Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به این دلیل است که برآوردگرهای بیشینه گر احتمال پسین، تخمین گر نقطه هستند در حالی که روش های بیزی از توزیع ها برای خلاصه سازی داده و نتیجه گیری استفاده می کنند. از این رو روش های بیزی برای گزارش پسین میانگین یا میانه(در کنار بازه های مورد قبول) معتبر هستند، زیرا این تخمین گرها به ترتیب تحت خطای مربعات و خطای خطی بهینه هستند و همچنین توزیع پسین ممکن است توزیع آنالیزی ساده ای نداشته باشد(در چنین شرایطی توزیع با استفاده از زنجیره مارکوف مونت کارلو می تواند شبیه سازی شود در حالی که بهینه سازی برای پیدا کردن مدهایش ممکن است سخت یا ناممکن باشد). در بسیاری از انواع مدل ها همانند مدل های مخلوط، پسین ممکن است چند-مُدال باشد. در این شرایط توصیه آن است که بیشترین مد انتخاب شود که همواره امکان پذیر نیست و گاهی احتمال دارد ناممکن باشد. علاوه بر این ها بیشترین مد ممکن است بیانگر ویژگی های اغلب پسین ها نباشد. برخلاف برآوردگرهای درست نمایی بیشینه، برآوردگرهای بیشینه گر احتمال پسین هنگام دوباره سازی پارامترها ثابت نیستند. زیرا تغییر از یکی به دیگری ژاکوبین جدیدی را ایجاد می کند که روی مکان بیشینه اثر می گذارد. فرض کنید می خو
اهیم ورودی های formula_8را مثبت یا منفی طبقه بندی کنیم. سه فرضیه ممکن formula_33،formula_34و formula_35 درباره ی روش صحیح دسته بندی به ترتیب با پسین های 0.4، 0.3 و 0.3 وجود دارد. فرض کنید برای نمونه ی جدید formula_8، سه دسته بندی کننده ی ذکر شده به ترتیب formula_8را مثبت، منفی و منفی دسته بندی می کند. formula_8 با استفاده از برآوردگر بیشینه گر احتمال پسین برای دسته بندی کننده ی formula_33 مثبت و با استفاده از تخمین گر بیزی روی همه ی فرضیه ها، منفی دسته بندی می شود. مثال. فرض کنید formula_40 دنباله ای از متغیرهای تصادفی مستقل با توزیع یکسان formula_41 و formula_42 توزیع پسین formula_43 باشد. میخواهیم برآوردگر بیشینه گر احتمال پسین formula_43 را پیدا کنیم. تابعی که میخواهیم بیشینه کنیم به صورت زیر است: formula_45 که هم ارز است با کمینه کردن تابع زیر از formula_43: formula_47 در نهایت برآوردگر بیشینه گر احتمال پسین برای formula_43 به شکل زیر در می آید: formula_49 که یک رابطه ی خطی وزن دار بین میانگین پیشین و میانگین نمونه است. وقتی formula_50 به بینهایت میل کند اصطلاحا به این، پیشین غیر آموزنده گفته میشود. در ای
ن حالت formula_51. منابع. Wikipedia contributors, "Maximum a posteriori estimation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 21, 2012).
محورِ زمان یا خط زمانی یا تسلسل زمانی یا گاه شمار یا گاه نما یا تایم لاین راهی برای نمایش فهرستی از وقایع به ترتیب زمان است. کارکرد آن، دسته بندی اطّلاعات به صورت گرافیکی ست و اهمیّت آن در نشان دادن ترتیب زمان است. دلیل معادل های مختلف Timeline در فارسی، کاربردهای آن در علوم و امور مختلف است. مثلاً، تسلسل زمانی در تعلیم و تربیت استفاده می شود تا به دانش آموزان و پژوهشگران کمک کند تا وقایع و روند یک موضوع خاص را در یابند. آن ها اغلب برای نمایش دوره های زمانی بین دو رویداد استفاده می شدند. گاهی تایم لاین به عنوان «پروژه مصنوعی» نیز شناخته می شود. کاربردها. تاریخ. برای نمایش زندگی نامه کاربرد دارد. مدیریت پروژه. برای کنترل پروژه نیز کاربرد دارد و به کمک آن می توان روند رشد و تغییر پروژه را مشخص کرد.
۲۰ کیلومتر پیاده روی رشته ای در المپیک است که هم قسمت مردانه و هم قسمت زنانه اش وجود دارد. به صورت مسابقه جاده ای انجام می شود. در این رشته ورزشکاران باید همیشه یک پایشان با زمین در تماس باشد یعنی هنگامی که پایی در حال بالا رفتن و جلو رفتن است پای دیگر باید بر زمین مستقیم قرار گیرد تا پای دیگر حرکتش تمام شده و بر زمین قرار گیرد. (۲۰ کیلومتر برابر است با ۱۲٫۴۲۷۴ مایل) رکوردهای جهانی. رکورد جهانی مردان در پیاده روی ۲۰ کیلومتر در اختیار ولادیمیر کانایکین است که مسابقه اش در سارانسک در سال ۲۰۰۷ را در زمان ۱:۱۷:۱۶ به پایان برد. رکورد جهانی زنان در پیاده روی ۲۰ کیلومتر در اختیار ورا سوکولوا است که مسابقه اش در شهر سوچی در سال ۲۰۱۱ را در زمان ۱:۲۵:۰۸ به پایان برد.
پارسائیه، شاخه ای از سلسله صوفیان نقشبندی بود که در سده نهم هجری تشکیل شد و تا میانه های سده دوازدهم صاحب نفوذ بود. طریقت پارسائیه منسوب به خواجه محمد پارسا است و آن را ابونصر پارسا (درگذشته ۸۶۵)، فرزند خواجه محمد، برای گسترش اندیشه های وی در بخارا بنیاد کرد. در نیمه نخست سده دهم پایگاه اصلی پارسائیه از بخارا به بلخ منتقل شد و بعداً همراه با افول بلخ، این خاندان و طریقت نیز نفوذ خود را از دست داد.
هواگرد ترابری نظامی به هواپیماها یا بالگردهایی گفته می شود که مأموریت اصلی آن ها انتقال نیروها و تجهیزات نظامی است. این هواگردها معمولاً خارج از چهارچوب مسیرهای هوایی تجاری پرواز می کنند. نخستین بار در طی جنگ جهانی دوم از هواپیماهای بمب افکن سنگین برای جابه جایی نیروهای هوابرد استفاده شد، ولی پس از پایان جنگ، هواگردهایی صرفاً جهت ترابری نظامی ساخته شد.
حمام خون استکهلم (به سوئدی:Stockholms blodbad؛دانمارکی:Det Stockholmske Blodbad) در نتیجه حملهٔ دانمارکی ها به سوئد تحت رهبری کریستیان دوم رخ داد. حمام خون استکهلم مجموعه ای از رویدادها میان ۷ تا ۹ نوامبر ۱۵۲۰ میلادی بود که طی آن، ۸۰ تا ۹۰ نفر با وجود اعلام عفو عمومی، که از جانب شاه دانمارک صادر شده بود، اعدام شدند. در داستان. این واقعه بخش بزرگی از رمان تاریخی سرگذشت نوشته نویسنده فنلاندی، میکا والتاری، را به خود اختصاص داده است. توضیحات و نوشته های این رمان شبیه به داستان نقل شده توسط می خاییل کارواجالکا - مردی که خود در واقعه حمام خون استکهلم حضور داشت - می باشد.
جنگ هفت ساله شمالی (همچنین شناخته شده به جنگ هفت ساله اسکاندیناوی و اولین جنگ شمالی) جنگی میان امپراتوری سوئد و ائتلافی از دانمارک-نروژ، لوبک و لهستان-لیتوانی بود که میان سالهای ۱۵۶۳ تا ۱۵۷۰ میلادی به طول انجامید. جنگ زمانی شروع شد که فردریک دوم دانمارک تلاش کرد تا جلوی تجزیه کامل اتحاد کالمار را بگیرد و همچنین، اریک چهاردهم، شاه سوئد، کوشید تا موقعیت دانمارک را تضعیف گرداند. جنگ تا زمانی ادامه یافت که ارتش های هردو طرف به شدت خسته شدند و مردان زیادی نیز از بین رفتند. سرانجام این جنگ به بن بست رسید و دو طرف مجبور به امضای پیمان شچچین شدند. علت جنگ. با مرگ کریستیان سوم و گوستاو واسا در ۱۵۵۹ و ۱۵۶۰ میلادی، به ترتیب، سوئد و دانمارک هردو شاهانی جوان - اریک چهاردهم سوئد و فردریک دوم دانمارک - داشتند. فردریک دوم در رؤیای احیا اتحاد کالمار تحت سلطهٔ شاهی دانمارکی به سر می برد؛ در حالی که، اریک چهاردهم بر آن بود که به قدرت دانمارک در منطقه پایان دهد. فردریک دوم اندکی پس از تاجگذاری اش در ۱۵۵۹ میلادی، به فرمانده کل ارتش دانمارک - یوهان رانتزوا - دستور داد که شکست تحقیرآمیز دانمارکی ها از جمهوری دهقانی کوچک دیتمارش را
تلافی کند. پیشروی های دانمارک در سال بعد نیز ادامه یافت و این کشور، جزیرهٔ کوچک اوزل در دریای بالتیک را نیز فتح کرد. در همین زمان، جنگ لیوونی هم آغاز شد و رقابت میان سوئد و دانمارک به اوج خویش رسید. در مه ۱۵۶۳ میلادی، قبل از آغاز رسمی جنگ در اوت همان سال، زد و خوردهای جزئی به وقوع پیوست. پیمان صلح. در پایان جنگ، لشکریان طرفین خسته شدند. این موضوع باعث شد رهبران جنگی نگرش مثبتی به صلح داشته باشند. مذاکرات صلح در سپتامبر ۱۵۷۰ در شهر شچچین آغاز شد و به پیمان صلح شچچین در ۱۳ دسامبر همان سال انجامید. شاه سوئد از ادعاهایش نسبت به نروژ، اسکونه، هاللاند، بلکینگه و گوتلاند چشم پوشید. در مقابل، شاه دانمارک نیز از ادعایش در مورد سوئد صرف نظر کرد.
جام باشگاه های اروپا ۶۲–۱۹۶۱ هفتمین دورهٔ رقابت های جام باشگاه های اروپا بود. در این فصل تیم بنفیکا با پیروزی ۳–۲ برابر رئال مادرید در بازی پایانی ورزشگاه المپیک آمستردام برای دومین بار پیاپی به عنوان قهرمانی رسید. دور انتخابی. دور برگشت. "Austria Wien won 2–0 on aggregate." "Nuremberg won 9–1 on aggregate." "Servette won 7–1 on aggregate." "دوکلا پراگ won 6–5 on aggregate." "باشگاه فوتبال فاینورد|فاینورد won 11–2 on aggregate." "Tottenham Hotspur won 10–5 on aggregate." "Standard Liège won 4–1 on aggregate." "Rangers won 6–4 on aggregate." "Partizan won 3–1 on aggregate." "Juventus won 3–2 on aggregate." "Boldklubben 1913 won 15–2 on aggregate." "Real Madrid won 5–1 on aggregate." یک هشتم نهایی. دور برگشت. "Nuremberg won 3–1 on aggregate." "Benfica won 6–2 on aggregate." "دوکلا پراگ won 5–4 on aggregate." "Tottenham Hotspur won 4–2 on aggregate." "Real Madrid won 12–0 on aggregate." "Juventus won 7–1 on aggregate." "Standard Liège won 7–1 on aggregate." "Rangers won 6–2 on aggregate." یک چهارم نهایی. 1 Real
Madrid beat Juventus 3–1 in a play-off to qualify for the semi-finals. دور برگشت. "Benfica won 7–3 on aggregate." "Tottenham Hotspur won 4–2 on aggregate." "Real Madrid 1–1 Juventus on aggregate." "Standard Liège won 4–3 on aggregate." نیمه نهایی. دور برگشت. "Benfica won 4–3 on aggregate." "Real Madrid won 6–0 on aggregate." قهرمان. !قهرمان جام باشگاه های اروپا۶٢-١٩۶١
دانمارک-نروژ (به دانمارکی و نروژی: Danmark-Norge؛ به آلمانی: Dänemark-Norwegen) اصطلاحی در اشاره به یک پادشاهی متحده چندملیتی و چندزبانی در سده های شانزده تا نوزدهم میلادی است که شامل دو پادشاهی دانمارک، پادشاهی نروژ (و مستعمراتش در آن زمان ازجمله جزایر فارو، ایسلند، گرینلند)، دوک نشین شلسویگ و دوک نشین هولشتاین می شد. به دنبال فروپاشی اتحاد کالمار در ۱۵۲۳، دو پادشاهی دانمارک و نروژ در ۱۵۳۷ به یکدیگر پیوستند. این اتحادیه همچنین ادعای حاکمیت بر سه قوم تاریخی فریسی ها، گوت ها و وندها را داشت و صاحب چندین مستعمرات فرادریایی به نام های ساحل زرین دانمارک، هند دانمارک (جزایر نیکوبار، سرمپور، تارنگامبادی) و هند غربی دانمارک بود. این اتحادیه در زمان خود به نام های قلمرو دانمارک-نروژ (Det dansk-norske rige)، قلمروهای دوقلو (Tvillingerigerne) یا سلطنت اولدنبورگ (Oldenburg-monarkiet) شناخته می شد. ساکنان این پادشاهی عمدتاً دانمارکی ها، نروژی ها و آلمانی ها بودند و جمعی از فاروئی ها، ایسلندی ها و اینوئیت ها را در متصرفات فرادریایی نروژ، یک اقلیت سامی در شمال نروژ و نیز دیگر مردمان بومی را در خود جای داده بود. شهرهای اصلی
دانمارک-نروژ کپنهاگ، کریستیانیا (اسلو)، التونا، برگن و تروندهایم بودند و زبان های رسمی آن دانمارکی و آلمانی بودند؛ اما زبان های نروژی، ایسلندی، فارویی، سامی و گرینلندی نیز به صورت محلی صحبت می شدند. در سال ۱۳۸۰، اولاف دوم پس از مرگ پدرش هاکون ششم نروژ که با مادر اولاف، مارگرت یکم ازدواج کرده بود، تاج وتخت نروژ را با عنوان اولاف چهارم به ارث برد. مارگرت یکم از زمان مرگ پسرش در سال ۱۳۸۷ تا زمان مرگ خودش در ۱۴۱۲، ملکه حاکم نروژ بود. سه کشور دانمارک، نروژ و سوئد اتحادیه کالمار را در سال ۱۳۹۷ تشکیل دادند. پس از خروج و استقلال سوئد در سال ۱۵۲۳، این اتحادیه عملاً منحل شد. از سال ۱۵۳۶ یا ۱۵۳۷، دانمارک و نروژ یک اتحادیه شخصی تشکیل دادند که در نهایت در سال ۱۶۶۰، به کشوری یکپارچه تبدیل شدند. این کشور در آن زمان گاهی به عنوان «قلمروهای دوقلو» شناخته می شد و مورخان مدرن آن را دانمارک-نروژ می نامند. تا پیش از ۱۶۶۰، دانمارک-نروژ از منظر قانونی یک پادشاهی انتخابی بود که در آن قدرت پادشاه تا حدودی محدود بود. اما از آن پس، این کشور به یکی از سختگیرانه ترین سلطنت های مطلقه در تمام اروپا تبدیل شد. اتحادیه دانمارک-نروژ تا سال ۱۸
۱۴ و زمانی که معاهده کیل مقرر کرد که نروژ (به جز جزایر فارو، ایسلند و گرینلند) به سوئد واگذار شود، ادامه یافت. با این حال، این پیمان توسط نروژ به رسمیت شناخته نشد و در جنگ سوئد و نروژ (۱۸۱۴) در برابر این تلاش مقاومت کرد. پس از آن، نروژ تا سال ۱۹۰۵ وارد یک اتحادیه شخصی بسیار سست تر با سوئد شد تا اینکه این اتحادیه به طور مسالمت آمیز منحل شد.
اراک یکی از شهرهای ایران است که در زمان قاجار ساخته شد. در کتب تاریخی ذکر شده است که قدیمی ترین نام شهر، سلطان آباد بوده و در کتیبه سردر بازار شهر و کتبه راهروی ارگ حکومتی نیز این نام دیده می شد. امروزه این دو کتیبه از بین رفته اند، امّا با همت سازمان میراث فرهنگی استان مرکزی، کتیبه سردر بازار بازسازی شده است. تاریخچه نام گذاری شهر. یکی از اهداف بنای شهر، ایجاد مرکزی نظامی و قلعه ای جنگی در بین بخش های فراهان، دولاخور، کزاز، سربند، شراء و گاپله یا چاپلق بوده است؛ از این رو نخست نام شهر یا قلعه نوبنیاد را «قلعه سلطان آباد» گذاشتند. پس از چندی واژه «قلعه» حذف گردید و این شهر فقط سلطان آباد نامیده شد. «سلطان آباد عراق» نامی بود که در سال های بعد، این شهر را با آن می خواندند. به مرور زمان «سلطان آباد عراق» به شهر عراق تبدیل گردید که این تغییر نام، در خلال جلسهٔ هیئت وزیران مورخ شهریور ۱۳۱۴، مصوب رسمی کشور شد. در سال ۱۳۱۷، هنگامی که راه آهن جنوب از کنار شهر عبور کرد و بنابراین ایستگاه قطاری در مجاورت شهر ایجاد شد، نام ایستگاه را اراک گذاشتند. مدتی بعد بخش نامه ای ابلاغ شد که به موجب آن، نام مناطق مسکونی مجاور ایست
اه ها، می بایست به نام همان ایستگاه خوانده شوند. از این رو، این منطقه را اراک نامگذاری کردند. گفته شده است نخستین کسی که عراق را اراک خواند، میرزا آقاخان کرمانی بوده که نام مزبور را در متن شعری معرفی کرده است. بود. در شعر گفته شده از نام شهر به صورت زیر سخن به میان آمده است: در خصوص علت این تصمیم تغییر نام از عراق به اراک، چند استدلال مطرح شده است: دگرگونی نام های پارسی در زبان عربی. برای واژه «اراک» معانی گوناگونی ذکر گردیده است که تعدادی از آن ها عبارت اند از: پایتخت، باغستان، نخلستان و شهرستان. بعضی افراد کلمه «اراک» را برگرفته از ایراک که معرب آن کلمه عراق است، دانسته اند، زیرا در دوره های باستان به مرکز فلات ایران، ایرانستان و ایرانک گفته می شد و در دوره اسلامی و به ویژه از قرن یازدهم میلادی جغرافی نویسان مسلمان، منطقه یا سرزمین اراک را به صورت عربی شده آن، یعنی عراق تبدیل کردند. ولایت اراک منطقه وسیعی را شامل می شد. در دوره رضا شاه نام قدیمی را برگرداندند، امّا این نام صرفاً به بخش سلطان آباد اطلاق شد. حدود ۷۰۰ سال ادبیات فارسی تحت تأثیر تلفظ عربی بود که در آن حروف پ، ژ، گ، ک، چ و… حذف و دگرگون می شد.
ارگ حکومتی اراک یکی از بناهای تاریخی شهر اراک است که در سال ۱۲۳۱ هجری قمری ساخته شد. ارگ حکومتی در اصل مرکز حکومتی شهر نهادهای حکومتی و محل سکونت حاکم و دیوانیان شهر بود. ناصرالدین شاه در سفر خود به عراق عجم که در سال ۱۳۰۹ انجام گرفت، در این ارگ سکنی گزید و در کتاب سفرنامه خود به توصیف این بنا پرداخته است که از طبقه فوقانی آن قادر بوده است شهر را برانداز کند. امروزه از ارگ حکومتی جز قسمتی از بنای منزل سپهدار چیزی باقی نمانده است. این مجموعه به مباشرت یوسف خان گرجی و همزمان با احداث نخستین پایه های شهر اراک در زمان فتحعلی شاه ساخته شد ویژگی های بنا. به نوشته سالنامه معارف عراق، مساحت این ارگ برابر ۱٫۵ بقعه (قطعه زمین) بوده است. نقشه سلطان آباد قدیم که آخرین نمونه شهرسازی ایرانی- اسلامی است، به صورت چهارگوش شکل گرفت که ارگ حکومتی در شمال آن و خارج از دیوارهای شهر قرار داشت. مقر حکومتی با دیواری از شهر جدا می شد و در اصل در خارج از متن اصلی شهر قرار داشت. از مجموعه عظیم ارگ تا سال ۱۳۴۰ خورشیدی، تنها عمارت نظمیه، خانه سپهدار و برج شیشه باقی مانده بود. این مجموعه به سبب اهمیت تاریخی و فرهنگی، توسط سازمان میراث فره
نگی در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. از جمله بخش های این ارگ حکومتی می توان به: تالار آیینه خانه، برج قلعه فرنگی، اندرون امیر، حوضخانه، دیوانخانه، تالار کرناخانه، زیرخانه، مسجد ارگ، سرطویله، دروازه ارگ بالا، میدان دروازه ارگ بالا و حمام اشاره کرد. تخریب بنا. در سال ۱۳۶۱ خورشیدی، این اثر به طور کلی تخریب شد و در مکان آن، دو دبستان پسرانه و دخترانه بنا گردید و تنها مخروبه ای از ارگ در منتهی الیه شهر واقع می باشد.
جام تیم قهرمان جام جهانی فوتبال، جامی است که به قهرمان جام جهانی فوتبال به عنوان پاداش و یک غنیمت اهدا می گردد و کنفدراسیون آن کشور وظیفهٔ نگهداری و محافظت از آن را برعهده دارد. پیش از افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ در اروگوئه، کنفدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) قانونی را تصویب کرد که قهرمان جام جهانی فوتبال جامی را به عنوان هدیه، پاداش بگیرد. مجسمه سازی فرانسوی به نام آبل لافلئور طرح خود را ارائه کرد و فیفا آن را پذیرفت. در سال ۱۹۴۶، این جام به ژول ریمه که رئیس فیفا و ایده پرداز برگزاری جام جهانی فوتبال بود، تغییر نام یافت. پس از سومین قهرمانی تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰، جام مذکور به طور دائم به کنفدراسیون فوتبال برزیل سپرده شد تا جام دیگری را جایگزین کنند. جام ژول ریمه که در اختیار برزیلی ها بود در سال ۱۹۸۳ به سرقت رفت و هرگز پیدا نشد. جام بعدی و کنونی با نام «جام تیم قهرمان جام جهانی فوتبال» از سوی هنرمند ایتالیایی، سیلویو گاتزانیگا در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ معرفی شد. تاکنون تیم های ملی برزیل (۵ بار)، ایتالیا (۴ بار)، آلمان (۴ بار)، آرژانتین (۳ بار)، اروگوئه (۲ بار)، فرانسه (۲ بار)، انگ
لستان (۱ بار) و اسپانیا (۱ بار) در مجموع برنده این جایزه شده اند. دارنده کنونی این جام آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲ است. جایزه ژول ریمه. دوسال پیش از افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰، فیفا قانونی را به تصویب رساند که طی آن، باید جامی به برندهٔ جام جهانی فوتبال اهدا می گردید. این جام را یک مجسمه ساز فرانسوی به نام آبل لافلئور طراحی کرد و ساخت. این جام از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ به تیم قهرمان جام جهانی اهدا می شد. نام اصلی این جام «"پیروزی"» بود و با نام «"کوپ د موند"» به معنای «"جام جهانی"» نیز شناخته می شد و در سال ۱۹۴۶، به افتخار ژول ریمه، رئیس فیفا که برگزاری مسابقات جام جهانی را سازمان دهی کرد و در سال ۱۹۵۶ درگذشت، تغییر نام یافت. با قهرمانی تیم ملی فوتبال اروگوئه در جام جهانی ۱۹۳۰ در ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰، این جام برای نخستین بار به اتحادیه فوتبال اروگوئه سپرده شد. جام ژول ریمه با طلای جامد و پایهٔ آبی از جنس سنگ لاجورد ساخته شد و ۳٫۸ کیلوگرم وزن و ۳۵ سانتی متر قد داشت. پایه آن هشت ضلعی بود و نیکه، الههٔ یونانی «"پیروزی"» به شکل باشکوهی بر آن ایستاده بود. در هر چهار طرف پایهٔ جام، صفحاتی طلایی وجود داشت که نام قهرمانا
ن جام های جهانی سال های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ روی آن ها حکاکی می شد. دکتر اوتورینو باراسی، معاون ایتالیایی رئیس فیفا و رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، جام ژول ریمه را در طول جنگ جهانی دوم با خود به رم برد و درون جعبهٔ کفشی زیر تخت خود مخفی کرد تا به دست نازی های آلمانی نیفتد. این جام پیش از برگزاری فینال جام جهانی ۱۹۶۶ ربوده شد. اما سگی به نام «"پیکلز"» با استفاده از حس بویایی خود، جام را در زیر پرچین باغی در نوروود جنوبی، لندن جنوبی پیدا کرد. سرانجام به دیوید کوربت، صاحب این سگ ۶٬۰۰۰ پوند استرلینگ پاداش داده شد و مردی که برای بازگرداندن جام ۱۵٬۰۰۰ پوند استرلینگ خواسته بود، به مدت دو سال به زندان افتاد. سپس اتحادیه فوتبال انگلستان به عنوان یک اقدام امنیتی، ماکت جام ژول ریمه را ساخت و این ماکت تا جام جهانی ۱۹۷۰ نیز در مواقعی مورد استفاده قرار می گرفت. بعدها این ماکت توسط فیفا خریداری و در موزهٔ فوتبال ملی انگلیس به نمایش گذاشته شد. پس از سومین قهرمانی تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰، جام ژول ریمه به عنوان افتخاری از پیش تعیین شده، برای همیشه به کنفدراسیون فوتبال برزیل تعلق گرفت. این جام باری دیگر در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۳
، هنگامی که در مقر کنفدراسیون فوتبال برزیل در ریو د ژانیرو قرارداشت، ربوده و دیگر هرگز پیدا نشد. اعتقاد گسترده بر این است که احتمالاً در همان دوره ذوب و به فروش رفته است. پس از سرقت، ماکتی به دستور کنفدراسیون فوتبال برزیل ساخته و نگهداری شد. جایزه جام جهانی فوتبال. پس از قهرمانی برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیکو سیتی، جام ژول ریمه که به طور دائمی در اختیار این تیم قرارگرفت با جامی دیگر برای جام جهانی ۱۹۷۴ جایگزین شد. پنجاه و سه طرح توسط کارشناسان هفت کشور به فیفا ارائه شد و در پایان، طرح هنرمندی ایتالیایی به نام سیلویو گاتزانیگا پذیرفته شد. این جام قد دارد و وزن آن است و از طلای ۱۸ عیار (۷۵٪) ساخته شده است. برای هر جام جهانی، سال برگزاری جام و قهرمان جام زیر آن حک می شود. پایهٔ جام از دولایه سنگ مالاکیت به قطر ۱۳ سانتی متر ساخته شده و روی جام، چهرهٔ دو انسان به چشم می خورد که کرهٔ زمین را نگه داشته اند. هزینهٔ جام در زمان گاتزانیگا، حدود ۵۰٬۰۰۰ دلار بوده است. ارزش امروزی این جام نیز بیش از ۱۰ میلیون دلار آمریکا است. فرانس بکن باوئر، کاپیتان تیم ملی فوتبال آلمان غربی، پس از قهرمانی این تیم در جام جهانی ۱۹۷۴ این ج
ام را برای نخستین بار بالای سر برد. گاتزانیگا جام خود را این چنین توصیف می کند: این جام بارها توسط شرکت نوشابه سازی کوکاکولا به بیشتر کشورهای جهان رفته است. کوکاکولا این اختیار را به تعدادی از طرفداران فوتبال داده است که مهم ترین جام فوتبال را از نمای نزدیک نگاه کنند. در یکی از تورهای جهانی که در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹ از مقر فیفا در زوریخ آغازشد، این جام به ۸۴ کشور سفر کرد و در مجموع ۱۳۸٬۹۰۲ کیلومتر در راه بود که با این مسافت می توان سه بار دور زمین چرخید.
سوخو سو-۳۳ یک جنگنده برتری هوایی چندمنظوره دوموتوره سنگین برای تمامی شرایط آب وهوایی است که توسط شرکت سوخو طراحی گردیده. این جنگنده برگرفته و توسعه یافته از جنگنده سوخو-۲۷ بوده و در ابتدا با نام "سوخو-۲۷کی" شناخته می شد. استفاده از این هواپیما برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ از روی عرشه ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف صورت گرفت. اما رسماً از ماه آگوست ۱۹۹۸ با نام سوخو-۳۳ به خدمت نیروهای مسلح روسیه درآمد. پس از تجزیه اتحاد جماهیر شوروی و به دنبال آن کوچک سازی نیروی دریایی روسیه، تنها ۲۴ فروند سوخو-۳۳ تولید شد و فروش آن به کشورهای چین و هند متوقف شد. این جنگنده برای نیروی دریایی و ناوهواپیمابر ساخته شده است. از مهم ترین برتری های این جنگنده نسبت به سوخو-۲۷ می توان به بال تاشو و قابلیت پرواز و فرود بر عرشه ناو هواپیمابر اشاره کرد. سوخو-۳۳ دارای ساختار و ارابه های فرود تقویت شده است. بال های آن بزرگتر است و علت اصلی بزرگ تر بودن بال هایش این است که هواپیما قادر گردد تا در هنگام فرود روی عرشه ناو هواپیمابر در مسافت کوتاهی متوقف شود. موتور ارتقا یافته، چرخ های جلوی بهتر و همچنین قابلیت سوختگیری هوایی نیز از مزیتهای سوخو-
۳۳ در مقایسه با سوخو-۲۷ است. در سال ۲۰۰۹ میلادی نیروی دریایی روسیه میگ 29K را به عنوان جایگزینی برای سوخو-۳۳ سفارش داد. ویژگی های عمومی. جنگ افزار. موشک R-73 8 × R-27، یا ۸ × R-77 و ۴ × هوا به هوا، بمب ها و راکت های مختلف
مسمومیت با آلومینیم فسفید، از مسمومیت هایی است که در نتیجه قرار گرفتن بیش از حد در معرض آلومینیوم فسفید (AlP) اتفاق می افتد، که به راحتی به عنوان یک ماده تدخین برای غلات ذخیره شده در دسترس است و با نام های تجاری مختلفی مانند کویک فوس (QuickPhos) و سلفوس (Celphos) به فروش می رسد. آلومینیم فسفید بسیار سمی است، به خصوص زمانی که از ظرف تازه باز شده مصرف شود. مسمومیت حاد با آلومینیم فسفید (AAlPP) یک مشکل بزرگ اما کمتر گزارش شده در سراسر جهان است، به ویژه در شبه قاره هند. مرگ آن بر اثر شوک عمیق، آماس قلب و از کار افتادن بعضی عناصر داخلی بدن است. دوز مرگ آور آن بین ۰٫۱۵ و ۰٫۵ گرم (برابر ۰٫۰۰۵۳ و ۰٫۰۱۸ اونس) است. بیشترین دلیل مرگ در خودکشی در شمال هند را مسمومیت بر اثر آلومینیوم فسفید (قرص برنج) گزارش کرده اند. طبق دسته بندی انواع مرگ به دو دسته کلی: «سوماتیک» و «سلولی» مرگ با قرص برنج از نوع مرگ سلولی است؛ و این بدان معنی است که در این مرگ هر یک از بافت ها و سلول های عناصر تشکیل دهندهٔ بدن، می میرند. در این حالت تمام نسوج و سلول های بدن مرده اند و دارای عملکرد، فعالیت متابولیکی و تنفس سلولی نمی باشند. بر خلاف مرگ سو
ماتیک که در آن توقف کامل و بدون بازگشت اعمال اعضای حیاتی بدن مانند مغز و قلب، رخ می دهد که حیات در بدن متوقف می شود، ولی در عناصر تشکیل دهندهٔ بدن مثل بافت ها و سلول ها ادامه دارد. مرگ مغزی از نوع مرگ سوماتیک است. مرگ ومیر. این قرص ظرف سه تا چهار ساعت سیستم تنفسی و مغز را دچار مشکل می کند و فرد در اثر مرگی دردناک و زجرآور خواهد مرد. بر اساس آمارهای گزارش شده از پزشکی قانونی تهران در سال ۱۳۹۲، ۶۶۱ نفر بر اثر مسمومیت با قرص برنج جان خود را از دست داده اند. میزان تلفات بر اثر AIP از ۴۰ تا ۸۰ درصد متفاوت است. میزان آن ممکن است بسیار بالاتر باشد چون کمتر از ۵٪ مسموم شدگان نهایتاً به مرکز پزشکی منتقل می شوند. از سال ۱۹۹۲ که آلومینیوم فسفید به طور آزادانه در مغازه ها به فروش رسیده موارد مسمومیت عمدی بسیاری از آن در شمال هند دیده شده است. در تحقیق بر روی ۵۹۳۳ مرگ غیرطبیعی روی داده در ۲۵ سال گذشته در شمال غرب هند، درصد بالایی از مرگ های بر اثر مسمومیت به خاطر آلومینیوم فسفید بوده است. عملکرد سم. در صورتی که فرد قرص برنج را بخورد یا بوی آن را استشمام کند دچار مسمومیت خواهد شد که در صورتی که سم از بدن وی خارج نشود مرگ د
ر پی خواهد داشت. خاصیت سمی آلومینیوم فسفید به خاطر گاز فسفین (که دارای ویژگی سیتوتوکسیتی است) است که باعث جراحات رادیکال آزاد می شود که از فعالیت آنزیم های سلول های حیاتی جلوگیری و بافت ها را نابود می کند. واکنش آلومینیوم فسفید با آب بدن باعث ایجاد گاز فسفین می شود که در زیر بیان شده است: نشانه ها و درمان. معمولاً پس از چند دقیقه که از ورود آن به معده گذشت ویژگی های سمی شروع به کار می کنند. پیامد کشنده اصلی آن معمولاً از کار ایستادن سیستم گردش خون است که بر میوکارد اثر مستقیم می گذارد و به غده فوق کلیه آسیب می رساند. علائم آن با میزان دوز مصرفی و زمان متفاوت است. ویژگی بارز کلینیکی دیده شده، مقاومت در برابر درمان با دوپامین است. نشانه های دیگر عبارتند از سرگیجه، خستگی، فشار قفسه سینه، سردرد، حال به هم خوردگی، تهوع، بی حسی، اسهال، آتاکسی، لرز، خواب رفتگی، ضعف ماهیچه ها، دید دوگانه و یرقان. اگر نفس کشیدن بیمار به سختی امکان پذیر بود ممکن است او به ترتیب دچار ARDS، نارسایی قلب، آریتمی قلب و تشنج شده و سپس به کما برود. نشانه های بعدی که نمایان می شود در اثر سم بر کبد و کلیه است. تشخیص مسمومیت AIP، معمولاً با گمان
پزشکی یا گزارش خود شخص یا شاهدان صورت می پذیرد. در جاهایی که از سم قرص برنج استفاده می شود و سابقه خورده شدن آن وجود دارد باید با این مسمومیت همانند مسمومیت با قرص های برنج ساخته شده از گیاهان رفتار نشود. در موارد مسمومیت، تست نقره نیترات با بخار رقیق شده معده می تواند مثبت باشد. مدیریت و نتیجه. برای کمک به مسموم AAIPP تنها کارهای حمایتی انجام می شود چون تا کنون هیچ پادزهری برای آن ساخته نشده است. نرخ تلفات آن تا حدود ۱۰۰٪ می رسد. درمان با منیزیم فسفات ممکن است درصد مرگ را کاهش دهد که این مسئله در برخی تحقیقات بیان شده است. پس از خورده شدن آن، تخلیه معده و روده و پاکسازی سم جذب نشده، معمولاً تا یک یا دو ساعت پس از مصرف می تواند به بیمار کمک کند. پتاسیم پرمنگنات (۱:۱۰۰۰۰) در شستشوی معده می تواند در تجزیه سم کمک کند. در صورت مسمومیت بالا، مانیتور دائمی، بهوش آوری با مایع و بازگشایی عروق لازم است. دلیل مصرف خوراکی. بر اساس گزارش ها به سه دلیل افراد ممکن است از این قرص استفاده کنند جایگزین. با توجه به پیشرفت های حاصله جایگزین های کم خطر و مناسبی برای دفع آفات برنج وجود دارد از سال ۱۳۹۲ در ایران فروش این قرص در ع
طاری ها و داروخانه ها ممنوع شد و واردات قانونی آن متوقف گردید. و فقط مراکز توزیع سم صنعتی اجازه فروش آن را دارند.
آلواریون یک شرکت خدماتی نسل چهارم شبکه تلفن همراه است. این شرکت در سال ۱۹۹۲ تأسیس شده است.