Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ز راه های اکتساب مجاز در جامعه به دست می آورد برخوردار باشد … این واقعیت که هیچ انسانی آزاد نیست مگر آن که از حق اختصاصی مالکیت بر استعدادهای شخصی و کارش برخوردار باشد مورد اعتقاد هر کسی است که آزادی را به این معنا به کار می برد. آن آزادی که انسانی را از بردگی رها می کند چیزی جز آزادی انتخاب و آزادی تحرک در میان سازمان ها، بنگاه ها و بازار کار مستقل و خودمختار نیست و آزادی متضمن وجود حق مالکیت خصوصی بر منابعی غیر از توانمندی های شخصی است. هرگاه وسایل تولید تحت نظارت یک قدرت واحد قرار گیرد نوعی از بردگی به دنبال آن خواهد آمد.» تروتسکی از معماران دولت فراگیر شوروی نیز به نحو پیشگویانه ای گفته است: «در کشوری که تنها کارفرما دولت است، مخالفت با آن یعنی محکومیت به مرگ تدریجی از طریق گرسنگی. این اصل قدیمی که هرکس کار نکند حق خوردن ندارد، جانشین این اصل جدید شد که هرکس اطاعت نکند حق خوردن نخواهد داشت.» جان گری معتقد است مالکیت خصوصی مظهر آزادی فردی در ابتدایی ترین شکل آن است. وی مبنای این سخنش را از کانت و هیوم وام می گیرد. رشته استدلال کانتی بر این تأکید می ورزد که فرد را بایستی در مقام بانی اهداف و مقاصد خودش به ح
ساب آورد و نمی توان او را ملتزم به تن دردادن به آمریّت هرگونه فرایند جمعی فراسوی حاکمیت قانون کرد. استدلال هیومی نیز به کمیابی دانش و منابع طبیعی به عنوان ملاحظه دائمی در دفاع از مالکیت خصوصی استناد می جوید. مالکیت خصوصی و بازتوزیع. منتقدان مالکیت خصوصی به بازتوزیع ثروت معتقدند و می گویند حق مالکیت خصوصی نمی تواند حقی مساوی برای همه باشد چرا که ممکن است به معنای تصاحب حق دیگری به کار رود و حق برده داری را مثال می زنند. مایکل اوکشات در پاسخ می گوید: «حق مالکیت خصوصی مثل هر حق دیگری خود بازدارنده است: این حق، برده داری را نه از سر دلبخواه بلکه بدین دلیل ممنوع اعلام می کند که حق در اختیار داشتن یک انسان دیگر هرگز نمی تواند حقی باشد که هر عضو جامعه بتواند به طور مساوی از آن بهره مند شود. تنها به وسیله نهاد مالکیت خصوصی است که حداکثر توزیع قدرت ناشی از مالکیت حاصل می شود.» هانس هرمان هپه معتقد است که نه تنها مکتب اخلاقی لیبرتارینی را می توان به نحو ماقبل تجربی توجیه کرد بلکه به نحو استدلالی از هیچ مکتب جایگزین دیگری نمی توان دفاع کرد. او در رد بازتوزیع می گوید: «همه مکاتب جایگزین لیبرالیسم، چه همه آن ها که تجربه ش
ده اند و چه بیشتر مکاتب غیرلیبرالی که به لحاظ نظری پیشنهاد شده اند، حتی از آزمون نخست و صوری فراگیری نیز سربلند بیرون نمی آیند و تنها به خاطر همین یک واقعیت نیز زیر سؤال می روند. همه این نسخه پیچی ها هنجارهایی را در چارچوب دستورالعمل های قانونی شان گنجانده اند که چنین ظاهری دارند: «برای برخی افراد آری و برای برخی دیگر نه.» به هر رو، چنین دستورالعمل هایی که حقوق یا تعهدات متفاوتی را برای دسته های گوناگون مردم مشخص می کنند، به دلایل ساده صوری، هیچ بختی ندارند که توسط هر شرکت کننده بالقوه ای در یک گفتگو، منصفانه شناخته شده و پذیرفته شوند.. تا زمانی که این تمایز ایجاد شده بین طبقات گوناگون مردم، آن طور شکل نگرفته باشد که برای هر دو طرف به عنوان حالت طبیعی اوضاع پذیرفته باشد، چنین دستورالعمل هایی مورد پذیرش نخواهد بود؛ زیرا پذیرش چنین دستورالعمل هایی به این معنا است که برخی گروه ها از مزایایی قانونی به بهای تبعیض معادلی علیه گروه های دیگر، بهره مند خواهند شد.» به گفته هپه، «وقتی سوسیالیسم بازتوزیعی، به من اجازه می دهد، برای مثال، از مردمی که بخت یا فرصت های شان روی بخت من تأثیر منفی گذاشته درخواست خسارت کنم، حقوق
مالکیت باید به شکلی معنوی تعریف شده باشد. همین موضوع در مورد وقتی که خسارتی به دلیل ارتکاب «تجاوز ساختاری» درخواست می شود نیز عیناً صادق است.» برای این که بتوان چنین غرامتی را درخواست کرد، باید بتوان کاری که فرد انجام داده، مثلاً تحت شعاع قراردادن فرصت های من، «تمامیت روانی» من یا احساساتی را که به من تعلق دارند به عنوان یک رفتار متجاوزانه طبقه بندی کرد. چرا این اندیشه محافظت از «ارزش» مالکیت قابل قبول نیست؟ اولاً، هر کسی، دست کم در اصول، می تواند روی این که رفتارهایش موجب تغییر در مشخصات فیزیکی یک چیز خواهد شد یا نه نظارت کامل داشته باشد؛ بنابراین می تواند روی این که رفتارهایش توجیه پذیرند یا نه نیز نظارت کامل داشته باشد. اما در همین حال، کنترل داشتن روی این که رفتارهای آدم روی «ارزش مالکیت یک نفر دیگر» تأثیرگذار است یا نه، به خود فرد کنشگر مربوط نمی شود، بلکه بیشتر به آن افراد دیگر و برداشت های شخصی شان برمی گردد؛ بنابراین، با باور به چنین اندیشه ای می توان انتظار داشت هیچ کس نمی تواند تعیین کند که رفتارهایش توجیه پذیر توصیف می شوند یا غیرقابل توجیه. با این وضع، آدم باید از همه مردم بازجویی کند، تا مطمئن شو
د که کنش هایی که می خواهد انجام دهد، برداشت های ذهنی یک فرد دیگر از املاکش را تغییری نخواهد داد. حتی آن زمان نیز، هیچ کس نمی توانست هیچ رفتاری انجام دهد، تا وقتی که توافق عالم گیری حاصل شود بر سر این که چه کسی و در چه نقطه ای از زمان، قرار است با چه چیزی چه کار کند. روشن است که به دلایل مشکلات بسیاری که در عمل پیش روی چنین وضعیتی خواهد بود، عمر آدم ها اصلاً به این که درگیر چنین گفتگویی باشند کفاف نمی داد چه برسد به این که چنین توافقی نیز حاصل شود. حقوق مالکیت. به نوعی شاید بتوان گفت که مالکیت خصوصی و مالکیت شخصی دو نوعی از مالکیت فردی به شمار می روند. حقوق مالکیت مدرن براساس تصور مالکان و ثروتی که متعلق به اشخاص قانونی است حتی اگر فرد حقوقی حالت عادی (طبیعی) نداشته باشد پایه گذاری شده است. در اکثر کشورها، برای مثال شرکت ها، حقوق قانونی مشابه ای برای شهروندان دارند؛ بنابراین شرکت در بر گیرندهٔ یک شخص حقوقی یا نهاد حقوقی ساختگی است که، تحت نظر تصوری است که بعضی افراد از آن به عنوان «همکاری بشریت» استفاده می کنند. حقوق مالکیت در قانون های رایج اکثر ایالات، معمولاً درقالب شکل ها و سند حقوقی شان نگهداری می شوند. ا
ین محافظت و نگهداری همچنین تحت عنوان بیانیهٔ جهانی حقوق بشری ایالات متحده در فصل ۱۷، و در مجمع اروپایی حقوق بشری (ECHR)، تعیین شده است. اصول سنتی حقوق مالکیت شامل موارد زیر است: قانون های مالکیت سنتی شامل موارد زیر نمی شود: هر فرد یا اتحادیه که علاقه به مالکیت داده شده دارد امکان دارد قادر نباشد که همهٔ حقوق دارایی ممکن را بکار گیرد. برا ی نمونه، شما به عنوان مستأجر بخش خصوصی مالکیت، ا مکان فروش ثروت را ندارید، زیرا یک کرایه نشین فقط ملکی را متصرف شده و به طور تام حق واگذاری دارایی به دیگری را ندارد. به طور مشابه زمانی که شما یک مستأجر هستید مالک نمی توا ند قا نون های خودش را استفاده کند و شما را از نگهداری دارایی محروم کند، یا اگر این کار را انجام داد و شما را از دارایی محروم کرد، شاید به شما این حق داده شود که اجاره را پرداخت نکنید یا برای دستیابی به ملک تقاضا کنید. همچنین مالکیت ممکن است در اشکال مختلف، همچون دارندگی مشترک، مالکیت انجمن، دارندگی منحصر به فرد یا اجازهٔ اجاره دادن حفظ شود. این انواع مختلف مالکیت ممکن است توانایی شخص مالک را برای به کارگیری حقوق مالکیت به طور یکطرفه پیچیده کند. به عنوان نمونه
، اگر دو نفر همانند مستأجر مشترک مالک یک قطعه زمین باشند در آن وقت، با توجه به قانون وابسته به حوزه قضاوت، هر کدام در خصوص کنش های رفتاری نسبت به دیگری شاید محدود شده اند. برای مثال، هر کدام از مالکان زمین امکان دارد با توجه به میل خودشان، دارایی را به یک شخص غریبه بفروشد که صاحب دیگر زمین مخصوصاً این معامله را دوست نداشته باشد. حق انتفاع. حق انتفاع عبارت است از حقوقی که فرد از منافع چیزی یا مالی (معمولاً مال غیر) بر خوردار می شود. در حقوق مدنی حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد، استفاده کند. در حق انتفاع، مال در مالکیت شخصی دیگر است و منافع نیز ملک شخص دیگری است و فقط شخص دارای حق انتفاع، حق استفاده و بهره برداری از آن را دارد، نه حق مالکیت بر آن. حق انتفاع یکی از شاخه ها و مراتب مالکیت است که طی قراردادی به شخص واگذار می شود؛ پس جزء اموال وی محسوب می شود. در قانون مدنی ایران مواد زیر مربوط به حق انتفاع است: ماده ۴۱ ـ عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع یا عمر شخص ثالثی برقرار شده باشد. ماده
۴۸ ـ منتفع باید از مالی که موضوع حق انتفاع است سوءاستفاده نکرده و در حفاظت آن تعدی یا تفریط ننماید.
لیبرالیسم کلاسیک ، یک سنت سیاسی و شاخه ای از لیبرالسیم است که بازار آزاد و اقتصاد لسه فر را توصیه می کند، یعنی آزادی مدنی تحت حاکمیت قانون با تاکید ویژه بر استقلال فردی، دولت محدود، آزادی اقتصادی، آزادی سیاسی و آزادی بیان. بلوغ آن به ابتدای قرن ۱۸ میلادی بر اساس ایده هایی که از قرن ۱۳ میلادی به بعد در میان شبه جزیره ایبریا، انگلوساکسون ها و اروپای مرکزی رواج داشت بر می گردد. همچنین این ایدئولوژی تاثیر بنیادی بر انقلاب آمریکا گذاشته است. از افراد برجسته ای که ایده هایشان به ژرفای لیبرالیسم کلاسیک کمک کرد می توان جان لاک، ژان-باتیست سه، توماس مالتوس و دیوید ریکاردو را نام برد. در نتیجه تلاش این افراد، لیبرالسیم کلاسیک به اقتصاد کلاسیک ، به ویژه ایده های آدام اسمیت در کتاب اول ثروت ملل، قانون طبیعی، توسعه اجتماعی و فایده گرایی نزدیک شد. در دوره معاصر نیز افرادی چون فردریش هایک، میلتون فریدمن، لودویگ فن میزس، تامس سول، جرج استیگلر و لری آرنهارت به عنوان اصلی ترین حامیان لیبرالیسم کلاسیک شناخته می شوند. لیبرالیسم کلاسیک برخلاف برخی شاخه های لیبرالیسم مانند لیبرالیسم اجتماعی، نگاه منفی نسبت به سیاست های اجتماعی، ما
