Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نمگتوسور (نام علمی: "Nemegtosaurus") نام یک سرده از زیرراسته سوسمارپاشکلان است. تاکنون فقط جمجمه ی "نمگتوسور"، خزنده پای مغولستانی، کشف شده است. در نگاه اول، این جمجمه شبیه جمجمه ی "دیکرائوسور"، دوتیرکی سانِ ژوراسیکی، به نظر می رسد و به همین سبب در ابتدا "نمگتوسور" را نوعی دوتیرکی سان متأخر تصور می کردند. اما پژوهش های جدیدتر نشان داده اند که این دایناسور در واقع تیتانوسور بوده و بنابراین با جانورانی مثل "سالتاسور" خویشاوندی نزدیک تری داشته است. بعضی تیتانوسورها دندان هایی قطور و قاشق شکل و جمجمه ای کوتاه داشتند، اما "نمگتوسور" دندان هایی مدادی و پوزه ای کشیده داشت. بعضی کارشناسان در بازآفرینی هایشان سر این دایناسور را با برآمدگی استخوانی و گِردی روی جمجمه به تصویر کشیده اند. اگر این برآمدگی وجود می داشت، سر "نمگتوسور" بسیار شبیه سر یک براکیوسور می بود. اما به احتمال قوی تر این دایناسور سری کم ارتفاع و ظریف داشته است. تازه ترین پژوهش ها نشان می دهند که پشت جمجمه ی "نمگتوسور" در مقایسه با پوزه اش بسیار بلند بوده و کل جمجمه هم کشیده و جعبه مانند بوده است. ممکن است که "پشت تهی دم"، تیتانوسور مغولستانی، در واقع گ
ونه ای از "نمگتوسور" باشد. همه ی تیتانوسورها بدن هایی پهن داشتند و گردن های منعطفشان به آن ها امکان می دادند از شاخه های مرتفع درختان تغذیه کنند.
نیوبراراسور (نام علمی: "Niobrarasaurus") نام یک سرده از تیره برجسته خزندگان است.
نودوسفالوسور (نام علمی: "Nodocephalosaurus") نام یک سرده از تیره خمیده خزندگان است.
نیاساسور (نام علمی: "Nyasasaurus") نام یک سرده از راسته (زیست شناسی) دایناسور است.
اوپلوسور (نام علمی: "Oplosaurus") نام یک سرده از راسته خزنده کفلان است.
اوسماکاسور (نام علمی: "Osmakasaurus") نام یک سرده از راسته پرنده کفلان است.
اوستافریکاسور (نام علمی: "Ostafrikasaurus") نام یک سرده از راسته خزنده کفلان است.
قارچ های کیسه ای نام یک شاخه از فرمانرو قارچ و زیرفرمانرو دوهستگان است مانند نوعی قارچ برنج (ژیبرلا فوجیکوری). شاخه دیگر قارچ های چتری هستند. نوسپوراکراسا و ساکارومیسس کپک اسکومیست اند و هاپلوئید اند ساختارهای تولید مثلی آن ها آسک است دارای گونه خاک زی دریازی یا ساکن در آب شیرین (حدود ۳۰۰۰۰گونه اند) هاگ های آن با تقسیم میتوز می آیند و معمولاً به روش غیر جنسی تولید مثل می کنند کپک نوسپوراکراسا گونه مورد مطالعه ادوارد بیدل و جورج تیتوم بود آن ها با رویکرد جدیدی وارد عرضه پژوهش های ژنتیک شدند و جهش های مربوط به ژن های کنترل کننده واکنش های مهم متابولیک از قبیل تولید آمینواسید و ویتامین را بررسی کردند.
قارچ های لب شتری (نام علمی: "Taphrinomycotina") نام یک گونه از شاخه قارچ های کیسه ای است.
روپوست رستان (نام علمی: "Epidermophyton") نام یک سرده از شاخه قارچ های کیسه ای است.
قارچ های زنگاری (نام علمی: "Pucciniomycotina") نام یک زیرشاخه از شاخه قارچ های چتری است.
قارچ های سیاهک (نام علمی: "Ustilaginomycotina") نام یک subdivision از شاخه قارچ های چتری است.
قارچ های دیگچه ای (نام علمی: "Chytridiomycota") نام یک شاخه از فرمانرو قارچ است.
قارچ های تاژکی (نام علمی: "Neocallimastigomycota") نام یک شاخه از فرمانرو قارچ است.
قارچ های کلافی (نام علمی: "Glomeromycota") نام یک شاخه از فرمانرو قارچ است.
نرم دوزیستان (نام علمی: "Lissamphibia") نام یک زیررده از رده دوزیستان است.
