Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سفرهای مارکوپولو یا میلیون نام کتابی ست که توسط روستیکلو دا پیزا براساس داستان سفرهای مارکو پولو در قرن سیزدهم میلادی، نوشته شده بود. کتاب در قالب داستان هایی است که توسط کاوشگر و جهانگرد ایتالیایی روایت می شود. سفرهای پولو در آسیا میان سال های ۱۲۷۱ تا ۱۲۹۵ به وقوع پیوست که تجربیات و مشاهدات وی از دربار قوبلای خان را شرح می دهد مارکوپولو (Marco Polo)، جهانگرد مشهور ونیزی در سال ۱۲۵۴ میلادی متولد شد. پدرش نیکولوپولو تاجری سرشناس بود که برای تجارت به سرزمین های دور دست سفر می کرد. سفرنامه مارکوپولو از جمله سفرنامه هایی است که پیش از عهد صفویه نگاشته شده است و حاوی اطلاعاتی غنی دربارهٔ ایران نیز است. این کتاب حاوی اطلاعاتی دربارهٔ دربار، کاخ ها، لشکریان و شکوه امپراتور مغول قوبلای خان است و علاوه بر این دارای دانستنی هایی از مردم و رسوم آن ها، معابد، باغ های خیره کننده، صحراها و کویرهای آسیا از خاور دور تا خاورمیانه است. مارکو سفر خویش را در معیت پدر و عموی خود، نیکولو و مافئو در سفر دوم آنان به شرق، در حدود سال ۱۲۷۰ میلادی آغاز کرد. سفر مارکو در سرزمین هایی مانند فلسطین، ایران، ترکستان و سرانجام چین ادامه یافت
و بازگشت وی نیز در سال ۱۲۹۲ میلادی از طریق سوماترا، جاوه، سیلان، سواحل هندوستان، ایران و بالاخره سواحل دریای سیاه، قسطنطنیه صورت گرفت و سرانجام به ونیز رسید. وقتی که مارکوپولو به اروپا برگشت، ونیز محل زندگی اش را در جنگ با جنوا دید و برای دفاع از وطنش جنگ کرد. اما در قرن سیزدهم بعد از زد و خورد نیروهای دو کشور در دریا، اسیر نیروهای جنوا شد و به زندان افتاد و به مدت یک سال در زندان بود که داستان سفرهایش را برای هم سلولی اش، روستیکلو دا پیزا تعریف کرد و او داستان های پولو را می نوشت، البته از خودش نیز حکایت هایی به آن افزود. متن این کتاب خیلی زود در سراسر اروپا پخش شد و با نام سفرهای مارکوپولو شناخته شد. این کتاب سفرهای مارکوپولو در سراسر آسیا را در برابر دیدگان خواننده به نمایش می گذاشت و نخستین برداشت را دربارهٔ زندگی در خاور دور، چین، هند، ژاپن و ایران و خاورمیانه را در ذهن اروپاییان پدیدمی آورد.
سن لورنزو نام یک کلیسا در ونیز واقع در شمال ایتالیا است. این کلیسا در قرن نهم میلادی ساخته شد و به صومعهٔ بندیکت ضمیمه شد و در بین سال های ۱۵۸۰-۱۶۱۶ میلادی توسط سیمونه سورلا، بازسازی شد. آرامگاه مارکو پولو، جهانگرد ونیزی در این کلیسا قرار دارد.
محمّدرضا نکونام (۱۳۲۷ – ۱۷ مرداد ۱۴۰۳) مرجع تقلید شیعه، مدرس عرفان نظری، اقتصاد اسلامی و دوره خارج فقه و فلسفه اسلامی در حوزه علمیه قم بود. زندگی. محمّدرضا نکونام زادهٔ ۲۰ دیِ ۱۳۲۷ در گلپایگان فرزندِ محمّدباقر اهل و ساکن شهرری بود. وی دروس حوزه را در تهران شروع کرد و تا قسمتی از خارج خواند. سپس در قم به درس خارج محمدرضا گلپایگانی، میرزا هاشم آملی، مرتضی حائری، حاضر شد. فعالیت ها. تدریس دروس عالی حوزوی و تألیف کتاب از فعالیت های علمی اوست. وی همچنین از مبارزان علیه حکومت پهلوی بوده است. وی خود در مصاحبه با سایت خبری آران مغان اظهار داشته است که از ۱۴ سالگی با سیّد روح الله خمینی آشنا شده و برای تبلیغ قبل از انقلاب به شهرهایی از ایران رفته و به خصوص در شهر کرمان در برانگیزی بعضی حرکات انقلابی نقش داشته است. همچنین در اظهاراتش آورده که بارها توسط ساواک بازداشت شده و اوایل انقلاب مدتی اداره کیش و سپس بندر امام خمینی (بندر شاهپور سابق) را به عهده گرفته است.&lt;ref name=" ۴ پسر و ۴ دامادم طلبه اند/ ماجرای پنهان کردن اسلحه در جانماز"&gt;&lt;/ref&gt; بازداشت و محکومیت توسط دادگاه روحانیت. وی در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۳ به دل
ایل نامعلومی، در پی هجوم مأموران امنیتی، بازداشت شد و در ۲۵ اسفند ۱۳۹۳ آزاد شد که به دلیل وخامت وضعیت جسمی به بیمارستان منتقل شد. سازمان پزشکی قانونی بارها اعلام کرد که او تحمل سپری کردن حبس را ندارد. نکونام توسط دادگاه ویژه روحانیت قم به ۵ سال حبس تعزیری، شلاق و خلع لباس، محکوم شد. وی که از چند بیماری، رنج می برد، در زندان (ساحلی) قم، نگهداری می شود. او در سال ۹۳ در پی سخنان انتقاد آمیزش، با شکایت چند طلبه، بازداشت و در دادگاه ویژه روحانیت به پنج سال حبس، محکوم شد. رسانه ها علت بازداشت وی را انتقاد او از مکارم شیرازی دربارهٔ موضوع اینترنت پرسرعت تحلیل کرده اند و گفته شده دو روز پس از آنکه مکارم شیرازی علت بازداشت وی را با موضوع فوق رد کرده نکونام آزاد شده است. وی پس از انتشار مطلبی در روزنامه قانون دوباره بازداشت شد و از اول دی ۱۳۹۵ به خاطر اعتراض به «بی عدالتی های دادگاه ویژه روحانیت، فشار برای پذیرش شروط غیرشرعی و غیرقانونی آن ها برای آزادی و محرومیت از پزشک و درمان بیماری هایش» اعتصاب کرد که منجر به وخامت حال وی شده است. نکونام در اعتراض به وضعیت بد خود در زندان، اعتصاب غذا کرد. وی در زندان، یک بار نیز دچ
ار سکته مغزی شد. از زمان بازداشت وی سایت شخصی او نیز که به انتشار نظرات و عقایدش می پرداخت در ایران فیلتر شد و سایت دیگری به نام او و همچنین سایت نشر آثار و افکار او ایجاد گردیده است. همچنین شماری از شاگردانش در اعتراض به بازداشت وی، در جلو دفتر سید علی خامنه ای تحصن کردند. جلوگیری از مرجعیت. دادگاه ویژه روحانیت قم از انتشار رساله فقهی محمد رضا نکونام در ایران جلوگیری کرده و همه نسخه هایش را جمع آوری کرد. دیدگاه ها. وی در مصاحبه ای در مورد امر به معروف و نهی از منکر گفته است:در جامعه اسلامی اصلاً نباید کار به جایی برسد که دولت امر به معروف کند، اگر به این نقطه برسیم مغلوب شده ایم. اگر مردم این کار را نکردند، یا مردم نخواستند، ما آنجا مغلوب شده ایم دخالت دولت کار را درست نمی کند. دیگر امر به معروف نیست، بلکه اجبار و زور است. وی مطرح کننده طرح «پایان جنگ در جهان» است و عامل خشونت های امروز جهان را دیکتاتوری عملی سران استکبار، عدم تخصص و صداقت دولتمردان و مذهب های جعلی می داند. وی عقیده دارد بشر برای جلوگیری از خشونت راهی جز تصویب ممنوعیت جنگ در مجامع جهانی و روی آوردن به میز گفت و گو ندارد. درگذشت. نکونام هجدهم
تیر ۱۴۰۳ به دلیل شکستگی پا در بیمارستان آیت الله گلپایگانی قم بستری و پس از جراحی دچار آمبولی ریه شد. او برای درمان به تهران منتقل شد ولی هفدهم مرداد ۱۴۰۳ به دلیل ایست قلبی درگذشت.
دشت نااُمید که دَغ نَمَدی هم نامیده می شود بیابانی است به مساحت ۳۰۰۰ کیلومترمربع که در امتداد مرز افغانستان و ایران قرار دارد و ادامه ای از دشت کویر، کویر بزرگ واقع در ایران به شمار می آید. این بیابان زمینی پست در شرق کوهستان های شرق ایران است ؛ بخشی از این دشت در جریان معاهده پاریس ۱۸۵۷ که توسط فرخ خان غفاری مهردار خاصه ناصرالدین شاه و ماکلین و ماکماهون از دولت بریتانیا به امضا رسید ؛ به دولت تازه تاسیس پادشاهی افغانستان واگذار گشت ؛بدین شکل که در جریان معاهده ایران علاوه بر به رسمیت شناختن افغانستان ، بخشی از دشت ناامید را نیز به پادشاهی افغانستان واگذار کرد. جغرافیا. دشت ناامید منطقه نسبتاً گسترده ای است که سطح آن به طور کل هموار یا دارای کمی تپه ماهور است ولی بی نظمی های سطحی در آن کم دیده می شود. این دشت در میان چند منطقهٔ پرارتفاع تر واقع شده است. بخشی از دشت ناامید به وسیله رودخانه فراه و شاخه های فرعی آن آبیاری می شود. سطح آن از خاک های رسی و شوره زارها (سولونچاک) پوشیده شده و پوشش گیاهی آن کویری است. افسنتین و علف شور از گیاهان غالب در منطقه است و در برخی قسمت ها هم دسته های کم پشت از گیاه تاغ سیاه م
ی روید. در دشت ناامید در کنار کوه های شرق ایران نواری از استپ قرار گرفته است. کوچ نشینان در منطقه به پرورش گوسفند و شتر می پردازند. بادهای ۱۲۰ روزهٔ سیستان معروف به بادهای لوار، که دنبالهٔ بادهای موسمی هندوستان است و به ویژه در بیابان تار این کشور قدرت می گیرد با عبور از دشت ناامید و دیگر نواحی کم ارتفاع افغانستان وارد ایران می شود. این باد بر اثر اختلاف فشار بین ارتفاعات شمالی افغانستان و دشت ناامید تقویت می گردد. پیشینه. مرز میان ایران و افغانستان را دو ژنرال انگلیسی ماکلین و ماکماهون در زمان ناصرالدین شاه و در دوره قاجار ترسیم کرده بودند. که بر اساس اسناد تاریخی در جریان عهدنامه پاریس که توسط فرخ خان غفاری شاهزاده قجری داد به افغانستان داده شد تا کل ایران مرز با همسایهٔ شرقی اش افغانستان را بازبینی و قطعی کنند و افغانستان را ناصرالدین شاه به رسمیت بشناسد. در این باره در ابتدای سند حکمیت آمده: «سرحد بین ایران و افغانستان از ۳۷/۳۵ تا ۵۰/۲۹ درجه از شمال به جنوب تقریباً به طول ۸۱۵ کیلومتر امتداد یافته است - یک قسمت از آن که تقریباً ۱۶۵ کیلومتر است در شمال چهل و پنج سال قبل از طرف ژنرال انگلیسی موسوم به ماکلین
و بعد یک قسمت دیگر آن که بیش از ۲۷۵ کیلومتر در انتهای جنوبی طرف سیستان واقع است به توسط کلنل ماکماهون انگلیسی تحدید گردید. سرحدی که از طرف ماکلین تحدید گردیده به علامت نمره ۳۹ واقع در درجه ۲۰/۳۴ و سرحدی که به توسط کلنل ماکماهون در سیاه کوه واقعه در درجه ۳۰/۳۱ تحدید گردیده عمل می شود. قسمتی که تقریباً ۳۷۵ کیلومتر می شود و در بین این دو منطقه واقع است تحدید نگردیده و راجع به تعیین و تحدید قسمت مزبور می باشد که به ما مأموریت داده شده است.» در معاهده پاریس دربارهٔ معاهده دشت ناامید که بین فرخ خان غفاری و ماکلین بسته شد چنین تصمیم گرفته شد: «سرحد تقریبا دشت ناامید را از وسط قطع کرده و در امتداد جنوب شرقی ادامه پیدا نموده و علامت نمره ۷۴ تقریباً در یک مسافت تقریباً ۳۵ کیلومتری علامت سرحدی نمره ۷۳ و تقریباً در ۱۵ کیلومتری غربی چاه مزار قرار داده شده است.» ویژگی ها. مرکز دشت ناامید در عرض جغرافیایی ۳۲٫۵۸۳۳۳ و طول ۶۰٫۷۵ قرار گرفته و ارتفاع آن ۶۳۵ متر بالاتر از سطح دریا می باشد. طلوع آفتاب در این دشت (بدون در نظر گرفتن تغییر ساعت تابستانی): ۰۵:۲۲ و غروب خورشید در ۱۹:۲۸ است. نزدیک ترین زمین لرزه ای که به این دشت رخ داده
زمین لرزه ای در روز دوشنبه ۲۱ نوامبر ۲۰۱۱ بود که در فاصلهٔ ۸۶٫۳۵ کیلومتری دشت ناامید و در شرق ایران روی داد و زمان رخ دادن آن به وقت محلی ۰۱:۱۱ بود. بزرگای این زمین لرزه ۴٫۷ در مقیاس ریشتر و عمق آن در ۲۸ کیلومتری زیر زمین بود. توصیف. در متن رأی حکمیت دولت ترکیه راجع به تحدید حدود ایران و افغانستان که در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۱۴ مطابق پانزدهم مه ۱۹۳۵ میلادی صادر شده در مورد دشت ناامید این گونه نوشته شده است: «دشت لم یزرع که ایرانی ها دشت نااُمید و افغان ها دغ نمدی می نامند در طرف جنوب در یک مساحت بیش از هشتاد کیلومتر امتداد یافته و در انتهای جنوبی آن محل یک دریاچه موسوم به دغ تندی وجود داشته و در بهار آب هایی که از کوه های هم جوار جاری می شود در محل مزبور جمع می گردد دریاچهٔ مزبور در فصل تابستان خشک می شود و بعد اراضی مختصر ارتفاعی پیدا کرده و کوه های پست و بلندی که از هم دور هستند مشاهده می شوند دره ها به طرف جنوب امتداد پیدا کرده و به دریاچهٔ هامون که در مشرق به وسیله دشت لم یزرع و در مغرب به وسیلهٔ کوه های مرتفع احاطه شده است منتهی می گردد. در قسمت های مسطح این منطقه وسیعه ارتفاع متوسط زمین از دریا ۷۰۰ متر ب
وده در صورتی که ارتفاع پاره ای از کوه ها از ۱٬۵۰۰ متر متجاوز می باشد. جز سه مزرعه که در یزدان موجود است در این منطقه وسیعه هیچ محل مسکون و مزروعی مشاهده نمی شود ولی چند چاه و چشمهٔ آب شیرین و شور با عمق های مختلفه در آنجا موجود می باشد. این منطقه به واسطهٔ گرمای فوق العاده در تابستان غیرقابل سکونت می باشد. عشایری که در فصل تابستان در کوه های واقعه در مشرق منطقهٔ مزبوره زیست می نمایند زمستان را در آنجا به سر می برند و نظر به اینکه یک قسمت مهم سال را در آنجا می گذرانند منطقهٔ مزبور را مثل منزل خود تصور می کنند. عشایر مزبور چادرهای خود را در آنجا زده و شتران و رمه های خود را در نزدیکی چاه ها نگاه می دارند نظر به اینکه بهار در آنجا زود شروع می شود، عشایر همینکه بره هایشان توانستند این مسافت های طولانی را سیر نمایند مجدداً به کوه ها می روند در زمستان چادرهای سیاه در اطراف هر چاهی شکل قریه به خود می گیرد در صورتی که در تابستان فقط قبرهایی از این قرا مهاجر باقی مانده و در بین آن ها مار و عقرب حرکت می کند. آهوهای زیبا که در زمستان در آنجا خیلی زیاد است در تابستان از آنجا خارج می شوند ولی منطقهٔ مزبور که صحرا نامیده م
ی شود در واقع این طور نیست زیرا گیاه درشتی در آنجا می روید که غذای شترها و گوسفندان عشایر بوده و یک نوع درخت های کوچکی در آنجا به عمل می آید که آن را ساکساول می نامند و به مصرف سوخت می رسد. در پاره ایام زمستان یک باد شمال خیلی شدیدی در آنجا ورزیده و از یک هفته الی یک ماه لاینقطع ادامه پیدا می کند. در یزدان که در وسط منطقه مزبوره واقع است علائم تمدن قدیم خراسان مشاهده می شود. در عهد قدیم چندین قنات که به چاه ها اتصال داشته و برای آوردن آب از مشرق به مغرب اختصاص داشت در آنجا وجود داشته و مناطق واقعه در مشرق دغ پترکان مزروع بوده اند. فعلاً سه مزرعهٔ موسوم به یزدان و نظرخان و کبوده در آنجا وجود دارد و فقط سه رشته از قنوات قدیمه را دائر کرده اند. مزرعه های مزبوره را هر گاه کلیه قنوات تعمیر شود می توان توسعه داد و در آنجا ایرانی چادرنشین دیده نمی شود زیرا دهقانان ایرانی زارع می باشند. تعداد اهالی این منطقه نامعلوم بوده و فقط عشایر مختلفه که اسامی آن ها معروف است در آنجا وجود داشته و اهمیت آن ها از تعداد چادرهایشان معلوم می شود.»
آیس کافی (از ، به معنی «قهوهٔ یخی») یا کافه گلاسه (از ) یا یخ قهوه (مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی) یک نوشیدنی قهوهٔ سرد است مانند کافه موکا و کافه لاته. در کشورها. تایلند. در تایلند این نوشیدنی با قهوه سیاه و شیرین، خامه غلیظ و هل سبز تهیه می شود. آیس کافی تایلندی گاهی با خامه فُرم گرفته و کمی پودر دارچین یا بادیان و وانیل سرو می شود. این نوشیدنی در رستوران های تایلندی بعد از غذاهای تند سفارش داده می شود و طرفدار دارد.
کُنوکارپوس نام سرده ای از گیاهان از خانواده گاروم زنگیان (Combretaceae) می باشد. این درخت یکی از گونه های موثر درختان حرا در حفاظت و سلامت انسان ها می باشد . این گونه به عنوان فیلتر زیستی موثر به خوبی فلزات سنگین را از آب، هوا و خاک جذب می کند بنابراین برای مناطق آلوده شهری و جنوب ایران که شرکت های نفتی و پالایشگاهی فعالند مفید می باشد. کنوکارپوس درختی است که دارای دو گونه گلدار لنسیفولیوس (Conocarpus lancifolius) و ارکتوس (Conocarpus erectus) می باشد . در ایران معمولاً به عنوان درخت چنار یا حرای سفید چوب دکمه ای شناخته می شود. این درخت بسیار با دوام است به طوری که می تواند در شرایطی چون دماهای بسیار بالا، زهکشی کم، خاک تحت فشار، آلودگی هوا، آب شور و غیره تاب بیاورد . در زمان گذشته از این درخت برای درمان بیماری های مختلفی چون دیابت، ورم ملتحمه، سوزاک، بیماری های عفونی و غیره استفاده می کرده اند. پژوهش های اخیر ویژگی های ضددیابتی، ضدسرطانی، ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی بخش های مختلف کنوکارپوس شامل برگ، پوسته، شاخه و میوه را در مدل های آزمایشگاهی و حیوانی نشان داده اند . علاوه بر آن کنوکارپوس یک پالایشگر طبیعی است
به طوری که می توان از آن برای حذف آلاینده های فلزات سنگین و سموم از آب، خاک و هوا استفاده کرد . به عنوان پایشگر زیستی می توان میزان آلاینده ها را در بخش های مختلف درخت کنوکارپوس به صورت کمی و کیفی بررسی کرد. تاکنون هیچ پژوهش علمی نتوانسته است آلرژن بودن گرده این درخت و یا ایجاد حساسیت توسط کنوکارپوس را نشان دهد . وِیژگی عمومی کنوکارپوس. درختان حرا به عنوان قدیمی ترین درختان گلدار در سواحل دریاها شامل پنج خانواده می باشند. حراهای سفید یا خانواده کامبرتاسه (combretacaeae) دارای 13 جنس می باشند. جنس مشهور این خانواده یعنی کنوکارپوس ها معمولا به عنوان درخت چنار یا حرای سفید چوب دکمه ای (میوه های آن شبیه دکمه است) شناخته می شوند. کنوکارپوس دارای 2 گونه لنسیفولیوس (Conocarpus lancifolius) و ارکتوس (Conocarpus erectus) است. این دوگونه از نظر رشد رویشی و زایشی با هم اختلاف دارند گونه لنسیفولیوس کند رشد می باشد و سن گلدهی آن بالاتر از گونه های مشابه است، از نظر مورفولوژیکی دارای شاخه های ظریفتر و برگ های باریکتر و کشیده تر از گونه ارکتوس می باشد . گونه ارکتوس دارای چندین واریته می باشد که یکی نقره ای (Conocarpus erec
tus var. sericeus) با برگ های نقره ای رنگ، دارای پرز کوتاه و نرم و دیگری Conocarpus erectus var. erectus)) با برگ های سبز رنگ و بدون پرز می باشد. گونه کنوکارپوس ارکتوس سریع الرشد بوده و در شرایط آب و هوایی جنوب ایران دو بار در سال، بهار و پاییز گلدهی دارد. شاخه های این گونه در صورت مناسب بودن شرایط دما و رطوبت، بمحض بالغ شدن، به گل می روند . کنوکارپوس دماهای بسیار بالا، آلودگی هوا، زهکشی کم، خاک تحت فشار، خاک شور و غیره را تحمل می کند . گونه های کنوکارپوس، بومی خط ساحلی هستند که در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری زمین یافت می شوند . کنوکارپوس ارکتوس، درختی همیشه سبز می باشد که تا ارتفاع 9 تا 12 متر رشد می کند. همچنین برگ های آن سبز مایل به خاکستری مات (2 تا 7 سانتی متر طول و 1 تا 3 سانتی متر عرض) است که به صورت متناوب مرتب بر روی شاخه قرار دارند. هر برگ آن دارای دو غده نمکی کوچک در قاعده خود می باشد. این درخت حاوی شکوفه های سبز ریزی است که به سختی مشاهده می شوند. همچنین میوه های دکمه مانند آن دارای فلس هایی با اندازه کوچک (5 تا 8 میلی متر قطر) هستند که در زمان رسیده شدن رنگ قهوه ای مایل به قرمز دارند. پوست درخت
غنی از تانن می باشد و قهوه ای و فلس مانند است و در ظاهر دندانه دار می باشد. این درخت در مجاور اقیانوس اطلس در ایالات جنوبی و میانی آمریکا، در سراسر هند غربی و از برزیل تا مکزیک و اکوادور به صورت طبیعی می¬روید . این گونه همچنین در آفریقای غربی، پاکستان، کویت، عربستان سعودی و امارات که گرمای بیش از حد و آب شور را تحمل می کنند، رشد می کند . در ایران نیز در تمام استان های جنوبی شامل خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان کنوکارپوس به خوبی رشد می کند . این گیاه در شهرهای بزرگ مختلف علیرغم آلودگی هوا و کمبود آب، به خوبی رشد کرده است . کنوکارپوس در فلوریدا گونه ای بسیار مناسب برای رشد در ساحل دریا است زیرا می تواند گرما، نور آفتاب و همچنین خاک شور، قلیایی، شنی و مرطوب را تحمل کند . کنوکارپوس گونه ای بسیار قوی، محکم و مناسب برای شرایط شهری می باشد؛ بنابراین برای زیباسازی با دوام خیابان و فضای سبز پارک ها استفاده می شود . سایر کاربردهای کنوکارپوس در سلامت انسان دنیای مدرن. درختان خانواده حرا و از جمله درخت کنوکارپوس یکی از گونه های اصلی برای تامین محصولات گرده گل و شهد در بسیاری از کشورهای دنیا می باشد . خواص تغذ
یه ای و دارویی پلی فنل ها و آنتی اکسیدان عسل تولید شده از درختان حرا نشان داده شده است. یکی از خواص درخت کونکارپوس خاصیت حشره کشی عصاره برگ آن است که می تواند برای کنترل سوسک Tribolium castaneum که آفت غلات و حبوبات است به جای ترکیب سمی و خطرناک فسفید آلومنیوم (قرص برنج) که سالانه سبب مسمومیت های اتفاقی زیادی می شود استفاده شود. همچنین کنوکارپوس به صورت پرچین هرس می شود و به عنوان یک مقاوم کننده طبیعی برای پایدارسازی خطوط ساحلی کاربرد دارد. از نظر زیبایی شناسی و روانشناسی، پرچین های درخت کنوکارپوس باعث جذب حیوانات و پرندگان می شود . تاثیرات مثبت حضور حیوانات و پرندگان بر سلامتی روانی انسان ها از دغدغه های دنیای مدرن است که نشان داده شده است . از سوی دیگر کنوکارپوس به عنوان جایگزینی اقتصادی و دوستدار محیط زیست برای موج شکن های دریایی استفاده می شود که از تخریب ساحل محافظت می کنند . از سوی دیگر درخت کنوکارپوس غالبا به صورت درختچه ای کوچک و تا حدی نامتقارن دیده می شود. این درخت بدلیل داشتن پوست درخت زیبا با شاخ و برگ های نرم و ساقه ای چند قسمتی برای کاشته شدن در خیابان ها و پارک ها بسیار مناسب است . این درختان ب
سیار محکم و بادوام هستند و با ایجاد سایه در گذرگاه ها می توان با کاشت آن ها چشم اندازهای زیبایی را بنیان نهاد . مناطق کاشت مخروطی میوه کنوکارپوس. درختی همیشه سبز است که معمولاً در مناطق گرمسیر و خاک شور کاشته می شود. مناطق کاشت آن نیاز به زهکشی و مواد معدنی آلی ندارد و مقاومت خوبی در برابر محیط سخت دارد. به عنوان یک درخت مقاوم به شوری و گرما و همچنین کم آبی جهت حفاظت از سواحل و اراضی شور کاشته می شود و با توجه به مقاومت بالا به خاک های شور به خوبی در نواحی نزدیک دریا کاشت می شود و همچنین در شهرها در کناره پیاده روها و میادین و خط میانی خیابان ها کاشته می شود. به جهت اینکه سایه خوبی دارد برنامه کاشت آن در شهرهای گرم کشور توسط شهرداری ها و سازمان های مرتبط با سرعت خوبی در حال پی گیری می باشد. برنامه کاشت آن در کشورهای حوزه خلیج فارس و همچنین عربستان سعودی و عراق و ایران که مناطق گرم و خشک و معمولاً با خاک شور دارند ادامه دارد و نمای زیبایی به شهرها می بخشد. از جمله استان هایی که در ایران این درخت کاشته می شود می توان به خوزستان بوشهر و هرمزگان اشاره کرد. این گیاه در نواحی ساحلی می روید ولیکن در نواحی ساحلی و خش
ک نیز قابل گشت است. علاوه بر ایران در سواحل کالیفرنیا، فلوریدا و آمریکای گرم و مرطوب و برزیل نیز دیده می شود. ازدیاد. برنامه تولید آن توسط کاشت بذر ممکن می باشد. تولید بذر این درخت زیاد است، ولی با توجه به کم بودن قوهٔ نامیه (زیوایی) بذرها که حدود ۱۲ درصد است، تعداد زیادی از آن ها سبز نمی شود. بهتر است مجموعه ای از ده ها بذر یکجا کاشته شوند. گزارش های غیر مستند علمی و صرفا رسانه ای مبنی بر مهاجم بودن این گیاه غیر بومی ایران و ریشه زایی گسترده و نفوذ و آسیب به شبکه های آب و تاسیسات زیربنایی وجود دارد و قبل از تصمیم به تکثیر آن بهتر است با متخصصین غیر ذینفع مشورت نمایید. گرده گل کنوکارپوس نمی تواند عامل آلرژی تنفسی باشد. در نگاه برخی مردم، درخت کنوکارپوس به اشتباه درختی ایجاد کننده آلرژی تنفسی معرفی شده است که با حقایق علمی همخوانی ندارد. گرده گیاهانی که کمتر از 5 میکرون قطر دارند می توانند به ریه ها برسند و ایجاد آسم آلرژیک نمایند . در حالیکه گرده درخت کنوکارپوس بیشتر از 12 میکرون قطر دارد و با استنشاق قادر نیست به مجاری هوایی تحتانی برسد. گرده های گیاهان یا از طریق باد منتشر می شوند (anemophilus) یا حشرات آنه
ا را منتقل می کنند (entomophylus) و یا از هر دو روش باد و حشرات (amphiphilus) منتقل می شوند. در گیاهان آنتوموفیلوس مقدار گرده ها کم، سنگین و چسبناک هستند و با هوا منتشر نمی شوند و کمتر ایجاد آلرژی می کنند. بر عکس گیاهان آنموفیلوس که با باد گرده افشانی می کنند، گرده ها با کمک باد کیلومترها دورتر از گیاه پخش می شوند و اندازه کوچکی دارند (کمتر از 5 میکرون) و همچنین گل های فاقد رنگ، بو و شیره دارند و بیشتر از گروه گیاهان آنتوموفیلوس آلرژی ایجاد می نمایند. درخت کنوکارپوس برای جذب حشرات، با کمک دو غده، شهد تولید می کند و از حشرات برای گرده افشانی استفاده می کنند . منابع. 1- 2- چهرازی مهرانگیز، شیرکانی افشین، بالف رشاد، خرادمهر آرزو، راستی نیلوفر، تمدن امین. درخت کنوکارپوس گنجینه دریایی - دارویی جنوب ایران: مروری بر گیاه شناسی، ویژگی های فیتوشیمیایی و دارویی. مجله طب جنوب. ۱۴۰۰; ۲۴ (۲) :۱۱۱-۱۲۵ https://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_id=1439&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa 3-Kim N-J, Hirai M, Shoda M. Comparison of organic and inorganic packing materials in the removal of ammonia gas in biofilters. J Hazard Mater. 2000;72(1
):77-90. 4- Amouri. H. Phenology study and user definition of two species (Conocarpus erectus L.) and (C. lancifolius Engl.) in the urban green space of Ahvaz: The University of Shahid Chamran of Ahvaz. Iran; 2020. 5- Gilman EF, Watson DG. Conocarpus erectus, buttonwood. Fact Sheet ST-180 US Forest Service and Southern Group of State Foresters, Gainesville, FL. 1993. 6-Nascimento DK, SOUZA IA, Oliveira AFD, Barbosa MO, Santana MA, Pereira Junior DF, et al. Phytochemical screening and acute toxicity of aqueous extract of leaves of Conocarpus erectus Linnaeus in swiss albino mice. Anais da Academia Brasileira de Ciências. 2016;88(3):1431-7. 7- Raza MA, Anwar F, Shahwar D, Majeed A, Mumtaz MW, Danish M, et al. Antioxidant and antiacetylcholine esterase potential of aerial parts of Conocarpus erectus, Ficus variegata and Ficus maclellandii. Pak J Pharm Sci. 2016;29(2). 8- Raza SA, Chaudhary AR, Mumtaz MW, Ghaffar A, Adnan A, Waheed A. Antihyperglycemic effect of Conocarpus erectus leaf extract in alloxan-induced
diabetic mice. Pak J Pharm Sci. 2018;31. 9- Gholami A, Davami AH, Panahpour E, Amini H. Evaluation of “Conocarpus erectus” Plant as Biomonitoring of Soil and Air Pollution in Ahwaz Region. Middle-East J Sci Res. 2013;13:1319-24. 10- Salam M, Mohsin F, Mahmood F, Rahman I, Afzal A, Iqbal Z. Lead and manganese accumulation on leaves of road side plants from Mauripor to Hawks Bay road, Karachi, Pakistan. Bangladesh J Bot. 2018;44(4):665-8. 11- Ghouri IH, Ashiq U, Yasmeen K, Kazmi JH. Assessing the seasonal variation of lead content in Conocarpus erectus: a case study of an urban megacity. International Journal of Environmental Analytical Chemistry. 2019:1-20. 12- Amininejad M, Boroomand NS, Moazed H, Farasati M. Evaluation of nitrate removal from aqueous solution by nanostructure of Conocarpus. 2019. 13- Farasati M, Heshmatpoor A. Removal of Total Dissolved Solids from Contaminated Water Using Conocarpus Adsorbent. Journal of Water and Wastewater Science and Engineering. 2018;3(3):60-7. 14- Pourmohammad P, Faras
ati M, Farhadi B, Pirsaheb M. Investigation of effect of influent concentration on cadmium removal in a fixedbed column using adsorbent Conocarpus. 2019. 15- Kim N-J, Hirai M, Shoda M. Comparison of organic and inorganic packing materials in the removal of ammonia gas in biofilters. J Hazard Mater. 2000;72(1):77-90. 16- Atabati H, Azadfar D, Majdabadi A. The comparison of the abilities of leucocephala Leucenana, Conocarpus erectus, and Lawsonia inermis in Phytoremediation and absorption of Cs and Sr. Journal of Environmental Science and Technology. 2020:In press. 17- Bradbear N. Bees and their role in forest livelihoods: a guide to the services provided by bees and the sustainable harvesting, processing and marketing of their products. Non-wood Forest Products. 2009(19). 18- Abou-Shaara HF. Pollen Sources for Honey Bee Colonies at Land with Desert Nature during Dearth Period. Cercetari Agronomice in Moldova. 2015;48(3):73-80. 19- Bammer MC, Kern WH, Ellis JD. [IN1223] Florida Honey Bee Plants. EDIS. 2018;2018
(6). 20- Rajabpour A, Abdali Mashahdi AR, Ghorbani MR. Chemical compositions of leaf extracts from Conocarpus erectus L. (Combretaceae) and their bioactivities against Tribolium castaneum Herbst (Coleoptera: Tenebrionidae). Journal of Asia-Pacific Entomology. 2019;22(1):333-7. 21- Etemadi-Aleagha A, Akhgari M, Iravani FS. Aluminum phosphide poisoning-related deaths in Tehran, Iran, 2006 to 2013. Medicine. 2015;94(38):e1637. 22- Baba S, Chan HT, Aksornkoae S. Useful products from mangrove and other coastal plants: International Society for Mangrove Ecosystems; 2013. 23- Wells DL. The state of research on human–animal relations: implications for human health. Anthrozoös. 2019;32(2):169-81. 24- Davies JM, Weber RW. Aerobiology of Outdoor Allergens. In: Burks AW, Holgate ST, O'Hehir R, Bacharier LB, Broide DH, Hershey GKK, et al., editors. Middleton's Allergy 2-Volume Set: Principles and Practice. 2. 9th Edition ed: Elsevier; 2020. p. 428-50. 25- Namjoyan F, Farasat M, Kiabi S, Ramezani Z, Mousavi H. Structural a