Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مسن آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
میچان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. روستای میچان در ۲۴ کیلومتری شهرستان اراک واقع شده است و از شمال با روستای مشهدالکوبه، از جنوب با روستای وزیرآباد و از غرب با روستای نوازن همجوار است. جمعیت. این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۴ نفر (۲۶۹خانوار) بوده است. امکانات رفاهی و اجتماعی. از نظر امکانات رفاهی می توان به آب آشامیدنی بهداشتی، برق، گاز و تلفن، مرکز بهداشتی و درمانی (خانه بهداشت)، دبستان و دبیرستان، دو باب مسجد و دو باب حسینیه اشاره کرد. همچنین زمین فوتبال با چمن مصنوعی، سالن فوتسال و والیبال از جمله امکانات ورزشی این روستا می باشد. از جمله مکان های تاریخی می توان از "چال تپه" نام برد. مردم روستا چال تپه را به نام "تپه مشد علی " نیز مینامند که علت این نامگذاری قرار گرفتن این تپه در زمین کشاورزی مرحوم مشهدی علی مجید حبیبی عراقی است. از نظر تاریخی در جوار آرامستان، تپه ای وجود دارد به نام "چال تپه " که قرنها پیش متشکل از چندین روستا بوده و در اثر سیل شدید و زلزله به تپه ای بزرگ تبدیل شده است. همچنین ا
ز لحاظ مذهبی مقبره تاریخی امام زادگان "محمود " و "اسحاق" که از نوادگان حضرت امام موسی کاظم (ع) هستند، در مرکز آرامستان قرار دارد. اقوام و قومیت ها. روستای میچان سکونتگاه اقوام مختلف در طی قرن گذشته بوده است. اکثریت آن را پارس ها تشکیل داده اند.بزرگ ترین و اصیل ترین طایفه در این روستا ، طایفه " آقاجانی " نام دارد که محمد ابراهیم آقاجانی (اسماعیل آقاجانی) رئیس شورا و ریش سفید روستا است و همچنین مهاجرت اقوام ترک و اقوام زندیه در این روستا اقوام دیگر این روستا را تشکیل داده اند. هنرمند نام آشنای استان مرکزی بنام اسماعیل موچانی (تعزیه خوان ، مداح و پرده خوان) زاده این روستا می باشد
نَوازَن (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در ۲۸ کیلومتری شمال غربی شهر اراک قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان مشهدالکوبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
وزیرآباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۴ نفر (۶۷خانوار) بوده است.
مشکان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
مشهدالکوبه (اراک)، روستایی از توابع بخش ساروق شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مشهد الکوبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۵۸ نفر (۴۳۵ خانوار) بوده است.
قلعه نو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸۷ نفر (۲۳۱خانوار) بوده است.
حاجی آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۸ نفر (۲۴۰خانوار) بوده است.
مُلک آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۴۰ نفر (۶۷۳خانوار) بوده است. وجه نام گذاری مُلک آباد. اهالی این منطقه به زمین بزرگ مُلک می گویند و چون این آبادی در گذشته آباد بوده به آن مُلکِ آباد می گفتند تا این که به مرور زمان این آبادی مُلک آباد نام گرفته است. تلفظ های دیگری نیز برای این اسم وجود دارد که هرکدام معانی خاص خود را دارند،از جمله " مالک آباد" که تعبیری است بر اینکه آخرین بار پس از یک دوره خشکسالی، توسط مالکان محلی (ک بازماندگان قاجار در روستاها بودند،) با ترمیم قناتها و بهسازی رودخانه ها موجب آبادی این روستا گردیده اند و از این رو به آن آبادی مالک یا مالک اباد می گویند اما دقیقترین روایت نام "مَلِک آباد" است که یک نام اصیل در کتب قدیمی می باشد و نمونه دیگر آن نیز "ملک آباد مشهد" می باشد، و به احتمال زیاد به مرور با تلفظ عامیانه مردم، به "مُلک آباد " معروف شده است. جمعیت روستا جمعیت روستا از چند طایفه اصیل از مشک اباد فراهان تشکیل شده که بعدها با مهاجرت طوایف
ی از مناطق لرنشین و... به اطراف روستا موجب شکل گیری توده های جمعیتی جدید و تشکیل بافت جمعیتی جدید در روستا شده است. فرهنگ و رسوم فرهنگ و رسوم روستا به مرور زمان دستخوش تغییراتی گردیده و همانطور که دربالا اشاره شد با ورود مهاجرین جدید به روستا برخی آداب و رسوم لری و لکی به فرهنگ فراهانی این منطقه افزوده شد. مانند رقص های چوپی و... در جشنها زبان و گویش زبان اهالی روستا فارسی و گویش محلی اراکی(فراهانی) قالب می باشد که به مرور با حضور قومیتهای لر و لک و... وهمچنین همجواری و نزدیکی به شهرقم و تردد زیاد به این شهر گویش ایشام نیز دستخوش تغییراتی گردیده است
موت آباد (اراک) با املای صحیح موتاباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. از جاذبه های تاریخی روستا می توان به امامزاده شاهزاده احمد و حواخاتون نام برد که بنای این بقعه متبرکه به زمان سلجوقیان باز میگردد که گنبد مخروطی شکل آن یک شاهکار معماری در زمان خودش است. آب مصرفی روستا در زمان های قدیم از قناتی بسیار قدیمی که در بالا دست روستا بوده تامین میشده که طی سال های گذشته با بی کفایتی مسئولین وقت و بی همتی اهالی روستا مخروبه شده وامروزه هم اثری از حلقه چاهای قنات باقی نمانده است … شغل مردم روستا کشاورزی و دامپروری بوده که با گذشت زمان و نزدیک شدن به زندگی شهری دیگر اثری از این کارها باقی نمانده و چون خط آهن سراسری طهران جنوب از کنار روستا میگذشته و یک ایستگاه راه آهن در کنار روستا هست تعدادی از اهالی قدیمی روستا در راه آهن ایران شاغل بودند جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۵ نفر (۱۷۵خانوار) بوده است. معنی "موت آباد"("موتاباد"). موت آباد در ابتدا موتاب ها بوده است. در گذشته در ۲ کیلومتری شمال موت آباد فعلی، دهی به ن
ام جعفرآباد وجود داشته که دهانه ی قناتش در محل موت آباد فعلی بوده است. چون کولی های موتاب تابستان ها در محل دهانه قنات جعفرآباد چادر می زدند و با تابیدن موی بز طناب و تور درست می کردند و به اهالی جعفرآباد میفروختند به اینجا محل موتاب ها گفته شد که بعدا به موتابا و در نهایت به موت آباد تبدیل شد و چون جعفرآباد تدریجا رو به ویرانی رفت اهالی آن به محل موت آباد فعلی مهاجرت کردند. پس املای درست نام این روستا در اصل موتاباد است و معنی مرگ آباد نمی دهد.
احمدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در دو کیلومتری اتوبان اراک-تهران قرار دارد. اغلب بومیان این روستا به شهر اراک کوچ کرده اند و بیشتر غیربومیان با خرید زمین آن ها را تبدیل به کارگاه انبار باغ رستوران و… کرده اند. این روستا دارای آب لوله کشی نیست و از طرفی فاقد خیابان بندی یا جدول بندی و… است! شاید نبود ساکنین بومی و نداشتن شورای روستایی دلیل آن باشد یا شاید هم غفلت مسولین مربوطه! در سال های نه چندان دور با تشویق حکومت و دولت به کشاورزی وکاشت گندم و جو ویونجه چاه های زیادی در این روستا همانند روستاهای دیگر کنده شد. که گاهی فاصله دو چاه مجاور به چند متر می رسید. درنتیجهٔ آن آب های زیرزمینی که طی هزاران ویا حتی میلیون ها سال جمع شده بود درعرض ۱۰ تا ۱۵ سال تخلیه شد! ودرنهایت تمام شد. وکشاورزی در این روستا همانند روستاهای مجاور تقریباً تعطیل شد. وزمین های آن بایر وبی استفاده شدند. لازم است ذکر شود که قبلاً در این روستا قنات وجود داشته است. از طرفی چند سال اخیر طرح هادی به صورت ناقص در این روستا اجرا شده است که کاملاً نامتناسب و جزیره ای است. در چند سال اخیر تلاش
های زیادی توسط اهالی برای پیگیری اصلاح طرح هادی، آسفالت و جدول بندی ولوله کشی آب و… صورت گرفته که تاکنون همگی بی نتیجه بوده وحاکی از عدم همراهی مسولین مربوطه به هر دلیل برای حل معضلات ای روستا است. جمعیت. این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۶خانوار) بوده است. البته این خانوارها بومی روستا هستند. به دلیل نزدیک بودن روستا به شهر اراک جمعیت مهاجر روزانه روستا به مراتب بیش از این تعداد است.
بغدادی (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
چقا (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در فاصله ۳ کیلومتری از شهر اراک قرار دارد. نام روستا یا کلا نام منطقه به این نام در ایران بسیار است . اما تقریباً همه آن ها دارای پس وند و پیش وند هستند. تقریباً تنها اسم مکانی به این نام که فاقد پیش وند و پسوند است "چقا "نام روستایی در ضلع جنوب و همجوار اراک و جنب اداره برق باختر است. اصل اسم این روستا "چاه آقا "بوده است. دلیل آن این است که روحانی بوده که با حفر قناتی موجب سکنی تعدادی جمعیت در این نقطه می شود که مشهور به چاه آقا می شود و بعدها بنام " چقا" تلفظ می شود. این روستا در گذشته ها دارای اراضی بسیاری که از شمال غربی به اراک، از جنوب به روستای حسین آباد و بغدادی که الان کارخانجات و مراکز تجاری و تولیدات بسیاری مابین آن ها قرار گرفته. و از غرب به اراک و روستاهای قنات که اکنون منطقه ای از اراک است و مابین آن تا چقا سازمان تره بار اراک، مرکز تولید بذر چقا، و حوزه علمیه خاتم الانباء و دانشگاه پیام نور و برق باختر در همجوار چقا قرار گرفته. در مشرق به روستاهای احمدآباد، شهرجرد و رسول آباد که از اراضی شنتیایی ( از مالکان
قبل از انقلاب )بوده ختم می شود . اطراف روستای چقا کارخانه های هپکو،شهرک خودرو، ستاد مرکزی نیروی انتظامی استان مرکزی، پایانه های اراک، آلومینیوم ایران، نمایشگاه بین الملل اراک، سازمان اتوبوسرانی اراک و حومه قرار دارد. از چند سال پیش شهرداری اراک با تصرف زمین های این روستا که تا اراک ادامه داشت اقدام به ایجاد پارک جنگلی چقا با آبیاری تحت فشار نموده که اکنون با حکم مراجع قضایی به کشاورزان روستا بعودت شد ه. به عبارتی شهرداری باید زمین را به حالت اولیه برگرداند ( یعنی کندن درختان) . چقا در گذشته دارای باغات انگور بسیاری بود . و محصولات کشاورزی آن گندم، جو، یونجه، هندوانه، پنبه و دام پروری بوده ،اما امروزه در گندم و جو و یونجه و هندوانه محدود است، البته صنایع ایجاد شده در اراک آسیب بسیار جدی به کشاورزی این روستا وارد کرده بطوری که باغات آن از بین رفته است. به همین دلیل کشاورزان این روستا از دیر باز همزمان در کارخانجات اطرف اشتغال داشته و دارند. آب کشاورزی این روستا از ابتدا با قناتی که شرح آن رفت تأمین شده و همچنان به همان میزان دارای آب است و چاهی که به وسیله موتور استخراج و پس از سال های طولانی و بازسازی در سال ه
ای اخیر مجددا مورد بهره برداری قرار گرفته است ا.ما به خاطر وجود شهرنشینی و کارخانجات در اطرف چاههای آب قنات آبب این قنات دیگر غیر قبل شرب می باشد . و پس از انقلاب دارای آب شرب لوله کشی، برق، گاز و تلفن است . این روستا در عین نزدیمکی به شهر اراک و برخوردار از امکانات، ولی توسعه نیافته است . تقریباً همه کشاورزان این روستا در شهر اراک سکونت دارند. و در سال های اخیر مردمانی از دیگر نقاط به صورت بسیار محدود در آنجا سکونت یافته اند و همچنین محل انبارهای توزیع کالا و بعضاً مراکز تجاری و خدماتی مربوط به اراک در روستا دایر شده است. این روستا شهیدان، پزشکان، مدیر استانی و ملی، مهندسین و دکتر در رشته های متفاوت و عالمان دانشگاهی و حوزوی و نویسندگانی به جامعه تقدیم کرده است. جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
حسین آباد مرکزی (بافت)، روستایی از توابع بخش خبر شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن 284نفر (۸۴خانوار) بوده است.
رسول آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده است.
تاج آباد، روستایی در دهستان سیاوشان بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۰ نفر (۳۹ خانوار) بوده است.
نوده روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۹۱ خانوار) بوده است.
جعفرآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۴۹ خانوار) بوده است. جغرافیا. جعفرآباد از سمت غرب با روستای صفرآباد (خالی از سکنه)، از سمت شمال شرقی با روستای دستجرده، از سمت جنوب با شهر داودآباد و از سمت شمال و شمال غربی با روستای فیض آباد همجوار است. آب و هوا. این روستا دارای آب و هوای نسبتاً سرد و خشک و زمینهای نسبتاً مسطح و هموار است. با توجه به نزدیکی روستا به کویر میقان اراک، در ایام زمستان بیشتر اوقات هوا مه آلود که این مه آلودگی گاهی اوقات تا اواسط روز طول می کشد. این مه آلودگی هوا باعث تشکیل ذره های ریز یخ روی درختان و ایجاد منظره های بسیار جالبی می گردد. مردم. شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و دامداری است و از این راه امرار معاش می کنند. گویش و بناهای تاریخی. زبان مردم روستا فارسی است. در قدیم گویش آنها زبان قدیم آشتیانی که با زبان مردم دلیجان و گلپایگان شباهت زیادی داشته بوده که کم کم به فراموشی سپرده شده است. بناهای قدیمی روستا از خشت و گل بوده که دو قلعهٔ قدیمی درب
افت قدیم روستا وجود دارد که در زمان قدیم یکی از آنها مخصوص ارباب روستا و دیگری محل سکونت رعیت ها بوده است. در قلعهٔ پایین چهار برج دیده بانی و یک ساختمان در طبقه فوقانی درب ورودی قلعه به چشم می خورد، که جلوه خاصی را به روستا بخشیده است. در قلعه بالا نیز دو برج دیده بانی وجود دارد که برای مراقبت از قلعه استفاده می شده است. مسجد روستا که بنای آن در سال ۱۳۴۸ تجدید ساخت گردیده، در میدان اصلی روستا واقع شده و با نهر آبی که از جلوی آن می گذرد جلوه گری نموده و آراستگی خاصی را به روستا بخشیده است.
چشمه الله وردی روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. تغییر نام. این روستا در گذشته «چشمه خان وردی» نام داشته و طبق مصوبه هیئت وزیران مورخ ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ به «چشمه الله وردی» تغییر نام پیدا می کند. جمعیت. این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۶ خانوار) بوده است. آثار باستانی. روستای چشمه دارای سد خاکی مربوط به دوره ساسانیان می باشد.
سیاوشان، روستایی از توابعِ بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. در مسیرِ جاده قم به آشتیان و در هفت کیلومتری جنوبِ شهرستانِ آشتیان، روستایِ تاریخی و خُوش آب و هوایِ سیاوشان قرار دارد. نام «سیاوشان» برگرفته از پهلوانِ اسطوره ای ایران زمین «سیاوش» است و قِدمتی چندین هزار ساله دارد. این روستا یکی از ۱۶ نقطه ایرانِ بزرگ بوده است که در آن برای سیاوش، مراسمِ سوگواری برگزار می کردند. سیاوشان از زمان هایِ دور در مسیرِ راهِ عتباتِ عالیات قرار داشته و یکی از جاده هایِ پرتردد در ناحیه مرکزی به شمار می آمده است. این راه از قم به خلجستان، آشتیان و سیاوشان امتداد داشته و از آنجا به همدان و سپس کرمانشاه و عراق می رسید. اماکن سیاوشان. اماکن مذهبی. امامزاده فاطمه صغری (س) یکی از جاذبه های مذهبی روستای سیاوشان است، حضرت فاطمه صغری (س) دختر امام موسی کاظم (ع) است. براساس شواهد تاریخی ذکر شده و طبق کتیبه سنگی و صندوق ضریح متبرکه که هر دوی آن ها حکم شناسنامه این اثر را دارند عملیات ساخت این امامزاده در سال 950 ه.ق آغاز به سال 952 ه.ق پایان یافته است. اماکن تاریخی. بنای پل تاریخی حاج محمد باقر، در حاشیه غربی روستای س
یاوشان حد فاصل دو بنای تاریخی حمام و حسینیه روستا، با استفاده از مصالح آجر و گل آهک بر روی رودخانه فصلی آشتیان بسته شده است. پنج دهانه با طرح رومی، عبور آب از زیر پل را در زمان سیلاب و فصل بهار میسر می سازند، در شمال اثر، درست در بالای چشمه میانی کتیبه ای سنگی در کادری از کاشی های خشتی آبی رنگ جای گرفته که بانی و سال ساخت پل را مشخص می کند. این پل حدود یکصد سال قدمت دارد. این پل در دوران پهلوی اول بر روی رودخانه سیاوشان ساخته شده که به پل حاج محمد باقر معروف است، این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. یکی دیگر از آثاری که تاریخ را در این روستا ورق می زند، حمام تاریخی روستا است، مرمت و بازسازی این اثر تاریخی با کمک بخش خصوصی در حال اجراست که این موضوع می تواند راهگشای صنعت گردشگری در این روستا باید. جمعیت. این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۸۶ نفر (۲۶۱ خانوار) بوده است.
فیض آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. این روستا دارای قنات هایی همچون خوش آب، خلدر، حسین گل،قورچی ،شوراب، شورک آباد و ... است. این قنات ها در خارج روستا واقع است. مردمان این روستا اکثرا به مشاغلی چون کشاورزی و دامداری مشغول می باشند و کشاورزی به صورت دیم انجام می شود. کشت اغلب مزرعه ها گندم می باشد و گونه های دیگری مانند هندوانه، عدس، نخود، جو، یونجه، بادام نیز جزو محصولات اراضی این روستا می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۱۰۸ خانوار) بوده است.
جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۳ نفر (۶۱ خانوار) بوده است.
زرنوشه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۳۵ نفر (۱۱۳ خانوار) بوده است.
محسن آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۵ نفر (۱۱۷ خانوار) بوده است. احمد محسن آبادی فراهانی یکی از مشاهیر این روستا می باشد
سعدآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۲۳ خانوار) بوده است.
سِقرجوق از دو کلمه سقر یعنی آتش و جوق به معنی جوی آب تشکیل شده است. روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. سقرجوق روستایی با آب و هوای سرد و خشک است. و گاهی در زمستان دما در آن به منفی ۵ درجه نیز میرسد. جغرافیا. این روستا از: شرق با نادر آباد و شوره بالا، غرب با زرنوشه، جنوب شرقی با شوره پایین و فیض آباد، جنوب غربی با خورچه و محسن آباد، شمال با سعد آباد و شمال شرقی با موسی آباد هم مرز است. سقرجوق راه ارتباطی روستاهای مجاور خود است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۳ نفر (۱۰۴ خانوار) بوده است. هم اکنون جمعیت آن چیزی در حدود ۱۰۰ نفر( ۵۰ خانوار تخمین زده میشود.
شوره بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
شوره پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
موسی آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۳۸ خانوار) بوده است.
نادرآباد یا نَدْرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۵۵ خانوار)، شامل ۱۰۲ مرد و ۹۲ زن بوده است. از جمعیت این روستا، مانند خیلی از روستاهای اطراف آشتیان، کاسته شده است.این ده ماه هاست آب لوله کشی و برق و گاز دارد. نام. به گفتهٔ سالمندان محلی، نام قدیم ده عزیزآباد بوده است. نادر شاه افشار در ابتدای امر شکست می خورَد. شبی اطراف این ده بود. دختری روستایی به او گفت: برای آنکه پیروز شوی در جلوی سپاه خود قرار بگیر. نادر به دختر گفت: من این کار را می کنم. اگر پیروز شدم این ده را آباد می کنم، و اگر شکست خوردم این ده را ویران خواهم کرد. نادر پیروز می شود و ده را آباد می کند و نام ده به نادرآباد یا در زبان محلی ها نَدْرآباد تغییر می یابد. هرچند این گفته ها اثبات نشده است، اما در ده یک مسجد چند صد ساله هست که نمایانگر قدمت آن است.
بنچنار روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان آشتیان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۷۱ خانوار) بوده است. زبان. مردم روستای بنچنار به زبان خلجی و فارسی صحبت می کنند.
امیرآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۵ خانوار) بوده است.
انانجرد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۷۵ خانوار) بوده است. لازم به ذکر است با توجه به آب و هوای مساعد روستا هر ساله در فصل تابستان بسیاری از اهالی از شهر به روستا مهاجرت کرده و به زراعت و دامداری مشغول می شوند. آداب و سنن. از دیرباز سنتهای زیبایی در روستای انانجرد نسل به نسل از پدران به فرزندان منتقل می شده است که می توان از این سنت ها به سرکو زدن، بازیهای میدانی و... نام برد. در مراسمهای عزاداری به شیوه ی سنتی مراسم تعزیه خوانی که هر ساله به مناسبت ایام محرم در روستا برگزار می گردد می توان اشاره نمود. همچنین مراسم نخل گردانی که حمل تابوتی عظیم به جهت اعلام سوگواری می باشد که قربانی کردن گوسفند، دود کردن اسفند، سینه زنی، نوحه خوانی و... از آیین های جانبی این مراسم بزرگ و سنتی است. همچنین از سال ۱۳۹۰ شمسی با حضور جوانان روستا گروه تعزیه خوانی حرفه ای تشکیل شد که همه ساله در ایام مختلف بالاخص دهه اول محرم اقدام به مراسم تعزیه خوانی بصورت حرفه ای می نمایند. هیئت قاسم
ابن الحسن(ع) روستای انانجرد با حضور بیش از ۱۵۰۰ نفر از اهالی روستا در دهه اول محرم مراسم تعزیه خوانی با حضور اساتید تعزیه کشور و جوانان مشتاق روستا برگزار کرده که این مراسم با حضور مدیران و مسئولان کشوری و همچنین اهالی روستاهای مجاور از زیبایی های مراسمات عزاداری این روستا می باشد.
دوگوش روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵ نفر (۴خانوار) بوده است.
سعیدآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
صالح آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۵ نفر (۶۹ خانوار) بوده است.
کوشکک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. کوشکک در لغت به معنای قصر یا کوشک کوچک است و قدمت آن دقیقاً مشخص نیست ولی برخی ساکنین قدیمی وجود آن را به چندین قرن قبل نسبت می دهند. ساکنان اصلی آن به زبان فارسی با لهجه خاص این روستا (کوشککی) صحبت می کنند. کوشکک یک روستای قدیمی است که به دلیل نبودن شغل و امکانات جمعیت آن رو به نزول است. امروزه عمده ساکنین بومی آن به شهرهای اطراف از جمله قم، آشتیان، تهران و اراکمهاجرت کرده اند ولی برخی ساکنین جدید با احداث ویلا در آن به صورت موقت اقامت گزیده اند یا محل سکونت خود را به اقامتگاه بوم گردی تبدیل کرده اند. این روستا از لحاظ جغرافیایی از جاده اصلی که به سمت آشتیان می رود حدود ۵ کیلومتر فاصله دارد. این جاده به صورت آسفالته تا دهانه روستا کشیده شده است. اطراف کوشکک را تپه ها و کوه ها فراگرفته اند. زمین های هموار اطراف ده را نیز زمین های کشاورزی دربر گرفته اند. محصول اصلی این روستا گندم است که به دو صورت آبی و دیم در آن کشت می شود. با این حال باغات زیادی نیز به خصص در پایین دست ده وجود دارد که محصول اصلی آنها انگور می باشد. این روستا به کلیه ام
کانات آب سالم، برق سراسری، گاز لوله کشی و تلفن ثابت و همراه دسترسی دارد. تأمین اصلی آب روستا از طریق سلسله چاه های یک قنات بسیار قدیمی تأمین می شود که البته در معرض ویرانی بوده و اخیراً به خاطر تغییراتی غیراصولی که روی آن انجام داده اند موجب کاهش و گاهی قطع آب آن شده اند. آب قنات به طور معمول برای استفاده کشاورزی به کار می رود؛ هرچند که در زمان های پیشتر به عنوان منبع آب شرب نیز مورد استفاده بوده است. آب قنات به دو استخر که درمرکز روستا (جلوی مسجد) واقع شده اند وارد شده و پس از جمع شدن به سمت کشت و کارهای اطراف روستا روانه می شود. هم اکنون یک منبع آب شرب در کنار روستا که از طریق آب چاه تأمین می شود نیز موجود است (تأسیس ۱۳۶۹) که آب آشامیدنی و لوله کشی روستا از آن تأمین می شود. منابع آبی روستا به طور معمول به طور سالانه کلر زنی می شود. آب و هوای این روستا از نوع نیمه خشک می باشد و هوایی بسیار مطبوع و تمیز دارد. در شب های بدون ابر تعداد بسیار زیادی ستاره را می توان در آسمان روستا مشاهده کرد. پوشش گیاهی این روستا به خصوص درختان توت و همچنین برخی درختان میوه دیگر می باشد. از نظر تنوع گیاهی در اطراف روستا گونه های
گیاهی زیادی از جمله گون، انواع خار، تره کوهی، خاکشیر، شنگ، شقایق و غیره و همچنین انواعی از گونه های جانوری و حشرات از جمله خرگوش، گرگ، روباه، موش صحرایی، مار، قورباغه، پروانه، ملخ، مارمولک، سوسمار، گنجشک، شاهین، کلاغ و زاغچه، دارکوب (شانه به سر) و غیره را می توان مشاهده کرد. البته به واسطه عدم رعایت اصول زیست محیطی اخیراً تعداد گونه های جانوری و گیاهی این خطه به شدت کاهش یافته است. برای مثال تپه های بکر اطراف روستا به زمین کشاورزی تبدیل شده اند و حتی قنات روستا به دلیل مشکلات مهندسی خشک شده است. از لحاظ معماری در خانه های قدیمی که بیشتر آنها به دلیل مهاجرت سکنه رو به ویرانی هستند خانه ها از جنس خشت گلی و با سبک طاق منحنی خشتی یا تیرچوبی می باشند. البته خانه های تازه تأسیس و ویلایی به از جنس آهن و بتن هستند و سقف های آنها شیروانی می باشد. یکی از قدیمی ترین ساختمان های این روستا حمام قدیمی آن می باشد که به به صورت محرابی و به سبک ساسانیان ساخته شده است. متأسفانه پس از احداث حمام عمومی جدید بتنی در اوایل انقلاب و از کاربرد خارج شدن این حمام سنتی رو به ویرانی می باشد. این حمام شامل یک خزینه نیز می باشد که شبیه جک