Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شیرجوپشت بالا، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۴ نفر (۱۶۴خانوار) بوده است.
گاویه(امامده)روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در بخش رودبنه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۵ نفر (۲۳۵خانوار) بوده است.
میان محله چاف گاویه، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۴۱خانوار) بوده است.
ارباستان، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. زبان ساکنان این روستا گیلکی است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۸ نفر (۲۱۱خانوار) بوده است.
سیدمحله ، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۹ نفر (۷۷خانوار) بوده است.
شیرجوپشت پایین، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. می توان به جاذبه گردشگری این روستا به تالاب نیلوفر آبی شیرجوپشت پایین اشاره کرد جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۳ نفر (۹۰خانوار) بوده است. منابع. دهیاری و شورای اسلامی شیرجوپشت پایین
متعلق محله ارباستان، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در جنوب روستای ارباستان قرار گرفته و در گذشته نیز بخشی از روستای ارباستان بود و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۵خانوار) بوده است. اکنون این روستا را با نام متعلق محله لاهیجان می شناسند در این روستا امام زاده ای بنام آقا سید علی هست که مردم زیادی برای بازدید و زیارت به این روستا می آیند
بارکوسرا، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۴۵ نفر (۴۷۸خانوار) بوده است.
سراجار، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است تاریخچه، تاریخچه این روستا به دوره قبل از رضاخان برمی گردد این روستا ۳۰۰ تا ۳۵۰ سال از لحاظ ساختاری قدمت دارد نام اول این روستا اوچاق پشت بود به دلیل وجود چاه نفتی در این روستا که کشتی های نفتی برای بارگیری به این روستا می آمدند. راه های ارتباطی گسترده این روستا باعث تغییر نام آن به سوسوجار و سپس سراجار به معنای مکان همسایگی شد نام گذاری. سراجار از دو واژه سراج و جار برگرفته شده است که به معنای مکان کنف است. این نام بدین جهت به این منطقه گفته شده که در قدیم محل کشت کنف بوده است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۲ نفر (۲۵۸خانوار) بوده است.
صیقل بنه، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۱ نفر (۵۷خانوار) بوده است.
میردریاسر، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۱ نفر (۷۱خانوار) بوده است.
بالارودپشت، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۱۴ نفر (۳۶۳خانوار) بوده است.
بین کلایه، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۳ نفر (۲۵۹خانوار) بوده است.
فشوپشته، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۳ نفر (۷۵خانوار) بوده است.
نوشر ، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. نام گذاری. اسم این روستا برگرفته از نو و چر به معنی مسیر جدید برای عبور و مرور است که به تدریج در گذر زمان از نوچر به نوشر تغیر نام داده است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۲ نفر (۱۷۵خانوار) بوده است.
امیرآباد ، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۱ نفر (۱۱۶خانوار) بوده است.
حسن بکنده، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در ۲۵ کیلومتری شهر لنگرود و ۱۲ کیلومتری شهر چمخاله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۹ نفر (۱۸۳خانوار) بوده است.که با به دنیا آمدن سردار 640 نفر شده است که از اقوام کرد تبعیدی هستند محصولات. برنج، ماهی، هندوانه دام وطیور و مرکبات مهمتری محصول حسن بکنده ماهی بوده چنانچه در سطح استان شناخته شده می باشد؛ و پس ازان برنج قرار دارد و در سال های اخیر کشت هندوانه رشد چشم گیری داشته است. آب و هوا. آب و هوای حسن بکنده مانند دیگر نقاط گیلان از نوع اب و هوای معتدل مدیترانه ای با رطوبت کمی بیشتر می باشد. دربعضی از سال ها، چنانچه توده هوای سرد شمال، این ناحیه را تحت تأثیر قرار دهد، نظم واعتدال چند ساله به هم خورده و شدت سرما، زیاد می شود. همچنین این محل یکی از پر بارش ترین مناطق در کشور است و هم رده بندر انزلی و بندر کیاشهر از نظر بارش باران قرار دارد.
دهبنه ، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. این روستا مهمترین روستای در عبور جاده ساحلی شهرستان لاهیجان است.این روستا همچنین به قسمت بزرگی از تالاب امیرکلایه دسترسی دارد. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۷ نفر (۹۲خانوار) بوده است.
سحرخیزمحله، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۴ نفر (۱۲۷خانوار) بوده است.
کورنده، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۰۹ نفر (۳۱۳خانوار) بوده است.
ایوان استخر، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.بقعه آقا زینول در این روستا قرار دارد. نام گیلکی: اَیوُن سَل جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۱ نفر (۱۳۰خانوار) بوده است.
کچلام روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.این روستا از سه بخش بالا محله،میانمحله و پایین محله تشکیل شده است. نام گذاری. این روستا متناسب با پیشه و کار پیشینیان و اجداد مردم این روستا و منطقه نام گذاری شده است و به مرور زمان عمدتا به کاشت برنج و کم و بیش پرورش دام و ماهی تغییر پیدا کرده است و دیگر تقریبا اثری از تولید ابریشم در این روستا دیده نمی شود.محصول این روستا در قدیم پیله ابریشم بوده و امروزه به برنج تبدیل شده است.به همین دلیل به آن کج لوم(به گیلکی:مکان ابریشم)گفته میشد که بعدها به کچلام معروف شد. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۲۱نفر (۲۲۷خانوار) بوده است.
بالامحله ناصرکیاده، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. این روستا مرکز دهستان شیرجوپشت است.تنها جاده رسمی شهرستان لاهیجان به ساحل دریای این شهر از این روستا عبور میکند.این روستا از سمت روستای دهبنه به دریای خزر نزدیک است. امکانات. از امکانات روستا میتوان به پاسگاه پلیس روستایی، مرکز جهاد کشاورزی، حوزه بسیج برادران و خواهران، شورای حل اختلاف، مرکز نیکوکاری امام علی، مرکز هلال احمر منطقه رودبنه، اداره برق، مرکز جمع آوری زباله، درمانگاه و پست بانک اشاره کرد.دبیرستان پسرانه شهید اندرزگو،دبیرستان دخترانه عمار یاسر و دبستان سلمان فارسی در این روستا قرار دارند. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۱۹ نفر (۳۱۴خانوار) بوده است.
پایین محله ناصرکیاده، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. این روستا از مزارع به تالاب امیرکلایه که در میان روستاییان به شالکول معروف است راه دارد.این روستا با ساحل دریای خزر فاصله چندانی ندارد. بازارهای هفتگانه. شالیکاران منطقه همین که از کار نشاء و وجین شالیزارهایشان فارغ میشوند، این بازارها را برپا میکنند. این بازار تا زمان برداشت و درو برنج ادامه دارد. زمان برداشت که فرا میرسد، بازار برچیده میشود. از زمان برپایی و تا زمان برچیدن بازار، کشاورزان حدود پنجاه روز فرصت دارند و معمولاً در این مدت معین و محدود، هفت بار این بازار در حیاط وسیع و پر از چمن بقعه آقاسیدرضاکیا برپا میشود. مردم منطقه سعی میکنند بنا به سنت دیرین خانوادگی، لااقل در یکی از بازارها شرکت کنند. در این بازار مانند همه بازارهای محلی همه جور کالا فروخته میشود و متولیان بقعه محل بنا به رسم پیشین بخشی از حیاط وسیع بقعه را به بازاریان اختصاص میدهند تا بتوانند کالا های خود را بساط کنند. اما آن چه به این بازار اهمیت ویژه می دهد، برپایی آن در شب است که از این لحاظ هم زیبا و هم بی نظیر است. بازارها، فقط در شب های جمعه
و با اقامه اذان مغرب شروع و تا پاسی از نیمه شب ادامه دارند. از دیگر ویژگی های منحصر به فرد، وجود دکه های قصابی است که تقریباً پردرآمد ترین بساط های بازار هستند. در هر دکه ایی یک یا دو گاو سلاخی شده آویزان است و در کنار دکه، مجمرهای بزرگ آتش نیز قرار دارد. تمام کسانی که در این بازارها شرکت می کنند، در واقع زائر بقعه آقاسیدرضاکیا هستند، به همین جهت تمام رفتار و کردارهایشان در آن زمان و مکان خاص نوعی مناسک به حساب می آید. بیشترین بخش حیاط بقعه، اختصاص به خانواده ها دارد و هر خانواده ای بنا به میزان جمعیت خود در حیاط برای خوردن شام فرش و سفره پهن میکنند. معمولاً برنج را در خانه طبخ و باقی غذای شام را از دکه های قصابی تهیه می کنند. بعد از خوردن شام هر کس به کاری مشغول میشود، زیارت بقعه و خواندن ادعیه و تا خرید کالا از بازار. در بازار هر خانواده یا شخصی کالایی را به جهت تبرک و تیمن خریداری میکند. معمولاً پیش از خرید هر چیزی نیت میکند. مثلاً مادری پیش از تولد نوزادش، لباس یا عروسکی می خرد یا برای پسران و دختران مجرد به نیت عروسی چیزی خریداری میکنند.بعد از شیوع ویروس کرونا این بازار دیگر برگزار نشد. امکانات. این روست
ا دارای پست بانک ،خانه بهداشت،اداره مخابرات است.دبستان زنده یاد مترجم نظام مدنی در این روستا قرار دارد. بقعه آقاسیدرضاکیا. بقعه آقاسیدرضاکیا معروف به آسیدبر که هرساله میزبان جمعیت زیادی از مردم برای زیارت و بازارهای هفتگانه است در کنار مسجد جامع این روستا قرار دارد.ساختمان بقعه بعد از آتش سوزی در سال ۱۳۸۶ توسط اداره اوقاف شهرستان لاهیجان بازسازی شد.مسجد جامع روستا نیز که در جنب این بقعه قرار دارد پس از آتش سوزی بازسازی شد. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۱ نفر (۱۵۳خانوار) بوده است.
میان محله ناصرکیاده، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۶۸خانوار) بوده است.
تی تی پریزاد، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
جیرباغ، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۳ نفر (۱۰۱خانوار) بوده است. روستای جیرباغ بخش رودبنه شهرستان لاهیجان قرار دارد براساس ایجاد مسکن در سالهای اخیر جمعیت آن به ۵۰۰ نفر و ۱۲۰ خانوار رسیده است در سال ۱۴۰۱
حسنعلیده روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.این روستا با ساحل دریای خزر فاصله چندانی ندارد. جمعیت. این روستا در دهستان شیرجوپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۰ نفر بوده است.
خرفکل، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۰ نفر (۱۷۳خانوار) بوده است.
زردکام، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
بداب، روستایی از توابع شهرستان احمدسرگوراب در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۰ نفر (۲۱۹خانوار) بوده است.
دوبخشر، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است. جمعیت و ویژگی های جغرافیایی. این روستا در دهستان احمد سرگوراب واقع شده و براساس آمار خانه بهداشت دوبخشر که نهاد دولتی مستقر در روستاست و از نظر آمار جمعیتی برای روستاهای ایران، دقیق ترین آمار جمعیتی را جمع آوری می کند، جمعیت روستا در اسفند 1403 برابر 762 نفر بوده است که شمار مردان 375 نفر و شمار زنان آن 387 نفر ثبت شده است. خانه ی بهداشت روستاها، هر ساله در پایان هر سال، سرشماری سالانه ی جمعیتی خود را انجام می دهند. بر اساس آمارهای خانه بهداشت روستای دوبخشر می توان گفت که اکنون الگوی جدیدی از تحولِ جمعیتی در روستاهای گیلان در حال تحقق است. برابر آمار این نهاد، جمعیت روستای دوبخشر در اسفند 1397 برابر706 نفر بوده است . در حالیکه این تعداد در اسفند 1403 برابر 762 نفرثبت شده است که افزایشی56 نفری داشته است. اما در همین حال نرخ رشد طبیعی جمعیت روستا در طول هفت سال منتهی به فروردین سال 1404 با نرخ رشد منفی شدید رو به رو بوده است. برابر همین آمار در اسفند 1397 تعداد تولد در روستا 2 تولد و تعداد مرگ در همین سال 15 نفر بوده است. این روند در
تمام طول هفت سال منتهی به آغاز سال 1404 تکرار شده و نشان می دهد که شمار زاد و ولد از شمار مرگ و میر ها در این روستا به طرز فاحشی کمتر بوده است . به عنوان مثال در سرشماری اسفند 1403، تعداد تولد در روستا 2 بچه و تعداد مرگ و میر10 نفر ثبت شده است. شمار کل تولدها نیز در طول هفت سال از اسفند 1397 تا اسفند 1403 تنها 19 بچه اما شمار مرگ و میرها در همین دوره بیش از سه برابر یعنی 70 نفر ثبت شده است. پرسش این است که افزایش جمعیت روستا در طول دوره از اسفند 1397 تا اسفند 1403 چگونه تحقق یافته است؟. آمار خانه ی بهداشت نشان می دهد که در طول این دوره شماره خارج شده ها از روستا یعنی شمار کوچنده ها از روستا 72 نفر اما شمار وارد شدگان که در روستا ساکن شده اند برابر 171 نفر بوده است. بدین ترتیب می توان گفت که این یکی از الگوهای کنونی تحولات جمعیت در روستاهای گیلان است. یعنی رشد منفی شدید طبیعی جمعیت که با وارد شدگان به روستا تا حدودی جبران شده و به افزایش اندک جمعیت روستایی ختم می شود. روستای دوبخشر یک روستای قدیمی است. مطابق نظر رابینو کنسول انگلیس در رشت که در سال های ۱۹۰۶–۱۹۱۲ در رشت اقامت داشته و کتابی به نام «تاریخ دارالم
رز گیلان» نوشته، نام این روستا را « دباغ شهر» ثبت کرده است اما امروز این نام منسوخ شده و در مراجع رسمی و غیر رسمی این روستا «دوبخشر» نامیده می شود. در این روستا یک تپه در داخل جلگهٔ هموار و مسطح بالا آمده که ارتفاع بلندترین نقطهٔ این تپه از سطح دریاهای آزاد در عرض جغرافیایی ۳۷ درجه و ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه و ۷۰ صدم ثانیه و طول جغرافیایی ۴۹ درجه و ۲۰ دقیقه و ۵۷ ثانیه و ۲۹ صدم ثانیه واقع شده و بر اساس نقشه گوگل ارت ۳۶۷ فوت یا حدوداً ۱۱۲متر است. به عبارت دیگر ارتفاع بلندترین نقطه این تپه در روستای دوبخشر حدود 112 متر از سطح دریاهای آزاد است. این تپه زیبا و پوشیده از درخت و باغ چای که در محل «کولک »نامیده می شود یکی از پدیده های نادر در جلگهٔ کناره دریای خزر از مازندران تا آستارا می باشد. زیرا این کوه در تمام جلگهٔ جنوب دریای خزر تنها برجستگی است که حدود ۵ کیلومتر ازرشته کوه البرز فاصله گرفته و در داخل جلگه برجسته شده وبالاآمده است. به نظر می رسد این برجستگی حاصل فعالیت های تکتونیکی (زمین ساخت) در این ناحیه است. تنوع چشم انداز پدید آمده در پرتو این تپهٔ زیبا به روستای دوبخشراهمیت ویژه ای از نظر گردشگری داده است. بسیا
ری از عروس ودامادهای روستاهای اطراف برای جشن اولین روز زندگی خود به این محل امده و از تپهٔ کولک بالا رفته و در آن فیلم عروسی خود را تهیه می کنند. اگر در گوگل نام دوبخشر را سرچ کنید می توانید تصویر این کوه را ببینید. از دیگر نکات جالب این روستا موقعیت گورستان آن است که بر روی یکی از یالهای «کولک» بنا شده و از این نظر گورستان آن در تمام روستاهای جلگه ای گیلان بدیلی ندارد. یعنی گورستانی به صورت تپه ای بلند در دل زمین هموار جلگه ای قرار گرفته با مسجدی که بر روی این تپه بنا شده است. این روستا در مرز پراکنش گویش تالشی و گیلکی واقع شده و ساکنان بخش جنوبی آن به گویش تالشی و بخش شمالی آن با گویش گیلکیِ بیه پسی صحبت می کنند. منابع
شالما ، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است. جمعیت ۱۰۲۵. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۶ نفر (۲۶۵خانوار) بوده است.
گنجار، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان است. این روستا دارای زیبایی های فراوان و بکر می باشد البته دلیل بکر بودن این روستا را می توان بن بست بودن آن دانست، این روستای زیبا همچون نگینی در منطقه ای در نزدیکی بخش احمد سرگوراب می درخشد بام سبز گنجار و آبشار زیبای وزنه بن در منطقه ای بکر در این روستا از جاذبه های روستا است که محل مناسبی برای عکاسی و محیطی سرسبز و مفرح است در بخش انتهایی روستا و پس از منطقه زیبای بام سبز که در ارتفاع روستا واقع است جاده ای خاکی و مال رو می باشد که به منطقه ای تفریحی دیگر در استان گیلان، امامزاده اسحاق شفت منتهی می شود برای کسانی که علاقه مند به طبیعت گردی و جاذبه های طبیعی می باشند عبور و پیاده روی از این منطقه به سمت امامزاده اسحاق که در ارتفاع واقع است بسیار جذاب خواهد بود البته به دلیل بکر بودن منطقه و وجود حیات وحش رعایت نکات ایمنی و داشتن تجهیزات مناسب لازم است سالهاست بحث آسفالت جادهٔ منتهی به امامزاده اسحاق از روستای گنجار مطرح می باشد که تاکنون اقدامی در این زمینه انجام نشده است. جمعیت. این روستا در دهستان نصیرمحله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز
آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۴۹ نفر (۱۸۵خانوار) بوده است.
نصیرمحله، دهستانی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است.جاذبه هایی گردشگری همچون استخر بزرگ اوسور واستخر جاده گنجار وشالیزارهای زیبا .نمای کوهای اطراف و رودخانه همیشه پر آب میتوان اشاره کرد. جمعیت. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۰۹۰ نفر (۸۰۲خانوار) بوده است.
سالک معلم، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان احمدسرگوراب در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در شهرستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۶ نفر (۱۱۶خانوار) بوده است. زبان مردم این روستا تالشی است.
سفیدمزگی، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در شهرستان احمد سرگوراب»&gt;http://sh-ahmadsargurab.ir/ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۹ نفر (۲۲۹خانوار) بوده است.
علیسرا ، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۲ نفر (۲۳۲خانوار) بوده است.
خره کش، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان احمد سرگوراب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹۶ نفر (۱۴۱خانوار) بوده است.
سیاهمزگی، منطقه ای از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است که باشندگانش تالش زبان هستند. سیاهمزگی به معنی مسجد سیاه است؛ واژه مسجد در زبان عربی از واژه پارسی "مزگت" به معنی مزداکده یا خانه اهورامزدا گرفته شده است.سیاهمزگی، منطقه بزرگ و نامداری در 17 کیلومتری جنوب غربی شهرستان شفت است که چهار روستای علی سرا، توسَه، خُرَّمکَش و مَزگَدا را در برگرفته است. جغرافیای طبیعی و اقتصادی – انسانی آن، جای کاوش فراوان دارد و بسا که پیشینه تاریخی آن نیز رازهای فراوان در سینه داشته باشد؛ زیرا این خطه، خاستگاه مردان نام آور و بزرگی در بستر دین و دانش و سیاست بوده است؛ ولی با این همه، شناخته بودن این منطقه در سراسر گیلان و بلندای نام آن نزد شمار دیگری از هم میهنان، به ویژه پایتخت نشینان، نه از روی کتابها و نوشتارهای شناساگر و نه به خاطر آوازه دانشوران و ادیبان و مدیران و حاکمان برخاسته از این سرزمین و نه به خاطر حماسه های آن، بلکه به خاطر « پنیر سیاهمزگی» است که محصول ویژه دامی و فرآوری شده در همین منطقه است. روزگاری نه چندان دور، همه پنیر مورد نیاز شهرستان شفت و بخشی از پنیر فومن و رشت و طارم و زنجان، ا
ز سوی دامداران روستاهای منطقه شفت تأمین می شد که بیشتر آنها در ییلاقهای پیرامون سیاهمزگی نشین داشتند. قلمرو دامداران روستاهای خَرفَه کُل، نصیر محله، گَنجار، شالما، لَپَندون، سیدآباد، قَلَه رُوخُون، علی سرا، توسَه، و خُرَّمکَش به تناسب مالکیت و حق بهره برداری در ییلاقهای زیر بود: الف – ییلاقهای پیرامون دایلَه سر : مزاچال، آوَرَند، سوتَه ، خُورمَه جَئون، سِره، برَه خوار، مَتَّه خونی، زردَه خونی، لاسَه پِشت، بَرَه سر، مِندَران، دایلَه سر، گِنبو، گَزنَه دشت، بَرزَه لئاشؤن، مینجانی، لُؤت، زییان دشت و چَرَه مَندَن. ب – ییلاقهای آرنَنگا : شَلَمَه جار، آفیر، تُؤیَه لُؤم ، پاشتون، پِِشتی سر، سَرَندول، خونی و آفیرَه سر می شود. هر یک از محله های نام برده، پذیرای شمار فراوانی از دامداران و کوچ نشینان بودند. این دامداران رنج کش با درک موقعیت اقتصادی منطقه و با توسعه دامداری در آن مقطع زمانی، حاصل کار و تولید خود را چنان به جامعه عرضه کردند که در قامت حماسه سازان اقتصادی سر برآوردند و محصول خود را زبانزد هم میهنان خود کردند. امروز، هرچند در ییلاقهای نام برده، کمتر از سی رَمِه سکونت دارد و پنیر تولیدی سیاهمزگی به نسبت چهل -
پنجاه سال گذشته به یک بیستم کاهش یافته است، ولی نام این پنیر همچنان بر سر زبانهاست و مزه و طعم آن در جان و شامه گیلانیان وهم میهنانی که پیشتر مزه آن را چشیده بودند، بر جای مانده است و به سبب نام این محصول، نام جغرافیایی منطقه سیاهمزگی نیز جاودانه شده است. با این حال، این نوشته، درصدد گزارش توسعه اقتصادی و معرفی تولیدات سیاهمزگی نیست، بلکه اشاره ای گذراست به رشد دانش و توسعه انسانی آن. تاریخ بر جا مانده از آغاز قرن چهاردهم هجری خورشیدی؛ نشانگر آن است که سیاهمزگی خاستگاه مردانی در عرصه دین و دانش و سیاست بوده است. چهره های برجسته. از نسل اول قرن چهاردهمی ها، افراد زیر را می توان نام برد: 1- نقدعلی سیاهمزگی : شادروان ابراهیم فخرایی در صفحه212 کتاب سردار جنگل – چاپ سازمان چاپ و انتشارات جاویدان، تهران، 1354 خورشیدی -گوشه ای از فداکاریهای او در نهضت جنگل را برشمرده است. این مبارز نهضت جنگل، در محله لِلکَه لُون در روستای علی سرا می زیست و همان جا خانه داشت. این محله از سالهای 1300 تا 1310 به این سو متروکه شده و اهالی آن نخست به ویزَه شَه نقل مکان کردند و پس از نزدیک چهار دهه از آنجا کوچیدند و اینک در محله عظیم آبا
د در کنار جاده اصلی علی سرا به توسَه ساکن هستند. عشقعلی دستپاک از کهنسالان ویزَه شَه – در گذشته به سال 1376 - نقدعلی سیاهمزگی و خانه او را دیده است. او در باره خانه نقدعلی می گفت: «پیوسته آن خانه انباشته از انواع تفنگ بود». نگارنده، منظومه ای در قالب یکصد دوبیتی به گویش تالشی درباره تاریخ لِلکَه لُون، ویزَه شَه و خاندانهای آن سروده است که در ترجمه آن به شرح تفصیل تاریخ و خاندانها و شخصیت های آن نیز پرداخته است. این منظومه، هم اکنون مراحل آماده سازی خود را طی می کند. 2 - غلامعلی مجاهد: از اهالی محله خشکَه وِه در مَزگَداست. این شخص چندان شناخته شده نیست، ولی بیشتر سالمندان سیاهمزگی او را دیده اند و خاطراتش را شنیده اند. زین العابدین عظیمی درکتاب سیمای سیاهمزگی او را ازمجاهدان نهضت جنگل و یاران میرزا کوچک خان جنگلی نام برده و خود نیز او را دیده و خاطراتی از او را نقل کرده است (سیمای سیاهمزگی، ص51، 52). 3- سید رضی رفیعی: مردی با تحصیلات سنتی مذهبی که در حوزه های قدیمی رشت و تهران درس خوانده بود و پس از طی مراحلی از علوم و معارف دینی، به روستای خود بازگشت و به تبلیغ و ترویج احکام و معارف اسلامی در منطقه پرداخت. او
با دایر کردن مکتبخانه ای کوچک در روستا، فعالیت خود را آغاز کرد و در ادامه کار، خانه خود را به مکتبخانه تبدیل کرد و به آموزش قرآن و علوم ابتدایی دینی و عربی برای کودکان و نوجوانان پرداخت. او هیچ گاه شیوه رایج روحانیان یعنی منبر رفتن و سخنرانی را برای انجام مقاصد خود پی نگرفت و پیوسته همانند فردی عادی در میان مردم زندگی می کرد و با کردارش الگوسازی می کرد. سید رضی برخلاف هم صنفان روحانی اش از راه کارگری، کشاورزی و دامداری گذران زندگی می کرد و نه تنها رهبری دینی مردم منطقه را برعهده داشت، بلکه در کنار آن همانند یک قاضی رسمی، دعاوی و اختلافات مردم را حل و فصل می کرد و قراردادهای خرید و فروش اشیا و املاک و حیوانات را نیز بر ایشان می نوشت. این مرد وارسته با چشم پوشی از همه موقعیت های مالی و اجتماعی، زندگی زاهدانه در کنار مردم زادبوم خود و ترویج معارف و شعائر اسلامی در یک منطقه محروم و روستایی را برگزید. به جرئت می توان گفت، دینداری و مذهبی گرایی نسل های کنونی مردم منطقه سیاهمزگی، حاصل رنج و کوشش فراوان آقاسید رضی است. تقریباً همه شخصیت های نسل دوم قرن چهاردهم خورشیدی، شاگرد ایشان بوده اند. آقا سیدرضی در سال 1271 خو
رشیدی دیده به جهان گشود و در سال 1356 دیده از جهان فرو بست. خدایش بیامرزاد. از نسل اول قرن چهاردهم خورشیدی، افرادی چون مرحوم شیخ جواد نعمتی، نیای خاندان نعمتی های علی سرا، سیدزین العابدین و سید عظیم عظیمی که پدر و پسر بودند، این سه بزرگوار نیز درس خوانده های حوزه های سنتی بودند که نامشان در شمار مدرسان مکتبخانه ای قرآن و مبلغان معارف اسلامی آمده است.استاد سیاه امینی پدر بزرگوار استاد عبداله امینی سیاهمزگی تنها پزشکان سنتی در منطقه نیز از شمار این نسل بوده اند. اما از نسل دوم قرن چهاردهمی ها شمار بیشتری را می توان نام برد که برخی از آنان مراتب عالی تحصیلات سنتی را طی کرده اند و برخی دیگر مقاطع بالای تحصیلات دانشگاهی را گذرانده اند و هریک دارای شغل و سمت و جایگاه ویژه ای در کشور شده اند. کسانی از این نسل نیز فقط به آموزشهای ابتدایی سنتی و دینی بسنده کردند و بعدها مربی قرآن و احیاناً مداح ( نوحه خوان ) و روضه خوان شدند. مرحوم شیخ محمود فتاحی پدر بزرگوار میرزا محمدعلی فتاحی- مداح معروف اهل بیت در گیلان– ملادولتعلی نوروزپناه، استاد حمید - شاعر متخلص به گلشن- و کربلایی سید طاهر مصطفوی در این ردیف قرار می گیرند. شخص