Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مورد مجازات قرار می گیرد. و مطالعه الهیات و تبدیل شدن به یک کشیش در کلیسای پروتستان در مکلنبورگ روی می آورد. او اعلام کرده است که قصد اولیه او تبدیل شدن به یک کشیش نبوده و هدف او مطالعه الهیات و آشنایی با فلسفه و کلیسا به عنوان یکی از چند نهاد کمونیستی در آلمانی شرقی که ایدئولوژی کمونیستی بر آن ها غالب بود، بوده است. با این وجود، او در نهایت به یک کشیش تبدیل شد. در ابتدا کار او به عنوان یک کشیش در آلمان شرقی به علت خصومت رژیم کمونیستی نسبت به کلیسا بسیار دشوار بود برای سال های زیادی تحت نظر ثابت اشتازی (پلیس مخفی) بود و مورد آزار و اذیت قرار می گرفت. و در پرونده های اشتازی از او به عنوان یک «اصلاح ناپذیر ضد کمونیست» یاد شده است. او گفته است که «در سن نه سالگی، من می دانستم که سوسیالیسم نظامی ناعادلانه بود.» بعد از سال ۱۹۸۹. در طول انقلاب مسالمت آمیز سال ۱۹۸۹، او عضو انجمن جدید، جنبش اپوزیسیون دموکراتیک شد و به عنوان سخنگوی جنبش انتخاب شد. او همچنین بخشی در تظاهرات بزرگ علیه رژیم کمونیستی بود. در انتخابات آزاد در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۹۰ تا انحلال GDR در ماه اکتبر سال ۱۹۹۰ او به عنوان نماینده مردم انتخاب شده بود. در
۲ اکتبر ۱۹۹۰، روز قبل از انحلال GDR، او به عنوان نماینده ویژه برای آرشیو اشتازی انتخاب گردید و پس از انحلال GDR او به عنوان نماینده ویژه دولت فدرال برای بایگانی اشتازی توسط پرزیدنت ریچارد فون ویزساچر و هلموت کوهل، صدراعظم منصوب شد. به این ترتیب، او مسئول آرشیوهای اشتازی و بررسی جرائم های کمونیستی بود و تا سال ۲۰۰۰ در این سمت خدمت کرد. یوآخیم از ۳ تا ۴ اکتبر ۱۹۹۰ به عنوان یک عضو از مجلس فدرال، پارلمان آلمان خدمت کرده است که تاکنون کوتاه ترین عضویت در خدمت پارلمان آلمان بوده است. از سال ۲۰۰۳، او رئیس انجمن ("علیه فراموشی - برای دموکراسی")، بوده است و از سال ۲۰۰۱–۲۰۰۴ در هیئت مدیره مرکز نظارت بر نژادپرستی و بیگانه ستیزی اروپا خدمت کرده است. سیاست. دیدگاه های سیاسی. به مناسبت تولد ۷۰ سالگی در سال ۲۰۱۰، توسط آنگلا مرکل، صدراعظم به عنوان یک «معلم واقعی دموکراسی» و «مدافع خستگی ناپذیر آزادی، دموکراسی و عدالت» مورد تقدیر قرار گرفت. کاندیدای ریاست جمهوری. در ۳ ژوئن ۲۰۱۰، یوآخیم گوواک برای رئیس جمهور آلمان در انتخابات سال ۲۰۱۰ توسط SPD و سبزها نامزد بود. او عضو SPD و سبزها نمی باشد اگر چه حزب سابق او در آلمان شرقی در
نهایت با سبزها ادغام شدند و اتحادیه دموکرات مسیحی CDU نیز از نامزدی او در انتخابات حمایت کرد. گرچه یک بار خود را به عنوان محافظه کار لیبرال شرح داده بود بعد از نامزدی خود اظهار داشت: «من نه قرمز و نه سبز هستم، من یوآخیم گوواک هستم» فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ او را به عنوان یک محافظه کار لیبرال توصیف می کند. او به طور گسترده ای مورد احترام سراسر طیف های سیاسی است و در میان CDU / CSU و سیاستمداران FDP بسیار محبوب است. مدعی اصلی او، کریستیان وولف و سیاستمداران تمام احزاب دولت اعلام کردند که گوواک مورد احترام است. یورگ سچونبوهم رئیس سابق CDU براندنبورگ نیز از وی پشتیبانی و حمایت می کند. گوواک در اصل توسط آندریاس شولز که در آن زمان مشاور ارتباطات با سبزها در مجلس فدرال بود به عنوان یک کاندیدای ریاست جمهوری معرفی شد. شولز در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ به عنوان سخنگوی گوواک منصوب شد. رئیس جمهور آلمان. رئیس جمهور توسط همایش اتحادیه (Bundesversammlung)، که اجلاس فدرال نیز گفته اند، انتخاب می شود. همایش اتحادیه تشکیل شده است از کل نمایندگان بوندستاگ بعلاوهٔ به تعداد همینان، نمایندگان برگزیدگان مجلس های ایالتی. این برگزیدگان لزوم
اً عضو مجلس ایالتی یا سیاست مدار رسمی نیستند، ممکن است مثلاً از چهره های فرهنگی و هنری باشند. انتخابات. پس از استعفای رئیس جمهور کریستیان وولف در ۱۷ فوریه ۲۰۱۲، یوآخیم گوواک به عنوان نامزد مشترک برای رئیس جمهور آلمان در تاریخ ۱۹ فوریه توسط احزاب دولت، CSU و CDU و FDP معرفی شد. او در نتیجه توسط همه احزاب عمده ارائه شده در کنوانسیون فدرال، به جز یک حزب، مورد حمایت قرار گرفت. بر اساس یک نظرسنجی انجام شده برای استرن، نامزدی گوواک با حمایت بالایی مواجه شد. گوواک در ۱۸ مارس ۲۰۱۲، با ۹۹۱ از ۱۲۲۸ رأی در کنوانسیون فدرال به عنوان رئیس جمهور آلمان انتخاب شد.
پولیبیوس افسانه ای دروغین درباره یک بازی ویدئویی آرکید است که نخستین بار در ۶ فوریه ۲۰۰۰ یک فرد آلمانی به نام Kurt Kollar در وبگاه خود به نام coinop.org از این بازی نام بُرد تا توجه کابران بازی های ویدئویی را به وبگاه خود جلب کند. ریشه نام. نام "پولیبیوس" از ترکیب دو نام Poly (به معنی "چند" یا "Multi") و Bius (به معنی "زندگی") پدید آمده است. در جهان واقعی، پولیبیوس نام یک تاریخ نویس اهل مگالوپلیس آرکادیا در شبه جزیره پلوپونز در یونان باستان بود. شایعه ها. بنا به ادعای وبگاه این بازی در سال ۱۹۸۱ ارائه شد و باعث مشکلاتی مانند جنون و دیوانگی، افسردگی و فشار عصبی زیاد، کابوس های شبانه و حتی خودکشی کاربران شد. بنابراین پس از زمان کوتاهی این بازی به طرز عجیبی از بازار ناپدید شد و هیج ردپایی از آن نیز بر جای نماند. بر پایه شایعه ها این بازی در سال ۱۹۸۱ در شهر پرتلند ایالت اورگن عرضه شد. زیرا در آن هنگام این شهر، محل آزمایش بازی های ویدئویی تازه ساخته شده بود تا در صورت استقبال کاربران، به صورت انبوه در دیگر جاهای آمریکا نیز عرضه شود. این بازی طرفداران سرسختی را به خود جذب کرد تا جایی که از اعتیاد افراد به این بازی س
خن به میان آمده است و حتی در صف هایی که در کنار جعبه ای بازی تشکیل می شد شماری برای سریع تر بازی کردن به جنجال و دعوای فیزیکی می پرداختند. همچنین گفته می شد این بازی، یک پروژه دولت آمریکا برای بررسی تاثیرات روانی بر مغز کاربران بازی های ویدیویی و به ویژه کودکان بوده است.
توپ بدون لگد کارل گوستاف نوعی سلاح چندمنظوره ۸۴ میلی متری قابل حمل توسط نفر و ساخت شرکت سوئدی ساب بوفورس داینامیکس است. نخستین پیش نمونه کارل گوستاف در سال ۱۹۴۶ ساخته شده و دو سال بعد وارد ارتش سوئد شد. در حالی که تمامی سلاح های مشابه معاصر کارل گوستاف امروزه به طور کامل از صحنه جنگ های مدرن محو شده اند این سلاح سوئدی هم اکنون در بیش از ۴۰ کشور جهان به کار گرفته شده و همچنان در حال تولید است. کارل گوستاف در اصل به عنوان سلاح ضدتانک پیاده نظام ساخته شده اما در واقع یکی از انعطاف پذیرترین و چندکاره ترین توپ های بدون لگد است که در نقش های مختلفی از جمله سلاح ضد سنگر و ضد نفر هم می توان از آن استفاده کرد. این سلاح علاوه بر سوئد در نیروهای مسلح کشورهای متعدد دیگری از جمله آمریکا، آلمان، کانادا، بلژیک، استرالیا، اتریش و هند نیز مورد استفاده قرار گرفته است. کارل گوستاف از گلوله های متنوعی از جمله گلوله های انفجار خلاء (HEAT)، تکه تکه شونده، دودزا و منور استفاده می کند و لانچر آن قابل استفاده مجدد است. این سلاح هم با سه پایه و هم به صورت دوش پرتاب قابل شلیک است و به طور استاندارد به دو نفر خدمه (تیرانداز و گلوله گذار
) نیاز دارد اما توسط یک نفر هم قابل استفاده است. نقطه ضعف اصلی توپ بدون لگد کارل گوستاف وزن و حجم زیاد آن در مقایسه با مهمترین رقیب خود یعنی راکت انداز آرپی جی-۷ است. در سال ۱۹۶۴ مدل ارتقایافته این سلاح به نام "ام۲" تولید شده و به سرعت جایگزین مدل قدیمی شد. تولید مدل "ام۳" نیز از سال ۱۹۹۱ آغاز شده که در این مدل از پلاستیک و آلیاژهای آلومینیوم در برخی قسمت های خارجی به جای فولاد استفاده شده و وزن سلاح به حدود ۱۰ کیلوگرم کاهش یافته است. در سال های اخیر