Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ده سرخ (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در 45 کیلومتری مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۰ نفر (۱۶۲خانوار) بوده است. جمعیت ذکر شده مربوط به ساکنین دائمی هستند و در حدود ۱۵۰ نفر در تابستان به جمعیت ساکن برای کارهای کشاورزی اضافه می شوند. تاریخچه. ده سرخ روستایی سردسیر و سرسبز است که بیش از دو هزار سال از حضورش سپری شده است. این روستای دل نواز توانست در ۱۲۰۰ سال پیش از امروز پذیرای قدم های امام رضا (ع) باشد. شیخ صدوق در مورد ماجرای ورود ایشان به روستای دهسرخ در سفری که مقصدش توس بوده است و آخرین سفر حضرت محسوب می شود اینگونه روایت کرده اند: کاروانیان وارد روستای قریه الحمراء شدند. به آن جناب عرض شد ظهر شده آیا نماز می خوانید؟ امام از مرکب فرود آمد و فرمود: «آبی برایم بیاورید.» گفتند: «یا ابن رسول ا… آبی با ما نیست.» حضرت با دست خویش زمین را بسود، آبی پدید آمد که خود و اصحابش که با او بودند، بدان وضو ساختند و در تخت گاهی کنار آن نماز گذاردند. در حال حاضر همین نقطه به عنوان زیارتگاهی باقی ماند
ه است. این زیارتگاه میزبان اصلی مهمانان روستای دهسرخ به شمار می رود چون غیرممکن است گردشگران وارد این روستا بشوند و به سمت زیارتگاه رهسپار نشوند و به زیارت در آن نپردازند. قریة الحمراء که در نقل قول ذکر شده است به زبان فارسی به معنای دهسرخ است. این چشمه در آثار دیگری از سفرنامه ها نیز مورد توجه قرار گرفته است. از آن جمله می توانیم به سفرنامه ناصرالدین قاجار اشاره کنیم که در آن آمده است: این چشمه، با نام چشمه رضا شناخته می شود و هشت زوج ملک را مشروب می نماید. آب چشمه اش زمستان و تابستان گرم است. مردم هر سال در آنجا قربانی ها می کنند و هر کس مرضی داشته باشد از برکت امام رضا (ع) شفا می یابد. رعیتش ۲۰ خانوار و املاکش هشت زوجست. آب و هوا. این روستا در منطقه سردسیر واقع شده است. در بیشتر ماه های سال هوایی خنک دارد و ساکنین فقط در فصل تابستان از وسایل سرمایشی استفاده میکنند. در سال های دور میزان آب موجود در این روستا زیاد بود به طوری که دارای چشمه ای آب شرب متعددی بود اما در سالیان اخیر بخاطر خشکسالی های پی در پی تقریبا تمامی چشمه ها خشک شده و مقداری از باغات نیز از بین رفته است. منابع. __نمایه__
شریف آباد نام روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و برپایهٔ سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
فرایند واحد عبارت است از هر مرحله از تولید ماده شیمیایی که در واکنش شیمیایی رخ می دهد، مثلاً اکسید شدن پارازایلین و تولید ترفتالیک اسید یک فرایند واحد است.
سرنیش، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 215 نفر (74خانوار) بوده است.
امیرآباد روستایی در دهستان سرجام بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۶۳ نفر (در ۴۳ خانوار) بوده است.
بررود (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
بلندپی، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
عبدالمجید (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
فرزنی (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
النگ امان آباد، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۷ نفر (۱۹۲خانوار) بوده است.
باغچه (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۱ نفر (۱۸۷خانوار) بوده است.
داشخانه (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۱ نفر (۶۰خانوار) بوده است. موقعیت. روستای داشخانه در کیلومتر35 جاده مشهد-نیشابور در مجاورت ایستگاه راه آهن تربت قرار دارد. کشاورزی. به دلیل خشک شدن قنات کشاورزی در این روستا به صورت دیم انجام میشود. دهیار. مهدی رمضانی
کاریزنو (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
استاج (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
بازحوض علیا، روستایی سرسبز و خوش اب و هوا از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.این روستا در دامنه رشته کوه بینالود واقع شده است. دارای زمستانهای بسیار سرد و تابستان های خنک میباشد و دارای باغات فراوان و یک چشمه اب گوارا و زیباو دو رشته قنات میباشد،خاک این روستا بسیار حاصلخیز و دارای مراتع سرسبزمیباشد.عمده فعالیت مردم این روستا باغداری و دامداری است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۷ نفر ۶۸ خانوار) بوده است.این روستا در سال ۹۸ حدود (۱۰۰خانوار) ۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
جنید دراز (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۵ نفر (۹۴خانوار) بوده است.
کروج (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
اقنج (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
نظرآباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران است.از مشاهیر نظرآباد می توان به ملویل علیزاده اشاره کرد. جمعیت. این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۶ نفر (۳۹خانوار) بوده است.
محله زشک سفلی، روستایی از توابع بخش شاندیز شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ابرده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۲۰ خانوار) بوده است.
محله زشک علیا، روستایی از توابع بخش شاندیز شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ابرده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
ابرده سفلی، روستایی در دهستان ابرده بخش شاندیز شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است. مشاهیر و نام آوران. از جمله مشاهیر و نامداران روستای ابرده می توان به افراد زیر اشاره کرد: آیت الله سید حسین شمس ابرده از اساتید حوزه علمیه قم ایشان دایی آیت الله سید محمد موسوی نژاد می باشند . جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۰ نفر (در ۸۳ خانوار) بوده است. موقعیت جغرافیایی. این روستا در ۲۵ کیلومتری شمال غربی شهر طرقبه و در ۴۳ کیلومتری مشهد قرار گرفته است. روستای ابرده سفلی، در میان دره ای استقرار یافته و پیرامون آن را کوه ها فراگرفته اند. کوه کنگ در جنوب روستا واقع شده و رودخانه زشک از میان روستا عبور می کند. روستای ابرده سفلی از طریق شهرهای مشهد و طرقبه با جاده ای آسفالت قابل دسترسی است شناخت کلی. روستای ابرده سفلی در دوره های مختلف، مورد توجه بوده است. در سفرنامه «چارلز ادوارد»، در مورد قلعه ابرده چنین آمده است: «… درست در بالای ابرده بقایای دیوارهای یک قلعه قدیمی به چشم می خورد، که می گفتند توسط سپاه شاه در زمان قیام سالار ویران گردیده است.» متأسفانه امروزه اثری از این قلعه باق
ی نمانده است. همچنین برخی از مشایخ در دوره ایلخانیان و تیموریان، روستاهای پیرامون طرقبه را به عنوان زاویه انتخاب می کردند و در آن سکنی می گزیدند. شیخ حافظ بهاءالدین عمر ابردهی، از جمله این مشایخ است، که مقبره وی نیز در این روستاست. مسجد جامع روستا و گورستان قدیمی آن، قدمت دارد. مردم روستای ابرده سفلی به زبان فارسی، با گویش خراسانی سخن می گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. الگوی معیشت و سکونت. درآمد اکثر مردم روستای ابرده سفلی از فعالیت های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می شود. گروهی از مردم روستا، در امور خدمات و صنایع دستی اشتغال دارند. کشت آبی و دیم در روستا رواج دارد و مهم ترین محصولات زراعی آن، گندم، جو، تره بار و غلات است. باغداری، به دلیل شرایط مساعد اقلیمی شامل گردو، گیلاس، گلابی، سیب، آلو، آلبالو و هلو است. مراتع پیرامون روستا، موجبات رونق دامداری و تولید گوشت و انواع لبنیات را فراهم آورده است. گروهی از مردم روستا، ضمن فعالیت های زراعی و دامداری به تولید صنایع دستی چوبی و نجاری نیز می پردازند. روستای کوهپایه ای ابرده سفلی، در شیبی ملایم استقرار یافته و بافت مسکونی متراکمی دارد. کوچه های روست
ا پیچ درپیچ و نامنظم است. معماری سنتی و ساده خانه های روستا، با دیوارهای گل اندود و سقف های مسطح، با محیط اطراف هماهنگی یافته اند. شکل خانه های روستا، از نوع معیشت و فعالیت مردم تأثیر پذیرفته است. اتاق های استراحت، پذیرایی، آشپزخانه، انبار علوفه، طویله، و سرویس بهداشتی فضاهای خانه های روستایی را تشکیل می دهند. مصالح به کار رفته در ساخت خانه های قدیمی گل، سنگ، خشت، آجر و چوب است. در ساخت خانه های جدید از مصالح سیمان، گچ، آجر، تیرآهن نیز استفاده شده است. رودخانه زشک، از میان روستا عبور می کند. این رودخانه از کوه های سیاه خانی و گودرزد رشته کوه بینالود سرچشمه می گیرد و پس از مشروب نمودن اراضی و باغ های روستا، به رودخانه کشف رود می پیوندد. حواشی رودخانه زشک، به ویژه در بهار و تابستان، محل اتراق موقت گردشگران است. فرهنگ و رسوم. مردم روستای ابرده سفلی در اعیاد ملی و مذهبی نوروز، قربان، فطر و غدیر به جشن و سرور و در ایام وفات و شهادت ائمه به ویژه در ایام محرم به عزاداری می پردازند. همچنین در آستانه تحویل سال نو، به پیشواز عید می روند و مراسم ویژه ای در روزهای سیزده به در، چهارشنبه سوری و شب یلدا برگزار می کنند. مراس
م جشن و عروسی مردم روستا با بهره گیری از موسیقی محلی خراسان، انجام می پذیرد. بازی محلی معروف و رایج در میان نوجوانان و جوانان این روستا چوب بازی است. مردم روستای ابرده سفلی به ندرت از پوشاک محلی استفاده می کنند. مردان کهنسال روستا از شال، کلاه و قبا و زنان کهنسال از پیراهن چین دار و پاپوش گالش استفاده می کنند. صنایع دستی روستای ابرده سفلی عمدتاً شامل تولید محصولات چوبی و هنر نجاری است. از انواع غذاهای محلی روستا می توان به بلغور، شله، قورمه، شله ماش و کتلت با مغز گردو اشاره کرد. جاذبه های گردشگری. مقبره حافظ بهاءالدین عمر ابردهی. «حافظ بهاءالدین عمر ابردهی» از تربیت یافتگان و مریدان اخی علی قتلغشاه به شمار می آمد و پس از وی در سلسلهٔ کبرویه از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. وفات وی در سال ۸۰۹ ه .ق روی داده است. وی در کودکی به ارشاد یکی از پیروان شیخ عبدالله غرجستانی به نام مولانا رضی الدین علی مایانی به خدمت اخی علی قتلغشاه در ویرانی درآمد، تا این که به جانشینی اخی علی رسید. مقبره جدید الاحداث وی در میان قبرستان حد فاصل شاندیز به ابرده به صورت بنایی ساده و گنبددار جلب نظر می نماید. بر سنگ مزارش چنین نگاشته
شده: "مرقد مطهر قطب الاولیاء و العارفین الهادی الی محبت چهارده معصومین شیخ حافظ علی شاه ابردهی مرید شیخ المشایخ اخی علی شاه." گورستان ابرده سفلی. قبرستان ابرده سفلی مربوط به سدهٔ ۹ ه .ق تا اواخر دوره قاجار است و در روستای ابرده سفلی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۵۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خادر (مشهد)، روستایی از توابع بخش طرقبه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شاندیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۱۲۱خانوار) بوده است.
کلاته معاون، روستایی از توابع بخش شاندیز شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان ابرده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۷خانوار) بوده است.
ارچنگ، یکی از محلات شهر شاندیز شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است. ارچنگ تا سال ۱۳۹۵ یکی از روستاهای شهرستان یاد شده بوده اما در این سال از تقسیمات کشوری حذف و جزئی از شهر شاندیز شده است. جمعیت. این روستا در شهر شاندیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۳۰ نفر (۵۲۳خانوار) بوده است.
آرپانت مخفف شبکه آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته اولین شبکه سوئیچینگ بسته های اطلاعات در دنیا بود و پس از مدتی تبدیل به اینترنت جهانی شد. بودجه مالی این شبکه در ابتدا توسط سازمان پروژه های تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی (آرپا، بعداً دارپا) در وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا تأمین شد که از این پروژه در دانشگاه ها و آزمایشگاه های تحقیقاتی در ایالات متحده آمریکا استفاده شود. سوئیچینگ بسته های اطلاعات در آرپانت بر اساس طرحی از دانشمند بریتانیایی دونالد دیویس و لارنس رابرت از آزمایشگاه لینکلن بود. نهادی است در آمریکا که کل بودجه تحقیقاتی دفاعی را از آن جا هزینه می کند و کل پروژه های تحقیقاتی را از آن جا انجام می دهند. تاریخچه آرپانت. ۲۹ اکتبر سال ۱۹۶۹ اولین پیام بین رایانه ای ارسال شد. در این روز، جی.سی.آر. لیکلایدر، یکی از دانشجویان دانشگاه UCLA تلاش کرد واژهی «login» را با استفاده از شبکهٔ بین رایانه ای، به رایانه ای دیگر در مرکز تحقیقات دانشگاه استنفورد ارسال کند. این شبکهٔ بین رایانه ای آرپانت (ARPANET) نام داشت که پایه های اینترنت را بنا کرد. پس از ارسال حروف l و o، شبکهٔ آرپانت دچار مشکل شد و قطع شد. پس از یک ساعت
تلاش، شبکه به حالت پایدار بازگشت و ارسال پیام با موفقیت انجام شد. آرپانت مخفف عبارت «شبکهٔ آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته» (Advanced Research Projects Agency Network) است. این شبکه یکی از اولین شبکه های ارتباطی بر اساس ارسال و دریافت Packet بود و از پروتکل TCP/IP استفاده می کرد. هر ۲ فناوری استفاده شده در این شبکه، پایه های توسعهٔ اینترنت بودند. توسعهٔ شبکهٔ آرپانت توسط آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفتهٔ وزارت دفاع ایالات متحدهٔ آمریکای پشتیبانی می شد. با پیشرفت پروژهٔ آرپانت، استانداردها و نیازها برای اتصال شبکه های متعدد به یکدیگر نیز توسعه یافتند. استانداردهای اینتر نتورکینگ اجازه می دادند که شبکه های متعدد، به یکدیگر متصل شوند و شبکه ای بزرگ تر را تشکیل بدهند. توسعهٔ بعدی این شبکه زمانی اتفاق افتاد که CSNET نیز توسط بنیاد ملی علوم آمریکا ساخته و به آن متصل شد. در سال های بعد استانداردها و پروتکل های اینترنت به مرور تدوین شدند. در نهایت در سال ۱۹۹۰، شبکهٔ آرپانت بازنشسته و تعطیل شد.
کلاته ابراهیم خان، روستایی از توابع شاندیز شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است، کلاته یعنی قلعه یا دهی کوچک که بربلندی ساخته باشند و علت نامگذاری به عنوان ابراهیم خان اینست که برادر نادر شاه افشار، ابراهیم خان ظهیرالدوله افشار نام داشت و یکی از سرداران سپاه نادرشاه افشار نیز بود، مدتی به عنوان حاکم خراسان انتخاب شده و طی این حکومت بر خراسان در این مکان به سکونت و تشکیل سپاه پرداخته بود. امروزه این روستا در منطقه ای ویژه از نظر شرایط آب و هوایی،توریست و بافت شهری قرار دارد. امروزه این روستا به خاطر موقعیت مکانی خوب، دارای امکانات مناسب برای زندگی به وجود آورده است. امکانات جغرافیایی مانند داشتن بافت شهری،آب و هوای ییلاقی، ویلاهای مناسب برای اجاره. امکانات رفاهی مانند سوپر مارکت، پروتئین، آشپزخانه،اقامتگاه و ... در آینده می شود به عنوان شاهراه منطقه شاندیز از این راه جاده ای یاد کرد بخاطر ارتباط داشتن این روستا با جاده سنتو(ساغشک،کاهو،گلمکان،قوچان و ... )از سمت محور منطقه طرقبه شاندیز. جمعیت. این روستا در اطراف شاندیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۶۰خا
نوار) بوده است. این منطقه تنها روستای کردنشین منطقهٔ شاندیز است. ریشه های ادبی واژه کلاته. شعر از شاهنامه فردوسی که می گفت: چو دیوار شهر اندر آید ز پای/ کلاته نباید که ماند به جای.
فرح آباد، روستایی در دهستان شاندیز بخش شاندیز شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱۷ نفر (در ۱۲۲ خانوار) بوده است.
سرآسیا روستایی در دهستان شاندیز بخش شاندیز شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است. به نام خدا. سرآسیاب روستایی قدیمی با پیشینه ۶۰۰۰ هزار ساله. سرآسیاب جز قدیمی ترین روستاهای خراسان می باشد. در طوس قدیم بلوک کوهپایه به مرکزیت این روستا بوده است. سرآسیاب دارای ۱۱ قبرستان تاریخی بوده که جدیدترین قبرستان آن از ۵۰۰سال پیش نشانه هایی دارد و از قبرستان های دیگر اثری جز محل آن ها نیست. سراسیا دارای سه آسیاب آبی بوده است و به همین دلیل اسم آن سه آسیا بوده و در گذشت زمان به سرآسیا تغییر پیدا کرده است. سراسیاب دارای قلعه های مختلفی بوده است که تحقیق های گروه اجتماعی دهکده تمدن تا به حال حاکی از آن است که سه قلعه قدیمی در دوره های تاریخی مختلف وجود داشته است. سرآسیا اشخاص بزرگی در خود پرورش داده است چو عالمان و شاعران. حتی در گذشته جزء صنعتی ترین نقاط بوده است. صنایعی چون قالی بافی. آرد. گندم. خشکبار. سوخت (ذغال) و… بوده است. سرآسیاب دارای جوی آبی است پا پیشنه ای دراز مدت به نام جوی بزرگ که روزگاری زمین هایی را که جز ملک سراسیا بوده است (فرح آباد و…)، آبرسانی می کرده است. شغل اصلی مردمان این روستا تولید نهال (پیوندی
) است که سرآسیاب را به مهد تولید نهال ایران مبدل کرده است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۴۳۹ نفر (در ۴۳۷ خانوار) بوده است.
هیدروژنه کردن در شیمی و به خصوص در صنایع غذایی عبارت است از واکنش گاز هیدروژن (H2) با یک ماده شیمیایی سیر نشده و تولید ماده اشباع که عمدتاً در حضور کاتالیست مناسب همانند نیکل، پالادیوم، پلاتینیوم انجام می شود. این واکنش معمولاً برای اشباع کردن هیدروکربنها استفاده می شود. در واقع طی این فرایند تعداد پیوندهای دوگانه و سه گانه کاهش میابد. هیدروژن خالص معمولاً به صورت تک اتمی یافت نمی شود، بلکه آن را به صورت جفت در مولکول های دواتمی (H2) میابیم. کاتالیست یا کاتالیزور هم ماده است که در واکنش ها استفاده می شود تا آن واکنش در دمای پایین تر و سرعت بیشتری به وقوع بپیوندد. البته هر واکنشی کاتالیست های مخصوص به خود را دارد. در نتیجه هیدروژنه کردن (هیدروژناسیون) بدون حضور کاتالیزور نیاز به دمای بالایی دارد. منابع هیدروژن. از نظر تجاری و صنعتی هیدروژن به صورت مولکول گازی دو اتمی H2 در سیلندرهای تحت فشار ذخیره می شود. در واکنش هیدروژناسیون اغلب از گاز هیدروژن با فشار بیشتر از یک اتمسفر استفاده می شود که به طور معمول نیز مستقیماً آن را از سیلندرها انتقال داده می شود؛ اما در بعضی از مواقع از پمپ های تقویت کننده برای بالا برد
ن فشار استفاده می شود. در بسیاری از کاربردها هیدروژن از مولکول های دهنده مانند اسید فرمیک، ایزوپروپانول، دی هیدروآنتراسن گرفته می شود. این اهداکنندگان هیدروژن در نهایت به ترتیب به دی اکسید کربن، استون و آنتراسن تبدیل می شوند. صاحبان فرایندهای هیدروژناسیون هیدروژن موردنیازشان را چگونه تأمین می کنند؟. صاحبان فرایند ممکن است تأمین هیدروژن خود را از یک شرکت گاز صنعتی تحویل گرفته یا با اجاره تجهیزات تولید، در محل هیدروژن تولید و مصرف کنند. راه دیگر که صاحبان فرایند می توانند هیدروژن را تولید کنند از طریق یک منبع بازرگانی هیدروژن است. در این مدل، صاحبان فرایند هیدروژن خود را از یک شرکت صنعتی که منبع هیدروژن مازاد دارد یا هیدروژن را به عنوان محصولی فرعی در پروسه خود تولید می کند (مثلاً الکترولیز سدیم کلرید برای ساختن گاز کلر) خریداری می کنند. کاتالیزورها. به طور کلی کاتالیزورها به دو دسته همگن و ناهمگن تقسیم می شوند. کاتالیزورهای همگن آن هایی هستند که در حلال حاوی بستر (جایگاه) اشباع نشده حل می شوند و کاتالیزورهای ناهمگن آنهایی هستند که در چنین شرایطی قرار نمی گیرند؛ مثلاً در حلال گازی قرار می گیرند. به جز در مواردی
اندک، مولکول های H2 در صورت عدم وجود کاتالیزور نسبت به هیدروکربن ها واکنش ناپذیر هستند. پلاتین، پالادیوم، رودیوم و روتنیوم کاتالیزورهایی بسیار فعال هستند که در دماهای پایین تر و فشارهای پایین H2 عمل می کنند. کاتالیزورهای فلزی ارزان قیمت، به ویژه آنهایی که بر پایه نیکل هستند (مانند نیکل Raney و نیکل Urushibara) نیز به عنوان گزینه های اقتصادی ساخته شده اند، اما آنها اغلب کندتر هستند و به دماهای بالاتر احتیاج دارند. کاتالیزورهای ناهمگن. کاتالیزورهای ناهمگن برای هیدروژناسیون از نظر صنعتی شایع تر هستند. در صنعت، برای ساخت کاتالیزورهای فلزات گرانبها، آنها را به صورت پودرهای دانه ریز بر روی تکیه گاه ها جاگذاری می کنند که ارزان قیمت، حجیم و متخلخل هستند؛ همانند گرانول (کربن فعال)، آلومینا، کربنات کلسیم یا سولفات باریم. به عنوان مثال، پلاتین روی کربن با کاهش اسید کلروپلاتینیک درجا در کربن تولید می شود. مونه هایی از این کاتالیزورها روتنیوم ۵٪ روی کربن فعال یا پلاتین ۱٪ روی آلومیناست. اما کاتالیزورهای از پایه فلزی مانند نیکل رانلی معمولاً بسیار ارزانتر هستند. کاتالیزورها آلکین ها را تنها به اندازه آلکن کاهش می دهند؛ مث
لاً کاتالیزور Lindlar برای تبدیل فنیل استیلن به استایرن استفاده می شود. در زیر فرایند هیدروژنه کردن مالئیک اسید در حضور کاتالیست پالادیوم نشان داده شده است. بسترهای معدنی. &lt;chem title="هیدروژنه کردن نیتروژن"&gt; &lt;/chem&gt; البته اکسیژن را نیز می توان تا حدی هیدروژنه کرد تا پراکسید هیدروژن به دست آورد، اگرچه این فرایند تجاری سازی نشده است. کاربردهای صنعتی. هیدروژنه کردن کاتالیزوری کاربرهای زیاد و متنوعی در صنعت دارد. در واقع هیدروژنه کردن صنعتی متکی به کاتالیزورهای ناهمگن است. هیدروژناسیون برای استحکام ، حفظ یا تصفیه بسیاری از محصولات، مواد اولیه یا مواد تشکیل دهنده استفاده می شود. آمونیاک، سوخت ها (هیدروکربن ها)، الکل ها، داروهای دارویی، مارگارین، پلیول ها، پلیمرهای مختلف و مواد شیمیایی (کلرید هیدروژن و پراکسید هیدروژن) محصولاتی هستند که با استفاده از فرایند هیدروژناسیون فراوری می شوند. صنایع غذایی. بزرگترین کاربرد هیدروژنه کردن در این زمینه برای فراوری روغن های گیاهی است. روغنهای گیاهی معمولی پر هستند از اسیدهای چرب اشباع نشده (حاوی بیش از یک پیوند مضاعف کربن-کربن). هیدروژنه کردن جزئی آنها، اکثر پیونده
ا، اما نه همه این پیوندهای دوتایی کربن-کربن را کاهش می دهد. درجه هیدروژناسیون با محدود کردن مقدار هیدروژن، دمای واکنش و زمان و کاتالیزور کنترل می شود. هیدروژناسیون جزئی روغن گیاهی معمولی را به مارگارین معمولی تبدیل می کند. در این فرایند بیشتر پیوندهای مضاعف C = C حذف می شود که باعث افزایش نقطه ذوب محصول می گردد. هیدروژناسیون روغنهای گیاهی مایع را به چربیهای جامد یا نیمه جامد تبدیل می کند، مانند مواد موجود در مارگارین. تغییر درجه اشباع چربی برخی از خصوصیات فیزیکی مهم مانند دامنه ذوب را تغییر می دهد، به همین دلیل روغنهای مایع، نیمه جامد می شوند. چربی های جامد یا نیمه جامد برای پخت ترجیح داده می شوند زیرا نحوه مخلوط کردن چربی با آرد باعث ایجاد بافت مطلوب در محصول پخته شده می شود. از آنجا که روغنهای گیاهی هیدروژنه جزئی شده نسبت به چربی های حیوانات ارزان تر هستند، به طور وسیعی مورد استفاده قرار می گیرند و خصوصیات مطلوب دیگری نیز دارند (مانند افزایش پایداری اکسیداتیو و ماندگاری بیشتر). یک عارضه جانبی هیدروژنه ناقص که دارای پیامدهایی برای سلامتی انسان است، ایزومراتیز برخی از پیوندهای کربن اشباع نشده باقی مانده به ای
زومرهای ترانس آنها است. چربی های ترانس (ناشی از هیدروژناسیون جزئی) در بیماری های گردش خون از جمله بیماری های قلبی نقش دارند. همین طور شربت D-Sorbitol با استفاده از هیدرولیز نشاسته ها برای ساخت دکستروز ساخته می شود، سپس دکستروز برای ایجاد سوربیتول یا الکل قند هیدروژنه می شود. صنایع پتروشیمی. در فرایندهای پتروشیمی، از هیدروژناسیون برای تبدیل آلکن ها و آروماتیک ها به آلکانهای اشباع (پارافین) و سیکلوآلکان ها (نفتن) استفاده می شود که کمتر سمی هستند و واکنش پذیر نیستند. با توجه به روغن های مایع که بعضی اوقات برای مدت طولانی در هوا باقی می ماند، هیدروکربن های اشباع شده دارای خواص ذخیره سازی عالی هستند. در صنعت نفت از هیدروژناسیون در فرایندی به نام هیدروکراکینگ استفاده می شود که زنجیره های طولانی کربنی هیدروژنی نفت خام سنگین را به فرآورده های سبکتر نظیر دیزل، بنزین و سوخت جت می شکند. راکتور هیدروژنه سازی گروهی. یک ظرف تحت فشار بزرگ است که شامل یک عنصر گرمایش یا ژاکت و همزن است. بستر گرم می شود و کاتالیزور در بستر به حالت تعلیق در می آید. سپس هیدروژن با فشار وارد می شود و از همزن برای اطمینان از اختلاط کامل مواد اولیه
شیمیایی، هیدروژن و ذرات کاتالیزور استفاده می شود. این فرایند برای شروع نیاز به گرما دارد، اما معمولاً به محض شروع هیدروژناسیون با شدت زیادی، گرمازا می شود. سپس ماده هیدروژنه شده برای جدا کردن ذرات کاتالیزور فیلتر می شود. این روش هیدروژناسیون معمولاً برای پردازش چربی های خوراکی و ساخت داروهای دارویی استفاده می شود. مقدار ورودی هیدروژن به راکتور هیدروژنه سازی وابسته است به مقدار تکامل هیدروژناسیون. راکتور مداوم جریان / توبولار / ثابت. یک راکتور به شکل لوله با یک عامل گرمایشی یکپارچه و یک بستر کاتالیزور ثابت است. هیدروژن در فشار بالا وارد می شود و در کل ماده به صورت گاز توزیع می شود. بستر گرم شده از طریق راکتور تحت فشار گردش می کند و هیدروژن و ماده را در بستر کاتالیزور ثابت قرار می دهد. در این روش هیدروژن استفاده نشده بازیافت می شود. این کارآمدترین طراحی راکتور هیدروژناسیون است، در تصفیه نفت و در کاربردهای تولید دارویی در مقیاس کوچک و بزرگ استفاده می شود. این طراحی راکتور نیاز به حجم زیادی از هیدروژن در فشار بالا دارد.
نُغُنْدَر، روستایی در دهستان جاغرق بخش طرقبه شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است. نغندر از واژه نوغان به معنای ابریشم گرفته شده است و با پسوند در به معنای دره که در مجموع، معنای آن "دره ابریشم" است. این روستا به دلیل اقلیم کوهستانی و دارا بودن درختان توت و پرورش کرم ابریشم از دیرباز در صنعت نخ ابریشم مورد استفاده قرار می گرفته است بیشترین کسی که تا بحال به آنجا سفر کرده خاندان سلطانی، شیرزاد و قربانی بوده است. تنها تفرجگاه قابل استفاده باغ حاج عمو جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۵۵ نفر (در ۳۶۶ خانوار) بوده است.
اخترشاه، روستایی از توابع بخش طرقبه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طرقبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.