Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سورن دیربوغوسیان پکاجکی (به ارمنی Սուրէն Տէր Պօղոսեան - به انگلیسی Sooren Derboghosian Pakajaki)، (زاده ۱ اسفند ۱۳۶۸) بازیکن بسکتبال ایرانی ارمنی تبار است. سورن دیربوغوسیان پکاجکی اولین ایرانی است که در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بازی کرده است. سورن همراه تیم ملی جوانان در مسابقات قهرمانی آسیا در سال 2008 بااین تیم مدال طلا را کسب کرد و در سال 2009 در مسلبقات جام جهانی جوانان جهان در نیوزیلند تیم ملی بسکتبال ایران را همراهی کرد. سورن دیربوغوسیان، بسکتبال خود را از تیم مینی بسکتبال باشگاه آرارات تهران آغاز کرد و پس از ورود به تیم های نوجوانان و جوانان آرارات تهران، به تیم ملی ایران دعوت شد. وی همراه اوشین ساهاکیان و آرن داووی، از بازیکنان قابل توجه ارامنه ی ایران می باشد که سابقه ی درخشانی در تیم ملی دارند. او همچنین در تیم های باشگاهی صنام تهران و صبا باطری تهران در مسابقات لیگ برتر ایران شرکت کرده است. سورن در سال 2008 در دهلی نو، به مسابقات بسکتبال بدون مرز ان بی ای دعوت شد و در تیم منتخب این تورنمنت انتخاب شد.
واپاشی پروتون یک واپاشی هسته ای فرضی است که طی آن یک پروتون به یک پیون خنثی و یک پوزیترون تقسیم می شود. در حال حاضر هیچ آزمایش تجربی صحت این فرضیه را اثبات نکرده است.
چکه سنج ابزاری است برای اندازه گیری بزرگی قطره و سرعت فروافتادن بارش های مایع. برخی از چکه سنج ها می توانند میان باران، برف دانه و تگرگ تمایز قائل شوند. چکه سنج کاربردهای بسیاری دارد. از چکه سنج می توان در مراقبت پرواز، آزمایش های علمی، سیستم های مشاهداتی فرودگاه و هیدرولوژی بهره برده. جدیدترین چکه سنج ها با امواج مایکروویو یا لیزر کار می کنند. چکه سنج های ویدئویی دو بعدی می توانند برای بررسی تک بلورهای برف به کار روند.
هاینریش کارل بروگش (به انگلیسی: Heinrich Karl Brugsch) خاورشناس آلمانی قرن نوزدهم است که دو بار به ایران سفر کرده است. سفیر پروس در ایران همزمان با قحطی و شورش نان در تهران. زندگی. بروگش خاورشناسی آلمانی است که در ۱۸ فوریه سال ۱۸۲۷ میلادی دیده به جهان گشود و در جوانی و کهنسالی سفرهایی به آسیا و آفریقا نمود و دو بار نیز به ایران مسافرت کرد. وی در نهم سپتامبر ۱۸۹۴ دیده از جهان فروبست. آثار. بروگش آثار زیادی را به نگارش درآورده که از جمله دو کتاب خاطرات وی دربارهٔ ایران با نام های در سرزمین آفتاب و در محضر سلطان صاحب قران به فارسی ترجمه شده است. وی همچنین دربارهٔ مصر نیز تالیفاتی دارد)
دِکلَمِه یا روخوانی یا بِه خوانی به فن خواندن شعر یا متن به طوری که آهنگین و با شور و حرارت باشد و بتواند احساسی متناسب با موضوع نظم (شعر) یا نثر (متن) مذکور را به مخاطب القا کند، گفته می شود. کسی که دکلمه می کند را دکلماتور می گویند. واژه. دکلمه در اصل یک واژهٔ فرانسوی است که از واژه لاتین declamatio گرفته شده است. منظور از آن خواندن شعر یا نثر ادبی با صدای بلند و آهنگ مناسب و با حالت های خاص به منظور القا کردن محتوا و مضمون کلام به شنونده مطابق کلام است.
نظریه روابط بین الملل (، ) به مطالعه نظری روابط بین الملل گفته می شود؛ که تلاش دارد چهارچوبی نظری را برای تجزیه و تحلیل روابط بین الملل ارائه کند. «اوله هالستی» نظریه های روابط بین الملل را به عینکی آفتابی تشبیه می کند که به بیننده اجازه می دهد تنها رویدادهای برجسته مربوط به نظریه را مشاهده کند. یک طرفدار واقع گرایی ممکن است به طور کامل رویدادی که یک سازه انگار، متعصبانه بر آن حمله می کند را نادیده بگیرد یا بالعکس. واقع گرایی، لیبرالیسم و سازه انگاری سه نظریه مشهور و مورد اقبال در روابط بین الملل می باشند. نظریه های روابط بین الملل را می توان به دو دسته نظریه های «اثبات گرا/خردگرا»، که بر تحلیل های سطح دولت متمرکز است، و «پسااثبات گرا/بازتابی» که معانی بست یافته از امنیت را اعم از طبقه، با مفاهیمی همچون جنسیت و امنیت پسااستعمارگرایی ترکیب می کند، تقسیم کرد. بسیاری از نحله های فکری در نظریه روابط بین الملل نیز وجود دارند؛ از جمله سازه انگاری، نهادگرایی، مارکسیسم، نوگرامشیانیسم و غیره. با این حال، دو مکتب اثباتگرای اندیشه، رایج ترین آن ها محسوب می شوند: واقع گرایی و لیبرالیسم؛ هر چند به طور فزاینده ای، سازه انگ
اری در حال تبدیل شدن به جریان اصلی در روابط بین الملل می باشد. مقدمه. مطالعه روابط بین الملل به عنوان یک نظریه از کتاب های «بحران بیست ساله» اثر ای. اچ. کار که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد و «سیاست میان ملت ها» اثر هانس جی. مورگنتا که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد، آغاز گشت. روابط بین الملل به مثابه یک رشته پس از جنگ جهانی اول و با ایجاد یک کرسی روابط بین الملل در دانشگاه ولز در آبریستویث بنیان نهاده شد. پژوهشگران دوره های اولیه رشته روابط بین الملل در سال های میان دو جنگ جهانی بر جایگزینی نظام امنیت دسته جمعی به جای موازنه قدرت، متمرکز بود. این پژوهشگران بعدها به ایدئالیست معروف شدند. منتقدان اصلی این مکتب فکری در روابط بین الملل تحلیل های واقع گرا بودند که به وسیلهٔ ای. اچ. کار ارائه شد. رویکردهای تبیینی و تکوینی در نظریه روابط بین الملل مواردی هستند که در هنگام طبقه بندی نظریه های روابط بین الملل به وجود می آید. نظریه های تبیینی (Explanatory theories) نظریه هایی هستند که جهان را به عنوان چیزی خارجی برای نظریه پردازی دربارهٔ آن می بینند. نظریه تکوینی (constitutive theory) نظریه ای است که معتقد است نظریه ها در واقع به ساخته
شدن جهان کمک می کنند. واقع گرایی. واقع گرایی یا واقع گرایی سیاسی نظریه غالب در مطالعات روابط بین الملل از آغاز تا کنون بوده است. این نظریه ادعا می کند که بر یک سنت فکری قدیمی که شامل نویسندگانی همانند توسیدید، ماکیاولی، و هابز می شود تکیه دارد. واقع گرایی اولیه را می توان واکنشی در برابر تفکر ایدئالیستی در سال های بین دو جنگ جهانی دانست. وقوع جنگ جهانی دوم توسط واقعگرایان به عنوان شواهدی بر نقص تفکر ایدئالیستی فرض می شود. تفکر واقع گرایانه در مطالعات روابط بین الملل دارای گرایش های فکری گوناگونی می باشد. با این حال دولت محوری (statism)، بقا (survival) و خودیاری (self-help) اصول اصلی این نظریه می باشد. نوواقع گرایی. نوواقع گرایی یا واقع گرایی ساختاری صورت توسعه یافته واقع گرایی است که توسط کنت والتز در کتاب نظریه سیاست بین الملل ارائه شد. نظریه والتز البته تنها یکی از شاخه های نوواقع گرایی محسوب می شود. جوزف گریکو نیز تفکر نوواقع گرایانه را با انواع نوواقع گرایی سنتی تلفیق کرد. این شاخه از نظریه گاهی «واقع گرایی مدرن» نامیده می شود. والتز معتقد است که تأثیرات ساختار نیز می بایست در توضیح رفتار دولت در نظر گرفت