توجه دوباره ای به این سلاح شده و تفنگداران نیروی زمینی و نیروهای ویژه آمریکا، و واحد ویژه نیروی هوایی بریتانیا از این سلاح به عنوان سلاح ضدسنگر و ضدخودرو استفاده می کنند. در یکی از وقایع معروف جنگ فالکلند یکی از تفنگداران دریایی انگلیسی با یک کارل گوستاف به یک ناوچه سبک آرژانتینی حمله کرد. در جنگ های اخیر در افغانستان، سوریه و لیبی هم موارد متعددی از کاربرد این سلاح مشاهده شده است. ارتش آمریکا به تازگی درخواست تولید مدل سبک تری از این سلاح را برای استفاده سربازان عادی خود در افغانستان داده است. طول این سلاح ۱۱۳ سانتی متر و وزن خالی آن در مدل ام۳ حدود ۹٫۵ کیلوگرم
است. برد مفید کارل گوستاف علیه تانک در حال حرکت ۱۵۰ متر و علیه اهداف ثابت تا ۷۰۰ متر است که با استفاده از گلوله های دارای تقویت کننده راکتی این برد تا یک کیلومتر افزایش می یابد. گلوله های انفجار خلاء (HEAT) مدل ام۳ کارل گوستاف قادر به شکافتن ۵۰۰ میلی متر زره فولاد ورقه ای پس از عبور از زره واکنشی انفجاری هستند. دوربین نشانه روی برای هدف گیری، دوربین های دید در شب و مسافت یاب لیزری هم بر روی این سلاح قابل نصب هستند.
فریبا جدی کار (زادهٔ ۱۲ دی ۱۳۳۸) بازیگر و عروسک گردان اهل ایران است. زندگی هنری. حرفهٔ اصلی وی عروسک گردانی بوده و کمتر به بازیگری پرداخته است. او از سال از ۱۵ سالگی به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت و از سال ۱۳۵۵ در دوره های آن شرکت نمود. جدی کار اولین نمایش عروسکی خود را در سال ۱۳۵۸ در نمایش «چشم در برابر چشم» به کارگردانی کامبیز صمیمی مفخم تجربه کرد. نخستین تجربه حضور در مقابل دوربین وی نیز در سال ۱۳۶۷ و در فیلم «شاخه های بید» اثر امرالله احمدجو بود. زندگی شخصی. فریبا جدی کار با علیرضا پورامین، عکاس سینما ازدواج کرده است و دارای دو فرزند، یک پسر به نام پویا و یک دختر به نام سلما است. پویا پورامین در زمینه موسیقی و تئاتر فعال است.
هلاورد نام پیشین و باستانی ناحیه جلال الدین رومی بوده است. هلاورد در زمان سامانیان یکی از دو شهر کلان وخشان زمین بوده است. بنابر نوشته های حدود العالم من المشرق الی المغرب، «هلاورد قصبهٔ وخش است، شهری ست با کشت و برز و روستاهای بسیار و مردمانی تیرانداز و جنگی.» شهر هلاورد را استخری در مسالک و ممالک، مقدسی در احسن التقاسیم فی مریفات الاقالیم، ابن حوقل در صورات الارض، یاقوت حموی در معجم البلدان و ابوریحان بیرونی در آثارشان یاد کرده اند. بنابر یافته های باستان شناسی، شهر هلاورد در زمان کوشانیان پدید آمد و در سده های میانه مرکز وخشان زمین بوده است. این شهر در سال ۷۵۰ میلادی به دست عرب ها ویران شد و باستان شناسان خرابه های آن را در کرانهٔ غربی شهرک کالخازآباد یافتند که امروز آن را کافرقلعه می خوانند. سپس مرکز وخشان زمین، شهرک کوه کنده شد که در ۱۲ کیلومتری شمال غربی خرابه های کافرقلعه در کرانه های رود وخش جای داشت. در سده های میانی، این شهر نیز هلاورد نام داشت و خرابه های آن هم اکنون به نام «زالی زر» نزدیک ده اوزون در کنار رود وخش، ۱۲ کیلومتر دورتر از کالخازآباد و ۲۳ کیلومتر دورتر از قرغان تپه برجایند. بازیافت های
باستان شناسی گواهند که روستای به جای مانده در خرابه های کنونی زالی زر، در سده های ۳ تا ۵ میلادی بنیاد یافته است. پس از استیلای عرب و ویران شدن هلاورد، این ده در عصرهای پنجم تا هشتم میلادی شهری کلان گردیده و تا حملهٔ مغول، مرکز وخشان زمین بوده است، اما در سال ۱۲۲۱ از دست چنگیزیان نابود شده است. پس از سده ها ویرانی، این سرزمین کم کم آباد شد. تاریخ نامه ها در سال ۱۸۸۴ از روستایی یاد می کنند که توغالنگ نام داشته و بخشی از قرغان تپه در امارت بخارا بوده است. در سال ۱۹۱۹ این روستا ۱۴۰۰ خانوار داشته و مردمش کشاورز بوده اند. ۲۱ مارس ۱۹۳۳ روستای توغالنگ مرکز اداری ناحیهٔ وخش و یکی از مراکز آبادانی واد وخش گردید. ۲۰ دسامبر ۱۹۳۳ توغالنگ را با نام لازار کاگانویچ یکی از رهبران یهودی تبار شوروی، کاگانویچ آباد و ناحیهٔ وخش را کاگانویچ آباد نامیدند. در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۴ کاگانویچ آباد رسماً شهرک اعلام شد و در ۳ ژوئیه ۱۹۵۷ این شهرک به یاد آبادگران وادی وخش که از شمال تاجیکستان کوچانده شده و نخستین کالخازها را در وادی وخش تشکیل کرده بودند کالخازآباد نامیده شد و ناحیه نیز نامش کالخازآباد گردید. ۱۰ ژانویه ۱۹۹۱ این شهرک را به یاد
سراج الدین عیسی یکی از آبادگران وادی وخش که ۲۸ سال رئیس این ناحیه بود، شهرک را به سراج الدین عیسی تغییر دادند. ناحیهٔ کالخازآباد در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۷ به قرار مجلس عالی ملی جمهوری تاجیکستان ناحیهٔ جلال الدین رومی نامیده شدُ هرچند که روشنفکران ختلانی از مسئولین ناحیه خواسته بودند که نام تاریخی هلاورد بر این ناحیه گذاشته شود.
گلستان شهرکی در شمال غربی تاجیکستان است. این شهرک در ناحیهٔ باباجان غفورف ولایت سغد واقع شده است. جمعیت گلستان در سال ۲۰۰۷ میلادی، ۱۲٬۵۰۰ نفر تخمین زده می شد. تا پیش از سال ۲۰۱۶ میلادی، نام این شهرک، قیراق قوم بوده است. در آن سال٬ دریاچهٔ سد قیراق قوم به «بحر تاجیک» تغییر نام داده شد، و نام شهرک قیراق قوم نیز به گلستان تغییر یافت.
قائم یک موشک نیمه سنگین هدایت شونده ساخت ایران است که قادر است اهداف هوایی با سرعت کم و ارتفاع پایین به خصوص بالگردهای تهاجمی مجهز به سطوح مقاوم شبه زره را منهدم کند. خط تولید این موشک با حضور احمد وحیدی در دههٔ فجر سال ۱۳۸۸ به بهره برداری رسید. مشخصات فنی. به نظر می رسد این سلاح بر اساس موشک های ضدزره طوفان که خود برگرفته از موشک های ضدتانک تاو هستند طراحی و ساخته شده است. این نوع موشک، قابلیت شلیک از سطح و همین طور شلیک از بالگرد را دارد. این موشک ضدزره، توانایی انهدام اهداف با سرعت کم و ارتفاع پایین را دارد. از مشخصات فنی این موشک، اطلاعاتی منتشر نشده است، اما با توجه به عکس های منتشر شده از آن و ظاهر فیزیکی اش، طولی نزدیک به ۱۲۰ سانتی متر، وزنی بالغ بر ۱۸ تا ۲۰ کیلوگرم و قطری نزدیک به ۱۵۰ سانتی متر دارد. از آنجا که برد موشک طوفان، ۳۸۵۰ متر است، احتمال می رود این موشک نیز به همین مقدار برد داشته باشد. خصوصیات. موشک هدایت شوندهٔ ضدبالگرد قائم دارای قابلیت هدایت توسط پرتوهای لیزر و مقاوم در مقابل جنگ الکترونیک و ایجاد اختلالات عملکرد از جانب دشمن است. تاریخچه. خط تولید این موشک با حضور احمد وحیدی در دههٔ فجر
سال ۱۳۸۸ به بهره برداری رسید. این موشک ها به طور انبوه توسط جمهوری اسلامی ایران تولید می شود.
سرگئی ناریشکین (؛ زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۵۴ سن پترزبورگ) سیاستمدار روسی است که از دسامبر ۲۰۱۱ رئیس مجلس دومای روسیه می باشد. برخی منابع نوشته اند که وی در دهه ۱۹۸۰ برای کا گ ب کار می کرده است. تحصیلات تکمیلی سرگئی ناریشکین در رشته اقتصاد است.
کلیسای ارتدکس روسیه (ROC؛ روسی: Ру́сская правосла́вная це́рковь، tr. Rússkaya pravoslávnaya tsérkov)، همچنین با نام پاتریارک نشین مسکو (به روسی: Моско́вский патриарха́т، tr. Moskóvskiy patriarkhát), یکی از کلیساهای خودمختار ارتدکس شرقی است، کلیسای ROC پاتریارک ارشد آن پاتریارک مسکو و همه روسیه است. ROC و همچنین از لحاظ ارشدیت آن، در رده پنجم از نظر رتبه بندی ارتدوکس قرار، چهار پاتریارک نشین کلیسای ارتدکس یونانی به ترتیب: قسطنطنیه، اسکندریه، انطاکیه و اورشلیم هستند. از ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸، ROC با قطع رابطه یک جانبه در واکنش به تأسیس کلیسای ارتدکس اوکراین، ارتباط خود را با پاتریارک نشین جهانی کلیسای قسطنطنیه به حالت تعلیق درآورد، که توسط پاتریارک نشین جهانی در ۵ ژانویه ۲۰۱۹ نهایی شد. تاریخچه. اعتقاد بر این است که مسیحی شدن کیف روس، که از آن به عنوان تولد ROC شناخته می شود، در سال ۹۸۸ از طریق غسل تعمید شاهزاده روس ولادیمیر و قومش توسط روحانیون کلیسای سلطنتی اکومنیک، که سازنده ROC برای آن باقی مانده بود، رخ داده است. شش قرن بعد، در حالی که متروپولیتن کی یف و تمام روس ها تا سال ۱۶۸۶ در صلاحیت پاتریارک نشین کلیسایی باقی
ماندند. در حال حاضر ROC ادعا می کند که صلاحیت انحصاری مسیحیان ارتدکس را صرف نظر از قومیت آنها، که در جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی اقامت دارند، به استثنای گرجستان و ارمنستان، در اختیار دارد. کشورهایی مانند استونی، مولداوی و اوکراین با این ادعا مخالفت می کنند و به طور موازی قواعد ارتدکس متعارف قانونی را ایجاد کرده اند: کلیسای ارتدکس قدیسان استونی، کلان شهر بسارابیا و کلیسای ارتدکس اوکراین. ROC همچنین دارای صلاحیت کلیسایی در مورد کلیسای خودمختار ژاپن و مسیحیان ارتدکس ساکن جمهوری خلق چین است. شعبات ROC از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۹۰ در بلاروس، استونی، لتونی، مولداوی و اوکراین از درجات مختلفی از خودگردانی برخوردار هستند، البته سطح کوچکی از وضعیت خودمختاری رسمی کلیسایی.ROC را نباید با کلیسای ارتدکس در آمریکا (OCA) اشتباه گرفت. این کلیسا از سال ۱۹۷۰ یک کلیسای ارتدکس مجزا بوده است، اما با این حال به رسمیت شناخته نشده است. پاتریارک نشینان کلیسایی از آن به عنوان شاخه ای از ROC می نگرند. این تاریخچه خود را در آمریکای شمالی تا اواخر قرن هجدهم دنبال می کند، زمانی که مبلغان روسی در آلاسکا (بخشی از امپراتوری ر
وسیه) برای اولین بار کلیساهایی را در میان بومیان آلاسکا و سایر مردم بومی ایجاد کردند.ROC همچنین نباید با کلیسای ارتدکس روسیه در خارج از روسیه (همچنین به عنوان کلیسای ارتدکس روسیه در خارج از کشور یا ROCOR شناخته می شود)، که دفتر مرکزی آن در ایالات متحده است، اشتباه گرفته شود. ROCOR در دهه ۱۹۲۰ توسط جوامع روسی خارج از اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شد، آنها از به رسمیت شناختن سلطه پاتریارک نشین مسکو که عملاً به سرپرستی متروپولیتن سرجیوس استراگورودسکی اداره می شد، خودداری کردند. دو کلیسا در ۱۷ مه ۲۰۰۷ آشتی کردند. ROCOR اکنون بخشی خودگردان کلیسای ارتدکس روسیه است. کیف روس. به طور سنتی گفته می شود که جامعه مسیحی که به کلیسای ارتدکس روسیه تبدیل شده است توسط اندرو قدیس بنیان گذاشته شده است، که تصور می شود از مستعمرات سکاها و یونان در امتداد ساحل شمالی دریای سیاه بازدید کرده است. طبق یکی از افسانه ها، اندرو به مکان آینده کی یف رسید و بنیان یک شهر بزرگ مسیحی را پیش گویی کرد. نقطه ای که گفته می شود او صلیبی برپا کرده است اکنون توسط کلیسای جامع سنت اندرو مشخص شده است. با پایان هزاره اول میلادی، سرزمین های اسلاوی شرقی تحت تأثی
ر فرهنگی امپراتوری روم شرقی قرار گرفتند. در سالهای ۸۶۳–۸۶۹، راهبان بیزانسی سنت سیریل و سنت متدیوس، هر دو از منطقه مقدونیه در امپراتوری روم شرقی، برای اولین بار بخشهایی از کتاب مقدس را به زبان اسلاوی کلیسایی باستان ترجمه کردند و زمینه را برای مسیحی شدن اسلاوها فراهم کردند و مردم اسلاوی شده در اروپای شرقی، بالکان، روسیه شمالی، روسیه جنوبی و روسیه مرکزی. شواهدی وجود دارد که اولین اسقف مسیحی را توسط پاتریارک فوتیوس یا پاتریارک ایگناتیوس، در ۸۶۶–۸۶۷ میلادی از قسطنطنیه به نووگورود فرستاده اند. در اواسط قرن دهم، یک جامعه مسیحی در بین اشراف روس، تحت رهبری کشیشان بلغارستان و بیزانس، وجود داشت، اگرچه پاگانیسم به عنوان دین غالب باقی مانده بود. شاهزاده خانم اولگا از کی یف اولین فرمانروای کیف روس بود که مسیحی شد. نوه او، ولادیمیر از کی یف، روس را رسماً یک کشور مسیحی کرد. اعتقاد عمومی بر این است که مسیحی شدن رسمی کیف روس در سال ۹۸۸ میلادی رخ داده است، زمانی که شاهزاده ولادیمیر خودش تعمید داده شد و دستور داد مردم خود را توسط کشیشان امپراتوری روم شرقی تعمید دهند. کلیسای کی یف یک کلانشهر کوچک پاتریارک قسطنطنیه بود و پاتریارک
جهانی، کلان شهری را که معمولاً یونانی بود منصوب می کرد، که کلیسای روس را اداره می کرد. محل اقامت متروپولیتن کی یف در اصل در خود کی یف، پایتخت کشور قرون وسطایی روسیه واقع شده بود. پیتر اول. پس از بر تخت نشستن پیتر کبیر در روسیه(۱۶۸۲–۱۷۲۵)، با مدرنیزه کردن دولت، ارتش، لباس و رفتار توسط او، روسیه به یک قدرت سیاسی نیرومند تبدیل شد. قوانین کمونیستی. پس از انقلاب اکتبر در ۷ نوامبر سال ۱۹۱۷، رسماً اتحاد جماهیر شوروی تشکیل شد. معماری کلیساهای روسی. بسیاری از کلیساهای روسی با کلیساهای مدرن امروزی متفاوتند. اول از همه، درون این کلیساها با وسایل مربوط به مراسم مذهبی پر شده است. درون کلیسا تصاویری از مریم مادر عیسی مسیح وجود دارد. طلایی رنگی است که قلمرو ی بهشت را در این محیط تداعی می کند.
سامانه پنل خورشیدی سامانه ای است که می تواند انرژی خورشید را دریافت کند و آن را به الکتریسیته تبدیل کند که برای مصرف های تجاری و مسکونی قابل استفاده باشد. سامانه های فتوولتائیک معمولاً شامل یک پنل و ماژول های صفحات خورشیدی، اینورتر، و گاهی یک باتری یا ردیاب خورشیدی و سیم کشی اتصالات نیز می باشد. پنل خورشیدی به یک ماژول فتوولتاییک گفته می شود یا یک پنل آب گرم خورشیدی، یا به یک مجموعه از ماژول های PV خورشیدی که به لحاظ الکتریکی، روی یک ساختار تکیه گاهی نصب شده اند. یک مدل PV، مجموعه ای از سلول های خورشیدی است که به هم متصل شده اند. پنل های خورشیدی را می توان به عنوان مؤلفه ای از یک سامانه فتوولتاییک بزرگتر، برای تولید و ذخیرهٔ الکتریسیته در کاربردهای تجاری و مسکونی، استفاده کرد. هر ماژول با یک توان خروجی DC، درجه بندی شده است که تحت شرایط تست استاندارد عمل می کنند (STC) و نوعاً از ۳۲۰ – ۱۰۰ وات دامنه و تنوع دارند. راندمان یک ماژول، مساحت ماژول (با خروجی مشابه درجه بندی شده) را تعیین می کند – ماژولی ۲۳۰ وات با راندمان ۸٪ دارای دو برابر مساحت یک ماژول ۲۳۰ واتی با راندمان ۱۶ درصد است – تعداد اندکی از پنل های خورشی
دی وجود دارند که راندمانشان / بازده شان بیشتر از ۱۹ درصد باشد. یک ماژول خورشیدی منفرد می تواند تنها به میزان محدودی توان تولید کند، اکثر تأسیسات حاوی ماژول های چندگانه هستند. یک سامانه فتوولتاییک نوعاً شامل یک پنل یا آرایه ای از ماژول های خورشیدی، یک مبدل و گاهی یک باهی یا تراکر خورشیدی و سیم پیچی درونی است. تئوری و ساخت. ماژول های خورشیدی از انرژی نور خورشید یا فوتون ها برای تولید الکتریسیته از طریق تأثیر فتوولتاییک استفاده می کنند. اکثر ماژول ها از سلول های سیلیکون کریستالی وِیفر – محور یا سلول های فیلم نازک مبتنی بر کادمیوم تلیورید یا سیلیکون، استفاده می کنند. عضو ساختاری (حامل بار) یک ماژول می تواند یک لایه تاپ یا بالایی باشد یا یک لایه عقبی سلول ها باید از آسیب مکانیکی و رطوبت محافظت شوند. اکثر ماژول های خورشیدی غیر منعطف هستند ولی گونه های نیمه منعطف هم وجود دارند، که همان سلول های فیلم نازک می باشند. از این ماژول های خورشیدی اولیه، برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ در فضا استفاده شد. اتصالات الکتریکی به صورت سری ساخته می شوند تا به ولتاژ خروجی مطلوب برسند یا به صورت موازی ساخته می شوند تا حداکثر کارایی جریان
الکتریسیته به دست آید. سیم های هدایت کننده که جریان را از ماژول ها خارج می کنند، ممکن است حاوی نقره، مس یا دیگر فلزات رسانای غیر مغناطیسی باشند. این سلول ها باید به صورت الکتریکی با بقیه سامانه متصل باشند. ماژول های فتوولتاییک با کاربرد زمینی، از متصل کننده ها یا رابطه های MC3 یا MC4 برای تسهیل و تقویت اتصالات مقاوم در برابر آب و هوا، استفاده می کنند. دیودهای بای پاس را می توان هم در داخل و هم در بیرون ماژول ها استفاده کرد، (در مورد سایه افکنی نسبی بر ماژول) تا خروجی بخش های ماژول، به ماکزیمم برسد و هنوز هم روشنایی خود را داشته باشند. برخی از طرح های ماژول خورشیدی، اخیراً دارای متمرکزکننده هایی هستند که نور در آن از طریق آینه یا عدسی (لنز) متمرکز می شود و روی آرایه ای از سلول های کوچکتر پخش می شود. این ویژگی، امکان استفاده از سلول هایی کم هزینه تر به جای انواع با هزینه بالا در هر قسمت از یونیت، را فراهم می سازد. بازده و راندمان. بسته به ساختار مورد نظر، ماژول های فتوولتاییک می توانند الکتریسیته را در بازه ای از فرکانس های نوری، تولید کنند ولی نمی توانند تمامی طیف خورشید را بپوشانند؛ بنابراین اکثر انرژی خورشید
توسط ماژول های خورشیدی به هدر می رود و اگر این ماژول ها با نور مونوکرومیک روشن شوند، می توانند راندمان بسیار بالاتری داشته باشند. گزینهٔ طراحی دیگر، این است که نور به طیف های مختلفی با دامنه و طول موج های متفاوت تقسیم شود و پرتوها را به سلول های متفاوتی هدایت کند که با این طیف ها تنظیم و سازگار شده اند. با این کار راندمان تا ۵۰ درصد افزایش می یابد. در حال حاضر بهترین میزان راندمان برای تبدیل نور خورشید، ۵/۲۱ درصد است که برای سلول های منفرد این میزان بسیار پایین تر است. کارآمدترین و پربازده ترین ماژول های انبوه، دارای میزان تراکم تا سقف ۱۷۵ وات (W/m^2) می باشند. تحقیقاتی که توسط امپریال کالج انجام شده، نشان می دهد که راندمان یک پنل خورشیدی را می توان با پوشش دهی سطح نیمه رسانا و دریافت کننده نور، به وسیله نانواستوانه های آلومینیومی، مثل رشته هاها یا لگو بلاک ها، بهبود داد. سپس نور پراکنده شده در طول یک مسیر طولانی درون نیمه رسانا حرکت می کند و بیشتر فوتونها می توانند جذب و به جریان تبدیل شوند. گر چه این نانواستوانه ها قبلاً به کار رفته اند در آن ها به جای آلومینیوم از طلا و نقره استفاده می شده، و پراکندگی نور
در نزدیکی ناحیه مادون قرمز رخ می داده و نور مرئی نیز به شدت جذب می شده است. اکنون معلوم شده که آلومینیوم جزء فرابنفش طیف را جذب می کند و اجزاء مرئی و نزدیک مادون قرمز طیف هم در سطح آلومینیوم پخش می شوند. این تحقیق ادعا می کرد که با استفاده از آلومینیوم هزینه به شدت پایین آمده و راندمان بالا می رود چون آلومینیوم فراوان تر است و قیمتش از طلا و نقره کمتر است. این تحقیق خاطر نشان می کند که افزایش جریان پنل های خورشیدی با فیلم نازکتر را به لحاظ تکنیکی، کاربردی تر می کند و مصرف مواد به شدت کاهش می یابد و راندمان تبدیل افزایش پیدا می کند. بازده پنل خورشیدی را می توان به وسیله مقدار MPP پنل خورشیدی محاسبه کرد. مبدل های خورشیدی توان DC را با اجرای فرایند MPPT به توان AC تبدیل می کنند: مبدل خورشیدی، توان خروجی سلول خورشیدی را دریافت و مقاومت مناسبی را در سلول های خورشیدی ایجاد می کند تا به توان ماکزیمم دست یابد. MPP در پنل خورشیدی از یک ولتاژ MPP و جریان MPP تشکیل شده است؛ در ظرفیت پنل خورشیدی، مقدار بالاتر حجم و ظرفیت، می تواند MPP بالاتری را نتیجه دهد. پنل های خورشیدی میکرو – تبدیلی، به صورت موازی سیم پیچی می شوند و
نسبت به پنل های معمولی، خروجی بیشتری تولید می کنند (پنل های معمولی، اتصال سری دارند). میکرو مبدل های مذکور به صورت مستقل کار می کنند بنابراین هر پنل حداکثر خروجی ممکن را از نور موجود دارد. اکثر ماژول های خورشیدی در حال حاضر از سلول های خورشیدی متشکل از سیلیکون مونوکریستالی، ساخته و تولید می شوند. در سال ۲۰۱۳، سیلیکون کریستالی بیش از ۹۰ درصد از تولید فتوولتاییک جهان را به خود اختصاص خواهد داد. ماژول های فیلم نازک. سومین نسل سلول های خورشیدی، سلول های فیلم نازک پیشرفته هستند. آن ها در مقایسه با تکنولوژی های دیگر خورشیدی، راندمان نسبتاً بالاتر و هزینهٔ کمتری دارند. ماژول های فیلم نازک سخت و غیر منعطف. در ماژول های فیلم نازک سخت و شکننده، سلول و ماژول در خط تولید یکسانی ساخته می شوند. سلول های روی یک زیرساخت یا رو ساخت شیشه ای ساخته می شود و اتصالات الکتریکی به صورت insitu تولید می شوند؛ که به آن «ترکیب مونولیتیک» گفته می شود. زیرساخت و روساخت با کپسولی که در صفحه جلو یا عقب قرار دارد و ورقه ای از شیشه است، روشن می شود. از عمده تکنولوژی های سلول در این طبقه می توان به Cdte, a-si, si+uc-si, tandem یا CIGS اشاره ک
رد. سیلیکون آمورفوس دارای میزان تبدیل خورشیدی ۱۲ – ۶ درصد است. ماژول های فیلم نازک منعطف. سلول های فیلم نازک منعطف و ماژول های روی خط تولید مشابهی تولید می شوند در این خط و لایه فوتو اکتیو و سایر لایه های لازم، روی یک زیر ساخت منعطف قرار می گیرند. اگر زیر ساخت، غیر رسانا و عایق باشد آنگاه می توان از ترکیب مونولیتیک استفاده کرد. اگر زیر ساخت رسانا باشد، تکنیک دیگری باید برای اتصال الکتریکی استفاده شود. سلول های با روشنایی فلورو پلیمر بی رنگ و شفافی روی قسمت جلویی و یک پلیمر مناسب برای اتصال با زیر ساخت نهایی، در طرف دیگر، در ماژول ها، مونتاژ می شوند. تنها ماژول منعطف موجود، از اتصال سه شاخه / سه تقاطعی سیلیکون آمورفوس استفاده می کند. سلول های خورشیدی چند شاخه ای (IMM) که با تکنولوژی ترکیب – نیمه رسانا ساخته می شوند، در ژوئیهٔ سال ۲۰۰۸ میلادی به سطح تجاری رسیدند. دانشگاه میشیگان یک ماشین خورشیدی ساخته که برندهٔ مسابقه American solar Challenge (ژوئیهٔ ۲۰۰۸ میلادی) بود و از سلول های خورشیدی منعطف فیلم نازک IMM استفاده می کرد. نیازمندی هایی مسکونی و تجاری با هم فرق دارند، نیازمندی هایی مسکونی ساده هستند و می توان