Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می شدند. از سال ۱۹۶۰ او شروع به استفاده از پلاستیک، برنز و سنگ کرد. حجم های او بزرگتر شده و ارجاع بیشتری به موضوعاتی را می دادند که غالب آثارش را تشکیل می داد؛ دوران کودکی اش. او می گفت: بدن های تکه تکه شدهٔ او (که اشاره به بدن زن و مرد یا ترکیبی از این دو دارند) به تمایلات جنسی و بی گناهی و تقابل بین این دو می پردازد. آثار او در مجموعه های بسیاری از موزه ای بزرگ در سراسر جهان قرار گرفته اند. به رغم گرایش همواره نامطمئن اش به جریان های هنری مطرح روز آن دوران همچون سوررئالیسم، اکسپرسیوینسم انتزاعی و نیز فمینیسم، انتظار مطرح شدن نام بورژوا در صحنهٔ هنری نیویورک تا میانهٔ دههٔ هفتاد به طول انجامید در طول سی سال فعالیت هنری اش او تنها چهار نمایشگاه انفرادی برگزار کرد، در حالی که پس از این تاریخ در فاصلهٔ ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ بورژوا پنج نمایشگاه انفرادی فقط در نیویورک برپا کرد. سرانجام در سال ۱۹۸۲ نمایشگاه مرور مُما بر آثار او (اولین در نوع خود برای یک هنرمند زن) و سپس نمایندگی ایالات متحد در ونیز ۱۹۹۳ موقعیت یکتای او را تثبیت کرد. او در شهر نیویورک زندگی می کرد و می ۲۰۱۰ بر اثر سکته قلبی درگذشت؛ در حالی که در آستانه صد
سالگی از فعالیت هنری بازنایستاد و قادر بود بینندگان را با ابداع و خلاقیت خود به شگفت آورد. آثار. سرنگونی پدر. سرنگونی پدر ۱۹۷۴ شرحی از زندگی و اثرات روانی سلطه قدرت پدر بر فرزندانش است. اثر یک چیدمان شبیه به رحم مادر است که از گچ، لاتکس، چوب، پارچه و نور قرمز تشکیل شده است. سرنگونی پدر اولین قطعه ای بود که او در آن از مواد نرم در مقیاس بزرگ استفاده کرد. پس از ورود به چیدمان؛ بیننده صحنه پس از ارتکاب جرم را می بیند. قسمتی از یک ناهار خوری یا اتاق خواب که کودکان لکه مانندی از شورش کردن، به قتل رسیدن و خوردن پدر، خشنودند. سلول ها. در دهه هشتاد زندگی اش، بورژوآ دو گونه چیدمان خلق کرد که از آن ها با نام «سلول ها» یاد می کرد. بیشتر آن ها چیدمان هایی کوچک مقیاس بودند که از اشیاء نمادین تشکیل می شدند؛ بقیه اتاق های کوچکی بودند که بیننده را به درون خود فرا می خواندند. در سلول ها، بورژوآ از حجم ها، اشیاء حاضر آماده و وسایل شخصی ای استفاده می کرد که بار روانی و احساسی زیادی برای او داشتند. سلول ها بار روانی و معنایی بسیاری داشتند؛ اما در درجه اول احساس ترس و درد را به بیننده منتقل می کردند. او اظهار داشت که سلول ها نشان
دهندهٔ انواع درداند؛ درد فیزیکی، عاطفی و روانی، ذهنی و فکری… هر سلول به یک ترس می پردازد. ترس، درد است… هر سلول به لذت نگاه کردن می پردازد. لذت دیدن و دیده شدن. مامان. در اواخر دهه ۹۰، بورژوآ شروع به استفاده از عنکبوت کرد که سوژه اصلی آثارش را تشکیل می داد. مامان، که بیشتر از نه متر ارتفاع دارد، از فولاد و سنگ مرمر ساخته شده که شش نسخه برنزی از آن تکثیر شده است. این اثر برای اولین بار در یکی از سالن های موزه تیت مدرن در سال ۲۰۰۰، به اجرا درآمد و پس از آن در مرکز کنوانسیون ملی قطر در دوحه نصب شد که بزرگترین مجسمه عنکبوتی است که توسط بورژوآ ساخته شده است. مجسمه اشاره به قدرت مادرش دارد؛ با استفاده از نمادهایی مثل نخ ریسی، بافندگی، پرورش و حمایت. مادرش ژوزفین، زنی بود که به تعمیر پارچه های نقش دار، در کارگاه پدر بورژوآ می پرداخت. او مادرش را در سن بیست و یک سالگی از دست داد. چند روز پس از آن؛ در مقابل پدرش که به نظر نمی رسید ناامیدی دختر خود را جدی گرفته باشد؛ خودش را به رودخانه انداخت که پدرش او را نجات داد. بورژوآ می گفت: عنکبوت قصیده ای است برای مادرم. او بهترین دوست من بود. مانند عنکبوت، مادر من یک بافنده ب
ود. خانواده من در کسب و کار ترمیم پرده های نقش دار بودند و مادرم مسئول کارگاه بود. مانند عنکبوت، مادر من، بسیار باهوش بود. عنکبوت ها موجودات دوست داشتنی هستند که از پشه ها تغذیه می کنند. پشه ها ناخواسته باعث گسترش بیماری می شوند؛ بنابراین عنکبوت ها، مفید و حفاظت گر هستند؛ درست مانند مادرم. ویژگی و سبک. ضربه روحی در دوران کودکی و موضوعات پنهان. پس از اینکه مادر لوئیس بیمار شد؛ پدرش شروع به داشتن روابط با زنان دیگر کرد که از جمله آن ها مدرس انگلیسی لوئیس بود. او بسیار مراقب و آگاه از این وضعیت بود. این آغاز تعامل هنرمند با استانداردهای دوگانه مربوط به جنسیت و تمایلات جنسی بود که در بسیاری از کارهایش بازنمایی می شد. او به خاطر می آورد که پدرش بارها و بارها به مادرش دوستت دارم می گفت در حالی که به او خیانت می کرد. بورژوآ می گفت: آثار زیر با توجه به این موضوع شکل گرفته اند: فضاسازی و خاطرات. فضاسازی و خاطرات از اجزای مهم کارهای بورژوآ هستند. در مصاحبه های متعدد، او فضاسازی را بیان تصویری خاطرات و خاطرات را نوعی از فضاسازی می داند. خاطراتی که در بسیاری از آثار او نمود بارزی دارند؛ ترکیبی از واقعیت و تصورات او هستند
مانند مرگ و طرد پدرش. او تصوراتش را با خاطرات واقعی آمیخته می کرد از جمله زندگی در نزدیکی گشتارگاه و مشاهده پدرش در حالی که در کنار معشوقه اش بود. برای او پدرش نماد آسیب رساندن و مرافعه بود. آدمی متکبر و از همه مهم تر خائن. آثار زیر با توجه به این موضوع شکل گرفته اند: تمایلات جنسی و شکنندگی. تمایلات جنسی بی شک یکی از مهم ترین موضوعاتی است که آثار بورژوآ را تشکیل می دهند. ارتباط بین تمایلات جنسی و ضعف و نا امنی نیز یکی از رگه های پر رنگ کارهای اوست. یکی از دلایل این استدلال ممکن است ناشی از خاطرات دوران کودکی او از معشوقهٔ پدرش باشد. آثار زیر با توجه به این موضوع شکل گرفته اند: مصالحه با قدرت. «من از قدرت می ترسم. مرا عصبی می کند. در زندگی واقعی من خود را به موقعیت یک قربانی نزدیک می بینم و برای همین به سراغ هنر رفتم.» آثار بورژوا هرچند مشحون از درد و تهدید، همیشه جایی را برای پنهان شدن فراهم می کنند. آثارش هرچند موحش، اما بوی ادرار تسکین دهندهٔ یک زندانی را می دهند که از فشاری شرم آور، سرانجام به طرزی شرم آور رها شده است و اینک دیگر باید یاد بگیرد با شرم زیر سلطه بودن کنار بیاید. آثار بورژوا داستان مصالحه با
قدرت است، آن هنگام که عنکبوتی غول پیکر را بر فراز سر رهگذران قرار می دهد، یا در سلول های شکنجه اش بدن جنسیت زدایی شده ای را می بینیم که با قوسی از ارضا پز گرفته است، یا وقتی که غار گرم کم عمقی را در برابرمان می گشاید که دیواره هایش را تاول های فالیک گونه پوشانده است، یا زمانی که حیوانی با سینه های متعدد بزرگ و پنجه هایی قدرت مند را بی سر در برابرمان می نشاند، یا دست هایی قطع شده را بر روی پایه های تنومند سنگی می تراشد. روایت او، روایت توانمندی فلج ساز قدرت است، که بر حاکم و محکوم یک سان جاری می شود. هیچ شکوهی در قدرت ناتوان ساز نیست.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ (آسیا) با شرکت تیم های ملی عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا برگزار شد. این مسابقات برای شناخت تیم های منتخب و برتر این قاره برای حضور در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ برگزار گردید. برای کسب سهمیه جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه در قاره آسیا ۳۶ کشور با هم رقابت کردند. فیفا برای این دوره ۳٫۵ سهمیه به قاره آسیا داده بود. بازی ها در ۳ دور انجام می شد: دور اول:۳۶ تیم در ۱۰ گروه ۳ یا ۴ تیمی دسته بندی شدند. تیم ها در مقابل همدیگر ۲ بازی انجام می دادند و تیم های قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا می کردند. دور نهایی:۱۰ تیمی که در گروه های خود قهرمان شده بودند به دو گروه ۵ تیمی تقسیم می شدند و به صورت رفت و برگشت با هم بازی می کردند. قهرمان هر گروه ۵ تیمی به طور مستقیم به جام جهانی راه پیدا می کرد. پلی آف آسیا:تیم هایی که در گروه های ۵ تیمی نایب قهرمان می شدند در یک بازی پلی آف در مالزی به مصاف هم می رفتند و پیروز آن بازی به عنوان نماینده سوم آسیا به جام جهانی راه پیدا می کرد. پلی آف آسیا-اقیانوسیه:تیم بازنده در بازی پلی آف آسیا این شانس را داشت تا با قهرمان اقیانوسیه در دیداری رفت و برگشت بازی کند و در صور
ت پیروز به جام جهانی راه پیدا کند. دور اول. گروه یک. "عربستان به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد. گروه دو. سوریه و قرقیزستان در دور رفت با هم بازی نکردند و بازی ۳ بر صفر به نفع سوریه شد. "ایران به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". گروه ۳. "امارات متحده عربی به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". گروه ۴. "ژاپن به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد. گروه ۵. "ازبکستان به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". گروه ۶. "کره جنوبی به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". گروه ۷. "کویت به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". گروه ۸. "چین به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیا کرد". گروه ۹. "قزاقستان به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". گروه ۱۰. "قطر به عنوان قهرمان گروه به دور نهایی راه پیدا کرد". مرحله نهایی. گروه ۱. عربستان به جام جهانی و ایران به مرحله پلی آف صعود کرد گروه ۲. کره جنوبی به جام جهانی و ژاپن به مرحله پلی آف صعود کرد پلی آف بین کنفدراسیون ها. بازی دوم. ایران با قانون گل زده در خانه حریف به جام جهانی صعود کرد.
صندلی تابوره صندلی های چرخدار بدون تکیه هستند. این نام از شباهت آن به طبل ("tabour ، فرانسوی") گرفته شده است. تابوره جهت نشستن جراح، کمک جراح، متخصصین بیهوشی در هنگام عمل جراحی در اتاق عمل در رستوران ها ، بارها و آزمایشگاه از آن استفاده می شود و در اندازه های مختلف قابل دسترس است. این صندلی قابلیت تنظیم ارتفاع نیز دارد. تابوره در فرانسه در قرن هفدهم در دربار لویی چهاردهم در ورسای معنای تخصصی تری پیدا کرد، جایی که به زنان اجازه می داد در حضور خانواده سلطنتی بنشینند. تابوره دربار، چهارپایه ای روکش دار با پاها و منگوله های چوبی خمیده بود که توسط خدمتکار حمل می شد. دوشس ها به طور خودکار افتخار نشستن در مقابل ملکه را داشتند. این چهارپایه به چنان نمادی از امتیاز تبدیل شد که وقتی مادر لویی چهاردهم، تابوره را به دو دختر غیردوشس اعطا کرد، چنان طوفانی از اعتراض برخاست که او مجبور شد دستور را لغو کند. در زمینه جنبش هنر و صنایع دستی، تابوره جایگاهی باریک و بلند برای گیاه، چراغ، زیرسیگاری یا نوشیدنی است.
توتم و تابو عنوان کتابی است از زیگموند فروید که در سال ۱۹۱۳ از مجموعهٔ چهار مقاله که پیش تر و نخستین بار در مجله به چاپ رسیده، نگارش شده است. این کتاب با ترجمه دکتر محمدعلی خنجی به فارسی ترجمه شده است. خلاصه کتاب. از دید فروید، انسان ابتدایی، در دستهٔ آغازین زندگی می کرد. این دسته متشکل از نری مسلط (پدر) بود که شماری از ماده ها را در انحصار خود داشت. این پدر نیرومند، پسران خود را از ماده ها دور نگاه می داشت. روزی این پسران متحد شده پدر را کشتند و سپس وی را خوردند. دلیل این آدم خواری، به نظر فروید این بود که آنها اعتقاد داشتند با خوردن قربانی، نیرو و قدرت وی را تصاحب خواهند کرد. پس از مدتی، آنها از عمل خویش پیشیمان شده و جهت کفارهٔ عمل خویش، دو ممنوعیت را ابداع کردند: یکی این که نمادی به صورت یک نوع حیوان را به جای پدر گذاشتند؛ این نماد، توتم است. برادران، خوردن حیوان توتمی را حرام اعلام کردند، و دیگر این که ازدواج درون گروهی را حرام کردند (تابو) و با تحریم ماده های آزاد شده، از ثمرات پیروزی شان چشم پوشی کردند. تأثیر پذیری از داروینیسم و توجه بیش از حد به مقولهٔ نفس. دکتر محمدعلی خنجی مترجم این اثر به پارسی، د
ر مقدمهٔ آن با عنوان: «هشت پای داروینیسم و پرتگاه سیر آفاق از طریق سیر انفس» به نقد تأثیر نظریه اصالت انواع داروین و توجه بیش از حد به موضوع نفس انسان بر این اثر فروید می پردازد و می نویسد: «اگر فروید با آثار داروین آشنایی نمی داشت، احتمالاً امروز ارزش «توتم و تابو» بیش از آنچه هست می بود. می دانیم که صلاحیت داروین فقط به تاریخ طبیعی و چند رشتهٔ وابسته به آن محدود می شده است و خود او نیز بیش از این ادعایی نداشته است؛ زیرا از صفت خاص دانشمندان، یعنی فروتنی به حد کافی برخوردار بوده است؛ ولی افسوس که «داروینیسم» از این فروتنی نصیبی نبرده و برای خود حد و مرزی نشناخته است؛ چنان که هنوز چند صباحی از ولادتش نگذشته بود که با تجاوز به قلمروی علم اقتصاد، در آن لانه کرد و با این که یک قرن بر آن گذشته است، هنوز نتوانسته اند پایش را از ساحت این علم قطع کنند و عجیبتر آن که این هشت پای تنومند، توانسته است با چند خیز خود را به قلمروی روان شناسی(روان شناسی توده ها) و حتی نوشته های «روانکاوان» برساند! در این مقام، مجال توضیح و بحث نیست و نیازی هم به آن نیست: خواننده با مطالعهٔ «توتم و تابو»، خود درمی یابد که فروید تا چه حد از
«داروینیسم» متأثر بوده است و این امر تا چه اندازه به تحقیقات پر ارزش این دانشمند، زیان رسانده است. فروید در تشریح روابط جنسی و زناشویی بین انسانهای بدوی، جز به عامل «حسادت و غیرت» - آن هم فقط در مردان- به هیچ امر دیگر توجه نمی کند و این سبب شده است که در تحلیل خود، یک بنیاد عمومی و جهانی یعنی اشتراک متقابل روابط جنسی بین زن و مرد را که - بی استثناء- در تمام جماعات بدوی وجود داشته است، به دست فراموشی بسپارد. این بنیاد ابتدائی که میان جمیع اقوام عهد عتیق، از فنیقیان و سومریان و آشوریان و بابلیان و قبایل اسلاوی و ژرمنی و طوایف عرب گرفته تا قبایل ساکن آفریقا و سرخ پوستان آمریکایی، آثار آن به فراوانی دیده شده است و یک مرحلهٔ طبیعی و عمومی و قطعی در تاریخ جامعهٔ بشری به شمار می آید، به طور مطلق از نظر فروید و از بررسی های علمی او به دور مانده است و علت این غفلت در یک قسمت، تأثیر نامطلوب فرضیهٔ داروین راجع به جماعات بدوی است و در قسمت دیگر، ناشی از نحوهٔ دریافت فروید و زیاده روی او در توجه به نفس است. ضعف اخیر تنها مربوط به «توتم و تابو» نیست؛ بلکه در جمیع آثار فروید به چشم می خورد؛ به طوری که می توان آن را صفت ممیز
«فرویدیسم» شناخت. گاه چنان می نماید که وی با سیر در انفس می خواهد سراسر «آفاق» را سیر کند و جمیع مسائل آن را توضیح دهد. شاید این واکنشی است در برابر بی توجهی پیشینیان به «نفس» و مسائل آن. در آثار فروید، گاه «آفاق» و «انفس» چنان به هم می آمیزند که تفکیک آن دو از یکدیگر ممکن نمی شود و این آمیختگی نیز همیشه به زیان «آفاق» تمام می شود و بخشی از آن غاصبانه به تصرف «انفس» در می آید. فروید براساس دریافت خاص خود و به کار بردن روش روانکاوی، در یک قسمت از بررسی های خویش به خوبی موفق شده و توانسته است اصل و نسبِ شیاطین و اجنه و اشباح و ارواح و عفاریت و ابالسه و پریان و دیوان و غولان را به درستی بازشناسد و جمیع «موجودات» غیرمادی را از خرد و کلان از پهنهٔ آفاق گردآورد و آنها را به درون «انفس» یعنی به اصل خود بازشان گرداند. این بخش از کار او واقعاً علمی، دقیق و داهیانه است و چنان است که جایی برای تردید و سؤال باقی نمی گذارد؛ ولی کار از آنجا عیب پیدا می کند که وی در صدد برمی آید ازهمین طریق به توضیح مسائلی بپردازد که جز با کمک گرفتن از علل «مادی- تاریخی» نمی توان آنها را توضیح داد. به گمان ما، اصل و منشأ بنیادهایی از قبیل
«حرمت ازدواج با اقارب» و «انتقال ارث در نسل پدری به جای نسل مادری» و «اجتماع پدر سالاری» را نمی توان از طریق «سیر در انفس» تشخیص داد. فروید در جایی می نویسد: «... اگر تنها محرکهای مادی صرف را در نظر بگیریم به تنوع پرشکوه زندگی آدمی، خدشه وارد می شود.» این سخنی است صواب؛ ولی در این هم تردیدی نیست که اگر «محرکهای صرف مادی» را از حساب خارج کنیم، بر صحت مطلب خدشه وارد می شود؛ البته کسانی که در مقام توضیح هر یک از امور انسانی- اجتماعی، مستقیماً - و نه در آخرین تحلیل- به سراغ علل صرف مادی می روند و علت بی واسطه و مستقیم را از علت آخرین ونهانی تمیز نمی دهند، بی تردید کارشان به ساده اندیشی کودکانه ای می کشد و پس از مدتی به آنجا می رسند که برای هر مسئله، از پیش جوابی حاضر و آماده - در چند خط - داشته باشند. از اینجاست که اینان حتی وجود دانشی به نام «پسیکانالیز» را قبول ندارند؛ زیرا بر این پندارند که همهٔ مسائل را مستقیماً (و نه در آخرین تحلیل) می توان با محرکهای صرف مادی توضیح داد. بی شک این روش خطاست و گاه حتی انسان را به ترکستان هم نمی رساند؛ ولی به همین اندازه هم خطاست روش کسانی که در تحلیل مسائل انسانی– اجتماعی، از
توجه به علل «مادی– تاریخی» خودداری می کنند و فی المثل تأثیر پدید آمدن مالکیت خصوصی را درمنع ازدواج با محارم و برقرار شدن خانوادهٔ پدرسالاری، مطلقاً از نظر دور می دارند یا به جای آن که واقعیت تاریخی یعنی آنچه واقعاً در گذشته های دوردست روی داده است، ملاک بررسیها و استنتاجهای خود قرار دهند؛ به حدس و گمان متوسل می شوند و استنتاجهای خودشان را بر فرضی دربارهٔ یک فرضیه بنا می نهند: جای شگفتی است که فروید خود در «توتم و تابو» متوجه شده است از آنچه داروین دربارهٔ جماعت بدوی فرض می کند، مطلقاً اثری در هیچ یک از اعصار و در تاریخ هیچ یک از اقوام بدست نیامده است و با این همه، این دانشمند بزرگ فرض می کند که فرض داروین مربوط به دورانی پیش از رواج «توتمیسم» بوده باشد و آنگاه این فرض دربارهٔ یک فرضیه را پایهٔ توضیحات خود قرار می دهد و مسائلی را که جز به کمک علل «مادی- تاریخی» نمی توان توضیح داد، بی توجه به آن علل و تنها براساس «نفسانیات» توضیح می دهد؛ حتی به ما نمی گوید که فرض خود را دربارهٔ آن «فرض» برچه مبنائی به دست آورده است. هر خوانندهٔ دقیق که عادت کرده باشد سخن بی دلیل از هیچ کس نپذیرد، در ضمن مطالعهٔ کتاب، خود متوجه
این نوع ضعفها و نظایر آن خواهد شد و ما نیازی نمی بینیم که دراین باره، سخن را بیش از این به درازا بکشیم. نکتهٔ دیگری که یادآوریش بی فایده نیست و آن هم از مطالعهٔ «توتم و تابو» به خوبی آشکار می شود، آگاهی بسیار وسیع فروید بر عادات، رسوم و معتقدات اقوام و طوایف سامی از عرب و یهود و نیز بسیاری از طوایف آفریقا و آمریکا و اروپای باستان است؛ ولی به همان اندازه که معلوماتش در این قلمرو، ژرف و بیکران است، دربارهٔ عادات و رسوم و معتقدات آریائیان ساکن آسیا (و مخصوصاً طوایف هندی و ایرانی) دایرهٔ اطلاعاتش بسیار تنگ و محدود و حتی در حکم هیچ است و این نشان می دهد که آن دانشمند پرکار و هوشمند به مآخذ و منابع لازم، دسترسی نداشته است. با این همه، خواننده باید توجه داشته باشد که ملاحظات و انتقادات فوق، از اهمیت «توتم و تابو» چیزی نمی کاهد و این اثر بزرگ، نه تنها می تواند الهام بخش جامعه شناسان، انسان شناسان، مورخان و روانشناسان باشد و گوشه های تاریکی از اعصار اولیه و نیز مبدأ پاره ای از عادات و رسوم و احکام کنونی را روشن گرداند؛ بلکه به کار همگان نیز می آید.»
آقا ابراهیم گرمرودی ملقب به امین السلطان (درگذشته رمضان ۱۳۰۰ هجری قمری - / ۱ مرداد ۱۲۶۲ هجری شمسی) فرزند زال بیک گرجی بود. وی از درباریان گرجی ایران در دوران ناصرالدین شاه، وزیر داخلهٔ دربار و پدر میرزاعلی اصغر اتابک بود. زندگی و مناصب. ابراهیم و برادرش حسین دو طفل زال بیک ارمنی بودند که از اسراء تفلیس بود که در کودکی یتیم و بی کفیل شدند. ابراهیم چندی در خانه سام خان ارمنی که در ارک تهران منزل داشت خانه شاگرد بود و چون کچل و کثیف بود به خدمات پست اشتغال داشت. چند سالی که از عمرش گذشت و سنش به خانه شاگردی مناسبت نمی کرد، کسانش او و برادرش به دکان کفش دوزی سپردند. در پیش استاد مزدوری و با اجرت مختصر امرار معاش می کردند. وقتی ناصرالدین میرزا ولیعهد به حکمرانی آذربایجان مامور شد (۱۲۶۳ هـ ق - ۱۲۲۶ هـ ش) اسکندربیک عموی این دو طفل که در دستگاه ولیعهد سقاباشی بود و آبدارخانه بر عهده وی بود برادرزاده های خود را در سلک عمله آبدارخانه به تبریز برد. حسین مبتلا به دائم الخمری شد و در نوکری دوام نیاورد ولی آقا ابراهیم با وجود اینکه به کلی بی سواد بود اما آدم زیرک و مراقب کار خود و جز به صرفه جویی و ذخیره نقد و جنس چیزی به
خاطر نمی گذراند و اهتمام داشت در زی کسبه بی تجمل نوکری زندگی کند. به نحوی که همسرش به این شرایط تحمل نکرد و از دنیا رفت. زن دیگری خواست از خانه تنباکو فروشی که عهد مودت داشتند و گویا تقدیر این زن را برای او خلق کرده بود. در قناعت و لئامت و صرفه جویی بالادست شوهر را گرفت. بالجمله آقاابراهیم را زیرکی و چالاکی و مواظبت شبانه روزی در خدمت شاه مقامی داد. اینکه می گویند، امین السلطان، از احفاد لاچین خان گرجی بوده و عباس میرزا، نائب السلطنه، خدمات او را در نظر گرفته، و در نامه ای سفارش زیاد باولاد و اعقاب خود کرده که همیشه از بازماندگان او توجه زیاد بشود، به نظر می آید که نامه مزبور، باید ساخته و پرداخته امین السلطان، پدر و یا پسر، بوده باشد. در سال ۱۲۸۶ قمری (۱۲۴۸ خورشیدی)، که عنوانش آبدارباشی خاصه بود، ملقب به لقب امین السلطان و در سال ۱۲۸۸ ق. (۱۲۵۰ خورشیدی) به سمت صاحب جمعی منصوب شد. در سال ۱۲۹۴ ه .ق. (۱۲۵۶ خورشیدی) عضو دارالشورای کبرای دولتی گردید، و لقب و عنوان جنابی هم باو داده شد. و این ادارات و وزارتخانه ها به تدریج زیر نظر او قرار گرفت: صندوق خانه – شترخانه – انبار غله مرکزی ـ ضرابخانه ـ ساختمان ها – باغات
– قنوات – وزارت گمرک و خزانه و به طور کلی هر وزارت و اداره ناندار و پرسودی که بود رسماً در اداره خود داشت و کمتر کاری، در دستگاه دولت، می گذشت که نظر او در آن مداخله نداشته باشد. امین السلطان در سفر اول خراسان در سال ۱۲۸۴ (۱۲۴۶ خورشیدی) و سفر گیلان ۱۲۸۶ (۱۲۴۸ خورشیدی) از همراهان ناصرالدین شاه و یا به اصطلاح از ملتزمین رکاب شاه بوده و دقیقه ای از او منفک نمیشده است. وی پس از همراهی با ناصرالدین شاه در دو سفر خارجی (۱۲۵۲ و ۱۲۵۷ خورشیدی) به مناصب زیر منصوب شد: امین السلطان در شوال ۱۲۹۹ ه .ق. (مرداد ۱۲۶۱) وزیر مالیه و در ذیحجه ۱۲۹۹ ه .ق. (مهر ۱۲۶۱) علاوه بر سایر مشاغل به وزارت دربار نیز انتخاب گردید. بناهای احداث یا تجدید شده. تأسیسات و بناهای احداث شده توسط او شامل موارد زیر می باشد: خصوصیات اخلاقی. آقا ابراهیم امین السلطان، در تمام مدت زندگانی خویش، مانند اکثر رجال این مملکت، از هر راهیکه باشد کمال مطلوب و همش فقط مصروف دو چیز بود: سودجوئی و حفظ مقام خود. نامبرده مردی بی سواد و امی بود لکن بسیار زرنگ – باهوش – عاقل – فعال – زحمتکش – پشت کاردار – مدیر – نقشه کش – مرتب و بانظم و ترتیب – مدبر – بدون تظاهر – طماع –
حریص – پرکار – دقیق – صرفه جو – باعقل معاش – مال جمع کن – ساکت و آرام – کم حرف – قانع – بی تکلف – مردمدار – مآل بین و موقع شناس بوده است. درویش امین السلطان. این درویش شیادی بوده است که ادعای کیمیاگری داشته و آقاابراهیم امین السلطان را با همه زرنگی و رندی که داشت به دام خود انداخته بود و سال ها این سید درویش معروف بود به درویش امین السلطان. وی سال ها نزد امین السلطان به سر می برد و مبالغ زیادی از او و از امین السلطنه و مخصوصا از پسرش خازن الدوله به عنوان این که برای آن ها طلا می سازد اخذ نمود و سپس با آن پول ها به خراسان رفت و گوسفند زیادی خرید و به حشم داری اشتغال ورزید. و چون در این کار نیز موفق نشد زیانی از این بابت عاید وی گردید. چندی بعد ادعای امام زمانی کرد و مردم را به تبعیت خویش دعوت نمود و سرانجام برای این ادعا مردم او را کشتند. فرزندان. از او هفت پسر باین اسامی: آقا محمدعلی امین حضرت – میرزا علی اصغرخان امین السلطان – میرزا اسماعیل امین الملک – محمدقاسم خان وکیل السلطنه – محمد حسنخان – مصطفی خان و محمودخان باقی ماند که لایقترین آنان میرزا علی اصغرخان امین السلطان دوم و پس از آن امین الملک بوده است.
باستثنای آقا محمد علی امین حضرت، سایرین از یک مادر بوده اند. فوت امین السّلطان. امین السّلطان یکم، چندی پیش از سفر دوم ناصرالدّین شاه به خراسان (۱۲۶۲ خورشیدی)، به درد سینه و تب نوبه مبتلا و بستری شده بود ولی پس از انجام معالجات پزشکان دربار مانند دکتر تولوزان، میرزا ابوالقاسم نائینی، شیخ الاطباء، حکیم الممالک و غیره بهبود نسبی یافته بود. بااین حال، هر روز عصر، تب و صبحها، عرق کرده و بی حال می شد. هنگام سفر یادشده به خراسان، او هم همراه اردوی شاه بود. در روز جمعه آخر ماه شعبان ۱۳۰۰ قمری مطابق با ۱۵ تیر ۱۲۶۲، چون نشانگان سل (اختلال سینه و اشتداد سرفه) داشت، از شاه اجازه گرفت که از اردوی شاهی (مسیر ییلاقی و کوهستانی به سوی بجنورد) در بسطام جدا شده و از مسیر کاروان روی اصلی رهسپار خراسان شود. فردای همان روز، ناصرالدین شاه به عیادت امین السّلطان رفت؛ گویی که وداع واپسین باشد. سه شنبه ۱۸ رمضان ۱۳۰۰ قمری مطابق با ۲ مرداد ۱۲۶۲، در روستای فیروزه (بجنورد) به هنگام ناهار ملیجک خبر آورد که امین السّلطان فوت شده ولی گویا به شاه خبر داده نشده بود. در یکشنبه ۲۳ رمضان ۱۳۰۰ قمری مطابق با ۷ مرداد ۱۲۶۲، با وجودی که چند روز از
مرگ امین السّلطان گذشته بود، شاه که در علی آباد (بجنورد) در باغ سهام الدوله منزل کرده و «اصرار می کرد که معلوم کند که نفهمیده است». در دوشنبه ۲۴ رمضان ۱۳۰۰ قمری مطابق با ۸ مرداد ۱۲۶۲، بعد از ناهار تلگرافی از سبزوار رسید که امین السلطان ۷ روز است مرده و جنازهٔ او بی غسل و کفن در داورزن افتاده عفونت برداشته است. شاه که از همان روز اول مطلع بود، «عمداً بنابر مصلحتی خود را به نادانی زده بود». ... بعد از تمجید زیاد از خدمات امین السّلطان مرحوم، لقب امین السّلطان و مناصب او را تماماً به امین الملک دادند. شمس العلما عبدالرب آبادی ماده تاریخ فوت امین السلطان را انّی ابراهیم من شیعة علیّ یافته است.
چراغ های متحرک یا چراغ سیالیتیک(Surgical Light)برای ایجاد روشنایی در ناحیه عمل و فراهم ساختن دید بهتر جهت مکان جراحی در اتاق عمل مورد استفاده قرار می گیرند. نور این چراغ ها توسط یک دکمه، کم و زیاد می شوند. دسته هایی که روی این چراغ قرار دارند امکان تنظیم ارتفاع را به جراح می دهند و این دسته ها خاصیت استریل پذیری نیز دارند. این چراغ ها توسط یک پایه به سقف اتاق عمل اتصال می یابند. چراغ سیالتیک باید بتواند نوری مشابه نور روز تولید کند تا از خطای رنگ ها جلوگیری به عمل آید. از طرفی نباید دمای محیط اتاق عمل را افزایش دهد یا به عبارتی باید نور سرد تولید کند (3000k-5000k) دمای رنگ. همچنین نباید سایه ایجاد کند و سایه پزشک بر روی بافت های بدن بیافتد. ویژگی مهم دیگر چراغ اتاق عمل این است که باید عمق نفوذ نور در بافت ها مناسب و استاندارد باشد.
جنبش ضد روان پزشکی، یک جنبش اعتراضی علیه روان پزشکی بود که در سال های ۱۹۶۰ در انگلیس پا گرفت. این جنبش، از رویکرد کلی پزشکی مدرن در مقابله با افراد اسکیزوفرنیک که آنها را محبوس دیوارهای تیمارستان می نمود، انتقادات بسیاری نمود. بر طبق نظر اصحاب این جنبش، اسکیزوفرنی، فرایندی حاصل از فشارهای ناشی از نظام های اجتماعی و خانوادگی می باشد و افراد اسکیزوفرنیک را بایستی قربانیان این نظام ها دانست. اعضای این جنبش بر این نظر بودند که دیوانگی، حالتی از خلاقیت می باشد که حمایت جامعه را می طلبد. این جنبش، در مقابله با روانپزشکی، رفته رفته به سوی نهضت روان کاوی گرائید،
انتخاب نام فیلمی به کارگردانی تورج منصوری است. این فیلم محصول کشور ایران و تولید سال ۱۳۸۳ می باشد. خلاصه داستان. هوشنگ فرنوش مدیر یک آژانس مسافربری قصد دارد با فرستادن ریما به خارج از کشور با منشی اش سودابه زندگی تازه ای آغاز کند. ریما که مهندس کامپیوتر است برادری به نام رهی دارد که همه وقتش را با دوستش کیان پای کامپیوتر می گذارند. هوشنگ از ریما می خواهد که بین سفر به خارج و یک ازدواج تحمیلی، یکی را انتخاب کند. ریما که در جریان خواستگاری دوستش لادن متوجه روابط غلط و کهنه زناشویی در ازدواج ها شده تصمیم می گیرد خودش مرد آینده اش را انتخاب کند. با استفاده از اینترنت و با همکاری دوستانش لادن و شهره، ریما به دنبال مرد مناسبی برای ازدواج می گردد. نتیجه جست و جو مطابق میل ریما نیست. به پیشنهاد رهی، سودابه نیز به عنوان بزرگتر در جست و جوی آن ها شرکت می کند. همراهی سودابه با ریما، روابط سرد عاطفی این دو نفر را بهبود می بخشد. سودابه ریما را که از جست و جو خسته شده، برای ملاقات با یک مرد دیگر امیدوار می کند. او کیان دوست رها است که در تمام دوران جست و جوی ریما، ایمیل های عاشقانه برای او فرستاده است. ریما با کیان ازدواج
می کند. هوشنگ با سودابه زندگی می کند و رهی به درخواست عاشقانه لادن پاسخ مثبت می دهد.
قوانین جهانی نام گذاری برای جانوران (International Code of Zoological Nomenclature) (یا به اختصار ICZN یا ICZN Code) یک مجمع به اکثریت عموم پذیرفته شده برای جانورشناسی است که نام علمی ارگانیسم هایی که رفتارهای جانوری دارند را کنترل می کنند. اصولی که بر پایه آن نظم دهی می شود عبارتند از: