Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اصلی مسجد حمامین مسجد قرار داشته که در اثر موشکهای رژیم بعثی عراق این حمامین به طور کامل ویران گشت. مسجد جامع دزفول از مساجد شبستانی قرون اولیه اسلام است که شبستان اصلی آن در ضلع جنوبی، غریب خانه و شبستان کوچکتری در ضلع شرقی آن ساخته شده و ضلع غربی و شمالی به صورت نماکاری قرینه ضلع مقابل خویش، اطراف حیاط دلباز و بزرگی به طول ۲۷ متر و ۶۰ سانتیمتر و به عرض ۲۶ متر قرار گرفته اند. کف سازی حیاط آجرفرش بوده که بعد از مرمت آن را موزائیک کرده اند. در طرف شرقی حیاط مسجد، شبستان درازی به طول ۱۴متر و عرض ۶متر و ۵۰ سانتیمتر قرار دارد. این شبستان را که جایگاه غربا بوده غریب خانه نامند اما دیرگاهی است که فقط در ایام زمستان از آن استفاده می شود. و در تعمیر اخیر مسجد قسمتی از آن را مجزا کرده و جهت انبار از آن استفاده می شود. کهنگی این شبستان و کیفیت ساختمانی آن به خوبی می رساند که به طور یقین قدیمیترین قسمت مسجد می باشد به این معنی که به احتمال زیاد در قرن سوم یا چهارم هجری این شبستان را ساخته اند. نقشه کنونی شبستان شرقی وضعیت قدیم آن را نشان نمی دهد؛ بلکه الحاقات و تصرفاتی که ضمن وسعت دادن مسجد و افزودن ابنیه دیگر به عمل آ
مده تا اندازه ای آن را از صورت اولیه بیرون آورده است. لیکن با ملاحظه گوشه و کنار شبستان و بررسی آن از بالای پشت بام و دیواره ها به خوبی ثابت می گردد که شبستان نامبرده ابتدا عبارت از ساختمان منفرد و مجزای طولانی بوده است که سازنده آن را به سبک کاخ عهد ساسانیان که در سه فرسخی دزفول یعنی ایوان کرخه دیده می شود بنا نهاده است. (نقل از کتاب مسجد جامع دزفول و تاریخچه آن به قلم سید محمدعلی امام دزفولی) قسمت جلوی غریب خانه (در ورودی غریب خانه در وسط ایوان شرقی مسجد قرار دارد)حد فاصل حیاط و غریب خانه در سال ۱۱۱۰هجری به بنای مسجد اضافه شده است، شامل یک دهانه بزرگ در وسط و در هر دو طرف دو دهانه کوچکتر ساخته شده است. بخش جنوبی مسجد در سده هفتم ساخته شده است. این قسمت شامل یک دهانه بزرگ به عرض۷ متر و به طول ۱۹متر و۸۰سانتیمتر است که از سمت مغرب دو دهانه و از سمت شرق سه دهانه دیگر شبستان را در میان گرفته است. این پنج دهانه شبستان که در اطراف ایوان اصلی قرارگرفته اند، هر یک به عرض سه متر ونیم است و طول این شبستان ها با دهانه بزرگ مساوی است. فاصله بین دیوار شرقی و غربی در شبستان جنوبی ۳۰متر و۸۰سانتیمتر است و ضخامت دیوارهای مسج
د معمولاً یک متر ونیم می باشد. در زیرطاق اصلی کاربندی زیبایی با آجرهای نقاشی شده بکار رفته و در دو طرف ایوان دومناره قرار گرفته که از سطح حیاط تا بالا به وسیله کاشیهای رنگی (لاجوردی، فیروزه ای، مشکی وسفید) تزیین شده اند. محراب مسجد جامع در انتهای دهنه وسط ضلع جنوبی قرارگرفته و ابعاد آن به طول ۱متر و۳۰سانتیمتر و عمق ۱متر و۱۰سانتیمتر می باشد و در کنار آن منبرسنگی به عرض ۱متر و۱۵سانتیمتر که دارای۱۰پله است قرار دارد. محراب دارای در مشبک چوبی است که به صورت عمودی بالا و پایین می رود. در طرفین ایوان اصلی مسجد (ایوان جنوبی) دو گلدسته (مناره) کوتاه مشاهده می شود که احتمال می رود در زمان محمدعلی میرزا دولتشاه ساخته شده و با کاشی مزین شده اند. غیر از حاشیه های زینتی که در گلدسته ها بکار رفته، پنج قسمت متمایز با توجه به نقوش به کاررفته در تزئینات مناره ها دیده می شود؛ قسمت اول که بالاتر از ایوان اصلی قرار گرفته با واژه علی، قسمت دوم حدفاصل ارتفاعی ایوان اصلی و سقف شبستان با کلمات (الله، محمد، علی) و در سومین قسمت سوره اخلاص در سه سطر و قسمت های چهارم و پنجم با نقوش زیبایی تزئین شده اند. ارتفاع کلی گلدسته ها از سطح حیاط
به ترتیب، تا لبه نمایی شبستان ۶٫۵متر تا نمای ایوان بزرگ ۱۱متر و تا انتهای مناره ۱۵متر می باشد. نمای غربی صحن مسجد که قرینه نمای شرقی آن می باشد دارای ۵ طاق نما که ۴تای آن ها به صورت دو به دو (قرینه) در اطراف طاق نمای وسط که دهنه بزرگتری دارد قرار گرفته اند. در بالای طاق نمای وسط اشکال هندسی زیبایی با کاشیهای الوان ترسیم شده است. و در زیر طاق آن ۴طاق نمای کوچک دیده می شود که به وسیله کاشی نوشته های زیرین از راست به چپ بر بالای سه طاق نمای پائینی به ترتیب" لااله الالله","محمدرسول الله","۱۳۶۶هـ. ق" و "علی ولی الله" کار شده است. در بالای طاق نمای بالایی زمان تعمیر و تجدید بنای قسمت غربی بنا و معمار آن بر کتیبه ای با کاشیهای الوان نوشته شده است. متن کتیبه به این شرح می باشد. «تجدید ساختمان سمت غربی به تولیت سید محمد علی امام جمعه عمل حسن بن محمدجواد۱۳۲۶هـ. ش.» شوادون. در زمان قدیم در تابستان که هوا گرم بوده نماز جماعت ظهر و عصر را در مسجد برگزار کرده اند. با توجه به هوای گرم تابستان دمای هوا در زیرزمین های سنتی دزفول (شوادون) نسبت به سطح زمین اختلاف دمایی در حدود ۳۰درجه سانتیگراد دارد. لازم است ذکر شود که در جنگ ت
حمیلی عراق علیه ایران شوادون ها نقش عمده ای در مقاومت مردم داشته اند. عمق زیاد و استحکام آن ها (جنس زمین که به طور طبیعی دیوارها و سقف شوادون را تشکیل می دهد از کنگلومرا می باشد)باعث این امر شده است که مساجد به عنوان پناهگاه و محل امنی برای پایگاه های مقاومت بسیج مورد استفاده قرار بگیرد. ظاهراً در آغاز سده دوازدهم هجری قمری، در گوشه دیوار خارجی شمال غربی مسجد (جایی که در روزگار ما در بزرگ مسجد و میدان جلوی آن به نظر می رسد) بدین گونه نبوده است و به جای آن دو خانه قرار داشته که به وسیله مرحوم آقا سید عبدالباقی آقامیر، خریداری شده و به جای آن در بزرگ فعلی و میدان جلوی آن را احداث کرده اند. و در زیر آن دو زیر زمین ساخته اندکه از حدود سال ۱۱۴۳(سال درگذشت مرحوم آقا سیدعبدالباقی آقامیر) تا سال۱۳۲۴هجری قمری، مدفن خانوادگی خاندان آقامیر دزفول بوده و نشان این مقابر چهارطاقی (چهارطوقی) است که برفراز بام بنا شده است. در شهری که بر قدمگاه عرفاً، گنبد و بارگاه باشکوه می سازند، مردی با ارج چون آقامیر (تاآن جا که تاریخ نشان می دهد نخستین دانشمند دینی دزفول بوده) با صرف هزینه ای که از قرائت مطالب بالا مقدار آن بر خواننده گرا
می روشن می شود خود و فرزندان را سرسپرده بارگاه ایزد یکتا می شناساند. از این جهت است که اکنون از اهالی قدرشناس شهر دزفول، آن ها که با علامات آشنا هستند، هنگام ورود به این مسجد، فاتحه ای به روح آن شادروان و فرزندانش نثار می نمایند و همچنین در موقع خروج نیز فاتحه ای می خوانند و از روان آن مربیان استمداد می جویند. رقبات. رقبات مسجد جامع دزفول در اطراف مسجد و بازار قدیم و خیابانهای اطراف که محل تجاری و بازار شهر است پراکنده می باشد. در جداره خود مسجد، رقبات آن شامل دو باب حمام مردانه و زنانه است که در جنگ تحمیلی به وسیله موشک های بعثی ویران گشتند. دیگر رقبات مسجد شامل چندباب مغازه در جداره مسجد و چندین باب دیگر در بازار قدیم و خیابان امام خمینی می باشد. تیپولوژی سقف. سقف شبستان ها و ایوان ها و قسمت های مختلف مسجد جامع دزفول هم از نظر نوع پوشش و هم از نظر نقش و نگاری که به وسیله آجر توأماً با پوشش کار شده است، از تنوع زیادی برخوردار است. معمار چیره دست این بنا نقوش هندسی بسیار زیبایی را با آجر بر روی سقف و قرنیزهای مسجد انداخته و به وسیله رنگ های گیاهی زیبایی خاصی به این سقف ها بخشیده است. پوشش سقف ها با توجه به آج
ر چینی آن ها چهار تیپ، همچنین نوع آجرکاری قرنیزها نیز چهار تیپ می باشد. ضمناً سقف ایوان اصلی با کاربندی و آجرهای رنگی جدا از ۴ تیپ یاد شده می باشد. سازه بنا. سازه بنا سازه ای ماسونری و سنگین با دیوارهای باربر با جرز ضخیم و ستون های عریض با مقطع مربعی شکل با ابعاد تقریبی یک متر است مصالح به کار رفته در دیوارها عمدتاً آجر و در ستون ها، سنگ های چهارتراش است. و از ملات ماسه و آهک جهت ساخت دیوارها و ستون های باربر استفاده گردیده است نوع سقف ها نیز ترکیبی از انواع سقف های سنتی؛ شامل طاق وتویزه ها، کلمبوها و طاق های گهواره ای است. به این صورت که طاق و تویزه ها و طاق های گهواره ای در فضاهای وسط نیرو را در یک راستا به گوشه ها منتقل کرده و در گوشه ها با استفاده از طاق های گرد و تویزه های دو طرفه و کلمبوها نیروهای متعامد کنترل می گردد سازه این بنا در قسمت نوساز سازه ای جدید شامل تیر آهن با دیوارهای باربر آجری جدید می باشد. مصالح بنا. با توجه به قدمت مسجد که به قرون اولیه هجری برمی گردد؛ مصالح به کار گرفته شده در آن به جز آجر، خشت و گل که در اکثر ساختمان های بافت قدیم دزفول نیز به کار رفته از سنگهای رسوبی واقع در کوه های
شمال دزفول برای پی ها و ساختن ستون ها استفاده شده است. علاوه بر مصالح ذکر شده از کاشی های الوان به رنگ های سیاه، آبی فیروزه ای، لاجوردی و سفید جهت کاشی کاری نما نیز استفاده گردیده و برای پوشش نهایی پشت بام از کاهگل و برای سطوح داخلی و در برخی فضاها از گچ استفاده شده است. کف شبستان ها، صحن و دیگر فضاهای مسجد قبل از مرمت اخیر، با آجر مفروش بوده که بعد از مرمت، موزائیک را جانشین آن ساخته اند. ۱-زمین زیر پی: زمین زیر پی بنا در مسجد جامع دزفول مانند سایر زمین ها در این شهر بافتی متراکم از سنگ های کنگلومرایی است که خاک رس ناخالص منطقه به صورت ملات جهت چسبندگی این بافت و استحکام فوق العاده آن گردیده است به صورتیکه در بسیاری جاها به جای استفاده از پی از همین زمین به عنوان پی استفاده می گردد. در هرحال این خاک مقاومت کافی جهت تحمل وزن ساختمان را دارا می باشد. ولی این خاک در مقابل نفوذ دائم آب مقاومت نداشته و استحکام خود را از دست می دهد. ۲-کف: کف فضاها در گذشته کفپوش آجری مربع شکل ۲۰×۲۰ بوده است که در حال حاضر کف حیاط با موزائیک ۳۰ سانتیمتری مفروش گردیده است. کف فضاهای نیمه باز و بسته از کف حیاط ۱۵ سانتیمتر بلندتربوده
و آن ها نیز با موزائیک فرش شده است. ازاره ها در قدیم آجری یا از سنگ چهارتراش بوده که اکنون در کنار دیوارها سکوهایی الحاق شده که از سنگ مرمر است. ۳-سقف: سقف مسجد جامع تلفیقی از سقفهای سنتی شامل طاق و تویزه ها، کلمبوها و طاقپهای گهواره ای است که بر حسب نیاز در قسمت های نیمه باز که نیاز به ارتباط فضاها با یکدیگر و پوشاندن گستره ای وسیع بوده؛ از طاق و تویزه و سقف های کلمبو با تویزه های دوطرفه با طاق ضربی آجری نشسته بر ستون ها و در جاهایی که دارای استقلال بوده اند؛ از طاق گهواره ای احداث شده بر دیوارهای باربر استفاده گردیده است. و سقف های کلمبو نیز در گوشه های بنا قرار گرفته اند. بام این بنا نیز در قسمت طاق و تویزه ها دارای عوارض و بالا و پائین های حاصل از نوع سقف می باشد. و در قسمت طاق های گهواره ای تسطیح و شیب بندی گردیده است. کلاً بام بنا با کاهگل ایزوله گردیده است. ۴-پی: همان طور که گفته شد زمین زیر پی در این بنا خود می تواند در حکم پی ساختمان عمل کند. با این حال به احتمال قریب به یقین پی این ساختمان شامل سنگ کنگلومرا با ملات شفته آهک است که این نوع بسیار مقاوم و محکم می باشد. باتوجه به خصوصیات شفته آهک این پ
