Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در علم رایانه، Dādān (به صورت مفرد، جمع، یا به عنوان یک اسم جرم) هر دنباله ای از یک یا چند نماد است. Datum یک نماد واحد از داده ها است. داده ها برای تبدیل شدن به اطلاعات نیاز به تفسیر دارند. داده های دیجیتال، داده هایی است که با استفاده از سیستم عدد باینری یک ها (۱) و صفرها (۰) به جای نمایش آنالوگ نمایش داده می شوند. در سیستم های کامپیوتری مدرن (پس از سال 1960)، تمام داده ها دیجیتال هستند. Dādānhā در سه حالت وجود دارند: داده در حالت استراحت، داده در حال انتقال و داده در حال استفاده. داده های درون یک کامپیوتر، در بیشتر موارد، بصورت داده های موازی حرکت می کند. داده هایی که به یا از یک کامپیوتر در حال حرکت هستند، در بیشتر موارد به صورت داده سریال حرکت می کنند. داده های منبع شده از یک دستگاه آنالوگ، مانند سنسور دما، ممکن است با استفاده از مبدل آنالوگ به دیجیتال، به دیجیتال تبدیل شود. داده هایی که نشان دهنده مقادیر، کاراکترها یا نمادهایی هستند که عملیات بر روی آنها توسط رایانه انجام می شود، در رسانه های مغناطیسی، نوری، الکترونیکی یا مکانیکی ذخیره و ضبط می شوند و به شکل سیگنال های الکتریکی یا نوری دیجیتال ارسال می
شوند. داده ها از طریق دستگاه های جانبی وارد و خارج از رایانه می شوند. Dādānhā و برنامه ها. اصولاً، رایانه ها دستورالعمل هایی که به آن ها داده شده دنبال می کنند. مجموعه ای از دستورالعمل ها برای اجرای یک وظیفه (یا وظایف) معلوم «برنامه» نامیده می شود.داده ها به عنوان ورودی برنامه در رایانه شناخته می شوند که از طریق دستگاه های جانبی مانند صفحه کلید، اسکنر، موس، دوربین و … به رایانه منتقل می شوند. برای مثال، زمانی که شما از طریق دستگاه اسکنر یک عکس را اسکن می کنید، تصویر اسکن شده توسط پویشگر به صورت باینری به رایانه انتقال می یابد در اینجا تصویر اسکن شده به عنوان داده شناخته می شود. در آن طرف، «برنامه» اسکنر داخل رایانه اطلاعات باینری را دریافت کرده و پس از پردازش به صورت عکس به شما نمایش می دهد مرز میان برنامه و داده می تواندمبهم شود. برای مثال یک مفسر، یک برنامه است. داده ورودی به یک مفسر نیز با اینکه خودش یک برنامه است، اما برنامه ای که در زبان بومی ماشین بیان شود، نیست. در بسیاری از موارد، برنامه تفسیر شده یک پرونده متنی خواندنی توسط انسان خواهد بودکه با یک ویرایشگر متنی دستکاری می شود، که معمولاً با متون پلین
همراه است. به شکل مشابه، متابرنامه نویسی حاوی برنامه هایی است که دیگر برنامه ها را به شکل داده دستکاری می کند. همچنین، برای برنامه هایی همچون کامپایلرها، لینکرها، دیباگرها، به روزرسان های برنامه وغیره، ممکن است دیگر برنامه هابه عنوان داده عمل کنند. ویژه ترین مورد، کدهای خوداصلاح است که خودشان را تغییر می دهند.
نجیب ابن رزاق (زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۳) ششمین نخست وزیر مالزی است. او از سال ۲۰۰۹، با پیشی گرفتن از عبدالله احمد بداوی، نخست وزیر پیشین مالزی، به سمت نخست وزیری دست یافت ولی با بازگشت دوباره مهاتیر محمد نخست وزیر سابق مالزی به عرصه سیاست در سال ۲۰۱۸ از او شکست خورد. رزاق از ۷ ژانویهٔ ۲۰۰۴ تا ۳ آوریل ۲۰۰۹، سمت معاونت نخست وزیری مالزی را برعهده داشت. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ دادگاه عالی مالزی نجیب رزاق را در هفت مورد اتهام شامل جرم سوءاستفاده از قدرت، سه فقره جرم خیانت در امانت و سه فقره پولشویی، در هر هفت اتهام مجرم تشخیص داد، و در اولین جلسه دادگاه وی را مقصر اعلام کرد. رزاق محکوم به ۱۲ سال زندان و پرداخت جریمه نقدی شد. رسوایی مالی. در اوایل ماه ژوئیهٔ ۲۰۱۶ نشریهٔ آمریکایی "وال استریت ژورنال" گزارش داد که پول سپرده در حساب های رزاق از محل بودجهٔ توسعهٔ دولت تأمین شده است. به نقل از خبرگزاری رویترز، وزارت دادگستری آمریکا ماه گذشتهٔ میلادی با تنظیم شکایت های مدنی اعلام کرد که بیش از ۳٫۵ میلیارد دلار از صندوق دولتی توسعهٔ مالزی برهاد۱ (1MDB) اختلاس شده است؛ ازآنجایی که این صندوق توسط نجیب رزاق، نخست وزیر مالزی، تأسیس شده ا
ست، منتقدان دولت مالزی را به دست داشتن در این فساد مالی متهم کرده و از نجیب رزاق خواسته اند تا استعفا دهد، زیرا پاسخ های او را قانع کننده ندانسته اند. نجیب رزاق این اتهامات را رد کرده و گفته که این مبالغ را برای کارهای شخصی خودش خرج نکرده است.
کاروی دوم یا کاروی کوتاه (زادهٔ ۱۳۴۵- مرگ ۲۴ فوریهٔ ۱۳۸۶) پادشاه ناپل، پادشاه اسمی اورشلیم (از ۱۳۸۲میلادی) و از از ۱۳۸۵ پادشاه مجارستان بود. در ۱۳۸۳ فرمانروایی بر شاهزاده نشین اخائیه از آن او شد. زندگی. او پسر لوئیجی دی دوراتزو کنت گراوینا بود و نیایش شارل دوم پادشاه ناپل. او از یازده سالگی به دربار لایوش یکم در مجارستان فرستاده شد. او توانست توجه شاه و مردمان مجارستان، کرواسی و دالماسی را به خویش جلب کند و در ۱۳۷۱ نیز دوک این دو ناحیهٔ اخیر شود. در ۱۳۷۹ نیز که جنگ میان جمهوری ونیز و مجارستان رخ داد، سفیر مجارستان برای بستن پیمان میان دو طرف بود. با مرگ لایوش او که بزرگ ترین عضو نرینهٔ دودمان کاپتی آنژو بود تاج و تخت مجارستان را خواستار شد. بدین منظور در ۱۳۸۵ ماریای یکم دختر لایوش را از تخت کنار زد و چون پشتیبانی اشراف مجارستان را داشت بی مانع به قدرت رسید؛ ولی در این میان الیزابت بوسنیایی مادر ماریا و بیوهٔ لایوش نقشه ای را برای ترور کاروی کشید. در جریان این ترور کاروی در ۷ فوریهٔ ۱۳۸۶ زخمی شد و چند روز پس از آن به همان زخم درگذشت و در بلگراد به خاک سپرده شد. منابع. Wikipedia contributors, "Charles III of Na
ples," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles_III_of_Naples&amp;oldid=452963845 (accessed December 3, 2011).
نهنگان شکار یا نهنگیان تیره ای از نهنگان بی دندان است که دو سرده از نهنگ ها را در بر می گیرد. این تیره با نام «شکارنهنگان» نیز خوانده می شود چرا که بیشتر نهنگان شکار را در خود جای داده، با این حال نهنگ قطبی نیز عضوی از این تیره است. ویژگی ها. نهنگیان جانوران بزرگی هستند با طولی میان ۱۵ تا ۱۷ متر در بالغ ها. مشخصه های اصلی آن ها فک بالایی باریک و کمان شکلشان است که ظاهری بسیار همانند کمان به دهانشان می دهد. درون دهان به جای دندان صفحه شانه ای وجود دارد که با بهره گیری از آن آب دریا را تصفیه کرده و پس از پاک کردن صفحه های شانه ای با زبانشان، جانداران ریز به دام افتاده همچون سخت پوستان کوچک، به ویژه پاروپایان، و کریل را می بلعند. روش غذا خوردن آن ها بر خلاف روش تغذیه نهنگان بزرگ باله و نهنگ خاکستری است. سر نهنگیان نسبت به بدنشان بسیار بزرگ است و در مورد نهنگ قطبی نسبت طول سر به کل بدن به ۴۰٪ می رسد. این نهنگ ها باله های کناری کوتاه اما پهنی دارند و فاقد باله پشتی می باشند. سه نهنگ عضو نهنگان شکار از لحاظ جغرافیایی از هم گسسته اند. نهنگ قطبی دارای جثه به نسبت بزرگتر و بدنی به رنگ تاریک یکنواخت تر است. این نهنگ هم
چنین پینه های کم رنگ روی سر نهنگان شکار را ندارد.
کَرنا یکی از کهن ترین سازهای بادی ایران است که در خانواده سازهای بادی قمیش دار دسته بندی می شود. بر اساس نوشته های تاریخی و اشیاء مکشوفه از امپراطوری هخامنشی، پیشینه ۲۵۰۰ ساله اش، قطعی به نظر می رسد. هرودوت مورخ یونانی عهد باستان می نویسد: «در زمان کورش بزرگ، سپاهیان با صدای شیپور حاضر باش، رهسپار میدان جنگ می شدند.» به دلایلی که خواهد آمد، شیپور مورد نظر هرودوت، همان ساز کرناست. استرابون دیگر مورخ یونانی، نشانی دقیق تری به ما می دهد. وی با اشاره به دوره های آموزشی شاهزادگان و امیر زادگان هخامنشی می نویسد: «هر روز پیش از دمیدن آفتاب، جوانان با صدای کرنا به تمرین های نظامی فرا خوانده می شدند. مربیان، پسران را به دسته های ۵۰ نفری تقسیم می کردند و ریاست هر دسته را به یکی از پسران شاه یا یکی از امیر زادگان می سپردند.» بر این اساس معلوم می شود کرنا در گذشته یک ساز حکومتی بوده و برای اعلان ها، جشن ها و جنگ ها به کار می رفته است. اما سندی از این بهتر، یک شیپوره مفرغی است که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی) از نزدیکی آرامگاه منسوب به داریوش سوم در نزدیکی پارسه پیدا شد. بلندای این نمونه منحصر به فرد ۱۲۰، قطر دهانه بی
رونی ۵۰ و قطر دهانه کوچک و محل نواختن دهان ۵ سانتی متر است و هم اینک در گنجینه ی دیرینکده تخت جمشید استان فارس نگهداری می شود. ساز یاد شده به کرنای هخامنشی یا پارسی نیز شهرت دارد. با توجه به این که معمولاً در آرامگاه پادشاهان دوران باستان، اشیاء گرانقیمت و دارای افتخار دفن می شده است، چنین به نظر می رسد کرنا در ساختار حکومتی هخامنشیان، چیزی بیش از یک ابزار موسیقایی بوده و به گمان میرسد نمادی از قدرت امپراطوری محسوب می شده است. با توجه به مستندات تاریخی، چنین می نماید استان فارس در جنوب ایران، یگانه خاستگاه اصلی این ساز باشد. به همین دلیل در بیشتر نوشته های تاریخی همواره از آن به عنوان کرنای فارس یاد می شود. نگاهی به ساختمان کرنای هخامنشی، نشان می دهد که این ساز جد کرنای امروزی است. دهانه ورودی کرنای هخامنشی ۵ سانتی متر قطر دارد و پر واضح است که هیچ نوازنده ای نمی تواند آن را در دهان خود قرار دهد. در واقع چیزی که از عهد باستان بر جای مانده، تنها بخشی از بدنه کرناست و دو بخش دیگرش که غیر فلزی بوده اند، به مرور زمان پوسیده اند. کرنای امروزی در مناطق لر و بختیاری نشین به تُشمال(توشمال) معروف است و در عزا و شادی ک
اربرد دارد همچنین نوازنده این ساز نیز تُشمال نامیده می شود. واژه شناسی. واژه «کرنا» از دو بخش تشکیل شده، «کَر» یا «کار» به معنای جنگ و «نا» یا «نای» به معنای نی یا شیبور. و در کل کرنا یعنی نای جنگی یا شیبور جنگی. البتّه برخی معتقدند این آلت موسیقی در اصل با "Cornu در" لاتین و Horn در انگلیسی ریشه مشترک دارد، و علت نامگذاری آن این بوده که در ابتدا از شاخ حیوانات ساخته میشده است. در کلمه ذوالقرنین (که بعضی محققین معتقند اشاره به کورش دارد) قرن به معنی شاخ است که عربی شده کرن در فارسی میباشد. ساختار. کرنا از سه بخش اصلی تشکیل می شو د و جزو معدود سازهای دوجنسی جهان به شمار می آید. چنان که می دانید غالب سازهای بادی، به دو دسته بادی چوبی و بادی برنجی تقسیم بندی می شوند. ولی کرنا در هیچ یک از این دو دسته جای نمی گیرد. زیرا یک بخش کاملاً چوبی با طولی حدود ۳۵ تا ۵۰ سانتی متر به نام دسته دارد که رویش هشت سوراخ و در پشت نیز یک سوراخ تعبیه می شود. بخش دوم یک شیپوره برنجی به طول ۴۵ تا ۶۰ سانتی متر است. بخش سوم اش «میل کرنا» خوانده می شود و آن از یک لوله نازک برنجی یا چوبی تشکیل می شود که در انتهایش یک قمیش از جنس نی دارد
و نوازنده با دمیدن در این قمیش، هسته اصلی صدا را تولید می کند. اما این صدا تا به کیفیت مورد نظر برسد، راه درازی در پیش دارد. ابتدا در بخش چوبی توسط انگشتان نوازنده با نت های مختلف می چرخد تا یک ملودی جذاب شکل بگیرد. صدای تولید شده در بدنه چوبی، شدت لازم را ندارد و در عین حال خیلی شفاف نیست. بخش فلزی یا شیپوره به عنوان تمام کننده صدای کرنا، هم به نوای ساز حجم می دهد و هم شفافیت آن را بالا می برد. به طوری که از مسافت های دور هم می توان صدای کرنا را شنید. کرناهای امروزی بین ۷۵ تا ۱۱۰ سانتی متر طول دارند. ولی کرنای هخامنشی با توجه به طول ۱۲۰ سانتی متری بخش فلزی اش، چنین به نظر می رسد که حدود ۱۷۰ سانتی متر طول داشته است. گستره صدادهی این ساز معمولاً یک هنگام است. ولی نوازندگان چیره دست می توانند محدوده بیشتری را بنوازند که غالباً شامل نت های اصلی مانند شاهد، چهارم و پنجم است. پراکندگی جغرافیایی. امروزه با گذشت هزاران سال از عهد باستان، این ساز در سرزمین های دیگر مشاهده نمی شود و تنها در پیرامون منطقه فارس، بین لرهای بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد و ممسنی، ایلات خمسه و ایل قشقایی رواج دارد. وجود دو نمونه کرنا در شمال
ایران معروف به کرنای لاهیجان و دیگری کرنای مورد استفاده در حرم امام هشتم شیعیان معروف به کرنای رضوی، خدشه ای به این جغرافیای انحصاری کرنای فارس وارد نمی کند. زیرا اساساً ساختمان دو نمونه کرنای یاد شده، با کرنای فارس تفاوت بنیادین دارد و شیوه نواختن شان هم به طور کل متفاوت است. دیگر این که دو کرنای شمال و شرق ایران قادر به نواختن ملودی نیستند و تنها دو صدای متفاوت تولید می کنند که در گذشته بیشتر برای ایجاد یک حجم صوتی به منظور اعلان یا اخطار مورد استفاده قرار می گرفته اند. خصوصیات. کرنا به دلیل خصوصیات منحصر به فردش معمولاً با سازهای مجلسی جفت و جور نیست و در کاربردهای امروزی همانند گذشته، غالباً با دهل یا نقاره همراهی می شود. در نتیجه گروه نوازی با آن چندان معمول نیست و پیشینه ای هم ندارد. اما در چند سال اخیر تلاش هایی برای ارائه گروه نوازی با حضور کرنا صورت گرفته است که از نخستین نمونه ها می توان به کرنانوازی خسرو سلطانی در اثر «نوبانگ کهن» با همراهی حسین علیزاده اشاره کرد. سلطانی در این اثر با دو ساز کرنا و سرنا که هر دو هویتی بومی دارند، به اجرای موسیقی دستگاهی پرداخته و همچنین در اثر دیگری به نام «ماهور
کبیر» با همراهی یکی از ارکستر سمفونیک های اتریش، کرنا نواخته است. کرنا همانند دیگر سازهای جهان،سازی با قابلیت های عمومی است و در عین حال مجموعه از توانایی های انحصاری هم دارد. بنابراین ایجاد ترکیبات صوتی جدید و متفاوت از آن، امری کاملاً طبیعی می تواند باشد. صدای کرنا صدای حجیم و قوی است که بدون میکروفن و دستگاه الکترونیکی هم تا مسافت زیادی به گوش می رسد. پیشینه در ادبیات فارسی. فردوسی: بفرمود تا بر درش کرنای، دمیدند با سنج و هندی درای بیارای پیلان بزنگ و درای، جهان پر کن از نالهٔ کرنای چو بشنید خاقان بزد کرنای، تو گفتی که کوه اندر آمد ز جای بقلب اندرون توس نوذر بپای، به پیش سپه کوس با کرنای سوی میمنه توس نوذر بپای، دل کوه پر نالهی کرنای/چوگودرز کشواد بر میسره، شده کوهآهن همه یکسره/سپهدار کاووس در قلبگاه، زهرسورده بر کشیده سپاه/بپیش سپاه اندرون پیلتن، که در جنگ هرگز ندیدی شکن نظامی: ناله کرنای و روئین خم، در جگر کرده زهره ها را گم به غلغل درآمد جرس با درای، بجوشید خون از دم کرنای خاقانی: کوس حاج است که دیو از فزعش گردد کر، زو چو کرنای سلیمان دم عنقا شنوند
ماریا نامی است زنانه-دخترانه از ریشهٔ عبری "میریَم". بعضی معتقدند که ماریا به معنای «بانوی دریا» است. برابر این نام در عربی مریم، مریم مقدس (به عبری: מרים) در قرآن و عهد جدید، نام مادر عیسی مسیح است. مسیحیان و مسلمانان معتقد به نزول وحی بر مریم هستند.[آیه ۴۵ سوره آل عمران]، در یونانی: "ماریام" و "ماریا"، در لاتین، ایتالیایی، پرتغالی، آلمانی، هلندی، لهستانی و… به صورت "ماریا"، در فرانسوی، آلمانی، چک و … به صورت "ماری" و در انگلیسی "مری" درآمده است. در برخی مقاله ها نام ماریا تداعی کننده فردی بسیار مهربان و بخشنده است که همیشه موجب شادی اطرافیانش می شود. او فردی زیبا و زیرک است. به طور کلی اجتماعی است ولی گاهی هم خجالتی می شود. ماریا ذهن بازی دارد و بسیار جذاب است. از نام ماریا در فرهنگ غربی، برای توصیف بانویی استفاده می شود تا کمال و جمال او را نشان دهد. ماریا می تواند اشاره به یکی از اشخاص زیر باشد:
آمیدول یک ترکیب کریستالی بی رنگ با فرمول شیمیایی C۶H۳(NH۲)2OH است. آمیدول یک نمک کلرید بدون هیدروژن است و در سال ۱۸۹۲ به عنوان یکی از عوامل ظهور در عکاسی معرفی و مورد استفاده قرار می گیرد. آمیدول به طور غیرمعمول و بر خلاف دیگر عوامل ظهور، با درجه اسیدیه کم است فعالیت خوبی دارد. در اثر مرور زمان، آمیدول تغییر رنگ داده و رنگ آن به قرمز تیره تا قهوه ای تغییر می یابد. اغلب ظروف نگهداری آمیدول نیز به رنگ قهوه ای در می آیند که رنگ آن بسیار پایدار است.
اندولیماکس نام یک سرده از فرمانرو آمیبوزوا است که در لولهٔ گوارش جانوران مختلف دیده شده و شامل گونهٔ "اندولیماکس نانا" است که در انسان یافت شده است. در ابتدا تصور می شد که این تک یاخته غیر بیماری زا است، اما مطالعات اخیر مشخص کرد که می تواند باعث اسهال مزمن و شدید شود.
پارا-آمینو فنل یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی H۲NC۶H۴OH است. به طور معمول به صورت پودر سفید رنگی عرضه می شود که از آن است که به عنوان عامل ظهور در فیلم سیاه و سفید استفاده می شود. در بازار تحت نام رودینول (Rodinal) موجود است. موارد استفاده. پارا-آمینو فنول یک ساختمان مرکب بلوکی دارد. پارا-آمینو فنول نتیجه نهایی بخش میانی تولید صنعتی استامینوفن است، که از ترکیب پارا-آمینو فنول با انیدرید استیک بدست می آید.
لیشمانیا سرده ای است از مته تن سانان و عامل بیماری انگلی لیشمانیاز. عامل انتشار این انگل حشره ای به نام پشه خاکی است. میزبانان این انگل به طور عمومی مهره داران و به طور ویژه سگ سانان، جوندگان، خرگوش کوهی و انسان هستند. تاریخچه. این انگل به پاس زحمات کاشف آن، پزشک آسیب شناس اسکاتلندی، ویلیام بوگ لیشمن، در سال ۱۹۰۳ لیشمنیا نام گرفت. ساختار. لیشمانیا یک یوکاریوت تک یاخته است که دارای یک هسته مشخص و دیگر اندامک ها مانند کینتوپلاست و تاژک می باشد. در طول چرخهٔ زندگی، لیشمانیا بین دو ساختار مختلف تغییر شکل می دهد: بخش اول چرخه زندگی انگل لیشمانیا، محدود به دستگاه گوارش ناقل پشه خاکی است. لیشمانیا در دستگاه گوارش پشه، دستخوش تغییرات متعددی می شود و از چندین شکل متمایز از نظر مورفولوژیکی و عملکردی به منظور ایجاد مراحل متاسیکلیک عفونی عبور می کند. این روند در ناقل، زمانی آغاز می شود که پشه خاکی ماده خون حاوی ماکروفاژهای آلوده به آماستیگوت ها - اشکال کوچک، غیر متحرک و گرد انگل را بخورد. درون خون خورده شده احاطه شده توسط ماتریکس پری تروفیک، آماستیگوت ها به پروماستیگوت های متحرک و تاژکدار تبدیل می شوند که تکثیر می شوند و
به مجموعه ای از اشکال دیگر پروماستیگوت تبدیل می شوند (reviewed by Kamhawi 2006, Bates 2008, reviewed by Dostálová and Volf 2012). در شرایط آزمایشگاهی می توان از آماستیگوت یا پروماستیگوت لیشمانیا برای شروع عفونت تجربی در پشه خاکی استفاده کرد. اگرچه کشت پروماستیگوت در آزمایشگاه بسیار آسانتر از آماستیگوت است ولی بلع آن توسط پشه خاکی ماده نمی تواند شرایطی را که در طبیعت سبب تولید پروماستیگوت های عفونت زا می شود تقلید کند؛ بنابراین بهترین روش برای به دست آوردن تعداد کافی آماستیگوت به منظور خوراندن به پشه خاکی، کشت آماستیگوت ها در رده های سلولی ماکروفاژ به عنوان بهترین انتخاب در نظر گرفته می شود (Sadlova et al. 2017)، اگرچه این فرایند نسبتاً پر زحمت و زمان بر است. جستارهای وابسته. لیشمانیا دونووانی Slavica Vaselek, Jorian Prudhomme, Jitka Myskova, Tereza Lestinova, Tatiana Spitzova, Anne-Laure Bañuls, Petr Volf, Comparative Study of Promastigote- and Amastigote-Initiated Infection of Leishmania infantum (Kinetoplastida: Trypanosomatidae) in Phlebotomus perniciosus (Diptera: Psychodidae) Conducted in Different Bios
afety Level Laboratories, Journal of Medical Entomology, Volume 57, Issue 2, March 2020, Pages 601–607, https://doi.org/10.1093/jme/tjz199== منابع ==
شهر لیمریک با جمعیت ۵۲٫۵۶۰ نفر در شهرستان لیمریک در کشور جمهوری ایرلند واقع شده است. بخشی از داستان "خاکسترهای آنجلا" از فرانک مک کورت در این شهر اتفاق افتاده است.
یوداموبا بوتچلی گونه ای از سرده یوداموبا. یوداموبا بوچلی یکی از انگل های آمیبی غیر بیماری زای ساکن روده بزرگ می باشد که در بسیاری از نقاط دنیا قابل مشاهده است. این آمیب به نام های آیوداموبا بوچلی، آیوداموبا بوتچلی در بعضی متون مشاهده می شود. کیست یوداموبا بوچلی کروی تا بیضی شکل و اندازه آنها ۵ تا ۲۰ میکرومتر است. این ذرات تک هسته ای هستند و هسته آنها در گسترش های مرطوب بدون رنگ قابل مشاهده نیست. در لام های رنگ آمیزی دائمی مانند تری کروم، هسته حاوی یک کاریوزوم بزرگ و معمولاً خارج از مرکز است. گاهی ممکن است گرانول های آکروماتیک در اطراف کاریوزوم وجود داشته باشند. یک ویژگی تشخیصی مهم برای این انگل وجود یک توده فشرده بزرگ واکوئل گلیکوژن در فرم های کیست است. اگرچه این توده در نمونه های مرطوب بدون رنگ قابل مشاهده است، اما در لام های آغشته به لوگول رنگ تیره تر و قهوه ای مایل به قرمز به خود می گیرد. واکوئل گلیکوژن با تری کروم رنگ نمی گیرد اما به صورت یک توده کاملاً مشخص قابل تشخیص است. تروفوزوئیت های یوداموبا بوچلی ۸ تا ۲۰ میکرومتر و دارای یک هسته با یک کاریوزوم بزرگ که معمولاً در مرکز است و با گرانول های انکسار پذیر
و بدون رنگ احاطه شده. زمینه سیتوپلاسم دانه ای و واکوئله می باشد و ممکن است حاوی باکتری، مخمر یا مواد دیگر باشد. حرکت در تروفوزوئیت های زنده کند است و به عنوان غیر پیشرونده توصیف می شود. تشخیص تروفوزوئیت های این انگل از اندولیمکس نانا دشوار است. منابع. یوداموبا بوچلی، مورفولوژی تروفوزئیت و کیست
کیست یک محفظه بسته است که دارای غشا مجزا و تقسیم یاخته هایی مجزا در مقایسه با بافت دور و اطرافش است. کیست می تواند شامل هوا، مایعات و مواد نیمه جامد باشد. یک مجموعه چرکی، آبسه نامیده می شود و کیست به حساب نمی آید. هنگامی که یک کیست تشکیل می شود، می تواند خود به خود از بین برود یا از طریق جراحی برداشته شود. کیست می تواند مادرزادی (کلیه پلی کیستیک) یا پاتولوژیک مانند کیست هیداتید باشد.
فایرفاکس برای تلفن همراه (اسم رمز Fennec) نسخه ای از مرورگر فایرفاکس است که برای دستگاه های تلفن همراه طراحی شده است.
مگس سرکه یا مگس میوه ، گونه ای مگس از راستهٔ دوبالان است. آرایه شناسی. مگس سرکه، گونه ای از سردهٔ "دروزوفیلا" و از ردهٔ حشرات (راستهٔ آرایه شناسی دوبالان) در خانوادهٔ مگس های میوه است. این گونه، با نام «مگس میوهٔ معمولی» نیز شناخته می شود. به کارگیری در آزمایش ها. در آغاز با پیشنهاد کاربرد مگس سرکه به عنوان یک جاندار مدل از چارلز دابلیو وودوُرث، این گونه به طور گسترده ای در پژوهش های زیست شناسی، در مطالعات ژنتیک، فیزیولوژی، بیماری زایی میکروبی و فرگشت پیشینهٔ زندگی به کار برده شد. ریخت شناسی. مگس های میوهٔ نوع وحشی، به رنگ زرد-قهوه ای با چشمان قرمز آجری و حلقه های سیاه عرضی در سراسر شکم هستند. آن ها دودیسی جنسی را نشان می دهند: ماده ها نزدیک به ۲٫۵ میلی متر (۰٫۰۹۸ اینچ) طول دارند و نرها کمی کوچک تر با پشت تیره تر هستند. نرها به آسانی براساس تفاوت های رنگ، از ماده ها متمایز می شوند؛ همچنین با یک تکهٔ متمایز سیاه (کمتر دیده شده در مگس های نوظهور) در سطح شکمی (نگارهٔ ۱ را ببینید) و شانه های جنسی (ردیفی از موهای تیره بر روی قوزک نخستین پا). چرخهٔ زندگی. پس از لقاح و پدیدآمدن زیگوت، مراحل رشد و نمو رویانی در داخل
غشاهای تخم انجام می شود و لارو از تخم خارج می شود. سپس با تغذیه و رشد خود، در نهایت به شفیره تبدیل می شود. لاروها سفید رنگ و بندبند، بدون پا و زوائد بدنی و در ناحیهٔ سر، دارای قلاب های آرواره ای به رنگ سیاه هستند. در این مرحله، رشد حشره سریع است و غذای فراوانی می خورد ولی هنوز بال ندارد. پس از آن، شفیره تکامل پیدا کرده و حشرهٔ کامل یا بالغ ظاهر می شود. تغذیه و رشد. مگس سرکه، به بوی تخمیر و سرکه جلب می شود و مخمرهای عامل گندیدگی میوه ها را با خود بر روی میوه های گندیده یا رسیده حمل می کند و در آن جا کشت می دهد تا بستری برای تخم ریزی فراهم شود. مگس های کامل و لاروهای آن ها، در محیط های اسیدی و تخمیری زندگی می کنند و در محل تغذیه شان معمولاً میکروارگانیسم هایی مثل باکتری ها و قارچ ها نفوذ می کند و تکثیر می یابد.مگس کامل از ریسه های روی کمپوست تغذیه می کند، در داخل کمپوست تخم ریزی می نماید و پس از طی مراحل بالا، لارو را به وجود می آورد. لاروها شروع به تغذیه از ریسه های داخل کمپوست می کنند و اگر بر روی کمپوست قارچی وجود داشته باشد، از طریق پایه وارد کلاهک می شوند و کانال ها و دالان های فراوانی را در آن ایجاد خواهن
د کرد. بستگی به دمای پیرامون. طول مراحل چرخهٔ زندگی مگس سرکه، تحت تأثیر دمای محیط، متغیر است؛ به طوری که در دمای ۲۰ درجهٔ سانتیگراد، متوسط دورهٔ تخم و لارو، ۸ روز است و در دمای ۲۵ درجه، این مدت به ۵ روز کاهش می یابد. در دمای ۳۰ درجهٔ سانتیگراد در اثر تنش دمایی، متوسط مدت زمان تخم تا جاندار بالغ، ۱۱ روز است؛ در دمای ۲۸ درجه، مدت زمان تکوین به ۷ روز کاهش می یابد (بهترین دما)؛ این در حالی است که چرخهٔ تکوین در دماهای ۲۵، ۱۸ و ۱۲ درجه -در تنش سرما- (به ترتیب) تا ۸٫۵ روز، ۱۹ روز و بیش از ۵۰ روز افزایش خواهد یافت.هرگاه دمای محیط از دمای بهینه (۲۵ تا ۲۸ درجهٔ سانتیگراد) پایین بیاید، قدرت تولیدمثل کم می شود؛ به گونه ای که سرانجام، در زیر ۱۶ درجهٔ سانتیگراد، باعث از بین رفتن مگس ها می گردد. همچنین اگر دمای محیط بالاتر از ۳۰ درجهٔ سانتیگراد باشد، در پایان منجر به عقیم شدن حشرهٔ نر و از بین رفتن آن ها خواهد شد. ویژگی های مدل. توماس هانت مورگان (زیست شناس برندهٔ جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۱۹۳۳ م)، مگس سرکه را به دلیل داشتن ویژگی های زیادی برای بررسی های ژنتیکی مورد استفاده قرار داد که برخی از آن ها عبارت اند از:
نمو (سلولی و ملکولی). تعیین کننده ها ترکیب های ویژه ای هستند که در برخی مجموعه های یاخته ای در مراحل جنینی یافت می شوند و عاملی برای تمایز اندام ها و بخش های خاصی از بدن هستند. در بدن لارو مگس سرکه نواحی به نام صفحه های زایا وجود دارند. هر جفت صفحهٔ روبه روی هم، تعیین کنندهٔ اندام ویژه ای مثل بال ها، پاها و هالترها هستند (نگارهٔ ۴ را ببینید).برهم کنش های یاخته ها بر تمایز یاخته ای اثر زیادی دارد. به تدریج که نمو پیشرفت می کند، جنبش ها و برهم کنش های یاخته ها بیشتر می شود. برای مثال، در مرحلهٔ گاسترولا، جابه جایی یاخته ها موجب درون برگشتگی رویان می شود و به دنبال آن، تعداد زیادی از یاخته ها به درون برگشتگی (نوتوکورد)، اکتودرم را برای تبدیل به عصب، القا می کنند. در جانداران پریاخته ای یاخته های بافت های متفاوت می توانند به حالت موزون همکاری کنند. یاخته ها می توانند برهم اثر بگذارند و این برهم کنش ها می تواند در فواصل نزدیک یا دور انجام شود. برهم کنش های در فواصل دور مثل القاهای جنینی با نشر مواد شیمیایی برقرار می شوند. در بیشتر موارد، برهم کنش ها در فواصل نزدیک یا در نتیجهٔ تماس یاخته ها انجام می شوند. اهمیت وی
ژگی های بازشناسی سطح یاخته ها در برخی موارد و از جمله هنگام نمو دستگاه عصبی به خوبی مشخص می شود. در این هنگام میلیون ها نورون بایستی همتای مناسب خود را بیابند و با آن اتصال های سیناپسی را که برای جریان های عصبی پیچیده لازم است برقرار کنند.با وجود پژوهش های زیاد، ساختار شیمیایی مواد قابل انتشار که در القای جنینی دخالت دارند، هنوز به خوبی شناخته نشده است. القاکننده ها و تعیین کننده ها، نمونه هایی از این ترکیبات هستند.القاکننده ها ترکیبات پیچیده ای هستند که اغلب در مراحل ابتدایی نمو جنینی از لایه های سه گانهٔ اکتودرمی، مزودرمی و آندودرمی ترشح می شوند و موجب القای تشکیل اندام خاصی می گردند. برای مثال تشکیل لولهٔ عصبی از اکتودرم به وجود لایهٔ مزودرمی زیر آن نیاز دارد (تجربهٔ اسپمن) زیرا القاکننده ها از مزودرم به اکتودرم می رسند. پیوند این صفحه ها به بدن جانور بالغ، موجب بروز اندامی که تعیین کنندهٔ آن نمی شود، اما اگر آن ها را به بدن لارو مگس سرکه، در محلی غیر از جایگاه اصلی پیوند بزنیم، اندام خاص خود را تولید خواهند کرد. این توانایی تا سال های طولانی در صفحه های زایا حفظ می شود (لایه های زایندهٔ جنینی -اکتودرم، مز
ودرم و آندودرم- حد واسط حالت پرتوان و یک توان هستند؛ پس می گوییم چندتوان هستند). تجربه های انجام شده نشان داده اند که اگر این صفحه های زایا را تا نسل های متوالی (۱۸۰۰ نسل، طی ۹ سال) به مگس سرکهٔ بالغ پیوند بزنیم و سپس آن ها را به لارو مگس سرکه پیوند کنیم، اندام ویژهٔ وابسته به خود را به وجود می آورند. ژنتیک. کروموزوم پلی تن. کروموزوم های پلی تن، کروموزوم های بزرگ تر از اندازهٔ ویژه ای هستند که از کروموزوم های استاندارد پرورش می یابند و عموماً در غدد بزاقی مگس سرکه یافت می شوند. سلول های تخصص یافته ای، تحت تأثیر رونویسی های پی درپیِ دی ان ای بدون تقسیم سلول (اندومیتوز)، یک کروموزوم غول آسای پلی تن را می سازند تا حجم سلول را افزایش دهند. ساختار کروموزوم های پلی تن، در هنگام چندین دور رونویسی پی درپیِ دی ان ای، کروماتیدهای خواهری زیادی را می سازد. ویژگی های ژنی و کروموزومی. در ساختار کروموزوم پلی تن مگس سرکه، کروموزوم شمارهٔ ۴ و کروموزوم ایکس، بازو ندارد. کروموزوم های بزرگ شماره ۲ و ۳، متاسانتریک هستند (سانترومر در مرکز آن ها قرار دارد)؛ در نتیجه، هر یک دارای دو بازوی راست و چپ هستند. کروموزوم های ۴ و ایکس، بازو