Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صفحه تکنوتیک ایران. ۵ صفحه تکتونیکی بزرگ و ۱۲ صفحه تکتونیکی کوچک در جهان وجود دارد که به طور کلی ۱۷ صفحه تکتونیکی را تشکیل می دهند. همچنین این صفحات به عنوان صفحات لیتوسفری نیز معروف بوده و حرکت آن ها عامل اصلی زمین لرزه ها است. به صورت کلی صفحات تکتونیکی به مکانی که در آن قرار دارند نامگذاری می شوند. این صفحات به سه دسته بزرگ، جزئی و میکرو تقسیم می شوند. هفت صفحه اصلی در دنیا وجود دارد که عبارت از صفحات تکتونیکی آفریقا، قطب جنوب، اوراسیا، هند و استرالیا، آمریکای شمالی، اقیانوس آرام و آمریکای جنوبی هستند. جزایر هاوایی توسط صفحه تکتونیکی اقیانوس آرام ایجاد شده و بزرگترین صفحه تکنوتیکی جهان با مساحت ۱۰۱٬۰۰۹٬۵۳۶/۳۰۳۱ متر مربع است. صفحه ایرانی، یک صفحه تکتونیکی کوچک است که تصور می شود زیربنای ایران و افغانستان و بخش هایی از عراق و پاکستان است. این صفحه بین صفحه عربستان در جنوب غربی، صفحه اوراسیا در شمال و صفحه هند در جنوب شرقی فشرده شده است. این فشرده سازی احتمالاً دلیلی برای مناطق بسیار کوهستانی از جمله کوه های زاگرس است. صفحات تکتونیک ایران و زلزله ها. سه صفحه تکتونیکی در ایران وجود دارد که با هم برخورد کرده یا
در راستای مرز ایران کشیده شده اند. همان طور که گفتیم سطح سفت و سخت بیرونی زمین به قطعاتی تقسیم می شود که به صفحات تکتونیکی معروف هستند. این صفحات با سرعت چند سانتیمتر در سال به طور تصادفی در حال حرکت هستند. شبه جزیره عربستان و ایران در صفحات تکتونیکی مجاور و جداگانه ای در این منطقه قرار دارند. برخورد قاره ای و عمدتاً شمالی، بین صفحه عربستان و اوراسیا (که ایران را نیز شامل می شود) باعث ایجاد کوه های زاگرس شده است، زیرا صفحات در حرکت آهسته به هم برخورد می کنند. انرژی برخورد نیز به صورت زمین لرزه در خطوط گسل در امتداد یا نزدیک این مرزها آزاد می شود. بسیاری از محققان در حال مطالعه این موضوع هستند که چه نسبتی از انرژی برخورد در این منطقه صرف ساخت کوه در مقابل ایجاد زلزله می شود. زلزله شناسان می دانند که کوه های زاگرس میزبان خطوط گسل فعال زیادی هستند و تکان های زمین ساختی روی این گسل ها باعث ایجاد تعداد قابل توجهی زمین لرزه در ایران و عراق می شود. در حقیقت تنها در ۱۱ سال گذشته حدود ۲۵٬۰۰۰ زمین لرزه در کوه های زاگرس ثبت شده است. اگرچه این زمین لرزه ها معمولاً از نظر اندازه کوچک هستند، اما داده ها نشان می دهد که هر
از چند گاهی حوادث متوسط ​​تا بزرگی نیز رخ می دهد که می تواند منجر به تخریب قابل توجهی شود.
نوک نهنگ بزرگ آب بازی بزرگ جثه و عضو سرده سیاه دلفین ها از خانواده نوک نهنگان است. این سرده دو عضو دارد که یکی نوک نهنگ بزرگ و دیگری نوک نهنگ بیرد است. این دو گونه آنقدر به هم همانندی دارند که بعضی دانشمندان جدا کردن آن دو به عنوان گونه های مستقل را اشتباهی تاریخی می دانند. این دو گونه بزرگترین نوک نهنگان هستند و از آن ها با نام نوک نهنگان بزرگ یاد می شود. این نهنگان از معدود نوک نهنگانی هستند که از دیرباز به صورت تجاری شکار می شدند. توصیف ظاهری. دو گونه نوک نهنگ بزرگ و نوک نهنگ بیرد بسیار به هم شبیه هستند و اگر در مناطق جغرافیایی جدا از هم زندگی نمی کردند، تشخیصشان از هم امکان پذیر نیست. طول تخمین زده شده برای نوک نهنگ بزرگ ۱۲ متر است، اگرچه همه نمونه های مرده به ساحل افتاده طولی کمتر از این داشته اند. نوک نهنگ بیرد اما دارای طول ثبت شده ای میان ۱۲ تا ۱۳ متر است. وزن آن ها به ۱۴ تن می رسد. هر دو نهنگ نوک های بلندی دارند که حتا در میان نوک نهنگ ها دارای طولی بلند به حساب می آیند. فک پایینی از فک بالایی درازتر است و دندان های جلویی حتا در هنگامی که دهان بسته است، آشکارا دیده می شوند. ملون در سر مشخصن گردشکل اس
ت. شکل بدن باریک است و همه سطح آن به یک رنگ. رنگ بدن نمونه های گوناگون می تواند از خاکستری روشن تا سیاه متغیر باشد. باله های کناری کوچکند و باله پشتی کوچک این نهنگ در فاصله ای برابر با سه چهارم طول بدن از سر قرار گرفته است. دودیسی کمی در میان دو جنس این نهنگ وجود دارد. گستره. گستره زندگی دو گونه با هم اشتراکی ندارد. این شاید دلیل اصلی آن باشد که دو گونه در طول تاریخ به عنوان گونه هایی جدا در نظر گرفته می شدند. نوک نهنگ بزرگ در بخش های بزرگی از اقیانوس منجمد جنوبی یافت می شود. به ساحل افتادن آن در کرانه های زلاندنو و آرژانتین نشان می دهد که این گونه در آب های کشورهای جنوبی نزدیک به قطب جنوب جانوری معمول به شمار می آید. این نهنگ همچنین در جورجیای جنوبی و آفریقای جنوبی نیز دیده شده است. این مشاهدات نشان می دهند که این جانور آب های سرد و قطبی را ترجیح می دهد. نوک نهنگ بیرد در شمال اقیانوس آرام و دریای ژاپن و دریای اختسک زندگی می کند. نمونه هایی از این نهنگ تا دریای برینگ در شمال و شبه جزیره باخا کالیفرنیا در جنوب غربی و جزایر ژاپن در جنوب شرقی آرام دیده شده اند.
خلیج فارس یک موشک بالستیک ضد کشتی، سوخت جامد تک مرحله ای، مافوق صوت با برد ۳۰۰ کیلومتر است که بر اساس موشک فاتح ۱۱۰ طراحی و ساخته شده است. این موشک با یک کلاهک انفجاری ۶۵۰ کیلوگرمی تجهیز شده که از ترکیبی از سیستم های هدایت بهره می برد که از رهگیری آن جلوگیری شود. این موشک در فوریه ۲۰۱۱ رونمایی شد هنگامی که فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سرلشکر محمدعلی جعفری تولید انبوه آن را اعلام داشت. خبرگزاری فارس صحنه هایی از هدف قرار دادن موفقیت آمیز کشتی (هدف) توسط موشک فوق را منتشر کرد. این موشک برای اولین بار در رزمایش دریایی پیامبر اعظم-۳ در سال ۲۰۰۸ آزمایش شد. فرمانده هوافضای سپاه پاسداران گزارش داد، دقت موشک خلیج فارس به کمتر از ۱۰ متر رسیده است. ویژگی ها و توانایی ها. برخی از ویژگی های موشک خلیج فارس:
عامل تحریک کننده (فرانسوی: agent provocateur) فردی است که به طور فعال، شخص یا اشخاصی را به ارتکاب جرم ترغیب می کند؛ جرمی که در غیر این صورت احتمالاً رخ نمی داد، و سپس آن شخص را به مقامات گزارش می دهد. این عاملان ممکن است افراد یا گروه هایی را هدف قرار دهند. در حوزه های قضایی که توطئه به خودیِ خود یک جرم جدی به شمار می رود، کافی است "عامل تحریک کننده"، قربانی را به بحث و برنامه ریزی دربارهٔ یک عمل غیرقانونی وادار کند؛ بدون آنکه لازم باشد این عمل غیرقانونی واقعاً انجام یا حتی برای آن آمادگی ایجاد شده باشد. بخشی از وظیفهٔ نیروهای انتظاماتِ تجمع ها یا راهپیمایی های بزرگ و بحث برانگیز — که گاهی با عنوان نظم دهنده یا "استوارد" نیز شناخته می شوند — جلوگیری از نفوذ در میان جمعیت است. تاریخچه و ریشه شناسی. هرچند این شیوه از دوران باستان در سراسر جهان رواج داشت، اما در دوران مدرن، عملیات مخفیانه در فرانسه و به دست اوژن فرانسوا ویدوک در اوایل سدهٔ نوزدهم میلادی به طور گسترده سازمان دهی شد. این عملیات شامل استفاده از تاکتیک های غیرقانونی علیه مخالفان نیز می شد. در ادامهٔ همان سده، نیروهای پلیس اهدافی همچون فعالان صنفی را
نیز تحت نظر قرار دادند؛ فعالانی که به مرور از پلیس های لباس شخصی بیمناک شدند. اصطلاح فرانسوی "ایجنت پرووکاتور" (عامل تحریک کننده) در همان قالب، وارد زبان های انگلیسی و آلمانی شد. کاربرد رایج. یک ممکن است افسر پلیس یا مأمور مخفی نیروی انتظامی باشد که مظنونان را به ارتکاب جرم در شرایطی ترغیب می کند که امکان جمع آوری مدرک فراهم شود؛ یا با پیشنهاد ارتکاب جرم به دیگری، امیدوار است که فرد پیشنهاد را بپذیرد و سپس به ارتکاب جرم محکوم شود. سازمان های سیاسی یا حکومت ها نیز ممکن است از علیه مخالفان سیاسی خود استفاده کنند. در این حالت، تلاش می کنند تا مخالف را به انجام اعمال بی فایده یا مخرب وادارند؛ اعمالی که موجب بی اعتباری عمومی آنان شود یا بهانه ای برای سرکوب نهایی فراهم آورد. از نظر تاریخی، جاسوسی در فعالیت های کارگری در ایالات متحده (انگلیسی) نمونه ای از کاربرد تاکتیک های است؛ جایی که کارفرمایان جاسوسانی را برای نفوذ، نظارت، اخلال یا تضعیف فعالیت های اتحادیه های کارگری استخدام می کردند. فعالیت های پرسش های اخلاقی و حقوقی متعددی را برمی انگیزد. در نظام های حقوقی مبتنی بر حقوق عرفی، مفهوم دام گستری ممکن است قابل اعم
ال باشد؛ به ویژه اگر انگیزهٔ اصلی ارتکاب جرم از سوی القا شده باشد. بر پایهٔ منطقه. کانادا. در ۲۰ اوت ۲۰۰۷، در جریان نشست های شراکت امنیت و شکوفایی آمریکای شمالی در مونتبلو (انگلیسی)، سه مأمور پلیس که در میان معترضان نفوذ کرده بودند، توسط دیو کولز، رئیس اتحادیهٔ ارتباطات، انرژی و کاغذ کانادا، شناسایی و به عنوان معرفی شدند. این مأموران پلیس که خود را به جای معترضان جا زده بودند، ماسک به چهره داشتند و لباس مشکی پوشیده بودند؛ یکی از آن ها به طور برجسته ای سنگ بزرگی در دست داشت. برگزارکنندگان اعتراضات از آن ها خواستند محل را ترک کنند. پس از افشا شدن این سه مأمور، سایر نیروهای پلیس ضد شورش آن ها را دستگیر و از محل خارج کردند. شواهد اولیه ای که این سه نفر را به عنوان «پلیس » معرفی می کرد، مبتنی بر قرائن ظاهری بود — آن ها از نظر جثه درشت بودند، لباس های مشابه به تن داشتند و چکمه های پلیسی پوشیده بودند. به گفتهٔ فعال باسابقه، هارشا والیا (انگلیسی)، در واقع سایر معترضان از جنبش بلک بلاک بودند که این نیروهای نفوذی را شناسایی و افشا کردند. پس از پایان اعتراضات، پلیس ابتدا هرگونه دخالت را انکار کرد، اما سپس اعتراف نمود که
سه مأمور خود را به عنوان معترض جا زده بود؛ هرچند ادعا کرد که این مأموران تلاشی برای تحریک جمعیت یا اعمال خشونت نداشته اند. پلیس کبک در اطلاعیه ای به زبان فرانسوی اعلام کرد: «در هیچ زمانی پلیس مخفی به تحریک یا ارتکاب اعمال مجرمانه مبادرت نکرده است» و «در تمام زمان ها در چارچوب مأموریت حفظ نظم و امنیت عمل کرده است». در جریان اجلاس گروه بیست (۲۰۱۰) در تورنتو (انگلیسی)، پلیس سواره سلطنتی کانادا پنج نفر را بازداشت کرد که دو نفر از آن ها عضو نیروی پلیس تورنتو بودند. نیروهای پلیس شهری و استانی، از جمله پلیس تورنتو، در مجموع ۹۰۰ نفر را دستگیر کردند که بزرگ ترین بازداشت جمعی در تاریخ کانادا به شمار می آید. کمیسیون نظارتی پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا هیچ مدرکی دال بر رفتار نامناسب مأموران مخفی یا ناظران رویداد نیافت. اروپا. در فوریهٔ ۱۸۱۷، پس از حمله به شاهزاده نایب السلطنه بریتانیا، دولت بریتانیا از برای جمع آوری شواهد علیه آشوب طلبان استفاده کرد. سر جان رتکلیف (انگلیسی) یکی از در خدمت پلیس مخفی پروس بود. فرانچسکو کسیگا، رئیس پیشین وزارت کشور ایتالیا و رئیس جمهور اسبق این کشور، در سال ۲۰۰۸ به وزیر وقت پلیس توصیه کرد
چگونه با اعتراضات معلمان و دانشجویان مقابله کند: «او باید همان کاری را بکند که من زمانی که وزیر کشور بودم انجام دادم. [...] با به جنبش نفوذ کند که آمادگی انجام هر کاری را داشته باشند [...] و پس از آن، با حمایت افکار عمومی، [...] معترضان و معلمان تحریک کننده را تا حد خونریزی مورد ضرب و شتم قرار دهد. به ویژه معلمان جوان را.» نمونهٔ دیگری در فرانسه در سال ۲۰۱۰ رخ داد؛ در این رویداد پلیس با لباس اعضای کنفدراسیون عمومی کار، یک اتحادیهٔ چپ گرا، در تظاهرات حضور یافت و با معترضان تعامل کرد. روسیه. فعالیت علیه انقلابیون در امپراتوری روسیه شهرتی بدنام داشت. یاکوف ژیتومیرسکی (انگلیسی)، یونو آزف (انگلیسی)، رومن مالینوفسکی (انگلیسی) و دیمیتری بوگروف (انگلیسی)، که همگی از اعضای اوخرانا (پلیس مخفی تزار) بودند، از جمله شاخص این دوره به شمار می روند. در «عملیات تراست» (۱۹۲۱–۱۹۲۶)، مدیریت سیاسی دولتی (OGPU) اتحاد جماهیر شوروی، یک سازمان مخفی ضد بلشویکی جعلی با نام «اتحادیهٔ سلطنت طلبان روسیه مرکزی» راه اندازی کرد. بزرگ ترین موفقیت این عملیات، کشاندن بوریس ساوینکوف (انگلیسی) و سیدنی رایلی به خاک شوروی و سپس دستگیری و اعدام آن
ها بود. ایالات متحده. در ایالات متحده، برنامهٔ کوینتلپرو متعلق به اف بی آی شامل اعزام مأمورانی بود که خود را به عنوان فعالان سیاسی جا می زدند تا فعالیت گروه های سیاسی مختلف در آمریکا مانند کمیته هماهنگی دانشجویان علیه خشونت، جنبش سرخ پوستان آمریکا و کو کلاکس کلان را مختل کنند. اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا خواستار تحقیق دربارهٔ عملکرد پلیس دنور در جریان کنوانسیون ملی دموکرات ها ۲۰۰۸ (انگلیسی) شد؛ جایی که مأموران مخفی پلیس ادعا شده بود با به راه انداختن درگیری ساختگی با نیروهای یونیفرم پوش، زمینهٔ استفاده از اسپری فلفل علیه معترضان را فراهم کردند. در سال ۲۰۱۳، یک مأمور مخفی پلیس نیویورک که در یک "مراسم خیابانی موتورسواران" (انگلیسی) حضور داشت، به دلیل مشارکت در حمله گروهی به راننده یک شاسی بلند که همراه خانواده اش بود و با یکی از موتورسواران تصادف کرده بود، به اتهام ضرب وجرح درجه دو، اجبار، شورش و خرابکاری مجرم شناخته شد و در سال ۲۰۱۵ به دو سال زندان محکوم گردید. خاورمیانه. در منطقهٔ خاورمیانه نیز در دوره های مختلف تاریخی از روش های مشابه با "پرووکاتور" استفاده شده است. دولت ها یا نهادهای امنیتی گاه برای کنترل
یا سرکوب مخالفان سیاسی، دست به ایجاد نفوذ و تحریک افراد یا گروه ها زده اند. این اقدامات معمولاً با هدف توجیه سرکوب، ایجاد تفرقه در صفوف مخالفان یا مشروع جلوه دادن سیاست های حکومتی صورت می گرفته است. ایران. در تاریخ معاصر ایران نیز گزارش هایی از استفاده از "پرووکاتور" یا مأموران تحریک کننده وجود دارد. در دوره های مختلف، به ویژه در زمان اعتراضات اجتماعی و سیاسی، نهادهای امنیتی گاه متهم شده اند که با نفوذ در تجمعات، زمینه خشونت را فراهم کرده یا به تحریک برخی اقدامات پرداخته اند تا واکنش شدیدتری از سوی حکومت توجیه شود. برای نمونه در جریان اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ (جنبش سبز ایران)، برخی معترضان و ناظران خارجی ادعا کردند که افرادی از نیروهای امنیتی در میان جمعیت به اقدامات خشونت آمیز دست زده اند. همچنین در اعتراضات آبان ۱۳۹۸، برخی گزارش ها حاکی از آن بود که افراد مشکوکی با اقدامات تخریبی، از جمله آتش زدن بانک ها و مراکز عمومی، زمینه سرکوب شدیدتر را فراهم کرده اند. هرچند نهادهای رسمی این اتهامات را رد کرده اند و تأکید دارند که اقداماتشان در راستای حفظ امنیت و نظم عمومی بوده است، این موضوع همچنا
ن در میان فعالان سیاسی و حقوق بشری مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، گزارش هایی منتشر شد مبنی بر این که در موارد متعددی اموال عمومی توسط افرادی به آتش کشیده شد. به گفته برخی منابع، این اقدامات می تواند به نقش "پرووکاتور" در ایجاد خشونت و تخریب برای بدنام سازی جنبش های اعتراضی اشاره داشته باشد. اینترنت. اینترنت به عنوان ابزاری برای جنگ اطلاعاتی به کار گرفته شده است؛ به طوری که بسیاری از ترول های اینترنتی در نقش "عامل تحریک کننده" ظاهر شده و به انتشار تبلیغات خاص می پردازند. این تاکتیک ها در راستای منافع کشورها، شرکت ها، و جنبش های سیاسی استفاده می شود.
مجید درّی (زاده ۲ اردیبهشت ۱۳۵۸) عضو شورای دفاع از حق تحصیل، فعال سابق دانشجویی و زندانی سیاسی سابق است که محروم از تحصیل و به بهبهان تبعید شده بود. مجید درّی، که از اعضای شورای دفاع از حق تحصیل و از جمله حامیان مهدی کروبی در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایران ۱۳۸۸ بود، در پس آغاز اعتراض های مردمی به اعلام نتایج مشکوک و در پی آن بازداشت های گستردهٔ فعالان سیاسی، اجتماعی، مدنی و دانشجویی و روزنامه نگاران در تاریخ ۱۸ تیر ماه ۱۳۸۸ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. محکومیت به ۱۱ سال حبس تعزیری. وی پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، در ابتدا به تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۳۸۸ به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد که باید ۵ سال از این مدت را در شهر ایذه به عنوان تبعید تحمل کیفر می نمود. ۱۰ سال از مدت محکومیت درّی، به سبب اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق است که وی همواره چنین اتهامی را رد کرده است. چند ماه بعد و در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ وکیل مجید دری از تأیید شش سال حبس او در دادگاه تجدید نظر خبر داد و در آغاز پاییز همان سال مجید دری به همراه دیگر فعال دانشجویی محروم از تحصیل، ضیاءالدین نبوی از بند
۳۵۰ زندان اوین خارج و به زندان بهبهان تبعید شد و در آن جا با زندانیان غیرسیاسی هم بند بود. مجید درّی با وجود این که به بیماری میگرن مبتلا است و از تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۸ از دوران محکومیت خود در زندان به سر می برد، اما به وی مرخصی تعلق نگرفت. مجید درّی که در دوران حضور خود در بند ۳۵۰، چندین بار به همراه دیگر زندانیان دست به اعتصاب غذا نیز زده است، با نوشتن نامه هایی از زندان بهبهان، نسبت به حکم طولانی مدت خود و شرایط جنبش دانشجویی اعتراض کرد. مجید دری روز ۲۲ خرداد ۱۳۹۳ با گذراندن نزدیک به ۵ سال از حکم حبس خود از زندان کارون اهواز آزاد شده است.
استیو جابلونسکی (زاده ۹ اکتبر ۱۹۷۰) آهنگ ساز آمریکایی است که در زمینه سینما، تلویزیون و بازی های ویدئویی فعالیت می کند. وی از فیلم «جزیره» محصول سال ۲۰۰۵ تا کنون در تمام آثار «مایکل بی» کارگردان آمریکایی، حضور داشته است که مهمترین آنها مجموعه تبدیل شوندگان بوده است. در حوزهٔ سینما استیو در بیش از ۱۰ فیلم بلند فعالیت داشته است،وی آهنگ سازی فیلم «کشتی جنگی» که در سال ۲۰۱۲ به اکران در آمد و همچنین فیلم بازی اندر-(ENDER'S GAME) به کارگردانی گوین هود در سال ۲۰۱۳ را بر عهده داشت. در حوزه بازی های ویدئویی، موسیقی چند محصول بزرگ مانند «Gears of wars»، «Prince of persia»، «Metal Gear Solid ۲»، «the Sims ۳» و چند بازی دیگر از کارهای وی (در بعضی به همراه دیگر آهنگسازان) بوده است. از فعالیت های وی در حوزهٔ تلویزیون نیز می توان به تم «عجایب هفتگانهٔ دنیای صنعتی» محصول شبکهٔ بی بی سی، مجموعه تلویزیونی «کدبانوهای وامانده» و... اشاره کرد.
جام خیریه انگلستان ۱۹۶۱ ، ۳۹امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۲ آگوست ۱۹۶۱ مابین تیم های تاتنهام و F.A. XI (منتخب جام اتحادیه) در ورزشگاه وایت هارت لن لندن برگزار شده است. تیم تاتنهام در این مسابقه توانست با نتیجه سه بر دو به پیروزی برسد.
.داکاربازین رده درمانی: داروهای درمان نئوپلاسم اشکال دارویی: آمپول موارد مصرف. داکاربازین برای شیمی درمانی سرطان های خونی ( لنفوم هوچکین)، سرطان پوست (ملانوم بدخیم)، سارکومهای بافت نرم و کارسینوم لوزالمعده استفاده می گردد. مکانیسم اثر. داکاربازین از عوامل آلکیلان است و با افزودن یک گروه آلکیل به DNA هسته، تکثیر سلولهای سرطانی را مهار می کند. عوارض جانبی. اصولاً داروهای شیمی درمانی پرعارضه هستند . عوارض خونی، اسهال، زخم دهان، استفراغ، بی اشتهایی و کم خونی در برخی بیماران دیده می شود. جستارهای وابسته. نئوپلاسم
داکلیزومب رده درمانی: پادتن های تک تیره اشکال دارویی: آمپول موارد مصرف. داکلیزومب برای پیشگیری از رد پیوند به خصوص در پیوند کلیه استفاده می گردد. در بیماری های خود ایمنی مانند مولتیپل اسکلروز نیز ممکن است به کار رود. مکانیسم اثر. پادتن ها یی تک گونه هستند که همانند یکدیگرند و علیه نوعی ار گیرنده های لنفوسیتهای T هستند . لذا سیستم ایمنی بدن را مختل و واکنشهای رد پیوند را مهار می کند. عوارض جانبی. اختلال سیستم ایمنی جستارهای وابسته. پادتن های تک تیره
ارژن یک سایت باستان شناسی در ۶۰ کیلومتری شمال باختری شهر کیزیل در جمهوری تووا در فدراسیون روسیه است که در بردارندهٔ قدیمی ترین بقایای گورهای اقوام سکاها است.
پیاده روی، راه رفتن، قدم زدن یا گام برداشتن، یکی از بخش های اصلی از نقل و انتقال حرکت در میان جانوران، موجودات زنده و انسان ها است و عموماً راه رفتن یکی از بخش های اصلی موجودات زنده به شمار می آید. راه رفتن بر پایه سرعت تا حد زیادی می تواند با توجه به عواملی مانند قد، وزن، سن، سطح زمین، فرهنگ و تناسب اندام متفاوت باشد. سرعت راه رفتن انسان به طور متوسط حدود ۵٫۰ کیلومتر در ساعت یا حدود ۳٫۱ مایل در ساعت است. گرچه پیاده روی فعالیتی آسان برای عضلات و یک تمرین عالی کاردیو است، مشخصا کالری کمتری نسبت به دویدن یا شنا کردن می سوزاند؛ مثلاً یک فرد ۷۰ کیلویی، با پیاده روی با سرعت ۵ کیلومتر بر ساعت به مدت ۹۰ دقیقه می تواند ۵۰۰ کالری بسوزاند. حالا اگر همان فرد، تنها ۴۵ دقیقه و با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت بدود، یا ۴۰ دقیقه شنای قورباغه انجام دهد، به همان میزان کالری خواهد سوزاند. پس شنا، که ورزشی آسان و ایدئال برای مفاصلتان است، جایگزین کالری سوز خوبی برای پیاده روی است. راهنمای فعالیت فیزیکی ۲۰۰۸ آمریکا، توصیه می کند تا هر هفته به مدت ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه تمرینات کاردیویی مانند پیاده روی انجام دهید تا از فواید سلامتی آن بهره من
د شوید. پیاده روی می تواند سلامت عاطفی را بهبود بخشد، علائم مرتبط با بیماری های مزمن سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی را کاهش دهد و بر رفاه عاطفی تأثیر مثبت بگذارد. پیاده روی منظم جریان خون را به مغز و بدن افزایش می دهد و بر محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال که مسئول پاسخ به استرس است تأثیر می گذارد. پیاده روی می تواند اضطراب و افسردگی را کاهش دهد، پیاده روی موجب آرامش و افزایش سلامت روانی است. پیاده روی در فضای باز، به ویژه در طبیعت، می تواند به افراد در رفع فشار و کاهش تنش، تمرکز مجدد و ارتباط با افکارشان کمک کند و به بهبود سلامت روانی و روانی منجر شود. علاوه بر این، راه رفتن با دیگران می تواند تعامل اجتماعی را فراهم کند، که باعث افزایش بیشتر خلق و خو و عزت نفس می شود. پیاده روی یک ورزش همه کاره است که نه تنها تاب آوری فیزیکی را بهبود می بخشد، بلکه طیف وسیعی از مزایای سلامتی را هم برای بدن و روان ارائه می دهد. تاریخچه. میلیون ها سال پیش، اجداد ما مانند ما نبودند. آن ها به نام انسان تباران شناخته می شدند و در آفریقا زندگی می کردند. این انسان های اولیه بر روی دو پا راه می رفتند که به آن دوپایی می گویند. این تو
انایی راه رفتن به صورت ایستاده به آن ها کمک کرد تا بر روی علف های بلند ببینند، شکارچیان را شناسایی کنند و مسافت های طولانی را برای پیدا کردن غذا و آب طی کنند. با گذشت زمان، انسان های اولیه تکامل یافتند. آن ها پاهای قوی تر و تعادل بهتری پیدا کردند که پیاده روی را آسان تر و کارآمدتر کرد. این تغییر به آن ها اجازه داد تا به نقاط مختلف جهان مهاجرت کنند و از آفریقا به آسیا، اروپا و فراتر از آن گسترش یابند. با شکل گیری جوامع، پیاده روی به بخشی مهم از زندگی روزمره تبدیل شد. در تمدن های باستانی مانند مصر، یونان و روم، مردم برای تجارت، رفتن به مدرسه و دیدن دوستان خود پیاده روی می کردند. جاده هایی ساخته شد تا پیاده روی را آسان تر کند و برخی از این جاده ها هنوز هم امروز استفاده می شوند. امروز، پیاده روی هنوز هم یک روش محبوب برای جابجایی است. بسیاری از مردم به مدرسه، محل کار یا فقط برای تفریح پیاده روی می کنند. شهرهای مختلف در سراسر جهان در حال ساختن پیاده روها و پارک های بیشتری هستند تا مردم را به پیاده روی تشویق کنند. حتی رویدادهایی مانند ماراتن های پیاده روی و پیاده روی های خیریه وجود دارد که مردم را برای حمایت از اهدا
ف خوب گرد هم می آورد. با پیشرفت فناوری، راه های جدیدی برای پیاده روی در حال بررسی است. برخی از شهرها در حال طراحی محله های «قابل پیاده روی» هستند که همه چیز در نزدیکی آن ها قرار دارد و این کار پیاده روی را به جای رانندگی آسان تر می کند. سلامتی. قلب. قلب یک انسان بالغ معمولی، در هر سال حدوداً ۴۴ میلیون بار می تپد و در هر روز، قلب شما ۱۵۴۴۴ لیتر خون را به سرتاسر بدنتان می فرستد. قلب، یک ماهیچه است و برای قویتر کردن آن لازم است تا آن را ورزش دهید (همان طور که هر ماهیچهٔ دیگر بدنتان را ورزش می دهید) اما بد نیست بدانید که بدن هر فرد، حتی یک دوندهٔ بسیار کارآزموده، در برخی موقعیت های معین، بی هوازی کار می کند. برای نمونه، در یک بازی فوتبال در مواقعی که به ناگهان در تعقیب توپ با تمام قوا حرکتی انفجاری انجام می دهید بدن به طور بی هوازی انرژی تولید می کند. با این وجود، هرچه شما از نظر بدنی آماده تر شوید، بدن دیرتر به مرحلهٔ تولید بی هوازی می رسد؛ به این حد اصطلاحاً «آستانهٔ بی هوازی» گفته می شود. «آستانهٔ بی هوازی» به نقطه ای گفته می شود که بدن وارد مرحلهٔ تولید انرژی به روش بی هوازی می شود. دلیلی که باید آستانهٔ بی ه
وازی خود را بالا ببرید این است که اگر انرژی تان را عمدتاً از منابع بی هوازی تأمین کنید، نمی توانید هیچ فعالیتی را برای مدتی طولانی ادامه دهید. ذخیرهٔ انرژی بی هوازی (بستگی به اینکه از نظر بدنی چه اندازه آماده باشید) تنها می تواند بین ۵ تا ۶۴ ثانیه دوام آورد. محققان بر این باورند که همین محصول جانبی (اسید لاکتیک)، علت دردناکی و گرفتگی ماهیچه ها پس از انجام یک ورزش سنگین است. در اینجا نیز بسته به اینکه آمادگی بدنی تان چقدر باشد، بدن تان به یک یا بیش از یک روز استراحت نیاز دارد تا بتواند اسید لاکتیک را به اجزایش تجزیه کند و به این شکل، اسید لاکتیک از بین برده شود.البته نباید فراموش کرد که قدری گرفتگی و درد ماهیچه ها پس از فعالیت، طبیعی است و بخشی از فرایندی است که برای آماده شدن از نظر بدنی باید سپری کنید. به تدریج که خودتان را تمرین دهید، خواهید دید که با بازدهی بیشتری (یعنی هوازی تر) می توانید فعالیت کنید و قادر به انجام فعالیت های دشوارتری نیز شده اید. دیابت. پیاده روی یک شکل ساده و در عین حال قدرتمند از ورزش است که می تواند برای افراد مبتلا به دیابت مفید باشد. دیابت وضعیتی است که بر نحوه پردازش قند توسط بدن
تأثیر می گذارد و منجر به افزایش سطح قند خون می شود. پیاده روی منظم به کنترل این سطوح کمک می کند و سلامت کلی را ارتقا می دهد. هنگامی که راه می روید، ماهیچه های شما از گلوکز (قند) جریان خون برای انرژی استفاده می کنند. این فرایند به کاهش سطح قند خون کمک می کند و پیاده روی را راهی مؤثر برای مدیریت دیابت می کند. تحقیقات نشان می دهد که حتی پیاده روی های کوتاه بعد از غذا می تواند به طور قابل توجهی افزایش قند خون را کاهش دهد، که به ویژه برای مبتلایان به دیابت نوع ۲ مفید است. پیاده روی علاوه بر تنظیم قند خون به مدیریت وزن کمک کند، که برای افراد مبتلا به دیابت بسیار مهم است، زیرا وزن اضافی می تواند کنترل قند خون را پیچیده کند. فعالیت تفریحی. بسیاری از مردم از پیاده روی به عنوان تفریحی در دنیای مدرن عمدتاً شهری لذت می برند و این یکی از بهترین شکل های ورزش است. برای برخی، پیاده روی راهی برای لذت بردن از طبیعت و فضای بیرون است؛ و برای دیگران جنبه جسمی، ورزشی و استقامت از اهمیت بیشتری برخوردار است. پیاده روی انواع مختلفی دارد، از جمله پیاده روی های پیاده روی ساده، پیاده روی در ساحل، کوهپیمایی، پیاده روی نروژی، پیاده روی سگ
ی و یخ پیمایی. بعضی از افراد ترجیح می دهند در فضای بسته روی تردمیل یا در یک سالن بدنسازی قدم بزنند. برخی دیگر ممکن است از یک گام شمار برای شمارش قدم های خود استفاده کنند. Hiking کلمه ای معمول است که در کانادا، ایالات متحده و آفریقای جنوبی برای پیاده روی های شدید استفاده می شود. در بخش انگلیسی زبان آمریکای شمالی اصطلاح پیاده روی برای پیاده روی های کوتاه به خصوص در شهرها استفاده می شود. جشنواره های پیاده روی و سایر رویدادهای پیاده روی هر ساله در بسیاری از کشورها برگزار می شود. بزرگ ترین رویداد پیاده روی چند روزه در جهان، راهپیمایی بین المللی چهار روزهٔ نایمگن در هلند است. "Vierdaagse" (که در هلندی به معنی "رویداد چهار روزه" است) یک پیاده روی سالانه است که از سال ۱۹۰۹ رخ داده است. از سال ۱۹۱۶ در نایمگن برگزار شده است. بسته به گروه سنی و دسته بندی، افراد پیاده باید هر روز به مدت چهار روز ۳۰، ۴۰ یا ۵۰ کیلومتر قدم بزنند. رویداد غیرنظامی در سال های اخیر تعداد آنها افزایش یافته است، و در حال حاضر بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر مشارکت دارند، از جمله حدود ۵۰۰۰ نظامی. به دلیل ازدحام جمعیت در مسیر، از سال ۲۰۰۴ برگزار کنندگان تعداد شر