Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وزی حمام های مدرن می باشد. لازم است ذکر شود که مدرسه این روستا (شهدای کوشکک) نیز که به صورت بتنی ساخته شده است به دلیل خالی از سکنه شدن روستا به ویلای خصوصی تبدیل شده است. از لحاظ سیاسی در دوره قاجار و پهلوی اول این روستا به صورت اربابی (حکمرانی خان ها) اداره می شده است ولی پس از آن به صورت شورایی اداره می شود. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۱۱ خانوار) بوده است.
بهارستان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. روستای بهارستان در ناحیه خلجستان واقع شده که به زبان خلچی صحبت میکنند. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۵ نفر (۷۳ خانوار) بوده است.
مزرعه نو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۲۴ نفر (۲۰۴ خانوار) بوده است.
خوراک آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۲۰ خانوار) بوده است.
سرهرود روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۵۴ خانوار) بوده است.
کردیجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. نام قدیمی کردیجان، گردجان، کردجان و گردجهان بوده که به دلایلی نامعلوم به کردیجان تغییر می کند. البته مردم به کردیجان، کاردیان هم می گویند که اسمی غیررسمی محسوب می شود. کردیجان بزرگ ترین روستای شهرستان آشتیان و یکی از بزرگ ترین روستاهای منطقه تفرش، آشتیان و فراهان می باشد. در معنای کاردیان و وجه تسمیه کاردیان یا کردیجان زبان شناسان به موارد جالبی اشاره می کنند: یکی از معانی این است: کاردیان به محلی گفته می شود که افراد قلعه بان و دژبان با استفاده از کارد و خنجرهایی که داشتند به دفاع و نگهبانی و مراقبت مشغول بوده اند، این معانی می تواند بسیار تاریخی و با قدمت بسیار زیادی باشد، بر سر درِ حمام قدیمی روستای کردیجان بر روی کاشی نام روستا گِرد جهان یا گِردجان قید شده است، به نظر می رسد این نوشته گُردجهان بوده و به معنای پهلوان و شجاع است واین معنا به نظر صحیح تر است، چرا که" گِردجهان" یک ترکیب کلی است. اگر منظور این باشد که مردمان روستای کردیجان در گذشته های بسیار دور، پس از صحرا گردی و چادرنشینی در این محل ساکن شده و به همین علت با عنوان"
گِرد جهان " نامگذاری شده است، می توان گفت که این وجه تسمیه برای نامیدن این مکان صحیح نیست، چون بیشتر یا تمام ایل ها وطایفه های کوچ رو و چادرنشین ها، مسافت های زیادی را طی کرده و بعد از تحمل سختی های طبیعت، بالاخره زندگی یکجانشینی و توسعه کشاورزی را پیشه کرده و زمینهٔ پیشرفت های دیگر را در زندگی خود فراهم کرده اند، اگر کُردیجان قدیم یعنی گِرد جهان به این معنا و با همین مناسبت نامگذاری شده باشد، باید نام تمام گروه های انسانی را که مدت طولانی در حرکت و کوچ بوده اند، گِرد جهان نامید. پس گُردجهان به معنای پهلوان جهان صحیح تر به نظر می رسد. با عنایت به زبان خلجی وقدمت این زبان و این موضوع که ایل خلج در جنگ خوارزمشاهیان علیه مغول ها شرکت داشته و در راه دفاع از کشورشان رشادت های زیادی نشان داده اند و در سلسله های حکومتی (دوره اسلامی)، به عنوان نظامیان و پاسداران و قلعه بانان شجاع تعریف شده و سپس به افراد کارآزموده نظامی تبدیل شده اند، لذا واژه " گُرد جهان" از دژبانی و قلعه بانی گرفته شده است. جغرافیا و آب و هوا. کردیجان در منطقه ای نسبتاً سردسیر و بادخیز قرار دارد. در زمستانها هوای سرد و کوهستانی و در تابستانها هوای
خنک و مطبوعی دارد. فاصله روستای کردیجان تا مرکزشهرستان (شهرآشتیان) ۱۲کیلومتر، مرکزاستان (شهراراک) ۸۶کیلومتر، تا شهر قم ۹۵ کیلومتر و تا پایتخت کشور ۲۲۰ کیلومتر می باشد. ارتفاع روستای کردیجان از سطح دریا ۱۹۴۰ متر می باشد. همسایگان منطقه ای کردیجان روستاهای خوراک آباد، سیاوشان، هزارآباد، مزرعه نو و سرهرود می باشند. محلات. روستای کردیجان به دو محلهٔ اصلی بالا (قلعه بالا) و پایین (قلعه پایین) تقسیم می شود. محلهٔ بالا در ارتفاعات کوه به نام " عباس دره سی" و محلهٔ "چغور تپه" یا "چقور تپه" واقع شده است، این دو محلهٔ اصلی مربوط به قلعه بالا می باشند، زمین های دشت واقع در روستای کردیجان به نام لورگه معروف است، محدوده باغ علی ارباب نیز جزء لَوَرگه است. همین محدوده باغ علی ارباب راً لَوَرگه کوچک" می گویند و محدوده نزدیک تر به روستا را " لَوَرگه بزرگ " می گویند. لَورگ به سرزمین هایی گفته می شود که خاک آن پس از خیس شدن و تبدیل شدن به گِل بصورت چسبناک و سفت می باشد وبرای انجام کار کشاورزی احتیاج به آب فراوان دارد. قسمت های زیادی از این دشت (لَوَرگه)، هنوز دست نخورده باقی مانده و ساختمان های کمتری در این قسمت روستا ساخته شده
است و به نوعی منطقه دشت یا زراعت آبی در ۳۰ الی ۴۰ سال گذشته بوده و در حال حاضر به دلیل کم آبی، از چرخه فعالیت کشاورزی آبی خارج شده است. لازم به ذکر است که محلهٔ ی "عباس دره سی " و محلهٔ "چقور تپه " دردامنهٔ کوه قرار دارند، و محلهٔ پایین (قلعه پایین) در زمینی هموار قرار دارد. ولی قلعه بالا درقسمت شمال جغرافیایی روستا واقع شده است. این دو محله در دو طرف یک رودخانه واقع شده اند، که توسط رودخانه ای که از قسمت شمالی روستا به طرف جنوب و جنوب شرقی روستا جریان دارد، جدا می شود. در محدودهٔ این رودخانه، دو پل قرار دارد: ۱_ پل مرکزی که از وسط آبادی از جنوبی ترین نقطه روستای کردیجان شروع شده و از جنوب به شمال روستا گسترش یافته است. این پل در سال ۱۳۴۸ توسط حاج قربانعلی عبدالحمیدی ساخته شد، البته هزینه آن توسط مرحوم مغفور حاج قربانعلی عبدالحمیدی تأمین شد و افراد بنا و معماران کردیجانی در ساخت این پل مشارکت داشتند. ۲_ پل امید (یادگار زنده یاد امید قنبری) که در امتداد و موازی با پل اصلی روستا قرار دارد و در مسیر پایین تری قرار دارد. محلهٔ ی آرامستان یا مزار روستای کردیجان نیز در قسمت قلعه پایین واقع شده است. منطقه ومحل دیگر
ی که در روستای کردیجان وجود دارد، منطقه هموار است، جدیدترین محلهٔ که شهرک اُمید نیز در آن واقع شده است، سالن ورزشی، مدرسه راهنمایی شهید بهشتی کردیجان و درمانگاه روستا در منطقه هموار واقع شده اند. مناطق تفریحی. از مکانهای دیدنی روستا می شود به «دربند» یا درهٔ گله مران (به لهجهٔ محلی گلمران)، قنات باش کهریز و ینگجه اشاره کرد. مناطق تاریخی. حمام عمومی گردجهان تأسیس سال ۱۳۲۷، نامیست که برسر در آن برروی کتیبه ای ازجنس کاشی به رنگ آبی نصب شده است. ورودی ازطریق دالانی به سربینه می رسد. سربینه فضایی چهارگوش (مستطیلی) با چهارستون سنگی می باشد. دور تا دور آن سکو قرار دارد. دیوارها، دالان، گرمخانه و سربینه با کاشی های سفید جدید پوشیده شده، گرمخانه هم مانند سربینه است. خزینهٔ آب گرم و سرد در ضلع شمالی آن ساخته شده که با دو پله می توان وارد آن شد، و هر یک دارای نورگیر است. این حمام که به گفتهٔ اهالی ازسوی بانویی نیکوکار بنا شده، یکی ازحمام های قابل توجه ازنظر معماری سنتی قلمداد می شود. به همین جهت، برای حفاظت و مرمت آن باید چاره ای اندیشید. بنای حمام از آجر و سنگ و دیوارهای خارجی از لاشه های بزرگ باملات ساروج و آهک است، ب
ام آن از نمای بیرون به شکل سه گنبد تخم مرغ آجری است.پل: در جنوب حمام قدیمی قرار گرفته است، رودخانهٔ کردیجان از زیر آن جاریست. پل به طور تقریبی چهارمتر و عرض پنج متر با آجر بنا شده است. بر پیشانی آن کتیبهٔ سنگی بنا شده با این عبارت: بنای ساختمان این پل به همت والای حاج قربانعلی عبدالحمیدی، فرزند شیر علی به تاریخ ۱۰/۸/۱۳۴۸خ، به اتمام رسید. (البته به دلیل تردد بیشتر وسایل نقلیه نسبت به گذشته، پل حدود سه متر تعریض گردیده). لازم است ذکر شود وجود نامهای کهن و پر رمز و راز و پراکندگی سفالهای متعدد در بعضی نقاط روستا و نیز کشف بیست سکهٔ مربوط به دورهٔ ایلخانی، حکایت از قدمت و تاریخ فراموش شدهٔ کردیجان دارد. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۶۷ نفر (۴۰۹خانوار) بوده است. و بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت روستای کردیجان ۱۶۳۵نفر می باشد. زبان. مردم روستا به زبان ترکی خلجی صحبت می کنند؛ ولی این زبان به دلایل مختلف درنسل جدید جای خود را به زبان فارسی داده است. منابع. __بافهرست__
هزارآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۴۰۰، جمعیت آن ۱۴۰ نفر (۴۰ خانوار) بوده است.
ورسان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۴۷ خانوار) بوده است.
جلال آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
حسین آباد روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۵ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
مجدآباد کهنه ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.در واقع مجدآباد کهنه جدا شده از ده خرابه ی ذلف آباد است که به علت قدیمی بودن آن را مجدآباد کهن می نامند. این روستا در بخش مرکزی شهرستان فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۷ نفر (۱۸۴خانوار) بوده است. مشاهیر. حبیبه مجدآبادی, مسعود امرالهی
نوده حاجی نبی (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
علی آباد روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
اهنگران روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۲۷خانوار) بوده است.
حاتم آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در بخش فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
عزیزآباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۷۶ نفر (۱۵۵خانوار) بوده است.
&lt;mapframe latitude="34.476858" longitude="49.722868" zoom="15" width="400" height="300" align="right" /&gt; مجدآباد نو (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و جمعیت آن 196نفر (40خانوار) بوده است. مکان های تجمع عمومی. حسینیه مجد آباد نو بنا های تاریخی. حمام مجدآباد نو (قدمت تاریخی حدود ۳۲۰ سال) حسینیه مجدآباد نو مکان های گردشگری. گلحصار مجد آباد نو ( ۱ کیلومتری مجدآباد نو) قنات گلحصار تپه خاکی گلحصار کوچه باغ سنجد کوچه باغ گردو استل آب مجدآباد.
ولاشجرد (فراهان)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. روستای ولاشجرد جزء روستا های باستانی استان مرکزی و فراهان است و حداقل بیشتر از 1600 سال قبل تاسیس و ایجاد شده است در مورد تاسیس این روستا دو احتمال وجود دارد اولین احتمال این است که این روستا در زمان بلاش پادشاه اشکانی بوجود امده باشد و دومین احتمال این است که در زمان بلاش پسر یا برادر فیروز ساسانی تاسیس شده باشد که احتمال دوم بر اساس تاریخ قم معتبر تر است. در این کتاب آمده است : ابن مقفع گوید که این دیه را بلاش بن فیروز (بلاش ساسانی) بناکرده است.نام این روستا معرب شده نام «بلاشگرد» بوده است که این نام نیز در اصل ترکیبی از «بلاش» (نام پادشاه ساسانیان یا اشکانیان) و «گرد» در زبان پارسی پهلوی به معنای شهر و آبادی بوده است، زیرا در زبان فارسی، تبدیل «ب» موحده به «و» زیاد انجام می شود. این روستا دارای دو ورودی اصلی بنام های شهید علی اکبر آزموده و شهید ولاشجردی می باشد که کلیه تردد ها از انها صورت می گیرد . شهید علی اکبر آزموده و شهید غلامعباس ولاشجردی و شهید احمدرضا ولاشجردی از مفاخر این روستا می باشند که مزار آن ها در امامزاده ش
اهزاده علی این روستا دفن می باشد. انگور ، سیب ، زردآلو ، پسته و هلو از محصولات باغات این روستا می باشد. از مکان های دیدنی و تاریخی این روستا می توان به حمام تاریخی ولاشجرد در زمان (قاجاریه) امامزاده شاهزاده علی در زمان (صفویه) و قنات آن اشاره کرد وجه تسمیه و جمعیت. ولخشگرد (ولاشجرد): ولخش ،والاش و بلاش » نام چند تن از شاهان اشکانی است و ولخشکرت یا ولخش گرد بمعنای ساخته ولخش که در زبان تازی ولاشجرد گردیده است. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
غیاث آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱٬۲۳۱ نفر (۳۹۲ خانوار) بوده است.
دولت آباد روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۳ نفر (۲۸خانوار) بوده است.
جونوش (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۴۹خانوار) بوده است. بزرگ ترین طایفه،طایفه علی اصغر جونوشی فراهانی می باشد.
عراقیه (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. روستای عراقیه که از املاک شاهزاده ناصر الدوله بود در ابتدای قرن حاضر توسط مرحوم میرزا آقا خان خانقاهی از نخستین کارمندان مالیه اراک و نوادگان میزا عیسی قائم مقام فراهانی خریداری شد . ایشان در آبادانی عراقیه بسیار کوشید و روستای کم رونق عراقیه را رونق بسیار بخشید. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۵۸ خانوار) بوده است.
مخلص آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۱۰۵خانوار) بوده است.
مشهدزلف آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
جعبه اطلاعات روستای ایران &lt;/نام محلی= اشقل &lt;&gt;|&lt;/&gt;نام های دیگر=در زبان قوم ماد ،اشقل به معنی اسب یال قرمز یا مادیان سفید با یال قرمزست.|سال بنیاد = قوم ماد جمعیت= 100 نفر اشقل (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
روستای موقوفه تبرته، روستایی در دهستان فرمهین، از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی، ایران است. این روستا در ۱۳ کیلومتری غرب فرمهین واقع است. این روستا بسیار کهن و وجه تسمیه آن نامشخص است. این روستا در گویش محلی «تبرتو» گفته می شود احتمالاً این روستا از بقایای شهر قدیمی [طبرتو] باشد. گویش مردم این روستا، به فارسی میانه شبیه است و بسیاری از واژگان کهن فارسی هنوز در گویش تبرته رایج است. از ویژگی های این گویش، استفاده از پیشوندهای رایج افعال در فارسی میانه مانند [ها] و [ب] است مانند [هاگرتن=ها گرفتن][هادادن][بگرتن=بگرفتن]. قدیمی ترین سندی که از تبرته نام برده شده، کتاب تاریخ قم است که به موقوفه بودن آن توسط فتحعلی شاه قاجار اشاره می کند که فتحعلی شاه قاجار این روستا را وقف کرده است . تپه های باستانی چون خدر، غروق، مشا و سنگ نگاره های کوه یال، لره و بقایای جاده شاهی و بنای امامزاده شاهزاده عبدالله و کلبه خرابه ها نشان از قدمت این روستا دارد. این روستا ۱۰۰۰ نفر جمعیت دارد جمعیت روستا. این موقوفه در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۶۴ نفر (۲۵۱ خانوار) بوده است. وقف
. این روستا از جمله موقوفات آستان مقدس حرم حضرت معصومه (س) می باشد.
کودزر روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.مردم روستا به ترکی آذربایجانی تکلم میکنند این روستا از شمال با روستای دستجان و از جنوب با روستای تبرته همسایه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۱۲ نفر (۲۱۵خانوار) بوده است.
وروان (فراهان ) ، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در بخش مرکزی فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
زنگارک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۷ نفر (۱۰۶خانوار) بوده است.
سقرجوقک (تفرش)، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در شهرستان فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
اسفین (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۹خانوار) بوده است.
شتریه (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۰ نفر (۱۶۷خانوار) بوده است.
شیرین آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش خنجین شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۳ نفر (۲۴۹خانوار) بوده است.
کمرک روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. متأسفانه مردم این روستا به شهرهای اطراف مهاجرت کرده اند و این آبادی تقریبآ متروکه شده،اکثر مردم ساکن قم و اراک و تهران شده اند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۸ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
گازران روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۳ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
اقازیارت (فراهان)، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۹۹خانوار) بوده است.
امیرآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان فرمهین در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۴ نفر (۲۲۲خانوار) بوده است.این روستا دارای سه مدرسه و یک درمانگاه میباشد محصولات کشاورزی امیر اباد بیشتر دیمی و شامل گندم و نخود و عدس میباشد
عباس آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۶۲خانوار) بوده است.
واشقان روستایی در دهستان فشک، شهرستان فراهان، استان مرکزی ایران است. زبان مردم این روستا، زبان خلجی می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۰۰ نفر (۳۵۰خانوار) بوده است. ۱۴۰۰ ۳۰
کردآباد روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۹ نفر (۸خانوار) بوده است.
کلا روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۰ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
خسروان علیا (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
خسروان سفلی (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۴۵خانوار) بوده است.
درمنک ، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
کاظم آباد روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۴ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
گونه روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. گونه دارای امامزاده ای معروف به شاه واروق است آب وهوای کوهستانی این روستا آن را تفرج گاه مردم فراهان کرده است. از سرمایه دار ترین مردم گونه، علیرضا گونه فراهانی(فرزند ابراهیم) میباشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۹۹ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
طاد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. روستای تا یا طاد مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تفرش، بخش مرکزی، دهستان بازرجان، روستای طاد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۰۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 228 نفر (۳۲خانوار) بوده است.
کوکان روستایی در دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲۶ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
زاغَر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. روستای زاغر در شمال غرب شهر تفرش در جاده دانشگاه آزاد، بالاتر از روستای معین آباد قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۲۳خانوار) بوده است. جغرافیا. زاغر در ۶ کیلومتری جنوب تفرش قرار دارد و بواسطه قرار گرفتن در دامنه کوه آب وهوایی مطبوع و منظره ای از تمام شهر تفرش را در پیش چشم قرار می دهد. بافت قدیمی روستا بر اثر مهاجرت وعدم توجه صاحبان آن در حال ویرانی است و بناهای جدیدی هم در حال احداث می باشد. جمعیت روستا در تعطیلات با مراجعه زاغری ها به زادگاه خود به طرز چشمگیری افزایش پیدا می کند. اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی و محصولات باغی و بادام می باشد. باستان شناسی. روستای زاغر علاوه بر دارا بودن سنگ نگاره های تاریخی دارای آسیاب های قدیمی نیز هست که در گذر زمان تقریباً از بین رفته اند. همچنین براساس اطلاعات قدیمی های این روستا، شهر زیرزمینی النگه در این منطقه قرار دارد. هر چند که این شهر زیرزمینی در بین مردم این روستا و برخی از شهرنشینان دارای شهرت است اما هنوز کا
وش های باستان شناسی برای کسب اطلاعات بیشتر از این شهر زیرزمینی انجام نشده است. بنابر اطلاعات ساکنان، شهر زیرزمینی النگه، قسمت هایی از روستاهای معین آباد، روستای زاغر و دینجرد را شامل می شود. محدوده زاغر یک دشت پهن و صاف است که در آن سنگ های گردی وجود دارد که هنرمندان در طول هزاره ها بر آن نقش آفریدند. سنگ نگاره های دشت زاغر تفرش نقش هایی باستانی از جانوران، به ویژه بز کوهی هستند و با شماره ۳۰۸۸۰ در سال ۹۱ به ثبت ملی رسیده است. این سنگ نگاره ها در پلاک موسوم به «بُن درختان» واقع شده است. منطقه این سنگ نگاره ها حدود چند هزار متر مربع مساحت دارد و در این مساحت سنگ ها پراکنده اند. برخی از این سنگ ها غول پیکر هستند و اطراف آن پر از نقش است که در دوره های مختلف شکل گرفته اند. قدمت سنگ نگاره ها حداقل از هزاره پنجم پیش از میلاد است و در مجموع قدمت آثار هنری این منطقه هفت هزار ساله است. ایجاد کارخانه پوشاک در این محدوده باعث آسیب به این سنگ نگاره ها شده است.
سعیدیه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
مبارک آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده است.
قزلجه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. از محصولات اصلی این روستا میتوان به بادام اشاره کرد همچنین کشت گندم در این روستا خصوصا به صورت دیم رواج دارد جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۸ نفر (۱۳۴خانوار) بوده است.
قلعه منصوریه روستایی در دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۴ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
Edit کبوران (بهاران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. تاریخچه. نام اولیه این روستا به واسطه قلعه گبری وافع در بالای روستا در سال های خیلی دور «گبران» بوده است. پیش از انقلاب نام آن به روستای «کبوران» تغییر نام یافته است. بعد از انقلاب نام روستا به واسطه آب و هوای مطبوع در بیشتر اوقات سال به «بهاران» تغییر یافته است. پیش از اسلام دین این روستا زرتشتی بوده است که با ظهور اسلام، روستاییان به اسلام گرویده اند. بقایایی از آتشکده زرتشتیان بر کوه مجاور روستا به چشم می خورد. جمعیت. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۴۹خانوار) بوده است. هسته اولیه روستا از حضور سه خانواده اصلی در این روستا تشکیل گردیده است. به گفته بزرگان روستا خانواده های مهری، کبورانی، برجی سه خانواده اصلی تشکیل دهنده روستا بوده اند. سایر خانواده هایی که در این روستا هستند به مرور زمان از مکان های مختلف مانند محلات، یزد، نراق، ساوه و … به این روستا مهاجرت نمودند و بومی این روستا گردیده اند. از سایر خانواده های معروف این روستا می توان به خانواده های ل