Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیوید هاروی (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۳۵، گیلینگام، کِنت، انگلستان)، استاد ممتاز جغرافیا و انسان شناسی در دانشگاه شهریِ نیویورک است. هاروی یکی از مهم ترین نظریه پردازان در عرصهٔ مسائل اجتماعی جهان است و از جمله با نظریات خود درباره حق به شهر، جنبش های شهری و اوربانیسم (شهرگرایی) شناخته شده است. او مدرک دکترای خود را در رشتهٔ جغرافیا در سال ۱۹۶۱ از دانشگاه کمبریج انگلستان دریافت کرده است. به دلیل تأثیر و نفوذ چشمگیرش، در میان ۲۰ نویسندهٔ مرجع در عرصهٔ علوم انسانی قرار گرفته است. علاوه بر آن، او یکی از مرجع ترین جغرافی دانان آکادمیک در سطح جهان است. هاروی کتاب ها و مقالات بسیاری نوشته است که در گسترش رشتهٔ جغرافیای نوین بسیار حائز اهمیت هستند. آثار او سهم عمده ای در گسترش مباحث اجتماعی و سیاسی داشته است. او به عنوان یکی از تاثیرگذارترین متفکران مارکسیست شناخته می شود، وی در سال ۲۰۰۷ به عنوان هجدهمین نویسندهٔ پر ارجاع در حوزه کتب علوم انسانی و اجتماعی معرفی شد. مبنای این رتبه تعداد ارجاعات علمی به کتاب های او در پایگاه داده توماس رویترز (ISI) بود. پیش تر در پژوهش انجمن سلطنتی جغرافیا که هدف آن یافتن جغرافیدان با بیشترین
ارجاع در کشورهای انگلیسی زبان بود در فاصله سال های ۱۹۸۸–۱۹۸۴ بود، هاروی رتبه نخست را کسب کرده بود. هاروی اخیراً به دلیل بازگشتش به مقولهٔ طبقهٔ اجتماعی و رویکردهای مارکسیستی (به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای روش شناختی در نقد سرمایه داری جهانی، به ویژه شکلِ نولیبرالی اش)، شهرت دوچندان یافته است. او یکی از مفسرانِ پیشتاز اندیشهٔ حق به شهر (The Right to the City) است. کار و زندگی. او با رفتن از دانشگاه بریستول به دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور ایالات متحده آمریکا، خود را در مرکز تازه در حال ظهور از جغرافیای رادیکال و مارکسیستی قرار داد. در آن زمان بی عدالتی، نژادپرستی و استثمار در بالتیمور قابل مشاهده بودند، و فعالیت های اطراف این مسائل در اوایل دهه ۱۹۷۰ در ساحل شرقی آمریکا، شاید بیشتر از بریتانیا، ملموس بود. مجله "آنتیپاد" در دانشگاه کلارک شکل گرفت؛ که هاروی یکی از اولین نویسندگان آن بود. انجمن بوستون متشکل از جلسات جغرافیدانان آمریکا در سال ۱۹۷۱ نقطه عطفی بود، که با تلاش هاروی ودیگران رویکرد سنتی هم رده های آن ها را مختل کرد. در سال ۱۹۷۲، در مقاله معروف در زمینه ایجاد محله گتو نشین، او برای ایجاد «نظریه ان
قلابی»، تئوری «اعتبار از طریق عمل انقلابی» استدلال آورد. "عدالت اجتماعی و شهر" (۱۹۷۳) بیانگر این موضع هاروی است که جغرافیا نمی تواند به عنوان راهکاری در مواجه با فقر شهری و مشکلات مرتبط با آن باقی بماند. به طور گسترده ای به این موضوع استناد شده است (بیش از ۱۰۰۰ بار در سال ۲۰۰۵، در یک انتظام جاییکه ۵۰ استناد اندک هستند)، و این یک سهم قابل توجهی را برای نظریه مارکسی فراهم می سازد با این استدلال که سرمایه داری به منظور اطمینان از تکثیر خود فضا را نابود می کند. ماتریالیسم دیالکتیک کارهای بعدی هاوری، به ویژه محدودیت های تئوری پیچیده برای سرمایه را(۱۹۸۲)هدایت می کند. افزون برآن LTC، تجزیه و تحلیل جغرافیایی رادیکال سرمایه داری، و چندین کتاب در مورد فرایندهای شهری و زندگی شهری آن را دنبال می کنند. وضعیت پست مدرنیته (۱۹۸۹)، در حالی که استاد در آکسفورد بود نوشته شده است که کتاب پرفروشی بود (لندن مستقل آن را به عنوان یکی از پنجاه کاری بیشترین اهمیت را در میان آثار غیر داستانی چاپ شده از سال ۱۹۴۵ دارد نامگذاری شد). که این نقد ماتریالیستی از ایده ها و استدلال های پست مدرن است، این در واقع نشان دهنده ظهور تناقضات در درون ن
ظام سرمایه داری به خودی خود می باشد. عدالت، طبیعت و جغرافیای تفاوت (۱۹۹۶) بر عدالت اجتماعی و زیست محیطی تمرکز می کند (هر چند چشم انداز دیالکتیکی آن خشم برخی از سبزها را به خود جذب کرده است). فضاهای امید (۲۰۰۰) موضوعی آرمانی است و ممکن است مخالفتی با نحوه تفکر سوداگرانه دربارهٔ چگونگی نگاه به جهان بینی جایگزین نداشته باشد. واکنش های انتقادی به آثار هاروی هم چنان ادامه دارد. در همان سال های نخست، اندک علاقهٔ موجود بین هاروی و طرفداران «علم جغرافیای کمی و بدون جنبهٔ سیاسی» که نمایندهٔ برجستهٔ آن برایان بری (Brian Berry) از دانشگاه تگزاس در دالاس بود، از میان رفت. تعهد مداوم هاروی به مارکس، منجر به تجدیدنظر منتقدان در مورد او و در برخی موارد بی اعتبار دانستن آثارش از سوی محققان دیگر شده است. یکی از تازه ترین ارزیابی های انتقادی در مورد او (کاستری و گریگوری، ۲۰۰۶)، به تفضیل به این موضوع پرداخته است. علی رغم این اوضاع، سخنرانی های آنلاین هاروی پیرامون نظام سرمایه، محبوبیت فراوانی یافته است، به طوری که بین ژوئن ۲۰۰۸ و مارس ۲۰۱۰ بالغ بر ۰۰۰/۷۰۰ صفحه از دیدگاه های مخاطبان به دستش رسیده است. کتاب های هاروی به طور گسترد
ه ای به زبان های دیگر ترجمه شده است، علی الخصوص به زبان های کره ای، اسپانیایی، ژاپنی، و ایتالیایی. همچنین برخی از آثار او به زبان های عربی، ترکی، نروژی، پرتغالی، روسی، آلمانی، یونانی، چینی، لهستانی، سوئدی و رومانیایی ترجمه شده است. او موفق به دریافت درجهٔ دکترای افتخاری از "روسکیلد" (دانمارک)، "بوینس آیرس" (آرژانتین)، "آپسالا" (سوئد)، "دانشگاه ایالت اوهایو" (ایالات متحد آمریکا)، "دانشگاه لاند" (سوئد) و "دانشگاه کنت" (بریتانیا) شده است. از دیگر جوایزی که هاروی دریافت کرده است می توان به این موارد اشاره کرد: "نشان طلای اندرس رتزیوس (Anders Retzius Gold Medal) از انجمن انسان شناسی و جغرافیای سوئد، "نشان پترون (Patron’s Mental) از انجمن پادشاهی جغرافیا، و "جایزه بین المللی Vautrin Lud در رشتهٔ جغرافیاً از فرانسه. وی در سال ۱۹۹۸ به عضویت "آکادمی بریتانیاً درآمد، و در سال ۲۰۰۷ برای عضویت در "آکادمی هنرها و علوم آمریکاً انتخاب شد.
جاذبه و دافعه علی نام کتابی است از مرتضی مطهری، فیلسوف و نویسنده ایرانی، مشتمل بر ۴ سخنرانی وی در روزهای ۱۸ تا ۲۱ ماه رمضان ۱۳۸۸ قمری که در حسینیه ارشاد ایراد شده است. این کتاب از سه بخش اصلی تشکیل شده است. بخش اول یا مقدمه به کلیاتی دربارهٔ جذب و دفع انسان ها می پردازد. بخش دوم و سوم هم به تشریح جاذبه و دافعه علی بن ابی طالب اختصاص دارد. فتح الله امید نجف آبادی تنظیم و تدوین کتاب جاذبه و دافعه علی بن ابی طالب را از روی سخنرانی های مرتضی مطهری پیاده کرد و برای آن پا ورقی زد. مرتضی مطهری در مقدمه این کتاب نوشت: در بخشی از این کتاب میخوانیم :افرادى که نه جاذبه و نه دافعه دارند; نه کسى آن ها را دوست دارد و نه کسى آن ها را دشمن دارد. این ها یک موجود ساقط و بى اثر هستند, زیرا انسان نیاز دارد که دوست بدارد و دوست داشته شود و به عبارتى دیگر, نیازمند است دشمن بدارد و او را دشمن بدارند. 2 ـ مردمى که جاذبه دارند ولى دافعه ندارند.
مسابقات واترپلو در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن از ۲۹ ژوئیه تا ۱۲ اوت برگزار شد.
مسابقات شنای موزون در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ از ۵ اوت تا ۱۰ اوت در لندن برگزار شد.
قرارداد آتی یا قرارداد آینده، یا به اصطلاح «فیوچر» نوعی قرارداد رسمی و استاندارد است که بین دو طرف بسته می شود و بر اساس آن توافق می کنند که یک دارایی مشخص را در تاریخ معینی در آینده و با قیمتی که امروز تعیین می شود، معامله کنند. قرارداد آتی ابزاری قانونی و استاندارد برای خرید یا فروش دارایی هایی در آینده با قیمتی معین است. این ابزار برای: کاهش ریسک نوسان قیمت، فرصت کسب سود از پیش بینی قیمت، و استفاده از اهرم مالی، بسیار کاربردی است؛ البته همراه با ریسک و نیاز به دانش مالی دقیق . این قرارداد معمولاً در بازارهای رسمی و تحت نظارت بورس ها انجام می شود و شامل کالاهایی مانند نفت، طلا، محصولات کشاورزی یا حتی شاخص های بورس و ارزهای خارجی می شود. قرارداد آتی را می توان نوعی «ابزار مشتقه» دانست، یعنی ارزش آن از ارزش یک دارایی دیگر گرفته می شود. افراد و شرکت ها از این قراردادها برای مدیریت ریسک استفاده می کنند. برای مثال، یک کشاورز که نگران افت قیمت گندم در چند ماه آینده است، می تواند از حالا قرارداد آتی بفروشد تا قیمت گندم خود را تثبیت کند. از طرف دیگر، شرکت ها یا معامله گران حرفه ای نیز ممکن است از قراردادهای آتی برا
ی سود بردن از نوسان قیمت ها استفاده کنند؛ یعنی اگر پیش بینی کنند که قیمت در آینده بالا می رود، از حالا قرارداد خرید امضا می کنند و در زمان افزایش قیمت، آن را با سود می فروشند. یکی از ویژگی های مهم قراردادهای آتی این است که به صورت روزانه تسویه می شوند، یعنی سود یا ضرر طرفین در پایان هر روز محاسبه و اعمال می شود. به این سازوکار «مارک تو مارکت» گفته می شود. همچنین چون این قراردادها در بورس رسمی معامله می شوند، یک نهاد واسطه به نام «اتاق پایاپای» وجود دارد که ریسک عدم پرداخت یا تخلف را بسیار کاهش می دهد. برخلاف قراردادهای خصوصی که بین دو نفر بدون نظارت بیرونی بسته می شوند (مثل پیمان آتی)، قراردادهای آتی شفاف، استاندارد و قابل معامله در بازار هستند. البته این معاملات بدون ریسک نیستند؛ چون معمولاً با استفاده از اهرم مالی انجام می شوند، یعنی معامله گر با پرداخت مبلغی کم می تواند معامله بزرگی انجام دهد. این مسئله باعث می شود اگر پیش بینی او اشتباه باشد، ضررهای بزرگی متحمل شود، حتی بیش از سرمایه اولیه اش. در مجموع، قرارداد آتی ابزاری است برای کسانی که می خواهند ریسک آینده را کنترل کنند یا از نوسانات قیمت سود ببرند، ا
ما ورود به این نوع معاملات نیاز به دانش، تحلیل و آمادگی روانی بالا دارد، زیرا همان قدر که می تواند سودآور باشد، می تواند زیان بار هم باشد.. در این قرارداد بر پایه عقد صلح، یک طرف (فروشنده) توافق می کند که در سررسید معین، مقدار مشخصی از کالا را در عوض قیمتی که اکنون تعیین می کنند، به طرف دیگر معامله آتی (خریدار) تحویل دهد. قراردادهای آتی برای نخستین بار بر پایهٔ محصولات کشاورزی و بعدها بر پایهٔ منابع و مخازن طبیعی زیرزمینی مانند نفت خام و گاز طبیعی معامله می شدند. قراردادهای آتی بطور رسمی در سال ۱۹۷۲ وارد بازارهای مالی بین المللی شدند. در سالهای اخیر قراداد بر پایه های دیگر مانند ارز، نرخ بهره و یا شاخص های بازار سهام، بسیار متداول شده اند و امروزه نقش مهمی در کنترل ریسک های موجود در بازارهای مالی و اقتصادی ایفا می کنند.
مسابقات تنیس روی میز در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ از ۲۸ ژوئیه تا ۸ اوت در لندن برگزار شد. خلاصه مدال ها. رویدادها. همهٔ مسابقات تنیس روی میز به صورت مراحل حذفی برگزار شده است.
رقابت های روئینگ در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ از ۲۸ ژوئیه تا ۴ اوت در لندن برگزار شد.
مسابقات شنا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ از ۲۸ ژوئن تا ۴ اوت در لندن برگزار شد.
انگلیسی ها، ملت و قومیت بومی انگلستان هستند که به زبان انگلیسی صحبت می کنند. هویت انگلیسی، ریشه در اوایل قرون وسطی دارد؛ زمانیکه در انگلیسی قدیم به نام انگلیکن شناخته می شدند. انگلستان یکی از کشورهای بریتانیا است و مردمان انگلیسی انگستان، شهروندان بریتانیا هستند. این نام ریشه در آنگل های آنگلو-ساکسون دارد، مردمانی ژرمنیک که به بریتانیای کبیر پس از سده پنجم میلادی مهاجرت کردند. از لحاظ تاریخی جمعیت انگلستان تشکیل شده از گروه های ژنتیکی شبیه به هم می باشد؛ اولینشان بریتون ها، قبایل ژرمن سکنا گزیده در منطقه شامل آنگل ها، ساکسون ها و جوت ها که مجموعاً آنگلوساکسون نامیده می شوند. آنها کشوری را بنیان گذاشتند که امروزه انگستان نامیده می شود. همچنین گروه های دنز، نورمن ها و دیگران. در پی قانون اتحاد ۱۷۰۷ که انگلستان بخشی ازپادشاهی بریتانیای کبیر شد رسوم و هویت انگلیسی ها به رسوم و هویت بریتانیایی بسیار نزدیک شد و در پی این نزدیکی و اتحاد این کشور توانست برای سال های طولانی به یکی از ابرقدرت ها جهان تبدیل شود. امروزه برخی انگلیسی ها فرزندان اخیر اجداد نزدیکی از بخشهای دیگر بریتانیا هستند؛ درحالی که بعضی دیگر فرزندان م
هاجران کشورهای دیگر اروپایی یا کشورهای مشترک المنافع هستند. مردمان انگستان منشأ زبان انگلیسی، سیستم پارلمانی، سیستم کامن لا (common law system)، و بسیاری ورزشهای اصلی هستند. اینها به علاوه خصوصیات فرهنگی دیگر انگلیسی امروزه جهانی شده و بخشی از آن ناشی از امپراتوری بریتانیای سابق است.
جنگ داخلی رواندا، یک جنگ داخلی در رواندا بود که یک طرف آن، نیروهای مسلح رواندا به عنوان نماینده ی حکومت وقت رواندا، و طرف دیگر آن شورشی های جبهه ی وطن پرستان رواندا بود. این جنگ از ۱ اکتبر ۱۹۹۰ تا ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۴ در جریان بود . این جنگ از درگیری های طولانی مدت بین گروه های هوتو و توتسی که بخش هایی از جمعیت رواندا را تشکیل می دادند برخاست. پیش تر، یک انقلاب در رواندا، باعث سرنگونی پادشاهی توتسی ها و برآمدن حکومت جمهوری جدید به رهبری هوتوها شده بود که چیزی حدود ۳۳۶هزار نفر توتسی را مجبور به فرار و پناهجو شدن در کشورهای همسایه کرد . یک گروه از این پناهجویان در اوگاندا، جبهه ی وطن پرستان رواندا را ایجاد کردند که در دهه ی ۱۹۸۰ و تحت رهبری فرد رویگیما و پل کاگامه، تبدیل به یک ارتش آماده ی جنگ شد. جنگ در روز ۱ اکتبر ۱۹۹۰ و در حالی آغاز شد که نیروهای جبهه ی وطن پرستان از سمت شمال شرق رواندا تا ۶۰ کیلومتر پیشروی کرده بودند. در روز دوم جنگ وقتی در یکی از عملیات ها فرد رویگیما کشته شد، نیروهای جبهه ی وطن پرستان نیز مجبور به عقب نشینی شدند . ارتش رواندا که توسط نیروهای کمکی فرانسه پشتیبانی می شد، در یک ماه اول دست بالا را
در جنگ داشت و جبهه ی وطن پرستان تا انتهای اکتبر دچار شکست های گسترده ای شده بود . همچنین کاگامه نیز که در این دوران در آمریکا به سر می برد، به منطقه ی جنگ بازگشت تا دستورهای جنگی را از نزدیک صادر کند و شخصا کارها را به دست بگیرد. او پس از ورود به مناطق جنگی، دستور عقب نشینی داد و ارتش خود را به هدف آمادگی برای حملات بعدی به کوه های ویرونگا برد. بعدها، جبهه ی وطن پرستان برای حملات بعدی روش جنگ چریکی را برگزید. این جنگ بدون آنکه هیچ یک از طرف ها دست بالا را داشته باشد، تا میانه ی سال ۱۹۹۲ ادامه داشت . همچنین، یک سلسله تظاهرات در داخل رواندا، رئیس جمهور وقت جووینال هابیاریمانا را مجبور کرد تا با جبهه ی وطن پرستان و گروه های محلی مخالف حکومت مرکزی، مذاکرات صلح را آغاز کند. در دوران مذاکرات صلح، گروه های هوتو به کشتار می پرداختند و عده ای افراط گرایان نیز در داخل رواندا به مخالفت با مذاکرات می پرداختند. همچنین نیروهای جبهه ی وطن پرستان چندین حمله ی دیگر را نیز در اوایل سال ۱۹۹۳ انجام دادند. علی رغم همه ی این رخدادها، مذاکرات موفقیت آمیز بود و یک پیمان صلح در اوت سال ۱۹۹۳ بین جبهه ی وطن پرستان رواندا و حکومت مرکزی
رواندا بسته شد. پس از بسته شدن پیمان صلح، مفاد آن پیمان تدریجا به طور عملی پیاده سازی شدند. نیروهای جبهه ی وطن پرستان به پایگاه هایی در کیگالی منتقل شدند و سازمان ملل متحد نیروهایی برای کمک به تسریع پروژه ی صلح به رواندا اعزام کرد. در این میان، جنبش های هوتو (که مخالف صلح بودند) در حال قدرت گرفتن و برنامه ریزی طرح هایی برای "نابودی" توتسی ها بودند. آن ها اجرای یکی از این طرح ها را پس از ترور هابیاریمانا (رئیس جمهور وقت) در ۶ آپریل ۱۹۹۴ آغاز کردند. طی اجرای این برنامه ها توسط هوتوهای تندرو در یک بازه ی حدودا صد روزه، چیزی حدود ۵۰۰هزار تا ۱ میلیون نفر از توتسی ها و هوتوهای میانه رو در نسل کشی رواندا کشته شدند. در واکنش به این اقدام، جبهه ی وطن پرستان به سرعت جنگ را از سر گرفت. آن ها به سرعت بر اوضاع مسلط شدند، شهرها را محاصره کردند و راه های تامین سلاح را بر نیروهای حکومتی در شهرها بستند. در اواسط ماه ژوئن، آن ها پایتخت رواندا، کیگالی را محاصره کردند و در ۴ ژوئیه وارد پایتخت شدند. بعد از فتح پایگاه های نظامی شهر توسط جبهه ی وطن پرستان، جنگ به اتمام رسید و نیروهای جبهه ی وطن پرستان، مقامات حکومتی و عوامل نسل کشی
را تبعید کرده و به زئیر فرستادند. جبهه ی وطن پرستان رواندا که حالا پیروز جنگ به حساب می آمد، کنترل حکومت را به دست گرفت و پل کاگامه را به عنوان رئیس جدید حکومت معرفی کرد. کاگامه پس از آن از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ در سمت نخست وزیری فعالیت کرد. در این دوره، حکومت جدید (جبهه ی وطن پرستان رواندا) برنامه هایی را مبنی بر ترمیم زیرساخت ها و اقتصاد صدمه دیده ی کشور، دادگاهی کردن عوامل نسل کشی، و تبلیغ اتحاد بین هوتوها و توتسی ها آغاز کرد. در سال ۱۹۹۶، حکومت رواندا عملیات هایی نظامی را در کمپ های پناهجویان زئیر آغاز کرد که در آن زمان محل اقامت رهبران معزول و تبعیدشده ی حکومت قبلی و همچنین محل اقامت میلیون ها هوتوی پناهجو بود. این حملات باعث آغاز جنگ نخست کنگو شد که حاصل آن، سقوط موبوتو سسه سوکو، دیکتاتور اهل کنگو بود. از آن زمان تا امروز، کاگامه و جبهه ی وطن پرستان رواندا، همچنان نیروی سیاسی غالب در رواندا هستند.
هیستینگز ۱۰۶۶ نام دومین آلبوم استودیویی گروه سمفونیک پاور متال ایتالیایی "دای مجستی" است که در سال ۲۰۰۲ توسط اسکارلت رکوردز منتشر شد. هیستینگز ۱۰۶۶ آلبومی مفهومی است که به نبرد تاریخی هیستینگز در سال ۱۰۶۶ بین آنگلوساکسون ها و نورمان ها می پردازد. فهرست آهنگ ها. آلبوم هیستینگز ۱۰۶۶ دارای ۱۴ قطعه است و در نسخهٔ مخصوص ژاپن ترک پانزدهمی نیز با نام "In God We Trust " که بازاجرایی از ترانه ای به همین نام از گروه استرایپر بود به عنوان ترک اضافه وجود داشت. فهرست آهنگ های این آلبوم به شرح زیر است: اعضا. گروه دای مجستی به هنگام ضبط این آلبوم شامل اعضای زیر بود:
لاکهید ایکس-۷ (ملقب به «دودکش پرنده») یک پروژه تحقیقاتی بدون سرنشین برای بررسی موتورهای رم جت و سامانه های هدایت موشک بود. ایکس-۷ در آن زمان با ثبت سرعت ۴/۳ ماخ (۴۶۴۰ کیلومتر بر ساعت) رکورد دار سرعت برای وسیله های پرنده با تنفس هوا بود.
«دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» ترانه ای اجراشده توسط خواننده باربادوسی ریانا است که در پنجمین آلبوم استودیویی وی به نام "بلند" (۲۰۱۰) قرار دارد. در این ترانه امینم، رپر آمریکایی نیز حضور دارد که ترانه را همراه اسکایلر گری و آلکس دا کید نوشته است. این ترانه به صورت دنبالهٔ ترانهٔ «دروغ گفتنت را دوست دارم» اجرا شده و به شکل پاسخ به این ترانه است. ترانه نظرات مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد و در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۰ در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۰ درکنار «نام من چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» اجرا شد. شعر این آهنگ را الکساندر گرنت، هالی هافرمن و مارشال مترز نوشته اند. این ترانه در سال ۲۰۱۰ در استودیو «وست لیک» کالیفرنیا و استودیو «افیگای» میشیگان توسط آلکس دا کید ضبط شده است. موفقیت این قطعه در حدی بود که در کنار ترانه هایی چون «محو»، «مردان بارانی» و «اس و ام» در برخی جدول های مطرح موسیقی قرار گرفت. زمینه. نسخه اصلی. «دروغ گفتنت را دوست دارم» ترانه شماره ۱۵ آلبوم ریکاوری امینم بود که پس از انتشار در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۰ با موفقیت فوق العاده ای روبرو شده و به مدت ۷ هفته متوالی در جدول موسیقی ایالات متحده آمریکا در ر
تبه ۱ قرار داشت. این ترانه نامزد دریافت ۵ جایزه گرمی شده و همچنین نماهنگ این ترانه با ۶٫۶ میلیون بازدیدکننده در روز نخست یک رکورد تاریخی در وبگاه یوتیوب به جا گذاشت. این ترانه موفق به دریافت جایزه بهترین ترانه رپ از مراسم جایزه موسیقی بیلبورد شد. قسمت دوم. پس از انتشار و موفقیت تجاری ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم» در سال ۲۰۱۰ و برنده شدن جوایزی همچون جوایز برگزیده نوجوانان، جایزه برگزیده مردم و جایزه موسیقی بیلبورد و همچنین کسب رتبه تک رقمی در تمامی جدول های هفتگی موسیقی جهان، امینم تصمیم به ساخت نسخه جایگزین گرفت اما با این تفاوت که ریانا در این ترانه نقش خواننده اصلی را بر عهده داشت و بر خلاف ترانه پیشین این ترانه از دیدگاه یک زن بیان می شد. ریانا در مصاحبه ای با ام تی وی گفت که با ساختن قسمت دوم «دروغ گفتنت را دوست دارم» مخالف بود زیرا احساس می کرد نباید «ترانه اصلی آسیب ببیند». هردو ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم» و «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» در واقع در هنگام ضبط نسخه دمو در پاییز ۲۰۰۹ نوشته و ضبط شده اند. اسکایلر گری، نویسنده دمو ترانه در مصاحبه ای با وبگاه پاپ ایتر پیرامون چگونگی قرار گرفتن ا
ین آهنگ در آلبوم "بلند" گفت: دمو این آهنگ در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۱۲ با حضور گری در جلسات «مراسم خاکسپاری اسکایلر گری» پخش شد. موضوع. این ترانه به صورت دنبالهٔ ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم» نوشته شده است. عشق جنون آمیزی که در نسخه اولیه در قالب آلترناتیو رپ از زبان امینم روایت می شد این بار با ریتمی ملو و آرام در قالب ریتم و بلوز از زبان ریانا گفته می شود. بر خلاف ترانه اول که با لحنی عصبی و خشن بیان می شد در این نسخه شیوه بیان خواننده آرام و زجرآلود است به گونه ای که احساس پشیمانی و شکست را به شنونده القا کند. ضبط و آهنگ سازی. ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» توسط الکساندر گرانت، هالی هافرمن و مارشال مترز نوشته شده و تهیه کننده آن آلکس دا کید بوده است. ضربآهنگ ترانه «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» میان تندا است، که شامل ژانرهای موسیقی ریتم و بلوز و هیپ هاپ می شود. ریتم این ترانه ۴/۴ با سرعت متوسط ۸۹ ضربه (بیت) در دقیقه است و در کلید سُل مینور نوشته شده است. همچنین محدودهٔ آوازی ریانا در این ترانه بین نت پایین F3 تا نت بالای D5 است. انتشار و نقدهای دریافتی. عملکرد این ترانه به گونه ای بود که توا
نست در در کنار ترانه هایی چون «محو»، «مرد بارانی» و «اس و ام» در برخی جدول های مطرح موسیقی قرار بگیرد. در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۰ این ترانه برای اولین بار در مراسم جایزه موسیقی آمریکا ۲۰۱۰ به صورت ترکیب شده با ترانه های «نام من چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» به اجرا درآمد. عملکرد نسخه های آگوستیک این ترانه پس از گذر در میان آهنگ های دیگری همچون «نام من چیست؟» و «تنها دختر (در دنیا)» مورد توجه قرار گرفت. نظر استیو جونز از یواس ای تودی در بازبینی ترکیب این ترانه این بوده است که «امینم دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم) را همچون نقشی بر سنگی قیمتی حک کرد اما در واقع به چیز اضافه ای نسبت به آن چیزی که در قسمت اول ترانه در آلبوم ریکاوری گفته بود اشاره نکرد.» جیمز اسکینر از بی بی سی آنلاین این ترانه را بهتر از نسخه اولیه توصیف کرده و احساس واقع گرایانه خوانندگان در ترانه را عامل اصلی موفقیتش خواند. جدول های فروش موسیقی. هیچ یک از دو نسخه اصلی و پیانو «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» برای فروش جداگانه در فروشگاه های آی تیونز در دسترس نیست و متقاضی باید آلبوم "بلند" را خریداری کند. با این حال، این آهنگ به طور جداگان
ه و به عنوان بخشی از نسخه کامل آلبوم قابل خریداری است. «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم)» در پایان دسامبر ۲۰۱۰ با رتبهٔ ۱۹ وارد جدول ۱۰۰ آهنگ داغ کانادا شد و به مدت ۹ هفته در آن فهرست باقی ماند. عملکرد این ترانه به گونه ای بود که توانست در رتبه ۱۶۰ جدول تک آهنگ های بریتانیا و در کنار ترانه هایی چون «محو»، «مرد بارانی» و «اس و ام» قرار بگیرد. این ترانه در هفته بیست و پجم سال ۲۰۱۱، موفق شد به رتبه ۲۴ جدول انجمن صنفی گرامافون پرتغال برسد و ۴۸ هفته در این جایگاه باقی بماند. در کره جنوبی، این ترانه با قرار گرفتن در مکان ۴ جدول بین المللی کره جنوبی به بالاترین رتبه خود رسید.
دیلاتور جهت گشاد کردن دریچه ها و مجاری بدن کاربرد داشته و موجب ورود آسان تر سایر ابزارهای جراحی به داخل مجاری و حفرات بدن انسان خواهد شد. دیلاتور گاهی به منظور رفع انسداد و همین طور جلوگیری از ایجاد آمبولی مورد استفاده قرار می گیرد. دیلاتورها به ترتیب و از قطرهای کم تا قطرهای زیاد مورد استفاده قرار می گیرند.
سیف الدین خان مکری (۱۲۴۲ بوکان – ۱۲۷۰ تبریز) فرزند عزیزخان مکری از شخصیت های سیاسی در دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار بود. او حکمرانی ولایت ساوجبلاغ مکری را مدتی به عهده داشت. سیف الدین خان دومین سردار بوکان و پاشاخان مکری از خویشاوندان او به شمار می رفت. سیف الدین در سال ۱۲۴۲ متولد شد و در سال ۱۲۴۹ که تنها ۷ سن داشت، از سوی ناصرالدین شاه به عنوان حاکم ساوجبلاغ مکری منصوب شد. مادر او، رضیه خانم تیلکوئی که از عشایر منطقهٔ اردلان بود. سیف الدین، توجه و اهمیّت زیادی به بوکان می داد و از این رو، کارهای عمرانی مهمی مانند ساخت بازار بوکان، گسترش مسجد جامع بوکان و ساخت حوضخانه بوکان از او به جا مانده است. در سال ۱۲۷۰ در سن ۲۹ سالگی در تبریز درگذشت و در نزدیکی قبر عزیزخان مکری دفن شد. سفرنامهٔ ژاک دو مورگان. ژاک دو مورگان در کتاب جغرافیای غرب ایران (صفحهٔ ۲۰ و ۲۱) دربارهٔ سیف الدین خان مُکری چنین نوشته است: سیف الدین خان سردار پسر حاکم سابق آذربایجان به همین نام، از اعقاب والی های مکری و از همین رو دارای قدرت و حمکرانی غیرقابل انکاری بر طوایف و عشایر مختلف بود. بدبختانه کمی بعد از عزیمت ما از مکریان، اجل این مرد توانا و دا
نا را در بیست و نه سالگی در ربود و ایران را از وجود یک هوشمند و برگزیده محروم ساخت. در بازگشت به مکریان من و خام مرگان و همه کاروان را در قصر سردار آباد که دوست من سیف الدین خان با کمال لطف آن را در اختیار ما نهاده بود گذاشتم و خود به منظور سروصورت دادن بعضی مسائل مربوط به ماموریتم با چاربار به تبریز رفتم. در کتاب خاطرات و سفرنامه مرگان نسخهٔ ۱۸۹۰ به جزئیات بیشتری در مورد سیف الدین خان پرداخته است که از این قرار است: پیش از این گفته ام تمامی کُردها عشایر بودند تا کم کم با الگوبرداری از ایرانی ها و مسیحیان آذربایجان دست به ساخت روستاهایی زدند. بسیار دشوار است برآورد اینکه چه زمانی این دگرگونی آغاز شده یا حتی پیش از گسترش شهریت توسط امیرخان سردار. سیف الدین والی مکری و حاکم آذربایجان در سرزمین های موروثی اش در آنجا سردارآباد را بنا نهاد و اهمیّت بوکان را افزایش داد و کُردها را تشویق به ایجاد دهات در زمین هایشان کرد. در این شرایط تعجب آور نیست یافتن موارد مشترک در میان دهات کُرد و آذربایجان. این خانه ها و بناهای خشتی پوشیده از تراس، راه های باریک و پر پیچ وخم که امکان عبور را فراهم می کنند و انبوه خاک رس در کنار
درب خانه ها انباشته شده است. در تمام روز هوا وحشتناک است، باران و تگرگ است و باد شدید و سرد. پنج فرسخ (۳۳ کیلومتر) را پیمودیم تا به دِه کوچیک رسیدیم. مالک کوچیک دو ارمنی توریس هستند که در آنجا سکنی دارند. آن ها بسیار دوست داشتنی هستند و از ما به بهترین روش ممکن استقبال کردند اما در کشور به عنوان راهزنان خطرناکی شناخته شده اند. آن ها به شکل کُردها لباس می پوشند تا بتوانند کارهایشان را آسانتر انجام دهند. در آنجا خبر مرگ ژنرال سیف الدین خان، حاکم کردستانِ مکری به ما رسید. او بیست و نه ساله بود و شاه او را بتازگی به سمت مارشال منصوب کرده بود. سیف الدین خان مدت زمانی را دور از پدرش گذراند. وی تنها هفت سال داشت زمانی که مارشال، حاکم آذربایجان درگذشت. مادرش از جوانی وی استفاده کرد و در جهت منافع خود ثروت عظیمی را که در کنترل داشت از بین برد. او از طرف گماشتگان قبلی سردار (عزیزخان) مورد حمایت قرار گرفت و زمانی که سیف الدین به سن بلوغ عقلی رسید از صد و هشت دِه و قلمرو وسیعی که پدرش در تصاحب داشت تنها دِه بوکان بجا مانده بود، همانجایی که در جریانِ شورش مکری، در برابر شورشیان استقامت کرد. سیف الدین خان استعداد خارق الع
اده ای داشت و به صورت تحسین برانگیزی زبان های شرقی مانند ترکی، فارسی، عربی، کردی و فرانسوی و کمی انگلیسی و آلمانی را از برداشت. او خود به تنهایی آموخته بود و قدرت جذب باورنکردنی اش وی را بزودی برتر از تمام ایرانیانی قرار داد که در اروپا دانش آموخته بودند. به جز این سیف الدین خان در مشکلات یک مدیر خوب و شجاع بود. در چندین مورد صلح را در کردستان مکری برقرار کرد. مرگ وی خسارت بزرگی بود برای حکومت ایران (یادداشت ۲۰ نوامبر ۱۸۹۰). بعدها دانستم که سیف الدین خان توسط همسرش که دختر یک آقای کردستانِ مکری بود مسموم شد. مرگ. سیف الدین خان مکری در سال ۱۳۰۸ هجری قمری برابر با ۱۲۷۰ خورشیدی درگذشت و او را در تبریز نزدیک مقبره عزیزخان دفن کردند. اقدامات. از فعالیت ها و اقدامات سیف الدین خان می توان این موارد را نام برد: