Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رناتو کورچیو (زاده ۲۲۳ سپتامبر ۱۹۴۱ _ ۱ فوریه ۲۰۲۵) ایتالیا، بنیان گذار و رهبر پیشین بریگاد سرخ گروه تروریستی و چپ گرای ایتالیایی در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) بود. رناتو در خانواده ای فقیر در حوالی رم به دنیا آمد. مادر او خدمتکار خانواده های ثروتمند بود. دایی او فعال کارگری در کارخانه فیات بود که در ۱۹۴۵ کشته شد. او در سال ۱۹۷۰ بریگاد سرخ را پایه گذاری کرد و در بین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ به دلیل یک رشته بمب گذاری، ترور و آدم ربایی به شهرت رسید. کورچیو پس از یک بار دستگیری و فرار از زندان در ژانویه ۱۹۷۶ محاکمه و به حبس ابد محکوم شد. وی از اقدامات خود ابراز ندامت نکرد.
له-ایل-دو-لا-مادلن شهری در ناحیه گاسپزی-ایل-دو-لا-مادلن در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱۲٬۵۶۴ نفر جمعیت داشته است و مساحت آن ۱۶۶٫۳۹ کیلومتر مربع است.
گروس-ایل شهری در ناحیه گاسپزی-ایل-دو-لا-مادلن در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۵۱۳ نفر جمعیت داشته است و مساحت آن ۲۸٫۴۲ کیلومتر مربع است.
کاپ-شا شهرکی در ناحیه گاسپزی-ایل-دو-لا-مادلن در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۲٬۷۸۲ نفر جمعیت داشته است و مساحت آن ۱۸۳٫۱۳ کیلومتر مربع است.
سیدحسین میرپور طهرانی، (۱۲۵۰ خورشیدی/۱۲۸۸ قمری، شمیران - ۱۳۲۷ تهران)، فرزند سید شمس الدین میرپور طهرانی، امام جمعه تهران و از رهبران و علمای شیعه و روحانیون مبارز صدر مشروطه است. تبار. وی در خاندانی قدیمی و بانفوذ تهرانی به دنیا آمد. اعقاب و نیاکانش از سادات دانشمند و روحانیون و فقهای تهران مشهور به «میرطهرانی» بودند. ایشان که دارای نقل حدیث از امام معصوم بودند، به دلیل ظلم خلفای عباسی و عداوت آنان با علویان بیش از هزار سال پیش در قرن سوم هجری قمری از عتبات عالیات به تهران مهاجرت کرده و در شمیران ساکن شدند. زندگی نامه. سید حسین تحصیلات مقدماتی و علوم اولیه اسلامی را نزد پدر مجتهد خود فرا گرفت و سپس برای ادامه تحصیل ابتدا به سامرا و سپس به نجف اشرف رفت و نزد شیوخ و بزرگان آن حوزه، خصوصاً آخوند خراسانی، شیخ الشریعه اصفهانی، میرزا محمدتقی شیرازی و محمدطه نجف، به فراگیری علم و دانش پرداخت. سیدحسین میرپور طهرانی با سعی بی وقفه در تحقیق و دانش اندوزی و کوشش مستمر در دوره خارج، اساتیدش را شیـفته خود ساخت و با کسب درجه اجتهاد در بیست و چهار سالگی در ۱۲۷۴.ش به وطنش تهران بازگشت و به تدریس، وعـظ و اقامه جماعت در مدرسه
و مسجد تازه تأسیس « عبدالحسین» در بازار تهران مشغول شد. وی علاوه بر تهران بیـتی نیز در قم داشت که در آن جا نیز به حل مشکلات شرعی و رتق و فتق امور اجتماعی مردم می پرداخت. فعالیت سیاسی. میر پورطهرانی در جریان عزل عین الدوله، از بانیان هجرت روحانیون به مرقد عبدالعظیم (هجرت صغری) و هجرت کبری (قم) بود و در مشروطه اول نقش بسیار فعالی ایفا کرد. او در روز به توپ بستن مجلس شورای ملی، از مسجد عبدالحسین در بازار تهران به همراه شاگردان و مردم همراهش به بهارستان رفت و در درگیری ها شرکت نمود. وی با آغاز استبداد صغیر فتوایی معروف صادر و و ضمن تقبیح شدید برخورد با آزادی خواهان و نمایندگان مردم آن را محاربه با خدا نامید. متن فتوا بدین شرح است: «فی الحال که دست شیطانی استبداد داخلی از آستین اجانب بی دین و کافران روس بیرون آمده است و در روز روشن ناموس مملکت هتک حرمت می شود و ناجوانمردانه آزادی خواهان و وکلای طبقات ملت ایران به بند کشیده می شوند، این عمل دولت به وضوح «محاربه الله و الرسول» و «افساد فی الارض» است و دادن مالیات به این دولت خائن و جائر که استقلال وطن را ملعبه خود قرار داده و با قوه اجنبی دستش به خون مسلمین آلوده شد
ه حرام می باشد. در این اوضاع و احوال، عموم رجال سیاسی باید مطلع باشند [که] تنها راه تعالی ایران قانون مشروطه و مجلس شورای ملی است و تکیه بر دول اجنبی عاقبتی جز حقارت ندارد. البته تا زمانی که چشم سلاطین این آب و خاک بر دهان سفرای روس و انگلیس دوخته شده است، این مملکت روی ترقی و عزت نخواهد دید.» پس از آن توسط نیروهای ولادیمیر لیاخوف روسی دستگیر، زندانی و متحمل شکنجه های فراوان شد به طوری که اگر اعتبار و قدرت خاندانش نبود، به طور قطع جانش را از دست می داد. وی اندکی بعد تحت الحفظ به عتبات تبعید شد. او پس از فتح تهران توسط مجاهدین به زادگاهش بازگشت و در تربیت شاگردان و رونق بخشیدن به حوزه علمیه تهران کوشید. مخالفت با قرارداد ۱۹۱۹. میرپور طهرانی بار دیگر در جریان قرارداد ۱۹۱۹ با دولت بریتانیا قدم در میدان مبارزه گذاشت. وی در منابر و مساجد به ویژه در مسجد « عبدالحسین» که سال ها در آن واعظ و امام جمعه بود، ضد قرارداد و بانیان داخلی آن به ویژه وثوق الدوله نطق می کرد. او با توجه به روحیه زبانزد میهن دوستی اش، این قرارداد را تحت الحمایگی تام ایران توسط انگلیس می دانست و مجدانه و پی گیر، مردم را از مفاد ضد ایرانی آن قرار
داد ننگین آگاه می ساخت. وی امضاءکنندگان و حامیان داخلی آن پیمان را خائنین به مملکت می دانست. شاگردان. سید مرعشی ملا محمد کرمانی علی صدرالفضلاء میرزا ابراهیم خان قزوینی محمد کبیر تبریزی سید تقی تنکابنی آقا کمال الدین خراسانی محمد شاه آبادی سید عباس کرمانشاهی میرزا رضا بوشهری ابوالفضل گیلانی درگذشت. وی در سال ۱۳۲۷ در تهران درگذشت و حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد. به مناسبت درگذشت وی مجالس ختم و ترحیم متعدد و باشکوهی در تهران و قم منعقد گردید. از وی موقوفاتی در عتبات عالیات از جمله مسافرخانه ای در سامرا، وقف رفاه زائران گردیده است. بازماندگان. سیدعلی حق شناس نتیجه پسری وی است.
اوت-مائین (ut-Ma’in) یا فاکای (Fakai) یا کاگ-فر-جییر-کور-رور-اوس-زوکسون (Kag-Fer-Jiir-Koor-Ror-Us-Zuksun) (برگرفته از نام هفت لهجهٔ این زبان) یک زنجیره گویشی است که دارای ۳۶٬۰۰۰ گویشور در منطقهُ فاکای در نیجریه می باشد. گویش های آن عبارتند از:
صلح در فقه و حقوق ایران نوعی عقد لازم است که در آن دو طرف، توافق بر امری می کنند که عنوان آن امر از عقود معروف از قبیل بیع، رهن، اجاره و امثالهم نباشد. صلح در لغت به معنای سازش، آشتی کردن، توافق کردن، پیمانی که بر حسب آن دعوایی را حل و فصل کردن و پیمان تسلیم است. عقد صلح در اصطلاح به معنای تراضی و تسالم بر امری است. صلح گاهی برای رفع اختلافات موجود یا برای جلوگیری از تنازع احتمالی آینده صورت می گیرد یا به جای یکی از عقود معاملاتی به کار می رود. انواع صلح. صلح به دو قسم زیر تقسیم بندی می شود: شرایط عقد صلح. عقد صلح برای صحت باید شرایط زیر را دارا باشد: موارد فسخ صلح. موارد فسخ صلح عبارت اند از: (مطابق ماده ۷۶۰ قانون مدنی، صلح عقد لازم است اگر چه در مقام عقود جایزه واقع شده باشد و بر هم نمی خورد مگر در موارد فسخ به خیار یا اقاله.)
سامانه موقعیت یاب محلی یک سامانه ناوبری محلی است. نام این سیستم LPS مخفف Local positioning system می باشد که سیستم مکان یاب محلی است. سیستم موقعیت یاب محلی است که موقعیت و اطلاعات را در هر آب و هوایی و در هر کجا میسر می سازد. برای راه اندازی این سیستم حداقل ۳ دکل نیاز می باشد. بر خلاف جی پی اس و دیگر سیستم های موقعیت یاب ماهواره ای، ال پی اس پوشش جهانی ندارد و فقط در همان محدوده کاربرد دارد. کاربردهای قدیمی و جدید ال پی اس. در گذشته سیستم ال پی اس برای تشخیص موقعیت کشتی ها و هواپیماها استفاده می شده است. مصادیق این استفاده سیستم Decca Navigator و LORAN هستند. در حال حاضر عمدتاً از این سیستم جهت تکمیل جی پی اس استفاده می شود مخصوصاً در جاهایی که پوشش جی پی اس ضعیف است یا دسترسی به جی پی اس امکان پذیر نمی باشد. از سیستم ال پی اس می توان در گوشی های تلفن های همراهی که قابلیت دریافت جی پی اس را ندارند استفاده نمود. منابع. 1.http://en.wikipedia.org/wiki/Global_Positioning_System 2. http://en.wikipedia.org/wiki/Local_positioning_system
اِعسار در حقوق مدنی ایران به وضعیت فرد غیر تاجری گفته می شود که به دلیل عدم دسترسی به مال خود یا کافی نبودن دارایی، قدرت پرداخت دیون (بدهی ها) یا هزینه دادرسی خود را نداشته باشد. اعسار معادل کلمه فقهی افلاس است. اعسار بدهکار معمولاً با اعتراف تمامی یا برخی طلب کاران به اعسار وی و نیز شهادت دو مرد عادل ثابت می شود.بر خلاف ورشکستگی تجاری، مُعسر محجور محسوب نمی شود و می تواند در اموال خود تصرف کند. ادعای اعسار صرفاً از سوی اشخاص حقیقی غیر تاجر قابل طرح بوده و تجار و اشخاص حقوقی باید دعوای ورشکستگی مطرح نمایند چرا که ادعای اعسار آنها پذیرفته نخواهد شد. در قوانین ایران، اعسار تنها به هزینه دادرسی محدود نمی شود، بلکه شامل مواردی مانند اعسار از پرداخت مهریه، اعسار از محکوم به مالی، و حتی اعسار در جرایم مالی نیز می شود. قانونگذار برای هر کدام از این موارد شرایط و ضوابط خاصی در نظر گرفته است. هدف از پیش بینی نهاد اعسار، ایجاد توازن میان حق طلبکار و توانایی واقعی بدهکار است تا ضمن حمایت از دسترسی افراد کم برخوردار به عدالت قضایی، از سوءاستفاده احتمالی نیز جلوگیری شود. چگونگی اثبات اعسار. آنطور که از قانون جدید نحوه محک
ومیت های مالی سال ۹۴، به ویژه ماده ۷ آن مستفاد می شود، بر خلاف قانون قبلی، اصل بر معسر و تنگدستی مدعی اعسار ( مدیون) می باشد و خوانده دعوا میبایست دارا بودن مدیون را اثبات کند مگر آن که وضع مالی گذشته مدیون، حاکی از دارا بودن مدیون باشد و یا ثابت شود او در گذشته به هر نحوی مالی به دست آورده است. مطابق ماده ۸ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی سال ۹۴، شخص مدعی اعسار( مدیون ) باید صورت کلیه اموال خود شامل تعداد یا مقدار و قیمت کلیه اموال منقول و غیر منقول رابه طور دقیق از جمله میزان وجوه نقدی که وی به هر عنوان نزد بانک ها و یا موسسات مالی و اعتباری ایرانی و خارجی دارد، به همراه مشخصات دقیق حساب های مذکور و هچنین کلیه اموالی که او به هر نحو نزد اشخاص ثالث دارد و کلیه مطالبات او از اشخاص ثالث و نیز فهرست نقل و انتقالات و هر نوع تغییر دیگر در اموال مذکور از زمان یکسال قبل از طرح دعوای اعسار به بعد را ضمیمه دادخواست اعسار خود کند.
افلاس در فقه به صفت اصلی مفلس که همانا عدم کفایت مالی شخص برای پرداخت بدهی هایش است، می گویند. در قانون تجارت ایران به جای واژه افلاس، از عبارت "ورشکستگی" استفاده شده است. در ماده ۱۲۶۵ قانون مدنی ایران هم عنوان ورشکستگی و افلاس از هم جدا شده اند. افلاس در لغت عبارت است از بی چیز شدن، نادار شدن، تنگدستی و بینوایی و ورشکستگی.در افلاس شخص مدیون به درخواست طلبکاران و با حکم دادگاه از تصرف در اموال و دارایی خود منع می شود، همچنین افلاس موجب سقوط دین خواهد شد.
متوسط مجموع بارش سالیانه مراکز استان های ایران از بدو تأسیس ایستگاه هواشناسی آن شهرها تا سال ۲۰۱۰ (به جز ساری). منبع این آمار، آرشیو اطلاعات هواشناسی در تارنمای سازمان هواشناسی ایران است. جستارهای وابسته. تعداد روزهای برفی مراکز استان های ایران
نوتگوردن () نام مکانی است که کوه های اورمبرگت قرار گرفته اند. نوتگاردن در شهری به نام لودویکه در سوئد پنهان است و حدود ۳۰۰-۴۵۰ ساکن دائم دارد.
بانکو بیلبائو گروه بین المللی بانکداری اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ با ادغام بانکو بیلبائو ویزکایا و بانک آرژنتاریا، تأسیس شد. بانکو بیلبائو پس از گروه سانتاندر دومین بانک بزرگ، در کشور اسپانیا محسوب می شود. این بانک در سال های اخیر، فعالیت های بین المللی خود را، توسعه داده و در حال حاضر، در ۴۰ کشور جهان دارای شعبه می باشد، که برای نمونه می توان به زیرمجموعه هایی چون: بی بی وی ای بانکو فرانچز، بی بی وی ای کنتیننتال، بی بی وی ای بانکومر و بی بی وی ای کامپس اشاره کرد. بانکو بیلبائو نیز، مانند بسیاری از شرکت های اسپانیایی، فعالیت های بخش بین المللی خود را، بر روی کشورهای اسپانیایی زبان مستقر در آمریکای لاتین، متمرکز کرده است. این بانک همچنین، دارای حضوری پُر رنگ، در کشورهای جنوب اروپا، به خصوص پرتغال و ایتالیا می باشد. بخشی از سهام این بانک در بازار بورس نیویورک و بورس مادرید دادوستد می شود.
خودرو جنگی پیاده نظام خودرو زره پوش چرخ دار یا شنی داری است که به خوبی مسلح شده و غالباً توانایی حرکت در آب را هم دارد و برای حمل پیاده نظام به میدان نبرد و تهیه آتش حمایتی برای آنها استفاده می شود. خودروهای جنگی پیاده نظام به گونه ای طراحی شده اند که در کنار پیاده نظام بجنگند و با خودروهای زرهی دیگر در منطقه جنگی مقابله کنند. خودروهای جنگی پیاده نظام با تکامل نفربرهای زرهپوش ساخته شده اند. نفربرها تنها وظیفه دارند تا از سربازان در برابر گلوله و ترکش ها در میدان نبرد حفاظت کرده و آنان را به سرعت به خط مقدم نبرد منتقل کنند و فقط برای دفاع از خود به مسلسل و گاهی نارنجک انداز اتوماتیک مجهز شده اند اما خودروهای جنگی پیاده نظام علاوه بر نقل و انتقال سربازان، وظیفه نبرد مستقیم با دشمن و حمایت از سربازان پیاده شده را هم دارند، در نتیجه بسیار بهتر از نفربرها مسلح شده اند. خودروهای جنگی پیاده نظام معمولاً در مقایسه با نفربرها زره بهتری هم دارند و برخی از آنها به دریچه های شلیک هم مجهز شده اند تا سربازان از طریق آنها با سلاح شخصی خود به سوی دشمن شلیک کنند. بیشتر این خودروها به یک توپ اتوماتیک کالیبر ۲۰ تا ۴۰ میلی متری
به عنوان سلاح اصلی، همراه با یک یا چند مسلسل کالیبر ۷٫۶۲، چند پرتابگر نارنجک دودزا و گاهی لانچرهای شلیک موشک ضد تانک یا موشک های ضد هوایی مسلح شده اند. هرچند قدرت آتش و مقاومت زره خودروهای رزمی پیاده نظام معمولاً بسیار پائینتر از تانک های اصلی میدان نبرد است اما موشک های هدایت شونده ضدزره آنها می تواند تهدید مؤثری علیه تانک های دشمن باشد.
در سپیده دم بامداد روز 28 شوال ۱۲۶۸ هنگامی که ناصرالدین شاه از کاخ ییلاقی نیاوران عازم شکار بود، گروهی از بابیان که توسط شیخ علی عظیم مأمور شده بودند، در فاصله کوتاهی از کاخ به شاه حمله کردند. آنان عریضه به دست به موکب شاه که تنها به اتفاق چند تن ملازم رکاب پیش می راند، نزدیک شدند و جبران وهنی را خواستند که با کشته شدن سید علی محمد باب به کیش آنان وارد شده بود. به ترتیب سه تن از آنان سه تیر شلیک کردند که تیر دوم شاه را مجروح ساخت. در زد و خوردی که پیش آمد قراولان شاه یک تن از مهاجمان را کشتند و دو تن را دستگیر کردند. این ترور نافرجام ماند و شاه در این سوء قصد فقط جراحاتی سطحی برداشت. با این حال وی فرمان قتل عام بابیان را صادر کرد. بسیاری از بابیان و حتی افرادی که مشکوک به بابی بودن بودند در یک کشتار دسته جمعی هولناک با سازماندهی علماء، دولتیان، شاهزادگان قاجار، دیوان سالاران و تاجران در ملاء عام به نحو فجیع شکنجه و اعدام شدند. میرزا آقاخان نوری برای کاهش احتمال انتقام دستور داده بود که قربانیان بین گروه های مختلف مانند نظامیان، نجیب زادگان و استادان و شاگردان دارالفنون تقسیم شوند تا مسئولیت کشتار بین همگان تق
سیم شود. بعضی را مانند سلیمان خان شمع آجین کردند، بعضی را به دم توپ بستند، بعضی را قطعه قطعه کردند، و بعضی را قبل از اعدام چشم از حدقه درآورند، یا پوست از پا کندند و بعد از فرو بردن در قیر داغ مجبور به دویدن کردند. چندین هزار نفر در این قتل عام کشته شدند. ترور ناصرالدین شاه قاجار. در سپیده دم بامداد روز 28 شوال ۱۲۶۸ هنگامی که ناصرالدین شاه از کاخ ییلاقی نیاوران عازم شکار بود، گروهی از بابیان که توسط شیخ علی عظیم مأمور شده بودند، در فاصله کوتاهی از کاخ به شاه حمله کردند. آنان عریضه به دست به موکب شاه که تنها به اتفاق چندتن ملازم رکاب پیش می راند، نزدیک شدند و جبران وهنی را خواستند که با کشته شدن سید علی محمد باب به کیش آنان وارد شده بود. به ترتیب سه تن از آنان سه تیر شلیک کردند که تیر دوم شاه را مجروح ساخت. در زد و خوردی که پیش آمد قراولان شاه یک تن از مهاجمان را کشتند و دو تن را دستگیر کردند. بلافاصله بعد از سوءقصد نافرجام و در همان روزهای اول ۳۶ نفر بابی دستگیر می شوند. خورموجی می نویسد: «تفحصی بسزا درکار هر یک به عمل آمده سه چهار نفر نوری چون کفر و ارتداد ایشان به ثبوت شرعی نرسیده به جان امان یافته محبوس شد
ند. بقیه را بین الناس تقسیم نمودند که عموم بندگان خدا از این فیض عظمی بی نصیب نباشند.» با این ابتکار دولتیان و روحانیون دو هدف را تعقیب می کردند. یکی آلوده کردن دست همه گروه های اجتماعی به خون بابیان، و دوم در امان بودن از حمله احتمالی بابیان به عنوان قصاص از عاملین کشتار. از این نظر هر یک از بابیان را به گروهی که متعلق به آن بوده اند جهت اعدام می سپارند. برای نمونه «میرزا نبی دماوندی که مردی عالم بوده است به دست معلمان دارالفنون، ملا شیخ علی که از روحانیون بوده است به دست علما و طلاب، محمد تقی شیرازی که کارگری ساده بوده است به دست عمله اصطبل و محمد علی نجف آبادی که یک سرباز بوده است به دست خمپاره چیان می سپارند که هرطور میل دارند آن ها را بکشند.» مهد علیا بهاءالله (میرزا حسینعلی نوری) را به همراه صدر اعظم اقا خان نوری به همدستی در سو قصد به پسرش متهم می کرد. اما بهالله نه تنها مقصر نبود بلکه از قبل به پیروان بابی خود انذار داده بود که به هیچ وجه در قبال دادخواهی اعدام باب توسط امیرکبیر و ناصرالدین شاه، به این عمل شنیع دست نزنند. خبر تیراندازی به شاه توسط برادر صدراعظم، جعفر قلی خان به بهالله رسید و به او پیش
نهاد داد مدتی در محلی به سر برد تا این هیاهو تمام شود. اما بهالله این پیشنهاد را نپذیرفت و روز بعد قصد عزیمت به اردوی شاه در نیاوران را کرد تا خود را ازین اتهام مبرا سازد و حسن نیت خود را نشان دهد. در بین راه در زرگنده به دعوت میرزا مجید منشی سفارت روس مهمان آنجا شد. اما جمعی از خادمین حاجی علیخان حاجب الدوله، بهاءالله را شناختند و به حاجب الدوله از توقف بهاءالله در منزل منشی سفارت روس خبر دادند. حاجب الدوله فورا مراتب را به عرض شاه رساند. روسای دربار از ورود بهاءالله به جوار اردوی شاه به هراس و تعجب افتادند. ناصرالدین شاه هم بی نهایت متعجب شد که چگونه شخص متهم به اینگونه تهمت بزرگی جرئت کرده خود را در معرض انظار قرار دهد و فورا ماموری فرستاد تا بهاءالله را از منزل منشی روس تحویل گرفته و به نزد شاه بیاورد. در نهایت مامورین شاه در بین نیاوران و طهران بهاءالله را دستگیر کردند و او را با پای برهنه به طهران بردند و در زندان سیاهچال تهران محبوس کردند. دستگیری و کشتار برخی از پیروان کتاب بیان. ادوارد براون می نویسد: دو بابی زنده مانده تحت شکنجه قرار گرفتند گر چه مجبور شدند دین و نیت خود را آشکار کنند اما از گفتن نا
م هر یک از هم دینان خود یا فاش کردن محل تجمعشان امتناع کردند. توداری سرسختانه آنان به هر حال بی فایده بود و تحقیق و بررسی شدیدی که توسط پلیس مخفی تهران آغاز شده بود منجر شد به دستگیری حدوداً چهل تن از بابیون که در خانه سلیمان خان غافلگیر شدند. پنج یا شش تن از اینها به انضمام بهاءالله که اکنون ادعای بیعت با اکثریت بزرگی از بابی ها را می کنند بخشیده شده اما بقیه همگی به مرگ محکوم شدند. نخست وزیر از ترس انتقام جویی این فرقه، تصمیم به وادار کردن تمام گروه ها در کشتار زندانیان گرفت. برای این منظور او آن ها را در بین ادارات مختلف دولتی، اصناف تجار و سایر بخش های جامعه پخش کرد و در همان زمان به هر گروه فهماند که شاه روی وفاداری و پذیرش هر یک از گروه ها در نحوه برخورد و رفتار آن ها با قربانیان قضاوت خواهد کرد. وزارت جنگ، وزارت امور خارجه، تجار، روحانیون، درویش ها، پیش خدمت های در خدمت شاه، حتی دانشجویان دانشگاه ها که در آن زمان بر اساس یک مدل اروپایی تأسیس شده بود، هر یک زندانی مختص خود را دریافت کردند. "انواع مرگ های تحمیل شده بسیار وحشتناک بودند که برخی از آن ها با تعصب و افراط گری وحشیانه، ترس از سوء ظن یا جنون تم
ام عیار به ستمگری و قساوت طراحی شده بودند. از بداقبالی بابی ها برخی تکه تکه شدند، برخی با اره از هم جدا شدند، برخی با تازیانه پوستشان کنده شد و برخی با شلیک دهانه تفنگ منفجر شدند." سلیمان خان. سلیمان خان بخاطر پناهگاهی که به فرقه ممنوعه داده بود از مقامش خلع شد و شکنجه های هولناک تری هم در انتظار او بود. فتیله های روشن روی زخمهای وارده روی اعضاء و بدنش گذاشته شدند، دندانهایش را از دهان بیرون کشیدند و روی فرق سرش بزور فروکردند. حتی با وجود درد و رنج شدید او شهادت می داد به چنین لذت پرشور و گرمی که برتر از رنج و شکنجه بود طوری که جلادان او با تمسخری تلخ از او پرسیدند که چرا آواز نمی خواند. او فریاد زد " آواز " و سپس شروع به خواندن کرد. " یک دست جام باده و یک دست زلف یار رقصی چنین میانه بازارم آرزوست. مؤلف اخبار ناصری می نویسد: حاجی سلیمان خان تبریزی که کاشانه اش آشیانه جنجال برانگیزی بود با قاسم نیریزی که مدعی نیابت سید یحی بود، بعد از آنکه اعضاء ایشان بواسطه شمع های افروخته، مهبط انوار گردید، هر یک به چهارپاره بر دار شدند..» سیدحسین یزدی کاتب. ادوارد براون می نویسد: در بین قربانیان آن روز هولناک دو تن بودند که
ما قبلاً با آنان آشنا شدیم. یکی سید حسین یزدی بود که حداقل ظاهراً مرشد خود را (در زمان اعدام سید علی محمد باب) انکار کرده بود و در آن روز دستخوش رنج و تالم شدید قرار گرفت، مرگ را نه تنها با رضایت بلکه با اشتیاق بی اختیاری ملاقات کرد. سید حسین یزدی را آجودان باشی و میران پنجه و سر تیپان به قتل رساندند. طاهره قرةالعین. قرةالعین نیز در این ماجرا کشته شد. او که از سال ۱۲۶۵ هجری قمری دستگیر شده بود، در زمان سوء قصد در منزل کلانتر تهران محبوس بود ولی دو هفته بعد از واقعه استنطاق و اعدام شد. دکتر پولاک، پزشک اتریشی که در آن زمان در خدمت شاه بود، با یادداشت های خود به اعدام این زن واقعاً شهادت می دهد. حاج میرزاجانی کاشانی نویسنده تاریخ نقطةالکاف. حاج میرزاجانی کاشانی، فرزند حاج محمد حسن معروف به پرپا مؤلف کتاب معروف نقطةالکاف از تجار کاشان و از قدمای گروندگان غیابی به سیدعلی محمد باب بوده و جزء بیست هشت نفری است که در سال ۱۲۶۸قمری، در جریان ترور نافرجام ناصر الدین شاه به قتل رسید و در گورستان سیدولی در تهران دفن شد. کشته شدگان دیگر. برای مثال، ملا شیخ علی به علما و طلاب، سید حسن خراسانی به شاهزادگان، ملا زین العابدی
ن یزدی به مستوفی الممالک و مستوفیان، ملا حسین خراسانی را نظام الملک و وزیر دول خارجه، میرزا عبدالوهاب شیرازی به بقیه اولاد صدراعظم، ملا فتح الله قمی و ملا علی و آقا مهدی صحاب را حجاب الدوله و فراشان، شیخ عباس طهرانی به امرا و خوانین، محمدباقر نجف آبادی به پیش خدمت های پادشاهی، محمدتقی شیرازی به امیرآخور و عمله اصطبل، محمد نجف آبادی به ایشک آقاسی باشی و سایر عمله سلام، میرزا محمد نیریزی به کشیک چی باشی و یوز باشیان و غلام پیش خدمت ها، محمدعلی نجف آبادی را خمپاره چیان، سید حسین یزدی را آجودان باشی و میران پنجه و سرتیپان، میرزا نبی دماوندی که مردی عالم بوده است به دست معلمان و متعلمان دارالفنون، میرزا رفیع مازندرانی را سواره نظام، میرزا محمد قزوینی به زنبورک چیان، حسین میلانی به سربازان، عبدالکریم قزوینی را توپچیان، لطف علی شیرازی را شاطران، نجف خمسه ای را کسبه شهر، حاجی میرزا جانی کاشانی (نویسنده نقطةالکاف) را به ملک التجار و تاجران، حسن خمسه را ناظر و مطبخیان و شربت داران، محمدباقر قهپایه را آقایان قاجار هر یک از نامبردگان را جماعت مجاهدان فی سبیل الله غربتاً الی الله و طلباً لمرضاته، به انواع سیاسات و عقوبات
به دار بوار و خصار فرستادند. صادق زنجانی که ملتزمین رکاب به قتلش پرداختند، جسدش را پاره پاره در دروازه های شهر زینت قناره نمودند. حاجی سلیمان خان تبریزی - که کاشانه اش آشیانه جنجال انگیزی بود - با قاسم نیریزی که مدعی نیابت سید یحی بود، بعد از آنکه اعضای ایشان به واسطه شمع های افروخته، مهبط انوار گردید، هر یک به چهارپاره بر دار شدند.
هفتهٔ مُد نیویورک که با عنوان هفته مد مرسدس بنز نیز شناخته می شود، یک رخداد نیمه سالانه در شهر نیویورک است که هر سال در ماه فوریه برای مد بهاره/تابستانه و در سپتامبر برای مد پاییزه/زمستانه برگزار می شود. این رخداد در کنار هفته مد لندن، هفته مد میلان و هفته مد پاریس به عنوان چهار رویداد مهم دنیای مد محسوب می شوند. تاریخچه. اولین هفته مد نیویورک که بعدها به عنوان هفته خبر نیز شهرت یافت، اولین هفته مد در دنیا به حساب می آید که در سال ۱۹۴۳ و در میانه جنگ جهانی دوم برپا شد. دلیل تا آن زمان پاریس به عنوان پایتخت مد در دنیا شناخته می شد. اما جنگ جهانی دوم مانع از این می شد که مردم و طراحان بتوانند برای بازدید و ارائه آخرین دستاوردهایشان به این شهر بروند، از این رو، هفته مد نیویورک متولد شد. الینور لمبرت روزنامه نگار مشهور مد و فشن، در همان زمان با ترتیب دادن هفته ای به نام هفته خبر و با دعوت از روزنامه نگاران و خبرنگاران در دنیای مد، سعی کرد طراحان نیویورکی و آمریکایی که تا آن زمان نادیده گرفته شده بودند را به همگان نشان دهد. البته در این مراسم بازدیدکنندگان اجازه حضور نداشتند و باید به شوروم هر طراح به صورت مجزا سر
می زدند. از نگاه تمام نشریات مطرح این برنامه بسیار مطرح بود، چرا که نشریات معتبری چون ووگ که تا پیش از این فقط به طراحی ها و طراحان پاریسی اهمیت می دادند، تا حد زیادی در نظر خود تجدید نظر کردند و مد نیویورک به مجلات معتبر راه یافت. در سال ۱۹۹۴، مراسم هفته مد نیویورک توسط فرن مالیس به محل اصلی و رسمی خود در بریانت پارک منتقل شد. پیش از این این مراسم محل مشخصی نداشت و مراسم هفته مد نیویورک در خیمه هایی طولانی برگزار می شد. از نکات قابل توجه در رابطه با این هفته مد این است که حضور در مراسم تنها با استفاده از دعوت پیشین امکان پذیر است. در مراسم هفته مد نیویورک که اولین برنامه از چهار هفته مد مطرح در دنیا است، طراحان مد، صنعت گران لباس و مد، خبرنگاران حوزه فشن، سلبریتی ها و نشریات الکترونیکی اینترنتی فشن دعوت می شوند. اما در سال ۲۰۰۹ تعدادی از طراحان تصمیم گرفتند خارج از بریانت پارک برنامه خود را برگزار کنند. این طراحان دلیل این تصمیم خود را مشکلات اقتصادی و سخنرانی ها و پرزنتیشن های طولانی در مراسم هفته مد عنوان کردند. رویدادهای سال ۲۰۰۹. در پاییز سال ۲۰۰۹ اما هفته مد نیویورک روند خود را کمی تغییر داد و به تکنول
وژی نزدیک شد. عملی که برای افزایش وسعت این رویداد مهم دنیای مد نیاز بود. این مسئله نه تنها به طراحان کمک کرد که با هزینه کمتری مجموعه خود را تهیه کنند و به نمایش بگذارند، بلکه در زمان و هزینه سفر نیز صرفه جویی شد، چرا که طراحان می توانستند از این پس طرح های خود را از طریق اینترنت به معرض تماشای عمومی بگذارند. این رخداد باعث شد نه تنها تعدادی از طراحان محصولات خود را برای عرضه در اینترنت معرفی کنند، بلکه تعدادی از آن ها مزون های آنلاین راه اندازی کردند و تنها محصولات خود را از طریق اینترنت عرضه کردند. عملی که تا کنون نیز ادامه داشته است. نورما کامالی طراح به نام و برند مشهور پولو رالف لورن راگبی، بنتون، ویکتوریا سکرت و بسیاری از برندهای مطرح دنیا برای محصولات اپل و سیستم iOS برنامه هایی برای معرفی و فروش محصولات خود طراحی کرده اند. پس از این رویداد بود که ووینه تام طراح به نام چینی/آمریکایی به دست مدل های خود به جای کیف، تبلت های اچ. پی داد. در همان زمان نیز مرسدس بنز خود را به عنوان اسپانسر هفته مد نیویورک معرفی کرد و از آن پس هفته مد نیویورک به هفته مد مرسدس بنز نیز شهرت یافت. به دلیل مشکلات اقتصادی که در سا
ل ۲۰۰۹ گریبان گیر دنیا شده بود، بسیاری از طراحان مجبور شدند از شرکت در هفته مد نیویورک در پاییز این سال صرف نظر کنند. در سال های گذشته، خانه های مد هزینه ای تا حدود ۷۵۰٬۰۰۰ دلار را برای برگزاری هرچه بهتر هفته مد نیویورک تقبل می کردند. ایده استفاده از مانکن های مشترک برای کاهش هزینه های ران وی توسط دو طراح به نام مد، بتسی جانسون و ورا ونگ ارائه شد. با همین ایده بود که مارا هافمن، سرگیو داویلا و نیکولاس کی توانستند با استفاده از مانکن های مشترک هزینه های خود را تا ۴۰ درصد کاهش دهند. آن ها خطوط مجزای کت واک خود را یکی کردند و همین امر هزینهٔ آن ها را به شدت کاهش داد. یکی دیگر از رخدادهای مهم در فشن شو سال ۲۰۰۹، نمایش اقلامی بود که امکان استفاده در فصول مختلف سال را داشتند. طراحان به همین دلیل نام این فشن شوها را فشن شو دوستانه گذاردند. یکی از طرح هایی که در این فصل بسیار مرسوم شد، لباس هایی بود که می شد در فصل سرما به همراه یقه اسکی پوشید و در فصول گرم تر، آن ها را تنهایی به تن کرد. تمام این رویدادها را می توان به نوعی با بحران اقتصادی که در این سال به اوج خود رسید مرتبط دانست. طراحان مد و برندهای مطرح، با مشکل