Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و ریپابلیک" و "نیشن." فریمن برای سخنرانی دربارهٔ تحقیقش، به سفر در سراسر ایالات متحده پرداخت و معتقد بود که دگرگونی افکار عمومی از قانون گذاری مؤثرتر است. با این که لینچ های دیگری هم به همین اندازه وحشیانه بودند، اما وجود عکس ها و شرایط خاص این حادثه، ماجرای مرگ واشینگتن را به یک «قضیهٔ مشهور» بدل کرد. رهبران انجمن، امیدوار بودند که بتوانند پروندهٔ قضایی علیه عاملان مرگ واشینگتن تشکیل دهند، اما به دلیل هزینه های پیش بینی شده، از این طرح صرف نظر کردند. در آن زمان، انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان با مشکلات مالی دست وپنجه نرم می کرد. کارزار ضد لینچ به آن ها در جمع آوری کمک های مالی یاری رساند، اما با ورود ایالات متحده به جنگ جهانی اول، انجمن، این کارزار را محدود کرد. "جوئل الیاس اسپینگارن"، رئیس وقت انجمن، بعدها گفت که کارزار آن ها «لینچ را به مثابه یک مسئلهٔ ملی در ذهن مردم تثبیت کرد». "برنشتاین" این کارزار را «نخستین جرقه های نبردی طولانی مدت» توصیف می کند. در اواخر دههٔ ۱۹۱۰، شمار لینچ ها در ایالات متحده افزایش یافت، به ویژه در دورهٔ پس از جنگ. در تابستان و پاییز ۱۹۱۹، دوره ای که با عنوان "تابستان سرخ" شناخته م
ی شود، شورش های نژادی سیاه پوستان علیه سفیدپوستان در شهرهای بزرگی چون شیکاگو و واشینگتن دی سی رخ داد. این شورش ها تا حدی ناشی از تنش هایی بود که بر سر رقابت برای کار و مسکن در دوران بازگشت سربازان از جنگ شکل گرفته بود. هرچند سیاه پوستان در این شورش ها مقاومت کردند، اما بیشترین تلفات و خسارات مالی را متحمل شدند. بسیاری از آنان معتقد بودند که خدمت در جنگ باید موجب بهبود موقعیت شهروندی شان می شد. در دههٔ ۱۹۲۰، لینچ های بیشتری در وِیکو روی داد، بخشی به دلیل بازگشت کو کلوس کلان به صحنه. اما در اواخر دهه، مقامات وِیکو آغاز به محافظت از سیاه پوستان در برابر لینچ کردند، مانند پروندهٔ روی میچل. مقامات نگران بودند که تبلیغات منفی ناشی از این اقدامات – همچون کارزار انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان پس از مرگ واشینگتن – تلاش هایشان برای جذب سرمایه گذاران را با شکست مواجه سازد. انجمن کوشید لینچ را به عنوان عملی وحشیانه و بربرانه معرفی کند، مفهومی که رفته رفته در اذهان عمومی جا افتاد. برنشتاین تلاش های این سازمان را مؤثر در پایان دادن به «بدترین جنایت های عمومی نظام نژادپرستانه» در منطقهٔ وِیکو می داند. تحلیل و میراث. در ۲۰۱۱،
"مانفرد برگ" نتیجه گیری کرد که احتمالاً جسی واشینگتن «فرایر» را به قتل رسانده، اما تردید دارد که او را مورد تجاوز قرار داده باشد. در همان سال، "جولی آرمسترانگ" از دانشگاه جنوب فلوریدا، احتمال داد که واشینگتن ممکن است در هر دو مورد بی گناه بوده باشد. در کتابی از سال ۲۰۰۶، "پاتریشیا برنشتاین" خاطرنشان کرد که انگیزه های واشینگتن هرگز به طور روشن مشخص نشده اند؛ هرچند او اعتراف کرده بود که بر سر قاطرها با فرایر دعوا داشته و شاهدی هم وجود داشت که مدعی شد مشاجره ای میان آن دو دیده است. او همچنین اشاره می کند که ممکن است اعتراف واشینگتن تحت فشار اخذ شده باشد و شواهدی هم حاکی از آن است که توانایی ذهنی اش محدود بوده. برنشتاین این احتمال را هم مطرح می کند که سلاح قتل ــ که شاید قوی ترین مدرک علیه واشینگتن بود ــ توسط مقامات منصوب شده باشد. برنشتاین می گوید لینچ کردن واشینگتن به سبب ابعاد و محل وقوع آن منحصر به فرد بود؛ چرا که نه تنها در شهری نسبتاً بزرگ با شهرتی ترقی خواهانه رخ داد، بلکه ۱۰٬۰۰۰ تماشاگر به شدت هیجان زده شاهد شکنجه ی وحشیانه اش بودند. در حالی که معمولاً این گونه خشونت های گروهی در شهرهای کوچک تری با تماش
