Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د که وجود سابقهٔ روان پریشی در افراد نیز مورد توجه قرار بگیرد. اهمیت تشخیصی و پیش آگهی خلق و خوی همخوان (خلق افسرده یا شیدایی) و علائم روان پریشی ناسازگار با خلق و خو در اختلالات خلقی موضوع تحقیقات متعددی است. برخی از پزشکان پیشنهاد می کنند که ویژگی های روان پریشی ناسازگار خلقی نشان دهنده یک زیرشاخه متمایز از افسردگی روان پریشی با پیش آگهی بدتر بدون توجه به شدت افسردگی است. در معیارهای تشخیصی تحقیقاتی، اختلالات خلقی با علائم روان پریشی نامتجانس خلقی، بر اساس اینکه ناهماهنگی خلق، سیر بدتری از اختلالات خلقی را منتقل می کند، در زیر اختلال اسکیزوافکتیو دسته بندی می شوند. از سوی دیگر، در بیماران دارای علائم ناسازگار خلقی، ناهمگونی قابل توجهی از علائم وجود دارد. یکی از ویژگی های افسردگی روان پریشیِ دوقطبی مجموعه ای از عناصر ترکیبی خلق و خوی و انرژی است که می توانند منجر به این شود که بیماران به اندازه ای که احساس می کنند افسرده به نظر نرسند و همچنان بدون درمان باقی بمانند. علائم چنین بیمارانی ممکن است اغراق آمیز یا نشان دهنده اختلال شخصیت به حساب آیند که سبب نادیده گرفتن تشخیص واقعی می شوند. یکی دیگر از ویژگی های ا
فسردگی روان پریشانه دوقطبی که به راحتی نادیده گرفته می شود، وقوع مکرر توهمات غیر شنوایی است. توهمات بینایی در افسردگی دوقطبی بیشتر از افسردگی تک قطبی رخ می دهد، اما توهمات بویایی و لمسی نیز نادر نیستند. توهمات دراماتیک و ناسازگار خلقی معمولاً توسط بیمارانی که لزوماً توسط آنها آشفته نمی شوند پنهان و برای بیان داشتن این علائم نیاز به اصرار دارند. بیماران افسرده ممکن است علائم روانپریشی را به حداقل برسانند یا گزارش نکنند زیرا فکر نمی کنند که غیرطبیعی باشند یا نمی خواهند بیمار به حساب آیند یا علائم روان پریشی را در یک حالت روانی (مثلاً در زمان شیدایی) یا زمانی که در وضعیت دیگری هستند (مثلاً زمان افسردگی) به خاطر نیاورند. برخی دیگر از مبتلایان نیز زمانی که از آن ها پرسیده شود «آیا چیزهای غیرعادی را می بینند یا می شنوند یا احساس آزار و اذیت می کنند»، به اندازه کافی انتزاعی و کلی فکر نمی کنند تا به سؤالات کلی در رابطه با توهماتشان پاسخ دهند، اما اگر از آنها در مورد توهمات و هذیان های خاص سؤال شود، می توانند به این سوالات پاسخ دهند. داده های مؤسسه ملی سلامت روان (NIMH) در مطالعه دارودرمانی افسردگی سایکوتیک (STOP-PD)
نشان می دهد که پزشکان اغلب به دلیل عدم شناخت ویژگی های روان پریشی، افسردگی روان پریشانه را به صورت صحیح تشخیص نمی دهند. در این مطالعه ۲۷ درصد از ۱۳۰ بیماران با علائم ساده و آشکار افسردگی سایکوتیک که توسط معیارهای تحقیقاتی، مبتلا شناخته شده بودند تشخیص داده نشدند. این احتمال وجود دارد که میزان تشخیص نادرست مشاهده شده در این مطالعه، یک تخمین محافظه کارانه از میزان حقیقی آن در جمعیت کلی بالینی باشد، زیرا بیمارانی که دارای شرایط همراه مانند سابقه سوء مصرف مواد در ۳ ماه گذشته یا شرایط پزشکی ناپایدار بودند، از این مطالعه حذف گردیدند. دستورالعمل های بالینی برای تشخیص باید بر جنبه های مربوط به تکرار اپیزود (یک بار یا دوره ای)، بهبود علائم، توجه به ظاهر علائم روان پریشی و همچنین شدت آنها تمرکز داشته باشد. برای ارزیابی کمی این پارامترها، از مقیاس رتبه بندی افسردگی همیلتون (HAM-D) استفاده می شود که برای هر معیار بالینی یک سؤال را مشخص و به هر کدام از آنها نمره معینی می دهد؛ میزان نمره نهایی در مجموع بین مقادیر ۰ تا ۵۶ خواهد بود. علل بیماری. علت اصلی افسردگی سایکوتیک هنوز مشخص نیست، اما به طور کلی اعتقاد بر این است که اخ
تلالات مرتبط با افسردگی بیماری هایی چند عاملی هستند که در اثر تعامل جنبه های اجتماعی، روانی و بیولوژیکی ایجاد می شوند. تا به امروزه، هیچ نظریه پاتولوژیک دقیقی وجود ندارد که بتواند به طور مستقل پاتوژنز آن را که شامل جنبه های ژنتیک، نوروبیولوژی و تصویربرداری عصبی باشد، توضیح دهد. اگرچه این ارتباط مورد تردید قرار گرفته، اما به نظر می آید، سابقه خانوادگی اختلالات روان پریشیِ متنوع از جمله اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی سایکوتیک و افسردگی سایکوتیک معمول تر از افسردگی غیر سایکوتیک باشد. علاوه بر این، شواهدی مبنی بر شباهت محتوای هذیان ها و توهمات در بستگان روان پریشِ مبتلایان به افسردگی سایکوتیک، بدون توجه به نوع اختلال روان پریشی، وجود دارد که نشان دهنده یک فنوتیپ روان پریشی فرا تشخیصی است که با سندرم های روان پریشی عاطفی و غیر عاطفی همپوشانی دارد و ممکن است با شدت بیشتری نسبت به افسردگی در اختلال دوقطبی بیان شود. ویژگی فراتشخیصی روان پریشی توسط یک مطالعه هم گروهی دانمارکی پشتیبانی می شود که نشان می دهد تجربیات روان پریشانه تحت بالینی (بدون هیچ اختلال روان پریشی خاصی) در افراد مورد آزمایشِ سنین ۱۱ تا ۱۲ سالگی، با سابقه
خانوادگی روان پریشی همراه بوده است. این نوع تحقیقات بیان می دارد که روان پریشی ویژگی ای است که می تواند در انواع اختلالات از جمله اسکیزوفرنی، اختلال اسکیزوافکتیو، اختلال دوقطبی، افسردگی و احتمالاً سایر شرایط پیچیده با ویژگی های روان پریشی مانند اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلالات شخصیتی خاص و هذیان رخ دهد، اما صفت ژنتیکی آن مستقل از سایر اختلالاتِ همراه، منتقل می شود و همزمانی صفت روان پریشی با یک اختلال خلقیِ اکتسابی می تواند یک اختلال خلقی-روان پریشی به خصوص را ایجاد کند. تصور می شود صفت روان پریشی به تعداد نسبتاً کمی از توالی های ژنی در کروموزوم های X و Y (پروتوکادرین XY) مرتبط است که مولکول های چسبنده سلولی مغزی را رمزگذاری می کنند و در تکامل زبان انسان نقش دارند. آستانه بیان صفت روان پریشی ممکن است با تغییرات اپی ژنتیک مرتبط با اختلال خلقی اولیه کاهش یابد و زمانی که اختلال خلقی به سطح مشخصی از شدت رسید، ظاهر شود. پاتوفیزیولوژی. چندین سیستم یا محور، مانند عدم تعادل اکسیدان-آنتی اکسیدان، اختلال عملکرد میتوکندری، و ژن های مرتبط با ریتم شبانه روزی (به ویژه ژن های حیاتی)، فعل و انفعالات بدنی (به عنوان م
ثال، تعامل بین HPA و متابولیسم میتوکندری و تعامل متقابل بین استرس اکسیداتیو و التهاب) در پاتوفیزیولوژی کلی اختلالات افسردگی دخیل هستند. تعدادی ویژگی بیولوژیکی وجود دارد که ممکن است افسردگی سایکوتیک را از افسردگی غیر روان پریشی متمایز کند. مهم ترین تفاوت می تواند وجود یک ناهنجاری در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) باشد. به نظر می رسد که محور HPA در افسردگی سایکوتیک به صورت صحیحی تنظیم نمی شود، زیرا با آزمایش سرکوب دگزامتازون سطوح بالاتر کورتیزول را به دنبال تجویز دگزامتازون نشان می دهد (یعنی سرکوب کورتیزول کمتر). همچنین افراد مبتلا به افسردگی روان پریشانه نسبتِ بطن-مغز بالاتری از افراد مبتلا به افسردگی غیرسایکوتیک و هیپوکامپ کوچک تری نسبت به افراد معمول دارند. اختلال در اتصال ساختاری و عملکردی مغز نقش مهمی در مکانیسم بیماری افسردگی و روان پریشی دارد. نتایج نشان می دهد قشر پیش پیشانیِ خلفی-جانبی نیم کره راست (DLPFC) در تشکیل و غلبه بر هذیان دارای نقش بسزایی است. بیماران افسرده با علائم سایکوتیک کاهش قابل توجهی در اتصال عملکردی (FC) بین هیپوتالاموس و قشر سینگولیت قدامی را در مقایسه با بیماران بدون علائم رو
