Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خش (پیشوای نوربخشیان) و به دست جمعی از نوربخشیه (پیروان میرقوام الدین نوربخش) به قتل رسید در اثر نزاع زخم برداشته و جان داد و در طرشت تهران دفن شد. اعطای تخلص. امیدی شاگردان حکیم جلال الدین محمد دوانی است. استاد از بس او را گرامی می داشت نامش را مسعود گذاشت و به امیدی متخلص گردانید. خصوصیات. امیدی مردی بلند همت و بزرگ منش بود و در علم طب سرآمد روزگار خویش. در وادی شعر. از اقسام شعر بیشتر به سرودن قصیده می پرداخت و دراین فن مهارت کامل داشت. سام میرزای صفوی گوید: اغلب قصاید او در ستایش پادشاهان صفویه و وزراء آنها بود اشعار وی دچار دستخوش حوادث شده و جز ۱۷ قصیده و ۳ غزل و ۱۵ رباعی و یک ساقی نامه از او چیز دیگری در دسترس نمی باشد. ابیاتی از ساقی نامه او: و با نام «صبح بهار» سروده است: نیز گفته است: و یا: معروف ترین شعر. امیدی بیتی در زمینه فضایل امام علی دارد که به صورت ضرب المثل در آمده است. وی می گوید: کتاب علامه سید قریش قزوینی با نام حیاه الابرار که در باب فضایل علی بن ابیطالب نوشته شده، به کتاب فضل مشهور است.
کشور هند شامل ۲۸ ایالت و ۸ قلمرو اتحادیه است. هر کدام از این ۳۶ منطقه، خود به بخش های مختلفی تقسیم می شوند.
مقدمه. مفهوم مزیت نسبی، در تکامل نظریه مزیت مطلق آدام اسمیت ابتدا در زمینه تجارت بین الملل به کار برده شد، به طوری که دیوید ریکاردو، در نوشته های خود در قرن نوزدهم میلادی، این گونه نتیجه گیری می کند که نفع هر کشوری در این است که به تخصصی شدن در تولید و ارائه کالاها و خدماتی بپردازد که از نظر نسبت قیمتها در آن بهترین است و با مبادله مازاد آن با کشورهای دیگر، نیاز خود به کالاها و خدمات دیگر را تأمین کند. مللی که سعی می کنند خودکفا باشند در واقع به نوعی فقر را در میان مردم خود گسترش می دهند، چرا که با تولید کالاهایی که در تولید آن ها بهترین نیستند، آن کالا را با قیمتی بالاتر از قیمتی که کشورهای دیگر می توانستند ارائه دهند به مردم خود می فروشند، در حالی که می توانستند با آزاد گذاشتن مردم شان برای تولید کالاهایی که در تولید آن ها بهترین اند، نهایت بهره وری و سود را از آن ایشان سازند. رابرت تورنز نیز دیگر اقتصاد دانی است که گفته می شود هر چند نه به صورت کتاب ریکاردو مدون و شفاف، ولی به این بحث مزیت نسبی پرداخته است. همین منطق برای شرکای تجاری بیشتر نیز صادق است. تجارت آزاد در میان ملت ها باعث افزایش رفاه تمامی طرفی
ن تجاری می گردد. در ذیل کالاهایی که ایران در تولید آن ها دارای مزیت نسبی می باشد فهرست شده است. مزیت نسبی امر ثابتی نبوده و طی زمان می تواند تغییر یابد. این مزیت در نتیجه تکنولوژی متفاوت تولید حاصل می شود و طبیعی است با پیشرفت ها و دستاوردها یا تحولاتی (که گاه پس رفت تکنولوژیک ایجاد می نمایند مانند سیل و زلزله و جنگ و…) که در جامعه رخ می دهد مزیت ها مدام جابجا شوند. روش های عددی شناسایی مزیت نسبی. با توجه به اینکه تعیین قیمت نسبی در دنیای واقعی امروزی با تنوع بسیار زیاد کالایی و مسائل مربوط به نرخهای ارز و سیاست های دولت و غیره امکان پذیر نمی باشد جهت تعیین میزان مزیت نسبی، روش های عددی متفاوتی ارائه شده است که ذیلاً به آن ها پرداخته می شود. این روش ها و شاخص ها بسته به نوع داده ها و نحوه استفاده از آن ها ممکن است پیش نگر/پسنگر یا پویا/ایستا باشند. شاخص یا روش بالاسا. یکی از شاخصها و روش های عددی مورد استفاده در شناسایی مزیت نسبی توسط اقتصاد دانی به نام بالاسا ارائه شده است که تحت عنوان مزیت نسبی آشکار شده با علامت اختصاری RCA شناخته می شود. این شاخص، یک شاخص ایستای گذشته نگر است. مؤسسه مطالعات و پژوهشهای باز
