Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
، اما کم کم به بیهودگی عمل خود پی می برند. مباحث کتاب. این رمان، روابط میان گونه های مختلف حیات و حوزه های آن ها و جایگاه آن ها را در عالم بررسی می کند. و شاید بتوان از آن، این برداشت را کرد که تکامل حتماً به غلبهٔ گونه دارای هوش برتر نمی انجامد. ترجمهٔ کتاب در فارسی. این کتاب در سال ۱۳۷۸ با ترجمهٔ پیمان اسماعیلیان و توسط نشر افق به فارسی منتشر شد. شاید ایراد بزرگی که به این ترجمه بتوان گرفت این باشد که از روی ترجمهٔ انگلیسی کتاب انجام گرفته که خود آن نیز از روی ترجمهٔ آلمانی از متن لهستانی بوده. در نتیجه بسیاری از ظرائف زبانی و سَبک استانیسلاو لم بی تردید در این میان فدا شده است.
تا به حال کمیک استریپهای زیادی از سری ایندیانا جونز منتشر شده است که این کتاب ها ابتدا توسط مارول کامیکس انتشار می یافت ولی پس از مدتی حق انتشار کمیک استریپ های ایندیانا جونز به شرکت دارک هورس کامیکس واگذار شد. کمیک استریپ های اولیه ایندیانا جونز که توسط مارول انتشار می یافت، بر اساس فیلم های سینمایی ساخته شده بود ولی کمیک هایی که دارک هرس به انتشار رساند بیشتر از روی بازی های ایندیانا جونز و همین طور از روی سریال های این مرد ماجراجو بود. شرکت مارول در سال ۱۹۹۳ عنوان The Further Adventures of Indiana Jones را به چاپ رساند که در اصل اولین ماجراجویی رسمی این شخصیت محبوب بود. دوره مارول. در سال ۱۹۸۱ شرکت مارول در ۳جلد یکی از ماجراهای ایندیاناجونز را به تصویر کشید که این مجموعه اقتباسی از Raiders of the Lost Ark بود (این فیلم ۲۰ میلیون دلار فروش داشت و یکی از محبوب ترین فیلم های ایندیانا جونز بود) و از ژانویه ۱۹۸۳ مارول کمیک استریپی دیگر از این شخصیت را شروع به طراحی کرد که در انتها ۳۴ جلد و به صورت ماهیانه چاپ شد. این عنوان تا مارس ۱۹۸۶ در حال انتشار بود. دوره دارک هورس. بعد از گرفتن حق انتشار کمیک های ایندیانا
جونز توسط دارک هورس، این شرکت ابتدا یک عنوان ۴ جلدی که به صورت ماهیانه چاپ می شد، اقتباسی از بازی رایانه ای Indiana Jones and the Fate of Atlantis را چاپ کرد. سپس از اکتبر ۱۹۹۲ تا ژانویه ۱۹۹۳ کمیک استریپ معبد دریای شیطان را نیز به چاپ رساند. این شرکت از دسامبر ۱۹۹۳ تا آوریل ۱۹۹۴ کمیک استریپ «ایندیاناجونز: تندر در مشرق زمین» را در ۶ جلد به انتشار رساند که فروش فوق العاده ای داشت. سپس در فوریه تا می همان سال کمیک استریپ Indiana Jones and the Arms of Gold را در چهار جلد منتشر نمود. این کمیک استریپ توسط لی مارس نوشته شده بود و طراح آن لئو دورانونا بود. همین طور تا انتهای سال ۱۹۹۶ دارک هورس توانست ۴ سری از مجموعه کمیک های ایندیانا جونز را نیز به چاپ برساند. در همان زمان سریالی بر اساس شخصیت انیاناجونز نیز ساخته شد که در طی یک سال نمایش داده شد، سپس شرکت دارک هورس کمیک استریپی بر اساس آن سریال به چاپ رساند که در هر شماره به بازگویی داستان یک اپیزود از سریال پرداخت. فروش این سری از کمیک استریپ ها بسیار کم بود و بعد از مدتی شماره های این کمیک استریپ جمع آوری شد ولی در ژوئن ۲۰۰۸ دوباره به چاپ رسید. بعد مدتی شرکت دارک
هورس به سراغ این شخصیت محبوب و قدیمی رفت و اقتباسی از ایندیانا جونز و پادشاهی جمجمه کریستال نوشته شده توسط جان جکسون میلر و طراحی شده توسط لوقا راس بود. این مجموعه در می ۲۰۰۸ چاپ آن آغاز شد و هنوز در حال چاپ می باشد.