ان پریشی نشان داده اند. درمان. افسردگی روان پریشانه میزان بهبودی خود به خودی پایینی دارد. در مطالعات اولیه برروی بیماری، نرخ پاسخ دارونما نزدیک به صفر بود، اما مطالعات اخیر نرخ پاسخ به دارونما را تا ۳۰ درصد گزارش می کنند. اگرچه رویکردهای شناختی می توانند علائم را در بیماران اختلال خلقی با هذیان بهبود بخشند، جدای از اَشکال کمتر پیچیدهٔ افسردگی، پاسخ به روان درمانی به تنهایی ناچیز شناخته شده است. روان درمانی هایی که معمولاً به منظور بهبود شرایط بیماری صورت می گیرد شامل فعال سازی رفتاری، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، و درمان افسردگی مبتنی بر پذیرش و رفتار (ترکیبی از درمان فعال سازی رفتاری و درمان پذیرش و تعهد) هستند؛ با این وجود، درمان های جسمی به عنوان پایه اصلی درمان باقی می مانند. رویکرد دارویی افسردگی سایکوتیک وابسته به اینکه روان پریشی را به عنوان اختلالی مجزا در نظر گرفته شود یا اختلالی در انتهای طیف افسردگی، تغییر می کند. اگر افسردگی بسیار شدید باشد، یک داروی ضد افسردگی با دوز مناسب، به همراه یکی از درمان های روانی استاندارد، می تواند مؤثر واقع شود. دارودرمانی. مطالعات اولیه دارویی برای افسردگی سایکوتیک شا
مل داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای (TCAs) و داروهای ضدروان پریشی نسل اول (نورولپتیک ها) بود. مروری بر مطالعات تصادفی سازی شده بین سال های ۱۹۶۶ و ۲۰۰۴، که تنها در یکی از آنها از دارونما استفاده می شد، نرخ پاسخ به آمی تریپتیلین، پرفنازین، یا ترکیبی از آن را به ترتیب ۴۱، ۱۹ و ۷۸ درصد را گزارش کرد. در مطالعه دیگری نرخ پاسخ با آمی تریپتیلین به همراه پرفنازین ۸۶ درصد و با آموکساپین، متابولیت داروی ضد روان پریشی لوکساپین، که دارای خواص ضد افسردگی و ضد روان پریشی است، ۸۲ درصد بود. یک مرور سیستماتیک بSه روز شده در ۱۱ نشریه که در مجموع ۹۲۹ بیمار را شامل می شد، تأیید کرد که ترکیب یک داروی ضدافسردگی و یک داروی ضد روان پریشی (درمان ترکیبی) نسبت به یک دارو به تنهایی و دارونما، در کاهش علائم افسردگی در افسردگی روان پریشانه موثرتر است. یافته ها به دلیل تنوع قابل توجه بین مطالعات و همچنین ناهمگنی بیماران و سوگیری اندکِ تحقیقاتی، مورد توجه قرار گرفت. متاآنالیز ۸ مرحله حاد در ۷۶۲ بزرگسال مبتلا به افسردگی سایکوتیک که تا فوریه ۲۰۱۱ انجام شد، نشان داد که درمان ترکیبی به طور قابل توجهی نسبت به تک درمانی ضد افسردگی برای اثربخشی بر شدت
بیماری، بهتر است، اما این مسئله برای اثر بخشی برای علائم روان پریشی یا اضطراب وجود ندارد. همچنین بررسی ها نشان داده، فنلزین به عنوان مهارکننده منوآمین اکسیداز (MAOI) نسبت به داروهای ضدافسردگی های سه حلقه ای موثرتر نیست. مطالعات داروهای ضد روان پریشی جدیدتر و داروهای ضد افسردگی در افسردگی سایکوتیک عمدتاً شامل نسل دوم آنتی سایکوتیک ها و مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین بوده است. یک مطالعه چند مرکزی بیمارانی که اکثر آنها علائم روان پریشی همخوان با خلق داشتند به طور تصادفی با دارونما، اولانزاپین یا ترکیبی از اولانزاپین و فلوکستین تحت بررسی قرار گرفتند، ترکیب اولانزاپین و فلوکستین به طور قابل توجهی موثرتر از دارونما بود (نمرات مقیاس درجه بندی افسردگی همیلتون (HDRS) 38.4 در ترکیب دارویی و ۲۰٫۹ در دارونما گزارش شد). مطالعه دارودرمانی افسردگی سایکوتیک (STOP-PD) که از اولانزاپین و سرترالین برای درمان بیماران استفاده شد، نرخ بهبودی ۴۲٪ برای درمان ترکیبی در مقابل ۲۴٪ با اولانزاپین تک درمانی را نشان داد. هر چند در پایان این مطالعه، ۴۵ درصد از بیماران همچنان علائم روان پریشی را بدون بهبود معنی داری تجربه می کردند. بر اسا
س نمرات مقیاس همیلتون، درمان ترکیبی نسبت تک درمان اولانزاپین اثر ضد افسردگی بهتر و اثر ضد روان پریشی یکسانی دارد. مصرف ونلافاکسین به همراه کوئتیاپین نیز بهبود دو برابری نسبت استفاده از ونلافاکسین به تنهایی نشان می دهد. به طور کلی، درمان های ترکیبی نسبت به تک درمان ها از اثر بخشی بهتری برای درمان علائم برخوردار است. پیش آگهی. سیر دوره های افسردگی در افرادی که ویژگی های روان پریشی نیز از خود نشان می دهند متفاوت است. بیماران دارای علائم سایکوتیک اغلب دوره های طولانی تری از بیماری را تجربه می کنند و احتمال عود افسردگی و بازگشت آن نیز بیشتر است. برخی محققان بر ای باور اند که افسردگی روان پریشانه دارای عوارض، نرخ خودکشی و اختلالات خواب بالاتری بوده، اگرچه مورد دوم بحث برانگیز است. برخی از بررسی ها نشان می دهند که افسردگی سایکوتیک نسبت به افسردگی غیر سایکوتیک با افزایش دو برابری مرگ ومیر همراه است؛ این بررسی ها با لحاظ نمودن سن و بیماری های زمینه ای صورت گرفت و به دلیل افزایش نرخ خودکشی نبود. از آنجایی که دوره های بدون روان پریشی در بیماران با سابقه افسردگی سایکوتیک اغلب کوتاه تر از دوره های دارای روان پریشی هستند،
ممکن است ابتدا سطح مشخصی از شدت اختلال خلقی برای بروز روان پریشی ضروری باشد. اغلب پس از چندین دوره افسردگی بدون روان پریشی، روان پریشی تمایل به عود و تکرار در دوره های بعدی دارد، هر چند دوره های متوالی معمولاً آنقدر شدید نیستند. اگرچه روان پریشی ممکن است با هر دوره افسردگی همراه نباشد، پس از وقوع آن، به عنوان یک ویژگی مستقل از افسردگی عمل کرده به گونه ای که اختلال خلقی را به صورت اساسی تغییر می دهد و شرایط بیمار را از سایر اَشکال افسردگی متمایز می کند. این مسئله سبب می شود روند و پاسخ درمانی اختلالات خلقی نیازمند تغییر باشد تا علائم بیماری به بهترین نحو مدیریت شود. بیماران مبتلا به افسردگی سایکوتیک و بستگان آنها، به ویژه آن هایی که در سنین پایینِ ابتلا هستند، ممکن است نسبت به بیماران افسرده غیرسایکوتیک بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلال دوقطبی باشند. این دوره های افسردگی دوقطبی بیشتری از افسردگی تک قطبی با علائم روان پریشی همراه هستند. در واقع، یک پیش بینی کننده قوی روان پریشی در جریان اختلالات خلقی، دوقطبی بودن است. از بزرگسالان مبتلا به افسردگی روان پریشانه در نمونه های جامعه، ۴۸٫۵٪ تشخیص اختلال دوقطبی I و ۱
۰٫۵٪ تشخیص اختلال دوقطبی II را دریافت کرده اند. تشخیص نهایی اختلال دوقطبی به ویژه در افسردگی روان پریشانه زودرس شایع است. بستگان بیماران مبتلا به افسردگی سایکوتیک نسبت به بستگان بیماران مبتلا به افسردگی غیر سایکوتیک میزان بیشتری از اختلال دوقطبی را تجربه می کنند. روان پریشیِ همراه با اختلال دو قطبی یا افسردگی، با سن کمتر شروع اختلال، علائم عاطفی و مزمن بیشتر، امکان بستری شدن و بستری بودن طولانی مدت، عوارض روانی بیشتر و پیش آگهی ضعیف تر نسبت به افسردگیِ صِرف، همراه است. در میان بیماران مبتلا به اختلالات خلقی روان پریشانه، توهم در کودکان و نوجوانان نسبت به بزرگسالان بیشتر اتفاق می افتد. تجارب روان پریشی «تحت بالینی» مختصر در حدود ۷ تا ۱۰ درصد از جمعیت عمومی، ۱۷ درصد از کودکان ۹ تا ۱۲ ساله و ۷٫۵ درصد از نوجوانان رخ می دهد. با این حال، این علائم از نظر کیفی با روان پریشی مرتبط «بالینی» متفاوت است. به عنوان مثال، تجربیات ماوراء الطبیعه و جادویی در افرادی که بیمار نیستند بسیار بیشتر از پارانویا، تجربیات عجیب و غریب و توهمات رخ می دهند و با وقوع پریشانی و ناتوانی مرتبط اند. تجارب روان پریشی تحت بالینی در ۸۰ درصد افر
اد گذرا هستند، اما ۲۰ درصد ممکن است تجارب روان پریشی مداوم داشته باشند و ۷ درصد به اختلال روان پریشی، ختم می شود که از این میزان کمتر از ۱ درصد، به صورت سالانه اختلال را تجربه می کنند. تداوم روان پریشی در افرادی که تجربیات آسیب زا در گذشته یا سابقه خانوادگی هر گونه اختلال روانپریشی دارند، بیشتر است. همچنین افرادی که چندین تجربه روان پریشی تحت بالینی را گزارش می کنند، نرخ بالاتری از تجربیات سالانه روان پریشی، با خطر ۲۲ درصدی ابتلا به اختلال روان پریشی در عرض ۱ سال و خطر ۳۶ درصدی برای ابتلا پس از ۳ سال، دارند. طی یک مطالعه نشان داده شد که بیمارانی که درمان مناسب برای افسردگی روان پریشانه دریافت می کردند و به مرحله «بهبود کامل» می رسند، کیفیت زندگیِ مشابهی با افراد بدون افسردگی سایکوتیک دارند. اپیدمیولوژی. تعاریف و روش های ارزیابی متفاوت سبب تخمین های متفاوتی از شیوع افسردگی سایکوتیک شده اند. شواهد نشان می دهد ۴ نفر از هر ۱۰۰۰ نفر از بزرگسال در جمعیت عمومی و ۱۴ تا ۳۰ نفر از هر ۱۰۰ نفر از افراد بالای ۶۰ سال مبتلا به این اختلال هستند. پنج تا ۲۰ درصد از بیماران سرپایی مبتلا به افسردگی تک قطبی ویژگی های روان پریشی ر
ا از خود نشان می دهند. در بررسی های اجتماعی، ۱۰ تا ۱۹ درصد از بزرگسالانِ مبتلا به افسردگی عمدهٔ اپیزودیک (دوره ای)، دارای علائم روان پریشی تشخیص داده شده اند، این آمار در بیماران مبتلا به افسردگی عمده مزمن، به طور قابل توجهی بیشتر است؛ مطالعات در محیط های تخصصی نشان می دهد که ویژگی های روان پریشی در ۶ الی ۲۵٪ از بیماران مبتلا به افسردگی عمده وجود دارد. همچنین گزارش شده است که حدود ۲۵ تا ۴۵ درصد از بیماران بزرگسال مبتلا به افسردگی عمده و ۲۴ تا ۵۳ درصد از بیماران سالمندی که به دلیل افسردگی در بیمارستان بستری شده اند، دارای ویژگی های روان پریشی هستند. از آنجایی که علائم روان پریشی اغلب در بیماران افسرده، نادیده گرفته می شود، شیوع افسردگی روان پریشانه احتمالاً از میزان واقعی آن کمتر محاسبه شده است. در نمونه های جامعه، ۹ تا ۳۵٪ از کودکان و ۵ تا ۱۱٪ از نوجوانان تجربه توهم را تأیید می کنند، با این حال، تفسیر تجربیات روان پریشانه در بیماران جوان تر دشوار است، زیرا کودکان معمولاً در تشخیص مسائل فانتزی از واقعیت مشکل دارند و این موضوع می تواند توضیح دهد که چرا ۷۵ تا ۹۰ درصد از چنین تجربیاتی، در کودکان گذرا هستند. از سو
ی دیگر، یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز ۱۴ مطالعه از ۱۳ جامعهٔ مختلف (از ۲۹۵۱۷ نفر) نشان داد که تجارب روان پریشانه در دوران کودکی سه تا چهار برابر خطر ابتلا به اختلال خلقی یا روان پریشی را در آینده افزایش می دهد. مطالعه ای دگیر بر روی ۲۰۰۰۰ بیمارِ ۱۵ ساله یا بیشتر نشان داد که ۱۸٫۵ درصد از افراد دارای معیارهای افسردگی عمده دوره ای ویژگی های روان پریشی را از خود نشان می دهند. گزارش شده است که حدود ۶۰ درصد از کودکانی که به دلیل افسردگی در بیمارستان بستری شده اند، علائم روان پریشی دارند. از آنجایی که بسیاری از بیماران جوان تر به والدین خود در مورد علائم روان پریشی نمی گویند، احتمالاً شیوع علائم روان پریشی در کودکان و نوجوانان افسرده نیز نسبت به میزان واقعی آن کمتر ارزیابی شده است. تحقیق. اگرچه پیشرفت قابل توجهی در مطالعه اختلالات طیف افسردگی در طول یک دهه گذشته انجام شده است، ناهمگونی این بیماری، اثربخشی، درمان و شکاف در ترجمهٔ پزشکی چالش های حیاتی هستند که همچنان بر طرف نشده اند. معضل اصلی، درک محدود نسبت به علل و پاتوفیزیولوژی افسردگی است، که مانع توسعه و کشف درمان موثرتر برای بهبود این نوع اختلالات می شود. مدل ه
ای حیوانی هنوز نمی توانند این اختلالات روانی ناهمگن و پیچیده را به طور کامل شبیه سازی کنند؛ بنابراین، چگونگی تطبیق مؤثر شاخص های اندازه گیری شده در حیوانات با شاخص های اندازه گیری شده در تحقیقات ژنتیکی یا توسعه داروهای ضد افسردگی جدید چالش مهم دیگری است.
زبان آزادی یکی از روزنامه های ایران در زمان قاجار بود که در سال ۱۲۹۵ خورشیدی توسط میرزا جوادخان آشتیانی (معاون السلطنه) بنیان گذاری شد.
VDMOS ترانزیستور VDMOS یکی ترانزیستور توان و فرکانس بالای ماسفت است. ترانزیستور DMOS ترانزیستور توان نامیده می شود. ترجمهٔ این ترانزیستور به فارسی برابر است با ترانزیستور ماسفت نفوذ دوگانه یا doubble diffused MOSFET. این گونه از ترانزیستورها به دو نوع LDMOS و VDMOS تقسیم می شوند. نوع LDMOS جریان به صورت افقی بین درین تا سورس جریان می یابد و در نوع VDMOS، جریان به صورت عمودی از سروس تا درین جاری می شود. در واقع VDMOS مخفف vertical doubble diffused MOSFET است. در این نوع ترانزیستور درین زیر ترانزیستور و سورس بالای ترانزیستور قرار گرفته است.
چه (به انگلیسی: Che) فیلمی دوبخشی در ژانر زندگی نامه به کارگردانی استیون سودربرگ و محصول ۲۰۰۸ درباره چه گوارا و انقلابیون مارکسیست است. فیلم ها به جای اینکه از ترتیب زمانی پیروی کنند، یک سری از لحظات متقاطع از جدول زمانی ارائه می دهند. بخش اول به انقلاب کوبا و سقوط دیکتاتوری فولگنسیو باتیستا تا دو سال بعد می پردازد. بخش دوم که چریک نام دارد و بر تلاش چه گوارا بر ایجاد انقلاب در بولیوی و همچنین پایان کار او متمرکز است. بنیسیو دل تورو، دمیان بیچیر، خودریگو سانتورو، سانتیاگو کاباررا، فرانکا پوتنته، جولیا اورموند، مارک-آندره گروندین، لو دیاموند فیلیپس، ژواکیم دی آلمیدا، ادگار رامیرز، گاستون پائولس و اسکار آیزاک از بازیگران این فیلم به شمار می روند. فیلمنامه ترنس مالیک در ابتدا محدود به تلاش چه گوارا برای شروع انقلاب در بولیوی بود. وقتی پروژه با کمبود بودجه مواجه شد، مالیک پروژه را ترک کرد و استیون سودربرگ موافقت کرد که فیلم را کارگردانی کند. او فهمید که هیچ زمینه ای برای اقدامات چه گوارا در بولیوی وجود ندارد و تصمیم گرفت که مشارکت وی در انقلاب کوبا و حضور او در سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۴ را به تصویر بکشد. پیتر پ
اچمن برای نوشتن فیلمنامه استخدام شد، فیلمنامه آنقدر طولانی شد که استیون سودربرگ فیلم را به دو بخش تقسیم کند، یک بخش شرح حال کوبا و دیگری بولیوی. فیلم برداری از سال ۲۰۰۷ و در اسپانیا، آرژانتین، پورتوریکو و مکزیک انجام شد. فیلم اولین بار در جشنواره کن اکران شد و نظرات مثبتی نیز دریافت کرد و بنیسیو دل تورو موفق به دریافت بهترین بازیگر مرد شد. داستان. فیلم از ملاقات فیدل کاسترو و چه گوارا در مکزیکو سیتی آغاز می شود، در بخش اول تا پیروزی درخشان گوارا در تسخیر شهر سانتا کلارا (کوبا) و حرکت وی و ارتش چریک ها تحت رهبری او به سمت هاوانا ادامه می یابد. در قسمت دوم، پیروزی بر رژیم فولگنسیو باتیستا و عزیمت وی به کنگو و سپس بولیوی و جان باختنش محور اصلی فیلم است. انتشار. حقوق توزیع نمایشی در چندین سرزمین اصلی از جمله فرانسه، انگلستان، اسکاندیناوی، ایتالیا و ژاپن پیش فروش شد. استودیو قرن بیستم حق نمایشی فیلم را خرید. "چه" نخستین بار در جشنواره فیلم کن در دو سانس متوالی در ۲۱ مه ۲۰۰۸ به نمایش درآمد. در اسپانیا، بخش اول فیلم در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۰۸ و بخش دوم آن در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. در فرانسه نیز، بخش اول در ۷ ژا
نویه ۲۰۰۹ و بخش دوم آن در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ اکران شد. همچنین "چه" در چهل و چهارمین جشنواره فیلم نیویورک و سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم تورنتو نیز به نمایش درآمد. "چه" در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸، در سینماهای لس آنجلس و نیویورک اکران شد تا واجد حضور در مراسم اسکار باشد. "چه" در نوامبر ۲۰۰۸ در آرژانتین به نمایش درآمد و به همین مناسبت خیابان های بوئنوس آیرس با ترافیکی بی سابقه در تاریخ این شهر در مقابل گیشه های سینما مواجه شد. جستارهای وابسته. "خاطرات موتور سیکلت" "خاطرات موتورسیکلت (فیلم)"
عبدالقیوم کرزی برادر ارشد حامد کرزی، او در سال ۱۹۴۷ متولد شده و مربوط قوم پوپلزی بود که در 9 جوزا 1403مصادف به 29 می 2024در ایالات متحده امریکا درگذشت. کرزی، قبل از فروپاشی رژیم طالبان، در آمریکا زندگی می کرد و بدنبال ایجاد حکومت به رهبری حامد کرزی در افغانستان به این کشور بازگشت. قیوم کرزی کنون از جمله کاندیدان کرسی ریاست جمهوری افغانستان بوده وحیدالله شهرانی معاون اول و ابراهیم قاسمی معاون دوم ایشان هستند. او یکی از مخالفین شورای نظار در دستگاه دولت افغانستان است. پیشینه. قیوم کرزی پسر عبدالحد تاجر و سیاست مدار می باشد. او تحصیلات خود را در بخش علوم سیاسی در آمریکا به پایان رسانده است. او قبل از سال۲۰۰۱ در ایالات متحده آمریکا یک رستورانت شخصی داشتند. پس از آن به تجارت پرداخت. قیوم کرزی به عنوان نماینده مردم قندهار به مجلس نمایندگان راه یافت ولی بدنبال غیابت طولانی از مجلس و اعتراض شماری از اعضای مجلس نسبت به این غیابت، از عضویت در مجلس نمایندگان استعفا داد. گفته می شود در سالهای اخیر، آقای کرزی نقش فعالی در سر و سامان دادن به گفتگوها میان حکومت افغانستان و گروه طالبان داشته است.
زندگی نامه. محمد نادر نعیم در سال ۱۳۴۴ خورشیدی در شهر کابل به دنیا آمد. او بیشتر عمر خود را در بیرون از افغانستان سپری کرده است. وی مکتب را تا صنف ششم در لیسه استقلال شهر کابل ادامه داد، سپس در سال ۱۹۷۷ یک سال قبل از کودتای ثور به رهبری حزب دموکراتیک خلق افغانستان با خانواده اش به لندن رفت و در آنجا تحصیلات ابتدایی را به پایان رسانید. پس از آن تحصیلات عالی خویش را در رشتهٔ کمپیوتر ساینس در دانشگاه نورت لندن بپایان رساند. نادر نعیم در سال ۲۰۰۳ و پس از فروپاشی طالبان به افغانستان بازگشت و در همکاری با ظاهرشاه که آن زمان لقب بابای ملت را کسب کرده بود، در موقف های مختلف دولتی کار کرد. او برای مدتی هم بحیث سکرتر خاص ظاهرشاه وظیفه اجرا کرد. وی همچنان عضو کمیسیونی بود که به هدف شناسایی قاتلین سردار محمد داوود و خانواده وی ایجاد شده بود.محمد نادر نعیم به زبان های دری، پشتو و انگلیسی صحبت می کند و دارای دو فرزند است. منابع. انتخابات سال ۲۰۱۴- محمد نادر نعیم در وبگاه رادیو آزادی .
امتیاز نمک به امتیازی گفته می شود که در زمان نخست وزیری حسن مستوفی الممالک به گروهی از تاجران منطقه اراک داده شد تا حق برداشت و فروش نمک از تالاب میقان را به طور انحصاری در اختیار داشته باشند. برداشت و حمل و فروش نمک این دریاچه به شهرهای دیگر که پیش از این، منبع درآمدی عده زیادی از مردم شهر اراک بود، با اجرای این امتیاز مختل شد که این امر موجب نارضایتی مردم منطقه را موجب شد. با بالا گرفتن اعتراضات، داود مکی عراقی (۱۲۷۱ هجری قمری - ۱۳۳۲ هجری قمری) که از فقها و روحانیون اراک بود، با نامه نگاری با دربار شاه، موجب لغو این امتیاز در سال ۱۳۲۸ هجری قمری شد.
زلمَی رسول (متولد ۱۳۳۲ در کابل) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی وزیر اسبق وزارتخانه های خارجه و حمل و نقل و هوانوردی ملکی و مشاور امنیت ملی افغانستان بود. زلمی رسول را به عنوان یکی از نزدیکان حامد کرزی می شناسند. و تاکنون دو بار خود را برای انتخابات ریاست جمهوری در سال های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۸ نامزد کرده است. زندگی نامه. زلمی رسول زاده ۱۳۳۲ خورشیدی از شهر کابل است. پدر وی عبدالقیوم رسول نام داشت و مادرش فرخ بیگم دختر امیر حبیب الله خان (پادشاه افغانستان از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۹) بود. زلمی پس از فراغت از لیسهٔ عالی استقلال کابل برای فراگیری تحصیلات عالی عازم شهر پاریس شد تا تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی در این کشور به پایان رساند. رسول در دوران جنگ داخلی افغانستان از هواداران ظاهرشاه بود و به عنوان رئیس دفتر ظاهرشاه در اجلاس بن برای تعیین آینده افغانستان پس از سقوط طالبان شرکت داشت. او تاکنون ازدواج نکرده و فرزندی ندارد. زلمی رسول از پشتون های درانی و از قبیلهٔ محمدزی است. رسول، به زبان های فارسی، پشتو، فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی صحبت می تواند و با زبان عربی هم آشنایی دارد. انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳. وی در سال ۱۳۹۲ برای شرکت
در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان از مقام وزارت امور خارجه استعفا داد. احمدضیا مسعود به عنوان معاون اول و حبیبه سرابی به عنوان والی بامیان بحیث معاون دوم در این رقابت وی را همراهی کردند. قیوم کرزی برادر رئیس جمهور، عبدرحیم وردک و محمد نادر نعیم پیش از برگزاری انتخابات به نفع رسول از رقابت کنار رفتند. بر اساس نتایج ابتدایی وی با دریافت ۱۱٫۵٪ از از کل آرا در رتبه سوم قرار گرفت. رسول که از حمایت بزرگان پشتوهای درانی برخوردار بود بیشترین رای خود را در ولایت قندهار به دست آورده و با ۵۲٪ در رتبه اول این ولایت قرار گرفت. انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸. زلمی رسول به همراه عبدالجبار تقوا (معاون اول) و خان محمد وحدت (معاون دوم) خود را برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸ نامزد کرد.
قطب الدین هلال بک محمد تیرتاجی متولد سال ۱۳۳۱ در ولایت خوست در شرق افغانستان است. او در بخشهای نظامی و مهندسی ساختمانی درس خوانده است. فاو در سال ۱۹۹۳، زمانی که گلبدین حکمتیار به نخست وزیری حکومت مجاهدین افغان تعیین شد، هلال سمت معاونت او را به دست آورد. او همچنین در بخش ارتباطات خارجی حزب اسلامی کار کرده است. آقای هلال در سال ۲۰۰۳، در حومه شهر پیشاور پاکستان در ارتباط به همکاری او با حزب اسلامی گلبدین حکمتیار بازداشت شد. پس از بازگشت او به کابل، اعلام کرد که رابطه ای با حزب اسلامی ندارد، با این حال، گزارشها می رساند که در تلاشهای دولت افغانستان برای مذاکره با حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار حضور داشته است؛ و مدتی را در وزارت دفاع افغانستان کار کرده است. وی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان شرکت کرده و مورد حمایت حزب اسلامی گلبدین حکمتیار قرار گرفت.