Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بافت های فرضی به بیش از فشار محیط اطراف یعنی بیش از 2:01 برسد، حبابهائی تشکیل خواهند شد. این بدان معنی است که غواص می تواند از عمق 30 متری (4 بار) تا 10 متر (2 بار) صعود کرده است یا از 10 متر (2 بار) به سطح بدون اشباع شدن و بدون مشکل رفع فشار صعود نموده است. برای اطمینان از این فرضیه تعدادی توقف رفع فشار نیز در برنامه صعود ادغام شده بودند. جدول جان اسکات هالدین توسط نیروی دریایی سلطنتی انگلستان راه اندازی شد به منظور توسعه یک روش رفع فشار امن بکار گرفته شد. فرضیه هالدین. فرضیه هالدین در این خلاصه شده بود که غواص بلافاصله می تواند تا عمق که در آن به اشباع می رسد رفته و پس از آن صعود کند. اما سطح اشباع بحرانی، که در آن عمق و فشار برای خارج ساختن گاز و به حداکثر رساندن رفع فشار در کارآمدترین حالت تجاوز نمی کند. طبق این محاسبه غواص در این عمق باقی می ماند تا اشباع به اندازه کافی کاهش داده شده و تا صعود دیگر به 10 فوتی، به میزان جدیدی از اشباع بحرانی که در آن همین فرایند تکرار می شود تا زمانی که برای غواص بازگشت به سطح ایمن باشد تکرار شود. آزمونهای تجربی هالدین. تعداد زیادی از آزمون های رفع فشار با استفاده از حیوا
ن (بز)، که به مدت سه ساعت در حالت اشباع قرار گرفتند انجام شد و برای بروز علائم بیماری رفع فشار مورد بررسی قرار گرفت. حیوانی که که در 2٫25بار مطلق یا کمتر فشرده شده بود، هیچ نشانه ای از بیماری تراکم زدائی پس از رفع فشار و بازگشت سریع به سطح نشان نداد. اما حیوانی که در 6 بار فشار قرارگرفته (نسبت فشار 2٬3 تا 1) بروز نمود. هالدین و همکارانش به این نتیجه رسیدند که رفع فشار از اشباع با نسبت فشار 2 تا 1، احتمالاً به تولید علائم می انجامد. جدول هالدین. الگوریتم محاسباتی هالدین و جدول او برای محاسبه مجموعه ای از آزمون های دیگر مورد استفاده قرار گرفت. روش محاسبه او شامل انتخاب عمق و قرار گرفتن در معرض زمانی مشخص و محاسبه فشارنسبی نیتروژن در هر یک از محفظه بافت ها در پایان غوص بود. عمق اولین توقف محفظه بافت با بالاترین فشار نسبی و عمق اولین توقف رفع فشار، عمق توقف استاندارد که در آن این فشار نسبی به بیش از نسبت فشار بحرانی نزدیک تر بود می رسید. در سال 1906 اتاق تست غواصی در آب های باز با ظرفیت دو غواص ساخته شد و غواصانی در معرض آزمون قرار گرفتند. پس از اتمام آزمون ها جدول هالدین توسط نیروی دریایی سلطنتی در سال 1908 به ت
صویب رسیده و مورد استفاده قرار گرفت. جدول هالدین در سال 1906اولین مجموعه واقعی از جدول رفع فشار بود که مفهوم اساسی محفظه بافت را مورد استفاده قرار می داد. جدول تراکم زدائی نیروی دریائی ایالات متحده. پس از پژوهش های اولیه هالدین، جداول رفع فشار نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا توسعه یافت و در طول سال های متمادی از آن ها استفاده گردید. این جدول ها عمدتاً بر اساس مدل نمادین موازی در بافت های چند محفظه ای طراحی شده است. جدولهای C و R سال 1915. این جداول رفع فشار برای نیروهای دریایی ایالات متحده طراحی و توسط اداره ساخت و ساز و تعمیرات در سال 1915برای استفاده اختصاصی نظامیان توسعه داده شد که در نتیجه به عنوان جداول R و C شناخته شده بودند. این جدول ها کاملاً از جدول هالدین مشتق شده بودند. جدول هاوکینز شیلینگ و هانسن 1930. آموزش فرار از زیردریایی برای پرسنل نیروی دریایی ایالات متحده منجر به این باور شد که نسبت اشباع مجاز هالدین برای بافت های سریع ناموفق است و محاسبه ها نشان داد که اشباع در عملیات های آموزشی بیش از محدودیت های هالدین اتفاق می افتد. تعداد بسیار زیادی (2143) غواصی تجربی در طول بیش از 3 سال انجام شد تا ن
سبت اشباع مجاز برای مدل 5محفظه هالدین را با محفظه یک برابر و نیمی از 5، 10، 20، 40 و 70 دقیقه جایگزین نمایند. ارزش حیاتی به دست آمده از این کار تجربی برای هر یک از محفظه های بافت متفاوت است. ارزش ها برای بافت های آهسته (75و 40 دقیقه) که نزدیک به یافته های هالدین بود محاسبه شد، اما مقادیر قابل ملاحظه بیشتری برای بافت ها سریع آشکار شد. این مقادیر به حدی زیاد بود که محققان به این نتیجه رسیدند که بافت های 5و 10 دقیقه ای ربطی به توسعه بیماری تراکم زدائی ندارند. بر اساس این نتیجه گیری، مجموعه ای از جدول های جدید با حذف بافت های 5و 10 دقیقه ای محاسبه شد. جدول یاربوروف 1937. در 1937 جدول یاربوروف بر اساس مدل 3 محفظه هالدین با محفظه یک برابر و نیمی از 20، 40 و 70 دقیقه ای طراحی شد. سرعت صعود به 25فوت در دقیقه محاسبه شد. جدول 1956. ون درآو (Van der Aue) روشی برای رفع فشار بر سطح با اکسیژن در اوایل دههٔ 1950 به کار گرفت. در طی این تحقیق با استفاده از جدول 1937 و زمان غواصی طولانی مورد آزمون قرار گرفت. او همچنین متوجه شد که بافت های سریع که در سال 1930 کاهش یافته بود، رفع فشار را در مواردی کاهش می دهد. بنابراین او تغییرا
تی را در جدول نوین خود به وجود آورد. این مدل نیز به مانند مدل های نخستین خود بر مبنای محاسبه والگوریتم به کار رفته در مدل هالدین طراحی شد ولی با برخی از تغییرات: جدول 1956 نیروی دریائی ایالات متحده سالیان دراز به عنوان تنها جدول قابل اتکا، ایمن و مطمئن در تمامی انواع غواصی از نظامی و صنعتی و حتی تفریحی به دلیل عدم وجود جدول مناسب به کار گرفته شد، اما این جدول در نخستین سال های دهه هشتاد میلادی و با پیشرفت علم پزشکی وگسترش قابلیت ها در اجرای آزمون های میدانی و معرفی برنامه ریز غواصی تفریحی توسط علوم و فناوری غواصی به کنار گذارده و استفاده از این جدول در غواصی اسکوبای تفریحی منع گردید. برنامه ریز غواصی تفریحی. برنامه ریز غواصی تفریحی یا (RDP) یکی ازجدول های برداشت فشار غواصی و تنها جدول رفع فشاری است که در آن مدت زمان غواصی بدون نیاز به توقف برداشت فشار در آب محاسبه شده است. RDP توسط علوم و فناوری غواصی که از شرکت های وابسته به انجمن مربیان حرفه ای غواصی PADI است تهیه و توسعه داده شده است و نخستین جدولی است که منحصراً برای غواصی تفریحی طراحی شده است. چهار نوع RDP وجود دارد: نسخه جدول که برای اولین بار در سال 19
88 معرفی شده است، نسخه چرخ، نسخه الکترونیکی یا eRDP معرفی شده در سال 2005و در نهایت آخرین نسخه الکترونیکی چند سطحی آن یا eRDPML معرفی شده در سال 2008 از جدول های RDP همیشه در کنار دفترچه های ثبت غوص برای ثبت و نظارت بر عمق، فشار و سطح نیتروژن باقی مانده استفاده می شود. امروزه قیمت پایین و راحتی استفاده از رایانه های مدرن غواصی منجر شده است تا بسیاری از غواصان تفریحی، تنها استفاده از جداول مثل RDP را فقط برای یک زمان کوتاه در طول آموزش خود و قبل از استفاده از کامپیوترهای غواصی بیاموزند. در کامپیوترهای غواصی نیز از الگوی مدرج کاهنده حباب که بر طبق همان الگوریتم استفاده شده در جدول های RDP بدون نیاز رفع فشار و بر اساس مبنای محاسباتی آنهاست استفاده شده و مدت زمان غوص و میزان نیتروژن جذب شده در بدن غواص را محاسبه می نمایند. این در صورتی است که کامپیوترهای غواصی با محاسبه لحظه به لحظه و دقیق غوص مدت زمان بیشتری برای باقی ماندن در آب را به غواص ارائه می دهند و در نتیجه گزینه ای محبوب تر برای بیشتر غواصان است. نرم افزارهای تراکم زدائی. نرم افزارهای برداشت فشار از قبیل RGBM و DecoPlanner و Z-V-GAP در دسترس هستند. این
نرم افزارها بر اساس شبیه سازی نیازهای برداشت فشار نسبت به پروفایل های مختلف غواصی و با مخلوط های تنفسی متفاوت و با استفاده از الگوریتم های برداشت فشار کار می کنند. این نرم افزارهای برداشت فشار امروزه بر اساس الگوهای زیر در دسترس است: کامپیوترهای غواصی شخصی. کامپیوتر غواصی شخصی، یک کامپیوتر کوچک دارای حسگر فشار است که در یک بدنه ضد آب و مقاوم در برابر فشار نصب شده و برای محاسبه پروفایل غواصی با استفاده از الگوهای موجود برنامه ریزی شده است. بسیاری از کامپیوترهای غواصی بر مچ دست سوار شده اما برخی از مدل ها در یک کنسول همراه با گژ فشارسنج و احتمالاً دیگر ابزارهای لازم نصب می شود. این کامپیوترها علاوه بر نمایش اطلاعات حیاتی غوص که شامل حداکثر عمق و عمق در حال حاضر، مدت زمان غواصی و زمان باقی مانده برای برداشت فشار اطلاعات دیگری مانند دمای محیط و سرعت بالا آمدن را نیز نشان می دهند. در برخی از نمونه هااطلاعات دیگر مانند فشار گاز تنفسی درون سیلندر نیز نمایش داده می شود. استفاده از کامپیوتر غواصی مزایای بسیاری در نظارت بر غواصی دارد؛ و بر خلاف جدول های غواصی محاسبه غوص را به صورتی پویا و لحظه به لحظه با مشخصات واقعی م
انند میزان فشار و زمان واقعی انجام می دهد. بیشتر کامپیوترهای غواصی امروزی بر اساس الگوی مدرج کاهنده حباب و برنامه ریز غواصی تفریحی طراحی و ساخته می شوند. الگوی مدرج کاهنده حباب. الگوی مدرج کاهنده حباب (RGBM) الگوریتمی طراحی شده توسط دکتر بروس وینکل برای محاسبه دقیق و رایانه ای توقف رفع فشار به هنگام غواصی تفریحی است. این الگو به مانند برنامه ریز غواصی تفریحی بوده ولی محاسبه خود را با بکارگیری ابزار رایانه ای دقیق و لحظه به لحظه انجام می دهد. از این الگو در بیشتر کامپیوترهای غواصی، به ویژه آن هایی که توسط سونتو، مارس، هایدرو اسپیس، اوشیانیک و بر طبق DSAT ساخته شده اند استفاده می شود. تولیدکنندگانی مانند سونتو تأیید کرده اند که استفاده از الگوی رایانه ای RGBM ایجاد حباب های گاز در خون را که موجب بروز بیماری تراکم زدائی به هنگام غواصی می گردد کاهش می دهد. این الگوی رایانه ای، هر دو سقف عمق و زمان بستر را برای محاسبه توقف رفع فشار ارائه می دهد. همچنین حداقل زمان مورد نیاز بافت برای خارج ساختن گاز از خون را محاسبه و رشد حباب های ساکت را به حداقل می رساند. انتخاب الگوریتم. در سال 1980 جامعه غواصی تفریحی ایالات متحد
ه تمایل به عدم استفاده از جداول نیروی دریایی ایالات متحده را (به دلیل مغایرت با توانائی جسمی غواصان در فعالیت های غواصی تفریحی) در طیف وسیعی از خود نشان داد. از همین رو جداول منتشر شده دیگری از سوی سازمان های دیگر، از جمله چند تن از آژانس های آموزش غواصی مانند (BSAC باشگاه زیر آبی بریتانیا، انجمن ملی مربیان زیر آب NAUI، انجمن مربیان حرفه ای غواصی PADI)در دست تهیه قرار گرفت که امروزه کار آمدترین و رایج ترین آن ها برنامه ریز غواصی تفریحی توسعه یافته توسط علوم و فناوری غواصی از زیرمجموعه های انجمن مربیان حرفه ای غواصی است. انتخاب و استفاده صحیح از جداول غواصی برای سلامت یک غواص بسیار ضروری است به طور کلی جدول های غواصی امروزی به دو دسته تفریحی و برای آموزش های غواصی تفریحی و نظامی/صنعتی تقسیم گردیده اند. آن است که معمولاً توسط آژانس های غواصی تفریحی مورد تأیید قرار گرفته و تجویز می شوند را هرگز نمی توان در غواصی نظامی/صنعتی بکار برد و استفاده از جدول های نظامی/صنعتی در غواصی تفریحی نیز کاری بسیار خطرناک است. آموزش تئوری برداشت فشار و جدولها. به دلیل برخورداری از اهمیت بسیار بالا در افزایش ایمنی غواصی و سلامت جسم
ی غواصان، آموزش تئوری برداشت فشار از مهم ترین مبانی آموزشی در دوره های آموزش غواصی می باشد. امری که امروزه تمامی سازمانهای آموزش غواصی بین المللی معتبر بر طبق حداقل نیازهای آموزشی غواصی که توسط استانداردهای غواصی تعیین گردیده اند در دوره های آموزشی خود موظف به ارائه آن می باشند. مراحل تراکم زدائی. غوص های بدون نیاز به تراکم زدائی. غوص های بدون نیاز به تراکم زدائی، غوصهائی هستند که در محدوده جدول های غواصی تفریحی انجام گردیده و غواص پیش از آنکه بافت های بدنش مملو از نیتروژن گردد به غواصی خود پایان می دهد. محدوده بدون برداشت فشار. محدوده بدون برداشت فشار، محدوده ایست که از نظر پزشکی بافت های بدن در میانه ظرفیت خود برای جذب نیتروژن قرار گرفته اند. این محدوده در جدول های غواصی تفریحی با خانه های سیاه رنگ در بخش انتهائی زمان های توقف در زیر آب مشخص گردیده اند. توقف تراکم زدائی. توقف تراکم زدائی، توقفی است که غواص پس از آغاز صعود و در مسیر بازگشت به سطح از عمق در عمق 5متری که دارای یک و نیم اتمسفر فشار می باشد و از نظر پزشکی بهترین اثر را در چرخه برداشت فشار نهائی دارد، به مدت حداقل 3 دقیقه توقف نموده و پس از آن به
سطح می آید. زمان بستر. زمان بستر مدت زمان مجازیست که غواص می تواند بدون اشباع شدن بافت های بدنش از گاز نیتروژن در عمق باقی بماند. این زمان در برنامه ریز غواصی تفریحی به صورت دقیقه مشخص گردیده است. سرعت صعود. سرعت صعود، سرعت ایمن و مجازیست که به هنگام بازگشت به سطح می بایست توسط غواص رعایت گردیده تا از صدمات و آسیب های فشاری بر شش های وی پیشگیری به عمل آید. این سرعت مجاز، سرعتی معادل یا آهسته تر از سرعت صعود حبابهایی است که به صورت عادی از بستر آزاد گردیده و سالم به سطح می رسند. به صورت کلی می توان گفت که این سرعت کمتر از 18 متر در دقیقه محاسبه گردیده است که در تمامی انواع برنامه ریز غواصی تفریحی نیز به کار گرفته شده است. استراحت بر سطح. زمان استراحت بر سطح زمانیست که غواص در بین دو مرحله غواصی خود برای دفع نیتروژن محلول در خون خود بر سطح آب به استراحت می پردازد. این زمان را می توان با استفاده از جدول های غواصی و برنامه ریز غواصی تفریحی محاسبه نمود. زمان نیتروژن ساکن. زمان نیتروژن ساکن، میزان نیتروژن محلول در خون غواص پس از استراحت بر سطح است. در جدول های مدرن غواصی تفریحی نظیر برنامه ریز غواصی تفریحی مدت زما
ن غواصی بعدی غواص پس از استراحت بر سطح با در نظر گرفتن میزان نیتروژن ساکن در بدن وی از غوص قبلی محاسبه می گردد. غوصهای مکرر. غوص های مکرر غوصهائی تکراری هستند که پس از استراحت بر سطح بین هر کدام از غوص های قبلی اعمال می گردند. غواصی در ارتفاعات. جدول های غواصی مدرن و امروزی برای غواصی تا ارتفاع 300 متر بالاتر از سطح دریا محاسبه و طراحی گردیده اند. غوصهائی که بالاتر از این ارتفاع اعمال می گردند به عنوان غواصی در ارتفاعات شناخته شده اند که نیازمند محاسبات خاص دیگری فراتر از استفاده از جدول های غواصی تفریحی می باشند. پرواز و صعود به ارتفاعات پس از غواصی. بطور کلی پرواز یا صعود به ارتفاعات پس از غواصی می تواند تشدیدکننده بیماری فشار محسوب گردد. بنابراین توصیه می شود که پس از انجام یک عملیات غواصی در روز تا 12 ساعت و پس از انجام غوص های مکرر در روزهای متوالی حداقل 18 ساعت از پرواز یا صعود به ارتفاعات خودداری گردد. تراکم زدائی مرحله ای. تراکم زدائی مرحله ای، توقف های متعدد بداشت فشاری است که امروزه فقط در غواصی های فنی یا صنعتی کاربرد دارد. در این نوع تراکم زدائی، غواص پس از باقی ماندن در عمق و رسیدن به حالت اشباع
نیازمند برداشت فشار مکرر در سطوح مختلف و در فشارهای محیطی مختلف می گردد. امروزه محاسبات دقیق کامپیوترهای غواصی و استفاده از جدول های غواصی تفریحی مدرن مانند برنامه ریز غواصی تفریحی نیاز به توقف های طولانی و مکرر در سطوح مختلف را کاهش داده و غواص فقط نیازمند توقف در یک مرحله می باشد که غالباً در عمق 5متری و برای 3 دقیقه انجام می گردد. برداشت فشار بر سطح. برداشت فشار بر سطح عملیست که معمولاً غواصان اشباع پس از بازگشت بر سطح و در اتاق های فشار با فشارگزاری مجدد و کاهش تدریجی آن انجام می دهند. در غواصی های تفریحی و بااستفاده از جدول های غواصی امروزی به دلیل نرسیدن میزان نیتروژن محلول در خون غواص به حد اشباع نیاز به برداشت فشار بر سطح نمی باشد. تجهیزات تراکم زدائی. کنترل عمق و سرعت صعود. کنترل عمق مجاز و عدم رسیدن به حداکثرها بهترین و مؤثرترین روش پیشگیری از آسیب های جدی فشاری به هنگام غواصی می باشند. تبعیت از قوانین و راهکارهای برنامه ریز غواصی تفریحی کاهش دهنده این آسیب ها بوده و در دهه های اخیر به طرز چشمگیری از سوانح غواصی منجر به بیماری فشار کاسته است. همچنین این جدول ها سرعت مجاز صعود و بازگشت به سطح را کمتر
از 18 متر در دقیقه که سرعت عادی به سطح آمدن یک حباب گاز از بستر و رسیدن سالم ان به سطح اب است را پیشنهاد می کنند. اما سرعت مطمئن و پیشنهادی اکثر سیستم ها ۱۰ متر و کمتر است نشانگرشناور سطحی و نشانگرشناور سطحی تأخیری. نشانگرهای سطحی، وسایلی برای هشدار به شناورهای در حال تردد بر سطح آب هستند که نشاندهنده آن است که غواص یا غواصانی در زیر سطح در حال توقف برداشت فشار می باشند. این نشانگرها توسط غواصان پس از رسیدن به نقطه مورد نیاز برای توقف برداشت فشار رهاشده و به صورت شناور بر سطح اب باقی می مانند. محفظه های تراکم زدائی روی عرشه. محفظه های تراکم زدائی، اتاق هائی کپسول مانند می باشند که برای فشارگذاری مجدد و برداشت فشار تدریجی غواصان یا افرادی که در محیطهای پرفشار باقی مانده اند به کار می آید. استفاده از این اتاق ها غالباً در غواصی صنعتی و به دلیل رسیدن غواص به حالت اشباع رایج بوده و در غواصی تفریحی با توجه به اینکه غواص همواره در محدوده ای ایمن از جذب نیتروژن باقی می ماند، مرسوم نیست.
زبان های سِلتی قاره ای به شاخه ای از زبان های سلتی گفته می شوند که امروزه از میان رفته اند ولی در گذشته در اروپای قاره ای گویشورانی داشته اند. این شاخه از زبان های سلتی متمایز از زبان های سلتی جزیره ای در جزیره بریتانیا و جزیره ایرلند اند که بدان سخن می رانند. نویسندگان رومی و یونانی گویشوران به این زبان ها را به نام های گوناگونی از جمله "کلتوها"، "سلت ها"، "گال ها" و "گالات ها" خوانده شده اند. پراکندگی گویشوران این زبان ها زمانی به گونهٔ کمانی بود که از شبه جزیره ایبری در باختر آغاز و به شبه جزیره بالکان و آسیای کوچک در خاور می انجامید. از دید زبان شناسانه زبان های سلتی قاره ای دربرگیرندهٔ دو زبان اند: زبان سلتیبری و گالیش. خود گالیش را نیز می توان دربرگیرندهٔ چند زیر خانواده دانست مانند زبان لپونتی و نوریک. ارتباط دقیق میان این زبان ها البته به طور دقیق آشکار نشده است. منبع. Wikipedia contributors, "Continental Celtic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Continental_Celtic_languages&amp;oldid=473674785 (accessed February 2, 2012).
زبان ارانی، زبان باستان مردم اران (جمهوری آذربایجان کنونی) است. استرابو به بیست و شش زبان (γλῶτται) اشاره می کند که در آلبانیا صحبت می شده است. این زبان ها شامل شکل های بسیاری از شرق قفقاز و زبان های هندو-اروپایی می شود. کلیفورد ادموند باسورث در این مورد می گوید: «در ناحیه شمال رود ارس از قرار معلوم ایرانیان به زبانی که مدت درازی در اران باقی مانده که ابن حوقل آن را الاَرانی نامیده است سخن می گفتند». باسورث به استناد گفته اصطخری، ابن حوقل و مقدسی می نویسد که زبان ارانی در قرن ۴ هجری/۱۰ میلادی در بردعه یا برذعه (پایتخت آن موقع اران) صحبت می شده است. ابواسحاق ابراهیم اصطخری در کتاب خود المسالک و الممالک را در پایان نیمهٔ اول سدهٔ ۴ه .ق/۱۰م نوشته است و در آن زبان مردم آذربایجان و ارمنستان (بجز اردبیل و پیرامون آن) و ارّان را ایرانی (الفارسیه) ذکر می کند و زبان مردم بردعه را ارّانی می داند. به گفته ریچارد فرای در قرن ۷ میلادی جمعیت اران بزرگ کاملاً مخلوط شده بود و به سختی می توان از ملت مشخص صحبت کرد، با وجود این اصطخری و ابن حوقل می نویسند که الرانیه زبانی بوده است که در قرن ۴ ه ق / ۱۰ میلادی هنوز در برذعه بدان
تکلم می شد. مهدی مرعشی می نویسند: «اصطخری (نیمه قرن ۱۰ میلادی) در کتاب المسالک و الممالک و مقدسی در کتاب احسن التقاسیم این زبان را زبان مردم بردعه در قفقاز ذکر کرده اند. مقدسی می گوید این زبان از لحاظ آوایی به زبان اهل خراسان نزدیک است».
زبان رامهرمزی یکی از زبان های ایرانی است مهدی مرعشی می گوید : "مقدسی در مورد زبان رامهرمزی گفته که این زبان پیچیده است"
شهر چتومال (اسپانیایی: Chetumal) در باختر خلیج چتومال، واقع در نزدیکی ریو اوندو (رودخانهٔ گود) قرار دارد. چتومال بندری مهم در منطقه است و به عنوان دروازهٔ اصلی تجاری مکزیک با کشور همسایه بلیز است. این شهر پایتخت ایالت کینتانا رو است. پیشینه. به نظر می رسد که بیش از رسیدن اسپانیاییها به قارهٔ آمریکا شهر چتومال در آن ترف ریو اندو قرار داشه بود (امروزه بلیز) و نه در جایگاه امروزی خود. بس از رسیدن اسپانیایی ها به یوکاتان در ۱۵۱۱ میلادی این شهر مایا چندین بار در مقابل اسپانیایی ها مهاجم ایستاد ولی در نهایت در اواخر قرن ۱۶ میلادی اسپانیایی ها پیروز شدند. درسالهای ۱۸۴۰ میلادی بومیان شبه جزیره یوکاتان دست به قیام زدند (در جنگ کاسته) و همه مردم اسپانیایی زبان که در این منطقه زندگی می کردند را راند. بسیاری از آنها به هندوراس بریتانیا (امروزه بلیز) پناه آوردند. این قیام در نهایت نا کام بود و شبه جزیره یوکاتان همچنان در دست اسپانیایی زبان ها باقی ماند. شهر چتومال نخست یک شهر کوچک بندری در بود که در سال ۱۸۹۸ میلادی با نام «پایو اوبیسپو» (Payo Obispo) بنیاد گردیده بود، در سال ۱۹۳۶ میلادی به طور رسمی این نام به چتومال تغییر
کرد. با این حال شهر چتومال همچنان شهر کوچکی بود (با حدود ۵۰۰۰ شهروند در سال ۱۹۵۰)، تا اینکه در سالهای ۱۹۶۰–۱۹۷۰ میلادی این شهر از راه اتوبان به شهر مکزیکو سیتی پیوست. از آن پس این شهر با مهاجرت قابل توجهی از بخش های دیگری از کشور مکزیک و تجارت با کشور بلیز رونق گرفت. نام. منطقهٔ که در حال حاضر شهر چتومال در آن ساخته شده نخست یک شهر کوچک بندری در مکزیک بود که در سال ۱۸۹۸ میلادی با نام «پایو اوبیسپو» (Payo Obispo) بنیاد گردیده بود، نام این شهر در سال ۱۹۳۶ میلادی به طور رسمی به چتومال تغییر کرد. نام چتومال از زبان مایا مدرن می آید که برگردان آن به فارسی «جایگاه چوب قرمز» است. امروزه. امروزه چتومال شهر کوچک و رو به رشدی است و دارای یک فرودگاه بین المللی و همچنین این شهر جایگاه موزهٔ فرهنگ مایا است. اقتصاد چتومال بر پایه کالاها و خدمات معاف از مالیات (منطقه آزاد کوروسال) بنیاد شده و نزدیکی آن به مرز با کشور بلیز به آن کمک بسیاری می کند و بسیاری از بازدید کنندگان را به خود جذب می کند. از آنجا که این شهر پایتخت ایالت کینتانا رو است، جایگاه تمامی دفترهای مرکزی دولت است، جمعیت زیادی از کارکنان دولت که با مصرف کالاها
و خدمات محلی زندگی خود را می گذرانند به اقتصاد این شهر کمک بسیاری می کنند. شهرهای خواهرخوانده. شهر چتومال ۱ شهر خواهرخوانده دارد
کوبایاشی هیرویوکی (زاده ۱۲ آگوست ۱۹۷۲ در ناگویا، ژاپن)تهیه کننده و سرپرست بازی های ویدئویی و انیمههای تلویزیونی است. او در شرکت کپ کام مشغول به کار است. کارها. کوبایاشی در دانشگاه چوکیو، مشغول تحصیل در رشته علوم رایانه بود و پس از فارغ التحصیلی، در سال ۱۹۹۵ به استخدام شرکت کپ کام درآمد. او در نخستین فعالیت خود، برنامه نویسی بازی رزیدنت ایول ۱ را انجام داد. سپس در رزیدنت ایول ۲ نیز به عنوان برنامه نویس فعالیت نمود و در ادامه، نخستین طراحی خود را برای بازی داینو کرایسیس انجام داد. او در ادامه، برای نخستین بار در قامت تهیه کننده یک بازی ویدئویی، در سال ۲۰۰، در پروژه ساخت بازی داینو کرایسیس ۲ فعالیت نمود. درمجموع در آثار گوناگونی، به عنوان برنامه نویس، طراح، تهیه کننده و کارگردان فعالیت کرده است. با شروع اولین بازی "سنگوکو باسارا" (با نام "پادشاهان شیطان" در آمریکای شمالی شناخته می شود) در سال ۲۰۰۵، کوبایاشی به عنوان تهیه کننده این مجموعه بازی ویدئویی و همچنین سرپرست و طراح برای اقتباس های مختلف انیمه ای آن کار کرد. او به دوره سنگوکو علاقه زیادی داشت و می خواست یک بازی اکشن با الهام از آن دوره ایجاد کند.
باغ بالیوز یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجاریه توسط میرزا عبداله بالیوز بنا شده است. این باغ که در نزدیکی باغ رحمت آباد و باغ خلیلی قرار داشته است ، هم اکنون به منازل مسکونی تبدیل شده است.
باغ خلد برین یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران صفویه بنا شده است و در دوران زندیه نیز رونق بسیاری داشته است. این باغ در بین دروازه باغشاه (چهارراه زند کنونی) و دروازه بیضا (چهارراه مشیر کنونی) قرار داشته است.
باغ منتصریه یا عطاالدوله یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجاریه توسط حاجی عبدالحسین خان عطاالدوله بنا شده است. این باغ در شرق باغ صفا قرار داشته و امروزه تنها بخشی از آن باقی مانده است. پروفسور پوپ، ایرانشناس مشهور ، سال هایی در این باغ اقامت داشته است.
تئودبرت دوم (زادهٔ ۵۸۶ – درگذشتهٔ ۶۱۲) پادشاه اوسترازیا از دودمان مروونژی بود که از ۵۹۵ تا ۶۱۲ حکومت کرد. زندگینامه. تئودبرت فرزند شیلدبرت دوم، پادشاه اوسترازیا و بورگوندی و برادر بزرگتر تئودریک دوم بود. پس از مرگ شیلدبرت در سال ۵۹۵، تئودبرت به پادشاهی اوسترازیا و برادرش به پادشاهی بورگوندی رسید. از آنجا که هر دو برادر خردسال بودند نخست مادربزرگشان برونهیلدا به طور مشترک نایب السلطنتی آن دو را در هر دو پادشاهی برعهده گرفت، اما نارضایتی نجیب زادگان اوسترازیا از قدرت گرفتن او سبب شد تا تئودبرت مادربزرگش را در سال ۵۹۹ از قلمرو خود بیرون کند. اما تئودریک در مقابل از آمدن برونهیلدا به بورگوندی استقبال کرده و او را در پادشاهی خود پذیرفت. تئودبرت و تئودریک در ۵۹۹ درگیر جنگ بایکدیگر شدند و تئودبرت از برادرش در سن شکست خورد، اما جنگ افروزی های پی درپی عموزاده شان کلوتار دوم، پادشاه نوستریا، سبب شد تا دو برادر برای مدتی دشمنی را کنار گذاشته و علیه کلوتار متحد شوند. آنها سرانجام توانستند کلوتار را در سال ۶۰۰ میلادی در دورمل شکست دهند و درنتیجهٔ این پیروزی، بخش عظیمی از سرزمین های کلوتار به تئودبرت رسید. آن دو همچنین موف
ق به شکست دادن باسک ها در ۶۰۲ شدند، اما پس از آن درگیری بار دیگر بین دو برادر از سر گرفته شد و تئودبرت در اتامپ از تئودریک شکست خورد. همچنین قلمرو تئودبرت در سال ۶۰۵ میلادی مورد حملهٔ کلوتار قرار گرفت اما تئودریک از کمک به برادرش سر باز زد. تئودبرت در سال ۶۱۰ میلادی آلزاس را که متعلق به برادرش بود تصاحب کرد و باعث شد تا تئودریک بار دیگر علیه او وارد کارزار شود. تئودبرت در این جنگ به سختی از برادرش در تول و پس از آن در تسوپلیش در سال ۶۱۲ میلادی شکست خورد و اسیر گردید. تئودریک تئودبرت را به مادربزرگش تحویل داد و برونهیلدا او را در صومعه ای زندانی ساخت. تئودبرت پس از چندی با فرمان برونهیلدا همراه با پسرش مرووش به قتل رسیدند.
باغ عضدالدوله یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران آل بویه توسط عضدالدوله دیلمی بنا شده است. امیر عضدالدوله دیلمی که بین سال های ۳۳۸-۳۷۲ ه .ق بر ایران حکومت می کرده است، در شیراز کاخی ساخته بود و در پیرامون آن باغ بزرگ و باصفایی پر از گل و درخت که جوی آبی در آن روان بود بنا نمود. این باغ که هم اکنون ویران شده است در جنوب شیراز و در نزدیکی شاهچراغ واقع بوده است.
باغ خندق یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجاریه توسط میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک بنا شده است. این باغ هم اکنون ویران گشته است در حوالی محله سنگ سیاه و قسمت شرقی خیابان قاآنی قرار داشته است.
باغ زعفرانی یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجاریه توسط میرزا آقای تریاکی (از تاجران تریاک بوده است) بنا شده است. ضلع شرقی این باغ به جنب خیابان رودکی و ضلع شمالی آن به سوی خیابان فردوسی بوده است.در حال حاضر زمین های این باغ به تأسیسات دیگر تبدیل شده است و تنها تعدادی از درختان آن در خانه های آن منطقه باقی مانده است.
باغ صبوح آباد شمالی یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران اتابکان توسط شاهزاده سلغور شاه بنا شده است. این باغ که هم اکنون ویران شده است در شمال شیراز در حوالی باغ تخت قراچه و نزدیکی دروازه قرآن قرار داشته است و مقر شاهزادگان سلسله اتابکان بوده است.
باغ میرزا محمدرضا یکی از باغ های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجاریه توسط میرزا محمدرضاخان مستوفی بنا شده است. این باغ که هم اکنون ویران شده است ، در ضلع غربی خیابان باغ تخت قرار داشته است.