Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرقنات، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان وحدتیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰۷ نفر (۲۰۵خانوار) بوده است.
جره سفلی، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان وحدتیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
دره چاه (دشتستان)، روستایی از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان وحدتیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بند محمدعبدالله، روستایی از توابع بخش آبپخش شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. روستای بند محمدعبدالله یکی از روستاهای قدیمی دشتستان با سابقه ای ۲۵۰ ساله می باشد. در این روستا تا سال ۱۳۶۶ مدرسه دبستان وجود داشته است ولی به علت کمبود امکانات اکثر جمعیت این روستا به محله بهرام آباد مهاجرت کردند. جمعیت. این روستا در دهستان درواهی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است. در سال ۱۳۹۲ فقط یک خانوار در این روستا سکونت داشت. در نیمه دوم سال ۹۲ برق رسانی و آبرسانی به روستای بند شروع شد و قرار شد که در بهمن ماه برق و تا آخر سال آب به روستای بند برسد بعد از شروع آبرسانی و برقرسانی حدود ۱۲ خانوار در روستای بند ساکن شدند که این عدد روبه افزایش است. کشاورزی و دامداری. این روستا در گذشته نه چندان دور یکی از قطب های دامداری و کشاورزی منطقه محسوب می شد، ولی به دلیل نبود امکانات شاهد ترک این روستا توسط اهالی آن و مهاجرت به شهر و روستاهای همجوار بودیم. با توجه به مراتع و منابع غنی که روستای بند محمدعبدالله در اختیار دارد، احیای این روستا می تواند زمینه ساز تقویت زیرساخت های
اشتغال و ایجاد فرصت های شغلی پایدار در منطقه آب پخش شود. با وجود بیش از ۳۰۰۰ هکتار زمین کشاورزی مستعد در روستای بند محمدعبدالله بر اساس آمار رسمی موجود سال گذشته شاهد برداشت هزار تن گندم از اراضی کشاورزی این روستا بوده ایم و با توسعه زیرساخت های منطقه می توان زمینه تولید بیشتر در عرصه کشاورزی و دامداری را وجود آورد. هم اکنون ۱۱ دامدار فعال به صورت فصلی در این منطقه اشتغال دارند و پیش بینی می شود با احیای این روستا روستای بند محمد عبدالله شاهد شکل گیری ۱۰۰ فرصت شغلی در عرصه های کشاورزی و دامداری در این روستا باشیم. الگوی عزم ملی و مدیریت جهادی. پروژه آبرسانی حضرت اباالفضل در روستای بند محمد عبدالله از توابع بخش آبپخش استان بوشهر از آن پروژه هایی است که به صورت کاملاً مردمی و با همتی جهادی صورت گرفته است. اجرای این پروژه با کمک خیرین و دامداران و پشتیبانی دستگاه های مرتبط؛ توسط کمیته های چندگانه کارگروه با حداقل امکانات، همتی جهادی و بسیجی انجام شد. هماهنگی در سطح بخش، تبیین ضرورت انجام پروژه برای مسئولین بالادستی، کمک از مردم و بسیجیان، و پیگیری شبانه روزی امور مربوط به پروژه و مدد گرفتن از ائمه اطهار (ع)؛ رمز
موفقیت این پروژه عنوان شده است.
فهرست شهرها و شهرک های ایالت کانزاس: منابع. ویکی پدیا اسپانیایی
فهرست شهرها و شهرک های ایالت لوئیزیانا: منابع. ویکی پدیا اسپانیایی
بویری روستایی در حال پیشرفت از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. محصولات این روستا شامل صیفی جاتی از قبیل تنباکو ،خربزه، هندوانه ،کاهو و … می باشد. این روستا درخت هایی همچون گز ،خرزه، خرما دارد. در این روستا پرورش دام، مرغ، اردک، زنبورعسل و شترمرغ در حال انجام و توسعه است. این روستا به دو بخش بویری علیا و بویری سفلی تقسیم بندی می شود که اولیا به قسمت بالای روستا و سفلی به قسمت پایین روستا گفته می شود که البته در سال های اخیر این دو قسمت با هم ترکیب شده اند و روستای بویری را کامل کرده اند اما هنوز هم بیشتر با نام اولیا و سفلی گفته می شود جمعیت روستا. این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۱۶ نفر (۳۲۸خانوار) بوده است و جمعیت این روستا طبق نتایج با اختلاف کمی در سال های اخیر رو به افزایش است
بنه رضا، روستایی از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بنه محمدوخانعلی، روستایی از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شبانکاره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
رجب آباد (تنگستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
خوش مکان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه (دشتستان) قرار دارد و بر اساس سرشماری رسمی ایران در سال ۱۳۹۵ آمار جمعیت آن ۱۰۸۷ نفر می باشد. بر همین اساس در سال ۱۳۸۵ آمار جمعیت آن جمعیت آن ۱٬۱۱۷ نفر (۲۴۵خانوار) بوده است.
دره چیتو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گزبلند (دشتستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۱ نفر (۷۶خانوار) بوده است.
جرافی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
حسین آباد پناهی، روستایی از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ارم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چاوک (دشتستان)، روستایی از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دهرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۶ نفر (۹۷خانوار) بوده است.
احمدی (دشتستان)، روستایی از توابع بخش بوشکان شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بوشکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
هفت مله، روستایی از توابع بخش بوشکان شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان پشتکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
با پیرامیدون و یا پیریمیدون اشتباه نشود. پریمیدون رده درمانی: داروهای درمان تشنج اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. پریمیدون در درمان حملات تشنجی تونیک – کلونیک عمومی (صرع بزرگ)، میوکلونیک، حملات تشنج پارشیال پیچیده و ساده و ترمور اسانشیل بکار می رود. اصولاً پریمیدون در درمان بیماری های روانی مصرف نمی شود. مکانیسم اثر. مکانیسم اثر این دارو دقیقاً نامشخص است. اگرچه پریمیدون در بدن به فنوباربیتال تبدیل می شود، اما مکانیسم اثر پریمیدون احتمالاً شبیه فنی توئین است. احتمالاً بر کانال های سدیمی مؤثر است. عوارض جانبی. خواب آلودگی، عدم تعادل، تهوع، نیستاگموس، اختلالات بینایی و بثورات جلدی، بخصوص در شروع درمان بروز می کند و معمولاً با ادامه درمان برگشت پذیر هستند. سایر عوارض دارو شامل افسردگی، تحرک پذیری، بیقراری و اغتشاش شعور در سالمندان، هیجانات و فعالیت زیاد و غیر عادی در کودکان و آنمی مگالوبلاستیک هستند. جستارهای وابسته. باربیتورات
بیکسان، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چغاپور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
درگو جنوبی، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چغاپور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
مسیله عبدی، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
هلالی منصوری، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. این روستا حد فاصل روستاهای مسیله عبدی در شمال و هلالی حاج عوضی و باغ رئیس عالی در جنوب ، رود خانه مند در غرب و شهر کاکی در شرق ، قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان کاکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 24 نفر بوده است. مردم این روستا در سال ۱۳۶۵ به دلیل طغیان رودخانه مند و امکانات کم به شهر های اطراف مهاجرت کرده اند و به جز چند خانواده دامدار همگی به شهرهای اطراف مهاجرت نمودند. این روستای زیبا و قدیمی مکان های زیبایی جهت گردشگری دارد.از جمله آبشار منصوری ، باغ خالو حسین و ساحل بکر و ماسه ای رودخانه مند و همینطور قعله باستانی حاج علی منصوری و باغ حومه میباشد. منابع. این روستا یکی از روستا های توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر است که براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن کمتر از شش خانوار بوده است. این روستا در گذشته به دلیل طغیان رودخانه مند و امکانات کم تقریباً خالی از سکنه شده و فقط چند خانواده دامدار در آن زندگی می کنند. این روستا مکان های زیبایی جهت گردشگری دارد، مانند آبشار منصوری و رود من
د. همچنین قلعه بزرگ حاج علی منصوری و باغ خالو حسین منصوری
بَرمِساد (برمصاد - برم صاد - برمصار)، روستایی از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. برمساد بمعنی برم سادات بوده و بَرم در گویش دشتی بمعنی سرزمین می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان کبگان قرار دارد و بر اساس آمار سرشماری رسمی:
درازی (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۷ نفر (۲۲۱خانوار) بوده است.
حیدری (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
باغ بهشت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۱۸ خانوار) ۸۴نفر می باشد.
زرگری (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گوری (دشتی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
خروک، روستایی از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. اداره ی این روستا برعهده شورای روستای سنا است. جمعیت. این روستا در دهستان شنبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
درویشی، روستایی درویشی ملقب به بهشت گمشده از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ آمار رسمی جمعیت روستا ۳۴۰ نفر (۹۷ خانوار) بوده و در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۲۶ نفر می باشد. مشخصه ها. نام قدیمی این روستا احتمالاً گنبدان بوده و سپس درویشان و در محاوره امروزی به درویشی تغییر یافته که وجه تسمیه آن وجود دو امامزاده با دو گنبد زیبا در شمال و جنوب این روستا بنام گنبد شاهزاده محمد در جنوب که پس از زلزله ویرانگر سال ۹۲ تخریب شد و هم اکنون توسط خیرین و معتمدین روستا بازسازی شده است و دیگری معروف به گنبد شاه سلیمانی (امامزاده سلیمان) در شمال روستا و در دل جنگلهایی بود که در حد فاصل درویشی با روستاهای حمویی و دشتزال قرار داشت که متأسفانه بعد از سیل ویرانگر سال ۶۵ هیچ آثاری از آن باقی نمانده و هم اکنون در بستر رودخانه مند واقع شده است. حسب آنچه سینه به سینه نقل شده است این روستا در طول تاریخ به علت حوادث و بلایای طبیعی چندین بار با خاک یکسان شده و گورستانهای قدیمی و تاریخی اطراف این روستا حکایت از آن دارد. در قدیم این روستا بعنوان نقطه پشتیبانی سایر روستاهای صعب العبور و
ماوراء رودخانه مند محسوب می شده به ویژه که فرامین و تصمیمات حکومتی توسط ضابطین و خوانین این روستا به سایر روستاها از جمله «باغان»، «کردلان»، «سرچشمه»، «نبرد»، «خرس آباد»، «تنگ نخل»، «اسماعیل محمودی» و سایر عشایر قشلاق نشین ابلاغ می شده است.
بنو (دشتی)، روستایی از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طسوج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
تنگ باغ (دشتی)، روستایی از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طسوج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
فهرست شهرها و شهرک های ایالت مین: منابع. ویکی پدیا اسپانیایی
منطقه بخارا یا شهر بخارا یکی از چندین سکونت گاه بزرگی بوده، که در دهانه رود زرافشان در سغد باستان پدید آمده اند. از آنجایی که هیچ گواهی از رسیدن این رود به جیحون در دوره تاریخی موجود نیست، این فرض منطقی خواهد بود که در هزاره اول پیش از میلاد، آبیاری با استفاده از آب رود، امکان پدید آمدن جمعیتی رو به رشد و گسترشش در مناطق قابل زراعت واحه را ایجاد کرده است. در زمان اسکندر هیچ گزارشی از وجود شهری در این نواحی موجود نیست و در باره تاریخ بخارا پیش از سده ۵ و سده ۴ نمی توان نظری داد، همان زمان تخمین زده شده برای قدیمی ترین سکه های یافت شده در بخارا که نوشته های بومی سغدی بخارایی با الفبای آرامی دارند. شاهنامه. بنا بر کتاب حماسی ایرانی شاهنامه فردوسی، این شهر توسط پادشاه سیاوش، فرزند شاه کی کاووس، یکی از پادشاهان اسطوره ای ایرانی سلسله پیشدادیان بنیان نهاده شد. وی گفت که این شهر را به دلیل رودخانه های زیاد، زمین های گرم آن و موقعیت آن در جاده ابریشم ایجاد کرده. یافته های باستان شناسانی. این شهر رسماً در سال ۵۰۰ قبل از میلاد مسیح در منطقه ای که اکنون بخارا نامیده می شود تاسیس شد، اما شهرک های بخارا مدتها پیش تر محل ز
یست بودند. باستان شناس روسی در کتاب فرهنگ زمان - بابا اعلام کرد که در شهرک بخارا در هزاره سوم قبل از میلاد آثاری از گسترش اقوام آریایی وجود دارد که در سراسر آسیای میانه نیز پراکنده بودند. بخارا در سال ۵۰۰ قبل از میلاد مسیح به عنوان یک کشور دست نشانده یا ساتراپی در پادشاهی هخامنشیان وارد تاریخ شد. بعداً به دست اسکندر مقدونی فتح شد، و وارد دوران امپراتوری سلوکی هلنیستی ، یونانی-باختری ها و امپراتوری کوشان شد. سکه بزرگ یافت شده در بخارا نیز مربوط به همین دوران است این سکه بعد از کشف توسط ناپلئون سوم خریداری شد. دوره های نخستین اسلامی. ابوبکر محمد نرشخی (۳۴۸-۲۸۶ ه . ق) در کتاب «تاریخ بخارا» (در سال ۹۴۴_۹۴۳ به زبان عربی نوشته شده است، در سال ۱۹۵۴ میلادی توسط ریچارد ان.فرای به انگلیسی ترجمه شد.) می گوید: برای یک قرن پس از نبرد طراز، اسلام به آرامی در بخارا ریشه دواند. در سال ۸۹۲ بخارا پایتخت پادشاهی سامانیان شد. پس از یک دوره سلطه و سرکوب اعراب پادشاهی سامانیان توانست احیاگر زبان پارسی و فرهنگ ایرانی باشد.بخارا در دوران طلایی خود رقیبی جدی برای شهر بغداد بشمار می آمد. تاریخ نگاران بر این باورند که سامانیان بیش از آ
ل بویه و صفاریان برای زنده کردن زبان پارسی تلاش کرده اند.اما همچنان زبان عربی در کنار زبان پارسی بکارگرفته می شد. با این وجود ، در یک فرمان معروف و تاریخی، مقامات سامانی اعلام کردند که "در اینجا، و در این سرزمین زبان پارسی زبان رسمی باشد، و پادشاهان این قلمرو پادشاهان پارسی هستند." در دوران طلایی سامانیان، بخارا به مرکز اندیشمندان جهان اسلام تبدیل شد. بسیاری از دانشمندان برجسته در بخارا زندگی و کار می کردند. محمد بخاری، یکی از دانشمند برجسته اسلامی که (احادیث) پیامبر محمد را جمع آوری کرد، در این شهر متولد شده است. در سال ۹۹۹ سامانیان توسط سلسله ترکان قراخانی ساقط شدند. بعدها بخارا بخشی از پادشاهی خوارزمشاهیان شد که با کشتن سفیر مغولان خشم آن ها را برانگیخت و در سال ۱۲۲۰ این شهر توسط چنگیز خان فتح شد. این شهر به آرامی از ویرانی مغولان بهبود یافت و در ابتدا بخشی از خانات جغتای و سپس به بخشی از امپراتوری تیموریان درآمد. ابن حوقل شرح مفصلی از کانالهای آبیاری اصلی بخارا می دهد که با شروع از کرانه سمت چپ رود سغد، بخارا و باغ ها و دشت های اطراف شهر را سیراب می کند. بخارا در دوران آل افراسیاب. در سال ۱۰۰۵ بخارا وارد
دوران حکام تُرک، آل افراسیاب (قراخانی) شد. ارسلان خان حاکم قراخانی دستور ساخت یکی از زیباترین مناره های جهان اسلام را در بخارا صادر کرد. درمیان قرون یازدهم و دوازدهم یک سلسله بازسازی ها و ساخت و سازهایی در شهر به درخواست شمس الملک نصر ابن ابراهیم (۱۰۶۸-۱۰۸۰) حاکم قراخانی رخ داد. من جمله ساخت مساجد و دوازده ها و همچنین یک باغ بزرگ به نام شمس آباد و همچنین شاعر و دانشمند برجسته عمر خیام به دعوت حاکم شمس مالک مدتی در بخارا کار می کرد. حمله مغولان. چنگیز خان در سال ۱۲۲۰ پانزده روز بخارا را محاصره کرد. شهر بخارا، بعد از ۱۲ روز نبرد علیه مغول های مهاجم (به فرماندهی چنگیزخان)، سقوط کرد. تمام ساکنین شهر بیرون آورده شدند، اموالشان غارت گشت و شهر در آتش سوخت. تمام مدافعین قلعه کشته شدند. حمله مغول به این شهر چنان صدماتی وارد کرد که سالها بعد از حمله ابن بطوطه سفرنامه نویس معروف که از بخارا می گذشت درباره آن می نویسد. در حدود سال ۱۳۳۳، شهر هنوز از ساقط شدن توسط سپاهیان تارتار بهبود نیافته بود. وی دریافت که «مساجد، دانشگاه ها و بازارهای آن ویران شده است» و گزارش داد که «امروز یک نفر در این شهر نیست که دارای یک آموزه دینی
باشد یا مشتاق برای به دست آوردن دانش باشد.»دانشنامه کتابخانه و دانش اطلاعات می نویسد: «یک بار دیگر تمدن عظیم ایرانیان به وسیلهٔ مهاجمین نابود شد؛ این بار به وسیله قبایل مغولان و تاتارها (۱۲۲۰ میلادی)؛ آن ها مساجد را تبدیل به طویله اسبان شان کردند، کتابخانه ها را سوزاندند و از نسخه های گرانبها به عنوان سوخت استفاده کردند.» خانات بخارا. خانات بخارا حاکمیتی فئودالی بود که از اوایل سده شانزدهم تا اواخر سده هجدهم میلادی بر بخش هایی از آسیای میانه شامل جنوب ازبکستان و جنوب تاجیکستان کنونی حکومت می کرد. محمد شیبانی بنیانگذار دودمان شیبانیان با سلطه بر سمرقند (۱۵۰۰م-۱۵۰۵م) و بخارا (۱۵۰۶م) این دولت را بنیان نهاد و بخارا را به پایتختی برگزید. اقتدار و وسعت خان نشین بخارا در عصر عبدالله خان دوم (۱۵۷۷–۱۵۹۸) به اوج رسید. در سده های هفده و هجده میلادی دودمان جانی (اشترخانی یا هشترخانی) بر این امیرنشین حکومت می کرد. در ۱۷۴۰ نادرشاه آن را فتح کرد، اما در ۱۷۴۷ با مرگ نادر فرزندان امیر خدایار خان به قدرت رسیدند. در ۱۷۸۵ شاه مراد، از نوادگان وی، حکومت موروثی خاندان خود را رسمیت بخشید و خانات بخارا به امارت بخارا تبدیل شد. با ا
ین فرق که بر پایهٔ یک رسم دیرینه در فرارود تنها فرمانروایانی که نوادهٔ چنگیز بودند می توانستند لقب خان داشته باشند و باقی فرمانروایان مثلاً «امیر» خوانده می شدند. در سال ۱۸۶۸م امارت بخارا از امپراتوری روسیه شکست خورد و با واگذاری بخشی از قلمرو خود از جمله سمرقند تحت الحمایه روسیه شد. دوران شوروی. جمهوری شورایی خلق بخارا درسال های ۱۹۲۴_۱۹۲۰ به وجود آمد زمانی که از یک شهرستان به جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان تغییر کرد بخارا و مناطق پیرامون آن یک پارچه شدند، یکی از افسران بریتانیایی که از شهر دیدن می کرد درباره آن می گوید "شهری مسحور" ، با ساختمانهایی که "بهترین معماری دوره رنسانس ایتالیا " رقیب برای آن هستند.
النچه، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۱ نفر (۷۲خانوار) بوده است.
باریک آب (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
چراغ مزرعه روستایی خودمختار از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. این روستا یکی از قدیمی ترین روستاهای کشور می باشد با تشکر سجاد امینی جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
نصرت آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۷ نفر (۱۱۲خانوار) بوده است.
گوران (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۵ نفر (۶۸خانوار) بوده است.
سرین دره (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
چراغ حصاری، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۸خانوار) بوده است. آبش از چشمه، محصولش غلات، بنشن، انگور و قلمستان، شغل اهالی زراعت و بافتن قالیچه، گلیم و جاجیم و راهش مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲). مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه ای است از قرای قدیم النسق سهرورد، از محال زنجان که محصولش غلهٔ دیمی و جزئی یونجه کاری است. این آبادی کم زمین است و چشمهٔ آب ضعیفی دارد و بواسطهٔ کمی مرتع اغنام و احشام در اینجا نگه نمی دارند». (از مرآت البلدان ج ۴ ص ۲۱۸). از جاهای دیدنی این روستا ککولان عابدگولی داش بلاغ دره آلو و محل قدیمی این روستا یعنی تکه آغاجی می باشد.
مهدی آباد (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۴ نفر (۷۹خانوار) بوده است.
شین (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
قره گل (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۳۱خانوار) بوده است.
اقبلاغ سفلی، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۳ نفر (۱۴۴خانوار) بوده است.
اوچ بلاغ (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
قمشلو (خدابنده)، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۱۲خانوار) بوده است. براساس سرشماری سال ۹۱ جمعیت آن ۵۰ نفر (ده خانوار) است. این روستا بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۲۰خانوار)بوده است. اکثر جمعیت این روستا به شهرهای بزرگ محاجرت کرده اند و برای تفریح به آن سفر میکنند.
ارقین، روستایی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. روستای ارقین در دامنه شمالی کوه قیدار واقع گردیده و فاصله آن تا مرکز شهرستان حدود 6 کیلومتر می باشد. اصلی ترین منبع درآمدی ساکنین آن کشاورزی و دامداری بوده و عمده محصولات تولیدی روستا شامل؛ گندم، گردو، زردآلو، انگور و محصولات دامی می باشد. روستای ارقین دارای مدرسه ابتدایی و دبیرستان دوره اول، خانه بهداشت، مسجد و حسینیه و دو نانوایی بربری و لواشی بوده و از امکاناتی همچون جاده آسفالته، برق، شبکه آب شرب و گاز طبیعی برخوردار می باشد. عمده مشکل این روستا عدم آنتن دهی تلفن همراه می باشد. از مناطق دیدنی این روستای زیبا می توان به غار دولَّت(به زبان محلی)، ساری چشمه(چشمه زرد)، چشمه ی دشتی، قنات ها و باغات انگور اشاره کرد. این روستای تاریخی زادگاه شیخ ملاقربانعلی ارقینی می باشد. او یکی از علمای طراز اول ایران و از مبارزین انقلاب مشروطیت بود. مرقد وی در شهر کاظمین کشور عراق قرار دارد. روستای ارقین با تقدیم ۱۲ شهید و یک آزاده از پر افتخارترین روستاهای شهرستان خدابنده می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز
آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 1110 نفر بوده است.
زرند (خدابنده)، روستایی از توابع بخش شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. این روستا یکی از زیباترین روستای های استان زنجان است . با توجه به طبیعت زیبا و وجود اردوگاه تفریحی اقامتی در کنار چشمه آب روان با چشم انداز باغات پایین دست می تواند گردشگران زیادی جلب کند روستای زرند در منطقه کوهستانی قرار دارد زمستان سختی را دارد و شغل بیشتر مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. وجود یک یک چشمه پرآب و اردوگاه تفریحی در کنار آن باعث شده تا گردشگران زیادی به روستای ما بیایند. چشمه ای که هر ۱۲ ماه سال آب ان جاری است لیکن متاسفانه مقدار آن نسبت به سال های گذشته کم شده است. بخش قابل توجه این روستا وجود قلعه ای متروکه در بالای چشمه است که میتوان قدمت آن را به دوره ساسانی و هخامنشیان رقم زد و طبق گفته های بزرگان روستا، علت نامگذاری این روستا وجود کارگاه های ضرب سکه بوده است. و آثار بسیار نفیسی از دل خاک بیرون آمده بودند که متاسفانه مورد تخریب آثار یا فروش غیرقانونی آن منجر گردید از جمله این آثار یک سنگ قبر نفیس متعلق به یکی از پادشاهان بوده است از گور های پیدا شده در کنار روستا میتوان به دوره های قبل از اسلام پی برد، بدل
یل خاک کردن به صورت عمودی و قرار دادن یک سنگ بزرگ در بالای آن. جمعیت. این روستا در دهستان آق بلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 1900 نفر (۲۰۸خانوار) بوده است.
شهرستانی از توابع بخش سجاس رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.چشمه آب سرد معروف به "داش بلاق" در این شهر واقع شده است که آب آن از کیفیت بالایی برخوردار می باشد که که مردم از ان آب برای اشامیدن استفاده میکنند.شغل مردم شهر کشاورزی و دامداری، آب و هوای آن سرد و کوهستانی است. دارای طبیعت کهستانی بکر و کم نظیر،دارای گیاهان داروی فراوان در کوه ها و کوه پایه ها، شهری گردشگری در جنوب استان زنجان با کوه ها، دشت ها و رود فصلی در سمت جنوبی شهر که از که از زیبایی های عالی شهر می باشد. اهالی این شهر بسیار مهمان نواز و مهمان دوست با مهمان ها بسیا سمیمی به حدی که مهمان احساس میکند در خانه خود قرار دارد.این شهر به اُتاوای ایران معروف است.در فصل بهار گردشگران زیادی برای تفریح، استراحت و جیدن گیاهان دارویی به کوههای و جنکل های این شهر می ایند. با جنگل های تایگا ،درختان کاج ، سنوبر ، سرو، گردو، Sajasrud District is a county in Khodabandeh County, Zanjan Province, Iran.A cold water spring known as "Dash Balagh" is located in this city, whose water is of high quality that people use for drinking. It has a pristine and u