Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یرومند شدن را قانون اثر نامید. این قانون بیان میکند که اگر یک کار احساس رضایت به برد بدهد با تکرار شرایط احتمالا آن رفتار مجددا بروز پیدا خواهد کرد و اگر احساس بدی به فرد بدهد احتمال بروز مجدد آن رفتار کم خواهد بود. اسکینر:جعبهٔ آزمون و خطا. در آزمایش های برحاس فردریک اسکینر، موش یا کبوتری را در جعبه ای (جعبهٔ اسکینر) قرار می دادند. جعبه دارای اهرم های متفاوتی بود که موجب دریافت غذا یا آب؛ یا برعکس موجب شوک الکتریکی می شدند. حیوان در جعبه به اکتشاف دست می زد و گاهی تصادفاً میلهٔ تعبیه شده را فشار می داد. تقویت یا پاداش هر فرایندی است که احتمال بروز یک رفتار خاص را افزایش دهد؛ خواه با ارائهٔ یک محرک دلخواه (تقویت مثبت) یا حذف یک محرک آزاردهنده (تقویت منفی). تنبیه عکس تقویت است و عبارتست از هر فرایندی که باعث کاهش احتمال بروز یک رفتار می شود؛ خواه از طریق ارائهٔ یک محرک آزاردهنده یا حذف محرک خوش آیند. با آزمون و خطا می توان به جانور یاد داد که در موقعیت خاص، رفتار مشخصی انجام دهد یا اینکه آن را انجام ندهد.پژوهش های اسکینر تقریبا به طور کامل به شرطی شدن نوع R یا همان شرطی شدن کنشگر اختصاص دارند. دو اصل کلی شرطی
شدن نوع R عبارتند از: الف) هر پاسخی که با یک محرک تقویت کننده دنبال گردد تکرار می شود؛ ب) محرک تقویت کننده چیزی است که نرخ پاسخدهی را افزایش می دهد. تقویت کننده چیزی است که احتمال وقوع مجدد پاسخ را افزایش می دهد بریلندها:شکل دهی. بریلند و بریلند، نشان دادند که با تقویت پاسخ های موردنظر، می توان رفتار جانور را در جهت دلخواه شکل داد. البته به علت وجود محدودیت های زیست شناختی نمی توان هر رفتاری را در هر جانوری به وجود آورد. برنامه های تقویت. برنامه های تقویت نوع پاسخ دهی را تعیین می کنند. مهم ترین برنامه های تقویت عبارتند از: نظریهٔ پریماک در شرطی شدن فعال. طبق نظریهٔ پریماک(۱۹۵۹)، به جای آن که محرک ها را تقویت کننده هایی بدانیم که ارائهٔ آن ها موجب نیرومند شدن پاسخ شده و قبل از پاسخ باید ظاهر شوند، بهتر است تقویت کننده ها را، نوعی پاسخ یا فعالیت بدانیم. برای مثال پریماک معتقد است که در آزمایش اسکینر، قطعهٔ غذایی تقویت کننده نیست، بلکه خوردن غذا تقویت کننده است. پریماک بر این باور است که برای هر جانور معین، یک سلسله مراتب تقویتی وجود دارد که در آن تقویت کننده های بالاتر، فعالیت هایی هستند که احتمال پرداختن جانور
به آن ها بیش تر است. اصل پریماک بیان می دارد که در مورد هر جانور معین، هر فعالیت در سلسله مراتب تقویتی می تواند با هر یک از فعالیت های بالاتر از آن تقویت شود؛ و به نوبهٔ خود می تواند فعالیت های پایین تر از خود را تقویت کند. مایر و سلیگمن:کنترل و عوامل شناختی. مایر و سلیگمن در آزمایش هایی(۱۹۷۶) مشابه با آزمایش های رسکورلا دربارهٔ شرطی شدن کلاسیک؛ بر کم اهمیتی مجاورت در مقایسه با پیش بینی پذیری؛ به عنوان عامل اساسی در شرطی شدن وسیله ای تأکید کردند. شرطی شدن فعال در انسان. کودکی که در هنگام خواب بدون هیچ مشکل یا عارضهٔ جسمی خاصی، صرفاً برای جلب توجه بیش از اندازهٔ والدین بداخلاقی و بدقلقی می کند؛ با عدم توجه والدین، دست از این رفتار خود خواهد کشید. مثال دیگر، کودکی است که یادمی گیرد شیر آب گرم را ببندد؛ تا از آمدن آب داغ به وان حمام جلوگیری کند. همچنین در کودکی که یادمی گیرد، حمله و خشونت نسبت به خواهر یا برادر تنبیه والدین را در پی خواهد داشت، و به این خاطر از خشونت اجتناب می کند. در اینجا هم شرطی شدن فعال مشاهده می شود. البته شرطی شدن فعال از طریق تنبیه معایبی هم دارد، از جمله آنکه فرد یادنمی گیرد چه کاری را
انجام دهد و نتایجش به اندازهٔ ارائهٔ پاداش، قابل پیش بینی نیست. دیگر آنکه می تواند منجر به احساس نفرت از فرد تنبیه کننده یا موقعیتی که در آن تنبیه صورت گرفته، شده و اثرات مخرب تری به بار آورد.
فینه به کوه های زیرآبی آتش فشانی منفرد و جدا افتاده که قله تخت آن ها دست کم ۲۰۰ متر پایین تر از سطح دریا و اقیانوس باشد، گفته می شود. قطر این قله های تخت ممکن است از ۱۰ کیلومتر بیشتر باشد. فینه ها نخستین بار در زمان جنگ جهانی دوم و در زمانی که کف اقیانوس ها به وسیله دستگاه سونار بررسی شد کشف شدند.
به بناهای یادبودی که به افتخار یک فرد درگذشته یا گروهی از درگذشتگان برپا می شود در حالی که بقایای پیکر این درگذشتگان در جایی غیر از این بنا باشد گور نمادین یا تُهی گور گفته می شود. بناهای برپا شده به یادبود سربازان گمنام جنگ ها از مشهورترین نمونه های تهی گورها هستند. گورهای نمادین در کشورهای مسیحی اغلب در دیوار کلیساها می سازندو برای نمونه گورهایی که به یادبود پاپها در سینت پیتر رم بنا شد تهی گور هستند چرا که گورهای اصلی این پاپ ها در مکان های دیگر قرار دارند. در شهر هیروشیمای ژاپن تهی گوری برای یادبود ۲۰۰ هزار فردی که در جنگ دوم جهانی بر اثر بمب اتم در این شهر کشته شدند بنا شده است. در شهر دیاربکر در کردستان ترکیه برای آرام تیگران خوانندهٔ ارمنی-کرد که وصیت کرده بود در این شهر دفن شود ولی با ممانعت حکومت ترکیه برای انتقال جسد وی به کردستان در بروکسل بلژیک دفن شد، یک گور نمادین ساخته شده است که مجسمهٔ وی نیز بر روی آن قرار دارد.
تئاتر موزیکال گونه ای از تئاتر است که ترکیبی از موسیقی، دیالوگ و رقص می باشد. محتوای اساسی این گونه تئاتر می تواند دربارهٔ مسائل طنز، عشق و نفرت باشد. همچنین خود داستان نیز می تواند از طریق ادای کلمات، موسیقی و حرکت دارای جنبه های سرگرمی باشد. امکان دارد تئاتر موزیکال و اپرا از دیدگاه برخی یکسان باشد و این بدین دلیل باشد که اهمیت یکسانی به موسیقی در برابر گفتگو بر اساس دیالوگ می دهند.
شعر حجم گونه ای از شعر نو فارسی است که از سال های ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ رسماً موجودیت خود را اعلام کرد و "یدالله رؤیایی" و تنی چند از شاعران از جمله پرویز اسلامپور در آن سال ها بیانیهٔ شعر حجم را نوشتند که برای نخستین بار در نشریهٔ ادبی بارو (۱۳۴۸) منتشر شد. شعر حجم شکل سازمان یافته و پالایش شدهٔ شعر موج نو بود که توسط "احمدرضا احمدی" در سال ۱۳۴۱ با کتاب طرح و توجه اسماعیل نوری علا به شعر او، شکل گرفته بود، ولی ظاهراً این نکته ای نیست که مورد تأیید حجم گرایان اولیه بوده باشد؛ اگرچه نگاهی به مطبوعات آن سال ها و ردیابی و بررسی اجمالی چگونگی شکل گیری شعر حجم این واقعیت را روشن می کند. چگونگی شکل گیری. در سال ۱۳۴۵، وقتی که «زبان طرح "احمدی"» (موج نو) همه گیر شد و قریب به اتفاق نشریات شعر موج نو چاپ کردند و جوانان زیادی به دنبال این گونهٔ شعر کشیده شدند، "یدالله رؤیایی" - که به قول "اسماعیل نوری علاء" از شاعران مشکل گوی موج نو بود و بعداً بانی و مدافع و مفسر و سخنگوی شعر حجم شد - در مصاحبه ای با "اسماعیل نوری علاء"، "بیژن کلکی" و "بهرام اردبیلی" در مجلهٔ خوشه به نکاتی اشاره کرد که می تواند مبدأ خوبی برای ردیابی شعر حجم و چگ
ونگی شکل گیری آن باشد. "رؤیایی" ضمن تأیید حرکت شعر موج نو، معتقد است در میان این نسل چهره های درخشانی وجود دارد که از لحاظ شعر و مکانیزم تصویرسازی بی رقیب اند. او درخشان ترین آن ها را "بیژن الهی" و "احمدرضا احمدی" و "بهرام اردبیلی" می داند. با این حال، انتقاداتی نیز به شعر موج نو وارد می داند؛ او معتقد است این طرز ارائه که کمی ابهامش بیشتر از شعر گذشته است و باید ترکیب ها و تناسب های درونیش را کشف کرد باعث می شود که بگویند تکنیک ندارد، فکر ندارد. "رؤیایی" معتقد است باید برای این سبک تکنیکی ایجاد کرد تا این حرکت نو به بی راهه نزند و اندیشه و احساس شاعر هرز نرود. وی معتقد است انتقادهایی که به این نوع شعر می شود واقعیتی ست که نمی شود به طنز و طعنه گرفت و باید به شاعران پیشنهادها و توصیه هایی کرد که مثلاً مصراعها هرچند بلند و کوتاه باشد، نوعی آهنگ و وزن داشته باشد - چه عروضی و چه غیرعروضی. او معتقد است شاعرانی که به سراغ این نوع شعر می آیند لازم است بدانند که کار را مبنی بر تکنیک باید انجام داد؛ باید «فرم ساختن» یاد بگیرند چرا که همهٔ شعرهای "احمدی" بی فرم نیست. بعدها در سال ۱۳۴۷ وقتی که "یدالله رؤیایی" در مصاحبه
ای با "مسعود بهنود" در مجلهٔ فردوسی در برابر انتقاد "بهنود" از شعر موج نو که به اعتقاد وی اغلب با بی فرهنگی، پراکندگی و شاید بسیاری عیب های دیگر همراه است می گوید: "رؤیایی" راه حل گریز از آشفتگی و پراکندگی شعر موج نو را قاعده مندی از لحاظ فرام می داند. او پیشنهاد تهیهٔ یک مانیفست را عنوان می کند، زیرا معتقد است شاعران موج نو اگر اندیشه شده به دنبال شعر بروند به جایی می رسند. او معتقد است در این مانیفست می توان مواردی را پیش بینی کرد در قلمروهای مختلف شعری؛ مثلاً ساختمان، ریتم، علت ها و جهت ها، ریتم داخلی یک قطعه و همین طور از قواعد ترکیب تا به طور اندیشیده شده و با نظم و ترتیب و توافق قبلی بتوان قطعه ای را که خالی از این عوامل بود از این حرکت خارج دانست. به این ترتیب، چند تن از فعال ترین شعرای موج نو و چند نقاش و سینماگر و فیلم نامه نویس (طبق پیشنهاد "یدالله رؤیایی") دور هم جمع می شوند و پس از مدت ها گفت وگو، در زمستان ۱۳۴۸ بیانیه ای صادر می کنند که «بیانیهٔ شعر حجم» نام می گیرد. اما وقتی دو سال بعد (در شهریور ۱۳۵۰) "شهین حنانه" از "یدالله رؤیایی" در مورد دیدگاهش نسبت به شاعران موج نو می پرسد، پاسخ می دهد: «
در حال حاضر موج نو در شعر نمی بینم جز آن که اگر حرکتی نو مطرح باشد حرکت شاعران حجم گراست و آنچه در سال های پیش به نام موج نو نام گرفت پدیده ای خام بود که ناپخته ماند و ناپخته رفت.» بیانیهٔ شعر حجم. به دنبال سه ماه بحث و گفت وگو، سرانجام در آخرین و طولانی ترین جلسهٔ خود در منزل "پرویز اسلام پور"، بیانیهٔ شعر حجم تأیید و امضا شد. در آن ایام این نام ها شرکت داشته اند: "پرویز اسلام پور" (شاعر)، "محمود شجاعی" (شاعر و نمایشنامه نویس)، "بهرام اردبیلی" (شاعر)، "فیروز ناجی" (شاعر و سینماگر)، "فریدون رهنما" (شاعر و سینماگر)، "نصیب نصیبی" (سینماگر)، "پرویز زاهدی" (نویسنده)، "محمدرضا اصلانی" (شاعر و سینماگر)، "علی مراد فدایی نیا" (داستان نویس)، "یدالله رؤیایی" (شاعر) و… از میان شاعرانی که قرار بود بیانیه را امضا کنند و نکردند، "محمدرضا اصلانی" بدون تأیید امضا نکرد و "فریدون رهنما" با تأیید بیانیه مخالف اصل امضاکردن بود. "بیژن الهی" و "هوشنگ چالنگی" در آن زمان در سفر بودند، و بعد که انتشار آن به اصرار "الهی" به تعویق افتاد، پی گیری اخذ امضا متوقف ماند. "سیروس آتابای" (شاعر)، "نورالدین شفیعی" (نمایشنامه نویس)، "کامران دیبا
" (معمار و نقاش)، "احمدرضا چگنی" (شاعر)، "رضا زاهد" (شاعر) از پارتیزانهای این جنبش اند. در متنی که در دست ماست این امضاها تشخیص داده می شود: "یدالله رؤیایی"، "پرویز اسلام پور"، "محمود شجاعی"، "بهرام اردبیلی"، "هوشنگ آزادی ور". مطرح ترین شاعران شعر حجم. از شاعران شعر حجم می توان به افراد زیر اشاره کرد: "یدالله رؤیایی"، "محمدحسین مدل"، "سهراب مازندرانی"، "هوشنگ چالنگی"، "شاپور بنیاد"، "آرش جودکی" "بیژن الهی"، "محمود شجاعی"، "بهرام اردبیلی"، "پرویز اسلامپور"، "احمدرضا چگنی"، "محمدرضا اصلانی"، "هوشنگ صهبا"، "علی قلیچ خانی"، "حمید عرفان"،احمد طاهری- الف. فرجام، "رضا زاهد"، "عزت قاسمی"، "هوشنگ آزادی ور"، "علی مؤمنی"، "قاسم مؤمنی"، "احمد سینا"، "محمود مؤمنی"، "حسین شرنگ"، "خشایار فهیمی"، "منصور خورشیدی"، "راحا محمدسینا"، "افشین دشتی".
محمدحسین نژادفلاح سیاستمدار اهل ایران است. وی در دو دوره هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی نماینده ساوجبلاغ و طالقان بوده است. در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۰ به همراه محمد رویانیان، علی پروین، محمد پنجعلی و سیف الله فروزنده به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس تهران انتخاب شد. وی در اوایل تیر ماه سال ۱۳۹۲ از هیئت مدیره پرسپولیس کنار گذاشته شد و به جای او محمود خوردبین و محمد جعفر کامبوزیا به عنوان اعضای هیئت مدیره انتخاب شدند. وی از تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۹۳ تا تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۴، در سمت قائم مقام باشگاه پرسپولیس تهران مسوولیت داشت.
گورابه به تاق و گنبدها یا اتاق های سنگی که معمولاً زیر زمین و بر روی قبر مردگان می سازند گفته می شود. در قدیم در گورابه ها تابوت و دارایی ها و یادبودهای مردگان را نیز قرار می دادند. در متون فارسی به محلی که دخمه پدران رستم در آنجا دانسته می شد نیز گورابه می گفتند چنان که در شاهنامه آمده است: در معماری غربی، گورابه ها را معمولاً می توان در طبقات زیرین برخی کلیساهای قدیمی یافت اما در برخی کاخ ها نیز گورابه هایی ساخته می شد.
در مهندسی سازه، دیوار برشی (به انگلیسی: Shear wall) دیواری است که از قطعات مهاری (قطعات برشی) ساخته شده و وظیفهٔ خنثی کردن اثر بارهای جانبی وارد شده بر سازه را بر عهده دارد. دیوار برشی برای مقابله با بارهای جانبی متداولی همچون بار باد و بار زلزله طراحی می شود. طبق آیین نامه های ساختمانی، تمام دیوارهای خارجی در سازه هایی با اسکلت چوبی و فولادی، باید مهاربندی شوند. برخی از دیوارهای داخلی ساختمان نیز با توجه به اندازهٔ ساختمان، باید به شکل مناسبی مهاربندی گردند. روش رایج برای اجرای دیوارهای مهاربندی شده در سازه هایی با اسکلت چوبی، استفاده از قطعات مهاری ساخته شده از تخته چوبی چندلایه است. روش مرسوم دیگر عبارت است از به کاربردن مهار چوبی مورب در سرتاسر. استفاده از مهار فلزی T-شکل نیز شیوهٔ جدیدی است. اما این روش ها مناسب ساختمان هایی با در و پنجره های متعدد نبوده و در نواحی زلزله خیز و مناطقی با بادهای شدید استحکام لازم را نخواهد داشت. چنین دیوارهایی می توانند «باربر» یا «غیرباربر» باشند. دیوارهای برشی نوعی از سیستم های سازه ای است که مقاومت جانبی ساختمان یا سازه را تأمین می کند. بارهای جانبی در یک صفحه و در طول
بعد قائم دیوار اعمال می شوند. این نوع از بارها، معمولاً به وسیله اعضای دیافراگم یا جمع کننده یا پسار، به دیوار منتقل می گردند. این دیوارها از چوب، بتن و مصالح بنایی ساخته می شوند. تخته چندلایه، جزو مصالحی است که در ساخت دیوار برشی به کار می رود؛ اما با پیشرفت فناوری و روش های ساخت وساز، مصالح پیش ساخته دیگری همچون هاردپنل و دیوارهای محکم سیمپسون عرضه شده اند که امکان تزریق مواد را به داخل دیوارهای کم پهنا دارند. استفاده از ورق ها و پانل های فولادی به جای تخته چندلایه در دیوار برشی، مقاومت بیشتری را در مقابل زلزله فراهم می کند. دیوار برشی نامسطح. بسته به شرایط، ممکن است یک طراح به جای دیوار برشی مسطح مستطیلی یا میله ای، از دیوار برشی غیرمسطح C-شکل یا L-شکل استفاده کند. به کاربردن این نوع از دیوارهای برشی، نیاز به تحلیل سه بعدی و بررسی شرایط محل دارد. روش های تحلیل عبارتند از: عناصر مقاوم در برابر نیروهای جانبی شامل قاب خمشی، دیوار برشی یا ترکیبی از آن دو می باشند. دیوار برشی اقتصادی تر از قاب خمشی می باشد و برای سازه های بلند قاب به تنهایی نمی تواند جوابگو باشد و همچنین باعث افزایش چشمگیر سختی ساختمان می شود.
انواع دیوار برشی. ۱-فولادی:دیوار برشی فولادی برای مقاوم سازی ساختمان های فولادی در حدود ۱۵ سال اخیر مورد توجه خاص مهندسان سازه قرارگرفته است. ویژگی های منحصربه فرد آن باعث جلب توجه بیشتر همگان شده است، از ویژگی های آن اقتصادی بودن، اجرای آسان، وزن کم نسبت به سیستم های مشابه، شکل پذیری زیاد، نصب سریع، جذب انرژی بالا و کاهش قابل ملاحظه تنش پسماند در سازه را می توان نام برد ۲-مرکب:الف-ورق های تقویت شده فولادی مدفون در بتن مسلح ب-خرپاهای ورق فولادی مدفون در داخل دیوار بتن مسلح ۳-مصالح بنایی: دیوارهای برشی مسلح نظیر دیوارهای باآجرتوخالی و پرشده بادوغاب ۴-بتن مسلح: الف-در جا ب- پیش ساخته. یکی از مطمئن ترین روش های مقابله با نیروهای جانبی است. قرارگیری آن در پلان باید تا حد امکان متقارن باشد. مرکز ثقل هر طبقه در حوالی مرکز صلبیت دیوارهای برشی باشد. مصالح مورد استفاده در دیوار برشی بتنی. الف-آرماتور ب-بتن پ-قالب پس از اجرای پی و هم زمان با بتن ریزی ستون ها نوبت به اجرای دیوار برشی می رسد. مزایای دیوارهای برشی. ۱:افزایش چشمگیر سختی ساختمان به نحوی که بر اثرات ثانویه نقش مؤثری دارد. این مزیت خود به خود موجب افزایش درجه
ایمنی در مقابل شکست یا ریزش ساختمان می شود. ۲:کاهش قابل ملاحظه خسارت به عناصر غیرسازه ای که در اکثر موارد هزینه آن ها کمتر از هزینه اعضای سازه ای نیست. ۳:اثر قابل توجه در ایجاد آرامش خیال و تأمین امنیت روانی ساکنین ساختمان های بلند مرتبه در هنگام وقوع زلزله. ۴:دیوارهای برشی قادرند حتی پس از پذیرش ترک های زیاد، بارهای ثقلی که برای آن ها هم طراحی شده اند تحمل کنند. این پدیده را به طور کامل نمی توان از ستون ها انتظار داشت. ۵:شکل پذیری بالا معایب دیوار برشی. -امکان شکست برشی در صورت عدم طراحی مناسب -ایجاد نیروی بالارانش در صورت عدم تخمین صحیح تعداد دیوارها و قرارگیری نامناسب آنها آنچه که باید برای دیوارهای برشی موردنظر باشد عبارتند از: -مقاومت -شکل پذیری -ظرفیت جذب انرژی -حداقل کاهش در سختی هر دیوار برشی ممکن است در اثر نیروهای محوری دچار جابه جایی یا تغییرشکل انتقالی و چرخشی شود. اینکه یک دیوار برشی تا چه میزان و چگونه تحت تأثیر لنگر واژگونی، نیروهای برشی یا پیچشی قرار گیرد بستگی دارد به: -شکل هندسی -جهت آن در برابر نیروی زلزله -محل استقرار آن در پلان ساختمان بال: دیوارهایی که در دو انتهای خود دارای بال هستند م
قاطع بال دار نامیده می شوند که از پایداری و شکل پذیری زیادی در مقایسه با دیوارهای بدون بال برخوردارند. انواع دیوار برشی از لحاظ شکل مقطع. در دیوارهای برشی دارای بازشو اگر دیوار در پائین ترین قسمت خود دارای یک یا چند بازشو باشد، هر یک ازاجزاء دیوار در طرفین بازشو را پایه های دیوار برشی و بخشی از دیوار را که بین بازشوی بالائی و پائینی واقع است تیر همبند یا اسپندرل می نامند. همچنین اشتباهی که بعضاً مشاهده می شود گفتن واژه فرانسوی کوپله (couplé) به تیر هست درحالی که این واژه می بایست به دیوار گفته شود که در اکثر منابع هم بدین شمایل می باشد. دیوار برشی جفت شده» coupled shear wall. تیر جفت کننده»coupling beam جهت ایجاد عملکرد سازه ای واحد برای دو دیوار سازه ای مجاور و مجزا یا برای اجزای دوطرف بازشو در دیوارهای شامل بازشوهای بزرگ، از تیرهای رابط با شکل پذیری زیاد به نام تیرهای هم بند استفاده می شود. در این حالت دیوارهایی را که به هم متصل می شوند، دیوارهای هم بسته می گویند. در هر حال عرض تیر همبند حداقل۲۰۰mm است. انواع تیرهای همبند یا جفت کننده. -تیر همبند بتنی -تیر همبندپیش تنیده -تیر همبند کامپوزیتی -تیر همبند متشک
ل از صفحات برشی -تیر هوبند با محدودیت حداکثر بارقابل تحمل -تیر همبند پیش ساخته تیر همبند یا جفت کننده(coupling beam) در دیوار برشی کوپله(coupled shear wall) رابط دو دیوار است انواع شکست ها در دیوارهای برشی. ۱:شکست ناشی از شکست خود دیوارهای برشی در تخریب های انجام شده در دیوارهای برشی طی زمین لرزه های گذشته مشخص شده که غالبأ چهار نوع ضعف موجب چنین تخریب هایی می شوند. باید در طراحی، آن ها را شناسایی و تدابیر لازم جهت جلوگیری از آن اتخاذ نمود. این تخریب ها عبارتند از: الف) تخریب چرخشی پایه شالوده ب) تخریب برشی ج) تخریب لغزندگی د) تخریب خمشی ۲:شکست ناشی از شکست تیرهای همبند یا جفت کننده(اسپندرل) در واقع مهم ترین ضعف در دیوارهای برشی دارای بازشو، تیرهای همبند هستند. (به تیر کوپله گفته نشود) این تیرها دارای طول کوتاه و عمقی زیاد هستند و اگر ضخامت آن ها کم باشد، تبدیل به تیر عمیق می شوند که رفتار مطلوبی ندارند. تیرهای همبند معمولأ از دیوارها ضعیف ترند و بر اثر حرکت جانبی – خمشی دیوارها به چرخش قابل ملاحظه ای در محل اتصال دیوارها به تیرها اعمال می گردد. همین چرخش موجب تولید لنگر قابل توجه و نهایتأ جاری شدن مقاطع تیره
ا می شود. غالبأ سه نوع تخریب در تیرهای همبند مشاهده می شود که به ترتیب عبارتند از: الف) تخریب خمشی ب) شکست کششی قطری ج) شکست قطری فشاری و کششی سختی در طبقه و مقاومت زیاد، ساختمان های با این سیستم را مناسب مهاربندی (در برابر بارهای جانبی) تا ۳۵ طبقه می نماید. یکی از جاهای مناسب برای قرار گرفتن دیوار برشی محل تکیه گاه های جانبی یا محیطی راه پله ها و اتاق آسانسور می باشد.
فرود آخرین مرحله پرواز می باشد، که از طریق آن، یک جاندار پرنده یا یک هواگرد یا فضاپیما به زمین یا هر سطح دیگری بازمی گردد. کلیه پروازکنندگان (اعم از جاندار یا ساخته دست بشر)، چتر نجات یا موشکها یا هواپیماهای جت عمودپرواز که تصمیم به فرود دارند همواره از اصابت و برخورد شدید با زمین، در حین فرود، اجتناب می ورزند. بالون ها نیز، برای یک فرود آرام، با تقلیل توان شناوری خود در آسمان این مهم را انجام می دهند. هواپیماها و پرنده ها عموماً عمل فرود را با کم کردن و کنترل سرعت انجام می دهند. اولین مرحله فرود با کاهش سرعت و کاهش ارتفاع آغاز می شود، تا جائی که پرنده به حالت نزدیک به سکون و بی وزنی برسد، و سپس درست قبل از رسیدن به زمین با چرخش دماغه فرود وضعیت نشستن بر روی زمین را به خود می گیرد. کم شدن تدریجی سرعت پرواز موجب بالا رفتن نوک هواپیما و در نتیجه افزایش زاویه حمله و در انتها افزایش مقاومت در برابر گرانش زمین می شود. بهترین شرایط برای تماس با باند فرود زمانی است که باد از پهلو وجود نداشته باشد، که در نتیجه تماس با زمین می تواند در زمانی رخ دهد که سرعت مورد نیاز برای معلق ماندن در هوا به حداقل رسیده باشد. در زمان
وجود باد از پهلو برای فرود امن تکنیک هایی مورد استفاده قرار می گیرد که اصطلاحاً آن ها را فرود خرچنگ وار یا فرود لغزشی می نامند. یکی از عوامل بسیار حیاتی در زمان فرود، عوامل زمینی مانند پستی و بلندی ها و شرایط آب و هوایی می باشد که برای هواپیماها بسیار اهمیت دارد. این امر موجب می شود که هواپیماها برای اجتناب از این عوامل، که در عین حال بر خلاف تمایل شان، در ارتفاع بالاتر پرواز کنند و در نتیجه مسافت بیشتری را طی نمایند. روش فرود هواپیماهای جت بزرگ ترابری معمولاً با روشی که در بالا توضیح داده شد اندکی متفاوت است. اگر با در نظر گرفتن اجرای روش بالا قرار باشد که هواپیما آن قدر صبر نماید که به حالت سکون و بی وزنی برسد، باند بسیار بلندی مورد نیاز خواهد بود. در این نوع از هواپیماها تنها با استفاده از کم کردن ارتفاع عمل نشستن روی باند انجام می پذیرد. به محل فرود هواپیماها فرودگاه گفته می شود. روند فرود. به خلبان ها الگوی استانداردی برای ادامهٔ پرواز تا زمانی که مجوز فرود جدید صادر شود داده می شود که به آن الگوی انتظار فرود holding pattern می گویند. در حالت انتظار، خلبان در صورت لزوم، نقطه ای مشخص و ثابت و قابل رؤیت را
در نظر گرفته و بر فراز آن گردش می کند تا برای فرود آماده شود، این نقطه را نقطهٔ انتظار holding point می گویند. هواپیماها پس از مرحله انتظار فرود وارد مرحله ای به نام تَقَرُّب approach می شوند که مرحله نزدیک شدن به باند و آماده شدن هواپیما برای فرود است. ترتیبی که بر طبق آن هواگَردها برای نشست در فرودگاه اجازهٔ تقرب دریافت می کنند «نوبت تقرب» نام دارد. تقربی که به هر دلیل، نظیر کم بودن دید یا سرعت زیاد هواگَرد یا اشغال بودن باند، به فرود هواگَرد منجر نشود «تقرب ناتمام» گفته می شود. پس از تقرب سیستمی به نام سامانهٔ فرود با دستگاه ILS کمک می کند تا خلبان با استفاده از آن هواپیما را در امتداد باند قرار دهد و با زاویهٔ فرود مشخصی ارتفاع آن را به سمت باند کم کند. در این مرحله چراغ های فرود کاملاً روشن هستند و خدمهٔ ناوگان هوایی که مسئولیت آماده سازی تجهیزات فرود و متوقف ساختن هواپیما و راهنمایی آن به محل توقف را به عهده دارند و خدمهٔ فرود landing crew نامیده می شوند در آماده باش کامل به سر می برند. آنتن ها و نورهایی که موقعیت نما نام دارند بر روی باند به مسیریابی خلبان کمک می کنند. بر روی باند، ردیفی از چراغ ها کا
ر گذاشته شده است که تقرب چشمی را برای خلبان امکان پذیر می سازد و اصطلاحاً «شیب نمای تقرب چشمی» یا چراغ های واسی VASI نامیده می شوند. ردیفی دیگر از چراغ های راهنمای روی باند نیز کار گذاشته شده اند که که تقرب دقیق را برای خلبان امکان پذیر می سازد. این ردیف چراغ را «مسیرنمای تقرب دقیق» یا چراغ های پاپی PAPI می گویند. خلبان پیش از فرود مجموعه مربوط به چرخ های هواپیما که ارابهٔ فرود یا فرودافزار نامیده می شود را باز می کند. خلبان پیش از تماس با زمین دماغهٔ هواپیما را بالا می آورد که با این کار و برخورد چرخ های عقب به زمین، پاشنه نشینی انجام می شود. در باندهای کوتاه فرود هم چون سطح ناوهای هواپیمابر کابل مخصوصی که برای کاهش سرعت هواپیما در هنگام نشستن در عرض باند، در مسیر فرود هواپیما، نصب می شود که «کابل بازدار هواپیما» نام دارد. در برخی موارد ممکن است شرایط دید طبیعی نامساعد بر روی باند پرواز وجود داشته باشد که در این حالت از «دستگاه خودنشست» autoland که دستگاه هدایت پرواز خودکاری است که قادر است هواپیما را بدون دخالت خلبان بنشاند استفاده می شود. اگر فرود به درستی انجام نشود هواپیما ممکن است دچار سینه نشینی، تخت ن
شینی یا کوب نشست slamming بشود. پس از فرود سالم، هواپیما بر روی باند با حرکت آرام به سوی توقفگاه می رود که این عمل را خزش taxi می گویند. برای هدایت هواگرد در نقطهٔ خاصی از توقفگاه یا خط پرواز فردی با عنوان «راهبر زمینی» marshaller بر روی باند حضور دارد که علائمی را با حرکات دست و برای راهنمایی خلبان نشان می دهد. فرود خودکار. فرود خودکار یا ILS یک سامانه تقرب زمینی می باشد که هواپیما را در ناحیه تقرب و فرود به صورت دقیق هدایت می نماید. ILS دقت بیشتری نسبت به VOR,NDB,DVOR دارد و مزیتی که دارد این است که به خلبان اجازه می دهد در شرایط نامطلوب بهترین فرود را داشته باشد.
دلفین صاف شمالی آب بازی کوچک جثه است که در آب های شمالی اقیانوس آرام زندگی می کند. این دلفین یکی از دو عضو خانواده صاف دلفین ها است که عضو دیگر آن در آب های سرد نیمکره جنوبی زندگی می کند. نام صاف دلفین ("Lissodelphis") برگرفته از واژه یونانی ("lisso") به معنای صاف و ("delphis") به معنای دلفین، است. پسوند ("borealis") نمایشگر گسترهٔ شمالی این جانور است. دیگر نام های معمول این گونه عبارت اند از "نهنگ گرازماهی صاف شمالی"، "گرازماهی افعی" و "گرازماهی صاف آرام". توصیف ظاهری. فرم بدن دلفین صاف شمالی به گونه ای است که دارای کمترین مقاومت درون آب است. این دلفین دارای سری شیبدار است و از دیگر گونه های دلفین بدنی باریکتر دارد. بر پشت منحنی گونه این دلفین هیچ باله ای وجود ندارد. پوزه کوتاه و مشخص است با خط لب صاف و سفیدی آشکاری بر گونه. باله های کناری کوچک، انحنادار و باریک اند. رنگ بدن اغلب سیاه است اما بخش های زیرین بدن سفید یا رنگ های روشن تر. دم مثلثی شکل است. دلفین های صاف شمالی بخش سفید کوچکتری نسبت به همنوعان جنوبی خود دارند. دلفین های بالغ وزنی میان ۶۰ تا ۱۰۰ کیلوگرم دارند. طولشان نیز در حدود ۲ متر می شود؛ با بی
شینه طول در نرها با ۳٫۱ متر و بیشینه طول ماده ها با ۲٬۲ تا ۲٬۶ متر. به جز تفاوت در طول، دو جنس در ظاهر و رنگ همانند همدیگرند. بچه های تازه به دنیا آمده دارای طولی برابر ۹۰ سانتی متر هستند. آن ها ۷۴ تا ۱۰۸ دندان ریز و تیز دارند که به آشکار دیده نمی شوند. رفتار. دلفین های صاف شمالی را می توان در گروه هایی تا ۲۰۰۰ عضو نیز یافت. میانگین تعداد اعضای گروه ها در شرق اقیانوس آرام ۱۱۰ و در غرب آن ۲۰۰ است. آن ها اغلب با دلفین های پهلوسفید آرام معاشرت می کنند. این دلفین ها می توانند با سرعت ۴۰-۳۰ کیلومتر بر ساعت شنا کنند و به اعماق تا ۲۰۰ متر در اقیانوس به دنبال فانوس ماهی و ماهی مرکب بروند. آن ها را می توان در آب های معتدل و سرد (۲۴ تا ۸ درجه سلسیوس) در عرض های جغرافیایی °۵۱ تا °۳۱ شمالی، از کرانه غربی آمریکای شمالی تا آسیا، یافت. وضعیت بقا. شکار این جانور به منظور تغذیه از گوشت آن توسط صنعت شکار نهنگ، در قرن هجدهم میلادی گزارش شده است. گزارش هایی از اواخر قرن بیستم نشان می دهند که جمعیت بزرگی از این دلفین ها در آن سال ها در تورهای عظیم ماهیگیری، که به منظور شکار ماهی مرکب در دریاها انداخته می شدند، گرفتار شدند؛ چیزی ک
ه باعث کم شدن جمعیت آن ها به یک تا سه چهارم جمعیت پیشینشان شد. جمعیت کنونی این جانوران اکنون مشخص نیست؛ با این حال اتحادیه بین المللی حفاظت از محیط زیست وضعیت آن ها را در حالت حداقل نگرانی طبقه بندی کرده است.
پرتقال کوکی می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
امیررضا واعظ آشتیانی (زاده ۱۳۳۷ در آشتیان) سیاستمدار اصول گرای اهل ایران است. او سابقه عضویت در شورای اسلامی شهر تهران، مدیریت عاملی باشگاه استقلال تهران و ریاست فدراسیون دوچرخه سواری ایران را دارد. او عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی است و پیشتر عضو حزب جمهوری اسلامی بوده است. او همچنین عضو هیئت مدیره بیمه رازی است.