Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جوزف یوجین استیگلیتز اقتصاددان معاصر آمریکایی است. وی برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۰۱ گردید. وی همچنین از نمایندگان مکتب اقتصاد کینزی نو می باشد. وی شهرتش را بعد از انتقادهای شدیدش از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی به دست آورد. استیگلیتز در این گزاره که افراد همه اطلاعات کافی برای انجام انتخاب های بهینه را در اختیار دارند، تردید می کند. برای این تردید استیگلیتز، دو دلیل وجود دارد که یکی مربوط به جانب تقاضاست و دیگری مربوط به جانب عرضه. تقاضای اطلاعات پرهزینه است و به زمان، تلاش و حتی پول نیاز دارد. برعکس، ما چند گزینه معقول را در نظر می گیریم و انتخابی می کنیم که به نظر رضایت بخش باشد. استیگلیتز همچنین دریافت که اطلاعات تفاوتی جدی با کالاهای ملموس دارد. وقتی که ما خودرو یا نان می خریم، می توانیم آنها را امتحان کنیم تا ببینیم باب میل ما هستند یا نه. اما نمی توان چنین کاری با اطلاعات کرد. وقتی که اطلاعات برای بررسی به کسی داده می شود، دیگر دلیل وجود ندارد که وی این اطلاعات را خریداری نماید؛ بنابراین، اطلاعات به محض اینکه در دسترس قرار می گیرند، به کالای عمومی تبدیل می شوند و در نتیجه ارائه کنندگان اطلاعا
ت انگیزه ای برای پنهان کردن آنها دارند. در بازارها که اطلاعات اهمیت دارند، برخی از افراد، اطلاعات لازم برای انجام انتخاب های عقلایی را در اختیار ندارند. در بازار نیروی کار، کارفرمایان از مهارت های کارکنان بالقوه اطلاعی ندارند و نمی دانند که آیا از کارجویان در صورت استخدام به سختی کار خواهند کرد یا در کار خود سستی می کنند. کارجویان انگیزه خوبی برای بزرگنمایی مهارت های خود دارند. تنها راه برای تشخیص این مسئله که افراد سخت کوش خواهند بود یا نه، استخدام آنان است. اما این توصیه به کارفرمایانی که می خواهند در مورد استخدام تصمیم گیری کنند، کمکی نمی کند. استیگلیتز در اوایل زندگی حرفه ای خود (۱۹۷۴) پیشنهاد داد که بنگاه ها می توانند از آموزش به عنوان ابزاری برای غربالگری استفاده کنند. اگر کارفرمایان افرادی را استخدام کنند که از سطح آموزش بالاتری برخوردار بوده و از دانشگاه های بهتری فارغ التحصیل شده اند، احتمالاً کارکنانی با مهارت و سخت کوش در اختیار خواهند داشت. اما وی بعدها دریافت که این ابزار معیوب است زیرا بنگاه ها نمی توانند تشخیص دهند که کدامیک از متقاضیانی که از سطح آموزشی خوبی برخوردار بوده اند، سخت کوش خواهند ب
ارزیابی نشده یا بررسی نشده یا گونه بررسی نشده Not Evaluated (NE) یک طبقه از گونه ها توسط اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت است و به گونه هایی گفته می شود که توسط این سازمان بررسی دربارهٔ وضعیت ریسک انقراضشان انجام نشده باشد.
عدد گورتلر یک عدد بی بعد است که در دینامیک سیالات کاربرد داشته و به صورت زیر تعریف می گردد: که در این رابطه:
واقع گرایی اجتماعی، جنبشی بین المللی است که به آثار نقّاشان، چاپگران، عکّاسان، نویسندگان و فیلم سازانی اشاره دارد که توجّهات را به شرایط زندگی روزمرهٔ طبقهٔ کارگر و فقیر جلب می کنند. واقع گرایان اجتماعی از ساختارهای اجتماعی که این شرایط را به وجود آورده اند، انتقاد می کنند. مشخّصات این جنبش از کشوری به کشور دیگر متفاوت است؛ امّا همیشه در آن ها شاهد به کارگیری شکلی از واقع گرایی توصیفی یا انتقادی هستیم. در میان مجسمه سازان، برجسته ترین نمایندگان ایتالیا در قرن بیستم Giovanni De Martino و Vincenzo Cinque هستند. واقع گرایی اجتماعی را نباید با واقع گرایی سوسیالیستی اشتباه گرفت. واقع گرایی سوسیالیستی شکل رسمی هنر شوروی بود که توسّط جوزف استالین در سال ۱۹۳۴ به ثبت رسید و بعدها توسّط احزاب کمونیست سراسر دنیا مورد اقتباس قرار گرفت.
عدد استروهال یک عدد بدون بعد می باشد که در دینامیک سیالات برای توصیف مکانیسم جریان نوسانی سیال مورد استفاده قرار می گیرد.این عدد به افتخار وینسنت استروهال فیزیک دان اهل جمهوری چک نامگذاری شده است و به صورت زیر تعریف می گردد: که در این رابطه:
فشاری آب یا فشاری ستون های کوتاهی بودند که در گذرگاه ها و خیابان های تهران قدیم کار گذاشته می شدند. این ستون ها که اغلب جنس شان از آهن یا فولاد بود به منظور تهیه آب نصب می گردید. سر ستون ها دارای دکمه هایی فلزی بود که مردم می بایست جهت تهیه آب این دکمه را با فشار زیاد فشار می دادند. پس از فشردن دکمه های فلزی آب از شیارهایی جاری می شد.
عدد تیلور یک عدد بدون بعد می باشد که در دینامیک سیالات بیانگر نیروی گریز از مرکز یا نیروی اینرسی حول محور گردش سیال به نیروهای چسبندگی می باشد .این کمیت به افتخار فیزیک دان بریتانیایی جفری اینگرام تیلور نامگذاری شده است.تعاریف زیادی از عدد تیلور وجود دارد و همگی با یکدیگر هم ارزند ولی متداولترین این تعریف ها به صورت زیر است: که در این رابطه: منابع. Bénard cells and Taylor vortices. Koschmieder, E. L. Cambridge University Press, 1993. p. 234*
نمودار گذر سیگنال نوع خاصی از نمودار بلوکی و گراف جهت دار است که شامل گره و شاخه می شود. هر گره حکم یک متغیر و هر شاخه حکم یک بهره را دارد. به وسیله SFG می توان ارتباط خطی میان متغیرهای یک سامانه را نشان داد. مثالی ساده از یک تقویت کننده. سیگنال "V۱" با بهره "a۱۲" به شکل زیر نشان داده می شود: ارتباط بین V۲ و V۱ در شکل قابل ملاحظه است.
قاعده میسون روشی برای یافتن تابع تبدیل یک سیستم خطی از روی نمودار گذر سیگنال آن است. این قاعده توسط ساموئل جفرسون میسون کشف شد. فرمول. فرمول بهره از رابطه زیر به دست می آید: که در آن:
کریستین آنیتا ماریان اکبرگ )؛ زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۱ – درگذشته ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵)، ملکه زیبایی سوئد در سال ۱۹۵۱، مانکن و هنرپیشه هالیوود بود. زندگی نامه. آنیتا اکبرگ در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۱ در شهر مالمو در جنوب سوئد زاده شد و پس از آنکه در سال ۱۹۵۱ به عنوان دختر شایسته سوئد انتخاب شد، به عنوان مدل وارد دنیای مد شد. او سپس با آنکه زبان انگلیسی نمی دانست به ایالات متحده آمریکا رفت و بخت خویش را در «مسابقات دختر شایسته جهان» آزمود. در آنجا بود که با استودیویی هالیوودی قرارداد امضا کرد. سال ۱۹۶۰ سال طلایی برای اکبرگ بود که با پیشنهاد فدریکو فلینی برای بازی در فیلم "زندگی شیرین" روبه رو شد. بازی او در نقش «زن رؤیایی» مارچلو ماسترویانی او را برای همیشه در تاریخ سینما ماندگار کرد و شهرت به دست آورد که هرگز در فیلم های بعدی که بازی کرد تکرار نشد. صحنه ای که او در این فیلم همراه با مارچلو ماسترویانی وارد حوضچه فواره تروی در مرکز رم می شود، از مشهورترین لحظات تاریخ سینما به شمار می رود. بر اساس گزارش ها او در سال های پایانی عمر به شدت فقیر بود. اکبرگ پس از یک دوره طولانی بیماری در صبح روز یکشنبه ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵ در سن ۸۳ سالگی در
بیمارستانی در روکا دی پاپا درگذشت.
نمودار بلوکی یا بلوک دیاگرام نمودار یک سیستم است که قسمت های اساسی آن سیستم را به همراه خط هایی که آنها را به هم متصل می کند نشان می دهد. نمودارهای بلوکی استفاده خیلی زیادی در طراحی سخت افزار، طراحی الکترونیک، طراحی نرم افزار و نمودار جریان فرایندها دارند.
محمد ایرانی مجرد (۱۲۵۱ – ۱۳۵۰)، موسیقی دان و کارشناس ردیف موسیقی ایرانی بود. او نوازندگی سه تار را نزد میرزا عبدالله فراهانی فراگرفت. حاج محمد ایرانی مجرد، محفلی دائمی در باغچهٔ اختصاصی خود بنیان گذاشت و در آن، هنرجویان جوان موسیقی سنتی را راهنمایی می کرد. عبدالله دوامی، نورعلی برومند، داریوش صفوت و محمود کریمی از آموزش های وی بهره مند شده اند. همچنین در سال های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۰، بر ضبط یک دوره ردیف در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی نظارت داشت.
حسین هنگ آفرین (زادهٔ ۱۲۵۴ – درگذشتهٔ ۱۳۳۱) نوازندهٔ تار، سه تار و ویولن و رئیس دستهٔ موزیک قزاقخانه اهل ایران بود. او از شاگردان موسیو لومر فرانسوی بوده است. زندگی هنری. حسین هنگ آفرین در سال ۱۲۵۴ شمسی متولد شد. او در شعبه موزیک دارالفنون به تحصیل موسیقی پرداخت و از شاگردان ممتاز «آلفرد ژان باتیست لومر» شد. پس از پایان تحصیل، با درجه صاحب منصبی، به ریاست یکی از دسته های موزیک قزاقخانه منصوب شد. وی افزون بر تحصیل موسیقی نظامی، موسیقی ایرانی را نزد «میرزا عبدالله» آموخت. او از درویشان صفائی بود و در برنامه ها و کنسرت های اعیاد و مناسبت های مذهبی در انجمن اخوت شرکت می کرد. وی در حدود سال ۱۹۱۰ میلادی به همراهِ چند نوازنده، خواننده و برادرش «اکبرخان فلوتی» برای ضبط موسیقی بر روی صفحات گرامافون راهی روسیه و انگلستان شد. از ویلن نوازی حسین هنگ آفرین صفحات متعددی از جمله با آواز «حسین طاهرزاده» و «رضاقلی میرزا ظلی» ضبط گردید. از شاگردان او می توان «ابوالحسن صبا» و «نصرالله زرین پنجه» را نام برد. هنگ آفرین از متقدمان نوازندگی ویولن در ایران بود که آثاری از وی باقی مانده است. او سال های متمادی عمر را در راه خدمت به مو
سیقی ایرانی مصروف داشت. وی در سال ۱۳۳۱ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
جمشید عندلیبی ( – ) موسیقی دان، آهنگساز و نوازندهٔ ایرانی ساز نی بود. وی از مفاخر و بزرگان ساز نی و موسیقی ایران بود. جمشید عندلیبی، نواختن نی را در آغاز بدون استاد فراگرفت. سپس با حضور در دانشگاه تهران و آشنایی با حسین عمومی به ادامه فراگیری فنون و شگردهای ساز نی پرداخت. او ردیف موسیقی سنتی ایرانی را نزد نصرالله ناصح پور و نورعلی برومند و محمدرضا لطفی یادگرفت. زندگی هنری. جمشید عندلیبی در ۱۰ سالگی آموزش موسیقی را با ساز آکاردئون در کلاس های فرهنگ و هنر وقت سنندج که مسئول آن حسن کامکار بود شروع کرد. وی سپس به عضویت گروه نوجوانان و ارکستر بزرگسالان فرهنگ و هنر سنندج درآمد و در کنار آموزش و تعالیم مختلف موسیقی به همراه ارکستر بزرگسالان اجرای کنسرت داشت. عندلیبی تحت تأثیر تکنوازی های نی حسن کسائی به ساز نی علاقمند شد و بدون استاد شروع به یادگیری این ساز کرد در سال ۱۳۵۴ در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران که برعهده نورعلی برومند بود در رشته موسیقی پذیرفته شد. با تشکیل گروه عارف با حضور پرویز مشکاتیان و حسین علیزاده به عضویت این گروه پذیرفته شد. عندلیبی در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه دانش آموخته شد و به عضویت
مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در آمد. وی در همان سال به کانون فرهنگی و هنری چاووش پیوست. او در سال ۱۳۶۰ برای تکمیل تکنیک های پیشرفته نوازندگی نی به نزد حسن کسایی در اصفهان رفت. در سال ۱۳۶۲ به عنوان تک نواز نی در آلبوم نی نوا به آهنگسازی حسین علیزاده به هنرنمایی پرداخت و آن را تنها با یک بار اجرا در استودیو به ثبت رساند. عندلیبی در ادامه دههٔ ۱۳۶۰ در آثاری چون بیداد، نوا، دستان، دود عود، آسمان عشق، یاد ایام، رسوای دل، پیام نسیم، دل مجنون و سرو چمان با محمدرضا شجریان همکاری نزدیک داشت. او علاوه بر نوازندگی در کار آهنگسازی نیز فعال بود و آلبوم های "میهمان تو"، "پاییز نیزار"، و "مونس جان" از جمله فعالیت های او در زمینه آهنگسازی هستند. عندلیبی همچنین قطعات ابوالحسن صبا را با نی و به صورت ردیف آموزشی تنظیم کرده و نواخته است. درگذشت. جمشید عندلیبی در ۱۵ اسفند ۱۴۰۲ در سن ۶۷ سالگی بر اثر ایست قلبی در خانه خود درگذشت. پیکر او در ۱۸ اسفند ۱۴۰۲ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. استاد جمشید عندلیبی از بزرگان موسیقی ایران و اساتید فاخر ساز نی بودند. در مراسم خاکسپاری ایشان بسیاری از مفاخر و هنرمندان حضور داشتند
گلیکوپروتئین ترکیبی از پروتئین و کربوهیدرات است. پروتئینی که با زنجیره های کوچک اولیگوساکارید (قند) گلیکوزیله شده ولی محتوی اسید فسفریک، پورین یا پیریمیدین نیست. اختلاف بین گلیکوپروتئین و پروتئوگلیکان.. با اینکه هر دوی این ترکیبات از پروتئین و هیدرات کربن ساخته شده اند اما اختلاف عمده ای با هم دارند: گلیکوپروتئین ها، پروتئین هایی حاوی یک یا تعداد بیشتری واحد اولیگوساکاریدی غیر تکراری (گلیکان) می باشند. اما پروتئوگلیکانها، ماکرومولکول هایی هستند که حاوی %۹۵ یا بیشتر کربوهیدرات می باشند که خواص این ترکیبات فزونی پلی ساکارید را بر پروتئین نشان می دهد. البته معمولاً هر دو ترکیب بر اثر فعالیت آنزیمی متوالی پروتئازها و گلیکوزیدازها تجزیه می شوند. به طور عمده در غشای پایه وجود دارد غشای پایه (انگلیسی: Basement membrane) یک لایه نازک فیبروزی و فاقد سلول است که بافت های اپی تلیوم، اندوتلیوم و مزوتلیوم را از بافت های همبند پیرامون جدا می سازد.به عبارت دیگر و ساده تر غشای پایه شبکه ای، از رشته های پروتئینی و گلیکوپروتئینی (ترکیب پروتئین و کربوهیدرات) است. در زیر یاخته های بافت پوششی, بخشی به نام غشای پایه وجود دارد که ا
ین یاخته ها را به یکدیگر وبه بافت های زیر آن,متصل نگه می دارد.غشای پایه,شبکه ای از رشته های پروتئینی وگلیکوپروتئینی(ترکیب کربوهیدرات و پروتئین) است. ساختار. غشای پایه بخشی از ماتریکس برون یاخته ای است که باعث ارتباط پوشش اندام با بافت های زیرین می شود و در اغلب اندام ها دیده می شود. به استثنای سینوزوئیدها و مویرگ های لنفی که غشای پایه ممتد ندارند. غشای پایه شامل گلیکوپروتئینهایی به نام لامینین و انتاکتین، رشته های کلاژن تیپ IV و رشته های شبه کلاژن (شبکه ای)، هپاران سولفات و فیبرونکتین می باشد. غشای پایه مجموعه لامینا بازال و لامینا رتیکولر است و به صورت نوار باریک قابل رویت با میکروسکوپ نوری می باشد. وظایف گلیکو پروتئین ها. محل حضور اصلی گلیکو پروتئین ها در بدن فضای خارج سلولی و غشای سلول ها است.گلیکو پروتئین ها تا حد وسیعی در اعمال سلول ها و بیماری ها دخالت دارند.تعدادی از پروتئین های خارجی غشای سلولی گلیکوپروتئین هستند و بعضی از این پروتئین های موجود در سطح غشای خارجی سلول آنتی ژن بوده و سیستم آنتی ژنی خونی (A-B-O) و سازگاری بافتی هر فرد را در هنگام پیوند زدن تعیین می کند. جایگاههای آنتی ژنی ایمونوگلوبولین
ها و گیرنده های هورمونی و ویروسی غشاهای سلولی اغلب گلیکوپروتئینی هستند. بعلاوه، قسمت هیدرات کربنی گلیکوپروتئین های غشا علائمی را برای تشخیص سلول توسط سایر سلول ها و ممانعت از تماس در تنظیم رشد سلول ایجاد می کنند.لذا تغییر در گلیکو پروتئین های غشا می تواند با ایجاد تومور و تغییرات بدخیم سلول ها هنگام سرطان رابطه داشته باشد.بیشتر پروتئین های پلاسما بجز آلبومین، گلیکوپروتئین بوده و شامل پروتئین های عامل لخته شدن خون، ایمونوگلوبولین ها و بسیاری از پروتئین های مکمل می باشند.تعدادی از هورمون ها نظیرFSHوTSH نیز گلیکو پروتئینی هستند.پروتئین ها مهم ساختمانی مثل کلاژن و کشسان پروتئین های موجود در ترشحات موکوسی که در نرم کردن بافت پوششی نقش دارند حاوی هیدرات کربن می باشند. اینترفرون نیز یک گلیکوپروتئین است. جستارهای وابسته. ماتریکس برون سلولی غشای یاخته
"گردآفرید با نام پیشین فاطمه حبیبی زاد" (زاده ۷ بهمن ۱۳۵۵، اهواز) از مشهورترین شاهنامه خوانان ایرانی است. لقب گردآفرید در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۸۷، توسط نقالان معروف ایرانی، مرشد ولی الله ترابی، مرشد محمد مداحی و درویش جلالی معصوم شاهی به وی اعطا گردید؛ گواهینامه این سند و نامگذاری در لس آنجلس تایمز منتشر شده است. وی کارشناس موزه از دانشکده میراث فرهنگی بوده و از نخستین زنانی است که در جشنواره های ایرانی و فستیوال های هنری خارج از ایران، به اجرای نقالی و نمایش های فولکلور ایرانی پرداخته است. از دیگر فعالیت های وی می توان به اجرای برنامه در صدا و سیمای ایران و تدریس در دانشکده هنرهای زیبا و تألیف کتاب اشاره داشت. وی را سرشناس ترین شاگرد مرشد ترابی می شناسند. وی در فوریه ۲۰۱۰ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود و اکنون در دانشگاه یوسی ای ال با عنوان مدرس به دانشجویان علاقه مند به زبان فارسی، تدریس می کند.
دی اتیل استیل بسترول رده درمانی: استروژن سنتتیک . اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. امروزه کاربرد اصلی این دارو محدود به درمان سرطان های پیشرفته پروستات و پستان است . همچنین درجلوگیری از حاملگی بعد از نزدیکی استفاده میشود.( البته حداکثر ۷۲ ساعت بعد از نزدیکی باید مصرف دارو شروع شود) ولی در گذشته کاربردهای متعددی مانند جایگزینی هورمونی در دوران یائسگی و جلوگیری از سقط داشته است. عملکرد. دی اتیل استیل بسترول نوعی استروژن سنتتیک غیر استروییدی است . عوارض جانبی. تهوع، استفراغ، تشنج، افزایش ریسک سرطان پستان و اختلالات جنینی ( اگر در زمان حاملگی استفاده شود در دختران به دنیا آمده احتمال آدنوکارسینوم واژن بالا است و در پسران متولد شده ریسک ناباروری و سرطان وجود دارد). جستارهای وابسته. استروژن
مارک گلدبلت ( به انگلیسی "Mark Goldblatt" ) تدوینگر و کارگردان امریکایی است . او با تدوین فیلم پیرانا (فیلم) وارد سینما شد و در سال ۱۹۸۹ و پس از ساخت فیلم هت دد، برای دومین بار ( و تا به امروز آخرین بار) در مقام کارگردان، مجازاتگر (فیلم ۱۹۸۹) را ساخت . گلدبلت با وجود اینکه تنها دو فیلم را کارگردانی کرده است، به خاطر تدوین آثار مهم (اکثراً در ژانر اکشن) مشهور است . فیلمهای مهم. در مقام تدوینگر پیرانا (فیلم) نینجا وارد می شود نابودگر کوماندو غارتگر ۲ دروغهای حقیقی کمپانی بد پسران بد ۲ جنگیر: آغاز سه ایکس ۲ جی-فورس (فیلم) مرد گرگ نما خیزش سیاره میمون ها در مقام کارگردان مجازاتگر (فیلم ۱۹۸۹) منابع. ویکی پدیای انگلیسی
گونه منقرض شده در طبیعت یا گونه منقرض شده در حیات وحش (EW) به نوعی تعریف وضعیت بقا برای جانوران گفته می شود که در آن تنها نمونه های باقی مانده از یک گونه یا در اسارت نگه داشته می شوند یا در گروه های محدودی دور از محدوده تاریخی خود زندگی می کنند. معرفی دوباره. معرفی دوباره یک گونه به طبیعت عبارت است از رهاسازی عمدی آن ها در حیات وحش از اسارت یا جای دیگری که با جمعیت کم در آن زندگی می کردند. این کار می تواند گزینه مناسبی برای آن دسته از جانورانی باشد که در حیات وحش منقرض شده اند یا در خطر انقراض هستند؛ با این حال مشکلاتی نیز بر سر راه معرفی دوباره گونه ها وجود دارد. حتی اگر زیستگاه یک گونه منقرض شده در حیات وحش بازیابی شده باشد، به دلیل آنکه روش ها و شگردهای بقا توسط (اغلب) مادران به فرزندانشان آموخته می شوند، و این چیزی نیست که دربارهٔ جانوران در اسارت صدق کند، توانایی نمونه های آزاد شده برای بقا در شرایط وحش کاهش پیدا می کند. در شرایطی که دانشمندان ژنهای جانداران در خطر انقراض یا منقرض شده را ذخیره می کنند، اگر فرهنگ بقای آن جاندار از دست رفته باشد، دیگر نمی توان آن را به حیات وحش بازگرداند.
بیشتر ریاضی دانان زمینهٔ مطالعاتی شان و در حالت عمومی تر کل ریاضی را همراه با لذت و زیبایی می دانند برای همین برای توصیف ریاضیات (یا حداقل برخی بخش های آن) از صفت "زیبا" استفاده می کنند. برخی ریاضی را به هنر تشبیه می کنند و بعضی دیگر آن را یک فعالیت خلاقانه می دانند. اما در بیشتر موارد ریاضی را با شعر و موسیقی مقایسه می کنند. برتراند راسل احساس خود پیرامون زیبایی ریاضی را چنین بیان کرد: پل اردوش احساسش دربارهٔ غیرقابل وصف بودن ریاضیات را چنین بیان کرد: «اعداد برای چه زیبا هستند؟ مانند این است که بپرسیم چرا سمفونی ۹ بتهوون زیبا است. اگر دلیل آن را نمی دانید کسی هم نمی تواند آن را به شما بگوید. من "می دانم" که اعداد زیبایند. اگر آن ها زیبا نباشند پس هیچ چیز زیبا نیست.» زیبایی در روش. ریاضی دانان برای وصف یک روش خوب و زیرکانهٔ اثبات از عبارت ظریف استفاده می کنند. بسته به زمینهٔ مورد بحث این عبارت معانی مختلف خواهد داشت: ریاضی دانان معمولاً در جستجوی راه حل های "ظریف" و زیرکانه اند برای همین برای اثبات یک مطلب همیشه راه های گوناگون و مستقل را امتحان می کنند - اولین راه حلی که به دست می آید معمولاً بهترین آن نیست.
برای نمونه قضیهٔ فیثاغورس قضیه ای است که نسبت به دیگر قضیه ها، بیشترین تعداد اثبات برای آن معرفی شده است و صدها مورد از آن ها منتشر شده است. قضیهٔ دیگری که اثبات های زیادی برای آن معرفی شده است، قضیهٔ روابط متقابل درجه دوم است کارل فریدریش گاوس به تنهایی هشت اثبات مختلف برای آن ارائه کرده است. درمقابل نتایجی که از دید منطق درست به نظر می آیند، ولی درگیر رابطه های ریاضی پرزحمتند، یا روش های که جزئیات سنگین در آن ها وجود دارد، یا رویکردهای خیلی معمولی یا رویکردهایی که برپایهٔ تعداد زیادی از اصل ها یا نتایج قضایای قبلی بنا شده اند، هیچ یک از این روش های اثبات ظریف و زیرکانه به شمار نمی روند و احتمالاً بر آن ها نام "زشت" یا "زُمخت" گذاشته می شود. زیبایی در نتایج. برخی ریاضی دانان (Rota سال ۱۹۷۷، ص ۱۷۳) بر این باورند که نتیجه هایی در ریاضی را می توان زیبا خواند که دو حوزهٔ متفاوت و به ظاهر کاملاً بی ارتباط در ریاضی را به هم مربوط می کنند. این نتیجه ها اغلب با عنوان "عمیق" توصیف می شوند. اغلب بسیار مشکل می توان همه جهان ریاضی را دربارهٔ عمیق بودن یک نتیجه هم نظر یافت. در ادامه چند نمونه از این نتیجه ها آورده شده ا
ست. نخستین مورد تساوی اویلر است: فیزیکدان بزرگ ریچارد فاینمن این نتیجه را برجسته ترین رابطهٔ ریاضی ("the most remarkable formula in mathematics") نامید. نمونه های معاصر از این گونه نتیجه ها، عبارتند از modularity theorem که میان خم های بیضی-گون و فرم های modular رابطهٔ مهمی برقرار می کند (تلاش در این زمینه باعث شد تا اندرو وایلز و رابرت لانگلندز به جایزهٔ ولف دستیاب اند) و monstrous moonshine که میان Monster group و modular functions بوسیلهٔ نظریهٔ ریسمان رابطه برقرار کرد. ریچارد بورچردز برای این کار جایزهٔ فیلدز را دریافت کرد. درمقابل "عمیق" ("deep") می توان از صفت "بدیهی" ("trivial") استفاده کرد. یک قضیهٔ بدیهی را می توان به آسانی و در نگاه نخست از نتایج قضیه های قبلی بدست آورد. یا قضیه ای است که تنها در بعضی حالات خاص درست است. گاهی ممکن است یک عبارت از یک قضیه به اندازهٔ کافی بکر باشد که بتوانیم آن را "عمیق" در نظر بگیریم اما اثباتی که برای آن پیدا می شود کاملاً آشکار است. گادفری هارولد هاردی در کتاب عذرخواهی یک ریاضی دان ("A Mathematician's Apology") پیشنهاد می دهد که یک نتیجه یا اثبات "زیبا"، دارای سه و
یژگی «گریزناپذیری» ("inevitability")، «غیرمنتظره بودن» ("unexpectedness") و «کوتاه بودن» ("economy") است. اما روتا، با شرط غیرمنتظره بودن به عنوان یکی از نشانه های زیبایی موافق نیست و برای آن یک نمونه می آورد: موناستریسکی ("Monastyrsky") می نویسد: این اختلاف ها نظرها نشان می دهد که زیبایی در طبیعت ریاضی یک مفهوم انتزاعی است و اینکه این زیبایی با نتایج ریاضیاتی در ارتباط است: که در این مورد نه تنها کره های عجیب و غیرمعمول دیده می شود بلکه نتیجه گیری های ویژه ای هم از آن ها بدست می آید. زیبایی در تجربه. لازم است تا کمی لذت بازی با اعداد و نمادها در بخش های مختلف ریاضی وارد شود. کاربرد ریاضی در علم و مهندسی چنان است که گویی هرجایی که از فن-آوری استفاده شده، انگار به صورت خودجوش به ترویج زیبایی ریاضی نیز پرداخته شده است. که اگر هیچ جایی چنین نباشد در بحث فلسفهٔ علم یقیناً چنین است. بالاترین تجربهٔ زیبایی ریاضی برای بیشتر ریاضی دانان هنگامی است که به صورت فعال در ریاضیات درگیرند. هرگاه رویکردی منفعل به ریاضی داشته باشیم، لذت و جذابیت آن را از دست می دهیم یا به دشواری آن را حس خواهیم کرد. - در ریاضیات هیچ جایگاهی ب
رای بیننده یا تماشاچی یا شنوندهٔ صرف بودن نیست. اشاره به "سختی زیبایی" ریاضی، برتراند راسل. زیبایی و فلسفه. برخی ریاضی دانان بر این باورند که کار با ریاضی بیشتر به کشف کردن شبیه است تا ایجاد کردن. برای نمونه، ویلیام کینگدان کلیفورد در سخنرانیی با موضوع «بعضی شرط های پیشرفت ذهن» ("Some of the conditions of mental development") که در مؤسسهٔ سلطنتی برگزار شد چنین گفت: این ریاضی دانان معتقدند که نتایج دقیق و همراه با ریزه کاری های ریاضی، می تواند منطقا درست باشد، بدون اینکه هیچ گونه وابستگی به دنیای بیرونی که در آن زندگی می کنیم. برای نمونه آن بر سر این بحث می کنند که نظریهٔ اعداد طبیعی از پایه درست است چون هیچ نیازی به بستر یا شرایط ویژه ندارد. برخی ریاضی دان ها پا را از این نیز فراتر می نهند و می گویند که زیبایی ریاضی یک زیبایی حقیقی است و می توان گفت نوعی عرفان است. فیثاغورس (و تمامی مدرسهٔ فلسفه اش، مکتب فیثاغوری) بر این باور بود که اعداد (اعداد گویا) دارای حقیقتی اصیل اند، برای همین کشف اعداد گنگ ضربهٔ (روحی) بزرگی به این گروه وارد کرد. از دید آن ها وجود چیزی که نتوان آن را به صورت نسبت دو عدد بیان کرد نشان
دهندهٔ وجود یک خدشه در طبیعت است. از دیدگاه امروزی، برخورد رازگونهٔ فیثاغورس با اعداد بیشتر شبیه رفتار یک عالم علم الاعداد بود تا ریاضی دان. به نظر می رسد، آنچه که فیثاغورسیان در جهان بینی خود بدان بی توجه بودند، حد یک دنبالهٔ نامتناهی از کسرهای گویا بود- چیزی که امروزه آن را عدد حقیقی می نامیم. در فلسفهٔ افلاطون دو جهان وجود داشت، جهان فیزیکی که در آن زندگی می کنیم و دیگری جهان معنا یا انتزاعی که حقیقت های تغییرناپذیر مانند ریاضی، را در خود جای داده است. او معتقد بود که دنیای فیزیکی تنها بازتابی از جهانی کاملتر و غیرمادی است. گفته می شود که گالیلئو گالیله دربارهٔ ریاضی چنین گفته است: «ریاضی زبانی است که خدا بوسیلهٔ آن جهان را نوشته است.» پل اردوش، ریاضیدان مجارستانی با آنکه که خود یک بی خدا بود از یک کتاب موهومی حرف می زند که خدا زیباترین برهان های ریاضی را در آن نوشته است. هنگامی که اردوش می خواست مراتب تحسین خود نسبت به یک برهان را ابراز کند، آشکارا گفت که «این برهان برآمده از همان کتاب است.» این دیدگاه نشان می دهد که ریاضیات به عنوان حقیقتی به ذات خود استوار که قوانین گیتی بر آن بنا شده است، همانی است که
ادیان زیر عنوان «خدا» شخصی کرده اند. در قرن بیستم میلادی، فیلسوف فرانسوی، آلن بدیو ادعا می کند که هستی شناسی همان ریاضیات است. وی همچنین به ارتباط عمیق میان ریاضیات، شعر و فلسفه معتقد بود. زیبایی و نظریهٔ اطلاعات ریاضی. در دههٔ ۱۹۷۰، آبراهام مولز و فریدر نیک تلاش کردند تا به بررسی رابطهٔ میان زیبایی، پردازش اطلاعات و نظریهٔ اطلاعات بپردازند. در دههٔ ۱۹۹۰، یورگن اشمیت هوبر یک نظریهٔ ریاضی پیرامون «زیبایی های انتزاعی وابسته به مشاهده گر» را تدوین و فرمول بندی کرد. این نظریه بر اساس نظریهٔ الگوریتمی اطلاعات بود و در آن گفته شده بود که: زیباترین چیزها در میان چیزهایی که فقط از نظر انتزاعی قابل مقایسه اند، آن هایی هستند که الگوریتم های توصیفی کوتاهی در رابطه با آنچه مشاهده گر، خود می داند، دارند. اشمیت هوبر، به صراحت میان زیبایی و جذابیت تفاوت قائل شد.
آزمایش های میلر – یوری (یا آزمایش های میلر) یک آزمایش شیمیایی بود که شرایط زمین در سال 1952 را طوری شبیه سازی می کرد که در آن زمان، طبق شرایط حاکم در زمین اولیه خاستگاه شیمیایی زندگی را آزمایش کرد. آزمایش نظریه های الکساندر اوپارین و جی.بی.اس.هلدین را که شرایط مفروض در زمان زمین بدوی طرفدار واکنشهای شیمیایی است که از ترکیبات آلی پیچیده تر از پیش سازهای غیر آلی، حمایت می کرد.آزمایش کلاسیکی در مورد ایجاد موجود زنده بیولوژیکی از مواد بی جان، مورد بررسی قرار گرفت، که در سال 1952 توسط استنلی میلر، با کمک هارولد اوری، در دانشگاه شیکاگو و بعداً دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو هدایت شده و یک سال بعد به انتشار رسید. پس از مرگ میلر در سال 2007، جفری بادا دانشجوی فارغ التحصیل شده میلر با آزمایش روی شیشه های کوچک آب بندی شده بازمانده از آزمایش های اصلی توانستند نشان دهند که در واقع بیش از 20 اسید آمینه مختلف در آزمایش های اصلی میلر تولید شده است که به طور قابل توجهی بیشتر از آنچه در ابتدا میلر گزارش داده بود و بیش از 20 مورد به طور طبیعی در حیات رخ می دهند. اطلاعات به دست آمده حاکی از این است که در گذشته در جو زمین اکسیژن هم
وجود داشته است اما میلر آن را نظر نگرفته بود. و منتقدان عقیده دارند چنانچه اکسیژن هم در آزمایش وجود داشت اسیدهای آمینه به طور سریع اکسیداسیون می شدند و از بین می رفتند . آزمایش. در این آزمایش از آب (H2O)، متان (CH4)، آمونیاک (NH3) و هیدروژن (H2) استفاده شده است. این مواد شیمیایی درون یک فلاسک شیشه ای 5 لیتری استریل متصل به یک فلاسک 500 میلی لیتریکه تا نیمه از آب پر شده بود، قرار گرفتند. آب در فلاسک کوچکتر برای القای تبخیر گرم می شود و بخار آب اجازه ورود به فلاسک بزرگتر را داشته. جرقه های پیوسته الکتریکی بین الکترودها برای شبیه سازی رعد و برق در بخار آب و مخلوط گازی شلیک می شوند و سپس جو شبیه سازی شده دوباره خنک می شود به طوری که آب متراکم شده و به درون یک تله U شکل در انتهای دستگاه فرو می رود. آزمایش های دیگر. این آزمایش الهام بخش بسیاری دیگر بود. در سال 1961، جوآن ارو فهمید که آدنین پایه نوکلئوتید می تواند از سیانید هیدروژن (HCN) و آمونیاک محلول آب ساخته شود. آزمایش او باعث تولید شدن مقادیر زیادی آدنین شد. مولکولهای آن متشکل از 5 مولکول HCNبود. اتمسفر اولیه زمین. برخی از شواهد حاکی این است که مولکولهای کاهش