Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه ای به علت فقدان اکسیژن در سلول های آسیب دیده رخ می دهد. گونه ای از عنکبوت (معروف به قهوه ای خلوت نشین) و مار می توانند نکروز بافت در نزدیکی جای نیش ایجاد کنند، از دیگر عوامل می توان به یک گروه استرپتوکوک اشاره نمود. در بافت نکروزه همان واکنش های شیمیایی معمول بافت آپوپتوتیک اتفاق می افتد. اگر مقدار زیادی از بافت به هم پیوسته نکروزه شود، قانقاریا نامیده می شود. مراقبت مناسب و درمان زخم ها یا گزیدگی نقش کلیدی در پیشگیری از این نوع نکروز گسترده خواهد داشت. یکی دیگر از عواملی که منجر به ایجاد نکروز می شود هیپوکسی یا کاهش میزان اکسیژن دریافتی است.
دوردست ترین ها مکان هایی در کره زمین هستند که با تعاریفی می توان آن ها را از نظر جغرافیایی به عنوان مکان هایی دوردست تر از دیگر مکان ها به شمار آورد. برای نمونه، دوردست ترین نقطه در اقیانوس های جهان نقطه ای است که از هر جهت که محاسبه شود، نسبت به دیگر نقاط دورترین فاصله ها از خشکی داشته باشد. این نقطه در اقیانوس آرام جنوبی قرار دارد که نزدیک ترین خشکی به آن ۲٬۶۸۸ کیلومتر فاصله دارد. دوردست ترین نقطه در خشکی، محلی است واقع در بیابان قربان تونغوت در شمال غربی چین نزدیک به مرز قزاقستان که دورترین نقطه واقع در خشکی زمین نسبت به تمامی دریاها و اقیانوس ها است. این محل در ۳۲۰ کیلومتری شهر اورومچی واقع شده و نزدیک ترین ساحل به آن ۲٬۶۴۵ کیلومتر از این نقطه فاصله دارد. دوردست ترین مکان قاره ای در آمریکای شمالی نقطه ای است میان کایل و الن در جنوب غربی ایالت داکوتای جنوبی که ۱٬۶۵۰ از نزدیک ترین کرانه ها فاصله دارد. در آمریکای جنوبی، دوردست ترین نقطه در برزیل و در نزدیکی آرناپولیس قرار گرفته است. دوردست ترین نقطه آفریقا در ۱٬۸۱۴ کیلومتری نزدیک ترین ساحل و در نزدیکی محل تلاقی سه کشور آفریقای مرکزی، سودان جنوبی و جمهوری دمو
کراتیک کنگو واقع شده و به شهر اوبو نزدیک است. در استرالیا دوردست ترین مکان در ۹۲۰ کیلومتری از سواحل و در نزدیکی شهر پاپونا در ناحیه شمالی قرار گرفته است.
آبپای ارغوان، روستایی است از توابع بخش بوشکان در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران. جمعیت. این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۴نفر (۲۷خانوار) می باشد. روستای آب پای ارغون از توابع بخش بوشکان در استان بوشهر و شهرستان دشتستان می باشد که در جنوب شرقی برازجان حد فاصل روستای ننیزک و کلمه واقع شده و یک منطقه کوهستانی و دارای آب و هوای معتدل و نیمه خشک می باشد.
اَبوالْعَبّاسِ مَرْوَزی یا عباس مروزی، از شاعران خراسان که به گفتهٔ "محمد عوفی" نخستین شاعر پارسی گوی بوده و در سدهٔ ۲ق/۸م در مرو می زیسته است. ابیاتی پراکنده از او در لغت فرس باقی مانده است. هویت. وی از بزرگ زادگان و دانشمندان آن دیار به شمار می رفته با ادب فارسی و عربی آشنایی کامل داشته است. "جلال الدین سیوطی" از نخستین شاعر فارسی زبان با عنوان "ابوالعباس بن خرد مروزی" یاد می کند و "خوانساری" او را "ابوالعباس بن جبود مروزی" می خواند. منبع سخن "سیوطی" مشارب التجارب «"ابوالحسن بستی"» است و برخی از محققان احتمال داده اند که "ابوالحسن بستی" از مؤلفان نزدیک به زمان "ابوالعباس" بوده باشد، اما تحقیقات "محمد قزوینی" نشان می دهد که "مشارب التجارب و غوارب الغرائب"، از «ابوالحسن علی بن زید بیهقی» و ذیلی بر تاریخ یمینی بوده است. دهخدا، بعید نمی داند که "ابوالعباس مروزی" و "ابوالعباس عباسی" یکی باشند. "واسیلی بارتولد"، "ابوالینبغی عباس بن طرخان" را همان "ابوالعباس مروزی" دانسته و "یان ریپکا" نظر او را تأیید می کند، اما صادقی پذیرفتن نظر "بارتولد" را با توجه به اینکه "عباس بن طرخان" از اطرافیان برمکیان بوده و در بغداد می
زیسته است، مشکل می داند. "سیوطی" از دو "ابوالعباس مروزی" یاد کرده است: یکی را - با همان عنوان که ذکر شد - نخستین شاعر پارسی سرای دانسته و دیگری را - با عنوان "ابوالعباس قاسم بن مهدی مروزی سیاری" - فقیه، محدث، صوفی خوانده و اولین کسی دانسته که در مرو در احوال صوفیه سخن گفته است. برخی از محققان معاصر مانند "ذبیح الله صفا" و "سعید نفیسی"، این دو را یک تن پنداشته اند، در حالی که "ابوالعباس" فقیه و صوفی، همان "ابوالعباس سیاری" است که در ۳۴۲ق/۹۵۳م، در مرو درگذشته است. شعر. "محمد عوفی" ۴ بیت از قصیدهٔ "ابوالعباس" در مدح "مأمون عباسی" را ثبت کرده است: اندکی تأمل در سبک و سیاق بیان این ابیات، صحت قول "عوفی" را در انتساب این اشعار به شاعری از سدهٔ ۲ق مورد تردید قرار می دهد، زیرا واژگان و ترکیب کلام این ابیات به هیچ روی با اشعار بازمانده از سده های ۲ و ۳ق همخوانی ندارد و بیشتر به قصاید دوره های بعد می ماند. انتساب این اشعار به شاعری در اواخر سدهٔ ۲ق نظرهای مختلفی را در میان محققان معاصر برانگیخته است. از یک سو، "بیبرشتاین کازیمیرسکی" کثرت واژگان عربی و آوردن مترادف را دلیلی بر آن می داند که این ابیات به سدهٔ ۷ یا ۸ق تع
لق دارد؛ از سوی دیگر، "جلال الدین همایی" فراوان کلمات عربی را با توجه به این که شاعر ذواللسانین بوده و شعر را برای ممدوحی عرب زبان سروده است، طبیعی می شمارد. "ریپکا" معتقد است که اصل این اشعار متعلق به سدهٔ ۲ ق بوده و با دگرگونی زبان و موازین شعر فارسی در دوره های بعد تغییر یافته و به این صورت درآمده است، اما به نظر "علی اشرف صادقی" نمی توان پذیرفت که دستکاری و اصلاح کاتبان، شعری را تا این اندازه دگرگون کند و قبول این ابیات به عنوان اثری بازمانده از سدهٔ ۲ق نیز مشکل به نظر می رسد، اگر هم شاعری به نام "ابوالعباس" یا "عباس مروزی" در هنگام ورود "مأمون عباسی" به مرو برای او قصیدهای سروده باشد، شعر او از میان رفته است. از منابع موجود، تنها "رضاقلی خان هدایت" به زمان مرگ "ابوالعباس" اشاره دارد و آن را در ۲۰۰ ق/۸۱۶م، دانسته است. نمونه شعر او در لغت فرس:
شبکهٔ حقانی یک گروه شبه نظامی در مناطق مرزی افغانستان و پاکستان است. مقر اصلی این شبکه دقیقاً معلوم نیست اما به نظر می رسد وزیرستان شمالی واقع در مناطق قبیله ای فدرال پاکستان مهم ترین پایگاه این شبکه باشد. هر چند این گروه در مناطق مختلف مرزی افغانستان به ویژه پکتیا، پکتیکا و خوست و پاکستان فعالیت دارد. رهبران این شبکه از قبیلهٔ «زدران» قوم پشتون ساکن ولایت پکتیکا هستند. مولوی جلال الدین حقانی در سال ۱۳۷۰ ه .ش موفق شد شهر خوست مرکز ولایت خوست را از تسلط حکومت نجیب الله درآورد. وی در نخستین کابینهٔ مجاهدین پس از سقوط کابل در سال ۱۳۷۱ پست وزارت دادگستری را بر عهده داشت. چند سال بعد متحد طالبان شد و در حکومت طالبان پست هایی همچون فرماندهی طالبان در شمال کابل، وزیر مناطق مرزی و امور قبایلی را بر عهده داشت. در زمان رونالد ریگان رئیس جمهوری دههٔ ۸۰ میلادی آمریکا، نیز به کاخ سفید دعوت و با حمایت آمریکا و پاکستان در اواسط دههٔ ۹۰ به همراه دیگر گروه های طالبان بر افغانستان مسلط شد. اما پس از اشغال این کشور از سوی آمریکا به دشمن واشینگتن تبدیل شده و علیه آن ها جنگید. این دشمنی پس از حملهٔ آمریکا به مقر بن لادن در سال جا
ری اوج گرفت که حمله به پایگاه بگرام در افغانستان به فاصلهٔ دو هفته پس از انتشار خبر کشته شدن بن لادن نخستین واکنش آن ها علیه اقدام آمریکا بود. آمریکا گفته است که شبکهٔ حقانی از جولانگاه های امن خود در پاکستان دست به عملیات می زند و بارها از پاکستان خواسته است ارتباط خود با شبکهٔ حقانی را قطع کند. اتهامات. مقامات آمریکایی، شبکهٔ حقانی را «خانواده ای از جنایت کاران و قاچاقبران مرزی» می نامد که در سال های پس از ورود نیروهای ناتو به آن کشور به عنوان یک عامل اصلی حملات انتحاری و تلفات به نیروهای بین المللی کمک به امنیت در افغانستان، شهرتی شگفت آور به دست آورد. عمدهٔ ثروت آنها به واسطهٔ قاچاق مواد مخدر و آدم ربایی و قتل و انتحاری های هدف دار مابین مردم افغانستان است و آنها به تولید سلاح و مهمات جنگی نیز می پردازند. شبکهٔ حقانی در زمان سقوط دولت کمونیستی افغانستان به صورت یک گروه سازمان یافته از «مجرمان و جنایت کاران» شکل گرفت و در طول چندین دهه جنگ در افغانستان به «آدم ربایی، اخاذی، قاچاق، و حتی حمل و نقل» پرداخته است. سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و مقامات ارتش ایالات متحده از شبکهٔ حقانی به عنوان «مرگ بارترین گروه
شورشی در افغانستان» یاد می کنند. شبکهٔ حقانی، از دلایل اصلی تیرگی روابط پاکستان و آمریکا است. آمریکا سازمان اطلاعات ارتش پاکستان، موسوم به «آی اس آی» را به حمایت گسترده از گروه حقانی متهم می کند. تعقیب بین المللی. ایالات متحدهٔ آمریکا برای بازداشت سراج الدین حقانی، رهبر شبکهٔ حقانی ۱۰ میلیون دلار جایزه اعلام کرده است. در اوت ۲۰۱۲ میلادی بدرالدین حقانی، یکی از چهرهای اصلی شبکه و مسئول امور مالی و شبکهٔ بین المللی قاچاق مواد مخدر وابسته به شبکهٔ حقانی توسط حملهٔ پهپاد متعلق به نیروی هوایی ایالات متحده در خانه ای در وزیرستان شمالی کشته شد.
هُبَل مهم ترین بت از ۳۶۰ بتی بود که اعراب جاهلی در کعبه قرار داده بودند و می پرستیدند. شمار ۳۶۰ بت شاید نمادی از ۳۶۰ روز سال بود. ایزد هبل را دو قبیلهٔ عربِ بنی کنانه و قریش می پرستیدند. تندیس این بُت به چهرهٔ انسان و از عقیق سرخ ساخته شده بود و آن را درون کعبه جای داده بودند. دست راست اش را که شکسته بود با دستی ساخته از زر جای گزین کرده بودند. بُت هبل هنگام فتح مکه همراهِ دیگر بت ها نابود شد.
دکستران یک گلوکان شاخه دار پیچیده (پلی ساکارید حاصل از تراکم گلوکز) است که در اصل از شراب به دست می آید. آیوپاک دکستران را به عنوان "پلی-آلفا-دی-گلوکوزیدهای شاخه دار با منشاء میکروبی دارای پیوندهای گلیکوزیدی عمدتاً C-1 → C-6" تعریف می کند. طول زنجیره های دکستران متفاوت است (از ۳ تا ۲۰۰۰ کیلودالتون). زنجیرهٔ اصلی این پلیمر از پیوندهای گلیکوزیدی α-۱٬۶ بین مونومرهای گلوکز، با شاخه هایی از پیوندهای α-۱٬۳ تشکیل شده است. این انشعاب مشخص، دکستران را از دکسترین متمایز می کند، که یک پلیمر از گلوکزها با زنجیرهٔ مستقیم است که توسط پیوندهای α-۱٬۴ یا α-۱٬۶ به هم متصل شده اند. کشف. لویی پاستور دکستران را به عنوان یک محصول میکروبی در شراب کشف کرد، اما تولید انبوه تنها پس از توسعه فرایندی با استفاده از باکتری توسط الین جینز ممکن شد. پلاک دندان سرشار از دکستران است. دکستران ناخالصی ای است که تصفیه شکر را پیچیده می کند زیرا گران روی محلول های ساکارز را بالا می برد و تصفیه را دشوار می کند. امروزه دکستران از ساکارز به کمک باکتری های اسید لاکتیک ویژه ای از خانواده لاکتوباسیلوس ها تولید می شود. باکتری ها شامل لوکونستوک مزنتروئید و
استرپتوکوک موتانس هستند. ساختار دکستران تولید شده نه تنها به خانواده و گونهٔ باکتری بلکه به سویه آن نیز بستگی دارد. آنها با رسوب بخشی از عصاره های بدون پروتئین با استفاده از اتانول جدا می شوند. برخی باکتری ها فروکتان ها را هم تولید می کنند که می تواند جداسازی دکستران ها را پیچیده کند. موارد مصرف. رده درمانی: جانشین شونده پلاسمای خون، پلی ساکارید. اشکال دارویی: سرم دکستران در موارد اورژانس در درمان شوک (مانند خونریزی و سوختگی) و افت شدید فشارخون، برای افزایش حجم داخل عروقی مصرف می شود. دکستران همچنین آنتی ترومبوتیک است. در کروماتوگرافی ژل فیلتراسیون جهت جداسازی پروتئین و دیگر ترکیبات استفاده می شود. مکانیسم اثر. دکستران پلی ساکارید (متشکل از مولکولهای متعدد گلوکز)افزاینده سریع الاثر حجم پلاسما است. محلول ۱۰٪ دکستران چهل دارای فشار اسمزی دوبرابر فشار اسمزی پلاسمای هم حجم می باشد. دکستران اثر اسموتیک دارد که مایعات را از فضای بینابینی به داخل عروق کشیده و باعث افزایش حجم خون می شود. "دکستران ۴۰" چسبندگی اریتروسیتها را کم کرده و باعث کاهش چگالی خون می شود لذا از خطر انعقاد نابجای خون می کاهد و موجب تسهیل گردش خو
ن در عروق کوچک و کاهش مقاومت عروقی می شود. عوارض جانبی. سردرد، تهوع، استفراغ، کاهش غلظت خون، خونریزی، کهیر، خارش. جستارهای وابسته. شوک
سرم دارای پادتن هایی است که به بدن تزریق می شود و ایجاد ایمنی غیرفعال کوتاه مدت می نماید مانند سرم هپاتیت. این ترکیب (که در واقع آنتی سرم است) به ویژه در گذشته از تزریق اولیه آنتی ژن به یک جاندار (انسان یا مثلاً اسب) و پس از چند روز جداسازی سرم خون جاندار که دارای پادتن علیه آنتی ژن موردنظر است به دست می آمد. سرم دارای پادتن به عنوان درمان کمکی به افراد غیر ایمن در معرض ابتلا به بیماری تزریق می شد. این نوع ایمنی موقت است و آنتی بادی های سرم پلی کلونال هستند. جستارهای وابسته. پادتن واکسن
سرم بخش مایع خون پس از لخته شدن است. فرق اصلی سرم با پلاسما در این است که برخلاف پلاسما سرم خون فاقد پروتئینهای انعقادی مانند فیبرینوژن است. سایر پروتئینها، آنتی ژنها، آنتی بادیها، آنزیمها و الکترولیتهای خون در سرم آن موجودند. برای تهیه سرم بدین طریق عمل می شود که پس از عمل خونگیری خون را داخل لوله آزمایش ریخته و چند دقیقه صبر می کنیم تا خون لخته شود سپس با یک لوله همزن شیشه ای بدون شکستگی آن را به هم می زنیم و پس از سانتریفوژ مایع به دست آمده روئی سرم است پس سرم فاقد فیبرینوژن است چون اجازه داده ایم خون لخته شود و فیبرینوژن به فیبرین تبدیل شود وفیبرین در داخل لخته خون باقی مانده و از مایع خون جدا شده است بنا براین به مایع خون که فاقد فیبرینوژن باشد سرم گویند. اما برای تهیه پلاسما پس از خونگیری اجازه لخته شدن را به خون نمی دهیم به وسیله اضافه کردن هپارین و یا سیترات ویا (چلاتور کلسیم) EDTA یا گذاشتن در یخچال آنزیم های انعقادی را غیر فعال می کنیم و پس از سانتریفوژ مایع روئی پلاسما است بنا براین به مایع خون که حاوی فیبرینوژن است پلاسما گویند. جستارهای وابسته. پلاسما
در پزشکی، سِرُم به محلولی گفته می شود که به صورت وریدی (از راه رگ) به بدن بیمار تزریق می شود تا به تأمین آب، املاح، مواد غذایی یا دارو کمک کند. هدف اصلی از تزریق سرم این است که تعادل مایعات و مواد شیمیایی در بدن حفظ شود، به ویژه زمانی که بدن بیمار به هر دلیلی این تعادل را از دست داده باشد. برای مثال، وقتی فردی دچار کم آبی شده، تب شدید دارد، خون زیادی از دست داده، یا به دلیل بیماری نمی تواند مایعات یا غذا بخورد، از سرم استفاده می شود تا نیازهای فوری بدن از این راه تأمین شود. سرم ها انواع مختلفی دارند، و هر کدام بسته به نیاز بیمار، ترکیب متفاوتی دارند: ۱. سرم نمکی (نرمال سالین): حاوی محلول ۰٫۹٪ نمک (کلرید سدیم) در آب است و بیشتر برای جبران آب و املاح بدن یا شست وشوی زخم و مجاری بدن استفاده می شود. ۲. سرم قندی (دکستروز): حاوی گلوکز است و زمانی استفاده می شود که بدن نیاز فوری به انرژی دارد یا سطح قند خون پایین آمده باشد. ۳. سرم رینگر یا رینگر لاکتاته: حاوی چند نوع نمک از جمله سدیم، پتاسیم و کلسیم است و در مواردی مانند اسهال شدید یا خونریزی زیاد به کار می رود تا تعادل الکترولیتی بدن را بازیابی کند. ۴. سرم تغذیه ای
(تغذیه وریدی): حاوی مواد غذایی مانند اسیدهای آمینه، قند، چربی و ویتامین هاست و زمانی استفاده می شود که بیمار برای مدت طولانی نمی تواند از راه دهان غذا بخورد. سرم ها معمولاً از طریق لوله ای به نام سرم ست (که به یک سوزن یا کاتتر وصل است) وارد جریان خون می شوند. سرعت و میزان ورود آن به بدن به طور دقیق توسط پرستار یا پزشک تنظیم می شود، چون ورود سریع یا بیش از حد آن ممکن است به قلب یا کلیه ها فشار وارد کند. در مجموع، سرم یک راه حیاتی و سریع برای رساندن مایعات و مواد لازم به بدن است، و به ویژه در شرایط اورژانسی یا برای بیمارانی که توانایی تغذیه طبیعی ندارند، بسیار کاربرد دارد. توضیحات. سرم ها محلول های مایع نگهدارنده یا کریستالوئیدی حاوی الکترولیت، آب و نیازهای سلولی هستند که از طریق سیاهرگ ها تجویز می شوند. سرم ها اصولاً به چهار گروه کلی تقسیم بندی می شوند: محلول های کریستالوئید ممکن است جهت جانشین کردن الکترولیتها و آب از دست رفته از طریق اسهال و استفراغ بکار روند. مصرف بیش از حد آن ها سبب تجمع سدیم و حجم آب اضافی در بدن، اِدِم ریوی و نارسایی قلب می شود. محلولهای هیپرتونیک در درمان مسمومیت با آب و افزایش حجم آب
خالص بکار می روند. سرم مولتی ویتامینه. این سرم دارای آب استریل به همراه ویتامین ها گلوگز نمک و املاح معدنی است که باعث میشود بدن فرد را به مدت ۳ روز زنده نگهدارد و برای مصارف بیماران خونریزی مغزی و قلبی استفاده میشود مواد موجود آن برای مردان و زنان جداگانه است املاح معدنی شامل آهن کلسیم منیزیم پتاسیم سولفات فسفات فسفر گوگرد روی مس سدیم ید و ویتامین های محلول در آب و محلول در چربی به شکل حلال در آب است (ویتامین های محلول در چربی به شکل پودر در آب حل شدند و سرم دوباره تصفیه شده تا مواد یک دست بدست بی آیند). این نوع تزریق سرم در منزل هم می تواند انجام شود و بیشتر برای تقویت بیماران است. سرم سدیم کلرید. گروه درمانی این سرم، الکترولیت است و ترکیبات آن شامل سدیم و کلراید و PH محلول ۷–۴٫۵ می باشد. این سرم برای جایگزینی مایعات و الکترولیت در صورت کم بودن سدیم به دلیل از دست رفتن الکترولیتها بکار می رود. در بیمارانی که قادر به مصرف مایعات و غذا از راه دهان نیستند محلولهای هیپرتونیک به صورت تزریق وریدی همراه با محلولهای قندی مصرف می شود. تزریق وریدی این سرم به عنوان حلال بعضی داروها بکار می رود. نرمال سالین به سرم کلری
د سدیم نه دهم درصد گفته می شود. سرم رینگر لاکتات. گروه درمانی این سرم الکترولیت و جانشین شونده پلاسما است. این سرم چند الکترولیتی است و شامل سدیم، پتاسیم، کلسیم، کلر و لاکتات می باشد. رینگر لاکتات یک محلول یونی است که حجم خون را افزایش داده و تعادل آب و الکترولیتها را برقرار می سازد. یون لاکتات موجود در این فراورده که به سرعت به یون بی کربنات متابولیزه می شود، در تنظیم تعادل اسید - باز دخالت دارد. این سرم برای جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته، برقراری تعادل مجدد آب و الکترولیت بدن به خصوص قبل و پس از جراحی مصرف می شود. سرم دکستران. گروه درمانی این سرم به عنوان جانشین شونده پلاسمای خون است. ترکیبات آن شامل دکستروز و کلروسدیم می باشد. افزاینده سریع الاثر حجم پلاسما، اثر کلوئیدی اسموتیک دارد که مایعات را از فضای بینابینی به داخل عروق کشیده و باعث افزایش حجم خون می شود. "دکستران ۴۰" چسبندگی اریتروسیتها را کم کرده و باعث کاهش چگالی خون می شود. این سرم در درمان کمکی شوک ناشی از خونریزی، سوختگی و جراحی بکار رفته و مقدار تجویز دارو بستگی به میزان مایعات از دست رفته و غلظت خون دارد. دکستران در موارد ادم ریوی
و در بیماران کلیوی نباید مصرف شود. سرم ژلاتین تعدیل یافته (هماکسل). گروه درمانی این سرم، حجیم کننده پلاسما می باشد. این محلول حجیم کننده پلاسما در موارد شوک ناشی از کاهش حجم خون به علت خونریزی، سوختگی، التهاب لوزالمعده، از دست رفتن آب و الکترولیتها در اثر استفراغ و اسهال مداوم، بیماریهای غده فوق کلیوی و کلیه ها و اغمای دیابتی مصرف می شود. این سرم محلول حامل برای انسولین است و مورد منع مصرف کامل این دارو گزارش نشده است. سرم آمینو اسیدی. گروه درمانی این سرم تغذیه تزریقی و ماده کالری زا می باشد. اشکال دارویی آن به صورت آمینو اسید ۵ درصد و ۱۰ درصد است. ترکیبات آن شامل اسیدهای آمینه ضروری و غیر ضروری، نیتروژن و الکترولیتها می باشد. موارد مصرف به صورت زیر می باشد. بیماری مغزی کبدی در بیماران مبتلا به سیروز یا هپاتیت، تغذیه حمایتی، تکمیل و حفظ پروتئین بدن از راه تزریق وریدی برای تأمین متابولیسم طبیعی و در مواردی که جذب معده ای - روده ای مختل باشد. مصرف هم زمان اسیدهای آمینه با تتراسیکلین ممکن اثرات حفظ کننده پروتئینها را کاهش دهد. سرم کربوهیدراتی. کربوهیدراتها منابع کالری هستند و گروه درمانی این سرم تأمین کننده نیا
ز غذایی می باشد. در درمان موقتی نارسایی گردش خون و شوک، زمانی که سایر فراورده های افزاینده حجم پلاسما در دسترس نباشد، در آدم مغزی، بیماری کلیوی استفاده می شود. مواد این سرم به سرعت متابولیزه شده و منبع کالری و مایعات در بیمارانی که قادر به مصرف کافی آن ها از دهان نیستند، می باشد. مصرف این سرم ممکن است منجر به کاهش ویتامینهای گروه B شود، این سرم در کمای دیابتی منع مصرف دارد. سرم اینترالیپید. محلولی استریل، شفاف و غیر تب زا از آمینو اسیدهای ضروری و غیر ضروری است که برای انفوزیون وریدی در تغذیه غیر خوراکی به کار می رود. گروه درمانی این سرم، محلول غذایی برای تغذیه تام وریدی می باشد. این دارو که از روغن لوبیای سویا یا آفتابگردان تهیه می شود، مخلوطی از تری گلیسریدهای خنثی و عمدتاً اسیدهای چرب است. این فراورده ها پس از متابولیزه شده به عنوان منبع انرژی در بدن مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین افزایش تولید گرما، کاهش کسر تنفسی و افزایش مصرف اکسیژن را موجب می شود. این دارو در موارد کمبود اسیدهای چرب استفاده می شود. اینترالیپید امولسیون چرب، استریل و غیر تب زا است که به منظور تأمین کالری و اسیدهای چرب ضروری به صورت وری
دی تجویز می شود. این امولسیون متشکل از ۱۰٪روغن سویا، ۱٫۲٪فسفولیپید زرده تخم مرغ، ۲٫۲۵٪ گلیسیرین و آب تزریقی می باشد. سرم مانیتول. این دارو در درمان خیز مغزی برای کاهش فشار داخل جمجمه در مواردی که سایر اقدامات موفقیت آمیز نبوده اند برای کاهش فشار داخل چشم یا برای آماده کردن بیمار برای جراحی داخل چشم، برای تسریع دفع ادراری مواد سالیسیلات، باربیتورات و لیتیم و جلوگیری از آسیب کلیوی ناشی از این داروها و برای اندازه گیری سرعت فیلتراسیون گلومرولی کلیه ها استفاده می شود. این دارو اسمولاریته پلاسمای خون را بالا برده و در نتیجه موجب افزایش جریان آب از بافتها به داخل مایع میان بافتی می شود. این سرم موجب افزایش دفع ادرار می شود.
تزریق داخل وریدی یا تزریق وریدی به تزریق سرم یا دارو به داخل سیاه رگ بیمار گفته می شود. در مقایسه با سایر روش های تجویز دارو تزریق داخل وریدی ممکن است به دلایلی از جمله نیاز به درمان سریع بیمار (مانند اورژانس ها)، عدم توانایی تجویز خوراکی مانند بیمار دارای تهوع شدید یا در کما، تخریب دارو در اثر روشهای دیگر تجویز مانند اپی نفرین وریدی. توصیف کلی. درمان داخل وریدی (به اختصار درمان IV)"I همان Injection(تزریق) و V همان Vein(رگ، ورید)» یک تکنیک پزشکی است که مایعات، داروها و مواد مغذی را مستقیماً وارد رگ فرد می کند. راه تزریق داخل وریدی معمولاً برای آبرسانی مجدد یا تامین مواد مغذی برای کسانی که نمی توانند یا نمی خواهند به دلیل کاهش حالات ذهنی یا موارد دیگر، غذا یا آب را از طریق دهان مصرف کنند، استفاده می شود. همچنین ممکن است برای تجویز داروها یا سایر درمان های پزشکی مانند فرآورده های خونی یا الکترولیت ها برای اصلاح عدم تعادل الکترولیت استفاده شود. تلاش هایی برای ارائه درمان داخل وریدی در اوایل دهه ۱۴۰۰ میلادی! ثبت شده است، اما این عمل تا دهه ۱۹۰۰ میلادی پس از توسعه تکنیک هایی برای استفاده ایمن و مؤثر، رایج نشد. راه
داخل وریدی سریعترین راه برای رساندن داروها و جایگزینی مایعات در سراسر بدن است، زیرا آنها مستقیماً به سیستم گردش خون وارد می شوند و بنابراین به سرعت توزیع می شوند. به همین دلیل از راه تزریق وریدی نیز برای مصرف برخی از داروهای تفریحی و مخدر به خصوص هروئین که شناخته شده ترین آن است، استفاده می شود. بسیاری از درمان ها به صورت «Bulus» یا یک بار دوز تجویز می شوند، اما ممکن است به عنوان انفوزیون طولانی یا قطره ای نیز تجویز شوند. عمل انجام یک درمان به صورت داخل وریدی، یا قرار دادن یک خط داخل وریدی ("خط IV") برای استفاده بعدی، روشی است که فقط باید توسط یک متخصص ماهر انجام شود. ابتدایی ترین دسترسی داخل وریدی شامل سوراخ کردن سوزنی پوست و ورود به سیاهرگی است که به سرنگ یا لوله خارجی متصل است. این برای انجام درمان مورد نظر استفاده می شود. در مواردی که بیمار احتمالاً در مدت کوتاهی مداخلات متعددی از این قبیل را دریافت می کند (با در نتیجه خطر ضربه به ورید)، عمل عادی این است که کانولایی را وارد کنند که یک انتهای آن در ورید باقی می ماند و درمان های بعدی را می توان به راحتی از طریق آن انجام داد. لوله در انتهای دیگر در برخی موا
رد، چندین دارو یا درمان از طریق همان خط IV تجویز می شود. خطوط IV اگر به یک ورید بزرگ نزدیک به قلب ختم شود به عنوان «خطوط مرکزی» یا اگر خروجی آنها به یک ورید کوچک در محیطی مانند بازو باشد به عنوان «خطوط محیطی» طبقه بندی می شود. یک خط IV را می توان از طریق یک ورید محیطی عبور داد تا به قلب ختم شود که به آن «کاتتر مرکزی وارد شده محیطی» یا خط PICC می گویند. اگر شخصی به درمان طولانی مدت داخل وریدی نیاز داشته باشد، ممکن است یک پورت پزشکی کاشته شود تا دسترسی مکرر آسان تر به ورید را بدون نیاز به سوراخ کردن مکرر ورید فراهم کند. یک کاتتر همچنین می تواند از طریق قفسه سینه وارد ورید مرکزی شود که به عنوان یک خط تونلی شناخته می شود. نوع خاص کاتتر مورد استفاده و محل قرار دادن تحت تأثیر ماده مورد نظر و سلامت وریدها در محل مورد نظر قرار می گیرد. قرار دادن خط IV ممکن است باعث درد شود، زیرا لزوماً شامل سوراخ کردن پوست است. عفونت و التهاب (به نام فلبیت) نیز هر دو از عوارض جانبی شایع خط IV هستند. اگر از همان ورید مکرراً برای دسترسی داخل وریدی استفاده شود، فلبیت ممکن است بیشتر باشد (حالت حساسیت و اگزما و نهایتاً عفونت زیرجلدی کمی ط
ویل در زیرجلدپوست و محل های تزریقات) و در نهایت می تواند به یک طناب سخت تبدیل شود که برای دسترسی IV نامناسب است. تجویز ناخواسته یک درمان در خارج از ورید، که خارج کردن عروق یا نفوذ نامیده می شود، ممکن است عوارض جانبی دیگری نیز ایجاد کند. استفاده ها. استفاده های پزشکی. دسترسی داخل وریدی برای تجویز داروها و جایگزینی مایعات استفاده می شود که باید در سراسر بدن توزیع شود، به خصوص زمانی که توزیع سریع مورد نظر باشد. یکی دیگر از کاربردهای تجویز اجتناب از متابولیسم عبور اول در کبد است. موادی که ممکن است به صورت داخل وریدی انفوزیون شوند عبارتند از حجم دهنده ها، فرآورده های مبتنی بر خون، جایگزین های خون، داروها و تغذیه. سرم درمانی. سرم درمانی اصطلاحاً به تزریق مایعات (سرم) داخل ورید بیمار برای درمان گفته می شود. اینکار در مواقع از دست دادن سریع مایعات مانند خونریزی، اسهال، استفراغ و سوختگیها ضرورت می یابد. البته از روش تزریق داخل وریدی گاه برای جایگزِینی آب و الکترولیت مورد نیاز انسان مثلاً در انجام اعمال جراحی یا درمان افرادی که به دلایلی نمی توانند از راه دهان غذا بخورند استفاده می شود.
ورزشگاه شهدای قدس همدان قدمتی ۶۰ ساله دارد. این استادیوم که در دوران پهلوی احداث شده است نام نخست آن "استادیوم ورزشی همدان" بود که پس از انقلاب به "استادیوم ورزشی آزادی" تغییر نام یافت. در تاریخ ۲۵ تیر ماه سال ۱۳۶۱ مصادف با روز جهانی قدس زمین چمن این ورزشگاه هدف بمباران هواپیمای عراقی قرار گرفت و در اثر آن ۸۰ تن از نمازگزاران، در این بمباران کشته شدند. از آن روز به بعد نام شهدای قدس بر این ورزشگاه نهاده شد. پس از انتقال تیم پاس به همدان این ورزشگاه که توجه آنچنانی به آن نمیشد، در تیرماه و مرداد ماه سال ۸۶ تا حدودی بازسازی شد تا حداقل شرایط برگزاری مسابقات را بدست بیاورد. این ورزشگاه تا همین چند سال پیش میزبان مسابقات خانگی تیمهای پاس و شهرداری همدان در لیگهای کشوری بود که پس از منتقل شدن میزبانی این تیمها به ورزشگاه حاجی بابایی مریانج ، ورزشگاه قدس صرفا در لیگ استانی و رده های پایه مورد استفاده قرار میگیرد.
کوه کمرلرزان یکی از قله های کوهستان الوند است و ۳۳۳۸ متر ارتفاع دارد. ادامهٔ یال تاریک دره به سمت مشرق، به قله کمرلرزان و سپس به چهارقله می رسد و از سوی دیگر به دره مرادبیگ مشرف است؛ بنابراین یکی از راه های صعود به این قله دره مرادبیگ است. این دره شیبی ۴۰ درجه دارد و در همین دره چشمه ای از دل کوه می جوشد، که قسمتی از آب آشامیدنی اهالی روستای دره مرادبیگ را تأمین می کند. شمال کمرلرزان، تاریک دره و جنوب آن چشمه فرشه است که از فراز قله نیز قابل رؤیت است. روستای دیویجین و دره گرگ نیز در ادامه به چهارقله و کمرلرزان می رسند.
چهارقله چهار قلهٔ نزدیک به هم و تقریباً هم ارتفاع و از قله های کوهستان الوند هستند. بلندترین آنها ۳۱۸۲ متر ارتفاع دارد. این چهارقله در جنوب شرقی قله الوند و بر فراز دره دیوین قرار دارند. در جنوب این کوه ها، قله کمرلرزان مشرف به پیست اسکی تاریک دره واقع است. در دامنهٔ شمالی، چشمه ملک و چشمه قاضی در جریان هستند. کوتاه ترین راه دسترسی به چهارقله از طریق دره گوساله است و از دره دیوین و دره مرادبیگ هم می توان به این قله ها صعود کرد.
پنگوئن های آقای پوپر فیلمی کمدی خانوادگی تهیه شده توسط استودیو فاکس قرن بیستم با بازیگری جیم کری است. این فیلم برپایه کتاب داستانی برای کودکان با همین نام ساخته شده و نمایش رسمی آن اگرچه در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۱۱ بود، اما در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۱ به نمایش درآمد.