Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سود سهام بخشی از سود یک شرکت است که بین سهام داران آن تقسیم می شود. وقتی یک شرکت سود می کند، می تواند بخشی از این سود را به عنوان سود سهام به سهام داران خود بپردازد. مبلغی که توزیع نمی شود، دوباره در کسب و کار سرمایه گذاری می شود (سود انباشته). سود سهام معمولاً به صورت نقدی پرداخت می شود، اما می تواند به شکل سهام جدید یا بازخرید سهام هم باشد. در برخی موارد، سود سهام ممکن است به صورت دارایی های شرکت پرداخت شود. سود سهام دریافتی برای سهام دار، بخشی از درآمد او محسوب می شود و ممکن است مشمول مالیات بر درآمد شود. قوانین مالیاتی مربوط به سود سهام در کشورهای مختلف متفاوت است. شرکت برای سود سهامی که پرداخت می کند، معافیت مالیاتی دریافت نمی کند. معمولاً سود سهام به صورت مبلغی ثابت برای هر سهم پرداخت می شود و سهام داران به نسبت تعداد سهامی که دارند، سود دریافت می کنند. سود سهام می تواند درآمد پایداری را برای سهام داران ایجاد کند، اما تضمینی برای ادامه آن وجود ندارد. برای شرکت های سهامی، پرداخت سود سهام یک هزینه محسوب نمی شود، بلکه تقسیم سود پس از کسر مالیات بین سهام داران است. سود انباشته (سودی که به عنوان سود سهام توز
یع نشده) در بخش حقوق صاحبان سهام در ترازنامه شرکت نشان داده می شود. شرکت های سهامی عام معمولاً سود سهام را طبق یک برنامه ثابت پرداخت می کنند، اما ممکن است در هر زمان یک سود سهام برنامه ریزی شده را لغو کنند یا یک سود سهام برنامه ریزی نشده (سود سهام ویژه) را اعلام کنند. در مقابل، شرکت های تعاونی سود سهام را بر اساس فعالیت اعضا تخصیص می دهند و سود سهام آنها اغلب به عنوان هزینه قبل از کسر مالیات در نظر گرفته می شود. پرداخت های معمولاً ثابت به دارندگان سهام ممتاز نیز به عنوان سود سهام طبقه بندی می شوند. پیشینه. در تاریخ مالی جهان، کمپانی هند شرقی هلند اولین شرکت ثبت شده (سهامی عام) بود که به طور منظم سود سهام پرداخت می کرد. این شرکت به مدت تقریباً ۲۰۰ سال (۱۶۰۲–۱۸۰۰)، سالانه معادل ۱۸ درصد از ارزش سهام خود را به عنوان سود سهام به سهامداران پرداخت می کرد. در سیستم های حقوقی کامن لا (حقوق عرفی)، دادگاه ها معمولاً در سیاست های سود سهام شرکت ها دخالت نمی کنند و به مدیران اختیار زیادی در اعلام یا پرداخت سود سهام می دهند. این اصل عدم مداخله در پرونده های قضایی کانادا، بریتانیا و استرالیا شکل گرفت. با این حال، در سال ۲۰۱۳
، دیوان عالی نیو ساوت ولز در پرونده «شرکت سومیسکی متریال علیه شرکت ذغال ومبو» این رویه را تغییر داد و حق سهامدار برای دریافت سود سهام را به رسمیت شناخت. نسبت پرداخت سود سهام. نسبت پرداخت سود سهام نشان می دهد که چه میزان از درآمد یک شرکت (یا جریان نقدی آن) به شکل سود سهام پرداخت می شود. اغلب، نسبت پرداخت بر اساس سود سهام به ازای هر سهم و سود هر سهم محاسبه می شود: نسبت پرداخت بیش از ۱۰۰٪ به این معنی است که شرکت در طول سال سود سهام بیشتری نسبت به درآمد خود پرداخت کرده است. از آنجایی که سود یک معیار حسابداری است، لزوماً با جریان نقدی واقعی شرکت مطابقت نزدیکی ندارد. از این رو روش دیگری برای تعیین ایمنی سود سهام، جایگزینی سود در نسبت پرداخت با جریان نقدی آزاد است. جریان نقدی آزاد، جریان نقدی عملیاتی شرکت منهای هزینه های سرمایه ای آن است. این معیاری است که نشان می دهد چقدر پول نقد ورودی برای پرداخت به سهام داران و/یا رشد کسب وکار «آزاد» است. نسبت پرداخت جریان نقدی آزاد بیش از ۱۰۰٪ به این معنی است که شرکت در طول سال پول نقد بیشتری را به عنوان سود سهام پرداخت کرده است تا پول نقد «آزاد» که دریافت کرده است. تاریخ های مه
م مربوط به سود سهام. سود سهام اعلام شده باید قبل از پرداخت توسط هیئت مدیره شرکت تأیید شود. برای شرکت های سهامی عام در ایالات متحده، چهار تاریخ در مورد سود سهام مهم هستند: وضعیت در بریتانیا بسیار مشابه است، با این تفاوت که عبارت «تاریخ سود سهام» استفاده نمی شود. دفعات پرداخت. دفعات پرداخت سود سهام تعداد پرداخت های سود سهام در یک سال مالی است. معمول ترین دفعات پرداخت سود سهام سالانه، نیمه سالانه، فصلی و ماهانه است. برخی از دفعات پرداخت سود سهام رایج در ایالات متحده فصلی، در ژاپن، انگلستان و استرالیا نیمه سالانه و در آلمان سالانه است. سرمایه گذاری مجدد سود سهام. برخی از شرکت ها دارای طرح های سرمایه گذاری مجدد سود سهام یا DRIPs هستند که نباید با اسکریپ ها اشتباه گرفته شود. DRIPها به سهام داران اجازه می دهند از سود سهام برای خرید سیستماتیک مقادیر کمی سهام استفاده کنند، معمولاً بدون کمیسیون و گاهی اوقات با تخفیف جزئی. در برخی موارد، سهامدار ممکن است نیازی به پرداخت مالیات برای این سود سهام سرمایه گذاری شده نداشته باشد، اما در بیشتر موارد این کار را انجام می دهند. استفاده از DRIP یک ابزار سرمایه گذاری قدرتمند است زی
را از هر دو میانگین هزینه دلار و ترکیب استفاده می کند. میانگین هزینه دلار اصل سرمایه گذاری مبلغ معینی در فواصل زمانی تکرار شونده است. در این حالت، اگر سود سهام به صورت فصلی پرداخت شود، هر سه ماه یک بار مبلغ تعیین شده ای (تعداد سهامی که دارید ضربدر سود هر سهم) سرمایه گذاری می کنید. با انجام این کار، زمانی که قیمت پایین است سهام بیشتری می خرید و زمانی که قیمت بالاست کمتر می خرید. علاوه بر این، سهام کسری که خریداری می شوند، شروع به پرداخت سود سهام می کنند، سرمایه گذاری شما را ترکیب می کنند و تعداد سهام و کل سود سهام دریافتی را هر بار که سود سهام توزیع می شود، افزایش می دهند. قانون و سیاست دولت در مورد سود سهام. دولت ها ممکن است برای حمایت از سهام داران و حفظ حیات شرکت، سیاست هایی را در مورد توزیع سود اتخاذ کنند، و همچنین سود سهام را به عنوان یک منبع بالقوه درآمد در نظر بگیرند. بیشتر کشورها بر سود حاصل از یک شرکت، مالیات بر شرکت وضع می کنند. بسیاری از حوزه های قضایی نیز بر سود سهامی که توسط یک شرکت به سهامداران (سهام داران) آن پرداخت می شود، مالیات وضع می کنند، اما نحوه برخورد مالیاتی با درآمد سود سهام در حوزه ها
ی قضایی مختلف بسیار متفاوت است. مسئولیت مالیاتی اولیه بر عهده سهامدار است، اگرچه ممکن است یک تعهد مالیاتی نیز به شکل مالیات بر عهده شرکت تحمیل شود. در برخی موارد، مالیات تنها به سود سهام محدود می شود. مالیات بر سود سهام علاوه بر هرگونه مالیاتی است که مستقیماً بر سود شرکت اعمال می شود. سود سهامی که توسط یک شرکت پرداخت می شود، هزینه شرکت نیست. استرالیا و نیوزلند. استرالیا و نیوزیلند دارای یک سیستم تخصیص سود سهام هستند که در آن شرکت ها می توانند اعتبارات فرنکینگ (Franking) یا اعتبارات تخصیص را به سود سهام پیوست کنند. این اعتبارات فرنکینگ نشان دهنده مالیات پرداخت شده توسط شرکت بر روی سود قبل از مالیات آن است. یک دلار مالیات شرکت پرداخت شده، یک اعتبار فرانکینگ ایجاد می کند. شرکت ها می توانند هر نسبتی از فرانکینگ را تا حداکثر مبلغی که از نرخ مالیات شرکت حاکم محاسبه می شود، ضمیمه کنند: برای هر دلار سود سهام پرداخت شده، حداکثر سطح فرنکینگ، نرخ مالیات شرکت تقسیم بر (۱ - نرخ مالیات شرکت) است. با نرخ فعلی ۳۰٪، این به ازای هر ۷۰ سنت سود سهام، ۰٫۳۰ اعتبار، یا ۴۲٫۸۵۷ سنت به ازای هر دلار سود سهام می شود. سهامدارانی که می تو
