Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ز قدرت عمومی برای منافع خصوصی است. سنیور فساد را عملی الف: پنهانی جهت کسب ب: چیز یا خدمتی برای شخص سوم است به شکلی که پ: او بتواند اعمالی انجام دهد که ت: منافعی برای خودش یا شخص سوم یا هر دو داشته باشد و ث: عامل فساد در آن دست داشته باشد، تعریف می کند. ابعاد فساد. فساد می تواند در ابعاد مختلفی رخ دهد. فسادی که منافع کوچک برای اشخاص اندکی ایجاد کند، (فساد جزئی یا فساد خرد) فسادی که در بعد دولت و ابعاد بزرگ روی می دهد (فساد کلان یا فساد بزرگ) و فسادی که در ساختار زندگی روزمرهٔ مردم در اجتماع رایج و گسترده است و نشانهٔ جرائم سازمان یافته است. (فساد نظام مند یا فساد سیستماتیک) فساد جزئی یا فساد خرد در ابعاد کوچک و درون چارچوب های اجتماعی و عرف های حاکم روی می دهد. برای نمونه می توان از رد و بدل شدن هدایای نامناسب یا استفاده از ارتباطات شخصی برای کسب نفع نام برد. این نوع از فساد مشخصاً در کشورهای در حال توسعه که در آن ها کارمندان دولتی بسیار پایین تر از خط فقر زندگی می کنند، مشاهده می شود. فساد کلان یا فساد بزرگ در بالاترین سطوح دولتی اتفاق می افتد و نیازمند واژگونی نظام سیاسی، قانون گذاری و اقتصادی است. این فساد
عموماً در دولت های دیکتاتوری و دولت هایی که فاقد قوانین صحیح برای جلوگیری از فساد هستند، روی می دهد. نظام دولتی در بسیاری از کشورها مشتمل بر شاخه های مقننه، مجریه و قضاییه است که به صورت مستقل فعالیت می کنند و این استقلال بنا بر قاعده باید آن ها را از فساد دور نگه دارد. فساد سیستماتیک (یا فساد بومی) فسادی است که در وهلهٔ نخست به دلیل ضعف در یک سازمان یا فرایند اتفاق می افتد و می توان آن را در تقابل با فسادی دانست که فقط تعدادی از کارمندان یا کارگزاران یک سازمان درگیر فساد هستند. عوامل مشوق فساد سیستمایک شامل منافع متعارض، قدرت اختیاری، قدرت انحصاری، عدم شفافیت، پرداخت دستمزد کم و فرهنگ مصونیت از مجازات هستند. مقیاس فساد. استفن دی. موریس Stephen D. Morris استاد سیاست می نویسد که فساد سیاسی استفاده غیرمجاز از قدرت عمومی برای کسب منافع خصوصی است. اقتصاددان یان سنیور فساد را به عنوان یک اقدام مخفیانهٔ ارائهٔ مال یا خدمات به یک شخص توصیف می کند که در ازای آن، شخص صاحب قدرت با اعمال نفوذ بر یکسری امور سبب سود بردن فرد اوّل یا یک شخص ثالث یا هر دو بشود. دانیل کافمن از بانک جهانی، این مفهوم را گسترش می دهد تا شامل «ف
ساد قانونی» نیز بشود که در آن سوءاستفاده از قدرت در داخل مرزهای قوانین صورت می گیرد، از آنجایی که قدرتمندان اغلب قادر به ایجاد قوانین برای حفاظت از خود هستند. تأثیر فساد در ساخت تأسیسات، عبارت است از افزایش هزینه ها و زمان ساخت و ساز، کاهش کیفیت و کاهش سود. از دیدگاه هستی شناسی واحد unicist ontological چنین تعریف می شود که فساد به اشخاص امکان می دهد تا از راه اقدامات نامشروع از محیط (اجتماعی یا اقتصادی) سوءاستفاده کنند و در عین حال سیستم و محیطی را که خود بخشی از آن هستند، تخریب کنند. فساد در مقیاس های مختلف می تواند رخ دهد؛ فساد اداری که می تواند از التفات های کوچک به تعداد کمی از افراد باشد (فساد کوچک) تا فسادهایی که بر دولت در مقیاس وسیع (فساد بزرگ) تأثیر می گذارد یا فسادی که در بخشی از ساختار و عملکرد روزمرهٔ جامعه بسیار شایع است. فساد یکی از نشانه ها و علامت های وجود جرائم و جنایات سازمان یافته در یک جامعه است. به طور فزاینده ای، شاخص ها و ابزارهایی ساخته شده اند که قادرند اشکال مختلف فساد را با دقت هر چه بیشتر اندازه گیری کنند. فساد کوچک. فساد کوچک در مقیاس کوچک تر و هنگامی که مقامات و مسئولان رسمی برای
