Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گور امیر آرامگاه امیر تیمور گورکانی، نخستین پادشاه امپراتوری تیموری و مؤسس این سلسله که در بیشتر سرزمین های آسیا حکومت کرد، می باشد. گور امیر در سمرقند، ازبکستان واقع شده است و معماری این بنا شیوه آذری می باشد که به دست معماری به نام محمد بن محمود اصفهانی ساخته شده است. این بنا در سال ۸۰۷ هجری احداث شد. گنبد و بارگاه این بنا با کاشی کاری ایرانی مزین است. قرار بود این مقبره یادبود در وسط مجتمع مدرسه و خانقاهی که تیمور دستور ساخت آن را برای بزرگداشت برادرزاده محبوبش، محمد سلطان، متوفی در سال ۱۴۰۳ داده بود قرار گیرد. تیمور کارهای ساختمانی این بنا را تا زمان مرگش در سال ۱۴۰۵ زیر نظر داشت. در این زمان بنا به صورت یک مقبره خانوادگی درآمد که سلاطین تیموری در آن دفن شده اند.
پابلو دنیل اوسوالدو (؛ زادهٔ ) که عموماً با نام پابلو اوسوالدو یا دنی اوسوالدو شناخته می شود، بازیکن فوتبال پیشین اهل کشور آرژانتین با تابعیت ایتالیایی است.
مهدی بن عطیه (زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل کشور مراکش است. او در کورکورن پاریس به دنیا آمد اما در سطح ملی برای تیم ملی مراکش بازی می کند و بخش اصلی بازیهای دوران جوانی اش را در آکادمی جوانان مارسی طی کرده است. قبل از انتقال آزاد به اودینزه در ۲۰۱۰ چندین بار به تیمهای تورس و لورینت قرض داده شد. وی در سال ۲۰۱۳ به رم پیوست و بعد از یک سال با قراردادی سه ساله راهی بایرن مونیخ شد. وی در سال ۲۰۱۶ به طور قرضی به مدت یک سال به باشگاه فوتبال یوونتوس پیوست و بعد از یک فصل بازی به طور قرضی در سال ۲۰۱۷ رسماً بازیکن یوونتوس شد. او اولین گل خود را برای باشگاه کلرمونت به ثمر رساند. اوایل زندگی. بن عطیه در کورکورن فرانسه از پدری مراکشی و مادری الجزایری به دنیا آمد. فعالیت حرفه ای. مارسی. بن عطیه در سال ۲۰۰۳ به مارسی پیوست و دو سال بعد اولین قرارداد حرفه ای خود را با آنها امضا کرد. پس از دوره های قرضی در تورز و لوریان، او در ۱ ژوئیه ۲۰۰۸ با انتقالی آزاد به باشگاه کلرمون لیگ ۲ رفت. اودینزه. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۰، بن‎ عطیه دوباره به صورت رایگان با باشگاه اودینزه در سری آ قرارداد امضا کرد. او ۸۰ بازی در لیگ برای اودینزه انجام داد و
شش گل به ثمر رساند.
جراحی رادیکال یا دیسکسیون رادیکالاشاره به روش جراحی برداشتن دستگاه گردش خون، غدد لنفاوی و گاهی ساختارهای مجاور از یک عضو آسیب دیده، در طی جراحی دارد. در جراحی سرطان شناسی، جراحی رادیکال، به فرآیندی گویند که در طی آن با برداشتن تومور یا غدد لنفاوی خوشه ای و با گرفتن محتوایت آن ها می توان به تشخیص و درمان بیماری کمک کرد. (مانند ماستکتومی رادیکال)
الیزابت یا الیزاوتا پتروونا (به روسی: Елизаве́та Петро́вна؛ ۲۹ دسامبر [۱۸ دسامبر قدیم] ۱۷۰۹ – ۵ ژانویه [۲۵ دسامبر قدیم] ۱۷۶۲) سومین امپراتریس امپراتوری روسیه از سال ۱۷۴۱ تا زمان مرگش در ۱۷۶۲ بود. او یکی از محبوب ترین پادشاهان روسیه باقی مانده است، به ویژه به دلیل تصمیمش برای عدم اعدام حتی یک نفر در طول حکومتش، پروژه های متعدد ساخت وساز و مخالفت شدید با سیاست های پروس. او آخرین فرد از خط نرینگی خاندان رومانوف بود و پس از او برادرزاده اش به سلطنت رسید و در نتیجه خانه هولشتاین-گوتورپ-رومانوف شکل گرفت. او کشورش را در دو جنگ معاصر خود یعنی جنگ جانشینی اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) و جنگ هفت ساله رهبری کرد. در هنگام مرگ او، روسیه بر قلمرویی در حدود ۱۶٬۲۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع حکمرانی می کرد. الیزابت، دومین دختر ارشد تزار پیتر کبیر (حکومت ۱۶۸۲–۱۷۲۵)، پس از مرگ برادر ناتنی اش، الکسی، در ۱۷۱۸ شاهد سلسله ای از جانشینی های پیچیده در خانواده اش بود. ابتدا تخت سلطنت به مادرش، کاترین اول روسیه (حکومت ۱۷۲۵–۱۷۲۷) رسید، سپس به برادرزاده اش پیتر دوم (حکومت ۱۷۲۷–۱۷۳۰) منتقل شد که او نیز در ۱۷۳۰ درگذشت. پس از آن، دخترخاله اول الیزابت، آنا (حکوم
ت ۱۷۳۰–۱۷۴۰) به سلطنت رسید. پس از دوران کوتاه حکومت نوه کوچک آنا، ایوان ششم، الیزابت با حمایت ارتش قدرت را در دست گرفت و برادرزاده خود، پیتر سوم، را به عنوان وارث خود تعیین کرد. سیاست داخلی الیزابت به اشراف اجازه داد تا تسلط و نفوذ فراوانی در دول محلی (ایالات) کسب کرده و به شکلی خطرناک، خودمختار شوند. این قدرت مستقل اشراف تا سال ۱۷۷۵ در زمان کاترین کبیر ادامه داشت که در همان سال کاترین قدرت اربابان را کم کرد و خودمختاری اشراف را از بین برد. الیزابت در طول سلطنت خود روی به اصلاحات آورد و میخاییل لومونسف را ترغیب کرد که دانشگاه دولتی مسکو را تأسیس کند و از ایوان شووالوف نیز خواست که آکادمی هنر امپراتوری را در سنت پترزبورگ ایجاد کند. او همچنین هزینه های گزافی را صرف پروژه های معمار مورد علاقه اش، فرانچسکو بارتولومئو راسترلی کرد تا از این طریق به ایجاد بناهایی نظیر کاخ پترهوف و تزارکوی سلو اهتمام ورزد. کاخ زمستانی و صومعه اسمولنی مهم ترین آثار برجای مانده از دوران حکومت الیزابت هستند. او به دلیل سیاست خصمانه اش در برابر پادشاهی پروس، در زمره پرطرفدارترین تزار های تاریخ روسیه است. الیزابت امپراتوری روسیه را در دو
منازعه بزرگ اروپایی دوران خود رهبری کرد: جنگ جانشینی اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) و جنگ هفت ساله (۱۷۵۶–۱۷۶۳). او همراه با دیپلمات الکسی بستوزوف-ریومین، نخستین جنگ را با ایجاد اتحاد با اتریش و فرانسه به پایان رساند، اما به طور غیرمستقیم باعث آغاز جنگ دوم شد. نیروهای روسیه چندین پیروزی علیه پروس کسب کردند و برای مدتی بر برلین مسلط شدند، اما زمانی که فردریک کبیر سرانجام در ژانویه ۱۷۶۲ به فکر تسلیم افتاد، ملکه روسیه درگذشت. او آخرین عضو نرینگی خاندان رومانوف بود که بر امپراتوری روسیه سلطنت کرد.
پاندوراویروس یک سرده از ویروس های غول پیکر است، که اولین بار در سال 2013 کشف شد. این ویروس بعد از جنس پیتوویروس، بزرگترین ویروس های شناخته شده می باشند. پاندوراویروس ها حاوی ژنومی تشکیل شده از DNA دورشته ای هستند، که بزرگترین ژنوم (2.5 میلیون جفت باز) را بین گونه های ویروسی دارند. کشف. کشف پاندوراویروس ها توسط تیمی از دانشمندان فرانسوی، به رهبری زوجی با نام های ژان میشل کلاوری و شانتال ابرگل، تحت عنوان گزارشی در ژورنال Science در جولای 2013 منتشر شد. دانشمندان دیگر قبل از آن این ذرات ویروسی را مشاهده نموده بودند ولی به سبب اندازه بزرگش، آن را ویروس نمی شمردند. پاتریک شید، انگل شناسی از موسسه مرکزی خدمات پزشکی بوندس وهر، کوبلنتس، آلمان، یک پاندوراویروس را در سال 2008 در یک آمیب که در لنزهای تماسی زنی مبتلا به کراتیت زندگی می کرد، یافت. مستندات زیادی از توسعه و تکثیر این ویروس در گونه های آمیبی وجود دارد. چنین ویروس های بزرگی که بعنوان ذرات حجیم درون گونه های آمیبی یافت شده اند، باکتری به حساب نیامده و نویسندگان ابتدا به آنها درون همزیست گفته اند. می می ویروس، یک ویروس DNAدار بزرگ نوکلئوسیتوپلاسمی با اندازه ژنو
می حدود 1.1 مگاباز است که در سال 1992 شناخته شد ولی تا قبل از 2003 بعنوان ویروس طبقه بندی نشده بود. مگاویروس، که در آب های دریایی سواحل شیلی در 2011 کشف شد که ژنومی حدود 1.2 مگاباز داشت. اکتشافات قبلی در این زمینه، دانشمندان را به تحقیق در مورد گونه های بیشتر ویروس های عظیم الجثه آمیب ها واداشت که موجب کشف دو گونه؛ "Pandoravirus salinus"، کشف شده در آب های دریایی سواحل شیلی با اندازه ژنومی حدود 2.5 مگاباز، و "Pandoravirus dulcis"، کشف شده در حوضچه آب شیرینی در دانشگاه لاتروب، ملبورن، استرالیا با ژنوم 1.9 مگابازی، شد. شرح. پاندوراویرروس ها شکلی بیضی مانند با طولی حدود 1 میکرومتر (1000 نانومتر) دارند درحالیکه ویروس های دیگر طیف اندازه ای بین 25 تا 100 نانومتر دارند. علاوه بر اندازه فیزیکی آن، پاندوراویروس ها ژنومی بسیار بزرگ تشکیل شده از 2500 ژن دارند که در مقایسه با تعداد ژن های ویروس های دیگر به طور متوسط (10 ژن) بسیار مقدار زیادی است. برای مثال، ویروس آنفولانزا A حاوی هفت ژن و ویروس HIV نُه ژن دارد. محتوای ژنی بین گونه های پاندوراویروس متفاوت است، برای مثال "Pandoravirus salinus"، حاوی 2500 ژن است و "Pandora
virus dulcis" نیز 1500 ژن دارد. پاندوراویروس ها اشتباهاً بعنوان باکتری ها شناخته می شوند؛ با اینحال، آنها چندین ویژگی باکتری ها را ندارند، از قبیل توانایی ساخت و سنتز پروتئین های مورد نیاز خود. عدم تشابه ژن های این گونه از ویروس ها با سلول های زنده دیگر از قلمروهای حیات، محققان را بر این داشته که این دسته از ویروس ها را بعنوان قلمرویی دیگر از درخت حیات برشمرند (علاوه بر آرکی ها، باکتری ها و یوکاریوت ها). با اینحال، متخصصان دیگر این فرضیه را نابالغ دانسته زیرا شواهد محکمی بر آن وجود ندارد. تکثیر. پاندوراویروس ها دارای DNA دو رشته ای هستند. مانند بیشتر ویروس های عظیم الجثه، پاندوراویروس ها یک چرخه زندگی ویروسی دارند. آنها توانایی سنتز پروتئین های خود را نداشته، جهت ATP (انرژی) و تولیدمثل متکی به سلول میزبان هستند و همچنین فاقد ریبوزوم یا تولید انرژی برای تقسیم هستند. در زیر میکروسکوپ، دانشمندان مشاهده کردند که ویروس از طریق ادغام با غشاء واکوئولی وارد آمیب می شود، و DNA خود را وارد سلول می نماید. سلول میزبان ذرات ویروسی را تکثیر می کند و در نهایت شکافته شده و ذرات جدید ویروسی منتشر می شوند. این فرآیند تکثیر حدو
د 8 تا 15 ساعت به طول می انجامد. تکثیر و سر هم شدن ذرات ویروسی همزمان رخ می دهد. به عبارت دیگر، DNA ویروس درون سیتوپلاسم سلول میزبان همانندسازی شده و درون ذرات جدید ویروسی سر هم شده و موجب لیز سلولی میزبان می شود. َشیوع در محیط. به نظر می رسد که پاندوراویروس ها برای انسان ها مضر نیستند. آنها اغلب در محیط های دریایی یافت شده که آمیب ها را آلوده می کنند. یکی از دلایلی که چنین ویروس های بزرگی اخیرا کشف شده اند، این است که در محیط هایی سکونت دارند که به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. پاندوراویروس ها، مانند دیگر ویروس های دریایی، پلانکتون ها را، که ارگانیسم هایی هستند که در ستون های آب زندگی کرده و اساس زنجیره غذایی دیگر گونه های دریایی را شامل می شوند، شکار می کنند. تحقیقات و مطالعات بیشتری نیاز است تا حضور و شیوع پاندوراویروس ها را در محیط های مختلف تایید کند. در حال حاضر، چیز زیادی در مورد نقش آنها در اکوسیستم های دریایی مشخص نیست. با اینحال، ویروس ها صرفا برای میزبانشان بیماری زا نیستند، بلکه آنها همچنین نقش مهمی در اکوسیستم های آبی و زیست کره ایفا می کنند. تقریبا ژنوم همه ارگانیسم های سلولی، حاوی توالی های
ویروسی می باشد، عناصری که برای تنظیم بیان ژن ضروری هستند. عفونت ویروسی و لیز سلولی می توانند بر ساختار جامعه ها و همچنین انتقال ماده و انرژی در اکوسیستم های آبی تاثیر بگذارند. آنها همچنین می توانند با بیان ژن ویروسی موجب تغییر فیزیولوژیک میزبان شده و نوآوری تکاملی را از طریق انتقال ژنی افقی هدایت نمایند. قرابت های فیلوژنتیکی. تقریبا حدود 93 درصد ژن های پاندوراویروس از دیگر میکروب ها ناشناخته هستند، که ممکن است نشان دهنده تعلق آنها به قلمرو توصیف نشده چهارم حیات علاوه بر باکتری ها، آرکی ها و یوکاریوت ها باشد. ویروس ها به طور گسترده ای به این سه قلمرو تعلق ندارند، اگرچه برخی زیست شناسان از قبل آن ها را جزوی از یکی از قلمروها به حساب آورده اند. مقایسه با دیگر ویروس های غول پیکر. ویروس های عظیم الجثه دیگر مانند می می ویروس، پیتوویروس و مگاویروس، ژنوم بسیار کوچکتری دارند. برای مثال، می می ویروس، که یکی از بزرگترین ویروس هاست، اندازه ژنومی حدود 1.1 میلیون جفت باز دارند که بسیار کمتر از ژنوم 2.5 میلیون جفت بازی پاندوراویروس هاست. ویژگی تمایزی دیگر پاندوراویروس ها در مقایسه با دیگر ویروس های عظیم الجثه چرخه زندگی و
تکثیرشان می باشد. مطالعات نشان داده است که در امر مقایسه، می می ویروس به گونه ای فاکتورهای همانندسازی خود را در ژنومش دارا است در حالیکه پاندوراویروس وابستگی بیشتری از این لحاظ به سلول میزبان دارد.
شورش دهقانی اسلوون (به روسی: Windischer Bauernbund) در سال ۱۵۱۵ میلادی به وقوع پیوست و بزرگترین شورش دهقانی در زمین های اسلوون (اسلوونی) بود. ارتش شورشیان که شمار افراد آن به ۸۰٬۰۰۰ نفر می رسید ، خواهان تجدید نظر درباره نظام ارباب رعیت و تصمیم گیری درست درباره مالیاتها بودند. آنان به کلیه قلاع ناحیه به جز ناحیه گرز ، که مسائل در آنجا با مذاکره حل شد ، حمله بردند. سرانجام شورش توسط ارتش امپراتوری مقدس روم به طور کامل سرکوب شد.
فور اسکوار خانه و مزرعه ای تاریخی در نزدیکی اسمیث فیلد، جزیره ویت کانتری در ایالت ویرجینیا است. ساختار اصلی ساختمان در سال ۱۸۰۷ بنا نهاده شد. بنا دو طبقه و L شکل می باشد.
مالکو خوتا نام یک معدن نقره در بولیوی (جنوب شرقی لاپاز) است. مالکو خوتا بزرگترین معدن بولیوی و جهان می باشد. این معدن ۳۷۰٫۳ میلیون اونس نقره در خود ذخیره کرده است.
انما یا تنقیه خشک یک روش جایگزین مناسب برای پاکسازی مقعد انسان یا جهت دلایل بهداشتی، یا جهت بهداشت جنسی بکار می رود. این کار توسط وسیله ای خاص انجام میگیرد که توسط آن، مقداری ماده روان ساز به درون رکتوم فرستاده می شود که در نتیجه سبب دفع مدفوع با خشونت کمتر و سرعت بیش تر می شود. از آنجایی که هیچ آبی در این روش مورد استفاده قرار نمی گیرد، انمای خشک نامگذاری شده است.
دُم درازیان (Cercopithecinae) زیرخانواده ای از میمون های بر قدیم هستند که در حدود ۷۱ گونه از عنترهای دم کوتاه، ماکاک ها و میمون های زیتونی (وِروِت) را شامل می شوند. بیشتر میمون های زیرخانواده دم درازیان تنها در منطقه آفریقای سیاه زندگی می کنند اما ماکاک ها از بخش های خاوری آسیا تا جبل طارق پراکنده اند. بیشتر گونه های دم درازیان همه چیزخوارند. نام علمی این زیرخانواده از یونانی و به معنای «میمون دم دراز» است.
کاپیتالیسم درندگان، (به آلمانی: Raubtierkapitalismus) یا توربو کاپیتالیسم، نظریه ای است از هلموت شمیت، دولت مرد، نظریه پرداز اقتصاد و سیاست و صدراعظم پیشین آلمان از حزب سوسیال دموکرات آلمان. هلموت شمیت در جمع، تمامی سازمان ها، بانک ها، دولت ها و افرادی را که طرفدار "توربو کاپیتالیسم" (Turbo-Capitalism) بوده و در چند سال گذشته دنیا را به مرز نیستی کشاندند (ر. ک. بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷) عضو مکتب "کاپیتالیسم درندگان" معرفی می کند. شمیت در سخنرانی های خود، پیوسته خواهان پایان دادن به دوران این "مکتب اقتصاد مالی" است و هشدار می دهد که ادامه این روش ممکن است به بحران های غیرقابل کنترل، در گیری و در نتیجه جنگهای خانمانسوزی در جهان بینجامد. یکی از گلایه های مهم شمیت این است که چطور بانک ها و موسسه های مالی مشابه اجازه دارند چندین برابر سرمایه اولیه خود به مشتریان وام بدهند. او در جای دیگر گلایه از این دارد که موسسه های مالی، ابتدایی ترین قانون پرداخت وام را، که در عین حال از مهم ترین ها است، می شکنند و وام های کوتاه مدت را (وام دریافتی خود بانک ها) طویل مدت به مشتری ها می دهند (عامل فنی ورشکستگی ده ها بانک کوچک و بزرگ
در ایالات متحد آمریکا و اروپا) تعریف دیگر و نرم تر این روش اقتصاد مالی، عبارت "اقتصاد کازینویی" (Casino Capitalism) است. انگلیسی زبان ها اصطلاح کاپیتالیسم درندگان را «predatory capitalism» می نامند.
تاچ پد یا ترک پد یک حسگر لمسی مسطح است که می تواند حرکت و موقعیت انگشت کاربر را با موقعیت اشاره گر در صفحه نمایش تبدیل می کند. تاچ پدها بر روی اکثر لپ تاپ ها موجود است و می تواند جایگزین ماوس گردد، به ویژه در فضاهای کم. به دلیل تنوع اندازه می تواند در دستیار دیجیتال شخصی و پخش کننده موسیقی قابل حمل استفاده گردد. برای ابزارهای خارجی از تاچ پد بی سیم استفاده می شود. اعمال و امکانات. تاچ پدها همانند صفحات لمسی قادرند مکان لمس را درک کنند. تاچ پد به عنوان یک ابزار مکان نما رایج استفاده می شود و حرکت انگشت به یک حرکت قابل مقایسه با مکان نمای ماوس ترجمه می شود. دو دکمه که معادل کلیک راست و کلیک چپ در ماوس هستند در قسمت پایین یا بالا یا جانبی تاچ پد وجود دارد. بعضی از تاچ پدها یا با تنظیمات خاص درایورهایشان با کشیدن دو انگشت به طور موازی روی تاچ پد، می توانند نوار پیمایش را کنترل کنند یا با لمس دو انگشت و نزدیک و دورکردن آن دو در همان حال تماس، می توانند عمل زوم یا با یک و نیم کلیک ("click-and-a-half") روی Touchpad، و سپس کشیدن انگشت، می توانند کار انتخاب (Select) را انجام دهند. مولتی تاچ. مولتی تاچ به یک نوع تاچ پد
گفته می شود که اگر به طور هم زمان دو نقطه مختلف از صفحه تاچ پد لمس کرده شود، تاچ پد لپ تاپ به هر دو آن ها عکس العمل نشان می دهد.
تیندی دهکده ای است در جمهوری داغستان روسیه. این دهکده در شهرستان تسومادا واقع شده است. ساکنان این دهکده از قوم تیندین هستند. در این دهکده مسجدی وجود دارد که متعلق به سدهٔ شانزدهم میلادی است.
یوهان آدولف هاسه آهنگساز، معلم موسیقی و خوانندهٔ اهل آلمان بود که در برگه دورف، در نزدیکی هامبورگ متولد شد و در ونیز درگذشت. حرفه اولیه. هاسه در برگدورف نزدیک هامبورگ غسل تعمید داده شد، جایی که خانواده اش برای سه نسل ارگ نواز کلیسا بودند. زمانی که در سال 1718 به عنوان یک تنور به اپرای هامبورگ پیوست. در سال 1719 او در دربار برانزویک یک پست خوانندگی به دست آورد، جایی که در سال 1721 اولین اپرای او، Antioco، اجرا شد. خود هاسه در این تولید آواز خواند. یادبود هاسه در مقابل خانه تولد او در هامبورگ-برگدورف تصور می شود که او در سال 1722 آلمان را ترک کرد. در طول دهه 1720 او بیشتر در ناپل زندگی می کرد و شش یا هفت سال در آنجا اقامت داشت. در سال 1725 سرناتای او آنتونیو و کلئوپاترا در ناپل اجرا شد. نقش های اصلی توسط کارلو بروسکی معروف به فارینلی و ویتوریا تسی خوانده شد. موفقیت این کار نه تنها باعث شد تا هاسه سفارش های زیادی را از سالن های اپرای ناپل دریافت کند، بلکه به گفته یوهان یواخیم کوانتز، او را با الساندرو اسکارلاتی که معلم و دوست او شد، در تماس قرار داد. هاسه همچنین سبک خود را از چندین جنبه تغییر داد تا منعکس کننده
سبک اسکارلاتی باشد. محبوبیت هاسه در ناپل به طرز چشمگیری افزایش یافت و برای چندین سال حجم کاری او را به شدت مشغول نگه داشت. در این دوره او تنها اپرا بوفای کامل خود را با نام La sorella amante، علاوه بر چندین اینترمتزی و سرناتا ساخت. او از کارناوال ونیزی در سال 1730 بازدید کرد، جایی که اپرای Artaserse او در S Giovanni Grisostomo اجرا شد. لیبرتو متاستازیو برای این مناسبت به شدت بازسازی شد و فارینلی نقش اصلی را بر عهده گرفت. دو تا از آریاهای خود را از این اپرا بعداً به مدت یک دهه هر شب برای فیلیپ پنجم اسپانیایی اجرا کرد. درسدن و ونیز در سال 1730 هاسه با فاوستینا بوردونی ازدواج کرد و همچنین در دربار درسدن به عنوان کاپل مایستر منصوب شد، اگرچه تا ژوئیه 1731 به درسدن نرسید. در اوایل سال، او در وین فعال بود و بر اجرای اوراتوریو خود دانیلو در دربار هابسبورگ نظارت می کرد. بلافاصله پس از ورود این زوج به درسدن، فاستینا در مقابل دادگاه اجرا کرد. در سپتامبر، کلئوفید (Hasse's Cleofide) (که روی یک متن بسیار اقتباس شده متاستازیو تنظیم شده بود) به نمایش درآمد. به نظر می رسد که جی. اس. باخ در این اجرا حضور داشته باشد. مطمئنا سی
پی ای باخ ادعا کرد که هاسه و پدرش در همین زمان دوستان خوبی شده بودند. پادشاه آگوستوس دوم قوی لهستان و زاکسن به او عنوان سلطنتی-لهستانی و انتخابی-ساکسون کاپل میستر را اعطا کرد.[4] در اکتبر هاسه درسدن را ترک کرد تا اپرای بعدی خود را در تورین و رم کارگردانی کند و همچنین در آن زمان برای تئاترهای ونیزی موسیقی نوشت. پاییز 1732 آمد و هاسه دوباره در ناپل بود، اگرچه زمستان را در ونیز گذراند، جایی که سیرو او برای اولین بار با سبکی خاص اجرا شد. در فوریه 1733 آگوستوس دوم قوی، حامی اولیه سلطنتی هاسه در درسدن، درگذشت. در حالی که دادگاه به یک سال سوگواری رسید، هاسه اجازه یافت در خارج از کشور بماند. بسیاری از آثار مقدس او که برای کلیساهای ونیز سروده شده است، به این زمان می رسد. در بسیاری از سال 1734 هاسه در درسدن بود، اما از 1735 تا 1737 او در ایتالیا، عمدتا در ناپل بود. فاستینا در سپتامبر 1735 در اولین نمایش تیتو وسپازیانو (یکی دیگر از لیبرتوهای متاستسیو اقتباس شده) در پسارو اجرا کرد. هاسه با بازگشت به دربار سلطنتی درسدن در طول سال 1737، پنج اپرای جدید ساخت، اما هنگامی که دربار در پاییز 1738 به لهستان نقل مکان کرد، او و فاس
تینا به ونیز بازگشتند، جایی که هر دوی آنها بسیار محبوب بودند. اقامت بعدی او در درسدن نیز طولانی ترین اقامت او بود، بین ماه های اول 1740 و ژانویه 1744. در این زمان او آرتاسرسه را اصلاح کرد و آریاهای جدیدی برای فاوستینا ساخت و همچنین چند اینترمتزی اصلی نوشت. اجتناب عمومی او از اپرای کمیک به نظر می رسد به دلیل فاوستینا بوده است که می ترسید سبک آوازخوانی مورد نیاز اپرا بوفا به صدای او آسیب برساند. درسدن: 1744-1763 هاسه در سال 1740، نقاشی شده توسط بالتاسار دنر بین زمستان 1744 و اواخر تابستان 1745، هاسه در ایتالیا بود، اما پس از آن برای یک سال به درسدن بازگشت. فردریک کبیر، یک نوازنده مشتاق فلوت، در دسامبر 1745 از دربار بازدید کرد، و به احتمال زیاد بسیاری از سونات ها و کنسرتوهای فلوت هاسه که به این زمان مربوط می شوند برای فردریک نوشته شده اند. پادشاه پروس نیز در اجرای یکی از ته دیوم هاس حضور داشت و خود دستور اجرای اپرای آرمینیو این آهنگساز را صادر کرد. بلافاصله پس از بازدید هاسه از ونیز و مونیخ، در ژوئن 1747 به درسدن بازگشت تا اپرای La spartana generosa خود را به صحنه ببرد، و در این زمان برای جشن گرفتن چندین عروسی س
لطنتی اجرا کرد. همچنین در این زمان سلسله مراتب در درسدن بازسازی شد. نیکولا پورپورا کاپل مایستر نامیده شد، در حالی که خود هاسه به اوبرکاپل مایستر ارتقا یافت. در سال 1748 هاسه دو اپرای خود، اتزیو و آرتاسرس را در بایروث در نیمه پایانی Markgräfliches Opernhaus، به دلیل ازدواج الیزابت فردریکا سوفی از براندنبورگ-بایروث، دختر ویلهلمین از بایروت، اجرا کرد. ازدواج شاهزاده خانم ماریا ژوزفا از ساکسونی با دوفن فرانسوی به هاسه این فرصت را داد تا در تابستان 1750 به پاریس سفر کند، جایی که Didone abbandonata او اجرا شد. در 28 مارس 1750 هاسه آخرین سخنرانی خود را La conversione di Sant' Agostino در کلیسای کوچک کاخ سلطنتی در درسدن ارائه کرد. لیبرتو که توسط الکترس درسدن ماریا آنتونیا والپورگیس (1724-1780) نوشته شده است، مربوط به تبدیل یک گناهکار به قداست است و توسط متاستازیو الگوبرداری و ویرایش شده است. اولین نمایش درسدن با اجراهای متعددی از این اثر در لایپزیگ، هامبورگ، مانهایم، پادوآ، رم، ریگا، پراگ، پوتسدام و برلین دنبال شد که گواهی بر محبوبیت این اثر در نیمه دوم قرن هجدهم است. کارناوال 1751 در درسدن شاهد بازنشستگی فاستینا از
اجرای اپرا بود. هاسه در طول دهه به تولید اپراهای جدید ادامه داد، از جمله صحنه ای از Il re pastore متاستازیو، متنی که بعدها توسط موتزارت استفاده شد. در سال 1756، جنگ هفت ساله دربار درسدن را وادار کرد که به ورشو نقل مکان کند، اگرچه خود هاسه بیشتر در ایتالیا زندگی می کرد و به لهستان سفر می کرد تا فقط بر تولیدات اپرای خود نظارت کند. در پاییز 1760 به وین نقل مکان کرد و دو سال بعد در آنجا ماند و در سال 1763 به درسدن بازگشت و متوجه شد که بسیاری از خانه اش ویران شده و دستگاه موسیقی اپرای دربار ویران شده است. حامی اصلی هاسه در درسدن، پادشاه آگوستوس سوم لهستان و زاکسن، اندکی پس از آن درگذشت و جانشین او، که او نیز به سرعت درگذشت، رویدادهای موسیقی مفصل در دربار را غیرضروری دانست. هاسه و فاستینا دو سال حقوق دریافت کردند اما مستمری دریافت نکردند.
حسن تفتیان (زادهٔ ۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۲) دوندهٔ دو سرعت اهل ایران است. او هم اکنون سریع ترین دوندهٔ ایران و رکورددار دوِ ۱۰۰ متر ایران با ۹:۸۸ ثانیه شناخته می شود (بازی های اسلامی قونیه)؛ اما به علت اینکه سرعت وزش باد از حد استاندارد بیشتر بوده، این رکورد هرگز به صورت رسمی ثبت نشده است. رکوردها. حسن تفتیان در مسابقات لیگ الماس پاریس در مادهٔ ۱۰۰ متر، با ثبت زمان ۹:۸۸ ثانیه، ضمن کسب عنوان برتری و شکستن رکورد ملی ایران، سهمیهٔ حضور در بازی های المپیک ۲۰۲۰ توکیو را کسب کرد. او در جریان مسابقات قهرمانی دوومیدانی داخل سالن آسیا با ثبت زمان ۶٫۵۱ ضمن کسب عنوان برتری و شکستن رکورد ملی ایران مدال طلای این دوره از رقابت ها را از ان خود کرد. پیشتر نیز رکورد ملی این ماده با زمان ۱۰٫۱۰ ثانیه در اختیار خود او بود. پیش از حسن تفتیان، رکورددار ۱۰۰ متر ایران رضا قاسمی، با زمان ۱۰٫۱۴ ثانیه (در مسابقات دوومیدانی جام کازانف قزاقستان) بود.رکورد تفتیان در دو ۲۰۰ متر ۲۰٫۷۲ ثانیه (سال ۲۰۱۵، تهران) است. او همچنین در مسابقات دو ۱۰۰ متر، پانزدهمین دورهٔ مسابقات دوومیدانی قهرمانی جهان، توانست برای اولین بار در تاریخ ایران، به مرحلهٔ نیمه نها
یی این رشته راه پیدا کند. سفیر یوزپلنگ ایرانی. در سال ۱۳۹۰ انجمن حمایت از یوزپلنگ ایرانی سریعترین مرد ایران و سریعترین دونده آسیا را به عنوان سفیر یوزپلنگ ایرانی انتخاب کرد تا تفتیان در راستای اطلاع رسانی به مردم سراسر ایران در خصوص در معرض خطر بودن این حیوان، به یاری آن ها بشتابد. المپیک ۲۰۱۶. تفتیان در دور مقدماتی ۱۰۰ متر با ثبت زمان ۱۰٫۱۷ در گروه خود سوم شد و به عنوان بهترین های ردهٔ سوم در گروه های هشت گانه برای اولین بار در تاریخ ایران به نیمه نهایی المپیک صعود کرد. المپیک ۲۰۲۰ توکیو. حسن تفتیان در مرحله اول مسابقات دو ۱۰۰ متر المپیک توکیو در گروه ششم کار خود را آغاز کرد. در این مرحله از رقابت ها، تفتیان با کسب رکورد ۱۰٬۱۹ به مقام چهارم دست یافت. با توجه به اینکه از هر گروه سه نفر مستقیماً به دور نیمه نهایی صعود می کنند، سه نفر از بهترین نفرات چهارم به لحاظ رکورد در هفت گروه به دور بعدی صعود کردند. حسن تفتیان، ملی پوش دوی ۱۰۰ متر کشورمان با توجه به زمان های ثبت شدهٔ سایر گروه ها از صعود به نیمه نهایی رقابت های المپیک ۲۰۲۰ بازماند. قهرمانی آسیا. تفتیان در بیست و دومین دوره رقابت های دو و میدانی قهرمانی آس
یا، در بهبنیسور هند در ۱۰۰ متر قهرمان آسیا شد. او در نیمه نهایی رکورد ۱۰٫۳۵ ثانیه را ثبت، و در فینال با رکورد ۱۰٫۲۵ مدال طلا را از آن خود کرد. خانواده. در شهر تربت حیدریه استان خراسان رضوی به عنوان فرزند کوچک تر خانواده با دو برادر و یک خواهر بزرگ تر از خود به دنیا آمده و در مقطع دبیرستان رشتهٔ علوم تجربی خوانده است. تندیس حسن تفتیان. در شهریورماه سال ۱۳۹۵، با تصویب شورای شهرستان تربت حیدریه، تندیس حسن تفتیان در ورزشگاه تختی تربت حیدریه و سپس در یکی از میدان های اصلی این شهر نصب شد. بین الملی. 1در فینال حضور نیافت
میزان مشارکت نسبت تعداد کسانی که در انتخابات شرکت می کنند به کل واجدان شرایط است. البته واجدان شرایط در همهٔ کشورها شامل همهٔ بزرگسالان نمی شود. در برخی کشورها جنسیت یا نژاد یا مذهب برای واجدان ملاک می شود، البته ملاک های معمول در دنیا "سن" و "شهروندی" است. پس از افزایش مشارکت مردمی بیشتر مردم سالاری های راه افتاده از حدود دههٔ ۱۳۴۰ (۱۹۶۰ میلادی) شاهد روند کاهشی بوده است. کاهش مشارکت شاید به دلیل سه عامل سرخوردگی و ناکامی یا بی اعتنایی و اهمیت ندادن یا خشنودی باشد. کمبود مشارکت معمولاً عنصری نامطلوب می نماید و بحث هایی فراوان دربارهٔ عامل های مؤثر در میزان مشارکت و راه های افزایشش هست. به رغم بررسی های بسیار پژوهشگران نظرهای گوناگونی دربارهٔ چرایی کاهش مشارکت دارند. ایشان طیفی گسترده از عامل های اقتصادی و جمعیتی و فرهنگی و فناورانه و سازمانی را علت این رخداد می دانند. برای افزایش شرکت مردم در انتخابات خیلی تلاش شده است. مشارکت در کشورهای دنیا خیلی متفاوت است؛ مثلاً در بلژیک که رای دادن اجباری است و در مالت که اجباری نیست، درصد مشارکت به ۹۵٪ رسیده است. مشارکت در انتخابات در کشورهای جهان. بر اساس آمار بدست آمده
از پایگاه اینترنتی International Idea (مؤسسه بین المللی دموکراسی و کمک به انتخابات) که در استکهلم استقرار دارد میزان مشارکت مردم کشورها در انتخابات های اخیر به شرح زیر است: ب
حجت چهارمحالی (زاده ۵ فروردین ۱۳۶۸) بازیکن فوتبال ایرانی است که برای باشگاه دسته دومی فولاد نوین بازی می کند. حجت چهارمحالی دومین گلزن جوان لیگ برتر در سال ۱۳۸۵ بود. وی در تاریخ سیزدهم بهمن ۹۷ به تیم لیگ برتری فولاد خوزستان برگشت تا پس از ده سال لباس فولاد را دوباره به تن کند. چهارمحالی سابقه عضویت در تیم ملی جوانان ایران را داراست.