Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محمدحسن نامی (زادهٔ ۸ آبان ۱۳۳۲ در بیجگان) نظامی و سیاستمدار ایرانی است که از مهر ۱۴۰۳ مشاور و دستیار ویژه وزیر کشور است. وی پیش تر از اسفند ۱۴۰۰ تا مهر ۱۴۰۳ به عنوان رئیس سازمان مدیریت بحران فعالیت می کرد. او در دولت دهم از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲ و کمتر از یک سال سمت وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات را برعهده داشت. او به عنوان نیروی نظامی و با رسته پیاده به نیروی زمینی ارتش ملحق گردید و در طول جنگ ایران و عراق در عملیات های متعددی حضور داشته است و بیش از ۱۰۰ ماه در مناطق جنگی و نظامی سابقه فعالیت دارد. او پس از پایان جنگ به عنوان نماینده ارتش به کشور کره اعزام گردید و بعد از آن به سمت معاونت اطلاعات ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی برگزیده شد در سال ۱۳۸۴ و در زمان تصدی مصطفی محمدنجار در وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، او به سمت ریاست سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح منصوب گردید و تا سال ۱۳۹۱ این سمت را در اختیار داشت. از دیگر فعالیت های وی در دوران تصدی گری ریاست سازمان جغرافیایی می توان به تألیف و ترجمه بیش از ۳۰ عنوان کتاب در حوزه جغرافیای سیاسی و منطقه ای اشاره کرد. همچنین طرح های نوآورانه و چالش برانگیزی در این دو
ران مطرح گردید که از این بین می توان به تغییر مساحت ایران از ۱۶۴۸۱۹۵ کیلومتر مربع به ۱۸۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع اشاره نمود. او پس از برکناری رضا تقی پور در آذرماه سال ۱۳۹۱ و سرپرستی علی نیکزاد وزیر راه و شهرسازی بر این وزارتخانه، محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در بهمن ماه ۱۳۹۱ محمدحسن نامی معاون وزیر دفاع را به عنوان سرپرست وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات منصوب کرد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی ۸ اسفند ۱۳۹۱ محمدحسن نامی، وزیر پیشنهادی دولت برای وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را با ۱۷۷ رای موافق از مجموع ۲۴۳ رای برای تصدی این وزارتخانه انتخاب کردند. انتخابات ۱۴۰۰. در نخستین روز (۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰) آغاز ثبت نام انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ با حضور در وزارت کشور به صورت رسمی نام نویسی کرد اما پس از مدتی به نفع سید ابراهیم رئیسی کناره گیری کرد.
پورتال می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شُکر آباد، مرکز دهستان شلیل از توابع بخش میانکوه شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. دهستان شلیل متشکل از سه روستای شلیل علیاء، عزت آباد و شکر آباد می باشد. جمعیت. شکر آباد در دهستان شلیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۳ نفر (۱۴۵خانوار) بوده است. در حالی که روستای شکرآباد به عنوان مرکز دهستان مطرح می باشد ، روستاهایی چون شهرک محمدیه، بهلول آباد، شهرک تلخاب، دورک قنبری، چنده، گوزلک و لندی اطراف این دهستان هستند.
کارگِل (لاداخی: ཀར་གིལ་؛ ) شهری در بخش کارگل در لداخ، کشمیر است. این شهر در مرز بین چین، هند و پاکستان قرار دارد. این شهر دومین شهر بزرگ لداخ پس از له است و در ۶۰ کیلومتری دراس و ۲۴۰ کیلومتری سرینگر واقع شده است. جغرافیا. کارگل به طور میانگین بلندایی برابر ۲٬۶۷۶ متر از سطح دریا دارد و در کرانه سرو دریا واقع شده است. کارگل در شمال با ایالت گلگت-بلتستان هم مرز است. این منطقه مانند دیگر مناطق هیمالیا اقلیمی معتدل دارد و تابستان های آن خنک با شب های سرد و زمستان هایش طولانی و بسیار سرد است چنانچه گاهی هوا تا ۵۴ درجه سلسیوس زیر صفر پایین می آید. ترابری. یکی از بزرگراه های هند که سرینگر را به له وصل می کند به کارگل متصل است. یکی از راه های مشهور که در همه فصول باز است راه کارگل-سکردو است که کارگل را به سکردو شهری در گلگت-بلتستان مرتبط می کند که البته پس از تصرف بلتستان توسط پاکستان در سال ۱۹۴۸ بسته شده است. در حالی که دولت هند در ژستی بشردوستانه خواهان گشودن دوباره این راه شده است دولت پاکستان این درخواست را رد می کند. تاریخ. تا پیش از چندپارگی هند کارگل بخشی از ناحیه بلتستانِ لداخ بود. دره ای بود که توسط بلندترین
