Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فت مدرک دکتری در رشته های فلسفه و زبان شناسی، برای سفر مطالعاتی به پاریس رفت و با موسیقی کلود دبوسی آشنا شد. در ۱۹۰۷ به بوداپست بازگشت و به عنوان معلم تئوری موسیقی در فرهنگستان موسیقی منصوب شد و در ۱۹۰۸ به عنوان معلم آهنگ سازی مشغول به کار کرد. او پس از آن بی وقفه به جمع آوری موسیقی فولکلور و آهنگسازی ادامه داد: دو کوارتت زهی ۱۹۰۹ و ۱۹۱۷، سونات برای ویلنسل و پیانو ۱۹۱۰، سونات برای ویلنسل سولو ۱۹۱۵ و دوئو برای ویولن و ویلنسل ۱۹۱۴ نوشت. او تا سال ۱۹۲۳ هیچ موفقیت رسمی نیافت، تا آنکه "سالموس هونگاریکوس" برای اولین بار در کنسرتی در مراسم پنجمین سالگرد اتحاد بوداپست را اجرا کرد. به دنبال این موفقیت کدای به سرتاسر اروپا سفر کرد تا اجرای آثار خود را رهبری کند. روش آموزشی. کدای نسبت به یافتن راه کارهایی مناسب برای حل مشکلات آموزش موسیقی، بسیار علاقه مند بود و نوشته های فراوان و مؤثری در زمینه روش های تحصیل موسیقی و همچنین یادگیری آهنگسازی برای کودکان از خود به جای گذاشت. در اوایل سال ۱۹۳۵ به همراه همکارش ینو آدام پروژه دراز مدتی را به منظور بهبود آموزش موسیقی در مدارس ابتدایی و متوسطه آغاز نمودند و بعدها حتی تأثیر ژرف
ی بر روی تحصیل موسیقی بین المللی گذاشت. روش تدریس موسیقی مجار که از سال های ۱۹۴۰ توسعه یافت بر پایه متود کدای و تحقیق های جامع وی بنا شد. موسیقی. کدای به ساخت موسیقی برای گروه های حرفه ای پرداخت که برخی از آثار مطرح او به قرار زیر است: بازنشستگی. کدای در جنگ جهانی دوم در بوداپست ماند و در ۱۹۴۲ از تدریس بازنشسته شد. یک سال بعد به عنوان رئیس انجمن هنرهای مجار منصوب شد و در ۱۹۶۲ سفارشاتی را برای ساخت موسیقی از جمهوری خلق مجارستان دریافت می نمود. همچنین ریاست انجمن موسیقی فولکلور بین المللی و ریاست افتخاری انجمن بین المللی برای آموزش موسیقی از دیگر مسئولیت های او بود. درگذشت و میراث. زلتان کدای، یکی از مشهورترین و بزرگترین چهره های هنری تاریخ مجارستان در ۱۹۶۷ در بوداپست از دنیا رفت. در سال ۱۹۶۶، سال پیش از درگذشت او، کوارتت زهی وی به افتخار او به نام "کوارتت کدای" ثبت شد.
فتوایمپکت یک نرم افزار گرافیکی ویرایش عکس محصول شرکت یولید سیستمز است. این برنامه همچنین شامل ابزارهای مختلف برای ویرایش صفحات html می باشد. آخرین نسخه این نرم افزار X3 یا ورژن ۱۳ آن است. در دسامبر ۲۰۰۶ شرکت کورل صاحب شرکت یولید سیستمز شد. تا سپتامبر ۲۰۰۹ پشتیبانی و گسترش فتوایمپکت ادامه پیدا کرد اما بعد از آن شرکت کورل از ادامه گسترش فتوایمپکت و چند نرم افزار دیگر یولید سیستمز خودداری کرد و گسترش آنها را متوقف نمود. در عوض، کورل توجه خود را بر روی گسترش نرم افزار پینت شاپ پرو، نرم افزار ویرایش عکس دیگر خود متمرکز کرد. فتوایمپکت هنوز توسط کورل به فروش می رسد.
حسن خان سالار یا محمد حسن خان معروف به سالار پسر پنجم الله یار خان آصف الدوله و پسر بزرگ مریم خانم دختر پنجم فتحعلی شاه و پسردایی محمدشاه قاجار بوده است. یکی از شاهزادگان قاجار بود که بیش از همه به خاطر شورش و حمایت از ادعای بهمن میرزا قاجار بر تاج و تخت ایران مشهور بود. شورش حسن خان سالار. وی در دورانی که استانداری خراسان را برعهده داشت دست به شورشی زد که ۵ سال به طول انجامید. این شورش یکی از مهمترین حوادث دوره سلطنت قاجاریه بود که در دوران صدراعظمی میرزاتقی خان امیرکبیر این شورش برچیده شد. در شوال ۱۲۴۰ ه . ق (خرداد ۱۲۰۴خورشیدی) که الله یار خان خوانسالار و سالار بار ملقب به آصف الدوله و صدراعظم فتحعلی شاه شد، محمدحسن خان منصب و سمت پدر را یافت و به سالار معروف گردید. آصف الدوله در سال ۱۲۶۳ قمری (۱۲۲۶ خورشیدی) برای حسن خان سالار از طرف محمدشاه تولیت آستان قدس را صادر نمود پسر دیگرش میرزا محمدخان بیگلربیگی به سمت نیابت حکومت خراسان تعیین و خود از تهران به قصد زیارت مکه خارج گردید. آصف الدوله فرزندان خود را با دستورهای لازم برای برپا کردن شورش علیه حکومت مرکزی به خراسان روانه نمود و خود از دور دقیقا ناظر اقداما
ت و عملیات آنان گردید. پس از ورود ناصرالدین شاه به تهران و برگذاری جشن تاجگذاری، اولین اقدامی که میرزا محمدتقی خان فراهانی امیرکبیر انجام داد رفع فتنه سالار بود. در نهایت سلطان مراد میرزا عموی ناصرالدین شاه را کته یکی از شاهزادگان لایق و با کفایت قاجاریه بود را با عده ای از افواج آذربایجان و تجهیزات کامل مامور قلع و قمع او نماید. پس از زد و خورد سخت و کشته شدن جمعی از طرفین و محاصره شهر مشهد، سرانجام سالار و برادر و دو پسرش تسلیم شدند. حسن خان سالار و پسرش امیراصلانخان و برادرش محمدعلیخان در شب دوشنبه ۱۶ جمادی الثانی ۱۲۶۶ قمری مصادف با ۹ اردیبهشت ۱۲۲۹ خورشیدی در مشهد اعدام و در خواجه ربیع مدفون گردیدند. و میرزا محمدخان بیگلربیگی در شب چهارشنبه نهم رجب همان سال (۱ خرداد ۱۲۲۹ خورشیدی) در تهران اعدام شد. ضرب سکه. هنگامی که سالار در مشهد محصور قوای اعزامی دولت بود مجبور شد که به طلاهای خزانه حضرت رضا ع دستبرد زده و آنها را به نام خویش سکه زده و به مصرف قشون محصور برساند.
بودهی لینوکس ، یک توزیع سبک از بین توزیع های گنو/لینوکس به شمار می آید که بر پایهٔ اوبونتو می باشد و از مدیر پنجرهٔ اینلایتنمنت استفاده می کند. فلسفه ایجاد بودهی لینوکس این بوده است که محیطی را با حداقل امکانات مورد نیاز کاربران، فراهم آورد. از این رو، فقط بسته هاس اساسی و برنامه های حیاتی نظیر مرورگر وب (میدوری (ابهام زدایی))، اداره کنندهٔ فایل ها (EFM) و شبیه ساز ترمینال (اصطلاح شناسی) را به صورت پیشفرض در خود جای داده است؛ و به عقیده توسعه دهندگانش هیچ گونه نرم افزار و خصیصهٔ اضافه ای را شامل نمی شود. از آنجا که بودهی لینوکس می خواهد سیستمی با نرم افزارهای سبک ارائه دهد، یک بانک اطلاعاتی آنلاین از نرم افزارهای سبک تهیه کرده که فقط با کلیک بر روی apturl نرم افزارها، می توان آن ها را نصب کرد. علاوه بر نسخه استاندارد بودهی لینوکس که با پردازنده های اینتل سازگار است، یک نسخه آلفا برای تبلت های با پردازنده ARM نیز ارائه می شود که بر پایهٔ دبیان است. کارایی. بودهی لینوکس برای اجرا به سیستمی با ۱۲۸ مگابایت حافظه اصلی، ۱٫۵ گیگابایت فضای دیسک سخت و پردازنده ای با قدرت پردازش ۳۰۰ مگاهرتز، نیاز دارد. با توجه به اینکه
بودهی لینوکس از اینلایتنمنت DR17 بهره می برد، توانایی ایجاد افکت ها و حرکت های زیبایی را حتی بر روی سخت افزارهای ضعیف دارد. باستناد به یک آزمایش مستقل، بودهی لینوکس نرم افزار گیمپ را در ۴٫۷ ثانیه اجرا و اوبونتو این نرم افزار را در مدت ۱۱٫۱ ثانیه اجرا کرده است. مدیر پنجرهٔ اینلایتنمنت یک ابزار ویژه برای بودهی لینوکس به شمار می آید زیرا هم اینلایتنمنت و هم ابزارهای تولید شده توسط بودهی لینوکس به زبان برنامه نویسی سی نوشته شده اند. طریقهٔ به روز شدن. بودهی لینوکس از نوعی انتشار غلطان موسوم به "semi-rolling" استفاده می کند؛ به این صورت که هسته اصلی بودهی لینوکس با توجه به دورهٔ زمانی به روز شدن اوبونتو (نسخهٔ با پشتیبانی طولانی مدت)، به روز می شود ولی در بین این به روز رسانی های اصلی، فعالیت هایی برای به روز ماندن نرم افزارهای کاربران، انجام می گیرد؛ یعنی اینکه بعد از نصب آخرین نسخهٔ بودهی لینوکس، هر ۲ سال یکبار باید دوباره آن را نصب کرد و در این ۲ سال می توان همواره از آخرین نسخه های برنامه های کاربردی، استفاده کرد.
