Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
محوریت رستاخیز عیسی مسیح و امید برای زندگی پس از مرگ قرار می گیرد. پولس رسول در نامه اول خود به قرنتیان نوشت، اگر تنها در این زندگی امید به مسیح داریم، ما بیش از همه انسان ها مورد ترحم هستیم. اما در واقع مسیح مجدد زنده شده، و این اولین محصول از بازگشت کسانیاست که در مرگ افتاده اند. تقریباً همه مسیحیان کاتولیک، ارتدوکس و پروتستان و پیروان کلیسای آشوری شرق رستاخیز جسمانی عیسی مسیح را به عنوان یک رویداد واقعی تاریخی قبول دارند، و انکار واقعیت فیزیکی رستاخیز او را به عنوان یک ارتداد محکوم می کنند. زمان مأموریت عیسی مسیح بر روی زمین پیش از مصلوب شدنش، او به دوازده حواری خود در میان دیگر چیزها زنده کردن مردگان را نشان داد. در کتاب مقدس عهد جدید، گفته می شود که عیسی چند نفر را زنده کرده است که ها شامل دختر جایروس در مدت کوتاهی پس از مرگ، یک مرد جوان درمیان مراسم تشیع جنازه اش، و ایلعاذر، که به مدت چهار روز از خاک سپاری او می گذشت. با توجه به انجیل متی، پس از رستاخیز عیسی، بسیاری از قدیسین مرده از مقبره خود بیرون آمده و وارد اورشلیم شدند، جایی که بسیاری از آن ها ظاهر شدند. مشابه این زنده کردن ها به حواریون و قدیسان م
سیحی هم نسبت داده شده است. در کتاب اعمال رسولان آمده است که پیتر زنی به نام دورکاس را زنده کرد، و پولس مردی به نام اوتیچاس را زنده کرد که در زمان خواب از پنجره به پایین افتاده و مرده بود. به طوری که در شرح زندگی رسولان مسیحی ارتدوکس ثبت شده با ورود به دوره روسلان، بسیاری از قدیسان مسیحی مردگانی را زنده کردند. مسیحیت به عنوان یک جنبش مذهبی در قرن نخست یهودیت (در اواخر معبد دوم یهودیت) آغاز شد، و همان عقیده فریسی ها دربارهٔ زندگی پس از مرگ و معاد را حفظ کرد. این باور تنها یکی از اعتقادات پرشمار موجود در معبد دوم یهودیت بود که در مورد جهان آینده ذکر شده است و به خصوص توسط صدوقی ها رد شد. با این حال، باور مصرانه به رستاخیز جسمانی به سرعت در درون مسیحیت اولیه غلبه یافت و در تضاد با آموزه های گنوستی قرار گرفت که در آن جسم شریر محسوب می شد. اکثر کلیساهای امروزی مسیحی همچنان به حمایت از این باور ادامه داده اند که یک رستاخیز نهایی و جهانی بعد از این در راه است؛ شاید همان طور که پولس رسول گفت، در کتاب مکاشفه نیز اشارات زیادی دربارهٔ روز داوری و زمانی که مرده ها زنده می شوند وجود دارد. فلسفه افلاطونی. در فلسفه افلاطونی
و اندیشه های دیگر فلاسفه یونان، گفته می شود که در مرگ روح بدن پَست را پشت سر می گذارد. این نظر که رستاخیز عیسی روحانی بود نه جسمانی، طرفدارانی در میان برخی معلمان مسیحی نیز پیدا کرد، کسانی که نویسنده کتاب اول یوحنا آن ها را دجال و ضد مسیحی می داند. اعتقادات مشابهی در کلیساهای اولیه شکل گرفت و با گنوستیزم موسوم شد. هر چند بر اساس آنچه که در انجیل لوقا آمده عیسی مسیح رستاخیز یافته به صراحت می گوید اسلام. اعتقاد به روز رستاخیز، برای مسلمانان بسیار مهم است. آن ها بر این باورند که زمان قیامت توسط خداوند از پیش تعیین شده است، اما برای انسان ناشناخته می باشد. سختی های قبلی و در طول محاکمه قیامت در قرآن و حدیث شرح داده شده، و همچنین در تفسیر دانشمندان اسلامی به آن اشاره شده است. قرآن بر رستاخیز جسمانی تأکید دارد، عقیده ای که یک وجه تمایز نسبت به فهم مرگ در دوران پیش از ظهور اسلام محسوب می شود. در سوره بقره به زنده شدن مرده ای که بنی اسرائیل پس از کشتن او در آن درگیری داشتند، با زدن بخشی از بدن قربانی (گاوی که نشانی آن را خداوند داده بود) اشاره شده است: «و گفتیم بزنید به او به بخشی از آن بدین گونه زنده می کند خداوند م
ردگان را و نشان می دهد آیه هایش را باشد که خردتان را به کار گیرید» سوره بقره آیه ۷۳. نشانه های اصلی قیامت. آنچه از بیانات قرآن استفاده می شود این است که جهان با رسیدن قیامت پایان می یابد و عالمی جدید پس از رستاخیز برپا می شود. قرآن علامت هایی را برای قیامت بیان کرده است که می توان آنها را در سه گروه تقسیم بندی کرد: الف. حوادثی که قبل از پایان جهان محقق می شود: یکی از حوادث قبل از قیامت، بعثت آخرین پیامبر است. از دیگر نشانه های پایان یافتن این عصر دودی است که در آسمان ظاهر می شود. در قرآن آمده است: منتظر روزی باش که آسمان دود آشکاری پدیدآورد. یکی از اصحاب محمد از معنای دخان (دود) سؤال کرد، محمد جواب داد: «دودی است که بین مشرق و مغرب را پر می کند و چهل شبانه روز باقی می ماند، اما مؤمن حالتی شبیه به زکام به او دست می دهد و کافر همچون مستان خواهد بود و دود از بینی و گوش ها و پشت او بیرون می آید». ب. حوادثی که در آستانه پایان جهان پدیدار می شود: ۱. کوه ها بعد از مقدماتی متلاشی می شود. کوه ها در ابتدا به لرزه در می آیند. بعد از جا کنده می شوند. سپس ب حرکت درمی آیند. و در هم کوبیده می شوند. آن گاه به صورت توده ای از
شن های انباشته درمی آیند. بعد به صورت گرد و غبار پراکنده می شوند. ۲. دریاها برافروخته و منفجر می شوند: «آن زمان که دریاها منفجر شود.» «در آن هنگام که دریاها برافروخته شود». ۳. زلزله های سترگ و ویرانگر: زلزله های بی سابقه و سترگی تمام کره خاکی را به لرزه درمی آورد، همه چیز در هم ریخته است و از بین می رود و تمام انسان ها در لحظه ای کوتاه مدفون می شوند: «ای مردم! از پروردگارتان بترسید و پرهیزگاری پیشه کنید که زلزله رستاخیر مسئله مهمی است». ۴. تاریک شدن خورشید و ماه و ستارگان: «در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود و در آن هنگام که ستارگان بی فروغ شوند». ۵. شکافته شدن آسمان و کرات: «در آن هنگام که آسمان شکافته شود». ج. حوادثی که در آغاز رستاخیر و بازگشت به حیات مجدد ایجاد می شود: مرحله آخر در قیامت، حوادثی است که بعد از اتمام دو مرحله قبل پدید می آید: «وعده الهی در آن روز تحقق می یابد که این زمین به زمین دیگر و آسمان ها (به آسمان های دیگر) مبدّل می شود و انسان ها در پیشگاه خدا ظاهر می گردند». در اصطلاح علم کلام و در عقیده شیعیان، پیش از قیامت و به هنگام ظهور مهدی امام دوازدهم، خداوند گروهی از مردگان را به همان
صورتی که قبلاً در دنیا بوده اند به دنیا برمی گرداند، گروهی را عزیز و گروهی را ذلیل می کند و اهل حق را بر اهل باطل غلبه داده، داد مظلومان را از ستمگران می گیرد. آن ها این باور خود را به برخی آیات قرآن و روایات نسبت می دهند. نشانه های خُرد رستاخیز. نشانه های خُرد رستاخیز، بازه ای از پیشامدهایی است که "روز رستاخیز اسلامی" را در پی دارد. تفاوت پایه ای میان آن و نشانه های کلان رستاخیز، اندازه فاصله ای است که تا خود فرشگرد به درازا می کشد. محمد گفته است: "میان [روزگارِ] من و رستاخیز همین دو انگشت (انگشتر و اشاره)""فاصله است؛" در فروردین سال ۱۶ هجری خورشیدی، اورشلیم به دست سپاهیان عمر بن خطاب برافتاد؛ در سال ۱۸ خورشیدی یک همه گیری بسیاری از دام ها را از میان برد؛ بسیاری، آشوب نخست در روزگار پایانی عثمان پور عفان را مصداق این پیش بینی می دانند؛ محمد گفته است: "در [نزدیکیِ] پایان جهان گروهی از کم سالانی کم خِرد پدیدار شوند که از قرآن خواندن تنها شیوه خوانشش بدان ها رسیده است؛ شتابان، همچون تیر از کمان از دین به در می آیند." بسیاری از حدیث شناسان مسلمان، نبرد نهروان را یکی از نخستین پدافندهای مسلمانان نخستین در برابر خ
وارج دانسته اند. اَشراط الساعه. ۱-قبل از پایان جهان پیش از پایان جهان براساس روایات اسلامی تحولات زیر صورت می پذیرد ظهور پیامبر آخرالزمان-شق القمر-ظهور دجال-رواج دروغ و افترا-حلال شدن رشوه-سوار شدن زنان بر وسائل سواری- رجوع به زنان برای مشورت-مشارکت زنان درامور تجاری-شباهت مردان به زنان-شیوع لواط و سحق-شیوع بیماری های صعب العلاج-خروج۶۰نبی کذاب-رواج فساد-قحطی-خروج سفیانی-قتل نفس ذکیه (هاشمی)-خروج یمانی-نزول عیسی-ظهور مغربی-فراگیری دود و ۲-درپایان جهان (صور اول) درپایان جهان توسط اسرافیل فرشته خداوند در شیپور دمیده خواهدشد یا به طبل نواخته می شود و جهان در خاموشی مطلق قرار می گیرد، قرآن بخشی از حوادث صور اول رابیان داشته است. متلاشی شدن کوه ها-انفجار دریاها-زلزله عظیم-تاریک شدن خورشید و ماه و ستارگان-شکافتن کرات-صاف شدن زمین-اسمان چون فلز گداخته می شود پس از رویداد فوق به مدت۴۰سال جهان در سکوت مطلق فرومی رود که به برزخ عالم هستی معروف است و سپس صور دوم توسط اسرافیل یا خود حق تعالی نواخته می شود و جهان دوباره زنده می شود. و ۳-در آغاز رستاخیز (صور دوم) پس از نواخته شدن صور دوم جهان رستاخیز آغاز می گردد قرآن از حو
ادث آغاز جهان رستاخیز تعابیر بسیاری داردکه بخشی از آن ها اشاره می شود. مردم به مانند پروانه های پراکنده اند-آنچه درسینه هاست پدیدار می شود-زلزله زمین و خروج بارهای آن-زمین اخبار خود را می دهد-انسان از خود می پرسد چه خبرست-آمدن مردم دسته دسته برای دیدن اعمال خود-از نعمت های خداوند بازخواست می شود-آن روز سودی ندارد-کسی عذاب کسی را نمی پذیرد-کسی بند کسی را باز نمی کند-روزی که نه مال یاور انسان است نه فرزند-درآن روز رشوه و هدیه کمکی نمی کند-مجرمان با علائم شان شناخته می شوند و با موی پیشانی گرفته و به جهنم برده می شوند-هر امتی با امام خود می آید-درآن روز هر بارداری بار خود را زمین می گذارد و هر صاحب جمعی از جمع خود غافل می شود-درآن روز مردم دو دسته اند دسته ای نامه اعمالشان به دست راست که اصحاب الیمین یا اصحاب المیمنه اند آنان دربهشت برین جای دارند و دسته دیگر نامه اعمال از پشت و به دست چپ آنان داده می شود آنان اصحاب الشمال یا اصحاب المشئمه اند و جایگاه آنان دوزخست-چهره های ابرار شادان و چهره های فجار غمگین و غبارآلود است-گروهی دیگر مقربین یا سابقین اند که در جایگاه ویژه ای قراردارند-درآن روز اعضا و جوارح و پوست
بدن شهادت می دهند-برخی کورند زیرا در دنیا خدا را فراموش کرده بودند برخی به صورت بوزینه یا سایر حیوانات به دلیل اعمالشان-مقدرات هرکس طوق گردن اوست-درآن روز دل ها به حنجره می رسد و آرزوی بازگشت به دنیا می شود. و مدت توقف در رستاخیز. قرآن خداوند را سریع الحساب بیان می کند. در سورهٔ یس آیه ۵۱ الی ۵۴ خداوند می فرماید: و در صور دمیده می شود پس در آن هنگام آن ها از قبرها بسوی پروردگارشان جاری می شوند. می گویند ای وای بر ما چه کسی ما را از قبرمان برانگیخت؟ این چیزی است که خدای الرحمان وعده داده و پیامبران راست گفتند. آن مگر یک نعره ای نیست پس در آن لحظه آن ها در نزد ما جمع شدگانی حاضرند. پس امروز بر هیچ نفسی ظلم نخواهد شد و جزا نمی بینید مگر آنچه که می کردید. ذن، بودیسم. داستان هایی در بودیسم هستند که در چان یا سنت ذن از قدرت رستاخیز گفته می شود. یکی از این موارد افسانه ای دربارهٔ بودی دارما یک استاد هندی است که مکتب اکایانا را از هند به چین به ارمغان آورد و بعدها تبدیل به چان بودیسم شد. مورد دیگر دربارهٔ مرگ یک فرد چینی به اسم پوهوا، جی فوک است که یک استاد چان بود. پوهوا برای رفتار غیرعادی و سبک تدریسش شناخته شده بو
د بنابراین جای تعجب نیست که اتفاقی غیرمعمول و نقض کننده محدودیت های مرسوم درباره اش سر بزند. روایتی از آموزه های ذن رینزای نقل شده که، ناپدید شدن (پدیده ای مجزا از زنده شدن دوباره). به موازات رشد دانش ادیان و مذاهب مختلف، ادعای ناپدید شدن جسم برخی از اشخاص مذهبی و اساطیری نیز وارد این مقوله شده است. در آیین یونان باستان، این روش خدایان بود تا برای برخی جسم جاودانه به وجود آورند از جمله اشخاصی چون کلیتوس، گانیمید، منلائوس و تیتونوس پلوتارک فیلسوف یونانی در فصل رومولوس از کتاب خود با عنوان زندگی های موازی، اعتقاد به چنین ناپدید شدن هایی مورد نقد قرار می دهد و ادعای ناپدید شدن های معجزه آسای شخصیت های تاریخی چون کلومدس، استیپالایا و کروسس را مورد استناد قرار می دهد. در زمان بت پرستان گذشته شباهت های این کارهای به وسیله نویسندگان اولیه مسیحی چون جاستین به عنوان کار شیاطین و شیاطینی شرح داده شده که قصد گمراه کردن مسیحیان را داشته اند. اما در سال های اخیر مشابه چنین وقایعی مثلاً دربارهٔ گِسار، منجی تبتی گزارش شده که در پایان، پس از سر دادن شعار در بالای کوه لباس هایش خالی به زمین سقوط می کنند. بدن اولین گورو (معلم
معنوی) سیک ها، که با عنوان گورو نانک شناخته می شود نیز ناپدید اعلام شده بطوری که گل ها در محل جسم مرده او باقی ماندند. همچنین نقطه ای قدیمی در اورشلیم هست جایی که محمد سوار بر اسب البراق شد و معراج رفت. لرد راگلان، بسیاری از شخصیت های دینی را که جسمشان ناپدید شده یا بیش از یک زیارتگاه دارند را فهرست کرده است. بی تراوان، نویسنده کتاب گنج سیرا مادره، نوشت که اینکا ویروکوچا، بر روی دریا قدم زد و به بالا رفت و ناپدید شد. بنظر می رسد که آموزه هایی دربارهٔ پاکی و فساد ناپذیری بدن قهرمانان به این پدیده مرتبط هستند. شاید، این نیز برای ممانعت از دنبال کردن و جمع آوری بقایای بدن قهرمان هااست. در حالی که اگر ناپدید شوند با ایمنی محافظت می شوند اولین مورد از این نوع در کتاب مقدس ذکر شده است که خنوخ (پسر یارد، پدر پدربزرگ نوح، و پدر متوشالح) است. گفته می شود که خنوخ در زندگی با خدا راه رفت و پس از آن ناپدید شد، چرا که خدا او را برد. در تثنیه موسی مخفیانه به خاک سپرده شد. ایلیا در یک گردباد ناپدید شد. پس از صدها سال این دو قهرمان پیشین کتاب مقدس به طور ناگهانی دوباره ظهور می کنند و در حال راه رفتن با مسیح دیده می شوند و سپ
س دوباره ناپدید می شوند. دربارهٔ آخرین باری که او دیده شده تنها در انجیل لوقا اشاره رفته که عیسی شاگردان خود را با صعودی به آسمان ترک کرده است. زامبی ها. زامبی ها (فرانسوی هائیتی: "zombi، زبان کریول آییسینی: zonbi)" یک مرده متحرک است که از طریق زنده کردن جسد انسان ایجاد شده است. زامبی ها بیشتر در آثار ژانر ترسناک و فانتزی یافت می شوند. این اصطلاح از فولکلور هائیتی آمده است، که در آن "زامبی" یک بدن مُرده است که با روش های مختلف، معمولاً جادو، دوباره زنده می شود.
کیتسونِه (狐، ) (به انگلیسی: Kitsune) عبارتی ست ژاپنی که در مورد روباه استفاده می شود. روباه ها از موضوعات متداول رسوم اجدادی ژاپن به شمار می آیند. داستان ها آن ها را به عنوان موجودات باهوش و دارای توانایی های جادویی به تصویر می کشند که با بالا رفتنِ سن و عقل آنها، این توانایی ها نیز در آن ها افزایش پیدا می کند. قبل از هر چیز این موجودات دارای یک توانایی خاص هستند و آن شکل انسانی به خود گرفتن است. برخی از افسانه های قومی و اجدادی در مورد کیتسونه، گویای این مطلب است که کیتسونه از این توانایی به منظور فریب دادن دیگران استفاده می کند. این ویژگی ذکر شده در رسوم اجدادی ژاپن به کیتسونه منتسب می شود اما در دیگر داستان ها آن ها به عنوان نگهبانان وفادار، دوستان، عاشقان و همسران به تصویر کشیده می شوند. زندگی روباه ها و انسان ها در کنار یکدیگر در تاریخ ژاپن ریشه دوانده است، این همدمی باعث به وجود آمدن افسانه های متعددی در مورد این موجودات شد. کیتسونه ها با ایناریها (کامی شینتو یا روح) ارتباط بسیار نزدیکی داشتند و به عنوان قاصدان آن ها عمل می کردند. این نقش اهمیت فراطبیعی روباه را تقویت کرده است. هر چه دم های کیتسونه بیشت
ر باشد (آن ها ممکن است ۹ تا دم داشته باشند) مسن تر، عاقل تر و قوی تر هستند. به خاطر قدرت بالقوه و نفوذ آنها، برخی از مردم به همان صورتی که برای قدیسان هدایایی را قربانی می کردند، برای آن ها نیز همین کار را انجام می دادند. منشأ. در این مورد که بسیاری از اسطوره های روباه در ژاپن را می توان در چین، کره جنوبی، یا هند ردیابی کرد توافق نظر زیادی وجود دارد. قصه های قومی چینی دربارهٔ روح روباهی به اسم هولی جینگ یا کیوبی نو کیتسونه (به زبان ژاپنی) حکایت می کنند که احتمالاً نه دم داشته است. این روایت ها در بسیاری از اولین داستان های باقی مانده در کونجاکو مونوگاتاریشو، مجموعه قرن یازدهم چینی، هندی و روایت های ژاپنی ثبت شده اند. در مورد اینکه آیا اسطوره کیتسونه به طور کامل از منابع خارجی سرچشمه گرفته است یا در بخشی از مفهوم ژاپنی بومی بوده است که قدمت آن به سده ۵ (پیش از میلاد) بر می گردد اختلاف نظرهایی وجود دارد. تبارشناس ژاپنی، کیوشی نوزاکی استدلال هایی دارد مبنی بر اینکه که کیتسونه در اوایل سده ۴ (میلادی) مورد توجه ژاپنی ها قرار گرفته است؛ تنها چیزهایی که از چین یا کره وارد شد ویژگی های منفی کیتسونه بودند. او می گوید
بر طبق کتاب اسناد سده ۱۶ (میلادی) که نیهون ریاکی نامیده می شود، روباه ها و انسان ها به طور تنگاتنگی در کنار هم در ژاپن باستان زندگی می کردند و بر همین اساس اشاره می کند که در اثر همین داستان ها افسانه های بومی فراوانی در مورد این موجودات به وجود آمد. محققی به نام کارن آن سمیرس یادآور می شود که معرفی روباهی که ویژگی اغفال کنندگی دارد و همچنین مشابه رابطهٔ اسطورهٔ روباه با بودیسم در رسوم اجدادی ژاپنی، در داستان های چینی هم به چشم می خورد، در عین حال او معتقد است که برخی از داستان هایی که در مورد روباه مطرح می شود، حاوی عناصر منحصربه فردی است که در ژاپن شکل گرفته است. ریشه شناسی. ریشه شناسی کامل کیتسونه روشن نیست. قدیمی ترین کاربرد شناخته شدهٔ این کلمه در متن ۷۹۴ شین یاکو کگون کیا اونجی شیکی است. دیگر منابع قدیمی عبارتند از نیهون ریویکی (۸۱۰–۸۲۴) و وامیو رویجوشو (حدود ۹۳۴). این ها قدیمی ترین منابع در مان یوگانا هستند که به وضوح تلفظ تاریخی عنوان کیتسونه را در آن ها می توان شناسایی کرد. بعد از تغییرات متعدد در صوت شناسی زمانی، در نهایت تبدیل به کیتسونه می شود. بسیاری از مستندات مربوط به ریشهٔ لغت های ساخته شده در
زیر آمده است، اما هیچ توافق کلی در مورد آن ها وجود ندارد. بر اساس نظر نوزاکی، واژهٔ کیتسونه در اصل تسمیهٔ نام آوا بود. کیتسو زوزه روباه را نشان می داد و بعداً تبدیل به یک واژهٔ کلی برای روباه شد. ne”، پسوندی برای نشان دادن حالت مهربانی است که نوزاکی آن را به عنوان یک شاهد و دلیل اضافی مبنی بر تثبیت شده و غیر وارداتی بودن مفهوم "روباه خیرخواه" در رسوم اجدادی ژاپنی ذکر می کند. کیتسو در حال حاضر اسطورهای کهن است. در ژاپنی مدرن، گریه روباه به عنوان کن کن یا گون گون ترجمه می شود. یکی از قدیمی ترین افسانه های موجود دربارهٔ کیتسونه شناخت گسترده ریشه شناسی قومی از کلمهٔ کیتسونه را به وجود آورده است. برخلاف بسیاری از داستان های کیتسونه که گفته می شود تبدیل به انسان شد و با یک انسان مذکر ازدواج کرد، این یکی به طور غم انگیز تمام نمی شود. با آنکه روباه هر شب به عنوان یک زن به نزد شوهرش بازمی گردد، اما هر روز صبح به عنوان یک روباه آنجا را ترک می کند، او کیتسونه نامیده می شود. در ژاپن کلاسیک، کیتسونه به معنی «می آیند» و «می خوابد» و کیتسونه به معنی «همیشه می آید» است. ویژگی ها. کیتسونه به داشتن هوش برتر، عمر طولانی، و قدر
ت های جادویی شناخته شده است. آن ها از انواع یوکای، یا وجود معنوی هستند، و کلمه کیتسونه اغلب به عنوان روح روباه ترجمه شده است. اگرچه، این به این معنا نیست که کیتسونه ها شبح هستند و از سوی دیگر اینگونه هم نیست که آن ها اساساً با روباه های عادی متفاوت هستند. از آنجا که کلمه روح برای منعکس کردن درجهٔ دانش یا روشن شدگی استفاده شده است، همهٔ روباه های دارای عمر طولانی، توانایی های فراطبیعی به دست می آورند. دو طبقه بندی رایج از کیتسونه وجود دارد. "زنکو"، (به طور تحت اللفظی روباه های خوب) روباه های خیرخواه و ملکوتی هستند که با خداوند ایناری (روح) در ارتباطند؛ گاهی به اختصار روباه های ایناری نامیده می شوند. از سوی دیگر، "یاکو" (به طور تحت اللفظی روباه های صحرایی همچنین "نوگیتسونه" نامیده می شوند) که به خصلت های فتنه آمیزی یا حتی بدجنسی تمایل دارد. سنت های محلی انواع بیشتری هم به این دسته بندی اضافه کرده اند. به عنوان مثال، "نینکو" یک روح روباه نامرئی است که انسان تنها زمانی می تواند آن را درک کند که در تصاحب آن در بیاید. سنت دیگری کیتسونه را به یکی از سیزده انواع تعریف شده طبقه بندی می کند که به وسیلهٔ آن توانایی های
فراطبیعی کیتسونه را تصاحب کنند. به لحاظ جسمی، کیتسونه ها دارای ۹ دم متصور می شوند. به طور کلی، هر چقدر تعداد دم ها بیشتر باشد نشان دهنده بزرگتر و قوی تر بودن روباه است. در واقع، برخی از افسانه های قومی و اجدادی می گویند که روباه تنها زمانی دم های اضافه اش رشد خواهند کرد که ۱۰۰ سال زندگی کرده است. یک، پنج، هفت و نُه دم رایج ترین اعداد در داستان های قومی هستند. وقتی کیتسونه نهمین دم خودش را به دست می آورد، موی او سفید یا طلایی می شود. این کیوبی نوکیتسونه (روباه نه دم) توانایی برای دیدن و شنیدن هر چیزی که در هر نقطه از جهان اتفاق می افتد را به دست می آورد. در داستان های دیگری شاهد این هستیم که به آن ها عقل بی نهایت (علم لایتناهی) نیز نسبت می دهند. توانایی تغییر شکل. کیتسونه دارای قابلیت دگرپیکری است، این یک توانایی اکتسابی است که وقتی به سن مشخص می رسد رخ می دهد معمولاً ۱۰۰ سال، هر چند برخی از داستان ها می گویند ۵۰ سال. به عنوان یک پیش نیاز مشترک برای تغییر شکل، روباه باید نی، برگ پهن، یا یک جمجمه را روی سر خود قرار دهد. شکل های مشترکی که برای کیتسونه فرض شده اند شامل زنان زیبا، دختران جوان، و مردان سالخورده می
شود. این اشکال به سن یا جنسیت روباه محدود نیستند، کیتسونه می تواند ظاهر یک شخص خاص را کپی کند. روباه ها معروف هستند که به طور خاص می توانند خود را به جای زنان زیبا جا بزنند. باور رایج در ژاپن قرون وسطی این بود که هر زنی که به خصوص در هنگام غروب یا شب تنها شود، می تواند یک روباه شود. در برخی از داستان ها، کیتسونه هنگامی که شکل انسان به خود می گیرد در مخفی کردن دم خود با مشکل مواجه است. جستجو کردن برای یافتن دم، وقتی که روباه مَست یا بی دقت می شود، یک روش معمول برای تشخیص دادن ماهیت واقعی این موجود است. گوناگونی موضوع، کیتسونه را از صفات دیگر روباه مانند پوشش موی خوب، سایه ای به شکل روباه، یا بازتابی که شکل واقعی او را نشان می دهد حفظ کرده است. "کیتسونه گائو" یا چهرهٔ روباه به زنانی که دارای چهره های باریک با چشم های نزدیک به هم، ابروهای نازک و استخوان های گونه هستند اشاره دارد. به طور سنتی، این تصویرسازی، جذاب در نظر گرفته شده است، و برخی از داستان ها آن را به روباه ها در شکل انسانی نسبت می دهند. کیتسونه حتی زمانی که در شکل انسانی هم هست، از سگ ترس و نفرت شدیدی دارد، برخی از آن ها با حضور سگ ها تضعیف روحیه می
شوند و به شکل روباه بر می گردند و فرار می کنند. افراد مذهبی خاص ممکن است بتوانند به صورت خودکار و مستقیم تغییر شکل روباه را ببینند. یکی از داستان های قومی، این کمبودها که کیتسونه در شکل انسانیش دارد را با مورد توجه قرار دادن شخصی به نام اسن کوان نشان می دهند. (منظور یک شخص تاریخی است که با عقل و قدرت های جادویی طالع بینی دارای اعتبار می باشد) بر اساس این افسانه، او در خانه یکی از دوستداران خود مانده بود تا اینکه وقتی وارد حمام شد در اثر داغ بودن بیش از حد آب پایش سوخت. سپس، در حالی که درد می کشید به صورت برهنه از حمام بیرون دوید. هنگامی که اهل خانه او را دیدند، مشاهده کردند که بیشتر بدن کوان با خز پوشانده شده است و مانند روباه دم دارد و از این اتفاق شگفت زده شدند. سپس کوان در مقابل آن ها به یک روباه سالخورده تبدیل شد و فرار کرد. سایر توانایی های مافوق طبیعی که معمولاً به کیتسونه نسبت داده شده اند عبارتند از: توانایی تسخیر، دهان ها یا دم هایی که ایجاد آتش سوزی یا رعد و برق می کردند (شناخته شده به عنوان "کیتسونه بی"، به طور تحت اللفظی، روباه آتش)، تجلی عمدی در رویاهای دیگران، پرواز، نامریی بودن و ایجاد توهمات ش
دید تا حدی که تقریباً از واقعیت غیرقابل تشخیص است. برخی از داستان ها از قدرت های بیشتر کیتسونه صحبت می کنند: مثلاً توانایی به منحرف کردن زمان و فضا، دیوانه کردن مردم، یا گرفتن اشکال فوق العاده ای مانند یک درخت با ارتفاع باور نکردنی یا ماه دوم در آسمان. کیتسونه های دیگر دارای ویژگی هایی هستند که خون آشام ها یا ساکوبی ها را به یاد می آورند و از طریق تماس جنسی از زندگی یا روح انسان تغذیه می کنند. کیتسونه تسوکی. "کیتسونه تسوکی" به طور تحت اللفظی به معنی موجودی است که به تسخیر روباه درآمده است. قربانی همیشه زن جوان است، کسی که روباه از زیر ناخن یا از طریق سینههای او وارد می شود. در برخی از موارد گفته شده است که حالت چهره قربانیان تغییر می کند، به حالتی که شبیه به روباه به نظر می رسند. سنت ژاپنی معتقد است که تسخیر شدگی توسط روباه می تواند باعث این شود که قربانیان بی سواد به طور موقتی توانایی خواندن به دست بیاورند. اگرچه روباه ها در رسوم اجدادی می توانند اراده شخص را از او سلب کنند، کیتسونه تسوکی اغلب به مفاهیم خبیث موروثی کارفرمایان روباه یا تسوکی مونو سوجی نسبت داده شده است. لافکادیو هرن قوم شناس شرایطی را در جلد
اول از کتاب خود بنام "نگاه اجمالی به ژاپن ناشناخته" توصیف می کند: «جنون کسانی که روباه شیطان به آنها وارد می شود عجیب است. گاهی آنها برهنه و در حال فریاد زدن در خیابان می دوند. گاهی آنها دراز می کشند و از دهانشان کف می آید، و مانند روباه زوزه می کشند؛ و در بخشی از بدن تسخیرشده یک توده در حال حرکت در زیر پوست دیده می شود، که به نظر می رسد که حیات مجزایی دارد. اگر آن را با سوزن سوراخ کنند لیز می خورد و فوراً به مکانی دیگر می لغزد. هر چقدر آن را محکم بگیریم حرکتی نمی کند به این علت که آن محکم با یک دست قوی فشرده شده است و از زیر انگشتان حرکت نخواهد کرد. شخص به تسخیر درآمده به زبانی حرف می زند و می نویسد که تا پیش از تسخیر کاملاً نسبت بدان ناآگاه بوده است. آنها تنها چیزهایی را می خورند که روباه ها آنها را دوست دارند مانند: توفو، آبوراآگه، لوبیای آزوکی، و غیره و آنها مقدار زیادی می خورند و تأکید می کنند که آنها خودشان نیستند، بلکه تسخیر شدهٔ روباه های گرسنه هستند.» او یادآور می شود که به محض آزاد شدن از قید تسخیر، قربانی دیگر هرگز قادر به خوردن توفو، آزوکیمشی، یا دیگر غذاهای مورد علاقهٔ روباه نمی باشد: جن گیری، اغ
لب در معبد ایناری انجام می شد، و ممکن بود یک روباه را وادار کند تا جسم میزبان خود را ترک کند. در گذشته، هنگامی که چنین اقدامات معمولی جوابگو نبود یا یک روحانی در دسترس نبود، قربانی کیتسونه تسوکی مورد ضرب و شتم قرار می گرفت یا به شدت مورد سوختگی قرار می گرفت به امید اینکه روباه مجبور به ترک او شود. به محض اینکه تصور می شد عضوی از یک خانواده به تسخیر روباه درآمده، همهٔ اعضای خانواده به وسیلهٔ جامعه خود طرد می شدند. در ژاپن، کیتسونه تسوکی در اوایل دوره هی آن به عنوان یک بیماری محسوب می شد و به صورت یک تشخیص مرسوم برای بیماری روانی تا اوایل قرن بیستم باقی ماند. تسخیر شدگی توضیحی برای رفتار غیرطبیعی افراد مبتلا بود. در اواخر سده ۱۹ (میلادی)، دکتر شانیچی شیمامورا اشاره کرد که بیماری های جسمی که ناشی از تب بودند اغلب کیتسونه تسوکی در نظر گرفته می شدند. با اینکه این اعتقاد دیگر طرفدار چندانی نداشت، اما داستان های تسخیر توسط روباه هنوز هم شنیده می شد، مانند اظهاراتی که اعضای فرقه اوم شینریکیو در مورد تسخیر شدنشان کرده بودند. در طب، کیتسونه تسوکی یک سندرم وابسته به فرهنگ و مختص فرهنگ ژاپنی است. کسانی که از این وضعیت رن
ج می برند بر این باور بودند که توسط یک روباه تسخیر شده اند. نشانه ها عبارتند از: میل شدید و پایدار برای برنج یا لوبیای آزوکی شیرین، بی حالی و سستی، بی قراری، و تنفر از ارتباط چشمی. کیتسونه تسوکی مشابه با تصورات بالینی شخصی است که فکر می کند تبدیل به گرگ شده، و البته از آن بیماری متمایز است. هوشی نوتاما (توپ های ستاره ای). توصیفاتی که از کیتسونه می شود یا از سمت قربانیان تسخیر شدهٔ آن ها نقل شده است، به این شکل است که آن ها توپی به شکل گرد یا توپ سفید پیازی شکل (با عنوان هوشی نوتاما یا توپ های ستاره ای) در اختیار دارند که تمام قدرت آن ها در آن توپ ستاره ای نهفته است، داستان ها این ها را همراه با موجوداتی تابان به نام کیتسونه بی، یا روباه آتش توصیف می کنند. بعضی از داستان ها آن ها را به عنوان جواهرات جادویی یا مروارید می شناسند. زمانی که کیتسونه به شکل یک انسان در می آید یا در زمانی که انسانی را به تسخیر خود درآورده است، توپ را در دهان خود نگه می دارد یا آن را بر روی دم خود حمل می کند. جواهرات، نمادهای معمولی ایناری هستند، و نشان دادن روباه مقدس ایناری بدون آن ها نادر است. یک باور بر این است که زمانی که کیتسونه