Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
الشیخ که مشرف به خلیج عقبه بود و عقب نشینی به مرزهای آتش بس قبلی در همهٔ مرزها تحت فشار قرار دهد. وی به حمایت خود از کشورهای در حال جنگ با اسرائیل ادامه داد و برای کاهش بار مالی بر اردن در نتیجهٔ این درگیری، با رؤسای جمهور مصر و سوریه و با ملک حسین اردن، قراردادی ده ساله امضا کرد. وی همچنین با رئیس جمهور آمریکا اختلاف خود با انگلستان بر سر واحهٔ بریمی، منطقهٔ نفتی بین مرزهای عربستان سعودی، عمان و ابوظبی که تحت حمایت انگلیس بود، رایزنی کرد. موضوع واحهٔ بریمی یکی از مسائلی بود که از زمان پادشاهی پدرش ملک عبدالعزیز مطرح شده بود و همچنان معطل مانده بود. پس از چند بار درگیری، پرونده به داوری بین المللی رفت. سعود دعوت رئیس جمهور آمریکا به ایالات متحده را پذیرفت. ملک سعود در ضیافتی که توسط داگ هامرشولد، دبیرکل سوئدی سازمان ملل متحد برگزار شد، سخنرانی مهمی ایراد کرد و در آن به جنبه های مختلف شکایات اعراب، مطابق با منشور سازمان ملل متحد و اختیارات آن پرداخت. او از همهٔ کشورها دعوت کرد که نسبت به منشور، ارزش قائل شوند و آن را به طور کامل اجرا کنند. او همچنین به نتایج و پیامدهای جنگ سرد پرداخت. در جلسه با آیزنهاور، پیش
نهادی موسوم به "دکترین آیزنهاور" به ملک سعود ارائه شد. در چارچوب این طرح، دوایت آیزنهاور وامی ۲۵ میلیون دلاری را در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۵۷ به دولت عربستان سعودی پیشنهاد کرد. در مقابل، ملک سعود توضیح داد که از کمک نظامی اتحاد جماهیر شوروی برای جنگ با بریتانیا خودداری کرده است و کفت سیاست های بریتانیا اعراب را ترغیب می کند تا از اتحاد جماهیر شوروی کمک بگیرند. وی همچنین تأکید کرد که کشورهای «غیرمتعهد» در منطقه بیشتر از کشورهای متحد آمریکا از کمک های آمریکا بهره می برند. وی بر این باور بود که اگر رئیس جمهور آمریکا بخواهد در تلاش های خود موفق شود، این کمک ها باید دو برابر شود. ملک سعود از دوایت آیزنهاور خواست تا بر اسرائیل فشار بیاورد تا از اراضی اشغالی فلسطین عقب نشینی کند و مسئلهٔ فلسطین را حل و فصل کند و فرانسه را متقاعد کند تا در مورد استقلال الجزایر به توافقی دست یابد. از سوی دیگر، او قول داد که اعراب را از دکترین آیزنهاور و اهداف آن آگاه کند؛ و پیش از هرگونه تعهدی پاسخ سایر اعراب را در سطوح رسمی جویا شود. ملک سعود به رئیس جمهور آمریکا توضیح داد که بخش عمده ای از بودجهٔ کشورش به پروژه های توسعه و برنامهٔ پنج ساله اخ
تصاص یافته است و پیش از این که بتواند نقشی را که از او در مبارزه با کمونیسم انتظار می رود ایفا کند به کمک نظامی نیاز دارد. دولت آمریکا پذیرفت که به او وامی ۲۵۰ میلیون دلاری و انواع جنگ افزار زمینی، دریایی و هوایی داده و ارتش سعودی را برای استفاده از آن ها آموزش دهد. در مقابل، قرار بود به دولت آمریکا تسهیلاتی برای استفاده از فرودگاه ظهران به مدت پنج سال اعطا شود و پس از آن در سال ۱۹۶۲ با تمام تجهیزاتش به دولت عربستان بازگردانده شود. ملک سعود پیش از اطلاع به همتایان عرب خود در مورد نتایج این دیدار و دکترین آیزنهاور، از اسپانیا، مراکش، تونس و لیبی دیدن کرد و مقامات این کشورها را از این نتایج مطلع کرد. در فوریهٔ ۱۹۵۷ او با رهبران مصر، سوریه و اردن در قاهره ملاقات کرد و آن ها را از اهداف آیزنهاور آگاه کرد. تحت تأثیر جمال عبدالناصر، رئیس جمهور مصر و شکری قوتلی، رئیس جمهور سوریه، ملک سعود، که می خواست از موضع یکپارچهٔ اعراب حمایت کند، تصمیم گرفت از رئیس جمهور مصر و سوریه در تصمیم آن ها برای عدم مشارکت در دکترین آیزنهاور حمایت کند. هنگامی که جمهوری عراق در سال ۱۹۶۱ در زمان عبدالکریم قاسم تصمیم به الحاق کویت گرفت، ملک
