Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ز سهام این شرکت در بازار بورس نیویورک معامله می شود و جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به شمار می آید. شرکت بریستول-مایرز اسکوئیب در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ از بزرگترین شرکت های عمومی جهان جای دارد. بریستول-مایرز. در سال ۱۸۸۷ میلادی، فارغ التحصیلان کالج همیلتون، ویلیام مک لارن بریستول (William McLaren Bristol) و جان ریپلی مایرز (John Ripley Myers)، شرکت داروسازی کلینتون را در کلینتون، نیویورک خریداری کردند. در ماه مه ۱۸۹۸ میلادی، آنها تصمیم گرفتند نام آن را به بریستول، مایرز و شرکت (Bristol, Myers and Company) تغییر دهند. پس از مرگ مایرز در سال ۱۸۹۹ میلادی، بریستول نام خود را به بریستول-مایرز کورپوریشن (Bristol-Myers Corporation) تغییر داد. در طول دهه ۱۸۹۰ میلادی، این شرکت اولین محصول ملی به رسمیت شناخته شده خود را به نام سال هپاتیکا (Sal Hepatica) [نمک معدنی ملین]، و به دنبال آن خمیر دندان ایپانا (Ipana) را در سال ۱۹۰۱ میلادی معرفی کرد. بخش های دیگر شامل: محصولات مراقبت های شخصی مانند کلرول (Clairol) (رنگ مو و مراقبت از مو) و محصولات خانگی مانند دراکت (Drackett) [(پاک کننده سطوح ویندکس (Windex) و جرم گیر درانو (Dra
no)] بودند. در سال ۱۹۴۳ میلادی، بریستول-مایرز، آزمایشگاه های بیولوژیکی چپلین (Cheplin) را که تولیدکننده شیر اسیدوفیلوس (Acidophilus Milk) در سیراکیوز شرقی، نیویورک بود، خریداری کرد، و کارخانه را به تولید پنی سیلین برای نیروهای متفقین جنگ جهانی دوم تبدیل کرد. پس از جنگ، این شرکت در سال ۱۹۴۵ میلادی کارخانه را به آزمایشگاه های بریستول (Bristol Laboratories) تغییر نام داد و وارد بازار آنتی بیوتیک های غیرنظامی شد، جایی که با رقابت اسکوئیب (Squibb) مواجه شد. تولید پنی سیلین در کارخانه سیراکیوز شرقی در سال ۲۰۰۵ میلادی پایان یافت، زمانی که تولید آن در خارج از کشور ارزان شد. از سال ۲۰۱۰ میلادی، این مرکز برای توسعه فرآیند ساخت و تولید داروهای بیولوژیکی دیگر برای آزمایش های بالینی و استفاده تجاری مورد استفاده قرار گرفت. ایران. در ایران، اسکوئیب در سال ۱۳۳۹ شرکتی را با نام اسکوئیپ و تحت مالکیت خود راه اندازی کرد. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادرهٔ اموال و دارایی های ابتدای انقلاب، به علت بین المللی بودن، این کارخانه مشمول مصادره شد و نام آن نیز به «شرکت داروسازی جابر ابن حیان» تغییر یافت.
دیتریش فریدریش ادوارد کازیمیر فون زاوکن (۱۶ مه ۱۸۹۲ – ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۰) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان های مختلفی را فرماندهی کرد. او یکی از تنها ۲۷ نظامی آلمانی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ های بلوط، شمشیرها و الماس ها را دریافت کردند. زندگی. دیتریش فون زاوکن روز ۱۶ مه سال ۱۸۹۲ در فیشهاوزن زاده شد. از یک خاندان پر سابقه و پدرش دادرس بود. در جریان جنگ جهانی اول در رسته سواره نظام خدمت کرد. زاوکن با درجه سرهنگ هنگام آغاز جنگ جهانی دوم فرمانده هنگ ۲ سواره بود. این هنگ را در کارزار لهستان فرماندهی کرد. سپس به فرماندهی تیپ پیاده نظام موتوریزه در لشکر چهارم زرهی منتقل شد. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی، این لشکر در قالب گروه ارتش مرکز عمل می کرد. زاوکن هنگام گذر از رود دنیپر مجروح شد. روز ۲۷ دسامبر سال ۱۹۴۱ با همان درجه سرهنگ فرماندهی کل لشکر چهارم زرهی را در دست گرفت. در نبردهای شدید دفاعی زمستانه توانست جلوی پیشروی یک سپاه دشمن را در ناحیه شمال آوریل بگیرد. روز ۱ ژانویه به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. تقریباً بلافاصله به شدت مجروح شد. روز ۶ ژانویه سال ۱
۹۴۲ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اعطا گردید. زواکن پس از مرخصی از بیمارستان، به عنوان فرمانده دانشکده آموزشی نیروهای زرهی در برلین-کرامپنیتس منصوب گشت. در این جایگاه روز ۱ آوریل سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکر ترفیع گرفت. زاوکن روز ۳۱ مه سال ۱۹۴۳ به مقام فرماندهی لشکر چهارم زرهی بازگشت. با این لشکر در تهاجم در ناحیه کورسک مشارکت کرد. در پی ناکامی عملیات "سیتادل" و اجرای ضدحمله دشمن، نیروهای زاوکن اجازه حرکت گازانبری علیه ارتش نهم را ندادند. بدین جهت روز ۲۲ اوت سال ۱۹۴۳ برگ های بلوط صلیب شوالیه را دریافت کرد. لشکر زاوکن در ادامه فصل پاییز درگیر نبردهای دفاعی مداوم در مقابل تلاش ارتش سرخ برای رخنه در بین مواضع دو ارتش دوم و نهم ورماخت، بودند. او توانست در ناحیه کالینکوویچی جلوی نیرویی با ده برابر توان بایستد و آن را متوقف کند. بدین شکل روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۴ شمشیرهای صلیب شوالیه به او اعطا گردید. پس از آن که مختصراً سپاه ۳ زرهی را ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ فرماندهی کرد، پایان همان ماه هدایت سپاه ۳۹ زرهی به او سپرده شد. این سپاه در قالب ارتش چهارم، در مواجهه با تهاجم تابستانه شوروی وادار به مبارزه حین عقب نشینی بود و
در نهایت در نزدیکی مینسک به محاصره افتاد. به هر صورت تحمل تلفات شدید قادر به عقب نشینی به سمت غرب از طریق مناطق کورلند و پروس شرقی شد. زاوکن گاهی با دست زدن به ضدحمله دشمن را غافلگیر می کرد. نیروهای او در نهایت در نزدیکی ممل در ساحل دریای بالتیک متوقف شدند. زاوکن روز ۱ اوت سال ۱۹۴۴ به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی) ترفیع گرفت. یگان او در مقابل تلاش ارتش سرخ در رخنه در شکاف بین ارتش سوم زرهی و گروه ارتش مرکز ایستاد و چند صد تانک را آن را از بین برد. زاونکن ماه دسامبر سال ۱۹۴۴ به فرماندهی سپاه زرهی "گروس دویچلانت" منصوب گردید. این سپاه در عمل تنها در عمل شامل بقایای لشکر مکانیزه "گروس دویچلانت" که از سرپل ممل به پروس شرقی تخلیه شده بود، می شد. سپاه "گروس دویچلانت" بین ماه های ژانویه تا مارس سال ۱۹۴۵ به سمت کونیکسبرک و درون شبه جزیره بالگا پس زده شد. بقایای آن سوار بر کشتی به شلسویگ-هولشتاین رفتند. روز ۱۲ مارس سال ۱۹۴۵ فرماندهی ارتش دوم زرهی به زاوکن سپرده شد. او در یک مأموریت غیرممکن می بایست ناحیه ساحلی حول گوتنهافن، دانتسیش و هلا را در مقابله جبهه یکم بلاروس شوروی، حفظ می کرد. زواکن که قادر به چنین کاری نبود
پس از آن که تا جای ممکن غیرنظامیان را به "کریگس مارینه" تخلیه کرد، ۴۰٬۰۰۰ تن از نیروهای خود را نیز از طریق دریا به شبه جزیره پوتسینگر برد. آن جا عنوان یگان او به گروه ارتش پروس شرقی، ترکیبی از ارتش دوم زرهی و ارتش دوم، تغییر کرد که می بایست با آن از ناحیه اطراف خلیج فیشرهاویْزر دفاع می نمود. زاوکن در این جایگاه بود که ۸ مه سال ۱۹۴۵، واپسین روز جنگ، مطلع شد بزرگ دریابد کارل دونیتس، رئیس جدید حکومت آلمان پس از خودکشی هیتلر، شمشیرهای صلیب شوالیه را به او اعطا کرده است. او آخرین نفری بود که این نشان را دریافت می نمود. هواپیماییی فرستاد شد تا او را از منطقه خارج کند اما زاوکن نپذیرفت که نیروهای خود را رها کند. بدین ترتیب با آن ها به اسارت شوروی درآمد. زاوکن پس از جنگ برای ده سال در اردوگاه های اسرا در سیبری، اغلب در شرایط بسیار دشوار، نگهداری شد. مشکلات سلامتی حاصل از این دوران او را تا پایان عمر ویلچرنشین کرد. پس از بازگشت به آلمان به علاقه خود در نقاشی مشغول و در آن موفق ظاهر شد. سپهبد دیتریش فون زاوکن در نهایت روز ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۸۰ در ۸۸ سالگی در پولاخ درگذشت و با احترام کامل نظامی به خاک سپرده شد.
فریدریش اولبریخت (زاده ۴ اکتبر ۱۸۸۸ – مرگ ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴) ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۰ فرمانده لشکر بیست و چهارم پیاده ورماخت بود. نقش او بخاطر دسترسی به سیستم های مخابراتی و ارتش ذخیره آلمان در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ کلیدی بود. وی فرمان آغاز عملیات والکری را امضا کرد اما به دلیل تأخیر در این عملیات باعث شکست کودتا شد. علت تأخیر اولبریخت در شروع عملیات والکری عدم اطمینان از مرگ هیتلر بود. او بعد از شکست کودتا در حیاط وزارت دفاع به همراه چند نفر دیگر از روسای کودتا از جمله سرهنگ اشتاوفنبرگ به دستور ارتشبد فروم تیرباران شد. ارتشبد فروم خود نیز پس از مدت کوتاهی به دلیل آگاهی از کودتای ۲۰ ژوئیه و عدم اطلاع به سران آلمان نازی، به دستور هیتلر اعدام شد. اوایل زندگی. وی پسر امیل اولبریخت یک پروفسور فیزیک بود. بعد از پایان تحصیل وی به هنگ ۱۰۶ پیاده لایپزیگ پیوست و در جنگ جهانی اول در ارتش امپراتوری خدمت کرد. بعد از جنگ با وجود پیمان ورسای (که باعث محدودیت تعداد افسران می شد) به عنوان سروان در رایشسور بود (۱۹۱۹). اولبریخت با اوا کئوپل ازدواج کرد و صاحب یک دختر و یک پسر شد.
پترویورو، میزان حجم معاملات نفتی بر پایه یورو، در برابر واحد دلار آمریکا (پترودلار یا دلارهای نفتی) می باشد. در واقع واژه پترویورو یا یوروهای نفتی، به معامله هرگونه منابع طبیعی مانند نفت خام، که با ارز یورو انجام گرفته باشد، گفته می شود. تا پیش از موافقت نامه های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳ نفت اوپک به طور انحصاری، با واحد پولی دلار آمریکا به فروش می رسید، که تقاضای دائمی برای دلار در بازار ارز بین المللی ایجاد می کرد، ولی از آن پس، اوپک از یورو، دلار، ین، روپیه یا ارزهای دیگر نیز استفاده نمود.
جسی ویلیامز می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
جام جهانی ویوا ۲۰۰۹ ، سومین جام جهانی ویوا، تورنمنت بین المللی برای فوتبال بود که در سال ۲۰۰۹ برگزار شد و تیم هایی که عضو فیفا نیستند در این مسابقات شرکت کردند. این مسابقات در پادانیا برگزار شد و این تیم برای دومین بار پیاپی، قهرمان این رقابت ها شد. سه منطقه خواهان میزبانی رقابت ها بودند: طبق جلسه ای که سازمان ان اف بورد در ۸ دسامبر ۲۰۰۸ در میلان ایتالیا ترتیب داد، قرار بر این شد که این مسابقات سالیانه برگزار شود ؛میزبانی مسابقات سال ۲۰۰۹ به پادانیا داده شد؛ میزبانی سال ۲۰۱۰ به گزو واگذار شد و قرار شد مسابقات سال ۲۰۱۱ را کردستان عراق میزبانی کند.
پدیدآیی وابسته از مفاهیم اساسی در دین بودا است. بنا بر این مفهوم، ناآگاهی افراد بشر در مورد سبب اصلی وجود رنج باعث پدید آمدن خطاهای فکری انسان و در نتیجه جلوگیری از رها شدن از چرخه تولد ادواری می شود. بودا در جستجوهای خود برای یافتن علت و سبب رنج کشیدن های انسان دوازده مسبب Twelve Nidānas را تشخیص داد که هر یک نتیجه دیگری است و پدید آمدن هریک وابسته به دیگری است. او به این نتیجه رسید که پیری و مرگ باعث رنج است و این به نوبه خود به خاطر متولد شدن پدید می آید. تولدهای ادواری، خود نتیجه بودن است و بودن در پی وابستگی و رها نکردن به وجود می آید. وابستگی به نوبه خود نتیجه طلبیدن است و طلبیدن نتیجه حس است. حس از در تماس آمدن ها پدید می آید و تماس ها به خاطر وجود مجراهای حسی (حواس پنج گانه به اضافه فکر) به وجود می آیند. مجراهای حسی در پی وجود روح و ماده پدید آمده اند و روح و ماده، خود، نتیجه وجود قدرت تشخیص است. قدرت تشخیص نیز به نوبه خود بر اثر وجود برساخته ها و ترکیبات در جهان هستی پدید آمده است و سرانجام این که این برساخته ها برای آن به وجود آمده اند که نسبت به ذات رنج و راه رهایی از رنج، ناآگاهی وجود دارد. دوازده
مسبب. دوازده مُسبّب رنج های موجودات که پدید آمدن هریک وابسته به وجود دیگری است عبارتند از:
پتروپارس شرکت خدمات مهندسی نفت و گاز ایرانی است، که از شرکت های تابعه شرکت نیکو به شمار می آید و از زیرمجموعه های فرعی شرکت ملی نفت ایران محسوب می شود. این شرکت در زمینه توسعه میدان های گازی، همچنین ارائه خدمات فنی، مهندسی و جانبی نفت و گاز، در مناطق خشکی و دریایی، فعالیت می کند. تاریخچه. شرکت پتروپارس در سال ۱۳۷۶ توسط شرکت سرمایه گذاری نفت ایران و با هدف اجرای طرح توسعه فاز ۱ پارس جنوبی به یک شرکت پیمانکار عمومی با سرمایه ایرانی، به روش بیع متقابل، تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در تهران قرار دارد. عمده فعالیت شرکت پتروپارس تاکنون در بخش توسعه میدان های گازی متمرکز بوده، که بخش اعظم آن به پروژه های توسعه فازهای ۱، ۶، ۷، ۸، ۱۱، ۱۲ و ۱۹ میدان گازی پارس جنوبی باز می گردد. از سایر پروژه های انجام شده توسط این شرکت می توان به توسعه میدان گازی کیش، توسعه میدان گازی فرزاد ای و نیز توسعه میدان کابیندای شمالی واقع در کشور ونزوئلا را اشاره کرد. در فاصله سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸ شرکت پتروپارس تا مرز واگذاری به بخش خصوصی پیش رفت و در مرحله اول، از سوی سازمان خصوصی سازی، قیمت پایه ۶۱٪ از سهام آن، معادل ۲۱۲ میلیارد تومان برآور
د گردید، که به کنسرسیومی متشکل از قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا، آستان قدس رضوی و شرکت کیسون واگذار شد، اما پس از مدتی به دلیل عدم اجرای تعهدات و معتبر نبودن اسناد بانکی، این قرارداد عملی نشد. شرکت های تابعه. شرکتِ پتروپارس دارای هفت شرکت تابعه است که در کدام شرح وظایف و ماموریت های مختلفی را بر عهده دارند. شرکت خدمات چاه های نفت پتروپارس. شرکت پوسکو (شرکت خدمات چاه های نفت پتروپارس) در خردادماه سال 1382 با هدف ارتقای زنجیره ارزش شرکت پتروپارس در جزیره کیش با مالکیت این شرکت به ثبت رسید و عملیات حفاری چاه های توصیفی و توسعه ای را انجام می دهد. مدیریت پروژه های حفاری، مطالعات مهندسی حفاری، تامین تجهیزات و کالاهای مورد نیاز حفاری، ناظر عملیات های حفاری، مطالعات زمین شناسی و مهندسی نفت، تامین و تدارک خدمات لجستیکی و مدیریت عملیات پشتیبانی از طریق پایگاه ها ازجمله وظایف این شرکت تعریف شده است. انستیتو نفت و گاز پتروپارس کیش. فعالیت شرکت پتروپارس PPL و شرکت پتروپارس ایران PPI تمرکز بر اکتشاف، احداث، بهره‎ برداری، پالایش و تعمیر و نگهداری پروژه های کلان صنعت نفت و گاز متمرکز شده است، از این رو ضرورت تاسیس شرکتی که ب
تواند ه در اجرا و تسهیل خدمات پروژه‎ ها فعالیت کند، منجر به راه ‎اندازی انستیتو نفت و گاز پتروپارس کیش شد. انستیتو نفت و گاز پتروپارس کیش از شرکت ‎های تابعه گروه شرکت‎ های پتروپارس است که انحصارا ۴۰ درصد از سهام آن به شرکت پتروپارس و ۶۰ درصد از سهام آن به شرکت پتروپارس ایران تعلق دارد. این شرکت در سال 2016 طی بازنگری در ساختار پس از سپری کردن دوره توقف فعالیت ها (سال‎ های 2011 تا 2016)، دوباره در منطقه آزاد تجاری و صنعتی کیش تاسیس شد. این شرکت در زمینه ‎هایی شامل مهندسی مفهومی، مهندسی پایه، مهندسی تفصیلی، مهندسی خرید و خدمات ساخت در پروژه های بالادستی، میان ‎دستی و پایین‎ دستی صنایع نفت و گاز فعالیت کند. تکنولوژی تکمیل چاه کیش (KCT). شرکت تکنولوژی تکمیل چاه کیش (KCT) در سال 1393 تاسیس و در جزیره کیش ثبت شده است. هدف اولیه تاسیس این شرکت ساخت و بومی سازی تجهیزات درون چاهی بویژه در زمینه رشته تکمیلی معمولی و تک قطری و شیرهای ایمنی درون چاهی بوده است. شرکت پتروپارس ریسورسز اینجینیرینگ (PRE). شرکت پتروپارس ریسورسز اینجینیرینگ (PRE) در سال 1383 با مسئولیت محدود تحت قوانین جمهوری اسلامی ایران در جزیره کیش تاسیس شده
است. شرکت بهره ‎برداری و مدیریت پتروپارس آریاکیش. شرکت بهره ‎برداری و مدیریت پتروپارس آریاکیش (سهامی خاص) توسط سهامداران شرکت پتروپارس ایران و شرکت مهندسی منابع پتروپارس در تاریخ ۹ تیرماه ۱۳۸۸ تأسیس شده و با شماره 7791 در اداره ثبت شرکت‎ ها و مالکیت های صنعتی منطقه آزاد کیش به ثبت رسیده است. عمده فعالیت ‎های این شرکت شامل خدمات مدیریت و مشاوره در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی، پیش راه ‎اندازی، راه‎ اندازی، استارت آپ و تست عملکرد، بهره‎ برداری و مدیریت و خرید کالا و قطعات یدکی است. شرکت پتروپارس ایران. شرکت پتروپارس ایران در سال 1381 به عنوان یک سازمان پروژه محور که در اجرای پروژه های صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و به عنوان پیمانکار مهندسی، خرید و ساخت و مدیریت پیمان در راستی تحقق اهداف گروه پتروپارس تأسیس شد. ماموریت. ارزش ‎آفرینی در صنعت نفت و گاز از طریق مدیریت و اجرای زنجیره فعالیت های مربوط به اکتشاف، توسعه، بهره برداری و تولید ازجمله ماموریت های این شرکت به حساب می آید. پروژه های بین الملل. در سال ۲۰۰۹، شرکت پتروپارس ۱۰ درصد از سهام مشارکت در اکتشاف و توسعه میدان نفتی خشکی کابیندای شمالی در آنگولا را خریداری کر
د. در این پروژه شرکت هایChina Sonangol, P&amp;P Sonangol, ENI, Inpex Group, SOCO و ACERP مشارکت داشتند. این اولین فعالیت بین المللی پتروپارس بود که به عنوان یک شریک غیر اپراتور در اکتشاف و تولید، مشارکت می کرد. کارفرمای این پروژه شرکت نفت آنگولا (سونانگول) بود. پروژه مشارکت در توسعه بلوک نفت سنگین دوبوکوبی ونزوئلا که بلوک نفتی دوبوکوبی در بخش شرقی کشور ونزوئلا و در جنوب شرقی شهر التیگره در حاشیه شمالی کمربند نفتی اورینوکو قرار دارد و وسعت آن در حدود ۳۵۳ کیلومتر مربع است. پتروپارس در این پروژه سهمی ۲۶ درصدی از کل سرمایه گذاری در این بلوک را داشت. چشم انداز. این شرکت چشم انداز فعالیت های صنعتی خود را در چهار محور توضیح داده است. سهامداران. سهام شرکت پتروپارس به صورت کامل متعلق به شرکت (NICO) از شرکت های تابعه شرکت ملی نفت ایران(NIOC) است. مسئولیت های اجتماعی. مدیریت بهداشت، ایمنی، محیط زیست و کیفیت (HSEQ) این شرکت در سال 2014 به عنوان نماینده و عضو کمیته رهبری مسئولیت اجتماعی صنعت نفت انتخاب شد و مطابق سیاست های کلان وزارت نفت در زمینه مسئولیت اجتماعی را پیگیری کند که برخی از فعالیت های مسئولیت های اجتماعی این
شرکت در زیر آورده شده است. زمینه فعالیت. شروع فعالیت های شرکت پتروپارس با انجام مطالعات میدان نفت و گاز بود. سپس با حفاری چاه های آزمایشی و توسعه ای و پس از آن توسعه تاسیسات ساحلی و دریایی ادامه داد و در نهایت وارد فعالیت های مربوط به ایجاد تاسیسات بهره برداری و عملیات شد. پتروپارس فعالیت هایش را در زمینه های مختلف نظیر تامین مالی، اکتشاف، مهندسی خرید، ساخت، حفاری، تعمیرات، نگهداری و مدیریت توسعه داد. صنعت و دانشگاه. پتروپارس در راستای همراهی بیشتر میان صنعت و دانشگاه، قرارداد تأسیس، راه اندازی و راهبری مرکز نوآوری و فناوری نفت، گاز و پتروشیمی و توافق نامه رئوس قرارداد همکاری مشترک تحقیق و توسعه در فاز ۱۱ پارس جنوبی بین شرکت پتروپارس و دانشگاه صنعتی شریف را امضا شد. تحلیلگران. تحلیلگران اقتصادی معتقدند که تولد «پترو پارس» در شرایطی که ایران با داشتن یکصد سال سابقه شکل گیری صنعت نفت، وابستگی شدیدی به توان پیمانکاران خارجی و غربی داشت، باعث شکست انحصار تاریخی و وابستگی به شرکت های خارجی در صنعت نفت ایران شود و زمینه استقلال داخلی را برای ایران فراهم سازد.
ژاک رانسیر (۱۹۴۰-) فیلسوف فرانسوی، استاد فلسفه در مدرسهٔ دانش آموختگان اروپا در ساس فی و استاد بازنشستهٔ فلسفه در دانشگاه پاریس (سن دُنی) است. نام وی پس از همکاری در نگارش مشترک خوانش کاپیتال(۱۹۶۸) به همراه فیلسوف مارکسیست ساختارگرا، لوئی آلتوسر بر سر زبان ها افتاد. نظرات خاص رانسیر و جدایی او از نظرات آلتوسر. رانسیر در صفحاتی از مقالهٔ اول کتاب آزادسازی تماشاگر که عنوان کتاب هم هست، به زندگی خود و نسل خود اشاره می کند که در آن از یک سو باید به مبارزهٔ اجتماعی و چالش های طبقاتی و کمک به کارگران می پرداخت و از سوی دیگر به عنوان یک محقق و استاد خود را جدا از این طبقه باز می شناخت. وی در این مرحله با خواندن متون تاریخی و خاطرات دو کارگر که روز فراغت شان را به نوعی به شهود و تحقیق روشن فکرانه می گذرانند برمی خورد که در او تأثیر عمیقی می گذارد: از این پس او باور دارد که کارگر با محقق یا مشاهده گر تفاوتی ندارد و تنها کاری که باید کرد این است که او را از این جایگاه و پیش فرض هایی که او را در مقام ناآگاه مطلق قرار می دهد خارج کرد. تماشاگر و آموزنده، بازیگر و استاد. رانسیر این پیش فرض که آموزگار چیزی بیشتر از آموزنده
می داند را رد می کند و با ارجاع به نظریه ای که ژوزف ژاکوتو در اوایل قرن نوزدهم آن را مطرح کرده و بر پایهٔ آن کسی که چیزی را نمی داند می تواند آن چیز را به کس دیگر آموزش دهد، نظریهٔ آموزگار ناآگاه را ارائه می دهد. بر اساس این نظر، هر فردی در یک سطح از آگاهی قرار دارد و کسی که چیزی را نمی داند نه خود آن چیز، که چگونه آموختن آن را نمی داند و کار آموزگار نشان دادن نشانه ها و مسیر این چیز است، در نتیجه دانش آموز همواره چیزی بیشتر یا دست کم متفاوت از استاد می داند. همین منطق در مورد نمایش و تماشاگر نیز صدق می کند: طبق نقدی که افلاطون به نمایش دارد در یک جامعهٔ مرتب، هر کس یک کار برای انجام دارد و بازیگر نمی تواند در یک جا با دو کار یا شخصیت حاضر باشد. رانسیر معتقد است این نظریه در تئاتر مدرن از جمله نمونه های آنتونن آرتو و برشت نیز به قوت خود باقی مانده است: نزد آرتو تماشاگر خود به بازیگر تبدیل می شود و نزد برشت بازیگر جایگاه خود را به عنوان بازیگر معلق می کند، این در حالی است که موضوع اصلی از نظر رانسیر این است که باید این پیش فرض که تماشاگر منفعل است را زیر سؤال برده و او را از این بند آزاد سازیم.
بانک هنگ کنگ، شانگهای معروف به HSBC بانکی برای اقتصاد جهانی طراحی شده به سبک های تک توسط معمارمعروف بریتانیا نورمن فاستر می باشد. ارتفاع ساختمان ۱۸۰ متر از روی زمین به اضافه چهار طبقه زیرزمین ودرکل ۴۷ طبقه که دارای پلانی مستطیلی در حدود ۵۴*۷۰ متر می باشد. این ساختمان به مدت ۶ سال (۱۹۷۹-۱۹۸۵)باهزینه ۶۷۰ میلیون دلار بطول انجامید. این بنا جایگزین ساختمان قدیمی بانک هنکنگ و شانگهایی شده است (از معدود پروژه هایی که ۱ ساختمان خوب جایگزین ساختمان های فر توت شده است). آتریم میانی بانک ۵۲ متر ارتفاع دارد. معمار این ساختمان برخلاف ساختارهای مرسوم برای ساختمان های بلند که همواره از هسته های مرکزی برای شکل دهی به کل فضاها استفاده می شد، توانسته است با بکارگیری دکل های مرکبی ساختارهای باربر داخلی را حذف و فضاهایی یکپارچه با پلانهایی باز به وجود آورد. کف طبقات از بتن درجا و سبک ساخته شده و به سبک پل های معلق و از طریق ساختارهای فولادی ثانویه به دکل های اصلی اتصال پیدا کرده و بار خود را به آن ها منتقل می کنند. همه شبکه های ارتباطی، ترمینال های کامپیوتری و تهویه مطبوع برای دسترسی آسان در زیر این طبقات قرار گرفته اند. از معدو
د ساختمان هایی است که برای حمل و جابجایی افراد به طبقات مختلف از آسانسورها به عنوان سرویس اساسی استفاده نکرده است، بلکه آسانسورها در طبقات محدودی توقف می کنند و ارتباط طبقات از طریق پله های برقی امکان پذیر است. بررسی سبک پروژه. معماری تکنولوژی برتر، به گونه ای پاسخی به گسترش سرخوردگی معماری مدرن است. سبک های تک در سال ۱۹۷۱ با ساختمان پمپیدو شروع شد. هدف سبک پروژه. معماری با استفاده از تکنولوژی برتر یک زیبایی جدید را در برابر معماری مدرن استاندارد ایجاد کرد. جنبه دیگر از اهداف معماری با تکنولوژی برتر این بود که افکار و عقاید نوینی را در مورد قدرت تکنولوژی برای توسعه و پیشرفت جهان ارائه دهد. لذا داکت ها، لوله ها و اجزاء تأسیساتی ساختمان و به عنوان راه پله ها از بدنه اصلی ساختمان جدا می شوند. حسن این کار ـ بنا به نظر معماران های ـ تک سهولت تعمیر و نگهداری ساختمان است. بررسی پروژه از لحاظ معماری پایدار. توجه به سازه ساختمان که به صورت کاملاً نمایان و با شکل ها و فریم هایی خاص طراحی شده. که هدف توجه به اصول تعمیر و نگهداری بوده است. به دلیل کمبود آب سالم آب در یا به عنوان نخستین سردکننده در سیستم تهویه مطبوع بانک
هنگکنگ و شانگهای و همچنین سیستم شستشو و تخلیه توالتها به کار گرفته شده است البته در بیشتر ساختمان های پراهمیت همجوار دریا از همین شیوه استفاده می شود. در این ساختمان برای روشن کردن فضای مرکزی از آینه های خورشیدی که حرکت های خورشید را در طول سال دنبال می کنند استفاده شده است. نمای بیرونی به عنوان یک جداره ثانویه باعث می شود تا سایه هایی در طول روز بر روی بنای اصلی ساختمان به وجود آید که به نوبه خود موجب خنک تر ماندن بنا و در نتیجه مصرف کمتر انرژی می شود. طراحی و فنگ شویی گفته می شود که در طراحی ساختمان HSBC در هنگ کنگ، که توسط نورمن فاستر انجام شده است، ملاحظاتی بر اساس اصول فنگ شویی در نظر گرفته شده اند. بر اساس برخی گزارش ها، ویژگی هایی از جمله موارد زیر ممکن است در جهت انطباق با این اصول طراحی شده باشند:
فورتیس شرکت خدمات مالی و بانکداری هلندی-بلژیکی بود، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری، بیمه و مدیریت سرمایه گذاری فعالیت می نمود و تا سال ۲۰۰۷ در رتبه ۲۰ از بزرگترین موسسات مالی جهان قرار داشت. بانک فورتیس در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد و در پی بروز بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷ در سال ۲۰۱۰ منحل و کلیه بخش ها و دارایی های آن بجز بخش بیمه، توسط بانک های ب ان پ پاریبا، سانتاندر گروپ و ای بی ان آمرو خریداری شد. بخش خدمات بیمه فورتیس نیز شرکت ایجیاس را تشکیل داد.
سیتی هال لندن ساختمان شهرداری لندن و شورای شهر لندن است که در سال ۲۰۰۲ به بهره برداری رسیده است. این ساختمان که در منطقه ساوت وارک لندن و در نزدیکی رودخانه تیمز و پل تاور بریج قرار دارد توسط نورمن فاستر طراحی شده است. نمای ساختمان. ساخت این بنا از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ به طول انجامید. فرم کلی این ساختمان تمام شیشه از یک تخم مرغ ناموزون الهام گرفته شده است’ارتفاع ان۴۵ متر است که در ۱۱ طبقه حل شده و طبقات به صورت پلکانی روی هم قرار گرفته اند که باعث مایل بودن فرم کلی بنا شده اند. در نمای جنوبی ساختمان ۳ پانل سه گوش شیشه ای در هم فرورفته وجود دارد که قسمت های اداری ساختمان را به سمت رود تایمز باز می کند و نماهای دیگر شامل نوارهای شیشه ای است جهت آفتابگیر بودن بیشتر. ۳۸۴۴ پهنه شیشه ای سه بعدی که سطحی معادل ۷۳۰۰ متر مربع را پوشش می دهند. انگاره ی طرح بهره گیری از پوشش های فلزی در نما برای همساز بودن با محیط زیست می باشد. دو گونه روکش فلزی استفاده شده است: ۱- پرده های دیواری فلزی در قسمت اداری که از پنل های ۱/۵ متری متحرک، که برای تنظیم نور و تهویه در جبهه جنوبی ساختمان به صورت برقی باز و بسته می شوند. ۲-استیل های ثابت
و شیشه های ثابت در قسمت عمومی در جبهه شمالی ساحتمان که به صورت دستی قابل تغییر می باشد. طراحی داخلی ساختمان. در داخل ساختمان یک شیب راه به طول تعبیه شده که کل ارتفاع ساختمان را دربر گرفته است و پایین ترین طبقه که محل تشکیل مجلس شورای شهر است را به بالاترین طبقه که دارای آمفی تئاتر و مراکز تجاری و بالکنی با چشم انداز ۳۶۰ درجه می باشد وصل می کند. پلان هر طبقه نیز به صورت دایره طراحی شده که به صورت پلکانی روی هم قرار گرفته اند. استفاده از پلان باز و انعطاف پذیری فضاها یکی دیگر از شاخصه های کارایی ساختمان می باشد، که می توان در زمان های مختلف، کاربری های مختلف و عملکردهای گوناگون به فضا اختصاص داد. ساختمان دارای ۱۵۴ اتاق اداری با فضاهای قابل انعطاف می باشد. ایجاد فضای متخلخل و شفاف در قسمت عمومی باعث دید بیشتر و مشارکت مردم می شود. ویژگی معماری پایدار. فرم ساختمان. کروی بودن شکل ساختمان باعث شده که ۷۵٪ سطح کمتری در مقایسه با ساختمان های ۴ گوش در معرض نور خورشید قرار گیرد. همچنین فرم پلکانی بنا باعث شده هر طبقه روی طبقه زیرین خود سایه اندازی کرده و مقدار نور کنترل شده ای وارد ساختمان شود. این فرم پلکانی ساختمان با
شیب ۳۱ درجه در نمای جنوبی به عقب رفته، که در فصل تابستان از تابش مستقیم آفتاب جلوگیری می کند و در زمستان به دلیل کم بودن زاویه تابش خورشید، استفاده از تابش مستقیم آفتاب را میسر می نماید. استفاده مجدد از انرژی ذخیره شده. کلیه لامپ ها و سامانه های رایانه ای در کل مجموعه قادر به دریافت گرمای موجود در فضا و تأمین مجدد انرژی ساختمان هستند. تأمین انرژی و آب آشامیدنی به وسیلهٔ پمپاژ آب های زیرزمینی. ساختمان مجلس شورای شهر لندن روی سفره اب زیرزمینی لندن واقع شده همین امر باعث می شود که گرمای اضافی موجود در کل فضا به صورت آب گرم از طریق لوله کشی در سفره آب زیرزمینی ذخیره شود و در مواقع لزوم از طریق پمپاژ آب برای مصارفی همچون راه اندازی سامانه های سرمایشی و آبیاری فضای سبز استفاده می شود. استفاده از پنل های خورشیدی. سقف مجموعه توسط قاب های فتوولتاییک (نیروزای نوری) پوشیده شده. در طول روز این پنل ها نور خورشید تابیده شده به خود را ذخیره کرده و از همین طریق در شب انرژی برق مورد نیاز مجموعه را تأمین می کنند. استفاده از مصالح تجدیدپذیر. نه تنها ساختار برای معماری مهم است، بلکه برای بهینه سازی در استفاده از مواد اولیه نیز
مهم است و در کنار زیبایی شناسی و عملکرد، کمک به پایداری ساختمان می نماید. استفاده از مصالح تجدیدپذیر مثل بتن، فولاد و شیشه و استفاده از مواد بازیافتی مثل فرش لاستیکی با روکش فلزی یکی دیگر از ویژگی های معماری پایدار ساختمان سیتی هال لندن می باشد. کلیه ویژگی های ذکر شده باعث شده است که مصرف انرژی این مجموعه به میزان ۷۵٪ نسبت به سایر ساختمان های اداری مرتفع دیگر کاهش یابد.