Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دی به آذر به روز هشتم ماه در گاه شماری ایران باستان گفته می شود. در گاه شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا است که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می شود. دی یکی از نام های اهورامزدست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده است. روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می شد. در ایران باستان هر گاه که نام روز و ماه یکی می شد آن روز را جشن بر پا می کردند
دی به مهر به روز پانزدهم ماه در گاه شماری ایران باستان گفته می شود. در گاه شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا است که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می شود. دی یکی از نام های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده است. روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می شد. روز پانزدهم دی ماه را دیبگان می گفتند و از خمیر یا از گِل شخصی را به صورت هیکل انسان می ساختند و در راهرو و دالان خانه قرار می دادند.
دی به دین به روز بیست و سوم ماه در گاه شماری ایران باستان گفته می شود. در گاه شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا است که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می شود. دی یکی از نام های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده است. روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می شد.
گاه شماری مصری (یا سال مصریان) بی گمان در ایام بسیار دور قمری بوده است. مصریان باستان با دریافت نظم مشخص طغیان نیل، و همچنان طلوع منظم ستاره شعری از آن به عنوان معیاری برای گذشت زمان استفاده کردند. آن ها از تقویمی خورشیدی-نجومی استفاده می کردند که در آن یکسال شامل ۱۲ ماه ۳۰ روزه بود. آن ها متوجه شده بودند که به تدریج تغییر فصل در روزهای غیرمشابه سال انجام می شد و گویی زمان تغییر فصل در تقویم در حال حرکت می باشد. در حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد تصمیم گرفتند که در پایان هر سال ۵ روز به سال اضافه کنند تا مشکل تغییر فصل را حل کنند. این ۵ روز برای آن ها جز روزهای جشن و تعطیلات محسوب می شد و در این روزها کار نمی کردند. در حقیقت از ابتدای تاریخ مصر یعنی سلسلهٔ اول فراعنه سال شمسی و ۳۶۵ روزه بوده است که ۳۶۰ روز ایام ثابت سال و پنج روز خمسه مسترقه (Epahomene) داشتند که مؤلفین اسلامی آن را ابوغمنا می نامیدند. در کنار سال و ماه شمسی حساب و شمار و ماه قمری را نیز نگاه می داشتند و هرگاه روز معینی از ماه قمری با همان روز از سال شمسی برخورد و تقارن می یافت آن روز را جشن می گرفتند و این شباهت بسیاری با مطابقت نام روز و ماه ایر
انی دارد که آن را طی هر ماه جشن می گرفتند. تقسیم سال به هفتاد و دو خمسه یا هفتاد و دو واحد پنج روزه چون بابل و آشور و ایران معمول بود و هم چنین سال را به سی و شش قسمت ده روزه بخش می کردند که ماه توت مصری محسوب می شد. روزهای خمسه مسترقه ایامی نحس محسوب می شد و هر روز نامی داشت منسوب به یکی از خدایان و این پنج روز عید ارواح و مردگان به شمار می آمد که شباهت تامی با همان پنجه دزدیده در گاه شماری اوستایی نو دارد. پاپیروس های مصری نشان می دهد که مصریان باستان مدت زمان گردش زمین بدور خورشید را دقیقاً معادل ۳۶۵ و یک چهارم روز تعیین کرده بودند ولی برای حل مشکل کسری یک چهارم روز اندیشه خاصی نکرده بودند. به همین دلیل پس از گذشت ۱۴۶۰ سال خورشیدی - معادل چهار بازه ۳۶۵ سال خورشیدی - تعداد سال های گذشته شده مصری معادل ۱۴۶۱ سال می شد. دور کبیسهٔ بزرگ را در هر ۱۴۶۰ سال چون بابلیان حساب می کردند که در طی این مدت که آن را دورهٔ سوثی (Sothiquedh) یا شعرایی می نامیدند ماه توت دوباره در جای اصلی خود قرار می گرفت چون دور بزرگ کبیسه در ایران که ۱۴۴۰ سال بود و اعتدال ربیعی به تقریب در جای اصلی خویش قرار می گرفت. مصریان در اولین روز پ
س از آغاز سپری شدن این دور جشن بزرگ برپا می کردند. اما هم چنان که به موازات سال سیار یا سال شمسی ناقصه (۳۶۵ روز بدون حساب کسر) در ایران میان موبدان حساب و شمار یک سال ثابت و دقیق شمسی جهت تعیین مواقع اصلی درو و خرمن و هنگام های فصلی اصلی رایج بود، نزد کاهنان مصری نیز نگاهداشت چنین سال ثابت شمسی جهت اعلان مواقع درو و خرمن رواج داشت که هنگام آن را با اولین طلوع صبحی ستاره شعرا مشخص می کردند. همان تعصباتی که میان ایرانیان به لحاظ دین در حفظ روز و سال و ماه ناقص شمسی وجود داشت در مصر نیز برقرار بود. سال ۳۶۰ روز و هر ماه سی روزه نامزد به سی نام خدایان بود و چنان که گذشت پنجه دزدیده نیز پنج نام از خدایان داشت. هر روز دعا و نیایشی ویژه داشت یا جشنی مخصوص بود که جایز نبود از جای خودش حرکت کند. این عصبیت تا آن حد بود که حتی فرعون لازم بود پیش از به تخت نشستن سوگند یا کند که تغییری در گاه شماری ندهد تا اعمال مذهبی به جای خود و در همان سال سیار شمسی اجرا گردد. مصریان باستان علاوه بر تقویم خورشیدی از نوعی تقویم مذهبی نیز استفاده می کردند که مبنای آن حرکت ماه بدور زمین بود. آن ها این حرکت را معادل بسیت و نه و نیم (۲۹٫۵) ر
وز می دانستند. اهمیت این تقویم در آن بود که با پدیده هایی که در آسمان می دیدند مانند حرکت و چرخش ستارگان و صور فلکی هماهنگتر بود. در مصر جشن ها و عیدهای مذهبی بسیار بود. هر روز در ماه منسوب به خدایی بود. برخورد نام و روز شمسی و قمری جشن داشت. روز نوزدهم ماه توت یعنی نخستین ماه سال منسوب به توت (ایزد) خدای بزرگ بود و آنهم توت نام داشت که عید ارواح و مردگان محسوب می شد.
فانتا، یک نام تجاری جهانی از نوشابه با طعم میوه های شیرین از شرکت کوکا کولا است. بیش از 90 طعم دهنده فانتا در سراسر جهان وجود دارد، اما بیشتر طعم ها، مخصوص منطقه ی خاصی از کشورها می شود. این فهرست شامل در دسترس بودن طعم های فانتا در کشورهای مختلف نیز می شود Previous flavours Previous flavours As is common in Southeast Asia, the sugar content of these flavours is much higher than those of the rest of the world, giving the drinks quite a different taste from that of similar flavours elsewhere in the world. Low availability: جزیره ایرلند. Retired: In early 2006 the Fanta brand in New Zealand was revised to focus on the market for Orange flavoured soft drink. Coca-Cola Amatil NZ Ltd. made a push back toward their flavoured Schweppes varieties and as a result, have retired their non-orange flavoured Fanta as the company has done in Australia (note: The Schweppes brand is owned by the 'Schweppes' company in Australia). Raspberry Schweppes instead of Raspberry Fanta continues to be sold at post-mix soda fountains. C
urrent flavour: Previous Flavours: Previous Frozen varieties: NOTICE: Grape and Strawberry is only in some stores. Strawberry in Asian stores and Grape in some Foodstores. But during the time it was available: In رواندا, it is common to refer to all soft carbonated drinks as "Fanta". Beverages which are not part of the Fanta range are also frequently preceded by the word Fanta, for example "Fanta Coca" for کوکاکولا, and "Fanta Sprite". Actual Fanta is available in the following flavours: Temporary editions. Discontinued flavours As common in the south east part of Asia, the sugar content of these flavours are exceptionally much higher than in the rest of the world, giving the drinks a quite different taste compared to similar flavours around the rest of the world. It is called Fanta Cannings in ترینیداد و توباگو. Note: Orange, Icy Lemon, fruit twist and orange and icy lemon zero contain artificial sweeteners
کاظم کریمی ساروقی (۱۲۵۷ در ساروق شهرستان اراک –۱۳ مرداد ۱۳۳۶ در قم)، مرد بی سوادی بود که بر مبنای گزارشی ناگهان حافظ قرآن کریم شد. او کشاورزی ساده بود که ظاهراً طبق این گزارش، به سبب حساسیت در پرداخت به موقع سهم فقرا (زکات) از محصولاتش، به نحوی معجزه آسا حافظ کل قرآن شده بود به گونه ای که سوره های قرآن را نه تنها از ابتدا بلکه از انتهای آنها قرائت می کرد و در عین اینکه سواد خواندن و نوشتن نداشت کلمات قرآن را بی درنگ در لابه لای دیگر متون تشخیص می داد. کربلایی کاظم به وسیله علما و بزرگان بسیاری مورد آزمایش قرار گرفت و حفظ شگفت آور وی از سوی آنها تأیید شد. ذکر این نکته حائز اهمیت است که داستان های مربوط به کربلایی کاظم ساروقی از نظر زمانی دقیقاً مطابق با چاپ و گسترش کتاب محدث نوری در باب تحریف قرآن بود. عده ای معتقدند که داستان کربلایی کاظم ساروقی، داستانی ساختگی از جانب روحانیون بود، تا اولا ثابت کنند که قرآن تحریف نشده است و دوما نیز بحث تحریف قرآن را به حاشیه ببرند. نشان ملی کربلایی کاظم ساروقی برای اولین بار در سال ۱۴۰۴ به ۵ برگزیده در بخش های معلم قرآنی، هنرمند قرآنی، خانواده قرآنی، پژوهشگر قرآنی و حافظ وی
ژه قرآن طی مراسمی که در آستان مقدس امامزادگان ۷۲ تن ساروق برگزار گردید، اهدا شد. احمدرضا محسنی به عنوان منتخب بخش معلم قرآنی، عبدالرسول گلبن به عنوان منتخب بخش هنرمند قرآنی، علی محمد یاراحمدی به عنوان منتخب بخش خانواده قرآنی، محمدرضا عابدینی به عنوان منتخب بخش پژوهشگر قرآنی و سکینه سبزیان به عنوان منتخب بخش حافظ ویژه قرآن از سوی هیات داوران معرفی شدند.[۱] [۲ ماجرای حافظ قرآن شدن وی. ماجرای حافظ قرآن شدن کاظم ساروقی به سال ۱۳۲۷ قمری (در ۲۷ سالگی وی) بوده که در اینجا به نقل از اسماعیل کریمی ساروقی (فرزند وی) این گونه روایت می شود: «کربلایی کاظم روزی پای منبر یکی از علما می رود و آن عالم می گوید هر شخصی که کشاورز و ارباب باشد باید زکات دهد، و اگر کسی زکات ندهد هرچه نماز بخواند باطل است. بعد از آن کربلایی کاظم به سراغ اربابش می رود و می گوید که باید زکات دهد اما اربابش توجهی نمی کند؛ لذا کربلایی کاظم به کارگری می رود و بعد از چند سال که ارباب توبه کرده و زکات می داده، به کشاورزی سابق برمی گردد. روزی کربلایی کاظم در مسیر راهش به امامزاده ۷۲ تن روستای ساروق می رسد و می بیند دو سید خوش سیما بر درب آن ایستاده و به او
می گویند؛ برویم زیارتی انجام دهیم، زیرا این امامزاده مرقد ۷۲ نفر از خاندان اهل بیت است که برای دیدار علی بن موسی الرضا وارد ایران می شوند. کربلایی کاظم همراه این دو سید وارد حرم امامزاده می شود و بعد از اتمام فاتحه، یک مرتبه در سقف امامزاده آیاتی به صورت نور تابیده می شود که شامل آیات ۵۴ تا ۵۹ سوره اعراف بوده است. یکی از آن دو سید به کربلایی کاظم می گوید آیات را بخوان و کربلایی کاظم می گوید من نه سواد دارم و نه درسی خوانده ام. اما سید به او می گوید من می خوانم تو با من بخوان. شروع می کند این ۶ آیه سوره اعراف را می خواند و کربلایی کاظم هم همراه او می خواند و بعد از آن دستی به سینه کربلایی کاظم می کشد و به اذن خدا تمام قرآن به قلب کربلایی کاظم وارد می شود. وی بعد از ماجرا بیهوش شده و تا صبح روز بعد به هوش آمده وارد روستا شده و جریان را با واعظ مبلغ روستا در میان گذاشته و واعظ ماجرای وی را کرامت دانسته است.» هنگامی که داستان کربلایی کاظم از محل زندگی اش به جاهای دیگر نقل شد، او را به شهرهای مختلف ایران مانند همدان، کرمانشاه، تهران، قم، مشهد و نیز در بعضی شهرهای عراق، کویت و حجاز بردند تا مسلمانان و غیرمسلمانان
از نزدیک او را ببینند. ملاقات با علمای مذهبی. کربلایی کاظم در سفرهایی که به شهرهای مختلف داشته است با علمای مختلفی برخورد می کند و آزمایش های متعددی از او گرفته می شود و همین امر تأییدات افراد مختلفی را به همراه دارد. از جمله: سید حسین طباطبایی بروجردی، سید احمد خوانساری، سید صدرالدین صدر، سید محمدهادی میلانی، سید عبدالحسین دستغیب، علامه طباطبایی، مکارم شیرازی، آیت الله سبحانی، آیت الله حائری شیرازی، آیت الله خزعلی و دیگران. دست نوشته هایی از سید شهاب الدین مرعشی نجفی، عبدالله شیرازی، سید احمد زنجانی، مکارم شیرازی در تأیید کربلایی کاظم همراه با اشاره هایی به ویژگی های خارق العاده او وجود دارد. همچنین سید عبدالحسین دستغیب در کتاب داستان های شگفت این ماجرا را نقل کرده است. در دست نوشته ای که از سید محمدهادی میلانی موجود است این گونه نگاشته شده است: برخی اتفاقی را که برای کربلایی کاظم پیش آمده اثباتی بر عدم تحریف قرآن می دانند. سید علی محمد دستغیب در تفسیر سوره انعام می گوید: «این لطف خدای تعالی به این شخص است که به وسیله ولی عصر عجل الله تعالی فرجه به او عطا شده است. این خود نشانه ای از قدرت خدایی امام معصوم و
توحید کامل او و انسان کامل شدن ایشان است». محی الدین حائری شیرازی با توسل به ماجرایی که برای کربلایی کاظم رخ داده علیه مطالب ادعا شده در کتاب فصل الخطاب به استاندار اراک چنین می نویسد: «گذر از مسئله تحریف جز به آنچه به وسیله کربلائی کاظم انجام شد انجام نمی گرفت». ناگفته نماند معجزه کربلایی کاظم به تأیید محمدجواد انصاری همدانی عارف عالم رسیده است که توضیحات آن در کتاب سوخته نقل شده است. ویژگی های منسوب به کربلایی کاظم. از جمله ویژگی هایی که ادعا شده که در آزمایش های مختلف مشاهده شده: درگذشت. کربلایی کاظم ساروقی در هفتم محرم سال ۱۳۷۷ قمری در قم درگذشت و طبق وصیتش در قبرستان نو قم به خاک سپرده شد. بزرگداشت. در سال۱۳۸۶ کنگره بین المللی بزرگداشت وی در شهر اراک با حضور علما و شخصیت های جهان اسلام و رئیس مجلس شورای اسلامی، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی و استاندار استان مرکزی، برگزار گردید. همزمان با برگزاری این کنگره تمبر وی نیز شامل تصویری از او و امام زاده هفتاد و دو تن رونمایی شد. در اردیبهشت ۱۳۹۰ نیز مراسم بزرگداشت وی در حرم فاطمه معصومه در قم برگزار شد. کتاب شناسی. پیرامون زندگی و حافظ قرآن شدن وی کتب مختلفی نی
ز به چاپ رسیده است از جمله:
زن شریک ماده است در یک رابطه ازدواجی پیدارنده. تعدادی نام برای انواع خاصی از همسران وجود دارد. به عنوان مثال، شهبانو (ملکه) عنوانی است که به همسر یک شاه داده می شود.
معماری ساسانی اشاره به سبکی از معماری دارد که مادر معماری ایرانی می باشد که در دوران ساسانیان به اوج پیشرفت خود رسیده بود. از بسیاری جهات، دوره سلسله ساسانی (۲۲۴–۶۵۱ میلادی) شاهد بیشترین دستاوردهای تمدن ایرانی بوده است. همچنین سلسله ساسانی آخرین امپراتوری بزرگ ایرانی قبل از تسلط مسلمانان در پی حمله اعراب به ایران بوده است. از سوی برخی کارشناسان معماری ساسانی به عنوان یک زیر رده از معماری پارتی دسته بندی می شود که با معماری دوره های پیشین تفاوت بسیار دارد. پس از تسلط اعراب بر ایران، نماآرایی (معماری)، گنبدها، نمادها و غیره توسط مسلمانان ضبط گشت و به عنوان معماری اسلامی معرفی شد. تمامی بناهای دوره ساسانی، به دوره شاهنشاهی ساسانی مربوط بوده و پیش از پیدایش دین اسلام بنا شده اند. باستان شناسان از طریق سبک خاص معماری ساسانی توانسته اند بناها و آثار این دوره را شناسایی کنند و با بررسی آنها به گوشه هایی از تاریخ و فرهنگ این دوره آگاهی یابند. دیوار کاخ ها و معابد و آتشکده های دوره ساسانی با سنگ تراشیده ساخته شده و سنگ ها با دقت خاصی بر روی هم قرار داده شده اند. نمونه ای از این دیوارها را می توان در کاخ شاپور (بیشاپور
) و طاق جره مشاهده کرد. گاهی از سنگ های نتراشیده یا آجر نیز برای ساخت دیوارها استفاده شده و لابه لای آنها گچ یا آهک ریخته اند. ساختمان کاخ ها معمولاَ از دو قسمت تشکیل می شود. بخشی شامل ایوان های مخصوص پذیرایی مانند تالار است و بخش دیگر، محوطه هایی است که در اطراف آن اتاق هایی برای سکونت ساخته می شد. از دیگر ویژگی های بناهای ساسانی، طاق های گهواره ای و گنبدهایی است که بر روی پایه ای چهارگوش قرار داشت. دیوار کاخ ها با نقاشی های دیواری تزئین می شد. دیوارها گاهی دارای گچ بری هایی بود که موضوع آن شاخه های درخت مو یا آهویی درحال آب خوردن، یا درختی که در دو سوی آن دو بز کوهی روی دو پا ایستاده و گاهی نیز موضوعات یونانی و رومی بود. سطح زمین کاخ ها نیز متأثر از هنر یونانی ها، گاه با موزائیک پوشیده می شد که تصویر درباریان، رقاصه ها و نوازنده های درباری را نشان می داد. مهم ترین بناهان بازمانده از دوران ساسانی عبارتند از: اصول. سلسله ساسانی، همانند هخامنشی، از استان فارس سرچشمه گرفت است. آن ها خود را جانشینان هخامنشیان می دانستند که بعد از دوره های هلنی و سلسله پارت برای بازگرداندن عظمت ایران تلاش می کردند. اما در معماری،
با احترام به معماری هخامنشی، روش آن ها را پی نگرفتند و بیش تر از معماری عیلامی که معماری بوم آورد تریست سرمشق می گیرند. همچنین می توان تأثیر زیاد معماری روم و بیزانس را در آن دید. شاید دلیل آن را بتوان در عدم توانایی حکومت ساسانی در به کار بردن مصالح گران قیمت و کم یاب در ایران — سنگ و چوب که در زمان هخامنشیان از مصر و لبنان آورده می شده اند — و زیاد بودن مصالح خشتی و خاک جستجو کرد. همچنین بناهای سنگی هخامنشی برای استحکام لازم باید روی خاک سخت دامنهٔ کوه بنا شوند اما ایرانیان بعد از حملهٔ یونانی ها به دشت نشینی عادت کرده بودند. رسم نوشتن روی سنگ ها (سنگ نوشته ها) در این دوره ادامه می یابد. معماری و مذهب. امپراطوری ساسانی حکومتی بر پایهٔ ایدئولوژی و دین واحد بود که سعی داشت در تمام جنبه های زندگی انسان ها اثرگذار باشد. در دین زرتشتی چهار عنصر حیاتی (آب، آتش، باد و خاک) مقدس شمرده می شود و کثیف کردن آن ها گناه شمرده می شود. در این میان به آتش از همه بیش تر اهمیت داده می شده، زیرا که نقش پاک کنندگی داشته است. رنگ زرد -رنگ آتش- نیز به عنوان رنگ مورد علاقهٔ ساسانیان شناخته شده است. آتشکده ها بناهای چهارگوشی بودند
که آتش مقدس در زیر آنها قرار داشت این در این بناها معمولاً گوشه سازی بکار می رفت و برروی گوشه ها قوس هایی قرار داشت که این مجموعه را یک گنبد می پوشاند. حضور دولت ساسانی با تعاریف تازه ای از فرهنگ ایرانی و به وسیله بنیان گذار آن، اردشیر اول در جامعه اجتماعی و اقتصادی خود را نیز به دنبال می کشید، همچنان پایدار ماند. حضور دولت ساسانی با تعاریف تازه ای از فرهنگ ایرانی و به وسیله بنیان گذار آن، اردشیر اول در جامعه ایرانی جلوه ای تازه یافت. آن تعاریف، عبارت بودند از رسمی شدن آیین زرتشتی با الگوهای نوینی که مغان نیرومند آن عهد، از درونمایه سنت های قدیمی، و تلفیق آن با آیین زرتشتی پدیدار ساخته بودند، همراه با تمرکز شدید سیاسی و ایجاد وحدت ملی که شاه را به عنوان نماینده مقتدر آن، بر همه ایرانشهر حاکمیت مطلق و آیینی می داد. بناهای شاخص. معبد آناهیتا. این بنا به صورت مکعبی است که از سنگ های حجاری شده با ابعاد مختلف و بدون ملات به صورت دو جداره ساخته شده است. این بنا با الهام از سبک معماری دوره هخامنشی ساخته شده است معبد آناهیتا فاقد سقف مسطح بوده است. این معبد را در عمق ۶ متری از زمین های اطراف خود ساخته اند تا آب رودخ
انه شاپور به درون آن سرازیر شود. معبد بیشاپور سمبل یک پرستشگاه آب است و می توان آن را جایگاه نوازش با آب دانست؛ یعنی تنها عنصری از عناصر چهارگانه که به الهه ناهید منسوب است. سمبل حیوانی این ربه النوع به شکل گاو می باشد که در اطراف معبد، به صورت قرینه یکدیگر قرار گرفته است. این معبد نه تنها از نظر معماری، بلکه از نظر رعایت دستگاه های تنظیم و تقسیم و کنترل آب نیز فوق العاده است. آتشکده های دوره ساسانی. آتشکده های دوره ساسانی بناهای مهمی از معماری ساسانی هستند که چندتایی از آن ها بر جا مانده است. آتشکده ها دومین آثار معماری مهمی هستند که از معماری دوره ساسانی بر جا مانده است. کاخ های ساسانی را می توان مهم ترین آثار دانست. آتشکده ها که جایگاه آتش مقدس و اجرای مراسم مذهبی بود، از نظر معماری بر اساس اصول خاصی ساخته می شدند. به نظر می آید آتشکده های ساسانی نسبت به اهمیت آتش های آن ها درجات متفاوتی داشتند اما اساس ساختمان و نقشه معماری بناها مشابه بود. معماری آتشکده یک بنای چهار ضلعی بود که در چهار ضلع آن چهار درگاه تاق دار داشت و بر روی این فضای چهار ضلعی گنبدی قرار داشت. به همین دلیل «چهار تاقی» نیز نامیده شده اند.
در برخی بناها چهارتاق ها منفرد هستند اما در برخی دیگر دالان طواف دار و فضاهای وابسته وجود دارد مانند آتشکده قصرشیرین. این بناها اغلب بر روی بلندیها ساخته شده اند. در دوره ساسانی سه آتشکدهٔ بزرگ متعلق به سه طبقه از طبقات اجتماعی زمان ساسانی وجود داشت: آتشکده آذرگشنسب. آتشکده آذرگشسپ یا آتور گُشن اسپ که به معنای «آتش اسب جهنده» است در آذرآبادگان جای داشته و در سده های پیش از فتح ایران به دست اعراب مهم ترین مرکز مذهبی برای مکتب مزدیسنا و شاهنشاهی ایران بوده است. این آتشکده به طبقهٔ رزمیان و سپاهیان اختصاص داشته است. مورخان و جغرافیدانان دوران اسلامی، محل آن را در گنجک، در محل شهرستان تخت سلیمان کنونی می دانند که در پیرامون یک چشمه گرد واقع شده است و ۱۵۰ کیلومتر از دریاچهٔ چی چَست (ارومیه) فاصله دارد. برج خاموشان. دخمه زرتشتیان را با نام برج خاموشان و برج سکوت نیز می شناسند. این دخمه در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی یزد در حوالی منطقه صفائیه و روی یک کوه رسوبی و کم ارتفاع به نام کوه دخمه قرار گرفته است.کارکرد این برج برای دفن جنازه ها بوده است. در گذشتهٔ دور جنازه ها را بالای برج می گذاشتند تا خوراک پرنده های شود. بعدها
استخوان ها را در چاهی می ریخته اند. این کار برای پیشگیری از آلوده شدن خاک بوده است. این روش تنها در زمان ساسانیان باب بوده و در زمان هخامنشیان کاربرد نداشته است؛ زیرا هخامنشیان دارای آرامگاه بوده اند. شهر دایره ای و دژ دختر. شهر گور محلی باستانی است در شهرستان فیروزآباد، استان فارس. این شهر در اوایل سده سوم میلادی به دستور اردشیر بابکان بنیاد شد. گور در زمان آبادانی خود، مرکز بخشی از ایالت فارس به نام کوره اردشیرخورّه بود. تنها عنصر شاخص باقی مانده از این شهر برجس ست که در مرکز دایرهٔ شهر قرار داشته و احتمالاً بر آن آتش درست می شده. قطر دایرهٔ شهر ۴۵۰ متر بوده ست.قلعهٔ دختر که روی کوه قرار گرفته و احتمالاً برای دفاع از شهر گور ساخته شده بود. وجه تسمیه قلعه به معنای قلعهٔ دست نیافتنی بوده است. کاخ سروستان. کاخ سروستان را بی نظیرترین بنای دورهٔ ساسانی دانسته اند. این کاخ در زمان بهرام گور ساسانی و به دست مهر نرسی وزیر معروف او که صدارت یزدگرد اول و یزدگرد دوم را نیز عهده دار بوده ساخته شده است. گنبد روی این کاخ دهانهٔ ۱۵ متری را پوشش داده است. استفاده از ستون به شکل کمرنگ وجود دارد. ابعاد و ارتفاع نسبت به دیگر
بناهای دورهٔ ساسانی انسانی تر است. در کاخ سروستان برای نخستین بار گنبد بر روی پلان مربعی قرار می گیرد. کاری که نیازمند گوشه سازی است و به عنصر اصلی معماری اسلامی تبدیل می شود. آتشکده فراشبند. این آتشکده ساسانی به سبک چهارطاقی کوچک از سنگ و گچ ساخته شده و در شهرستان فراشبند جای دارد. آتشکده آتشکوه. آتشکده آتشکوه یکی از مهم ترین آتشکده های بجا مانده از دوران ساسانیان در ایران است که در استان مرکزی جای دارد. ایوان خسرو (طاق کسرا). طاق کسرا نام کاخ پادشاهان ساسانی در شهر بغداد در ساحل خاوری رود دجله، از مهم ترین و آخرین سازه های دوران ساسانیان است. طاق گهوارهای این بنا دهانه ای سی متری را پوشش می دهد، تجربه ای که تا سده نوزدهم در شرق تکرار نشد. دژ شاپورخواست. دژٍ شاپورخواست که پس از چیره شدن اعراب بر ایران، نامش به فلک الافلاک تغییر یافت، یک دژ تاریخی (قلعه) در مرکز شهر خرم آباد است. قدمت این قلعه به دوره ساسانیان می رسد. ساسانیان به دستور شاهپور، شهری با نام شاپورخواست در حدود منطقه کنونی خرم آباد ساختند که بعدها ویران شد و در حدود سده هفتم هجری، خرم آباد کنونی به جای آن بنا گردید. قلعه فلک الافلاک در دوره ساسا
نی کاربرد حکومتی و نظامی داشته و نام فلک الافلاک در دوره قاجار به آن داده شده است. کاخ بیشاپور در شهر باستانی بیشاپور نیز از آثار به جامانده و فراموش شدهٔ ساسانیان است. تفاوت معماری ساسانی و هخامنشی. از تفاوت های معماری ساسانی و معماری هخامنشی می توان به نکات زیر اشاره کرد.
پیتر گریفن یک شخصیت کمدی خیالی متولد ۱۹۶۴ در سریال پویانمایی مرد خانواده می باشد. او پدر خانوادهٔ گریفن می باشد. این شخصیت توسط خود ست مک فارلن در سال ۱۹۹۸ طراحی شده است. ست مک فارلن به جای این شخصیت صحبت می کند. همچنین او عاشق آبجو و کارای احمقانه و سکسی خود با دوستان است. ویژگی ها. پیتر یک آمریکایی ایرلندی تبار کاتولیک از قشر متوسط است که در رود آیلند زندگی می کند و لهجه ای بوستونی دارد. او شوهر لوییس و پدر کریس، مگ و استووی می باشد. وی فردی خوشگذران است و از دیدن سریال های تلویزیونی لذت می برد.پیتر معروف به کار های احمقانه و غیر قابل پیش بینی اش است.
لوییس گریفن (نام قبل از ازدواج:لوییس پیوترشمیت) یک شخصیت خیالی متولد ۱۹۶۶ است که در مجموعه پویانمایی مرد خانواده می باشد. این شخصیت توسط ست مک فارلن طراحی شده و الکس بورستین به جای آن صحبت می کند. ویژگی ها. لوییس یک پروتستان است و با لهجه نیویورکی حرف می زند. او همسر پیتر گریفن و مادر کریس، مگ و استووی می باشد. او یک زن خانه دار است، اما در چندین قسمت نشان داده می شود شغل های دیگری داشته است. در ابتدای سریال نیز او به بچه های شهر پیانو درس می دهد.در طولانی مدت سریال، لوئیس چندین کار وحشتناک انجام داده است که شامل خیانت، جنایت و قلدری می شود، که نشان می دهد او دقیقاً بهترین مدل شخصیت در خانواده نیست.شخصیت لوئیس درابتدا قرار نبود به شکلی که ما او را در سریال فمیلی گای دیدیم طراحی شود و تفاوت زیادی با نسخه نهایی شخصیت لوئیس در سریال داشت. این تفاوت ها نه تنها به ظاهر این شخصیت که به نحوه رفتار او هم مربوط می شدند. زمانی که ست مک فارلن مبلغ ۵۰ هزاردلار را از شبکه فاکس دریافت کرد تا نسخه ابتدایی این سریال را آماده کند، در این قسمت شخصیت لوئیس را با یک پیراهن قرمز، شلوار جین آبی و از همه مهم تر با موهای بلوند طراحی
کرده بود که زمین تا آسمان با لوئیسی که ما در سریال تماشا کردیم از لحاظ ظاهری فرق داشت ولی تفاوت این دو لوئیس به همین موضوع ختم نمی شود. شخصیت لوئیس که در نسخه نهایی و پخش شده سریال Family Guy حضور دارد نسبت به شخصیت ابتدایی او مطقی تر است و درک بالاتری دارد. طبق صحبت های مک فارلن، او درابتدا قصد داشت تا شخصیت لوئیس را کمی شبیه به پیتر طراحی کند تا هر دوی آن ها اعمال و رفتاری بدون درک و غیرمنطقی داشته باشند. بااین حال در روزهای قبل از شروع مراحل ساخت این انیمیشن مک فارلن تصمیم خودش را گرفت تا شخصیت لوئیس را نه تنها از لحاظ ظاهری که از لحاظ رفتاری تغییر دهد. شخصیتی با موهای قرمز و لباس هایی با رنگ های سرد که به بیننده نشان می داد با شخصیتی منطقی طرف هستیم و قرار نیست خیلی کارهای دیوانه واری از لوئیس ببینیم.
غار چهل پله روستای خضرلو در دهستان قره قویون جنوبی در بخش قره قویون در شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی کشور ایران قرار دارد. غار چهل پله. این غار از آثار برجای مانده از دوره حکومت باستانی اوراتوری است.این غار که دارای دهانه ای به قطر حدود ۴ متر می باشد در دامنه تپه باستانی منتهی الیه غربی روستا واقع شده است. در قدیم تعداد پله های غار بیشتر بوده ولی با گذشت زمان و فرسایش زمین و نیز ریزش کناره های غار پرشده بود ولی اخیراً با حفاریهای غیر مجاز انجام گرفته توسط سودا گران گنجینه های زیر زمینی تعداد دیگری از پله های آن نمایان شده است و به ۳۰ پله رسیده است. در قدیم الایام این غار به عنوان سرداب مورد استفاده قرار می گرفت و اهالی ضمن پایین رفتن از پله ها آب شرب مورد نیاز خودشان را از ته غار با کوزه تهیه می کردند.لازم به یاد آوری است با مشاهده آثار برجای مانده از بقایای حفاریهای صورت گرفته و نیز ظروف سفالی و خمره شکسته های اطراف غار که به وفور پراکنده است، احتمال وجود ذخایر زیر زمینی طلا می رود.این غار به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری روستا همواره مورد بازدید علاقه مندان و دانش آموزان در اردوهای تفریحی می شود. سنگ