Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صادر شده در اشتراک فایل متخلف از مواد قانون کپی رایت را گیر می اندازد. بیش تر گفت و گوها پیرامون قانونی بودن اشتراک فایل، از مواد قانون کپی رایت به تنهایی رضایت ضمنی دارند. بسیاری از کشورها بی طرفانه با استفاده از استثناهای اجازه محدود به استفاده از کپی رایت بدون بدست آوردن اجازه از صاحب حق رو می دهند. این قبیل اسناد شامل تفسیر حقوقی، گزارش گری اخبار و تحقیق و پژوهشگری می شود. قوانین کپی رایت محلی است و در طی سرزمین ها در یک وضعیت ویژه گسترده نمی شود مگر اینکه آن ایالت جزئی از توافق نامه بین المللی باشد. امروزه بیش تر کشورها دست کم قسمتی از یکی از این توافق نامه ها هستند. در زمینه حفظ حریم خصوصی دادگاه های اخیر حکم دادن که به نظر می رسد هیچ امیدی به حفظ حریم نمی توانیم داشته باشیم وقتی داده ها بیش از حد در شبکه همتا به همتا در معرض دید قرارمی گیرند. تاریخچه. اشتراک فایل همتا به همتا در سال ۱۹۹۹ با معرفی نپستر مشهور شد. نپستر یک برنامه اشتراک فایل و یک مجموعه از سرورهای مرکزی است که مردمی که فایل ها را دارند با کسانی که درخواست آن فایل ها را می دهند پیوند می دهد. فهرست های مرکزی سرورهای کاربران و محتوای به اشت
راک گذاشته شده را شاخص بندی می کند. وقتی یک نفر برای یک فایل جست وجو می کند سرور کل کپی های موجود از آن فایل را جست وجو می کند و به کاربر ارائه می دهد. فایل باید مستقیم بین دو کامپیوتر شخصی انتقال پیدا کند. محدودیتی وجود داشت که فقط قادر بودیم تا موسیقی رو به اشتراک بگذاریم. از آنجا که این فرایند در سرور مرکزی رخ داد، نپستر با موفقیت برای نقض قوانین حق تکثیر مسئول بود و در ژوئیه ۲۰۰۱ تعطیل شد. بعدها دوباره نپستر برای ارئه سرویس ها به عنوان غرامت باز شد. بعدازبسته شدن نپستر، مشهورترین سرویس های اشتراک فایل ناتلا و کازا بودند. این سرویس ها علاوه بر موسیقی به فیلم و بازی نیز اجازه دانلود می دادند. تکامل تدریجی تکنولوژی. نپستر و ای دونکی که هردو از مدل مبتنی بر سرویس دهنده مرکزی استفاده می کنند شاید به عنوان اولین سیستم های همتا به همتا دسته بندی شوند. این سیستم ها با تکیه بر بهره برداری از سرور مرکزی مخصوص اند و بنابراین در معرض این قرار می گیرند که سیستم متمرکز خاموش شود. نسل دوم اشتراک فایل همتا به همتا مثل کازا و ناتلا و تاتلا۲ که بدون هیچ سرور مرکزی می توانستند عمل کنند شبکه را احاطه کردند بنابراین آسیب پذیر
ی مرکزی با اتصال کاربران از راه دور به یکدیگر حذف شد. نسل سوم اشتراک فایل که به آن ها دارکنت نیز می گویند شامل شبکه هایی مثل فری نت که علاوه بر استقلال از سرورهای مرکزی، گمنامی کاربران را نیز فراهم می کند. پروتکل بیت تورنت یک مورد ویژه را نمایش می دهد در اصل، آن یک پروتکل اشتراک فایل از نسل اول است که به سرور مرکزی که سرگروه ها را برای هماهنگ کردن کاربران صدا می زند وابسته است. با این حال، شکلی از شبکه در معنای سنتی را نیست. در عوض جدید و شبکه های جداگانه از کاربران هماهنگی برای هر مجموعه ای از فایل های ایجاد می کند که به آن تورنت می گویند. توسعه جدید در پروتکل ها نیاز به سرگروه مرکزی را از بین برد و اجازه داد شبکه از سرور مستقل نا متمرکز برای اهداف شناسایی استفاده کند. این به بیت تورنت اجازه می دهد تا برخی از جنبه های نسل دوم اشتراک فایل را به خوبی دارا باشد. بیت تورنت یک فایل شاخص می سازد که اطلاعات جانبی از فایل هایی که آن ها می خواهند به اشتراک بگذارند دارد و آن را در سایتی که آن ها با یکدیگر به اشتراک گذاشته شده است. مزایا. شبکه اشتراک فایل همتا به همتا مطمئناً چندین مزایای مهم بیش از مدل کارخواه-کارساز
دارد زیرا اشتراک فایل همتا به همتا در مقایسه با شبکه کارخواه-کارساز متفاوت عمل می کند. قدرت تحمل نقص. در شبکه همتا به همتا وظیفه بین تمام گره های متصل توزیع می شود. این انعطاف پذیری خدمت یکی از مزایا بیش از شبکه سرور مشتری است که سرور مرکزی وظایف مهم از جمله اختصاص حافظه و جوابدهی به اتصالات برقرار شده را انجام می دهد. در سیستم متعارف از دست رفتن یک سرور منجر به قطع ارتباط می شود در حالیکه سیستم همتا به همتا با تقسیم کردن وظیفه بین گره های فعال خودش را با این نقص تطبیق داده است حتی اگر یک گره انفرادی عمل نکند. عملکرد. شبکه اشتراک فایل همتا به همتا وقتی تعداد بیشتری از کاربران مشارکت کنند بهتر عمل می کند. در شبکه های متعارف سرور مشتری هنگامی که تعداد بیش تری کاربر در یک زمان به یک سرور متصل می شوند عملکرد سیستم به آهسته انجام دادن میل می کند. این اتفاق به خاطر این است که سرور باید به تنهایی در یک زمان کل درخواست های کاربران را انجام دهد از این رو جواب تنها قربانیست. عملکرد همتا به همتا با تعداد کاربران شرکت کننده افزایش پیدا می کند به همین دلیل هر مشتری می تواند به خوبی یک سرور باشد. هزینه کارایی. اشتراک فایل
همتا به همتا برحسب قیمت هم کارآمد است سربار حاصل از امور اداری کوچک است به این خاطر که کاربر مهیا کننده است و معمولاً امور اداری را هم به خوبی مهیا می کند. از این رو هر شبکه با خود کاربران آگاهی دهنده می شوند. در ان واحد گاهی اوقات بیش تر سرورها به ذخیره سازی بیش تری نیاز دارندو این هزینه ها را افزایش می دهد. وقتی که محل ذخیره سازی بایدمنحصرا برای سرور اجاره یا خریداری بشود. به هر حال معمولاً اشتراک فایل همتا به همتا به سرور اختصاصی نیاز ندارد. تأثیر اقتصادی. همچنان تأثیر اقتصادی اشتراک فایل همتا به همتا یک گفتوگوی رو به پیشرفت است. نوربرت میچل یک تحلیل گر سیاسی در هریتیج فاندیشن معتقد است که:به دلیل اقتصادسنجی و انتشار داده مطالعات تا این جا نابرابری تخمین ها از آثار اشتراک فایل در آلبوم های فروش را ارائه می دهند صنعت موسیقی. در درآمد موسیقی اثرات اقتصادی ناشی از نقض قوانین کپی رایت به واسطه اشتراک فایل همتا به همتا بحث انگیز و تصمیم گیری مشکل است. مطالعات غیررسمی نشان می دهد که اشتراک فایل همتا به همتا آثار منفی روی ثبت فروش می گذارد. اثبات میشه که حل کردن رابطه علت و معلولی سخت است از میان تعداد زیادی روند
سخت شامل افزایش قانون خرید انلاین موسیقی، اشتراک فایل غیرقانونی، از ارزش افتادن سی دی و چشمپوشی از بسیاری از مغازه های موسیقی مستقل همراه با تبدیل همزمان فروش با جعبه بزرگ خرده فروشان. صنعت فیلم. به نمایندگی از ثقریبا یک سوم هزینه کل دزدی فیلم در ایالات متحده آمریکا، انجمن سینمایی آمریکا گزارش داده که استودیوهای آمریکایی ۲٫۳ بیلیون از دزدی اینترنتی از دست داده اند. برآورد انجمن سینمایی آمریکا با تفسیر فرضیه مبنی بر این که یک دانلود در حکم از دست دادن فروش است و دانلود کننده ها مجبور به خرید فیلم نیستند اگر دانلود غیرقانونی یکی از حق انتخاب ها باشد، در تردید قرار گرفت. به علت ذات خصوصی مطالعات رقم آشکارا ممانعت نمی کند برای، اسلوب شناسی و روایی، و در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸ انجمن سینمایی آمریکا اعمال نفوذ می کند و دانشگاه ها را به ترک دزدی مجبور کرد انجمن سینمایی آمریکا پذیرفت که رقم دزدی در دانشگاه ها به میزان ۳۰۰٪ افزایش یافته است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۰ که از اتاق بازرگانی بین المللی مجوز دارد و مستقل از اقتصاد مبتنیبر پاریس و تجارت ترا عمل می کند تخمین زده است که هزینه دانلودهای غیرمجاز موسیقی و فیلم و نرم افزار صن
ایع خلاق در اروپا چندین تریلیون دلار در سال درآمد دارد.
سرویس میزبانی فایل به گونه ای سرویس میزبانی اینترنتی می گویند که به شکل ویژه، برای میزبانی فایل های کاربران طراحی شده است. این خدمات، به کاربران اجازه می دهند فایل هایشان را آپلود کنند و از کامپیوتر، تبلت یا تلفن هوشمند دیگری به آن ها دسترسی داشته باشند. این خدمات می توانند برای اشتراک گذاری فایل ها با دیگران نیز استفاده شوند. مانند گوگل درایو، دراپ باکس، وان درایو و …
دیوید «دِیو» کرافسکی ،که معمولاً به نام کرافسکی صدا زده می شود. یک شخصیت فرعی در سریال موزیکال کمدی-درام شبکه رسانه ای فاکس یعنی گلی است. این شخصیت توسط مکس ادلر بازی شده و اولین بار در قسمت مش-آپ از گلی حضور یافت. که این قسمت در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۹ پخش شد. این شخصیت در ابتدا یک شخصیت زورگو و قلدر است که بقیه اعضای کلوپ گلی مخصوصا کرت هامل و فین هادسون را اذیت می کند یک بار که با کرت دعوا می کند وی را می بوسد و به همین خاطر کرت را تهدید به مرگ می کند تا همجنس گراییش را لو ندهد و کرت نیز از مدرسه به آکادمی دالتون منتقل می شود و در آنجا با پسر دیگری رابطه برقرار می کند و بعدتر کرافسکی تلاشش را به کار می بندد تا کرت را به مدرسه باز گرداند و موفق می شود و خودش از مدرسه منتقل می شود بعدتر نیز از کرت درخواست رابطه می کند اما کرت جواب رد می دهد و با لو رفتن همجنس گراییش در مدرسه جدیدش به حدی اذیت و آزار می شود که دست به خودکشی ناموفق می زند. منابع. Wikipedia contributors, "Dave Karofsky," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dave_Karofsky&amp;oldid=501776686 (accessed July 11, 2012).
کنشگری اینترنتی به استفاده امکانات ارتباطی الکترونیکی مانند رسانه های اجتماعی به خصوص توییتر، فیسبوک، یوتیوب، رایانامه و پادکست در جهت اشکال مختلف کنشگری می گویند. این روش باعث افزایش سرعت ارتباطات بین حرکت های شهروندی و رساندن اطلاعات محلی به تعداد زیادی از مخاطبان می شود. فناوری های اینترنتی برای ایجاد ارتباط، سازماندهی، لابی گری و اعمال دیگر در جهت کنشگری استفاده می شوند.
سنگ لغزش یا سنگ لغزه نوعی زمین لغزش است که بر اثر شکستگی در سنگ ها روی می دهد. در سنگ لغزش، بخشی از صفحهٔ شکستگی بر روی قسمت سالم سنگ می لغزد و مواد همگی با هم و نه به صورت قطعه قطعه فرو می ریزند. ریزش سریع سنگ یا نخاله رفتاری مشابه با بهمن برف دارد و اغلب به آن ها بهمن سنگ یا بهمن نخاله می گویند.
آوتیس سلطانوویچ میکائیلیان شناخته شده با نام های آوتیس میکائیلیان (زاده – درگذشته ) کنشگر سیاسی کمونیست و اقتصاددان ارمنی تبار و همچنین از بنیان گذاران حزب کمونیست ایران بود. زندگی. آوتیس میکائیلیان (سلطان زاده) در سال ۱۲۶۸ در مراغه در خانواده ای از ارمنی های ایران زاده شد که بعداً به اسلام گرویدند. پدرش حسین سلطان و مادرش مریم باجی بود. پدر و مادر سلطان زاده هنگامی که وی به سن مدرسه رفتن رسید از یکدیگر جدا شدند. سلطان زاده پس از پنج سال درس خواندن در مراغه به دلیل ناتوانی مادرش در پرداخت هزینهٔ تحصیل به ایروان رفت تا در مدرسهٔ ارمنیان وابسته به مرکزیت کلیساهای ارمنیان به نام اچمیادزین تحصیل کند. میکائیلیان از ۱۸ سالگی در جنبش سوسیال دموکراسی قفقاز شرکت کرد و در سال ۱۹۱۳ عضو جناح حزب بلشویک حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه شد. وی دست کم از سال ۱۹۱۷ در فعالیت اتحادیه های کارگری شرکت کرد و در هنگام وقوع انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، در سن پیترزبورگ فعالیت انقلابی داشت. سلطان زاده از بنیان گذاران حزب عدالت در ایران بود. وی از سال ۱۹۱۹ به عنوان عضو این جریان به آسیای میانه رفت و به تشویق کارگران ایرانی برای پیوستن به ارتش سر
خ پرداخت. وی در آوریل ۱۹۲۰ در تاشکند "کنفرانس عدالت" را برگزار کرد که در آن ۷ هزار ایرانی در تشکیلات حزبی سازمان داده شدند. این کنفرانس زمینه ای برای برگزاری نخستین کنگرهٔ حزب کمونیست ایران به حساب می آمد. وی به دنبال کنفرانس عدالت در تاشکند، در ژوئن ۱۹۲۰ در بندر انزلی کنگرهٔ مؤسس حزب کمونیست ایران را برگزار کرد و طی آن به دبیر اولی حزب برگزیده شد. سپس به همراه کریم نیکبین و عوض زاده به عنوان نمایندهٔ این حزب در دومین کنگرهٔ کمینترن شرکت کرد و به عضویت هیئت اجرایی کمینترن نیز در آمد. اختلاف عقیده و به تفاهم نرسیدن اعضای کنگره با مقامات شوروی و نیز حزب کمونیست جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان سبب شد تا تنها به فاصلهٔ ۲ ماه و نیم پس از برگزاری کنگرهٔ انزلی، ۱۲ نفر از ۱۵ نفر اعضای کمیتهٔ مرکزی منتخب کنگرهٔ انزلی (و از آنجمله آوتیس سلطان زاده) از ترکیب رهبری اخراج شوند. کمیتهٔ مرکزی بر موجودیت قانونی خود پافشاری می کرد. اما طیفی متمایل به حزب کمونیست آذربایجان در درون مرکزیت شکل گرفت و سلطان زاده به مسکو فرستاده شد. وی در سال ۱۹۲۱ به عنوان مشاور ولادیمیر لنین به سمت ریاست ادارهٔ خاور نزدیک در کمیسرهای امور خارجه
در مسکو برگزیده شد. سلطان زاده در ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۲۲ با تصمیم هیئت اجراییهٔ کمینترن به عنوان نمایندهٔ حزب در کمینترن برگزیده شد. اما در همین زمان در کمینترن به انتقاد سخت از سیاست های شوروی در برابر ایران و پشتیبانی از حکومت رضاخان پرداخت. او همچنین همسویی حزب کمونیست ایران با این سیاست را نیز مورد انتقاد قرار داد. به سبب این مواضع، سلطان زاده با فشار مقامات شوروی از حزب کمونیست ایران کناره گیری کرد و در انترناسیونال کمونیستی نیز جایگاهی به وی داده نشد. سلطان زاده از این تاریخ تا سال ۱۹۲۷ به عنوان یک اقتصاددان برای شوروی کار کرد و در ایجاد انستیتوی بانکداری شوروی نقش به سزایی داشت. وی همچنین سردبیری مجلهٔ بانکداری شوروی را بر عهده داشت. سلطان زاده در این سال ها دست کم ۷ کتاب نوشت که از مهم ترین آن ها می توان به "ایران معاصر"، "امپریالیسم انگلیس درایران"، "نفت و زغال سنگ و کارگران" اشاره کرد. همچنین چندین کتاب مارکسیستی از جمله "مزد، بها، سود"، "کار و سرمایه" و "مانیفست کمونیست" تحت سرپرستی او به فارسی برگردان شدند. سال ۱۹۲۷ همزمان با تغییر مشی کمینترن بود که سبب فراهم آمدن امکان بازگشت وی به حزب کمونیست ایران ش
د. سلطان زاده تأسیس «حکومت دموکراتیک کارگران و دهقانان» را آرمان حزب خود اعلام کرد و تا سال ۱۹۳۲ که این حزب به خواست مقامات شوروی منحل اعلام شد، رهبری آن را در دست داشت. موضع گیری های سیاسی. سلطان زاده در جریان جنبش انقلابی گیلان در موضع مخالف حیدر عمواوغلی قرار داشت که همکاری با میرزا کوچک خان جنگلی را توصیه می کرد. وی مخالف همکاری با جناح میرزا بود و انجام فوری اصلاحات ارضی را به عنوان نخستین گام از انقلاب اجتماعی در ایران توصیه می کرد. حیدر عمواوغلی وی را به سبب نداشتن پیشینهٔ مسلمانی برای رهبری حزب مناسب نمی دانست. در ارتباط با ارزیابی حکومت رضاشاه نیز، وی را ارتجاعی و واپسگرا ارزیابی می کرد و به همین دلیل با مواضع برخی از مطبوعات آن هنگام شوروی که رضاشاه را ملی و ضد امپریالیست معرفی می کردند سرسختانه مبارزه می کرد. سلطان زاده همچنین در کنگره های دوم (۱۹۲۰)، سوم (۱۹۲۱) و ششم (۱۹۲۸) کمینترن به عنوان نمایندهٔ حزب کمونیست ایران شرکت داشت و در بحث ها به انتقاد از رهبران کمینترن، از جمله لنین و نیکلای بوخارین پرداخت. سلطان زاده دو بار با لنین دیدار و در رابطه با جنبش انقلابی کشورهای شرقی با وی به طرح مسائلی پر
داخت که مبنای تزهای کمینترن در ارتباط با مسئلهٔ ملی و مستعمراتی قرار گرفتند. مرگ. سلطان زاده در سال ۱۹۳۲ از سوی حکومت ژوزف استالین به ضدیت با لنین متهم شد. در این هنگام، حزب کمونیست ایران منحل اعلام شد. اما سلطان زاده تا سال ۱۹۳۵ نیز به ضدیت با سیاست های کمینترن به ویژه سیاست های آن در قبال مسائل ایران و انتقاد از دیوانسالاری شوروی ادامه داد. وی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۳۸ (۲۵ تیر ۱۳۱۷) و در جریان تصفیه های دههٔ ۱۹۳۰ دوران استالین به اتهام «جاسوسی برای آلمان «نازی» تیرباران شد. پس از درگذشت استالین و در دوران نیکیتا خروشچف، حزب کمونیست شوروی بار دیگر از وی اعادهٔ حیثیت کرد.
بریتنی سوزان پیرز یک شخصیت در سریال موزیکال کمدی-درام شبکه رسانه ای فاکس "گلی" است. این شخصیت توسط هیثر موریس بازی شده است و اولین در قسمت دوم از فصل اول شومنس معرفی شد که این قسمت در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹ پخش شد. بریتنی شخصیتی است خلق شده توسط رایان مورفی، برد فالکچاک، و یان برنن خلق شد. در گلی بریتنی یک هلهله چی و یکی از اعضای کلوپ گلی است که توسط ویل شوستر هدایت می شود. سازندگان سریال هنگامی که هیثر موریس را برای آموزش رقص به بازیگران استخدام کردند متوجه شدند که نیاز به یک هلهله چی سوم دارند و به او این نقش را دادند. بریتنی یک شخصیت دوجنس گراست و در ابتدا عاشق آرتی آبرامز می شود و سپس بعد از بهم زدن آن دو با سانتانا لوپز رابطه برقرار می کند. همچنین وی از نظر درسی ضعیف است و معدل وی در پایان سال آخر ۰٫۰ شد که به همین دلیل مجبور است دوباره سال آخر را طی کند.
تور انسان و سفر یک تور/کنسرت غیررسمی (بیشتر در انگلیس) از گروه سایکدلیک/پراگرسیو راک پینک فلوید است که در آن به اجرای قطعاتی از کارهای اولیه خود که در قالب آلبوم «انسان و سفر» آمده است پرداختند. این تور از ۱۴ آوریل ۱۹۶۹ آغاز شد و در ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۹ به اتمام رسید. لیست آهنگ ها. یک نمونه از لیست آهنگ های در نظر گرفته شده: گاهی:
احسان الله خان دوستدار (زادهٔ ۱۲۶۳ - درگذشتهٔ ۱۹ اسفند ۱۳۱۷) ملقب به رفیق سرخ سیاستمدار ایرانی بود. او دومین چهرهٔ برجستهٔ شورش جنگل و رهبر جناح رادیکال آن بود. او از جمله مجاهدین صدر مشروطه بود که در سال ۱۲۸۸ در فتح تهران و برانداختن استبداد صغیر محمدعلی شاه مشارکت کرد. او مدتی بعد به کمیتهٔ مجازات پیوست اما پس از مدتی به گیلان گریخت و در آستانهٔ انقلاب اکتبر به میرزا کوچک خان پیوست. او پس از ورود نیروهای شوروی به انزلی به همکاری نزدیک با حزب کمونیست ایران پرداخت. اقدامات احسان الله خان و یاران نزدیک کمونیست او که نهضت جنگل را رادیکال کرد و برخلاف توافق های میان میرزا کوچک خان و کمونیست ها بود سرانجام موجب خصومت این دو رهبر برجستهٔ گیلان شد. به دنبال ترک رشت از سوی میرزا کوچک خان، احسان با اطلاع و کمک شوروی، کودتایی را در مرداد ۱۲۹۹ ضد میرزا ترتیب داد و کنترل حکومت جمهوری شورایی سوسیالیستی ایران را به دست آورد و همچنین حمله به تهران با هدف بنیان نهادن یک سوسیالیسم تمام عیار را در دستور کار خود نهاد. این حکومت مدتی بعد سقوط کرد و احسان الله خان در پاییز ۱۳۰۰ شمسی به توصیهٔ سفیر شوروی به آذربایجان شوروی گریخت
و دیگر به ایران بازنگشت. او در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ میلادی و در جریان تصفیه های استالینی کشته شد. اوان زندگی. احسان اللّه خان در ۱۲۶۳ در ساری متولد شد. پدرش، میرزا علی اکبر حافظ الصحه که پزشک تجربی بود، و مادرش هر دو بابی بودند. او از جمله بهائیانی بود که نظریهٔ عدم دخالت در سیاست بهائیت را نادیده گرفت. آغاز مبارزه سیاسی. احسان اللّه خان مدتی کوتاه در دارالفنون تهران درس خواند، فرانسه آموخت (زین رو ادبیات سیاسی رادیکال اروپایی در دسترس او بود) و سپس به اردوی مجاهدان مشروطه خواه در مبارزه برای خلع ید از محمدعلی شاه و استقرار مجدد مشروطه پیوست و در فتح تهران در ژوئیهٔ ۱۹۰۹ شرکت کرد. با آغاز جنگ جهانی اول به هواداری از گروه های طرفدار عثمانی/آلمانی برخاست و در ۱۲۹۵ به «دولت موقت» هوادار آلمان در کرمانشاه پیوست و در آنجا دوشادوش نیروهای عثمانی/آلمانی در جبهه های غرب جنگید. در نهضت جنگل. برخلاف باور رایج مبتنی بر ادعای خود او، احسان الله خان از بنیان گذاران نهضت جنگل نبود ولی در ۱۹۱۷ بدان پیوست. در پی شکست «دولت موقت»، به تهران برگشت و به «کمیتهٔ مجازات» پیوست؛ گروهی که در ربیع الثانی ۱۳۳۵ در تهران تشکیل شد و به رأی خو
د کسانی چون اسماعیل خان (رئیس انبار غله) و میرزا محسن مجتهد و چند نفر دیگر را که «خائن به منافع کشور» می شناخت ترور می کرد. در پی تعقیب نیروهای نظمیه در پایتخت با دستگیری سران و اعضای برجسته آن در شوال همان سال، تشکیلات کمیته برچیده شد. از میان سران و اعضای فعال کمیتهٔ مجازات که در طول مدت کمی، هرکدام به شیوه های مختلف کشته شدند، فقط احسان الله خان توانست که جان سالم به در برد. او به گیلان گریخت و در شب انقلاب اکتبر در روسیه، به نهضت کوچک خان جنگلی پیوست. در گیلان رهبری جناح چپ جنگلی ها را بر عهده گرفت و در ارتباط تنگاتنگ با بلشویک ها به فعالیت پرداخت. این جناح، هوادار یک برنامهٔ خالص کمونیستی و شوروی کردن ایران بود. هدف آن تأسیس یک نظام آموزشی رایگان در سرتاسر کشور، با ایدئولوژی کمونیستی «آزادسازی از زنجیر بردگی و سرکوب به نفع توده ها»، ملی کردن کارخانجات، معادن، آسیاب ها، آبرسانی، بانکداری و حمل و نقل عمومی برای ایجاد یک نظام حمل و نقل ملی، ارتقای نظام تعاونی برای صنعتگران و خرده تولیدکنندگان، لغو مستغلات خصوصی ارضی و انتقال زمین های وقفی به دهقانان تولیدکننده برای توسعهٔ یک نظام ملی خانه سازی تحت نظارت دول
ت مرکزی و شوراهای محلی و تنظیم شرایط کار و بهداشت عمومی از راه برنامه های قانونی مترقی بود. پس از تشکیل جمهوری شورایی، توجه او به حزب کمونیست ایران جلب شد ولی اجازهٔ عضویت در آن به او داده نشد. در اواخر ژوئیهٔ ۱۹۲۰، با کودتایی علیه میرزا کوچک خان مرتبط بود و صدر دولت جدید بود که حزب کمونیست در آن غالب بود. او در این مقام، سیاست های افراط گرایانه ای چون مصادرهٔ اموال را مرتکب شد که جمهوری نوپا را تضعیف کرد و باعث تفرقه بین صفوف آزادی خواهان گیلان شد. در سپتامبر ۱۹۲۰ حزب کمونیست، ائتلاف را ترک کرد. جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی با هدایت نریمان نریمانف و کمیتهٔ مرکزی دوم حزب کمونیست به رهبری حیدرخان عمو اوغلی او را برای ارتباط برقرار کردن با میرزا کوچک خان تحت فشار قرار دادند. او نهایتاً با دخالت و مشارکت عمواوغلی رهبر میانه روی کمونیست در آوریل ۱۹۲۱ چنین کرد. او که در تابستان ۱۹۲۱ مسئول عملیاتی در مازندران بود سعی کرد در معاهدهٔ دوستی بین تهران و مسکو که در فوریه امضا شده بود با تشکیل کمیته ای جدید و ادامهٔ اصلاح ارضی خرابکاری کند. مهاجرت به شوروی. متعاقب سرنوشت تلخ جنگلی ها، از احسان الله خان خواسته شد ایر
ان را ترک کند. سفر او و شصت تن از فعالان جنگلی، بنابر تشخیص نریمان نریمانف، صدر شورای کمیسرهای خلق آذربایجان شوروی و به درخواست تئودور روتشتاین، سفیر وقت شوروی در ایران، که به تازگی پیمان «دوستی و همکاری» با دولت مرکزی ایران را امضا کرده بود و براساس آن از برنامهٔ قبلی آن دولت مبنی بر حمایت از جنبش های انقلابی ایران دست کشیده بود، انجام شد. او تا پایان عمر مهمان جمهوری آذربایجان شوروی بود. در بدو ورود به قفقاز به احسان الله خان و یارانش حق فعالیت محدود سیاسی اعطا شد. احسان اللّه خان به همراه یارانش محمدجعفر کنگاوری، احمد مسافر و آشوری، حزبی تازه به نام «کمیتهٔ انقلاب آزادکنندهٔ ایران» بنیاد نهاد. مقر حزب جدید، دکانی قدیمی در باکو بود که آشوری، پیشکار و منشی احسان اللّه خان در آن سکونت داشت. احسان اللّه خان و یاران او فعالیت های انقلابی را برای ایجاد تغییر در وطن شان، ایران، از این مقر نسبتاً محقر هدایت می کردند. برخی از چهره های شاخص حزب کمونیست آذربایجان فعالیت های کم دامنهٔ آنان را تا حدی تحمل و حمایت می کردند. از جمله نریمانف که قبلاً هم با جنگلی ها همکاری هایی کرده بود. دولت ایران از همان بدو ورود احسان ا
للّه خان به قفقاز نسبت به فعالیت های وی در مناطق مرزی ناخرسند بود و در مقاطع مختلف از مقامات شوروی اکیداً خواسته بود که زمینه های لازم را برای دور کردن احسان اللّه خان از مناطق مرزی قفقاز فراهم کنند و وی را در جایی در مسکو یا شمال شوروی سکنا دهند. احتمالاً آنچه موجب می شد دولت ایران بر این امر اصرار بیشتر ورزد، امکان پیوستن احسان اللّه خان به ماژور لاهوتی بود که پس از شورش ناکامش به باکو پناهنده شده بود و احتمال همکاری آن دو وجود داشت. نامه نگاری به رضاخان. در اوت ۱۹۲۲، یک سال پس از اقامت در باکو، احسان اللّه خان، با توجه به تثبیت تدریجی قدرت سیاسی رضاخان در ایران، که در آن هنگام وزارت جنگ را بر عهده داشت، دو نامهٔ سرگشاده به وی نوشت. در نامهٔ اول، که امضای آشوری و مسافر هم در پای آن بود، حساسیت لحظهٔ تاریخی که «نهضت آزادی خواهی در پهنهٔ عالم می گسترد و تفوق امپراتوری بریتانیا به آخر رسیده است» گوشزد شده و رضاخان سردار سپه را به پیوستن به ارتش انقلاب و دگرگونی ترغیب می کنند و خطاب به وی می گویند: «عقیدهٔ ما این است به یک جمهوریتی که وسایل آن به دست تو آماده است سرافراز گردیم» و از او می خواهند که طومار حکومت
مستبد قاجار را در هم پیچد. نامه با امید به این که رضاخان به قهرمان حماسی ایران، کاوهٔ آهنگر تأسی جوید، با این شعر حافظ به پایان می رسد: دو هفته بعد، احسان اللّه خان نامهٔ دیگری برای رضاخان گسیل می دارد. درحالی که نامهٔ نخست دو صفحه بیشتر نبود، دومین نامه بالغ بر بیست صفحه شده بود. در دومین نامه، که فقط امضای احسان اللّه خان را بر پای داشت، او با صراحت بیشتر رضاخان را طرف خطاب قرار می دهد که «متوجه وظایف تاریخی و میهنی اش» باشد. احسان اللّه خان در این نامه، پس از ذکر شرح کشّافی از تاریخ ایران در سدهٔ نوزدهم میلادی و رقابت ها و کشمکش ها میان دو قدرت بزرگ، امپراتوری بریتانیا و روسیهٔ تزاری بر سر غارت ایران، تصویری از آرایش نیروهای بین المللی آن زمان به دست می دهد. بنا بر نظر احسان الله خان «اتحاد جماهیر شوروی تمایلی به پیاده کردن اصول کمونیسم در ایران ندارد، زیرا این امر مغایر استراتژی شوروی در آن زمان است.» گذشته از این، به رضاخان توصیه می کند که «همچون کمالیون ترکیه این روزها را مغتنم شمرد» و از «اوضاع بین المللی» و نیز «حمایت تاکتیکی دولت شوروی» بیشترین بهره را برگیرد. در پایان با اعلام تشکیلات مذهبی وقت به ع
نوان فاسدترین و مستبدترین نهاد، رضاخان را به درهم شکستن مقاومت ایشان و تشکیل «جمهوری خلق ایران» فرا می خواند. مهاجرت به مسکو. اگرچه در ابتدا، شیروانی، جانشین کمیساریای امور خارجهٔ آذربایجان، ابتکار عمل احسان اللّه خان در نگارش این نامه ها را پسندیده و با آن موافقت کرده بود و هر دو نامه به زبان فارسی در چاپخانهٔ دولتی به چاپ رسیده بود، بعداً هنگامی که کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست آذربایجان از محتوای نامه مطلع شد، قضیهٔ نامه ها به موضوعی سیاسی بدل شد. کیروف، دبیر اول وقت حزب کمونیست آذربایجان به پلیس سیاسی GPU (گ.پ. او) فراخوانده شد تا گزارش مفصل ماجرا را ارائه کند. همهٔ کارمندانی که در این کار با احسان اللّه خان همکاری کرده بودند از منصب شان کنار گذاشته شدند و دستور داده شد که همهٔ نسخه های نامه بی درنگ جمع آوری شود. در پی این اقدام سیاسی نسبتاً تند، مقامات شوروی به تلویح از احسان اللّه خان خواستند تا هنگامی که در خاک شوروی مقیم است سکوت پیشه کند. سپس به توصیهٔ نریمانف، احسان اللّه خان با لقب رفیق سرخ به همراه همسر و یاران دیگرش از جمله آشوری و حاج احمد راهی مسکو شد تا در دومین کنگرهٔ انترناسیونال سرخ اتحادیهٔ کار
گری-پروفینترن (Profintern) -شرکت کند. در تفلیس آوتیس سلطان زاده نیز به ایشان پیوست و رو به مسکو نهادند. «نمایندگان سیاسی دولت ایران در آذربایجان قفقاز» که نگران حضور احسان اللّه خان در باکو بودند از عزیمت وی به مسکو استقبال کردند. مأموران دولت ایران احسان اللّه خان را طی سفرش از تفلیس تا مسکو و حتی طی اقامتش در مسکو زیر نظر داشتند. دورهٔ سکوت. اقامت احسان اللّه خان در مسکو دیری نپایید. وقتی در اواخر ۱۹۲۲ به باکو بازگشت بار دیگر به او یادآوری شد که می باید در سکوت و در حاشیه زندگی کند. ظاهراً در همین دوره است که احسان اللّه خان با کنسول ایران در باکو تماس می گیرد و در پی کسب اجازهٔ بازگشت به ایران برمی آید. مشاورالملک، سفیر کبیر ایران در شوروی، در پیام رمزی که از مسکو به تهران می فرستد و نظر وزارت امور خارجه را در این مورد جویا می شود. تهران تقریباً بی درنگ پاسخ می دهد: دولت ایران به احسان اللّه خان اجازهٔ بازگشت می دهد، مشروط به آن که او مقامات را از تاریخ ورودش مطلع سازد تا دولت بتواند محل مناسبی را برای سکونتش در نظر گیرد. ظاهراً پاسخ دولت ایران پاسخی نبود که احسان اللّه خان انتظارش را داشت. او به گذشتهٔ سی
اسی خود می بالید و در موقعیتی نبود که عفو دولت ایران را بپذیرد. پس تنها یک راه برایش باقی ماند: اصرار بر مخالفتش با دولت مرکزی ایران. طبق برخی اسناد، در این مرحله او بر آن شد که از فرمان مقامات شوروی مبنی بر سکوت پیشه کردن سرپیچی نموده و در ۱۹۲۳ به واسطهٔ پیروانش سید جلال و ابراهیم خان، مبارزه ای چریکی با هدف به زیر کشیدن ستارهٔ طالع رضاخانی ترتیب می دهد. پنج سال میان ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۸ سال هایی است که مقامات شوروی اندک اندک احسان اللّه خان و یارانش را به پذیرش گونه ای انزوای سیاسی واداشتند. تنها چیزی که از او طی این سال ها در دست است ایفای نقش در یکی از نخستین فیلم های تبلیغی شوروی ساختهٔ لئو مور است. داستان فیلم "دختر گیلان" (گیلان قیزی) بر پایهٔ برداشت شوروی از نهضت جنگل و علل پنهان شکست اسف بار آن ساخته شد. در این فیلم تنها احسان اللّه خان در نقش خودش ظاهر شد؛ و نقش شخصیت های مشهوری همچون کوچک خان را بازیگران بر عهده داشتند. در نیمهٔ دههٔ ۱۹۲۰ ادارهٔ پلیس سیاسی تازه تأسیس اُ.گ.پ. ئو (OGPU) احسان اللّه خان و اطرافیان فعالش را بیش از پیش در منگنه گذاشت. به آنان دستور داده شد که سلاح های شخصی شان را که هنگام ترک ا