Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اد قرار می دهد. و هرگاه غزالی محق باشد، حق را به او می دهد، همچنین وقتی خطا کرده یا عمداً از راه صواب منحرف شده باشد، او را استهزاء کرده و متهم به سفسطه می کند. نصیرالدین طوسی. خواجه نصیرالدین طوسی در پاسخ به خرده گیری های فخرالدین رازی در شرح اشارات، خود بر اشارات شیخ الرییس شرحی نوشت و اشتباهات و بدفهمی های فخر رازی را یک به یک برشمرد و نشان داد. خواجه نصیرالدین مصارع المصارعه را نیز در رد اشکالات شهرستانی بر بوعلی نوشت. پیامدهای تهافت. انتقادهای بنیادشکنِ غزالی اگرچه پایه های کاخِ فلسفه ی سینوی را تکاند، اما موجب شد، تا زلالِ اندیشه در بستری تازه روان شود. خرده گیری های موشکافانه ی فخر رازی هم دوره ی درخشانِ منطق را در سده های ششم و هفتم در پی آورد.
سرآشپز فردی است که در یک رستوران یا آشپزخانه بزرگ مثل آشپزخانه های غذاخوریها، هتلها، کشتی ها، غذاخوری جاهای نظامی و غیره، به صورت حرفه ای آشپزی می کند و سرپرستی آشپزهای دیگر را به عهده دارد. افراد به نام در این حرفه کسانی مانند جیمی اولیور، اندرو زیمرن و آنتونی بوردین هستند.
اِشانتیون (به فرانسه un échantillon) نمونه ای از کالای مصرفی است که به مشتری داده می شود تا او بتواند قبل از خرید محصول، آن را امتحان کند. اشانتیون. اشانتیون (به فرانسه un échantillon) بخش یا تکه ای از غذا یا کالایی (مثلاً محصولات آرایشی-بهداشتی) است که در مراکز خرید، فروشگاه های زنجیره ای، سوپرمارکت ها، یا سایر مکان ها به مشتری داده می شود. گاهی اوقات اشانتیون از کالاهای فاسدنشدنی از طریق پست نیز فرستاده می شوند. هدف از ارائهٔ اشانتیون، آشنا کردن مشتری با محصول جدید است تا مشتری امکان آزمایش محصول، پیش از خرید آن را داشته باشد.
نَوایی شهری در ولایت نوایی کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۹۱۳۸ نفر جمعیت داشته است. نام پیشین این شهر «کِرمانه» بوده است. اکثریت این شهر را ازبک ها تشکل می دهند اقلیت ترکمن نیز حضور دارند. این شهر به نام علی شیر نوایی شاعر فارسی و جغتایی، نوایی نامگذاری شده است.
چیرچیق (به ازبکی: Chirchiq، چیرچیق) شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۲۴ میلادی، ۱۷۲٬۹۰۰ نفر جمعیت داشته است.
بیک آباد (به ازبکی: Bekobod، بېک آباد) شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۲۴ میلادی، ۱۰۴٬۳۰۰ نفر جمعیت داشته است.
کنکورد پیک کوهی است که در مرز تاجیکستان و افغانستان (در موقعیت شمال شرق افغانستان و جنوب تاجیکستان) واقع شده است. این قله ۵٬۴۶۹ متر بلندا دارد.
تملک ثانوی اصطلاحیست که برای اشاره به بازپس گیری یک شیء توسط یک مؤسسه مالی به کار می رود که به عنوان وثیقه یا اجاره استفاده می شده است.
این فهرست تمام شهرها و شهرک های ایالت ماساچوست در ایالات متحده آمریکا است.
فیوتلف هانسن با نام پیشین آندرس برینگ بریویک (زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۹۷۹ در اسلو) عامل حملات نروژ در سال ۲۰۱۱ است. بریویک در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱ ابتدا یک خودروی بمب گذاری شده در نزدیکی ادارات اسلو منفجر کرد که منجر به کشته شدن ۸ نفر شد و سپس به جزیرهٔ اوتایا محل برگزاری اردوی تابستانی جوانان هوادار حزب کارگر نروژ رفت و در یک تیراندازی گسترده ۶۹ تن از شرکت کنندگان نوجوان را به قتل رساند. او عقاید خود را که شامل ضد جامعهٔ چندفرهنگی، ضد مسلمانان و گرایش به راست افراطی بود را در یک بیانیهٔ ۱۵۱۶ صفحه ای تحت نام مستعار اندرو برویک در روز انجام حمله منتشر کرد. مجموعاً در جریان این دو حمله ۷۷ نفر جان خود را از دست دادند. آندرس برویک قصد داشته باراک اوباما را در زمانی که در حال دریافت جایزه صلح نوبل بوده ترور کند. به گزارش روزنامه تلگراف، بریویک به پلیس نروژ گفته است قصد داشته خودرویی پر از مواد منفجره را به سمت تالار شهر اسلو ببرد و در هنگام دریافت جایزه صلح نوبل از سوی اوباما آن را منفجر کند. برویک گفته که حمله او به اوباما تنها می توانست جنبه «نمادین» داشته باشد، چرا که او می دانست که نیروهای امنیتی حاضر در این اجلاس از نزدیک ش
دن خودروی او به این مراسم جلوگیری می کردند. وی افزود با این کار می توانست به بهترین نحو پیام مبارزه با اسلام خود را به میلیون ها نفری که مراسم را از تلویزیون می دیدند، منتقل کند. بریویک گفته به نظر وی، حمله تروریستی شهر اسلو، برای هشدار به نروژی ها در مورد خطر ترویج اسلام ضروری بود. رای دادگاه. بعد از اینکه وی از نظر دادگاه دیوانه تشخیص داده نشد به ۲۱ سال زندان انفرادی محکوم گردید. با این حال، اگر بعد از اتمام زمان مذکور همچنان خطرناک تشخیص داده شود، مدت زمان زندان افزایش خواهد یافت. در سال ۲۰۱۸ فیلم سینمایی "۲۲ ژوئیه" بر اساس این اتفاق تروریستی ساخته شد.
پیاده راهوری یا پیاده مداری اصطلاحی برای برنامه ریزی مفاهیمی که با استفاده ترکیبی از امکانات رفاهی در محله های پرتراکم که مردم می توانند با پای پیاده به آن ها دسترسی داشته باشند تمرکز دارد. این بر اساس این ایده است که فضاهای شهری باید بیش از راهروهای حمل و نقلی مختص خودرو باشند. در عوض، باید فضاهای نسبتاً کامل و قابل سکونتی باشند که به انواع کاربری ها، کاربران و حالت های حمل و نقل خدمت می کنند و نیاز به خودرو برای سفر را کاهش می دهند. اصطلاح «پیاده مداری» در ابتدا در دهه ۱۹۶۰ به دلیل انقلاب جین جاکوبز در مطالعات شهری ابداع شد. در سال های اخیر پیاده مداری به دلایل مزایای سلامتی، اقتصادی و زیست محیطی محبوب شده است. در واقع پیاده مداری یک کانسپت برای طراحی شهری پایدار است. فاکتورهایی که پیاده مداری را تحت تأثیر قرار می دهند شامل وجود یا عدم وجود و کیفیت مسیرهای پیاده روی، پیاده روها یا سایر حق تقدم عابر پیاده، وضعیت ترافیک و جاده، الگوهای کاربری زمین، دسترسی به ساختمان و ایمنی و غیره است. فاکتورها. یکی از تعریف های پیشنهادشده برای پیاده مداری به شرح روبرو است: تا چه میزانی محیط ساخته شده برای افرادی که در آن زند
گی می کنند، خرید می کنند، بازدید می کنند و در آن وقت می گذرانند دوستانه است. پیاده محوری و پیاده مداری به وابستگی بین سه فاکتور تراکم، ترکیب و دسترسی متکی است. DMA شهری (تراکم، ترکیب و دسترسی) مجموعه ای از هم افزایی است که شهرها مردم و ساختمان ها را جانمایی کرده و چگونه مردم مختلف و فعالیت های گوناگون را ترکیب کرده و شبکه های دسترسی را برای پیمایش مسیر جانمایی می کند.این سه فاکتور نمی توانند به صورت فردی و جدا از هم درنظر گرفته شوند. دسترسی قابل پیاده روی را نمی توان به هیچ معیاری از اتصال، نفوذپذیری یا حوضه کاهش داد، بلکه این امر به مقاصد وابسته است و برای دسترسی شهری از طریق گره های حمل ونقل عمومی تنظیم می شود. تراکم. تراکم به مجموعه ای از ساختمان ها، جمعیت و زندگی خیابانی گفته می شود. این فاکتور یکی از ویژگی های حیاتی برای امر پیاده مداری است زیرا افراد و مکان های بیشتری را در مسیرهای قابل پیاده روی متمرکز می کند. به دلیل نوسان جمعیت از حومه به مرکز شهری، تعیین تراکم مشکل است. اندازه گیری تراکم می تواند از تنوع مورفولوژِی تا نوع ساختمان متفاوت باشد. تراکم ممکن است با ارتفاع ساختمان ترکیب شود که به سردرگمی
کمک می کند. ترکیب عملکرد. ترکیب عملکرد، مانند تراکم، فاصله جایی که هستیم و جایی که باید باشیم را کاهش می دهد. مثلث زندگی، کار و بازدید زمینه ای روابط ممکن بین سه عملکرد ابتدایی را تشکیل می دهد. اقتصاددانان به این سه ضلع مثلث بازتولید، تولید و مبادله می گویند. آنها همچنین ارتباطات ابتدایی بین انسان ها و فضاهای شهری را شناسایی می کنند- ما هرروز در مکان های مختلفی در زندگی ساکن، کارگر و بازدیدکننده می شویم. تغییر کلیدی در اینجا تمرکز بر ترکیب به جای عملکرد است. فضای شهری متناسب است که به مرکز این مثلث نزدیک تر باشد و هرچه شهری به گوشه های این مثلث نزدیک می شود به فضای شهری ناکارآمد نزدیک می شود. درحالی که ترکیب عملکرد برای دستیابی به پیاده مداری امری ضروری است، توجه به این امر که عملکرد به تنهایی یکی از ابعاد در ترکیب شهری است و شامل ترکیبات رسمی و اجتماعی است. ترکیبات رسمی از چگونگی تولید یک شهر در ابعاد مختلف پدید می آید که عواملی مانند گونه های مختلف ساختمان، اندازه کف طبقات و ارتفاع ساختمان بستگی دارد. ترکیب اجتماعی به این بستگی دارد که چگونه یک شهر به خوبی مردم را ترکیبات سنی متفاوت، توانایی ها، قومیت ها و
سطوح اجتماعی گرد هم می آورد. شهرها، مکان هایی هستند تفاوت ها در فضاهای عمومی بهم می ریزند و ترکیب تفاوت ها برای ایجاد سرزندگی شهری امری اساسی است. شبکه های دسترسی. شبکه های دسترسی یک شهر جریان های عابرپیاده، ظرفیت و امکان پیاده رفتن را محدود یا ممکن می کند. مانند تراکم و ترکیب، شبکه دسترسی نیز جز ویژگی هایی از شهر است که به شکل شهری تجسم یافته اند و جریان عابرپیاده کارآمد را تسهیل می کند. شبکه دسترسی دارای مدل های مختلف است که باید از دیدگاه کسانی که بین مدل های پیاده روی، دوچرخه سواری، حمل ونقل عمومی و ماشین انتخاب می کنند، درک شوند. سفرهای حمل ونقل عمومی معمولاً با پیاده روی تا ایستگاه حمل ونقل همراه است. در حالتی برابر و زمانی تا ده دقیقه راه رفتن در درجه اول انتخاب می شود. مزیت راه رفتن این است که زمان سفر قابل پیش بینی تر از استفاده از حمل ونقل عمومی و ماشین است. در استفاده از ماشین و حمل ونقل عمومی تاخیرهایی ناشی از خدمات ضعیف، ازدحام و پارکینگ وجود دارند. در بررسی عوامل تأثیرگذار برروی پیاده روی دسترسی به حمل و نقل انبوه، وجود و کیفیت مسیرهای پیاده روی، حائل ها برای ترافیک متحرک (نوارهای کاشت، پارکینگ
در خیابان یا خطوط دوچرخه سواری) و گذرگاه های عابر پیاده، زیبایی شناسی، مقاصد محلی نزدیک، کیفیت هوا و سایه یا آفتاب در فصول مناسب. مبلمان خیابانی، حجم و سرعت ترافیک و شرایط باد پیاده روی نیز بر اساس محیط ساخته شده اطراف مورد بررسی قرار می گیرد. براساس نظر رید اوینگ و رابرت سرورو تراکم، تنوع، طراحی، دسترسی به مقصد، و فاصله تا حمل و نقل - به شدت بر پیاده روی یک منطقه تأثیر می گذارند و شخص تصمیم می گیرد تا مسیر را پیاده یا سواره طی کند. تاریخچه. قبل از اینکه ماشین ها و دوچرخه ها به صورت انبوه تولید شوند و مورد استفاده قرار بگیرند، راه رفتن اصلی ترین شیوه سفر محسوب می شد. در بخش زیادی از تاریخ انسان ها راه رفتن تنها روش جابه جایی انسان از مکانی به مکانی دیگر محسوب می شود. در دهه ۱۹۲۰ میلادی، رشد اقتصادی سبب افزایش تولید اتومبیل شد. همچنین اتومبیل قیمت مناسب تری نسبت به گذشته به خود گرفته بود و دلیل آن افزایش استفاده و تولیداش در سال های پس از جنگ جهانی دوم بود. هرچند که در سال های اخیر تلاش هایی در راستای ارتقا پیاده مداری در شهرها صورت گرفته است اما همچنان موانع زیادی در دستیابی به جوامع منسجم تر و کامل تر وجود د
ارد که در آن ها شهروندان برای دستیابی به مکان مدنظرشان از مقدار زیادی را در راه باشند و مسیر پیاده را برای سفر انتخاب نکنند. مزیت های پیاده مداری. سلامتی. مشخص شده است که شاخص های راه رفتن هم با شاخص توده بدنی (BMI) و هم با فعالیت بدنی جمعیت های محلی مرتبط است. فعالیت های فیزیکی می توانند از بیماری های مزمن مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت، فشار خون بالا، چاقی، افسردگی و پوکی استخوان جلوگیری کنند؛ بنابراین افزایش میزان پیاده روی در محلات سبب کاهش خطر حمله قلبی می شود. بنا بر گزارشی که صندوق جهانی تحقیقات سرطان و مؤسسه آمریکایی تحقیقات سرطان منتشر کردند پیشرفت های جدید باید برای تشویق پیاده روی طراحی شود، و آن به این دلیل این است که پیاده روی به کاهش سرطان کمک می کند. اجتماعی-اقتصادی. همچنین یافته ها نشان می دهد که پیاده مداری تأثیرات مثبت اجتماعی-اقتصادی دارد. این تأثیرات مثبت شامل دسترسی، صرفه جویی در هزینه هم برای افراد و هم برای عموم، حمل و نقل دانش آموزی (که می تواند شامل اتوبوس های پیاده روی باشد)، افزایش بهره وری استفاده از زمین، افزایش زیست پذیری، مزایای اقتصادی ناشی از بهبود سلامت عمومی، و توسعه اقت
صادی، از جمله موارد دیگر است. مزایای پیاده روی در صورتی تضمین می شود که کل سیستم راهروهای عمومی قابل پیاده روی باشد - نه محدود به مسیرهایی خاص. پیاده روهای بیشتر و افزایش قابلیت پیاده روی می تواند گردشگری را ارتقا دهد و ارزش ملک را افزایش دهد. طراحی خیابان با تمرکز خودکار راه رفتن را کاهش می دهد و به دلیل حضور مداوم مردم در یک منطقه، توجه به خیابان را کاهش می دهد. قابلیت پیاده روی تعامل اجتماعی، اختلاط جمعیت ها، میانگین تعداد دوستان و همکاران محل زندگی مردم، کاهش جرم و جنایت را افزایش می دهد. (افرادی که قدم می زنند و مراقب محله ها، فضای باز و خیابان های اصلی هستند) محیطی. یکی از مزایای ارتقای پیاده مداری، کاهش ردپای اتومبیل ها در جامعه است. اگر افراد بیشتری به جای رانندگی یا استفاده از وسایل حمل ونقل عمومی پیاده روی کنند، می توان انتشار کربن را کاهش داد، بنابراین طرفداران شهرهای قابل پیاده روی بهبود وضعیت پیاده روی را ابزاری مهم برای سازگاری شهرها با تغییرات آب و هوایی توصیف می کنند. علاوه بر این، شهرهایی که درآنها پیاده روی توسعه یافته است، معمولاً سطوح پایین تری از آلودگی صوتی را در محله های خود مشاهده می ک
نند. آلودگی صوتی کمتر می تواند به معنای تنوع زیستی بیشتر باشد. مطالعات نشان داده اند که آلودگی صوتی می تواند حواس خاصی را که حیوانات برای یافتن غذا، تولید مثل، اجتناب از شکارچیان و غیره به آن ها تکیه می کنند، مختل کند که می تواند اکوسیستم ها را در محیطی که قبلاً تحت تسلط انسان است تضعیف کند. جامعه برای بسیاری از خدمات اکولوژیکی مانند تأمین، مقررات، فرهنگی/گردشگری و خدمات حمایتی به این اکوسیستم وابسته است و هر گونه تنزل در این خدمات می تواند فراتر از تأثیرگذاری بر زیبایی یک محله یا جامعه باشد، بلکه می تواند پیامدهای جدی برای زندگی و رفاه داشته باشد. شهرهایی که از نظر امتیاز پیاده مداری نمره قابل قبولی دارند، تمایل به تمرکز بیشتر فضاهای سبز دارند. این فضاهای سبز می توانند به خدمات نظارتی اکولوژیکی مانند سیل، بهبود کیفیت هوا و آب، کاهش کربن و غیره کمک کنند و در عین حال به جذابیت شهری بی افزاید. افزایش پیاده مداری. بسیاری از اجتماعات به حرکت پیاده به عنوان یک جایگزین برای شیوه های ساختمان زنی قدیمی که به خودروها ترجیح می دهند، پذیرفته اند. این تغییر شامل باور است که وابستگی به خودروها از نظر اکولوژیکی پایدار نیست
. محیط های مخصوص خودروها شرایط خطرناکی برای رانندگان و پیاده روها ایجاد می کنند و به طور کلی از لحاظ زیبایی فقیر هستند. نمونه ایرانی. میدان ونک در تهران یکی از محلاتی است که ترکیبی از تراکم کاربری بالا و شبکه دسترسی مناسب را داراست. با توجه به این موارد، می توان به بررسی پیاده مداری در این محله پرداخت. تراکم کاربری: میدان ونک یکی از مراکز تجاری و اداری مهم تهران است. این محله دارای تراکم کاربری بالایی است که شامل دفاتر اداری، مراکز خرید، رستوران ها، هتل ها و فضاهای تفریحی متنوع است. این تراکم کاربری بالا نشان دهنده فعالیت های گسترده و متنوع در این محله است. شبکه دسترسی: میدان ونک دارای شبکه دسترسی مناسب به امکانات عمومی است. این شبکه شامل ایستگاه های مترو، ایستگاه های اتوبوس، پایانه های تاکسی و همچنین دسترسی به خطوط اصلی جاده ای می باشد. همچنین، وجود پارکینگ های عمومی و خدمات حمل و نقل عمومی نشانگر شبکه دسترسی مناسب در این محله است. پیاده مداری: با توجه به تراکم کاربری بالا و شبکه دسترسی مناسب، میدان ونک به طور کلی با چالش های پیاده مداری مواجه است. با این حال، تلاش های زیادی صورت گرفته است تا شرایط پیاده روی
بهبود یابد. این تلاش ها شامل احداث پیاده روها، فضاهای سبز، فضاهای عمومی جذاب و نصب سطل های زباله و نشانگرهای ایمنی برای پیاده روها می شود. با این حال، هنوز چالش هایی مانند ترافیک شدید و عدم رعایت قوانین ترافیک پیاده روها وجود دارد که نشانگر این است که هنوز بهبودهای لازم در زمینه پیاده مداری در این محله صورت نگرفته است.
آلمه لیق (به ازبکی: Olmaliq، آلمه لیق) شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۴ میلادی، ۱۲۱٬۱۰۹ نفر جمعیت داشته است.آلمه لیق به ترکی به معنای سیبستان است، متشکل از «آلمه» به معنی سیب در ازبکی، و پسوند ترکی «ـلیق».
خواجه ایلی که در زبان قره قالپاقی خواجه لی (Xoʻjeli) نامیده می شود، شهری در قره قالپاقستان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۵٬۴۶۶ نفر جمعیت داشته است. خواجه ایلی در پایین دست آمودریا در سمت چپ و در ۲۴ کیلومتری نوکوس قرار دارد. دارای ایستگاه راه آهن، اسکله رودخانه. کانال تاشلی آب از مرکز شهر می گذرد. پیشینه. خواجه ایلی در این منطقه جایگزین شهر ایرانی قدیم مِزدَهقان (مَزداکان) است. آن شهر باستانی زرتشتیان خوارزمی ایرانی تبار اکنون کاوشگاه بزرگی است که در حدود ۴ کیلومتری غرب خواجه ایلی در جاده اصلی به پاسگاه مرزی ترکمنستان و کهنه گرگانج واقع شده است. استفاده اصطلاح خواجه به معنی «استاد» در نام این شهر تازه تر از اواخر قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ سرچشمه گرفت. بنابر تحقیق محقق روسی الکون، در سال ۱۸۷۴، این شهر به عنوان قلعه ای توسط «ایشان الامین خواجه» که از ترکستان کوچ کرده بود ساخته شد. (ایشان لقبی برای احترام در آسیای میانه است) افسانه های محلی نیز وجود دارد مبنی بر اینکه این شهر توسط خواجه گان صوفی فرقه یَسَوی تأسیس شده است. در مورد تاریخ خواجه ایلی مطالبی در کتاب فردوس الاقبال در باب تاریخ خوارزم آ
مده است. کاوش های باستان شناسی نشان می دهد که در این محل جمعیتی در قرن چهارم تا سوم زندگی می کرده اند. ویرانه های شهر خوارزمی مِزدهقان در نزدیکی خواجه ایلی گواه این امر است. واسیلی بارتلد در مورد طبیعت، بازارها، مدارس، کانال های آبیاری و جمعیت خواجه ایلی مطالبی نگاشته است. زیرساخت ها. ایستگاه راه آهن جدید خواجه لی در سال ۵۳–۱۹۵۲ در ارتباط با احداث راه آهن ساخته شد. خواجه ایلی دارای پنبه پاک کن، آجرسازی، کره گیری، کارخانه های لبنی، یک کارخانه خیاطی، یک نانوایی، یک کارخانه بسته بندی گوشت، یک ایستگاه کمپرسور گاز، ۴ کارخانه ماشین سازی، یک پرورشگاه، حدود ۲۰ مدرسه متوسطه، دانشکده های حرفه ای، ۲ مدرسه موسیقی، کودکان وجود دارد. و مدارس ورزش جوانان، یک سالن تئاتر، ۴ خانه فرهنگ، ۱۴ کتابخانه، پارک فرهنگ و تفریح و کوچه خاطره است. بیمارستان مرکزی و شعب آن، یک پلی کلینیک، ۲ داروخانه پزشکی و یک بخش اورژانس از تأسیسات درمانی آن هستند.
دِه ْنَوْ شهری در ولایت سرخان دریا کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۷٬۱۹۶ نفر جمعیت داشته است. بیشتر باشندگان این شهر تاجیک هستند و به زبان فارسی گپ می زنند. این شهر در جنوب ازبکستان و در نزدیکی مرز تاجیکستان قرار گرفته است. ده نو را حدوداً در محل همان شهر باستانی چَغانیان می دانند.
کته قرغان (به ازبکی: Kattaqo'rg'on، کتته قۉرغان) شهری در ولایت سمرقند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۴٬۰۴۷ نفر جمعیت داشته است. این شهر در گذشته نامش کهن دز (کهن دژ) بوده که در نیمهٔ قرن بیستم نامش به کته قرغان تغییر یافته است.
کاگان شهری در ولایت بخارای کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۷٫۶۱۲ نفر جمعیت داشته است. باشندگان این شهر همانند شهر بخارا همگی تاجیک هستند و به زبان فارسی و با لهجه بخارایی سخن می گویند.
گلستان شهری در استان سیردریا کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۷٫۸۰۵ نفر جمعیت داشته است.
ینگی یول (به ازبکی: Yangiyo‘l، ینگی یۉل) شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۲۴ میلادی، ۸۵٬۵۰۰ نفر جمعیت داشته است.
قونغیرات یا قونگرات(به ازبکی: Qoʻngʻirot، قۉنغیرات)(به قره قالپاقی: Qońırat، قوڭىُرات) شهری در قره قالپاقستان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۳٬۹۲۵ نفر جمعیت داشته است. این شهر در قرن هجدهم پایتخت امارتی بود که به سبب قرار گرفتن در جزیرهٔ آرال توانست از خان نشین خیوه مستقل شود و تا زمان حکمرانی محمدرحیم خان بر خیوه استقلال خود را حفظ کند.
کاسان شهری در استان قشقه دریا کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲٫۵۶۰ نفر جمعیت داشته است.
تخیه تاش (به ازبکی: Taxiatosh، تخیه تاش)(به قره قالپاقی: Taqıyatas، تاقىُیاتاس) شهری در قره قالپاقستان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲٬۴۲۸ نفر جمعیت داشته است.
چارطاق شهری در ولایت نمنگان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳٬۰۰۳ نفر جمعیت داشته است.
تورتکول شهری در قره قالپاقستان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲٬۷۰۱ نفر جمعیت داشته است.
اورگوت یا اورگوتی شهری در ولایت سمرقند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۱٬۴۶۲ نفر جمعیت داشته است. در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی سمرقند، مرکز شهرستان منطقهٔ اورگوت قرار دارد. با ولایت قشقه دریا هم مرز است. هم اکنون بیش از ۳۵ هزار نفر در اروگوت زندگی می کنند. واژهٔ «اورگوت» به عنوان یک توپولوژی برای نخستین بار در سدهٔ شانزدهم ظاهر شد و به معنای نام یکی از گروه های بزرگ ازبک ها بوده است. این شهر دارای چندین کارخانهٔ قالی بافی، یک کارخانهٔ تخمیر تنباکو، و یک کارخانهٔ تخته سنگ است. مکانی در اروگوت به نام کر کر (ترجمه شده از فارسی - چهار درخت هواپیما) به دلیل خیابان های درختان هواپیما قرن و مسجدی قابل توجه است که ساخت آن از ابتدای سدهٔ بیستم آغاز شد. خیلی دور از این مکان بقایای کلیسای نستوریان وابسته به سدهٔ نهم که بدست باستان شناسان یافت شده است [۱]. فاصله اش تا سمرقند ۳۵ کیلومتر می باشد. بیشتر باشندگان این شهر تاجیک ها و ازبک ها هستند و زبان های فارسی و ازبکی در این شهر رواج دارد. اطلاعات تاریخی و قومی. نمایی از ارگ اروگوت در نیمهٔ دوم سدهٔ XIX اروگوت یکی از شهرک های باستانی منطقهٔ فرارود و سغد
است که اکنون در ازبکستان واقع گردیده است. به درختان هواپیما (درختان هواپیما) مشهور است، که سن آن ها بیش از ۱٬۰۰۰ سال است. نکتهٔ قابل توجه اینست که برخی از گروه های مردم ساکن در ازبکستان، تاجیکستان و افغانستان خود را جامعهٔ منطقه ای اروگوتلیک (یا اروگوتی در تاجیکستان) می دانند، که زیرمجموعه ای از ازبک های قومی است که منشأ آن ها را با محیط اروگووت پیوند می دهند. در زمان امارت بخارا، اورگوتی مرکز نیمه مستقل بخارا اروگوت بکستی بود. این شهر دارای ارگ بسیار مستحکمی بوده و در خاکی واقع شده است که طی آن مسیر به سمت دره ای که در آن شهرسبز واقع شده بود، گذشت. از سدهٔ ۱۸ تا ۱۸۶۸، دودمان محلی مینگ ازبک، شبیه به مینکاهای خوقند، بر اورگوت حکومت کردند. از آنجا که در طول خصومت نیروهای نظامی روسیه علیه امارت بخارا در سال ۱۸۶۸، این شهر برای حرکت بیشتر خود به درهٔ زرافشان و به سمت بخارا، خطرات خاصی را برای سربازان روسی ایجاد کرد، این شهر در تاریخ ۱۲ ماه مه بدست روس ها به فرماندهی سرهنگ آبراموف گرفته شد. اکنون این شهر در نزدیکی مرز تاجیکستان قرار گرفته و باشندگانش تاجیک ها و ازبک ها هستند. منابع. wikipedia.org
کاسانسای به ازبکی: kosonsoy / به تاجیکی: Косонсой / به روسی: Кaсaнсaй یا به طور مختصر کاسان (کاثان در امپراتوری کوشان باستانی) شهری در منطقه نمنگان، ازبکستان است.. این شهر در ناحیه کاسانسای قرار گرفته است. کاسانسای از رودخانه «کاسان» که از کوه های بلند قرقیزستان به ناحیه توراکورگان (منطقه نمنگان) می ریزد، نامگذاری شده است، کلمه «سای» در تاجیکی به معنای «نهر یا رودخانه» است. کاسانسای مکانی باستانی است، این شهر پایتخت امپراتوری کوشان بوده است. اولین سکونتگاه های آن به دوران امپراتوری کوشان برمی گردد. کلمه کاسان از کلمه کوشان بیرون آمده است. کاسانسای به همراه شهر باستانی آخسیکنت در نزدیکی شهر نمنگان بخش مهمی از امپراتوری کوشان بوده اند. هنوز بقایای قلعه باستانی موگ کوشانیان در شمال شهر باقی مانده است. در کتاب های دیگر نوشته شده است که «کاسان» به معنای «شهر بزرگ» یا «قلعه مستحکم» است. ↵پنج کالج آموزش ویژه متوسطه (SSEC) و یک لیسه آکادمیک در کساانسای وجود دارد. SSECها شامل کالج پزشکی، کالج آموزشی، کالج حمل و نقل و ارتباطات، کالج فنی و چند مورد دیگر است. حدود ۴۶ مدرسه متوسطه در کاسانسای وجود دارد که شامل بسیاری از م
دارس تاجیکستان و یک مدرسه روسی و ازبکی می شود. ↵کاسانسای یک مکان کوهستانی است و این کوه تا مرکز منطقه ۳ کیلومتر فاصله دارد. رودخانه کاسانسای شهر را به دو قسمت تقسیم می کند. ↵کاسانسای بیش از ۲۷۰۰۰۰ نفر (۲۰۲۳) جمعیت دارد. اکثریت قریب به اتفاق جمعیت کاسانسای تاجیک های فارسی زبان هستند. ↵احمد کاسانی، محقق/دانشمند/شاعر برجسته مسلمان، در کاسانسای به دنیا آمد، خیابان مخدومی اعظم به نام او نامگذاری شد و بنای یادبود مخدومی اعظم در نزدیکی ساحل رود کاسانسای وجود دارد که در سپتامبر ۲۰۰۷ تکمیل شد. مخدومی اعظم کاسانی مذهب بود. معلم (پیر) زاخیرالدین محمد بوبور. مخدومی اعظم کاسانی کتابهایی دربارهٔ حقوق اسلام نوشت. او یکی از سه اعظم جهان اسلام بود. یکی از نوادگان آفاقی خوجه در کاشغر (چین) بسیار مشهور بود. بوبرحیم مشرب (شو مشرب) توسط افوکخجا تدریس می شد و معلم دین مشرب بود. مشرب شاگرد او (مرید) بود.
کتاب شهری در ولایت کشک دریا کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳٬۹۶۱ نفر جمعیت داشته است. باشندگان این شهر بیشتر تاجیک ها هستند و اقلیتی از ازبک ها و روس ها نیز در این شهر زیست می کنند.
خانْقا شهری در ولایت خوارزم کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳٬۱۰۵ نفر جمعیت داشته است.
چیمبای (به ازبکی: Chimboy، چیمبای)(به قره قالپاقی: Shımbay، شىُمبای) شهری در قره قالپاقستان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۹٬۷۸۰ نفر جمعیت داشته است.
ینگی یِر شهری در ولایت سیردریا کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۷٬۰۵۹ نفر جمعیت داشته است.
اوچ قرغان شهری در ولایت نمنگان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۵٬۴۳۵ نفر جمعیت داشته است.
خان آباد (به ازبکی: Xonobod، خان آباد)(به روسی: Ханабад) شهری در استان اندیجان کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۲۴ میلادی، ۴۵٬۸۰۰ نفر جمعیت داشته است. پس از توافق دول ازبکستان و قرقیزستان بر سر خط مرزی بین دو کشور در سال ۲۰۲۲ میلادی، به طور کامل تحت حاکمیت ازبکستان در آمد. از آن تاریخ به این سو، این دریاچه در محدودهٔ شهری خان آباد قرار دارد.&lt;ref name="RFE/RL4Oct2024"&gt;&lt;/ref&gt; در سال ۱۹۴۸ میلادی، نام شهر خان آباد رسما به «قره باغیش» (به ازبکی: Qorabogʻish، قاره باغیش)(به روسی: Карабагиш) تغییر یافت. در سال ۱۹۷۲ میلادی، نام این شهر به «سوییت آباد» (به ازبکی: Sovetobod، سویېت آباد)(به روسی: Советабад) تغییر یافت. در سال ۱۹۹۱ میلادی، با استقلال ازبکستان از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، نام این شهر دوباره به «خان آباد» برگردانده شد.
خویشاوندی هم نیایی یا در فرهنگ فارسی زبانان، رابطه پسر عمو، دختر عمو، پسر دایی، دختر دایی، پسر عمه، دختر عمه، پسر خاله و دختر خاله و فرزندان آنها ، نوعی رابطه خویشاوندی است که بین افرادی با جد یا نیای مشترک، برقرار است. در زبان انگلیسی برای عمو، عمه، خاله و دایی زادگان Cousin (کازین) می گویند. برابر فارسی آن هم نیا یا بوله است که امروز در ایران فراموش شده اما در افغانستان و تاجیکستان استفاده می شود.
ابرهای فَرازپوشَنی یا آلتواستراتوس ابرهایی لایه لایه به رنگ خاکستری یا آبی-خاکستری هستند که در سطح میانی قرار داشته و از بلورهای یخ و قطرات آب تشکیل شده اند. این ابرها معمولاً تمام آسمان را می پوشانند و از قسمت های نازکترشان، خورشید به شکلی محو همچون صفحه ای مدور دیده می شود. ابرهای فرازپوشنی گاهی نازک و گاهی ضخیمند و به وسیلهٔ آنها می توان ریزش باران را پیش بینی نمود، چرا که این ابرها غالباً پیش از وقوع طوفان هایی که منجر به بارشی مداوم و در سطحی وسیع می شود شکل می گیرند. پیشوند آلتو به معنای میانی است و آمدن آن پیش از نام ابر اشاره به قرارگرفتن آن در سطح میانی و در ارتفاعی بین ۲۰۰۰ تا ۷۰۰۰ متر دارد.