اگرانی کمتر اتفاق می افتاد. "ویلیام کریگن" از دانشگاه روآن معتقد است که فرهنگ خشونت تلافی جویانهٔ جمعی در مرکز تگزاس، سال ها پیش از لینچ کردن واشینگتن شکل گرفته بود و همین فرهنگ باعث شد چنین حملهٔ وحشیانه ای به طور علنی مورد تحسین قرار گیرد. "گریس هیل" نیز مرگ واشینگتن را نشانه ای از گذار در سنت لینچ کردن می داند؛ گذری به سوی پذیرش این رفتار در شهرهای مدرن قرن بیستم. او می افزاید که لینچ کردن واشینگتن نشان داد چگونه نوآوری های فناورانه ــ مانند تلفن و عکس های ارزان قیمت ــ هم می توانند به کمک اوباش بیایند و هم موجبات محکومیت گسترده تر آنان را فراهم آورند. در پژوهشی در ۲۰۰۴، "پیتر اِرن هاوس" و "اِی. سوزان اوون" این لینچ کردن را به یک «قربانی کردن خونین» تشبیه می کنند و می گویند که مردم وِیکو پس از مرگ واشینگتن احساس نوعی پارسایی جمعی می کردند، چرا که او را تجسم شرّ در جامعه می دانستند. برنشتاین نیز خشونت عمومی اوباش را با سنت قرون وسطایی انگلیسی «آویزان کردن، شکافتن و تکه تکه کردن خائنان» مقایسه می کند. "امی لوئیز وود" از دانشگاه ایالتی ایلینوی می نویسد که این رویداد «لحظه ای تعیین کننده در تاریخ لینچ کردن» بو
د و با مرگ واشینگتن، «لینچ کردن آغاز به نابودی خود کرد». او می گوید اگرچه پیش تر صحنه های خشونت بار به نفع برتری طلبان سفیدپوست بود، اما پس از مرگ واشینگتن، جنبش ضد لینچ، تصاویر خشونت نژادپرستانه را در کمپین های خود وارد کرد. کریگن معتقد است مرگ واشینگتن شاید از هر لینچ دیگری در آمریکا توجه بیشتری جلب کرد و آن را «نقطهٔ عطفی در تاریخ خشونت اوباش در مرکز تگزاس» می داند. گرچه واکنش های پس از آن، به تنهایی به پایان این عمل نینجامید، اما به توقف حمایت های عمومی رهبران شهری از چنین حملاتی کمک کرد. کریگن می گوید این لینچ «ننگین ترین روز در تاریخ مرکز تگزاس» بود تا زمانی که واقعه ویکو در ۱۹۹۳ رخ داد. پس از مهار لینچ کردن در مرکز تگزاس، مورخان محلی چندان به این موضوع نپرداختند. با این حال، وِیکو به دلیل گزارش های کتاب های درسی تاریخ آمریکا، شهرتی نژادپرستانه یافت که برای ساکنان سفیدپوست آن آزاردهنده بود. در سال های پس از این حادثه، بسیاری از سیاه پوستان وِیکو را مایهٔ نفرت خود می دانستند و حتی برخی طوفان سهمگین ۱۹۵۳ را «مجازات الهی» تلقی می کردند. رهبران سفیدپوست وِیکو در دوران جنبش حقوق مدنی، رویکردی غیرخشونت آمیز د
ر پیش گرفتند؛ احتمالاً برای جلوگیری از لکه دار شدن دوبارهٔ چهرهٔ شهر. "سَمی پرایس" نوازندهٔ بلوز، نسخه ای از آهنگ «Hesitation Blues» ضبط کرد که به لینچ کردن واشینگتن اشاره دارد. او در دوران کودکی اش در وِیکو زندگی می کرد، احتمالاً همان زمان وقوع این قتل. "مدیسون کوپر" رمان نویس اهل وِیکو هم در رمان «"Sironia," "Texas»" که در ۱۹۵۲ منتشر شد، صحنه ای از یک لینچ کردن را گنجاند که گفته می شود الهام گرفته از مرگ واشینگتن است. در دههٔ ۱۹۹۰، "لارنس جانسون"، یکی از اعضای شورای شهر وِیکو، با دیدن عکس های لینچ کردن واشینگتن در موزهٔ ملی حقوق مدنی، تصمیم گرفت برای این حادثه