Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورد احترام قرار می گیرد. مورخان مدرن به این نتیجه رسیده اند که عنوان «امپراتور» و نام «ریچو» توسط نسل های بعدی برای توصیف او مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین یک اجماع کلی وجود دارد که ریچو یک شخصیت افسانه ای نبود. روایت پیشاتاریخی. ژاپنی ها به طور سنتی وجود تاریخی این حاکم را پذیرفته اند و در حال حاضر مقبره (میساساگی) برای ریچو نگهداری می شود. اطلاعات موجود زیر از شبه تاریخ "کوجیکی" و "نیهون شوکی" گرفته شده است، که در مجموع به عنوان شناخته می شوند. یا «تواریخ ژاپنی». این وقایع نگاری شامل افسانه ها و اسطوره ها و همچنین حقایق تاریخی بالقوه است که از آن زمان تاکنون در طول زمان اغراق آمیز و/یا تحریف شده اند. این سوابق بیان می کنند که ریچو در سال ۳۳۶ بعد از میلاد از متولد شد و نامش را گذاشتند. او پسر ارشد امپراتور نینتوکو بود و بعداً در سی و یکمین سال سلطنت پدرش توسط پدرش به عنوان ولیعهد منصوب شد. (۳۴۳ م). هنگامی که نینتوکو در سال ۳۹۹ پس از میلاد درگذشت، یک دوره سوگواری با رسوایی همراه شد که تقریباً جان ولیعهد را گرفت.
امپراتور آنکو ( درگذشته ۴۵۶ میلادی) بیستمین امپراتور ژاپن بود. امپراتور آنکو بیستمین امپراتور افسانه ای ژاپن بود، طبق ترتیب سنتی جانشینی. آنکو اولین فردی است که به طور کلی در مورد حاکم تاریخی کل یا بخشی از ژاپن توافق شده است. هیچ تاریخ مشخصی را نمی توان به زندگی یا سلطنت این امپراتور اختصاص داد، اما به طور متعارف وی را سلطنت از ۴۵۳ تا ۴۵۶ می دانند. محل واقعی قبر آنکو مشخص نیست. امپراتور به طور سنتی در یک بنای یادبود شینتو در استان نارا مورد احترام است. ملکه او شاهزاده خانم ناکاشی (中 磯 皇 女)، دختر امپراتور ریچو بود. او همسر و فرزند دیگری نداشت.
امپراتور سی نی ؛ زاده ۱ ژانویه ۰۴۴۴ درگذشته ۱ ژانویه ۰۴۸۴) بیست و دومین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور کیتای ؛ بیست و ششمین امپراتور افسانه ای ژاپن بود.
امپراتور آنکان ؛ زاده ۴۶۶ - درگذشته ۵۳۶) بیست و هفتمین امپراتور افسانه ای ژاپن بود
امپراتور سنکا ؛ (زاده ۴۶۶ میلادی - درگذشته ۵۳۹ میلادی) بیست و هشتمین امپراتور افسانه ای ژاپن بود.
بای آلکس (؛ زاده ) یک موسیقی دان اهل مجارستان است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ نماینده مجارستان بود.
ریک اسپرینگفیلد (؛ زاده ) یک خواننده، بازیگر اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
پتی گریفین (؛ زاده ) موسیقی دان آمریکایی برنده جایزه گرمی است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تریک-تریک (؛ زاده ) یک موسیقی دان هیپ هاپ اهل آمریکا است. او در گروه موسیقی گون اسکواد است.
«به دیترویت خوش آمدید» تک آهنگی از تریک-تریک، امینم است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد.
امپراتور کین می ؛ زاده درگذشته) بیست و نهمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۵۳۹ تا ۵۷۱ میلادی به طول انجامید. کین می اولین امپراتوری است که تاریخ نگاری معاصر قادر به تعیین زمان سلطنت وی است. روایت سنتی. عنوان معاصر کینمی «تننو» نبود، زیرا بیشتر مورخان معتقدند این عنوان تا زمان سلطنت امپراتور تنمو و امپراتریس جیتو معرفی نشده بود. در عوض، احتمالاً «سومه را میکوتو» یا «آمه نو شیتا شیروشیمه سو اوکامی» بوده است، به معنی «پادشاه بزرگی که بر همه چیز زیر آسمان حکومت می کند». از طرف دیگر، کین می ممکن است به عنوان یا «پادشاه بزرگ یاماتو» نامیده شود. رویدادهای زندگی کینمی. به دلیل چندین تناقض زمانی در روایت امپراتور کینمی در "نیهون شوکی"، برخی معتقدند که او در واقع بر دربار رقیب امپراتور امپراتور آنکان و امپراتور سنکا حکومت می کرد. با این وجود، طبق روایت سنتی، تا زمان مرگ امپراتور سنکا، برادر بزرگتر امپراتور کینمی، او تاج و تخت را به دست آورد. بر اساس این روایت، امپراتور سنکا در سال ۵۳۹ در سن ۷۳ سالگی درگذشت؛و جانشینی به پسر سوم امپراتور کیتای رسید. این شاهزاده امپراتوری کوچک ترین
برادر بعدی امپراتور سنکا بود. او به عنوان امپراتور Kinmei شناخته شد. او دربار خود را در قصر شیکیشیما نو کانازاشی در ولایت یاماتو تأسیس کرد. مشاوران ارشد امپراتور عبارت بودند از: اگرچه دربار امپراتوری تا سال ۵۹۲ به منطقه آسوکا، نارا ژاپن منتقل نشد، اما برخی حکومت امپراتور کینمی را آغاز دوره آسوکا دوره یاماتو ژاپن می دانند. به ویژه توسط کسانی که دوره آسوکا را عمدتاً با معرفی بودیسم به ژاپن از پادشاهی بکجه مرتبط می دانند. به گزارش "نیهون شیکی"، امپراتور Kinmei مجسمه برنزی گوتاما بودا را به عنوان هدیه از پادشاه پادشاهی بکجه پادشاه سونگ از بکجه دریافت کرد «سی می او» (聖明王, " Seimei Ō") همراه با فرستاده مهمی از صنعتگران، راهبان و دیگر آثار در سال ۵۵۲. (با این حال، طبق Jōgū Shotoku Hōō Teisetsu، بودیسم در سال ۵۳۸ معرفی شد) این قسمت به طور گسترده به عنوان معرفی رسمی بودیسم به کشور در نظر گرفته می شود. با معرفی دین جدید به دربار، شکاف عمیقی بین خاندان مونونوبه که اعضای آن از پرستش کامی حمایت می کردند و قبیله سوگا که اعضای آن از پذیرش بودیسم حمایت می کردند ایجاد شد. بر اساس «نیهون شوکی»، امپراتور کنمی تا زمان مرگ خود د
ر سال ۵۷۱ حکومت کرد و در به خاک سپرده شد. یک نظریه قوی تر دیگر معتقد است که او در واقع در واقع در «کاشیهارا» دفن شده است. امپراتور به طور سنتی در یادواره شینتو مقدس ("میساساگی") در نارا مورد احترام قرار می گیرد. دفتر خاندان امپراتوری مکان نارا را به عنوان آرامگاه یادمانی کینمی تعیین می کند. نام رسمی آن "Hinokuma no saki Ai no misasagi" است. با این حال، بنا به گفته برخی از مورخان و باستان شناسان، مکان های واقعی گور امپراتوران اولیه نامشخص است.
امپراتور بیداتسو ؛ (زاده درگذشته ۱۴ سپتامبر ۵۸۵ میلادی) سی امین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۵۷۲ تا ۵۸۵ میلادی به طول انجامید. رویدادهای زندگی بیداتسو. در پانزدهمین سال سلطنت امپراتور کین می، بیداتسو به عنوان ولیعهد معرفی شد. در ، امپراتور پیر درگذشت و جانشینی توسط پسر دومش دریافت شد. گفته می شود اندکی پس از آن، امپراتور بیداتسو به تاج و تخت نشست. عنوان معاصر بیداتسو «تننو» نبود، زیرا بیشتر مورخان معتقدند این عنوان تا زمان سلطنت امپراتور تنمو و امپراتوریس جیتو معرفی نشده بود. در عوض، احتمالاً بوده است، به معنی «پادشاه بزرگی که بر همه چیز زیر آسمان حکومت می کند». از طرف دیگر، ممکن است بیداتسو به عنوان یا «پادشاه بزرگ یاماتو» نامیده شود. دوران سلطنت بیداتسو با مبارزات قدرت در مورد بودیسم مشخص شد. دو مرد مهم در دربار بیداتسو سوگا نو اوماکو و مونونوبه نو موریا بودند. سوگا از رشد بودیسم حمایت کرد و مونونوبه نو موریا می خواست جلوی آن را بگیرد. بیداتسو به دنبال برقراری مجدد روابط با کره (کشور)n پادشاهی بود و به گفته «نیهون شوکی»، دربار او با پادشاهی بکجه و پادشاهی شیلا] , دو
بخش از سه پادشاهی کره با موفقیت روابط برقرار کرد. امپراتور در اثر بیماری که او را مبتلا به زخم کرد، درگذشت، ظاهراً اولین قربانی سلطنتی آبله در ژاپن بود. مکان واقعی گور بیداتسو شناخته شده است. امپراتور به طور سنتی در یک یادواره شینتو مقدس ("misasagi") در اوساکا. دفتر خاندان امپراتوری این مکان را به عنوان بیداتسو آرامگاه یادمانی تعیین می کند. نام رسمی آن "Kawachi no Shinaga no naka no o no misasagi" است. تبارشناسی. او دومین پسر امپراتور کینمی بود. مادرش، ایشی هیمه، دختر امپراتور سنکا بود.
امپراتریس کوگیوکو یا امپراتریس سایمئی ؛ زاده ۵۹۴ یا ۵۹۵، درگذشته ۶۶۱ میلادی)، سی و پنجمین و سی و هفتمین امپراتور ژاپن بود. نام اصلی او «هیتاراشی-هیمه» و همسر امپراتور جومی بود. او برای نخستین بار میان سال های ۶۴۲ تا ۶۴۴ میلادی با نام کوگیوکو-تنّو فرمانروایی داشت و پس از مرگ برادرش امپراتور کوتوکو برای بار دوم در سن ۶۲ سالگی امپراتور شد و میان سال های ۶۵۵ تا ۶۶۱ میلادی فرمانروایی کرد. او ننگو یا شیوهٔ نامگذاری خاص برای سال ها و دوره های چند ساله را که سلفش به تقلید از چین آورده بود، برانداخت. کاخی در اوکاموتو (یاماتو) ساخت که نخستین کاخی بود که بام آن از سفال ساخته شده بود. در دوران فرمانروایی او بود که برای نخستین بار جشن اموات یا ابن گرفته شد. به غیر از او هفت امپراتریس دیگر به نام های امپراتریس سویکو، امپراتریس جیتو، امپراتریس گمه ای، امپراتریس گنشو، امپراتریس کوکن، امپراتریس میشو و امپراتریس گو-ساکوراماچی به عنوان ملکهٔ سلطنتی در تاریخ ژاپن به سلطنت رسیدند. وقایع. در سال ۶۴۵ میلادی ناکاتومی نو کاماتاری یکی از درباریان و طرفداران دومین پسر امپراتریس، شاهزادهٔ اصلاح طلب ناکانواوئه، توطئه ای برای کشتن سوگا نو
ایروکا کشید بدین صورت که هنگام پذیرش سفیر کره سوگا نو ایروکا که مجبور به شرکت در مراسم بود به قصر آمد و در قصر طبق نقشهٔ قبلی به قتل رسید. بعد از کشته شدن ایروکا، پدر او امیشی که سقوط خاندان سوگا را ناگزیر می دید پس از آتش زدن سرایش خودکشی کرد. امپراتریس کوگیوکو نیز که از خاندان سوگا بود ناچار به کناره گیری از قدرت شد و برادر کوچکش برجای او نشست. شاهزاده ناکانواوئه به ولیعهدی رسید و به همراه کاماتاری تدابیری را طرح کردند که به نام اصلاحات تایکا معروف شد. شاهزاده ناکانو اوئه بعدها از سال ۶۶۱ تا ۶۷۲ به عنوان امپراتور تنجی سلطنت کرد. کاماتوری قدرت برتر بود و ثروت و اعتبار یافت و نام تازه خاندان فوجی وارا به او داده شد.
«همه من» تک آهنگی عاشقانه از جان لجند است که در سال ۲۰۱۳ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در چارت های استرالیا، در رتبه اول و در چارت های، فلاندرز، نیوزلند، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
امپراتور تنجی ؛ زاده درگذشته ۷ ژانویه ۰۶۷۲) سی و هشتمین امپراتور ژاپن بود. نام او پیش از رسیدن به سلطنت شاهزاده ناکا نو اوئه بود. امپراتور تنجی ، که ابتدا با نام شاهزاده کاتسوراگی و بعداً به عنوان شاهزاده ناکانو اوه شناخته می شود. او سی و هشتمین امپراتور ژاپن بود که از سال 668 تا 671 سلطنت کرد. او پسر امپراتور جومی و ملکه کوگیوکو (امپراتور سایمی) بود و فرزندانش شامل امپراتریس جیتو، امپراتریس گنمی و امپراتور کوبون بودند. در سال ۶۴۵، تنجی و فوجیوارا نو کاماتاری، سوگا نو امیشی و ایروکا را شکست دادند. او دولت جدیدی تأسیس کرد و اصلاحات سیاسی انجام داد. سپس به عنوان ولیعهد امپراتورهای کوتوکو و سایمی، قدرت سیاسی واقعی را به دست گرفت. با وجود مرگ امپراتور سایمی، او به مدت هفت سال به سلطنت نرسید و پس از انتقال پایتخت به اومی در سال ۶۶۸ به سلطنت رسید. او اولین دفتر ثبت خانوادگی ژاپن، کوگو ننجاکو، و اولین مجموعه قوانین، مجموعه قوانین اومی، را ایجاد کرد. روایت سنتی. او پسر امپراتور جومی بود، اما مادرش، امپراتریس سایمی، پیش از او به سلطنت رسیده بود. پیش از به سلطنت رسیدن، او با نام شاهزاده ناکا-نو-اوئه (中大兄皇子، Naka-no-Ōe
no Ōji) شناخته می شد. وقایع زندگی تنجی وقایع سلطنت تنجی تنجی به ویژه در بهبود نهادهای نظامی که در طول اصلاحات تایکا تأسیس شده بودند، فعال بود. مرگ امپراتور گاهشماری پس از میجی دوره غیر ننگو. سال های سلطنت تنجی توسط محققان به هیچ دوره یا ننگو (nengō) مرتبط نیست. نوآوری دوران تایکا در نامگذاری دوره های زمانی - ننگو - تا زمانی که مومو با اعلام آغاز تایهو در سال ۷۰۱ (به جز اعلام موقت دوران شوچو تحت امپراتور تنمو در سال ۶۸۶) حق امپراتوری را دوباره تثبیت کرد، از بین رفت. در این زمینه، ترجمه براون و ایشیدا از گوکانشو توضیحی در مورد سال های سلطنت ملکه جیتو ارائه می دهد که حس شفافیت آسان در چارچوب زمانی پیش از تایهو را مبهم می کند: "دوره هایی که در این سلطنت رخ دادند عبارت بودند از: (1) هفت سال باقی مانده از شوچو [(686+7=692?)]؛ و (2) تایکا، که چهار سال طول کشید [695-698]. (سال اول این دوره کینوتو-هیتسوجی [695] بود.) ... در سال سوم دوره تاکا [697]، ملکه جیتو تاج و تخت را به ولیعهد واگذار کرد." همسران و فرزندان. ملکه: یاماتو هیمه نو اوکیمی (倭姫王)، دختر شاهزاده فوروهیتو-نو-او (پسر امپراتور جومی). هین: سوگا نو اوچی-نو-ایر
اتسومه (蘇我遠智娘، متوفی حدود 651)، سوگا نو کورا-نو-یامادا نو دختر ایشیکاوا-نو-مارو هین: سوگا نو می-نو-ایراتسومه (蘇我姪娘)، سوگا نو کورا-نو-یامادا و دختر ایشیکاوا-نو-مارو هین: سوگا نو هیتاچی-نو-ایراتسومه (蘇我常陸娘)، دختر سوگا نو آکائه هین: آبه نو تاچیبانا-نو-ایراتسومه (متوفی ۶۸۱)، دختر آبه نو کورهاشی مارو. پسر دهم: شاهزاده اوما، بعدها امپراتور تنمو بانوی دادگاه (Uneme): Yakako-no-iratsume، بانوی دادگاه پایین تر از ایگا (Iga no Uneme) بانوی دادگاه: اوشینومی نو شیکیبوکو-نو-ایراتسومه (شینومی شیکیبوکو-نو-ایراتسومه)، دختر اوشینومی زوکوریو بانوی دادگاه: Kurikuma no Kurohime-no-iratsume (دختر Kurikuma Kurohime)، دختر Kurikuma Tokuman مقبره. آرامگاه امپراتور تنجی یک کوفون است که محل دفن سنتی امپراتور تنجی است. به طور خاص، این یک کوفون هشت ضلعی است. دفتر خاندان امپراتوری به احترام امپراتور تنجی که ادعا می کند در آنجا دفن شده است، دسترسی عموم به آن را محدود کرده است. تصویر سازی مدرن. نقش او را آن هونگ-جین در سریال تلویزیونی رویای فرمانروای بزرگ از شبکه KBS1 در سال های ۲۰۱۲-۲۰۱۳ بازی کرد.
«کدوشم» تک آهنگی از بای آلکس است که در سال ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد. این تک آهنگ در چارت مجارستان در رتبه اول قرار گرفت.
امپراتور کوبون ؛ زاده ۶۴۸، درگذشته ۲۱ اوت ۰۶۷۲)، سی و نهمین امپراتور ژاپن بود. او تنها چند ماه در طی ۶۷۱–۶۷۲ سلطنت کرد. قبل از رسیدن به سلطنت شاهزاده اوتومو (大友皇子, Ōtomo no ōji) نام داشت. مورخان معاصر اکنون سلطنت امپراتور کوبون را بین دوران سلطنت امپراتور تنجی و امپراتور تنمو قرار می دهند. اما نیهونگی، گوکانشا و جیننو شوتوکی این سلطنت را تشخیص نمی دهند. در سال دهم تنجی، در ماه یازدهم (۶۷۱): پدر او، امپراتور تنجی، در دهمین سال سلطنت خود (天 智 天皇 十年)، درگذشت. و علیرغم برخوردهای نظامی که در پی داشت، برادر امپراتور مرده، امپراتور تنمو جانشین وی شد. در طول شورش جینشین، برادر امپراتور تنجی، شاهزاده اوآما (امپراتور تنمو)، کنترل سلطنت را بر عهده گرفت، و پس از آن امپراتور کوبون خودکشی کرد. برای قرن ها، شاهزاده بدبخت اوتومو، بخشی از نظام سنتی جانشینی قلمداد نمی شد.
امپراتور مونمو ؛ (زاده ۶۹۷–درگذشته ۷۰۷ میلادی) چهل و دومین امپراتور ژاپن بود. همسر او فوجیوارا نو میاکو دختر فوجیوارا نو فوهیتو و خواهر فوجیوارا نو فوساساکی بنیان گذار خاندان فوجیوارا هوکه بود.
امپراتور شومو ؛ چهل و پنجمین امپراتور ژاپن بود. او کسی بود که بودای بزرگ را در نارا ساخت. دوران سلطنت چهل و پنجمین امپراتور شومو، که به خاطر ساختن بودای بزرگ در معبد تودای جی (در حال حاضر شهر نارا، استان نارا) معروف بود، زمانی بود که سیستم سیاسی از ایجاد یک دولت متمرکز تحت خاندان فوجیوارا تغییر کرد. به دلیل نفوذ سیستم ریتسوریو، درگیری های زیادی بر سردر مورد کنترل دولت وجود داشت. علاوه بر این، از آنجایی که مشکلات مختلفی مانند ناآرامی های اجتماعی و بیماری های همه گیر به طور مکرر رخ می داد، امپراتور شومو آرزوی صلح جهانی را داشت و سیاست هایی را با محوریت بودیسم اجرا می کرد، مانند ساختن بودای بزرگ. امپراتور شومو دین بودایی را گسترش داد. کودکی. امپراتور شومو در سال ۷۰۱ (سال اول تایهو (دوره)) به عنوان اولین پسر چهل و دومین امپراتور مونمو به دنیا آمد. مادر او فوجیوارا نو میاکو دختر فوجیوارا نو فوهیتو پسر فوجیوارا نو کاماتاری است. او به خانواده ای که شکوفایی خاندان فوجیوارا را در دوره نارا ایجاد کردند، تعلق دارد. امپراتور شومو اولین کسی بود که امپراتور شد و بستگان مادری او از خاندان فوجیوارا بودند.
امپراتور جون نین ؛ چهل و هفتمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور هی زی (؛ که با نام هیچو-تننو نیز شناخته می شود، طبق فهرست امپراتوران ژاپن سنتی. پنجاه و یکمین امپراتور ژاپن بود، سلطنت هی زی از آغاز دوره هی آن بود. روایت سنتی. هی زی پسر ارشد امپراتور کانمو و امپراتریس فوجیوارا نو اوتومورو بود. هی زی سه ملکه و هفت پسر و دختر داشت. آرامگاه هی زی به طور سنتی توسط دفتر خاندان امپراتوری در (Mausoleum|楊梅陵)، در نارا (ژاپن) تعیین شده و به عنوان محل آرامگاه یادمانی هی زی شناخته می شود. سایت برای عموم قابل دسترسی است. اگرچه یکی از بزرگ ترین بناهای کوفون در ژاپن است، اما بررسی های باستان شناسی در سال های ۱۹۶۲–۱۹۶۳ نشان می دهد که در اوایل قرن پنجم ساخته شده است و بخش هایی از آن در طول ساخت هی جوکیو تخریب شده است. این بررسی نامگذاری توسط دفتر خاندان امپراتوری را زیر سؤال می برد. رویدادهای زندگی هی زی. قبل از اینکه او به تخت سلطنت برسد، رابطه او با فوجیوارا نو کوسوکو، مادر یکی از همسرانش، رسوایی ایجاد کرد. به دلیل این رسوایی، پدرش در نظر گرفت که او را از مقام ولیعهدی محروم کند. عنوان «هیجو» از نام رسمی پایتخت در نارا، «هیجو کیو» گرفته شده است. در دوران سلطنت هی زی، محافظان دوبار
ه سازماندهی شدند. محافظان امپراتوری موجود به محافظان بادیگاردهای امپراتوری چپ تبدیل شدند، در حالی که محافظان میانی به محافظان راست امپراتوری تبدیل شدند. به هر دو طرف یک فرمانده ارشد جدید داده شد. در این زمان هی زی ساکانواوئه نو تامورامارو (۷۵۸–۸۱۱) را به عنوان فرمانده ارشد محافظان امپراتوری راست منصوب کرد. در زمان امپراتور کانمو، تامورامارو به عنوان "شوگون" رهبر یک لشکرکشی نظامی علیه امیشی ها منصوب شده بود. هی زی پس از کناره گیری، به نارا (ژاپن) نقل مکان کرد و از این پس به نام "نارا نو میکادو "، «امپراتور نارا» شناخته شد. دوران سلطنت هی زی. سالهای سلطنت هی زی در یک نام عصر ژاپنی ("ننگو") محدود شده است.
امپراتور ری زی (؛ زاده ۱۲ ژوئن ۰۹۴۹ درگذشته) شصت و سومین امپراتور ژاپن و پدر امپراتور آنیو بود. از آنجایی که امپراتور ری زی از بیماری روانی رنج می برد، که از زمانی که او ولیعهد بود مشکل ساز شده بود، فوجیوارا نو سانه یوری به عنوان کانپاکو به عنوان دستیار او و جانشین در نظر گرفته شد. با این حال، دو برادر کوچکتر او از یک مادر، شاهزاده امپراتوری تامه هیرا (چهارمین پسر امپراتور موراکامی که با زنی از خاندان میناموتو ازدواج کرده بود، توصیه شده توسط وزیر چپ، میناموتو نو تاکاآکیرا (源高明) و برادر کوچکتر او شاهزاده امپراتوری موری هیرا (هفتمین شاهزاده امپراتور موراکامی، توصیه شده توسط فوجیوارا نو موریتادا، (وزیر راست)، نامزدهای ولیعهدی بودند. در نهایت برادر کوچکتر موری هیرا، پس از درگیری بر سر این امر با حمایت خاندان فوجیوارا، ولیعهد و سپس امپراتور شد. درگیری های بیشتر به حادثه آننا (安和の変) گسترش یافت، و میناموتو نو تاکاآکیرا تنزل رتبه یافت و در اوت ۹۶۹، امپراتور ری زی تاج و تخت را به برادر ناتنی کوچکتر خود، امپراتور انیو (ژاپن)، واگذار کرد و امپراتور بازنشسته شد. فوجیوارا نو سانه یوری از مقام کانپاکو نایب السلطنه امپراتور
بزرگسال به سمت سشو نایب السلطنه امپراتور نابالغ تغییر پیدا کرد، و از آن زمان به بعد انتصاب نایب السلطنه مختص و محدود به خاندان فوجیوارا شد. پس از کناره گیری از تاج و تخت، امپراتور را ری زی-این نامیدند. او در سن ۶۲ سالگی درگذشت. اسناد نشان می دهد که علت مرگ اسهال خونی بوده است.
امپراتور انیو ؛ زاده ۲ مارس ۰۹۵۹ درگذشته ۹۹۱ در سن ۳۲ سالگی) شصت و چهارمین امپراتور ژاپن بود. همسران اصلی (چوگو) او عبارت بودند از فوجیوارا نو کوشی (مرگ ۹۷۹ میلادی، دختر فوجیوارا نو کانه میچی) و فوجیوارا نو جونشی (مرگ ۱۰۱۷ میلادی، دختر فوجیوارا نو یوریتادا)، همسران غیراصلی (نیوگو) فوجیوارا نو سنشی (مرگ ۱۰۰۲ میلادی، دختر فوجیوارا نو کانه ایه) و شیننای شینو (دختر امپراتور ری زی)
امپراتور کازان ؛ زاده ۲۶ ژانویه ۰۹۶۷ درگذشته ۱۷ مارس ۱۰۰۸) حادثه کاننا. پس از به سلطنت رسیدن، امپراتور کازان با کمک خویشاوند مادری خود فوجیوارا نو یوشیچیکا، سیاست های جدیدی را تدوین کرد، اما در ۱۸ ژوئیه سال اول کاننا (دوره) (۷ اوت ۹۸۵)، امپراتور کازان پس از مرگ ناگهانی همسرش، فوجیوارا نو یوشیکو که باردار نیز بود سلامت روانی خود را از دست داد. او شروع به فکر کردن به راهب شدن کرد. فوجیوارا نو کانه ایهی، وزیر راست، که پدربزرگ مادری ولیعهد، شاهزاده امپراتوری کاینهیتو (امپراتور ایچیجو) بود، برای تسریع در به قدرت رسیدن نوه خود، ولیعهد، و انتصاب خود به عنوان نایب السلطنه نقشه کشید برای اینکه امپراتور کناره گیری کند و به مقام راهبی بپردازد. در سحرگاه ۲۳ ژوئن سال دوم کاننا (دوره) یا سال ۹۸۶ میلادی، امپراتور کازان پس از توصیه فوجیوارا نو میچیکانه، کاخ امپراتوری را ترک کرد و به سمت معبد گانگیو در یاماشینا، کیوتو حرکت کرد. پس از تأیید این موضوع، فوجیوارا نو کانه ایه سه گنجینه مقدس ژاپن باقی مانده در سیرودن را به گیوکاشا ، محل اقامت ولیعهد منتقل کرد و دروازه های کاخ امپراتوری را مسدود کرد. فوجیوارا نو یوشیچیکا از این وضعی
ت مطلع نشد و امپراتور قبلاً در معبد معبد گانگیو راهب شده بود و پس از آگاهی فوجیوارا نو یوشیچیکا به همراه دستیار نزدیکش فوجیوارا نو کوره ناری نیز در معبد گانگیو راهب شدند. علاوه بر این، فوجیوارا نو یوریتادا، که در آن زمان کانپاکو بود، موقعیت خود را به عنوان «سکّان» (نایب السلطنه) نیز از دست داد و عملاً خلع شد. «شاهزاده امپراتوری کاهیتو» به عنوان امپراتور ایچیجو بر تخت نشست و پدربزرگ مادری او فوجیوارا نو کانه ایه نایب السلطنه شد. این نقطه عطفی در تاریخ سیاست سککان یا سشو بود، زیرا کانه ایه رسم قبلی را زیر پا گذاشت و از سمت وزیر راست استعفا داد و سابقه ای را برای او ایجاد کرد تا نایب السلطنه تمام وقت شود (جدایی وزرا و نایب السلطنه). رویدادهای زندگی کازان. شاهزاده موراسادا در زمان جانشینی هفده ساله بود. او با یک مبارزه سیاسی سخت از طرف خاندان فوجیوارا مواجه شد. و در سن نوزده سالگی توسط فوجیوارا نو کانه ایه تحت تأثیر واقع شد تا تاج و تخت را رها کند. کانه ایه به او گفت که ایچیجو (نوه مادری کانه ایه) قبلاً سه گنجینه مقدس ژاپن را در اختیار گرفته است و هیچ هدفی در کازان برای ادامه حکومت وجود نداشت. کازان تحت فشار پذیر
فت و به معبد معبد گانگیو رفت. او تصور می کرد که با پسر دوم کانه ایه، فوجیوارا نو میچیکانه همراه خواهد بود زیرا او نیز قرار بود وارد معبد شود و هر دو راهب شوند. با این حال، زمانی که آنها وارد شدند، میچیکانه گفت که دوست دارد والدینش را برای آخرین بار در حالی که هنوز یک فرد غیر روحانی بود ببیند. میچیکانه هرگز برنگشت. این به دنبال این قرارداد بود که دو دودمان امپراتوری به نوبه خود تاج و تخت را به دست گرفتند، اگرچه امپراتور ایچیجو در واقع کوچکتر ایاسادا بود. او بدین ترتیب نام خودمانی "ساکاسا-نو موکه-نو کیمی" (وارث برعکس امپراتوری) را به دست آورد. هنگامی که امپراتور کازان امور دنیوی را به خاطر دستورهای مقدس رها کرد، یکی از نوه های دختری فوجیوارا نو کانه ایه به عنوان امپراتور ایچیجو (شصت و ششمین فرمانروا امپراتور) به تخت نشست. و در زمان مناسب دیگر، نوه دیگر فوجیوارا نو کانه ایه به عنوان امپراتور سانجو (شصت و هفتمین فرمانروای) بر تخت نشست. «نیوکاکو» به سقرهای زیارتی مختلفی رفت و زیارت سایگوکو کانن را که در اوایل قرن هشتم توسط راهبی به نام توکودو شونین تأسیس شده بود، دوباره تأسیس کرد. این سفر زیارتی شامل سفر به ۳۳ مکا
ن در سراسر هشت استان غربی ژاپن است. روز هشتم ماه دوم سال پنجم «کانکو» (۱۰۰۸). مکان واقعی گور کازان شناخته شده است. این امپراتور به طور سنتی در یادواره معبد شینتویی ("میساساگی") در کیوتو مورد احترام قرار می گیرد. دفتر خاندان امپراتوری این مکان را به عنوان آرامگاه یادمانی کازان تعیین می کند. نام رسمی آن «کامیا نو هوتوری نو میساساگی» است. او در میان «هفت مقبره امپراتوری» در معبد ریون جی در کیوتو دفن شده است. «هفت مقبره امپراتوری» در ریون جی محل دفن امپراتور اودا، کازان، امپراتور ایچیجو، امپراتور گو-سوزاکو، امپراتور گو-ریزی، امپراتور گو-سانجو و امپراتور هوریکاوا است. تپه ای که به یاد امپراتور هوسوکاوا کازان است. امروز «کینوگاسا-یاما» نامگذاری شده است. محل دفن امپراتور در دوره پس از مرگ کازان بسیار فروتن بوده است. این مقبره ها در نتیجه بازسازی سپتامبر امپراتوری در قرن نوزدهم به وضعیت کنونی خود رسیدند. کوگیو. یک اصطلاح جمعی برای معدود قدرتمندترین مردان وابسته به دربار امپراتور ژاپن در دوران پیش از دوره میجی است. . به طور کلی، این گروه نخبه تنها شامل سه تا چهار مرد در یک زمان بود. اینها درباریان موروثی بودند که تجرب
ه و سوابق آنها را به اوج زندگی رساند. در زمان سلطنت کازان، این اوج «دایجوکان» شامل:
امپراتور ایچیجو ؛ متولد ۹۸۰ میلادی، شصت و ششمین امپراتور ژاپن بود. در اواسط دوره هی آن سلطنت کرد. او به عنوان اولین پسر شصت و چهارمین امپراتور انیو به دنیا آمد و تنها در ۷ سالگی به سلطنت رسید. فوجیوارا نو میچیناگا در این زمان قدرت فوق العاده ای داشت و به عنوان نایب السلطنه و کانپاکو قدرت سیاسی را در دست داشت. سلطنت او مصادف بود با اوج گیری فرهنگ دوره هی آن و اوج قدرت خاندان فوجیوارا. او پس از یک دوره بی ثباتی سیاسی که در داخل خاندان فوجیوارا پس از حذف موفقیت آمیز خاندان میناموتو به عنوان یک رقیب سیاسی آغاز شد، به سلطنت رسید. جنگ قدرت داخلی که در فوجیوارا رخ داد، پایان نابهنگام سه امپراتور را به همراه داشت. ایچیجو در سال ۹۸۴ به عنوان ولیعهد هنگام حکمرانی امپراتور کازان منصوب شد. دو سال بعد، پس از کناره گیری امپراتور کازان در سال ۹۸۶، ایچیجو در سن شش سالگی به سلطنت رسید. امپراتور جوان ایچیجو از ابتدای سلطنت تحت تأثیر عموی خود فوجیوارا نو میچیناگا بود، هرچند صعود واقعی میچیناگا به تسلط سیاسی انجام شد. تا سال ۹۹۵ پس از مرگ برادران بزرگترش و تبعید رقیب سیاسی و برادرزاده اش، فوجیوارا نو کوره چیکا، شروع نمی شود. ابت
دای سلطنت. امپراتور ایچیجو در سال ۹۸۰ به عنوان اولین پسر امپراتور انیو به دنیا آمد. مادر او فوجیوارا نو سنشی، دختر وزیر بزرگ دولت، فوجیوارا نو کانه ایه بود. در هنگام تولد «یاسوهیتو» نامیده شذ. در سال ۹۸۴ (سال دوم ایکان)، او ولیعهد شصت و پنجمین امپراتور امپراتور کازان شد و دو سال بعد در سال ۹۸۶ (سال دوم کانوا) در سن شش سالگی بر تخت نشست. از آنجایی که امپراتور ایچیجو هنوز کودک بود، پدربزرگ مادری او، فوجیوارا نو کانه ایه، نایب السلطنه شد و عملاً قدرت را در دست گرفت. پس از مرگ فوجیوارا نو کانه ایه، فوجیوارا نو میچیتاکا، پسر ارشد او، سمت کانپاکو (مقام رسمی که پس از بالغ شدن به امپراتور کمک می کند) را برعهده گرفت و دخترش فوجیوارا نو تیشی (نام دیگر فوجیوارا ساداکو) چوگو (همسر امپراتور) امپراتور ایچیجو شد. هنگامی که فوجیوارا نو میچیتاکا در سال ۹۹۵ (سال اول چوتوکو) درگذشت، برادر کوچکترش فوجیوارا نو میچیناگا که توسط مادر امپراتور (خواهر میجیتاکا و میچیناگا) توصیه شده بود، برای بازرسی اسناد ارائه شده به امپراتور منصوب شد و به تدریج قدرت را تحت حکومت امپراتور ایچیجو به دست گرفت. ارتباط بین دو همسر و خاندان های سکه. در سا
ل ۱۰۰۰ (چوهو ۲)، همسرش فوجیوارا ساداکو در دربار و مورد علاقه امپراتور ایچیجو بود، اما فوجیوارا نو شوشی (نام دیگر فوجیوارا نو آکیکو)، دختر فوجیوارا نو میچیناگا، نیز به عنوان همسر وارد دربار امپراتور ایچیجو شد. فوجی وارا ساداکو «کوگو» و فوجیوارا نو شوشی «چوگو» نامیده می شد اما قبلاً سابقه نداشت یک امپراتور دو امپراتریس را در یک زمان داشته باشد. بین امپراتور ایچیجو و ساداکو فوجی وارا، شاهزاده آتسویاسو و بین امپراتور ایچیجو و شوشی، دو شاهزاده شصت و هشتمین امپراتور امپراتور گو-ایچیجو و شصت و نهمین امپراتور گو-سوزاکو شدند. امپراتور ایچیجو می خواست شاهزاده امپراتوری آتسویاسو را ولیعهد کند، اما به دلیل احترام به خواسته های پدر همسرش فوجیوارا نو میچیناگا، که دارای قدرت بی حد و حصر بود، او را ولیعهد نکرد. در ظاهر، او سیاست را با همکاری فوجی وارا نو میچیناگا انجام می داد، اما در واقعیت، واضح است که فوجی وارا نو میچیناگا تسلط قوی بر قدرت واقعی داشت. در سال ۱۰۱۱ (کانکو ۸)، امپراتور ایچیجو، که به شدت بیمار شده بود، قدرت را به برادر ناتنی امپراتور کازان و دومین پسر امپراتور ری زی، امپراتور سانجو، تسلیم شد. پس از آن راهب شد،