Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلکاتراز یک سریال تلویزیونی ساخته شده توسط آمریکا می باشد که به زودی در شبکه فاکس پخش خواهد شد. از جمله بازیگران این سریال می توان به سارا جونز و البته جورج گارسیا اشاره کرد که چندی پیش در نقش هوگو، (هارلی ریس) در سریال تلویزیونی گمشده (لاست) ایفای نقش کرد. نمایشنامه قسمت اول این سریال توسط الیزابت سارنف، استیون للین و برایان واین براندت نوشته شده است. این سریال به صورت رسمی در تاریخ دهم می۲۰۱۱ توسط شبکه فاکس برای پخش رزرو شد، همچنین همین شبکه در دوم دسامبر ۲۰۱۱ اعلام کرد که این سریال به عنوان یک سریال جایگزین در نیم فصل از شانزدهم ژانویه ۲۰۱۲ پخشش آغاز خواهد شد. قرار است این سریال دوشنبه شب به صورت یک قسمت دو ساعته از ساعت ۲۰ به روی آنتن برود. البته این برنامه ریزی در تاریخ بیست سوم ژانویه ۲۰۱۲ که پخش سریال به اسلات ساعت ۹ شب، شبکه فاکس منتقل خواهد شد محدود شود. جزئیات دیگری که می توان در رابطه با این سریال بازگو کرد محل فیلم برداری آن است، که شهر سان فرانسیسکو در کالیفرنیا می باشد. داستان. زمانی که کارآگاه ربکا مدسن (سارا جونز) از پلیس سانفرانسیسکو مأمور می شود که به تحقیق دربارهٔ قتلی وحشیانه ای بپردازد اث
ر انگشتی او را به یکی از زندانیان قدیمی زندان الکاتراز (سیلوین) ربط می دهد در صورتی که او دو دهه پیش مرده است. بدین ترتیب مدسن با آشنایی با سرگرد هوزر (یکی از نگهبان آلکاتراز در سال ۱۹۶۰ میلادی که هنوز زنده است) وارد ماجرایی تازه می شود. زندانیان یکی پس از دیگری مجدداً باز می گردند و خواسته یا ناخواسته دست به جنایاتی درست شبیه قبل از دستگیری خود می زنند. یکی از این زندانیان پدربزرگ خود کاراگاه مدسن است که کلید حل همه معماهای مربوط به این ماجراست. تولید. این سریال توسط شرکت تولیدات بونانزا با همکاری کمپانی کهنه کار بد روبات تولید شده است. همچنین نکته جالب توجه دیگر این سریال این است که یکی از تهیه کنندگان آن جی. جی. آبرامز تهیه کننده چندین و چند سریال پرببیننده دیگر است که به همراه برایان بروک و همچنین نمایشنامه نویسان این سریال بر عهده دارند. پخش در دیگر کشورها. سریال همزمان با پخش در ایالات متحده آمریکا در چند کشور دیگر از جمله استرالیا، کانادا، ایتالیا و بریتانیا نیز پخش شد.
فرانکین جوی "فرن" درشر زاده بازیگر زن تلویزیونی در آمریکا است. او را بیشتر به دلیل کاراکتر فرن فاین در مجموعه تلویزیونی نانی (پرستار بچه) می شناسند. اوایل زندگی. فرن درشر در سال۱۹۵۷ میلادی، در یکی از شهرهای حومه نیویورک زاده شد. خانواده فرن اصالتاً از یهودیان اشکنازی جنوب شرق اروپا هستند. دوران بازیگری. اوج شهرت فرن درشر با بازی در مجموعه تلویزیونی نانی در سال۱۹۹۳ میلادی، بود. بعد از چند سال فعالیت کمرنگ در سینما در چند سال اخیر به بازی در تلویزیون ادامه می دهد. در ایران او را به دلیل بازی در مجموعه تلویزیونی زندگی با فرن می شناسند. از جمله فیلم هایی که او در آن بازی کرده می توان به جک، برداشتن قطعات و مرد کادیلاک اشاره کرد. فعالیت سیاسی. در سپتامبر ۲۰۰۸ فرن درشر از سوی گلی عامری به عنوان فرستاده سیاسی امریکا در کشورهای مختلف در زمینه سلامتی زنان به فعالیت پرداخت. او در سال ۲۰۰۸ از هیلاری کلینتون در جریان رقابت های درون حزبی حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا حمایت کرد اما در نهایت علیه او تصمیم گرفت.
