Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دارد. خانواده. بارت با خانواده اش بیشتر اوقات به مشکل می خورد. هومر که در صورت تحریک شدن بارت را تا مرز مرگ خفه می کند و لیزا او را به خاطر نمرات پایین در مدرسه دست می اندازد هر چند که بارت بیشتر لیزا را اذیت می کند در این میان مارج بیشتر از بقیه بارت را درک می کند و مدافع اوست هر چند که مارج نیز گاهی اوقات از دست بارت به تنگ می آید. بارت وابستگی شدیدی به خانواده اش دارد ولی تا زمانی که مجبور نشود بروز نمی دهد. پانویس. 1-http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bart_Simpson&amp;oldid=445121775 2-http://simpsons.wikia.com/wiki/Bart_Simpson 3-http://simpsons.wikia.com/wiki/Bart_Simpson
فروافتادگی بند ناف یا پرولاپس بند ناف زمانی رخ می دهد که طناب نافی پیش از جنین، از رحم خارج شود. از فوریت های مامایی طی دوران بارداری یا زایمان به شمار می آید. افتادگی بند ناف در حدود ۱ مورد از هر ۵۰۰ بارداری رخ می دهد. خطر مرگ نوزاد حدود ۱۰٪ است. با این حال، بیشتر این خطرات به دلیل ناهنجاری های مادرزادی یا نارس بودن است. پرولاپس بند ناف اغلب با پارگی پرده های مایع درون شامه amnion همراه است با پارگی پرده ها جنین به سمت پایین و به داخل حفره لگن حرکت می کند و به طناب نافی فشار وارد می کند در نتیجه خون رسانی به جنین دچار اختلال می شود. تشخیص. در صورتی که بدنبال پاره شدن یا پاره کردن پرده های درون شامه و برون شامه Chorion، اختلال در تعداد ضربان قلب جنین ایجاد شود باید به فکر سقوط بند ناف بود اختلالاتی همچون کاهش ضربان قلب به صورت پایدار یا شیوع کمتر متغیر وجود دارد. سه نوع افتادگی ناف وجود دارد که می تواند رخ دهد: درمان. درمان معمول افتادگی بند ناف در شرایط بارداری مناسب شامل زایمان فوری با سریعترین و مطمین ترین روش ممکن است. معمولا سزارین نیاز است، به خصوص اگر زایمان زودرس باشد. با این حال اگر از نظر بالینی تشخ
یص داده شود که زایمان واژینال مطمین تر یا سریع تر است اولویت با زایمان واژینال خواهد بود. اگر به کمک سونوگرافی فعالیت قلب جنین مشاهده نشود و قرار جنین طولی باشد بهتر است زایمان طبیعی صورت گیرد. با کمک سونوگرافی وجود فعالیت قلب جنین ثابت می شود. درصورتی که فعالیت قلب وجود داشته باشد سزارین درمان انتخابی است. به دنبال تشخیص پرولاپس بند ناف، باید حین آماده سازی فوری برای سزاین، تمامی اقدام های لازم برای جلوگیری از فشرده شدن بند ناف توسط عضو نما صورت گیرد. این اقدامات تا زمان انجام سزارین توصیه می شود. مدیریت مناسب در اکثر موارد نتایج خوبی دارد. بیمار باید در وضعیت پوزیشن ترندلنبرگ یا سجده قرار گیرد. عضو نما تا حد امکان بالا رانده می شود و تا زمان وضع حمل بالا نگه داشته می شود. پر کردن مثانه با کاتتر فولی می تواند به بالا بردن عضو نمای جنین و بلند کردن آن از بند ناف کمک کند. استفاده از مواد توکلیتیک (داروهای سرکوبگر زایمان) پیشنهاد شده است ، که معمولا فقط برای پر کردن مثانه و نه مداخله مستقل تجویز می شود. نکته ی آخر اگر مادر از زایمان دور باشد ، تلاش برای قرار دادن دستی بند ناف به داخل حفره رحم صورت میگیرد. با ای
ن حال، این مورد در حال حاضر توسط کالج سلطنتی متخصص زنان و زایمان (RCOG) توصیه نمی شود، زیرا با وجود موارد موفقیت آمیز هنوز شواهد کافی برای حمایت از این مانور وجود ندارد.
ویکنت ویلیام هاو(زادهٔ ۱۰ اوت ۱۷۲۹- مرگ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۸۱۴) افسر بریتانیایی و فرمانده نیروهای این کشور در جنگ استقلال آمریکا بود. او در ۱۷۴۶ به ارتش پیوسته و در جنگ هفت ساله خدمت نموده بود. در ۱۷۵۹ در تصرف کبک نقش داشت. در ۱۷۷۵ و در پی انقلاب به آمریکای شمالی گسیل شد و رهبری نیروهای انگلیسی را در نبرد بانکرهیل برعهده داشت. در همان سال به فرماندهی نیروهای انگلیسی در آمریکا رسید. هاو توانست نیویورک و فیلادلفیا را بگشاید. در ۱۷۷۸ او از فرماندهی نیروهای بریتانیایی در آمریکا کناره گیری کرد و به انگلستان بازگشت. پس از آن وی چندسالی هم در پارلمان بریتانیا خدمت کرد. منابع. Wikipedia contributors, "William Howe, 5th Viscount Howe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=William_Howe,_5th_Viscount_Howe&amp;oldid=433723798 (accessed August 27, 2011).
توفان آیرین (به انگلیسی: Hurricane Irene) توفان فعالی در اقیانوس اطلس است، که آسیب های گسترده ای به بسیاری از کشورهای جزایر کارائیب وارد کرده است. این توفان، اولین توفانی است که طی آغاز فصل توفان های اقیانوس اطلس شکل گرفته از تاریخ اول ژوئن ۲۰۱۱ آغاز شده است. توفان آیرین در حال حاضر سواحل شرقی ایالات متحده آمریکا و آتلانتیک کانادا را تهدید می کند.
مال فلاندرز رمانی از دانیل دفو است. درباره مال فلاندرز. دانیل دفو در سال ۱۷۲۲ «مال فلاندرز» را به رشته ی تحریر درآورد. این اثر، یک «رندنامه» محسوب می شود، به این معنی که ساختار آن به جای آنکه به صورت پلات، سازمان یافته باشد، چندبخشی و چندرویدادی است. خودِ شخصیتِ مال، زنی چندبُعدی و جالب مثل یک شخصیت رِندِ همه فن حریفِ سنتی است- چنان که صفحه ی عنوان مشخصاً نشان می دهد، او «دوازده سال را با تن فروشی سپری می کند، پنج بار تن به ازدواج می دهد (حتی یک بار با برادر خود ازدواج می کند) و دوازده سال را به عنوان سارق و هشت سال را به عنوان یک تبهکار در ویرجینیا» می گذراند.
آتلانتیک کانادا (به انگلیسی: Atlantic Canada) ناحیه ای از کانادا است که متشکل از چهار استان سواحل اقیانوس اطلس می باشد. این استان ها عبارتند از: نیو برانزویگ، نیوفوندلند و لابرادور، نووا اسکوشیا و جزیره ی پرنس ادوارد. جمعیت استان های کانادای آتلانتیک در سرشماری سال ۲۰۱6، ۲،۳33،332 نفر بوده است. منابع. [
پاملا، یا پاداش پاکدامنی رمانی از ساموئل ریچاردسون است که در سال ۱۷۴۰ نوشته شد. "پاملا" مثل اثر قبلی ریچاردسون، یعنی "کلاریسا" (۴۸–۱۷۴۷) که تراژیک و همچنین طولانی تر است، رمان نامه نگارانه به حساب می آید؛ به عبارت دیگر، روایت ادبی به طور کلی به شکل مبادلهٔ نامه های مختلف به نگارش درآمده است. صاحبنظران به اتفاق آرا معتقدند که افتخار نگارش اولین رمانِ شخصیت محور یا «رمان روانشناختی» انگلیسی، باید از آنِ ساموئل ریچاردسون به خاطر نوشتن رمان پاملا باشد. پاملا، داستانِ یک زن جوان احساساتی و در عین حال زیرک است که با پاسداری محتاطانه از نجابت خویش که همواره مورد تهاجم است، موفق می شود به جای دخترِ خدمتکار و بی بند و بارِ یک اشراف زادهٔ جوان و سرکش، خودش به همسری او درآید. داستان های "رابینسون کروزوئه" و "سفرهای گالیور" داستان هایی هستند که سعی دارند تخیل را به واقعیت نزدیک کنند. در ادامه تلاش نویسندگان برای کسب اعتبار عمومی، برای اولین بار در اواسط قرن ۱۸ میلادی، ساموئل ریچاردسون با نوشتن این رمان رئالیستی، توانست برای اولین بار واقعیت و تخیل را چنان به هم گره بزند که ضمیر جمعی اروپا نتواند کوچک ترین شکی به حقیقی نب
ودن داستان "پاملا" ببرد. تأکید ساموئل ریچاردسون بر واقعی بودن داستان با وضوح تمام روی جلد کتاب نیز تصریح شده است. نویسنده مدعی شده است که رمان "پاملا" در حقیقت مجموعه مستندی است از نامه هایی که قهرمان قصه برای خانواده خود نوشته است. شیرین و پاملا. پاملا، شباهت های فراوانی با منظومه "خسرو و شیرین" نظامی گنجوی دارد. در هردو داستان مردی ثروتمند، مشهور و هوسباز در پی کامجویی از شخصیت زن داستان است و شخصیت زن هرچند در عمق وجود خود عاشق مرد مقابل است ولی در برابر هوسبازی های او مقاومت می کند و خواستار ازدواج رسمی است. سرانجام شخصیت مذکر به ازدواج رسمی با زن مورد علاقهٔ خود تن می دهد و عشق سبب تحول تدریجی و مثبت در او می شود. در واقع مضمون اصلی هردو اثر پیروزی بردباری، عفت و پاکدامنی بر خودکامگی و هوسبازی است.
حسین خلعتبری مکرم (زاده ۱۳ مهر ۱۳۲۸ در رامسر – درگذشته ۱ فروردین ۱۳۶۴ در سنقر، دوگل بنده) سرگرد خلبان اف-۴ فانتوم ۲ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران و نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. وی نقش عمده ای در انهدام نیروی دریایی ارتش عراق در عملیات مروارید ایفا کرد. او به خاطر رشادت های فراوان در این عملیات به «شکارچی اوزا» معروف شد. زندگی و سابقه نظامی. وی در ۱۳ مهر ماه سال ۱۳۲۸ در روستای «بصل کوه» شهرستان رامسر به دنیا آمد. حسین دوران کودکی و جوانی را در رامسر سپری نمود و بعد از گذراندن دوران تحصیلات ابتدایی در چالک رود به تهران رفت و دیپلم گرفت. او در سال ۱۳۴۹ به خدمت سربازی اعزام شد و در لشکر ۹۲ زرهی اهواز خدمت کرد. پس از گذراندن دوران سربازی، در سال ۱۳۵۱ به دلیل علاقهٔ وافری که به خلبانی داشت وارد دانشکدهٔ خلبانی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران شد و بعد از گذراندن دورهٔ مقدماتی پرواز جهت طی نمودن دورهٔ پیشرفته به کشور آمریکا اعزام شد. پیش از سفر به آمریکا، حسین خلعتبری به دیدار خانواده می شتابد و به مادرش وکالت می دهد که: «مادر تمام حقوق ماهیانه ام را برای رفع مشکلات نیازمندان هزینه کن.» او در آمریکا دورهٔ آموزش
خلبانی جنگنده فانتوم اف-۴ را در پایگاه هوایی شپارد در تگزاس گذراند. استعداد زیاد او در یادگیری و در پی آن هدایت هواپیما، باعث شده بود به عنوان دانشجوی ممتاز شناخته شود و نام او را تمامی استادان به عنوان یک دانشجوی برجسته بر زبان آورند. در همین حین حسین به خاطر مهارت خاصی که در خلبانی داشت، دورهٔ شلیک موشک ماوریک که یک موشک هوابه سطح است و به وسیلهٔ آن می توان انواع شناورها را هدف قرار داد، را با موفقیت طی کند و به واسطهٔ این مهارت به او لقب حسین ماوریک را داده بودند. سرانجام دورهٔ خلبانی وی پایان می یابد و او با دریافت گواهینامهٔ خلبانی اف-۴ فانتوم ۲ به ایران بازمی گردد و در پایگاه ششم شکاری بوشهر با درجهٔ ستوان دومی مشغول به خدمت می شود. عملیات البرز. در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ عراق با تهاجمی همه جانبه به ایران حمله می کند. بلافاصله پس از حملهٔ عراقی ها، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران دست به کار شده و ترتیب انجام دو عملیات را در همان روز می دهد که بر اساس آن یکی از عملیات ها با رمز البرز به پایگاه هوایی بوشهر می رسد. ۴ فروند فانتوم مسلح به خلبانیِ حسین خلعتبری، سید علیرضا یاسینی، داوود اکرادی، حسن طالب مهر، حسی
ن زندی و تعدادی دیگر از خلبانان نیروی هوایی به پرواز در می آیند. هدف، پایگاه هوایی شعیبیه در استان بصره بود. با رسیدن به هدف، حسین اهداف از پیش تعیین شده را بمباران می کند و سالم بازمی گردد. عملیات کمان ۹۹. در روز ۱ مهر ۱۳۵۹ عملیات گسترده ای از سوی نیروی هوایی ارتش با نام کمان ۹۹ آغاز می شود که طی آن ۲۰۰ فروند هواپیما به پرواز در می آیند و ۱۴۰ فروند از مرز عبور کرده و به مواضع دشمن بعثی در عراق حمله می کنند. در این عملیات، حسین خلعتبری نقش عمده ای داشت. او از پایگاه ششم شکاری به پرواز درآمده و به عنوان فرماندهٔ یک دستهٔ ۸ فروندی اهداف مورد نظر را در بغداد، بمباران کرد. هفت روز پس از این عملیات، حسین در مصاحبه با روزنامهٔ کیهان این گونه می گوید: «خلبانان نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران عملاً ثابت کردند که از هیچ صدامی واهمه ندارند و روحیه شان بسیار عالی است. از چندی پیش هواپیماهای عراقی به خاک ما تجاوز می کردند و ما تنها به تعقیب آن ها می پرداختیم ولی بعد از آن به ما مأموریت هایی داده شد که پایگاه های نظامی عراق را بمباران کنیم این پایگاه ها درست در قلب عراق قرار داشتند و ما مأموریت خود را با نهایت موفقیت بدون
این که کوچک ترین ضربه ای به ما وارد شود، در خاک عراق انجام دادیم. در حملهٔ روز یکم مهر ماه (کمان ۹۹) مواضع حساس و مهم عراق در چند منطقه از جمله بغداد، بصره، ام القصر و… منهدم شد و این ضربهٔ محکمی بود که بر ارتش عراق وارد کردیم.» حضور در دیوان بین المللی دادگستری. خلعتبری نمایندهٔ نظامی ایران در دیوان بین المللی دادگستری در رابطه با پرونده کارکنان دیپلماتیک و کنسولی ایالات متحده در تهران بود. مأموریت او قرار بود دو ماه طول بکشد، اما او پس از ۱۵ روز به ایران بازگشت. وی در رابطه با دلیل بازگشت زودهنگام خود گفته است: «نمی توانم شب ها و روزها را در سوئیس با آرامش طی کنم درحالی که جنگنده های دشمن آرامش را از هموطنانم گرفته اند». عملیات مروارید. در روزهای ابتدایی آذر ۱۳۵۹ طبق هماهنگی های به عمل آمده از سوی نیروهای هوایی و دریایی ارتش ایران، قرار می شود در روز ۷ آذر، نیروی دریای و هوایی به دو اسکلهٔ البکر و الامیه حمله کنند. برای این عملیات، خلعتبری به همراه تعدادی دیگر از خلبانان نیروی هوایی همچون عباس دوران، علیرضا نمکی، سید علیرضا یاسینی و حسین زندی برای این مأموریت انتخاب می شوند. خلبانان در این عملیات، چند ناوچ
ه اوسای عراقی را غرق کردند. طی این عملیات، بخش اعظم نیروی دریایی عراق شامل ۲۳ فروند کشتی مین روب، ناوچه و قایق موشک انداز اوزا از بین رفت و این نیرو عملاً از صحنهٔ جنگ ایران و عراق حذف شد. در این عملیات، خلعتبری به همراه حسین زندی، علیرضا یاسینی و عباس دوران، در مجموع بیش از ۲۵ سورتی پرواز عملیاتی داشتند. پس از پایان این عملیات، با توجه به تبحری که حسین خلعتبری در شلیک موشک ماوریک از خود نشان داد به القابی چون «شکارچی اوزا» یا «حسین ماوریک» مشهور شد. او سپس مدتی را در هوانیروز جهت آموزش خلبانان بالگرد جنگندهٔ کبرا برای شلیک و کاربرد موشک ماوریک سپری کرد. مدتی از جنگ گذشته بود که خلعتبری برای دفاع از حقوق ایران که درگیر جنگی ناخواسته شده بود، به عنوان نمایندهٔ ویژهٔ ایران در دیوان بین المللی دادگستری در لاهه، هلند حضور می یابد تا از حق ایران دفاع کند و در این امر خطیر با ابتکار عملی که در آن جا بروز داد، حقانیت ایران را در جنگ ثابت کرد. باوجود این که مدت مأموریت او در دیوان بین المللی دادگستری ۲ ماه بود، ادامه امور را به کاردار ایران در سوئیس سپرد و پس از ۱۵ روز به کشور بازگشت و در پاسخ به این سؤال که چرا تا پ
ایان مأموریت در آن جا نمانده است، می گوید: نمی توانم شب ها و روزها را در سوئیس با آرامش طی کنم درحالی که جنگنده های دشمن آرامش را از هموطنانم گرفته اند. درگذشت. روز ۱ فروردین ۱۳۶۴، سرگرد خلعتبری و ستوان محمدزاده به عنوان افسر شیفت در پایگاه سوم شکاری همدان حضور داشتند. ناگهان صدای آژیر بلند می شود و در پایگاه اعلام حالت آماده باش می شود. سرگرد حسین خلعتبری به همراه خلبان کابین عقب خود ستوان «عیسی محمدزاده عروس محله» با یک فروند هواپیمای فانتوم دی با نام رمز سلیمان ۳۱ برای مقابله با هواپیماهای دشمن به پرواز در می آیند. آن ها در استان کرمانشاه در آسمان سنقر با دو فروند میگ-۲۳ و یک فروند میگ-۲۵ عراقی درگیر شده و در ارتفاع ۳۵۰۰۰ پایی یکی از میگ های ۲۳ را هدف قرار داده و منهدم می کنند. در همین حین از ایستگاه های رادار زمینی مرزی به اطلاع خلعتبری می رسانند که یک فروند میگ-۲۵پی دی، در تعقیب آن هاست. میگ-۲۵ اقدام به شلیک یک تیر موشک آر-۴۰ کرد و این موشک با فانتوم خلعتبری برخورد می کند. ستوان محمدزاده موفق می شود اجکت کند و به سختی از ناحیهٔ دست راست، آسیب می بیند و توسط نیروهای امداد و نجات نیروی هوایی نجات پیدا می ک
ند؛ ولی حسین خلعتبری فرصت اجکت پیدا نمی کند و کشته می شود. تلویزیون عراق با اعلام این خبر اعلام کرد که موفق شده یکی از بهترین خلبانان ایرانی را از بین ببرد. جایزه ها و نشان های افتخار. این بخش شامل نشان ها و جایزه های رسمی حسین خلعتبری است که بر روی یونیفرم او نصب می شود، ولی جایزه های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد گرفت.
رمان نامه نگارانه روایت ادبی بلندی است؛ که عمدتاً به شکل مبادلهٔ نامه های مختلف به نگارش درآمده است. دو رمان "پاملا" و "کلاریسا" نوشتهٔ ساموئل ریچاردسون، رمان نامه نگارانه به حساب می آیند؛ بعدها رمان نویسان از راه های دیگری برای محدود کردن زاویه دید به یک یا دو شخصیت خاص استفاده کردند، اما هنوز گاه گاه از تکنیک نامه نگاری استفاده می شود- مثلاً در رمان طنزِ "بیدار شو احمق" (۱۹۵۹) اثر مارک هریس و "رنگ ارغوانی" (۱۹۸۲) نوشتهٔ آلیس واکر. هم چنین به کتاب "شیوه های خاص: روش های نامه نگاری در آثار داستانی معاصر" (۱۹۹۲)؛ به قلم لیندا کافمن مراجعه کنید. از مثال های دیگر، می توان به "بابا لنگ دراز" اثر آلیس جین وبستر، "نامه های اسکروتیپ" اثر سی. اس. لوئیس و بیچارگان اثر فیودور داستایفسکی اشاره کرد.
رندنامه، داستان قلاشان یا پیکارِسک یکی از انواع ادبی ست که جد رمان های امروزی محسوب می شود. این نوع داستان غالباً زندگی طبقه متوسط و بورژوا را با لحنی آمیخته به هجو و طنز و مطایبه تصویر می کند و اغلب شرح زندگی آدم خانه به دوش و بی سروپا و ماجراجویی از طبقهٔ تهی دست است که با دریوزگی و مسخرگی و کلاه برداری امرارمعاش می کند و از کار جدی و پر زحمت سر باز می زند. پیشینه. رندنامه در اسپانیای قرن شانزدهم پا به عرصهٔ ظهور گذاشت. معروف ترین نمونهٔ این آثار، جیل بلاس (۱۷۱۵) نوشتهٔ آلین رنه لوساژ، نویسندهٔ فرانسوی است. «پیکارو» کلمه ای اسپانیایی به معنی «رِند ولگرد» است و رِندنامه در واقع داستانی معمولی راجع به ماجراجویی های یک انسان رذل و لاقید است که با زیرکی روزگار می گذراند و شخصیت او حتی پس از یک سلسله ماجراها و مخاطرات پرحادثه، به سختی دستخوش تغییر می گردد یا اصلاً تغییر نمی کند. دانیل دفو در سال ۱۷۱۹ رابینسون کروزوئه و در سال ۱۷۲۲ مال فلاندرز را به رشتهٔ تحریر درآورد. هر دوی این آثار از نظر ماهیت، باز هم رندنامه هستند، به این معنی که ساختار آنها به جای آنکه به صورت پلات، سازمان یافته باشد، چندبخشی و چندرویدادی ا
ست. ویژگی ها. رِندنامه از لحاظ روش روایت، واقع بینانه؛ از نظر ساختار، چندبخشی (یعنی از یک سلسله حوادث تشکیل شده است که عمدتاً فقط به دلیل آنکه برای یک نفر اتفاق می افتند، به صورتی یکپارچه گرد هم آمده اند)؛ و از لحاظ تأثیرگذاری بر خواننده، اغلب هجوآمیز است. اولین نمونهٔ انگلیسی از این نوع داستان ها که طرحی بسیار هیجان انگیز دارد، مسافر بدشانس (۱۵۹۴) نوشتهٔ توماس نش است. همچنین می توان ردپای این نوع آثار را در رمان هایی که بعدها نوشته شدند، از جمله ماجراهای تام سایر (۱۸۷۶) اثر مارک توین، اعترافات فلیکس کرال (۱۹۵۴) اثر توماس مان و ماجراهای اوگی مارچ (۱۹۵۳) نوشتهٔ ساول بلو مشاهده کرد. فرایند تحول و تکوینِ رمان بیشتر مدیون آثار منثوری است که مانند رِندنامه ها، به منظور مقابله با محبوبیت فراوانِ آثار داستانیِ رمانتیک یا آرمانی نوشته شدند. داستان بلندِ سروانتس به نام دن کیشوت (۱۶۰۵) که «شبه رندنامه» محسوب می شود، اولین و مهم ترین پدر رمان معاصر است؛ در این رمان، از مردی کله شق و در عین حال جذاب که تلاش می کند با توسل به آرمان های عشق جوانمردانه در زندگی روزمره، روزگارِ شیرین تری برای خود فراهم آورد، برای تشریحِ رواب
طِ میان تخیل و واقعیت در زندگی انسان استفاده می شود. روایت پیکارسک. قالبی در ادبیات داستانی است که در قرن شانزدهم میلادی در اسپانیا در جریان بود. پیکارو در زبان اسپانیایی به معنای آدم دغل و دو دوزه باز و نانجیب است. شخصیت اصلی در روایت پیکارسک معمولاً آدمی بی هویت، آواره، باهوش و در عین حال زیرک است که شخصیتش دستخوش تغییر می شود. موضوع پیکارسک بر محور گریزها و ماجراهای زندگیِ چنین شخصیتی دور می زند.
فلیپه چهارم ، پادشاه اسپانیا و همچنین به عنوان فلیپه سوم، پادشاه پرتغال از ۱۶۲۱ تا ۱۶۴۰ در دوران افول اسپانیا به عنوان یکی از ابرقدرت های جهان بود. فلیپه چهارم به خاطر حمایتش از هنرها، از جمله هنرمندانی مانند دیه گو ولاسکس، و حکومت او بر اسپانیا در طول جنگ سی ساله، به یاد می آید. زندگی. فیلیپ در ۱۶۰۵ در والادولید اسپانیا زاده شد. پدرش فیلیپ سوم، پادشاه وقت اسپانیا بود و فیلیپ پس از او با عنوان فیلیپ چهارم در ۱۶۲۱ به پادشاهی رسید. فیلیپ فردی باهوش بود اما بی علاقگی او به امور کشور سبب شد تا همچون پدرش اجازه دهد تا زمام حکومتش را خاصگان دربار در در دست گیرند. گاسپار ده گوزمن، کنت اولیوارس، مهم ترین وزیر فیلیپ چهارم بود و عملاً این او بود که اسپانیا را برای بیش از ۲۰ سال تا ۱۶۴۳ رهبری کرد. زوال سیاسی و اقتصادی اسپانیا در دوران زمامداری فیلیپ چهارم نیز ادامه داشت. افزایش حضور این کشور در جنگ سی ساله که بار دیگر از ۱۶۲۱ در هلند از سر گرفته شده بود و شروع جنگ با فرانسه در ۱۶۲۲ بر سر مسئلهٔ والتلینا سبب افزایش فاجعه بار مخارج اسپانیا شد به طوری که دولت این کشور در ۱۶۲۷ مجبور گردید اعلام ورشکستگی نماید. با این حال آن
ها همچنان به تلاش های جنگی خود ادامه داده و در فاصلهٔ ۱۶۲۸ تا ۱۶۳۱ درگیر عملیات نظامی مانتووا شدند که به افزایش تخاصم با فرانسه در ۱۶۳۵ انجامید. نیروهای اسپانیایی نخست تا نزدیکی پاریس پیشروی کردند اما دیری نپایید که شرایط علیه آنان تغییر یافت. تلاش های نافرجام کنت اولیوارس برای تأمین هزینه های جنگ باعث بروز مخالفت و قیام هایی شد و کاتالونیا در ۱۶۴۰ علناً سر به شورش برداشت. آنان نمایندهٔ پادشاه را کشتند و از کمک فرانسه در مبارزه علیه دولت کاستیا استقبال نمودند. کمی بعد پرتغال نیز سر به شورش برداشت و استقلال خود از اسپانیا را اعلام کرد. فیلیپ در ژانویهٔ ۱۶۴۳ از جبههٔ جنگ در آراگون بازدید کرد و پس از آن با خلع اولیوارس اعلام نمود که خود به تنهایی می تواند کشور را اداره نماید. با این حال دیری نپایید که او دون لوئیس دارو، خواهرزادهٔ اولیوارس را به خدمت گرفت. در ۱۹ مهٔ ۱۶۴۳ فرانسه موفق به درهم شکستن پیاده نظام اسپانیا شد. این پیاده نظام از آغاز سدهٔ شانزدهم تا آن زمان به عنوان بهترین در اروپا شناخته می شد و شکست آن نشانهٔ سقوط اسپانیا به عنوان یک قدرت نظامی بود. در ۱۶۴۴ نخستین همسر فیلیپ الیزابت، دختر آنری چهارم ک
ه در اسپانیا او را ایزابل می نامیدند درگذشت و پس از او فیلیپ با ماریا آنا، دختر فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم ازدواج کرد. در ۱۶۴۷ دومین ورشکستگی اسپانیا روی داد و در همان سال شورش هایی نافرجام در سیسیل و ناپل علیه حکومت آن کشور به وقوع پیوست. وقوع چنین رویدادهایی سبب شد تا کاردینال ریشلیوی فرانسوی که پیشتر کمک هایی مالی به شورشیان کاتالونیا و پرتغال کرده بود و جانشینش کاردینال مازارن مجاب شوند که فرانسه با ادامهٔ جنگی تمام عیار علیه اسپانیا می تواند سرزمین و قدرت قابل ملاحظه ای را در اروپا به چنگ آورد. بدین ترتیب جنگ بین دو کشور علی رغم صلح وستفالی در ۱۶۴۸ که به موجب آن اسپانیا رسماً استقلال استان های متحده را به رسمیت شناخته بود ادامه یافت. در این زمان وقوع جنگی داخلی در فروند فرانسه به اسپانیا امکان داد تا نیروهای خود را بازسازی نماید اما علی رغم آنکه آنان توانستند کاتالونیا را در ۱۶۵۲ از فرانسه بازپس گیرند ورشکستی دیگری برایشان در ۱۶۵۳ رقم خورد. با اتحاد انگلستان کرامولی با فرانسه در جنگ علیه اسپانیا، دانکرک و جامائیکا به دست انگلیسی ها افتاد. این جنگ سرانجام در ۱۶۵۹ و با امضای پیمان صلح پیرنه که به موجب
آن اسپانیا از حاکمیت خود بر آرتوا، مناطقی از هلند اسپانیا، روسیون و بخشی از سردانیا چشم پوشی می کرد به پایان رسید. همچنین به موجب بندی از این صلح نامه ماریا ترزا، دختر فیلیپ چهارم به ازدواج لوئی چهاردهم جوان درآمد. در ۱۶۶۱ دون لوئیس دارو درگذشت و فیلیپ که پس از او سوگلی دیگری نداشت غالباً با راهبه و عارفه ای به نام ماریا ده آگردا در مورد مورد مسایل روحانی و امور کشور مشورت می کرد. فیلیپ چهارم خود شاعر بود و از هنر حمایت می کرد. او دوست و حامی نقاش اسپانیایی دیه گو ولاسکز بود و فیلیپ و درباریانش در بسیاری از آثار ولاسکز به تصویر کشیده شده اند. فیلیپ چهارم در ۱۶۶۵ درگذشت و پس از او پسرش باعنوان کارلوس دوم به پادشاهی اسپانیایی رسید که به دلیل شکست های نظامی، مشکلات اقتصادی و پریشانی اجتماعی تضعیف شده و به یک قدرت درجه دو تبدیل شده بود. خوان ماتئوس، رئیس دربار فیلیپ چهارم بود.
فیلیپِ سوابی(زادهٔ ۱۱۷۷- مرگ ۲۱ ژوئن ۱۲۰۸)پادشاه آلمان، دوکِ سواب و هماورد اتوی چهارم در امپراتوری بود. او پنجمین و کوچک ترین پسر فریدریش بارباروسا بود. او به جرگه روحانیت مسیحی پیوست و به زودی خوانسالار آخن شد. در ۱۱۹۰ اسقف وورتسبورگ گردید. در ۱۱۹۱ لقب کلیسایی را کنارگذارد و در ۱۱۹۵ دوک توسکانی گردید. در ۱۱۹۶ میلادی هنگامی که دوک کنراد دوم سوابی درگذشت دوک سواب شد. در ۱۱۹۷ او با شهبانوی بیوه شدهٔ سیسیل ایرنه آنجلینا -که دختر ایزاک دوم امپراتور بیزانس بود- پیمان زناشویی بست. فیلیپ در ۱۲۰۸ به دست یکی از درباریان به نام اتو فون ویتلسباخ کشته شد. او را مردی خوش چهره، بخشنده، دلیر و آرام وصف کرده اند. منابع. Wikipedia contributors, "Philip of Swabia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Philip_of_Swabia&amp;oldid=440657868 (accessed August 27, 2011).
پل اتحاد ملی یا پل کابلی تبریز، نام یک پل از نوع کابلی، در محدوده ورودی شرقی تبریز است که در سال ۱۳۸۶ خورشیدی به بهره برداری رسید. برای ساخت این پل که عملیات اجرایی آن از سال ۱۳۸۲توسط شهرداری تبریز آغازشده بود، حدود ۷۰۰میلیارد ریال هزینه شده است. پل کابلی تبریز از نوع جعبه ای، دارای ۱۱۳متر طول و ۳۲متر عرض بوده و عرشه آن به وسیله ۳۲کابل نگهداری می شود. ادعا شده این پل که از نظر مکانیزم های فنی و ابعاد عرضی و طولی هشتمین و بعضاً چهارمین پل در دنیاست به شمار می آید. این پل توسط مهندسین ایرانی شرکت البرزکومه و با نظارت شرکت فرانسوی فرسینت احداث شده است. این پل به مناسبت سال ۸۶پل «اتحاد ملی» نامگذاری گردید. مشکلات ترافیکی پل. با وجود هزینه ۷۵ میلیون دلاری که برای احداث این پل در جهت روانسازی ترافیک در بلوار ۲۹ بهمن تبریز و نیز در مسیر بلوار توانیر به نیایش انجام شده با عدم استانداردسازی ورودی و خروجی پل عملاً پروسه روانسازی ترافیک در این دو مسیر بی نتیجه مانده. این امر بویژه با احداث فروشگاه رفاه و احداث یک مرکز خرید در ورودی غربی پل و با قرار داشتن کارواش در خروجی شرقی پل تشدید شده است.
اتوی چهارم(زادهٔ ۱۱۷۵- مرگ ۱۹ مهٔ ۱۲۱۸) از سال ۱۱۹۸ میلادی هماورد فیلیپ در امپراتوری مقدس روم و از ۱۲۰۹ یگانه امپراتور این کشور بود. او تنها عضو دودمان ولف است که به پادشاهی رسید. اتوی چهارم مورد خشم پاپ اینوسنت سوم بود و در ۱۲۱۵ از سوی کلیسا تکفیر شد. او سومین پسر هاینریش شیر بود. او در انگلستان و زیر نظر پدربزرگش هنری دوم پرورش یافت. همچنین او دوست ریچارد شیردل بود و در جنگ با فرانسه در کنار او بود. با مرگ هاینریش ششم، فیلیپ سوابی به پادشاهی برگزیده شد، ولی پاره ای از شاهزادگان آلمانی از ریچارد یکم درخواست نمودند تا به کسی از دودمان ولف برای رسیدن به شاهی یاری رساند. از این رو اتو را برای این کار برگزیدند. دستگاه پاپ با این اقدام مخالفت کرد. سرانجام شاهزادگان آلمانی در ۱۱۹۸ در کلن تاج پادشاهی را بر سرش نهادند. از دیگرسو فیلیپ دوم پادشاه فرانسه از پادشاهی فیلیپ پشتیبانی کرد و این سبب درگیری میان فرانسه و انگلستان شد. او در واپسین سال های پادشاهی اش از فریدریش دوم شکست خورد. مرگ او به دلیل بیماری اتفاق افتاد. منابع. Wikipedia contributors, "Otto IV, Holy Roman Emperor," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http:
//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Otto_IV,_Holy_Roman_Emperor&amp;oldid=445032887 (accessed August 27, 2011).
فریدریش دوم (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۱۹۴ – مرگ ۱۳ دسامبر ۱۲۵۰) یکی از نیرومندترین امپراتوران امپراتوری مقدس روم در سده های میانه و سرکردهٔ دودمان اشتاوفر و پسر هاینریش ششم بود. او از ۱۲۲۰ در رم به امپراتوری رسید. فریدریش دوم امپراتوری سخت جاه طلب بود. بزرگترین دشمنان او پاپ ها بودند، تا آنجا که گرگوری نهم وی را دجال خواند. وی پس از آنکه به فرمان پاپ گریگوری نهم تکفیر شد، تصمیم گرفت تا آنجا که می تواند، کشتی های حامل روحانیون کلیسا را غرق نماید. وی خود را جانشین امپراتوران روم باستان می دانست. قلمرو او دربرگیرندهٔ ایتالیا، آلمان، بورگونی، سیسیل و اورشلیم می شد. دربار وی به طور معمول در پالرمو شهر اصلی و مرکز ناحیه خودمختار سیسیل کنونی قرارداشت. فریدریش به شش زبان سخن می راند: لاتین، سیسیلی، آلمانی، فرانسوی، یونانی و زبان عربی. او شیفتهٔ هنر و دانش بود و علاقه زیادی به علوم اسلامی و سبک زندگی مسلمانان به خصوص شاهان و حاکمان شرقی داشت. آموزشگاه شعر و ادبی که در پالرمو به راه انداخت که از سوی دانته آلیگیری شاعر اهل ایتالیا ستوده شده است. چالش جانشینی امپراتوری مقدس روم و شرکت در جنگ صلیبی پنجم. پس از تاج گذاری فریدریش د