Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وستوک ۵ پنجمین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی محسوب می شود. این مأموریت به طور مشترک و همزمان با وستوک ۶ و همانند دو مأموریت قبلی خود یعنی وستوک ۳ و وستوک ۴ انجام شد. وستوک ۵ به دلیل نگرانی های ناشی از فعالیت ها و اشعه های خورشیدی به طور مداوم عقب می افتاد و حتی بعد از پرتاب نیز طول مأموریت از ۸ روز به ۵ روز کاهش پیدا کرد.
فن داب (با فن ساب اشتباه نشود) یک دوبله به وسیلهٔ هواداران یا بازدوبله ای از یک اجرای زنده یا محصول پویانمایی شده است. اکثر محصولات از زبان های مبدأ گوناگونی ترجمه شده اند اما فن داب هایی نیز موجودند که در زبان خود محصول فن داب شده اجرا شده اند. کسترهٔ نوع گفتگوها می توانند از یک ترجمهٔ وفادار تا یک نسخهٔ کاملاً تغییرپیداکرده نسبت به داستان اصلی به همراه شخصیت های قهرمانان را پوشش دهد. دلیل فن داب کردن می تواند این باشد که محصول مورد نظر به طور رسمی دوبله نشده یا این که دوبلهٔ اصلی کیفیت پایینی داشته باشد. فن داب ها عمدتاً روی پویانمایی ژاپنی انجام می شود اما می تواند شامل اجراهای زنده و مجموعه های کارتونی و فیلم هایی در زبان های مختلف باشد. نسخه هایی که در آن ها، شخصیت های کاراکترها و محتوا به طرز قابل توجهی تغییر پیدا کرده باشند، به طور نمونه به شیوهٔ طنز، به «مجموعه های خلاصه شده (مختصر)» و «فن داب» شهرت دارند. از آن جا که فن داب ها عمدتاً از محتوای شامل حق تکثیر استفاده می کنند، با همان اتهام هایی که فن ساب ها مواجه هستند اما در مقیاسی متفاوت، دست وپنجه نرم می کنند. مواردی وجود داشته است که فن داب هایی مش
هور مانند "یو-گی-او! مختصر"، "دراگون بال زد مختصر" و "سیلر مون مختصر" برای استفاده غیرقانونی از محصولات تولیدکنندهٔ ژاپنی خاطی شناخته شده اند. چنین محصولاتی معمولاً به کانالی نوتر، مجدداً بارگذاری می شوند و گاهی نیز مجدداً خاطی شناخته می شوند.
وستوک ۴ چهارمین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی محسوب می شود. این مأموریت به طور مشترک و همزمان با وستوک ۳ انجام شد و اهداف عمده آن شامل آزمایش تاثیر بی وزنی بر عملکرد بدن انسان، آزمایش قابلیت های عملیاتی فضاپیمای وستوک 3KA در پروازهای بلند مدت مداری و همچنین اطلاع از توانمندی تیم کنترل زمینی بر نحوه راهنمایی دو فضاپیمای فعال در مدار زمین می شد. وستوک ۴ کمی بعد از وستوک ۳ به فضا پرتاب شد و پس از پرتاب دو فضاپیما با فاصله ای حدود ۶.۵ کیلومتری از یکدیگر در مدار زمین قرار داشتند. با اینکه این فضاپیماها قابلیت پهلوگیری را نداشتند اما در مقطعی توانستند به یکدیگر نزدیک شوند و برای نخستین بار ارتباط رادیویی بین دو فضاپیما در مدار زمین را برقرار کنند. در طول این مأموریت سیستم های حیاتی فضاپیما دچار مشکل شد و دمای داخل فضاپیما به حدود ۱۰ درجه سانتی گراد کاهش پیدا کرد ولی با این وجود مأموریت با موفقیت به اتمام رسید.
رکسیو نام یک مجموعهٔ تلویزیونی پویانمایی محصول کشور لهستان است که در فاصلهٔ سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۹۰ توسط استودیوی فیلم های انیمیشنی واقع در بیلسکو بیاوا این کشور تولید می شد. نویسندگی و کارگردانی این مجموعه را لِخوسواف مارشاوِک برعهده داشت. شخصیت اصلی این انیمیشن سگی به نام رکسیو بود که در هر قسمت ماجرایی از او و دوستانش روایت می شد. رکسیو در دههٔ ۶۰ خورشیدی از تلویزیون ایران نیز پخش می شد.
ایران در بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در پکن چین برگزار شد با ۷۹ ورزشکار در نه رشته ورزشی شرکت نمود و با تصاحب ۱۴ مدال موفق به کسب رتبه بیست ودوم در جدول مدال ها شد.
وستوک ۳ سومین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی محسوب می شود. این مأموریت به طور مشترک و همزمان با وستوک ۴ انجام شد و اهداف عمده آن شامل آزمایش تاثیر بی وزنی بر عملکرد بدن انسان، آزمایش قابلیت های عملیاتی فضاپیمای وستوک 3KA در پروازهای بلند مدت مداری و همچنین اطلاع از توانمندی تیم کنترل زمینی بر نحوه راهنمایی دو فضاپیمای فعال در مدار زمین می شد. وستوک ۳ حدود ۴ روز و ۶۴ دور در مدار زمین چرخید که این رکورد تا حدود ۳ سال بعد دست نخورده باقی ماند. با پرتاب وستوک ۴ این دو فضاپیما با فاصله ای حدود ۶.۵ کیلومتری از یکدیگر در مدار زمین قرار داشتند. با اینکه این فضاپیماها قابلیت پهلوگیری را نداشتند اما در مقطعی توانستند به یکدیگر نزدیک شوند و برای نخستین بار ارتباط رادیویی بین دو فضاپیما در مدار زمین را برقرار کنند. آندریان نیکولایف پس از قرارگیری فضاپیما در مدار و باز کردن کمربند صندلی به نخستین انسانی تبدیل شد که به طور آزادانه در فضا شناور می شود. همچنین در این مأموریت آندریان نیکولایف و نیکیتا خروشچف تلاش کردند با یکدیگر گفتگو کنند اما به دلیل کیفیت بد رادیویی به طور کامل موفق به انجام این ارتباط نشدند.
سر ادوارد فرانکلند ، FRS (زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۸۲۵ - ۹ اوت ۱۸۹۹) یکی از بهترین شیمی دانان زمان خود بود. او در زمینهٔ کیفیت آب و تجزیه تحلیل آن زبردست بود. او در زمینهٔ زیست شیمی، باکتری ها، شیمی آلی فلزی و ساخت مواد تازهٔ شیمیایی کار می کرد. همچنین فرانکلند به همراه نورمن لاکیر یکی از کسانی است که هلیوم را شناسایی کرد. زندگی. ادوارد فرانکلند در لنکستر انگلستان به دنیا آمد. او پس از پیوستن به مدرسهٔ سلطنتی زبان لنکستر، شش سال را به شاگردی در یک داروسازی در شهر گذراند. او در ۱۸۴۵ به عنوان دستیار در آزمایشگاه شیمی سازمان زمین شناسی بریتانیا، در لندن پذیرفته شد. در آن دوره، لاین پلیفر مسئول آزمایشگاه بود، پلیفر دانش آموختهٔ آلمان بود. در تابستان ۱۸۴۷ فرانکلند به آلمان رفت و برخی از دوستان شیمیدان پلیفر در آلمان، از جمله روبرت بونزن دیدار داشت. فرانکلند در اوت ۱۸۴۷ به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در مدرسهٔ همپشایر پذیرفته شد اما پس از چندی در همان تابستان ترجیح داد به آلمان سفر کند و به عنوان یک دانشجوی تمام وقت در دانشگاه ماربورگ به تحصیل پردازد. حضور روبرت بونزن مهم ترین عامل علاقهٔ فرانکلند به تحصیل در این دانشگاه ب
ود. فرانکلند پس از پایان آموزشش در آلمان به انگلستان بازگشت تا جایگاه پیشین پلیفر را که پیشتر رفته بود، بگیرد. وی پس از یک سال در دانشگاه تازه تأسیس منچستر مشغول به کار شد. فرانکلند در ۱۸۵۳ در انجمن سلطنتی پذیرفته شد، در ۱۸۵۷ نشان سلطنتی انجمن را دریافت کرد و در ۱۸۹۴ نشان کاپلی را از آن خود کرد. در ۱۸۹۷ به عنوان شوالیه پذیرفته شد. فرانکلند در سال ۱۸۹۹ هنگامی که در تعطیلات در نروژ بود از دنیا رفت. او را در نزدیکی خانه اش به خاک سپردند. پسر او، پرسی فرانکلند هم از شیمیدانان برجسته بود و توانسته بود که به عضویت انجمن سلطنتی درآمد. کار علمی. فرانکلند از آغاز به حل مسائل پژوهشی شیمی مانند جداسازی برخی رادیکال های آلی، علاقه نشان می داد. او پس از چندی به ساخت مواد شیمیایی تازه روی آورد و هنگامی که تنها ۲۵ سال داشت در میانهٔ یک پژوهش که به پیشنهاد روبرت بونزن و هرمان کلبه بر روی کاکودیل انجام می داد به دست آوردهای مهمی در زمینهٔ ترکیب های شیمی آلی فلزی رسید. او هنگامی که به انگلستان بازگشت توانست دی اتیل روی و دی متیل روی را از واکنش میان اتیل یدید و متیل یدید با روی بسازد. فرانکلند یکی کسانی است که توانست هلیوم را
شناسایی کند. همچنین پژوهش های او علاوه بر شیمی در زمینهٔ زیست شناسی و باکتری ها هم ادامه داشت.
وستوک-۲ دومین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی به سمت فضا بود. این ماموریت پس از پرواز تاریخی یوری گاگارین که با وستوک ۱ انجام گرفت، دومین پرواز مداری سرنشین دار بوده است. فضانورد این فضاپیما گرمان تیتوف در تاریخ ۶ اوت ۱۹۶۱ وارد فضا شد و پس از ۱۷/۵ چرخش مداری به دور زمین در سلامت به زمین برگشت. فضاپیمای وستوک-۲ در این پرواز تجهیزات پشتیبانی از حیات، رادیو و تلویزیون برای پاییدن وضعیت فضانورد، ضبط صوت، سیستم سنجش از دور، ابزارهایی برای آزمایش های زیستی، و تجهیزات کنترل دستی و خودکار را با خود حمل می کرد. پس از ۱۷/۵ چرخش مداری، فضاپیما در ساعت ۷ و ۱۸ دقیقه به وقت گرینویچ در نزدیکی کرازنی کوت در ساراتوف روسیه به زمین نشست. گرمان تیتوف با استفاده از چتر جداگانه ای که همراه صندلی پران فضاپیما بود به زمین نشست. اهداف این ماموریت فضایی، بررسی تاثیرات محیط بیرون از جو بر روی سازواره (ارگانیسم) انسان در خلال پروازهای مداری طولانی و در پی آن بازگشت به سطح زمین و نیز بررسی توانایی انسان برای کار و جنبش درازمدت در حالت بی وزنی بود.
جو آلن (زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۹۰ در کارمارتن، ولز) بازیکن فوتبال ولزی است. او همچنین عضو تیم ملی فوتبال ولز و باشگاه سوانزی سیتی نیز می باشد.
سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا در ۷ اکتبر ۲۰۱۲ (۱۶ مهر ۱۳۹۱) برگزار شد. در این انتخابات هوگو چاوز رئیس جمهور پیشین با کسب حدود ۵۵٪ رای ها به پیروزی رسید. کاندید اصلی اپوزیسیون با اعلام نتایج مقدماتی شکست را پذیرفت. انتخابات زودهنگام. با مرگ هوگو چاوز بر اثر بیماری سرطان، انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری تا یک ماه پس از مرگ او در ونزوئلا برگزار شده است.
زبان های توپیایی یک گروه زبانی از زبان های بومی آمریکا است که در آمریکای جنوبی توسط بومیان سرخپوست و اقوام مستیزو تکلم می شود. مهم ترین زبان این گروه گوارانی است.
«بگذار باشد» نام ترانه ای از گروه بیتلز (The beatles) می باشد. این تک آهنگ از آلبومی به همین نام می باشد و نوشتن آن به عهده جان لنون و پل مک کارتنی (لنون-مککارتنی) بود. جرج مارتین نیز تهیه کنندگی آلبوم را به عهده گرفت. این آهنگ همراه با آلبوم بگذار باشد (آلبوم) در تاریخ ۶ مارس ۱۹۷۰ منتشر گردید. در حال حاضر نسخهٔ تصویری این آهنگ وجود دارد و معروف می باشد. این اثر توسط فرهاد مهراد نیز اجرا شده است. رتبه بندی. این آهنگ بر اساس رتبه بندی مجله رولینگ استون رتبهٔ ۸ را در تمام دوران در بخش بهترین های بیتلز به دست آورد. همچنین این آهنگ در Aol radio blog رتبهٔ دهم را بدست آورد. بسیاری از منتقدین سایت ها و بزر گان نیز این آهنگ را جزو ۵۰ آهنگ برتر جهان به حساب می آورند. جوایز. در مراسم اسکار سال ۱۹۷۰، بیتلز برای مستند بگذار باشد، برنده جایزه اسکار بهترین ترانه شدند. مشخصات نوع آهنگ. این آهنگ بیش از آن که حاصل کار گروهی بیتل ها باشد اثریست که تماماً امضای پل مکارتنی را بر خود دارد. نوع اجرا و سادگی ملودیهای اثر باعث شده بسیاری از خوانندگان دست به بازخوانی آن بزنند. جان لننون از این آهنگ به شدت متنفر بود. طوری که بعدها در
تک آهنگ How Do You Sleep به هجو این اثر پرداخت. لیست اجرا کنندگان:
کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴، تلاش تعدادی از افسران ارتش آلمان برای حذف آدولف هیتلر و جلوگیری از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم بود. در این کودتا با طرح ریزی نقشه ای، کلاوس فون اشتاوفنبرگ افسر ستاد ارتش آلمان نازی اقدام به بمبگذاری در مقر نظامی هیتلر در جبهه شرقی به نام آشیانه گرگ کرد. هیتلر در این ترور آسیبی ندید. به عقیدهٔ کودتاگران، به دلیل برخی سیاست های غلط هیتلر در سال های آخر جنگ، آلمان نازی رو به سقوط بود. پیش زمینه. از آغاز سلطه هیتلر بر آلمان گروه های مختلفی در ارتش آلمان در مخالفت با او شکل گرفته بودند. فعالیت این گروه ها به دلیل هراس آن ها از کشیده شدن دوباره آلمان به جنگ جهانی در ۱۹۳۸ و در پی تهدیدات هیتلر علیه چکسلواکی به اوج رسید. اما قرارداد مونیخ و تصرف بدون خونریزی چکسلواکی به افزایش محبوبیت هیتلر کمک کرد و بسیاری از این گروه ها از تلاش برای جایگزینی هیتلر منصرف شدند. از سال ۱۹۴۲ و پس از شکستهای ارتش آلمان در شوروی و شمال آفریقا، به دلیل پافشاری هیتلر بر ادامه جنگ، فعالیت این گروه ها در راستای حذف هیتلر دوباره از سرگرفته شد. هدف اصلی این گروه های از حذف فیزیکی هیتلر این بود که هیتلر از سال ۱۹۳۴، نظامیا
ن را به یادکردن سوگند وفاداری به خودش وادار کرده بود و بسیاری از نظامیان سرپیچی از فرمانهای هیتلر را خلاف شرف و آیین نظامیگری می دانستند؛ در نتیجه این گروه ها به این نتیجه رسیده بودند که برای نجات آلمان به ناچار باید به صورت فیزیکی او را حذف کنند. بمبگذاری. مهم ترین عملیات این گروه ها، تلاش آن ها برای حذف هیتلر در بیست ژوئیه ۱۹۴۴ از طریق انفجار بمب در جلسه مذاکره هیتلر در راستنبرگ بوده است. راستنبرگ (که اکنون جزئی از لهستان هست) در پروس شرقی قرار داشت. قرارگاه هیتلر در راستنبرگ، وولفز شانزه (آشیانه گرگ) نام داشت و هیتلر از آن جهت هدایت عملیات جبهه شرقی (نبرد با روسیه) استفاده می کرد. سفر هوایی بین برلین و راستنبرگ حدود دو ساعت و نیم زمان می برد. قرارگاه وولف شانزده دارای پناهگاه های زیر زمینی ضدهوایی بود، اما در روز انفجار بمب، جلسه در ساختمانی ساده بر روی زمین برگزار شده بود. در طی این واقعه، کلنل ون اشتافنبرگ کیفی حاوی بمب را در زیر میز مذاکره قرار داده و به بهانه مکالمه تلفنی از جلسه خارج شد و پس از انفجار بمب با هواپیما به سوی برلین بازگشت. زنده ماندن هیتلر. با وجود صدمه فراوان به ساختمان جلسه مذاکره، هیت
لر توانست بدون آسیب جدی از بمب گذاری نجات پیدا کند. دلایل متعددی برای زنده ماندن او مطرح شده است. از طرفی بمب مورد استفاده فاقد ترکش بود و از طرفی دیگر بازبودن پنجره های ساختمان محل مذاکره به دلیل گرم بودن هوا از شدت انفجار کاسته بود. همچنین یکی از شرکت کنندگان، کیف حاوی بمب را از نزدیکی هیتلر به پشت پایه چوبی بزرگ میز مذاکره جابجا کرده بود که بسیاری معتقدند باعث نجات جان هیتلر در این واقعه شده بود. کودتا در برلین. طبق نقشه کودتا، ارتش ذخیره آلمان موظف شده بود که با استفاده از پوشش عملیات والکری ایستگاه های رادیویی و مراکز مخابراتی را تصرف کند، افراد مهم دولت نازی از قبیل گوبلز را دستگیر کرده و اس اس را خلع سلاح کند. عملیات والکری را سران کودتا از جمله هنینگ فن ترشکو، تحت عنوان استفاده از ارتش ذخیره برای سرکوب شورش داخلی در آلمان به تصویب هیتلر رسانده بودند. شکست کودتا. ارتباطات مخابراتی محل جلسه در راستنبرگ تنها به طور موقت با برلین قطع شده بود و مقامات نازی در برلین به سرعت توانستند از سلامت هیتلر اطمینان پیدا کنند. در ضمن تعلل مقامات ارتش ذخیره برای اجرای اقدامات کودتا تا قبل از بازگشت ون اشتافنبرگ به برلی
ن، موجب شد که جمع کوچکی از نیروهای پلیس برلین بتواند ضد کودتایی اجرا کند و عوامل کودتا را دستگیر نموده و از ادامه کودتا ممانعت به عمل آورد. بسیاری از نیروهای ارتش آلمان در فرانسه که با کودتاگران همکاری داشتند، اقدام به دستگیری سران اس اس در فرانسه کرده بودند که با شکست کودتا مجبور به آزاد کردن این افراد شدند و خود به عنوان خائن دستگیر و محاکمه شدند. نتایج کودتا. در پی شکست کودتا و با بازجویی شدید دستگیرشدگان، بیشتر عوامل شرکت کننده و طراح کودتا شناسایی شده و در دادگاه هایی به نام "دادگاه مردمی" محاکمه شده و اعدام شدند. اعتقاد بر این هست که بیش از ۷۰۰۰ نفر در جریان این پاکسازیها اعدام شدند. دامنه پاکسازی به افراد مهم ارتش آلمان، همچون فیلد مارشال رومل، فون ویتزلبن و ون کلوگه نیز رسید.
زبان های توپیایی-گوارانی مهمترین زیرشاخه زبان های توپیایی است که در آمریکای جنوبی بیش از پنجاه زبان مختلف را در برمی گیرد. مهمترین زبان این گروه زبان گوارانی است.
لهران روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز است. این روستا واقع در دهستان پایین طالقان ابتدای راه عمومی قزوین این روستا کوهستانی و سردسیر آب این ده از چشمه تأمین می گردد. شغل اهالی این ده زراعت بوده است. مکان های دینی این روستا از جمله چشمه ای به نام گو چشمه و سوسن پرتگاه زبان زد خاص و عام است. زبان. مردم لهران به تاتی طالقانی تکلم می کنند. محصولات. غلات و گردو از محصولات این روستا است. صنایع دستی. کرباس، گلیم و جاجیم از صنایع دستی این روستا می باشد. منابع. لغت نامه دهخدا
الکساندر الکساندرویچ بوگدانف (زاده ۲۲ آگوست ۱۸۷۳ – درگذشته ۷ آوریل ۱۹۲۸) پزشک، فیلسوف، نویسنده علمی–تخیلی و انقلابی بلشویک روسی بلاروس تبار بود. الکساندر بوگدانف متولد روسیه بود. در تلاش برای جوانی پایدار در تلاش برای جوانی همیشگی، او شروع به آزمایشهایی روی انتقال خون کرد. او تزریق خون را روی خودش امتحان کرد و ادعا کرد که طاس شدنش متوقف شده و دید چشمش بهتر شده است. اما او اصلاً خون های اهداکننده ها را آزمایش نمی کرد و در یکی از آزمایش هایش خون فردی مبتلا به مالاریا و سل را به خودش تزریق کرد و در نتیجه عوارض این تزریق درگذشت.
جام خیریه انگلستان ۲۰۱۲، ۹۰امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ برتر انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۲ آگوست ۲۰۱۲ مابین تیم های منچستر سیتی و چلسی در ورزشگاه ویلا پارک برگزار شده است. تیم منچستر سیتی در این مسابقه با نتیجه ۳ بر ۲ به پیروزی دست یافت.
گویش های گوارانی شامل یک مجموعه زنجیره گویشی است که توسط مردم گوارانی تکلم می شود. این مجموعه گویش های متعددی را در برمی گیرد. به صورت عمده زبان گوارانی به گویش های غربی و شرقی گوارانی بولیویایی، و گوارانی پاراگوئه ای تقسیم می شود. گوارانی پاراگوئه ای برگویشورترین گویش گوارانی است.
گلینک، روستایی از توابع شهرستان طالقان در استان البرز روستایی است واقع در بخش مرکزی شهرستان طالقان آب و هوای این ده سرد است. آب این منطقه از رودخانهٔ حسنجون تأمین می گردد. شغل مردم این ده زراعت می باشد و عده ای هم در اداره های تهران مشغول به کار هستند. زبان مردمش تاتی است. محصولات. غلات، یونجه، سیب زمینی، لوبیا ، گردو و میوهٔ دیمی و انواع نان محلی از محصولات این روستا می باشند. صنایع دستی. کرباس و جاجیم از صنایع دستی این ده هستند. منابع. لغت نامه دهخدا
بی شوجو (با معنای تحت اللفظی «دختر زیبای جوان») از واژگان ژاپنی است و به دخترهای جوان و زیبایی اشاره دارد که معمولاً در سنین کم تر از دانشگاه هستند. "بیشوجو" در واژه نامهٔ ژاپنی شاخص کوجین در زمرهٔ لغات قرار نگرفته است. یک واژهٔ دیگر، "بیوجو" به دختری در سنین کم تر از بلوغ اشاره دارد. "بی شوجو" اشاره به تعداد زیادی از سبک های مختلف انیمه و مانگا دارد و تقریباً تمام انیمه هایی که دارای ویژگی هایی از قبیل دختران زیبا هستند (همانند سیلر مون) به عنوان "بی شوجو" در نظر گرفته می شوند. در انیمه و مانگا. شخصیت های "بیشوجو" تقریباً در تمام گونه های انیمه و مانگا دیده می شوند، به ویژه در دیتنیگ سیم ها، رمان های تصویری (که با عنوان بازی بیشوجو نیز شناخته می شوند) و انیمه و مانگاهای حارم. گاهی این واژه با واژهٔ مشابه "شوجو" اشتباه می شود؛ "بیشوجو" به جنسیت و ویژگی های منحصربه فرد "شخصیت" اشاره دارد درحالی که «شوجو» به "مخاطبین" اشاره دارد. اگرچه "بیشوجو" صرفاً نوعی طراحی کاراکتر است و یک ژانر نیست، اما گاهی اوقات مجموعه هایی که به طرز بارزی چنین کاراکترهایی را دربرمی گیرند مانند «حارم» یا رمان های تصویری، به عنوان «مجموع
ه های "بیشوجو"» شناخته می شوند. از آن جا که یکی از جذابیت های این مجموعه ها، هنر ترسیمی و شخصیت های زن جذاب است، گاهی این واژه به عنوان گونه ای که تنها بر بازاریابی شخصیت های زیبا تأکید دارد و نه محتوای داستان، دارای باری منفی است.
الفبای گوارانی الفبایی برگرفته از خط لاتین است که زبان گوارانی بدان نوشته می شود. تا پیش از ورود کنکیستادورها به آمریکای جنوبی زبان گوارانی فاقد کتابت بود. نخستین نوشته به این زبان توسط مسیونرهای یسوعی بود که درصدد بودند مسیحیت را میان متکلمان این زبان رواج دهند. بعدها در میانه سده هفدهم میلادی فرهنگ لغت اسپانیایی-گوارانی نوشته شد. از آن زمان به بعد تا کنون زبان گوارانی به خط لاتین نوشته می شود. گوارانی یکی از زبان های رسمی کشور پاراگوئه است. این الفبا از سی و سه حرف تشکیل شده است: نام این سی و سه حرف نیز به شرح زیر است:
رنج مرجع در حوزه پزشکی و سلامت٬ به بازه ای از مقادیر قابل پذیرش در رابطه با یک پارامتر یا آزمایش پزشکی٬ گفته می شود. منابع. ویکی پدیا انگلیسی: Reference range
بهروز احمدی معمار ایرانی و طراح پروژه های برح آرمیتا در خیابان بخارست تهران، موزهٔ قرآن و نمای ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران است. این مهندس معمار با مجموعه فعالیت های خود در زمینهٔ معماری، نزدیک به نیم قرن به معماری و هنر ایران خدمت کرد. زندگی. بهروز احمدی در آبان ماه ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد. او در سال ۱۳۴۴ وارد دانشگاه تهران و در سال ۱۳۵۳ از آن فارغ التحصیل شد. این معمار پیشکسوت در نهایت در صبح روز چهارشنبه ۱۵ شهریور ماه ۱۳۹۱، در سن ۶۶ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر این معمار صبح روز ۱۶ شهریور ۱۳۹۱، از مقابل دفتر مهندسین مشاور شارستان تشیع و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. فعالیت ها. بهروز احمدی عضو هیئت مدیرهٔ شرکت مهندسان مشاور شارستان و یکی از بنیانگذاران این شرکت بوده که امروز آثار ماندگاری از او برجای مانده است. احمدی طراح پروژه های برج آرمیتاژ در خیابان بخارست، میدان آرژانتین تهران، موزهٔ قرآن واقع در مجموعهٔ نهاد ریاست جمهوری ایران و نمای ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران است. این مهندس معمار با مجموعه فعالیت های خود در زمینهٔ معماری، نزدیک به نیم قرن در زمینهٔ معماری و هنر ایران
فعالیت کرد. از دیگر آثار او می توان به ساختمان هایی همچون فروشگاه کوروش، مجتمع ساختمان های اداری بم، موزهٔ منطقه ای سیستان و بلوچستان، طراحی فرشی به مساحت هزار مترمربع در میدان شهید بهشتی شهر تبریز (مشهور به میدان فرش) و طراحی نمای بیمارستان چشم پزشکی نگاه بعنوان معمار همکار شرکت توسعه بنای کسری اشاره کرد. بهروز احمدی در طول دورهٔ فعالیت حرفه ای خود حدود ۹۰ پروژه انجام داده که بیشتر این پروژه ها در به آثاری نمادین و به یادماندنی برای ایرانیان بدل شده است. او در آثارش با المان های سنتی کار می کرد. او طرح برج آرمیتاژ در خیابان بخارست تهران را با الهام از پستخانهٔ سابق ایران و ساختمان مجتمع ادارات بم را با الهام از ساختمان های ارگ بم طراحی کرد. احمدی خود در مورد سبک معماری اش گفته بود:
شهرهای ناپیدا یکی از رمان های ایتالو کالوینو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این کتاب نخستین بار (۱۳۶۸) توسط ترانه یلدا با عنوان شهرهای نامرئی و بعد توسط بهمن رییسی دهکردی با عنوان شهرهای ناپیدا و فرزام پروا با عنوان شهرهای بی نشان به فارسی برگردانده شده است. داستان. این کتاب قدرت و توانایی قوه تخیل را از طریق توصیف های مارکوپولو نشان می دهد. این کتاب گفت وگو میان امپراتور سالخورده مغول قوبلای خان و مارکوپولو تنظیم است. در این کتاب که به شکل شعر نثری نوشته شده ۵۵ شهر خیالی توسط مارکوپولو توصیف می شود. هر یک از این اشعار به موضوعی عمیق نظیر فرهنگ، زبان، زمان، حافظه و مرگ می پردازد. ساختارشناسی. مارکوپولو در طول نه فصل کتاب در مجموع پنجاه و پنج شهر را برای قوبلای خان توصیف می کند، اسامی این شهرها همگی نام زنان است. شهرها به یازده گروه موضوعی و هر کدام پنج گروه تقسیم می شوند: او همچنان که این فهرست را به ترتیب کامل می کند، در یک ساختار ریاضی دقیق، بین گروه ها به جلو و عقب حرکت می کند. در جدول زیر شهرها به ترتیبی که در کتاب معرفی می شوند به همراه گروهی که به آن تعلق دارند نشان داده شده است. این خط موربِ پنج شهری در
فصل بعدی یک ستون موضوعی به جلو می رود زمینه. ارسطو در کتاب سیاست خود می نویسد: «هدف اساسی شهرساز این است که بوسیله علم خود نه تنها در شهروندان و ساکنان شهر خود اطمینان نفس و آرامش خاطر به وجود آورد، بلکه محیط رفاه و شادابی آنها را نیز فراهم سازد.» این نظر که بیش از سیصد سال قبل از میلاد مسیح ایجاد شده است، همواره فکر روشنفکران را بخود مشغول داشته است. ما هم اکنون شهرهای بسیاری را می شناسیم که در قرون مختلف و در اقصی و اکناف کره ارض به وجود آمده، رشد کرده، دوران شکوفائی خود را پیموده و از بین رفته اند و داستان های کم و بیش شگفت انگیزی از خود به جای گذاشته اند که دهان به دهان گشته و به گوش ما نیز رسیده است.. از اوّلین شهرهای بین النهرین شنیده ایم؛ از میان آن ها آشور و بابل، هگمتانه و پاسارگاد، اور و شوش، تیسفون و مداین را بیاد می آوریم که گهواره تمدن محسوب می شوند؛ از آتن، اسکندریه و شهرهای یونان باستان شنیده ایم که دمکراسی و حکومت مردم بر مردم در آن ها حاکم بود. از لوله های آبرسانی معلق رومی ها شنیده ایم که به کمک پل ها و طاقی های آجری و سنگی؛ اّب آشامیدنی را از فرسنگ ها مسافت به حوضها و فواره های داخل شهر می
رساندند. شنیده ایم که مردمان آن ها در میدان های ورزشی جمع می شدند و از کشتی گیری و نبرد بین گلادیاتورها لذت می بردند؛ بعضی مواقع مسیحیان و مخالفان دین رسمی را در مقابل چشم خود تجسم می کنیم که در همان میدان ها لقمهٔ ببرها، شیرها و حیوانات وحشی دیگر می شدند؛ روم و کارتاژ، اسکندریه و قسطنطنیه را به یاد می آوریم و به عظمت از دست رفته آن ها فکر می کنیم. اهرام ثلاثه مصر را در خاطر خود زنده می کنیم و به نظم چند هزارهٔ مصریان در شمال آفریقا، هندوستان و چین در آسیا، آزتک ها و اینکاها در آمریکای مرکزی و جنوبی می اندیشیم و به سازماندهی پر پیچ و خم اداری آن ها فکر می کنیم. شهرهای قرون وسطی را به یاد می آوریم و ناقوس کلیساها در گوشمان طنین می اندازد؛ به یاد صومعه ها و دیرهایی می افتیم که ساکنان آن ها از صبح تا شب و سپس از شب تا صبح به عبادت خدای خود می نشستند؛ کلیساها را تجسم می کنیم که بعضی مواقع با گنبدهای سر به فلک کشیده، به سوی آسمان کش می آوردند تا روح مؤمنان را به عرش والا برسانند و بعضی مواقع به دور خود حُجره می زدند تا تصویر زاهدان به زانو نشسته را نشان دهند؛ جیغ و داد «زنان جادوگر و مؤمنان مرتد؛ ملحدان دینی و علم
ای خطاکار» را می شنویم که زیر دستگاه تفتیش عقاید به جادوگری، مرتدی و گناه ناکردهٔ خود اعتراف می کردند و بر خرمنی آتش تقاص پس می دادند. شهری را در خواب می بینیم که «شهر صلح» نام دارد؛ بعضی ها آن را یروشالیم یا اورشلیم می نامند و بعضی دیگر دارالسلام یا قدس و بیت المقدس. آن را سرزمین موعود می گویند و برایش دعواها به راه می اندازند، اما وقتی فرصت پیدا می کنند، همگی بسویش می نگرند و بعد از آنکه نماز و عبادت کردند، چه ها که نمی کنند: به راستی که دل خاص و عام برای آن کباب می شود! شهرهای دوران اسلامی را می شناسیم که در زیر طاق بازارچه ها و چهارسوق های خود سر و صدای زرگران و مسگران، مخمل دوزان و قالیبافان را طنین می اندازد. حمام ها را به یاد می آوریم که گاهی مردانه هستند و گاهی زنانه: از جاروجنجالی که به راه می افتد حرفی نمی زنیم که واقعاً تماشائی است! میدان های و باغ های بغداد و اصفهان، سمرقند و بخارا، دمشق و قرنطیه را تصور می کنیم و به یاد گلدسته های مساجدی می افتیم که مؤذن از فراز آن ها بانگ الله اکبر را به گوش مؤمنان می رساند. کاروانسراهایی را به یاد می آوریم که مسافران خسته و کوفته و تازه از راه سفر رسیده را آرام
ش می داد. به یاد بادگیرها، یخچالها، کاریزها و قنات های آبرسانی و سایه روشن های کوی و برزن شهرهای حواشی کویر می افتیم و در مقابل عملکرد آن ها مات و متحیر می مانیم. با یک چشم به شهر عالی و ایدئال دوران رنسانس، به مدینه فاضله و دیگر شهرهای تخیلی می نگریم و با چشم دیگر به شهر انقلاب صنعتی را به یاد می آوریم که بالاخره تمام ساکنان را در مقابل تساوی حقوق شهروندی قرار داد. به شهرهای مملو از آسمانخراش های سر به فلک کشیدهٔ دنیای مدرن می نگریم و آدم هادی را می بینیم که همانند مورچه از اینور به آن ورمی روند و طوری عمل می کنند که گوئی همه با هم قهر هستند: یا کلمه ای رد و بدل نمی کنند یا آنکه ادا و اطوار درمی آورند و در تنهائی با خود پچ پچ می کنند. شیکاگو و نیویورک، توکیو و تهران بزرگ را می بینیم و انگشت حیرت به دهان می گیریم. از خود می پرسیم:چه چیزی برسرما آمده است؟ خدایا چه گناهی کردیم که چنین مصیبتی دچارمان شد؟ چرا قادر به تنفس نیستیم؟ چرا رنگ و بوی هوا و آب آشامیدنی عوض شده است؟ این ها و چیزهای دیگر، موضوعاتی است که نویسنده در کتاب شهرهای ناپیدا بررسی کرده و تا حدی به آن ها پاسخ داده است. گرچه شهرهای کالوینو به هیچ یک
از شهرهای امروزی شهرهای امروزی شباهت ندارد، اما همچون آینه منعکس کنندهٔ تمام مسائل آنهاست.