جنبش های ضد جهانی سازی یا ضد جهانی سازی ، گونه ای انتقاد به جهانی ساختن ساختارهای سرمایه داری (کاپیتالیستی ) است.به طورکلی معترضان باور دارند که نهادها و موافقت نامه های مالی جهانی، بنیادهای تصمیم گیری محلی را سست می گردانند. کوپریشن های دارای مجوزهایی هستند که شهروندان انسانی قادر به انجام آن نیستند، مانند: کوپریشن ها می توانند پس از این که زیان کلی به منابع اصلی و تنوع زیستی یک ملت وارد آوردند از آن جا کوچ کنند. هواداران این انتقاد دارای یک سری از اندیشه های وابسته به هم هستند ولی آنچه در مجموع می توان آن را در میان همگان مشترک دانست این است که هواداران این جنبش ها، رو در رو شرکت های چند ملیتی بزرگ ایستاده اند.
آناستازیا خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. آناستازیا همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره نماید:
رنه گروسه (زاده ۵ سپتامبر ۱۸۸۵ – درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۲) تاریخ نگار فرانسوی، متصدی هر دو موزه گیمه و سرنوسچی در پاریس و از اعضای فرهنگستان فرانسه بود. وی دو اثر مهم شامل "تاریخچه جنگ های صلیبی" (۱۹۳۴–۱۹۳۶) و "امپراتوری استپ ها، تاریخ آسیای مرکزی" (۱۹۳۹)، که هر دو جزو منابع معتبر به حساب می آیند در مورد تمدن های آسیایی و شرقی نوشت. همچنین آثاری از وی تحت عنوانهای امپراتوری صحرانوردان و چهره آسیا به فارسی انتشار یافته اند. ترجمه به فارسی. تاکنون آثار زیر از رنه گروسه به زبان فارسی ترجمه و به چاپ رسیده است.
شاهزاده آناستازیا با نام کامل علیاحضرت آناستازیا نیکولائِوْنا رومانُوا ، (۱۸ ژوئن ۱۹۰۱ – ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸) کوچکترین دختر نیکلای دوم، آخرین تزار روسیه بود. آناستازیا سه خواهر بزرگ به نام های الگا، تاتیانا و ماریا و برادر کوچکتری به نام الکسی داشت. با وقوع انقلاب بلشویک ها و سقوط امپراتوری روسیه، آناستازیا نیز به همراه خانواده اش به دژ جنگی یکاترینبورگ که در دست نیروهای بلشویک بود، فرستاده شدند. پس از تیرباران خانواده نیکلای در بامداد ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸ در زیرزمین آن دژ، شایعه هایی مبنی بر زنده ماندن این دختر بر سر زبان ها افتاد و این گمانه زنی ها تا پایان دوران کمونیسم ادامه داشت. زمانی که آناستازیا به جهان پا گذشت، والدین این خانواده از این که چهارمین فرزند آن ها نیز دختر بود ناراحت بودند. گفته شده که نیکلای دوم برای آماده کردن خودش برای دیدن این دختر تازه به دنیا آمده، دست به یک راه پیمایی طولانی زد. یکی از معنای آناستازیا پاره کردن زنجیر یا فرار از زندان می باشد. آناستازیا و خواهر بزرگتر پیش از خودش، ماریا به نام جفت کوچک شناخته می شدند. این دو خواهر مدت های طولانی را با هم به سر می بردند. برخلاف روحیه خوب آناستازی
ا وی ضعف جسمانی داشته و از بیماری بونیون، بیرون زدگی مفصل انگشت شست پا در هر دو پا رنج می برده است. همچنین او دچار ضعف عضله پشت پا نیز بود که بر تحرک او تاثیر به سزایی می گذاشت. منابع. Wikipedia contributors, "Grand Duchess Anastasia Nikolaevna of Russia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 4, 2012).
ماشین (موتور) الکتریکی یک نام کلی برای دستگاهی است که انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی یا برعکس تبدیل می کند یا سطح ولتاژ جریان متناوب را به سطح دیگری از ولتاژ تغییر می دهد. ژنراتورها انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل می کنند. موتورها الکتریکی، انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل می کنند. ترانسفورماتورها سطح ولتاژ جریان متناوب را تغییر می دهند. ژنراتور. ژنراتور الکتریکی دستگاهی است که انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند. یک ژنراتور الکترون ها را به حرکت درون یک مدار الکتریکی بیرونی سوق می دهد. روش کار آن تا حدی شبیه به پمپ آب است، از این نظر که جریان آب را ایجاد می کند اما خود آب در پمپ ایجاد نمی شود. منبع انرژی مکانیکی (محرک اصلی) ممکن است یک موتور بخار بالا و پایین رونده یا یک توربین باشد، یا آبی که از میان یک توربین یا چرخ آبی می گذرد، یا یک موتور درون سوز، یا یک توربین بادی، یک هندل دستی، یا هوای فشرده یا هر منبع دیگری از انرژی مکانیکی. هر ژنراتور شامل دو بخش اصلی است که هر کدام دارای دو اصطلاح هستند - یکی اصطلاح مکانیکی و دیگری الکتریکی- از نظر مکانیکی، "روتور" قسمت چرخان ماشین
الکتریکی است و "استاتور" قسمت ساکن. در اصطلاح الکتریکی "آرمیچر" قسمتی از ماشین است که نیرو در آن تولید می شود. "میدان" قسمتی از ماشین خواهد بود که میدان مغناطیسی در آن به وجود می آید. آرمیچر ممکن است در روتور یا استاتور باشد. میدان مغناطیسی ممکن است توسط آهن ربای الکتریکی یا آهن ربای دائمی ایجاد شود که بر روی روتور یا استاتور سوار شده اند. ژنراتورها را به دو دستهٔ اصلی تقسیم می کنند: ژنراتورهای ای سی و ژنراتورهای دی سی. موتور الکتریکی. یک موتور الکتریکی انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند. بیشتر موتورهای الکتریکی از راه تقابل میدان های مغناطیسی و هادی های حامل جریان برای تولید نیروی گرداننده استفاده می کنند. موتورها و ژنراتورها شباهت های زیادی دارند و بسیاری از گونه های موتورهای الکتریکی را می توان به عنوان ژنراتور هم به کار برد، یا برعکس. موتورهای الکتریکی نیز به دو دستهٔ اصلی جریان متناوب و جریان مستقیم تقسیم می شوند. ترانسفورماتور. ترانسفورماتور یک دستگاه ایستا است که جریان متناوب را در فرکانسی ثابت، از یک سطح ولتاژ به سطح ولتاژی دیگر (بیشتر یا کمتر یا گاهی همسطح) تبدیل می کند. ترانسفورماتور ان
رژی الکتریکی را با استفاده از کوپل مغناطیسی از یک مدار به مداری دیگر انتقال می دهد. یک جریان متغیر الکتریکی در "سیم پیچ اولیه" یک شار مغناطیسی متغیر نسبت به زمان را در "هستهٔ" ترانسفورماتور ایجاد می کند که موجب ایجاد میدان مغناطیسی در "سیم پیچ ثانویه" خواهد شد. این میدان مغناطیسی متغیر یک نیروی محرک الکتریکی یا ولتاژ را در سیم پیچ ثانویه القا خواهد کرد. به این پدیده القای متقابل گفته می شود.
ارتش آزادی بخش جنوب (اسپانیایی: Ejercito liberador del Sur)، ارتشی بود که به دست امیلیانو زاپاتا پس از این که فرانسیسکو مادرو دعوت به قیام مسلحانه و آغاز انقلاب مکزیک در سال ۱۹۱۰ میلادی را اعلام کرد تشکیل شده بود. زاپاتا اغلب خود این ارتش را در نبرد همراهی و رهبری می کرد. بعد از سرنگونی پورفیریو دیاس این ارتش که در آغاز با مادرو همکاری می کرد بر ضد او قیام کرد، چون مادرو نتوانسته بود خواسته های قیام جنوب که بیشتر پیرامون مالکیت زمین بود برآورده کنند. جنگ این ارتش تا زمان ونوستیانو کارآنسا ادامه داشت و با ترور ساپاتا در سال ۱۹۱۹ میلادی به دست ارتش کارآنسا، کم کم از هم پاشید. سربازان ارتش آزادی بخش جنوب معروف به «ساپاتیستاس» (اسپانیایی: Zapatistas) بیشتر از دهقانان فقیری که دوست داشتند بیشتر وقت خود را به کار کردن بر روی زمین های کشاورزی بپردازند تا از این راه بتوانند درآمدی داشته باشند تشکیل شده بود. به همین دلیل این سربازان بعد از چندین ماه خدمت به خانه های خود بازمی گشتند تا ماه های باقی مانده سال را به کشاورزی بپردازند. ارتش آزادی بخش جنوب در طول خدمات خود از ۴٬۰۰۰ تا ۲۷٬۰۰۰ نفر داشت، ساختار این ارتش بسیار
سست و سیستم رتبه در آن محدود بود.
پیروزی یا عذاب هفتمین آلبوم استودیویی گروه سمفونیک پاور متال ایتالیایی راپسودی آو فایر است که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۶ توسط مجیک سیرکل میوزیک منتشر شد. این اولین آلبوم گروه پس از تغییر نامشان از راپسودی به راپسودی آو فایر است و دومین فصل از حماسهٔ «راز تاریک» را روایت می کند. فهرست آهنگ ها. آلبوم «پیروزی یا عذاب» شامل ۱۱ ترک است که ترک شمارهٔ ۱ خود از ۲ بخش و ترک شمارهٔ ۱۰ از ۵ بخش تشکیل می شود. ترانه نویسی تمامی این ترک ها را لوکا توریلی انجام داده است به جز ترک شمارهٔ ۶ که فابیو لیونه آن را نوشته است. همچنین لوکا توریلی و آلکس استاروپولی کار آهنگسازی تمامی ترک ها به جز ترک ۶ را انجام داده اند. فهرست ترانه های این آلبوم به شرح زیر است: در نسخه های دیجی پکی از این آلبوم که در تیراژ محدود منتشر گردید دو ترک "Defenders of Gaia" با مدت زمان ۴:۳۴ و "A New Saga Begins (Radio Edit of "The Mystic Prophecy of the Demonknight")" با مدت زمان ۴:۱۸ که نسخهٔ ویرایش شده ای از ترک اصلی برای پخش در رادیو بود افزوده شده بود. نسخهٔ مخصوص ژاپن ۱۴ ترک داشت که علاوه بر آلبوم اصلی و این دو ترک اضافه، اجرایی از ترانهٔ "Son Of Pain" به زب
ان ایتالیایی را نیز شامل می شد. نسخهٔ ایتالیایی آلبوم نیز مانند نسخهٔ ژاپنی آن بود اما در نسخهٔ فرانسوی آلبوم، اجرایی فرانسوی زبان از "Son Of Pain" گنجانده شده بود. نادیا بلیر ترانه سرای این آهنگ به زبان فرانسه بود. اعضا. اصلی مهمان صداپیشگان دیگر عوامل
ورزشگاه آزتکا یک ورزشگاه در سانتا اورسولا، مکزیکو سیتی، مکزیک است. این ورزشگاه خانه رسمی تیم ملی فوتبال مکزیک است. ورزشگاه محل برگزاری فوتبال بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ بود. در فینال جام جهانی ۱۹۷۰ برزیل ۴ بر ۱ ایتالیا را در این ورزشگاه شکست داد. آرژانتین نیز در فینال جام جهانی ۱۹۸۶ در همین استادیوم ۳ بر ۲ بر آلمان غلبه کرد. این استادیوم همچنین میزبان بازی قرن بین آلمان غربی و ایتالیا در نیمه نهایی جام جهانی ۱۹۷۰ بود که در وقت اضافه با نتیجهٔ ۴ بر ۳ به نفع ایتالیا به پایان رسید. دو گل به یادماندنی مارادونا در بازی آرژانتین و انگلستان در یک چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ که به «گل قرن» و «دست خدا» مشهور شدند نیز در این ورزشگاه به ثمر رسیدند، این ورزشگاه قرار است در سال ۲۰۲۶ میزبان بازی افتتاحیه جام جهانی باشد. ورزشگاه آزتکا با ظرفیت ۱۰۵٬۰۶۴، بزرگترین ورزشگاه در آمریکای لاتین و پنجمین ورزشگاه بزرگ در جهان است. تاریخچه. ورزشگاه در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۶۶ با ۱۰۷۴۹۴ تماشاگر افتتاح شد. سیستم روشنایی مدرن آن در تاریخ ۵ ژوئن سال ۱۹۶۶ اضافه شد. علاوه بر بازی های فوتبال برای اجرای کنسرت ها نیز به کار گرفته شده است در سال ۱۹۹۳
مایکل جکسون در این ورزشگاه کنسرت برگزار کرد. رویدادهای مهم. ورزشگاه آزتکا میزبان انواع مسابقات ورزشی بین المللی بوده است، از جمله: نام. نام آزتکا برای ادای احترام به آزتک ها از میراث فرهنگی شهر مکزیک گرفته شده است.
تیم ملی فوتبال چکسلواکی از ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۳ بود. پس از انحلال چکسلواکی در پایان سال ۱۹۹۲ به تیم ملی جمهوری چک و تیم ملی اسلواکی تقسیم شد. تیم چکسلواکی که توسط انجمن فوتبال چکسلواکی کنترل می شد قهرمان مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۶ بود. آنتونین پوچ با ۳۴ گل بیشترین گل ملی را دارد. این تیم اولین بار در سال ۱۹۳۴ به میدان رفت. و بهترین بردش با نتیجه ۸ بر ۰ است. این تیم در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴ در رده بندی فیفا در رتبه ۴۲ قرار گرفت.
سُلنا (به سوئدی: Solna kommun، تلفظ سوئدی: سُلنا) یکی از شهرهای سوئد در شهرستان استکهلم است که در شمال مرکز شهر استکهلم پایتخت واقع شده است. سولنا با جمعیت ۲۸۳۱۷ یکی از کوچکترین شهرهای سوئد می باشد.
لی کرزنر (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۰۸- درگذشته ۱۹ ژوئن ۱۹۸۴) یکی از نقاشان با نفوذ جنبش اکسپرسیونیم انتزاعی در نیمهٔ دوم قرن ۲۰ بود. کراسنر اکنون به عنوان یک شخصیت انتقالی کلیدی در انتزاع دیده می شود که هنر اوایل قرن بیستم را با ایده های جدید آمریکای پس از جنگ مرتبط کرد و آثار او در حراج قیمت های بالایی را به دست می آورند. او همچنین یکی از معدود هنرمندان زنی است که نمایشی گذشته نگر در موزه هنر مدرن داشته است. زندگی و تحصیلات. کرزنر در ابتدا با نام لنا کرزنر در ۲۷ اکتبر ۱۹۰۸ در بروکلین، نیویورک از یک خانوادهٔ مهاجر یهودی اهل بیسارابیا زاده شد. کراسنر از سنین پایین می دانست که می خواهد هنر را به عنوان یک حرفه دنبال کند. فعالیت او به عنوان یک هنرمند از نوجوانی آغاز شد. او به طور خاص به دنبال ثبت نام در دبیرستان دخترانه واشینگتن ایروینگ که ارائه دهنده رشته هنری بودند، می بود. پس از فارغ التحصیلی، با بورسیه تحصیلی در مدرسه هنر زنان کوپر یونیون رفت. در آنجا، او کار دوره مورد نیاز برای گواهی تدریس در هنر را تکمیل کرد. کراسنر در سال ۱۹۲۸ تحصیلات هنری بیشتری را در آکادمی ملی طراحی دنبال کرد و دوره آموزشی خود را در سال ۱۹۳۲ در
آنجا به پایان رساند. زمانی که کراسنر در دبیرستان تحصیل کرد، تقریباً بر اساس نمره خود در هنر فارغ التحصیل نشد. برای، و فقط ۶۵ برای گذراندن کلاس به او داده شد. لی تحصیلات خود را در کوپر یونین و آکادمی ملی طراحی به پایان رساند و از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۳ در «وی پی ای فدرال آرت پراجکت» کار کرد. او از سال ۱۹۳۷ به شاگردی هانس هافمن (هنرمندی که اصول و قواعد کوبیسم را آموخته بود) درآمد. نفوذ و قدرت هافمن به کرزنر کمک کرد تا کارهای او مستقیماً به سمت نئو-کوبیست انتزاعی گرایش پیدا کند. هافمن در مورد آثار کرزنر توضیح می داد که: «این کار به اندازه ای خوب است که شما متوجه نمی شوید به وسیلهٔ یک زن نقاشی شده.» در سال ۱۹۴۰ لی کرزنر همراه با یک گروه از هنرمندان آمریکایی که نقاشان انتزاعی بودند، شروع به نمایش آثارش کرد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۴۵ او با یکی دیگر از هنرمندان این جنبش، یعنی جکسون پولاک ازدواج کرد. دوران حرفه ای نقاشی. لی کرزنر به عنوان یک اکسپرسیونیست انتزاعی با خلق آثار انتزاعی، ژست و رسا در نقاشی، کلاژهای حرفه ای، طراحی با زغال و نقاشی روی موزائیک به عنوان هنرمند شناخته شده است. در طی سالها فعالیت خود، از آثار خلق شده قبلی خود
، در آثار کلاژ خود استفاده نمود. او نقاشی های قبلی خود را می برید و با چسباندن آنها کنار یکدیگر آثار کلاژ خلق می کرد. ماهیت انتقادی او باعث گردید تا بسیاری از آثار خود را بازبینی کند یا حتی آنها را از بین ببرد! در نتیجه تعداد آثار کمتری از او باقی مانده است. کاتالوگ "رزونه" که در سال ۱۹۹۵ توسط آمبراز منتشر شد، ۵۹۹ قطعه از آثار لی کرزنر را فهرست کرده است. در مورد سبک هنری او، منتقدان و محققان نظر متفاوتی بایکدیگر دارند. سبک کراسنر بیشتر بین ساختار کلاسیک و اکشن باروک، فرم های باز و اشکال لبه سخت، رنگ روشن و پالت تک رنگ متفاوت است. در دوران زندگی حرفه ای اش، هیچگاه خود را محدود به یک سبک خاص و قابل تشخیص نکرد و تغییر حالت، موضوع، ترکیب مواد و بافت در آثار را پذیرفت. نقاشی های لی کرزنر بر اساس سالهای زندگی و علایق او به سبک های مختلف در گروه های زیر دسته بندی می شوند: تأثیر متقابل کراسنر و پولاک بر یکدیگر. کراسنر و پولاک هر دو تأثیر زیادی بر سبک هنری و حرفه یکدیگر گذاشتند. از آنجایی که کراسنر از هانس هافمن و پولاک از توماس هارت بنتون آموزش دیده بود، هر کدام رویکردهای متفاوتی را برای کار خود در پیش گرفتند. کراسنر
از هافمن اهمیت انتزاع از طبیعت و تأکید بر ماهیت مسطح بوم را آموخت، در حالی که آموزش پولاک اهمیت طراحی پیچیده از طراحی خودکار را برجسته کرد. دانش گسترده کراسنر از هنر مدرن به پولاک کمک کرد تا با آنچه هنر معاصر باید باشد، آشنا شود؛ بنابراین او توانست آثاری بسازد که بیشتر سازماندهی شده و جهان وطنی بودند. علاوه بر این، کراسنر مسئول معرفی پولاک به بسیاری از هنرمندان، مجموعه داران و منتقدانی بود که از هنر انتزاعی مانند ویلم دی کونینگ، پگی گوگنهایم و کلمنت گرینبرگ قدردانی می کردند. پولاک به کراسنر کمک کرد تا در هنگام ساخت آثارش کمتر خود را محدود کند. او به او الهام داد که نقاشی از مدل های انسان و طبیعت بی جان را متوقف کند تا احساسات درونی اش را رها کند و از طریق کارش خودانگیخته تر و ژست تر شود. مرگ. لی کرزنر در سال ۱۹۸۴ در ۷۵ سالگی درگذشت. او از بیماری آرتریت (التهاب مفاصل) رنج می برد. آثار. کرزنر معمولاً به جدا کردن و بریدن بخش هایی از طراحی ها و نقاشی هایش به منظور کلاژ کردن می پرداخت. و باقی ماندهٔ آثار را دست نخورده رها می کرد یا اینکه در آن ها تجدید نظر می کرد. و در نتیجه اثر نهایی باقی ماندهٔ کرزنر نسبتاً ابع
اد کوچکی داشت. کاتالوگ آثار او در سال ۱۹۹۵ توسط آبرامز انتشار یافت، تنها ۵۹۹ قطعه از کارهایش لیست شده است. کرزنر در گیر و دار یک مبارزهٔ بزرگ بر سر پذیرش هویتش توسط عموم بود. هویت هم از منظر «زن بودن» و هم از منظر اینکه همسر پالک بود؛ بنابراین او معمولاً کارهایش را با حروف اول نام و نام خانوادگی اش امضا می کرد تا از اسمش جنسیت زدایی کند به طوری که هویتش قابل تشخیص نباشد. در طول دورانی که کرزنر و پالک به عنوان دو هنرمند جایگاه قابل تقدیری نداشتند به یکدیگر اطمینان خاطر می دادند و یکدیگر را حمایت می کردند. درست مانند پیکاسو در طول دورهٔ کوتاه فعل و انفعالاتش به همراه ژرژ براک. بده بستان هر روزهٔ لی کرزنر و جکسن پالک برای هر دو هنرمند برانگیزاننده و پر هیجان بود. آن دو می جنگیدند به منظور حق قانونی خودشان، آمادگی برای کار کردن و بیان فردیشان. آن ها مخالف محافظه کاری و همرنگ شدن با جماعت و فرهنگ سرکوب گری بودند که پذیرای ارزش های فردیشان نبود. فرهنگی که به بهانهٔ پیچیدگی های مدرنیسم در مقیاس کلی بود. میراث. شش ماه پس از مرگش موزهٔ هنر مدرن نیویورک یک نمایشگاه از مرور آثار لی کرزنر برپا کرد. نیویورک تایمز در بارهٔ
این نمایشگاه نوشت که: این آثار به خوبی نمایش دهندهٔ جایگاه کرزنر در مدرسه نیویورک به عنوان یک هنرمند مهم، مستقل در نسل پیشگام اکسپرسیونیسم انتزاعی است. آثار تکان دهنده وی از رتبهٔ بالایی در نیمهٔ دوم قرن بیستم برخوردار است. در سال ۲۰۰۸ لی کرزنر یکی از چهار هنرمند زنی بود که مرور کلی آثارش توسط موزه هنر مدرن نیویورک به نمایش درآمد. سه هنرمند دیگر لوئیس بورژوا (نمایش کلیه آثار در ۱۹۸۲)، هلن فرانکن تالر (نمایش کلیه آثار ۱۹۸۹)، و الیزابت مورای (نمایش کلیه آثار در ۲۰۰۴) بودند. آثار طراحی و نقاشی کاغذی کرزنر در سال ۱۹۸۵ به «آرشیو هنر آمریکا» اهدا شد. که کلیهٔ این آثار در سال ۲۰۰۹ بر روی شبکهٔ مجازی انتشار یافت. پس از مرگ وی خانه کرزنر در ایست همپتن تبدیل به «استودیو و خانه پالک_کرزنر» شد. این مکان برای بازدید عموم آزاد است. «بنیاد پالک_کرزنر» یک قسمت مجزا می باشد که از سال ۱۹۸۵ برقرار شد. این مؤسسه در راستای اهداف و خواسته های لی کرزنر از جمله همیاری و پشتیبانی با هنرمندان جوان و با استعدادی بود که نیاز مالی دارند.
فَریغونیان یا آلِ فَریغون، سلسلهٔ کوچکی از فرمانروایان آریایی بودند که از حدود ۲۷۹ق/۸۹۲م تا ۴۰۱ق/۱۰۱۰م بر ناحیه جوزجان (گوزگان) و پیرامون آن حکمرانی کردند. این فرمانروایان در بیش تر دوران حکومت خود تحت حمایت سامانیان بودند و سرانجام به دست سلطان محمود غزنوی منقرض شدند. پیشینه تاریخی. واژهٔ فریغون آن سان که از اسناد تاریخی بر می آید، در حوزهٔ جغرافیایی شمال افغانستان کنونی تا خوارزم و ماوراءالنهر رواج داشته است. نویسندهٔ حدودالعالم که اثر خود را در ۳۷۲ق/۹۸۲م نوشته و آن را به "ابوالحارث محمدبن احمد" مشهورترین فرمانروای این سلسله تقدیم داشته، می گوید که پادشاهان کنونی گوزگانان از اولاد فریدون (پادشاه افسانه ای ایران باستان) اند. تشابه نام فریغون با فریدون و گفتار نویسندهٔ حدودالعالم مایهٔ آن شده که برخی از خاورشناسان گفته اند اگر پیوندی میان فریغونیان و خوارزمیان در کار باشد، می توان سلسلهٔ نسب آنها را به فریدون پیشدادی یا سیاووش کیانی رساند (مینورسکی. ۱۷۴). باسورث پادشاهان افریغی را که در خوارزم حکومت می کرده اند، با فریغونیان گوزکان مرتبط می داند (ایرانیکا، ذیل آل فریغون). اینکه در پاره ای از متون نام افریغیان
خوارزم به صورت آل فریغون کاث درآمده، می تواند تأییدی بر نظریهٔ مذکور باشد (نک : آل عراق). شواهد دیگری در دست است که افراد برجستهٔ دیگری نیز به نام فریغون یا ابن فریغون مشهور بوده اند. به گمان مینورسکی، نویسندهٔ حدودالعالم همان کسی است که اثر دائرةالمعارف مانندِ "جوامع العلوم" را در نیمهٔ نخست سدهٔ ۴ق/۱۰م به زبان عربی نگاشته است. نام این مرد، "ابن فریغون" یا "شعبابن فریغون" بوده است. او به گفتهٔ مینورسکی نوهٔ یکی از فرمانروایان فریغونی بوده یا با آنان نسبتی داشته (خدیو جم، ۱۵۲). گرچه از مطالب یاد شده نمی توان به نتیجهٔ مشخّصی رسید، لیکن می توان این نکته را دریافت که با پذیرش آیین تازه به حکومت خود ادامه می داده اند. فرمانروایان گوزگان و خوارزم از این میان بوده اند که ظاهراً پیوند خانوادگی نیز با هم داشته اند. از کسان دیگری که به این نام شهرت داشته اند، باید از "افریغون بن محمد جوالیقی نسفی" (زنده در ۴۳۸ق/۱۰۴۶م) نام برد که از او در کتاب منتخب القند فی تاریخ سمرقند اثر محمدبن عبدالجلیل سمرقندی یاد شده است (قزوینی. ۶/۱۱۱). انتساب دسته ای از فرمانروایان قدیم خوارزم (افریغیان کاث) به فریغون و نامیده شدن آنان به «آ
ل فریغون کاث» این گمان را برای برخی مورخان قدیم و پژوهشگران معاصر پدیدآورده که فریغونیان گوزگان همان فرمانروایان آل مأمونند که پس از خوارزمشاهیان قدیم (آل عراق) حکومت خوارزم را در دست گرفته اند. حمدالله مستوفی هنگام سخن گفتن از پادشاهیِ نوح بن نصر سامانی از "مأمون فریغون" یعنی کسی که "ابوعبدالله خوارزمشاه" را کشت و سراسر خوارزم را به تصرف خود درآورد، یاد کرده است (ص ۳۸۶). بی گمان منظور وی از این شخص ابوالعباس مأمون بن محمد از تبار آل مأمون خوارزم بوده است. همچنین "قاضی احمد غفاری" نویسندهٔ جهان آرا به طور کلی آل مأمون و فریغونیان را یکی پنداشته است. این اشتباه در پاره ای از کتب مرجع و مورد استفادهٔ متأخر نیز راه یافته است. از آغاز پادشاهی این سلسله اطلاع درستی در دست نیست. طبری هنگام نقل رویدادهای سال ۹۰ق/۷۰۹م از گوزگانی، شاهِ گوزگان، نام برده و همکاری او را با طَرخان نیز که در برابر قُتَیبه بن مسلم، فرمانده سپاهیان عرب، یاد کرده است (۸/۱۲۰۶). در ذکر رویدادهای ۱۱۹ق/۷۳۷م نیز نامی از گوزگان در ارتباط با همین وقایع برده است (۱۰/۴۲۰۱). ابن خردادبه به حاکم گوزگان لقب «گوزگان خدا» داده است. احتمال دارد که این فرد ا
