Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
این نوشتار فهرست اجتماعات مسالمت آمیز جهان بیش از یک میلیون نفر را که به طور هم زمان در یک مکان روی داده است بررسی می کند. در بین اجتماعات خاص که تنها یک بار روی داده است، خاکسپاری سی. ان. آناندورای، سیاستمدار هندی با حدود پانزده میلیون نفر در سال ۱۹۶۹، رکورددار بیشترین میزان جمعیت است که در گینس به ثبت رسیده است. همچنین خاکسپاری سید روح الله خمینی با بیش از ده میلیون و دویست هزار نفر و طول جمعیت ۳۲ کیلومتر در ۱۱ ژوین ۱۹۸۹ به لحاظ نسبت جمعیت شرکت کننده به کل جمعیت کشور رکورددار است و در سال ۲۰۱۲ وارد کتاب گینس شده است. در این مراسم یک ششم جمعیت وقت ایران حضور داشته اند. در بین اجتماعات سالانه، مراسم مذهبی کومبه میلا در هاریدوار که هر ۳ سال یک بار برگزار می شود در سال ۲۰۱۹ با بیش از ۵۰ میلیون نفر رکورددار است و پس از ان مراسم کومبه میلا در سال ۲۰۱۳ با ۳۰ میلیون نفر در جایگاه دوم قرار دارد. همچنین مراسم اربعین ۲۰۱۷ با حدود ۳۰ میلیون نفر جمعیت در جایگاه بعدی قرار دارد. در برخی از این مراسم از هنگام سقوط صدام و آزاد شدن این راهپیمایی سالانه بین ۱۷ تا ۲۰ میلیون نفر (در سال های مختلف) شرکت داشته اند.
نشان ملی مکزیک (به اسپانیایی: Escudo Nacional de México) در حال حاضر نماد مهمی در سیاست کشور مکزیک و همچنین فرهنگ این کشور در طول قرن ها بوده است. این نشان یا علامت دولت یک عقاب طلایی مکزیکی را به تصویر می کشد که بر روی یک کاکتوس در حال خوردن یک مار است. این نشان به بنیاد شهر تنوشتیتلان و تمدن آزتک ها بر می گردد. آزتک ها در انتظار به پیش آمدن یک پیشگویی باستانی بودند که قبیله های سرگردان در آن زمان به دنبال آن بودند، این پیشگویی از محل مورد نظر برای بنیاد یک شهر بزرگ که باید به دست آنان ساخته شد سخن می گفت. در جایی که یک عقاب در حال خوردن یک مار، بالای یک کاکتوس نشسته باشد. این نشان به طور رسمی در مهر ایالات متحدهٔ مکزیک و همچنین دولت فدرال، ایالتی و شهری به کار گرفته می شود. افسانهٔ تنوشتیتلان. افسانهٔ تنوشتیتلان پیرامون محل مورد نظر برای بنیاد یک شهر بزرگ چنین می گفت: بروید و ببینید کاکتوس وحشی را: و در آنجا خواهید دید ساکت عقاب را که بر روی آن قد علم کرده است. آنجا غذا می خورد، آنجا پرهایش را شانه می کند، و با آن قلب شما خوشحال خواهد شد: آنجا قلب کوپیل "Copil" است که شما در آب هایی که می پیچند و می پیچند پ
رتابش کردید!، آنجا آمده و افتاده، و در میان سنگ ها، در غارها که میان نی ها و جگن ها هستند، از قلب کوپیل "Copil" یک کاکتوس وحشی جوانه زده، آنجا خواهیم بود و آنجا پادشاهی خواهیم کرد! آنجا صبر خواهیم کرد و همه نوع از مردم را پیدا خواهیم کرد. سینه های ما، سرهای ما، پیکان های ما، سپرهای ما، آنجاست که نشانشان خواهیم داد: آنجاست که همه آنان که در اطراف ما هستند فتح می کنیم! اینجا خواهد بود، پایدار شهر ما تنوشتیتلان! آنجایی که عقاب فریاد می کشد، بال هایاش را باز می کند؛ آنجا که او غذا می خورد و آنجا که ماهی ها پرواز می کنند، آنجا که مارها عرصه می کنند و سوت می زنند! این مکزیک تنوشتیتلان خواهد بود، و بسیار چیزهای دیگری اتفاق خواهند افتاد. آزتک ها این مکان را پیدا کردند و شهر تنوشتیتلان را در سال ۱۳۲۵ میلادی (۷۰۳ خورشیدی) بنیاد کردند، فرهنگ پر رونق و توسعه در این شهر به راه افتاد و تمدن آزتک ها بر قبیله های دیگر در سراسر مکزیک تسلط پیدا کردند. جزیره ای کوچکی که تنوشتیتلان در آن بنیاد شده بود هر روز بزرگ تر و بزرگ تر می شد تا اینکه، تبدیل به بزرگترین و قدرتمندترین شهر در آمریکای میانه شد. مسیرهای تجاری که کالاها را از خ
لیج مکزیک به این مکان می آوردند، همچنین از اقیانوس آرام و حتی به نظر می رسد از امپراتوری اینکا بر پا شده بودند. در قرن ۱۵ میلادی این شهر پایتخت امپراتوری مشیکا (آزتک) بود، و امروزه شهر مکزیکوسیتی در همین مکان است.
نارنجی پوش یک فیلم در ژانر کمدی سیاه به کارگردانی و تهیه کنندگی داریوش مهرجویی و نویسندگی مهرجویی و وحیده محمدی فر محصول سال ۱۳۹۰ است. داستان. این فیلم داستان تحول عجیب و غریب یک عکاس حرفه ای مطبوعات است که تلاش دارد با پاکیزگی محیط اطراف، به تطهیر روح و روان خود بپردازد و در نهایت به پاکیزگی روح دست یابد. حامد آبان عکاس حرفه ای مطبوعات، با خواندن کتابی در مورد فنگ شویی چنان تحت تأثیر پالایش محیط زیست و مبارزه با آشغال زایی قرار می گیرد که لباس نارنجی مخصوص پاکبانان را بر تن کرده، به شهرداری می پیوندد و با عنوان «نارنجی پوش لیسانسه» به شهرت می رسد. اما اعتبار و محبوبیت حامد، زندگی خصوصی و خانوادگی او را با سیلی از فراز و نشیب های عاطفی تند و ناگهانی به سمت و سویی دیگر می برد. جوایز و نامزدی ها. جوایز فیلم "نارنجی پوش" به شرح زیر است. توزیع در شبکه خانگی. دی وی دی رسانه خانگی "نارنجی پوش" همراه با عکس های این فیلم از ۲۵ مهر ۱۳۹۱ (توسط مؤسسه تصویر گستر پاسارگاد) در شبکه خانگی توزیع شد.
محمدعلی بارفروشی (زادهٔ ۱۲۳۸ قمری) معروف به قدوس از شاگردان سید کاظم رشتی، از اولین گروندگان به آئین باب و نوزدهمین نفر از حروف حی واحد اول است. سرانجام بارفروشی در سن ۲۷ سالگی، پس از جنگ قلعهٔ طبرسی و به دستور سعیدالعلماء در سبزه میدان بابل اعدام شد. زندگی. کودکی تا جوانی. میرزا محمدعلی بارفروشی ملقب به قدوس در سال ۱۲۳۸ هجری قمری (۱۸۲۲ میلادی) در آق رود شهر بارفروش (بابل فعلی) به دنیا آمد. پدرش محمدصالح، کشاورزی امی و سخت کوش و مادرش از سادات حسنی بود و نسبش به پیشوای دوم شیعیان حسن مجتبی می رسید. میرزا محمدعلی مادرش را در کودکی از دست داد و پدر، همسری دیگر اختیار کرد که او همچون مادر با قدوس مهربان بود. محمدعلی از کودکی میل شدیدی به فراگیری علوم دینی داشت. مقدمات تحصیل را در بابل فراگرفت و در دوازده سالگی از بابل خارج شده، در ساری و سپس در مشهد در مدرسهٔ میرزا جعفر به مدت شش سال به ادامهٔ تحصیل پرداخت. از همان دوران نوجوانی آثار پارسایی و پاکدامنی در او دیده می شد که او را از سایر همسالان و دیگر شاگردان ممتاز و مشخص می نمود. دوران جوانی: از کربلا تا بازگشت به بابل. پس از بازگشت و اقامتی کوتاه مدت در زادگاه
خویش، در سن هجده سالگی از بابل به کربلا رفت و در زمرهٔ شاگردان سید کاظم رشتی قرار گرفت. شوقی افندی از او به عنوان محترم ترین شاگردان سید کاظم رشتی یاد می کند. چهار سال در کربلا در کلاس درس سید کاظم رشتی به یادگیری علوم دینی رایج آن زمان مشغول بود و مطابق شیوهٔ علاقه مندان به عرفان در آن زمان بارها در مسجد کوفه معتکف گردید. او کمتر به علوم مرسوم علاقه نشان می داد و اصولاً شیفتهٔ حکمت و عرفان الهی بود. این است که ملامحمد حمزه شریعتمدار از علمای برجستهٔ بابل در کتاب اسرارالشهادت تصریح نموده که وی درس متعارف نخوانده مگر تا سیوطی و حاشیه. وی از کربلا به بابل بازگشت و در منزل پدر اقامت گزید و اوقات را به عبادت و ریاضت و دعا و عزلت گذراند. شخصیت وی سبب اکرام و احترام بسیاری از جمله ملا محمد حمزه مذکور گردید که با وجود تقدم سنی زیادش با قدوس، در مجالس او را بر خود مرجح و گرامی می داشت. اما از سوی دیگر تجلیل ملا محمد حمزه سبب حسادت سعیدالعلماء از دیگر علمای بابل شد زیرا می دید جوانی با تحصیلاتی اندک بیش از وی مورد توجه و احترام قرار گرفته است. گرچه قدوس با ارسال نامه هایی سعی در کاستن حسد او نمود و سعیدالعلماء را با ز
بان شفقت و پند از رفتار نامناسبش برحذر داشت ولی اثر و ثمری حاصل نشد. (نامه های قدوس مفصل بوده و در کتاب ظهور الحق جلد سوم صفحات ۴۰۷ تا ۴۱۸ نقل شده است). چندین ماه در بابل بدین منوال گذشت تا آن که خبر درگذشت سید کاظم رشتی (متوفی به سال ۱۲۵۹ هجری قمری) را شنید. ایمان به سید علی محمد باب. در سال ۱۲۶۰ هجری قمری، قدوس برای رفتن به مکه و انجام حج کعبه از بابل خارج شد تا از طریق شیراز و بوشهر و با کاروان حجاج از طریق سفر دریا به حجاز وارد شود. به محض ورود به شیراز در یکی از کوچه های آن شهر، دوست و هم مکتبی سابق خود ملاحسین بشرویه را ملاقات نمود که با فاصله ای با سید علی محمد باب عازم خانهٔ او بود. قدوس، ملاحسین را در آغوش کشید و از موعود شیعیان که سید کاظم رشتی خبر نزدیکی ظهور او را می داد پرسید. ملاحسین مطابق دستوری که باب به او داده بود از ذکر نام و نشان، خودداری کرد و از او خواست که ابتدا استراحت کند و از رنج سفر بیاساید و بعد در این باره گفت وگو کنند. در همین اثناء باب به آن دو رسید و بدون نظر یا عکس العملی از ایشان گذشت. چون چشم قدوس بر باب افتاد ضمن اشاره به او به ملاحسین گفت که چرا موعود را از وی مخفی می کند
که در شرق و غرب عالم حق از این جوان برون نیست. چون ملاحسین صحبت های قدوس را به باب گفت او در پاسخ اظهار داشت که از این امر تعجب نکند زیرا در عوالمی که ناشناخته برای اکثر مردم است با قدوس گفت وگو کرده و ورودش را منتظر بوده است. باب او را آخرین نفر از ۱۸ مؤمن اولیهٔ (حروف حی) خود مقرر داشت و در پاره ای از نامه ها و نوشته هایش از او به اسم الله الآخر یاد نمود. قدوس در زمان گرویدن به سید باب ۲۲ سال سن داشت. سفر مکه. با تکمیل شدن هجده مؤمن اولیه (حروف حی)، سید باب برای هر یک از آن هجده نفر وظیفه ای را در نظر گرفت. از جمله به اولین مؤمن خود یعنی ملاحسین بشرویه مأموریت داد که به تهران سفر کند و به میرزا حسینعلی نوری (که بعدها به بهاءالله معروف شد) پاره ای از آیات و نوشته هایش را بدهد و به او تأکید کرد که تا پیش از رسیدن خبر ملاقات او با بهاءالله، عازم سفر حج نخواهد شد. پس از وصول نامهٔ موفقیت ملاحسین، سید باب به همراهی قدوس و غلام حبشی عازم سفر حج شدند. در بوشهر سوار بر کشتی بادبانی شده و از طریق خلیج فارس به سوی مسقط و جده حرکت کردند. سفر دریایی نزدیک به دو ماه طول کشید. پس از ورود به جده، لباس احرام پوشیدند و سید
باب سوار بر شتر به سوی مکه عزیمت نمود. قدوس از جده تا مکه مهار شتر سید باب را در دست داشت و علی رغم اصرار باب برای سوار شدن بر شتر این راه را پیاده طی کرد و هرگز از خستگی راه و مشقت ناشی از سفر شکایت ننمود. پس از اتمام مناسک حج، سید باب نامه ای مبتنی بر قائمیت خود به شریف مکه (محمد بن عون) نوشته (دسامبر ۱۸۴۴ میلادی) و قدوس را مأمور نمود تا شخصاً نامه را به شریف مکه بدهد. پس از چند روز قدوس جهت دریافت پاسخ نزد او رفت. اما شریف، نامه را نخوانده و جوابی ننوشته بود. سید باب به همراهی قدوس از مکه به مدینه و سپس به جده بازگشت و با کشتی به بوشهر بازگشت. شیراز. در بوشهر قدوس پس از حدود هقت ماه (شمسی) همراهی با سید باب از او جدا شد. پیش از جدایی، سید باب با سخنان خود، به قدوس شجاعت بیشتری بخشید و از اتفاقات سختی که در زندگی آیندهٔ او رخ خواهد داد وی را آگاه ساخت. اما به او مژده داد که موهبت های خداوندی همواره با وی خواهند بود و در آیندهٔ بسیار نزدیک موفق به دیدار فرستادهٔ حق خواهد شد و سرانجام به سبب ایمانش کشته خواهد شد. همچنین نامه ای جهت دایی خود، آقا سید علی شیرازی مبتنی بر خبر ورود سلامت خود نوشته به همراه یکی از
آثار خود به نام خصائل السبعه (شعائر هفتگانه) به قدوس تقدیم داشت. قدوس در شیراز ابتدا به منزل دایی سید باب رفت و نامه و پیام خواهرزادهٔ وی را به اطلاعش رساند که منجر به گرویدن وی به آیین بابی شد. از آنجا نزد ملا صادق خراسانی پیشنماز یکی از مساجد شهر که بابی شده بود رفته و دستور سید باب در شعائر هفتگانه، مبنی بر افزودن جملهٔ اشهد ان علی قبل محمد باب بقیةالله بر فقرات اذان و خواندن قسمت هایی از کتاب احسن القصص بر فراز منبر را اعلام داشت. نتیجهٔ انجام این اعمال دستگیری ملا صادق و قدوس و فردی دیگر بود که حکمران شیراز دستور حبس و زندانی کردن آن ها را داد. روز بعد (۲ شعبان ۱۲۶۱ هجری قمری برابر با ۱۶ اوت ۱۸۴۵ میلادی) ریش های آن سه نفر را با هدف تحقیر، سوزاندند و چهره هایشان را سیاه کردند و با غل و زنجیر و با بینی مهار شده در شهر چرخاندند. برخی از مردم نیز با لعن و نفرین و پرتاب سنگ به افزودن آزار آن ها پرداختند. این آزارها و شکنجه ها سه روز ادامه یافت تا آن که به امر والی شیراز از شهر اخراج شدند. (شرح این رویداد چند ماه بعد در روزنامهٔ تایمز لندن به تاریخ چهارشنبه ۱۹ نوامبر ۱۸۴۴ درج گردید). دیدار با بهاءالله. پس از
اخراج از شیراز قدوس به کرمان و پس از چندی به یزد و سپس به اردکان، نائین، اردستان، اصفهان، کاشان، قم و سرانجام به تهران رفت. در تهران چند روزی میهمان بهاءالله بود و وعدهٔ سید باب در هنگام خداحافظی در بوشهر در مورد او به وقوع پیوست. طی این اقامت بود که میرزا موسی کلیم، برادر بهاءالله نیز با قدوس آشنا شده و تحت تأثیر شخصیت وی قرار گرفت و از او به عنوان انسانی نمونه در پاکدامنی و پارسایی یاد نمود. واقعهٔ بدشت. بارفروشی در گردهمایی بدشت نقش مخالف طاهره قرةالعین را داشت. بابی ها اعتقاد دارند که قدوس در واقعهٔ گردهمایی بدشت به صورت مصلحتی در زمان سخنرانی قرةالعین حضور نداشته و بعداً با یکدیگر مباحثه نموده و صحت گفتار قرةالعین را تأیید نمودند. اعدام. شهاب فردوسی کشته شدن بارفروشی را در جنگ جنگ قلعهٔ شیخ طبرسی مازندران می دانند. سرانجام بارفروشی در سن ۲۷ سالگی در سبزه میدان بابل اعدام شد. ادوارد براون سرانجام واقعهٔ جنگ قلعهٔ طبرسی و ماجرای اعدام محمدعلی بارفروشی را این گونه شرح می دهد: سعیدالعلماء و بابیان. محمدعلی بارفروش (ملقب به قدوس) یکی از روحانیون برجسته بارفروش و بزرگ جنبش بابیان در مازندران بود. یک صبح، پس از
آن که قدوس تعلیمات خود را داده بود، ملاحسین بشرویه در هنگام طلوع خورشید برخاست و به اتفاق چند تن از دوستان بابی اش، به طرف منزل سعیدالعلماء رفت. ملاحسین وقتی به خانهٔ وی رسید، دید که گرداگرد سعیدالعلماء را شاگردان و مریدانش دربر گرفته اند. ملاحسین پیغامش را رساند. او سعیدالعلماء را نصیحت کرد که «اوهام بیهوده» را از قلبش پاک کند و قدرت «دین جدید خدا» را تصدیق کند. هنگامی که سعیدالعلماء متوجه شد که شاهزاده، درخواست قدوس را برای فرستاده شدن به تهران و محاکمه شدن در نزد شاه، پذیرفته است، به شاهزاده نامه ای به این مضمون نوشت: شاهزاده ۱۰۰۰ تومان (در برخی گزارش ها ۴۰۰ تومان) را پذیرفت و قدوس را به سعیدالعلماء تحویل داد. منابع اسلامی معتقدند که، پس از مدت چهار ماه که قلعه محاصره شده بود، افراد داخل قلعه خود را تسلیم کردند و سعیدالعلماء و دیگر علما، آن ها را در محکمه، محکوم و محمدعلی بارفروشی (معروف به قدوس) که از نظر بابیان محمد، عیسی و مهدی است، را اعدام کردند. سید علی محمد باب زمانی که ۲ سال قائمیت به اتمام رسید و مقام الوهیت خود را اعلام کرد، در کتاب پنج شأن این چنین گفت: بر همین اساس پیروان کتاب بیان اعتقاد دارن
د که سید علی محمد باب قائمیت را به قدوس اعطاء نموده و قدوس نیز مطابق روایت های اسلامی به دست سعیدالعلماء کشته شده است.
سازمان آب نگاری بین المللی یک سازمان بین المللی بین دولتی است که در سال ۱۹۲۱(میلادی) تأسیس شده و جایگاه مشورتی در سازمان ملل دارد. این سازمان نقش مهمی در تعیین حدود دریاها و تسهیلات نقشه برداری دریایی و تعیین حد و مرزهای دریایی است. فعالیت های آب نگاری در سطح بین المللی توسط سازمان جهانی آب نگاری IHO هماهنگ می گردد. این سازمان فنی که نقش مشاوره ای برای کشورهای عضو دارد مقر آن در شهر مونت کارلو کشور موناکو قرار دارد. این سازمان در جهت پیشرفت ایمنی و کارایی دریانوردی و بهره برداری پایدار و حفاظت از محیط زیست دریای فعالیت می نماید. مأموریت این سازمان ایجاد محیطی جهانی که در آن کشورها داده های کافی آب نگاری و خدمات لازم برای حداکثر بهره برداری ممکن را ارائه نمایند می باشد. اهدف این سازمان عبارتند از: این سازمان دارای ۱۴ کمیسیون منطقه ای می باشد و فعالیت های آن توسط سازمان ملل متحد حمایت می گردد. منابع. IHO:
ظهور E-6، که اغلب به صورت اختصاری E-6 نامبرده می شود، یک پروسه کروموژنیک برای ظهور فیلم های فوجی گروم، اُگتاکروم و دیگر فیلم های (اسلاید) عکاسی است. بر خلاف بعضی از داروهای ظهور اسلاید، مانند: Kodachrome K-14 (که در مراکز ظهور کداک قابل انجام بود)، داروی E-6 با تجهیزاتی شبیه به لوازم ظهور فیلم سیاه و سفید، یا نگاتیو رنگی C-41، برای آماتورها هم قابل استفاده است. فرایند ظهور E-6 نسبت به تغییرات دما بسیار حساس است و برای ثابت نگهداشتن دما نیاز به یک سیستم اتوماتیک دارد. تاریخچه. داروی E-6 جایگزین داروهای کداک E-3 و E-4 گردیده است. ظهور E-3 به سرعت باعث بروز خفگی در طی فرایند برگشت تصویر در اثر نور می شد. داروی E-4 هم در اثر وجود عامل شیمیایی بوتیل آمین، بسیار سمی بود. خواص. بر خلاف ظهور فیلم های سیاه و سفید٬ در مراحل نهایی پروسه ئی-۶ ذرات نقره ی رو فیلم را از روی فیلم شسته می شوند. این فقدان نقره در فیلم ظاهر شده اجازه می دهد که فناوریهای دیجیتال پاکسازی ذرات خاک و خراشهای روی فیلم (مانند ICE) بتوانند با استفاده از نور مادون قرمز عکسهای اسکن شده را پاکسازی کنند. در صورت شستشوی ناقض یا گذشتن از این مرحله٬ عکس های
ظاهر شده دارای کنتراست بیشتر٬ اشباع رنگ کمتر و فیلم دانه های بزرگتر خواهد بود. به این روش «گذشتن از نقره شویی» یا (Bleach Bypass) گفته می شود.
حسین لنکرانی در سال ۱۲۶۸ خورشیدی در محله سنگلج شهر تهران و در یک خانواده روحانی پا به عرصه وجود گذاشت. وی خواندن و نوشتن و بخشی از مقدمات علوم اسلامی را نزد پدر و بخشی دیگر را در محضر استادان حوزه علمیه تهران فراگرفت. سپس به نجف اشرف هجرت کرد. در نجف تحصیلات خود را تا رسیدن به اجتهاد ادامه داد. وی با زبان های انگلیسی، روس و عربی نیز آشنا بود. حسین لنکرانی نماینده دوره چهاردهم مجلس شورای ملی و فعال سیاسی دوره قاجاریه، پهلوی اول، پهلوی دوم و دوره پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود. تحصیلات. وی مقدمات علوم اسلامی را نزد پدر و بخشی دیگر را در محضر استادان حوزه علمیه تهران فراگرفت و سپس برای ادامه تحصیل عازم نجف شد. او از شاگردان میرزا حبیب الله رشتی به شمار می آمد. حسین لنکرانی با زبان های انگلیسی، روسی و عربی نیز آشنا بود. زندگی. او در محلّهٔ سنگلجِ تهران زاده شد. پدرش علی لنکرانی از عالمان تهران به شمار می آمد. پدربزرگ وی نیز از مجتهدان زمان خود بود. او در سال ۱۳۰۳ اقدام به راه اندازی روزنامه ای تحت عنوان اتحاد اسلام کرد. وی از مخالفین احمدشاه ورضا شاه بود و در پی فعالیت های سیاسی و آشوب طلبانه به تبعید محکوم شد. مرحله اول،
در زمان سلطنت احمدشاه و رییس الوزرا بودن رضاخان بود و رضاشاه هنوز به سلطنت دست نیافته بود. در این زمان، وی به جرم مخالفت با جمهوری خواهی و برگزاری تظاهرات به حمایت از سید حسن مدرس و محمد خالصی زاده و نیز انتشار مقالات تند در روزنامه اتحاد اسلام و تحریک مردم به قتل ماژور ایمبری کنسول آمریکا، در اواخر تیرماه ۱۳۰۳ ش. به همراه سید رضا فیروزآبادی و سید محمدتقی هراتی به مدت هفت ماه به منطقه کلات نادری مشهد تبعید شد. در میان راه، شایعه ی حکم اعدام لنکرانی به اطلاع او می رسد و او با ارسال تلگرامی آتشین به حکام وقت، ایشان را از عواقب شوم این کار برحذر می دارد که حکم اعدام وی شایعه ای بیش نبود. در شهریور ۱۳۲۰ ش؛ پس از استعفای رضاشاه و خروجش از ایران، وی هم به تهران بازگشت. لنکرانی در انتخابات دوره چهاردهم از حوزه انتخابیه اردبیل به مجلس راه یافت. وی در نهضت ملی شدن نفت … در پشت صحنه به صورت مستمر و فعال تلاش میکرد. افراد مؤثر و شاخص در این ماجرا، مانند حسین مکی و ابوالحسن حائری زاده را به حضور می طلبید یا به سراغشان می رفت و با آن ها بحث و جدل میکرد. در این نهضت، ایادی حزب توده معتقد بودند که فقط نفت جنوب ملی شود و نف
ت شمال همچنان به وضع سابق آزاد باشد ولی لنکرانی با همه اینها به بحث نشست و ستیز آغازید. همچنین با مخالفین دیگر این نهضت، مانند قائم مقام الملک نیز غفلت نکرد و به منزلش رفت و با او صحبت کرد تا وی و همفکرانش را از مخالفت با این نهضت ملی بازدارد. از همفکران و همرزمانِ دیرین او مرتضی مطهری در مسجد هدایت و مسجد الجواد تهران , محمدتقی فلسفی، سید عزالدین حسینی زنجانی، سید رضا فیروزآبادی و سید محمدتقی هراتی و با علما و شخصیتهای چون سیدابوالقاسم کاشانی ارتباط داشت و تلاشهای دینی، مذهبی و سیاسی آن ها را تأیید می کرد. او از دوستان سید روح الله خمینی بود. آشنایی وی با سید روح الله از سالهای ۱۳۲۰ آغاز شد و با اینکه از نظر سنی دوازده سال از خمینی بزرگتر بود و چندین سال سابقه مبارزاتی داشت ولی تحت تأثیر شخصیت علمی، اخلاقی و انقلابی سید روح الله خمینی بود. در زمان حکومت محمدرضا پهلوی و وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ چند ساعتی بازداشت میشود. گفته می شود که نعمت الله نصیری (رئیس شهربانی کل کشور وقت) در آن حادثه به شاه گفته بود. «بر ما مسلم است که بلوای تهران، عمدتاً زیر سر وی است، اما وی با تردستی و زرنگی هیچ مدرکی از خود به جای نگذاشته
است» !. پس از تبعید سید روح الله خمینی به ترکیه لنکرانی ضمن ادامه ارتباط با ایشان، با رجال نهضت نظیر سعیدی و عبدالرحیم ربانی شیرازی جلسات مستمر گذاشته به بحث و مذاکره پیرامون مسائل جاری کشور می پرداخت و در همین راستا، عناصر حوزه و دانشگاه و بازار را به مبارزه دلگرم و امیدوار می ساخت و به جهت ادامه ستیز با حکومت پهلوی تحریک می کرد. شرح نامه به سید علی خامنه ای. لنکرانی ۵ روز بعد از درگذشت سید روح الله خمینی درگذشت. یعنی در ۱۸ خرداد ۱۳۶۸، وی ۸ ساعت قبل از فوتش نامه های جداگانه ای به سید مرتضی پسندیده و سید احمد خمینی و سید علی خامنه ای نوشت که به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم جناب مستطاب، آیة الله سید علی خامنه ای سلام علیکم! با عرض تسلیت به مناسبت این واقعه خیلی بزرگ و دردناک و اظهار رضایت از مصلحت اندیشی فقهای معظم خبرگان و به خصوص از تسریع آن حضرات در اتخاذ تصمیم به انتخاب جناب عالی به منظور جبران و پرکردن خلأ حاصل از فقدان آیة الله خمینی رضوان الله علیه، موجب امیدواری زیاد شد که عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت ـ بس شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت از خداوند منان مسئلت دارم که در این مقام خیلی مهم و حسا
س، جناب عالی را یاری دهد تا منشأ خیر و صلاح فراوان باشید. با تقدیم احترامات فائقه، حسین لنکرانی ۱۸/ ۳/ ۶۸ ش. درگذشت. لنکرانی در ۱۸ خرداد ۱۳۶۸ پس از صدسالگی در تهران درگذشت و در آرامگاه شاه عبدالعظیم شهر ری دفن شد.
در علم کامپیوتر معمولاً الگوریتم های مرتب سازی بر اساس معیارهای مختلفی چون پیچیدگی زمانی، حافظه، پایداری و همسنجشی (مقایسه ای) بودن یا نبودن طبقه بندی می شوند. یک الگوریتم مرتب سازی همسنجشی (مقایسه ای)، الگوریتمی است که در هر مرحله بر حسب صلاح دید الگوریتم، دو خانه از یک آرایه را انتخاب می کند و آن دو را با هم می سنجد و در صورت نیاز درایه های آن ها را با هم عوض می کند. نحوهٔ عملکرد الگوریتم به صورت زیر است: ۱ اگر a≤b و b≤c آن گاه حتماً عدد a کوچکتر مساوی عدد c است. ۲ به ازای تمامی اعداد مثل a و b، رابطهٔ aPlanetMath&lt;/ref&gt; مرتب سازی ادغامی، هرمی و intro از نظر تعداد اعمالی که برای مقایسه باید انجام دهند، در شرایط مطلوبی هستند. اگر چه این سنجه، عملیات دیگر را نادیده می گیرد. مرتب سازی مبنایی، شمارشی و سطلی عملکردی از مرتبه (O("n" هستند و عملیاتی جز مقایسه انجام می دهند. با این حال، مرتب سازی همسنجشی یک مزیت قابل توجه دارد و آن این است که عمل همسنجی برای مرتب سازی انواع داده قابل استفاده است. هم چنین می توان با برعکس کردن نتیجهٔ مرتب سازی، اعضای مرتب شده را به صورت معکوس روئیت کرد. برای مثال با استفاده از
یک الگوریتم مقایسه ای می توان لیستی از تاپل هایی که به صورت lexicographic هستند را مرتب کرد: function tupleCompare((lefta, leftb, leftc), (righta, rightb, rightc)) if lefta ≠ righta return compare(lefta, righta) else if leftb ≠ rightb return compare(leftb, rightb) else return compare(leftc, rightc) مقایسه در یک مرحله انجام می شود و نتیجه اش یا 'بزرگتر است از'، 'یا کوچکتر است از' یا 'مساوی است'، به دست می آید. تعداد همسنجی های لازم برای مرتب سازی یک لیست. تعداد مقایسه های لازم در الگوریتم های مرتب سازی مقایسه ای حداقل به نسبت formula_1 افزایش می یابد که n تعداد اعضای لیست است. برای تحلیل بدترین حالت صرف زمان در این نوع الگوریتم ها، فرض می کنیم لیستی از اعداد متمایز داریم و به تعداد !n جایگشت لازم است برای آن که لیست مرتب شود. اگر الگوریتم بعد از حداکثر ("f"("n" مرحله پایان پذیرد، نمی توان بیش تر از 2"f"("n") مورد را تشخیص داد چرا که مقادیر متمایز هستند و نتیجه هر مقایسه دقیقاً دو حالت دارد. در نتیجه: formula_2 یا آن که formula_3 از طریق تقریب استرلینگ می دانیم: formula_4 همان formula_5 است. با استفاده از این م
وضوع حد پایین تحلیل زمانی به دست می آید. مشابه الگوریتم هایی که از این دست الگوریتم ها پیروی می کنند، حد بالای تحلیل زمانی در بدترین حالت به دست می آید. استدلال بالا یک تحلیل مطلق را به جای یک تحلیل مجانبی برای حد پایین بیان می کند. حد پایین تقریباً خوب است چرا که با استفاده از یک مرتب سازی ادغامی ساده در محدوده خطی قابل دستیابی است. اما این موضوع دقیق نیست؛ برای مثال برای آن که ۱۳ عنصر را مرتب کنیم، به ۳۴ مقایسه نیاز داریم.. مشخص کردن تعداد دقیق مقایسه ها برای یک سری ورودی های مشخص ولو با تعداد کم، کار پیچیده ای است و هیچ فرمول ساده ای برای این مسئله وجود ندارد. برای تعداد کمی از مقادیر محاسبه شده این پیوند را مشاهده کنید. حد پایین برای تعداد همسنجی ها به طور میانگین. یک محدوده مشابه برای میانگین تعداد مقایسه ها به کار برده می شود. فرض کنیم: باید دقت داشت که این موضوع با بحث بدترین حالتی که پیش از این انجام شد، متفاوت است. در آن بحث اجازه گرد کردن اعداد به نزدیک ترین عدد صحیح را نداریم. برای مثال، به ازای n=۳، محدوده پایین برای بدترین حالت ۳ است، برای حالت میانگین تقریباً برابر با ۲٫۵۸ است. در صورتی که در حا
لت بالا این مقدار برابر با ۲٫۶۷ است. در حالتی که مقادیر مختلف برای کلید یکسان به دست بیاید، هیچ گونه تفسیر آماری برای «حالت میانگین» وجود ندارد؛ بنابراین بحثی که شد بدون در نظر گرفتن فرضیات دقیق ارائه شده قابل استفاده نیست.
دختر مهاراجه (The Maharaja's Daughter) سریال تلویزیونی است که توسط برت برینکرهاف کارگردانی شده است. داستان. ماسوآ شاندار به پاتریک اُ رایلی، افسر پلیس در کانادا دل می بازد؛ کسی که از شهرت و مقام واقعی دوست دخترش خبر ندارد. ماسوآ تصمیم می گیرد به هند بازگردد. وی دختر مهاراجه کالامپور است، یکی از قدرتمندترین و ثروتمندترین اشخاص جهان. او تنها دختر مهاراجه است. شاندرگوپتا، راجا ی رانجاپورت، پسرعموی ماسوآ، پس از مرگ همسرش، دامیانته، ماسوآ را همان همسرش می داند (بنابر پیشگویی در ۲۵ سال قبل) که دوباره در این دنیا برایش بازگشته است و پسیار عاشق می نماید. اما این عشق یک طرفه است. وی یکی از نزدیکانش به نام شوکا را مأمور می کند تا پرنسس را به او بازگرداند. شوکا در کانادا، پرونزانو را استخدام می کند تا ماسوآ را طی یک آدم ربایی به او تحویل دهند. از طرفی پرونزانو دنبال راهی ست تا کاپچی را به قتل برساند. کاپچی عضو سابق مافیا ست که پاتریک و همکارش دفازیو مأموریت دارند تا از جان او نگهداری کنند. پاتریک موفق می شود تا محل اختفای آدم ربایان و ماسوآ را پیدا کند، ولی آنها موفق می شوند تا از آنجا بگریزند. در یک صحنه سازی، در حالی
که پدر ماسوآ، پاتریک و پلیس و بقیه گمان می کنند که هواپیمایی که در حال اوج گرفتن است، حامل ماسوآ و آدم رباها است، با فشار دکمه کنترل بمب جاسازی شده در هواپیما، توسط شوکا، لحظاتی پس از اوج گرفتن، همه نظاره گر متلاشی شدن لاشه هواپیما در آسمان می شوند. پدر ناامیدانه به هندوستان بر می گردد. اما پاتریک با دیدن دستبندی که به نشانه عشق به ماسوآ داده است بر روی زمین، پی به زنده بودن او می برد. متوجه می شود که ماسوآ را به هند برده اند و خودش راهی آنجا می شود. در آنجا مرد فقیری آشنا می شود که تظاهر به نابینا بودن می کند، ولی در این راه کمک های زیادی به پاتریک می کند. ماسوآ تلاش زیادی می کند تا از دست شوکا و اطرافیانش فرار کند اما موفق نمی شود. در راه بردن ماسوآ به قصر شاندرگوپتا، ماسوا با سرنشینان درگیر می شود و این درگیری باعث انحراف و چپ شدن ماشین می شود. همهٔ سرنشینان دیگر مرده اند، اما پرنسس ماسوآ زنده است و پس از چند ساعت به هوش می آید. هیچ چیزی را به خاطر نمی آورد، حتی اسمش را فراموش کرده است. حافظه خود را از دست داده است. اما هنوز از پزشکی چیزهایی به خاطر می آورد و زخم کودکی به نام «کیم» را درمان می کند. اما شوگ
ا و شاندرگوپتا از موقعیت سوءاستفاده می کنند و او را پرنسس دامیانته صدا می زنند …