چهار تا هفت نصب شدند، از جمله ۱۲ ترانسفورماتور در طبقه ۵. چند سامانه برق اضطراری در ساختمان نصب شده و توسط دفتر مدیریت اضطراری، سالومون اسمیت بارنی، و مستاجرین دیگر مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تأمین ژنراتور، ۲۴۰۰۰ گالن (91000 L) از سوخت دیزل زیر سطح زمین ذخیره شد و مورد استفاده قرار گرفت. قطعات سوخت دیزل در سطح زمین، تا طبقه نهم قرار داده شده است. پس از بمب گذاری مرکز تجارت جهانی از ۱۹۹۳ فوریه ۲۶، شهردار شهر نیویورک، رودی جولیانی تصمیم به قرار دادن مرکز فرماندهی اورژانس و مخازن سوخت همراه در ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی گرفت. اگرچه این تصمیم با توجه به حوادث ۹/۱۱ مورد انتقاد قرار گرفت، امروز بر این باور نیستند که وجود سوخت به سقوط ساختمان کمک کرده است. سقف ساختمان شامل پنت هاوس غربی کوچک و یک پنت هاوس مکانیکی شرقی بزرگتر بود. هر طبقه ۴۷۰۰۰ فوت مربع (4400 M2) از فضای اداری قابل اجاره را شامل می شد که طرح های طبقه ساختمان به طور قابل توجهی بزرگتر از بسیاری از ساختمان ه
ای اداری در شهر بود. در مجموع، مرکز تجارت جهانی ۷، ۱۸۶۸۰۰۰ فوت مربع (173500 M2) از فضای اداری را اشغال می کرد. دو پل عابر پیاده، مجتمع مرکز تجارت جهانی را به خیابان وسی، و طبقه سوم مرکز تجارت جهانی ۷ متصل می نمود. لابی های مرکز تجارت جهانی ۷ دارای سه نقاشی دیواری بودند که توسط آل هلد ارائه شده اند: دایره سوم، پان شمالی دوازده و ورسس هفت. مستاجران. در ماه ژوئن سال ۱۹۸۶، قبل از اینکه ساخت و ساز به پایان برسد، سیلوراستاین درکسل برنهام لمبرت اجاره کل مرکز تجارت جهانی ۷ را به مبلغ ۳ میلیارد دلار و برای طول مدت ۳۰ سال به امضا رساند. در دسامبر ۱۹۸۶، پس از رسوایی ایوان بوئسکی، درکسل برنهام لمبرت اجاره نامه را لغو کرد و پسیلوراستاین برای پیدا کردن مستاجرین دیگر تلاش نمود. اسپایسر و اوپنهایم به اجاره ۱۴ درصد از فضا، برای بیش از یک سال، توافق کردند در تحت تأثیر قرار بازار، سیلوراستاین قادر به پیدا کردن مستأجر برای فضای باقی مانده نبود. در آوریل سال ۱۹۸۸، سیلوراستاین مجبور به کاهش اجاره شد. در نوامبر سال ۱۹۸۸، سالومون برادرز از طرح هایی برای ساخت یک مجتمع بزرگ جدید در میدان کلمبوس در میدتاون منهتن و به مدت ۲۰ سال برای ۱۹
طبقه بالای مرکز تجارت جهانی ۷ موافقت کرد. این ساختمان در سال ۱۹۸۹ به طور گسترده بازسازی شد. این موضوع موجب تغییر نام ساختمان به ساختمان سالومون نامگذاری شد. بیشتر سه طبقه موجود از مستأجر خالی شده و طبقات دیگر اشغال شدند. بیش از ۳۵۰ تن از فولاد به ساخت سه طبقه برای اضافه شدن دو برابر ارتفاع مورد استفاده قرا گرفت. نه دیزل ژنراتور در طبقه ۵ به عنوان بخشی از یک نیروگاه برق پشتیبانی نصب شد. یکی از مدیران سیلوراستاین عنوان کرد، «اساساً، سالومون در حال ساخت یک ساختمان درون یک ساختمان دیگر است، و آن یک ساختمان اشغال شده بود، که در وضعیت پیچیده قرار داشت». به گفته لری سیلوراستاین، این کار غیرمعمول ممکن بود، چرا که آن ساختمان برای اجازه می دهد طراحی شده بود. در زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، سالومون اسمیت بارنی بزرگترین مستأجر در مرکز تجارت جهانی ۷ بود، ۱۲۰۲۹۰۰ فوت مربع (111750 M2) را اشغال می کرد که ۶۴ درصد از ساختمان و طبقه ۲۸–۴۵ را شامل می شد. سایر مستاجرین اصلی شامل گروه ITT هارتفورد بیمه با ۱۲۲۵۹۰ فوت مربع، بانک اکسپرس بین المللی آمریکا ۱۰۶۱۰۷ فوت مربع، بانک استاندارد چارترد ۱۱۱۳۹۸ فوت مربع و اوراق بهادار و کمیسیون
اوراق بهادار ۱۰۶۱۱۷ فوت مربع بود. مستاجران کوچکتر شامل شورای منطقه ای خدمات درآمد داخلی ۹۰۴۳۰ فوت متر مربع و سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا ۸۵۳۴۳ فوت مربع بودند. کوچکترین مستاجران شامل دفتر مدیریت اضطراری شهر نیویورک، انجمن ملی بیمه عالی رتبه دولتی، وام بانکی خانه فدرال، گروه اولین دولت مدیریت، مدیریت مالی آتیه، و خدمات مهاجرت و تابعیت بودند. وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (DOD) و سیا (CIA) در طبقه ۲۵ با IRS مشترک بودند. کف طبقه ۴۶–۴۷ مکانیکی بودند، به عنوان پایین شش طبقه و بخشی از طبقه هفتم بود. ۹/۱۱ و فروپاشی. سقوط. در سقوط برج شمالی در تاریخ ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱، ضربه سنگین به مرکز تجارت جهانی ۷، وارد شد و باعث آسیب رساندن به چهره جنوب ساختمان گشت و آتش سوزی شروع گشت و تا بعد از ظهر ادامه داشت. فروپاشی همچنین باعث آسیب به گوشه جنوب غربی بین طبقات ۷ و ۱۷ و در جبهه جنوبی بین طبقه ۴۴ و سقف شد. دیگر آسیب ساختاری ممکن است شامل بریدگی های عمودی بزرگ در نزدیکی مرکز جبهه جنوبی بین طبقه ۲۴ و ۴۱ باشد. این ساختمان به یک سامانه پاششی اطفاء حریق مجهز شده بود، اما چون سیستم آب پاش دستی بود و اتوماتیک نبود ساختمان آسیب ها
یی را متحمل شد، زیرا فشار آب کم بود و سیستم به حد کافی تغذیه نمی شد. پس از سقوط برج شمالی، برخی از آتش نشان ها وارد مرکز تجارت جهانی ۷ شدند تا آن را جستجو کنند. آن ها تلاش کردند شعله های کوچک آتش را خاموش کنند، اما فشار آب کم بود با وجود این همه تلاش آن ها نتوانستند آتش را خاموش کنند. در آن روز، آتش سوزی از کنترل خارج شد و چند طبقه از مرکز تجارت جهانی ۷ را دربر گرفت. شعله های آتش در سمت شرق از ساختمان قابل مشاهده بود. در طول بعد از ظهر، آتش نیز در طبقه ۶–۱۰، ۱۳–۱۴، ۱۹–۲۲، و ۲۹–۳۰ به طور خاص دیده می شد. به ویژه، آتش سوزی در طبقه ۷ از ۹ و ۱۱ تا ۱۳ ادامه داشت و در طول بعد از ظهر خارج از کنترل بود. . در حدود ۰۲:۰۰، آتشنشانان متوجه برآمدگی در گوشه جنوب غربی ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی بین طبقه ۱۰ و 13th، شدند که نشانه ناپایداری ساختمان بود و ممکن بود سقوط کند. در طول بعد از ظهر، آتش نشانان از ساختمان صدای شکستی را شنیدند. در حدود ۳:۳۰ بعد از ظهر رئیس دانیل نیگرو تصمیم به توقف عملیات امداد و نجات، حذف سطح، و جستجو در امتداد سطح باقی مانده در نزدیکی مرکز تجارت جهانی و تخلیه منطقه به دلیل نگرانی برای ایمنی پرسنل