Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یان. سنگ نبشته شاپور سکانشاه. بر سنگ های این کاخ یادگارهایی از ادوار گوناگون موجود است که از همه کهن تر دو سنگ نبشته است که به زبان پهلوی ساسانی و در زمان فرمانروایی شاپور دوم حک شده است. ترجمه فارسی آن چنین است. شانزده سال بعد از نقر این نوشته شاپور سکانشاه، سلوکوس نامی را برای بازدید آن فرستاد که وی آن را دیده و کتیبه ای دیگر نزدیک آن کند. از این دو سنگ نبشته به خوبی برمی آید که در میانه دوره ساسانیان نام اصلی تخت جمشید (پارسه) دیگر به کار نمی رفته و آن را صد ستون می خوانده اند. سنگ نبشته عضدالدوله دیلمی. از میان نوشته های بعدی دو کتیبه به خط کوفی (زبان عربی) از عضدالدوله دیلمی باقی مانده است که اولی در هشت سطر، بر بدنه شرقی درگاه سنگی، میان ایوان و تالار سمت ایوان، بدین گونه نقر شده است: این سند می رساند که عضدالدوله پس از فتح اصفهان، در سر راه خود به شیراز در اینجا بیاسود و دستور داد تا نوشته پهلوی یاد شده را بخوانند و برایش ترجمه کنند. سنگ نبشته دوم او بدین گونه است: وقتی عضدالدوله کاخی به نام قصر ابونصر در شیراز ساخت، چند تکه مهم از درگاه شمالی کاخ تچر را به آنجا برده و کار گذاشته است. اکنون از کاخ او ا
ثری نمانده و تکه های تخت جمشیدی را نیز تا جایی که توانسته اند پیدا کنند، به جای خودش باز گردانیده اند. سنگ نبشته بهاءالدوله دیلمی. کتیبه دیگری هم در سال ۳۹۲ هجری قمری نقر شده و آن از شاهنشاه بهاءالدوله دیلمی است که می گوید با سپاهی کلان برای شکار به این مکان (یعنی مرودشت) آمده بود و در اینجا (یعنی تخت جمشید) اقامتی داشت. سنگ نبشته علی آق قویونلو و ابراهیم سلطان. کتیبه های دیگری هم از دوره های جدیدتر و بر در و دیوار کاخ داریوش کنده اند که از همه مهم تر کتیبه ای است از علی آق قویونلو مورخ ۸۸۱ هجری قمری و چند لوحه از شاهزادگان تیموری، از جمله شاهزاده هنرمند و خطاط ابراهیم سلطان (مورخ ۸۱۶ تا ۸۲۶ هجری قمری) که از میان الواح ابراهیم سلطان یکی به خط ثلث، حاوی شعری از سعدی است: پلکان های دیوارهای شرقی و جنوبی. وقتی که از پلکان جنوبی پایین می رویم به حیاطی بزرگ می رسیم که دیوارهای شرقی و جنوبی آن دارای پلکان هایی مشابه هستند و به نقوشی همانند آنچه بر پلکان مزبور دیدیم، یعنی دو گروه سرباز مقابل هم، کتیبه ها، حلقه بالدار در میان ابوالهول، درختان نخل، گاوهای به چنگ شیر افتاده و خدمه ای که اسباب آشپزخانه می برند، مزین است
. در قسمت غربی حیاط، آثار دیواری باقی مانده است که گمان می رود اصلی نباشد. پلکان جنوب حیاط به سطح مرتفعی می رسد که آثار کاخی را بر خود دارد که آن را «کاخ ه» می نامند و پلکان شرقی به دو دهلیز منتهی می شود که رو به سمت شرق، به حیاط شمال هدیش باز می شوند.
فاق گوشه دار نام بخشی از معده که در نزدیکی اسفنکتر، واقع در انتهای معده قرار دارد، می باشد. این بخش دارای حالت بادکرده بوده و در تقسیم معده به دو قسمت راست و چپ کمک می کند.
گئورگ فریدریش گراف فن هرتلینگ (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۸۴۳ – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۱۹) سیاست مدار باواریایی و صدراعظم آلمان میان سال های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ بود. زندگی. او استاد فلسفهٔ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و نوشته هایی دربارهٔ ارسطو و آلبرتوس ماگنوس نگاشته است. وی دو دوره عضو رایشستاگ بود که آخری تا سال ۱۹۱۲ به درازا کشید. چندی هم عضو حزب مرکز آلمان بود. در ۱۹۱۲ او نخست وزیر باواریا شد. لودویگ سوم به وی لقب کنت داد. در زمان جنگ یکم جهانی هرتلینگ پشتیبان سیاست تئوبالد فن بتمان-هولوگ بود. با کناره گیری بتمان-هولگ او از پذیرش پست صدرات عظمی خودداری نمود. ولی پس از گئورگ میشائلیس بدین مقام رسید. ولی کهنسالی و سیاست محافظه کارانه نتوانست بر قدرت رو به فزونی نظامیانی مانند اریش لودندورف و پاول فون هیندنبورگ چیره گردد و سرانجام کناره گیری نمود. منابع. Wikipedia contributors, "Georg von Hertling," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Georg_von_Hertling&amp;oldid=439573405 (accessed July 25, 2011).
لوله تیل یکی از ابزار آزمایشگاهی شیشه ای است که معمولاً برای تعیین نقطه ذوب و جوش مواد مورد استفاده قرار می گیرد.این ابزار آزمایشگاهی به افتخار شیمیدان آلمانی یوهانس تیل نامگذاری شده است.این ابزار شباهت زیادی به لوله آزمایش دارد با این تفاوت که یک لوله رابط مانند یک دسته قسمت پایینی و میانی لوله را به هم متصل می کند. عملکرد. ویژگی مهم این ابزار ایجاد یک حمام روغن یا آب با دمای تقریباً ثابت است به این ترتیب که با حرارت دادن ملایم به دسته لوله یک جریان همرفت ایجاد می شود که باعث ثابت ماندن دما در کل مایع می شود.
ارتش ملی اسلامی ()، ارتش امارت اسلامی یا ارتش افغانستان، شاخه نیروی زمینی نیروهای مسلح امارت اسلامی افغانستان است. در اواخر مرداد سال ۱۴۰۰ خورشیدی در پی خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و فروپاشی دولت جمهوری اسلامی افغانستان، طالبان بر ۹۹ درصد مناطق افغانستان تسلط یافتند و اردوی ملی از هم فروپاشید و تمام قول اردوها به همراه اکثر تجهیزات به گروهک تروریستی طالبان تسلیم گردیدند. پس از فرار رئیس جمهور اسبق افغانستان، اشرف غنی، فرماندهان و سربازان اقدام به ترک خدمت و فرار به کشورهای مختلف و مناطق دیگر نمودند یا به طالبان تسلیم شدند. برخی از سربازان نیز به مقاومت ضد طالبان پنجشیر پیوستند. تاریخچهٔ ارتش افغانستان. زمانی که در افغانستان سلاح گرم وجود نداشت تشکیلات ارتش به سر لشکر و لشکر اعم از تیر زنان، نیزه بازان و شمشیر زنان، محافظان و غیره بود. تا دورهٔ تیمورشاه درانی ارتش افغانستان ارتش دفاعی و تعرضی بود. پس از شاه زمان، ارتش افغانستان یک اردو دفاعی بوده است. در طول تاریخ افغانستان اردو به شکل قومی و غیرمنظم وجود داشته است که از آن برای دفاع از سرزمین کار گرفته می شده. برای اولین بار اردو منظم قومی متشکل و منظم
در قرن هجدهم توسط میرویس خان هوتک به وجود آمد. این اردو تحت فرماندهی میرویس نیکه (۱۷۰۹–۱۷۱۵) در برابر اردوی ایران جنگید. پس از میرویس خان پسر وی شاه محمود هوتکی (۱۷۱۵–۱۷۲۵) با اردو ۲۸ هزار نفری خویش به گلون آباد حمله نمود و پس از تصرف اصفهان، ایران صحنه را در مقابل استعمارگران روس تنگ و تنگ تر ساخت. در این اردو فقط چند ضرب توپ های خفیف نوع «زنبورک»، تجهیزات مؤثر و ثقیل جنگی را تشکیل می داد. اردوی منظم. اولین اردوی منظم افغانستان با قطعات توپچی سواره و پیاده نظام در سال های ۱۷۴۷ تا ۱۷۷۲ در زمان سلطنت احمد شاه درانی تشکیل شده است. احمد شاه درانی سپهسالار و نظامی در طول سال های حکمرانی نادر شاه بزرگ مهارت های جنگی را کسب نمود. او اساس اولین اردوی منظم تاریخ افغانستان را پایه ریزی نمود. سردار محمدجهان خان پوپل زی یک آن را اداره می کرد. اردوی قوی و مستحکم احمد شاه درانی پس از مرگ وی به پارچه های متعددی تقسیم شد و از طرف پسرانش در مقابل همدیگر در خانه جنگیها (جنگ های داخلی) کار گرفته شد که یکی از عوامل شکست اردوی منظم احمد شاه درانی محسوب می شود. اردوی زمان «احمد شاه درانی» متشکل از یک اردوی منظم بود که براساس اعت
قادات محکم دینی و شئون غیرت و گسترش اسلام در مقابل با کفار چندین بار بر هندوستان تاخت و پانی پات را فتح نمود که همین اردو در زمان تیمورشاه درانی تا دوران شاه زمان پابرجا بود. در زمانی که احمدشاه بابا به هندوستان چندین بار حمله نمود، انگلیسی ها در هندوستان مصروف تجارت بودند. پس از قرن ۱۶ که کشورهای اروپایی مصروف جهان گشایی بودند، انگلیسی ها در زمرهٔ ابرقدرت در اروپا بودند. آن ها متوجه شدند که مسلمانان ادارهٔ هندوستان را در دست دارند و مسلمانان افغانستانی یگانه مرجعی بودند که می توانستند به سرعت مسلمانان هند را کمک نمایند؛ و این یک واقعیتی است که هندوستان همیشه از راه افغانستان (خراسان بزرگ) مورد تهاجم قرار گرفته است. هندوها که در هندوستان اکثریت داشتند علاقه داشتند تا بر کرسی قدرت بنشینند. این دو نکته برای هندوها و انگلیسی ها مورد توجه قرار گرفت. انگلیسی ها به طوایف هندوها کمک نمودند تا در هندوستان دولت مراتی را تشکیل دادند. در حقیقت این دولت به نفع افغان ها بود؛ زیرا شانس اشغال هند از طرف انگلیس خیلی کم بود؛ ولی احمدشاه بابا قوت دولت مراته را برهم شکست و هندوستان به یک کشور ضعیف تبدیل گردید. انگلیسی ها آهسته
آهسته در صحنهٔ سیاسی هند ظهور نمودند تا اینکه در زمان شاه زمان وارد صحنه جنگ با افغانستان شده در هند به پیشروی آغاز نمودند. دولت انگلیس برای اشغال هند به اهرم فشاری نیاز داشت تا در صورت پیشروی به هند بر افغانستان فشار بیاورد که این اهرم فشار دولت ناصرالدین شاه قاجار گردید. در هر پیشروی انگلیس به هند، قاجاریان به هرات و قندهار حمله می کردند. قشون ناچار به طرف هرات حرکت می کردند؛ و این گونه مداخلات انگلیس باعث بروز خانه جنگی ها شد. بدین ترتیب اردو ضعیف شد و این روند تا حکومت شاه شجاع درانی ادامه یافت. پس از کشته شدن شاه شجاع ارگ شاهی توسط انگلیسی ها تاراج شد و اردو از میان رفت. الماس کوه نور نیز در همین روز (۵/۴/۱۸۴۲) تاراج شد. دومین اردو منظم افغانستان. پارچه پارچه شدن اردو احمدشاه نفاق و جنگ های داخلی باعث سقوط سلطنت سدوزاییها و دخالت و نفوذ بیگانه در کشور گردید و تا سلطنت امیر دوست محمد خان سبب افزایش هرج و مرج و ملوک الطوایفی شدن افغانستان شد، تا اینکه امیر دوست محمد خان در دورهٔ دوم حکومت خود (۱۸۰۴–۱۸۶۱) یک اردو منظم را پایه گذاری نمود که تعداد آن از ۳۰ هزار نفر تجاوز نمی کرد و امیر از آن برای تحکیم قدرت و
حفظ جان خود و خانواده خود کار می گرفت؛ به نوشتهٔ میرغلام محمد غبار در دورهٔ حکومت امیر شیرعلی خان اساس یک اردو منظم و دائمی گذاشته شد که افراد آن تحت آموزش نظامی قرار گرفته و از لباس متحد الشکل برخوردار می گردیدند. این اردو از پایهٔ نظامی برخوردار گردید دارای صفوف سه گانهٔ پیاده نظام، سواره نظام و توپخانه بود و در دژ تازه بنیاد قلعهٔ شیرپور جابجا شد. به گواهی تاریخ اردو افغانستان این اردو مشتمل بود بر ۵۷ هنگ پیاده، ۲۰ هنگ سواره، ۲۶ گردان کوهستانی، سواره نظام و پیلبان که مجموعاً ۵۰ هزار نفر نفر بودند. به شکل دایمی استخدام گردیدند. بعدها شیرازه اردو منظم امیر شیر علی خان به دلیل کسالت امیر که ناشی از وفات پسرش شاهزاده و ولیعهد عبدالله پیش از سوق دادن به جهادی که علیه انگلیسی ها اعلان شده بود از هم پاشید و خود امیر ابتدا به تاشقرغان و بعدن به مزارشریف رفت و در آنجا وفات یافت. سومین اردو افغانستان. پس از امارت امیر شیر علی خان، امیر عبدالرحمن خان برای تشکیل اردو دایمی کمر به همت بست و در میام دیگر امور دولتی هفته ای یک روز را برای امور لشکری تخصیص داده بود. به نقل از کتاب تاریخ «افغانستان در پنج قرن اخیر» تعداد
اردو امیر عبدالرحمن خان عبارت بود از: جمعاً اردو امیر عبدالرحمن خان متشکل از ۸۸٬۴۰۰ نفر بود. امیر مذکور برای مدرنیزاسیون اردو کارخانه ماشین خانه کابل را که دارای شعبات ریخته گری، توپ سازی، تفنگ سازی، باروت و تولید کارتوس سازی، اسلحه سرد و غیره بود بنیادگذاری کرد. در زمان امیر حبیب الله خان اردو افغانستان پیشرفت های خوبی نمود. در ضمن مدارس تأسیسات آموزشی اردو را بنیاد گذاشت. از آن جمله مکتب حربیه برای آموزش کادرهای افسری اردو در کابل تأسیس شد که بعدها به تعداد ۹۰۰ نفر در آن فنون نظامی را می آموختند. در زمان اعلیحضرت غازی امان الله خان به منظور تقویه اردو افغانستان اسلحه جدید از آلمان، انگلستان، ایتالیا و بلژیک خریداری گردید که شامل تفنگ های ۱۲ تکه انگلیسی، تفنگ های ۱۲ تکه لوچک آلمانی برای پیاده و سواری، تفنگ های ۵ تکه ایتالیای برای پرسنل توپچی، تفنگ های پنج تکه بلژیکی برای ژاندارم و پلیس، توپ های ۶ پن، توپ های ۹ پن قاطری که (از روسیه خریداری شده بود)، توپ های ۱۰۵ ملی متری صحرا (۳۶ پن) که توسط شش راس اسپ کشیده می شد. دولت اطریش چهار ضرب توپ به غازی امان الله خان بخشیده بود که در جنگ تل شرکت کرده بود. بعدها برای
بار دوم سلاح جدید از راین میتال آلمان و کارخانه اشکودای چکسلواکی «توپ ها و تانک های سبک» خریداری گردید. در زمان غازی امان الله یک قطعه نمونه نیز تشکیل شد، افسران و آموزگاران ترکیه برای آموزش افسران افغانستانی استخدام شد، بعضی افسران برای کسب تحصیلات نظامی به ترکیه و کشورهای دیگر خارجی اعزام شدند، چند بال هواپیما و چند ضرب توپ دور برد خریداری گردید. اما آن طور باید، اردو در زمان سلطنت غازی امان الله خان پیشرفتی ننمود؛ زیرا افغانستان یک کشور آزاد بود و هم انقلاب سوسیالیستی در اتحاد شوروی مخالف مستعمره جویی بود. تصور نمی شد که انگلیس مداخله کند. اردو افغانستان در این صده توانست در سه جنگ افغان و انگلیس موفق بدر آید و سرزمین خویش را از شر استعمارگران نجات داد و آزاد سازند. بعد از سقوط سلطنت غازی امان الله یک دوره اغتشاش در کشور به وجود آمد و این اردو از بین رفت. چهارمین اردو منظم افغانستان. پس از شاه امان الله در افغانستان، حبیب الله کلکانی سلطنت را بدست آورد و اردو قبلی به کلی مورد تاراج قرار گرفت. محمد نادر شاه که در اردو امان الله شاه زحمات زیاد را متقبل گردیده بود توانست با حیله و نیرنگ حبیب الله کلکانی را ب
ه قتل برساند. پس از آن به تشکیل اردو پرداخت. محمد نادر خان در اندک مدت با تطبیق زور و قدرت دولتی اردو منظم تر و نیرومندتری از اردو عصر امان الله شاه به وجود آورد و آن را با اسلحه عصری که بخش زیادی از آن را از انگلستان به اعانه گرفته بود و بخش دیگر آن را از سایر کشورها خریداری کرده بود مجهز گردانید. برای مکتب جنگی ساختمان تازه ای در بالاحصار اعمار نمود. تعداد اردو محمد نادر خان به قرار نوشته «جورج ارتی» چهل هزار نفر بود که بعد از کشته شدن محمد نادر خان، پسرش اعلیحضرت محمد ظاهر شاه پادشاه شد. اردو مدرن افغانستان. عهد محمد ظاهر شاه در افغانستان، دوران پیشرفت کمی و کیفی ارتش افغانستان به شمار می رود مخصوصاً زمان نخست وزیری محمد داود خان که به تاریخ ۶ سپتامبر ۱۹۵۳ از طرف اعلیحضرت محمد ظاهر شاه به تشکیل کابینه موظف شد. سردار محمد داود خان در پهلوی عهده صدارت در راس قدرت دفاعی کشور نیز قرار گرفت. وی برای تقویه کمی و کیفی اردو و تجهیز و تسلیح آن علاقه وافری داشت. روی این منظور به ایالات متحده آمریکا رو آورد. اما تقاضاهایی که سردار محمد داود خان در زمینه کمک های نظامی از ایالات متحده آمریکا نموده بود، بی نتیجه ماند و
بر عکس آمریکا در سال ۱۹۵۳ کمک نظامی خویش را به پاکستان وعده داد. این امر باعث تأثر داود خان گردید و تحقق این کمک های نظامی را به پاکستان برای امنیت کشور خطری جدی پنداشت. مخصوصاً که حل مسئله پشتونستان بین افغانستان و پاکستان در سرخط مرام حکومت وی قرار داشت. سردار محمد داود از تلاش های دیپلماتیک با ایالات متحده نیز مأیوس گردید بالاخره سردار محمد داود از نیکسون، رئیس جمهور وقت آمریکا که در سال ۱۹۵۴ به کابل آمده بود تقاضای رسمی نمود اما ریچارد نیکسون با تقاضای موصوف توافق نکرد. این یک دلیل واضع بود که آمریکا در مورد این کشور برنامه داشت تا افغانستان مسلح به سلاح روسی شود. در اخیر یک منطقه زور آزمائی بین این دو ابرقدرت گردد. لهذا محمد داود خان به ناچار به اتحاد جماهیر شوروی روی آورد. اتحاد شوروی که آرزومندی شدیدی داشت تا همسایه جنوبی اش از لحاظ نظامی و اقتصادی به وی وابسته باشد، تقاضای افغانستان را لبیک گفت و در سال ۱۹۵۸ با ورود اولین دسته سلاح و تکنیک محاربوی شوروی به افغانستان همکاری نظامی شوروی تحقق یافت. محمد داود خان با گرفتن سلاح و تکنیک جنگی از شوروی، به تقویه و پیشرفته ساختن اردو که در مقابل اردوهای کشورها
ی همسایه که ضعیف به نظر می رسید اقدام نمود و از لحاظ تشکیلاتی ارتش افغانستان به یک اردو قدرتمند مبدل شده و کمیت ان به ۸۰ هزار نفر بالا رفت که در شرایط سفر بری ظرفیت جذب همین تعداد دیگر را نیز داشت. بدین منوال ارتش افغانستان به عنوان یک ارتش قدرتمند و ورزیده در منطقه عرض اندام نمود؛ و قادر به دفاع از استقلال، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی شد. در سال ۱۹۵۸ ارتش افغانستان با سلاح ثقیل و خفیف، طیارات و سلاح های مدرن ضدهوایی و زرهی پیشرفته، تجهیزات و تکنیک عصری جنگی مجهز گردید به این صورت دوره صدارت سردار محمد داود دوره رشد و ارتقای کمی و کیفی اردو افغانستان به شمار می رود. ارتش افغانستان مطابق به قانون وقت حق شمولیت به کدام سازمان سیاسی را نداشت. همین، زمینه را برای روس ها مساعد ساخت تا در میان اردو کار زیرزمینی نمایند. سردار محمد داود بنابر بعضی علل بتاریخ ۳ مارچ سال ۱۹۶۳ استعفایش را به پادشاه وقت تقدیم نمود و بتاریخ ۱۳ مارس ۱۹۶۳ با منظور شدن استعفای سردار محمد داود، دکتر محمد یوسف کابینه خود را معرفی نمود. در خط مشی حکومت، تغیر دادن قانون اساسی قبلی کشور و رفع کشیدگی ها با پاکستان دیده می شد. بر مبنای خط مشی حکومت جد
ید مسوده قانون اساسی جدید که بیشتر به تحقق دموکراسی در کشور ممد واقع می گردید آماده و در لویه جرگه سال ۱۹۶۴ در جرگه مشورت و به تصویب رسید و دوره انتقالی شروع شد. از دوره انتقالی تا کودتای ۲۶ سرطان ۱۳۵۲ ارتش افغانستان مسیر ارتقای خود را می پیمود و با تسلیحات و تکنیک جدید جنگی مجهز می گردید. قطعات جدید کوماندو، پراشوتی راکت های ضدهوایی مدرن رهبری شونده، غندهای هوایی با هواپیماهای تازه ایجاد می گردید. سیل محصلین نظامی به غرض کسب تحصیلات عالی نظامی به اتحاد شوروی فرستاده می شد، هیئت های نظامی شوروی غرض مطالعه درجه احضارات اردو افغانستان و ایجاد ظرفیت ها به کشور سفر می کردند و تجارب شان را برای کادرهای اردو انتقال می دادند، در پهلوی قطعات محارب، صنوف و قدمه های تأمیناتی بنابر مشوره جنرالان شوروی ایجاد گردید، تعمیرات دانشگاه جنگی، آکادمی تکنیک، ترمیم خانه مرکزی اردو که توسط کشور چکسلواکی اعمال می گردید به اتمام رسید. ترمیم خانه مرکزی که یکی از مجهزترین کارخانه های نظامی کشور بود، جای کارخانه جنگی سابقه را بسرعت گرفت و تمام احتیاجات قطعات را رفع می کرد. در فرودگاه بگرام، خواجه رواش، فرودگاه بین المللی کابل، پایگاه ه
وایی شیندند و قندهار جهت ترمیم هواپیماها و بالگردها، ترمیم گاه های مجهز و عصری ترمیم هواپیما به کمک اتحاد شوروی ساخته شد. شفاخانه مجهز نظامی چهار صد بستر اردو به پایه اکمال رسیده و افتتاح شد؛ قوای ۴ و قوای ۱۵ زره دار مجهز با تانک های غول پیکر تشکیل شد. در دوره دوم زمامداری سردار محمد داود به صفت رهبر و بعداً رئیس جمهور بعد از کودتای نظامی ژوئیه ۱۹۷۳ در قسمت تسلیح و تجهیز اردو کدام اقدام چشمگیری به عمل نیامد اما امور آموزش تکنیکی و تاکتیکی کارمندان اردو توسط مشاورین و استادان شوروی ادامه داشت؛ و دیگر تکنیک و تکتیک نظامی شوروی در اردو افغانستان جای خود را اشغال کرده بود. همزمان با پیشرفته شدن اردو، ذهنیت های افسران اردو نیز انکشاف یافت و ایجاد احزاب سیاسی در دهه دموکراسی، این روند را بیشتر تقویت بخشید. دیگر افسران اردو مانند سابق گوش و چشم بسته نداشتند، بلکه روشنگری روز بروز در اردو وسعت پیدا می کرد. سردار محمد داود که به کمک افسران در پی کودتا مسلحانه به قدرت رسیده بود، در تحت تأثیر کشورهای خارجی دیگر از خط فکری خود عدول کرده بود و به اشاره بعضی از کشورها به تصفیه اردو و دستگاه دولتی از وجود روشنفکران و چیزفهم
ها شروع نمود که سخت به زیان وی تمام شد. به این معنی که بی اعتمادی نسبت به رژیم روزبروز اضافه شده می رفت، روحیه همکاری با رژیم کمتر شده می رفت، امنیت رو به خرابی نهاد تا جائیکه در روز روشن وزیر بر حال برنامه ریزی در دفتر کارش به قتل رسید. تا اینکه در اثر عمل و تصامیم عجولانه محمد داودخان قیام دوم مسلحانه اردو بتاریخ ۲۷ آوریل ۱۹۷۸ صورت گرفت و رژیم جمهوری سردار محمد داود سقوط کرد و خودش از بین رفت. ارتش جمهوری دموکراتیک افغانستان. در ۲۷ آوریل ۱۹۷۸، حزب دموکراتیک خلق افغانستان به رهبری نورمحمد تره کی و ببرک کارمل با انجام یک کودتا رژیم محمد داودخان را سرنگون کردند. این قیام که معروف به انقلاب ثور بود، باعث تشکیل جمهوری دموکراتیک افغانستان گردید و در آن نورمحمد تره کی به عنوان رئیس جمهور، نخست وزیر و دبیرکل حزب دموکراتیک خلق افغانستان شد. این رژیم الی آوریل ۱۹۹۲ ادامه یافت. بعداز کودتای ۲۷ آوریل اردو، شوروی با دست باز در تمام امور کشور من جمله تسلیح، تجهیز و ارتقای سطح کمی و کیفی اردو دست بکار شد. تا اینکه در اثر تقاضای حکومت وقت افغانستان در سال ۱۹۷۹ قوتهای نظامی شوروی داخل خاک افغانستان شدند که در نتیجه باعث جن
گ در افغانستان گردید. در این زمان تا خروج قوت های شوروی از افغانستان، قوت های شوروی و ارتش افغانستان فعالیت های مشترک داشتند و ارتش افغانستان مجهز به سلاح و تکنیک محاربوی پیشرفته شد و از احضارات محاربوی عالی بر خوردار گردید و تا سطح دفاع مستقلانه یا آغاز حکومت دکتور نجیب الله ارتقا یافت. در هشت ثور سال ۱۳۷۱ ارتش افغانستان توقع داشت مجاهدین به آن ها وحدت نموده در حفظ ارتش بکوشند؛ ولی برعکس تمام سلاح و مهمات افغانستان از طرف مجاهدین به حکومت پاکستان فروخته شد و کشور در دو دهه بدون سلاح و اردو باقی ماند. در این دو دهه هرج و مرج حاکم شد و نبود قانون و سطح جرم به حد نهائی بالا رفت. اردو دولت اسلامی جهادی. احزاب و گروه های جهادی مخالف دولت حزب دموکراتیک خلق افغانستان در سال ۱۳۷۱ هجری شمسی پس از ۱۴ سال جنگ قدرت را بدست آوردند. نیروهای مجاهدین خود دارای تشکیلات نظامی تنظیمی و قومی بودند. اکثریت نیروهای مجاهدین مردمان روستا فاقد علم و دانش بودند. در ۱۴ سال جنگ تمامی دارائی و هستی این ها از بین رفته بود. پس از رسیدن به قدرت تمامی وسایل و سلاح اردو منظم را به قیمت ارزان و به نرخ آهن به پاکستان فروختند. نیروهای مجاهدین د
ارای تشکیلات اردو منظم نبودند صرف متشکل از فرمانده و مجاهد بودند. سربازان پیاده این گروه دارای مهارت جنگی قوی بودند. اردو طالبان. طالبان دارای یک اردو قومی نامنظم بود. بعضی از افسران سابقه دار نیز در حکومت طالبان حضور داشتند. طالبان دارای ۴۰ تانک بودند. گفته می شود تانک های مذکور را بینظیر بوتو از روسیه خریداری نموده به طالبان تسلیم نمود. حکومت طالبان دارای وسایل باربری خیلی ضعیف بودند. سربازان طالب از مورال فوق العاده محاربوی بر خوردار بودند. طالبان دارای ۳ اردوگاه نظامی قوی در ژوره ولایت خوست، میدان هوایی قندهار، و تفحصات مزار شریف بودند که در آنجا جنگجویان کشورهای آسیای میانه، عرب و [چچن] آموزش های نظامی می دیدند. اردو جمهوری اسلامی افغانستان. اردوی ملی افغانستان در سال ۱۳۸۲ ه .ش با همکاری دولت آمریکا و ناتو تأسیس و هر سال به کمک کشورهای کمک کننده توسعه یافته است. در آینده نه چندان دور تشکیلات آن از نگاه تعداد عساکر، کارمند، سلاح و تجهیزات نظامی مجهزتر خواهد شد. در ۲۸ ژانویه سال ۲۰۱۳ تعداد نیروهای مسلح افغانستان به ۳۵۲۰۰۰ هزار تن رسیده بود که مساوی با اردوی پاکستان می باشد. تشکیلات اردو ملی در سال ۱۳۹۱ انک
شاف نموده که به شرح ذیل می باشد: فرماندهی های اساسی شامل ۶ سپاه که ۵ تای آن زمینی و یک سپاه هوایی است، دو نیرو شامل سپاه مرکزی کابل به نام ۱۱۱ و سپاه عملیات های خاص می باشد که متشکل از بیش از ۳۰ لشکر، ۱۸۰ گروهان (پیاده، کماندو، مکانیزه، کشف، پشتیبانی، لجستیک)؛ فرماندهی های متوسط حمایوی شامل تعلیم و تربیه، جلب و جذب، لجستیک، خریداری، کشف و استخبارات، صحیه و مخابره می باشد؛ موقعیت لشکرها: فعلاً لشکر ۲۰۱ در جلال آباد، لشکر ۲۰۳ در ولایت پکتیا که چهار ولایت را تحت پوشش قرار می دهد، لشکر ۲۰۷ در هرات، لشکر ۲۰۵ در ولایت قندهار و لشکر ۲۰۹ در بلخ افغانستان مستقر می باشند. شکل سربازی «داوطلبانه» می باشد و جوانان بین ۲۲ تا ۳۵ سال به صورت داوطلبانه در اردو ثبت نام می کنند. دولت برای آن ها ماهانه ۱۰۰ دلار پرداخت می کند. برای بار دوم خدمت ۲۰۰ دلار حقوق پرداخته می شود. سن قانونی خدمت در اردو افغانستان ۲۲ سال است. سن ذخیره از ۱۶–۴۵ است. تعداد مرد به این سن ۶٫۸ میلیون و زن ۶٫۴ میلیون، تعداد توان داخل خدمت ۳٫۸ میلیون مرد و ۳٫۶ میلیون زن و ظرفیت بالا بردن ۳۷۸٬۹۹۶ نفر می باشد. تشکیلات. قوای مسلح افغانستان تحت فرماندهی رئیس جمهور
و اردو ملی تحت فرماندهی وزیر دفاع ملی جمهوری اسلامی افغانستان فعالیت می نماید. ریاست ها. وزارت دفاع ملی دارای ریاست های ۱-ریاست پارلمانی و امور عامه، ۲-ریاست حقوق بشر، ۳-ریاست ساختمانی، ۴-ریاست حالات اضطراری و فوق العاده، ۵-ریاست مالی، ۶-ریاست تفتیش و ۷-ریاست حقوق می باشد. مقام ستاد اردو (ستر درستیز). بخش خیلی مهم و کاری وزارت دفاع افغانستان ستاد اردو می باشد. تشکیلات ستاد اردو شامل رئیس ستاد اردو، معاون، ریاست دفتر، ریاست کادر و پرسنل، ریاست کشف و استخبارات، ریاست عملیاتی، ریاست عقیدتی و فرهنگی، ریاست مالی، ریاست مخابره، ریاست تفتیش و ریاست حقوق می شود. ریاست استخبارات فرماندهی ها. فرماندهی عمومی آموزش و پرورش. بالابردن ظرفیت ها و حفظ احضارات محاربوی ارتش ملی آموزش و پرورش است. در حال حاضر علاوه بر آموزش و پرورش داخلی افسران کشورهای پیشرفته در آموزش و پرورش افغانستانی ها کوشش دارند تا ارتش این کشور بپا استاد شود تا بتواند از تمامیت ارضی کشور خود دفاع نماید. در مراکز آموزش و پرورش افسران، خورد ضابطان (درجه داران) و سربازان می شود. هکذا یک تعداد از افسران غرض تحصیل بخارج نیز فرستاده می شوند. کشورهای آمریکا، فر
انسه، انگلیس، کانادا، المان نسبت به دیگر کشورها یاده همکاری دارند آن عده فرمانده های جهادی و گروی مدافعین سابق که تجارب کافی نظامی دارند در کورس های به نام (OTB) تعلیمات می بینند. فرانسوی ها در تربیه افسران و پیاده نظام فعالیت دارند در که شرق کابل محل تربیت موقعیت دارد. بریتانیا استخدام و تربیه گروه پیاده را در مکتب افسران داوطلب براه انداخته است. با وجودی که (OCS) تحت کنترل و اداره (OTB) قرار دارد ولی به طور جداگانه فعالیت می نماید. داوطلبان (OCS) جوانانی اند که دارای تجربه نظامی اند. کشور فرانسه (CGSC) را در اوایل سال ۲۰۰۴ تأسیس کرد که این مکتب تحت نظر مربیان نظامی فرانسوی فعالیت می نماید و نیز دانشگاه دفاعی ملی (NDU) نیز در شمال غرب کابل تأسیس شده است. بالاخره تمام تعلیمات جهت عملیات های نظامی که در (NMAA) و (CGSC) صورت می گیرد به (NDU) انتقال یافته و در آنجا عملی خواهد شد. کشورهای ایالات متحده آمریکا، فرانسه، ترکیه، چین، آلمان، ایتالیا، انگلستان، تاجیکستان، سویس، هندوستان، روسیه، نیپال، اسپانیا، پاکستان پولند با اردو افغانستان همکاری داشته و حدود بیشتر از ۱۰۰۰ نفر در این کشورها مصروف تحصیل اند. حربی شونحی
یکی از مهم ترین مراکز تعلیم و تربیه می باشد که به سویه بکلوریا فارغ می دهد. پس از سال ۱۹۹۲ این شونحی دوباره فعال گرید و در سال ۲۰۱۰ برای هفتاد و یکمین دوره فارغ داد که تعداد آن ها به حدود ۱۷۰ نفر می رسید. فرماندهی آکادمی ملی نظامی. آکادمی ملی نظامی که در حقیقت جایگزین حربی دانشگاه می باشد به عنوان یک مؤسسه عالی آکادمیک نظامی در ۱۱ سنبله ۱۳۸۳ ه .ش برابر با سپتمبر ۲۰۰۴ میلادی باهمکاری ایالات متحد به تیپ آکادمی ملی نظامی ویست پاینت ایالات متحده تأسیس گردید و در ۲۲ مارس ۲۰۰۵ م. رسماً به فعالیت خود آغاز نمود؛ که الی اکنون ۷ دوره را سپری نموده حدود ۲۰۰۰ شاگرد شامل گردیده اند. تورنجنرال محمد شریف یفتلی اولین فرمانده آکادمی ملی نظامی می باشد؛ و فعلاً تورنجنرال شیرمحمد حْاحْی فرمانده آکادمی ملی نظامی می باشد. آکادمی ملی نظامی افغانستان دارای ۱۲ دیپارتمنت می باشد که عبارتند از: دیپارتمنت ساینس، اداره و رهبری (منجمنت، روان شناسی و رهبری)، کامپیوتر، نظامی، ورزشی، ریاضیات، لسان ها (انگلیسی، جرمنی، فرانسوی، ترکی)، علوم اجتماعی، تاریخ، مهندسی (مهندسی سیول و مهندسی عمومی)، حقوق و دیپارتمنت عقیدتی وفرهنگی. در هر دوره حدود ۶۰
۰ نفر شاگرد می پذیرد. قول اردوها (سپاه ها). در افغانستان جمع نظام عسکری عبارتند از: دلگی ۹ نفر، بلوک ۳۰ نفر، تولی ۹۰ نفر، کندک ۲۷۰ نفر، غند ۸۱۰ نفر، لوا ۶۰۰۰ نفر، فرقه ۱۲۰۰۰ نفر، قول اردو ۳ فرقه یا ۳۶ هزار نفر. برای هر بلوک یک افسر تعیین می شود. فهرست قول اردوها لواهای جداگانه (تیپ های مستقل). لواهای ذکر شده مربوط به هیچ کدام از قول اردوها نمی باشند. فرماندهی های زون/منطقه. این فرماندهی ها تازه تشکیل می باشند و در راستای انسجام فرماندهی های مربوطه فعالیت می نمایند. فرقه ها (لشکرها). این فرقه که در سال ۱۳۸۸ تأسیس گردید، در شهر کابل فعالیت دارد و مربوط به هیچ قول اردویی نمی باشد. در سال ۱۳۹۱ از لوای کوماندو به فرقه عملیات های خاص ارتقا یافت. کندک (گردان). ۱- کندک مبارزه با مواد مخدر. این کندک در سال ۱۳۸۷ تأسیس گردیده و وظیفهٔ مبارزه با مواد مخدر را به عهده دارد. جلب و جذب. در مرکز و ولایات ۳۶ فرماندهی جلب و جذب برای داوطلبان واجد شرایط به اردوی ملی موجود است. داوطلبان بعد از اخذ، تأیید و تحویل دهی فورم قرارداد در یکی از مراکز آموزش و پرورش اردوی ملی جهت آموزش مسلک نظامی تنظیم می شوند. معاش، البسه و لیلیه برای ش