Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کنند، دارد. در اثری با نام Bart's The Chevalier of the Splendid Crestدر سال ۱۹۰۰ از سر هربرت ماکسول در پایان فصل سوم، پادشاه شوالیهٔ وفادار خود، سِر توماس دوروس را با لحنی مهربانانه «رفیق قدیمی من» خطاب می کند. چنین رمان تاریخی اشاره به آن دارد که استفاده از این واژه در معنای رفیق به عنوان دوست زمان کودکی تا سال ۱۹۰۰ ادامه داشته است. سخن چینی در یهودیت. یهودیت باور بر این است که سخن چینی، گفتاری است بی هیچ هدف سازنده ای و به عنوان گناه شمرده می شود و در زبان عبری با عبارت «لاشون هارا» یا زبان شیطان خوانده می شود. منفی صحبت کردن دربارهٔ دیگران حتی اگر بازگویی حقایقی راستین باشد گناه به حساب می آید، چرا که شان و مقام انسانی –سخن چین و شخص مورد سخن چینی - را خوار می سازد. در کتاب امثال سلیمان نبی ۱۸:۸ گفته می شود: “ گفتار سخن چینی آلود به سان تکه های کوچک غذایی لذیذ است که جذب درونی ترین اجزاء وجودی انسان می شود. ” سخن چینی در اسلام. در اسلام، سخن چینی/غیبت معادل خوردن گوشت بدن مردهٔ برادر مسلمان است. با توجه به باور مسلمانان، سخن چینی، بی آنکه به قربانی اش فرصت دفاع بدهد به وی صدمه می رساند. و این قربانی به مثا
به شخص مرده است که نمی تواند از صدمه به گوشت بدنش دفاع کند. از مسلمانان چنین انتظار می رود که با یکدیگر مثل برادر خود رفتار کنند. این باوری ست که از مفهوم برادری ایمان آورندگان به اسلام ریشه می گیرد. سخن چینی در مسیحیت. در کتب مقدس مسیحیت «رساله ای به رومی ها»، فهرستی از گناهان از جمله فساد اخلاقی جنسی و قتل شامل حال سخن چینی کنندگان می شود. با توجه به انجیل متی ۱۸، حضرت عیسی چنین گفته است که برای حل اختلافات بین اعضاء کلیسا طرف تعدی کننده می بایست به تنهای تلاش کند که اختلاف خود را با طرف آزار رسان حل کند و تنها اگر چنین راهکاری مؤثر نیفتاد، این روند به مرحلهٔ بعدی وارد می شود که در آن عضوی دیگر از کلیسا می تواند درگیر ماجرا شود. پس از آن، اگر همچنان شخص مقصر حاضر به همکاری نشد، موضوع می بایست توسط بزرگان کلیسا بررسی شود اما به اطلاع عموم نرسد. فیل فاکس رز می نویسد، برای سخن چینی کردن باید در برابر دیگری، قلب سنگی داشت. ما مرزی بین خودمان و دیگران می کشیم و آن ها را به عنوان افرادی خارج از دایرهٔ مَحبت و گذشت انسان ها نسبت به یکدیگر می دانیم. ما فاصله ای بین خود و عشق خداوندی ایجاد می کنیم. وی در ادامه می گو
ید، چنانچه ما قلب هایمان را سخت و سنگی می کنیم، منفی گرایی و احساس جدایی در ما رشد می کند و به دنیای ما رسوخ می کند و دست آخر، با این حقیقت مواجه می شویم که بهره بردن از مَحبت خداوندی در هر زمینه ای از زندگی برایمان سخت تر می شود. اما باید توجه داشت که انجیل به همان میزان که طرفدار مسوولیت گروهی است و مخالف سخن چینی کردن هم هست. روانشناسی. از دیدگاه روان شناسی تکاملی. از دیدگاه تکاملی، سخن چینی از آنجایی آغاز شده که به برقراری پیوند در گروه هایی کمک کرد که به طور مداوم از نظر اندازه بزرگ می شدند. افراد برای بقاء نیازمند پیوند و متحد بودند اما هر چه این پیوندها گسترش می یافتند، برقراری ارتباط فیزیکی با همه، اگر نه غیرممکن که مشکل می نمود. گفتگوها و زبان قادر به پر کردن این فاصله بود. در این میان سخن چینی تعاملی اجتماعی شد که به گروه کمک می کرد تا بدون صحبت مستقیم با افراد دربارهٔ آنان کسب اطلاع نماید. سخن چینی به افراد این امکان را داد که خود را در جریان آنچه در شبکهٔ اجتماعی شان می گذرد قرار دهند. همچنین سخن چینی، به دلیل به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی مورد علاقهٔ دو طرف و سپری کردن زمان در کنار یکدیگر، پیوندی بین
گوینده و شنونده سخن چینی برقرار می کند. علاوه بر این، سخن چینی کمک می کند که شنوندهٔ آن، درباری رفتار دیگری نکاتی را بیاموزد و راهکارهایی مؤثرتر در ارتباطاتش به کار بندد. دانبر در سال ۲۰۰۴ دریافت که ۶۵٪ از گفتگوها دارای موضوعات اجتماعی هستند. دانبر در سال ۱۹۹۴ به بحث دربارهٔ این مسئله می پردازد که سخن چینی معادل آماده سازی اجتماعی است که اغلب در جوامع گونه های اولیه دیده می شود. بررسی های مردم شناسانه نشان می دهند که سخن چینی پدیده ای بین فرهنگی است که این خود مویدی بر ارزش و اهمیت تکاملی سخن چینی است. شواهدی کمی برای نشان دادن تفاوت معنی دار بین دو جنس در میزان زمان صرف شده برای سخن چینی در گفتگوهایشان است. هنگامی که تفاوتی وجود دارد، زنان در مقایسه با مردان به میزان خیلی کمی متمایل تر به سخن چینی کردن هستند. در راستای تأکید بر اهمیت تکاملی سخن چینی اخیراً در مجلهٔ ساینس در سال ۲۰۱۱ مطالعه ای توسطه اندرسون و همکارانش انجام شد که در آن چنین گفته می شود که چهره های تداعی کنندهٔ اطلاعات منفی اجتماعی بیشتر از اطلاعات اجتماعی مثبت یا خنثی در جریان رقابت چشمی بر ادراک بصری تسلط دارند. رقابت چشمی زمانی رخ می دهد ک
ه دو محرک متفاوت در برابر هر چشم به طور هم زمان قرار گیرند و هر کدام از این محرک ها برای تسلط بر ادراک بصری با دیگری رقابت کند. در چنین حالتی، فرد آگاهانه یکی از محرک ها را ادراک می کند و دیگری را سرکوب می نماید. پس از گذشت زمان، محرک دیگری چیره خواهد شد و فرد از وجود محرک دومنیز آگاه می شود. در نهایت، هر دو محرک به نوبت در حوزهٔ آگاهی و ادراک بصری قرار می گیرند. مطالعهٔ سال ۲۰۱۱ اندرسون و همکارانش نشان می دهد که درجهٔ بالاتر فرایند شناختی مانند پردازش اطلاعات ارزیابی، می تواند بر پردازش بصری تأثیر گذارد. این نکته که تنها اطلاعات منفی اجتماعی به طور متمایزی بر تسلط چهره ها در حین فعالیتی تأثیر می گذارد به اهمیت منحصربه فرد دانستن اطلاعات دربارهٔ یک فرد که باید از وی اجتناب کرد، اشاره دارد. اینکه اطلاعات مثبت اجتماعی باعث تسلط ادراکی بیشتری در چهره های هماهنگ می شود، نشان دهندهٔ آن است که اطلاعات منفی دربارهٔ یک فرد ممکن است در قیاس با رفتار ما بارزتر باشند تا آنکه مثبت تلقی شوند. سخن چینی همچنین دربارهٔ هنجارهای اجتماعی و راه کارهای رفتاری اطلاع رسانی می کند. سخن چینی معمولاً دربارهٔ میزان مناسب بودن یک رفتار
نظر می دهد و تکرار صرف آن رفتار اهمیت آن را مشخص می کند. در این معنا، سخن چینی بدون توجه به مثبت یا منفی بودنش مؤثر محسوب می شود. برخی نظریه پردازان چنین می پندارند که سخن چینی در واقع رفتاری همسو با جامعه است به منظور اجازه دادن به شخص برای تصحیح رفتار ممنوع اجتماعی اش بدون آنکه به طور مستقیم با مسئله مواجه شود. بواسطهٔ سخن چینی کردن در بارهٔ اعمال یک فرد سایر افراد به طور نامحسوس نشان می دهند مه کدامیک از اعمال وی نامناسب بوده اند و این امر به فرد این فرصت را می دهد تا رفتار خود را تصحیح کند. مقبولیت اجتماعی سخن چین. برداشت دیگران از افراد سخن چینی کننده افرادی که به طور مرتب به سخن چینی کردن اهتمام می ورزند از قدرت اجتماعی کمی برخوردار بود و محبوبیت کمتری نیز دارند. نوع سخن چینی رد و بدل شده نیز بر میزان محبوبیت اثر می گذارد، بدین ترتیب که کسانی که به منفی گویی پشت سر دیگران می پردازند در قیاس با آنان که نکات مثبت دیگران را پشت سرشان بازگو می کنند، کمتر مورد محبوبیت اجتماع هستند. در مطالعه ای انجام شده توسط ترنر و همکاران در سال ۲۰۰۳، نشان داده می شود که آشنایی قبلی با شخص سخن چینی کننده باز هم بر محبوبیت
شخص سخن چینی کننده نمی افزاید. در مطالعه ای، دو شخص به آزمایشگاه پژوهشی آورده شدند تا در مطالعه شرکت جویند. در دو دسته یک بار هر دو دوست و در دستهٔ دیگری هر دو غریبه، مورد بررسی قرار گرفتند. یکی از افراد از همدستان اجرای مطالعه بود و پس از آنکه همکار پژوهش اتاق را ترک می کرد، آن دو نفر مشغول سخن چینی می شدند. سخن چینی رد و بدل شده هم مثبت و هم منفی بوده است. بدون در نظر گرفتن نوع سخن چینی (مثبت علیه منفی) یا نوع رابطه (دوست علیه غریبه) افراد سخن چینی کننده غیرقابل اعتماد تلقی می شدند.
دندان های آسیای کوچک یا پره مولرها (Premolars) دندان های انتقالی در دستگاه دندانی انسان هستند که بین دندان های نیش و آسیای بزرگ قرار گرفته اند. این دندان ها در هر ربع فک (چپ/راست، بالا/پایین) دو عدد بوده و جمعاً ۸ عدد در دهان انسان بالغ وجود دارند. ویژگی های آناتومیک. * سطح جونده دارای دو کاسپ (برجستگی) در پره مولرهای بالا * سطح جونده معمولاً یک کاسپ در پره مولرهای پایین * فک بالا: معمولاً دو ریشه ای * فک پایین: معمولاً تک ریشه ای عملکرد و اهمیت بالینی. پره مولرها دارای چندین نقش مهم هستند: در ارتودنسی، پره مولرها اغلب به دلایل زیر کشیده می شوند: رویش و تکامل. پره مولرها جانشین دندان های شیری آسیای کوچک (دندان های شیری D و E) می شوند.
دندان های آسیای بزرگ یا دندان های آسیاب بزرگ سه دندان آخر در طرفین فک های بالا و پایین هستند که تعداد آن ها جمعاً به ۱۲ عدد می رسد که به ترتیب آسیاب اول، دوم و سوم نامیده می شوند. دندان های آسیاب اول دقیقاً کنار دومین دندان آسیاب کوچک قرار دارند و به دندان های آسیاب ۶ سالگی هم معروف هستند. کالبدشناسی انسانی. در انسان، دندان های آسیای بزرگ دارای چهار یا پنج پَرتوَک هستند. بزرگسالان دارای ۱۲ دندان آسیای بزرگ هستند که در چهار گروه سه تایی در عقب دهان قرار گرفته اند. سومین دندان، یعنی عقبی ترین دندان در هر گروه، دندان عقل نام دارد. این دندان آخرین دندانی است که ظاهر می شود و حدود سن ۲۰ سالگی از لثه بیرون می زند، اگرچه این زمان در میان افراد و جمعیت ها متفاوت است و در بسیاری موارد اصلاً این دندان وجود ندارد. در دهان انسان، دندان های آسیای بزرگ بالا (فکی) و پایین (زیری) وجود دارند. این ها عبارت اند از: آسیای اول فک بالا، آسیای دوم فک بالا، آسیای سوم فک بالا، آسیای اول فک پایین، آسیای دوم فک پایین، و آسیای سوم فک پایین. فرگشت پستانداران. در پستانداران، تاج دندان های آسیای بزرگ و آسیای کوچک به شکل های پیچیده و گوناگو
نی تاخورده است. عناصر پایه ای تاج، برجستگی های مخروطی شکل به نام پرتوک ها و دره هایی هستند که آن ها را از هم جدا می کنند. پرتوک ها هم عاج دارند و هم مینا، اما برآمدگی های کوچک تر روی تاج که زبره کاری نامیده می شوند، حاصل ضخامت متفاوت مینای دندان اند. گاه پرتوک ها با هم ترکیب شده و لبه هایی تشکیل می دهند، یا گسترش یافته و تیغه هایی می سازند. کمربندک.ها اغلب لبه های ناقصی هستند که پیرامون پایهٔ تاج دندان قرار دارند. دندان های آسیای چندپرتوکی پستانداران احتمالاً از دندان های تک پرتوکی سیناپسیدها فرگشت یافته اند، اگرچه تنوع الگوهای دندانی تراپسیدها و پیچیدگی دندان های نخستین پستانداران، تشخیص چگونگی این فرایند را دشوار می سازد. طبق نظریهٔ پذیرفته شدهٔ «نظریه تمایز»، پرتوک های بیشتر از رشد یا جوانه زنی تاج به وجود آمده اند، در حالی که نظریهٔ رقیب «هم جوشی» می گوید دندان های پیچیده از ترکیب دندان های مخروطیِ جداگانه پدید آمده اند. پستانداران تریا (جفت داران و کیسه داران) به طور کلی از نیایی با دندان های آسیای گونه ای تری بوسفنیک فرگشت یافته اند که در آن، سه پرتوک اصلی در شکل یک مثلث چیده شده اند. ریخت شناسی. هر پرت
وک اصلی روی دندان آسیای بالایی یک «مخروط» نام دارد و با پیشوندهایی بر اساس مکانش در دندان مشخص می شود: پروتو-، پارا-، متا-، هیپو- و انتو-. برای پرتوک های دندان پایینی پسوند -اید افزوده می شود (مثلاً پروتوکونید)، و برای پرتوک های فرعی پسوند -یول (مثلاً پروتوکونولید). برآمدگی لبه مانند در بخش پایین تاج (روی دندان بالایی) را کمربندک می نامند؛ همین ویژگی روی دندان پایینی کمربندک ک یا cingulid نام دارد و پرتوک های فرعی روی آن، مانند cingular cuspule یا conulid شناخته می شوند. تری بوسفنیک. طراحی ای که یکی از ویژگی های مهم پستانداران تریایی دانسته می شود، دندان آسیای تری بوسفنیک است. در میان پستانداران امروزی، این نوع دندان در بیشتر حشره خواران و همچنین در منقارپستانهای جوان (مانند نوک اردکی) یافت می شود، هرچند بزرگ سالان منقارپستان ها بی دندان هستند. در این نوع دندان، دندان آسیای پایینی به دو بخش تقسیم می شود: تریگونید سه پرتوکی یا بخش برنده، و تالونید یا پاشنهٔ کوبنده. در دندان های آسیای تری بوسفنیک امروزی، تریگونید در جلوی فک و تالونید در عقب آن قرار دارد. تریگونید دارای سه پرتوک بزرگ است: پروتوکونید در سمت گونه
ای (باکالی/لابیالی) دندان قرار دارد، در حالی که پاراکونید جلویی و متاکونید پشتی در سمت زبانی (لینگوالی) جای دارند. دندان آسیای بالایی شبیه به کوهستانی سه قله ای است که الگوی آن نسبت به دندان پایینی وارونه شده است. پرتوک پروتوکون در سمت زبانی، و پرتوک های پاراکون جلویی و متاکون پشتی در سمت گونه ای دندان قرار دارند. پرتوک پروتوکون دندان بالایی با حفرهٔ تالونید دندان پایینی به گونه ای جفت می شود که عملکردی مشابه هاون و دسته هاون دارد. دندان آسیای تری بوسفنیک در نیاکان مستقیم سه گروه اصلی پستانداران امروزی وجود داشته، اما احتمالاً نیاکان همهٔ پستانداران چنین نبوده اند. بسیاری از دیرینه شناسان معتقدند این نوع دندان به طور مستقل در تک سوراخیان (از گروه استرالوسفنیدا) فرگشت یافته است و از نیایی مشترک با کیسه داران و جفت داران (از گروه بوریوسفنیدا) به ارث نرسیده است. با این حال، این دیدگاه همچنان مخالفانی دارد. برای نمونه، دندان های استروپودون، منقارپستانی از کرتاسهٔ اولیه، به دندان های پراموس و خشک دندان سانان شباهت دارد، که ممکن است نشان دهد منقارپستان ها با برخی پستانداران پیشاتر ی بوسفنیک خویشاوندند. ولی از سوی د
یگر، جایگاه این دو گروه در فرگشت هنوز به روشنی مشخص نیست. برخی پستاندارسانان ژوراسیک، مانند دکودونت ها و شوئوترییدها، دارای دندان های «تری بوسفنیک وارونه» بودند، به این معنا که ساختار تالونیدمانند آن ها به جای عقب دندان، در جلوی دندان آسیای پایین شکل گرفته بود. این نوع دندان به عنوان نمونه ای از فرگشت همگرا در نظر گرفته می شود. چهارپرتوکی. از دندان آسیای تری بوسفنیک نخستین، شکل های گوناگونی از دندان آسیای بزرگ پدید آمده اند. در بسیاری از گروه ها، پرتوک چهارمی به نام هیپوکون (یا هیپوکونید) پدید آمده است. دندان های آسیای چهارپرتوکی (که چهارقله ای یا یوتهمورفیک نیز خوانده می شوند)، دارای هیپوکونی هستند که در سمت زبانی دندان آسیای بالا، و در پشت پرتوک پروتوکون قرار دارد. این نوع دندان در آغاز فرگشت پستانداران ظاهر شد و در بسیاری از گونه ها، از جمله خارپشتها، راکنها، و بسیاری از نخستی ها، از جمله انسان، وجود دارد. گاهی پرتوک پنجمی نیز دیده می شود. در بسیاری از پستانداران، پرتوک های کوچک تری به نام کُنول ها میان پرتوک های اصلی دیده می شوند. این ها بر اساس مکان شان نام گذاری شده اند، مانند پاراکونول که میان پاراکون
و متاکون قرار دارد، یا هیپوکونولید که میان هیپوکونید و انتوکونید جای دارد. برجسته کوهی. در دندان های آسیای برجسته کوهی (bunodont)، پرتوک ها به جای نوک های تیز، به صورت تپه هایی گرد و کم ارتفاع هستند. این نوع دندان بیشتر در میان همه چیزخوارانی چون خوک، خرس و انسان دیده می شود. دندان های برجسته کوهی برای کوبیدن مناسب اند و معمولاً شکل چهارپرتوکی دارند. بلندتاج. دندان های بلندتاج (hypsodont) با تاج های بلند و مینایی که فراتر از خط لثه ادامه می یابد، مشخص می شوند. این ساختار برای مقاومت بیشتر در برابر سایش و خوردگی است. نمونه هایی از جانوران دارای دندان های بلندتاج شامل گاو و اسب هستند که از خوراک های زبر و الیافی تغذیه می کنند. در برخی گونه های آرویکولینهها (جونده های گیاه خوار)، دندان های بلندتاج در سراسر زندگی به رشد خود ادامه می دهند. دندان های بلندتاج فاقد تاج و گردن مشخص اند. سطح جوندهٔ آن ها ناهموار و تقریباً تخت است و برای کوبیدن و آسیاب کردن مواد گیاهی مناسب اند. بدنهٔ دندان با سمنتوم در بالا و پایین خط لثه پوشیده شده است. زیر این پوشش، لایه ای از مینا قرار دارد که تمام طول بدنه را می پوشاند. سمنتوم و می
نا به درون لایهٔ ضخیم عاج فرورفته اند.
در تئوری احتمالات، مسئله تاریخ تولد یا پارادوکس تاریخ تولد به یافتن احتمال حضور بیش از دو نفر در مجموعهٔ تصادفی n نفره که تاریخ تولد یکسانی داشته باشند، مربوط است. طبق اصل لانه کبوتری این احتمال وقتی که تعداد افراد حاضر برابر با ۳۶۶ (با فرض این که سال ۳۶۵ روز است، بدون در نظر سال کبیسه) شود، مساوی ۱۰۰٪ می شود. اگرچه احتمال ۹۹٪ وقتی که تعداد افراد تنها برابر ۵۷ نفر است حاصل می شود. همچنین با احتمال ۵۰٪ حداقل دو نفر تولد یکسانی بین ۲۳ نفر دارند. این نتایج با این فرض به دست می آید که سال دارای ۳۶۵ روز (یعنی با در نظر نگرفتن ۳۰ اسفند) و احتمال تولد افراد در آن ها برابر هم باشد. محاسبات ریاضی پشت این مسئله باعث ایجاد یک حمله رمزنگاری معروف به اسم حمله روز تولد شده است. این حمله بر اساس مدل احتمالی مسئله تاریخ تولد، پیچیدگی توابع درهم سازی را کاهش می دهد و باعث ساده شدن شکستن آن می شود. فهم مسئله. مسئله روز تولد این سؤال را مطرح می کند که آیا درون یک گروه معین هیچ فردی وجود دارد که با یکی دیگر از افراد گروه تاریخ تولد مشابهی داشته باشد - نه شخص خاصی به طور مشخص. (به قسمت «#هم تاریخ تولد با شما» در زیر نگاه کنید برا
ی تحلیل این مسئله جایگزینی که کمتر جالب به نظر می رسد) در مثالی که پیش از این مطرح شد، در لیستی شامل ۲۳ نفر، در مقایسه شانس اینکه تاریخ تولد نفر اول لیست با دیگران یکسان باشد ۲۲ است، برای نفر دوم لیست برابر با ۲۱، برای نفر سوم لیست برابر با ۲۰ و همین طور تا آخر. از این رو مجموع شانس ها برابر است با: ۲۲+۲۱+۲۱+... +۱ = ۲۵۳، بنابراین مقایسه هر فرد با تمام افراد دیگر ۲۵۳ شانس مجزا را به وجود می آورد (ترکیب): در یک گروه ۲۳ نفری (۲۳¦۲)= ۲۳٫۲۲/۲=۲۵۳جفت وجود دارد. با فرض اینکه احتمال تمام روزهای تولد یکسان باشد، احتمال یک تاریخ تولد داده شده برای فردی که به طور تصادفی از بین جمع انتخاب شده ۱/۳۶۵ (با نادیده گرفتن روز کبیسه، ۳۰ اسفند) است. اگرچه زوج های یک گروه ۲۳ نفری از لحاظ آماری با ۲۵۳ زوجی که به طور مستقل انتخاب شده اند هم ارز نیستند، اگر یک گروه بر حسب تعداد زوج های آن سنجیده شود، پارادوکس تولد نسبت به زمانی که بر حسب افراد سنجیده شود، کم تر تعجب برانگیز خواهد بود. محاسبه احتمالات. مسئله مورد نظر، محاسبه احتمال تقریبی حضور حداقل دو نفر در اتاقی با حضور n نفر، با تاریخ تولد یکسان است. برای سادگی، تفاوت ها در توزیع
، مانند سال کبیسه، دوقلوها، تغییرات روزهای هفته و تغییرات فصلی را نادیده بگیرید و فرض کنید ۳۶۵ تاریخ تولدی که امکان پذیرند، احتمال برابری داشته باشند. توزیع تاریخ تولدها در واقعیت یکنواخت نیست، زیرا تمام تاریخ ها احتمال برابری ندارند. اگر "P"("A") احتمال حضور حداقل ۲ نفر در یک اتاق با تاریخ تولدهای یکسان باشد، محاسبه P(A’)، یعنی احتمال نبود هیچ دو نفری که تولد یکسان داشته باشند می تواند آسان تر باشد؛ بنابراین، به این دلیل که "P"("A") و P(A') تنها احتمالات ممکن و دو به دو ناسازگار هستند، P(A') = ۱ − "P"("A")). برای احترام به راه حل های منتشر شدهٔ زیادی که نتیجه گرفته اند برای داشتن "P"("A") بیشتر از ۵۰٪ حضور ۲۳ نفر ضروری است، در زیر، برای محاسبه "P"("A")، ۲۳ نفر به عنوان مثال در نظر گرفته می شود. وقتی رویدادها مستقل از یکدیگر باشند، احتمال کل رویدادهایی که اتفاق می افتند برابر است با ضرب احتمالات هر کدام از رویدادها؛ بنابراین اگر P(A') به عنوان ۲۳ رویداد مستقل تعریف شود، می توان به این صورت آن را محاسبه کرد: P(1) × P(2) × P(3) × … × P(23) این ۲۳ رویداد مستقل، متناظر با این ۲۳ نفر هستند و می توانند به ترتیب تعر
یف شوند. هر رویداد می تواند با فرد متناظر با آن که با هیچ یک از افراد تحلیل شده قبلی، تاریخ تولد یکسانی ندارد مشخص شود. برای رویداد ۱، هیچ فرد تحلیل شدهٔ قبلی وجود ندارد؛ بنابراین احتمال P(1) یعنی اینکه تاریخ تولد فرد شماره ۱ با هیچ یک از افراد تحلیل شدهٔ قبلی یکسان نباشد، ۱ یا ۱۰۰٪ است. بدون در نظر گرفتن سال های کبیسه برای این تحلیل، به دلایلی که در زیر به روشنی خواهد آمد، احتمال برابر با یک می تواند به صورت ۳۶۵/۳۶۵ نوشته شود. برای رویداد ۲، تنها فرد تحلیل شدهٔ قبلی نفر ۱ است. با فرض اینکه تاریخ تولدها احتمال برابری برای اتفاق افتادن در هریک از ۳۶۵ روز سال را داشته باشند، احتمال P(2)، اینکه فرد شماره ۲ تاریخ تولد متفاوتی با فرد شماره ۱ داشته باشد، ۳۶۴/۳۶۵ است. این به این دلیل است که اگر فرد شماره ۲ در هر کدام از ۳۶۴ روز دیگر سال متولد شده باشد، فرد شماره ۱ و ۲ تاریخ تولد یکسانی نخواهند داشت. به طور مشابه اگر فرد شماره ۳ در هریک از ۳۶۳ روز دیگر سال غیر از تاریخ تولد فرد شماره ۱ و ۲ متولد شده باشد، فرد شماره ۳ تاریخ تولد یکسانی با آن ها نخواهد داشت. در نتیجه P(3)=۳۶۳/۳۶۵. این تحلیل تا رسیدن به فرد شماره ۲۳ ادا
مه پیدا می کند، فردی که احتمال آنکه تاریخ تولد یکسانی با افراد تحلیل شدهٔ قبلی نداشته باشد، یعنی P(23)، ۳۴۳/۳۶۵ است. P(A’) برابر با ضرب این احتمالات مجزاست: (1) P(A') = 365/365 × 364/365 × 363/365 × 362/365 × … × 343/365 می توان عبارات معادله ۱ را این گونه جمع بندی کرد: با محاسبه معادله ۲ مقدار P(A’)=۰٫۴۹۲۷۰۳ بدست می آید؛ بنابراین P(A) = ۱ − ۰٫۴۹۲۷۰۳ = ۰٫۵۰۷۲۹۷ (۵۰٫۷۲۹۷٪) این روند می تواند برای یک گروه n نفره تعمیم داده شود، به طوری که p(n) احتمال وجود حداقل دو نفر از این n نفر است که تاریخ تولد یکسانی دارند. ساده تر این است که ابتدا احتمال pˉ(n)، یعنی اینکه تمام n تاریخ تولدها متفاوت باشند محاسبه شود. با توجه به اصل لانه کبوتری اگر n˃۳۶۵ باشد، pˉ(n) صفر است. اگر n≤۳۶۵ باشد آنگاه: که در اینجا ‘!’ عمل فاکتوریل وformula_2 ضریب دو جمله ای را نشان می دهد. این معادله این حقیقت را تشریح می کند که در نبود افرادی که تاریخ تولد یکسان داشته باشند، یک نفر دوم نمی تواند تاریخ تولد مشابهی با نفر اول داشته باشد (۳۶۴/۳۶۵)، سومی نمی تواند تاریخ تولد یکسانی با دو تای اول داشته باشد (۳۶۳/۳۶۵)، و در کل nامین تاریخ تولد نمی توان
د با n-1 تاریخ تولد قبلی یکسان باشد. این رویداد که حداقل دو نفر از n نفر تاریخ تولد یکسان داشته باشند، متمم این است که کل n تاریخ تولدها متفاوت باشند؛ بنابراین احتمال آن، یعنی p(n) برابر است با: این احتمال برای n=۲۳ از ½ بیشتر است (با مقداری در حدود ۵۰٫۷٪). جدول زیر این احتمال را برای برخی مقادیر دیگر n نشان می دهد (این جدول همان طور که در بالا شرح داده شد، از وجود سالهای کبیسه چشم پوشی می کند): تقریب ها. بسط سری تیلور برای تابع نمایی به صورت زیر است:(ثابت e تقریباً برابر است با ۲٫۷۱۸۲۸۱۸۲۸): که تقریب مرتبه اول برای در formula_5 را به دست می دهد: برای به کار بردن این تقریب در اولین عبارت به دست آمده برای "p"("n")، formula_7 قرار دهید. آنگاه formula_8 سپس برای هر عبارت در فرمول "p"("n") formula_9. برای i=۱، formula_10 اولین عبارتی که برای"p"("n") بدست آمد، می تواند به صورت زیر تخمین زده شود: در نتیجه: یک تقریب غیر دقیق تر که معادل این عبارت است به صورت زیر است: که همانگونه که نمودار نشان می دهد، تقریباً صحیح است. درک این مطلب ساده است که یک روش مشابه برای هر تعداد از "نفرات" و "روزهاً می تواند به کار رود. اگر
به جای ۳۶۵ روز، n روز را در نظر بگیریم و m نفر وجود داشته باشند و m ≤ n باشد، آنگاه با استفاده از روش بالا به این نتیجه می رسیم که اگر Pr[(n, m)] احتمال حضور حداقل دو نفر خارج از m نفر که از میان یک مجموعه n روزه تاریخ تولد یکسان دارند باشد، آنگاه: formula_14 یک توان ساده. احتمال حضور هر دو نفری که تاریخ تولد یکسان نداشته باشند ۳۶۴/۳۶۵ است. در یک اتاق شامل n نفر،"C"("n", 2)="n(n-1)/2" تعداد زوج از نفرات حضور دارند، یعنی "C"("n", 2)رویداد. احتمال عدم حضور دو نفر که تاریخ تولد یکسانی داشته باشند، می تواند با این فرض که این رویدادها مستقل اند و بنابراین با ضرب احتمالات آن ها در یکدیگر تخمین زده شود. مختصراً ۳۶۴/۳۶۵ می تواند"C"("n", 2) بار در خودش ضرب شود که در این صورت خواهیم داشت: و اگر این، احتمال عدم حضور فردی با تولد یکسان باشد، آنگاه احتمال اینکه برخی نفرات تاریخ تولد یکسان داشته باشند به صورت زیر است: تقریب پوواسون. با استفاده از تقریب پوواسون برای این دوجمله ای داریم: که باز هم این بالای ۵۰٪ است. تقریب تعداد افراد. این مسئله نیز می تواند به وسیله فرمول زیر برای تعداد نفراتی که حضورشان برای داشتن حداقل ۵۰٪
شانس برای تطبیق ضروری است تخمین زده شود: این، نتیجه ای برای این تخمین مناسب است که اگر یک رویداد با احتمال ۱ در k، k ln 2 مرتبه تکرار شود، برای حداقل یک بار اتفاق افتادن ۵۰٪ شانس دارد. جدول احتمال. (با استفاده از مقایسه تولدها: "اندازه فضای هش" (ردیف ها) "۳۶۵ روز" خواهند بود. "احتمال تصادم" (ستون ها) ۵۰٪ خواهند بود و "تعداد نفرات مورد نیاز" ۲۶ نفر خواهد بود (تقاطع ستون ها و ردیف ها). همچنین از این جدول می توان برای تعیین کوچک ترین hash size مورد نیاز استفاده کرد (کران های بالای معین روی hashها و احتمال خطا)، یا احتمال تصادم (برای تعداد ثابت hashها و احتمال خطا). برای مقایسه، 10−15 تا 10−18 سرعت خطای بیت اصلاح نشدنی برای یک دیسک سخت نوعی است. در تئوری، MD5، ۱۲۸ بیت، باید تا تقریباً ۸۲۰ میلیارد سند در آن محدوده باقی بماند، حتی اگر این احتمال وجود داشته باشد که تعداد خروجی ها بسیار بیشتر باشد." مسئله های تاریخ تولد دیگر. هم تاریخ تولد با شما. در مسئلهٔ اصلی هیچ کدام از دو نفر از قبل تعیین شده نبودند ولی در حالتی که هم تاریخ تولد بودن با شخصی که از پیش مشخص شده مثلاً خود شما (در اتاقی که در آن نفر دیگر حضور دارن
د) مد منظر مسئله باشد احتمال به وسیلهٔ رابطهٔ زیر به دست می آید: و برای حالت عمومی :
جاسوس دوجانبه یا مأمور دوبل در اصطلاح به جاسوسی گفته می شود که به طور همزمان با دو سازمان اطلاعاتی همکاری می کند. در اکثر موارد وی تنها به یکی از سرویس ها وفادار است و با کسب اطمینان سرویس دیگر از آنان اطلاعات می گیرد. در برخی از موارد جاسوس از هر دو سرویس برای منافع شخصی سوءاستفاده می کند.
سازمان اطلاعاتی ، که با نام های "آژانس امنیتی"، "سرویس جاسوسی"، و "سرویس اطلاعاتی" نیز شناخته می شود یک تشکیلات و بنگاه دولتی است که وظیفه گردآوری و آنالیز اطلاعات برای مقاصد نظامی، امنیت ملی، سیاست خارجی و اجرای قانون یک کشور را بر عهده دارد. اهداف. پرهیز از غافلگیری استراتژیک. سازمان های اطلاعاتی، در مورد کشورهای دوست یا دشمن گردآوری و واکاوی می کنند. هدف از این فعالیت ها عبارتند از: انتقال تجربیات. میانگین مدت ریاست جمهوری ۴ سال است. طبیعتاً متوسط زمان تصدی پست وزارت در کابینه از این مقدار هم کمتر خواهد بود. معاونان وزیر و دیگران هم، مدت زمان کوتاه تری دوره مدیریت خود را طی می کنند. سازمان های اطلاعاتی موظف هستند تا تجربیات مدیران گذشته را به نسل های بعدی منتقل کنند تا از تکرار اشتباهات احتمالی در آینده جلوگیری کنند. گردآوری اطلاعات مورد نیاز. سیاست گذاران برای تصمیم گیری و قانون گذاری، نیازمند درک درستی از واقعیت های موجود در مورد مسئله است. به همین خاطر، سیاستمداران می توانند نیازهای خود را به سازمان های اطلاعاتی ارائه دهند و از آنها بخواهند تا اطلاعات و تحلیل مناسب را به آنها ارائه دهند. این کار، قدم نخ
ست در چرخه اطلاعات است. سازمان های اطلاعاتی وظیفه گردآوری اطلاعات را دارند. این اطلاعات به خودی خود معنی مشخصی ندارند. حتی ممکن است اطلاعات بدست آمده، گمراه کننده و نادرست باشد؛ بنابراین سازمان های اطلاعاتی، اطلاعات گردآوری شده را تحلیل می کنند و در گام نهایی، این اطلاعات به سیاست گذاران تحویل داده می شوند. حفاظت از اطلاعات. سازمان های اطلاعاتی موظف هستند که از اطلاعات و ابزارهای حیاتی کشور، محافظت کنند.
دوشیزه پروانگان یا فرچه پایان ، بزرگ ترین تیره پروانه ها هستند. این خانواده دارای حدود ۶۰۰۰ گونه پروانه است که تقریباً در سرتاسر جهان پراکنده هستند. اندازه و جثه پروانه های این خانواده از میانه تا بزرگ متغیر است. بیشتر پروانه های این خانواده دارای بالهای های پیشین کوتاهتری نسبت به بالهای پسین هستند. همچنین اکثر پروانه های این خانواده در هنگام استراحت بال های خود را در حالت صاف و باز نگه می دارند. به دوشیزه پروانگان، پروانه های چهارپا نیز می گویند. ریشه نام. کلمه "Nymphalidae" از کلمه یونانی باستان "nymphē" گرفته شده است که به معنای دوشیزه یا الهه اساطیری مرتبط با طبیعت است و پسوند لاتین "-idae" که برای نشان دادن خانواده ای از موجودات استفاده می شود. خانواده دوشیزه پروانگان (Nymphalidae) یکی از بزرگ ترین و متنوع ترین خانواده های پروانه ها با بیش از ۶۰۰۰ گونه در سراسر جهان است. آنها به دلیل الگوهای رنگارنگ و ساختارهای منحصر به فرد بال خود شناخته شده اند، که آنها را به موضوعی محبوب برای مطالعه برای حشره شناسان و علاقه مندان به پروانه تبدیل می کند.