Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دمپختک یک خوراک سنتی با پایه برنج است و در نقاط مختلف با توجه به ذائقه آن منطقه با تفاوت های کوچکی پخته می شود. رایج ترین نوع دمپختک، دمپختک گوجه است. این غذا در قحطی جنگ جهانی اول یا سال دمپختکی بسیار مورد استفاده بود. این غذا در واقع ترکیبی از برنج با مواد طعم دهنده دیگر است که به روش دمی پخته می شود و با چلو تفاوت دارد. طرز تهیه. ابتدا پیازداغ با ادویه دلخواه تهیه می شود و سپس گوجه و کمی رب اضافه می شود. لپه باقالی قبلاً خیسانده را برای چند دقیقه می جوشانند تا قدری نرم شود. برنج خیس خورده را به همراه باقالی، سس گوجه و کمی آب می پزند تا سس جذب برنج شود، سپس آن را دم می دهند.
شورش های استون وال همچنین به عنوانِ قیام استون وال، طغیان استون وال یا به صورت ساده استون وال ، رشته ای از برخوردهای خشونت آمیز بین پلیس و فعالان حقوق همجنس گرایان بود که از ساعت های نخست ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹ در بیرون از بار استون وال این در دهکده گرینویچ نیویورک آغاز گشت. این درگیری ها نقطه آغاز جنبش حمایت از حقوق همجنس گرایان دانسته می شوند. پیش زمینه. در ۱۹۶۹ میلادی درخواست روابط همجنس گرایانه در نیویورک و همه مراکز شهری ممنوع بود. بارهای همجنس گرایان به عنوان پناهگاهی برای مردان و زنان همجنس گرا و سایر افرادی که از نظر تمایل جنسی تهدید می شدند، مطرح بودند. این افراد می توانستند بدون نگرانی از آزار دیگران، یکدیگر را ملاقات کنند. اما بیشتر این بارها اغلب از طرف پلیس مورد حمله قرار می گرفتند. بار استون وال این یکی از مکان های شناخته شدهٔ اجتماع همجنس گرایان بود که در دهکده گرینویچ نیویورک قرار داشت. در آن زمان گزارش شده بود که این بار بدون مجوز اقدام به فروش نوشیدنی های الکلی کرده است. در ساعت های آغازین روز یکشنبه، ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹، نه مأمور پلیس وارد بار شده و کارمندان آن را به جرم فروش بدون مجوز نوشیدنی بازداشت کردند
. آن ها با حامیان مسئولان بار با خشونت رفتار کردند و پس از تخلیه بار تعدادی دگرجنس پوش را نیز بازداشت نمودند. این سومین یورش به بارهای همجنس گرایان در دهکده گرینویچ در بازه زمانی کوتاهی بود. دگرباشان اینبار عقب نشینی نکرده و پراکنده نشدند. خشمشان مسلم بود. آن ها که نظاره گر انتقال اجباری حامیان بار به درون ون پلیس بودند، شروع به هو کردن و تنه زدن به پلیس و پرتاب بطری و زباله به سوی مأموران کردند. مأموران پلیس که انتظار چنین رفتاری را نداشتند، درخواست نیروی کمکی کرده و در بار پناه گرفتند در حالی که حدود ۴۰۰ نفر به شورش می پرداختند و سعی داشتند به داخل بار نفوذ کنند. زمانی که نیروهای کمکی رسیدند بار آتش گرفته بود. آن ها نخست آتش را خاموش و سپس جمعیت را پراکنده نمودند. شورشیان پنج روز دیگر در بیرون استون وال این باقی ماندند. تاریخدانان زیادی این قیام را اعتراضی خودجوش بر ضد آزار و اذیت همیشگی پلیس و رفتار تبعیض آمیز با اقلیت های جنسی در دهه ۱۹۶۰ میلادی می دانند. اگرچه پیش از شورش هاش استون وال اعتراض های دیگری توسط گروه های همجنس گرا صورت گرفته بود، اما همجنس گرایان احتمالاً در واقعه استون وال برای نخستین بار به
ارزش اتحاد برای هدفی مشترک پی بردند. میراث. استون وال خیلی زود به نماد مقاومت در برابر تبعیض های سیاسی و اجتماعی که برای چندین دهه الهام بخش اتحاد گروه های همجنس گرا بودند، تبدیل شد. در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۰ نخستین رژه دگرباشان جنسی در لس آنجلس، شیکاگو و نیویورک به منظور بزرگداشت سالگرد شورش های استون وال برگزار شد. از آن پس هر ساله رژه های همجنس گرایان در پایان ماه ژوئن برگزار می شوند. شورش های استون وال همچنین زمینه ساز ایجاد چندین سازمان حمایت از حقوق همجنس گرایان مانند گلد (اتحاد همجنس گرایان علیه افترا)، اوت ریج! (مستقر در بریتانیا)، پی فلگ (والدین، خانواده ها و دوستان همجنس گرایان) و کوئیر نیشن شد. بار استون وال نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست ملی مکان های تاریخی ایالات متحده آمریکا جای گرفت. پیوند به بیرون. استون وال؛ شورشی که زندگی میلیون ها نفر را عوض کرد
اسکندریه اسخاته (به یونانی: Ἀλεξάνδρεια Ἐσχάτη؛ به معنی «اسکندریهٔ اقصی») شهری بود که اسکندر کبیر در اوت ۳۲۹ ق م به عنوان شمالی ترین پایگاهش در آسیای میانه بنا کرد. این شهر در بخش جنوب غربی وادی فرغانه، در ساحل جنوبی رود سیردریا و در موقعیت امروزی شهر خجند تاجیکستان بنا شد. اسکندر دیواری آجری به طول ۶ کیلومتر به دور شهر کشید که این امر، بنا به گفتهٔ مورخان باستان، تنها در عرض ۲۰ روز به انجام رسید. اسکندر در این شهر، همچون سایر شهرهایی که تأسیس نمود، گروهی از کهنه سربازان بازنشسته و زخمی را اسکان داد.
شهرداری سنندج مؤسسه عمومی غیردولتی است که در ۱۳۰۰ خورشیدی با نام بلدیه ایالت کردستان، تأسیس شد و اداره شهر سنندج را به عهده دارد. مسئولیت اداره این سازمان با شهردار سنندج است که پیش از این با حکم وزیر کشور ایران منصوب می گردید، اما اکنون از طریق آرای شورای شهر سنندج انتخاب می شود. ساختمان شهرداری سنندج اولین ساختمان شهرداری سنندج به شیوه مدرن است که در زمان مصدق ساخته شده است. شهردار کنونی سنندج از ۱ مهر ۱۴۰۰ سید انور رشیدی است. مناطق. شهرداری سنندج، شامل ۳ منطقه و ۴ ناحیه بهاران، ننله، حسن آباد و نایسر است که اداره هر منطقه به عهده شهردار آن منطقه که توسط شهردار سنندج انتخاب می شود و با نظارت «معاون امور مناطق» فعالیت می کند. ساختمان شهرداری سنندج. ساختمان شهرداری در ضلع جنوب خیابان امام خمینی، کمی پایین تر از مسجد جامع سنندج قرار دارد. این بنا که اولین ساختمان شهرداری در شهر سنندج است، در سه طبقه ساخته شده و از فضاهای مختلفی برخوردار است. نمای این ساختمان از سمت خیابان امام خمینی، سنگی است و در نمای داخلی آن در ضلع جنوبی، ترکیبی از سنگ و آجر به کار رفته است. استفاده از سنگ و آجر در نماهای ساختمان از ویژگی ه
ای این ساختمان است. این ساختمان در زمان دولت محمد مصدق و توسط «سید ابراهیم مختارپوریانی» معمار قدیمی و سرشناس سنندجی ساخته شده است.
خَرخاکی یا گوخدا یا گاوخدا سخت پوستی است که هفت جفت پا، پوسته ای سخت و بندبند و شاخک هایی دراز دارد. خرخاکی ها جزو معدود سخت پوستانی هستند که همواره روی خشکی زندگی می کنند. خرخاکی ها بیشتر از فضولات حیوانی، کپک، و پسمانده های گیاهان و غیره تغذیه می کنند. خرخاکی ها متعلق به زیرراسته خرخاکیان از راسته جورپایان با بیش از ۵ گونه شناخته شده هستند. نوعی از خرخاکی که خانواده خرخاکی های گلوله ای را تشکیل می دهند در موقع برخورد با خطر خود را گلوله می کند. شگون خرخاکی. یکی از باورهای رایج این است که دیدن خرخاکی پیش از نوروز یا در نوروز خوش یمن است و اگر پیش از نوروز خرخاکی به چشم بخورد، آن را با کمی خاک مرطوب کرده در شیشه ای جای می دهند تا همه بتوانند در نوروز به عنوان چیز خوش یمن به آن نگاه کنند.