ارائهٔ خدمات دولتی با مردم تماس و ارتباط دارند، رخ می دهد. برای مثال، در بسیاری از مکان های کوچک مانند ادارات ثبت، ایستگاه های پلیس، هیئت های صدور مجوزهای دولتی و بسیاری دیگر از بخش های خصوصی و دولتی. فساد بزرگ. فساد بزرگ عنوان فسادی است که در بالاترین سطوح دولت عمل می کند و به طور قابل توجهی به سیستم های سیاسی، قانونی و اقتصادی کشور مزبور صدمه وارد می آورد. چنین فسادی معمولاً در کشورهای دارای حکومت اقتدارگرا و دیکتاتوری یافت می شود و همچنین درکشورهایی که به حد کافی سیستم های کنترل ضد فساد را به کار نگرفته اند. دستگاه حکومتی در بسیاری از کشورها به شعبه های قانونگذاری، اجرایی و قضایی تقسیم می شود، تا هر یک بتوانند به طور مستقل از یکدیگر عمل کنند و به پشتوانهٔ استقلالشان بهتر در مقابل فساد بزرگ مصون بمانند. فساد سیستمی. فساد سیستمی (یا فساد بومی) فسادی است که عمدتاً به دلیل ضعف یک سازمان یا یک فرایند به وجود می آید و معمولاً با مقامات مسئول که در داخل سیستم فاسد عمل می کنند، در هماهنگی است. عواملی که فساد سیستمی را تشویق و ترویج می کنند، عبارت اند از: تعارض منافع، کاربرد اختیاری قدرت discretionary powers، انحص
ار قدرت، عدم شفافیت، دستمزدهای پایین، وجود فرهنگ عدم مجازات. انواع اصلی فساد از جمله رشوه خواری، اخاذی و اختلاس در نظامی موجودند که در آن فساد به جای استثنا یک قاعده است. محققان بین فساد سیستمی مرکزیت دار و فساد سیستمی بدون مرکزیت، بسته به اینکه در چه سطحی از دولت اتفاق افتاده باشند، تفاوت قائل می شوند؛ در کشورهایی مانند جمهوری های مستقل بعد از اتحاد جماهیر شوروی هر دو گونه از فساد مشهود هستند. برخی محققان معتقدند که دولت های غربی وظیفه دارند که دولت های توسعه نیافته را در مقابل فساد سیستمی حفاظت کنند. فساد در بخش های متفاوت. فساد می تواند در هر بخشی وجود داشته باشد، چه در بخش عمومی (دولتی)، چه خصوصی یا حتی در سازمان های غیردولتی. (سازمان مردم نهاد - ان جی او- NGO) با این حال تنها در مؤسساتی که به روش دمکراتیک کنترل و نظارت می شوند، علاقه مندی به توسعهٔ ساز و کارهای داخلی برای مبارزه با فساد فعال یا فساد غیرفعال وجود دارد، در حالی که در صنایع خصوصی و همچنین در سازمان های غیردولتی که کنترل دمکراتیک ندارند، عامل سود سرمایه گذاران یا منافع حامیان، تا حد زیادی تعیین کنندهٔ نحوهٔ عملکرد سازمان است. فساد در بخش دول
تی و عمومی. فساد دولتی شامل روندهای سیاسی و سازمان های دولتی مانند پلیس و همچنین فساد در واگذاری بودجه و قراردادهای دولتی و استخدامی می شود. بررسی های بانک جهانی نشان می دهند که مسئولانی که تصمیم گیرنده هستند و سیاست ها را تعیین می کنند (چه منتخب باشند و چه انتصابی) نقش بسیار مهمی در مشخص کردن سطح فساد ایفا می کنند و این به دلیل انگیزه های متفاوت هر فرد صاحب مسئولیت است. فساد سیاسی. فساد سیاسی سوءاستفاده از قدرت عمومی، اداری یا منابع توسط مقامات منتخب دولتی برای کسب سود شخصی، اخاذی، درخواست و پیشنهاد رشوه است. همچنین می تواند به صورت خرید یا به دست آوردن آرا برای باقی ماندن در پستشان با سود بردن از امکانات مقام انتخابی شان باشد که هزینهٔ آن را مالیات دهندگان پرداخته اند. شواهد نشان می دهند که فساد سیاسی سبب می شود تا شهروندانی که از آن ها رشوه خواسته شده است، به ندرت خود را وابسته و متعلق به منطقهٔ سیاسی مزبور احساس کنند. یکی از انواع فساد سیاسی که در زبان آمریکایی «پیوند، Graft» نامیده می شود، عبارت از استفادهٔ غیراخلاقی و خلاف قانون از قدرت سیاسی برای سودبری شخصی است؛ وقتی که مسئولان بودجه های پروژه های عمو
می را منحرف کرده و در سمت انتفاع شخصی افراد فاسد و وابستگانشان به کار می گیرند. توالت های طلایی کوناس «توالت های طلایی کوناس» مهم ترین افتضاح سیاسی در کشور لیتوانی بود. در سال ۲۰۰۹ شهرداری شهر کوناس دستور می دهد تا یک کانتینر حمل کالا با صرف هزینهٔ ۱۵۰٬۰۰۰ یورو به یک توالت عمومی تبدیل شود. بودجهٔ ماهیانه ۵۰٬۰۰۰ یورو نیز برای مخارج نگهداری آن در نظر گرفته شده بود. در همان زمان یک باشگاه تنیس، مدل پیشرفته تر همان توالت ها را به قیمت ۴٬۵۰۰ یورو تهیه می کند. به دلیل اختلاف قیمت فاحش بین این دو، توالت های شهرداری که به وضوح حاکی از فساد مسئولان شهر بودند، به «توالت های طلایی» معروف شدند. علیرغم هزینهٔ بالای توالت های طلایی، به دلیل وجود نقص های فنی در ساخت شان، برای سال ها غیرقابل استفاده باقی ماندند. تحقیقات ضد فساد طولانی در مورد سازندگان توالت و مسئولان شهرداری به جریان افتاد که در نتیجهٔ آن گروهی از مقامات شهری دست اندرکار خرید به مجازات زندان محکوم شدند؛ البته متعاقباً از ایشان رفع اتهام شد و به هر کدام مبلغی هم به عنوان جبران خسارت پرداختند. در پایان، کل بهای ساخت و هزینه های مالی و غیره توالت های طلایی به ۳
۵۲٬۰۰۰ یورو رسید. فساد پلیس. فساد پلیس نوع ویژه ای از سوءرفتار پلیس است که در ازای نفع مالی یا ارتقای درجه از تعقیب پرونده ای خودداری می کنند، در پرونده ها، دستگیری ها و سایر روندها به طور انتخابی و با دخالت دادن سوءنظر شخصی عمل می کنند، یا برای حمایت از همکارانشان دروغ می گویند. یک نمونهٔ رایج فساد پلیس رشوه خواری در قبال گزارش ندادن فعالیت باندهای قاچاق مواد مخدر و تن فروشی (فحشا) و سایر امور غیرقانونی است. مثال دیگر زیر پا گذاشتن مرام نامه و دستورالعمل رفتاری پلیس برای محکوم کردن متهمان است، استفاده از شواهد جعلی یک نمونهٔ رایج آن است. در موارد معدود و کمیاب تری افراد پلیس مستقیماً در سازمان های تبهکاری عضویت و شرکت دارند. در اکثر شهرهای بزرگ اداره داخلی ویژه ای برای تحقیق در زمینهٔ تخلفات و فساد پلیس وجود دارد. فساد قضایی. فساد دستگاه قضایی به سوءرفتار قضات دادگستری از جمله دریافت رشوه، صدور احکام غیرعادلانه و نادرست، دخالت دادن تعصبات شخصی در جریان دادرسی و غیره گفته می شود. امر شناخته شده ای است که فساد دستگاه قضایی در کشورهای در حال توسعه از جانب دولت دامن زده می شود، چرا که بودجه دستگاه قضایی در کنترل
قوه اجرائیه است. مقامات دولتی استقلال و جدایی قوا را محترم نمی شمارند و این سبب وابستگی مالی وخیم قوه قضائیه به دولت می گردد. موضوع اقتصاد بنا بر قانون اساسی به تقسیم عادلانهٔ ثروت در بین قوای حکومتی، از جمله میزان صرف بودجه برای قوه قضائیه می پردازد. بایست بین دو نوع مختلف فساد قضایی تفاوت قائل شد: اوّل فسادی که منشأ آن دولت است؛ از طریق برنامه ریزی بودجه و سایر امتیازها، و دیگری فسادی از جانب بخش خصوصی. ریشه کن کردن فساد قضایی، حتی در کشورهای توسعه یافته می تواند بسیار دشوار باشد. فساد قضایی می تواند به صورت استفادهٔ دولت ها از دستگاه قضایی برای سرکوب مخالفان سیاسی به قیمت تباهی حکومت نیز پدیدار گردد. فساد در دستگاه آموزشی. فساد آموزشی یک پدیده جهانی است. به طور سنتی بخش پذیرش دانشجو در آموزشگاه های عالی، یکی از فاسدترین بخش های دستگاه آموزشی است. تلاش های اخیری که در کشورهای اوکراین و روسیه برای مقابله با این نوع فساد از طریق حذف کنکور ورودی و ابداع امتحان های استاندارد کامپیوتری صورت گرفته است، با شکست بزرگی مواجه شده اند. سیستم ورود به دانشگاه با «کوپن» هرگز به اجرا گذاشته نشد. هزینهٔ فساد در این زمینه