کوه های جهان از دیگر مناطق جدا افتاده و جمعیتی اندک از اقوام، ادیان و زبان های گوناگون در آن می زیستند. جنگ نخست کشمیر به چندپارگی بلتستان انجامید. به گونه ای که ناحیه و شهر کارگل در سمت هند در لداخ از ایالت جامو و کشمیر قرار گرفت. پس از پایان جنگ هند و پاکستان در ۱۹۷۱ دو دولت با امضای عهدنامه سیملا متعهد شدند که وارد درگیری نظامی نشوند و به مرزهای موجود احترام بگذارند. در ۱۹۹۹ این ناحیه توسط پاکستان مورد حمله قرار گرفت که هندی ها در جنگ کارگل ایشان را پس راندند. جمعیت شناسی. برپایه سرشماری سال ۲۰۰۱ کارگل از ۲٬۰۶۵ خانوار داشته که جمعیتی برابر با ۱۰٬۶۵۷ نفر می شدند. نرخ جنسی شهر ۵۵۹ زن در برابر هر ۱٬۰۰۰ مرد است. نرخ باسوادی کارگل ۷۳٪ است که تنها ۱٪ از میانگین ملی پایین تر است. در سرشماری سال ۲۰۱۱، جمعیت شهر ۱۶٬۳۳۸ نفر بود. ۷۸٪ مردم شهر را مسلمانان (عمدتا شیعه)، ۱۹٪ هندوها و ۲٪ سیک ها و ۱٪ هم باقی ادیان تشکیل می دادند. جمعیت مردان منطقه ۱۰۰۸۲ نفر، و زنان ۶۲۵۶ نفر است که به دنبال آن نسبت جنسیتی ۶۲۱ زن به هر ۱۰۰۰ مرد است. نرخ باسوادی ۷۵٫۵٪ است که این نرخ برای مردان ۸۵٫۶٪ و برای زنان ۵۹٫۴٪ است. مردم کارگل پیشینه م
خلوط داردی و تبتی دارند. بومیان کارگل تا پیش از سده های ۱۴ و ۱۵ میلادی که مبلغان مسلمان پای به این سرزمین گذاشتند پیروان بودایی گرایی تبتی بودند. معماری مسجد قدیمی کارگل ترکیبی از سبک های ایرانی و تبتی است، در حالی که معماری مسجد جدید از سبک های جدید ایرانی و عربی پیروی می کند. پیوند با ایران. بسیاری از مردم کارگِل به زبان فارسی روان صحبت می کنند. آنها پیوندهای عمیق با ایران دارند و نزدیک به نیمی از مردم این شهر مسلمان شیعه هستند. اسلام شیعی در اواخر سده ۱۵ (میلادی) از طریق لشکرکشی های نظامی، فعالیت های مبلغان مذهبی و مبادلات تجاری، از ایران وارد کارگِل شد. بازدید میر شمس الدین اراکی از لداخ در اوایل سده ۱۶ (میلادی) تأثیر چشمگیری در گسترش دیدگاه شیعه داشت. البته پیش از آن، نخستین ورود اسلام شیعه به آن منطقه در سده ۱۴ (میلادی) توسط سید علی همدانی انجام شد. امروز نزدیک به نیمی از مردم این شهر مسلمان شیعه هستند. پر رفت وآمدترین تقاطع در مرکز کارگل «چوک خامنه ای» نام دارد و نام بزرگ ترین مکان تجمع شهر «پارک حسینی» است. در بیرون و درون مساجد شیعیان در کارگِل تصاویر بزرگ علی خامنه ای دیده می شوند. همچنین چندین سازم
ان اجتماعی و مذهبی شیعه در کارگِل به ترویج ایدئولوژی انقلاب اسلامی ایران می پردازند که مهم ترین و پرنفوذترین آنها بنیاد یادبود امام خامنه ای (IKMT) و جامعة العلمای اثنی عشریه کارگِل-لداخ (JUIAK) هستند. زبان فارسی در بسیاری از مدارس کارگل آموزش داده می شود. بسیاری از امامان جماعت کارگِل برای تحصیل علوم دینی به حوزه های علمیه قم، اصفهان و تهران سفر کرده اند. تا جاییکه در سال های اخیر مردم کارگِل برای تحصیلات تکمیلی به دانشکده های پزشکی و مهندسی ایران رفته اند.
آئوسترال آرژانتین (به زبان بومی: austral argentino) با کد ایزو ۴۲۱۷، ARA، یکای پول رایج در کشور آرژانتین در خلال ۱۵ ژوئن ۱۹۸۵ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ بود. مسئولیت کنترل این یکای پول برعهدهٔ بانک مرکزی جمهوری آرژانتین قرار داشت. هر یک آئوسترال به ۱۰۰ سنتاووس تقسیم می شد. علامت آئوسترال یک حرف A به همراه یک خط افقی اضافی بود. نشانه فوق بر روی تمامی سکه هایی که در این سیستم ضرب می شد حک می گردید حتی بر روی اضعاف آن یعنی سکه های سنتاووس. درج این علامت به خاطر این بود که سکه های فوق با همتایان قدیمی تر خود اشتباه گرفته نشوند.
مسابقات قهرمانی شنا آسیا مسابقاتی است که در رشتهٔ شنا هر ۴ سال یک بار در قاره آسیا برگزار می شود. مسابقات شنای آب های آزاد آسیا. نتایج ۲۰۱۷:
ایوانه ماتسویی ارتشبد ارتش سلطنتی ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن بود. او فرماندهٔ نیروهای اعزامی فرستاده شده به چین (جمهوری خلق چین) در جنگ جهانی دوم بود. پس از جنگ به اتهام جنایات جنگی و مسئولیت داشتن در کشتار نانکینگ توسط دادگاه نظامی بین المللی برای خاور دور به اعدام محکوم و حلق آویز شد.
مسابقات قهرمانی شنا آفریقا مسابقاتی است که در رشتهٔ شنا هر ۲ سال یک بار در قاره آفریقا برگزار می شود.
مسابقات شنا کارائیب مسابقاتی است که در رشتهٔ شنا هر ۲ سال یک بار در منطقه جزایر کارائیب برگزار می شود.
پشت تنگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کبوتر جنگلی پرنده ای از راسته کبوترسانان و تیره کبوتریان است. این پرنده از دیگر کبوتریان جثهٔ بزرگ تری دارد و طول آن حدود ۴۱ سانتی متر است. گردن آن خاکستری شرابی با جلای سبز و ارغوانی است و در دو طرف گردن لکهٔ سفیدی وجود دارد. روی بال نیز نوار سفیدی دارد که هنگام پرواز دیده می شود. این پرندگان اجتماعی هستند و معمولاً در گروه های بزرگ زندگی می کنند. کبوتر جنگلی به کبوتر کوهپایه ("Columba oenas") شباهت زیادی دارد. تفاوت این دو پرنده در وجود نوار سفید روی بال و لکه سفید روی گردن کبوتر جنگلی است.
فضل آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سلطان محمد صدقی استرآبادی (؟ ه .ق در استرآباد - ۹۵۲ ه .ق در کاشان) شاعر پارسی گوی سدهٔ دهم هجری و متخلص به صدقی است. او از اهالی استرآباد بود و در کاشان زندگی کرد. صدقی در شعر استاد محتشم کاشانی و از دانشمندان روزگار خود به شمار می رفت. وی در سرودن اقسام شعر، به ویژه قصیده توانا بود. در کاشان درگذشت و همان جا دفن شد. در تذکره «صبح گلشن» نام او به خطا، صدری ضبط شده است. از آثارش: «دیوان» شعر؛ شرح «مطالع الانوار» ارموی؛ «ساقی نامه».
روز ملی فناوری فضایی روزی است که در آن ایران با پرتاب موفقیت آمیز ماهوارهٔ امید در ۱۴ بهمن ماه سال ۱۳۸۷ به کشورهای دارای توانایی پرتاب ماهواره پیوست. پس از این ایران هر سال در این روز سالگرد پرتاب این ماهواره را جشن می گیرد که این جشن همراه با رونمایی و پرتاب محموله های مختلف می باشد. نامگذاری روز. ایران نخستین ماهواره خود را با نام امید، در ۱۴ بهمن ۱۳۸۷ به فضا پرتاب کرد. این ماهواره پس از سه ماه فعالیت، با پایان ماموریت از مدار خارج شد. به همین دلیل، در جلسه ای که در شورای فرهنگ عمومی برگزار شد، مصوب شد تا روز ۱۴ بهمن مصادف با پرتاب اولین ماهواره ایرانی به فضا، این روز به روز ملی فناوری فضایی نامگذاری شود. جلسه این مصوبه در یکم اردیبهشت ۱۳۸۸ برگزار شد. تاریخچه وقایع. سال ۱۳۸۸. در این روزخبر پرتاب موفقیت آمیز موشک کاوشگر ۳ حامل محموله ای زیستی شامل لاک پشت، کرم، موش و نمونه های سلولی اعلام شد. رونمایی از ماهوارهٔ «طلوع»، نمونهٔ مهندسی ماهوارهٔ «مصباح دو»، نمونهٔ مهندسی ماهوارهٔ دانشجویی «نوید علم و صنعت»، نمونهٔ مدل اولیهٔ ماهواره بر سیمرغ و موتور ماهواره بر آن و افتتاح نخستین مرکز پردازش تصاویر ماهواره ای ای
ران و آزمایشگاه سه بعدی مجازی ماهواره ای. در مراسم روز ملی این سال، "ماهواره نوید علم و صنعت" که به اختصار "ماهواره نوید" نیز نامیده می شود رونمایی شد. سال ۱۳۸۹. در این روز از نمونه های مهندسی چهار ماهوارهٔ ظفر، رصدا، فجر، دانشجویی امیرکبیر و همچنین نمونهٔ مهندسی موتور ماهواره بر سفیر ا ب و کپسول زیستی کاوشگر ۴ رونمایی شد. سال ۱۳۹۰. در این روز ماهوارهٔ نوید با موفقیت در مدار قرار گرفت. از پایگاه فضایی سمنان به فضا پرتاب شد. مأموریت این ماهواره تصویربرداری از زمین با وضوح تصویر ۷۵۰ متر مبتنی بر روش جاروبی و به صورت تک باند است مراسم روز روز ملی فناوری فضایی در روز ۲۰ بهمن در محل هتل المپیک تهران برگزار شد سال ۱۳۹۱. روز دوشنبه ۱۶ بهمن ماه، ۹۱ مراسم ویژهٔ روز فناوری فضایی در محل سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی با حضور رئیس جمهور وقت محمود احمدی نژاد برگزار شد. در این روز مدل مهندسی ماهوارهٔ ناهید و مدل توسعه ای ماهوارهٔ زهره رونمایی شد همچنین در حاشیهٔ این رونمایی نخستین میمون پرتاب شده به فضا پیشگام که زنده به زمین بازگشت در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفت. در این مراسم احمدی نژاد گفت که حاضر است خود به عنوان د
اوطلب نخستین فضانورد ایرانی باشد. سال ۱۳۹۲. همزمان با روز فناوری فضایی در ایران در سال ۱۳۹۲، جمهوری اسلامی از دو ماهواره تدبیر و خلیج فارس رونمایی کرد. چندماه پیش از این رونمایی نیز دومین میمون فضایی ایرانی با ماهواره بر کاوشگر پژوهش به فضا فرستاده شد. سال ۱۳۹۳. در سال ۱۳۹۳ و همزمان با روز ملی فناوری فضایی، ماهواره فجر با ماهواره بر سفیر به فضا فرستاده شد و با موفقیت در مدار زمین قرار گرفت. ماهواره فجر به عنوان اولین ماهواره با مأموریت انتقال مداری کشور با قابلیت تغییر مدار ۲۵۰ تا ۴۵۰ کیلومتر بیضوی به مدار ۴۵۰ کیلومتر دایره ای با استفاده از پیشبرنده گاز سرد (تراست گاز سرد) است که با کمک ماهواره بر سفیر ۱-ب در سیزدهم بهمن ۱۳۹۳ به فضا پرتاب شد. سال ۱۳۹۵. در مراسم روز ملی فناوری فضایی در سال ۱۳۹۵، رئیس جمهور وقت از دو ماهواره امیرکبیر و ناهید۱ رونمایی کرد. همینطور در این مراسم از سامانه انتقال مداری سامان ۱ که وظیفه انتقال ماهواره از مدار پایینی به مدار بالایی را دارد، رونمایی شد. سال ۱۳۹۸. در سال ۱۳۹۸، و چند روز بعد از روز ملی فناوری فضایی، در بیستم بهمن، ماهواره ظفر با ماهواره بر سیمرغ به فضا پرتاب شد. سال ۱۴۰
۱. در مراسم رسمی روز ملی فناوری فضایی ایران در سال ۱۴۰۱، از دو ماهواره ناهید ۲ و طلوع ۳ رونمایی شد.
فخرالدین محمد سماکی استرآبادی، عالم امامی(ص دهم ق). امیر فخرالدین محمد (احمد) بن حسین حسینی سماکی استرآبادی(918- 984ق) مشهور به محقق از سادات قریه سماک استرآباد بود. در خدمت امیر غیاث الدین منصور شیرازی تحصیل علم کرد. اوایل شیخ الاسلام سبزوار شد و بعد به دربار شاه طهماسب رفت و به منصب وزارت رسید. در قزوین مدرسه ای داشت و ضمن کارهای دیوان دولتی، در آنجا تدریس می کرد. هر روز عده زیادی از طلاب علوم معقول و منقول به درس او رفته و استفاده می کردند.اسکندر بیک منشی در کتاب عالم آرای عباسی از او به عنوان یکی از علمای اعلام و فقهای گرام عصر یاد می کند و می گوید:« همه روزه جمعی کثیر از طلبه علوم معقول و منقول به مُدَرِّس آن حاضر گشته استفاده علوم می نمودند و از افادات علیّه اش مستفید و بهره مند می گشتند.» حسن بیگ روملو او را با اوصاف مولانا اعظم، جامع الفضایل و الحکم، حلال المشکلات الدقائق و کشاف معضلات الحقایق وصف و مدح می کند از شاگردان سماکی می توان از میرزا ابراهیم حسینی همدانی که در همدان منصب قضاوت و تصدی امور شرعیه را بر عهده داشت و نیز نورالدین محمد قاضی نوری اصفهانی از فقها و شعرای مشهور صفوی نام برد .همچنین ا
ز میر فخرالدین به عنوان بزرگترین استاد میرداماداسترآبادی(م 1041ق) در حکمت یاد می شود که با وی مناظراتی نیز داشته است.