چرخاب (gyre) یک سامانهٔ جریان اقیانوسی در مقیاس باد سیاره ای است. همچنین ممکن است در موارد زیر به کار رود:
خرخاکی های گلوله ای نوعی خرخاکی است که در هنگام خطر خود را گلوله می کند. این جانداران خانواده خرخاکیان گلوله ای Armadillidiidae را در راسته جورپایان تشکیل می دهند. این جانوران احتمالاّ در پی حس ارتعاش یا فشار رفتار گلوله ای شدن از خود نشان می دهند و این رفتار در هزارپای گلوله ای، آرمادیلو، و زنبور جواهری نیز دیده می شود. شناخته شده ترین عضو خانواده خرخاکیان گلوله ای، خرخاکی گلوله ای معمولی Armadillidium vulgare است.
سرعت باد بر روی پیش بینی وضع هوا، پرواز هواگردها و حرکت کشتی ها، پروژه های ساختمانی، میزان متابولیسم و رشد بسیاری از گونه های گیاهی و تعداد بسیاری از پدیده های دیگر تأثیر دارد. سرعت باد، امروزه به وسیلهٔ بادسنج اندازه گرفته می شود، ولی می توان آن را به وسیلهٔ مقیاس بوفورت، که مقیاسی قدیمی تر است نیز اندازه گرفت. مقیاس بوفورت بر پایهٔ مشاهده های مردم از اثر باد است.
فریدریش هایلر (زاده ۳۰ ژانویه ۱۸۹۲ - درگذشته ۱۸ آوریل ۱۹۶۷) الهی دان آلمانی و تاریخ نگار دین است که به دلیل آثارش در زمینه نیایش شهرت دارد.
کاخ چرخاب اثری باستانی از دوره هخامنشیان در یک کیلومتری جنوب غرب برازجان و ۶۵ کیلومتری شهر بوشهر است. کاخ چرخاب از کاخ های زمستانی کوروش بزرگ بوده است و همراه کاخ سنگ سیاه و کاخ بردک سیاه کاخ های سه گانهٔ هخامنشی این منطقه را تشکیل می دهند. این کاخ در ابعادی در حدود ۴۵ در ۳۵ متر، با ۳ درگاه و ۱۲ ستون در دو ردیف شش تایی توسط معماران عصر هخامنشی احداث شده است.پایه ستون ها چهارگوش و سیاه و سفید هستند با شالی گرد و سیاه.نگاره های تمام و نیمه تمام از جمله نقش لوتوس در دیوارها یافت شده است .معادن استخراج سنگ های این بناها عمدتاً محلی تشخیص داده شده اند؛ با این حال، در استان بوشهر از دو معدن باستانی «پوزه پلنگی راهدار» و «تنگ گیر برازجان» می توان نام برد که از معدن پوزه پلنگی بیشترین استخراج و به کارگیری سنگ های سفید کرم رنگ برای کاخ های منطقه برازجان به ثبت رسیده است. مهم ترین پرسش های پژوهش پیشِ رو عبارتنداز این که، ساختارشناسی و ارتباط میان سنگ های سیاه-خاکستری به کار رفته در معماری هخانشی کاخ های برازجان چیست؟ اما جهت ساختارشناسی سنگ خاکستری-سیاه کاخ هخامنشی چرخاب برازجان، نمونه های این نوع سنگ از کاخ چرخاب بردا
شت گردید که این نمونه ها با نمونه های سنگ خاکستری-سیاه کاخ های بردک سیاه و سنگ سیاه برازجان مورد مقایسه قرار گرفتند. با بررسی های پتروگرافی مقاطع نازک به دست آمده از کاخ ها و آنالیز شیمیاییXRD و XRF روند ساختارشناسی نمونه سنگ های خاکستری-سیاه کاخ های هخامنشی منطقه برازجان وارد مرحله تازه ای گردید. نتایج مطالعات پتروگرافی حاکی از آن است که نمونه سنگ های خاکستری-سیاه کاخ چرخاب با نمونه کاخ سنگ سیاه و بردک سیاه با توجه به زمینه میکرواسپارایتی تا اسپارایتی و مقدار کم میکرایت، همچنین ساختار لایه لایه ای، با یکدیگر مطابقت دارند. همچنین ارزیابی نمونه های آنالیزی XRD و XRF این سنگ ها حاکی از آن است که نمونه های کاخ چرخاب و سنگ سیاه یکسان هستند. باتوجه به این که رد معدن کاری برای سنگ های خاکستری-سیاه در استان بوشهر تاکنون یافت نشده؛ بنابراین می توان ادعا کرد که این سنگ ها از یک معدن غیرمحلی ناشناخته، استحصال و استخراج شده اند.دیوارها ،دروازه ها با جرزهای بسیار بزرگ و سیاه در کنار بنا قرار دارد که لابد جابه جا شده اند.در این محوطه باستانی یک سازه آبی منحصر بفرد(چاه با دیواره های آجری زیبا) نیز پیدا شده است. این کاخ را
