Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نام. نام اصلی او ناگائو کاگه تورا بود. او زمانی که نام خاندان اوئه سوگی را به ارث برد، نام خود را به اوئه سوگی ماساتورا تغییر داد تا بتواند عنوان رسمی کانتو کانری که اختصاص به خاندان اوئه سوگی داشت را بپذیرد. بعداً او دوباره نام خود را به اوئه سوگی تروتورا تغییر داد تا با به کار بردن، حرف کانجی «輝 ترو» از نام سیزدهمین شوگون، آشیکاگا یوشیترو، او را گرامی بدارد، و در نهایت پس از اینکه او قول داد که ذن بودایی شود، نام او به اوئه سوگی کِنشین تغییر پیدا کرد. به ویژه، او به دلیل اینکه از جانبازان بیشامنتن بود، مشهور شد. کنشین در سال ببر (برج چینی) به دنیا آمد و همیشه کلمه «تورا» (虎، ببر) را در نام خود نگه داشت. او به دلیل توانایی های هوشمندانه و کمک های عالی خود به عنوان «ببر اچیگو» مورد احترام است. کنشین همچنین به عنوان «اژدهای اچیگو» شناخته می شود. رقیب او تاکدا شینگن «ببر کای» نام داشت. آنها چندین بار در نبردهای کاواناکاجیما جنگیدند. در برخی نسخه های اساطیر چینی (شینگن و کنشین همیشه به فرهنگ چینی، به ویژه آثار سون تزو علاقه مند بوده اند)، اژدها و ببر همیشه رقبای سرسختی بوده اند که سعی می کنند یکدیگر را شکست دهند
، اما هیچ کدام هرگز نمی توانند دست برتر را به دست آورند. اوایل زندگی. او که با نام کاگه تورا متولد شد، سومین یا چهارمین پسر جنگجوی مشهور ناگائو تامه کاگه بود و زندگی او داستانی منحصر به فرد را ارائه می دهد - او از خاندان اوئه سوگی نبود، بلکه از خاندان ناگائو بود. خانواده پدرش ملازمان شاخه خاندان یامانوئوچی اوئه سوگی بودند، و پدرش با پیروزی های نظامی خود بر اربابانش مانند اوئه سوگی آکی سادا شهرت زیادی به دست آورد. با این حال، در سال های بعد، تامه کاگه خود را در تضاد با ایکو-ایکی منطقه هوکوریکو همسایه دید، و با تغییر قدرت سیاسی در منطقه به نفع ایکو-ایکی (که عمدتاً به دلیل ظهور ناگهانی معبد هونگان بود)، وضعیت ولایت اچیگو به سرعت بدتر شد. در سال ۱۵۳۶، زمانی که پدر کنشین ارتشی را جمع کرد و به سمت غرب حرکت کرد، به اوج خود رسید. با این حال، پس از رسیدن به سندانو (دسامبر ۱۵۳۶) در ولایت اتچو، نیروهای او به طور ناگهانی مورد حمله قرار گرفتند، و در نتیجه درگیری خود تامه کاگه کشته شد و ارتش او فرار کرد. تأثیر بازگشت در اچیگو فوری بود. ناگائو هاروکاگه، پسر ارشد تامه کاگه، بلافاصله برای کنترل ناگائو تلاش کرد و پس از یک جنگ
قدرت که منجر به مرگ یکی از برادرانش به نام ناگائو کاگه یاسو شد، در این ادعا موفق شد. کنشین از درگیری حذف شد و به معبد رینسن نقل مکان کرد، جایی که او زندگی خود را از ۷ تا ۱۴ به مطالعه، هنرهای رزمی و ذن گذراند. اوایل برخاستن. اوسامی سادامیتسو و تعدادی دیگر از آشنایان پدر مرحومش در ۱۴ سالگی ناگهان با کنشین تماس گرفتند. آنها از پسر جوان ناگائو خواستند که به ولایت اچیگو برود و با حکومت برادر بزرگترش مخالفت کند. به نظر می رسد که هاروکاگه توانایی و صلاحیت خود را برای رهبری ثابت نکرده بود (احتمالاً به دلیل بیماری) و شکست او در کنترل و جلب حمایت خانواده های قدرتمند کوکوجین منجر به وضعیتی شده بود که تقریباً به نقطه پاره پاره شدن ولایت همان طور که داستان ها گفته می شود، در ابتدا کنشین تمایلی به ستیز با برادر خود نداشت، اما در نهایت متقاعد شد که برای بقای اچیگو لازم است. در سن ۱۵ سالگی او به طور مشترک فرماندهی قلعه توچیو را بر عهده گرفت و با دفاع موفقیت آمیز از آن در برابر شورشیانی که علیه اوئه سوگی ها نقشه می کشیدند، شهرت پیدا کرد و کنشین موفق شد در سال ۱۵۴۸ کنترل خاندان ناگائو را از سلطه ناگائو هاروکاگه خارج کند. ناگائ
و هاروکاگه از رهبری خاندان و دولت ولایت کنار رفت و این عنوان را به برادر کوچکترش داد. هاروکاگه پنج سال بعد در سال ۱۵۵۳ درگذشت. در ۱۹ سالگی، کنشین رئیس خاندان ناگائو شد و وارد قلعه کاسوگایاما شد، اما همچنان به عنوان ملازمان خاندان اوئه سوگی. در سال ۱۵۵۱، از کنشین خواسته شد تا برای ارباب اسمی خود، اوئه سوگی نوریماسا، که به دلیل گسترش به منطقه کانتو توسط ارباب هوجو اوجییاسو از خاندان هوجو، مجبور به فرار از آنجا شده بود، در قلعه خود پناه بگیرد. او موافقت کرد که تحت شرایط خاص به فرمانده جنگ پناه دهد، اما در آن زمان در موقعیتی نبود که علیه هوجو حرکت کند. شرایط عبارت بودند از پذیرش کنشین توسط نوریماسا به عنوان وارث خود، تغییر نام از کاگه تورا به تروتورا (بعدها کنشین)، عنوان ارباب اچیگو، و پست کانتو کانری به عنوان معاون شوگون. در سال ۱۵۵۲، اوئه سوگی شروع به جنگ علیه خاندان هوجو کرد. اگرچه حاکمیت او بر خاندان ناگائو و اوئه سوگی اکنون بدون تردید بود، اما بسیاری از اچیگو هنوز از پذیرش این جنگسالار جوان مستقل بود. کنشین بلافاصله تصمیم گرفت تا قدرت خود را در منطقه مستحکم کند، اما این تلاش ها هنوز در مراحل اولیه خود بودند
که نگرانی های بسیار مبرم تری ظاهر شد. اوگاساوارا ناگاتوکی و موراکامی یوشیکیو، دو ارباب شینانو، هر دو در مقابل کنشین حاضر شدند و از او برای توقف پیشروی های جنگ سالار قدرتمند تاکدا شینگن درخواست کمک کردند. در حوالی زمانی که کنشین ارباب جدید اچیگو شد، شینگن پیروزی های بزرگی در ولایت شینانو کسب کرده بود. با فتوحات تاکدا آنها به طور قابل توجهی به مرزهای اچیگو نزدیک شدند، کنشین موافقت کرد که در دو جبهه به میدان برود با این حال درگیری های بین سه ارباب نیز اتحادها و معاهدات مختلفی را نشان داد. موفقیت نظامی کنشین به تلاش های اصلاحی موفقیت آمیز او در تجارت، بازار، شبکه حمل و نقل (مکانیسم مالیات در شهرهای بندری) و درآمدهای حاصل از تجارت پارچه مربوط می شود. نتیجه کنترل بر تجارت بود که دولت قبلی این امتیاز را نداشت. او همچنین با اعطای زمین به جمعیت جنگجو پیوندهای فئودالی برقرار کرد. اساسنامه موسوم به فونای مقرراتی را نشان می دهد که برای نخبگان سنتی و عوام عادی اعمال می شود، معافیت های مالیاتی به دلیل فرسودگی جنگ، با هدف تمرکز و تحکیم سرزمین های اطراف پایتخت خود، که با اصلاحات بیشتر برای تحکیم امپراتوری همراه شد. قبل از لش
کرکشی ۱۵۶۰–۱۵۶۲ کانتو به اراضی رسید. با این حال، علی رغم کنترل کنشین بر کشاورزی و اقتصاد، او اصلاحات کلیدی مانند بررسی های کاداستر را که برای تعهدات نظامی مهم است، به طور کامل اجرا نکرد که حاکی از تمرکز کنشین بر تجارت است. درگیری با تاکدا. آنچه پس از اتحاد سه گانه کنشین دنبال شد، آغاز رقابتی بود که در تاریخ ژاپن و دوره سنگوکو افسانه ای شد. در اولین درگیری بین این دو، هر دو اوئه سوگی کنشین و تاکدا شینگن بسیار محتاط بودند و فقط خود را متعهد به زد و خوردهای غیر قطعی کردند. در طول سال ها، سرانجام تعداد کل پنج مورد از این نوع درگیری ها در محل معروف کاواناکاجیما (۱۵۵۳–۱۵۶۴) وجود داشت اگرچه تنها چهارمین نبردی جدی و همه جانبه بین این دو بود. چهارمین نبرد کاواناکاجیما. در سال ۱۵۶۱، کنشین و شینگن بزرگ ترین نبرد، چهارمین نبرد کاواناکاجیما، انجام دادند. کنشین از یک تاکتیک مبتکرانه استفاده کرد: یک آرایش ویژه که در آن سربازان در جلو با همرزمان خود در عقب تعویض می شدند، زیرا آنهایی که در خط مقدم بودند خسته یا مجروح می شدند. این به سربازان خسته اجازه می داد استراحت کنند، در حالی که سربازانی که عملی را انجام نداده بودند در خط
مقدم می جنگیدند. این بسیار مؤثر بود و به همین دلیل کنشین تقریباً شینگن را شکست داد. در "کویو گونکان" به عنوان یکی از مشهورترین نمونه های نبرد تک به تک در تاریخ سامورایی ها به آن اشاره شده است. در طول این نبرد، کنشین موفق شد تا به نزدیک شینگن برسد و با شمشیر به او ضربه بزند. شینگن با بادبزن یا تسن جنگ آهنین ضربه ها را دفع کرد. کنشین قبل از اینکه ملازمان تاکدا او را دور کنند، نتوانست شینگن را به قتل برساند. شینگن یک ضد حمله انجام داد و ارتش اوئه سوگی عقب نشینی کرد. نتیجه نبرد چهارم کاواناکاجیما هنوز نامشخص است. بسیاری از محققان در مورد اینکه چه کسی پیروز واقعی بود، اختلاف نظر دارند، اگر نبرد واقعاً به اندازه کافی تعیین کننده بود که حتی یک نفر را اعلام کرد، بنابراین به طور کلی یک تساوی در نظر گرفته می شود. این بزرگ ترین نبرد تلفات در دوره سنگوکو در نظر گرفته می شود با از دست دادن ۷۲ درصد از ارتش کنشین و ۶۲ درصد ارتش شینگن، اما شینگن دو تن از مهم ترین ژنرال های خود، یعنی مشاور خود یاماموتو کانسوکه و برادر کوچکتر تاکدا نوبوشیگهرا نیز در طول نبرد از دست داد. برخی برآوردهای محافظه کارانه تر، تلفات را در حدود ۲۰ درص
د نشان می دهد. در سال ۱۵۶۳، شینگن با هوجو اوجییاسو علیه خاندان اوئه سوگی متحد شد، آنها قلعه ماتسویاما در ولایت موساشی را تصرف کردند. در سال ۱۵۶۵ شینگن قلعه کوراگانو و قلعه مینووا در ولایت کوزوکه را تصرف کرد. در سال ۱۵۷۱، کنشین به قلعه ای متعلق به شینگن در ولایت کوزوکه حمله کرد و آنها دوباره در نبرد تونه گاوا با یکدیگر روبرو شدند تا یک بار دیگر درگیر شوند. علاوه بر این، پس از شکست شینگن با هوجو، حادثه ای رخ داد که هوجو عرضه نمک به ولایت کای را تحریم کرد. وقتی کنشین مشکل شینگن را شنید، از ولایت خودش نمک به شینگن فرستاد. کنشین اظهار داشت که هوجو «عمل بسیار بدی انجام داده است». کنشین افزود: «من با نمک نمی جنگم، بلکه با شمشیر می جنگم». احترام کنشین به شینگن از واکنش او به مرگ شینگن مشهود است: او به طور خصوصی گریه کرد و گفت: "من رقیب خوبم را از دست دادم. ما دیگر قهرمانی مانند آن نخواهیم داشت!" افسانه فرستادن نمک به کای. کنشین یک رقیب بود که در نبرد کاواناکاجیما نبردهای مرگبار زیادی با تاکدا شینگن انجام داد اما حکایتی وجود دارد که کنشین زمانی که شینگن در واردات نمک دچار مشکل شده بود به کمک او آمد. شینگن در حال جنگ ب
ا کنشین بود، اما او همچنین بارها با سایر فئودال های منطقه کانتو و منطقه توکای، مانند خاندان ایماگاوا و خاندان هوجو، متحد شد و از آنها جدا شد. هنگامی که ایماگاوا یوشیموتو توسط اودا نوبوناگا در نبرد اوکه هازاما در سال ۱۵۶۰ شکست خورد، پسر یوشیموتو، ایماگاوا اوجیزانه به عنوان رئیس خانواده ایماگاوا برگزیده شد. با این حال، اوجیزانه استعداد و توانایی یوشیموتو را نداشت و خاندان ایماگاوا در نهایت افول کردند و با بحران بقا مواجه شدند. برای مدت طولانی، تاکدا، هوجو و ایماگاوا یک اتحاد سه جانبه تشکیل داده بودند و روابط خوبی داشتند. با این حال، در سال دهم ایروکو (۱۵۶۷)، شینگن اتحاد را شکست و از زوال خاندان ایماگاوا برای حمله به سوروگا، قلمرو ایماگاوا، استفاده کرد. اوجیزانه به شینگن اعتقاد داشت، بنابراین نمی توانست از این خیانت اخلاقی عصبانی نباشد. اوجیزانه با خاندان هوجوی اخیر تبانی کرد و تصمیم گرفت تحریم های اقتصادی را بر شینگن اعمال کند. این ممنوعیت به نام تحریم نمک «شیئو تومه» شهرت دارد و ممونوعیت ارسال نمک به کای بود. کای از هر طرف توسط خشکی احاطه شده است و دریا ندارد، بنابراین وقتی دیگر نمک وارد نمی شد، زندگی مردم سخت
شد. گفته می شود که مردم استان کای به دلیل کمبود شدید نمک آسیب دیدند. در این مرحله، کنشین، رقیب شینگن، به کمک او رفت. کنشین از اوجیزانه و دیگرانی که «شیئو تومه» را «بزدلانه» انجام دادند انتقاد کرد و نمک را با قیمت معمولی برای کای فرستاد. می گویند شینگن و مردم کای از کنشین بسیار سپاسگزار بودند. ماجرای نمک فرستادن کنشین به کای تکان دهنده است اما در منابع معتبر تاریخی نوشته نشده است. همچنین هیچ مدرک تاریخی معتبر برای تأیید اینکه اوجیزانه و دیگران تحریم نمک را انجام داده اند وجود ندارد. به احتمال زیاد این سری از داستان های ساختگی به این هدف ساخته می شدند به نسل های آینده نشان داده شود که کنشین انسان بزرگی بوده است. درگیری با هوجو. اگرچه رقابت او با تاکدا شینگن افسانه ای بود، اما اوئه سوگی کنشین در واقع چندین سرمایه گذاری دیگر در زمان این نبردهای معروف (۱۵۵۳–۱۵۶۴) داشت. در سال ۱۵۵۹، او سفری با اسکورت ۵۰۰۰ نفری برای ادای احترام به شوگون در کیوتو انجام داد. این امر باعث شد که شهرت او به میزان قابل توجهی افزایش یابد و به وجهه او به عنوان یک رهبر فرهیخته و همچنین یک فرمانده جنگ افزوده شود. در همان سال او یک بار دیگر ت
وسط اوئه سوگی نوریماسا تحت فشار قرار گرفت تا کنترل منطقه کانتو را از هوجو پس بگیرد، و در سال ۱۵۶۰ او توانست حمله به این منطقه را انجام دهد. در اوت همان سال، او اچیگو ی جنوبی را تحت کنترل یک شورای پنج نفره برای بسیج گسترده قرار داد، و همچنین یک شورای تحقیقاتی کوچک برای هر نوع ناآرامی تشکیل داد. محاصره اوداوارا. کنشین که از پاییز ۱۵۶۰ تا تابستان ۱۵۶۱ علیه هوجو اوجی یاسو رهبری کرد، موفق شد تعدادی قلعه از خاندان هوجوی اخیر، مانند قلعه نوماتا را بگیرد که با اولین محاصره قلعه اوداوارا در ولایت ساگامی به پایان رسید. . او موفق به شکستن خطوط دفاعی و سوزاندن شهر شد، اما خود قلعه به دلیل تهدیدهای شینگن در اثر حمله او به سرزمین خود او، تسخیر نشده باقی ماند و بنابراین کاماکورا را تصرف کرد. در سال ۱۵۶۳، کنشین متحد خود اوتا سوکه ماسا را که تحت محاصره هوجو اوجی یاسو و تاکدا شینگن بود، نجات داد، در حالی که در نوامبر ۱۵۶۹، زمانی که شینگن قلعه اوداوارا را محاصره کرد، هوجو اوجی یاسو این بار از کنشین درخواست کمک کرد. در سال ۱۵۶۶، پس از اینکه خاندان یورا از ولایت کوزوکه وفاداری خود را به خاندان هوجوی اخیر تغییر داد. بعداً در سال ۱
۵۷۴، کنشین به خاندان ساتاکه دستور داد تا به قلعه کانایاما خاندان یورا حمله کنند و خود در محاصره شرکت کرد اما قلعه کانایاما در برابر حمله مقاومت کرد. گسترش اوئه سوگی. منطقه اصلی دیگری که اوئه سوگی کنشین آن را مورد توجه قرار داد، ولایت اتچو در غرب بود، و اوئه سوگی کنشین تقریباً نیمی از عمر خود را درگیر سیاست آن ولایت کرد. این سرزمین توسط دو خاندان متخاصم، خاندان جینبو و خاندان شینا، سکونت داشت. کنشین ابتدا به عنوان یک میانجی در اوایل دهه ۱۵۵۰ بین رقبای خود یعنی شینا یاسوتانه و جینبو ناگاموتو وارد مناقشه شد، اما بعداً با خاندان شینا هم سو شد و کنترل خاندان جینبو را به دست گرفت. چند دهه بعد، کنشین علیه خاندان شینا روی آورد و قلعه اصلی آنها را در سال ۱۵۷۵ گرفت و شینا یاسوتانه را در سال ۱۵۷۶ توسط کوجیما موتوشیگه ترور کرد. در سال ۱۵۶۳، کنشین قلمرو سانو در ولایت کوزوکه را اشغال کرد. او قلعه کاراساوا را در برابر سانو ماساتسونه محاصره کرد و به منطقه نفوذ کرد و بسیاری از جنگ سالاران کوچکتر را وادار کرد که تسلیم او شوند. در این مرحله، تا سال ۱۵۶۴ کنشین هر دو ولایت اتچو و ولایت کوزوکه را کنترل کرد. در دهه ۱۵۷۰، کنشین بر و
لایت اچیگو، برخی ولایت های مجاور، همه سواحل منطقه هوکوریکو حکومت می کرد و نیروهای اودا نوبوناگا را در ولایت اچیزن شکست می داد. درگیری با اودا. از سال ۱۵۷۶، کنشین شروع به بررسی موضوع اودا نوبوناگا کرد، که از آن زمان به قدرتمندترین جنگ سالار ژاپن در آن زمان تبدیل شده بود. کنشین اتحاد خود را با نوبوناگا شکست. با وساطت شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی آکی، او با هونگانجی کننیو آشتی کرد، اتحادی تشکیل داد و به عضویت قدرت مخالف نوبوناگا درآمد. با مرگ تاکدا شینگن و هوجو اوجییاسو، کنشین دیگر برای گسترش قلمرو مسدود نشد؛ بنابراین، هنگامی که مرگ هاتاکه یاما یوشیتاکا، یک ارباب در ولایت نوتو، باعث سردرگمی و درگیری در این منطقه شد، کنشین به سرعت از این فرصت استفاده کرد و زمین را از خاندان ضعیف گرفت و با موفقیت قلعه نانائو را محاصره کرد که او را در موقعیتی قرار داد. برای تهدید نوبوناگا و متحدانش. در پاسخ، نوبوناگا نیروهای خود و دو بهترین ژنرال خود، شیباتا کاتسوایه و مائدا توشی ایه را گرد هم آورد تا در نبرد تدوریگاوا (۱۵۷۷) در ولایت کاگا با کنشین ملاقات کنند. نبرد تدوریگاوا. کنشین ارتش ۳۰۰۰۰ نفری خود را در قلعه ماتتو مستقر کرد، در
حالی که نیروهای اودا نوبوناگا با ۵۰۰۰۰ سرباز به رهبری بسیاری از ژنرال های مشهور وارد شدند. با وجود ارقام برتر نوبوناگا، کنشین موفق شد یک پیروزی محکم در زمین به دست آورد. نوبوناگا با از دست دادن ۱۰۰۰ مرد در نبرد و برخی دیگر از نیروهای اودا برای فرار از رودخانه تدوری، دستور عقب نشینی به ولایت اومی را صادر کرد. با این حال، کنشین، که عملکرد حریف را «به طور شگفت انگیز ضعیف» توصیف کرد، تصور نادرستی داشت که نوبوناگا را شکست داده است، زیرا ارتش اودا در واقع توسط شیباتا کاتسوایه رهبری می شد. در نهایت کنشین ولایت نوتو را از حمله و تصرف خاندان اودا ایمن کرد. مرگ. در اکتبر ۱۵۷۷، اوئه سوگی کنشین ترتیبی داد که ارتش بزرگی را برای ادامه حملات خود به سرزمین اودا نوبوناگا تشکیل دهد. در سال ۱۵۷۸ او با تاکدا کاتسویوری علیه نوبوناگا وارد اتحاد شد اما به دلیل آب و هوای بد تحت فشار قرار گرفت و در بهار ۱۵۷۸ بر اثر سرطان مری درگذشت. علت مرگ کنشین در طول سال ها مورد سؤال بوده است. نظریه ای که اکثر محققان پذیرفته اند این است که منابع اولیه وخامت وضعیت سلامتی او، شکایت او از درد در قفسه سینه «مانند یک توپ آهنی» و همان طور که کنشین گونکی
(۱۵۸۲) ثبت می کند در نهمین روز از ماه سوم او ثبت می کند. معده درد که متأسفانه تا روز سیزدهم که درگذشت ادامه داشت. در داخل ولایت اچیگو، کنشین یک بحران جانشینی را پشت سر گذاشت. در حالی که او هرگز فرزندی از خود نداشت، کنشین در طول زندگی خود دو پسر را به فرزندی پذیرفت. برادرزاده او، اوئه سوگی کاگه کاتسو، احتمالاً به دلیل حل تضاد توسط پدر کاگه کاتسو، ناگائو ماساکاگه، بستگان و حامیانش به فرزندی پذیرفته شد. پسر خوانده دیگر، اوئه سوگی کاگه تورا، که در اصل پسر هوجو اوجییاسو بود برای تأمین امنیت مرزهای اچیگو به فرزندی پذیرفته شد. برخی تصور می کنند که اوئه سوگی کاگه کاتسو قرار بود به تدریج به عنوان وارث او منصوب شود در حالی که برخی دیگر تصور می کنند که کنشین تصمیم گرفت که دارایی ها را بین این دو تقسیم کند. هر دو پسر پیوندهای خونی و ادعاهای منطقی داشتند. کاگه تورا در سال ۱۵۷۸ در اوتاته محاصره شد، و اگرچه برای کمک با هوجو اوجیماسا و تاکدا کاتسویوری تماس گرفتند، اما اولی عقب نشینی کرد. اوئه سوگی کاگه کاتسو با خواهر تاکدا کاتسویوری ازدواج کرد و در نهایت توانست جانشینی خود را تضمین کند. کاگه تورا به قلعه ای در نزدیکی مرز اچ
یگو-شینانو گریخت و در آنجا در سال ۱۵۷۹ خودکشی کرد. این مرگ باعث کشمکش های محلی برای قدرت شد که نتیجه تقریباً یک دهه جنگ داخلی در ولایت اچیگو بین سال های ۱۵۷۸ و ۱۵۸۷ بود. مقاومت حامیان کاگه تورا برای چند سال در شمال مرکزی اچیگو ادامه یافت. با این حال، پس از جنگ داخلی پرهزینه، خاندان اودا از شورش ها علیه کاگه کاتسو برای پیشروی درست تا مرز اچیگو سوء استفاده کرد و ولایت نوتو و ولایت کاگا را در حالی که برادران اوئه سوگی مشغول درگیری های داخلی بودند تصرف کردند. این امر همراه با نابودی خاندان تاکدا، متحد آن زمان اوئه سوگی و دشمن طولانی مدت اودا، به نابودی خاندان اوئه سوگی نزدیک می شد قبل از اینکه مرگ خود اودا نوبوناگا بار دیگر توازن قدرت را در ژاپن به هم ریخت.
کامیکو شرکت انرژی و استخراج معدن کانادایی است، که با در اختیار داشتن ۱۶ درصد از بازار فروش اورانیم، به عنوان سومین تولید کننده بزرگ اورانیم در جهان محسوب می شود. شرکت کامیکو در سال ۱۹۸۸ از ادغام دو شرکت معدن الدورادو و شرکت توسعه معادن ساسکاچوان تأسیس شد و در حال حاضر یکی از بزرگترین شرکت ها در حوزه انرژی اتمی در جهان می باشد. این شرکت در زمینه تولید برق و استخراج اورانیم فعالیت می کند. دفتر مرکزی شرکت کامیکو در شهر ساسکاتون، ساسکاچوان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس تورنتو و بورس نیویورک معامله می شود.
جشنواره شینگن کو مراسمی است که در شهر کوفو در استان یاماناشی در ژاپن برگزار می شود. این مراسم در روز ۱۲ آوریل یعنی در روز فوت تاکدا شینگن برگزار می شود. در این مراسم عده ای پیاده و عده ای با لباس ویژه و سوار بر اسب مسیرهای برگزاری مراسم را می پیمایند که نشانگر جامعهٔ سامورایی ژاپن از سال ۱۴۶۷ تا ۱۵۶۸ است و تماشاچیان را بیاد آن عصر می اندازد. در موقع اجرای مراسم موزیک ویژه ای نواخته می شود و بعضی به رقص سنتی می پردازند. عده ای معتقد هستند که تاکدا شینگن کشور را به صورت متحد درآورد و از نظر نظامی فرماندهی باهوش، مستعد و پرنفوذ بوده است. در این مراسم نیز تا حد زیادی به دنبال بیان همین موضوع هستند.
سپتامبر ۲۰۱۳، یکی از ماه های ۲۰۱۳ میلادی است. آغاز آن، روز یکشنبه برابر با ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ خورشیدی.
بیدخت روستایی است در دهستان شاخنات از توابع بخش شاخنات شهرستان بیرجند، واقع در استان خراسان جنوبی که بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۰ نفر (در ۵۶ خانوار) بوده است. نژاد و مذهب. تمام مردم این روستا از نژاد پارس و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند.
سامسونگ گلکسی گیر یک ساعت هوشمند که در ۴ سپتامبر ۲۰۱۳ توسط سامسونگ در برلین معرفی شد. این ساعت هوشمند از ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳ در ۱۴۰ کشور جهان عرضه می شود و از اکتبر در ایالات متحده با قیمت ۲۹۹ دلار عرضه می شود. این ساعت فقط با گلکسی نوت ۳ و گلکسی نوت ۱۰٫۱ کار می کند.
به مجموعه چند منطقه کلان شهری که در نزدیکی زیادی به هم قرار گرفته باشند اصطلاحاً منطقه اَبَرشهری یا مگالوپلیس (megalopolis) گفته می شود. مناطق ابرشهری زنجیره ای از چند منطقه کلان شهری هستند که تقریباً در کنار یکدیگر جای گرفته اند. واژه مگالوپلیس که در زبان های غربی برای این مفهوم به کار می رود از دو بخش مگالو و پلیس تشکیل شده که بخش اول در یونانی به معنای مهتر و عظیم و بخش دوم به معنی شهر است. اَبَرشَهرها هنگامی به وجود می آیند که شهرهای حومه یک شهر، با شهرها و مناطق حومه شهری دیگر تماس پیدا کند و به این ترتیب زنجیره ای از شهرهای متصل به یکدیگر به وجود آید. اگر چه این مجتمع ها به طور سنتی، مانند مناطق شهری جدا از هم بنیان نهاده شدند به ویژه در سده ۲۱ (میلادی) ابرمناطق در جهان پیشرفته درحال شکل دهی به مجتمع های متراکم هستند که از طریق آن تمایز میان یک منطقهٔ مرکزی واحد با یک ابرمنطقه در حال محوشدن است یا حتی یک ابرمنطقه فی النفسه در حال تبدیل شدن به منطقهٔ مرکزی یک کلان شهر است. چنین مناطقی که در آن ها یک منطقهٔ مرکزی به سرعت در حال شکل گیری است هرچند صرفاً به این نواحی محدود نمی شود مانند دلتای رودخانه مرواری
د که از زمان شکل گیری قسمت مرکزی ابرمنطقه ساحلی جنوب چین را به وجود آورد، یا منطقهٔ مرکزی اتحادیه جاکارتا-باندونگ که ابرمنطقه شمال جاوا را شکل می دهد، همانند مرکزیت دلتای رود زرد که بخشی از ابرمنطقه ساحلی مرکزی چین است. اصطلاح مطلوب در این باره برحسب کشورها متفاوت است. در ایران هنوز ابرشهر پیوسته ای به وجود نیامده است. اما با توسعه جمعیت شهرها و ساخت شهرک های جدید، پیش بینی می شود در سال های آینده چند مهترشهر (همچون «مهترشهر رودهن-تهران-کرج-قزوین»، «مهترشهر شیراز-شهرصدرا-مرودشت» و «مهترشهر اصفهان-خمینی شهر-نجف آباد») به وجود آید. تاریخچه اصطلاح. اصطلاح مگالوپلیس توسط پاتریک گدس در کتابش «شهرها در تکامل» در سال ۱۹۱۵ توسط اسوالد اشپنگلر در کتاب «افول غرب» در ۱۹۱۸ و توسط لوئیس مامفورد در کتاب «فرهنگ شهرها» در ۱۹۳۸ که آن را به عنوان نخستین مرحله از بیش شهری شدگی و تنزل اجتماعی توصیف کرد. بعدها توسط ژان گوتمن در مطالعه درخشان وی در سال ۱۹۶۱ تحت عنوان «مگالوپلیس: منطقه ساحلی شهری شده در شمال ایالات متحده» برای توصیف زنجیره ای از مناطق کلان شهری «ساحل خاوری آمریکا» استفاده شد که از بوستون و ماساچوست آغاز شده، در ادا
مه تا نیویورک، فیلادلفیا و بالتیمور امتداد پیدا کرده و در نهایت به واشینگتن و ویرجینیای شمالی ختم می شود. این مفهوم گاهی تحت عنوان «بوس واش» شناخته می شود. تعاریف. منطقه ابرشهری شبکهٔ خوشه ای از شهرها است. گوتمن، جمعیت آن ها را ۲۵ میلیون نفر مشخص کرد. دوکسایدیس یک مگالوپلیس کوچک را خوشه ای مشابه با جمعیت ۱۰ میلیون نفر تعیین می کند. آمریکا ۲۰۵۰، برنامه انجمن برنامه منطقه ای، ۱۱ ابرمنطقه در ایالات متحده آمریکا و کانادا را فهرست بندی می کند. از نظر لفظی، مگالوپلیس در زبان یونانی به معنای شهری با اندازهٔ اغراق شده است از آنجا که پیشوند - مگالو بیانگر کمیتی اغراق شده در اندازه است. مناطق مگاپلیتن در گزارش رابرت ای. لانگ و دآن دهاول از مؤسسه ابرشهری (مگاپولیتن) در دانشگاه ایالتی و مؤسسه پلی تکنیک ویرجینیا در ژوئیه ۲۰۰۵ مورد بررسی قرار گرفتند. مقالهٔ لانگ و نلسون در سال ۲۰۰۷ از ۲۰ منطقهٔ مگاپلیتن که در ۱۰ ابرمنطقه ادغام شده اند استفاده می کنند. این مفهوم برپایه مدل اصلی مگالوپلیس است. مسیرهای ترابری به هم پیوستهٔ مدرن، مانند خطوط راه آهن و بزرگراه ها، بیشتر به توسعه ابرشهرها کمک می کند. این استفادهٔ هرروزه از مسیرها
ی عبوری به سراسر ابرشهر را به صورت غیررسمی ابرشهررَوی (مگالوپینگ، به معنی ورود و خروج دائمی و هر روزه از حاشیه به درون ابرشهر) می نامند. این اصطلاح توسط دیوید گاردن و استفان برتو ساخته شده است. عوامل مؤثر در تشکیل بافت زنجیری از حوزه های مادرشهری و ایجاد ابرشهر، شامل شرایط طبیعی، زمینه های مساعد طبیعی، عوامل اقتصادی، جغرافیای فرهنگی و گذشته تاریخی ناحیه است. هنگام تشکیل یک مگالوپلیس، چشم اندازهای طبیعی بین حوزه های مادرشهری، به سرعت توسط واحدهای مسکونی، تأسیسات و سازمان های شهری اشغال می شوند و بافت زنجیری حوزه های مادرشهری تقویت می شوند. همچنین ممکن است میان حوزه های مادرشهری در محدوده ابرشهر، زمین های نیمه بایر، ملک های وسیع، پارک های طبیعی و پایگاه های نظامی، گسیختگی ایجاد کند. مگالو پلیس ها معمولاً به شکل خطی یا گذرگاهی هستند و اغلب در طول ساحل طبیعی و حوزه های منابع معدنی شکل می گیرد. مگالوپلیس ها تراکم عظیمی از مردم، بانک ها، امور تجاری، شرکت های بیمه، عمده فروشی، خرده فروشی، مراکز پذیرایی و تفریحی و فعالیت های شدید ترابری را در خود جای داده اند. همچنین در ابرشهرها فعالیت های دیگری نظیر مدیریت، نمایندگی
های مسافربری، سازمان های تبلیغاتی، دفاتر وکلای حقوقی، دانشکده ها، دانشگاه ها و نهادهای پژوهشی نیز صورت می گیرد.
تورنمنت های نوبت گردشی یا رقابت های دوره ای ، به مسابقاتی گفته می شود که طی آن هر شرکت کننده با تمام شرکت کننده های دیگر مسابقه رودررو مسابقه می دهد. ریشه شناسی اصطلاح. اصطلاح "round robin" ریشه در واژه "rubban" به معنی نوار (روبان) دارد که به تدریج در طول سالیان متمادی به صورت "robin" تغییر ظاهر داده است. الگوریتم رقابت های دوره ای. اگر formula_1 نشان دهنده تعداد شرکت کنندگان باشد، یک رقابت دوره ای ساده بین شرکت کنندگان شامل formula_2 مسابقه خواهد بود. اگر formula_1 زوج باشد، کل رقابت ها در formula_4 دور انجام می شود که هر دور شامل formula_5 مسابقه خواهد بود. اگر formula_1 فرد باشد، کل رقابت ها در formula_1 دور انجام می شود که هر دور شامل formula_8 مسابقه خواهد بود و در ضمن به علت فرد بودن تعداد شرکت کنندگان در هر دور به یکی از آن ها اصطلاحاً استراحت داده می شود. در یک برنامه استاندارد رقابت دوره ای هر شرکت کننده با یک عدد مشخص می شود. مثال. به عنوان مثال در یک رقابت دوره ای با حضور ۱۴ تیم: دور ۱ (۱ بازی می کند با ۱۴, ۲ بازی می کند با ۱۳, ...) ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۱۴ ۱۳ ۱۲ ۱۱ ۱۰ ۹ ۸ دور ۲ (۱ بازی می کند با ۱۳, ۱۴ ب
ازی می کند با ۱۲, ...) ۱ ۱۴ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۱۳ ۱۲ ۱۱ ۱۰ ۹ ۸ ۷ دور ۳ (۱ بازی می کند با ۱۲, ۱۳ بازی می کند با ۱۱, ...) ۱ ۱۳ ۱۴ ۲ ۳ ۴ ۵ ۱۲ ۱۱ ۱۰ ۹ ۸ ۷ ۶ دور ۱۳ (۱ بازی می کند با ۲, ۳ بازی می کند با ۱۴, ...) ۱ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۲ ۱۴ ۱۳ ۱۲ ۱۱ ۱۰ ۹
چرخه به معنی دوره یا سیکل می تواند به موارد زیر اشاره کند:
بلید ۲ فیلمی خون آشامی - ابرقهرمانی محصول سال ۲۰۰۲ آمریکا به کارگردانی گیرمو دل تورو و نویسندگی دیوید اس. گویر است که بر اساس شخصیتی به همین نام از شرکت مارول کامیکس ساخته شده است. این دومین قسمت در سه گانه فیلم های "بلید" به حساب می آید و دنباله ای بر فیلم "بلید" محصول سال ۱۹۹۸ است. در این فیلم بازیگرانی همچون وسلی اسنایپس، کریس کریستوفرسون، ران پرلمن، لئونور وارلا، نورمن ریدس، لوک گاس، دنی جان-جولز، دانی ین، کارل رودن، تونی کارن، سانتیاگو سگورا ایفای نقش کرده اند. "بلید ۲" در ۲۲ مارس ۲۰۰۲ در ایالات متحده اکران شد و با فروش ۱۵۵ میلیون دلار، در حالی که ۵۴ میلیون دلار بودجه ساخت آن بود در گیشه موفق عمل کرد. فیلم با واکنش های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود که عملکرد تیم بازیگری، اتمسفر، کارگردانی و صحنه های اکشن مورد تحسین قرار گرفت، اگرچه منتقدان نسبت به فیلم نامه فیلم و عدم شخصیت پردازی آن انتقاداتی داشتند. دنباله ای برای این فیلم تحت عنوان ""، به کارگردانی دیوید اس. گویر در دسامبر سال ۲۰۰۴ اکران شد.
مدرک به سند رسمی گفته می شود و می تواند به موارد زیر اشاره کند: