Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می گوید که عفونت به آن سوی اقیانوس سرایت نکرده و بریتانیا قرنطینه شده است. دو سرباز فارل را می کشند اما بر سر تصمیمات خود با هم اختلاف پیدا می کنند، و این فرصتی برای فرار جیم فراهم می آورد. جیم در جنگل، رد بخار هواپیمایی را در آسمان می بیند، نشانه ای از فعالیت جهان خارج. او با به صدا درآوردن آژیر، وست را از عمارت بیرون می کشد، یکی از سربازان را می کشد و سپس میلر—سربازی آلوده که برای بررسی زنجیر شده بود—را آزاد می کند تا دیگر سربازان را آلوده کند. میچل، یکی از سربازان، می کوشد سلینا را برباید، اما جیم با خشونتی بی سابقه او را می کشد؛ سلینا ابتدا تصور می کند جیم آلوده شده، اما وقتی در کشتن او لحظه ای تردید می کند، به حقیقت پی می برد و با جیم می بوسد. جیم، سلینا و هانا با تاکسی فرانک فرار می کنند، اما وست که در صندلی عقب پنهان شده، جیم را از ناحیه شکم هدف قرار می دهد. هانا در واکنش، خودرو را دنده عقب می برد تا میلر از پنجرهٔ عقب وارد شود، وست را بیرون بکشد و با ضربات مشت و لگد از پا درآورد. ۲۸ روز دیگر، جیم در کلبه ای دورافتاده در کامبریا بهبود یافته است، جایی که افراد آلوده بر اثر گرسنگی در حال مرگ اند. با عبور
یک هواپیمای هاوکر هانتر از آسمان، سه نفر پارچهٔ بزرگی با نوشتهٔ «HELLO» پهن می کنند و برای جلب توجه خلبان دست تکان می دهند، با این امید که شاید آن ها دیده شوند. تولید. بیمارستانی که در این فیلم مورد استفاده قرار می گیرد یک بیمارستان واقعی است. مدیران بیمارستان برای تعطیلات آخر هفته ساختمان را به سازندگان فیلم اجاره می دهند و درآمدهای فیلم به طور مستقیم هزینه های بیمارستان را پرداخت می کند، به این معنی که پول فیلمبرداری مستقیماً به صندوق اعتماد بیمارستان واریز می شود. گروه تولید برای فیلمبرداری صحنه های بزرگراه، مجوز فیلمبرداری در روز یکشنبه صبح بین ساعت ۷٫۰۰ تا ۹٫۰۰ را دریافت کرد؛ در نتیجه پلیس به تدریج سرعت حرکت ماشین ها را در هر دو جهت بزرگراه کاهش داد و سازندگان فیلم با استفاده از ۱۰ دوربین توانستند، یک دقیقه فیلم قابل استفاده را ضبط کنند. همچنین سکانس فیلمبرداری تونل دو روز به طول انجامید. همچنین خدمه تمام مدارک لازم را برای تخریب پمپ بنزین به دست آوردند، اما پلیس (ناخواسته) از آن مطلع نشد. هنگامی که مواد منفجره منفجر شد، پلیس نیروهای آتش نشانی را به محل اعزام کرد (اگرچه یکی از آنها قبلاً در صحنه حضور حض
ور داشت). اما دنی بویل پس از چند ساعت موضوع را حل کرد. هزینه انفجار در کل ۲۵۰٬۰۰۰ پوند بود. اوایل فیلم با تصاویر و اخباری آغاز می شود که بر اساس فیلم های گرفته شده توسط روزنامه نگار سوریوس سامورا در سیرالئون تهیه شده است. و نیز آیه کتاب مقدس روی کارت پستال جیم از کتاب ناحوم است. ناحوم پیامبری بود که تخریب شهر بزرگ نینوا، پایتخت امپراطوری آشور را پیش بینی کرد که قرار بود به عنوان مجازات گناهان ساکنانش کاملاً نابود شود. افراد اضافی که در کلیسا نقش اجساد مرده را بازی می کردند دانشجویان دانشگاه بودند که داوطلب حضور در این فیلم شدند.
۹/۱۱ فیلمی ۱۱۲ دقیقه ای به کارگردانی ژوله و گدئون نائودت با بازی رابرت دنیرو محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
فردایی بهتر یک فیلم اکشن هنگ کنگی به کارگردانی جان وو با بازی چو یون فات محصول سال ۱۹۸۶ است. این فیلم تأثیر عمیقی بر اکشن سینمای هنگ کنگ داشت و به عنوان یک فیلم برجسته شناخته شده است که الگوی ژانر خونریزی قهرمانانه را تعیین می کند. داستان. دربارهٔ دو بردار است که یکی از آنها فارغ التحصیل آکادمی پلیس هنگ کنگ است و دیگری در باند قاچاق مواد مخدر کار می کند و بردار پلیس وقتی می فهمد که برادرش خلافکار است تلاش می کند او را اصلاح کند….
یک پسر و سگش فیلمی ۹۱ دقیقه ای به کارگردانی ال.کیو. جونز با بازی دان جانسون است.
پلی در دوردست فیلمی حماسی محصول سال ۱۹۷۷، به کارگردانی ریچارد اتنبرا با بازی درک بوگارد، شان کانری، مایکل کین، جین هکمن، جیمز کان و رابرت ردفورد محصول کشور ایالات متحده آمریکا است. فیلم داستان شکست متفقین در عملیات مارکت گاردن را روایت می کند.
اصلاح سه تیغ فیلمی ۳۰ دقیقه ای به کارگردانی نیک پارک با بازی فرانک پاول محصول کشور ایالات متحده آمریکا در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۵ (۲۴ آذر ۱۳۷۴) است. خلاصه داستان. مخترع والاس و سگ او گرومیت یک تجارت تمیز کردن پنجره را انجام می دهند. والاس برای فروشگاه دار پشمی وندولن رامسبوم افتاد. سگ گناهکار او، پرستون، که برای تهیه مغازه گوسفندها را خراب می کند. پس از گوسفند گمشده در خانه سرگردان، والاس او را در گره-ماتیک خود قرار می دهد، که گوسفندان را بریده و پشم را به جهش می گراند و وی را به عنوان "بره ناقلا" می نامد. پرستون نقشه های گره-ماتیک را به سرقت می برد. در حالی که گرومیت از پرستون تحقیق می کند، پرستون او را اسیر می کند و او را به خاطر زنگ زدگی گوسفندان فراری می کند. گرومیت دستگیر و زندانی می شود، در حالی که خانه والاس پر از گوسفند است. والاس و گوسفندان گرومیت را نجات می دهند و در مزارع مخفی می شوند. وندولن و پرستون برای گردآوری گوسفندان وارد کامیون می شوند. هنگامی که وندولن خواستار پرستون برای جلوگیری از زنگ زدگی است، او را با گوسفندان در کامیون ها قفل می کند و دور می شود و قصد دارد آنها را به غذای سگ تبدیل کند. والاس و
گرومیت در موتورسیکلت خود تعقیب می کنند. وقتی اتاقک موتورسیکلت گرومیت جدا می شود، حالت هواپیما خود را فعال می کند و تعقیب را از هوا از سر می گیرد. والاس در کامیون به دام می افتد و او، وندولن و گوسفندان به کارخانه پرستون منتقل می شوند، جایی که پرستون یک گره گشاد و بزرگ را ساخته است. اسیرها در حوضه شستشو بارگیری می شوند، اما بره ناقلا فرار می کند. بره ناقلا علائم نئونی را برای آشکار کردن محل کارخانه به گرومیت، که به پرستون حمله می کند، فعال می کند. بره ناقلا پرستون را به بافتنی گره می زند و خز خود را از بین می برد. وندولن فاش می کند که پرستون در حقیقت یک روبات است که توسط پدر مخترع خود به خاطر خیر ساخته شده است، اما شر شد. هنگامی که گره-او-ماتیک پرستون را در ژاکت ساخته شده از خز خود، لباس پرستون را می پوشاند، ناخواسته به کنترل ها برخورد می کند، و گروه آماده می شوند که وارد دستگاه مینی سازی شوند. بره ناقلا پرستون را به داخل دستگاه سوق می دهد و او را خرد می کند. گرومیت تبرئه می شود و والاس پرستون را به عنوان یک سگ کنترل از راه دور بی خطر بازسازی می کند. هنگامی که وندولن بازدید می کند، والاس او را دعوت به خوردن پنی
ر می کند، اما او اظهار داشت که آلرژی دارد، از این امر خودداری می کند. در حالی که والاس تصمیم می گیرد به خود کمک کند، شنون را می خورد که پنیر را در حال خوردن خود می داند.
محتکر گندم فیلمی ۱۵ دقیقه ای به کارگردانی دی. دبلیو. گریفیث و محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
مرد دوچهره یا زندگی دوگانه فیلمی ۱۰۴ دقیقه ای به کارگردانی جرج کیوکر با بازی نورما شیرر محصول کشور ایالات متحده آمریکا است. «مرد دوچهره» یک فیلم نوآر آمریکایی محصول سال ۱۹۴۷ است که داستان تونی جان، بازیگری را روایت می کند که ذهنش تحت تأثیر نقشی که بازی می کند قرار می گیرد. این فیلم با بازی رونالد کولمن و سین هاسو و به کارگردانی جورج کیوکر ساخته شد. فیلم نامه را روت گوردون و گارسن کانین نوشتند. کولمن برای این نقش برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. داستان. بازیگر مشهور صحنه، آنتونی «تونی» جان، نقش اصلی یک اجرای تازه از نمایش "اتللو" اثر ویلیام شکسپیر را از ماکس لاسکر، تهیه کننده تئاتر، دریافت می کند. لاسکر می خواهد بریتا، همسر سابق تونی، نقش دزمونا را بازی کند. تونی ابتدا این پیشنهاد را رد می کند، که باعث آسودگی کارگردان، ویکتور دانلان، می شود چون می داند تونی بیش از اندازه در نقش هایش غرق می شود. بریتا هم با دانلان هم عقیده است و به بیل فرند، مسئول تبلیغات، هشدار می دهد که اگرچه تونی در کمدی ها خوش اخلاق و دلنشین است، اما هنگام اجرای نمایش های تراژیک هولناک می شود. او هشدار می دهد که تونی آن قدر د
ر نقش هایش فرو می رود که مرز میان واقعیت و نمایش برایش محو می شود. تونی پس از وسواس پیدا کردن به ایده ایفای نقش اتللو، تصمیمش را عوض می کند. او در جریان آماده سازی نقش با پیشخدمت جوانی به نام پت کرول آشنا شده و رابطه ای گذرا با او آغاز می کند. بریتا ناچار نقش دزمونا را می پذیرد و تمرین ها آغاز می شود. نمایش با نقدهای درخشان افتتاح می شود، اما تونی رفته رفته آن چنان در نقش خود غرق می شود که تفاوت دنیای نمایش و زندگی واقعی اش را از دست می دهد. او حسادت را کلید شخصیت اتللو می بیند. وقتی بریتا مدالیونی را که بیل به او برای تولدش هدیه داده نشان می دهد، حسادت تونی برانگیخته می شود. همان شب، در صحنه «بوسه مرگ» اتللو و دزمونا، تونی آن چنان تحت تأثیر نقش قرار می گیرد که نزدیک است بریتا را خفه کند. در آغاز سال دوم اجرای نمایش، تونی از بریتا می خواهد دوباره با او ازدواج کند، اما او رد می کند. تونی گمان می کند بریتا عاشق بیل شده است. آشفته، خشمگین و پریشان، به خانه پت می رود، جایی که مرز نمایش و واقعیت در ذهنش محو می شود و او پت را با همان «بوسه مرگ» اتللو می کشد. سپس به خانه بریتا بازمی گردد و روی کاناپه اش به خواب می ر
ود. خبرنگاری به نام ال کولی به بیل پیشنهاد می دهد با برجسته کردن شباهت های قتل پت و صحنه «بوسه مرگ» اتللو، نمایش را به صفحه اول روزنامه ها بیاورد. تونی وقتی این مطلب را می بیند، خشمگین شده و به طور فیزیکی به بیل حمله می کند. بیل مشکوک می شود که تونی قاتل پت است و موضوع را به پلیس گزارش می دهد، اما همسایه مست پت به اشتباه به جرم قتل بازداشت می شود. تونی خواستار اخراج بیل می شود و بیل برنامه مرخصی کوتاهی می ریزد. او به بریتا ابراز علاقه می کند، اما بریتا این علاقه را پاسخ نمی دهد. با این حال، او به بیل می گوید که تونی شب قتل پت خانه او را ترک کرده بود. بیل بازیگری را استخدام می کند تا شبیه پت لباس بپوشد و او را به عنوان پیشخدمت در همان رستورانی که پت کار می کرد قرار می دهد. بیل تونی را به رستوران دعوت می کند و با نظارت کاپیتان پلیس پیت بانر، تونی با دیدن بدل پت آشفته شده و از رستوران می گریزد. بیل و پلیس که اکنون مشکوک شده اند، او را تا تئاتر دنبال می کنند. آن ها از پشت صحنه به اجرای نمایش نگاه می کنند و تونی متوجه حضورشان می شود. در اوج اجرای "اتللو" همان شب، تونی که از عذاب وجدان در هم شکسته است، با خنجری واق
عی خود را همان جا می کشد. پشت صحنه، در حالی که از زخم خودساخته اش خونریزی دارد، همه چیز را اعتراف می کند و می میرد. تولید. نقش اصلی آنتونی «تونی» جان در ابتدا برای لارنس الیویه در نظر گرفته شده بود. رونالد کولمن در آغاز نسبت به اجرای ویلیام شکسپیر روی پرده تردید داشت. برای اطمینان دادن به او، جورج کیوکر به کولمن گفت این فیلم می تواند فرصتی عالی برای برنده شدن اسکار باشد (که در نهایت هم شد). کولمن پیش تر سه بار نامزد شده بود. عنوان کاری فیلم در ابتدا "Imagination" («تخیّل») بود. پس از پایان فیلم برداری، کیوکر بازیگران را برای چهار روز فیلم برداری اضافی فراخواند. «مرد دوچهره» پانصدمین فیلمی بود که در استودیوی یونیورسال، ساخته شده در سال ۱۹۲۴ برای فیلم "شبح اپرا" (۱۹۲۵)، فیلم برداری شد. موسیقی میکلوش روزا، که برای آن دومین جایزه اسکار بهترین موسیقی متن خود را دریافت کرد، ترکیبی از سبک امروزی خودش با بخش هایی به سبک ونیزی سده شانزدهم بود. او بعدها عنوان «مرد دوچهره» را برای خاطراتش در سال ۱۹۸۲ برگزید تا دوگانگی میان کارش در موسیقی مطلق و ساخت موسیقی متن فیلم های هالیوود را نشان دهد. اکران. «مرد دوچهره» در روز کری
سمس ۱۹۴۷ در هالیوود و در قالب نمایش محدود برای در نظر گرفته شدن در رقابت اسکار اکران شد. بازخورد. در نقدی معاصر در "نیویورک تایمز"، منتقد بازلی کراودر نوشت: «خانم روت گوردون و آقای گارسن کانین، با همکاری ویلیام شکسپیر، یک درام امروزی ساخته اند که به خوبی از ظرفیت سینما برای نشان دادن هیجان غریب و رمانتیسم جاودانه تئاتر بهره می برد. و با انتخاب رونالد کولمن به عنوان ستاره ای پرآوازه و دادن فرصت بازی در بخش های زیادی از "اتللو" در دل نمایش، آن ها این نقش را به عنوان نقطه اوج کارنامه این بازیگر کهنه کار به او هدیه داده اند. تنها پرسش این است که آیا کولمن به عنوان ستاره ای پریشان حال در برادوی تأثیرگذارتر است یا در نقش مرد مور ونیزی ریش دار. در هر حال، او بازیگری را تصویر می کند که برای تراژدی عاشقانه آماده است.» فیلیپ کی. شروئر، منتقد "لس آنجلس تایمز" نوشت: «فیلم به طرزی خارق العاده تپش تئاتر نیویورک را به تصویر می کشد، هم به طور ذاتی و هم به دلیل اینکه بخش هایی از آن همان جا فیلم برداری شده است؛ اثری است پخته، صریح و ظریف که کولمن را از بسیاری محدودیت هایی که سال ها بازی های اشرافی و ساختگی هالیوود بر او تحمیل
کرده بود، آزاد می سازد. با این حال، بخش هایی از فیلم دنبال کردنش دشوار است، آن قدر ظریف که همیشه روی پرده همان طور که سازندگانش تصور کرده اند، جلوه نمی کند.» جوایز. این فیلم همچنین توسط مؤسسه فیلم آمریکا برای فهرست ۲۰۰۵ خود به نام ۱۰۰ سال موسیقی فیلم در آمریکا نامزد شد.
روح آزاد فیلمی ۹۱ دقیقه ای به کارگردانی کلارنس براون با بازی بیل فارمر محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
ماجرای گوفی فیلمی ۷۸ دقیقه ای به کارگردانی کوین لیما محصول سال ۱۹۹۵ کشور ایالات متحده آمریکا است.
یک مشت باران فیلمی ۱۰۹ دقیقه ای به کارگردانی فرد زینمان و محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
داستان یک شوالیه فیلمی ۱۳۴ دقیقه ای به کارگردانی برایان هالگلند در ژانر کمدی ماجراجویی قرون وسطایی محصول ایالات متحدهٔ آمریکا است. هیث لجر، شانین سوسامون، مارک ادی، آلن تودیک، روفس سوئل، لورا فریزر و پل بتانی در این فیلم ایفای نقش می کنند. داستان فیلم به سبک آناکرونیسم روایت می شود و دربارهٔ یک دهقان است که به عنوان یک شوالیه ظاهر می شود و در مسابقات شرکت می کند و موفق به دوستی و آشنایی با شخصیت هایی همچون ادوارد، شاهزاده سیاه و جفری چاوسر می شود. خلاصه داستان. ویلیام تاچر دوره گردی است که هیچ اصل و نسبی ندارد و با جعل عنوان لرد اولریک وارد مسابقات مبارزه با نیزه شوالیه ها می شود.
نامه ای به سه همسر فیلمی ۱۰۳ دقیقه ای به کارگردانی جوزف ال. منکیه ویچ با بازی آنوک آمه محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
یک مرد و یک زن فیلمی ۱۰۲ دقیقه ای به کارگردانی کلود للوش با بازی آنوک امه و ژان-لویی ترنتینیان و محصول کشور فرانسه است که در سال ۱۹۶۶ اکران شد. یک مرد و یک زن ششمین فیلم پرفروش سال ۱۹۶۶ در فرانسه بود. این فیلم برنده جایزه های متعددی از جمله نخل طلای جشنواره فیلم کن ۱۹۶۶، دو جایزه گلدن گلوب برای بهترین فیلم خارجی زبان و بهترین بازیگر زن برای آنوک امه و دو جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی و بهترین فیلم نامه شد. = داستان فیلم = مرد و زنی به طور اتفاقی در بعد از ظهر یکشنبه ای با هم دیگر برخورد می کنند. به مرور که با یکدیگر بیشتر آشنا می شوند متوجه می شوند که هر دو، همسران خود را از دست داده اند. آنها با هم دوست شده و صمیمی می شوند، اما زن فاش می کند که نمی تواند به دلیل خاطرات همسر سابقش عاشق شود و… بازیگران. = جوایز =
یک فیلم فیلم کلاژ تجربی و ۱۲ دقیقه ای به کارگردانی بروس کانر است.
محمد طغانیان دهکردی (زادهٔ ۱۲۹۹ در شهرکرد- درگذشتهٔ ۲۹ فروردین ۱۳۸۶ در شهرکرد) نوازندهٔ ساز کمانچه اهل ایران بود. زندگی نامه. محمد طغانیان دهکردی در سال ۱۲۹۹ در شهرکرد به دنیا آمد. در سیزده سالگی به تهران آمد و نزد ابوالحسن صبا به فراگیری موسیقی پرداخت و در نواختن کمانچه مهارت یافت. سپس به اصفهان رفت و فعالیت هنری خود را از شانزده سالگی، ابتدا با رادیو ارتش و سپس با رادیو اصفهان آغاز کرد. او بارها کنسرت های متعدد برای شناساندن موسیقی سنتی، در خارج از کشور اجرا کرده است. از نواخته هایش منابع زیادی در دسترس نیست؛ زیرا بیشتر ضبط ها خصوصی بوده اند. مهم ترین مجموعه منتشر شده از آثار وی یک آلبوم شامل سه عدد نوار کاست است که در سال ۱۳۷۲ به کوشش محمدعلی کیانی نژاد ضبط گردید. او در این مجموعه علاوه بر کمانچه نوازی دستگاهی، تعدادی از شاخص ترین نغمات محلی شهرکرد و بختیاری را نواخته است. نکته جالب توجه در نواخته های دستگاهی وی، ردپای سبک ویلن نوازی اسدالله ملک و پرویز یاحقی است. وی کنسرت های زیادی در خارج از ایران برای شناسایی موسیقی سنتی ایران به جهانیان به اجرا گذاشت. محمد طغانیان آخرین بازمانده نسل قدیم کمانچه کش های
ایران بود. او در شهرکرد زندگی می کرد. علاوه بر تسلط کامل به ردیف موسیقی ایرانی، گنجینه ای از مقام های اصیل بختیاری در سینه داشت. محمد طغانیان در سال ۱۳۶۹ به همراه علی اصغر بهاری و جمعی دیگر از هنرمندان موسیقی محلی ایران به فرانسه رفت و در فستیوال آوینیون به اجرا پرداخت و در بخش کمانچه نوازی ایران جایزه فستیوال را دریافت نمود. جستارهای وابسته. ابوالحسن صبا
نِئوکُنفوسیانیسم یا مکتب نوکُنفوسیانیسم یا مکتب فراکُنفوسیانیسم، نسخهٔ متأخرتر و تغییریافتهٔ آیین کنفوسیانیسم است و البته از مبدأ خود، کنفوسیانیسم، بسیار فراتر رفته است. این آیین از زمان دودمان سونگ شروع به گسترش کرد و در اواخر دودمان مینگ تقریباً کامل شد. ریشه های آن را می توان در اوایل دودمان تانگ، به ویژه در تعالیم تنگ زی تیان مشاهده کرد. این آیین تأثیر عمده ای بر کشورهای شرق آسیا، از جمله چین، ژاپن، کره و ویتنام گذاشته است. زو زای را بزرگ ترین استاد نئوکنفوسیانیسم در دودمان سونگ، و وانگ یانگ مینگ را بزرگ ترین استاد در دودمان مینگ می دانند، اما ضدیت ها و ناسازگاری هایی میان مکتب زای و وانگ وجود دارد.
فضانورد افتاده یک مجسمه ۸٫۵ سانتی متری آلومینیومی یک فضانورد در یک لباس فضایی است. این مجسمه یادبودی از فضانوردانی است که در پیشرفت اکتشافات فضایی جان خود را از دست داده اند. این مجسمه در تاریخ ۱ اوت ۱۹۷۱ توسط خدمه آپولو ۱۵ در Hadley Rille ماه قرار داده شده است. پیشینه. این مجسمه توسط یک هنرمند بلژیکی بنام پل ون هویدانک Paul Van Hoeydonck، که دیوید اسکات فضانورد را در یک مهمانی شام ملاقات کرده بود، ساخته شد. ون هویدانک می خواست یک تندیس کوچک به مناسبت فضانوردانی که جان خود را در راه پیشبرد اکتشافات فضایی از دست داده بودند بسازد. وی با مجموعه ای از محدودیت های طراحی مواجه بود: مجسمه می بایست در عین سبکی، محکم باشد و همچنین قادر به تحمل درجه حرارت مفرط ماه باشد. ضمناً می بایست مرد یا زن بودن مجسمه و اینکه جزو کدام گروه قومی انسانی است قابل تشخیص نباشد. طبق خواسته اسکات برای جلوگیری از تجاری سازی فضا نام ون هویدانک ایجاد نشد. پلاک یادبود. در تاریخ یکم اوت ۱۹۷۳ خدمه آپولو ۱۵، "فضانورد افتاده" را به همراه یک پلاک حاوی نام های ۸ فضانورد آمریکایی و ۶ فضانورد روسی جانباخته روی کره ماه قرار دادند. اسامی درج شده روی پل
اک:
ماکی ماکی (با تلفظ ماکِی ماکِی) آفرینندهٔ انسان، خدای باروری و خدای تانگاتا مانو (پرنده باز) در اساطیر جزیرهٔ ایستر است. نام سیارهٔ کوتولهٔ ماکی ماکی از روی نام ماکی ماکی در اساطیر جزیرهٔ ایستر برگرفته شده است.
اردوکشی مصطفی پاشا به قفقاز (۱۵۷۸) گسیل نیروهای نظامی به فرماندهیِ لَـله مصطفی پاشا، سردار امپراتوری عثمانی، به منطقهٔ قفقاز در سال ۱۵۷۸ میلادی بود. این جنگ، که بعداً منجر به نبرد چلدر شد، بخشی از جنگ های صفویان و عثمانی در سال های بین ۱۵۷۸ تا ۱۵۹۰ است. مراد سوم، اوضاع ایران را ضعیف ارزیابی کرد و پیمان آماسیه را که در زمان جدش، سلیمان قانونی (سلیمان یکم)، میان ایران و عثمانی منعقد شده بود و چندین سال معتبر بود زیر پا گذاشت. او به پاشایانی که در ولایات شرقیِ عثمانی و در جوار سرحدات ایران حکومت داشتند دستور اعزام نیرو به قفقاز (گرجستان و آذربایجان) را داد. در نهایت او به تحریک طویل محمد پاشا صوقلی (وزیر اعظم عثمانی)، مصطفی لله پاشا (وزیر ثانی) را برای فرماندهی جنگ روانهٔ ایران کرد. در منابع تاریخی نیروهای عثمانی ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار نفر به همراه ۶۰۰ توپ و ۶۰۰۰ تفنگچی گزارش شده اند. شاه محمد خدابنده برای مقابله با قشون عثمانی، حمزه میرزا فرزند خود را روانه قفقاز کرد. حمزه میرزا با تاکتیک مقابله غیرمستقیم و جنگ های ایذایی در سرتاسر آذربایجان و قفقاز ارتش عثمانی را خسته کرد و علیرغم تلفات زیاد ایران؛ ارتش عثمانی را واد
ار به عقب نشینی کرد.
تانگاتا مانو به معنای پرنده باز، در اساطیر جزیرهٔ ایستر یک فرقه است که ماکی ماکی خدای آن است. این فرقه توسط مبلغان مسیحی در سال ۱۸۶۰ سرکوب شد.
تفالهٔ معدنی یا اسکوری نوعی سنگ آذرین سنگین، شیشه ای و تیره رنگ است. تفالهٔ معدنی دارای ریزکیسه های بسیار است.
تولین مولکولی است که از تابش پرتو فرابنفش خورشید بر ترکیبات آلی مانند متان یا اتان تشکیل می شود. امروزه تولین در زمین به طور طبیعی تولید می شود و میزان آن بر روی سطح های اجسام یخی منظومهٔ شمسی بیرونی بسیار است. این مولکول ها معمولاً ظاهر قهوه ای مایل به قرمز دارند.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان ژاپن با ۲۹۵ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۸ مدال (۷ طلا، ۱۴ نقره، ۱۷ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۱ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد شرکت کرد. کاروان ژاپن با ۳۳۲ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۵ مدال (۹ طلا، ۶ نقره، ۱۰ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۸ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در شهر آتن یونان برگزار شد، کاروان ژاپن با ۳۰۶ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۷ مدال (۱۶ طلا، ۹ نقره، ۱۲ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۵ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی استرالیا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۲۶۶ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۸ مدال (۵ طلا، ۸ نقره، ۵ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۵ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۳۰۶ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۴ مدال (۳ طلا، ۶ نقره، ۵ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۲۳ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ که در شهر بارسلونا اسپانیا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۲۵۶ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۲ مدال (۳ طلا، ۸ نقره، ۱۱ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۷ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در شهر سئول کره جنوبی برگزار شد، کاروان ژاپن با ۲۵۵ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۴ مدال (۴ طلا، ۳ نقره، ۷ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۴ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ که در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۲۲۶ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۲ مدال (۱۰ طلا، ۸ نقره، ۱۴ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۷ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در شهر مونترال کانادا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۲۱۳ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۵ مدال (۹ طلا، ۶ نقره، ۱۰ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۵ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ که در شهر مونیخ آلمان غربی برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۸۴ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۹ مدال (۱۳ طلا، ۸ نقره، ۸ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۵ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ که در شهر مکزیکو سیتی مکزیک برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۷۱ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۵ مدال (۱۱ طلا، ۷ نقره، ۷ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۳ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ که در شهر توکیو ژاپن برگزار شد، کاروان ژاپن با ۳۲۸ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۹ مدال (۱۶ طلا، ۵ نقره، ۸ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۳ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ که در شهر رم ایتالیا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۶۲ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۸ مدال (۴ طلا، ۷ نقره، ۷ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۸ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ که در شهر ملبورن استرالیا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۱۰ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۹ مدال (۴ طلا، ۱۰ نقره، ۵ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۰ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ که در شهر هلسینکی فنلاند برگزار شد، کاروان ژاپن با ۶۹ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۹ مدال (۱ طلا، ۶ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۷ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ که در شهر برلین آلمان نازی برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۵۶ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۸ مدال (۶ طلا، ۴ نقره، ۸ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۸ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ که در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۳۱ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۸ مدال (۷ طلا، ۷ نقره، ۴ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۵ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ که در شهر آمستردام هلند برگزار شد، کاروان ژاپن با ۴۳ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۵ مدال (۲ طلا، ۲ نقره، ۱ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۵ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ که در شهر پاریس فرانسه برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۹ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱ مدال (۰ طلا، ۰ نقره، ۱ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۲۳ مسابقات قرار گرفت.
ژاپن در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ که در شهر آنتورپ بلژیک برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۵ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲ مدال (۰ طلا، ۲ نقره، ۰ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ژاپن در ردهٔ ۱۷ مسابقات قرار گرفت.
ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان ایتالیا با ۲۸۵ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۸ مدال (۸ طلا، ۹ نقره، ۱۱ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ایتالیا در ردهٔ ۸ مسابقات قرار گرفت. جستارهای وابسته. فورزا ایتالیا منابع. ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶
ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد، کاروان ایتالیا با ۳۴۴ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۷ مدال (۸ طلا، ۹ نقره، ۱۰ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ایتالیا در ردهٔ ۹ مسابقات قرار گرفت.
ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در شهر آتن یونان برگزار شد، کاروان ایتالیا با ۳۶۴ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۲ مدال (۱۰ طلا، ۱۱ نقره، ۱۱ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ایتالیا در ردهٔ ۸ مسابقات قرار گرفت.
ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی استرالیا برگزار شد، کاروان ایتالیا با ۳۶۱ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۴ مدال (۱۳ طلا، ۸ نقره، ۱۳ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ایتالیا در ردهٔ ۷ مسابقات قرار گرفت.
ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان ایتالیا با ۳۴۰ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۵ مدال (۱۳ طلا، ۱۰ نقره، ۱۲ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ایتالیا در ردهٔ ۶ مسابقات قرار گرفت.
ایتالیا در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ که در شهر بارسلونا اسپانیا برگزار شد، کاروان ایتالیا با ۳۰۴ ورزشکار در این رقابت ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۹ مدال (۶ طلا، ۵ نقره، ۸ برنز) شد. در جدول رتبه بندی توزیع مدال ها، ایتالیا در ردهٔ ۱۲ مسابقات قرار گرفت.