که در فاصله ۷۰ کیلومتری خلیج فارس قرار دارد می توان به عنوان اصلی ترین سند معماری و سیاسی ایرانیان برای سیادت دریایی و حاکمیت بر خلیج فارس از دوران باستان تا عصر حاضر معرفی کرد. در این محوطه باستانی یک لوح تاریخی به خط پارسی باستان در رابطه با کنترل هخامنشیان بر خلیج فارس کشف شده است. در اطراف این اثر تاریخی فنس کشی انجام گرفته و جهت حفاظت از آفتاب و باران های شدید پاییزی منطقه، به وسیله ورقهای پلیتی تا حدودی مسقف شده است. با این حال در هنگام فصل پاییز و زمستان و بارش های شدید باران محوطه این کاخ به زیر سیل می رود و همین امر باعث آسیب به این اثر ارزشمند ملی شده است. . باستان شناسان معتقدند کاخ چرخاب اثر ناقصی است که هرگز مسکونی نشد. ساخت این کاخ به فرمان کورش بزرگ آغاز شد و احتمالاً با مرگ او ناتمام ماند. بخشی از دروازه شاهی این کاخ که ناتمام مانده برخلاف تالار اصلی با لعابی از جنس سیلیس کف سازی شده است. ۱۰ پایه ستون کوچک در تالار اصلی کاخ پیدا شده است که شبیه پایه ستون های پاسارگاد هستند. کاخ هخامنشی چرخاب و شهر تائوکه{توکا} والترهینتس، ایران شناس آلمانی در کتاب خود به نام داریوش و ایرانیان (تاریخ فرهنگ و تم
دن هخامنشیان) دربارهٔ این کاخ می گوید: «در ماه مهٔ ۱۹۷۱ میلادی در اثر سیلی ناگهانی در نزدیکی برازجان امروزی در نخلستانی ستون پایه هایی از مرمر روشن و تیره به سطح زمین آمدند. باستان شناسان ایرانی به سرپرستی علی اکبر سرافراز بی درنگ ۱۲ ستون پایهٔ کاخ اختصاصیِ را از زیر خاک بیرون آوردند، که روزگاری بر رویشان ستون هایی چوبی قرار داشته اند. دیوارهای گلی کلفت و همچنین کفِ کاخ سفیدکاری شده بودند. استفاده از مرمر روشن و تیره و سطح چهارگوش نشان می دهند که این ساختمان از زیر خاک بیرون آمده، کار کوروش بزرگ است. استرابون جغرافیدان دوران باستان، از کاخ هخامنشی در تااوکه یاد می کند. این آبادی را که در الواح خزانهٔ دربار داریوش به صورت توکا آمده است، سِرماکس مالوان تیزبینانه با برازجان امروزی یکی دانسته است.» این کاخ که در اواخر سلطنت کوروش ساخته شده، از نظر حجاری و هنر معماری آن، چنان که از پایه ستون ها و اشیاء کشف شده برمی آید، قدیمی تر از بنای هخامنشی پاسارگاد است. با کشف این کاخ، پرده از رازی بزرگ در تاریخ سیاسی ـ اجتماعی و هنر معماری عصرِ هخامنشیان برداشته شده است. وجود این کاخ در جلگهٔ برازجان که فاصلهٔ چندانی با خلیج
فارس ندارد، نشان دهندهٔ سیادت ایرانیان در دریا و اثبات حاکمیت ایرانیان بر پهنهٔ نیلگون خلیج فارس می باشد. فاصلهٔ نزدیک این محوطه باستانی به تپهٔ باستانی «تُل مر» که باستان شناسان قدمت تاریخی آن را حتی تا دوران ایلامی می دانند؛ برخی از کارشناسان را بر این امر متقاعد کرده که فاصلهٔ سایت باستانی کاخ چرخاب تا تپهٔ باستانی تُل مر می تواند یک محوطه عظیم باستانی را در خود جای داده باشد. محوطه ای که اکنون پوشیده از نخلستان و زمین های کشاورزی می باشد. نکتهٔ دیگری که با کشف این کاخ، همهٔ کارشناسان و به خصوص معماران را به شگفتی واداشته است، هنر معماری به کار رفته در این کاخ است .اطراف شمال شرق منطقه ی چرخاب و کاخ زمستانی کوروش، ارتفاعات معروف به گیسکان وجود داشته و در بخش شمالی آن، رودخانه ی فصلی «آردو» یا «آردی» در جریان بوده است. به سبب موقعیت آب و هوایی منطقه در زمستان و وجود رودخانه ی آردو، کار کشاورزی به طور دیمی و آبی، به سهولت انجام می شد و در نتیجه منطقه ی چرخاب، مکانی سرسبز و خرم با تپه های مسکونی و نخلستان های بسیار و پر برکت بوده است. وجود تپه ی باستانی «تَل مُر» که یادگار اقتدار عیلامیان بود و مانند یک جایگ
اه دیدبانی مناسب بر سر راه برازجان به خلیج فارس قرار داشت، موقعیت مناسب کاخ را بیشتر نشان می دهد. کوروش بزرگ دستور ساخت کاخی را داده بود که بتواند بر فراز بام آن، طلوع و غروب زیبای خورشید گرم و زندگی بخش خلیج فارس را به نظاره بنشیند. شگفتی های کاخ هخامنشی چرخاب«با ادامه برنامه های کاوش و پژوهش در کاخ هخامنشی چرخاب برازجان، کارشناسان موفق به کشف آجرهای دو لایه ای شدند که در برابر رطوبت ناشی از عوارض اقلیمی در مناطق ساحلی از مقاومت خوبی برخوردارند. با کشف سازه ها و آثار تازه ای در محوطهٔ باستانی چرخاب برازجان که اخیراً توجه بسیاری از کارشناسان باستان شناسی و معماری را به خود جلب کرده است، جزئیات تازه تری از سبک معماری ناشناخته عصرِ کوروش هخامنشی آشکار می شود. علی اکبر سرافراز سرپرست تیم کاوش در چرخاب برازجان دربارهٔ ویژگی آجرهای دو لایه و کاربرد آن در بنای مورد نظر گفت: این نوع آجرها، متشکل از محفظه هایی از گِل پخته با قطر ۱/۵ تا ۲ سانتی متر است که با مقادیر زیادی گِل فشرده خام انباشته شده است. به اعتقاد سرافراز، تکنیک ساخت این آجرها امروزه شگفتی باستان شناسان را برانگیخته است. وی گفت: نکته جالب توجه در تکنیک س
اخت آجرهای دو لایه که توجه مهندسان و معماران عصر هخامنشی را موجب شده است، خواص شیمیایی خاک و بهره برداری هوشمندانه از آن برای ایجاد مقاومت مصالح در برابر عوارض طبیعی و اقلیمی منطقه است. به گفتهٔ سرپرست تیم کاوش در چرخاب برازجان، از آن جا که جلگهٔ برازجان به دلیل نزدیکی به دریا، منطقه ای مرطوب و پرباران است، معماران و سازندگان کاخ کوروش برای حذف رطوبت از مصالح و افزایش مقاومت مصالح در برابر فشار و رطوبت شدید منطقه که سبب متلاشی شدن تدریجی بنا می شده است، از خاصیت گل خام فشرده در محفظه ای از گِل پخته استفاده می کردند. این توده گِلی در برابر فشار، از سیمان هم مقاوم تر است. معماران هخامنشی همچنین برای ایجاد عایق رطوبتی و حذف compact پس از خشک شدن خاصیت کمپکت رطوبتی شدید اقلیمی در بنا، با روکش از گِل پخته یا آجر مصالحی می ساختند که دارای مقاومت بالا هم در برابر فشار و هم در برابر رطوبت بوده است. معماران کاخ کوروش در چرخاب برازجان، از این نوع آجر، عمدتاً در یک سازهٔ آبی که هنوز عملکرد آن برای کارشناسان مشخص نشده، استفاده کرده اند.» معماران کاخ کوروش، ۲۵۰۰ سال پیش تکنولوژی تراش سنگ داشتند اتصال سنگ ها بدون استفاده ا
ز هر گونه ملاط، در معماری مدرن دنیا، تنها با کاربرد دستگاه های تراش صنعتی امکان پذیر است. صیقل سنگ های به کار رفته در ستون های کاخ کوروش هخامنشی در چرخاب برازجان، تنها با تکنولوژی پیشرفتهٔ تراش سنگ امکان پذیر است. به عقیدهٔ کارشناسان روش صیقل سنگ و اتصال آن ها و نحوهٔ استفاده از ترکیب رنگ، عایق بندی و مقاوم سازی در این سازهٔ هخامنشی، حتی در تخت جمشید و پاسارگاد هم مشاهده نشده است. بقایای کاخ کوروش هخامنشی، اگر چه اندک و محدود است، اما جایگاهی منحصر به فرد در تاریخ معماری ایران دارد. «پژوهش های اخیر که طی سالیان قبل در محوطهٔ باستانی کاخ کوروش هخامنشی در چرخاب برازجان صورت گرفته است از نظر زیبایی شناسی و تکنیک پیشرفتهٔ معماری، علاوه بر باستان شناسان، متخصصان معماری را نیز به شگفتی واداشته است. یکی از این متخصصان، دکتر سید امیر منصوری متخصص معماری و استاد رشته معماری دانشگاه تهران است که دربارهٔ ویژگی های انحصاری این کاخ می گوید: «مهم ترین ویژگی این کاخ ساخت پایه ستون های سنگی مکعب شکلی است که به طریق دقیق و ظریفی تراش و صیقل داده شده؛ به گونه ای که در اتصال سنگ ها از هیچ نوع ملاط یا وسیلهٔ دیگر استفاده نشده اس
ت. وی می افزاید: نکتهٔ شگفت آور آنجاست که اتصال این سنگ ها با این روش بدون استفاده از هر گونه ملاط، امروزه در معماری مدرن دنیا، تنها با کاربرد دستگاه های مجهز تراش صنعتی امکان پذیر است و هنرمندان عصر کوروش هخامنشی چنان هنرمندانه و ظریف از عهدهٔ این کار برآمده اند، که گویی این ستون ها، نه قطعات به هم متصل شده ای از سنگ ها، بلکه قطعهٔ سنگی یکپارچه بوده اند. یک پرسش مهم اکنون فراروی پژوهش گران است که امکانات یا تکنیک خلق چنین آثاری در ۲۵۰۰ سال پیش چه بوده است. موضوع مهم دیگر در معماری و زیبایی شناسی در این کاخ، انتخاب و تنوع رنگ در ستون ها است که برای اولین بار در محوطه های سنگی هخامنشی دیده می شود. در دو اثر تخت جمشید و پاسارگاد، در تراش ستون ها، به رنگ سنگی که ستون از آن تراش خورده اکتفا شده است، در حالی که در کاخ کوروش هخامنشی، تکنیک صیقل و تراش سنگ ها این امکان را به هنرمند داده است که از سنگ هایی با دو رنگ متفاوتِ سیاه و سفید استفاده کند. مهم ترین ویژگی در تمام محوطه ها و کاخ های هخامنشی در این آثار، استفاده از سنگ است، اما کاخ کوروش هخامنشی در چرخاب برازجان تنها نمونهٔ از معماری این عصر است که در بنای آن،
هم از سنگ استفاده شده است و هم از آجر. استفاده از لعاب سیلیس روی کف بنا، نیز از دیگر موضوع های جالب توجه در این کاخ است که به عنوان اندود کف به کار گرفته شده و از نظر رنگ و جنس و روش ساخت، موضوع قابل تأمل است.» بیان این نکات کافی است بدانیم که چه اثر فاخر و منحصر به فردی در این منطقه از ایران وجود دارد. کشف سقف یکپارچه نانو تکنولوژی در کاخ کوروش آنچه در مورد اهمیت این اثر در حاشیه خلیج فارس نوشته شود، دال بر سیادت دریایی ایرانیان و سند مهم خلیج فارس است، مضافاً به این که شکوه و جلال و نقشه و پلان این قصر در این مکان، از ویژگی های خاصی برخوردار است که در سایر کاخ های هم زمان دیده نمی شود و این مهم را مخصوصاً در پوشش سقف سطح ۴۰*۱۰متری جنوبی کاخ بعینه می توان مشاهده کرد، که از بزرگترین ابتکارهای معماری و ابداع های ساختمانی در ۲۵۰۰ سال پیش است که ارزش معنوی آن پس از گذشت قرن ها اینک به صورت شفاف و مستند آشکار شده که از یک نوع نانو تکنولوژی خاصی برخوردار است و دنیای به اصطلاح مترقی و متمدن امروزی در پی ساخت و ساز آن است. ساختن بتن سبک برای پوشش سقف مسطح در ۲۵۰۰ سال پیش، یعنی امی باور نکردنی و معجزه آسا که آزمایش ه
ای لابراتوری به آن جواب مثبت داده و غرور و افتخار هر ایرانی را در معرفی آن برمی انگیزد و توجه به پیشینه تاریخی بسیار کهن برازجان را نزدیک می کند. در سقف این کاخ که خود، نمونه عجیب معماری و مهندسی است، توانسته اند یک سقف با طول ۴۰ متر و عرض ۱۰ متر به صورت یکپارچه و صاف با ضخامت حدوداً ۵۶ سانتیمتر بسازند. می توانیم این سقف را به عنوان یکی از عجایب جهان محسوب بنماییم. ساخت بتن سبک ۲۵۰۰ سال پیش در ایران بتن سبک برای اولین بار در جهان توسط کشور ما ساخته و در ۲۵۰۰ سال پیش در زمان هخامنشیان در کاخ کوروش در استان بوشهر در شهر برازجان مورد استفاده قرار گرفت. برای ساخت این نوع بتن، محصول از پیش ساخته شده را که با صمغ ترکیب نموده بودند، با استفاده از موادی مانند خون حیوانات و شاخ بز و گوسفند که از قبل ساییده شده بود ترکیب نموده و با کف حاصل بتن سبک را تولید می کردند. همچنین با کشف این اثر ملی که برای اولین بار توسط آقای دکتر علی اکبر سرفراز پدر باستان شناسی ایران کشف گردید می توان به صورت یقین اعلام داشت مخترع سیمان نیز، کشور ایران بوده و برای اولین بار در همان کاخ کوروش از آن استفاده گردیده است . با آغاز جدیدترین مرحله
از کاوش و مطالعات مکتوب موجود، دست یابی به آثار معماری قابل توجهی در این محدوده با کاوش میدانی پیش بینی می شود. با تحقیقات علمی و میدانی در محیط پیرامونی این کاخ، نشان می دهد که نمی توان آن را فقط یک بنای ییلاقی دانست و باید به دنبال یک مجموعه شهری هخامنشی در این محدوده باستانی بود که در دوره های مختلف بنا شده است.
مایکل آنتونی جکسون (متولد ۱۹۶۳)یک دانشمند کامپیوتر و مشاور رایانش خصوصی در لندن، انگلستان می باشد. وی همچنین یک محقق نیمه وقت در آزمایشگاه تحقیقاتی ای تی اند تی فلورهام پارک، نیوجرسی آمریکا و استادراهنمای دانشگاه آزاد انگلستان می باشد. زندگی نامه. جکسون در مدرسه هارو درس خوانده است، جایی که تحت تعلیم کریستوفر استراچی بوده و اولین برنامهٔ کامپیوتری خود را نوشت. او در دانشگاه آکسفورد مطالعات کلاسیک (که در آنجا به "نوابغ" معروف است) خواند و با تونی هور، دانشجویی که ۲ سال از وی جلوتر بود، پیرو شدند. آن ها علاقهٔ یکسانی نسبت به منطق داشتند که یکی از دروس آکسفورد می باشد. در دههٔ ۱۹۷۰، جکسون برنامه نویسی ساخت یافته جکسون (جی اس پی) را ایجاد کرد. در دههٔ ۱۹۸۰، به همراه جان کمرون توسعه سیستم جکسون (جی اس دی) را نیز ابداع کرد. سپس در دههٔ ۱۹۹۰، رویکرد قاب مشکل را ساخت. وی همچنین در همکاری با پالما زیو، "ترکیب ویژگی های توزیع شده" که یک ساختار مجازی برای مشخص سازی و اجرای خدمات ارتباط از راه دور است را ایجاد نمود. در سال ۱۹۹۷، جکسون جایزه استیونس را برای روش های توسعه نرم افزار دریافت کرد. پسر وی، دنیل جکسون نیز یک دان
شمند کامپیوتر در مؤسسه فناوری ماساچوست می باشد. کار. جکسون چندین روش را ابداع کرده است. هر کدام از این روش ها از قبلی بخش بیشتری رو پشتیبانی کرده و ایده می سازد اما هنوز نسبت به روش بعدی ناقص است. با خواندن کتاب های وی به ترتیب، می توان به راحتی خط فکری وی را درک کرد. برنامه نویسی ساخت یافته جکسون. برنامه نویسی ساخت یافته جکسون (جی اس پی) اولین روش توسعه نرم افزاری بود که جکسون ایجاد کرد. این یک روش طراحی نرم افزار می باشد که در کتاب "اصول طراحی برنامه" به آن پرداخته شده است. جی اس پی طراحی برنامه های تکی را پشتیبانی می کند نه سیستم ها را. توسعه سیستم جکسون. توسعه سیستم جکسون (جی اس دی) دومین روشی بود که جکسون ایجاد کرد. در این روش بر خلاف جی اس پی، سیستم ها نیز در کنار برنامه ها طراحی می شوند. جی اس دی خواناترین روش برای سیستم های اطلاعاتی است، اما می تواند به آسانی به توسعه سامانه نهفته بی درنگ تعمیم یابد. توسعه سیستم جکسون در کتاب "توسعه سیستم" بررسی شده است. رویکرد قاب مشکلات. بررسی مشکلات یا رویکرد قاب مشکلات سومین روش ایجاد شده توسط جکسون است. این روش تلاش می کند تا تمامی نرم افزارها را پشتیبانی کند و ن
ه فقط سیستم ها را. طرح اصلی این روش برای اولین بار در کتاب "احتیاجات و مشخصات نرم افزار" بیان شده و در "قاب مشکلات" به صورت کامل توضیح داده شد. اولین کارگاه جهانی پیشرفت ها و کاربردهای قاب مشکلات در بیست و ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی نرم افزار(آی سی اس ایی) در ادینبرو اسکاتلند برگزار شد. کتاب ها. بخشی از تألیفات مایکل جکسون به قرار زیر می باشد:
استیون مارک "استیو" لانگن (متولد ۱۹۵۶) بیزنس من، نویسنده آمریکایی و شهردار سابق بوگوتا، نیوجرسی از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷ است. او که عضو حزب جمهوریخواه است مدیر ایالتی شاخه نیوجرسی امریکنز فور پراسپریتی و کاندید مقدماتی جمهوریخواه برای فرمانداری نیوجرسی در ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ بود. او کاندید حزب جمهوریخوه در انتخابات ویژه اکتبر ۲۰۱۳ برای کرسی نیوجرسی در سنای ایالات متحده در پی مرگ فرانک لاتنبرگ است.
جورپایان (Isopoda) راسته ای از سخت پوستان هستند که شامل جانورانی چون خرخاکی و موریانه دریایی می شود. جورپایان ازجمله کیسه میگووارها Peracarida هستند یعنی کیسه زایشی دارند. تمام این جدانداران دارای استخوان بندی بیرونی سفت و چند بخشی، دو جفت شاخک، هفت جفت پای متصل به سینه و پنج جفت برآمدگی (اندام بیرونی) که متصل به بخش شکم هستند که به برای تنفس استفاده میشنود، هستند. آثار سنگواره ای جورپایان از دوره کربونیفر تا دست کم ۳۰۰ میلیون سال پیش یافته شده است. بیشتر جورپایان در آب زندگی می کنند اما برخی گونه ها نیز خود را با خشکی سازگار کرده اند. گروه کوچکی به نام خرخاکی کاملاً خشکی زی شده اما آب شش های خود را حفظ کرده است. جورپایان از طریق برخورداری از کیسه زایشی راهی پیدا کرده اند که در مراحل اولیه زندگی نیازی به رفتن به آب های عمیق یا آبگیرها نداشته باشند.
آناباس تستودینئوس به گروهی از ماهیان آب شیرین می گویند که زیرگروه خانوادهٔ آناباس می باشند. این گروه از ماهیان می توانند تا چند روز بدون آب زنده بمانند و همچنین می توانند آب را برای جستجوی دیگر برکه ها ترک کنند. در آکواریوم. این گروه از ماهیان باید در آکواریوم در دمای ۲۷ درجه سانتیگراد نگهداری شوند. اندازه این ماهیان تا ۲۵ سانتیمتر نیز می رسد. آناباس تستودینئوس گوشت خوار است و در سطوح مختلف آکواریوم شنا می کند. گنجایش آکواریوم برای این گونه ماهی باید دست کم ۴۷۳ لیتر باشد. بهتر است برای این ماهی پناهگاه های زیادی در آکواریوم گذاشته شود.
روغن کُلزا روغنی است که از دانه های کلزا به دست می آید. روغن کلزا به دلیل داشتن اسیدهای چرب اشباع نشده و نداشتن کلسترول از کیفیت تغذیه ای بالایی برخوردار است و بین ارقام و در شرایط مختلف تنوع زیادی در ترکیب اسیدهای چرب آن مشاهده می شود. کلزا به عنوان یکی از گیاهان دانه روغنی مهم در مناطق معتدله و دارای طیف نسبتاً وسیعی از سازگاری اقلیمی است. دانه کلزا دارای ۲۵ تا ۵۵ درصد روغن، ۱۸ تا ۲۴ درصد پروتئین و ۱۲ تا ۲۰ درصد پوست است.کلزاهایی که از آنها روغن استخراج می شود را کانولا می نامند. برخی از انواع کلزا که در گروه کانولا قرار دارند دارای کمتر از ۳۰ میکرومول گلوکوزینولات در هر گرم کنجاله بوده و روغن دانه آنها دارای مقدار زیادی اسیدهای چرب غیر اشباع و حدود ۲ درصد یا کمتر دارای اسید اروسیک می باشند و روغن آنها به صورت خوراکی مصرف می شود. تاریخچه. به علت میزان روغن موجود در دانه های گیاه کلزا، این گیاه برای سده های پی در پی کشت می شود. محل رویش این گیاه در ابتدا در کرانهٔ شرقی دریای مدیترانه بوده است گرچه استفاده از آن سابقه ای بسیار طولانی دارد. شواهدی موجود است که این گیاه و روغن آن، در ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح