Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نستان به سمت شرق تا آمودریا گسترش یافته بود. استرابون آنها را در کنار دروازه های کاسپین و ری، در پارت و بین دربیک و اسرم هیرکانی و همراه با آماردی ها و سایر مردم در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران قرار می دهد که آخرین دیدگاه یعنی سکونت در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران مطابق نظر کوینت کورس و دیونیسوس و پلینی هم می باشد. بطلمیوس در جایی آنها را در زمره اقوام سرزمین ماد به حساب می آورد و در جایی دیگر آنها را به مارگیانا نسبت می دهد. تپوری هایی که در پلینی و کوینت کورس به آنها اشاره می کند شکی در آن نیست که ناحیه کنونی طبرستان نام خود را از آنها گرفته است. آلیان توصیف عجیبی از تپوری هایی که در ماد زندگی می کردند ارائه می دهد. آیین. مهمترین آیینی که در روستاهای امامزاده عبدالله تا دهه ۱۳۶۰ برگزار میشد جسن مرغنه شکار بود. این جشن در تقارن زمان نامزدی عروس و داماد، مصادف با ایام عید نوروز، برگزار می شد. پس از دید و بازدیدهای مرسوم و معمولا در هفته ی دوم عید، خانواده داماد با مشورت خانواده ی عروس، روزی را برای اجرای این رسم انتخاب می کردند. خانواده عروس تعدادی تخم مرغ آب پز رنگ شده به دوستان و مهمانان داماد هدی
ه می داد. مهمانان با نوعی بازی به نام مرغنه جنگی روز را با خوشی و تفریح می گذراندند.
ایستگاه متروی استاد معین، یکی از ایستگاه های متروی تهران است که در خیابان آزادی نرسیده به خیابان استاد معین تهران (در شمال خیابان آزادی، حد فاصل بلوار شهید اکبری و بزرگراه جناح) واقع شده است. این ایستگاه در خط چهار مترو تهران واقع شده است. این ایستگاه که در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۹۰ تأسیس شده است دارای ۱۱۰۰۰ متر مربع فضای سرپوشیده است.
سایمون پوسفورد ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام حرفه ای هالوسینوژن شناخته می شود، یک نوازندهٔ الکترونیک انگلیسی است که در سبک سایکدلیک ترنس تخصّص دارد. بسیاری معتقدند که نخستین آلبوم استودیویی او، "پیچ خورده"، که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، تأثیر ژرفی بر این سبک نهاده است. به ویژه در نخستین ترانهٔ این آلبوم، موسوم به "ال اس دی"، نشانه هایی از تعاریف امروزی موسیقی گوا ترنس به چشم می خورد. او تاکنون چندین بار به هند سفر کرده است. دوّمین آلبوم او موسوم به "The Lone Deranger" در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. سوّمین آلبوم او موسوم به "In Dub" نیز در سال ۲۰۰۲ انتشار یافت. او همچنین بنیان گذار لیبلی به نام توئیستد رکوردز است. با وجود این که برخی موسیقی هالوسینوژن را "به شدّت تحت تأثیر موادّ روان گردان" توصیف کرده اند، با توجّه به پیچیدگی رایانه های عملیاتی در طول برنامه هایش او همیشه به هنگام هوشیاری برنامه اجرا می کند.
سر فیلیپ سیدنی (زاده ۳۰ نوامبر ۱۵۵۴ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۵۸۶) شاعر، مقرب دربار ملکه الیزابت و سرباز انگلیسی و از چهره های برجسته عصر الیزابت بود. کتاب دفاعیه ای برای شعر و نظریه عدالت بوطیقائی از اوست. جزو منتقدان مکتب کلاسیسم بوده است. سیدنی در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و بعد از آن وارد عرصه سیاست شد. در گروه مذاکره برای ازدواج ملکه الیزابت با «دوک د آلن کون» به پاریس رفت. بعدها نیز چندین سال را در سفر به سراسر اروپا گذراند و با اندیشمندان سرشناس ملاقات کرد. در بازگشت به انگلستان با تعدادی از دولتمردان اختلاف پیدا کرد و بعد از آنکه در نامه ای به ملکه از سیاست خارجی و ازدواج با کی فرانسوی شدیداً انتقاد شدید کرد از سیاست بازنشسته شد و از دربار خارج شد. او در جوانی درگذشت اما آثار مهمی از خود به جای گذاشت.
الهه احمدی (زادهٔ ۱۰ خرداد ۱۳۶۱) تیرانداز زن ایرانی است که بیشترین مدال در عرصه جهانی را به دست آورده و بهترین نتیجه را در تاریخ این رشته ورزشی در المپیک برای ایران به دست آورده است. این ورزشکار همچنین در بازی های آسیایی گوانگ ژو از موفق ترین ورزشکاران کل کاروان اعزامی ایران بود که صاحب سه نشان نقره و برنز شد. حضور در المپیک لندن. او در دومین مرحله از رقابت های جام جهانی تیراندازی سال ۲۰۱۱ که در سیدنی برگزار شد با کسب مقام دوم موفق به کسب سهمیه در ماده ۱۰ متر تفنگ بادی زنان برای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شد. در بازی های المپیک لندن با کسب ۳۹۷ امتیاز به مرحله پایانی این رقابت ها راه یافت و در مرحله پایانی و با کسب ۴۹۹ امتیاز در ده سری، پس از نمایندگانی از چین، لهستان، چک و آمریکا در رتبه ششم ایستاد. او در رشته تیراندازی پنجاه متر سه وضعیت هم شرکت کرد که رتبه چهل و سوم را کسب کرده و از رسیدن به فینال بازماند. حضور در المپیک ریو. الهه احمدی در سال ۲۰۱۵ در مسابقات جهانی مونیخ وارد فینال شد اما در رده هشتم قرار گرفت و از کسب سهمیه المپیک در این مسابقات بازماند. او در مسابقات جهانی گابالا کشور آذربایجان، با حضور در فینا
ل رشته تفنگ بادی به نخستین مدال طلای تاریخ تیراندازی ایران دست یافت و جواز حضور در المپیک ریو را به دست آورد. او که هدف خود را بعد از این مسابقات، کسب مدال در المپیک ریو اعلام کرده بود در نهایت، با حضور در مسابقه المپیک برای دومین بار به فینال این مسابقات راه پیدا کرد اما در نهایت باز هم به مقام ششمی بسنده کرد. او جزو معدود ورزشکارانی است که مسوولیت باخت و شکست خود در مسابقات مهم را برعهده گرفته است و هیچ گاه به دنبال یافتن مقصر نبوده است. رسیدن به جایگاه نخست در جهان. تنها ورزشکار زن ایرانی است که در تاریخ ورزش بانوان ایران توانسته است در رده بندی جهانی فدراسیون های ورزشی، جایگاه نخست را کسب کند. او در سال ۲۰۱۵ و پس از دریافت مدال طلا در مسابقات فینال فینالیست های جهان به میزبانی مونیخ آلمان، و سپس نایب قهرمانی در مسابقات آسیایی دهلی نو، در سیستم رنکینگ جهانی فدراسیون جهانی تیراندازی (ISSF) در جایگاه نخست قرار گرفت. این جایگاه تا شش ماه ادامه داشت که یکی از استثناها در ورزش زنان ایران محسوب می شود. بازی های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا. الهه احمدی پرچمدار کاروان ورزشی ایران در بازی های جاکارتا بود. او در این بازی های
توانست در ماده سه وضعیت ۵۰ متر با امتیاز ۴۰۰٫۶ و در مادهٔ ۱۰ متر تفنگ بادی با امتیاز ۱۴۱٫۸ در هر دو مادهٔ سه وضعیت و ۱۰ متر تفنگ بادی رتبهٔ هفتم را کسب کند. سایر افتخارات. نخستین مدال آور ورزش تیراندازی ایران در تاریخ این رشته ورزشی است. او توانسته است با کسب پنج مدال جهانی و دو بار حضور در فینال المپیک، پرافتخارترین ورزشکار در عرصه تاریخ ورزش بانوان ایران باشد. علاوه بر اینها، او در فروردین ماه ۱۳۹۷ توانست در مسابقات قهرمانی کشور، به رکوردی دست یابد که بالاتر رکورد ثبت شده در مسابقات جهانی در رشته تفنگ بادی باشد. الهه احمدی در مسابقات جام جهانی مونیخ آلمان در سال ۲۰۱۸، توانست نخستین مدال طلای ایران در رشته تفنگ سه وضعیت را کسب کند. پس از کسب این مدال، فدراسیون جهانی تیراندازی با تمجید از عملکرد او، نوشت: «تیرانداز ۳۵ ساله ایرانی، درخشان ترین مدال را با کسب امتیاز ۴۵۵/۴ و با اختلاف ۱/۳ امتیاز، تعقیب کنندگان خود را پشت سر گذاشت.» این مدال در شرایطی به دست آمد که ورزش تیراندازی ایران، سال ها با مشکل کمبود فشنگ خفیف و همچنین تحریم ایران توسط فروشندگان فشنگ های مسابقاتی مواجه بوده است. خانواده. او ورزش تیراندازی
را نزد پدر خود مصطفی احمدی آموخته و پرورش یافته است. مصطفی احمدی سال هاست که مربی تیم تیراندازی نیروی زمینی ارتش بوده است و همراه این تیم توانسته است سال های متمادی در لیگ برتر تیراندازی کشور قهرمان شود. الهه احمدی نیز از ابتدای کار تیراندازی، عضو تیم نیروی زمینی ارتش بوده و به همراه این تیم توانسته است بارها مقام نخست لیگ برتر را به دست آورد. علاوه بر مصطفی و الهه احمدی، دو عضو دیگر این خانواده یعنی محمد و مهدی احمدی نیز از تیراندازان شناخته شده ورزش کشور محسوب می شوند که در مسابقات داخلی و بین المللی صاحب عناوین مختلف شده اند. او در حال حاضر، عضو تیم دانشگاه آزاد اسلامی در لیگ برتر تیراندازی ایران است و همچنان در تیم ملی تیراندازی نیز حضور دارد. در سال ۱۳۸۷ ازدواج کرده و در سال ۱۳۹۲ صاحب فرزندی به نام «سیدباور» شده است.