ز نیاکان سلسلهٔ فریغونیان باشد. نخستین نویسنده ای که فصل جداگانه ای از کتاب خود را به این خاندان اختصاص داده، ابونصر عُتْبی است. وی تنها نام ۲ تن از فرمانروایان این سلسله را آورده و گفته است که در سراسر روزگار فرمانروایی سامانیان، ولایت گوزگان در دست فریغونیان بوده است (صص ۲۹۴، ۲۹۵). گوزگان و محدودهٔ جغرافیایی آن. در بیش تر کتابهای جغرافیایی که در جهان اسلام نوشته شده، نامی از آن برده شده یا بخش جداگانه ای بدان اختصاص یافته است. ابن واضح یعقوبی که اثر خود را در حدود ۲۷۹ق/۸۹۲م نوشته، مرکز گوزگان را شهر «اَنبار» دانسته و گفته است که والیان در آنجا هستند. او جایگاه پادشاهان جوزجان را شهرهای کندرم و قرزمان (گرزوان کنونی) دانسته است (ص ۶۳). مؤلف حدودالعالم حدود آن را چنین بیان می کند: از مشرق به بلخ و تُخارستان تا حدود بامیان، از جنوب به آخر حدود غور و مرز بُست، از مغرب به غَرْجِسْتان و قصبهٔ بشین تا حدود مرو و از شمال تا حدود جیحون (ص ۹۵). وی از نواحی و شهرهای زیر نیز در این ولایت نام برده است: ربوشاران، درمشان، تمران، تمازان، ساروان، مانشان، طالقان، جهودان، باریاب (پاریاب)، نریان، کرزوان، کندرم، ابنیر (صص ۹۵–۹۷)
. طبق نوشتهٔ این کتاب، شهر جهودان (یهودیه) پایتخت فرمانروایان آل فریغون بوده است (ص ۹۷)؛ لیکن ابن حوقل که اثر خود را پیش از حدود العالم نوشته، شهر «اَنبار» را بزرگ ترین شهر این ناحیه دانسته و گفته است که آل فریغون زمستان ها در این شهر اقامت می کنند (ص ۱۷۷). مقدسی همانند نویسندهٔ حدودالعالم یهودیه را مرکز ولایت گوزگان دانسته، ولی شهرهای آنجا را کم جمعیت یا باجمعیت اندک توصیف کرده است (ص ۴۳۳). وی بجز یهودیه، از شهرهای انبار، برزوزؤ فاریاب، کلان و شورقان نام برده است. مقدسی در جای دیگر کتاب خود ضمن توصیف راه های آنجا، راه یهودیه (پایتخت آل فریغون) تا رباط افریغون را دارای ۴ مرحله دانسته است (ص ۵۰۸). رباط یاد شده ظاهراً از بناهای یکی از فرمانروایان نخستینِ این خاندان بوده است. اصطخری ضمن اینکه از یهودیه به سان مرکز گوزگان یاد کرده، شهر انبار را بزرگ ترین شهر و اقامتگاه پادشاهان این سرزمین به شمار آورده است (صص ۲۱۳–۲۱۴). در افغانستان کنونی، در این حدود، ولایت های جوزجان، سرپل و فاریاب وجود دارد که مرکز ولایت جوزجان شهر شَیُرغان، مرکز ولایت سرپل شهر سرپل که در قدیم انبار نام داشته و مرکز فاریاب شهر میمنه است که در
قدیم یهودیه نام داشته است. فرمانروایان شناخته شده. از آغاز فرمانروایی این سلسله و زمان تأسیس آن اطلاع قطعی در دست نیست. عتبی تنها از فرمانروایان پایانیِ این خاندان نام برده و اندکی از احوال آنها را به دست داده است. لیکن با بهره وری از دیگر مآخذ به ویژه نوشته های نرشخی، گردیزی و بیهقی و نیز پژوهشهای خاورشناسان به ویژه مینورسکی و باسورث می توان نسب نامهٔ زیر را برای آنها پیشنهاد کرد. ۱. "احمدبن فریغون" (حک ح ۲۷۹ق/۸۹۲م)، نخستین فرمانروایی است که نام او در منابع یاد شده است. نرشخی که اثر خود را در همین روزگار نوشته، پاره ای از رویدادهای روزگار فرمانروایی وی را در ارتباط با قدرت یافتن سلسلهٔ سامانیان یاد کرده است. طبق نوشتهٔ او، هنگامی که ماوراءالنهر به تصرف امیراسماعیل سامانی درآمد و حکومت او از جانب ابوالعباس احمد معتضد خلیفهٔ عباسی تنفیذ شد، عمرولیث نامه هایی به ابوداوود فرمانروای بلخ، احمدبن فریغون فرمانروای گوزگان و امیر اسماعیل سامانی فرمانروای ماوراءالنهر نوشت و همگی را به فرمانبری خواند. احمدبن فریغون و ابوداوود فرمان وی را گردن نهادند، لیکن امیر اسماعیل سامانی زیر بار او نرفت و آمادهٔ کارزار شد (صص ۱۱۹، ۱