به حدی است که مانع رشد اقتصادی پایدار می شود و فساد آموزشی بومی به ایجاد یک سلسله مراتب اداری فاسد منتهی می گردد. در حالی که تحصیلات عالی در روسیه با شیوع وسیع رشوه همراه است، در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا مقدار قابل ملاحظه ای تقلب و جعل وجود دارد. ایالات متحده مخصوصاً با نقاط خاکستری (که صریحاً غیرقانونی نیستند) و فساد سازمان دهی شده، متمایز می شود. رژیم های دیکتاتوری نظیر جمهوری های اتحاد شوروی سابق فساد آموزشی را تشویق می کنند؛ به ویژه در زمان برگزاری انتخابات. این ویژگی روسیه، اوکراین و جمهوری های آسیای مرکزی است. به لطف دستگاه های رسانه ای و اینترنتی خبری، مردم به خوبی از سطح بالای فساد در سیستم آموزش عالی مطلع هستند. تحصیلات مرحله دکترا نیز مستثنا نیست، پایان نامه ها و درجه دکترا برای فروش عرضه می شوند، حتی به سیاستمداران. پارلمان روسیه در زمینهٔ نمایندگان صاحب پایان نامه و تحصیلات عالیه شهرت بدی دارد. علّت اصلی سطح بالای فساد این است که دانشگاه ها هنوز نمی توانند از گذشتهٔ استالینی، دستگاه اداری سنگین و نبود خودگردانی و استقلال خود را نجات دهند. هر دو روش کمی و کیفی برای تحقیق در مورد علل فساد آموز
شی به کار رفته اند، ولی این موضوع که نیاز به تحقیق بیشتر دارد، اصلاً مورد توجه استادان دانشگاه قرار نگرفته است. در بسیاری از جوامع و سازمان های بین المللی فساد آموزشی یک تابو باقی می ماند. در بعضی از کشورها مانند کشورهای اروپای شرقی، بالکان و برخی کشورهای آسیایی فساد در دانشگاه ها به کرات مشاهده می شود. این شامل پرداخت رشوه برای عبور از مراحل اداری و همچنین رشوه برای اخذ پایان نامه و مدرک نیز است. میل به قبول رشوه برای صدور مدرک می تواند کاهش یابد، چنانچه فرد به ناشایست بودن این تخلف و احتمال بالای گرفتار شدن و شدت مجازات ها کاملاً آگاه شود. فساد در اتحادیه های کارگری. اتحادیه کارگری تیمستر (International Brotherhood of Teamsters) در ایالات متحده مثال خوبی است از نتیجه مثبت راهکار مدنی ـ قضایی "ریکو " RICO- Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act. برای چند دهه این اتحادیه کارگری تحت کنترل مافیا قرار داشت. از سال ۱۹۵۷ چهار نفر از هشت مدیر تیمستر متهم (محکوم) شدند، ولی سازمان جنایی به کنترل خود کماکان ادامه داد. بالاخره دولت فدرال توانست با به کار بردن روند قضایی مدنی دست جنایتکاران را از این اتحادیه
که ۱٫۴ میلیون نفر عضو داشت، کوتاه کند. فساد در مذهب. تاریخ مذهب شامل موارد متعددی می شود که رهبران مذهبی پیرامون وجود فساد در عملکرد مذهبی و سازمان های مذهبی هشدار داده اند. پیامبران یهودی اشعیا و عاموس دستگاه خاخامی (حاخام) پادشاهی کهن یهود (تاریخ اسرائیل و یهودای باستان) را به دلیل عدم موفقیت شان در برقراری ایده آل های تورات، مورد نکوهش قرار می دهند. در انجیل عهد جدید عیسی مسیح دستگاه خاخامی یهودیان را متهم می کند به اینکه ریاکارانه خود را صرف بخش خشک و تشریفاتی تورات کرده اند و از عناصر مهمتری نظیر عدالت، شفقت و ایمان غفلت می ورزند. در سال ۱۵۱۷ مارتین لوتر، کلیسای کاتولیک را به فساد دامنه داری متهم کرد که شامل فروش آمرزش نامه هم می شد. (اعلامیه نود و پنج ماده ای مارتین لوتر) در ۲۰۱۵ استاد دانشگاه پرینستون کوین کروز Kevin M. Kruse تزی (پایان نامه)ارائه می دهد مبنی بر اینکه سردمداران سرمایه داری در سال های بین ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، همکاری گروهی از روحانیون از جمله جیمز فیفیلد James W. Fifield Jr را جلب کرده بودند تا روایات و تفسیرهای مذهبی از انجیل به مؤمنین ارائه دهند که از جنبه های همیاری و تشریک مساعی و رویکردهای
اجتماعی کتاب مقدس بکاهد و به رویکرد آمرزش فردگرایانه و شخصی که با فعالیت های اقتصادی سرمایه داری مناسبت دارد، در تفسیرهایشان بیفزایند. البته سردمداران سرمایه داری از گذشته همواره سعی داشته اند تا با استفاده از مذهب خود را مقبول و درست معرفی کنند. سازمان های خیریه نظیر Spiritual Mobilization یا آن هایی که سوپ و خوراکی توزیع می کنند، سعی دارند سرمایه داری و مسیحیت را در اذهان با هم ادغام کنند و در عین حال کمک های اجتماعی دولت به نیازمندان را به بی خدایی و بت پرستی ربط می دهند. فساد در فلسفه. فیلسوف قرن ۱۹ آرتور شوپنهاور تصدیق می کند که دانشگاهیان از جمله فلاسفه، به اندازهٔ سایر قشرهای جامعه در معرض فساد هستند. او تمایز قائل می شود بین فلاسفه فاسدی که نگرانی شان این است که به اعتبار عنوانشان بتوانند مرفه زندگی کنند و از امتیازها و پرستیژ در نظر مردم برخوردار باشند و آن هایی که تنها مشغلهٔ فکری و انگیزه شان کشف حقایق و شهادت راستی هاست. فیلسوف بودن، دوستدار خرد بودن است (برای خرد چیزی جز حقیقت وجود ندارد)، عشق به حقیقت در یک محدوده کافی نیست؛ تا حدی که با منافعش مغایرت نداشته باشد، مطابق خواست رؤسایش باشد، مطابق
اصول دین یا موافق پیش داوری ها و سلیقه معاصرینش، تا وقتی که از وضعش راضی است، در این صورت او فقط دوستدار خویشتن است و نه دوستدار حقیقت. برای این عنوان افتخاری به خوبی و خردمندانه دقیقاً چنین بیان گشته است؛ انسان می بایست صادقانه و از صمیم قلب دوستدار حقیقت باشد، و بنابراین بدون قید شرایط و بدون هیچ محدودیتی، و از همه بالاتر، در صورت لزوم در مخالفت با هر چیز دیگر. به این دلیل که وقتی فرد مدعی است که خرد آزاد شده است، در این بیانیه او هیج آگاهی و علاقه ای در مورد چیز دیگری جز حقیقت ندارد. فساد شرکت ها. در جرم شناسی جرائم تجاری و کسب و کار corporate crime به جرم هایی گفته می شود که یا از جانب شرکت های خصوصی تجاری و حرفه ای با مسئولیت حقوقی محدود صورت گرفته اند یا از جانب افراد خصوصی که به نمایندگی و به نفع ان شرکت ها عمل می کنند. ممکن است که بعضی رفتارهای منفی شرکت ها ضرورتاً در همه جا جنایی تلقی نشوند، قوانین در جوامع مختلف متفاوت هستند. شرکت نفت برزیلی پتروبراس، یک شرکت نیمه ملی و چند ملیتی نفتی است که مقر مرکزی ان شهر ریو دو ژانیرو در برزیل می باشد. در سال ۲۰۱۶ این شرکت رتبه ۵۸ را در رده بندی فورچون جهانی ۵۰
۰ به خود اختصاص داد. پتروبراس به اتهام تبانی بین شرکت های بزرگ و سیاستمداران و همچنین فساد، تحت تحقیقات قانونی قرار گرفته است. اودربرچت یک مجتمع بزرگ تجاری ـ صنعتی یا شرکت خوشه ای برزیلی است که در زمینه های اقتصادی متنوع از جمله مهندسی، املاک، ساخت و ساز، شیمی و پترو شیمی فعالیت دارد. شرکت در سال ۱۹۴۴ در سالوادور دو باهیا Salvador da Bahia توسط «نوربرتو اودربرچت» بنا نهاده شده است، و در حال حاضر در آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی، آمریکای شمالی، کارائیب، آفریقا، اروپا خاورمیانه حضور دارد. اودربرچت یکی از ۲۵ بزرگ ترین شرکت های ساخت و ساز در جهان است که هنوز تحت مدیریت خانواده اودربرچت می باشد. کادر مدیریت شرکت در جریان عملیات کار واش Operation Car Wash به اتهام رشوه به مدیران پتروبراس، در ازای اعمال نفوذ بمنظور اخذ قرار دادهای تجاری، تحت باز جویی قرار گرفتند. عملیات کار واش که هنوز در جریان می باشد، یک تحقیقات جنایی در زمینه پول شویی، رشوه خواری و سایر جرائم مربوط است که پلیس فدرال برزیل، شاخه کوریبیتا با مدیریت قاضی سرجیو مورو Sérgio Moro از مارس ۲۰۱۴ به اجرا می گذارد. اسلحه در برابر پول. آنگولا در رده ۱۶۸ از ۱۷
۸ در رده بندی شاخص احساس فساد شفافیت بین الملل، با رده ۱٬۹ در مقیاس بین صفر و ۱۰ قرار گرفته بود. در شاخص حاکمیت بانک جهانی سال ۲۰۰۹، آنگولا در رتبه بسیار ضعیفی در هر شش جنبه های ارزیابی حاکمیت، جای گرفت. در حالی که امتیازهایش برای ثبات سیاسی به ۳۵٬۸ در سال ۲۰۰۹ از ۱۹٬۲ در سال ۲۰۰۴، بهبود یافت. این کشور به ویژه در جوابگویی و مسئولیت، استانداردهای نظارتی و حکومت قانون امتیازهای خیلی پایینی به دست آورد. نمرات مربوط به فساد از رده فوق العاده پایین ۶٬۳ در سال۲۰۰۴ به ۵٬۲ در ۲۰۰۹ تنزل کرد. در مورد این کشور نظر خوبی بیان نمی شود، و به رغم درآمد صنعت نفت، فساد صدمات مهمی به اقتصاد آن وارد می کند. ماجرای فرانسوا میتران ـ شارل پاسکوا Mitterrand–Pasqua affair که به آنگولا گیت Angolagate معروف شد یک افتضاح سیاسی بین المللی، حاکی از حمل و فروش غیرقانونی اسلحه از اروپای مرکزی به آنگولا توسط دولت فرانسه در دهه ۱۹۹۰ است. فروش غیرقانونی سلاح به آنگولا توسط فرانسه علیرغم ممنوعیت سازمان ملل در قبال منتفع شدن از درآمد نفت این کشور، منجر به دستگیری ها و روندهای قضایی مهمی در دهه ۲۰۰۰ شد. این افتضاح سیاسی ـ تجاری با چندین چهره و شخ
صیت مهم سیاسی فرانسه گره خورده بود. «آنگولا گیت» در سال های دهه ۱۹۹۰ در جریان بود و در همان دوره افشا شد. ۴۲ شخصیت سیاسی و دولتی فرانسه از جمله ژان کریستف میتران (پسر فرانسوا میتران رئیس جمهور)، ژاک اتالی، شارل پاسکوا (وزیر کشور سابق)، ژان شارل مارچیانی، پییر فالکون، آرکادی گیداماک، پل لو سولیتزر، ژرژ فِنِچ، فیلیپ کوروا … به جرم معاملات غیرقانونی سلاح، تقلب در مالیات، اختلاس، پولشویی و برخی دیگر جرائم متهم، محاکمه و محکوم شدند. فساد راهبردی. فساد راهبردی (Strategic Corruption) نوع جدیدی از فساد است که در حال رشد و گسترش در دنیاست. البته موجودیت آن تازه نیست، امّا از این مفهوم مدّتی است به عنوان برچسب بر شکل نوینی از فساد به مثابه انتخاب عامدانه و هدفمند یک راهبرد برای تحقق اهداف سیاسی و استراتژیک ملّی توسط دولت ها یا گروه های ذی نفوذ استفاده می شود. فساد راهبردی با اشکال کلاسیک فساد، چون فساد بوروکراتیک و فساد مالی، متفاوت است و در عین حال شباهت هایی نیز با آن ها دارد. فساد راهبردی در حوزهٔ اقتصاد سیاسی قرا می گیرد. فساد راهبردی متکی بر معنای عام فساد یعنی سوءاستفاده از دارایی های ملّی و مناصب عمومی برای مقاص
