Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ادتهای مصرفی هندی ها - به ویژه ثروتمندان هند- از نو آوریهای چین تأثیر پذیرفت». فرهنگ چین نیز، به ویژه در قرن ۶ و ۷ میلادی از ریاضیات و ستاره شناسی هند تأثیر پذیرفت، لذا تأثیرات متقابل بوده است. هر دو کشور از قرن نوزدهم دچار افول صنعتی شدند و در قرن بیستم رقابت بین آن ها به اختلافات شدید (بر سر مسئله تبت) انجامید و حتی جنگهای مرزی درگرفت، در سال ۱۹۶۲ رقابت بر سر قدرت اتمی آغاز شد. در سال ۱۹۶۴ چین و ده سال بعد هندوستان به آن دست یافتند. از بعد از جنگ سرد، دو کشور گفتگوها را از سر گرفتند و روابط تجاری خود را گسترش دادند. به خصوص به این دلیل که چین سعی دارد تأخیر فنی خود را در زمینه هایی که هند دارای قابلیت است، جبران کند: کامپیوتر (نرم افزار) و خدمات (مرکز تلفنی، حسابداری…). چین حتی پیشنهاد حذف هرگونه سد گمرکی را ارائه داده است. مقامات و کارفرمایان هندی در این رابطه احتیاط می کنند، چرا که تولید نا خالص ملی هند به سختی به یک سوم تولید نا خالص چین می رسد و چین هم اکنون بعد از ایالات متحده رده دومین صادر کننده جهانی به این کشور را بدست آورده است. روابط بین این دو غول عمیقاً متحول شده است. نه تنها مذاکراتی در رابطه
با مسائل مرزی آغاز گشته، بلکه قراردادهایی عمومی برای «همکاری استراتژیک» نیز ۲۰۰۵ به امضا رسیده است. چند ماه قبل از این تاریخ، نوامبر ۲۰۰۴، بیش از ۱۵۰۰ نفر از نیروی دریایی دو کشور مانور امنیتی مشترکی در چارچوب امنیت منطقه انجام دادند. از سوی دیگر دو کشور در اواخر سال ۲۰۰۷ اولین مانور مشترک نظامی خود را برگزار کردند. امری که تا ۳ سال قبل غیرقابل تصور بود. روابط صلح آمیز مستقر می شود بدون آنکه رقابت، چه در عرصه تجاری و چه در زمینه دیپلماتیک کاهش یابد. دهلی نو با تردستی از روابط هر روز تنگاتنگ ترش با واشینگتن استفاده می کند، ژوئیه ۲۰۰۵، آمریکا حتی پیشنهاد کرد مجازاتهایی را که در سال ۱۹۹۸ علیه هند به تصویب رسانده بود ملغی کند و در زمینه استفاده از انرژی اتمی غیرنظامی با این کشور همکاری نماید. دوستی جدید «هند و آمریکا» موجب نگرانی چین است.
بانوی بابوشکا لقب زنی ناشناس است که در سال ۱۹۶۳ همزمان با ترور جان اف کندی در دالاس تگزاس به طور اتفاقی در عکسی دیده شد. لقب او از روی روسری که همانند آن را زنان مسن روسی بر سر می گذارند انتخاب شد. بابوشکا در زبان روسی یعنی مادربزرگ، زن مسن. او توسط شاهدی عینی دیده شد که دوربینی در دست داشت و از ماشین رئیس جمهور فیلم می گرفت. محلی که وی در آنجا ایستاده بود بین خیابان های الم و خیابانهای اصلی بود. پس از تیراندازی خیابان الم را رد کرد و به جمعیت پیوست تا به جستجو جوی مرد مسلح برود. در آخرین عکسی که از او دیده شد او در حال رفتن به سمت شرق خیابان الم بود. هویت. بابوشکا هرگز دیگر دیده نشد و پلیس و نیروهای فدرال نتوانستند او را پیدا کنند. عکسی که از موقعیت او گرفته شده بود نیز هیچگاه ظاهر نشد و با وجود درخواست اف بی آی کسی تمایلی به پردازش عکس نشان نداد. بورلی الیور. در سال ۱۹۷۰ زنی به نام بورلی الیور خود را به عنوان بابوشکا معرفی و اظهار کرد که از سال ۱۹۶۳ در یک کلوب مشغول خوانندگی بوده است. طبق گفته اش او بعد از ترور دو مرد که ادعا داشتند از طرف اف بی آی یا سرویس های مخفی آمده بودند با وی ارتباط برقرار کردند. بر
اساس گفتهٔ الیور آن ها گفته بودند که می خواهند فیلم را ظاهر کنند و کمتر از ۱۰ روز به او بازگردانند. اما هیچ وقت فیلم را بازنگرداندند. منتقدان حرف های او را تناقضی بیش نخواندند آن ها گفتند مدل دوربینی که بورلی از آن صحبت می کرده در سال ۱۹۶۳ وجود نداشته و همچنین ادعای او را مبنی بر این که پشت چارلز برهم پنهان شده قبول نکردند چون امکان نداشت درست در آخرین لحظه آن ها خود را به آن نقطه برسانند. همچنین بابوشکا زنی میان سال بود اما الیور آن زمان ۱۷ ساله بود. جلسات عمومی هیئت بررسی سوابق ترور. در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۴ گَری مک، محقق ترور در هیئت بازبینی پرونده های ترور شهادت داد، که اخیراً در حین پردازش یکی از مدیران دفتر کداک در دالاس به او گفته که زنی حدوداً ۳۰ ساله با موهای خرمایی فیلمی از صحنه ترور نزد او آمده است. به گفته مک، مدیر اجرایی از این زن در دفتر پردازش فیلم شنیده که به بازرسان فدرال توضیح داده، که از خیابان اصلی کنار چمن به خیابان الم دویده، در آنجا توقف کرده و با برخی از افراد در پیش زمینه لیموزین ریاست جمهوری و مخزن کتاب مدرسه تگزاس عکس گرفته است. مک گفت که به نظر مدیر کداک عکس بسیار تار و به درد نخور است و
به احتمال زیاد بدون این که کسی هویت او را ثبت کند به خانه رفته است. مک پس از احتمال این که زن داستان ممکن است بانوی بابوشکا باشد، به هیئت مدیره گفتم که معتقد نیست بورلی الیور بابوشکا است و به عبارت دیگر اگر هم باشد بقیه داستان ساختگی است.
فصل سوم مجموعهٔ تلویزیونی هوملند در ژانر دلهره آور روان شناختی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۳ از شبکه شوتایم منتشر شد. این مجموعه در ۱۲ قسمت و برگرفته از مجموعه اسیران جنگی است. هاوارد گوردون، الکس گانسا و جدعون راف خالقان این مجموعه هستند. منظر. فصلِ سوم پس از ماجرایِ ترور جانکاهِ حمله بزرگ به سازمانِ سی آی ای و با عملیات شکارِ بزرگ برای یافتن بزرگترین تروریست دنیا، نیکلاس برودی آغاز می شود. دولت تحقیقاتش را آغاز و مسئول پاسخگویی به کمیته منتخب سنا می گردد.
نیکولائوس یوزف فون ژاکین (؛ ۱۶ فوریه ۱۷۲۷ – ۲۶ اکتبر ۱۸۱۷) دانشمند اهل اتریش بود که دربارهٔ پزشکی، شیمی و گیاه شناسی به مطالعه می پرداخت. او در لیدن در هلند متولد شد. او در دانشگاه لیدن به فراگیری پزشکی پرداخت؛ اما بعداً به پاریس و سپس به وین نقل مکان کرد. بین سال های ۱۷۵۵ تا ۱۷۷۹ توسط فرانتس یکم، امپراتور مقدس روم به منظور گردآوری گل وگیاه برای کاخ شون برون، به غرب هند و آمریکای مرکزی فرستاده شد و مجموعه بزرگی از نمونه های حیوانی، گیاهی و معدنی را گردآوری کرد. مخفف استاندارد Jacq. برای اشاره به این دانشمند در رده بندی علمی گیاه شناسی به کار می رود. ژاکین ۲۶ اکتبر ۱۸۱۷ در وین درگذشت.
ارنست کوهن (۷ مارس ۱۸۶۹ - ۵ مارس ۱۹۴۴) شیمی دان یهودی اهل هلند بود که بیشتر بخاطر کار بر روی دگرشکلی فلزات شناخته شده است. کوهن شیمی را زیر نظر سوانت آرنیوس در استکهلم، هانری مواسان در پاریس و یاکوبوس هنریکوس وانت هوف در آمستردام آموخت. او در سال ۱۹۲۶ به عنوان عضو خارجی انجمن سلطنتی برگزیده شد.
فهرست بزرگترین شرکت های اروپا بر پایه درآمد، از شرکت های دارای بیشترین درآمد در طول سال مالی ۲۰۱۲ تشکیل شده که بر پایه میزان درآمدشان رتبه بندی شده اند. در فهرست زیر اعداد زیر ستون درآمد، بر اساس میلیون دلار آمریکا برآورد شده است.
رقص توییست گونه ای رقص است که در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی رایج شد. حرکت های چرخان سریع باسن، دست، و پای این رقص، به «خشک کردن باسن با حوله ای خیالی هنگامِ با پا خاموش کردن ته سیگاری خیالی» تشبیه شده است. دو هم رقص وضعیت های بدنی و چرخش هایشان را هماهنگ می کنند اما یکدیگر را لمس نمی کنند. رقص توییست با اجرای رقص چابی چکر بر آهنگ The Twist در آگوست ۱۹۶۰ در ایالات متحده امریکا زاده شد و به کشورهای دیگر سرایت کرد. برخی ریشهٔ این رقص را رقص های بردگان سیاهپوستی که از آفریقا به امریکا بُرده شدند می دانند.
امانی می تواند به موارد زیر یا نسبت با آنها اشاره کند:
قالی قره باغ یکی از گروه های عمده منطقه ای از فرش ها، قالی ها و تابلوفرش های ساخته شده در جمهوری آذربایجان و ارمنستان به نام منطقه قره باغ، که شامل قره باغ کوهستانی و سرزمین های مجاور دشت قره باغ است. قالی قره باغ به دو نوع کلی با نام قالی ارمنی و قالی آذربایجانی تفکیک می شود. در زمان های قدیمی مجموعه این قالی به جهیزیه عروس در هر دو خانواده های آذری و ارمنی استفاده می شد. فرش قره باغ معمولاً در اندازه بزرگ، و شکل مستطیلی بافته می شود، زیرا مردم در قره باغ به طور سنتی در اتاق مستطیلی و بزرگ، زندگی می کردند و این فرش در کف و دیوارها نه تنها برای زیبایی، بلکه برای حفاظت در فصل سرمای زمستان به کار می رفته است.
رقص جنگی (به انگلیسی: War dance) رقصی است که شامل نبردهای ساختگی می شود، که معمولاً به جوامع جنگجوی قبیله ای اشاره می کند که در آن چنین رقص هایی به عنوان آیینی مرتبط با جنگ های آیینی اجرا می شد. هنرهای رزمی در فرهنگ های مختلف را می توان در حالت های رقص مانند به دلایل مختلفی انجام داد، مانند برانگیختن درنده خویی در آماده سازی برای نبرد، یا به شیوه ای تلطیف شده تر برای نشان دادن مهارت. چنین رقصی همچنین می تواند برای جشن گرفتن به مناسبت رشادت و پیروزی باشد. بسیاری از این هنرهای رزمی شامل موسیقی، به ویژه ریتم های ضربی قوی هستند. رقص های جنگی می توانند با رقص های شمشیر و سایر اشکال رقص سلاح همپوشانی داشته باشند و از سلاح ها یا همانندسازی ها به عنوان بخشی از اجرای هنری استفاده کنند.
علاءالدین سجادی (۱۹۰۷ - ۱۹۸۴)، نویسنده، شاعر و ادیب کرد است. سجادی در کردستان ایران شهر سنندج به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات مذهبی در سال ۱۹۳۸ به عنوان کارمند استخدام شد. از سال ۱۹۳۹ فعالیت در زمینه روزنامه نگاری را آغاز کرد و در سال ۱۹۴۱ سردبیر مجله کردی زبان گلاویژ شد. در سال ۱۹۴۸ مجله ای دوزبانه (کردی-عربی) به نام نظار را بنیان گذاشت. وی در فاصله سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۴ به تدریس ادبیات و تاریخ ادبیات کردی در دانشگاه بغداد پرداخت.
نو همچنین "نوگاکو" نوعی تئاتر سنتی ژاپنی است. به طور سنتی نوازندگان موسیقی و بازیگران آن را مردان تشکیل می دادند اما از آغاز قرن بیستم روند ورود زنان به عرصهٔ بازیگری این تئاتر سنتی ژاپنی آغاز و به طور پیوسته افزایش یافت. اغلب بازیگران اصلی آن نقابی بر چهرهٔ خود می نهند که به "شیته" موسوم است. موضوع های اصلی نمایش ها را معمولاً داستانهای اساطیر ژاپنی یا چینی یا ادبیات ژاپنی تشکیل می دهند ولی امروزه موضوع های روز نیز در "نو" به نمایش کشیده می شوند. تئاتر "نو" در قرن ۱۴ میلادی توسط "کانامی کیوتسوگو" و فرزندش "زِآمی موتوکیو" ابداع شد. در آن زمان بازیگران "نو" همزمان نویسندگان قطعات نمایش نیز بودند. "زِآمی موتوکیو" یکی از مشهوزترین ایده پردازان "نو" است. در دورهٔ زمانی "اِدو"، مابین قرون ۱۶ تا ۱۹ میلادی، بازیگری و تماشای "نو" امتیاز ویژه ای برای طبقهٔ سامورایی ها محسوب می شد و بازیگران رتبه های موروثی سامورایی داشتند. مهم ترین مدارس بازیگری "نو" عبارت بودند از: 観世, "کانزه"; 宝生, "هوشو"; با金春, "کُمپارو"; و 金剛, "کونگو"، که بازیگران را برای بازی در نقش های گوناگون تعلیم می دادند؛ موسیقی مختص "نو" و بازیگران نقش مکمل
نیز از این مدارس آغاز شد. این سیستم که به "ایه موتو" موسوم است امروزه نیز به کار خود ادامه می دهد. در دورهٔ مِیجی البته مدرسهٔ بازیگری دیگری به آن چهار مدرسه با امتیازات برابر افزوده شد که "کیتا"(喜多) نام دارد. "نو" به طور سنتی همراه با نوعی نمایش کمدی ژاپنی بنام "کیوگِن" اجرا می شود. در سال ۲۰۰۱ این دو تحت عنوان "نوگاکو" در فهرست میراث فرهنگی و معنوی بشر به ثبت رسید. بازیگران تئاتر نو شرح می دهند که چگونه حس مکان را گم میکنند و به چه دشواری میتوانند تعادل خود را حفظ کنند، چرا که سوراخ های چشمِ نقاب های آن ها بسیار تنگ است. این یکی از دلایل لغزنده راه رفتنِ خاص آنهاست، که در آن هرگز چشم را از کف اتاق برنمی دارند. موضوع ها و داستان ها. موضوع ها در قطعات نمایشی "نو" به زمینه های نمایشی زیر تقسیم بندی می شوند: جستارهای وابسته. کابوکی
قالی گنجه، نوعی از قالی آذربایجانی منسوب به منطقه جغرافیایی گنجه در جمهوری آذربایجان که شامل فرش دست باف، قالی، فرش ساده، طرح های جابجایی زاویه ای و اشباع رنگ شدید مشخص می شود. اغلب طرح تابلوفرش و قالی گنجه متشکل از ستاره ها، یا سه مدال هندسی مرتب در محور طولی فرش می باشد. رنگ های مورد استفاده در قالی مذکور از آبی، آبی تیره، قرمز روناس و... تشکیل شده است.
اوژن پل لوئی شولر (زاده ۲۰ مارس ۱۸۸۱ - درگذشته ۲۳ اوت ۱۹۵۷) شیمی دان، بازرگان و صنعتگر فرانسوی بود. اوژن شولر همچنین به عنوان یکی از بنیان گذاران تبلیغات مدرن در جهان، شناخته می شود. او در ١٩٠۷، پس از اختراع نخستین رنگ مو، «شرکت رنگ بی خطر برای مو» را تأسیس کرد و پس از آن بسرعت محصولات دیگری را در همین حوزه به فراورده های خود افزود. در ژوئیه ١٩٠٩ شرکت لوازم آرایشی و زیبایی لورئال را تأسیس کرد که امروزه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان لوازم آرایشی و زیبایی جهان به شمار می آید. بیشتر سهام شرکت لورئال، تحت مالکیت فرزند وی لیلیان بتانکور بود که پس از درگذشت لیلیان در سپتامبر ۲۰۱۷، دختر او «فرانسواز بتانکور مییر» وارث ثروت و شرکت لورئال شد.
فهرست نخست وزیران سوریه از ۱۹۲۰ تا ۲۰۲۵ میلادی. در ۲۹ مارس ۲۰۲۵ در پی تشکیل دومین دولت انتقالی سوریه، منصب نخست وزیری منحل شد. آخرین متصدی نخست وزیری سوریه، محمد البشیر بود.
سمفونی شماره ۴۱ (ک. ۵۵۱) در دو ماژور، تکمیل شده در ۱۰ اوت ۱۷۸۸، آخرین و طولانی ترین سمفونی ساخته شده توسط ولفگانگ آمادئوس موتسارت است. این سمفونی همچنین با نام سمفونی ژوپیتر شناخته می شود. تاریخچه. آهنگسازی. سمفونی شماره ۴۱ آخرین مجموعه از سه مجموعه ای است که موتسارت خیلی سریع در تابستان ۱۷۸۸ ساخت. شماره ۳۹ در ۲۶ ژوئن و شماره ۴۰ در ۲۵ ژوئیه به پایان رسید. نیکلاوس هارننکور اظهار می دارد که موتزارت سه سمفونی را به عنوان یک اثر یکپارچه ساخته است و از جمله به این واقعیت اشاره می کند که سمفونی شماره ۴۱، به عنوان یک اثر پایانی (ساخت سمفونی)، مقدمه ای ندارد (برخلاف شماره ۳۹) اما یک پایان بزرگ دارد. تقریباً همزمان با ساختن سه سمفونی، موتسارت در حال نوشتن تریوهای پیانویی خود در می ماژور (K. 542)، دو ماژور (K. 548) و سونات پیانوی شماره ۱۶ در دو ماژور (K. 545) بود. اجرای اولیه. مشخص نیست که آیا سمفونی شماره ۴۱ در زمان حیات این آهنگساز اجرا شده است یا خیر. اتو اریش دویچ حدس می زند که موتسارت در حال آماده شدن برای برگزاری یک سری از سه «کنسرت در کازینو» در یک کازینوی جدید در «اشپیگلگاس» متعلق به فیلیپ اتو بوده است. موتسارت
حتی یک جفت بلیط از یک سری را برای دوستش مایکل پوچبرگ فرستاد اما اطمینان از اینکه آیا این مجموعه کنسرت برگزار شد یا به دلیل عدم استقبال لغو شد، امکان پذیر نیست. نام مستعار. به گفتهٔ فرانتس موتسارت (پسر کوچکتر ولفگانگ)، نامگذاری مستعارِ "ژوپیتر" را به یوهان پیتر سالومون (آهنگساز آلمانی، ۱۸۱۵–۱۷۴۵)، که در حدود سال ۱۷۸۱، در لندن ساکن شده بود، نسبت می دهند. همچنین نامگذاری مستعارِ این اثر به یوهان باپتیست کرامر (آهنگساز و ناشر انگلیسی، ۱۸۵۸–۱۷۷۱) نیز نسبت داده می شود؛ نقل می شود که اولین آکوردها در سمفونی، کرامر را به یاد صاعقه های ژوپیتر می انداخت. ساختار. سازبندی. این سمفونی برای فلوت، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن (در دو)، ۲ ترومپت (در دو)، تیمپانی (نُت های دو و سُل) و سازهای زهی نوشته شده است. موومان ها. چهار موومان این اثر در فرمِ سنتی سمفونی دوره کلاسیک تنظیم شده اند: مدت زمان سمفونی حدود ۳۳ دقیقه است. موومان اول. موومان اول در فرم سونات و «تم اول» با موتیف های متضاد آغاز می شود. شروع با حرکتی جهشی از پایه با نت های از نمایان به تونیک است و دنبالهٔ آن، پاسخی شاعرانه است. relative c' { empo "Allegro vivace" c4f r8
imes 2/3 { g16(a b } c4) r8 imes 2/3 { g16(a b } | c4) r r r8 c'p | c4.(b8 d4. c8) | g'2(f4) r | &lt;g, g,&gt;4f r8 &lt;/score&gt; این تبادل متضاد دوبار تکرار می شود و به دنبال آن یک سری از فانفارهای گسترده شنیده می شود. آنچه در ادامه می آید عبور با تغییرات است که در آن دو موتیف متضاد بسط و گسترش می یابند. سپس «تم دوم» سونات با لحنی شاعرانه در سل ماژور است که روی آکورد هفت معلق می ماند و ادامهٔ آن بخشی متلاطم است که در دو مینور دنبال می شود. ew Staff with { instrumentName = #"Vl. 1 "} relative c" { version "2.18.2" key c major set Score.tempoHideNote = ##t ime 4/4 empo 4 = 140 omit Staff.TimeSignature set Score.currentBarNumber = #56 bar "" % enforce bar number at the very beginning g'2.p( gis4 | a) r4 r2 | r4 c8.( a16 fis8) r8 fis-. r8 | g!4. rill( fis16 e d8) r8 d8.( e16) | c8-. r8 c8.( d16) b8-. r8 b8.( c16) | a8( b c cis d dis e fis) | ew Staff with { instrumentName = #"Vl. 2 "} relative c" { key c major ime 4/4 omit Staff.TimeSignature b,8p( d b d b d b d | c d c d c d c d) | a( d a d a d ais d) | b( d
b d b d b d) | a!( d a d g, d' g, g') | fis4 r4 r2 | » &lt;/score&gt; پس از یک توقف کامل، کدا با الحاق یک آریا (از ترانه «بوسه ای از دست» K. 541) آغاز می شود و بخش گشایش با مجموعه ای از فانفارها به پایان می رسد. ew Staff with { instrumentName = #"Vl. 1 "} relative c" { version "2.18.2" key c major set Score.tempoHideNote = ##t ime 4/4 empo 4 = 140 omit Staff.TimeSignature set Score.currentBarNumber = #101 bar "" % enforce bar number at the very beginning r4 r8 d8p( b'4) b8-. b-. | b( a) a-. a-. grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4( d8) d-. d( b') b-. b-. | b( a) a-. a-. grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4( d'8) d,-. d( b') b-. b-. | b( a) a-. a-. grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4.( b8) e,4.( c'8) | a( e') c-. a-. fis-. g-. a-. b-. | g4.( b8) e,4.( c'8) | a( e') c-. a-. fis-. g-. a-. b-. | g r8 &lt;/score&gt; بخش بسط و گسترش با مدولاسیونی از سل ماژور به می بمل ماژور شروع می شود و پس از آن «آریای الحاقی» تکرار می شود و به طور گسترده توسعه می یابد. سپس با یک بازگشایش کاذب، تم آغازین موومان به آرامی اما این بار به فا
ماژور برمی گردد. سپس «گروه تم اول» به صورت وسیعی در برابر یک باس کروماتیک که در حال سقوط است، شکوفا می شود. در ادامهٔ بازگشت ها، قطعه با یک بیان مجدد از «آریای الحاقی» شروع و سپس به دو ماژور منتهی می شود. به استثنای چند مورد از انتقال های معمول در تونالیته و مقداری گسترش در گام های فرعی، بازگشایی به صورت منظمی پیش می رود. موومان دوم. موومان دوم در فرم سونات و یک ساراباند از نوع فرانسوی در فا ماژور (زیرنمایان دو ماژور) است. relative c" { version "2.18.2" key f major ime 3/4 empo "Andante Cantabile" empo 4 = 80 f,8.p^markup { italic {con sordini}} (c16) a'4.. g32 (f e8) r8 bes'8-.f r8 r4 g8.p (c,16) bes'4.. (a32 g f8) r8 c'8-.f r8 r4 f8.p (c16) a'8. ( uplet 3/2 {g32 f e} g16 f e d) c8 (b bes4 a) &lt;/score&gt; موومان سوم. موومان سوم یک منوئه شبیه لندلر است که رقصی فولک و عامه پسندِ اتریشی محسوب می شود. در اواسط موومان و قبل از ورود کامل ارکستر، گسترش حرکت های کروماتیک با بافت های موسیقی تقلیدی در بادی های چوبی (میزان های ۴۳ تا ۵۱) ادامه می یابد. relative c" { version "2.18.2" key c major ime 3/4 empo "Menuetto:
Allegretto" empo 4 = 130 g'2p (fis4 f! e d c8) r8 b8-. r8 c-. r8 e2 (d8) r8 a'2 (g4 fis f e d8) r8 c8-. r8 d-. r8 d'2f (cis4 c!8) r8 a-. r8 fis-. r8 d'2 (cis4 c!8) r8 a-. r8 fis-. r8 d'-. r8 d-. r8 d-. r8 e2 c8 (a) c2 a8 (fis) g4 r4 r4 bar ":|." &lt;/score&gt; در بخش تریو، نت های چهارگانه که تم اصلی موومان آخر است، به طور مشخص برجسته می شود (میزان های ۶۸ تا ۷۱)، با این تفاوت که به جای درجه یک در درجه هفت و به جای گام ماژور در مینور است که این امر شخصیت متفاوتی به آن داده است. ew Staff with { instrumentName = #"Fl "} relative c" { version "2.18.2" key c major empo "Trio" ime 3/4 empo 4 = 130 b2. p (c4) r4 r4 R2. R2. b2. p (c4) r4 r4 R2. R2. relative c" { version "2.18.2" key c major ime 3/4 empo "Trio" R2. r4 r4 a8 p g fis (g) f d e c e (d) c b a g R2. r4 r4 a'8 p g fis (g) f d b d c4-. e (c) bar ":|." » &lt;/score&gt; موومان چهارم. از ویژگی های این موومان، فوگ پنج صدایی آن است. در طول موومان بخش های فوگال با بسط و گسترش یک، دو یا چند تم (همان طور که در بادی های چوبی مشاهده می شود) وجود دارد. تم اصلی شامل چها
ر نت است: relative c" { version "2.18.2" key c major ime 2/2 empo "Molto Allegro" empo 4 = 210 c1p ( d f e) r4 a4-. a-. a-. g2. (f16 e d c) f4-. f-. e-. e-. cis8 (d e d) c (b a g) c1-.f d-. f-. e-. r4 a4-. a-. a-. a2. (g16 f e d c4) &lt;/score&gt; در قسمت فینال چهار تم دیگر علاوه بر تمِ اصلی شنیده می شود و در فرم سونات است. تمامی این پنج تم برای یک کودای فوگال ترکیب شده است: تم چهارنُتی موومان چهارم یک موتیف برای ساده خوانی بود و توماس آکویناس ریشه های آن را حداقل تا قرن سیزدهم ردیابی کرده است. این موتیف نزدِ موتسارت بسیار محبوب بود و قبل از سمفونی شماره ۴۱، در اوایل سمفونی شماره ۱ (۱۷۶۴) به طور مختصر استفاده کرد، بعدها نیز در قطعهٔ مذهبی «من معتقدم» از مجموعهٔ "مس در فا ماژور" (K. 192)، همچنین در اولین و سومین موومان از سمفونی شماره ۳۳، از این موتیف استفاده کرد. محققین مطمئن هستند که موتسارت «سمفونی شماره ۲۸ در سی ماژور» اثر میشائل هایدن را مطالعه کرده است، این سمفونی که در پایانش فوگاتو دارد، موتسارت کداهای آن را بسیار دقیق برای کدای خودش نوشته است. چارلز شرمن (محقق موسیقی) حدس می زند که موتسارت «سمفونی شما
ره ۲۳ در ر ماژور» ساخته میشائل هایدن را نیز مطالعه کرده است، زیرا او اغلب از پدرش (لئوپلد موتسارت) درخواست می کرد که آخرین فوگی که میشائل هایدن نوشته بود را برای او بفرستد. همچنین میشائل هایدن در «سمفونی شماره ۳۹ در دو ماژور» که تنها چند هفته قبل از سمفونی شماره ۴۱ موتسارت نوشته شده است، یک «فوگاتو» در پایان دارد که تمِ آن با دو «نت گرد» آغاز می شود. در مثالی دیگر، تم اصلی کنترپوان پایانی «سمفونی شماره ۱۳ در ر ماژور» (۱۷۶۴) اثر برادرِ بزرگتر میشائل (یوزف هایدن)، دارای موتیف چهارنتی مانند موومان چهارم سمفونی ۴۱ موتسارت است. تفسیرها. سمفونی شماره ۴۱ با تحسین بسیاری از منتقدان، نظریه پردازان، زندگی نامه نویسان و آهنگسازان قرار گرفت و به دلیل وجود فوگ و ساختار کلی آن که دارای وضوح و نظم است، به عنوان یک «شاهکار مقدس» شناخته شد که خلاصه ای از آنها به شرح زیر است:
فهرست بزرگترین شرکت های خدمات مالی اروپا بر پایه درآمد، به فهرستی از بزرگترین بانک ها، موسسات مالی، شرکت های بیمه و سایر شرکت های فعال در حوزه ارائه خدمات مالی مستقر در اروپا اختصاص دارد، که بر پایه میزان درآمد سالیانه رتبه بندی می شوند. فهرست زیر متعلق به سال مالی ۲۰۱۲ می باشد. اعداد درج شده نیز، بر پایه میلیارد دلار آمریکا برآورد شده است.
مجروح جنگی (ابهام زدایی) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حسین رفیعی (زادهٔ ۱۵ دی ۱۳۴۸ در اراک) بازیگر و مجری تلویزیون اهل ایران است. وی بیشتر به خاطر بازی در نقش «فَ فَ» در برنامهٔ تلویزیونی «نیم رخ» شناخته شده است. حسین رفیعی فارغ التحصیل هنرستان هنرهای زیبا تهران و دانش آموخته رشته نقاشی از دانشگاه آزاد اسلامی می باشد. او فعالیت خود در عرصه بازیگری را از سال ۱۳۷۲ با برنامه «۳۹» آغاز کرد و پس از آن در فیلم های سینمایی سفر به چزابه، شیر و عسل، کمکم کن ایفای نقش کرد. وی از سال ۱۳۷۷ مجری گری را نیز تجربه نمود. رفیعی همچنین داور سه دوره جشنواره بین المللی ستاره های صحنه در بخش استندآپ کمدی و مجریان صحنه بوده است و تندیس ستاره جاودان هنر را به پاس سال ها فعالیت در عرصه مجری گری دریافت نموده است.
تعطیلی دولت فدرال ایالات متحده در ۲۰۱۳ بازه ای از فعالیت کاهش یافتهٔ دولت به دلیل مناقشات سیاسی بین رییس جمهور دمکرات، باراک اوباما و سنای تحت کنترل دمکرات ها از یک سو و مجلس نمایندگان تحت کنترل جمهوریخواهان از سوی دیگر است. این مناقشات حول تأمین بودجه و پیاده سازی لایحه مراقبت مقرون به صرفه که به طور محاوره ای اوباماکر خوانده می شود، و دیگر اولویت های هزینه ای است. تعطیلی از ساعت دوازده و یک دقیقه صبح به وقت شرقی آمریکا در ۱ اکتبر ۲۰۱۳ با دستور اداره مدیریت و بودجه به تعطیلی سازمان های اجرایی آغاز شد. آخرین قانون مصوب کنگره بودجهٔ عملیات دولت را تا ۱ اکتبر تأمین می کرد. این اولین تعطیلی دولت فدرال آمریکا از زمان تعطیلی ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ تاکنون است. قانون اساسی آمریکا همهٔ هزینه کردهای دولت را ملزم به تأیید قانونی توسط کنگره می کند. این لازم می دارد اکثریت اعضای هر دو مجلس نمایندگان و سنا و نیز رئیس جمهور آن را تأیید کنند. اگر هیچ اقتدار بودجه ای توسط کنگره تأمین نشود، هیچ پولی نمی تواند هزینه شود. این منجر به تعطیلی سازمان هایی ست که بودجه بهشان تعلق نگرفته است. در ۳۰ سپتامبر، سنا چندین پیشنهاد دقیقهٔ آخری مجلس را
که دولت را تا دسامبر تأمین بودجه می کرد ولی پیاده سازی بخش های مناقشه برانگیز لایحه مراقبت مقرون به صرفه را تأخیر و تغییر می داد رد کرد. پیشتر دولت اوباما گفته بود که او قانونی را که بیشتر لایحه را تاخیر داده و مالیات را از ابزار پزشکی بردارد وتو خواهد کرد. اثرات. در جریان تعطیلی کارمندان غیرضروری دولت بیکار می شوند.
﷼شهره سلطانی (زادهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۴۸ در بجنورد)، هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل ایران است. زندگی نامه. سلطانی در ۱۴ بهمن ۱۳۴۸ در شهر بجنورد زاده شد. وی دارای کارشناسی موسیقی از دانشگاه آزاد اسلامی است. شهره سلطانی با بیماری ضعف سیستم ایمنی بدن روبرو است. در این بیماری، سیستم ایمنی بدن به ارگان های خود حمله می کند و سلول های بدن را نابود می سازد. بازی در تئاتر را از سال ۱۳۶۶ و همچنین کار در سینما را از سال ۱۳۷۲ با فیلمی به نام «عبور از تله» به کارگردانی «غلامرضا رمضانی» آغاز کرد. سلطانی سرپرست گروه موسیقی بانوان دات است. وی در کنار بازیگری، نوازنده تخصصی ساز سنتور و پیانو است و ردیف های آوازی را نزد هنگامه اخوان آموزش دیده است. او خود را گیاه خوار معرفی کرده است. ازدواج. شهره سلطانی با بهروز پناهنده، بازیگر و کارگردان تئاتر، ازدواج کرده است. آشنایی این دو هنرپیشه به سال هایی برمی گردد که بهروز پناهنده در یکی از نمایش های تئاتر، همکار شهره سلطانی بود. بعد از سال ها، شهره سلطانی در مقام داوری برای نمایش های کارگردانی شده توسط بهروز پناهنده، در تئاتر حضور یافت. در نهایت، این آشنایی قدیمی به ازدواج منجر شد. بهروز پناهند
ه علاوه بر بازیگری، به کارگردانی نمایش های تئاتر نیز مشغول است.
تقویت کننده لامپی نوعی تقویت کننده الکترونیکی است که در ساخت آن از لامپ خلأ استفاده شده و برای افزایش دامنه سیگنال به کار گرفته می شود. در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تقویت کننده های لامپی با توان کم و متوسط برای فرکانس های کمتر از ریزموج ها، به طور گسترده ای با تقویت کننده های حالت جامد جایگزین شدند. از تقویت کننده های لامپی در تقویت کننده گیتار، ترانسپوندرهای ماهواره مانند دایرکت تی وی و سامانه موقعیت یاب جهانی، تقویت کننده های استریویی صدا، کاربردهای نظامی (مانند رادار)، رادیوهای توان بالا و فرستنده های تلویزیونی یواچ اف استفاده می شود.
نیت یا قصد به هدف خاص یک فاعل یا عامل در انجام یک عمل یا یک سری اعمال گفته می شود.
منوی می تواند به موارد زیر یا نسبت با آنها اشاره کند:
اکتبر ۲۰۱۳، یکی از ماه های ۲۰۱۳ میلادی است. آغاز آن، روز سه شنبه برابر با ۹ مهر ۱۳۹۲ خورشیدی.
نیت اغلب به معنی قصد است و می تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ با شرکت ۳۴ تیم برای انتخاب ۱۴ تیم (به همراه برزیل به عنوان میزیان و ایتالیا قهرمان دوره قبل) از ژوئن ۱۹۴۹ تا آوریل ۱۹۵۰ میلادی برگزار شده است. گروه ۳. مرحله پایانی. یوگسلاوی در بازی سوم در وقت اضافه پیروز شد و به جام جهانی صعود کرد. گروه ۴. دور نهایی. کشور بلژیک انصراف داد و سوئیس به جام جهانی صعود کرد. گروه ۷. کشور آرژانتین انصراف داد و بولیوی و شیلی به جام جهانی صعود کردند. گروه ۸. کشورهای اکوادور و پرو انصراف دادن و اروگوئه و پاراگوئه به جام جهانی صعود کردند. گروه ۱۰. کشورهای میانمار، فیلیپین و اندونزی انصراف دادند و هند به جام جهانی صعود کرد اما این کشور به دلیل هزینه سفر طولانی به برزیل و همچنین اجازه نداشتن برای بازی با پای برهنه از حضور در مسابقات انصراف دادند.
کتیبه پرده یا به فنگلیش والان آویز و نیم پرده ای است که بخش بالایی پنجره را به منظور جلوگیری از ورود گرد و غبار و سرما و گرما از درز بالای چوب پرده می پوشاند و می تواند به تنهایی یا همراه پرده به کار رود. همچنین به دامن تخت که برای پوشاندن اطراف تختخواب به منظور جلوگیری از ورود گرد و غبار و استفاده از آن فضا برای انبار استفاده می شود نیز گفته می شود. کتیبه پرده دارای انواع زیر است: