Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کوک در موسیقی به دو معنا می تواند به کار گرفته بشود: کوک کردن. کوک کردن روندی است که در آن زیر و بمی نت هایی که توسط یک ساز موسیقی تولید می شود به شکلی تنظیم می گردد که فواصل بین نت ها مطابق یک نظام مشخص باشد. عموماً برای کوک کردن از یک نت مرجع مشخص استفاده می شود، مثلاً با قرار دادن نت «لا» برابر با ۴۴۰ هرتز سایر نت ها به دست می آید و ساز بر این اساس کوک می گردد. ساز "ناکوک"، سازی است که در آن ارتفاع برخی نت ها زیرتر (دیز) یا بم تر (بمل) از چیزی است که باید باشد. همچنین، یک ساز می تواند به تناسب نت های خودش کوک باشد یعنی نت ها با هم هماهنگ باشند, اما اگر نت ها با نت مرجع ناسازگار باشند مثلاً نت «لا» را در فرکانس دقیقاً ۴۴۰ هرتز تولید نکند, باز ناکوک دانسته می شود. اگر چه بیشتر سازهایی که کوک می شوند جزو سازهای زهی هستند ولی سازهای دیگر را هم می توان کوک کرد, مثلا سنج یا برخی سازهای بادی. برای کوک کردن روش های مختلفی وجود دارد, ساده ترین روش مبتنی بر هماهنگ کردن صدای ساز با صدای یک ساز دیگر یا صدای یک خواننده است (روش گوشی). از روش گوشی برای کوک کردن برخی سیم های یک ساز نسبت به سیم های دیگر نیز استفاده می شود
مثلاً در کوک کردن گیتار می توان یک سیم را مرجع قرار داد و پنج سیم دیگر را بر اساس آن کوک کرد. در ارکسترهای سمفونیک معمولاً نوازنده ها ساز خود را بر اساس نت «لا» یا «سی بمل» که توسط نوازندگان ابوا یا کلارینت نواخته می شود کوک می کنند. روش بعدی که برای کوک کردن دقیق تر به کار می رود، استفاده از هارمونیک ها است. برای نمونه اگر بالاترین سیم یک ویولن سل در میانه اش به آرامی نگه داشته شود و آرشه بر آن کشیده شود، صدای هارمونیکی که تولید می شود معادل صدایی است که از آرشه کشیدن بر روی سیم دوم در حالی حاصل می شود که یک سوم جلوتر نگه داشته شده است. در کوک کردن با روش هارمونیک فاصله های پنجم نیز به کار گرفته می شوند. دقیق ترین روش کوک عبارت است از استفاده از یک دیاپازون (امروزه غالباً از دیاپازون ۴۴۰ هرتز استفاده می شود) یا دستگاه های الکترونیکی مخصوص کوک کردن. زهی های دست باز. در موسیقی، اصطلاح دست باز به رشته سیم هایی گفته می شود که دارای کوک ثابت روی نت های پایه و سیم های آزاد هستند. سیم های گیتار و گیتار بیس به طور معمول به فاصلهٔ چهارم درست (به استثنای سیم های سل و سی) کوک می شوند. ویولن، ویولا و ویلنسل به فاصلهٔ پ
نجم درست کوک می شوند. با این حال امکان کوک های غیراستاندارد برای تغییر صدای ساز و ایجاد گزینه های دیگر برای اجرا وجود دارد. برای کوک ساز اغلب به یک سیم ارجاع داده می شود و بر این اساس کوک سایر سیم ها بر اساس فواصل مطلوب به دست می آید. کوک های متفاوت. اگر چه بسیاری از سازها کوک هایی متداول دارند که در بیشتر موارد از آن استفاده می شود (برای نمونه کوک متداول برای ویولن عبارت است از: می، لا، ر، سل). اما گاهی کوک های متفاوت دیگری نیز که تداول کمتری دارند برای این سازها به کار گرفته می شوند. برای نمونه «پنج سوئیت برای ویولنسل تنها» اثر یوهان سباستیان باخ نیازمند آن است که کوک سیمِ بالای ویولنسل از «لا» به «سل» تغییر داده شود (یک نت بم تر شود). کوک سازهای کوبه ای بدون ارتفاع معین. اکثر سازهای کوبه ای توسط نوازنده کوک می شوند. از جمله سازهایی با ارتفاع معین مانند: تیمپانی، طبله و سازهایی با ارتفاع نامعین مانند: طبل کوچک. کوک ساز کوبه ای برای گام ها پیرو تنظیمی مانند سازهای دیگر است ولی تنظیم کوک سازهای کوبه ای با «ارتفاع نامعین» گام خاصی را دنبال نمی کنند. دستگاه های کوک. نظام های مختلفی برای کوک کردن سازهای موسیقی و
