Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دند، نام های مختلف داشت. این بازی ها در چین «"تسو چو"»، در ژاپن «"کِمَری"» و در یونان و امپراتوری روم «"هارپاستوم"» نامیده می شدند. اصطلاح "فوتبال" را برای نخستین بار مردم بریتانیا ابداع کردند. ریشهٔ واژهٔ "فوتبال" به اواخر سال ۱۸۰۰ میلادی و از هنگامی که این ورزش در مدارس انگلستان راه اندازی شد، بازمی گردد. مقررات این رشته ورزشی نخستین بار در سال ۱۸۶۳ در اتحادیه فوتبال انگلستان تنظیم شد و نام «اتحادیه فوتبال» (association football) هم برای تمایز این بازی از انواع دیگر فوتبال (به ویژه راگبی فوتبال) انتخاب شد. «اتحادیه فوتبال» همچنان نام رسمی این رشته ورزشی است و سازمان های اصلی اداره کننده ورزش فوتبال مثل فیفا و یوفا از این نام در عنوان خود استفاده کرده اند. واژه ساکر نیز مخففی از کلمه association همراه با پسوند انگلیسی er است که در دهه ۱۸۸۰ در انگلستان ابداع شد. امروزه در ایالات متحده آمریکا این رشته را بیشتر "ساکر" می نامند. در بریتانیا این ورزش در رده های سنی بزرگسالان، تا مدتی با نام "ساکر" شناخته می شد. پس از مدتی، در ردهٔ سنی ۱۸ سال برای نخستین بار "فوتبال" نامیده شد و این اصطلاح به تدریج بر واژه "ساکر"
تسلط پیدا کرد و در پایان به "فوتبال" تغییر نام یافت. این ورزش در مناطقی از جمله فرانسه، اسپانیا و آمریکای لاتین با اصطلاح "فوتبال" نامیده می شود. آلمانی ها با اندکی تنوع آن را "Fußball"یا فوسبال می نامند. تعاریف. مسابقهٔ فوتبال: به بازی که در آن بازی فوتبال انجام می گیرد و دو تیم فوتبال در مقابل یکدیگر به رقابت برای برد و گل زدن به تیم حریف تلاش می کنند را مسابقهٔ فوتبال می گویند. زمین فوتبال: به زمینی که بازی فوتبال در آن انجام می گیرد، زمین فوتبال می گویند که در شرایط استاندارد می بایست پوشیده از چمن طبیعی یا مصنوعی باشد و شامل مناطقی از جمله محوطه جریمه است. فوتبال بر روی زمین های خاکی کوچه ها و خیابان ها نیز انجام می گیرد و آن ها نیز زمین فوتبال به شمار می روند. تیم فوتبال: به مجموعه ای ۱۱ نفره از بازیکنان فوتبال گفته می شود که همگی با لباسی مشخص در یک مسابقه با هم متحد و هم هدف یک تیم را تشکیل می دهند. مربی فوتبال: فردی که در فوتبال نقش تربیت و سازماندهی بازیکنان تیم (از نظر جسمی و روحی) جهت کامیابی در مسابقات را بر عهده دارد. در فوتبال امروزی هر تیم چندین مربی دارد که وظایف به صورت تفکیک شده بین آن ها ت
قسیم می شود. سرگروه مربیان تیم، سرمربی نامیده می شود. سیستم فوتبال: سیستم یا آرایش تیمی، نشان دهنده طرز چیدمان بازیکنان یک تیم در زمین است. آرایش هر تیمی متناسب با رویکرد دفاعی یا تهاجمی آن تیم، توانایی بازیکنان و عوامل دیگر است. کاپیتان: کاپیتان یکی از بازیکنان است که وظیفه رهبری تیم در زمین بازی را بر عهده دارد و با بستن بازوبند به بازوی چپش، از دیگر بازیکنان متمایز می شود. از جمله وظایف او کنترل کردن تیم در مواقع اضطرار و صحبت با داور در شرایط حساس و البته قرعه کشی در پرتاب سکه در ابتدای بازی برای دریافت توپ یا زمین است. دروازه بان: دروازه بان هر تیم وظیفه جلوگیری از ورود توپ به دروازه خودی را بر عهده دارد و لباس وی از سایر بازیکنان تیم متمایز است. وی تنها بازیکن تیم است که اجازه دارد توپ را (در محدوده مشخص) با دست لمس نماید. مدافع: به بازیکنی گفته می شود که محل جای گیری او در زمین خودی است و میان دروازه بان خودی و مهاجم حریف قرار می گیرد و وظیفهٔ اصلی وی مقابله با حمله تیم حریف است. مدافعان خود به انواع مدافع مرکزی، مدافع کناری، سوییپر، مدافع جلو و مدافع آزاد (لیبرو) دسته بندی می شوند. هافبک: به بازیکنی گ
فته می شود که معمولاً در میانهٔ زمین بازی می کند و به زیر مجموعه هایی از جمله هافبک هجومی، هافبک دفاعی، هافبک میانی و هافبک کناری تقسیم می شود. وظایف اصلی هافبک، رساندن توپ به مهاجمان برای گل زنی و کمک به مدافعان برای جلوگیری از گل خوردن است. مهاجم: به بازیکنی گفته می شود که در خط جلو بازی می کند و نزدیک ترین بازیکن هر تیم به دروازهٔ حریف است. وظیفه اصلی مهاجم گلزنی است. مهاجم زیر مجموعه های مختلفی مانند مهاجم نوک، مهاجم کنار و مهاجم کاذب دارد. بازیکن ذخیره: بازیکن فوتبالی است که بر روی نیمکت می نشیند و در مسابقات استاندارد، حداکثر ۳ بازیکن ذخیره می توانند جایگزین بازیکنان اصلی شوند. هت تریک: اگر یک بازیکن در یک مسابقه سه بار گل زنی کند؛ می گویند او هت تریک کرده است. دروازه بسته (کلین شیت): هنگامی که یک تیم در یک مسابقه هیچ توپی وارد دروازه اش نشود؛ می گویند آن تیم (یا دروازه بان آن تیم) دروازه بسته (کلین شیت) انجام داده است. دیواره دفاعی: یک ردیف از بازیکنان فوتبال است که شانه به شانه یک دیگر می ایستند و تلاش می کنند جلوی شوت بازیکنان حریف به دروازه خودی را در زمان نواخت ضربه ایستگاهی مستقیم بگیرند. این ردیف
انسانی می بایست حداقل ۱۰ یارد از توپ کاشته شده فاصله داشته باشد. آوانتاژ: قانونی است که به داور اجازه می دهد در مواردی که خطایی را روی بازیکنی تشخیص داده است، اگر تشخیص دهد که در جریان ماندن بازی به نفع بازیکن هدف خطا است، اعلام خطا نکند و بازی را ادامه دهد و زمانی که توپ از جریان بازی خارج شد به بازیکن خطا کار تذکر می دهد. بازی. فوتبال قواعدی دارد که "قوانین فوتبال" نامیده می شوند و بازی براساس آن ها انجام می گیرد. توپ فوتبال وسیله ای است که بازی با آن انجام می گیرد و دور آن ۷۱ سانتی متر است. در زمین فوتبال، دو تیم که هر کدام از یازده بازیکن (شامل مهاجم، هافبک، مدافع و یک دروازه بان) تشکیل شده، به رقابت با یک دیگر می پردازند و آرمان هر تیم وارد کردن توپ به دروازهٔ حریف یا اصطلاحاً گل زدن است. هر تیمی که در پایان بازی گل بیشتری به ثمر رسانده باشد، برندهٔ بازی است و تیم مقابل بازنده است. اگر هر دو تیم به تعداد مساوی گل به ثمر برسانند، با هم "مساوی" یا "تساوی" کرده اند. هرتیم یک کاپیتان دارد که تیم را رهبری می کند. هیچ بازیکنی در زمین به جز دروازه بان حق دست زدن و زدن بازو به توپ را ندارد و پرتاب توپ توسط دروا
زه بان، یک نوع آغاز مجدد بازی است. بازیکنان معمولاً با پای خود توپ را در زمین جابه جا می کنند و گاهی از دیگر بخش های بدن (به ویژه سر) نیز برای جابه جا کردن توپ استفاده می کنند. بازیکنان تنها از دست ها و بازوهای خود نمی توانند استفاده کنند. همهٔ بازیکنان توپ را در هر جهت و در سراسر زمین جابه جا می کنند، اما نمی توان توپ را در موقعیت آفساید دریافت کرد. بازیکنان با روش های کنترل توپ از جمله دریبلینگ (دریبل کردن)، پاس دادن توپ به هم تیمی، شوت زدن که معمولاً با عکس العمل دروازه بان روبه رو می شود، برای خود فرصت گل زنی ایجاد می کنند. بازیکنان برای جلوگیری از پیشروی فوتبالیست های رقیب، اعمالی چون بریدن پاس ها، تکل زدن و برخورد فیزیکی با بازیکنان تیم مقابل را انجام می دهند. فوتبال به طور کلی یک بازی روان است و تنها هنگامی که توپ از زمین بازی بیرون برود یا داور خطای بازیکنی را گرفته باشد، متوقف می شود. پس از توقف، بازی مجدداً آغاز می گردد. در سطح حرفه ای، معمولاً تعداد زیادی گل به ثمر می رسد. برای نمونه، در فصل ۶۴–۱۹۶۳ لیگ برتر انگلستان به طور متوسط در هر بازی ۳٫۴۰ گل به ثمر رسید. قوانین بازی برای دروازه بان با ۱۰ باز
یکن دیگر متفاوت است و تاکنون، تعداد زیادی نقش های تخصصی در زمین ایجاد شده است. از دیدگاه کلی تر، این ۱۰ بازیکن شامل سه دسته می شوند: مهاجمان، هافبک ها، مدافعان. گاهی بازیکنان پست های خود را در زمین با یک دیگر عوض می کنند که دروازه بان قابلیت انجام این کار را ندارد. برای نمونه، مدافع مرکزی می تواند جای خود را با هافبک چپ و راست عوض کند. این ۱۰ بازیکن ممکن است در هر پستی به جز دروازه بانی قرارگیرند. سبک بازی پست ها با یک دیگر فرق دارد؛ مهاجمان بیشتر سبک بازی هجومی دارند و برخلاف آن ها، مدافعان کم تر در اندیشهٔ اجرای یک بازی هجومی و سرعت بخشیدن به بازی هستند. معمولاً هر بازیکن در پست تخصصی خود بازی می کند و کمتر در زمین جابه جا می شود و پست خود را در زمین تغییر می دهد. هرتیم دارای یک سیستم است و این سیستم و تاکتیک های تیم را معمولاً سرمربی شکل می دهد. پیشینه. فوتبال از آسیا ظهور کرد و در این قارهٔ کهن آغاز گردید. شواهد تاریخی نشان می دهد که قدمت بازی فوتبال به سدهٔ دوم و سوم پیش از میلاد در چین بازمی گردد. پرچم دار این ورزش دودمان هان بودند که به توپی چرمی پرشده از پر و مو لگد می زدند. دور این توپ ها حدود ۴۰–۳۰
سانتی متر بوده است. این بازی چینی «"تسو چو"» نام داشت و امپراتوری هان در دوران زمامداری خود، این بازی را در سراسر چین گسترش داد. نوع دیگری از این ورزش حدود ۶۰۰–۵۰۰ سال بعد در ژاپن آغاز گردید؛ اما هیچ مسابقهٔ رقابتی میان ژاپن و دودمان هان صورت نگرفت. در آن زمان، بازیکنان در دایره ای نسبتاً کوچک می ایستادند و توپ را از یک دیگر عبور می دادند. «"کمری"» نام ژاپنی این بازی بود و در مقایسه با فوتبال امروزی بسیار متفاوت بود. سپس فوتبال در یونان و به شکل ورزش هارپاستوم در روم نیز رواج پیدا کرد. فوتبال در بازی های یونانیان و رومیان تغییرات عمده ای یافت؛ به طوری که دو تیم در یک میدان مستطیل شکل که خط میانی میدان نیز داشته است، بازی می کردند. مردمی که هارپاستوم بازی می کردند، اغلب مردم خشنی بودند، به توپ لگد می زدند تا آن را از خط دروازه عبور دهند یا به کس دیگری پاس بدهند که وی چنین عملی انجام دهد. تیم دیگر نیز قصد متوقف کردن روند تیم حریف و بازپس گیری توپ را به هر طریق ممکن انجام می داد! هیچ طول و عرض خاصی برای میدان بازی در نظر گرفته نمی شد؛ بازیکنان شماره ای نداشتند و کمبود قوانین احساس می شد. مدرن ترین نسخهٔ فوتبال د
ر سدهٔ دوازدهم میلادی از انگلستان سرچشمه گرفته است. این بازی در انگلستان بسیار محبوب شد؛ اما پادشاهان هنری دوم و هنری چهارم انگلستان فوتبال را ممنوع کردند. آن ها معتقد بودند که محبوبیت فوتبال به محبوبیت ورزش های سنتی انگلستان مانند شمشیربازی و تیراندازی با کمان لطمه می زند. پیشینهٔ معاصر این بازی جهانی به بیش از ۱۰۰ سال پیش بازمی گردد؛ زمانی که این ورزش در انگلستان شکل گرفت و اتحادیه فوتبال انگلستان به وجود آمد و فوتبال به ورزشی رسمی تبدیل شد. فوتبال به سبک امروزی، در اوایل سال ۱۸۰۰ میلادی در هفت مدرسهٔ عمومی انگلستان آغاز گردید. شش مدرسه تقریباً همان فوتبال به سبک قدیمی را اجرا می کردند؛ اما مدرسهٔ راگبی انگلستان که در سال ۱۵۶۷ تأسیس شده بود، نسخه ای متفاوت از فوتبال را ارائه داد. مدارس دیگر نیز قوانینی را ساخته و در پایان، بازی فوتبال مدرن را بنیان گذاری کردند. در این سال اندازه و وزن توپ ها نیز استاندارد شد. در نخستین بازی ۹۰ دقیقه ای فوتبال، دو تیم لندن و شفیلد در سال ۱۸۶۶ به رقابت با یک دیگر پرداختند. پس از آن انگلستان شروع به گسترش فوتبال کرد و آن را از مرز اروپا نیز گذراند. برای نخستین بار در سال ۱۸۶۷
فوتبال در آرژانتین، به عنوان یک کشور غیراروپایی راه یافت. ملوانان، بازرگانان و سربازان بریتانیایی به سرعت فوتبال را به نقاط مختلف جهان مانند ایتالیا، اتریش، آلمان، آرژانتین، اروگوئه و برزیل بردند. اگرچه در زمان های قدیم تنها مردان فوتبال بازی می کردند؛ اما در اواخر سده نوزدهم، زنان هم به انجام فوتبال پرداختند. در طول جنگ جهانی اول که مردان در مشاغل خود بودند، زنان فوتبال بازی می کردند. در حدود سال ۱۸۷۵، پادشاه ادوارد سوم انگلستان فوتبال را به دلیل خشونت، غیرقانونی دانست و اعلام کرد که اگر کسی فوتبال بازی کند، به زندان خواهد افتاد. فوتبال برای نخستین بار به بازی های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ پاریس، فرانسه راه یافت. در ابتدا قراربود که چهار بازی در این جام میان تیم ملی فوتبال فرانسه با سوئیس، بلژیک، آلمان و انگلستان صورت گیرد. اما آلمان و سوئیس به پاریس نیامدند. بازی ها کاملاً بدون برنامه بود و سرانجام، تیم ملی فوتبال انگلستان قهرمان جام شد. فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) در تاریخ ۲۱ مه ۱۹۰۴ در پاریس، فرانسه بنیان گذاری شد. کامیابی های ورزش فوتبال در بازی های المپیک تابستانی سبب شد که مقامات فیفا به فکر تشکیل مسا
بقات جهانی بیافتند. ایدهٔ برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال را ژول ریمه، رئیس وقت فیفا ارائه داد و این سازمان در کنگره ای در ۲۸ مه ۱۹۲۸ در آمستردام با برگزاری مسابقات جام جهانی موافقت کرد. از همان آغاز، اروگوئه که قهرمان مسابقات فوتبال بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ شده بود، پیشتاز جام جهانی شد و میزبانی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ را برعهده گرفت و قهرمان این جام نیز شد. باشگاه فوتبال شفیلد نخستین باشگاه فوتبال است و قدمتی ۱۵۲ ساله دارد و در سال ۱۸۵۷ در شهر شفیلد که در انقلاب صنعتی، عمده مرکز تولید فولاد بود، بنیان گذاری شد. لیگ قهرمانان اروپا یکی از معتبرترین جام های باشگاهی فوتبال است که قدمت آن به سال ۱۹۵۵ بازمی گردد. رئال مادرید در پنج دورهٔ نخست این مسابقات به قهرمانی رسید. جام باشگاه های جهان یکی از معتبرترین مسابقات بین المللی فیفا است که در سال ۲۰۰۰ بنیان گذاری شد و در نخستین دورهٔ آن، باشگاه فوتبال کورینتیانس از برزیل به مقام قهرمانی رسیده است. امروزه ۲۰۷ کشور دارای تیم ملی فوتبال هستند. قوانین. بازیکنان، تجهیزات و مقامات. یک بازی شامل دو تیم است که هرکدام ۱۱ بازیکن درون زمین دارند که یکی از آن ها درو
ازه بان است. اگر تعداد بازیکنان یک تیم درون زمین کم تر از ۷ نفر باشد، یا بیش از چهار بازیکن از یک تیم کارت قرمز بگیرند، بازی لغو می شود. در مسابقات رسمی، حداکثر سه بازیکن می توانند جایگزین سه بازیکن درون زمین بشوند. در همه مسابقات، باید نام بازیکن جایگزین به داور داده شود. هریک از بازیکنان در طول بازی می توانند جایگزین دروازه بان شوند. اگر بازیکنی بدون اجازه داور جایگزین بازیکنی دیگر شود، بازی توسط داور متوقف می شود؛ بنابراین تا هنگامی که بازی در جریان است، بازیکنی نمی تواند جایگزین بازیکن دیگر شود و باید بازی متوقف شود تا تعویض انجام گیرد. بازیکنان حق استفاده از وسایل خطرناک مانند جواهرات را ندارند. برخی از "تجهیزات پایه" بازیکنان که داشتن آن ها اجباری است، عبارتند از: یک پیراهن بدون آستین که می توان از زیر آن پیراهنی آستین دار پوشید؛ به شرطی که رنگ پیراهن آستین دار هم رنگ پیراهن بدون آستین باشد. یک شورت ورزشی که اگر از زیرش شورتی دیگر پوشیده شود، باید هم رنگ شورت اصلی باشد. یک جوراب کش باف ساق دار که ظاهراً ساق بلندی هم دارد و کفش. بازیکن علاوه بر تجهیزات پایه، باید ساق بند داشته باشد که کاملاً توسط جوراب و
رزشی پوشیده شده است و از لاستیک، پلاستیک یا مواد مشابه آن ها ساخته شده است. بازیکنان هر دو تیم و داوران باید لباس هایی را بپوشند که تیم ها و داوران را از یک دیگر متمایز بکند. علاوه بر این، دروازه بانان نیز باید لباس هایی بپوشند که آن ها را از هم تیمی هایشان و داوران متمایز و جدا کند. بازیکنان نمی توانند هیچ گونه شعار و تبلیغات سیاسی و مذهبی و شخصی را روی تجهیزات پایه خود آشکار کنند. همچنین بازیکنان باید هرگونه شعار و تبلیغات سیاسی و مذهبی را از روی لباس زیرین پیراهن ورزشی خود ازبین ببرند. آشکار کردن شعارها و تبلیغات سیاسی و مذهبی و شخصی توسط فیفا تحریم شده است. هر بازی توسط داوری مقتدر که توانایی اجرای همه اعمال داوری در زمین را داشته باشد، اداره می شود. داوران تنها در صورت مشورت با کمک داوران یا داور چهارم (به شرط این که بازی مجدداً آغاز نشده باشد)، نظر خود را تغییر می دهند یا بازی را فسخ می کنند. در زمین دو کمک داور وجوددارد که صلاحیت اعتراض به تصمیمات نادرست داور وسط را برعهده دارند. آن ها برای کنترل درست بازی معمولاً حدود ۹٫۱۵ متر (۱۰ یارد) از خط عرضی زمین فاصله دارند. داور چهارم نیز یکی دیگر از مقامات دا
وری است که بیرون زمین قرار دارد و مسئولیت هایی همچون هماهنگی تعویض بازیکن های تیم ها را برعهده دارد. در صورتی که یکی از کمک داوران توانایی ادامهٔ کمک داوری بازی را نداشته باشد، داور چهارم جایگزین او می شود. در مسابقات جام ملت های اروپا ۲۰۱۲، دو داور به طور آزمایشی روی خط دروازه ها ایستادند و کمک داوران را در تصمیم گیری به ویژه تصمیم گیری های منطقهٔ پنالتی کمک کردند. چندی پیش، فیفا به فدراسیون های عضو خود اعلام کرد که آن ها می توانند در صورت داشتن فناوری لازم، از فناوری "گل–لاین" استفاده کنند و این فناوری در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ و از فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳ در لیگ برتر انگلستان مورد استفاده قرار گرفت. فناوری گل–لاین روشی است که اعلام می کند آیا توپ از خط دروازه رد شده است یا خیر و دستیار الکترونیکی داور محسوب می شود. امکان دارد که در اثر سرعت بسیار توپ، داور درست نبیند که آیا توپ از خط دروازه گذشته است یا خیر و دچار اشتباه شود و این فناوری گذشتن یا نگذشتن توپ از خط دروازه را از طریق ساعت داور، به او اعلام می کند. زمین استاندارد بازی. زمین بازی فوتبال باید مستطیل شکل با سطحی از جنس چمن باشد. با توجه به این که قوانین فوت
بال در انگلستان شکل گرفته است، اندازه زمین فوتبال براساس دستگاه امپراتوری بیان می شوند و در این اندازه گیری، از دستگاه متریک استفاده نمی شود. استفاده از واحدهای اندازه گیری دیگر، به شکل سنتی در خارج از بریتانیا نیز مرسوم است. طبق ابعاد میدان زمین که توسط هیئت بین المللی فوتبال نوشته شده است، طول زمین باید ۹۰ تا ۱۲۰ متر (۱۰۰ تا ۱۵۰ یارد) و عرض آن ۴۵ تا ۹۰ متر (۵۰ تا ۱۰۰ یارد) باشد. خط میانی زمین که به اندازه عرض زمین است، مناطق حمله و دفاع دو تیم را جدا می کند و شعاع دایره میانی میدان ۹٫۱۵ متر (۱۰ یارد) است. زمین از دو سمت به محوطه جریمه مستطیل شکل امتداد می یابد و این محوطه جریمه ۱۶٫۵ متر (۱۸ یارد) از خط دروازه فاصله دارد. محوطه کوچک مستطیل شکل درون محوطه جریمه که "منطقهٔ گل زنی" نامیده می شود، ۵٫۵ متر (۶ یارد) از خط دروازه فاصله دارد. فاصلهٔ نقطهٔ پنالتی تا خط دروازه ۱۱ متر (۱۲ یارد) است. دور نقطهٔ کرنر یک چهارم دایره ای وجود دارد که شعاع آن ۱ متر (۱ یارد) است. فاصلهٔ میان دو تیرک دروازه ۷٫۳۲ متر (۸ یارد) و فاصلهٔ میان سر تا ته آن نیز ۲٫۴۴ متر (۲٫۷۵ یارد) است. طول محوطه جریمه ۴۰ متر (۴۴ یارد) است. مدت زمان،
گل زده و سیستم. بازی فوتبال در دونیمه ۴۵ دقیقه ای اجرا می شود و ممکن است که با موافقت دو تیم و داور، مدت زمان آن کاهش یابد. هرگونه تغییر مدت بازی باید پیش از آغاز بازی میان داور و دو تیم هماهنگ شود. (برای نمونه، به دلیل نبود نور کافی هر نیمه به ۴۰ دقیقه تغییر زمان می دهد) میان دونیمه بازی وقت استراحتی به مدت ۱۵ دقیقه تعیین شده است و مدت زمان آن فقط با موافقت داور تغییر می کند. وقت های اضافهٔ پس از دونیمه به منظور اجرا کردن وقت های تلف شده ای است که در اعمالی مانند تعویض بازیکنان، بررسی آسیب دیدگی بازیکنان، بیرون آوردن بازیکنان آسیب دیده از زمین، اتلاف وقت یا هر دلیل دیگری تلف شده است. تعیین چند دقیقه وقت تلف شده در هر بازی به عهدهٔ داور وسط است. هر چقدر وقت برای زدن یک ضربه پنالتی تلف شود، داور آن را در وقت های اضافهٔ پایان هر نیمه در نظر خواهد گرفت. در صورتی که در مسابقات حذفی تیم برنده در طول در ۹۰ دقیقه و وقت های اضافه مشخص نشود، باید از ضربات پنالتی استفاده کرد. پنج بازیکن دلخواه می توانند برای هرتیم یک پنالتی بزنند. اگر برنده در پنج پنالتی نخست نیز مشخص نشود، ضربات پنالتی وارد مرحلهٔ "مرگ ناگهانی" می شود
که هرتیم یک پنالتی می زند و به این معنی است که اگر یک تیم پنالتی را تبدیل به گل کرد و تیم دیگر موفق به انجام این کار نشد، تیم گل زن برنده بازی می شود. قانون گل زده در خانه حریف یکی از قوانین رسمی مسابقات "رفت و برگشت" اینطور است که در صورت برابر بودن تفاضل گل دو تیم در دوبازی، تیمی که در خانه حریف گل بیشتری زده باشد، برنده مجموع دو بازی است و به مرحلهٔ بعدی راه پیدا می کند. این قانون توسط یوفا طراحی شد و برای نخستین بار در جام در جام اروپا ۱۹۶۶–۱۹۶۵ استفاده شد و در سال ۱۹۶۸–۱۹۶۷ نیز به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. پس از این، در مسابقات دیگر این قاره نیز به تصویب رسید. گل طلایی در فوتبال به گلی اطلاق می گردد که اگر در وقت های اضافهٔ ۱۵ دقیقه ای به ثمر رسانده شود، تیم گل زن برنده بازی می شود و بازی به پایان می رسد. گل طلایی را در گذشته های نه چندان دور "مرگ ناگهانی" می نامیدند؛ این اصطلاح برای نخستین بار در سال ۱۹۹۲ برداشته شد و اصطلاح گل طلایی بر آن نهاده شد. گل طلایی در سال ۱۹۹۳ توسط فیفا معرفی شد که در آن زمان ها عنصری کلید در تعیین برنده در مسابقات حذفی محسوب می شد. نخستین گل طلایی در مسابقهٔ میان استرالیا
و اروگوئه در یک چهارم نهایی جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال به ثمر رسید. در پی طوفان شکایات و گله ها از این قانون، یوفا گل نقره ای را در سال ۲۰۰۲ معرفی کرد و این قانون جایگزین گل طلایی شد. گل نقره ای یکی از روش های تعیین برنده در مسابقات حذفی به شمار می رفت. اگر در طول ۹۰ دقیقه دو تیم به تساوی برسند و تیمی در یکی از وقت های اضافهٔ ۱۵ دقیقه ای گلی به ثمر برساند و آن نیمهٔ وقت اضافه به پایان برسد، تیم گل زن برنده بازی است. گل نقره ای قانونی اجباری بوده است. نخستین گل نقره ای در جام یوفا ۲۰۰۳ به ثمر رسیده است. همچنین در جام ملت های اروپا ۲۰۰۴ مورد استفاده قرارگرفت؛ به طوری که یونان با به ثمر رساندن گل نقره ای مقابل جمهوری چک، به مسابقهٔ پایانی راه یافت. این قانون نیز توسط هیئت بین المللی فوتبال برداشته شد. به تاکتیک هایی که سرمربی برای بازی تیم در نظر می گیرد و بازیکنان مطابق این تاکتیک ها در زمین چیده می شوند، سیستم فوتبال می گویند که به نوعی همان "ساختار تیم" است. دروازه بان یک پست ثابت است و در سیستم جایی ندارد و ده بازیکن دیگر در این سیستم در زمین چیده می شوند. از جملهٔ این سیستم ها می توان به ۲–۴–۴، ۱–۱–۴–۴، ۱
–۵–۴، ۳–۳–۴ و ۲–۳–۵ اشاره نمود. سیستم ۲–۴–۴ یکی از رایج ترین سیستم های فوتبال است که در انگلستان بسیار کاربرد دارد و از ۴ مدافع، ۴ هافبک و ۲ مهاجم تشکیل شده است. سیستم ۱–۱–۴–۴ چنانچه از نامش پیداست، گیج کننده نیست. در این سیستم، چهار مدافع و چهار هافبک بازی می کنند و مهاجم دوم پشت مهاجم اصلی قراردارد. سیستم ۱–۵–۴ را به طور سنتی تیم های اروپایی در لیگ های برتر خودشان به کار می گیرند. این سیستم از چهار مدافع، پنج هافبک و یک مهاجم تشکیل شده است. سیستم ۳–۳–۴ یک سیستم کاملاً هجومی است. این سیستم از چهار مدافع، سه هافبک و سه مهاجم تشکیل می شود و علاوه بر حمله کردن با سه مهاجم، خط هافبکی قوی و نیرومند را دارا می باشد. سیستم ۲–۳–۵ نیز تا چند سال پیش به یک سیستم محبوب تبدیل شده و به خوبی امکان جابه جایی مهاجمان و مدافعان را فراهم می کند. این سیستم همان طور که از نامش پیداست، از پنج مدافع، سه هافبک و دو مهاجم تشکیل شده است. یکی از سیستم های نوین فوتبال ۱–۴–۱–۴ است که ساختاری مانند ۳–۳–۴ دارد، با این تفاوت که هافبک ها و مهاجمان چپ و راست تقریباً روی یک خط بازی می کنند و مهاجم نوک از دیگر مهاجمان جلوتر بازی می کند. از دی
گر سیستم های محبوب فوتبال، ۲–۵–۳ است که شامل سه مدافع، پنج هافبک و دو مهاجم می شود. قوانین هفده گانه فیفا. فیفا قوانینی در درون و بیرون از زمین فوتبال وضع کرده است. این قوانین در ۳ مارس ۲۰۱۲ تغییر کرد و در ۱ ژوئن ۲۰۱۲ به اجرا درآمد. در زیر به طور مختصر به شرح آن ها می پردازیم: اقتصاد و درآمد. فوتبال یکی از پردرآمدترین ورزش های جهان است. ۳۰ بازیکن فوتبال در فهرست ۱۰۰ ورزشکار پردرآمد جهان قراردارند. درآمدی که از فوتبال به دست می آید، عبارتند از: حقوق، پاداش، جایزهٔ مالی، هزینه های ظاهری، صدور مجوز و تأیید آن. دیوید بکهام، کریستیانو رونالدو و لیونل مسی به ترتیب در رتبهٔ هشتمین، نهمین و یازدهمین ورزشکاران پردرآمد جهان قراردارند. نیمار گران قیمت ترین بازیکن فوتبال تاریخ است که با قیمت ۲۲۲ میلیون یورو در سال ۲۰۱۷ از بارسلونا به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن پیوست. باشگاه فوتبال منچستر یونایتد با ارزشی معادل ۲٫۲۴ میلیارد دلار، ثروتمندترین باشگاه جهان است. همچنین، دو باشگاه اسپانیایی رئال مادرید و بارسلونا با ارزش هایی معادل ۱٫۸۷ و ۱٫۳۰ میلیارد دلار، دومین و سومین باشگاه فوتبال ثروتمند جهان هستند. رئال مادرید، با گردش م
الی بیش از ۴۲۰ میلیون یورویی در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱، برای هشتمین سال پی درپی، عنوان ثروتمندترین باشگاه جهان را از نظر میزان گردش مالی کسب کرد. اسپانسرها یا حامیان مالی همیشه در فوتبال وجود دارند و از راه طرفداران فوتبال برای خود درآمدزایی می کنند. حامیان مالی فوتبال همان طور که از نامشان پیداست، هنگام مشکلات مالی تیم از تیم پشتیبانی مالی می کنند و تیم نیز دست آوردهای آن ها را تبلیغ می کند. شرکت آدیداس یکی از پیشروهای اسپانسری در فوتبال است که از این راه بازاریابی می کند. این شرکت طرح ها یا آرم های خود را بر روی پیراهن تیم ها در معرض نمایش قرار می دهند و موجب افزایش سود خود می شوند. البته تیم نیز سود زیادی از این کار می برد. هم بازیکنان و هم سران باشگاه از همکاری با اسپانسرها درآمد سرشاری کسب می کنند. چالش ها و حواشی. در فوتبال فریب داور نیز رخ می دهد. مانند به عمد خود را به زمین انداختن، تمارض، اتلاف وقت و … گاهی این کارها آن قدر ماهرانه صورت می گیرند که داوران هم متوجه آن نمی شوند؛ برای نمونه، دیه گو مارادونا در جام جهانی گلی با دست خود به ثمر رساند که داوران متوجه آن نشدند و آن گل بعدها لقب «دست خدا» را بر خود گر
فت. قانون گذاران فوتبال، با فریب خود را به زمین انداختن را نادیده گرفته و تصمیم جدی دربارهٔ آن نگرفته اند. جیم بویس، معاون رئیس فیفا سپ بلاتر، می گوید: «با فریب خود را بر زمین انداختن، سرطان فوتبال است و بازیکنانی که این کار را انجام می دهند، گناه کار و مجرم محسوب می شوند.» اتلاف وقت یکی از راهبردهای تیم برای کسب نتیجه ای مطلوب در مسابقه است و تیمی که استفاده از راهبردهای قانونی را بی فایده می داند، به این کار روی می آورد. جایگزین کردن بازیکنان در اواخر بازی، وانمود کردن آسیب دیدن بازیکنان، تأخیر در انجام ضربات آزاد و پرتاب ها و گرفتن و ضربه زدن توپ توسط دروازه بانان از جمله کارها برای اتلاف وقت مسابقه است. بازیکنان اغلب توپ را به پرچم گوشهٔ زمین کنار نقطهٔ کرنر می برند و اندکی از وقت باارزش بازی را تلف می کنند. فیفا ادعا می کند که وظیفهٔ محافظت بازیکنان از زورافزایی را به خوبی انجام می دهد و فوتبال عاری از زورافزایی است. فیفا قوانین سختگیرانه ای را برای مبارزه و کنترل زورافزایی وضع کرده و در این راه سازمان جهانی مبارزه با زورافزایی نیز فیفا را یاری می کند. سالانه تعداد بازیکنانی که زورافزایی می کنند، با نوسا
ناتی همراه است و گاه این تعداد افزایش و گاه کاهش می یابد. فیفا هرسال از بازیکنان آزمایش زورافزایی می گیرد و گاهی ممکن است به طور ناگهانی بازیکنان تیمی را که مشکوک به زورافزایی است، مورد آزمایش زورافزایی قراردهد. برخی از چالش ها و حواشی مهم دیگر فوتبال عبارتند از: به عنوان نمونه ای دیگر، یک هشت پای پیشگوی آلمانی به نام «پاول» مسابقات جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی را پیش گویی می کرد و پیش گویی های او درست بود. کنفدراسیون ها. کنفدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا)، کنفدراسیون بین المللی ورزش های فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی است که در ۲۱ مه ۱۹۰۴ در پاریس، فرانسه تأسیس شد. تاکنون ۲۰۸ کنفدراسیون کشوری از جمله فرانسه، بلژیک، دانمارک، هلند، اسپانیا، سوئد و سوئیس عضو فیفا هستند و بیش از ۲۵۰ میلیون نفر فوتبالیست در جهان وجوددارد. مقر فیفا در زوریخ، سوئیس واقع شده است. شش کنفدراسیون فوتبال قاره ای از اعضای فیفا هستند: ان اف بورد یک کنفدراسیون فوتبال است که هدف آن، سازماندهی مسابقات تیم ها و ملت هایی است که به فیفا وابستگی ندارند. این سازمان زیر نظر فیفا و همچنین یک رقیب برای این سازمان نیست. مسابقات محلی تا بین المللی. فوت