Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرودگاه بین المللی بوجومبورا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BJM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۶۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر بوجومبورا کشور بوروندی قرار دارد و در ارتفاع ۷۸۷ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. ، the following airlines maintain regular scheduled service to Bujumbura International Airport: مسافری. Note:
فرودگاه بین المللی بوگسرا یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در شهر کیگالی کشور رواندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بوفالو یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۷۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی بوفالو نیاگارا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BUF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۶۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۲ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. On average there are over 100 flights per day, with پرواز بدون توقف service to 23 cities across the ایالات متحده آمریکا، مکزیک, and the جمهوری دومینیکن.
فرودگاه آبی بافلوو ناروز یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بوفالو ناروز یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YVT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری بوفالو (اکلاهما) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۵۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری بوفالو (میسوری) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۸۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۵۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری بوفالو (مینه سوتا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۹۲ متر است. این فرودگاه در شهر بوفالو، مینه سوتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بوفالو (تگزاس) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۱۸۹۰ متر است. این فرودگاه در شهر آماریلو، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۰۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی بوفالو یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۱۳ متر است. این فرودگاه در شهر بوفالو، نیویورک کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بوئنوس آیرس، کاستاریکا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BAI است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۹۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور کاستاریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۷۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی بوداپست فرنتس لیست () یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا BUD است که یک باند فرود بتن و آسفالت دارد و طول باند آن ۳۷۰۷ متر است. این فرودگاه در شهر بوداپست، پایتخت مجارستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۱ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. &lt;small&gt;Notes:
فرودگاه باکس یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۷۹ متر است. این فرودگاه در شهر بریجتون، نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه باکلند یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BKC است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۹۷۵ متر است. این فرودگاه در شهر باکلند، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی باکینگم یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۲۳۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری باکای یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BXK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر باکای، آریزونا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی بوکبرگ (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۳۲ متر است. این فرودگاه در شهر بوکبرگ کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی ارتشی بوچولز یک فرودگاه نظامی با کد یاتا KWA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۳۲ متر است. این فرودگاه در شهر کواجالین کشور جزایر مارشال قرار دارد و در ارتفاع ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی بوشل (به زبان بومی: Fliegerhorst Büchel) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۷ متر است. این فرودگاه در کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۴۷۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی بیوکنن یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CCR است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در شهر کانکورد، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷٫۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه پارک ملی برایس کنیون یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BCE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۵۴ متر است. این فرودگاه در شهر پارک ملی برایس کنیون کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
بالگردگاه ارتشی براینت یک فرودگاه نظامی با کد یاتا FRN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۷۳ متر است. این فرودگاه در شهر انکوریج کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی بریانسک (به زبان بومی: Международный аэропорт "Брянск") یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BZK است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر بریانسک کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بروکسل جنوب شرلروآ یک فرودگاه بین المللی است که در شهر شارلروآ در جنوب شهر بروکسل قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بروکسل یک فرودگاه بین المللی مسافربری است که در شمال شرق بروکسل، پایتخت بلژیک قرار دارد و در ارتفاع ۵۶ متری از سطح دریا واقع شده است. در سال ۲۰۱۵ میلادی، بیش از ۲۳ میلیون مسافر از این فرودگاه خارج یا به آن وارد شده اند که باعث شده تا این فرودگاه، ۲۱مین فرودگاه پررفت وآمدتر در اروپا شود. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. شرکت های هواپیمایی زیر از/به فرودگاه بروکسل پرواز دارند:
فرودگاه بروکسل (کانادا) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۶۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه برونتینگتورپ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه برانزویک گولدن آیل (به زبان بومی: Glynco Jetport) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BQK است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در شهر برانزویک، جورجیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اختصاصی برانزویک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت (تعطیل) دارد و طول باند آن ۲۴۳۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی برونئی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BWN است . این فرودگاه در شهر بندر سری بگاوان کشور برونئی قرار دارد و در ارتفاع ۲۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری براندیج یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر بروندیج کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بروس یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۳۶۵ متر است. این فرودگاه در شهر میلواکی، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی بروس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا E30 است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۹۱ متر است. این فرودگاه در شهر بلینجر، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۲۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی بروس کمبل یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MBO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۵۵ متر است. این فرودگاه در شهر مدسن، میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای براونوود یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا BWD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۰۱ متر است. این فرودگاه در شهر براونوود، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی برانزویل/ساوث پادره آیلند یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BRO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر براونزویل، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. امریکن ایگل operates بمباردیه سی آرجی ۷۰۰/۹۰۰ regional jets on their route to Dallas/Fort Worth (DFW), with یونایتد اکسپرس operating امبرائر ئی-جت، بمباردیه سی آرجی ۷۰۰/۹۰۰ and امبرائر ئی آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵ regional jets on their route to Houston (IAH). American Eagle and United Express services are operated via قرارداد نماد مشترک agreements with اسکای وست، ExpressJet and Mesa Airlines.
فرودگاه شهری براون فیلد یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SDM است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۴۳۰ متر است. این فرودگاه در شهر سن دیگو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه براون کانتی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۷۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بروموف یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر بروموف کشور جمهوری چک قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه برو یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۵۴ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی بروم یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BME است . این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه آب نشین بروکس یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آب دارد و طول باند آن ۴۵۷۲ متر است. این فرودگاه در شهر کار د لین، آیداهو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی بروکس، میشیگان یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۶۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بروکس یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۷۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷۵۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بروکنیل/کمبل کانتی یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۵۸ متر است. این فرودگاه در شهر بروکنیل، ویرجینیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه نیروی هوایی بروکلی یک فرودگاه با کد یاتا BFM است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۹۳۲ متر است. این فرودگاه در شهر موبیل کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای بروکینگز یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BKX است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۹۴ متر است. این فرودگاه در شهر بروکینگز، داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۰۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
یوزف کلمنس پیوسودسکی (۱۸۶۷–۱۹۳۵) سیاستمدار لهستانی بود. زندگی. پیوسودسکی در منطقه ویلنا از توابع امپراتوری روسیه متولد شد و تحصیلاتش را در دانشگاه خارکوف به پایان رساند. در ۱۸۸۷ به واسطه شرکت در فعالیت های سیاسی به سیبری تبعید شد و تا سال ۱۸۹۲ در آن منطقه به سر برد. پیوسودسکی متعاقب بازگشت به لهستان به انتشار روزنامه ای زیرزمینی مبادرت ورزید و پس از تأسیس جمهوری نوین لهستان، از سال ۱۹۲۲–۱۹۱۸ میلادی ریاست دولت را به عهده گرفت و از سال ۱۹۲۷–۱۹۱۸ میلادی به عنوان رئیس ستاد ارتش لهستان به انجام وظیفه پرداخت. او از سال ۱۹۲۰–۱۹۱۹ میلادی به منظور حمایت از ارتش سفید، فرماندهی قوای نظامی لهستان را در جنگ با بلشویک ها برعهده گرفت. او در سال ۱۹۲۶ میلادی متعاقب به راه انداختن یک شورش نظامی، مسئولیت وزارت دفاع را برعهده گرفت و تا پایان عمر به عنوان دیکتاتور به حکومت ادامه داد. پیوسودسکی در سال ۱۹۳۴ میلادی برای تضمین استقلال کشورش، پیمان هایی را با آلمان و شوروی امضا کرد. پیوسودسکی در ۱۲ مه ۱۹۳۵ میلادی درگذشت.
لایهٔ اُزون یا اُزون سپهر لایه ای ست در ارتفاع ۲۰ تا ۳۰ کیلومتری سطح زمین (که بسته به شرایط فصلی و آب وهوایی ضخامت آن تغییر می کند) به ضخامت ۳۰۰ دابسون معادل با ۳ میلی متر در لایهٔ استراتوسفر جو زمین، با غلظت بالایی از مولکول ازون (O۳)، که در سال ۱۹۱۳ توسط دو فیزیک دان فرانسوی به نام های شارل فابری و آنری بویسون کشف شد. این لایه با جذب ۹۹٫۹–۹۵ درصد پرتو فرابنفش خورشید، موجب ادامهٔ زندگی بر روی کرهٔ زمین می شود. لایه اُزون پرتوهای پرانرژی فرابنفش را جذب کرده و آن ها را به شکل پرتوهای فروسرخ درمی آورد و به سطح زمین می فرستد. در اوایل سال ۱۹۳۰، ترکیباتی به نام کلروفلوئوروکربن ها (سی اف سی ها) در ایالات متحده آمریکا اختراع شدند و در صنعت و خانه مورد استفاده قرار گرفتند. این ترکیبات به استراتوسفر راه یافتند و عناصر کلر و برم موجود در آن ها طی واکنش های شیمیایی موجب تخریب تدریجی لایهٔ اُزون شدند. به ویژه، لایهٔ اُزون بر فراز قطب جنوب به شدت کاهش یافته است. چرخهٔ ازون-اکسیژن بیان می کند که پرتوهای فرابنفش به مولکول اکسیژن برخورد کرده و پیوند میان مولکول های اکسیژن را می شکند. اتم های حاصل با مولکول اکسیژن دیگری واکن
ش داده و مولکول ازون را تشکیل می دهند. سطح ازون با تغییر فصل ها، وزش باد و تغییرات خورشید نیز تغییر می یابد. ۱۰ درصد مولکول های ازون هواکره در لایهٔ تروپوسفر قراردارند و بر خلاف ازون موجود در استراتوسفر، آلاینده به شمار می آیند و آسیب هایی به بافت های زیستی انسان و دیگر جانوران می رسانند. منبع ازون. ازون با فرمول شیمیایی O۳، یک مولکول نسبتاً ناپایدار است که از سه اتم اکسیژن با نماد شیمیایی O تشکیل شده است. لایهٔ اُزون از تجمع این مولکول ها پدید آمده است. اگرچه این لایه بخش کوچکی از هواکرهٔ زمین را در بر می گیرد، اما بسیار مهم است و سبب ادامهٔ زندگی بر روی زمین می شود. این مولکول از واکنش میان مولکول اکسیژن با فرمول شیمیایی O۲ و نور خورشید به وجود می آید. این مؤثرترین فرایندی است که در لایهٔ استراتوسفر در ارتفاع ۵۰–۱۵ کیلومتری بالاتر از سطح زمین رخ می دهد. لایهٔ اُزون یا اوزونوسفر، منطقه ای از لایهٔ استراتوسفر در هواکره است که غلظت نسبتاً بالایی از آن، در ارتفاع ۴۸–۱۹ کیلومتری (۳۰–۱۲ مایلی) بالاتر از سطح زمین واقع شده است. حدود ۹۰٪ ازون میان ۱۷–۱۰ کیلومتر (۱۰–۶ مایل) بالاتر از سطح زمین قرارگرفته و تا ۵۰ کیلومت
ر (۳۰ مایل) گسترش می یابد. مولکول های ازونی که در این بخش از هواکره قراردارند، لایهٔ اُزون را تشکیل می دهند. بقیهٔ مولکول های ازون نیز در لایهٔ تروپوسفر از هواکره قراردارند. واحد اندازه گیری غلظت ازون، دابسون است. یک واحد دابسون برابر با تعداد مولکول های موردنیاز برای ایجاد یک لایهٔ اُزون خالص به ضخامت ۰٫۰۱ میلی متر در دمای صفر درجهٔ سلسیوس و با فشار یک اتمسفر است. ضخامت متوسط لایهٔ اُزون حدود ۳۰۰ دابسون است و ۳ میلی متر (۸٫۱ اینچ) ضخامت دارد. ازون و پرتو فرابنفش. پرتوی فرابنفش تولید شده توسط تابش خورشید در صورت رسیدن به سطح زمین می تواند موجب سرطان پوست، آب مروارید چشم، آسیب رساندن به سیستم ایمنی بدن و تأثیر منفی بر رشد گیاهان شود. طول موج فرابنفش ۴۰۰–۲۸۰ نانومتر (یک میلیاردم متر) است. مولکول های ازون و اکسیژن که در استراتوسفر قراردارند، پرتوهای فرابنفش خورشید را جذب می کنند و مانند یک سپر مانع از ورود این پرتوها به سطح زمین می شوند. ازون و اکسیژن می تواند ۹۹٫۹–۹۵٪ پرتوهای فرابنفش به ویژه فرابنفش نوع C و B که پرانرژی ترین پرتوهای فرابنفش هستند و موجب آسیب زیست شناسی می شوند را جذب کند. نقش نگهبانی ازون به قد
ری حیاتی است که دانشمندان می گویند زندگی بر روی زمین بدون لایهٔ اُزون امکان پذیر نبود. O۳ + UV → O۲ + O اکسیژن اتمی + اکسیژن مولکولی → فرابنفش + ازون O۲ + O → O۳ + IR فروسرخ + ازون → اکسیژن اتمی + اکسیژن مولکولی هنگامی که پرتو فرابنفش به مولکول اکسیژن (O۲) برخورد می کند، پیوند میان اتم های آن می شکند و اتم ها آزاد می شوند. سپس اتم اکسیژن با مولکول اکسیژن ترکیب شود، ازون (O۳) تشکیل می شود. سپس که مولکول ازون با اتم اکسیژن واکنش دهد، دو مولکول اکسیژن تشکیل می شود. هم چنین با واکنش های شیمیایی که مولکول های هیدروژن، نیتروژن، کلر و اتم های برم در آن درگیراند، هواکره تعادل طبیعی میان تشکیل و تخریب ازون را حفظ می کند. لایهٔ اُزون پرتو فرابنفش را به پرتو فروسرخ تبدیل می کند و به سطح زمین می فرستد. واکنش طبیعی تبدیل فرابنفش به فروسرخ توسط لایهٔ اُزون به شکل زیر است: کاهش ازون و حفاظت از آن. کلروفلوئوروکربن ها (سی اف سی ها) باعث کاهش مولکول های ازون در استراتوسفر زمین شده اند. این ترکیب در اوایل سال ۱۹۳۰ توسط ایالات متحده آمریکا اختراع شد و در برنامه های صنعتی، تجاری و خانگی مورد استفاده قرارگرفت و به زودی به سراسر جه
ان نیز راه یافت. این ترکیبات، پایدار و غیرقابل سوختن هستند و با ترکیبات شیمیایی دیگر واکنش نمی دهند و ارزان قیمت هستند. این ویژگی های مطلوب ایمنی بخش، موجب شد که این ترکیبات در بسیاری از وسایل کاربردی و سردکننده ها در واحدهای تجاری و خانگی مورد استفاده قرار بگیرد و به تدریج، متقاضیان محصولات آن روز به روز افزایش یافت. این ترکیبات می توانند به وسیلهٔ باد به استراتوسفر زمین راه یابند. از آن جا که این ترکیبات دارای کلر و برم هستند، می توانند به لایهٔ نگهبان ازون آسیب بزنند. در اوایل سال ۱۹۷۰، پژوهشگران شروع به بررسی اثر مواد شیمیایی مختلف بر روی لایهٔ اُزون کردند؛ به ویژه سی اف سی ها که دارای کلر هستند. اگر کلر از استخرهای شنا، گیاهان صنعتی، نمک دریا و آتشفشان ها به استراتوسفر برسد، به آسانی با باران موجود در تروپوسفر ترکیب می شود. اما کلرهایی که در سی اف سی ها وجود دارند، به علت پایداری بسیار این ترکیبات، در آب باران حل نمی شوند و با گذشت زمان به سوی استراتوسفر حرکت می کنند و هیچ فرایند طبیعی نمی تواند مانع از این امر بشود. این ترکیبات معمولاً از هوا سنگین تر هستند، اما در فرایندی که حدود ۲ تا ۵ سال به طول می ا
نجامد، به سمت بالا حرکت می کنند. با تشکیل کلر مونوکسید، کلر موجود در آن موجب تخریب لایهٔ اُزون می شود. هر مولکول کلر می تواند ۱۰۰٬۰۰۰ مولکول ازون را از بین ببرد. معادلهٔ شیمیایی آن به صورت زیر است: Cl + O۳ → ClO + O ۲ اکسیژن + کلر مونواکسید → ازون + کلر ClO + O → Cl + O ۲ اکسیژن + کلر → اکسیژن اتمی + کلر مونواکسید با رسیدن سی اف سی به استراتوسفر، کلر موجود در این ترکیب می تواند با ازون هواکره واکنش دهد و ترکیبی به نام کلر مونواکسید به وجود آورد. دو اتم دیگر ازون نیز به مولکول اکسیژن تبدیل می شوند. کلر مونواکسید ایجادشده، می تواند با اتم اکسیژن واکنش دهد و یک اتم کلر و یک مولکول اکسیژن به وجود آورد. این کار بارها صورت می گیرد و موجب تخریب لایهٔ اُزون می شود. در سال ۱۹۸۷، سازمان ملل متحد توافق نامه ای جهانی برای متوقف کردن تولید، فروش و پخش سی اف سی ها تهیه کرد. این توافق نامه به توافق نامهٔ مونترآل یا پروتکل مونترآل معروف است. اتحادیهٔ اروپا برای حفاظت از لایهٔ ازون گامی فراتر از الزامات توافق نامهٔ مونترآل نهادند. بر اساس این توافق نامه، تولید سی اف سی ها متوقف شد و ترکیبات تازه ای به نام هیدروکلروفلوئوروکربن
ها (اچ سی اف سی ها) به وجود آمدند و استفاده از آن ها به سطح خاصی محدود شد. یکی از تفاوت هایی که این ترکیبات با سی اف سی ها دارند، این است که در این ترکیبات هیدروژن جایگزین کلر و فلوئور شده است. آشناترین اچ سی اف سی، 22-HCFC است که برای تهویهٔ هوا در بسیاری از خانه ها استفاده می شود. اتم هیدروژن با حمله به هیدروکسیل (OH)، مولکولی می سازد و این گونه بخش بزرگی از اچ سی اف سی ها پیش از رسیدن به استراتوسفر نابود می شوند. اما تعدادی از مولکول ها به استراتوسفر می رسند که موجب تخریب بسیار کمتر لایهٔ اُزون نسبت به سی اف سی ها می شوند. هالوکربنها نیز از دیگر مواد تخریب کنندهٔ ازون استراتوسفری هستند و با انتشار کلر و برم لایهٔ اُزون را تخریب می کنند. هم چنین، برخی از مواد تخریب کنندهٔ لایهٔ اُزون در وسایل نقلیهٔ هوایی، یخچال و فریزر، حلال ها، افشانه ها و کپسول های آتش نشانی وجود دارند. لایهٔ ازون سالانه کوچک تر از پیش می شود؛ به طوری که آمار ناسا در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۷ نشان داد که حفرهٔ اُزون به اوج خود رسیده است و می تواند ۹٫۷ میلیون مایل مربع (یعنی به قاره ای به اندازهٔ آمریکای شمالی) را پوشش دهد. سوراخ لایهٔ اُزون در قط
ب جنوب به حد اعلای خود رسیده است. دلیل این پدیده نیز ورود کلرهای موجود در مواد شیمیایی ساخته شده توسط انسان ها به استراتوسفر است. محدودیت های سخت گیرانه برای تولید سی اف سی ها باعث شده است که سازمان جهانی هواشناسی به این نتیجه برسد که حفرهٔ ازون تا سال ۲۰۴۵ بهبود خواهد یافت. اما ناسا می گوید که دو سوم لایهٔ اُزون تا سال ۲۰۶۵ نه تنها بر فراز قطب جنوب، بلکه در همه جای زمین نابود خواهدشد. در سپتامبر ۲۰۱۴ (شهریور ۱۳۹۳) برای نخستین بار طی سی و پنج سال گذشته، پژوهشگران تأیید کردند که لایه اوزون، که در برخی نقاط کره زمین به طرز خطرناکی کاهش یافته بود، نشانه هایی از بهبود و ترمیم نشان می دهد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۳ میلادی، سطح اوزون در بخش هایی از جهان ۴ درصد رشد کرده است. به گفته پژوهشگران، دلیل آغاز روند ترمیم لایه اوزون این است که از اواخر دهه ۱۹۸۰، استفاده از بعضی مواد شیمیایی آسیب زننده به لایه اوزون به تدریج در تمام جهان حذف شده است. این گازها عمدتاً در یخچال و انواع اسپری کاربرد داشت. اثرات لایهٔ ازون بر آب وهوا. گرمایش زمین افزایش نظام مند گرمای زمین است که عمدتاً ناشی از گازهای گلخانه ای است. ازون یک گاز گلخانه
ای است و در آب وهوای کرهٔ زمین نقش دارد. افزایش گازهای گلخانه ای مانند کربن دی اکسید ممکن است بر چگونگی بهبود لایهٔ ازون در سال های آینده اثر بگذارد. موادی که غلظت ازون را کاهش می دهند، گازهای گلخانه ای هستند. از آن جا که اچ سی اف سی ها نیز گازهای گلخانه ای هستند، می توانند میزان مواد کاهش دهندهٔ ازون را افزایش دهند. در حالی که بسیاری از نقاط جهان گرم شده است، بخش هایی از نیم کرهٔ جنوبی سرسختانه سرد مانده اند و دلیل آن شکاف لایهٔ ازون در آن بخش ها است. زیرا ازون یک گاز گلخانه ای است. پژوهش های تازه نشان می دهد که تلاش های انجام شده توسط دانشمندان و طرفداران محیط زیست برای پوشش بیشتر ازون می تواند موجب گرم شدن سراسر نیم کرهٔ جنوبی بشود. گرمایش زمین در درجهٔ نخست از وجود مقدار زیادی کربن در اتمسفر است که در هنگام استفاده از زغال سنگ، گاز، نفت و سوخت برای تولید برق و حرکت کردن خودروها ایجاد می شوند، به وجود می آید. این گازها مانند یک روکش سراسر سیاره پراکنده می شوند و گرمای خورشید را می گیرند. سی اف سی ها نیز که دارای کربن هستند، موجب کاهش ازون می شوند؛ بنابراین، کاهش ازون و گرمایش زمین به یک دیگر مرتبط هستند.
سی اف سی ها ممکن است تا مدت زمان طولانی در هواکره باقی بمانند و گرمایش زمین را تحت تأثیر قرار دهند. بنا به گزارش آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا، ازون تا سال ۲۰۵۰ به سطح معمولی و طبیعی خود باز خواهد گشت. در حالی که این گزارش خوبی است، اما بر میزان گرمایش زمین خواهد افزود. ازون به این خاطر که یک گاز گلخانه ای است، می تواند در به دام انداختن گرما در استراتوسفر کمک کند و درجهٔ گرمای زمین را تحت تأثیر قرار دهد. کاهش ازون به سرمایش زمین کمک می کند و آب وهوا را به میزان قابل توجهی تغییر می دهد. چرخهٔ ازون-اکسیژن. در استراتوسفر، مولکول ازون عمدتاً توسط پرتوی فرابنفش ایجاد می شود. هنگامی که پرتوی فرابنفش با انرژی بالا به مولکول اکسیژن (O۲) حمله ور می شود، پیوند میان اتم های اکسیژن می شکند و مولکول آن به دو اتم اکسیژن تبدیل می شود. اتم ناپایدار اکسیژن آزادشده و با یک مولکول اکسیژن دیگر واکنش می دهد و مولکول ازون (O۳) را به وجود می آورد. از آن جا که اتم آزاد اکسیژن بسیار ناپایدار است، به راحتی می تواند با نیتروژن، هیدروژن، کلر و برم که از زمین و منابع اقیانوسی آزاد می شوند، واکنش دهد. این موضوع تعادل میان ازو
ن و پرتو فرابنفش را به هم می زند. دانشمندان دریافته اند که سطح ازون با تغییر فصل ها، ورزش باد و تغییرات خورشید نیز تغییر می یابد. علاوه بر این اگر آتشفشانها فوران کنند، موادی را به استراتوسفر می فرستند که می توانند سرعت تخریب لایهٔ اُزون را افزایش دهند. ازون تروپوسفری. ازون تروپوسفری مولکول های ازون موجود در تروپوسفر هستند که بر خلاف ازون استراتوسفری، آلاینده هستند. دو منبع طبیعی عمدهٔ آن شامل: اما هیچ کدام سلامتی انسان و محیط زیست را به خطر نمی اندازند. ازون موجود در تروپوسفر آلاینده است و در واکنش هایی فوتوشیمیایی (واکنش با نور خورشید) و واکنش هایی پیچیده با نیتروژن اکسید (NOx)، ترکیبات آلی فرار (VOC) و کربن مونوکسید (CO) تشکیل می شود. هنگامی که نیتریک اکسید (NO) توسط سوخت های سنگواره ای، دیگ های بخار، خودرو، کامیون و دیگر وسایل دارای سوخت منتشرشود، به سرعت به نیتروژن دی اکسید (NO۲) تبدیل می شود. نیتروژن دی اکسید موجب تشکیل مه دود می شود؛ زیرا بیشتر، طیف فرابنفش نور خورشید را جذب می کند. مولکول های ازون موجود در تروپوسفر می توانند به راحتی با بافت های زیستی واکنش داده و آن ها را از بین ببرند. این مولکول ها
موجب احساس سوزش در ششهای انسان می شوند. پژوهشگران دانش پزشکی دریافته اند که تنفس ازون بیش از چند ماه تا چند سال، یکی از عوامل برگشت ناپذیری است که به شش های پستانداران آسیب می رساند. مولکول های ازون به ویژه برای کودکان، سالمندان و بزرگسالانی خطرناک هستند که در فصل تابستان به طور منظم برای ورزش بیرون از خانه می روند.
چند وظیفگی به انگلیسی multitasking به شرایطی گفته می شود که یک فرد به ظاهر به صورت همزمان در حال انجام چندین وظیفه است . این عبارت برگرفته از چند وظیفگی رایانه ای است. نمونه ای از چند وظیفگی می تواند پاسخ دادن به یک تماس تلفن در حین نوشتن یک نامه باشد. برخی بر این باورند که چندوظیفگی می تواند به سبب تعویض زمینه منجر به اتلاف وقت گردد و بر اثر عدم توجه کافی بروز خطا را افزایش دهد.