Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۳ یکی از کاربران ادعا کرد که ۷۵۰۰ بیت کوین به ارزش ۷٫۵ میلیون دلار که داخل یک هارد دیسک حاوی کلید خصوصی بود، را به طور اتفاقی دور انداخته است. اعتقاد بر این است که حدود ۲۰ درصد از کل بیت کوین ها از بین می روند که ارزش بازار آن ها در ژوئیه ۲۰۱۸ حدود ۲۰ میلیارد دلار است. و اینکه در رابطه با ماینر ها آنها غیر قانونی نیستند و آنها اینکار میکنند: برداشت و واریز هایی که انجام نشده انجام میدن و هش می کنند و در عوض ان بلاک چین مقداری بیت کوین به آنها می دهد. امنیت. برای اطمینان از امنیت بیت کوین، کلید خصوصی باید مخفی بماند. اگر کلید خصوصی برای شخص ثالث فاش شود، به عنوان مثال، از طریق نقض اطلاعات، شخص ثالث می تواند از آن برای سرقت هر بیت کوین مرتبط استفاده کند. تا دسامبر ۲۰۱۷، حدود ۹۸۰۰۰۰ بیت کوین از صرافی های ارزهای دیجیتال به سرقت رفته است. در شبکه ی بیت کوین، با هر بیت کوین به طور مساوی رفتار می شود و از قابلیت تعویض اولیه اطمینان حاصل می شود. با این حال، کاربران و برنامه ها می توانند بین بیت کوین ها تفاوت قائل شوند. در حالی که کیف پول ها و نرم افزارها با همه بیت کوین ها یکسان برخورد می
کنند، تاریخچه تراکنش هر بیت کوین در زنجیره بلوک ثبت می شود. این سابقه عمومی امکان تجزیه و تحلیل زنجیره ای را فراهم می کند تا جایی که کاربران می توانند بیت کوین ها را از منابع بحث برانگیز شناسایی و به طور بالقوه رد کنند.[۷۹] برای نمونه، در سال ۲۰۱۲، "Mt. Gox" حساب های حاوی نوعی بیت کوین ها را مسدود کرد چرا که به عنوان سرقت شده شناسایی شده بودند. استخراج. استخراج یا ماینینگ یک سرویس ثبت سوابق است که از طریق استفاده از قدرت پردازش کامپیوتری انجام می شود. استخراج کنندگان با گروه بندی مکرر تراکنش ها در یک بلوک، شبکه زنجیره بلوک را ثابت، کامل و غیرقابل تغییر نگه می دارند، که سپس تراکنش ها به شبکه پخش می شود و توسط گره های گیرنده تأیید می شود. هر بلوک حاوی یک تابع هش رمزی اس اچ ای-۲ از بلوک قبلی است، بنابراین هر بلوک به بلوک قبلی پیوند داده می شود و در مجموع این شبکه زنجیره بلوک نام دارد. برای پذیرفته شدن توسط بقیه شبکه، یک بلوک جدید باید حاوی الگوریتم اثبات کار (PoW) باشد. الگوریتم اثبات کار استخراج کننده ها را ملزم می کند تا عددی به نام تک بار (رمزنگاری نانس) را پیدا کنند (عددی که یک بار استفاده می شود)، به طوری
که وقتی محتوای بلوک همراه با تک بار هش می شود، نتیجه از نظر عددی کوچک تر از هدف دشواری شبکه باشد. تأیید این اثبات برای هر گره در شبکه آسان است، اما تولید آن بسیار زمان بر است، همان طور که برای یک هش رمزنگاری ایمن، استخراج کننده ها باید مقادیر غیر nonce مختلفی را امتحان کنند (معمولاً دنباله مقادیر آزمایش شده اعداد حسابی است: ۰، ۱، ۲، ۳ و…). از آنجایی که هدف دشواری در مقایسه با هش معمولی بسیار کوچک است، هش های بلاک دارای صفرهای اصلی هستند.همان طور که در این مثال هش بلوک دیده می شود: با تنظیم این هدف دشواری، میزان کار مورد نیاز برای تولید یک بلوک را می توان تغییر داد. هر ۲۰۱۶ بلوک (تقریباً ۱۴ روز که تقریباً ۱۰ دقیقه در هر بلوک داده می شود)، گره ها با هدف حفظ میانگین زمان بین بلوک های جدید در ده دقیقه، به طور قطعی هدف دشواری را بر اساس نرخ اخیر تولید بلوک تنظیم می کنند. به این ترتیب سیستم به طور خودکار با مقدار کل توان استخراج در شبکه سازگار می شود. تا سپتامبر ۲۰۲۱، به طور متوسط ۷۹ هزار میلیارد میلیارد تلاش برای ایجاد هش بلاک کمتر از هدف دشواری نیاز است. محاسبات با این بزرگی بسیار گران هستند و از سخت افزارهای تخص