اعداد عربی (عددهای غربی یا اروپایی) به ده رقم 0-1-2-3-4-5-6-7-8-9 گفته می شود که در عددنویسی هندی-عربی از آنها استفاده می شود. عددنویسی هندی-عربی توسط ریاضی دانان هندی به وجود آمد و توسط ریاضیدانان مسلمان تکامل پیدا کرد و به دو روش عدد نویسی شرقی که در بغداد پدید آمد و امروزه در کشورهای عربی و ایران استفاده میشود و عدد نویسی غربی که در اندلس اسلامی پدید آمد و در بقیه دنیا استفاده میشود تقسیم شد. سپس به اروپا راه یافت و توسط آنان در همه جای دنیا گسترش یافت و جایگزین سیستم های عددنویسی پیشین گردید. اروپایی ها ابتدا از اعداد رومی استفاده میکردند که صورتی از چوبخط بود و ضرب و تقسیم و اعشار در آن ممکن نبود. آنها برای اولین بار در قرن دهم میلادی از اعداد عربی شنیدند،ولی گسترش آن در اروپا قرنها طول کشید. پس از آنکه فیبوناچی در شهر الجزایری Béjaïa با این اعدا روبرو شد در قرن سیزدهم کتاب Liber Abaci را نوشت. ابتدا استفاده از این اعداد در شمال ایتالیا شروع شد و تا زمان اختراع چاپخانه در قرن پانزدهم محدود بود. تجارت ، کتابها و استعمار کردن کشورهای عرب متعاقباً به محبوبیت اعداد عربی در سراسر جهان کمک کرد. این اعداد در سر
اسر جهان - به طور معناداری فراتر از گسترش معاصر الفبای لاتین - مورد استفاده قرار می گیرند. تاریخچه. ایده نوشتن اعداد بر اساس ارزش مکانی (موقعیت های یکان, دهگان , ... ) توسط ریاضیدانان هندوستان معرفی شد. دلیل اینکه این ارقام در اروپا و قاره آمریکا بیشتر به عنوان "اعداد عربی" شناخته می شوند این است که در قرن دهم توسط عرب زبانان اسپانیا و شمال آفریقا که در آن زمان از لیبی تا مراکش از این اعداد استفاده می کردند، به اروپا معرفی شد. در قسمت شرقی شبه جزیره عربی، اعراب از اعداد عربی شرقی یا اعداد «مشریکی» استفاده می کردند: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 در سال ۷۷۳ م یا ۱۵۶ هجری مردی از هندوستان (بنام کنکاه) از هندوستان به دربار خلیفه منصور آمد که به محاسبات کتاب سند هند وارد بود. خلیفه به گروهی به سرکردگی ابراهیم فزاری دستور داد کتاب را به عربی برگردانند. بعدها خوارزمی دوباره این اثر را تصحیح کرد. خوارزمی کتاب حساب الهند را در ۸۲۵ میلادی نوشت و الکندی مستقلا کتاب فی استعمال اعداد الهندی را در ۸۳۰ میلادی نوشت. در قرن بعد کوشیار گیلانی کتاب فی اصول حساب الهندی را نوشت این دستگاه اعداد پس از فتح اندلس توسط اروپاییان و دسترسی ایشان
به کتاب های مسلمانان مانند علوم دیگر از جمله فیزیک نور به زبان های اروپایی مانند زبان لاتین ترجمه شد و به کشورهای اروپا منتقل می گردد.. این دستگاه اعداد و ارقام آن، به آهستگی توسط مردم اروپا، از طریق کتاب ها، روابط تجاری و فرهنگی، و مستعمره سازی در سرتاسر جهان منتشر گردید. این دستگاه امروزه دستگاه غالب عددی در جهان است به شمار می آید. عددنویسه ها. عددنویسه های مورد استفاده در اعداد فارسی با عددنویسه های مورد استفاده در اعداد عربی تفاوت داشته و کد یونی کد متفاوتی دارند حتی اگر ظاهر یکسان یا شبیه به هم داشته باشند (برای مثال، رقم سه فارسی «۳» با کد یونی کد U+06F3 و رقم سه عربی «٣» با کد یونی کد U+0663 با یکدیگر متفاوتند). با این حال، عددنویسه هایی که در اردو، سِندی و دیگر زبان های آسیای جنوبی استفاده می شوند، دارای کد یونی کد یکسان با فارسی هستند.
محمد ناصر الدین البانی (۱۹۹۹–۱۹۱۴) یکی از عالمان سلفی در قرن بیستم بود که در زمینه های فقه و حدیث تخصص داشت. او نویسنده ای پرکار و سخنوری فعال بود. زندگی نامه. کودکی. در سال ۱۳۳۳هـ. ق مطابق با ۱۹۱۴م در شهر اشکودر پایتخت حکومت آلبانی در خانواده ای فقیر، متدین و اهل علم دیده به جهان گشود. پدرش «نوح نجاتی» بعد از اینکه دروس دینی را در مدارس دینی آستانه قدیم استانبول امروزی، پایتخت دولت عثمانی فرا گرفت، برای خدمت دین و آموزش مردم به سرزمینش آلبانی برگشت، و مردم برای یادگرفتن امور شرعی به وی مراجعه می کردند. مهاجرت به سوریه. دیری نگذشت که حکومت آلبانی را فردی لائیک به نام احمد زوغو بدست گرفت، و مسلمانان تحت فشار شدیدی قرار گرفتند، او کشف حجاب و پوشیدن لباسهای غربی را اجباری نمود، همین مسئله باعث شد تا پدر شیخ و گروهی از مردم برای حفظ دین و ایمان و آینده فرزندان خود به فکر هجرت بیفتند؛ و شهر دمشق را که در سرزمین شام قرار دارد انتخاب نمودند. تحصیلات. محمد ناصر الدین کودکی ۹ ساله بود که همراه پدرش به شام هجرت کرد؛ و برای اولین بار به مدرسه ابتدائی «اسعاف خیری» در دمشق پا گذاشت، و پدرش پس از پایان دوره ابتدائی وی را ا
ز مدرسه بیرون نمود، و خودش به آموزشوی همت گماشت، و قرآن، تجوید، نحو و صرف و فقه مذهب حنفی به وی آموخت. همچنین محمد ناصر الدین بعضی از علوم دینی و عربی را نزد بعضی از دوستان پدرش مثل شیخ «سعید برهانی» فرا گرفت، و از شیخ «راغب طباخ» اجازه روایت حدیث دریافت کرد. البانی در بیست سالگی پس از مطالعه مجله «المنار» شیخ رشید رضا، بسوی علم حدیث روی آورد. خود البانی می گوید: روزی در یکی از کتابفروشیها یک شماره از مجله «المنار» را دیدم، که در آن سید رشید رضا، دربارهٔ کتاب احیاء علوم الدین اثر غزالی، و خوبی ها و اشکالاتی که در این کتاب وجود دارد بحثی علمی نموده بود، من برای اولین بار چنین نقد علمی را می دیدم، همین مسئله باعث شد تا تمام مجله را بخوانم، و آنگاه تخریج حافظ «عراقی» را بر کتاب «احیاء علوم» مطالعه و بررسی کنم، و چون خریدن پول کتاب را نداشتم آن را به عاریت گرفتم و خواندم، وقتی که آن تخریج دقیق را دیدم، تصمیم گرفتم از آن کتاب نسخه برداری کنم، و گمان می کنم این کوشش و تلاشی که در این راه صرف نمودم مرا تشویق کرد، و به ادامه این کار علاقه مند ساخت. البانی اولین کار علمی خود را بر کتاب حافظ «عراقی» (المغنی عن حمل الأس
فار، تخریج إحیاء علوم) آغاز نمود؛ و بعدها می گفت: «از لطف و مرحمت خداوند در این کتاب فوایدی بسیار پیدا کردم. وی حرفه ساعت سازی را از پدر آموخت و در این فن استادی ماهر گردید، و از این راه امرار معاش می نمود. البانی می گفت: «نعمت های خداوند بر من بیشمار است، شاید مهمترین آن ها دو تا باشد: هجرت پدرم به شام و آموزش حرفه ساعت سازی به من». البانی چون کتاب های مورد احتیاج خود را نمی توانست خریداری نماید، و نیز در میان کتاب های پدرش یافت نمی شد، به بزرگترین کتابخانة شام یعنی «کتابخانه ظاهریه» روی آورد، در آن کتابخانه علاوه از کتاب های چاپی هزاران جلد از نسخه های خطی و نادر وجود داشت؛ و البانی روزانه شش تا هفت ساعت برای مطالعه و نسخه برداری در آنجا می نشست و مشغول مطالعه و جستجو می شد. نتیجه این مطالعات و تحقیقات در تألیفات البانی در فهرست نمودن کتاب های حدیث که برای کتابخانة ظاهریه تهیه نموده آشکار است. آغاز سلفی گری. البانی راه و روش سلفی را انتخاب نمود، و با صوفی گری به مبارزه برخاست و با پیروان آن ها جدال و مناقشه نمود. البانی با برگزار کردن جلسه های علمی در مساجد و منازل، و همچنین مسافرت به شهرهای دیگر مانند حلب،
لاذقیه، حمص، حماه، وغیره، مردم را به روش سلفیون دعوت کرد. دعوت محمد البانی تنها به داخل کشور سوریه محدود نمی شد بلکه به کشورهای هم جوار و همسایه آن مانند اردن و لبنان نیز تأثیر گذاشت. البانی در دانشگاه اسلامی مدینه: البانی برای تدریس و استادی کرسی حدیث در دانشگاه اسلامی مدینه فراخوانده شد و مدت ۳ سال در آن شهر تدریس نمود. به زندان افتادن. البانی بیشتر از شش ماه به زندان افتاد، و او قبل از این هم در سال ۱۹۶۷م به مدت یک ماه زندانی شده بود. البانی در زندان «صحیح مسلم» را مختصر نمود، قابل ذکر است که این غیر از آن مختصری است که امام منذری انجام داد، که شیخ آن را نیز تحقیق نموده است. البانی در زندان برای زندانیها تبلیغ می کرد و نماز جمعه و جماعت بر پا می نمود. مهاجرت دوباره. البانی، اندکی بعد از آزادی از زندان سوریه به اردن هجرت کرد، و بعد دوباره به سوریه برگشت، و از آنجا به بیروت، سپس به امارات، و در نهایت به اردن رفت و در شهر «عَمَّان» پایتخت اردن مسکن گزید. آثار. البانی کتاب های بسیاری را تحقیق و تخریج نموده، و کتاب های متعددی نیز تألیف نموده است، و بیشتر کتاب های او تا بحال چاپ نشده است، حدود چهل کتاب تا بحال
چاپ گردیده است. در سال ۱۹۹۹ میلادی جایزه بین المللی ملک فیصل بخاطر خدمات وی دربارهٔ کتاب های حدیث و سنت پیغمبر اکرم به وی تعلق گرفت. برخی از کتاب های البانی عبارتند از: ۱ـ صلاه العیدین، ۲ـ مناسک الحج، ۳ـ فهرس مسند الإمام أحمد، ۴ ـنقد نصوص حدیثیة فی الثقافة الإسلامیة، ۵ ـ الحدیث حجة بنفسهفی العقائد والأحکام، ۶ ـ منزلة السنة فی الإسلام، ۷ ـ سلسلة الأحادیث الصحیحة فی الإسلام، ۸ ـ سلسلة الأحادیث الضعیفة، ۹ ـ خطبة الحاجة، ۱۰ ـ صفة صلاة النبی ص، إرواء الغلیل، ۱۱ـ تمام المنَّة فی التعلیق علی فقه السنَّة، ۱۳ ـ ظلال الجنَّة، ۱۴ ـ نیل المرام، ۱۵ ـ صحیح الجامع الصغیر وزیادته، ۱۶ ـ نصب المجانیق. شاگردان. معروفترین شاگردان او عبارتند از: ۱ ـ حمدی عبدالمجید. ۲ ـ عبدالرحمن عبدالخالق. ۳ ـ دکتر عمر سلیمان الأشقر. ۴ ـ خیرالدین وائلی. ۵ ـ محمد عید عباسی. ۶ ـ محمد ابراهیم شقره. ۷ ـ عبدالرحمن عبدالصمد. ۸ ـ مقبل بن هادی الوادعی. ۹ ـ زهیر الشاویش. ۱۰ ـ علی خشان. ۱۱ ـ محمد جمیل زینو. ۱۲ ـ علی حسن عبدالحمید. ۱۳ ـ أبو إسحاق الحوینی. ۱۴ ـ محمد إبراهیم الشیبانی. ۱۵ ـ دکتر عاصم القریوتی. مرگ. البانی در اواخر عمرش دچار بیماری های سختی شد
بحدّی که در روز وفات وزنش کمتر از ۳۰ کیلوگرم شده بود، ولی با این وجود عقل و حافظه و ذهنش سالم بود و کسانی که به عیادتش می آمدند برخی را با نام و برخی دیگر را با شکل و قیافه می شناخت. در ایام بیماری هرگاه احساس می کرد که کمی حالش بهتر است به بحث و جستجو و مطالعه مشغول می شد و اگر توانایی نداشت به یکی از فرزندان یا کسانی که اطراف او بودند دستور می داد که فلان کتاب را بیاورید و برایم بخوانید. و نهایتاً البانی قبل از غروب آفتاب روز شنبه ۲۲ جمادی الاول ۱۴۲۰ مطابق با ۲ اکتبر ۱۹۹۹ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
کیک پاپ ، نوعی کیک کوچک است که بر سر چوب آبنبات نصب می شود. کیک پاپ از مخلوط کردن خرده های کیک و یخ چینه یا شکلات تشکیل می شود. شکل ظاهری آن شبیه کیک توپی با پوشش شکلات یا یخ چینه است و معمولاً روی این پوشش به اشکال گوناگون تزیین می شود.
