Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دوم در قم می دهد اثاثه زرین و اسباب گرانبهای آن را می شمارد تا جاییکه می گوید قریب به هشتاد درصد از بودجه کل عواید آستانه قم به مصرف این دو آرامگاه می رسد باز هم می گوید: مسائل تمدنی در دوره سلطنت شاه صفی. حرم و زنان شاه. شاه صفی به تجویز پزشکان به شراب پناه آورد، اما بر اثر افراط در نوشیدن شراب همواره از حالت طبیعی خارج می شد و در این حالت دست به اعمال قساوت آمیز و وحشیانه ای می زد. زنان حرمسرا در این دوره یکی از مهیب ترین و بی روح ترین دوران خود را در حرمسرا سپری کردند زیرا در این دوره دیگر از سرگرمی ها و مسافرت ها خبری نبود و در حرمسرا با نظام خبر چینی و جاسوسی شدید مواجه شدند، لذا به تدریج فضای رعب و وحشت بر حرمسرا حاکم شد. تا به آن حد که اهل حرم برای آن که در معرض تهمت و افترا قرار نگیرند و بهانه ای به دست خبر چینان ندهند، ترجیح دادند که به اتاق های خود پناه ببرند و از معاشرت با یکدیگر اجتناب ورزند. ایجاد این محدودیت ها در حرمسرا نشانه بدبینی شاه بود، که حتی این سوءظن در مورد بستگانش وجود داشت. از طرفی این محدودیت ها نشان دهنده بی توجهی شاه صفی نسبت به زنانش بود. حتی رفتار او با زنان خاندان سلطنتی و بستگ
انش نیز خوشایند نبود. وقتی شاه صفی برای بردن زنانش به صحرا دستور قرق را صادر می کند، هیچ چیز سخت تر و ناراحت کننده تر از آن نیست که کسانی که در نزدیکی محل هایی دیده شوند که زنان شاه باید از آن جا بگذرند؛ زیرا در این زمان به حکم فرمانی که صادر می شود، همه مردان باید از روستاهایی که در فاصلهٔ یک یا دو فرسخی راه واقع است خارج شوند و جز زنان نمی توانند در آن جاها بمانند. وقتی شاه صفی در خود اصفهان دستور قرُق می دهد، هرقدر که هوا بد باشد باز مردان باید خانه هایشان را ترک کنند و اگر در محله ای دور از اصفهان، دوستی نداشته باشند که به خانه اش بروند، مطمئن ترین کار برای آن ها پناه آوردن به کوهستان بوده است. شراب، تنباکو و تریاک. آزاد نمودن کشیدن تنباکو و تریاک اما خراب کردن بنای میخانه ها و ممنوعیت نوشیدن شراب، از اولین دستورهایی بود که شاه صفی صادر نمود. استفاده از تنباکو بیشتر در بین ایرانیان فارس زبان رواج داشته باشد و شرب شراب بیشتر در بین قزلباشان ترک زبان. ازاین رو نویسندگانی که به قزلباشان گرایش داشتند، سعی در بزرگ کردن پیامد استفاده از تنباکو و تریاک داشتند در حالی که نویسندگان فارسی زبان تأثیرات شرب شراب را ب
زرگ می نمودند. البته خود شاه صفی هم شراب فراوان می نوشیده است و هم تریاک را از سنین پایین استفاده می کرده است. استرآبادی که شنیده بود شاه معتاد به شراب است و به دلیل پوشاک ناپاکش از نماز خواندن دست بازداشته، با نوشتن "رسالة فی طهارة الخمر" حکم به پاکی شراب داد. در همان دوره، استرآبادی به دلیل چنین فتوایی مورد بدگویی گروهی قرار گرفت، استرآبادی در پاسخ گفت؛ که قصدش از آنچه دربارهٔ طهارت شراب نوشته، جز اجابت درخواست برادی مؤمن و ترغیب او به نماز خواندن نبوده است تا شاید خداوند این وسیله ای بسازد که نماز خواندن او به ترک منهیات منجر شود. نصرالله فلسفی گفته است که شاه عباس دستور داده بود که همه روزه یک نخود تریاک به سام میرزا (شاه صفی بعدی) بدهند تا خمار و سست باشد و در نتیجه نتواند بزرگان دربار و سپاه را به خود علاقه مند سازد. هرچند شاه صفی در نخستین سال جلوس خود، کشیدن تنباکو را روا دانست اما در سال ۱۰۴۰ کشیدن آن را قدغن کرد. توسعه و ساخت بناها. مسجد آقا نور از بناهایی است که در دوره پادشاهی شاه عباس بزرگ ساخته شده و در اولین سال سلطنت شاه صفی به اتمام رسیده است و به این مناسبت در کتبیه اصلی مسجد در سردر شرقی، ن
ام هر دو پادشاه آمده است. شبستان زیبا و جالب این مسجد از نفایس و شاهکارهای آن است که نور آن به وسیله قطعاتی از سنگ مرمر شفاف تأمین می شود. تالار طویله و آینه خانه در زمان شاه صفی بنا شدند؛ البته امروزه هیچ کدام از آن دو باقی نمانده اند. تالار طویله نسبت به بناهای دیگر زمان صفویه معماری غیرمعمولی داشته و فضایی با دید باز بوده است.کاخ صفی آباد در زمان شاه صفی توسعه پیدا کرده است. شاه صفی دستور ساخت مساجدی متوسط در شهرستان ها مانند تربت حیدریه داد، و افزون بر این اقدام به توسعه باغ فین نمود. در زمان شاه صفی بنای دو طبقه ای با چوب و آهن بر فراز بام شتر گلوی شاه عباس به نام کلاه فرنگی ساخته شد. شاه صفی با ملا حظهٔ آب فراوان در باغ فین حوض خانه را به این مجموعه اضافه کرد. مسجد شاه در زمان شاه عباس بزرگ ساخته شد ولی در زمان سلطنت شاه صفی در سال های مختلف کتیبه هایی به آن اضافه شد. در کتیبه اصلی سردر مسجد به خط علی رضا عباسی سال ۱۰۲۵ ه .ق نامی جز «پادشاه» به چشم نمی خورد و ذکر نام استاد علی اکبر معمار اصفهانی در کتیبه زیرین به خط محمد رضا امامی در زمان شاه صفی، در سال ۱۰۴۶ ه .ق اشاره به این مطلب دارد که احتمالاً شاه
عباس قصدی برای آوردن نام معمار نداشته است. وجود نام استاد علی اکبر اصفهانی در کتیبه بالای در ورودی و جدای از کتیبه اصلی پس از اتمام ساخت مسجد جامع عباسی و نصب در اصلی آن، همچنین هدیه گرفتن شاه صفی در سال ۱۰۴۶ ه .ق حکایات از احداث بناهای بسیار ارزنده توسط استاد علی اکبر معمار اصفهانی به خصوص در دوره شاه صفی دارد. بنابر کتیبه ایوان غربی که به خط محمدرضا امامی است، تکمیل بنای داخلی مسجد تا سال ۱۰۴۰ ه .ق ادامه یافت و با نصب ازاره های مرمرین آن در حدود سال ۱۰۴۷ ه .ق در زمان شاه صفی خاتمه پذیرفت. تجارت بین الملل. در تمام زمان صفویه، ابریشم قلم اصلی صادراتی ایران بوده؛ اما اسب، کرک بز ناحیه کرمان و مروارید بحرین هم صادر می شده است. در کنار این ها اقلام کوچکی هم مانند میوه خشک، آجیل، ریواس، روناس، چرم، گلاب و شراب نیز از اقلام صادراتی بوده. واردات ایران در زمان صفویه بیشتر شامل منسوجات، ادویه، فلزات، شکر و اقلام وارداتی خاص مانند دارو، قهوه و چوب واراداتی بوده است. بغیر از کشتی، از راه زمینی هم، مخصوصاً قندهار، تجارت با هند جریان داشته است. شاه صفی در نخستین سال سلطنت خود فرمانی دربارهٔ تجارت ابریشم با کمپانی هند شرق
ی انگلیس صادر کرد که طی آن بازرگانان انگلیسی در سراسر ایران حق تجارت آزاد داشتند و در مقابل شاه صفی از چارلز یکم تقاضا کرد چند نفر استاد ساعت سازی و تفنگ سازی و میناکاری به ایران بفرستد. شکست پرتقالیها، به هلندی ها فرصتی دست داد تا سهمی از تجارت ابریشم را از آن خود سازند. امتیازات کمپانی هند شرقی انگلیس تا سال ۱۰۴۱ ه .ق / ۱۶۲۳ میلادی تجدید و تأیید نشد و در این بین هلندی ها تجارتخانه ای جدید در بندرعباس برای واردکردن فلفل، جوز هندی، میخک و انواع دیگر ادویه تأسیس کردند. طی سلطنت شاه صفی، هلندی ها به خرید مقادیر زیادی ابریشم ایرانی، به طور عمده از بازار آزاد ادامه دادند برخلاف شاه عباس، شاه صفی فرمان داده بود که انحصار تجارت ابریشم با شاه نیست و بازرگانان خارجی آزادند که از هر تولیدکننده ای که می توانند ابریشم بخرند. قراردادی که در ۱۶۲۳ با کمپانی هند شرقی هلند بسته شده بود، هلندی ها را ملزم می کرد که ابریشم شاه را پنجاه تومان بالاتر از قیمت بازار در هر ۳۰۰ پوند (حدوداً ۱۴۰ کیلوگرم) بخرند. قیمت بالا، کیفیت متغیر و رقابت ابریشم بنگال باعث می شد که سود تجارت ابریشم برای هلندی ها زیاد نباشد. افزون بر این، برخلاف پیم
ان، میزان ابریشمی که شاه به کمپانی می داد نامنظم و کمتر از تعهد بود ولذا هلندی ها ابریشم را از افراد خصوصی و بدون پرداخت تعرفه می خریدند. در ۱۰۴۷ قمری/۱۶۳۷ میلادی ساروتقی اعتمادالسطنه از هلندی ها تقاضای تعرفه ابریشمهایی را نمود که از بازار آزاد خریده بودند و اشاره نمود که معافیت گمرکی تنها شامل ابریشمهایی می شد که از شاه خریداری شده بود. هلندی ها از پرداخت سرباززدند و اصرار نمودند که معافیت در ایران بدون شرط است. ساروتقی مبلغ ۴۳۰۹ تومان را از هلندی ها به زور گرفت و ایشان را مجبور کرد که علاوه بر این، ۳۰۰ عدل ابریشم شاه را به قیمت مشروط ۵۰ تومان در هر بار خریداری کنند. این عمل به نوبهٔ خود منجر به آن شد که مقامات هلندی در باتاویا به عاملین خود در ایران دستور توقف ابریشم از بازار آزاد را بدهند.باتاویا نام هلندی قبلی جاکارتا بوده است. این بهانه ای بود که هلندی ها در ۱۶۴۵، پادشاهی شاه عباس دوم به قلعهٔ قشم حمله کرده و چند کشتی به جزیرهٔ هرمز و بندرعباس فرستادند. البته موفق به تسخیر قلعه قشم نشدند. تجار هلندی وابستگی کامل به تجارت ابریشم نداشتند؛ بعد از تأسیس تجارتخانه شان در بندرعباس، که به سرعت جانشین هرمز به عن
وان بندر وارداتی اصلی ایران در خلیج فارس شد، تجار هلندی به زودی انحصار تجارت ادویه را بین جنوب شرق آسیا و ایران به دست آورند. رقابت هلندی ها و کمپانی هند شرقی انگلیس، مانع از تفوق یافتن یکی از این دو شد و هر دو قادر بودند از تجارت ترانزیت بندرعباس و بندرها اقیانوس هند سود برند. کشتی های هر دو کمپانی، هم اجناس بازرگانان ایرانی و هم اجناس بازرگانان هندی را حمل می کردند و این بازرگانان با مقابل یکدیگر قرار دادن این دو کمپانی قادر به تحصیل کرایه بهای ارزان و خدمات قابل اطمینان می شدند. فشاری که این بازرگانان می توانستند وارد آورند، موجب شد که در سال ۱۰۳۸ ه .ق / ۱۶۲۹ میلادی، یان اشمیت سفیر هلند در ایران با رنجیدگی اظهار شگفتی کند که «آن ها هرگز درک نمی کنند که کشورشان و ساکنینش با تجارت وسیع ما چه سود و پیشرفتی به دست آوردند، بالعکس بی شرمانه می گویند که این ما هستیم که کاملاً وابسته تجارت آنانیم و بدون آن دوام نمی آوریم»، آشکاراست که عصر امپریالیسم هنوز طلوع نکرده بوده است. هلندی ها در سال ۱۰۴۴ ه .ق / ۱۶۳۵ میلادی به یاری انگلیسی ها در عقیم کردن تلاش پرتغالی ها برای تصرف دوبارهٔ هرمز شتافتند اما از این پس به رقابت
با موقعیت انگلیسی ها در ایران دست زدند. این که هلندی ها در تجارت و بازرگانی به تدریج جای انگلیسی ها را گرفتند موجب ناراحتی چارلز یکم گردید و نامه ای گله آمیز به شاه صفی فرستاد، در همین زمان انقلاب و جنگ های داخلی در انگلستان به اعدام چارلز یکم و دیکتاتوری کرامول انجامید. به همین ترتیب روابط بازرگانی دو کشور کاهش یافت و هلند مقام اول تجارت ایران را به خود اختصاص داد. در سال ۱۶۳۳ میلادی، فردریش سوم دوک هولشتاین واقع در شمال آلمان یکی از بازرگانان خود به نام «اُتو بروگمان» را برای برقراری تجارت ابریشم ایران که از راه روسیه بود به سفارت مسکو فرستاد. وی پس از اجازه از میخائیل یکم تزار روسیه، برای عبور از راه رود ولگا و دریای خزر وارد ایران شد. هلندی ها که از باز شدن پای تجار آلمانی به دربار ایران ناراحت بودند بهای خرید ابریشم را افزایش دادند و بروگمان هم از انعقاد قرارداد منصرف شد. مهم ترین دستاوردی که هیئت آلمانی در این سفر به دست آورد ترجمه گلستان سعدی به زبان آلمانی و سفرنامه باارزشی است که آدام اولئاریوس، یکی از منشی های بروگمان نوشته است. در اثر پیمان زهاب، مسیر تجارت به بندرها مدیترانه که تنها مدت کوتاهی در
سال ۱۰۶۰ قمری/ ۱۶۳۹ میلادی برقرار بود، برای تجارت رسمی بازگشایی شد و صدور ابریشم از این راه در مقایسه با بندرها خلیج فارس سودآورتر بود. بازرگانان ارمنی در این دوره تجارت ایران از مسیر آناتولی و سوریه را در دست گرفتند و با تجار انگلیسی رقابت کردند. این رقابت به حدی شدید بود که یک مقام تجاری در لندن سال ۱۶۴۰ با ناراحتی نوشت که "خلیج فارس هرآنچه که از آن بیرون می آید را می بلعد " و " تجارت ابریشم بدون سود شده است ". صاحب منصبان ذی نفوذ. هانس روبرت رومر اعتقاد دارد که اگر به دنبال فرمانروایان واقعی اوایل دولت شاه صفی بگردیم چهار شخصیت اصلی قابل ذکرند: اغورلو خان شاملو ایشیک آقاسی باشی، رستم بیگ دیوان بیگی که بعداً سپهسالار و تفنگچی آقاسی هم شد، چراغ خان زاهدی که در ابتدا منصبی نداشت و بعداً قورچی باشی شد، رستم خان داروغه اصفهان که قوللرآقاسی هم بود. بعضی از زنان درباری مانند مادر شاه صفی و زینب بیگم، عمه شاه عباس یکم، هم تأثیرگذار بودند. اغورلوخان و چراغ خان بعدها به دست شاه صفی کشته شدند و در ۱۶۳۰ رستم بیگ دیوان بیگی، بیگلربیگی آذربایجان شد و رستم خان داروغه به عنوان والی گرجستان از کارتلی به تفلیس رفت. سرانجام
اداره امور به دست ساروتقی اعتمادالدوله افتاد که در ۱۶۳۴ رمام امور را در دست گرفت و تا پایان دوره شاه صفی در سمت خود باقی ماند. بنا به گفته کاترین بابایان در دانشنامه ایرانیکا، با وجود اینکه زینل خان، ابوالقاسم بیگ و زینب بیگم پادشاه شدن شاه صفی را پشتیبانی کرده بودند، باند رستم بیگ دیوان بیگی برای انحصار قدرت باعث حذف این عده شد. در زمان مرگ شاه صفی، ساروتقی و مادر شاه عباس دوم در دربار قدرت را به دست گرفته و سیطره رستم بیگ و غلامان خاصه را پایان داده بودند. سکه شناسی. سکه های رایج در زمان صفویه از طلا و نقره و مس بودند، ولی در معاملات و داد و ستد بیشتر از سکه نقره و مس استفاده می شد و سکه های طلا، کمتر در دست مردم بود و معمولاً در جشن ها و تاجگذاری و اعیاد ضرب می شد. واحد پول در دوران صفوی تومان بود. در زمان شاه صفی، هر تومان برابر ۱۰۰۰۰ دینار در نظر گرفته و معادل ۲۰۰۰ نخود نقره محاسبه می شد یعنی ۳۸۴ گرم نقره. هر شاهی برابر ۵۰ دینار (یا ۱٫۹۲ گرم نقره) بود. تا زمان شاه عباس بزرگ، سکه دو شاهی یا محمدی (۳٫۸۴ گرم نقره)، ۱۰۰ دینار، معمولاً رایجترین سکه ها محسوب می شد، اما از آن به بعد، سکه چهارشاهی (۷٫۶۸ گرم نقر
ه) که اصطلاحاً "عباسی" نامیده می شد رایج شد و مدت ها رایج ماند. سکه های دیگری هم وجود داشتند، مانند سکه طلا به نام اشرفی و سکه نقره بیستی که شایع نبودند. سکه های مسی غازی نام داشتند که معمولاً به آن ها فلوس می گفتند. فلوس یا فلس کلمه ای عربی که معادل فارسی آن پشیز، پول سیاه یا همان غازی می باشد. بر روی سکه های فلوس معمولاً تصاویر مختلفی از حیوانات و پرندگان و اشکال بروج دوازده گانه و گاهی نیز عکس شخص یا شیئی را دارد و در بعضی موارد پشت سکه اسم شهر و تاریخ ضرب را نیز می توان مشاهده نمود. سکه های فلوس، از جنس مس با وزن تقریبی ۸–۹ گرم ارزشی معادل ۵ دینار داشته است. هر سال سکه مسی جدیدی برای نوروز یا موقع تعویض حاکم جدید به ضرب می رسید و بدین ترتیب قیمت سکه های مسی در نزدیکی نوروز پایین می آمد و پادشاه و حاکم وقت از این راه استفاده می بردند. به طوری که گفته می شد سکه های جدید مسی را هر کیلویی دو عباسی خریداری کرده و آن را دوباره تبدیل به سکه های مسی جدید کرده و از این راه چهار برابر استفاده می بردند و در عین حال مملکت را از داشتن پول زیاد غیررسمی حفظ می کردند. اغلب بعد از عوض شدن و ضرب سکه مسی جدید قیمت سکه مسی ق
دیمی به نصف می رسید. بر روی سکه های صفوی نام و القاب شاهان به صورت جملاتی که ارادت و وابستگی آن ها را به ائمه اطهار و امامان شیعه می رساند و همچنین تاریخ و نام شهری که سکه در آن ضرب شده، نقش گردیده است. از زمان شاه عباس دوم اغلب عناوین و القاب به صورت اشعار فارسی نوشته شده و این یکی از ابداعات و نوآوری های جالبی است که در سکه های ایرانی قبل از صفویه سابقه نداشته است. خط روی سکه های شاهان اولیه صفوی نسخ و سپس نستعلیق است. پشت سکه ها نیز جمله شهادتین، علی ولی الله، نام دوازده امام یا چند تن از ائمه در حاشیه و به ندرت نام ضرابخانه نوشته شده است. شرح نسب شاه صفی. السلطان بن السلطان بن السلطان الخاقان بن الخاقان بن الخاقان ابوالمظفر شاه صفی بهادرخان بن صفی میرزا بن شاه عباس الحسینی بن فردوس مکان شاه سلطان محمد بن خاقان کبیر شاه طهماسببن خاقان اکبر شاه اسمعیل الصفوی الحسینی الموسوی انار الله برهانه و ضاعف علیه غفرانه و ثقل باالمبراة میزانه بن سلطان حیدر بن سلطان جنید بن شیخ ابراهیم بن میر خواجه علی بن شیخ صدرالدین بن قطب آفاق و عارف به استحقاق شیخ الحق و الحقایق صفی الدین اسحاق بن سید جبرئیل بن سید صالح بن سید قطب
الدین بن سید صالح بن سید رشید بن سید محمد بن سید عوض بن فیروز شاه بن سید شرف شاه بن سید محمد بن سید ابراهیم بن سید جعفر بن سید محمد بن سید اسماعیل بن سید محمد بن سید احمد اعرابی بن سید جعفر بن سید ابومحمد بن سید قاسم بن سید ابوالقاسم حمزه بن امام الهمام امام موسی الکاظم بن امام جعفر صادق بن امام محمد باقر بن امام زین العابدین بن سید الشهداء ابی عبدالله الحسین بن اب الایمة اسدالله الغالب غالب کل غالب مطلوب کل طالب امیرالومنین علی بن ابی طالب صلوات الله علیهم اجمعین.
پات پلیر یک نرم افزار پخش کننده چندرسانه ای است که توسط شرکت ارتباطات داوم، برای سیستم عامل ویندوز توسعه یافته است. این برنامه رتبهٔ بسیار بالایی گرفته است. به طوری که لایف هکر آن را بهترین نرم افزار پخش فیلم برای ویندوز معرفی می کند. توسعه دهنده قبلی این نرم افزار همان توسعه دهنده ی کی ام پلیر بوده است و به همین دلیل بیشتر امکانات و ویژگی های این نرم افزار مشابه کی ام پلیر می باشد.
زبان اَوَدهی نام یکی از زبان های هندی است. گاه آوادی را گویشی از زبان هندوستانی قلمداد می کنند. خاستگاه این زبان ایالت اوده در اوتار پرادش هند است، ولی گویشورانی نیز در بیهار، مادایا پرادش، دهلی و نپال نیز دارد. آمیزه ای از این زبان با دیگر زبان ها نیز در جنوب دوآب مورد استفاده است. گونه ای از این زبان با عنوان هندی فیجی نیز در فیجی و در میان هندیان آن سرزمین به کار برده می شود. بر اساس آمار سال ۲۰۰۱ میلادی، اودهی از نظر شمار گویشوران بیست ونهمین زبان پرگویشور جهان است. منابع. Wikipedia contributors, "Awadhi language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Awadhi_language&amp;oldid=511161045 (accessed September 18, 2012).
