Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرایند فیشر–تروپش یا سنتز فیشر–تروپش مجموعه ای از واکنش های شیمیایی است که طی آن گاز مونواکسید کربن در واکنش با گاز هیدروژن مجموعه ای از هیدروکربنها را ایجاد می کند. این روش در تولید سوخت های سنتزی از مواد طبیعی چون زغال سنگ، گاز طبیعی، پسماندهای گیاهی و مواد روان کننده کاربرد دارد. این فرایند به طور مشترک توسط فرانس فیشر و هانس تروپش در سال ۱۹۲۳ و در آلمان کشف شد. برای تولید سوخت سنتزی سه مرحله کلی نیاز می باشد: مکانیسم واکنش. فرایند فیشر–تروپش شامل مجموعه ای از واکنش های شیمیایی است که به تولید محصولات مختلف هیدروکربن با فرمول (C"n"H2"n"+2) می انجامد. مطلوبترین واکنش شامل تولید آلکان هاست که در ذیل نشان داده شده است: (2n + 1) H2 + n CO → CnH2n+2 + n H2O در این معادله n مقدار ۱۰ تا ۲۰ را داراست. تشکیل متان (n=۱) مطلوب نیست. بیشتر آلکان های تولید شده تمایل به راست زنجیر بودن داشته مناسب سوخت دیزل می باشند. در کنار تولید آلکان ها، واکنش های رقابتی منجر به تشکیل آلکنها، الکلها و دیگر هیدروکربن های اکسیژنه می گردد. تاریخچه فرایند فیشر-تروپش. این فرایند اگرچه بسیار قدیمی است اما به دلیل اهمیت روزافزون آن هنوز در
صنعت و محافل دانشگاهی مورد توجه است. اولین بار درسال ۱۹۰۲میلادی، ساباتیر (Sabatier) و همکارانش توانستند با هیدروژناسیون منوکسید کربن و با استفاده از کاتالیزور نیکل، متان را تهیه نمایند و بدین ترتیب راه برای تهیه سایر هیدروکربن ها گشوده شد. اما سنتز فیشر_تروپش از دههٔ ۱۹۲۰زمانی که صنایع فولاد آلمان به دنبال روشی برای استفاده بهینه از گاز سنتز حاصل در فرایند کک زنی فولاد می گشتند توسعه یافت. در سال۱۹۲۱کالورت (Calvert) با استفاده از گاز سنتز، متانول را با راندمان حدود ۸۰ درصد تهیه نمود و در سال ۱۹۲۲پاتارد (Paturd) متانول را در دمای ۲۰۰ درجه سانتی گراد و فشار ۲۰۰–۱۵۰ اتمسفر در مجاورت کاتالیزورهای مس و اکسید روی تهیه نمود. اما قبل از موفقیت فیشر و تروپش در سنتز هیدروکربن های سنگین از گاز سنتز در سال ۱۹۱۳فردریش برگیوس دانشمند آلمانی، فرایند کاتالیزوری را برای استخراج مایعات هیدروکربنی از زغال سنگ در حضور هیدروژن را ابداع کرد. در این فرایند سوختی با عدد اکتان بالا از زغال سنگ استخراج شد که برای هواپیما ایده آل بود. برگیوس حقوق اختراع خود را به شرکت شیمیایی ای.گ. فاربن با مدیریت کارل بوش واگذار کرد. بوش قبلاً به فرای
ندهای سنتز آمونیاک (که قبلاً فریتز هابر کشف کرده بود) و همچنین سنتز متانول از گاز سنتز علاقه مند شده بود. او این فرایندها را در شرکت فاربن توسعه داد. همچنین شرکت شیمیایی فاربن براساس فرایند برگیوس در سال ۱۹۲۷یک واحد نیمه صنعتی را در ناحیه لئونای آلمان راه اندازی کرد. به دلیل تلاش های بوش و برگیوس، جایزه نوبل سال ۱۹۳۱به آنها تعلق گرفت. شرکت فاربن گمان می کرد که سوخت های فسیلی جهان در حال اتمام است، از این رو فرایند برگیوس را جایگزین مناسبی برای سوخت های فسیلی می انگاشت. به دلیل مشکلات اقتصادی، شرکت شیمیایی فاربن به دنبال شرکایی جدید در سطح جهان می گشت تا اینکه شرکت آمریکایی استاندارد اویل نیوجرسی (اکسول موبیل امروزی) به همکاری با این شرکت آلمانی برای توسعهٔ این تکنولوژی علاقه مند شد و این علاقه به حدی بود که مدیر شرکت استاندارد اویل تحقیقات شرکت خود را در مقایسه با روش های تولید سوخت های سنتزی کودکانه خواند و علاقهٔ شرکتش را به سرمایه گذاری مشترک برای این تکنولوژی ابراز کرد. به موازات تحقیقات برگیوس در دههٔ ۱۹۲۰دو دانشمند آلمانی دیگر به نام های فرانس فیشر (Franz Fischer) و هانس تروپش(Hans Tropsch) در انستیتوی
تحقیقات زغال سنگ کایزر ویلهام در مولهیم منطقه روهر آلمان به دنبال روشی برای تهیه سوخت های هیدروکربنی از گازی که از زغال سنگ بدست می آمد بودند. در روش توسعه یافته این دو، مولکول های زغال سنگ تحت فشار بخار آب به گاز سنتز و سپس به کمک کاتالیزورهای مناسب به هیدروکربنهای سنگین تر تبدیل می شوند. گاز سنتز حاصل از زغال سنگ که به مقدار زیاد در صنایع فولاد آلمان تولید می شد شامل منوکسیدکربن و هیدروژن است. بوش، رئیس شرکت فاربن به گسترش روش خود تمایل داشت و همچنین کمبود منابع نفتی در آلمان و نیاز به سوخت خودرو برای ارتش آلمان در خلال جنگ جهانی دوم و نفوذ سیاسی بالای رئیس شرکت فاربن توانست توجه هیتلر را به فرایند برگیوس برای تهیه سوخت های سنتزی جلب کند. در این زمان فیشر و تروپش قادر به رقابت با فاربن نبودند زیرا علاوه براینکه نفوذ سیاسی فاربن را نداشتند، محصولات حاصل از فرایند برگیوس می توانستند سوخت مناسب هواپیما را تولید کنند. اما فرایند نوپای فیشر_تروپش محصولاتی چندان ارزشمند تولید نمی کرد. اما موفقیت های بعدی از آن فیشر بود زیرا مدتی بعد فیشر و پیچلر (Pichler) کاتالیزور سنتزفشاری متوسط را بر پایه کبالت ساختند که محصول
ات میان تقطیر و واکس را تولید می کرد. این کاتالیزور اساس واحدهای صنعتی سوخت های سنتزی آلمان در طی جنگ جهانی دوم شد. در این زمان، انستیتوی تحقیقات زغال سنگ کایزر ویلهام کار خود را گسترش داد و شرکت بزرگ روهرشیمی را به وجود آورد که مسئولیت توسعه سوخت های سنتزی را که برای دولت آلمان بسیار مهم بود برعهده داشت. در نوامبر سال ۱۹۳۵تلاش آلمانی ها برای تولید سوخت های سنتری، چهار واحد بزرگ تحت لیسانس شرکت روهرشیمی براساس فناوری فیشر_تروپش در حال ساخت بودند که ظرفیت کلی آنها ۱۰۰۰۰تا ۱۲۰۰۰۰تن(۷۲۴۰۰۰تا ۷۶۸۰۰۰بشکه) از محصولاتی شامل بنزین، دیزل، روغن های روان کننده و دیگر مواد پتروشیمی بود. فرایند فیشر_تروپش یک واکنش گرمازا است که حذف گرمای تولید شده برای کنترل فرایند و جلوگیری از تولید محصولات نامطلوب و همچنین غیرفعال شدن کاتالیزور بسیار مهم است. نخستین رآکتورهای توسعه یافته در کمپانی روهرشیمی از نوع بستر ثابت بودند که در فشارهای متوسط ۵تا 15barکار می کردند. در این رآکتورها کاتالیزور در پوسته رآکتور قرار داشت و آب اشباع برای کنترل دمای واکنش درون لوله های اطراف بستر کاتالیزور در حال حرکت بود. به دلیل راندمان پایین این رآکتو
رهای اولیه، کمپانی روهرشیمی و لورگی رآکتورهای بستر ثابت چند لوله ای در درون یک پوسته را که بعدها به رآکتور آرگ شهرت یافتند توسعه دادند؛ و این نوع رآکتورها که در فشار حدود 20barکار می کردند، لوله ها پر از کاتالیزور می شدند و گرمای واکنش از آب درون پوسته دفع می شد. سنتز فیشر-تروپش در ایران. در ایران شرکت سرو در سال ۱۳۸۷ شمسی کار بر روی فرایند فیشر تروپش را آغاز کرد در این شرکت به کمک رآکتورهای POX گاز سنتز تولید شده و از رآکتورهای بستر ثابت برای قسمت واکش های بخش فیشر تروپش استفاده می شود. این شرکت در سال ۱۳۹۰ شمسی یک واحد پایلوت با ظرفیت ۱ بشکه در روز در شهرک صنعتی عباس آباد راه اندازی کرد که در سال ۱۳۹۲ نیز دو بار دیگر به مدت ۹۵ روز راه اندازی شد اما این واحد پایلوت به دلیل مشکل واحد (utility) از مدار خارج شد. هم اکنون این شرکت در تلاش برای طراحی صنعتی یک واحد ۱۰۰۰ بشکه ای می باشد.