جود دارد. هر دستگاه کوک مشخص می کند که نت هایی که توسط ساز تولید می شوند باید دقیقاً چه ارتفاعی داشته باشند (چه فرکانسی داشته باشند). از آنجا که بین زیر و بمی صدای یک ساز و رنگ صدای آن ساز ارتباط سایکوآکوستیک وجود دارد، برخی ترکیب های زیر و بمی صدا برای برخی رنگ های صدا حالتی «طبیعی تر» پیدا می کنند. بسیاری از این ترکیب ها از نظر فیزیکی تناسبی مشخص بین فرکانس های خود دارند؛ به عنوان نمونه: دستگاه های کوک برای گام کروماتیک دوازده نتی. گام کروماتیک که توسط بیشتر سازهای موسیقی موجود استفاده می شود، مبتنی بر دوازده نت است که تمامی نت های گام معتدل غربی را شامل می شوند (به ترتیب دو، دو دیز، ر، ر دیز و الی آخر). تفاوت دستگاه های کوک برای گام کروماتیک در این است که مشخص کنند که فرکانس دقیق هر کدام از این نت ها چیست. در نظام کوک خالص غربی، نسبت فرکانس ها به صورت کسرهایی مشخص می شود که صورت و مخرجشان اعداد کوچک (یک یا دو رقمی) است. متداول ترین روش آن است که نسبت صداها را برای نت های اصلی (دو، ر، می، فا، ...) به ترتیب ۱:۱، ۹:۸، ۵:۴، ۴:۳، ۳:۲، ۵:۳، ۱۵:۸ و ۲:۱ تعیین می کند. در این مثال فرکانس نت اولی نسبت به نت پایه تناس
ب ۱:۱ دارد (نت اول همان نت پایه است، مثلاً اگر نت پایه را «نت دو با فرکانس ۲۶۱٫۶ هرتز» فرض کنیم، نت اول همان «دو» است) و نت آخری که در واقع یک اکتاو بالاتر قرار دارد، فرکانس دو برابر اولی دارد (نسبت ۲:۱) یعنی نت آخر «نت دو با فرکانس ۵۲۳٫۲» خواهد بود. اگر چه نظام کوک خالص امکان تعریف نت ها با استفاده از نسبت های سادهٔ ریاضی را می دهد اما خالی از اشکال نیست. در مثالی که بالاتر زده شد، فاصلهٔ بین نت «ر» تا «لا» (۵:۳ تا ۹:۸) برابر ۴۰:۲۷ است در حالی که انتظار می رفت فاصلهٔ این دو نت ۳:۲ باشد (چون در فاصلهٔ پنجم درست از همدیگر هستند). حتی با تغییر این نسبت ها هم این مشکل مرتفع نمی شود. برای همین دستگاه های پیچیده تر برای کوک کردن ابداع شده اند. کوک فیثاغورثی در واقع یک حالت خاص از نظام کوک خالص است که در آن نسبت فرکانس نت ها بر اساس تناسب ۳:۲ محاسبه می گردد. با این روش صدای ۱۲ نت گام کروماتیک بر اساس تناسبات ۱:۱، ۲۵۶:۲۴۳، ۹:۸، ۳۲:۲۷، ۸۱:۶۴، ۴:۳، ۷۲۹:۵۱۲، ۳:۲، ۱۲۸:۸۱، ۲۷:۱۶، ۱۶:۹، ۲۴۳:۱۲۸ و ۲:۱ به دست می آید. در تمامی این نسبت ها، عدد صورت و مخرج تنها به ۲ یا به ۳ بخش پذیر هستند و هیچ عدد اول دیگری به جز ۲ و ۳ جزو ر
یشه های این اعداد نیست. کوک فیثاغورثی در دوره های رنسانس و قرون وسطا از اهمیت بالایی برخوردار بود. در روش فیثاغورثی فواصل اصلی به سه دسته تقسیم می شوند: لیما معادل فاصلهٔ یک پرده است و نسبت فرکانس ۹:۸ دارد، کاما معادل فاصلهٔ نیم پردهٔ دیاتونیک است (نیم پرده ای که بین دو نت غیر همنام دیده می شود، نظیر فاصلهٔ می و فا) و نسبت فرکانس ۲۵۶:۲۴۳ دارد، و نهایتاً نیم پردهٔ کروماتیک یا آپوتوم که برابر اختلاف بین دو مورد قبلی است و نسبت فرکانس ۲۱۸۷:۲۰۴۸ دارد. اصطلاح «اعتدال» در موسیقی برای توصیف روش هایی استفاده می شود که جهت اعتدال کوک ساز به کار می روند. در اعتدال میانگین، کسرهایی که برای فاصله های مشابه به کار گرفته می شود (نظیر ۹:۸ و ۱۰:۹ که هر دو برای فاصلهٔ یک پرده به کار گرفته می شوند) را میانگین می گیرند. اعتدال مساوی فاصلهٔ تمام پرده ها را با هم مساوی در نظر می گیرد.
چارلز روون (؛ زاده ) یک تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. او دارای یک شرکت فیلم سازی به نام اطلس انترتینمنت است.
مارگارت الیزابت «مگان» الیسون (؛ زاده ) تهیه کننده فیلم آمریکایی و موسس آناپورنا پیکچرز است که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. او به بیشتر به خاطر تهیه کنندگی فیلم های "سی دقیقه پس از نیمه شب"، "او" و "حقه بازی آمریکایی" شناخته شده است، که تمامی آن ها نامزدی اسکار را برای او به همراه داشت. در سال ۲۰۱۴، "تایم" نام وی را در لیست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان قرار داد. اوایل زندگی و تحصیلات. مگان الیسون در سانتا کلارا، کالیفرنیا به دنیا آمد. او دختر رئیس میلیاردر شرکت اوراکل، لری الیسون و همسر سابق او باربارا بوث است. او یک برادر با نام دیوید الیسون دارد که او نیز تهیه کننده فیلم است. مگان در سال ۲۰۰۴ از پیش دانشگاهی قلب مقدس فارغ التحصیل شد و در مدرسه فیلم دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به مدت یک سال حضور پیدا کرد. زندگی شخصی. الیسون به صورت عمومی اعلام کرده است که همجنسگرا است.
جاناتان گوردون () یک تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسکات رودین (؛ زاده ) یک تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دِینا برونِتی (؛ زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۷۳) تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
مایکل دلوکا (؛ زاده ) تهیه کننده و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسپایک جونز (؛ زاده ) «کارگردان»، «تهیه کننده»، «فیلم نامه نویس» و «هنرپیشه» اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی اولین فیلم بلندش را در سال ۱۹۹۹، تحت عنوان «جان مالکوویچ بودن» ساخت و مورد استقبال قرار گرفت و توانست نامزد جوایز معتبری از جمله «جایزه اسکار بهترین کارگردانی» شود. همچنین در سال ۲۰۰۲ با ساخت فیلم «اقتباس» با بازی بازیگرانی همچون «نیکولاس کیج» و «مریل استریپ» و «کریس کوپر»(که هر سهٔ آن ها نامزد اسکار شدند و از این میان کریس کوپر برنده شد.) را ساخت که مورد تحسین واقع شد. در سال ۲۰۰۹ فیلم فانتزی «جایی که موجودات وحشی هستند» را کارگردانی کرد که این فیلم علی رقم نقدهای مثبت وارد بر آن در گیشه شکست خورد. در سال ۲۰۱۳ فیلم بسیار تحسین شده و رمانتیک «او» با بازی درخشان «واکین فینیکس» را کارگردانی کرد. این فیلم مورد استقبال بسیاری از منتقدین قرار گرفته شد و توانست در مراسم اسکار نامزد بهترین فیلم شود. همچنین خود اسپایک جونز نیز توانست برندهٔ «جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی» و «جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم نامه» شود. وی چند فیلم کوتاه را هم نوشته و ساخت
ه است. همچنین وی چندین موزیک ویدئو را نیز کارگردانی کرده است و توانسته برندهٔ «جایزه ی گرمی» نیز شود. اسپایک جونز در سال ۱۹۹۹ با سوفیا کوپولا دختر کارگردان مولف تاریخ سینما، یعنی فرانسیس فورد کوپولا ازدواج کرد. این دو در سال ۲۰۰۳ از هم جدا شدند. او در فیلم "زندگی دیوانه من" بازی کرده است.
استیو کوگان (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به ، اون یکی ها، شب در موزه، ، من نفرت انگیز ۲، قهوه و سیگار، برادر ابله ما، فیلومینیا اشاره کرد. فیلم شناسی. از جمله فیلم های معروفی که او در آن بازی کرده عبارت اند از:
تریسی سیوارد (؛ زاده ۳ مارس ۱۹۶۵) یک تهیه کننده است.
جویی مک فارلند (؛ زاده ۱۹۷۲) یک تهیه کننده اهل آمریکا است.
بروس مک لیش درن (؛ زاده ۴ ژوئن ۱۹۳۶) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم هایی که وی در آن نقش داشته است، می توان به "جنون بورژوازی"، مارنی، هیولا، جنگوی آزادشده، بازگشت به وطن، آخرین پایمرد، نبراسکا، مگر آنها اسب ها را خلاص نمی کنند؟، مادر خونین، فضانورد کشاورز، همه اسب های زیبا، تویکست، ریک پسر سفیدپوست، بی صدا دویدن، آبشارهای مالهالند، گاوچران آمریکایی، کیک خواران، آتش افروزان جهنم، دروازه، پایین پریسکوپ، دیگزتاون، خانم مانک و هشت نفرت انگیز اشاره کرد. بروس درن برنده جوایزی همچون جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن و خرس نقره ای برای بهترین بازیگر مرد شده است.
چیوِیتِل اِجیوفور () هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی برای بازی در فیلم دوازده سال بردگی کاندیدای دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. زندگی نامه. چیوِیتِل اجیوفور در سال ۱۹۷۷ در لندن از پدر و مادری با اصلیت نیجریایی زاده شد. او در دوران مدرسه و در ۱۳ سالگی، به بازیگری علاقه مند شد و به تئاتر ملی نوجوانان پیوست تا تجربیاتش را در این زمینه افزایش دهد. وی سپس به «آکادمی موزیک و هنرهای دراماتیک لندن» پیوست اما یکسال بعد، از این آکادمی جدا شد چراکه استیون اسپیلبرگ برای بازی در فیلم معروف خودش آمیستاد، از چیوِیتِل دعوت به عمل آورد تا در کنار بزرگانی همچون مورگان فریمن و آنتونی هاپکینز ایفای نقش کند. حضور در «آمیستاد» درهای حضور در هالیوود را برای وی گشود و با موفقیت این فیلم، نام چیویتل اجیوفور نیز بر سر زبان ها افتاد. او پس از بازی در «آمیستاد» که با تحسین منتقدان مواجه شده بود، حضور محدودتری در سینما داشت و در عوض به صحنه تئاتر بازگشت و در چند نمایش تحسین برانگیز همچون نقش رومئو در نمایش «رومئو و ژولیت» اثر ویلیام شکسپیر، تحسین برانگیز ظاهر شد که سبب شد
وی کاندید دریافت جایزه «ایان چارلرسون» شود. اما پس از سال ها حضور موفق در عرصه تئاتر، چیویتل توانست در فیلم چیزهای کثیف زیبا به عنوان نقش اصلی حضور پیدا کند که این حضور جایزه بهترین بازیگر نقش اصلی مرد از جشنواره فیلم های مستقل بریتانیا را برای وی به ارمغان آورد. در سالهای بعد، با نقش آفرینی های متفاوت و اغلب تحسین برانگیز خود در رادیو، تلویزیون و سینما، تبدیل به یکی از مورد اعتمادترین بازیگران بریتانیایی شده که همواره از او به عنوان یکی از گزینه های اصلی برای بازی در نقشهای متفاوت نام برده می شود.
سالومون نورثاپ (زادهٔ ۱۰ ژوئیه ؛ مرگ ) یک سیاه پوست آزاد ساکن نیویورک و فرزند یک برده آزاد شده بود. دو تاجر برده با بیهوش کردن وی، او را به عنوان برده می فروشند. او را با کشتی به نیواورلئان برده جایی که یک مزرعه دار او را خریداری می کند.در طول این مدت وی را چندین بار دیگر نیز خرید و فروش می کنند. او همچنین چند بار تلاش برای فرار کرد. در نهایت با برقراری ارتباط با دوستان و خانواده اش موفق به کسب مجدد آزادی اش می شود. در اولین سال بعد از آزادی، وی کتابی با نام ۱۲ سال بردگی را در سال ۱۸۵۳ منتشر می کند که در آن به بیان خاطرات و وقایعی ای که بر او در طول این ۱۲ سال اتفاق افتاد می پردازد. از روی کتاب وی فیلمی نیز با نام ۱۲ سال بردگی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی استیو مک کوئین ساخته شده است.
لوپیتا اموندی نیونگو (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۸۳) بازیگر است. نیونگو بعد از فارغ التحصیلی از کالج همپشایر در رشته مطالعات فیلم و سینما، حرفه خود را به عنوان دستیار تهیه کننده شروع کرد. اولین حضور نیونگو در یک فیلم به عنوان بازیگر به فیلم "رودخانه غربی" ساخته سال ۲۰۰۸، بر می گردد. او بعد از آن در سریالی کنیایی به نام "شوگا" بازی کرد. نیونگو در سال ۲۰۰۹ فیلم مستندی به نام "در ژن های من" را تهیه و کارگردانی کرد. بعد از مدتی نیونگو موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد خود از مدرسه نمایش دانشگاه ییل شد و در ادامه در اولین فیلم برجسته اش که به کارگردانی استیو مک کوئین بود، یعنی فیلم "۱۲ سال بردگی" (۲۰۱۳) ایفای نقش کرد. نقش آفرینی وی در این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و علاوه بر جوایز و نامزدی های بسیار، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن نیز به وی اعطا شد. نیونگو در ادامه نقش ماز کاناتا را به شکل ضبط حرکت در سه گانه دنباله "جنگ ستارگان" (۲۰۱۵–۲۰۱۹) به عهده گرفت و صداپیشهٔ نقش راکشا در "کتاب جنگل" (۲۰۱۶) بود. حرفهٔ نیونگو با بازی در نقش ناکیا در فیلم های ابرقهرمانی "پلنگ سیاه" (۲۰۱۸) و (۲۰۲۲) در دنیای سینمایی مارول و
همچنین نقش های اصلی او در فیلم های ترسناک "ما" (۲۰۱۹) و "" (۲۰۲۴) و صداپیشگی در فیلم پویانمایی "ربات وحشی" (۲۰۲۴) پیشرفت کرد. در کنار بازیگری، نیونگو پشتیبان حفاظت تاریخی است. او در مورد جلوگیری از آزار جنسی و اقدام برای حقوق زنان و حیوانات صحبت کرده است. او در سال ۲۰۱۴ از سوی "پیپل" به عنوان زیباترین زن انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹، نیونگو کتابی برای کودکان به نام "سولو" نوشت که به پرفروش ترین کتاب "نیویورک تایمز" تبدیل شد. در سال ۲۰۲۰، نیونگو از سوی "فوربز" به عنوان یکی از ۵۰ زن قدرتمند آفریقا انتخاب شد. کودکی. نیونگو متولد شهر مکزیکو سیتی در کشور مکزیک است. مادرش «دروتی» نام داشت و پدرش «پیتر». پدر لوپیتا از سیاستمداران کشور کنیا و همچنین از استادان دانشگاه است. همچنین پدرش مدتی وزیر خدمات بهداشتی دولت کنیا بود و در زمانی که لوپیتا زاده شد، آن ها در مکزیک حضور داشتند. بر اساس آداب و رسوم مردم محلی کنیا، نام کودک را باید بر اساس اتفاقی که در زمان تولدش افتاد نهاد، چون لوپیتا در مکزیک زاده شد پس به همین دلیل است که تصمیم گرفتند یک نام مکزیکی را روی او بگذارند و نام لوپیتا را انتخاب کردند. وی فرزند دوم در بین شش خ
واهر و برادرش است. بعد از تولد و در زمانی که چند ماه بیشتر از عمر لوپیتا نگذشته بود، به شکل کوتاهی به نیویورک سفری کرده و در نهایت مجدداً به سرزمین محلی خودشان، کنیا بازمی گردند. در این مدت بود پدرش به عنوان استاد دانشگاه انتخاب می شود و به همین دلیل بیشتر دوران کودکی لوپیتا در کشور کنیا گذشته است. زمانی که لوپیتا ۱۶ ساله شد، خانواده اش برای اینکه وی زبان اسپانیایی را فرا گیرد، او را به مکزیک می فرستند. تحصیلات و کار. لوپیتا نیونگو در یک خانوادهٔ دوستدار فرهنگ پرورش یافت. در عمده موارد خانوادهٔ وی گرد هم آمده و اجرای فرزندان خود را تماشا کرده یا با هم به سالن های اجرای نمایش می رفتند. در دورانی که وی در کنیا حضور داشت، در یک مدرسه تک جنسیتی دخترانه تحصیل می کرد و در کلاس ها نمایشی حضور می یافت. شاید یکی از اولین نقش هایی که او عهده دار اجرای آن شد، نقشی کوتاه در نمایش "اولیور تویست" بود که در مدرسه اجرا شد. در سن ۱۴ سالگی فعالیت ها نمایشی وی حالت جدی تری به خود گرفت و در نمایشی به نام رومئو و ژولیت نقش ژولیت را بازی کرد. دوران دانشجویی نیونگو در آمریکا گذشت. در ابتدا شروع به تحصیل در دانشکده همپشایر نمود و با
مدرکی در رشته مطالعات فیلم و تئاتر از این مرکز فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی به عنوان دستیار در چند فیلم مختلف نیز مشغول به کار شد. در سال ۲۰۰۸ در فیل کوتاهی به نام "رودخانه غربی" به ایفای نقش پرداخت. این فیلم اثری از مارک گری بود که در محله بروکلین شهر نیویورک فیلمبرداری شده بود. سپس به کنیا بازگشت و در سریالی به نام "شوگا" بازی کرد. این سریال در خصوص بیماری ایدز ساخته شده بود. یک سال بعد او فیلم مستندی را خود کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی می کند. این مستند در چندین جشنواره فیلم مختلف به نمایش درآمده و جوایز و عناوینی را کسب کرد. نیونگو همچنین موزیک ویدئوی یکی ا خوانندگان کنیایی به نام "چیزای کوچولو" را کارگردانی کرد که در نهایت نامزد دریافت جایزه بهترین موزیک ویدئو از سوی ام تی وی در آفریقا شد. در ادامه وی برای مدرک کارشناسی ارشد خود در رشته بازیگری به دانشگاه ییل می رود. در این دوره بود که در چندین نمایش مختلف دیگر نیز ظاهر می شود. بازیگری. در کنار تمامی نقش هایی که نیونگو تاکنون ایفا کرده بود، هیچ کدام به اندازه نقشی که وی در فیلم ۱۲ سال بردگی ایفا کرد برای وی شهرت به ارمغان نیاوررد. وی کمی پی
ش از فارغ التحصیلی اش از دانشگاه ییل برای این نقش انتخاب شد. فیلم ۱۲ سال بردگی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی استیو مک کوئین، کارگردان مشهور انگلیسی است. این فیلم زندگی واقعی شخصی به نام سالومون نورثاپ (با بازی چیوتل اهیرفور) را روایت می کند که برای مدت ۱۲ سال از سوی عده ای تاجر برده به عنوان برده ربوده می شود. برای این نقش آفرینی، لوپیتا نیونگو بسیار مورد تحسین قرار گرفت و نامزد دریافت چندین و چند جایزه مختلف سینمایی شد که از میان آن ها شاید برنده شدن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن، از بهترین آن ها باشد. در سال ۲۰۱۴ وی را به عنوان یکی از چهره های میو میو انتخاب کردند و در چندین مجله مختلف (عمدتاً در مورد مد و لباس) نیز ظاهر شد. دزدیده شدن لباس مراسم اسکار. لباس ۱۵۰ هزار دلاری لوپیتا نیونگو پس از مراسم اسکار در هالیوود دزدیده شد. در زمانی که وی از اتاقش در هتل لندن بیرون رفته بود به سرقت رفت. روی این لباس دست دوز که توسط شرکت کلوین کلاین تهیه شده، ۶ هزار مروارید سفید طبیعی دوخته شده. طراحی این لباس را فرانسیسکو کاستا برای کلوین کلاین بر عهده داشت و ۲۵ نفر به مدت ده هفته این شش هزار مروارید را با دست به آن
دوختند. زندگی شخصی. لوپیتا نیونگو در حال حاضر ساکن بروکلین است و به چند زبان مختلف منجمله زبان محلی خود، انگلیسی و اسپانیایی آشنایی کامل دارد. در فوریه ۲۰۱۴ وی برای مجله "اسنس" که برای بانوان آفریقایی - آمریکایی چاپ می شود سخنرانی کرد. در این سخنرانی او در مورد زیبایی زنان سیاه پوست و همچنین مشکلاتی که آن ها به عنوان یک سیاه پوست با آن ها مواجه بودند سخن گفت. همچنین در مورد مشکلاتی که خودش به عنوان یک دختر نوجوان سیاه پوست با آن ها دست به گریبان بود نیز اشاره کرد. در سال ۲۰۱۳ پدر نیونگو به عنوان نماینده مردم شهرستان "کیسومو" در مجلس کنیا انتخاب شد. مادرش نیز در حال حاضر مدیر "بنیاد سرطان آفریقا" است. جوایز. لوپیتا در سال ۲۰۱۳ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای فیلم "۱۲ سال بردگی" گرفت.
جان ریدلی (زاده ۱ اکتبر ۱۹۶۴) فیلمنامه نویس، کارگردان تلویزیونی، رمان نویس و مجری برنامه های تلویزیونی آمریکایی است که با فیلم ۱۲ سال بردگی شناخته می شود و برای آن جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را دریافت کرد. او همچنین سازنده و مجری سریال گلچین جرم آمریکایی است. در سال ۲۰۱۷ او فیلم مستند بگذار سقوط کند: لس آنجلس را کارگردانی کرد. از آثار کارگردانی او می توان به فیلم های و شرلی اشاره کرد.
کریس باک (؛ زاده ) کارگردان، پویانما، فیلم نامه نویس و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. بهترین اثر اون پویانمای (منجمد۱,۲) بودن است
کیرک دمیکو () یک فیلم نامه نویس کارگردان و تهیه کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
ریثی پان (؛ زاده ) کارگردان و فیلم نامه نویس فیلم مستند اهل کامبوج است.
جاشوآ اوپنهایمر (؛ زاده ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. حرفه. از مهم ترین فیلم های وی می توان به "عمل کشتن" (۲۰۱۳) و "چهره سکوت" (۲۰۱۴) اشاره کرد.
جیهان نُجَیم (؛ زاده ) نامزد دریافت جایزه اسکار برای فیلم مستند آمریکایی است که بیشتر برای فیلم هایش مانند: اتاق کنترل، استارت آپ.کام، روز پنگا و مربع شناخته شده است.
الکساندر میشل ژرار دسپلا (؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۶۱، پاریس) آهنگساز و رهبر ارکستر اهل فرانسه و برنده جایزه اسکار است. عمده فعالیت وی در زمینه موسیقی فیلم بوده است.
کریستن اندرسون-لوپز (؛ زاده) ترانه سرا و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که در آن نقش داشته است می توان به وینی د پو اشاره کرد. آهنگ معروف Let it go مربوط به مجموعه کارتونی Frozen با شخصیت های آنا و السا، کار مشترکی از کریستن و همسرش روبرت اندرسون است.
رابرت لوپز (؛ زاده ) یک ترانه سرای اهل ایالات متحده آمریکا است.
روزهای بد، به در نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سعید آقاخانی است که برای پخش در نوروز ۱۳۹۳ از شبکه سه ساخته شده است. این سریال در ۱۵ قسمت ۴۰ دقیقه ای برای پخش از شبکه سوم سیما در نظر گرفته شده که از ابتدای عید نوروز نمایش داده شد. خلاصه داستان. داستان آن را دربارهٔ اردشیر، سرایدار یک مدرسه است که همراه خانواده اش برنامه ریزی کرده تا مراسم عروسی پسرش را شب عید در مدرسه برگزار کند، اما ناگهان حکم بازنشستگی او می آید و خانواده باید مدرسه را تخلیه کنند، همین مسئله باعث می شود تا برنامه ریزی خانواده به هم بریزد؛ اما همه آن ها دست به دست هم می دهند تا مشکلات را پشت سر بگذارند و مراسم را برگزار کنند.
آمین های هتروسیکلیک یا به آمین هایی گفته می شود که دست کم دارای یک اتم نیتروژن در حلقه هتروسیکلیک هستند مانند پیریدین، برخی داروها و برخی ویتامین ها مانند نیاسین. ترکیبات هتروسیکلی گونه ای از ترکیبات حلقوی است که اتم های سازنده حلقه در آن از دو یا چند گونه مختلف از اتم ها تشکیل شده باشد. بیماریزایی. آمین های هتروسیکلیک در غذا زمانی ایجاد می شوند که اسیدهای آمینه (واحدهای سازندهٔ پروتئین ها) و کراتین (یک مادهٔ شیمیایی که در ماهیچه پیدا می شود) در دمای پخت بالا (کباب کردن یا سرخ کردن) با هم واکنش بدهند. ۱۷ نوع آمین هتروسیکلیک مختلف در اثر پختن گوشت ماهیچه مانند گوشت گاو، مرغ و ماهی ایجاد می شوند که ممکن است برای انسان خطر سرطان (مانند سرطان معده، سرطان کولورکتال، لوزالمعده و پستان) ایجاد کنند.
بروس بروتن (؛ زاده ) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته است، می توان به "هاوایی فایو-او" و "هری و خانواده هندرسون" اشاره نمود.
ویلی استیتمن () یک تدوینگر صدای اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. و ۹ مرتبه نامزدی اسکار تدوین صدا را در کارنامه هنری خود دارد.
کریس مونرو () یک مهندس صدا است که از سال ۱۹۷۲ تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مایکل هجز (؛ زاده درگذشته ) یک موسیقی دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می کرد.
امانوئل لوبزکی (؛ زاده ۳ مارس ۱۹۶۴) یک مدیر فیلم برداری اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او یکی از برترین فیلمبردار های سینماست، او سه بار پیاپی برنده اسکار بهترین فیلمبرداری برای فیلم های جاذبه ، مرد پرنده ای و بازگشته شده است،او در کل هشت نامزدی اسکار در کارنامه دارد. منابع. آشنایی با هنر فیلمبرداری امانوئل لوبزکی
برونو دل بونل (؛ زاده ۳ مارس ۱۹۵۷) یک مدیر فیلم برداری اهل فرانسه است.
فدون پاپامیکائیل (به ؛ زادهٔ فوریهٔ ۱۹۶۲) کارگردان و فیلم بردار اهل یونان است. وی همکاری های متعددی با کارگردانانی همچون جیمز منگولد، گور وربینسکی، الکساندر پین، برد سیلبرلینگ و جان ترتلتاب داشته است.
انجمن دوستاران رابطه مردان با پسر بچه ها گروهی در ایالات متحده آمریکا بود که با هدف قانونی کردن روابط جنسی مردان با کودکان و کمپین برای آزاد کردن متهمان (مردان) به داشتن روابط جنسی با کودکان، می پرداختند. این گروه از سال ۱۹۹۰ به بعد فعالیت و گردهمایی نداشته است ولی در ۱۹۹۵ کاراگاهی دریافت که این گروه حدود ۱۱۰۰ عضو داشته و در سال ۲۰۰۵ بر اساس گزارش روزنامه ها مشخص شد که این گروه فعالیت های خود را در سانفرانسیسکو و نیویورک آغاز کرده است. این گروه با شروع حرکت های هم جنس گرایان و دگر جنس خواهان، حق رابطه با کودکان را برای خود قانونی می دانست.
راجر الکساندر دیکینز (؛ زاده ) مدیر فیلم برداری انگلیسی است. دیکینز همواره به عنوان یکی از بهترین فیلم برداران تاریخ سینما شناخته می شود. او به خاطر سبک خاص نورپردازی آثارش و استفاده از برداشت بلند مشهور است. دیکنیز تاکنون با کارگردانان مشهور بسیاری همکاری کرده است. برادران کوئن، سم مندس و دنی ویلنوو فیلم سازانی هستند که دیکینز با آن ها همکاری متعدد داشته است. دیکنیز از اعضای اصلی انجمن فیلم برداران آمریکا و انجمن فیلم برداران بریتانیا است. او تاکنون مجموعاً برای آثار خود ۱۵ بار نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم برداری شده که دو بار در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ و برای فیلم های "بلید رانر ۲۰۴۹" و "۱۹۱۷" توانسته این جایزه را به خود اختصاص دهد. "رستگاری در شاوشنک"، "فارگو"، "ذهن زیبا"، "اسکای فال" و "سیکاریو" از جمله آثار مشهور دیکینز هستند.
کاترین مارتین (؛ زاده ) یک تهیه کننده و طراح لباس و دکور اهل استرالیا است. وی در طول فعالیتش تا کنون برنده چهار جایزه اسکار شده است.
مارک سنگر (؛ زاده ) یک تدوینگر فیلم بریتانیایی است. وی معمولاً با آلفونسو کوارون کار می کند.
تیم وبر () یک طراح جلوه های ویژه اهل انگلستان است. از معروفترین کارهای وی فیلم ها هری پاتر و جام آتش، شوالیه تاریکی، آواتار و گرانش است.
پارسیان آذربایجان که بیشتر شناخته شده به نام تات های آذربایجان یا تات های قفقاز می باشند جمعیتی می باشند که در آذربایجان به صورت پراکنده زندگی می کنند این مردم به زبان پارسی سخن می گویند و برعکس اینکه به نام تات شناخته می شوند به زبان تاتی صحبت نمی کنند. در سال ۲۰۱۲ تات ها یا همان پارسیان آذربایجان تظاهرات بزرگی علیه حکومت آذربایجان انجام دادند که نتیجتاً به شدت سرکوب شدند جمهوری آذربایجان سعی در محو کردن مدارس پارسی زبان در مناطق پارسیان می باشد. تاریخچه. نخستین اشاره به پارسیان قفقاز به زمان هخامنشیان وگسترش شاهنشاهی هخامنشی بر می گردد کشف ویرانه معماری های هخامنشی، کشف جواهرات و قطعات مختلف در آذربایجان و دیگر کشورها این را ثابت می کند. به هر روی، تا زمان هخامنشیان اطلاعاتی از حضور پیوسته و فراوان پارسیان باستان در قفقاز جنوبی می باشد اما به نظر می رسد کوچ اصلی آن ها بدستور داریوش هخامنشی می باشد ولی برخی از محققان معتقدند که ایرانی زبانان تاتی در دورة ساسانیان، برای نگهبانی از مرزهای شمال غربی پادشاهی ساسانی، به قفقاز گسیل شده باشند (همان، ص ۳۱۶). جستارهای وابسته. تات های قفقاز