Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د انگلیس ها مقبولیت داشته باشد، این آخرین امید انگلیس در وجود عبدالرحمان خان پسر عمو (کاکا) ی امیر تبعید شده و نوه ای دوست محمدخان تحقق یافت. انگلیس ها از موفقیت نه چندان بزرگ خویش در جنگ دوم چشم پوشیده، از افغانستان خارج شدند، عبدالرحمان که مردم ترکستان افغان را به دور خود جمع کرده بود، در قبال گرفتن شناسایی از طرف انگلیس ها تنظیم روابط خارجی خویش را به ایشان واگذاشت استقلال افغانستان. عبدالرحمن خان و شکل گیری سرحدهای سیاسی. در خلال حکومت او روس ها و انگلیس ها به توافقی قطعی در مورد مرزهای طولانی افغانستان با روسیه، از مرزهای ایران تا پامیر، دست یافتند. مرزهای جنوب غربی انگلیس نیز بر اساس خط مشهور دیورند (Durand Line) تعیین گشت، انگلیس ها عبدالرحمان را مجبور ساختند تا معاهده ننگین دیورند را امضا کند که در اثر آن نیمی از سرزمین پشتونها به قوای بریتانیا تعلق گرفت. سیاست شوم و استعماری آن زمان انگلیس باعث گشت که از آن زمان تاکنون افغانستان و پاکستان موفق نشده اند تا مسئله مرزی خویش را حل نمایند، از آن زمان تاکنون پیوسته یک سلسله کشاکش های مرزی، برخوردهای نظامی و تحریکات متقابل در سراسر این مرزها را به دنبال داش
ته استند. اگرچه در این مدت سایه و سنگینی اقتدار وی در همهٔ گوشه و کنار این سرزمین احساس می شد، اما ادغام مردم و اقوام مختلف این جغرافیا و درآوردن آنان به صورت ملتی یکپارچه و متحد، جز از راه زور و استبداد ممکن نمی بود. حبیب الله خان. عبدالرحمان خان به سال ۱۳۱۹ هجری قمری (۱۹۰۱ میلادی) مرد، حبیب الله خان پسر بزرگش بر طبق وصیت پدر برجای وی نشست. حبیب الله خان سیاست انزواگرایی پدر را دنبال کرد، وی همواره با هرگونه تلاش قدرت های خارجی برای کسب امتیازاتی در افغانستان مخالف بود. حبیب الله خان طب غربی را در کشور رایج ساخت و خرید و فروش برده را نیز لغو نمود، و یک باب مدرسه ای عالی را بنابر الگوهای غربی بنام حبیبیه تأسیس نمود. در صحنهٔ بین المللی، روسیه و انگلیس طی قرارداد ۱۳۲۵هجری قمری (۱۹۰۷ میلادی) سن پترزبورگ خود یکبار دیگر بر موافقتشان با اینکه افغانستان همچنان بایستی به مثابه ای سپری در میانه ای این دو قدرت باقی بماند، تأکید کردند. در فاصله کمی بعد از انعقاد این قرارداد جنگ جهانی اول شعله ور شد. افغانستان از هردو سو به شدت تحت فشار قرار گرفت. آلمان ها در پی آن بودند که حمایت و یاری افغانستان را نسبت به خودشان در مق
ابل انگلیس ها جلب کنند، سلطان حمید عثمانی (که خود را خلیفه مسلمین می خواند) علیه کفار و مشرکان حکم جهاد داده بود، و آشوب طلبان هندی می کوشیدند هر طور شده پای افغانستان را به جنگ بکشند. علی رغم همه اینها امیرحبیب الله کاملاً به قول و قراری که برای حفظ بیطرفی با انگلیس گذاشته بود وفا کرد، و با این کار با مخالفت های شدیدی در بین مردم خود مواجه شد. وی در مقابل حفظ بی طرفی افغانستان تقاضا کرده بود که با پایان گرفتن جنگ به این کشور استقلال کامل داده شود. اما پیش از آنکه با هر نوع مخالفت صریحی از انگلیس برای تضمین این خواسته بگیرد، در سال ۱۲۹۸ ه .ش (۱۹۱۹ میلادی) به شکل مرموزی به قتل رسید. امان الله شاه، استقلال و اصلاحات. پس از مرگ امیرحبیب الله خان پسر سومش، امان الله خان تخت و تاج پدر را تصاحب کرد. و به عنوان شاه افغانستان پذیرفته شد. در این روزها احساسات ضد انگلیسی در بین مردم به اوج شدت خویش رسیده بود، زیرا عموماً معتقد بودند که انگلیس می بایست در قبال بیطرفی افغانستان در جنگ اول جهانی، استقلال کامل این کشور را بدان بازمی گرداند. شاه کمان الله از احساسات ضد انگلیسی مردم استفاده نموده، در سال ۱۲۹۸ ه .ش (۱۹۱۹ میلا
دی) سومین جنگ علیه انگلیس را آغاز کرد. سفربری نیروهای این کشور به طرف هند آغاز شد، نیروهای هوایی انگلیس برای مدت ده روز پشت هم شهر جلال آباد و نواحی خیبر را فتح کردند، بعد از ده روز جنگ افغانستان تقاضای آتش بس و پیشنهاد صلح نمود. انگلیس ها هم که از جنگ اول جهانی خسته و فرسوده شده بودند، با اندکی تعلل این تقاضا را پذیرفتند. از سوی دیگر انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه نیز تأثیرات خود را داشت، و دیگر برای انگلیس تهدیدی محسوب نمی شد، سیاست بلشویکها عدم مداخله در امور دیگران بود. افغانستان در نخستین روزهای جنگ سوم افغان و انگلیس اعلان استقلال نمود. انگلیس به سال ۱۳۰۰ ه .ش (۱۹۲۱ میلادی) طی قراردادی در راولپندی استقلال افغانستان را به رسمیت شناخت. شاه امان الله سیاست گوشه گیرانه پدر بزرگ و پدرش را کنار گذاشته دست به یک سلسله اصلاحات اساسی زد که در تاریخ افغانستان بی نظیر بودند. این اصلاحات شاه مورد قبول قشر مذهبی واقع نشد، ملاها و روحانیون محافظه کار دست به تحریکات علیه شاه اصلاح طلب زدند. در سال ۱۳۰۷ ه .ش (۱۹۲۷ میلادی). امان الله خان نخستین رهبر افغان بود که عنوان خود را از امیر به شاه تغییر داد، و همراه با همسرش ملکه ث
ریا از اروپا، ترکیه، مصر و ایران دیدن کرد. وی که از دیدن تحولات در جهان و به ویژه کشورهای مسلمان همسایه (ایران و ترکیه) شگفت زده شده بود، دست به اقدامان و اصلاحات وسیع زد. رفع حجاب زنان، دادن آزادی هایی برای زنان، دموکراتیزه کردن جامعه، رایج ساختن لباسهای اروپایی در دفاتر و ادارات دولتی از نخستین اقدامات شاه جوان افغان بودند که با مخالفت رهبران مذهبی و ملاها روبرو گشت، شخصی به نام ملای لنگ در مناطق جنوبی افغانستان دست به تحریکات علنی علیه امان الله خان زده و علیه وی فتوای جهاد داد. از سوی دیگر نادرخان و برادران نیز دست به کار شده توطئه و دسیسه سازی علیه امان الله خان را آغاز نمودند. در این روزها یکبار دیگر کشور دست خوش آشوب ها و توطئه ها و دسایس گشت، این آشوب ها بار دیگر استقلال افغانستان را تهدید می نمودند. درین میان جوانی بنام حبیب الله کلکانی به کمک روحانیون که لقب خادم دین رسول الله را به وی اعطا نمودند با تنی چند از یاران وفادار و جانباز خود از شمالی به سوی کابل به قصد تصرف تخت و تاج براه افتاد. شاه امان الله جنگ را لازم ندانسته تخت و تاج را رها کرده به هند رفت و بقیه سی سال عمر خود را در اروپا گذراند. ت
محمدنادر شاه غدرا. محمد نادرخان در زمرهٔ محافظان امیر حبیب الله خان خدمت می کرد، و دست آخر به فرماندهی کل ارتش وی منصوب گشت. بعد از آن که حبیب الله خان به قتل رسید، خیانتهای محمدنادرخان نیز برملا گشتند، پادشاه جوان افغان امان الله خان او را از فرماندهی کل قوا معزول نمود. نادرخان به بهانه ای علاج بیماری عازم اروپا گردید و در آنجا در تبانی با انگلیس دست به دسیسه چینی علیه دولت تازه بنیاد شاه امان الله زد، از جمله شاه را متهم به کفر نمود و عکسهای جعلی بی حجاب را از خانم شاه (ملکه ثریا) تهیه کرده در بین قبایل توزیع نمود همچنان عکس جعلی دیگری را تهیه کردند که گویا شاه در اروپا دست پاپ اعظم را بوسیده است، این همه دسایس محمد نادرخان و برادران باعث شدند تا روحانیون فرصت طلب که همواره از حکومت هند بریتانوی جیره می گرفتند علیه شاه مردم را تحریک نمودند. شاه بدون جنگ و خون ریزی تخت و تاج را رها کرد. امیرحبیب الله مشهور به کلکانی تخت و تاج را تصاحب نمود. نادرخان و برادران از طریق هند بریتانوی وارد پکتیا گشته قبایل پشتون را تحت نام برگشتاندن تخت وتاج به وارث اصلی آن شاه امان الله، علیه حبیب الله تحریک نمودند. حبیب الله نم
ی خواست که جنگ کند، او می خواست که بدون جنگ و خون ریزی تخت و تاج را تسلیم نادرخان کند، در صورتی که به وی و طرفدارانش صدمه ای نرسد. نادرخان بر قرآن مهر نهاد و سوگند خورد که جان وی و طرفدارانش درامان خواهد بود. حبیب الله نیز به سوگند نادرخان اعتماد نموده دست از سلطنت کشید. نادرخان همراه با قبایل جنوبی وارد کابل شده حبیب الله و طرفدارانش را از دم تیغ کشید و بدین طریق حکومت رعب و شتم را بنا کرد. چندین هزار نفر قبایلی که بیشترشان را مردان آنسوی مرز (هند بریتانوی) تشکیل می داند نادرخان و برادران را در به قدرت رسیدن همکاری نموده بودند، در مقابل خواهان پاداش بودند. نادرخان تمام دارایی بانک را بین ایشان تقسیم کرد، اقوام تشنه ای تاراج و غارت، دار و ندار شهر را مانند گرگان بیابانی تاراج نموده با خود به آنسوی مرز انتقال داده و عده ای دیگر هم پست های مهمی دولتی را تصاحب کرده ملکیتهای مردم را نیز بزور تفنگ از آن خویش ساختند. نادرخان و برادران اندکترین مخالفت را نسبت به خود و حکومت خویش توسط ژاندارمرهای خویش در نطفه خنثی ساختند، هزاران انسان را به طرفداری از امان الله یا به جرم وطن دوستی و آزادی خواهی رهسپار زندان های مخوف
و سیاه چالها نموده که بیشترینشان در آن سیاه چالها جان سپردند. آخرالامر نادرخان در سال ۱۳۱۲خ/۱۹۳۳م در اثنای توزیع جوایز در یک مدرسه توسط جوانی بنام عبدالخالق به ضرب گلوله کشته شد. برادران نادر زمینه ای بقدرت رسیدن پسر خویش محمدظاهر را مساعد ساخته و هیچکدامشان ادعای تخت و تاج را نکردند، چه که آن ها به خوبی می دانستند، که نفاقهای خانوادگی زمینه ای نابودی ایشان را بیشتر مساعد خواهد کرد، چون ایشان در بین مردم دارای اعتبار و حیثیتی چندانی نبودند، ایشان را مردم غاصب تخت و تاج می دانستند. از همان روزهای نخست ایشان بنا حکومت خویش را بر غدر و مکر نهاده بودند. محمدظاهر شاه. محمدظاهر پسر ارشد محمدنادر پادشاه مقتول به سال ۱۳۳۲ قمری/۱۹۱۴ میلادی به دنیا آمد، و هنگامی که به جای پدرش نشست فقط ۱۹ سال داشت. محمدظاهر کمتر از ده سال داشت که به فرانسه اعزام شد، وی الی شانزده سالگی در اروپا به سر برد، معلوم نیست که وی در آنجا در کجا تحصیل کرده است، بعد از شانزده سالگی به افغانستان بازگشت و شامل مدرسه نظامی کابل شد. محمدظاهر وقتیکه به جای پدر نشست کودکی بیش نبود ولی عموهایش قدرت را در دست گرفته مملکت را بزور سرنیزه و رعب و شتم اداره
نمودند. مخصوصاً هاشم خان کاکایش فرد ظالم و مستبد بود که دوره وی به نام دوره هاشم خانی در جنایتکاری و استبداد معروف است. محمدظاهر ۴۰ سال حکومت کرد و درین دورهٔ حکومت طولانی نه اینکه برای ملت مظلوم افغانستان خدمتی نکرد بلکه مردم را از علم دانش دور نگهداشته و زمینهٔ دوام حکومت خودرا مساعد نگهداشت. اما تنها کیفیتی که این دوره ۴۰ ساله داشت این بود که افغانستان در صلح و آرامش به سر برد چیزی که قبل از آن و بعد تا امروز در تاریخ افغانستان تجربه نشده است. ظاهر شاه به تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۷ در کابل چشم از جهان پوشید. بالاخره در سال ۱۳۵۲ «هجری شمسی» سردارمحمد داود پسر کاکای ظاهرخان انقلاب نموده و با ایجاد اولین ریاست جمهوری در افغانستان به حکومت شاهی محمدظاهر خاتمه بخشید. سردار محمد داود اولین ریس جمهور افغانستان دوست آزادی ترقی و پیشرفت کشور بود. بالاخره در ۷ ثور سال ۱۳۵۷ «هجری شمسی» انقلاب دموکراتیک خلق دوره حیات و ریاست جمهوری داود خان را پایان بخشید. بعد از اینکه امان الله خان در سال ۱۹۱۹ میلادی زمام شاه افغانستان اعلام شد، آزادی و استقلال افغانستان را در صدر برنامه های کاری اش قرار داد. موضوع استقلال افغانستان و جنگ
سوم افغان-انگلیس از سوی بریتانیا کم اهمیت و خیلی کوچک جلوه داده شد، با وجودی که جنگ سوم افغان-انگلیس از جمله جنگ های بزرگ به شمار می رود که دران بیش از ۱۶ میلیون پوند خسارات مالی به کشور بریتانیا وارد شد و حدوداً ۲۰۰۰ افراد نظامی آن ها نیز درین جنگ هلاک شدند. بعد از اینکه نیروی افغانی در جنگ سوم افغان انگلیس پیروز شدند، امان الله خان در ۱۸ اوت ۱۹۱۹ میلادی استقلال رسمی افغانستان را اعلام کرد و این روز را که مطابق به ۲۸ اسد است رخصتی عمومی اعلان کرد. ظهور طالبان و تأسیس جبهه متحد. جنوب افغانستان تا حد زیادی نه تحت کنترل دولت مرکزی بود و نه تحت کنترل شبه نظامیان شمال بود. شبه نظامیان محلی یا رهبران قبیله ای بر جنوب حکومت می کردند. در سال ۱۹۹۴ طالبان بنیادگرا در ولایت جنوبی قندهار ظاهر شدند. جنبش طالبان متشکل از افرادی بود که قبلاً به عنوان مجاهد جنگیده بودند و از مدارس مذهبی پناهندگان افغان در پاکستان استخدام شده بودند. در سال ۱۹۹۴ طالبان قدرت را در ولایات مختلف جنوبی و غربی افغانستان به دست گرفتند. تا ماه مارس ۱۹۹۵، طالبان شش ولایت را تصرف کرده و به کابل رسیده بودند. در اوایل سال ۱۹۹۵، طالبان مذاکراتی را با دول
ت ربانی و شبه نظامیان شیعه حزب وحدت انجام دادند، اما این مذاکرات به صلح منجر نشد. در حالی که طالبان ابتدا در نبرد کابل شکست خوردند، آنها به پیشروی خود در غرب کشور ادامه دادند. این منجر به یک اتحاد مخفی موقت بین طالبان و جنگ سالار دوستم شد. طالبان با حمایت لجستیکی آی اس آی و تسلیحات و وسایل نقلیه جدید پاکستان و عربستان سعودی، نیروهای خود را پس از چند شکست در کشور سازماندهی مجدد کردند و همچنین در سال ۱۹۹۶ حمله مجدد علیه کابل را برنامه ریزی کردند. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۶، مسعود وزیر دفاع دستور خروج نیروها از شمال افغانستان را صادر کرد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶، طالبان به کابل حمله کردند و امارت اسلامی افغانستان را تأسیس کردند که تنها توسط پاکستان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی به رسمیت شناخته شد. مخالفان طالبان، رئیس جمهور مخلوع ربانی، مسعود و دوستم در پاسخ به حملات طالبان، جبهه متحد (معروف به ائتلاف شمال) را تشکیل دادند. قدرتمندترین شخص این اتحاد مسعود بود. ایران و روسیه از نیروهای مسعود حمایت می کردند، پاکستان در کنار طالبان مداخله نظامی می کرد. بر اساس اسناد محرمانه از مقامات ایالات متحده (آرشیو امنیت ملی)، دولت پاک
ستان پس از به دست گرفتن قدرت در کابل در سال ۱۹۹۶، از طریق تدارکات، سلاح، سوخت و غذا و از جمله موارد دیگر را در اختیار طالبان قرار می داد. حدود ۱۰۰۰۰ شبه نظامی اسلامگرا از کشورهای عربی، پاکستان و سایر کشورهای آسیایی مانند ازبکستان نیز در حمله ۲۵۰۰۰ جنگجوی طالبان علیه ائتلاف شمال فعال شرکت داشتند. در اوایل سال ۲۰۰۱، جبهه متحد یک استراتژی جدید فشار نظامی را به کار گرفت. طالبان تفسیر سیاسی و حقوقی خود از اسلام را در مناطق تحت کنترل خود اعمال کردند. با پیشرفت جنگ، طالبان به رادیکالیزه کردن خود ادامه دادند و سیاست های رادیکال ضد مسلمانان را اجرا کردند. در ۱۰ مارس، با وجود اعتراضات گسترده در جهان اسلام، آنها مجسمه های بودای بامیان را با بمب های انفجاری و آتش توپخانه تخریب کردند. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، طالبان در حالی که تلاش می کردند کنترل غرب و شمال افغانستان را تحکیم کنند، قتل عام های سیستماتیک علیه غیرنظامیان انجام دادند. در مزارشریف قتل عام صورت گرفت. به گفته سازمان عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشر، هم طالبان و هم نیروهای ائتلاف شمال هنگام بمباران کابل به غیرنظامیان توجهی نکردند.
ویکس نام یک سری از داروهای تولیدی شرکت آمریکایی پروکتر اند گمبل است که بدون نسخه خرید و فروش می شوند. معروف ترینِ این داروها در ایران، پماد ویکس است.
ایرز هال (Ayres Hall) یا تالار ایرز نام ساختمان تاریخی و مرکزی دانشگاه تنسی واقع در شهر ناکسویل است. معماران این بنا عبارت بودند از Miller، Fullenwider and Dowling از شیکاگو. ساختمان در سال ۱۳۰۰ ه.ش. (۱۹۲۱) تکمیل گردید و در سال ۲۰۰۸ مورد مرمت سازی قرار گرفت. شیوه معماری این بنا به سبک گوتیک جدید (Gothic Revival) بوده و دانشکده ریاضیات را هم اکنون در خود جای داده است. برج مرکزی این بنا نزدیک به ۴۳ متر ارتفاع دارد.
کاخ آپادانا یا کاخ بار داریوش و خشایارشا یکی از کاخ های اندرونی تخت جمشید است. این کاخ مشتمل است بر یک تالار چهارگوش مرکزی با ۳۶ ستون و سه ایوان، در جهت های شمال، شرق و غرب (هر یک با ۱۲ ستون) و چهار برج در چهار گوشه بیرونی تالار و یک رشته اتاق نگهبانی که در جنوب آن قرار دارند. بنای کاخ آپادانا به دست داریوش بزرگ آغاز شد و در زمان خشایارشا تکمیل گردید. سطح این کاخ به حدود سه متر از کف حیاط آپادانا و کف دروازه همه کشورها بلندتر ساخته شده است. طرح بنا. کاخ آپادانای تخت جمشید در بیشتر قسمت ها متکی بر سنگ تنه کوه است. برای رفتن به درون این کاخ دو پلکان دو طرفی، یکی در سمت شمال چسبیده به ایوان شمالی و یکی در سمت مشرق و متصل به ایوان شرقی درست کرده اند. دیوارهای این پلکان ها و پیش بست شان مزین به نقوش و کتیبه های باشکوهی است. از ۷۲ ستونی که روزی سقف آپادانا و ایوان هایش را برپا می داشته اند، امروز تنها ۱۴ عدد برپا است که یکی از آن ها (در شمال شرقی ایوان شرق) بازسازی شده است. اما بنا بر روایات گردشگران اروپایی و نگاره هایی که از تخت جمشید کشیده اند می توان استنباط کرد که در سال ۱۶۱۹ (میلادی) هنوز ۲۰ ستون برپا بوده اس
ت و این تعداد در سال های ۱۶۲۷ (میلادی) به ۱۹، در ۱۶۷۷ (میلادی) به ۱۸، در ۱۶۹۴ (میلادی) به ۱۷، در ۱۷۸۷ (میلادی) به ۱۵ و در سال ۱۸۴۱ (میلادی) به ۱۳ عدد کاهش یافته که از آن تاریخ به بعد، دیگر ستونی فرو نیفتاده است. تالار مرکزی آپادانا. بنا بر نظرات باستان شناسان و گردشگران بزرگترین و با شکوه ترین کاخ داریوش آپادانا بوده است که بنایش در حدود ۵۱۵ پیش از میلاد آغاز شد و تکمیل آن سی سال به طول انجامید، تالار مرکزی آپادانا مربع شکل (۵٫۶۰ متر در ۵٫۶۰) است و ۶ ردیف ستون ۶ تایی سقف آن را با بلندایی بیش از ۲۰ متر نگهداری می کرده است. مجموع ستون های سه ایوان آپادانا ۳۶ به علاوه ستون های تالار ۷۲ عدد بوده و همین وضع در کاخ آپادانای داریوش در شوش هم یافته شده است. بزرگی تالار مرکزی آپادانا آن مقدار بوده است که گنجایش پذیرایی از ۱۰٫۰۰۰ میهمان را داشته باشد. ستون های تالار مرکزی آپادانا در بلندا و طرح درست مانند ستون های ایوان شمالی است، یعنی هر ستون مرکب است از سرستون گاو دوسر و گل و بوته زیر آن و ساقه استوانه ایی شیاردار و فقط شکل زیر ستون آن ها با هم فرق دارد، یعنی به جای اینکه زنگوله ایی باشد، متشکل از دو قطعه سنگ مکعبی ش
کل است، که سنگ کوچکتر برفراز سنگ بزرگ تر (جمعاً به ارتفاع ۱۵۵ سانتی متر) استوار شده است و خود، زیر شالی چرخ مانند نصب شده است. سقف وسیع و سنگین تالار بر روی الوارهای سنگین، از چوب سدر یا سرو، استوار بوده و برای آنکه باران، بام را خراب نکند، درون دیوارهای خشتی، راه آب های قائم با آجر و ملاط قیر ساخته اند که آب باران را به مجاری زیرزمینی، که از زیر آپادانا می گذشته، می رسانیده است. دیوارهای تالار مرکزی آپادانا همه به پهنای ۳۲٫۵ متر و از خشت خام بوده است. خشت ها را به اندازه ۳۳ در ۳۳ و با ضخامت ۱۳ سانتی متر ساخته و با ملاط گل و آهک بهم چسبانیده اند، روی دیوارها لایه ایی از گل و گچ، به پهنای ۵ سانتی متر و روی آن را با لایه ایی از گچ سبز خاکستری رنگ پوشانده اند. رنگ دیوارهای کاخ ها در همه جا چنین بوده و در همه قسمت های آپادانا کف را با ملاط گچ و گل، به ضخامت ۳ تا ۵ سانتی متر اندوده و روی آن را با فرشی از گچ سبز خاکستری پوشانده بوده اند که آثار آن به دست آمده است. دو درگاه قرینه، تالار مرکزی آپادانا به ایوان های غربی و شرقی می پیوسته است. دیوارهای این قسمت از خشت و آجر بوده اند. کف درگاه های دوگانه ایی که در دیوار
شمالی قرار داشته ورودی های اصلی کاخ محسوب می شده اند و قسمتی از دیوارهایشان از سنگ بوده است. در اینجا اثری از نقوش برجسته نیافته اند. درها را که در حدود ۱۵ متر بلندی داشته، به احتمال زیاد به صورت دو لنگه و مجهز به درهای کوچک تر می ساخته اند. جنس آن ها احتمالاً از چوب سرو یا سدر بوده و روی شان را روکشی از زر می پوشانده است. کتیبه های پی بنای کاخ آپادانا تخت جمشید. در فروردین سال ۱۳۲۰ خ یک قطعه از چنین روکشی را هنگام کوتاه کردن دیوارهای خشتی باستانی در ناحیه اتاق های جنوبی قصر آپادانا در میان دیوار یافته اند که اندازه آن ۱۲ در ۳۱ سانتی متر است و ۲۸۹ گرم وزن دارد و رویش سه گاو بال دار، قلمزنی شده است و سوراخ هایی بر روی آن تعبیه شده که جای میخ هایی را که با آن به در وصلش می کرده اند نشان می دهد. دوتا از این گونه میخ ها از جنس طلا و به همراه صفحه بود. در سوی جنوب تالار مرکزی آپادانا، دو درگاه قرینه درگاه های شمالی به دهلیزی باز می شد که به انبارها و یک حیاط رواق دار می رسید. نور درون تالار بزرگ مرکزی از طریق دریچه های بزرگی که در دیوارهای شرقی و غربی (هر یک ۶ عدد) و دیوار شمالی (۵ عدد) تعبیه کرده بودند، تأمین می
شد دیوار جنوبی پنج تا طاقچه بزرگ داشت. ساختمان این کاخ کار از دید داریوش بزرگ کاری سترگ و ماندنی بود و به همین سبب او فرمان داد تا نام و نشان خود و ایران (ایرانشهر) را بر چهار خشت زرین و چهار خشت سیمین هریک به طول و عرض ۳۳ سانتی نتر و پهنای ۱۵ میلی متر به سه زبان و خط پارسی باستان، بابلی وایلامی نقر کردند و چهار جعبه سنگی که هر کدام ۴۵ سانتی متر طول و عرض و ۱۵ سانتی متر بلندی داشت ساختند و در هر جعبه، یک لوح زرین و یک لوح سیمین به همراه چند سکه، از نوع سکه های ایونیه و لودیه و یونان، که در آن روزگار رواج داشت (در ۵۱۵ پیش از میلاد، هنوز سکه های داریوش، موسم به داریک، یا داریوشی ضرب نشده بود) قرار دادند و در چهار گوشه تالار مرکزی آپادانا، زیر پی دیوار آپادانا، با تخته سنگ هایی سنگین مدفون ساختند. دو تا از این جعبه ها و گنجینه هایشان را در طول روزگار به تاراج برده اند و جای خالی یکی از آن ها در گوشه شمال غربی آپادانا در دل سنگ کوه، آشکار مانده بود. فردریک کرفتر در سال ۱۳۱۳ خ. به بررسی این جای خالی پرداخت و نتیجه گرفت که باید در سه گوشه آن نیز نمونه آن یافت شود. پس از حفاری گوشه ها و در گوشه شمال شرقی و جنوب شرقی
جعبه ها و گنجینه درون آن ها را یافتند و به تهران فرستادند. اکنون یک جفت از لوحه ها در موزه ملی ایران نگهداری می شود. روی هر یک از این چهار لوحه، متنی به سه زبان فاسی باستان(۱۰ سطر)، ایلامی (۷ سطر) و بابلی (۸ سطر) به خط میخی کنده اند. متن همه کتیبه های دوازده گانه، یکسان و ترجمه آن چنین است:
کلاهبرداری شامل فریب عمدی شخص یا اشخاص برای کسب درآمد یا منافع غیرمنصفانه یا غیرقانونی یا محروم کردن قربانی از حقوق قانونی خود. کلاهبرداری کاری بر پایهٔ فریب است که کسی یا کسانی برای کسب نفع خود یا موسسه ای انجام می دهند. کلاهبرداری در بسیاری از کشورها جرم است، اگرچه مصداق های آن در نظام های گوناگون قضایی فرق می کند. آنچه که جرم کلاهبرداری را از سایر جرایم علیه اموال متمایز می سازد، آن است که در اکثر این جرایم مال، بدون رضایت یا آگاهی صاحب مال، و حتی گاهی به دلیل توسل مجرم به اعمال خشونت آمیز از قربانی به مجرم منتقل می گردد در حالی که کلاهبرداری از این حیث از جمله جرایم استثنائی به شمار می رود. کلاهبردار به گونه ای عمل می کند که مالک یا متصرف مال، فریب خورده و خود از روی میل و رضا، و چه بسا با التماس به امید کسب منافع بیشتر، مالش را در اختیار مجرم قرار می دهد. تعریف. «کلاهبرداری: به به دست آوردن مال یا ثروت دیگران با فریب و حقه بازی را کلاهبرداری می گویند. استعمال نام یا عنوان مجعول به قصد این که مؤسسات مجعول و اعتبارات موهوم را به طرف بقبولاند و او را به امور موهوم امیدوار یا از امور موهوم خائف سازد و بدین ط
ریق وجه یا مالی از او بگیرد.» «کلاهبردار: ۱- آن که به فریب مال و پول دیگران را بگیرد؛ حقه باز. کلاهبردار مبادرت به انجام عملیاتی تحت عنوان فریب می نماید و و نتیجه آن اغفال قربانی جرم است. ۲- کسی که کلاه برداری کند؛» از نظر میانگین سنی کلاهبرداری می توان کلاهبرداران را به دو دسته کلاهبرداران اینترنتی و کلاهبرداران غیر اینترنتی تقسیم کرد. میانگین سنی کلاهبرداران اینترنتی ۱۸ تا ۳۵ سال است در حالی که کلاهبرداران غیر اینترنتی معمولاً سن بالاتری دارند. کلاهبرداری پانزی. امروزه که دنیای مالی سروصدای زیادی به پا کرده است، موجب این شده است که توجه کلاهبرداران را به خود جلب کند. در واقع کلاهبرداری پانزی به گونه ای است که شرکت ها یا سازمان هایی با ادعا بر برگشت سود بسیار زیاد همراه با سرمایه به شما، باعث فریب شما می شوند. زمانی که شما فریب وعده های دروغین این افراد را می خورید و در پروژه های آنها سرمایه گذاری می کنید، پس از مدتی که تعداد سرمایه گذاران زیاد شود و دیگر آن شرکت نتواند سود را بپردازد، شرکت را تعطیل و ناپدید می شود! در حقیقت اسکیمرها برای جلب اعتماد مشتریان و سرمایه گذاران خود، ماهانه مبلغ سود قابل توجهی به
آنها می پردازند که باعث شود سرمایه گذاران پول بیشتری وارد این پروژه کنند تا سودشان بیشتر شود. در حقیقت، کلاهبرداری پانزی اولین بار در سال ۱۹۱۹ توسط چالز پانزی انجام شد. چالز پانزی شخصی ایتالیایی بود که با وعده دادن به مردم که بعد از ۹۰ روز سرمایه آنها را دو برابر می کند، باعث فریب آنها می شد. در نهایت او در سال ۱۹۲۰ دستگیر و محکوم شد. تشخیص پروژه های پانزی. اکثر پروژه های پانزی دارای خصوصیات مشترکی هستند برای فریب دادن افرادی که سرمایه آنها را به یغما ببرند. در این بخش به اصلی ترین ویژگی های این پروژه ها می پردازیم: کلاهبرداری اینترنتی. در این نوع کلاهبرداری، کلاهبردار می بایست از طریق وارد کردن، تغییر یا محو کردن داده ها یا مختل کردن سامانه و …. مال یا وجهی را تصاحب کند و جالب است بدانید این مورد کلاهبرداری می تواند بدون آگاهی مال باخته انجام شود به طور کلی در کلاهبرداری اینترنتی فرد مرتکب از عمل متقلبانه رایانه ای استفاده می کند. مجازات این جرم در قانون ایران شامل حبس، رد مال، پرداخت نقدی می باشد، (۱ تا ۳ سال حبس و رد مال به صاحب آن و پرداخت جزای نقدی معادل مال اخذ شده) چگونه از کلاهبردار اینترنتی شکایت کنی
م؟. در چنین مواقعی اولین کاری که می کنید این باشد که به دادسرای جرائم اینترنتی مراجعه کنید، این دادسرا وظیفه رسیدگی به جرائم در فضای مجازی و رایانه ای را دارد. پس از تشکیل پرونده، دادسرا از پلیس فتا کمک می گیرد و پرونده را برای رسیدگی بیشتر موضوع به آن ارجاع می دهد. البته راه ساده تر برای پیگیری جرم کلاهبرداری اینترنتی وجود دارد که می توانید به سایت پلیس فتا مراجعه کنید و در قسمت ارتباطات مردمی مشخصات و نشانی و شماره خود را ثبت کنید. پلیس فتا در اولین فرصت به جهت رسیدگی و پیگیری با شما تماس می گیرد؛ البته راه دیگر هم این است که به دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه کنید و شکایت خودتان را تنظیم کنید. پرونده های کلاهبرداری اینترنتی چه مدت طول می کشد؟. به طور کلی روند رسیدگی در دادسرا و دادگاه ها قابل پیش بینی نیست اما باید توجه کنید که در پرونده های بی نوبت هم باید نوبت رعایت شود یا به واقع می شود گفت اصل نانوشته حقوقی است که رسیدگی به جرائم اینترنتی یا کلاهبرداری های الکترونیکی زمان بر است. روش های شناسائی کلاهبردار. بعضی از ایالات در ایالات متحده آمریکا چهره و مشخصات فرد کلاهبردار را در وبگاه خود قرار می دهند
. نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران نیز عکس کلاهبرداران را جهت اطلاع عموم در جراید منتشر می کند. روش انتشار عکس افراد تحت تعقیب در ایالات متحده آمریکا پیشینه طولانی دارد. به اعتقاد برخی، کلاهبرداران معمولاً افرادی شیک پوش، حراف و ولخرج هستند.
سبُتای (زادهٔ ۱۱۷۶- مرگ ۱۲۴۸ میلادی) یکی از فرماندهان نظامی چنگیز خان و اوگتای خان بود. او یکی از چهار فرمانده جنگی چنگیز و استراتژیست اصلی مغول بود. او در استفاده از تسلیحات محاصره و هوش نظامی سرآمد بود. سبتای بیش از بیست لشکرکشی انجام داد و سی و دو ملت را فرمان بردار خود نمود. وی را از حیث تسخیر سرزمین ها بزرگ ترین کشورگشای تاریخ شمرده اند. از شاهکارهای نظامی او شکست ارتش های لهستان و مجارستان در دو روز پیاپی بود. او قبل از این که تاکتیک خودش را طراحی کند متوجه می شد که دشمن از چه تاکتیک هایی استفاده می کند و بنابراین موثرترین ضد حمله را انتخاب می کرد. بعد از مرگ چنگیز. چنگیزخان حین فتح چین درگذشت و پسرش اوگتای خان جانشین او شد، سبتای به خدمت ادامه داد. توجه اوگتای خان و سبتای به اروپا جلب شد. آن ها چند ارتش را شکست دادند و می خواستند به اروپای مرکزی حمله کنند که اوگتای خان در سال ۱۲۴۱ درگذشت. در اتفاقی خوش یوم برای اروپا، جانشین او، گیوک خان، سبتای را از جبهه اروپا به دلایل سیاسی برکنار کرد و او را به چین فرستاد. سبتای در آن زمان ۷۰ ساله بود و یک سال در چین جنگید و قبل از برگشت به خانه در اثر کهولت سن در گ
ذشت.