وَلاشان یکی از محله های تاریخی اصفهان در استان اصفهان در مرکز ایران است. جمعیت این محل ۷۰۰۰ نفر (برآورد ۱۳۹۵ خورشیدی) است و در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر اصفهان واقع شده که به شش محلهٔ اصلی (لورک، گارنخود، کرتمان٫شط ٫ سیبه و بهشت آیین) تقسیم می شود. موقعیت جغرافیایی. ولاشان در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر اصفهان در مجاورت شهر درچه در دشتی مسطح واقع شده که با شیب ملایم یک درصدی به نزدیکی زاینده رود منتهی می شود. این محله با ارتفاع ۱۶۰۴ متر از سطح دریا و طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۳۲ دقیقهٔ شرقی و عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۳۷ دقیقهٔ شمالی، با تهران ۴۸ ثانیه اختلاف زمان دارد. ولاشان با ۱/۱۲ کیلومتر مربع مساحت از صحراولاشان، لورک، گارنخود، سیبه و شط شکل گرفته است. این محله از محلات شهر درچه از توابع خمینی شهر و از شمال غرب با شهرستان نجف آباد همسایه است. جمعیت. در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ ولاشان ۷۰۰۰ نفر جمعیت داشت. کشاورزی. این محل در مجاورت شهر درچه در کنار جلگهٔ زاینده رود است و عمده محصولات کشاورزی این محل شامل برنج، گندم، سیب زمینی و پیاز است. برنج این محل از نظر کیفی در رده اعلاترین برنج های ایرا
نی است. تاریخ ولاشان. بررسی معنی واژهٔ ولاشان و مشتقات آن: بلاش یا غالباً ولاش، نام چندتن از شاهان اشکانی (ایران و ارمنستان) و ساسانی بوده که به صورتهای مختلف (گولاش / گلوش، وَلارش، اَولاش، بالوش، وَلوش /اُلوس، ولیس / اُلَّیس، الاش /لاش، جولاش، جالوس، فولگی، وَلَجَه، فلوجه) در متون کهن آمده است (یوستی، ص ۳۴۴–۳۴۶). اما نامدارترین ایشان بلاش (ولگشی) یکم اشکانی (۵۱–۷۷ میلادی) است که به روایت دینکرد (چاپ مَدَن، ص ۴۰۵–۴۰۶)، متون اوستا و «زند» های دینی و یادمانهای پادشاهی ایران را، که بر اثر تازش اسکندر مقدونی نابود و پراکنده شده بود، گردآورد، و ظاهراً «دژنبشت» هایی (= قلعة کتاباتی) هم برای حفاظت آن ها بنا نهاد (اذکائی، ۱۳۷۵ش ب، ص ۶۱–۶۲، ۱۳۸). هموست که شهر بلاشگرد را نیز برای رقابت با سلوکیه در جایی مناسب (حوالی حیرة بعدی) بنا کرد (گوتشمید، ص ۱۸۸)؛
هندیِ فیجی زبان هندی تباران فیجی است. این زبان از زبان اودهی مشتق شده و دربرگیرندهٔ وامواژگان فراوانی از زبان های انگلیسی و فیجی است. همچنین واژگان چندی نیز بر حسب نیاز در این زبان و مستقل از زبان اودهی ساخته شده است. منابع. Wikipedia contributors, "Fiji Hindi," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Fiji_Hindi&amp;oldid=510938250 (accessed September 18, 2012).
تارخه، روستایی بسیار خوش آب و هوا با مردمی خون گرم و فوق العاده مهمان نواز و با فرهنگ واقع در دهستان بام، بخش بام ،شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی است. مردم این روستا به زبان ترکی خراسانی تکلم می کنند. سطح سواد به نسبت جمعیت بسیار بالا بوده و تعداد بسیار زیادی از اهالی دارای تحصیلات دانشگاهی می باشند. امرار معاش اهالی از طریق کشاورزی و دامداری به روش سنتی و هم چنین باغداری به صورت محدود (فقط بادام و گردو) انجام می پذیرد. جغرافیای روستا. کوه های روستا. کوه قارشی، کوه حسن کمر، کوه مهدی خان، قارانقولوق دره(کوه دره تاریک) آب و هوای روستا. آب و هوای روستا مرطوب با تابستان های گرم و زمستان های سرد و نسبتاً مرطوب است. درجه حرارت هوا در گرمترین موقع سال در ماه های مرداد (برج اسد) و شهریور (برج سنبله) تا ۳۵درجه سانتیگراد می رسد و بارش باران به صورت پراکنده از ماه اردیبهشت (برج ثور) تا دی ماه (برج جدی) است. آب های سطحی. قنات تارخه علیا. قنات تارخه سفلا. قنات یورک. قنات کهنه تارخه. قنات داخل روستا. چشمه های کال شور قنات ها. قنات نستانک. قنات تارخه علیا. قنات تارخه سفلا. قنات یورک قنات داخل روستا پوشش گیاهی
روستا. پوشش گیاهی بخش کوهستانی. پوشش گیاهی در مناطق کوهستانی اغلب شامل کتیرا و گون می باشد. گیاهانی همچون بومادران، زبان گنجشک، کاکوتی، اسطوخودوس، بابونه، کنگر،گل گاو زبان نیز در فصل بهار به صورت پراکنده در دشتها و ارتفاعات مشاهده می شوند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۸ نفر (۵۰ خانوار) بوده است.
سِرِس (نماد: ) نخستین سیارهٔ کوتولهٔ کشف شده و بزرگ ترین سیارک در کمربند سیارکی و بین مدار مریخ و مشتری است. قطر آن ۹۴۵ کیلومتر است و از نظر بزرگی سی وسومین جرم شناخته شدهٔ منظومهٔ خورشیدی است. سرس یک سوم جرم کمربند سیارکی را تشکیل می دهد؛ و تنها شیء شناخته شدهٔ کمربند سیارکی است که دارای تعادل هیدرواستاتیکی است. قدر ظاهری سرس از زمین بین ۶٫۷ تا ۹٫۳ است و بنابراین حتی در درخشان ترین حالتش، چنان تاریک است که با چشم غیرمسلح دیده نمی شود مگر اینکه آسمان به شدت تاریک باشد. سرس در ۱ ژانویهٔ ۱۸۰۱ توسط جوزپه پیاتسی در پالرمو کشف شد. ابتدا به عنوان یک سیاره در نظر گرفته شد، اما در دههٔ ۱۸۵۰ زمانی که اشیاء دیگری در مدار مشابه کشف شدند به عنوان یک سیارک طبقه بندی شد. هستهٔ سرس از سنگ و گوشتهٔ آن از یخ تشکیل شده است، و ممکن است اقیانوسی از آب مایع در زیر لایه یخ داشته باشد. سطح سرس احتمالاً مخلوطی از یخ آب و مواد معدنی مختلف هیدراته مثل کربنات ها و رس است. در ژانویهٔ ۲۰۱۴، انتشار بخار آب از مناطق مختلف سرس کشف شد. این مسئله غیرمنتظره بود، چون انتشار بخار آب از ویژگی های ستارهٔ دنباله دار است و اجرام بزرگ در کمربند سیارک
ی این ویژگی را ندارند. دان فضاپیمای رباتیک ناسا در ششم مارس ۲۰۱۵ وارد مدار سرس شد. عکس هایی که در جلسات تصویربرداری که از ژانویهٔ ۲۰۱۵ در حالی که فضاپیما به سرس نزدیک می شد گرفته می شد و وضوح آن ها بیش از تصاویر گذشته بود نشان داد که سرس سطحی پوشیده از آتشفشان دارد. دو نقطهٔ روشن متمایزی (یا سپیدایی بالا) که داخل یک دهانه (متفاوت با نقاط روشنی که پیش تر در تصاویر گرفته شده با تلسکوپ هابل وجود داشت) در تصاویر گرفته شده در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۵ دیده شد، موجب شد منشأ آن ها یخ فشان ها یا فوران آب در نظر گرفته شود. در ۳ مارس ۲۰۱۵، یکی از سخنگویان ناسا گفت: «نقاط احتمالاً موادی مانند یخ یا نمک هستند که بسیار منعکس کنندهٔ نور هستند، اما وجود یخ فشان ها بعید است.» ۱۱ مهٔ ۲۰۱۵، ناسا تصویری را با وضوح بالا منتشر کرد که به جای یک یا دو نقطه در واقع چندین نقطه را نشان می داد. در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، دانشمندان ناسا گزارش دادند که نقاط درخشان روی سرس ممکن است مربوط به نوعی نمک، به ویژه آب نمکی باشد که حاوی منیزیم سولفات هگزا هیدریت (MgSO4·6H2O) است؛ نقاط روشن همچنین ممکن است با خاک رس غنی از آمونیاک مرتبط باشد. در ژوئن ۲۰۱۶، بررسی این
نقاط با طیف مادون قرمز مشخص کرد که با سدیم کربنات(Na2CO3) سازگاری بیشتری دارد و نشان می دهد که فعالیت های زمین شناسی احتمالاً در ایجاد نقاط روشن دخالت داشته است. در اکتبر ۲۰۱۵ ناسا تصویری از سرس منتشر کرد که فضاپیمای دان با رنگ-واقعی گرفته بود. تاریخچه. کشف. ایدهٔ وجود سیاره ای کشف نشده میان مریخ و مشتری اولین بار، در سال ۱۷۷۲ توسط یوهان الرت بُده مطرح شد البته پیشتر، در سال ۱۵۹۶، یوهانس کپلر به فاصلهٔ زیاد میان مریخ و مشتری اشاره کرده بود. بُده ایدهٔ خود را با توجه به قانون تیتیوس-بوده، فرضیه ای که در سال ۱۷۶۶ توسط یوهان دانیل تیتیوس مطرح شده بود و اکنون اعتبار خود را از دست داده است، مطرح کرده بود. تیتیوس مشاهده کرده بود که بین نیم قطر بزرگ بیضی مدار تمام سیارات به جز شکاف بین مریخ و مشتری، رابطهٔ معنا داری وجود دارد. و بر این اساس پیش بینی شد که سیاره جدید می بایستی نیم قطر بزرگ مداری برابر با ۲٫۸ واحد نجومی داشته باشد. کشف اورانوس توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۱ نزدیک به فاصله پیش بینی شده برای جرم بعدی در آن سوی زحل، موجب افزایش اعتماد به قانون تیتیوس-بوده گردید؛ به گونه ای که در سال ۱۸۰۰، گروهی به رهبری فر
انتس کساور فن تساخ، ویراستار نشریه موناتلیشه کورسپوندنتس (گزارش های خبری ماهانه)، درخواست هایی برای ۲۴ ستاره شناس باتجربه فرستاده و از آن ها خواستند که با هم متحد شده و جستجویی هدفمند را برای یافتن سیاره مورد انتظار شروع کنند. گرچه آن ها موفق به کشف سرس نشدند، بعدها چندین سیارک بزرگ را کشف کردند. یکی از ستاره شناسان انتخاب شده برای پژوهش جوزپه پیاتسی، کشیشی کاتولیک از آکادمی پالرمو، سیسیل بود. پیاتسی پیش از اینکه دعوتنامه ای را برای پیوستن به این گروه دریافت کند، سرس را در ۱ ژانویه ۱۸۰۱ کشف کرده بود. او در حال جستجوی هشتاد و هفتمین ستاره از کاتالوگ ستارگان منطقه دائرةالبروج لوئی دو لاکای بود، اما ستاره دیگری جلوی آن قرار داشت. به جای یک ستاره، پیاتسی جرمی شبیه به ستارهٔ متحرک یافته بود که ابتدا گمان می کرد یک ستارهٔ دنباله دار است. پیاتسی سرس را ۲۴ بار رصد کرد و در فوریه ۱۸۰۱ آخرین رصدش را انجام داد، چون بیماری مانع ادامهٔ کارش شد. او کشفش را در ۲۴ ژانویه ۱۸۰۱، طی نامه ای به دو ستاره شناس همکارش، هموطنش بارنابا اریانی در میلان و یوهان الرت بُده در برلین اعلام کرد. او در نامه اش از سرس به عنوان یک دنباله دار ی
اد کرده بود، اما اضافه کرده بود: «چون حرکت آن خیلی آهسته و نسبتاً یکنواخت است، چند بار به ذهنم خطور کرده که ممکن است چیزی مهم تر از دنباله دار باشد.» در ماه آوریل، پیاتسی گزارش تمام مشاهداتش را به آریانی، بده، و ژروم لالاند در پاریس ارسال کرد. اطلاعات داده شده در سپتامبر ۱۸۰۲ در نشریه موناتلیشه کورسپوندنتس (گزارش های خبری ماهانه) منتشر شد. در این زمان، موقعیت ظاهری سرس (عمدتاً به دلیل حرکت مداری زمین) تغییر کرده و بیش از حد به خورشید نزدیک شده بود و مشاهدهٔ آن برای ستاره شناسان دیگر، برای تأیید مشاهدات پیاتسی مشکل شده بود. سرس تا پایان سال بار دیگر قابل مشاهده می شد، اما پس از گذشت این مدت طولانی پیش بینی موقعیت دقیق آن دشوار بود. برای دیدن دوبارهٔ سرس کارل فریدریش گاوس، که در آنزمان ۲۴ ساله بود، روشی مؤثر برای تعیین مدار پیدا کرد. در عرض چند هفته، مسیر سرس را پیش بینی کرده و نتایج کارش را برای فن تساخ فرستاد. در تاریخ ۳۱ دسامبر ۱۸۰۱، فن تساخ و هاینریش ویلهلم ماتیاس البرس دوباره سرس را در نزدیکی مکان پیش بینی شده پیدا کردند. ستاره شناسان گذشته تنها قادر به محاسبهٔ مرتبه بزرگی سرس بودند. در سال ۱۸۰۲، هرشل اندا