Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
براین او قصد داشت یک دولت ائتلافی از دایمیوهای بزرگ را مستقیماً تحت نظر امپراتور سازماندهی کند، خود رئیس آن شود (شوهان: رئیس سازمان) و راهی برای تبدیل ژاپن به یک ملت قدرتمند پیدا کند. اگرچه هدف در آن زمان یکسان بود - احیای حکومت امپراتوری - در دو مسیر در حال بررسی بود: یکی به رهبری خانواده توکوگاوا و دیگری با کنار گذاشتن خانواده توکوگاوا. در نهایت، احیای سلطنت با کنار گذاشتن خانواده توکوگاوا محقق شد، اما آنچه این توافق را قطعی کرد اعلامیه بزرگ احیای سلطنت بود. صدور این اعلامیه بزرگ احیای سلطنت، کودتایی بود که ژاپن را به شدت تغییر داد. در روز نهم از ماه یازده ۱۸۶۷ (۳ ژانویه ۱۸۶۸)، اعلامیه احیای امپراتوری صادر شد. احیای حکومت امپراتوری، همان طور که از نامش پیداست، بازگشت حکومت بود که از سلطنت به حکومت نظامی (شوگون سالاری) تغییر یافته بود، و دوباره به سلطنت برگشت. کودتا توسط قلمرو ساتسوما، احیای حکومت امپراتوری. جناح ضد شوگون سالاری، که حول خاندان اربابی ساتسوما متمرکز شده بود، هرگز نمی توانست متمرکز شدن قدرت در دست خاندان توکوگاوا را بپذیرد. اگر شوگون سابق، که قدرت نظامی شوگون سالاری سابق را داشت، به بالاترین م
قام دولت جدید می رسید، برتری عملی توکوگاوا تغییر نمی کرد و قدرت سیاسی کِیکی، که گفته می شد دومین ظهور توکوگاوا ایه یاسو نیز هست، حتی می توانست به حیات جناح ضد شوگون سالاری پایان دهد. خاندان ساتسوما بارها در شورای چهار ارباب و سایر رویدادها توسط کِیکی آسیب دیده بود و آنها می دانستند که او چقدر برای آنها خطرناک است. تنها راه برای تغییر این وضعیت، به دست گرفتن قدرت توسط امپراتور ۱۵ ساله امپراتور میجی و راه اندازی کودتا برای به دست گرفتن کنترل دربار امپراتوری بود. ساتسوما با خاندان اربابی چوشو و خاندان اربابی فوکوشیما به توافق رسید و خاندان اربابی توسا، خاندان اربابی اوواری و خاندان اربابی فوکویی را نیز درگیر کرد و تصمیم به انجام کودتا گرفت. روش مورد استفاده بسیار شبیه به کودتای ۱۸ اوت ۱۸۶۳ (بونکیو ۳) بود، زمانی که آنها با خاندان اربابی آیزو برای سرنگونی و از قدرت انداختن خاندان اربابی چوشو در کیوتو متحد شدند. نکته عجیب این است که خاندان اوواری توکوگاوا، یکی از سه خاندان گوسانکه (سه خاندان برجسته توکوگاوا) و قلمرو فوکویی، یکی از خاندان گوکامون، در کودتا شرکت دارند و از دایمیوهای بیرونی تندروتر عمل کردند. در واقع،
در زمان انجام کودتا، تصمیمی مبنی بر حذف خانواده اصلی توکوگاوا از دولت جدید گرفته نشده بود. اوواری، فوکوئی و توسا از هدف نهایی انجام کودتا آگاه بودند تا سیستم قدیمی شوگون سالاری و سیستم نایب السلطنه (سِشّو) را به طور کامل دگرگون کنند و دولتی جدید متشکل از افراد توانمند تأسیس کنند و نگرشی متفاوت از خاندان ارباب ساتسوما و ایواکورا تومومی و دیگران داشتند. در روز ۱۴ ماه دهم قمری ۱۸۶۷ (کیو ۳)، پانزدهمین شوگون، توکوگاوا یوشینوبو، قدرت را به دربار امپراتوری بازگرداند. عموماً اعتقاد بر این است که قصد کِیکی از بازگرداندن قدرت به امپراتور، به دست گرفتن ابتکار عمل و بازگرداندن قدرت به امپراتور و در نتیجه تضمین رهبری در درون دولت جدید بود. برخی می گویند که او با بازگرداندن قدرت به امپراتور، سعی در متحد کردن قدرت شوگون و سِکان داشت. ایده این است که یوشینوبو فردی شایسته تلقی می شد و به راحتی قدرت را واگذار نمی کرد. در پاسخ به این موضوع، این نظریه مطرح است که این اقدام از سوی توکوگاوا یوشینوبو صورت گرفته زیرا او در مورد وقوع جنگ داخلی در ژاپن نگران بوده است. خاندان توسا پیشنهاد بازگرداندن حکومت امپراتوری به شوگون سالاری را
دادند. طبق خاطرات سامورایی سابق توسا، فوکوئوکا تاکاچیکا، تقریباً در آن زمان، کیوتو «پر» از سامورایی های خاندان ساتسوما بود. توشیمیچی اوکوبو از خاندان ساتسوما با اشراف زاده ایواکورا تومومی توطئه کرد تا «فرمان مخفی امپراتوری برای سرنگونی شوگون سالاری» را به دست آورد و شوگون سالاری را در یک اقدام ناگهانی سرنگون کند. «فرمان امپراتوری» دستوری از سوی امپراتور است، اما در آن زمان امپراتور میجی کودک بود، بنابراین چیزی بود که ایواکورا تومومی به تنهایی ایجاد کرده بود. فوکوئوکا از اوکوبو خواست که پنج روز قبل از آماده کردن ارتش صبر کند و برای مذاکره با ناگای نائویوکی، یک عضو شورا، رفت. به نظر می رسید که اوکوبو حتی از پنج روز تأخیر نیز بسیار ناراضی است. وقتی فوکوئوکا تاکاچیکا احیای حکومت امپراتوری را به ناگای نائویوکی توصیه کرد، به نظر می رسید ناگای تمایلی به این کار ندارد. با این حال، طبیعتاً وقتی فوکوئوکا پرسید: «آیا سربازان شوگون سالاری قدرت سرکوب سربازان ساتسوما را دارند؟» ناگای لحظه ای فکر کرد و پاسخ داد: «آنها قدرت سرکوب ندارند» و موافقت کرد که احیای حکومت امپراتوری را به ناگای ارائه دهد. در سوم اکتبر، گوتو شوجیرو و
فوکوئوکا تاکاچیکا از خاندان توسا دادخواستی را به مشاور ارشد، ایتاکورا کاتسوشیگه، ارائه دادند. ایتاکورا بدون هیچ حرفی آن را پذیرفت. فوکوئوکا و دیگران تأکید کردند که «این یک دادخواست معمولی نیست»، اما ایتاکورا صرفاً گفت «ما درک می کنیم»، و چیز دیگری نگفت. در دهم همان ماه، یوشینوبو، ایتاکورا را نزد ماتسودایرا شونگاکو، که پیش از این به عنوان وزیر ارشد دولت خدمت می کرد، فرستاد تا نظر او را در مورد احیای حکومت امپراتوری جویا شود. یوشینوبو تا این لحظه مردد بود. در دوازدهم همان ماه، کِیکی که بالاخره تصمیم خود را گرفته بود، خاندان توسا را مطلع کرد و مشاوران ارشد، اومه تسوکه و مه تسوکه را به قلعه نیجو فراخواند و آنها را از تصمیم خود برای بازگرداندن قدرت به امپراتور مطلع ساخت. روز بعد، او ملازمان ارشد قلمروهای مختلف در کیوتو را به قلعه نیجو فراخواند، جایی که نظر کتبی خود را در مورد احیای حکومت امپراتوری به آنها ارائه داد و مشورتی برگزار کرد. برای قلمرو ساتسوما، یوشینوبو به طور خاص کوماتسو کیوکادو (تولد ۱۸۳۵ – مرگ ۱۸۷۰)، را منصوب کرد. در این زمان، دقیقاً ۵۰ تن از ملازمان ارشد از قلمروهای مختلف فئودالی در قلعه نیجو جمع ش
ده بودند.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه های جمهوری ترک قبرس شمالی است.
این مقاله فهرست فرودگاه ها و بالگردگاه های نوا اسکوشیا در کشور کانادا است.
این مقاله فهرست فرودگاه ها و بالگردگاه های نوناووت در کشور کانادا است.
قلمروی چُوشو یکی از قلمروهای فئودالی در دوره ادو (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) ژاپن بود. امروزه استان یاماگوچی را تشکیل می دهد. مرکز آن شهر هاکی بود. همچنین به نام قلمروی هاکی نیز شناخته می شود. این قلمروی فئودال نشین در وقایع دوران باکوماتسو (اواخر دوره ادو) نقش مهمی را ایفا کرد. تاریخ. حاکمان قلمروی چوشو از فرزندان جنگ سالار بزرگ دوره سنگوکو، موری موتوناری بودند. موتوناری توانست قدرت خود را بر تمام مناطق منطقه چوگوکو گسترش دهد. وسعت قلمروی او در آن زمان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ککو بود پس از مرگ او، نوه و وارثش موری تروموتو، دایمیو (ارباب فئودالی) شد و یک استراتژی اتحاد با تویوتومی هیده یوشی را اجرا کرد که بعداً ثابت شد که این یک اشتباه بزرگ بوده است است. پس از مرگ هیده یوشی، توکوگاوا ایه یاسو قدرت خاندان تویوتومی را به چالش کشید و با ایشیدا میتسوناری مشاور مورد اعتماد هیده یوشی در نبرد سکیگاهارا مبارزه کرد. موری تروموتو قدرتمندترین متحد تویوتومی بود و توسط شورای وفاداران به خاندان تویوتومی به عنوان رئیس نیروی های تویوتومی انتخاب شد. با این وجود نیروهای تویوتومی به دلیل چندین عامل مرتبط با موری تروموتو در جنگ شکست خوردند: خاندان
موری علیرغم عدم فعالیت، از جایگاه اجدادی خود در ولایت آکی به ولایت ناگاتو (همچنین به عنوان چوشو شناخته می شود) تغییر مکان داده شدند و املاک آنان از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ککو به ۳۶۹٬۰۰۰ ککو کاهش یافت. این ضبط املاک خیانت بزرگی به خاندان موری تلقی می شد، و چوشو بعداً به کانون فعالیت های ضد توکوگاوا تبدیل شد. ریشه های این امر در سنت جلسه سال نو این خاندان قابل توجه بود. هر ساله در طول جلسه، بزرگان و مدیران از دایمیو می پرسند که آیا زمان سرنگونی شوگون سالاری توکوگاوا فرا رسیده است که دایمیو پاسخ می داد: «هنوز نه، شوگون سالاری هنوز هم بسیار قدرتمند است.» این رؤیا سرانجام حدود ۲۶۰ سال بعد تحقق یافت، زمانی که قلمروی چوشو با قلمروی ساتسوما و اشراف درباری کوگیو برای سرنگونی شوگون سالاری توکوگاوا متحد شد. در سال ۱۸۶۵، قلمروی چوشو یک کشتی جنگی به نام یونیون گو خریداری کرد. این کشتی در سال ۱۸۵۴ میلادی در انگلستان ساخته شد. ر دوره باکوماتسو در سال ۱۸۶۵، تاجر انگلیسی توماس بلیک گلاور بنام قلمروی ساتسوما ولی در واقع برای خریدار اصلی قلمروی چوشو به مبلغ ۵۰۰۰۰ ریو این کشتی را از یک شرکت انگلیسی به نام جاردین ماتسون که در ناگاساکی (بندر)
افتتاح شده بود، خریداری کرد. این کشتی در اختیار ساکاموتو ریوما که مدیر یک شرکت نیروی دریایی خصوصی، بنام کایئنتای بود، قرار گرفت و ریوما از آن برای تهیه و حمل سلاح به قلمروی چوشو استفاده می کرد. این کشتی بعد از دومین اردوکشی چوشو به قلمروی چوشو واگذار شد. قلمروی چوشو نبرد علیه ارتش های شوگونی سابق را رهبری می کرد، که شامل اتحاد اواوئه تسو رپان، آیزو و جمهوری ازو می شد. نیروهای نظامی قلمروی چوشو و ساتسوما از سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹ پایه و اساس نیروی زمینی امپراتوری ژاپن را تشکیل دادند. به لطف این اتحاد، اهالی چوشو و ساتسوما از برجستگی سیاسی و اجتماعی در دوره میجی و حتی دوره تایشو برخوردار بودند.
این مقاله فهرست فرودگاه ها و بالگردگاه های انتاریو در کشور کانادا است.
گروه آلکوکسی در شیمی آلی، یک گروه عاملی می باشد که از اتصال یک گروه آلکیل با یک اتم اکسیژن به وجود می آید.این گروه عاملی با توجه به نوع گروه آلکیل متصل می تواند تنوع بسیاری داشته باشد، اما ساده ترین نوع آلکوکسی که از اتصال یک گروه متیل به اتم اکسیژن به وجود می آید، متوکسی نام دارد.
یِن کُره ارز کشور کُره از زمان استعمار این کشور توسط ژاپن، در سال ۱۹۱۰ تا زمان استقلال در سال ۱۹۴۵ بود. این ارز معادل ین ژاپن بود و شامل ین ژاپن و اسکناس دیگری بود که به طور خاص برای کره صادر می شده است. ین کره ای به ۱۰۰ سن تقسیم می شد. بعد از استقلال وون کره جایگزین آن شد. پس از مدتی وون کره جنوبی و وون کره شمالی نیز جایگزین وون کره شد.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه های پالائو است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن ها مرتب شده است.
بی عدسی، نبود عدسی یا آفاکیا وضعیتی است که در آن عدسی چشم وجود نداشته باشد. این وضعیت ممکن است بر اثر خارج کردن عدسی به دنبال جراحی، آسیب منجر به پارگی عدسی، افتادن عدسی در زجاجیه یا در ناهنجاری های مادرزادی ایجاد گردد. نبود عدسی منجر به کاهش قدرت تطابق، دوربینی و افتادگی اتاقک پیشین می شود. از عوارض این وضعیت می توان به جداشدگی زجاجیه یا شبکیه و آب سیاه اشاره کرد. افراد با فقدان عدسی می توانند نور فرابنفش با طول موج ۲۰۰ تا ۳۰۰ نانومتر را که در حالت عادی توسط عدسی جذب می شود به شکل نوری آبی-سفید یا بنفش-سفید ببینند.
مسابقات جهانی شنا (۲۵ متر) ۱۹۹۳ یا مسابقات جهانی کورس کوتاه از ۲ تا ۵ سپتامبر ۱۹۹۳ میلادی در پالما د مایورکا، اسپانیا برگزار شده است. کشورهای شرکت کننده. در این مسابقات ۳۱۳ شناگر از ۴۶ کشور جهان حضور داشته اند:
قانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲ که ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۲ به امضای جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور آمریکا رسید، در مجلس سنای آمریکا به نام "قانون اصلاح حسابداری شرکت عام و محافظت از سرمایه گذار" و در مجلس نمایندگان آمریکا به نام "قانون حساب دهی و مسئولیت پذیری شرکتی و حسابرسی" طرح و بررسی شده بود. از آن جا که این قانون فدرال آمریکا در نتیجه پشتیبانی "پُل ساربنز" (سناتور دموکرات - از مریلند - مجلس سنای آمریکا) و "مایکل جی. آکسلی" (نماینده جمهوری خواه - از اوهایو - مجلس نمایندگان آمریکا) به تصویب رسید؛ پس از تصویب، به نام قانون "ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲" یا "سارباکس" یا "ساکس" شهرت یافت. این قانون، استانداردهای جدید یا بهبودیافته ای را برای هیئت مدیره ها و مدیران شرکت های عام، و موسسات حسابداری عمومی آمریکا مقرر کرده است. طبق این قانون، مدیران ارشد شرکت های عام آمریکا مکلفند شخصاً درستی اطلاعات مالی شرکت را گواهی کنند. همچنین، جریمه های سنگین و جدی تری نیز برای فعالیت های مالی متقلبانه مقرر شده است. این قانون، استقلال حسابرسان مستقل - که درستی صورت های مالی شرکت ها را بررسی می کنند- و نقش نظارتی هیئت مدیره ها را افزایش داده است (به نقل از
ویکی پدیای انگلیسی). فصل های قانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲. قانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲ از یازده فصل به شرح زیر تشکیل شده است (به نقل از ویکی پدیای انگلیسی). :
هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا در سن ۵۸ سالگی درگذشت. در تاریخ ۵ مارس ۲۰۱۳ (۱۵ اسفند ۱۳۹۱) مراسم تشییع جنازه وی در کاراکاس برگزار گردید. به دلیل مرگ وی قرار شد انتخاباتی زود هنگام در ونزوئلا و ۳۰ روز پس از مرگ وی برگزار گردد. الیاس خاوا وزیر امور خارجه ونزوئلا گفت تا برگزاری همه پرسی عمومی نیکلاس مادورو عهده دار موقت پست ریاست جمهوری است. هوگو چاوز در ۱۹۹۸ برای نخستین بار رئیس جمهور ونزوئلا گردید و در انتخابات ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ نیز دو بار به این سمت برگزیده شد. وی در انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا (۲۰۱۲) نیز برای بار چهارم به پیروزی رسید ولی بیماری، او را برای ایراد سوگند ریاست جمهوری ناتوان کرده بود. روز ۲۵ فروردین ۱۳۹۲، انتخاباتی برای تعیین رئیس جمهوری جدید در ونزوئلا برگزار شد. بیماری و مرگ. هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا دو سال با سرطان دست به گریبان بود و سرانجام در ساعت ۱۶:۲۵ (به وقت محلی) روز ۵ مارس ۲۰۱۳ در ۵۸ سالگی درگذشت. مومیایی. نیکلاس مادورو روز چهارشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۱ احتمال مومیایی شدن جسد هوگو چاوز را، که قبلاً از سوی مقام های ونزوئلا مطرح شده بود، رد کرد. مقام های ونزوئلایی نیز اعلام کردند که از مومیایی ک
ردن جسد هوگو چاوز منصرف شده اند. ارنستو وییگاس، وزیر ارتباطات گفت که کارشناسان روسی معتقدند جسد او به خوبی برای مومیایی شدن آماده نشده است. خاکسپاری در موزه کاراکاس. در روز ۲۶ اسفند ۱۳۹۱ جسد هوگو چاوز در موزه نظامی کاراکاس به خاک سپرده شد. جسد هوگو چاوز، رئیس جمهوری ونزوئلا به موزه ای در کاراکاس انتقال داده شده است. روز جمعه ۲۵ اسفند ۱۳۹۱، هزاران نفر در کاراکاس، مرکز ونزوئلا در مسیر حرکت خودروی حاوی جسد رئیس جمهور پیشین جمع شدند. نیکلاس مادورو، منتخب هوگو چاوز برای ادامه ریاست جمهوری (و رئیس جمهور فعلی ونزوئلا) نیز در این مراسم حضور داشت.
کاربن در علم شیمی به ترکیباتی گفته می شود که از یک اتم خنثی کربن با دو الکترون به اشتراک گذاشته نشده، تشکیل شده باشد.فرمول کلی این ترکیبات به صورت R-(C:)-R' یا C=R: می باشد. کاربن ها به فرم یکتایی(Singlet) و سه تایی (Triplet) وجود دارند . کاربن سه تایی نسبت به کاربن یکتایی پایدارتر می باشد غالباً در زمان متولد شدن کاربن ها به فرم یکتایی وجود دارند و اگر به آن ها زمان داده شود به فرم پایدارتر (سه تایی) تبدیل می شودند از این رو زمانی که واکنش در محیط مایع انجام میشود چون فواصل بین مولکول ها بسیار کم است کاربن فرصت تبدیل شدن به فرم سه تایی را نخواهد داشت و به فرم یکتایی عمل می کند و اگر واکنش در محیط گازی انجام شود چون فاصله بین مولکول ها زیاد می باشد بنابراین کاربن فرصت تبدیل شدن به فرم پایدارتر را دارد و خود را به صورت سه تایی در می آورد . نکته دیگری که در مورد کاربن ها دارای اهمیت می باشد این است که کاربن های یکتایی به صورت فضاویژه(یک محصول 100 درصد تولید می شود) در واکنش های شیمیایی شرکت می کنند در حالی که کاربن های سه تایی به صورت فضاگزین(دو محصول تولید می شود ولی یکی از محصولات ، محصول اصلی می باشد) عمل می
کنند . کاربن ها از دیازومتان در حضور حرارت یا در معرض نور به دست می ایند و این واکنش در حضور مس کاتالیز می شود.
سیانات یک آنیون با فرمول شیمیایی [OCN]− یا [NCO]− است که در محیط آبی به عنوان یک باز عمل کرده و تولید ایزوسیانیک اسید می کند.
مسلمانان فرهنگی، افرادی هستند که هنوز به خاطر زمینه خانوادگی، تجارب شخصی یا محیطی که در آن رشد کرده اند با فرهنگ مسلمانی تشخیص هویت می کنند. آنها مسلمانان اسمی هستند، که خود را بیشتر از نظر فرهنگی مسلمان می دانند تا اسلام گرا. بیشتر سنت گرا هستند، و ممکن است مسلمانان سابقی باشند که دیگر ایمان ندارند. آنها به تعابیر سنتی اسلام اعتقاد ندارند؛ ولی برخی از جنبه های مثبت سنتی را پذیرا هستند؛ مانند: فرهنگ مهمان نوازی، برادری و دید و بازدیدهای خانوادگی در عید. آنها ممکن است از 'سلام' استفاده کنند و به جنبه هایی چون صدقه، احترام به بزرگتر، غذا، لباس، ادبیات، شعر و معماری بپردازند، و حتی هنگام عطسه زدن 'الحمد لله' بگویند؛ ولی طرفدار عقاید پراگرسیو خردگرایی، انسان گرایی، دمکراسی، سکولاریسم، مدرنیسم و غیره باشند. این اصطلاح واژه جدیدی به موازات اصطلاحاتی چون مسیحی فرهنگی یا مسیحی بی خدا است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه های پاناما است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن ها مرتب شده است.
مدفن کرم های شب تاب یک فیلم تراژدی انیمه به کارگردانی و نویسندگی ایسائو تاکاهاتا است. این نخستین فیلم تولیدشده توسط شینچوشا است که کارهای تولیدی انیمهٔ آن در استودیو جیبلی انجام شده است. این اثر یک فیلم اقتباسی از رمانِ شبه خودزندگی نامهٔ مدفن کرم های شب تاب نوشتهٔ آکیوکی نوساکا است که با هدف عذرخواهی شخصی او از خواهرش که در جنگ جهانی دوم بر اثر سوءتغذیه جان باخت نوشته شده است. این انیمه اغلب به عنوان یک فیلم ضدجنگ شناخته می شود اما این برداشت مورد نقد برخی منتقدان و کارگردان آن قرار گرفته است. "مدفن کرم های شب تاب" نقدهای مثبتی از منتقدان فیلم کسب کرد. راجر ایبرت از شیکاگو سان-تایمز از این فیلم به عنوان یکی از بهترین و قوی ترین فیلم های ضدجنگ در طول تاریخ یاد می کند و در سال ۲۰۰۰ میلادی آن را در فهرست بهترین فیلم هایش جای داد. داستان. طرح داستان در مارس ۱۹۴۵، بمب افکن های آمریکایی در روزهای پایانی جنگ اقیانوس آرام، بیشتر بندر کوبه را ویران توسط بمباران کوبه در جنگ جهانی دوم می کنند. سیتا و خواهرش ستسوکو، فرزندان یک کاپیتان نیروی دریایی امپراتوری ژاپن، زنده می مانند، اما مادرشان می میرد. سیتا مرگ مادرشان را ا
ز ستسوکو پنهان می کند. این خواهر و برادر به خانه عمه شان نقل مکان می کنند. سیتا یک انبار آذوقه را که قبل از بمباران دفن کرده بود، در اختیار می گیرد و همه چیز را به عمه اش می دهد، به جز یک قوطی آبنبات ساکوما که آن را به ستسوکو می دهد. عمه، سیتا را متقاعد می کند که کیمونوهای ابریشمی مادرش را برای خرید برنج بفروشد، که ستسوکو را بسیار ناراحت می کند. با کم شدن جیره غذایی، عمه از بچه ها کینه به دل می گیرد زیرا سیتا هیچ کاری برای به دست آوردن غذایی که برای آنها آماده می کند، انجام نمی دهد. به پیشنهاد او، سیتا مقداری پول از حساب بانکی مادرش برداشت می کند تا یک اجاق زغالی و سایر لوازم بخرد. پس از یک حمله هوایی، خواهر و برادر به یک پناهگاه بمب متروکه نقل مکان می کنند. آنها کرم های شب تاب را از باتلاق ها می گیرند و آنها را برای روشنایی در پناهگاه رها می کنند. صبح روز بعد کرم های شب تاب مرده اند. ستسوکو آنها را دفن می کند و فاش می کند که عمه شان به او گفته مادرشان فوت کرده است، سپس با گریه می پرسد که چرا کرم های شب تاب باید اینقدر زود بمیرند. وقتی برنجشان تمام می شود، اوضاع وخیم می شود. یک کشاورز مهربان به سیتا توصیه می
کند که غرورش را کنار بگذارد و به خانه های عمه اش برگردد، اما او امتناع می کند و در عوض، محصولات کشاورزی را از مزارع می دزدد و در طول حملات هوایی به خانه ها حمله می کند. یک کشاورز او را می گیرد و به کلانتری می برد، اما پلیس دلسوز او را رها می کند. ستسوکو بیمار می شود و یک پزشک توضیح می دهد که او از سوء تغذیه رنج می برد. سیتا آخرین پول را از حساب بانکی مادرشان بیرون می کشد. او از شنیدن اینکه ژاپن تسلیم شده و پدرش به احتمال زیاد مرده است، زیرا بیشتر ناوگان دریایی ژاپن غرق شده است، پریشان می شود. سیتا با غذا به ستسوکو برمی گردد و متوجه می شود که او دچار توهم شده است. او در حالی که سیتا آماده کردن غذا را تمام می کند، می میرد. سیتا جسد ستسوکو و عروسکش را در یک تابوت کاهی می سوزاند. او خاکستر ستسوکو را در قوطی آب نبات به همراه عکس پدرش حمل می کند. سیتا چند هفته بعد در ایستگاه قطار ساننومیا که توسط افراد دچار سوءتغذیه احاطه شده بود، از گرسنگی می میرد. یک سرایدار که وظیفه دارد اجساد را قبل از رسیدن آمریکایی ها جمع آوری کند، وسایل سیتا را جمع می کند. او قوطی آب نبات را پیدا می کند و آن را به مزرعه ای پرتاب می کند. خاکس
تر ستسوکو پخش می شود و روح او از ظرف بیرون می آید و به روح سیتا و ابری از کرم های شب تاب می پیوندد. این دو سوار قطاری شبح وار می شوند و در طول سفر، به عنوان ناظرانی خاموش و منفعل، به وقایعی که منجر به مرگ سیتا شده است، نگاه می کنند. ارواح آنها، سالم و راضی، به مقصد خود می رسند: نیمکتی بالای تپه که مشرف به کوبه امروزی است و توسط کرم های شب تاب احاطه شده است.
شورش شاکوشاین یا جنگ شاکوشاین شورش قوم آینو علیه قدرت دولت ژاپن در هوکایدو بین ۱۷۷۲-۱۶۶۹ میلادی است. در این شورش قوم آینو به رهبری شاکوشاین علیه خاندان ماتسومائه، که نماینده بازرگانی و حافظ منافع دولت ژاپن در منطقه بودند، شرکت داشتند. پس از این شورش هوکایدو تحت کنترل مردم یاماتو درآمد. این شورش در ابتدا به عنوان مبارزه ای بر سر منابع مابین مردم شاکوشاین و رقیب قبیله آینو در رودخانه شیزوناری (در منطقه ای که در حال حاضر شینهی داکه (هوکایدو) نام دارد آغاز شد. اما بعد این جدال به تلاش نهایی آینو در جهت حفظ استقلال سیاسی خود گسترش یافت.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه های پاپوآ گینه نو است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه های پاراگوئه است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن ها مرتب شده است. منابع. Dirección Nacional de Aeronáutica Civil (DINAC) - includes IATA codes World Aero Data: Airports in Paraguay - ICAO codes, airport data Great Circle Mapper: Airports in Paraguay - IATA and ICAO codes
خدیجه خانم تجریشی (۱۲۱۰ – دی ۱۲۳۸) معروف به جیران و ملقب به فروغ السلطنه، پنجمین همسر عقدی و اولین سوگلی ناصرالدین شاه و مادر سومین ولیعهد او امیرقاسم میرزا بود. نام و تبار. خدیجه خانم، دختر یک باغبان و نجار به نام محمدعلی خان تجریشی از اهالی روستای کوهسار تجریش در نزدیکی تهران بود. او توسط ناصرالدین شاه به دلیل داشتن چشمان بزرگ، «جیران» خوانده شد. جیران واژه ای ترکی و به معنای « آهو» است. جیران علاوه بر یک خواهر به نام عصمت، برادری به نام اسدالله نیز داشت که پس از ازدواج جیران با شاه، در زمره فراشان درآمد و پس از آن پیشخدمت خاصهٔ ناصرالدین شاه شد. خواهرزادهٔ جیران، محمد ابراهیم مفیدی یک پهلوان مشهور شمیرانی بوده است. آشنایی با ناصرالدین شاه. در مورد نحوه آشنایی ناصرالدین شاه و جیران عقاید متفاوتی وجود دارد. به نوشته عباس امانت، جیران ابتدا به جهت یادگیری رقص و آواز به حرم سرای شاهی آورده شد و نخستین بار ناصرالدین شاه او را اندکی پس از قتل امیرکبیر در جمع ملازمان مهدعلیا دید و به او دل بست. تقی دانشور (اعلم السلطان) در خاطرات خود، آشنایی آن دو را مربوط به یکی از سفرهای شکاری شاه به روستاهای اطراف شمیران و تجر
یش دانسته است. او نخستین ملاقات آن ها را چنین شرح می دهد: مونس الدوله (ندیمه و کنیز انیس الدوله) در کتاب خاطراتش، مانند دانشور، آشنایی شاه و جیران را مربوط به یکی از سفرهای شاه به سبب شکار می داند و به نقل داستان مشابهی می پردازد. به گفته او شاه که در حین تفرج، زیر درخت توتی به جمعی از دختران که جیران نیز میان آن ها بود برخورده بود، فریفته چشمان درشت و سیاه او شد و خواجه هایش را فرستاد تا از نام و نشانش سؤال کنند و پدرش را بیابند. او سپس ادامه می دهد: ویژگی ها. یاکوب پولاک، پزشک مخصوص ناصرالدین شاه که در زمان حیات جیران در ایران به سر می برد و او را دیده بود، دربارهٔ شکل و شمایل جیران نوشته است: او نه زیبایی خاصی داشت و نه لطف و ملاحتی، و بر گونهٔ چپ هم سالکی بزرگ داشت. با وجود همهٔ اینها بر شاه نفوذ بسیاری پیدا کرد و مردم این نفوذ را در اثر سحر و جادو می دانستند. جیران شیفته شکار و سوارکاری بود. او به هنگام سواری چکمه و لباس مردانه می پوشید و روبنده اش را به گرد سر می پیچید و چالاکانه اسب می تاخت. در شکارگاه، قوش مخصوص خود را که «غزال» نام نهاده بود به دست می گرفت و پشت اسب قزلی گلگون به نام «آهو» به قله کوه
می رفت و شهبازش را در پی کبک می افکند. در این هنگام گروه انبوهی از تفنگدار و قوشبان و نوکر به دور او گرد می آمدند، چنان که اگر کسی این منظره را می دید گمان کرد که کبکبه شاهانه است. شیفتگی جیران به شکار و رفتار جسورانه اش که برخلاف حجب معمول زنان حرم سرا بود، او را بیش از پیش مورد توجه شاه قرار می داد. به اعتقاد عباس امانت «دل بستگی شاه به جیران به روال عشق های عادی عصر نوین و برعکس زندگی جمعی حرم سرا فردی و خصوصی بود» مهر او برای شاه «تجسم نوع دیگری از خانواده، همسر و فرزند بود که در پس ظاهر شاهانه، قرینه ای از زندگی عادی به او عرضه می داشت.» در اندرونی شاه. جیران احتمالاً در سال ۱۲۲۷ شمسی (۱۲۶۵ قمری) و در زمان صدارت میرزاتقی خان امیرکبیر (اوایل عهد ناصری) با ناصرالدین شاه ازدواج کرد. یکسال پس از ازدواج و در سال ۱۲۲۸ ه .ش (ربیع الاول ۱۲۶۶ قمری) نخستین فرزند جیران، محمد میرزا، متولد شد. اما این طفل در هشت روزگی جان سپرد. سپس جیران در سال ۱۲۳۲ ه .ش (۱۲۶۸ قمری) دومین پسرش، امیرقاسم میرزا را به دنیا آورد و بیش از پیش مورد توجه ناصرالدین شاه قرار گرفت. جیران به ترتیب در سال ۱۲۳۶ ه .ش (۱۲۷۲ قمری) سومین پسرش رکن ال
دین میرزا و در سال ۱۲۳۷ ه .ش (۱۲۷۳ قمری) آخرین فرزند و تنها دخترش خورشیدکلاه را به دنیا آورد. زمانی که امیرقاسم میرزا پنج سال داشت، شاه به او لقب امیرنظام داد و به فرماندهی کل قشون ایران منصوبش ساخت. پس از آنکه در مهر ۱۲۳۵ ه .خ (صفر ۱۲۷۲ قمری) دومین ولیعهد ناصرالدین شاه، شاهزاده معین الدین میرزا که از خجسته خانم تاج الدوله (دومین همسر عقدی ناصرالدین شاه) دختر شاهزاده سیف الله میرزا بود درگذشت، ناصرالدین شاه تمایل یافت قاسم میرزا را به ولیعهدی برگزیند. اما نسب غیرقاجار جیران و اینکه او همسر عقدی شاه نبود مانع عملی شدن این تصمیم بود. جیران که از موقعیت خود آگاه بود، سعی کرد میرزا آقاخان نوری صدراعظم ناصرالدین شاه را تحت فشار قرار دهد. او به زودی با برخی از رجال مخالف میرزا آقاخان نوری، از جمله یوسف آشتیانی و عزیزخان مکری همدست شد. آنان در خرداد ۱۲۳۶ (شوال ۱۲۷۳) فهرستی از جرایم صدراعظم میرزا آقاخان نوری را تهیه کردند و جیران مأموریت یافت که این فهرست جرایم را به نزد شاه رساند. اما او تنها بخشی از موارد را نزد شاه افشا کرد و باقی را تا رسیدن به توافق نهایی با صدراعظم در خصوص ولیعهدی پسرش آشکار نکرد. پس از این واق
عه، میرزا آقاخان نوری جیران را به باغ خود، نظامیه دعوت کرد و به او قول داد تمام تلاشش را برای ولیعهدی امیرنظام بکند. با حمایت صدراعظم از جیران، مهدعلیا که از مخالفان جدی جیران و ولیعهدی امیرنظام بود، از او روگرداند. به زودی میرزا آقاخان برای جلب نظر دولت های روسیه و بریتانیا در خصوص ولیعهدی امیرنظام، با نمایندگان آن دولت ها وارد مذاکره شد. او همچنین از یاکوب پولاک، پزشک دربار، خواست تا تأیید کند مظفرالدین میرزا فرزند شکوه السلطنه (سومین همسر عقدی ناصرالدین شاه) که به دلیل داشتن نسب قاجار از جانب مادر گزینه قانونی برای ولیعهدی محسوب می شد، از نظر جسمی و عقلی ضعیف است و شایستگی رسیدن به سلطنت را ندارد. تهیه تباری جعلی که نسب جیران را به ایلخانان مغول و خاندان باستانی ساسانیان متصل می کرد، قدمی دیگر در راه مشروعیت بخشیدن به ولیعهدی امیرنظام بود. سرانجام نیز ناصرالدین شاه با طلاق دادن ستاره خانم تبریزی، چهارمین همسر عقدی خود و عقد کردن جیران، آخرین قدم را در این راه برداشت. در مراسمی که به مناسبت این ازدواج ترتیب داده شد، برخلاف رسم معمول که می بایست دعوت از طرف مهدعلیا، مادر شاه و رئیس حرمسرا صورت گیرد، ملک زاده