Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ذَمّی یا اهل ذمه یا به عربی ، لفظی تاریخی برای کافرانی است که در یک حکومت اسلامی با حفاظت قانونی زندگی می کنند. معنای لفظی این واژه «فرد مورد حفاظت» است، و الزام حکومت اسلامی بر اساس "احکام اسلام" برای حفاظت از جان، مال، و نیز آزادی دینی فرد در ازای وفاداری او به حکومت و پرداخت مالیات "جزیه"، به جای "زکات"، یا صدقه اجباری که تبعه های مسلمان می پردازند اشاره دارد. "اهل ذمه" در صورت پرداخت "جزیه" از برخی وظایفی که به طور ویژه به مسلمانان تخصیص داده شده بود معاف بودند، ولی جز آن در برابر قوانین مالکیت، قرارداد و اجبارها، با بقیه برابر بودند. بعدها در زمان عمر خطاب طبق اجتهاد، پیروان همهٔ ادیان از جمله هندوها و غیره از "اهل ذمه" به حساب آمدند. ذمّه. ذمّه از ماده «ذَمَمَ» به معنی عهد، کفالت، امان، حرمت، حق و ضمان می باشد. در اصطلاح، "اهل ذمه" به غیر مسلمانان اهل کتاب ("یهودیان، مسیحیان، زرتشتیان و صابئین") گفته می شود که با مسلمانان عهد و پیمان بسته اند تا در کشور اسلامی و در پناه دولت اسلام در امان باشند و از میان سه گزینه «پذیرش اسلام، جنگ یا التزام به شرایط ذمه» راه سوم را انتخاب کرده، شرایطی را که دولت اسلامی
برای آنها تعیین می کند، می پذیرند.
هنریخ مخیتاریان (، ; زاده ۲۱ ژانویه ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل ارمنستان است که برای باشگاه فوتبال اینتر میلان بازی می کند. مخیتاریان بهترین گلزن تاریخ ارمنستان است که از ژانویه ۲۰۰۷ در ۹۵ بازی ملی ۳۲ گل (از جمله نخستین هت تریک اش) به ثمر رسانده است. باشگاه های پیشین وی عبارتند از: پیونیک ایروان، متالورگ دونتسک، شاختار دونتسک، بروسیا دورتموند، منچستر یونایتد ، آرسنال و آ.اس. رم مخیتاریان پنج بار به عنوان بازیکن سال ارمنستان برگزیده شده است. در سال ۲۰۱۲ به عنوان بهترین بازیکن فصل ۱۲–۲۰۱۱ شاختار دونتسک و بهترین بازیکن سال اوکراین برگزیده شد. همچنین در همان سال، جزو فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر فوتبال یوفا قرار گرفت. ابتدای زندگی. مخیتاریان در ۲۱ ژانویه ۱۹۸۹ در ایروان، پایتخت ارمنستان شوروی از والدینی به نام های مارینا تاسچیان و هاملت مخیتاریان به دنیا آمد. پدر وی یک مهاجم سرشناس بود که در طول دهه ۱۹۸۰ میلادی برای باشگاه فوتبال آرارات ایروان بازی می کرد و در سن ۳۳ سالگی زمانی که هنریخ تنها ۷ سال سن داشت به علت تومور مغزی درگذشت. مادرش، ماریا تاسچیان اصالتاً از اهالی مسکو بود. وی همیشه می خواست که بازیکن فوتبال شود و جا پای
پدر بگذارد. به عنوان یک کودک، او بازی پدرش را تماشا می کرد و همیشه می خواست او را به تمرین وادارد. مخیتاریان در سال ۱۹۹۵ به ایروان بازگشت. در همان سال به جوانان باشگاه فوتبال پیونیک پیوست. مادرش سرپرست بخش تیم های ملی فدراسیون فوتبال ارمنستان است و خواهر بزرگترش مونیکا، در مقر یوفا مشغول به فعالیت است. پیونیک. در سال ۲۰۰۴ در تیم اصلی پیونیک قرار گرفت متالورگ دونتسک. در سال ۲۰۰۹ مخیتاریان به متالورگ دونتسک پیوست. در روز ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۹ در نخستین بازی خویش مقابل پارتیزان مینسک، لیگ برتر فوتبال بلاروس در لیگ اروپا که برتری برابر سه بر صفر بود یک گل به ثمر رساند. در روز ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۹، وی نخستین بازی خود در لیگ مقابل دنیپرو دنیپروپتروفسک انجام داد که نتیجه آن تساوی صفر صفر بود. در روز ۲۶ ژوئیه نخستین گل لیگ خویش را مقابل کارپاتی لووفکه به تساوی ۲–۲ رسید به ثمر رساند. در تاریخ ۶ اوت ۲۰۰۹، در بازی دور برگشت لیگ اروپا در برتری ۳–۰ مقابل اینتربلوک لیوبلیانا اسلوونی نخستین گل تمیش را به ثمر رساند که در مجموع به برتری ۵–۰ رسید. وی فصل را با حضور در ۳۸ بازی با زدن ۱۴ گل که شامل ۲۹ بازی لیگ با زدت ۹ گل بود به پایان برد. فص
ل بعدی در روز ۱۴ ژوئیه در سن ۲۱ سالگی بازوبند کاپیتانی باشگاه به وی سپرده شد و وی جوان ترین کاپیتان تاریخ باشگاه متالورگ دونتسک لقب گرفت. وی اولین گل خود را تاریخ ۱۶ ژوئیه در ضربه پنالتی در دقیقه ۸۹ مقابل اوبولون-برووار کی یف در ۳۰ اوت وی آخرین مسابقه خود را برای باشگاهش در پیروزی ۲ بر ۱ مقابل دنیپرو انجام داد. در فصل دوم خویش وی ۸ بازی انجام داد و سه گل به ثمر رساند. وی در مدت حضور در متالوگ در ۳۸ بازی لیگ، ۱۲ گل به ثمر رساند. در مجموع در ۴۶ مسابقه ای که وی برای باشگاه بازی کرد و ۱۷ گل به ثمر رساند. منچستر یونایتد. در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۶، رئیس اجرایی دورتموند هانس یواخیم واتسکه اعلام نمود که فروش مخیتاریان به عنوان یک بازیکن آزاد به منچستر یونایتد انگلستان تا یک سال دیگر اجتناب ناپذیر خواهد بود. مخیتاریان نخستین گل خود را در پیروزی ۲–۰ در بازی پیش از فصل مقابل ویگان اتلتیک در تاریخ ۱۵ ژوئیه به ثمر رساند. در تاریخ ۷ اوت ۲۰۱۶ وی اولین گل رقابتی در پیروزی ۲–۱ مقابل لستر سیتی در جام خیریه انگلستان ۲۰۱۶ به ثمر رساند. در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۱۶ وی نخستین بازیکن ارمنی شد که در لیگ برتر زمانی که وی در دقیقه ۷۵ جایگزین خوان
ماتا در پیروزی ۳–۱ باشگاه فوتبال ای. اف. سی بورنموث شد. نخستین بازی لیگ برتری خویش را در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶ در شهرآورد منچستر انجام داد اما در نیمه بازی تعویض شد. در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۶ مخیتاریان نخستین گل باشگاهی خود را مقابل زوریا لوهانسک در آخرین بازی گروهی منچستر یونایتد لیگ اروپا به ثمر رساند. سه روز بعد در بازی بعدی یونایتد مخیتاریان نخستین گل لیگ برتر خود (و نخستین گل خویش در ورزشگاه الدترافورد) را پیروزی ۱–۰ برابر تاتنهام هاتسپر به ثمر رساند. آرسنال. او در ماه ژانویه با الکسیس سانچز معاوضه شد و او به تیم آرسنال منتقل شد. عملکرد ملی. مخیتاریان نخستین بازی را برای تیم ملی فوتبال ارمنستان در چهارچوب یک بازی دوستانه خارج از خانه مقابل تیم ملی فوتبال پاناما در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۰۷ انجام داد. وی در گروه B مرحله مقدماتی جام ملت های اروپا ۲۰۱۲ شش گل برای ارمنستان به ثمر رساند، به این ترتیب بهترین گلزن این گروه شد. اگرچه ارمنستان از مرحله مقدماتی یورو ۲۰۱۲ صعود نکرد، Mkhitaryan's performances landed him in the UEFA Euro 2012 Qualifying Dream Team with six goals. در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳، در غیاب دروازه بان
کاپیتان فیکس رومن برزوفسکی، مخیتاریان برای نخستین بار کاپیتانی تیم ملی کشورش را برعهده گرفت، که آنها در خانه ۱–۰ در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ (اروپا) در مقابل تیم ملی فوتبال دانمارک شکست خوردند. در تاریخ ۱۵ اکتبر پس از به ثمر رساندن ۱۲مین گل ملی خویش که به شکست ۳–۱ انجامید وی برترین گلزن تاریخچه تیم ملی فوتبال ارمنستان شد، تیم ملی فوتبال ایتالیا in another qualifier on 15 October. This surpassed the 11 scored for the nation by آرتور پتروسیان. در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۴، پیروزی ۴–۳ یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی در ورزشگاه دو لا فونتنته در کروژ، سوئیس دو گل به ثمر رساند. دو سال و یک روز بعد وی نخستین هت تریک بین المللی ارمنستان، در پیروزی ۷–۱ بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال گواتمالا در لس آنجلس به ثمر رساند. مخیتاریان نخستین بازی را برای تیم ملی فوتبال ارمنستان را در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۰۷ مقابل پاناما انجام داده است. زندگی شخصی. مخیتاریان از طرفدارانش در ارمنستان لقب "هنو" و از سوی حامیان بروسیا دورتموند لقب "میکی" را دریافت کرده است. اشخاصی که بازی مخیتاریان و پدرش را تماشا کرده ا
ند می گویند که سبک بازیشان خیلی به هم شباهت دارد. او می گوید که «من باور دارم که وی [پدرم] مرا نظاره گر است و به من افتخار می کند.» مخیتاریان یک فرد چندزبانه است، او قادر است به صورت روان به شش زبان: ارمنی، روسی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، پرتغالی و مقداری ایتالیایی صحبت کند. افتخارات. پیونیک شاختار دونتسک بروسیا دورتموند منچستر یونایتد اینتر میلان انفرادی سایر
بلندکننده پریوست استخوان یک ابزار فلزی سنگین است با انتهای نازک، ظریف و تیز است که برای بلند کردن ضریع از استخوان قبل از کار بر روی استخوان در اعمال جراحی ارتوپدی مورد استفاده قرار می گیرد. الویتورهای پریوست به طور رایج برای بلند کردن تمام ضخامت فلپ از بافت نرم مورد استفاده قرار می گیرد. از این ابزار باید به دقت مراقبت شود تا کند نشود در غیر این صورت ریزش فلپ رخ می دهد. رایج ترین نوع مورد استفاده دو سر یا دابل اند (double ended) می باشد. ولی انواع دیگری نیز از آن در دسترس است از جمله نوع Fedi، Ochsenbein chisels.
جنگ های اشکانیان و سلوکیان مجموعه ای از درگیری ها بین سلوکیان و اشکانیان بود که به اخراج سلوکیان از فلات ایران و مناطق پیرامون آن منجر شد. این جنگ ها ناشی از مهاجرت انبوه کوچ نشینان ایرانی و مردم کوچ نشین پرنی به پارت بود، که به بنیان گذاری دولت اشکانی منجر شد. پیش زمینه. در سال ۳۲۳ پ.م. امپراتوری سلوکی توسط سلوکوس یکم، از ژنرال های اسکندر مقدونی، تأسیس شد. دولت سلوکی که از سرزمین شام تا رود سند امتداد داشت و بخش اعظم قلمرو اسکندر را در بر می گرفت، قدرتمندترین پادشاهی در میان دودمان های هلنی بود که پس از مرگ اسکندر شکل گرفتند. با این حال، سلوکیان به سرعت برای حفظ این قلمرو گسترده به مشکل برخوردند و درگیر جنگ های مداوم با دیگر دولت های هلنی در غرب و ناآرامی در میان مردمان ایرانی در شرق شدند. سلوکیان که درگیر جنگ با حملهٔ سلت ها در آسیای کوچک در غرب و هرج ومرج سومین جنگ سوری در حدود سال ۲۴۵ پ.م. بودند، از موقعیت غافل شدند، سپس دیودوت و آندراگوراس که فرمانداران سلوکی در استان های شرقی باختر و پارت، اعلام استقلال کرده و دولت هایی جدید را پدیدآورند. با این حال، در حدود ۲۳۸ پ.م. پرنی ها به رهبری ارشک یکم، به قلمرو
آندراگوراس حمله کرده و او را شکست دادند، تا اینکه سرزمین پارت بدست پرنی ها افتاد. نخستین حملهٔ پرنی ها به مرگیانا. در دههٔ ۲۸۰ پ.م. پرنی ها برای گسترش قدرت منطقه ای خود تلاش کردند تا به یکی از استان های سلوکیان بنام مرگیانا حمله کنند. سلوکیان به سرعت ، ساتراپ باختر و سغدیانا را برای خنثی کردن تهدید پرنی ها اعزام کردند. دموداماس لشکرکشی خود را آغاز کرد و پرنی ها را در مرگیانا شکست داد. او موفق شد حکومت سلوکیان را در منطقه بازگرداند. توانایی نظامی پرنی ها در نتیجهٔ انتقام جویی و پیروزی سلوکیان تضعیف شد. با این حال، پس از اینکه دموداماس یکپارچگی سرزمینی سلوکیان را در آسیای مرکزی بازگرداند، ناگهان به لشکرکشی خود پایان داد و در خنثی سازی کامل تهدید پرنی ناکام ماند. دومین حملهٔ پرنی ها به مرگیانا. پرنی ها در نتیجهٔ لشکرکشی موفقیت آمیز برای چند دهه از نظر نظامی ناتوان شده بودند. ارشک یکم در سال ۲۴۸ پ.م. پادشاه پرنی ها شد و آن ها را در سال ۲۴۶ پ.م. در لشکرکشی دوم علیه استان مرگیانا رهبری کرد. این بار نیز یک ساتراپ سلوکی، یعنی دیودوت یکم، برای دفع این حمله فرستاده شد. دیودوت توانست ارشک را عقب براند و مرگیانا را ایمن
کند. با وجود این پیروزی، سلوکیان بار دیگر در خنثی سازی کامل تهدید پرنی ها ناکام ماندند. تصرف پارت توسط پرنی ها. در سال ۲۴۷ پ.م. آندراگوراس، فرماندار سلوکی استان پارت، شورش کرد و اعلام استقلال نمود. در اوایل دههٔ ۲۳۰ پ.م. ارشک که پس از شکست خود در مرگیانا، توانایی خود را بازیابی کرده بود، در سال ۲۳۸ پ.م. به پارشاهی پارت حمله کرد. ارشک توانست آندراگوراس را شکست داده و او را بکشد. در نتیجه این اتفاق او "پادشاهی اشکانی" را در قلمرو سرزمین پارت تشکیل داد. با شکست آندراگوراس، اشراف پارت با پرنی ها متحد شدند تا پادشاهی ای را ایجاد کنند که برای گسترش و تبدیل به یک شاهنشاهی موقعیت خوبی داشت. تقریباً در همان زمان، ارشک به هیرکانی حمله کرد. او با موفقیت آن را تصرف و به پادشاهی خود ضمیمه کرد. در نتیجه پرنی ها شروع به ادغام در جامعهٔ پارت کردند، زبان پارتی و نام مردم محلی را پذیرفتند و به این ترتیب به جزئی از جامعه سرزمین پارت تبدیل شدند. لشکرکشی سلوکوس دوم. ارشک یکم در تأسیس پادشاهی در پارت موفق شده بود. با این حال، اشکانیان هنوز منابع محدودی داشتند و می توانستند انتظار یک انتقام جویی قریب الوقوع از سوی سلوکیان را داشته
باشند. ارشک که این را می دانست، شروع به جمع آوری سرباز و گسترش قلمرو خود کرد. با فروپاشی استان های شرقی سلوکیان، سلوکیان یک لشکرکشی برای بازپس گیری منطقه، امن کردن مرزهای شرقی و بازیابی اعتبارشان را به شدت لازم می دیدند. سلوکوس دوم پس از مرگ پدرش، آنتیوخوس دوم، در سال ۲۴۶ پ.م. به عنوان جانشین او به حاکم امپراتوری شد، اما به دلیل جنگ داخلی مداوم با برادرش، آنتیوخوس هیراکس، در غرب، نتوانست به تهدید اشکانیان پاسخ دهد. سرانجام، دو برادر در سال ۲۳۶ پ.م. به آتش بس رسیدند و سلوکوس توانست در سال ۲۳۵ پ.م. یک لشکرکشی علیه اشکانیان را آغاز کند. سلوکوس لشکرکشی خود را با رسیدگی به امور در بابل و ماد آغاز کرد و سپس به سمت پارت لشکر کشید. هنگامی که سلوکوس سرانجام به پارت رسید، ارشک در یک عقب نشینی استراتژیک و حساب شده در مقابل ارتش سلوکی به آسیای مرکزی عقب نشینی کرد. عقب نشینی ارشک یک عقب نشینی یا فرار بی نظم نبود، بلکه بخشی از یک استراتژی از پیش تعیین شده برای ایجاد اعتماد به نفس بیش از حد و سهل انگاری در سلوکوس بود. ارشک همچنان بر اوضاع مسلط بود. اندکی پس از عقب نشینی آن ها، اشکانیان یک شکست بزرگ به ارتش سلوکی وارد کردند
و احتمالاً حتی سلوکوس را نیز اسیر کردند. به هر حال، سلوکیان به شدت شکست خوردند، همان طور که توسط ژوستین ثبت شده است: آمیانوس مارسلینوس نیز به همین ترتیب توضیح می دهد: چه سلوکوس اسیر شده باشد و چه نه، او سرانجام توانست به غرب بازگردد و جنگ داخلی علیه آنتیوخوس هیراکس را از سر بگیرد. به نظر می رسد که سلوکوس مجبور شد با ارشک یکم موافقت کند و پارت را به حال خود بگذارد. با وجود پیروزی اخیرشان، کنترل اشکانیان همچنان شکننده باقی ماند. لشکرکشی آنتیوخوس سوم. لشکرکشی سلوکوس دوم با شکست نهایی سلوکیان به پایان رسیده بود، اما پادشاهان بعدی سلوکی جاه طلبی هایی برای بازگرداندن هژمونی خود در شرق داشتند. آنتیوخوس سوم پس از مرگ پدرش، سلوکوس دوم، در سال ۲۲۵ پ.م. و ترور برادرش، سلوکوس سوم، در سال ۲۲۲ پ.م. پادشاه امپراتوری سلوکی شد. آنتیوخوس در سال های اولیهٔ سلطنت خود با چندین چالش روبرو بود. او با چالش سرکوب شورش فرماندار قدرتمند استان ماد که مولون نام داشت با بطلمیوس چهارم در چهارمین جنگ سوری روبرو بود. پس از حل و فصل امور در غرب، آنتیوخوس شروع به آماده سازی برای یک لشکرکشی به شرق امپراتوری خود، با هدف برای بازپس گیری دولت های
تازه استقلال یافته پارت و باختر کرد. دلایل شخصی و ژئوپلیتیکی متعددی برای لشکرکشی شرقی آنتیوخوس وجود داشت، به ویژه تنبیه اشکانیان و باختریان، بازگرداندن هژمونی سلوکی در شرق، و انتقام پدرش، سلوکوس دوم. آنتیوخوس یک سال را در بابل به سازماندهی ارتش و تدارکات خود گذراند. آنتیوخوس ارتشی متشکل از ۷۰٬۰۰۰ نفر را جمع آوری کرد، سپس در بهار سال ۲۰۹ پ.م. به راه افتاد و شروع به لشکرکشی کرد. تا سال ۲۱۰ پ.م. سلوکیان وارد ماد شدند و ۴۰۰۰ تالان طلا و نقره را از معبد آناهیتا در هگمتانه برای تأمین مالی لشکرکشی خود غارت کردند. پیش از حمله به پارت، آنتیوخوس امور را در بخش های دیگر امپراتوری، از جمله در استان های ارمنستان، آتروپاتن، الیمائی و پارس را به قلمرو سلوکیان بازگرداند. وضعیت در پارت. در زمان حملهٔ آنتیوخوس سوم، ارشک یکم مرده بود و تاج و تخت به پسرش، تیرداد یکم، رسیده بود. با این حال، او فاقد هوش سیاسی و نظامی پدرش بود. تیرداد یک ضعف نظامی فوق العاده داشت و از همان آغاز حملهٔ سلوکیان، اهداف آن ها را اشتباه محاسبه و قضاوت کرد. تیرداد به اشتباهات استراتژیک ادامه داد که منجر به شکست نهایی او شد. لشکرکشی علیه پارت. حمله به پارت
با مانور آنتیوخوس سوم در اطراف تیرداد یکم با عبور از یک بیابان در غرب پارت در مجاورت مناطق و قومس آغاز شد، جایی که تیرداد ارتش خود را مستقر کرده بود و به اشتباه گمان می کرد که ارتش سلوکی از آنجا حمله خواهد کرد. هنگامی که تیرداد به این اشتباه پی برد، تلاش کرد آن را با فرستادن دسته هایی از ارتش خود برای تخریب چاه های آب در منطقه اصلاح کند تا ارتش عظیم سلوکی را زمین گیر کند. آنتیوخوس در پاسخ، ژنرالی به نام نیکومدس را با نیرویی متشکل از ۱۰۰۰ سواره نظام برای تأمین امنیت چاه ها فرستاد. واحدهای اشکانی فاقد قدرت لازم برای مبارزه مناسب با نیروی سلوکی تحت فرمان نیکومدس بودند و بنابراین یک عقب نشینی ساختگی را اجرا کردند تا نیکومدس را به تعقیب به سمت ارتش اصلی اشکانی بکشانند، جایی که می توانستند با آن مقابله کنند. نیکومدس از افتادن در دام خودداری کرد و دسته های اشکانی را تعقیب نکرد و با موفقیت چاه ها را ایمن کرد و اشکانیان را دور راند. این یک اشتباه بزرگ دیگر از سوی تیرداد بود. تیرداد تعداد بسیار کمی از افراد را برای تخریب چاه ها فرستاده بود و بیش از حد دور شده بود تا از واحدهای خود در هنگام نیاز پشتیبانی کند. تیرداد تص
میم گرفت پایتخت خود، شهر صددروازه را رها کند و به کوه های هیرکانی عقب نشینی کند، زیرا او تشخیص داد که ارتشش قادر به رقابت با ارتش عظیم سلوکی نیست. آنتیوخوس انتظار داشت در یک نبرد متعارف در صددروازه با تیرداد روبرو شود و تعجب کرد که چرا تیرداد آن را رها کرده است. عقب نشینی غیرمنتظرهٔ تیرداد، وضعیت را برای آنتیوخوس پیچیده کرد، که امیدوار بود به امور اشکانیان رسیدگی کند و به سمت باختر لشکرکشی کند. تیرداد امیدوار بود که ابتکار عمل را به دست بگیرد و ارتش سلوکی را در منطقهٔ کوهستانی هیرکانی غافلگیر کند. متأسفانه برای اشکانیان، زمین ناهموار مزایای سنتی یک ارتش اشکانی، یعنی تحرک و سرعت را از بین برد. ارتش اشکانی مجبور شد از اسب ها پیاده شده و به عنوان پیاده نظام عمل کند. آنتیوخوس وقت را تلف نکرد و با عبور از البرز به هیرکانی، به تعقیب ارتش اشکانی پرداخت. ارتش سلوکی توسط موانعی که اشکانیان ایجاد کرده بودند، زمین گیر شد. آنتیوخوس مجبور شد ارتش خود را به چندین گروه بزرگ تقسیم کند تا از زمین های ناهموار عبور کند، که این امر فالانژها و تدارکات او را به ویژه آسیب پذیر کرد. تیرداد فرصتی برای جبران اشتباهات قبلی خود دید و با
ضربه زدن به ارتش سلوکی در حالی که آسیب پذیر بود، شروع به آزار و اذیت ارتش سلوکی کرد. آنتیوخوس تصمیم گرفت ارتش خود را با گروه هایی از واحدهای سبک اسلحه و متحرک پوشش دهد تا از آن در برابر حملات اشکانیان محافظت کند. با وجود قرار گرفتن در کمین گاه ها، واحدهای جداافتاده اشکانی توسط دسته های سبک اسلحهٔ سلوکی بیرون رانده شدند. این نشان دهندهٔ شکست دیگری از سوی تیرداد است. تیرداد با مشاهدهٔ بی اثر بودن سربازانش در درگیری های کوهستانی، تصمیم گرفت ارتش خود را عقب بکشد و در قلهٔ یک گردنهٔ کوهستانی دوباره سازماندهی شود. نبرد کوه لابوس. تیرداد یکم تصمیم گرفت در کوه لابوس موضع بگیرد، زیرا زمین به او اجازه می داد از سواره نظام خود استفاده کند. ارتش اشکانی و سلوکی با هم روبرو شدند و برای یک روز کامل جنگیدند. هدف تیرداد این بود که فالانژ سلوکی را از بدنهٔ اصلی ارتش سلوکی جدا کند تا بتواند آن را از بین ببرد و سپس دیگر قطعات ارتش سلوکی را شکست دهد. با این حال، آنتیوخوس سوم مانع از تعقیب اشکانیان توسط افرادش شد، که تاکتیک های تهاجمی بزن دررو را در طول نبرد به کار می گرفتند به این امید که فالانژ را به تعقیب وادارند. در نهایت، سو
اره نظام اشکانی نتوانست فالانژ سلوکی را بشکند، و فالانژ نیز نتوانست پیشروی کند، که خود را در یک وضعیت آسیب پذیر قرار داد که اشکانیان می توانستند از آن بهره برداری کنند و یک بن بست ایجاد کردند. شب پس از نبرد، دسته هایی از ارتش سلوکی ارتش اشکانی را از جناحین مورد حمله قرار دادند و باعث شدند اشکانیان بیشتر عقب نشینی کنند. پس از این پیروزی، آنتیوخوس لشکرکشی خود را از سر گرفت و شهر بی دفاع تامبراکس را که حاوی یک کاخ سلطنتی بود، تصرف کرد. محاصرهٔ سیرینکس. تیرداد یکم تا کنون در متوقف کردن لشکرکشی سلوکیان ناکام مانده بود، بنابراین تصمیم گرفت استراتژی خود را به دفاع تغییر دهد. سیرینکس یک شهر به شدت مستحکم بود که سه خندق، شش دیوار چوبی و یک ارگ قوی داشت. تیرداد بخشی از ارتش باقی ماندهٔ خود را برای دفاع در شهر مستقر کرد، اما خودش در شهر نبود. آنتیوخوس شهر را محاصره کرد و حملات از روبرو و همچنین تلاش های تونل زنی را آغاز کرد. اشکانیان به شدت جنگیدند و تونل های متقابل حفر کردند. با این حال، تمام نیروی مهندسان سلوکی سرانجام توانستند بر اشکانیان غلبه کنند. محاصره احتمالاً هفته ها به طول انجامید. اشکانیان دیوانه وار و سخت جن
گیدند تا اینکه دیوار داخلی شروع به فروریختن کرد. سربازان باقی ماندهٔ اشکانی تلاش کردند یک فرار از محاصره را انجام دهند، اما نیروی کافی برای موفقیت نداشتند. با فروریختن دفاع و ویران شدن شهر، سربازان اشکانی شروع به آماده سازی برای یک حملهٔ نهایی به خطوط محاصرهٔ سلوکی کردند. سربازان اشکانی می ترسیدند که یونانیان داخل شهر به آن ها خیانت کنند، و بنابراین کل جمعیت یونانی شهر را قتل عام کردند. اشکانیان همچنین هر چیز باارزشی را از شهر با خود بردند. این نشان می دهد که اشکانیان برای لشکرکشی پول کمی داشتند. تلاش برای فرار از محاصره شکست خورد و آنتیوخوس پس از یک حملهٔ نهایی شهر را تصرف کرد و اشکانیان را مجبور به تسلیم نمود. پس از جنگ فاجعه بار در هیرکانی و محاصرهٔ سیرینکس، ارتش اشکانی خسته شده بود. در طول محاصرهٔ سیرینکس، تیرداد در میدان فعال ماند، اما به شهر مهم نسا در ترکمنستان امروزی عقب نشینی کرد تا برای محاصرهٔ دیگری آماده شود. لشکرکشی طولانی مدت و جنگ سخت، آنتیوخوس سوم را تشویق کرده بود که به جنگ با پارت پایان دهد. به جای درگیر شدن در یک محاصرهٔ دیگر و برکناری تیرداد از قدرت، آنتیوخوس تصمیم گرفت با او به صورت دیپلم
اتیک به توافق برسد. در سال ۲۰۸ پ.م. تیرداد رسماً سلطهٔ سلوکیان را پذیرفت و به یک متحد دست نشاندهٔ آنتیوخوس تبدیل شد. آنتیوخوس تمام پارت در جنوب رشته کوه کپه داغ امروزی را ضمیمه کرد و یک پادشاهی کوچک برای تیرداد باقی گذاشت. تیرداد همچنین از ضرب سکه منع شد و احتمالاً مجبور بود ارتش سلوکی را با سربازان اشکانی تأمین کند. آنتیوخوس اشکانیان را برای مدتی خنثی کرده بود و به تمام اهداف لشکرکشی خود در پارت دست یافته بود. فعالیت های اشک دوم، پری یاپت، و فرهاد یکم. لشکرکشی آنتیوخوس سوم، پارت را ویران کرده و تیرداد یکم را به یک پادشاه دست نشاندهٔ ضعیف تبدیل کرده بود. قلمرو اشکانی در شمال شرقی ایران توسط آنتیوخوس ضمیمه شده بود، و اشکانیان را به شمالی ترین بخش پارت در ترکمنستان کنونی محدود کرده بود. اشکانیان علاوه بر اینکه بیشتر قلمرو خود را از دست داده بودند، ارتش آن ها نیز پس از شکست هایی که از دست سلوکیان متحمل شده بود، به شدت تضعیف شد و برای مدتی ناتوان بود. با این حال، با مرگ ناگهانی آنتیوخوس در سال ۱۸۷ پ.م. تیرداد از ضعف سلوکیان استفاده کرد و دوباره صددروازه را اشغال کرده، و شروع به ضرب سکه به نام خود کرد. در نتیجه با
ر دیگر استقلال پارت را بدست آورد. سلطنت فری یاپت. تیرداد یکم در سال ۱۸۱ پ.م. درگذشت و تاج و تخت به فری یاپت، برادرزاده تیرداد، رسید. در طول سلطنت پانزده سالهٔ خود، فری یاپت ارتش اشکانی را تقویت کرد و حملاتی را در مرز شرقی استان سلوکی ماد آغاز کرد. لشکرکشی های فرهاد یکم. فری یاپت در سال ۱۷۰ پ.م. درگذشت و پسر بزرگش، فرهاد یکم، پادشاه پارت شد. با وجود اینکه سلطنت او تنها سه سال به طول انجامید، فرهاد به طور قابل توجهی به پارت کمک کرد. فرهاد لشکرکشی خود را با فتح استان هیرکانی از سلوکیان و سپس سرکوب یک قبیلهٔ قدرتمند ایرانی کوچ نشین به نام آماردها آغاز کرد، که در منطقه ای از کوه های البرز در مرز "هیرکانی" در شرق و "ماد" در جنوب غربی سکونت داشتند. اشکانیان ممکن است به آن ها حمله کرده باشند تا هیرکانی را ایمن کنند و سرزمین های خود را در ایران گسترش دهند. به دلیل موقعیت آن ها، آماردها همچنین تهدیدی برای مسیرهای تجاری از پارت و هیرکانی به و هگمتانه بودند. پس از شکست آماردها، فرهاد کل دروازه های کاسپین را از سلوکیان گرفت. سپس فرهاد شهر خاراکس، در جنوب شرقی تهران کنونی را فتح کرد، که در آن تعداد زیادی از آماردها را اسکا
ن داد. با تصرف دروازه های کاسپین و خاراکس، فرهاد یک پایگاه عملیاتی ایجاد کرد که جانشین او می توانست برای گسترش بیشتر از آن استفاده کند. در همین زمان، پادشاه سلوکی، آنتیوخوس چهارم، شورش مکابیان را سرکوب می کرد، اما گسترش سریع فرهاد توجه او را جلب کرده بود. از آنجایی که فلات ایران بی ثبات شده بود و استان سلوکی ماد توسط اشکانیان تهدید می شد، آنتیوخوس تصمیم گرفت نیمی از ارتش سلوکی را بردارد و استان های غربی خود را برای پیگیری یک لشکرکشی علیه اشکانیان ترک کند. قبل از اینکه آنتیوخوس به پارت برسد، فرهاد در سال ۱۶۵ پ.م. درگذشت و برادر کوچک ترش، مهرداد یکم، جانشین او شد. آنتیوخوس کار خود را با حمله به ارمنستان و تبدیل آن به یک دولت دست نشانده آغاز کرد، سپس به الیمائی رفت تا معبد الههٔ اینانا را برای تأمین مالی لشکرکشی خود غارت کند، اما توسط مردم محلی عقب رانده شد. آنتیوخوس سپس تلاش کرد منطقه ای در اطراف شهر سلطنتی قدیمی هخامنشیان، یعنی پارسه را غارت کند، اما دوباره توسط مردم محلی به عقب رانده شد. این سری از شکست ها لشکرکشی آنتیوخوس را از مسیر اصلی خارج کرد. کمی بعد، آنتیوخوس در زمانی بین ۲۰ نوامبر و ۱۸ دسامبر سال ۱۶۴
پ.م. در نزدیکی اصفهان کنونی، درگذشت. لشکرکشی های مهرداد یکم. گسترش ناگهانی قلمرو اشکانی توسط فرهاد یکم و مرگ آنتیوخوس چهارم تعادل قدرت در فلات ایران را تغییر داد، و با تهدید سلوکیان که به طور موقت خنثی شده بود، مهرداد یکم می توانست بر گسترش قدرت و قلمرو پارت تمرکز کند. پس از مرگ جانشین آنتیوخوس، آنتیوخوس پنجم، امپراتوری سلوکی وارد یک سری جنگ های داخلی ویرانگر شد، که به اشکانیان فرصت داد تا قلمرو خود را با فتح کل فلات ایران و فراتر از آن، به میان رودان، گسترش دهند. جنگ علیه یونانیان باختر. مهرداد سلطنت خود را با آغاز یک لشکرکشی موفقیت آمیز علیه پادشاهی یونانی باختر، که توسط اوکراتید یکم اداره می شد، در سال ۱۶۵ پ.م. آغاز کرد. مهرداد یونانیان باختر را شکست داد، آریانا، مرگیانا و غرب باختر را تا شهر باختر ضمیمه کرد و این پادشاهی را دست نشاندهٔ خود ساخت. با شکست و دست نشانده شدن یونانیان باختر، اشکانیان مرز شرقی خود را امن کردند و می توانستند بر تصرف استان سلوکی ماد تمرکز کنند. در این مرحله، اشکانیان پارت، هیرکانی، آریانا، مرگیانا و بخش قابل توجهی از باختر را کنترل می کردند. با منابع بیشتری که در اختیار داشت، مهرد
اد می توانست توجه خود را به غرب، به سمت امپراتوری سلوکی، معطوف کند. فتح ماد. لشکرکشی مهرداد یکم علیه یونانیان باختر با شورش استان های سلوکی پارس و الیمائی همزمان شد که این امر امپراتوری سلوکی را بیشتر بی ثبات و تضعیف کرد. مهرداد با امن کردن مرزهای شرقی خود، توانست توجه خود را به امپراتوری سلوکی، به ویژه استان ماد، که از زمان سلطنت سلف مهرداد، فرهاد یکم، هدفی برای گسترش اشکانیان بود، معطوف کند. فرهاد در امن کردن یک پایگاه عملیاتی برای فتح ماد با تصرف دروازه های کاسپین و شهر خاراکس موفق بود، که مهرداد می توانست از آن به نفع خود استفاده کند. در طول دههٔ ۱۶۰ پ.م. پادشاه سلوکی، دیمتریوس یکم، ژنرال هایی را در شرق مستقر کرد تا استان های شرقی را در برابر تجاوزات اشکانیان امن و محافظت کنند. این ژنرال ها توانستند حکومت سلوکیان را به ترتیب در پارس و الیمائی بازگردانند. خود دیمتریوس به دلیل شورش ساتراپ سلوکی تیمارخوس، مشکلات با رومیان در کاپادوکیه در سال ۱۵۹ پ.م. شورش پایتخت سلوکی، انطاکیه، و جنگ داخلی علیه الکساندر بالاس در سال ۱۵۲ پ.م. نتوانست به وضعیت خطرناک در حال جوشش در شرق رسیدگی کند. مهرداد حملهٔ خود به ماد را در