Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اه ۲۶ اکتبر به منطقه فراخواند. ۱۹ نفر از نیروهای آمریکایی کشته شده و ۱۹۶ نفر از آنها زخمی گردیدند. ۲۵ تن از نیروهای کوبایی کشته و ۳۵۸ نفر زخمی شدند. دست کم ۲۴ غیرنظامی نیز کشته شدند که چند نفر آنان در بمباران تصادفی بیمارستان روانی گرنادا کشته شدند. واکنش ها در ایالات متحده. یک ماه پس از این تهاجم مجلهٔ تایم این تهاجم را دارای پشتیبانی گستردهٔ مردمی دانست. یک گروه پژوهشی کنگرهٔ آمریکا این تهاجم را موجه دانست، زیرا این گونه استنباط می کرد که اعضای کنگره احساس می کنند که دانشجویان آمریکایی مشغول تحصیل در نزدیک باند مورد مشاجره ممکن است مانند دیپلمات های آمریکایی در ایران به گروگان گرفته شوند. این گزارش گروه باعث شد سخنگوی کاخ سفید نظرش را از مخالف به موافق تغییر دهد. ولی برخی از اعضای گروه پژوهشی مخالف این یافته ها بودند. لوییس استوکس نمایندهُ اوهایو گفت: شبانگاه ۲۵ اکتبر ۱۹۸۳ گویندهٔ اخبار تد کاپل در برنامهٔ نیوزکست نایتلاین با دانشجویان پزشکی مشغول تحصیل در گرنادا تلفنی صحبت کرد و آنها اظهار داشتند که احساس امنیت می کنند و هیچ خطری آنها را تهدید نمی کند. شب بعد دوباره در یک تماس تلفنی دانشجویان پزشکی به کاپل
گفتند که خیلی از این تهاجم سپاسگذار ند و از رنجرهای ارتش به خاطر این که جان آنها را نجات دادند تشکر کردند. مقامات دپارتمان ایالتی به دانشجویان پزشکی اطمینان دادند که می توانند تحصیلات خود را در ایالات متحده به پایان برسانند. برنارد گوئور تسمن در روزنامه نیویورک تایمز (به تاریخ 29 اکتبر) به این موضوع اشاره کرد که این اقدام ارتش آمریکا «یک مانور نیمه واقعی» بوده است که دیگر کشور ها، به قدرت نظامی آمریکا پی ببرند. واکنش های بین المللی. با ۱۰۸ رای موافق در برابر ۹ رای مخالف (آنتیگوآ و باربودا، باربادوس، دومینیکن، السالوادر، اسرائیل، جامائیکا، سن لوسیا، سن وینسنت، گرنادین و ایالات متحده) و ۲۷ رای ممتنع مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامهٔ ۳۸/۷ را به تصویب رساند. طبق این قطعنامه مداخلهٔ نظامی در گرنادا شدیداً محکوم شده و نقض فاحش قوانین بین المللی و تجاوز به استقلال، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی یک کشور به شمار آمد. دولت چین مداخلهٔ ایالات متحده را سلطه طلبی آشکار دانست. دولت اتحاد جماهیر شوروی نیز گفت که گرنادا از مدت ها پیش هدف تهدیدهای ایالات متحده بوده و این تهاجم را نقض قوانین بین المللی دانست و گفت اگر حمله به گرن
ادا نادیده گرفته شود کشورهای کوچک در برابر تهدیدهای ایالات متحده احساس امنیت نخواهند کرد. دولت های برخی از کشورها مداخلهٔ ایالات متحده را بازگشت به دوران بربریت دانستند. برخی از دولت ها نیز اظهار داشتند که ایالات متحده به وسیلهٔ این تهاجم چندین قرارداد بین المللی را که خود یکی از طرفین آن بوده را نادیده گرفته است. قطعنامهٔ مشابهی نیز در شورای امنیت سازمان ملل مورد بحث قرار گرفت، ولی با وجود پشتیبانی گستردهٔ اعضاء، ایالات متحده آن را وتو نمود. گرنادا یکی از کشورهای مشترک المنافع انگلیس است و پس از تهاجم آمریکا درخواست کمک از دیگر کشورهای مشترک المنافع نمود. این تهاجم بیش از همه مورد مخالفت بریتانیا، ترینیداد و توباگو و کانادا قرار گرفت. نخست وزیر بریتانیا مارگارت تاچر با این تهاجم مخالفت کرد و وزیر امور خارجهٔ بریتانیا جفری هو یک روز پیش از تهاجم در حالی که هیچ اطلاعی از یک مداخلهٔ نظامی احتمالی نداشت به مجلس عوام فراخوانده شد. پیامدها. پس از پیروزی ایالات متحده فرماندار کل پل اسکون دولتی را در دسامبر ۱۹۸۳ با انتصاب نیکلاس برثویت به عنوان رئیس دولت تشکیل داد. در انتخابات دموکراتیک که در دسامبر ۱۹۸۴ برگزار شد ح
زب ملی گرنادا پیروز شد و دولتی به رهبری نخست وزیر هربرت بلیز تشکیل گردید. نیروهای ایالات متحده پس از پایان عملیات نظامی در ماه دسامبر در قالب "عملیات نسیم جزیره" در گرنادا ماندند. نیروهایی که در جزیره باقی ماندند عبارت بودن از پلیس نظامی، نیروهای ویژه و وابسته های اطلاعاتی که مأمور امن سازی جزیره بودند و به اعضای نیروهای حافظ صلح کارائیب و نیروی پلیس سلطنتی گرنادا کمک می کردند. روز ۲۵ اکتبر برای گرامیداشت این تهاجم تعطیل عمومی است و روز شکرگزاری نامیده می شود. دانشگاه سن جرج بنای یادبودی را در محوطهٔ دانشگاه به یاد نیروهای آمریکایی کشته شده به هنگام تهاجم ساخته است و هر سال مراسم یادبودی در این روز برگزار می کند. در روز ۲۹ می ۲۰۰۹ فرودگاه بین المللی پوینت سالینس رسماً به افتخار رهبر پیشین گرنادا موریس بیشاپ نام گرفت.
آام ایکس-۵۶ لِکلِر یک تانک اصلی میدان نبرد فرانسوی و ساخت شرکت جیات (نکستر کنونی) است که در سال ۱۹۹۲ وارد خدمت نظامی در ارتش فرانسه شد. ارتش فرانسه ۴۰۶ تانک لکلر به همراه ۲۰ تانک تعمیرگر را در اختیار دارد که در سال ۲۰۱۱ تنها ۲۵۴ عراده از آن ها سرویس دهی می شوند. قیمت خرید کنونی این تانک ۹٫۳ میلیون یورو و هزینهٔ نگهداری سالانه آن در ارتش فرانسه ۳۶۲ هزار یورو برای هر عراده در سال ۲۰۱۱ است. مدل ارتقا یافته "ام کا۲ لکلر" با بهینه سازی های نرم افزاری و سیستم کنترل موتور در سال ۱۹۹۸ وارد ارتش فرانسه شد. این تانک از سال ۱۹۹۵ مورد استفاده نیروهای مسلح امارات متحده عربی است که ۳۸۸ عراده تانک و ۴۶ عراده تانک تعمیر و بازیابی از آن را در اختیار دارد. حدود پنجاه عراده را نیز به اردن هدیه داد به جز این دو کشور مذاکراتی برای فروش ۳۰ تا ۴۰ عراده از این تانک به کلمبیا هم انجام شده است. مشخصات فنی. سلاح اصلی لکلر توپ بدون خان ۱۲۰ میلی متری CN120-26 ساخت شرکت جیات است. این توپ قادر به شلیک گلوله های ۱۲۰ میلی متری آلمانی و ناتو هم هست اما ارتش فرانسه تنها از مهمات فرانسوی استفاده می کند. لکلر با سیستم پایدارسازی توپ خود قادر است
در حالی که با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت در حال حرکت است به سوی اهدافی در فاصله چهار کیلومتری شلیک کند. این توپ برخلاف تانک های دیگر غربی و به سبک تانک های شوروی/روسیه به گلوله گذار نیاز ندارد و از گلوله گذار اتوماتیک استفاده می کند. در نتیجه خدمه تانک به سه نفر (فرمانده، راننده و توپچی) کاهش یافته اند. گلوله گذار اتوماتیک لکلر قادر است در هر دقیقه ۱۲ شلیک داشته باشد. این تانک در مجموع ۴۰ گلوله با خود حمل می کند که ۲۲ تای آنها در خشاب آماده آتش هستند و بقیه در بدنه تانک قرار دارند. مسلسل هم محور تانک یک تیربار سنگین ۱۲٫۷ میلی متری است، برخلاف بیشتر تانک های دیگر که از مسلسل هم محور متوسط ۷٫۶۲ م م استفاده می کنند. در بالای برجک می توان یک مسلسل ۱۲٫۷ م م دیگر با کنترل از داخل تانک را نصب کرد که مشابه تیربار کنترل از راه دور مدل ام اآ۲ تاسک آبرامز است. هرچند در عمل بیشتر لکلرها به مسلسل ۱۲٫۷ بدون کنترل مسلح هستند. این تانک به ۴ نارنجک انداز چهارتایی هم مسلح شده که قادر به شلیک نارنجک های دودزا، ضدنفر و گمراه کننده های مادون قرمز هستند. توپ ۱۲۰ م م لکلر نسبت طول به کالیبر ۵۲ دارد که از اغلب تانک های معاصر خود بیشتر
است (۴۴ در آبرامز و لئوپارد ۲ و ۴۸ در توپ های ۱۲۵ م م تانک های روسی) و می تواند گلوله های زره شکاف را با سرعتِ دهانه ۱۷۵۰ متر بر ثانیه و گلوله های چندمنظوره را با سرعت دهانه ۱۱۷۰ متر بر ثانیه شلیک کند. تعداد فشنگ های مسلسل هم محور ۱۲٫۷ م م ۸۰۰ فشنگ و مسلسل دفاع هوایی ۷٫۶۲ دو هزار گلوله است. موتور کوچک هشت سیلندر لکلر بهره وری قابل توجهی در مصرف سوخت دارد و دمای نسبتاً پایین دود خروجی از اگزوز تانک که کمتر از ۴۰۰ درجه سانتی گراد است به کاهش آشکارگی مادون قرمز آن کمک می کند. این تانک به یک سیستم هشدار در صورت افتادن پرتوی لیزر بر روی تانک هم مجهز است. به طور کلی لکلر از سیستم های الکترونیکی پیشرفته و متنوعی برخوردار است و گزارش شده که حدود ۵۰ درصد هزینه ساخت این تانک فقط به سیستم های الکترونیکی آن مربوط است. لکلر بدون هیچ آمادگی می تواند از آب هایی به عمق ۱٫۷ متر و با استفاده از تجهیزات رانندگی زیر آبی از آبهایی به عمق ۴ متر بگذرد. این تانک به تجهیزات تصفیه هوا، تهویه و آتش نشانی اتوماتیک هم مجهز شده است. سیستم کنترل آتش لکلر به توپچی یا فرمانده آن توانایی درگیری با ۶ هدف مختلف را تنها در ۳۰ ثانیه می دهد. فرما
نده تانک هشت پریسکوپ و دید سراسرنما با پایداری در حال حرکت اچ ال-۷۰ را در در اختیار دارد. اچ ال-۷۰ به مسافت یاب لیزری، کانال انتخابی دید روزانه و اینتنسیفایر تصویری نسل دوم مجهز است. سیستم دید تانک می تواند اهدافی تا ۴ کیلومتر را شناسایی کرده و تا ۲٫۵ کیلومتر فاصله را تشخیص هویت دهد. توپچی تانک هم به یک دوربین اصلی با دید گرمایی، سه پریسکوپ و یک صفحه نمایشگر در اختیار دارد. راننده هم سه پریسکوپ در اختیار دارد که پریسکوپ مرکزی دوربین "اوبی-۶۰" ساخت شرکت تالس (تامسون سی اس اف سابق) با کانال های دید شبانه و روزانه است. لکلر از موتور دیزلی هشت سیلندر SACM با قدرت ۱۵۰۰ اسب بخار (۱۱۱۸ کیلووات) در ۲۵۰۰ دور در دقیقه استفاده می کند. یک سیستم مدیریت الکترونیکی موتور هم توسط شرکت Safran برای آن طراحی شده است. دنده اتوماتیک SESM ESM 500 لکلر هم از یک واحد دنده هیدرواستاتیک، پنج دنده جلو و دو دنده عقب برخوردار است. یک توربین گاز فشار قوی Suralmo-Hyperbar بر روی موتور نصب شده است. این موتور می تواند تانک را به سرعت بیش از ۷۰ کیلومتر در جاده و ۵۰ کیلومتر در خارج از جاده برساند. حداکثر سرعت این تانک در جاده ۷۲ کیلومتر در ساع
ت و در حالت دنده عقب ۳۸ کیلومتر بر ساعت است. این تانک قادر است از خاکریزهایی به عمق سه متر و پله هایی به ارتفاع ۱٫۱ متر بگذرد. سرعت چرخش برجک تانک هم ۱۲ ثانیه برای یک دور کامل ۳۶۰ درجه است. طول بدنه تانک بدون لوله توپ ۶٫۸۸ متر و با لوله توپ ۹٫۸۷ متر است. ارتفاع آن تا سقف برجک ۲٫۵۳ متر و عرض آن با دامن محافظ زرهی ۳٫۴۳ متر است. باک سوخت لکلر ۱۳۰۰ لیتر گنجایش دارد و تانک قادر است با سوخت کامل حدود ۵۵۰ کیلومتر حرکت کند. نصب مخزن های خارجی ۴۰۰ لیتری هم برای افزایش برد عملیاتی تانک امکان پذیر است. وزن تانک لکلر در سری ۱ که ۱۳۲ دستگاه از آن از سال ۱۹۹۲ تا ۹۶ تولید شد معادل ۵۴٫۵ تن است که در سری ۲ که ۱۷۸ دستگاه از آن بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳ ساخته شد به ۵۶٫۳ تن و در سری ۳ که ۹۶ دستگاه از آن در سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ تولید شد به ۵۷٫۶ تن افزایش یافته است. لکلر امارات. لکلر گرمسیری مدل مورد استفاده نیروی زمینی ارتش امارات متحده عربی است. این مدل از تانک لکلر برای محیط گرمسیری و بیابانی بهینه سازی شده است. در لکلر گرمسیری از یک واحد انتقال قدرت جدید استفاده شده و بدنه کمی به سوی عقب کشیده شده تا جا برای این موتور جدید و مخ
زن سوخت بزرگتر باز شود. موتور لکلرهای اماراتی موتور دیزلی ۱۲ سیلندر ام تی یو ۸۸۳ با قدرت ۱۵۰۰ اسب بخار به همراه دنده اتوماتیک Renk HSWL295 TM است. موتورهای ساخت شرکت آلمانی ام تی یو از موفق ترین موتورهای تانک به شمار می روند که علاوه بر تانک های آلمانی لئوپارد در مدل های ارتقا یافته بسیاری از تانک های قدیمی غربی نیز به کار رفته است. البته این موتور اندازه بزرگتری نسبت به موتور اصلی فرانسوی (۲٫۷۷ متر مربع نسبت به ۱٫۶۴ متر مربع) دارد و به همین جهت طول تانک ۱۵ سانتی متر افزایش یافته و به ۷٫۰۳ متر رسیده است. تولید لکلرهای گرمسیری که ۵۷ تن وزن دارند از سال ۱۹۹۴ آغاز شد و تا اوایل دهه ۲۰۰۰ در مجموع ۳۸۸ دستگاه تانک اصلی میدان نبرد (ام بی تی) و ۴۶ دستگاه خودرو زرهپوش بازیابی و تعمیرگر از این مدل برای نیروی زمینی ارتش امارات تولید شد.
رونالد اریک امریک (متولد ۹ مارس ۱۹۳۷، درگذشت ۳۱ اوت ۲۰۰۱) دانش آموخته برجسته استرالیایی در زمینه تمدن و زبان ایرانی، هندی و تبتی است. طی سال های ۱۹۶۴-۱۹۶۷ او در کالج سنت جان به عنوان محقق و طی سالهای ۱۹۶۴-۱۹۷۱ به عنوان مدرس ایرانشناسی در مدرسه مطالعات شرق و آفریقا دانشگاه لندن مشغول به کار شد.
دلفین ها به دو گروه عمده دلفین های اقیانوسی و دلفین های رودخانه ای تقسیم می شوند. فهرست زیر در بر گیرنده نام گونه های مختلف دلفین به همراه رده بندی آن ها شامل نام تیره و سرده شان است.
فریدریک توردارسُن (زادهٔ ۱۹۲۸، ایسلند – درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۲۰۰۵) واژه شناس اهل ایسلند بود. او بیشتر عمرش را در نروژ گذراند و در ۱۹۹۴ پروفسور دانشگاه اسلو شد. تودارسن شروع به فراگیری واژه شناسی کلاسیک در ۱۹۵۱ و در ۱۹۶۳ به صورت عمده در زبان لاتین در دانشگاه اسلو کرد. او در دانشگاه از ۱۹۶۵ تدریس کرد و ۱۹۹۴ پروفسور دانشگاه شد. جدا از زبان های کلاسیک، علاقه تودارسن به زبان های قفقازی به ویژه گرجی و زبان آسی بود. او ده ها مقاله درباره فرهنگ و زبان آسی نوشت و مشاور دانشنامه ایرانیکا در این رشته بود.
مراحل عفونت HIV عبارتند از عفونت حاد، دوره نهفتگی و ایدز عفونت حاد برای چند هفته به طول می انجامد و علائمی مانند تب، لنفادنوپاتی، فارنژیت، راش، درد عضله، ناراحتی و گلودرد به همراه دارد. دوره نهفتگی بدون علائم یا با علائم کم است و بسته به فرد، از دو هفته تا بیست سال ممکن است طول بکشد. مرحله آخر HIV (ایدز) زمانی معنی پیدا می کند که شمار سلول های CD4+ T به کمتر از ۲۰۰ سلول در هر میکرولیتر برسد یا بیماری های خاص مرتبط با عفونت HIV رخ دهد. عفونت حاد. دوره اولیه HIV، عفونت حاد HIV یا سندرم حاد ویروسی نامیده می شود. بسیاری از افراد ۲ تا ۴ هفته پس از در معرض قرار گرفتن این بیماری، دچار بیماری هایی مانند شبه آنفلوآنزا یا مونونوکلئوز می شوند و برخی دیگر هم هیچ نشانه قابل توجهی در آن ها دیده نمی شود. علائم در ۴۰ تا ۹۰ درصد موارد رخ می دهد و معمولاً شامل تب، لنفادنوپاتی، فارنژیت، خارش پوست، سردرد و/یا زخم دهان و اندام تناسلی می شود. خارش پوست که در ۲۰ تا ۵۰ درصد موارد رخ می دهد، خود را بر روی بالاتنه نشان می دهد و به شکل لکه های نوک تیز می باشد. همچنین در این مرحله برخی از افراد دچار عفونت های فرصت طلب می شوند. ممکن است
در دستگاه گوارش علائمی مانند تهوع، استفراغ یا اسهال رخ دهد، و همچنین علائم عصبی نوروپاتی محیطی یا سندرم گیلان باره. طول دوره این علائم متفاوت است، اما معمولاً یک یا دو هفته می باشد. اختلالات شناختی مرتبط با ایدز، مجموعه اختلالات شناختی-عصبی مرتبط با عفونت اپچ ای وی و بیماری ایدز است که معمولاً پس از سال ها آلودگی به ویروس HIV و عفونت، روی می دهند. با توجه به اینکه این علائم آنچنان خاص نیستند، اغلب به عنوان نشانه هایی از عفونت HIV شناخته نمی شوند. حتی مواردی که توسط یک دکتر خانوادگی یا یک بیمارستان دیده می شود اغلب یا بسیاری از بیماری های شایع عفونی با علائمی مشترک با آن اشتباه می شود. بنابراین، توصیه می شود که به بیماران دارای تب توجیه ناپذیر است تذکر داده شود که ممکن است دارای عفونت HIV باشند و خطر ابتلا به این عفونت در آن ها وجود دارد. دوره نهفتگی. پس از علائم اولیه، بیمار وارد مرحله ای به نام دوره نهفتگی یا HIV بی نشانه یا HIV مزمن می شود. این مرحله از HIV می تواند بدون هیچ گونه درمانی از حدود سه سال تا بیش از ۲۰ سال (به طور متوسط حدود هشت سال) به طول بینجامد. اگرچه معمولاً در ابتدای بیماری هیچ علائمی مشاه
ده نمی شود یا علامت های خیلی کمی دیده می شود، اما در نزدیکی پایان این مرحله بسیاری از افراد دچار تب، کاهش وزن، مشکلات گوارشی و دردهای عضلانی می شوند. همچنین ۵۰ تا ۷۰ درصد از افراد دچار لنفادنوپاتی ماندگار می شوند، بطوری که چند گروه از غدد لنفاوی (به جز در کشاله ران) به مدت بیش از سه تا شش ماه بدون هیچ درد و به طور توجیه ناپذیری بزرگ می شود. اگر چه بسیاری از مبتلایان HIV-1، قابل تشخیص هستند و در صورت عدم درمان نهایتاً به ایدز منجر خواهد شد، ولی درصد کمی از آن ها (حدود ۵٪) سطح بالای سلول های CD4+ T خود را بدون هیچ درمان ضدویروسی تا بیش از ۵ سال حفظ می کنند. این افراد به عنوان کنترل کننده های HIV طبقه بندی می شوند، و آنهایی که مقدار کم یا غیرقابل محسوسی از ویروس را بدون درمان ضدویروسی در بدن خود نگه می دارند به عنوان «کنترل کنندگان ممتاز» یا «سرکوبگران ممتاز» شناخته می شوند. سندرم نقص ایمنی اکتسابی. سندرم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز) زمانی معنی پیدا می کند که شمار سلول های CD4+ T به کمتر از ۲۰۰ سلول در هر میکرولیتر برسد یا بیماری های خاص مرتبط با عفونت HIV رخ دهد. در غیاب درمان، حدود نیمی از افراد مبتلا به HIV در عر
ض ده سال مبتلا به بیماری ایدز می شوند. رایج ترین وضعیت هایی که هشداری بر وجود ایدز هستند التهاب ریه ناشی از پنوموسیستیس (۴۰٪)، نزاری به شکل سندرم اتلاف اچ آی وی (۲۰٪) و کاندیدیاز مری می باشند. سایر علائم شایع شامل عفونت های دستگاه تنفسی در یک دوره زمانی معین می شود. عفونت فرصت طلب ممکن است توسط باکتری، ویروس، قارچ و انگل به وجود بیاید که معمولاً توسط دستگاه ایمنی بدن کنترل می شود. اینکه کدام عفونت رخ می دهد تا حدودی به این بستگی دارد چه عواملی در محیط اطراف فرد قرار دارد. این عفونت تقریباً می تواند هر دستگاهی از بدن را تحت تأثیر قرار دهد. افراد مبتلا به ایدز خطر آلودگی به ویروس های سرطانی مختلفی را دارند از جمله: سارکوم کاپوزی، سرطان لنفوم، دستگاه عصبی مرکزی لنفوم، و سرطان گردن رحم. سارکوم کاپوزی، شایع ترین سرطانی است که در ۱۰ تا ۲۰ درصد از افراد مبتلا به HIV اتفاق می افتد. پس از آن سرطان لنفوم شایع ترین سرطان است و علت مرگ نزدیک به ۱۶ درصد از افراد مبتلا به ایدز می باشد و جزء نشانه های اولیه ۳ تا ۴ درصد از آن ها است. هر دوی این سرطان ها با ویروس هرپس ۸ انسانی همراه هستند. خیلی اوقات مبتلایان به ایدز به دلیل
ارتباطی که با ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) دارد، دچار سرطان گردن رحم می شوند. علاوه بر این، آن ها به طور مکرر دچار علائمی مانند تب طولانی، تعریق شبانه، تورم غدد لنفاوی، لرز، ضعف، و کاهش وزن می شوند. اسهال یکی دیگر از علائم شایعی است که ۹۰٪ از افراد مبتلا به ایدز دچار آن می شوند. پانویس. منابع
پاتوفیزیولوژی اچ آی وی/ایدز پیچیده است. پس از ورود ویروس به بدن، یک دوره سریع تکثیر ویروسی وجود داشته و منجر به بالا رفتن تعداد ویروس در خون اطراف خود خواهد شد. در طی عفونت اولیه، سطح HIV ممکن است به چند میلیون ذره ویروس در هر میلی لیتر خون برسد. این واکنش با کاهش قابل توجهی در تعداد سلول های در گردش CD4+ T همراه است. این ویروس خونی حاد تقریباً همواره با فعالیت سلول های CD8+ T در ارتباط است که سلول های آلوده به HIV را از بین می برد و سپس آنتی بادی تولید می کند. به نظر می رسد که واکنش سلول CD8+ T در کنترل سطح ویروس مهم باشد، که به اوج رسیده و سپس کاهش می یابد، تا شمار سلول های CD4+ T به مقدار قبل بازگردد. واکنش یک سلول CD8+ T سالم هر چند که ویروس را از بین نمی برد اما باعث می شود بیماری با سرعت کمتری پیشرفت کند و بهتر بتوان بیماری را شناسایی کرد. پاتوفیزیولوژی بیماری ایدز پیچیده است. در نهایت، HIV با به تحلیل بردن سلول های CD4+ T منجر به ایدز شده و باعث تضعیف دستگاه ایمنی بدن و عفونت فرصت طلب می شود. وجود سلول های T برای واکنش ایمنی ضروری است و بدون آنها، بدن نمی تواند با عفونت ها مقابله کند یا سلول های سرطانی
را از بین ببرد. عملکرد کاهش سلول های CD4+ T در وضعیت حاد و مزمن متفاوت است. در حین وضعیت حاد، سلول های HIV ناشی از سلول های عفونی تحلیل رفته و کشته شده توسط سلول های سمی T، عامل کاهش سلول های CD4+ T هستند، اگر چه عامل دیگر می تواند مرگ برنامه ریزی شده یاخته باشد. در حین وضعیت مزمن، به نظر می رسد که عواقب ناشی از فعالیت کلی دستگاه ایمنی بدن همراه با از دست دادن تدریجی توانایی دستگاه ایمنی بدن برای تولید سلول های جدید T عامل کاهش تدریجی تعداد سلول های CD4+ T باشد. اگر چه علائم نقص دستگاه ایمنی توسط ایدز تا چند سال بعد از عفونت در فرد ظاهر نخواهد شد، ولی نقصان سلول های CD4+ T در طول هفته اول عفونت، به خصوص در مخاط روده، که منبع اکثریت لنفوسیت های موجود در بدن است، اتفاق می افتد. . دلیل اصلی از دست رفتن سلول های مخاطی CD4+ T این است که اکثر سلول های مخاطی CD4+ T نشان دهنده پروتئین CCR5 هستند که HIV از آنها برای دستیابی به سلول ها استفاده می کند، در حالی که تنها بخش کوچکی از سلول های CD4+ T در جریان خون این کار را انجام می دهند. ویروس HIV به دنبال CCR5 نشانگر CD4+ T می گردد و آنها را از بین می برد در نهایت واکنش
شدید دستگاه ایمنی، عفونت را کنترل می کند و مرحله نهفتگی بالینی آغاز می گردد. سلول های. CD4+ T در بافت مخاطی باقی می مانند. . تکثیر مداوم HIV از وضعیت کلی فعالیت ایمنی حاصل می شود. فعالیت دستگاه ایمنی که نمایانگر افزایش فعالیت سلول های ایمنی و التهاب سیتوکین است، از فعالیت چندین محصول ژن HIV و واکنش دستگاه ایمنی به تکثیر HIV حاصل می شود. همچنین از کار افتادن دستگاه ایمنی گوارشی به وسیله تکثیر سلول های مخاطی CD4+ T در طی مرحله عفونی بیماری به این موضوع مربوط می شود. سلول های تحت تأثیر واقع شده. این ویروس بیشتر سلول های زیر را تحت تأثیر قرار می دهد:
آزمایش HIV جهت تشخیص ویروس اچ آی وی، ویروسی که عامل ایدز انجام می شوند و می توانند میزان پادتن، پادگن یا آران ای را شناسایی کنند. بیماری ایدز و HIV با توجه بروز علایم و نشانه های بیمار، از طریق آزمایش و بررسی آن در آزمایشگاه تشخیص داده می شود. آزمایش HIV به همه کسانی که در معرض خطر قرار دارند توصیه می شود، که شامل هر فرد مبتلا به هر نوع بیماری آمیزشی است می شود. در بسیاری از مناطق دنیا، یک سوم حاملان HIV زمانی متوجه می شوند که در مرحله پیشرفته ای از این بیماری هستند و AIDS یا نقص شدید دستگاه ایمنی آشکار می شود. پس از گذشت سه ماه از رفتار پرخطر یا رویدادی که مشکوک به انتقال ویروس به بدن فرد است، اگر نتیجهٔ آزمایش او منفی باشد، می توان به طور قطعی به عدم آلودگی او به ویروس اچ آی وی اطمینان یافت. یعنی باید سه ماه پس از رفتار پرخطر یا رویداد خطرزا، آزمایش داد تا نتیجهٔ منفی اطمینان آور باشد. آزمایش انجام شده سه ماه پس از رفتار یا رویداد پرخطر نیز تا حد زیادی اطمینان آور است. دربارهٔ این ویژگی تشخیص اچ آی وی/ایدز، مدت زمان سه ماهه پس از آخرین رفتار یا رویداد پرخطر مد نظر است، یعنی باید رفتار پرخطر کنار گذاشته شود
و رویداد پرخطر دیگری رخ ندهد و سه ماه پس از آخرین رفتار یا رویداد پرخطر، آزمایش انجام شود. مدت زمانی را که ویروس به بدن شخص وارد شده اما به دلیل آن که مقدار کافی پادتن یا همان انتی بادی از گلوبولهای سفید (سلولهای دفاعی) در خون شخص ترشح نشده، نتایج آزمایش ممکن است منفی باشد، که اصطلاحاً دوره نهفتگی یا "window period" می نامند.به عبارت دیگر: ممکن است شخص مبتلا باشد ولی بعلت تولید ناکافی انتی بادی، ازمایش هنوز مثبت نشده باشد.لذا جهت اطمینان، ازمایش را سه ماه دیگر تکرار کنید. آزمایش HIV. به طور کلی برای تشخیص ابتلا به اچ آی وی/ایدز، سه گروه اصلی آزمایش وجود دارد. این سه نوع عبارتند از آزمون آنتی بادی (پادتن)، آزمون آنتی ژن و آزمون سنجش مقدار. در آزمون آنتی بادی، وجود آنتی بادی یا پادتن تولید شده و ترشح شده در خون توسط گلبول های سفید دستگاه ایمنی بررسی می شود. در آزمون آنتی ژن، خون از نظر حضور خود ویروس مورد بررسی قرار می گیرد. آزمایش آنتی بادی یا پادتن دو گونهٔ اصلی است که عبارتند از الایزا (Elisa) و وسترن بلات (Western blolt). اگر در آزمایش الایزا، نتیجهٔ مثبت به دست آید، برای اطمینان و نتیجهٔ قطعی، باید آزمون و
سترن بلات هم انجام شود. در مجموعهٔ آزمایش های آنتی بادی، آزمایش سریع یا رپید تست (Rapid test) نیز وجود دارد که نتیجهٔ آن در ۱۰ تا ۲۰ دقیقه آماده می شود و برای اطمینان، باید د وبار انجام شود یک نتیجهٔ مثبت یا منفی، دو بار به دست آید. آزمایش های آنتی ژن نیز دو گروه هستند: RT-PCR و P24. آزمایش پی سی ار، ژنوم ویروس در خون فرد را مورد بررسی قرار می دهد و اندکی گران تر است و امکان جواب کاذب نیز در آن وجود دارد. در اکثر افراد آلوده به HIV، در طول سه تا دوازده هفته پس از عفونت اولیه، یک سری آنتی بادی های خاص ایجاد می گردد. تشخیص اولیه HIV قبل از تغییر آنتی بادی، با اندازه گیری اچ آی وی-آران ای یا آنتی ژن P24 انجام می شود. نتایج مثبت به دست آمده توسط آنتی بادی یا آزمایش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)، توسط PCR یا توسط آنتی بادی دیگری تأیید می شوند. آزمایش آنتی بادی در کودکان کمتر از ۱۸ ماه، به دلیل وجود مداوم آنتی بادی های مادری معمولاً نتیجه درستی نمی دهند. بنابراین عفونت HIV تنها توسط آزمایش PCR مربوط به HIV RNA یا DNA یا از طریق آزمایش آنتی بادی P24 قابل تشخیص است. در اکثر نقاط دنیا دسترسی به آزمایش PCR قابل اعتماد
وجود ندارد و افراد باید تا زمانی صبر کنند که علائم پیشرفت کند یا سن کودک به اندازه کافی باشد و آزمایش آنتی بادی درستی نتیجه دهد. در کشورهای جنوب صحرای آفریقا در بین سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹، بین ۳۰ تا ۷۰ درصد مردم، از وضعیت HIV خود آگاه بوده اند. در سال ۲۰۰۹، بین ۴ تا ۴۲ درصد مردم مورد آزمایش قرار گرفتند. این ارقام نشان دهنده افزایش قابل توجهی نسبت به ده سال گذشته است. طبقه بندی عفونت HIV. از دو طبقه بندی اصلی برای مرحله بندی HIV و ایدز استفاده می شود، یکی توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) و دیگر توسط مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC). برنامه CDC بیشتر در کشورهای توسعه یافته استفاده می شود. از آنجا که برنامه WHO احتیاجی به آزمایش ندارد، بیشتر مناسب کشورهای در حال توسعه است که با کمبود لوازم روبرو هستند. علی رغم تفاوت های که این دو با هم دارند، اما می تواند هر دوی آن ها را از لحاظ آماری مقایسه نمود. سازمان بهداشت جهانی برای اولین بار در سال ۱۹۸۶ تعریفی برای ایدز ارائه نمود. از آن زمان به بعد، مرحله بندی WHO برای چندین بار تغییر کرده و گسترش یافت، که نسخهٔ اخیر آن که در سال ۲۰۰۷ منتشر شده است. رده بندی مراحل تعیین شده
توسط WHO به شکل زیر است: مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا نیز ایجاد یک سیستم طبقه بندی برای HIV ارائه نموده و آخرین بار آن را در سال ۲۰۰۸ به روز رسانی کرده است. در این سیستم عفونت HIV بر اساس شمارش CD4 و علائم بالینی می باشد، عفونت را در سه مرحله توصیف می کند: اگر پس از درمان، تعداد سلول های CD4 خون به بیش از ۲۰۰ در هر میکرولیتر افزایش یابد یا بیماری دیگری به جز ایدز احتمال رود یا حتی درمان گردد هنوز هم تشخیص اینکه بیماری ایدز بوده باشد پابرجا خواهد بود.
پیشگیری از اچ آی وی/ایدز به مجموعه کارهایی اشاره دارد که جهت جلوگیری از انتشار HIV صورت می گیرد. تماس جنسی. استفاده همیشگی از کاندوم در طولانی مدت، حدوداً ۸۰ درصد خطر انتقال HIV را کاهش می دهد. هنگامی که از بین زن و مرد، یکی از طرفین مبتلا شود، در صورتی که به طور مداوم از کاندوم استفاده شود، احتمال ابتلا به HIV برای فرد غیرآلوده در هر سال زیر ۱٪ است. برخی از شواهد نشان می دهد که کاندوم زنانه هم می تواند در همان سطح محافظت کند. به نظر می رسد استفاده از ژل واژینال حاوی تنوفوویر بلافاصله قبل از رابطه جنسی، میزان ابتلا را تا حدود ۴۰ درصد در میان زنان آفریقایی کاهش می دهد. در مقابل، استفاده از اسپرم کش نونوکسینول-۹، به دلیل ایجاد سوزش در واژن و رکتوم می تواند خطر انتقال را افزایش دهد. ختنه در آفریقای سیاه، خطر ابتلا به HIV توسط مردان دگرجنسگرا را بین ۳۸٪ و ۶۶٪ در بیش از ۲۴ ماه کاهش می دهد. بر پایه این مطالعات، سازمان جهانی بهداشت و UNAIDS، ختنه مرد را به عنوان یکی از روش های پیشگیری انتقال HIV از زن به مرد در سال ۲۰۰۷ توصیه کرده اند. در این که آیا این کار باعث محافظت انتقال مرد به زن می شود، مناقشه است. و این که آ
یا به نفع کشورهای توسعه یافته و در میان مردان همجنسگرا است، نامشخص است. زنانی که مورد ختنه قرار می گیرند، بیشتر در معرض خطر انتقال HIV قرار دارند. برنامه هایی که پرهیز جنسی را تشویق می کنند، به نظر نمی رسد که بتواند در مقابل خطر HIV مؤثر باشند. شواهد نشان می دهد که آموزش دوطرفه به همان اندازه ضعیف است. آموزش مسائل جنسی در مدارس می تواند رفتار پرخطر را کاهش دهد. اقلیت قابل توجهی از جوانان با اینکه نسبت به خطرات HIV و ایدز آگاه هستند، اما با این حال همچنان دست به کارهایی می زدند که پرخطر محسوب می شوند. مشخص نیست که آیا درمان سایر بیماری های مقاربتی در پیشگیری از HIV مؤثر باشد یا خیر. پیش از در معرض قرار گرفتن. درمان زودهنگام افراد مبتلا به HIV با ضدویروس، تا ۹۶ درصد از سرایت شریک آنها جلوگیری می کند. پیشگیری پیش از در معرض قرارگرفتن با دوز معینی در روز از داروی تنوفوویر به همراه یا بدون امتریسیتابین بر روی بعضی از گروه ها مؤثر است: مردانی که با مردان دیگر نزدیکی دارند، زوج هایی که یکی از آنها مبتلا به HIV است، و دگرجنس گراهای جوان در آفریقا. به نظر می رسداقدامات احتیاطی جهانی در محیط مراقبت های بهداشتی بر روی ک