Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
واقع گرایی کلاسیک یا واقع گرایی سنتی یک نظریه روابط بین الملل می باشد که در دوران پس از جنگ جهانی دوم پایه گذاری شد. این نظریه به دنبال تبیین سیاست بین الملل به عنوان نتیجه سرشت انسان، بود. این نظریه ریشه در آراء اندیشمندانی همچون ماکیاولی و هابز داشت. متفکران مدرنی همچون کلاوزویتس و هانس مورگنتا این نظریه را به صورت مدون درآوردند. اندیشه واقع گرایی کلاسیک پس از اینکه نظریه های کنت والتز مقبولیت عام یافت جای خود را به نوواقع گرایی داد که بر خردگرایی به عنوان عامل منازعات سیاسی به جای طبیعت انسان تاکید می کرد.
گودزیلا یک فیلم هیولایی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی گرت ادواردز است. این یک راه اندازی مجدد از فرنچایز کمپانی ژاپنی توهو برای گودزیلا (فیلم ۱۹۵۴) است و سی امین فیلم از مجموعه گودزیلا، اولین فیلم در لجندری پیکچرز در دنیای سینمایی هیولاها و دومین فیلم گودزیلای است که به طور کامل توسط یک استودیوی هالیوودی تولید شده است. این فیلم محصول همکاری دو استودیوی فیلم سازی لجندری پیکچرز و برادران وارنر است. برادران وارنر مسئولیت توزیع فیلم را نیز بر عهده داشت. خلاصهٔ داستان. دکتر سریزاوا دانشمند مونارک، در زیر زمین دو تخم را کشف می کند که متعلق به هیولایی باستانی به نام موتو است که از تشعشعات هسته ای تغذیه می کند. یک هیولا پیش از این از تخم خود خارج شده و هیولای بالدار دوم نیز از تخم بیرون آمده و با نابودی یک تأسیسات سری که در آن نگهداری می شد فرار می کند. گودزیلا با این مهمان ناخوانده وارد جنگی می شود که نتیجه اش نابودی تکنولوژی های انسانی و تخریب بخش بزرگی از شهر سانفرانسیکو و... آمریکاست. درنهایت گودزیلا باعث نابودی موتو می شود. در این فیلم سینمایی از گودزیلا به عنوان موجودی باستانی و سلطان هیولاها یاد می شود.
نظریه سبز در روابط بین الملل یک زیر شاخه نظریه روابط بین الملل محسوب می شود که بر همکاری های زیست محیطی بین المللی تأکید می کند. پی نوشت ها. مقدمه دل مشغولی اصلی در نظم روابط بین المللی (IR ) که از دیرباز هرگز کانون توجهش بر سؤالات سیاست های مهمی همچون امنیت و نزاع درون کشوری و مشکلات محیطی نبوده است. با این وجود، گسترش در مشکلات اکولوژیکی از دهه ۱۹۷۰ به بعد شاهد پیدایش یک حوزه فرعی از روابط بین الملل در رابطه با مضاعدت محیطی بین المللی اختصاصی بوده است که عمدتا توجهش بر مدیریت منابع سرمایه گذاری مشترک نظیر سیستم های اصلی رودخانه ها ، اقیانوس ها و اتمسفر معطوف بوده است. این دانش از آن زمان فضا را برای افزایش دادن وابستگی درونی اکولوژیکی اقتصادی جهانی و پیدایش مشکلات اکولوژیکی جهانی به شکل خاص مثل تغییر محیط ، ضعیف شدن لایهٔ ازن ، و تحلیل تنوع زیستی زمین ، بیشتر کرده است. حجم وسیعی از تحقیقات نظام های محیطی (که مقدمه ای از گسترش چارچوب تئوریکی لیبرالیسم است و به محیط صرفا به عنوان یک حوزه مسئله جدید یا مشکل سیاسی جدید به جای یک چالش تئوریکی جدید توجه کرده است) متمرکز است. با به پایان رسیدن قرن بیستم، حجم فزاین
ده ایی از تئوری روابط بین الملل سبز، ظاهر شده اند و بعضی از فرضیات اساسی ، واحدهای تحقیقاتی ، چارچوب های تحلیلی و ارزش های تلویحی نظم روابط بین المللی را زیر سؤال برده اند. دقیقا مثل مبحث فمینیست که از خارج از روابط بین الملل آشکار می شود ، بی توجه ای تئوری روابط بین الملل به مسئلهٔ جنسیت (که در فصل ۱۱ بحث شد )، تئوری روابط بین الملل سبز را پدید آورد. استفاده از مباحث سبز رادیکال از بیرون نظام روابط بین الملل ، به آشکار سازی بی توجه ای به اکولوژیکی در تئوری روابط بین المللی ، کمک کرده است. تئوری روابط بین الملل سبز که عمدتا از نقد جریان اصلی رویکردهای خردگرا (عمدتا نئو رئالیسم یا رئالیسم ساختاری که در فصل ۴ بیان شد ونئولیبرالیسم که در فصل ۶ بحث شد )، نئومارکسیست الهام گرفته از اقتصاد سیاسی بین المللی (IPE )، وتئوری های روابط بین المللی هنجار بنیاد بومی تهیه شده است و موشکافانه بازبینی و گسترش یافته است. این موج جدید دانش سبز ، بعضی از مفاهیم و مباحث اصلی را در روابط بین المللی و سیاست های جهانی باز تعبیر کرده است. با شناخت های قدیمی و سنتی از امنیت ، و عدالت بین المللی با مباحث جدیدی از امنیت اکولوژیکی ، توسع
ه مناسب (ومدرن سازی رفلکسی ) و عدالت محیطی وارد چالش شده است.
بنیاد مطالعات اسپرانتو یک نهاد پژوهشی-آموزشی در جهت ارتقاء و ترویج زبان اسپرانتو در سطوح بین المللی می باشد. این بنیاد همچین به طور ویژه به مسائل ارتباط بینازبانی در سطوح آموزش عالی در آمریکای شمالی می پردازد. پروژه آموزشی این بنیاد در وبسایت چند زبانه "بیاموز!" طرح ریزی شده است.
درس خارج، عالی ترین سطح دروس در حوزه های علمیه شیعه است که در این دوره، برخی از طلاب به مرتبه اجتهاد می رسند. مرحله تدریس درس خارج در حوزه علمیه را می توان بالاترین سطح علمی حوزه علمیه دانست. اصطلاحاً به مدرسان دروس خارج در حوزه های علمیه، مجتهد گفته می شود. مراتب دروس حوزوی. در حوزه علمیه، دروس دارای سه مرتبه اند: در نظام رایج پس از انقلاب دوره مقدمات در ۶ سال و دوره عالی در ۴ سال خوانده می شود. برای سطح ۴ دوره خارج و اخذ مدرک سطح ۴ و دکترا، ۴ سال درس خارج تعیین شده اما خواندن درس خارج محدود به این زمان نیست و تا ده ها سال هم می تواند برای تسلط و تقویت توانایی اجتهاد ادامه داشته باشد. (در نظام آموزشی فعلی حوزه، کسی که دوره سطح ۴ را به اتمام برساند، و چهار مرتبه امتحان شفاهی درس خارج فقه و اصول (جمعاً ۸ امتحان) را با موفقیت بگذراند و پایان نامه را نیز بنویسد، مدرک سطح چهار و دکترای حوزه را اخذ می کند، ولی این به معنای اجتهاد نیست). علت نام گذاری. طلاب در دوره مقدمات و سطح، دروس را بر مبنای کتاب هایی خاص فرامی گیرند؛ ولی در دوره خارج، که بدان خارج سطح هم گفته می شود، دیگر بر مبنای کتاب خاصی درس نخوانده و موضوع
محور، درس می خوانند؛ یعنی موضوع درس به کتاب خاصی منحصر نمی شود و خارج از سطح کتاب خاصی است. این روش باعث می شود استاد گاه برای بیان موضوع درس خود، به بیش از یک صد کتاب مراجعه کند. اگر چه به طور معمول برخی از مدرسان درس خارج و مراجع تقلید، کتابی را به عنوان کتاب درسی قرار می دهند تا اصل موضوعات درس خارج، به صورت کلّی معیّن باشد. این کتاب ها معمولاً مکاسب اثر شیخ مرتضی انصاری یا تحریر الوسیله اثر سید روح الله خمینی است. اگرچه از حیث حدیثی، معمولاً مبتنی بر چینش احادیث وسائل الشیعه نوشته شیخ حر عاملی است. دو مکتب. درس خارج در طی ۱۵۰ سال اخیر، دو مکتب نجف و مکتب سامرا را تجربه کرده است. در واقع مکتب سامرا ادامه مسیر تکمیلی مکتب نجف است و هر دو کامل کننده یکدیگرند، در مکتب سامرا یکی از مهمترین شرایط اجتماعی و شیوه زندگی در دوران عزیزان مطرح میشود که سامرا را سامرا معرفی نموده است، سامرا و توسعه علم، بستر مناسبی برای توسعه شرایط علمی در جامعه بوده و ارتباط سامرا با شهرهای شبیه سامرا، درس های مشترکی برای اصلاح جامعه دارد، مکتب سامرا شکست را نمیپذیرد و حتی شده باشد یک راه مانده باشد برای توسعه علم و تکنولوژی در جامع
ه انجام می شود، در این مکتب روال قدیم و روال جدید با جدیت بیان می شود، دشمنان اسلام بزرگترین شکست را از همین مکتب در کنار مکتب تکمیلی مکتب نجف از جامعه مسلمانان تجربه خواهند نمود. مکتب سامرا را اگر کمک نماییم جامعه به سادگی ۴۰۰ سال پیش خواهد افتاد و ستاره های درخشان دنباله دار شاگردپرور در مکتب سامرا رشد و می توان به استاد کمک نمود. شاگردان این مکتب تشویق می شدند که به طور مستقل در مسائل فقهی تأمل کنند و به استنباط های جدید برسند، فقه در این مکتب، به عنوان یک نظام فکری جامع، به مسائل سیاسی و اجتماعی نیز توجه داشت و این مکتب به عنوان پلی بین دوره امامت و غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) عمل کرد و زمینه را برای شکل گیری فقه شیعه در دوران غیبت فراهم آورد. خارج دروس حوزوی در حوزه نجف به سبک القایی-استماعی (القاء و بیان استاد؛ و استماع و شنیدن طلاب، به ضمیمه وجود تقریر بحث و نیز پرسش های نادر در میان تدریس استاد و پرسش های بیشتر پس از اتمام درس) توسط بزرگانی مانند آخوند خراسانی، ارائه می شد؛ ولی در مکتب سامرا که میرزای شیرازی آن را تأسیس کرد به صورت اشتراکی (یعنی ارائه ابتدایی موضوع بحث از سوی استاد و م
شارکت استاد و شاگردان از ابتدا تا انتهای درس) انجام می گرفت. هر کدام از این شیوه ها هم دارای محاسن و هم دارای معایب بود. در حوزه علمیه قم هم اکنون، بیشتر سبک نجف جریان دارد و به ندرت سبک سامرا وجود دارد. تقسیم بندی درس خارج. خارج سطح دروس حوزوی، عالی ترین مرتبه دروس حوزوی است. دروس خارج که به دو بخش درس خارج فقه و درس خارج اصول تقسیم می شود، پس از پایان دروس سطح در حوزه علمیه تدریس می شود. در این دروس، کتاب معین و مشخصی تدریس نمی شود، بلکه استادان دروس خارج که معمولاً مراجع تقلید و مجتهدین اند، یکی از متون فقهی یا اصولی و کتاب های عالمان گذشته را به عنوان متن قرار می دهند و در هر مسئله از مسائل فقهی به صورت مستدل با توجه به ادلّه اَربَعه یا چهارگانه (قرآن، حدیث، عقل و اجماع) به بحث و بررسی اقوال می پردازند و پس از بررسی همه جانبه اطراف مسئله، در پایان، نظر خود را در آن موضوع اعلام می کنند. این شیوه از آموزش، نخست برای تبیین مسائل فقهی و سپس برای پرورش روحانیان جهت آشنایی به نحوه ورود و خروج در مسائل و چگونگی تتبع در مسائل فقهی است. هدف درس خارج کسب ملکه اجتهاد توسط طلاب است. خارج فلسفه. با این که در حوزه ها،
خارج فقه و خارج اصول فقه، رواج دارد؛ ولی برخی دروس مانند فلسفه، بعضاً دارای درس خارج هستند. افرادی مانند عبدالله جوادی آملی به صورت خصوصی خارج فلسفه دارند؛ چنان که محمد حسین طباطبایی نیز در زمان خود، علاوه بر درس اسفار روزانه در مسجد سلماسی، شب ها درس خارج فلسفه داشت.
هنری نستله (زاده ۱۰ اوت ۱۸۱۴ - درگذشته ۷ ژوئیه ۱۸۹۰) داروساز و کارآفرین سوئیسی آلمانی تبار بود، که در سال ۱۸۶۶ شرکت نستله را تأسیس کرد. این شرکت سوئیسی هم اکنون از بزرگترین تولیدکنندگان نوشیدنی، مواد غذایی و فراورده های قندی جهان به شمار می آید.
ایزو/آی ای سی ۷۸۱۰ "استاندارد بین المللی کارت های شناسایی - خصوصیات فیزیکی است که مشخص کننده ویژگی های فیزیکی برای کارت های شناسایی است.ایزو ۷۸۱۰ ویژگی های فیزیکی و فرمت کارت های اعتباری در شماره های استاندارد ISO/IEC ۷۸۱۰ تنظیم و استفاده می شوند. توافق با این استاندارد به این معنی است که این کارت را می توان در سراسر جهان مورد استفاده قرار داد. تدوین هر استاندارد یک کار جمعی با همیاری کمیته تولید کنندگان، کاربران، سازمان های پژوهشی، ادارات دولتی و مصرف کنندگان می باشد تا استانداردهایی که قادر به پاسخگویی به خواسته های جامعه و تکنولوژی هستند ایجاد شوند. ویژگی های مشخص شده عبارتند از: این استاندارد شامل روش آزمون مقاومت به حرارت است.
تامس سُوْل (; زاده ۱۹۳۰) اقتصاددان، نظریه پرداز اجتماعی، فیلسوف سیاسی و نویسندهٔ آمریکاییست. او هم اکنون عضو پیوستهٔ ارشد انستیتو هوور، دانشگاه استنفورد است. سول در کارولینای شمالی زاده شد ولی در هارلم، ایالت نیویورک بزرگ شد. او در دبیرستان ترک تحصیل کرد و در جنگ کره در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. او در ۱۹۵۸ لیسانس خود را از دانشگاه هاروارد، فوق لیسانس خود را در ۱۹۵۹ از دانشگاه کلمبیا و دکترا را در اقتصاد در ۱۹۶۸ از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. او به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه های متعددی چون دانشگاه کرنل و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بوده است. از ۱۹۸۰ در انستیتو هوور در دانشگاه استنفورد مشغول به کار بوده است. او از منظر لیبرترین و محافظه کار می نویسد و از اقتصاد بازار آزاد دفاع می کند و بیش از سی کتاب نوشته است. او برندهٔ مدال ملی علوم انسانی است.
تئودور جان «تد» کزینسکی (به انگلیسی: Theodore John "Ted" Kaczynski؛ زاده ۲۲ مه ۱۹۴۲ – درگذشته ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳)، که با نام مستعار «یونابامبر» (Unabomber) شناخته می شود، یک بمب گذار; تروریست داخلی، آنارشیست و ریاضیدان آمریکایی بود. او بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۵ مجموعه ای از بمب گذاری ها را انجام داد که منجر به کشته شدن سه نفر و زخمی شدن ۲۳ نفر دیگر شد. کزینسکی معتقد بود که جامعه صنعتی و فناوری به بشریت آسیب می رساند و هدف او از این بمب گذاری ها، تحریک انقلاب علیه سیستم بود. زندگی نامه. او در اورگرین پارک، ایلینوی زاده شد و به عنوان کودکی نابغه بزرگ شد. آی کیو او ۱۶۷ بود و چند سال را در مدرسه به صورت جهشی خواند. او از سنین پایین در مدارج دانشگاهی پیشرفت کرد. در ۱۶ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد و از آنجا لیسانس گرفت. در هاروارد منطق دان معروف، ویلارد کواین به او درس داد و او با نمرهٔ ۹۸٫۹٪ بالاترین نمره را در کلاس کواین به دست آورد. در سال ۱۹۶۲ وارد دانشگاه میشیگان شد و به ترتیب در سال های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۷ با مدارک کارشناسی ارشد و دکتری از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. دانشگاه های شیکاگو و برکلی دیگر دانشگاه هایی بودند که و
ی برای تحصیلات تکمیلی ثبت نام کرده و پذیرفته شده بود اما تنها دانشگاه میشیگان به وی پیشنهاد کمک تحصیلی ۲۳۱۰ دلار (معادل ۱۹۳۴۳ دلار سال ۲۰۱۸) و نیز یک شغل تدریس نمود. در اواخر ۱۹۶۷ کزینسکی ۲۵ ساله جوان ترین استاد ریاضی کل تاریخ دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و دو سال بعد استعفا داد. در ۱۹۷۱ به کابینی دوردست بدون برق و آب در لینکن، مونتانا نقل مکان کرد و در انزوا در حالی مهارت های بقا را تمرین می کرد زندگی کرد تا بتواند خودکفا شود. کزینسکی تلاش ناموفقی را برای اخراج وکلای منصوب شده توسط دادگاه صورت داد، زیرا آنان می خواستند دیوانگی وی را ثابت کنند تا از مجازات مرگ بگریزد، اما او خود را دیوانه نمی دانست. پس از این که معلوم شد طولانی شدن دادگاه به او فرصتی برای پوشش خبری ملی می دهد، در معامله ای به حبس ابد بدون امکان عفو محکوم شد. او در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳ در زندان درگذشت. در ساعت ۱۲:۲۳ صبح ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳ , کزینسکی در سلولش در حالی که خود را با یک بند کفش آویزان از نرده معلولان دار زده بود بدون علایم حیاتی پیدا شد. زندانبانان فوراً عملیات احیای قلبی ریوی را آغاز کردند که به قفسه سینه او صدمات زیادی وارد کرد. او به بیمارستان
دانشگاه دوک در دورهام، کارولینای شمالی برده شد که فشار خونش در آن پایین ماند تا این که در ساعت A.M. منطقه زمانی شرقی مرده اعلام شد. زندگی در انزوا و آغاز بمب گذاری ها. در سال ۱۹۶۹، کزینسکی از موقعیت خود در برکلی استعفا داد و به مدت چند سال در خانه های والدینش و سپس در یک کلبه بدون آب و برق در نزدیکی لینکلن، مونتانا، به زندگی انزواطلبانه روی آورد. در این دوره، او با مطالعه گسترده درباره فلسفه، تاریخ و علوم اجتماعی، دیدگاه های ضدصنعتی و آنارشیستی خود را توسعه داد. اولین بمب گذاری او در ۲۵ مه ۱۹۷۸ در دانشگاه نورث وسترن انجام شد. کزینسکی در ابتدا، بمب های خود را در بسته هایی پستی ارسال می کرد و هدف او در ابتدا دانشگاهیان و سپس مدیران شرکت های هواپیمایی بود. این بمب گذاری ها تا سال ۱۹۹۵ ادامه یافت و منجر به کشته شدن سه نفر: هیو کراس (مدیر عامل یک شرکت تبلیغاتی)، گیلبرت برنت مورای (صاحب یک فروشگاه کامپیوتر) و توماس مسر (رئیس اتحادیه الوار کالیفرنیا) و زخمی شدن ۲۳ نفر دیگر شد. تعقیب و دستگیری. پلیس فدرال آمریکا (FBI) پرونده یونابامبر را با نام رمز "UNABOM" (University and Airline Bomber) آغاز کرد. این پرونده به یکی
از طولانی ترین و پرهزینه ترین تحقیقات در تاریخ FBI تبدیل شد. در سال ۱۹۹۵، کزینسکی یک مانیفست ۳۵۰۰۰ کلمه ای با عنوان «جامعه صنعتی و آینده آن» (Industrial Society and Its Future) را برای روزنامه های نیویورک تایمز و واشینگتن پست ارسال کرد و تهدید کرد که در صورت عدم انتشار آن، به بمب گذاری ها ادامه خواهد داد. دولت فدرال با توصیه FBI و وزارت دادگستری، این مانیفست را منتشر کرد تا شاید بتواند اطلاعاتی برای شناسایی او به دست آورد. پس از انتشار مانیفست، دیوید کزینسکی، برادر تد، شباهت های قابل توجهی بین سبک نگارش مانیفست و نامه هایی که تد در گذشته برای خانواده فرستاده بود، پیدا کرد. او این اطلاعات را در فوریه ۱۹۹۶ به FBI گزارش داد. در نهایت، تد کزینسکی در ۳ آوریل ۱۹۹۶ در کلبه خود در لینکلن، مونتانا، دستگیر شد. در کلبه او، مواد منفجره، اجزای بمب و دفترچه های خاطرات حاوی جزئیات بمب گذاری ها کشف شد. محاکمه و محکومیت. محاکمه تد کزینسکی در سال ۱۹۹۷ آغاز شد. او در ابتدا تلاش کرد تا خود را از نظر روانی ارزیابی کند، اما دادگاه به این نتیجه رسید که او صلاحیت محاکمه را دارد. وکلای او قصد داشتند از دفاع «جنون» استفاده کنند، اما ک
زینسکی به شدت با این رویکرد مخالف بود، زیرا نمی خواست مانیفست و دیدگاه هایش به عنوان حاصل جنون تلقی شود. در نهایت، در ژانویه ۱۹۹۸، کزینسکی در ازای عدم درخواست مجازات اعدام، به ۱۶ مورد بمب گذاری اعتراف کرد. او به هشت حبس ابد متوالی بدون امکان آزادی مشروط محکوم شد و بقیه عمر خود را در زندان فوق امنیتی فدرال ای دی ایکس فلورنس (ADX Florence) در کلرادو گذراند. افکار. او در نوشته ای تحت عنوان "انقلاب پیشرو" اصول کلی جنبش ضدتکنولوژی خود را به ترتیب زیر توضیح می دهد:یک) نفی کامل تکنولوژی مدرن: این امر منطقاً ضروری است، چون تکنولوژی مدرن کلیتی است که در آن همهٔ اجزا به هم متصل اند؛ نمی شود از شر قسمت های بد، بدون رها کردن قسمت های به ظاهر خوب خلاص شد. مانند یک ارگانیسم زندهٔ پیچیده، سیستم تکنولوژیکی یا زنده می ماند یا می میرد، نمی توان آن را دیرزمانی نیمه زنده یا نیمه مرده نگه داشت. دو) نفی تمدن: این نیز منطقی است چون تمدن تکنولوژیکی فعلی تنها جدیدترین مرحلهٔ فرایند ادامه دار تمدن است. تمدن های پیشین حامل بذرهای شیطانی شرهایی که امروز به ثمر رسیده اند بوده اند. سه) نفی ماتریالیسم و جایگزینی آن با مفهومی از زندگی که ار
زش هایی مانند اعتدال و خودبسندگی را ارج بگذارد و کسب مال و مقام را ناپسند بداند. رد ماده گرایی بخشی مهمی از نفی تمدن تکنولوژیکی است، زیرا تنها تمدن تکنولوژیکی می تواند کالاهایی که انسان مدرن به آن ها اعتیاد یافته است را فراهم کند. چهار) عشق و احترام نسبت به طبیعت، یا حتی پرستش آن: طبیعت نقطهٔ مقابل تمدن تکنولوژیکی است که تهدید به نابودی طبیعت می کند. از این رو منطقی است طبیعت را به عنوان ارزشی مثبت در برابر ارزش منفی تکنولوژی معرفی کرد. به علاوه، احترام به عشق نسبت به طبیعت ممکن است خلأ معنوی جامعهٔ مدرن را پر کند. پنج) شور آزادی داشتن: میان همهٔ آن چیزهایی که تمدن مدرن ما را از آن ها محروم می کند، آزادی و ارتباط نزدیک با طبیعت از همه گرانبهاترند. در حقیقت از زمانی که نوع بشر به بردگی تمدن درآمد، آزادی مکررترین و مصرانه ترین انگیزهٔ شورشان و انقلابیون در دوره های مختلف بوده است. شش) تنبیه کسانی که مسئول وضع فعلی هستند: دانشمندان، مهندسان، مدیران کمپانی ها، سیاستمداران و … که آگاهانه و عمداً پیشرفت تکنولوژیکی و رشد اقتصادی را تقویت می کنند، بدترین نوع جنایت کارانند. آنان از هیتلر و استالین که هرگز رؤیایی نزدیک
به آنچه تکنوکرات ها امروز در سر دارند نداشتند، بدترند. از این رو عدالت و تنبیه در مورد آنان لازم است.افکار تد کازینسکی در مقاله ای تحت عنوان "جامعه صنعتی و آینده آن" که به قلم خود او در نیمه اول دهه ۱۹۹۰ نوشته شد، به تفصیل بیان شده است. این مقاله که به «مانیفست» معروف است در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۵ در روزنامه های سراسری آمریکا چاپ شد. مجموع استدلال های کازینسکی علیه تکنولوژی جدید به شرح ذیل است:-آدمیان تحت شرایط بدوی و تکنولوژی های ابتدایی تکامل یافته اند. این وضعیت طبیعی وجود ماست. -جامعهٔ تکنولوژیکی فعلی بسیار متفاوت از وضع طبیعی ماست و فشار بی سابقه ای بر ما و طبیعت وارد می کند. -فشار محصول تکنولوژی اکنون بد است و بسیار بدتر نیز خواهد شد و منجر به شرایطی خواهد گردید که برای ارضای نیازهای سیستم، ماهیت آدمیان را به طور کامل تغییر خواهد داد. چنین وضعیتی نابودکنندهٔ کرامت بشری، دهشتناک و فاجعه بار برای طبیعت خواهد بود و بنیان بشریت را برخواهد انداخت. -بنابراین باید سیستم را نابود کرد.او اعتقاد داشت تکنولوژی معضل اصلی دنیای امروز ماست و برای رهایی از آن راه آسانی وجود ندارد. تنها راه انقلابی فراگیر پیش از رسیدن فاجعه
است. هر چه سیستمی بزرگ تر شود، فروپاشی آن عواقب وخیم تری خواهد داشت، اما در هر حال عواقب عدم فروپاشی آن فاجعه بارتر و وخیم تر خواهد بود. پیشرفت تکنولوژیک در حال سوق دادن ما به سوی فاجعه ای اجتناب ناپذیر است و تنها نابود کردن تمدن مدرن می تواند از وقوع فاجعه پیشگیری کند. چپ سیاسی (به همراه تمام جنبش های به ظاهر آزادی خواهانه نظیر مارکسیسم، فمینیسم، دفاع از حقوق سیاه پوست ها، دفاع از همجنس گرایان، دفاع از محیط زیست و حقوق حیوانات و همهٔ این جنبش ها در خدمت سیستم صنعتی مدرن و تأمین کنندهٔ اهداف و منافع آن هستند. آنچه مورد نیاز است یک جنبش انقلابی جدید است که به هدف نابودی جامعهٔ تکنولوژیکی پای بند باشد. او اعتقاد داشت مخالفان نژادپرستی، تبعیض جنسیتی، حیوان آزاری، هوموفوبیا، استعمار و … همه دگراندیشان قلابی ساختهٔ دست دنیای مدرن هستند که فرهنگ مخالف خوانی را نمایندگی می کنند و با هدف از اثر انداختن اندیشه های حقیقتاً انقلابی ساخته شده اند. او می گفت کاسبان حقوق اقلیت ها مشکل مبنایی با سیستم ندارند، بلکه می خواهند اقلیت ها هر چه بیشتر با ایده آل های طبقهٔ متوسط سفیدپوست تطبیق پیدا کنند و در حقیقت آن ها به دنبال تث
بیت ارزش های سیستم هستند. او در مورد افزایش روزافزون بیماری های روانی، افسردگی، ناامیدی و پوچی زندگی انسان ها می گفت تمام این ناشادی های امروز ما از همین جا نشئت می گیرد که بدن و ذهن ما برای هزاران سال به تکنولوژی سطح پایین و زندگی بدوی عادت کرده است و تکنولوژی مدرن رشد ما را مختل کرده و زندگی را از مسیر عادی خود به انحراف کشانده است. او سپس با برشمردن عوارض جسمی تکنولوژی نظیر بیماری های گوارشی، اختلال های هورمونی، چاقی، تنبلی، مرگ و میر بر اثر سرطان، مرگ و میر بر اثر سوانح رانندگی، مرگ و میر بر اثر سلاح های مدرن، اپیدمی ها و ویروسهای جهش یافته و دست ساختهٔ بشر و همچنین عوارض روحی و روانی تکنولوژی نظیر افسردگی، بی خوابی، خودکشی، اختلالات دوقطبی، اضطراب مداوم، اعتیاد، اوتیسم و … ادعا می کرد که هیچ کدام از فواید شناخته شده و مشهور تکنولوژی معمولاً وجود خارجی ندارند. او می گفت تنبلی و بی خاصیتی یکی از اصلی ترین عوارض انسان های عادت کرده به تکنولوژی است. بیش تر دستاوردهای بزرگ بشر زمانی کسب شدند که خبری از کامپیوترها، برق و سرویس بهداشتی مدرن نبود. یک زندگی خوب ابزارهای زیاد نیاز ندارد و به بیان لائوتسه، عارف و ف
یلسوف چینی «هر چه ابزارها تیزتر می گردند، زمانه تاریک تر می گردد.» او می گفت انسان های جهان مدرن به علت اینکه درگیری جدی برای تأمین نیازهای اولیهٔ زندگی ندارند، به کارها و سرگرمی های غیرواقعی یا «بدلی» مشغول می شوند. او بخش عظیمی از افراد از قبیل هنرمندان، ورزشکاران، دانشمندان و مهندسان را از این دسته می دانست. او می گفت ادعای دانشمندان مبنی بر این که به خاطر دلسوزی برای بشر یا خدمت به انسان ها دست به کار تحقیق علمی و اختراعات و اکتشافات می زنند ادعایی دروغ است. کنجکاوی نیز فرضی بسیار احمقانه است. انگیزهٔ آن ها تنها طی فرایند قدرت است: داشتن یک هدف (برای یک زندگی بی معنا)، تلاش و رسیدن به هدف! او تأکید داشت همهٔ کسانی که در رؤیای اصلاح امور جهان هستند اما نمی خواهند علم و تکنولوژی که مسبب تمام مشکلات است را قربانی و نابود کنند، طرح های ساده لوحانه ای دارند که هیچ گاه به نتیجه نرسیده و نمی رسد و تنها می تواند اوضاع را بدتر کند. او در خصوص ضرورت حیاتی صنعت سرگرمی در دنیای جدید می گفت: بسیاری از مردمان بدوی وقتی کاری برای انجام دادن ندارند، می توانند به سادگی ساعت ها جایی بنشینند و کاری انجام ندهند، چون با خود و
دنیای اطرافشان در صلح اند. اما اکثر مردمان مدرن باید دائماً مشغول و سرگرم باشند، و گرنه «حوصله شان سرمی رود!» فرد مدرن وقتی در تلویزیون و ویدئوها غرق می شود می تواند استرس، نگرانی، ناامیدی و نارضایتی هایش را فراموش کند، مشکلاتی که همه محصول دنیای مدرن و تکنولوژی اند. داروهای ضدافسردگی ابزارهای کمکی به انسان ها هستند تا بتوانند شرایط نابهنجار تمدن صنعتی-سرمایه داری را تحمل کنند. او می گفت هیچ کس ما را وادار به تماشای تلویزیون یا استفاده از صنعت سرگرمی جدید نمی کند، اما بیشتر ما به آن ها وابسته شده ایم. با این حجم فشاری که سیستم صنعتی به انسان ها وارد می کند، بدون صنعت سرگرمی هرگز نمی توانست دوام بیاورد. او می گفت برای نابودی تمدن جدید انتشار و توسعهٔ یک ایدئولوژی علیه صنعت و تکنولوژی ضروری است. اگر سیستم به هر علتی فروبپاشد، باید بقایا آن به نحوی نابود و خرد شوند که قابل زنده شدن و احیای مجدد نباشند و سیستم توان بازآفرینی آن ها را نداشته باشد. کارخانه ها بهتر است نابود شوند و کتاب های علمی و فنی سوزانده شوند. اگر این فروپاشی ناگهانی باشد، مردم بسیاری خواهند مرد، چراکه جمعیت جهان چنان زیاد شده است که حتی سیر ک
ردن شکم آن ها بدون تکنولوژی پیشرفته دیگر ممکن نیست. اما ما باید قبول کنیم که تکنولوژی نمی تواند به خوبی، منظم و بدون درد از صحنه خارج شود. برای بسیاری از ما آزادی و کرامت انسانی مهم تر از یک زندگی طولانی یا دوری از رنج جسمی اند. سوای این ها همهٔ ما روزی خواهیم مرد، بهتر است در حال جنگیدن برای بقای مان یا برای یک اعتقاد بمیریم تا این که یک زندگی طولانی، اما بی هدف و پوچ داشته باشیم. تاریخ را اقلیت های متعهد و فعال می سازند، نه اکثریت ها. او همچنین انتقادات اساسی را متوجه ضعفی می کرد که تکنولوژی به انسان ها تحمیل کرده است: انسان مدرن تنها با ابزارهایش در برابر طبیعت قدرت نمایی می کند، اما واقعیت امر این است که بسیار آسیب پذیر و ضعیف شده است، تنها کافی است ابزارها و دکمه ها را از جلوی دستش بردارید! اختلال روانی. تصور می رود که تد کزینسکی، بمب گذار دانشگاه و فرودگاه اختلال شخصیت اسکیزویید داشت. او دارای سابقه طولانی جدایی مفرط از روابط بین فردی بود. او بر اساس گزارش «سالی جانسن» روان شناس جنایی زندانهای ایالت متحده که به دستور قاضی، کزینسکی را معاینه کرد، و می نویسد که کزینسکی دو نظام باوری که ۱- جامعه بد است و ب
اید علیه جامعه شورش کرد ۲- خشم شدید از خانواده، را درهم آمیخته و یک نظام باوری و یک ایدئولوژی جامعه ستیزانه بنیاد نهاده است. او متهم به پارانوئید اسکیزوفرنیک بود و در نوشته ها و مقاله های او نشانه هایی از پیشگویی هایی از انقلاب صنعتی و تأثیر آن بر جامعه دیده می شود. او یک بار در زندان اقدام به خودکشی کرد که موفق نشد. دیوید اسکربینا، استاد فلسفه دانشگاه هاروارد ادعا می کند تنها استدلال تمام روانشناسان دولتی بر اینکه او دارای نوعی اختلال روانی است همین یک جمله است: «البته، او بمب های پستی می فرستاد، باید دیوانه باشد!» او می گوید:من روان شناس نیستم، اما طی دویست صفحه مکاتبه با کازینسکی در عرض شش سال، او را باثبات، منطقی، عقلانی و دارای افکار بسیار روشن یافتم. اثری از بیماری های روانی در او نبود. این تلاش دولت است که علاقه دارد هر فرد منتقد تکنولوژی را بی خرد معرفی کند، البته خرد با تعریف خود دولت. به عنوان شواهد اضافی، کازینستکی توسط دو روان شناس دولتی دیگر، دکترها واترسون و موریسون در زندان مورد مصاحبه قرار گرفت. روایت کازینسکی این بود که آن ها بارها یافتن هر نوع شواهد بیماری های جدی روانی را رد کردند و اتهام ش
یزوفرنی را «ابلهانه»، «به شدت غیرمحتمل» و «تنها یک تشخیص با مقاصد سیاسی» دانستند. در فرهنگ عامه. فیلم سینمایی (تد کی) محصول سال ۲۰۲۱ به زندگی وی می پردازد. در این فیلم شارلتو کوپلی نقش کزینسکی را بازی می کند. همچنین سریال "تعقیب" (مجموعه تلویزیونی ۲۰۱۷) نیز در مورد زندگی اوست. در این فیلم پل بتانی نقش کزینسکی را بازی می کند.
استه لودر یا استه لوده، شرکت لوازم آرایشی و بهداشتی آمریکایی است، که هم اکنون پس از شرکت های لورئال، پروکتر اند گمبل و یونیلیور در رتبه چهارم از بزرگترین تولیدکنندگان لوازم آرایشی جهان، قرار دارد. این شرکت در زمینه تولید انواع محصولات آرایشی، عطر، رنگ مو و سایر محصولات بهداشتی و لوکس فعالیت می کند. شرکت استه لودر در سال ۱۹۴۶ توسط جوزف لودر و همسرش؛ جوزفین استه منتزر (که با نام مستعار "استه لودر" شناخته می شد) راه اندازی شد و در حال حاضر دارای ۲۷ نشان تجاری در حوزه لوازم آرایشی و بهداشتی می باشد، که برای نمونه می توان به برندهای: دونالد ترامپ، تامی هایلفیگر، تام فورد، دونا کارن، کوچ و کلینیک اشاره کرد. دفتر مرکزی این شرکت در ساختمان جنرال موتورز، شهر نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می شود، همچنین جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به شمار می آید.