Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر قالب پایان نامه، درمان بر مبنای شواهد و غیره استوار است. در سال های اخیر در بیشتر دانشگاه های دنیا، بازنگری عمده ای در اهداف آموزشی و روش های سنجش مهارت های دستیاران به عمل آمده است. بورد داخلی کشور آمریکا شش معیار اصلی برای سنجش کفایت دستیاران تعریف کرده است که شامل: مراقبت از بیمار، دانش پزشکی، پیشرفت و یادگیری بر مبنای کار عملی، مهارت های ارتباطی، رعایت اصول حرفه ای پزشکی و آشنایی و توانایی کار در سیستم بهداشتی درمانی می باشد. سالانه برنامه های آموزشی متنوعی برای اساتید این رشته به منظور ارتقای سطح آموزش و یادگیری دستیاران اجرا می شود. در ایران. رشته تخصصی بیماریهای داخلی یکی از قدیمی ترین رشته های تخصصی موجود در ایران می باشد. این تخصص در کشور بعد از سال ۱۳۳۰ آغاز به کار نموده است. به مرور زمان رشته های تخصصی بیماری های مغز و اعصاب، بیماری های عفونی و گرمسیری و قلب و عروق از این تخصص جدا شدند. طول دوره این رشته ۴ سال است. فوق تخصص ها. بر اساس تقسیم بندی انجمن پزشکی داخلی آمریکا فوق تخصص های پزشکی داخلی شامل موارد زیر می باشند: متخصصان داخلی همچنین می توانند در «آلرژی» و «ایمنی شناسی» نیز فوق تخصص بگیرند
عبدالحسین صنیع همایون (زاده ۱۲۳۸ اصفهان، درگذشته ۱۳۰۰ اصفهان) از برجسته ترین نقاشان و تذهیب کاران دوره قاجار است. وی نوه آقا نجف اصفهانی ازمعروفترین قلمدان نگار دوران قاجار می باشد . آثار ارزشمندی از وی به جای مانده که برخی از آن ها در موزه های مختلف داخلی وخارجی و کلکسیون های هنری نگهداری می شوند. زندگی. عبدالحسین صنیع همایون فرزند محمد کاظم و نوه آقا نجف اصفهانی قلمدان نگار معروف دوره قاجار است. وی ابتدا از پدربزرگش(آقانجف اصفهانی) که از نقاشان برجسته بود اصول ابتدایی نقاشی را آموخت، سپس نزد پدر(کاظم ابن آقا نجف) و عموهای خود که همگی از برجستگان هنر بودند آموخته هایش را تکمیل نمود. وی نقاشی پرکار و صاحب سبک بود که در چهره پردازی، پرنده سازی، گل و مرغ، طبیعت نگاری نازک قلم بود. باوجود تأثیرهایی که از شیوه «عباس شیرازی» و «محمد ابراهیم اصفهانی» گرفته بود، سبک ویژه ای را دنبال می نمود که سبکی بین ایرانی سازی و فرنگی سازی محسوب می شود. آثار وی بیشتر قلمدان و قاب آیینه و جلد کتاب بوده است. بر روی قلمدانها چهره پردازی زنان را به زیبایی انجام می داد که طرحهای شاداب تصویر می کرد. همچنین در آثار وی مردم نگاری نیز وج
ود دارد که تعداد کمتری را شامل می شود. وی به جهت فعالیت هنری اش در زمان مظفرالدین شاه لقب «صنیع همایون» را دریافت کرد. آثار. برخی از آثار وی چنین می باشند: درگذشت و آرامگاه. عبدالحسین صنیع همایون، 12 شهریور 1301 خورشیدی (1341 قمری / 1922 میلادی) درگذشت و در گورستان تخت فولاد (تکیه شهشهانی) به خاک سپرده شد.
اینتل ۸۰۸۰ دومین ریزپردازنده ی ۸ بیتی طراحی و ساخته شده توسط اینتل بود در آوریل ۱۹۷۴ عرضه شد. اینتل ۸۰۸۰ نوع گسترش یافته و بهبودیافته ای طراحی ۸۰۰۸ بود اگر چه هماهنگی باینری با آن نمی داشت–یعنی برنامه های اسمبل شده برای ۸۰۰۸ در ۸۰۸۰ قابل استفاده نبودند. فرکانس پایهٔ مشخص شده به ۲مگاهرتز محدود بود و دستورالعمل های متداول آن زمان اجرایی برابر ۴، ۵، ۷، ۱۰ یا ۱۱ سیکل داشتند که این به معنی صدها دستورالعمل در ثانیه بود. ۸۰۸۰ گاهی به عنوان «اولین ریزپردازندهٔ واقعاً قابل استفاده» شناخته می شد با وجود اینکه ریزپردازنده های قبل تر از آن هم برای محاسبه و سایر برنامه ها استفاده می شدند.
سلطان علیخان وزیر افخم یا سلطان علی خان وزیر بقایا (۱۳ دسامبر ۱۸۶۲ در – ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۱۴) وزیر داخله و رئیس کابینهٔ ایران از ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ تا ۱۳ اردیبهشت ۱۲۸۶ (۶ صفر ۱۳۲۵–۱۱ ربیع الاول ۱۳۲۵) بود.وزیر افخم اولین نخست وزیر یک کابینه قانونی مورد تأیید مجلس در تاریخ ایران به شمار می رود. وی از رجال عصر ناصری و مظفری و از درباریان مؤثری بود که همیشه مشاغل و مقامات حساس و پرمداخل داشتند. اوایل زندگی. او فرزند محمدخان سالار الملک، پسر عبدالرضا خان بافقی پسر محمدتقی یزدی نوه دختری میرزا ابراهیم خان ظهیرالدوله قاجار، می باشد و در سال ۱۲۸۴ ق متولد شد. در نوجوانی غلامبچه درباری ناصرالدین شاه بود و در جوانی پیشخدمتی شاه و نیابت آجودان باشی به او محول گردید. سپس مأمور تحصیل مالیات آذربایجان شد و در همین مقام رتبه سرتیپی و حمایل شیر و خورشید گرفت. بعد حاکم خلخال شد و در رفع فتنه طایفه شاطرانلو و شاهسون اقدامات مؤثری کرد. پس از قتل ناصرالدین شاه و سلطنت مظفرالدین میرزا، به منصب وزارت بقایا منصوب شد و در سال بعد حکومت ولایت یزد و مشتقات ضمیمه کار او شد. در سال ۱۳۱۹ ق ملقب به وزیر افخم شد و علاوه بر وزارت بقایا، مدیر مجلس دربار
اعظم نیز شد و پسرش محمد حسن خان، وزیر بقایا شد. در زمان صدارت عین الدوله و میرزا نصرالله خان مشیرالدوله وزیر داخله بود. وقتی مشیرالدوله از کار کناره گیری کرد، تا ورود میرزا علی اصغر خان اتابک امور صدارت را بر عهده او سپردند که در حقیقت ارشد و با سابقه ترین وزیران کابینه قبل بود. دوران نخست وزیری. وزیرافخم روز پنجشنبه ۲۹ اسفندماه ۱۲۸۵ شمسی برابر با ۶ صفر ۱۳۲۵ قمری با هیئت وزیران خود در مجلس حاضر شد و از صنیع الدوله رئیس مجلس اجازه خواست تا کابینه خود را، که شامل هشت وزیر بود، معرفی کند و پس از کسب اجازه اسامی تمام وزیران را اعلام کرد. سپس به وکلای مجلس گفت: «غرض این بود که هیئت وزرا و کابینه تغییری کرده بود معرفی ایشان در مجلس بشود و همه ملت امروز بدانند که دولت و ملت یکی است و باید دست به یکدیگر داده و کار بکنند تا مملکت معمور و آباد گردد.» در بین اسامی وزرای اعلام شده، وزیر جنگ، کامران میرزا، ظاهراً به علت بیماری به مجلس نیامد و به جای او دستیارش "دبیرالدوله" در مجلس حاضر شد. اما به گفته کسروی، در حقیقت کامران میرزا به دلیل آنکه در شأن خود نمی دانست به عنوان یک نایب السلطنه در مجلس حاضر شود، این بهانه را بر
ای خود دست و پا کرد. سید عبدالله بهبهانی در پاسخ به وزیرافخم از طرف نمایندگان از رئیس دولت تشکر نمود. سپس وکلای مجلس از وزیر افخم اسامی وزراتخانه ها و مسئولیت هر کدام را طلب کردند. او در پاسخ وزارتخانه ها را معرفی کرد: وزیر افخم که وزیر داخله بود، به عنوان جانشین موقت نخست وزیر، نخستین کابینه قانونی مشروطه را معرفی کرد و مسئولیت آن را برعهده گرفت. او سپس در دوم فروردین ۱۲۸۶ در نزد محمد علی شاه نیز سوگند یاد کرد. برکناری وزیرافخم. در اولین جلسه مجلس پس از تعطیلات نوروز، سید حسن تقی زاده نماینده تجار آذربایجان نطق اعتراض آمیزی در مجلس ایراد کرد و ضمن انتقاد از رویه دولت در انجام امور، به احضار اتابک اشاره نمود و با ورود وی سخت مخالفت و بازگشت او را موکول به اجازه مجلس نمود. پس از ورود اتابک به تهران و مذاکره با محمد علی شاه و قبول ریاست دولت، شاه تصمیم گرفت در مورد نحوه انتصاب وی به نخست وزیری با عده ای از وکلای متنفذ مجلس مذاکره کند. به پیشنهاد صنیع الدوله هیأتی از وکلای مجلس، از جمله سیدعبدالله بهبهانی و سیدمحمد طباطبایی، در دربار حضور یافته و با شاه به مذاکره و تعاطی افکار نشستند و سرانجام چنین اتخاذ تصمیم گ