یادبودی پیشنهاد دهد. در ۲۰۰۲، "لِستر گیبسون"، عضو دیگر شورای شهر، پیشنهاد کرد تابلویی در محل دادگاهی که واشینگتن در آن به دار آویخته شد نصب شود. او همچنین خواهان درج عذرخواهی رسمی شهر در آن شد. این پیشنهادها مطرح شدند اما عملی نشدند. در دههٔ ۲۰۰۰، پیشنهاد یادبود توسط یکی از مقامات شهرستان مک لِنان و اتاق بازرگانی وِیکو مجدداً مطرح شد. روزنامهٔ "وِیکو هرالد تریبون" نیز با سرمقاله ای از نصب نشان تاریخی در محل لینچ حمایت کرد. با این حال، برخی از بستگان «
لوسی فرایر» با این یادبود مخالفت کردند. در صدمین سالگرد این لینچ، یعنی ۱۵ مه ۲۰۱۶، شهردار وِیکو در مراسمی رسمی از بستگان واشینگتن عذرخواهی کرد و بیانیه ای در محکومیت آن واقعه و به مناسبت سالگردش صادر کرد. یک نشان تاریخی نیز در محل واقعه نصب شد. در ۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، جمعیتی متنوع با بیش از ۳۰۰ نفر، شامل افرادی که طی هفت سال گذشته روی نصب نشان یادبود جسی واشینگتن کار کرده بودند، در خیابان سوم، مقابل تالار شهر وِیکو گرد آمدند. این همان زمینی بود که در مه ۱۹۱۶ هزاران نفر در آن گرد آمده بودند تا شاهد شکنجه و سوزاندن واشینگتن باشند. در میان پرده برداران این نشان، بستگان واشینگتن نیز حضور داشتند. همچنین بستگان "سَنک مِیجرز"، مرد سیاه پوستی که در سال ۱۹۰۵ و در انتظار برگزاری مجدد دادگاه اتهام تجاوز بود و توسط اوباش از پل واشینگتن آونیو آویخته شد، در مراسم حاضر بودند. در فیلم "بلکککلنزمن" محصول ۲۰۱۸، "هری بلافونته" نقش شاهدی از لینچ کردن واشینگتن را ایفا می کند که این واقعه را در یک گردهمایی حقوق مدنی در دههٔ ۱۹۷۰ در کلرادو اسپرینگز شرح می دهد. کتاب نامه. کتاب ها ژورنال ها روزنامه ها وب سایت ها
زعفران خزر یکی از گونه های سردهٔ زعفران است. ارتفاع آن ۱۲ سانتیمتر و دارای لولهٔ بلند و زیبایی است. این گل در چمن زارها و در حاشیهٔ جنگل های منطقه دریاری خزر از سطح دریا تا ارتفاع ۱۳۰۰ متری می روید. گل های این گونه در مرکز به رنگ زرد نارنجی و بعضی مواقع سه زبانهٔ بیرونی گلپوش آن دارای سطح خارجی بنفش روشن می باشد. برگ ها به همراه گل ها ظاهر گردیده ولی میوهٔ آن تا قبل از بهار آینده رشد نمی کند. معمولاً چنین تصور می شود که زعفران ها بهار گل بوده در حالی که تعداد کمی از آنها نیز وجود دارند که در فصل پائیز گل داده و این زعفران های دیرگل هستند که با گل حسرت اشتباه می شوند. فصل گل دهی مهر و آبان ماه است.
زعفران زاگرس یکی از گونه های سردهٔ زعفران است. ارتفاع آن ۱۰ سانتیمتر است. گل های آن تا حدودی دارای رنگ های متنوع از سفید تا آبی یاسمنی پررنگ می باشد و معمولاً در سطح خود رگه هایی به رنگ ارغوانی تیره تر داشته و قاعدهٔ داخلی آن ها به رنگ سفید تا زرد دیده می شود. این گونه در تپه ها و دشت های سنگلاخی در منطقهٔ زاگرس از ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ متر ارتفاع می روید. فصل گلدهی شهریور و مهر ماه است.
زعفران زیبا یکی از گونه های سردهٔ زعفران است. ارتفاع آن ۱۲ سانتیمتر است. همچنان که نام لاتین این گونه به معنی زیبا می باشد، حقیقتاً گیاه زیبایی با گل های آبی یاسمنی دارای رگه های تیره و خامهٔ سه شاخه ای به رنگ نارنجی روشن است. این گونه در سلسله جبال البرز و از ارتفاع ۱۰۰۰ تا ۱۸۰۰ متر روئیده و برگ ها و میوهٔ آن هر دو در بهار ظاهر می گردند اما فصل گلدهی آن در مهر و آبان ماه است.
زنبق ماد یکی از گونه های سردهٔ زنبق است. ارتفاع گیاه ۱۵ سانتیمتر است. آویزها تا ۵ سانتیمر طول و ۲ سانتیمتر عرض دارند، در صورتی که درفش های آن که در ناحیهٔ حاشیه موجدارند قدری از آویزها بزرگتر هستند. در این گونه تنوع چندی در رنگ ها دیده می شود. رنگ زمینه معمولاً کرم یا سفید بوده ولی ممکن است به رنگ مایل به زرد یا یاسمنی کمرنگ نیز دیده شود، در حالکیه رگه های آن از قهوه ای تا یاسمنی مایل به قهوه ای تغییر می یابد. موهای زرد میانی آویزها به ندرت دارای نوک قهوه ای یا بنفش می باشند. از آنجائیکه این گونه به مقدار فراوان در نواحی زراعی از جنوب و شرق اراک تا کردستان می روید لذا اکثراً در طول مزارع یافت می گردد. رویشگاه این گونه اغلب در خاک های قدری شنی و از ۱۴۰۰ تا ۲۴۰۰ متر ارتفاع است. فصل گلدهی فروردین و اردیبهشت است. در قسمت هایی از کردستان نیز نمونه هایی دیده می شود که خیلی بیشتر از آنچه در فوق توصیف گردید تنوع و تغییر رنگ نشان می دهند که احتمالاً این نمونه ها دورگه های حاصل از گونهٔ ماد با بعضی از گونه های دیگر می باشند. پیوند به بیرون. برای مشاهده عکس به سایت های زیر مراجعه شود.
روز ۲۴ خرداد هر سال (۱۴ ژوئن) به نام روز جهانی اهدای خون (روز جهانی تقدیر از اهدا کنندگان خون) انتخاب شده است. در این روز از همت والا و فعالیت انسان دوستانه تمام کسانی که در زمینه اهدا و انتقال خون و نجات جان انسان ها تلاش می کنند، قدردانی می شود. پیشینه. انتقال خون و فرآورده های خونی سالانه جان میلیون ها نفر را نجات می دهد. این می تواند به بیمارانی که از شرایط تهدید کننده زندگی رنج می برند کمک کند زندگی طولانی تر و با کیفیت زندگی بالاتری داشته باشند و از روش های پیچیده پزشکی و جراحی پشتیبانی می کند. همچنین نقش حیاتی در مراقبت های مادران پس از زایمان دارد. دسترسی به خون و فرآورده های خونی ایمن و کافی می تواند به کاهش میزان مرگ و میر و ناتوانی ناشی از خونریزی شدید در هنگام زایمان و پس از زایمان کمک کند. در بسیاری از کشورها، عرضه کافی خون سالم وجود ندارد و خدمات خون با چالش در دسترس قرار دادن خون کافی و همچنین تضمین کیفیت و ایمنی آن مواجه است. تأمین کافی فقط از طریق اهدای منظم خون توسط اهداکنندگان داوطلبانه خون بدون دستمزد تضمین می شود. هدف WHO این است که همه کشورها تا سال ۲۰۲۰ تمام ذخایر خون خود را از اهداکنند
گان داوطلبانه بدون دستمزد دریافت کنند. در سال ۲۰۱۴، ۶۰ کشور ذخایر خون ملی خود را بر اساس ۹۹ تا ۱۰۰ درصد اهدای خون داوطلبانه بدون دستمزد دارند، در حالی که ۷۳ کشور هنوز عمدتاً به خانواده و خانواده وابسته هستند یا پول به اهدا کنندگان پرداخت می شود. در ایران روز نهم مردادماه که همزمان است با تأسیس سازمان انتقال خون با نام روز اهدای خون شناخته شده است. تاریخچه. این روز به مناسبت سالگرد تولد کارل لندشتاینر (کاشف گروه های خونی ABO) در ۱۴ ژوئن ۱۸۶۸ نام گذرای شده است. لندشتاینر به خاطر کشف سیستم گروه خونی ABO برنده جایزه نوبل شد. البته اگر در اصل بخواهیم در نظر بگیریم سابقه اهدای خون با ده ها سال قبل از این دانشمند برمیگردد زیرا در قرن ۱۷ میلادی این کار برای اولین بار انجام شده و اولین تزریق خون توسط فردی به نام ریچارد لور (Richard Lower) انجام شد. بر این اساس در یک آزمایش خون یک سگ به سگ دیگری انتقال داده شد و این آزمایش بدون هیچ عارضه ای برای سگ دریافت کننده پیش رفت. بعدها سعی شد این آزمایش ها به طور گسترده تری روی حیوانات انجام گیرد، هرچند که روش های مرسوم آن دوره از نظر اخلاقی تأیید نشده و این روش غیرقانونی اعلام
شد به همین دلیل هم برای ۱۵۰ سال اثری از آن نبود. با این حال در سال ۱۸۱۸ توسط یک متخصص زنان و زایمان این فعالیت ها از سر گرفته شد و با تزریق خون شرایطی ایجاد شد که جان زنی که پس از زایمان دچار خونریزی شدید شده بود، نجات پیدا کند. منابع. ایونا زوز اهدای خون چه تاریخی است ؟
برزخی ها فیلمی به کارگردانی ایرج قادری و نویسندگی سعید مطلبی ساخته سال ۱۳۵۹ ایران است. بعد از انقلاب "برزخی ها" در بهار سال ۱۳۶۱ با هشت میلیون تومان فروش رکورد فروش فیلم در ایران را شکست و بعد از مدتی به دلیل اعتراض سید محمد خاتمی سردبیر وقت روزنامه کیهان و اعضای اصلی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی به ویژه محسن مخملباف، از اکران برداشته و توقیف شد و پس از آن نیز محمدعلی فردین، ناصر ملک مطیعی، ایرج قادری بلافاصله ممنوع از فعالیت شدند و سعید راد دیگر بازیگر فیلم نیز دو سال بعدتر و پس از بازی در عقابها ممنوع از فعالیت شد. خلاصه داستان. در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ گروهی مجرم عادی از زندان می گریزند. آن ها که قصد دارند از کشور خارج شوند، در دهکده ای مرزی با مردی به نام سید یعقوب آشنا می شوند که می کوشد با اعمال و گفتارش زندانیان را از فرار بازدارد. آن ها ابتدا موعظه های سید یعقوب را به ریشخند می گیرند، اما به مرور پس از تجاوز ارتش بیگانه به خاک میهن، تحت تأثیر فداکاری سید یعقوب و اهالی دهکده قرار می گیرند و از روستا دفاع می کنند و جان خود را از دست می دهند. توقیف. ایرج قادری کارگردان فیلم دربارهٔ توقیف این فیلم می گوید:
نمایندهٔ ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد یکی از مشاغل عالی رُتبه دیپلماتیک در سازمان ملل متحد است. نمایندگان ویژه سازمان ملل متحد توسط دبیرکل سازمان ملل متحد منصوب می شوند و می توانند در غیاب دبیرکل سازمان ملل متحد با رهبران کشورهای جهان در مسائل مرتبط با حوزه «ماموریت شان» مذاکره و گفتگو کنند. نماینده ویژه دبیرکل هم چنین می تواند گزارش های رسمی را از جانب دبیرکل به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه دهد.
آلبرت دو بیبرشتین کازیمیرسکی (۱۸۶۵–۱۷۸۰) خاورشناس اهل لهستان و ساکن فرانسه است. او فرهنگ بزرگی به دو زبان عربی و فرانسه تالیف کرد. وی همچنین قرآن را به زبان فرانسوی ترجمه کرد. کتاب فرهنگ عربی و فرانسه معروف به «دیکسیونر کازیمیرسکی» شهرت بسیاری دارد. کازیمیرسکی دیوان منوچهری دامغانی را با حواشی و آموزش هایی به زبان فرانسوی چاپ و در پاریس منتشر کرده است. این چاپ کازیمیرسکی که نخستین چاپ دیوان منوچهری بشمار می رود، این گوینده را به ایرانیان و خاورشناسان شناسانیده است.
میلنیوم عنوان یک مجموعه رمان جنایی پرفروش که توسط روزنامه نگار و نویسنده سوئدی استیگ لارسن خلق و نوشته شده است. شخصیت های اصلی در این سری لیسبت سالاندر دختری بیست تا سی ساله با حافظه ای قوی و روابط اجتماعی ضعیف و میکائیل بلومکویست یک محقق روزنامه نگار و ویراستار مجله ای به نام هزاره (میلنیوم) هستند. هنگامی که استیگ لارسن شروع به نوشتن این سری کرد، قصد نوشتن ده کتاب را داشت اما به دلیل مرگ ناگهانی و زود هنگام، او فقط توانست سه نسخه اول و نیمی از قسمت چهارم را تمام کند. سری میلنیوم تا مارس ۲۰۱۵ توانسته، بیش از ۸۰ میلیون نسخه در بیش از ۵۰ کشور دنیا به فروش برساند. سه رمان اولیه به ترتیب توسط طرفدارانش با اژدها، آتش و زنبور نامگذاری شده اند. این سه کتاب شامل: چهارمین و پنجمین کتاب نیز با نام های "دختری در تار عنکبوت" و "دختری که چشم در ازای چشم می گیرد"، در ادامهٔ این مجموعه توسط انتشارات Nordstedts بازراه اندازی شد و در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ منتشر گردید. این کتاب ها بر اساس شخصیت های لارسن، و نوشتهٔ نویسنده و روزنامه نگار سوئدی دیوید لاگرکرانتس است. آغاز انتشار. او در ۱۵ سالگی شاهد مورد تجاوز قرار گرفتن دختری شد ک
ه این مسئله باعث تنفر او از خشونت و تجاوز علیه زنان در تمام زندگی او شد. استیگ هیچ وقت خود را برای کمک نکردن به آن دختر نبخشید و از این زمان بود که موضوع اصلی کتاب های او خشونت های جنسی علیه زنان شد. چند روز بعد استیگ که احساس گناه می کرد، از قربانی طلب بخشش کرد، اما او نپذیرفت. نام آن دختر لیزبث بود، نامی که او برای شخصیت اصلی سه کتاب خود یعنی لیزبث سلندر انتخاب کرد. در هنگام نوشتن این سری، او همچنین تحت تأثیر دو قتل دیگر قرار گرفت. ملیسا نوردل یک مدل که توسط دوست پسرش به قتل رسید و فادیمه شاهین دال، یک زن کُرد که توسط پدرش با ضرب گلوله به سر او کشته شد. هر دو زن به دست مردها کشته شده و قربانی جنایت ناموسی شدند. او از سال ۱۹۹۷ شروع به نوشتن کرد و قبل از اینکه دو کتاب اول را تمام کند و شروع به نوشتن کتاب سوم کند در تابستان سال ۲۰۰۳ به دنبال ناشری برای چاپ سری رمان خود گشت. اولین تماس او با نشریه ای به نام Piratförlaget بود که دو بار پیاپی نمایشنامه او را نپذیرفت (که شاید بزرگ ترین اشتباه در تاریخ ناشرین سوئد بود). این انتشارات Nordstedts بود که فرصت بستن قرارداد با او را در اواخر سال ۲۰۰۳ داشت. همچنین حق امتی
از چاپ کتاب توسط انتشاراتی در آلمان و نروژ حتی قبل از اینکه در سوئد منتشر شود خریداری شد. در سال ۲۰۰۴، استیگ لارسن تغییرات کوچکی در دو کتاب اول خود که تمام شده بودند ایجاد کرد و سومین کتاب را نیز به اتمام رساند. هنگامی که در نوامبر ۲۰۰۴ توسط ایست قلبی جان سپارد، فقط چند ماه بود که اولین سری از سه گانه هزاره در سوئد منتشر شده بود و بلافاصله نیز موفقیت چشمگیری دربرداشت. چهارمین کتاب. استیگ یک ماه قبل از مرگ، از طریق رایانامه به یکی از دوستانش خبری مبنی برنوشتن نیمی از قسمت چهارم را داده بود. استیگ گفته بود، ابتدا و انتهای داستان قسمت چهارم را نوشته، اما قسمت میانی هنوز به پایان نرسیده است. بسیاری از خواننده ها درخواست کردند ایوا گابریلسون شریک زندگی استیگ که او نیز یک نویسنده بود و در زمان حیات استیگ درگیر نوشته های او نیز بود، می تواند کتاب چهارم را به اتمام برساند. ایوا نیز موافق این قضیه بود، اما حوزه قضایی سوئد از این کار جلوگیری کرد. در نهایت چهارمین کتاب نیز تحت عنوان "دختری در تار عنکبوت"، در ادامهٔ سه گانه میلنیوم توسط نویسنده و روزنامه نگار جنایی دیوید لاگرکرانتس و در سال ۲۰۱۵ منتشر گردید.
الن جانسون یک فعال حقوق بی خدایان و جدایی دین از سیاست در ایالات متحده است. او از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸ ریاست خداناباوران آمریکایی را عهده دار بوده است.
بی خدایان آمریکایی سازمانی در ایالات متحده است که به دفاع از آزادی های شهروندی خداناباوران و پشتیبانی از جدایی کامل دین از سیاست می پردازد. این سازمان برای دانشگاه ها، کالج ها، کلوب ها و رسانه های خبری سخنران می فرستد. همچنین کتاب ها و فصلنامه ای به نام "مجله خداناباوران آمریکایی" به سردبیری پملا ویزل منتشر می کند. این سازمان در سال ۱۹۶۳ توسط مادالین ماری اهر تاًسیس شده است. از سال ۲۰۱۰ دیوید سیلورمن ریاست این سازمان را بر عهده دارد.
مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی در مهر ماه سال ۱۳۶۲، با هدف ارائه نظرات و دیدگاه های تحلیلی در جهت تدوین و تبیین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از طریق مطالعه، بررسی و تجزیه و تحلیل مسائل بین المللی پایه گذاری شد. دفتر مطالعات را می توان نهاد اندیشکده (Think tank) مطالعاتی و تحقیقاتی جمهوری اسلامی ایران برشمرد. رویکرد اصلی این مؤسسه، تحقیق و پژوهش در خصوص موضوعاتی است که به نحوی با سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران ارتباط دارد. در این چارچوب پژوهش در زمینه های سیاسی، بین المللی، حقوقی و اقتصادی و موضوعات کلان و راهبردی جایگاه ویژه دارد. دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی امروز یکی از موسسات معتبر منطقه ای و بین المللی محسوب می شود که با بسیاری از موسسات مطالعاتی بین المللی در زمینه برگزاری همایش و میزگرد، تبادل هیئت های علمی و انجام پروژه های تحقیقاتی همکاری گسترده دارد. اهداف. دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی کمک به توسعه دانش روابط بین الملل و اعتلای ادبیات سیاست خارجی را از وظایف اصلی خود می شمارد، که این مقصود از طریق بسترسازی برای بحث و تبادل نظر، تشویق پژوهش و مطالعه، ارائه و نیز انتشار تحلیل ها و نظرات دربا
رهٔ سیاست خارجی عملی می گردد. اهداف تعریف شده برای دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی را می توان به قرار ذیل برشمرد: سازماندهی. دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی مرتبط با وزارت امور خارجه است و بخش های مختلف آن به قرار ذیل می باشد: الف) مدیر کل- مدیریت دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی بر عهده مدیرکل است که به پیشنهاد معاون آموزش و پژوهش، از سوی وزیر امور خارجه، تعیین می گردد. ب) معاون پژوهشی - کلیه فعالیت های پژوهشی و مطالعاتی و هماهنگی بین بخش های مختلف مطالعاتی از طریق معاونت پژوهشی صورت می پذیرد. ج) معاون اجرایی- هماهنگی لازم در خصوص امور اجرایی، اداری، مالی و پشتیبانی از طریق معاون اجرایی دفتر صورت می پذیرد. د) گروه های مطالعاتی- دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی در راستای عملی نمودن اهداف خود دارای گروه های مختلف مطالعاتی می باشد. این گروه ها بدنه اصلی امور جاری دفتر را در تمامی ابعاد تشکیل می دهند. کادر علمی و تحقیقاتی این گروه ها متشکل از کارشناسان وزارت امور خارجه، سفرا و دیپلمات های ارشد، اساتید دانشگاه ها یا محققان و صاحبنظران امور سیاسی و بین المللی است. گروه های مذکور عبارتند از: فعالیت ها. عمده ترین فعال
یت های دفتر در راستای اهداف مورد اشاره را می توان به شرح ذیل برشمرد: میزگرد و نشست. میزگرد و نشست مشترک بین دفتر مطالعات و موسسات مطالعاتی دیگر کشورها که در آن موضوعات دو جانبه و چند جانبه مورد بحث و تبادل نظر قرار می گیرد از مهم ترین کارکردهای این دفتر در طی سال های اخیر است. در تقویم سالیانه دفتر همواره توجه به چنین نشست هایی شده است و این رویکرد از سوی موسسات مطالعاتی و تحقیقاتی مشابه خارجی مورد استقبال قرار گرفته است. سالانه به طور متوسط بیش از سی میزگرد مشترک دو جانبه از سوی دفتر مطالعات برگزار شده است. همایش بین المللی. دفتر مطالعات برگزاری همایش های بین المللی پیرامون موضوعات در دستور کار سیاست خارجی را مد نظر دارد. از سال ها قبل برگزاری سالانه دو همایش بین المللی خلیج فارس و آسیای مرکزی و قفقاز مورد پیگیری دفتر مطالعات بوده که تاکنون نوزده همایش بین المللی خلیج فارس و هفده همایش بین المللی آسیای مرکزی و قفقاز برگزار گردیده است. دو همایش بین المللی مورد اشاره که به لحاظ اهمیت در تقویم کنفرانس های بین المللی جهان درج و مورد استقبال صاحبنظران سیاسی و بین المللی قرار گرفته است، هر سال به یک موضوع خاص در ا
رتباط با مسائل مناطق مذکور اختصاص می یابد. از سوی دیگر در راستای تحولات منطقه ای و جهانی، همایش های بین المللی دیگر پیرامون موضوعات حساس نیز برگزار شده است. برگزاری همایش بین المللی جهان اسلام: چالش ها و فرصت ها (۱۳۸۲)، انرژی و امنیت در اقیانوس هند (۱۳۸۲)، تجدید ساختار سازمان ملل متحد (۱۳۸۳)، امنیت و انرژی: دیدگاه آسیایی (اسفند ۱۳۸۴) بررسی ابعاد تجاوزات رژیم صهیونیستی به لبنان (مرداد ۱۳۸۵)، بررسی هلوکاست (آذر ۱۳۸۵)، تحولات آمریکای لاتین (اسفند ۱۳۸۵) و فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران (اسفند ۱۳۸۶)، کنفرانس خلع سلاح و ان پی تی (فروردین ۱۳۸۹)، جشن جهانی نوروز (فروردین ۱۳۸۹)، بخشی از فعالیت های دفتر در زمینه برگزاری همایش های بین المللی است. پروژه های تحقیقاتی. تعریف و اجرای پروژه های تحقیقاتی در زمینه موضوعات سیاسی و بین المللی از دیگر وظایف و مسئولیت های این دفتر است. پروژه ها که توسط کارشناسان و صاحبنظران وزارت امور خارجه، اساتید دانشگاه و پژوهشگران انجام می گیرد، منطبق با سیاست های کاربردی وزارت امور خارجه و قابل استفاده و بهره برداری برای موسسات معتبر علمی و دانشگاهی کشور است. سخنرانی. از متداول ترین فعالیت
های دفتر فراهم آوردن امکان استفاده از حضور شخصیت های علمی و سیاسی از طریق برنامه ریزی سخنرانی آن ها در ارتباط با موضوعات متنوع بین المللی است. برای چنین سخنرانی هایی از شخصیت های سیاسی و بین المللی داخلی و خارجی دعوت به عمل می آید. دفتر مطالعات همچنین از حضور میهمانان برجسته خارجی و دیپلمات های مقیم جهت ایراد سخنرانی در جلسات دفتر استفاده می نماید. همکاری های علمی و فعالیت های ترویجی. دفتر مطالعات در راستای فعالیت های خود با موسسات و مراکز معتبر داخلی و خارجی و دانشگاه ها همکاری مطالعاتی و علمی دارد. این همکاری ها در قالب اجرای مشترک طرح های تحقیقاتی، تبادل محقق، برگزاری مشترک میزگرد یا همایش، تبادل مجله و کتاب، برگزاری دوره های کوتاه مدت علمی - پژوهشی و شرکت در کنفرانس ها و میزگردها و مصاحبه های علمی صورت می پذیرد. شوراها و جلسات داخلی. دفتر مطالعات در چهارچوب سه شورا شامل: شورای کتاب، شورای پژوهشی و شورای راهبردی نیز فعالیت دارد. جلسات هفتگی اتاق فکر در خصوص مسائل مختلف سیاسی و بین المللی و جلسات هفتگی رؤسای گروه های مطالعاتی نیز از دیگر نشست های دائمی دفتر می باشند. انتشارات. دفتر مطالعات دستاوردهای علمی
- تحلیلی خود را از طریق انتشار نشریه، بولتن، کتاب و گزارش در اختیار تصمیم سازان سیاست خارجی کشور و علاقه مندان به مباحث بین المللی قرار می دهد. مهم ترین انتشارات دفتر بشرح ذیل می باشند: فصلنامه علمی ـ ترویجی سیاست خارجی. انتشار این فصلنامه از سال ۱۳۶۵ با هدف پیشبرد ادبیات سیاست خارجی در کشور و نیز ایجاد فضایی مناسب برای عرضه نظریات اندیشمندان و صاحبنظران روابط بین الملل و رشته های وابسته به آن آغاز شده است. این فصلنامه دربرگیرنده مباحث پایه، سیاسی، روابط بین الملل، حقوق بین الملل، سازمان های بین المللی، فرهنگی، سیاسی و تاریخی است و جایگاه ویژه ای نزد پژوهشگران علوم سیاسی و بین المللی دارد. فصلنامه علمی ـ پژوهشی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز. انتشار این فصلنامه از سال ۱۳۷۱ و متعاقب فروپاشی شوروی و تشکیل کشورهای مستقل مشترک المنافع آغاز شد. هدف این نشریه افزایش سطح علمی و فنی دانش پژوهان نسبت به مسائل سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، جامعه شناسی، قوم شناسی و زبان شناسی منطقه آسیای مرکزی و قفقاز است. فصلنامه ایرانی امور بین المللی (به زبان انگلیسی). این فصلنامه، به زبان انگلیسی از سال ۱۳۶۷ منتشر می شود و هدف آن مطلع ساختن