Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گنبد نمکی نهند در ۱۰ کیلومتری شمالغربی روستای تازه کند و در جنوبغربی روستای نهند واقع در استان آذربایجان غربی است. این گنبد به صورت قارچی در داخل مارن های قرمز و خاکستری با روند شمال غربی – جنوب شرقی بالا آمده است. این گنبد بزرگ ترین گنبد آذربایجان است.
سمندران آسیایی تیره ای از راسته سمندرسانان می باشند. این تیره در بیشتر جاهای آسیا و اوراسیا یافت می گردد. تیره سمندران آسیایی شامل ۵۴ گونه است. سمندر کوهستانی ایران گونه ای از این تیره است.
شرح مصور نقش رستم نام کتابی نوشتهٔ علیرضا شاپور شهبازی است که در سال ۱۳۵۷ خورشیدی توسط انتشارات بنیاد تحقیقات هخامنشی چاپ شد. این کتاب به زبان های فارسی، انگلیسی، آلمانی و فرانسوی منتشر شد.
دنیای قشنگ نو نامِ دوازدهمین آلبومِ گروه موسیقی انگلیسی، آیرن میدن، است. این آلبوم در ماه می سال ۲۰۰۰ عرضه شد و اولین آلبومِ گروه بعد از بازگشت خوانندهٔ اصلی گروه، بروس دیکینسن (کسی که در ۱۹۹۳ از گروه جدا شده بود)، و گیتارنوازِِ گروه، آدرین اسمیت (کسی که در ۱۹۹۰ از گروه جدا شده بود)، در سال ۱۹۹۹ است، و اولین آلبومِ گروه است که سه گیتارنوازِ کنونی در آن می نوازند. جلد آلبوم و آهنگِ همنام آلبوم اشاره ایست به رمانِ "دنیای قشنگ نو" که توسط آلدوس هاکسلی نوشته شده است. نیمهٔ بالایی جلدِ آلبوم به وسیلهٔ درِک ریگس ایجاد شده، نیمهٔ پایین جلد نیز به وسیلهٔ استیو استون ساخته شده است. ترانه های «The Wicker Man» و «Out of the Silent Planet» به عنوانِ تک آهنگ عرضه شدند. گروه "تورِِ دنیای قشنگ نو" را برای حمایت از این آلبوم برگزار کرد. یکی از این اجراهای خود در راک این ریو را نیز به عنوان یک آلبوم زنده و ویدئو منتشر کرد. دنیای قشنگ نو در جدول موسیقی آلبوم های بریتانیا تا جایگاهِ هفتم بالا آمد و گواهینامهٔ طلایی را به خود دید. در بیلبورد ۲۰۰ به جایگاهِ ۳۹ رسید. پیش زمینه. در طی میتینگی که گروه در ژانویهٔ ۱۹۹۹ برگزار کرد؛ بلی
ز بیلی، خوانندهٔ وقت گروه، درخواست کرد که از گروه جدا شود، برای مسائلی که به واسطهٔ صدایش در تور آلبوم قبل برایش به وجود آمده بود، هرچند یانیک جرز، گیتاریست گروه، پس از آن عنوان کرد که بخشی از این مشکلات تقصیر گروه بود که وی را مجبور به خواندن ترانه هایی می کرد که ورای صدای طبیعی او بود. در آن نقطه راب اسمال وود تلاش می کرد که استیو هریس را متقاعد کند تا بروس دیکینسن را نیز به گروه بازگرداند. هرچند هریس در ابتدا نمی خواست وارد این مورد بشود اما پس از فکر دربارهٔ این موضوع مشکلی را برای بازگشت دیکینسن ندید و معتقد بود گروه و دیکینسن هردو سرشار از استعداد هستند. در طی میتینگی که گروه با دیکینسن در برینگتون داشت؛ او پذیرفت که دوباره به همراه آدرین اسمیت -که چند ساعت بعدتر با وی تلفنی تماس گرفته بود- به گروه بازگردد. به همراه یانیک جرز گروه با سه گیتاریست فعالیت خود را از سر گرفت. درباره آلبوم. بیشتر ترانه های آلبوم قبل از تور آلبوم قبل، "The Ed Hunter Tour"، نوشته شده بودند که بعداً در پاریس ضبط شدند. این اولین آلبومی بود که گروه با کوین شرلی به عنوان تهیه کننده همکاری می کرد. بر طبق مصاحبه ای با آدرین اسمیت؛ تر
انه های پنجم، ششم و هشتم از این آلبوم در اصل برای آلبوم قبی گروه، "Virtual XI"، نوشته شده بودند و یک آهنگ دیگر هم بود که نه استیو هریس و نه آدرین اسمیت یادشان نمی آید که کدام آهنگ بود. بلیز بیلی در سرودن اشعار آهنگِ "«Dream of Mirrors»" نیز سهم داشت اما نامش در قسمت دست اندرکاران نیامده است. ترانهٔ "«Blood Brothers»" را استیو هریس برای پدرِ درگذشته اش سروده بود. در جریان تور آلبوم ۲۰۱۰ خود، این آهنگ را به رونی جیمز دیو که در آن زمان مرده بود تقدیم کردند.
کلینکر در تولید سیمان پُرتلَند، دانه های حرارت دیده ای است، که معمولاً ۳-۲۵ میلی متر(قطر) دارند و از حرارت دادن به سنگ آهک و آلومینیوم سیلیکات (خاک رس) در طی مرحله کوره سیمان به وجود می آیند. کلینکر جزء یکی از مواد اولیه تولید سیمان به شمار رفته و یک محصول فرایندی است و برحسب نوع سیمان، در ترکیب سیمان استفاده می شود. به طور کلی سیمان را به دو طریقه تر و خشک تهیه می کنند. در روش تر مواد اولیه (کلینکر)در آب با هم مخلوط و آسیا می گردند و در متد خشک مواد اولیه (کلینکر) در حالت خشک مخلوط و آسیا می شوند. برای تولید آن باید ابتدا سنگ آهک را به وسیلهٔ دینامیت منفجر نمود و پس از استخراج در سنگ شکن های مخصوص به تدریج آن را خرد نمود. گرد سنگ را در آسیاهای ساچمه ای با دوغاب خاک رس مخلوط می نمایند. در این روش آسیا، خرد شدن سنگ به نرمی انجام می شود و به گرد تبدیل می شود و دوغاب حاصل به مخازن مخصوص هدایت می شود. این مواد با یکدیگر جوش خورده و تشکیل گلوله هائی به اندازه ۴ تا ۳۰ میلی متر می دهند که به آن ها تفاله کوره یا Clinker می گویند.
جزبل خال طلایی گونه ای پروانه است که در سرده هاشوربالان و تیره کاهی بالان قرار دارد. استرالیا، نیو ساوت ولز، کوئینزلند، ویکتوریا (استرالیا)، کالدونیای جدید و وانواتو زیستگاه این پروانه است.
آذرخش مُکری (زاده ۱۳۴۷ در تهران) () روان پزشک ایرانی، دانشیار گروه روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و معاون آموزشی مرکز ملی مطالعات اعتیاد است. او مجری طرح چند دارو برای ترک اعتیاد بوده و چهره ای شناخته شده در درمان اعتیاد است. وی همچنین برندهٔ جایزهٔ ترویج علم چراغ در بخش «دانشگر مروج علم» در سال ۱۴۰۱ شد. زندگی. او تحصیلات ابتدایی را در آرلینگتون و تحصیلات متوسطه را در ایران گذراند. در سال ۱۳۷۶ از دورهٔ دکتری تخصصی روان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران دانش آموخته شد. از دستاوردهای او می توان به افتتاح بخش تخصصی ترک اعتیاد در بیمارستان روزبه و تربیت دستیاران روان پزشکی و دانشجویان روان پزشکی اشاره کرد. ویزیت تشخیصی انواع اختلالات روانی از جمله دوقطبی نیز توسط ایشان در بیمارستان روزبه صورت میپذیرد.
جزبل سیاه گونه ای پروانه است که در تیره کاهی بالان و سرده هاشوربالان قرار دارد. پهنای بال آن به ۴۰ میلی متر می رسد. استرالیا، کوئینزلند، نیو ساوت ولز و ویکتوریا (استرالیا) زیستگاه این حشره است.
سفر کشتی ام اس سنت لوئیس سفر مشهور کشتی اقیانوس پیمای آلمانی ام اس سنت لوئیس (MS St. Louis) در سال ۱۹۳۹ می باشد. در این سفر، کاپیتان کشتی، «گوستاو شرودر» (Gustav Schröder) تلاش کرد که برای ۹۳۷ پناهجوی یهودی آلمانی پناهگاهی بیابد. پس از اینکه کشورهای کوبا، آمریکا و کانادا از ورود این پناهجویان ممانعت کردند، کاپیتان کشتی را به اروپا برگرداند و در کشورهای مختلف اروپایی برای پناهجویان محل اقامت پیدا کرد. بسیاری از این کشورهای اروپایی بعدها به اشغال آلمان نازی درآمدند و یهودیان ساکن این کشورها به اردوگاه های کار اجباری آلمانی ها منتقل شدند. برخی از مورخان معتقدند که حدود ۱/۴ این پناهجویان در اردوگاه های کار اجباری آلمانی ها جان باختند. این سفر در کتابی به نام «سفر نفرین شدگان» (Voyage of the Damned) (نویسندگان: گوردون توماس و ماکس مورگان، سال انتشار:۱۹۷۴) توصیف شده است و فیلمی به همین عنوان نیز در سال ۱۹۷۶ ساخته شده است. پیش زمینه ها. کشتی سنت لوئیس سفرهای طبق برنامه از هامبورگ آلمان به هالیفاکس کانادا و نیویورک داشت و سفرهای تفریحی به جزایر دریای کارائیب انجام می داد. این کشتی علاوه بر سفرهای اقیانوسی (بین اروپا
و آمریکا) برای سفرهای تفریحی نیز تسهیلاتی داشت. سفر نفرین شدگان. در ۱۳ می۱۹۳۹، کشتی سنت لوئیس با کاپیتانی گوستاو شرودر، حامل ۹۳۰ یهودی عموماً آلمانی و ۷ نفر غیر یهودی، از هامبورگ به مقصد کوبا روانه شد. قصد مسافران یهودی فرار از دستگیری توسط نازیها بود. با ورود کشتی به کوبا، دولت کوبا مانع ورود مسافران به کوبا تحت عنوان توریست یا پناهجو شد. مسافران مجوز ورود به کوبا را خریداری کرده بودند اما قوانین مربوط به مهاجرت و مسافرت توریستی در کوبا تغییر یافته بود. در مذاکرات بین مسافران و دولت کوبا، دولت کوبا ۵۰۰دلار به عنوان هزینه ویزای مسافرتی درخواست کرد. بسیاری از مسافران چنین مبلغی نداشتند و دو نفر از مسافران تلاش به خودکشی کردند. ۲۳ نفر از مسافران در هاوانا از کشتی پیاده شدند. در اوایل سال ۱۹۳۹، کوبا با تصویب "مصوبه ۵۵" بین توریستها و پناهجوها تفاوت قایل شده بود. پناهجوها موظف بودند که علاوه بر ویزا، مبلغ ۵۰۰دلار نیز پرداخت کنند اما توریستها از پرداخت چنین مبلغی معاف بودند. با وجود اینکه مصوبه ۵۵ بین توریست و پناهجو تفاوت قایل می شد، این مصوبه روشن نمی کرد که دقیقاً چه تفاوتی بین توریست و پناهجو وجود دارد. مدیر ا
مور مهاجرت، مانوئل بنیتز Manuel Benitez از این نقیصه قانونی استفاده کرد و مسافران کشتی را توریست خواند و توانست مجوزهای ورودی را به مسافران کشتی به قیمت ۱۵۰ دلار بفروشد. رئیس جمهور کوبا، فردریکو لاردو برو Frederico Laredo Bru به این مسئله پی برد و با توجه به خشم عمومی در کوبا نسبت به ورود پناهجویان جدید و وضع نامناسب اقتصادی کوبا، مصوبه جدیدی به نام مصوبه ۹۳۷ تصویب کرد و نقص قانونی موجود در مصوبه ۵۵ را از بین برد. تلگرافهای موجود نشان می دهد که موضوع پناهجویان کشتی سنت لوئیس موضوع بحث مقامات آمریکایی، از جمله وزاری وزارت کشور و خزانه داری دولت روزولت بوده است. این مقامات تلاش می کردند که کوبا را به پذیرش این پناهجویان وادار کنند اما تلاش های آن ها و کمیته یهودیان آمریکا موفق نبود. پس از ممانعت از ورود پناهجویان به کوبا، ناخدای کشتی، به مقصد فلوریدای آمریکا کوبا را ترک کرد. یکی از موضوعات مورد بحث مورخان این هست که چرا ناخدای کشتی به جای آمریکا به سوی جمهوری دومینیکن حرکت نکرد. مقامات جمهوری دومینیکن در کنفرانسی در سال ۱۹۳۸ قبول کرده بودند که پذیرای صدهزار پناهجوی یهودی باشند. بنا به اعتقاد مورخان، ۴ ژوئیه ۱۹۳
۹، از لنگر انداختن کشتی در فلوریدا ممانعت شد. برخی معتقدند نه تنها آمریکاییان از ورود این کشتی ممانعت کردند، بلکه به عنوان اخطار، اقدام به شلیک توپ کردند. پناهجویان نمی توانستند به صورت قانونی با ویزای توریستی وارد آمریکا شوند چون فاقد نشانی برگشت بودند. همچنین قانون مهاجرت مصوب سال ۱۹۲۴، تعداد مهاجران جدید از شرق و جنوب اروپا را محدود ساخته بود. کاپیتان شرودر اظهار داشته است که پس از ممانعت از ورودش به کوبا، او به امید دریافت مجوز ورود به آمریکا به چرخش دایره وار در سواحل فلوریدا پرداخت و حتی قصد به گل نشاندن کشتی را داشت که این کار او می توانست به مسافران اجازه فرار به آمریکا را بدهد. اما حضور و اسکورت شناورهای گارد ساحلی آمریکا مانع انجام این کار شد. مورخان گارد ساحلی آمریکا ابراز می دارند که حضور قایقهای گارد ساحلی برای ممانعت از حرکت کشتی سنت لوئیس نبود، بلکه شناورهای گارد ساحلی به خاطر حفاظت از جان سرنشینان کشتی اقدام به اسکورت سنت لوئیس می کردند. سرانجام ایالات متحده مانع ورود پناهجویان به آمریکا شد. با بازگردانده شدن کشتی سنت لوئیس از آمریکا، گروهی از دانشگاهیان و رهبران مذهبی در کانادا سعی کردند که ن
خست وزیر کانادا، ویلیام لیون مکنزی کینگ را راضی به پناه دادن به پناهجویان کنند. اما مقامات اداره مهاجرت کانادا و اعضای کابینه که به مهاجرت یهودیان بدبین بودند، نخست وزیر کانادا را قانع کردند که از دخالت در موضوع کشتی سنت لوئیس اجتناب کند. کاپیتان کشتی، گوستاو شرودر یک آلمانی غیر یهودی بود که تلاش های بسیار زیادی در راه آسایش سرنشینان کشتی انجام داد. او حتی حاضر شده بود که کشتی را در ساحل بریتانیا در هم بشکند تا این کشور را مجبور به پذیرش مسافران به عنوان پناهنده کند. او قبل از پیاده شدن تمام مسافرانش در کشورهای دیگر، کشتی را به آلمان بازنگرداند و به خدمه کشتی دستور داد که با تمام مسافران، همچون مسافران کشتی تفریحی برخورد کنند. مقامات آمریکا، بریتانیا و کشورهای اروپایی با همکاری سعی در پیدا کردن کشوری برای پذیرش این پناهجویان بودند. سرانجام کشتی به اروپا بازگشت و در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۹ در بندر آنتورپ(Antwerp) بلژیک لنگر انداخت بریتانیا با پذیرش ۲۸۸ نفر از پناهجویان موافقت کرد. این پناهجویان در آنتورپ از کشتی سنت لویس پیاده شده و با کشتی های دیگری وارد بریتانیا شدند. پس از مذاکرات بسیار کاپیتان شرودر، ۶۱۹ پناهجوی باق
ی مانده موفق به پیاده شدن در آنتورپ شدند، ۲۲۴ نفر در فرانسه پذیرفته شدند، ۲۱۴ نفر در بلژیک و ۱۸۱ نفر در هلند پذیرفته شدند و کشتی بدون مسافرانش به هامبورگ بازگشت. یکسال بعد، پس از حمله آلمان به بلژیک و فرانسه در مه ۱۹۴۰، تمام یهودیان ساکن این کشورها، از جمله مسافران بازگردانده شده، مورد تهدید قرار گرفتند. با احتساب درصد زنده ماندن یهودیان در کشورهای مختلف اروپایی، نویسندگان کتاب «سفر نفرین شدگان» تخمین می زنند که حدود ۱۸۰ نفر از پناهجویان کشتی در فرانسه، ۱۵۲ نفر در بلژیک و ۶۰ نفر در هلند از هولوکاست در امان ماندند. با احتساب افرادی که به بریتانیا رفتند، از ۹۳۶ مسافر کشتی (یک نفر در طول سفر در کشتی جان باخته بود) حدوداً ۷۰۹ نفر زنده ماندند و احتمالاً ۲۲۷ نفر کشته شدند. تحقیقات بعدی از سوی موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده نشان می دهد که تعداد ۲۵۴ نفر از ۶۵۰ نفری که به کشورهای اروپایی بازگردانده شدند جان باختند. بیشتر این افراد در اردوگاه های آشوویتز و سابیبور و تعدادی هم در اردوگاه های میان راه جان باختند. گروهی نیز در مخفیگاه یا در تلاش برای فرار جان باختند و تنها ۳۶۵ نفر از ۶۲۰ نفری که به اروپای مرکزی بازگردا
نده شدند از جنگ جهانی جهانی دوم جان بدر بردند. سرنوشت کشتی. کشتی سنت لوئیس از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ به زیر نظر نیروی دریایی آلمان درآمد و در بمباران بندر «کیل» آلمان در ۳۰ اوت ۱۹۴۴به شدت صدمه دید، اما بعدها تعمیر شد و به عنوان هتل در بندر هامبورگ تا سال ۱۹۴۶ استفاده شد. این کشتی در سال ۱۹۵۲ اوراق شد.
سپید شاهنشاهی گونه ای پروانه است که در سرده هاشوربالان و تیره کاهی بالان قرار دارد. استرالیا زیستگاه این حشره است. پهنای بال این پروانه ۶۰ تا ۷۰ میلی متر است.
جزبل نوار سرخ گونه ای پروانه است که در تیره کاهی بالان و سرده هاشوربالان قرار دارد. استرالیا زیستگاه این حشره است.
استان پوتنزا از استان های کشور ایتالیا است. استان پوتنزا در جنوب این کشور قرار دارد. مرکز این استان شهر پوتنزا و زیرمجموعه ناحیه باسیلیکاتا می باشد. مساحت این استان ۶٬۵۴۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳۸۱٬۹۸۸ نفر است.
مرحله مقدماتی جام ملت های اروپا ۱۹۹۶ با شرکت تیم های ملی فوتبال عضو یوفا برای انتخاب ۱۵ تیم برتر این قاره برگزار شده است که به همراه انگلستان میزبان رقابت ها به جام ملت های اروپا ۱۹۹۶ راه پیدا کنند.
استان ماترا از استان های کشور ایتالیا است. استان ماترا در جنوب این کشور قرار دارد. مرکز این استان شهر ماترا و زیرمجموعه ناحیه باسیلیکاتا می باشد. مساحت این استان ۳٬۴۴۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۰۳٬۶۲۷ نفر است.
عزت الله مهرآوران ( – ) بازیگر و نمایشنامه نویس ایرانی بود. او دارای نشان درجه ۱ هنری از سوی وزارت علوم و وزارت ارشاد اسلامی بود. مهرآوران در ۱۶ مهر ۱۴۰۰ به دلیل ایست قلبی و عارضه ریوی ناشی از ابتلا به کرونا درگذشت. زندگی شخصی و هنری. مهرآوران در کلاس ششم دبستان؛ هنگامی که در مدرسه نمایشی را تمرین می کردند که از او خواستند تا در نقش پسری یتیم را بازی کند. او با همین نمایش پا به صحنه بازیگری نمایش گذاشت. همچنین تمرین نمایشنامه نویسی او از همان دوره دبستان آغاز شد. عزت الله مهرآوران، دانش آموخته تئاتر از دانشگاه خوزستان و دارنده نشان درجه ۱ هنر از وزارت ارشاد بود که از پیش از انقلاب بازی در جلوی دوربین را تجربه کرد. مهرآوران فعالیت حرفه ای خود در سینما را با فیلم "می فروش" سال ۱۳۵۳ به کارگردانی ولی محمدی آغاز کرد و پس از آن در فیلم هایی مانند "آژانس شیشه ای" ساخته ابراهیم حاتمی کیا، "مرد عوضی" ساخته محمدرضا هنرمند و "خوابم می آد" ساخته رضا عطاران، بازی کرد. بیماری و درگذشت. در ۱۶ مهر ۱۴۰۰ هژیر مهراوران، پسر مهرآوران در گفتگو با خبرگزاری ایسنا از بدتر شدن حال پدرش که بر اثر بیماری کرونا در بیمارستان بستری بود، خ
بر داد. این در حالی بود که دو روز پیش شرایط بالینی ایشان امیدوارکننده و روند درمان رضایت بخش ابراز شده بود. عزت الله مهراوران پس از ابتلا به بیماری کرونا در بیمارستان آتیه تهران بستری شد و پس از چند روز به کما رفت و در نهایت در شامگاه ۱۶ مهر ۱۴۰۰ به دلیل ویروس کرونا در همان بیمارستان درگذشت. پیکر وی در ۱۹ مهر ۱۴۰۰ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. آثار. عزت الله مهرآوران با آثارش در چندین دوره جشنواره تئاتر فجر حضور داشته که از این میان می توان به جشنواره فجر سال ۱۳۷۰ اشاره کرد. مهرآوران در این دوره "مال کنون" را به صورت مشترک با مریم معترف و در کنار آثاری نظیر "سایه ماه" به کارگردانی انوشیروان ارجمند، "مرگ یزدگرد" به نویسندگی بهرام بیضایی و کارگردانی گلاب آدینه، "دلدار" به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری و "واقعه خوانی جهاز جادو" به نویسندگی محمد چرمشیر و کارگردانی آتیلا پسیانی به روی صحنه برد.
کمپرادور واژه ای در زبان پرتغالی به معنای «خریدار» است. این واژه در گذشته نام عمومی بازرگانانی بود که در چین و هند و دیگر کشورهای جنوب آسیا به عنوان واسطه سرمایه داران و شرکت های خارجی (عمدتا اروپایی) عمل می کردند. بعدها این واژه همراه با واژه «بورژوازی» به صورت بورژوازی کمپرادور در متن های سیاسی و اقتصادی (عمدتا مارکسیستی) رایج شد که منظور از آن اشاره به واسطه ها و دلالان سرمایه داران خارجی در کشورهای آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین بود.
اقدام متقابل در حقوق بین الملل عمومی آن بخش از موضوع اقدامات تلافی جویانه است که ارتباطی با توسل به زور یا مخاصمات مسلحانه ندارد. به عبارت دیگر اقدام متقابل دربرگیرندهٔ اقدامات غیرخصمانه ای است که به خودی خود غیرقانونی است اما زمانی که دولت زیاندیده در پاسخ به فعل متخلفانه دولت مسئول به این اقدامات مبادرت می ورزد، جنبهٔ غیرقانونی آن زایل می شود. هدف از اقدام متقابل، حمایت از خود، واداشتن دولت مسئول به پیروی از تعهداتش و جبران خسارت دولت زیاندیده است. اقدام متقابل بر طبق مادهٔ ۲۲ طرح مواد مسئولیت بین المللی دولت، تدوین شده از سوی کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد یکی از موجبات رفع مسئولیت بین المللی دولت است. تعریف. دیوان بین المللی دادگستری در پرونده گاباچیگف–ناگی ماروس (شکایت مجارستان علیه اسلواکی) به تفصیل به موضوع و شرایط اقدام متقابل می پردازد. دیوان آشکارا اشاره می کند برای این که اقدام متقابل قابل پذیرش باشد باید دارای شرایط زیر باشد:
کالیگولا نمایش نامه ای است که آلبر کامو، نویسندهٔ الجزایری-فرانسوی، نوشتن آن را در سال ۱۹۳۹ آغاز کرد و اولین نسخه آن در ماه مه ۱۹۴۴ بدست انتشارات گلیمر به چاپ رسید. او بعدها در این نمایش نامه، رمان بیگانه و نیز مقاله افسانه سیزیف تغییرات و بازبینی های بسیاری انجام داد که خود آن را را "دور باطل" نامیده است. بعضی از منتقدین، این کتاب را متعلق به مکتب اگزیستانسیالیسم می دانند در حالیکه خود کامو همیشه تعلق خود به این مکتب را نفی می کرد. نسخه ها. آخرین نسخه این نمایش نامه که در ۴ پرده در سال ۱۹۴۴ نوشته شده، در سال ۱۹۴۴ میلادی به همراه نمایش نامه سوءتفاهم منتشر شد و سپس در همان سال به طور جدا منتشر گردید. نسخه ای نیز در ۳ پرده در سال ۱۹۴۱ منتشر شده بود که در سال ۱۹۸۴ تجدید چاپ شده است. تفاوت بین این دو نسخه نشان دهنده تأثیر جنگ دوم جهانی بر کامو است. دربارهٔ کتاب. این نمایش بر پایه زندگی کالیگولا، سومین امپراتور روم نوشته شده است که در ۲۱ سالگی بر تخت امپراتوری نشست و در سال ۴۱ میلادی کشته شد. البته آلبر کامو نیز برداشتی خاص از زندگی این امپراتور جوان داشته است. نمایش نشان می دهد که کالیگولا، امپراتور جوان رومی، با
مرگ خواهرش، "دروسیلا"، که معشوقه اش نیز بود دچار پریشان احوالی می شود. در بیان حوادث از دیدگاه کامو، کالیگولا نهایتاً به طور عمد زمینه قتل خود را فراهم می کند. پس از مرگ خواهر، کالیگولا که به حقیقت مرگ آگاه شده، حکومت وحشت را آغاز می کند: مرگ سایه خود را بر سر اطرافیان کالیگولا می گستراند. دیگر هیچ کس، جز تنی چند که با راستی زندگی می کنند بر فردای خود ایمن نیست. کالیگولا که اینک قدرت مطلق در اختیار اوست با "پوچی" درمی افتد. هربار که ابرمردی بر تخت می نشیند محنت و آزمون بزرگی برای خلق آغاز می شود. غرض آن نیست که کالیگولا با هیتلر مقایسه شود چرا که کالیگولا حتی مستبد هم نیست: «مستبد کسی است که ملت ها را فدای عقایدش یا جاه طلبی اش می کند.» بااین همه، گرچه زیر بار چندین جنگ نرفته است، گرچه پیروزی و فتح را به سخریه می گیرد، در آخر او هم کاری جز جنایت نمی کند. البته جنایتی «هنرمندانه». قتل که در نظر او یکی از شاخه های هنرهای زیباست نتیجه منطقی، و نیز حقیرانه ستیز با مطلق است. "کیریلوف"، قهرمان جن زدگان داستایوفسکی تنها با کشتن خود می تواند آزادی خود را نشان دهد و کالیگولا با کشتن دیگران. قدرت استدلال و استنتاج کال
یگولا تا به حدی است که ما خوانندگان یا تماشگران، با نخستین جنایات او هم آواز و حتی هم گام می شویم. آنجا که برای نجات خزانه، بزرگزادگان را وادار به وصیت به نفع دولت می کند و سپس دستور قتل آن ها را می دهد، آنجا که سناتورهای ابله و ترسو را می کشد. اما طلب آزادی از راه پوچی به زودی موجب عصیان می شود و سرانجام لحظه ای می رسد که کالیگولا، حتی در مطلق، به خطا می رود. تا جایی که خود نیز به خطای خود پی می برد: «بیا منصفانه قضاوت کنیم: فقط حماقت نیست که بر ضد من است، راستی و دلیری کسانی هم هست که می خواهند خوشبخت باشند.» اجراهای معروف. نمایش کالیگولا معمولاً از موفق ترین نمایش های صحنه ای جهان بوده است. اپرایی از "دلتو گلانرت" در سال ۲۰۰۶ بر پایه این نمایش نامه اجرا شد. نسخه اول کالیگولا نیز در سال ۱۹۴۵ با بازی "جرارد گرانداژ" اجرا شد. در ۲۲ مارس ۱۹۵۵ خود کامو نمایش نامه را در تماشاخانه ای خواند. اجراهای مشور در جهان. لندن - ترجمه جدیدی از آن به کارگردانی "مایکل گرانداژ" و بازیگری مایکل شین اجرا شده که جوایزی نیز دربرداشته است. دوبلین، ایرلند - همان ترجمه در دوبلین نیز با کارگردانی "کونور هانراتی" اجرا شده که نامزد دری
افت جوایزی نیز برده است. ادینبورگ - در شرکت تئاتر KCS این نمایش نامه در جشنواره "فرینج" به کارگردانی "آدام کراس" در اوت ۲۰۱۱ به روی صحنه رفته است. هند - کالیگولا توسط "دکتر شارارد چاندرا" به زبان هندی ترجمه شده است و اجراهای متعددی از آن به کارگردانی "آرویند گااور" و "آرون کوکرجا" نمایش داده شده اند. فرانسه - در اوایل سال ۲۰۰۶، "چارلز برلینگ"، کالیگو را "تماشخانه ورکشاپ" در پاریس کارگردانی کرد. ژاپن - "یوکیو نیناگاوا" این نمایش را در تماشخانه ساختمان "بونکامورا" در توکیو کارگردانی کرده است. اجراهای ایران. در ایران نیز این نمایش توسط افراد مختلفی بازنویسی و کارگردانی شده است از جمله: اقتباس های سینمایی. در سال ۱۹۷۹ میلادی، فیلم "کالیگولا" به کارگردانی تینتو براس با مشارکت ایالات متحده آمریکا و ایتالیا بر اساس این نمایش نامه ساخته شد. ترجمه های فارسی. تعدادی از چاپ های این کتاب به زبان فارسی در ایران در زیر آمده است:
مدل پذیرش تکنولوژی (TAM) اولین بار توسط دیویس در سال ۱۹۸۹ جهت پژوهش در زمینه روان شناسی اجتماعی مطرح شد. این مدل تئوریک همچنان به طور گسترده ای توسط محققان مورد استفاده قرار می گیرد. TRA و TPB دو تئوری پایه ای روان شناسی اجتماعی هستند که منجر به خلق TAM شدند. بر اساس تئوری TRA، عملکرد فرد در زمینه یک رفتار خاص توسط تصمیم رفتاری آن فرد برای مشغول شدن در آن فعالیت مشخص می شود. تئوری TPB بر این فرض دلالت دارد که نیت رفتاری فرد به انجام رفتارهای مختلف را می توان با نگرش فرد نسبت به آن رفتار، هنجارهای ذهنی و کنترل رفتاری ادراک شده پیش بینی کرد. TAM به عنوان یک مدل فشرده، پیشگویانه و قدرتمند برای توضیح و پیشگویی رفتار در زمینه تصمیم گیری و پذیرش استفاده از یک تکنولوژی خاص خلق شده است. این مدل ادعا می کند که تصمیم یک فرد برای استفاده از فناوری به دو باور رفتاری بخصوص شامل سودمندی ادراک شده(Perceived usefulness)و آسانی استفاده ادراک شده(Perceived ease of use)بستگی دارد. سودمندی ادراک شده عبارتست از انتظار ذهنی استفاده کننده یک فناوری از این که استفاده از آن تکنولوژی خاص، عملکرد وی را بهبود بخشد. آسانی استفاده ادراک ش
ده عبارتست از میزان انتظار فرد از این که استفاده از آن تکنولوژی، بی زحمت و آسان باشد. گذشته از این، مدل فوق ادعا می کند که سودمندی ادراک شده یک فناوری، تحت تأثیر آسانی استفاده ادراک شده آن قرار دارد، چرا که هرچقدر استفاده از یک فناوری برای یک فرد آسانتر باشد، آن تکنولوژی برای فرد سودمندتر بنظر خواهد رسید. منابع. ref&gt;Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), ۳۱۹–۳۳۹&lt;/ref ref&gt;Venkatesh, V. , &amp; Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science, 46&lt;/ref ref&gt;Gong, M. , Xu, Y. , &amp;Yu, Y. (۲۰۰۴). An enhanced technology acceptance model for webbased Learning. Journal of Information Systems Education, 15(4), ۳۶۵–۳۷۴&lt;/ref.
میمونک سانان راسته ای از پستانداران کیسه دار است که در کلان راسته کیسه داران جنوبی گذاشته شده است. از این راسته تنها یک گونه با نام میمونک کوهی باقی مانده است که در کوه های آند در آمریکای جنوبی زندگی می کند. در دوره های الیگوسن و میوسن تعداد شش گونه عضو این راسته بودند.
کیسه داران همه چیزخوار راسته ای از کیسه داران شامل باندیکوت ها و بزرگ گوش ها است. همه اعضای این راسته بومی استرالیا و گینه نو هستند. ۲۲ گونه عضو این راسته در ۸ سرده و ۳ تیره گوناگون پخش شده اند. آن ها ظاهری همانند جوندگان دارند؛ پاهای کوتاه، بدن ضخیم، گردن کوتاه، و بینی ای بلند و در انتها تیز. آن ها بیشتر شب زی هستند و توانایی بویایی بسیار بالایی دارند که به همراه بینایی خوبشان برای دید در شب فرگشت یافته اند.
ذن و هنر تعمیر موتورسیکلت کتابی ست از رابرت پیرسیگ، نویسنده و فیلسوف آمریکایی که در سال ۱۹۷۴ منتشر شده است. کتاب به صورت خاطرات سفر ۱۷ روزه نویسنده با موتورسیکلت، از مینه سوتا به کالیفرنیا می باشد. پیرسیگ در خلال این سفرنامه دیدگاه های فلسفی خود را شرح می دهد و به توضیح بعد «کیفیت» (Quality) می پردازد. این کتاب پس از انتشار به یکی از کتابهای پرفروش و عامه پسند در زمینه فلسفه تبدیل شد و حدود ۵ میلیون نسخه فروش رفت. عنوان کتاب نوعی بازی با عنوان مقاله ایست به نام «ذن و فن کمانگیری» که نویسنده ای آلمانی به نام اویگن هریگل پس از مطالعه فلسفه و فرهنگ بودائی ژاپنی در سال ۱۹۳۶ چاپ کرده بود. پیرسیگ در ابتدای کتاب اظهار می دارد که کتابش برخلاف عنوانش، حاوی اطلاعات دقیقی در مورد فرهنگ ذن بودایی یا موتورسیکلتها نمی باشد. نکته جالب توجه اینست که ۱۲۱ ناشر، از نشر این کتاب سرباز زده بودند، از این لحاظ، نام کتاب در لیست رکوردهای جهانس گینس نیز ثبت شده است. در مجموعه ای که کتابخانه مدرن در سال ۱۹۹۹ با عنوان صد رمان برتر قرن منتشر کرد، «ذن و…» به انتخاب خوانندگان به رتبه ۷۳ ام دست یافته است. در مصاحبه ای با «رادیوی ملّی آمریک
ا» به سال ۱۹۷۴، پیرسیگ اظهار داشته که نگارش کتاب چهار سال طول کشیده است. در زمان نگارش کتاب، شغل پیرسیگ نگارش دفترچه های راهنمای کامپیوترها بوده و او هرروزه از ۲ بامداد تا ۶ بامداد به نگارش «ذن و…» می پرداخته و پس از صبحانه خوردن بر سر کارش می رفته و گاهی نیز از زمان مخصوص ناهار خوردن برای خوابیدن استفاده می کرده است و اغلب نیز در ساعت ۶ بعد از ظهر به رختخواب می رفت. محتوای فلسفی. پیرسیگ انسان ها را به دو گروه تقسیم می کند، «رمانتیکها» و «کلاسیکها». انسان های «رمانتیک» در حال به سر می برند و فرم و به تعبیری گشتالت برایشان مهم هست و تفاسیر منطقی را ناچیز می شمرند. دو همسفر او که هنرمندند نماینده انسان های رمانتیک می باشند. «کلاسیکها» بیشتر به توصیف منطقی و تحلیلی و فهمیدن جزئیات وقایع و مکانیزم ماشین ها علاقه مندند. نویسنده در این کتاب، نمونه ای از «کلاسیکها» می باشد که به عنوان مثال با تفکر بر نحوه عملکرد موتورسیکلتش، می تواند عیب یابی کند. پیرسیگ نشان می دهد که «واقعیت» (Reality) که فلاسفه یونان در پی آن بودند، نوعی برخورد کلاسیک با جهان هست که با وجود ممکن ساختن زندگی مدرن، منشأ نارضایتی و انزجار مردمان زیا
دی از تکنولوژی و تفکر تحلیلی شده است. با این پیش زمینه، پیرسیگ با ارائه «کیفیت» (Quality) به عنوان بُعدی علاوه بر «واقعیت»، که به عواملی غیرمنطقی و غیرتحلیلی همچون «خلاقیت» و «شهود» فضا می دهد، رمانتیکها و کلاسیکها را آشتی داده و زمینه ای برای بهتر کردن کیفیت زندگی فراهم می کند.