Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رودلف آنتونیوس ماکای معروف به روی ماکای (زاده: ۹ مارس ۱۹۷۵ در ویخن، خلدرلاند) یک بازیکن فوتبال بازنشسته هلندی است. او در زمانی که در باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بازی می کرد لقب فانتوم را برای خودش انتخاب کرد. سابقهٔ بازی. روی ماکای برنده کفش طلای اروپا در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳، اولین بار زمانی که در تیم فوتبال ویتس آرنهم در اواسط دهه ۹۰ مشغول به بازی بود، استعدادش کشف شد و با توانایی هایش در تنریف و سپس در دپورتیوو لاکرونیا خودش را نشان داد. او در فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ با زدن ۲۲ گل در ۳۶ بازی یکی از بهترین فصل های بازی خود را داشت. پس از آن با وجود حضور بزرگانی چون پاتریک کلایورت، دنیس برکمپ و رود فان نیستلروی توانست جای خود را در تیم ملی فوتبال هلند تثبیت کند و در جام ملت های اروپا در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ برای تیم ملی کشورش بازی کرد. اولین برخورد او با بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ اتفاق افتاد که در آن بازی در ورزشگاه المپیک مونیخ هتریک کرد و دپورتیوو لاکرونیا با نتیجه ۳-۲ به پیروزی رسید. پس از آن مدیران باشگاه بایرن مونیخ تمام فصل او را زیر نظر گرفتند و در پایان فصل در جدالی با منچستر یونایتد و چلسی توانس
تند بازیکن مورد علاقه خود را به خدمت بگیرند. بایرن مونیخ برای خرید این ماشین گلزنی مبلغ ۱۸٫۷۵ میلیون یورو به دپورتیوو لاکرونیا پرداخت کرد. ماکای در چهار سال بازی در بایرن مونیخ توانست ۷۸ گل در بوندس لیگا و ۱۷ گل در لیگ قهرمانان اروپا برای این تیم به ثمر برساند. در ۲۱ آگوست ۲۰۰۶ ماکای توانست سه هزارمین گل بایرن مونیخ در بوندس لیگا را به ثمر برساند. در ۷ مارس ۲۰۰۷ ماکای توانست سریعترین گل تاریخ لیگ قهرمانان اروپا را در ثانیه ۱۰٫۱۲ وارد دروازه رئال مادرید کند و این تیم را از مسابقات حذف کند. ماکای در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ به هلند برگشت و قراردادی را با فاینورد به ارزش ۵ میلیون یورو در سال ۲۰۰۷ امضا کرد. تصمیم ماکای برای جدا شدن از بایرن مونیخ تحت تاثیر تصمیم این باشگاه مبنی بر امضای قرارداد با مهاجمانی مانند لوکا تونی و میروسلاو کلوزه بود. ماکای در پایان فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰ خود را بازنشست کرد. او در آخرین بازیش با تیم هیرنفین توانست هتریک کند. آمار بازی ها. رکود در تیم ملی هلند: مربیگری. ماکای بعد از بازنشستگی از دنیای فوتبال به عنوان مربی در تیم زیر ۱۳ سال فاینورد در کنار جرارد روجز مشغول به کار شد. افتخارات. باشگاهی. دپورتی
وو لاکرونیا بایرن مونیخ فاینورد
کِلَمپ آلیس ابزار جراحی جهت چنگ زدن و نگه داشتن فاشیا و بافت هایی بمانند بافت سینه ای و روده، می باشد. کاربرد. کِلَمپ آلیس با دهانه چنگالی خود، بافت را محکم گرفته و رها نمی سازد.
ترک های افریقایی تبار یا آفرو ترک ها ، مردمانی با نژاد آفریقایی در ترکیه هستند.ترک آفریقایی واژه ای تازه است و در اصطلاح در ترکیه به این مردم عرب (Arap) یا زنجی (zenci) گفته می شود.در حال حاضر در ترکیه به این مردمان Afrika kökenli Türkler به معنی ترک های با ریشه آفریقایی گفته می شود. تاریخچه. چندین سده پیش برخی از مردمان آفریقایی معمولاً از راه زنگبار و از مکان های چون عربستان سعودی ، نیجر ، لیبی ، کنیا و سودان وارد امپراتوری عثمانی شدند و در مکان های چون ماناوغات ، دالامان ، مندرس ، گئدیز ، چوکوروا ساکن شدند.در سده نوزدهم در ازمیر جوامع آفریقایی تباری در محله های چون سابیرتاشی ، دولاپکویو ، تاماشالیک، ایکی چشمه لیک و بالیک کویو ذکر شده است. برخی نیز در سال ۱۹۲۳ پس از تبادل جمعیت میان ترکیه و یونان از جزیره کرت آمدند و عموماً در پیرامون دریای اژه یه ویژه ازمیر ساکن شدند. ترک های آفریقایی تباری که در آیوالیک زندگی می کنند ، می گویند نیاکان آنان که از جزیره کرت آمدند یونانی صحبت می کردند و پس از آن ، زمانی که به ترکیه فرستاده شدند ترکی یاد گرفتند. ترک های آفریقایی تباری که در ازمیر زندگی می کنند تا سال ۱۹۶۰ جشن
ی به نام دانا بایرامی (جشن گوساله) برگزار می کردند.امروزه این جشن در میان جوانان این قوم دوباره زنده گشته است. در شهر اولتسینی در مونته نگرو جامعه ای از سیاه پوستان وجود دارد که یادگار دوران برده داری در امپراتوری عثمانی است. به خاطر تجارت برده و فعالیت ناوهای توپ دار ، گفته می شود تا سال ۱۸۷۸ حدود ۱۰۰ برده سیاه پوست در اولتسینی زندگی می کردند. در ارتش عثمانی هزاران نفر سیاه پوست آفریقایی خدمت می کردند.در جنگ های اتریش و عثمانی در میانه سال های ۱۷۱۶ تا ۱۷۱۸ حدود ۲۴۰۰۰ سرباز سیاه پوست در ارتش عثمانی حضور داشت. امروزه. مناطقی که امروزه عمده جمعیت سیاهان را در ترکیه در خود جای داده منطقه دریای اژه از جمله ازمیر ، آیدین و موغله است.همزمان با مراسم تحلیف باراک اوباما ، ترک های آفریقایی تبار از مناطقی چون اورتاجه ، دالامان و کویجی قیز مراسمی را در اورتاجه برگزار کردند. همچنین برخی از آفریقایی تبارها در شهرها و روستاهای استان آدانا و آنتالیا زندگی می کنند. برخی از این آفریقایی تبارها در این مناطق باقی مانده اند و با دیگر مردم های این مناطق مخلوط شدند و برخی به شهرهای بزرگتر مهاجرت کرده اند. این شاخص ها باعث می شود ت
خمین اینکه چه تعداد ترک آفریقایی تبار وجود دارد مشکل شود.
بنایی یکی از ساده ترین و غنی ترین و متنوع ترین روش های ساخت ساختمان است. بنا تکه هایی از مواد (آجر، سنگ یا بلوک های بتنی که در مجموع به آنها "مصالح بنایی" گفته می شود) را روی یکدیگر قرار می دهد تا دیوار بسازد. از آنجاییکه سازه در بنایی توسط اجزای کوچک ساخته می شود، این سازه می تواند تقریباً هرشکلی به خود بگیرد، از یک دیوار مسطح گرفته تا سطوح سینوسی شکل که تفکیک آن از دیوار یا سقف دشوار است. مصالح بنایی یکی از قدیمی ترین مصالح ساختمانی هستند. آجرهای سفالی (خشتی) خشک شده در آفتاب در ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح مورد استفاده قرار گرفتند. منشأ بنایی به طور کلی توسط مورخان به تمدن های اولیه مصر و بین النهرین که در حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد وجود داشته است، بازمی گردد. در واقع، تا زمانی که فولاد و سیمان پرتلند در اواسط قرن نوزدهم کشف شد، سنگ تنها مصالح ساختمانی موجود برای ساخت سازه های ساختمانی بزرگ و پل ها بود. تاریخچه. حرفه بنّایی به طور خودبه خود و همزمان با ایجاد دیوارهای کم ارتفاع با چیدن سنگ ها یا تکه های گِل گرفته شده از گودال های خشک شده آغاز شد. ملات در اصل گِلی بود که به درزهای دیوار عمودی می مالیدند تا پای
داری و مقاوم بودن در برابر آب و هوا را ایجاد کند. جایی که سنگ به راحتی در دسترس بود، آن را به آجر ترجیح می دادند. در جایی که سنگ در دسترس نبود، آجرها از خاک رس و لای محلی ساخته می شدند. با گذشت هزاره ها تغییرات به وجود آمد: مردم استخراج، تراش و پوشاندن سنگ را با دقت فزاینده ای آموختند. آتش هایی که بر روی دیوارهای آجری افروخته می شدند، آگاهی از مزایای آجر سوخته را به ارمغان آورد که منجر به اختراع کوره شد. بناها هنر ساده تبدیل سنگ آهک به آهک را آموختند و ملات آهک به تدریج جایگزین گل شد. در هزاره چهارم قبل از میلاد، مردم بین النهرین، کاخ ها و معابد را از سنگ و آجر می ساختند. در هزاره سوم، مصریان اولین معابد و اهرام سنگی خود را برپا کردند. در قرن های آخر قبل از تولد مسیح، یونانیان معابد خود را از سنگ آهک و مرمر به کمال رساندند. سپس کنترل دنیای غرب به رومیان واگذار شد، که اولین استفاده گسترده از طاق های بنایی و سقف های گنبدی را در معابد، کلیساها، حمام ها، کاخ ها و قنات ها انجام دادند. تمدن های قرون وسطایی هم در اروپا و هم در جهان اسلام، طاق بنایی را به سطح بسیار بالایی از توسعه رساندند. صنعتگران اسلامی کاخ ها، باز
ارها و مساجد باشکوهی را از آجر می ساختند و اغلب با کاشی های گلی لعاب دار تزئین می کردند. اروپایی ها تلاش های خود را به سمت قلعه ها و کلیساهای سنگی هدایت کردند که به طاق های نوک تیز و تکیه گاه های بلند کلیساهای بزرگ گوتیک ختم شد. در آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی و آسیا، تمدن های دیگر به طور همزمان در حال تکامل تکنیک های بنایی در سنگ های برش خورده بودند. در طول انقلاب صنعتی در اروپا و آمریکای شمالی، ماشین هایی برای استخراج سنگ و پرداخت آن، قالب گیری آجر و حمل سریع این مواد سنگین به محل ساختمان توسعه یافتند. ریاضیات پیچیده برای اولین بار در تجزیه و تحلیل ساختار طاق های بنایی و هنر سنگ بری به کار گرفته شد. ملات سیمان پرتلند به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و امکان ساخت ساختمان های بنایی با استحکام و دوام بیشتر را فراهم کرد. در اواخر قرن ۱۹، مصالح بنایی شروع به از دست دادن اولویت خود در بین مصالح ساختمانی کرد. ساختمان های بسیار بلند شهرهای مرکزی به قاب هایی از آهن یا فولاد نیاز داشتند تا جایگزین دیوارهای باربر ضخیم مصالح بنایی شوند که ارتفاع ساخت را محدود می کرند. بتن مسلح که به سرعت و با صرفه اقتصادی به داخل ق
الب های ساده ساخته شده از چوب ریخته شد، شروع به جایگزینی آجر و مصالح بنایی در پی ها و دیوارها کرد. طاق بنایی سنگین با سازه های سبک تر کف و سقف از فولاد و بتنی که سریع تر برپا می شدند جایگزین شد. اختراع بلوک سیمانی توخالی در قرن نوزدهم به جلوگیری از انقراض بنایی به عنوان یک صنعت کمک کرد. بلوک سیمانی بسیار ارزان تر از سنگ تراش خورده بود و به کار بسیار کمتری نسبت به آجر نیاز داشت. می توان آن را با روکش های آجری یا سنگی ترکیب کرد تا دیوارهای کم هزینه تری بسازند که هنوز از نظر ظاهری رضایت بخش بودند. دیوار حفره ای آجری، یک اختراع بریتانیایی در اوایل قرن نوزدهم، همچنین به بقای بنایی کمک کرد، زیرا دیواری گرم تر و ضدآب تر تولید کرد که بعداً زمانی که اواسط قرن بیستم مواد عایق مناسب در دسترس قرار گرفت، به راحتی با معرفی عایق های حرارتی سازگار شد. از دیگر کمک های قرن بیستم به ساخت و ساز به روش بنایی می توان به توسعه تکنیک هایی برای مصالح بنایی تقویت شده فولادی، ملات های با مقاومت بالا، واحدهای بنایی (هم آجر و هم بلوک های سیمانی) که از نظر استحکام سازه ای بالاتر هستند، و مصالح بنایی از انواع مختلف که میزان کار را کاهش می
دهند، اشاره کرد. از آنجایی که توسعه سایر مصالح ساختمانی بسیار دیر اتفاق افتاده است، بیشتر آثار بزرگ معماری در جهان و بسیاری از بهترین معماری های بومی توسعه یافته، به روش بنایی ساخته شده اند. ما در میان میراث غنی ساختمان های بنایی زندگی می کنیم. کاربردها. از بنایی معمولاً برای ساخت دیوارها و ساختمان ها استفاده می شود. آجر و بلوک سیمانی از رایج ترین انواع مصالح بنایی مورد استفاده در جوامع صنعتی هستند و ممکن است باربر یا غیرباربر (نما) باشند. بلوک های سیمانی، مخصوصاً آن هایی که توخالی هستند، امکانات گوناگونی را در یک ساختمان بنایی فراهم می کند. آن ها عموماً مقاومت فشاری بالایی دارند و هنگامی که حفره ها خالی باشند، مناسب ترین گزینه برای سازه هایی با بارهای افقی سبک هستند. پر کردن بخشی از حفره یا همهٔ آن با ملات یا بتن با آرماتور فولادی (میلگرد معمولی) مقاومت کششی و جانبی خیلی بیشتری به سازه می دهند. کارگران بنایی معمولاً به صورت ساعتی و براساس جایگاه شغلی خود دستمزد می گیرند. محدودیت های ساخت وساز. سازه بنایی مقاومت فشاری بالایی در برابر بارهای عمودی دارند اما مقاومت کششی پایینی (در برابر تا شدن و کشش) دارند مگر
اینکه مسلح شوند. مقاومت کششی دیوارهای بنایی را می توان با ضخیم کردن دیوار یا با ساختن جرزهای بنایی (ستون های عمودی یا تیر تقویتی) در فواصل دیوار افزایش داد. هر کجا عملی باشد می توان تقویت فولادی نظیر کلاف های قائم اضافه کرد. نما بنایی. دیوار نمای بنایی متشکل از واحدهای بنایی، معمولاً از آجرهای پایه رسی، روی یک یا دو طرف دیوار مستقل از نظر سازه ای که معمولاً از چوب یا مصالح بنایی ساخته شده اند، نصب می شوند. در این متن آجر بنایی در درجهٔ اول جنبهٔ تزئینی دارد، نه سازه ای. آجرهای نما عموماً از طریق بست های آجر به دیوار سازه ای متصل می شوند (نوارهای فلزی که به دیوارهای سازه ای و به اتصالات ملات آجرنما، متصل هستند). معمولاً یک فضای خالی میان دیوار سازه ای و آجرنما وجود دارد. همان طور که آجر پایه رسی معمولاً به طور کامل ضدآب نیست، دیوار سازه ای اغلب دارای یک سطح مقاوم در برابر آب (معمولاً کاغذ قیراندود) با حفره های زهکشی که می توانند در قسمت پایین آجرنما تعبیه شوند، هستند تا رطوبت تجمع یافته درون شکاف را زهکشی کند. گاهی بلوک های بتنی، سنگ های طبیعی و تراش خورده و خشت نما خیلی شبیه به دیوار نما به کار برده می شود. ا
کثر ساختمان های عایق دار که از بلوک های بتنی، آجر، خشت، سنگ، دیوارهای نما یا برخی ترکیبات مرتبط با آن که عایق داخلی را به صورت پشم شیشه در بین گل میخ های دیوار چوبی یا به صورت تخته های عایق مستحکم که با اندود یا تخته گچی پوشیده شده، استفاده می کنند. در اکثر شرایط آب و هوایی این عایق بندی در قسمت بیرونی دیوار بسیار موثرتر است، زیرا اجازه می دهد فضای داخلی ساختمان از ذخیره حرارتی پیش گفته در سازه بنایی بهره مند شوند. اگرچه این روش نیازمند یک نوع سطح خارجی مقاوم در برابر آب و هوا برروی عایق می باشد و در نتیجه هزینه آن به طور کلی بالاتر است. خشکه چینی. مقاومت دیوار بنایی به طور کامل به چسبندگی بین مصالح ساختمانی و ملات وابسته نیست. اصطکاک بین چفت و بست بلوک های بنایی غالباً به قدری قوی است که به خودی خود می تواند باعث ایجاد مقاومت بزرگی شود. به بلوک ها گاهی شیارها یا ویژگی های سطحی دیگری اضافه می گردد تا این پیوستگی را افزایش دهند، برخی سازه های خشکه چینی شده کلاً از ملات صرف نظر می کنند. آجر. آجرکاری توپر که از دو یا چند جدار آجری با واحدهایی که به صورت افقی قرار دارند (آجر راسته نامیده می شوند) تشکیل شده است و
به آجرهایی که به صورت عرضی در دیوار قرار دارند (آجر کله نامیده می شود) متصل شده است. هر ردیف از آجرها به عنوان یک رَج (رَگ) محسوب می شوند. الگویی که برای کله ها و راسته ها به کار می رود چند نوع اتصال متفاوت تولید می کند مانند اتصال رایج (با هر شش ردیف تشکیل شده از کله ها)، اتصال انگلیسی، و اتصال هلندی (با آجرهای کله و راسته که متناوباً در هر ردیف به کار رفته). اتصالات در مقاومت و میزان عایق بندی متفاوت عمل می کنند. اتصال هایی که به صورت عمودی نامنظم هستند، در مقایسه با اتصال های منظم تا حد زیادی مقاوم تر هستند و کمتر مستعد ترک خوردگی های بزرگ هستند. یکپارچگی و سادگی. مجموعه ای گسترده از مدل ها و انواع آجر که به طور عمده در جوامع صنعتی دردسترس هستند به ظاهر محصول نهایی تنوع می دهند. در ساختمان هایی که در دهه های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ ساخته شدند، درجه بالایی از یکنواختی آجر و دقت در بنایی متداول بود. از آن زمان به بعد، این سبک بیش از اندازه شسته و رفته محسوب می شد، در دوره ای، تلاش کردند تا با کارهای قدیمی تر و ناهموارتر رقابت کنند. بعضی سطوح آجری با قرار دادن آجرهای سوخته که رنگ تیره تر و شکل بی قاعده دارند، مشخصاً با
ظاهر ساده ای ساخته شدند. برخی دیگر از آجرهای بازیافتی آنتیک یا آجرهای جدید که به طور مصنوعی از طریق به کار گرفتن روش های گوناگون مانند غلتیدن، ظاهر کهنه به خود گرفته اند، استفاده شدند. تلاش برای ایجاد ظاهر ساده از اواخر قرن ۲۰ام توسط سازندگان که در سبک آزاد و هنری تخصص داشتند انجام شد که ردیف ها عمداً صاف نیستند و در عوض موج دار هستند تا تأثیر اساسی تری داشته باشند. سازه بنایی مارپیچ. دیوار پیچ و خم دار یک دیوار آجری است که از الگوی مارپیچ به جای خط صاف تبعیت می کند. این نوع دیوارها نسبت به دیوارهای صاف مقاومت بیشتری در برابر واژگونی دارند، به قدری که ممکن است تنها از آجر غیرمسلح تک جدار ساخته شوند و برخلاف طول بلندش ممکن است از دیوار مستقیم مقرون به صرفه تر باشند. بلوک سیمانی. بلوک های بتن سرباره (بلوک های سرباره یا BREEZEBLOCKS)، بتن معمولی (بلوک های سیمانی) یا بلوک های توخالی به طور کلی به عنوان واحدهای بنایی سیمانی (CMUS) (واحدهای بنایی سیمانی) شناخته می شوند. آنها معمولاً از آجرهای معمولی بسیار بزرگتر هستند و در دیواری با ابعاد معلوم سریع تر قرار داده می شوند. به علاوه، بلوک های سیمانی و سرباره ای به طور
معمول میزان جذب آب کمتری نسبت به آجر دارند. آن ها اغلب به عنوان هستهٔ سازه ای برای آجرنما بنایی استفاده می شوند، یا به تنهایی برای دیوار کارخانه ها، گاراژها و دیگر ساختمان های صنعتی که چنین ظاهری قابل قبول و مطلوب باشد، استفاده می شود. غالباً روی چنین بلوک هایی از سطح اندود نمادار به عنوان تزئینات استفاده می کنند. به همین منظور گاهی، روی سطح از اندود سیمان، حاوی فیبرهای سنتزیک برای مسلح کردن که می تواند مقاومت بیشتری به دیوار بلوکی ببخشد، استفاده می شود. سطح سیمانی اغلب از قبل رنگ دار بوده و می تواند روکش شده یا رنگ شده باشد که در نهایت منجر به تشکیل سطحی مانند اندود نمادار می شود. مهم ترین مزیت سازه ای اولیه بلوک های بتنی در مقایسه با آجرهای پایه رسی کوچک تر این است که حفره های بلوک دیوار بنایی بتنی را می توان با بتن، با میلگرد یا بدون میلگرد فولادی مسلح، پُرکرد. به طور کلی حفره هایی مشخصاً برای پرکردن و مسلح کردن، به خصوص در گوشه ها، انتهای دیوار و بازشوها طراحی شده اند درحالی که دیگر حفره ها خالی باقی می مانند. این فرایند که باعث افزایش مقاومت و استحکام دیوار می شود از نظر اقتصادی به صرفه تر از پرکردن و م
سلح کردن کل حفره هاست. معمولاً در سازهایی که از واحدهای بنایی بتنی ساخته شده اند، بلوک های ردیف بالایی دیوار با بتن و آرماتور فولادی به یک دیگر متصل شده اند و یک کلاف افقی را تشکیل می دهند. اغلب آیین نامه ساختمانی مدرن برای کلاف های افقی کنترل هایی در نظر می گیرند. نوع دیگر از آرماتور فولادی، مربوط به مسلح کردن با آرماتور به فرم نردبانی را می توان در اتصالات ملات افقی در دیوارهای بلوک بتنی قرار داد. به طور کلی قراردادن آرماتور فولادی در دیوارهای بنایی بتنی منجر به مقاومت کششی و جانبی بیشتری نسبت به دیوارهای غیرمسلح می شود. بنایی معمارانه، تکمیل بلوک های بنایی بتنی استاندارد است که از نظر زیباشناسی در ردیف واحدهای بنایی بتنی قرار می گیرد. واحد بنایی بتنی را می توان با انواع مختلفی از ظواهر سطوح تولید کرد. آنها می توانند در طی فرایند تولید رنگ شوند یا بعد از نصب، روکش یا رنگ آمیزی شوند. آنها می توانند در بخشی از فرایند تولید شکسته شود تا سطح زبر بلوک ها ظاهری از سنگ طبیعی را نمایش دهد، مانند سنگ قهوه ای. واحدهای بنایی بتنی ممکن است شیاردار، آجدار، ماسه پاشی شده، صیقلی، خط دار (دندانه ای یا برس زده)، حاوی مصالح
سنگی تزئینی باشند یا در طی فرایند عمل آوری به صورت کنترل شده افت کنند، یا شامل چندین نوع از این تکنیک ها در حین ساخت شان باشند تا ظاهری تزئینی را ارائه بدهند. واحدهای بنایی بتنی لعاب دار، به وسیلهٔ یک نمای رنگی ثابت (معمولاً از رزین های پلی استر، ماسه سیلیس و مواد شیمیایی مختلف دیگر تشکیل شده است) که به واحد بنایی بتنی می چسبند، ساخته می شود یک سطح صاف غیرقابل نفوذ ارائه می دهند. بلوک شیشه ای یا آجر شیشه ای بلوک هایی هستند که از شیشه ساخته شده تا دید نیمه شفاف تا شفافی از داخل بلوک ها ایجاد کنند. کارهای سنگی. بلوک های سنگی که در بنایی استفاده می شود می توانند تراشیده شده یا ناهموار باشند، اگرچه در هر دو نمونه گوشه ها، در و چارچوب های پنجره و ناحیه های مشابه معمولاً ابزار خورده هستند. بنایی سنگی با استفاده از سنگ های تراش شده به عنوان سنگ نما شناخته می شود، در حالی که بنایی با استفاده از سنگ های که بی قاعده شکل داده شده، به عنوان سنگ بادبُر نامنظم شناخته می شود. با انتخاب با دقت سنگ ها یا با برش دادن آنها، هر دو می توانند در ردیف های با ارتفاع یکسان قرار داده شوند. اما بخش زیادی از بنایی سنگی به صورت ردیف های
نامنظم هست. گابیون ها. گابیون ها سبدهایی، معمولاً از جنس فولاد روکش شده از جنس روی (فولاد گالوانیزه) هستند که با سنگ های شکسته سایز متوسط پُر شده اند. این ها به عنوان یک واحد مجزا عمل می کنند و برای ایجاد دیوار حائل و نگهدارنده با عقب نشینی در ارتفاع به یکدیگر چفت و بست می شوند. مزیت آن ها این است که هم خوب زهکشی شده و هم انعطاف پذیر هستند و در مقابل سیل، جریان آب از بالا، آسیب یخ زدگی، و جریان خاک مقاوم هستند. عمر مفید مورد انتظار آن ها به اندازهٔ عمر میلگردهایی (سیم) است که با آنها ساخته شده اند و اگر در شرایط شدید آب و هوایی (مانند کنار ساحل در محیط نمکی) استفاده شوند، باید از یک میلگرد مناسب، مقاوم در برابر خوردگی ساخته شود. اکثر گابیون های مدرن مستطیلی شکل هستند. گابیون های اولیه اغلب سبدهای استوانه ای بافت حصیری و در دو انتها باز بودند که معمولاً برای ساخت و ساز موقت، اغلب نظامی، استفاده می شد. کارهای مشابهی را می توان با سنگ دانه های طولی با استفاده از محصور شدگی سلولی انجام داد. محافظ حریق غیرعامل. دیوار بنایی به دلیل آب داخلی، خاصیت گرماگیری دارد، مانند آب محصور شیمیایی، رطوبت آزاد در بلوک بتنی، و بت
ن پاشیده شده اگر هسته های توخالی داخل بلوک ها پر شود. سازه بنایی می تواند درجه حرارتی تا ۱۰۰۰ درجه فارنهایت را تحمل کند و می تواند تا چهار ساعت در برابر آتش مستقیم مقاومت کند. علاوه بر آن، بنایی بتنی در ۹۳٪ مواقع آتش را در محل منشأ نگه می دارد. به همین دلیل، واحدهای بنایی بتنی در بالاترین رده بندی انتشار شعله آتش، a رده A، قرار داده می شود. همچنین ساختمان های بنایی می توانند برای افزایش ایمنی به نحوی ساخته شوند که خسارت آتش سوزی کاهش یابد، مانند استفاده از برش های ضد حریق در حین ساخت.
سازه در معنای وسیع و کاربردی در علوم فنی، عبارتست از نوعی ساختار خلق شده به دست بشر که شامل اجزایی با روابط پیچیده باشد و اهداف مدنظر انسانی را محقق سازد. سازه در مهندسی سازه عبارت است از یک عضو یا مجموعه ای از اعضا که به منظور تحمل و انتقال نیرو به کار می رود. مهم ترین این اهداف شامل تعادلی پایدار با حفظ شکل هندسی و الگوی از پیش تعیین شده است. از دیگر اهداف مهم که معمولاً در نظر گرفته می شود شکل بهره برداری مطلوب آن است. تفاوت ساختار با سازه در آن است که ساختار یک فرم طبیعی دارد و می بایست کشف یا مشاهده گردد؛ حال آنکه سازه دارای طراحی انسانی و مخلوق دست بشر است. از اصطلاح سازه یا ساختار در علوم گوناگون مانند مهندسی سازه ،مهندسی مکانیک، مهندسی خودرو، مهندسی شیمی، زیست شناسی، ژنتیک، هوا فضا، اطلاعات رایانه ای، علوم فراساحل همانند کشتی سازی استفاده می شود. سازه های ساختمانی عموماً مجموعه ای از اعضا هستند که وظیفه انتقال بارها را به زمین به عنوان تکیه گاه و جاذب انرژی مطلوب و مورد اعتماد بشر بر عهده دارند. در دیگر علوم همانند مهندسی هوافضا، بعضاً انتقال بار مطرح نیست. بلکه جذب صحیح انرژی در مجموعه سازه و حفظ یکپ
ارچگی آن مطرح است. این عملکرد در سازه کشتی در صنایع کشتی سازی نیز از اهداف طراحی است. حفظ یکپارچگی ساختار کشتی در آب و یک ماهواره در فضا موجب ایجاد نگاهی سازه ای به ساختار این ماشین ها می گردد. این نگاه در مهندسی ساختمان و مهندسی خودرو به شکل طراحی ساختاری است که بتواند نیرو را به زمین یا تکیه گاه های مرتبط با آن انتقال دهد. طراحی سازه های پیچیده در علوم مختلف، عموماً با کمک مهندسی سازه انجام می پذیرد. در صنعت ساختمان. به یک ساختار معماری یا مهندسی ثابت که مجزا از دیگر ساختارها قابل تشخیص باشد یک سازه یا بناء فنی می گویند. سازه بخشی از حجم است که بارهای وارده را تحمل و به محیط اطراف منتقل می سازد. شایان ذکر است که در سازه های ساختمانی، بارها (بارهای مرده، زنده، زلزله، برف و باد) از طریق تیرچه ها به تیر اصلی و از تیر اصلی به ستون ها و از ستون ها به پی منتقل می شود و پی ها، نیروها را به خاک منتقل می کنند. به عبارت دیگر، سازه حافظ فرم خارجی اجسام در برابر بارهای وارده است. امروزه مدل سازی اطلاعات ساختمان تغییر شگرفی در صنعت ساختمان کشورهای پیشرفته به وجود آورده است و بهره وری این بخش را افزایش داده است. بارگذاری
. بارگذاری در سازه (به انگلیسی= loading of structure) مبحثی است در علم مهندسی سازه که بوسیله آن بارهای وارد بر ساختمان محاسبه و مقاومت آن را در برابر نیروهای وارده بر سازه بررسی می کنند.
ساختار به صورت کلی به الگو یا آرایش یا سازماندهی اجزای مرتبط در یک شیء مادی یا یک سیستم گفته می شود که بر اثر مشاهده یا بازشناخت الگو قابل تشخیص و کشف است. ساختار در زبان فارسی با سازه دارای تفاوت است. سازه به ساختارهای سازمان دهی شده از سوی بشر گفته می شود که دارای وظایف مشخصی است و عموماً در مهندسی سازه و بعضاً در دیگر علوم مهندسی کاربرد دارد. تفاوت ساختار با سازه در آن است که ساختار یک فرم طبیعی دارد حال آنکه سازه دارای طراحی انسانی و مخلوق دست بشر است. ساختارها انواع مختلفی دارند. اجزای ساختار می توانند دارای ارتباطی طولی (سلسله مراتبطی) یا ارتباط عرضی (موازی) باشند یا دارای روابطی پیچیده تر باشند. از اصطلاح ساختار در علوم گوناگون مانند شیمی، ساختمان، زیست شناسی، موسیقی، علوم اجتماعی، اطلاعات رایانه ای و فن فیلنامه نویسی استفاده می شود و بسته به موضوع، مفاهیم متفاوتی ارائه می دهد.
ساختار به الگو یا سازماندهی اجزای مرتبط در یک شیء مادی یا یک سیستم گفته می شود. ساختار همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فری اینکوئری یا فری اینکوایری (تلفظ بریتانیایی) به معنی "پرسش گری آزاد"، یک مجله دوماهانه درباره انسان گرایی سکولار است که توسط شورای انسان گرایی سکولار، که بخشی از مرکز جستار است منتشر می شود. فیلسوف، پاول کورتز (در اکتبر ۲۰۱۲ درگذشت) سردبیر این مجله بوده است. در حال حاضر تام فلین سردبیر جدید مجله است. مقاله ها طیف گسترده ای از مطالب را از دیدگاه آزاداندیشانه پوشش می دهند. موضوع های رایج مورد بحث جدایی دین و دولت، علم و دین، انتشار اندیشه آزاد و فلسفه کاربردی است. همکاران مجله شامل محققان برجسته در زمینه علم و فلسفه هستند. مقاله نویسان. مقاله نویسان قابل توجه شامل:
رایسین ماده ای بسیار سمی است که حتی مقدار اندکی از آن به اندازهٔ چند دانهٔ نمک خوراکی می تواند انسان بالغ را از پای درآورد. این سم بسیار خطرناک از گیاه کرچک تهیه می شود. به طور کلی این ماده به شکل گَرد سفید رنگ بوده و عده ای اعتقاد دارند در صورتی که به غبار تبدیل شود و وارد آب یا غذا گردد، غیرقابل تشخیص است. این باور تماماً اشتباه بوده و در پزشکی قانونی این سم 100درصد قابل تشخیص است. تمامی سم ها به دلیل عملکرد تخریب در بدن قابل شناسایی هستند. اثر سمی رایسین هزار برابر بیشتر از سیانور می باشد، همچنین این سم از طریق استشمام، خوردن و تزریق عمل می کند. رایسین موجود در پوستهٔ دانهٔ کرچک به عنوان یک سلاح شیمیایی جنگی مورد آزمایش قرار گرفته است. رایسین مورد استفاده در سلاح های جنگی خالص سازی می شود و به صورت ذرات خیلی کوچکی تولید می شود که استنشاق می شوند. هرچقدر که سایز ذرات کوچک تر باشد رایسین سمی تر است. رایسین در ژنتیک: پروتئین غیرفعال کننده ریبوزوم که سلول ها را آلوده کرده و توانایی آن ها برای سنتز کردن پروتئین های خودشان را مسدود می کند؛ این گونه، عملکرد های حیاتی بدن را خاموش میکند . یک انسان بالغ به طور میان
گین با ۱،۷۸ میلی گرم رایسین، چه تزریقی و چه استنشاقی، از پای در می آید، این مقدار به اندازه چند بلور ریز نمک است(نانو ذرات پودر مانند). حوادث. سم رایسین در جریان پرونده قتل گئورگی مارکوف در افکار عمومی شناخته شد. مارکوف، یکی از مخالفان حکومت بلغارستان در سال ۱۹۷۸ زمانی که روی پل واترلو در شهر لندن، محل سکونتش، منتظر اتوبوس بود، با سم رایسین هدف حمله قرار گرفت. او در آن زمان احساس کرد چیزی ران پایش را نیش زده است. این نیش در اصل نوک چتری آغشته به سم رایسین بود که توسط یک مأمور اطلاعاتی بلغارستان به پای مارکوف فرو برده شد. سه روز بعد از این واقعه مارکوف جان باخت. بازرسان پرونده در آن زمان حدس زدند که اداره اطلاعات و امنیت شوروی سابق موسوم به کا گ ب این سم را در اختیار سازمان اطلاعات بلغارستان قرار داده است. در آن زمان ادعا شد تودور ژیوکوف، دیکتاتور پیشین بلغارستان دستور قتل مارکوف را به دلیل اقدام او در جهت انتشار اطلاعاتی در مورد محافل رده بالای رژیم کمونیستی صادر کرده است. در تاریخ ۱۶ آوریل ۲۰۱۳ نامه ای در مرکز کنترل محموله های پستی کاخ سفید کشف شد؛ این نامه برای باراک اوباما پست شده بود، و نامه ای دیگر به سن