الله یار خلعتبری، استاد بازنشسته تاریخ دانشگاه شهید بهشتی و نویسنده ایرانی است. زندگی. الله یار خلعتبری در سال ۱۳۲۶ش. در شهرستان قزوین دیده به جهان گشود. وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و متوسطه در سال ۱۳۴۳ش. در شهرستان شهسوار (تنکابن) موفق به اخذ دیپلم گردید. ایشان تحصیلات کارشناسی خود را در رشته فلسفه اسلامی (معقول) دردانشگاه تهران به پایان برد و پس از آن برای ادامه تحصیل راهی اروپا شد و به فرانسه رفت و از دانشگاه سوربن مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ فلسفه به سال ۱۳۵۱ش. دریافت کرد و در همان دانشگاه برای تحصیلات دکتری در رشته تاریخ اقدام کرد و در نهایت سال ۱۳۵۵ش. موفق به اخذ مدرک دکتری شد. او از نوادگان محمد ولی خان تنکابنی معروف به سپهدار تنکابنی یا سپهدار اعظم است.
قبل از اواخر دوره ساسانی در متون ادبی فارسی از گربه ها ذکری نشده بود. در اسطوره شناسی زرتشتی گفته می شود گربه (گوربگ) را روح شیطانی آفریده است و در متون پهلوی آن را در «گونه های گرگ» که بسی منفورند طبقه بندی می کنند. بنا بر یک افسانه زردشتی که در دادستان دنیگ ذکر شده گربه از جماع جمک خواهر جم با یک دیو به وجود آمد. به هرحال گربه از قبلتر شناخته شده بود، چرا که پارتیان گربه ایرانی موبلند صادر می کردند. دمبک در بازسازی حدسی تاریخ گربه ایرانی معتقد است که کمبوجیه بود که نژادی از گربه را از مصر آورد که بعدها به صورت گربه خزدار ایرانی درآمد.
رود قره کهریز یا رودخانهٔ کرهرود که به نام رودخانه خشکه نیز معروف است، رودی است که منطقه شهر اراک جریان دارد. این رود ۸ ماه در سال دارای مقادیر قابل توجهی آب است که در آن جریان داشته و از آن به طور متوسط یک متر مکعب آب در ثانیه رد می شود. این رود به کویر میقان می ریزد.
در ریاضیات و رایانش، یک مُـمَیز برای جدا کردن قسمت کسری بعد از ممیز (از ممیز به سمت راست) از بخش اعداد صحیحش (از چپ تا ممیز) در دستگاه اعداد عربی کار می رود. لغت "ممیز" یک واژه عمومی است که در تمامی دستگاه های پایه های عددنویسی کاربرد دارد. در دستگاه اعداد ده دهی به آن "نشانهٔ اعشار" یا "جداکنندهٔ اعشار" نیز می گویند. در کشورهای مختلف آن را به صورتهای متفاوت نگارش میکنند. در کشورهای فارسی زبان و عرب آن را به صورت خط مورب استفاده می کنند، در حالیکه در بسیاری از کشورها از ویرگول به جای آن بهره می برند و در کشورهای انگلیسی زبان از نقطه استفاده می کنند. جداکننده اعشار از نشانه های خط فارسی ست که برای جدا کردن اعشار شماره از بخش صحیحش به کار می رود. شکل اصلی آن یک خط کج شبیه «ر» بدون انحنا است؛ مانند ۲۲٫۶۳۵ (بیست و دو ممیز ششصد و سی و پنج هزارم). استاندارد ۶۲۱۹ موسسهٔ استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، نویسه ای که برای ممیز فارسی در رایانه ها استفاده می شود را طبق استاندارد یونیکد، دارای شناسهٔ U+066B تعریف نموده است. این نویسه در صفحه کلید استاندارد فارسی با کلید تایپ می شود. ساده سازی محاسبات. با نظر به محاسبات در
قسمت "مثالها"ی این مقاله می توان اینگونه تعریف کرد که بدون در نظر گرفتن پایه یک عدد، اولین جایگاه عددی از "ممیز" به سمت چپ دارای توان صفر بوده و هر عدد از آن که به سمت چپ میرود یک واحد به توان آن اضافه میگردد و از ممیز به سمت "راست" هر عدد یک توان منفی گرفته و با همین قانون ادامه می یابد:
خدایان هندو ایزدان مورد پرستش هندوها هستند. در ریگ ودا ۳۳ خدا شرح داده شده است. چندخدایی. بهترین منابعی که ما را از چگونگی اعتقادات دینی شبه قاره هند در ادوار قدیم آشنا می سازد متن وداها خصوصاً کتاب مقدس ریگ ودا (۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد) می باشد. مطالعات نشان می دهد که ادیان هند از پرستش طبیعت و قوای طبیعی آغاز شده و رفته رفته با نفوذ تفکرات فلسفی و منطقی راه تکامل پیموده و پس از سیر و گذر از مرحلهٔ اوپانیشادها و ودانتا به صورت تفکر کنونی مذهبی هند درآمده است. ماکس مولر معتقد است که اساس مذاهب هند و اروپایی پرستش طبیعت بوده و نوع اعتقادات آن دوران، آینه صادقی است که معتقدات دینی ابتدایی انسان اولیه را به نمایش می گذارد در این مکتب، اساطیر محلی و زبان های قومی نقش ایفا نمی کنند. ۲. مکتب ژرژ دومزیل: در این مکتب به زبان های اقوام اعتنای خاصی شده و اعتقاد بر این است که در هر مذهب و تمدنی کتب مقدسه و اساطیری خاص وجود دارد. حال اگر اقوام هند و اروپایی زبان مشترکی داشته اند لذا می بایست اشتراک میان اعتقادات شان هم موجود بوده است. دومزیل از همین طریق یافته های ارزنده ای را در خصوص اشتراک اعتقادات ایران باستان، هند
باستان و دیگر اقوام هند و اروپایی ارائه نمود. خدایان هندو. خدایان هندو شخصیت های مقدس هندوها هستند. اگرچه هندوان در ظاهر بت می پرستند اما حقیقت این است که دانایان، حکیمان و هندوان با سواد، خدای یکتا را می پرستند و معتقدند که ذات مطلق الهی یگانه است ولی قشر فقیر و کم سواد هندوستان تا حدود زیادی به همان مظهر مادی توجه دارند و آن را می پرستند اما این نیز به معنی کفر آنان نیست. هندوان معتقدند که این خدایان، مظاهر گوناگون همان خدای یکتا هستند در این باره در ریگ ودا (یکی از چهار ودای موجود) آمده است: «بر هر ثابت و جنبنده و نیز بر هر آنچه را ه می رود وبر هر آنچه می پرد و بر تمام این آفرینش رنگارنگ، تنها یک خدا فرمانروایی می کند.» برخی از خدایان مهم هندو عبارتند از: برهما. آفریدگار در این آیین، برهما نامیده می شود که مظهر آفرینش است. ویشنو. ویشنو ۱۰ مظهر یا نماد دارد. خدای مظهر بقا و زندگی روی زمین است. راما. راما ماه مانند و یکی از مظاهر ویشنو روی زمین است. کریشنا. کریشنا هشتمین مظهر ویشنو است. شیوا. شیوا خدای فنا و نابودکننده و وحشت آور اما نام او در سنسکریت به معنی مهربان نیز هست. شیوا معتقد بوده است که تمامی کائن
ات همواره در حال رقص جاودانه ای هستند و او این رقص را ایجاد کرد و خودش به انجام آن می پرداخت. رقص هندی که بسیاری از حرکات یوگا را در خود دارد، فقط برای سرگرمی یا تفریح نیست بلکه یک رقصنده با ایمان هنگام انجام این حرکات به حالت خلسه رفته و به آرامش دست می یابد. این رقص موجب نشاط و شادی روح وروان نیز می شود. رقص ها نیز انواع متنوع و مختلفی دارند. گانش. گانش خدای علم و دانایی که سری همچون سر فیل دارد و پسر شیوا است. سرسوتی. سرسوتی الههٔ علم و دانش و همسر برهما است. وی دختر شیوا از همسرش پارواتی است. او در این آیین نماد زیبایی نیز محسوب می شد. لاکشمی. لاکشمی الههٔ ثروت و خوشبختی، همسر ویشنو و خواهر سرسوتی است. پارواتی. پارواتی الههٔ عشق و جوانی و همسر شیواست. کالی (کالیکا). کالی الهه مرگ است. شاکتی. شاکتی الهه قهر و نابودی و همسر شیوا است. ایندرا. ایندرا خدای باستانی اقوام آریایی که خدای رعد و برق و خشم است. آگنی. آگنی خدای آتش و تجسم آتش مقدس است. آگنی از دیرباز توسط آریاییان باستان پرستش می شده است و هنوز هم آثار تقدس آتش میان هندیان و زرتشتیان وجود دارد. اگرچه زرتشتیان آتش پرست نیستند اما تقدس آتش متعلق به فره
نگ پیش از زرتشت است و تاکنون نیز باقی مانده است. گارودا. گارودا رئیس پرندگان که نیمی از بدنش انسان و نیم دیگر پرنده است و مرکب ویشنو است. سوریا. صلیب شکسته، گردونهٔ خورشید یا سواستیکا (به سانسکریت: स्वस्तिक) یک چلیپا از نشانه های سوریا است. تقدس خورشید در اقوام متعددی بوده و در برخی از فرهنگ ها نشانه های این اعتقاد باقی مانده است. در بین النهرین «شمس یا شاماش» خورشید را می پرستیدند، این ایزد در دستش شیئی را نگاه می داشت که به تیغه اره همانند بود و سوار بر گردونه اش به سوی باختر می راند. در مصر خورشید، عنوان بزرگ ترین خدا را داشت و بنام رع مشهور بود. «قوم سلت SOL یعنی ستاره خورشید را پرستش می کردند و خدای فنیقیان همانند نام ستاره خورشید در لغت قوم سلت EL می باشد. قوم اینکا دارای معبد خورشید بوده که دیوارهایش پوشیده از ورقه های طلا بوده و الان در سرزمین پرو واقع است. همچنین هرم خورشیدی بسیار با شکوهی از تمدن قوم از تک در مکزیک باقی مانده است.» توجه به خورشید در نزد ایرانیان باستان امری معمول بود و تقدس خورشید به صورت آشکارا ظاهراً تا زمان روی کار آمدن ساسانیان ادامه داشت. این تقدیس به صورت وسیعی در ادبیات فارسی
هم منعکس شده است. احترام به خورشید در قرآن هم دیده می شود و حتی اسم یکی از سوره های قرآن به این نام است. دسته بندی ها. خدایان در ودا. عبارتند از: میترا. میترا نیز با خورشید پیوند دارد. معنای لفظی میترا، که با ارتباط و اتصال دوستی مرتبط است، از نقش اساسی او در جوامع کوچک روستایی و در نتیجه جامعه بزرگ جهانی حکایت دارد. او را خدای خورشید نیز دانسته اند. میترا از خدایان مهم ریگ ودا است که از هم پیمانان وارونا بوده و نام او، همراه با نام وارونا آمده است. به عنوان مثال در ریگ ودا چنین آمده است: «ای میترا ـ وارونا ای فرمان روایان آسمانی که بر عرش مقدس حکم می رانید و روشنایی نور را نظاره می کنید و با ابرهای رنگارنگ خویش در دل رعد و برق ظاهر می شوید، و با معجزات خدایی خود آسمان را به بارش درمی آورید.» میترا از خدایان سرشناس هند و اروپایی است. تحقیقات باستان شناسی از وجود معابد مختلفی در هند، ایران، بین النهرین، یونان، ایتالیا و آلمان که برای نیایش این معبود بنا شده است حکایت می کند. لفظ میترا (Mitra) از ریشهٔ mri به معنای (عهد و پیمان) اخذ شده است و از این جهت او را تضمین کنندهٔ ارتباط افراد و اجزاء مختلف اجتماع بشری
با یکدیگر دانسته اند. اوست مظهر دوستی و محبت بین افراد بشر. میترا ذات پیمان است و فضایی که ارتباط مردم با یکدیگر بر آن استوار. وارونا که حاکم است، ضامن اجرای پیمان هاست. به عبارت دیگر میترا قانون گذار است و به چگونگی اجرای آن کار ندارد و وارونا ضامن اجرای لذا وحدت این دو معبود ضروری است. اگر این اتحاد صورت نگیرد، قوانین جاویدان هستی و ناموس خداوندی (ریتا) هرگز به مرحله اجرا در نخواهد آمد. به همین دلیل است که میترا و وارونا را اصحاب ریتا یا نگهبان ریتا نامیده اند. میترا از خدایان آریایی است که پرستش او در ایران کهن نیز رواج داشته است در ایران باستان میترا خداوند عهد و پیمان دو جانبه و قرار دادهای بین دو ملت بوده است، و ایرانیان آن زمان، برای قطعی کردن قراردادهایی از این قبیل: گاو نری به درگاه او قربانی می کرده اند. بدین ترتیب میترا رفته رفته به عنوان عامل وصلت و محبت و رفاقت مورد پذیرش قرار گرفت و همچنین در زبان سانسکریت، میترا در جریان سپری شدن ایام، مفهوم دوستی پیدا کرد. در فارسی رایج کنونی نیز، میترا تبدیل به مهر شده است. مهر در اوستا، در کتیبه پادشاهان هخامنشی، میترا و در سانسکریت میترا آمده است. این لفظ