Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ینس آلبرت با نام مستعار دِر ولف (زادهٔ در لودینگ هاوزن) ترانه سرا، دی جی و رپر آلمانی است. او در سال ۱۹۹۷ با انتشار اولین آلبومش با نام "دَس آلبوم" که جایگاه ۱۶ را در جدول موسیقی آلمان گرفت، به شهرت رسید. از پرفروش ترین ترانه های او می توان به ترانهٔ «اوه شیت، خانم شمیت» و «اصلاً امکان نداره» اشاره کرد که از سوی چارت کنترل رسانه برای چندین هفته جایگاه اول را اختیار کرده بودند. او در حال حاضر در شهر دورتموند زندگی می کند.
شوییچی یوکویی (زاده ۳۱ مارس ۱۹۱۵ - درگذشته ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷) سرجوخه ارتش پادشاهی ژاپن (IJA) در دوران جنگ جهانی دوم بود. او یکی از آخرین سربازان ژاپنی بود که از پایان جنگ خبر نداشتند و همچنان در پست خود باقی مانده بودند؛ چند شکارچی محلی او را در ژانویه ۱۹۷۲ (پس از ۲۸ سال از گذشت کنترل آمریکا بر جزایر گوآم) در سن ۵۶ سالگی در جنگل های گوام پیدا کردند. اوایل زندگی. یوکویی در شهر سائوری از استان آیچی زاده شد. شغل او خیاطی بود تا اینکه در ۱۹۴۱ به خدمت نظامی فراخوانده شد. دوران جنگ و پس از آن. ابتدا او در واحد پیاده نظام ۲۹ در منچوکو خدمت می کرد. در سال ۱۹۴۳ او به بخش ۳۸ام در جزایر ماریانا فرستاده شد. او در فوریه ۱۹۴۳ به گوام رسید. در نبرد گوام در سال ۱۹۴۴ که آمریکا این جزیره را گرفت، ۲۲،۰۰۰ سرباز ژاپنی از جمله یوکویی حضور داشتند که ۱۹،۰۰۰ از آنان کشته شدند. حدود ۲۰۰۰ نفر از آنان در جنگل ها پراکنده شدند که بیشترشان پس از تسلیم ژاپن از مبارزه دست کشیدند؛ اما برخی از آنان همچون یوکویی تسلیم ژاپن را باور نکرده و به مبارزه ادامه دادند. در این نبرد، یوکویی و نه سرباز دیگر در جنگل های جزیره پنهان شدند. هفت تن از آنان پس از
مدتی رفتند و سه تن دیگر ماندند. این سه در آن منطقه پخش شدند اما همدیگر را تا سال ۱۹۶۴ ملاقات می کردند تا اینکه در آن سال دو تن دیگر در سیل جان باختند. یوکویی هشت سال آخر را به تنهایی زندگی کرد. او ۲۸ سال در یک غار زیرزمینی در جنگل بود و از بیرون آمدن می ترسید. او حتی برگه های پایان جنگ جهانی دوم را که از هواپیما بر جنگل ریخته بودند دیده بود اما آن را تبلیغات دروغین دشمن پنداشته بود. او شب ها از مخفیگاه خود بیرون رفته و به شکار می پرداخت؛ از دانه ها، میوه ها، ماهی و حتی از قورباغه برای تأمین پروتئین مورد نیازش استفاده می کرد. از گیاهان محلی لباس، محل خواب و ابزار ذخیره غذا ساخته بود که در غارش پنهان بودند. تسلیم شدن و بازگشت به ژاپن. در شامگاه ۲۴ ژانویه سال ۱۹۷۲، دو مرد محلی با نام های "جیزز دوناس" و "مایک د گراسیا" هنگامی که تله های میگوی خود را در رودخانه کوچک تولافوفو، گوآم بررسی می کردند یوکویی را دیدند. آن ها فکر کردند که یوکویی یکی از اهالی روستاهای آنجاست ولی یوکویی با احتمال در خطر بودن به آن ها حمله کرد. آن ها او را گرفتند و با جراحات با خود از جنگل بیرون بردند. در بازگشت به ژاپن او را همچون یک قهرما
ن ملی پذیرا شدند اما او گفت: "من با خجالت بسیار برگشتم. من شرمنده ام که زنده به وطن برگشتم." این سخن او بسیار در ژاپن معروف شد. اگرچه او هیچگاه امپراتور هیروهیتو را از نزدیک ندید اما هنگام بازدید از کاخ امپراتوری پس از تعظیم گفت: "اعلیحضرتا، من به خانه بازگشتم...از اینکه نتوانستم به خوبی به شما خدمت کنم تاسف می خورم. درست است که دنیا تغییر کرده اما عزم من برای خدمت به شما هیچگاه تغییر نخواهد کرد." یوکویی یکی از آخرین نفرات سربازان ژاپنی بود که پس از پایان جنگ و در نواحی دوردست پیدا شدند. پس از او ستوان دوم هیرو اندو در سال ۱۹۷۴ و سرباز ترو ناکامورا در سال ۱۹۷۴ پیدا شدند. زندگی پس از بازگشت. یوکویی خیلی زود با دگرگونی های زیادی که در نبود او در ژاپن روی داده بود سازگار شد. نه ماه پس از بازگشت ازدواج کرد و در منطقه روستایی استان آیچی ساکن شد. او یکی از طرفداران صلح و زندگی ساده شد، یکی از دو کتابش را نوشت و در برنامه های تلویزیونی به بیان روش های زنده ماندن در جنگل و شرایط سخت می پرداخت. او حتی در سال ۱۹۷۴ برای انتخابات پارلمان ژاپن نامزد شد. او از بسیاری از جنبه های جدید زندگی در ژاپن ناراضی بود؛ ژاپنی که دوره
رشد بالای اقتصادی را پشت سر می گذاشت. او از اینکه درخشندگی چشمگیر نظم و سادگی ژاپن پیشین در حال از بین رفت بود ناراحت بود. او به زندگی بدون اسراف و ساده اعتقاد داشت. از نمونه های گفته هایش در این باره می توان به این جمله اش اشاره کرد که: "زمین های گلف باید به مزرعه های لوبیا تبدیل شوند." شعار کمپین انتخاباتی او "کارشناس زندگی سخت" بود و می گفت: "بیش از اندازه نخورید. زیاد نپوشید. پوچ نباشید، فکر کنید." او در انتخابات موفق نشد اما به تلاش هایش در زمینه تبلیغ زندگی ساده ادامه داد. در ۱۹۷۷ در یک مستند با نام "یوکوی و بیست و هشت سال زندگی اسرارآمیز در گوآم" شرکت کرد. او در پایان پولی برابر ۳۰۰ دلار آمریکا گرفت و حقوق بازنشستگی دریافت می کرد. یوکویی در سال های پایانی عمر خود از دید رسانه ها و مردم کمرنگ شده بود. به سفالگری و خوشنویسی می پرداخت و سبزیجات ارگانیک می کاشت. او حتی بیشتر از پیش از ژاپن جدید دلگیر شده بود. "من از سیستم آموزشی، سیاسی، مذهبی و در کل همه چیز امروز خشنود نیستم." یوکویی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷ بر اثر سکته قلبی در سن ۸۲ سالگی درگذشت و در قبرستان ناگویا به خاک سپرده شد. بر آرامگاهش، سنگ قبری را گذ
اشتند که مادرش در سال ۱۹۵۵ پس از اعلام رسمی مرگ او کار گذاشته بود.
چاه دشت محمدخان ۹ نام آبادی ای است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان صحرا. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱ نفر با ۴ خانوار بوده است.
چاه دشت محمدخان ۷ نام آبادی ای است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان صحرا. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷ نفر با ۵ خانوار بوده است.
فهرست زیر دربرگیرندهٔ برخی از مشهورترین شیمی دان های جهان می باشد که به خاطر فعالیت های گستره شان در شیمی به شهرت رسیده اند. ل. لاوازیه - شیمیدان یونانی
لئونید ایوانویچ روگوزوف () (زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۳۴ در استان چیتا، اتحاد شوروی - درگذشته ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۰ در سن پترزبورگ)، پزشک روسی بود که در ایستگاهی مربوط به شوروی در قطب جنوب شرکت کرده بود. او تنها پزشک موجود در آن منطقه بود و به بیماری پریتونیت دچار شد و ناچار به انجام یک آپاندکتومی شده بود که خودش آن را روی خود عملی کرد و به عنوان مشهورترین مورد جراحی روی خود شناخته می شود. ورود به ایستگاه نووولازاروسکایا و علائم بیماری. اواسط فوریه ۱۹۶۱ ایستگاه نووولازاروسکایا آماده بهره برداری شد. روگوزوف به همراه تیمی دیگر به آنجا اعزام شدند تا ماه های زمستان را همان جا پشت سر گذارند و بعد برمی گشتند. اما اواخر آوریل وضع روگوزوف بد شد و تشخیص داد که مبتلا به پریتونیت شده است.. جانش در خطر بود و امیدی به رسیدن کمک نبود. سفر از شوروی تا قطب جنوب ۳۶ روز از راه دریا طول می کشید. همچنین تا سال آینده کشتی نمی آمد. پرواز هم در آن باد و بوران ممکن نبود. پسر وی در این باره می گوید «مسئله مرگ و زندگی بود. یا باید منتظر کمکی می نشست که هرگز نمی رسید، یا خودش سعی می کرد خودش را عمل کند.» وی باید سریعاً تصمیمی می گرفت چون به جز او جراح
دیگری همراهشان نبود. یا باید خودش وارد عمل می شد یا منتظر کمکی که هرگز نمی رسید می ماند. نمی دانست اصلاً آدم می تواند چنین کاری بکند یا نه. باید به خاطر داشت که زمان این داستان دوران جنگ سرد است، زمانی که هر دو بلوک شرق و غرب در همه چیز – از تسلیحات هسته ای گرفته تا رسیدن به قطب جنوب و فتح فضا – رقابت داشتند. بار این رقابت بر روی دوش ملت ها، و نهایتاً تک تک مردم بود. فرمانده پایگاه باید اجازه جراحی را از مسکو می گرفت. درنهایت وی تصمیمش را گرفت: به جای این که در انتظار مرگ بنشیند، خودش آپاندیس خودش را عمل می کند. جزئیات عمل جراحی. روگوزوف مراحل عمل را به طور دقیق روی کاغذ یادداشت کرد و کارهایی را که همراهانش، به عنوان دستیار، باید صورت می دادند، مشخص نمود. یکی باید ابزاری را که لازم داشت دستش می داد، یکی نور را تنظیم می کرد، و آینه را نگه می داشت. حتی فرمانده ایستگاه هم توی اتاق حضور داشت تا اگر کسی از حال رفت، جایش را بگیرد. پسرش ولادیسلاو می گوید: "حساب همه چیز را کرده بود. حتی به دستیارها یاد داده بود که اگر داشت از هوش می رفت چطور آدرنالین به او تزریق کنند و تنفس مصنوعی بدهند. فکر نمی کنم بهتر از این می ش
د برنامه ریزی کرد. وی بعدها در خاطراتش نوشت: "بیچاره دستیارهام! لحظه آخر قبل از عمل نگاهشان کردم. رنگ شان از روپوش های سفیدی که تن شان کرده بودند سفیدتر بود. خودم هم ترسیده بودم. اما همین که سرنگ را برداشتم و نووکایین را به خودم زدم، انگار پای میز جراحی ایستاده ام. مشغول کار شدم و نفهمیدم چطور گذشت." او با بی حسی موضعی عمل را شروع کرد، در حین عمل، هواشناس ایستگاه، رتراکتور را برایش نگه داشت، راننده ایستگاه آینه را برای او نگه داشته بود و دانشمندی هم وسایل عمل را به او می داد. روگوزوف در حالت خم شده به جلو، عمل را انجام داد و حتی یک بار طی عمل از حال رفت، اول می خواست با آینه داخل شکمش را ببیند، اما کمی که گذشت دید برعکس بودن تصویر بیشتر مایه دردسر شد. از خیر آینه گذشت و با لمس به کارش ادامه داد – آن هم بدون دستکش. به آخرین و سخت ترین مرحله جراحی که رسید، سطح هشیاری اش کم شد. وی در این باره می نویسد: "خونریزی شدید بود. سعی کردم هول نشوم. صفاق، جدار داخلی شکم، را باز کردم. روده کور زخمی شد، ناچار شدم بخیه بزنم. ضعیف و ضعیف تر می شدم. سرم گیج می رفت. هر چهار پنج دقیقه بیست ثانیه استراحت می کردم. اما بالاخره شد!
رسیدم به آپاندیس لعنتی. دیدم تهش سیاه شده. اگر یک روز دیگر می ماند، احتمالاً می ترکید. نبضم به وضوح کند شد. دست هایم حس نداشت، انگار پلاستیکی باشد. به خودم گفتم کارت تمام است. همه کار را کرده بودم، فقط مانده بود آپاندیس را در بیارم." سرانجام مرحله آخر را هم با توفیق به اتمام رساند و توانست عمل را در کمتر از دو ساعت انجام دهد. دو هفته بعد سر پا بود و به زندگی عادی برگشت. وی همچنین راجع به دوران تحصیلش چنین می گوید"من اوایل دهه ۱۹۶۰ دانش جوی پزشکی بودم. یادم است می گفتند اگر جایی بدون امکانات مثل قطب گیر کردید و مشکل آپاندیس پیش آمد چه کار کنید. می گفتند راست بنشینید و زانوی تان را بغل کنید. در این حالت اگر آپاندیس بترکد، احتمال این که چرک سمت ته لگن برود و دمل شود – و صفاق، جدار داخلی شکم، را عفونی نکند – بیشتر است. التهاب جدار داخلی شکم کشنده است؛ ولی در درس ها کسی نمی گفت خودتان تیغ بردارید و جراحی کنید." پس از عمل. ماجرای سفر وی به قطب جنوب به همین جا ختم نشد. کمی بعد هوا بدتر و ضخامت یخ بیشتر شد. کشتی قرار بود آوریل ۱۹۶۲ دنبالشان بیاید امّا دیگر نمی توانست نزدیک شود. احتمال می رفت که باید یک سال دیگر هم در
قطب بمانند. در دفترچهٔ خاطراتش نوشت: «هرچه بیشتر می مانیم دل تنگی ام برای خانه و نفرتم از این قطب نفرین شده بیشتر می شود. نمی دانم چرا قبول کردم این سفر را بیایم. همهٔ جذابیت قطب جنوب مال همان یک ماه اوّل بود. حالا در ازای آن یک ماه دارم دو سال از زندگی ام را از دست می دهم. کلینکم که بیش از هرچیزی در این دنیا دوستش دارم، آن قدر دور به نظر می رسد که انگار مریخ است." امّا در نهایت چنین نشد. با کمی تأخیر کمک از هوا رسید و گروه را از قطب برد. آن طور که ولادیسلاو می گوید: «ناچار شدند با هواپیماهای تک ملخه پرواز کنند. چیزی نمانده بود یکی از هواپیماها در دریا سقوط کند. سال های پایانی عمر. در سال ۱۹۶۲ روگوزوف به لنینگراد برگشت و به کار روی پایان نامه اش پرداخت. پایان نامه او دربارهٔ سرطان مری بود. در سال ۱۹۶۶ موفق شد که پایان نامه اش را به اتمام برساند. پس از آن در بیمارستان های مختلفی در بلگراد مشغول درمان بیماران شد. از ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۰ به عنوان رئیس جراحی مرکز تحقیقات سنت پترزبورگ فعالیت کرد. در نهایت روگوزوف در سن ۶۶ سالگی به علت ابتلا به سرطان ریه درگذشت.
فرودگاه کمبریج-دورچستر یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CGE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۶۵ متر است. این فرودگاه در شهر کیمبریج، مریلند کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی کمبریج/ریدز یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۴۱ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا و در استان انتاریو قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان کمبریج (اوهایو) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۱۰ متر است. این فرودگاه در شهر کمبریج، اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان کمبریج (نبراسکا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۴۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۳۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان کمبریج (مینه سوتا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در شهر کمبریج، مینه سوتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی کیمبریج بی یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کمبریج یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا CBG است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۹۶۵ متر است. این فرودگاه در شهر کمبریج کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کمبرای-نیرگنیس (به زبان بومی: Aerodrome de Cambrai-Niergnies) یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کمبره کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کماکسیلو یک فرودگاه با کد یاتا CXM است . این فرودگاه در کشور آنگولا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۰۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاماریلو با کد های (ICAO: KCMA, FAA LID: CMA) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۱۸۳۳ متر است. این فرودگاه در شهر کاماریلو، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کم رانه (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CXR است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۰۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کم لی (به زبان بومی: Sân bay Cam Ly) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۹۰ متر است. این فرودگاه در شهر دا لات کشور ویتنام قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۰۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کلوی–سینت-کاترین (به زبان بومی: Aéroport de Calvi - Sainte-Catherine) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CLY است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۳۱۰ متر است. این فرودگاه در شهر جزیره کرس کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۶۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
محله هوایی کلورتون اکسکوتیو یک فرودگاه همگانی-owned، خصوصی- با کد یاتا CTO است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۳۰۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کلورت پیک استولپورت یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۴۹۵ متر است. این فرودگاه در شهر گلندل، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کلوادا مدوو یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت و شن دارد و طول باند آن ۱۵۸۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۳۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کلینگ لیک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۸۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۳۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کالیکوت یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CCJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۸۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای کالهون (تگزاس) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۵ متر است. این فرودگاه در شهر پورت لاواکا، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای کالهون (میسیسیپی) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۷۵ متر است. این فرودگاه در شهر شهرستان کالهون، میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای کالهون (فلوریدا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در شهر بلاونتس تاون، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
محله هوایی کالگاری/اوکوتوکس یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۲۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۹۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
منطقه هوایی کالگاری/اوکوتوکس یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۵۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کالگاری/ایردری یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در شهر ایردری کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کالگری یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا YYC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۹۰ متر است. این فرودگاه در شهر کالگری کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۸۴ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. In 2016, airlines offered nonstop service from Calgary to various destinations in Canada as well as to 45 cities in other countries, including Switzerland and China. وست جت and ایر کانادا maintain قطب شرکت هواپیمایی at the airport; they were the busiest airlines in Calgary per the number of seats they offered on flights departing the city: 5,060,000 and 3,380,000, respectively. For comparison, the third-busiest airline by the same measure, یونایتد ایرلاینز، provided 390,000 seats. Ultimately, people continuing on to other destinations accounted for over 30% of total passenger traffic at YYC Calgary International. Besides connecting passengers, travellers taking part in Alberta's large oil and gas industries fuel growth at the airport. During periods of
decline in these sectors of the economy, airlines such as وست جت have had to limit their flights to the city. On the other hand, tourist attractions in the province, such as پارک ملی بنف and Lake Louise, have attracted service as well. هاینان ایرلاینز' CalgaryBeijing route is an example. Other operations. The following airlines operate out of their own private facilities:
فرودگاه بین المللی کلکسیکو یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CXL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۲۶ متر است. این فرودگاه در شهر کالکزیکو، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی کلدونیا/گراند ریور یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه کلیدونیا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا LLX است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تگزاس، شهرستان کلدول یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۹۱ متر است. این فرودگاه در شهر کالدول، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کانزاس، شهرستان کلدول یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۵۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صنعتی کلدول یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر کالدول، آیداهو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۴۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کلداس نوواس (به زبان بومی: Aeroporto Nelson Ribeiro Guimarães) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CLV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۶۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کالبایوگ (به زبان بومی: Paliparan ng Calbayog) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CYP است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۶۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهرستان کالاوراس (به زبان بومی: Maury Rasmussen Field) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کلی–دانکرک (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CQF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۳۵ متر است. این فرودگاه در شهر دانکرک کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کالابوسو (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CLZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور ونزوئلا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی قاهره یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CAI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۱ متر است. این فرودگاه در شهر قاهره کشور مصر قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی کنز (به زبان بومی: Fort Rucker) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا OZR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۸۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کنز یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CNS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۱۹۶ متر است. این فرودگاه در شهر کنز (استرالیا) کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کاهول (به زبان بومی: Aeroportul İnternatıonal Cahul) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۷۰۳ متر است. این فرودگاه در کشور مولداوی قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کگلیاری-الماس (به زبان بومی: International "Mario Mameli") یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا CAG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۸۰۵ متر است. این فرودگاه در شهر کالیاری کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کگایان دو سولو (به زبان بومی: Paliparan ng Cagayan de Sulu) یک فرودگاه با کد یاتا CDY است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۱۶۴۶ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کائرنارفون یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور ولز قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کان–کرپیکه یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CFR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کان (فرانسه) کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۷۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کدوت یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کژیون (به زبان بومی: Cotonou Cadjehoun Airport) یک فرودگاه با کد یاتا COO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کوتونو کشور بنین قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تک بانده کدخه یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۷۸۷ متر است. این فرودگاه در کشور مکزیک قرار دارد و در ارتفاع ۷۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه گیلرمو دل کاستیلو پاردس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TPP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور پرو قرار دارد و در ارتفاع ۲۶۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ککول (به زبان بومی: Aeroporto Capital do Café) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا OAC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ککلبری یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۴۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کسیک آرامار (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PYH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۲۱ متر است. این فرودگاه در کشور ونزوئلا قرار دارد و در ارتفاع ۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کچیمبو (به زبان بومی: Aeroporto de Cachimbo) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۶۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۵۳۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کش کریک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه چاچاک پرلهینا (به زبان بومی: Ravan Airport) یک فرودگاه غیرنظامی با کد یاتا CCA است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر چاچاک کشور صربستان قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاچادور (به زبان بومی: Aeroporto Carlos Alberto da Costa Neves) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CFC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۷۳ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۲۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کبری یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود رس دارد و طول باند آن ۷۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۶۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کابو سن لوکاس (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CSL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۳۳ متر است. این فرودگاه در کشور مکزیک قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کابو روهو (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CBJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۰۹ متر است. این فرودگاه در کشور جمهوری دومینیکن قرار دارد و در ارتفاع ۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کابو فریو (به زبان بومی: Aeroporto Internacional de Cabo Frio) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CFB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
محله هوایی کیبل هد یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۱۰۶۷ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹ متری از سطح دریا واقع شده است.