Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قت نیروهای جمهوری خواه او در زمان حمله فرانسه به مکزیک٬ تا زمانی که توانستند دولت خود را در تبعید در شهر چیئوائوا تأسیس کنند داده شده است. امروزه. امروزه شهر سیوداد خوارس٬ دارای چهار پول بین المللی است که این شهر را به شهر ال پاسو در تگزاس ارتباط میدهد .این گذرگاه های مرزی در سال ۲۰۰۸ میلادی (۱۳۸۶ خورشیدی) ۲۲،۹۵۸،۴۷۲ گذر داشتند، این سیوداد خوارس را به بزرگترین نقطه ورود و حمل و نقل در شمال مرکزی مکزیک تبدیل می کند. همچنین این شهر دارای یک مرکز صنعتی در حال رشد است که بخش بزرگی از آن توسط بیش از ۳۰۰ کارخانه مونتاژه که در داخل و اطراف شهر ساخته شده اند تشکیل شده است. سیوداد خوارس٬ یکی از سریع ترین شهرهای در حال رشد در جهان است، در این حال٬ این شهر به عنوان "خشونت آمیزترین شهردر جهان که خارج از منطقه جنگ" است شناخته شده است٬ و یکی از نا امنترین شهرهایی مکزیک به شمار میرود. شهرهای خواهرخوانده. شهر سیوداد خوارس ۸ شهر خواهرخوانده دارد
فیلم ۱۲۶ قطعی از فیلم عکاسی است که به صورت کارتریج عرضه شده، و هنوز هم به طور محدود در عکاسی مورد استفاده قرار می گیرد. تاریخچه. این محصول در سال ۱۹۶۳ توسط کداک معرفی شد. این فیلم عمدتاً با دوربین های کامپکت تک لنزی غیربازتابی کداک(Instamatic) به بازار عرضه می شد. اندازه نگاتیو. اندازه نگاتیو این فیلم ۲۸*۲۸ میلی متر است. وضعیت تولید. اگرچه فیلم ۱۲۶ زمانی بسیار محبوب بود، و تا سال ۲۰۰۸ تولید می شد، دیگر تولید نمی شود و فقط توسط عده معدودی از شرکت ها ظهور می گردد.
شصت و نهمین جایزه گلدن گلوب در هتل هیلتون بورلی هیلز در کالیفرنیا، در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۱۲ برگزار شد. این مراسم از شبکهٔ ان بی سی و به میزبانی ریکی جرویس پخش گردید. اسامی نامزدهای این مراسم توسط وودی هرلسون، سوفیا وریگارا، جرالد باتلر و رشیدا جونز در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ اعلام شد. در شصت و نهمین مراسم گلدن گلوب، فیلم جدایی نادر از سیمین به کارگردانی اصغر فرهادی تنها جایزه گلدن گلوب سینمای ایران را کسب کرد. برندگان و نامزدها. اسامی نامزدهای جوایز شصت و نهم گلدن گلاب به شرح زیر است.
افراد: وابسته به مکانی به نام اسدآباد. خود اسدآباد می تواند اشاره به چندین مکان مختلف باشد:
افغانستان برخی از پیچیده ترین و متنوع ترین زمین شناسی را در خود دارد. در این کشور قدیمی ترین سنگ ها از دوره آرکئن ۳٬۸۰۰ میلیون سال پیش و سنگ هایی از دورهٔ پروتوزوئیک (۲٬۵۰۰–۵۷۰ میلیون سال پیش) فنیروزوئیک ۵۷۰ الی ۱٫۶ میلیون سال پیش تا امروز دیده می شود. این کشور همچنین دارای پیشینهٔ طولانی و پیچیدهٔ تکتونیکی است. دلایل آن تا حدودی مربوط به موقعیت آن در انتهای غربی هیمالیا، تصادم نیم قارهٔ هند، تشکیل کوه های هندوکش، تصادم چندین پارچه های جدا شده زمین (Plate tectonics) و غیره مسائل می باشد. بدین لحاظ ذخایر معدنی افغانستان از نوع ماگمایی، پگماتیک، کار بونیتک، اسکارن، هیدروتورمال، دگرگونی متحوله و رسوبی می باشد. این کشور به نسبت کوهستانی بودنش دارای ذخایر معدنی متنوع و فراوان می باشد. طبق اظهارات اخبار اندیپندنت و سروی جیولوژی ایالات متحدهٔ آمریکا ارزش نفت و گاز افغانستان ۲۲۲٬۸۹۲٬۳۵۰٬۰۰۰ دلار و ارزش معادن افغانستان ۹٬۰۰۸٬۹۴۸٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار ارزش مجموعی آن ۹٬۱۳۱٬۸۴۰٬۳۵۰٬۰۰۰ دلار یا ۹٫۱۳۱٫۸۴۰ تریلیون دلار می باشد. افغانستان از لحاظ معادن غنی و دارای معادن متعدد است. تحقیقات زمین شناسی به اثبات رسانیده است که در افغانست
ان ۱٬۴۰۰ نوع منرال و سنگ معدنی شناخت گردیده است. در این اواخر گروهی از ناسا آمریکا با وسایل اشعهٔ لیزر توانستند معادن عمق کوه ها و زمین های افغانستان را کشف، عکسبرداری و تثبیت تقریبی نمایند. تا فعلاً ۲۸۶ معدن فلزات، ۵ میدان گازی در شمال، تیل مایع و سایر معدنیات کشف شده است. معدن فلزات افغانستان به تنهایی وجود ندارد، بلکه به طور درصدی پیدا می شود، مثلاً مس در ۲۴۰ نوع سنگ پیدا می شود. زیادترین آن در بورنیت CuFeS4 دارای اعیار (۶۳٫۳٪) مس و باقی مانده آهن و سلفر است. معادن آهن در افغانستان از اهمیت بسزایی برخوردارند، یکی از مشهورترین معادن آهن در این کشور معدن آهن حاجیگک است که دارای ۱٫۸ میلیارد تن آهن می باشد. معادن طلا در چهار منطقهٔ زرکشان غزنی، بدخشان، خاک ریز قندهار و تخار وجود دارد. معادن کرومیت در حصارک لوگرو و در ولسوالی زن خوان غزنی و غیره مناطق وجود دارد. معادن زغال سنگ در یازده محل از جمله ۵ معدن آن قابل استخراج می باشد، معدن لاجوردبدخشان دارای ۱٬۳۰۰ تن لاجورد در سرسنگ بدخشان، معدن مس عینک لوگر دارای ذخایر آهن ۱۱٫۳ میلون تن، ذخایر نفت وگاز شمال ۱٫۸ میلیارد مترمکعب و ذخایر نفت و گاز در هرات هلمند کتواز،
معادن سرب و روی در هشت محل و هم دارای معادن مرمر «سفید و رنگه» می باشد. افزون بر این در این کشور معدن یورانیوم خانشین در ولایت هلمند، تیتانیوم، لیتیم در نمکسار هرات، کنر و تخار، معادن آهن در ۱۰۰ محل، مس در دوازده محل، آلومینیم ولایت زابل معدن نقره، منیزیم، قلعمی باشد. افغانستان دارای منرال های کم قیمت و گران قیمت است. منرال های قیمتی از قبیل کورندوم، آمیتیست، توپاز، یاقوت در دو ناحیه، اکومارین لعل در شغنان در ولایت بدخشان، عقیق سیاه و رنگه، گرانیت، زمرد پنجشیر فیروزه، بیرایت، تورمالین (شاه مقصود) می باشد. هکذا معادن نمک این کشور در اندخوی فاریاب، دولت آباد تالقان و نمکسار هرات، می باشد. افزون بر این دارای معادن فلوریت، گچ، چونه می باشد. معدن باروت، گوگرد در کوه البرز مزارشریف، مواد خام سمنت در کوه جبل السراج، غوربند، تالک (تباشیر) در ننگرهار، ابرک، گانزیت، برلیم، نیوبیوم، سزیوم، روبیدیوم، سنگ سلیت، معدن بیروچ ولایت نورستان، معدن بیرات در غوربند و پروان، معدن سیماب در ولایت غور، فلورامیت ارزگان، سنگ رخام در هلمند، معادن مولیدین در زابل، بغلان و لوگر، معدن بریل در ولایت کنر، معدن تنتال در نورستان، معدن بارایت س
نگلان هرات، معدن شاه مقصود در ماهیپر کابل، و غیره معادن را دارا بوده و تعداد آن تا هنوز کشف نشده است. البته ضخامت پوست زمین در نواحی پامیر الی ۷۵ کیلومتر در نواحی هموار ۵۰ کیلومتر ضخامت رسوبات از چند صد متر الی ۲۰ کیلومتر می باشد که مواد معدنی در میان این ها به شکل مواد کانی و رسوبی وجود دارد. تا اکنون تقریباً از این معادن بهره برداری نشده است. پیشینه. تاریخ تمدن شناسی یکی از مشاغلی است که از ۳٬۰۰۰ سال پیش تاکنون رواج داشته است. مصری ها در مجسمهٔ چشمان آخناتون و ملکه نفریتیت از لاجورد افغانستان استفاده کرده اند. در آن زمان مردم معدن طلا، آهن، مرمر، لاجورد، یاقوت و فیروزه را می شناختند و از آن زیورآلات می ساختند. از گذشته های دور لاجورد، طلا و نمک در بدخشان، مس و آهن در قندهار و کابل استخراج می گردید. در قرون وسطی و در اوایل قرن ۲۰ نیز طلا در منطقهٔ مقر، نقره و زمرد در ولایت پنجشیر، معادن متعدد آهن و سایر فلزات در نقاط مختلف مورد استفاده قرار می گرفت؛ و همچنین طی دو قرن معادن زغال سنگ در شمال و بخش مرکزی، نفت وگاز در مناطق شمال افغانستان، هلمند قندهار و خوست کشف شده است. درقرن ۱۸ پس از انقلاب صنعتی در اروپا جه
ان کشایان غرض کشف معادن افغانستان باستان شناسان و معادن شناسان خودرا تحت نام های سیار یا نام دیگر گسیل داشتن. برای اولین بار زمین شناسان انگلیسی (گریس باخ و هایدن) در افغانستان مرکزی و شمالی مشاهداتی انجام دادند و بعدها زمین شناسان فرانسوی، (فیورون و همکاران) در سال های ۱۹۲۶–۱۹۵۱ مناطقی در اطراف کابل را نقشه برداری زمین شناسی نمودند. در اوایل سال ۱۸۴۱ میلادی، نظامیان بریتانیائی جستجو نموده اند تا منابع معدنی صادراتی را به عنوان تجارت که برای محصولات صنعتی انگلستان قابل استفاده قرار می گرفت، دریافت نمودند؛ ولی در سال ۱۸۸۸ میلادی، طرح نو سیستماتیک مواد معدنی توسط سروی جیولوجی انگلستان (BGS) به عنوان برخی از فعالیت های آن کشور، آغاز گردید. اسنادی که در سال ۱۸۹۰ میلادی توسط جیولوجستان کشور بریتانیا تهیه گردیده، نشان دهنده آن است که معدن بزرگ آهن حاجی گک که یکی از غنی ترین ذخایر معدنی در افغانستان در حال حاضر محسوب می گردد که در ولایت بامیان این کشور قرار دارد. وبعدها زمین شناسان فرانسوی، (فیورون و همکاران او) در سال های ۱۹۲۶–۱۹۵۱ مناطقی در اطراف کابل را نقشه برداری زمین شناسی نمودند. در دههٔ ۱۹۵۰ با تأسیس ریاست ت
فحص نفت و گاز مرحله مهمی از مطالعات زمین شناسی افغانستان آغاز شد. در ۱۹۵۸ زمین شناسان افغانستان با همکاری کارشناسان روسی جستجو برای کشف نفت و گاز طبیعی را با موفقیت به پایان رسانیدند. در این مطالعات برای اولین بار ساختار زمین شناسی منطقه با تهیهٔ نقشه های زمین شناسی همراه شد. در سال ۱۹۱۹م برای نخستین بار هیئت روسیه برای اجرای کار بالای منابع معدنی، وارد کابل گردید. در سال ۱۹۲۰ زمین شناسان آمریکایی در امور سروی مواد معدنی در افغانستان اشتراک ورزیدند. در سال ۱۹۳۷، افغانستان جواز فعالیت به کمپانی اکتشافی داخلی – نیویورک جهت اکتشاف ذخایر نفت در سراسر کشور را، اعطا نمود، اما به دلیل آغاز درگیری قریب الوقع جنگ جهانی دوم، کمپانی نامبرده پس از یک سال از امتیاز خویش عقب نشینی نمود. پس از جنگ جهانی دوم فعالیت های اکتشاف یک بار دیگر در توافق به کشور فرانسه و بعضی تحقیقات زغال سنگ در جنوب افغانستان توسط آلمانی ها در سال ۱۹۵۰ ادامه یافت، که پسان تر در سال ۱۹۵۴ توسط جیولوجستان سویدنی این تحقیقات انجام گردید. در سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ زمین شناسان فرانسوی (منزیه و لاپاران) حوالی کابل را نقشه برداری نمودند و از ۱۹۵۹ زمین شناسان
آلمان غربی به کمک عکس های هوایی کار تهیهٔ نقشهٔ زمین شناسی تمام نیمهٔ جنوبی کشور را (با مقیاس ۱۰۰۰۰۰۰:۱) آغاز نمودند. در سال ۱۹۵۸ کمک های خارجی از سوی اتحاد جماهیر شوروی در حال اجرا قرار داشت، که دولت جمهوری چک در روند تهیه کمک ها توسط متخصصین روسی، نیز اشتراک ورزیدند. در طی دههٔ ۱۹۶۰، فعالیت های اکتشاف و نقشه برداری در جنوب افغانستان به آلمانی ها، فرانسوی ها و آمریکایی ها سپرده شد، درحالی که اتحاد جماهیر شوروی در شمال افغانسان تمرکز داشت، دخالت فرانسه فقط تا سال ۱۹۷۰ زمانی که شرکت نفت توتال پیش بینی در حوضه کتواز افغانستان انجام داد، ادامه داشت. در ۱۹۶۳ ریاست «تفحص مواد مفیدهٔ جامد» تأسیس شد که در ۱۹۶۵ به ریاست «جیولوجی و معادن» تغیر نام یافت. در این ریاست با همکاری زمین شناسان روسی، اکتشاف، ارزیابی و تخمین ذخایر معدنی زغال سنگ، سنگ آهن، طلا و لاجورد آغاز گردید. در نتیجه همین تفصحات معادن بزرگی همچون «معدن آهن حاجیگک» در منطقهٔ بامیان و حوزه بزرگ زغال سنگ پلخمری نیز معادن حوزهٔ زغال سنگ «بخشان تا نزدیکی هرات» همچنان در غرب و مواد با ارزش دیگر همچون باریت، بریلیوم و … کشف گردید. از ۱۹۶۵ مطالعات زمین شناسی وس
یع و مهمی در مورد اکتشاف مواد معدنی مهمی چون سرب، روی (جست)، مس، طلا، باریت، ابرک، سولفور، فسفریت ها، سینابر، زغال سنگ، آب های معدنی، نمک طعام و مواد ساختمانی صورت گرفت. در ۱۹۷۳ ارزیابی جدیدی در مورد معدن بزرگ «آراگونیت» در حاشیهٔ جنوب غربی کشور و معادن مهم باریت در شمال هرات مورد اکتشاف قرار گرفت. در ۱۹۷۴ در منطقه لوگر (جنوب کابل) کمربند مس دار بزرگی (مس عینک) کشف شد. مهم ترین مطالعات زمین شناسی افغانستان با تهیه نقشه زمین شناسی سراسر افغانستان در مقیاس ۵۰۰۰۰۰:۱ و همچنین تهیه نقشه تکتونیکی کشور در دهه ۱۹۷۰ به انجام رسید. از ۱۹۷۶ تا اوایل دههٔ ۸۰ گزارش ها و مطالعات قبلی به صورت کتاب ها و مقالات متعددی منتشر شده، از جمله «تکتونیک افغانستان» اثر و.ا. سلاوین (۱۹۷۶)، جیولوجی افغانستان اثر ولفارت و ویتکینت (۱۹۸۰) و «جیولوجی و مواد معدنی افغانستان» که توسط یک تیم روسی و افغانی به دنبال تهیهٔ نقشهٔ سراسری زمین شناسی افغانستان تدوین و به زبان روسی و انگلیسی در سال ۱۹۸۰ درمسکو به چاپ رسید. در دههٔ ۸۰ با تشدید جنگ ها در افغانستان مطالعات زمین شناسی عمده و سراسری متوقف شد ولی کارهای پراکنده و موردی مخصوصاً روی معادن کشف
شده و بزرگ نزدیک به مرکز کشور توسط متخصصین روسی دنبال گردید، اما نتایج این مطالعات در دست نیست و احتمالاً در روسیه حفظ شده است. در دههٔ ۹۰ کارهای زمین شناسی به کلی تعطیل شد و سازمان زمین شناسی و معدن افغانستان در اثر جنگ آسیب جدی یافت. تنها در ۱۹۹۵ گری باورساکس (جواهرشناس آمریکایی) با همکاری بونیتا چمبرلن کتاب جالب «سنگ های قیمتی افغانستان» را منتشر نمودند که در واقع جدیدترین اثر قابل توجه در زمینهٔ زمین شناسی و مواد معدنی این کشور می باشد. در سال ۲۰۰۲، با آغاز دوران نو در افغانستان دوران مهمی برای مطالعات زمین شناسی افغانستان در راه بود، در این اواخر کمپانی ناسا آمریکا با وسایل اشعه لایزر توانستن معادن عمق کوها و زمین افغانستان را نقشه برداری سروی و تثبیت نماید. این سروی و عکاسی به مصارف ۳۰۰ میلیون دالر مؤفقانه به پایان رسید. بسیاری از معلومات باقی مانده در مورد این ذخایر یا ساحاتی که کمتر اکتشاف یافته اند، توسط کارمندان وزارت معادن در دوران بی ثباتی (۱۹۷۹ تا ۲۰۰۱) در محلات دور نگهداری گردیده است، که بعد از تأمین امنیت در منطقه توسط نیروهای بین المللی در سال ۲۰۰۲، دوباره برگردانده شد. پس از آن، تجدید فعالیت
ها در مورد شناسایی و بهره برداری از منابع معدنی افغانستان به صورت جدی آغاز گردیده و تشخیص شود که امور معدنکاری نقش حیاتی را در ثبات اقتصادی درازمدت افغانستان خواهد داشت. برای انجام این کار پیش بینی گردیده، که رشد سریع در بهره برداری و استخراج منرال ها لازم است و در ضمن دولت افغانستان تشخیص می نماید که روش و سیاست ملکیت دولتی (ملی سازی) دوران اتحاد شوروی از لحاظ اقتصادی مؤثر یا پایدار نبود. در نتیجه، دولت افغانستان ساختار وزارت معادن به عنوان مالک و تولیدکننده معادن بسوی نقش مناسب تر به عنوان طرح کنندهٔ پالیسی و تنظیم کننده جهت انکشاف سرمایه گذاری خصوصی به منظور انکشاف مواد معدنی، تجدید نمود. با در نظر داشت تطبیق این رهنمودهای جدید و اصلاح شده، پیشرفته ترین پروژهٔ معدنی از زمان شوری سابق در ساحهٔ معدن مس عینک پس از پیشنهاد داوطلبی در سال ۲۰۰۸ به کمپانی MCC کشور چین به استخراج سپرده شد. معدن: محلی است که منرال ها در آن تثبیت گردیده و فعالیت های حفرکاری، منرال و سایر فعالیت های مرتبط به آن صورت می گیرد، ساختمان ها، تأسیسات، دستگاه ها و تجهیزات که به منظور استخراج، پروسس، آماده سازی منرال ها در سطح یا طبقات تحتا
نی زمین قراردارد. منرال ها :مرکباتی است که به شکل جامد، مایع ویا گاز به صورت طبیعی در سطح زمین و زیر زمین آبها و یا در ذخایر باقیمانده معدن که در نتیجه عملیه جیولوجیکی تجمع نموده و شامل عناصر و ترکیبات، فلزات و سنگ های فلز دارو قیمتی، ریگ، سنگ، جغل، خاک رس و زغال سنگ می باشد. == [[پرونده:Beryl-130023.jpg|بندانگشتی|چپ|100px|زمرد پنجشیر یکی از محصولات معدنی افغانستان است. سنگ های قیمتی در افغانستان. سنگ های قیمتی را در افغانستان به نام احجار کریمه، احجار قیمتی یا منرال های قیمتی می گویند. استخراج این سنگ ها از چند هزار سال پیش تا به امروز توسط اهالی محل صورت می گیرد. منرال های بارزش معمولاً در قسمت شرقی و شمال شرقی افغانستان زیاده متبلور شده اند. این منرال ها زیاده در ولایت های [[ولایت پنجشیر|پنجشیر]]، [[ولایت بدخشان|بدخشان]]، [[نورستان]] و قسمت های [[هندوکش]] مرکزی وجود دارد. منرال های و سنگ های رسوبی باارزش افغانستان عبارتند از [[فلوریت]]، گانزیت، سپایر، [[یاقوت]] سرخ و کبود، [[لعل]] بدخشان، گارنیت، امارالت، اکومارین، زمرد بیروچ و انواع [[کرندوم|کورندم]] می باشد. منرال های و سنگ های نیمه قیمتی عبارتند از [[لا
جورد]] توپاز تورمالین و [[کوارتز]] می باشد. چهار معدن مهم این کشور یعنی معادن پنجشیر، یاقوت جگدلک، لعل بدخشان و نورستان به شکل غیر فنی استخراج شده به بازار [[هندوستان]] و مارکیت [[پاکستان]] به فروش می رسد. معادن مس در افغانستان. درحدود ۳۰۰ رسوبات مستند مس در افغانستان وجود دارد ولی تا فعلاً در ۱۲ معادن مس تحقیقات صورت گرفته است. معادن مس در ولایت های [[ولایت لوگر|لوگر]]، [[ولایت هرات|هرات]]، [[ولایت فراه|فراه]]، [[ولایت کاپیسا|کاپیسا]]، [[ولایت قندهار|قندهار]]، [[ولایت زابل|زابل]] و معادن جنوب افغانستان عبارتند از معادن مس عینک جوهر و دربند می باشد. تخمیناً افغانستان دارای ۶۸۵۰۰میلون تن مس دارند. معادن مس افغانستان که به مقیاس کوچک و بلند دارای سنگ های مس دار می باشند قرار ذیل اند: [[پرونده:Seljuq Ewer.jpg|بندانگشتی|چپ|150px|هنر کندن کاری روی مس و طلا یکی از فن مردم افغانستان است]] هکذا در معدن طلا زرکشان ولایت غزنی و غیره محل به تناسب کم وجود دارد. معادن آهن در افغانستان. تا فعلاً در ۱۰۰ محل معادن فیرس مشاهده گردیده است. ذخایر مجموعی معادن آهن افغانستان بیشتر از بیلون تن می باشد. معادن آهن افغانستان به طور ع
موم دارای معیار بلند یعنی۴۷–۶۲٪ می باشد که در جمله معادن کم مصرف پر کیفیت و کم نظیر شمرده می شود. معادن آهن در افغانستان در بدخشان، پنجشیر، غوربند، بامیان، حاجیکگ بهسود لال، سرجنگل، [[یکاولنگ]] و [[غور]] وهم در [[قندهار]]، [[میمنه]]، [[هرات]]، [[ولایت اروزگان|اروزگان]]، [[پکتیا]] از اهمیت زیاد برخور دار می باشد. در ۱۰۰ کیلومتری شمال قندهار منطقه خاکریز معدن بزرگ آهنی با ظرفیت ۳ میلیون تن واقع شده است. همچنین معدن آهنی در ۹ کیلومتری شهر [[ولسوالی جبل سراج|جبل السراج]] قرار دارد. بزرگ ترین معادن آهن آسیای مرکزی [[معدن آهن حاجیگک]] در ولایت بامیان و در ۱۳۰ کیلومتری شمال غرب کابل قراردارد. در چند کیلومتری این معدن یک ذخیره عظیم [[آهک]] (برای گداختن آهن) وجود دارد. پس از حاجی گک دومین معدن آهن افغانستان همردیف با حاجیگک است معادن آهن سایه دریا می باشد. معدن آهنگران بامیان الی ۶۵درصد آهن دارد. سومین معادن آهن افغانستان که با سایه دریا رقابت می کند معادن دهانه درغوشتک است که ۴۷ درصد آهن دارد. چهارمین معادن بزرگ آهن افغانستان لال سرجنگل است که همردیف حاجیگک است. معادن آهن افغانستان به مقیاس کوچک ویا بلند آهن دارد به
صورت فهرست وار به شرح زیر است: [[پرونده:معادن آهن حاجیگک.JPG|بندانگشتی|چپ|300px| معادن آهن حاجیگک در ولایت بامیان افغانستان]] [[پرونده:معادن حاجیگک 23.JPG|بندانگشتی|چپ|300px| ساحه پهن حاجیگک حدود ۱۵۰ سال آهن خواهد داد]] در اکثریت معادن فوق تحقیقات ابتدائی صورت گرفته تا هنوز مقدار آن دقیق تثبیت نگردیده است. بعضی از این معادن غیر اقتصادی است. معادن نقره در افغانستان. مهم ترین معادن [[نقره]] افغانستان (طلای سفید) در ارتفاعات [[بدخشان]]، منطقه پنجشیر، در سیم کوه [[هرات]]، خاکریز [[قندهار]]، [[غوربند]] و علاقه هزارستان و در رگه های معدن سرب بی بی گوهر (قندهار) و مقداری در معدن مس عینک مشخص گردیده است. ذخایر نفت و گاز افغانستان. نوشتار اصلی: [[نفت و گاز در افغانستان]] نخستین عملیات حفاری جهت اکتشاف نفت و گاز در افغانستان در سال ۱۹۵۶ انجام شده است به طوری که در سال ۱۹۵۹ منجر به اکتشاف [[میدان نفتی انگوت]] در [[ولایت سرپل]] گردید. در فاصله سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ پنجاه حلقه چاه اکتشافی دیگر نیز در این حوضه حفر گردید که باعث اکتشاف ۳ میدان گازی بزرگ [[میدان گازی یتیم تاق|یتیم تاق]] (۱۹۶۰)، [[میدان گازی خواجه گوگردک|خواجه
گوگردک]] (۱۹۶۱) و [[میدان گازی خواجه برهان|خواجه برهان]] (۱۹۶۴) شد. طبق مطالعات چندین ساله متخصصان روسی و افغانی از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۱ دست کم دو میدان نفتی کوچک، یک میدان گازی بزرگ (جرقدوق) و دو میدان گازی دیگر کشف شده است که عمدتاً در بخش شمال غربی کشور می باشد. حوضهٔ شمال قسمتی از حوضهٔ عظیم نفت و گاز آمودریا می باشد که از نظر میزان ذخیره در میان ۱۵۲ حوضهٔ نفتی و گازی کشف شده جهان در ردهٔ پانزدهم قرار دارد. این حوضه ۵۱۵ هزار کیلومتر مربع وسعت دارد و در چهار کشور [[افغانستان]]، [[ایران]]، [[ترکمنستان]] و [[ازبکستان]] گسترش دارد. بر اساس مطالعات انجام شده می توان مجموع ذخایر نفت و گاز شمال کشور افغانستان را اعم از ذخایر کشف شده و کشف نشده که قابل استحصال می باشند به صورت زیر تعیین نمود. درسال های ۱۹۸۰ روس ها مجموعاً ذخایر معادن افغانستان را ۹۵ میلیون بشکه و قابل استخصال را ۳۰۰ میلون بشکه تخمین نموده بود؛ ولی پسان تر این ارقام اضافه شده است. در این اواخر تحقیقاتی که توسط سازمان آمریکایی [[ناسا]] انجام گرفت مشخص شد در افغانستان بیشتر از ۱۰۰ حوضهٔ نفت و گاز وجود دارد. تاکنون در افغانستان بیشترین تحقیقات انجام شده
در پنج حوضهٔ نفت خیز صورت گرفته که دو حوضهٔ آن در شمال آمو، یک حوضهٔ آن در [[هلمند]]، یک حوضه در [[هرات]] و یک حوضهٔ آن در کتواز [[ولایت پکتیکا]] قرار دارد. معادن نمک افغانستان. در افغانستان ۱۴ معادن [[نمک]] طعام وجود داشته، اکنون از ۵ معادن نمک استخراج می گردد. معادن نمک قابل استفاده در اندخوی، ۳ معادن در مناطق مختلف ولسوالی تالقان ولایت تخار، نمکسار هرات، غور غزنی، پکتیا پروان می باشد. تولیدات نمک افغانستان الی سال ۲۰۰۲ به ۱۳٬۰۰۰ تن دریک سال بود. با تأسیس فابریکات در سال ۲۰۰۳ به ۲۱ هزار تن رسید. پس از سال ۲۰۰۴ به تدریج مصارف نمک بلند رفته در سال ۲۰۰۹ تولیدات به ۱۸۰ هزار تن در سال ۲۰۱۳ به ۱۹۰ هزار تن رسیده است. در مجموع افغانستان در سال ۲۵۰ هزار تن نمک ضرورت دارد. بلاثر اینکه کارخانه های افغانستان نمک را به قیمت بلند یعنی ۴٬۰۰۰ افغانی تولید می نمایند ۷۰ درصد نمک افغانستان از ایران و پاکستان به قیمت ۲٬۲۰۰ افغانی فی تن وارد می گردد.- میانگین مصارف نمک افغانستان به ۲–۴ گرم برای هر فرد می باشد. خالص ترین نمک افغانستان از معادن تاقچه خانهٔ [[ولایت تخار]] به دست می آید که دارای آیودین می باشد. تا اکنون ۳۳ فابریکه
، کارخانه و آسیاب در ۱۴ ولایت تولید نمک را می نماید که ۲۵ فابریکهٔ نمک آیودین دار را تولید نموده، باقی نمک عادی را تولید می نمایند. معادن که فعلاً اقتصادی قابل استخراج است، معادن ولایت تخار است که سالانه ۷۵٬۰۰۰ تن نمک تولید دارد. معادن سنگ مرمر در افغانستان. یکی از سنگ های نیمه قیمتی که در تزئین و تعمیرات کار می گیرند مرمر است. هم اکنون در حدود ۳۵ نوع سنگ مرمر با ۴۵ رنگ مختلف در معادن کشور قابل دریافت بوده که ارزش مجموعی آن بالغ بر ۱۵۰ میلیارد دالر تخمین زده شده است. انواع [[مرمر سفید خوگیانی]]، «مرمر سفید چشت هرات»، «مرمر کریمی سمنگان»، [[مرمر سیاه کابل]]، مرمر فولادی وردک، مرمر شیرچائی سالنگ، مرمر سبز تره خیل و کاریز میر و مرمر سرخ قندهار از جمله مرغوبترین نوع سنگ های مرمر اند که داری جنسیت میده دانه بوده و بعد از صیقل و پالش کاری شفافیت و جلای خاص را نشان می دهند. تا اکنون در افغانستان مانند فابریکه حریق شده حجاری و بتن کابل دیگر فابریکه وجود ندارد که سنگ مرمر را به ظرفیت کشور قطع و پالش کنند. آمار و ارقام احصاییه ای نشان می دهد که ۸۰ درصد سنگ های مرمر و گرانیت افغانستان به منظور پروسس و پالش به کشور پاکست
ان به قیمت ۴۰ دالر فی تن منتقل می گردد، که بعد از پروسس با قیمت ۳۰۰ دالر فی تن دوباره بالای افغانستان به فروش می رسد. معادن گوگرد افغانستان. معادن سلفر در افغانستان در میان آب های گرم معدنی و به شکل جامد می باشد. مهم ترین معادن [[سولفور]] افغانستان در [[ولایت بلخ]]، اشکاشم بدخشان و نزدیکی [[ولایت ننگرهار]] وجود دارد. معادن عناصر کمیاب افغانستان. معادن عناصر کمیاب عبارتند از [[پگماتیت]]، [[لیتیوم|لیتیم]]، [[نیوبیم|نیوبیوم]] [[سزیم]]، [[روبیدیم]]، [[بریلیم]]، [[تانتالم|تنتالیم]] و [[کادمیم|کدمیوم]] می باشد. این عناصر در گسترده پگماتیت به مقادیر کم و زیاد وجود دارد اگر دریک محل الی ده تن وجود داشته باشد معدن گفته می شود. از جمله معادن لیتیم، بریلم، تانتالیوم و نبیوم در افغانستان نسبتاً زیاده از دیگر عناصر کم یاب وجود دارد. به طور عموم ۴۹ معادن این عناصر در میان سنگ های پگماتیتیک وجود دارند. تحقیقات در مورد این عناصر در سال های ۱۹۶۰–۱۹۷۰صورت گرفته است است که نا کافی است، ضرورت است تا در موردشان تحقیقات لازم صورت گیرد. ذخایر تننالیم ونیوبیم درمعدن نیلاو ([[ولایت لغمان]]) و ساحات نورستان و نقاط دیگر کمربند پگماتیت
خیز از اهمیت بلند برخورد داراست. معیار لیتیم در افغانستان از ۱٫۵ تا ۲٫۸ درصد می باشد. برلیم. درگستره کمربند [[پگماتیت]] خیز افغانستان در [[ولایت لغمان]] و جلال آباد وجود دارند. تشکیل این معادن متعلق به دوره اولیگوشویز یا ابتدا مرحله کریتوشویز مگمات می باشد. ترسبات مهم این ماده در دره پیچ دارای کرستل های به اندازه ۴۰ سانتی متر می باشد که از نوع c1+c2 می باشد. این معادن دارای ۱۲۰۰۰ تن «بیرل» بوده که از جمله ۱۴۸۰ تن آن [[برلیم]] اکساید می باشد. معادن لیتیوم. [[پرونده:Lithium paraffin.jpg|بندانگشتی|چپ|150px|از جمله عناصر کمیاب لیتیوم به مقادیر زیاد در افغانستان وجود دارد]] به درازای ۸۵۰ تا ۹۰۰ کیلومتر (از [[ولایت هلمند|هلمند]] تا [[ولایت ننگرهار|ننگرهار]]، [[ولایت لغمان|لغمان]] تا [[ارزگان]] و [[اشکاشم، افغانستان|اشکاشم]]) با پهنای ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر تثبیت شده است. ده ها انباشته های معدنی این فلز به مقیاس معدن در محدودهٔ این گستره تشکیل گردیده است. مانند معدن جامنک، درومگل، پسگوشته و معادن دیگر واقع [[ولایت نورستان]] که ذخایر اوکساید [[لیتیوم|لیتیم]] درین معادن از پانصد تا یک میلیون تن می باشد. معادن درومگل وجامن
ک (ولایت نورستان) که ذخایر بیش از چهار میلیون تن «اوکساید لیتیم» را دارند که دارای اهمیت زیادی می باشد. اگرچه [[کانادا]] نیز یگانه کشور [[پگماتیت]] خیزجهان است ودارای مقدار زیاد اوکساید لیتیم می باشد اما ذخایر این فلزات در افغانستان نسبت به کانادا بیشتراست. ذخایر [[بریلیم|بیریلیم]] نیز در پگماتیت های افغانستان به حد قابل ملاحظ گسترش دارد. تنتالیم و نیوبیم. در یازده معادن که [[لیتیوم|لیتم]] و [[بریلیم|برلیم]] دارند. این دو عنصر به آن ها یکجا وجود دارد. سه معدن دیگر آن در [[ولایت پروان]] و [[ولایت بدخشان|بدخشان]] موجود می باشد. ذخایر بزرگ این ماده در منطقهٔ نیلهٔ [[ولایت لغمان]] در میان سنگ های پگماتیت به طول ۴ کیلومتر و عرض ۴ متر می باشد قرار دارند. درین ذخیره گاه معادن [[تانتالم|تنتالیوم]]، [[نیوبیم|نیبیوم]]، [[لیتیوم|لیتیم]]، [[بریلیم|برلیم]]، [[سزیم|سیزیم]]، [[روبیدیم|روبدیم]] و [[قلع]] نیز وجود دارند. معادن فلزات افغانستان. در افغانستان تا اکنون ۲۸۶ معدن فلزات را کشف نموده اند. معادن فلزات در زیاده نقاط افغانستان وجود دارد. تاکنون ۱۲ معدن مس، چهار معدن طلا، پنج معادن نقره، معادن [[کروم]] در ۱۴ محل، سرب و ر
وی در هشت محل، ۴ معدن مولی بودیم، ۷ معادن آلومینیم، ۸۹ معادن آهن با درصدی سایر عناصر، معادن قلعی و نکل در این کشور کشف و مورد مطالعه قرار گرفته است. معادن آلومینیم. در افغانستان تاکنون هفت معادن آلومینیم کشف گردیده است. بوکسایت ها منبع اصلی آلومینیم می باشد که در تشکلات احجار دریافت می گردد. لیترایت و کارست در کشور ما مماثل آن در شیله «او به تو» ولایت زابل و منطقهٔ نالک ساحهٔ تاله ولایت بغلان به مشاهده رسیده است. ذخیرهٔ معادن متذکره به طور مجموعی مقدار ۵٫۴ میلیون تن متریک بوده و درصدی مواد معدنی به ۵۰٪ می رسد. معدن لیترایت ولایت بغلان حجم بزرگ تر داشته با دریافت انرژی بیشتر برقی در کشور، پراسس آلومینیم در این دو ساحه میسر می باشد. سیماب. تاکنون شش معادن [[جیوه|سیماب]] در افغانستان کشف گردیده است. این معادن در ساحات جنوب غربی کشور در اثر تبخیر چشمه های آب گرم تشکل نموده است. ذخیرهٔ تقریبی غیر منکشفهٔ آن در حدود ۳۲٬۰۰۰ تن متریک می باشد. دو ساحهٔ دیگر در منطقهٔ افغانستان مرکزی و ساحات شرقی کشور مماثل تشکلات بالا منطقهٔ سیماب دار (Hg) را نشان می دهد. ساحات یاد شده در اثر تحقیقات مزید از موجودیت تشکلات [[نقره]] (A
U) و [[طلا]] (AG) نیز آگاهی می دهد. وضع امنیتی در معادن افغانستان. با وجودی که ادارهٔ پولیس در سراسر افغانستان وجود دارد با آن هم نقش قومندان های محلی در استخراج معادن عاری از اهمیت نیست. در بعضی معادن تا هنوز حاکمیت دولتی تأمین نگردیده و مردم خودسرانه معادن را استخراج نموده به پاکستان قاچاق می نمایند. غرض جلوگیری ازین خودسری وزارت معادن تا فعلاً ۷٬۰۰۰ [[پلیس|پولیس]] را در معادن موظف ساخته است؛ ولی با وجود آن هم قاچاق و قتل و کشتار در معادن وجود دارد. منابع. معادن سیماب و امونیم نوشته دکتر میر محمد محفوظ ندائی مورخ پنجشنبه ۲۹ جنوری ۲۰۱۰ در دانشنامه آریانا [[رده:معدن کاری بر پایه کشور]] [[رده:معدن کاری در افغانستان]] [[رده:اقتصاد افغانستان]] [[رده:منابع طبیعی افغانستان]]