Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
همین یکهزار مترمربع فضایی است که به نام تکیه آقا در گوشه شمال شرقی باغ کامرانیه در حصاربوعلی معروف است. (در دوران ناصرالدین شاه قاجار دو نفر لقب آقا داشتند اولی کامران میرزا و دومی میرزایوسف مستوفی الممالک؛ اشتهار این حسینیه به تکیه آقا بدین مناسبت است). در جلد اول فرهنگ جغرافیای ایران آمده: کامرانیه و حصار بوعلی این دو آبادی به هم متصل هستند. کامرانیه اکنون در محدوده ۵ ساله تهران در سوی شمال شهر و در سه کیلومتری شرق تجریش در کنار راه تجریش به نیاوران واقع است، جمعیت آن به ۱۶۲ نفر () می رسد، محصولش میوه و غلات و شغل اهالی، باغداری و زراعت است. شایان ذکر طبق سرشماری سال ۱۳۳۵ شمسی جمعیت حصاربوعلی شامل یکهزار و ۱۵۶ نفر مرد و ۷۷۵ نفر زن بود که شامل افراد بومی وغیربومی نیز می شد. محصولات کشاورزی. عرضه محصولات کشاورزی حصاربوعلی که تا ۴۰ سال پیش استمرار داشت و بعضی از آن ها به تهران نیز صادر می شد، عبارت بود از: گندم، جو، حبوبات، توت فرنگی، سیب زمینی، هویج و خیار. علف های کاشتنی این محل یونجه و شبدر بود. گیاهان دارویی خاکشیر، گاوزبان، عروسک پشت پرده، ختمی، باروتک، دم روباه، جوموشک، تیغ قندک، ثعلب خودرو و سنبل وحشی
بود که این گیاهان تا ۴۰ سال گذشته که امکانات بهداشتی مثل حالا نبود، مورد استفاده قرار می گرفت. نون عشقی. قدیمی ترین نانوایی تافتون سنتی شمیران در حصار بوعلی قرار گرفته است که به آن نون عشقی می گویند و مثلی محلی هم در مورد آن بین قدیمی ها رایج بود که می گفتد: هر کس در حصار بوعلی از نون عشقی بخورد و از آب قنات میرزاعلی بنوشد، از این محل دل نمی کند. چراگاه دام. حصار بوعلی به دلیل فاصله دو کیلومتری با دامنه های البرز ملک کوه، علف چین و علف چر کوهستانی نداشت، لذا دام های آن جهت چرا در محوطه وسیعی که به زبان محاوره به آن تپه شاغالون خطاب می شد، تجمع می کردند که این محوطه در حقیقت مرتع و آبریز محل به حساب می آمد؛ در حال حاضر تپه شاغالون محدوده بین خیابان های فرمانیه، دیباجی شمالی، شمال رستم آباد بالا و پاسداران را شامل می شود. زمین های آن در نیمه اول دهه ۳۰ فروخته شد که منطقه مسکونی دیپلماتیک فعلی به وجود آمد.
اجزای سازنده بدن انسان از چند دیدگاه قابل بررسی است. از نظر جرم، سلول های انسان دارای ۶۵–۹۰٪ آب هستند. از این رو اکسیژن بخش عمده ای از جرم انسان را تشکیل می دهد. ۹۹٪ جرم بدن انسان از ۶ عنصر اکسیژن، کربن، هیدروژن، نیتروژن، کلسیم و فسفر تشکیل شده است. نزدیک ۰/۸۵٪ بدن از ۵ عنصر پتاسیم، گوگرد، سدیم، کلر و منیزیم تشکیل شده است؛ که همگی برای حیات ضروری هستند. میزان مشارکت دیگر عناصر کمتر از ۱۰۰ ذره در میلیون است که بیش از یک دوجین از آن ها برای حیات ضروری هستند یا نقش مهمی در سلامتی دارند؛ مانند فلوئور که به استحکام دندانها کمک می کند ولی ظاهراً نقش دیگری ندارد. این طور نیست که همه عناصری که در بدن یافت می شوند نقشی را در حیات داشته باشند. برخی عناصر (سزیم و تیتانیم) هستند که فقط ناظر خنثی هستند، در حالی که بسیاری عناصر (کادمیم، جیوه و عناصر رادیو اکتیو) هم هستند که در صورت افزایش اثر سمی بر بدن دارند. در سمی بودن برخی عناصر (آلومینیوم) که به صورت طبیعی در بدن هستند اختلاف نظر است. برای میزان بسیار اندک کادمیوم و سرب کارهایی تصور می شود، ولی قطعاً این حجمی که در بدن موجود هست برای انسان سمی است. شواهدی وجود دارد مب
نی بر این که عناصر سمی مانند آرسنیک به میزان بسیار بسیار کم، حتی برای پستانداران ضروری است. برخی عناصر که در ارگان های ریزتر و گیاهان (آرسنیک، سیلیکون، بورون، نیکل، وانادیوم) استفاده می شوند احتمالاً در دزهای بسیار کمتر برای پستانداران نیز مورد نیاز هستند. اجزای اتمی. یک انسان ۷۰ کیلوگرمی نزدیک ۱۰۲۷ ×۶/۷ اتم و مجموعاً ۶۰ نوع عنصر شیمیایی دارد.
کاظم معصومی (متولد ۱۳۴۰ در تهران) کارگردان و فیلمنامه نویس ایرانی است. او فارغ التحصیل دانشسرای هنر است و فعالیت هنری خود را با نمایش نظاره بر شب در سال ۱۳۶۱ شروع و در کنار تئاتر فعالیت هایی هم در سینمای ۸ میلیمتری و فیلمنامه نویسی داشت. او فعالیت در سینمای حرفه ای را از سال ۱۳۶۴ با فیلم «دزد و نویسنده» به عنوان نویسنده و کارگردان آغاز کرد. فیلم طبل بزرگ زیر پای چپ او یکی از متفاوت ترین فیلم های ژانر جنگ در ایران بود.
معصومی یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
عقیل اعتمادی (زاده ۳ اردیبهشت ۱۳۶۶)، بازیکن حرفه ای سابق فوتبال ایرانی است که در پست دروازه بان بازی می کرد.او هم اکنون مربی دروازه بانان است.این بازیکن سابقه بازی در تیم های تراکتور ، هیرنفین، اِمِن و خرونینگن را در کارنامه دارد. دوران حرفه ای. باشگاهی. اعتمادی به عنوان محصول آکادمی باشگاه هیرنفین از سن ۹ سالگی به عضویت این باشگاه درآمد. او در سال ۲۰۰۵ به تیم دوم باشگاه دعوت و در سال ۲۰۰۷ نیز وارد تیم اصلی هیرنفین شد. عقیل با این باشگاه عنوان قهرمانی را کسب کرد. در سوپرجام نیز با قبول شکست از ای زد آلکمار به نایب قهرمانی بسنده کردند. او همچنین به همراه هیرنفین در رقابت های حضور داشته است. عقیل در سال ۲۰۰۹ در آستانه پیوستن به تیم استیل آذین قرار داشت، اما حضورش در این تیم منتفی شد. در ۲۹ تیر ۱۳۹۰ با امضای قراردادی به تیم پیوست. وی که چندین بار علاقه اش به حضور در لیگ ایران را ابراز کرده بود، سرانجام در نیم فصل لیگ یازدهم به تیم تراکتورسازی پیوست. بعد از ان به عضویت باشگاه صنعت نفت آبادان درآمده. وی هم اکنون بازیکن دی گرافشاپ هلند است. ملی. اعتمادی پیش از این به تیم های ملی رده پایه هلند نیز دعوت شده بود. وی ن
سبت به بازی در تیم ملی فوتبال ایران اظهار علاقه کرده است. افتخارات. باشگاهی
تودلا(اسپانیایی:Tudela، باسکی:Tutera) نام شهری در اسپانیا و در بخش خودمختار نابارا ست. جمعیت آن پیرامون ۳۵ هزار تن است در در دره ابرو جای گرفته است. در زمان فرمانروایی مسلمانان بر اندلس این شهر در شمال این سرزمین جای داشت و از شهرهای مهم آن نیز بود. التطیلی شاعر و بنیامین تطیلی از اینجا بوده اند. از روزگار اثری در شهر برجای نمانده است.
سروزیر () رئیس حکومت انتخابی یک قلمروی مستقل در چارچوب یک کشور است. مثلاً فرماندار ایالات فدرال در نپال; ایالت های هند; قلمروهای استرالیا; استان های سری لانکا یا پاکستان; مناطق خودمختار فیلیپین;یا یکی از سرزمین های فرادریایی بریتانیا که خودگردانی گرفته اند. این عنوان در وابسته های تاج جزیره من (از ۱۹۸۶), در گرنزی (از ۲۰۰۴), و در جرزی (از۲۰۰۵) استفاده می شود.
۵۰/۵۰ فیلمی آمریکایی در ژانر کمدی درام است که توسط جاناتان لوین کارگردانی شده است و نویسنده آن ویل ریسر می باشد. جوزف گوردون-لویت، ست روگن، آنا کندریک، برایس دالاس هاوارد و آنجلیکا هیوستون از بازیگران این فیلم می باشند. این فیلم به طور آزادانه از تجربه خود ویل ریسر با سرطان الهام گرفته شده است. همچنین کاراکتر روگن، کایل نیز بر اساس شخصیت خود روگن ساخته شده است. "۵۰/۵۰" از فوریه تا مارس سال ۲۰۱۰ فیلمبرداری شد. این فیلم در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱ اکران شد و ۴۱ میلیون دلار فروخت. "۵۰/۵۰" مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. همچنین نقش آفرینی گوردون-لویت و فیلمنامه ریسر مورد ستایش واقع شد. داستان. آدام در یک آژانس رادیویی کار می کند و با دوست دخترش زندگی خوبی را می گذراند. او چند وقتی است که از کمردرد های شدیدی رنج می برد و برای معاینه به دکتر مراجعه می کند. آدام در مطب دکتر، با حقیقت تلخی روبرو می شود که زندگی اش را تحت تأثیر قرار می دهد. او مبتلا به بیماری شوانوم شده و کمردردش هم به دلیل وجود یک تومور بزرگ در ستون فقراتش است. شانس زندگی آدام ۵۰/۵۰ است و فیلم هم به همین جهت ۵۰/۵۰ نام گذاری شده است. رسانه خانگی. "۵۰/۵۰" در ۲۴ ژ
انویه ۲۰۱۲، بر روی دی وی دی و دیسک بلوری در آمریکای شمالی توزیع شد. دی وی دی و دیسک هر دو شامل نظرات، صحنه های حذف شده و ویدیوهای پشت صحنه بودند.
پروانه گورخری (نام علمی: "Colobura dirce") گونه ای پروانه از خانواده پروانه های فرچه پا است که در آمریکای مرکزی و بخش شمالی آمریکای جنوبی زندگی می کند. زیستگاه پروانه گورخری در جنگل های اولیه و ثانویه در ارتفاع میان سطح دریا و حدود ۱۴۰۰ متر است اما در ارتفاعات کمتر از ۸۰۰ متر هم دیده می شود. درازای بال جلوی پروانه گورخری حدود ۳۳ میلی متر است. تخم هایی که پروانه گورخری می گذارد سفیدرنگ است و در گروه های دو تا ده تایی بر روی برگ درخت گذاشته می شوند. کرم جوان پروانه از برگ گونه های درخت موردار تغذیه می کند و زنجیره ای از فضولات خود را که با ریسمان هایی ابریشمین به هم پیوسته بر روی برگ ها به جا می گذارد که این ریسمان ها از کنارهٔ برگ ها هم بیرون می زند. رفتار. پروانه های گورخری برای کسانی که به مناطق نوگرمسیری سفر کرده اند پروانه ای آشنا است. این گونه پروانه معمولاً با سر به پایین در ارتفاع دو متری بر روی تنه درختان می نشیند و از ترک های تنه شیره و رطوبت می خورد. در صورت نزدیک شدن به پروانه گورخری، این پروانه ها در بسیاری مواقع به سمت دیگر تنه می دوند و در صورت ادامه تعقیب، دوباره به سمت اول برمی گردند و تعقیب کن
نده را مجبور می کنند به دور درخت بدود. پروانه گورخری به هنگام تغذیه از فرار به صورت پرواز کردن پرهیز دارد و اگر ناچار به پرواز شود به سرعت دوباره به خوراک خود بازمی گردد. زیرگونه ها. دو زیرگونه شناسایی شده:
شهر آگوئاسکالینتس پایتخت ایالت آگوئاسکالینتس در مرکز باختری کشور مکزیک است. این شهر در کناره رود آگوئاسکالینتس واقع شده است و ۱۸۸۰ متر بالا تر از سطح دریا است. پیشینه. این شهر در ۲۲ اکتبر، ۱۵۷۵ میلادی به دست خوان د مونترو (Juan de Montoro) برای استراحتگاه برای خدمات پستی بین شهر زاکاتکاس و مکزیکو سیتی تأسیس شد. با اینکه بنیانگذاران آن پیش بینی نمی کردند که این شهر به یک شهر بزرگ تبدیل شود، بعد از مدتی این شهر به پایتخت ایالت تازه شکل گرفته به همین نام در زمانی که قلمرو خود را از دولت مجاور ایالت زاکاتکاس در سال ۱۸۳۵ میلادی جدا کرده بود تبدیل شد. نام. نام این شهر از واژه اسپانیایی، "aguas calientes" سرچشمه میگیرد به برگردان آن به فارسی "چشمه های آب گرم،" میشود. بخشی از نام اصلی "ویلا د نوسترا سنییورا د اسسمپتیون د لاس آگواس کلینتس " (بانوی ما از فرض از آب داغ). هنگامی که این شهر برای اولین بار توسط خوان د مونترو و 12 خانواده تأسیس شد این نام را به خاطره فراوانی چشمه های آب گرم در منطقه به شهر دادند . این ویژگی های حرارتی چشمه های معدنی هنوز هم در این شهر بهره برداری می شوند. امروزه. آگواسکالینتس امروز شهری هم
سنتی و صنعتی است. مرکز شهر، نگهدارنده میراث غنی معماری و چشم انداز فرهنگی است. از سوی دیگر، بزرگراه های برنامه ریزی شده، و نیز راه های ماشین رو با پارک های صنعتی که به کار هزاران نفر از مردم بنا شده است.
جورابان یک شرکت تولیدی پوشاک ورزشی در ایران است. حمید استیلی و افشین پیروانی از سهامداران این شرکت هستند. این شرکت، از زمستان ۱۳۷۹ تامین کننده پوشاک باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران شد و مدتی نیز بخشی از سهام آن در اختیار باشگاه بود. این شرکت مدتی تامین کننده پوشاک باشگاه فوتبال استقلال تهران هم بود. در سال ۱۳۸۲، ماجرای فسخ قرارداد پرسپولیس با جورابان و استفاده از پوشاک ورزشی دایی، تنش هایی میان دو شرکت ایجاد کرد. با ورود برندهای خارجی در چند سال اخیر، جورابان به کلی بازار خود را در لیگ برتر فوتبال ایران از دست داده است.
حاج محمدکاظم کازرونی مشهور به گُلبُن، شاعر و عارف بنام قرن سیزدهم هجری است. اثر مشهور او گلشن اسرار نام دارد. زندگی. گلبن کازرونی در ۱۴ سالگی به قصد تحصیل و تهذیب از کازرون خارج شده و به هندوستان، عراق، شامات، حجاز و اکثر نقاط ایران سفر کرد. پس از کسب تحصیلات و رسیدن به درجات عرفانی در ۷۰ سالگی به کازرون بازگشت و به بیان اندیشه های خود پرداخت. در آثار او به شکل ویژه به شهر کرمان اشاره شده که گلبن مدت ها در آنجا ساکن بوده است. همچنین مدتی را در میام اقوام لر زندگی کرده و سفرهایی نیز به شهرهای مسقط، ارفه و موصل داشته است. فتحعلی شاه قاجار پیش از رسیدن به پادشاهی و در زمانی که حاکم فارس بود، پس از شنیدن تعاریفی از گلبن، او را به شیراز دعوت کرد. اما گلبن از رفتن به شیراز خودداری نمود. پس از آن فتحعلی شاه برای دیدار گلبن به کازرون رفت و وارد باغ نظر، از باغ های تاریخی کازرون شد و گلبن را به نزد خود فراخواند، اما گلبن مجدداً از این دستور سر باز زد. نهایتاً فتحعلی شاه شخصاً به نزد گلبن رفت و سکه هایی به او هدیه کرد، اما گلبن نپذیرفت. آثار. آثار گلبن شامل ۱۰ جلد کتاب شعر بوده است که تنها ۴ مورد شناسایی شده است: درگذش
ت. در مورد درگذشت گلبن دو نظر وجود دارد. حقایق نگار خورموجی، مورخ دورهٔ قاجار، مرگ گلبن را به وسیلهٔ سمی که همسرش به او خوراند، ذکر کرده است. با این وجود منابع دیگری ذکر کرده اند که همسر گلبن، پیش از او درگذشته است. سال دقیق مرگ گلبن نیز مشخص نیست و تنها اطلاعات موجود در این باره، آخرین تاریخ موجود در دیوان وی مربوط به سال فوت علی قلی خان کازرونی، حاکم وقت کازرون است که مربوط به سال ۱۲۶۶ هجری قمری می باشد. با این وجود به استناد روشی نامؤثق و خوابی که سعیدی کازرونی، از شعرای قدیم کازرون در مورد او می بیند، سال درگذشت او را ۱۲۷۰ هجری قمری ذکر کرده اند. آرامگاه. ناصر دیوان کازرونی، کلانتر کازرون در دورهٔ قاجار که ارادت ویژه ای به گلبن کازرونی داشت، مقبره او را مرمت نمود. آرامگاه گلبن در شمال حیاط وسیعی قرار داشته که طرفین آن ایوان، دو اتاق کوچک ساخته شده بوده و در یکی از آن ها نیز، ناصر دیوان کازرونی مدفون بوده است. با این وجود این مکان در سال های بعد ویران شد و امروز از مکان دقیق مقبرهٔ گلبن اثری در دست نیست.
حصاری یک شرکت تولیدی پوشاک ورزشی در ایران است. عباس انصاری فرد از افراد نزدیک به این شرکت است. با ورود برندهای خارجی در چند سال اخیر، حصاری به مانند چند شرکت دیگر به کلی بازار خود را در لیگ برتر فوتبال ایران از دست داده است. تأمین لباس باشگاه پرسپولیس. نخستین قرارداد. این تولیدی در فصل ۱۳۸۶–۱۳۸۵ لباس باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران را تأمین می کرد. جنجال لباس تقلبی ال اشپورت. در سال ۱۳۸۷، در حالی که باشگاه پرسپولیس با شرکت آل اشپورت برای تأمین لباسش قرارداد داشت، این شرکت لباس های تولید خود را با آرم کپی تقلبی اول اشپورت به عنوان لباس تمرین در اختیار باشگاه قرارداد. افشای این امر موجب تعجب رسانه ها شد و علی کریمی، بازیکن وقت پرسپولیس در این باره گفت: «بازیکنان یک دست لباس درست و حسابی ندارند و بعد مسئولان دنبال مربی خارجی می گردند!». قرارداد دوباره. در سال ۱۳۸۷، عباس انصاری فرد، مدیرعامل وقت باشگاه، پس از فسخ قرارداد با آل اشپورت، تأمین لباس های پرسپولیس را به شرکت حصاری سپرد. بازیکنان پرسپولیس از کیفیت پایینِ این لباس ها شکایت داشتند و به دلیل تنگ و کوتاه بودنِ شورت ها، در چند بازی با پیراهن این شرکت و شورت مار
ک دیگری به بازی رفتند. همچنین، پرسپولیس در یک بازی دوستانهٔ آن فصل، تنها یک نیمه با لباس این شرکت بازی کرد.
جیوردانو شرکت تولیدکننده پوشاک مردانه، زنانه و بچه گانه است که در سال ۱۹۸۱ در هنگ کنگ بنیانگذاری شده است. این شرکت در سال ۲۰۰۷، بالغ بر ۱۱٬۰۰۰ کارمند و ۲٫۳ میلیارد دلار هنگ کنگ درآمد داشته است.
پارس الکتریک کارخانه تولیدکننده لوازم صوتی و تصویری ایرانی است که در جاده مخصوص کرج بزرگراه شهید لشگری قراردارد. این شرکت در سال ۱۳۴۱ (خورشیدی) به دست محمدتقی برخوردار در خیابان آزادی تهران بنیانگذاری شد. پارس الکتریک در ابتدا به مونتاژ تلویزیون و رادیوهای گروندیگ می پرداخت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادره امول و دارایی ها، این کارخانه مصادره شد و تحت نظر سازمان صنایع ملی ایران قرار گرفت. محمد تقی برخوردار که تلاش ناموفق زیادی برای بازپس گیری اموالش داشت، در جلسه ای با حضور مهندس بازرگان می پرسد: «ما چه گناهی کرده ایم، تعداد زیادی کارگر تعلیم دادیم، تعدادی مهندس استخدام و مشغول کار کردیم؟» این شرکت در سال ۱۳۷۱ زیرمجموعه سازمان تأمین اجتماعی شد. نظرات و دیدگاه ها در مورد پارس الکتریک. حسن روحانی هفتمین رئیس جمهور ایران، پیش از پیروزی در انتخابات و در مناظره انتخاباتی خود انتقاد کرد که چرا پارس الکتریک خانه کبوتران شده است.
حسین پاشا خان (۱۲۶۱–۱۳۳۶ ه .ق) ملقب به امیر بهادر، از رجال دورهٔ مشروطه و رئیس کشیک خانه (گارد سلطنتی) و وزیر دربار و وزیر جنگ مظفرالدین شاه و محمدعلی شاه بود. زندگی. امیر بهادر جنگ در حدود سال ۱۲۶۱ هـ. ق در تبریز متولد شد. جدّش از خوانین قفقاز بود که پس از امضای عهدنامه ترکمنچای مجبور به مهاجرت به ایران شده بود. او ابتدا در دوران ولیعهدی مظفرالدین شاه در تبریز مقام قوللر آقاسی دستگاه ولیعهد را یافت و پس از مدتی به پیشنهاد امیرنظام گروسی به مقام پیشکاری ولیعهد رسید. در سال ۱۳۱۰ هـ. ق از طرف ناصرالدین شاه لقب «امیربهادر» یافت و پس از جلوس مظفرالدین میرزا بر تخت سلطنت، رئیس کشیک خانه دربار شد. امیر بهادر در سال ۱۳۲۱ ه .ق به جای محمود حکیم الملک، وزیر دربار شد و تا سه سال بعد در این مسند باقی ماند. امیر بهادر به دلیل داشتن اعتقادات عمیق مذهبی و علاقه به نظام سلطنتی، از مخالفین مشروطه بود و از مشروعه حمایت می کرد. او پس از به توپ بستن مجلس و ظهور استبداد صغیر با لقب «سپهسالار اعظم» وزیر جنگ کابینه مشیرالسلطنه شد و تا فتح تهران در دو کابینه این منصب را با لقب امیر بهادر جنگ بر عهده داشت. وی در جوانی با دختر ذوالفق
ارخان اسعدالدوله به نام امیر بانو خواهر حسینقلی خان اسعدالدوله سردار و علیقلی خان اعظام السلطنه ازدواج نمود ولی امیر بانو به علت بیماری درگذشت و فرزندی از این ازدواج حاصل نشد. در خروج محمدعلی شاه از ایران، امیر بهادر نیز با او همسفر بود و مدتی در ادسا و استانبول اقامت گزید. او با وجود استبداد طلبی و مخالفت با مشروطه، مردی ادب پرور بود. در سفرهای مظفرالدین شاه معروف است که امیربهادر به قدری نشان های دولتی و دربار ایران و اعطایی از سران ممالک دیگر دریافت کرده بود که در مهمانی ها و مراسم رسمی درباری و دولتی و سفارتخانه وی علاوه بر دو طرف سینه تا پای دامن لباس رسمی و ملیله دوزی شده خود را با نشان های داخلی و خارجی می پوشانید. امیر بهادر پس از مدتی اقامت در اروپا به ایران بازگشت و در سال ۱۳۳۶ هـ. ق در تهران درگذشت.
پوستی که در آن زندگی می کنم فیلمی اسپانیایی در ژانر علمی تخیلی و دلهره آور روان شناختی به نویسندگی و کارگردانی پدرو آلمودوار در سال ۲۰۱۱ است. این فیلم بر اساس رمان "میگل" (به معنی رتیل) به قلم تیری ژونکت محصول سال ۱۹۸۴ ساخته شده است که ابتدا به زبان فرانسوی و سپس به زبان انگلیسی تحت عنوان "تارانتولا" منتشر شده است. آنتونیو باندراس، النا آنایا، ماریسا پاردس، جان کورنت، و روبرتو آلامو از بازیگران آن هستند. داستان. پزشکی ثروتمند به نام رابرت لگارد (با بازی آنتونیو باندراس) می خواهد با روش های ژنتیکی از دی ان ای خوک، پوست جدید برای انسان بسازد که در برابر آتش و نیش حشرات مقاوم باشد. او که حالا از طرف همکارانش طرد شده است، در ویلایی مخفی همراه با مستخدمش ماریلیا که زنی بداخلاق (که در حقیقت مادرش) است به تحقیقاتش ادامه می دهد. در حادثه تصادف اتوموبیل همسر لگارد دچار سوختگی شدید می شود اما نمیمیرد و همین بهانه ای می شود که لگارد چنین تحقیقاتی را انجام دهد. همسر لگارد بعد از ماه ها درمان از تخت برمیخیزد و وقتی خود را در آینه میبیند خودش را از پنجره به بیرون پرت میکند و خودکشی می کند درحالی که دختر کوچکش نورما شاهد خو
دکشی مادرش بوده است و این باعث مریض شدن روح و روان نورما می شود. چند سال بعد، زمانی که نورما تحت درمان های اعصاب و روان بود، در یک مهمانی مورد تجاوز یکی از مهمان ها به اسم وینسنت قرار می گیرد و مجددا دچار فروپاشی روان میشود و مثل مادرش خودکشی می کند. لگارد به دنبال وینسنت می گردد و او را در خانه خود زندانی می کند و آزمایش های پزشکی خودش را روی او انجام می دهد. با عمل جراحی جنسیتش را و نامش را از وینسنت به ورا تغییر می دهد . چهره و پوست زنانه برای او میسازد و تلاش میکند که ظاهر او را شبیه همسر فوت شده اش شبیه سازی کند. بعد از گذشت شش سال از زندانی بودن و موش آزمایشگاهی بودن وینسنت، لگارد به موجود تازه ساخته اش علاقه مند می شود. اما وینسنت در نهایت موفق می شود از این فرصت استفاده کند تا لگارد و خدمتکارش را به قتل برساند و فرار کند.
میرزاحسن تبریزی (۱۲۶۸ هـ. ق-۱۳۳۷ هـ. ق، تبریز) مشهور به «میرزاحسن مجتهد» و «میرزاحسن آقا مجتهد» از روحانیون متمول و پرنفوذ تبریز در عصر مشروطه بود. خاندان و تحصیلات. میرزا حسن مجتهد فرزند میرزا باقر مجتهد بود. تحصیلات مقدماتی را در تبریز فرا گرفت و به عتبات عالیات مشرف گردید. مدتها در نجف اقامت کرد در فقه و اصول به مرتبه اجتهاد رسید. از میرزای شیرازی، سید حسین کوه کمری و ملاعلی نهاوندی استادهای خود اجازه اجتهاد گرفت. در عصر خود به مرتبه عالی علم نایل گردید. پس از فوت پدر جانشین او شد و متصدی مرافعه و قضاء در تبریز گردید. میرزاحسن از اعضای یکی از خاندان های برجسته روحانی شیعه به شمار می آمد که در قرون ۱۲ و ۱۳ هجری قمری در تبریز نفوذ و شهرت داشتند. پدرش میرزا محمدباقر امام جمعه تبریز و عمویش میرزا جوادآقا مجتهد هردو از علمای برجسته زمان خود بودند. در تبریز، از صد سال پیش از مشروطه پیشوایی و فرمانروایی از آن خاندان میرزا احمد بوده و اینان دارایی بسیار اندوخته و آبادی های بسیار بدست آورده و از هر باره ریشه دوانیده بودند. در زمان ناصرالدین شاه، رشته در دست حاجی میرزا جواد می بود که نزدیک به سی سال پیشوایی و فرمانر
وایی کرد. و چون او در سال ۱۲۷۴ خورشیدی (۱۳۱۳ قمری) در گذشت، نوبت به پسرش میرزا رضا رسید. و چون پس از سه سال این هم در گذشت، برادرزاده حاجی میرزا جواد، حاجی میرزا حسن مجتهد که از نجف بازگشته بود، به نام مجتهد رشته را بدست آورد. و از آن سوی برادرزاده این، حاجی میرزا کریم، به نام «امام جمعه» بکار پرداخت. در سالهای پیش از مشروطه، این دو تن میبودند و هر یکی دارایی بسیار و دستگاه بزرگی میداشتند و عمو و برادرزاده با یکدیگر همچشمی و کشاکش نیز می نمودند. از آنسوی مجتهدان دیگری نیز از میرزا صادق آقا و برادر او حاجی میرزا محسن و حاجی میرزا ابوالحسن انگجی و دیگران نیز میبودند. میرزا حسن نزد میرزای شیرازی، سید حسین کوه کمری، ملاعلی نهاوندی و محمدحسن ممقانی تحصیل کرده بود و دارای مقام اجتهاد بود. برادرزاده وی میرزا عبدالکریم امام جمعه تبریز بود. در جنبش مشروطه ایران. در زمان آغار جنبش مشروطه همانند سایر علما موافق مشروطه و کمک رسان آن بود. بست نشستن در کنسولخانه انگلیس. در تهران فرمان مشروطه داده شده و مجلس چند گاهه برپا گردیده و «نظامنامهٔ انتخابات» نوشته می شد. ولی در تبریز و دیگر شهرها نشانی دیده نمی شد. کوشندگان در تکا
پو می بودند و نشستها برپا می کردند. در این میان در کوی دوچی یک دستهٔ دیگری برای کوشش پدید آمده بود. رنجیدگی حاجی میر مناف را از محمد علی میرزا نوشتیم. او از یک خاندان بزرگی که «سادات ارزل» نامیده میشدند می بود و همگی آنان با محمد علی میرزا دشمن شده بودند. میر هاشم که از آن سیدها و خود یکی از پیش نمازان می بود کسانی را بi سر خود گرد آورده و از آنان پیمان گرفته بود که نترسند و دست بهم داده بکوشند. بدین سان آمادگی ها می رفت تا در آخرهای شهریور نامه هایی رسید که دربار همچنان دشمنی و ایستادگی می کند و شاه از دستینه نهادن به «نظامنامهٔ انتخابات» خودداری می نماید، و دوباره بازارها بسته شده و شور و خروشی برخاسته. از این آگاهی ها کوشندگان در اینجا نیز به تکان آمدند و بر آن شدند که در اینجا نیز جنبشی نمایند، و به این کار میرهاشم و همدستان او پیشگام گردیدند. در اینجا هم به پیروی از تهران رفتن به کونسول خانه انگلیس را برگزیدند. پنجشنبه (۲۸ شهریور ۱۲۸۵ خورشیدی) کار به رونق خود افزود. زیرا از یکسو انبوه مردم رو به کونسولخانه آوردند. کسانیکه دیروز بازار را بسته و به خانه های خود شتافته و به اینجا نیامده بودند امروز می آمدند
. کسانی که دیروز داستان را نشنیده بودند امروز شنیده و به اینجا می شتافتند. کونسولخانه و آن پیرامونها پر از مردم می بود. مسجد صمصام خان را در آن نزدیکی فرش کردند و جایگاه دیگری برای گرد آمدن مردم پدید آوردند. از یکسو هم علمای بزرک، از حاجی میرزا حسن مجتهد و حاجی میرزا کریم امام جمعه و میرزا صادق و حاجی میرزا محسن و ثقةالاسلام و حاجی سید محمد قره باغی و دیگران همگی به مردم پیوستند و به مسجد صمصام خان آمدند. اندیشیدنی ست که شاه که یک ماه و نیم پیش از این، فرمان مشروطه را داده بود و این زمان در تهران نمایندگان شصت گانه دارالشوری برگزیده می شدند، بهر چه پاسخ تبریزیان را زود نداد، و پس از آن کارها ایستادگی چه انگیزه میداشت؟! پیداست که جلوگیرهایی در میان می بوده و کارهایی در پرده میرفته که ما هنوز ندانسته ایم. رشته کارهای آذربایجان بیش از همه در دست محمد علی میرزا می بود و می توان گفت ایستادگی از سوی این پیش می آمده. کارهای آن روزی دربار نه چندان در هم و آشفته می بوده که با اندیشه توان دریافت. هر چه بود دولت خواه و ناخواه گردن گذاشت و روز پنجشنبه چهارم مهر ماه (هشتم شعبان) می بود که از تهران به ولیعهد پاسخ رسید، و ا
و این را با دست خطی از خود، به نزد مستر راتسلاو کونسول انگلیس فرستاد و نامه ای هم نوشت، و مستر راتسلاو رونویس آن دستخط و آن نامه را، با خود تلگراف شاه، به نام «انجمن عدالت طلبان تبریز» به نزد حاحی مهدی آقا و دیگر سران جنبش فرستاد. نیز همان روز تلگرافی از سفارت خانه انگلیس به کونسول رسید که رونویس آنرا نیز فرستاد. از این مژده مردم شاد گردیدند و همان روز از مسجد و کونسولگری بیرون آمدند و بازارها را باز کردند، و بچراغان و شادمانی پرداختند. دادن وکالت فروش غلات خود به انجمن ملی تبریز. در آخرهای آذر ماه، روزی میرزا حسن نمایندگان انجمن را به خانه خود خواند، و چون رفتند رو بایشان گردانیده چنین گفت: «میان مردم پراکنده اند که مجتهد بدخواه مشروطه است. اگر در آغاز کار خواهان آن بود اکنون نمی باشد. نیز مرا به انبارداری بدنام ساخته اند. اکنون که غله گران و مردم از رهگذر نان در رنج و فشارند این دروغ را بآسانی باور میکنند. من برای آنکه نان ارزان و مردم آسوده گردند، به دلخواه خود رشته همه دیه هایم را به دست شما میسپارم که گندمهای مرا آورده به هر بهایی که میخواهید بفروشید و این کار را میکنم تا مردم بدانند من خواهان مشروطه هست
م.» نمایندگان درخواست او را نمی پذیرفتند و او پافشاری نمود و نوشته پایین را با مهر خود سپرد: «داعی به جهت صلاح ملت و تنزل قیمت، اختیار غله تمام دهات و علاقجات خود را به اجزای محترمین انجمن مقدس داده و ایشان را وکیل مطلق بلاعزل نمودم که تمام غله دهات مرا ضبط و تصرف نموده هر وقت به هر قیمت که دانند بفروش رسانند. در خصوص اجرت عمله و کرایه و سایر مخارج هر قراری گذارند قبول دارم. بالکلیه اختیار با ایشان است، حتی در وصولی. هر چه گویند به کمال اعتماد و اطمینان تصدیق خواهم داشت. به تاریخ چهارم ذیقعده الحرام ۱۳۲۴» (برابر با ۲۸ آذر ۱۲۸۵) از این رفتار توانستیمی گفت که مجتهد از درون دل بمیان توده آمده بوده و این زمان دلسوزانه با مردم راه میرفته. ولی کارها و رفتارهای دیگر این مرد که سپس خواهیم دید جلو چنین گمانی را می گیرد. می باید گفت انگیزه این بیش از همه ترس بوده. زیرا چون در سایهٔ بی پروایی نظام الملک و کارشکنی دیه داران و دیگران غله به شهر کمتر می آمد و این روزها نان کمیاب شده باز به مردم سخت می گذشت و مردم به دیه داران خشمناک شده بدگویی بسیار می کردند و در میان آزادی خواهان گفتگوی آن می رفت که انبارهای دیه داران را
بدست گیرند و آنان را به فروش گندمهای خود وا دارند، مجتهد برای نگه داری آبروی خود به آن رفتار برخاست. هر چه هست کار نیکی بود، و حاجی میرزا محمود تاجر باشی که یکی از نمایندگان انجمن می بود بر گمارده شد که گندمهای او را به شهر آورد و بفروشد و او تا هشتاد خروار آورانید و فروخت، و سپس کناره جویی نمود. مخالفت با حضور بلژیکی ها در گمرک و پستخانه تبریز. در تبریز کارکنان گمرک و پستخانه به سران اروپایی خود شوریدند، و همگی دست از کار کشیدند و چنین گفتند که تا اداره ها از دست اروپاییان گرفته نشود ما به کار نخواهیم پرداخت. انجمن پشتیبانی از آنان نموده تلگرافی به دارالشوی فرستاد. بدزبانی بلژیکیان به همگی برخورده بود و بارها در انجمن گله از رفتار آنان بمیان آمد. انجمن خواستار بود که چنانکه نوز رفته دیگر بلژیکیان هم بروند، و این بود به شورش کارکنان گمرک و پستخانه ارج بیشتر میگزاشت. گذشته از تلگرافهایی که به دارالشوری و نمایندگان آذربایجان در آنجا می شد، حاجی میرزا حسن مجتهد و ثقةالاسلام و حاجی میرزا محسن هر کدام تلگرافی به شاه فرستادند و بر داشته شدن بلژیکیان را خواستار گردیدند. ولی این کوششها نتیجه نداد، و با حال آنروزی نشد