Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دزموند جان موریس متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۲۸ در پورتون شمال ویلتشایر، یک جانورشناس، رفتارشناس و همچنین انسان شناس محبوب بریتانیایی است. او همچنین به عنوان یک نقاش سوررئالیست، مجری تلویزیونی و نویسنده ای محبوب شناخته می شود.
گاز خون شریانی یا به اصطلاح "ای.بی.جی" در پزشکی، به آزمایشی گفته می شود که بر روی نمونه خون گرفته شده از سرخرگ یا شریان رادیال یا دیگر سرخرگ انجام شده و طی آن، میزان درصد گازهای محلول در خون و همچنین PH خون محاسبه می گردد. نمونه گیری توسط سرنگ نازک و ویژه و فقط توسط پرستار ماهر باید انجام شود. معمولاً نمونه خون از سرخرگ رادیال در ناحیه مچ دست تهیه می شود. تست ABG یکی از معمول ترین و مهم ترین آزمایش های مورد نیاز واحد مراقبت های ویژه می باشد و در پولمونوژی و تشخیص بیماری های تنفسی مربوط به ریه نیز کاربرد فراوانی دارد. بر روی نمونه گرفته شده از سرخ رگ می توان آزمایش های معمول خون از قبیل آزمایش قند خون و بیلیروبین را نیز انجام داد. برای انجام این نمونه گیری بهتر است ابتدا آزمون آلن انجام شود.
جانوران نام دهمین آلبوم استودیویی پینک فلوید، گروه پراگرسیو راک بریتانیایی است. این آلبوم مفهومی در ژانویه سال ۱۹۷۷ عرضه شد و نقدی سوزان از وضعیت سیاسی اجتماعی بریتانیا در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی ارائه کرد. گروه در این آلبوم سبکی متفاوت تر نسبت به کارهای قبلی خود ارائه کرد. این آلبوم در سال ۱۹۷۶ در استودیویی متعلق به خودِ گروه با نام بریتانیا رو، در لندن ضبط شد. نشانه های اولیهٔ اختلاف در گروه با انتشار این آلبوم رقم خورد و اوج این اختلافات در سال های بعد با جداشدن نوازندهٔ کیبورد گروه، ریچارد رایت از گروه، بیشتر بروز پیدا کرد. عکس روی جلد این آلبوم یک خوک شناور را در حال پرواز بین دو دودکش نیروگاه بترسی انگلیس نمایش می دهد که توسط راجر واترز، نوازندهٔ گیتار بیس و ترانه سرای گروه، با همکاری طولانی مدت گروه طراحی هیپ نُسیس در عکاسی جلد به وجود آمد. پس از منتشر شدن آلبوم، نقدهای مناسبی را در بریتانیا دریافت کرد و توانست در جایگاه دوم جدول فروش قرار بگیرد، همچنین آلبوم در ایالت متحده آمریکا موفقیت نسبی بدست آورد و به جایگاه سوم بیلبورد ۲۰۰ رسید و گرچه تنها شش ماه در جدول فروش باقی ماند، اما توانست به طور پیاپی توسط آرآ
ی ای ای ۴بار گواهی پلاتین را از آن خود کند. بعد از انتشار آلبوم، گروه تورهایی تحت عنوان "بشخصه" را در حمایت از آلبوم خود برگزار کرد. اندازهٔ مکان هایی که گروه در آنجا به اجرا می پرداخت، به همراه حادثه ای که برای واترز با تعدادی از هواداران پیش آمد و باعث شد وی به سمت یکی از آن ها آب دهان پرت کند، دست در دست هم داد تا وی مفهومی جدید را در ذهنش بپروراند و آلبوم "دیوار" را همراه با پینک فلوید منتشر کند. پیش زمینه. در سال ۱۹۷۵ پینک فلوید یک ساختمان سه طبقه را در اسلینگتون لندن خریداری کرد. قرارداد آن ها با کمپانی ئی ام آی برای استفادهٔ از زمان نامحدود استودیویی به دلیل کاهش درصد فروش؛ منقضی شده بود و از این رو آن ها یک ساختمان را به استودیو ضبط تبدیل کردند. این ساخت و ساز بیشتر در ۱۹۷۵ انجام شد و در آوریل ۱۹۷۶ گروه کار بر روی دهمین آلبوم استودیویی خود، "جانوران"، را از سر گرفت. مفهوم آلبوم. ایدهٔ ساخت "آلبوم جانوران" پینک فلوید توسط راجر واترز داده شد، وی برپایهٔ رمان معروف جورج اورول به نام "مزرعه حیوانات" این آلبوم را ایجاد کرد و قشرهای مختلف جامعه را به طور ناشناس در سه سطح معرفی می کند: "سگ های جنگجو"، "خوک ه
ای ظالم و مستبد" و "گوسفندهای بی فکر". در رمان "مزرعه حیوانات" تمرکز اصلی روی استالینیسم است؛ اما در این آلبوم راجر واترز نظام سرمایه داری را نقد می کند و در طی آلبوم این گوسفندان هستند که در نهایت بر سگ ها برتری می یابند. این آلبوم از توسعهٔ مجموعه آهنگ های منتشر نشدهٔ قبلی به یک مفهوم یکدست ایجاد شده است که از قول گلن پاوی، نویسندهٔ کتاب "پژواک ها:تاریخچهٔ کاملی از پینک فلوید"، توصیف آشکاری از فساد و فروپاشی اخلاقی و اجتماعی جامعه است که در آن وضعیت انسان به وضعیت جانوران تشبیه می شود. به غیر از نقد از وضعیت جامعه، این آلبوم به جنبش پانک راک نیز واکنش نشان می دهد که در آن مقطع به عنوان یک بیان پوچ گرا در برابر وضعیت های اجتماعی سیاسی غالب در جامعه، و همچنین یک واکنش به خودخشنودی و نوستالژی عمومی که بر موسیقی راک ظاهر شده بود، سر بلند کرده بود. از این رو پینک فلوید یک هدف واضح و در تیررس موسیقی دانان پانک بود، نمونه ای از این دست موسیقیدانان جانی روتن بود؛ کسی که بر روی تیشرت پینک فلوید جملهٔ «از پینک فلوید متنفرم» را نوشته بود. با این حال نوازندهٔ درامز گروه، نیک میسن، از جنبش پانک راک استقبال کرد و به آن ه
ا خوش آمد گفت و آن را یادآور روزهایی می دانست که پینک فلوید به صورت زیرزمینی فعالیت می کرد، از همان جایی که پینک فلوید رشد کرده بود. میسن در سال ۱۹۷۷ و در دومین آلبوم گروه پانک راک دامند در "بریتانیا رو" به عنوان تهیه کننده همکاری کرد. مارک بلیک در کتاب ۲۰۰۸ خود با نام "خلسه دلپذیر"؛ آهنگ «"سگ ها"» را شاملِ یک سِری از بهترین کارهای دیوید گیلمور می داند، او معتقد است که گرچه گیلمور در تنها آهنگ آلبوم به عنوان خواننده اصلی حضور دارد؛ امّا خوانندگی او «انفجاری» است. گیلمور در یک مصاحبه در سال ۲۰۰۸ گفته بود که نود درصد آهنگ «"سگ ها"» به او تعلق دارد و چون این آهنگ تقریباً نیمی از آلبوم را تشکیل می دهد از این رو مشارکت خود در آلبوم را ناچیز نمی دید. در این آهنگ ریچارد رایت هم مشارکت قابل ذکری دارد، وی از صداهای سینث سایزر که مانند آن در آلبوم "کاش اینجا بودی" استفاده شده بود، بهره جست. آهنگ «"خوک ها (سه خوک جورواجور)"» از لحاظ شنیداری مانند آهنگ «"دودی بگیر"» است؛ قطعه ای سرتاسر بلوزی که گیلمور در این آهنگ بیس نیز می نوازد. آهنگ «"خوک ها (سه خوک جورواجور)"» به صورت صریح خلقیات مری وایت هاوس، از فعالان اجتماعی انگل
یسی، را مورد هدف قرار می دهد و او در متن آهنگ؛ همراه با چیزهای دیگر؛ به یک موش تشبیه می شود که به خانه اش می نازد. آهنگ «"گوسفند"» شامل یک ویرایش تغییریافته از کتاب مزمور ۲۳ است که این تغییر؛ در ادامهٔ جملهٔ «خداوند چوپان من است» بدین صورت می آید: «او مرا بر قلاب های بلند آویزان می کند، مرا به کتلت گوشت گوسفند تبدیل می کند». با جلوتر رفتن آهنگ، گوسفندها برمی خیزند و سگ ها را می کشند؛ اما بعد از آن به خانه های خودشان برمی گردند. با وجود خشم در سه آهنگ دیگر؛ آلبوم با بخش دوم آهنگ «"خوک های بال دار"»، یک ترانهٔ عاشقانه همراه با اندکی از امید، به پایان می رسد که از روابط عاشقانه میان واترز و دوست دخترش الهام می گیرد. مراحل ضبط. بمانند آلبوم قبل گروه، "کاش اینجا بودی"، در این آلبوم نیز از برایان هامفریس به عنوان مهندس صوت استفاده شد. ضبط آلبوم طی ماه های آوریل تا دسامبر ۱۹۷۶ در بریتانیا رو انجام شد و تا اوایل ۱۹۷۷ نیز مراحل ضبط ادامه داشت. دو آهنگ «"Raving and Drooling"» و «"You've Got to Be Crazy"» که گروه به صورت زنده در تورهای ۱۹۷۴ خود اجرا می کرد و برای آلبوم "کاش اینجا بودی" درنظرگرفته شده بودند؛ به ترتیب با
نام های «"گوسفند"» و «"سگ ها"» در این آلبوم به چشم می خورند. این دو آهنگ برای تناسب با مفهومِ جدیدی که پایه ریزی شده بود، مورد بازبینی قرار گرفتند و با طرح ریزی واترز برای آلبومِ جدید؛ آهنگ «"خوک ها (سه خوک جورواجور)"» مابین این دو آهنگ قرار گرفت. به غیر از آهنگ «"سگ ها"» که با همکاری واترز و گیلمور ساخته شد، باقی آهنگ ها توسط واترز سروده و ساخته شده است. آهنگ «"خوک های بال دار"» به دو بخش تقسیم شد و از آنجایی که حق امتیازها برمبنای تعداد آهنگ ها درنظرگرفته می شد؛ واترز در نیمهٔ اول آلبوم نیز سهم بیشتری نسبت به گیلمور داشت، این در حالی است که بیشتر طرف اول آلبوم را؛ آهنگ «"سگ ها"» پر می کند. آهنگ «"خوک های بال دار"» اشاره هایی به زندگی خصوصی واترز و دلبستگی های عاشقانهٔ جدید او و کارولاین آنه کریستی (کسی که بعداً با راک اسکالی مدیر گرتفول دد ازدواج کرد). گیلمور در این دوره بیشتر به تولد اولین فرزندش معطوف بود و در مسیر حرکت آلبوم؛ کمتر مشارکت کرد. رایت و میسن نیز برخلاف آلبوم قبلی؛ مشارکت کمتری در آلبوم "جانوران" داشتند، و "جانوران" نخستین آلبوم پینک فلوید بود که نام ریچارد رایت به عنوان ترانه سرا در آن دیده
نمی شود. گروه برای تورهای آینده؛ استخدام یک نوازنده گیتار دیگر را مورد بحث قرار داده بود. از این رو اسنوی وایت به استودیو دعوت شد. واترز و میسن یکی از سولوهای کامل شده توسط گیلمور را سهواً پاک کرده بودند، از وایت خواستند که یک سولو برای آهنگ «"خوک های بال دار"» ضبط کنند. هرچند که این اجرای وایت در عرضهٔ آلبوم در قالب وینیل کنارگذاشته شد؛ اما در ویرایش نوار ۸آهنگی قرار گرفت. وایت بعداً در تورها نیز با گروه به اجرا می پرداخت. میسن به یاد می آورد که دورهٔ ضبط آلبوم "جانوران" نسبت به آلبوم "کاش اینجا بودی" برای او لذت بخش تر بوده است. جلد آلبوم. با کامل شدن آلبوم، کار بر روی طراحی جلد آلبوم آغاز شد. گروه طراحی هیپنُسیس، طراح جلد آلبوم های قبل گروه، سه پیشنهاد برای طرح جلدِ آلبوم ارائه کرده بود، یکی از این پیشنهادها این بود که یک بچهٔ کوچک وارد اتاق خواب پدر و مادر خود می شود تا به رابطهٔ جنسی میان آن ها پی ببرد: «مقاربت جنسی مانند جانوران!» مفهوم نهایی برای طرح جلد که قدری غیرمعمول بود؛ توسط واترز طراحی شده بود که در زمانی که او نزدیک کلافم کامن زندگی می کرد و به طور مرتب از کنار نیروگاه بترسی، که در آن زمان به پ
ایان عمر مفید خود نزدیک می شد، رفت وآمد می کرد. یک نما از این نیروگاه برای طرح جلد انتخاب شد. گروه به شرکت آلمانی، بالون فابریک، و هنرمند استرالیایی، جفری شاو، سفارش داد تا یک بالن خوک مانند (شناخته می شود به عنوان "Algie") به طول ۳۰ فوت (۹٫۱ متر) را ایجاد کنند. بالون با گاز هلیم پر از باد شده بود و در ۲ دسامبر جهت مانور، به مکانِ مورد نظر آورده شد. صفی از افراد آموزش دیده و حرفه ای هم آماده بودند تا بالن از دستشان در نرود. شرایط جوّی مناسب نبود و کار در آن روز انجام نشد و مدیر پینک فلوید، استیو ارورک، از رزرو این افراد برای روز بعد غفلت کرده بود. بالون از مهارگاه رها و از دیدگان نیز محو گشت. سرانجام بالون در زمین یک کشاورز اهل کنت فرود آمد که به نظر خشمگین هم می آمد، زیرا موجب ترس گاو او شده بود. تصویربرداری از بالون در روز سوم نیز ادامه یافت، اما عکس های قبلی تر از نیروگاه بهتر به نظر می رسید و در نهایت تصویری از یک خوک روی یکی از آن عکس ها منطبق شد. در فیلم کوتاهی که توسط دنی بویل برای مراسم المپیک ۲۰۱۲ لندن ساخته شده بود، در قسمت هایی از آن یک خوک شناور بر بالای نیروگاه بترسی قابل مشاهده است. انتشار و باز
خورد. آلبوم در ۲۳ ژانویه ۱۹۷۷ در بریتانیا؛ و در ۱۲ فوریه نیز در ایالات متحده منتشر شد. در بریتانیا به جایگاه دوم رسید و در ایالت متحده نیز به جایگاهی بهتر از سوم نرسید. آلبوم دو روز بعد از اعلام کپیتال ردیو نسبت به "د پینک فلوید استوری" و یک کنفرانس خبری که دو روز پیش تر برگزار شده بود؛ انتشار یافت. پس ار انتشار، منتقدین به بررسی آلبوم پرداختند. ان ام ئی آلبوم را افراطی، بی گذشت و بی رحم و شمایل شکن مطلق می دانست. کارل دالاس، منتقد "ملودی میکر"، آلبوم را «چشش عذاب آور حقایق در رسانه در چند سال اخیر دانست، به شکل فزاینده ای خواب آور…» توصیف کرد. فرانک رز از رولینگ استون آلبوم پینک فلوید در این سال را طعنه امیز و غم افزا می دید و پیامشان را هم خسته کننده و بی معنی می پنداشت؛ در مجموع هم آلبوم را نامطلوب ارزیابی کرد. نیک میسن در سال ۲۰۰۴ در کتاب خودزندگی نامه خود "" می گوید این آلبوم خشونت بسیار بیشتری نسبت به کارهای پیشین پینک فلوید دارد. او می گوید: «ممکن است این ویژگی به دلیل شرایط کاری شبیه به کارگری درون استدیو به وجود آمده باشد». او آلبوم را یک جور واکنش ناخودآگاه به اتهام هایی از سوی سبک پانک راک می دید ک
ه گروه هایی مانند پینک فلوید را با لقب «دایناسور راک» خطاب می کردند. آلبوم "جانوران" گواهی چهاربار پلاتین را از آرآی اِی اِی دریافت کرده است. انتشار مجدد. در ابتدا آلبوم توسط هاروست رکوردز در بریتانیا، و توسط کلمبیا رکوردز در ایالات متحده منتشر شد. "جانوران" سال ۱۹۸۵ در بریتانیا و ۱۹۸۷ در ایالات متحده در قالب لوح فشرده منتشر شد. در سال ۱۹۹۴، آلبوم به صورت لوح فشردهٔ رمسترشدهٔ دیجیتالی و با طرح جلدی جدید بازانتشار یافت، همچنین نسخه ای محدود و رمستر شده در قالب وینیل در سال ۱۹۹۷ منتشر شد؛ نسخه ای از آلبوم در همان سال و در سالگرد انتشارِ آلبوم در ایالات متحده عرضه شد و به دنبال آن در سال ۲۰۰۰ نیز؛ آلبوم توسط کپیتال رکوردز دوباره منتشر شد. آلبوم در مجموعه های جعبه ای "بدرخش"، "آهان، راستی" و "اکتشاف" نیز قرار گرفته است. تور. این آلبوم، موضوعِ اصلی "تورهای بشخصه" شده بود. تور/کنسرتی که همان روزِ انتشارِ آلبوم در دورتموند آغاز شده بود. برگزاری این تور، ماه فوریه در اروپا، ماه مارس در بریتانیا، مدت سه هفته در ایالات متحده (آوریل و می) و سه هفتهٔ دیگر نیز در ماه های ژوئن و ژوئیه در ایالات متحده ادامه یافت. در هنگام ا
جراهای گروه خوک های بادکنکی بر فراز جمعیت به حالت شناور به حرکت درآورده می شدند و برای اجراهای دیگر نیز با خوک های بدلی (اما قابل انفجار) جایگزین می شدند. برای تورهای این آلبوم، دو نوازندهٔ فصلی؛ با نام های اسنوی وایت و دیک پری به گروه اضافه شدند. اما در این دوره روابط میان اعضای گروه شوریده شده بود. واترز به تنهایی خود را به مکان اجرا می رساند و به محض اینکه اجرای گروه به سر می رسید، صحنه را ترک می کرد. رایت هم در یک زمان به انگلستان عزیمت کرد و تهدید کرد که از گروه جدا می شود. ظرفیت سالن ها نیز برای گروه یک مسئله بود، مسئولین برگزاری ادعا می کردند که به میزانِ ۶۷۰۰۰ نفر در ورزشگاه سلجر فیلد فروش داشته اند، اما واترز و اُروک به این رقم مشکوک بودند. آن ها یک وکیل، عکاس و بالگرد را استخدام کرده، و فهمیده بودند که تعداد حضار ۹۵۰۰۰ نفر بوده و یک کمبود مالی به ارزش دلار وجود دارد. پایان این تور به مرحله ای کم ارزش برای گیلمور تبدیل شده بود. او گمان می برد که تمام موفقیت هایی که به دنبالش بودند را بدست آورده اند و چیز دیگری در جلویشان وجود ندارد که بخواهند به آن بنگرند. در ژوئیه ۱۹۷۷ - روز آخر در ورزشگاه المپیک مو
نترآل - گروهی از هواداران پر سروصدا و هیجان زده که در ردیف اول حضار جا گرفته بودند؛ واترز را خشمگین کردند و وضع را بجایی کشاندند که واترز به صورت یکی از آن ها آب دهان پرت کرد. واترز از اجرا در استادیوم ها با تعداد حضار زیاد دپرس شده بود و از آن سو گیلمور نیز اجرا در سالن های کوچک تر که گروه قبل اجرا می کرد امتناع می کرد. واترز بعدها با باب ارزین از حس بیگانگی اش در این تور سخن گفت و اینکه چگونه او گاهی اوقات احساسی شبیه به ایجاد یک دیوار برای جداکردن خود از حضار را داشته است. ماجرای پرتاب آب دهان بعدها پایه گذار مفهوم جدیدی شد و با آن مفهوم یکی از موفق ترین آلبوم های گروه با نام "دیوار" شکل گرفت.
فضولی نام ششمین آلبوم از گروه موسیقی پراگرسیو راک بریتانیایی، پینک فلوید، است. این آلبوم در سی ام اکتبر سال ۱۹۷۱ توسط هاروست رکوردز عرضه شد. "فضولی" مابین اوت تا ژانویه ۱۹۷۱ در حالی به مرحله تولید رسید که گروه دارای تعهد به برگزاری تعدادی تور و کنسرت بود. مراحل ضبط آلبوم در چند استودیو مختلف پیرامون لندن مانند استودیوهای ابی رود و مورگان انجام گرفت. گروه در ابتدا برای این آلبوم هیچ آهنگ ذخیرهٔ از قبل ضبط شده یا ایدهٔ روشنی نداشت و در ساخت آهنگ ها دست به تجربه های صوتی زد که این عمل آن ها در آهنگ برجستهٔ آلبوم، «پژواک ها»، بیشتر نمود پیدا می کند. اگرچه بیشتر آلبوم های بعدی پینک فلوید؛ بواسطهٔ شعرهای عمدتاً سروده شده توسط راجر واترز؛ دارای یک تم واحد است، اما این آلبوم چه در شعر و چه در موسیقی نوعی کوشش گروهی به شمار می رود که تمامی اعضای گروه در آن مشارکت دارند. طرح روی جلد آلبوم بمانند بیشتر آلبوم های پینک فلوید؛ توسط گروه طراحی هیپ نسیس خلق شده، این در حالی است که سازندگان طرح جلد از جمله استورم تورجرسن چندان از این کار خود راضی نیستند. آلبوم پس از عرضه نقدهای عموماً مثبتی را دریافت کرد و در بریتانیا تا جایگ
اه ۳ بالا آمد، اما در ایالات متحده آمریکا به جایگاهی بهتر از ۷۰ نرسید. آلبوم توسط آرآی اِی اِی گواهینامه طلایی را دریافت کرد. ضبط آلبوم. گروه پس از بازگشت ازیک سری تورهایی که برای آلبوم "مادر قلب اتمی" در آمریکا و انگلیس برگزار کرده بود، به لندن و ابی رود استودیوز بازگشت و بر روی قطعات جدید آغاز به کار کرد. در آن زمان ابی رود استودیوز تنها دارای ضبط کننده های ۸-تِرَکی بود، و برای پینک فلوید که نیاز به افزایش تکنیک های فنی برای پروژه خود داشت این میزان ناکافی بود. گروه بهترین تلاش های خود شامل ابتدای آهنگِ «پژواک ها» را به ضبط کننده های ۱۶-ترکی در استودیوهای کوچکتری در لندن (با نام های اِی آی آر و مورگان) منتقل کرد و کار با امکانات انعطاف پذیرتری از سرگرفته شد. جلسه های ضبط در ابی رود و ای آی آر استودیوز عمدتاً توسط دو مهندس صدا با نام های جان لکی و پیتر باون صورت پذیرفت، در این زمان راجر واترز و راب بلک نیز به وظایف مهندسی و سایر کارهای جزئی در مرگان استودیوز (در وست همستید) رسیدگی می کردند. نبود یک تم اصلی در این پروژه موجب شد که اعضای گروه شیوه های تجربی گوناگونی را در جهت برانگیختن خلاقیتشان به کار گیرند.
یکی از این تجربه ها بدین صورت بود که اعضای گروه هرکدام در یک مسیر جداگانه و بدون اینکه بداند اعضای دیگر چه کاری می کند، به نواختن می پرداختند. سرعت اجرا هم کاملاً تصادفی بود و این در حالی بود که گروه پیرامون ساختار کورد و حالت های مشخصی می نواخت، مثلاً مشخص بود دو دقیقه نخست باید عاشقانه و در دو دقیقهٔ بعدتر باید سریع تر نوازندگی کنند. هریک از این قسمت ها ضبط و نام گذاری شد؛ اما عمدتاً غیرقابل تولید بودند. پس از چند هفته آهنگ های کامل نشده ای ایجاد شد. جان لکی سابقه همکاری در آلبوم هایی از رینگو استار و جرج هریسون را داشت و به عنوان متصدی امور ضبط در آلبوم "فضولی" به کار گرفته شده بود، تا حدی هم استخدام او به دلیل تمایلاتش به کار در ساعت های اولیه صبح بود. جلسه های کاری پینک فلوید اغلب در غروب آغاز می شد و تا اوایل صبح روز بعد ادامه می یافت. «در آن دوره هیچ چیز تمام نمی شد. با هیچ شرکتی قرارداد ضبطی بسته نشده بود و اغلب فقط مدیر ناشر گروه بود که با مقداری بطری شراب و ماری جوانا ظاهر می شد.» گروه در این دوره تمایل داشت که وقتش را مدتی روی صداهای ساده یا یک ریف گیتار ویژه بگذارد. آن ها همچنین در این میان چند رو
ز را در استودیوهای ای آی آر؛ برای ایجاد موسیقی با استفاده از اشیای خانگی سپری کردند، یک پروژه ای که بعدها مابین دو آلبوم "کاش اینجا بودی" و "نیمه تاریک ماه" بازیابی شد. به دنبال آن تجربه های ابتدایی — که «"Nothings"» نامیده می شد — گروه «"Son of Nothings"» را گسترش داد و آن هم با «"Return of the Son of Nothings"» که عنوان آلبوم در زمان ساخت بود، ادامه یافت. یکی از این کارهای ابتدایی؛ درگیر استفاده در پیانوی ریچارد رایت شد. رایت یک تک نُت را به واسطهٔ یک بلندگوی لسلی عبور داد که منجر به تولید یک صدای پینگِ زیرِ دریا-مانند شد. گروه تلاش کرده بود که این پینگ را دوباره ایجاد کند، اما تلاش ها برای این کار ناموفق بود و در نهایت از نسخهٔ دموی آن در آنچه بعدها می خواست «پژواک ها» نامیده شود استفاده کرد. بیشتر این دوره در استودیوهای ای آی آر انجام گرفت. با ترکیب این قطعه به همراه گیتار زدن دیوید گیلمور، گروه می توانست بر روی گسترش و جلو بردن آهنگ به همراه افکت های صوتی نابهنگام و اتفاقی مانند صدایی که گیلمور به طور اتفاقی از وا وا پدال خود کشف کرده بود، کار کند. برخلاف "مادر قلب اتمی"، قابلیت های استودیوی آهنگِ چندقسم
تی جدید؛ آن ها را قادر می ساخت که به جای اجرای آهنگ در یک مرحله، آن آهنگ را در صحنه های نمایش ایجاد کنند. این قطعهٔ ۲۳ دقیقه ای سرانجام تمام نیمهٔ دوم آلبوم را به خود اختصاص داد. آهنگ «یه روز از این روزها» پیرامون یک بیس لاین با ریتم تکراری توسعه داده شده که توسط راجر واترز نوشته شده بود. این بیس لاین توسط واترز و گیلمور با دو گیتار بیس اجرا شد. جمله ای که نیک میسن در میانه های آهنگ می گوید: «یه روز از این روزها تورو به قطعه های کوچکی تکه تکه می کنم» با سرعت دوبرابر ضبط شده و دوباره با سرعت معمولی پخش و ضبط شد. فضولی در دوره ای ضبط شد که گروه دارای الزامات قراردادی برای برگزاری تور بود و از این رو؛ این تولید در یک دوره زمانی قابل توجه گسترده شده بود. گروه در نیمهٔ اول آوریل به ضبط می پرداخت اما در نیمهٔ دوم ماه و پیش از اینکه به جلسه های ضبط بازگردد به اجرا در دانکاستر و نوریچ می رفت. در ماه مه آن ها زمان خود را به جلسه های ضبط در ابی رود، و تمرین ها و کنسرت های لندن و ناتینگ هام و چند شهر دیگر تقسیم کردند. ژوئن و ژوئیه را گروه عمدتاً در سالن های سراسر اروپا به اجرا پرداخت. در ماه اوت گروه به مشرق زمین و استر
الیا رفت، در سپتامبر در اروپا به اجرا پرداخت و در اکتبر تا نوامبر نیز به برگزاری اجرا در ایالات متحده پرداخت. در دورهٔ مشابه گروه آلبوم گردآوری شدهٔ "یادگاره ها" را منتشر کرد که شامل کارهای ابتدایی از گروه بود. یک میکس چهاربعدی (چهارصدایی) هم از آلبوم در استودیوی کاماند در ۲۱ و ۲۶ سپتامبر تهیه شده بود که همچنان پخش نشده باقی مانده است. موسیقی سازی. اگرچه از لحاظ موسیقی، آلبوم فضولی دارای حالت های مختلفی است اما نسبت به آلبوم پیشین گروه در ۱۹۷۰، "مادر قلب اتمی"، منسجم تر است. قطعهٔ بی کلام و نسبتاً بلند آهنگ «یه روز از این روزها» با آهنگ «بالشی از باد» دنبال می شود که ریتم آرام آهنگ، آن را از باقی آهنگ ها متمایز می کند و جزو معدود ترانه های عاشقانهٔ پینک فلوید نیز به شمار می رود. این دو آهنگ به اثرهای صوتی صدای باد به یک دیگر پیوند داده می شوند که از این اثرات صوتی باد در آلبوم "کاش اینجا بودی" نیز استفاده شده است. عنوان آهنگ «بالشی از بادها» از بازی «ماژونگ» گرفته شده است که میسن و واترز به همراه همسرانشان در جنوب فرانسه بازی می کردند. ترانه «نترس» (برابر فوتبالی اش «نیرومند و پرابهت») شامل یک ضبط بیرون استود
یویی از سرود هواداران باشگاه فوتبال لیورپول که با نام «تو هیچ گاه تنها قدم نخواهی زد» شناخته می شود، است که به آهنگ «سن تروپز» محو می شود. «سن تروپز» یک آهنگ پاپ/جَز است که توسط واترز نوشته شده است و از سفری که گروه در سال ۱۹۷۰ به فرانسه داشت تأثیر گرفته شده است. پینک فلوید در این آلبوم کار نادری را انجام داد و برای آهنگ «سیموس»، از یک سگ برای خوانندگی در آهنگ استفاده کرد. (سگ به استیو مریات تعلق داشت. دیوید گیلمور نیز در این آهنگ به خواندن می پردازد. از «سیموس» در نظرسنجی ها، همواره به عنوان بدترین ترانه ای که توسط پینک فلوید ساخته شده یاد می شود، با این حال گروه بعدها نیز از صدای جانوران در آلبوم های خود مانند: "جانوران" استفاده کرد. آخرین ترانهٔ این آلبوم «پژواک ها» نام دارد که زمان آن ۲۳ دقیقه بوده و برای نخستین بار در ۲۲ آوریل ۱۹۷۱ در نوریچ به اجرا درآمد، گروه برای ساخت این آهنگ شش ماه در سه استودیوی ابی رود، ای آی آر و مرگان وقت گذاشت و تقریباً بیشتر مراحل ضبط آن در استودیوهای ای آی آر انجام شد و در ژوئیه ۱۹۷۱ به اتمام رسید. عنوان «پژواک ها» به یکی از آلبوم های گردآوری شده پینک فلوید با نام "" نیز داده
شده که آهنگ «پژواک ها» با ویرایش های سراسری که بر رویش اعمال شد؛ با هفت دقیقه کمتر نسبت به نسخهٔ اصلی اش در این آلبوم گردآوری شده قرار گرفت. برخی قطعات نیز در هنگان تولید آلبوم ساخته شده بودند که در آلبوم قرار نگرفتند، یکی از آن ها بعدها با نام «اختلال ذهنی» در آلبوم "نیمه تاریک ماه" قرار گرفت. جلد آلبوم. طرح اولیه که استورم تورجرسن برای طرح جلد داده بود نمایی بسته از نشینِ یک انتر بود که گروه این را رد کرد و هنگامی که در تور ژاپن بود با تلفن بین المللی با تورجرسن تماس گرفتند و در عوض گفتند که به جای طرح مذکور می خواهند از یک «گوش در زیر آب» استفاده بشود. عکس روی جلد توسط با داولینگ عکاسی شد و یک گوش را در زیر آب نشان می داد که در آن امواج صدا به شکل امواج روی آب نشان داده می شدند. تورجرسن بعدها عنوان کرد که علاقه اش به جلد آلبوم "فضولی" نسبت به آلبوم های دیگر پینک فلوید در پایین ترین حد قرار دارد: «بنظرم "فضولی" آلبوم بهتری نسبت به طرح جلد اون هست». آبری پاول (همکار تورجرسن) نیز از این طرح جلد نفرت داشت و به نظر او این طرح جلد از روی تردید انجام شده و عدالت در مورد آن برقرار نشده. جلد آلبوم در حالت تمام باز
شامل یک عکس از چهار عضو گروه است که بعد از این تا سال ۱۹۸۷ و آلبوم "لغزش آنی در عقل" تصویری از اعضای گروه در آلبوم قرار نمی گیرد. تاریخچه پخش. آلبوم "فضولی" در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۱ در آمریکا و ۱۳ نوامبر در بریتانیا منتشر شد. هرچند که شعر آهنگ «بالشی از باد» را نقد کرد: «واژهٔ «Behold» دیگه هرگز نباید از فیلتر اونا عبور کنه، اما این قطعاً یک بهبود هست، ی گام کوچک برای بشریت و یک گام بزرگ برای پینک فلوید». دارلی ایزلی از بی بی سی در یک بررسی گذشته نگرانه ای که از آلبوم داشت آن را با آلبوم "مادر قلب اتمی" مقایسه کرد و معتقد بود با آنکه گروه تنها کمی بیشتر از یک سال "فضولی" را نسبت به آن آلبوم منتشر کرده اما: «این دوباره مثل همون آلبوم قبلی هست… فقط خیلی بیشتر و بیشترتر صداهای بهتر داره و صداهای شلوغ پلوغی که در آلبوم قبل وجود داشت خیلی کمتر شده». وی همچنین آهنگ «پژواک ها» را کامل دانست و آن را نمونهٔ درستی از هرچیز در پراگرسیو راک بیان کرد:دلنشین، هوشمندانه و گیرا. راب شفیلد، منتقد موسیقی از "رولینگ استون آلبوم گاید" به آلبوم ۳٬۵ ستاره از ۵ ستاره داد و عنوان کرد که: «"فضولی" نوع موسیقی بلوغ یافته از فلوید را در قطعهٔ ۲
۳ دقیقه ای «پژواک ها» شناساند». منتقد "آل میوزیک" نوشت که آلبوم بیشتر زمانش را با ترکیب های صوتی و ساخت های کشیده شده سپری کرد و بیشتر قطعهٔ «پژواک ها» در خور توجه است. همچنین از نظر این منتقد؛ اگر پینک فلوید در ساختار و ترکیب ماهرانه عمل نمی کرد، هیچی نبود و "فضولی" را یکی از برترین گشت و گذارهای پینک فلوید در داخل جزئیات کوچک در نظر گرفت و آلبوم را قوی ترین ضبط پینک فلوید مابین جدایی برت و انتشار نیمه تاریک ماه می دانست.
اتاق گاز به مکانی گفته می شود که برای اعدام انسان یا حیوان، وی را در آن قرار می دهند و به کمک گازهای سمی یا گاز های کشنده او را می کشند. اتاق های گاز در سال های ۱۹۲۰ در آمریکا روشی برای اجرای حکم محکومین به مرگ بود. اتاق های گاز در کرهٔ شمالی همچنان مورد استفاده است. آمریکا. از سال ۱۹۷۶ یازده اجرای حکم مرگ با اتاق گاز در ۴ ایالت آمریکا (آریزونا، کالیفرنیا، مریلند و میسوری) صورت گرفته و محکومین بین آمپول هوا و اتاق گاز حق انتخاب داشتند. جی جان اولین آمریکایی است که در ۸ فوریه ۱۹۲۴ در ایالت نوادا به مرگ با اتاق گاز محکوم شد و آخرین نفر والتر لاگراند است که تابعیت آلمانی داشت و در ۴ مارس ۱۹۹۹ باز هم در ایالت نوادا اعدام شد. کرهٔ شمالی. زمانی که کون هایوک که خود از نگهبانان کمپ ۲۲ بود و به کره جنوبی پناهنده شد و شهادت دیگر زندانیانی که موفق به فرار شده بودند پرده از وجود اتاقهای گاز در اردوگاه های کار اجباری کره شمالی برداشت. هایوک که خود در سالهای ۱۹۹۰ در این کمپ که در مرز با روسیه واقع شده نگهبان بود شاهد آزمایش سلاحهای شیمیایی بر روی مردان، زنان و کودکان در اتاقهای بسته گاز بود. او می گوید به من آموخته بودند ک
ه اینها دشمن خلق و شایسته مرگ به این روش هستند. هایوک اضافه می کند که دستور اجرای این آزمایشها مکتوب بود و وقتی یکی از زندانیان موفق شد آن را برباید و از کشور خارج کند وجود این اتاقها تأیید شد. می شود تخمین زد که در این کمپ بین ۱۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ نفر با این روش به قتل رسیده باشند. با وجود شواهد و مدارک انکار ناپذیر پیونگ یانگ وجود چنین اتاقهای مرگی را انکار می کند و بیم آن می رود که جامعه بین المللی برای از سرگیری مذاکرات هسته ای با کشور تاریک دنیا چشم بر وجود چنین کمپهایی ببندد.