Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لات تمام شده تولید می کرده و ضمناً این منطقه به مدت طولانی روستایی مانده و کارگاهها و استادکاران حرفه ای اهمیت ناچیزی داشته اند. از محصولات نساجی گیلان می توان به لنگ، پارچه تافته و کجینی اشاره کرد. قلابدوزی رشت مورد تحسین زیادی قرار گرفته است. در شمال تالش شال، و در جنوب استان جاجیم هم بافته می شود. نمدبافی در جنوب تالش و سیاه ورود و طارم و نیز در قاسم آباد رواج دارد. حصیربافی فعالیت مشخص دلتای سفیدرود و تالاب انزلی است. گونه های مختلف گالی و نی روینده در ساحل دریا و نیز در منابع آب کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرند. پنج نوع خاص سفالگری تا پایان دهه ۱۹۷۰ در مناطق مختلف گیلان از جمله کاسه و تنور نانوایی در هشتپر، گمج، نمکار و چیره در جیرده، گمج و چیره خام در گیلده و خرطوم، ظروف آب و ماست در روستاهای غرب تالاب انزلی و نزدیک سیاهکل، جنوب رودسر و تنها کارگاههای شهری در خمیران زاهدان در رشت موجود بوده است. سفال همچنین برای پوشش سقف خانه ها مورد استفاده قرار می گیرد. کشاورزی. گیلان، به دلیل آب و هوای مناسبش، دارای کشاورزی و دامپروری غنی، در سرزمین ایران، است. نام دارترین فراورده های کشاورزی گیلان عبارتند از: برنج
، مرکبات، چای، فندق، بادام زمینی، سیب زمینی، خاویار، پیله ابریشم، کدو، زیتون و... ۵۲ درصد اراضی کشاورزی گیلان به کشت برنج اختصاص دارد. تا سال ۱۳۶۱ شمسی گیلان بزرگترین تولیدکننده برنج ایران بود و ۴۰ تا ۵۰ درصد تولید ملی را داشت ولی در این سال استان همجوار مازندران از آن پیشی گرفت. ۶۰ درصد تولید استان در ناحیه دلتای سفیدرود انجام می شود ولی در جلگه های حاشیه ای غربی و شرقی تولید برنج با محصولات متنوع دیگری ترکیب شده است. این میزان تولید در گیلان اخیراً رخ داده است. در ۱۹۱۱ رابینو نوشت: «گرچه برنج گیلان از مازندران و استرآباد بهتر است، دو تای آخری پایتخت و مرکز ایران را تأمین می کنند.» و چرچیل و ابوت گفته اند که در میانه قرن نوزدهم گیلان مجبور بود برای تأمین نیاز محلی خود از مازندران وارد کند. این دو دلیل اصلی داشت: اولاً زمینداران گیلان برای پاسخ به نیاز فزاینده بازارهای اروپایی اولویت را به نوغان داری می دادند و این فقط در ۱۸۶۰ بود که به علت نابودی کرمهای ابریشم توسط مرض پبرین کشاورزان به برنج روی آوردند؛ ثانیاً گیلان تا ابتدای قرن بیستم و احداث راه رشت-قزوین، که آن را به فلات ایران مرتبط کرد از بقیه کشور ایزو
له بود. تهران به دلیل امکانات ارتباطی از آمل توسط مازندران تأمین می شد. مانند بسیاری از دیگر فعالیتها، تولید برنج در گیلان به دلیل نیاز بازار روسیه رونق گرفت. در ۱۸۹۲، گیلان ۸٬۸۹۹٬۶۰۰ قران برنج به روسیه صادر کرد ولی تنها ۵۸۹٬۰۰۰ قران به داخل ایران که عمدتاً توسط مازندران تغذیه می کرد صادر کرد. با در نظر گرفتن سختی حمل و نقل، و این که در جنوب برنج تولید می شد واردات برنج از خارج بی معنی بود، حال آن که در ۱۳۱۰ گیلان مقادیر زیادی برنج به روسیه صادر می کرد. کشت چای در ایران به دلیل بهره بردن استانهای خزری از شرایط اقلیمی لازم محدود به این استانها ست: بارندگی فراوان بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلیمتر، خاکهای اندک اسیدی. بیشتز کاشت در کوهپایه های البرز در زمین های شیبدار نامناسب برای برنجکاری در سه شهر لاهیجان، لنگرود و رودسر انجام می شود. حاج محمد میرزا کاشف السلطنه، کنسول ایران در هند پس از چندین تلاش ناموفق توسط دیگران، ۳۰۰۰ دانه چای آسامی را به کشورش قاچاق کرد. او آن ها را در لاهیجان به طور آزمایشی کاشت و به زودی موفق شد یک کیلوگرم چای ایرانی را برای مظفرالدین شاه بفرستد. او همچنین سعی کرد مجلس اول را متقاعد کند که یک شر
کت ایرانی برای تأمین مالی توسعه چای در گیلان تأسیس کند. اولین کارخانه فراوری چای در ایران در ۱۳۱۱ در یک ایستگاه تحقیقاتی در لاهیجان تأسیس شد و انگیزه ای برای کشت این گیاه ایجاد کرد. امروزه گیلان اصلی ترین منطقه تولید ابریشم در ایران است، و ۸۰ درصد تولید ملی را که بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ تن در سال می شود را در اختیار دارد. تیلمبار، محل نگهداری کرمهای ابریشم از مشخصه های معماری بومی گیلان است. شرکت سهامی پرورش کرم ابریشم ایران در رشت واقع شده است.
سوپر لیگ والیبال ایران در سال ۱۳۹۰-۹۱ با قهرمانی تیم والیبال کاله آمل به پایان رسید. یکی از قوانین جدید لیگ در این سال این بود که: نتیجه ۳ بر ۰ و ۳ بر ۱ = ۳ امتیاز تیم برنده و تیم بازنده امتیازی نمی گیرد نتیجه ۳ بر ۲ = ۲ امتیاز تیم برنده و ۱ امتیاز تیم بازنده همچنین ۴ تیم نخست سوپر لیگ نیز می بایست در پایان لیگ به صورت ضربدی (تیم اول با تیم چهارم و تیم دوم با تیم سوم) با هم بازی می کردند و تیم برنده می بایست در دیدار فینال به مصاف هم بروند و تیم های بازنده نیز برای کسب رده سوم و چهارم به مصاف هم بروند. نام باشگاه: هاوش گنبد سالن: المپیک تاریخ تأسیس: سال ۱۳۹۰-۹۱ افتخارات: کسب مقام هفتم سوپر لیگ ایران بازیکنان در سال ۹۰-۹۱: فرهاد قائمی - ادریس دانشفر - رحمان رئوفی - احسان دوجی - عبدالله ناظری - محمد ولی پور - ابراهیم چابکیان - سخی عیدی - مجتبی عطار - پوریا ثمری - سلیم عربی - کارلوس تجدا (ونزوئلا) - فرانسیسکو سوتلدو (ونزوئلا) اعضای کادر فنی در سال ۹۰-۹۱: سرمربی، بای محمد دوجی - مربی، استراهیل بالف (بلغارستان) - آنالیزور، منصور جزیده - تدارکات، ابراهیم ناظری - سرپرست، هادی واحدی مدیر باشگاه: مهدی محممدی نام باشگا
ه: کاله آمل سالن: پیامبر اعظم تاریخ تأسیس: ۱۳۸۸-۸۹ افتخارات: دو بار کسب مقام سوم و یک بار قهرمانی در سوپر لیگ ایران و مقام سوم جام باشگاه های آسیا بازیکنان در سال ۱۳۹۰-۹۱: سعید معروف - وحید سید عباسی - حمزه زرینی - فرهاد نظری افشار - میلاد عبادی پور - آرش صادقیانی - عادل غلامی - کراسیمیر گایدارسکی (روسیه)- مهدی رنجبر - علیرضا نادی - عبدالرضا علیزاده - رافع طبری - رضا قرا - شهرام محمودی - سانجای کومار (هند) اعضای کادر فنی در سال ۱۳۹۰-۹۱: سرمربی: بهروز عطایی مربی:آرنندو دامیان مدیر باشگاه: حسن منصوری نام باشگاه: شهرداری ارومیه سالن: غدیر تاریخ تأسیس: ۱۳۸۹-۹۰ افتخارات: کسب مقام سوم سوپر لیگ بازیکنان در سال ۱۳۹۰-۹۱: مهران زارع - سعید مصطفی وند - کراسیمیر استفانوف - صابر علیپور - عطا زراعتگر - بهرام فرید - احسن الله شیرکوند - امیر برزگر - فرهاد عادلی - علیرضا بهبودی - مهدی کریمی - علی رشیدی غفاری - ایرج میکائیل زاده - فرهاد پیروت پور - علی تقی نژادجهانگیر اعضای کادر فنی در سال ۱۳۹۰-۹۱: سرمربی: ابراهیم وطن پرست مربی: حمید ساداتی پزشک: یدالله فرجی مربی تمرین دهنده: ابراهیم قادر مدیر باشگاه: محمد نجف زاده نام باشگاه:
گسترش نوین کشاورز تهران سالن: خانه والیبال تهران تاریخ تأسیس: ۱۳۹۰-۹۱ افتخارات: کسب مقام دهم سوپر لیگ ایران بازیکنان در سال ۱۳۹۰-۹۱: رضا نائینی - معین رحیمی - بهمن جهاندیده - مصطفی حسینی فر - امیر گلریز - سید امیر احمدی - مارتین پنف - شهروز همایونفر - امین علوی - سید توحید حسینی - مهدی بابایی اعضای کادر فنی در سال ۱۳۹۰-۹۱: سرمربی: مسعود آرمات مربی: جهانگیر تراب پور پزشک: میر ابوالفضل معصوم زاده مربی تمرین دهنده: بهمن تاروردی زاده مدیر باشگاه: محمود خوردبین
سِرو نِگرو دِ مایاسکِر آتشفشانی چینه ای به ارتفاع ۴۴۴۵ متر است که در مرز کلمبیا با اکوادور در آمریکای جنوبی قرار دارد. مشخصات. آتشفشان سرو نگرو د مایاسکر آتشفشانی آندزیتی-داسیتی است و قدمت جریان های گدازه ای آندزیتی و داسیتی آن به احتمالاً دورهٔ هولوسن می رسد. همچنین کاسه ای آتشفشانی (کالدرا) در غرب این آتشفشان و دریاچه ای آتشفشانی نیز در دهانهٔ آن وجود دارد. قلهٔ پوشیده از یخچال های پلیستوسنی آتشفشان خاموش چیلس در ۳ کیلومتری جنوب شرقی این آتشفشان قرار دارد. در سال ۱۹۳۶ گزارشی از فوران آتشفشان سرو نگرو د مایاسکر ارائه شد که احتمالاً اشتباه و در اصل مربوط به آتشفشان رونتادور بوده است.
الفبای ترکی استانبولی (به ترکی استانبولی: Türk alfabesi) الفبایی لاتین است که برای نوشتن زبان ترکی استانبولی به کار می رود و از ۲۹ حرف تشکیل شده است که هفت تای آن ها (Ç، Ğ، I، İ، Ö، Ş، Ü) شکل تغییر یافته ای از حروف اصلی لاتین و متناسب با نیازهای آوایی زبان ترکی می باشند. این الفبا تلفظ واژگان ترکی استانبولی را با دقتی بالا نشان می دهد و هر حرف فقط و فقط نمایانگر یک صدا می باشد. این الفبا هم اکنون الفبای رسمی زبان ترکی استانبولی به شمار می آید و آخرین الفبا از سری الفباهایی می باشد که در دوره های مختلف برای این زبان به کار گرفته شده اند. ابداع و به کارگیری این الفبا در قرن بیستم از عناصر فرهنگی برآمدن و پیروزی ملی گرایی ترک به شمار می آید. حروف. حروف الفبای ترکی استانبولی (به ترتیب از راست به چپ) از قرار زیرند: از میان این ۲۹ حرف، ۸ تای آن ها واکه هستند (A, E، I، İ، O، Ö، U، Ü) و مابقی همخوان. حروف Q, W، و X از الفبای لاتین در ترکی استانبولی مورد استفاده قرار نمی گیرند ولی I نقطه دار و بی نقطه حروف مجزا و متمایزی هستند بنابراین "i" نشانگر شکل کوچک "I" نیست. در ترکی استانبولی همچنین از a, i، و u هشتکدار استفاده
می شود: نام ها. نام واکه ها همان صدایی است که می دهند ولی نام صامت ها، صدای صامت به علاوهٔ e می باشد. تنها استثنا حرف ğ است که یوموشاک گِ خوانده می شود. a, be, ce, çe, de, e, fe, ge, yumuşak ge, he, ı, i, je, ke, le, me, ne, o, ö, pe, re, se, şe, te, u, ü, ve, ye, ze صداها. رسم الخط ترکی کاملاً فونمیک است و تلفظ لغات همواره از روی املای آن ها قابل تشخیص است. جدول زیر حروف ترکی، صداهای متناظرشان در الفبای آوانگاری بین المللی، و نحوهٔ تلفظشان توسط یک انگلیسی زبان را نشان می دهد. پیشینه. پیشنهادهای اولیه برای اصلاح. اولین الفبای شناخته شدهٔ ترکی، خط اورخون است. در کل خانوادهٔ زبان های ترکی با استفاده از الفباهای گوناگونی من جمله سیریلیک، عربی، یونانی، لاتین، و چندین دبیرهٔ آسیایی دیگر نوشته شده اند. به مدت بیش از هزار سال زبان ترکی استانبولی با استفاده از الفبای ترکی عثمانی که مبتنی بر خط عربی بود کتابت می شد. این خط برای نوشتن واژگان فارسی و عربی که میزان قابل توجهی از زبان ترکی عثمانی را تشکیل می دادند بسیار مناسب بود، اما برای نوشتن واژگان اصیل ترکی مناسب نبود. خط عربی برای نشان دادن واجهای ترکی ناکافی و ناق
ص به نظر می رسید. برای برخی از واج ها چهار علامت مختلف (ز، ذ، ض، ظ) وجود داشت در حالی که برخی دیگر از واج ها را اصلاً نمی شد نمایش داد. با رواج یافتن تلگراف و صنعت چاپ در قرن نوزدهم ضعف های بیشتری از خط عربی نمایان شد. برخی از اصلاح طلبان ترک، سال ها پیش از وقوع اصلاحات آتاترک کنارگذاشتن خط عربی را خواستار شده بودند. در سال ۱۸۲۶ و به هنگام دوران اولیهٔ اصلاحات، مونوف پاشا از تغییر الفبا طرفداری می کرد. در آغاز قرن بیستم نیز طرح های مشابه توسط نویسندگانی که با جنبش ترک های جوان مرتبط بودند از جمله حسین جاهد، عبدالله جودت، و جلال نوری ارائه شده بود. این موضوع بار دیگر در سال ۱۹۲۳ به هنگام برگزاری اولین کنگرهٔ اقتصادی جمهوری تازه تشکیل شدهٔ ترکیه مطرح شد و جرقه ای شد برای آغاز بحث ها و جدل هایی در این باره در سطح عموم که چندین سال طول کشید. محافظه کاران و مذهبیون به شدت مخالف کنار گذاشتن خط عربی بودند با این استدلال که با به کار گرفتن خط لاتین، ترکیه از جهان اسلام منفک خواهد شد و مفهومی غربی از هویت ملی جایگزین جامعه ای مذهبی و سنتی خواهد شد. برخی دیگر بر اساس دلایل کاربردی با به کارگیری خط لاتین مخالفت می کردند
؛ زیرا که تا آن زمان هنوز طرحی برای وفق دادن خط لاتین با واج های ترکی ارائه نشده بود. برخی دیگر نیز پیشنهاد می کردند که راه حل بهتر، تغییر خط عربی و معرفی نویسه های جدیدی است که نمایانگر مصوت های ترکی باشند. در سال ۱۹۲۶ جمهوری های ترک تبار شوروی، خط لاتین را به کار گرفتند و راه را برای اصلاح طلبان در ترکیه باز کردند.
کارل هرمان فرانک (زاده ۲۴ ژانویه ۱۸۹۸ - درگذشته ۲۲ می ۱۹۴۶) یک سیاستمدار و از سال ۱۹۴۲ تا سال ۱۹۴۵ نخست وزیر مناطق اشغالی بوهم و موراویا در زمان فرماندهی کورت دالوگ در آنجا بود. وی در قتل عام لیدیسه نقش مهمی داشت.
سوسمار دیواری ایتالیایی یا استانبولی گونه ای از خانواده سوسمارها می باشد. مارمولک ایتالیایی بومی بوسنی و هرزگوین، فرانسه، کرواسی، ایتالیا، صربستان، مونته نگرو، اسلونی و سوئیس است اما در اسپانیا، ترکیه و ایالات متحده هم وجود دارد. این نوع مارمولک فراوان ترین گونه در جنوب ایتالیا است. این گونه در سال ۲۰۰۸ بعد از انشار یک مطالعه پژوهشی مورد توجه قرار گرفت که جزییات رفتاری و ریخت شناسی نشان دهنده تکامل سریع این گونه می باشد. زیستگاه. زیستگاه طبیعی آن ها، پوشش های گیاهی مدیترانه ای پوشیده از بوته، مناطق صخره ای، سواحل صخره ای، سواحل شنی، باغ های روستایی، چراگاه، مزارع و مناطق شهری می باشد.
خنسو (؛ همچنین با صورت های نوشتاری: خنسو، خنس، خونس، چونس، خونشو یا کنشو؛ ؛ تلفظ شده به صورت شُنس)، یکی از خدایان مصر باستان و خدای ماه بود. نام او به معنای «مسافر» است، که احتمالاً به حرکت شبانه ی ماه در آسمان اشاره دارد. خنسو، همراه با تحوت، مسئول اندازه گیری گذر زمان بود و با بابون ها (نوعی میمون مقدس در مصر باستان) نیز مرتبط دانسته می شد. او نقش مهمی در آفرینش زندگی تازه در تمامی موجودات زنده داشت. در طیبه، او بخشی از سه گانه ی خانوادگیِ مقدس (معروف به «سه گانه تبسی») به شمار می رفت؛ که شامل موت (مادرش) و آمون (پدرش) می شد. ویژگی ها و صفات خنسو. در هنر مصر باستان، خنسو معمولاً به صورت مومیایی شده به تصویر کشیده می شود؛ با نماد کودکی یعنی زلف کناری (گیسوی کودکانه ای که از کنار سر آویزان است) و همچنین گردنبند منات به همراه عصای چوپانی (چُماق) و درفش سلطنتی. او ارتباط نزدیکی با دیگر خدایان کودک همچون حوروس و شُو دارد. خنسو گاه با سر شاهین نیز نمایش داده می شود و مانند حوروس—که با او به عنوان نگهبان و درمان گر مرتبط است—با دیسک ماه و هلال ماه آراسته می گردد. در متون اهرام و تابوت، از خنسو یاد شده و در آن ها چ
هره ای خشن و تهاجمی دارد، اما تا دوره پادشاهی نوین مصر به چهره ای برجسته بدل نمی شود. در این دوره است که از او با عنوان «بزرگ ترین خدای خدایان بزرگ» یاد می شود. بیشتر ساخت وسازهای مجموعه معبد کرنک در دورهٔ دودمان نوزدهم مصر (دوران فرمانروایی سلسله های رامسس) بر گرد خنسو متمرکز بود. معبد خنسو در کرنک تا به امروز نسبتاً سالم باقی مانده است، و در یکی از دیوارهای آن اسطوره آفرینش به تصویر کشیده شده؛ جایی که خنسو به شکل مار عظیمی نشان داده می شود که تخم کیهانی را بارور کرده و به این ترتیب، جهان را می آفریند. شهرت خنسو به عنوان یک شفادهنده، فراتر از مرزهای مصر رفت؛ در استل بنت رش آمده که شاهزاده دختِ باختر پس از رسیدن تصویر خنسو، به طور معجزه آسا از بیماری شفا یافت.[۴] همچنین، بطلمیوس چهارم فیلوپاتور، پس از درمان شدن از بیماری، خود را «محبوب خنسویی که اعلی حضرت را محافظت کرده و ارواح پلید را دور می راند» نامید. مراکز پرستش خنسو شامل شهرهای ممفیس، هِیبیس و اِدفو بوده است. معبد خنسو. بزرگ ترین و شناخته شده ترین معبد خنسو در اطراف شهر کرنک بنا شده که در نزدیکی معبد پدرش آمون و مادرش موت است. در اواخر پادشاهی جدید، فرع
ون رامسس سوم با شروع ساخت معبد عظیمی به خنسو خدمت کرد. چنین بنای یادبود عظیمی، هرگز توسط خود رامسس سوم به پایان نرسید اما توسط حاکمان بعدی از جمله ژنرال های لیبی که مصر علیا را کنترل می کردند، تکمیل شد. حتی امروزه هم خرابه های معبد هنوز بسیار باشکوه است. داخل معبد خنسو کنده کاری ها و نقاشی های مهمی مربوط به خنسو و آمون و موت وجود دارد.
گلیمچه متکازین یکی از صنایع دستی ایران است و دارای مهر اصالت یونسکو است. گلیمچهمتکازین در حقیقت جاجیم است که به اشتباه به آن گلیمچه می گویند که محل تولید آن روستای متکازین از توابع استان مازندران می باشد. این دست بافته بر روی دستگاه نساجی سنتی بافته می شود. تار آن از نخ پنبه ای پرک و پرتاب می باشد و پود آن برای زمینه معمولاً از پشم قرمز یا سرمه ای است که همراه با نخ های سفید یا دیگر رنگ ها نقوش هندسی را بر روی آن نقش اندازی می نمایند. ابعاد جاجیم متکازین ۷۰×۱۲۰ الی ۱۰۰×۳۰۰ سانتیمتر بوده و بافت نقوش به صورت پودگذاری اضافی ایجاد می گردد. از این نوع گلیمچه به عنوان زیرانداز، روانداز، روکش پشتی، کوله چوپانان (چمتا) و … استفاده می شود. در سایت گلیمچه که به تازگی تأسیس شده است می توانید نمونه هایی از گلیمچه را دیده و خرید کنید (گلیمچه سایتی برای خرید و فروش صنایع دستی هنرمندان ایران می باشد)
سزار آزپیلیکوئتا تانکو ؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا که برای باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید در پست مدافع راست بازی می کرد. آزپیلیکوئتا که محصول جوانان اوساسونا است، سه فصل را در لالیگا سپری کرد و سپس به مارسی رفت. در تابستان ۲۰۱۲ او به چلسی رفت و در اولین فصل خود قهرمان لیگ اروپا شد و دو سال بعد یک دوبل داخلی را به دست آورد. او بیش از ۵۰۰ بازی برای این باشگاه انجام داد و با جدایی در سال ۲۰۲۳ در لیست بازی های تمام دوران آن ها در رتبهٔ ششم قرار گرفت و هیچ فرد غیرانگلیسی دیگری برای آن ها بازی نکرده بود. او به عنوان یک «افسانه» استمفورد بریج توصیف می شود. او کاپیتان چلسی برای قهرمانی لیگ اروپا در سال ۲۰۱۹، لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۱ و قهرمانی جام باشگاه های جهان در سال ۲۰۲۱ بود. آزپیلیکوئتا ۵۵ بازی ملی برای اسپانیا در سطح جوانان در تمام رده های سنی انجام داد و در دو دوره قهرمانی اروپا نماینده زیر ۲۱ سال بود و در سال ۲۰۱۱ قهرمان شد. او اولین حضور خود را با تیم کامل در سال ۲۰۱۴ انجام داد و برای سه جام جهانی و همچنین یورو ۲۰۱۶ و یوفا یورو ۲۰۲۰ انتخاب شد. افتخارات. باشگاهی. مارسی چلسی ملی. اسپانیا
جوجهٔ گوشتی، سویه هایی از جوجه های مرغ و خروس است که برای تولید گوشت و تخم گذاری پرورش داده می شوند. جوجه های گوشتی یکی از فراوان ترین حیوانات اهلی هستند و بیشترین جمعیت را به نسبت جوجه های دیگر پرندگان دارند. تاریخچهٔ اهلی سازی و پرورش. در ابتدا خروس ها برای جنگیدن با همدیگر در آسیا، آفریقا و اروپا پرورش داده می شدند و توجه اندکی به تولید تخم مرغ و گوشت آن ها می شد. قبل از توسعهٔ نژادهای تجاری گوشتی، جوجه خروس ها به عنوان جوجه گوشتی مورد استفاده قرار می گرفتند. پرورش و اصلاح نژاد جوجه های گوشتی در سال ۱۹۱۶ صورت گرفت. سویهٔ ترکیبی جوجه های گوشتی از تلاقی جوجه خروس کورنیش و جوجه مرغ پلیموت سفید تولید شد این سویه اولین تلاش برای به دست آوردن یک سویه به خصوص گوشتی بود که در دههٔ ۱۹۳۰ معرفی گردید. نژادهای گوشتی. از مهم ترین نژادهای گوشتی می توان به موارد زیر اشاره نمود. پلیموث راک. نژاد پلیموث راک (Plymouth Rock) اولین بار در سال ۱۸۲۹ در بوستون آمریکا، به معرض نمایش گذاشته شد. معتقدند که اصلیت این پرنده ها و هویت آن ها از دست رفته است؛ و این نوع مرغ مخلوطی از چند نژاد است. اولین و برجسته ترین آمیزش، آمیزش خروس دو
مینیکو با کوشین سیاه یا مرغ جاوای سیاه است که خاستگاه اولیهٔ آن پاتنام در کنتیکت است. این نژاد در اولین استانداردهای آمریکایی طیور در سال ۱۸۷۴ پذیرفته شد. این نژاد همیشه به خاطر پرهای استثنایی و در هم محبوب بوده است. اگر از فاصلهٔ نزدیک به پرهای این مرغ نگاه شود، مشاهده خواهد شد که انتهای همهٔ پرها سیاه رنگ است. نژاد پلیموث راک نقره ای که خاستگاه آن نیویورک است از آمیزش برهمایی تیره رنگ و ویندوت نقره ای به وجود آمده است. کورنیش. کورنیش از اختلاط نژادهای آسل، مالایی و نژاد جنگی انگلیسی و کورنیش جنگی هندوستان به وجود آمده است. دارای شانهٔ پهن، اندام نسبتاً بلند، سینهٔ وسیع و برجسته و دست و پای بلند است. این نژاد از نظر رنگ، به سه رنگ سفید، سیاه و قرمز است. کوشین. اصل این نژاد از چین و از ناحیهٔ شانگهای است، به همین دلیل به آن شانگهای نیز گفته می شود. این نژاد دارای بدنی سنگین بوده و در ساق پا پرهای فراوانی دارد. رشد سینه کم و به طرف پایین کشیده است و پرها بلند و دور از یکدیگر هستند. تولید تخم مرغ در این نژاد به دلیل تعداد زیاد کُرچی کم است. پرورش جوجه ها. برای پرورش جوجه های گوشتی، جوجه های یک روزه از مرغ مادر
گوشتی و جوجه کشی ها خریداری شده و سپس به مرغداری منتقل می شوند. به علت پرورش سریع جوجه های گوشتی که در عرض ۴۲ روز از وزن ۴۲ گرم به ۲۵۰۰ گرم می رسند، برنامه های پرورشی، تغذیه ای و بهداشتی به خصوصی در گله های پرورشی صورت می گیرد به طوری که پرورش سنتی آن قابل مقایسه با نوع صنعتی آن نیست. در حال حاضر 10 درصد جوجه یک روزه گوشتی در اردبیل توسط شرکت آرتا جوجه سبلان به مدیر عاملی حاج قدرت حاج نوری که به عنوان بزرگترین تولید کننده مرغ کشور می باشد. محل مزرعهٔ پرورش طیور باید به نحوی انتخاب شود که در اطراف آن تراکم واحدهای پرورش دام و طیور کم باشد و همچنین با مراکز مرتبطی مانند جوجه کشی، کشتارگاه ها، مراکز فراوری ضایعات و پسماندهای دام و طیور و حتی واحدهای کشاورزی و خصوصاً گلخانه ای که از فضولات دام و طیور به عنوان کود استفاده می کنند و می توانند موجب انتقال عوامل بیماری زا شوند دارای فاصلهٔ مناسب باشند. ۲۴ ساعت قبل از ورود جوجه ها به سالن باید محل تخلیهٔ جوجه ها گرم شود. دمای مناسب جهت ۴۸ ساعت اول زندگی جوجه ها ۳۲ درجهٔ سانتی گراد در ارتفاع ۳۰ سانتی متری از کف سالن است. همچنین باید رطوبت کافی ۵۵ تا ۷۰ درصد نیز طی دوره
ٔ پرورشی تأمین شود. جوجه ها همیشه باید به آب تازه و تمیز دسترسی داشته باشند. منبع تأمین آب مصرفی یک مرغداری معمولاً چاه آب، مخزن ذخیرهٔ آب یا در مواردی لوله کشی آب تصفیه شدهٔ شهری است ولی به هر حال آب باید در یک منبع یا تانک بزرگ ذخیره شود. جهت تأمین فشار مناسب آب، تانک آب باید در محل مرتفعی مستقر گردد. تهویه. تأمین هوای تمیز و همچنین خروج هوای آلوده شدهٔ داخل سالن یکی از اصلی ترین اقدامات یک مرغداری است. در سالن ها به علت تراکم بالا و همچنین بالا بودن سرعت رشد مرغ و خروس همیشه تأمین اکسیژن مهم است. تهویهٔ مطلوب در سالن منجر به رسیدن به اهداف ذیل می گردد: همچنین، عدم تهویهٔ مناسب نیز باعث به وجود آمدن برخی مشکلات مانند افزایش رطوبت بستر، افزایش درجه حرارت، استنشاق بوی آمونیاک و آسیب به شش ها و دستگاه تنفس، تعویق رشد، کاهش راندمان تبدیل غذایی و ضررهای اقتصادی می شود. برنامه نوری. در پرورش صنعتی جوجه های گوشتی میزان روشنایی و تاریکی سالن جدا از ساعات روز و شب تنظیم می شود. برنامهٔ نوری مناسب باعث بهبود عملکرد، کاهش مرگ و میر و بهبود ضریب تبدیل غذایی می شود. همچنین از بروز بیماری هایی مثل آسیت جلوگیری می نماید.
از طرفی با اجرای برنامهٔ نوری مناسب و ایجاد روز و شب مصنوعی به علت شبیه کردن شرایط پرورش به حالت طبیعی، جوجه ها شاداب تر و سرزنده تر می شوند. اهداف برنامهٔ نوری: یک برنامهٔ نوری مناسب باعث کاهش افزایش وزن روزانه در دوران آغازین می شود اما سپس با رشد جبرانی، وزن نهایی تفاوت معنی داری نمی کند. استفاده از محدودیت نوری باعث کاهش مصرف برق و کاهش جزئی هزینه ها می شود. برنامهٔ نوری ارائه شده برای سویهٔ راس ۳۰۸ خوراک و جیرهٔ غذایی. رشد سریع طیور نیاز به پروتئین را در آن ها افزایش می دهد. پروتئین خوراک طیور به نوع طیور، سن و مرحلهٔ تولید آن ها بستگی دارد. میزان غذای مصرفی روزانهٔ طیور با میزان انرژی خوراک، مواد مغذی آن، سن، وزن بدن، دمای محیط و میزان تولید آن ها رابطهٔ مستقیم دارد. افزایش انرژی غذا موجب کاهش مصرف روزانهٔ آن می شود. در صورتی که نسبت انرژی به پروتئین در خوراک طیور در نظر گرفته نشود و پرنده غذای خود را تنها بر اساس انرژی تأمین نماید، میزان رشد طیور بر اثر کاهش پروتئین مصرفی کاهش می یابد. به طور کلی طیور به اندازه ای غذا می خورند که احتیاجات انرژی خود را تأمین کند که در این صورت خوراک دادن به صورت اختیاری
یا آزاد امری غیرمنطقی نخواهد بود. جیره باید به نحوی تنظیم شود تا خوراک مصرفی روزانه تمام احتیاجات مغذی حیوان را به نحو مطلوب تأمین کند. مواد تشکیل دهندهٔ جیرهٔ طیور مختلف عمدتاً شبیه به یکدیگر بوده و فقط نسبت مواد تشکیل دهندهٔ آن برای هر گروه از آن ها متفاوت است. احتیاجات مواد معدنی مانند کلسیم، فسفر، منگنز و روی در جوجه ها نسبتاً پایین است اما باید نسبت مناسب بین آن ها رعایت شود. به علت سرعت رشد بالای جوجه های گوشتی، خوراک طیور بسیار با کیفیت است. انرژی خوراک آن ها نزدیک به ۳۲۰۰ کیلوکالری و پروتئین آن در حدود ۲۳ تا ۱۸ درصد است. طول دورهٔ پرورش، ۴۲ روز شامل دورهٔ آغازین (از روز اول تا پایان روز ۲۱) و دورهٔ رشد و پایانی (از روز ۲۲ تا پایان روز ۴۲) است. یک نمونه جیرهٔ غذایی طیور بیماری ها. نیوکاسل. بیماری نیوکاسل یک بیماری ویروسی واگیر شایع در میان بسیاری از انواع پرندگان است که دستگاه تنفسی، دستگاه گوارشی، روده ها و دستگاه عصبی را درگیر می کند. این بیماری اولین بار در سال ۱۹۲۶ در نیوکاسل انگلستان تشخیص داده شد. نیوکاسل یکی از مهم ترین بیماری های پرندگانی است که به صورت صنعتی و متراکم پرورش داده می شوند و گله
های بسیاری از جوجه های گوشتی در صورت عدم واکسیناسیون با این بیماری درگیر می شوند. این بیماری در سال ۱۳۲۹ در ایران شناسایی شده است. بورس عفونی. بیماری بورس عفونی یا بیماری گامبورو، یک بیماری مسری در جوجه های جوان است که توسط ویروس گامبورو در سنین ۴ تا ۶ هفتگی ایجاد می شود. این بیماری در سال ۱۹۶۲ در گامبورو در ایالت دلاور ایالات متحده آمریکا کشف شد. این بیماری از لحاظ اقتصادی در صنعت طیور به علت کاهش مقاومت در برابر سایر بیماری ها و کاهش اثرات واکسیناسیون مهم است. در سال های اخیر یک سویهٔ بسیار بیماری زا از این ویروس باعث تلفات شدید و مرگ و میر در اروپا، آمریکای لاتین، جنوب شرق آسیا، آفریقا و خاورمیانه شده است. برونشیت. برونشیت عفونی طیور، بیماری ویروسی بسیار مُسری است که جوجه های زیر ۶ هفته به فرم تنفسی آن و مرغ های بالغ به فرم کاهش تولید تخم مرغ مبتلا می شوند. بیماری مخصوص ماکیان است و نژادهای مختلف ماکیان حساسیت متفاوتی دارند. فرمی از بیماری در قرقاول نیز دیده شده است. علائم آن در جوجهٔ زیر ۶ هفته شامل ترشح از چشم و بینی، مصرف پایین آب و دان، دور هم جمع شدن، سرفه، عطسه، نفس نفس زدن، تنفس با دهان باز، سوت کشی
دن و در نهایت مرگ در اثر خفگی است. کوکسیدیوز. عامل این بیماری تک یاخته ای به نام ایمریا است. گونه های متفاوتی از ایمریا شناخته شده است که دارای میزبان های اختصاصی هستند. ایمریاها در طبیعت فراوان هستند ولی بیماری هنگامی ایجاد می شود که تعداد بسیاری زیادی از پرندگان یک گونه در محلی نگه داری شوند و این امر باعث ایجاد تعداد زیادی ایمریا می شود که قادر به ایجاد بیماری هستند؛ بنابراین بیماری کوکسیدیوز در روش مرغداری وسیع و متراکم اهمیت زیادی دارد. گونه هایی که بیماری زایی بیشتری تولید می نمایند اغلب باعث اسهال می شود که ممکن است موکوئیدی یا خونی باشند. غالباً به همراه اسهال، دهیدراتاسیون به وجود می آید. متعاقب اسهال و دهیدراتاسیون، ژولیدگی پرها، کم خونی، بی حالی، ضعف، جمع کردن سر و گردن به طرف بدن و خواب آلودگی بروز می نماید. مارک. بیماری مارک، عفونتی است که توسط هرپس ویروس ها در جوجه ها ایجاد و به ندرت در بوقلمون ها مشاهده می شود. این بیماری، به صورت های مختلفی بروز می کند: عصبی: با نفوذ حاد ویروس به دستگاه عصبی مرکزی و اعصاب باعث سندرم کند شدن رشد جوجه های گوشتی می شود. همچنین سبب بروز فلج های زودگذر در بال ها و
پاها شده و ضایعات چشم نیز دیده شده است. احشایی: این نوع از بیماری، سبب بروز تومورهایی در قلب، ماهیچه ها، ریه ها و همچنین تخمدان ها می شود. پوستی یا جلدی: در این نوع از بیماری، تومورهایی در فولیکول های پر دیده می شود. علائم بیماری شامل، فلج پاها، بال ها و گردن، کاهش وزن، غیرعادی شدن مردمک چشم یا خاکستری شدن عنبیه، التهاب و همچنین زبر شدن پوست اطراف فولیکول های پر است. سندرم مرگ ناگهانی. مشکلی است که هنوز عامل و دلایل آن به طور قطعی پیدا نشده است اما احتمالاً به دلایل متابولیکی رخ داده و منجر به مرگ پرنده می شود. تشنج در هنگام مرگ و به پشت خوابیدن جوجه های مرده از نشانه های بیماری است. در کالبدگشایی، معده پر بوده و خون ریزی در ماهیچه ها و کلیه ها دیده می شود. واکسیناسیون. واکسیناسیون به عنوان یکی از مهم ترین راه های پیشگیری از بیماری های ویروسی در صنعت طیور مطرح است. واکسیناسیون موجب فعال شدن دستگاه ایمنی بدن پرنده و در نتیجه افزایش ایمنی بدن در مقابل بیماری ها می گردد. صنعتی شدن پرورش طیور، افزایش تراکم نگه داری و استفاده از روش های مختلف جهت بالا بردن میزان تولید و افزایش ظرفیت های ژنتیکی طیور به منظور تولید