رگانی وابسته به وزارت صنعت، معدن و تجارت در سال ۱۳۸۲ طرح پژوهشی جامعی در خصوص تعیین مزیت نسبی صادراتی کالاهای ایرانی با استفاده از این شاخص انجام داده است. تحقیقات موردی متعددی هم برای گروه های کالایی خاص با استفاده از این روش انجام شده است مدل جاذبه ادیسون. مدل یا نظریه جاذبه یک نظریه تجاری است تا یک شاخص، طبق نظریه جاذبه که مهمترین نظریه ای در تجارت بین الملل است که بحث هزینه های حمل و نقل را وارد مدل و بحث کرده است میزان تجارت بین دو کشور تابعی مستقیم از اندازه اقتصاد آن دو کشور و تابعی معکوس از فاصله آن دو می باشد. شاخص جاذبه هم یک شاخص ایستای گذشته نگر است. به طور معمول به اقتباس از فرمول جاذبه فیزیک نسبت حاصلضرب حجم تولید ناخالص داخلی دو کشور بر مجذور فاصله آن ها برابر میزان جاذبه بین دو کشور می باشد اما این یک فرمول مقدماتی است. فهرست کالاهای دارای مزیت نسبی در ایران. بیشتر مزیت های صادراتی ایران مربوط به محصولات معدنی و صنایع معدنی نظیر سیمان، محصولات پتروشیمی، فراورده های نفتی، مواد اولیه و محصولات کشاورزی است. زعفران، پسته، شمش آهن، فرش، حیوانات زنده، فورآلدئید، کولر آبی، کربنات باریم طبیعی، پوست دب
اغی شده، خرما، محصولات تخت نوردشده از آهن و فولاد، کشمش، گاز، زغال سنگ، گلیم، دی تیونیت وسولفوکسیلات، شیره وعصاره شیرین بیان، مویز و انگور خشک شده، مس، متانول، گوگرد و گل گوگرد، سنگ مرمر و تراورتن، وازلین گرید دارویی، موی حیوانات، زیره سبز مهمترین کالاهای صادراتی هستندکه ایران در سطح جهانی برای صادرات آن ها حرفی برای گفتن دارد. خاویار ایران. ایران از عمده ترین تولیدکنندگان خاویار است و از مزیت نسبی در صادرات خاویار برخودار بوده است. می توان کشورهای ژاپن، سوئد، کره جنوبی، آلمان، عمان، انگلستان، فرانسه، نروژ و قبرس را به عنوان تعدادی از گزینه های صادرات خاویار ایران معرفی نمود. اما ماهیان خاویاری جزو گونه های در معرض انقراض یا در خطر انقراض کنوانسیون CITES هستند و با توجه به رفتار نامطلوب کشورهای حاشیه دریای خزر و نیز ورود برخی ماهیهای ناسازگار با زیست بوم خزر گونه های آن در معرض خطر بیشتری قرار گرفته است. خرمای ایران. بخش کشاورزی در میان بخش های اقتصادی ایران جایگاه ویژه ای دارد. ایران از دیرباز یکی از تولیدکنندگان و صادرکنندگان بزرگ خرما می باشد. مقادیر شاخص ها در اکثر سال ها، نشان از مزیت نسبی خرمای ایران دا
رد. اتخاذ راهبردهای سیاستی به منظور حفظ ثبات شاخص های مزیت خرمای ایران می تواند جایگاه این محصول را در صادرات بهبود دهد. فرش دستبافت ایرانی. یکی از پدیده های قابل توجه در سالهای اخیر روند رو به رشد جهانی شدن است. کشور ما نیز به منظور گسترش صادرات غیرنفتی و حضور در بازارهای جهانی درصدد پیوستن به سازمان تجارت جهانی(WTO) برآمده و در حال حاضر عضو ناظر این سازمان است. یکی از صنایع مهمی که بدین منظور باید مورد مطالعه قرار گیرد صنعت فرش دستبافت است. شاخص توان رقابت صادراتی فرش دستبافت ۶۵ رج ابریشمی اصفهان برابر با ۸۸/۰ است و بیانگر این است که فرش دستبافت ۶۵ رج ابریشمی استان اصفهان در شرایط فعلی در بازارهای جهانی دارای توان رقابت است. شاخص مزیت نسبی نیز بر اساس هزینه واحد که همان مزیت رقابتی واقعی در شرایط رقابت آزاد شرایط بعد از پیوستن ایران به (WTO) است، برابر با ۷۹/۰ و نشان دهنده مزیت نسبی این استان در تولید فرش مذکور می باشد. زعفران ایرانی. ایران با داشتن بیش از ۹۵ درصد تولید زعفران، محصولش را به ۴۵ کشور جهان صادر می کند. کشور اسپانیا با اختصاص حدود یک چهارم واردات این محصول ایرانی یکی از کشورهایی است که بیشترین
سهم را در تجارت خارجی زعفران ایرانی دارد. اسپانیا زعفران ایرانی را به ۱۴۰ کشور دنیا، به نام خود، صادر می کند، اینکه اسپانیا زعفران ایرانی را با نام خودش صادر می کند به تأیید یکی از اعضای شورای ملی زعفران رسیده است. مقصد انواع زعفران ایرانی، کشورهایی مانند آلمان، اتریش، اردن، اسپانیا، استرالیا، استونی، اسکاتلند، افغانستان، امارات متحده عربی، انگلستان، بحرین، بلژیک، بوسنی، تایوان، ترکیه، چین، سنگاپور، سوئد، سوئیس، عراق، عربستان سعودی، عمان، فرانسه، فیلیپین، قطر، کانادا، کویت، موریس، ویتنام، هلند، هنگ کنگ، ایتالیا، نپال، مالزی، هند، ژاپن، سریلانکا، مجارستان، آذربایجان است، که البته خودِ کشور اسپانیا نیز با اختصاص حدود یک چهارم از کل صادرات این محصول ایرانی، خود یکی از کشورهایی است که بیشترین سهم را در تجارت زعفران ایرانی دارد، همچنان بازارهای ناشناخته بسیاری وجود دارد که ایران می تواند زعفرانش را در آنجا عرضه کند.
مامک خادم نوازنده و موسیقیدان ایرانی است. او از اولین کسانی است که در دهه نود میلادی در گروه اکسیم آو چویس به ترکیب و تلفیق موسیقی ایرانی با دیگر سبکها کرد. در تهران به دنیا آمد. فرزند ارشد خانواده بود و از توجه پدر و مادرش بهره مند بود. در دوران کودکی به کلاس های رقص باله مادام لازاریان فرستاده شد. شاید بتوان گفت که این اولین جرقه های آشنایی وی با هنر بود. چون پدرش رئیس معدن زغال سنگ گاجره بود، بسیاری از اوقات فراغتش در کودکی در آن منطقه سپری شد. در همان ایام نوجوانی وارد کارگاه موسیقی کودکان و نوجوانان رادیو ملی ایران شد که رهبری آن با خانم سیمین قدیری بود. در همان ایام این موقعیت را پیدا کرد که با آموزش های دوره ای خانم پری زنگنه نواهای محلی را یاد بگیرد. در واقع این دوره پایه های موسیقی را در وی بنا کرد. مهاجرت. وی قبل از انقلاب و در نوجوانی برای تحصیل به آمریکا مهاجرت کرد. و انقلاب و در پی آن جنگ هشت سالهٔ ایران و عراق مانع بازگشت او شد. بعد از دریافت مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ ریاضیات و ورود به بازار کار، حرفهٔ تدریس را برگزید. این شغل به او مجال داد تا از تعطیلی تابستان بهره جوید و استعداد هنر موسیقی خود
را صیقل دهد. سال های متمادی، تابستان ها به ایران بازمی گشت، تا موسیقی سنتی ایرانی را نزد استادان مشهور ایران بیاموزد. هر سال با آهنگ و آلبوم های تازه ضبط شده به آمریکا باز می گشت و تا تابستان سال بعد درس های خود را تمرین و مرور می کرد. همچنین در کلاس ها و کارگاه هایی که توسط استادان موسیقی سنتی ایران در آمریکا برگزار می شد، شرکت می کرد. فعالیت هنری. موسیقی سنتی، پایهٔ موسیقی وی شد. زندگی در یک کشور غربی سبب به چالش کشیده شدن آموخته های وی در زمینهٔ موسیقی سنتی شد و همین امر او را به موسیقی تلفیقی سوق داد. همین امر باعث شد که وارد گروه "اکسیوم آف چویس" Axiom of Choice (اصل انتخاب)* شود که با جرأت می توان گفت، نخستین و بهترین نمونهٔ موسیقی تلفیقی در عرصهٔ موسیقی فارسی است. این گروه در ایالت کالیفرنیا در آغاز دههٔ ۱۹۹۰میلادی تأسیس شد. مامک خادم و رامین ترکیان اعضای اصلی این گروه بودند. اولین آلبوم این گروه ورای انکار (Beyond Denial) نام داشت که در سال ۱۹۹۴منتشر شد. این گروه موسیقی سنتی ایرانی را با موسیقی غربی آمیخته اند به نحوی که برای شنوندهٔ غربی ناآشنا نیست. در آثار Axiom of Choice صدای سازهای موسیقی سنتی ا
یران همچون تار، سه تار و دف با چاشنی آلات موسیقی غربی چون گیتار و بیس همراه است. در واقع، شروع کار این گروه باعث شد که یک سبک جدیدی از موسیقی در حوزهٔ موسیقی فارسی ایجاد شود. دیگر آلبوم های این گروه "نیایش" و "گشایش" نام دارند که هر کدام به نوبهٔ خود نمونهٔ عالی موسیقی تلفیقی است. البته، فعالیت مامک خادم تنها محدود به این گروه نشد. او در تهیهٔ چند فیلم سینمایی، تلویزیونی و نمایشنامهٔ تئاتر همکاری داشته است. از جملهٔ این فیلم ها می توان به صلح آورThe Peacemaker اشاره کرد که در آن با موسیقیدان برجسته، هانس زیمر همکاری کرده است. همچنین او در ساختن موسیقی فیلم های دیگری چون "دراکولا ۲۰۰۰" و "ترافیک" نیز همکاری داشت. افزون بر این، وی در قطعه ای که توسط "اوا بگلاریان" در تئاتر یونانی "ساقی های خدایان" در جشنوارهٔ پتراس یونان هنرنمایی کرده است. علاوه بر همهٔ اینها او در تهیهٔ قسمت "فصل روح" از رشته آلبوم های "بودا بار" نیز همکاری کرده است. به گفتهٔ خودش، یکی از مهمترین دغدغه های فکری او، نحوهٔ آموزش آواز در ایران است. مامک خادم بر اساس تجربیات شخصی خودش، معتقد است که شیوهٔ آموزش آواز در ایران بسیار سخت است و از همان
آغاز شاگردان مجبورند با ردیف های موسیقی آشنا شوند، در صورتی که افراد باید بدانند که صدا، از کجای گلو و با چه اندازه نفس گیری و به چه شیوه ای برون می آید. او نظام آموزش موسیقی سنتی در قالب موسیقی غربی را عرضه کرده است. آلبوم جدید مامک خادم "جستجو" نام دارد که ثمرهٔ سفرهای گوناگون وی به گوشه و کنار جهان و ایران است. او با برگرفتن نقاط مشترک موسیقی سنتی ایرانی با دیگر کشورها، این آلبوم را شکل داده است. در این آلبوم، کلام فارسی به خوبی بر روی نواهای برگرفته از موسیقی کشورهای دیگر نشسته و در نتیجه، یک نمونهٔ برجستهٔ دیگر در زمینهٔ موسیقی تلفیقی را به بار آورده است.
اسلام در لوکزامبورگ یک اقلیت دینی به حساب می آید که در کنار دین مردمان لوکزامبورگ که مسیحی کاتولیک می باشند به همراه مسیحیان پروتستان، و یهودیان اقلیت دینی به شمار می روند. مجلس لوکزامبورگ از سال ۲۰۰۸ دین اسلام را به صورت قانونی در این کشور به رسمیت شناخته شده است. تا دههٔ ۱۹۷۰ میلادی جمعیت مسلمانان لوکزامبورگ بسیار کوچک و کم جمعیت بود. در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ جمعیت مسلمان تنها ۳۰۰ نفر شمارش شده بود؛ که در واسطه دههٔ ۱۹۹۰ و از زمان آغاز جنگ های داخلی در یوگسلاوی سابق پناهجویان عمدتاً مسلمان بوسنیایی وارد لوکزامبورگ شدند، این پناهجویان در حدود بیش از ۳٬۰۰۰ تخمین زده می شوند. امروزه شش مسجد در لوکزامبورگ وجود دارد و جمعیت مسلمانان در حدود ۱۰٬۰۰۰–۱۲٬۰۰۰ نفر تخمین زده می شود حال حاضر اسلام دین دوم در لوکزامبورگ، بعد از کاتولیک به شمار می رود.
آدا (به یونان: Ἄδα) ؛ (۳۷۷ – ۳۲۶ پیش از میلاد) ساتراپ کاریا در سدهٔ چهارم پیش از میلاد بود. آدا دختر هکاتومنوس ساتراپ کاریا و خواهر ماسول، آرتمسیا، ایدریئوس، و پیکسوداروس بود. او با بردارش، ایدریئوس، وصلت نمود که در سال ۳۵۱ پیش از میلاد جانشین آرتمسیا شده بود. در سال ۳۴۴ پیش از میلاد با مرگ ایدریئوس، آدا ساتراپ کاریا شد اما چند سال بعد توسط برادر دیگرش، پیکسداروس اخراج شد و پیکسوداروس خود را ساتراپ جدید کاریا نامید. در سال ۳۳۵ پیش از میلاد پس از مرگ پیکسوداروس، دامادش اورونتوباتس، از سوی شاهنشاه هخامنشیان عهده دار این مسئولیت شد. سال بعد که اسکندر مقدونی به کاریا حمله کرد، آدا که در آن زمان دژ آلیندا را در مالکیت داشت، بدون هیچگونه مقاومتی دژ را تسلیم اسکندر کرد. به پاس این خوش خدمتی، اسکندر او را فرمانده محاصره ی هالیکارناس کرد و پس از تسخیر هالیکارناس، فرمانروایی بر کاریا را به آدا سپرد. آدا نیز رسماً اسکندر را به فرزندخواندگی پذیرفت تا بدین ترتیب حکومت کاریا پس از مرگش بدون هیچگونه قید و شرطی به خود اسکندر برسد. میراث. بنا بر اظهارات باستان شناسان ترک، مقبرهٔ آدا پیدا شده است و بقایای او امروزه در موزهٔ با
ستان شناسی بودروم در معرض نمایش است.
تنگ طه روستایی در فاصلهٔ ۴۰ کیلومتری شهر داراب استان فارس است. این روستا از توابع دهستان قلعه بیابان و از بخش جنت شهرستان داراب است. موقعیت جغرافیایی و تاریخچه. روستای تنگ طه یکی از روستاهای شهرستان داراب فارس است که قدمت آن به حدود ۷۰ سال پیش می رسد و در ۴۰ کیلومتری شهر داراب و به مختصات ۲۸ درجه و ۳۲ دقیقهٔ شمالی و ۵۴ درجه و ۴۶ دقیقهٔ شرقی واقع است. از لحاظ طبیعی این روستا به صورت یک دشت نسبتاً هموار است که با دو رودخانهٔ فصلی که از وسط آن می گذرد به سه قسمت تقسیم شده است. این دو رودخانه در تغذیهٔ آب های زیرزمینی روستای تنگ طه و روستاهای پایین دست نظیر فتح آباد و جنت شهر و دیگر روستاها نقش مهمی دارد و برای جلوگیری از جاری شدن سیل و هدر رفتن آب بر روی هردو رودخانه سدهای خاکی مخزنی ایجاد نموده اند که اگر در طول سال ۲ تا ۳ بار از آب پر گردند روستاهای پایین دست از نظر آب مورد نیاز تغذیه می گردند. در سه طرف آن تپّه هایی قرار گرفته و یک طرف آن به دشت وسیع قلعه بیابان وصل است. اقلیم تنگ طه نسبتاً معتدل است. در زمستان ها دمای هوا به ندرت به زیر صفر می رسد. مردم این روستا از حدود ۷۰ سال پیش از روستای تاریخی نوایگان ب
رای کشاورزی به این مکان آمده اند. ابتدا شخصی به نام شیخ حسین انصاری در این مکان شروع به کشاورزی نمود و بعدها با تشویق عدهٔ دیگری نیز به اینجا آمدند و با حفر چاه های متعدد باعث رونق کشاورزی و دامداری در این مکان گشتند. در ابتدا مردم به دلیل نبود امکانات و کمی جمعیت و نبود درآمد کافی با مشکلات فراوانی روبه رو بودند اما با گذشت زمان و به برنشستن درختان آن ها که عمدتاً انار بود، وضع مردم بهتر شد و با پیشرفت کشاورزی افراد مختلفی از روستاهای اطراف برای کار به این روستا آمدند به طوری که اکنون جمعیت افراد غیر بومی که برای کار به روستا آمده اند از جمعیت بومی بیشتر است؛ و در فصل کار جمعیت این روستا تا ده برابر افزایش پیدا می کند. جمعیت بومی این روستا حدوداً ۴۰۰ نفر است.
نقوش صخره ای عقربلو در روستای عقربلو در ۸ کیلومتری غرب شاهین دژ و در کنار رودخانه دائمی زرینه رود شاهین دژ واقع گردیده است. در حدود ۵۰۰ متری شمال روستا بلندی صخره ای کوچکی قرار گرفته است که دارای سطحی صاف وسیقلی است. درضلع شرقی این سطوح آثار حجاری انسان عصر شکار به چشم می خورد. اطلاعات دقیقی از زمان ایجاد این نقوش در دست نیست اما احتمال می رود مربوط به دوره پارینه سنگی باشند. این نقوش معمولاً آرزوهای نقاش را به تصویر می کشد، وجود این نقوش نشان از دیرینگی سکونت انسان در این مناطق دارد. این نقوش تصاویر زیبایی از چند بزکوهی و یک سری علائم دیگر را به تصویر کشیده است. این اثر به ثبت ملی رسیده است.
ایکی باتیستا (متولد ۳ نوامبر ۱۹۵۶) بازرگان و کارآفرین برزیلی است، که بخش اعظم ثروت خود را از صنایع استخراج معادن و نیز اکتشاف نفت و گاز کسب نموده است. در حال حاضر، او رییس هیئت مدیره شرکت برزیلی ای بی اکس گروپ می باشد. این گروه شامل پنج شرکت تابعه است، که سهام آن ها در بازار بورس سائوپائولو دادوستد می شود. این پنج شرکت عبارتند از: اوجی اکس (نفت و گاز)، ام پی اکس (انرژی)، ال ال اکس (تدارکات)، ام ام اکس مینراسائو (استخراج نفت) و اواس اکس (خدمات و تجهیزات دریایی). در اوایل سال ۲۰۱۲، باتیستا با دارایی خالص ۳۰،۰ میلیارد دلار، به عنوان هفتمین فرد ثروتمند جهان و نیز ثروتمندترین فرد در برزیل شناخته شده است.
سامنیت ها مردمی ایتالیایی بودند که در سامنیوم در جنوب مرکزی ایتالیا زندگی می کردند، آن ها جنگ های پرشماری با جمهوری روم کردند. سامنیت ها مردمی اوسکی زبان و شاید شاخه ای از سابین ها بودند. سامنیت ها اتحادی از قبایل هیرپینی، کائودینی، کاراسنی و پنتری ساختند. آن ها با روم در برابر گلها در سال ۳۵۴ پیش از میلاد هم پیمان شدند اما بعداً دشمنان روم شدند و به زودی درگیر مجموعه ای از سه جنگ (۳۴۳-۳۴۱، ۳۲۷-۳۰۴ و ۲۹۸-۲۹۰) در برابر روم بودند. با وجود پیروزی تماشایی بر رومی ها در جنگ چنگال های کائودین (۳۲۱)سامنیت ها سرانجام مطیع شدند.
سامنیوم واژه ای لاتین برای ناحیهٔ جنوب یا جنوب و مرکز ایتالیا در روزگاران روم است که به وسیلهٔ سامنیت ها مسکون بود. این نام در ایتالیایی امروز باقی مانده است اما سرزمین امروزی تنها دربرگیرندهٔ بخش اندکی از چیزی است که پیش از این بود. مردم سامنیوم توسط رومی ها سامنیت نامیده می شدند.
سابینان قبیله ای باستانی ایتالیایی بودند که در مرکز کوه های آپنین و پیش از تأسیس روم می زیستند و پس از ظهور روم نیز همسایگان شمال شرقی ایشان بودند. این قوم جنگ های بی شماری با رومیان داشت. داستان ربودن زنان سابینی. افسانهٔ ربودن زنان سابینی می گوید که وقتی به تازگی شهر روم به دست رومولوس تأسیس شده بود، به دلیل قلت تعداد زنان امکان زادوولد نبود و نسل رومیان یک یا دو نسلْ بیشتر به درازا نمی کشید. پس رومولوس، به توصیه ی سناتورها، سفیرانی به دولت شهرهای همجوار فرستاد تا از آنان درخواست ازدواج و نکاح برای مردانش کنند. اما رؤسای دولت های همسایه پاسخ منفی و حتی استهزاءآمیز به این فرستادگان دادند. پس رومولوس دست به کار آن شد تا هرطور شده، حتی به زور، زنان اقوام همسایه را به روم بکشاند و به عقد مردان رومی دربیاورد. پس جشنواره ای موسوم به کنسوالیا را به افتخار نپتون ترتیب داد و خَلق های همسایه ــ از جمله آنتم ناتان، کروستومینان، کاینیننسان و سابینان ــ را بدین جشن دعوت و وانمود کرد که از پاسخ منفی همسایگان ناراحت نیست. وقتی این زنان با پدران و مادران و برادران خود وارد روم شدند، بازی ها شروع شد. ناگهان و مطابق نقشه ی ق
بلی، مردان جوان رومی از اینسو و آنسو وارد معرکه شدند و هر دختر باکره ی سابینی را که سر راه خود می دیدند می ربودند و به خانه ی خود می بردند. انتقام گیری والدینِ باکرگانِ ربوده شده. جنگ با کاینیننسان و آنتم ناتان و کروستومینان. در روز جشنواره و ربودن دختران، پدران و مادران این باکرگان نتوانستند کاری کنند. پس گریان و نالان از آن جشنواره بیرون رفتند و به خدایان شکایت بردند که چرا رومیان از حسن اعتمادشان سوءاستفاده کرده اند. پس از چندی، بر گِرد تیتوس تاتیوس، پادشاه سابینان، آمدند و از او خواستند سپاهی راست کند و به جنگ رومیان برود و دخترانشان را بدیشان بازگرداند. تاتیوس پذیرفت. اما پیش از لشکرکشی به سوی روم، کاینیننسان احساس کردند که تاتیوس و دیگر متحدان با حرارت کافی نمی شتابند. پس خودشان ابتکار عمل را در دست گرفته به تنهایی بر قلمرو روم تاختند. اما رومولوس با سپاهش سر راهشان سبز شد و با یک درگیری مختصر شکستشان داد. سپس سپاه آنتم ناتان بر قلمرو روم تاخت. رومولوس ایشان را و بعد کروستومینان را نیز شکست داد. هرسیلیا، همسر رومولوس، از شوهرش خواست که والدین باکرگانِ ربوده شده را در شهروندی روم بپذیرد، چه دولتش با سیاس
ت صلح وسازش می تواند تقویت هم بشود. رومولوس درخواستش را پذیرفت. در نتیجه، از آن شهرها به سوی روم مهاجرت های انبوهی شد که بیشتر این مهاجران را والدین و بستگان دوشیزگان ربوده شده تشکیل می دادند. جنگ با سابینانِ تحت رهبری تیتوس تاتیوس و مداخله ی زنان. سپس میان پدران و برادرانِ این زنان ــ به رهبری تیتوس تاتیوس ــ و رومیان ــ به رهبری رومولوس ــ جنگی خونین در گرفت. زنان سابینی، که تاب دیدن کشته شدنِ شوهرانِ رومی و پدران سابینی شان را نداشتند، خویشتن را به وسط بارانِ نیزه ها انداختند. آنان شوهران و پدران خود را التماس می کردند که از ریختن خون یکدیگر دست بدارند و اسباط خود (فرزندان این دسته و نوه های آن دسته) را به ننگ پدرکشی بدنام نکنند و خون پدرزنان و دامادان خود را نریزند و گفتند که «همان بهتر که ما زنان ــ که مسبب این جنگیم ــ بمیریم، زیرا طاقت نداریم چونان بیوگان یا یتیمان بزییم.» این التماس دو سپاه را تحت تأثیر قرار داد و جنگ را متوقف کرد و سکوتی سنگین حکمفرما شد. سپس سران دو سپاه، رومولوس و تاتیوس، جلو آمدند و معاهده ی صلح بستند و پادشاهی متحدی به مرکزیت روم تشکیل دادند. پس از این واقعه، زنان سابینی در چشم ش
وهران و پدرانشان عزیزتر هم شدند. ربودن زنان سابینی بدل به سوژه ای در هنر شده است و آثار بسیاری راجع به آن آفریده اند.
فیلیپ نیچک(به انگلیسی Philip Nitschke؛ متولد ۸ اوت ۱۹۴۷) نویسنده، انسان گرا و پزشکی استرالیایی است که سازمانی تحت عنوان «خروج جهانی» را در حمایت از اوتانازی بنیان گذاری کرده است. وی با برگزاری کمپینهایی موفق شد تا اوتانازی را در قلمرو شمالی (استرالیا) قانونی کند و قبل از آنکه این قانون توسط دولت نقض شود، توانست به چهار نفر در انجام عمل هومرگ یاری بدهد. او عقیده دارد اولین پزشک در دنیاست که عمل تزریق کشنده را به صورت قانونی و داوطلبانه به اجرا گذاشته است. نیچک از این که خود و گروهش دائماً توسط مسئولین مورد اذیت و آزار قرار می گیرد، ناراضی است. وی همچنین نظریات متناقض شخصی خود در رابطه با خودکشی کمکی و اثر دین در تضاد و تقابل با این امر را به رشته تحریر درآورده است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
گره گوردی افسانه ای مرتبط با اسکندر است. این عبارت به مشکلی اشاره دارد که به ظاهر لاینحل است ولی با راه حلی زیرکانه یا با تقلب رفع می شود. افسانه. مدتی بود که اهالی فریگیه بدون شاه مانده بودند. غیب گویی از تلمیسوس (پایتخت باستانی فریگیه) مقرر کرده بود که نخستین مردی که سوار بر ارابه وارد شهر شود، شاه فریگیه اعلام شود. دهقانی به نام گوردیاس سوار بر ارابه وارد شهر شد. جایگاه و منزلت او را پیشتر عقابی که بر روی ارابه اش نشسته بود و نشانه ای از خدایان دانسته می شد، نوید داده بود. گوردیاس را به محض ورود به شهر، شاه اعلام کردند. پسر او، میداس، به پاس شاه شدن پدرش، ارابهٔ او را به درگاه خدای فریگیه، سابازیوس (که یونانیان او را با زئوس مرتبط می دانستند)، اهدا کرد و بدین منظور ارابه را به یک تیرک یا تنهٔ یک درخت گره زد. گره به قدری کور و محکم بود که به هنگام ورود اسکندر به فریگیه در سدهٔ چهارم پیش از میلاد، همچنان ارابه سر جایش قرار داشت. در آن زمان فریگیه به یکی از ساتراپی های شاهنشاهی هخامنشیان مبدل شده بود. در زمستان سال ۳۳۳ پیش از میلاد، اسکندر در فریگیه اردو زد و تلاش کرد تا گره را بگشاید. پس از آنکه نتواست سر گر
ه را بیابد، با یک ضربهٔ شمشیر گره را به دو نیم کرد و برای گره دو سر جدید ایجاد کرد. آن شب هوا به شدت طوفانی شد. آریستاندر، پیشگوی اسکندر، خبر داد که این طوفان نشان از خوشحالی زئوس دارد و پیروزی های بسیاری برای اسکندر به همراه خواهد آورد. پس از آنکه اسکندر با یک ضربهٔ شمشیر گره را برید، زندگی نویسان او ادعا کردند که پیشتر غیبگویی از غیب خبر آورده است که هرکس گره را بگشاید، شاه آسیا خواهد شد.
مردم بوسنیایی یا بوسنیاک ها (زبان بوسنیایی: Bošnjak) از گروه قومی اسلاوهای جنوبی هستند که به طور عمده در بوسنی و هرزگوین، و با اقلیتی کوچکتر در سرزمین های دیگر شبه جزیره بالکان به خصوص در صربستان، مونته نگرو و کرواسی زندگی می کنند. بوسنیایی ها به طور معمول با پایبندی سنتی به دین اسلام پس از قرن ۱۵ام و ۱۶ام، با فرهنگ مشترک و زبان بوسنیایی مشخص می شوند. در کشورهای انگلیسی زبان، به بوسنیایی ها به عنوان بوسنیایی تبار و مسلمان اشاره می شود. گاهی تمام کسانی که در خاک کشور بوسنی زندگی می کنند بر اساس اشتباهی رایج جزء مردم بوسنیایی شمرده می شوند. زبان بوسنیایی به عنوان یکی از زبان های اسلاوی جنوبی تعریف شده است. ریشه. بسیاری از ویژگی های فرهنگی و زبانی بوسنیایی در دوره مهاجرت از قرون وسطی ریشه دارد. مطالعات ژنتیکی نشان می دهد که اولین ریشه های ژنتیکی مردم بوسنی را می توان به جمعیت های باستانیی که از شبه جزیره بالکان پس از آخرین یخبندان حداکثر ۲۱ هزار سال پیش گسترش یافته است مربوط دانست. فرهنگ. بوسنیایی ها سنتی با سابقهٔ طولانی دارند که قدمت آن به قرن ۱۵ام می رسد. تا قبل از قرن ۱۹ام بسیاری از عناصر فرهنگ بوسنیایی تحت
تأثیر تأثیر اروپا و امپراتوری عثمانی قرار گرفته بود. فرهنگ کشور بوسنی و هرزگووین از منطقه ای به منطقه ای دیگر و شهرستانی به شهرستانی دیگر بسیار متفاوت است. به عنوان مثال شهرهایی مانند سارایوو و موستار یک سنت غنی موسیقیای ویژه را با خود به همراه دارند. زبان. بوسنیایی ها به زبان بوسنیایی صحبت می کنند. این زبان در نگارش و دستور زبان فقط کمی با زبان صربی و زبان کرواتی متفاوت است، اما گویشوران زبان بوسنیایی می توانند به زبان صربی و کرواتی صحبت کنند. لغت نامه رسمی زبان بوسنیایی برای اولین بار در دههٔ ۱۶۳۰ چاپ شده است. جمعیت. بیش از دو میلیون بوسنیایی در کشور بوسنی و یک میلیون نفر دیگر در شبه جزیره بالکان و سراسر نقاط جهان زندگی می کنند. بوسنیایی ها در دو مرحله توسط صرب ها مورد هجوم، نسل کشی و پاک سازی قومی قرار گرفته اند که به نسل کشی بوسنی مشهور است. دین. اکثر بوسنیایی ها مسلمانِ سنی هستند، همچنین به لحاظ تاریخی تصوف نیز نقش مهمی در این کشور داشته است.
موریتانی به ۱۵ استان و ۴۴ شهرستان بخش شده است.استان های این کشور از این قرارند:
سازمان خروج جهانی (به انگلیسی Exit International)یک سازمان ناسودبر بین المللی است که در جهت حمایت از اوتانازی فعالیت می کند. نام پیشین آن"بنیاد تحقیق درباره اوتانازی (VERF Inc.)بود. از دیگر سازمان های حمایت کننده از حق هومرگ اوتانازی و خودکشی کمکی می توان به دیگنیتاس (سازمان کمک به خودکش ها) و خروج نهایی اشاره کرد. فیلیپ نیچک این سازمان را پس از آنکه اولین قانون حمایت از اوتانازی که در استرالیا به تصویب رسیده بود، نقض شد، بنیان گذاری نمود. در زمانی که این قانون به اجرا درآمد، فیلیپ نیچک اولین پزشک در دنیا بود که توانست عمل تزریق کشنده را به جهت اوتانازی به انجام برساند. خروج جهانی یک سازمان ناسودبر است که در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۵۰۰ نفر در آن کار می کردند. فعالیت ها. در سال ۲۰۱۱ میلادی این سازمان در یکی از بزرگ راههای استرالیا به نام هیوم، نخستین بیلبورد تبلیغاتی در حمایت از اوتانازی را رونمایی کرد. قبل از رونمایی از این بیلبورد اداره تبلیغات استرالیا به این سازمان هشدار داده بود که نصب چنین بیلبوردی ممکن است با قوانین ایالتی که هر گونه کمک به خودکشی را منع می کند، مغایر باشد. اما نهایتاً سازمان خروج جهانی موفق ش