ردید که مجلس شورای ملی به پاره ای جهات وزیرافخم را از کار برکنار کنند تا دست شاه برای انتخاب نخست وزیر باز باشد. روز نهم اردیبهشت ۱۲۸۶ ش جلسه مجلس شورای ملی به ریاست صنیع الدوله تشکیل شد. وزیرافخم و عده ای از وزیران در جلسه حضور یافتند. تعدادی از نمایندگان ضمن ایراد سخن از دولت انتقاد کردند و وزیرافخم را قادر به حل مشکلات ندانستند. پس از آنکه سخن نمایندگان پایان یافت، صنیع الدوله رئیس مجلس ضمن تأیید انتقادات وکلاء گفت شما از هرکدام از وزیران که ناراضی باشید می توانید رأی به برکناری او دهید. نمایندگان فریاد برآوردند پس در مورد القاب وزیر افخم و همکاران وی رأی بگیریم. صنیع الدوله اظهار نمود پس رأی می گریم به برکناری وزیرافخم. نمایندگان به اتفاق ارا رأی به برکناری او دادند و صدارت چهل روزه وزیرافخم پایان یافت. وزیرافخم پس از برکناری. وزیرافخم سپس به فرمان محمد علی شاه وزیر دربار شد. وزیرافخم از مالکین بزرگ بود و در زنجان و خمسه و کرمان املاک زیادی داشت. بازماندگان وی عده ای نام خانوادگی افخمی و عده ای نام افخم ابراهیمی را با توجه به نام خانوادگی مادرانشان برای خود برگزیدند. منابع. عاقلی، باقر، نخست وزیران ایران،
از مشیرالدوله تا بختیار، چاپ سوم، ۱۳۹۴
میرزا احمدخان مشیرالسلطنه (زاده ۱۲۲۲ در آمل – درگذشته ۱۲۹۷ در تهران) صدراعظم در ۲ نوبت و در مجموع به مدت ۱ سال نخست وزیر ایران در زمان پادشاهی محمدعلی شاه قاجار بود. زندگی نامه. جوانی. احمد مشیرالسلطنه در ۱۲۶۰ هجری قمری در آمل به دنیا آمد. او مانند دیگران تحصیلات معمول زمان را فرا گرفت، و برای یادگیری خط و نگارش وقت گذاشت وی همچنین مقدماتی از فقه و اصول را نیز آموخت. او در سال ۱۲۸۰ هـ. ق به دعوت برادرش مشیرنظام که در دربار ولیعهد (مظفرالدین میرزا) در تبریز خدمت می کرد به دربار آمد و آنجا مشغول به کار شد و چون خط و روش نگارش او مورد پسند بود کارهای نوشتاری دربار را دردست گرفت و پس از مدتی کوتاهی منشی و رئیس دفتر ولیعهد شد و لقب منشی باشی را بدست آورد. جدیت میرزا احمد خان منشی باشی در کارها و صداقت و علاقه مندی وی باعث شد که مورد علاقهٔ ولیعهد قرار گیرد در نتیجه از این پس او علاوه بر انجام کارهای نوشتاری ولیعهد به حکمرانی چند شهر نیز می پرداخت و روز به روز بر اعتماد و صمیمیت او و ولیعهد افزوده می شد تا اینکه در ۱۲۹۷ هـ. ق وزیر شد دوران پیشکاری و پس از آن. در سال ۱۳۰۲ حکومت گیلان و طوالش به عباس میرزا ملک آراء پ
یشنهاد شد و چون او نپذیرفت میرزا احمد خان مشیرالسلطنه با پرداخت سی هزار تومان پیشکشی به این مأموریت رفت و مدت یکسال در آنجا باقی ماند و از این رهگذر سود قابل توجهی بدست آورد. وی پس از بازگشت از گیلان مدت ها بی کار بود و تنها بنا به درخواست میرزا علی اصغر خان امین السلطان، سالیانه مبلغی به عنوان حقوق از دربار اعظم دریافت می کرد و در وزارت داخله عنوان منشی باشی داشت. خزانه داری. احمد مشیرالسلطنه در سال ۱۳۰۹ دوباره از طرف کامران میرزا نایب السلطنه که حکومت مرکزی با وی بود به حکومت گیلان رفت و مدت سه سال در آن جایگاه باقی ماند. در ۱۳۱۴ هـ. ق مشیرالسلطنه به وزارت خزانه منصوب شد. تا آن تاریخ وزیر خزانه محمد ولی خان نصرالسلطنه (محمد ولی خان سپهسالار) بود و بر اساس اختلافی که بین وی و امین الدوله بر سر عیار مسکوکات به وجود آمد از وزارت خزانه برکنار شد و مشیرالسلطنه به جای وی به این سمت رسید. مشیرالسلطنه در وزارت خزانه جلوی سوءاستفاده و تقلب در عیار مسکوکات را گرفت و مقدار زیادی از بروات معوقه را که از زمان ناصرالدین شاه در دست مردم بود پرداخت نمود. امین الدوله این اقدام مشیرالسلطنه را با دیدهٔ انتقاد نگریست و از اینک
ه می دید مظفرالدین شاه مبالغی از وام دریافتی از روسیه را برای واریز بدهی های پدر خود اختصاص داده است انتقاد می کرد و آن را نوعی سوءاستفاده تلقی می نمود در حالیکه مشیرالسلطنه به علت داشتن احساسات شدید مذهبی و ملی هرگز اهل سوءاستفاده و دغل کاری نبود. پس از عزل امین الدوله همچنان وزارت خزانه با مشیرالسلطنه بود و با روابطی که با اتابک داشت در کار خزانه استقلال کامل پیدا کرد. وزارت خزانه او تا دوران صدارت عین الدوله طول کشید زیرا وی در این کار تبحر خاصی داشت. وزارتخانه. در سفر سوم مظفرالدین شاه به فرنگ مشیرالسلطنه دارای سه شغل مهم بود که عبارت بودند از: وزارت خزانه، وزارت داخله و رئیس شورای سلطنتی. چند ماه پس از بازگشت مظفرالدین شاه از اروپا بین عین الدوله صدراعظم و مشیرالسلطنه وزیر خزانه و داخله اختلاف نظر ایجاد شد. عین الدوله با خوی استبدادی و خشونت خود می خواست تمام وزراء را تحت سلطه خود قرار دهد ولی مشیرالسلطنه به علت اینکه سال ها وزیر و پیشکار ولیعهد در آذربایجان بود و عین الدوله زیردست او کار می کرد از صدراعظم تمکین نمی نمود و البته شاه به هر دوی آن ها محبت و عنایت داشت. کار اختلاف و دعوای عین الدوله و مشیرا
لسلطنه بالا گرفت و بالاخره صدراعظم پیروز شد و مشیرالسلطنه به خراسان اعزام شد. پس از استعفای عین الدوله و تبعید وی به فریمان خراسان، مشیرالسلطنه به تهران بازگشت ولی شغلی نپذیرفت و در تمام مدت صدارت "مشیرالدوله" (مشیر السلطنه با مشیرالدوله میانه ای نداشت و او را لایق صدراعظمی نمی دانست و غالباً از انتصاب او به صدارت انتقاد می نمود) او بیکار بود. پس از صدور فرمان مشروطیت در کابینهٔ میرزا نصرالله خان مشیرالدوله به وزارت عدلیه منصوب شد، ولی این کابینه دوام زیادی نداشت و با ورود میرزا علی اصغرخان اتابک وی به انتصاب ریاست وزرائی رسید. در ۲۱ رجب ۱۳۲۵ هـ. ق اتابک کشته شد و برای تعیین جانشین وی بین محمدعلی میرزا و مجلس اختلاف نظر حاصل شد. محمدعلی شاه درخواست نمود بیست تن از نمایندگان در دربار حضور یابند تا شاه را برای انتخاب نخست وزیر از نظرات مشورتی آنها استفاده کند. این عده در دربارهٔ حضور یافتند و شاه با آنها به مشورت نشست و سرانجام فرمان رئیس الوزرایی به نام میرزااحمد خان مشیرالسلطنه صادر شد. سرانجام شاه فرمان نخست وزیری به نام مشیرالسلطنه صادر گردید و او کابینه خود را در ۱۶ شهریور ماه ۱۲۸۶ ش به مجلس معرفی کرد. در
این کابینه وزارت کشور را خود بر عهده گرفت. هنوز چند روزی از زمامداری مشیرالسلطنه نگذشته بود که در مجلس نغمه های جدیدی ساز شد و عده ای از وکلا اظهار داشتند که شاه با مشروطیت همراه است، اما درباریان و اطرافیان شاه نه تنها به مشروطیت اعتقادی نداشتند بلکه شاه را به دشمنی با مجلس تحریک می کنند. محمدعلی شاه عده زیادی از درباریان را به مجلس فرستاد و یک یک آنها سوگند یاد کردند که به مشروطیت وفادارند.مشیرالسلطنه در این بین از نخست وزیری استعفا نمود و به جای او ناصرالملک همدانی به ریاست دولت رسید. ناصرالملک نیز مدتی کوتاه نخست وزیر بود تا اینکه واقعه توپخانه پیش آمد و ناصرالملک معزول به اروپا تبعید شد و نظام السلطنه به زمامداری رسید و او نیز پس از پنج ماه نخست وزیری چون نتوانست بین شاه و مجلس را التیام دهد کنار رفت و مشیرالسلطنه بلافاصله نخست وزیر شد و در هفدهم خرداد ۱۲۸۷ کابینه خود را به مجلس معرفی کرد و وزارت کشور را نیز عهده دار شد و در تهران حکومت نظامی برقرار گردید. حادثه به توپ بستن مجلس و تشکیل محکمه باغشاه و اعدام عده ای از مشروطه خواهان در این دوره صورت گرفت. فتح تهران. مشیرالسلطنه در مجموع یازده ماه بر سر کار
