Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نزو موتورسوار اسپانیایی یاماها جدال نزدیکی برای قهرمانی فصل داشتند اما در مسابقه فیلیپ ایسلند که مسابقه ۱۵ فصل بود مارک مارکز هم وطن لورنزو با اختلال در کار روسی و درگیری های عمدی باعث شد تا روسی پشت سر لورنزو قرار گیرد تا هموطن خود را در قهرمانی فصل کمک کرده باشد که روسی در پایان آن مسابقه در کنفرانس خبری به وضوح اعلام کرد مارکز تبانی کرده است. مارکز در مسابقه بعدی در سپانگ مالزی که مسابقه ماقبل پایانی بود پا را از این فراتر گذاشت و این بار نه تنها به راحتی راه را برای سبقت هم وطن خود لورنزو باز کرد بازهم با روسی درگیر شد به طوری که در کمتر از ۳ دور ۲۴ بار با روسی کانتکت داشت و مانع از آن می شد که روسی به لورنزو نزدیک شود. اما این پایان ماجرا نبود و در مسابقه پایانی نیز به گفته بیشتر کارشناسان نقش محافظ لورنزو را داشت چرا که این بار هم به راحتی راه را برای لورنزو باز گذاشت و در ۳۰ دور مسابقه با اینکه بارها فرصت این را داشت از لورنزو سبقت بگیرد ولی به عمد این کار را نمی کرد به دلیل اینکه با این کار والنتینو روسی قهرمان فصل می شد. این تبانی آشکار موتورسوار اسپانیایی علیه روسی به قدری آشکار بود که معروف ترین سا
یت شرط بندی جهان به تمام کسانی که والنتینو رو قهرمان پیش بینی کرده بودن دو برابر مبلغ تعیین شده جایزه داد همچنین فیم (فدراسیون جهانی موتورسواری) نیز خواستار این شد موتورسواران تبانی صورت گرفته را بیشتر از این بزرگ نکنند چرا که به گفته فیم این تبانی میلیون ها دلار به این فدراسیون ضرر رسانده است. این درحالی است که اگر این تبانی شکل نمی گرفت والنتینو روسی به دهمین عنوان قهرمانی جهان خودش می رسید. مالکیت تیم. روسی مالک ریسنگ تیم VR46 است که کار خود را از مسابقات موتو۳ در ۲۰۱۴ با رومنو فناتی و فرانچسکو باگنایا آغاز کرد. این تیم در حال حاضر در هر سه دسته موتو۳ , موتو ۲ و موتو جی پی فعال است. اعضای تیم vr46 برای سال ۲۰۲۲ کلاس موتو۳: بارتونلی و برتلی کلاس موتو۲: ویتی و آنتونلی کلاس موتو جی پی: لوکا مارینی (برادر ناتنی والنتینو روسی) و مارکو بزکی خداحافظی. والنتینو روسی سرانجام پس از ۲۶ فصل حضور در مسابقات موتورسواری و کسب ۹ عنوان قهرمانی جهان در تاریخ ۵ اوت ۲۰۲۱ در یک کنفرانس اختصاصی در اتریش اعلام کرد امسال آخرین سالی است که در مسابقات شرکت می کند و در پایان فصل از موتورسواری خداحافظی می کند. وی در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ آخ
رین مسابقه خود را در پیست والنسیا اسپانیا انجام داد و در مراسم ویژه ای که از سوی فدراسیون جهانی موتورسواری و اتومبیل رانی (فیم) تدارک دیده شده بود از مسابقات موتو جی پی خداحافظی کرد. همچنین فیم در همان شب در مراسم دیگر به پاس عملکرد و قدردانی از روسی مدال ویژه ای به وی اهدا نمود و اسم او را در تالار مشاهیر موتو جی پی ثبت کرد. افتخارات و رکوردها. وی پس از هموطن خود آگوستینی با ۱۱۵ عنوان قهرمانی، بیشترین قهرمانی را در بین موتور سواران حال حاضر جهان دارد. (آگوستینی ۱۲۲ قهرمانی در سال های دور کسب کرده) و همچنین ۹ بار قهرمان فصل شدن که ۷ قهرمانی از آن ها درکلاس موتو جی پی بوده بهترین و پرافتخارترین موتورسوار حال حاضر در جهان به شمار می رود.
زمین لرزه وان، زمین لرزه ای بود که در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱ و در ساعت ۱۳ و ۴۱ دقیقه به وقت محلی، با شدت ۷٫۱ ریشتر در استان وان در شرق ترکیه روی داد. کانون زمین لرزه، در حدود ۱۷ کیلومتری شمال شرق شهر وان و در عمق ۱۶ کیلومتری زمین بوده است. شدت این زمین لرزه به حدی بود که در استان آذربایجان غربی ایران هم احساس شد. بر اثر این زمین لرزه، که شدیدترین زلزله در ۳۰ سال اخیر در این منطقه بوده است، ۶۰۴ نفر کشته و ۴٬۱۵۲ نفر زخمی شدند. در این زمین لرزه، شهر ارجیش با ۷۵ هزار جمعیت، بیشترین آسیب را دید.
بندیکت آرنولد (۴ ژانویه ۱۷۴۱، ۱۴ ژوئن ۱۸۰۱) یک فرمانده نظامی در جنگ های استقلال آمریکا بود. او در آغاز برای ارتش ایالات متحده خدمت می کرد اما بعد به ارتش بریتانیا پیوست. نقشه او این بود که جبهه غربی نیروهای آمریکایی را که از نیویورک دستور می گرفت به نیروهای انگلیسی تسلیم کند. پس از لو رفتن نقشه در سال ۱۷۸۰ و اعدام رابط او سرگرد جان آندره، در ارتش انگلیس به مقام سرتیپی ارتقا یافت.
گویش بِهدینان که به زبان پارسی زرتشتی، زبان دَری زرتشتی، زبان گَوْرونی، گبرانی و گَبری نیز مشهور است (زرتشتیان به آن دری و غیر زرتشت، به آن گبری می گویند) گویش ویژهٔ زرتشتیان ایران است که در استان های یزد و کرمان به آن سخن می گویند. زبان دری یک زبان هندوایرانی و از شاخه زبان های ایرانی شمال غربی به شمار می رود. این زبان با زبان های مرکزی ایرانی، کردی سورانی و لری نزدیکی دارد. گویندگان آن نمی توانند با سخنگویان زبان های دیگر از آن جمله با فارسی زبانان به تفهیم و تفاهم بپردازند. این زبان درشماره واج ها، واج آرایی، آواشناسی و نیز در ساخت واژه و نحو با فارسی متفاوت است. بررسی تاریخی نشان می دهد که از نظرگاه تکوین هم به گروهی جدا از زبان فارسی دری تعلق دارد. گویش بهدینی در نواحی مرکزی ایران از جمله استان یزد و کرمان رواج دارد، گویش گوری (gavri) یا گورونی (gavrani) نامیده می شود که گویندگانش آن را «دَری» می نامند. سپس برای اینکه با زبان فارسی دری خلط و اشتباه نشود به آن دری زرتشتی می گویند. شباهت های بیشمار بهدینی با گروه زبان های شمال غربی (اقوام ماد و مادستان) وجود دارد اما از سوی دیگر بهدینی زیر تاثیر زبان فارسی
و به طور کلی گروه جنوب غرب زبان های ایرانی قرارگرفته. شباهت،میان گویش بـهدینان و آنچه از اسناد کهن درباره زبان مادی در دست است،بیشتراست تا بافارسی دری. آمیختگی مرزهای همگویی در بهدینی نشان میدهد که گویشوران این زبان از مناطق مختلف ایران به دو مرکز اصلی زرتشتیان امروزی، یعنی یزد و کرمان آمده اند تاریخچه. گویش بهدینی بومی گفتار بومی یزد از دوران باستان است. این گفتار با مهاجرت مردم یزد به کرمان رفته است. در سال۱٢٦٨ روستاهای پیرامون کرمان به گویش بهدینی کرمانی و با لهجه های از این گویش سخن می گفتند که با گذشت زمان، به سبب تأثیر زبان فارسی یا گویشهای محلی، از میان رفته است تا آنجا که این گویش در زمرهگویش های«در معرض خطر شدید»قرار گرفته است.در سال ۲۰۰۷ تنها ۸۰۰۰ نفر به این گویش سخن می گفتند. ساختار و واژگان. ساخت ارگاتیو یا کنایی که نشاندهنده تمایز دستوری میان فعلهای لازم و متعدی در زمان گذشته است در گویش بهدینی وجود دارد. بدین صورت که شناسه های فعلی (واژبستهای عامل)که نشانگر شخص و شمار،فاعل در جمله هستند در فعل های لازم و متعدی در زمان گذشته تفاوت دارند. چند واژه ی بهدینی:
سفیدرود یا سپیدرود (به زبان گیلکی: ایسپی رۊ) بزرگ ترین رود شمال ایران است که از بهم پیوستن دو رودخانه شاهرود و قزل اوزن که در شهر منجیل به هم می پیوندند، شکل می گیرد و تا وارد شدن به دریای خزر عرض استان گیلان را می پیماید؛ از منجیل تا کرانه دریا، همه جا سفیدرود به سمت شمال شرقی جاری است و جریانش سریع و مقدار آب آن زیاد است. از سد سفیدرود تا گندلان، بستر آن بین دو کوه و بسیار باریک است و از این نقطه به بعد دلتای وسیعی با شاخه های زیاد تشکیل داده است، شاخه اصلی آن پس عبور از شهرستان رودبار، شهرستان رشت، شهرستان آستانه اشرفیه در پارک ملی بوجاق به دریای کاسپین می ریزد. این رود علاوه بر اینکه در پیدایش تمدن و اقتصاد منطقه ای که در آن جاری است تأثیر داشته است. عامل مهم پدید آمدن دو ناحیهٔ تاریخی آن سوی رودی و این سوی رودی یا بیه پس و بیه پیش است با توجه به اهمیت این رود در منطقه بسیاری از جغرافیانگاران اسلامی و سفرنامه نویسان در منابع خود از رود و نام های آن یاد کرده اند. تاریخ. در زمان سلسله هخامنشیان، این رودخانه برای اهداف آبیاری مورد استفاده قرار می گرفت، جایی که مهندسان ایرانی از روش های ابتکاری برای آبیاری زم
ین های حاصلخیز کنار رودخانه استفاده می کردند. بعدها، در دوره ساسانیان، رودخانه تا حدودی جایگاه اسطوره ای پیدا کرد، زیرا گمان می رفت سرچشمه رودخانه اسطوره ای اروند رود بوده است. در دوره قرون وسطی، نواحی اطراف رودخانه سفید رود تحت سلطه سلسله های مختلف محلی بود. سلسله های سلجوقی و صفوی ایران نیز آثار خود را در این منطقه به جا گذاشتند و شهرها و روستاهای حاشیه رودخانه را توسعه دادند. در قرن بیستم، توسعه صنعت کشاورزی منجر به ساخت سدهایی در کنار رودخانه سفید رود شد. در دهه ۷۰ سد البرز ساخته شد که نه تنها به کنترل طغیان رودخانه کمک کرد بلکه ظرفیت آبیاری منطقه اطراف را نیز افزایش داد. امروزه رودخانه سفید رود همچنان نقش بسزایی در اقتصاد شمال ایران دارد. از آن برای آبیاری، تولید برق آبی و اهداف تفریحی استفاده می شود و گردشگران را از سراسر جهان برای لذت بردن از ورزش های آبی و زیبایی های طبیعی منطقه جذب می کند. تنوع آبزیان. بر اساس بررسی های انجام شده در طرح جامع شیلاتی طی سال های ۱۳۷۳ و ۱۳۷۴ در ناحیه دهانه رودخانه سفیدرود تا سد سفیدرود و سر شاخه های قزل اوزن و شاهرود، ۴۵ گونه و زیرگونه ماهی متعلق به ۳۶ جنس و ۱۷ خانواده ش
ناسایی شده که در بین ماهی های مهاجر عمده ترین آن ها عبارتند از: اوزون برون، تاس ماهی، ماهی سفید، کپور معمولی، سس ماهی، لای ماهی، اسبله، سفید کولی، شاه کولی، سیاه کولی و البته ماهی های خانواده کپور بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده اند. رودخانه سفیدرود از لحاظ مهاجرت و زاد و ولد آبزیان به خصوص گونه های ماهیان خاویاری و گونه های ماهیان استخوانی از رودخانه های منحصر به فرد در حوزه جنوبی دریای خزر می باشد. تهدید زیست محیطی. کم آبی. احداث طرح های توسعه منابع آب در شاخه قزل اوزن در کنار برداشت های مجاز و غیرمجاز از منابع اب سطحی و زیرزمینی و نیز اثرات خشکسالی و تغییر اقلیم سبب کم آبی این رود شده و این رودخانه که در گذشته حتی دارای قابلیت کشتیرانی کوچک و متوسط بود این قابلیت را از دست داده است. آلودگی. فاضلاب انسانی و خانگی، پساب صنعتی و بیمارستانی بدون تصفیه مستقیماً در طول مسیر و سموم و کودهای کشاورزی بدون مدیریت از بالادست راهی رودخانه و دریاچه سد سفیدرود می شوند این آب سپس مورد استفاده کشاورزی، آبزی پروری و آشامیدنی قرار می گیرد؛ و سپس به دریای خزر می ریزد واژه شناسی و تاریخچهٔ نام. نام بومی آن به ویژه در اس
تان گیلان، اسپی بیه یا اسپی رو می باشد که در زبان گیلکی معنی رود سفید را می دهد. نام غیر بومی آن مختلف و معمولاً ترجمه های متفاوت نام بومی می باشد: برخی از اوستاشناسان سفید رود را همان رود دائیتی در اوستا می دانند. ابوالقاسم عبدالله بن محمد القاشانی در تاریخ الجایتو از این رود با عنوان سپیدرود یاد می کند و چنین می نویسد: نام های غیر بومی این رود را می توان در سه گروه، رده بندی کرد؛ نام های غیربومی دوران مهاجمان باستانی یونانی، مهاجمان اسلامی عربی، مهاجمان مغولی آلتائی، معاصر ایرانی. توجه شود که همگی این نام ها از خاستگاه (چهل چشمه) تا دهانه رود را در بر می گرفته است. یونانی ها از زمان سفر اکتشافی پاتروکلس (سردار سلوکی) به رودخانه سفیدرود، «آماردوس» می گفتند.آماردوس، پنداشته می شود که نام این رود نزد مهاجمان یونانی تبار بوده است. این نام امروزه کاربرد ندارد. دیاکونوف نام قدیم سفیدرود را آماردوس ذکر می کند و می نویسد «منطقهٔ کوهستانی واقع در جنوب شرقی مسیر پایین رود ارس و نواحی مصب قزل اوزن که توسط قبایل کادوسیان و کاسپی ها مسکون بوده مطیع ماد نگشته و جز آن سرزمین محسوب نمی شود. یونانیان نام این رود را از قوم ج
نگجوی آمارد که در مازندران و شرق گیلان می زیستند، اخذ نموده اند. النهرالابیض، نامی است که مهاجمان اسلامی عربی به کار می بردند. در زبان عربی، النهر به معنی رود، و الابیض به معنی سفید، می باشند. هولان موران نخستین نامی است که مهاجمان مغول در این باره به کار بردند. سپس، ایشان در دوره تسلط، این نام را به قزل اوزن، تغییر دادند. هر دو این نام ها به معنی رود سرخ می باشند. نام قزل اوزن، امروزه بر پاره ای از این رود تا پیش از پیوستن به رود شاهرود گفته می شود. برای نمونه، کتاب نزهةالقلوب که در سال ۷۴۰ (قمری) نوشته شده این رود را به مغولی "هولان موران" خوانده که همان معنای نام ترکی آن را داراست. سفیدرود این رود در محافل رسمی و اداری است نام درست آن سپیدرود است.
سفید رود شمول رودهای شمالی افغانستان در ولایت سرپل به موقعیت جغرافیایی شمال غربی افغانستان می باشد. این رود پس از پیوست یک انشعاب کلان در شمال ولسوالی سرپل به طرف ولایت جوزجان جریان دارد. در ولایت جوزجان سفیدرود (افغانستان) از ولسوالی شبرغان گذشته به طرف مرز بیابان قره قوم پیش رفته و در همان جا به خشکی می گراید. در تاریخهای پیشین این رود به پیشتر روانه بوده و به آمو دریا پیوست داشته است. در حال حاضر این رود با ساختن کانالهای آبی فراوان در اطرافش، منبع آب مصرفی شهروندان شبرغان می باشد.
مصرف سوخت در خودرو به میزان مصرف سوخت توسط یک اتومبیل پس از پیمودن یک مسیر مشخص اشاره دارد. محاسبه مصرف سوخت برپایه مسافت به صورت لیتر در صد کیلومتر محاسبه می شود. این معیار اندازه گیری در اروپا، چین، آفریقای جنوبی، استرالیا و زلاندنو مورد استفاده قرار می گیرد. در کشوری مانند کانادا نیز استفاده از هر دو روش محاسبه گالن در مایل و لیتر در صد کیلومتر استفاده می شود.
جام خیریه انگلستان ۱۹۷۵ ، ۵۳امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۹ آگوست ۱۹۷۵ مابین تیم های دربی کانتی و وستهام یونایتد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. تیم دربی کانتی در این مسابقه با نتیجه دو بر صفر به پیروزی رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۷۶ ، ۵۴امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۴ آگوست ۱۹۷۶ مابین تیم های لیورپول و ساوت همپتون در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. تیم لیورپول در این مسابقه با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۷۷ ، ۵۵امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۳ آگوست ۱۹۷۷ مابین تیم های لیورپول و منچستر یونایتد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. این مسابقه با نتیجه صفر بر صفر مساوی به پایان رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۷۸ ، ۵۶امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۲ آگوست ۱۹۷۸ مابین تیم های ناتینگهام فارست و ایپسویچ تاون در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. تیم ناتینگهام فارست در این مسابقه با نتیجه پنج بر صفر به پیروزی رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۷۹ ، ۵۷امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۱۱ آگوست ۱۹۷۹ مابین تیم های لیورپول و آرسنال در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. تیم لیورپول در این مسابقه با نتیجه سه بر یک به پیروزی رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۸۰ ، ۵۸امین رقابت سالانه مابین قهرمانان لیگ دسته اول فوتبال انگلستان و جام حذفی فوتبال انگلستان است. این مسابقه در تاریخ ۹ آگوست ۱۹۸۰ مابین تیم های لیورپول و وستهام یونایتد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است. تیم لیورپول در این مسابقه با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید.
رود پنجشیر یا دریای پنجشیر یکی از رودهای بزرگ افغانستان است که در ولایت پنجشیر افغانستان قرار دارد که از میان دره پنجشیر در شمال شرقی افغانستان و از ۱۵۰ کیلومتری شمال کابل می گذرد. شاخه فرعی این رود، رود غوربند است که از ولایت پروان گذشته و در ۱۰ کیلومتری شرق چاریکار به رود پنجشیر وصل می شود. رود پنجشیر از میان کوه های هندوکش به سمت جنوب سرازیر شده و در شهر سروبی به رود کابل می ریزد. در دهه ۱۹۵۰ میلادی سدی بر روی رود پنجشیر در نزدیکی سروبی ساخته شد تا مقداری از آب این رود را به رود کابل منتقل کند.
گری کارل (محمد) لگنهازن (زاده ۳ مهٔ ۱۹۵۳، نیویورک) استاد مقدمه منطق، مقدمه فلسفه، زیبایی شناسی، فلسفه علم، علم اخلاق، فلسفه مذهب و متافیزیک، بنیانگذار انجمن دانشجویان مسلمان دانشگاه تگزاس جنوبی و عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی است. همچنین وی یکی از استادان دانشگاه ادیان و مذاهب قم در رشته فلسفه اخلاق و فلسفه دین است. سال های ابتدایی زندگی. وی در خانواده ای مسیحی کاتولیک متولد شد. در سال ۱۹۷۴ لگنهاوزن در دانشگاه ایالت نیویورک در آوبنه (مرکز اداری و دانشگاهی ایالت نیویورک) مشغول تحصیل شد. وی برای تحصیل در مقطع فوق لیسانس در دانشگاه لاس در تگزاس پذیرفته شد؛ و در سال ۱۹۷۹ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد از این دانشگاه شد. لگنهاوزن ده سال در دانشگاه تگزاس جنوبی تدریس کرده است. گرویدن به اسلام. وی در زمان تدریس در دانشگاه تگزاس جنوبی بر اثر آشنایی با دانشجویان مسلمان به اسلام گرایش پیدا کرد. به گزارش ایسنا و در مصاحبه با لگنهاوزن، او علت گرایش خود به اسلام را به خاطر آشنایی با یکی از دانشجوهای ایرانی اش به نام «اکبر ملکی نوجه دهی» در سال ۱۹۸۰ عنوان کرده است. این دانشجو با دادن چند کتاب از کتاب های شر
یعتی، ترجمه ای از کتاب "نهج البلاغه" و ترجمه جلد اول کتاب المیزان سید محمدحسین طباطبایی و در طی چندین جلسات گفتگو با استادش موجب آشنایی او با اسلام و ایران می گردد که در نهایت لگنهاوزن مسلمان می شود. حضور در ایران. او که در اثر آشنایی با ملکی نوجه دهی با تشیع و انقلاب اسلامی ایران آشنا شده بود؛ در سال ۱۹۸۹ از طرف مسئولان دانشگاه با محدودیت هایی در تدریس مواجه شد. لگنهاوزن در اثر تلاش های کمال خرازی سفیر ایران در سازمان ملل متحد با محمدتقی مصباح یزدی آشنا شد و در سال ۱۹۹۰ میلادی، به دعوت انجمن حکمت و فلسفه به ایران مسافرت کرد و به تدریس اشتغال یافت. وی از استادان دانشگاه باقرالعلوم و مؤسسه امام خمینی و دانشگاه ادیان و مذاهب از ۱۹۹۳ تا حال حاضر است. وی همچنین سابقه تدریس در دانشگاه تربیت مدرس و مفید را نیز دارد. همسر او، نرجس جواندل است. انتخاب به عنوان چهره ماندگار. وی در سال ۱۳۸۹ به عنوان چهره ماندگار فلسفه انتخاب گردید. آثار. انتشار ترجمه فارسی توسط طه، قم، ۲۰۰۰/ انتشار ترجمه عربی توسط طه، قم، ۲۰۰۰/ انتشار ترجمه اندونزیایی توسط لنترا، جاکارتا، ۲۰۰۲
خان عبدالغفار خان (۱۸۹۰–۲۰ ژانویه ۱۹۸۸) یکی از رهبران مسلمان پشتون در شبه قاره هند) و از همراهان ماهاتما گاندی در جنبش استقلال هند بود، که به دلیل فعالیت های غیر خشونت آمیزش در برابر استعمار انگلیس شهره است. خان عبدالغفار خان (۱۸۹۰–۲۰ ژانویه ۱۹۸۸) (به زبان پشتو: خان عبدالغفار خان، به زبان اردو: خان عبدالغفار خان)، همچنین به فخر افغان نیز معروف است (اردو: فخر افغان (پشتون)، "افتخار افغان (پشتون)") و باچا خان (پشتو: باچا خان، "پادشاه سران")، پاچا خان پادشاه خان، یکی از فعالان آزادی و استقلال پشتون بود. او یک رهبر سیاسی و معنوی شناخته شده برای مخالفت مسالمت آمیز با راج بریتانیایی در هند بریتانیایی، و تمام عمر خود صلح طلب و مسلمان بود.[۱] یکی از دوستان نزدیک مهاتما گاندی بود، به طوری که توسط هندی ها باچا خان، "مرز گاندی" نامیده می شد. و او را بالاتر از کاندی می دانند. باچا خان، در سال۱۹۱۰، یک مدرسهٔ مسجد در زادگاه خویش اوتمانزای، افتتاح کرد، و در سال ۱۹۱۱ به جنبش آزادی حاجی صاحب تورنگزایی پیوست. با این حال در سال ۱۹۱۵، مقامات بریتانیایی مدرسهٔ مسجد وی را ممنوع اعلام کردند. پس از شاهد شکست های مکرر شورش علیه راج ب
ریتانیایی، باچا خان تصمیم گرفت که فعالیت های اجتماعی و اصلاحات برای پشتون ها بیشتر مفید خواهد بود. این امر منجر به تشکیل انجمن اصلاح افغان (" انجمن اصلاح افغان") در سال ۱۹۲۱، و جنبش نوپای پشتون جرگه ("مجمع پشتون") در سال ۱۹۲۷ شد. پس از بازگشت باچا خان از حج در ماه مه سال ۱۹۲۸، ماهنامه سیاسی با نام پکستون به زبان پشتو منتشر کرد. در نهایت، در نوامبر ۱۹۲۹، باچا خان جنبش خدمتگران خدا ("بندگان خدا") به راه انداخت که این موفقیت توسط امپراتوری بریتانیا سرکوب شد. او و طرفدارانش مانند جنبش استقلال هند خیلی رنج بردند. باچا خان در سال ۱۹۶۲، زندانی بین المللی عقیدتی سال شناخته شد. در سال ۱۹۸۷، او برای اولین بار به عنوان یک غیر هندی جایزه بهارات رنتا (بالاترین جایزه غیرنظامی هند) را از آن خود کرد. باچا خان مبارز آزادی خواه مهم، یک قهرمان ملی پشتون و یکی از چهره های کلیدی ناسیونالیسم پشتون بود. باچا خان به شدت مخالف تقاضای جمع مسلمانان هند برای جداسازی هند بود. هنگامی که کنگره ملی هند طرح تقسیم بندی را بدون مشورت با رهبران گروه خدمتگزاران خدا اعلام کرد، او بسیار احساس ناراحتی کرد و گفت: "شما ما را جلوی گرگ پرتاب کردید". پس
از تقسیم بندی، باچا خان متعهد وفاداری به پاکستان و خواستار یک واحد اداری مستقل "پشتون" در داخل کشورپاکستان شد، اما او مدام توسط دولت پاکستان در بین سال های ۱۹۴۸ و ۱۹۵۴ دستگیر شد، و در سال ۱۹۵۶ بخاطر مخالفت برای طرح واحد که حکومت اعلام کرد که منجر به ادغام استان غرب پنجاب، سند، استان مرزی شمال غرب و بلوچستان با اداره غرب پاکستان می شد، دستگیر شد. باچا خان نیز بسیاری از دهه۱۹۶۰ و۱۹۷۰ یا در زندان یا در تبعید به سر برد. قبل از مرگ او در سال ۱۹۸۸ در پیشاور تحت بازداشت خانگی بود که پس از مرگ وی به وصیت خودش، او را در خانه خود در جلال آباد، افغانستان به خاک سپردند. ده ها هزار نفر از مردم عزادار در مراسم تشییع جنازه او، راهپیمایی از طریق گذرگاه خیبر از پشاور به جلال آباد، شرکت کردند اگر چه آن راهپیمایی توسط انفجار دو بمب به کشته شدن ۱۵ نفر منجر شد. با وجود مبارزه سنگین در آن زمان، هر دو طرف از جنگ شوروی در افغانستان، ارتش کمونیستی و مجاهدین، آتش بس اعلام کردند تا با این کار اجازه دهند تا دفن او شود. سال های اولیه. غفار خان در یک خانواده مسالمت آمیز و مرفه از اوتمنزای، در دره پیشاور بریتانیای هند متولد شد. پدرش، بهرا
م خان، صاحب یک زمین در منطقه هشتنگر بود. غفار پسر دوم بهرام به مدرسه بریتانیایی مأموریت ادوارد رفت از آنجایی که تنها این مدرسه به طور کامل دانش آموز میذیرفت چون توسط مبلغان اجرا شده بود. در مدرسه غفار جوان درس خود را به خوبی انجام داد و از مربی خود ریورند ویگرام برای نشان دادن اهمیت آموزش و پرورش در خدمت به جامعه الهام گرفت. به او در ده سالگی و سال آخر خود از دبیرستان توسط یک کمیسیون بسیار معتبر در راهنماهای نخبگان، شرکت به عنوان سربازان پشتون راج بریتانیا ارائه شد. غفار جوان در این کمیسیون به عنوان افسران درجه دوم حتی در کشور خود برگزیده شد. او تصمیم گرفت مطالعات عالی دانشگاهی را ادامه دهد و به توصیه مربی خود ریورند ویگرام، همراه برادر خود دکتر خان صاحب، به تحصیل در لندن مشغول شود. یک موقعیت در دانشگاه علیگره مسلمان به وجود آمد، او در نهایت اجازه پدرش را دریافت کرد، اما مادر غفار تمایلی به از دست دادن فرهنگ و مذهب پسرش در لندن نبود؛ بنابراین غفار به کار بر روی زمین های پدرش شروع کرد در حالی که تلاش می کرد تشخیص دهد چه کاری برای زندگی او بهتر است[۸]. در پاسخ به عدم توانایی خود برای ادامه تحصیل، غفار خان برگشت
و کمک به دیگران را شروع کرد. مانند بسیاری از مناطق جهان، اهمیت استراتژیک استان مرزی شمال غرب که به تازگی شکل گرفته (در حال حاضر خیبر پختونخوا پاکستان) به عنوان یک موقعیت برای راج بریتانیا از نفوذ روسیه، و علاوه بر آن سود کمی برای ساکنان آنجا دربرداشت. ظلم و ستم از بریتانیا، سرکوب مراجع دینی، و خشونت و انتقام گیری فرهنگ باستانی، غفار را بر آن داشت که برای خدمت و بالا بردن سطح دانش مردان و زنان سعی و تلاش خود را شروع کند. در سن ۲۰ سالگی، غفار اولین مدرسه خود را در یوتزای افتتاح کرد. این یک موفقیت مقطعی بود و او چندی بعد به یک دایره بزرگتر از اصلاح طلبان فکر دعوت شد. در حالی که او بسیار با مخالفت و مشکلات شخصی مواجه بود، غفار خان مدام کار می کرد و خستگی ناپذیر بود که به سازماندهی و بالا بردن سطح آگاهی پشتون برسد. او بین سال های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۸ به ۵۰۰ روستا در تمام بخشی های ولسوالی خیبر پختونخوا بازدید کرد. در این فعالیت عجیب بود که او به عنوان پادشاه (باچا) خان (پادشاه ستاد) شناخته شد. او برای اولین بار در سال ۱۹۱۲ با مهراکاندا دختر یار محمد خان از قبیله محمدزی از روستای رزار از توابع یوتمنزای ازدواج کرد. آن ها در
سال ۱۹۱۳ صاحب یک فرزند پسر شدند، عبدالغنی خان، که به یک هنرمند و شاعر برجسته تبدیل شد. بعد از آن یک فرزند پسر دیگر به نام عبدالولی خان (۱۷ ژانویه ۱۹۱۷) و یک فرزند دختر به نام ساردارو نیز به دنیا آمدند. مهراکاندا در هنگام آنفلوآنزای اپیدمی در سال ۱۹۱۸ درگذشت. در سال ۱۹۲۰، عبدالغفار خان دوباره ازدواج کرد، همسر جدید او، نامباتا، دخترعموی همسر اول خود و دختر سلطان محمد خان از اهالی رازر بود. او برای غفار یک دختر به نام مهر تاج (۲۵ مه ۱۹۲۱ الی ۲۹ آوریل ۲۰۱۲)، و یک پسر به نام عبدالعلی خان (۲۰ اوت ۱۹۲۲ الی ۱۹ فوریه ۱۹۹۷) به دنیا آورد. متأسفانه، در سال ۱۹۲۶ نامبادا خیلی زود به علت سقوط از پله های آپارتمان محل اقامت، در اورشلیم درگذشت. در این زمان، هدف غفار خان تشکیل یک هند متحد، مستقل، سکولار بود. برای رسیدن به این منظور، او خدای خدمتگر("بندگان خدا")، که معمولاً با "پیراهن قرمز" (سرخ پوش) شناخته می شدند، در طول دهه ۱۹۲۰ تأسیس کرد. خدای خدمتگر بر اساس باور قوی و مفهومی گاندی که همان ساتیاگراها بود، تشکیل شد. یک شکل خشونت پرهیزی که در ابتدای تأسیس نیز روی همین موضوع قسم یاد کرد. او در جمع اعضای اعضای آن گفت: "من می خوا
هم به شما سلاح هایی بدهم که پلیس و ارتش قادر نخواهد بود در مقابل آن ها ایستادگی کند. این سلاح پیامبر است، اما شما از آن آگاه نیستید. آن سلاح صبر و عدالت است. هیچ قدرتی روی زمین نمی تواند در برابر آن ایستادگی کند. این گروه بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ عضو جذب کرد و در مخالفت با پلیس بریتانیا و ارتش به اسطوره (و سربازان جان بر کف) تبدیل شد. از طریق تظاهرات، سازمان های سیاسی و مخالفت های خشونت پرهیزی، خدای خدمتگر به برخی موفقیت و تسلط بر سیاست خیبر پختونخوا دست یافت. برادر او، دکتر عبدالجبار خان (معروف به دکتر خان صاحب)، به رهبری جناح سیاسی جنبش، و وزیر ارشد استان (از اواخر دهه ۱۹۲۰ تا سال ۱۹۴۷ زمانی که دولت محمد علی جناح از گروه مسلمانان برکنار شد) منصوب شد. غفار خان یک دوستی نزدیک، معنوی، و صمیمی با مهاتما گاندی، پیشگام خشونت پرهیزی نابسامانی های مدنی در هند، برقرار کرد. این دو باعث تشویق و انگیزه همدیگر بودند و تا سال ۱۹۴۷در یک راستا فعالیت می کردند. خدای خدمتگر (بندگان خدا) با کنگره ملی هند، پیشرو در مبارزه با سازمان ملی آزادی، که غفار خان عضو ارشد و قابل احترام بود کار می کرد. در موارد متعدد زمانی که کنگره به نظر مخالف ب
ا نظر گاندی در سیاست می رسید، غفار خان از نظر او دفاع می کرد. در سال ۱۹۳۱ کنگره او را در انتخابات ریاست حزب انتخاب کرد، اما قبول نکرد و گفت: «من یک سرباز ساده و خدای خدمتگر هستم، و من فقط می خواهم خدمت کنم.» او سال های زیادی در کمیته های مختلف کنگره فعالیت داشت تا اینکه در سال ۱۹۳۹ به دلیل اختلاف نظر با سیاست های جنگی حزب استعفاء کرد. او زمانی که سیاست های جنگی تجدید نظر شد، دوباره به حزب کنگره بازگشت. در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۹۳۰، غفار خان در تظاهرات سالت ساتیاگرها دستگیر شد. گروه خدای خدمتگر در بازار قصه خوانی (قصه گویان) پیشاور جمع شده بودند. انگلیسی ها به سربازان دستور آتش با سلاح در میان جمعیت غیر مسلح، دادند که منجر به کشته شدن حدود۲۰۰ تا-۲۵۰ نفر شد. اعضای خدای خدمتگر مطابق با آموزش های تحت غفار خان خود، در عدم خشونت عمل، رو به گلوله مقاومت کردند. دو جوخه از تفنگ برای مقاصد صلح آمیز در جمعیت خشونت پرهیز، خودداری کردند. آن ها پس از این ماجرا در دادگاه با مجازات های سنگین، از جمله حبس ابد محکوم بودند. غفار خان مدافع حقوق زنان و عدم خشونت بود. او به یک قهرمان در یک جامعه تحت سلطه خشونت تبدیل شد و با وجود دیدگاه