Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
امپیوتر رومیزی رم مصرف می کند. لوبونتو ۱۰٫۰۴. در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹ اولین نسخه آزمایشی آلفا از لوبونتو، بر اساس اوبونتو ۱۰٫۰۴ آماده دریافت شد. نسخه دوم آلفا در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۰ ارائه شد. آخرین نسخه آزمایشی لوبونتو (بتا-۱) در ۲۰ مارس ۲۰۱۰ منتشر شد و در نهایت، اولین نسخه پایدار لوبونتو در ۲ می ۲۰۱۰ (۴ روز بعد از انتشار اوبونتو) منتشر و ارائه شد. لوبونتو ۱۰٫۰۴ فقط در معماری ۳۲بیت ارائه شده بود، ولی در صورت تمایل به شکل دستی امکان ارتقاء به نسخه ۶۴بیت نیز وجود داشت. همچنین، برخلاف اوبونتو ۱۰٫۰۴، این نسخه لوبونتو به شکل پشتیبانی بلند مدت (Long Term Support) ارائه نشد و فقط به مدت ۱۸ ماه پشتیبانی می شد. لوبونتو ۱۰٫۱۰. لوبونتو ۱۰٫۱۰ طبق زمانبندی در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰، همزمان با اوبونتو ۱۰٫۱۰ منتشر شد. در این نسخه، طراحی گرافیک شامل تغییرات و بهبودهایی شد که این تغییرات شامل تصویر جدیدی برای پس زمینه پنل و منو بود. همچنین تم جدید برای اپن باکس و ارائه لوگوی جدیدی لوبونتو در منو و تصویر جدید میز کار هم شامل این تغییرات شد. لوبونتو ۱۰٫۱۰ همچنان به عنوان خانواده رسمی اوبونتو پذیرفته نشده بود، ولی پروژه برای رسیدن به این هدف همچنان
ادامه پیدا کرد. نسخه ۱۰٫۱۰ فقط در معماری ۳۲بیت ارائه شد، ولی د صورت تمایل امکان ارتقاء به نسخه ۶۴بیت به شکل دستی وجود داشت. جولین لورجن، یکی از توسعه دهندگان اصلی لوبونتو، اظهار داشت که نسخه ۱۰٫۱۰ لوبونتو به نسبت نسخه قبلی شامل تغییرات زیادی می شد. البته همه این تغییرات به معنای بهبود نبود، به عنوان مثال تم لوبونتو ۱۰٫۱۰ قسمتی بود که رو به بهبودی پیش رفت، ولی تغییرات این نسخه شامل اضافه شدن Xpad برای نوشتن یادداشت، مجموعه بازی های Ace-Of-Penguins، برنامه مدیریت پروسه های LXTask، و همچنین جایگزینی epdfview با Evince (جهت مشاهده فایل های PDF) بود. اما از مشکلات این نسخه نیز، مشکلاتی بود که نرم افزار آپدیت منیجر به وجود آورده بود که حدود ۱۰مگابایت از رم را اضافه استفاده می کرد. از آنجا که آپدیت منیجر در نسخه قبل (۱۰٫۰۴) وجود نداشت، وجود آن در این نسخه الزامی بود. طبق بررسی های ماریو بلینگ، حداقل سیستم مورد نیاز برای نصب لوبونتو، سیستمی پینتیوم (یا سلرون) با رم ۱۲۸مگابایت بود که البته با این رم، سیستم کمی ناپایدار می شد. چندی بعد جولین لورجن، از توسعه دهندگان اصلی پروژه، حداقل رم برای نصب لوبونتو را ۲۵۶ اعلام کر
د. در اواسط دسامبر ۲۰۱۰، لوبونتو در رتبه ششم سایت دیستروواچ، درست قبل از لینوکس پاپی و بعد از زوبونتو، که در رتبه ۳۶م بود قرار گرفت. لوبونتو ۱۱٫۰۴. شروع پروژه ۱۱٫۰۴ در نوامبر ۲۰۱۰ آغاز و طبق برنامه ریزی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۱ منتشر شد. لوبونتو ۱۱٫۰۴ نیز ماننده نسخه های پیشین فقط در معماری ۳۲بیت ارائه شد و برای نسخه ۶۴بیت کاربران می بایست دستی اقدام به ارتقاء میکردن؛ اما نسخه ۶۴بیت غیررسمی ای نیز توسط Kendall Weaver در یک فایل iso منتشر شد. نسخه ۱۱٫۰۴ لوبونتو نیز شامل تغییراتی می شد که شامل اضافه شدن نرم افزار پخش موسیقی Audacious بود. همچنین فونت پیشفرض لوبونتو به فونت رسمی اوبونتو تغییر کرد. تم جدیدی نیز در این نسخه ارائه شد که بر اساس یک تم از زوبونتو بود. لوبونتو ۱۱٫۰۴ قادر بود با رم ۱۲۸مگابایت نیز کار کند، ولی برای نصب از طریق گرافیکی نیاز به رم ۲۵۶مگابایت بود. یک ماه بعد از انتشار این نسخه، لوبونتو به مقام نهم محبوب ترین توزیع های لینوکس در سایت دیستروواچ رسید. لوبونتو ۱۱٫۱۰. لوبونتو ۱۱٫۱۰ اولین نسخه از لوبونتو بود که به شکل رسمی عضوی از خانواده اوبونتو محسوب شد و به همین علت، این نسخه از لوبونتو با زیرساخت ها
ی اوبونتو هماهنگی بیشتری داشته و فایل های iso روی هاست رسمی اوبونتو برای دانلود قرار گرفت. البته این نسخه شامل امکانات جدید زیادی نمی شد و از آنجا که اولین نسخه رسمی زیر مجموعه اوبونتو محسوب می شد، بیشترین تمرکز بر روی همگام سازی لوبونتو و اوبونتو با هم بود. ۱۱٫۱۰ در روز ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱ و همزمان با اوبونتو ۱۱٫۱۰ منتشر شد. در سپتامبر ۲۰۱۱ اعلام شد که توسعه دهندگان لوبونتو در حال کار بر روی یک مرکز نرم افزاری برای لوبونتو هستند. از آنجا که Ubuntu Software Center به منابع سنگینی از سیستم نیاز داشت، توسعه دهندگان از قرار دادن آن در لوبونتو خودداری کردند و به جای آن از نرم افزار مدیریت بسته های سینپتیک استفاده می کرد که البته کاربرپسند نبود. تلاش برای طراحی یک مرکز نرم افزاری ساده و کاربر پسند برای رفع این مشکل بود. لوبونتو ۱۱٫۱۰ قادر به اجرا شدن روی سیستمی با رم ۱۲۸مگابایت هم بود، ولی برای نصب گرافیکی می بایست حداقل ۲۵۸مگابایت رم در دسترس می بود. فایل iso نسخه ۱۱٫۱۰ شامل یک باگ شناخته شده بود که در بعضی از سخت افزارها مانع از اجرای دیسک زنده می شد و بجایش کاربران را به خط فرمان منتقل می کرد. کاربران می بایست با اجر
ای دستور codice_1 به شکل دستی محیط دیسک زنده را فراخوانی می کردند. در اواخر اکتبر ۲۰۱۱، لوبونتو در رتبه هفتم محبوب ترین توزیع های لینوکس در سایت دیستروواچ قرار گرفت. لوبونتو ۱۲٫۰۴. لوبونتو ۱۲٫۰۴ در روز ۲۶ آوریل ۲۰۱۲ منتشر شد. طبق برنامه ریزی های قبلی، در این نسخه از LightDM استفاده شده و همچنین نرم افزار Blueman به عنوان جایگزین نرم افزار مدیریت بلوتوث gnome-bluetooth در این نسخه معرفی شد. ۱۲٫۰۴ همچنین شامل مرکز نرم افزاری لوبونتو (Lubuntu Software Center) بود که به شکل پیشفرض در این نسخه نصب شده بود. این مرکز نرم افزاری اختصاصی، بسیار سبک و ساده مخصوص لوبونتو طراحی شده است؛ با این حال، مدیریت بسته های سینپتیک و ابزار GDebi (برای نصب فایل های deb) همچنان در لوبونتو در دسترس بودند. لوبونتو ۱۲٫۰۴ از هسته v3.2.14 لینوکس استفاده می کند و بسیاری از باگ ها و مشکلات شناخته شده، خصوصاً در ال اکس پنل و مدیریت فایل پی سی من اف ام در این نسخه به شکل کامل رفع شد. لوبونتو ۱۲٫۱۰. نسخه ۱۲٫۱۰ لوبونتو در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد و شامل بهبودها و امکانات زیادی می شد. در این نسخه از لوبونتو، برنامه مدیریت فایل پی سی من اف ا
م به جدیدترین نسخه ارتقاء پیدا کرده است. همچنین تم جدیدی در این نسخه مورد استفاده قرار گرفته که شامل آیکون ها و تصویر پس زمینه جدیدی می شود. همچنین نرم افزار notification-daemon جای خود را به xfce4-notifyd داد. نسخه های قبلی لوبونتو فاقد ابزاری جهت جستجوی فایل ها بودند اما در لوبونتو ۱۲٫۱۰ این مشکل رفع شد و نرم افزار Catfish به عنوان جستجوگر پیشفرض در لوبونتو معرفی شد. ۱۲٫۱۰ از هسته ۳٫۵٫۵ لینوکس استفاده می کند. برخلاف اوبونتو، لوبونتو در نسخه ۱۲٫۱۰ از UEFI Secure Boot پشتیبانی نمی کند. اما در نسخه آینده این پشتیبانی اضافه خواهد شد. لوبونتو ۱۳٫۰۴. لوبونتو ۱۳٫۰۴ در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۳ منتشر شد. در نسخه جدید شاهد تعدادی به روز رسانی بودیم. مدیر فایل پی سی من اف ام به جدیدترین نسخهٔ خود ارتقاء پیدا کرد؛ در نسخه جدید به شکل داخلی یک ابزار برای جستجوی فایل ها تعبیه شده بود، پس دیگر نیازی به نرم افزار جستجوی جداگانه احساس نمی شد و برنامه CatFish از این نسخه به بعد از لوبونتو حذف شد. در نسخه ۱۳٫۰۴ همچنین یک پوسته جدید به همراه تصویر پسزمینه و آیکون های جدید مورد استفاده قرار گرفته است. تصاویر اسلایدشو در هنگام نصب لو
یونتو نیز تغییر کرد. نرم افزارها. نرم افزارهای ارائه شده در لوبونتو لوبونتو شامل یک مرکز نرم افزاری (Lubuntu Software Center) می شود که به وسیله آن می توان به مخازن و همه نرم افزارهای موجود در آن دسترسی پیدا کرد. علاوه بر مرکز نرم افزاری، ابزار مدیریت بسته های سینپتیک (Synaptic Package Manager) هم در لوبونتو در دسترس است. تقریباً تمام برنامه های اوبونتو، قابل نصب بر روی لوبونتو هستند.
یان همر (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۴۸ در پراگ) یک آهنگساز، پیانیست، و کیبوردیست چکی الاصل تبعهٔ آمریکا است. او فعّالیّت حرفه ای خود را در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ با نواختن کیبورد در ماهاویشنو ارکسترا آغاز کرد. مدّتی بعد به ساخت موسیقی فیلم روی آورد و با آثاری همچون "Miami Vice Theme" و "Crockett's Theme" که برای برنامهٔ پرطرفدار میامی وایس ساخته شدند، به شهرت و موفّقیّت رسید.
ابوغالب احمد بن محمد بن محمد بن سلیمان شیبانی مشهور به ابوغالب زراری (۲۸۵ کوفه - ۳۶۸ ق)) از فقهای بزرگ شیعه در قرن چهارم هجری و از روات حدیث و استاد فقیه بزرگ شیعه شیخ مفید می باشد. وی از خاندان «آل أعیَن» است. شیخ طوسی، علامه مجلسی و سید بحرالعلوم او را بزرگ و شیخ شیعه در زمان خود می دانند. اساتید وی، پدر بزرگش محمد بن سلیمان، عبدالله بن جعفر حمیری، محمد بن حسن بن علی بن مهزیار اهوازی، محمد بن همام اسکافی و محمد بن یعقوب کلینی بوده و شیخ مفید، هارون بن موسی تلعکبری، حسین بن عبید الله غضائری و ابو العباس احمد بن علی بن عباس سیرافی از شاگردان اویند. رسالة أبی غالب الزراری و کتاب الأدعیة از جمله آثار اوست. شرح و تحقیق. بهترین کتاب تحقیقی دربارهٔ خاندان زراره با نام «تاریخ آل زراره» توسط سید محمد علی موحد ابطحی نوشته شده است
عباس میرزا مُلک آرا (۱ شهریور ۱۲۱۸ خورشیدی در تهران - ۱۲۷۷ یا ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران) شاهزادهٔ قاجار و برادر ناتنی ناصرالدین شاه بود. پدرش محمدشاه او را به یاد پدر خود عباس میرزا، عباس نامید. همچنین برخی از تاریخ نگاران باور دارند که محمدشاه، به احترام مرشد و صدراعظم او، میرزا عباس ایروانی مشهور به حاجی میرزا آقاسی، نام عباس را بر فرزند خود نهاد. مادرش خدیجه خانم چهریقی، خواهر یحیی خان چهریقی از روسای کرد ایل شکاک، بود، در واقع یحیی خان چهریق دایی عباس میرزا مُلک آرا به شمار می آمد. عباس میرزا هم از ناصرالدین شاه کوچکتر بود و نیز مادرش از تبار کرد و سنی مذهب بود و این دو مانع از ولیعهدی او می شد. محمدشاه، عباس میرزا را بیش از سایر فرزندانش دوست می داشت و به او لقب «نایب السلطنه» بخشیده بود. عباس میرزا مورد سوءظن ناصرالدین شاه قرار داشت، چرا که شاه او را مدعی تاج و تخت می پنداشت. او مدت بیست و هفت سال را در تبعید در بغداد و استانبول به سر برد. در ۱۲۹۴ (قمری) با کسب اجازه از ناصرالدین شاه قاجار به ایران بازگشت. شاه به او لقب مُلک آرا داد و حکومت زنجان را به او سپرد. بعد از مدتی عباس میرزا از ترس به قفقاز گریخت و
این بار با وساطت میرزا حسین مشیرالدوله در ۱۲۹۶ (قمری) به ایران بازگشت. او در سال ۱۳۱۴ (قمری) به جای محسن مشیرالدوله وزیر عدلیه شد و دو سال بعد در هنگام اسب سواری به دلیل سکتهٔ قلبی درگذشت. عباس میرزا زیر نظر رضاقلی خان هدایت تربیت یافته بود و سواد ادبی خوبی داشت. او کتابی درباره وقایع زندگی خود، تحت عنوان "شرح حال عباس میرزا ملک آرا" نوشته است. تحت الحمایگی عباس میرزا توسط سفارت انگلیس. محمدشاه، پدر عباس میرزا، به همان اندازه که از مهدعلیا (مادر ناصرالدین شاه) بیزار بود، شیفتهٔ خدیجه خاتون (مادر عباس میرزا) بود. پدر خدیجه خانم با شیوخ نقشبندیه ارتباط داشت و دخترش را به توصیه پدر شیخ عبیدالله نهری به عقد شاه درآورده بود. با توجه به این موارد، مهد علیا، کینه عمیقی از این مادر و فرزند داشت. پس از مرگ محمد شاه، مادر عباس میرزا، اندیشناک بود که پسرش را به نیرنگ مهدعلیا مسموم گردانند. از این رو از کاردار سفارت انگلیس درخواست حمایت کرد. فرانت، کاردار سفارت، به او اطمینان داد که سفارت سلامت پسرش را تضمین می کند، و اگر لازم افتد مادر و فرزند را در سفارت پناه خواهد داد. فرانت همچنین پیامی به مهد علیا فرستاد. در جواب آ
ن نامه، مهدعلیا اطمینان داد که هیچ نیت بدی ندارد و نمی گذارد آزاری به او وارد آید و حتی جانب آن بانو را نگاه خواهد داشت. عباس میرزا و امیرکبیر. در سال ۱۲۶۷ قمری (یک سال قبل از عزل امیرکبیر) به هنگام سفر به اصفهان، ناصرالدین شاه قصد نداشت عباس میرزا و مادر وی را همراه ببرد اما به اصرار امیرکبیر آنان همراه کاروان شدند. در هنگام بازگشت شاه عباس میرزا را حاکم قم نمود تا در حالتی تبعید گونه از پایتخت دور بماند. امیرکبیر فرمان شاه را نقض کرد و به آن ها دستور داد همراه کاروان شوند. شاه با امیرکبیر به منازعه برخاست و بر حکم خود اصرار کرد و در ضمن به امیرکبیر بی اعتماد شد. ابوالحسن غفاری (عموی کمال الملک) این ماجرا را در این پرده نقاشی که در اصل برای کتاب هزار و یک شب ترسیم شده، هارون الرشید را به شکل ناصرالدین شاه و جعفر برمکی را به شکل امیرکبیر در کنار جوانی که احتمالاً عباس میرزاست نقش کرده است که این نقاشی را می توان به هوشمندی و آینده نگری نقاش یا به بدخواهی و دشمنی او با امیرکبیر منتسب کرد. وقایع پس از قتل امیرکبیر. پس از قتل امیرکبیر، مازبوری وزیر امور خارجه بریتانیا، نامهٔ عتاب آمیز و تندی خطاب به دولت ایران ن
وشت. در حاشیهٔ اصل یادداشت وزارت امور خارجه بریتانیا تصریح شده است: «این اعلام اخیر در برحذر داشتن دولت ایران از ارتکاب قتل های سیاسی، مربوط به احتمال کشتن عباس میرزای نایب السلطنه ملک آرا برادر ناصرالدین شاه بود». جاستین شیل، وزیر مختار وقت بریتانیا در ایران، می نویسد: «در دربار چنین شایع شده است که دوّمین قربانی کینه توزی و انتقام جویی مادر شاه، همانا عباس میرزای نایب السلطنه برادر ناتنی ناصرالدین شاه است. به قراری که اطلاع یافتم شخص شاه هم در این دشمنی با مادرش شریک است. و نیز از منبع موثقی شنیدم که علت اصلی ناخشنودی شاه نسبت به مرحوم امیرنظام نیز جانبداری او از نایب السلطنه و مادرش بوده است…» شیل، سپس در نامه ای خطاب به ناصرالدین شاه، می نویسد: «حکومت شهر قم که تبعیدگاه مغضوبان سیاسی به شمار می رود، شایسته مقام یگانه برادر پادشاه نیست، دولت ملکه انگلستان به سرنوشت و نیکبختی او علاقهٔ خاص دارد، باید به پایتخت برگردد و در سایه رأفت پادشاه به آسودگی زیست کند و از هر گزند و کینه ای در امان باشد. و این کیفیت را دولت انگلستان در اساس مناسبات خود با ایران منظور خواهد داشت.» به هر حال رفتار دولت انگلستان در دل نا
صرالدین شاه هراسی انداخت که از آن پس به طور علنی به قتل های سیاسی دست نزند. آثار. یادداشت های وی، با عنوان «شرح حال عباس میرزا مُلک آرا»، به تصحیح عبدالحسین نوایی و با مقدمه عباس اقبال آشتیانی در ۱۳۲۵ توسط «انجمن نشر آثار ایران» (در حقیقت به هزینه دوستان اقبال) به چاپ رسید؛ چاپ/ویراست دوم کتاب نیز در ۱۳۶۱ توسط انتشارات بابک به بازار عرضه شد.
بهمن میرزا (۱۲۲۵ ه ق تهران – ۱۳۰۱ ه ق شوشی)، شاهزاده قاجار، ادیب و نویسنده بود. زندگی. او برادر تنی محمدشاه و پسر چهارم عباس میرزا بود. بهمن میرزا در ۱۲۵۷ هـ ق پس از درگذشت برادرش قهرمان میرزا حاکم آذربایجان شد. در ۱۲۶۲ هـ ق پس از شدت گرفتن بیماری محمدشاه، آصف الدوله، دائی شاه، سر به شورش برداشت. او قصد داشت پس از گرفتن تهران، بهمن میرزا را به جای برادرش به تخت بنشاند. حاجی میرزا آقاسی، صدراعظم محمدشاه، پس از آگاهی از نقشه آصف الدوله، خسروخان گرجی را برای سرکوب رضاقلی خان، که در کردستان سر به شورش برداشته بود، به آن سو فرستاد. بهمن میرزا که از یورش خسروخان به آذربایجان در هراس بود، برای دیدار صدراعظم راهی راهی تهران شد. در تهران حاجی میرزاآقاسی او را به حضور نپذیرفت و بهمن میرزا ناگزیر به حضور شاه رفت. هر چند شاه او را امان داد اما رفتار غیر دوستانه وی موجب شد که بهمن میرزا برای نجات جان خویش، به سفارت روسیه پناه ببرد. او چندی بعد، همراه خانواده اش به تفلیس و بعد از سه سال به شوشی رفت و تا پایان عمر در حمایت روسیه تزاری زیست. در نخستین سال های سلطنت ناصرالدین شاه، روسیه تلاش کرد بهمن میرزا را به جای ناصرالدین
شاه به تخت بنشاند، که فرجامی نیافت. بهمن میرزا در ۱۳۰۱ هـ ق در شوشی درگذشت. بهمن میرزا مردی دانشمند و دانش پرور بود. به دستور او ملا عبداللطیف طسوجی کتاب هزار و یک شب را به فارسی برگرداند. او همچنین کتابخانه ای ارزنده داشت و خود کتابی به نام "تذکره محمدشاهی" تألیف کرده بود. فرزندان. فرزندان بهمن میرزا طبق اطلاعات ویکی پدیای روسی به شرح زیر است:
موزه شهر و شهرداری تبریز، نام موزه ای است، در شهر تبریز که در طبقه زیرزمین ساختمان کاخ شهرداری تبریز واقع شده است. این موزه که به عنوان نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداری های ایران مطرح است، پس از کشور چین، در ردیف اولین موزه های شهرداری های جهان نیز قرار دارد. این موزه، در سال ۱۳۸۶ و همزمان با یکصدمین سالگرد تأسیس نخستین بلدیه (شهرداری) ایران در تبریز و در ۸۰۰ متر مربع و با هزینه یک میلیارد و صد میلیون ریال راه اندازی شده است. این موزه دارای تالار های متعددی است، از جمله از این تالار ها میتوان به تالار فرش با بزرگ ترین فرش دست بافت اشاره کرد تالارها. موره شهر تبریز، شامل تالارهای مختلفی چون تالار دوربین های قدیمی، تالار دفاع مقدس، چاپ و نشر، فرش، هنرهای معاصر، خط و خوشنویسی، تالار حکمت و چندین تالار دیگر است. تالار فرش. مهم ترین بخش موزه شهر و شهرداری تبریز، «تالار فرش» نام دارد که در طبقه دوم ساختمان عمارت شهرداری واقع شده است. سالنی وسیع و باشکوه با گچ بری های زیبا در مرکز ساختمان و مشرف به میدان ساعت، که پیش تر از آن به عنوان سالن تشریفات و مراسمات استفاده می شد. این سالن به مساحت 420 متر مربع در ابعاد 24 م
تر طول و 17.5 متر عرض و ارتفاع 8 متری ساخته شده است. آنچه تالار فرش موزه شهر و شهرداری تبریز را متمایز و با ارزش می کند، وجود گنجینه ای ارزشمند از قالی هایی است که با اتمام عملیات ساخت عمارت شهرداری تبریز به سفارش «عبدالله سررشته دار»، شهردار تبریز در سال 1319شمسی برای مفروش کردن سالن تشریفات و مراسمات طراحی و بافته شده اند. خرید اقلام مورد نیاز مجموعه، خصوصا قالی های سالن اصلی عمارت شهرداری از طریق وزارت کشور و پیگیری شخص استاندار وقت آذربایجان(امان الله خان اردلان) انجام شده است. کتاب گنجینه فرش شهرداری تبریز با تالیف جعفر مهرخانی و ترجمه مهراب محرابی نیا، به همت اداره کل ارتباطات و امور بین الملل شهرداری تبریز در 28 اسفند سال 1401 شمسی منتشر شد. فایل pdf کتاب تالار دوربین های قدیمی. در تالار دوربین ها، تاریخچه و روند تکوین و شکل گیری دوربین های نسل قدیم نشان داده شده است. بیشترِ این دوربین ها توسطِ محمدعلی جدیدالاسلام به این موزه اهدا شده اند. آثار و اشیاء. در این موزه اشیاء، آثار و اسناد قدیمی مربوط به بلدیه تبریز، هدایای مقام ها و شخصیت های خارجی به شهرداران، کتب خطی و آثار هنری، اسناد اداری و مالی، جام
های قهرمانی باشگاه شهرداری تبریز، چینی آلات، سفرنامه های نوشته شده دربارهٔ تبریز، تجهیزات، امکانات و اسناد مربوطه به شهر نخستین ها با همکاری شهرداری تبریز و برخی از شهروندان تبریزی جمع آوری و در معرض دید قرار گرفته است.
فرهنگستان علوم کالیفرنیا از بزرگترین موزه های تاریخ طبیعی جهان است. فرهنگستان کارش را از سال ۱۸۵۳ آغاز کرد که هم یک موزهٔ تاریخ طبیعی است، هم یک رصدخانه، و هم محل نگهداری بیش از ۲۰ میلیون تحقیق که از دانشمندان سراسر دنیا جمع آوری شده است. . در سال ۲۰۰۸ ساختمان ۱۲۲هزار متر مربعی فرهنگستان با طراحی رنزو پیانو کاملاً بازسازی شد. تاریخچه. در غروب سال ۱۸۵۳، تنها سه سال پس از اینکه کالیفرنیا به ایالات متحده آمریکا پیوست و هفت مرد در سان فرانسیسکو در اتاقی که با شمع روشن شده بود گرد هم آمدند و بدینگونه اولین آکادمی علمی غرب سواحل اقیانوس اطلس، تأسیس شد. آکادمی علوم کالیفرنیا به سرعت به یکی از محبوب ترین مکان ها در غرب تبدیل گردید، که سالیانه ۸۰،۰۰۰ بازدیدکننده به تماشای نقاشی ماموتهای پشمی غول پیکر، خرس گریزلی واقعی و نمونه های گیاهی بومی و آثار نادر می نشستند. اما زمانی که زلزله بزرگ در سال ۱۹۰۶ در شهر به وقوع پیوست، تعدادی از نمونه های دست ساز در خانه آکادمی از بین رفت و گم شد. این امر آخرین باری نیست که طبیعت از کسانی که به دنبال مطالعه، حفظ و حراست از آن می باشند هزینه می گیرد. در سال ۱۹۱۶، آکادمی بنای جدیدی در
آمریکای شمالی در گلدن گیت پارک تأسیس نمود، جایی که بیش از چند دهه طول کشید تا بتواند جهت نگهداری مواردی از قبیل Steinhart آکواریوم، سالن آفریقایی Simson، سالن علوم، رصد خانه موریسون و بیشتر آماده شود. سپس، در سال ۱۹۸۹، طبیعت مجدداً با زمین لرزه Loma Prieta آکادمی را متحمل خسارات عمده ای نمود که زمینه ساز شروع دوباره ای گردید. آکادمی از این فرصت نادر به تجدید نظر در مورد آکادمی و کل موزه با در نظر گرفتن تجربیات به دست آمده با چشم اندازی جدید برای ایجاد یک مؤسسه پرداخت. این آینده نگری چیزی نبود جز ایجاد مکانی در قرن ۲۱ که آخرین تحقیقات علمی را از طریق تعامل بیشتر با عموم مردم، به آن ها آموزش داده و در اختیار آن ها قرار دهد. بنای قدیمی این محوطه، شامل ۱۲ ساختمان جدا از هم بود، که هم اکنون همهٔ آن ها توسط ساختمانی مدرن که بر روی طبیعت محیط تأکید کرده به صورت یکپارچه درآمده. زیربنای این مجموعه چیزی در حدود ۱۰۲۰۰ متر مربع می باشد، با این وجود مقدار انرژی که در آن به هدر می رود، با استفاده از آخرین تکنولوژی های ساختمانی به کمترین مقدار خود کاهش یافته است. در سال ۲۰۰۸ ساختمان ۱۲۲هزار متر مربعی فرهنگستان با طراحی رنزو
پیانو کاملاً بازسازی شد. ساختمان آکادمی علوم ایالت کالیفرنیا. ایدهٔ این بنا، مانند برداشته شدن تکه ای از زمین و ساختن بنا در زیر این تکه است، به طوری که کمترین ناهماهنگی و بی احترامی به طبیعت اطراف را داشته باشد. از این رو رنزو طرح خود را چنین توصیف می کند: "ما برای آکادمی کالیفرنیا، محلی ساخته ایم که هم از نظر بصری و هم از نظر عملکرد، جزئی از محیط اطرافش باشد، مثل اینکه تکه ای از زمین را برداشته باشید و زیرش یک ساختمان ساخته باشید. یکی دیگر از مشخصات این بنا که از اهداف رنزوپیانو بوده است می توان به ارتباط بین ساختمان و محیط اطرافش که به بهترین وجه به بینندگان القا شود اشاره نمود، به همین جهت در دیوارهای خارجی این بنا به مقدار بسیار زیادی شیشه استفاده شده است، و به بینندگان این امکان را می دهد تا از پیرامون بنا به تماشای موزه ای که در داخل آن وجود دارد بپردازند. پایداری بنای آکادمی. در آکادمی علوم کالیفرنیا، تمامی گیاهانی که بر روی سقف این بنا قرار گرفته اند کاملاً طبیعی هستند. حداکثر شیب گنبدهای این بنا ۶۰ درجه می باشد، اما این گنبدها که مانند تپه هایی بر بام این بنا قرار گرفته اند تنها برای زیبایی ظاهری ن
یستند، بلکه این تپه ها هم نقش یک رصد خانه و هم نقش نورگیری برای داخل بنا را نیز بازی می کنند. علاوه بر آنها، این گنبدهای تپه ای شکل، به وابستگی بین زمین و علوم زیستی جانداران اشاره دارد. و همچنین این بنا به وسیلهٔ این تپه ها مقدار زیادی از انرژی اش را ذخیره می کند. در حقیقت این تپه ها در روی سقف مانند دو بادگیر عمل می کنند. البته نه به صورت بادگیرهای سنتی، بلکه به شکلی هوشمند، به گونه ای که متناسب با دمای داخل بنا به صورت اتوماتیک باز و بسته می شوند و هوای داخل را تنظیم می نمایند. سقف این بنا با ۶ اینچ خاک پوشانده شده است. این کار علاوه بر اینکه باعث می شود این سقف، عایق بسیار خوبی در برابر دما باشد (به طوری که دمای داخل بنا ۱۰ درجه خنک تر از دمای خارج است)، عایق بسیار مناسبی برای صدا هم هست (این سقف فرکانس صداها را تا ۴۰ دسیبل کاهش می دهد). علاوه بر همهٔ اینها، این سقف با جذب ۹۸ درصد از آب بارندگی های احتمالی، آب لازم برای آبیاری گیاهان را در تمام طول سال تأمین می کند. از نکات جالب دیگر این بنا می توان به بازیافت ۹۰ درصد از زباله های به وجود آمده از تخریب آکادمی قدیمی کالیفرنیا اشاره نمود. به طوری که از ۹۰۰۰
تن بتن برجای مانده از تخریب ساختمان قبلی برای ساخت جاده ریچموند، و از ۱۲۰۰۰ تن فولاد بازیافت شده در اسکلت بنا استفاده شده است. همچنین در اطراف این بنا حدود ۶۰۰۰۰ سلول خورشیدی نصب شده که علاوه بر تولید سالانه ۲۱۳۰۰۰ کیلووات ساعت انرژی برق و جلوگیری از انتشار بیش از ۴۵۰۰۰۰ پوند گازهای گلخانه ای ناشی از تولید این مقدار انرژی، در محیط اطراف یک سایبان نیز ایجاد کرده. و می توان نمونه ای از مهندسی زیست بوم را در این اثر مشاهده نمود. سقف زنده موزه. قسمت برجسته و شاهکار آکادمی، سقف سبز زنده آن می باشد که در حدود ۴۰۴۷*۲ متر مربع وسعت دارد و با گیاهان خاص بومی پوشیده شده است. در بیانات رنزو پیانو سقف به تکه ای زمین تشبیه شده است که از سطح زمین کنده شده و بالا قرار گرفته تا در زیر آن بنای مورد نظر احداث شود. در واقع سقف آکادمی یکی از کامل ترین آثار برنامه های نمایشی موزه می باشد که علاوه بر طرح زیبا و شکیل، به عنوان یک طرح اکولوژی محیطی عمل می کند و قسمتی از آن قابل دسترسی برای بازدیدکنندگان می باشد تا از نزدیک مسائل آموزشی را در مورد معماری سبز و سایر موارد فرا بگیرند. سقف آکادمی یکی از بی سابقه ترین سقف هایی است که با
۷ گنبد و تپه های شیب دار شاهکار این معمار معروف می باشد که دید جالب و جسورانه ای به این طرح داشته است. تپه های روی سقف باعث شده تا فضای داخل موزه به صورت یک سیاره رویت شود که آسمان این فضا مانند آسمان یک جنگل بارانی است. این سطح سبز شامل نورگیرهای زیادی است که در تهویه و رساندن نور به داخل مجموعه نقش اساسی دارند. پانل های ترکیبی خورشیدی به وسعت ۹ متر مربع در سقف وجود دارد که همواره به صورت سایبان عمل می کنند. چند لایه بودن سقف آن را در برابر عوامل خارجی محافظت می کند و زیرسازی مناسبی برای گیاهان بومی محسوب می شود و در واقع لایه های تو در توی پیچیده ای که در سقف وجود دارد فرم زنده آن را به وجود می آورند. طراحی آن به صورتی است که آب باران را جمع می کند و شیب و فرم تپه همواره در جهتی شکل گرفته که هوای خنک را به میدان مرکزی هدایت می کنند. سعی شده است که سقف مذکور جریان آبی را که شامل ناصافی ها و ضایعات می باشد حداقل تا ۵۰ درصد کاهش دهد.کاشت سیستم زنده سقف به این صورت است که گیاهان در چند ردیف در قالبهای جدا از هم بر روی زمین پرورش داده شوند و بعد با چرخ باربری به سقف منتقل گردند. بازدید کنندگان این مرکز علمی شاه
د هیچ گونه برج تهویه غول پیکر و مولد اضطراری نخواهند بود و آنچه به چشم می خورد زندگی و طبیعت در حال جریان داخل موزه می باشد و تمام سیستم های کاربردی و تأسیساتی در زیر زمین با فاصله زیادی از بنا دفن خواهند شد. انرژی مصرفی آکادمی ۳۰ درصد کمتر از احتیاجات مورد نیاز می باشد و ۶۰۰۰۰ پیل ولتایی در سقف تقریباً ۲۱۳۱۰۰ کیلو وات انرژی سالیانه را فراهم می کنند که تقریباً معادل ۵ درصد انرژی آکادمی می باشد که آکادمی نیاز دارد. فضای داخلی آکادمی. این مرکز علمی شامل نمایشگاهی است به صورت یک آکواریوم و فضای سیاره ای شکل که دارای کیفیتی عالی است و با اینکه هر دو فضای نام برده شده به صورت فضای مستقل و جدا عمل می کنند ولی مرز آن ها در میدان مرکزی با هم ترکیب شده و با این پیوستگی و پیچیدگی، نظم جهان طبیعی به معرض نمایش گذاشته می شود. یکپارچه شدن آکواریوم، سیاره و موزه یک موقعیت شگفت آور و امکان رویت پیوستگی زمین و اقیانوس و فضا را به وجود آورده است. آکواریوم ها طوری طراحی شده اند که آب آن ها از طریق پمپاژ کردن آب نا خالص از سیستم مرکزی به سهولت تعویض شوند. حتی این سیستم ها همواره ضایعات را تصفیه کرده و آب سالمی را به گردش در می
آورند. فضای نمایشی آکواریوم و سیاره و جنگل بارانی آکادمی همواره از بیرون با نمایی که ماهرانه طراحی شده است و قابل رویت هستند. میدان مرکزی آکادمی که قسمت اندکی از آن شفاف است محل تجمع افراد و به اصطلاح لابی مجموعه می باشد و یک سیستم پرده ای هوشمند این لابی را در مقابل آفتاب و باران محافظت می کند. در این موزه هیچ جدایی بین فضای داخل و خارج وجود ندارد و هدف و ایده ای که در آن نهفته است یکی کردن درون و بیرون بنا می باشد. بام سبز آکادمی علوم کالیفرنیا. نصب و راه اندازی پشت بام به مساحت ۱۹۷،۰۰۰ فوت مربع با استفاده از گونه های گیاهی بومی به اندازه کافی چالش برانگیز است. رانا کریک، که با پیانو کار می کرد برای طراحی سقف، به توسعه و ثبت یک راه حل به نام BioTray پرداخت. آن ها ۵۰،۰۰۰ محفظه سینی شکل تجدید پذیر از شیره درخت و پوسته نارگیل به عنوان ظروف برای پوشش گیاهی استفاده کردند. این سینی بر روی پشت بام هم مانند کاشی در کنار همدیگر قرار گرفتند و به وسیله در آمیخته شدن ریشه های گیاهان محکم شدند. پس از ایجاد بام سبز بر روی پشت بام، فضایی ایجاد شد که بازدیدکنندگان بتوانند منظره دلنشینی را هم از بام آکادمی و هم از فضای اطرا