بود و سه کابینه تشکیل داد که در هر سه کابینه وزارت کشور با او بود. در کابینه مشیرالسلطنه افراد موجهی مانند مستوفی و مؤتمن الملک و مشیرالدوله و محتشم السلطنه هم عضویت داشتند. دوران یازده ماههٔ صدارت مشیرالسلطنه در تاریخ مشروطیت ایران به استبداد صغیر تعبیر شده است. دومین دورهٔ جنبش آزادیخواهان، در آذربایجان، فارس و اصفهان بنیاد گرفت که منجر به فتح تهران و خلع محمدعلی شاه شد. سه ماه پیش از اینکه قوای مجاهدین، تهران را فتح کند مشیرالسلطنه کنار رفت و ناصرالملک برای زمامداری از لندن احضار شد، ولی ناصرالملک در تردید بود و در غیاب او سعدالدوله کابینه را سرپرستی می کرد. این کابینه چون پیشرفت مجاهدین را دید به هیئت اجتماع استعفا داد و کشور بدون نخست وزیر و هیئت دولت به وسیلهٔ محمدعلی میرزا و چند تن از همکاران نزدیک او اداره می شد. پس از فتح تهران محمدعلی شاه به سفارت روس پناهنده شد. عده زیادی از رجال به سفارت انگلیس رفتند ولی مشیرالسلطنه سفارت عثمانی را برای پناهندگی انتخاب کرد و در آنجا متحصن شد. در عفو عمومی که برای پناهندگان از طرف فاتحین تهران صادر شد مشیرالسلطنه یکی از سه استثناء بود و دولت مشروطه عقیده به تعقیب
و مجازات او داشت. ادوارد براون، در کتاب انقلاب ایران با تردید نوشته است که مشیرالسلطنه ۶۰ هزار تومان به اردوی ملی کمک مالی کرد تا مورد عفو قرار گرفت ولی ابراهیم صفائی در کتاب "رهبران مشروطه" قاطعاً متذکر شده است که وی یک صد هزار تومان به مجاهدین داد تا آزادی خود را بازخرید کند. دقیقاً نمی توان گفت کدام یک از این دو درست است. درگذشت. مشیرالسلطنه پس از خروج از سفارت عثمانی به زندگانی شخصی خود پرداخت و غالباً وقت خود را به عبادت و رسیدگی به کار مسجد و مدرسه خود می گذرانید. در ۱۳۲۸ هـ. ق به او سوءقصد شد و هنگامی که قصد خروج از کالسکه خود را داشت چند تیر بسویش شلیک شد. گلوله ها به پای او اصابت کرد و مدت ها تحت درمان و معالجه بود تا سرانجام در ۱۳۳۷ هـ. ق در ۷۷ سالگی درگذشت و در صحن نو آرامگاه حضرت معصومه در قم به خاک سپرده شد. ویژگی ها. مشیرالسلطنه سواد خوبی داشت و به اصول مذهبی سخت پای بند بود به همین دلیل مدرسه و مسجدی در خیابان مولوی ساخت که هم اکنون پابرجاست که به نام مسجد مشیرالسلطنه شناخته می شود و موقوفاتی نیز برای آن اختصاص داده شده است. غالب تاریخ نویسان مشروطه در حالی که از استبداد و خودسری مشیرالسلطنه مط
البی نوشته اند ولی هیچ کدام نتوانسته اند منکر سادگی، نجابت و انسان دوستی وی شوند. مشیرالسلطنه یکی از چند رجالی است که در تاریخ مشروطیت به عنوان نماد استبداد دانسته شده است، در حالی که او احساسات ملی و مذهبی داشت و تحت تأثیر دوست خود حاج شیخ فضل الله نوری موافق با مشروطهٔ مشروعه بود. مسجد مشیرالسلطنه در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۸۳ با شماره ۱۱۲۰۸ در فهرست آثار ملی ثبت شد. در کتاب رهبران مشروطه جلد دوم تألیف ابراهیم صفایی دربارهٔ مشیرالسلطنه چنین نوشته است: و در کتاب ایران در زمان قاجار دربارهٔ مشیرالسلطنه چنین نوشته اند: و همچنین مهدی بیانی در جلد اول احوال و آثار خوشنویسان دربارهٔ مشیرالسلطنه چنین گفته است:
یک واحد ممیز شناور (به اختصار FPU، که گاهی کمک پردازندهٔ ریاضی نیز خوانده می شود) بخشی از یک سیستم کامپیوتری است که به طور خاص برای انجام عملیات ریاضی بر روی اعداد شناور طراحی شده است. نمونه هایی از این عملیات عبارتند از: جمع، تفریق، ضرب، تقسیم، جذر و عملیات بیتی. بعضی از سیستم ها (مخصوصا نسخه های قدیمی تر، معماری مبتنی بر میکرو کد) نیز می توانند توابع غیر جبری فراوانی مانند محاسبات نمایی یا مثلثاتی را انجام دهند، اگرچه در اکثر پردازنده های پیشرفته این اعمال با استفاده از روال های کتابخانه نرم افزاری انجام می شود. در بیشتر طراحی های رایانه ای چند منظوره، یک یا چند FPU (واحد ممیز شناور) ممکن است به عنوان واحد اجرایی در واحد پردازش مرکزی (سی پی یو) جای گرفته باشند؛ با این حال بسیاری از پردازنده های جاسازی شده از پشتوانهٔ سخت افزاری برای عملیات ممیز شناور (fp) برخوردار نیستند (در حالیکه آنها را به طور معمول به صورت استاندارد، حداقل ۳۲ بیتی می کنند). هنگامی که یک CPU (هستهٔ پردازندهٔ مرکزی) برنامه ای را اجرا می کند که نیاز به عملیات نقطه شناور دارد، سه راه برای انجام آن وجود دارد: تاریخچه. از لحاظ تاریخی، سیستم ه
ا ممیز شناور را از طریق یک کمک پردازنده به جای یک واحد یکپارچه اجرا می کنند (اما در حال حاضر علاوه بر CPU، به عنوان مثال GPUها (واحد پردازش گرافیکی) - که کمک پردازنده هستند و همیشه در CPU ساخته نمی شوند- برخلاف نسل های اولشان، به عنوان یک قاعده در FPUها هستند). این می تواند یک مدار یکپارچه، یک مدار کل یا یک کابینه باشد. از آنجا که ابزار محاسبه ممیز شناور ارائه نشده است، محاسبات ممیز شناور در نرم افزار انجام می شود که زمان پردازنده بیشتری را می گیرد اما از هزینه سخت افزاری اضافی اجتناب می کند. برای یک معماری کامپیوتری خاص، دستورالعمل های واحد ممیز شناور ممکن است توسط یک کتابخانه از توابع نرم افزار شبیه سازی شوند؛ این ممکن است به کد زبان ماشین یکسان اجازه دهد که در سیستم های دارای سخت افزار ممیز شناور یا بدون آن اجرا شود. شبیه سازی را می توان در هر یک از سطوح مختلف انجام داد: در CPU (واحد پردازش مرکزی) به عنوان میکروکد (که یک عمل معمولی نیست)، به عنوان یک عملکرد سیستم عامل، یا در فضای کاربری کد. هنگامی که فقط قابلیت های عدد صحیح در دسترس است، معمولاً روش های شبیه سازی ممیز شناور CORDID استفاده می شوند. در بیشتر
معماری های کامپیوتری پیشرفته، عملیات های ممیز شناور از عملیات های عدد صحیح جدا می شود. این قسمت به طور قابل توجهی با معماری متفاوت است؛ بعضی ها، مانند Intel x86، دارای ثابت ممیز شناور اختصاصی اند در حالی که بعضی از آنها مستقل از برنامه های زمانبندی عمل می کنند. دستورالعمل CORDIC معمولاً به خوبی در کمک پردازنده های اینتل ۸۰۸۷ ،۸۰۲۸۷، ۸۰۳۸۷ تا ۸۰۴۸۶ و در موتورولا ۶۸۸۸۱ و ۶۸۸۸۲ برای برخی از دستورالعمل های ممیز شناور، به عنوان یک راه برای کاهش تعداد دریچه (و پیچیدگی) از زیر سیستم FPU پیاده سازی شده است. عملیات های ممیز شناور اغلب خطی هستند. در معماری های فوق سنجش پیشین (صفتی برای یک نوع معماری ریز پردازنده که آن را قادر می سازد تا چند دستورالعمل را در یک چرخه (سیکل) ساعت انجام دهد) بدون اجرای عمومی خارج از دستورالعمل، عملیات نقطه شناور گاهی به صورت جداگانه از عملیات عدد صحیح به صورت خطی انجام می شود. از اوایل دهه ۱۹۹۰، بسیاری از ریزکمک پردازنده های دسکتاپ و سرورها دارای بیش از یک FPU (واحد ممیز شناور) هستند. یک معماری پیمانه ای از معماری بولدوزر، از FPU خاصی به نام FlexFPU استفاده می کند، که آن FPU از چندنخی همز
مان استفاده می کند. هر هسته فیزیکی، در هر دو ماژول (پیمانه)، در مقایسه با Hyperthreading (فراریسمانی) اینتل، که آنجا دو رشته مجازی همزمان، منابع یک هسته فیزیکی واحد را به اشتراک می گذارند، یک رشته است. کتابخانه ممیز شناور. برخی از سخت افزارهای ممیز شناور، تنها از ساده ترین عملیات ها - جمع، تفریق و ضرب - پشتیبانی می کنند اما حتی پیچیده ترین سخت افزار ممیز شناور هم تعداد محدودی عملیات را پشتیبانی می کند. به عنوان مثال، هیچ یک از آنها از محاسبه های دلخواه دقیق به طور مستقیم پشتیبانی نمی کنند. هنگامی که یک CPU (هسته پردازنده مرکزی) برنامه ای را اجرا می کند که نیاز به عملیات ممیز شناوری دارد که به طور مستقیم توسط سخت افزار پشتیبانی نمی شود، از یک سری عملیات های ساده شناور استفاده می کند. در سیستم های بدون سخت افزار شناور نقطه ای، CPU آن را با استفاده از یک سری عملیات ساده تر محاسباتی نقطه ثابت که در واحد محاسبات منطقی عددی اجرا می شود، شبیه سازی می کند. نرم افزاری که رشته های ضروری دستورهای لازم برای عملیات نقطه شناور را لیست می کند معمولاً در یک کتابخانه نقطه شناور وجود دارد. واحدهای ممیز شناور یکپارچه. در بعضی م
وارد، ممکن است واحدها ممیز شناور تخصصی باشند و بین عملیات های ممیز شناور ساده تر (خصوصاً جمع و ضرب) و عملیات های پیچیده تر مانند تقسیم، تقسیم شوند. در برخی موارد، ممکن است تنها عملیات ساده در سخت افزار یا میکرو کد انجام شود، در حالی که عملیات پیچیده تر به عنوان نرم افزار اجرا می شود. در برخی از طراحی های جدید، قابلیت FPU با واحدها برای انجام محاسبه های SIMD (یک دستور چند داده ای) ترکیب شده است؛ یک مثال در این مورد، تقویت کردن دستورهای x87 است که با دستورهای SSE تنظیم شده در معماری x86-64 که در پردازنده های جدیدتر اینتل و AMD استفاده شده است، می باشد. افزودنی های FPUها. در دهه ۱۹۸۰، رایج بود که FPUهای موجود در IBM PC / میکرو رایانه های سازگار کاملاً از CPU جدا باشد و معمولاً به عنوان یک افزودنی اختیاری فروخته می شد و تنها در صورتی که نیاز به افزایش سرعت یا توانا ساختن برنامه های سنگین ریاضیاتی بود خریداری می شد. IBM PC , XT و اکثر دستگاه های سازگار مبتنی بر ۸۰۸۸ یا ۸۰۸۶ دارای یک سوکت برای کمک پردازنده اختیاری ۸۰۸۷ بودند. AT و سیستم های مبتنی بر ۸۰۲۸۶ به طور کلی برای ۸۰۲۸۷ و ماشین های مبتنی بر ۸۰۳۸۶ / 80386SX ن
یز به ترتیب برای ۸۰۳۸۷ و 80387SX سوکت دار شده بودند اگر چه نسخه های جدیدتر برای ۸۰۲۸۷ سوکت دار شده بودند ولی از آنجایی که ۸۰۳۸۷ هنوز وجود نداشت سایر کمپانی ها کمک پردازنده ها را برای سری های Intel x86 تولید کردند که شامل CYRIX , WEITEK می شد. کمک پردازنده ها برای خانوادهٔ موتورولا ۶۸۰۰۰، ۶۸۸۸۱ و ۶۸۸۸۲ موجود بودند. آنها در رایانه های بر مبنای MOTOROLA 68020/68030 مانند سری های SUN 3 (خورشید ۳) مرسوم بودند و همچنین به طور گسترده به نسخه های نهایی و پیشرفتهٔ مکینتاش اپل و سری های COMMODORE AMIGA اضافه شده بوند اما بر خلاف سیستم های سازگار با IBM PC سوکت ها برای اضافه کردن کمک پردازنده ها در نسخه های سطح پایین چندان رایج نبود. همچنین دستگاه های جانبی ریزپردازندهٔ FPU برای دستگاه های واحد میکروکنترلر (MCUs به / μCs) / تک هیئت مدیره کامپیوتر (SBCها)، وجود دارد که برای فراهم کردن قابلیت محاسبهٔ ممیز شناور سودمند هستند. این افزودنیهای FPUها مستقل از پردازنده و میزبان هستند، که نیازهای برنامه نویسی خود (عملیات، مجموعه دستورالعمل ها و غیره) را پردازش می کنند و اغلب با محیط های یکپارچه و توسعه یافتهٔ خود (IDEها) ارائه م
ی شوند.
هفستیون یا هفایستیون اشراف زادهٔ مقدونی که از دوران کودکی دوست صمیمی اسکندر مقدونی بود و با او روابط عاطفی داشت. وی در فاصلهٔ سال های ۳۲۴ تا ۳۵۶ پیش از میلاد می زیست. او همچنین از سرداران برجستهٔ یونان بود که بر ساخت و احداث شهرها و مهاجرنشین ها در باختر، آسیای میانه و هند نظارت داشت. اسکندر او را پاتروکلوس من (دوست آشیل قهرمان یونانی) می خواند. هفستیون در ۳۲۴ پیش از میلاد با دختر کوچکتر داریوش سوم، دری په تیس خواهرزن اسکندر وصلت کرد. او در همان سال در هگمتانه، پایتخت تازه متصرف شدهٔ مادها، در مجلسی که به مناسبت پیروزی های اسکندر برپا شده بود، به طور ناگهانی درگذشت. پس از این واقعه اسکندر سرزمین های اطراف همدان را به باد غارت گرفت و مردم آن سامان را به انتقام مرگ محبوبش از دم تیغ گذراند و نام این کار را قربانی برای هفستیون گذاشت. پس از آن دستور داد تا مقبره ای عالی برای آن دوست گرانقدرش بسازند و برای این کار ده هزار تالان مقرر کرد.
کیریسون د سوزا کارنیرو Keirrison de Souza Carneiro بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل برزیلست او هم اینک در تیم باشگاهی کروزیرو قرضی از بارسلونا در پست مهاجم بازی می کند.
راگبی لیگ باشگاه فوتبال بارسلونا یک باشگاه راگبی لیگ است که در بارسلون در کاتالونیا واقع شده است. این تیم توانسته است در سال ۲۰۰۸، فاتح جام کاتالونیا شود.
مولانا قطب الدین محمد بن ابوالخیر صفی الدین مسعود بنه محمود بن ابوالفتح فالی سیرافی یا قطب الدین فالی یکی از علما و فضلای بزرگ قرن هشتم بود. قطب الدین در شیراز به تدریس و تألیف اشتغال داشت و عمر خود را در نشر علوم و معارف به پایان رسانید. ابوالعباس معین الدین احمد زرکوب شیرازی یکی از شاگردان او بود. وفاتش در سال ۷۲۱ هجری قمری در شیراز اتفاق افتاد. آثار: کتاب التقریب فی التفسیر، توضیح الحاوی فی الفقه، کتاب شرح التوجیح، شرح اللباب الاغراب فی الاعراب، شرح قصیده عمیدیه.
در آمار و اقتصادسنجی و به ویژه در تحلیل سری های زمانی، یک میانگین متحرک خودهمبسته یکپارچه(ARIMA) یک مدل گسترده تر از میانگین متحرک خودهمبسته(ARMA) است. این مدل ها در سریهای زمانی برای فهم بهتر مدل یا پیش بینی آینده به کار می روند. این مدل ها در جایی که داده ها ایستا -stationary) باشند به کار می روند. در این حالت با یک بار تفاضل گیری(متناظر با جز "یکپارچه"(integrated non-stationary بودن داده ها از بین می رود و امکان برآورد یک ARMA در داده های جدید به وجود می آید. این مدل در اکثر موارد به صورت (ARIMA("p"،"d"،"q" نشان داده می شود که در آن "p" و "d" و "q" اعداد حقیقی غیرمنفی هستند که درجه خودهمبستگی، یکپارچگی و میانگین متحرک را معلوم می کنند. مدل های ARIMA بخش مهمی از رویکرد باکس-جنکینز به مدل های سری زمانی را می سازند. در صورتی که یکی از جزءها برابر با صفر باشند معمولاً به صورت "AR"، "I" یا MA" نوشته می شود. برای مثال یک "(I(۱" همان مدل "(ARIMA(۰٬۱٬۰" است یا (۱)MA همان (ARIMA(۰٬۰٬۱ است. تعریف. به ازای یک سری زمانی formula_1داده شده که در آن formula_2یک عدد صحیح شاخص و formula_1اعداد حقیقی هستند، در اینصورت ARMA(