Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تی ان کی-بی پی شرکت نفت روسی است، که دفتر مرکزی آن در شهر مسکو قرار دارد. این شرکت سومین تولید کننده نفت روسیه است و در فهرست ده شرکت بزرگ نفتی جهان قرار دارد. شرکت تی ان کی-بی پی از نظر میزان ذخایر و تولید نفت خام نیز به عنوان سومین شرکت نفتی روسیه محسوب می شود. این شرکت با سرمایه گذاری مشترک شرکت بی پی و گروه آلفا راه اندازی شد. شرکت بریتانیایی بی پی، مالک ۵۰٪ از سهام این شرکت بود و ۵۰٪ دیگر آن نیز در اختیار کنسرسیوم گروه آلفا بود، که توسط گروهی از بازرگانان روسی که در صدر آن ها جرمن خان قرار داشت تشکیل شد. در سال ۲۰۱۳ شرکت روس نفت سهام شرکت بی پی را در تی ان کی-بی پی خریداری کرد و هم اکنون مالک نیمی از سهام آن می باشد. تاریخچه. در سال ۲۰۰۳ سرمایه اولیه شرکت تی ان کی-بی پی از طریق سرمایه گذاری مشترک، شرکت بی پی و گروه آلفا تأمین شد و این کمپانی در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۳ تأسیس گردید. سپس از طریق خریداری و جمع آوری منابع عملیاتی و دارایی های شرکت نفتی «اسلاونفت»، شرکت تی ان کی-بی پی توسعه یافت. در آغاز، حوزه عملیاتی این شرکت منابع نفت و گاز دو کشور روسیه و اوکراین تعیین شد. تی ان کی-بی پی در سال ۲۰۰۳ و در اولین
سال فعالیت در صنعت نفت و گاز، معادل ۲٬۷ $ میلیارد دلار سود خالص کسب نمود، که این رقم، در سال ۲۰۰۹، به ۵٬۳ $ میلیارد دلار افزایش یافت. مدیریت ارشد. هیئت مدیره شرکت تی ان کی-بی پی، از ۱۱ مدیر تشکیل شده است، که از ۴ نماینده کمپانی بی پی ۴ نماینده، از کنسرسیوم آلفا و ۳ مدیر مستقل تشکیل می شود. درحال حاضر، «میخائیل فریمن» از کنسرسیوم آلفا، رئیس هیئت مدیره و «جورج رابرتسون» از بی پی، نایب رئیس هیئت مدیره این شرکت، می باشند. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ «ماکسیم بارسکی»، رئیس سابق بخش استراتژی این کمپانی، به عنوان «معاون مدیرعامل» منصوب شد. وی در سال ۲۰۱۱ مدیرعامل شرکت تی ان کی-بی پی شد. فعالیت ها. حوزه عملیاتی کمپانی تی ان کی-بی پی، از سبدی متنوع، از فعالیت های بخش بالادستی صنعت نفت و همچنین بخش پایین دستی این صنعت، تشکیل شده است، که در روسیه و اوکراین مرکزیت دارد. بخش بالادستی. عملیات بالادستی تی ان کی-بی پی، در درجه اول در سیبری و منطقه ولگا اورال واقع شده است. در سال ۲۰۰۹ بخش بالادستی این شرکت، به طور متوسط، روزانه معادل ۱٬۶۹ میلیون بشکه نفت خام تولید کرده است. بخش پایین دستی. بخش پایین دست شرکت تی ان کی-بی پی، ظرفیت پا
لایشی معادل ۶۷۵ هزار بشکه در روز را دارا می باشد. پالایشگاه های اصلی این شرکت، در شهرهای: ریازان، ساراتوف، نیجنوارتوفس و لیسیچانسک قرار دارند. جایگاه های پمپ بنزین. شرکت تی ان کی-بی پی، دارای ۱۴۰۰ جایگاه پمپ بنزین، در کشورهای روسیه و اوکراین است. این جایگاه ها، تحت نام های تجاری بی پی و تی ان کی فعالیت می کنند. این شرکت، یکی از تأمین کنندگان اصلی بنزین، در روسیه بوده، همچنین به عنوان بزرگ ترین توزیع کننده بنزین، در کشور اوکراین شناخته می شود.
اکسیدنتال پترولیوم که به اختصار؛ اوکسی خوانده می شود، شرکت صنایع نفت وگاز آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن در منطقه وست وود شهر لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا قرار دارد. دامنه فعالیت های این شرکت در زمینه اکتشاف و تولید نفت خام و گاز طبیعی در ایالات متحده آمریکا، خاورمیانه، آفریقای شمالی و آمریکای جنوبی می باشد. "اکسی" بزرگترین تولیدکننده نفت خام در ایالت تگزاس است. در کالیفرنیا نیز شرکت اکسی بزرگترین تولیدکننده گاز طبیعی به شمار می آید. فعالیت های اکسی در ایالات متحده، در ایالت های: کانزاس، داکوتای شمالی، یوتا، اکلاهما، کلرادو و نیومکزیکو متمرکز می باشد. در سال ۱۹۶۴ برای اولین بار در بازار بورس نیویورک از نام مستعار "اکسی" (OXY) برای اشاره به سهام "اکسیدنتال پترولیوم" استفاده شد. اکسی از لحاظ ارزش بازار، چهارمین شرکت نفتی ایالات متحده است. در سال ۲۰۱۱ تعداد کارکنان این شرکت بیش از ۴۰ هزار نفر اعلام شد، که در شعبه های مختلف این شرکت در سراسر جهان فعالیت می نمایند.
یورو استاکس ۵۰ شاخص بازار سهام متعلق به شرکت های مستقر در منطقه یورو می باشد، که توسط شرکت استاکس (Stoxx Ltd) طراحی شده است و ارائه دهندگان این شاخص؛ بورس آلمان (یا دویچه بورزه) و سیکس گروپ (یا گروه شش) می باشند.
ایمپریال اویل شرکت نفتی کانادایی-آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر کالگری مستقر می باشد. شرکت ایمپریال اویل دومین شرکت بزرگ نفتی از نظر ارزش بازار در کشور کانادا است. فعالیت های این شرکت در زمینه اکتشاف، تولید و فروش نفت خام و گاز طبیعی معطوف می باشد. اکثریت سهام شرکت ایمپریال در اختیار شرکت اکسون موبیل است. تاریخچه. ایمپریال اویل در سال ۱۸۸۰ در لندن، انتاریو کانادا تأسیس شد. سپس دفتر مرکری آن به شهر تورنتو، اونتاریو منتقل شد و تا ماه اوت سال ۲۰۰۵ در این شهر باقی ماند. در حال حاضر ساختمان مرکزی ایمپریال اویل، در کالگری، آلبرتا قرار دارد، در حالیکه دفاتر اصلی این شرکت همچنان در شهرهای تورنتو و مونترال مستقر می باشند. در سال ۱۹۸۹ ایمپریال اویل، شرکت تکزاکو کانادا را خریداری نمود، سپس تمامی دارایی های این شرکت را با ایمپریال ادغام کرد. ایمپریال اویل توسط شرکت اکسون موبیل مدیریت می شود، که مالک ۶۹ درصد از سهام این شرکت می باشد. شرکت ایمپریال مالک ۲۵٪ از سهام شرکت نفتی سینکرود کانادا است. سینکرود بزرگترین تولید کننده نفت خام ترکیبی در جهان می باشد. جایگاه های پمپ بنزین ایمپریال اویل در کانادا تحت نام تجاری اسو
ESSO همچنین نام تجاری "آن دِ ران" On the Run فعالیت می نمایند. فعالیت ها. ایمپریال اویل یکی از تولید کنندگان گاز طبیعی در کانادا و بزرگترین پالایشگر این کشور می باشد. این شرکت در زمینه بازاریابی و فروش فراورده های نفتی فعالیت می کند. ایمپریال اویل همچنین دارای کارخانجات پتروشیمی در کشور کانادا است. بیشترین فعالیت های تولیدی ایمپریال اویل در مخازن نفت و گاز آلبرتا و منابع بخش شمال غربی کانادا متمرکز می باشد.
برنار آرنو (زاده ۵ مارس ۱۹۴۹) بازرگان، کارآفرین، سرمایه دار و کلکسیونر آثار هنری فرانسوی است. بر پایه رتبه بندی گزارش دو نشریه بلومبرگ و فوربس که دارایی های ثروتمندان جهان را گزارش می کنند. برنار آرنو در ژانویه ۲۰۲۳ طبق اعلام مجله فوربس با دارایی بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار و همچنین با پیشی گرفتن از ایلان ماسک ثروتمندترین فرد زنده جهان شد. دوران کودکی. برنار ژان ایتن آرنو، در تاریخ ۵ مارس ۱۹۴۹ در شهر روبه در شمال فرانسه زاده شد. پدرش ژان لئون آرنو، کارخانه دار و مالک شرکت ساخت وساز فیرت-ساوینل بود. دوران کودکی برنار در شهر روبه سپری شد، وی سپس برای ادامه تحصیل به پاریس نقل مکان کرد. دوران تحصیل. برنار آرنو، پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان ماکسنس شهر روبه، در سال ۱۹۶۹ به دانشگاه پلی تکنیک پاریس رفت. وی در سال ۱۹۷۱ موفق به کسب مدرک مهندسی در رشته عمران گردید و به درخواست پدرش، به کسب و کار خانوادگی پیوست. زندگی حرفه ای. برنار پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۷۱ به عنوان یک مهندس عمران، به شرکت ساختمان سازی و املاک پدری پیوست و در سال ۱۹۷۶ پدرش را قانع کرد، که با بخش تولیدی شرکت به مبلغ ۴۰ میلیون فرانک، تسویه حساب کرده
و تمرکز شرکت را، به معاملات املاک معطوف نماید. شرکت جدید با تغییر نام به فعالیت در حوزه اداره اقامتگاه های مسافرتی، با امکانات خاص، وارد گردید. برنار در سال ۱۹۷۹ جانشین پدرش در جایگاه ریاست شرکت شد. برنار آرنو در سال ۱۹۸۱، پس از اینکه فرانسوا میتران، رئیس جمهور فرانسه شد، به ایالات متحده مهاجرت کرد و شرکت فرینل (شرکت پدری) را در آنجا تأسیس نمود و به این وسیله، موفق شد، ساختمان هایی مسکونی در پالم بیچ در ایالت فلوریدا را احداث نماید. آرنو سه سال بعد، زمانی که سوسیالیست های فرانسه، به رویکرد اقتصادی محافظه کارانه تر تغییر رویه دادند، دوباره به فرانسه بازگشت و به عنوان مدیر ارشد اجرایی یک شرکت کالاهای لوکس (کالاهایی که با افزایش درآمد مصرف کنندگان، میزان مصرفشان افزایش می یابد) به نام «فیانسیر آگاش» مشغول به کار شد. کریستین دیور. آرنو با کمک بخش بنگاه سرمایه گذاری بانک لازارد و استفاده از سوبسیدهای اعطایی از سوی دولت فرانسه، در ازای اینکه شرکت تعدیل نیرو نداشته باشد، «شرکت کریستین دیور» را خرید، که در بحران ورشکستگی به سر می برد. در واقع دولت فرانسه به دنبال کسی می گشت، تا این امپراتوری نساجی را، که شرکت های بسی
اری زیرمجموعه آن بودند (مثل دیور) به دست گیرد. خانواده آرنو تنها مبلغ ۱۵ میلیون دلار برای خرید این شرکت هزینه کرد و ۸۰ میلیون دلار باقی مانده را، بانک لازارد تأمین نمود. دلیل اصلی آرنو برای خرید این شرکت، به دست آوردن برند مشهور دیور بود، تا پایه ای باشد برای راه اندازی یک «سوپرمارکت کالاهای لوکس» که طبقه متوسط جامعه بتوانند، از آن خرید کنند. آرنو به سرعت دیور را گسترش داد تا برندهای جدیدی مثل خانه مد کریستین لاکروا و سلین (که کالاهای چرمی تولید می کردند) را نیز در بر گیرد. کمی بعد آرنو مجبور شد تقریباً تمام سرمایه شرکت را به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار فروخته و تنها برند با پرستیژ کریستین دیور و فروشگاه «لوبن مارشه» را نگه دارد. این فروش، او را قادر ساخت تا ۱٫۸ میلیارد دلار از سهام شرکت LVMH را در سال ۱۹۸۹ خریداری کند تا به این طریق کنترل ۲۴٪ درصد از این گروه را در اختیار گیرد. ال و ام هاش. کمی پس از خریداری ۲۴٪ درصد از سهام ال و ام هاش، بین آرنو و هنری راکمیه؛ رئیس قبلی شرکت لویی ویتون که از شرکت های تابعه ال و ام هاش بود، درگیری بر سر قدرت رخ داد. در عرض کمی بیش از یک سال، آرنو در منازعات دادگاه پیروز شده و راکمی
ه از کار برکنار شد. در دست گرفتن قدرت در ال و ام هاش، یکی از متبحرانه ترین کارهای تجاری در تاریخ فرانسه بوده و باعث شده آرنو به عنوان فردی بدطینت شناخته شود، که به واسطه اخراج های متعدد دیگران، به قدرت رسیده است. اما با این حال بسیاری از افراد استراتژی کسب و کار آرنو و علاقه اش برای ریسک پذیری را قابل احترام می دانند. آرنو با موفقیتی که در کمپانی ال و ام هاش کسب کرده بود، شروع به سر هم کردن تکه های سوپرمارکت کالاهای لوکس خود نمود. آرنو از آن زمان تاکنون شرکت را با برنامه توسعه جاه طلبانه ای پیش برده که کمپانی ال و ام هاش را تبدیل به بزرگ ترین گروه تجاری کالاهای لوکس در دنیا کرده است. آرنو در دهه ۱۹۹۰ با خرید ده ها تولیدکننده کالاهای لوکس در اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، آمریکای جنوبی و استرالیا شرکتش را تبدیل به یک امپراتوری بزرگ کالاهای لوکس نمود. کریستین دیور و ال و ام هاش در مجموع ۵۰ مارک از معروف ترین تولیدات جهانی را در اختیار دارند. از جمله تولیدات آن ها کیف های لویی ویتون است، که امروزه در دست بسیاری از خانم ها، حتی با مارک های تقلبی نیز دیده می شود! آرنو امپراتوری اش را طی ۲۰ سال راه انداخت؛ هرچند که او
بسیاری از زیرمجموعه های ال و ام هاش را خود به وجود نیاورد، اما درک درستی از پتانسیل آنها برای جذب مشتری بیشتر داشت و این نکته ای بود که وی را امروز به موفق ترین مرد فرانسه تبدیل کرده است. ادغام موفقیت آمیز چند تولیدکننده معروف کالاهای لوکس توسط برنار آرنو، سبب شده است، تا شرکت های دیگری نیز به همین فکر بیفتند. قدمت قدیمی ترین شاخه ال و ام هاش، به سال ۱۵۹۳ برمی گردد. سهام این گروه به طور عمومی در بازار بورس یورونکست پاریس دادوستد می شود و بخشی از شاخص کاک ۴۰ است. ال و ام هاش در حال حاضر ۵۶ هزار نفر را به استخدام خود درآورده است. ۴۰٪ درصد از کارمندان ال و ام هاش در فرانسه مشغول به کارند. ال و ام هاش در ۱۵۰۰ فروشگاه معتبر جهان فعالیت داشته و از همین رو بازار وسیعی را برای عرضه محصولاتش، در اختیار دارد. طرحی که ال و ام هاش با جدیت آن را کنترل می کند، نحوه فروش محصولاتش است و به شدت بر مکان هایی که این محصولات به فروش می رسد، نظارت دارد. برای مثال تولیدات لویی ویتون فقط از طریق بوتیک های این شرکت و با تابلوهای بزرگ لویی ویتون به فروش می رسد، که در نقاط مرفه نشین شهرهای ثروتمند تأسیس شده اند یا این که اجازه فروش م
حصولات خود را به دیگر فروشگاه های عرضه کننده محصولات لوکس اعطا می کند؛ مثل فروشگاه هارودس در لندن. از این لحاظ سیاست برنار آرنو با مؤسسان وال مارت یا آلدی متفاوت است، که گروه هدف آنان را قشر متوسط جامعه تشکیل می دهد. برنارد آرنو توانایی ویژه ای در کشف استعدادهای بازار دارد. خوب می داند چه محصولی را باید در کجا عرضه کرد و چه محصولی در بازاری با استقبال روبه رو نخواهد شد و قطعاً به همین دلیل است، که مجموعه تحت مدیریت او بزرگ ترین شرکت در عرصه لوازم لوکس است. این شرکت خود دارای ۵۰ زیرمجموعه است، که هر کدام از مارک های معروفی هستند و در یک یا چند شاخه، بهترین محصولات را تولید می کنند. مقر ال و ام هاش در پاریس است. پس از ادغام موت ات چاندون و هنسی، در سال ۱۹۸۷ لویی ویتون که در آن زمان از بهترین تولیدکنندگان چمدان های مسافرتی بود، با دو شرکت پیشین ادغام شد. با مشارکت این شرکت ها، ال و ام هاش تشکیل شد. ال و ام هاش تا حد زیادی تحت کنترل کریستین دیور است که برنار آرنو ریاست آن را عهده دار است. لویی ویتون. لویی ویتون، که به اختصار ال وی نیز خوانده می شود، یک خانه مد فرانسوی است، که در سال ۱۸۵۴ تأسیس شد. این شرکت طیف وس
یعی از کالاهای لوکس را تولید و ارائه می نماید. برند لویی ویتون یکی از پیشروهای صنعت مد در جهان است، که محصولات خود را از طریق بوتیک های مستقل، فروشگاه های زنجیره ای و وب سایت شرکت، به فروش می رساند. شرکت لویی ویتون، برای شش سال متوالی (۲۰۰۶–۲۰۱۲) بعنوان با ارزش ترین نام تجاری در زمینه کالاهای لوکس در جهان شناخته شده است. ارزش این برند، در سال ۲۰۱۲ معادل ۲۵٫۹ میلیارد دلار برآورد گردید. از سال ۱۹۸۹ تاکنون، برنار آرنو مالک برند لویی ویتون می باشد. وی از طریق شرکت ال و ام هاش مالک ۴۲٪ از سهام این شرکت می باشد. اعتقادات. آرنو اعتقاد دارد که شرکت برای افزایش انرژی خلاقانه، باید مدیرانی با عشق و علاقه به هنرمندان داشته باشد و به این شکل می توانند هنرمندانشان را درک کنند. آرنو که در میان مدیران ارشد اجرایی پیشتاز در جهان، فردی منحصربه فرد است، همواره این توانایی را داشته که بین جنبه های مالی و خلاقانه کسب و کار، ارتباطی مناسب برقرار کند. او گرچه هیچ وقت به محدود کردن نوآوری طراحانش اعتقاد نداشته اما همواره بر انضباط مالی در خرید، بازاریابی و فروش محصولات شرکتش تأکید کرده است. زندگی خصوصی. برنارد آرنو تاکنون دو بار از
دواج کرده است. وی ۵ فرزند دارد و یکی از دخترانش نیز در حال حاضر از مدیران ال و ام هاش است. همسر دوم آرنو، هلن مرسیه، یک پیانیست اهل کبک کانادا و کلکسیونر نت های موسیقی می باشد.
نفت خام تاپیس، (انگلیسی: Tapis crude) نفت خام مالزی است، که به عنوان یک معیار قیمت گذاری در سنگاپور مورد استفاده قرار می گیرد. در حالی که در بازار نفت برنت یا وست تگزاس اینترمیدیت، معامله ای انجام نشود، از این شاخص به عنوان معیار قیمت نفت، در بازارهای آسیا و استرالیا استفاده می شود.
ایستموس-۳۴ سبک، (انگلیسی: Isthmus-34 Light) نفت خام ترش است، که در کشور مکزیک تولید می شود. این محصول، عمدتاً در کامپیچه در خلیج مکزیک با مرکزیت چیاپاس، تاباسکو و وراکروز استخراج می گردد. این نام از منطقه "ایستموس توانتپک" گرفته شده است. با وجود اینکه مکزیک عضو اوپک نبوده، ولی نفت ایستموس-۳۴، بخشی از سبد اوپک می باشد.
قیمت نفت خام اندونزی (انگلیسی: Indonesian Crude Price) به اختصار ICP، شاخص قیمت نفت خام در کشور اندونزی است. قیمت نفت خام اندونزی توسط کمپانی پرتامینا تعیین می شود، که به طور متوسط بر اساس قیمت پنج شاخص نفت خام بین المللی مشخص می شود: در برخی موارد، قیمت نفت خام اندونزی؛ به عنوان شاخص در قراردادهای بلند مدت ال ان جی، در شرق آسیا مورد استفاده قرار می گیرد.
شاخص نفت ترش آرگوس، (انگلیسی : Argus Sour Crude Index) به اختصار (ASCI) یک ابزار قیمت گذاری است، که توسط خریداران، فروشندگان و معامله گران نفت خام مورد استفاده قرار می گیرد. این شاخص اغلب در قراردادهای طولانی مدت بکار می رود. شاخص آرگوس، که به صورت روزانه، توسط آرگوس مدیا منتشر می شود، قیمت نفت ترش آمریکا را تعیین می نماید... تصویب بازار. شاخص آرگوس، در سال ۲۰۰۹ به عنوان معیاری برای قیمت فروش نفت خام شرکت سعودی آرامکو تعیین گردید. در همین سال، این شاخص در معاملات نفتی کشور کویت و در سال ۲۰۱۰ نیز توسط عراق مورد استفاده قرار گرفت.
بورس نفت ایران نام بازاری است که قرار بود با کمک وزارت نفت در جزیره کیش و با هدف تأثیرگذاری بر روند تعیین قیمت نفت خام در جهان و ایجاد مرجعیت قیمتی در حوزه نفت خام مانند بورس های نیویورک و لندن فعالیت نماید که به دلیل مشکلات فنی، این پروژه به سرانجام نرسید و بورس نفت هیچگاه در ایران راه اندازی نشد.