پوک مهرگان (نام علمی: "Lepospondyli") نام یک زیررده از superclass چهاراندامان است.این جانوران در دوره کربونیفر و در گشتواره میسیسیپین زندگى مى کردند بعضى ابزى بودند و در باتلاق هاى اب شیرین زندگى مى کردند که مانند کوچک بازو(microbrachis)کاملا ابزى بودند. مایکروسور هاى سمندر مانند خشکى زى شدند و یا نقب زن هاى ماهرى شدند و اما پوک مهرگانى همانند لایسورفیایى ها و ادلسپوندایلید(adelspondylids) ها کاملا ابزى شده و دست و پا هاى کوچک ترى یافتند سمندرک وشانى مانند دو شاخسر(diplocaulus)هم ابزى شدند گرچه از بقیه بزرگ تر بودند.
پنهان پایان (نام علمی: "Aistopoda") نام یک راسته از زیررده پوک مهرگان است.
چیگوتیسوریان (نام علمی: "Chigutisauridae") نام یک تیره از راسته بریده مهرگان است.
هولناک سر (نام علمی:Pelorocephalus) نام یک سرده از راسته بریده مهرگان است.
آب بازجفت سمان (نام علمی: "Cetartiodactyla") نام یک کلاد از زیرراسته لوراسیاددان است.
نهنگ اسب آبی ریختان (نام علمی: "Whippomorpha") نام یک کلاد از کلاد آب بازجفت سمان است.
کامل دندانان (نام علمی: "Entelodontidae") که با نام های خوک های دوزخی و خوک های مرگ آفرین نیز شناخته می شوند، یک خانواده منقرض شده از پستانداران جفت سم همه چیزخوار هستند که بین دورهای ائوسن تا میوسن می زیستند. کامل دندانان از آسیا برخاستند و سپس در اروپا و آمریکای شمالی گسترش یافتند. این جانوران با وجود همانندی زیاد با خوک ها و گرازهای امروزی از لحاظ فرگشتی و ارتباط خویشاوندی به اسب های آبی و نهنگ ها نزدیک ترند.
کامل دندان (نام علمی: "Entelodon") نام یک سرده از تیره کامل دندانان است.
کفتاردندان یا هاینودون یک سرده منقرض شده از پستانداران گوشت خوار و همچنین سرده شاخص خانواده کفتاردندانان است که میان اواخر ائوسن تا میانه میوسن در آمریکای شمالی، اوراسیا و آفریقا می زیست. طبقه بندی. به طور سنتی کفتاردندان و بسیاری از پستانداران درنده نخستین در راسته ای بزرگ به نام گوشت دندان سانان طبقه بندی می شوند. امروزه بیشتر مطالعات نشان می دهند که این آرایه نه یک راسته حقیقی بلکه یک گروه چندنیا است. توصیف. برخی از گونه های این سرده بزرگ ترین پستانداران گوشت خوار خشکی زی در زمان خود بودند. در مقابل برخی گونه های دیگر به کوچکی سمور بودند. بقایای بیشتر گونه های کفتاردندان تا کنون در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا کشف و شناسایی شده است. مانند بسیاری از انواع پستانداران گوشت خوار اولیه کفتاردندان نیز جمجمه ای بسیار بزرگ و در عین حال مغزی کوچک داشت. جمجمه به طور کلی بلند و باریک بود و در مقایسه با گوشت خوارسانان امروزی بسیار بزرگ تر بود. گردن از جمجمه کوتاه تر بود، در حالی که بدن طولانی و تنومند بود و به یک دم بلند ختم می شد. وزن متوسط ​​افراد بالغ در گونه کفتاردندان هولناک بزرگ ترین گونه این سرده در آمریکای شمال
ی حدود ۴۰ کیلوگرم بود و احتمالاً وزن بزرگ ترین افراد این گونه از ۶۰ کیلوگرم تجاوز نمی کرد. کفتاردندان غول پیکر بزرگ ترین گونه این سرده بسیار بزرگ تر بود و حدود ۳ متر طول و ۵۰۰ کیلوگرم وزن داشت. گونه های ابتدایی مربوط به آمریکای شمالی عهد الیگوسن حدود ۱۰ تا ۲۵ کیلوگرم وزن داشته اند. دو گونه کفتاردندان کوچک دندان و کفتاردندان موستلینوس از آمریکای شمالی اواخر ائوسن از این هم کوچک تر بودند و احتمالاً حدود ۵ کیلوگرم وزن داشتند. دندان بندی. مطالعه بر روی نمونه های نابالغ کفتاردندان نشان می دهند که این جانور دارای یک روش غیرمعمول جایگزینی دندان بوده است. ۳ تا ۴ سال طول می کشید تا دندان های دائم کاملاً جایگزین دندان های شیری شوند که این خود نشان دهنده دوره طولانی رسیدن به سن بلوغ است. در گونه های آمریکای شمالی اولین دندان دائمی در فک بالا از نوع دندان های آسیاب کوچک قبل از اولین دندان دائمی فک بالا از نوع دندان ها آسیاب بزرگ در می آمد در حالی که بررسی گونه های اروپایی حالت عکس این را نشان می دهند.
شمشیردندان نمایان ، بانام دیگر گربه های دندان خنجری دروغین، یک خانواده منقرض شده از گوشت خوارسانان پستاندار، از زیرراسته گربه سانان هستند. سنگواره های این جانوران تاکنون از آمریکای شمالی و اوراسیا شناسایی شده است. شمشیردندان نمایان با وجود شباهت ظاهری نزدیک، از خانواده گربه ایان نیستند. هرچند از لحاظ فرگشتی بااین خانواده خویشاوندی دارند و هردو در یک زیرراسته (Feliformia) قرار می گیرند. با تخمین زدن عمر سنگواره ها، شمشیردندان نمایان از ائوسن پسین تا میوسن پسین (از بارتونین تا تورتونین، ۴۰٫۴ تا ۷٫۲ میلیون سال پیش)، درحدود ۳۳٫۲ میلیون سال می زیستند. خانواده شمشیردندان نما (Barbourofelidae) درگذشته زیرخانواده ای از شمشیردندان نمایان طبقه بندی می شد، اما درسال ۲۰۰۴ میلادی به عنوان یک خانواده مستقل و متمایز از خانواده شمشیردندان نمایان شناخته شد. بااین حال برخی مطالعات همچنان از زیرخانواده بودن آن پشتیبابی می کنند. و این موضوع هنوز محل اختلاف است. کالبدشناسی. بیشتر شمشیردندان نمایان از ماهیچه های نیرومند و بدنی باریک، شبیه گربه ایان امروزی برخوردار بودند. درمقایسه با گربه ایان، این جانوران پاها و دم کوتاه تری داشتن
د. برخلاف گربه سانان امروزی، شمشیردندان نمایان ساختار استخوانی متفاوتی در استخوانچه های گوش خود داشتند. گوش میانی گربه ایان امروزی در یک ساختار خارجی به نام بخش صماخی قرار دارد که توسط یک سپتوم به دوبخش جدا تقسیم شده است. بقایای شمشیردندان نمایان اما چنین چیزی را نشان نمی دهد و فرض براین است که آن ها دارای محفظه ای غضروفی در گوش بودند. پاهای این جانوران کوتاه بود و این موضوع نشان می دهد که آن ها تاحدودی کف رو و نیمه پنجه رو بوده اند، برخلاف گربه سانان امروزی که کاملاً پنجه رو هستند. هرچند برخی گونه های شمشیردندان نمایان دارای ساختار بدنی مشابه شبیه گربه های دندان خنجری حقیقی مانند چاقودندان بودند، اما این شباهت ها نتیجه فرگشت همگرا و نه رابطه نزدیک خویشاوندی است. شمشیردندان نمایان دارای جداریختی در ساختار مربوط به جمجمه، آرواره و دندان ها با خانواده شمشیردندان نما بودند. فک پایین دارای یک جفت غلاف استخوانی بود که وظیفه محافظت از دندان های نیش فک بالا را برعهده داشتند. تیلاکوسمیلوس، گونه ای درنده پیشاتاریخی نزدیک به کیسه داران نیز دارای این ویژگی بوده است. تاریخ طبیعی. شمشیردندان نمایان درمیانه ائوسن، حدود ۴۰
میلیون سال پیش، در آمریکای شمالی و آسیا پدیدار شدند. آب وهوای جهانی در آن زمان گرم و مرطوب بود، اما در پایان ائوسن هوا سردتر و خشک تر شد؛ درنتیجه جنگل های پرتراکم به جنگل های بازتر و کم درخت تری تبدیل شدند. این روند در الیگوسن نیز ادامه پیدا کرد و شمشیردندان نمایان درچنین زیستگاه هایی شکوفا شدند. آمریکای شمالی و آسیا درآن زمان متصل بوده و جانوران مشترک بسیاری در هردو قاره وجود داشتند. اروپا در الیگوسن بیشتر یک مجمع الجزایر بود تا قاره، هرچند پل های خشکی میان جزایر اروپا و دیگر خشکی ها باید وجود می داشت، زیرا شمشیردندان نمایان در آن سرزمین ها نیز گسترش یافتند. سنگواره های گیاه خواران مربوط به میوسن نشان می دهند که دراین زمان بسیاری از گیاه خواران سازگار با بیشه زارها و دشت ها توانستند جایگزین گیاه خواران جنگل زی شوند. این نشان می دهد که گرم دشت ها دربخش پهناوری از قاره آمریکای شمالی و آسیا گسترده شدند. شمشیردندان نمایان همزمان با کاهش جنگل ها منقرض شدند. در اروپا اما این جانوران به دلیل شرایط پایدارتر زیستگاه ها، مدت بیشتری دوام آورند. هنگامی که وضعیت اقلیمی در اروپا نیز تغییر یافت، آخرین بازماندگان این خانواد
ه حدود ۹ تا ۷ میلیون سال پیش منقرض شدند.
نیمراووس (نام علمی: "Nimravus") نام یک سرده از تیره شمشیردندان نمایان است.
راستین شمشیر (نام علمی: "Eusmilis") یک سرده منقرض شده از تیره شمشیردندان نمایان است که از اواخر ائوسن تا اوایل الیگوسن در اروپا و آمریکای شمالی زندگی می کرد. توصیف. راستین شمشیر با حدود ۲٫۵ متر طول یکی از بزرگ ترین اعضای خانواده شمشیردندان نمایان محسوب می شود. این جانور دارای بدنی باریک، دمی بلند و پاهای نسبتاً کوتاه بود. راستین شمشیر مانند سایر گربه های دندان خنجری دارای دو دندان نیش بلند و خنجری شکل در فک بالای خود بود که از دهانش بیرون زده بود و جانور از آن ها برای پاره کردن شریان ها و بافت های نرم طعمه استفاده می کرد. این دندان ها بلند و در عین حال باریک و ظریف بودند و به منظور حفاظت از آن ها فلنجهای استخوانی در قسمت جلویی فک پایین آن شکل گرفته بودند. راستین شمشیر برخلاف بیشتر گوشت خواران دیگر که ۴۴ دندان در آرواره خود دارند تنها ۲۶ دندان در آرواره اش داشت.
خرس وارگان (نام علمی: "Arctoidea") نام یک فروراسته از زیرراسته سگ سانیان است.
تیلاکوسمیلوس (نام علمی: "Thylacosmilus") به معنی کیسه دار دندان خنجری سرده ای منقرض شده از پستانداران پس دد گوشت خوار است که از اواخر میوسن تا اواخر پلیوسن و پیش از وقوع رویداد تبادل بزرگ آمریکا در آمریکای جنوبی زندگی می کرد. تیلاکوسمیلوس دارای همانندی بسیاری با سرده معروف چاقودندان بود. با این حال این جانور برخلاف چاقودندان که یک گوشت خوارسان بود نوعی از اسپاراسودنت محسوب می شد و دلیل وجود شباهت هایی میان آن ها نتیجه فرگشت همگرا بوده است. سرده تیلاکوسمیلوس در سال ۱۹۳۳ به وسیله ریگگس نام گذاری شد و تنها گونه شناخته شده آن تیلاکوسمیلوس آتروکس نامیده می شود. سنگواره های تیلاکوسمیلوس به صورت خاص در استان های کارتامارکا، انتره ریوس و لا پامپا واقع در کشور آرژانتین شناسایی شده است. ویژگی ها. تیلاکوسمیلوس با حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی متر طول و وزنی بین ۸۰ تا ۱۲۰ کیلوگرم به بزرگی یک جگوار بوده و یکی از بزرگ ترین پستانداران گوشت خوار پس دد در تاریخ زمین محسوب می شود. سلاح اصلی تیلاکوسمیلوس در شکار طعمه دو دندان نیش بلند و خنجری شکل در فک بالای آن بود که به منظور حفاظت از آن ها قسمت جلویی فک پایین حالتی غلاف مانند به خود
گرفته بود. قدرت آرواره تیلاکوسمیلوس چندان زیاد نبود و این جانور از دندان های نیش بلند و خنجری خود برای دریدن قسمت های نرم بدن طعمه مانند شکم استفاده می کرد تا طعمه در اثر خونریزی شدید جان دهد. به جز دندان های نیش فک بالا سایر دندان های تیلاکوسمیلوس کوچک بودند. دندان های پیش این جانور به طور کامل از بین رفته بودند و دندان های نیش فک پایین و همچنین دندان های آسیاب به مقدار قابل توجه ای تحلیل رفته بودند. همچون کیسه داران امروزی تیلاکوسمیلوس نیز به احتمال زیاد از کیسه ای برای پرورش نوزادان خود استفاده می کرده است. انقراض. تئوری سنتی درباره انقراض تیلاکوسمیلوس این است که با وقوع تبادل بزرگ آمریکا بسیاری از پستاندارانی که در آمریکای شمالی حضور داشتند از جمله گوشت خوارسانان به صورت گونه های مهاجم وارد آمریکای جنوبی شده و شروع به رقابت با گونه های بومی کردند. تیلاکوسمیلوس نیز که توانایی رقابت با مهاجمین را نداشت منقرض شد. با این وجود پژوهش های اخیر نشان می دهند که تیلاکوسمیلوس پیش از رسیدن گونه های مهاجم احتمالاً به دلیل وقوع سرمایش جهانی که به یخبندان کواترنری منتهی شد منقرض شده است.
تَهْم کَفتاران (نام علمی: "Borhyaenidae") نام یک تیره از زیررده پس ددان است.
تهم کفتار (نام علمی: "Borhyaena") نام یک سرده از تیره تهم کفتاران است.
نرم پاشنگان (نام علمی: "Litopterna") نام یک راسته از فرورده جفت داران است.
اندروسارکوس (نام علمی: "Andrewsarchus") یک سرده از پستانداران گوشت خوار منقرض شده است که بین ۴۸ تا ۴۱ میلیون سال پیش در آسیا می زیست. این سرده شامل یک گونه شناسایی شده به نام اندروسارکوس مغولی می شود. بقایای یافت شده از اندروسارکوس شامل تنها یک جمجمه بزرگ و چند دندان است که این بقایا در سال ۱۹۲۳ میلادی توسط روی چپمن اندروز کاوشگر آمریکایی در مغولستان داخلی چین کشف و به افتخار وی در سال ۱۹۲۴ میلادی توسط هنری فرفیلد آزبورن دیرینه شناس آمریکایی اندروسارکوس نام گذاری شد. از اندروسارکوس اغلب به عنوان بزرگ ترین پستاندار گوشت خوار تاریخ یاد می شود. طبقه بندی. اندروسارکوس در گذشته در راسته میان پنجه سانان طبقه بندی می شد اما اکنون اعتقاد بر این است که این جانور به راسته جفت سم سانان تعلق دارد و نزدیک ترین خویشاوندان آن کامل دندانان منقرض شده هستند. اندروسارکوس همچنین با نسبتی دورتر با اسب آبیان و آب بازسانان ارتباط خویشاوندی دارد. توصیف. طبق برآوردهای انجام شده اندروسارکوس حدود ۴ متر طول، ۱٫۵ متر ارتفاع و ۸۰۰ کیلوگرم وزن داشته است. این جانور به احتمال قوی مانند سم داران امروزی به جای پنجه های تیز دارای سم بر روی انگش
تانش بوده و از آرواره و دندان های بزرگ و کفتارمانند خود برای شکار استفاده می کرده است. جمجمه اندروسارکوس حدود ۸۳ سانتی متر طول و ۵۶ سانتی متر عرض داشت که این مقادیر دو برابر بزرگ تر از جمجمه بزرگ ترین خرس های امروزی است. در هر طرف از آرواره این جانور ۳ دندان پیش، ۱ دندان نیش، ۴ دندان آسیای کوچک و ۳ دندان آسیای بزرگ قرار داشت.
کوتاه چهرگان (نام علمی: "Tremarctinae") نام یک زیرخانواده از تیره خرس است.
خرس کوتاه چهره (نام علمی: "Arctodus") یک سرده منقرض شده و پیشاتاریخی از خانواده خرس است که در طول دور پلیستوسن و از حدود ۱٫۸ میلیون سال پیش تا حدود ۱۲٫۰۰۰ سال پیش در آمریکای شمالی می زیست. دو گونه از این سرده با نام های A. pristinus و A. simus شناسایی شده که گونه دوم با حدود ۴٫۵ متر طول، ۲ متر ارتفاع و ۱ تن وزن از بزرگ ترین پستانداران گوشت خوار خشکی زی در تاریخ محسوب می شود. خرس کوتاه چهره رایج ترین خرس اولیه در آمریکای شمالی محسوب می شد و سرانجام در پایان پلیستوسن احتمالاً به دلیل وقوع رویداد زمین شناسی یانگر درایاس که منجر به تغییرات اقلیمی گسترده وشدید و پایان عصر یخبندان شد از میان رفت.خرس کوتاه چهره از اجداد خرس های قهوه ای امروزه است که به نظر می رسد زیرگونه ای پیشاتاریخی از خرس های قهوه ای بوده است اما درواقع این خرس ها به رده دیگری تعلق داشته اند که هنوز دانشمندان نام آن رده را مشخص نکرده اند.
خرس دد (نام علمی: "Arctotherium") نام یک سرده از زیرخانواده کوتاه چهرگان است.
کاکل پیشانی سانان (نام علمی: "Cariamiformes") نام یک راسته از زیررده نوآروارگان است.
کاکل پیشانیان (نام علمی: "Cariamidae") نام یک تیره از راسته کاکل پیشانی سانان (نام علمی: "Cariamiformes") از زیررده نوآروارگان است.
دهشت مرغان یا هراس مرغان (نام علمی: "Phorusrhacidae") نام یک تیره از راسته کاکل پیشانی سانان است که بین ۶۲ تا ۱٫۸ میلیون سال پیش در قاره آمریکا می زیستند. دهشت مرغان پرندگانی گوشت خوار و بزرگ بودند که بین ۱ تا ۳ متر طول داشتند. این پرندگان دارای جمجمه و منقاری بزرگ بودند که از آن برای تکه تکه کردن شکار خود استفاده می کردند. این پرندگان با قامت بلند و دوپای خود، سر بزرگ و بال های کوچک یادآور دایناسورهای گوشت خواری چون بیدادگرخزندگان بودند که پیش از رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن زندگی می کردند. دهشت مرغان تا حدود ۳ میلیون سال پیش شکارچیان راس هرم غذایی در آمریکای جنوبی بودند و پس از واقعه تبادل بزرگ آمریکا توانستند به آمریکای شمالی راه یابند. اما همین موضوع زمینه انقراض آن ها را نیز فراهم آورد. با ورود گوشت خوارسانان از آمریکای شمالی به آمریکای جنوبی آن ها به رقابت با این پرندگان پرداختند و زمینه انقراضشان را فراهم آوردند. دهشت مرغان سرانجام حدود ۱٫۸ میلیون سال پیش از میان رفتند.
دهشت مرغ (Brontornis) یک سرده منقرض شده از هم غازسانان یا پرندگان دهشت بی پرواز غول آسا (هراس مرغان) که ساکنان آرژانتین در طول میوسن پیشین تا میوسن میانه بودند. مطمئناً سنگین ترین پرنده از خانواده هراس مرغان ، و پرندگانی از قاره آمریکا به عنوان یک مجموعه، یکی از بزرگترین پرندگانی است که تاکنون وجود داشته است. "دهشت مرغ" قد برآوردشده داشت و توده بدن آن بین بود که آن را پس از "کلنکن" به سنگین ترین پرنده دهشت تبدیل می کند همینطور وی از نظر قد و طول جمجمه کمی از کلنکن عقب تر است. شاید حدود قد بلند در پشت بود. این اندازه ها "دهشت مرغ" را پس از "Vorombe titan" ، "Dromornis stirtoni" ، "فیل مرغ" و "Pachystruthio dmanisensis" به پنجمین پرنده سنگینی تبدیل می کند که تاکنون یافت شده است. در مقاله 2021 توسط Agnolin، دریافت که "Brontornis از" سهمگین مرغ سانان و آرایه خواهری راهوارمرغان (mihirungs) است.
گِکُوکوجُو از لحاظ لغوی به معنای «سرنگونی یا فراتر رفتن از مافوق» در زبان ژاپنی است. از نظر تاریخی گکوکوجو به خصوص در دوره موروماچی دیده می شود. پس از شورش اونین در سال ۱۴۶۷ میلادی در مناطق گوناگون گِکُوکوجُو رخ داد و با براندازی شوگوها یا فرمانداران محلی، افراد فرودست آن ها قدرت را در دست گرفتند. در این دوران فرمانداران محلی کوچک برانداخته شدند و جای خود را به دایمیوهای دوره سنگوکو دادند.
صاریغ های باریک اندام سرده ای از صاریغ های تیره دوزهدانیان هستند. این سرده در سال ۱۹۸۹ از سردهٔ "موش صاریغ ها" جدا شد و از آن هنگام تاکنون سرده های "نهان کوتوله ها" و "Chacodelphys" و "Hyladelphys" از آن بیرون آورده شده اند. اعضای این سرده عبارتند از:
صاریغ باریک اندام اکرامارکا (نام علمی: "Gracilinanus aceramarcae") نام یک گونه از سرده صاریغ های باریک اندام است.
صاریغ باریک اندام فرز (نام علمی: "Gracilinanus agilis") نام یک گونه از سرده صاریغ های باریک اندام است.
صاریغ باریک اندام دریاد (نام علمی: "Gracilinanus dryas") نام یک گونه از سرده صاریغ های باریک اندام است.
صاریغ باریک اندام امیلیا (نام علمی: "Gracilinanus emiliae") نام یک گونه از سرده صاریغ های باریک اندام است.
صاریغ باریک اندام شمالی (نام علمی: "Gracilinanus marica") نام یک گونه از سرده صاریغ های باریک اندام است.
صاریغ باریک اندام برزیلی (نام علمی: "Gracilinanus microtarsus") نام یک گونه از سرده صاریغ های باریک اندام است.
شوگو یک منصب ژاپنی است که معمولاً به عنوان «فرماندار»، ترجمه می شود. شوگو یکی از مقام های خاص در دوران فئودالی ژاپن بود. شوگوها توسط شوگون ها برای نظارت بر یک یا چند استان در ژاپن منصوب می شدند. موقعیت آنان راه را برای ظهور دایمیو (اربابان فئودالی) در اواخر قرن پانزدهم فراهم کرد. شوگوها با ضعیف شدن قدرت شوگون ها به جای خدمت یا نمایندگی آنان شروع به ادعا بر زمین های تحت فرماندهی خود کردند. این منصب توسط میناموتو نو یوریتومو (نخستین شوگون از شوگون سالاری کاماکورا) در سال ۱۱۸۵ میلادی به وجود آمد. با گذشت زمان، قدرت برخی از شوگوها، به طور قابل توجهی افزایش یافت. در زمان شورش اونین (۱۴۶۷–۱۴۷۷)، تضاد بین شوگوها متداول شد. برخی از آنان قدرت خود را از دست دادند و جای خودشان را به زیردستان خود شوگُودای ها دادند، در حالی که برخی دیگر کنترل خود را بر سرزمین های تحت فرماندهی تقویت کردند. در نتیجه، در پایان قرن ۱۵ میلادی و آغاز دوره سنگوکو، قدرت در کشور در بین اربابان فئودالی از انواع مختلف (" شوگو"، " شوگُودای"، و غیره)، تقسیم شده بود که این عنوان ها بعداً جای خود را به دایمیو داد. خاندان های مشهور شوگو و دایمیو در دوره
موروماچی. در زیر فهرستی از برخی از خاندان های بزرگ شوگو و دایمیو است که در در طول دوره موروماچی به وجود آمدند، و همچنین مناطق که آن ها بر آن حکومت می کردند.
شوگُودای یکی از مقام های خاص در دوران فئودالی ژاپن بود. در دوره کاماکورا و دوره موروماچی به کسی که زیر دست شوگو یا «فرماندار»، خدمت می کرد، شُوگودای گفته می شد.
سنگ چشم سرگاوی (نام علمی: "Lanius bucephalus") نام یک گونه از تیره سنگ چشمان است.
سنگ چشم آفریقایی جنوبی (نام علمی: "Lanius collaris") نام یک گونه از تیره سنگ چشمان است.
سنگ چشم قهوه ای (نام علمی: "Lanius cristatus") نام یک گونه از تیره سنگ چشم است.
سنگ چشم پُشت بلوطی یا سنگ چشم کَهَرپُشت (نام علمی: "Lanius vittatus") نام یک گونه از تیره سنگ چشمان است.
سنگ چشم دمگاه حنایی یا سنگ چشم دم دراز نام یک گونه از تیره سنگ چشم است. سال ۹۲ این پرنده در استان خراسان رضوی ایران دیده شد که یک قرن از آخرین مشاهدهٔ آن در ایران توسط زارودنی (جانورشناس معروف) در سال ۱۸۹۶ می گذرد.
شناور تندرو آفندی (تهاجمی) نوعی شناور جنگیِ کوچک، سریع، چابک و دارای قابلیت آفند و یورش است که به توپ، موشک های ضدکشتی یا اژدر مسلح می شود. این نوع شناورها معمولاً در نزدیکی خط ساحلی استفاده می شوند چراکه اندازهٔ کوچک آن ها باعث می شود تا مقدار محدودی سوخت، مهمات و تدارکات و آب شیرین با خود حمل کنند و در نتیجه از توانایی اقیانوس پیمایی و قابلیت پدافندی کامل برای عملیات در آب های آزاد بهره مند نباشند. شناورهای تندرو معمولاً در کلاس وزنی ۵۰ تا ۴۰۰ تن ساخته شده و بیشینه سرعت آن ها بین ۴۵ تا ۹۵ کیلومتر بر ساعت است. امتیاز اصلی این شناورها نسبت به کشتی های جنگی دیگر هزینه های پایین تر تولید و استفاده از آن هاست. تاریخچه. ایدهٔ استفاده از تعداد زیادی شناورهای کوچک تندرو برای درهم ریختن ناوگان های بزرگ مهاجم از میانه های قرن نوزدهم مطرح شده بود اما در عمل موفقیت چندانی نداشت. پس از جنگ جهانی دوم با پیشرفت موشک های ضدکشتی این شناورها مورد توجه سیاست گذاران نظامی شوروی قرار گرفتند. کلاس کومار نخستین سری از شناورهای تندرو موشک انداز روس ها بود که در ۱۹۵۷ تولید شد. این شناور به دو موشک بزرگ و پرقدرت پی-۱۵ ترمیت (نام نات
و: استیکس با ۴۰ کیلومتر برد مفید و سر جنگی ۵۰۰ کیلویی) به همراه یک توپ مسلسل دولول ۲۵ میلی متری مجهز بود و چهار موتور دیزلی توانایی رسیدن به سرعتی در حدود ۷۵ کیلومتر بر ساعت را به این شناور می بخشید. اما برد عملیاتی شناور به ۱۸۵۰ کیلومتر با سرعت ۲۲ کیلومتر محدود می شد و تدارکات کشتی فقط برای پنج روز کافی بود. ۴۰۰ شناور از این کلاس ساخته شده تا اینکه با شناورهای کلاس اوسا جایگزین شدند و بیشتر آن ها هم به متحدان شوروی فروخته شدند. نخستین کاربرد جنگی شناورهای موشک انداز چند روز پس از پایان جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷ رقم خورد. کومارهای مصری با چهار موشک ترمیت ناوشکن ایلات ساخت بریتانیای اسرائیل را غرق کردند و جان ۴۷ ملوان آن را گرفتند. واقعه ای که باعث شد اسرائیلی ها هم پس از آن کشتی های بزرگ را کنار گذاشته و شناورهای کوچکتر و سریع تر را به کار گیرند. در جنگ سال ۱۹۷۱ هند و پاکستان شناورهای کلاس اوسای نیروی دریایی هند در حمله ای بسیار موفق با شلیک ۱۳ موشک ترمیت تقریباً نیمی از نیروی دریایی پاکستان از جمله دو ناوشکن ساخت بریتانیا و بیشتر ذخیره سوخت بندر کراچی را نابود کردند که این موفقیت نقشی حیاتی در پیروزی هند داشت. در
جنگ سال ۱۹۷۳ کشورهای عربی و اسرائیل، اولین نبرد موشکی دریایی تاریخ بین شناورهای موشک انداز ساعر ۳ و ساعر ۴ اسرائیلی و شناورهای موشک انداز کلاس کومار و کلاس اوسا مصری و سوری درگرفت. ساعرها در نبرد لاذقیه پیروزی قاطعی را کسب کردند و با موشک های اسرائیلی گابریل یک شناور اژدرافکن، یک کشتی مین روب، دو شناور موشک انداز کلاس کومار و یک کلاس اوسا را بدون اینکه خسارتی به خودشان برسد، غرق کردند. برد گابریل ها حدود نصف ترمیت ها بود اما اسرائیلی ها با اخلال الکترونیکی و خاشه های گمراه کننده رادار ترمیت ها را گمراه کردند تا به فاصله ۲۰ کیلومتری شناورهای سوری برسند و موشک های خود را شلیک کنند. تنها یکی از شناورهای کلاس اوسا مورد اصابت گابریل قرار نگرفت و هنگامی که در حال فرار بود با آتش توپ ۷۶ م م ساعرها غرق شد. موفقیت های شناورهای موشک انداز کشورهای ناتو را هم به فکر پاسخ انداخت. فرانسوی ها و آلمانی ها از سال ۱۹۶۸ طراحی یک شناور تندرو موشک انداز را آغاز کردند. شناوری که علاوه بر این دو کشور مشتریان متعدد دیگری نیز پیدا کرد. از جمله ایران که ۱۵ فروند از آن را با نام قایق موشک انداز کلاس کمان سفارش داد.
لمور دم حلقه ای (نام علمی: "Lemur catta") نام یک گونه از تیره لموریان است. این گونه بلندترین دم را در میان لموریان دارد. متابولیسم بسیار آرامی دارند و برای شروع روز نیاز به جذب انرژی گرمایی خورشید است. غذای آنها عمدتاً از کاکتوس تشکیل شده است. گاهی از حشرات نیز تغذیه می کنند. جنس نر آنها غده های ترشح کننده موادی بدبو در مچ دستان خود دارند که به کمک آن با نرهای غریبه مقابله می کنند. آنها اشتهایی بسیار زیاد دارند. در نتیجه باید بیش تر ساعات روز را به تناول مواد غذایی بپردازند. مغر لمورهای دم حلقه ای همانند سایر نخستی ها رشد زیادی داشته و دارای رفتارهای پیچیده است. امروزه در قسمت های مختلف دنیا از آنها به عنوان حیوان خانگی استفاده می شود. رفتار آنها در موارد بیشماری مشابه انسان هاست.بار ها دیده شده است که افراد این گونه به مواد اعتیاد آور، معتاد شده اند در موارد نادری از جمله نتایج آزمایش های دکتر استرلینگ پائولوف، وابستگی لمور های دم حلقه ای به گوشی های موبایل هم دیده شده است.
گرزه ماران یا افعی ها (نام علمی: "Viperidae") نام یک تیره از مارهای زهرآگین است که در سراسر جهان به جز جنوبگان، استرالیا، نیوزلند، ایرلند، ماداگاسکار و هاوایی و دیگر جزایر دورافتاده و بخش شمالی مدار شمالگان یافت می شوند. این مارها دارای دندان های نیش تیز و بلند هستند که اجازه تزریق زهر را به صورت عمیق می دهد. زهر این مارها نوعی پروتئاز است که باعث تخریب و تجزیهٔ بافت ها می شود.چهار زیرخانواده تاکنون از آن ها شناسایی شده است. این زیرخانواده ها عبارت اند از گرزه ماریان، افعی های گودال، Causinae و "Azemiopinae"