Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرنجی": یا «فره جی» که ویژه مردان ناحیه اورامانات است و از نمد ساخته و آماده می شود. "کله بال": نوعی از نمد پوششی است که چوپانان در مناطق چرای گله در صحرا استفاده می کنند. "پیچ و کولاو": کلاه محلی کردها را که معمولاً زنان کرد آن را با دقت و ظرافت خاصی و با نقش و نگارهایی بر جایی مانده از فرهنگ اصیل کردی می بافند معمولاً به رنگ هایی سیاه و سفید و به دو صورت کلاه بلند و تخت بافته می شود و در دست مصرف کنندگان قرار می گیرد البته بنا به گفته پیشینیان و به اعتقاد آن ها مرد نباید سرش لخت باشد. "پیچ": دستمالی است سیاه و سفید که با گذاشتن کلاه روی سر به دور کلاه پیچانده می شود و در قسمت پشت سر در درون دستمال قرار داده می شود تا شل نشود البته برادران بارزانی پیچ و کولاو شالشان به رنگ قرمز می باشد. البته اعراب نیز از این شال چه سیاه و سفید و چه قرمز رنگ برای پوشش خود استفاده می کنند. "کلاش": پاپوشی است به رنگ سفید که با ظرافت کامل توسط برادران هورامانی ساخته می شود که از بدبو شدن پا جلوگیری می کند و پا را خنک نگه می دارد از خصوصیات آن فصلی بودن آن است و نمی توان از آن در فصل زمستان ویا فصول باران زا استفاده کرد. "جافی":
شلواری همانند شلوار مردان است. این شلوار را زنان کرد، به ویژه زنان روستایی، هنگام کار می پوشند. در سایر مواقع، زنان شلوار گشاد از جنس حریر به پا می کنند. "کُلُنجِه": نیم تنه ای است که روی پیراهن بلند می پوشند و رد اورامان آن را «سوخمه» می نامند و از پارچه زری یا مخمل دوخته می شود. "شال": از پارچه ای زیبا بر روی لباس در ناحیه کمر بسته می شود. "کلاو": یا کلاه که از جنس مقوا و به شکل استوانه ای کوتاه است که آن را با پولک هایی رنگین به صورت بسیار زیبایی تزیین می کنند. "کُلکه": روسری یا دستاری است که به جای کلاه مورد استفاده زنان قرار می گیرد کلکه دارای رشته بلندی از ابریشم سیاه و سفید با ملیله دوزی است. گالش. لباسی که گالش ها هنوز هم از آن استفاده می کنند عبارتست از، شلوار پشمی، جلیقه پشمی، کلاه و شولا که همه پشمی هستند و برای زندگی در شرایط آب و هوایی سرد کوهستان مناسب است. گیلان. آثار باستانی به دست آمده در سراسر سرزمین گیلان، سوابق زندگی در این منطقه را به بیش از چهار هزار سال می رساند. پوشاک مردم گیلان در گذشته های دور نیز از میان این اشیای به دست آمده قابل شناسایی است. طرح چهره یک بانوی گیلک که بر روی یک جا
م پوسیده مفرغی به دست آمده است، نشان می دهد که زنان گیلان روسری بزرگی بر سر می گذاشتند و با پیشانی بندی که از روی پیشانی عبور می کرد و در پشت سر گره می خورد، روسری را روی سر نگاه می داشتند. این جام مفرغی که از مارلیک به دست آمده است، به بیش از سه هزار سال پیش بازمی گردد. همین تصویر نشان می دهد که بقیه روسری روی دوش و سینه قرار می گرفت و دنباله آن دوباره از زیر چانه به طرف بالا کشیده و در کنار گوش به پیشانی بند متصل می شد. در مجسمه ای طلایی که از مارلیک به دست آمده است، یقه ایستاده بر گردن مجسمه را در زیر دو حلقه زینتی می توان مشاهده کرد. دو نشان متقارن و نیز آویزی با زنجیر بر سینه مجسمه به چشم می خورد. موی سر تزیین شده است و حالتی شکوهمند دارد. همین طرح های قلم زنی روی آثار مفرغی، پوشاک مردان باستانی گیلان را نیز ارائه می نماید؛ کلاهی از جنس پارچه ضخیم یا نمد، پیراهن آستین کوتاه با دامن کوتاه با کمربندی پهن که بر کمر مرد بسته شده است. در غرب گیلان زنان تالش معمولاً روسری های پهن و سفید را با پوشش بیشتری به کار می برند. ردپای پوشاک مردم گیلان از گذشته های دور تا سال های معاصر به سختی ممکن است و تنها کلاه نمدی
و چوموش را می توان بر جای مانده از آن دوران دانست. بومیان گیلان زمین، کت پشمین خشن بافتی به نام «چوخا» دارند، شلوار آن ها معمولی و پشمی است که لیفه ای یا میان ساق است و کلاه نمدی و چوموش مکمل لباس آنهاست. پیراهن مردان بیشتر به رنگ قرمز تند یا کمی روشن تر و بدون یقه است. آستین پیراهن راسته و بدون مچ و پیراهن دارای چاک در قسمت راست سینه است. معمولاً اندازه پیراهن بلند نیست. پارچه شلوار مردان گیلک غالباً توسط زنان بافته می شود. یک شال نیز برای پیچیدن روی کمر استفاده می شود که از پارچه دست بافت و با نقوش هندسی و رنگین است. این شال بیشتر در جشن ها و عروسی ها به کار می رود. کلاه مردان نمدی و از پارچه زمخت بافت پشمی است. گالشان (دامداران کوهستانی) کلاهی پوستی دارند و علاوه بر آن از شولا یعنی بالاپوش نمدی و نیمه بلند استفاده می کنند. استان چهار فصل گیلان علاوه بر زیبایی های طبیعی، از جلوه ای خاص در پوشاک مردان، زنان و کودکان برخوردار است که با بهره گیری از رنگهای طبیعی و زیبا در کمال یک رنگی، رنگین کمانی از لطافت و زیبایی را با خود به همراه دارند. لباس های سنتی و محلی استان گیلان در سایزبندی های مردانه، زنانه و بچه گ
انه از جمله جذابیت های بومی و محلی استان گیلان است که زنان و مردان گیلانی هنوز هم به پوشاک سنتی و محلی خود پایبند هستند و از آن ها در بیشتر اوقات و به خصوص در جشن ها و مجالس عروسی استفاده می کنند. ----لباس محلی استان گیلان به واسطه تنوع رنگ و نوع پوشش، یکی از بهترین لباس های سنتی و محلی ایران است و باید به عنوان یک هویت ملی حفظ شود. بررسی پوشاک و لباس های محلی هر منطقه ای اطلاعاتی در مورد سیر تحولات تاریخی، اعتقادی، اجتماعی و پیشرفت صنعت به ویژه صنعت نساجی و پارچه بافی آن منطقه در اختیار ما قرار می دهد، همچنین لباس های محلی برگرفته از آداب و رسوم هر منطقه ای می باشد که با توجه به شرایط موجود در آن منطقه می تواند متفاوت باشد. لباس محلی گیلان در کنار لباس قاسم آبادی توانسته است در جشنواره های بین المللی مختلف مد و لباس، جوایز بسیار ارزنده ای را از آن خود کنند و پوشش استان گیلان را به بهترین شکل ممکن رواج دهند. لباس قاسم آبادی شامل یک روسری زیرین به نام مندیل است که به جای آن از کلاه نیز استفاده می شود و با تعداد زیادی سکه در قسمت پیشانی تزیین می شود، جلیقه این لباس به مانند جلیقه های دیگر بوده با فرق این که با
سکه تزئین شده است. پیراهن لباس قاسم آبادی تفاوت خاصی با پیراهن های نقاط مختلف گیلان دارد. دامن آن نیز از پارچه ساده و یا گل دار که روی آن با فرم استانداردی نواردوزی شده تشکیل می شود. لرستان. "شال": پارچه بلند و سفیدی است به عرض ۶۰ تا۹۰ سانتیمتر و به طول ۶ تا ۹ متر و از جنس چلوار، که آن را چند دور به کمر می پیچند و علاوه بر آن در مواقع ضروری ازآن به عنوان کفن یا پیچاندن جای زخم یا طناب نیز استفاده می شود. "ستره": قبای مخصوصی است که اندازه آن تا زیر زانو بوده، بیشتر در مواقع رسمی از آن استفاده می شود و از قدیمی ترین نوع پوشاک ایران است. کلاه نمدی: کلاه گرد بدون لبه ای است که از نمد ساخته شده است. "کپنک (فرجی)": یک نوع قبای پشمی محکم است که معمولاً مورد استفاده چوپانان است. در مواقع جنگ از آن به عنوان لباس رزم استفاده می شود، زیرا ترکیب بسیار فشرده ای درساخت آن به کار رفته است. "گیوه": نوعی کفش دست ساز محلی است که کف آن چرم یا پلاستیک ضخیم و محکمی است که رویه آن به وسیله نخ تابیده بافته می شود. "چوغا": نوعی بالا پوش مردانه است که بیشتر در منطقه بختیاری لرستان و چهارمحال بختیاری مورد استفاده قرار می گیرد. جنس چوغ
ا از پشم گوسفند است و معمولاً توسط زنان بختیاری بافته می شود. "جومه": نوعی پیراهن زنان لرستان که به صورت آزاد، بلند و بدون یقه است. "کلنجه": بالاپوش یراقدوزی شده ای است که در بسیاری از موارد رویه جلوی آن را سکه دوزی و تزیین می کنند. "تره و گل ونی": تره پارچه ابریشمی مخصوصی است که زنان لر به سر می بندند و به لری آن را ساوه می گویند. تره را در حالت عادی می بندند و برای شرکت در مراسم و جشن و سرور، نوعی از آن را به نام گل ونی که رنگین است روی تره می بندند. مازندران. "شلیته یا چرخی شلوار": دامن پرچین و کوتاهی است از جنس پارچه ابریشمی و کتان های ظریف یک رنگ که معمولاً دورادور لبه پایین آن را با نوار سیاه رنگی تزیین می کردند و به آن سیاهیک می گویند. در تندیس های به دست آمده از دورهٔ اشکانیان مجسمه زنی با شلیته ای بلند و پیراهنی نیمه کوتاه وجود دارد. در حال حاضر از شلیته هنگام جشن ها و برای رقص های محلی استفاده می شود. "تمبان تنگه تمبان یا پشمبال": نوعی شلوار با الگوی ساده به رنگ تیره معمولاً از جنس پارچه ی سنتی کرباس یا از جنس پارچه های تهیه شده از بازار به نام دبیت حاج اکبری است.در چین کمر تمبان به جای کش، نوار بلن
د کتانی یا کج استفاده می شود. "نیم ساق": نیم ساق هم نوعی شلوار تنگ به رنگ های سبز، سفید یا سرخ از جنس ابریشم یا مخمل است که آن را معمولاً دختران و زنان جوان در زیر پیراهن می پوشند. "جومه": پیراهن و دامن یک سره از شانه تا زیر زانو است جنس این پیراهن معمولاً کتان یا چیت است. "نیم تنه": این جلیقه به شکل جلیقه های مردانه با یقه هفت یا گرد و جلو باز است و چند دکمه می خورد. قسمت جلویی آن از پارچه پشمی و پشت آن آستری است. گاه جلیقه را از جنس مخمل سرخ یا زرد و آراسته به سکه و پول های قدیمی تزیین می کنند در محل هزار جریب به این جلیقه سیمپوش می گویند. "کلیجه": کتی بلند و معمولاً از جنس مخمل رنگی همراه با یراق دوزی و سکه های عراقی و رضاشاهی است که در زمستان استفاده می شود. این کت آستین ساده بلند دارد. نوع دیگر آن با آستینی که تا روی آرنج می رسید به نام چکبن شناخته می شد. "چادر شو": چادر شب مربع شکلی را سه گوش کرده دور کمر در پشت گره می زنند. هنگام عروسی سر و چهره عروس را با آن می پوشانند. جنس چادر شب در خانواده های اعیان از ابریشم است و مردم عادی چادر شب هایی از جنس کج (ابریشم درجه ۳) یا مخلوطی از ابریشم و کج استفاده می
کنند. "چارقد": روسری چهارگوش با رنگ روشن و گل دار از جنس وال، ململ، چیت یا ابریشم است. از رنگ روشن چارقد همراه با آرایه های نقره ای به نام سرچنگک در محل شقیقه ها، در جشن ها استفاده می شود. "مندل": سربندی است از جنس کتان که آن را سه گوشه و روی چارقد استفاده می کنند مندل بیشتر هنگام کشاورزی و کارهای روزمره استفاده می شود. "سراقوچ": نوعی کلاه زنانه است از پارچه نخی یا الگویی مشابه کلاه نوزاد که برای نگهداری گیسوان بافته شده به کار می رود. لبه این کلاه را چین کش می کنند. "گیس بند": بند نازکی است که آن را با رشته های تابیده شده از نخ برن که معمولاً سفید رنگ است تهیه می کنند. از گیس بند برای بستن گیسوان بافته شده استفاده می شود. "جوراب": جنس آن از پشم است و در رنگ های تیره بافته می شود. "کوش": در گویش محلی به کفش می گویند،جنس آن از چرم دباغی شده و به رنگ های قهوه ای و مشکی بود. "گالش": بیشتر در رفت وآمدهای روزانه استفاده می شود و از جنس لاستیک سیاه و کف آن قرمز رنگ است. "چاروق": کفش مشترک مردان وزنان است جنس این کفش از چرم گاو و گاومیش یا نمد است که کمی بزرگ تر از پا و لبه آن چین کش است. "پاتوئه": شال بلند ابریشمی
است که دور پا پیچیده می شود و با کمک ریسمان های بلندی آن می بندند پاتوئه پاپوش گرمی است و در روزهای سرد بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. "قلدون یا گلوبند": شامل میرکا، گبری چشم بلبلی، کهربا، عقیق، یسر و یشم که به صورت اشکال هندسی و نامنظم تراشیده می شد. "نیم تنه": این جلیقه به شکل جلیقه های مردانه با یقه هفت یا گرد و جلو باز است و چند دکمه می خورد. "جرب": جوراب ویژه چوپان ها بود. انواع کران تری از آن نیز با عنوان های رنگ رشت و آق بانو وجود داشت نوع دیگر آن را گردن جرب می گفتند؛ و بافت ساده و یک رنگ داشت. "کوش": مردم نواحی کوهستانی گیوه به پا می کردند. گروهی نیز گیوه کرمانشاهی که از نخ ابریشمی با الیاف زیبا و کف چرم یا کائوچو بود، می پوشیدند. صندل های با کف نازک از چوب افرا یا ملیچ را چوکوش می گفتند. "شیخی کوش": کفشی از چرم و به شکل نعلین که اغلب مورد استفاده روحانیون قرار می گرفت. "چوموشک" یا "چموشک": کفشی با کفی از چرم گاو و پاشنه نعل آهنی که تا مچ پا بود و در همه فصول استفاده می شد. "چاروق": سنتی ترین کفش این ناحیه که معمولاً با پاتوئه استفاده می شود. جنس آن چرم و دارای بندهای بلند برای بستن دور پا است. مر
یوان. پوشش مردم منطقهٔ مریوان عمدتاً همان لباس محلی کردی می باشد که این لباس یکی از زیباترین، متنوع ترین و پوشیده ترین پوشش هایی است که به نوشتهٔ سیاحان در سفرنامه هایشان در سطح فرهنگ مردم دنیا کم نظیر است، به طوری که این لباس در چندین جشنوارهٔ مختلف بین المللی مقام اول را کسب نموده است. این لباس همانند زبان کردی دارای تنوع خاص، در مناطق مختلف می باشد. لباس زنان کرد نیز از پیراهن هایی با رنگ شاد و نسبتاً گشاد که از شانه تا پا دوخته می شود استفاده می کنند. هرمزگان. با توجه به اینکه هرمزگان، جمعیت های عرب زبان و بلوچ را درونش جای داده اما لباس محلی آن خاص و منحصر به فرد است لباسی که به گفته برخی محققین بی شباهت به لباس های هندی و عربی نیست گرچه نمی توان به صورت دقیق این گفته ها را تأیید کرد. زیرا آنچه این شباهت را نشان می دهد زری دوزی و مشابهت زیور آلات این منطقه با کشور هندوستان یا طرح لباس بندری با لباس مردم امارات است با توجه به این مسئله که قدمت لباس بندری از تاریخ به وجود آمدن امارات بیشتر است،گمان می رود رفت وآمد بازرگانان و تجار عرب و هندی و ایرانی به این مناطق باعث تأثیرپذیری از این فرهنگ ها شده است. پی
راهن زنان هرمزگانی گاه بلند تا مچ پا و گاه تا زیر زانو می رسد که این مسئله از هر منطقه به منطقه ای دیگر متفاوت است. موضوع حائز اهمیت در لباس زنان هرمزگان نوع پارچه و رنگ آن است که جنس پارچه هایی که برای پیراهن های زنانه انتخاب می شود به علت گرمای هوا معمولاً سبک و نازک است تا جریان هوا را به راحتی از میان آن عبور دهد همچنین در انتخاب رنگ لباس از رنگ هایی مانند آبی،بنفش،صورتی و سبز بیشتر استفاده می شود. چادر بندری یکی از زیباترین چادرها در سراسر کشور محسوب می شود. طرح،رنگ و نوع پارچه منحصر بفرد این چادرها زیبایی خاصی را برای آن ها به وجود آورده است. بیشتر چادرها به رنگ های قهوه ای خردلی ،خاکستری مایل به آبی است که اغلب آن ها از کشورهای عربی، هند و پاکستان وارد ایران می شود. شلوار بانوان در تمام نواحی استان هرمزگان شکل و آرایشی همانند دارد اما تزئینات دمپای شلوارها بسته به سلیقه محلی و نه شرایط آب و هوایی متفاوت است. شلوارهای هرمزگان دارای دمپای تنگ تا زانو است و در ناحیه کمر و پایین گشاد می شود و قسمت مچ پا به سمت داخل را به وسیلهٔ زیپ یا دکمه می بیندند. در پوشاک بانوان هرمزگان ملحقاتی وجود دارد که علاوه بر جن
به تزیینی جنبه کاربردی نیز دارد از مهم ترین این ملحقات برقع است که نوعی حجاب نیز محسوب می شود و اغلب زنان ساحل نشین قشم، بندرلنگه، جاسک و بندرعباس از آن استفاده می کنند و در مناطقی مانند رودان، حاجی آباد و بستک دیده نمی شود.
دورحضوری یا حضور از دور به فناوری ای گفته می شود که به فرد اجازه می دهد حضورش را از راه دور در مکانی دیگر احساس کند گاهی این حضور می تواند به صورت تله رباتیک یا کنفرانس ویدئویی باشد.
فریب اوباما یک مستند سیاسی آمریکایی ساخت الکس جونز است. در این مستند به بیان برخی مطالب پیرامون نظم نوین جهانی، گروه بیلدربرگ، بانک های وال استریت و… پرداخته می شود. موضوعات مطرح شده در مستند. برخی از مهم ترین ادعاهای مطرح شده در این مستند از این قرار است: ادعای سانسور. در ژوئیه ۲۰۱۰ مستند کامل فریب اوباما از یوتیوب حذف شد. تهیه کننده مستند، الکس جونز این کار را عملی مجرمانه خوانده و اظهار کرد یوتیوب باید بازجویی شود و IP فردی را که چنین کاری را در یوتیوب انجام داده باید بررسی کرد و او را پیدا کرد.
توربین هوای رم توربین کوچکی است در هواپیما که معمولاً به پمپ هیدرولیک یا مولد الکتریکی متصل شده و به عنوان منبع تولید انرژی مورد استفاده قرار می گیرد. RAT انرژی تولیدی را از جریان هوای عبوری تولید می کند که بستگی به سرعت هواپیما دارد. هواپیماهای مدرن از RAT فقط در مواقع اضطراری استفاده می کنند –هنگام از دست دادن موتورهای اصلی و کمکی، RAT نیروی مورد نیاز برای بخش های حیاتی را تأمین می کند (کنترل کننده های پرواز متصل به پمپ های هیدرولیک و آلات دقیقهای اساسی)-. بعضی RATها فقط نیروی پمپ های هیدرولیکی را تأمین می کنند که بجای مولدهای برق عمل می کنند. اخیراً در بسیاری از هواپیماها، RATهای کوچکی به صورت دائمی نصب شده اند و یک مولد اکتریکی کوچک یا پمپ بنزین را راه اندازی می کنند. هواپیماهای امروزی نیرو را در موتورهای اصلی خود یا به وسیله یک موتور توربینی بنزین سوز که بخش کمکی قدرت نامیده شده و معمولاً در قسمت انتهایی بدنه یا در نزدیکی ارابه فرود اصلی قرار دارد، تولید می کنند. RAT نیرو را از جریان عبوری هوا که بستگی به سرعت هواپیما دارد تولید کرده و اگر سرعت هواپیما کم باشد، انرژی تولیدی توسط توربین هوای رم نیز کاهش خ
واهد یافت. در شرایط عادی، RAT در داخل بدنه (یا بال) جمع شده و درصورت از دست رفتن کامل نیروی موتور هواپیما، به صورت دستی یا اتوماتیک بیرون می آید. در مدت زمان بین از دسترس رفتن نیروی موتور تا به کار افتادن توربین هوای رم، از انرژی باتری ها استفاده می شود. توربین های هوای رم در هواپیماهای نظامی که می بایست درصورت از دست رفتن ناگهانی نیرو، به فعالیت خود ادامه دهند، بسیار معمول هستند. بسیاری از مدل های هواپیماهای مسافربری مدرن نیز به RAT مجهزند. در دهه ۱۹۶۰ هواپیمای Vicker VC۱۰ یکی از اولین هواپیماهای مسافربری بود که به این سیستم مجهز شد. هواپیمای ایرباس-۳۸۰ بزرگ ترین RAT در جهان را با قطر پروانه ۱٫۶۳ متر داراست درحالی که این عدد در حدود ۸۰ سانتی متر معمول است. یک توربین هوای رم بزرگ معمولی بر روی یک هواپیمای مسافربری بسته به مولد آن، قادر به تولید ۵ تا ۷۰ کیلو وات توان است. مدل های کوچکتر با سرعت هوای کمتر ممکن است تا ۴۰۰ وات توان داشته باشند. در دیگر استفاده های نظامی، تجهیزاتی مانند ام۶۱ والکان یا سیستم های الکتریکی می توانند از RAT برای عملکردهای استاندارد خود استفاده کنند. همچنین بعضی از تسلیحات اتمی سقوط آز
اد، از توربین های هوای رم برای انرژی ارتفاع سنجها یا مدارات آتش خود استفاده می کنند. اینگونه سیستم ها بسیار مطمئن تر از باتری ها عمل خواهند کرد.
امارت ابوظبی یکی از هفت امارتی است که امارات متحده عربی را تشکیل می دهند که مرکز آن شهر ابوظبی است. وجه تسمیه. «ظبی» نام عربی یک گونه آهوی خاص بومی عرب است که در این منطقه رایج بوده است. ابو ظبی به معنی مکانی پر از «ظبی» (آهو) است. این شهر پایتخت کشور امارات متحده عربی است و از نظر وسعت بزرگترین امارت آن (۶۷٬۳۴۰ کیلومتر مربع) به شمار می رود و به تنهایی حدود ۸۷ درصد این کشور را دربر گرفته است. ابوظبی همچنین از نظر جمعیتی هم بعد از دبی بزرگترین شهر امارات متحده عربی است. در ژوئیه ۲۰۱۱، جمعیت آن ۲٬۱۲۰٬۷۰۰ نفر تخمین زده می شود که ۴۳۹٬۱۰۰ نفر آن ها (حدود ۲۰٪) شهروند اماراتی هستند. مقر امیر امارات متحده عربی هم در شهر ابوظبی قرار دارد. علاوه بر آن، ابوظبی میزبان بسیاری از شرکت های نفت، سفارت خانه بسیاری از کشورهای خارجی و کابینه فدرال است.
سوماتواستاتین (Somatostatin)، هورمونی است که باعث مهار ترشح بسیاری از هورمون ها از جمله هورمون رشد از هیپوفیز می شود. این هورمون، یک هورمون پپتیدی دارای ۱۴ تا ۲۸ اسیدآمینه بوده که در دستگاه گوارش از معده، روده و لوزالمعده و دستگاه عصبی مرکزی (مغز و هیپوتالاموس) ترشح می شود. این هورمون علاوه بر هیپوتالاموس به وسیلهٔ سلولهای دلتای جزایر لانگرهانس نیز ترشح می شود. سوماتواستاتین ترشحات پانکراس را مهار می کند. سوماتواستاتین به صورت پری پرو سوماتواستاتین ترشح شده و بعد از گذراندن تغییراتی به هورمون بالغ تبدیل می شود. این هورمون ترشح و آزاد شدن هورمون رشد را مهار می کند. این هورمون هیچ تأثیری بر روی ترشح پرولاکتین یا هورمون های گونادوتروپین ندارد. نیمه عمر آن فقط چند دقیقه است. اثر هورمون. سوماتواستاتین یا هورمون مهارکننده هورمون رشد (GHIH)، با تأثیر بر گیرنده های خود در هیپوفیز موجب مهار ترشح هورمون رشد و هورمون محرکه تیروئید می شود. همچنین در دستگاه گوارش موجب مهار ترشح هورمونهای گاسترین، موتیلین، سکرتین، انسولین، کوله سیستوکینین، (VIP) و (GIP) خواهد شد. این هورمون موجب کندی حرکات روده می شود. جستارهای وابسته. اکت
ریوتاید
سالنامه ادبی پروانه نشریه ای است که سال ۱۳۳۹ به دست علی اصغر اشجاری و با مدیرمسئولی وی در شهر بابل استان مازندران انتشار یافت. این سال نامه که به شیوهٔ مجلات ماهانه یا فصلی تدوین شده بود، به دلیل مشکلات مالی فقط یک شماره از خود به یادگار گذاشت و در سال ۱۳۳۹ از جنبش بازماند.
الکس جونز میزبان تاک شوی رادیویی، نویسنده، مستندساز و تئوری پرداز توطئه آمریکایی است. وی مجری برنامهٔ "الکس جونز شو" از شهر آستین در تگزاس است که جزء رسانه جایگزین است که در ایالات متحده از طریق امواج رادیویی و همچنین از طریق اینترنت در دسترس است. وبسایت های Infowars.com و prisonplanet.com را اداره می کند. وی محور بسیاری از انتقادات بوده است و دولت آمریکا را به دست داشتن در مسائلی چون حملات ۱۱ سپتامبر، ساختگی بودن فرود بر ماه، انفجار اوکلاهماسیتی و… متهم کرده است. جونز خود را لیبرترین و محافظه کار توصیف می کند. مستندها. برخی از مشهورترین مستندهای ساخت الکس جونز عبارتند از:
زافیرلوکاست رده درمانی: بلوک کننده لکوترین ها. اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. پروفیلاکسی و درمان طولانی مدت آسم، جلوگیری از اسپاسم برونش ناشی از ورزش، تسکین علائم رینیت آلرژیک مکانیسم اثر. زافیرلوکاست با تمایل بالا و به طور انتخابی به گیرنده های LT۱ پیوند شده (بدون تاثیر روی گیرنده های مهم موجود در راههای هوایی شامل پروستانوئید و کولینرژیک و بتاآدرنرژیک) و اعمال فیزیولوژیک لکوترین D۴ و رسپتورهای CYSLT۱ را مهار می کند بدون اینکه اثر آگونیستی داشته باشند.
انکوفاژ از واژهٔ کهن یونانی "آنکوس" (ὄγκος) به معنی توده،حجم یا تومور و پسوند "فاژ" به معنی "خوردن" می باشد.انکوفاژ واکسن ضد سرطان در مراحل تحقیقاتی است. امکان دارد این واکسن که از سلول های تومور شخص بیمار تهیه می شود به دستگاه ایمنی بدن کمک کند تا سلول های سرطانی را از بین ببرد. کاربرد. این واکسن از سال ۲۰۰۸ در روسیه مجوز استفاده را دریافت کرده است ولی هنوز در آمریکا و اروپا مجوز درمان را ندارد. از این واکسن برای درمان سرطان کلیه، نوعی سرطان مغز به نام گلیوم و ملانوم متاستاز داده (نوعی سرطان پوست که گسترش یافته است) استفاده می شود. کاربرد آنکوفاژ را در درمان دیگر انواع سرطان هم در حال بررسی است. این واکسن از گروه پروتئینهای Heat shock protein ساخته می شود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی بنیاد امور بیماریهای خاص
تونار یک مدیر پرونده است که به همراه میزکار اکس اف سی ئی عرضه می شود. این مدیر پرونده با استفاده از جی تی کی+ نوشته شده است و بر روی سیستم عامل های شبه یونیکس مانند لینوکس و بی اس دی قابل استفاده است. تونار در اصل توسط بندیکتمورر نوشته شده است و هدف آن جایگزین کردن XFFM، مدیر پرونده قبلی میزکار اکس اف سی ئی بود. تونار در اوایل "فایلر" نامیده می شد، اما به خاطر مناقشه در مورد این نام، به تونار تغییر نام یافت. هدف اصلی پروژه تونار، توسعه دادن یک مدیر پرونده با سرعت است که استفاده از آن راحت هم باشد. این مدیر پرونده طوری طراحی شده تا نسبت به دیگر مدیر پرونده های یونیکس مانند ناتیلوس و کانکرر، با سرعت بیشتری شروع به کار کند و نسبت به آنها بیشتر پاسخگو باشد و سریعتر به درخواست ها پاسخ دهد. همانند دیگر قسمت های میزکار اکس اف سی ئی، تونار هم طوری طراحی شده تا با استانداردهایی نظیر فری دسکتاپ.ارگ سازگار باشد. طراحی تونار ساده و سبک است و با نصب کردن تعدادی افزونه می توان قابلیت های مختلفی را به تونار اضافه کرد. همچنین تونار سعی می کند رابطی را به کاربر ارائه دهد که از هزاران مدیر پرونده درختی که برای یونیکس وجود دارد
، متمایز باشد. تونار یک نرم افزار آزاد است و تحت پروانه جی پی ال منتشر می شود.
ستارهٔ حیات نام یک مجموعهٔ تلویزیونی است که در تابستان ۱۳۹۲ از شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. داستان. داستان این مجموعه پیرامون زندگی مسئول این پایگاه سلیمان میلانی می گذرد. در این مجموعه علاوه بر نمایش زندگی خصوصی او به همراه همسر و فرزندانش و ماجراهای شخصی تکنسین های اورژانس، در هر قسمت دو ماموریت اورژانسی نیز پخش می شود.
چِلِستا (سِلِستا) سازی شستی دار دارای مجموعه ای از صفحات فلزی است که با اصابت چکش مضراب صدایی زنگدار ایجاد می کند. ساختار. این ساز در سال۱۸۸۶ به وسیله سازنده فرانسوی آلات موسیقی آگوست ماستول ابداع و ثبت گردید. ساختمان آن شامل یک سری میله های نازک فلزی به همراه صفحه کلید و مکانیزم ساده شده اکشن پیانو که به وسیله یک سری چکش نمددار و اصابت آن ها به میله ها تولید صدا می نماید. صدای هر میله به وسیله یک جعبه چوبی کوچک یا اتاقک های یکسانی از لحاظ هارمونی تقویت می شوند. پدالی نیز وظیفه بلند کردن صفحه نمدی خفه کن از روی میله ها را، برای اجرای نت های پایدار یا کوتاه عهده دار است. دامنه صدایی معمول سلستا چهار اکتاو است.
مشخصات مورد نیاز نرم افزار (به انگلیسی: Software requirements specification) برای یک نرم افزار، شرح کامل رفتار سیستم در هنگام توسعه است و ممکن است شامل مجموعه ای از مورد استفاده باشد که تعامل کاربران با نرم افزار را توصیف می کند. علاوه بر آن نیز شامل نیازمندی های غیر عملیاتی است. نیازمندی های غیر عملیاتی محدودیت در طراحی و پیاده سازی را تحمیل کنند.
بهرام سیر (۱۳۰۴–۱۳۸۷) خواننده ایرانی بود. زندگی. بهرام سیر در سال ۱۳۰۴ در شهر رشت متولد شد. در چهار سالگی همراه پدر و مادرش به تهران نقل مکان کرد. پدرش کارمند دولت بود بنا به دستور دولت و مأموریت اداری از این تاریخ به بعد مقیم تهران گردید. بهرام تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدارس عسجدی و قریب و اقدسیه به پایان رسانید و در حدود شانزده سالگی بود که متوجه گردید از صدایی خوب و خوش برخوردار می باشد زیرا به دیدن فیلم های موزیکال که می رفت پیش خود آهنگ های آن فیلم را زمزمه می کرد و همین زمزمه ها رفته رفته پس از تمرین های مکرر، مبدل به صدایی رسا و خوش گردید. شبی بهرام سیر در مجلسی دوستانه و فامیلی بنا به درخواست یکی از اعضاء فامیل خواند که شخص هنرمندی به نام حسینی که یکی از استادان عالی موسیقی بود از وی دعوت کرد که برای تعلیم و فراگیری موسیقی علمی به هنرستان به طور خصوصی نزد وی برودو بهرام هم این دعوت را می پذیرد و پس از ثبت نام، چند سالی به طور مستمع آزاد در هنرستان عالی موسیقی نزد این استاد، به فراگیری سلفژ می پردازد. پس از چندی که آقای حسینی به خارج مسافرت می کند. بنا به دعوت ابوالقاسم امیری که سرپرستی ارکستر مخ
صوص برنامه شیر و خورشید سرخ را داشت مدت چهار سال هر هفته از ساعت ۱۰ تا ۱۰٫۳۰ به طور افتخاری شرکت کرد که وی در این مدت تجربه های فروانی می اندوزد و در آینده از آن بهره های شایانی می برد و خودش به نیکی فراوان از امیری و زحماتی که او برای پیشبرد هنر آواز وی متحمل شده یاد می کند و سپاس گزار است. بهرام سیر، همچنین در رادیو با استادان و هنرمندان دیگری چون آقایان: مهدی خالدی، علی تجویدی، عباس شاپوری، همایون خرم، شاپور نیاکان، میثاقیان، هوشنگ شهابی، شاهوردی و عبداله زاده نیز همکاری داشته و از همکاری با آنان قدران و سپاس گزار بوده است. اوج شکوفایی بهرام سیر از زمانی آغاز شد ، که آهنگ های جاوید و به یاد ماندنی این هنرمندان که حاصل همکاری آنان با وی می باشد و از جمله: «ابر گریان» از مهدی خالدی (شعر از میرناصر شریف)، «سوز ساز» از علی تجویدی، «صحرا» از مهندس همایون خرم، «می روی چرا» از شاپور نیاکان، «ترانه به خدا بیا بیا» از عباس شاپوری، «بگو گناهم» از عبداله زاده «همای امید» از امیری، «افسانه» از شاهوردی و بنا به نظریه عده زیادی از دوستداران موسیقی ترانه زیبای «دریا» که شعر و ترانه آن از هوشنگ شهابی است و یکی از بهترین و
خاطره انگیزترین کارهای بهرام سیر است. بهرام سیر در دوران فعالیت هنری خود حدود ۶۵ آهنگ خواند که بسیاری از آن ها در موسیقی ایرانی، جا و مکانی دارند و به یادگار مانده اند و هر وقت که هر شنونده یی آن ها را بشنود هیچگاه خاطره اش از ذهن او بیرون نخواهد رفت و علتش ان بود که صدای سیر سبکی نو وخاص خودش را داشت و هیچ مشابه یا تقلیدی که خودش از دیگری بکند نداشت و با لرزش و سبک خاصی که داشت توانست از آهنگ های زیبایی که اهنگسازان هنرمند برای وی ساختند، بهره کافی ببرد و این آثار را از خود به جای گذارد وی سرانجام در ۱ آذر ۱۳۸۷ در منزل شخصی خود در شهرک اکباتان درگذشت.