کانستنس الین تریمر ویلیس، نویسندهٔ آمریکایی سبک علمی-تخیلی است. ویلیس تا کنون ده جایزهٔ هوگو و هفت جایزهٔ نبیولا را، در کنار بسیاری جوایز ادبی دیگر، در کارنامهٔ خود دارد. او به تازگی جایزهٔ هوگو را، به خاطر کتاب همه روی زمین نشسته اند (آگوست ۲۰۰۸) گرفت. ویلیس که دانش آموختهٔ دانشگاه کلورادوی شمالی است، به همراه همسرش، یک استاد فیزیک از همان دانشگاه، در گریلی کلورادو زندگی می کند. در سال ۲۰۰۹، نام ویلیس در فهرست موزهٔ علمی تخیلی و تالار مشاهیر علمی تخیلی آن سال قرار گرفت. ویلیس به نثر روان و شخصیت های دوست داشتنی در داستان هایش معروف است. چندین کتاب او، داستان سفر دانشجویان و اساتید تاریخ دانشگاه آکسفوردِ آینده در زمانند. از جملهٔ این کتاب ها، می توان به «کتاب رستاخیز»، «هیچ نگفتن از سگ»، داستان کوتاه «کمین آتش و رمان دو جلدی «تاریکی محض» و «کاملاً روشن» اشاره کرد؛ دو اثر نخست برندهٔ جایزهٔ هوگو شده اند.
ترنس دین "تری" بروکس متولد ۸ ژانویه ۱۹۴۴ نویسندهٔ داستان های فانتزی است. که بیشتر به سبک فانتزی والا نوشته و همچنین نویسندهٔ دو رمان سینمایی ست. او در زمان نویسندگی خود، ۲۲ کتاب در لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز دارد. زندگی نامه. بروکس در شهر جنوبی کشاورزی استرلینگ، ایلی نویز به دنیا آمد و قسمت اعظم زندگی خود را در آنجا زندگی کرد. او فارغ التحصیل کالج همیلتون بود، که در سال ۱۹۶۶ لیسانس هنر خود را در رشتهٔ ادبیات انگلیسی دریافت کرد. او بعدها از دانشگاه واشینگتن و لی، دکترای حقوق خود را کسب کرد. او قبل از تبدیل شدن به نویسنده ای تمام وقت، وکیل بود، و هم اکنون با همسرش جودین، در سیاتل، واشینگتن زندگی می کند. بروکس از زمان دبیرستان خود، نویسنده بوده که بیشتر در سبک های علمی، وسترن، داستان و تخیلی می نوشت. روزی، در اوایل زندگی در کالج، کتاب "ارباب حلقه ها" نوشتهٔ جی. آر. آر تالکین به او داده شد، که سبب شد او در یک سبک به نوشتن ادامه دهد. او در سال ۱۹۷۷ کار خود را با نخستین داستانش "شمشیر شانارا" آغاز کرد. این داستان اولین کتاب فانتزی بود که در لیست پرفروش ترین های "نیویورک تایمز" ظاهر شد، و برای ۵ ماه در آن با
قی ماند. پس از پایان دنباله های "شمشیر شانارا" (که در "سه گانه اولیه شانارا" گرد آمده)، بروکس مجموعه های دیگری را ادامه داد که بعدها به نام سری "لندوور" شناخته شد. بروکس پس از پایان این سری، شروع به نوشتن مجموعه ای از چهار کتاب به نام "میراث شانارا" کرد. در چهارده سال آینده، او کتاب های بیشتری از "لندوور" نوشت، و سپس به سراغ سه گانه "پیام و پوچ" رفت. او برای ادامه دادن مجموعهٔ "شانارا" پیش مقدمهٔ آن را نوشت که با کتاب سوم آن، "پیدایش شانارا" ادامه پیدا می کند. کتاب دوم سری جدید او که "الف های سینترا" نام دارد، در ۸ اوت ۲۰۰۷ منتشر شد. فهرست کتب. مجموعهٔ شانارا. مجموعه پیام و پوچ. مجموعهٔ پیام و پوچ، مقدم بر اتفاقات در سه گانه "پیدایش شانارا" است و به عنوان آغاز حماسهٔ شانارا محسوب می شود. فیلم. حقوق کلیهٔ فیلم های مربوط به داستان های شانارا تا سال ۲۰۱۰ به وارنر براس فروخته شد. "سنگ الف شانارا" اولین فیلم برنامه ریزی شده است، که کارگردانی آن را مایک نیوول که هری پاتر و جام آتش را نیز کارگردانی کرده، بر عهده دارد. انتظار می رود که ضبط فیلم "سنگ الف" در سال ۲۰۰۹ شروع شده و حدوداً در سال ۲۰۱۰ به پایان برسد. تری بر
وکس بر این عقیده است که این بهترین نقطهٔ شروع برای اقتباس از کتاب های شانارا است.
