Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
های آمارو در ازای وعده دادن تلاش کردند تا اسامی همدستان شورشی او را از وی بگیرند، آمارو دوم با طعنه پاسخ داد: «در اینجا غیر از من و شما هیچ همدستی وجود ندارد. تو به عنوان ستمگر، من به عنوان آزادکننده سزاوار مردن هستیم». اعدام. آمارو دوم به اعدام محکوم شد. او را مجبور کردند قبل از مرگ خودش، مرگ همسرش میکائلا باستیداس، پسر بزرگش هیپولیتو، عمویش فرانسیسکو آمارو، برادر همسرش آنتونیو باستیداس و برخی از افسرانش را تماشا کند.در ۱۸ مه ۱۷۸۱، آن ها را به میدان د آرماس در کوزکو بردند تا یکی یکی اعدام شوند. پسرش هیپولیتو را وقتی علیه اسپانیا صحبت کرد زبانش را قطع کردند و سپس او را به دار آویختند. میکائلا و خوزه گابریل را مجبور کردند شاهد مرگ پسرشان باشند، سپس میکائلا را وادار کردند تا در مقابل شوهر و پسرش فرناندو روی سکو اعدام بالا برود. میکائلا علیه اعدام کنندگان جنگید، تا اینکه سرانجام او را گرفتند و زبانش را قطع کردند. وقتی وینچ خفه کردن را به گردن او بستند گردن نازک او کوچک تر از حلقه آن بود؛ بنابراین ریسمانی را به دور گردن او انداختند و آن را از طرفین کشیدند تا او را خفه کنند. آنها او را با چوب زدند و سرانجام با ضر
باتی در شکم و سینه او را کشتند. پسر کوچک او، فرناندو ۱۰ ساله، اعدام نشد اما مجبور شد شاهد شکنجه و مرگ کل خانواده اش باشد و از زیر چوبه دار اعدام شدگان بگذرد. وی بعداً برای حبس ابد به آفریقا تبعید شد. با این حال کشتی که او را به آنجا می برد واژگون شد و به آنجا نرسید. در نهایت او را به شهر کادیس در اسپانیا بردند و در سیاه چال های شهر زندانی کردند. نایب السلطنه آگوستین دو ژائورگی پیشنهاد کرده بود او را در اسپانیا نگه دارند از ترس اینکه ممکن بود یک دشمن قدرتمند او را در راه آفریقا نجات دهد. در زیر خلاصه ای از حکم رسمی قضایی صادر شده توسط مقامات اسپانیایی، که توپاک آماروی دوم را به شکنجه و مرگ محکوم کرد، آمده است. در حکم دستور داده شده که توپاک آماروی دوم پس از تماشای اعدام اعضای خانواده اش زبانش قطع گردد و دست و پایش … به چهار اسب که سپس بلافاصله به سمت چهار گوشه میدان رانده می شوند بسته شود … تا دست ها و پاها از بدنش بیرون کشیده شود. آنگاه تنه اش را به تپه مشرف به شهر می برند … تا در آنجا در آتش بسوزانند … سر توپاک آمارو به تینتا فرستاده می شود تا برای مدت سه روز در محل اجرای اعدام نمایش داده شود و سپس بر روی یک
نیزه در ورودی اصلی شهر قرار دهند. یکی از بازوهای او به تونگاسوکا ارسال خواهد شد که او بومی آنجا بود، و بازوی دیگر به مرکز استان کارابایا فرستاده، به طور مشابه در آن مکان ها نمایش داده شود. پاهای وی به ترتیب به لیویتیتکا و سانتا روزاس در استان های چومبیویلکاس و لامپا ارسال شود. در هنگام اجرای حکم پس از آنکه تکه تکه شدن توسط چهار اسب موفقیت آمیز نبود، بدن او را قطعه قطعه کردند و سپس او را در میدان اصلی کوزکو گردن زدند. در همان مکان که جدش توپاک آماروی اول سرش بریده شد. دانشمندانی که این تلاش برای قطع دست و پای او را مطالعه کرده اند، به این نتیجه رسیدند که به دلیل ساخت فیزیکی و مقاومت توپاک آماروی دوم، تکه تکه کردن او از این طریق امکان پذیر نبود. با این حال، دست ها و ساق های او همراه با لگنش از جا دررفته بودند. حتی اگر آمارو از این اعدام جان سالم به درمی برد، عملاً معلول و ناتوان می شد. علی رغم اعدام توپاک آمارو و خانواده اش، دولت نایب السلطنه نتوانست قیام را که تحت هدایت پسر عموی آمارو، دیگو کریستوبال توپاک آمارو، ادامه یافت، سرکوب کند. این قیام همزمان به پروی علیا و استان خوخوی امتداد یافت. به همین ترتیب، نار
ضایتی سلطنت اسپانیا نسبت به کریول ها، به ویژه در شورش اورورو مشهود بود. این دادخواست علیه خوان خوزه سگوویا متولد لیما و سرهنگ ایگناسیو فلورس متولد کیتو تشکیل شد که به عنوان رئیس جمهور کارکاس (بولیوی امروز) و فرماندار موقت لا پلاتا (Chuquisaca یا Charcas، سوکره فعلی) حکمرانی کرده بودند. عواقب. هنگامی که شورش ادامه یافت، اسپانیایی ها بقیه اعضای خانواده آمارو را اعدام کردند، به جز پسر ۱۲ ساله اش فرناندو، که او نیز به مرگ محکوم شده بود. اما به جای آن او را به زندان ابد در اسپانیا فرستادند. مشخص نیست که آیا اعضای خانواده سلطنتی اینکا از این پاکسازی نهایی جان سالم به در بردند یا نه. اعضای بدن آمارو طبق دستور در شهرهای وفادار به او پخش شد و خانه هایش تخریب شد. محل های اقامت آنها با نمک پراکنده و مخروبه شد. اموال او مصادره شد، بستگان وی به عنوان افراد بدنام اعلام شدند و تمام اسناد مربوط به تبار او را سوزاندند. در همان زمان، در ۱۸ مه ۱۷۸۱، لباس و سنت های فرهنگی اینکا و معرفی خود به عنوان یک «اینکا» غیرقانونی اعلام شد. این ها همراه با اقدامات دیگر، که برای تبدیل مردم اینکا به فرهنگ و خواست دولت اسپانیا بود، تا زمان است
قلال پرو و اعلام آن به عنوان جمهوری ادامه یافت. با این حال، حتی پس از مرگ توپاک آمارو، شورشیان بومی هنوز بسیاری از مناطق جنوبی پرو، بولیوی و آرژانتین را تصرف کردند. همان طور که انقلابیون بومی شهرهای اسپانیا را تصرف کردند. در یک نمونه، ارتش بومی-آمریکایی تحت فرماندهی شورشیان، توپاک کاتاری، شهر لاپاز را به مدت ۱۰۹ روز درمحاصره گرفتند، تا اینکه نیروهای اعزامی از بوینس آیرس برای آزادی شهر وارد عمل شدند. پیامدها. شورش توپاک آماروی دوم موفقیت آمیز نبود، اما این اولین شورش گسترده در مستعمرات اسپانیا و شورشی بود که بسیاری از بومیان و مستیزوهای مناطق اطراف را الهام بخشید. این شورش در «پرو علیا» یا آنچه امروز بولیوی مدرن است، نمودهای مهمی به خود گرفت. از آن جمله منطقه جنوب و شرق دریاچه تیتیکاکا بود. در واقع توپاک آماروی دوم مردم بومی را تا حدی الهام بخشید که حتی سند رسمی که در آن محکومیت مرگ او نوشته شده بود نیز تحت تأثیر قرار گرفته بود. آنجا که می گوید «سرخپوستان در محل تیراندازی ما محکم ایستادند علیرغم آنکه از آن بسیار ترس داشتند» و اینکه با وجود اسارتشان، پیروانش در اعتقادات خود به جاودانگی و میراث او ثابت قدم ماندن
د. این شورش به پرویی های بومی سطح جدیدی از روحیه و نوعی ملی گرایی بومی بخشید که دوباره ظهور خواهد کرد و آینده کشور را تغییر شکل خواهد داد. حالا آنها مایل بودند به هر کسی که با اسپانیایی ها مخالفت ورزد بپیوندند. در مقابل، کریاویوهای پرو محافظه کارترین مردم آمریکای جنوبی در جنبش استقلال طلبانه بودند زیرا بیم داشتند در صورت استقلال مورد رحمت بومیان قرار نگیرند. همچنین سایر کریاویوهای پرو مشاغل سودآوری مشترک با اسپانیایی ها داشتند و نمی خواستند در صورت وقوع انقلاب آن منافع را از دست بدهند. نتیجه آنکه در حالی که شورش توپاک آماروی دوم در دره ویلکانوتا ایجاد شد و در شهر کوزکو پایان یافت، اما میراث و ایدئولوژی آن در سراسر منطقه آند بازتاب یافت. الهام و تداوم. شهرت توپاک آماروی دوم تا آن حد گسترش یافت که برای شورشیان بومی، در دشت های کاسانارا در منطقه گرانادای جدید، او به عنوان «پادشاه آمریکا» شناخته شد. جنبش های بعدی نام توپاک آماروی دوم را برای جلب حمایت بومیان استناد می کردند. از آن جمله، فیلیپه ولاسکو توپاک آمارو اینکا یا فیلیپه ولاسکو توپاک اینکا یوپانکی بود که در سال ۱۷۸۳ می خواست در منطقه هواروچیری (لیما) قیام
کند. شورش توپاک آماروی دوم در واقع آغاز جنگ استقلال پرو در تاریخ پرو بود. این شورش بزرگ تأثیر شدیدی بر توطئه سه آنتونیو که در ۱ ژانویه ۱۷۸۱ در شیلی به وجود آمد ایجاد کرد. در اوج قیام. آنها با شنیدن خبر پیشرفت های توپاک آماروی دوم درمستعمره پرو تشویق شدند. قرن بیستم و بیست و یکم. در پرو، دولت ژنرال خوان ولاسکو آلوارادو (۱۹۷۵–۱۹۶۸) به طور رسمی از پیکره توپاک آماروی دوم به عنوان نمادی از Gobierno Revolucionario de la Fuerza Armada (دولت انقلابی نیروهای مسلح) که وی ریاست آن را بر عهده داشت، استقبال کرد. تا به امروز، این تنها دولت با ایدئولوژی چپ در تاریخ پرو بود و او را به عنوان یک قهرمان ملی شناخت. در سال ۱۹۶۸، که از بدو استقلال یک امر جدید بود، نماد توپاک آماروی دوم توسط آموزش و تاریخ نگاری رسمی پرو حمل شد.به احترام وی یکی از اتاق های اصلی کاخ دولت به نام وی نامگذاری شد. آن اتاق تا آن زمان اتاق فرانسیسکو پیزارو بود و سپس عکس او با عکس شورشی بومی جایگزین شد. میراث. در داستان ها و رمان ها. در کتاب "طلای اینکا"، ساخته کلیو کاسلر، یکی از شرورهای اصلی خود را توپاک آمارو نامید و ادعا کرد که از فرزندان توپاک آمارو واق
عی است. در ابتدای «کتاب پوست انسان»، مرگ توپاک آماروی دوم شرح داده شده است و نقش اصلی را در طرح دارد.
سقوط عیلام در اثر اختلافات و خیانت های داخلی و شکست عیلام در برابر دولت آشور، در زمان پادشاهی آشور بانیپال در سال ۶۴۵ پیش از میلادی اتفاق افتاد. تاریخچه. در زمان پادشاهی شاه آشور اسرحدون، این دولت به اوج قدرت رسید. آشوریان، با تصرف مصر، شاهزاده خانم های مصری را به اسارت گرفته و با خود به آشور بردند. غیر از عیلام در آسیای غربی دیگر دولتی نمانده بود که تابع یا دست نشاندهٔ آشور نباشد. در سال ۶۶۹ پیش از میلاد آشور بنی پال به تخت نشست و تمام توجه خود را به فرونشاندن شورش مصریان معطوف داشت. در این میان عیلامیان از فرصت استفاده کرده به تاخت و تاز در مملکت بابل پرداختند و غنائمی را از آن جا با خود به شوش آوردند. پس از آن که اورتاکو شاه عیلام درگذشت، برادرش تئومن بر تخت نشست؛ این تغییر پادشاهی برای عیلام بسیار شوم بود. شاه جدید، چون قصد داشت، ۶۰ تن از شاهزادگان عیلامی که برادرزادگانش بودند را بکشد، موجبات فرار ایشان و پناهنده شدنشان به دربار آشور گردید و او نیز با آغوش باز این شاهزادگان فراری را پذیرفت و پناه داد؛ با این نیت که بتواند از ایشان در جنگ خانگی استفاده، عیلام را ضعیف کرده و درهم شکند. از طرف دیگر تئومن به
آشور تکلیف کرد که فراریان عیلامی را مسترد دارد. آشور جواب رد داد و جنگ درگرفت. حوادث مربوط به جنگ ها. جنگ توللیز یا جنگ نخست آشور بنی پال با عیلام در سال ۶۵۹ پیش از میلاد رخ داد و شاه عیلام تئومن که در این جنگ شخصاً در نبرد حضور داشت، پس از زخمی شدن به دست یک شاهزادهٔ عیلامی، به دست آشوریان سر بریده شد و جنگ با شکست عیلامیان به پایان رسید. بعد از کشته شدن تئومن، پسر بزرگ اورتاکو به نام خوم بان ایگاش به پادشاهی عیلام برگزیده شد؛ آشوریان باج از عیلام گرفته به نینوا مراجعت کردند. پس از جنگ توللیز، برادرِ آشور بنی پال که حاکم و شاه بابل بود، علیه او طغیان کرد که علتش خواست شاه آشور در برکناری او از حکومت بابل بود. در این درگیری، بی طرفیِ پادشاه عیلام که دست نشاندهٔ شاه آشور بود، سبب رنجش آشور بانی پال شد. بنابراین شاه آشور برای تنبیه عیلامیان، خواست تندیس نانای را به آشور مسترد دارند. پادشاه عیلام با این درخواست، خود را در موقعیت بسیار دشواری می دید؛ از یک سو این مجسمه قرن ها در شوش بود و پرستندگان زیادی داشت؛ از سوی دیگر تحویل دادن آن، مشروعیت پادشاهی عیلام را میان مردم خدشه دار می کرد. در این احوال، حاکم بابل ب
ه پادشاه عیلام وجوهی از خزانهٔ بابلی داد و او نیز از جهت سختی و اوضاع بدی که داشت مجبور شد با بابل برضد آشور متحد شود. در سال ۶۵۱ پیش از میلاد هر چند که جنگی که قطعی بوده باشد، مابین طرفین روی نداد آشوریان به اغتشاشات داخلی عیلام دامن می زدند چنان که بر اثر آن تام ماری تو برادر پادشاه عیلام، او را می کشد و به تخت نشست اما بعد از چندی این پادشاه هم گرفتار توطئهٔ یکی از دست نشانده های خود، موسوم به ایندابوغاش گردید و از او شکست خورده به خلیج فارس فرار کرد و بالاخره گرفتار گردیده به نینوا به اسارت رفت. آشور بانیپال با او به مهربانی رفتار نمود زیرا او را برای اجرای خیالات خود راجع به عیلام لازم داشت. آشور بانیپال پس از آنکه قشون کشی به بابل کرد آن را گرفت و کشتار و غارت زیادی در شهر نمود. سپس تصمیم گرفت به کار عیلام خاتمه داده، خیال خود را از طرف این دشمن موروثی راحت کند. در این اوان اوضاع داخلی عیلام طوری بود که هر آن پادشاه آشور می توانست از اختلافات داخلی استفاده نماید. از طرف دیگر ایندابوغاش که برای کمک کردن به بابل اقدامی نکرده بود، پس از سقوط این شهر سفرایی نزد پادشاه آسور فرستاد ولیکن پادشاه مزبور آنها را
خوب نپذیرفت و استرداد کلدانی هایی را که در زمان طغیان بابل به آن کمک نموده و بعد به عیلام فرار کرده بودند خواست و ضمناً تهدید کرد که اگر آنها را مسترد ندارد شهرهای عیلام را خراب نموده، مردم را به اسارت خواهد برد. در این احوال ایندابوغاش را نجبا کشته، خوم بان کالداش را به جای او بر تخت نشاندند و پادشاه آشور از موقع استفاده کرد، تام ماری تو را به تخت عیلام نشانید. ولیکن همین که او به تخت نشست کنگاشی بر ضد آسوری ها ترتیب داد. مطلب قبل از اجرای آن افشا شد و بر اثر آن او را بازگرفته و در محبس انداختند و آشوریان پس از آن مملکت را غارت و با غنایم زیاد به نینوا مراجعت کردند. از جریان وقایع پیداست که نفاق داخلی برای عیلام رمقی باقی نگذاشته بود. نابودی عیلام. در سال ۶۴۵ پیش از میلاد پادشاه آشور که از نتایج جنگ های قبلی ناراضی بود، باز در پی بهانه برای جنگ با عیلام گردید و با این مقصود تام ماری تو را به عیلام فرستاده از خوم بان کالداش استرداد کلدانیان مزبور و تندیس نانای را مطالبه کرد. پادشاه عیلام دید قبول کردن این تکالیف با مرگ او مساوی است بنابراین تصمیم گرفت که مقاومت کند و آشوریان قشون قوی خود را به طرف عیلام حرکت
داده وارد شوش شدند و در اینجا آنچه توانستند کردند. خزانهٔ پادشاهان عیلامی که از غنایم جنگ های سابق آنها با سومر و اکد پر بود به دست آشوریان افتاد همچنین طلا و نقره ای که بابل در موقع اتحاد به عیلام داده بود با مجسمه ها و اشیاء نفیس معابد عیلامی و آنچه در خانه ها از ثروت و اشیاء قدیمیگ بود به نینوا منتقل گردید. آشوریان به کشتار و غارت اکتفا نکرده استخوان های پادشاهان و اشخاص نامی عیلام را از قبور بیرون آورده و به نینوا فرستادند و ۳۴ مجسمهٔ پادشاهان عیلام که از طلا و نقره و مرمر و غیره ساخته شده بود جزو غنایم آشوری گردید. مجسمهٔ نانای که ۱۶۳۵ سال در عیلام بود به دست پادشاه آشور افتاد و برای شهر ارخ پس فرستاد. آشوریان پس از کشتار و غارت شهرها اسرای بی شماری را چه از شوش و چه از شهرهائیکه تسلیم بودند به آشور بردند. خوم بان کالداش آخرین پادشاه عیلام که فرار کرده بود بعد از چندی به دست آشوریان افتاد. آشور بنی پال او و تام ماری تو را که هر دو پادشاه سابق عیلام بودند به عرابهٔ خود بست و ارابه را تا معبد آشور کشیدند. مملکت عیلام پس از انقراض به صورتی در آمده بود که حزقیل یکی از پیامبران بنی اسرائیل آن را از کثرت کشتار
و غایت خرابی به گورستان تشبیه کرده است. کتیبه آشور بانیپال در باره فتح و نابودی عیلام چنین می گوید:
دانشنامه حسینی بزرگترین دانشنامه جهان اسلام (در ۹۷ جلد و بیش از ۷۰۰ جلد دستنوشته) است که در حال نگارش می باشد. معرفی. دانشنامه حسینی " عنوان دانشنامهای است پیرامون حسین بن علی پیشوای سوم شیعیان. این دانشنامه به تمامی ابعاد زندگی این شخصیت می پردازد. نویسنده. نوشتن و تهیه مطالب این اثر توسط محمدصادق کرباسی که اصالتاً ایرانی و اهل تهران است و با همکاری برخی افراد دیگر در در ۱۹۸۷ آغاز گردیده و تا کنون ادامه دارد. مجلدات چاپ شده. تا کنون ۱۱۱ جلد از این دانشنامه منتشر گردیده است.
روز جوان روزی است که در تقویم کشورهای مختلف برای جوانان نام گذاری شده است. جوانان مهم ترین سرمایه هر جامعه هستند که می توانند امور مدیریتی، تولید، اقتصادی و غیره جامعه را در دست بگیرند. توجه به امر جوانان جزء مهم ترین امور هر دولت است که بتواند از این نیروی بالقوه و پرتوان جامعه بهترین استفاده را داشته باشد. آماده کردن بستر مناسب برای تحصیل، اشتغال و ازدواج جوانان مهم ترین اولویت هر جامعه ای است. بین الملل. روز ۱۲ اوت توسط سازمان ملل به عنوان روز جوان در نظر گرفته شده است. ایران. در جمهوری اسلامی ایران ۱۱ شعبان تقویم هجری قمری، روز میلاد علی اکبر فرزند حسین بن علی (سومین امام شیعیان) که در کربلا کشته شد، به عنوان روز جوان در نظر گرفته شده است.
دوریس دِی (۳ آوریل ۱۹۲۲ – ۱۳ مه ۲۰۱۹) خواننده، بازیگر و فعال آمریکایی بود. وی در ۳۹ فیلم سینمایی بازی کرده است. ابتدای زندگی. او با نام اصلی مری کپلهوف در ۳ آوریل ۱۹۲۲ در سینسیناتی، اوهایو متولد شد. زندگی حرفه ای. او که دورهٔ باله دیده بود در نوجوانی در همین رشته برنده شد که جایزه اش سفر به هالیوود بود. در راه بازگشت تصادف کرد و پایش شکست وقتی بستری بود متوجه شد که صدای خوبی دارد و بنابراین رشته اش را تغییر داد و به ترانه خوانی پرداخت. در سال ۱۹۴۸ او در فیلم مایکل کرتیس به نام رمانس در دریاهای دور دست در نقش اصلی بازی کرد. در این فیلم ترانه ای خواند و پس از آن کمپانی برادران وارنر در تعدادی موزیکال از او استفاده کرد که بعضی مثل جین بلا (۱۹۵۳) جزو بهترین موزیکال های هالیوود هستند. دوریس دی در فیلم مردی که زیاد می دانست (۱۹۵۶) اثر آلفرد هیچکاک بازی کرد و بیشتر با آوازی که در آن خوانده شناخته می شود. در اواخر دهه ۱۹۵۰ دی به کمدی رمانتیک روی آورد و در "حرف های خودمانی" (۱۹۵۹) ظاهر شد که نخستین فیلم از سه فیلمی بود که به اتفاق راک هادسن و تونی رندال بازی کرده است. موفقیت این فیلم ها باعث شد به پر طرفدارترین ستارهٔ
هالیوودی تبدیل شود. همسرش از طرف او با شبکه ای قرارداد بسته بود که در یک سریال تلویزیونی بازی کند، دوریس که در بدو امر نمی خواست در این برنامه شرکت نماید در نهایت راضی شد و همین سریال تلویزیونی بود که به یکی از محبوبترین برنامه های تلویزیونی آمریکا به نام شوی دوریس دی تبدیل شد به طوری که پنج سال پخش شد و ثروت زیادی برای دی به ارمغان آورد. برنت سیمون، دوریس دی را بزرگ ترین ستاره زن دهه ۶۰ سینما خواند که در ژانرهای متفاوت کمدی، فیلم رمانتیک و درام بازی کرده است. زندگی شخصی. زندگی شخصی دوریس دی مثل زندگی روی صحنه اش درخشان نبود. وی چهار بار ازدواج کرد، سه بار طلاق گرفت و یک بار هم بیوه شد. گیاهخواری و فعالیت های حیوان دوستانه. دوریس دی پس از آخرین کارش خود را بازنشسته کرد و زندگی اش را تا به هنگام مرگ وقف فعالیت های محیط زیستی کرد. او سال ها بود که در هیچ مراسمی ظاهر نشده و تنها باری که رویت شده در مراسم گلدن گلوب سال ۱۹۸۹ بود که به درخواست دوستش کلینت ایستوود به روی صحنه رفت و جایزهٔ یک عمر فعالیت هنری را دریافت کرد. دوریس دی در چندین سال آخر عمرش گیاهخوار شده بود. وی از زمانی حیوان دوست شد که بر روی فیلمبردار
ی مردی که زیاد می دانست کشتن و و پوست کندن حیوانات را با چشم خود دید و بعدها در سال ۱۹۸۷ انجمن حیوانات دوریس دی را پایه ریخت. درگذشت. دوریس دی در ۹۷ سالگی به دلیل ذات الریه درگذشت. جوایز و افتخارات. دی در سال ۲۰۰۴ نشان آزادی و در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی را برای یک عمر فعالیت هنری اش دریافت کرد.
عصر عاشورا یکی از آثار نگارگری محمود فرشچیان است که در عاشورای سال ۱۳۵۵ به تصویر کشیده شده است. موضوع این اثر بازگشت اسب بی سوار حسین بن علی به سوی خیمه ها در عصر عاشورا است. فرشچیان این اثر را با کیفیت ترین در میان تولیدات خود می داند. این اثر در سال ۱۳۶۹ به موزه آستان قدس رضوی اهدا شد. وی آثار دیگری نیز پیرامون عاشورا دارد که از آن جمله تابلو «پرچمدار حق» پیرامون عباس بن علی و «هدیه عشق؛ حضرت علی اصغر» در کربلا است. فرشچیان خود دربارهٔ خلق این اثر می گوید:این تابلو جزو آثار هنری یونسکو می باشد. ویژگی ها. برخلاف اکثر آثار وی، او در این اثر از کادر افقی استفاده کرده که بیانگر ایستایی و انرژی های از نفس افتاده است.
دانیل برول (به ؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر آلمانی-اسپانیایی است. از جمله فیلم هایی که وی در آنها بازی کرده است، می توان به فیلم "حرامزاده های لعنتی" و "" اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست فیلم هایی که دانیل برول در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
این الگوریتم جستجوی رو به جلو برای حل مسائل ارضای محدودیت (constraint satisfaction) متداول است و پیشنهاد موفقی است برای چپ جستجوی عقب گرد(backtracing). معرفی. جستجوی عقب گرد الگوریتمی است برای حل مسائل ارضای محدودیت (Constraint satisfaction problems(CPs)) که در حدود کمتر از یک قرن شناخته شده اند اما هنوز از گزینه مناسب دور است. برخی از الگوریتم های بهبودیافته جستجوی عقب گرد شامل (backjumping (BJ و (backmarking(BM که بهتر از جست جوی عقب گرد عمل می کنند. هم چنین راه حل ساده تری برای جست جوی عقب گرد وجود دارد، جستجوی رو به جلو (Forward Checking(FC)). مقدمات. مسائل ارضای محدودیت (CPs) دودویی شامل مجموعه متناهی از مقادیر است که هر کدام دارای دامنه محدود از مقادیر پتانسیل و مجموعه ای از محدودیت های دو به دو میان مقادیر. هدف اختصاص دادن ارزش به هر مقدار است به طوری که محدودیت ها را نیز در نظر بگیرد. بسته به نوع برنامه ممکن است همهٔ انواع اختصاص دادن های محدودیت ها پیدا شود یا فقط یکی پیدا شود. تعریف. مسئله ارضای محدودیت دودویی P، شامل: اگر (vli , vmj) ∈C{i,j} باشد به این معناست که vli → Vi , vmj → Vj راه حل برای مسئ
له P اختصاص دادن{vs11 → V1,…,vsii → Vi,…,vsNN → VN} به طوری که برای هر i و j رابطه مقابل سازگار باشد. {vsii → Vi , vsjj → Vj}. فرض کنید ما یک رابطهٔ سازگار برای i-1 تای اول مقادیر پیدا کردیم که بدین معناست در تمام جفت مقایسه تنها این i-1 مقدار در نظر گرفته می شوند. در این نقطه V1 تا Vi-1 را مقادیر گذشته (past variables) وVi را مقدار کنونی (current variable) و مابقی را مقادیر آینده (future variables) می نامیم. داده ساختار استفاده شده در الگوریتم جستجوی رو به جلو (FC) آرایه دو بعدی Domain می باشد. Domainmj صفر می باشد اگر و فقط اگر این رابطه vmj → Vjبا تمامی روابط مقادیر گذشته سازگار باشد، در غیر این صورت شامل اندیس اولین (به معنای کمترین) مقدار اختصاص داده شده ای است که این رابطه vmj → Vjناسازگار است. زمانی که مقدار احتمالی vliرا برای مقدار کنونی Vi در نظر می گیریم کافی است که به دنبال صفر در آرایهٔ Domainliبگردیم، هر مقدار دیگری ضمانت شده است که با تمام انتخاب های قبلی سازگار است. زمانی که موفق شدیم مقداری را به مقدار کنونی اختصاص دهیم باید این مقدار را در مقابل تمامی مقادیر آیندهٔ اختصاص داده نشده چک کنیم و
در صورت لزوم آرایهٔ Domain را به روز کنیم. شبه کد داده شده فقط شامل قسمت های مهم می باشد در جزئیات بیشتر بعد از مقداردهی اولیه FC(1) صدا زده می شود و تمامی راه حل های موجود چاپ می شود. واگذاری های (assignments) جزئی کنونی در مقادیر s1 .. , sN ذخیره می شود، اختصاص به si زمانی رد می شود که dwo(domain wipe-out) درست باشد به این معنا که ما برخی مقادیر آینده با انتخاب ما ناسازگار است. هم چنین درست بودن dwo به این معناست که راه حلی در این زیردرخت در نظر گرفته شده وجود ندارد. پس از اینکه درنظرگرفتن انتخاب ها برای si تمام شد باید تغییراتی که در آرایهٔ Domain اعمال کردیم قبل از ادامه دادن برگردانیم.
برایان استنلی ترنر (زاده 16 ژانویه ۱۹۴۵) جامعه شناس بریتانیایی و استرالیایی است. او در 16 ژانویه 1945 در بیرمنگام، انگلستان زاده شد. ترنر در انگلستان، اسکاتلند، استرالیا، آلمان، هلند، سنگاپور و ایالات متحده قرارهای ملاقات دانشگاهی داشته است. وی استاد جامعه شناسی در دانشگاه کمبریج (1998-2005) و مدیر تیم پژوهشی برای خوشه دین در موسسه تحقیقات آسیایی، دانشگاه ملی سنگاپور (2005-2008) بود. ترنر در حال حاضر استاد جامعه شناسی دین در موسسه دین، سیاست و جامعه در دانشگاه کاتولیک استرالیا است. وی همچنین دانشیار دانشکده مرکز جامعه شناسی فرهنگی، در دانشگاه ییل، همکار پژوهشی، GEMASS در مرکز ملی پژوهش های علمی فرانسه، عضو آکادمی علوم اجتماعی در استرالیا و عضو انجمن تحقیقات جامعه شناسی آمریکا است.
نمودار نایکوئیست نمودار پارامتری یک تابع تبدیل است که در سیستم های کنترل و پردازش سیگنال استفاده می شود. بیشترین استفاده ای که از این نمودار می شود، تشخیص پایداری سیستم های دارای فیدبک است. در محور افقی قسمت حقیقی تابع تبدیل رسم می شود و در محور عمودی قسمت موهومی آن رسم می شود. این نمودار بر حسب فرکانس رسم می شود. قضیه نایکوئیست. در سال ۱۹۳۲ فردی به نام «نایکویست» از قضیه «کوشی» (Cauchy) استفاده کرد و در آن یک تابع از متغیرهای مختلط را در نظر گرفت تا به عنوان یک معیار در پایداری سیستم ها مورد استفاده قرار گیرد. قضیه کوشی مربوط به نگاشت «نواحی یا کانتورها» (Contours) از یک صفحه مختلط به صفحه ای دیگر است. به دلیل اینکه مطلوب است ریشه های معادله مشخصه در نیم صفحه راست محور jω قرار گیرد، ما کانتوری که کل نیم صفحه راست را احاطه می کند (توسط تابع تبدیل سیستم) نگاشت می دهیم. معادله مشخصه زیر را در نظر بگیرید: formula_1 این معادله مشخصه در واقع یک تابع F(S) از متغیر مختلط S است که برابر با صفر قرار داده شده باشد: formula_2 معادله فوق را می توان به صورت زیر در نظر گرفت: formula_3 در این رابطه، ziها برابر با ریشه های م
عادله مشخصه و Pjها برابر با قطب های تابع تبدیل حلقه باز سیستم یا GH هستند. ما ابتدا کانتورهای صفحه S را به صفحه 1+GH نگاشت می کنیم. سپس برای سادگی از یک در 1+GH صرف نظر می کنیم و کانتورها را به صفحه GH نگاشت می کنیم. کانتورهایی که در این مرحله به دست می آیند، اطلاعاتی را درباره ریشه هایی به دست می دهند که دارای قسمت حقیقی مثبت هستند. در واقع، این ها همان ریشه هایی هستند که در صفحه سمت راست واقع شده اند. قضیه کوشی. قضیه کوشی قادر است که اطلاعاتی را درباره تعداد صفرهای مربوط به تابع F(S) فراهم کند که قسمت حقیقی مثبت دارند. در مورد بررسی پایداری یک سیستم، قضیه را باید به معادله مشخصه آن اعمال کرد که به صورت زیر نوشته می شود: (1) formula_2 در این معادله F(S) معمولا به صورت زیر بیان می شود: formula_5 حال اگر قضیه کوشی را به معادلات ۱ و ۲ اعمال کنیم، به صورت زیر خواهد بود. اگر: آنگاه: کانتور متناظر (یا تصویر) در صفحه F(S)، مبدا را به اندازه N = Z – P بار در جهت ساعتگرد دور می زند. این قضیه را می توان توسط رابطه زیر خلاصه کرد: formula_6 در این رابطه، P تعداد قطب های تابع F(S) و Z تعداد صفرها یا ریشه های F(S) و N تعد
اد دور زدن های مبدا در صفحه F(S) است. نگاشت به GH(S) نسبت به نگاشت به 1+GH(S)=F(S) راحت تر است. برای نگاشت GH(S)، معادله شماره ۳ را اعمال می کنیم، اما این بار N را برابر با تعداد دور زدن های ساعت گرد نقطه 1- در صفحه GH فرض می کنیم. برای تعداد زیادی از کاربردها، GH(S) را در فرم فاکتوری زیر می توان نوشت: formula_7 در این رابطه siها برابر با صفرهای تابع تبدیل حلقه باز هستند. حال با یافتن تصویر یا نگاشت در صفحه GH به جای صفحه F(S)، از اضافه شدن یک به محاسبات جلوگیری می کنیم. معیار پایداری نایکویست. پایداری یک سیستم را می توان با جست و جوی نیمه راست صفحه S برای صفرها یا ریشه های معادله مشخصه (F(S)=1+GH(S)=0) تعیین کرد. اگر هیچ ریشه ای در سمت راست صفحه قرار نگرفته باشد، آن گاه می توان گفت که سیستم پایدار است. حال می توان رویه ای معین را برای جست و جوی نیمه راست صفحه و ارتباط پایداری سیستم با نمودار قطبی به دست آورد که معیار پایداری نایکویست نام دارد. محور jω مثبت در صفحه S که در نمودارهای قطبی مورد استفاده قرار می گیرد، به یک کانتور بسط داده می شود که تمام نیم صفحه راست را در بر بگیرد. کانتوری که در تصویر زیر نشان
داده شده، از سه بخش تشکیل شده است. این سه بخش عبارتند از: کانتور نایکویست. به کانتور کاملی که کل نیم صفحه راست را در بر بگیرد، یک «کانتور نایکویست» (Nyquist Contour) می گویند. اگر بدانیم که هیچ کدام از ریشه های معادله مشخصه فراتر از یک منطقه خاص قرار نمی گیرند، آن گاه می توانیم از یک شعاع کوچک تر استفاده کنیم. برای نگاشت کانتور نایکویست صفحه S به صفحه GH، ما از صفحه GH استفاده می کنیم که برابر است با: formula_8 این تغییر در تابع نگاشت بسیار ساده است؛ زیرا ما همواره GH(S) را در فرم فاکتوری به صورت زیر می شناسیم: formula_7 حال می توانیم معیار پایداری لیاپانوف را به صورت زیر بیان کنیم: زمانی که کانتور نایکویست توسط تابع تبدیل حلقه باز GH(S) به صفحه GH(S) نگاشت شود، آن گاه یکی از دو حالت زیر اعمال می شود: حالت اول: زمانی که هیچ کدام از قطب های GH(S) در نیمه راست صفحه S نباشند، سیستم کنترل فیدبک متناظر یک سیستم پایدار محسوب می شود اگر و فقط اگر کانتور تصویر کانتور نایکویست نقطه –1+j0 را در صفحه GH(S) دور نزند. حالت دوم: زمانی که تعداد قطب های GH(S) در سمت راست صفحه S غیر صفر باشد، سیستم کنترل فیدبک متناظر پایدار م