Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ود برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ را در لوییویل، کنتاکی اعلام کرد. او در ۳ فوریه ۲۰۱۶، کمی پس از پنجم شدن در انتخابات مقدماتی آیووا کمپین خود را متوقف کرد. پال در آوریل ۲۰۱۱، برای انتخاب مجدد به سنا از کنتاکی در انتخابات سال ۲۰۱۶ ثبت نام کرد. در صورت نامزدی پال برای ریاست جمهوری یا معاونت ریاست جمهوری از طرف حزب جمهوریخواه، قانون ایالتی او را نامزدی برای انتخاب مجدد بازمی داشت. سنای ایالتی کنتاکی که در کنترل جمهوریخواهان بود، در مارس ۲۰۱۴ قانونی را تصویب کرد که به پال امکان نامزدی برای هر دو منصب را می داد، ولی مجلس نمایندگان ایالتی کنتاکی در کنترل دمکرات ها برای آن رأی گیری برگزار نکرد. پال نهایتاً در انتخابات ۸ نوامبر ۲۰۱۶ با کسب ۵۷ درصد آرا در برابر ۴۲ درصد رقیب دموکرات خود جیم گری، برای یک دورهٔ دیگر به سنا برگزیده شد. مواضع سیاسی. رند پال به عنوان عضوی از جنبش تی پارتی، خود را محافظه کاری معتقد به قانون اساسی خوانده است. او عموماً لیبرترین خوانده می شود، لفظی که در جریان مبارزاتش برای سنا هم از آن استقبال کرده و هم این برچسب زنی سیاسی را رد کرده است. پال از محدودیت دوره های تصدی مقامات دولتی و بودجه
متوازن دفاع می کند و خواهان کاهش گستردهٔ هزینه کرد و مالیات های فدرال است. او به دلیل مواضع مستقل خود در مسائل سیاسی که اغلب هم با جمهوریخواهان و هم با دموکرات ها درگیر می شود، اهمیت یافته است. پال گفته از نوعی مالیات ثابت دفاع می کند، ولی پیشنهاد مشروحی ارائه نکرده است. او با کنترل عرضهٔ پول و نرخ بهره از سوی فدرال رزرو مخالف است. پال از این دفاع می کند که اجازه داده شود بازار آزاد خود نرخ های بهره را تنظیم کند و از نقش قانونی کنگره در کنترل عرضهٔ پول دفاع می کند. او لایحه شفافیت فدرال رزرو را ارائه کرده است که حسابرسی فدرال رزرو را الزامی می کند. رند پال برخلاف پدرش ران پال که به شدت حامی عدم مداخله است، برای نیروهای مسلح آمریکا در خارج از کشور از جمله پایگاه های نظامی دائمی در خارج نقشی قائل است. در پی قدرت یابی دولت اسلامی عراق و شام، او گفته است که بابت افزایش خشونت در سال ۲۰۱۴ حامیان جنگ عراق و نه رئیس جمهور وقت، باراک اوباما، را سرزنش می کند. پال این که تهدیدی از سوی داعش متوجه آمریکا باشد را صرفاً حدس و گمان دانسته است. دیک چینی، جان مک کین و ریک پری با انزواگرا خواندن پال، به این اتهامات پاسخ داده ا
ند ولی او به نظرسنجی های رای دهندگان احتمالی جمهوریخواه به عنوان حمایتی برای موضع خود اشاره کرده است. پال همچنین اظهار کرده است: «من شخصاً معتقدم که این گروه در عراق نمی بود و این قدر قوی نمی شد، اگر ما از متحدانشان [علیه دولت بشار اسد در سوریه] حمایت نمی کردیم.» او هرچند پس از آن از حملات هوایی علیه داعش حمایت کرد، ولی قانونی بودن اقدامات یک جانبهٔ آمریکا بدون اعطای اختیار روشن از سوی کنگره را زیر سؤال برد. پال از مذاکره با ایران حمایت کرده است و پس از خروج آمریکا از برجام، آن را یک اشتباه خواند. او با اقدامات برخی از مقامات دولت ترامپ برای افزایش تنش با ایران نیز مخالفت کرده است. همچنین پال یکی از دو سناتوری بود که به قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم ها که بر روسیه و ایران تحریم وضع کرد، رأی مخالف داد. پال در زمینهٔ مسایل اجتماعی خود را ۱۰۰٪ حامی حق حیات توصیف می کند، و معتقد است تشخص قانونی با لقاح آغاز می شود. موضع او در سال ۲۰۰۹ ممنوع کردن سقط جنین تحت هر شرایطی بود. پال از سال ۲۰۱۰ گفته است به صلاحدید پزشک اجازهٔ آن را در موارد تهدیدکنندهٔ حیات نظیر حاملگی نابجا خواهد داد. پال مخالف ازدواج هم
جنس گرایان است، ولی معتقد است این موضوع باید به دولت های ایالتی واگذار شود تا در مورد آن تصمیم بگیرند و از ممنوعیت فدرال پشتیبانی نخواهد کرد. او از حداقل محکومیت های پیش بینی شده در قانون برای برخی جرایم نظیر مواد مخدر که منجر به آنچه وی محکومیت شدیداً غیرمنطقی برای مجرمان سابقه دار می خواند، انتقاد کرده است.پال به قانونی کردن موادی چون ماری جوانا و کوکائین اعتقادی ندارد. پال که خود پزشک است، با دخالت دولت فدرال در مراقبت سلامت مخالف است. او لایحهٔ مراقبت مقرون به صرفه موسوم به اوباماکر را مغایر با قانون اساسی آمریکا می داند و طرحی برای لغو آن ارائه کرده است. پال خواهان جایگزینی مقررات بیش از حد با اصول بازار آزاد است. او هرگونه کنترل اسلحه از جمله بخش هایی از لایحهٔ میهن دوستی را ناقض متمم دوم قانون اساسی آمریکا دانسته و با آن مخالف است. دفاع پال از حقوق مالکیت خصوصی شامل ارائهٔ طرح دفاع از محیط زیست و مالکیت است که طبق آن امکان اعمال نظارت سازمان حفاظت محیط زیست و دیگر سازمان های فدرال بر حقوق ایالات در خصوص نحوهٔ استفاده از آب و زمین را محدود می کند و سازمان های دولتی را موظف به جبران هزینهٔ مقررات زیست مح
یطی می کند که وضع می کنند. پال حامی افزایش امنیت مرزها، اعطای ویزای موقت به مهاجرین غیرقانونی و مخالف ایجاد مسیر ویژه ای برای آنان برای کسب تابعیت است. پال در ۲ فوریه ۲۰۱۵ به لورا اینگرم مجری فاکس نیوز گفت که واکسن ها «بیشترشان باید اختیاری باشند.» این اظهارات که تلویحاً متضمن عدم اجبار ایالت ها به والدین برای واکسیناسیون فرزندان و آزاد گذاشتن تصمیم گیری در این مورد بود، مجادله برانگیخت. پال بعدها این اظهارات را توضیح داد و در مصاحبه ای با سی ان بی سی، گفت «نمی گویم واکسن ها ایده بدی هستند. فکر می کنم چیز خوبی اند، اما فکر می کنم والدین باید حق ابراز نظر داشته باشند. دولت مالک فرزندان شما نیست. والدین مالک فرزندان هستند و این مسئله ای مرتبط با آزادی است.» او پس از آن اضافه کرد که «موارد تراژیکی از بچه های عادی که راه می رفتند و حرف می زدند شنیده ام که پس از واکسن دچار اختلال های شدید ذهنی شدند.» او در ۳ فوریه عکسی از خود در حال دریافت واکسن توییت کرد. پال در سال ۲۰۱۴ گفت دولت اوباما و مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در حال خفیف نمایی تهدید ناشی از ویروس ایبولا هستند. نهایتاً نه نفر مبتلا به ویروس ابولا به آمریکا
بازگشتند، دو پرستار درون آمریکا به این بیماری مبتلا شدند و دو نفر از مسافران ورودی درگذشتند. پال در ۲۲ مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد به کروناویروس مبتلا شده است و در ۷ آوریل گفت که عاری از بیماری است و نسبت به آن مصون شده است. او در اوایل مه ۲۰۲۰ در جریان دنیاگیری کروناویروس گفت فرمان های ماندن در خانه توسط اندی بشیر فرماندار دمکرات کنتاکی به منظور توقف پراکندگی بیماری معادل دیکتاتوری است. پال با آنتونی اس. فائوچی، ایمنی شناسی که از سال ۱۹۸۴ اداره کنندهٔ مؤسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی بوده و یکی از کارشناسان برتر جهان در زمینه بیماری های عفونی محسوب می شود، جروبحث کرد. او در جلسه استماع سنا از فاوچی پرسید آیا در خصوص توصیه های مرکز کنترل بیماری ها برای کاستن از بیماری، از جمله زدن ماسک و حفظ فاصله شش فوتی، تغییر نظر داده است. پال سپس اظهار داشت که میزان بالای تلفات در نیویورک نشان می دهد که این اقدامات مؤثر نبوده است. فاوچی پاسخ داد که «تصور شما غلط است سناتور، و شما مکرراً این کار در گذشته انجام داده اید.» و توضیح داد که ایالت نیویورک در به کنترل درآوردن ویروس با به کاربستن دستورالعمل های کلینیکی سی دی سی موفق بود
ه است. زندگی شخصی. رند پال و همسرش کلی سه پسر به نام های ویلیام، رابرت و دانکن دارند. هدف حمله قرارگرفتن. رین بوشر، همسایهٔ ۵۹ ساله پال، که سابقاً متخصص بیهوشی بود، او را در ۳ نوامبر ۲۰۱۷ هدف حمله قرار داد. پال هدفون حذف کننده نویز در گوش داشت و مشغول کوتاه کردن چمن های باغچهٔ خانه اش بود و این باعث شد بوشر بتواند از پشت به او حمله کند. سربازان ایالتی بوشر را دستگیر و یک فقره جرم حمله درجه چهارم را متوجه او کرده و با وثیقه ۷۵۰۰ دلاری آزادش کردند. اعلامیه های ابتدایی اظهار می داشت که پال صرفاً دچار جراحات جزئی شده ولی گزارش های بعدی حاکی از آن بود که پنج دندهٔ او شکسته و ریهٔ او پاره شده است. برخی منابع بعدتر اظهار کردند که شش دندهٔ او شکسته و پرده جنب او آب آورده است. سه دندهٔ او نیز نه تنها شکستند بلکه از هم جدا شدند. سیاهه رای دهندگان از ماه مارس نشان داد که بوشر آن سال به عنوان یک دمکرات ثبت نام کرده بود ولی به گفتهٔ وکیل او سیاست ربطی به این اختلاف نداشته است. وکیل بوشر انگیزهٔ سیاسی این حمله را تکذیب کرد و آن را «یک اختلاف بسیار اسف آور بین دو همسایه بر سر قضیه ای که بیشتر افراد آن را جزئی تلقی می کنند»
توصیف کرد. پال نیت این حمله را «اختلاف بر سر نما و ظاهر خانه» ندانست و برایتبارت نیوز چنان توصیفی را «فیک نیوز» دانست. "واشینگتن اگزمینر" در تحقیق خود با ۷ نفر از همسایگان شهرک مسکونی محل زندگی پال که دارای حفاظ و در ورودی خصوصی است، صحبت کرد و ادعاهای رسانه ای مبنی بر این که عدم رسیدگی به پیرامون خانه دلیل این اختلاف بوده را نفی نمود. تحقیقات برایتبارت هم نتیجه گیری اگزمینر را تأیید کرد و بیان داشت امکان دارد نیت حمله سیاسی بوده باشد. بوشر در ۹ نوامبر در دادگاه ناحیه ای شهرستان وارن، کنتاکی اعلام بی گناهی کرد. ابتلا به کرونا. پال با همه گیر شدن بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در آمریکا در مارس ۲۰۲۰، به عنوان نخستین سناتور ایالات متحده به این بیماری مبتلا شد. او گفت از آنجا که در برنامه ها و دیدارهای متعددی شرکت داشته با وجود عدم بروز هرگونه علایم آزمایش داده که نتیجه در ۲۲ مارس ۲۰۲۰ مثبت شده است. در پی ابتلای پال، سناتورها میت رامنی و مایک لی به توصیه پزشک از آنجا که ارتباط نزدیک با او داشته اند خود را قرنطینه کردند. او در ۷ آوریل ۲۰۲۰ اعلام کرد که نتیجه آزمایشش منفی شده است.
زن زیادی نام یکی از مجموعه داستان های جلال آل احمد نویسندهٔ معاصر ایران است. این مجموعه در واقع جمع آوری همهٔ داستان های دربارهٔ زنان و با محوریت آنان در یک کتاب است، حال آنکه این داستان ها از تمامی آثار آل احمد گردآمده اند. نمایشنامه ای با همین محتوا توسط حامد بهمنی نوشته شده است. آل احمد در این داستان به نقش کم ارزش زن در سالهای ابتدایی قرن سیزده می پردازد. گوشه ای از داستان. «ننه جون شما هیچ کدوم یادتون نمیآدش. منو تازه دو سه سال بود به خونه شوور فرستاده بودن. حاج اصغرمو تازه از شیر گرفته بودم و رقیه رو آبستن بودم…» خاله این طور شروع کرد. یکی از شب های ماه رمضون بود که او به منزل ما آمده بود و پس از افطار، معصومه سلطان، قلیان کدویی گردویی گردن دراز ما را - که شب های روضه، توی مجلس بسیار تماشایی است - برای او آتش کرده بود؛ و او در حالی که نی قلیان را زیر لب داشت، این گونه ادامه می داد: «... تو همین کوچه سیدولی - که اون وقتا لوح قبرش پیدا شده بود و من خودم با بیم رفتیم تموشا، قربونش برم! - رو یه سنگ مرمر یه زری، ده پونزده خط عربی نوشته بودن. اما من هرچه کردم نتونستم بخونمش. آخه اون وقتا که هنوز چشام کم سو نش
ده بود، قرآنو بهتر از بی بیم می خوندم. اما خط اون لوح رو نتونستم بخونم. آخه ننه زیر و زبر که نداش که… آره اینو می گفتم. تو همون کوچه، یه کارامسرایی بودش خیلی خرابه، مال یه پیرمردکی بود که هی خدا خدا می کرد، یه بنده خدایی پیدا بشه و اونو ازش بخره و راحتش کنه…» خاله پس از آن که یک پک طولانی به قلیان زد و معلوم بود که از نفس دادن قلیان خیلی راضی است، و پس از اینکه نفس خود را تازه کرد، گفت: «... اون وقتا تو محل ما یه دختر ترشیده ای بود، بهش بتول می گفتن. راستش ما آخر نفهمیدیم از کجا پیداش شده بود. من خوب یادمه روزای عید فطر که می شد، با ییشای صناری که از این ور و اون ور جمع می کرد، متقالی، چیتی، چیزی تهیه می کرد و میومد تو مسجد «کوچه دردار» و وقتی نماز تموم می شد، پیرهن مراد بخیه می زد؛ ولی هیچ فایده نداشت. بی چاره بختش کور کور بود. خودش می گفت: «نمی دونم، خدا عالمه! شاید برام جادو جنبلی، چیزی کرده باشن. من کاری از دستم بر نمیآدش. خدا خودش جزاشونو بده.» خلاصه یتیمچه بدبخت آخرسرا راضی شده بود به یه سوپر شوور کنه!» — "از داستان «گنج»، مجموعهٔ داستان «دید و بازدید»"
قمارخانه های برخط یا اینترنتی یا مجازی نسخه های برخط قمارخانه های سنتی می باشند که این امکان را برای قماربازان فراهم آورده اند تا از طریق اینترنت قمار کنند و شرط ببندند.
رولت یک نوع بازی قمارخانه ای است که نامش از مصغری فرانسوی به معنای "چرخ کوچک" گرفته شده است. در این بازی، می توان بر روی یک عدد معین یا محدوده ای از اعداد، رنگ های قرمز، سیاه و سبز، یا حتی فرد یا زوج بودن عدد شرط بست. برای تعیین عدد و رنگ برنده، یک کارت پخش کن چرخی را می چرخاند، سپس توپ کوچکی را در جهت مخالف بر مسیری مدور و کج پیرامون چرخ به چرخش درمی آورد. توپ در نهایت از حرکت بازمی ایستد و بر روی چرخ و داخل یکی از ۳۷ (رولت اروپایی) یا ۳۸ (رولت آمریکایی) خانهٔ رنگی و شماره دار می افتد. رولت آمریکایی یک عدد (عدد دو صفر) که رنگ سبز دارد از رولت اروپایی بیشتر دارد. تاریخچه. اولین چرخ رولت در فرانسه قرن 18 ابداع شد. بسیاری از مورخان بر این باورند که دانشمند فرانسوی «بلیز پاسکال» در قرن هفدهم و در جستجوی ابداع یک ماشین حرکت دائمی، فرم بدوی رولت را معرفی کرد. مکانیزم رولت ترکیبی از چرخ بازی اختراع شده در سال 1720 و بازی ایتالیایی «بیریبی» است. رولت به شکل کنونی خود از اوایل سال 1796 در پاریس بازی شده است. شرح اولیه بازی رولت به شکل کنونی آن در رمان فرانسوی «رولت یا روز La Roulette، ou le Jour» نوشته «ژاک لابلی» یا
فت می شود که در آن چرخ رولتی را در کاخ رویال پاریس در سال 1796 توصیف می کند. این توضیحات شامل خانه های بازی و بدین شرح است: «دو اسلات برای بانک در نظر گرفته شده که تنها مزیت ریاضی خود را از آنجا به دست می آورد.»، سپس چیدمان را با «...دو فضای شرط بندی حاوی دو عدد مربوط به بانک، یعنی صفر و دو صفر» توصیف می کند. این کتاب در سال 1801 منتشر شده است. پیش از این نیز در سال 1758 اشاره ای به بازی ای به این نام در مقررات فرانسه جدید (کبک) شده که در آن بازی های «تاس، هوکا، فارو و رولت» ممنوع اعلام شده است. چرخ های رولتی که در اواخر دهه 1790 در کازینوهای پاریس استفاده می شدند از رنگ قرمز برای خانه تک صفر و مشکی برای جفت صفر بهره می بردند. برای جلوگیری از سردرگمی بازیکنان، از دهه 1800 رنگ سبز برای خانه های صفر و جفت صفر چرخ های رولت انتخاب شد. در سال 1843 دو برادر مهاجر فرانسوی یعنی «فرانسوا و لویی بلان» چرخ رولت تک صفر را در هامبورگ، شهر کازینوها و اسپاهای آلمان معرفی کردند. هدف از طراحی این چرخ جدید رقابت با سایر کازینوهایی بود که از چرخ های دارای خانه صفر و جفت صفر استفاده می کردند. در برخی از چرخ های اولیه رولت آمریکا
یی، اعداد 1 تا 28، به اضافه تک صفر، جفت صفر و یک عقاب آمریکایی وجود داشت. اسلات عقاب که نمادی از آزادی آمریکا بشمار می رفت اسلاتی متعلق به کازینو بود که مزیت بیشتری برای کازینو به ارمغان می آورد. به زودی این سنت از بین رفت و از آن زمان به بعد چرخ رولت تنها دارای اسلات های شماره گذاری شده است. به گفته هویل «وقتی توپ درون هر یک از خانه های تک صفر، جفت صفر و عقاب می افتد، بانکدار همه شرط های روی میز را جارو می کند، به جز مواردی که ممکن است بازیکنی روی یکی از این خانه ها شرط بندی کرده باشد. در این حالت کازینو پرداخت بیست و هفت به یک دارد که معادل مبلغی است که برای هر یک از خانه های تکی پرداخت می شود.» در قرن نوزدهم، رولت در سراسر اروپا و ایالات متحده گسترش یافت و به یکی از معروف ترین و محبوب ترین بازی های کازینویی بدل شد. هنگامی که دولت آلمان در دهه 1860 شرط بندی را غیر قانونی اعلام کرد خانواده بلان به آخرین کازینوی قانونی باقی مانده در اروپا واقع در مونت کارلو نقل مکان کردند، شهری که در مدت زمان کوتاهی به قطب شرط بندی نخبگان اروپا تبدیل شد. در اینجا بود که چرخ رولت تک صفر تبدیل به بازی برتر شد و در طول سال ها به
سراسر جهان صادر شد (به جز ایالات متحده که چرخ دو صفر کماکان بعنوان جریان غالب در کازینوها باقی مانده بود). در ایالات متحده، چرخ فرانسوی دارای خانه جفت صفر از نیواورلئان به سمت می سی سی پی و سپس به سمت غرب راه یافت. در اینجا بود که به دلیل موارد تقلب گسترده صورت گرفته توسط اپراتورها و بازیکنان، سرانجام چرخ در بالای میز قرار گرفت تا از پنهان کردن وسایل در میز یا چرخ جلوگیری شود، همچنین چیدمان شرط بندی ساده شد. این تغییرات در نهایت به بازی رولت به سبک آمریکایی ختم شد. رولت آمریکایی در مکان های شرط بندی در سرتاسر مستعمره جدید که بازی های موقتی در آن راه اندازی شده بود، توسعه یافت، در حالی که بازی فرانسوی با سبک و تفریح ​​مختص به مونت کارلو تکامل یافت. در طول نیمه اول قرن بیستم، تنها شهرهای کازینویی مورد توجه عبارت بودند از مونت کارلو با چرخ سنتی تک صفر فرانسوی و لاس وگاس با چرخ جفت صفر آمریکایی. در دهه 1970، کازینوها در سراسر جهان رونق گرفتند. در سال 1996 اولین کازینو آنلاین با نام «اینترکازینو» راه اندازی شد و امکان بازی رولت آنلاین را فراهم نمود. تا سال 2008 صدها کازینو در سراسر جهان بازی رولت را به علاقمندان
ارائه می کردند. چرخ دارای خانه جفت صفر در ایالات متحده، کانادا، آمریکای جنوبی و کارائیب یافت می شود در حالی که چرخ تک صفر در سایر مناطق غالب است. مجموع تمام اعداد روی چرخ رولت (از 0 تا 36) معادل 666 است که «عدد شیطان» خوانده می شود.
عبدالمنعم ابوالفتوح (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۵۱) پزشک و سیاستمدار اسلام گرای مصری است او دبیرکل اتحادیهٔ پزشکان مصر نیز بوده است. او یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری مصر در سال ۲۰۱۲ بود,دبیرکل اتحادیه پزشکان عرب,مدیر کل بیمارستان های انجمن پزشکی اسلامی و یکی از رهبران دانشجویی,اسلامی و یکی از رهبران دانشجویی در دهه هفتاد و عضو سابق دفتر ارشاد اخوان المسلمین در مصر بود.تا مارس ۲۰۱۱. او در میان سایر نیروهای سیاسی مشهور بود,در میان بسیاری از اعضای اخوان المسلمین، او یکی از روشنفکرترین، جسورترین و سرسخت ترین مخالفان محسوب می شود,دولت، و او پیشگام نسل نوسازی در درون گروه است، و اکنون عامل بنیانگذار و رئیس حزب مصر قوی است,او در مارس ۲۰۱۱ از اخوان المسلمین جدا شد و در ۵ ژوئیه ۲۰۱۲ تأسیس حزب مصر قوی را اعلام کرد، حزبی که استفاده از دین به عنوان شعار را رد می کند, در منازعات سیاسی، او به اسلام سیاسی تعلق ندارد، بلکه به جنبش چپ میانه تعلق دارد,او در ۱۴ فوریه ۲۰۱۸، پس از بازگشت از لندن پس از مصاحبه با الجزیره، دستگیر شد,که در آن از حکومت رئیس جمهور عبدالفتاح السیسی انتقاد کرد.
آیدا حمدالله گیزه عبدالله یوا (۱۳ آوریل ۱۹۲۲، باکو - ۶ دسامبر ۲۰۰۹) موسیقی دان و نوازنده هارپ آذربایجانی بود. او در سال ۱۹۴۹ از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ التحصیل شد و در سال های ۱۹۵۰-۱۹۶۹ به عنوان تک نوازنده ی ارکستر سمفونی دولتی اوزیر حاجی بیف آذربایجان فعالیت داشت. او در سال ۱۹۷۲ لقب هنرمند افتخار جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی را کسب کرده است.
هم اندیشی بینامتنی یا هم اندیشی متن محور نوعی مطالعه بینامتنی و بین رشته ای در بین ادیان مختلف است. و نوعی تجربه در حال تکامل است که از طریق آن یهودیان و مسیحیان و مسلمانان و گاهی صاحبان دیگر ادیان ابراهیمی، با یکدیگر ملاقات می کنند تا مشترکاً به مطالعه متن مقدس خویش بپردازند و به کاوش راههایی بپردازند که این مطالعات می تواند به درک و پاسخ دادن به مشکلات عصر حاضر کمک کند. این روش در ابتدا توسط الاهیدانان و فیلسوفان دینی ابداع شد، اما اکنون، به خارج دوایر دانشگاهی منتشر شده است. روش. هم اندیشی بینامتنی، مشارکت کنندگان از ادیان مختلف را دعوت می کند در جلسات مداوم، در گروههای کوچک، به خواندن و بحث کردن در مورد فرازهای متن مقدس خویش اقدام کنند.(مثل تنخ، کتاب مقدس، قرآن) این متون می تواند در ارتباط با موضوعات مشترک مثل شخصیت ابراهیم باشد. مشارکت کنندگان محتوای متن را کاوش می کنند تا قرائت سنتی خود از آن را با قرائتی که می تواند پاسخ مناسبی به مسائل روز ارائه کند، در یابند. از این رو هر مشارکت کننده، از هر دینی، باید: هم اندیشی بینامتنی، گاهی "خیمه اجتماع"(اشاره به واژه ای در کتاب مقدس در فصل ۱۸ سفر پیدایش به معنی
خانه(عبری משׁכן ،عربی مسکن) نیز نامیده می شود.
تراجنسیت هراسی یا ترنس هراسی به معنی ترس بی مورد یا نفرت شدید همراه با غرض ورزی نسبت به افراد تراجنسیتی است. تراجنسیت هراسی طیف وسیعی از کلیشه ها، تعصبات و تبعیض ها است که افراد در نگرش یا رفتار خود به شکل عمدی یا غیرعمدی علیه تراجنسیتی ها اعمال میکنند. نقطه مشترک تمام اشکال تراجنسیت هراسی انکار و رد هویت جنسیتی افراد ترنس و نا موجه نشان دادن آن ها است. ترنس هراسی خشن می تواند باعث آسیب های فیزیکی به افراد تراجنسیتی شود یا به صورت آسیب های ثانویه مثل مشکلات روانی، افسردگی یا حتی خودکشی ظهور کند. نمونه های تراجنسیت هراسی در مراکز درمانی. در سال ۱۹۹۶ رابرت ایدس ۵۰ ساله که دچار سرطان تخمدان بود، به پزشک مراجعه کرد ولی ۱۲ پزشک به بهانه آزردگی سایر بیماران از ظهور یک فرد ترنس از درمان این فرد سر باز زدند. مورد دیگر خانم تایرا هانتی تراجنسیتی ۲۵ ساله ای بود که در سال ۱۹۹۵ در اثر یک حادثه رانندگی مجروح شد. یکی از ماموران اورژانس که متوجه آلت مردانه او شده بود برای دقایقی مراقبت را رها کرد و شروع به تمسخر آلت او کرد. تایرا هانتی عصر آن روز در بیمارستان درگذشت. مادر تایرا علیه کارکنان اورژانس شکایت کرده که منجر به محک
ومیت آنان شد. سال ۲۰۱۱ در ایالات متحده، مرکز حمایت از افراد تراجنسیتی طی یک بررسی نتیجه گرفت که ۱۹٪ تراجنسیتی ها از مراکز درمانی طرد می شوند چون مراکز درمانی از مداوای این افراد خودداری می کنند. تراجنسیت هراسی در محل کار. بعضی تراجنسیتی ها زمانی که برای تطبیق جنسیت اقدام می کنند شغل خود را از دست می دهند. در سال ۱۹۹۹ دو بنگاه خبری سان فرانسیسکو کرانیکل و آسوشیتدپرس گزارش دادند که در بررسی وزارت بهداشت سان فرانسیسکو مشخص شد سالانه ۷۰٪ از افراد تراجنسیتی از محل کار تنها به دلیل تراجنسیتی بودن اخراج می شوند. در بخشی از همین گزارش، ۳۲۹ زن ترنس و ۱۲۳ مرد ترنس مورد بررسی قرارگرفته بودند که در بین آن ها تنها ۴۰٪ زنان ترنس توانسته بودند مشغول به کار شوند یا در کار سابق خود باقی بمانند. البته در این زمینه وضع مردان ترنس با نرخ ۸۱٪ بهتر بود. همچنین ۴۶٪ از زنان ترنس و ۵۷٪ مردان ترنس اذعان کردند، صاحبکاران بین آن ها و دیگران تبعیض قائل می شود. در بعضی از کشورها و ایالت ها قوانینی برای جلوگیری از تبعیض علیه تراجنسیتی ها نوشته شده است که کارفرما را ملزم به رفتار عادلانه می کند ولی صاحب کاران سنتی کماکان با بهانه های واهی د
ست به رفتارهای تبعیض آمیز می زنند، به عنوان مثال فرد را به خاطر تاخیر در ورود بدون هیچ اخطاری اخراج می کنند. سال ۲۰۰۰ یک فروشگاه های زنجیره ای ویندیکسی در جنوب آمریکا کارمند قدیمی خود به نام پیتر اویلی را اخراج کرد. این فرد با تمام سابقه و تشویق هایی که در طول کار خود گرفته بود تنها به دلیل اینکه در بیرون از محیط کار پوشش خود را عوض می کرد اخراج شد. اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا یک شکایت علیه مدیر فروشگاه ویندیکسی تنظیم کرد ولی در دادگاه رد شد. تبعیض. بر طبق تعریف بلومنفلد در سال ۱۹۹۲ تبعیض علیه تراجنسیتی ها ممکن است به ۴ صورت بروز پیدا کند. ۱. این تبعیض در ذهن فرد نسبت به تراجنسیتی ها ایجاد شود ولی نمود بیرونی نداشته باشد. ۲. رفتار تبعیض آمیز علیه تراجنسیتی ها به صورت بیرونی بروز پیدا کند و به یک فرد تراجنسیتی، آسیب بزند. ۳. رفتار تبعیض آمیز در قوانین دولتی، بخش های آموزشی، بیمارستان ها و قوانین دینی علیه تراجنسیتی ها اعمال شود ۴. رفتار تبعیض آمیز در کل جامعه باشد و به صورت یک فرهنگ ریشه ای در جامعه وجود داشته باشد. تراجنسیت هراسی در گروه های اجتماعی. بعضی از گروه های فعال اجتماعی نیز نسبت به افراد تراجنسیتی
رفتار تبعیض آمیز نشان می دهند. به عنوان مثال گاهی زنان ترنس از ورود به جمع های زنانه فعال اجتماعی محروم می شوند. سال ۱۹۹۱ در بیست و پنجمین دوره جشنواره موسیقی Michigan Womyn (فستیوال موسیقی که توسط فمینیست ها برای حمایت از زنان برگزار می شود) نانسی ژان بورکولدر (یکی از فعالان فمینیست) یک زن ترنس را از این جشنواره بیرون انداخته بود، زیرا اعتقاد داشت این فرد یک زن به دنیا نیامده است. در این فستیوال، آهنگی به نام زنان، زن متولد می شوند اجرا شد که رفتاری تبعیض آمیز نسبت به زنان ترنس بود این درحالی است که زنان ترنس، توسط سازمان های بین المللی از جمله سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی، انجمن روان شناسی آمریکا و بسیاری از دولت های غربی، چه قبل از جراحی تطبیق جنسیت و چه بعد از آن، به عنوان زن شناخته می شوند. همچنین اکثر اندیشمندان فمینیست، زنان ترنس را زن می دانند و مخالفت با این گزاره را مصداق بارز ترنس هراسی و زن ستیزی به شمار می آورند. در ایران. در نبود آموزش های مرتبط با افراد تراجنسیتی در جامعه ایران وضعیت ترنس هراسی در ایران برخلاف تصور های موجود به شکلی ریشه ای در جامعه و در قوانین وجود دارد. قانون و تبعیض
علیه تراجنسیتی ها. افراد تراجنسیتی در ایران به عنوان بیمار های جنسی شناخته می شوند، برای مثال بند دال از ماده 3 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب سال 97، کودکان ترنس را کودکان دارای "اختلال هویت جنسی" معرفی کرده است. این بیماری انگاری در تمامی تبلیغات و قوانین دولتی برای سوق دادن افراد تراجنسیتی و حتی همجنسگرایان به تغییر جنسیت تحمیلی (متفاوت با تطبیق جنسیت ترجیحی) وجود دارد. تبلیغات دولتی در ایران تنها فرد تراجنسیتی که مراحل تطبیق جنسیت را به صورت کامل انجام داده باشد موجه جلوه می دهد، درصورتی که بخش قابل توجهی از افراد تراجنسیتی هیچ گاه مایل به انجام تمام مراحل تطبیق جنسیت نیستند، به خصوص تغییرات در اندام جنسی. ولی برخی مشاوران دولتی تکمیل تمام مراحل تطبیق جنسیت را تنها راه موجود جلوه می دهند و بخشی از افراد تراجنسیتی را به سمت تغییر جنسیت تحمیلی(نه تطبیق جنسیت) می برند. این رویکرد بیمار انگارانه نسبت به افراد تراجنسیتی خود نمونه ای از ترنس هراسی موجود در جامعه ایران است. به عنوان مثال در سال ۸۶ یک مرد ترنس که پس از دریافت مجوز جراحی تطبیق جنسیت و همچنین تاییدیه نیروی انتظامی برای تغییر در پوشش، از دانش
گاه به علت پوشش پسرانه خود اخراج شد، چون هنوز مراحل تطبیق جنسیت را به طور کامل طی نکرده بود. مراکز درمانی و تبعیض علیه تراجنسیتی ها. در مراکز درمانی نیز کمابیش رفتار تبعیض آمیزی نسبت به این افراد انجام می شود. این رفتار بیشتر در مراکز زیبایی علیه تراجنسیتی ها انجام می شود. بعضی از این مراکز از پذیرش افراد تراجنسیتی که اقدام به لیزردرمانی می کنند خودداری می کنند یا حتی دیده شده که تعدادی از پزشکان و مراکز درمانی نیز از پذیرش تراجنسیتی خودداری می کنند. فرهنگ و تبعیض علیه تراجنسیتی. فرهنگ غالب در ایران، تراجنسیتی بودن را به عنوان یک انحراف جنسی تصور می کند و خانواده ها با آنها به صورت قهری برخورد می کنند. اکثر خانواده ها در صورت مواجه شدن با یک فرد تراجنسیتی در خانواده اقدام به سرکوب، طرد یا حتی کشتن فرد می کنند. شهریار کهن زاد در کتاب خود به یکی از این موارد اشاره می کند که مینا یکی از مراجعین او، توسط پدر و برادرانش، تنها به دلیل تراجنسیتی بودن به قتل می رسد.
صالح شهر شهری از توابع شهرستان گتوند در استان خوزستان است، صالح شهر ابتدا شهرک چمران نام داشت بعدها با ارتقاء به شهر به شهر صالح شهر تغییر یافت.مردم این شهر از ایل بختیاری و بیشتر از ایل بهداروند میباشند مردم. اهالی این شهر از ایل بختیاری می باشند. موقعیت. صالح شهر از توابع بخش مرکزی شهرستان گتوند در ۲۷کیلومتری جنوب شرق شوشتر، ۲۳کیلومتری غرب شهرستان گتوند در کنار جادهٔ منتهی به شهرستان های دزفول–شوشتر قرار دارد. سابقهٔ شکل گیری. در دههٔ ۱۳۵۰ توسعهٔ کشاورزیِ استان خوزستان و ایجاد طرح های صنعتی و کشاورزی زمین های واقع در منطقه ای به نام دیمچه جهت کشت نیشکر در نظر گرفته شد که این امر از طریق ایجاد کشت و صنعت کارون مدنظر قرار گرفت و اراضی زراعی بافت مسکونی تعداد زیادی از روستاهای منطقه را دربرگرفت و اراضی آن ها به تملک شرکت درآمد. اراضی دیمچه شامل ۹ روستا به زیر کشت نیشکر رفته و مردم ساکن در این روستا می بایست در جایی دیگر اسکان داده می شد که احداث شهرک های مسکونی برای اسکان ساکنان روستاهای مشمول طرح و کارگران شاغل در دستورکار قرار گرفت. عملیات اجراییِ کشت و صنعت و احداث شهرک ها پس از یک وقفهٔ کوتاه در انقلاب و س