سعود در مجامع بین المللی اعتراض کرد و اعلام کرد «هرگونه اقدام علیه کویت، اقدامی علیه عربستان سعودی تلقی خواهد شد». اختلاف با فیصل. بلافاصله پس از مرگ عبدالعزیز، درگیری شدیدی بین دو پسر بزرگ او، سعود و فیصل درگرفت. افزایش درآمدهای نفتی مشکل مالی مرتبط با بدهی عربستان سعودی را که در سال ۱۹۵۳، ۲۰۰ میلیون دلار برآورد می شد، حل نکرد. در واقع، این بدهی تا سال ۱۹۵۸ بیش از دو برابر شد و به ۴۵۰ میلیون دلار رسید. ریال سعودی نیمی از ارزش رسمی خود را در برابر دلار آمریکا از دست داد. هم آرامکو و هم بانک های بین المللی تقاضای عربستان سعودی برای تخصیص اعتبار را رد کردند. سعود چند پروژهٔ دولتی را که آغاز کرده بود به حالت تعلیق درآورد اما به هزینه های شخصی خود در قصرهای مجلل ادامه داد. در سال ۱۹۵۸ سعود مجبور شد بیشتر اختیارات اجرایی خود را به فیصل واگذار کند. سعود و فیصل بر سر تعریف مسئولیت های سیاسی و تقسیم کارکردهای دولتی با یکدیگر درگیر شدند. سعود اغلب با غارت درآمدهای نفتی، قصرهای مجلل و توطئه در درون و بیرون از عربستان سعودی همراه بود، اما فیصل با متانت، صرفه جویی و مدرنیزاسیون همراه بود. بین دو برادر بر سر نقشی که قرار
بود به شورای وزیران واگذار شود، نبردی درگرفت. سعود با فرمانی سلطنتی منصب نخست وزیری را منحل کرد و بدین ترتیب موقعیت خود را به عنوان پادشاه و نخست وزیر "بالفعل" به اجرا درآورد. سعود خود را هم به عنوان پادشاه و هم نخست وزیر تصور می کرد، درحالی که فیصل تصور می کرد که باید قدرت های بیشتری به عنوان ولیعهد و معاون نخست وزیر در دست او باشد. کناره گیری اجباری. اعضای خانوادهٔ ملک سعود نگران ولخرجی سعود و ناتوانی او در مقابله با چالش جمال عبدالناصر در مصر بودند. فساد و عقب ماندگی رژیم را تضعیف کرده بود و رادیو قاهره مخاطبان زیادی برضد سعودی به دست آورده بود. ملک سعود و شاهزاده فیصل تا سال ۱۹۶۲ و تشکیل کابینه توسط شاهزاده فیصل در غیاب سعود که برای معالجه به خارج از کشور رفته بود، به جنگ قدرت ادامه دادند. شاهزاده فیصل با شاهزاده فهد و شاهزاده سلطان متحد شد. فرزندان سعود در دولت جدید شاهزاده فیصل، جایی نداشتند. فیصل وعدهٔ اصلاحاتی ده ماده ای را داد که شامل تدوین قانون اساسی، لغو برده داری و ایجاد شورای قضایی می شد. ملک سعود پس از بازگشت، تغییرات جدید شاهزاده فیصل را رد کرد و تهدید کرد که گارد سلطنتی را علیه برادرش بسیج خ
واهد کرد. در پاسخ، شاهزاده فیصل از ملک سعود خواست که او را نایب السلطنه کند و تمام اختیارات سلطنتی را به او بسپارد. در این زمینه، او از حمایت حیاتی علما (علمای عالیرتبهٔ اسلامی) برخوردار بود، از جمله "فتوای" صادرشده توسط مفتی اعظم عربستان سعودی، یکی از بستگان مادری شاهزاده فیصل که از ملک سعود خواسته بود تا به خواسته های برادرش تَن بدهد. سعود به تلاش های خود برای به دست آوردن مجدد قدرت ادامه داد و در دسامبر ۱۹۶۳ کابینه ای را در جده تشکیل داد و به رادیو مکه دستور داد تشکیل کابینهٔ او را اعلام کند. نیروهای ارتش وفادار به فیصل رادیو را محاصره کردند و به رادیو اجازهٔ پخش آن را ندادند. علاوه بر این فیصل به سعود اولتیماتوم داد تا عربستان را ترک کند. در پی این حوادث فیصل به گارد ملی دستور داد تا کاخ سعود را محاصره کنند. در مارس ۱۹۶۴، سعود سرانجام تسلیم شد و فیصل را به عنوان نایب السلطنه با قدرت اجرایی کامل معرفی کرد و عملاً جایگاه خود را به یک شخصیت برجسته تقلیل داد. در ماه نوامبر، علما، کابینه و اعضای ارشد خاندان حاکم، سعود را مجبور به کناره گیری کامل کردند و فیصل به تنهایی پادشاه شد. در همان زمان شاهزاده محمد بن عب
دالعزیز به کاخ النصریهٔ ملک سعود فرستاده شد تا از او و پسرانش اعلام وفاداری به پادشاه منتخب یعنی فیصل را بخواهد. در ۲۸ نوامبر ۱۹۶۴ اعلامیه ای رسمی در رادیو مکه منتشر شد مبنی بر این که ۱۱ تَن از پسران سعود به ملک فیصل اعلام وفاداری کرده اند. در ۶ ژانویهٔ ۱۹۶۵ سعود به همراه عمویش عبدالله بن عبدالرحمن برای اعلام وفاداری خود به ملک فیصل به کاخ پادشاهی رفت. زندگی در تبعید. به دنبال این رویداد، سعود در ژانویهٔ ۱۹۶۵ عربستان را ترک کرد. تبعید به ژنو، سوئیس و به چند شهر دیگر در اروپا به وی پیشنهاد شد و او در آتن، یونان اقامت گزید. بعدها نیز تلاشی ناموفق برای اقامت در بیروت کرد. در سال ۱۹۶۶ سعود توسط جمال عبدالناصر برای زندگی در مصر دعوت شد. گزارشی دیگر ادعا می کند که ملک سعود در پناه ناصر به مصر رفت و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ در آنجا ماند و نیز اجازه داشت با استفاده از رادیو قاهره سخنانش را منتشر کند. برخی از پسرانش از جمله شاهزاده خالد، شاهزاده بدر، شاهزاده سلطان و شاهزاده منصور به او پیوستند و از تلاش او برای بازپس گیری تاج و تخت حمایت کردند. با این حال، پس از جنگ ژوئن ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل (جنگ شش روزه) او حمایت مصر را ا
ز دست داد. ۳۵ وی سرانجام در اکتبر ۱۹۶۷ مصر را ترک کرد و ابتدا به وین و سپس به آتن رفت و تا زمان مرگش در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ در آنجا ماند. درگذشت و خاکسپاری. ملک سعود در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ در سن ۶۷ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی در آتن درگذشت. دو روز پیش از مرگ، او احساس بیماری کرد و از پزشک خود فیلنگر از اتریش خواست تا او را معاینه کند اما پزشک او پس از مرگ او به آتن رسید. سعود بامداد آن روز به همراه دخترش نزهه در نزدیکی هتل محل زندگی خود (هتل کاوری) در ساحلی قدم زد. پیکر او را به مکه و سپس به ریاض بردند و مراسم خاکسپاری در مسجد اعظم مکه برگزار شد. وی در کنار آرامگاه پدر و پدربزرگش در گورستان العود ریاض به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. سعود در زمان مرگ، ۱۰۸ فرزند و سه همسر داشت. یکی از چندین همسر او فوزیه بنت نواف، نوهٔ نوری الشعلان، امیر قبیلهٔ روالله بود. تنها تعداد کمی از فرزندان او نقش یا عنوانی عمومی داشته اند. پسر ارشد او، فهد، از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ وزیر دفاع بود. کوچک ترین فرزند او بسمه بنت سعود است. پسر سوم او، محمد، زمانی فرماندار استان باحه بود و در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ درگذشت. شاهزاده مشاری در اوت ۲۰۱۰ به جای برادر بزرگ تر خود
به عنوان فرماندار باحه برگزیده شد. پسر دیگرش، مشعل فرماندار استان نجران از سال ۱۹۹۶ تا نوامبر ۲۰۰۸ بود. یکی از پسران، بدر بن سعود، فرماندار ریاض در دوران حکومت پدرش بود و پسر دیگرش حسام یک تاجر است. یکی از دختران او به نام هاجر در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۱ به دنبال یک بیماری در خارج از عربستان درگذشت. نماز میت او پس از نماز عصر در مسجد امام ترکی بن عبدالله ریاض اقامه شد. دختر دیگر، نورا، مادر معاون سابق وزیر دفاع فهد بن عبدالله بن محمد آل سعود بود و در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۱۳ درگذشت. دختر دیگر، حساح، نخستین زن در عربستان سعودی بود که مدیر یک مدرسه شد. دخترش فهده نیز هنرمند است. در سال ۲۰۰۱، دخترش بونیاه (متولد ۱۹۶۰) به اتهام تعرض به خدمتکارش در فلوریدا دستگیر و متهم شد. او یک شب در زندان بود و با قرار وثیقهٔ ۵۰۰۰ دلاری آزاد شد و دستور تسلیم پاسپورتش صادر شد. پس از مرگ برادر بزرگ ترش ترکی، سعود با همسرش منیره بنت عبید ازدواج کرد. دختر آن ها، العنود، در ژانویهٔ ۲۰۰۶ در سن ۸۳ سالگی درگذشت و در مکه به خاک سپرده شد. «کاخ سرخ» که ملک عبدالعزیز برای ملک سعود و مادرش ساخته بود توسط وزارت فرهنگ عربستان سعودی در سال ۲۰۱۹ به روی عموم ب
از شد. این کاخ، نخستین ساختمان بتنی عربستان سعودی بود و اکنون نماهایی از زندگی او به نمایش گذاشته شده است.
ساعر ۵ کلاسی از ناوچه های سبک نیروی دریایی اسرائیل است که برپایه تجربیات و آموخته ها از شناورهای ساعر کلاس ۴٫۵ طراحی شده است. سه شناور ساعر ۵ توسط سیستم های کشتی نورثروپ گرومن و براساس طرح های اسرائیل برای نیروی دریایی آن کشور ساخته شده است. سه شناور از کلاس مذکور ساخته شده و در خدمت نیروی دریایی اسرائیل می باشند. این شناورها بزرگ ترین کشتی های جنگی در ناوگان دریایی اسرائیل هستند. اگرچه آن ها با توجه به اندازه کوچک و پرسنل ۷۱ نفری آن ها به عنوان ناوچه سبک نام گذاری شده اند ولی تسلیحات و سرعت آن ها قابل مقایسه با یک ناوچه است. شناورهای این کلاس با تجهیزات سونار، اژدر، پرتاب کننده موشک، قابلیت های جنگ الکترونیک و فریب، توپ دفاع نزدیک، پد و آشیانه هلیکوپتر تجهیز شده اند. اولین شناور از این کلاس با نام INS Eilat در فوریه ۱۹۹۳، به دنبال آن دو شناور دیگر با نام های INS Lahav در اوت ۱۹۹۳ و INS Hanit در مارس ۱۹۹۴ به آب انداخته شدند. سابقه رزمی. در طول جنگ لبنان در سال ۲۰۰۶، حزب الله جهت خارج کردن بیروت از محاصره دریایی اسرائیل شناور INS Hanit را با استفاده موشک نور تولید ایران مورد حمله قرار داد. در اثر اصابت و انفجا
ر موشک شلیک شده توسط حزب الله پد فرود فروریخته و آتش آن را فرا گرفت و خطر آن می رفت که شعله های آتش به سوختی که در زیر پد فرود جهت حمل و نقل هوایی ذخیره شده بود سرایت کند و باعث انفجار آن گردد، شعله های آتش به طور کامل تا چند ساعت بعد خاموش نشد. کشتی مذکور دچار آسیب هایی شد اما شناور باقی ماند و خود را از خط آتش خارج ساخت و توانست خود بدون کمک (یدک کشیدن)، مابقی سفر برگشت به سمت بندر اشدود را جهت تعمیرات طی کند. پس از گذشت سه هفته کشتی تعمیر شده و نقش رزمی خود را از سر گرفته است. در این حمله چهار ملوان IDF کشته شدند. تحقیقات صورت گرفته توسط نیروی دریایی اسرائیل دربارهٔ این حادثه بدین نتیجه رسید که در واقع موشک سی-۸۰۲ به یک جرثقیل در عقب کشتی اصابت کرده است. سیستم رادار کشتی در آن زمان در عملکرد کامل خود نبوده و هر دو سیستم ECM و ضد موشک باراک در دو دقیقه حالت Stand by بوده است. یکی از افسران کشتی بدون اطلاع ناخدا یک ساعت قبل از حمله دستور داده بود تا سیستم دفاع ضد موشکی خاموش شود. این تصمیم با توجه به ارزیابی اطلاعاتی صورت گرفته بود، که حزب الله لبنان توانایی حمله به شناورهای جنگی اسرائیل را ندارد. همچنین نقص
ی در رادار کشتی کشف شده بود اما پرسنل کشتی ناخدا را از آن مطلع نکرده بودند. در تاریخ ۳۱ می ۲۰۱۰، شناورهای INS Lahav و INS Hanit به همراه یک قایق موشک انداز در حمله به کاروان کشتی هایی که قصد داشتند محاصره نوار غزه را نقض کنند (کاروان آزادی) شرکت داشتند. در تاریخ ۱۷ می ۲۰۲۱ یک شناور این کلاس به وسیلهٔ یک راکت محور مقاومت مورد هدف قرار می گیرد کشتی ها. سه کشتی از کلاس ساعر ۵ ساخته شده اند : INS EilatINS LahavINS Hanit
ورزشگاه الاند رود ورزشگاهی در شهر لیدز است که ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال لیدز یونایتد نیز می باشد. این ورزشگاه در سال ۱۸۹۷ میلادی ساخته شده و در فواصل زمانی مختلف مورد بازسازی و گسترش قرار گرفته است.
نمایه خشکی یا شاخص خشکی یک شاخص عددی به منظور توصیف خشکی آب و هوا در یک منطقه مشخص جغرافیایی است. شاخص خشکی توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP) به شکل زیر تعریف شده است. formula_1 که formula_2 قابلیت تبخیر-تعرق، formula_3 میانگین بارش سالیانه و formula_4 شاخص خشکی هستند.
ورزشگاه ویلا پارک ورزشگاهی در شهر بیرمنگام است که ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال استون ویلا نیز می باشد. این ورزشگاه در سال ۱۸۹۷ میلادی ساخته شده است و ظرفیت آن ۴۲٬۷۸۸ نفر است. این ورزشگاه در سال ۱۹۰۰ زشتترین ورزشگاه جهان نامیده شد.
در مبحث مهندسی نرم افزار، کیفیت نرم افزار به دو رده مرتبط اما مجزای زیر اشاره دارد: بسیاری از جنبه های کیفیت ساختاری نرم افزار تنها با تحلیل و بررسی ساختار درونی و کد آن در سطح واحد، سطح تکنولوژی و سطح سیستم بررسی می شود. اما برخی خصوصیات ساختاری مثل قابلیت استفاده بودن فقط به صورت پویا قابل ارزیابی می باشند .(ارزیابی کاربران و افرادی که با نرم افزار سر و کار دارند حتی اگر با یک نسخهٔ پروتوتایپ روبرو باشند) جنبه های دیگر مثل قابلیت اطمینان ممکن است علاوه بر نرم افزار، سخت افزار را نیز در یر بگیرد. پس می توان آن را به صورت ایستا و پویا ارزیابی کرد. کیفیت عملیاتی نرم افزار معمولاً به صورت پویا بررسی می شود اما می توان بررسی های ایستا هم برای آن در نظر گرفت. به لحاظ تاریخی ساختار، دسته بندی و مطالعهٔ ویژگی ها و معیارهای مورد استفاده در مدیریت کیفیت نرم افزار از مدل های ISO 9126-3 و ISO 2500:2005 سرچشمه می گیرد. بر اساس این مدل ها کنسرسیوم کیفیت نرم افزارهای آی تی پنج خصوصیت اصلی برای یک محصول نرم افزاری دارای ارزش بازاری را معرفی کرد: قابلیت اطمینان، کارایی، امنیت، قابلیت نگه داری و اندازه کافی اندازه گیری کیفیت
نرم افزار در اصل بررسی میزان تطابق نرم افزار با این پنج ویژگی است. اندازه گیری کیفیت نرم افزار در اصل یک نمرهٔ کیفی یا کمی یا ترکیبی از هر دو و سپس یک سیتم وزن گیری که اولویت ها را مشخص می کند می باشد. این روش با تجزیه و تحلیل خطاهای برنامه نویسی که منجر به فاجعه می شود خاتمه می یابد. این خطاها در سطح سیستم تا ۹۰ درصد از مشکلات پروژه را نشان می دهند. در حالی که در سطح واحد ۱۰ درصد از مشکلات تولید را شامل می شود. در نتیجه کیفیت کد بدون بدون چهارچوب کل سیستم دارای ارزش محدود است. برای دیدن، بررسی، آنالیز و ارتباطات اندازه گیری کیفیت نرم افزار، مفاهیم و تکنیک های تجسم کردن اطلاعات، بسیار مفید است به خصوص وقتی که چندین فاکتور مختلف با یکدیگر مرتبط باشند. به عنوان مثال نقشهٔ نرم افزار اطلاعات مربوط به توسعه نرم افزار، کیفیت نرم افزار و دینامیک سیستم را مورد بررسی قرار می دهد. انگیزه. اندازه گیری کیفیت نرم افزار حداقل با دو هدف اساسی صورت می گیرد. مدیریت ریسک و مدیریت هزینه مدیریت ریسک: خرابی نرم افزار مشکلاتی بیش از ناراحتی و نگرانی ایجاد کرده است. مشکلات نرم افزار فجایای انسانی ایجاد کرده است. این مشکلات می توان
د از طراحی رابط کاربری ضعیف تا حطاهای اساسی نرم افزار در کد نویسی متغیر باشد. مثال هایی از از مشکلات نرم افزاری که به مرگ منجر شده اند در مقاله دکتر لوسون موجود است. این مثال ها شامل نرم افزارهایی که در دستگاه های پزشکی و دیگر دستگاه های حساس وجود دارند، می باشد ."[مهندسانی که نرم افزارهای جاسازی شده را می نویسند] برنامه های جاوارا می بینند که یک سوم ثانیه برای انجام جمع آوری زباله و به روزرسانی رابط کاربری، زمان صرف می کنند و آنها هواپیماهای در حال سقوط از آسمان را پیش بینی می کنند. ". در ایالات متحده، اداره حمل و نقل هوایی فدرال (FAA)، با ارائهٔ سرویس صدور گواهینامه هواپیما FAA، برنامه های نرم افزاری، قوانین، راهنمایی و آموزش هایی ارائه می دهد، که تأثیر آن بر روی محصولات هواپیمایی است. مدیریت هزینه: همانند زمینه های دیگر مهندسی، برنامه ای با کیفیت ساختاری مناسب هزینهٔ نگه داری، یادگیری و تغییر بسیار کمتری دارد. آمار نشان می دهد که کیفیت ساختاری ضعیف در برنامه های تجاری (مانند برنامه ریزی منابع سازمانی (ERP)، مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) یا سیستم های مالی با پردازش های بزرگ) باعث افزایش هزینه ها می شود و از
طرفی باعث ایجاد دوباره کاری (حتی تا ۴۵ درصد از زمان توسعه در برخی سازمانها) می شود. علاوه بر این، کیفیت ساختاری ضعیف به دلیل ارائهٔ داده های غلط، توقف برنامه ها و مشکلات امنیتی و پردازشی باعص ایجاد اختلال در عملکرد سازمان ها می شود. با این حال، بین اندازه گیری و بهبود کیفیت نرم افزار در یک سیستم جاسازی شده (با تأکید بر مدیریت ریسک) و کیفیت نرم افزار در نرم افزارهای تجاری (با تأکید بر هزینه و مدیریت پایداری) تفاوت وجود دارد. سیستم های جاسازی شده در حال حاضر اغلب شامل یک رابط کاربری هستند و طراحان آنها به همان اندازه که همتایان خودروی برنامه های تجاری متمرکز هستند، نگران قابلیت استفاده و بهره وری کاربر هستند. گروه دوم به دنبال سیستم ERP یا CRM به عنوان یک سیستم عصبی شرکتی هستند که زمان و عملکرد آن برای رفاه شرکت مهم است. این همگرایی بیشتر در پردازش های موبایل قابل مشاهده است: کاربری که به یک برنامه ERP در تلفن هوشمند خود دسترسی پیدا می کند، از بین لایه های نرم افزار به کیفیت بستگی دارد. در حال حاضر هر دو نوع نرم افزار از معماری چند لایه ای و پیشرفته استفاده می کنند، بنابراین تجزیه و تحلیل و اندازه گیری کیفیت نر
م افزار باید به صورت جامع و مداوم مدیریت شود، و از هدف نهایی یا استفاده نهایی نرم افزار جدا شوند. تعاریف. تعاریف مختلف زیادی از کیفیت وجود دارد. در برخی تعاریف، کیفیت "توانایی یک محصول نرم افزاری برای مطابقت با الزامات " است. (طبق ISO / IEC 9001) در حالی که برای دیگران می تواند مترادف با "ارزش مندی برای مشتری" (Highsmith، ۲۰۰۲) باشد. اولین تعریفی از کیفیت که تاریخ به یاد می آورد از شوهارت در آغاز قرن بیستم است: "دو جنبه متداول از کیفیت وجود دارد: یکی به عنوان یک واقعیت عینی مستقل از وجود انسان است." "دیگری با آنچه در نتیجه واقعیت عینی فکر می کنیم، احساس می کنیم یا احساس می شود، ارتباط دارد." "به عبارت دیگر، یک کیفیت ذهنی وجود دارد." (شیوارت). پنج دیدگاه Kitchenham , Pfleeger و Garvin در کیفیت. Kitchenham و Pfleeger، در ادامه آموزه های دیوید گاروین، پنج دیدگاه مختلف در مورد کیفیت را بیان می کنند: کیفیت نرم افزار مطابق Deming. این مشکل ذاتی در تعریف کیفیت یک محصول، هر نوع محصول، توسط استاد والتر شوگارت بیان شده است. مشکل تعیین کیفیت، مشکل تبدیل نیازهای آینده کاربر به ویژگی های قابل اندازه گیری است، به گونه ای ک
ه می توان محصولی را طراحی کرد که رضایت را در قبال مبلغی که کاربر پرداخت می کند به او هدیه بدهد. این کار آسانی نیست و به محض احساس احساس موفقیت، متوجه می شویم که نیازهای مصرف کننده تغییر کرده است، رقبای دیگر وارد میدان شده اند و … کیفیت نرم افزار مطابق با Feigenbaum. کیفیت از دید مشتری مهم است، نه کیفیت از دید یک مهندس، نه کیفیت از دید بازاریاب و نه مدیریت. این کیفیت می تواند تجربه واقعی مشتری با محصول یا خدمات باشد که مطابق با خواسته های وی آگاهانه یا صرفاً احساسی بیان شده است و از لحاظ فنی عملیاتی یا کاملاً ذهنی اندازه گیری می شود و همیشه نشان دهنده یک هدف اساسی در بازار رقابتی است. کیفیت نرم افزار مطابق Juran. واژه کیفیت معانی مختلفی دارد. دو تا از این معانی را بررسی می کنیم: با این وجود، می توان به عنوان یک تعریف کوتاه از کیفیت گفت: کیفیت مناسب بودن یک محصول برای استفاده است. مدل کیفیت CISQ. اگرچه "کیفیت یک ویژگی ادراکی، بسته به مورد و تا حدودی ذهنی است و ممکن است افراد مختلف برداشت های مختلفی از آن بکنند " (همان طور که در مقاله در مورد کیفیت در تجارت ذکر شده است)، کیفیت ساختاری نرم افزار به طور واضح توسط
کنسرسیوم کیفیت نرم افزارهای حوزهٔ آی تی (CISQ) مشخص شده است. با هدایت بیل کورتیس، نویسنده چارچوب قابلیت مدل بلوکی و مدیر CISQ و Capers Jones، مشاور برجسته CISQ , CISQ پنج ویژگی اصلی مطلوب یک قطعه از نرم افزار مورد نیاز برای تأمین ارزش تجاری را تعریف کرده است. در مدل خانه کیفیت، اینها مواردی هستند که باید به آنها برسید: کیفیت عملکردی نرم افزار به عنوان تطابق آن با الزامات کاربردی به صورت صریح بیان شده تعریف شده است، به عنوان مثال با استفاده از تجزیه و تحلیل صدای مشتری (بخشی از طراحی جعبه ابزار Six Sigma و / یا مستند از طریق موارد استفاده) و سطح رضایت کاربر نهایی استفاده می شود. مورد دوم قابلیت استفاده است اینکه چقدر رابط کاربری بصری و پاسخگو است، چقدر عملیات ساده و پیچیده را می توان انجام داد و پیام های خطای مفید چقدر است. به طور معمول، شیوه ها و ابزارهای آزمایش نرم افزار اطمینان حاصل می کنند که یک تکه از نرم افزار مطابق با طراحی اصلی، تجربه کاربری برنامه ریزی شده و تست پذیری مطلوب رفتار می کند. ویژگی ساختاری دوگانه کیفیت نرم افزار با مدل ارائه شده در کد کامل استیو مک کانل که ویژگی های نرم افزار را به دو قسمت
تقسیم می کند سازگار است: ویژگی های کیفیت داخلی و خارجی. ویژگی های کیفیت خارجی آن بخش هایی از محصول است که با کاربران آن روبرو می شود و کیفیت داخلی برعکس آن است. روش های جایگزین. یکی از مشکلات تعیین کیفیت این است که «همه احساس می کنند که آن را می فهمند» و تعاریف دیگر از کیفیت نرم افزار می تواند مبتنی بر گسترش مفهوم کیفیتی که در تجارت استفاده می شود باشد. دکتر تام د مارکو اظهار داشته است که «کیفیت محصول تابعی از تغییر جهان برای بهتر شدن» یعنی کیفیت عملکرد و رضایت کاربر در تعیین کیفیت نرم افزار از کیفیت ساختاری مهم تر است. تعریفی دیگر که توسط جرالد وینبرگ در مدیریت کیفیت نرم افزار ایجاد شده است: تفکر سیستمی این است که "کیفیت برای برخی از افراد ارزش دارد". این تعریف تأکید می کند که کیفیت ذاتاً ذهنی است، افراد مختلف کیفیت یک نرم افزار یکسان را متفاوت تجربه می کنند. یکی از نقاط قوت این تعریف سؤالاتی است که تیمهای نرم افزاری را برای بررسی آنها دعوت می کند، سوالاتی از قبیل: "افرادی که می خواهیم به نرم افزار ما ارزش دهند چه کسانی هستند؟" و "چه چیزی برای آنها با ارزش خواهد بود؟". اندازه گیری. اگرچه مفاهیم ارائه شده در
این بخش برای هر دو کیفیت ساختاری و کاربردی نرم افزار کاربرد دارد، اندازه گیری دومی اساساً از طریق آزمایش انجام می شود [به مقاله اصلی مراجعه کنید: ]. مقدمه. اندازه گیری کیفیت نرم افزار درواقع بررسی این است که نرم افزار تا چه میزان خصوصیات مورد انتظار را دارد. این امر می تواند از طریق روش های کیفی یا کمی یا ترکیبی از هر دو انجام شود. در هر دو مورد، برای هر خصوصیت مطلوب، مجموعه ای از ویژگی های قابل اندازه گیری وجود دارد که وجود آنها در یک قطعه نرم افزار یا سیستم منجر به وجود ویژگی مورد نظر می شوند. به عنوان مثال، یک ویژگی مرتبط با قابلیت حمل، تعداد عبارات وابسته به هدف در یک برنامه است. به طور دقیق تر، با استفاده از رویکرد استقرار عملکرد کیفیت، این ویژگی های قابل اندازه گیری "چگونگی" هایی هستند که باید اجرا شوند تا بتوانند "آنچه راً در تعریف کیفیت نرم افزار بالا را فعال کنید. ساختار، طبقه بندی و اصطلاحات ویژگی ها و معیارهای قابل استفاده برای مدیریت کیفیت نرم افزار از دو مدل ISO 9126-3 و ISO / IEC 25000: 2005 گرفته شده است. تمرکز اصلی روی کیفیت ساختاری داخلی است. زیر شاخه ها برای رسیدگی به موارد خاص مانند معماری
برنامه کاربردی تجاری و خصوصیات فنی مانند دسترسی به داده ها و دستکاری ها داده ها ایجاد شده اند. ارتباط بین خطاهای برنامه نویسی و نقص تولید نشان می دهد که خطاهای کد اصلی ۹۲٪ از کل خطاهای موجود در سورس کد را تشکیل می دهد. این تعداد بسیار زیاد مشکلات مربوط به کد در نهایت تنها ۱۰٪ از نقص تولید را به خود اختصاص می دهد. روشهای بد مهندسی نرم افزار در سطح معماری تنها ۸٪ از نقص کل را شامل می شود، اما بیش از نیمی از تلاش صرف شده برای رفع مشکلات را انجام می دهد و منجر به ۹۰٪مشکلات جدی در مورد قابلیت اطمینان، امنیت و کارایی در تولید می شود. تجزیه و تحلیل مبتنی بر کد. بسیاری از روش های اندازه گیری موجود، عناصر ساختاری برنامه را که منجر به تجزیه سورس کد به دستورالعمل های واحد است، شمارش می کنند (پارک، ۱۹۹۲)، نشانه (Halstead، ۱۹۷۷)، ساختارهای کنترل (McCabe، ۱۹۷۶)، و اشیاء (Chidamber &amp; Kemerer، ۱۹۹۴). اندازه گیری کیفیت نرم افزار، تعیین وسعت سیستم یا نرم افزار در این ابعاد است. تجزیه و تحلیل را می توان با استفاده از یک رویکرد کیفی یا کمی یا ترکیبی از هر دو انجام داد تا نمای کلی (با استفاده از میانگین (های) وزنی که نشان دهن
ده اهمیت نسبی بین عوامل مطرح شده می باشد) ارائه شود. این دیدگاه از کیفیت نرم افزار در یک روش قدم به قدم باید با شناسایی خطاهای برنامه نویسی بحرانی گسسته تکمیل شود. این خطاها ممکن است یک مورد آزمایشی را از بین نبرند، اما در شرایط خاص می توانند منجر به وقوع فاجعه بار، تخریب عملکرد، نقض امنیت، خراب کردن داده و مشکلات بی شمار دیگری شوند (Nygard، ۲۰۰۷). یک سیستم واقعی و آماده استفاده، بدون در نظر گرفتن امتیاز آن بر اساس اندازه گیری های کل، یک سیستم مناسب به شمار نمی آید. اندازه گیری ویژگی های مهم برنامه شامل اندازه گیری ویژگی های ساختاری معماری برنامه، برنامه نویسی و مستندات درون کد است؛ بنابراین، هر مشخصه تحت تأثیر ویژگی هایی در سطوح متعدد انتزاع در برنامه قرار دارد و همه این موارد را باید در محاسبه اندازه گیری خصوصیات در صورتی که پیش بینی کننده ارزشمندی از نتایج کیفی است که در کسب و کار تأثیر می گذارد، لحاظ کرد. تحلیل و اندازه گیری کیفیت ساختاری از طریق تجزیه و تحلیل سورس کد، معماری، چارچوب نرم افزار، شمای پایگاه داده در رابطه با اصول و معیارهای تشکیل دهنده معماری مفهومی و منطقی سیستم انجام می شود. این موضوع با