د فردی است، امّا از آن فراتر رفته و به دنبال استفادهٔ راهبردی هدفمند از فساد برای تعقیب اهداف ژئوپلیتیک و راهبرد ملّی در درون ساختارهای سیاسی و اقتصادی کشورهایی است که متخاصم انگاشته می شوند. در فساد راهبردی، برخلاف اشکال سنتی فساد، هدف کسب درآمدهای نامشروع و بادآورده نیست، بلکه دستیابی به اهداف سیاسی، نظامی و راهبردی است. البته نتیجهٔ این فساد نیز می تواند به کسب منافع مالی و سیاسی برای افرادی منتهی شود، ولی هدف اوّلیه و طراحی شده این مسئله نیست. در فساد راهبردی عناصر با نفوذ و دارای رابطه قوی در درون ساختارهای سیاسی، فناوری، رسانه ای، اطلاعاتی، نظامی و تجاری کشورهای هدف شناسایی شده و با رشوه و اعطای امتیازات مادّی در خدمت گرفته می شوند تا خواسته های موردنظر در سیاست خارجی و امنیت ملّی کشور متخاصم را دنبال کنند؛ به عبارت دقیق تر، در جایگاه یک لابی مخفی به گونه ای در تدوین سیاست ها در کشور هدف اثرگذار شوند که یا منافع دولت مجری فساد راهبردی حاصل شود یا برای آن مشکل آفرین نباشد و در شرایطی هم به کاهش حداقلی ضرر منتهی شود. در شکلی دیگر، اطلاعات محرمانه در چارچوب راهبرد موردنظر در اختیار حزب یا کاندیدای خاصی علی
ه احزاب و کاندیداهای رقیب در کشور هدف قرار داده می شود تا نتیجهٔ لازم در انتخابات یا منازعات سیاسی به دست آید. پولشویی و کاهش اثرگذاری تحریم ها، نفود در درون نهادها و مؤسسات نظامی و دفاعی برای اطلاع از فناوری های جدید، گسترش جاسوسی و ناتوان سازی راهبردهای دفاع ملّی یا مأموریت های صلح جهانی، دیگر موارد مورد استفادهٔ فساد راهبردی هستند. فساد سیستماتیک و ساختاری. در فساد سیستماتیک، سیستم در شکل پویای خود دچار کارکرد معیوب می شود و به صورت خودکار نمی تواند این عیب را برطرف کند؛ به همین دلیل، این فساد گسترش می یابد، به طوری که مواجهه با آن به صورت فردی ممکن نبوده و باید عزمی استوار در برخورد با آن صورت گیرد. در فساد ساختاری، فساد به یک نهاد تبدیل شده و قواعد بازی سیاست، آلوده و فاسد می شود؛ مثلاً رشوه جزیی لاینفک از نظام اداری شده یا شرط ارتقا، آلودگی و وابستگی و حامی گری است. البته فساد ساختاری با فساد سیستماتیک هم پوشانی هایی دارد. فساد سیستماتیک به معنای فاسد بودن همهٔ دست اندرکاران دولتی نیست، بلکه به این مفهوم است که سازوکارهای معیوب در مدیریت وجود دارد و خوداصلاحی نیز دیده نمی شود. چنین وضعیتی سه نشانه دارد:
در فساد ساختاری وضعیتی به وجود می آید که در آن فساد به یک فرهنگ یا نهاد تبدیل می شود، یعنی فساد به مجموعه ای از ارزش ها، هنجارها، روابط و قواعد تبدیل می شود که بر همهٔ افراد و حوزه های جامعه حاکم است. در فساد ساختاری قوه قضائیه اصل بی طرفی را کنار می گذارد و رسیدگی به پرونده های کلان، غیرشفاف، تبعیض آمیز و ناعادلانه می شود. بر اساس پژوهش های سارا چایز (Sarah Chayes) فساد ساختاری شش ویژگی دارد: در فساد سیستماتیک و فساد بزرگ چندین روش و نحوه عملکرد مختلف به طور همزمان برای نیل به مقصود به کار گرفته می شوند. رشوه. رشوه (رشوه خواری) عبارت است از استفاده نادرست از هدیه و مرحمت برای کسب نفع شخصی. البته در مناطق و فرهنگ های مختلف می تواند اسامی متفاوتی داشته باشد. رشوه از عام ترین و رایج ترین نوع فساد است. مرحمت ها در رشوه خواری می توانند هدیه، مرحمت های جنسی، سهام شرکتها، تفریحات، اشتغال و انتفاع سیاسی و غیره باشند. رشوه می تواند در ازای رفتار تبعیض آمیز، افشای اسرار یا نادیده گرفتن جنایت پرداخت شود. رشوه گاه ممکن است به عنوان استفاده سیستمی از فساد برای سایر مقاصد باشد، مثلاً ارتکاب فساد بیشتر. رشوه خواری می توان
د مسئولان و مأموران دولتی را در برابر تهدید و اخاذی آسیب پذیر کند. اختلاس، دزدی و تقلب. اختلاس و دزدی عبارت است از اینکه فرد به طور غیرقانونی بودجه یا اموال را به تملک خود درآورد. تقلب هنگامی است که با فریب مالک اموال را متقاعد کنند تا دارایی ها را به طرف بی صلاحیت و غیرمجاز واگذار کند. برای مثال منحرف کردن اموال یک شرکت به سوی شرکت های مشکوک یا غیرواقعی shadow companies و سپس انتقال آن ها به جیب کارمندان فاسد شرکت اوّل، یا دزدی از کمک های بین المللی و خارجی، کلاهبرداری و دیگر فعالیت های فسادآمیز. پیوند. «پیوند، Graft» نوعی فساد سیاسی بسیار رایج است که در طی آن سیاستمداران با سوءاستفاده از موقعیت و قدرت خود بودجه هایی را که برای پروژهای معینی تصویب شده اند، به سویی منحرف می کنند تا حداکثر نفع برای نزدیکانشان، شرکت ها یا افراد در ارتباط با آن ها حاصل شود. اخاذی و تهدید. همان طور که پرداخت رشوه، تشویق افراد به فساد است، باج گیری و اخاذی نوع منفی و همراه با خشونت فساد است که می تواند تهدید به اعمال خشونت یا زندانی کردن به طور غیرقانونی یا حتی تهدید به افشای جرائم قبلی فرد باشد. برای مثال تهدید یک مسئول دولتی و ب
ا نفوذ به اینکه اگر معالجات پزشکی سریع یا خارج از نوبت دریافت نکند یا یک موضوع اداری بنا به خواست وی حل نشود یا مبلغ پولی که خواسته است به او تحویل نگردد، اسراری را که در اختیار دارد، به نشریات خواهد فرستاد. قاچاق نفوذ. قاچاق نفوذ Influence peddling یعنی شخص از نفوذش در دولت و آشنایی اش با مقامات حکومتی برای کسب رفتار تبعیض آمیز به نفع شخصی ثالث سوءاستفاده کند. این فعالیت معمولاً در قبال پرداخت پول صورت می پذیرد. شبکه سازی. شبکه سازی Networking روش مؤثری برای جویندگان شغل است و به ایشان امتیاز قابل توجهی نسبت به سایر متقاضیان در بازار کار می دهد. عملکرد آن بدین ترتیب است که شبکه ساز سعی می کند تا روابط دوستانه و نزدیکی با کارفرمایان، هیئت داوری انتخاب کارمند و غیره برقرار کند، به امید اینکه از این روابط برای اعمال نفوذ در تصمیم ایشان در استخدام یک متقاضی شغل سوءاستفاده نماید. شبکه سازی نوعی فساد است که با دخالت غیرقانونی سعی در تخریب روند رسمی و عادی استخدام را دارد، به جای اینکه نامزدها بر اساس لیاقت ها و کیفیت هایشان و به طور عادلانه و با شانس مساوی انتخاب شوند. در نتیجه اشخاص بی کفایت می توانند با سود بردن
از این نوع ارتباطات شغل افراد لایق تر و مناسب تر را غصب کنند. سوءاستفاده از قدرت. سوءاستفاده از قدرت تصمیم گیری Abuse of discretion، زمانی ست که مسئولی دولتی یا حکومتی و غیره قدرتش را در اخذ تصمیمات نادرست و غیرقانونی به کار ببرد. برای مثال وقتی قاضی برخلاف مقررات، مجرمی را تبرئه کند یا مأمور گمرکی که اجازهٔ عبور یا ورود قاچاق را بدهد. دوست گماری و خویشاوندسالاری. دوست گماری، خویشاوندسالاری یا قبول مرحمت و هدایا در ازای اعطای امتیاز و دوستی با آوردگان آن ها Clientelism، از انواع فساد هستند؛ مثلاً استخدام یکی از اعضای خانواده یا یک فرد هم حزب سیاسی صرفنظر از استحقاق واقعی ایشان برای آن کار، نمونهٔ رایجی از این فساد است. جالب اینکه برخی حکومت ها این نوع فساد را ممنوع نمی کنند. فساد قانونی. گرچه فساد اغلب یک فعالیت غیرقانونی به حساب آمده است، ولی یک مفهوم تکامل یافته از فساد قانونی که توسط دانیل کوف من و پدرو وینسنت Daniel Kaufmann and Pedro Vicente تشریح و توصیف شده است، آن را به طور خلاصه چنین تعریف می کند: «روند فاسدی که تحت حمایت مقررات و در داخل یک چهار چوب قانونی جای گرفته است.» نمونه ای از فساد قانونی. د