شرکت ملی نفت به اختصار NOC خوانده می شود، به کمپانی نفتی گفته می شود، که به طور کامل یا اکثریت سهام آن، متعلق به یک دولت ملی می باشد. "اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده"، در سال ۲۰۰۷ اعلام نمود؛ که ان اوسی ها، ۵۲٪ درصد از تولید جهانی نفت و ۸۸٪ درصد از ذخایر اثبات شده نفت خام را، در اختیار دارند. با توجه به افزایش تسلط این شرکت ها بر ذخایر جهانی، اهمیت شرکت های ملی نفت، نسبت به شرکت های نفتی بین المللی (که به اختصار؛ آی اوسی IOC خوانده می شوند)، مانند اکسان موبیل، بی پی یا رویال داچ شل، در سال های اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است. همچنین در حال حاضر دیده می شود که شرکت های ملی نفت نیز، به طور فزاینده ای، در خارج از مرزهای ملی خود، سرمایه گذاری می کنند. از بزرگترین شرکت های ملی نفت می توان به: سعودی آرامکو، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی نفت چین، استات اویل، شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، گازپروم، روس نفت، شرکت نفت هند، مؤسسه نفت کویت، ادنوک، شرکت ملی نفت نیجریه، قطر پترولیوم، شرکت ملی نفت فلات قاره چین، شرکت نفت و گاز طبیعی هند، اورلن، پمکس، پتروبراس، سونانگول، سوناطراک، پرتامینا، پترولئوس دی ونزوئلا و پتروناس،
کامرون اینترنشنال (انگلیسی : Cameron International) (سابقاً شرکت کوپر کامرون) شرکت نفتی آمریکایی است، که ساختمان مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد. این شرکت، در فهرست فورچون ۵۰۰ بوده و یک کمپانی تخصصی حفاری و عملیات سرچاهی است. کمپانی کامرون ارائه دهنده خدماتی چون کنترل فشار، سیستم های پردازش، کنترل جریان، سیستم های فشرده سازی و همچنین مدیریت پروژه در صنایع نفت و گاز می باشد. در حال حاضر، تعداد کارکنان شرکت کامرون اینترنشنال؛ در حدود ۲۰،۰۰۰ نفر است. نام این کمپانی در سال ۲۰۰۶ از کوپر کامرون کورپوریشن به طور رسمی، به کامرون اینترنشنال تغییر یافت.
شرکت ملی نفت نیجریه به اختصار؛ ان ان پی سی (NNPC) شرکت دولتی نفت و گاز نیجریه است، که در سال ۱۹۷۷ با تشکیل کنسرسیومی از شرکت های بین المللی؛ رویال داچ شل، اکسان موبیل، توتال، آجیپ، تکزاکو و شورون، در قالب شرکت نفت نیجریه، سپس ادغام آن با وزارت معادن و فولاد نیجریه تأسیس شد. این شرکت امروزه از طریق شرکت های تابعه خود در حوزه های صنابع بالادستی، پایین دستی، پشتیبانی و لجستیک، فعالیت می کند. تاریخچه. شرکت ملی نفت نیجریه در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۷۷ با ادغام شرکت نفت نیجریه و وزارت معادن و فولاد نیجریه، تأسیس شد. این شرکت توسط "قانون مدیریت سرمایه گذاری مشترک"، بین دولت فدرال نیجریه و تعدادی از شرکت های چندملیتی خارجی، راه اندازی شد. این کمپانی ها عبارتند از: رویال داچ شل، اکسان موبیل، شورون و تکزاکو. دولت نیجریه از طریق همکاری با این شرکت، عملیاتی مانند اکتشاف و تولید نفت را مدیریت و اجرا می نماید. دفتر مرکزی شرکت ملی نفت نیجریه، در برج ان ان پی سی در شهر آبوجا قرار دارد، که متشکل از چهار برج یکسان، در مرکز تجاری ابوجا است. این شرکت، همچنین دارای دفاتر ناحیه ای در شهرهای لاگوس، کادونا و پورت هارکورت می باشد. دفتر بین ا
لمللی شرکت نفت نیجریه نیز در شهر لندن مستقر است.
انسکو شرکت چندملیتی خدمات نفت و گاز است، که دفتر مرکزی آن در شهر لندن، انگلستان قرار دارد. این شرکت، دومین کمپانی بزرگ در زمینه حفاری مناطق دریایی نفت و گاز در جهان است. شرکت انسکو، دارای ۴۹ جک یوپی اس دریایی، ۷ سکوی حفاری فراساحلی و ۲۰ سکوی نیمه شناور حفاری می باشد. انسکو پی ال سی، در سال ۱۹۸۷ در دالاس، ایالات متحده تأسیس گردید، سپس در سال ۲۰۰۹ دفتر مرکزی آن، به بریتانیا و شهر لندن انتقال یافت؛ ولی کارکنان کمپانی، همچنان در دالاس باقی ماندند. شرکت انسکو با بیش از ۷٬۰۰۰ کارمند و درآمد سالانه ای معادل ۲٫۳ میلیارد دلار، به عنوان یک شرکت عمومی در بورس اوراق بهادار نیویورک با نماد ای اس وی ESV معامله می نماید.
شرکت نفت و گاز طبیعی یا به اختصار اوان جی سی شرکت نفت و گاز هندی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن در شهر دهرادون، هند قرار دارد. شرکت اوان جی سی از نظر اکتشاف و میزان تولید نفت خام و گاز طبیعی، به عنوان یکی از بزرگترین شرکت های صنعتی آسیا شناخته می شود. این شرکت پس از بانک مرکزی هند سودآورترین شرکت عمومی هندی به شمار می آید. در سال مالی ۲۰۱۲ شرکت نفت و گاز طبیعی در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۳۵۷ از بزرگترین شرکت های جهان قرار داشت. تاریخچه. شرکت نفت و گاز طبیعی در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۵۶ توسط دولت هندوستان تأسیس شد و در حال حاضر دولت هند مالک ۷۴٫۱۴٪ درصد از سهام این شرکت است. شرکت نفت و گاز هند از لحاظ میزان ارزش بازار سرمایه و حجم معاملات، یکی از بزرگترین شرکت های عمومی در کشور هند به شمار می آید. شرکت اوان جی سی مجوز اکتشاف و بهره برداری از ۲۶ حوضه رسوبی هیدروکربنی را در کشور هند دارا می باشد. این شرکت همچنین مالک ۱۱ هزار کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی در این کشور است. شرکت نفت و گاز هند همچنین ۷۷٪ درصد از نفت خام هندوستان، (معادل حدود ۳۰٪ درصد از کل تقاضای نفت این کشور) و حدود ۸۱٪ از گاز طبیعی
این کشور را تولید و عرضه می نماید. در سال ۲۰۱۲ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰؛ شرکت اوان جی سی در رتبه ۳۵۷ از بزرگترین شرکت های جهان، قرار گرفت. عملیات. شرکت نفت و گاز طبیعی پروژه های اکتشاف و تولید فراوانی در میدان های نفت و گاز مستقر در کشور هند دارا می باشد و از لحاظ در اختیار داشتن ذخایر نفت و گار، در میان شرکت های نفتی هند، در رتبه اول جای دارد. این شرکت در پروژه های نفت و گاز بسیاری در خارج از هند مشارکت دارد، که کلیه فعالیت های خارج از این کشور توسط شرکت "اوان جی سی ویدش" که بزرگترین شرکت زیرمجموعه شرکت نفت و گاز طبیعی است، مدیریت می گردد. از بزرگترین پروژه های استخراج و توسعه نفت و گازی که این شرکت در خارج از هند در آنها مشارکت دارد می توان به موارد زیر اشاره نمود: پروژه استخراج نفت از میدان نفتی مستقر در آب های عمیق شمال کوبا، به همراه شرکت های استات اویل و رپسول. پروژه استخراج نفت از میدان نفتی کاشاقان قزاقستان واقع در دریای خزر، با مشارکت شرکت کونوکو فیلیپس و شرکت نفتی دولتی قزاقستان؛ کزمونای گس. شرکت اوان جی سی همچنین مالک ۸٫۴٪ درصد از این میدان نفتی است، که این سهام را به مبلغ ۵ میلیارد دلار از شرکت ک
ونوکو فیلیپس خریداری کرده است. اوان جی سی ویدش. "اوان جی سی ویدش" شرکت نفتی هندی است، که در عمل به عنوان بازوی بین المللی شرکت نفت و گاز طبیعی فعالیت می کند. این شرکت در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۹ به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت نفت و گاز طبیعی تأسیس شد. شرکت اوان جی سی ویدش در حال حاضر دارای ۱۴ پروژه تولید فرآورده های نفتی در ۱۶ کشور جهان می باشد.
نفت سبک بانی به نفت خام نیجریه، با درجه سنگینی ای پی آی API بالا گفته می شود، که در حوزه دلتای نیجر یافت می شود و به لحاظ تولید در مناطق اطراف شهر بانی، نیجریه، نام این شهر را بر آن نهاده اند. محتوای بسیار کم گوگرد در نفت خام سبک بانی، آن را به یکی از مطلوب ترین نفت های جهان تبدیل کرده است. رده های دیگری از نفت خام نیز در کشور نیجریه وجود دارد، ولی کیفیت بالای نفت سبک بانی، باعث شده که تقاضای خرید این محصول، از سوی پالایشگاه های آمریکایی و اروپایی افزایش یابد. از این رو، نفت بانی به یک منبع عمده تولید درآمد برای کشور نفت خیز نیجریه تبدیل شده است.
نفت خام دبی نفت خام ترش و سبک استخراج شده از دبی می باشد. بهای نفت خام دبی، به عنوان معیار یا مبدأ قیمت نفت خلیج فارس، مورد استفاده قرار می گیرد و دلیل استفاده از آن، در دسترس بودن این محصول برای خرید فوری، نسبت به انواع دیگر نفت های استخراج شده در خلیج فارس می باشد. دو مبدأ یا معیار دیگر نشانگر قیمت نفت در صنعت نفت جهانی، نفت برنت و وست تگزاس اینترمیدیت است. بهای نفت خام دبی به طور کلی برای قیمت گذاری نفت خام صادر شده از منطقه خلیج فارس به آسیا استفاده می شود. شاخص دبی در امارات متحده عربی، با عنوان فاتح نیز، شناخته می شود. نفت خام دبی، نفتی سبک است (البته نه به سبکی نفت برنت و وست تگزاس). غلظت آن، برابر ۳۱ درجه ای پی آی API (وزن مخصوص ۰٫۸۷۱) و گوگرد محلول در آن، معادل ۲٪ درصد از وزن آن می باشد.
سبد اوپک، (انگلیسی: OPEC Reference Basket) یا سبد مرجع اوپک، عبارت است از فهرست قیمت انواع مختلف نفت خامی که توسط کشورهای عضو اوپک تولید می شود، که با توجه به میزان غلظت (سبک یا سنگین بودن نفت خام) نفت آن ها، طبقه بندی می شوند. سبد اوپک، به عنوان یکی از مهم ترین معیارها، برای تعیین قیمت نفت خام مورد استفاده قرار می گیرد. در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۵ ساختار طبقه بندی سبد اوپک کاملأ تغییر کرد. در حال حاضر سبد اوپک به صورت زیر طبقه بندی شده است: اوپک همواره تلاش می نماید، با افزایش و کاهش میزان تولید خود، قیمت نفت در سبد اوپک را ثابت نگاه دارد. سبد اوپک، ترکیبی از انواع مختلف نفت خام سبک و سنگین می باشد. به عنوان مثال، نفت سنگین سبد اوپک، سنگین تر از نفت برنت و نفت وست تگزاس اینترمیدیت است.
فدراسیون جهانی بورس، (انگلیسی: World Federation of Exchanges) که به اختصار؛ دبلیواف ای (WFE) نیز خوانده می شود. سازمان بین المللی اوراق بهادار می باشد، که وظیفه سازماندهی و ارتباط بین بازارهای بورس و سهام در کشورهای مختلف را، بر عهده دارد. این سازمان، در گذشته با عنوان فدراسیون بین المللی بورس اوراق بهادار (فرانسوی: Federation Internationale des Bourses de Valeurs) خوانده می شد. در حال حاضر، اعضای فعلی فدراسیون شامل ۵۵ بازار بورس می باشد. مقر اصلی فدراسیون جهانی بورس، در شهر پاریس قرار دارد.
احمد پورمخبر (زادهٔ ۱۴ تیر ۱۳۱۹ – درگذشتهٔ ۳۰ تیر ۱۳۹۹) بازیگر سینما و تلویزیون ایران بود. حرفه. وی اولین بار در سال ۱۳۷۵ و در چند سکانس کوتاه برای مجید مجیدی و در فیلم بچه های آسمان جلوی دوربین رفت، اما وی از دو سریال متهم گریخت (رمضان ۸۴) و ترش و شیرین (نوروز ۸۶) به کارگردانی رضا عطاران به شهرت رسید. درگذشت. احمد پورمخبر که مدتی به بیماری آلزایمر مبتلا شده بود، ۳۰ تیر ۱۳۹۹ بر اثر سکته مغزی، در سن ۸۰ سالگی در کرج درگذشت. پیکر او روز ۳۱ تیر ۱۳۹۹ در سکوت خبری، به دلیل رعایت مسائل بهداشتیِ شیوع بیماری کرونا، در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
پردنیزون یک داروی گلوکوکورتیکوئیدی است که بیشتر برای سرکوب سیستم ایمنی و کاهش التهاب در شرایطی مانند آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) و بیماری های روماتیسمی استفاده می شود. همچنین برای درمان هایپرکلسمی به دلیل سرطان و نارسایی غده فوق کلیوی همراه با سایر استروئیدها استفاده می شود. این دارو به شکل خوراکی مصرف می شود. عوارض جانبی رایج با استفاده طولانی مدت شامل آب مروارید، تحلیل استخوان، کبودی آسان، ضعف عضلانی و برفک است. سایر عوارض جانبی کوتاه مدت شامل افسردگی شدید یا افکار خودکشی، افزایش وزن، تورم، افزایش قند خون، افزایش خطر عفونت و روان پریشی است. به طور کلی در بارداری بی خطر در نظر گرفته می شود و به نظر می رسد دوزهای پایین آن در دوران شیردهی بی خطر است. پس از استفاده طولانی مدت، پردنیزون باید به تدریج قطع شود. پردنیزون یک پیش داروی است و قبل از فعال شدن باید توسط کبد به پردنیزولون تبدیل شود. پردنیزولون سپس به گیرنده های گلوکوکورتیکوئید متصل می شود و آنها را فعال می کند و باعث ایجاد تغییراتی در بیان ژن می شود. پردنیزون در سال ۱۹۵۴ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۵۵ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این
دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۲۲ میلیون نسخه، بیست و هفتمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود.