Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د.آنها:چارلزجونیور(۱۸۶۰-۱۹۲۸)،گوستاووس(۱۸۶۱-۱۹۴۴)،امیل(۱۸۶۴-۱۹۴۱)، هلن جولیا(متولد۱۸۶۶، که با سر فردریک دانکن، بارونت دوم ازدواج کرد). آلیس(که با بارون باکوفن فون اچت اتریشی ازدواج کرد)، و در نهایت آنا که یک سال بیشتر زنده نماند(۱۸۷۵-۱۸۷۶) چارلز پسر بزرگش و دختر بزرگش امیل نیز برای شرکت فایزر کار می کردند. خانواده در کلینتون هیل مجلل بروکلین زندگی می کردند. فایزر یک کلیسای لوتری در نیویورک ساخت. کار و حرفه. در سال ۱۸۴۹، او برای خرید یک ساختمان تجاری در ویلیامزبورگ، بروکلین، ۲۵۰۰ دلار از پدرش قرض گرفت. او سپس شرکت فایزر را بنیان گذاشت. شرکت سهامی فایزر با توجه به تجربه چارلز فایزر در شیمی و سابقه شریک او(ارهارت) به عنوان یک شیرینی پز، این شرکت در ابتدا به تولید طعم دهنده های غذا، آماده سازی ید و اسید سیتریک برای تولید نوشابه مشغول بود. آنها همچنین سانتونین، یک ضد انگل تولید کردند که بعداً تولید آن را به سایر مواد شیمیایی گسترش دادند. شریک تجاری و پسر عموی فایزر، چارلز اف. ارهارت، نیز با خواهرش، فرانسیس، ازدواج کرد و برادر زنش نیز شد. زمانی که ارهارت فوت کرد، در سال ۱۸۹۱، قرارداد مشارکت آنها به اجرا درآمد، که ب
ر اساس آن شریک بازمانده می تواند سهم دیگری از شرکت را به ازای نیمی از ارزش موجودی آن بخرد. چارلز فایزر به سرعت از این گزینه استفاده کرد و به وارثان شریک خود ۱۱۹.۳۵۰ دلار برای نیمی از تجارت ارهارت پرداخت. او به مدت ۵۱ سال تا سال ۱۹۰۰ میلادی زمانی که فوت کرد، به عنوان رئیس شرکت باقی ماند که این شرکت بعدها بعنوان بزرگترین شرکت تولید دارو و مواد شیمیایی تاریخ به ثبت رسید. سپس چارلز فایزر جونیور اولین رئیس شرکت شد. بعدها برادرش امیل جانشین او شد. سال ۱۹۰۶-آسیب و مرگ. فایزر در ۱۹ اکتبر ۱۹۰۶ در سن ۸۲ سالگی در خانه تابستانی خود، "لیندگِیت" در شهر نیوپورت ایالت رود آیلند درگذشت. البته محل اقامت اصلی او در کلینتون هیل، بروکلین، نیویورک بود. مرگ او به دنبال سقوط از پله ها، چند هفته قبل که در پی حادثه ای دستش شکست و بیشتر مجروح شد، رخ داد. او در قبرستان گرین وود نیویورک به خاک سپرده شد.
خرابی بتن ممکن است توسّط علل گوناگونی ایجاد شود. بتن ممکن است در اثر آتش، انبساط سنگدانه ها، تأثیرات آب دریا، خوردگی باکتریال، شسته شدن کلسیم، آسیب های فیزیکی و آسیب های شیمیایی (کربوناسیون، کلریدها، سولفات ها و جریان آب مقطّر) آسیب ببیند. آسیب دیدگی های فوق خود می توانند مسبّب تشدید در معرض بودن بتن برای خرابی های جدید باشند. انبساط سنگدانه. انواع مختلفی از سنگدانه ها دستخوش واکنش هایی شیمیایی قرار می گیرند که منجر به پدیدهٔ انبساط مخرّب می شود. در این بین بیشترین شیوع متعلّق به سنگدانه های حاوی سیلیس فعّال است، که می تواند با قلیای موجود در بتن (K2O و Na2O که عمدتاً از سیمان هستند) واکنش دهند (در حضور آب). از فعّال ترین کانی های موجود در سنگدانه ها می توان به اُپال، سنگ یمانی، چخماق و کوارتز تیره اشاره کرد. پس از انجام واکنش قلیایی-سیلیسی (ASR)، ژلی منبسط شونده شکل گرفته و ترک های گسترده و خرابی در عناصر سازه ای ایجاد می شود. در سطح روسازی های بتنی، ASR می تواند موجب بیرون پریدگی، به معنای خروج مخروط های کوچک (تا در محدودهٔ قطر) مطابق با قرارگیری سنگدانه ها شود. هنگامی که برخی سنگدانه های حاوی دولومیت مورد
استفاده قرار می گیرند، یک واکنش دیدولومیزیشن رخ می دهد، به این ترتیب که ترکیب کربنات منیزیم با یون های هیدروکسیل واکنش داده و هیدروکسید منیزم و یون کربنات تولید می کند. انبساط حاصله ممکن است موجب خرابی ماده شود. بخش به مراتب کمتری از بیرون پریدگی های روسازی نیز به دلیل وجود پیریت، که سولفید آهنی است که موجب بروز انبساط با تشکیل دادن اکسید آهن و اترینگایت می شود، هستند. واکنش ها و بازکریستالیزه شدن های دیگری نیز از قبیل هیدراسیون کانی های رسی در برخی از سنگدانه ها می تواند منجر به انبساط مخرّب شود. خوردگی میل گردها. گسترش محصولات خوردگی (اکسیدهای آهن) میل گردهای فولاد کربنی سازه های مسلّح ممکن است تنش های مکانیکی ایجاد نماید که می تواند منجر به پیدایش ترک ها و گسیختگی سازهٔ بتنی شود. اگر میل گردها به صورتی بد جاگذاری شوند و نزدیک به سطح بتن، در تماس با هوا، قرار داشته باشند، پوسته شدن به راحتی رخ می دهد؛ به این معنا که قسمت های تختی از بتن توسّط خوردگی میل گردها جدا شده و ممکن است بیفتند. آسیب شیمیایی. کربناسیون. کربن دی اکسید موجود در هوا می تواند کلسیم هیدروکسید موجود در بتن واکنش داده و کلسیم کربنات تولید ک
ند. این فرایند کربناسیون نامیده می شود، که در اصل عکس فرایند شیمیایی کلسیناسیون آهک است که در کورهٔ سیمان رخ می دهد. کربوناسیون بتن فرایندی کند و ادامه دار از سطح خارجی به سمت درون است، امّا با افزایش عمق نفوذ کندتر می شود. کربوناسیون دو نتیجه به همراه دارد: باعث افزایش مقاومت مکانیکی بتن می شود، ولی همچنین قلیاییت را که برای جلوگیری از خوردگی میل گردهای فولادی ضروری است، کاهش می دهد. در یک مقدار pH کمتر از ۱۰، لایهٔ نازک رویینگی سطحی حل شده و خوردگی پیش می رود. به دلیل نتیجهٔ دوم، کربوناسیون پدیده ای ناخواسته در شیمی بتن است. این مورد را می توان با به کار بردن محلول فنول فتالئین، که یک معرّف pH است، بر روی سطحی تازه شکسته آزمایش کرد؛ که سطوح کربوناته نشده و بنابراین قلیایی را با رنگ بنفش نشان می دهد. کلریدها. کلریدها، به طور خاص کلسیم کلرید، برای کاهش زمان گیرش بتن استفاده می شوند. با این حال نشان داده شده است که کلسیم کلرید و (به مقدار کمتری) سدیم کلرید کلسیم هیدروکسید را خارج کرده و باعث تغییرات شیمیایی در سیمان پرتلند می شوند. این امر به کاهش مقاومت به همراه حمله به فولاد در اکثر بتن های مسلّح می انجامد.
سولفات ها. سولفات هایی که به صورت محلول هستند، در تماس با سیمان می توانند باعث ایجاد تغییرات شیمیایی در سیمان شوند، و این موضوع ممکن است تغییرات ریزساختاری قابل توجّهی را به دنبال داشته باشد که منجر به ضعیف شدن چسب سیمان می شود (حملهٔ شیمیایی سولفات). محلول های سولفات همچنین می توانند موجب آسیب دیدن مصالح سیمانی متخلخل از طریق کریستال شدن و دوباره کریستال شدن شود (حملهٔ نمک). سولفات ها و سولفیت ها در محیط طبیعی در همه جا حاضر هستند و از منابع متعدّدی مانند سنگ گچ (ژیپس یا کلسیم سولفات) که معمولاً به عنوان افزودنی در سیمان حاوی خاکستر بادی موجود است، به وجود می آیند. به استثناء باریوم سولفات، اکثر سولفات ها به مقدار کم یا زیاد در آب حل می شوند. این محلول ها در باران اسیدی، که سولفور دیاکسید موجود در هوا در باران حل می شود، موجودند. در هنگام رعد و برق، دی اکسید با اکسیدشدن به تری اکسید تبدیل شده که باعث می شود سولفوریک اسید موجود در باران بیشتر اسیدی شود. زیرساخت های فاضلاب معمولاً با سولفات به وجود آمده از اکسید شدن سولفید هنگامی که باکتری ها گاز هیدروژن سولفید موجود را به یون های سولفید (-S) یا بای سولفید (-H
S) تبدیل می کنند، خورده می شوند. این واکنش قابل بازگشت است، هم اکسیداسیون ناشی از در معرض هوا بودن و هم فاضلاب های سطحی با اکسیژن آمیخته؛ که منجر به تولید یون های سولفیت یا سولفات و یون های هیدروژن اسیدی در واکنش HS- + H2O+ O2 -&gt; 2H+ + SO4- می شود. خوردگی به وجود آمده در تاج (بالای) مجراهای بتنی فاضلاب مستقیماً به این فرایند مربوطند، که به خوردگی تخریب تاج شناخته می شود.
شهرک های مسکونی تهران یکی از راه حل های پیشنهادی به منظور حل مشکل گرانی مسکن برای شهروندان تهرانی می باشد، رقابت انبوه سازان در ساخت شهرک هایی با همه امکانات و خدمات رفاهی برای پذیرش توأم اقشار کم درآمد، میان درآمد و پردرآمد، قیمت ها را نیز رقابتی می کند. در ذیل فهرستی از شهرک های موجود در شهر تهران را می یابید: شهرک های مسکونی شهر تهران. شهرک آتی ساز. مجتمع مسکونی آتی ساز واقع در شمال تهران (محله اوین)، جنب هتل اوین، جنوب هتل آزادی و مشرف به بزرگراه شهید چمران است. مجتمع آتی ساز درحالیکه در مرز دو منطقه ۱ و ۲ قرار دارد از نظر مناطق شهرداری جز منطقه ۲ بشمار می رود. ساخت این برج ها از سال ۱۳۵۵ در راستای فعالیت بلندمرتبه سازی، با طراحی ۲۳ برج ۱۲ تا ۳۲ طبقه توسط شرکت آتی ساز آغاز شد که شرکت های خارجی به نام های توستی، ارکه الکترونیک، شواندورث به عنوان پیمانکار تأسیساتی و شرکت ژاپنی میتسوبیشی در زمینه فروش آسانسور با این شرکت همکاری کرده اند. همچنین شرکت آرکی تست از ایتالیا به عنوان مشاور ساخت و پیمانکار این پروژه نیز شرکت چکش بوده است. هم اکنون این مجتمع با داشتن ۲۳ بلوک و ۲۲۹۰ واحد مسکونی و خانوار یکی از بزرگ ت
رین مجتمع های تهران می باشد و با فضای سبز و زیبا همچنین یکی از زیباترین محل های سکونت در شهر تهران بشمار می رود. نکته جالب توجه آنکه آتی ساز در واقع نه یک شهرک، بلکه یک مجتمع است! اما از آنجا که مساحت مجتمع آتی ساز بسیار وسیع و در حدود ۱۵ هکتار است، نزد اهالی تهران اغلب از آن به عنوان شهرک آتی ساز یاد می شود. شهرک اکباتان. شهرک اکباتان یکی از بزرگ ترین شهرک های خاورمیانه است. این شهرک در غرب تهران و ناحیه شش منطقه ۵ شهرداری تهران قرار گرفته است. این شهرک ۵/۹۴ کیلومتر مربع وسعت و ۴۴۹۸۱ نفر جمعیت دارد. شهرک اکباتان از سمت شرق به شهرک آپادانا، از شمال به اتوبان تهران کرج و از جنوب به جاده مخصوص تهران کرج محدود گشته است. شهرک اکباتان در مسیر خط چهار متروی تهران قرار دارد. طراحی مجموعهٔ شهرک بر عهده جردن گروزن و ساخت آن بر عهده شرکت آمریکایی استارت بوده است. طرح ساخت این شهرک در ابتدا بسیار وسیع بود، و به طور نمونه شامل ساخت دریاچه مصنوعی می شده است. بعد از انقلاب تغییراتی در مجموعه های اقتصادی آن انجام گرفت. اما در حال حاضر طرح های آن به صورت مجموعه های رفاهی، فرهنگی و اقتصادی در دستور کار ساخت قرار گرفته است. شه
رک آپادانا. این شهرک، از شمال به اتوبان تهران کرج، از شرق به مجتمع مسکونی شهید فکوری، از غرب به شهرک اکباتان محدود می شود. شهرک امید. شهرک امید یکی از شهرک های مسکونی شمال شرق تهران و در مجاورت پارک جنگلی لویزان قرار گرفته است. این شهرک شامل ۱۹۴۶ واحد مسکونی در قالب ۱۸ برج در کنار ۵۴ خانهٔ ویلایی است و جمعیت ساکن در آن حدوداً ۱۰۰۰۰ نفر برآورد می شود. عملیات طراحی و ساخت این شهرک در شمال شرق تهران منطقه لویزان به نام «شهرک فرحناز» در اواخر حکومت پهلوی به منظور تأمین مسکن پرسنل گارد شاهنشاهی توسط یک پیمانکار فرانسوی به نام شرکت S.A.E آغاز شد. این شهرک پیش از انقلاب اسلامی قرار بود تنها به فرماندهان، امیران، افسران و درجه داران گارد شاهنشاهی اختصاص یابد و در تیرماه ۱۳۵۷ از این مجموعه حال ساخت توسط شخص محمدرضا پهلوی و دخترش فرحناز بازدید شد. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ و انحلال گارد شاهنشاهی، این شهرک مدتی با نام پروژه قنات کوثر و سپس به «شهرک امید» تغییر نام پیدا کرد و مالکیت آن به شرکت تعاونی مسکن امید وابسته به لشکر ۲۱ حمزه نیروی زمینی ارتش (که از ادغام دو لشکر یک و دو گارد شاهنشاهی ایجاد شده بود) واگذار ش
د. عملیات عمرانی مطابق نقشه قبلی پس از توقفی چند ساله مجدداً از سر گرفته شد و نهایتاً ۱۸ ساختمان در سه نوع A و B و C به بهره برداری کامل رسید و به تدریج تحویل خریداران شد. شهرک غرب. شهرک غرب یا شهرک قدس، یکی از مناطق شمال غربی تهران است. شهرک غرب در گذشته محل اسکان خارجی هایی بود که وارد تهران می شدند. در سال ۱۳۴۰ «مجتمع مسکونی شهرک غرب» در شمال غربی تهران، با طراحی و معماری مهندسان آمریکایی و براساس مدل نمونه برج های مسکونی ایالات متحده آمریکا ساخته و به همین دلیل نام این منطقه شهرک غرب شد.
طراحی های مختلفی برای پرچم صلح وجود دارد. پرچم سفید صلح. پرچم صلح سفید، یک طرح ابتکاری با هدف متحد کردن همه ملت ها در زیر یک نماد مشترک در روز جهانی صلح است. در حالی که نمادهای مختلفی منجمله شاخه زیتون و کبوتر برای صلح وجود دارد ولی هیچ پرچمی که به طور رسمی توسط سازمان ملل متحد برای این امر انتخاب شده باشد وجود ندارد. به همین دلیل این طرح پیشنهاد کرده است که، یک روز از هر سال در ۲۱ سپتامبر، هر کشور نسخه تمام سفید در پرچم ملی خود را برای نشان دادن اینکه که ما همه یکی هستیم بالا می برند. در سال ۲۰۱۳، سفارتخانه های کلمبیا، گینه استوایی و اکوادور در لندن رسماً برای حمایت از ابتکار بالا بردن یک نسخه بی رنگ از پرچم های مربوط خود بعنوان پرچم صلح را در ۲۱ سپتامبر توافق کردند.
جنگ داخلی افغانستان (۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱) به درگیریهای طالبان با گروه های مخالف از دولت اسلامی مجاهدین بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱م (۱۳۷۵ تا پاییز ۱۳۸۰) عنوان می شود. در ۱۹۹۶ برابر با ۱۳۷۵ خورشیدی طالبان، کابل پایتخت افغانستان را تصرف و امارت اسلامی افغانستان را تأسیس نمود. آنها بیش از ۹۰٪ کشور رابه استثنای مناطق کوچکی در شمال شرق (پنجشیر، بدخشان و قسمتی از تخار تحت کنترل احمدشاه مسعود و برهان الدین ربانی، و مناطق شمالی دره صوف و بلخاب تحت کنترل حزب وحدت) تحت کنترل گرفتند. در همین سال، جامعه جهانی، شامل آمریکا، بیان نمودند که طالبان منبع بسیار پایداری برای به دست گرفتن کنترل این کشور جنگ زده هستند. ولی افراط آنها در قوانین اسلامی و مذاکره نکردن با دشمنان به زودی این حرف را نقض کرد. در سال ۱۹۹۶، اسامه بن لادن و گروهش القاعده وارد افغانستان شده و از آنجا به عنوان مرکز عملیات های خود استفاده نمودند. با وجود طالبان، القاعده توانست از افغانستان برای اهداف نظامی، تعلیم سربازانش، خرید و فروش اسلحه، هماهنگی با دیگر جهادی ها و نقشه برای طرح های جدید تروریستی خود استفاده کند. پیش از حادثه ۱۱ سپتامبر بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ نفر در کم
پ های القاعده تعلیمات نظامی دیدند. حادثه بمبگذاری اوت ۱۹۹۸ سفارت آمریکا از سوی رییس جمهور بیل کلینتون به بن لادن نسبت داده شده بود و کلینتون دستور حمله موشکی به کمپ های تعلیمی القاعده در افغانستان را صادر کرد. در همان زمان در سال ۱۹۹۹ آمریکا از طالبان خواست که بن لادن را به آنها تحویل دهند که طالبان این خواسته ها را رد کردند. سازمان اطلاعاتی آمریکا در دهه ۹۰ در افغانستان فعالیتهایی داشت که به دنبال دستگیری یا کشتن بن لادن بودند. این تیم چندین عملیات را انجام دادند اما هیچ وقت دستور قتل او را از طرف رییس جمهور دریافت نکردند. البته این ماموریت ها باعث روابط بسیار خوبی شد که در سال ۲۰۰۱ ورود آمریکا به خاک افغانستان را تسریع بخشید.
بازی های فکری یک سریال تلویزیونی ساخته شده توسط کایل کیلن است که در شبکه ای بی سی پخش می شود. که این سریال نشان می دهد در مورد دو برادر که یک شرکت حل مشکلات از طریق روانشناسانه را اداره می کنند.
یکی از گلیم های مشهور سیرجان در استان کرمان است. روش بافت. روش بافت در گلیم های سیرجان متصل و جفت قلاب است. ویژگی ها. از ویژگی های این گلیم شیرازه های ظریف و ریسمان های اضافه با طرح های مارپیچی ورنگ های آبی وطلایی است. قسمت های انتهایی گلیم ها به وسیله تارهای پنبه ای به صورت گیس های بلند بافته شده است برای جاینکه ریشه ها ریش ریش نشوند با پشم های رنگین بهم متصل شده اند. در زمینه این گلیم ها مانند دیگر دست بافته های افشار، از گل های تزیینی کوچک وسفید استفاده می کنند. در این گلیم ها گل ها به صورت منظم در متن و حاشیه ها قرار دارد.این گلیم ها در اندازه های کوچک و مستطیلی و بزرگ و مستطیلی بافته می شوند. رنگ های به کار رفته. رنگ ها به کار رفته در این گلیم محدود و بیشتر قرمز، آبی وسبز تیره است. وجه تسمیه. سیرجان شهری تاریخی در استان کرمان است و از بازارهای اصلی فرش و گلیم استان کرمان است.در جنوب غربی کرمان واقع شده است و این شهر با توجه به قرار گرفتن در محورهای اتصال در تقاطع یزد-بندرعباس و کرمان-شیراز همیشه مورد توجه بوده است.
میخاییل باریشنیکوف (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
واتسلاف نیژینسکی (زادهٔ /۱۸۹۰ درگذشته ) یک بالرین مرد اهل لهستان بود. وی بین سال های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۶ میلادی، فعالیت می کرد.
لوسیل بال (؛ زاده – درگذشته ) هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به آثار زیر اشاره کرد.
لئونارد آلفرد اشنایدر با نام هنری لنی بروس (؛ زاده درگذشته ) استندآپ کمدین، طنزپرداز و فیلم نامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۲۰۱۷ مجله رولینگ استون در لیست ۵۰ نفر از بهترین استندآپ کمدین های تاریخ، او را به عنوان نفر سوم برگزید.
کارول برنت (؛ زاده ) یک هنرپیشه، کمدین و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر برای حضور در نمایش های تلویزیونی شناخته می شود. او میزبان برنامه "کارول برنت شو" بود که اولین برنامه در نوع خود بود که به میزبانی یک زن برگزار می شد. برنت در سن آنتونیو، تگزاس متولد شد، او بعدها با مادربزرگش به هالیوود، لس آنجلس نقل مکان کرد و در دبیرستان هالیوود مشغول به تحصیل شد. او تئاتر، موسیقی و کمدی را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس آموخت و در کلوب های شبانه در نیویورک اجرا می کرد. اولین موفقیت او در سال ۱۹۵۹ رقم خورد، او برای بازی در تئاتر "روزی روزگاری تشک" در تئاتر برادوی نامزد جایزه تونی برای بهترین بازیگر زن در یک نمایشنامه شد. او با حضور در برنامه "گری مور شو" برای اولین بار وارد تلویزیون شد و به مدت سه سال در برنامه حضور یافت و توانست اولین جایزه امی خود را دریافت کند. برنت بعدها به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد و برنامه خود به نام "کارول برنت شو" را آغاز کرد که یازده سال، از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ ادامه داشت. نمایش ترکیبی از کمدی، آواز و رقص بود؛ طرح کمدی شامل پارودی های فیلم ها بود. برنت در طول اجرا شخصیت های به
یادماندنی زیادی خلق کرد. هم برنت هم نمایش، برنده جوایز متعدد امی و گلدن گلوب شدند. برنت در آثار سینمایی همچون "صفحه اول" (۱۹۷۴) به کارگردانی بیلی وایلدر، "چهار فصل" (۱۹۸۱) به کارگردانی آلن آلدا، "آنی" (۱۹۸۲) به کارگردانی جان هیوستون و "سروصدای پشت صحنه" (۱۹۹۲) به کارگردانی پیتر باگدانوویچ حضور داشته است. او در برنامه های تلویزیونی دیگری از جمله "آتش دوستانه" (۱۹۷۹) و به عنوان مهمان در کمدی موقعیت "دیوانهٔ تو" حضور یافت که برنده یک جایزه امی شد. او در ۱۹۹۵ با بازی در "ماه پیش از بوفالو" دوباره به تئاتر بازگشت و بار دیگر نامزد جایزه تونی برای بهترین بازیگر زن در یک نمایشنامه شد. برنت شرح حال های زیادی نوشته است که برای بیشتر آن ها نامزد جایزه گرمی شد و برای "در چنین شرکت خوبی: یازده سال خنده، آشفتگی و سرگرمی در جعبه شنی" برنده جایزه گرمی برای بهترین آلبوم شنیداری کودکان شد. برنت به دلیل خدمت هنری در حوزه سرگرمی آمریکا موفق به دریافت نشان افتخار آزادی رئیس جمهوری از سوی جرج دابلیو. بوش شد. در سال ۲۰۱۳، جایزه مارک تواین را از مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی دریافت کرد. در سال ۲۰۱۹، گلدن گلوب به دلیل موفقیت او در ت
لویزیون، جایزه ای به نام او (جایزه کارول برنت) به او اهدا کرد.
جک بنی (؛ زاده – درگذشته ) یک هنرپیشه و افسر (ارتش) اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ترانه ۱۹۳۶ برادوی اشاره کرد. برنامه های رادیویی و تلویزیونی او که از سال ۱۹۳۲ تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۴ پرطرفدار بود، تأثیر زیادی بر ژانر کمدی داشت. بنی خود را به عنوان خسیسی به تصویر می کشد که بی خبر ویولن خود را بد می نواخت و مدعی بود که دائماً ۳۹ سال سن دارد.
فیلارت میخایلوویچ کولسا (به اوکراینی: Філарет Михайлович Колесса) مردم نگار، توده شناس، منتقد ادبی، و آهنگساز اهل اوکراین بود. در سال ۱۸۷۱ در روستای تاتارسک (روستای پیشچانه در استان لووف امروزی) متولد شد. وی از سال ۱۹۰۹ عضو انجمن علمی شفچنکو و پایه گذار موسیقی شناسی قومی اوکراینی بود. وی در سال های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۲ در وین شاگرد آنتون بروکنر بود و در سال ۱۸۹۶ تحصیل خود را در دانشگاه لووف به پایان برد و به تدریس در مدارس لووف مشغول شد. وی در سال ۱۹۱۸ مدرک دکترای خود را در رشته زبان شناسی تاریخی از دانشگاه وین دریافت کرد. از سال ۱۹۳۹ استاد دانشگاه لووف شد، و از سال ۱۹۴۰ مدیر موزه ملی مردم نگاری لووف و مدیر بخش لووف در مؤسسه مطالعات هنری، مدیر بخش توده شناسی و مردم نگاری آکادمی علوم اوکراین شد. او در روز ۴ فوریه ۱۹۴۷ درگذشت و در لووف به خاک سپرده شد.
میلتون برل (؛ زاده درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۱۴ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می کرد. گزیده فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که میلتون برل در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
جان هربرت "جکی" گلیسون (؛ زاده ۲۶ فوریهٔ ۱۹۱۶ درگذشته ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷) یک بازیگر، کمدین و نوازنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۸۶ میلادی فعالیت می کرد. فیلم شناسی. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "بیلیاردباز" در نقش مینه سوتا فاتس (بشکه)، "آقای میلیاردر"، "هیچ چیز مشترک" و "آب را نخورید" اشاره کرد. او برای ایفای نقش «مینه سوتا فاتس»، یک قمارباز حرفه ای بیلیارد، در فیلم «"بیلیاردباز"» (۱۹۶۱) با بازی پل نیومن، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. گلیسون در این فیلم تمام شوت های نمایشی بیلیارد نقش خود را شخصاً انجام داد. سال های پایانی، بیماری، و مرگ. جکی گلیسون در فیلم کمدی درام "هیچ چیز مشترک" (۱۹۸۶) با بازی تام هنکس، نقش شخصیتی بیمار، تندخو و تا حدی شبیه به آرچی بانکر را ایفا کرد و عملکردی تحسین شده از خود به نمایش گذاشت. این آخرین نقش سینمایی گلیسون بود. در طول تولید فیلم، تشخیص داده شد که او به سرطان روده بزرگ مبتلا شده که به کبدش سرایت کرده بود. همچنین از فلبیت (التهاب ورید) و دیابت رنج می برد. او مشکلات پزشکی اش را خصوصی نگه
داشت، هرچند شایعاتی دربارهٔ بیماری جدی اش وجود داشت. سرانجام در ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷، گلیسون در سن ۷۱ سالگی در خانه اش در فلوریدا درگذشت. پس از مراسم عشای ربانی در کلیسای جامع سنت مری، گلیسون در تابوتی سنگی در آرامگاه یادمانی خصوصی و روباز در گورستان کاتولیک «بانوی رحمت» واقع در میامی به خاک سپرده شد.
ولادمیر روسلیک (۱۹۴۳-۱۹۸۴) پزشک و عضو حزب کمونیست اروگوئه در دوران دیکتاتوری نظامی اروگوئه بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۴ بود. او آخرین قربانی مرگ بر اثر شکنجه در این دیکتاتوری قبل از برقراری دموکراسی در اوخر سال ۱۹۸۴ بود. روسلیک در سن خاویر متولد شد و از دنیا رفت. او در اتحاد جماهیر شوروی در دانشگاه پاتریس لومومبا رشتهٔ پزشکی خواند. در شهر سن خاویر چند یادبود از وی ساخته شده است. منابع. http://www.cidh.oas.org/annualrep/84.85eng/Uruguay9274.htm
جانی کارسون (؛ زاده – درگذشته ) مجری تلویزیون، طنزپرداز، نویسنده، تهیه کننده، بازیگر و موزیسین اهل ایالات متحده آمریکا بود. تأثیرگذارترین فعالیت او کار به عنوان مجری «The Tonight Show Starring Johnny Carson» به مدت ۳۰ سال (۱۹۶۲–۱۹۹۲) بود که باعث تغییر سبک در برنامه های آخر شب (Late Night Show) ایالات متحده شد. او ۶ جایزه امی، جایزهٔ گاورنر و پی بادی را برای فعالیتش دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۷ عضو تالار افتخارات تلویزیون در آمریکا شد. او پس از اعلام بازنشستگی در سال ۱۹۹۲ میلادی جای خود را در The Tonight Show به جی لنو (Jay Leno) داد. از جمله کسانی که در سبک اجرا از جانی کارسون الهام گرفتند می توان به دیوید لترمن (David Letterman) مجری طولانی مدت برنامهٔ «Late Show with David Letterman» نام برد.
اد سالیوان (؛ زاده درگذشته ) یک تهیه کننده و شخصیت تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۳۲ تا ۱۹۷۳ میلادی فعالیت می کرد. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است می توان به فریب خورده اشاره نمود.
میرزا حسین خان معتمد دیوان کواری کلانتر کوار در دوران قاجار و از سران انقلاب مشروطه ایران در فارس بود. او که از مخالفان خاندان قوام شیرازی بود، دستور قتل محمدرضا خان قوام الملک را داد و سرانجام توسط نیروهای حبیب الله خان قوام الملک کشته شد. زندگی. معتمد دیوان کواری در در سال ۱۲۷۵ قمری در کوار فارس به دنیا آمد. پدرش غلامرضا خان، کلانتر کوار در زمان ناصرالدین شاه قاجار و از نوادگان ملا ماندگار و مادرش از سادات حمزوی شیراز بود. او در کودکی به شیراز رفته و در آنجا به تحصیل علمیه و کمالات رسمیه پرداخت و در خوش نویسی نستعلیق به کمال رسید. و چون به سنین جوانی رسید، به نویسندگی محمدرضا خان قوام الملک، نایب الحکومه فارس درآمد. و در آنجا به سبب لیاقت های فراوان به مراتبش افزوده شد، و پیشکار قوام در فارس شد. او به دلیل بذل و بخشش فراوان مورد توجه مردم و بازاریان قرار گرفته شد. مدت ها پیش از انقلاب مشروطیت مبارزات خود علیه خاندان قوام را شروع کرد. و از کواری ها در جریان مشروطیت به تهران رفت و از آنجا انقلاب را به شیراز و فارس بسط داد و سید عبدالحسین لاری را به شیراز دعوت کرد. بدین ترتیب مبارزات مسلحانه او در جریان انقلاب
مشروطیت آغاز شد. او با کمک دیگر مشروطه خواهان، فارس را به عنوان یکی از کانون های مهم مشروطیت تبدیل کرد و به عنوان مهم ترین رهبر مشروطیت فارس شناخته شد. در این میانه به دستور او محمدرضا خان قوام الملک در خانه اش کشته شد. بعدها به خواست مشروطه خواهان از طرف شاه به عنوان ابواب جمعی فارس، بیگلربیگی و ایلخانی ایلات خمسه جنوب ایران منسوب شد. متعمد دیوان عاقبت در سال ۱۳۲۶ قمری توسط خوانین عرب خمسه در باغ لردی در نزدیکی سیدان مرودشت به قتل رسید و جسدش را در امام زاده حمزه شیراز دفن کردند.
فردریک رمینگتون (؛ زاده ۴ اکتبر ۱۸۶۱ - درگذشته ۲۶ دسامبر ۱۹۰۹) نقاش، تصویرگر، مجسمه ساز و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در ترسیم غرب آمریکا تخصص داشت. اوایل زندگی. فردریک رمینگتون در سال ۱۸۶۱ در نیویورک به دنیا آمد. خانوادهٔ مادری او نیز که از نژاد فرانسوی باسک بودند، در اوایل دههٔ ۱۶۰۰ به آمریکا آمده و ویندزور را در کنتیکت تأسیس کردند. پدر رمینگتون که خانواده اش در سال ۱۶۳۷ از انگلستان به آمریکا آمده بودند، سرهنگ ارتش اتحادیه در جنگ داخلی آمریکا بود. او سردبیر روزنامه و رئیس ادارهٔ پست بود. خانواده اش نیز طرفدار سرسخت حزب جمهوری خواه بودند. رمینگتون ها پشت در پشت سوارکار بودند. ساموئل باسکام، یکی از پدربزرگ های فردریک رمینگتون، در تجارت زین سازی فعال بود. اجداد رمینگتون همچنین در جنگ فرانسه و هند، انقلاب آمریکا و جنگ ۱۸۱۲ حضور داشتند. فردریک رمینگتون پسر عموی الیفالت رمینگتون، بنیانگذار شرکت اسلحه سازی رمینگتون، که قدیمی ترین اسلحه سازی آمریکا محسوب می شود، بود. او همچنین با سه نفر از مشهورترین مردان کوهستان به نام «جددیه اسمیت»، «جاناتان تی وارنر» و «رابرت داک نیول» ارتباط داشت. رمینگتون از طریق خ
انوادهٔ وارنر با جورج واشینگتن، اولین رئیس جمهور ایالات متحده، در ارتباط بود. سرهنگ رمینگتون در بیشتر چهار سال اول زندگی پسرش در جنگ بود. پس از جنگ، وی خانوادهٔ خود را برای مدتی کوتاه به بلومینگتون منتقل کرد و به عنوان سردبیر جمهوری خواه بلومینگتون منصوب شد، اما خانواده در سال ۱۸۶۷ به کانتون بازگشتند. فردریک تنها فرزند ازدواج آنها بود، به همین خاطر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت. او کودکی فعال، و نسبت به سنش بزرگ و قوی بود. همچنین عاشق شکار، شنا، سوارکاری و کمپینگ بود. فردریک دانش آموز ضعیفی بود، به ویژه در ریاضیات. او در سنین پایین شروع به کشیدن طرح هایی از سربازان و گاوچران ها کرد. در ۱۱ سالگی فردریک رمینگتون خانواده او به اوگدنس بورگ، نیویورک نقل مکان کردند و او در «مؤسسه اسقفی ورمونت» که یک مدرسهٔ نظامی تحت مدیریت کلیسا بود، شرکت کرد؛ جایی که پدرش امیدوار بود نظم و انضباط، مشکل عدم تمرکز پسرش را بهبود ببخشد و شاید به یک حرفهٔ نظامی منجر شود. رمینگتون اولین درس های طراحی خود را در مؤسسه گذراند. سپس به مدرسه نظامی دیگری منتقل شد. جایی که همکلاسی هایش رمینگتون جوان را یک دوست دلپذیر، کمی بی دقت و تنبل، خوش ا