Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حبیبه سَرابی سیاستمدار افغانستانی است که از سال ۱۳۸۴ مقام والی ولایت بامیان را بر عهده دارد. سرابی نخستین زنی است که در افغانستان به عنوان والی یک ولایت گماشته شده است. او در دولت انتقالی افغانستان (۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳) وزیر امور زنان بود. او از هزاره های افغانستان است و تحصیلات خود را در رشته خون شناسی در هند گذرانده است. سرابی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان به عنوان معاون دوم زلمی رسول در انتخابات شرکت داشت. وی هم اکنون عضو هیئت مذاکره کنندهٔ جمهوری اسلامی افغانستان در مذاکرات صلح در دوحه است. زندگی نامه. حبیبه سرابی زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی در منطقهٔ سراب، ولسوالی جغتو، ولایت غزنی می باشد. سرابی در دولت انتقالی افغانستان وزیر امور زنان بود. در سال ۱۳۸۴، رئیس جمهور افغانستان، وی را به عنوان والی در ولایت بامیان منصوب کرد. حضور یک زن به عنوان والی در مناطق مرکزی همواره با استقبال روبرو بوده است، هر چند در ابتدا عبدالرحیم علی یار والی پیشین بامیان در تلاش بود تا همچنان بر این مسند باقی بماند و طرفداران وی چندبار در مرکز بامیان دست به تظاهرات زدند؛ اما در نهایت خانم سرابی توانست به عنوان والی در بامیان بر سر کار بی
اید. جوایز. جایزه رهبری. بنیاد رامون مگ سیسی در مانیلا، پایتخت فیلیپین جایزه رهبری را در سال ۱۳۹۲ به حبیبه سرابی به خاطر ترویج، تعلیم، آموزش و حمایت از حقوق زنان اهدا کرد. جایزه صلح جهانی اداره انکشافی سازمان ملل متحد ۲۰۱۶. حبیبه سرابی جایزه صلح جهانی اداره انکشافی سازمان ملل متحد که سالانه به چهره های فعال و تأثیرگذار در تأمین صلح در آسیای جنوبی اهدا می شود را کسب کرد. حبیبه سرابی برنده این جایزه در سال ۲۰۱۶ بود که در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۱۷ در تایلند به وی اهدا شد. جایزه سیمون وی جمهوری فرانسه برای زنان ۲۰۲۰. سفیر فرانسه دیوید در کابل اعلام کرده است که جایزهٔ «سیمون وی جمهوری فرانسه برای زنان» به حبیبه سرابی، عضو هیئت مذاکره کنندهٔ جمهوری اسلامی افغانستان اهدا می شود. سفیر فرانسه در پیام خود گفته است که خانم سرابی در حال حاضر در خط اول مذاکرات صلح افغانستان در دوحه قرار دارد. به گفتهٔ او، جایزهٔ «سیمون وی جمهوری فرانسه» توسط وزیر خارجهٔ فرانسه به خانم سرابی اهدا خواهد شد.
دانیل ماتئو آلویس باربارو (زادروز ۸ فوریه ۱۵۱۴ – درگذشته ۱۳ آوریل ۱۵۷۰ میلادی ۱۵۷۰) مترجم و مفسر ایتالیایی کتاب مقدس بود. او در سال ۱۵۶۸ میلادی نحوهٔ عملکرد دیافراگم و کارکرد عدسی در دوربین تاریکخانه ای را شرح داد و تحول مهمی در عکاسی به وجود آورد.
جان بونومو (ترکی استانبولی: Can Bonomo) متولد ۱۶ می ۱۹۸۷ در ازمیر ترکیه و خواننده یهودی ترک می باشد. او در مصاحبه ای که با روزنامه ملیت داشت اصالت خانواده اش را از یهودیان اسپانیا عنوان کرد که ۵۴۰ سال قبل از آنجا به ازمیر آمده اند. جان موسیقی را در سن هشت سالگی با گیتار شروع کرد و بعد از ادامه کار در دوره های راهنمایی و دبیرستان به استانبول آمده در رشته سینما-تلویزیون دانشگاه بیلگی استانبول به تحصیل پرداخت. این خواننده جوان ابتدا در «رادیو کلاس» و «نامبر وان اف ام» به کارآموزی پرداخت و سپس با پذیرش در این رادیوها به آغاز برنامه ای با نام «جان بونومو شو» پرداخت. به دنبال قبول پیشنهادی از شبکه تلویزیونی ام تی وی برنامه ای با نام "Rock'n' Dark Express" را آغاز کرد. وی در ژانویه سال ۲۰۱۱ اولین آلبوم خود با نام مجذوب را ارائه کرد. جان بونومو نماینده ترکیه در مسابقات آوازخوانی یوروویژن ۲۰۱۲ خواهد بود. این مسابقات در تاریخهای ۲۲ تا ۲۶ مه در باکو پایتخت آذربایجان برگزار می شود. این خواننده به همراه دو خواننده دیگر برنده جایزه بهترین سولیست از سی و هشتمین جشنواره پروانه طلایی ترکیه شده است. وی در سال ۲۰۱۸ با اویکو کار
ایل بازیگر سینماو تلویزیون ترکیه ازدواج کرده است و در سال ۲۰۲۱ فرزندشان به دنیا آمد.
یوهان هاینریش شولتز (زادروز ۱۲ می ۱۶۸۷ – درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۷۴۴ میلادی دانشمند آلمانی بود. شولتز در زمینه های پزشکی، شیمی، فلسفه و الهیات متخصص بود و در دانشگاه های آلتدورف و هاله، کالبدشناسی و دیگر علوم را تدریس می کرد. وی با انجام آزمایش هایی بر نقره کلرید و نیترات نقره و همچنین مطالعاتی در زمینهٔ نور توانست تأثیر بسزایی در تکامل عکاسی داشته باشد؛ او در سال ۱۷۲۷ میلادی پی برد که املاح نقره در اثر تابش نور سیاه می شوند. دستاوردهای مهم علمی. اگر چه معلوم بود که بعضی از مواد شیمیایی در معرض نور آفتاب سیاه می شدند، اما هنوز پوشیده بود که این تغییرات به خاطر تأثیر شرایط آب و هوایی است یا نور و گرمای محیط. در سال ۱۷۲۷ هاینریش شولتز، مقداری نیترات نقره را در کوره گرم کرد، سپس مشاهده نمود که نیترات نقره سیاه نشد، پس از انجام چندین آزمایش او کشف کرد که نیترات نقره در برابر گرما سیاه نمی شود. یک روز که در آزمایشگاهش مشغول کار بود، متوجه تغییر رنگ در یک طرف، ظرف شیشه ای حاوی مخلوطی از ماده های شیمیایی خاص شد که رو به پنجره بود. او یک تکه کاغذ گرته بردای درون بطری پوشیده با نیترات نقره و گچ گذاشت، سپس کشف کرد که آن قسمت
از مادهٔ درون بطری که در معرض نور نبوده، سفید مانده است. هاینرش شولتز نتایج آزمایش هایش را منتشر کرد، اما تا بعد از مرگش نتایج تحقیقات او فراگیر نشد.
دوربین تاریکخانه ای یا اتاق تاریک یک دستگاه نوری است که یک تصویر از محیط اطراف خود را بر روی صفحه نمایش می دهد. از آن جهت طراحی و نقاشی استفاده می شود، و یکی از وسیله هایی است که کشف آن، منجر به تکامل عکاسی شد. این دستگاه شامل یک جعبه یا اتاق با یک سوراخ در یک طرف می باشد؛ نور یک صحنهٔ خارجی از طریق سوراخ به درون جعبه وارد می شود و در سطوح در داخل آن تکثیر می شود، که تصویر آن وارونه است، اما رنگ و ژرفانمایی (پرسپکتیو) آن حفظ شده است. در قرن هجدهم میلادی، با افزودن آیینه در مسیر نور ورودی و بازتاب آن در جهت مخالف، وارونگی تصویر از بین رفت.
نخستین جنگ چین و ژاپن (۱ اوت ۱۸۹۴ تا ۱۷ آوریل ۱۸۹۵) بین دودمان چینگ چین و میجی ژاپن بر سر کنترل کره درگرفت. بعد از شش ماه موفقیت نیروی زمینی و دریایی ژاپن و تصرف شهر ویهای، دودمان چینگ در فوریه سال ۱۸۹۵ میلادی، درخواست صلح کرد. زمینه. دههٔ ۱۸۹۰ زمان ظهور ژاپن به عنوان یک قدرت نظامی در منطقهٔ آسیای شرقی بود. خدمت نظامی که از سال ۱۸۷۳ اجباری شده بود در مدت کوتاهی ژاپن را صاحب ارتشی ۲۵۰ هزار نفری کرده بود. برعکس ژاپن، چین شاهد این پیشرفت ها نبود و در اواخر قرن نوزدهم به منطقه نفوذ قدرت های بزرگی مثل اروپا، آمریکا و ژاپن تبدیل شد. از چند سال پیش از آغاز این جنگ، ژاپن به فکر ایجاد یک حلقهٔ دفاعی پیرامون خود افتاد و به همین منظور اقدام به تصرف جزایر استراتژیک اطراف کرد. در سال ۱۸۷۵، مجمع الجزایر بونین در فاصلهٔ ۵۰۰ مایلی از جنوب خلیج توکیو را اشغال کرد و در همان سال بر سر تصاحب جزایری در شمال غربی اقیانوس آرام با روسیه به توافق رسید. به این ترتیب که ژاپن از ادعای ارضی خود نسبت به جنوب جزیره بزرگ ساخالین صرف نظر کرد و روسیه نیز از ادعای ارضی نسبت به جزیره های جنوبی کوریل چشم پوشید. در سال ۱۸۷۹ ژاپن جزیره اکیناوا را
که مورد ادعای هر دو کشور چین و روسیه بود، ضمیمهٔ خاک خود کرد. روند جنگ. آغاز جنگ. در دوران انزوای ژاپن (ساکوکو) کشور کره نیز سیاستی مشابه با ژاپن در پیش گرفته بود. پس از به سلطنت نشستن امپراتور میجی این دولت بارها تمایل خود را برای برقراری ارتباط سیاسی و اقتصادی با این کشور را اعلام داشت اما همواره به این درخواست جواب رد داده شد، تا اینکه سرانجام در سال ۱۸۷۶ درخواست ژاپن مورد پذیرش قرار گرفت و ارتباط بین دو کشور برقرار گردید. پس از آن روز به روز بر قدرت و نفوذ ژاپن در کره افزوده شد تا اینکه چین از نفوذ ژاپن در کره احساس خطر کرد و تضاد منافع این دو کشور در کره آنان را به سمت جنگ کشید. شورش ۱۸۹۴ در کره، بهانه لازم را به دست ژاپن داد تا بدون توجه به چین نیرویی برای سرکوب این شورش به کره اعزام کند و بدین ترتیب در یکم ماه اوت ۱۸۹۴ میلادی، جنگ ژاپن و چین آغاز شد. کشتار پورت آرتور. شکست برق آسای چین در کره موجب پیشروی ژاپن در خاک چین از طریق پیاده کردن نیرو در بندر پورت آرتور شد. در این حمله بین ۱۰۰۰۰–۲۰۰۰۰ غیرنظامی چینی کشته شدند. نتیجه جنگ. معاهده شیمونوسکی. در ۱۷ آوریل ۱۸۹۵ و یک سال پس از آغاز جنگ، چین طبق پیمانی
به نام پیمان شیمونوسکی شرایط صلح را پذیرفت. بر اساس این معاهده به کشور کره استقلال داده شد و تایوان و شبه جزیره لیائودونگ تحت تصرف ژاپن درآمد. به علاوه چین مبلغ زیادی به عنوان غرامت به ژاپن بدهکار شد. کنوانسیون پکن. اقدام ژاپن در تصرف خاک چین موجب اعتراض مشترک کنسرت اروپا (شامل امپراتوری روسیه، جمهوری سوم فرانسه و امپراتوری آلمان) گردید. طبق کنوانسیون پکن در ۸ نوامبر ۱۸۹۵ ژاپن اجباراً شبه جزیره لیائودونگ در جنوب منچوری را در ازای افزایش غرامت به چین باز پس داد. ژاپن پس از این جنگ بیش از پیش به تقویت قدرت نظامی خود پرداخت.
موزی (; چینی: 墨子 . به لاتین Micius . ح ۴۷۰ - ح ۳۹۱ قبل از میلاد)، که نام اصلی او مو دی () است، یک فیلسوف چینی بود که مکتب موهیسم را در دوران آغازین عصر دولت های متخاصم در حدود سال های ۴۷۵–۲۲۱ پیش از میلاد، بنیان نهاد. متن باستانی کتاب "موزی" حاوی مطالبی است که به او و پیروانش نسبت داده شده است. موزی چنان می آموخت که همه در مقابل چشم آسمان، برابر هستند. وی معتقد بود که کسانی که در قدرت هستند، باید مبتنی بر شایسته سالاری گزیده شوند، یا کسانی که شایسته قدرت هستند باید قدرت را دریافت کنند. موزی خواهان بهشت بود و پادشاهان افسانه ای را به حمایت از آموزه های خود فرا می خواند. وی متولد منطقه ای است که اکنون تنگژو، استان شاندونگ در آن قرار دارد. او مکتب موهیسم را بنیان نهاد که به شدت مخالف کنفوسیوس و تائو بود. فلسفه او بر عشق جهانی، نظم اجتماعی، اراده بهشتی و تقسیم و تکریم افراد شایسته تأکید داشت. در دوران حکومت های متخاصم، موهیسم به طور فعالی در بسیاری از ایالت ها گسترش یافته و مورد استفاده قرار می گرفت اما با روی کار آمدن سلسله قانون گرای چین در ۲۲۱ قبل از میلاد، دوران اوج موهیسم متوقف شد. در آن دوره، تصور می شود که
بسیاری از آثار کلاسیک موهیست وقتی که امپراتور شین شی هوانگ اقدام به سوزاندن کتاب ها و دفن دانشمندان اقدام می کرد، نابود شدند. وقتی کنفوسیوس گرایی به مکتب فکری غالب در سلسله هان تبدیل شد، اهمیت موهیسم دوچندان کاهش یافت تا جایی که بیشتر در اواسط سلسله هان غربی از بین رفت.
موگی چا به معنی چای جو است. در تهیهٔ این نوع چای از دانهٔ جو استفاده می شود. موگی چا به علت اینکه برخلاف چای معمولی فاقد کافئین است، برای نوشیدن کودکان خردسال نیز مناسب است. بهترین فصل برای نوشیدن این نوع چای فصل تابستان است همزمان با برداشت محصول جو است. این چای معمولاً خنک نوشیده می شود و در پایین آوردن درجهٔ دمای بدن و بهبود گردش خون در بدن مؤثر است. در فصل زمستان ممکن است به صورت گرم نیز نوشیده شود. نوشیدن موگی چا از دوره هی آن (۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی) در بین اشراف رایج شد و از دوره ادو (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) عرضه و فروش آن در یاتای ها یا غذاخوری های سیار خیابانی رواج پیدا کرد. از دوره میجی (۱۸۶۸ تا ۱۹۱۲ میلادی) مغازه های فروش موگی چا به وجود آمدند و همزمان نوشیدن آن در بین مردم عادی نیز رواج پیدا کرد.
تخم جهانی یا تخم کیهانی یک موضوع اسطوره ای می باشد که در افسانه های آفرینش بسیاری از فرهنگ ها وتمدن های باستانی و مدرن یافت می شود. به طورکلی شکستن این تخم باعث به وجود آمدن جهان هستی شده است. نوشته های مقدس سانسکریتی. نخستین ایده های «کیهان تخم مرغی شکل» از برخی از کتاب های مقدس سانسکریت برداشت شده است. واژه سانسکریت برهم آندا (Brahmanda) (برهم (Brahm) معنای کیهان یا گسترده شدن و آندا (anda) معنای تخم مرغ می دهد) اسطوره های چینی. در اسطوره پانگو، که بدست راهبان تائویست صدها سال پس از لائوتسه گسترش داده شد، در آغاز جهان هستی به مانند یک تخم مرغ بود که در دورن آن خدایی به نام پانگو آفریده شد. و این تخم را دو نیمه کرد نیم از آن آسمان و نیم دیگر زمین را ساخت.
الفانتین ، یک جزیره در رود نیل در شمال نوبان و در جنوب مصر می باشد. این جزیره اکنون بخشی از شهر جدید آسوان بوده و دارای چند سایت باستان شناسی است. در زمان هخامنشیان این شهر یک مستعمرهٔ یهودی بوده است. جزیره الفانتین به طول ۱۲۰۰ متر است و در پهناورترین بخش ۴۰۰ متر عرض دارد. در مصر باستان به نام «ابو» یا «یبو» نامیده می شده و در مرز مصر و نوبیا بوده است. مکان جغرافیایی الفانتین آن را یک مرکز دفاعی ایده آل ساخته است.
فیلیپ آرتور لارکین یا فیلیپ لارکین ، (زاده ۹ اوت ۱۹۲۲، درگذشته ۲ دسامبر ۱۹۸۵) اکنون به عنوان یکی از بزرگ ترین شاعران نیمه دوم سده بیستم شناخته می شود. نخستین کتاب وی، "کشتی شمال"، در ۱۹۴۵ چاپ شد.فیلیپ لارکین از بنیانگذاران مکتب یا جنبش شعری نو به حساب می آید. او در برخورد با زندگی بسیار محتاط بوده و معتقد به زندگی پرمخاطره نیست. در اکثر اشعارش تلاش بر آشکار کردن جنبه های مختلفی از زندگی در دنیای مدرن و صنعتی دارد که می توان به شکست روحیه ضعیف، تنهایی، غم و مواردی از این قبیل اشاره کرد. به دید منتقدان، اشعارش پیام هایی از قبیل ترس از آینده، ناامیدی، عزلت، مرگ، ترس از پیری، فترت، مذهب گریزی، عدم ادای وظیفه نسبت به خانواده و جامعه را می رساند.فلیپ لارکین تنها پسر و کوچک ترین بچه سیدنی لارکین (۱۹۴۸–۱۸۸۴) و همسر وی اوا امیلی دی (۱۹۷۷–۱۸۸۶) در کاونتری در اوت ۱۹۲۲ زاده شده است.
ساعر ۴ یا"رشف" کلاسی از قایق های موشک انداز است که سیزده فروند از آن ها کارخانه کشتی سازی اسرائیل ساخته شدند. این شناورهای جنگی براساس نظریات نظامی نیروی دریایی اسرائیل و مبتنی بر تجارب آن نیروی از بهره برداری شناورهای کلاس ساعر ۳ حاصل گشته است. شناورهای ساعر ۴ با وزن بارگیری ۴۵ تن به هشت موشک ضدکشتی هارپون یا شش موشک گابریل و یک یا دو توپ ۷۶ م م اوتوملارا مجهز می شوند. ده فروند از شناورها ساعر ۴ برای نیروی دریایی اسرائیل و سه فروند دیگر برای آفریقای جنوبی ساخته شدند. اسرائیلی ها بعدها بیشتر این کشتی ها را از رده خارج کرده و به کشورهای سری لانکا، شیلی و یونان فروختند اما دو فروند از آن ها همچنان در نیروی دریایی اسرائیل فعال هستند. اولین درگیری جنگی شناورهای "ساعر ۴" در نبرد یوم کیپور و در اکتبر سال ۱۹۷۳ واقع گردید. در طول این جنگ، دو شناور "ساعر ۴" در درگیری موشکی علیه کشتی های سوریه، مصر و اهداف ساحلی به خدمت گرفته شدند.
کلئوپاترا دونیا د مئوده (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۸۷۵ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۶۶) یک رقاص فرانسوی در دوران زیبایی اروپا بود. "کلئوپاترا دونیا د مئوده" دختر نقاش منظره اتریشی ، کارل فون مئوده (۱۹۰۹-۱۸۵۳) بود کلئو در پاریس، فرانسه زاده شده است.
روبرت آیزنمن یک پژوهشگر دربارهٔ کتاب مقدس، نویسنده الهیات، تاریخ دان، باستان شناس آمریکایی و اهل نیوجرسی است. او در حال حاضر استاد دین های خاورمیانه، باستان شناسی و قوانین اسلامی می باشد. وی هم چنین رئیس بخش مطالعات خاستگاه دین یهودی مسیحی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا می باشد. وی کمپینی برای آزاد سازی دسترسی به طومارهای دریای مرده را در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی رهبری می کرد.
لیگ دسته اول فوتبال مجارستان معتبرترین لیگ فوتبال در کشور مجارستان است که از سال ۱۹۰۱ تاکنون برگزار می شود. این لیگ از ۱۶ تیم که از سراسر کشور مجارستان در آن شرکت می کنند برگزار می شود. تیم فرنتس واروش با ۳۴ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می آید.
پایگاهِ داده هایِ سند گرا یک برنامه رایانه ای است که برای ذخیره سازی، بازیابی، و مدیریتِ داده هایِ سند-گرا، و نیمه سند-گرا و اطلاعات طراحی شده است. پایگاهِ داده هایِ سند-گرا یکی از انواعِ اصلی پایگاه داده هایِ معروف به نواس کیوال است و محبوبیت اصطلاحِ «پایگاه داده های سند-گرا» (یا «ذخیره سند») با استفاده از خودِ اصطلاحِ نواس کیوال زیاد شده است. یک پایگاه داده سندگرا در واقع نوعی مخزن کلید-مقدار است. تفاوت ها به روش پردازش کردن داده ها بر می گردد.
جام حذفی فوتبال مجارستان مسابقاتی است که به صورت حذفی در کشور مجارستان از سال ۱۹۰۹ تاکنون برگزار می شود. این جام از ۱۵۴ تیم که از سراسر کشور مجارستان در آن شرکت می کنند برگزار می شود. تیم فرنتس واروش با ۲۴ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می آید.
سوپر جام فوتبال مجارستان رقابتی است که سالانه مابین قهرمان لیگ دسته اول فوتبال مجارستان و قهرمان جام حذفی فوتبال مجارستان از سال ۱۹۹۲ تاکنون برگزار می شود. تیم فرنس واروژ با ۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می آید.
بیمارستان بقیةالله تهران، یا همان بیمارستان بقیه الله الاعظم یکی از بزرگترین بیمارستان های تهران و ایران متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بیمارستان آموزشی اصلی دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله است. این بیمارستان با حدود ۷۰۰ تخت فعال در رتبه بندی های بیمارستانی جهان «درجه یک عالی» محسوب می شود. تاریخچه. بیمارستان بقیه الله سال ١٣٥٨ تاسیس شد و با تأسیس دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله در سال ۱۳۷۰ به عنوان بیمارستان آموزشی این دانشگاه محسوب شد. امکانات. دارای ۴۵ بخش بستری، ۷۲۲ تخت ثابت و ۶۳۳ تخت فعال و همچنین دارای ۲۲ اتاق عمل می باشد.
ای تی آر ۷۲ هواپیما دو موتوره توربوپراپ کوتاه برد منطقه ای است که توسط شرکت هواپیماسازی فرانسوی-ایتالیایی آ.ت. اِر تولید می شود. ای تی آر ۷۲ نوع تکامل یافتهٔ ای تی آر ۴۲ است که از سال ۱۹۸۹ تولیدش آغاز شد. از این هواپیما معمولاً برای حمل و نقل منطقه ای توسط شرکت های مسافربری استفاده می شود، اما به عنوان هواپیمای اختصاصی (شرکتها یا موسسات)، باری و برای گشت دریایی هم استفاده شده است. مدل های مختلفی از این نوع هواپیما تاکنون طراحی شدند و تا ۷۸ نفر گنجایش دارند. این هواپیما هم اکنون پرفروش ترین هواپیمای مسافربری توربوپراپ جهان است که تا سال۲۰۲۱ بیش از ۱۵۰۰ فروند ان ساخته شده است در ضمن این هواپیما کم مصرف ترین هواپیمای منطقه ای جهان می باشد و از ایمنی بالایی برخوردار است. طراحی و مشخصات. در گذشته هواپیماهای ملخی از موتور پیستونی (همانند خودروها) استفاده می کردند این موتورها قدرت و بازده کمی داشتند اما موتورهای کنونی ملخی هواپیماهای مسافربری زیرمجموعه موتورهای توربینی هستند و بازده بالایی دارند. موتور این هواپیما توربوپراپ است به این معنی که به جای فن بزرگ در موتورهای توربو فن یک پروانه ملخی در آن قرار گرفته است. ت
وربوپراپ نوعی موتور توربینی گازی است که در آن از گردش محور توربین برای گرداندن ملخ و ایجاد پیش رانش استفاده می شود. این نوع موتورها برای هواپیماهایی با برد ۲۰۰۰ کیلومتر با ۵۰۰ کیلومتر ساعت مناسب و به دلیل مصرف سوخت و تعمیرات ارزان ترشان نسبت به موتورهای توربو فن دارای صرفه اقتصادی هستند. این هواپیما برای جایگزینی با توربوپراپ های منطقه ای از جمله آنتونوف ۲۴ که عمر پروازی آن رو به پایان بود، طراحی شد، و بازار هدف آن شوروی سابق و کشورهای متحد آن بود. این هواپیما ۵۰۰ کیلومتر در ساعت سرعت دارد و برد پروازی آن۲۰۰۰ کیلومتر است. ایلیوشین ۱۱۴ هم مانند هواپیماهای ای تی آر از نوع توربوپراپ است و به گونه ای طراحی شده که بتواند در فرودگاه هایی که از لحاظ تجهیزات ضعیف هستند، فرود آید. هواپیما دارای دو موتوره توبوپراپ شرکت پرت اند ویتنی برد۲۰۰۰ کیلومتر سرعت اقتصادی ۵۰۰ سرعت کرروز ۵۳۰ سقف پروازی ۲۵۰۰۰فوت (۷۶۲۰متر &gt; و دارای ۷۰ صندلی است. انواع. ای.تی. آر ۱۰۰–۷۲. این مدل در دو نوع ۱۰۰ و ۱۰۰- وارد بازار شد. ای.تی. آر ۲۰۰–۷۲. این مدل در دو نوع ۲۰۰ (۲۰۰-) و با موتور PW124B شرکت پرت اند ویتنی کانادا مجهز شده است. ای.تی. آر ۲۱۰
–۷۲. این مدل در دو تیپ به بازار عرضه شد. ۲۱۱ , (با در بزرگ قسمت بار، مخصوص حمل بارهای با سایز بزرگ ۲۱۲)، مدل ۲۰۰ مجهز به موتورPW127 شرکت پرت اند ویتنی این موتورها توانایی تحمل ارتفاع بیشتر و درجه حرارت بالاتر است. تفاوت تیپ های این مدل در محل قرار گرفتن درهای خروج اضطراری است. ای.تی. آر ۲۱۲A–۷۲. در فوریه ۱۹۹۷ این تیپ با ملخ شش پره روی موتور PW127F و PW127M با افزایش توان و تقویت امکانات برای خلبان به سهولت کار کادر پروازی افزود. هواپیمایی های استفاده کننده. هواپیمایی های استفاده کننده از این هواپیما (با بیش از ۱۵ فروند) تا سال ۲۰۱۸ عبارتند از: در ایران. در پی برداشته شدن تحریم ها علیه ایران، شرکت ATR اعلام کرد که با ایران برای تأمین حداکثر ۴۰ فروند هواپیمای توربوپراپ از نوع ATR 72-600 برای شرکت هواپیمایی ایران ایر قراردادی یک میلیارد یورویی امضا کرده است. این قرارداد پس از مذاکرات تهران و رم که در نخستین سفر اروپایی حسن روحانی به اروپا انجام گرفت، امضا شد. در اواخر اردیبهشت ۱۳۹۶ اولین سری از هواپیمای ATR 72-600 به تعداد چهار فروند تحویل شرکت هواپیمایی ایران ایر شد و در فرودگاه مهرآباد فرود آمد. همچنین ۵ فروند
از این هواپیماها نیز در تاریخ ۱۴ مرداد سال ۱۳۹۷ به ناوگان ایران ایر افزوده شدند.
بیمارستان آموزشی آخن یکی از بزرگترین بیمارستان های آموزشی آلمان است که وابسته به دانشگاه فنی آخن است. تاریخچه. به دنبال تشکیل دانشکده پزشکی دانشگاه ار.و.ت.ها آخن در سال ۱۹۶۶ به تدریج نیاز به بیمارستان آموزشی استاندارد احساس می شد. در سال ۱۹۷۲ ساخت بیمارستان شروع شد و حدود ده سال بعد اولین واحدهای آن راه اندازی شد ولی افتتاح رسمی آن تا سال ۱۹۸۵ به تأخیر افتاد. در ابتدا بیمارستان را با نام «بیمارستان جدید» نامگذاری کردند چرا که قبل از آن آخن دارای یک بیمارستان بود. بعدها نام آن به بیمارستان آموزشی آخن تغییر پیدا کرد.
تقسیم شبه جزیره کره به کرهٔ شمالی و کرهٔ جنوبی از پیروزی متفقین و تسلیم ژاپن در جنگ دوم جهانی در سال ۱۹۴۵ و پایان ۳۵ سال استعمار و سلطهٔ امپراتوری ژاپن بر کره نشأت گرفت. در طرحی که قریب به اتفاق کره ای ها با آن مخالف بودند، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی توافق کردند که قیمومت موقت کشور را از محل مدار ۳۸ درجه، برعهده گیرند. هدف از طرح قیمومیت کمک به ایجاد یک دولت موقت کره ای بود که «در موعدی مقرر مستقل و آزاد» شود. اما اگرچه تاریخ برگزاری انتخابات هم مشخص شده بود، اتحاد جماهیر شوروی از همکاری با برنامه های سازمان ملل متحد برای برگزاری انتخابات آزاد و عمومی در دو کره سر باز زد و در نتیجهٔ آن، یک دولت کمونیست تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی به طور دائم در شمال تأسیس شد و یک دولت طرفدار غرب در جنوب. دو ابرقدرت از رهبران متفاوتی جانبداری کردند. دو دولت مجزا در کشور برقرار شد که هر یک مدعی زمامداری تمام شبه جزیره بودند. در نتیجهٔ جنگ کره (۱۹۵۳–۱۹۵۰) دو کرهٔ مجزا بر جا ماند که از زمان جنگ سرد تا امروز پابرجاست. کرهٔ شمالی یک دولت کمونیستی ست، هرچند آخرین موارد به کار بردن واژهٔ کمونیسم از قانون اساسی این کشور
در سال ۲۰۰۹ حذف شد، که اغلب آن را استالینیست و انزواگرا توصیف می کنند. اقتصاد کرهٔ شمالی در ابتدا از رشد قابل توجهی برخوردار بود، اما در دههٔ ۹۰ (بر خلاف همسایهٔ کمونیست خود جمهوری خلق چین) سقوط کرد. کرهٔ جنوبی پس از چند دهه حکومت استبدادی اکنون به یک دولت دموکراتیک لیبرال و کاپیتالیست تبدیل شده است. از دههٔ ۱۹۹۰، با لیبرال تر شدن دولت های کرهٔ جنوبی و مرگ بنیان گذار کرهٔ شمالی کیم ایل سونگ و جانشینی پسرش کیم جونگ ایل، دو طرف گام های نمادین کوچکی برای الحاق احتمالی دو کره برداشته اند. هم اکنون این احساس در کرهٔ جنوبی رایج است که حضور نظامی آمریکا مانع از اتحاد دو کره می شود. در ابتدای سال ۲۰۱۸ (۱۰ دی ۱۳۹۶) دو کره (کرهٔ شمالی - کرهٔ جنوبی) نخستین دور مذاکرات جدی خود را در روستای مرزی بین دو کشور آغاز نمودند. اگر چه دولت ایالات متحده اعلان نمود که این مذاکرات را به رسمیت نمی شناسد، اما دو کره به طور جدی مذاکرات را آغاز و به آن خوش بین بوده اند. همچنین در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ دیدار تاریخی رهبران دو کره برگزار شد. رهبر کرهٔ شمالی و رئیس جمهوری کرهٔ جنوبی در منطقهٔ غیرنظامی شده بین دو کره دیدار کردند و نشست صبحگاه
ی آن ها به پایان رسید. پس زمینه تاریخی. کرهٔ زیر سلطهٔ ژاپن (۱۹۴۵–۱۹۱۰). با پایان جنگ روسیه و ژاپن در سال ۱۹۰۵ و طبق پیمان ۱۹۰۵ ژاپن و کره، کره تحت الحمایهٔ ژاپن، پیمان ۱۹۰۷ ژاپن و کره از اداره امور داخلی محروم شد و پیمان ۱۹۱۰ ژاپن و کره به این کشور ضمیمه شد. پایان جنگ جهانی دوم. در نوامبر ۱۹۴۳، فرانکلین روزولت، وینستون چرچیل و چیانگ کای شک در کنفرانس قاهره با یکدیگر دیدار کرده تا در مورد سرنوشت کشورهای مستعمره ژاپن تصمیم بگیرند. نتیجه این بود که تمام کشورهایی که ژاپن به زور مستعمرهٔ خود ساخته بود باید از سلطهٔ ژاپن خارج شوند. در بیانیه ای که پس از این کنفرانس منتشر شد برای نخستین بار به نام کره اشاره شد. سران قدرتمند اظهار کردند «اسارت مردم کره از نظر ما دور نشده و ما مصمم هستیم تا در زمانی مقرر کره به کشوری آزاد و مستقل تبدیل شود.» عبارت «در زمان مقرر»، به مذاق کره ای های ملی گرا که خواستار استقلال فوری کره بودند خوش نیامد. احتمالاً روزولت به رهبر شوروی، جوزف استالین، گفته بود که سه یا چهار سال تا استقلال کامل کره زمان لازم است. استالین زمان کوتاه تری را مطلوب می دانست. به هر حال، پس از پیروزی قریب الوقوع م
تفقین بر ژاپن بحث دربارهٔ کره بار دیگر از سر گرفته شد. حمله به منچوری (۱۹۴۵). در ماه اوت ۱۹۴۵ که نغمه هایی از پایان جنگ شنیده می شد، همچنان اجماعی دربارهٔ سرنوشت کره در میان متفقین وجود نداشت. بسیاری از کره ای ها برنامه های خود را برای آیندهٔ کره داشتند، که البته اشغال مجدد کره به دست نیروهای خارجی جزء این برنامه ها نبود. پس از بمباران اتمی هیروشیما در ۶ اوت ۱۹۴۵، ارتش شوروی با توافقی که در در کنفرانس پوتسدام میان ژوزف استالین و هری ترومن شکل گرفته بود، به منچوری حمله کرد. رهبران آمریکا نگران بودند که تمام شبه جزیره به اشغال نیروهای شوروی درآید و از اشغال احتمالی ژاپن در پی آن بیم داشتند. نیروهای شوروی زودتر از آمریکایی ها به کره رسیدند اما طبق توافق خود تنها بخش شمالی کشور را اشغال کردند و پشت مدار ۳۸ درجه متوقف شدند. در تاریخ دهم اوت ۱۹۴۵، دو افسر جوان آمریکایی، دین راسک و چارلز بونستیل، مأمور شدند تا محدودهٔ اشغال آمریکا را مشخص کنند. آن ها که باید در اسرع وقت این کار را به انجام می رساندند و آمادگی قبلی نیز نداشتند یک نقشهٔ نشنال جئوگرافیک را باز کردند و مدار ۳۸ درجه را روی آن معلوم کردند. علت انتخاب آن ه
ا این بود که این مدار تقریباً کشور را به دو نیمهٔ مساوی تقسیم می کرد و پایتخت، سئول، را هم در قلمروی آمریکا قرار می داد. آن ها نمی دانستند که چهل سال پیش از آن روسیه و ژاپن برای تقسیم کره میان خودشان همین خط را انتخاب کرده بودند. راسک بعدتر گفت که اگر از این موضوع آگاه بود به احتمال زیادی مرز دیگری را انتخاب می کرد. با این حال، این تصمیم عجولانه به دولت پس از جنگ ژاپن ابلاغ شد. ژنرال آبه نوبویوکی، آخرین ژنرال و فرماندار کل کره، از ابتدای اوت ۱۹۴۵ با چند تن از کره ای های بانفوذ در ارتباط بود تا مقدمات انتقال قدرت را آماده کند. در ۱۵ اوت ۱۹۴۵، یوه وون هیونگ، یک سیاستمدار معتدل دست چپی، پذیرفت که مسئولیت را برعهده بگیرد. وظیفهٔ او تشکیل یک کشور جدید بود و تلاش فراوانی هم کرد تا ساختارهای دولتی لازم را ایجاد کند. در ۶ سپتامبر ۱۹۴۵ کنگرهٔ نمایندگان در سئول تشکیل جلسه داد. پایهٔ یک دولت مدرن کره ای تنها سه هفته پس از تسلیم ژاپن گذاشته شد. بیشتر اعضای دولت دست چپی بودند. بسیاری از کسانی که در زمان سلطهٔ ژاپن با قدرت بیگانه مبارزه می کردند، با دیدگاه های کمونیسم در مورد امپریالیسم و استعمارگرایی همسو بودند. پس از جنگ
جهانی دوم. کره جنوبی. در ۷ سپتامبر ۱۹۴۵، ژنرال مک آرتور اعلام کرد که سپهبد جان آرو هاج ادارهٔ امور کره را برعهده خواهد داشت. روز بعد هاج و نیروهایش در بندر اینچئون پیاده شدند. دولت موقت کره یک هیئت نمایندگی را به همراه سه مترجم فرستاد اما هاج حاضر به دیدار با آنان نشد. به این ترتیب آمریکایی ها جمهوری مردم کره یا دولت موقت کره را به رسمیت نشناختند. آن ها سینگمان ری، یک کره ای ضدکمونیسم را که پس از دهه ها تبعید در آمریکا به کره بازگشته بود گزینهٔ مناسبی برای ادارهٔ کشور می دانستند چون دوست آمریکایی ها محسوب می شد. دولت کرهٔ جنوبی، تحت نظارت ری، چند عملیات نظامی علیه شورشیان دست چپی که با دولت درگیر نبرد مسلحانه شده بودند انجام داد. در چند سال بعد بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در جریان جنگ علیه شورشیان چپ گرا کشته شدند. در اوت ۱۹۴۸، سینگمان ری اولین رئیس جمهور کرهٔ جنوبی شد و نیروهای آمریکایی شبه جزیره را ترک کردند. کره شمالی. در طول ماه اوت کره ای ها شاخه های بسیج مردمی را برای "کمیتهٔ مقدمات استقلال کره" (CPKI، 조선건국준비위원회) را سازماندهی کردند. ارتش شوروی اجازهٔ ادامهٔ فعالیت این کمیته ها را می داد چون روابط دوستانه