مردی با مشت های آهنین فیلمی آمریکایی در ژانر هنرهای رزمی محصول سال ۲۰۱۲ و به نویسندگی و کارگردانی رزا است. بازیگرانی همچون راسل کرو، لوسی لیو، ریک یان، رزا، دیوید باتیستا و جمی چانگ در این فیلم ایفای نقش کرده اند. "مردی با مشت های آهنین" توسط یونیورسال استودیوز در ۲ نوامبر ۲۰۱۲ در ایالات متحده به نمایش درآمد.
یاکریم سرخ یا یاکریم طوقی یک گونه از راستهٔ کبوترسانان و تیرهٔ کبوتران طول بدنش ۲۳ سانتی متر، دمی کوتاه و نیم طوقی سیاه بر پشت گردن و روتنه سرخ-قهوه ای و زیرتنه صورتی مایل به قهوه ای و سر و دمگاه آبی-خاکستری دارد. صدایش مانند «کوکو» یا «هوهو» است. به طور پراکنده در سراسر ایران می زید.
آکرودرماتیت انتروپاتیکا (Acrodermatitis enteropathica) یک بیماری نادر ژنتیک می باشد که به صورت اوتوزوم مغلوب انتقال می یابد. میزان روی سرم در این بیماران معمولاً پایین می باشد. علائم بالینی. هرچند اغلب میزان روی سرم در این بیماران پایین می باشد ولی در موارد نادرتری سطح سرمی روی نرمال گزارش شده است. علایم مهم بالینی این بیماری ضایعات پوستی، بخصوص در نواحی پره اوریفیسیال و همچنین اندامها، به همراه ریزش مو و اسهال می باشد که این سه علامت فقط در 20% موارد همراه یکدیگر دیده می شوند. علایم دیگر بیماری تغییرات خلقی و رفتاری، اختلال رشد٬ استعداد ابتلا به عفونتهای مختلف، تغییرات ناخن وتأخیر در بهبودی زخم ها می باشد. بیماریزایی. علت بیماری نقص در ژن SLC39A4 در کروموزوم هشت است. این ژن در تولید پروتئین های غشایی دخیل در متابولیسم روی نقش دارد. درمان. بدون درمان بیماری کشنده است. درمان با سولفات روی خوراکی 1–2 mg/kg است. منابع. مجله علمی دانشگاه کردستان
ام تی اس بزرگترین اپراتور تلفن همراه در روسیه و کشورهای مستقل مشترک المنافع است که تعداد مشترکین آن در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۹ بیش از ۱۰۲ میلیون نفر اعلام شد. شرکت ام تی اس در سال ۱۹۹۳ توسط شرکت روسی سیستما، تأسیس شد و در سال ۱۹۹۴ فعالیتش را با دریافت مجوز ارائه خدمات تلفن همراه، در شهر مسکو آغاز کرد. سپس در سال ۱۹۹۷ موفق شد، مجوز فعالیت در سایر نقاط روسیه را نیز بدست آورد، که باعث توسعه این شرکت و ورود ام تی اس به بازارهای بین المللی خدمات تلفن همراه، از جمله کشورهای مستقل مشترک المنافع گردید. شرکت ام تی اس در فهرست اولیه بازار بورس اوراق بهادار مسکو قرار دارد، همچنین این شرکت در فهرست ثانویه بازار بورس نیویورک نیز ذکر شده است.
پیست اسکی دربندسر از پیست های اسکی تهران و شهر شمشک دربندسر است که در نزدیکی پیست اسکی دیزین و پیست اسکی شمشک قرار دارد. پیست اسکی دربندسر یکی از مجهزترین پیست های اسکی کشور و تنها پیست اسکی دارای دستگاه برف ساز است. این پیست در سال های گذشته همواره میزبانی رقابت های لیگ بین المللی اسکی را بر عهده داشته است. تاریخچه. پیست اسکی دربندسر در سال ۱۳۵۷ به کمک و همت مربیان اسکی و اهالی شمشک و دربندسر بنام پاپا آغاز به کار کرد. در حین احداث پیست پدر علیداد ساوه شمشکی به نام اسماعیل ساوجی از مربیان و قهرمانان سابق شمشک، از پایهٔ بالابر به پایین سقوط کرده و جان سپرد. موقعیت پیست. این پیست در ۳۵ کیلومتری شمال تهران قرار دارد. پیست اسکی دربندسر در محلهٔ دربندسر شهر جدید شمشک دربندسر از توابع لواسانات و رودبارقصران شهرستان شمیرانات استان تهران قرار دارد. راه های دسترسی. این پیست از مسیرهای جاده لواسانات و محورلشکرک-فشم (در تمام فصول سال) و کرج-گچسر (فقط در فصل تابستان) قابل دسترسی است. انواع پیست ها. پیست شب
حمل نقل بادی به حمل و نقلی گفته می شود که توسط نیروی باد انجام می گیرد. با استفاده از بادبان می توان با کنترل کردن انرژی باد آن را به جهت حرکت دادن قایق های تجاری و تفریحی و هم چنین نفتکش و مسافربری استفاده کرد. تاریخچه. استفاده از قایق های بادبانی به چندین هزار سال پیش بر می گردد. در آن زمان ها قایق ها و کشتی ها دارای ملوانان ورزیده ای بودند که کار آن ها فقط کشیدن بالا و پایین بادبان ها یا اضافه کردن و حذف کردن بادبان به دکل ها بود. قایق های بادبانی سوخت بسیار کم تری نسبت به قایق های هم نوع خود مصرف می کردند زیرا از انرژی باد جهت حرکت دادن قایق و کشتی استفاده می شد. قایق های بادبانی سرعت نسبتاً بالایی نسبت به قایق های معمولی داشتند تا حدی که عبور از اقیانوس اطلس توسط قایق بادبانی ۵ روز سریع تر از قایق معمولی بود. بالاترین سرعت ثبت شده برای یک وسیله بادبانی در خشکی، ۲۳۰ کیلومتر در ساعت بوده است که توسط یک قایق سورتمه ای بادبانی روی یخ در سال ۱۹۳۸ میلادی به ثبت رسید. سرعت قایق های بادبانی آبی و تخته موج های بادبانی به مراتب در آب کم تر است چرا که مقاومت آب سرعت آن ها را کاهش می دهد. سریع السیرترین قایق بادبانی
در آب، رکورد سرعت ۸۶/۲۱ کیلومتر در ساعت را در سال ۱۹۹۳ میلادی به ثبت رسانید. سریع السیرترین تخته موج بادبانی نیز ۸۴/۰۲ کیلومتر در ساعت بوده که در همان سال به دست آمد.
گِلگِت-بَلتِستان (پشتو: , بلتی: ) که پیش تر با نام مناطق شمالی شناخته می شد، از شمالی ترین تقسیمات سیاسی تحت کنترل پاکستان است. این منطقه از غرب با ایالت خیبر پختونخوا، در شمال با دالان واخان افغانستان، در شرق و شمال شرق با ناحیه سینکیانگ چین، در جنوب غرب با ناحیه کشمیر آزاد تحت کنترل پاکستان، در جنوب شرق هم با ایالت هندی جامو و کشمیر هم مرز است. این ناحیه به همراه دو ناحیه دیگر، منطقه مورد مناقشه کشمیر هند و مردم قبایل پاکستان هست. درگیری هایی میان هند و پاکستان از زمان استقلال این دو کشور و چندپارگی هند در ۱۹۴۷ است. این منطقه شامل سه بخش گلگت، بلتستان و دیامر است. تاریخ. تا پیش از فتح این منطقه توسط گورکانیان در قرن ۱۶ میلادی این منطقه تحت سیطره سلطنت دهلی بود. در ۱۷۵۷ گورکانیان سلطه بر این سرزمین را بنا به قراردادی به احمدشاه درانی واگذار کردند. تا ۱۸۱۹ یعنی زمانی که رانجیت سینگ به آنجا یورش برد این سرزمین بخشی از افغانستان (یا امپراطوری درانی) بود و تحت سیطره افغان ها قرار داشت و جزوی از خاک افغانستان بود. اما بعد از ۱۸۴۷ گلگت بلتستان به اشغال کشمیری های هندو تبار زیر کنترل شاهزاده نشین جامو و کشمیر شد .
پس از چندپارگی هند در ۱۹۴۷ جامو و کشمیر در آغاز ایالتی خودمختار باقی ماند. پس از جنگ هند و پاکستان در ۱۹۷۴ که بیشتر توسط (قبایل پشتون) بر مناطقی در شمال و غرب مناقشه داشتن خط آتش بست بین هند و پاکستان تثبیت شد. در ۱۹۷۰ میلادی نام مناطق شمالی یا پختونخوا شمالی برای مناطقی که قبل تر با عنوان آژانس گلگت و بلتستان شناخته می شدند در نظر گرفته شد. این نام نخستین بار توسط سازمان ملل متحد برای اشاره به مناطق شمالی پشتونستان استفاده شده بود. بخش کوچکی از مناطق شمالی به نام شاخسگام در ۱۹۶۳ به طور موقت از طرف پاکستان به چین واگذار شده بود. جغرافیا. گلگت-بلتستان خانه پنج قله از هشت هزار متری ها و و بیش از پنجاه قله با ارتفاع بیش از ۷٬۰۰۰ متر است. گلگت و سکردو دو مکان اصلی اعزام کوهنوردان به این کوه ها هستند. چندتا از بلندترین رشته کوه های دنیا در این منطقه قرار دارند. مهم ترین رشته کوه ها قراقروم و همالیای غربی هستند. کوه های پامیر در شمال قرار دارند و هندوکش در غرب قرار گرفته است. در این میان بلندرین قله ها کی۲ و نانگا پاربات هستند که دومی از دلهره آورترین کوه های دنیا است. سه تا از بلندترین یخچال های دنیا در خارج از قط
ب، در گلگت-بلتستان قرار دارند: یخچال بیافو، یخچال بالترو و یخچال باتورا. همچنین چندین دریاچه در ارتفاع بالا در این منطقه یافت می شود. جمعیت شناسی. جمعیت گلگت-بلتستان در ۲۰۱۳ حدود ۲ میلیون نفر برآورد شده است. جمعیت گلگت-بلتستان از گروه های گوناگون زبانی، قومی و مذهبی تشکیل یافته است، دلیل آن وجود دره های جدا افتاده بسیار است که توسط بلندترین کوه های دنیا از یکدیگر جدا شده اند. بیشترین گروه های قومی شامل پشتون ها و شین ها در این ایالت هستند، تعداد کمی از هندوکشی ها ، کاشغری ها ، نورستانی ها است. اسماعیلیه برخلاف باقی پاکستان هنوز در این منطقه رواج دارد.برگزاری نوروز و دگر جشن ها آریایی کهن مانند افغانستان و ایران موجب شده این منطقه در بین جغرافی دانان به ایران کوچک معروف باشد زیرا از لحاظ فرهنگی هیچ شباهتی به هندو ها و پنجابی های پاکستان ندارند و بیشتر فرهنگ و موسیقی آنها به فلات ایران شباهت دارد. زبان. گلگت-بلتستان منطقه ای چند زبانه است که اردو زبان رسمی و ملی آن است و به عنوان زبان بین قومیتی هم از آن استفاده می شود. هرچند زبان مادری مردم آن منطقه بیشتر، شینا، بلتی، بروشسکی، کهواری، وَخی، پشتو، کشمیری، دوماک
ی(شاخه ای از شینا که توسط گروه های خنیاگر در منطقه استفاده می شود) و گجری است.زبان شینا و کهواری، از زبان های داردی هستند که غالبا در بخش های دیامر و گلگت تکلم می شوند. زبان بلتی، زبانی تبتی با وام واژه های اردو است که بیشتر در بخش بلتستان تکلم می شوند. زبان بروشسکی زبانی مجزا است که واژگان اردوی زیادی دارد. زبان وَخی توسط اکثریت مردم در تحصیلِ گُجَل(ناحیه هنزه) استفاده می شود. همچنین در تحصیل های یاسین(ناحیه گوپیس-یاسین) و اشکومن(ناحیه غذر) متکلم دارد. این زبان از زبان های پامیری است. در آخرین سرشماری در ۱۹۹۸ جمعیت گلگت-بلتستان ۸۷۰٬۳۴۷ نفر بود که حدود ۱۴٪ آن شهرنشین بودند. دین. مردم گلگت بلتستان مسلمان هستند. عمده جمعیت را شیعیان تشکیل می دهند و اقلیت قابل توجهی از اهل سنت نیز در منطقه حضور دارند. گلگت بلتستان تنها منطقه با اکثریت شیعه در پاکستان عمدتاً سنی است. در دوره ضیاء الحق دولت مهاجرت سنی ها را به این منطقه تشویق کرد. اسماعیلیه و صوفیان نوربخشیه همچنان در گلگت-بلتستان حضور دارند. تقسیمات اداری. گلگت-بلتستان به سه بخش(دویژن) اداریِ گِلگِت، دیامر و بلتستان و ۱۴ ناحیه(ضلع) تقسیم می شود. بخش گلگت. بخش گلگ
ت بزرگترین بخش است و بخش گیلگیت از ۵ ناحیه(ضلع) شامل گلگت، غذر، هُنزه، نَگَر و گوپیس-یاسین تشکیل شده است. شهر گیلگیت به عنوان پایتخت اداری بخش گیلگیت عمل می کند. مساحت تقریبی این بخش 37207 کیلومتر مربع است. بخش بلتستان. بخش شرقی بلتستان نامیده می شود و سکردو مرکز بخش بلتستان است. بخش بلتستان به پنج ناحیه سکردو، گانچهی، شگر، کهرمنگ و روندو تقسیم می شود. سکردو یک مقصد توریستی محبوب است و به عنوان کمپ پایه برای بالا رفتن از ۵ کوه بلند از جمله کی۲ و گاشربروم عمل می کند. مساحت تقریبی بلتستان 26752 کیلومتر مربع است. بخش دیامر. بخش دیگر دیامر نامیده می شود و شامل ۴ ناحیهٔ دیامر، اَستور، داریل و تانگیر وجود دارد. مرکز بخش، چلاس، به عنوان یک نقطه ترانزیت مهم برای مسافرانی است که به سمت کمپ اصلی چمنزار پری و نانگا پاربات می روند.
چینن ترو ، زاده ۸ ژوئن ۱۹۴۱، استاد شناخته شده کاراته گوجوریو اوکیناوایی است. او سازمان بین المللی جوندوکان را بنیان نهاد و موفق به کسب عنوان شیهان شده است. وی از شاگردان میاگی چوجون (بنیان گذار سبک گوجوریو کاراته) و دارای دان ۹ در کاراته بوده است. زندگی. او در ۸ ژوئن ۱۹۴۱ در شهر کوبه در استان هیوگو ژاپن در خانواده ای با اجداد ژاپنی و اوکیناوایی به دنیا آمد. پدر او، چینن سیشو، یکی از اساتید هنرهای رزمی اوکیناوا بود و در نیروی دریایی پادشاهی ژاپن خدمت می کرد. او به جنگ افزارهای اوکیناوایی بسیاری تسلط داشت. مادر او ژاپنی بود. پدربزرگ او، چینن ماتسو، مربی تمام وقت شوری ته بود. عموی او، چینن ماسامی، از دودمان استادان سبک یامانی ریو کوبودو بود. پدر اوکیناوایی او راه ژاپنی ها را برگزید و این شامل نام او نیز می شد که برای فرزندانش هم باقی ماند. او در مصاحبه ای در سال ۱۹۹۷ گفت: "از آنجا که پدرم یک افسر نیروی دریایی ژاپن بود، را ژاپنی ها را برگزیده و نام ماسا را از نام خود و فرزندانش برداشت. پس از آن برادرانم و من، نام های ژاپنی (آکیرا، هیروکازو و ترو) را بکار بردیم. دیگر نام های چینی و دودمان ماسا را بکار نبردیم!" پدر
ترو در سال ۱۹۴۴ مرد؛ هنگامی که ناخدای کشتی اش غرق شدن کشتی را بر تسلیم آن به نیروهای متفقین ترجیح داد. پس از آن هنگامی که او تنها پنج سال داشت خانواده اش (مادر و خواهر و برادرانش) به شهر شوری در اوکیناوا بازگشته و سپس در شهر ناها ماندگار شدند؛ جایی که عموی او در آن یک افسر پلیس بود. مادرش در یک پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا کاری پیدا کرد. خانه "ترو" تنها سه خانه پایین تر از دوجوی میاگی چوجون قرار داشت. او با وجود تاریخچه حضور خانواده اش در سبک دیگری از کاراته، آموزش هایش را در سبک میاگی شروع کرد و ادامه داد. پیشینه در کاراته. بر مبنای برخی منابع، چینن تمرین کاراته را در سال های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲، نزد میاگی چوجون، بنیان گذار گوجوریو، شروع کرده است، ولی در منابعی دیگر گفته شده که او کاراته را نزد میازاتو ئه ایچی در سال ۱۹۵۴ شروع کرده است؛ اما در هر دو حالت او در نوجوانی تحت تعلیم میاگی نیز بوده است اما میازاتو مربی اصلی او بوده است. پس از ۶ سال تمرین کاراته، او موفق به کسب کمربند مشکی شد. در ۱۹۵۹ یا ۱۹۵۸، او اوکیناوا را ترک کرد و به دوستش هیگااونا موریو در توکیو ملحق شد که به تازگی دوجویی برای آموزش کاراته
در آنجا ایجاد کرده بود. در آنجا بود که چینن به هیگااونا جنبه های تکنیکی گوجوریو اوکیناوایی را آموزش داد. در ۱۹۶۹ او به آمریکا رفت و در مدرسه کاراته در شهر اسپوکن به عنوان راهنمای تکنیکی مشغول به کار شد. او قرار بود تنها سه ماه در آنجا بماند اما ماندگار شد و امروزه مرکز فعالیت های سازمان کاراته اوست. در ۱۹۷۲، میازاتو، درجه چینن را به دان ۴ ارتقا داد. در سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹،او به اروپا و آفریقای جنوبی سفرهایی کرد و به آموزش کاراته سرگرم بود. او از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ به عنوان مشاور تکنیکی در سازمان فدراسیون بین المللی کاراته گوجوریو اوکیناوایی (IOGKF) که بدست هیگااونا موریو اداره می شد مشغول به کار بود. او در ۱۹۸۴ سازمان کاراته خودش را بنیان گذاری کرد که دیگر به IOGKF وابسته نبود. او در سال ۱۹۸۷ به ترجمه کتاب «کاتاهای کلاسیک کاراته اوکیناوایی» کمک کرد. در سال ۱۹۸۷ به آموزش کاتا در ونکوور پرداخت. در حدود سال ۱۹۹۱، میازاتو، چینن را به دان ۷ ارتقا داد. در ۱۹۹۵ او به خاطر بیماری دیابت تشخیص داده نشده ای بیمار شد ولی به آموزش کاراته در اروپا و آفریقا جنوبی و ریاست "سازمان کاراته بین المللی جوندوکان" کماکان ادامه داد او هم