Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ور معمول، فرایند طراحی اینگونه استراتژیی ها، مبتنی بر قواعد مدیریت در زمینه های سرمایه گذاری در سهام، سرمایه گذاری ها با درآمد ثابت، تداوم نقدینگی و به وجودآوردن تعادل میان سرمایه گذاری ها با ریسک پایین، سرمایه گذاری در زمینه های جایگزین و با ریسک و بازده بالاتر می باشد. بدین ترتیب، یکی از عوامل بسیار مهم در توسعه استانداردهای مدیران ثروت، تجربه برخورد با بازارهای متفاوت و داشتن آگاهی متناسب با ابزارها و قوانین کلی موجود در هر یک از بازارهای مشتق پول و سرمایه می باشد. تاریخچه. اصطلاح «مدیریت ثروت» نخستین بار در سال ۱۹۳۳ مورد استفاده قرار گرفت. بانک های آمریکایی گلدمن ساکس و مورگان استنلی و نیز بانک سوئیسی یوبی اس نخستین شرکت های خدمات مالی و بانکداری بودند که خدمات مدیریت ثروت را، ارائه نمودند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، مدیریت ثروت حوزه ای بود که بیشترین رشد را در صنعت خدمات مالی داشت. اگرچه رکود اقتصادی سال های ۲۰۰۰–۲۰۰۲ خسارات زیادی به بسیاری از دست اندرکاران مدیریت ثروت وارد کرد، اما این صنعت با توجه به زیرساخت ها و کاربست هایش، هنوز صنعت جذاب و قابل توجهی به شمار می آید. رتبه بندی. فهرست زیر که در سال ۲۰۱۳ توسط
یورومانی ارائه شده است، رتبه بندی می باشد از بزرگترین ارائه دهندگان خدمات بانکداری اختصاصی و مدیریت ثروت در سطح بین المللی.
مکواری شرکت خدمات مالی و بانکداری استرالیایی است، که به عنوان بزرگترین ارائه کننده خدمات بانکداری سرمایه گذاری و مدیریت سرمایه گذاری در کشور استرالیا شناخته می شود. این بانک در سال ۱۹۷۰ به عنوان شعبه ای از بانک بریتانیایی هیل ساموئل فعالیت خود را در شهر سیدنی، تنها با ۳ کارمند آغاز نمود و در سال ۱۹۸۵ از هیل ساموئل تفکیک شد و بعنوان دومین بانک خصوصی استرالیا، تحت نام بانک مکواری ثبت گردید. شعبه مرکزی بانک مکواری در شهر سیدنی، استرالیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس لندن و بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می شود.
پایان تاریخ عنوان نظریه ای است از فرانسیس فوکویاما که در قالب کتابی با همین عنوان در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. کتابی جنجالی و بحث برانگیز از فرانسیس فوکویاما که به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده بود، با ترجمهٔ عباس عربی (مؤلف کتاب تأثیر مهرپرستی بر مسیحیت) و زهره عربی برای اولین بار به فارسی نیز منتشر شد. در تفکر غربی، این نظریه مقوم لیبرال دموکراسی است. این نظریه به معنای کمال دیدن تمدن غربی و لیبرالیسم است.
جیمز بیوکنن دوک (۲۳ دسامبر ۱۸۵۶ - ۱۰ اکتبر ۱۹۲۵) صنعتگر آمریکایی در زمینه تنباکو و برق بود، که بیش از همه به دلیل ایجاد تولید و بازاریابی سیگار، و نقشش در دانشگاه دوک، همچنین بنیانگذاری بزرگترین شرکت برق ایالات متحده شرکت دوک انرژی شناخته می شود.
نگاهی به تاریخ جهان کتابی از جواهر لعل نهرو است که دربارهٔ تاریخ نگاشته شده است. کتاب به صورت تحلیلی و توضیحی و مبتنی بر قرائت تاریخی بومی (تاریخی که توسط افراد غیر غربی نگاشته شده باشد) و به زبان ساده برای جوانان و نوجوانان نوشته شده است. دربارهٔ کتاب. در تابستان سال ۱۹۲۸ نهرو یک سلسله نامه برای دخترش ایندیرا ده ساله نوشت که در آن ها با زبانی ساده داستان آفرینش زمین و پیدا شدن زندگی و تشکیل نخستین قبایل و اجتماعات بشری را نقل کرد. بعد مجموعهٔ آن ها را که ۳۰ نامهٔ کوتاه بود به صورت کتابی منتشر نمود. نهرو در سال ۱۹۳۰ که یکی از دوران های متعدد زندانش را می گذراند بر آن شد که نامه های تازه ای برای دخترش بنویسد. این نامه های تازه در مدتی نزدیک سه سال از اکتبر ۱۹۳۰ تا اوت ۱۹۳۳ در دو دوران مختلف زندان نوشته شد و در آن ها یک دوره تاریخ جهان شرح داده می شد. با آزادی نهرو در سال ۱۹۳۳ وی نامه های خود را آمادهٔ چاپ ساخت اما چون به زودی در ۱۲ فوریه ۱۹۳۴ یکبار دیگر زندانی شد، خواهرش ویجایالکشمی پاندیت مجموعهٔ آن ها را تنظیم کرد، «نگاهی به تاریخ جهان» نامید و در سه جلد به چاپ رساند. در جلد اول تصویری از کلیات حوادث مهم در
هند و جهان را در هزار ساله اخیر به ویژه دویست سال پایانی آن مورد تحلیل قرار داده است. جلد دوم وقایع اروپا قبل از جنگ اول جهانی و انقلاب فرانسه و انقلاب صنعتی انگلیس و پیامدهای آن بیان شده است. همچنین نویسنده گریزی نیز به دویست سال پیش از جنگ جهانی اول می زند و طی آن وقایع جهان را در قرن هجدهم و نوزدهم بررسی می کند به علاوه به بیداری مردم هند و ایران می پردازد و رشد و تکوین مبارزات در ایران را بررسی می کند. در جلد سوم این اثر لعل نهرو به وقایع مهم جهان در قرن بیستم می پردازد و طی آن رویدادهایی چون جهان پس از جنگ جهانی اول، مبارزه ایرلند به خاطر جمهوری، ظهور کمال آتاتورک در ترکیه، نهضت گاندی در هند، نهضت فاشیسم ایتالیایی، اوضاع اقتصادی در جهان، انقلاب و ضدانقلاب در چین، اقدامات ژاپن، مشکلات شوروی، پیشرفت های علمی در جهان، مبارزه آمریکا و انگلیس در رهبری دنیا و جنگ دوم جهانی را مورد تحلیل قرار می دهد. ترجمه کتاب. محمود تفضلی در سال ۱۳۵۵ ترجمه کتاب را شروع کرد. در سال ۱۳۳۸ه .ش آقای تفضلی یک نسخه از ترجمه کتاب را به سفیر کبیر هند در تهران تحویل داد تا با حفظ مراتب احترام به دفتر نخست وزیری جایی که جواهر لعل نهرو ب
ر آن تکیه زده بود بفرستند. نهرو پس از دریافت کتاب برای مترجم کتابش در ایران نوشت: اطلاعات کتاب شناختی. چاپ اول کتاب در سال ۱۳۳۸ توسط مؤسسه انتشارات امیرکبیر منتشر شده است. چاپ هجدهم کتاب در سال ۱۳۹۲ توسط مؤسسه انتشارات امیرکبیر به طبع رسیده است.