فرهنگ هندوایرانی یا فرهنگ هندوپارسی اشاره به آن دسته از جنبه های فرهنگ فارسی/ایرانی است که ادغام یا جذب فرهنگ مردم شبه قارهٔ هند و به خصوص پاکستان امروزی شده است. بسیاری از نام های مردمان شبه قاره هند شامل هند، پاکستان و بنگلادش برگرفته شده از زبان پارسی یا نام های عربی راه یافته از زبان پارسی است. واژگان بسیاری از زبان پارسی در زبان های کشور هند، پاکستان، بنگلادش و به میزان کم تری در زبان برمه ای وجود دارد. زبان فارسی و معماری دو نماد اصلی. زبان فارسی و معماری دو نماد اصلی فرهنگ هندو ایران باستان است در درجه بعد عرفان و مذهب آمیخته در دوره گورکانیان یود. برای هفتصد سال پارسی (فارسی) زبان اداری و دربار هندوستان بود تا اینکه در سال ۱۸۳۶ میلادی چارلز تری ویلیان زبان انگلیسی را به جای زبان فارسی رسمیت داد. نفوذ فارسی برای اولین بار در دوره معروف به «سلطنت» با سلطان دهلی از قرن ۱۳ میلادی و در قرن های ۱۶–۱۹ میلادی دومین امپراتوری گورکانی/تیموری افزایش یافت، آثار پراکنده ای نیز از نفوذ فارسی پیش از اسلام در شبه قاره وجود دارد. تاریخ پیوند ایران باستان و هند به هزاران سال پیش برمی گردد. تاریخ نگاران می نویسند که وقت
ی حدود ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد، تیره های آریایی از درهٔ خیبر وارد سرزمین های ایران باستان و هند شدند، روابط فرهنگی و زبانیِ این دو کشور از آن روزگار آغاز گردید. همانندی های فراوان میان زبان اوستا و سانسکریت هم نشانه دیگری از پیوند دیرینهٔ ایران باستان و شبه قاره دارد. در دوران اشکانیان (۲۲۶–۲۴۹ ق. م) این روابط رو به گسترش نهاد تا اینکه در زمان ساسانیان (۲۲۶ ق. م - ۶۵۲ م) با ترجمهٔ کتاب های مهم مانند «کلیله و دمنه» در عصر انوشیروان، پیوستگی های فرهنگی قوت گرفت. فارسی زبان رسمی سلطان دهلی، امپراتوری گورکانی (مغول) و کشورهای جانشین خود، و همچنین زبان شعر و ادبیات بود. بسیاری از سلاطین و اشراف در دوره سلطنت ترک های آسیای مرکزی ذوب و جذب فرهنگ و زبان فارسی شدند. مغولان نیز از فارسی شده های آسیای مرکزی بودند، اما در اوایل ترکی جغتایی زبان اول ایشان بود. زبان فارسی زبان اول نخبگان شمال هند بود. مظفر علم، دانشمند مورخ تاریخ مغول و هند پیشنهاد نمود زبان فارسی زبان رسمی حکومت اکبر شود زیرا در شبه قاره هند با تمام تنوع زبانی و فرهنگی به زبانی مسلط تبدیل شده بود. آرامگاه تاج محل در جهان سمبل عشق شناخته می شود. هند
و فرهنگ فارسی کمک کرده است به تولید برخی از سنت های ترکیبی در شبه قاره که به تا امروز زنده مانده است که اثرش در زبان اردو و ادبیاتش قابل توجه است. علاوه بر این میراث فرهنگ هندوایرانی، در بسیاری از معماری معروف به مغولی یا تیموری دیده می شود. در درون لاهور، دهلی و آگرا، لترلی که تاج محل در جهان مشهور است. موسیقی کلاسیک هند نیز تا حد زیادی از جمله برخی از رقص و ابزار، مرهون فرهنگ پارسی است. از بسیاری جهات، جذب و جذب فرهنگ فارسی یا ایرانی در هند ممکن است به جذب تدریجی (در صورتی که گاهی اوقات مشکل ساز) از زبان های انگلیسی یا فرهنگ غربی که به طور کلی از زبان انگلیسی است که شاید قابل توجه ترین و بحث انگیز در داخل هر دو کشور هند در مقایسه با پاکستان امروز. نفوذ زبان فارسی به علاوه ممکن است در بخش قابل توجهی از کلمات وام جذب شده را به زبان های شمال و شمال غربی شبه قاره از جمله پنجابی دیده می شود. در دوره غزنویان، لاهور و یوچه به عنوان مراکز ادبیات فارسی تأسیس شد. ابو فرج رونی و غمگین مسعود سلمان (درگذشت ۱۱۲۱)، دو اولین عمده شاعران هند و فارس در لاهور بود. اولین «بزرگ» هند و فارسی شاعران امیر خوسرو (مرگ ۱۳۲۵) از دهلی
نو، که از آنجا که حضور نمادین در شبه قاره، در میان چیزهای دیگر، «پدر» ادبیات اردو به دست آمده بود.
اصلاحات ارضی یا لغو نظام ارباب و رعیتی، تغییراتی اساسی در نحوه مالکیت اراضی به ویژه اراضی کشاورزی به منظور افزایش بهره وری عمومی جامعه بود که به دستور محمدرضا پهلوی و نخست وزیران علی امینی و اسدالله علم به تحقق پیوست. الغای رژیم ارباب و رعیتی برای نخستین بار در تاریخ ایران به عنوان هدف سیاسی یکی از ارکان حزب دموکرات مطرح شد. مالکیت زمین های کشاورزی از دست فئودال ها یا مالکان بزرگ به خرده مالکی و توزیع مجدد آن بین کشاورزان، با تصویب قانون اصلاحات ارضی و سپس قوانین اصلاحی و آیین نامه های آن، از جمله اصلاح قانون اصلاحات ارضی، آیین نامه اجرایی قانون اصلاحات ارضی، قانون تقسیم و فروش اراضی مورد اجاره به زارعین مستأجر و قانون الحاق هشت ماده به آیین نامه اصلاحات ارضی طی سه مرحله انجام گرفت. اصلاحات ارضی نخستین اصل منشور انقلاب شاه و مردم بود. نخستین لایحه اصلاحات. تغییر مناسبات ارباب و رعیت در ایران و اصلاح در مالکیت زمین های کشاورزی، مراتع و منابع آب در سراسر دوران مشروطه از دغدغه های قانون گذاران بود و بارها قوانینی برای اصلاح این وضعیت تصویب شد. محمدرضا شاه بارها از لزوم اصلاحات ارضی سخن گفته بود و پس از ۲۸ مرداد
۱۳۳۲ به سوی عملی ساختن این خواسته گام برداشت. به اشاره او، مجلس شورای ملی طرحی برای اصلاحات ارضی تدوین کرد. پیش از اصلاحات ارضی، پنجاه درصد از زمین های کشاورزی در دست مالکان بزرگ، بیست درصد متعلق به اوقاف و در دست روحانیون، ده درصد متعلق به شاهنشاهی بود و بیست درصد باقی مانده به کشاورزان تعلق داشت. پیش از اصلاحات ارضی به دستور محمدرضا پهلوی هجده هزار روستا را در فهرستی درآوردند که زمین هایشان می بایستی بین روستاییان تقسیم شود. محمدرضا پهلوی که در برابر مالکان بزرگ و روحانیون مجبور بود اصلاحات ارضی را به عقب بیندازد، در سال ۱۳۳۸ (۱۹۵۹ میلادی)، تصمیم گرفت به اصلاحات اجتماعی - اقتصادی دست بزند و بر این اساس از منوچهر اقبال نخست وزیر وقت خواست که پیش نویس لایحه اصلاحات ارضی را برای عرضه به مجلس آماده کند. وزیر کشاورزی در آن زمان جمشید آموزگار لایحه ای برای اصلاحات ارضی به مجلس تقدیم کرد. مالکان بزرگ که نماینده مجلس بودند این لایحه را به سود خود تغییر دادند و آموزگار را به باد انتقاد گرفتند که اصلاحات ارضی در سر آمریکایی ها وجود دارد. جبهه ملی نیز دربارهٔ اصلاحات ارضی بسیار محتاط عمل کرد؛ زیرا چند نفر از اعضای شور
ای عالی جبهه ملی، از مالکان بودند. لایحه تغییریافته از تصویب مجلس که اکثریت آن را مالکان تشکیل می دادند گذشت. در ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۰ محمد رضا پهلوی این لایحه را امضا کرد و عنوان کرد که «این نخستین گام ما در این سوی است لایحه های دیگری را برای اصلاحات ارضی خواهم آورد و به همه پرسی خواهم گذاشت تا ملت ایران دربارهٔ آن تصمیم بگیرند». این نسخه اصلاح شده اصلاحات ارضی از تصویب مجلسی گذشت که اکثریت آن را مالکان تشکیل می دادند. به همین جهت قانون مزبور منافع مالکان را تأمین کرد؛ بنابراین قانون، هر مالک می توانست تا ۴۰۰ هکتار زمین آبی یا ۸۰۰ هکتار زمین دیم را برای خود نگاه دارد. روحانیت با استناد به اینکه با اصلاحات ارضی کشاورزان سرمایه و توانایی اداره زمین را ندارند و در نهایت زمین یا متروک خواهد شد یا به اربابان سابق فروخته خواهد شد پس از ان در مخالف با این امر تلاش کردند. دومین لایحه اصلاحات. محمد رضا پهلوی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰ علی امینی را به نخست وزیری منصوب می کند. امینی، حسن ارسنجانی را به مقام وزیر کشاورزی خود گمارد. ۱۹ دی ۱۳۴۰ کابینه امینی نخستین لایحه اصلاحات ارضی تصویب شده را تغییراتی اساسی برابر فرمان محمدرضا پهلوی
می دهد و آن را به اطلاع ملت می رساند. سومین لایحه اصلاحات. پس از کناره گیری امینی از مقام خویش محمد رضا پهلوی اسدالله علم را در ۲۸ تیر ۱۳۴۱ به نخست وزیری برگزیند. ارسنجانی در مقام خود ابقا شد. هدف ارسنجانی ایجاد یک طبقه ای از کشاورزان مستقل بود. ارسنجانی به لایحه ای که در دوره نخست وزیری امینی نوشته شده افزود. بدین قرار که مازاد زمین هایی که به دنبال محدودیت مالکیت زمین های کشاورزی از مالکین خریداری شده بلافاصله به رعایایی که در آن به کشت مشغول هستند فروخته شود. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۱ محمد رضا پهلوی در کنگره ملی کشاورزان این طرح را مطرح کرد. ۴۲۰۰ دهقانی که در کنگره حضور داشتند از شادی فریاد برآوردند. در تاریخ۶ بهمن ۱۳۴۱ همه پرسی در ایران انجام شد که به تأیید اصلاحات پیشنهادی انجامید. ۵۵۹۸۷۱۱ نفر برای انقلاب سفید و ۵۲۱۱۰۸ نفر علیه انقلاب سفید آرای خود را به صندوق ها ریختند. برای نخستین بار در تاریخ ایران زنان نیز به پای صندوق های رأی رفتند. در تهران ۱۶٬۴۳۳ نفر و در دیگر شهرستان ها ۳۰۰٬۰۰۰ نفر رأی آری خود را در صندوق ها انداختند. اجرای اصلاحات ارضی در ایران. اصلاحات ارضی در ایران با تصویب قانون اصلاحات ارضی در تا
ریخ ۱۹ دی ۱۳۴۰ آغاز شد و با رفراندوم ۶ بهمن ۱۳۴۱ به مرحله اجرا درآمد. اصلاحات ارضی در سه مرحله انجام شد: در مرحله نخست تعیین شد که هیچ مالکی بیش از یک ده ششدانگ یا ششدانگ زمین در چند ده مختلف نداشته باشد. دولت زمین های مازاد بزرگ مالکان را خریداری و بخش هایی که دارای زارعان صاحب نسق بودند را به صورت اقساطی به آن ها فروخته و زمین های بلاکشت باقی مانده تحت عنوان اراضی دولتی در اختیار دولت قرار گرفت. با فروش سهام کارخانجات دولتی ترتیب بازپرداخت بهای زمین ها به مالکان فراهم گردید. در مرحله دوم صاحبان زمین های استیجاری می باید یا به تقسیم درآمد حاصل از اجاره بپردازند یا بر اساس قراردادهای اجاره، زمین ها را به زارعان بفروشند. به عبارت دیگر مالکان موظف شدند که یا ملک کشاورزی خود را برای سی سال به کشاورزان اجاره نقدی دهند یا آن را با توافق بدان ها بفروشند. بدین ترتیب حداکثر مالکیت زمین ها در دست یک مالک بسیار محدود شد. املاک موقوفه عام نیز بر اساس درآمد آن زمین به اجاره دراز مدت ۹۹ ساله به کشاورزان واگذار گردید. در مورد موقوفات خاص متولیان مجبور به فروش آن ها به دولت و تقسیم آن بین کشاورزان شدند. در مرحله سوم مالکانی
که ملک خود را اجاره داده بودند بر اساس قانون تقسیم و فروش املاک مورد اجاره به زارعین مستأجر مصوب ۱۳۴۷ ملزم شدند یا زمین خود را به زارعان بفروشند؛ یا با رضایت مالک و زارع به نسبت بهره مالکانه یا عرف محل آن را با یکدیگر تقسیم کنند. محمدرضا پهلوی ادعا کرده است این اقدام موجب شد همه کشاورزان ایران صاحب زمین شوند و ایران از یک کشور فئودالی به سوی «کشاورزی آزاد» و «صنعتی شدن» گام بردارد. استوارت راکول سفیر آمریکا در ایران، اجرای سیاست اصلاحات ارضی را یکی از گام های شجاعانه شاه در ایران ارزیابی کرده است که در خاورمیانه معمول نبود. محمد باهری معتقد است که اصلاحات ارضی باعث شروع خصومت طبقه روحانیت با محمدرضا پهلوی شد، طبقه ای که قبل از این اصلاحات پشتیبان شاه بود، به طور مثال در کودتای ۲۸ مرداد. وی علت شروع خصومت را از بین رفتن منافع روحانیونی می داند که ریزه خوار ملاکان بزرگ بودند. شورای اصلاحات ارضی. شورای اصلاحات ارضی ایران بر اساس ماده ۷ قانون اصلاحی قانون اصلاحات ارضی تشکیل شد. وظایف آن عبارت بود از: بر اساس ماده ۷ قانون اصلاحی قانون اصلاحات ارضی، شورای اصلاحات ارضی به ریاست وزیر کشاورزی و عضویت ۵ نفر از صاحب من
صبان وزارت کشاورزی که دارای حداقل سمت مدیر کل یا مدیر عامل باشند تشکیل می شود. با افزایش تعداد پرونده های شورای اصلاحات ارضی و عدم امکان رسیدگی به پرونده ها توسط وزیر، اختیارات مربوط به شورای اصلاحات ارضی مستقیماً توسط وزیر کشاورزی به رئیس سازمان امور اراضی تفویض شد. پس از ادغام دو وزارت جهاد سازندگی و کشاورزی و تشکیل وزارت جهاد کشاورزی، عمل تفویض اختیار توسط وزیر جهاد کشاورزی صورت گرفت. در پی اختلافات و ابهام های متعدد در پرونده های اصلاحات ارضی، اختیارات رسیدگی به پرونده های اختلافی اصلاحات ارضی در هر استان توسط رئیس سازمان امور اراضی به رئیس سازمان جهاد کشاورزی تفویض شد. شورای اصلاحات ارضی که در سازمان امور اراضی تشکیل می شد به طور عام، شورای عالی اصلاحات ارضی یا شورای اصلاحات ارضی مرکز نامیده شد. اعضای شورای اصلاحات ارضی مرکز در حال حاضر به شرح زیر است: بر اساس ماده ۳۸ آیین نامه اصلاحات ارضی، تصحیح اشتباهات کلیه اسناد اصلاحات ارضی به شورای اصلاحات ارضی محول شده بود که با توجه به حجم بسیار زیاد پرونده های موجود، رسیدگی به پرونده ها ممکن نبود. به همین دلیل «لایحه قانونی اضافه نمودن یک تبصره به ماده ۳۸ آیین
نامه اصلاحات ارضی» در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۵۸ تصویب شد که به موجب آن شورای اصلاحات ارضی می تواند تمام یا بخشی از اختیارات خود را به ۵ نفر از کارمندان واجد شرایط در استان تفویض نماید. در حال حاضر شورای اصلاحات ارضی هر استان در مدیریت امور اراضی آن استان مستقر بوده و به ریاست رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان و با عضویت ۴ نفر از کارکنان سازمان جهاد کشاورزی استان تشکیل می شود. در حال حاضر مدیر امور اراضی استان به عنوان یکی از اعضای ثابت، به عنوان دبیر در شورای یاد شده حضور دارد. جهت جلوگیری از بروز اشتباه در مکاتبات اداری، شورای اصلاحات ارضی مستقر در استان «شورای ۵ نفره اصلاحات ارضی استان» و شورای اصلاحات ارضی مستقر در سازمان امور اراضی، «شورای اصلاحات ارضی مرکز» و به ندرت «شورای عالی اصلاحات ارضی» نامیده می شود. بانک اعتبارات کشاورزی. برای کمک به اجرای برنامه های اصلاحات ارضی، بانک اعتبارات و توسعه کشاورزی بنیان نهاده شد. این بانک بیش از دویست شعبه در سراسر کشور دارد و به تعاونی ها و اتحادیه های کشاورزی و کشاورزان به طور انفرادی نیز وام می دهد. گروهای سیار این بانک پیوسته به مناطق کشاورزی دچار خشکسالی یا آفت زده می رفتن
د و کمک های لازم را به کشاورزان و دامداران می نمودند. هدف از ایجاد شرکت های سهامی کشاورزی افزایش بازده و بهبود کیفیت تولیدات کشاورزی و به کار گرفتن روش های نوین کاشت و برداشت بود. هر کشاورز به اندازه ارزش زمین خود در شرکت های سهامی شریک و سهیم می شد. این شرکت ها امکان این را فراهم آورده بودند که: اصلاحات ارضی ایران بعد از انقلاب ۱۳۵۷. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ برابر با ۱۹۷۹ در ایران و به روی کار آمدن حکومت جدید، روند اصلاحات ارضی به طور کلی دستخوش تغییر شد. شورای نگهبان جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۶۳ اجرای قوانین اصلاحات ارضی را مخالف با شریعت اسلام تشخیص داد و روند اصلاحات ارضی به طور کلی متوقف شد. هفت سال بعد، مجمع تشخیص مصلحت نظام در ۲ خرداد ۱۳۷۰ ادامه روند اصلاحات ارضی را قانونی اعلام نمود و در نهایت در ۳ بهمن ۱۳۸۱، شورای اصلاحات ارضی مرکز تعیین تکلیف باغ های مشمول مواد ۲۷ و ۲۸ آیین نامه اصلاحات ارضی را نیز مشمول مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجاز دانسته و روند تعیین تکلیف امور باقی مانده اصلاحات ارضی از سر گرفته شد. در حال حاضر سازمان امور اراضی تنها متولی تعیین تکلیف امور باقی مانده اصلاحات ارضی د
ر کشور می باشد و کارشناسان اصلاحات ارضی مستقر در دفتر ساماندهی و توسعه اراضی این سازمان، آخرین متولیان اصلاحات ارضی در ایران هستند. سازمان امور اراضی بخشی از وزارت کشاورزی سابق جمهوری اسلامی ایران است. این سازمان در حال حاضر زیربخشی از وزارت جهاد کشاورزی می باشد و به واگذاری اراضی جهت طرح های تولیدی کشاورزی وغیر کشاورزی مثل صنایع وامور مربوط به اراضی زراعی و باغی و حفاظت از آن ها می پردازد. اصلاحات ارضی و ادبیات فارسی. اصلاحات ارضی همچون سایر تحوّلات بزرگ اجتماعی ردّی از خود در ادبیات فارسی گذارد. نمایشنامهٔ "چوب بدست های ورزیل" غلامحسین ساعدی، رمان کوتاه "آوسنه بابا سبحان" محمود دولت آبادی و نمایشنامهٔ "گمشدگان" بهرام بیضایی چند نمونهٔ از این دست نوشته ها است.
گالراس یا ولکان د پاستو آتشفشان چینه ای فعالی به ارتفاع ۴۲۷۶ متر واقع در رشته کوه آند در کلمبیا در آمریکای جنوبی است. فوران پیش بینی نشدهٔ این آتشفشان در ژانویهٔ ۱۹۹۳ منجر به کشته شدن ۹ نفر شامل ۳ توریست و ۶ آتشفشان شناسی شد که در قالب تیمی بین المللی در دهانهٔ گالراس مشغول جمع آوری اطلاعات بودند. مشخصات. گالراس آتشفشانی آندزیتی است که در جنوب غربی کلمبیا در نزدیکی مرز این کشور با اکوادور قرار دارد. قطر پایهٔ آتشفشان ۲۰ کیلومتر است و در کالدرای آن ۴ دهانهٔ آتشفشانی وجود دارد که دهانهٔ بزرگتر فعال بوده و در موقعیت ۶ کیلومتری غرب شهر پاستو قرار گرفته است. این آتشفشان بیش از ۱ میلیون سال است که فعال بوده و وقوع فوران هایی عظیم در اواخر دورهٔ پلیستوسن منجر به دو بار فروریزی کاسهٔ آتشفشانی آن در این دوره شده است. همچنین فرسایش های گرمایی (هیدروترمال) طولانی مدت سبب دگرگونی در ساختمان آتشفشان و ریزش آن در دست کم سه نوبت شده است که نتیجهٔ آن وقوع بهمن های واریزه ای به سمت غرب و پیدایش کاسهٔ آتشفشانی نعلی شکل بزرگی بوده که مخروط جدید آتشفشان نیز در آن ساخته شده است. فوران های انفجاری مهم از اواسط دورهٔ هولوسن سبب تشک
یل گستردهٔ تفرا و جریان های آذرآواری ای شده است که تمام کوه به جز دامنه های جنوبی آن را دربر گرفته است. همچنین مخروط مرکزی آتشفشان که ارتفاعی به نسبت کمتر از لبهٔ کالدرا دارد از زمان ورود فاتحان اسپانیایی تا کنون چندین فوران کوچک تا متوسط را به نمایش گذارده است. فوران سال ۱۹۹۳. در سال ۱۹۸۸ آتشفشان گالراس پس از ۴۰ سال خفتگی بار دیگر بیدار شد و نشانهٔ این فعال شدن افزایش زمین لرزه های اطراف آتشفشان، افزایش گازهای خروجی و افزایش دمای دودخانها بود. پس از آن چند نوبت فوران انفجاری در مهٔ ۱۹۸۹ روی داد و تا سال ۱۹۹۰ میزان خروج گازهای دی اکسید گوگرد به ۵۰۰۰ تُن در روز رسید. این خروج گاز با حرکت رو به بالای ماگما در فاصلهٔ ژوئیهٔ تا سپتامبر ۱۹۹۱ و تشکیل گنبد گدازه در طی اکتبر تا نوامبر همان سال همراه شد. با وجود این پس از نوامبر ۱۹۹۱ از شدت گازهای دی اکسید گوگرد خروجی و لرزه های اطراف کوه کاسته شد که بیانگر بسته شدن بخشی از مجرای آتشفشان به دلیل احتمالاً تبلور و سفت شدن ماگما بود. در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۲ گنبد آتشفشان بر اثر انفجاری تخریب شد که نتیجهٔ افزایش فشار درون کوه بر اثر بسته شدن و تخلیهٔ گاز از مجرایی بدون منفذ بود.
در روز ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۹۳ تیمی بین المللی متشکل از ۷ آتشفشان شناس بر بلندای گالراس رفتند تا دستگاه های اندازه گیری خود را به منظور جمع آوری اطلاعاتی که می توانست به هرچه کم خطر کردن آتشفشان برای ساکنان مناطق اطراف آن کمک کند در درون دهانهٔ آن کار بگذارند. این اندازه گیری ها بخشی از تلاشی ۱۰ ساله برای تعیین نشانه های فورانی قریب الوقوع در خطرناکترین آتشفشان های جهان بود. گالراس نیز یکی از این آتشفشان ها بود اما به گفتهٔ استنلی ویلیامز، آتشفشان شناس و تنها نجات یافتهٔ فوران سال ۱۹۹۳، در آن روز این آتشفشان نشانه ای از فورانی قریب الوقوع از خود نشان نداده بود. گرچه او و همکارانش چند هفته زودتر خروج گاز و لرزش هایی صدادار را در مناطق اطراف به ثبت رسانده بودند و پس از آن نیز این لرزش ها بیشتر و شدیدتر شده بود، ولی در روز ۱۴ ژانویه آنها فروکش کرده بودند و تنها کمی گاز از آتشفشان خارج می شد که چنین می نمود گالراس دوباره غیرفعال شده است. آتشفشان شناسان که می اندیشند خطری وجود ندارد وارد دهانه شدند اما گالراس بر اثر فشار ناشی از تجمع گازها در درون آن و امکان خروج نیافتن آنها ناگهان فوران کرد که در نتیجهٔ آن ۶ دانشمند و ۳
توریست کشته شدند. استنلی ویلیامز تنها کسی بود که با وجود شکستن پاها و سوختن بدنش توانست خود را نجات دهد. به گفتهٔ او زمین ناگهان شروع به لرزیدن کرد و ۱۰ ثانیهٔ بعد همه مرده بودند.
آغداشلو یک نام خانوادگی ست. افراد سرشناس با این نام عبارتند از:
پیستول یا تَپانچِه نیمه خودکار که در ایران با نام کولت شناخته می شود، گونه ای تفنگ دستی است که خشاب آن در دسته اش قرار دارد، و قادر به شلیک رگبار نیست. برای نخستین شلیک با این نوع تفنگ، لازم است روپوش فوقانی لوله که حکم گلنگدن را نیز دارد به سمت عقب کشیده شده، تا نخستین فشنگ در جان لوله مستقر شود؛ پس از آن با شلیک هر گلوله، پوکه به صورت خودکار خارج شده و بر اثر فشار گاز باروت، فشنگی تازه از خشاب کشیده می شود و درون جان لوله جای می گیرد. در ایران. در ایران پیستول نیمه خودکار کلت ام۱۹۱۱ توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بکار گرفته می شود.از آنجا که این سلاح از نخستین پیستول های نیمه خودکار بود که در ایران رایج شد، واژه «کُلت» در ادبیات عامیانه ایران به همه سلاح های با شمایل پیستول نیمه خودکار اطلاق شده است. اکنون یکی از رایج ترین تپانچه های نیروهای مسلح در ایران، زیگ زاوئر پی۲۲۶ (کپی با نام زعاف) می باشد که محصول مشترک سوئیس و آلمان غربی است.