فتق بوخدالک یا باکدالِک ، نوعی از هرنی یا فتق مادرزادی دیافراگم بوده که مدل دیگر آن، فتق مورگانی می باشد.این مدل از هرنی مادرزادی دارای دریچه ای باز در ناحیه خلفی جانبی دیافراگم نوزاد می باشد (بیشتر سمت چپ) و به ارگان های داخل شکمی (معده و روده ها) اجازه می دهد تا به درون حفره قفسه سینه راه پیدا کنند. نشانگان. علائم مربوط به هرنی یا فتق بوخدالک در نوزاد تازه به دنیا آمده قابل تشخیص و با نشانه های متفاوت می باشد. اِپیدمیولوژی. هرنی باکدالک حدود ۹۰% فتق های دیافراگمی را شامل می شود و از هر ۲۲۰۰ تولد در هر سال، یک نفر به آن مبتلاست. نوزادانی که با هرنی بوش دالک متولد می شوند احتمال زیادی وجود دارد تا به یکی دیگر از نواقص مادرزادی مبتلا باشند. حدود بیست درصد از بچه های به دنیا آمده با هرنی باکدالک، نقص قلبی مادرزادی نیز داشته اند. افزوده بر این نوزادان مبتلا به این نوع نقص باز هم ممکن است نواقص دیگری نیز داشته باشند.
پروتکل آدرس اضافه مشترک پروتکلی است که به چندین رایانه مختلف که در یک شبکه قرار گرفته اند، اجازه می دهد تا از یک یا چند آدرس IP به صورت مشترک استفاده کنند. هدف اصلی این پروتکل تقسیم بار بر روی چند رایانه مختلف است. بنابراین در صورتی که یکی از رایانه ها از کار افتاد، رایانه های دیگر می توانند همچنان به درخواست های کاربران پاسخ دهند. CARP یک پروتکل آزاد است و می تواند به عنوان جایگزینی برای پروتکل HSRP شرکت سیسکو استفاده شود. CARP بیشتر در سیستم عامل های مبتنی بر بی اس دی پیاده سازی شده است. مثال. اگر تنها یک کامپیوتر برای اجرای یک برنامه مثل دیوار آتش وجود داشته باشد، در صورتی که به هر دلیلی اتفاقی برای این کامپیوتر بیفتد و نتواند پاسخگوی درخواست های کاربران باشد، شبکه هایی که در هر دو طرف دیوار آتش قرار گرفته اند دیگر قادر نیستند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند یا اینکه ارتباط آن ها بدون دخالت یک دیوار آتش صورت می گیرد. اما اگر دو کامپیوتر برای اجرای برنامه دیوار آتش وجود داشته باشند و این دو کامپیوتر با استفاده از CARP از یک آدرس IP یکسان استفاده کنند، حتی اگر به هر دلیلی یکی از آن ها از مدار خارج شد، کامپیوتر
دیگر کنترل را در دست گرفته و شبکه های موجود در دو طرف دیواره آتش می توانند همچنان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، بدون اینکه متوجه شوند یکی از کامپیوترها دچار اشکال شده و قادر به پاسخگویی نیست. اصول افزونگی. گروهی از کامپیوترهای میزبان که از CARP استفاده می کنند "گروه افزونگی" نامیده می شوند. این گروه، آدرسی به خودشان تخصیص می دهند که آن را بین اعضای گروه، تقسیم می کنند یا به اشتراک می گذارند. در میان این گروه، یک کامپیوتر به عنوان "اصلی" (master) قرار دارد و بقیه اعضای به عنوان "فرعی" (slave) هستند. کامپیوتر اصلی همانی است که آدرس را در اختیار می گیرد و به همهٔ ترافیک و درخواست های ARP که برای این آی پی می آید جواب می دهد. هر کامپیوتری می تواند عضو چندین گروه افزونگی باشد. هر کامپیوتر میزبانی باید یک آدرس آی پی منحصربفرد ثانویه ای داشته باشد. یک استفاده معمول CARP، ایجاد یک گروه افزونگی دیواره آتش است. آدرس آی پی مجازی ای که به گروه افزونگی تخصیص داده شده است به عنوان آدرس پیش فرض روتر کامپیوترهایی که پشت دیواره آتش هستند نشان داده می شود. اگر دیواره آتش اصلی خراب شود یا ارتباطش با شبکه قطع شود، آدرس آی پی مجا
زی توسط یکی از کامپیوترهای فرعی گرفته می شود و خللی در دردسترس بودن سرویس وارد نمی شود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
آوگوست ساندر عکاس اهل آلمان بود. آشنایی او با یک فرد ناشناس، سبب گردید که به عکاسی علاقه مند شود و بعدها یک مجموعهٔ تک چهره تهیه کند که ارزش و سودمندی آن امروزه همچنان به قوت خود باقی است. مجموعهٔ انسان های قرن بیستم او، با وسعت بی مانند خود، دورنمای ناتمامی از سیمای ملت آلمان است که در آن، سندر کثرتی از چهره های مختلف و رده های حرفه ای را گردآورده است. عکاسان معاصری همچون دیان آربوس و ریچارد اودان، از آثار او الهام گرفته اند. زندگی. سندر در ۱۸۷۶ به دنیا آمد و از سن کم در کنار پدر خود در معدنی مشغول کار شد. در همان اوان، به عکاس منظره پردازی برخورد، که قصد داشت از منطقهٔ پیرامون معدن عکس بگیرد. سندر ضمن کمک به او، بر آن شد که عکاسی را به عنوان کار آیندهٔ خود برگزیند. او با عزمی راسخ که خاص شخصیت وی بود، تصمیم گرفت یک دوربین تهیه کند و هنر عکاسی را طی اوقات فراغت خود فرابگیرد. با حمایت اکراه آمیز خانوادهٔ خود و به کمک عموی ثروتمندش، موفق شد یک دوربین قطع ۱۳ در ۱۸ سانتیمتر بخرد و وسائل تاریکخانه ای را که در کلبهٔ کوچکی در مجاورت یک انبار غله برپا کرده بود، فراهم سازد. نخستین مدل های سندر، اعضای خانواده اش بودند
. او خانوادهٔ خود را به طور دسته جمعی و به طرزی مناسب در برابر دوربین قرار می داد و تصاویر منفی خوبی از آن ها تهیه می کرد، اما در کار چاپ عکس، با پاره ای از مشکلات روبرو بود. پس از هزار بار آزمایش و خطا، توانست به شیوهٔ چاپ عکس بر روب کاغذ با رنگ پذیری مستقیم تسلط یابد. در این شیوه، کاغذ حساس را بر روی تصویر منفی منطبق می کردند و پس از انجام نوردهی با نور روز و سپس رنگ بخشی (Virage) و ثابت سازی عکس، تصویر مثبت را حاصل می کردند. هرچند که نخستین مدل های سندر، از کار وی راضی نبودند (چرا که عکس ها مسلماً هیچگونه ظاهر فریبنده ای در خود نداشتند) اما او جستجوهای خود را در این کار سخت ادامه داد. نخستین عکس های خود را هنگامی بفروش رساند که همکاران او در معدن به او سفارش دادند که از روی عکس دسته جمعی آنان، ۷۰ نسخه برایشان چاپ کند. او خیلی سریع شهرت یافت و بزودی جوانان آلمانی که می خواستند به آمریکا مهاجرت کنند و مایل بودند یادگاری برای خانوادهٔ خود بر جای گذارند، سفارش های متعددی برای گرفتن تک چهره به او دادند. سندر در سال ۱۸۹۶ به عنوان سرباز مشمول خدمت وارد ارتش آلمان شد. او در فرصت های خارج از خدمت، با عکاسی که از نظ
امیان تک چهره های یادگاری می گرفت، و این عکس ها را به آنان می فروخت، همکاری کرد. سندر پس از خدمت نظام خود، به سراسر آلمان سفر کرد و نزد بزرگترین عکاسان به کارآموزی پرداخت. بدین سان، تبحر در عکاسی معماری و تبلیغاتی را به سایر قابلیت های برجستهٔ خود افزود و طی زمانی کوتاه در درسدن به مطالعهٔ نقاشی چهره نیز پرداخت. پس از آن در سال ۱۹۰۱ ازدواج کرد، آلمان را ترک کرد و ساکن اتریش شد و در آنجا نخست به عنوان دستیار عکاس مشغول بکار شد و پس از آن عکاسخانهٔ خود را دایر کرد. در ابتدا تصویرهایی را که اصلاحات زیادی بر روی آن ها انجام می داد، با استفاده از شیوهٔ صمغ حاوی بیکرومات تهیه می کرد. کار او با موفقیت زیادی روبرو شد. به سبب آزمایش هایی که بر روی فنون رنگ های طبیعی انجام داد، «موزهٔ لایپزیگ» تعدادی از عکس هایش را خرید و جوایزی نیز به مناسبت نمایشگاه های بین المللی به او اعطا گردید. با آنکه کار عکاسخانهٔ او موفقیت زیادی بدست آورده بود، اما سندر به دلیل دلبستگی روزافزون خود به تابلوهای نقاشی، کتاب و عتیقه جات، بزودی با مشکلات مالی روبرو شد. در ۱۹۰۹ به دلیل بیماری پسر ارشد خود Erich، با تمامی اعضاء خانوادهٔ خود به کلن ر
فت و در آنجا عکاسخانهٔ دیگری دایر کرد. اندک زمانی بود که به تلقی تازه ای از هنر عکاسی تک چهره رسیده بود که این گونه عکاسی را از قراردادهای تغییرناپذیر خود آزاد می ساخت. سندر دریافته بود که محیط عکاسخانه، محدودکنندهٔ آزادی عمل فردی است و تصور می کرد که یقیناً می توان مشکلات فنی را که در خارج از عکاسخانه مطرح می شود (مانند تسلط به نورپردازی) حل کرد. با پی گرفتن این تلقی، در روزهای آخر هفته گردش هائی در منطقهٔ Westerwald که منطقهٔ زادگاهش بود انجام می داد و با دوچرخه ای قدیمی و ساکی که مالامال از وسایل عکاسی و نمونه هائی از کارهایش بود و آن را بر دوش داشت، به جستجوی موضوعات تازه می رفت. روستائیان Westerwald با حسن نیت تمام با وی برخورد می کردند و او یک سالی را صرف عکاسی از چارچوب زندگی عادی آنان کرد. این تصاویر، نخستین تصاویر مجموعهٔ انسان های قرن بیستم بودند. سندر طی جنگ جهانی اول، مجدداً وارد ارتش شد و در طول این دوران، زن او عکاسخانه اش را اداره می کرد. بلافاصله پس از پایان جنگ، سندر به گرفتن عکس برای برگه های هویت پرداخت که از آن پس اجباری شده بود. سندر دوستان بسیاری در محافل هنری داشت که شماری از آن ها علاق
هٔ زیادی به کارهای او داشتند. او به ویژه با نقاش مارکسیستی به نام Franz Wilhelm Seiwart مأنوس شده بود که عقیده داشت هنر باید منعکس کنندهٔ ساختارهای اجتماعی باشد. سندر در پی مباحثاتش با وی، تصمیم گرفت طرح Westerwald را ادامه دهد و آن را گسترش بخشد. اما این بار با دیدی بسیار متفاوت به سراغ اینکار رفت. جستجوی عینیت به رمز کار سندر بدل شد. او حالا دیگر اعتقادات و پیشداوری های خود را به مدلهایش تحمیل نمی کرد. با این همه، فنون چاپی که بکار می گرفت، سبب می گردید که تصاویر پدید آمدهٔ وی، ضورتی نگاره نما و فاقد واقع گرایی به خود بگیرد. فنونی که سندر از آنان استفاده می کرد، هنوز با نظرات وی مغایرت داشت. سندر یکی از تک چهره هایی را که در Westerwald گرفته بود، بر وی کاغذ براق که کلاً برای عکس های فنی بکار می رفت، بزرگ کرد. به یکباره تمامی جزئیات تصویر، نمایان گردید. بدین طریق، تک چهرهٔ مزبور بلافاصله گیرائی و جلوه ای برجسته یافت. این تصویر اگرچه عاری از فریبندگی و عملاً فاقد هرگونه جذابیت تجاری بود، اما با آرمان سندر همخوانی داشت. آنگاه سندر با کنارگزاردن شیوهٔ نگاره نمائی، مشتاقانه به کامل نمودن مجموعهٔ خود پرداخت. از م
جریان هر حرفه ای چند نفر در برابر دوربین عکاسی یندر قرار گرفتند و تصویر تمامی آن ها با وضوح زیاد و با وسواس در نمایاندن کوچک ترین جزئیات، برداشت شد. او صورتهای خود را همچون صورت هائی ازلی و نمونه های بی زمان بشریت به شمار میاورد، و بدینسان بود که از صاحب منصبان و سرآشپزها، نقاشان و منشیان، تاجران، موسیقی دانان و بازیگران سیرک، به یکسان عکس گرفت. سندر در سال ۱۹۲۹ با همکاری رمان نویس آلمانی «آلفرد دوبلین» کتاب "چهرهٔ عصر ما" را منتشر ساخت که مشتمل بر مجموعه ای از ۶۰ تک چهره به همراه متنی برای هر تصویر بود. این اثر باید مقدمهٔ طرحی بلندپروازانه تر می بود، اما به قدرت رسیدن نازی ها سبب متزلزل شدن موقعیت سندر شد. گشتاپو پسر او را که عضو حزب سوسیالیست کارگر بود، در ۱۹۳۴ توقیف کرد و به زندان افکند. همچنین بایگانی عکس های سندر را زیر و رو کرد و کمی بعد، طی همان سال، تمامی نسخه های کتاب "چهرهٔ عصر ما" را که در بازار موجود بود، جمع آوری و لوحه های چاپی آن را نابود کرد. سندر و خانوادهٔ او کلن را ترک گفتند و به westerwald رفتند و سندر از دنبال کردن طرح خود، منصرف شد. او اوقات خود را صرف موضوعاتی که چندان بحث برانگیز نبود
کرد و به عکاسی از مناظر پرداخت. سندر هیچگاه نتوانست مجموعهٔ "انسان های قرن بیستم" را به پایان رساند. در پایان جنگ، به دلیل سالخوردگی نمی توانست تک چهره های تازه ای بگیرد. به جای اینکار، به چاپ کردن تصاویر نگاتیو قدیمی خود و رده بندی آن ها پرداخت و نمایشگاه هائی ترتیب داد و اوقات خود را صرف آموزش عکاسی نمود. وی در سال ۱۹۶۴ درگذشت.
یک فرنچایز چندرسانه ای آزاد ژاپنی که شخصیت های آن توسط ریوهی فوکه خلق و مصورسازی شده است. داستان مجموعه حول محور یک شخصیت اپونیم، دختری مرموز با موهای بلند مشکی و چشمانی درخشان به رنگ آبی همراه با یک سلاح عظیم که در محلی بین زمین و بهشت است. کسانی که قادر به بهشت رفتن نیستند، در این مکان سقوط می کنند. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۰، یک اووی ای پنجاه و دو دقیقه ای توسط استودیو اردت و به نویسندگی ناگارو تانیگاوا و شینوبو یوشیئوکا تهیه شده است. از روی این مجموعه، یک مجموعه تلویزیونی انیمه هشت قسمتی نیز تولید گردید که در شبکه فوجی تلویژن از ۳ فوریه ۲۰۱۲ شروع به پخش گردید و تا ۲۳ مارس ۲۰۱۲ ادامه داشت. همچنین بر اساس این مجموعه چندین سری مانگا و یک بازی ویدئویی برای کنسول پلی استیشن همراه منتشر شده است. داستان. در حالی که هر قسمت از داستان در جهان مختص به خود اتفاق می افتد، اما همه اتفاقات حول محور "بلک راک شوتر" رخ می دهد. او دختری مرموز با موهای مشکی و چشمانی که شعله های آبی از آن بیرون می زند و سلاح او یک توپ بزرگ و قوی است که قادر به پرتاپ سنگ با سرعت بسیار زیاد است. در نسخه اووی ای، داستان درباره دختری ساده به نام ماتو کورو
ی است که به تازگی وارد دبیرستان شده است. در اولین روز مدرسه، او جلب توجه یکی از همکلاسهای خود به نام یومی تاکاناشی شده و با یکدیگر دوست می شوند. اما هنگامی که وارد سال دوم دبیرستان می شوند، کلاس آن ها از هم جدا شده و به تدریج از یکدیگر دورتر می شوند. یومی به دوستی ماتو با دوست جدیدش یو کوتاری حسودی کرده و ناگهان گم می شود. در حالی که ماتو به دنبال او می گردد به دنیای عجیبی برده می شود که در آنجا با بلک راک شوتر آشنا می شود، کسی که با او یکی شده و برای پیدا کردن یومی به او کمک می کند و با شیطانی به نام "ارباب مرده" که یومی را تسخیر کرده به مبارزه می پردازد. نسخه انیمه نیز شخصیت هایی همانند اووی ای را دارا می باشد اما در خط داستانی با یکدیگر تفاوت هایی دارند. در نسخه انیمه ماتو که بسیار علاقه دارد با یومی دوست شود، بالاخره با او دوست شده و در یکی از روزها یومی، ماتو را به خانه اش دعوت می کند. همه چیز به خوبی پیش می رفت تا اینکه دختری به نام کاگاری وارد می شود. دو دنیا، دو شخصیت و احساسات انسان ها، چیزی که دو جهان را به یکدیگر متصل می کرد.
ورزشگاه نیو میدو، زمین اختصاصی تیم شروزبری در لیگ یک انگلیس با درجه بندی ۴ یوفا است. این زمین فوتبال در سال ۲۰۰۷ تکمیل شده و جایگزین ورزشگاه قدیمی شروزبری شده است. این زمین فوتبال در حومه جنوبی شهر قرار گرفته است.
دولت شکست خورده ، به دولتی گفته می شود که حاکمیت مرکزی به شدت ضعیف یا غیرموثر داشته، توانایی ادارهٔ کشور و ارائهٔ خدمات پایه را ندارد و معمولاً دچار بحران های امنیتی، اقتصادی و سیاسی جدی است. این اصطلاح برای اشاره به دولت هایی به کار گرفته می شود که در پیاده سازی دو وظیفهٔ پایه ای دولت-ملت ها در جهان مدرن، ناکام مانده اند: ناتوانی در اعمال حاکمیت سرزمینی-جغرافیایی بر قلمروی خود و ناتوانی در حفاظت از مرزهایش. توان اعمال حاکمیت دولت شکست خورده، ضعیف است چنان که آنان توان انجام وظایفِ اداری-سازمانی مورد نیاز برای کنترل مردم و منابع را نمی دارد و تنها قادر به ارائهٔ خدماتِ عمومی، در سطح حداقلی اند. در حقیقت یک دولت شکست خورده حاکمیت قانونی خود را حفظ می کند، اما در قدرت سیاسی، اجرای قانون، و جامعه مدنی دچار فروپاشی شده است، که منجر به وضعیتی تقریباً شبیه هرج و مرج می شود. ویژگی های مشترک یک دولت شکست خورده شامل دولتی است که قادر به گرفتن مالیات و ادراه جمعیت، کنترل قلمرو، پر کردن دفاتر سیاسی یا مدنی یا حفظ زیرساخت های خود نیست. هنگامی که این اتفاق می افتد، فساد و جنایت گسترده، مداخله بازیگران دولتی و غیردولتی، ظه
ور پناهندگان و جابجایی غیرارادی جمعیت بیشتر می شود و افت شدید اقتصادی، و مداخله نظامی از داخل و خارج از دولت بسیار بیشتر است. معیارهایی برای توصیف سطح حکمرانی دولت ها ایجاد شده است. سطح دقیق کنترل دولت برای جلوگیری از تلقی شدن به عنوان یک دولت شکست خورده در بین سازمان های مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. علاوه بر این، اعلام «فروپاشی» یک دولت به طور کلی بحث برانگیز است و وقتی قاطعانه اعلام شود، ممکن است پیامدهای ژئوپلیتیک قابل توجهی داشته باشد. تعاریف و مشکلات. طبق نظریات سیاسی ماکس وبر، دولت به عنوان حافظ انحصاری استفاده مشروع از نیروی فیزیکی در داخل مرزهای خود تعریف می شود. هنگامی که این انحصار شکسته شود (مثلاً از طریق حضور جنگ سالاران، گروه های شبه نظامی، پلیس فاسد، باندهای مسلح یا تروریسم)، وجود دولت مورد شبهه قرار می گیرد و دولت به یک دولت شکست خورده تبدیل می شود. دشواری تعیین اینکه آیا یک دولت «انحصار استفاده مشروع از زور» را حفظ می کند یا خیر، که به علت مشکلات تعریف واژه «مشروع» است، باعث می شود که دقیقاً مشخص نباشد که چه زمانی می توان گفت یک دولت شکست خورده است. مشکل مشروعیت را می توان با درک دقیق م
نظور وبر از آن عبارت حل کرد. وبر توضیح می دهد که تنها دولت ابزار لازم برای خشونت فیزیکی را دارد. این بدان معنی است که دولت برای دستیابی به انحصار در داشتن ابزار خشونت (دفاکتو) به مشروعیت نیاز ندارد، اما در صورت نیاز به استفاده از آن (دوژور) به آن نیاز خواهد داشت. به طور معمول، این اصطلاح به این معنی است که دولت ناکارآمد شده است و قادر به اجرای قوانین خود به طور یکسان یا ارائه کالاها و خدمات اساسی به شهروندان خود نیست. این نتیجه که یک حالت در حال شکست خوردگی است یا شکست خورده را می توان از مشاهده ویژگی های دولت و ترکیبات آنها گرفت. نمونه هایی از این ویژگی ها عبارتند از وجود شورش، فساد سیاسی شدید، نرخ بالای جرم و جنایت که حکایت از نیروی پلیس ناکارآمد است، بوروکراسی غیرقابل نفوذ و ناکارآمد، ناکارآمدی قضایی، مداخله نظامی در سیاست، و تحکیم قدرت توسط بازیگران منطقه ای به گونه ای که با نفوذ مقامات ملی رقابت کند یا آن را از بین ببرد. مفهومی با عنوان «شهرهای شکست خورده» نیز ایجاد شده است. شهر شکست خورده بر اساس این تصور است که در حالی که یک دولت ممکن است به طور کلی کار کند، اما سیاست ها در سطح دولتی ممکن است از نظر زی
رساخت، اقتصاد و سیاست اجتماعی سقوط کنند. برخی مناطق یا شهرها حتی ممکن است خارج از کنترل دولت قرار گیرند و عملاً به بخش غیرقابل کنترل کشور تبدیل شوند. هیچ تعریف منسجم یا قابل اندازه گیری از «وضعیت شکست خوردگی» وجود ندارد. ماهیت ذهنی شاخص هایی که برای استنباط حالت دولت شکست خوردگی استفاده می شوند به درک مبهم از این اصطلاح منجر شده است. برخی از محققان بر ظرفیت و اثربخشی دولت برای تعیین شکست خوردگی یا عدم شکست خوردگی یک دولت تمرکز می کنند. بعضی دیگر، مانند صندوق صلح از سایر شاخص ها مانند شاخص آسیب پذیری کشورها برای ارزیابی دموکراتیک نهادهای یک دولت به عنوان ابزاری برای تعیین میزان شکست خوردگی آنها استفاده می کنند. در نهایت، سایر محققان استدلال خود را بر مشروعیت دولت، ماهیت دولت، رشد خشونت جنایتکارانه در یک دولت، نهادهای اقتصادی، یا توانایی دولت ها برای کنترل قلمرو آن متمرکز می کنند. سنجش. روش های سنجش وضعیت شکست خوردگی به طور کلی به دو رویکرد کمی و کیفی تقسیم می شوند. رویکرد کمی. سنجش کمی وضعیت درماندگی به این معنی است که شاخص ها و رتبه بندی ها اهمیت ویژه ای دارد. با این حال، شاخص های دیگری نیز برای توصیف شکست خو
ردگی دولت استفاده می شوند که اغلب بر سطح توسعه یافتگی دولت تمرکز می کنند (مانند شاخص خانه آزادی (FHI)، شاخص توسعه انسانی (HDI)، یا شاخص های حکمرانی جهانی که توسط بانک جهانی ارائه می شود). شاخص آسیب پذیری کشورها. شاخص آسیب پذیری کشورها از زمان اولین انتشار خود در سال ۲۰۰۵ توجه نسبتاً زیادی را به خود جلب کرده است. این رتبه بندی که توسط مجله فارین پالیسی ارائه شده است، ۱۷۸ کشور را بر اساس آنالیز تحلیلی باابزار سیستم ارزیابی تعارض (CAST) صندوق صلح بررسی می کند. شاخص آسیب پذیری کشورها (FSI) در گزارش سالانه خود که توسط صندوق صلح تهیه و توسط مجله فارین پالیسی منتشر شد شاخص کشورها را در چهار دسته طبقه بندی می کند. دسته اعلام خطر به رنگ قرمز تیره، هشدار به رنگ نارنجی و زرد و با ثبات و پایدار به رنگ سبز است. FSI از دو معیار استفاده می کند تا براساس آن یک کشور را واجد شرایط قرار گرفتن در فهرست بداند: اولاً، کشور باید عضو سازمان ملل باشد، و ثانیاً، باید حجم نمونه قابل توجهی از محتوا و داده ها برای آن کشور وجود داشته باشد تا امکان تجزیه و تحلیل معنادار فراهم شود. سه گروه بندی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی با دوازده شاخص کلی وج
ود دارد. شاخص های اجتماعی: شاخص های اقتصادی: شاخص های سیاسی و نظامی: شاخص ها هر کدام برای ۱۰ امتیاز دارند و مجموعاً به ۱۲۰ می رسند. رویکرد کیفی. رویکرد کیفی چارچوب های نظری را در بر می گیرد. به طور معمول، این نوع اندازه گیری از مدل های مرحله ای استفاده می کند تا امکان طبقه بندی حالت ها را فراهم کند. در سه تا پنج مرحله، محققان وضعیت شکست خوردگی را به عنوان یک فرایند نشان می دهند. مدل مرحله ای اولریش شنکنر (۲۰۰۶) سه عنصر اصلی، انحصار خشونت، مشروعیت و حاکمیت قانون را تعریف می کند. تیپولوژی آن مبتنی بر منطق امنیت محور است، سپس ارتباط انحصار خشونت را در مقایسه با دو مورد دیگر نشان می دهد و در عین حال به عنوان پیش شرط یک دولت کارآمد عمل می کند. چهار نوع دولت او عبارتند از: دولت های تلفیقی و در حال تثبیت، دولت های ضعیف، دولت های شکست خورده و دولت های فروپاشیده. نوع اول دولت های فعال هستند. همه کارکردهای اصلی دولت در بلندمدت عمل می کنند. در دولت های ضعیف، انحصار قدرت همچنان پابرجاست، اما دو حوزه دیگر کمبودهای جدی را نشان می دهند. دولت های در حال شکست فاقد انحصار قدرت هستند، در حالی که سایر بخش ها حداقل تا حدی عمل می
کنند. در نهایت، دولت های شکست خورده تحت سلطه ساختارهای نیمه دولتی هستند که مشخصه آن بازیگرانی است که سعی در ایجاد نظم داخلی خاصی دارند، اما دولت نمی تواند به اندازه کافی به سه عنصر اصلی خدمت کند. هر دو رویکرد تحقیق برخی بی نظمی ها را نشان می دهند. در حالی که رویکرد کمی فاقد شفافیت در مورد شاخص های خود و ایجاد تعادل در فرایند ارزیابی کشورهاست، رویکرد کیفی تنوع کانون های مختلف را نشان می دهد. یکی از اختلافات عمده این سؤال است که آیا تمام مراحل باید به طور مداوم انجام شود یا اینکه آیا یک دولت می تواند از یک مرحله بگذرد. شنکنر تأکید می کند که مدل او در واقع نباید به عنوان یک مدل مرحله ای تفسیر شود، زیرا به نظر او، دولت ها لزوماً در هر مرحله خاص نیستند. مدل رابرت روتبرگ زیربنای یک منطق ترتیبی است و بنابراین، دلالت بر این دارد که فرایند حالت شکست خوردگی یک زنجیره زمانی از مراحل است.