ی در مقابل نفوذ آب نیز دارای مقاومت نسبی بوده و به آسانی دچار مشکل نمی شود. آنچه در منطقه مرسوم است احداث پی با ارتفاع تقریبی یک متر می باشد که احتمالاً در این بنا نیز چنین می باشد با این حال برای شناسایی بهتر پی باید در هنگام شروع کار کارگاهی در اطراف پی گمانه زد و ساختار آن را کاملاً روشن نمود. ۵-دیوارها: دیوارها در این بنا آجری با ملات ماسه آهک می باشد و اگر ستون ها را نیز دیوارهایی با طول کم در نظر بگیریم در این قسمت ها به جای آجر از سنگ های چهارتراش استفاده گردیده است دیوارها در این بنا جزئی از ماسونری بوده و مانند سایر بناهای سنتی دارای ضخامت زیادی می باشد. آجر استفاده شده در دیوارها و آجرهای مربعی شکل بیست و پنج سانتیمتری می باشد. دربعضی قسمت های بنا ترکیب ستون و دیوار باد و مصالح سنگ و آجر دیده می شود که درست در راستای ستون های گذرنده از دیوار می باشد. تاریخچه مسجد جامع دزفول به نقل از مقالات و کتب مختلف. ۱-در سالنامه فرهنگ خوزستان (صفحه ۱۳۳-۲۵-۱۳۲۴)آمده است: در دزفول قریب به شصت مسجد وجود دارد و از آن جمله مسجد جامع را که در قرن سوم هجری ساخته شده است می توان نام برد. ۲-در سالنامه فرهنگ دزفول(صفحه ۲۸
-۳۳-۱۳۳۲)در مقاله ای به قلم آقای فضل اله مسیح تحت عنوان جغرافیای تاریخ دزفول آمده است: از اماکن تاریخی شهرستان دزفول می توان مسجد جامع آن را نام برد که از یادگارهای سده هفتم هجری است. ۳-در سالنامه فرهنگ خوزستان (صفحه ۱۳۵-۲۴-۱۴۲۳)آمده: ... مسجد جامع دزفول که بنای آن متعلق به قرن سوم بوده:و اندکی بعد از مسجد جامع شوشتر ساخته شده است. ۴- نشریه کمیته حزب ایران نوین دزفول(۱۳۴۷)آورده. مسجد جامع دزفول که قدیمی ترین قسمت آن مربوط به قرن سوم یا چهارم هجریست و با اقتباس از سبک معماری ساسانی ایجاد شده و شبستان های با روح آن مربوط به سده هفتم است وآرامگاه نخستین دانشمند دینی این شهرستان شادروان سید عبدالباقی آقامیر در زیر شبستان بزرگ این مسجد زیارتگاه مردم این شهرستان و مورد ستایش عام و خاص است. ۵-بعضی ازکتب مانند کتاب جغرافیای تاریخی دشت میشان و شمران از تاریخ طبیعی و سیاسی خوزستان به قلم آقا حاج عبدالصاحب آرمند (صفحه ۱۰۳)، نشریه اطلاعات و رادیو خوزستان در سال ۱۳۴۵ در ذیل مقاله ای تحت عنوان آثار باستانی خوزستان و در مرآت البلدان ناصری جلد چهارم قدمت مسجد جامع دزفول را به قرن اول هجری نسبت داده اند همچنین در بین خود مردم
دزفول این عقیده وجود داردکه روزگاری این بخش از مسجد (غریب خانه در قسمت شرقی بنای فعلی مسجد جامع دزفول) پرستشگاه زرتشتیان یا دیگر ادیان پیش از اسلام در دزفول بوده است. بازسازی ها. مسجد جامع در گذر زمان از ابتدای احداث همواره در کانون توجهات بوده و به دلیل اهمیتی که داشته در دوره های مختلف بازسازی و مرمت شده است. از روی سنگ نوشته هایی که در مسجد موجود است آخرین مرمت های این مسجد در دوره های صفویه و قاجاریه بوده، از جمله بر روی یکی از سنگ ها، تاریخ تعمیر، مقارن با پادشاهی شاه سلطان حسین صفوی است و به همین خاطر رنگ های آبی و فیروزه و کاشی های آبی که شاخصه معماری آن دوران است در بخش هایی از مسجد دیده می شود؛ یا بر روی یکی از کاشی ها تاریخ ۱۲۵۳ یعنی در زمان محمد شاه قاجار ذکر شده است. از دیگر دلایل قدمت بالای مسجد، سبک معماری آن است که الگو گرفته از معماری کاخ ایوان کرخه و معماری دوره ساسانی است. تاریخچه توسعه و تعمیرات مسجد. همان طور که در بخش های پیش آمد، هسته اولیه مسجد در قرن سوم هجری ساخته شده که همان قسمت غریب خانه است و در ادوار مختلف بخش هایی به آن اضافه شده، که با توجه به کتب و کتیبه هایی که در مسجد است ب
ه تاریخ آن ها اشاره شده است. درضمن در بخش های مختلف مسجد در دوره های متفاوتی مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته است. بعد از غریب خانه توسعه مسجد در ضلع جنوبی با پیدایش شبستان جنوبی مسجد در قرن هفتم شروع شده است. ایوان جلوی غریب خانه (ضلع شرقی صحن) چنان که از سنگ نبشته بالای در برمی آید متقارن با زمان پادشاهی سلطان حسین صفوی ساخته شده(۱۱۱۰ هـ. ق) ساخت گلدسته ظاهراً در روزگار محمدعلی میرزا دولتشاه انجام شده است و شرح مناره ها در معرفی مسجد قبل از این ذکر شده است. قدیمی ترین سنگ نوشته ای که تعمیر مسجد را نشان می دهد در سردر اصلی مسجد نصب شده که تاریخ آن ۱۱۵۷ هـ. ق(۱۱۵۷تا۱۱۶۰)سلطنت نادرشاه افشار می باشد که در آن مقرنس سردر مسجد تجدید شده است. در دو سوی خاوری دیوار ضلع شمالی بر ستون اتاق دفتر هیئت امنا و کتابخانه به طور برجسته کلمات"الله","محمد","علی","فاطمه","حسن","حسین"و تاریخ ۱۲۵۳ هـ. ق نوشته شده که نشان دهنده تعمیر این بخش از مسجد است (در زمان سلطنت محمدشاه قاجار). بر بالای در غریب خانه بر بالای آجر ششم از بالای در عدد ۱۳۳۱ برجسته نشان داده شده است که تاریخ آخرین تعمیر بخش خاوری و حوضخانه مسجد را می نمایاند. ضمناً
در تاریخ مذکور که زمان امامت آقاسیدمحمدسیدآقامیری بوده کف ایوان شرقی و شبستان های جنوبی رابا آجر نیز مفروش ساخته اند. بازسازی ورودی مسجدجامع دزفول که در جنگ تحمیلی عراق ویران گشت متأسفانه تابع هیچگونه اصول و قوانین مرمتی نبوده است. حتی شکل ظاهری سردر قدیمی مسجد در نما و ابعاد و اندازه نیز آن را حفظ نکرده اند. همچنین از جمله مواردی که می توان ذکرکرد: ضلع شمالی صحن مسجدجامع دزفول در جنگ تحمیلی مورد اصابت موشک قرار گرفت و به کلی ویران گشت؛ در بازسازی بخش شمالی علاوه بر ایراد و اشکالاتی که به قسمت ورودی و سردر اصلی وارد است در اجرای طاق نما و ایجاد بازشوها و نوع کاشی کاری و محل آنها در مقایسه با نمای قدیم باز هم معایب و نقایصی وجود دارد. منابع. https://web.archive.org/web/20120715013522/http://tourism.dezfulfarda.ir/?p=222 بازبینی شده توسط معمار بزرگ دکتر سید محمد غفاری در ۹۷/۲/۴
در دین مصر باستان، مافدت یا مافتت خدای مؤنثی بوده که مردم را از آسیب مارها و عقرب ها به دور نگاه می داشته و اغلب به شکل یک گربه سان یا خدنگ به تصویر کشیده می شده. مافدت از آغاز دودمان نخست وارد فهرست خدایان مصر باستان شد. او نماد عدالت قانونی و شاید اعدام بوده است. او همچنین خدایی مرتبط با محافظت از اتاق زندگی شاه و دیگر مکان های مقدس بوده که وظیفه پاسداری از جان شاه در برابر زهر جانوران سمی را داشته، جانورانی که در برابر ماعات سرکشی کردند. از آنجا که جانورانی سمی همچون مار و کژدم توسط گربه سانان کشته می شوند، مافتت به شکل یک گربه سان مؤنث به تصویر کشیده شد، با این حال مشخص نیست که او در ابتدا به شکل گربه بوده است یا گربه زباد، یا خدنگ. به عنوان نمایشگری از روش کشتن این جانوران، او لقب هایی چون "قاتل مار بزرگ" داشته است. حضور این خدا در دوره فرعون دودمان یکم، دن، زیاد بوده و تصاویر او در تکه کاسه های سنگی مربوط به آن دوران و نیز بخش مربوط به دن در سنگ پالرمو دیده می شوند. در متون هرم مربوط به پادشاهی کهن نیز حضور دارد و خدای خورشید، رع، را از گزند مارها محافظت می کند.
سلطان مبارزان عنوان فیلمی رزمی و فانتزی است که براساس سری بازی ویدئویی سلطان مبارزان ساخته شده است. کارگردان این فیلم گوردن چان می باشد. فیلم محصول آمریکا و ساخته سال ۲۰۱۰ میلادی است.
در دین مصر باستان، مِنهیت یک خدای جنگ مونث بود که از قبایل نامصری به فرهنگ مصر باستان وارد شد. نام او معنایی رزمی داشته و به شکل "(اویی که) کشتار می کند" بوده. هنگام معرفی شدن این خدا به دیگر خدایان مصر باستان، او هم راستا با آنهور گشت. گفته می شود که او از نوبه به همراه آنهور آمد، کسی که همسر او نیز به شمار می رفت. به دلیل ویژگی های تخاصمی نسبت داده شده به این خدا و روش های شکار ماده شیر، بیشتر آنچه در مصر باستان با جنگ و نبرد در ارتباط بود به شکل شیر به تصویر کشیده میشد و منهیت نیز از این قاعده مستثنا نبود. او به شکل یک ایزدبانوی ماده شیر به تصویر کشیده شد. باور مصریان بر این بود که او در صحنه نبرد در جلوی ارتش مصر حرکت می کرد و دشمنان را با پنجه های تیزش می درید. در سومین خره مصر علیا، به ویژه در اسنا، باور بر این بود که منهیت همسر خنوم و مادر هکا بوده است. از آنجا که مرکز آیین او رو به سوی مرزهای جنوبی مصر در مصر علیا داشت، او به شدت هم رده سخمت خدای ماده شیر جنگ در مصر علیا شد. پس از یکپارچه شدن دو مصر، این خدا به سادگی تنها نمودی دیگر از سخمت گشت.
سپاه بین المللی امداد و نجات ، سازمانی داوطلبانه جهت امدادرسانی و نجات به هنگام بروز فجایع است که در مقر آن در گرانگموت اسکاتلند واقع می باشد. این سازمان، یک امدادرسانِ مستقلِ (بدون بودجهٔ دولتی) ثبت شده در سازمان ملل متحد و مورد تأیید شبکهٔ ملی کالج آزاد بریتانیا در زمینهٔ جستجو و امداد و نجات شهری است. سپاه بین المللی امداد و نجات که سازمانی خیریه محسوب می شود، تماماً به کمک اعانه های مردمی و حمایت های صنایع گردانده می شود. اعضای این سازمان، داوطلبانی هستند که هیچ حقوقی دریافت نمی کنند و تمامی خدمات ارائه شده توسط این سازمان رایگان است. تنها هدف این سازمان نجات جان انسان هاست.
سخمت (به زبان قبطی: Ⲥⲁⲭⲙⲓ)به معنای "او که می خراشد"، ایزدبانویی در دین مصر باستان بود. او به صورت زنی با سر شیر و نماد خورشید در پشت آن به تصویر کشیده میشد. از دهان سخمت بادهای صحرا بیرون می آمدند. خدایگان جنگ به صورت نمودهای خورشید به نمایش گذاشته می شدند؛ خورشید ابزار انتقام رع بر ضد شورش مردمان بوده است و نه تنها بدنش تن شورشیان را می سوزاند که تیرهای درخشانش دشمنان شاه را نابود می کرد. شخصیت. سخمت همسر پتاح و مادر نفرتوم است. ایزدبانوی گربه، باستت نیز گاه به عنوان سخمت معرفی میشد، اگرچه گفته می شود باستت سبز و سخمت قرمز می پوشیده است. آیین. سخمت کسی بود که بادهای میاسمایی را که باعث بیماری می شدند تولید می کرد. رع برای آنکه جلوی او را بگیرد تا همه انسان ها را نکشد نوشیدنی ای به رنگ قرمز ساخت تا عطش او به خون را فرو بنشاند. نوشیدنی سمی بود و باعث شد که هاثور جای او را بگیرد. این داستانی است که در یکی از جشنواره های مصر باستان نقل میشد؛ جایی که در آن مردم از عمد میزان بسیار زیادی نوشیدنی زیتوس می نوشیدند.
پَکهت در مصر باستان ، به معنای او که می خراشد، ایزدبانوی ماده شیر جنگ بود. او یکی از چندین ایزدباونی شیرشکل بود که در فهرست خدایان مصر باستان وظیفه محافظت از جان فرعون را بر دوش داشت. پکهت به شکل یک ماده شیر و فرستاده ای از خدای رع برای نابودی نسل بشر به تصویر کشیده می شد. او را می توان در ارتباط با صورت فلکی گاو هاثور-سخمت-باستت (هر سه از دختران رع) دانست. پکهت خدایی وحشتناک و ترس آفرین بود. مردم مصر از آن رو او را گرامی می داشتند که او توانایی نابودی مصر را در صورتی که می خواست، داشت. نیایشگاهی برای او در کنار آب در بنی حسن بر پا شده بود. این نیایشگاه اسپئوس آرتمیدوس نام داشت و توسط چند فرمانروای گوناگون ساخته شد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Pakhet
نینجای آدمکش یک فیلم رزمی و اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی جیمز مک تیگو با فیلمنامه ای از متیو سند و جی. مایکل استرازینسکی است. در این فیلم، رین نقش یک آدمکش سرخورده از یک قبیله نینجای امروزی را بازی می کند که به دنبال انتقام از مربی سابق خود با بازی شو کوسوگی است. نائومی هریس، بن مایلز و ریک یان نیز در این فیلم ایفای نقش می کنند. این فیلم توسط واچوفسکی ها، جوئل سیلور و گرنت هیل تحت نظر لجندری پیکچرز، دارک کسل انترتینمنت و سیلور پیکچرز تهیه شد. توزیع آن بر عهده وارنر برادرز پیکچرز بود و در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۹ در سینماهای سراسر ایالات متحده به نمایش درآمد. این فیلم عموماً با نقدهای منفی از منتقدان مواجه شد، اما از نظر تجاری موفقیت متوسطی کسب کرد. خلاصه داستان. گروهی آدمکش نینجا، به دلایلی نامعلوم قتل های فجیعی را مرتکب می شوند و از سویی دیگر به دنبال نینجایی هستند که به آن ها پشت کرده و علیه آن ها می جنگد. این نینجای جوان قصد دارد از طایفه خود انتقام بگیرد و… ساخت. فیلمبرداری در پایان آوریل ۲۰۰۸ در برلین، آلمان آغاز شد. فیلمبرداری در استودیوهای بابلزبرگ و در لوکیشن های مختلف در سراسر برلین انجام شد. جوای
ز. در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۱۰، رین شخصیت اصلی داستان، جایزه «بزرگ ترین کله خر» را در مراسم جایزه سینمایی ام تی وی به خاطر نقش آفرینی در فیلم نینجای قاتل، از آن خود کرد.
جیمز مک تیگو (؛ زاده )، کارگردان استرالیایی است. وی به عنوان دستیار کارگردان در بسیاری از فیلم ها، از جمله "شهر تاریک" (۱۹۹۸)، "مجموعه ماتریکس" (۱۹۹۹–۲۰۰۳) و "" (۲۰۰۲) حضور داشته، و با اولین ساخته خود، وی مثل وندتا در سال ۲۰۰۵ میلادی به شهرت رسید. پس از "وی مثل وندتا" او در سه فیلم "تهاجم"، "نینجای آدمکش"، و "حسی"؛ به عنوان کارگردان با واچوفسکی ها همکاری کرد.
دیوید سیلورمن (متولد ۱۹۶۶) رئیس فعلی خداناباوران آمریکایی است، سازمانی ناسودبر که از حقوق بی خدایان دفاع می کند، و از تبلیغات دینی که دولتی تفسیر شوند جلوگیری می کند. زندگی نامه. دیو سیلورمن یک فعال اجتماعی اهل ماربلهد، ماساچوست است. او از به چالش کشیدن عمومی دین از زمان دبیرستانش مشهور شد، و در مصاحبه ها اعلام کرده از ۶ سالگی بی خدا بوده است. او مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم کامپیوتر از دانشگاه برندایس، و ام بی ای بازاریابی را از دانشگاه ایالتی پن دریافت کرد. سیلورمن یک مخترع است و ۷۴ ابداع خود را ثبت کرده است. وی مقاله هایی برای "Inventors digest" نوشته است. او نزدیک دو دهه با ناشر هیلدی سیلورمن ازدواج کرده، و این زوج یک دختر نوجوان دارند.
دیوید سیلورمن (؛ زادهٔ ) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر برای کارگردانی قسمت های متعددی از سریال تلویزیونی سیمپسون ها شناخته شده است.
عملیات جستجو و نجات ، به مجموعه اقدامات و فعالیت ها در حین حادثه با هدف امدادرسانی رهاسازی و نجات مجروحان و مصدومان گرفتار در صحنه آسیب گفته می شود و شامل افرادی که در اثر جستجو به آن ها دسترسی پیدا می شود یا افرادی که هویدا هستند عملیات امداد و نجات واژه ای است که بسیاری از متخصصین با کاربرد آن مخالف هستند. در بسیاری از متون از لغت تخصصی عملیات جستجو و نجات یاد شده است. عملیات امداد خود به تنهایی شامل مجموعه اقداماتی است که دامنه فعالیت آن از قبل ، حین و پس از سوانح ممکن است تا مدت زیادی ادامه داشته باشد اما عملیات جستجو و نجات محدوده زمانی مشخصی دارد. حوزهٔ کلی جستجو و نجات، خود شامل زیرحوزه های فراوانی است آتش نشانی حرفه ایی ترین و مهم ترین شغل در ارتباط با آتش سوزی و امداد و نجات و...است.
در این صفحه فهرستی از طول های میان متر و متر یا و آورده شده است. طول های کوتاه تر از ۱ پیکومتر طول های بلندتر از ۱۰ پیکومتر
میرزا محمود اصولی (۱۳۲۹-۱۲۴۷هجری شمسی) از نام آوران ارومیه بود. میرزا محمود فرزند احمد الشرع از علمای درجه اول و مجتهدین بزرگ ارومیه در قرن اخیر است. این عالم به سال ۱۲۴۷ شمسی (۱۲۸۵قمری) در این شهر متولد شده و پس از اتمام تحصیلات ابتدایی به عتبات عالیات رفته و پس از سال ها کسب علم و دانش و کسب درجهٔ اجتهاد به زادگاه خود برگشت و در مسجد میرزا حسین آقا مجتهد مشغول ارشاد مردم شد. اصولی پس از بیماری ممتد در بهمن ماه ۱۳۲۹ شمسی (۱۳۷۰ قمری) در ارومیه درگذشت. وی در علم اصول تبحر خاصی داشت. او در فتنهٔ جیلوها و کردها رهبر و راهنمای مردم ارومیه بوده است.
مهدی حسن مشهور به «شَهنَشاهِ غزل» آوازخوان مشهور پاکستانی بود. وی به غیر از پاکستان در هند و افغانستان نیز از محبوبیت زیادی برخوردار بود. او در طول دوران خوانندگی اش آهنگ هایی با اشعار فارسی از شاعران پارسی سرایی چون بی دل نیز خوانده است. لتا منگیشکر، آوازخوان پر آوازه هندی، آهنگ های او را شبیه «صدای خدا» تشبیه کرده است.
پساخداباوری گونه ای از ناخداباوری است که در پی نفی دین نیست بلکه دورهٔ آن باور را منسوخ می داند، و خدا را متعلق به بخشی از رشد بشر می داند که دوره اش به سر آمده است. در داخل خداناباوری این دیدگاه در تضاد با ضدخدایی قرار می گیرد. این واژه در متون مسیحیت لیبرال و پسامسیحیت نیز کاربر دارد.
حمد بن عیسی بن علی آل خلیفه (زاده ۶ فوریه ۱۸۷۲ – درگذشته ۲۰ فوریه ۱۹۴۲) حاکم سابق کشور بحرین می باشد. وی در ۱۹۳۲ در بحرین به قدرت رسید و در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲ درگذشت.
زنبق پروانه ای یکی از گونه های سردهٔ زنبق است که به گروه که بطور اختصار به آن oncos گفته می شود تعلق دارد. ارتفاع گیاه ۱۵ سانتیمتر است. گل های سفید مایل به خاکستری با نوارهای تیره و مجزای آن فوق العاده ظریف بوده و به علت غیرعادی و فوق العاده بودن گیاهی فراموش نشدنی است. آویزها بطول ۴ تا ۷ سانتیمتر که تا ۲ و نیم سانتیمتر عرض داشته و درفش ها قدری بزرگتر از آنها هستند. در دشت های خشک و سنگلاخی یا دامنهٔ تپه ها و از ارتفاع ۱۳۰۰ تا ۳۰۰۰ متری در خراسان یا آذربایجان یافت می شود. فصل گلدهی فروردین تا اردیبهشت است. پیوند به بیرون. برای مشاهده عکس به سایت های زیر مراجعه شود.
زنبق دماوند یکی از گونه های سردهٔ زنبق است. این زنبق با گونهٔ یا زنبق ارومیه بسیار نزدیک است و گیاه شناسان اکنون آن را به عنوان زیرگونه ای از گونهٔ نامبرده به شمار می آورند ولی این گیاه به دلیل برگ های قدری پهن تر و گل های بنفش ارغوانی تیره تر خود با آن اختلاف دارد. ارتفاع گیاه ۲۰ سانتی متر است. در دامنهٔ کوه ها و معمولاً در بالاتر از ارتفاع ۲۳۰۰ تا ۳۳۰۰ متری در کوه های البرز از ناحیهٔ کندوان تا ناحیهٔ فیروز کوه می روید. فصل گلدهی خرداد تا تیر است. پیوند به بیرون. برای مشاهده عکس به سایت های زیر مراجعه شود.
زنبق خراسانی یکی از گونه های سردهٔ زنبق است. ارتفاع گیاه ۲۰ سانتیمتر است که در زمان گل دهی ساقهٔ برگ دار آن نیز به خوبی رشد می کند. این گیاه در شرایط اقلیمی مساعد، ممکن است تا ارتفاع ۳۰ سانتیمتر رشد کند و تعداد گل آن به ۹ عدد برسد. در روی دامنه های سنگلاخی از ارتفاع ۹۰۰ تا ۲۹۰۰ متری در ناحیهٔ فیروز کوه به طرف شرق تا خراسان در استپ های خشک می روید. فصل گل دهی اسفند تا اردیبهشت است. پیوند به بیرون. برای مشاهده عکس به سایت های زیر مراجعه شود.