ه شود. از نظر وی ساختار به دو گونه تعریف می شود: الف) اصل نظم دهنده نظام بین الملل که همان آنارشی است، و ب) توزیع توانایی ها درمیان واحدها. والتز همچنین تأکید واقع گرایی سنتی بر قدرت نظامی را به چالش کشید و به جای آن قدرت را در ترکیبی از توانایی های دولت تعریف کرد. لیبرالیسم. نولیبرالیسم. نولیبرالیسم، نهادگرایی لیبرال یا نهادگرایی نولیبرال شکل توسعه یافته ای از تفکر لیبرال است. استدلال آن این است که نهادهای بین المللی می توانند اجازه دهند، ملل به شکل موفقیت آمیزی در نظام بین الملل همکاری کنند. نظریه دولت کارتل. نظریه دولت کارتل در روابط بین الملل از یک نظریه نهادگرای اقتصادی قدیمی، نظریه کارتل های خصوصی یا سرمایه گذاری، مشتق شده است. این نظریه پس زمینه ای آلمانی دارد، زیرا آلمان سابقاً سرزمین کارتل های اقتصادی توسعه یافته بزرگ و همچنین سرزمین مادری نظریه کلاسیک کارتل بوده است. نظریه دولت کارتل از ترکیبی از روش های مختلف، از ارزیابی داده ها به شکل پوزیتویستی گرفته تا تجزیه و تحلیل اقتصادی-اجتماعی انتقادی یا روش های بازتابی همانند انتقاد از تفکر و ایدئولوژی، استفاده می کند. در میان سایر نظریه های روابط بین المل
ل، نظریه دولت کارتل دارای بیشترین اشتراک با کارکردگرایی در روابط بین الملل است. نظریه دولت کارتل کمی بیشتر از نظریه کارکردگرایی، بر نظریه سازمان های بین المللی تمرکز کرده است. پساساختارگرایی. پساساختارگرایی از اغلب رویکردهای دیگر به سیاست بین الملل متمایز است، چرا که خود را یک نظریه، مکتب یا پارادایم نمی داند که تنها ارائه کننده یک زمینه از موضوع اصلی باشد. پساساختارگرایی رویکرد یا نگرشی است که در پی نقد به شیوه به خصوصی می باشد. پساساختارگرایی نقد را به مثابه عملی ذاتاً مثبت می بیند که در پی فراهم کردن امکان پیگیری جایگزین ها است. پست مدرنیسم. روش های پست مدرن در روابط بین الملل نقدهای فراروایت هستند و ادعاهای سنتی روابط بین الملل مبنی بر حقیقت و بی طرفی را تقبیح می کند. پسااستعمارگرایی. مطالعات پسااستعماری روابط بین الملل حوزه ای غیراصلی از روابط بین الملل است که رویکرد نظریه انتقادی به روابط بین الملل را فرض قرار می دهد. پسااستعمارگرایی بر تداوم اشکال استعماری قدرت و ادامه وجود نژادپرستی در سیاست های جهانی متمرکز است. دیدگاه های تکاملی. دیدگاه های تکاملی، همانند روانشناسی تکاملی، برای کمک به توضیح ویژگی ها
ی بسیاری از روابط بین الملل استدلال می کنند. انسان های در محیط های اجدادی خود در یک کشور زندگی نمی کنند، و احتمالاً به ندرت با گروه های خارج از یک منطقه محلی تعامل دارند. با این حال، انواعی از مکانیسم های روانی تکامل یافته، به ویژه آن هایی که برای تعامل با فعل و انفعالات میان گروهی هستند، در تلاشند که بر روابط بین الملل معاصر تأثیرگذار باشند. این ها عبارتند از مکانیسم های تکامل یافته برای تبادل اجتماعی، فریب و تشخیص فریب، درگیری های وضعیت، رهبری، تمایز و تعصبات درون گروهی و برون گروهی، ائتلاف ها و خشونت. مفاهیم تکاملی همانند «تناسب تجمعی» ممکن است به توضیح محدودیت های ظاهری یک مفهوم همانند خودخواهی که از اهمیتی اساسی برای واقع گرایان و نظریه انتخاب عقلانی در نظریه های روابط بین الملل برخوردار است، کمک کند.
تاروم، شرکت هواپیمایی حامل پرچم رومانی است، که دفتر مرکزی آن در شهر اوتوپه قرار دارد و قطب این شرکت هواپیمایی نیز در فرودگاه بین المللی هنری کواندا مستقر می باشد. شرکت تاروم در سال ۱۹۲۰ راه اندازی شد و در سال ۲۰۱۲ با انتقال بیش از ۲٫۲ میلیون مسافر، به عنوان بزرگترین شرکت هواپیمایی کشور رومانی شناخته شد. دولت رومانی با در اختیار داشتن ۹۵٪ درصد از شرکت تاروم، از طریق وزارت ترابری رومانی، کنترل این شرکت را در دست دارد.
وینچنزو لانچیا، (زاده ۲۴ اوت ۱۸۸۱ - درگذشته ۱۵ فوریه ۱۹۳۷) کارآفرین، صنعتگر و خلبان ایتالیایی بود، که در سال ۱۹۰۶ شرکت خودروسازی لانچیا را تأسیس نمود. شرکت لانچیا در سال ۱۹۶۹ توسط کمپانی فیات خریداری شد. امروزه محصولات لانچیا به عنوان خودروهای لوکس و گران قیمت شناخته می شوند.
بی ای ئی سیستمز هاوک هواپیمای جت آموزشی/تهاجمی سبکِ تک موتورهٔ بریتانیایی است که هم برای آموزش های پیشرفته خلبانان جت های جنگنده و هم به عنوان یک هواپیمای جنگی ساده و ارزان برای حملات سبک به اهداف سطحی مورد استفاده قرار می گیرد. نخستین پیش نمونهٔ این هواپیما در سال ۱۹۷۴ با نام «هاوکر سایدلی هاوک» به پرواز درآمد و در سال ۱۹۷۶ به طور رسمی فعالیت خود را در نیروی هوایی بریتانیا آغاز کرد. این جت آموزشی در شرکت بریتانیایی هاوکر سایدلی طراحی شده و تا سال ۱۹۷۷ در این شرکت تولید می شد. در این سال در پی ادغام هاوکر سایدلی در کمپانی بریتیش آئرواسپیس این شرکت دولتی تولید آن را ادامه داد. از سال ۱۹۹۹ بریتیش آئرواسپیس با خریداری شرکت سیستم های الکترونیکی مارکونی و بخش هایی از شرکت جنرال الکتریک به تأسیس شرکت بی ای ئی سیستمز اقدام کرده و تولید این هواپیما را در این شرکت ادامه داد. هاوک علاوه بر نیروی هوایی بریتانیا مشتریان خارجی زیادی نیز پیدا کرده و هم اکنون تولید آن هم در انگلستان و هم در هوانوردی هندوستان ادامه دارد. تا سال ۲۰۱۳ بیش از یک هزار فروند از این هواپیما تولید شده و به ۱۸ کشور در نقاط مختلف دنیا فروخته شده است.
آمریکایی ها نیز مدلی از این هواپیما را برای عملیات بر روی ناوهای هواپیمابر بهسازی کرده و با نام مک دانل داگلاس تی-۴۵ گوسهاوک طراحی و تولید کرده اند. از سال ۱۹۹۱ تاکنون ۲۲۱ فروند تی-۴۵ در آمریکا تولید شده و برای آموزش خلبانان نیروی دریایی و نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده مورد استفاده قرار می گیرد. طراحی و توسعه. در سال ۱۹۶۴ نیروی هوایی بریتانیا نیاز خود را به یک جت آموزشی سریع اعلام کرد که جایگزین هواپیماهای قدیمی Folland Gnat بشود. با توجه به نیاز مشابه نیروی هوایی فرانسه ابتدا قرار بود هواپیمایی به طور مشترک توسط این دو کشور طراحی شود، اما محصول این پروژه مشترک یک جنگنده تمام عیار به نام سپکت جگوار شد که پیچیده تر از آن به نظر می رسید که بتواند نقش یک هواپیمای آموزشی را ایفا کند و در نتیجه فقط تعداد کمی از مدل دوسرنشینهٔ تمرینی آن برای خلبانانی که قرار بود با این جنگنده پرواز کنند، ساخته شد. از سال ۱۹۶۸ شرکت هاوکر سایدلی پروژه ای شخصی را برای تولید یک جت تمرینی آغاز کرد و امیدوار بود که بتواند نظر نیروی هوایی بریتانیا را به آن جلب کند. از ابتدا قرار شد کابین دو خلبان به صورت دوپشته ساخته شده و قابلیت ه
ای جنگی نیز به کاربرد آموزشی آن اضافه شود تا شانس بیشتری برای جلب نظر مشتریان صادراتی داشته باشد. روند طراحی هواپیما با سرعت پیش رفته و در سال ۱۹۷۴ اولین پیش نمونه آن به پرواز درآمده و از سال ۱۹۷۶ به خدمت نیروی هوایی بریتانیا پذیرفته شد. در همین سال مدل صادراتی این هواپیما نیز با نام "هاوک ۵۰"به پرواز درآمد و موفق شد فقط تا دو سال بعد سه مشتری خارجی پیدا کند. فنلاند ۵۰ فروند، کنیا ۱۲ فروند و اندونزی ۸ فروند هاوک ۵۰ را سفارش دادند که سفارش های اندونزی و فنلاند در سال های بعد افزایش یافت. در طول سال هایی که از تولید این هواپیما می گذرد مدل های متعددی از آن با بهبودهای مختلفی در عملکرد هواپیما ساخته شده اند. افزایش برد عملیاتی، استفاده از موتورهای نیرومندتر، بازطراحی بال ها در کنار افزودن رادار، دوربین های گرمانگاری، ناوبری جی پی اس و دوربین های دید در شب از مهم ترین پیشرفت های مدل های بعدی هاوک بوده اند. هاوک های جدیدتر با سازگاری قابل توجهی با سیستم های مختلف اویونیکی و تنوع قابل توجهی از نظر نوع تجهیزات اتوماتیک تولید می شوند تا با نیازهای کشور خریدار خود مطابقت داشته باشند و کاربردهای کابین خلبان هم معمولاً
به درخواست مشتری تغییر می کند تا شباهت هر چه بیشتری به نوع جنگنده هایی پیدا کند که در آن کشور در حال فعالیت است و به این ترتیب ارزش آموزشی آن افزایش پیدا کند. همزمان با آغاز طراحی هاوک در بریتانیا، فرانسوی ها و آلمانی ها هم برای رفع نیاز مشابه خود به یک جت تمرینی با کاربرد دوگانه حمله سبک پروژه مشترکی را آغاز کردند. آلفا جت محصول نهایی این پروژه در شرکت فرانسوی داسو و آلمانی دورنیه طراحی شده و همزمان با هاوک وارد خط تولید شد. هر دو هواپیما شباهت ظاهری قابل توجه و قابلیت های مشابهی داشتند و دهه ۱۹۸۰ شاهد رقابت سنگین این دو هواپیما برای جلب نظر مشتریان خارجی بود. رقابتی که در نهایت با پیروزی هاوک به پایان رسید چرا که تولید آلفا جت از سال ۱۹۹۱ متوقف شد اما جنگنده انگلیسی هنوز در خط تولید باقی مانده است.
مکتب پراکسیس یک جنبش فلسفی اومانیستی مارکسیستی بود. این مکتب در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در زاگرب و بلگراد، در یوگسلاوی شوروی نضج یافت. از چهره های اصلی در میان بنیانگذاران این مکتب می توان به گایو پترویچ و میلان کانگرگا در زاگرب و میهایلو مارکوویچ در بلگراد اشاره داشت. اندیشگران مکتب پراکسیس از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ مجله ای مارکسیستی به نام "پراکسیس" را منتشر می ساختند که یکی از مجلات پیشتاز در نظریهٔ مارکسیستی در سطح جهان بود. آن ها همچنین مدرسهٔ بسیار محبوبی را به نام "مدرسهٔ تابستانی کورچولا" در جزیرهٔ کورچولا تأسیس کردند. انگارهٔ بنیادی. در نتیجهٔ شرایط سیاسی اجتماعی پرآشوب دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، تصریح اعتبار پراتیک و تئوری مارکسیستی و به ویژه جنبه های دیالکتیکی و اومانیستی آن، برای فیلسوفانی که در جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی کار می کردند وظیفه ای فوری بود. این نیاز احساس می شد که به گونه ای از مارکسیسم-لنینیسم که توسط اتحادیه کمونیست های یوگسلاوی قدرت یافته بود، پاسخی داده شود (نک: تیتوییسم). برای تشکیل و سپس اقدام به مرتفع کردن این نیاز، برنامهٔ مکتب پراکسیس در نخستین شماره از نسخهٔ بین المللی پراکسیس به فرانسوی تعریف
شد: خوشا پراکسیس! پردراگ ورانیکی (دربازهٔ مسائل عمل) و دانکو گرلیچ (عمل و جزمیات) این برنامه را در همان شماره به انگلیسی بسط دادند (پراکسیس، ۱۹۶۵، شمارهٔ ۱، صفحهٔ ۴۱ تا ۴۸، و صفحهٔ ۴۹ تا ۵۸). فیلسوفان مکتب پراکسیس لنینیسم و استالینیسم را در نتیجهٔ طبیعت تک کاره شان، دفاعی در نظر گرفتند. تئوری های لنینستی و استالینیستی به تئوری مارکسیستی نامتعهد در نظر گرفته شدند، و چنین عنوان کردند که این نظریات بنا به مقتضیات نقادی ایدئولوژیک متعصبان و نخبگان حزب تعدیل شده اند. ویژگی های مشخص این مکتب عبارت اند از: ۱) تأکید بر نوشته های دوران جوانی مارکس؛ و ۲) دعوت به آزادی بیان هم در شرق و هم در غرب با به اتکای بر اصرار مارکس بر نقد اجتماعی بی رحمانه. آنگونه که اریک فروم در پیشگفتارش بر اثر مارکوویچ با عنوان از "انباشت تا پراکسیس" استدلال می کرد، نظریهٔ تئوریسین های مکتب پراکسیس عبارت بود از بازگشت به مارکس واقعی، در برابر مارکسی که به طور برابر، توسط جناح راست سوسیال دموکرات ها و استالینیست ها مورد تحریف قرار گرفته بود. تئوریسین های مختلف بر جنبه های مختلفی از این نظریه تأکید می کردند. میهایلو مارکوویچ درباره ی از خودبیگان
گی و سرشت پویای وجود بشری می نوشت، پتروویچ در ارتباط با فلسفه به عنوان نقد رادیکال همهٔ چیزهای هستنده، و بر سرشت اساساً کنشی و خلاق وجودهای انسانی تأکید می کردند. میلان کانگرگا نیز بر خلاقیت و همچنین بر فهم وجودهای بشری به عنوان سازندگان سرشتی انسانی تأکید می کرد. دیگر ویژگی مشخص نظریهٔ مکتب پراکسیس، تلفیق فلسفه ی اگزیستانسیال با نقد اجتماعی مارکسیستی پراکسیسی ها بود که توسط رودی سوپک جهتدهی شد. به راه انداختن مدرسه ی تابستانی کورچولا و انتشار نسخه ی بین المللی نشریه ی پراکسیس راه هایی بودند که برای پیشبرد تحقیقات در مطابقت با این اصول موضوعه پیموده شدند. مجموعه مقالات اریک فروم از ۱۹۶۵ با عنوان "اومانیسم سوسیالیستی: یک هم اندیشی جهانی" کمک زیادی به پیشبرد مکتب پراکسیس نمود، چنان که شش عضو مکتب پراکسیس (مارکوویچ، پتروویچ، دانیلو پیوویچ، ولیکو کوراچ، رودی سوپک و پردراگ ورانیچکی)مقالاتی را در این مجموعه منتشر کردند. تأثیرگذاری. تأثیرگذاری مکتب پراکسیس عمدتاً از طریق میراث روشنفکرانه اش به عنوان تفسیری دگراندیشانه از مارکسیسم بود. این تفسیر در میان مارکسیست های غربی و آکادمیسین ها محبوب شد. به عنوان نمونه می توا
ن از مارشال برمن نام برد که به مکتب پراکسیس در آثار مهمش ارجاع می دهد. بسیاری از نظریه پردازان مکتب پراکسیس در دانشگاه های گوناگون اروپا و ایالات متحده تدریس می کردند. رویکرد مکتب پراکسیس به سبب تأکیدش بر مارکس اومانیست دیالکتیک گرا، برای آکادمی های غربی جذابیت داشت.
مجتبی میرطهماسب (زادهٔ ۱۸ خرداد ۱۳۵۰ در کرمان) مستندساز، فیلمساز و صدابردار فیلم ایرانی است. او فارغ التحصیل رشته کارشناسی صنایع دستی در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه هنر است. شروع فعالیت های سینمایی از سال ۱۳۶۹ با صدابرداری فیلم و مستندسازی فیلم های: مستند کوتاه «نشان» از مجموعه کودکان سرزمین ایران ۱۶ م. م در سال ۱۳۷۵، ساخت هشت قسمت از مجموعه مستند «داستان های هند» در سال ۱۳۷۵ و ۱۳۷۶ به نام های: «پدرم قلمکار بود»، «مینا»، «آب و آئینه»، «کاشی وان یکاد»، «حسنبدو»، «بوی گل محمدی»، «تپه»، «ماهی مسی»، ساخت سه ویدئو کلیپ برای گروه تلویزیونی سپاه در سال ۱۳۷۶ به نام های: «قصه خرمی شهر»، «مام وطن»، «ستاره ها» صدابرداری: «بازی بزرگان» (دستیار)، سلام سینما (دستیار)، گبه (صدابردار) و چندین فیلم مستند کوتاه و بلند. مجتبی میرطهماسب در مستند این یک فیلم نیست با جعفر پناهی همکاری داشته است. بازداشت. مجتبی میرطهماسب به همراه چند مستندساز توسط نیروهای حکومتی بازداشت شدند؛ برخی مقامات حکومتی ایران، این مستندسازان را به خاطر پخش آثارشان از تلویزیون بی بی سی، به ارتباط با شبکه های جاسوسی و اقدام علیه مصالح کشور متهم کردند. در مقابل، بی بی
سی اعلام کرد که آثار این افراد در جشنواره ها و سایر رویدادهای بین المللی به نمایش درآمده و بی بی سی فارسی نیز به شیوه رایج برای پخش در یک برنامه خاص فیلم های مستند، حق پخش این فیلم ها را خریداری کرده است. بی بی سی تأکید داشته است که این افراد مستندسازان مستقل بوده اند و بی بی سی آنان را در استخدام ندارد و آثاری که به نمایش درآمد به سفارش بی بی سی ساخته نشده است.
سوئیس اینترنشنال ایرلاینز شرکت هواپیمایی حامل پرچم سوئیس است، که از طریق شهرهای زوریخ، ژنو و بازل به شهرهای مختلف اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا پرواز مستقیم انجام می دهد. شرکت سوئیس اینترنشنال ایرلاینز در سال ۲۰۰۲ و در پی ورشکستگی شرکت سوئیس ایر، هواپیمایی ملی سابق سوئیس که در سال ۱۹۳۱ تأسیس شده بود، راه اندازی شد و اکنون به عنوان یکی از شرکت های تابعه شرکت هواپیمایی لوفت هانزا آلمان و استار الاینس به فعالیت ادامه می دهد و برای پروازهای خود از برنامه Miles &amp; More لوفت هانزا استفاده می کند. دفتر مرکزی شرکت سوئیس اینترنشنال ایرلاینز در فرودگاه بازل-مولوز-فرایبورگ اروپا و در نزدیکی شهر بازل قرار دارد. این شرکت که بیشتر پروازهای خود را از طریق فرودگاه زوریخ انجام می دهد در حال حاضر به ۱۰۶ شهر در ۴۸ کشور جهان پرواز دارد.
چکچک ابلق خاوری گونه ای چکچک کوچک از تیره مگس گیران (حشره گیران بر قدیم) است. این پرنده در آسیای مرکزی، شمال غربی هند، پاکستان، جنوب شرقی ایران، و دوسوی تنگه هرمز زندگی می کند. توصیف ظاهری. چکچک ابلق خاوری ۱۵ سانتی متر طول دارد. پرنده نر آن همانند چکچک سرسیاه است اما با تارک سیاه، و روی تنه و چانه نیز شفاف نیستند. زیر تنه سفید و پرهای پوششی زیر دم در پاییز گاه نخودی هستند. پرنده ماده با رو تنه قهوه ای چانه قرمز قهوه ای و گاهی گلوی سیاه دیده می شود.
چکچک دم سفید یا چکچک کردی گونه ای چکچک حشره خوار و کوچ کننده از تیره مگس گیران است که در خاورمیانه، ترکیه، ایران، عراق، پاکستان و همچنین شبه جزیره عربستان و شمال آفریقا زندگی می کند. توصیف ظاهری. چکچک دم سفید ۱۶ سانتی متر طول دارد. پرنده نر به رنگ سیاه مایل به خاکستری با لکه سفیدی در قاعده شاهپرهای اولیه بال شناخته می شود. ماده سیاهی کمتری در پشت دارد و زیر بدنش تیره است. این سیاهی تا وسط سینه امتداد دارد اما در بسیاری از آن ها سینه کامل سیاه بوده و تا شکم مایل به قرمز، ادامه می یابد. دو جنس نر و ماده دارای دودیسی جنسی هستند. پرنده ماده شبیه دم سرخ ماده است و تنها اندکی تیره تر و در زیر تنه کدرتر دیده می شود.
"با چکچک دم سرخ اشتباه گرفته نشود." چکچک کردی، چکچک کردستانی گونه ای چکچک کوچک حشره خوار و کوچ کننده از تیره مگس گیران (حشره گیران بر قدیم) است که در خاورمیانه، جنوب شرقی ترکیه، غرب ایران، و شمال عراق زندگی می کند. این چکچک در فصل زمستان به مناطق گرمتر شبه جزیره عربستان و شمال آفریقا مهاجرت می کند. توصیف ظاهری. چکچک کردی ۱۵ سانتی متر طول دارد. پرنده نر با گلوی سیاه، خط چشمی نخودی و سیاهی کناره های سر و گردن که تا پوشش بال ها به رنگ قهوه ای نیز امتداد می یابد، شناخته می شود. اندکی سفیدی در بال های این چکچک وجود دارد و دمگاه آن قرمز بلوطی است با حاشیه های سفید تا دم که نوار انتهایی دم سیاه و باریک است. چکچک دم سرخ پرنده ای منزوی است و در هنگام پرواز دم را جمع می کند.
شنگ غول پیکر یا سمور آبی غول پیکر گونه ای از راسویان ساکن آمریکای جنوبی است. این پستاندار گوشت خوار بزرگ ترین عضو خانوادهٔ راسویان است که طول آن به بیش از ۱٫۷ متر می رسد. شنگ بزرگ اغلب در شمال و مرکز آمریکای جنوبی، درون یا در کنار رود آمازون و پانتانال زندگی می کند. ویژگی ها. برخلاف دیگر اعضای خانوادهٔ راسویان، شنگ غول آسا اجتماعی است و در خانواده های با سه تا هشت عضو زندگی می کند. این گروه بر محور زوجی تولیدمثل کننده تشکیل می شود و اعضایش بسیار با هم نزدیک هستند و همکاری می کنند. اگرچه شنگ غول آسا به صورت طبیعی آرام است، اما به دلیل قلمروخواه بودن، گاهی خشونت نیز در میان آن ها دیده شده است. شنگ های غول آسا روزگرد هستند و تنها در روشنی روز به فعالیت می پردازند. آن ها صداهای بسیاری از خود تولید می کنند و توسط آن ها به هم پیام می رسانند. شنگ های بزرگ صداهای مخصوصی تولید می کنند که برای هشدار، مخاصمت و تهاجم، و اطمینان بخشی به همنوعانشان به کار می روند. شنگ غول آسا دارای پوستی با خزهای بسیار ضخیم است به گونه ای که آب در آنها نفوذ نمی کند. دم آن بلند و پاهایش دارای پرده هستند. آن ها رودخانه ها و جریان های آب شیری
ن را که به صورت فصلی جریان می یابند ترجیح می دهند، اما ممکن است به دریاچه های آب شیرین و برکه ها نیز بروند. این پستانداران آبزی در کنار مکان های غذا خوردنشان ساختارهای چوبی مانند سد می سازند و میزان زیادی از علف ها و گیاهان پیرامونش را قطع می کنند. غذای شنگ های غول آسا اغلب ماهیانی چون گربه ماهی است و گاه خرچنگ نیز می خورند. آن ها به صورت طبیعی دشمن ندارند؛ اگرچه انسان ها با فعالیت هایشان می توانند به محیط زیست آن ها آسیب برسانند.
لی یا دنیم یک پارچه پنبه ای محکم و ضخیم است که در آن پود از دو یا بیشتر از دو تار می گذرد. معمولاً به این پارچه رنگ نیل زده می شود و در حالی که فقط چند گرم نیل برای رنگ کردن یک شلوار لازم است، سالانه بیش از ۲۰ میلیون تن نیل در این صنعت مصرف می شود. برای نخستین بار لباس ملوانان از این جنس تهیه شد. ولی تنها در دهه ۱۹۵۰ بود که استفاده از جین نخست در میان نوجوانان و سپس در میان همه مردم فراگیر شد. امروزه آمریکائیان سالانه ۱۴ میلیارد دلار جین خریداری می کنند. همچنین در ساخت پارچه جین فرآیندی با نام سنگ شوری وجود دارد که برای به وجود آوردن ظاهری فرسوده به پارچه که به تازگی فراوری شده می گویند. از فرایند سنگ شوری بیشتر برای پارچه لی استفاده می شود. سنگ شوری در دهه ۱۹۸۰ میلادی محبوب شد زیرا شلوار جین اسیدی در این دهه به وجود آمد.
کنفرانس سازمان ملل دربارهٔ محیط زیست و توسعه "(UNCED)"، همچنین به عنوان اجلاس ریو، اوج ریو یا اجلاس سران زمین ( ) یک کنفرانس بزرگ سازمان ملل متحد با موضوع «محیط زیست و توسعه» بوده که از ۱۳ تا ۲۴ خرداد ۱۳۷۱ (۳ تا ۱۴ ژوئن ۱۹۹۲) در شهر ریودو ژانیرو کشور برزیل برگزار شد. ۱۷۲ دولت در این کنفرانس شرکت کردند و ۱۰۸ نفر از سران دولت ها به این کنفرانس فرستاده شدند. بیانیه کنفرانس. بیانیه کنفرانس ریو پیرامون محیط زیست و توسعه که با تأکید بر بیانیه گردهمایی محیط زیست انسانی سازمان ملل صادر شده، به شرح ذیل است: با تأکید بر «گردهمایی محیط زیست انسانی سازمان ملل»، که در تاریخ ۱۶ ژوئن در شهر استکهلم مورد تصویب قرار گرفت، با هدف ایجاد یک همکاری جدید و برابر جهانی از طریق ایجاد سطوح نوینی از تشریک مساعی میان دولت ها، بخش های کلیدی و جوامع و ملت ها، با تلاش جهت نیل به توافقات بین المللی که منافع همگان را محترم شمرده و از یکپارچگی محیط زیست جهان و نظام توسعه حمایت به عمل بیاورد، با آگاهی از ماهیت منسجم و بهم پیوسته کره زمین، این خانه ما، اعلام می دارد که: اصل ۱) انسان، در کانون اهداف توسعه پایدار قرار دارد. انسان ها مستحق برخورد
اری از یک زندگی سالم و خلاق در هماهنگی با طبیعت می باشند. اصل ۲) بنابر «منشور سازمان ملل متحد» و اصول قوانین بین المللی، کشورها از حق حاکمیت برای بهره برداری از منابع خود در راستای سیاست های توسعه ای و محیط زیستی خود برخوردارند، و مسئولند یقین حاصل نمایند این گونه فعالیت ها که در قلمرو یا در تحت کنترل ایشان صورت می گیرد، باعث صدمه به محیط زیست سایر کشورها یا مناطق خارج از قلمرو ملی شان نمی شود. اصل ۳) حق توسعه باید به نحوی اعمال شود که به صورت مساوی نیازهای نسل کنونی و نسل های آینده را در زمینه توسعه و حفظ محیط زیست برآورده سازد. اصل ۴) به منظور نیل به توسعه پایدار، حفاظت از محیط زیست جزو لاینفکی از فرآیند توسعه بوده و نمی تواند جدا از آن مد نظر قرار گیرد. اصل ۵) کلیه دولت ها و مردم در رابطه با وظیفه اساسی ریشه کن کردن فقر به عنوان شرط اساسی توسعه پایدار، جهت کاهش تفاوت در سطح زندگی و رفع نیازهای اکثریت مردم جهان، باید با یکدیگر همکاری نمایند. اصل ۶) نیازها و شرایط ویژه کشورهای در حال توسعه، خصوصاً کشورهای با حداقل توسعه و آن دسته از کشورهایی که از لحاظ محیط زیست آسیب پذیرتر می باشند، باید از اولویت خاص برخور