Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بی متال (انگلیسی: Bimetal) یا دوفلز قطعه ای است که از دو فلز ناهمجنس —به ویژه فلزهایی که دارای ضریب انبساط متفاوت هستند— که از یک سطح کاملًا به هم جوش خورده یا پرچ شده اند، تشکیل شده است. برای ساختن بی متال دو فلز را در حالت گرم و با استفاده از غلتک به هم پرس می کنند به طوری که حاصل کار به صورت یک تکه دیده می شود. کلید بی متال یا رلهٔ حرارتی. در صنعت برق یک کلید حساس به دما است که بر پایهٔ عنصر بی متال ساخته شده. کلید بی متال یا رلهٔ حرارتی یکی از رایج ترین انواع رله های اضافه بار (Over Load) حرارتی است که در صنعت برق مورد استفاده قرار میگیرد و به صورت سری در مدار الکترو موتور قرار می گیرد و برای حفاظت از آن در مقابل اضافه بار استفاده می شود. ساختمان و طرز کار. در اثر عبور جریان الکتریکی از بی متال هر دو فلز گرم شده و طول آن ها زیاد می شود اما از آنجایی که ضریب انبساط دو فلز متفاوت است، بی متال به سمت فلزی که ضریب انبساط پایین تری دارد خم می شود. این جابجایی به وسیلهٔ اهرم یا به صورت مستقیم کنتاکت ها را قطع یا وصل می کند. از این ویژگی در فیوزها و رله های بی متال استفاده می شود. برای افزایش سرعت عملکرد بی متال
و جلوگیری از جرقه و سوختگی محل اتصال، از آهن ربا در بالا و پایین تیغهٔ دوفلزی استفاده می شود که نیروی مغناطیسی آن به بسته شدن سریع اتصال کمک می کند. رله های حرارتی (بی متال) تنظیم پذیر هستند و می توان آن ها را به گونه ای تنظیم کرد که جریان هایی بین ۱٫۰۵ تا ۱۰ برابر جریان نامی موتورها را قطع کنند. «روش تنظیم رلهٔ حرارتی بدین گونه است که باید پیچ تنظیم آنرا برابر جریان نامی الکتروموتور تنظیم نمود». رلهٔ بی متال سه فاز معمولاً دارای سه پل قدرت و دو کنتاکت فرمان است (یک کنتاکت باز برای اتصال به سیستم هشداردهنده و یک کنتاکت بسته برای قراردادن در مسیر تغذیهٔ کنتاکتور). کنتاکت معمولاً بستهٔ بی متال با شماره های ۹۵-۹۶ و کنتاکت معمولاً باز آن با شماره های ۹۷-۹۸ مشخص می شود. برخی از رله های بی متال دارای دو حالت دستی و خودکار هستند که در حالت دستی اگر رله عمل کند باید آن را به صورت دستی و با فشردن دکمهٔ RESET به حالت اول بازگرداند، اما در حالت خودکار برگشتن به حالت اول پس از گذشت مدتی معین به صورت خودکار انجام می شود. قسمت های مختلف یک رلهٔ حرارتی عبارتند از: هنگام استفاده از یک بی متال سه فاز در مدار تکفاز، دو تیغهٔ
بی متال را با هم سری می کنیم و سیم فاز را از آن عبور می دهیم و تیغهٔ سوم برای سیم نول استفاده می شود.
ماهامبی نازی موپوندو که با نام هنری ماهامبی شناخته شده است خواننده، ترانه سرا و رقاص سوئدی-کنگویی است. بیشترین همکاری وی با آهنگساز معروف ردوان بود. از معروف ترین آهنگ های این خواننده "Bumpy Ride" نام دارد که در سال ۲۰۱۰ منتشرشد. وی در سال ۲۰۱۷ با آرش در آهنگ Se Fue همکاری کرد.
لیا ایلِن سِدو-فورنی دو کلوزون که با نام حرفه ای لیا سِدو شناخته می شود، هنرپیشه و مدل فرانسوی و متولد ۱ ژوئیه ۱۹۸۵ است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم "حرامزاده های لعنتی"، "رابین هود"، "" و "زندگی ادل" اشاره کرد. او برای حضور خود در نقش باند گرل مادلین سوان در فیلم های "اسپکتر" (۲۰۱۵) و "زمانی برای مردن نیست" (۲۰۲۰) مورد توجه بین المللی قرار گرفت.
ولادیمیر لوویچ ماشکوف (زاده ۲۷ نوامبر ۱۹۶۳) بازیگر صربستانی است. از فیلم های معروفی که او در آن بازی کرده است، می توان به "من ایوان، تو آبراهام"، ""، "۱۵ دقیقه"، "پشت خطوط دشمن"، "رقص در بلو ایگوانا" و "خدمه پرواز" اشاره کرد.
اینو در اسطوره های یونان، ملکه تبس، دختر کادموس و هارمونیا است. او خواهر سمله، آگاوه و آتونوئه بود. تمامی فرزندان کادموس و هارمونیا مصیبت هایی برایشان اتفاق افتاده است. سمله، مادر دیونوسوس توسط آذرخش زئوس سوخت و به خاکستر تبدیل شد. آگاوه هنگامی که دیونوسوس او را دیوانه کرد، پسر خود پنتئوس را تکه تکه کرد، و آکتئون، پسر آتونوئه هنگامی که به طور اتفاقی آرتمیس را در حال حمام کردن برهنه دیده بود، توسط سگ های شکاری خود کشته شد. "اینو" با آتاماس پادشاه اورخومنوس پایتخت بوئوتیا، در سواحل غربی دریاچه کوپایس ازدواج کرد. آتاماس بعد از اینکه از همسر اول خود نفله خسته شده بود، با اینو ازدواج کرد. بعد از اینکه نفله باخبر شد آتاموس همسر دیگری گرفته است، به پیش هرا رفت و از خیانت های آتاموس برای او تعریف کرد. "اینو" به مدت یکسال ترتیب کاشتن دانه های پخته شدهٔ ذرت را داد تا جوانه نزنند، قحطی سختی اورخومنوس را فرا گرفت، بدین صورت بود که آتاماس یک پیام رسان را برای مشورت با پیشگوی دلفی فرستاد تا آن ها را برای متوقف کردن این قحطی یاری کند. اینو با رشوه دادن پیام رسان را مجبور کرد تا به آتاماس بگوید، فریکسوس (پسری که از نفله دارد
) را برای بازگرداندن حاصلخیزی زمین قربانی کند. آتاموس تصمیم گرفت فریکسوس را قربانی کند اما قبل از قربانی شدن فریکسوس، نفله یک قوچ طلایی را فرستاد که فریکسوس و خواهرش هلی را به آسمان برد. هلی در وسط راه به هلسپونت افتاد (که بعد از افتادن او این نام را برایش انتخاب کردند)، اما فریکسوس سلامت به کولخیس رسید. فریکسوس قوچ طلایی را به نشانه قدردانی برای زئوس قربانی کرد، و پوست آن را که بعدها به پشم زرین معروف شد، به آئیتس داد. این آغازی بود برای ماجرای پشم زرین که یاسون برای یافتن آن وارد سفری شد.
پِینت یک نرم افزار نقاشی گرافیکی است که در همه نسخه های ویندوزهای مایکروسافت وجود دارد. به این نرم افزار همچنین ام اس پینت یا مایکروسافت پینت نیز گفته می شود. برنامه فایل های با فرمت های بیت مَپ (نگاشتِ بیتی، Bitmap) در ویندوز (۲۴-بیت، ۲۵۶ رنگ، ۱۶ رنگ و مونوکروم همه با پسوند bmp.)، جِی پِگ (JPEG) و گیف (یا جیف، GIF) (بدون حرکت یا ناپیدایی، اگرچه نسخه های ویندوز ۹۸، یک نسخه به روز شده ویندوز ۹۵ و ویندوز ان تی۴ بعداً پشتیبانی می کردند)، پی ان جی و تی آی اف اف باز و ذخیره می کند. برنامه در دو مد رنگی و مد دو رنگ سیاه و سفید کار می کند و مُد گری اسکیل (Grayscale mode) ندارد. این نرم افزار به خاطر سادگی اش در نخستین نسخه های ویندوز به سرعت یکی از پرکاربردترین نرم افزارها شد. هم اکنون پینت سه بعدی به عنوان جایگزین این نرم افزار در مایکروسافت ویندوز شناخته می شود این برنامه می تواند با قلم های مختلف هایش بتواند نقاشی را بکشد.
روزنامهٔ آفتابگردان اولین روزنامه تخصصی برای کودکان و نوجوانان در ایران بود که به همراه روزنامه همشهری (روزنامه صبح تهران) به صاحب امتیازی شهرداری تهران توسط مؤسسه همشهری از ۱۸ تیر ۱۳۷۳ تا ۲۹ آبان ۱۳۷۶ منتشر می شد. این روزنامه نخستین روزنامه کودکان و نوجوانان در خاورمیانه و از اولین روزنامه های کودکان در دنیا بود. این روزنامه در پی انتشار مطلب طنزی دربارهٔ عملکرد جانبدارانه صدا و سیمای ایران در طرفداری از یکی از کاندیداهای هفتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ در تاریخهای ۱۱ و ۲۹ اردیبهشت ۱۳۷۶ (چهار روز پیش از انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶)، توقیف و تعطیل شد. کارکنان. برخی از نویسندگان و خبرنگاران شناخته شده که در روزنامه آفتابگردان، مسئولیت و یا با آن همکاری داشتند، عبارتند از: ابعاد. روزنامه آفتابگردان در هشت صفحه رنگی منتشر می شد.
آزمایش کور (نابینا) یا آزمایش چشمی یک آزمایش علمی است که افراد شرکت کننده در آن از داشتن اطلاعاتی که منجر شود به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به سمتی متمایل شوند، منع می شوند. به طور مثال وقتی از مصرف کننده پرسیده شود که طعم و مزه محصولات مختلف را با هم مقایسه کند، نام سازنده محصول باید پوشانده شود. در غیر اینصورت معمولاً مصرف کننده به سمت محصولی که از قبل نسبت به آن شناخت دارد متمایل می شود. به همین شکل وقتی قدرت تأثیر یک دارو مورد آزمایش قرار می گیرد، هم بیماران و هم پزشکان شرکت کننده در آزمایش از دوز مصرفی بی اطلاع هستند. این باعث خواهد شد شانس هرگونه تأثیر تلقینی یا فریب هوشیارانه از بین برود. آزمایش کور ابزار بسیار مهم و کاربردی در شاخه های مختلف علوم از جمله علم پزشکی، روانشناسی، عصب شناسی و بیولوژی ، علوم کاربردی و بازاریابی است. به کارگیری روش علمی آزمایش کور در برخی رشته ها مانند آزمون دارو ضروری است. تاریخچه. آکادمی علوم فرانسه اولین آزمایش کور را در سال ۱۷۸۴ به انجام رسانده است. انواع. آزمایش یک سوکور. در "مطالعهٔ یک سوکور"، اطلاعاتی که می تواند باعث منحرف شدن نتیجه آزمایش شود از دید شرکت کننده مخفی م
ی ماند ولی مسئول انجام آزمایش از آن ها مطلع است. مثال کلاسیک این آزمایش چالش پپسی است. در این آزمایش که کمپانی نوشابه سازی پپسی آن را برگزار می کند، دو لیوان نوشیدنی که یکی حاوی کوکاکولا و دیگری حاوی پپسی است در اختیار شرکت کنندگان قرار می گیرد. مسئول بازاریابی پپسی از شرکت کنندگان می خواهد پس از نوشیدن، از بین دو لیوان نوشیدنی روی میز آن را که به لحاظ طعم و مزه بیشتر می پسندند انتخاب کنند. شرکت کنندگان فقط پس از اتمام آزمایش از محتوی لیوانها مطلع می شوند. (کدام پپسی و کدام کوکاکولا بوده است). نقطه ضعف آزمایشی که به شکل یک طرفه انجام شود این است که چون مسئول برگزاری از محتوی آزمایش مطلع است ممکن است به صورت خواسته یا ناخواسته شرکت کنندگان را به سمت خاصی سوق بدهد. مخصوصاً اگر منافع مالی در بین باشد. آزمایش دوسوکور. "مطالعات دوسوکور" معمولاً در مورد انسانها به انجام می رسند، عواملی که می تواند باعث منحرف شدن نتیجه آزمایش شوند هم از دید شرکت کننده و هم از دید مسئول (یا مسئولان) انجام آزمایش مخفی می مانند. در بیشتر موارد آزمایش کور دوطرف به منظور دستیابی استاندارد بالاتر علمی انجام می شوند. آزمایش سه سوکور. در "م
طالعات سه سوکور"، پژوهشگر، مطالعه شونده و تحلیلگر آماری هیچکدام نمی دانند در کدام بازوی مطالعه قرار دارند. کاربرد. انجام آزمایش های به صورت کور در علم داروسازی معمولاً کار ساده ای است. این کار با یه شکل درآوردن داروهای اصلی و فرعی (از لحاظ شکل و رنگ و مزه ) مورد آزمایش حاصل می شوند. بیماران به صورت اتفاقی در گروههای مورد آزمایش قرار می گیرند. این کار توسط مسئولانی انجام می شوند که خود ِ آن ها نیز با الگوریتم اتفاقی انتخاب شده اند. تا پایان آزمایش هیچکدام از بیماران یا مسئولین آزمایش از اینکه کدام بیمار چه دارویی دریافت می کند، مطلع نیستند. در فیزیک کوانتوم و فیزیک ذرات غالباً یک تیم از آنالیزورها مشغول استخراج داده های خاص از یک مجموعه داده هستند. آنالیزورها بطور خاص می خواهند خطاهای سیستمی را به طور دقیق تخمین گزارش کنند: این فرایند بسیار مشکل یا حتی غیرممکن خواهد بود اگر شخص آزمایش کننده به جهت خاصی تمایل داشته باشد. به منظور حفظ بیطرفی از روش آزمایش کور استفاده می شود که در آن نتایج آزمایش از دید آنالیزورها پنهان می ماند تا وقتی که بر سر روشهای آنالیز توافق شود. منابع. Fétis، François-Joseph (1868). Biogra
phie Universelle des Musiciens et Bibliographie Générale de la Musique، Tome 1 (Second ed.). Paris: Firmin Didot Frères، Fils، et Cie. p. 249. Retrieved 2011-07-21.
تابلو برق یک محفظه برای نصب و سیم بندی تجهیزات الکتریکی یا الکترونیکی است که کلیدها و قطعات کنترلی و حفاظتی و لوازم نمایشگر (ولتاژ، جریان، فرکانس، توان، کسینوس فی و …) روی آن نصب می شوند. همچنین تابلوهای برق جهت جلوگیری از وارد شدن شوک الکتریکی به کاربرانِ تجهیزات و حفاظت تجهیزات در برابر عوامل محیطی استفاده می شوند. استانداردها. بین المللی. در کشورهای عضو کمیسیون الکتروتکنیکی بین المللی، استاندارد آی ئی سی ۶۰۵۲۹ برای طبقه بندی درجهٔ حفاظت تابلوها در برابر عوامل خارجی (کدهای آی پی) استفاده می شود. آمریکا. در آمریکا انجمن ملی تولیدکنندگان برقی استانداردهای کلاس های مختلف تابلوهای برق را منتشر می کند. این استانداردها مقاومت به خوردگی، میزان حفاظت در برابر بارندگی و فرورفتن در زیر آب را نیز پوشش می دهند. انواع تابلوهای برق از نظر سطح ولتاژ. از نظر ولتاژ به دو دسته LV(فشارضعیف) و MV(فشار متوسط) تقسیم می شوند. تابلوهای LV در سطح زیر ۱۰۰۰ ولت و تابلوهای MV از ۱۰۰۰ تا ۳۶۰۰۰ ولت ساخته می شوند. انواع تابلوهای برق فشار ضعیف از نظر کاربرد. تابلوهای برق فشار ضعیف از نظر کاربرد را می توان به دسته های زیر تقسیم کرد انواع ت
ابلو برق در صنایع مختلف. همچنین، در برخی صنایع خاص مانند صنایع نفت و گاز، صنایع شیمیایی و صنایع فرآوری، تابلوهای برق خاصی نیز وجود دارند که به توزیع برق و کنترل فرآیندهای خاص در این صنایع می پردازند. تابلوهای برق داخل ساختمان. تابلوهای برق داخل ساختمان را به سه دستهٔ تابلوی تقسیم واحد (جعبه فیوزها)، تابلوی عمومی (مشاعات) و تابلوی اصلی (تابلوی کنتور) تقسیم می کنند. تابلوی تقسیم واحد. تغذیهٔ مدارهای روشنایی و پریزهای هر واحد مسکونی از این تابلو فراهم می شود. این تابلوها جایگزین جعبه های تقسیم پراکنده در ساختمان ها قدیمی شده اند. در این روش سیم کشی، سامانه های جریان ضعیف، تغذیهٔ روشنایی و پریزهای برق کاملاً از هم مجزا هستند و مزیت آن این است که در صورت بروز اتصالی یا خطا در بخشی از ساختمان، تنها همان بخش از مدار خارج می شود. این تابلوها معمولاً در ورودی ساختمان یا آشپزخانه نصب می شوند. علامت اختصاری این تابلو در نقشه های برق ساختمان به صورت روبروست و آن را با نماد DP نمایش می دهند. تابلوی عمومی. تابلوی عمومی به تابلویی گفته می شود که برق مکان های عمومی یک ساختمان که همهٔ ساکنان به آن دسترسی دارند (مانند راه پله،
پارکینگ، بام و حیاط) را فراهم می کند. این تابلو که باید برای همه در دسترس باشد معمولاً در پیلوت نصب می شود. در نقشه ها این تابلو را با GP نمایش می دهند. سیستم های آنتن مرکزی، آیفون، اعلام حریق، موتورخانه و آسانسور نیز از این تابلو تغذیه می شوند. تابلوی کنتور. تابلوی اصلی یا تابلوی کنتور تابلویی است که در ورودی ساختمان قرار می گیرد و برق تمامی واحدها و فضاهای مشترک را تأمین می کند. این تابلو را در نقشه ها با MDP نمایش می دهند. کابل اصلی معمولاً از سمت پایین وارد کلیدفیوز این تابلو که از نوع قابل قطع زیر بار است می شود. می توان تابلو برق ساختمان را به سه قسمت کلی تقسیم کرد. که در تصویر مقابل قسمت های مشخص شده را مشاهده می کنید.
احقاق حقوق زنان عنوان کتابی از مری ولستون کرافت فمنیست، فیلسوف قرن هجدهم انگلستان است. این کتاب را از اولین کتاب هایی فمینیستی می دانند. وی در این کتاب به دفاع از برابری حقوق زن و مرد پرداخته است و کتاب پاسخ به کسانی است که تحصیلات را حق زنان نمی دانند. ولستون کرافت در دفاع از تحصیلات برابر زنان و مردان، تحصیلات زنان را برای جامعه مؤثر دانسته چرا که می توانند به فرزندانشان بیاموزند و همچنین در فعالیتهای اجتماعی کمک شوهرانشان باشند او همچنین به تبعیضهای جنسی تاخته و به نقد مردانی می پردازد که زنان را به افراط در احساسات تشویق و آنها را تنها کالاهای زینتی می دانند. منابع. 22vindication+of+the+rights+of+woman%22&amp;as_brr=1#PPR3,M1 1796 edition of "Rights of Woman"]* from گوگل بوکز
آتونوئه در اسطوره های یونان، دختر کادموس، پادشاه و بنیان گذار شهر تب و هارمونیا است. او خواهر سمله، آگاوه، اینو و همسر اریستائوس به شمار می رفت که از او صاحب دو فرزند به نام های آکتئون و ماکریس شد. آکتئون، پسرش که به طور تصادفی آرتمیس را در حال حمام، برهنه دیده بود، توسط سگ های شکاری خود کشته شد. بعد از کشته شدن پسرش، تبس را ترک کرد و به روستای مگارا سفر کرد و در همان جا درگذشت.
محمود جعفری (زادهٔ ۸ مهر ۱۳۳۲ در تهران) بازیگر، نویسنده و کارگردان ایرانی است. وی کار بازیگری را در سال ۱۳۵۰ به عنوان یکی از مؤسسان گروه تئاتر کوچ آغاز نمود و بازیگری در سینما را از سال ۱۳۵۲ با فیلم «قیامت» به کارگردانی «هوشنگ حسامی» آغاز کرد. شروع کارگردانی او به سریال «آرزوی پر دردسر» به نویسندگی فرهاد توحیدی در سال ۱۳۷۴ برمی گردد. او در سال ۱۳۷۴ سریال «آرزوی پر دردسر» را به نویسندگی فرهاد توحیدی کارگردانی کرد. تحصیلات. محمود جعفری مدرک لیسانس بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۷ دریافت نمود.
پیرماریو موروسینی (زاده ۵ ژوئیه ۱۹۸۶ - ۱۴ آوریل ۲۰۱۲) بازیکن سابق فوتبال اهل ایتالیا بود. موروسینی سابقه بازی در تیم هایی همچون اودینزه، رجینا و لیورنو و رده های سنی تیم ملی فوتبال ایتالیا را در کارنامه دارد. وی در دقیقه ۳۱ بازی دو تیم لیورنو و پسکارا (مسابقات سری بی فوتبال ایتالیا) در تاریخ ۱۴ آوریل ۲۰۱۲ بر اثر ایست قلبی در زمین مسابقه و قبل از رسیدن به بیمارستان درگذشت. بر اثر این اتفاق تمامی مسابقات آن هفته فوتبال ایتالیا لغو شد.
حمید قاسمی شال (زاده ۱۳۴۶) زندانی سیاسی محکوم به اعدام است. بازداشت و زندان. حمید قاسمی شهروند ایرانی و کانادایی سال ۸۷ برای دیدار با اعضای خانواده اش به ایران آمد که برادرش ناخدا یکم البرز قاسمی به اتهام جاسوسی بازداشت شد. حمید برای پیگیری وضعیت برادرش پس از چندین بار مراجعه به حفاظت اطلاعات ارتش با همان اتهام در ۲۴ خرداد ماه ۱۳۸۷ بازداشت شد. ناخدا یکم البرز قاسمی شال، ۵۱ ساله فرمانده سابق مرکز آموزش تخصصهای دریائی رشت، با سابقه ۲۹ سال عضویت در نیروی دریایی ارتش داشت و ۵ سال سابقه حضور در جنگ، پنج سال بود که بازنشسته شده بود و در تهران زندگی می کرد. وی در اردیبهشت ۸۷ بازداشت شد و به فاصله کمی حمید قاسمی نیز یازداشت می شود. هردو آنان حدود ۱۸ ماه در سلولهای انفرادی و سپس در بند ۳۵۰ زندان اوین به سر برده و به اتهام خبررسانی به سازمان مجاهدین خلق در دادگاه اول ارتش به اعدام محکوم می شوند. برادر وی البرز قاسمی در ۲۹ اردیبهشت سال ۱۳۸۸ بر اثر بیماری در زندان اوین در حالی که وی نیز به اعدام محکوم شده بود درگذشت. حمید قاسمی پس از مهاجرت به کانادا و پیش از دستگیری ۸ بار به ایران سفر کرده بود. تنها مدرک مورد استناد حفا
ظت اطلاعات ارتش برای جاسوسی وی یک صفحه کاغذ چاپی بود که مدعی بودند ایمیلی است که از سوی حمید برای البرز فرستاده شده، در حالیکه کارشناس رسمی دادگستری این ادعا را از لحاظ فنی رد و بازپرس اولیه هم اتهام جاسوسی را رد کرده بود. اما مأمورین حفاظت اطلاعات پرونده را از دادگاه نظامی را به دادگاه انقلاب بردند و برای حمید و برادرش حکم اعدام گرفتند. حکم اعدام. مقامات وزارت امور خارجه دولت فدرال کانادا به همسر قاسمی شال گفته اند هنوز در حال پیگیری این پرونده هستند. آلکس نیو، دبیرکل سازمان عفو بین الملل در کانادا مصرانه از اتاوا خواسته است تا برای آزادی حمید قاسمی شال تلاش کند. گیتی پورفاضل وکیل مدافع حمید قاسمی برای اعاده دادرسی، پرونده را برای تخفیف مجازات به کمیسیون عفو فرستاده است و تا زمانیکه کمیسیون پاسخ نداده است حکم اعدام اجرا نمی شود. پروین قاسمی، خواهر حمید قاسمی، در مصاحبه با کمپین بین المللی حقوق بشر ایران از صدور حکم اعدام برادرش خبر داد. وکیل پرونده همچنین معتقد است که حکم صادر شده به این دلیل است که «متأسفانه در حال حاضر آن قدر سطح دانش در قوه قضاییه پایین است که اصلاً تحلیل قضایی نمی کنند.» پروین قاسمی، خوا
هر حمید قاسمی شال در فروردین ۱۳۹۱ در گفتگو با مسیح علی نژاد از ارسال پرونده اعدام برادر زندانی خود به اجرای احکام زندان اوین خبر می دهد و می گوید: «یک برادرم (البرز قاسمی) وقتی در اوین زندانی بود گفتند به دلیل سرطان درگذشت، حالا هم حکم اعدام برادرم حمید را به اجرای احکام اوین فرستاده اند، شما را به خدا کمک مان کنید، نگذارید این برادرم را از ما بگیرند. حمید هیچ کاری نکرده، حمید حتی فعال سیاسی هم نیست.»
محمدباقرخان سردار رفیع یانه سری صاحب منصب نظامی و سیاسی منطقهٔ هزارجریب و گرگان در دورهٔ قاجاریه و جنبش مشروطه بود. او بارها به حکومت استرآباد، شاهرود، بسطام و هزارجریب منصوب شد و دو بار نایب الحکومهٔ استرآباد شد. محمدباقرخان سردار رفیع یانه سری، فرزند لطفعلی خان سرتیپ، نوهٔ محمدباقرخان، نتیجهٔ مهدی خان و نبیرهٔ حاج محمدتقی خان و ندیدهٔ کربلایی محمدقلی خان است که او هم فرزند صادق سلطان بود. خاستگاه نخست این خاندان را سوادکوه و اندریه فیروزکوه گفته اند که بنا به دلایل نامعلومی به هزارجریب کوچ کرده اند. از برخی اسناد برمی آید که سیصد تا پانصد سال صاحب فوج در منطقه بوده اند. صادق سلطان معاصر آقا محمدخان قاجار و همراه همیشگی وی در لشکرکشی ها بود. حاج محمدتقی خان فرد شاخصی در استرآباد بود که مدرسه ای در محلهٔ نعلبندان گرگان، کاروان سرایی در استرآباد و سدی نیز در روستای «چغر» احداث نموده است. برخی از اجداد وی در قلع و قمع بابیهٔ مازندران دخیل بوده و در سرکوبی های ترکمانان استرآباد، از یاری آن ها سود برده اند. در جنگ دوم ایران و روسیه نیز یکی از اجداد او ـ مهدی خان ـ از همراهان عباس میرزا نایب السلطنه بوده است. محمد
باقرخان سردار رفیع، یک برادر به نام حبیب الله خان سرتیپ و سه خواهر به نام های عالیه خانم، هما خانم و رقیه خانم مشهور به خانم شازده داشت. سردار رفیع و رقیه خانم فرزندان شازده خانم، حبیب الله خان سرتیپ و عالیه خانم فرزندان نرگس خانم و هما خانم فرزند بیگم ننا بودند. محمدباقرخان سردار رفیع همچون پدرانش فرماندهی فوجی از افواج هزارجریب را برعهده داشت و طی دورانی که مشاغل سیاسی داشت، القاب و نشان های مختلفی گرفت. نخستین سندی که از او نام برده شد، مربوط به سال ۱۳۰۶ ه . ق(۱۲۶۷ ه .خ) است که در آن از سوی ناصرالدین شاه، درجهٔ سرهنگی گرفت. سه سال بعد، سرتیپ فوج هزارجریب و حاکم آن خطه شد و برادرش حبیب الله خان در ربیع الاول سال ۱۳۰۹ ه .ق بنا به توصیهٔ حاکم مازندران ـ میرزا عبدالله خان یوشی ـ از سوی ناصرالدین شاه، درجهٔ سرهنگی گرفت و سرهنگ فوج چهاردانگهٔ هزارجریب شد. حبیب الله خان در هنگام بازگشت محمدعلی شاه معزول از روسیه در سال ۱۳۲۹ ه . ق، مانند دیگر سرداران، مورد توجه وی قرار گرفت و طی نامه ای از او، به رتبهٔ سرتیپی از درجهٔ دوم مفتخر و به «ضرغان الملک» ملقب گردید که البته در لشکرکشی به سمت تهران، شاه را یاری رساند. محمد
باقرخان سردار رفیع در جمادی الثانی ۱۳۱۰ ه . ق(۱۲۷۱ ه .خ) به دریافت یک قطعه نشان و یک رشته حمایل از درجهٔ دوم سرتیپی نایل آمد. در رجب همان سال (۱۲۷۱ ه .خ)، روستاهای «کفشگیری» و «نودیجه» که در تملک این خاندان بود، از پرداخت هر گونه مالیات معاف شد و در جمادی الاول ۱۳۱۳ ه .ق (۱۲۷۴ ه .خ) طی حکمی از شاه درجهٔ سرتیپی اول گرفت. او ابتدا القاب «معتمدالسلطان» و «ضرغام الملک» گرفت. در ذی الحجهٔ ۱۳۲۲ ه .ق (۱۲۸۳ ه .خ) از سوی محمدعلی شاه به «سالار اکرم» ملقب شد. در سال بازگشت محمدعلی شاه معزول، لقب «امیر اکرم»، در محرم ۱۳۳۵ ه .ق (۱۲۹۵ ه .خ) لقب «سردار مکرم» و در صفر ۱۳۳۵ ه .ق لقب «سردار رفیع» گرفت. سردار رفیع آخرین لقبی بود که به وی داده شد. سبب این تغییر سریع سردار مکرم به سردار رفیع در مدت کمتر از یک ماه این بود که سردار مکرم لقب برادرزادهٔ وزیر جنگ بود. او بارها به حکومت و نیابت حکومت رسید. در رجب ۱۳۰۹ ه .ق (۱۲۷۰ ه .خ) حکومت بلوک هزارجریب به او داده شد. در سال ۱۳۲۶ ه .ق (۱۲۸۷ ه .خ) حاکم شاهرود و بسطام شد. از جمادی الثانی ۱۳۲۷ تا شوال ۱۳۲۷ ه .ق در زمان حکومت نصرت الله خان امیر اعظم بود نایب الحکومهٔ استرآباد بود. در سال
۱۳۲۹ ه .ق (۱۲۹۰ه .خ) دوباره از طرف احمد شاه قاجار به حکومت شاهرود و بسطام رسید. از رجب ۱۳۲۹ تا ربیع الاول ۱۳۳۰ ه .ق (۱۲۹۱ه .خ) که دوران کر و فر شاه معزول در شمال است، از سوی وی به حکومت استرآباد رسید و پس از خروج شاه معزول، این بار از سوی دولت وقت در سال ۱۳۳۰ ه .ق (۱۲۹۱ه .خ) نایب الحکومهٔ استرآباد شد و تا سال ۱۳۳۴ ه .ق (۱۲۹۴ه .خ) نایب الحکومهٔ استرآباد بود و پس از جمادی الاول ۱۳۳۴ (فروردین ۱۲۹۵ه .خ) تا محرم ۱۳۳۶ ه .ق (آبان۱۲۹۶ه .خ) حاکم استرآباد شد و سرانجام از محرم ۱۳۳۶ ه .ق (آبان۱۲۹۶ه .خ) محل حکومتش، شاهرود و بسطام تعیین شد. زندگی سردار رفیع پس از پایان حکومتش در منطقه، مدتی به کشمکش با نمایندگان دولت مرکزی گذشت. بهانهٔ این کشمکش ها، مسئلهٔ مالیات های معوقه و همچنین موضوع خلع سلاح سرداران متنفذ محلی بود که دولت، سعی در اجرای آن داشت. سردار رفیع پس از عزل از حکومت شاهرود (۱۲۹۶ه .خ)، دیگر به حکومت نرسید، اما بی میل نبود که دوباره حاکمیت منطقه را به دست آورد. او پیشنهاد داده بود که خراسان نیز ضمیمهٔ استرآباد شود و البته به حاکمیت او درآید. او در این درخواست، پذیرفته نشد، هر چند سعی دولت بر این بود که از او و ه
مگنان او که در منطقه صاحب نفوذ بودند، در مواقع مختلف بهره برد. مسئلهٔ مالیات معوقه، شاید بهانه ای بیش نبود و در واقع نوعی مصادرهٔ اموال بود که نه برای او، بلکه برای همهٔ هم ردیفان او در نظر گرفته شد و سابقه ای دیرینه در تاریخ ایران دارد. شاید هم اگر نبود، نفوذ او در منطقه و ضعف نسبی دولت مرکزی، چه بسا تمام اموال او و هم ردیفانش توقیف و مصادره می شد و خود او و دوستانش مورد غضب بیشتری قرار می گرفتند. با این حال، به تهران خوانده شد و به نظر می رسد بیش از یک سال تحت نظر یا حبس بوده است. البته نامه هایی در خصوص تحویل سلاح و مالیات به رئیس الوزرا نوشته و ملاقات هایی نیز با وی داشته است. او در نامه ای به «سردار جلیل» یادآور می شود: «دولت ابتدا از خان های تنکابن و لاریجان و… شروع کند تا به ما برسد و از او می خواهد که این کار را سست نگیرید که اسباب پشیمانی برای همه خواهد بود.» و خواهان اطلاع از وضعیت میرزا کوچک خان جنگلی و میرزا علی خان دیوسالار نیز می باشد. در نامه ای به ریاست الوزرا یادآور می شود که: «فرمودید… در صورت اهمال، املاک چاکر توقیف خواهد شد. چاکر ملک و مال زیادی ندارد که قابل توقیف باشد، مختصر علاقه است به
قدر معاش، آن را هم که توقیف فرمایند، آقا و صاحب اختیارید. باید مخارج چاکر را آن وقت از کیسهٔ مبارک مرحمت فرمایید…» از موضوعات مهم دیگر این دوران برای سردار رفیع، مسئلهٔ خلع سلاح سرداران و متنفذان محلی بود که او نیز موظف به استرداد سلاح های دولتی و شخصی شد. او شماری را تحویل داد، اما به نظر می رسد متنفذان محلی نمی خواستند خود را یک باره خلع سلاح کنند و هر کدام از آن ها شماری از سلاح های خود را پنهان می کردند. به نقل حاکم مازندران ـ حسن خان ظهیرالملک ـ «در انبارهای کاه، منازل بعضی رعایا، سقف خانه ها، جنگل ها و کنار رودخانه ها و غارها، سلاح های بسیاری کشف گردید.» حاکم مازندران به رئیس الوزرا می نویسد: «سردار رفیع هنوز ده یک اسلحهٔ خود را تسلیم مأمورین نکرده و تمام را به دفع الوقت و اظهار اطاعت فقط به زبان گذرانده است.» سردار در اختلاف رضا خان سردار سپه و امیرمؤید سوادکوهی واسطهٔ صلح شد. سردار رفیع پس از سال ها زندگی سیاسی در سال ۱۳۰۹ ه .خ درگذشت و در منطقهٔ «خوش انگور» در امام زاده محمد واقع در مقبرهٔ خانوادگی دفن شد. در سوگش مراسم رسمی گرفتند و موزیک سوگواری نواختند. او دو زن اختیار کرد. زن نخست، «امیرزاده خان
م رمدانی» بود که از او «لطفعلی خان سالار»، «نوابه خانم»، «ایران خانم»، «حاجیه خانم» و «قیصر خانم» زاده شدند. از زن دوم سردار که «سکینه خانم» نام داشت، «آقا محمدحسن»، «سلطان خانم» معروف به جهان سلطان و «کشور خانم» معروف به گلن خانم زاده شدند. ساختمان شهریاری یا خانه شهریاری (۱) یا اندرونی در یانه سر که با شمارهٔ ۷۸۴۴ مورخ ۱۷/۱۲/۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده محل اسکان سردار رفیع بوده و خانهٔ شهریاری (۲) دفتر کار یا ساختمان اداری محل کار حاکم استر آباد بوده است.
بنجامین دیزرائیلی (۲۱ دسامبر ۱۸۰۴–۱۹ آوریل ۱۸۸۱) سیاستمدار و رمان نویس بریتانیایی است که دو بار نخست وزیر انگلستان بوده است. او در ایجاد حزب محافظه کار مدرن و تعریف و تدوین سیاست های آن نقش اصلی را داشته است. از او بیشتر به خاطر صدای بین المللی و نفوذ در امور جهانی، و نیز نبردهای سیاسی خود با رهبر حزب لیبرال ویلیام اوارت گلدستون، و حزبش «دموکراسی توری (حزب محافظه کار)» یاد می شود. او تا به امروز تنها فرد با داشتن تولد یهودی است که به سمت نخست وزیری انگلستان رسیده است.دیزرائیلی در لندن متولد شد. پدر او پس از اختلاف با کنیسه یهودیت را ترک کرد. بنیامین در سن ۱۲ سالگی به کلیسای انگلیکان پیوست. او پس از چند تلاش ناموفق، در ۱۸۳۷ وارد مجلس عوام انگلستان شد. در سال ۱۸۴۶ نخست وزیر، رابرت پیل برای لغو قانون ذرت، که شامل پایان دادن به تقسیم تعرفهٔ دانه های وارد شده بود شکافی در حزب بر سر پیشنهاد خود ایجاد کرد. دیزرائیلی با رابرت پیل در مجلس عوام درگیر شد و به دنبال آن دیزرائیلی از چهره های بزرگ در حزب شد. زمانی که ادوارد اسمیت دربی، رهبر حزب، سه بار در دهه های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ دولت تشکیل داد، دیزرائیلی به عنوان رئیس خزانه و
رهبر مجلس عوام منسوب شد. او همچنین یک تقابل سختی با گلدستون از حزب لیبرال داشت.