Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ویژه در شهر پیشاور اهالی شهر فارسی حرف می زدند، ولی با مرور زمان فارسی از خانه های مردم شهر رخت بربست. تا زمان رژیم نظامی ژنرال ضیاالحق در پاکستان، زبان فارسی در تمامی مدارس دولتی این کشور، تا کلاس هشتم تدریس می شد، اما آموزش رسمی زبان فارسی در زمان حکومت ضیا الحق در مدارس پاکستان کنار گذاشته شد. یکی از دلایل عمده این موضوع، ترس از نفوذ انقلاب اسلامی در پاکستان بود که به شکل نامحسوسی جلوی گسترش زبان فارسی را گرفته و در دراز مدت باعث ضعف زبان فارسی در مدارس و دانشکده ها شد. امروزه. در شبه قاره و پس از استقلال پاکستان، فارسی در تمامی مدارس پاکستان تدریس می شد ولی در سال ۱۹۸۵ به بعد زبان فارسی جای خود را به زبان عربی و دیگر مضامین داد. تا پیش از دوران رئیس جمهوری و فرماندهی ارتش ژنرال ضیاءالحق در در پاکستان، زبان فارسی در تمامی مدارس دولتی این کشور، تا کلاس هشتم تدریس می شد ولی امروزه نه تنها تدریس زبان فارسی کاهش جدی یافته، بلکه زبان اردو نیز دارد به دست فراموشی سپرده می شود. بر اساس نظر کارشناسان زبان فارسی، زبان اردویی که فعلاً مردم پاکستان به آن صحبت می کنند، بیش از پیش با زبان انگلیسی گره خورده است. زمانی د
ر پاکستان، دانستن زبان فارسی، نشانه اعتبار بود و تمامی علماء و ادباء به زبان و ادبیات فارسی تسلط کامل داشتند، خطبه های نماز جمعه از اشعار بوستان، گلستان و مثنوی معنوی مولوی پر بود، فارسی در تمامی مقاطع تحصیلی از راهنمائی تا دانشگاه تدریس می شد و دبیرستان ها، دانشکده ها و دانشگاه ها استادان و معلمان فارسی داشتند. ولی امروزه وضعیت این زبان در منطقه به ویژه پاکستان به گونه ای دیگر رقم خورده است. در مدارس راهنمائی، دبیرستان و دانشکده ها (سطح دیپلم و لیسانس) فارسی کاملاً حذف شده است، از مقطع راهنمائی تا مقطع فوق لیسانس، هیچ کتاب درسی فارسی وجود ندارد که به فروش برسد و نیازی هم احساس نمی شود، زیرا شاگرد و دانش آموزی ندارد. شعرا و ادبایی که به فارسی علاقه داشته و به فارسی شعر می سرودند، به دیار باقی شتافته اند و افرادی که در قید حیات هستند، به ادبیات کهن فارسی علاقه دارند و به سنی رسیده اند که دیگر قادر به حرکت نیستند و پس از آن نیز، دیگر امیدی به فارسی نیست. البته با همه این تفاسیر باید گفت که این روزها مردم این کشور تحت تأثیر زبان فارسی و اشعار آن هستند اگرچه امور روزمره خود را به زبان اردو و انگلیسی انجام می دهند
، فارسی را زبان علم و مذهب می دانند و شاعران ایرانی را دوست داشته و از آن تأثیر می گیرند. برخی مردم پاکستان حتی دیوان اشعار حافظ شیرازی را در خانه های خود دارند و در زمان هایی که لازم بدانند، به آن تفأل می زنند و اشعار حافظ، مولانا و عطار نیشابوری بر مردم پاکستان تأثیرگذار بوده است.سرود ملی پاکستان به زبان فارسی ساخته شده و فارسی زبان مادر زبان اردو به شمار می آید. امروزه در برخی ایالات همچون پیشاور، پاراچنار، شهر کویته، و قلعه لادگشت فارسی گویان زیادی وجود دارند. شمار دانش آموختگان پاکستانی در رشته زبان و ادبیات فارسی بیشتر از همه کشورها، به جز ایران، است. در گوشه و کنار شهرهای مختلف پاکستان سنگ نبشته ها و لوحه هایی به زبان فارسی به چشم می خورد، شعرخوانی و فارسی سرایی نیز در این کشور رواج دارد. غالباً مردم پاکستان در جریان گفتگو به زبان اردو، برای دلیل محکم در گفتار خود، شعر یا ضرب المثل فارسی را شاهد می آورند. در انجمن های ادبی از شهرهای گوناگون پاکستان مجالس سخنرانی و شعرخوانی فارسی هفتگی یا ماهانه برگزار می شود که در آن از کشورهای فارسی زبان اشخاص و افراد دعوت به عمل می آید. تلویزیون حکومتی پاکستان، شب ها
ی جمعه بزم غزل خوانی فارسی را به نمایش می گذارد که هنرمندان آهنگ های فارسی و غزلیات فارسی را می خوانند. افزون بر شاعران و نویسندگان فارسی پاکستانی، شماری زیادی از سیاستمداران و هنرمندان آوازخوان در پاکستان وجود دارند که به زبان فارسی صحبت می کنند. مؤسسه زبان فارسی. ایران در پاکستان علاوه بر سفارت، چند کنسولگری، خانه های فرهنگ در شهرهای راولپندی، لاهور، پیشاور، مولتان، حیدرآباد، کراچی، کویته و یک مرکز تحقیقات دارد. این وضع کم و بیش در هندوستان هم برقرار است. علاوه بر این در بیش از ده دانشگاه پاکستان، کرسی زبان و ادبیات فارسی دایر است، که تأیید و تأکیدی بر اهمیت حفظ ارتباط ایران با این کشور و دیگر کشورهای منطقه شبه قاره از طریق زبان فارسی است. پاکستان و دولت ایران در سال ۱۳۴۸ مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان را در اسلام آباد تأسیس کردند و زمینی برای تأسیس ساختمان آن داده شد، ولی تاکنون این مرکز در یک ساختمان اجاره ای فعالیت های خود را ادامه داده است. در ۳۵ سال گذشته؛ این مرکز ۳ ساختمان را عوض کرده است. این مرکز ۲۴ هزار نسخ خطی، مخطوطه و کتاب های نادر و نایاب دارد. مرکز کتابخانه میکروفیلم نیز دارد که مخطوطه کا
مل در یک سی دی ارائه شده است. نسخه های اصلی نیز نگهداری شده است. کپی نسخه اصلی به طور جداگانه نگهداری می شود. این کتاب های نادر و نایاب شامل کتاب های فارسی، عربی، پنجابی، سندهی، بلوچی، پشتو، سرائیکی، ترکی و زبان های دیگر است. در سال ۱۳۸۴ خانم نگهت فردوس فهرست ۳۰۰۰ نسخ خطی را مرتب کرد. از این تعداد ۱۳۸۰ نسخ خطی قرآن مجید، تفسیر و ترجمه است، که صفحات اول و آخر آن محفوظ است. اسم نویسنده و سال نوشتن نیز دارد. نسخی که اطلاعات دربارهٔ قدمت و … معلوم نیست، آنان را شامل فهرست نکرده اند. نشریات فارسی زبان پاکستان. مهم ترین مجله فارسی زبانی که در پاکستان چاپ می شود فصلنامه علمی پژوهشی «دانش» است که ۲۱ سال از انتشار آن می گذرد. این مجله در ۱۴ سال اول سه زبانه منتشر می شده و پس از آن تنها به زبان فارسی منتشر می شود. مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان فصلنامه «دانش» را برای ترویج زبان فارسی در منطقه چاپ می کند که شمارگان آن در حدود دوهزار نسخه است و موضوعات ادبی، فرهنگی، ایرانشناسی، نسخه شناسی، کتابشناسی را پوشش می دهد. از نشریات نامرتب فارسی که در پاکستان منتشر می شود می توان به فصلنامه «اقبالیات فارسی» اُرگان آکادمی «اق
بال» پاکستان لاهور که تا سال ۱۳۹۰ خورشیدی ۱۳ شماره آن چاپ شده و فصلنامه «سفینه» اُرگان بخش فارسی دانشکده خاورشناسی لاهور که در سه سال دو شماره آن منتشر شده است، اشاره کرد. از مجلات فارسی دری که اغلب پناهندگان افغانی ساکن پاکستان چاپ می کنند، آماری در دست نیست. مجله دوماهه ای نیز به نام «سروش» از سوی اداره مطبوعات پاکستان منتشر می شود که اغلب مقالات آن به فارسی دری تهیّه می شود.
گره گشایی در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، به حادثه یا حوادثی اطلاق می گردد که به دنبال اوج داستان یا نمایشنامه روی می دهد و باعث گشایش گره افکنی های پیشین می گردد و معمولاً سرنوشت قهرمان یا شخصیت ها را معلوم می کند. به عنوان مثال: می توان به داستان داش آکل نوشتهٔ صادق هدایت اشاره کرد، هنگامیکه کشته شدن داش آکل به دنبال اوج داستان یعنی عروسی مرجان روی می دهد، گره گشایی داستان است.
گره افکنی در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، خلق حوادث و موانع موقعیت های دشوار برای گسترش پیرنگ داستان یا نمایشنامه است که باعث کشمکش می گردد و سرانجام به گره گشایی می انجامد. به عنوان مثال: می توان به داستان داش آکل نوشتهٔ صادق هدایت اشاره کرد، هنگامیکه به داش آکل خبر می دهند حاجی صمد مرده است، نخستین گره افکنی صورت می گیرد و وقتی که داش آکل عاشق مرجان می شود، دومین گره افکنی به میان می آید.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;37203095&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-05T10:12:43Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Jeeputer's Cat&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;انتقال از به ()&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42183857&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; رود مکنزی رودی در شمال غربی کاناداست که از دریاچه گریت اسلیو در جنوب نورت وست تریتوریز سرچشمه گرفته و پس از جریان یافتن در مسیری عمدتاً شمال-شمال غربی به دلتایی وسیع در خلیج مکنزی در دریای بوفورت در اقیانوس منجمد شمالی می ریزد. الکساندر مکنزی، کاشف اسکاتلندی، نخستین کسی بود که این رودخانه را در سال ۱۷۸۹ کشف و کاوش نمود و این رودخانه به افتخار او چنین نامگذاری شده است. مشخصات. رود مکنزی بزرگترین سیستم رودخانه ای را در شمال غربی آمریکای شمالی تشکیل می دهد حوضهٔ آبخیز این رودخانه با مساحتی پیرامون ۱٬۸۰۵٬۲۰۰ کیلومتر مربع (تقریباً به بزرگی مکزیک) بزرگترین حوضهٔ آبخیز در کانادا و دومین پس از سیستم می سی سی پی-میسوری در آمریکای شمالی
است. این سیستم آبی به طور کلی ۴٬۲۴۱ کیلومتر درازا دارد و طول خود رود مکنزی به تنهایی به ۱٬۶۵۰ کیلومتر می رسد. این رود همچنین به نسبت عریض بوده و بین ۱٬۶ تا ۳٬۲ کیلومتر در طول مسیر و بین ۴٬۸ تا ۶٬۴ در بخش های جزیره دار رودخانه پهنا دارد. چندین رود بزرگ با حوضه های آبخیز وسیع از جمله رودهای لایرد، پیس و آتاباسکا در این سیستم جریان دارند و دیگر سرچشمه های مکنزی را تشکیل می دهند. همچنین دریاچه های بزرگ گریت اسلیو و گریت بر و دریاچهٔ کوچک آتاباسکا در حوضهٔ آبخیز مکنزی قرار دارند. دلتای مثلثی شکل رود مکنزی که توسط دریاچه ای پوشیده شده است از شمال تا جنوب بیش از ۱۹۰ کیلومتر طول داشته و پهنای آن در امتداد کرانه های اقیانوس منجمد شمال در حدود ۸۰ کیلومتر است. کل این منطقه دارای زمستان هایی سخت است، بااین وجود این منطقه یکی از معدود نواحی بزرگ دست نخوردهٔ دنیاست که دارای حیاتی وحش متنوع و چشم اندازی دیدنی می باشد.
کشمکش یا جدال در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، تقابل میان شخصیت ها یا نیروهای مختلف داستان است که بنیاد حوادث را پی می ریزد. کشمکش ممکن است میان یک شخصیت با یک یا چند شخصیت دیگر یا با جامعه، یا یک شخصیت یا یک نیرو، یا دو نیرو باهم، یا یک شخصیت با خودش باشد. رایج ترین نوع، کشمکش دو شخصیت با یکدیگر است. کشمکش غالباً به چهار صورت نمود می یابد. ممکن است در یک اثر، چند نوع کشمکش یا حتی همهٔ انواع آن موجود باشد.
جرج کورلی والاس (به انگلیسی: George Wallace؛ ۲۵ اوت ۱۹۱۹ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۸) سیاست مدار آمریکایی و چهل و پنجمین فرماندار آلاباما از حزب دموکرات که چهار دوره صاحب این منصب بود: ۱۹۶۷–۱۹۶۳، ۱۹۷۹–۱۹۷۱ و ۱۹۸۷–۱۹۸۳. والاس با ۵۸۴۸ روز فرمانداری، سومین فرد از لحاظ بیشترین زمان فرمانداری در تاریخ ایالات متحده است. از نظر دان تی. کارتر و استفان لشر، زندگی نامه نویسان برجسته، والاس «تأثیرگذارترین بازنده» در سیاست قرن بیستم ایالات متحده بود زیرا که چهار دوره در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده شرکت کرد که سه بار رسماً به عنوان یک دموکرات و یک بار به نمایندگی از حزب مستقل آمریکایی (به انگلیسی: American Independent Party) نامزد شده بود. در ۱۹۷۲ بر اثر سوء قصد به جانش معلول شد و تا آخر عمر مجبور به استفاده از ویلچر شد. او بیشتر به خاطر گرایش های عوام گرایانه جنوبی و طرفداری از تبعیض نژادی در دوره ای که ایالات متحده در حال مبارزه با تبعیض نژادی بود شهره شد که البته بعدها از تبعیض نژادی روی گرداند اما همچنان یک عوام گرا باقی ماند. سال های اولیه زندگی. جرج اولین فرزند از چهار بچه جرج کورلی والاس و موزل اسمیت بود که در شهر کلی
و در ایالت آلاباما به دنیا آمد. او از ده سالگی شیفته سیاست شده بود. در ۱۹۳۵ در رقابتی برای پیشخدمتی در مجلس ایالتی آلاباما برنده شد و پیش بینی کرد که روزی فرماندار خواهد شد.
پیرمرد خِنزٍر پِنزِری یا پیرمرد قوزی شخصیتی است در داستان بوف کور اثر صادق هدایت. او زشت و درهم شکسته و بی روح است؛ پارهٔ تنِ راوی است، او و جلوه های گوناگونش (پدر، عموی راوی، پدر لکاته، پیرمردِ نشسته زیر درخت سرو، کالسکه چی نعش کش، خنزر پنزری) همگی جلوه های متفاوت خود راوی هستند. سرانجام نیز راوی پس از کشتن لکاته تبدیل به پیرمرد قوزی خنزر پنزری می شود. بدلی از شخصیت پیرمرد قوزی خنزر پنزری در رمان پیکر فرهاد اثر عباس معروفی نیز حضور دارد. خنزر پنزر در اصل به معنی اشیای گوناگون شکسته، پاره، فرسوده یا از کار افتاده است و خنزر پنزری کسی است که خنزر پنزر را گردآوری و خرید و فروش می کند.
تیراندازیِ پارتی نوعی روشِ نظامی است که با نام اشکانیان شناخته شده است. سوارانِ اشکانی در نبردها، سوار بر اسبانی تیزرو، وانمود می کردند که در حال عقب نشینی از جبههٔ جنگ هستند. سپس، درحالی که اسب چهارنعل می تاخت، بدنِ خود را به سوی عقب برمی گرداندند تا به سوی دشمنی که در حالِ تعقیب آنها بود تیراندازی کنند. این شیوهٔ نظامی، نیازمند تبحر و مهارتِ فوق العادهٔ سوارکار بود، زیرا هنگامی که سوار به سوی عقب خم می شد تا تیر خود را پرتاب کند، با دو دستِ خود کمان را گرفته بود و تنها می توانست با تغییرِ فشارِ پاهای خود بر بدنِ اسب، آن را هدایت کند. این روش به وسیلهٔ قبیله های اوراسیایی مانند سکاها، هون ها، ترک ها و مغول ها موردِ استفاده قرار می گرفت و در نهایت به عنوانِ روشی نظامی وارد ارتش های خارج از استپ اوراسیا شد. نبردِ مهمی که در آن اشکانیان از این روش بهره جستند، نبرد حران (کاره) در شمال میانرودان بود. در آن نبرد، این روشِ تیراندازی عاملِ مهمی در پیروزیِ سپاهِ ایران بر سپاهِ روم به فرماندهیِ کراسوس بود. این بخش از شعرِ ساموئل باتلر خطاب به همسرش اشاره ای به این شیوهٔ تیراندازی پارتی است: «چون اشکانیان زخم بر من زنی
بدان هنگام که پروازکنان عقب می نشینی با چشمانِ دورشونده ات مرا به خاک می فکنی». در اشعار اراسموس جان میلتون و شاعران بزرگ رومی ازجمله ویرژیل نیز به این توانایی پارتیان اشاره شده است.
عباس رسام ارژنگی (۱۲۷۱ – ۱۳۵۴) نقاش ایرانی بود که به دلیل تلفیق عناصر اروپایی و ایرانی در آثارش شهرت داشت. او در تبریز زاده شد. پدرش آقا ابراهیم، نقاش دربار مظفرالدین شاه (حکومت ۱۲۷۵–۱۲۸۵)، بود و برادر بزرگ تری به نام سید حسین ارژنگی داشت. «ارژنگی» نامی بود که این دو برادر بعدها برگزیدند، برگرفته از "ارژنگ"، کتاب مصور مانی، بنیان گذار آیین مانوی در قرن سوم میلادی، که آن ها او را بنیان گذار افسانه ای نقاشی ایرانی می دانستند. در سال ۱۲۸۲ خورشیدی، عباس و برادرش سید حسین به امپراتوری روسیه مهاجرت کردند و تا سال ۱۲۸۷ در شهر تفلیس اقامت داشتند. سپس به مسکو نقل مکان کردند، اما به دلیل آغاز جنگ جهانی اول، تا سال ۱۲۹۳ به ایران بازگشتند. در طول پنجاه سال بعدی، بدون حمایت دولت، عباس رسام مجموعه گسترده ای از نقاشی ها را در سبک های مختلف در تبریز و تهران خلق کرد. به احتمال زیاد به خاطر دیدگاه های سیاسی شان، عباس رسام و سید حسین در تاریخ هنر مدرن ایران چندان مورد تقدیر قرار نگرفته اند. عباس رسام فرزندی به نام فرهاد ارژنگی داشت که خود نقاش، نوازنده تار و آهنگساز بود. زندگی. او در خانواده ای با پیشینهٔ هنری به دنیا آمد و نسب
وی به آقا میرک نقاش بزرگ عهد صفویه می رسید؛ او و برادر بزرگترش، میرمصور ارژنگی نقش کلیدی در آموزش هنر در تبریز ایفا کردند. فرزند وی فرهاد ارژنگی در عرصه هنری فعالیت داشت. یکی از معروف ترین نقاشی های وی «آزادسازی آذربایجان» نام دارد که به میمنت بازپس گیری منطقه آذربایجان توسط ارتش ایران و سقوط پیشه وری و فرقه دموکرات کشیده شده است. نقاشی. رسام ارژنگی از جمله نخستین هنرمندان ایرانی است که با تأثیر از هنر امپرسیونیسم روسی، به ارائه این هنر در ایران پرداخت. او به همراه هنرمندانی چون حبیب محمدی از جمله ایرانیان ساکن روسیه و قفقاز بودند که پس از تحصیل در روسیه و بازگشت به ایران، در تبریز ساکن شدند و با تأسیس هنرستان هنرهای زیبا میرک به آموزش روش های خود به شاگردان شان پرداختند. آن ها بدون پیروی از مکتب واقع گرایانه کمال الملک و شاگردان او، امپرسیونیسم روسی و بعدها رئالیسم– سوسیالیسم روسی را پیگیری کردند. هنرمندان جوان تری چون علی اصغر پتگر و عباس کاتوزیان از رسام ارژنگی تأثیر گرفتند. تلاش رسام ارژنگی این بود که نقاشی واقع گرا و نقاشی خیالی مکتب قاجار را با سبک امپرسیونیستی خود تلفیق و همراه کند. اگرچه در بسیاری از
نقدهای نوشته شده دربارهٔ هنر معاصر ایران از وی نامی برده نشده است، اما او را می توان ار جمله پیشگامان آشنایی هنر ایران با مکتب های جدید اروپایی دانست.
تظاهر به جنسیت متضاد یک اصطلاحِ غیرِرسمی است که برای اشاره به فردی به کار می رود که فعالانه الگوهای جنسیتی ِ پذیرفته شده را می شکند یا خم می کند. این امر گاه نوعی فعالیت ِ اجتماعی در پاسخ به فرضیات ِ جامعه در مورد ِ الگوهای جنسیتی یا تعمیم دادنهای کلی در این زمینه است. برخی از آنها هویت ِ جنسیتی که با آن زاده شده اند را دارند، اما از طریقِ رفتارهای دوجنسی یا نقشهای جنسیتیِ نامعمول، عرف ِ منسوب به آن جنسیت را زیر ِ سؤال می برند. gender benderها ممکن است خود را Transgender یا تغییر جنسیت دهنده Genderqueer (دارای جنسیتی عجیب) بخوانند و احساس کنند که جنسیتی که با آن زاده شده اند، توصیفی ناقص یا غیرِ دقیق از آنهاست. برخی دیگر تراجنسی (Transsexual) بوده، دوست دارند جنسیت ِ فیزیکی ِ خود را از طریق ِ درمانهای هورمونی یا جراحی ِ تغییر جنسیت عوض کنند، در حالی که برخی دیگر بدون جنسیت (Intersex) زاده شده اند.
تکیهٔ بزرگ تجریش نام تکیه ای قدیمی در بازار تجریش، واقع در کنار میدان تجریش در منطقه ۱ شهرداری تهران است. تکیه بزرگ تجریش به همراه زیارتگاه امامزاده صالح و بازار تجریش از اماکن مهم این منطقه هستند. این تکیه به «تکیه بالا» معروف بوده است و در برابر تکیه پایین که مسجد اعظم تجریش در آن قرار دارد، معرفی می شده است. تاریخچه. تکیهٔ بزرگ تجریش مربوط به دورهٔ قاجار است و در تهران، میدان تجریش، ضلع شمالی امامزاده صالح واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. همجواری امامزاده صالح و بازار سنتی تجریش با بنای تاریخی تکیه، آن را در یک محدودهٔ پرتردد و نیز هویت بخش این بازار قدیمی قرار داده است. تکیهٔ تاریخی تجریش دارای پوشش شیروانی و پلان مستطیل شکل است. تکیهٔ تجریش در دو طبقه ساخته شده و طبقهٔ دوم آن بالکن هایی مشرف بر صحن طبقهٔ اول است. در طبقهٔ اول در قسمت های شمالی فضای میانی شش حجره، در قسمت جنوبی پنج حجره و در قسمت شرقی سه حجره قرار دارد و در قسمت غربی، شاه نشین واقع شده است. در طبقهٔ دوم نیز در قسمت شمالی چهار حجره و در قسمت های شرقی و جنوبی هر کدام شش حجره قر
ار دارد. این تکیه به دستور محمدعلی خان تجریشی توسط محمد مفیدی طراحی و ساخته شده است. در حال حاضر در تکیهٔ تجریش حجره های پیرامون فضای میانی به لحاظ موقعیت شان در بازار تجریش کاربری اولیهٔ خود را از دست داده و عملکرد تجاری گرفته اند. البته در ماه محرم از این بنا برای برگزاری مراسم سوگواری استفاده می شود. صحن وسط، سکویی به شکل مستطیل است که در گذشته به عنوان مکانی برای اجرای آیین شبیه خوانی مورد استفاده قرار می گرفت. هر کدام از غرفه های تکیهٔ تجریش در گذشته به نام یکی از اهالی قدیمی محل نامگذاری شده بودند. تکیهٔ تجریش، یکی از بناهای شاخص خشتی شمیران است که در اثر وقوع سیل ۱۳۶۶ تجریش به کلی تخریب شد و هویت و اصالت تاریخی خود را از دست داد ولی بعدها بازسازی شد. پس از سیل تجریش بسیاری از اشیای تاریخی و مذهبی که داخل تکیه بود توسط مردم جمع آوری و حفظ شد.
حسین جعفریان (زاده ۱۳۲۳ - تهران) فیلم بردار سینما اهل ایران است. وی تحصیلاتش را در رشته فیلمبرداری در مدرسه عالی تلویزیون و سینما آغاز کرد و توانست در رشته سینما و تلویزیون از دانشکده هنرهای دراماتیک فارغ التحصیل شود. کار خود را در تلویزیون به عنوان فیلمبردار و سپس کارگردان شروع کرد و در سمت مدیر فیلمبرداری و فیلم نامه نویس ادامه داد و در این مدت بیش از ۳۰ فیلم داستانی، مستند و سریال تلویزیونی کار کرده و در این بین به کارگردانی مستندهای تلویزیونی نیز پرداخت.
دریاچه وینیپگ دریاچه ای در شمال شهر وینیپگ در استان مانیتوبا در کاناداست که در لبهٔ جنوب غربی سپر کانادا که منطقه ای صخره ای و یخچالی در شرق این کشور است واقع شده و منطقه ای از مرکز تا جنوب مانیتوبا را در بر می گیرد. این دریاچه که باقی ماندهٔ دریاچهٔ یخچالی آگاسیز است ۲۱۷ متر از سطح دریا ارتفاع داشته و ۴۲۵ کیلومتر طول و تا ۱۰۹ کیلومتر عرض دارد. دریاچهٔ وینیپگ یکی از بزرگترین دریاچه های آب شیرین در کاناداست و با داشتن مساحت تقریبی ۲۴٬۴۰۰ کیلومتر مربع، ششمین دریاچهٔ بزرگ کانادا به شمار می رود. رودها و جویبارهای بسیاری همچون رود رد، رود وینیپگ و رود ساسکاچوان به این دریاچه می ریزند و خود آن نیز از طریق رود نلسون در شمال شرقی به خلیج هودسن می پیوندد. اطراف دریاچهٔ وینیپگ را جنگل هایی پوشانده است که از نظر تولید الوار دارای ارزش بسیاری هستند. چندین تفرجگاه تابستانی در سواحل آن ساخته شده است و از نظر کشتی رانی و ماهی گیری تجاری نیز دریاچهٔ وینیپگ دارای اهمیت بسیاری است. جزایر هکلا، دیر و بلک که بخشی از پارک ۸۶۲ کیلومتر مربعی هکلا را تشکیل می دهند از جمله مهمترین جزیره های دریاچهٔ وینیپگ هستند. دریاچهٔ وینیپگ در سال
۱۷۳۳ توسط گروه اکتشافی Vérendrye مورد کاوش قرار گرفت. آنان آن را وینیپگ نامیدند که در زبان سرخپوستان کری به معنای «آب گل آلود» است.
اچ تی سی اچ دی۷ یک گوشی هوشمند دارای سیستم عامل ویندوز فون ۷ است که در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ توسط شرکت اچ تی سی عرضه شد.
تِریلِر لایو نام یک تئاتر موزیکال دوونیم ساعته است از سال ۲۰۰۷ تا به امروز اجرا می شود. این کنسرت در بزرگداشت گروه جکسون فایو و مایکل جکسون ترتیب داده شده است. این تئاتر از سال ۲۰۰۷ آغاز به کار کرده است و تعداد ۲۰ خواننده و رقصندهٔ خردسال و بزرگسال در آن ایفای نقش می کنند. "تریلر لایو" تاکنون در کشورهایی همانند آلمان، چین، آفریقای جنوبی و هلند به اجرا برنامه پرداخته است و هم اکنون در تئاتر لیریک شهر لندن، انگلستان برگزار می شود.
هواپیماهای ایکس یک سری از هواپیما، راکت و بالگرد هستند که برای آزمایش و ارزیابی فناوری های جدید و مفاهیم آیرودینامیکی ایالات متحده آمریکا ساخته می شود. اطلاعات برخی از این پروژه ها در اختیار همگان قرار می گیرد و برخی مانند ایکس-۱۶ سری هستند. اولین نمونه از سری هواپیماهای ایکس بل ایکس-۱ بود که در سال ۱۹۴۷ معرفی شد. ساخت هواپیماهای ایکس نتایج مهمی در زمینه های آئرودینامیک و فنی به همراه داشته است. هواپیماهای ۷ تا ۱۲ در واقع موشک بوده اند. بیشتر این هواپیما برای آزمایش بوده اند نه تولید ولی برخی به توسعه یافته شدند و به تولید رسیدند ایکس-۳۵ و ایکس-۳۲ نمونه هایی بوداند که پس از توسعه منجر به اف ۳۵ شده است. تولید بسیاری از هواپیماهای ایکس توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF)، ناسا (NASA)و کمیته مشورتی ملی هوانوردی (NACA) اداره می شوند. بیشتر نام هواپیما با نام های تولید کنندگان شناخته شده اند.
بوئینگ ایکس-۴۰ فضاپیمای آزمون مانور ساخت شرکت بوئینگ فانتوم ورکرز آمریکا بود که نخستین پروازش را در ۱۱ اوت سال ۱۹۹۸ انجام داد و (اِی اف آرال AFRL)، و ناسا بکارگیرنده آن بودند. این فضاپیمای آزمایشی به منظور آزمایش مانورهایی که؛ فضاپیمای قابل مصرف چندبارهٔ بوئینگ ایکس-۳۷ نهایتاً برای انجام آن ها طراحی شده، ساخته شده بود. پیشینه. فضاپیمای بدون سرنشین ایکس-۴۰ برای تست و بررسی ایرودینامیک و ناوبری ایکس-۳۷ در پروژه های آینده-ایکس؛ به طور قابل استفادهٔ مجدد، راه اندازی شده بود. این فضاپیما به مقیاس ۸۵ درصد کوچک تر از ایکس-۳۷ ساخته شده است. پس از آزمون نخستین پیش نمونه در ماه اوت ۱۹۹۸، این وسیلهٔ پرتاب آزمایشی به ناسا منتقل شد که تغییرات لازم در آن صورت گرفت. بین ۴ آوریل و ۱۹ مهٔ ۲۰۰۱، این وسیله هفت پرواز آزاد را با موفقیت انجام داد. در سال ۲۰۰۱ ایکس-۴۰ با موفقیت قابلیت مانور طراحیِ بدنهٔ چاق تر و بال کوتاه تر ایکس-۳۷ها را، نشان داد و اعتبار سیستم پیشنهادی هدایت آن را تأیید کرد. آزمایش. بوئینگ ایکس-۴۰ در ۱۱ اوت سال ۱۹۹۸ آزمایش شد و آزمایش های آن با موفیت صورت گرفت.
بوئینگ ایکس-۳۷ یک فضاپیمای رباتیک با قابلیت بازیابی و استفادهٔ مجدد، ساخت شرکت بوئینگ آمریکا است که نخستین پرتاب آن در ۷ آوریل ۲۰۰۶ انجام شد و در ۲۲ آوریل تا ۳ دسامبر ۲۰۱۰ اولین پروازهای فضایی خود را انجام داد. ایکس-۳۷ برای به کارگیری در ناسا، دارپا و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ساخته شد. بوئینگ ایکس-۴۰ برای آزمایش مانورهایی که فضاپیماهای بوئینگ ایکس-۳۷ نهایتاً برای انجام آن ها طراحی شده اند، ساخته شده بود. این فضاپیما فاقد سرنشین است و با استفاده از یک پرتابگر به فضا رفته و پس از بازگشت و ورود به جو زمین، مانند یک هواپیمای فضایی، در باند فرودگاه تعیین شده فرود می آید. ایکس-۳۷ توسط نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا مورد استفاده است و پیش از این توسط فرماندهی فضایی نیروی هوایی آمریکا مورد استفاده بود. پیشرفت. پروژه ایکس-۳۷ ابتدا در سال ۱۹۹۹ توسط ناسا شروع شد و سپس در سال ۲۰۰۴ به وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا منتقل شد. تست پرتاب ایکس-۳۷ در ۷ آوریل ۲۰۰۶ در پایگاه نیروی هوایی ادواردز انجام گرفت. این پرنده بی خلبان، در مارس ۲۰۱۰، توسط نیروی هوایی آمریکا به خارج از جو زمین فرستاده شد. مأموریت ها. ایکس-۳۷بی در ما
ه مه ۲۰۱۵ از محل پایگاه نیروی هوایی آمریکا در کیپ کاناورال از طریق یک موشک اتلس ۵ به فضا پرتاب شد. این فضاپیما بیش از ۷۲۰ روز در مدار زمین بود و براساس اعلام نیروی هوایی آمریکا در پی تکمیل مأموریت محرمانه ای در ساعت ۷:۴۷ دقیقه صبح یکشنبه در باند فرودی که سابقاً برای فرودهای شاتل های فضایی از دور خارج شده استفاده می شد، در مرکز فضایی کندی در فلوریدا فرود آمد. عملیات فرود آن در فلوریدا باعث شکستن دیوار صوتی شده که در سراسر این ایالت شنیده شد. این چهارمین و طولانی ترین مأموریتی بوده که از سوی فضاپیمای X-37B انجام شده است. در رکوردی جدید، این هواپیما پس از ۷۸۰ روز حضور در فضا که برابر با دو سال و پنجاه روز است، رکورد خود را شکست و در اکتبر ۲۰۱۹ به زمین بازگشت. این فضاپیما مجدداً رکورد خود را در نوامبر ۲۰۲۲ شکست و پس از ۹۰۸ روز پرواز در مدار زمین در مرکز فضایی کندی به زمین نشست. با توجه به مجموع ماموریت های اعلام شده از سوی ناسا و نیروی هوایی ایالات متحده، فضاپیمای ایکس-۳۷ بی تاکنون بیش از ۲۴۰۰ روز در مدار زمین عملیات انجام داده است.
لاکهید مارتین ایکس-۳۵ یک هواپیمای جنگنده آزمایشی پیشنهاد شده توسط شرکت لاکهید مارتین برای پروژهٔ جنگنده تهاجمی مشترک بود و در رقابت با هواپیمای بوئینگ ایکس-۳۲ (پیشنهاد شده توسط بوئینگ) در نهایت برای پروژه انتخاب شد. این هواپیما در قالب پروژهٔ جنگنده تهاجمی مشترک به لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ توسعه یافته است.
مکدانل داگلاس ایکس-۳۶ هواپیمای ساخت شرکت مک دانل داگلاس آمریکا است که نخستین پروازش را در ۱۷ مه ۱۹۹۷ انجام داد و اکنون به کار گرفته نمی شود. در اوت سال ۱۹۹۷ مک دانل داگلاس با بوئینگ ادغام شدند و به این علت داگلاس ایکس-۳۶ با عنوان بوئینگ ایکس-۳۶ نیز شناخته می شود. طراحی و توسعه. ایکس-۳۶ هواپیمای جنگنده بدون دم بود و ۳۱ پرواز موفقیت آمیز انجام داد. ایکس - ۳۶ دارای قدرت مانور بالایی است که برای استفاده به عنوان یک جنگنده ایده آل است.
اوربیتال ساینس ایکس-۳۴ هواپیمای بدون سرنشین ساخت اوربیتال ساینسز کورپوریشن آمریکا است. تا ۱۶ نوامبر، ۲۰۱۰ دو نمونه از آن در پایگاه نیروی هوایی ادواردز نگه داشته می شد که پس از آن توسط ناسا برای بازگرداندن آنها به وضعیت پرواز به موهاوی کالیفرنیا منتقل شدند.
بوئینگ ایکس-۴۸ هواپیمای بدون سرنشین ساخت شرکت بوئینگ آمریکا است که نخستین پروازش را در ۲۰ ژوئیه، ۲۰۰۷ انجام داد و هم اکنون در اختیار ناسا قرار دارد و در حال توسعه و آزمایش است.
پیازکی ایکس-۴۹ هلیکوپتر با سرعت بالای ساخت شرکت سیکورسکی آمریکا است که نخستین پروازش را در ۲۹ ژوئن، ۲۰۰۷ انجام داد و هم اکنون در حال توسعه و آزمایش است و توسط نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا به کار گرفته خواهد شد.
بوئینگ ایکس-۵۰ دراگون فلای هواپیمای پهپاد ساخت شرکت بوئینگ آمریکا است که نخستین پروازش را در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۳ انجام داد و هم اکنون ساخت آن متوقف شده است.
بوئینگ ایکس-۴۶ هواپیمای ساخت شرکت هواپیماسازی بوئینگ آمریکا است که برای بکارگیری در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا ساخته شده است.
ایکس-۴۲پاپ-آپر استیج در پروژه فضای نظامی آمریکا ساخته است. و هیچ عکس یا مشخصاتی از آن در دسترس نیست.
ایکس-۴۱ کامن آیرو ویکل هواپیمای آزمایشی ساخت ایالات متحده از سری ایکس است که هنوز مشخصات یا تصاویری از آن برای همگان منتشر نشده است. این پروژه توسط DARPA و ناسا پشتیبانی می شود و اعتقاد بر این است که ایکس-۴۱ قادر به حمل ۱۰۰۰ پوند با سرعت های مافوق صوت نزدیک به ماخ ۹ است.