انند از آنها استفاده کنند، این اعتبارات را با نرخ یک دلار به ازای هر اعتبار در قبوض مالیات بر درآمد خود اعمال می کنند، در نتیجه به طور مؤثر مالیات مضاعف بر سود شرکت را حذف می کنند. هند. در هند، شرکتی که سود سهام را اعلام یا توزیع می کند، علاوه بر مالیاتی که بر درآمد آنها وضع می شود، باید مالیات بر سود سهام شرکت را نیز بپردازد. سپس سود سهام دریافتی توسط سهامداران از مالیات معاف می شود. شرکت های پرداخت کننده سود سهام در هند از ۲۴ درصد در سال ۲۰۰۱ به تقریباً ۱۹ درصد در سال ۲۰۰۹ کاهش یافتند و سپس در سال ۲۰۱۰ به ۱۹ درصد افزایش یافتند. [۱۶] با این حال، درآمد سود سهام بیش از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ ₹ مشمول ۱۰ درصد مالیات سود سهام در دست سهامدار می شود. از آوریل ۲۰۱۶ لازم الاجرا است. از زمان بودجه ۲۰۲۰–۲۰۲۱، DDT لغو شده است. اکنون، دولت هند درآمد سود سهام را در دست سرمایه گذار بر اساس نرخ های اسلب مالیات بر درآمد، مشمول مالیات می کند. ایالات متحده و کانادا. ایالات متحده و کانادا نرخ مالیات کمتری را برای درآمد سود سهام نسبت به درآمد عادی اعمال می کنند، با این استدلال که سود شرکت قبلاً به عنوان مالیات شرکت مشمول مالیات شده است. در ا
یالات متحده، سهامداران شرکت ها با مالیات مضاعف - مالیات بر سود شرکت ها و مالیات بر توزیع سود سهام مواجه هستند. بریتانیا. قوانین بخش ۲۳ قانون شرکت ها ۲۰۰۶ (بخش های ۸۲۹–۸۵۳) بر پرداخت سود سهام به سهامداران حاکم است. قانون در این بخش به «توزیع» اشاره می کند، که هر نوع توزیع دارایی های یک شرکت را در بین اعضای آن (با برخی استثنائات)، «چه به صورت نقدی و چه غیر آن» پوشش می دهد. یک شرکت تنها می تواند از سود انباشته و تحقق یافته خود توزیع کند، «تا جایی که قبلاً توسط توزیع یا سرمایه گذاری استفاده نشده باشد، منهای زیان های انباشته و تحقق یافته آن، تا جایی که قبلاً در کاهش یا سازماندهی مجدد سرمایه به درستی انجام نشده باشد.» دولت بریتانیا در سال ۲۰۱۸ اعلام کرد که در حال بررسی بازنگری قوانین موجود در مورد توزیع سود سهام پس از یک مشاوره در مورد ورشکستگی و حاکمیت شرکتی است. هدف این بود که به نگرانی هایی که در آن شرکت های دارای مشکلات مالی همچنان می توانستند «سود سهام قابل توجهی» را بین سهامداران خود توزیع کنند، رسیدگی شود. الزامی پیشنهاد شده است که بر اساس آن بزرگ ترین شرکت ها موظف به انتشار بیانیه سیاست توزیع پوشش توزیع سود
سهام باشند. قانون در انگلستان و ولز در مورد پرداخت سود سهام در سال ۲۰۱۸ توسط دادگاه تجدید نظر انگلستان و ولز در پرونده Global Corporate Ltd v Hale [2018] EWCA Civ 2618 روشن شد. برخی از پرداخت های انجام شده به یک مدیر/سهامدار توسط دادگاه عالی به عنوان پرداخت های کوانتوم به هیل در سمت او به عنوان مدیر شرکت تلقی می شد، اما دادگاه تجدید نظر این حکم را لغو کرد و پرداخت ها را به عنوان سود سهام در نظر گرفت. در زمان پرداخت، آنها به عنوان «سود سهام» قابل پرداخت از سود پیش بینی شده در نظر گرفته می شدند. شرکت متعاقباً به تصفیه رفت. تلاش برای توصیف مجدد پرداخت ها به عنوان پرداخت برای خدمات ارائه شده غیرقانونی تلقی شد. اثر سود سهام بر قیمت سهام. پس از اینکه یک سهم بدون سود سهام می شود (زمانی که سود سهام پرداخت شده است و انتظار پرداخت سود سهام دیگری در آینده نزدیک وجود ندارد)، قیمت سهام باید کاهش یابد. برای محاسبه میزان کاهش، روش سنتی این است که اثرات مالی سود سهام را از دیدگاه شرکت بررسی کنیم. از آنجایی که شرکت مثلاً x پوند سود سهام به ازای هر سهم را از حساب نقدی خود در سمت چپ ترازنامه پرداخت کرده است، حساب حقوق صاحبان س
هام در سمت راست باید به همان میزان کاهش یابد. این بدان معناست که سود x پوندی باید منجر به کاهش x پوندی در قیمت سهام شود. روش دقیق تر برای محاسبه کاهش قیمت، نگاه کردن به قیمت سهام و سود سهام از دیدگاه پس از کسر مالیات یک سهامدار است. کاهش پس از کسر مالیات در قیمت سهام (یا سود/زیان سرمایه) باید معادل سود سهام پس از کسر مالیات باشد. به عنوان مثال، اگر مالیات بر عایدی سرمایه Tcg 35 درصد و مالیات بر سود سهام Td 15 درصد باشد، یک سود ۱ پوندی معادل ۰٫۸۵ پوند پول پس از کسر مالیات است. برای به دست آوردن همان سود مالی، ارزش زیان سرمایه پس از کسر مالیات باید برابر با ۰٫۸۵ پوند باشد. زیان سرمایه قبل از کسر مالیات ۰٫۸۵ پوند تقسیم بر (1-Tcg) = ۰٫۸۵ پوند تقسیم بر (۱–۰٫۳۵) = ۰٫۸۵ پوند تقسیم بر ۰٫۶۵ = ۱٫۳۱ پوند خواهد بود. در این حالت، سود سهام ۱ پوندی منجر به کاهش بیشتر قیمت سهام ۱٫۳۱ پوند شده است، زیرا نرخ مالیات بر زیان سرمایه بیشتر از نرخ مالیات سود سهام است. با این حال، در بسیاری از کشورها، بازار سهام تحت سلطه مؤسساتی است که هیچ مالیات اضافی بر سود سهام دریافتی (برخلاف مالیات بر سود کلی) نمی پردازند. در این صورت، قیمت سهام
باید به میزان کل سود کاهش یابد. در نهایت، تحلیل اوراق بهاداری که سود سهام را در نظر نمی گیرد، ممکن است کاهش قیمت سهام را نادیده بگیرد، برای مثال در مورد هدف نسبت قیمت به درآمد که پول نقد را پس نمی گیرد. یا هنگام مقایسه دوره های مختلف، کاهش را تقویت کنید. تأثیر پرداخت سود سهام بر قیمت سهام دلیل مهمی است که چرا گاهی اوقات استفاده از گزینه خرید زودهنگام می تواند مطلوب باشد. انتقاد و تحلیل. برخی معتقدند که سود شرکت بهتر است در شرکت با اقداماتی مانند تحقیق و توسعه، سرمایه گذاری سرمایه یا توسعه مجدد سرمایه گذاری شود. طرفداران این دیدگاه (و بنابراین منتقدان سود سهام به خودی خود) پیشنهاد می کنند که اشتیاق برای بازگرداندن سود به سهامداران ممکن است نشان دهنده این باشد که مدیریت ایده های خوبی برای آینده شرکت ندارد. پیتر لینچ از سرمایه گذاری های وفاداری به اصل، با این استدلال مخالفت کرد و اعلام کرد: «یک استدلال قوی به نفع شرکت هایی که سود سهام می پردازند این است که شرکت هایی که سود سهام پرداخت نمی کنند، سابقه بدی در هدر دادن پول در رشته ای از تنوع های احمقانه دارند.» با استفاده از اصطلاحی که خود برای تنوع ایجاد کرده است
که منجر به اثرات بدتر می شود، نه بهتر. علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که شرکت هایی که سود سهام می پردازند، رشد درآمد بالاتری دارند، که نشان می دهد پرداخت سود سهام ممکن است گواه اعتماد به رشد درآمد و سودآوری کافی برای تأمین مالی توسعه آینده باشد. بنجامین گراهام و دیوید داد در «تحلیل اوراق بهادار» (۱۹۳۴) نوشتند: «هدف اصلی یک شرکت تجاری پرداخت سود سهام به مالکان آن است. یک شرکت موفق شرکتی است که بتواند به طور منظم سود سهام بپردازد و احتمالاً نرخ آن را با گذشت زمان افزایش دهد». مطالعات دیگر نشان می دهد که سهام دارای سود سهام تمایل دارند عملکرد بلندمدت بهتری نسبت به بازار کلی حداقل در اقتصادهای توسعه یافته ارائه دهند، نسبت به یک شاخص سهام مانند S&amp;P 500 یا میانگین صنعتی داو جونز یا نسبت به سهامی که سود سهام پرداخت نمی کنند. چندین توضیح برای این عملکرد برتر ارائه شده است، مانند اینکه سود سهام با سهام ارزشی مرتبط است که خود با عملکرد برتر بلندمدت مرتبط هستند. دوام بیشتری در سقوط یا بازار نزولی داشته باشید. با شرکت های سودآوری که سطوح بالایی از جریان نقدی آزاد را نشان می دهند مرتبط باشد. و با شرکت های بالغ و
غیر مد روز مرتبط باشند که توسط بسیاری از سرمایه گذاران نادیده گرفته می شوند و بنابراین یک استراتژی معکوس مؤثر هستند. مدیران دارایی در Tweedy, Browne و Capital Group پیشنهاد کرده اند که سود سهام معیار مؤثری برای وضعیت مالی کلی یک شرکت است. سهامداران شرکت هایی که سود سهام نقدی کم یا بدون پرداخت می کنند، می توانند به طور بالقوه از سود شرکت هنگام فروش سهام خود یا زمانی که یک شرکت بسته می شود و تمام دارایی ها نقد می شود و بین سهامداران توزیع می شود، بهره مند شوند. با این حال، داده های پروفسور جرمی سیگل نشان داد که سهامی که سود سهام پرداخت نمی کنند، به عنوان یک گروه، نسبت به بازار سهام عمومی عملکرد بلندمدت بدتری دارند و همچنین نسبت به سهام دارای سود سهام عملکرد بدتری دارند. پیامدهای مالیاتی. مالیات بر سود سهام اغلب به عنوان توجیهی برای حفظ درآمد یا برای انجام بازخرید سهام استفاده می شود که در آن شرکت سهام را بازخرید می کند و در نتیجه ارزش سهام باقی مانده را افزایش می دهد. هنگامی که سود سهام پرداخت می شود، سهام داران انفرادی در بسیاری از کشورها از مالیات مضاعف بر آن سود سهام رنج می برند: در بسیاری از کشورها، نرخ ما
لیات بر درآمد سود سهام کمتر از سایر اشکال درآمد است تا جبران مالیات پرداخت شده در سطح شرکت شود. سود سرمایه را نباید با سود سهام اشتباه گرفت. به طور کلی، سود سرمایه زمانی اتفاق می افتد که یک دارایی سرمایه ای به مبلغی بیشتر از مبلغ هزینه آن در زمان خرید سرمایه گذاری فروخته شود. سود سهام تقسیم بخشی از سود است و با نرخ مالیات سود سهام مشمول مالیات می شود. اگر افزایش ارزش سهام وجود داشته باشد و سهامدار تصمیم به فروش سهام بگیرد، سهامدار مالیات بر عایدی سرمایه را پرداخت خواهد کرد (که اغلب با نرخ کمتر از درآمد عادی مشمول مالیات می شود). اگر دارنده سهام تصمیم بگیرد در بازخرید شرکت نکند، قیمت سهام دارنده می تواند افزایش یابد (و همچنین می تواند کاهش یابد)، اما مالیات بر این سود تا زمان فروش سهام به تعویق می افتد. انواع خاصی از شرکت های سرمایه گذاری تخصصی (مانند شرکت سرمایه گذاری املاک و مستغلات (REIT) در ایالات متحده) به سهامدار اجازه می دهند تا بخشی یا به طور کامل از مالیات مضاعف بر سود سهام اجتناب کند. سایر نهادهای شرکتی. شرکت های تعاونی. کسب وکارهای تعاونی ممکن است درآمد خود را حفظ کنند، یا بخشی یا همه آنها را به عنو
ان سود سهام بین اعضای خود توزیع کنند. آنها سود سهام خود را به نسبت فعالیت اعضای خود، به جای ارزش سهام اعضای خود، توزیع می کنند؛ بنابراین، سود سهام تعاونی اغلب به عنوان هزینه های قبل از کسر مالیات در نظر گرفته می شود. به عبارت دیگر، قوانین مالیاتی یا حسابداری محلی ممکن است سود سهام را به عنوان نوعی تخفیف مشتری یا پاداش کارکنان در نظر بگیرند که قبل از محاسبه سود (سود مالیاتی یا سود عملیاتی) از گردش مالی کسر می شود. تراست ها. در صندوق های سرمایه گذاری مستغلات و تراست های حق امتیاز، توزیع های پرداخت شده اغلب به طور مداوم بیشتر از درآمد شرکت خواهد بود. این می تواند پایدار باشد زیرا درآمد حسابداری هیچ افزایش ارزشی از دارایی های املاک و مستغلات و ذخایر منابع را تشخیص نمی دهد. اگر افزایش اقتصادی در ارزش دارایی های شرکت وجود نداشته باشد، توزیع مازاد (یا سود سهام) بازگشت سرمایه خواهد بود و ارزش دفتری شرکت به همان میزان کاهش می یابد. این ممکن است منجر به سود سرمایه شود که ممکن است متفاوت از سود سهام که نشان دهنده توزیع سود است، مشمول مالیات شود. توزیع سود توسط سایر اشکال سازمان های متقابل نیز با شرکت های سهامی مشترک متف
اوت است، اگرچه ممکن است به شکل سود سهام نباشد. به عنوان مثال، در مورد بیمه متقابل، در ایالات متحده، توزیع سود به دارندگان بیمه عمر مشارکتی، سود سهام نامیده می شود. این سودها از طریق بازده سرمایه گذاری حساب عمومی بیمه گر ایجاد می شود، که در آن حق بیمه ها سرمایه گذاری می شوند و از آنها مطالبات پرداخت می شود. سود سهام مشارکتی ممکن است برای کاهش حق بیمه یا افزایش ارزش نقدی بیمه نامه استفاده شود. برخی از بیمه های عمر، سود سهام غیر مشارکتی را پرداخت می کنند. به عنوان یک مثال متضاد، در بریتانیا، ارزش تسلیم یک بیمه نامه با سود، با یک جایزه افزایش می یابد، که همچنین هدف توزیع سود را انجام می دهد. سود سهام و پاداش بیمه عمر در حالی که نمونه بیمه متقابل هستند، توسط برخی از بیمه گران سهامی نیز پرداخت می شوند. پرداخت سود سهام بیمه محدود به بیمه عمر نیست. به عنوان مثال، شرکت بیمه عمومی استیت فارم می تواند سود سهام را بین دارندگان بیمه خودرو خود توزیع کند. منابع. Wikipedia contributors, "Dividend," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dividend&amp;oldid=1232763206 (accessed July 6, 202
کارآگاه حقیقی نام یک مجموعهٔ تلویزیونی آنتولوژی جنایی آمریکایی ساختهٔ نیک پیزولاتو است که از شبکهٔ اچ بی او پخش می شود. فصل اول سریال، شاهد نقش آفرینی بازیگرانی چون متیو مک کانهی، وودی هارلسون، میشل موناهن و مایکل پاتس است. فصل اول این سریال در چند خط زمانی اتفاق می افتد و بر روی تحقیقات دو پلیس برای یافتن قاتلی سریالی که دست به جنایت هایی زده، طی مدت ۱۷ سال متمرکز است. فصل اول از ۲۴ ژانویه ۲۰۱۴ آغاز شد و در ۹ مارس ۲۰۱۴ به اتمام رسید و شامل ۸ قسمت بود. فصل دوم نیز به تعداد ۸ قسمت از ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵ شروع به پخش شد. داستان فصل دوم در کالیفرنیا اتفاق می افتد و دربارهٔ همکاری سه افسر پلیس از سه اداره پلیس مختلف است که پس از پیدا کردن جسد فردی در کنار یک بزرگراه، به دنبال جنایاتی هستند که تبدیل به یک تجارت شده است. در این فصل بازیگرانی همچون کالین فارل، ریچل مک آدامز، تیلور کیچ، کلی رایلی و وینس وان ایفای نقش می کنند. فصل سوم با هنرنمایی ماهرشالا علی، کارمن اجوگو، استیون درف، اسکوت مک نری، ری فیشر و میمی گامر در منطقه اوزارکس و در سه دوره زمانی مجزا به وقوع می پیوندد که دو کارآگاه پلیس ایالتی مسئول تحقیق پرونده ای وح
شتناک دربارهٔ مفقودالاثر شدن دو کودک هستند. فصل سوم متشکل از هشت قسمت، از ۱۳ ژانویه ۲۰۱۹ پخش شد. فصل چهارم، با نام "کارآگاه حقیقی: سرزمین شب" با بازی جودی فاستر و کالی ریس، در سال ۲۰۲۴ پخش شد. وقایع این فصل در آلاسکا اتفاق می افتد و تحقیقات دربارهٔ ناپدید شدن ناگهانی یک تیم هشت نفره از یک ایستگاه تحقیقاتی را به تصویر می کشد. ایسا لوپز به عنوان نویسنده و کارگردان این فصل حضور دارد. این نخستین باری است که نیک پیزولاتو نه به عنوان نویسنده و نه به عنوان شورانر در یک فصل این سریال نقشی ندارد. البته پیزولاتو همچنان به عنوان تهیه کننده اجرایی این فصل حضور دارد. این سریال در فصل اول با نظرات مثبت و تحسین منتقدان روبرو شد؛ مجلهٔ "آتلانتیک" سریال "کارآگاه حقیقی" را «بهترین مجموعه تلویزیونی» خواند و "متاکریتیک" به این مجموعه، لقب «تحسین جهانی» داد. این سریال به سبک آنتولوژی ساخته شده است، بدین معنا که در انتهای هر فصل، داستان خاتمه یافته و فصل بعد با داستانی متفاوت و تیم بازیگری جدید ساخته خواهد شد. شرکت اچ بی او در ژوئن ۲۰۱۴ فصل اول این سریال را به شکل دی وی دی و بلو–ری برای کاربران خانگی عرضه کرد که علاوه بر ۸ اپیزود
اصلی مجموعه شامل حذفیات، مصاحبه با بازیگران اصلی و تی بون برنت، آهنگساز این فیلم است. اچ بی او تأیید کرده است که فصل پنجم، با بازگشت لوپز به عنوان شورانر، هم اکنون در مراحل توسعه قرار دارد. انتخاب بازیگران و فیلمبرداری در سال ۲۰۲۵ انجام خواهد شد. تاریخ پخش برنامه ریزی شده برای این فصل سال ۲۰۲۷ است. ساخت. توسعه. پیش از توسعهٔ "کارآگاه حقیقی"، نیک پیزولاتو یک پروفسور ادبیات در دانشگاه شیکاگو، دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل و دانشگاه دیپاو بود. وی همچنین تحقیقاتی در خصوص داستان نویسی داشت و در دوران فارغ التحصیلی اش در دانشگاه آرکانزاس به این کار علاقه پیدا کرده بود. نخستین اثر منتشرشدهٔ او یک مجموعهٔ داستان های کوتاه به نام "میان اینجا و دریای زرد" بود که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. او اولین رمانش با عنوان "گالوستن" را چهار سال بعد منتشر کرد و تقریباً در همان زمان مشغول آماده سازی خود برای ورود به صنعت تلویزیون شد. با قطعی شدن پروژهٔ ساخت "کارآگاه حقیقی" به عنوان ادامه ای بر "گالوستن"، پیزولاتو ضبط تصویری این پروژه را مناسب تر یافت. پیزولاتو رمان را به دو شبکهٔ تلویزیونی فروخت و به محض بستن قرارداد در مه ۲۰۱۰، شش
فیلم نامهٔ پیش نویس، از جمله فیلم نامهٔ قسمت خلبان، را در ۹۰ صفحه نوشت. او به فاصلهٔ کوتاهی بعد از جدایی اش از گروه نویسندگان "کشتن" در سال ۲۰۱۱ و با پشتیبانی انانیمس کانتنت، فیلم نامهٔ دیگری نوشت. آخرین نسخه، که به ۵۰۰ صفحه می رسید، بدون کمک گروه نویسندگان نوشته شد. پیزولاتو تا کنون قرارداد توسعه ای با اچ بی او امضا کرده و تا آوریل ۲۰۱۲، این شبکه سفارش هشت قسمت از "کارآگاه حقیقی" را داده است. با توجه به ماهیت آنتولوژی این مجموعه، هر فصل شامل بازیگران، شخصیت ها و داستان های متفاوتی در دوره های زمانی و مکان های مختلف است. ایسا لوپز، کارگردان و نویسنده، هنگام آماده سازی فصل ۴ با عنوان فرعی سرزمین شب، تصمیم گرفت تا «قرینه ای تاریک» از فصل اول بسازد: «جایی که کارآگاه واقعی یک مرد است پوشیده از عرق است، سرزمین شب سرد، تاریک و زن است». در فوریه ۲۰۲۴ پس از پایان فصل چهارم، اچ بی او سریال را برای فصل پنجم با ابقای لوپز در نقش کارگردان و نویسنده تمدید کرد. فصل پنجم که وقایع آن در منطقه خلیج جامائیکا در شهر نیویورک رخ می دهد، قرار است در سال ۲۰۲۵ فیلمبرداری اش آغاز شده و در سال ۲۰۲۷ پخش شود. فیلم برداری. مکان اولیهٔ ت
صویربرداری اصلی فصل اول "کارآگاه حقیقی"، آرکانزاس بود؛ اما پیزولاتو بعدتر تصمیم به انجام فیلم برداری در لوئیزیانا، که به دلیل برنامه تشویقی کاهش مالیات فیلم، ارزان تر بود، گرفت. مراحل تولید ۱۰۰ روز متوالی طول کشید و هر قسمت روی فیلم ۳۵ میلی متری ضبط شد. گروه فیلم برداری، صحنه هایی که باید در محیط های بیرونی فیلم برداری می شدند را در ست های طراحی شده، مثل یک مزرعه نیشکر بیرون از ایراث، و مکان های طبیعی مثل فورت ماکمب، قلعه ای از قرن نوزدهم میلادی که بیرون نیواورلئان قرار دارد، ضبط کرد. کالیفرنیا محل انتخاب شده برای ضبط فصل دوم "کارآگاه حقیقی" بود. تهیه کنندگان روی اجتناب از فیلم برداری در لس آنجلس اصرار داشتند و می خواستند که روی مناطق گمنام تری که «محیط روانشناسانهٔ خاصی را دربرگیرند» تمرکز شود. تولید این فصل در نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد. تیتراژ. پاتریک کلیر مدیر نوآوری این سریال است و تیتراژهای سریال با مدیریت او ساخته می شدند. این تیتراژها در گروهی متشکل از سه استودیوی الاستیک متعلق به سنتا مونیکا در کالیفرنیا و آنتی بادی و بریدر در استرالیا و با همکاری سه استودیو ساخته می شدند. برای فصل اول، کلیر و گروهش مجموعهٔ
متنوعی از تصاویر مناظر لوئیزیانا جمع آوری کردند که ستون فقرات تیتراژ را تشکیل می داد. آنان با استفاده از انیمیشن های مختلف و شیوه های اجرای جلوه های ویژه، این تصاویر را به حالت لو پولی درآوردند. این مرحله از تولید نیازمند دقت زیادی بود، زیرا آن ها قصد رایانه ای جلوه دادن تیتراژ را نداشتند. پس از انجام آخرین ویرایش ها، گروه با استفاده از شیوه هایی مثل تاری حرکتی، به تمیزکاری تیتراژ پرداخت. موسیقی تیتراژ فصل اول "کارآگاه حقیقی"، «دور از هر جاده» نام دارد، آهنگی در سبک آلترنیتیو کانتری بود که در اصل توسط د هندسام فمیلی و برای آلبوم سال ۲۰۰۳ این گروه، با نام "سینگینگ بونز"، ساخته شده بود. "سیدنی مورنینگ هرالد" تیتراژ فصل اول را در فهرست ده تیتراژ برتر تلویزیونی گنجانده است. کلیر رویکرد مشابهی نسبت به ساخت تیتراژ فصل دوم "کارآگاه حقیقی" داشت. در مراحل تولید از تصاویر چندین عکاس، از جمله تصاویر هوایی که توسط دیوید مایسل ضبط شده بود، استفاده شد. با این وجود، برخلاف فصل اول، در تیتراژ فصل دوم از رنگ های طلایی و سرخ غلیظ و زنده استفاده شده بود و در نتیجه «چشم انداز پیچیده تری از کالیفرنیا» پدید آمد. آهنگ «بی خیال» از
لئونارد کوهن، موسیقی تیتراژ فصل دوم است که از آلبوم سال ۲۰۱۴ کوهن با نام "مشکلات عامه پسند" انتخاب شده است. متن موسیقی با هر قسمت تغییر کرده و از اشعار مختلفی از موسیقی های کوهن استفاده می کند. برای فصل چهارم، سرزمین شب، یک تیتراژ جدید به استودیوی پیتر اندرسون مستقر در لندن سفارش داده شد. این تیتراژ از آهنگ بیلی آیلیش به نام به خاک سپردن یک دوست، که به نقل از عیسی لوپز مجری برنامه تأثیر عمده ای بر نمایش داشت، استفاده می کند. از آنجایی که فصل چهارم به دنبال تمایز بصری خود از فصل های پیشین بود، اندرسون ترجیح داد از تصاویر روی هم قرارگرفته استفاده نکند. در عوض کارکنان استودیو به ایسلند فرستاده شدند تا تیتراژ را با استفاده از تزئینات صحنه و محیط آب و هوایی مشابه خود نمایش از ابتدا فیلمبرداری کنند. اگرچه صحنه های خاصی از تیتراژ شامل جلوه های ویژه بود (مانند آخرین شات از ماشین پارک شده روی یخ دریا) و سکانس های زیر آب در یک مخرن آب فیلم برداری شدند، اما بیشتر صحنه های تیتراژ واقعی بودند. این به اندرسون اجازه داد تا پیچش داستانی را به صورت مینیاتوری در بطن تیتراژ بازسازی کند. بازیگران. فصل ۱. نخستین بازیگری که برای