حساسنه بالا، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
تسا شارلوت رمپلینگ (زاده ۵ فوریه ۱۹۴۶) بازیگر، مدل و خواننده انگلیسی است که برای کارهایش در فیلم های هنری اروپایی به زبان های انگلیسی، فرانسوی و ایتالیایی شناخته شده است. به عنوان نمادی از دهه شصتی های موزون او کار خود را به عنوان یک مدل شروع کرد و بعدها به یک نماد مد و الهه شعر و موسیقی تبدیل شد. او در نقش مردیت در فیلم "جورجی دختر" (۱۹۶۶) ظاهر شد که شامل ستاره های دیگری از جمله لین ردگریو بود. او به زودی شروع به ساخت فیلم های هنری فرانسوی و ایتالیایی کرد که از مشهورترین آنها می توان به "غروب خدایان" (۱۹۶۹) از لوچینو ویسکونتی و "هتلبان شب" (۱۹۷۴) از لیلیانا کاوانی اشاره کرد. در ادامه وی همچنین ستاره فیلم های "زاردوز" (۱۹۷۴)، "بدرود خوشگل من" (۱۹۷۵)، "خاطرات استارداست" (۱۹۸۰) از وودی الن، "حکم" (۱۹۸۲) از پل نیومن و "بال های کبوتر" (۱۹۹۷)، بندتا (۲۰۲۱) بود. در سال ۲۰۰۲ او یک آلبوم ضبط شده در سبک کاباره با عنوان «"به عنوان یک زن»" منتشر کرد.
حساسنه پایین، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
سعدون دو، روستایی از توابع بخش نیسان شهرستان هویزه در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
ظهیریه بالا، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۲ نفر (۶۵خانوار) بوده است.
کریم صالح، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۲ نفر (۱۰۲خانوار) بوده است.
کامیل نیکولاس فلاماریون (تولد: ۲۶ فوریه ۱۸۴۲، درگذشت: ۳ ژوئن ۱۹۲۵) منجم و نویسندهٔ فرانسوی بود. وی خالق بیش از پنجاه اثر در حوزه های گوناگون مانند نجوم و اسپریتیسم می باشد.
اسیدوز به معنی کاهش سطح بی کربنات مایع خارج سلولی و قرار گرفتن PH خون در محدوده اسیدی (پایینتر از ۷) می باشد. به صورت کلاسیک اگر مشکل از کلیه باشد ما اسیدوز متابولیک و اگر مشکل از ریه باشد ما اسیدوز تنفسی داریم. انواع اسیدوز تنفسی. اسیدوز تنفسی را میتوان از نظر بالینی به دوگروه حاد و مزمن تقسیم کرد.هنگامی که تنفس ناگهان مختل شود، اسیدوز تنفسی حاد روی میدهد. CO2 در خون تجمع یافته و غلظت یون هیدروژن بالا میرود. این حالت بیشتر از همه در انسداد حاد مجاری تنفسی، آسپیراسیون، ایست تنفسی، عفونت های ریوی ، ادم ریوی با تبادل گازی مختل و سندرمهای نوروماسکولار مانند میاستنی گراویس و گیلن باره روی میدهد. اسیدمی و Pco2 افزایش یافته خون وجود دارد، ولی غلظت بیکربنات پلاسما تغییر ناچیزی میکند. بیش از ۸۰% اسید کربنیک حاصل از Pco2 بالا، طی مکانیسم های داخل سلولی بافر میشود (حدود ۵۰% توسط پروتئین های داخل سلولی و ۳۰% باقی مانده توسط هموگلوبین). از آنجا که مقدار کمی از اسیدکربنیک توسط یون بیکربنات بافر میشود، ممکن است غلظت بیکربنات پلاسما طبیعی باشد. افزایش Pco2، مستقیماً باعث کاهش pH میشود، بدون اینکه تغییر قابل توجهی در غلظت بی
کربنات پلاسما ایجاد نماید. اسیدوز مزمن تنفسی در نتیجهٔ نارسائی مزمن تنفسی مانند COPD ، سندرم پیکویکین و ALS ایجاد میشود. در این حالت تهویهٔ مختل، باعث افزایش دائمی Pco2 خون میگردد. علی رغم افزایش نسبتاً قابل توجه در Pco2، به علت بالا رفتن غلظت بیکربنات پلاسما، تغییرات ناچیزی در pH خون ایجاد مینماید. جبران کلیوی به طور اولیه با افزایش دفع یون آمونیوم صورت میگیرد که دفع اسید را افزایش داده، باعث تولید مجدد بیکربنات و ورود آن به خون میشود. اسیدوز مزمن تنفسی معمولاً به خوبی تحمل میشود، مگر نارسائی شدید ریوی منجر به هیپوکسی گردد. در این مرحله پیش آگهی طولانیمدت بسیار ضعیف است. متناقضاً به نظر میرسد که بیماری که دچار اسیدوز مزمن تنفسی میباشد، بهتر میتواند افزایش بیشتر Pco2 به صورت حاد را تحمل نماید. درمان اسیدوز تنفسی. درمان اسیدوز تنفسی حاد عبارت است از برقراری تهویهٔ کافی. در صورت لزوم باید از لولهٔ تراشه و تهویهٔ کمکی یا تهویهٔ کنترل شده به همراه آرام کردن بیمار با مورفین استفاده کرد.استراتژی درمانی اسیدوز تنفسی مزمن در ارتباط مستقیم با علت ایجادکننده آن است. عللی مانند COPD و... هریک درمان خاص خود را دارند.درما
ن اسیدوز مزمن تنفسی شدیداً وابسته به قدرت دستگاه تنفسی و وضعیت تهویه ای میباشد. تصحیح سریع اسیدوز تنفسی (مثلاً در بیمارانی که تحت تهویهٔ کنترل شده قرار دارند)، میتواند خطرناک باشد، زیرا Pco2 سریعاً کاهش یافته، ممکن است اسیدوز تبدیل به آلکالوز شدید متابولیک گردد. جستارهای وابسته. اسیدوز تعادل اسید - باز
لطیف (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۷خانوار) بوده است. این روستا در کنار رودخانه کرخه نور قرار گرفته است
تختِ قورباغه ایان (Hydrocharitaceae) تیره ای گیاهی از قاشق واش سانانِ آبزی است که گل های سه تا شش قطعه ای و مادگی تحتانی و میوهٔ پوشینه دارد.
سعدون یک، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
جفیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هویزه در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۵ نفر (۴۲خانوار) بوده است.
جفیر دو، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنی صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
بنی نعامه شمالی، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۲ نفر (۷۳خانوار) بوده است.
بیت کوار، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۳۱خانوار) بوده است.
غمیجه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هویزه در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۹خانوار) بوده است.
جزیره (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بلورش یا بلوری شدن یا تَبَلوُر ، (تلفظ: کریس-تالای-زِیشن)فرایندی است که طی آن یک بلور جامد از یک محلول، بخار یا مذاب ماده ای ایجاد می شود. تولید بلور در جداسازی و تولید بسیاری از مواد شیمیایی در صنایع مختلف کاربرد دارد. بلور یک ماده عبارتست از جهت یافتگی ذره ای و آرایش مولکولی و تثبیت این نظم در ماده. معمولاً کانی ها به صورت اشکال منظم هندسی بلوری می شوند که به آن ها بلور می گویند. بلور را می توان به عنوان جسمی که دارای ساختمان اتمی منظم است، تعریف کرد. هرگاه بلور را به طور مداوم به قطعات کوچک تقسیم کنیم‏، به جایی می رسیم که دیگر قابل تقسیم کردن نیست. این جز کوچک غیرقابل تقسیم، معمولاً دارای شکل هندسی منظم است که اتم های تشکیل دهنده بلور در رئوس، مراکز سطوح، وسط یال ها یا مرکز آن قرار دارند و به نام واحد بلور یا سلول اولیه خوانده می شود. هر جسم بلوری از پهلوی هم قرار گرفتن تعداد زیادی سلول اولیه تشکیل شده است که به نام شبکه بلور نامیده می شود. بسته به عناصر قرینه ای که در سلول اولیه وجود دارد، اجسام بلوری را به ۷ سیستم شامل دستگاه مکعبی، تتراگونال، تری گونال، هگزاگونال، ارتورومبیک، مونوکلینیک و تری کلینیک تقس
یم می کنند. تاریخچه. علم بلورشناسی یا بلورنگاری دربارهٔ نحوه تشکیل و رشد بلورها و شکل ظاهری و ساختمان داخلی آن ها و نیز خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مواد بلوری بحث می نماید. کلمه کریستال (Crystal) اصل یونانی دارد که از دو واژه (سرد= Kryos) و (سخت شدن= Stellesual) تشکیل شده که مجموعاً معنی سخت شدن در اثر سرما را می دهد. فلاسفه قدیم نیز منشأ بلورهای یک سنگ را بلورهای یخ می دانسته اند که بر اثر تحمل سرمای بسیار شدید در طول مدت مدید، طوری سخت و مقاوم شده است که می تواند حرارت های بالاتر از صفر را هم تحمل نماید. در سال ۱۶۹۰، Huyghens دریافت که بلورها از اجتماع ذرات کوچکتر به وجود آمده اند و در سال ۱۹۱۲، M.V.Laue توانست تئوری ساختمان شبکه ای در بلورها را با استفاده از اشعه ایکس به اثبات برساند. بلورش و نمو بلورها. برای اینکه یک بلور بتواند تشکیل گردد، باید در وهله اول هسته آن بسته شود، پس از تشکیل، هسته شروع به نمو می کند تا بالاخره بلوری که به وسیلهٔ سطوح احاطه شده است، به وجود آید. هسته هایی بلور عبارتند از بلورهای ریزی با قطر تقریبی ۴۰ تا ۱۸۰ آنگستروم که به طور ناگهانی در بخارات و مایعات اشباع شده یا مواد مذاب سرد ش
ده تشکیل می شوند. در اجسام جامد تشکیل بلور نقش مهمی را بازی می کند، مثلاً تشکیل بلور که در اثر فعل و انفعالات شیمیایی یا نارسائی های حرارتی در شیشه ایجاد می گردد، باعث از بین رفتن شفافیت شیشه خواهد شد. بلورش معمولاً در موقع تبدیل یک حالت فیزیکی به حالت فیزیکی دیگر صورت می گیرد. این تبدیل به سه صورت زیر انجام می شود: بلورش در هنگام تبدیل حالت مایع به جامد. این نوع بلورش به دو صورت انجماد مواد مذاب و بلورش مواد محلول انجام می گیرد: انجماد مواد مذاب. اگر ماده مذاب به سرعت سرد شود، اتم ها یا مولکول ها با هر موقعیتی که دارند، متراکم و بی حرکت می شوند و ماده منجمد می گردد. در این صورت جسمی جامد و ایزوتوپ بدون داشتن نظم ذره ای تشکیل می شود. اگر سرد شدن با آرامی و کند انجام شود، اتم ها و مولکول ها با توجه به نیروی جاذبه خود و اطاعت از شبکه بلورش کنار هم چیده شده و نطفه بلور را تشکیل می دهند. سپس در نتیجه اتصال سایر مولکول های منزوی و معلق در ماده مذاب به نطفه بلور، حجم آن افزایش می یابد تا اینکه به بلوری درشت تبدیل می گردد. بلورش مواد محلول. در این نوع بلورش باید محلول به حال فوق اشباع باشد. در چنین محلول هایی بلورها
تشکیل و ته نشین می شوند. این بلورها ابتدا به صورت نطفه های متحرک می باشند، علت تحرک آن ها حرکات قبلی یون ها و مولکول های سازنده آن ها است. در محلول ها نیز مانند انجماد مواد مذاب، رشد بلورها از طریق اتصال منظم یونها، اتم ها و مولکول های معلق در محلول به نطفه های بلور صورت می گیرد. بلورش در هنگام چگالش. در این حالت از بلورش، بلورها مستقیماً از تبدیل بخار به جامد حاصل می شوند. این بلورها معمولاً کوچک و دارای طرح اولیه می باشند که اصطلاحاً اسکلت بلور گفته می شود. در طبیعت، چگالش (تبدیل شدن گاز یا بخار به جامد) در گازهای خشک آتشفشانی دیده می شود. در این حالت مواد گازی آتشفشانی در شکاف های توده آذرین مستقیماً به بلور تبدیل می گردند. مثال بسیار روشن برای پدیده چگالش، تشکیل قشرهای بلور یخ ناشی از انجماد مستقیم بخار آب اتاق ها بر روی شیشه پنجره ها در سرمای زمستان می باشد. بلورش مواد جامد. حالت سوم بلورش که خوب شناخته نشده و در طبیعت فراوان دیده می شود، بلورش در محیط جامد است. در این حالت رشد بلورها بخرج بلورهای کوچکتر و تحت تأثیر فشار و حرارت و در مدت زمان طولانی صورت می گیرد. برای مثال امروزه سنگ های شیشه ای آتشفشان
ی خیلی قدیمی را بلوری می بینیم؛ بنابراین معلوم می شود که این گونه سنگ ها به تدریج در طول زمان بلورش شده اند. سنگ های آهکی دانه ریز که از بلورهای ریز کربنات کلسیم تشکیل شده اند، تحت تأثیر عوامل دگرگونی (فشار و حرارت) به مرمر که دارای بلورهای دانه درشت کلسیت است، تبدیل می گردد. تأثیر عوامل خارجی در نمو بلورها. شرایط زیر سبب به وجود آمدن اختلاف در اندازه بلورها می گردد: سرعت انجماد. افزایش طول مدت انجماد یک ماده مذاب امکان تغذیه شیمیایی بیشتر بلورها از ماده مذاب را فراهم می سازد؛ بنابراین کم شدن سرعت انجماد، موجب تشکیل بلورهای درشت و تسریع در انجماد سبب تشکیل بلورهای کوچک و ریز می گردد. وجود مواد فرار. وجود بخار آب و گازها در یک ماده مذاب، نقطه انجماد را پایین آورده و سرعت انجماد را کند می سازد؛ بنابراین باعث افزایش رشد بلورهای آن ماده می شود. به عنوان مثال در رگه های پگماتیت به علت وجود بخار آب و گازهای فراوان در ماده مذاب پگماتیتی، بلورها به مراتب درشت تر از بلورهای توده آذرین اصلی است، حال آنکه سرعت انجماد در رگه های پگماتیت از سرعت انجماد توده آذرین اصلی بیشتر بوده است. تراکم محلول. اندازه بلورها در یک محلول
بستگی به درجه اشباع شدگی آن محلول دارد. در محلول های فوق اشباع تعداد مراکز بلورش فراوان می باشد و در نتیجه اندازه بلورها کوچک خواهد شد. برعکس در محلول هایی با درجه اشباع شدگی کمتر تعداد مراکز بلورش کم بوده و بنابراین اندازه بلورها درشت تر خواهد بود. مینبار یا ادخال در بلورها. در حین رشد بلور ممکن است موادی به صورت جامد، مایع یا گاز به سطح بلور بچسبد. ادامه رشد بلور باعث می شود که این مواد در درون بلور قرار گرفته، موجب تشکیل ادخال در داخل بلور گردد، حبابهایی خیلی کوچک گاز کربنیک همراه با آب در داخل بلور کوارتز یا قطرات خیلی کوچک آب در بلورهای نمک طعام و نیز قطرات مواد مذاب غیربلوری (شیشه) در درون بلورهای فلدسپات ادخال هایی می باشند که هم زمان با بلورش بلور در داخل آن قرار می گیرند. اجتماع بلورها. اجتماع بلورها به دو صورت اجتماع منظم و نامنظم مشاهده می شود: اجتماع نامنظم. در این نوع، اجتماع بلورها در جهات مختلف بدون رعایت نظم و ترتیب صورت می گیرد؛ مثلاً در یک توده نبات یا در اختلاط گچ زنده با آب می بینیم که گچ می بندد. سخت و یکپارچه شدن این ماده به علت بلورش مجدد بلورهای ژیپس و چسبیدن آن ها به یکدیگر صورت می گ
یرد. اجتماع منظم. هرگاه در زمان تشکیل و نمو بلورها، شرایط مناسب باشد، نطفه های بلور به طور اتفاقی در کنار هم نمی گیرند، بلکه طبق قواعد معین با نظم و ترتیب خاصی با یکدیگر، رشد و نمو خواهند نمود. صورتهای مختلف اجتماع منظم بلورها عبارتند از: اجتماع کروی (اسفرولیتی). اگر بلورش ماده مذاب سریع صورت بگیرد و تعداد مراکز بلورش کم باشد، بلورها به شکل سوزن های باریک و به صورت دستجات کروی و جدا از هم تشکیل می شوند، مانند بلورهای سوزنی شکل طلا و کلرور پتاسیم که در سیستم کوپیک بلورش می شوند. اجتماع موازی. در این گونه تجمع، بلورها به طور موازی در کنار یکدیگر قرار می گیرند و دارای سطوح مشترکی می باشند. در اجتماع موازی بلورها معمولاً بلورهای هم جنس شرکت دارند، مانند بلور کوارتز. اجتماع بلورهای ناهمسان. علاوه بر بلور هم جنس، بلورهای غیرهم جنس نیز به نوبه خود تشکیل اجتماع منظم یا جهت دار می دهند. این نوع اجتماعات بر پایه تشکیل نطفه بلوری بر روی بلور دیگری قرار دارد، به نحوی که سطح مشترک بین دو بلور از نظر ساختمان شبکه ای مشابه باشند. برای مثال، اغلب بر روی بلورهای ورقه ای هماتیت بلورهای سوزنی شکل روتیل نمو نموده اند و در پگماتی
تها بلورهای کوارتز در داخل بلور ارتوز به صورت اجتماع موازی دیده می شود. ویژگی های مواد بلوری شده. اجسام بلوری شده به خاطر داشتن شکل مخصوص، سختی، خاصیت ارتجاعی، مقاومت محدود در مقابل حرارت و فشار و نقطه ذوب از مایعات و گازها متمایز می شوند. بعضی از مواد بلوری مانند پارافین نرم هستند و اجسامی مانند شیشه و پلاستیک هرچند که جامدند، ولی بلوری نمی باشند. بلورها اجسامی همگن و ان ایزوتوپ هستند. ان ایزوتوپ بودن بلور به این علت است که اختصاصات فیزیکی مانند سرعت انتشار حرارت و نور یا درجه سختی و غیره در جهات موازی آن ها برابر می باشد و در جهات مختلف نابرابر می باشد. رنگ بلورها. هرگاه بخش اعظم نور از بلور عبور کند و فقط مقدار کمی از آن جذب گردد، بلور شفاف دیده می شود و چنانچه مقدار نور جذب شده و نوری که از بلور عبور می کند، تقریباً برابر باشد، بلور نیمه شفاف به نظر می رسد. در صورتی که اگر تمام نور وارده جذب گردد، بلور تیره دیده می شود. هرگاه جذب نور برای طول موج های مختلف متفاوت باشد، بلور رنگی بنظر می رسد. بعضی از بلورها دارای رنگ های مشخص هستند، مثلاً مالاکیت دارای رنگ سبز و ازوریت دارای رنگ آبی آسمانی می باشد. تعدادی
از بلورها در اصل بی رنگ می باشند، ولی در اثر وجود ناخالصی یا پیگمان به رنگ های مختلفی دیده می شوند؛ مثلاً کوارتز بی رنگ بوده، ولی در اثر ناخالص دارای رنگ های سفید، بنفش، دودی، زرد، صورتی و سیاه می باشد یا وجود کروم به صورت پیگمان در کروندوم باعث رنگ قرمز آن می شود. برخی از کاربردهای بلورها. بلورهای LiF, KCl, CaF2, NaCl و نظایر آن ها در ساختن وسایل نوری بکار می روند. بلورهائی با خاصیت پیروالکتریسته مثل BaTiO۳ در صنعت الکترونیک کاربرد دارند. بلورهای SiC در تهیه ترانزیستور و روبین یا یاقوت در تهیه اشعه لیزر مورد استفاده قرار می گیرند. بلورها برحسب نوع ذرات تشکیل دهنده و نیروهای نگه دارنده این ذرات به چهار نوع بلورهای یونی، مولکولی، کووالانسی (مشبک)، فلزی گروه بندی می شوند. کاربرد بلورش. مهم ترین روش جهت خالص کردن اجسام جامد (اکثر مواد آلی به صورت جامد هستند) بلورش مکرر است. به این ترتیب که مادهٔ ناخالص را در یک حلال مناسب در گرما تا حد اشباع حل می کنند. محلول گرم را صاف و مواد حل نشده را جدا می کنند. بعد محلول را آنقدر سرد می کنند تا جسم مورد نظر به صورت بلور تشکیل شود. عمل خالص کردن در نتیجهٔ یکبار کریستالیزاسی
ون کامل نمی شود و در بعضی موارد چندین بار تکرار می شود. عمل وقتی کامل است که حداکثر محصول بدست آید. در عمل گاهی با حلال های مختلف یا مخلوط آن ها کریستالیزاسیون انجام می شود. عمل کریستالیزاسیون به دو روش می تواند صورت بگیرد: بلوری کردن با کمک حلال از بهترین روش هاست؛ زیرا که ناخالصی ها در حلال انتخاب شده به مراتب حلالیت کمتری دارند. در نتیجه ماده نسبتاً خالص تهیه می شود. ترکیبی که می خواهیم بلوری کنیم را باید در یک حلال یا مخلوطی از حلال های داغ، محلول بوده و در حالت سرد همان حلال ها نامحلول باشد. عمل خالص سازی در صورتی انجام می شود که ناخالصی یا درحلال سرد محلول باشد یا در حلال داغ نامحلول باشد. در حالت دوم محلول را به صورت داغ صاف می کنیم تا ناخالصی های محلول جدا شوند. اگر محلول رنگی باشد و ما بدانیم که جسم مورد نظر بیرنگ است مقدار کمی از زغال رنگبر به محلول سرد اضافه نموده سپس آن راحرارت داده، به صورت داغ صاف می کنیم. زغال رنگبر، ناخالصی های رنگی را جذب می کند. انتخاب محیط بلورش کارساده ای نیست، رفتار حلالیت ترکیب یا باید شناخته شده باشد یا باید به طریق تجربی مشخص گردد؛ مثلاً وقتی که بلورش پارادی بروموبنزن
مورد نظر باشد مخلوطی از اتانل و آب به کار می رود. ترکیب هم در اتانل سرد و هم در اتانل داغ محلول است: از اینرواتانل تنها، برای این کار مفید نیست. از طرف دیگر این ترکیب چه در آب سرد و چه درآب داغ کم محلول است بنابراین آب تنها نیز برای این کار مفید نیست. اما مخلوط مساوی از الکل و آب در حالت داغ حلال خوبی برای جسم است و در حالت سرد حلالیت آن جزئی است از اینرو از مخلوط این دو حلال برای بلورش پارادی بروموبنزن استفاده می شود. بعضی مواقع عمل بلورش خودبخود صورت نمی گیرد و باید آن را بر اثر تحریک بلوری نمود. بدین منظور یا جدارداخلی ظرف در سطح محلول را می خراشند یا ذراتی خالص از همان جسم را در محلول سرد وارد می کنند تا بلورش شروع شود. بسیاری از ترکیبات بر اثر سردکردن محلول یا سردکردن به همراه هم زدن به صورت بلور در می آیند. برخی ترکیبات به صورت روغن درآمده چندین ساعت و حتی گاهی چندین روز وقت لازم است تا بلور تشکیل شود.
حبچیه، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
زغال اخته ایان یا تیرهٔ آل (Cornaceae) تیره ای از زغال اخته سانانِ درختی یا درختچه ای و به ندرت علفی با برگهای معمولاً متقابل است که گلهای آنها غالباً به صورت مجتمع در گل آذین دیهیم قرار دارد و دارای چهار تا پنج پرچم است و میوهٔ آنها معمولاً از نوع شَفت و به ندرت از نوع سِته است.
حنظله (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
دغاغله (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نیسان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۲۹خانوار) بوده است.