صی استفاده می کنند. سیستم اثبات کار، در کنار زنجیره بندی بلوک ها، تغییرات زنجیره بلوک را بسیار سخت می کند، زیرا مهاجم باید تمام بلوک های بعدی را اصلاح کند تا تغییرات یک بلوک پذیرفته شود.. همان طور که بلوک های جدید همیشه استخراج می شوند، دشواری اصلاح یک بلوک با گذشت زمان افزایش می یابد و تعداد بلوک های بعدی (که تأیید بلوک داده شده نیز نامیده می شود) افزایش می یابد. عرضه. استخراج کننده ای که بلاک جدیدی را پیدا می کند، از طرف شبکه اجازه دارد تا تمام تراکنش هایی که در بلوک انجام می شود را جمع آوری کند و پاداش آن را دریافت کند. در ماه مه ۲۰۲۰، این پاداش در حال حاضر ۶٫۲۵ بیت کوین جدید ایجاد شده در هر بلوک است. برای دریافت این پاداش، یک تراکنش ویژه به نام coinbase در بلاک گنجانده شده که به استخراج کننده به عنوان یک گیرنده پرداخت می شود. تمام بیت کوین های موجود از طریق این نوع تراکنش ایجاد شده اند. پروتکل بیت کوین مشخص می کند که پاداش اضافه کردن یک بلوک در هر ۲۱۰۰۰۰ بلاک (تقریباً هر چهار سال) به نصف کاهش می یابد. در نهایت، پاداش به صفر می رسد و سقف ۲۱ میلیون بیت کوین در سال ۲۱۴۰ به پایان می رسد (که عدد دقیق تر ۲۰۹۹۹۹
۹۹٫۹۷۶۹ بیت کوین است). پس از آن، ثبت سوابق فقط با کارمزد معامله پاداش داده می شود. تا آخر ژانویه ۲۰۲۳، بیش از ۱۹ میلیون بیت کوین استخراج شده است و تا رسیدن به سقف ۲۱ میلیون بیت کوین، کمتر از ۲ میلیون واحد باقی مانده است. هاوینگ بیت کوین. هاوینگ بیت کوین (Bitcoin Halving)، یکی از مهمترین رویدادها در پروتکل بیت کوین است.در واقع یک رویداد برنامه ریزی شده در پروتکل زیربنایی بیت کوین است که پاداش استخراج بلوک های جدید را نصف کنید. این اتفاق که تقریباً هر چهار سال یکبار اتفاق رخ می دهد، در کد بیت کوین برنامه ریزی شده است تا از کند شدن روند ایجاد بیت کوین جدید اطمینان حاصل کند.هدف از هاوینگ بیت کوین، کاهش نرخ تولید این ارز و حفظ ارزش بالای بیت کوین می باشد. خالق بیت کوین، معروف به ساتوشی ناکاموتو، فرآیند هاوینگ را برای کنترل تورم طراحی کرد. در واقع هاوینگ بیت کوین برای طولانی تر کردن فرآیند استخراج و توزیع ایجاد بیت کوین های جدید در طول زمان امری ضروری است. کنترل استخراج بیت کوین در واقع برای حفظ ارزش بیت کوین می باشد که باعث میشود بیت کوین ضد تورم باشد. این مسئله فقط یک اتفاق فنی نیست و بر روی قیمت بیت کوین و احساس
ات بازار تاثیرگذار است. غیرمتمرکز. بیت کوین یک رمز ارز غیرمتمرکز است: گرچه بیت کوین می تواند مستقیماً از کاربر به کاربر دیگری ارسال شود، اما در عمل از واسطه ها برای ارسال بیت کوین استفاده می شود. استخراج کنندگان کوچک به گروه های استخراج کنندگان بزرگ تر ملحق می شوند تا تنوع درآمد خود را به حداقل برسانند. از آنجایی که تراکنش های شبکه توسط استخراج کنندگان تأیید می شوند، تمرکززدایی شبکه مستلزم آن است که هیچ استخراج کننده ای یا گروه های استخراج کننده، به تنهایی ۵۱ درصد از قدرت هش را به دست نیاورد که اگر قدرت بیشتری بگیرند، می توانند سکه ها را دوبار خرج کنند، از تأیید تراکنش های خاص جلوگیری کنند و مانع کسب درآمد دیگر استخراج کنندگان شوند. در سال ۲۰۱۳ تنها شش گروه استخراج کننده، ۷۵ درصد از کل قدرت هش بیت کوین را کنترل می کردند. در سال ۲۰۱۴ گروه استخراج کننده Ghash.io پنجاه و یک درصد قدرت هش را به دست آورد که بحث های قابل توجهی را در مورد ایمنی شبکه ایجاد کرد.. این گروه به طور داوطلبانه قدرت هش خود را روی ۳۹٫۹۹٪ محدود کرد و از دیگر گروه ها خواست تا به نفع کل شبکه مسئولانه عمل کنند. در حدود سال ۲۰۱۷، بیش از ۷۰ درصد از
قدرت هش و ۹۰ درصد تراکنش ها از چین انجام می شد. به گفته محققان، بخش های دیگر اکوسیستم نیز «توسط مجموعه کوچکی از نهادها» کنترل می شود، به ویژه نگهداری از نرم افزار مشتری، کیف پول های آنلاین و مشتریان تأیید پرداخت ساده (SPV). کیف پول. یک کیف پول اطلاعات لازم برای تراکنش بیت کوین را ذخیره می کند. کیف پول ها اغلب به عنوان مکانی برای نگهداری یا ذخیره بیت کوین توصیف می شوند، به دلیل ماهیت سیستم، بیت کوین ها از دفتر کل تراکنش های زنجیره بلوک جدا نیستند. تعریف صحیح تر کیف پول این است که «اطلاعات دیجیتالی موجود در بیت کوین شما را ذخیره می کند» و به شخص اجازه می دهد به آن ها دسترسی داشته باشد (و خرج کند).. بیت کوین از رمزنگاری کلید عمومی استفاده می کند که در آن دو کلید رمزنگاری، یکی عمومی و دیگری خصوصی، تولید می شود. در ابتدایی ترین حالت، کیف پول مجموعه ای از این کلیدها است. کیف پول های نرم افزاری. نخستین برنامه کیف پول، که به سادگی بیت کوین نامیده می شود، و گاهی به عنوان کلاینت ساتوشی (Satoshi client) از آن یاد می شود، در سال ۲۰۰۹ توسط ساتوشی ناکاموتو به عنوان نرم افزار متن باز منتشر شد. در نسخه ۰٫۵ نرم افزار از جعبه
ابزار رابط کاربری wxWidgets به کیوت منتقل شد و کل بسته نرم افزاری به عنوان Bitcoin-Qt نامیده شد. پس از انتشار نسخه ۰٫۹، بسته نرم افزاری به Bitcoin Core تغییر نام داد تا خود را از شبکه اصلی متمایز کند. نرم افزار Bitcoin Core شاید بهترین نرم افزار کیف پول رمزارز شناخته شده باشد. نرم افزارهای منشعب شده از Bitcoin Core مانند itcoin XT, Bitcoin Unlimited, و Parity Bitcoin نیز وجود دارد. خدمات اینترنتی شخص ثالث به نام کیف پول های آنلاین یا کیف پول های اینترنتی عملکرد مشابهی را ارائه می دهند اما ممکن است استفاده از آن آسان تر باشد. در این حالت، اعتبار دسترسی به رمزارز به جای اینکه روی سخت افزار کاربر باشد، نزد ارائه دهنده کیف پول آنلاین ذخیره می شود. در نتیجه کاربر باید به ارائه دهنده کیف پول آنلاین اعتماد کامل داشته باشد. یک ارائه دهنده مخرب یا دارای نقض امنیتی در سرور ممکن است باعث سرقت بیت کوین های سایت ارائه دهنده شود. نمونه ای از چنین نقض امنیتی در سایت کیف پول آنلاین Mt. Gox در سال ۲۰۱۱ رخ داد. انبار سرد. نرم افزارهای کیف پول به دلیل پتانسیل سودآوری برای سرقت بیت کوین مورد هدف هکرها قرار می گیرد. تکنیکی به نا
م «انبار سرد» (Cold storage) کلیدهای خصوصی را از دسترس هکرها دور نگه می دارد؛ این کار با آفلاین نگه داشتن کلیدهای خصوصی به طور همیشگی انجام می شود با تولید آنها در دستگاهی که به اینترنت متصل نیست. اعتبار لازم برای خرج کردن بیت کوین را می توان به روش های مختلف به صورت آفلاین ذخیره کرد، از کیف پول های سخت افزاری تخصصی گرفته تا چاپ های کاغذی ساده کلید خصوصی. کیف پول های سخت افزاری. کیف پول سخت افزاری یک ابزار جانبی کامپیوتر است که تراکنش ها را به درخواست کاربر امضا می کند. این دستگاه ها کلیدهای خصوصی را ذخیره می کنند و امضا و رمزگذاری را به صورت داخلی انجام می دهند، و هیچ اطلاعات حساسی به جز تراکنش های امضا شده (و غیرقابل تغییر) با رایانه میزبان را به اشتراک نمی گذارند. از آنجا که کیف پول های سخت افزاری هرگز کلیدهای خصوصی خود را فاش نمی کنند، حتی رایانه هایی که ممکن است توسط بدافزارها در معرض خطر قرار گیرند، امکان دسترسی یا سرقت آنها را ندارند. کاربر هنگام تنظیم کیف پول سخت افزاری یک رمز عبور تعیین می کند. زیرا کیف پول های سخت افزاری ضددستکاری سازی هستند، رمز عبور برای استخراج ارز مورد نیاز خواهد بود. کیف پول کا
غذی. یک کیف پول کاغذی با یک جفت کلید تولید شده روی یک کامپیوتر بدون اتصال به اینترنت ایجاد می شود؛ کلید خصوصی بر روی کاغذ نوشته یا چاپ می شود و سپس از کامپیوتر پاک می شود. سپس کیف پول کاغذی را می توان در یک مکان فیزیکی امن برای بازیابی بعدی ذخیره کرد. کیف پول های فیزیکی همچنین می توانند به شکل سکه های توکن فلزی با کلید خصوصی قابل دسترسی در زیر یک هولوگرام امنیتی باشد. هولوگرام امنیتی هنگامی که از توکن حذف می شود، خود تخریب می شود و نشان می دهد که کلید خصوصی دسترسی یافته است. در ابتدا، این توکن ها در برنج و سایر فلزات پایه ضرب می شدند، اما بعداً با افزایش ارزش و محبوبیت بیت کوین از فلزات گرانبها استفاده کردند.. سکه هایی با ارزش اسمی ذخیره شده تا ۱۰۰۰ پوند به طلا ضرب شده است. ETF بیت کوین. کلمه ETF مخفف عبارت exchange-traded fund به معنای صندوق قابل معامله بورس است. در این صندوق ها دارایی هایی مانند سهام، اوراق قرضه، ارز، بدهی، قراردادهای آتی و بورس مشتقه، کالاهایی مانند شمش طلا و نقره برای معامله قرار می گیرند. هر صندوق دارای یک مشخصه و شناسنامه است که نوع دارایی و میزان آن بصورت شفاف در اختیار افراد قرار می گ
یرد. با توجه به این تعریف می توان گفت که صندوق های معاملاتی بیت کوین ETF، مجموعه ای از دارایی های مرتبط با بیت کوین هستند که در صرافی ها با هدف معامله عرضه خواهند شد. هدف از تشکیل این صندوق شفافیت و اعتبار بخشیدن به ارز دیجیتال بیت کوین و معامله این ارز دیجیتال بدون نیاز به مالکیت است. صندوق ETF بیت کوین در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱ در کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده اولین بار تصویب شد. در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴ معادل ۲۰ دی ماه ۱۴۰۲ صندوق ETF بیت کوین کامل بصورت قطعی به رسمیت شناخته شد. صندوق های ETF بیت کوین تصویب شده از قرار زیرند: دیدگاه حقوقی. «پول» بودن، یک جایگاه حقوقی است و پول بودن بیت کوین منوط به پذیرش جایگاه حقوقی آن از سوی دولت ها است. تاکنون دولت السالوادور بیت کوین را به عنوان پول به رسمیت شناخته است و دولت های ایالات متحده آمریکا، آلمان و چین بر کالا بودن بیت کوین تأکید دارند. بیت کوین در نظام حقوقی ژاپن و آلمان کالایی است که می تواند به عنوان ابزار پرداخت استفاده شود. تاریخچه. پیدایش. در ۱۸ اوت سال ۲۰۰۸ دامنه اینترنتی به نشانی bitcoin.org ثبت گردید. در ۳۱ اکتبر همان سال، ایمیلی حاوی یک لینک به مقاله ای ب
ه نام «بیت کوین: سامانه پولی همتا به همتا» که توسط شخصی به نام ساتوشی ناکاموتو نوشته شده بود، در فهرست ایمیل رمزنگاری شده منتشر گردید. ناکاموتو بیت کوین را در قالب نرم افزار متن باز طراحی و در ژانویه ۲۰۰۹ به صورت عمومی منتشر نمود. هویت ناکاموتو همچنان ناشناس باقی مانده است. در سوم ژانویه ۲۰۰۹، زمانی که ناکاموتو نخستین بلوک زنجیره (که به نام «بلوک آفرینش» شناخته می شود) را استخراج نمود، شبکه ی بیت کوین ایجاد شد. دریافت کننده نخستین مبادله بیت کوین، هال فینی بود، شخصی که نخستین سامانه اثبات مفهوم قابل استفاده مکرر (RPoW) را در سال ۲۰۰۴ طراحی کرده بود. سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲. پس از نخستین مبادلات برای اثبات مفهوم، نخستین گروه بزرگ از کاربران بیت کوین، اعضای بازار سیاه مانند راه ابریشم بودند. در طول مدت سی ماه پس از پیدایش بیت کوین، در اوائل سال ۲۰۱۱ میلادی، راه ابریشم تنها بیت کوین را به عنوان وسیله پرداخت قبول نمود و نزدیک به ۹٫۹ میلیون بیت کوین با ارزشی بالغ بر ۲۱۴ میلیون دلار از این طریق مورد مبادله قرار گرفت. پدیدآورنده. هویت پدیدآورنده بیت کوین مشخص نیست. گفته می شود «ساتوشی ناکاموتو» مخترع بیت کوین است. هویت
واقعی او هنوز مجهول است؛ اما در سال ۲۰۱۶ یک دانشمند استرالیایی به نام کریگ رایت ادعا کرد که او مخترع بیت کوین است. البته بسیاری باور دارند که او یک شخص نیست و بیت کوین محصولی از یک گروه برنامه نویسی بزرگ است. مشخصات نخستین بیت کوین در سال ۲۰۰۹ توسط ساتوشی ناکاموتو در یک فهرست ایمیل رمزنگاری شده منتشر شد. ناکاموتو پروژه را به اواخر سال ۲۰۱۰ موکول کرد و در سال ۲۰۱۱ هم ایمیلی از سوی ناکاموتو ارسال شد که می گفت او دیگر از بیت کوین دست کشیده و به سوی پروژه های دیگر متمایل شده است. تا به حال افراد بسیاری به عنوان ناکاموتو مطرح شده اند که همگی به طور رسمی این امر را انکار کرده اند. یکی از معروف ترین موارد پیرمرد ۶۴ ساله آمریکایی به نام دوریان بود که از سوی هفته نامه نیوزویک به عنوان ناکاموتوی اصلی معرفی شد؛ دوریان همه این گزارش ها را انکار کرد و گفت هیچ ارتباطی با بیت کوین ندارد. دوریان از نیوزویک به علت زیر و رو شدن زندگیش شکایت کرد. نخستین تراکنش بیت کوین از کیف پول ساتوشی برای یک مهندس رمزنگاری آمریکایی به نام هال فینی فرستاده شد که شائبه بسیاری را به وجود آورد. سپس هال فینی با انکار شائبه ها اعتراف کرد که با سات
وشی از طریق ایمیل در ارتباط بوده و آن تراکنش را صرفاً برای آزمایش و رفع خطا انجام داده اند. در دسامبر ۲۰۱۵ در تحقیقات مشترک توسط وایرد و گیزمودو گفته شد که ممکن است کریگ رایت مهندس رایانه و بازرگان استرالیایی، مخترع واقعی بیت کوین باشد. در تاریخ ۲ مه سال ۲۰۱۶ کریگ رایت ادعا کرد که همان ساتوشی ناکاموتو است. بی بی سی طبق مقالات منتشر شده توسط وی، توانسته یک پیام را توسط کلید خصوصی مربوط به نخستین تراکنش بیت کوین امضا کند. برخی از اعضای برجسته انجمن بیت کوین هم ادعای او را تأیید کردند. رایت دلیل افشای هویت واقعی خود را برای حفاظت از حریم شخصی اطرافیانش بیان کرد. او سپس از اعلام مدارک بیشتر برای اثبات ادعای خود انصراف داد. سه روز پس از این که کریگ رایت ادعا کرد که همان ساتوشی ناکاموتو است، از انظار عمومی پنهان شد. او در وبلاگ خود اعلام کرد که مدرک دیگری برای اثبات ادعای خود نخواهد آورد. رایت با بیان این که ادعاهای خارق العاده اثبات های خارق العاده می طلبند، وعده داده بود که دلایل محکمی برای اثبات ادعای خود خواهد آورد؛ اما به جای آن، او همهٔ پست های پیشین بلاگ خود را پاک کرد و مطلبی با عنوان «متاسفم» نوشت. او در ا
ین پست بیان کرد که اندازه ای توانمند نیست که بتواند ادعای خود را اثبات کند. هم چنین از اعضای برجسته انجمن بیت کوین که از او حمایت کرده بودند عذرخواهی کرد. او نوشت: «امیدوارم اعتبارشان با کار وی خدشه دار نشود». اظهارات عمومی او در نگاه اول ثابت کننده به نظر می رسیدند؛ اما بررسی دقیق مدارک او نشان داد امضایی که او به عنوان امضای ساتوشی ارائه داده بود از یک صفحه وِب کپی شده بود. رایت هم اکنون ناپدید شده است. بدون اینکه تلاش ساده ای برای اثبات ادعای خود کند. درحالی که اقدامات ساده ای وجود داشت که رایت از راه آن ها می توانست ثابت کند ناکاموتو است. در این میان، تنها دستاورد رایت این بود که توجه بسیاری را به خود جلب کرد. هویت ناشناخته ناکاموتو باعث نگرانی هایی می شود. از جمله، برداشت نادرست از متن بازبودن بیت کوین بر می گردد. این که هر توسعه دهنده ای می تواند کد آن را بازبینی کرده یا تغییراتی در آن ایجاد کرده یا نرم افزار بیت کوین مخصوص خود را بسازد. امنیت، از ویژگی های مهم نرم افزار متن باز است. اقتصاد. کاربرد همگانی. بر اساس پژوهش های دانشگاه کمبریج، در سال ۲۰۱۷ میان ۲٫۹ میلیون و ۵٫۸ میلیون کاربر منحصر به فرد که ب
سیاری از آن ها از بیت کوین استفاده می کنند یک کیف پول رمز نگاری شده دارند. شمار کاربران بیت کوین به طور قابل توجهی از سال ۲۰۱۳، از سه هزار نفر به بیش از یک میلیون رشد کرده است. طبق تحقیقاتدر سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ حدود ۶۰ درصد از توریست هایی که به کشورهای آسیایی سفر کرده اند، درخواست پرداخت هزینه سفر خود با رمزارزها را داشتند. در این بین حدود ۱۵ درصد از افراد در طول سفر خود حداقل یکبار از بیت کوین برای پرداخت هزینه های خود استفاده کرده اند. رئیس جمهور السالوادور اعلام کرده که پس از پذیرش بیت کوین به عنوان ارز رایج کشورش، میزان کل توریست ها در یک سال گذشته اش حدود ۳۰ درصد افزایش یافته است. طبق آمار به دست آمده، افرادی که از طریق ارز دیجیتال اقدام به پرداخت هزینه ها در طول سفر خود کرده اند، حدوداً ۲۰ درصد بیشتر نسبت به توریست های دیگر هزینه کرده اند. پذیرش توسط بازرگانان. در سال ۲۰۱۵، شمار بازرگانانی که بیت کوین را پذیرفته اند به بیش از صدهزار نفر رسید. کارمزد کارت های اعتباری میان دو تا سه درصد و کارمزد بیت کوین میان صفر تا دو درصد است. در اواخر سال ۲۰۱۳ دانشگاه نیکوزیا به عنوان نخستین دانشگاه، بیت کوین را پذیرفت
و شروع به ارائه یک برنامه تحصیلی در مطالعه ارز رمزها کرد. ارائه دهندگان خدمات پرداخت. بازرگانان پذیرنده بیت کوین، از خدمات پرداخت ارائه دهندگان بیت کوین مانند BitPay یا کوین بیس استفاده می کنند. هنگامی که یک مشتری در بیت کوین پرداخت می کند، ارائه دهنده سرویس، بیت کوین را از طرف فروشنده می پذیرد، به طور مستقیم آن را تبدیل، و مقدار به دست آمده را با کارمزدی کمتر از یک درصد به حساب بانکی فروشنده می فرستد. موسسات مالی. شرکت های بیت کوین همواره با بازکردن حساب در بانک های سنتی، مشکل داشته اند. در سال ۲۰۱۴ بانک اچ اس بی سی سرویس دهی به صندوق های تأمینی با لینک به بیت کوین را رد کرد. در همین سال، بانک مرکزی استرالیا حساب های وابسته به کسب و کار با بیت کوین را بست. با این حال، بانک های استرالیا فناوری بلاک چِین که اساس آن بیت کوین است را پذیرفته اند. در گزارشی در سال ۲۰۱۳، بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) بیت کوین را به عنوان ابزار عمده پرداخت برای تجارت الکترونیک و یک رقیب جدی برای ارائه دهندگان انتقال پول سنتی پذیرفت." در ماه ژوئن سال ۲۰۱۴، نخستین بانک که بدون کارمزد، سپرده ها را تبدیل به بیت کوین می کند، در بوستون
باز شد. به عنوان سرمایه گذاری. بسیاری از مردم جهان، برای حفظ ارزش دارایی خود، بیت کوین می خرند یا از آن برای سرمایه گذاری استفاده می کنند. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۴ نخستین صندوق بیت کوین در نیوجرسی تنظیم و توسط کمیسیون خدمات مالی نیوجرسی تأیید شد. در سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، بانک مرکزی اروپا و سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی هشدار دادند که سرمایه گذاری در بیت کوین ریسک است. فوربز بیت کوین را بهترین سرمایه گذاری سال ۲۰۱۳ نام گذاری کرد. در سال ۲۰۱۴، بلومبرگ بیت کوین را یکی از بدترین سرمایه گذاری های سال نامید با این حال در سال ۲۰۱۵، بیت کوین در صدر جدول ارز بلومبرگ قرار گرفت. به گزارش بلومبرگ، در سال ۲۰۱۳ حدود ۲۵۰ کیف پول بیت کوین با بیش از یک میلیون دلار بیت کوین وجود داشت. شمار میلیونرهای بیت کوین نامشخص است زیرا هر فرد می تواند بیش از یک کیف پول داشته باشد. مشکلات. فناوری قدیمی. از مهم ترین مشکلات امروزه بیت کوین می توان به مشکل مقیاس پذیری آن اشاره کرد. این مشکلات باعث شده تا گروه هایی با ایجاد هارد فورک مانند بیت کوین کش و بیت کوین گلد سعی در جبران این عقب ماندگی و حتی تلاش برای جایگزین کردن بیت کوین داشته باشند. از جمل
ه این مشکلات می توان به طولانی بودن مدت زمان تأیید تراکنش ها (۱۰ دقیقه) و کارمزدهای (Fee) بعضاً گران و گاهی ترسناک بیت کوین اشاره کرد. مصرف انرژی بالا. مصرف بالای انرژی توسط شبکه ی بیت کوین همواره یکی از موارد انتقاد به بیت کوین بوده است. بر اساس گزارش نشریه دیجی کونومیست، میزان تخمینی برق مصرف شده در جهان توسط شبکه ی بیت کوین برابر با ۳۰/۱۴ تراوات ساعت، برابر با میانگین برق مصرفی ایرلند است. در سال ۲۰۲۱ ایلان ماسک صاحب کمپانی تسلا اعلام کرد: پس از ماه ها مقاومت به دلیل هزینه بالای زیست محیطی تولید رمزارز، برنامه های پذیرش بیت کوین را به عنوان پرداخت برای وسایل نقلیه الکتریکی این شرکت کنار می گذارد. گرمایش زمین. با توجه به اینکه بیت کوین با مصرف میزان بسیار بالای نیروی برق تولیدشده و دستگاه های استخراج میزان بسیار بالایی گرما تولید می کنند؛ پیش بینی شده است که تا سال ۲۰۲۳ میلادی دمای زمین را ۲ درجه گرمتر کند شایان ذکر است در این پژوهش و تحلیل میزان گرمای تولید شده توسط ژنراتورهای مولد برق که بیشتر با سوزاندن سوخت های فسیلی انرژی تولید می کنند، لحاظ نشده است. در ایران. بانک مرکزی. در اردیبهشت ۱۳۹۷ بانک مرکزی ج
مهوری اسلامی ایران اعلام کرد که به کارگیری بیت کوین و ارزهای مجازی دیگر در همه مراکز پولی و مالی ممنوع است. معاملات ارز دیجیتال در ایران. فعالیت کاربران ایرانی در صرافی های بین المللی به علت اعمال تحریم، به شدت محدود و دارایی برخی در این بسترها مسدود شده است. با این وجود کاربران ایرانی از سال ۲۰۱۸ میلادی ۸ میلیارد دلار تراکنش ارز دیجیتال با بایننس داشته اند. ۷٫۸میلیارد دلار از این مبلغ، از طریق صرافی ایرانی نوبیتکس مبادله شده است. دور زدن تحریم ها. مطابق گزارش نیویورک تایمز، جمهوری اسلامی ایران در پی گسترش استخراج بیت کوین برای دورزدن تحریم های مالی ایالات متحده آمریکا علیه خود بوده است. از آنجایی که رهگیری تراکنش ها در این رمزارز کار آسانی نیست تراکنش های بین المللی - مالی جمهوری اسلامی راحت تر در این بستر اتفاق می افتد. همچنین تصاویری از یک مرکز استخراج بیت کوین در تهران منتشر شد که ظاهراً توسط یک سرمایه گذار جوان اروپایی تأسیس شده است. مطابق گزارش ها بسیاری از سرمایه گذاران این ارز در روسیه، اروپا و آسیا تصمیمات احتمالی ای را برای انتقال استخراج این ارز به ایران را در دستور کار داشتند. از دلایل عمده این مس
ئله ارزانی قیمت برق در ایران ارزیابی شده بود. هر کیلووات ساعت برق در ایران شِش دهم یک سنت – هر دلار آمریکا ۱۰۰ سنت - (تا بهمن ماه ۱۳۹۷) در حالی که قیمت همین میزان برق در ایالات متحده آمریکا ۱۲ سنت و در کشوری مثل آلمان ۳۵ سنت بوده. دیدگاه شرعی. سید علی خامنه ای حکم شرعی تولید و خرید و فروش رمزارز را تابع قوانین و مقررات نظام جمهوری اسلامی ایران می داند. لطف الله صافی گلپایگانی، حسین نوری همدانی و حسین وحید خراسانی که همگی جزو مراجع تقلید سنتی حوزه هستند، معامله رمزارز را دارای اشکال شرعی می دانند. سید موسی شبیری زنجانی از مراجع تقلید شیعیان نیز استفاده از بیت کوین را به مفسده اقتصادی نداشتن و خلاف قانون نبودن، مشروط کرده است.
دایانا دی گارمو (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۸۷) خواننده و بازیگر برادوی آمریکا است. او به عنوان نفر دوم از فصل سوم از سری مسابقات امریکن آیدل به شهرت رسید. در سن ۱۶ سالگی در حدود (۲ ٪) آرا (۱٬۳ میلیون رای) از ۶۵ میلیون رای را در امریکن آیدل را بدست آورد، دی گارمو جوانترین شرکت کننده پس از «جان استیونس» در میان فینالیست ها در فصل سوم بود. او در فیلم انتقام وایات ارپ بازی کرده است.
سالمون برگر یکی از انواع همبرگر است که در تهیه آن از آزادماهی استفاده می شود. تهیه این همبرگر به طور ویژه در آلاسکا بسیار رایج است و از آن به عنوان جایگزین همبرگر گوشت گاو استفاده می شود.
کاترین هوپ مک فی فاستر (؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۸۴) خواننده، ترانه سرا و بازیگر آمریکایی است. در مهٔ ۲۰۰۶، او نایب قهرمان فصل پنجم "آمریکن آیدل" شد. آلبوم اول او over it بود که به خوبی به فروش رفت و روی بورد بود آلبوم دومش unbroken نیز همین سرنوشت را داشت اما آلبوم سومش had it all به خوبی فروش نرفت و فقط 45000 نسخه فروخت. او در سال 2008 با Nick Cokas ازدواج کرده بود که در سال 2016 منجر به طلاق شد زندگی حال حاضر. مک فی متولد لس آنجس ، کالیفرنیا است . پدش دنیل مک فی تولیدکننده تلویزیون و مادرش پیشیا مک فی از 2011 در آمریکن آیدل فعالیت می کند . وقتی دوازده ساله بودخانواده اش به شرمن اکس نقل مکان کردند که در نزدیکی لس آنجلس است مادرش متوجه استعداد موسیقی او شد و او را تمرین داد ، خواهر بزرگترش آدرینا به همراه مادرش مربی آواز است او یک ایرلندی - اسکاتلندی و آلمانی است از 13 سالگی رژیم غذایی دارد در سال 2007 به teen vogue گفته که " من هرچه بخواهم میخورم اما فقط مراقب پروتویین ها هستم. لقب او در مدرسه pretty but stupid ( زیبا ولی خنگ) بود زیرا نمیتوانست به خوبی بخواند
اسلایدر (به انگلیسی: Slider) اصطلاحی آمریکایی برای انواع ساندویچ کوچک است که عموماً قطری به اندازه ۵٫۱ سانتی متر دارند. این اصطلاح در درجه اول به همبرگرهای کوچک اشاره دارد، اما در عین حال می تواند هر نوع ساندویچ کوچک دیگری که در نان های اسلایدر سرو می شود را هم شامل شود. این اصطلاح هنگامی محبوب شد که توسط رستوران زنجیره ای فست فود کاخ سفید با املای "Slyder" بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۹ میلادی موردی استفاده قرار گرفت. اسلایدر را می توان به عنوان پیش غذا یا اسنک سرو کرد.
مسعود نوابی (زادهٔ ۱۳۳۴ خورشیدی - ۱۹۵۴ میلادی در کابل، درگذشتهٔ ۱۳۸۹ خورشیدی - ۲۰۱۰ میلادی در اسلام آباد) شاعر، نویسنده و شخصیت فرهنگی افغانستان بود. او بنیانگذار کمیتهٔ تعلیم و تربیه برای مهاجرین افغان، کانون فرهنگی افغان، کانون فرهنگی غلام حبیب نوابی، لیسهٔ علامه سلجوقی، لیسهٔ غلام حبیب نوابی، مدیر ارشد پوهنتون افغان ابن سینا و لیسه آریانا مهاجر بوده است. او به خاطر کارکردهای فرهنگی اش در افغانستان و کشورهای دیگر آسیایی معروف است. زندگی. مسعود نوابی فرزند غلام حبیب نوابی مشهور به ادیب کوهدامنی در سال ۱۳۳۴ هجری، ۱۹۵۴ میلادی در شهرآرای کابل به دنیا آمد. او تحصیلاتش را در داخل و خارج افغانستان تا رتبهٔ فوق لیسانس به اتمام رساند. شاعری را در محضر پدرش یادگرفت و مقالات تحقیقی، تاریخی و ادبی در مجلات افغانستان نوشت. نمونه شعر: آثار آمادهٔ چاپ. به جز موارد بالا از وی ده ها اثر دیگر آمادهٔ چاپ است درگذشت. مسعود نوابی در دوم ژانویهٔ ۲۰۱۰ میلادی بعلت حملهٔ قلبی در بیمارستان کمپلکس شهر اسلام آباد پاکستان درگذشت. یادبودهای درگذشت استاد مسعود نوابی. از اولین سالروز وفات استاد مسعود نوابی در دوم ژانویهٔ سال ۲۰۱۱ میلادی د
ر شهر اسلام آباد تجلیل به عمل آمد. از دومین سالروز وفات استاد مسعود نوابی، شاعر، نویسنده و فرهنگی فرهیخته در کابل و دهلی جدید، یادبود به عمل آمد.