Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوه دَرَنگ یا کوه امیردیوان، رشته کوه محاذی خلیج فارس در استان بوشهر جنوب ایران است. این کوه رشته مانند حدفاصل بخش بردخون و بخش آبدان در میانه شهرستان دیر قرار دارد. امیر دیوان نام یک امامزاده و ناحیه سیاحتی زیارتی در دامنه این کوه و همچنین نام مشهور محلی این کوه است. کوه جاشک همراه با گنبد نمکی کوه جاشک در شمال شرقی کوه درنگ قرار دارد. بطول تقریبی ۷۰ کیلومتر از روستای کناریِ بخش بردخون تا بندر دیر کشیده شده است. هر چه از شمال شرق به جنوب غرب پیش می رود به ساحل خلیج فارس نزدیکتر و از ارتفاع آن کاسته می شود. طرفی از آن که محاذی خلیج فارس است بسیار پر شیب است. مرتفعترین قله آن ۱۲۴۳ متر ارتفاع دارد (از دائرةالمعارف فارسی). (در بعضی منابع امروزی تر ۱۲۲۳ آمده است) این کوه دارای دو دیواره پرشیب «L مانند» در امتداد شمال شرق (طول ۷ کیلومتر) و دیگری (با طول ۴ کیلومتر) در امتداد جنوبی بلندترین نقطه قله است. دیواره شمال شرق - قله بسیار پرشیب است. از جانب جنوب امتداد کوه با دامنه های متعدد پس از دیواره اصلی تا بندر دیر ادامه دارد و از قله تا جنوبی ترین دامنه به ۴۰ کیلومتر می رسد. امتداد شمالی به سمت جنوبی کوه در نیمه به
فاصله نزدیک چند کیلومتری خلیخ فارس هم راستا می شود. پشته کوه (سمت مقابل دو دیواره) جنوب شرقی کوه است که محدوده ای نزدیک به نیمدایره از شمال شرق تا جنوب دوران دارد و با شیب ملایم و تدریجی و تپه مانند است و از جهات پوشش گیاهی نیز فقیر است. این پشته تا شعاع ممتد دو دیواره غالباً از ارتفاع ۴۰۰ متر به بالا دارد؛ و در ادامه تپه ها و دامنه ها را تشکیل می دهد اما چند قله بالای ۴۰۰ متر هم بلافاصله پس از دیواره جنوبی در امتداد آن خودنمایی می کنند. در شمال کوه درنگ در فاصله چند کیلومتری آن (فاصله دو قله ۵ کیلومتر)، قله تپه مانندی قرار دارد که معمولاً آنرا به کوه درنگ ملحق می دانند که ارتفاع آن بیش از ۵۲۰ متر است. مختصات چکاد قله درنگ (مرتفعترین نقطه متمرکز مکانی قله): ۳۸٫۷۷″ ۵′ ۲۸° درجه شمالی و ۱۹٫۹۱″ ۳۶′ ۵۱° درجه شرقی
نفرکارع یکم یا کاعا نام یکی از فرعون های مصر باستان است که گمان می رود در دودمان دوم فرمانروایی می کرده است. طول و تاریخ دقیق فرمانروایی او نامشخص است چرا که فهرست تورین این تاریخ را ذکر نکرده. مانثون نیز این تاریخ را در نوشته های خود ۲۵ سال عنوان کرده. هر دو فهرست پادشاهان تورین و سقاره نفرکارع را پادشاه پس از سنج و پیش از نفرکاسوکار می دانند.
محمدحسین کنعانی زادگان (زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۷۳) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع میانی برای باشگاه فوتبال پرسپولیس در لیگ برتر خلیج فارس و تیم ملی فوتبال ایران بازی می کند. کنعانی زادگان در تیم های جوانان استقلال ماهشهر و جوانان پرسپولیس بازی کرده است. وی در نیم فصل ۱۳۹۰ به تیم اصلی پرسپولیس پیوست، سپس برای گذراندن خدمت سربازی به عضویت باشگاه ملوان درآمد. او پس از گذراندن خدمت سربازی، حضوری کوتاه و ناموفق در استقلال تهران داشت. بار دیگر در لیگ نوزدهم ایران به پرسپولیس پیوست و کم کم در طول دو فصل، پیشرفت بسیار بالایی کرد و به مدافع فیکس پرسپولیس و در پی آن تیم ملی ایران تبدیل شد. وی همچنین سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران و تیم ملی فوتبال جوانان ایران را دارد. کنعانی زادگان نخستین بازی ملی خود را در یک بازی دوستانه در برابر ازبکستان در سال ۱۳۹۴ انجام داد. دوران باشگاهی. پرسپولیس. او در ژانویهٔ ۲۰۱۲ به پرسپولیس پیوست. او تا پایان فصل ۱۴–۲۰۱۳ با این تیم قرارداد بست. اولین بازی او در این تیم در برابر فولاد خوزستان در هفتهٔ آخر لیگ برتر فوتبال ایران ۹۱–۱۳۹۰ بود. او سابقهٔ حضور در لیگ برتر آسیا
ویژن زیر ۲۱ سال تهران را با تیم زیر ۲۱ سال پرسپولیس دارد. قرض به بیرامار. او در اوت ۲۰۱۳ به تیم پرتغالی بیرامار پیوست. اما در آنجا به موفقیت خاصی دست نیافت و بدون انجام حتی یک بازی به ایران بازگشت. قرض به ملوان. پس از بیرامار، کنعانی در تابستان ۲۰۱۴ برای خدمت سربازی به مدت دو سال در تیم ملوان بندر انزلی پیوست. او نخستین گل خودش را برای ملوان در بازی مقابل استقلال تهران زد، که این بازی با نتیجه ۱–۱ تساوی به پایان رسید. استقلال. پس از پایان خدمت سربازی کنعانی زادگان، انتظار می رفت تا او به پرسپولیس بازگردد؛ اما او با مسئولان باشگاه پرسپولیس به توافق نرسید و به تیم رقیب، استقلال پیوست. او در استقلال حضور موفقی را نداشت و پس از انجام تنها دو بازی برای این تیم مصدوم شد و ادامهٔ فصل را از دست داد. او در پایان فصل در حالی که تنها دو بازی انجام داده بود از استقلال جدا شد. سایپا. کنعانی زادگان در فصل ۹۷–۱۳۹۶ برای سایپا بازی کرد. ماشین سازی تبریز. او در فصل ۹۸–۱۳۹۷ به ماشین سازی پیوست. در این فصل، او ۲۷ بازی انجام داد و یک گل زد. پرسپولیس. در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، کنعانی زادگان با قرارداد دو ساله به پرسپولیس بازگشت. او کم کم
در طول دو فصل، پیشرفت بسیار بالایی کرد و به مدافع فیکس پرسپولیس و در پی آن تیم ملی ایران تبدیل شد. او در این مدت از برترین بازیکنان دفاعی پرسپولیس و فوتبال ایران بوده است و با نمود نمایش های خوبش ، چند پیشنهاد از لیگ های حاشیه خلیج فارس گرفت. کنعانی زادگان بیشترین شمار بازی باشگاهی اش را نیز تا این دوره با پرسپولیس انجام داده و تا خرداد ۱۴۰۰، ۶۳ بار برای پرسپولیس به میدان رفته بود. الاهلی قطر. محمدحسین کنعانی زادگان در ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ به مدت دو سال با الاهلی قرارداد امضا کرد.عملکرد فاجعه بار او در این تیم به همراه دوست و همبازی قدیمیش شجاع خلیل زاده باعث شد تا در قطر کنار گذاشته شوند و آنها علی رغم تلاش برای بهبود وضعیت خود ، به همراه عده دیگری از بازیکنان قدیمی پرسپولیس مانند مهدی ترابی نتوانستند در فضای به غیر از لیگ ایران مانند قبل روی زبان ها باشند. آنها در طی یک مهاجرت گسترده به لیگ ایران و پرسپولیس بازگشتند پرسپولیس. او در ۱۷ تیر ۱۴۰۲ با عقد قراردادی رسمی بار دیگر به پرسپولیس پیوست. او موفق به ثمر رساندن دو گل در شهرآورد تهران شده است. دوران ملی. نوجوانان. او دو بازی در مسابقات زیر ۱۶ سال قهرمانی آسیا ۲۰۱
۰ انجام داد. بزرگسالان. کنعانی زادگان در بازی دوستانهٔ ایران با ازبکستان مورخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵ به تیم ملی دعوت شد. او در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵ در بازی دوستانه برابر ترکمنستان به میدان رفت.
صبر کن، بابا عکسی از کلود دتلف، که توانست افکار عمومی جهان و تاریخ جنگ را تحت تأثیر قرار دهد. دتلف، عکاس یک روزنامهٔ محلی، به طور ناگهانی توانست این عکس را هنگامی که سربازان ارتش بریتیش کلمبیا در بازگشت از جنگ در خیابان کلمبیا نیو وست مینستر، در انتظار رسیدن قطار و اعزام به مسیرهای سری و نامعلوم در خارج از کشور بودند، بگیرد. زمانی که دتلوف دوربین خود را برای گرفتن عکس از صف طولانی سربازان برتیش کلمبیا آماده کرده بود به ناگاه می بیند که کودکی ۵ ساله ای با موهای سفید از مادرش جدا می شود و به سمت پدرش می دود و می گوید: «صبر کن، بابا».این عکس که توسط دتلف در ۱ اکتبر ۱۹۴۰ گرفته شد، به سرعت در تمامی جهان پخش گردید. «صبر کن، بابا» توانست عنوان معروف ترین عکس کانادا در جریان جنگ جهانی دوم و عنوان یکی از برترین عکس های کل تاریخ جنگ را به دست آورد. در آن زمان بسیاری از مدارس بریتیش کلمبیا این عکس را که تأثیر و تحول عمیقی بر زندگی افراد گذاشته بود، بر دیوارهای خود آویزان کردند. هم چنین این عکس از سوی مجله هفتگی بیوِِِر به عنوان دومین عکس برتر، در میان ۱۰ عکس منتخب تاریخ کانادا انتخاب شد. ویژگی های عکس. حالت دستان مادر،
موهای سفید و تلاش کودک (وارن برنارد) برای رساندن دست خود به پدر، چرخش و لبخند همراه با رضایت و حس اطمینان پدر (جک برنارد اسلحه اش را به دست دیگرش داده تا بتواند دست فرزندش را بگیرد)، صف طولانی سربازان در پشت سوژه ها، همگی مواردی است که باعث شده است این عکس در زمرهٔ یکی از شاهکارهای هنر عکاسی دنیا قرار بگیرد.
کوئوپیو ()، شهری در فنلاند است. این شهر نهمین شهر پرجمعیت فنلاند محسوب می گردد.
پل قوسی ، نوعی پل است که در قسمت انتهایی دارای تکیه گاه هایی به شکل قوس منحنی است. پل قوسی، وزن خود پل و بارهای وارده به آن را به صورت نیروی افقی -که توسط تکیه گاه ها مهار شده اند- منتقل می کند. یک پل راه آهن، ممکن است با استفاده از سلسله ای از پل های قوسی ساخته شود. با این حل، سازه های دیگری که اقتصادی تر هستند، امروزه کاربرد بیشتری دارند.
وزن خالص خودرو عبارت است از وزن استاندارد خودرو بدون سرنشین یا بار اضافه و با باک پر. هرچه وزن خالص خودرو کمتر باشد، خودرو شتابگیری بهتر و تعادل بهتری خواهد داشت. این تعریف ممکن است با تعاریف مورد استفاده نهادهای نظارتی دولتی یا سازمان های دیگر متفاوت باشد. به عنوان مثال، بسیاری از تولیدکنندگان اتحادیه اروپا وزن یک راننده و چمدان ۷۵ کیلوگرمی (۱۶۵ پوند) را برای رعایت دستورالعمل 95/48/EC اروپا اضافه می کنند. سازمان ها همچنین ممکن است وزن خالص را با مقادیر ثابت سوخت و سایر متغیرها تعریف کنند تا ارزش مقایسه خودروهای مختلف را برابر کند.
زاپاتئادو در رقص فلامنکو اصطلاحاً به حرکات پای رقاص گفته می شود که توسط نوک و پاشنهٔ کفش انجام می شود. معنای آن "ضربه با کفش" است. زاپاتئادو نام یک نوع رقص خاص نیز هست که در آن رقاص مرد می تواند سرعت و کنترل حرکات پایش را به بهترین نحو، به نمایش بگذارد.
ان-پی کامل قوی در نظریه ی پیچیدگی محاسباتی، ان-پی کامل قوی بودن یک ویژگی مسایل محاسباتی است که حالت خاصی از ان-پی کامل بودن است. یک مسئلهٔ محاسباتی، در حالت کلی می تواند پارامترهای عددی داشته باشد. برای مثال، ورودی در مسئلهٔ بارگذاری صندوق ها، فهرستی از اشیاء با اندازه های معین، و نیز صندوق هایی با اندازه های معین برای در برگرفتن این اشیاء است- این اندازه ها، یعنی اندازهٔ اشیاء و صندوق ها، پارامترهای عددی مسئله هستند. به یک مسئله، ان-پی کامل قوی گفته می شود که اگر تمامی پارامترهای عددی آن به طور چندجمله ای با طول ورودی مرتبط باشند، مسئله به شکل اولیه باقی می ماند به یک مسئله، ان-پی سخت قوی می گویند اگر یک مسئلهٔ ان-پی کامل قوی را بتوان به شکل چندجمله ای به آن کاهش داد؛ در بهینه سازی ترکیبی، به طور خاص، عبارت "ان-پی سخت قوی" به مسائلی اطلاق می شود که کاهش چندجمله ای از آن ها به یک مسئلهٔ ان-پی کامل قوی یافت نشده باشد. پارامترهای عددی یک مسئله معمولاً به شکل دودویی داده می شوند، بنابراین مسئله ای با اندازهٔ ورودی n می تواند پارامترهایی را شامل شود که اندازه شان توانی از n است. اگر مسئله را با پارامترهای ورودی ب
ه شکل یگانی بازتعریف کنیم، آنگاه پارامترها باید به اندازهٔ ورودی محدود شوند. بنابراین، ان-پی کامل قوی بودن یا ان-پی سخت بودن می تواند بر اساس ان-پی کامل بودن یا ان-پی سخت بودن نسخهٔ یگانی مسئله نیز باشد. بطور مثال، مسئله یبارگذاری صندوق ها، یک مسئلهٔ ان-پی کامل قوی است در حالیکه مسئلهٔ کولی پشتی صفر و یک، تنها ان-پی کامل ضعیف است. بنابراین نسخه ای از مسئلهٔ بارگذاری صندوق ها که در آن اندازهٔ اشیاء و صندوق ها اعداد صحیح محدود شده به یک چندجمله ای هستند، همچنان یک مسئلهٔ ان-پی کامل باقی می ماند، در حالیکه نسخهٔ مشابه مسئلهٔ کوله پشتی را می توان با برنامه سازی پویا در زمان چندجمله ای حل کرد. در حالیکه می توان برای ورودی های نسبتاً کوچک، برای مسائل ان-پی کامل ضعیف، به طور عملی راه حال های کارآمد ارائه کرد اما برای مسائل ان-پی کامل قوی این امکان وجود ندارد. از رویکرد نظری، هر مسئلهٔ تقریب ان-پی سخت قوی با تابع حالت محدود به چندجمله ای نمی تواند شکل تقریبی چندجمله ای داشته باشد، مگر اینکه با این وجود، معکوس آن نادرست است: به طور مثال، اگر P برابر NP نباشد، مسئلهٔ کوله پشتی با دو محدودیت ان-پی سخت قوی نیست، اما هیچ
تابع حالت محدود به چندجمله ای ندارد حتی وقتی حالت بهینه محدود به چندجمله ای است. . ممکن است برخی مسائل ان-پی کامل قوی در حالت میانگین به راحتی قابل حل باشند، اما به طور محتمل در عمل نمونه های دشواری پیش رو قرار خواهند گرفت. اگر P=NP نباشد، هیچ تابع حالت محدود به چندجمله ای کاملی برای مسائل مسائل ان-پی کامل قوی وجود نخواهد داشت.
پل خرپایی ، نوعی پل است که از اتصال اعضای آن (معمولاً اعضای مستقیم) به هم ساخته می شود. این اعضا برای مقابله با بارهای دینامیکی ممکن است، تحت تنش های کششی، فشاری و گاهی ترکیبی از آن دو قرار بگیرند. پل های خرپایی، یکی از قدیمی ترین انواع پل ها به شمار می روند که به علت استفاده بهینه از مصالح، دارای صرفه اقتصادی هستند.
دره آل در نزدیکی روستای آل از دهستان چولایی خانه، که در۴۵ کیلومتری شمال شرقی مشهد و در مسیر راه به کلات واقع شده است. () ویژگی ها. دره آل، دره ای نسبتأ عریض و دارای آبشاری زیبا با جریان دائمی آب می باشد که از کوه های هزار مسجد سرچشمه می گیرد این دره به زواندرخ در روستایی به همین نام منتهی می شود و سد کارده درقسمتی از این دره حد فاصل روستای اندرخ و کارده، دره را قطع می کند هر دو قسمت دره دارای جاذبه های خاص طبیعی و مورد توجه علاقه مندان به طبیعت و کوهنوردان است. دره دارای ۵ عدد آبشار می باشد که فقط در زمان بارندگی های شدید آب دارند. سایر جاذبه ها. دره انجیر. دره انجیر یکی از جاذبه های دره آل است که با عرض کم و موانع صخره ای و پوشیده از درختان انجیر وحشی دارای منظره دیدنی و جالب است. غار دره آل. از دیگر دیدنیهای این دره می توان به غار دره آل اشاره کرد. این غار مکانی با دهانه بزرگ و دیدنی و دیوارهای مرتفع و بلند می باشد که چشمه ای در مجاورت آن قرار دارد. این غار به فاصله ۵۰ کیلومتری شمال مشهد است و در ۳ کیلومتری روستای کارده قرار گرفته است. عرض آن تقریباً یک تا سه متر و طولش به بیش از یکصد متر می رسد. کوهنوردان
در درون آن اسکلت هایی قدیمی یافته اند. دهانه غار به صورت یک شکاف سنگی است. عرض آن ۳ متر و طول آن ۱۰۰ متر است. از نوع غارهای خشک و دارای پرتگاه های خطرناک می باشد. در محل مذکور که موسوم به دره آل است دو غار در دو سمت دره قرار دارند. غار شرقی موسوم به غار اسکلت و غار غربی موسوم به غار کارده است. دهانة غار به صورت یک شکاف سنگی است که عرض تقریبی آن ۱ تا ۳ متر و طول آن حدود ۱۰۰ متر می باشد. این غار کاملاً خشک است و پرتگاه ةایی خطرناک دارد. کوهنوردان، اسکلت هایی از انسان مربوط به زمان های قدیم را در درون این غار مشاهده کرده اند. از مشخصه های این غار تعداد زیاد راه های فرعی است که هر راه فرعی خود به ۲ تا ۵ شاخه فرعی دیگر منتهی می شود. همچنین اغلب راه های فرعی و اصلی دارای یک ارتفاع هستند و گاهی راه اصلی ارتفاع و ورودی کوچکتری از راه های فرعی اطراف دارد، لذا باتوجه به عدم وجود نشانه گذاری در داخل غار احتمال گم کردن مسیر اصلی وجود دارد. دهانه غار در ارتفاع ۱۴۵۸ متری از سطح دریا در سمت شرقی رودخانه و در مختصات ۳۶٫۶۷۱۰۸ شمالی و ۵۹٫۶۷۷۱۰ شرقی است. خوشبختانه چون دهانه غار بسیار کوچک و در جهت شمال و جنوب است، تا فاصله ۱۰ م
تری دهانه غار قابل دیدن نیست و علی رغم حضور خیل مردم در روزهای تعطیل در دره بین روستاهای کارده و آل، غار از گزند رهگذران در امان مانده است! مجموع طول مسیرهای اصلی و فرعی اندازه گیری شده تاکنون برابر با ۴۲۵ متر است که تقریباً برابر با غار بزرگ مغان می باشد. هرچند تفاوت این دو غار در این است که مغان به صورت یک مسیر طولی بدون انشعاب و فرعی است ولی غار کارده به صورت ده ها راه فرعی و اصلی در هم پیچیده است. در سمت غربی رودخانه نیز در همین محل غار دیگری به نام غار اسکلت وجود دارد که به صورت شکاف گسلی است.
قلعه حسن علی نام آتشفشانی در جنوب شرقی استان کرمان است. با وجود اینکه آخرین زمان فوران این آتشفشان مشخص نیست اما احتمالاً زمان شکل گیری آن دوره هولوسین می باشد.
بوکمُل یا بوکمول یکی از دو زبان نوشتاریِ معیار (استاندارد) و رسمی (در کنار نینورسک (نونورسک/ نروژی نو)) در کشور نروژ است. حدود ۸۵ تا ۹۰ درصد از مردم نروژ به این زبان سخن می گویند و معمولاً این گونه از زبان نروژی به غیر نروژی زبانان آموزش داده می شود.
خوآن مارتین (زادروز ۱۹۴۸) نویسنده و نوازنده گیتار فلامنکو اهل مالاگا در اسپانیا است. وی یکی از بزرگترین گیتاریستهای سبک فلامنکو معاصر محسوب می شود؛ مجله معتبر Guitar Player در دو سال متوالی او را به عنوان نوازندهٔ برتر گیتار فلامنکو انتخاب کرد. وی در جریان اولین شب بیست و پنجمین جشنواره موسیقی فجر در سال ۱۳۸۸ در تالار وزارت کشور تهران به اجرای کنسرت پرداخت. کتاب های خوان مارتین در زمینه آموزش گیتار فلامنکو در ایران از طرفداران بسیار برخوردار است و بسیاری از اساتید، از متد آموزشی وی استفاده می کنند. بیوگرافی. خوان کریستو بال مارتین متولد ۱۹۴۸ مالاگا اسپانیا می باشد. وی فراگیری گیتار را از سن ۶ سالگی آغاز کرد. در ابتدای سنین ۲۰ سالگی به مادرید نقل مکان کرد و فراگیری را زیر نظر اساتیدی همچون پاکو دلوسیا و نینو ریکاردو شروع کرد. او نوازنده کلوپ های مالاگا مادرید و گرانادا شد. به زودی به لندن نقل مکان کرد و بزرگترین پیشرفتش در زمینه نوازندگی در آنجا حاصل شد. «هلن مارتین» همسر این نوازنده، مدیریت برنامه های او را نیز به عهده دارد. کنسرت در تهران. این نوازنده شهیر گیتار فلامنکو برای اجرای برنامه در تهران و شیراز به
ایران آمد. شش روز اجرای پشت سرهم در دو شهر، و برگزاری کلاس های آموزشی، دست آورد این سفر بود. وی در این خصوص گفت: در طول این روزها، متوجه شدم که تماشاگران ایرانی بسیار علاقه مند و تشنه شنیدن موسیقی هستند.
غزل گروه موسیقی چند ملیتی است که اعضای آن را کیهان کلهر نوازنده کمانچه ایرانی و شجاعت حسین خان نوازنده سی تار، سواپان چادهوری و سواپان چات هوری نوازنده طبلا از هند تشکیل می دهند. آثار گروه تلفیقی از موسیقی شمال هند و موسیقی سنتی ایرانی است. آلبوم باران (The Rain) گروه غزل در سال ۲۰۰۴ میلادی نامزد دریافت جایزه گرمی بهترین موسیقی سنتی ملل گردید.
سید حسن عصمتی (متولد ۱۳۴۶، تربت حیدریه) قاری قرآن، قرآن پژوه ایرانی و رایزن فرهنگی ایران در سنگال است. وی همچنین به مدت چهار سال (۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰) رایزن فرهنگی ایران در تونس بود. او همچنین مسلط به زبان عربی و فرانسوی است. وی فارغ التحصیل دانشگاه امام صادق و استاد معارف اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی است. انقلاب تونس. او در جریان انقلاب کرامت (ثورة الکرامة، نامی که مردم تونس به انقلاب شان دادند)، در این کشور بوده و از نزدیک شاهد این موج عظیم قیام مردمی بوده است. ایشان دلیل اصلی انقلاب مردمی تونس را دو چیز می داند: «اراده ی الهی و خفقان و ظلم اجتماعی موجود در تونس» ؛ در ادامه ایشان می گوید: «این انقلاب، در هر جا تصور می شد به غیر از تونس؛ زیرا تونس کشوری به شدت پلیسی بود و حکومت بن علی هر صدایی را در نطفه خفه می کرد و هیچ کس حتی خود فرانسوی ها که تونس حیاط خلوت شان است، وقوع چنین اتفاقی را در خواب هم نمی دیدند». آثار. مقالات. آثار وی در قالب مقالات معمولاً در گردهمایی ها ارائه می شوند. وی در شانزدهمین کنفرانس بین المللی وحدت اسلامی با سخنرانی پیرامون موضوع "قرآن، جهانی شدن و هویت مجازی" برای اولین بار مسائل
جدیدی را در این حوزه مطرح کرد. او همچنین برای نخستین بار اصطلاح « دیپلماسی قرآنی » را در نشست بین المللی «وحدت اسلامی: ضرورت ها و چشم اندازهای آن» که در اردیبهشت ۱۳۹۱ ه.ش در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد، مطرح کرد. عنوان کامل مقالهٔ ایشان که به عربی ارائه شد عبارت است از «الدبلوماسیة القرآنیة صراط إلی وحدة الأمة الإسلامیة».در این مقاله به قرائت قرآن به عنوان نخستین استراتژی پیامبر اعظم (ص) در تحقق وحدت امت اسلامی اشاره شده است. کتابها. وی از مولفین کتاب تصوف در شمال آفریقا می باشد که توسط موسسه بین المللی الهدی برای اولین بار در بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران عرضه شد.
گلپیدور یک صفحهٔ محافظ است که بر روی صفحهٔ ظریف گیتار نصب می شود تا در مقابل ضربات ناخن و شست نوازنده، گیتار را که به آن گلپ گفته می شود، محافظت کند. جنس "گلپیدور" در گذشته از صدف یا پلاستیک کدر بود ولی امروزه از پلاستیک شفاف استفاده می شود.
معماری روم شرقی یا بیزانس به معماری ای گفته می شود که از سال ۳۳۰ تا 1453میلادی در محدوده امپراتوری روم شرقی ساخته شده اند گفته می شود. بناهای دوره بیزانس به علت وجود ملت های مختلف که تابع امپراتوری روم شرقی بودند و طولانی بودن دوران حاکمیت بیزانس، از تنوع و تعدد فراوانی برخوردارند و بناها به نسبت امکانات محلی دارای مصالحی متفاوت می باشند. به عنوان مثال در شمال غربی ایتالیا از آجر در شهرهای ساحلی روی زمین های صخره ای، در سوریه و فلسطین و ترکیه از سنگ بیشتر استفاده شد. بیزانس شامل دو بخش عمده می باشد: تاریخچه. پس از آنکه امپراتوری وسیع روم به روم شرقی و غربی تقسیم شد «کنستانتین» شهر باستانی بیزانس (مقر روم شرقی) را بازسازی کرد و آن را «کنستانتینوپل» (قسطنطنیه) نام گذارد؛ که استانبول امروزی می باشد. این شهر بندری اهمیت تجاری خاصی داشت و از تمدن چشم گیری برخوردار بود و با تمدن های روم، یونان، بابل، ایران و ... در شرق و غرب در ارتباط بود و ماحصل آن تأثیر بیزانسی از هنر و معماری مشرق زمین است. هنر معماری در بیزانس تا قرن ۶ میلادی تحت تأثیر مسیحیت آغازین بود ولی با آغاز حکومت «ژوستی نیانوس» در قرن ۶ میلادی عظمتی شاه
انه یافت او در هنر پروری همتای کنستانتین بود و آثاری را که وی مورد حمایت و تشویق قرار داد، همه شکوه و عظمتی شاهانه داشتند تا جایی که دوران فرمانروایی او را به حق نخستین عصر طلایی هنر امپراتوری روم شرقی نام گذاری کرده اند. باید به این نکته اشاره نمود که بهترین گنجینه یادگاری «نخستین عصر طلایی» اکنون در خاک ایتالیا که در شهر راونا کشف شده. شهر «راونا» که در اصل پایگاه نیروی دریایی در ساحل دریای آدریاتیک بود از سال ۴۰۲ میلادی پایتخت روم غربی، و پس از آن در پایان همان قرن مقر فرمانروایی ئتئدئریک پادشاه استرو گوتها شد، که همه چیز را به سبک و سیاق هنری کنستانتیوپل می پسندید، و به همین علت در زمان ژوستی نیانوس شهر رونا به صورت پایگاه عمده ای برای گسترش و نفوذ سلطه بیزانس بر ایتالیا تبدیل گردید. در اوایل قرن ۶ میلادی کلیسای «سان ویتا له» با پلان ۸ ضلعی، گنبدی روی آن و پنجره های وسیع روی بنا ساخته شد و خصوصیات معماری بیزانسی را در روم غربی دارا بود. از زمان «ژوستی نین» کلیساهای گنبد دار با نقشهٔ مرکزی رواج یا فت. کلیسا. مهمترین دستاورد و جلوه روح هنر مسیحی عمدتاً خود را در معماری به عرصه ظهور رساند. بنای کلیسا محصول ت
فکرات دین مسیحی بود. امپراتوران رومی مبالغ کلانی را صرف برنامه ساخت بنای کلیساها نمودند و در سرتاسر امپراطوری کلیساهای جدید با تزئینات با شکوه بر آوردند. کلیسا به گنجینه شکوهمندی تبدیل شده بود که احساس احترام توأم با هیبت را بر می انگیخت و الهام بخش پرستش و نیایش بود. کلیساهای بیزانس تا پیش از دوره بیزانس پسین به ۳ گروه عمده تقسیم شده است: الف) کلیساهایی با پلان باسیلیکایی (پلان محوری). ب) کلیساهایی بر اساس پلان مرکزی. ج) کلیساهایی بر اساس ترکیب دو پلان محوری و مرکزی. پلان باسیلیکایی. پلان باسیلیکایی که شباهتی زیاد به باسیلیکای رومی دارد. باسیلیکا نوعاً تالاری طویل با سقف چوبی بود که ورودی بنای آن در یکی از اضلاع بلند آن قرار می گرفت و در انتهای آن دو شاه نشین به صورت قرینه ساخته می شدند. محور طولی که مدخل ورودی را به محراب کلیسا متصل می کند با یک یا دو ردیف دالان سر پوشیدهٔ فرعی فرا گرفته شده است و معمولاً قسمت فوقانی همین محور به اتاق ها و دهلیزهایی منتهی می گردد. تفاوت اصلی این پلان با «باسیلیکا» وجود محور عرضی ثانوی است که عمود بر محور طولی می باشد. پلان مرکزی. پلان مرکزی از پلان های بارز و مشخص بیزانس می
باشد که تأکید بر نقطه مرکزی دارد، اگرچه منشاء آن را می توان در روم دید، لیک این سبک در این دوره به مرحله تکامل رسیده است. محراب به عنوان قطب نما با تمام شکوه و زیبایی، روی به فضایی مرکزی دارد و مومنان را در مقابل خود می ایستاند از نمونه بارز این کلیساها: کلیسای «سان ویتاله» در راونا، «سن گویگوری» و «سانتا سر جیوس» و «باکوس» در استانبول. بناهایی با پلان ترکیبی محوری و مرکزی. بناهای مذهبی که می توان آن ها را جزو این گروه قرار داد عموماً ویژگی های نخستین خود را از دست داده اند. این طرح نشان بر وجود کارآیی دو محور اصلی عمود بر یکدیگر (یکی طولی و تعیین کننده و دیگری عرضی و فرعی) نیست، این گروه ترکیبی از دو پلان محوری و مرکزی است. از جمله کلیسای معروف با این سبک «ایا صوفیه» در شهر «استانبول» می باشد که در حقیقت یکی از شاهکارهای معماری بیزانس است. کلیسای ایاصوفیه با سبک ترکیبی پلان محوری و مرکزی در زمان فرمانروایی ژوستی نین در استانبول بین سال های ۵۳۷-۵۳۲ میلادی یعنی نیمه اول قرن ششم بنا گردید. کلیسای اولیه در شورش سال ۵۳۲ که نیمی از ساختمان های شهر قسطنطنیه نیز نابود گردید، ویران شد. بلافاصله یوستینیانوس به معمارا
ن دستور داد که آن را با طرحی با شکوه تر دوباره بر پا سازند. این کلیسا با سرعتی فوق العاده در عرض پنج سال ساخته شد. نام دیگر آن «هاگیا صوفیا» یا «حکمت مقدس» می باشد. معماران برجسته آن «آنتیموس ترالسی» و «اسیدروس میلو توسی» می باشند. ابعاد آن ۹۱ × ۷۲ مترمربع و قطر گنبدش ۳۱ متر و ارتفاع آن از سطح زمین ۵۶ متر می باشد. پس از پیروزی های عثمانی در نیمه قرن ۵ میلادی چهار مناره رفیع و پشت بند عظیم به آن اضافه شد و آن را تبدیل به مساجد گرداند که در قرن ۲۰میلادی تبدیل به موزه گردید. دو طرف گنبد دارای دو نیم گنبد است که فضای مربعی زیر صحن را به حالت بیضی در آورده است. گنبد روی چهارتاق قوس متصل به چهار جرز در ۴ گوشه مربع مرکزی متصل شده و بار سقف را به زمین منتقل می کند و دیوارهای زیر تاقها حمال بار و وزن بنا نمی باشند. چهل پنجره زیر گنبد، نوری فراوان و زیبا به داخل فضا بخشیده است. از آنجا که مردم در دوران بیزانس توجهی چندان به کاخ ها نداشتند بیشتر آثار معماری این دوره را کلیساها و بناهای مذهبی تشکیل داده اند. معماری دوران بیزانس پسین. از اواخر قرن دهم تا سده دوازدهم با حمایت شاهان مقدونی پدیده «دومین عصر طلایی» بیزانس رخ
داد و فرهنگ بیزانسی بار دیگر با هنر هلنی مواجه گردید و با هنر «عصر طلایی اول» توأمان گردید. ساختمان های این دوره به شکل مکعب گنبد دار، کوچک، عمودی و چهار دهانه اند و سطوح دیوارهای بیرونی با نقش برجسته تزیین شده است مانند «کلیسای تئوتوکس» که در قرن ۱۱ میلادی در یونان بنا شد و «کلیسای کاتولیکون» که به آن چسبیده است دارای سقفی گنبدی بر پلان ۸ ضلعی می باشد. از دیگر کلیساهای این سبک، «کلیسای سن مارکو» در ونیز می باشد. بنای اصلی آن در قرن ۱۱ میلادی ساخته شد که دارای نقشه ای با گنبدهایی در امتداد صلیبی با بازوهای برابر (صلیب یونانی) می باشد. پوسته داخلی گنبدها با شکل های بر آمده، چوبی و کلاه خودی مانند، پوشیده شده و سطوح بیرونی شان با ورق های مس طلاکاری شده است. مجموعه موزاییک های روایتی آن بیزانسی است. در دورهٔ بیزانس پسین دو نوع پلان ۱- صلیب باز و ۲- صلیب بسته بیشتر دیده می شود. هنرهای مرتبط با معماری. سه عنصر عمده در شکل گیری هنر بیزانسی عبارت بود از: موزاییک کاری. از هنرهای ویژهٔ بیزانس است که ریشه در تمدن سومری دارد. موزائیک های زیبای تزئینی با خرده شیشه های براق به طرزی ناگهانی وسیله بیان پذیرفته شده ای گردید.
موزائیک مخصوصاً برای سطوح تخت و نازک باسیلیکا های جدید مناسب بود و به جزء محسوس و با دوام دیوار یا گونه ای پرده منقوش معماری تبدیل شد. گاردنر ۳۲۸ بهترین نمونه موزاییک کاری ها در دیوارهای داخلی کلیساها با مضامین پادشاهی و مذهبی صورت پذیرفته است. از جمله کلیسای ایاصوفیه، سان ویتاله و سان مارکو که در این کلیسا صحنه های آفرینش تصویر شده اند. نقاشی. نقاشی این دوره در مقایسه با معماری از پیشرفت چندانی برخوردار نبود، و به عبارتی تا حدودی فراموش شده بود (در قرن هشتم و نهم میلادی)، در این زمان عقاید شمایل شکنی فوق العاده مورد توجه قرار گرفت. چون در کتاب مقدس نقاشی و ساختن تندیس ها در خانهٔ خدا مغایر با آیین مسیحیت بود. به همین علت بسیاری از هنرمندان بیزانس را به سوی غرب ترک گفته و برخی نیز به اجبار حرفهٔ خویش را تغییر دادند. آثار نقاشی در زمینه غیرمذهبی بسیار اندک و توسط افراد گمنام انجام می شد.