Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ستاده شد؛ و سپس از نو به دانشگاه رفت و تحصیلات خود را در رشته جامعه شناسی به پایان رساند. در پی علنی شدن جنبش چریکی سیاهکل، عدهٔ زیادی دستگیر شدند که دو تن از یاران او علی اکبر اکبری و عظیم رهین نیز در جزو آنان بودند. پس از دانشگاه به دلیل خطرات ناشی از فعالیت هایش سه و نیم سال زندگی مخفیانه را اختیار کرد؛ ولی در پایان خود را به شهربانی معرفی کرده و به زندان اوین منتقل شد. پس از چند روز در پی یافت شدن جسد مصطفی شعاعیان از چریک های مارکسیست که گویا خودکشی کرده بود، او را آزاد کردند. مرگ. او در بامداد ۱۱ دی ۱۳۹۱ در سن هفتاد سالگی در پی خون ریزی مغزی در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. مراسم بزرگ داشت استاد ثاقب فر که قرار بود عصر یکشنبه هفدهم دی ماه در خانهٔ اندیشمندانِ علوم انسانی برگزار شود لغو شد. انجمنِ دوستدارانِ میراث فرهنگی افراز که از انجمن های کوشا در زمینهٔ دفاع از میراث فرهنگی است و حتی در سی ام شهریورماه همان سال مراسم بزرگ داشتی را به مناسبت سالگرد شروع جنگ و به جهت تجلیل از خلبانان مؤثر در دفاعِ مقدس (عملیات H3)، در تالار «ایوان شمس»، برگزار کرد برای برپایی این بزرگ داشت اقدام کرده بود. فعالیت ها
ی علمی. از سال ۱۳۵۶ با ترجمهٔ کتاب جامعه شناسی و فلسفه امیل دورکیم وارد حوزه رسمی ترجمه شد؛ و در سال بعد برای ادامه تحصیل به دانشگاه سوربون (رنه دکارت در پاریس) رفت. اما پس از حملهٔ عراق به ایران و آغاز جنگ در سال ۱۳۵۹، به کارشناسی ارشد بسنده کرده و دکتری را رها کرد و به کشور بازگشت. در این زمان کتاب آگاهی آریایی را به عنوان نخستین اثر تألیفی خود در حوزه فرهنگ ایران نوشت. در این کتاب، آگاهی آریایی به گونهٔ شاهینی تصور می شود که پس از هزار سال ترک سرزمین اصلی خود و رفتن به اروپا دوباره بازمی گردد و بر ستیغ دماوند می نشیند و با دیدن وضع اندوه بار ایران، نخست می گرید و سپس به یادآوری افتخارات گذشته اش می پردازد، ولی سرانجام به خود نهیب می زند و نبرد با کرکس های مادّی، تازی و هگلی را آغاز می کند. این نبردها، گفتگوهایی جدلی هستند، میان شاهین آگاهی و کرکس های دژآگاهی. در سال ۱۳۶۴ دومین اثر خود یعنی «شاهنامه و فلسفه تاریخ ایران» را نوشت. در سال های بعدی به همکاری با احمد بیرشک در دانشنامهٔ بزرگ فارسی پرداخت. در دههٔ ۱۳۷۰ کار در مجله دانشمند و همچنین نگاه نو را آغاز کرد؛ و سپس بیشتر به ترجمه در زمینه تاریخ ایران باست
ان به ویژه دوران هخامنشی پرداخت. کتاب های تألیفی. از وی تاکنون بیش از ۱۰۰ جلد کتاب، تألیف و ترجمه، در حوزهٔ جامعه شناسی، و تاریخ و فرهنگ ایران منتشر شده است. «شاهنامه و فردوسی و فلسفه تاریخ ایران»، «بن بست های جامعه شناسی» از نوشته های ایشان است و از ترجمه های ثاقب فر می توان به «یونانیان و بربرها» امیرمهدی بدیع، مجلدات «تاریخ کمبریج» مجموعه ۱۴ جلدی «تاریخ هخامنشیان» دانشگاه خرونینگن هلند و «اخلاق پروتستانی و روح سرمایه داری» ماکس وبر اشاره کرد. پیوند به بیرون.
انسین گلن کواگمایر یک شخصیت خیالی در مجموعه پویانمایی مرد خانواده می باشد. او یکی از همسایگان خانواده گریفن است. ست مک فارلن به جای گلن در این سریال، صحبت می کند. در طول مجموعه بیشتر از نام خانوادگی او برای خطاب قرار دادنش استفاده می شود. ویژگی ها. گلن خلبان هواپیماست اما در یکی از خاطرات پیتر گریفین از او به عنوان ملوان هم یاد می شود گلن فردی مجرد است که علاقه خاصی به خوش گذرانی و بودن در کنار زن های مختلف دارد و هیچوقت هم دوست ندارد همسری در زندگی اش انتخاب کند. شاخص ترین ویژگی او، اعتیادش به رابطه جنسی است. مهم ترین تکه کلام وی "giggity" است که در بیشتر قسمت های سریال از این تکه کلام استفاده می کند. گلن زیاد از لحاظ اخلاقی خوش سابقه نیست و علاوه بر اعتیاد به رابطه جنسی یک فقره قتل در قسمت ۳ فصل ۱۰ مرتکب شده و نامزد خواهر خود را به قتل رسانده.
کلیولند اورنتال براون یک شخصیت خیالی در مجموعه پویانمایی مرد خانواده و کلیولند شو می باشد و در این سریال قدیمی ترین دوست پیتر گریفن نیز می باشد. مایک هنری به جای این شخصیت صحبت می کند. ویژگی ها. کلیولند به همراه همسرش لورتا براون یکی از همسایگان خانواده گریفن میباشد.او یکی از سه دوست صمیمی پیتر گریفن در این سریال است که قدیمی ترین آن ها نیز محسوب می شود. شغل کلیولند در سریال پسچی است و همسایه پیتر نیز است. کلیولند و خانواده اش در فصل 10-11-12 همزمان با سریال اختصاصی خود کلیولند به خارج از کوهاگ مهاجرت کرده بودند.
مرگ داریوش سوم به وقایع روزهای پایانی زندگی داریوش سوم آخرین شاهنشاه هخامنشی اشاره دارد. پیش زمینه. اسکندر مقدونی فرزند فیلیپ مقدونی پادشاه مقدونیه در بهار سال ۳۳۴ پیش از میلاد به قصد تسخیر مستملکات دولت هخامنشی روانهٔ ایران گردید و بالاخره با جنگ های متعدد از قبیل نبرد ایسوس در سال ۳۳۱ پیش از میلاد و نبرد گوگمل شهرهای بابل، شوش، تخت جمشید و سپس همدان را به تصرف درآورد. مرگ داریوش سوم. داریوش سوم پس از شکست در جنگ گوگمل جهت جمع آوری سپاه به ماد و سپس به طرف مشرق ایران (خراسان) رهسپار گردید. تعقیب و گریز. آریان مورخ یونانی در اینباره می نویسد، اسکندر مقدونی چون شنید که داریوش به ماد رفته بدنبال او شتافت. عقیدهٔ داریوش این بود که اسکندر در شوش و بابل توقف خواهد کرد و او ناظر حوادث خواهد بود. اگر اسکندر او را تعقیب کرد به پارت و گرگان و بلخ گریخته، این ممالک را عاری از آذوقه می کند تا اسکندر نتواند به تعقیب او بپردازد؛ بنابراین داریوش زنان و باروبنه و تمامی تجملات را که با خود داشت به دربند (دروازهٔ کاسپین) فرستاد. سپس خود او با لشکر کمی که توانست جمع کند، در همدان بماند. پس از آن اسکندر باروبنه خود را گذاشته با
ارتش خود به سمت ماد رفت. در آنجا به او خبر دادند که داریوش گریخته است. اسکندر در همدان به پارمن ین فرمان داد که همه خزاین پارس را در این شهر گردآورند و هارپالوس را با شش هزار پیادهٔ مقدونی به حفاظت این خزانه گماشت سپس خود با سواره نظام زبدهٔ مقدونی و سپاهیان سبک اسلحه به قصد تعقیب داریوش حرکت کرد. اسکندر بخاطر سرعت حرکت بیمارهای بسیاری را در راه گذاشت و عدهٔ کثیری از اسبان او نیز تلف شدند. با وجود این به همان سرعت تاخته به ری رسید. روز بعد می توانست به دروازهٔ کاسپین (کَسپین) برسد. در این زمان داریوش از این دروازه گذشته بود ولی در این هنگام بسیاری از سپاهیان داریوش یا به خانه های خود برگشتند یا به اسکندر تسلیم شدند. چون اسکندر امید نداشت که به داریوش برسد، پنج روز در ری بماند و استراحت به سپاهیان داد و اگزی داتس را که داریوش اسیر گرفته و در شوش زنجیر کرده بود والی ماد کرد. پس از آن اسکندر با سپاهیان خود به طرف پارت راند و منزل اول را در دروازهٔ دریای خزر قرار داد روز دیگر از این دروازه گذشته داخل ولایتی شد که آباد بود و زراعت زیاد داشت (منظور خوار یا گرمسار فعلی) ولی چون شنید که بعد باید از بیابان خشک بگذرد
سنوس را فرستاد تا علوفه و خواربار برای سپاهیان برگیرد. توطئهٔ دستگیری داریوش. در این احوال به اطلاع اسکندر رساندند که نبرزن که به سرداری هزار سوار با داریوش بود و بسوس والی بلخ و برازانت والی رخج و سیستان داریوش را توقیف کرده اند. اسکندر به محض شنیدن این خبر بهترین سپاهیان خود را برداشته، بی آنکه منتظر سنوس گردد، حرکت کرد و دستور داد که آهسته باقی قشون را عقب او حرکت دهند. قصد بازداشت کنندگان داریوش این بود که اگر اسکندر در تعقیب آنها موفق شد، داریوش را تسلیم کرده در ازای آن مورد حمایت اسکندر قرار گیرند و در صورتیکه اسکندر موفق به یافتن آنها نشد، ممالک را بین خودشان تقسیم کنند و در حفظ آن ضامن یکدیگر شوند و بسوس به طور موقت بر آنها ریاست داشت. اسکندر با وجود خستگی سپاهش تمام شب حرکت کرده روز دیگر به قصبه ای (احتمالاً سمنان) رسید که بسوس داریوش را در آنجا گرفته بود. ملن مترجم یونانی داریوش که به واسطهٔ بیماری در اینجا مانده بود چون دید اسکندر بدو رسیده به او پناهنده شد و تمام گزارش ها را برای وی بیان کرد. مرگ. اسکندر پس از استراحتی که به ارتش خود داد به تعقیب بسوس پرداخت. در این احوال بسوس و همدستانش داریوش را
با خودشان می بردند و همینکه دیدند اسکندر در نزدیکی آنهاست ساتی برزن و برازانت زخم های مهلکی به او زده و او را در حال نزغ گذاشته با ششصد سوار فرار کردند. وقتی اسکندر به داریوش رسید، داریوش درگذشته بود. کنت کورث آورده است که وقتی اسکندر بر سر جنازهٔ داریوش رسید به حال دلخراش این شاه مقتدر رقت آورد و بگریست. بعد ردای خود را کنده روی پیکر او انداخت و امر کرد که با احترامات زیاد داریوش را حرکت داده و به مقبرهٔ شاهان هخامنشی که در پارس بود ببرند و در آنجا در جوار قبور نیاکانش دفن کنند اما برخی از مورخان نوشته اند که هنوز داریوش نفس می کشید و آخرین حرف او این بود که اسکندر قاتل را مجازات کند. گمان قوی وجود دارد که مرگ داریوش در نزدیکی شاهرود امروزی بوده است. یوستین گوید بنا بود که داریوش در خاک قومی کشته شود که تجدید حیات را برای آن قوم به ارمغان آورد و مقصود دولت بزرگ پارت است که بعدها تأسیس شد و به اشکانیان معروف گردید.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران که با نام لیگ دو نیز شناخته می شود؛ سومین سطح از لیگ فوتبال ایران است. تیم ها در این لیگ در دو گروه حضور دارند که صدرنشین دو گروه به صورت مستقیم و برنده تقابل دو تیم دوم گروه ها در بازی صعود، راهی لیگ آزادگان می شوند. سه تیم آخر هر گروه نیز به مرحله دوم لیگ دسته سوم سقوط می کنند. قهرمانان. سطح دوم فوتبال ایران (زیرگروه لیگ تخت جمشید: ۱۳۵۷–۱۳۵۱) "۱۳۶۸–۱۳۵۸: به دلیل جنگ ایران و عراق برگزار نشد." سطح دوم فوتبال ایران (زیرگروه لیگ آزادگان: ۱۳۸۰–۱۳۶۹) سطح سوم فوتبال ایران (اکنون–۱۳۸۰) اردبیل و اتکا گلستان تیم ها. فهرست زیر شامل تیم های حاضر در فصل ۰۵–۱۴۰۴ می باشد. تیم های کنونی. ۲۸ تیم زیر در لیگ دسته دوم فوتبال ایران (فصل ۰۵–۱۴۰۴) حاضر هستند.
نوک شاخ نوک زرد جنوبی با نام علمی "Tockus leucomelas" پرنده ای از خانوادهٔ نوک شاخان است که در جنوب آفریقا یافت می شود. این پرنده از پراکندگی بالایی برخوردار بوده و به طور معمول در خارستان های خشک و جنگل های پهن برگ زندگی می کند. همچنین آن ها را غالباً می توان در طول جاده مشاهده نمود. مشخصات. این پرنده دارای جثه ای متوسط و طولی بین ۴۸ تا ۶۰ سانتی متر می باشد. مشخصهٔ آن منقار بزرگ زردرنگ و خمیده ای است که کلاهکی بر روی آن وجود دارد (این کلاهک در منقار پرندگان ماده تقلیل یافته است). رنگ پوست اطراف چشم هاو گونهٔ پرنده صورتی رنگ است و این درحالی است که دیگر پرندهٔ وابسته به این گونه یعنی نوک شاخ نوک زرد شمالی پوستی سیاهرنگ در اطراف چشمانش دارد. پرهای ناحیهٔ شکم سفید، گردن خاکستری و پشت سیاهرنگ همراه با خال ها و نوارهای سفید است. تغذیه. تغذیهٔ نوک شاخ نوک زرد جنوبی عمدتاً بر روی زمین، جایی که به دنبال دانه، حشرات کوچک، عنکبوت و عقرب می گردد صورت می پذیرد. مورچه ها و موریانه ها غذای محبوب این پرنده را در فصول خشک تشکیل می دهند. تولید مثل. پرندهٔ ماده بین ۳ تا ۴ تخم در لانه گذاشته و به مدت ۲۵ روز روی آن ها می نشیند
تا جوجه ها سر از تخم درآورند. این پرندگان جوان پس از ۴۵ روز به بلوغ می رسند.
جمشیدآباد (جامش اوان) یکی از محله های تبریز است. دلیل نامگذاری این محله چون در ایام قدیم اهالی محل به دامداری مشغول بودند و عمده دام آن ها گاومیش بود و محل گذر گاومیش های زیادی بود و در ترکی آذربایجانی به گاومیش گامیش یا جامیش گفته می شود به همین علت به جامشاوان معروف بود و بعدها به جمشید آباد تغییر نام کرد ولی اهالی از همان نام قدیمی استفاده میکنند.از خانواده های معروف این محله می توان به خانواده های قمیان، پورنقی، جاونکو، رهبرآذری، قهوه دار، حسین پور، فرشباف، باقری ، و محمد حسینی پورزرع یاد کرد باغداری و کشاورزی نیز از مشاغل اصلی این منطقه بوده که متأسفانه هم اکنون بیشتر زمین های کشاورزی توسط شهرداری تخریب و به پارک و خیابان تبدیل شده اند. علامه استاد محمد تقی جعفری و زینب پاشا از نامیان این محل بسیار قدیمی بوده اند.
خالد محمد «دی جی» خالد تهیه کننده موسیقی و دی جی اهل لوئیزیانا در آمریکا است که با نام دی جی خالد شناخته می شود. بیشتر معروفیت وی برای برنامه رادیویی WEDR در رادیو میامی است. او یک دی جی برای موسیقی هیپ هاپ می باشد. اولین آلبوم وی در سال ۲۰۰۶ با نام Listennn... the Album منتشر شد که مقام دوازدهم را در بیلبورد ۲۰۰ به دست آورد. خالد از یک پدر و مادر فلسطینی به دنیا آمد. خالد در سال ۲۰۰۷ آلبومی با نام We the Best منتشر کردو و در آن آهنگ های "I'm So Hood" به همراهی تی-پین، تریک ددی و ریک راس و آهنگ "We Takin' Over" به همراهی ایکان، تی.آی., لیل وین و ریک راس از آهنگ های پرفروش بودند که آهنگ "We Takin' Over" مقام یازدهم را در بیلبورد ۱۰۰ به دست آورد. او در سال ۲۰۱۷ با آلبوم Major Key نامزد دریافت جایزه گرمی در بخش بهترین آلبوم رپ و نامزد دریافت جایزه موزیک ویدیوی ام تی وی در چهار بخش ویدیوی سال، بهترین همکاری، بهترین کارگردانی هنری و ترانه تابستان برای ترانه افکار وحشیانه (Wild Thoughts) شد. جنجال تبلیغات مخفی. یکی از فعالیت های دی جی خالد انتشار ویدیوهایی با اهداف مارکتینگ و تبلیغاتی است، در پی ویدیوهایی تبلیغی که
دی جی خالد در صفحات مجازی خود منتشر می کرد، این سلبریتی مورد انتقاد قرار گرفت، که ویدیوهای وی با وجود اینکه تبلیغی هستند اما بدون اشاره به این موضوع منتشر می شوند و تأثیرات منفی بر روی قشر کم سن سال دارند. این انتقادات توسط سازمان تروث این ادورتایزینگ انجام شد که به دنبال تبلیغات سالم و نظارت بر امر تبلیغات درست و مارکتینگ صحیح می باشد. سایت تینادات اورگ نیز شکایتی را علیه دی جی خالد به دلیل مارکتینگ با فریب انجام داده است.
پیچ گوشتی برقی نام ابزاری است شبیه به دریل که برای باز یا بسته کردن پیچ ها به کار می رود. عملکرد آن شبیه پیچ گشتی دستی است. دو نوع اصلی از پیچ گوشتی برقی وجود دارد، یک نوع که برای نصب دیوار خشک طراحی شده و نوع دیگر که طرح آن برای مقاصد کلی ساخت وساز پیش بینی شده است. پیچ گوشتی برقی دیوار خشک می تواند تا ۴ هزار دور در دقیقه بچرخد اما توان چرخش پیچ گوشتی برقی با کارکرد عمومی معمولاً ۲۵۰۰ دور در دقیقه است.
داوود نوابی مدرس دانشگاه و دارای مدرک فوق لیسانس علوم تربیتی و دکتری زبان فرانسه، از نویسندگان و مترجمان ایرانی است. او بیش از سی کتاب و تعداد زیادی مقاله دارد. پیشینه. داوود نوابی در سال ۱۳۱۳ در کرمان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش و تحصیلات متوسطه را در تهران و در دبیرستاهای کالج البرز و دارالفنون به پایان رساند. در بیست سالگی عازم فرانسه شد. ابتدا پزشکی و داروسازی خواند سپس به ادبیات و زبان روی آورد که با طبیعت و ذوق او مناسب تر بود؛ ولی قبل از پایان تحصیل به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۳ از دانشسرای عالی تهران و با کسب رتبه اوّل لیسانس زبان فرانسه و علوم تربیتی گرفت. پنج سال در دبیرستان ها تدریس کرد و بعد از آن در مرکز انتشارات آموزشی به کار ترجمه و نویسندگی پرداخت. در همان ایّام، از دانشکده علوم تربیتی تهران فوق لیسانس گرفت. مدت نه سال برای مجلات مختلف فرهنگی مقاله تهیّه کرد. ضمناً کار ترجمه کتاب را که از سال آخر دبیرستان با ترجمه کتابی از آناتول فرانس آغاز کرده بود، از سر گرفت. در سال ۱۳۵۷ به عنوان مربی به جمع مدرسان دانشگاه کرمان پیوست. در سال ۱۳۸۰ با مدّتی تأخیر رساله دکتری او مورد تأیید قرار
گرفت و در سال ۱۳۸۱ پس از ۳۷ سال تدریس درخواست بازنشستگی کرد. در سال ۱۳۸۶ بنا به دعوت دانشگاه کار تدریس را از سر گرفت. در طول مدت خدمت دو بار به ریاست بخش زبان انتخاب شد و نزدیک به سه سال از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ معاونت آموزشی و پژوهشی دانشکده ادبیات را بر عهده داشت. هم اکنون در کرمان به سر می برد و نیز در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۹۵ شبی به نکوداشت وی با حضور جمعی از بزرگان ادب، مسئولین دانشگاه و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اختصاص یافت. کتابها (ترجمه و تألیف). ۱. اَبی، آناتول فرانسه، چاپ دانش تهران، ۱۳۳۲ ۲. فناناپذیران آگاپیا، گئورگیو، ایران مهر، تهران، ۱۳۵۲ ۳. دیو در تن، رمون رادریگه، فرانکلین، تهران، ۱۳۵۴ ۴. دو اقلیم، موروا، گلشائی، تهران، ۱۳۵۵ ۵. نامه به کودکی که هرگز به دنیا نیامد، فالاچی، تهران، ۱۳۵۶ ۶. تصویری در آیینه، هانری تروایا، تهران، ۱۳۵۶ ۷. کجاوه اشک ها، ژرژه و والتر، امیرکبیر، تهران، ۱۳۵۸ ۸. شیوه های برخورد با مشکلات تربیتی کودکان، مقاله در مجلات پیک ۹. آهنگ روستایی، آندره ژید، تهران، ۱۳۷۰ ۱۰. تاریخچه ترجمه از فرانسه به فارسی در ایران، کاویان، تهران، ۱۳۶۳ ۱۱. تراژدی در ادبیات فرانسه در قرون ۱۷ و ۱۸، آستان
قدس، ۱۳۶۹ ۱۲. لنگرگاه وداع، کاترین گاسکن، نشر فانون، کرمان، ۱۳۷۳، انتخاب به عنوان بهترین ترجمه. ۱۳. جادوگر، رژه ویلار، نشر فانوس، کرمان، ۱۳۷۴ ۱۴. دیوار گذر، مارسل امه، آیندگان ادبی، تهران ۱۳۵۵ ۱۵. زوایگ نویسنده اتریشی، مجله بامداد، شماره ۲ و ۳، ۱۳۸۴ ۱۶. پیروزی پدرم، مارسل پانیول، چاپ انتشارات فرهنگ کرمان، ۱۳۸۵ ۱۷. قصر مادرم، م. پانیول، چاپ فرهنگ، کرمان، ۱۳۸۵ ۱۸. بازی خطرناک نوشته زوایگ مجله بامداد شماره ۲ و ۳ ۱۹. تثلیث اثر لئون اوریس انتشارات فرهنگ کرمان ۱۳۸۶ ۲۰. زن نانوا، مارسل پانیول، مجله بامداد، شماره دو از سری جدید، تهران ۱۳۹۱ ۲۱. کتاب «تاریخچه ترجمه فرانسه به فارسی از آغاز تا کنون» در سال ۱۳۸۸ به وسیله انتشارات دانشگاه کرمان تجدید چاپ ۲۲. «نامه یک زن ناشناس» نوشته استفان زویگ ترجمه داوود نوابی و «انهدام یک قلب» از همین نویسنده آماده چاپ در نشرنون ۲۳. آنچه انتظارش نمی رفت، نوشته رژه ویلار نشر فانوس ۲۴. من اگر شما بودم، نوشته ژولین گرین، نشر نون فروردین ۱۳۹۵ ۲۵. راهی برای رهایی، نوشته فرانسوا موریاک، نشر نون تهران ۱۳۹۵ ۲۶. روزی که زندگی کردن آموختم، نوشته لوران گونل، نشر نون تهران ۱۳۹۵ ۲۷. اتاق شگفتی ها،
نوشته ژولین ساندرل، نشر نون ۱۳۹۷ ۲۸. ترینیتی، نوشته لئون اوریس، نشر نون، ۱۳۹۷ ۲۹. تو را به سرزمین ممکن ها می برم، نوشته لوران گونل، نشر نون ۱۳۹۸ ۳۰. انهدام یک قلب، نوشته اشتفان تسوایک، نشر نون ۱۳۹۸ ۳۱. شطرنج باز، نوشته اشتفان تسوایک، نشر نون ۱۳۹۹ ۳۲. روح عالم، نوشته فردریک لونوآر، نشر نون ۱۴۰۱ ۳۳. زندگی روی دور تند، نوشته بریژید ژیرو، نشر نون ۱۴۰۲ مقالات. مقالات مقالات آموزشی و تربیتی در مجلات پیک و ماهنامهٔ آموزش و پرورش در پیک معلم و خانواده: مقاله به فرانسه تحت عنوان :L`enseignement du français en Iran در مجله لقمان، نشر دانشگاهی شماره ۳، بهار و تابستان ۱۹۸7(1366) صفحهٔ ۲۳. فصلنامه کرمان، سال ۱۳۷۰، شماره ۳، صفحه ۵۶، آخرین درس فصلنامه کرمان، سال ۱۳۷۲، شماره ۹ و ۱۰، مارسل اِمِه داستان کوتاه طوفان بر فراز کِبک چاپ در مجله امید ایران، شماره ۹۲۷، قبل از انقلاب یادی از آندره ژید نویسنده نامدار فرانسه در روزنامه آیندگان ادبی طوطی در روزنامه آیندگان ادبی فروردین ۲۵۳۷ شماره ۳۰۵۹ سال یازدهم دیوارگذر داستانی از مازسل امه آیندگان - پنجشنبه ۱۲ اسفند ۲۵۳۵ - صفحهٔ ۱۲ مادر دردمند (فرازی از زندگی نیچه) مجله روزبه فروردین
۱۳۸۴ بازگشت محکوم نوشته پیتر هامیل روزنامه همشهری ۱۸ آبان ۱۳۸۵ منابع. &lt;خبرنامه دانشگاه شهید باهنر کرمان شماره ۱۳ و ۱۴ زمستان و بهار ۸۴ ص ۶۰&gt; &lt;مجله بامداد شماره ۲/۳ ۱۳۸۴ ص۵ تا ۶۱&gt; &lt;گاهنامه جنگ مس شماره ۲ ص ۲۶۸ تا ۲۸۵&gt;
منقارشاخی جکسون با نام علمی "Tockus jacksoni" پرنده ای از خانوادهٔ منقارشاخیان و بومی آفریقاست. این پرنده در کنیا، سودان و اوگاندا یافت می شود. منقارشاخی جکسون به منقارشاخی فون در دکن شباهت دارد و تنها تفاوت آن ها در خال های انبوه سفیدرنگ منقارشاخی جکسون است. همچنین منقارشاخی جکسون را غالباً زیرگونهٔ منقارشاخی فون در دکن در نظر می گیرند.
باغ جنت از باغ های دورهٔ قاجار است که در غرب شیراز واقع شده است. بانی این باغ ابوالحسن خان مشیرالملک بود که آن را حدود سال ۱۲۶۰ قمری (۱۲۲۳ خورشیدی) ساخته است. مساحت کل این باغ ۵۴ هکتار می باشد. در گذشته عمارتی درون باغ موجود بوده که امروزه تخریب شده است. پیشینه. باغ جنت به دستور ابوالحسن خان مشیرالملک، وزیر فارس در دوره محمدشاه، در حدود سال ۱۲۶۰ قمری (۱۲۲۳ خورشیدی) بنا شد. در این باغ سابقاً عمارتی مرغوب وجود داشت که امروزه از بین رفته است. مؤلف فارسنامه ناصری دربارهٔ باغ جنت می نویسد «باغ جنت از بناهای حاج میرزا ابوالحسن خان مشیر الملک است. در سال هزار و دویست و شصت و اند در صحرای کشن فرسخی مغربی شهر شیراز از حصاری از چینه کشد و انواع درخت ها را در آن کاشت و عمارتی لایق در کنار آن بساخت.» امکانات. از ویژگی های بارز این باغ زیبا، آبنماهای سراسری، سروهای بلند و زیبا، چمنکاری و گلکاری در سراسر باغ و همچنین ایجاد کمپ نوروزی در قسمتی از باغ می باشد. علاقمندان به ورزش مفرح دوچرخه سواری نیز می توانند از فضای این باغ که در خود پیست مخصوصی را هم جای داده، استفاده شایانی بنمایند. همچنین به گفته شهردار منطقه چهار شیراز
این پارک برای معلولان بهسازی شده است. طرح بهسازی. طرح بهسازی باغ جنت در فضائی به وسعت ۲۷ هکتار اجرا شده و هزینه آن بالغ بر ۱۲ میلیارد ریال بوده است. مساحت کل باغ جنت ۵۴ هکتار می باشد که ۲۷ هکتار آن متعلق به شهرداری است وهم اکنون ۱۱ هکتار آن زیباسازی شده است. همچنین طرح ایجاد استخر باغ نیز در حال انجام است.
باغ ایلخانی از بناهای محمدقلی خان ایلخانی خان ایلخانی قشقایی است و در نزدیکی بقعه بی بی دختران در محلهٔ میدان شاه واقع شده است. این باغ یکی از باغ های دوران قاجار و دارای درختان تنومند کهنسال و عمارت قدیمی عالی است. فرصت الدوله شیرازی در توصیف باغ ایلخانی می نویسد «در محلهٔ میدان شاه باغ کوچکی است عمارت تحتانی و فوقانی بسیار دارد و همه منقش به وضعی خوش در وسطش عمارتی است چهار فصل، سقفش به طور شیب بانی، باغچه هایش به گل های رنگین آراسته و از خار و خس پیراسته آن را محمد قلی خان ایلخانی ساخته و پرداخته محل حکم آن سلسله می باشد.»
باغ سلطان آباد در ده سلطان آباد در جنوب شرقی شیراز و جنوب فرودگاه واقع است. در دوران قاجار این باغ یکی از باغ های مشهور و متعلق به فتحعلی خان صاحب دیوان و عبدالحسین میرزا فرمانفرما حکام شیراز بوده است. مؤلف کتاب آثار عجم دربارهٔ باغ مزبور می نویسد «باغ سلطان آباد در سمت جنوب شیراز به مساحت بیشتر از فرسنگی تا شهر باغی است فرح انگیز حدیقهٔ طرب آمیز و عمارتی شاهانه دارد.»
چاه تلخ نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
باغ نوابی در جانب شمال غربی فلکهٔ قصرالدشت یا مسجد بردی جای دارد و یکی از باغ های پُرآوازهٔ زمان قاجار است. فرصت الدوله شیرازی ضمن اشاره به باغ های مهم و معتبر واقع در ده کرد و قصرالدشت از «باغ سرکار نواب که وکیل دولت انگلیس است» نام می برد و این همان باغی است که امروزه به باغ نوابی شهرت یافته است. منظور از سرکار نواب میرزا حسنعلی خان نواب شیرازی است. در دوران قاجار و در زمان حسنعلی خان نواب مدتی هندیان تابع دولت انگلیس در این باغ اقامت داشتند. نواب در جنوب شرقی این باغ ساختمانی بنا نموده است.
حاجی آباد نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
حسین آباد قبله نام روستایی در دهستان جلگاه بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵، حسین آباد قبله ۵۰۰ نفر جمعیت (۱۶۳ خانوار) دارد.
حنا روستایی در دهستان جلگاه بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیتی برابر با ۵۰۶ نفر (۱۵۱ خانوار) داشته است.
خوش آب نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
دباغی نعمتی نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
باغ سنقری احداث این باغ چنان که از نام آن پیداست به اتابک سنقر (که از ترکمانان سلغُری حاکم در فارس بود) منسوب است و قدمت آن به هشت و نیم سده می رسد. خیابان مجاور ضلع شرقی باغ سنقری به نام پوزهٔ سنقری شهرت داشته است. این باغ که از بین رفته بوده در دوران قاجار به وسیلهٔ مسعودالدوله حاجی فضلعلی خان دوباره احداث گردیده است. امروزه بخش عمدهٔ این باغ برجای مانده و از باغ های آباد و دیدنی به شمار می رود.
پل الکساندر سوم در شهر پاریس بر روی رودخانه سن می باشد که محل اتصال محله های شانزلیزه، برج ایفل و لس اینولید است. این پل به سبک هنرهای نو و با کمک هنر مجسمه سازی مابین سال های ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده است. این پل برای اتحاد کشورهای روسیه و فرانسه به نام تزار الکساندر سوم روسیه نام گذاری شد. پل پونت الکساندر سوم توسط دو معمار به نام های جوسف کاسیان-برنارد و گاستون کوسیان ساخته شده. از ویژگی های این پل نصب ۴ مجسمه برنزی اسب بال دار در چهار طرف آن است که بر روی پایه هایی با ارتفاع ۱۷ متر قرار گرفته اند.
باغ ناری در دامنهٔ کوه های شمال غربی شیراز واقع شده و در دوران قاجار به وسیلهٔ زکی خان نوری مازندرانی احداث شده است. در اواخر دوران قاجار این باغ تقریباً از رونق افتاد ولی در سال های بعد مجدداً احیاء شد و در آن خیابان کشی و درختکاری مفصلی به عمل آمد. عمارت قدیمی باغ که توسط خاندان نوری احداث شده بود، بعداً به وسیلهٔ خاندان قوام تعمیراتی در آن صورت گرفت و کلاً از بین رفته است. صاحب فارسنامه ناصری دربارهٔ این باغ می نویسد «باغ ناری از بناهای زکیخان نوری وزیر سابق فارس است. در میانهٔ باغ تخت و باغ ارم افتاده است. عمارتی داشته که رو به خرابی گذاشته است. درخت های این باغ از طراوت افتاده است.» عمارت فعلی باغ ناری جدید در وسط باغ واقع است.
نیکی نانا پنجمین آلبوم استودیویی یانی می باشد که توسط شرکت پرایوت میوزیک در ۱۹۸۹ منتشر شده است.
فرناندو اسکیل «پینو» سولاناس (زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۳۶ – درگذشته ۶ نوامبر ۲۰۲۰) یکی از مهم ترین کارگردانان معاصر آرژانتین و آمریکای لاتین بود. وی در ۶ نوامبر ۲۰۲۰ به علت ابتلا به ویروس کرونا درگذشت. زندگی نامه. سولاناس متولد ۱۶ فوریه ۱۹۳۶ در بوئنوس آیرس بود. در دانشگاه تأتر، موسیقی و حقوق خواند و در سال ۱۹۶۲ اولین فیلمش را با عنوان «راه بیفت» ساخت. پس از آن که در سال ۱۹۶۸ اولین فیلم بلندش تحت عنوان «ساعت کوره ها» (La hora de los hornos) را به همراه گتینو ساخت به شهرت جهانی رسید؛ مستند ساعت کوره های نگاهی دقیق به استعمار نو و خشونت در آمریکای لاتین دارد. جوایزی از جمله جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره ونیز و نخل طلایی بهترین کارگردان جشنواره کن ارمغان هنرنمایی سولاناس در این فیلم بود. سولاناس گرایش های سیاسی چپ گرایانه و آزادی خواهانه داشت. او به همراه اکتاویو ختینو و جراردو بایهو در دهه ۱۹۶۰ پایه گذار «گروه سینمایی آزادی خواه» شد که تحولی در سینمای آرژانتین به وجود آورد و نقش مهمی در آگاهی جمعی سینماگران داشت. گرایش اصلی گروه چپ پرونی بود و بعدها با پیوستن فیلم سازانی چون انریکو و نمسیو خوارز و پابلو سزیر گرایش های
دیگر وارد گروه شد. سولاناس و هم فکرانش به دلیل شرکت در تجمعات حامی پرون تحت فشار قرار گرفتند؛ به طوری که یکی از هنرپیشگان به قتل رسید و سولاناس توسط نیروهای دولتی ربوده شد. این گروه سینماگران بعدها به جنبش «سینمای سوم» پیوست. سولاناس به همراه اوکتاویو گتینو مانیفست «بسوی سینمای سوم» را نوشت. ایده سیاسی سینمای سوم گذر از سینمای هالیوود و سینمای مؤلف اروپا بود. هدفی که الهام بخش بسیاری از فیلمسازان جهان سوم شد. برخی نیز معتقدند که سینمای سوم نام خود را از جهان سوم وام گرفته است، بدین معنا که جهان اول، نماد آمریکا و به تبع آن سینمای اول به معنای هالیوود است. از نظر گرایش های سیاسی، می توان این سینما را منتقد استعمارگرایی نو، نظام سرمایه داری و هالیوود دانست. این سینماگران بر این باورند که مدل سینمایی هالیوود تنها بر مبنای سود بیشتر شکل گرفته است. مانیفست گروه به سال ۱۹۶۹ در مجله سینمایی تری کونتیننتال (می توان آن را سه قاره ترجمه کرد) و به وسیله «سازمان همبستگی با مردم آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین» (OSPAAAL :Organization of Solidarity with the People of Asia, Africa and Latin America) منتشر شد، در حالی که جمله ا