Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میدان تقسیم یا میدان تکسیم در بخش اروپایی شهر استانبول واقع است و یکی از مراکز خرید، جاذبه های گردشگری و تفریحی این شهر به شمار می آید که به خاطر رستوران ها، مغازه ها و هتل های متعددش شناخته شده است. این میدان شناخته شده ترین و معروف ترین مرکز مدرن شهر استانبول است. میدان تقسیم، قلب استانبول مدرن در نظر گرفته می شود و ایستگاه مرکزی شبکهٔ متروی استانبول در این میدان قرار دارد. یادبود جمهوریت که توسط پیکرتراش مشهور ایتالیایی، پیئترو کانونیکا ساخته شده و در سال ۱۹۲۸ میلادی رونمایی شد نیز در میدان تقسیم و در ابتدای خیابان استقلال واقع شده است. یادبود جمهوریت، ادای احترامی است به تشکیل جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ میلادی که در نتیجهٔ جنگ استقلال به دست آمد این بنا از آن زمان به بعد محلی برای اجتماعات مردمی در استانبول به شمار می آید و جشن ها و اعتراضات زیادی تا به حال در این میدان برگزار شده است. این بنا همچنین محل دور زدن ترامواهایی است که از قدیم در این خیابان مسافران را جابه جا می کرده اند و اکنون تبدیل به تنها وسیله حمل و نقل در طول خیابان استقلال شده اند که عمدتاً توسط توریست ها و گردشگران مورد استفاده قرار می گی
رند. این ترامواها یکی از قدیمی ترین ترامواهای دنیا حساب می شوند… میدان تقسیم یا میدان تکسیم استانبول یکی از قطب های مهم حمل و نقل این شهر است که تقریباً دسترسی به همهٔ نقاط شهر را برای مسافران و ساکنان شهر فراهم می کند؛ همچنین به عنوان مرکز شهر و قطب حمل و نقل بهترین نقطه شروع برای گشت و گذار در شهر تاریخی استانبول است که تعدادی از مراکز دیدنی را نیز در اطراف خود جای داده است. نامگذاری میدان تقسیم به اوایل دوران عثمانی بازمی گردد که این میدان به عنوان محلی برای جمع آوری و ارسال آب به سراسر شهر استفاده می شد. میدان تقسیم از آب انبار و گورستان تا استادیوم و فضاهای تجمع اجتماعی را به خود دیده و کاربری آن در طول زمان دستخوش تغییراتی شده است. تقسیم، میدانی عمومی بود که زمان شکل گیری جمهوری ترکیه به وجود آمد. با این حال، میدان مذکور برای مدت ۱۳ سال به فراموشی سپرده شد تا اینکه به تدریج مورد توجه قرار گرفت و به فضای تفریحی و فرهنگی تبدیل شد. در آن زمان به سراغ کارشناس خارجی رفتند و «هنری پروست» (Henry Proust) فرانسوی را برای یک برنامه بلندمدت فراخواندند. بنای یادبود استقلال، مهم ترین بنای تاریخی میدان تقسیم است که ت
وسط «پیترو کانونیکا» (Pietro Canonica)، مجسمه ساز ایتالیایی، با کمک های مردمی ساخته و در سال ۱۹۲۸ میلادی افتتاح شد. این یادبود برای گرامیداشت مصطفی کمال آتاتورک، بنیان گذار جمهوری ترکیه، در دو نقش فرمانده کل ارتش و یک دولتمرد ساخته شد. در نمای جنوبی آن که مشرف به خیابان سیراسلویلر (Sıraselviler) است، آتاتورک، عصمت اینونو و مارشال فوزی چخماق در جلو و چهره های دیگری در پشت سر آن ها دیده می شود که نمادی از پایه و اساس جمهوری ترکیه هستند. مجسمه دو ژنرال روسی به نام های «میخائیل واسیلیویچ فرونز» (Mikhail Vasilyevich Frunze) و مارشال «کلیمنت یفرموویچ وروشیلوف» (Kliment Yefremovich Voroshilov) نیز پشت اینونو و چخماق ایستاده اند که به کمک های نظامی ولادیمیر لنین در طول جنگ استقلال اشاره دارند. در نمای شمالی مشرف به خیابان جمهوریت، نماد جنگ استقلال ترکیه قرار دارد. در نماهای شرقی و غربی، سربازی با پرچم ترکیه، نمادی از ارتش این کشور است. میدان تقسیم، یک منطقه تجاری، تفریحی و دیدنی مهم برای افراد محلی و گردشگران در استانبول است. این میدان همچنین محلی عالی برای ملاقات با دیگران و آغاز یک پیاده روی شهری در استانبول محسوب
می شود. قدم زدن در اطراف میدان تقسیم، تماشای جمعیت و عبور از خیابان استقلال و لذت بردن از فضای پرجنب وجوش آن، یکی از بهترین تفریحات گردشگران است.
لاک ها یا لَکها گروه قومی در داغستان در قفقاز شمالی روسیه می باشند. آن ها به زبان لاکی صحبت می کنند. لاکها به طور تاریخی در دو بخش لاکسکی و کولنیسکی داغستان زندگی می کنند. این منطقهٔ قومی فرهنگی به عنوان لاکیه شناخته می شود که جمعیتی حدود ۱۸۰٬۰۰۰ نفر دارد. آنها ارتباط هایی با قوم لک ایران دارند. سرزمین. سرزمین تاریخی لک ها در میان کوه های داغستان است و خود آن را لکیه می نامند. منطقهٔ زندگی لک ها از نظر تاریخی بخش مرکزی داغستان کوهستانی (منطقهٔ لاک و کول) است و یکی از قوم های بومی داغستان به شمار می آیند. مرکزیت اداری لک ها دهستان قمق است. تاریخچه. تاریخچه اولیهٔ لاک ها نامشخص است. آنطور که مشخص شده است لاک ها از پیش از عصر برنز در داغستان حضور داشته اند. با اینکه مسیحیت توسط ارامنه و گرجی ها به لاک ها معرفی شده بود اما با فتح سرزمین شان توسط مسلم بن عبدالملک از سرداران خلیفهٔ عباسی اسلام به آنجا راه یافته است. ریشه شناسی نام های لِگ و لِک. نام لگ در منابع باستانی به دست آمده دربارهٔ قوم های جنوب داغستان دیده می شود که در این منابع نام لگ در پیوند با قوم آلبان ها آمده است. یکی از متخصصان برجستهٔ تاریخ آلبانیای
قفقاز، کامیلا تریویر می گوید: «به نظر من لگ ها در منطقه های کوهستانی حوزهٔ رودخانه سامور، شمال منطقهٔ سکونت اودین ها و آلبان ها زندگی می کردند. این موضوع که استرابون لگ ها و گِل ها را از اقوام سکا می داند این تفاوت اساسی را آشکار می کند که قوم کوه نشین لگ با اودیان و آلبان ها تفاوت داشته اند.» ام. گ گاجیف، اُ.ام. داویدف و آ. آر شیخ سعیدف نام لگ باستانی را با لک گرجی مرتبط می دانند و می گوید: «از نظر هویت و مکان واژهٔ لک دارای چند معنی است. به یک معنی می تواند به همهٔ قوم هایی که در داغستان زندگی می کنند گفته شود. به معنایی دیگر و بنابر نظر تاریخ نگار گرجی لئونتی مروویلی این واژه به بخش بزرگی از قوم های داغستان در سده های میانه دلالت می کرده است. به معنای دیگر معنای این واژه گسترش یافته و برای بخش بزرگی از قلمرو داغستان به کار می رود، ولی نه به همهٔ بخش های داغستان. به طور کلی نام لاک ریشه در واژهٔ باستانی لگ و واژه گرجی لک دارد.» نیکولای تروبتسکوی می گوید: «چچن ها، لاک ها (کوموخ ها)، اودیان گروهی را تشکیل می دهند که از نسل لگوی (لگای)های باستانی هستند.» پژوهشگران و خاورشناسان سرشناسی چون پیوتر اوسلار و لاورف
نام لگی را با نام های داغستانی "لاک"، "لک"، "لکزی" و "لزگی" دارای یک تعریف می دانند، ولی مشخص نیست که این تعریف مربوط به نیاکان لاک ها می شده یا این که مربوط به همهٔ ساکنان کوهستان های داغستان می شده است. رمضانف و شیخ سعیدف تأکید می کنند که «نمی توان ریشهٔ گِل ها و لگ ها را در یک قوم به خصوصی دانست. پیش از هر چیزی آنچه که از این نام ها استنباط می شود به طور کلی مردمان داغستان، از جمله مردمانی که زبان آن ها لزگی یا با لزگی هم خانواده بوده است می باشد.» ریشه شناسی نام های لاک و کازیکوماخ (غازی قمق). در روسیهٔ پیش از انقلاب اکتبر لاک ها خود را کازیکوماخ، کازیکوموک یا لاک می نامیدند. نخستین کاربرد مستند نام کازی-کوموک که به معنای «مبارز در راه عقیده» است، به سدهٔ چهاردهم میلادی بر می گردد که در منابع نوشتاری نظام الدین شامی و شرف الدین یزدی آمده است. بنا بر نوشته های تاریخ نگار و خاورشناس بزرگ واسیلی بارتلد، تیمور لنگ در اواخر سدهٔ چهاردهم وارد داغستان شد: «لشگرکشی تیمور به داغستان نشان داد که تا چه اندازه اندک اسلام در آن منطقه گسترش یافته است. موضوع گسترش اندک اسلام در این منطقه در سدهٔ دهم به خوبی نمود پیدا م
ی کرد. در این زمان کوموک ها که اکنون مسلمان بودند و کازی کوموک نامیده می شدند (کازی از واژهٔ عربی "غزا" به معنی جنگ در راه عقیده می آید) از این رو به این نام خوانده می شدند که به عنوان مبارز در راه اسلام در برابر غیر مسلمانان می جنگیدند. پس از لشگرکشی تیمور به آن منطقه در اواخر سدهٔ چهاردهم کازی کوموک ها تیمور را دشمن خود می دانستند و از همسایگان غیر مسلمان خود در بخش جنوبی داغستان که قیطاق ها و آکوشین ها بودند پشتیبانی کردند. از این رو تیمور آنان را سرزنش کرد که نام کازی کوموک را آلوده کرده اند.» همچنین ریشهٔ نام این قوم به گفتهٔ نیکلای دوبروین اینگونه آمده: «قومی که نزد ما به نام کازی کوموخ نامیده می شوند خود را لاک می نامند و سرزمینشان را لاکرال-کانو. پیدایش نام کازی کوموخ که نزد ما به لاک معروف است، این حقیقت را توضیح می دهد که این قوم این نام را به عنوان یک لقب افتخاری از نخستین آموزه های اسلام گرفته است که به معنای مبارز در راه عقیده می باشد. به این ترتیب که نام دهکدهٔ اصلی این قوم کوموخ (گوموک) بوده است که این دهکده دارای حاکم بوده است. از به هم پیوستن نام این دهکده با واژهٔ گازی که از غزای عربی می آید
نام کازی-کوموخ پدید آمده است.» دین و مذهب. لاک ها پیرو مذهب شافعی هستند. مسلمان شدن لاک ها اتحاد آن ها را حفظ کرده است و همچنین در طول تاریخ آن ها را در مقابل دولت های مسلمان محافظت کرده است. روستا نشینان لاک همچنین باورهای پیش از اسلام خویش را در کنار اسلام حفظ کرده اند. زبان. زبان اصلی تمامی لاک ها لاکی نام دارد. این زبان عضوی از خانواده بسیار متنوع زبان های شمال شرقی قفقازی است. بحث های زیادی دربارهٔ ریشه های این زبان و رده بندی اش وجود دارد. بیشتر این باور وجود دارد که این زبان به صورت منزوی از یک نقطه آغازین تحول یافته یا اگر ارتباطی با دیگر زبان ها داشته در طول زمان آن ارتباط را از دست داده است. اعتقادات و مختصات. اعتقادات آنها چیست؟ لک ها یکی از اولین مردم داغستانی بودند که در قرن هشتم به اسلام گرویدند و برای قرن ها شهر مرکزی کوهستانی آنها کومخ مرکز آموزش اسلامی بود. اکنون در این عصر، لک ها برای بسیاری از داغستانی ها، تا حدی به دلیل رهبری باستانی آنها و همچنین اکنون به دلیل نفوذ متحدکننده آنها که در بسیاری از بخش های داغستان گسترش یافته اند، جایگاه احترام دارند. از دهه 1990، تعداد قابل توجهی از لک های
شهرنشین به عیسی( مسیحی) ایمان آوردند - در حال حاضر بیش از 50 مؤمن( مسیحی) لک وجود دارد که عمدتاً در بخش های شهری داغستان هستند. گروه قرابت: مردم آسیای مرکزی بلوک قرابت: مردمان اوراسیا خوشه مردم: قفقاز زبان: لک - ( lbe ) نام (های) جایگزین: Kazikumukhtsy، kumux، Laki، Laki مذهب اولیه: اسلام ـ سنی کشور: فدراسیون روسیه همچنین در : ترکمنستان ، ازبکستان جمعیت : 179000 جمعیت جهانی : 188600 PEID: 24467 ROP: 105583 بررسی اجمالی : لک های فدراسیون روسیه ، که تعداد آنها به 179000 نفر می رسد ، درگیر و در عین حال دست نیافتنی هستند. آنها بخشی از خوشه مردم قفقاز در بلوک وابستگی مردمان اوراسیا هستند. در سطح جهانی، این گروه در مجموع 188600 نفر در 3 کشور است. زبان اصلی آنها لکی است. دین اصلی لک ها اسلام سنی است که بزرگترین شاخه اسلام است. مسلمانان اهل سنت از تعالیم قرآن پیروی می کنند و چهار خلیفه اول را جانشینان برحق محمد می دانند. زبان لک ها، یکی از زبان های ادبی شوروی داغستان زبان لک به گروه داغستانی زبان های قفقازی (ایبری-قفقازی) تعلق دارد. تقریباً 82200 نفر (سرشماری 1970) در مناطق لاکا، کولی و نوایا لاکا در شوروی داغستان ص
حبت می کنند. لکی به پنج گویش اصلی تقسیم می شود. زبان ادبی لکی بر اساس گویش کوموخی است. ساختار آوایی لک با وجود صامت های لبی شده [kƏv]، [tsƏv]، [t∫t∫v]، و [kh'v] و با تضاد واجی صامت های ساده و تشدید شده مشخص می شود که از نظر طول و عدم تمایل متمایز می شوند. ریخت شناسی لک با چهار کلاس دستوری مشخص می شود. دارای یک سیستم دکلنسیال چندحرفه ای است. افعال برای شخص عطف می شوند. زمان ها و حالت ها از یک ریشه اولیه (ریشه فعل با مصدر) یا از یک ریشه ثانویه (از مصدر) تشکیل می شوند. جمله ساده در لکی از ساختارهای ارگاتیو، اسمی و داتیو استفاده می کند. در قرن هشتم، زبان لکی شروع به استفاده از کلمات قرضی از زبان های ارمنی، فارسی و ترکی کرد. در زمان شوروی، لک واژگان را عمدتاً از روسی وام گرفته است. لک الفبای بر اساس خط عربی تا سال 1928 داشت که الفبای رومی شد. در سال 1938 زبان لکی سیستم نوشتاری مبتنی بر الفبای روسی را پذیرفت. مراجع ژیرکوف، LI Lakskii iazyk: Fonetika i morfologiia. مسکو، 1955. Murkelinskii، GB "Lakskii iazyk." در Iazyki narodov SSSR, vol. 4. Moscow, 1967. Murkelinskii, GB Grammatika lakskogo iazyka, part 1.Makhachka
la, 1971. Murkelinskii, GB Russko-lakskii slovar'. ماخاچکالا، 1953. Khaidakov, SM Laksko-russkii slovar'. مسکو، 1962. دایره المعارف بزرگ شوروی، چاپ سوم (1970-1979) زبان و سواد غنی لکی. تا قرن نوزدهم لک ها مانند همه مسلمانان داغستانی به عربی می نوشتند. در قرن هجدهم ادبیات غنی آموزشی و مذهبی ظاهر شده بود. از جمله این نویسندگان اولیه می توان به عمر بالکار، قاضی سعید حسین و حاجی موسی حاجی اشاره کرد. اولین اسناد نوشته شده به زبان لکی در اواسط قرن نوزدهم (با استفاده از خط عربی) ظاهر شد. از آنجایی که روستای کومخ مرکز فرهنگی، سیاسی و اقتصادی قلمرو لک بود، گویش کومخ اساس زبان ادبی تازه تأسیس لکی شد و معیار زبان ادبی امروزی باقی مانده است. ادبیات غنایی لک در اواخر قرن نوزدهم پدیدار شد (مثلاً یوسف قد، مرقولی) و ادبیات تاریخی (مثلاً شافعی نیتسوری). ادبیات لک دوره شوروی توسط هارون سعید (سعیدوف) تأسیس شد که هم اولین نویسنده نمایشنامه داغستانی و هم نویسنده اولین مجله بلشویک داغستانی - ایلچی (پیام آور) بود. سایر نویسندگان لک عبارتند از سعید گاویف، ابوطالب غفوروف، عبدالرحمن عمروف، و ای فندی کاپیف (که فقط به زبان روسی نوشته اس
ت). اگرچه یک زبان ادبی لکی متمایز وجود دارد، اما آثار کمی در آن نوشته شده است. اکثر نویسندگان لک به زبان روسی می نویسند و اکثریت قریب به اتفاق کتاب ها و مقالاتی که به زبان لکی منتشر شده اند ترجمه از زبان های دیگر (به ویژه روسی) بوده اند. این قابل درک است زیرا تعداد کمی از گویشوران زبان لکی وجود دارد - نویسندگان برای داشتن خوانندگان بیشتر به زبان های دیگر می نویسند. در سال 1928، رژیم کمونیستی به عنوان بخشی از مبارزات ضد اسلامی خود، همه مردم مسلمان اتحاد جماهیر شوروی، از جمله لک ها را مجبور کرد که از خط لاتین به جای عربی استفاده کنند. بررسی ارتباط با لک های ایران. تحقیقات مری لوئیس در مورد لک های ایران و داغستان: برگردانده شده به زبان فارسی نویسنده :مری لوئیس بله ، در واقع پیوندهای زیادی بین لک های ایران (لرستان / لکستان ) و لک های داغستان در قفقاز وجود دارد . دقیقاً یکسان بودن نام آنها تصادفی نیست . ابتدا با بررسی داغستان شروع می کنیم . داغستان نامی ایرانی است و ریشه باستانی به دوران امپراتوری اشکانی و ساسانی دارد . ساسانیان در داغستان مکان های مهمی مانند دروازه های خزر ساخته بودند. تاریخ داغستان را اینجا ببین
ید: نام بسیاری از نقاط داغستان همگی ایرانی است، مانند زرگران، دربند (دربند) و غیره. ثانیاً پرچم آنها عامل بسیار مهمی در این پیوند است. پرچم آنها از رنگ های قرمز، سفید و سبز تشکیل شده است که در پرچم های ایران قرار دارد و عقابی در وسط با خورشید دارد که دقیقاً شبیه همان عقاب و خورشیدی است که در پرچم امپراتوری هخامنشی/فارس (درافش شهباز) یافت می شود. پرچم لک های داغستان: درفش شهباز: نماد لک های داغستان: نکته بسیار بسیار جالبی که در مورد لک های داغستان باید به آن توجه کرد این است که آنها منطقه خود را لکستان می نامند ، دقیقاً همان نامی که لک های ایران برای منطقه مسکونی خود برچسب گذاری کرده اند منبع https://en.wikipedia.org/wiki/Lakia https://en.wikipedia.org/wiki/Laks_(Caucasus) علاوه بر این، در داغستان نیز لزگین ها زندگی می کنند. جالب اینجاست که لزگین ها نیز خود را لک می نامند . این دقیقاً همان روشی است که لک ها در ایران نام خود را lek تلفظ می کنند ، لک ها در زبان آنها ( مردم لزگین ) به معنای عقاب است، منبع https://en.wikipedia.org/wiki/Lezgins علاوه بر آن ، لک ها (لزگین ها) به منطقه ای که در آن ساکن هستند، لکیا می
گویند . منبع https://en.wikipedia.org/wiki/Lezgistan این نام در امروز برای اشاره به کردامیر نیز به کار می رود. همانطور که می دانید کردها نیز با لک ها ارتباط نزدیک دارند و در داغستان نیز عید نوروز برگزار می شود در اینجا در روستای لک کوهستانی بلخار جشن گرفته می شود منبع https://tripsider.com/tours/12913/nowruz_in_the_mountains_of_dagestan نوروز در داغستان جشن ملی است ، همانطور که می دانید برخی از اولین مردمان قفقاز خزرهایی بودند که اصالتا ایرانی داشتند. امروزه بسیاری از اقوام ایرانی مانند کرد، تات، تالش، آذری، اوستی و... در قفقاز زندگی می کنند. در این مطالعه مشاهده می کنید که از نظر ژنتیکی مردم داغستان (از جمله لک ها) یک جزء اصلی ایرانی در DNA خود دارند که منشاء آن از کوه های زاگرس است. منبع https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10530682/ هویت ایرانی. در زمان صفویه شمخالات غازی قمق حکومت تاریخی لاک ها با نام تازه خانات غازی قمق بخشی از حکومت ایران شد و خان هایش مرزهای شمالی ایران را پاسداری می کردند. پس از سقوط صفویه اما سرخای خان (سهراب خان) فرمانروای غازی قمق علم خودمختاری برافراشت و در برابر سپاه ناد
رشاه ایستادگی کرد که البته شکست خورد اما بعدها مورد لطف نادرشاه قرار گرفت. بعدها سرخای خان لکزی نواده سرخای خان (خان غاز قمق و لاک ها) از طرف حکومت قاجار والی داغستان شد وی به همراه شیخعلی خان قبه ای زیر پرچم ایران در سپاه عباس میرزا سال ها با روس ها جنگید. حتی پس از عهدنامه ترکمانچای از پای ننشت و همراه شیخعلی خان قبه ای به جنگ و گریز با روس ها ادامه داد تا در ۱۲۳۵ پس از جنگ خونین با سپاه یرملوف به دربار عباس میرزا پناهنده شد. سرزمین. سرزمین تاریخی لاک ها در میان کوه های داغستان است و خود آن را لاکیه می نامند. منطقهٔ زندگی لک ها از نظر تاریخی بخش مرکزی داغستان کوهستانی (منطقهٔ لاک و کول) است و یکی از قوم های بومی داغستان به شمار می آیند. مرکزیت اداری لاک ها دهستان قمق است. تاریخچه. تاریخچه اولیهٔ لاک ها نامشخص است. آنطور که مشخص شده است لاک ها از پیش از عصر برنز در داغستان حضور داشته اند. با اینکه مسیحیت توسط ارامنه و گرجی ها به لاک ها معرفی شده بود اما با فتح سرزمین شان توسط مسلم بن عبدالملک از سرداران خلیفهٔ عباسی اسلام به آنجا راه یافته است. ریشه شناسی نام های لِگ و لِک. نام لگ در منابع باستانی به دست آمد
ه دربارهٔ قوم های جنوب داغستان دیده می شود که در این منابع نام لگ در پیوند با قوم آلبان ها آمده است. یکی از متخصصان برجستهٔ تاریخ آلبانیای قفقاز، کامیلا تریویر می گوید: ام. گ گاجیف، اُ.ام. داویدف و آ. آر شیخ سعیدف نام لگ باستانی را با لک گرجی مرتبط می دانند: نیکولای تروبتسکوی می گوید: پژوهشگران و خاورشناسان سرشناسی چون پیوتر اوسلار و لاورف نام لگی را با نام های داغستانی "لاک"، "لک"، "لکزی" و "لزگی" دارای یک تعریف می دانند، ولی مشخص نیست که این تعریف مربوط به نیاکان لاک ها می شده یا این که مربوط به همهٔ ساکنان کوهستان های داغستان می شده است. رمضانف و شیخ سعیدف تأکید می کنند که "نمی توان ریشهٔ گِل ها و لگ ها را در یک قوم به خصوصی دانست. پیش از هر چیزی آنچه که از این نام ها استنباط می شود به طور کلی مردمان داغستان، از جمله مردمانی که زبان آن ها لزگی یا با لزگی هم خانواده بوده است می باشد." ریشه شناسی نام های لاک و "کازیکوماخ (غازی قمق)". در روسیهٔ پیش از انقلاب اکتبر لاک ها خود را کازیکوماخ، کازیکوموک یا لاک می نامیدند. نخستین کاربرد مستند نام کازی-کوموک که به معنای "مبارز در راه عقیده" است، بر می گردد به سدهٔ چ
هاردهم میلادی در منابع نوشتاری نظام الدین شامی و شرف الدین یزدی. بنا بر نوشته های تاریخ نگار و خاورشناس بزرگ واسیلی بارتلد، تیمور لنگ در اواخر سدهٔ چهاردهم وارد داغستان شد: ریشهٔ این نام بنابر گفتهٔ نیکلای دوبروین: دین. لاک ها پیرو مذهب شافعی هستند. مسلمان شدن لاک ها اتحاد آن ها را حفظ کرده است و همچنین در طول تاریخ آن ها را در مقابل دولت های مسلمان محافظت کرده است. روستا نشینان لاک همچنین باورهای پیش از اسلام خویش را در کنار اسلام حفظ کرده اند. زبان. زبان اصلی تمامی لاک ها لاکی نام دارد. این زبان عضوی از خانواده بسیار متنوع زبان های شمال شرقی قفقازی است. بحث های زیادی دربارهٔ ریشه های این زبان و رده بندی اش وجود دارد. بیشتر این باور وجود دارد که این زبان به صورت منزوی از یک نقطه آغازین تحول یافته یا اگر ارتباطی با دیگر زبان ها داشته در طول زمان آن ارتباط را از دست داده است. بررسی ارتباط با لک های ایران. ممکن است عده ای بگویند که لک های لرستان در هزاران سال پیش به قفقاز رفته و در طول سالیان، تغییر زبان و فرهنگ داده اند، در جواب آن ها باید گفت که خیر آنها هیچ ارتباطی با لک های ایران ندارند و از بومی های قفقاز
شمالی هستند.در کتاب اقوام مسلمان اتحاد شوروی در صفحهٔ ۱۸۸ به صراحت گفته شده که: «لک ها، قوم بومی داغستان هستند.» و در ادامه برای تأکید بیشتر می افزاید: «نویسندگان سدهٔ نهم و دهم عرب نظیر مسعودی از قومی به نام غومیک نام می برد که در ناحیهٔ کنونی متعلق به لک ها [ی داغستان] سکنی داشته اند و گمان می رود که اجداد لک های [داغستان] امروزی باشند (آکینر ۱۳۶۷: ۱۸۸). در توضیح واژهٔ غومیک لازم است ذکر شود که قبلاً لک ها [ی داغستان] را به نام قاضی کوموخ یا قاضی کومیک می شناختند (آکینر ۱۳۶۷: ۱۸۸). در باب تشابه کلمه ای باید گفت با آنکه کومیک ها و قاضی کومیک ها از نظر لغوی بسیار به هم شبیه هستند و با آن که در داغستان و در کنار هم سکنی دارند اما در بحث زبان و قومیت، هرگز آن ها را یکی ندانسته و کاملاً از هم جدا می دانند. کومیک ها بر خلاف قاضی کومیک ها ترک تبارند (آکینر ۱۳۶۷: ۱۸۹). کومیک ها در گروه زبانی و قومی، آلتایی (ترکی) قرار دارند در حالی که قاضی کومیک ها (لک های داغستان) در گروه زبانی و قومی قفقازی هستند. ب هویت ایرانی. در زمان صفویه شمخالات غازی قمق حکومت تاریخی لاک ها با نام تازه خانات غازی قمق بخشی از حکومت ایران شد و
خان هایش مرزهای شمالی ایران را پاسداری می کردند. پس از سقوط صفویه اما سرخای خان (سهراب خان) فرمانروای غازی قمق علم خودمختاری برافراشت و در برابر سپاه نادرشاه ایستادگی کرد که البته شکست خورد اما بعدها مورد لطف نادرشاه قرار گرفت. بعدها سرخای خان لکزی نواده سرخای خان (خان غاز قمق و لاک ها) از طرف حکومت قاجار والی داغستان شد وی به همراه شیخعلی خان قبه ای زیر پرچم ایران در سپاه عباس میرزا سال ها با روس ها جنگید. حتی پس از عهدنامه ترکمانچای از پای ننشت و همراه شیخعلی خان قبه ای به جنگ و گریز با روس ها ادامه داد تا در ۱۲۳۵ پس از جنگ خونین با سپاه یرملوف به دربار عباس میرزا پناهنده شد.
میرزا سید محمدحسین فراهانی (درگذشتهٔ ۱۲۱۲ ه .ق) شاعر و سیاست مدار ایرانی عصر زندیه و متخلص به وفا بوده است.وی در سال ۱۱۸۰ ه .ق وارد دیوان کریم خان زند شد و نخستین باری که به وزارت رسید، در دوران صادق خان زند بود. بعدها نیز پس از درگذشت علیمرادخان زند توانست بار دیگر به وزارت جعفرخان و لطفعلی خان زند دست یابد. اما پس از مدتی نهایتاً لطفعلی خان او را کنار نهاد و حاج ابراهیم کلانتر را به صدارت برگزید و فراهانی نیز راهی سفر حج شد. پس از سقوط زندیان و قتل لطفعلیخان، وارد دربار آقامحمدخان قاجار شد ولی به واسطهٔ پیری و ناتوانی جسمی از ادامهٔ خدمت دیوانی عذرخواهی کرد و از شاه اجازهٔ سفر به عتبات و زندگی در آنجا راگرفت. فراهانی سرانجام در ۱۲۱۲ ه .ق در قزوین درگذشت و پیکرش در حرم علی بن ابی طالب بخاک سپرده شد. تنها فرزند او دختری بود که به ازدواج برادرزاده اش میرزا عیسی فراهانی درآمد و مادر قائم مقام فراهانی شد. آثار. آثاری که از محمدحسین فراهانی به جای مانده است: مثنوی بر وزن هفت پیکر نظامی و دیوان شعر که قریب به چهار یا پنج هزار بیت است و منظومه عاشقانه فیروز و شوخ و همچنین کتابی بانام تاریخ زندیه.
مترسک با نام واقعی دکتر جاناتان کرین، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس است که اغلب به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان بتمن به شمار می رود. "دکتر جاناتان کرین" روانشناس، روان پزشک و شیمیدان از نخستین دشمنان بتمن در دنیای دی سی است. وی در ۱۹۴۱ توسط باب کین و بیل فینگر خلق شد. او نخستین بار در پاییز سال ۱۹۴۱ در شمارهٔ ۳ از مجموعه کمیک جنایی "برترین کمیک های دنیا" حضور یافت. در اصل قدرتش در هوش او و ماده دیوانه کننده اش است که باعث ترس می شود، اما در نهایت خودش به آن مسموم می شود. ماده او از گیاه سمی خاصی است. تاریخچه. او بعد حضورش در "برترین کمیک های دنیا" در کمیک شماره ۱۸۹ در عصر نقره ای بتمن حضور یافت. او همچنین در کمیک های «تاریکترین شب» (به انگلیسی:blackest night) حضور یافت. در رسانه ها. فیلم ها. مترسک قرار بود در قسمت بعدی بتمن های جوئل شوماخر حضور داشته باشد ولی بعد از شکست "بتمن و رابین" این فیلم ساخته نشد. امّا در سال ۲۰۰۵ در فیلم "بتمن آغاز می کند" حضور یافت و نقشش را کیلین مورفی ایفا کرد. چارلی تاهان نیز در سریال "گاتهام" این نقش را بازی کرد. انیمیشن. سری انیمی
شن "" "ماجراهای جدید بتمن" (به انگلیسی:The new adventures of Batman)
میرزا محمد مهدی فراهانی (ملک الکُتّاب اول) (۱۱۸۲–۱۲۷۰ هـ. ق) شاعر و خطاط و از ملتزمین فتحعلی شاه قاجار، متخلص به «عشرت». پدرش میرزا روح الله تفرشی، وزیر صادق خان زند بود. میرزا مهدی در فراهان و بروجرد تحصیل کرد و با ادبیات فارسی و عربی آشنا شد. هنگامی که میرزا بزرگ قائم مقام به وزارت وزارت عباس میرزا به تبریز می رفت، میرزا مهدی را به دامادی خود برگزید و همراه برد. در ۱۲۲۶ میرزا ابوالقاسم قائم مقام که به درخواست میرزا بزرگ به وزارت عباس میرزا برگزیده شده بود، به تبریز رفت و میرزا مهدی را برای وکالت در امور ولیعهد به تهران فرستاد. میرزا مهدی توسط ملک الشعرای صبا به فتحعلی شاه معرفی شد. در ۱۲۳۰ از سوی شاه به «کتابت خاصه همایون» منصوب شد و در ۱۲۳۵ لقب «ملک الکتاب» یافت. س از درگذشت عباس میرزا، قائم مقام به همدستی و همرازی میرزا مهدی محمد میرزا را ولیعهد کردند. محمد میرزا در دستخطی به ملک الکتاب چنین می نویسد: «میرزا مهدی ملک الکتاب مورد مرحمت شد و نظر به خدمات سابق او التفات فرمودیم و از خلصین درگاه سرکار است. بجهت سرافرازی او این چند کلمه بخظ سرکار مرقوم شد، ۱۲۴۹.» پس از قتل قائم مقام ملک الکتاب نیز مغضوب شد و ب
ه دستور محمدشاه محبوس گشت، ولی پس از چندی از زندان فرار کرد و پیاده به قم رفت و در آن جا تحصن جست. او در تمام دوران سلطنت محمدشاه در تنگدستی و پریشانی زندگی می کرد تا پس از جلوس ناصرالدین شاه که امیرکبیر به پاس محبت های ولی نعمت خود قائم مقام، وی را از قم طلبید و باغ ها و املاک ضبط شده او را در تهران و شمیران بازپس داد. پس از عزل امیر، ماجراهای پیشین باردیگر تکرار گشت و خانه ملک الکتاب به غارت رفت و از جمله قطعات نفیس خطوط استادان که جمع آوری می کرد نابود شد. ملک الکتاب تا سال ۱۲۶۹ در تهران بود و پس از این تاریخ به فراهان رفت و در قریه آهنگران فراهان در ذی الحجه ۱۲۷۰ در هشتاد و هشت سالگی درگذشت.ملک الکتاب در نوشتن انواع خط استاد بود و به شیوه درویش عبدالمجید طالقانی می نوشت. قدرت قلم او به قدری بود که در ظرف هفت ساعت یکهزار بیت به خط نیکو می نوشت بی آنکه سطری سیاه و صفحه ای کثیف کرده باشد. از او ابیاتی در مجمع الفصحا و تذکره انجمن خاقان نقل شده، اما دیوانی از وی باقی نمانده است. ملک الکتاب مردی ملایم و خوش طینت و صدیق بود. قائم مقام در نامه ای به میرزا صادق وقایع نویس سادگی او را چنین توصیف می کند: «اگر ملک م
ثل «الف» هیچ ندارد، مخلصان دیگر دارید که مثل شین هم نقطه دارند و هم داندانه و هم مد و هم دایره.»
میرزا محمدحسین فراهانی (ملک الکتاب ثانی) (۱۲۶۴-۱۳۳۱ هـ. ق) شاعر و نویسنده عصر قاجار، متخلص به «گلبن». در قریه آهنگران فراهان متولد شد. پدرش میرزا محمدمهدی ملک الکتاب بود. در کودکی پدرش را از دست داد و مادرش او را تا سن دوازده سالگی در فراهان نگاه داشت و سپس برای تکمیل تحصیلات به تهران فرستاد. در ۱۲۸۶ هـ. ق برای مأموریت سیاسی و مذاکره با آقاخان محلاتی به بمبئی فرستاده شد و از آن پس به سفر علاقه زیادی پیدا کرد. در ۱۲۸۷ هـ. ق که ناصرالدین شاه برای زیارت عتبات به عراق می رفت، عازم بغداد شد تا وصلتی بین خاندان قاجار و پسر آقاخان محلاتی ترتیب دهد، اما موفق نشد و به این علت مدتی مغضوب شاه بود. در سال ۱۳۰۰ هـ. ق در رکاب ناصرالدین شاه به خراسان رفت و از طرف محمدحسن خان اعتمادالسلطنه مأموریت یافت پیرامون آثار تاریخی خراسان تحقیق کند. در سال ۱۳۰۲ هـ. ق از راه قفقاز به زیارت مکه رفت و به دستور ناصرالدین شاه سفرنامه ای در این باره نوشت و شاه برای انجام این کار به او لقب «ملک الکتاب» داد، که پیش از این لقب پدرش بود.ملک الکتاب در نگارش کتاب "مطلع الشمس" با اعتمادالسلطنه همکاری داشت. از آثار دیگر او، دو رساله "حالت" و "آداب