Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
. بلا خود نتوانست در برابر آنان کاری از پیش برد، ولی یکی از جانشینانش به نام لاسلوی چهارم با همراهی نیروهای اتریشی یاورش توانست ارتش چک را شکست دهد. واپسین پادشاه دودمان آرپاد آندراش سوم بود و پس از او نسل این دودهٔ شاهی منقرض شد. مجارستان در زمان دودمان کاپتی آنژو. مرگ لاسلوی چهارم شارل مارتل دانژو -که مادرش ماریای مجار، شهبانوی مالت- دختر ایشتوان پنجم بود ادعای تاج و تخت مجارستان را نمود، ولی سرانجام آندراش سوم به پادشاهی رسید. با مرگ آندراش سوم مجارستان دچار هرج و مرج شد و سرانجام کاروی یکم سیزده ساله از دودمان کاپتی آنژو-که مادرش از تبار شاهان مجار بود- توانست بر رقیبان پیروز گشته و بر مجارستان چیرگی یابد. او توانست اصلاحاتی اقتصادی را نیز در کشور برقرار سازد و از قدرت اشراف بکاهد و مجارستان را دگرباره به نیرویی در اروپای سدهٔ سیزدهمی بدل سازد. پس از او پسرش لایوش یکم به پادشاهی رسید. او در ۱۳۴۷ میلادی به ناپل لشکرکشید، ولی مرگ سیاه او را به عقب نشینی واداشت. در ۱۳۸۲ لایوش درگذشت و چون فرزند پسری نداشت پس از او دخترش ماریای یکم به پادشاهی رسید. پادشاهی ژیگموند. لایوش یکم روابط دوستانه ای با همسایهٔ نیرومن
دش کارل چهارم امپراتور مقدس روم داشت. پسر کارل ژیگموند به عقد ماریا دختر لایوش درآمد و زمینه برای پادشاهی او بر مجارستان فراهم شد. ژیگموند به دربار لایوش رفت و زبان مجاری را آموخت و با فرهنگ آن سامان آشنا شد. با مرگ لایوش با وجود مخالفت مادرزنش -الیزابت بوسنیایی- با او و داشتن هماوردی چون کاروی دوم، ژیگموند توانست به پادشاهی مجارستان رسد. بخش بزرگی از روزگار فرمانروایی او به جنگ با عثمانی گذشت. در این زمان عثمانی ها به اروپا وارد شده و مرزهای مجارستان را نیز تهدید می کردند. در ۱۳۹۶ میلادی نیروهای متحد فرانسوی-مجاری ژیگموند در نبرد نیکوپولیس از عثمانی شکست خوردند. این شکست از محبوبیت او در میان مجارها سخت کاست. مجارستان در زمان چیرگی خاندان هونیادی و دودمان یاگیلون. ماتیاش یکم از خاندان هونیادی از اشراف مجارستان توانست به قدرت برسد. از رویدادهای مهم زمان پادشاهی او اشغال پنج سالهٔ وین به دست مجارها بود. پس از مرگ ماتیاش یکم، اولاسلوی دوم از خاندان یاگیلون لهستان توانست به تاج و تخت مجارستان برسد. در ۱۵۲۶ میلادی لایوش دوم پادشاه مجارستان و پسر اولاسلو در نبرد موهاچ به جنگ با عثمانی پرداخت، ولی شکست خورد و خود ن
یز کشته شد. مجارستان میان سال های ۱۵۳۸ تا ۱۸۶۷ میلادی. با کشته شدن لایوش دوم و پیروزی عثمانی، باز هم مجارستان دچار آشفتگی شد. در این میان اشراف مجارستان دو دسته شدند؛ گروهی گرد فردیناند یکم آمدند و دسته ای پادشاهی را از آن یانوش یکم از بزرگ زادگان مجار دانستند. در ۱۵۳۸ میلادی مجارستان میان دو تقسیم شد. جز این بخش هایی از مجارستان نیز در اشغال عثمانی ها قرار داشت. اولین مبارزه برای سرنگونی حکومت هابسبورگ ها بر مجارستان بین ۱۷۰۳–۱۷۱۱ توسط گروهی از اشرافیان ثروتمند به رهبری فرنتس راکوتسی دوم انجام پذیرفت. مجارستان از انقلاب ۱۸۴۸ تا امپراتوری اتریش-مجار و جنگ جهانی دوم. انقلاب مجارستان از سوی جوانان میهن پرست این کشور و با آماج استقلال صورت گرفت. در آینده این رویداد جنگ هایی هم با صربستان و اتریش در پی داشت. با سازش اتریشی-مجارستانی در سال ۱۸۶۷ میلادی دودمان هابسبورگ به صورت دوگانه ای بر اتریش و مجارستان فرمانروایی می کرد. از اواخر سدهٔ نوزدهم این امپراتوری رو به صنعتی شدن نهاد. سرانجام امپراتوری اتریش-مجارستان با شکست در جنگ جهانی اول تجزیه شد. پس از ۱۹۲۰ مجارستان گرفتار درگیری درونی میان کمونیست ها و سلطنت طلبا
ن و دیگر گروه ها شد. پس از آن برای ادارهٔ کشور یک نایب السلطنه -میکلوش هورتی-برگزیده شد. در جریان جنگ جهانی دوم ارتش مجارستان به نیروهای محور پیوست. بعد از شکست سختی در کنار رودخانه دُن دولت هورتی شروع به مذاکره برای تسلیم به نیروهای متفقین کرد. در ۱۹ مارس ۱۹۴۴ در نتیجه این سیاست دوگانه ارتش آلمان، مجارستان را تحت عملیات مارگارت اشغال کرده و در این زمان مشخص شد که هرگونه اقدام مجارستان به لحاظ موقعیت استراتژیکی اش سرکوب خواهد شد. در نهایت آلمان ها دولت هورتی را ساقط و یک دولت دست نشانده فاشیست به ریاست فرنتس سالاشی از حزب صلیب پیکان را جایگزین کردند. در ۱۹۴۴ میلادی شوروی مجارستان را اشغال کرد. پس از آن نظام سیاسی مجارستان زیر نظر روس ها به یک جمهوری مورد نظر کمونیست ها به نام جمهوری خلق مجارستان بدل گردید.
مورچه گله دار یا مورچه شیردوش نوعی مورچه است که شته ها را شکار و گله گله در لانه مورچه ها نگه داری می کند. شته ها از شیرهٔ گیاهان تغذیه می کنند و بعد مورچه ها بازدن ضربه ای مایعی شیرین از آنها می دوشد.
سفارت جمهوری اسلامی ایران در پادشاهی متحد در پلاک ۱۶ پرنسس گیت، خیابان کنزینگتون، لندن قرار دارد. سفارتخانه اتیوپی در لندن همسایه کناری سفارت ایران است. این ساختمان در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۹ مورد حملهٔ شش مرد مسلح قرار گرفت و ۲۶ نفر از افراد داخل سفارت گروگان گرفته شدند. در ۱۸ اسفند ۱۳۹۶ نیز چند نفر جوان که خود را از هوادران آیت الله صادق شیرازی، از مراجع تقلید شیعه، با ورود به ساختمان سفارت ایران در لندن، پرچم ایران را پایین کشیده و روی بالکن سفارت پرچم خود را بالا بردند. به گفته پلیس مهاجمان، که چهار نفر بودند، بازداشت شده اند. در خرداد ۱۳۹۸، همسر نازنین زاغری در اعتراض به بازداشت غیرقانونی همسرش توسط ایران، در جلوی سفارت ایران در لندن دست به اعتصاب غذا زد. برنامه انتقال به ساختمان جدید. سفارت ایران در نظر دارد تا محل خود را به ساختمان جدیدی در همان محله منتقل کند. از آنجا که محله کنزینگتون از مناطق دارای بافت تاریخی در لندن است و ساختمان جدید سفارت قرار است معماری نوین داشته باشد، ساختش با اعتراض ساکنان محله مواجه شده است. به ویژه که در همسایگی کلیسای تاریخی سنت آگوستین قرار دارد. کارشناسان اعلام کرده اند که در
صورت ساخت چنین ساختمانی، ارزش املاک خیابان سفارت ۲۰% کاهش خواهد یافت. شورای محله نیز هنوز با ساخت آن موافقت ننموده است.
زیست شبانه یا زندگی شبانه اصطلاحی برای هرگونه سرگرمی است که از اواخر شب تا نخستین ساعت های صبح در دسترس شب زنده داران باشد. این سرگرمی ها می توانند شامل رفتن به باشگاه های شبانه، کنسرت، تئاتر و سینما باشد یا به صورت شب نشینی در بار، کافه، کاباره یا رستوران باشد. بسیاری از جاهای تفریحی شبانه نسبت به مکان هایی که در روز باز هستند، قیمت بیشتری برای نوشیدنی ها و خوراک ها حساب می کنند و برخی مکان های شبانه نیز از مشتریان خود مبلغی به عنوان ورودی طلب می کنند. از جمله مکان های قابل زیست در شب میتوان به کافه شبانه ها اشاره کرد که در سرتاسر دنیا دایر هسا هستند. مثال: کافه شبانه روزی وودن کافه شبانه روزی کاغذ کافه شبانه روزی نان استاپ
فارفاله (در لغت، جمع واژهٔ "فارفالا" به معنای پروانه) یا پاستای پروانه ای یا ماکارونی پروانه ای به نوعی پاستای پاپیونی شکل یا پروانه ای شکل کوچک با لبه های زیگزاگی گفته می شود. این نوع پاستا با توجه به اندازهٔ آن به دو نوع فارفالینی و فارفالونه طبقه بندی می شود که فارفالینی کوچکترین اندازه و فارفالونه بزرگترین اندازهٔ این پاستا است.
واتسلاف کلاوس (زادهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۴۱ در پراگ) سیاست مدار چک و دومین رئیس جمهور جمهوری چک (از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳) و نخست وزیر سابق این کشور (۱۹۹۲–۱۹۹۷) است. کلاوس در دوران نخست وزیری پایه گذار آزادسازی وسیع اقتصادی و انتقال اقتصاد چک به بازار آزاد بود. کلاوس اقتصاددان اتریشی و یکی از بنیان گذاران حزب دموکرات مدنی که بزرگترین حزب راستگرای چک است، می باشد. او مخالف پیوستن به اتحادیه اروپا بود، اما با اکراه پیمان لیسبون را به عنوان رئیس جمهور چک امضا نمود. از او با عنوان مارگارت تاچر اروپای میانه نیز یاد می شود. کلاوس از اعضای انجمن مون پلرن است. او تنها اقتصاددان مکتب اتریش است که تاکنون رهبری یک کشور جهان را بر عهده داشته است.
کامبیز آتابای (۱۳۱۸ در گنبد کاووس) از ترکمن های ایرانی است که دهمین رئیس فدراسیون فوتبال ایران و ششمین رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا بوده است. او که پسر ابوالفتح آتابای است، پیش از انقلاب «مدیر کل فنی و خدمات عمومی» در دربار پهلوی بود و پس از انقلاب رئیس دفتر فرح پهلوی در نیویورک شد. فوتبال. دوران مدیریت کامبیز آتابای در فدراسیون فوتبال، «از حیث تشکیلات یکی از مهمترین و برجسته ترین دوران مدیریت فوتبال ایران بود». آتابای بنیانگذار جام تخت جمشید بود.
دانشگاه لوند (; ) واقع در شهر لوند در استان اسکانیا در کشور سوئد می باشد که در سال ۱۶۶۶ میلادی تأسیس گردید. این دانشگاه با قدمتی قریب به ۳۵۰ سال، یکی از قدیمی ترین دانشگاه ها در اروپا به شمار رفته و از بزرگترین موسسه های علمی و پژوهشی در اسکاندیناوی قلمداد می شود. این دانشگاه همواره جزو ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان شناخته می شود و از اعتباری بین المللی برخوردار است. دانشگاه لوند دارای ۸ دانشکده مختلف بوده و جمعیتی بالغ بر ۴۴ هزار نفر دانشجو را در بر می گیرد. رتبه بندی. در رتبه بندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه لوند در رتبه ۹۲ دنیا و اول سوئد قرار گرفته است. همچنین بر اساس رتبه بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۹۶ دانشگاه های جهان قرار دارد. دانشکده ها. دانشکده های دانشگاه لوند عبارتند از:
پهلوان فیله همدانی یکی از پهلوانان دورهٔ ایلخانی (دوران حکومت بر ایران ۶۵۴ تا ۷۵۰ ه . ق) در همدان بود. خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی (۷۱۷–۶۴۸ هـ ق) در جامع التواریخ و عطاملک جوینی (۶۸۱–۶۲۳ هـ ق) در تاریخ جهانگشای جوینی داستان پهلوان فیلهٔ همدانی را تقریباً مانند هم نوشته و شرح واقعه را چنین گفته اند. پسر سوم چنگیز خان، اوگتای خان (۶۳۸–۵۸۱ هـ ق) آرزو داشت که در مسابقهٔ کشتی پهلوان او برنده شود. برای انجام مسابقه از پهلوان فیلهٔ همدانی و سی نفر دیگر از نوچه ها و پهلوانانش دعوت می کند. پهلوان فیله در مسابقات مقدماتی همهٔ حریفان را می اندازد و در آخرین مسابقه در برابر پهلوان بزرگ مغول و مورد نظر قرار می گیرد. اوگتای جایزهٔ مسابقه را پانصد اسب و پانصد بالش سکهٔ طلا در نظر می گیرد. در مسابقه پهلوان فیله آن چنان پهلوان مغول را به زمین می زند که صدای شکسته شدن استخوان های او را اطرافیان می شنوند. اوگتای به همراه جوایز، یک دختر زیبای مغولی را به عقد و نکاح پهلوان فیله درمی آورد و امکانات زندگی پهلوان را در آن جا برای مدت چند ماه فراهم می کند.
مرکز آموزش علمی کاربردی شهرداری کرج در سال ۱۳۸۷ خورشیدی به همت بهروز آقامحمدی معاون وقت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کرج تأسیس شد . هم اکنون دکتر سیدعلی اکبر میروکیلی در سمت ریاست مرکز مشغول به فعالیت است. این مرکز آموزش وابسته به شهرداری کرج و تحت نظارت دانشگاه جامع علمی - کاربردی (وزارت علوم تحقیقات و فناوری) می باشد. گستردگی و تنوع فعالیت های شهرداری در حوزه مدیریت شهری همواره احساس نیاز را به فکر مدیران عالی متبادر می نمود که مرکز آموزشی جهت ارتقاء سطح توانمندی پرسنل در حوزه های شهرسازی، معماری، عمران، اداری مالی، حقوقی، خدمات شهری و آتش نشانی را ایجاد نماید تا با انتقال علم و تجربه استادان و اهل فن، مهارت آنان را افزایش دهد و در همین راستا مرکز علمی کاربردی شهرداری کرج در شهریور ماه سال ۱۳۸۷ در سه رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات، آتش نشانی و خدمات ایمنی با گرایش های اطفاء حریق و ایمنی و حفاظت ساختمان های بلند اقدام به جذب دانشجو نمود؛ و اکنون با گذشت حدود ۴ سال از زمان فعالیت خود تعداد ۴۵۰ نفر دانشجو در ۸ رشته از این دانشگاه فارغ التحصیل گردیده اندو در حال حاضر ۳۰۰۰نفر دانشجو در رشته های مختلف در مقطع کارد
انی و کارشناسی تحصیل می کنندکه امید می رود در آینده نزدیک این تعداد دانشجو به ۵۰۰۰ نفر افزایش پیدا کند. رشته های تحصیلی. مرکز آموزش علمی کاربردی شهرداری کرج در رشته های معماری، فناوری اطلاعات، عمران، شهرسازی، آتش نشانی با گرایش های اطفائ حریق، ایمنی و حفاظت ساختمان های بلند، حقوق، حسابداری، روابط عمومی، حمل و نقل و ترافیک شهری و سازه های زیرزمینی مترو و دیگر رشته های مرتبط با خدمات شهرداری ها به صورت ترمی و پودمانی در مقاطع کاردانی و کارشناسی دانشجو می پذیرد. مسابقات و سمینارهای علمی. علی رغم اینکه مدت زمان زیادی از تأسیس این مرکزنمی گذرد، یکی از فعالترین مراکز علمی استان البرز و استان های همجوار در برگزاری مسابقات دانشجویی و سمینارهای علمی، مرکز آموزش علمی کاربردی شهرداری کرج می باشد که تا کنون مسابقات علمی مختلفی را از جمله مسابقات بتن مقاومت، پل خرپای ماکارونی، برنامه نویسی و… برگزار و مقام های متعددی را کسب نموده است. نشانی. بلوار امامزاده حسن بعد از چهار راه مصباح، جنب پارک اطلسی، ساختمان سابق دانشگاه پیام نور کرج
شکرانلو (به کردی: شُکران) روستایی در دهستان سیوکانلو بخش مرکزی شهرستان شیروان استان خراسان شمالی ایران است. کد خدا این روستا رضا طالبی هستش که عضو خانواده خربزه، طالبی هستش که خانواده این میوه جات در حال رشد هستش که این کد خدا یک مرد همه کاره است که امروز زیب شلوار خودش را با دست خودش دوخته است موقعیت. روستای شکرانلو در فاصلهٔ ۴۷ کیلومتری شمال شرق شیروان قرار دارد که از شمال با روستایچپانلو، از جنوب با روستای قلعه صفا و قوچ قلعه و از شرق با کوه کیسمار و از غرب با کوه قنبر و کوه حاتم خان ارتباط دارد. مردم. مردم شکرانلو به زبان کردی کرمانجی تکلم می کنند و جزء دهستان سیوکانلو شیروان می باشد. شکرانلوها یکی از عشیره های مهم و اصیل ایل سیفکانلو هستند که از کردستان ترکیه به ناحیهٔ شمالی خراسان مهاجرت کرده اند. امین زکی می نویسد: محل اولیهٔ عشیرهٔ شکرانلو را در کردستان ترکیه و ناحیهٔ مُش (mosh) ذکر کرده اند. شغل مردم دامداری و کشاورزی است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۴ نفر (۱۵خانوار) بوده است. نام پیشین روستا. نام روستا سابقاً اُزدک (ozdag) بود که بعداً نام طایفهٔ شکرانلو را بر آن ن
هادند. جغرافیا. کوه های: قنبر، حاتم خان، قاضی و دره های: قوره دره، گربه دیره و ناله آق و ناله قامیش و همچنین چشمه های قنبر در کوه قنبر با آبی سرد و گوارا و مناظری زیبا و دیدنی و کانی سوگدلی و کانی حاتم خان در حوزهٔ روستای شکرانلو قرار دارند. محصولات عمده آن: فراورده های دامی، گندم، جو و سیب زمینی می باشد. امکانات روستا در حال حاضر شامل: راه خاکی سرویس ایاب وذهاب، دبستان، مسجد. وشورای ده است. گیاهان طبی. در کوه ها و دامنه های سرسبز این روستا انواع گیاهان خودرو و طبی مانند: کاکوتی، زرک (زرشک)، سیب تالک، مندک، گون، پوپک، هلز، قارچ خوراکی، کنگر، شقایق می روید. آثار قدیمی. در شکرانلو آثار قدیمی به وضوح دیده نمی شود اما با توجه به ظروف مسی وسفالی که گهگاه در گوشه وکنار این روستا پیدا شده است قدمت شکرانلو را به زمان قبل از ازبکان می رساند واحتمالاً نام محل آبادی ازبک بوده که به مرور به ازدک تبدیل یافته است طبق گفته معمرین روستا دور قلعه شکرانلو در سابق حصارکشی ودارای برج وبارو بوده است. در محلی معروف به راه شیخ اثر جای پا دیده می شود که عده ای معتقدند یکی از مردان حق به این جا آمده وشخصی را که مزاحم مردم بوده از بین
برده است که معمولاً شب های جمعه مردم برای نذز و نیاز به آن جا می روند.
چَناب (سانسکریت: चंद्रभाग/अक्सिनी، پنجابی: ਚਨਾਬ، هندی: चनाब، اردو: چَناب) از شاخابه های رود سند و از رودهای اصلی در منطقه جامو و کشمیر هند و پنجاب پاکستان است. نام این رود به معنای «رودخانه ماه» است. این رود در شهرستان لاهول و سپیتی در ایالت هیماچال پرادش هند واقع در هیمالیای علیا سرچشمه می گیرد و پس از گذر از منطقه جامو به دشت های پنجاب پاکستان می ریزد. حق آبه پاکستان از چناب بر پایه «پیمان نامه آب های سند» معین شده است. از سدهای بزرگ بر روی این رود سد باگلیهار است. خبرگزاری ها در سال ۱۳۸۷ خورشیدی از تصمیم دهلی نو برای ساخت ۱۲ سد تازه بر روی رودخانه چناب خبر دادند. آصف علی زرداری، رئیس جمهور وقت پاکستان در آن سال گفت که این پروژه ها می تواند به روابط دو کشور آسیب بزند. چناب شاهرگ حیاتی پنجاب به شمار می آید و در حس تعلق مردم منطقه به ناحیه پنجاب تأثیر زیادی دارد. در شهریور ۱۳۸۹ طغیان چناب آسیب زیادی به مناطق اطراف زد. اشارات تاریخی. این رود در دوره ودایی به نام چَندرَبهاگ (سانسکریت: चंद्रभाग) و هم چنین اَشکینی (अश्किनि) و ایسکامتی (इस्कामति) نامیده می شد. یونانیان نام اشیکینی را آکِسینِس تلفظ کرده و این رود ر
ا این گونه می نامیدند. در داستان های تاریخی یونانی آمده است که اسکندر مقدونی در ۳۲۶ پیش از میلاد، با هشت هزار نفر از سپاهیان خود با کشتی از رود جهلم گذشت. در پیوندگاه رود جهلم و چناب، امواج رود دو فروند از کشتی های او را واژگون کردند. در برهان قاطع درباره چناب آمده است: «رودیست بس بزرگ از ولایت پنجاب که آب آن بغایت لطیف و گواراست.»
جام ولایت ۱۳۹۰ جام فوتبال دوستانه سه جانبه ای بود که در سال ۱۳۹۰ با شرکت پرسپولیس، استقلال و ناسیونال پاراگوئه در تهران برگزار شد. تیم پرسپولیس با ۴ امتیاز قهرمان این مسابقات شد، ناسیونال پاراگوئه با ۳ امتیاز دوم و استقلال با یک امتیاز سوم شد همچنین هادی نوروزی به عنوان بازیکن برتر مسابقات انتخاب شد. شرکت کنندگان. سه تیم در "جام ولایت ۱۳۹۰" شرکت کردند.
زورتانلو(به کوردی: زُرتان، به انگلیسی: Zortanlu)نام روستایی در استان خراسان شمالی است. این روستا از توابع شهرستان شیروان است. موقعیت. زورتانلو در فاصله ۳۴ کیلومتری شمال شرقی شیروان قرار دارد که از شمال به کوه کولک و از جنوب به کوه قنبر و از شرق به روستای اوغاز تازه و از غرب به روستای بی بهره محدود می گردد و جزء دهستان سیوکانلو شیروان است. جمعیت. این روستا دارای ۸۱ خانوار و ۳۹۱ نفر جمعیت است که مردمش به زبان کردی کرمانجی صحبت می کنند و خود نیز از ایل سیفکانلو می باشند زورتانلو در کنار رودخانه اوغاز قرار دارد و سابقاً محل روستا جنگل و از نوع سرو کوهی بوده است، به طوریکه آثار جنگل در محل به وضوح مشاهده می شود و در حال حاضر نیز زورتانلو سرسبز و پر درخت است. وجه تسمیه. در مورد وجه تسمیه روستا معمرین محلی معتقدند چون این ایل از افرادی پرقدرت و زورمند تشکیل می شد و در برخوردهای قومی کمتر مورد هجوم قرار می گرفت به این صفت معروف بود و نام روستا نیز منسوب به ایل زورتانلو است. دره ها و چشمه ها. در قسمت شمال و جنوب زورتانلو دو دره به اسامی ناله چاقه و ناله سالخان وجود دارد که بسیار سرسبز ودارای انواع گیاهان طبی و خوراکی
است. چشمه های کانی قلپ، کانی سلخان، کانی ناله، کانی شیگودلو، کانی راه، کانی قچک وگر. و همچنین دره های کورتای، زای پلنگ، تیکان دره و قلل مرزقزل و شیکودلو و قلپ در حوزه این روستا قرار دارد. شغل اهالی. شغل اصلی مردم کشاورزی و دامداری و محصولات عمده آن:گندم، جو، گردو، زردآلو و فرآورده های دامی و صنایع دستی آن قالیبافی و گلیم بافی است. امکانات. امکانات روستا در حال حاضر شامل:راه آسفالته،تلفن، سرویس ایاب و ذهاب و دبستان، مسجد و آسیاب و شورای ده است. کمبودها=کمبود آب آشامیدنی _ اجرا نشدن طرح هادی روستا_عدم وجود آنتن تلفن همراه_عدم جمع آوری زباله ها_نبودن مکان وسالن ورزشی منابع. مقیمی، محمد اسماعیل، جغرافیایی تاریخی شیروان
غار بلور غاری است مرتبط با معدن نایکا واقع در نایکا در ایالت چیواوا در مکزیک. غار بلور ۳۰۰ متر (۹۸۰ فوت) زیر زمین قرار دارد و در دهلیز اصلی آن بلورهای عظیمی از جنس سلنیت دیده می شود که بزرگ ترین بلورهای طبیعی یافته شده در جهان است. بزرگ ترین بلوری که تاکنون در این غار پیدا شده است ۱۱ متر درازا، چهار متر قطر و ۵۵ تن وزن دارد و به طور کلی، غار بلور نایکا حاوی بلورهای سلنیت به طول است که حجم را نیز پوشش می دهند. هوای درون غار بسیار گرم است و دمای آن به ۵۸ درجه سانتیگراد و رطوبت آن نیز به ۹۰ تا ۹۹ درصد می رسد. بدون تجهیزات لازم، افرادی که وارد این غار می شوند بیش از ۱۰ دقیقه در آن دوام نمی آورند و به این خاطر اکتشاف این غار به کندی انجام می شود. گروهی از دانشمندان در غالب برنامه ای به نام پروژه نایکا سرگرم اکتشاف در دهلیزهای غار بلور هستند. کشف. معدنکاران در سال ۱۹۱۰ میلادی در زیر معدن نایکا غاری یافتند که غار شمشیر نامیده می شود. این غار در ژرفای ۱۲۰ متری و در بالای غار بلور قرار گرفته است. در غار شمشیر بلورهایی تماشایی اما کوچک تر (با حدود یک متر طول) دیده می شود. غاز بلور در سال ۱۹۹۹ هنگامی که معدنکاران در حال
کندن تونلی برای شرکت صنعتی پنیولس بودند کشف شد. این معدنکاران با مته دالانی را در گسل نایکا حفر می کردند و نگران آن بودند که با این کار آب وارد معدن بشود. معدن نایکا مقادیر زیادی نقره، روی و سرب دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Cave of the Crystals," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 10, 2011). de:Höhlen_von_Naica#H.C۳.B6hle_der_Kristalle_.28spanisch:_Cueva_de_los_Cristales.۲۹]] تصاویر ویکی پدیای انگلیسی ترجمه توضیحات تصاویر نایکا
شبکه مورب نوعی طرح سازه ای است که در ساختمان های بزرگ به کار می رود. در این روش با استفاده از فولاد، سازه های مثلثی به همراه تیرهای تکیه گاهی مورب ساخته می شوند. در چنین سیستمی، فولاد کمتری نسبت به سیستم قاب فولادی به کار برده می شود. در برج هرست که توسط نورمن فاستر طراحی شده، ۲۱ درصد، فولاد کمتری نسبت به روش های معمول، مصرف شده بود. همچنین سیستم شبکه مورب، نیاز به ستون های گوشه ای بزرگ را رفع کرده و امکان پخش بار بهتری را فراهم می کند. در برج سوئیس ری یا «خیارشور» نیز که توسط فاستر طراحی شده، از همین سیستم سازه ای استفاده شده است.
سلنیت (Selenite) یک کانی شفاف، بی رنگ تا کم رنگ و نرم است که یک نوع بلورین از سنگ گچ به شمار می آید. فرمول شیمیایی سلنیت CaSO۴·۲H۲O است. سنگ گچ (ژیپس) یکی از عمومی ترین کانی های محیط های تبخیری است. این کانی اگر بی رنگ باشد به آن سلنیت می گویند و اگر به صورت توده ای باشد به آن رُخام گچی (آلاباستر) می گویند. این کانی ماکل معروفی به نام «دم پرستویی» دارد. انواع کانی های سنگ گچ عبارتند از: منابع. Wikipedia contributors, "Selenite (mineral)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 10, 2011).
فدریگو توتزی نویسنده ی ایتالیایی بود. زندگی. "فدریگو توتزی" در روز ۱ ژانویهٔ ۱۸۸۳ در سیه نا به دنیا آمد. او که پسر یک مهمانخانه دار بود در ابتدا برای شرکت راه آهن کار می کرد، اما بعد به شغل پدرش ادامه داد. در سال ۱۹۱۱ اولین کتاب شعرش را منتشر کرد. در ۱۹۱۳ کار بر روی اولین رمانش «با چشمان بسته» را آغاز نمود که متنی بود خودزندگی نامه ای. او همچنین در سال ۱۹۱۳ مجلهٔ «لا تور» را بنیان گذاشت. "توتزی" سپس به روزنامه نگاری در رم روی آورد. در طول فعالیت ادبی اش، توجه "لوئیجی پیراندلو" را به خود جلب کرد به طوری که وی پشتیبان "توتزی" شد. "توتزی" در سال ۱۹۲۰ به دلیل سینه پهلو در رم درگذشت. سبک نوشتاری. از چند دهه بعد از مرگ "توتزی"، آثارش به عنوان آثار کلاسیک ادبیات مدرن ایتالیایی محسوب می شده. به باور "ایتالو کالوینو" "توتزی" یکی از بزرگ ترین نویسندگان اروپایی ایتالیایی تبار است. سبک او مختصر و موجز بوده و به باور "آلبرتو موراویا" تراژدیهای بزرگی را با کلماتی ساده شرح می دهد. "توتزی" که هنگام مرگ ۳۷ ساله بود با انتشار هفت اثر در زمان حیات خود و به یکی از پایه گذاران اصلی رمان نو در ایتالیا بدل شد. او به جریان رمان نو د
ر اروپا و رمان بحران تعلق داشته و در کنار نویسندگانی چون "جیمز جویس"، "فرانتس کافکا" و "لوئیجی پیراندلو" قرار می گیرد. با این وجود، در ادبیات ایتالیا "توتزی" و "پیراندلو" هر یک به شیوهٔ خاص خود از رمان سنتی جدا شده اند. گرچه منتقدان بسیاری نوشته های "توتزی" را ستوده اند، اما آثار او خیلی مورد استقبال مخاطبان عام قرار نگرفتند. برخی دلیل این کم توجهی را تلخی و ناامیدی بنیادینی دانستند که در آثار "توتزی" مشاهده می شود و عدهٔ دیگری از نثر سخت و ثقیل نویسنده را به عنوان بارزترین دلیل برای این امر یاد کردند. آثار وی اغلب نثری سخت دارند و وی داستان هایش را با پیچیدگی خاصی روایت می کند. "توتزی" در آثارش نوعی زشتی سنگدلانه را بر شخصیت هایش اعمال می کند. او مطالعات زیادی در باب روان کاوی مدرن و رؤیا داشته و این امر را می توان در آثار وی به خوبی مشاهده کرد.
مَرمَرِ گَچی نوعی تودهٔ ریزدانه سنگ گچ است که متراکم، چرب مانند، بی رنگ یا سفید می باشد. نام های دیگر آن رُخام گچی و آلاباستِر است. مرمر گچی زیاد شفاف نیست و فاقد رگه است و ترکیبش برخلاف مرمر آهکی به جای آن که از کربنات کلسیم باشد از سولفات کلسیم تشکیل شده و سفیدرنگ است. مرمر گچی برخلاف مرمر آهکی در تماس با اسیدها جوش نمی کند. سنگ گچِ رشته ای با جلای ابریشمی را ساتین اسپار و نوع دارای پولک های رخ بزرگ بی رنگ و شفاف را سلنیت می گویند. مرمر گچی و ساتین اسپار را برش و صیقل می دهند و برای اهداف تزئینی استفاده می کنند اما کاربرد آن ها به دلیل سختی کم، محدود است. از مرمر گچی برای ساختن لوحه و سنگ قبر هم استفاده می کنند. پیشینه کاربرد. سنگ رُخام (مرمر) در بسیاری از محوطه های شهرنشینی نیمهٔ شرقی ایران از مواد اولیهٔ مهم برای ساخت ظروف بوده است، به نحوی که در لایهٔ حصار IIIC استفاده از مرمر برای ساخت ظروف یک شاخصهٔ فرهنگی است و همچنین ستون هایی مینیاتوری ساخته شده از این سنگ علاوه بر حصار از شهر سوخته و تورنگ تپه هم بدست آمده که می تواند یک مبنای گاه نگاری باشد. رخام گچی در تمدن های کهن کاربرد داشت و تندیس های بزرگ گا
وهای بالدار متعلق به تمدن آشور و همچنین خمره خشایارشا که امروزه در موزه شهر لندن موجود است از همین سنگ ساخته شده اند. یونانی ها نیز سکه هایی با نقش کلمهٔ آلاباستر که از نام شهری به نام آلاباستر در مصر گرفته بودند ضرب می کرده اند. امروزه رخام های گچی خوب در نواحی میانی انگلستان به ویژه در ناتینگهام به شکل مجسمه هایی با شکل های گوناگون که توسط استادکاران سده های ۱۴ و ۱۵ میلادی حکاکی شده اند در دست است. بعدها این دست ساخته های گچی مشهور شد و با تولید انبوه به سراسر اروپا فرستاده شد. مرمر گچی همچنین در برخی از آرامگاه ها، نقوش کلیساها و سایر ساختمان های تاریخی به کار رفته است.
نو مرسی یک گروه موسیقی رقص آمریکایی است. این گروه در سال ۱۹۹۵ توسط فرانک فاریان و در آلمان شکل گرفت. دیگر اعضای گروه مارتی سینترون (زاده ۱۹۷۱، نیویورک) و دو برادر دوقلو با نام های آریل و گابریل هرناندز (از فلوریدا) می باشند. این گروه تاکنون سه آلبوم استودیویی ارائه کرده است.
سیامند رحمان (۱ فروردین ۱۳۶۷ – ۱۱ اسفند ۱۳۹۸) وزنه بردار ایرانی بود. وی قهرمان پارالمپیک لندن ۲۰۱۲ و پارالمپیک ریو ۲۰۱۶ و دارندهٔ پنج طلا و یک نقرهٔ جهان در ردهٔ جوانان و بزرگ سالان بود. وی همچنین سه نشان زرین از بازی های پاراآسیایی گوانگجو ۲۰۱۰، اینچئون ۲۰۱۴ و جاکارتا ۲۰۱۸ به دست آورد. همچنین نام وی با توجه به ثبت وزنهٔ ۳۱۰ کیلوگرمی در سال ۲۰۱۶، در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسیده است. فعالیت ورزشی. او از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ فعالیت قهرمانی داشت. قهرمانی جوانان جهان. وی در نخستین تجربهٔ بین المللی خود توانست ضمن شکستن رکورد ردهٔ جوانان جهان، قهرمان رقابت های جهانی این رده در سال ۲۰۰۸ بشود. رحمان توانست ۷۲٫۵ کیلوگرم رکورد جوانان جهان را ارتقا دهد. حضور در تیم ملی. سیامند رحمان نخستین بار در سال ۱۳۸۷ به اردوی تیم ملی وزنه برداری معلولان ایران دعوت شد. بازی های جهانی IWAS. رحمان در بازی های جهانی IWAS (فدراسیون ورزش های ویلچری و قطع عضو) در شارجه ۲۰۱۱ توانست با رکورد ۲۹۱ کیلوگرم قهرمان بشود. پارالمپیک. پارالمپیک لندن ۲۰۱۲. بازی های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ از تاریخ ۲۹ اوت تا ۹ سپتامبر ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا آغاز شد. رقاب