سید شجاع الدین شیخ الاسلام زاده (متولد ۱ آذر ۱۳۱۰ در تبریز – وفات ۲۷ خرداد ۱۳۹۳ در تهران) پزشک و دولتمرد ایرانی بود. او از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ در کابینه هویدا وزیر رفاه اجتماعی بود. در بهمن ۱۳۵۴ «وزیر بهداری و بهزیستی» (حاصل از ادغام وزارتخانه های رفاه اجتماعی و بهداری) شد. در کابینه آموزگار هم سمت وزارت بهداری و بهزیستی را حفظ کرد. در دولت شریف امامی، شیخ الاسلام زاده بازداشت شد. پس از انقلاب مدتی زندانی و پزشک زندان اوین شد و سپس مورد عفو قرار گرفت. آذر آریان پور همسر شیخ الاسلام زاده در کتاب پشت دیوارهای بلند خاطرات خود را از او شرح داده است، وی در ۲۷ خردادماه ۱۳۹۳ در تهران درگذشت. زندگی و تحصیلات. وی فرزند سیدحسین شیخ الاسلام زاده وکیل دادگستری و رئیس کانون وکلای آذربایجان، در سال ۱۳۱۰ در تبریز متولد شد. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در تبریز به اتمام رسانید و وارد دانشکده پزشکی تهران شد و در ۱۳۳۶ دکترای خود را دریافت کرد. وی در این دوران از دانشجویان فعال علیه رژیم پهلوی بود و اعتصابات و جنجالهای دانشجویان را رهبری می کرد. وی سپس برای ادامهٔ تحصیل به آمریکا عزیمت نمود و در دانشگاه های پنسیلوانیا و اوهایو دورهٔ تخ
صصی ارتوپدی را با درجهی ممتاز گذرانید و چندی در بیمارستان های آمریکا کارآموزی نمود. او در سال ۱۳۴۱ به ایران بازگشت و در بخش ارتوپدی بیمارستان نمازی شیراز مشغول به کار شد. او همچنین یکی از مؤسسین بیمارستان پارس است. مناصب. نخستین شغل دولتی او بنیانگذاری و مدیریت عامل انجمن توان بخشی بود. در سال ۱۳۵۳ امیرعباس هویدا در کابینهٔ خود تغییرات تازه ای داد و سه وزارتخانهٔ جدید تأسیس نمود. یکی از آن سه وزارتخانه، وزارت رفاه اجتماعی بود و شجاع الدین شیخ الاسلام زاده را در راس آن قرار داد. هستهی مرکزی این وزارتخانه، سازمان بیمه اجتماعی کارگران و بانک رفاه کارگران بود. در بهمن ماه ۱۳۵۴ امیرعباس هویدا در ترکیب کابینهٔ خود تغییراتی داد. وزارتخانه های رفاه اجتماعی و بهداری در هم ادغام شد و نام وزارت بهداری گرفت و شجاع الدین شیخ الاسلام زاده در راس آن قرار گرفت. در مردادماه ۱۳۵۶ امیرعباس هویدا پس از دوازده سال و نیم نخست وزیری، مستعفی و به جای وی جمشید آموزگار نخست وزیر شد و در کابینه او وزیر بهداری و بهزیستی شد و در تمام مدت نخست وزیری آموزگار که یک سال به طول انجامید، در کابینه عضویت داشت. فعالیت ها. پیش از انقلاب. شیخ الاس
لام زاده برای اولین بار رشته تخصصی ارتوپدی را در ایران راه اندازی نمود. وی پس از اتمام تحصیلات خود و بازگشت به کشور به بیمارستان «شفا یحیائیان» در خیابان ژاله تهران رفته و در آنجا طب توانبخشی را راه اندازی کرد. خودِ وی فعالیتهایش را در سالهای پیش از انقلاب اینطور بیان می کند: "من برای اولین بار تولید اندام مصنوعی یا پروتز را در سال ۱۳۴۳ بنیانگذاری کردم، زمانی که به جز آمریکا در هیچ جای دیگر دنیا اندام مصنوعی تولید نمی شد." وی در سال ۱۳۴۶ مشاور سازمان بهداشت جهانی در منطقه شد و در همین سال برای اولین بار سازمان توانبخشی ایران و نیز انجمن توانبخشی ایران را تأسیس کرد. شیخ الاسلام زاده در خصوص اقدامات خود در دوران مسئولیت وزارت بهداری و بهزیستی اینطور می گوید:" از دیگر اقدامات من در دوره وزارت بهداری ایجاد اورژانس تهران و بعد اورژانس کشور برای اولین بار در ایران بود. زمانی که ما اورژانس را که آن زمان شماره اش به جای ۱۱۵ امروز ۱۲۳ بود، راه اندازی کردیم فقط آمریکا تشکیلات اورژانس پیش بیمارستانی داشت. ۳ سال بعد از ایران بود که تازه در برخی کشورهای اروپایی اورژانس ایجاد شد." پس از انقلاب. در شهریورماه ۱۳۵۷ جعفر شریف
امامی نخست وزیر شد و دست به یک سلسله کارهایی زد از جمله دستور داد حکومت نظامی عده ای از مدیران و دولتمردان و بازرگانان را توقیف کند و در نتیجه عده ای از جمله شیخ الاسلام زاده طبق ماده پنج حکومت نظامی بازداشت شدند و به زندان کمیته مشترک انتقال یافت و تا ۱۵ آبان ماه ۱۳۵۷ در آن زندان به سر می برد. در آن ایام عدهٔ دیگری از بلندپایگان از جمله امیرعباس هویدا و ارتشبد نصیری و عبدالعظیم ولیان بازداشت شدند و به زندان جمشیدآباد انتقال یافتند. شیخ الاسلام زاده پس از انقلاب مجدداً بازداشت و سپس محاکمه شد و به حبس ابد محکوم و در زندان اوین زندانی شد. او به مسئولین زندان پیشنهاد راه اندازی بهداری و بیمارستان زندان اوین را داد. مدتی بعد حکم او به پنج سال زندان تبدیل شد و او در ۱۷ شهریور ۱۳۶۲ از زندان آزاد شد. وی پس از آزادی در ایران ماند و این موجب طلاق او و همسرش آذر آریان پور شد. او در بیمارستان پارس که خودش آن را تأسیس کرده بود و یکی از چند مدیر آن نیز بود، به کار طبابت ادامه داد. او در زمان وفات ریاست «مجمع بیمارستان های خصوصی» را بر عهده داشت. او سه فرزند مقیم آمریکا به نام های بابک، رامین و روشنک دارد. فدراسیون جهانی
جوامع جراحی دست در دهمین کنگره بین المللی خود در آرژانتین در سال ۲۰۰۷ از شیخ الاسلام زاده به عنوان یکی از پیشگامان این زمینه تجلیل کرد.
مسافر ۵۷ نام یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر اکشن و دلهره آور محصول سال ۱۹۹۲ میلادی به کارگردانی کوین هوکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون وسلی اسنایپس، تام سایزمور، بروس گرینوود، بروس پین، الیزابت هارلی، رابرت هوکس، مایکل هورس و ارنی لایولی ایفای نقش کرده اند. داستان. یک تروریست بین المللی به نام کارلوس رنه (بروس پین) قصد دارد تا هواپیما ربایی انجام دهد اما مأمور سرسختی به نام جان کاتر (وسلی اسنایپس) که مأمور امنیت پرواز است مانع کار او می شود و…
رضوان خرمیان (متولد اردیبهشت ۱۳۶۵، ملایر) یک مترجم و نویسنده ایرانی است. زندگی نامه. خرمیان فارغ التحصیل رشته مترجمی زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی و رشته زبان و ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی ارشد است و به زبان فرانسه نیز تسلط دارد. فعالیت هنری، فرهنگی، ترجمه و نویسندگی خود را از سال ۱۳۷۹ در ۱۴ سالگی با همکاری کیهان بچه ها آغاز کرد و با مجلاتی دیگر مانند سروش کودکان، مجله های رشد و «شاهد کودک و نوجوان» ادامه داد. او عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ، و اهل