لیات و دخالت دولت در زندگی اشخاص دارد و حامی مقررات زدایی است. لیبرالیسم کلاسیک تا دوره رکود بزرگ و سربرآوردن لیبرالیسم اجتماعی با نام لیبرالیسم اقتصادی شناخته می شد و اصطلاح لیبرالیسم کلاسیک برای تمایز بین لیبرالیسم ابتدای قرن ۱۹ با لیبرالیسم اجتماعی استفاده شد. در عصر مدرن واژه لیبرالسیم در ایالات متحده به لیبرالیسم اجتماعی تعبیر می شود اما در اروپا و استرالیا به لیبرالیسم کلاسیک تعبیر می شود. در ایالات متحده، لیبرالیسم کلاسیک ممکن است با «محافظه کاری مالی» و «آزادی اجتماعی» توصیف شود، اما لیبرالسیم کلاسیک به دلیل اصل بنیادی فردگرایی، تحمل پذیری محافظه کارانه در قبال حمایت گرایی و تمایل لیبرالسیم اجتماعی برای حقوق گروهی سازمان ها را رد می کند. لیبرالیسم کلاسیک در ایالات متحده در پیوند با لیبرتاریانیسم راست در نظر گرفته می شود. در اروپا نیز لیبرالیسم چه به صورت اجتماعی (به ویژه رادیکال) یا محافظه کارانه، لیبرالسیم کلاسیک در نظر گرفته و با لیبرالسیم اقتصادی راست میانه شناخته می شود. کلیات. لیبرالیسم کلاسیک، محصول انگلستان و هلند بود. این لیبرالیسم از آزادی دینی، دفاع می کرد و به نفسه، پروتستان بود، اما نه از
نوع خشک و تعصب آمیز، بلکه، از نوعی که به آزادی تفسیر و تعبیر مذهبی قائل بود و جنگ های مذهبی را احمقانه می دانست. به تجارت و صنعت ارزش قائل بود و بیشتر به طبقه متوسط در حال رشد تمایل داشت تا به دستگاه سلطنت و جامعه اشرافی. برای حقوق مالکیت خصوصی مخصوصاً وقتی که مال بر اثر زحمات فرد مالک فراهم آمده باشد احترام فراوان قائل بود. اصل وراثت گرچه مردود نشد از حدود سابق محدودتر شد؛ خصوصاً موهبت الهی سلطنت در برابر این نظر که هر اجتماعی حق دارد که حداقل در بدو امر هر نوع حکومتی بخواهد برگزیند مردود شناخته شد. به طور ضمنی، تمایل لیبرالیسم کلاسیک متوجه دموکراسیی بود که با شناختن حقوق مالکیت، نرم و قابل انعطاف شده باشد. در این لیبرالیسم عقیدهایی وجود داشت که دائر بر اینکه همه افراد در اصل مساوی به دنیا آمده اند و عدم تساوی بعدی آنان محصول شرایط است. به عقیده برتراند راسل، کارل مارکس با تأثیرپذیری و نقد لیبرالیسم کلاسیک، فلسفه سوسیالیسم علمی خود را بنا گذاشت. تاریخچه. نخستین تبیین قابل فهم فلسفه لیبرال در آثار جان لاک دیده می شود. لاک از بانفوذترین فلاسفه جدید است که در انگلستان نظریات او با نظریات هوشمندترین مردم هماهنگی
چنان کاملی داشت که جز در زمینه فلسفه نظری، مشکل می توان تأثیرات آن نظریات را دنبال کرد؛ از طرف دیگر در فرانسه نظریات لاک از لحاظ عملی به مخالفت با رژیم موجود و از لحاظ نظری به مخالفت با فلسفه رایج رنه دکارت منجر شد. همچنین لیبرالیسم کلاسیک بر مبنای آرایی که از قبل تا انتهای قرن هیجدهم طرح شده بود، نظیر آرای برگزیدهٔ آدام اسمیت، ژان-باتیست سه، توماس مالتوس و دیوید ریکاردو بنا شده است. این نظریه درکی روانشناسانه از آزادی شخصی، نظریات متناقض قانون طبیعی و فایده گرایی، و باور به ترقی ارائه کرد. لیبرال های کلاسیک از محافظه کاران نسبت که حداقلی ترین دولت بدبین تر بود و با استفاده از نظریه دولت تامس هابز، آنان باور داشتند که دولت را افراد برای حفاظت از دیگران ایجاد کرده است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Classical_liberalism
بازار آزاد بازاری است که در آن قیمت یک کالا یا خدمات، در نظریه، از طریق عرضه و تقاضا تعیین می شود، نه از طریق سیاستگذاری دولتی. بازار آزاد، در تضاد با بازار کنترل شده قرار دارد که در آن قیمت، عرضه یا تقاضا تابع سیاستگذاری یا کنترل مستقیم حکومت است. به اقتصاد های تشکیل شده از بازارهای آزاد، مانند اقتصاد سوسیالیسم بازار یا اقتصاد لیبرال، اقتصاد بازار آزاد گفته می شود.
ساشا (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در بنگور، کائرنارفونشایر، ولز با نام الکساندر پل کو ) یک دی جی و تهیّه کنندهٔ موسیقی ولزی است. ساشا کار خود را در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ با تهیّهٔ موسیقی اسید هاوس آغاز کرد. در سال ۱۹۹۳ او همکاری اش با جان دیگوید را آغاز کرد. آن دو به همراه یکدیگر توری بین المللی را برگزار کردند و تعداد زیادی میکس (مجموعه ای از آثار هنرمندان دیگر که به صورت یک ترانه با هم مخلوط شده اند) تهیّه کردند. تاکنون چندین تک آهنگ از ساشا توانسته اند به جدول تک آهنگ های بریتانیا راه یابند. ساشا همچنین تاکنون برای هنرمندانی همچون مدونا و کمیکال برادرز ریمیکس هایی تهیّه کرده است. ریمیکسی که او در سال ۲۰۰۴ از ترانه ای از فلیکس دا هاوسکت به نام "Watching Cars Go By" تهیّه کرد باعث شد که ساشا در سال ۲۰۰۴ نامزد دریافت جایزهٔ گرمی شود. ریمیکس ها و ترانه های ساشا، ازجمله آلبوم "Airdrawndagger" (که تنها آلبوم استودیویی انفرادی او به شمار می رود)، غالباً ترکیبی از سبک های گوناگون موسیقی الکترونیک هستند، و این کار را برای منتقدان در تشخیص دقیق سبک موسیقی او دشوار می کند. پس از آن که او به عنوان یک تهیّه کننده و دی جی به موفّقیّ
ت دست یافت، ساشا شروع به کار با دی جی ها و تهیّه کننده های جوان تری همچون بی تی و جیمز زابیلا کرد. این همکاری ها بر روی سبک موسیقی و تکنیک های آن ها تأثیر گذاشت. استفادهٔ او از تجهیزات مهندسی صوت به صورت زنده منجر به محبوبیّت نوآوری های فنّاورانه در میان دی جی هایی شد که تا پیش از آن بر گرامافون تکیّه داشتند. با وجود روند در حال تغییر در موسیقی رقص الکترونیک، ساشا همچنان به اجراهای خود در سالن های رقص بزرگ ادامه می دهد. در سال ۲۰۰۷، او با همکاری رنسانس رکوردز، یک ناشر موسیقی به نام ام فایر را تشکیل داد، که از آن زمان تاکنون خروجی منحصربه فرد آثار جدید او بوده است. سال های آغازین. ساشا در ۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در بنگور، ولز به دنیا آمد. او بیشتر جوانی خود را با مادرش در شهر سندیکرافت در فلینتشایر واقع در ولز شمالی به سر برد. مادر ساشا، در دبیرستان هاواردن آموزگار زبان فرانسوی بود. در آن زمان سلیقهٔ موسیقی ساشا موسیقی پاپ بود و او به موسیقی گروه هایی همچون د د و پلیس گوش می داد. بعد از یک «دوران کودکی شاعرانه»، او در ۱۷ سالگی در کالج اپسوم پذیرفته شد. با این وجود، او اپسوم را دوست نداشت و پیش از به پایان رساندن مرحلهٔ
پیشرفته آن جا را ترک کرد. به جای ادامهٔ تحصیل، ساشا به بنگور رفت تا در آن جا با پدر و نامادری اش زندگی کند. نامادری ساشا، او را مجبور کرد که نواختن پیانو را بیاموزد. اگرچه او در ابتدا نواختن پیانو را دوست نداشت، امّا در نهایت به این نتیجه رسید که نواختن پیانو در حرفهٔ موسیقی که قصد داشت وارد آن شود، سودمند خواهد بود. ساشا در سال ۱۹۸۸ در یک سالن رقص در منچستر با موسیقی رقص الکترونیک آشنا شد. مدّتی بعد، او شیفتهٔ صدای خشن موسیقی اسید هاوس شد. او هر هفته به منچستر می رفت و به زودی به جایی در حوالی دیزلی نقل مکان کرد. ساشا تعداد زیادی محصول اسید هاوس خرید و شروع به خودآموزی میکس موسیقی کرد. همان طور که ساشا خود نیز بارها به این موضوع اشاره کرده، در آن جا یک دی جی محلّی به دنبال دی جی های دیگری بود که بتوانند با او در یک تور منطقه ای سفر کنند و با او همکاری کنند. ساشا داوطلب شد و به این ترتیب نخستین اجرای زنده اش در جایی در نزدیکی استاک پورت رقم خورد. دوران دیگوید. در سال ۱۹۹۳ ساشا با جان دیگوید آشنا شد و این نقطهٔ عطفی در زندگی و حرفهٔ موسیقی او بود. پس از دیگوید. در نیمهٔ دوّم سال ۲۰۰۲، ساشا با همکاری جانکی ایک
س ال، هنرمند بیگ بیت، ترانهٔ "Breezer" را ساخت. بازگشت با دیگوید. اگرچه اجراهای مکرّر آن ها را برای سالیان زیادی از یکدیگر دور کرده، ولی ساشا و دیگوید هر دو تأیید کرده اند که آن ها دوباره برای چند اجرا در استرالیا با هم همکاری خواهند کرد. سبک های موسیقی. ساشا با تأثیر گرفتن از حال و هوای "The Haçienda" در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، کار خود را با تهیّهٔ موسیقی در سبک اسید هاوس شروع کرد، سبکی خشن و در عین حال قابل رقص. در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، او سبک خود را به گونه ای تاریک تر از موسیقی هاوس اروپایی تغییر داد. هرچند زمانی که در شلی اقامت داشت، او شروع به اکسپریمنت موسیقی هاوس آمریکایی کرد. هنگامی که او به رنسانس رفت، سلیقه و سبک موسیقی اش بازهم توسعه و بهبود پیدا کرد، و او شروع به کار با موسیقی الکترونیک و در عین حال متمایل به پاپ هنرمندانی همچون موبی، اسپوکی، و لفتفیلد کرد. دوّمین محصول همکاری ساشا و دیگوید، یعنی "Northern Exposure" که در سال ۱۹۹۷ به بازار عرضه شد را با نام "اپیک هاوس" (هاوس حماسی) توصیف می کنند. آثار متعاقب ساشا، عموماً با الهام از حال و هوای فضایی و اتمسفریک موسیقی "ترنس هاوس" هنرمندانی چون سون وات، مت دیر
ی، تیلت، و آرمین ون بورن ساخته شدند. همچنین در ئی پی ایکس پندر و آلبوم های میکس مربوط به اواخر دههٔ ۱۹۹۰ او، ردّ پایی از گونه ای ریتمیک و بیس دار از موسیقی پراگرسیو هاوس به چشم می خورد. به طور کلّی می توان گفت که موسیقی ساشا در آن زمان تا حدّ زیادی مشابه آثار هنرمندانی مانند جان گراهام، بی تی، بریدر و ساندر کلایننبرگ بود. امروزه ساشا موسیقی الکترو هاوس نیز تهیّه می کند. تکنیک ها و فناوری. ساشا، خود موفّقیّتش را ناشی از مهارت تکنیکی بالا، و توانایی اش در «برقراری ارتباط با رقصندگان» می داند. محبوبیّت و افتخارات. در سال ۲۰۰۰، در رده بندی دی جی های سراسر جهان که هرساله به وسیلهٔ مجلّهٔ دی جی انجام می شود، ساشا توانست جایگاه نخست را از آن خود کند.
جزیره راروتونگا یکی از مهم ترین جزیره ها در جزایر کوک در قارهٔ اقیانوسیه، اقیانوس آرام جنوبی، غرب جزایر پولینزیای فرانسه، شرق تونگا و جنوب غرب ساموآ ی آمریکا. مساحت این جزیره ۶۷٫۳۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴٬۱۵۳ نفر است.
چرخُشت دستگاهی است که برای اَفشره گیری از انگور له شده در حینِ ساخت شراب استفاده می شود. انواع گوناگونی از چرخشت ها را شراب سازان استفاده می کنند، ولی کارکرد همه آنها مثلِ هم است. هر مدل از چرخشتْ فشارِ کنترل شده ای به کار می برد تا آب را از میوه "(به طورِ معمول، انگور)" بگیرد. فشار باید کنترل شود، به ویژه برای انگور، تا از له شدن هسته و آزاد شدن مقدارِ زیاد و ناخواسته از تانن به شراب جلوگیری شود. قدمتِ ساختِ شراب دستکم به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد می رسد. در سال ۲۰۱۱، یک چرخشت که متعلق به ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد بود، در ارمنستان از زیرِ خاک بیرون کشیده شد.
سید محمدعلی ریاضی یزدی شاعر یزدی و ملک الشعرای آستان حضرت معصومه بود که به «ریاضی» و «قضایی» تخلص می کرد و به خاطر اشعار مذهبیش به «شاعر آل الله» و «معین السادات» مشهور شده بود. زندگی. سید محمدعلی ریاضی یزدی در سال ۱۲۹۰ خورشیدی در شهر یزد زاده شد. پدرش سید ابراهیم یزدی و پدربزرگش میرزا علینقی وقت الساعتی بود. او تحصیلات ابتدایی را در یزد گذراند و پس از آن تا ۱۶ سالگی به تحصیل در علوم دینی و حوزوی پرداخت. پس از تحصیل در علوم دینی در ۱۷ سالگی به همراه برادر خود سید کاظم ریاضی یزدی برای تحصیل در علوم جدید به اصفهان رفت و یک سال در آنجا اقامت نمود و موفق به کسب سیکل اول خود شد. پس از کسب سیکل اول به خدمت نظام درآمد و بعد از آن به تهران رفت و در دانشکده معقول و منقول دانشگاه تهران در رشته الهیات به تحصیل پرداخت و پس از آن مدرک کارشناسی علوم تربیتی خود را کسب کرد. پس از اخذ لیسانس در دانشگاه تهران به صاحب جمع اموال و انباردار دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران منصوب شد و به مدت ۳۹ سال در این منصب خدمت نمود و در سال ۱۳۴۷ بازنشسته شد. ریاضی در ۲۹ اسفند ۱۳۶۱ در سن ۷۱ سالگی در تهران درگذشت و در گورستان ابن بابویه به خاک
سپرده شد. شیوه ادبی. وی در مدایح و مناقب معصومین و در سرودن انواع شعر از قصیده و غزل مهارت زیادی داشت، اما تمایل او بیشتر به قالب مثنوی می باشد. در محافل ادبی و مذهبی به «شاعر آل الله» معروف بود و او را «معین السادات» نیز می گفتند. ریاضی به رتبه ملک الشعرایی در آستان حضرت معصومه (س) نیز دست یافت. او در سال های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ در جلسات انجمن ادبی گوهر شرکت می کرد و اشعار خود را می خواند که بیشتر آنها را مجلهٔ گوهر به چاپ رسانده است. بنای حرم حضرت معصومه و مسجد دانشگاه تهران به اشعار او مزین گشته است. ریاضی در نثر نیز هنر خود را آزموده بود و در روزنامه آتشفشان و انسان آزاد مقالات اجتماعی و سیاسی زیادی را به چاپ رسانده است.
فرودگاه بین المللی خوآن ویسنته گومس یک فرودگاه غیرنظامی با کد یاتا SVZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور ونزوئلا قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خوآن سیمونز ولا یک فرودگاه غیرنظامی با کد یاتا RIJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور پرو قرار دارد و در ارتفاع ۸۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی خوان سانتاماریا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا SJO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۱۲ متر است. این فرودگاه در کشور کاستاریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خوآن پابلو پرس آلفونسو یک فرودگاه غیرنظامی با کد یاتا VIG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور ونزوئلا قرار دارد و در ارتفاع ۷۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خوآن مندوسا (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ORU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۶۱ متر است. این فرودگاه در کشور بولیوی قرار دارد و در ارتفاع ۳۷۰۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی خوآن مانوئل گالوس (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا RTB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور هندوراس قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. Cayman Airways has also announced new twice weekly nonstop service between the airport and گرند کیمن.
فرودگاه خوآن اچ. وایت (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CAQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۵۶ متر است. این فرودگاه در کشور کلمبیا قرار دارد و در ارتفاع ۵۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خوآن گئوآلبرتو گومس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا VRA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر وارادرو کشور کوبا قرار دارد و در ارتفاع ۶۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خوآن د آیولاس (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا AYO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر آیولاس کشور پاراگوئه قرار دارد و در ارتفاع ۶۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جی پی ام یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۷۹ متر است. این فرودگاه در شهر منموته، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جوینر یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۴۸۷ متر است. این فرودگاه در شهر کرولیس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خویا آندینا یک فرودگاه با کد یاتا UYU است که یک باند فرود آسفالت دارد. این فرودگاه در کشور بولیوی قرار دارد و در ارتفاع ۳٫۹۵۴ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The airport currently services only charter flights by airline اویانکا نیکاراگوئه to Managua. The terminal operates during daytime only.
فرودگاه بین المللی جاشوا مکابوکو انکومو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BUQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور زیمبابوه قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۰۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جوزف رسنیک یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جوزف برندزینو هاردی کانلزویل یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۱۷۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه جوزف استیت یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۸۵ متر است. این فرودگاه در شهر ژوزف، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۵۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی خوانا ازوردوی دا پادیلا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SRE است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۸۳۵ متر است. این فرودگاه در شهر سوکره کشور بولیوی قرار دارد و در ارتفاع ۲۹۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فضای برداری formula_1 با ضرب داخلی و نرم formula_2 که formula_3، را فضای اقلیدسی k بعدی می نامیم. formula_4، فضای اقلیدسی یک بعدی یا همان خط حقیقی است. formula_5 یا formula_6 نیز فضای اقلیدسی دو بعدی است که به آن صفحه اقلیدسی یا دستگاه مختصات دکارتی می گوییم. با تعمیم این مفاهیم فضای اقلیدسی nبعدی یا formula_7 و به همین ترتیب فضای اقلیدسی بینهایت بعدی، formula_8 تعریف می شوند. فضاهای با بعد بالاتر در زمینه هایی مانند نسبیت، مکانیک آماری و مکانیک کوانتومی کاربرد دارند. در مکانیک کوانتمی حتی فضاهای با بعد نامتناهی نیز کاربرد دارند. تعاریف و اصطلاحات. یک نقطه در فضای دو بعدی عبارت است از جفت مرتبی از عددهای حقیقی مانند formula_9. به همین طریق یک نقطه در فضای سه بعدی، سه تایی مرتبی از عددهای حقیقی مانند formula_10 است؛ بنابراین می توان nتایی مرتبی از عددهای حقیقی مانند formula_11 را به عنوان نقطه ای در فضای nبعدی در نظر گرفت.
سیدباقر جلالی موسوی (۱۳۵۱–۱۲۸۱) روحانی و سیاستمدار ایرانی و نماینده دوره هفدهم مجلس شورای ملی از دماوند و فیروزکوه بود. زندگی نامه. جلالی موسوی در سال ۱۲۸۱ در شهر تهران متولد شد وی فرزند سید ابوالحسن جلالی موسوی بود. در مدارس علمیه تهران، به ویژه مدرسه خان مروی، به تحصیل علوم دینی پرداخت. در سال ۱۳۱۱ از عهده امتحانات مدرسه عالی قضایی برآمد و موفق به دریافت پروانه وکالت گردید. پس از درگذشت پدرش، به وصیت وی به دماوند رفت و به جای پدر پیشنماز مسجد جامع دماوند شد. در شهریور ۱۳۵۱ در اثر عارضه قلبی در لاریجان درگذشت و در روستای شاهاندشت در کنار مادرش، سکینه خانم، و جد مادریش سید ابوطالب شاهاندشتی به خاک سپرده شد. نماینده دماوند و فیروزکوه در مجلس هفدهم. در جریان انتخابات دور هفدهم مجلس به نمایندگی مردم دماوند و فیروزکوه برگزیده شد. برخی معتقدند که وی تنها نماینده دماوند و فیروزکوه است که در یک انتخابات واقعی به مجلس شورای ملی راه یافته است. از آنجا که اکثر اهالی شهر دماوند آیت الله جلالی را از نزدیک می شناختند، نامزدهای احزاب و گروه های سیاسی دیگر، در یک انتخابات آزاد، در برابر وی بخت پیروزی نداشتند. به طور مثال، ک