قلم (خانه کتاب) است؛ و همچنین عضو کمیته روابط بین الملل انجمن نویسندگان کودک و نوجوان می باشد. از فعالیت های دیگر او می توان به سردبیری دوهفته نامه کتاب هدهد، که توسط فرهنگسرای مجازی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در فضای مجازی منتشر می شد اشاره نمود. از سال 93 اقدام به راه اندازی گروه های کتابخوانی برای کودکان و نوجوانان نمود و به عنوان مروج کتابخوانی، برنامه "کتابخوانی دسته جمعی نوجوانان" را در فرهنگسرای رسانه و با همکاری کتابفروشی داستان را طراحی کرد . در ادامه این راه گروه کتابخوانی با عنوان "کتابخورها" تشکیل داده و در فرهنگسرای اندیشه به نقد و بررسی
و خوانش کتابهای پرطرفدار و تازه منتشره در کنار نوجوانان علاقه مند پرداخت .این گروه مستعد که در سال 97 موفق به دریافت دو جایزه و تندیس برگزیده جام باشگاههای کتابخوانی شد در حال حاضر و با همکاری انتشارات چشمه در حال برگزاری جلسات خود در کتابفروشی چشمه پریس می باشد . خرمیان در زمینه ترویج کتابخوانی فعالیت های متنوع برای همه گروههای سنی انجام داده است و از این جمله میتوان به برگزاری جلسات بلندخوانی برای کودکان و جلسات آشنایی با ادبیات کودک و نوجوان برای والدین اشاره کرد . او همچنین مجری و کارشناس چندین برنامه نقد و بررسی کتاب بوده و سابقه همکاری قریب به یکساله با صدا و سیمای در برنامه رادیو کتاب از شبکه رادیویی فرهنگ را هم دارد آثار. تا به حال چندین کتاب از او منتشر شده است که از آنها می توان به
محمد نجیب الربیعی سیاستمدار اهل عراق و نخستین رئیس جمهور این کشور از ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ تا ۸ فوریه ۱۹۶۳ بود.
جاناتان هارشمن وینترز سوم (زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۲۵ - درگذشته ۱۱ آوریل ۲۰۱۳) کمدین، بازیگر، نویسنده و هنرمند آمریکایی است که اغلب برای بازی در مجموعه های کمدی شناخته می شود. وینترز از سال ۱۹۶۰ آلبوم های کلاسیک کمدی منتشر می کرد. او ۱۱ بار نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم کمدی شد و جایزه بهتری آلبوم کودکان و بهترین آلبوم کمدی گفتاری را نیز به دست آورد. وی چندین بار نمایشگاه هایی برای نقاشی هایش برگزار کرده است. تأثیرگذاری جاناتان وینترز بر صنعت کمدی آمریکا به حدی بوده است که او دارای ستاره ای در پیاده روی شهرت هالیوود است و کمدین های بزرگی، از او به عنوان الگو یاد کرده اند. فیلم شناسی. برخی فیلم ها و سریال های وینترز:
باز مدرسه م دیر شد مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی حسین افصحی است که در سال ۱۳۶۲ منتشر شد. این سریال با بازی اکبر عبدی برای گروه سنی کودکان و نوجوانان از شبکه دو سیما ساخته شده بود. عبدی خود بیان کرده که برای بازی در هر قسمت این مجموعه ۱۰۰۰ تومان دستمزد می گرفته است. داستان. این سریال داستان پسر بازیگوشی به نام محسن (با بازی اکبر عبدی) را به تصویر می کشد که همیشه مدرسه اش دیر می شود و همیشه بهانه ای برای دیر رسیدن دارد.
خط دارتفورد لوپ یکی از خطوط راه آهن در کشور انگلستان است. این خط اتصال خط راه آهن لندن به خط کنت شمالی است.
دریاچه زوریخ که در زبان محلی (Swiss-German) به آن Zürisee گفته می شود در جنوب شرقی شهر زوریخ قرار دارد، وسعت آن در حدود ۸۸ کیلومتر مربع و عمیق ترین قسمت آن ۱۴۳ متر است. موقعیت جغرافیایی. وسعت دریاچه ۸۸ کیلومتر مربع و عمیق ترین قسمت آن ۱۴۳ متر است، چرخه آب ۴۴۰ روز است. درحالی که قسمت عمده این دریاچه در ایالت زوریخ قرار دارد سرچشمه های آن از یخچال های طبیعی شهر گلرو به وجود آمده و بعد از تشکیل رود لینتزوریخ به دریاچه می پیوندد. وسعت کمی از دریاچه در جنوب در ایالت شویتز و در شرق در ایالت سنت گالن قرار دارد. دریاچه پس از عبور از مرکز شهر زوریخ، در قسمت شمال غربی شهر تبدیل به رودخانه لیمات شده و بطرف غرب ایالت امتداد می یابد. تنها دو پل عبوری بر روی آن وجود دارد یکی در ناحیه جنوبی در راپرزویل و دیگری در داخل شهر زوریخ در بورکلی پلاتز قرار دارد. شرایط آب. آب دریاچه روشن و تمیز است و درجه حرارت آن در تابستان به بالای 20 درجه سانتیگراد می رسد و چرخه آب آن 440 روز است. در مناطق مختلف ساحل آن باغ های متعدد و کرانه هایی برای شنا تهیه شده است. کناره ها. علاوه بر شهر زوریخ در ساحل غربی و شرقی شهرها و محله های مختلف مانند
راپرزویل- تل ویل - ریکته ویل - اورژان - ستفا - زولیکون و دیگر قرار دارند که توسط فرابرهای شرکت کشتیرانی دریاچه با یکدیگر ارتباط دارند.
رَندوم هاوس ، بزرگترین گروه انتشاراتی جهان است. این انتشارات در سال ۱۹۲۷ توسط بنت کرف و دانلد کلاپفر تأسیس شد. این دو، بعد از خرید کتابخانهٔ مدرن نیویورک، رندوم هاوس را تأسیس کردند و هدف از آن را انتشار کتاب هایی به صورت تصادفی در کنار کار کتابخانه عنوان کردند.
آلدو سرنا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۳ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۵ گل به ثمر رساند. آلدو سرنا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۰ میلادی انجام داد.
میکله سرنا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. میکله سرنا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام داد.
آبدون سجاربی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. آبدون زگاربی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
جوزپه سینیوری بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود تیم ملی. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۸ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۷ گل به ثمر رساند.
آندریا سیلنزی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. آندریا سیلنزی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۴ میلادی انجام داد.
آرتورو سیلوستری بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۵۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. آرتورو سیلوستری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۱ میلادی انجام داد.
عمر انریکه سیوری (، ؛ ۲ اکتبر ۱۹۳۵ تا ۱۷ فوریه ۲۰۰۵) ستاره آرژانتینی تبار یوونتوس در اواخر دههٔ ۵۰ و اوایل دههٔ ۶۰ بود. در سطح باشگاهی، سیوری با پیراهن ناپولی و ریور پلاته نیز به میدان رفته است. در سطح بین المللی، سیوری ابتدا لباس آبی و سفید آرژانتین کوپای آمریکا را تصاحب کرد. بعدها در دورهٔ بازیگری خود موفق شد برای ایتالیا نیز در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ به میدان برود. پس از بازنشستگی خود، سیوری به عنوان سر مربی چند تیم آرژانتینی و همچنین تیم ملی آرژانتین را نیز هدایت کرده است. بسیاری فوتبال سیوری را «بی باکانه و درخشان» توصیف می کنند. استایل فوتبال سیوری و مهارت او در دریبل مدافعان حریف، فوتبال او را در دوران خود از دیگران متمایز می کند. تخصص سیوری، عبور توپ از بین دو پای حریف و جای گذاشتن مدافع پیش روی خود بود. با این که سیوری بازیکنی چپ پا بود، اما بسیاری از گل های خود را با استفاده از پای راست و سر به ثمر رسانده است. سیوری زمانی که در یوونتوس توپ می زد، با بازیکنانی مانند چارلز و بونیپرتی هم دوره بود و کنار آنان بسیار هماهنگ بازی می کرد. سیوری در زمان خود با دیگو مارادونا که بعد از او ظهور کرد نیز مقایسه می
شود. بسیاری، او را مارادونا ی دههٔ ۶۰ می دانند. سیوری، در فوریهٔ ۲۰۰۵ به علت سرطان پانکراس در زادگاه خود سن نیکولا از دنیا رفت. یوونتوس. همان فصل، دو بازیکن آرژانتینی دیگر نیز به لیگ ایتالیا منتقل شدند . آنتونیو آنجلیو (اینتر) و همبرتو ماسچیو (بلونیا). این سه نفر به «فرشته های زشت» ملقب شدند. این لقب گذاری، به رنگ پوست بازیکنان آرژانتینی بود. «مثلث مرگ» دیگر لقبی بود که به خاطر بازی بدون ترس آن ها و قدرت فوق العادهٔ آن ها در تمام کنندگی، به آن ها داده شده بود. با انتقال سیوری و جان چارلز به یووه، همه چیز برای یوونتوس رؤیایی شد. با حضور بونیپرتی با تجربه، یوونتوس در اولین فصل حضور سیوری توانست اسکودتوی ۱۹۵۷–۵۸ را به دست آورد. روزهای خوب سیوری ادامه داشت و یوونتوس در سال های ۱۹۵۹–۶۰ و ۱۹۶۰–۶۱ سری آ و دو بار کوپای ایتالیا را در ۱۹۵۸–۵۹ و ۱۹۵۹–۶۰ به دست آورد. تلاش های اومار سیوری در سال ۱۹۶۱، بالاخره نتیجه داد و او در سن ۲۶ سالگی موفق شد توپ طلای اروپا را از آن خود کند. در همان سال؛ " مثلث جادویی " یوونتوس با خداحافظی بونیپرتی از هم پاشید و در فصل بعد، جان چارلز نیز به Leeds United بازگشت. اما سیوری در کنار بانو
ی پیر باقی ماند و توانست گل پیروزی بخش در بازی ۱–۰ مقابل رئال را به ثمر برساند تا یوونتوس اولین تیم ایتالیایی باشد که در سانتیاگو برنابئو پیروز شده است. سیوری، مقام یا عنوان دیگری را با یوونتوس به دست نیاورد و در سال ۱۹۶۴–۶۵ به خاطر اختلافات با سر مربی جدید، تیم را ترک کرد. سیوری در یوونتوس، ۱۶۷ گل در ۲۵۳ بازی به ثمر رسانده است. او پنجمین گلزن تاریخ یوونتوس است. همچنین رکورد بیشترین گل در یک بازی یوونتوس را نیز، اومار سیوری در اختیار دارد. ۱۰ ژوئن ۱۹۶۱، در بازی ۹–۱ مقابل اینتر میلان سیوری موفق شد ۶ گل از ۹ گل یوونتوس را به ثمر رساند. همچنین، این رکورد در سری آ به طور مشترک در اختیار سیوری و پیولا بازیکن پرو ورچلی است. تیم های ملی. سیوری برای آرژانتین ۱۹ بازی به میدان رفته و ۹ گل نیز به ثمر رسانده است. خط حملهٔ آرژانتین در آن زمان با وجود سیوری بسیار درخشان عمل می کرد. خط حملهٔ آرژانتین، آن زمان از سیوری، کرباتا، اسوالدو کروز، ماسچیو و آنجلو تشکیل می شد. به گروه بازیکنان، لقب " چهره های کثیف " را داده بودند. این لقب به خاطر چهرهٔ شیطنت آمیز آنان به آن ها داده شده بود. سیوری، با آرژانتین موفق شد در سال ۱۹۵۷ قهر
مان آمریکای جنوبی را کسب کند. پس از انتقال او به ایتالیا، دولت ایتالیا او را از همراهی تیم ملی آرژانتین محروم کرد و او بقیهٔ بازی های ملی خود را برای ایتالیا انجام داد. برای ایتالیا، سیوری ۹ بار به میدان رفته و ۸ گل به ثمر رسانده. ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ فوتبال. در مارس ۲۰۰۴، پله نام او را در لیست ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ فوتبال قرار داد و از او به عنوان مفاخر آمریکای جنوبی تقدیر کرد.
آنجلو بندیکتو میگل سورمانی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۲ گل به ثمر رساند. آنجلو بندیکتو سورمانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۲ میلادی انجام داد.
ماریو سپرون بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. ماریو سپرون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۷ میلادی انجام داد.
لوچانو سپینوسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۹ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۱ گل به ثمر رساند. لوچانو سپینوسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
جینو ستاکینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۳ گل به ثمر رساند. جینو ستاکینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
فرانچسکو ستاتوتو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. فرانچسکو ستاتوتو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۵ میلادی انجام داد.
آدونه ستلین بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۱ گل به ثمر رساند. آدونه ستلین آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۸ میلادی انجام داد.
جووانی استروپا بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است. او هم اکنون هدایت تیم مونتسا را برعهده دارد. تیم ملی. از سال ۱۹۹۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. جووانی استروپا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۴ میلادی انجام داد. افتخارات. بازیکن. آ.ث. میلان
آلسیو تاکیناردی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۳ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. آلسیو تاکیناردی آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام داد.
ستفانو تاکونی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۸۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۲ گل دریافت کرد.
فرانکو تانکردی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۲ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۶ گل دریافت کرد. فرانکو تانکردی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۶ میلادی انجام داد.
ماریانو تانسینی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. ماریانو تانسینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۶ میلادی انجام داد.
مارکو تاردلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۶ گل به ثمر رساند. مارکو تاردلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۵ میلادی انجام داد. او در مجموع در سه جام جهانی حضور داشت و در سال ۱۹۸۲ موفق به کسب عنوان قهرمانی در این مسابقات شد. جشن گل او در فینال جام جهانی ۱۹۸۲به عنوان یکی از نمادین ترین لحظات در تاریخ جام جهانی در نظر گرفته می شود. از تاردلی به عنوان یکی از بهترین هافبک های ایتالیا و یکی از بهترین بازیکنان نسل خود یاد می شود. او هافبکی دونده و پرانرژی با توانایی های متعادل در حمله و دفاع بود. در سال ۲۰۰۴ ، تاردلی در نظرسنجی جوبیلی طلایی یوفا به عنوان سی و هفتمین بازیکن انتخاب شد. وی در سال ۲۰۱۵ به تالار مشاهیر فوتبال ایتالیا راه یافت. او بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ به عنوان دستیار جیووانی تراپاتونی در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند خدمت کرد.
کریستیان ترلیزی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند.
جیوسپه تیکوزلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. جیوسپه تیکوزلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
اومرو تونیون بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۴۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۴ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. اومرو تونیون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۴ میلادی انجام داد.
دامیانو توماسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است او با تیم فوتبال رم ، در سال ۲۰۰۱ فاتح سری آ ایتالیا شده است. او هم اکنون شهردار شهر ورونا است(۲۰۲۳). تیم ملی. از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۵ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش ۲ گل به ثمر رساند. دامیانو توماسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام داد.
مورنو تورریچلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۰ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. مورنو تورریچلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۹ میلادی انجام داد.
ستفانو تورریسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. ستفانو تورریسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۷ میلادی انجام داد.
ماریو تورتول بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. ماریو تورتول آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۶ میلادی انجام داد.
ماریو ترببی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بود و در ۲ بازی ملی حضور داشت. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. ماریو ترببی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۳ میلادی انجام داد.
آتیلیو ترره بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵ بازی ملی حضور داشته است. او در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند. آتیلیو ترره آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد.