Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در استان ایلام (ایران) از آنِ شاه آشوری دیده می شود. نمادهای اساطیری. آناهیتا. آناهیتا الهه آب ایران باستان و به عنوان الههٔ باروری، بانوی جانوران و الهه رقص مقدس شناخته شده است. آناهیتا بر آب ها حکمرانی می کرد و ستاره ها و سرنوشت تحت فرمان او بودند. او اصل خلاقیت زنانه را به تصویر می کشد. آناهیتا بال دارد و شیرهایی قدرتمند او را همراهی می کنند و اغلب مزین شده به تاجی از ستارگان به تصویر کشیده می شود. او همچنین با دریاچه ها، رودخانه ها و آب های تولد همراه است. او حامی زنان و الههٔ جنگ است. آناهیتا به معنای «فرد پاکدامن» است. او به عنوان یک باکره به تصویر کشیده شده است، یک ردای طلایی و کلاه پادشاهی الماس نیز دارد. حیوانات مقدس او کبوتر و طاووس هستند. در ایران باستان، آناهیتا بسیار محبوب بود و به عنوان یکی از الهه های بزرگ که در بسیاری از ادیان شرقی وجود دارند، محسوب می شود. سیمرغ. سیمرغ نام پرنده ای اسطوره ای در ایران باستان است. این موجود، غول پیکر، بالدار و مؤنث معمولاً به داشتن یک بدن پوشیده از پولک، همراه با سر سگ، پنجهٔ شیر و بال طاووس توصیف می شود. همچنین گاهی اوقات با چهرهٔ یک انسان تصویر می شود. سیمرغ
یک شخص محافظ خیراندیش با قدرت محافظتی و شفا بوده است. او بزرگ ترین ایزدبانوی ایران است و اعتقاد بر این بوده که آب و زمین را تمیز می کند و باروری را به ارمغان می آورد. این موجود همچنین به عنوان رسول یا واسطهٔ بین آسمان و زمین و نماد اتحاد آنها دیده می شود. سیمرغ اغلب در ادبیات کلاسیک و مدرن ایرانی ذکر می شود و به طور خاصی در عرفان صوفی به عنوان یک استعاره برای خدا مورد استفاده قرار می گیرد. این پرنده اسطوره ای در چند داستان قدیمی از خلقت وجود دارد. با توجه به افسانه های ایرانی، سیمرغ بسیار پیر بوده است، تا بدان جا که نابودی جهان را سه بار دیده است. شیردال. شیردال یا گریفین (در پارسی میانه: بَشکوچ) گریفین یک کیمرا یا یک موجود اسطوره ای ترکیبی است. این موجود افسانه ای دارای بدن شیر و بال و سر عقاب است؛ بنابراین پادشاه حیوانات و پرندگان را به تصویر می کشند. آنها همچنین ممکن است گوش اسب داشته باشند. گریفین ها که از قدیم الایام به حفاظت از گنجینه ها و دارایی ها شناخته شده اند، محافظانی در برابر شر، سعایت و جادو نیز هستند. گریفین که در برخی از کلیساها مجسمه اش ساخته شده، در نمادپردازی مسیحی شناخته شده است و هم الوهی
ت و هم انسان را به تصویر می کشد. در نشان شناسی (هرالدی) گریفین ها به معنای شجاعت، رهبری و قدرت هستند. آن ها با شکلی خشن به تصویر کشیده شده اند، اما در طول قرن ها همواره مورد احترام بوده اند. آن ها به طور مرتب روی کت ها، بازوها، پرچم های خانواده های با اصالت و مشهور مهم در اروپا ظاهر می شوند. ریشهٔ این موجود اسطوره ای جذاب از اروپای غربی به لبه های شرقی شبه قاره هند و فراتر از آن می رسد. گریفین های قدرتمند و با شکوه، وظیفهٔ محافظت از طلا و گنج را داشته اند. در دوران قرون وسطا، آن ها به عنوان نماد ازدواج تک همسری در نظر گرفته می شدند. آن ها وفاداری را تحسین می کردند. گریفین ها به شدت به شریک زندگی خود وفادار بودند، و در صورت مرگ همسر ابداً ازدواج نمی کردند. آن ها کم کم تبدیل به نمادی از عیسی هم شدند زیرا می توانستند در هوا و زمین به راحتی حضور داشته باشند که این ماهیت انسانی و الهی مسیح را نشان می دهد. گریفین ها هم قدرت و هم خرد را نشان می دهند. آن ها معمولاً در طول جنگ مرتبط با قدرت هستند. جمهوری جنوا در قرون وسطی، از گریفن ها به عنوان نمادی از تمام قایق های دریانوردی خود استفاده می کرد. هما. پرندهٔ هما یک موج
ود افسانه ای و خیالی از قصه های صوفی است. این پرنده هرگز فرود نمی آید و تمام عمرش را در آسمان سپری می کند. این پرنده در فاصلهٔ بسیار زیادی از زمین پرواز می کند، به طوری که دیدن آن با استفاده از چشم انسان غیرممکن است. هما به عنوان پرندهٔ شانس و سعادت نیز نامیده می شود و موجودی مهربان و نماد شادی است. با توجه به افسانه های صوفی، هنگامی که انسان نگاهی اجمالی به هما و حتی سایهٔ آن داشته باشد، در باقی زندگی خوشبختی همراه او خواهد بود. عنایت خان از مؤسسین صوفی گری، ابعاد معنوی این پرنده را به تصویر می کشد. یه گفتهٔ او، بعد روحانی این پرنده نمایانگر به اوج رسیدن یک تفکر است، اوجی که تمام مرزها را در هم می شکند. «هُما» به زبان فارسی به معنای پرنده افسانه ای است. در زمان های قدیم اعتقاد بر این بود که اگر این موجود افسانه ای روی سر یک فرد بنشیند، خوش شانسی به آن فرد روی می آورد و او پادشاه می شود. در کلمه هما، دو بخش وجود دارد هو به معنای روح و کلمهٔ “ماً یک کلمهٔ عربی که به معنای آب است. در سنت های قدیم اعتقاد بر این بود که زرتشت از درخت هما متولد شد چرا که آیه ای از کتاب مقدس می گوید: «به غیر از مردی که از آب و روح م
تولد شده است، هیچ کس نمی تواند به پادشاهی خداوند وارد شود». در برخی از نسخه های تغییر یافته، پرندهٔ هما شبیه ققنوس است. این پرنده پس از گذشت چند صد سال، خود را در آتش می سوزاند و از خاکستر خود دوباره متولد می شود. این پرنده همچنین به عنوان مرغ بهشت نامیده می شود. هما شامل ویژگی های فیزیکی هم مرد و هم زن در یک بدن است و یک بال و یک پا دارد. چنان چه افسانه ها توضیح می دهند، گرفتن پرندهٔ هما غیرممکن است. با توجه به مذهب صوفی، پرنده هما را نمی توان زنده اسیر کرد و فردی که آن را می کشد، در عرض چهل روز می میرد. طبیعت. کوه دماوند. کوه دماوند بلندترین قله در ایران و سراسر خاورمیانه است. دماوند یک آتشفشان فعال است و در اسطوره های ایرانی و داستان های قومی بسیار نمایان است. این کوه به عنوان یک نماد پایداری ایران در برابر حکومت های بیگانه در نظر گرفته می شود. کوه دماوند در قسمت پشت اسکناس ۱۰۰۰۰ ریالی چاپ شده است. گل ملی. در منابع از چند گل و گیاه به عنوان گل ملی ایران نام برده شده است. گل های ملی ایران نیلوفر آبی، سرو ناز یکی از انواع رز و لاله هستند. نیلوفر آبی. نیلوفر یا لوتوس در اساطیر کهن ایرانی گل ناهید به شمار می ر
فته، و ناهید تصور اصلی مادینهٔ هستی در روایات دینی ایران قدیم بوده است که از جهاتی با معتقدات هندیان باستان مشابه است. سابقهٔ کهن و اساطیری نیلوفر در نزد ایرانیان و هندیان به حدی است که آثار نیلوفر ۸ و ۱۲ و حتی ۱۰۰۰ برگ را در معماری و آثار باستانی این دو قوم به وضوح می توان دید. در روایات کهن ایرانی گل نیلوفر آبی را جای نگهداری تخمه یا فر زرتشت که در آب نگهداری می شد، می دانستند. این نظریه نیز وجود دارد که در تصویر صحنهٔ زایش مهر آن چیزی که مانند میوهٔ کاج به نظر می رسد در واقع غنچهٔ نیلوفر است و مهر از این غنچه بیرون می آید. از این رو نیلوفر با آیین مهر نیز پیوستگی نزدیک می یابد. گل نیلوفر به جهت پشتوانهٔ عظیم تاریخی و فرهنگی خویش در ادبیات فارسی مورد توجه قرار گرفته و خیال آفرینی های زیادی در ارتباط با آن پیدا شده است. سرو ناز. نقشی که بر شال های ترمه و قلم کاری های اصفهان دیده می شود، شکل سروی است که نوک آن بر اثر وزش باد خم شده باشد، و این می رساند که از روزگار کهن مردم به این درخت توجهی خاص داشته اند. سرو مانند مورد و سداب و هوم مقدس و از دیر باز علامت خاص ایرانیان بوده است. مطابق با روایات ایرانی زرتشت
این درخت (سرو کشمر) را از بهشت آورد و در پیش در آتشکده کاشت. به نظر برخی انتساب صفت آزادگی به سرو یادگارِ ارتباط آن با ناهید است که در اساطیر و افسانه ها رمزی از آزادی و آزادگی به شمار می رود. اوستا به نوعی از سرو اشاره می کند و آن را درختی بهشتی خطاب می کند. لاله. در ایران لاله سمبل شهید است و به استعاره دلالت بر شخص ایثارگری دارد که در راه آرمان دینی یا ملی به شهادت رسیده است. در روایات شیعه سخن از دشت کربلا می رود که از خون شهدا لاله گون شده است. از سرودهای انقلابی مشهور ایران که در آن شهید به لاله تشبیه شده است می توان به سرود به لالهٔ در خون خفته شهیدِ دست از جان شسته سرودهٔ مجتبی میرزاده اشاره کرد. گل محمدی. در نشست مورخ ۲۲ آبان ۱۳۷۴ شمسی که با حضور ریاست انجمن باغبانی ایران و شماری از استادان دانشگاه های ایران برگزار گردید، گل سرخ محمدی به عنوان گل ملی کشور تأیید و برگزیده شد. نمادهای گاهشماری ایران. نمادهای سال. گاه شماری حیوانی سرود ملی ایران. سرود ملی و رسمی دولت ایران، یکی از نمادهای ملی ایران است که در مراسم رسمی، یادبودهای ملّی، مسابقات ورزشی و دیگر مناسبت های ملّی اجرا یا پخش می شود. سرود ملّی ا
یران دارای دو بخش شعر و موسیقی است. سرودهای ایران در دوران گذشته به شرح ذیل بوده است: نشان های حکومتی. دوران قاجار. این نشان ها را در روزگار قاجار می توان در کل به دو دسته بخش کرد: ۱-نشان های شمشیربندان ۲-نشان های سرشناسان. نشان های شمشیربندان دارای هشت مرتبه به ترتیب زیر بودند: ۱- نشان نویان اعظم ۲-نشان امیر تومانی ۳-نشان سرتیپی ۴-نشان سرهنگی ۵-نشان یاوری ۶-نشان سلطانی ۷-نشان نایبی ۸-نشان وکیل نشان های نامبرده به شکل حمایلی با نوارهای رنگین بود که در پایین آن مدالی با نگارهٔ شیر و خورشید آویزان می شد. درجه اهمیت نشان از روی رنگشان بازشناخته می شد. دوران پهلوی. پرچم های پادشاهی خاندان پهلوی، پرچم های شخصی شاه، شهبانو و ولیعهد بودند که در سال ۱۹۷۱ انتخاب شدند. رنگ آبی رنگ خانواده پهلوی می باشد و به همین دلیل زمینهٔ این پرچم ها، آبی است. نشان های شاهنشاهی پهلوی نمادهای رایج در پول ملی ایران. پول ملی ایران دوره قاجار. نمادهای استفاده شده در دوره سلسله قاجار علاوه بر عکس پادشاه تصویر شیر و خورشید و طرح های مختلف بوده است. دوره پهلوی. نمادهای به کار رفته در اسکناس ها در دوره شاهنشاهی پهلوی افزون بر نماد شیر و خورش
ید و نگاره پادشاه، نگاره هایی از تخت جمشید، آرامگاه دانیال نبی، کوه دماوند، رشته کوه های البرز، کاخ تچر، پل قدیم دزفول، طاق بستان، سنگ نگاره پیشکش آوران، نماد نوروز زرتشتیان، مهر سلطنتی داریوش کبیر، عالی قاپو، داریوش بزرگ، پل الله وردی خان، ا، پالایشگاه آبادان، ساختمان بانک ملی ایران، تونل و سد کوهرنگ، تاج پهلوی، آرامگاه حافظ، جام مارلیک، هتل رامسر، سد کرج، پل ورسک و … می باشد. دوره جمهوری اسلامی. نمادهای بکار رفته بر روی پولهای رایج در دوره جمهوری اسلامی علاوه بر عکس رهبر جمهوری اسلامی و سید حسن مدرس از تصاویر مسجد الاقصی، قدس، کعبه، سر در دانشگاه تهران، آرامگاه سعدی، حرم امام رضا، میدان نقش جهان اصفهان، کوه دماوند، ماهواره امید، نماد انرژی هسته ای و … استفاده گردیده است. منابع. https://www.ancient-symbols.com/
۱۳٪ از ایران دارای پوشش جنگلی می باشد. در زیر بخشی از درختانی که در ایران هستند نام برده می شوند:
جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی که تا ۲۰۲۰ با نام بهترین فیلم خارجی زبان شناخته می شد، یکی از جایزه های اسکار است که از سوی آکادمی علوم و هنرهای سینما به فیلم های غیر آمریکایی و عمدتاً غیر انگلیسی زبان اهدا می شود. نخستین دوره جوایز اسکار در ۱۹۲۹ برگزار شد و در آن زمان بخش فیلم های خارجی وجود نداشت. در فاصله ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ جایزه بهترین فیلم خارجی یک بخش غیر رقابتی بود که به فیلم هایی ارائه می شد که در آمریکا نمایش داده شده بودند. از ۱۹۵۶ یک بخش رقابتی به نام بهترین فیلم خارجی به جوایز اسکار افزوده شد و از آن سال تا کنون بی وقفه به فیلم های غیر آمریکایی و غیر انگلیسی زبان که در ایالات متحده آمریکا به نمایش درآمده باشند ارائه شده است. نخستین فیلمی که از سوی ایران برای رقابت در اسکار ارائه شد فیلم "دایره مینا" ساختهٔ داریوش مهرجویی بود که در ۱۹۷۷ به آکادمی علوم و هنرهای سینما ارائه شد اما در میان پنج کاندیدای نهایی جایی نداشت. بعد از این دوره ایران تا ۱۹۹۴ فیلم دیگری به اسکار نفرستاد. در ۱۹۹۴ ایران "زیر درختان زیتون" ساختهٔ عباس کیارستمی را به اسکار فرستاد و از این سال تا به امروز به جز یک وقفه یک ساله در ۲۰۱۲
هر سال یک فیلم به اسکار فرستاده است. نخستین فیلم ایرانی که به فهرست پنج کاندیدای نهایی رسید فیلم "بچه های آسمان" ساختهٔ مجید مجیدی بود که در ۱۹۹۸ نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی شد اما در نهایت جایزه را به فیلم "زندگی زیباست" ساختهٔ روبرتو بنینی از ایتالیا باخت. در ۲۰۱۱ فیلم "جدایی نادر از سیمین" ساختهٔ اصغر فرهادی تبدیل به دومین فیلم ایرانی شد که توانست در میان پنج کاندیدای نهایی جا بگیرد و در نهایت برنده جایزه اسکار نیز شد. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲ ایران فیلم "یه حبه قند" ساختهٔ رضا میرکریمی را به عنوان نماینده اش به اسکار معرفی کرد اما در همان زمان رئیس بنیاد سینمایی فارابی به دلیل پخش ویدئو بی گناهی مسلمانان در وب سایت یوتیوب درخواست بایکوت کردن اسکار را کرد و با تأیید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران در آن سال فیلمی به اسکار نفرستاد. سومین و آخرین فیلم ایرانی که تا به امروز به فهرست پنج کاندیدای نهایی راه یافته "فروشنده" دیگر ساختهٔ فرهادی است که توانست در ۲۰۱۶ دومین اسکار برای فرهادی و ایران را به دست آورد. فیلم های ارسالی. آکادمی علوم و هنرهای سینمایی از ۱۹۵۶ هر ساله از فیلم سازان کشورهای مختلف دنیا دعوت
می کند تا بهترین فیلم هر کشور را برای رقابت در بخش بهترین فیلم بین المللی به این آکادمی ارسال کنند. اسامی فیلم های ارسالی باید تا روز ۱ سپتامبر هر سال اعلام شوند. کمیته جایزه فیلم خارجی زبان مسئولیت بررسی و مرور فیلم های ارسالی را بر عهده دارد و سپس با رأی گیری مخفی از بین اعضای آکادمی پنج نامزد نهایی بهترین فیلم بین المللی انتخاب می شوند. بر اساس قوانین آکادمی علوم و هنرهای سینمایی یک نهاد سینمایی از سوی هر کشور باید فیلم های غیر انگلیسی زبان را به عنوان فیلم منتخب آن کشور به آکادمی ارائه کند. در ایران این وظیفه به عهده بنیاد سینمایی فارابی گذاشته شده است. بنیاد فارابی از ۱۹۹۳ هر ساله نماینده ایران را به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی معرفی کرده است.
کاترین (کیتی) جنُویز، ، (ژوئیه ۱۹۳۵–۱۳ مارس ۱۹۶۴) زنی بود که در ۱۳ مارس ۱۹۶۴ در نزدیکی خانه خود در شهر نیویورک توسط وینستون موسِلی به طرز بی رحمانه ای کشته شد. او در حالی که اواخر شب به خانه اش برمی گشت، مورد حمله و تجاوز قرار گرفت. ادعا می شود ۳۸ نفر شاهد قتل او بودند، اما با وجود آن که نزدیک به نیم ساعت در خیابان فریاد می زد، هیچ کس به کمک او نرفت. مدرکی دال بر حضور ۳۸ نفر شاهد وجود ندارد و حداقل دو نفر دست به اقدام زده و به پلیس گزارش دادند. بسیاری این موضوع را به بی عاطفه شدن شهروندان شهرهای بزرگ نسبت دادند. روزنتال (۱۹۶۴) می نویسد: «بی تفاوتی به همسایگان و مشکلات آنها یک بازتاب (رفتار) شرطی شدهٔ زندگی در نیویورک و دیگر شهرهای بزرگ است.» روزنامه نگاران، روان پزشکان، جامعه شناسان و بسیاری دیگر درصدد توضیح این بی عملی شاهدان برآمدند. به خصوص روانشناسان اجتماعی تلاش کردند تا شرایطی را که تحت آن یک تماشاچی به شخص گرفتار کمک می رساند، فهم کنند. خیلی زود آزمایش ها نشان داد که برخلاف تئوری های محبوب، مردم شهرهای بزرگ نسبت به درد و رنج هم نوعان شان بی تفاوت نیستند. آزمایش ها نشان می داد که هرگاه تنها یک نفر شاهد
رنج و محنت دیگری باشد، احتمال کمک بسیار بالا خواهد بود؛ با افزایش تعداد شاهدان اما، نه تنها از احتمال آنکه یک فرد معین (از پیش نشانه گذاری شده برای محقق) پیشنهاد کمک بدهد، کاسته می شود، بلکه حتی از احتمال آنکه حداقل یک نفر پیشنهاد کمک بدهد کاسته می شود. روانشناسان اجتماعی سه عامل را در توضیح این یافته های تجربی مهم می دانند: ازبرن (۲۰۰۴) در کتاب خود، مقدمه ای بر نظریه بازی ها، یک توضیح ریاضی (بر پایه نظریه بازی ها) برای این پدیده ارائه داده است که ضمن تأیید شواهد تجربی یادشده، رویداد قتل فجیع کیتی را هم توضیح می دهد.
گل نیلوفر آبی یا لوتوس در ایران باستان از اهمیت خاصی برخوردار بوده است. این گل با نام های (لاله مردابی و لوتوس) نیز شناخته می شود و در اغلب تمدن های شرقی به عنوان نماد همگانی مطرح گردیده است. گل نیلوفر آبی ریشه در خاک و ساقه در آب دارد و روی آن به طرف خورشید است. این گل نماد نجابت، رشد معنوی، کمال و چرخهٔ تولد و رشد انسان است. فلسفه. نیلوفر آبی که در ضمیر ناخودآگاه انسان ریشه ای عمیق دارد و در درون خود دنیای خدایان و انسان ها را احاطه کرده با منشأ زندگی و تخیل آدمی جوش خورده است، بدین معنی که مبین رشته های جادویی و روحانی می باشد که نخستین آدمیان را به جهان می پیوندد. نخستین تصاویری که بشر از این گیاه خلق کرده بیانگر حس انتزاع گرایی اوست. از آنجائیکه این رمز ریشه در باورهای دینی- مذهبی و اسطوره ای دارد با گذشت زمان، تغییر آداب، عقاید و شرایط اجتماعی نه تنها حضورش کم رنگ نگردیده بلکه مستحکم تر به جلوه گری خود ادامه داده و قدرت، صلابت و پایداریش را تثبیت کرده است… افسانه های باستان. در افسانه ها و باورهای مردمان کهن چنین آمده است که در ابتدای خلقت، زمانی که خالق تنها در میان آب های نخستین قرار داشت، همانطوری که
متعجب بود که خلقت را از کجا شروع کند، برگ لوتوسی را مشاهده نمود که تنها موجود بود، مقداری از گلی که لوتوس در آن رشد می کرد در دست گرفت و بر روی برگ لوتوس قرارداد و سطح زمین به وجود آمد. به این ترتیب نیلوفر سمبل جهان گردید و لایه های متعدد گلبرگ های آن نمایانگر ادوار مختلف جهان، مقاطع و مراتب گوناگون هستی. درباور آن ها هشت گلبرگ نیلوفر نشانهٔ هشت جهت وجود است که پس از خلقت از قعر آب های اولیه ظهور کردند این هشت جهت عبارتند از (راست-چپ، جلو-عقب، بالا-پائین، بیرون- درون) ظهور نیلوفر از آب های اولیه که عاری از هر گونه آلودگی بوده، نشانه خلوص، پاکی و نیروی بالقوه است که از درون آن نیروی مقدس حیات، دانش و معرفت ظهور می کند. نمادها. این گل بیانگر نمادهای مختلف می باشد که مشترک با عقاید سایر ملل نیز هست به عنوان مثال نماد باروری- کامیابی-قدرت حاصلخیزی زمین- حمایت از هر موجود زنده- صلح جهانی- زیبائی، تندرستی، مظهر عشق، ریاضت و عبادت می باشد. لوتوس مظهر روشنایی نیز هست در نتیجه حاصل قدرت های خلاق آتش، خورشید قمر است و به عنوان محصول خورشید و آب ها شناخته شده است. اساطیر ایران. در اساطیر ایران این گل نماد ایزد بانوی نا
هید است که جای مهمی در آئین های ایران باستان به خود اختصاص می دهد وی ایزد بانوی آب می باشد که در نقوش برجسته به صورت زنی جوان حجاری شده است نام این خدا نخستین بار به صورت آناهیتا در کتیبه های هخامنشی دیده شده است بنابراین گل نیلوفر آبی را گل آناهیتا به شمار آورده اند. نیلوفر با آئین مهری نیز پیوستگی نزدیک می یابد. در صحنه زایش مهر، او از درون غنچه نیلوفر متولد گردیده است بنابراین بر خلاف اینکه ریشه لوتوس را در آئین بودا پنداشته اند به آئین مهر یا میتراییسم که قدمتی بس طولانی تراز آئین بودا دارد مربوط می گردد. در دین زرتشت این گل سمبل اهورا مزداست. سمبل انسانی اهورامزدا نیم تنه مردی است که شاخه ای از گل لوتوس را در میان انگشتان خود گرفته است. نیلوفر آبی و آئین زرتشتی. زرتشتیان این گل را مقدس می دانستند زیرا این گل زیبا درمیان مرداب رشد می کند و آن ها معتقد بودند که محیط نامناسب زندگی نمی تواند دلیلی بر بد پرورش یافتن انسان باشد. سنگ نگاره لوتوس در تخت جمشید حکاکی شده است که این امر حکایت از اهمیت این گل نزد ایرانیان دارد. زرتشتیان بر این باورند که نیلوفر آبی جایگاه نگهداری تخمه یا فر زرتشت است که در آب نگهداری
می شود. تزئین معماری. این گل به صورت نشان پاکی در بناهای هخامنشیان به عنوان تزئین در بناها کاربر داشته است. از جمله در بنای تخت جمشید به عنوان تزئین حجاری ها و سر ستون ها دیده می شود. نماد کرمانشاه. گل نیلوفر نماد رسمی شهر کرمانشاه است. این گل در سرآب نیلوفر در نزدیکی شهر کرمانشاه می روید و به عنوان نمادی از آیین مهر در نقوش طاق بستان نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
بیش رویش، هایپرپلازی یا "هایپرجنزی" افزایش شمار یاخته های بهنجار در بافت یا عضو است. بیش رویش به معنی افزایش در تکثیر سلول و در نتیجه افزایش شمار آن است. در هایپرپلازی ممکن است شاهد بزرگ شدن عمده و فاحش در اندازهٔ اندام بوده و گاهی با نئوپلازی خوش خیم (تومور خوش خیم) اشتباه گرفته می شود. هایپرپلازی اغلب پاسخی اولیه به تحریک غیرطبیعی در روند تکثیر سلولی است و در آن شکل میکروسکوپی سلول طبیعی بوده اما میزان تکثیر بیشتر از حد نیاز است. اگر رشد غیرطبیعی به جای شمار سلول، در اندازه سلول رخ بدهد هایپرتروفی نام می گیرد. تفاوت های معنایی. در تفاوت معنایی هایپرپلازی و نئوپلازی می توان گفت که هایپرپلازی یک پاسخ فیزیولوژیک طبیعی (نرمال) به یک محرک خاص در نظر گرفته شده است و رشد هایپرپلاستیک در یاخته ها مشروط به مکانیسم های کنترل نظارتی نرمال باقی می ماند. اما در نئوپلازی (فرایند اساسی سرطان و تومورهای خوش خیم) سلول های دارای ژنتیک غیرطبیعی در شیوه ای غیر فیزیولوژیک و بی توجه به محرک های نرمال تکثیر می یابند. به عبارت دیگر در هایپرپلازی، تکثیر فیزیولوژیکی سلول ممکن است در مرحلهٔ دوم و به خاطر یک علت پاتولوژیک پدیدار شود و
با این حال، ماهیت تکثیر پاسخی طبیعی به یک وضعیت غیرطبیعی است، برعکس و در مقابل در نئوپلازی، تکثیر به خودی خود غیرطبیعی است و بدون مکانیسم کنترل انجام می شود. نمونه های هایپرپلازی. فهرست زیر برخی نمونه های بالینی بیش رویش یا شرایط منجر به آن است: منابع. ویکی پدیا انگلیسی: Hyperplasia بازیابی ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۱
جراحی زنان و زایمان به اختصار OB/GYN یکی از شاخه های پزشکی است، که به بیماری های مرتبط با دستگاه تولید مثل زنان و مراقبت مادران باردار و زایمان و حوالی آن می پردازد. امروزه جراحی زنان یکی از رشته های تخصصی پزشکی است که پزشکان علاقه مند در یک دوره چهار ساله طی می کنند. زنان به دلیل تغییراتی که در زندگی متحمل می شوند، نیازهای مراقبتی ویژه‎ای دارند. متخصص و جراح زنان و زایمان این امکانات را برای بیماران فراهم می کند. تاریخچه. جی ماریون سیمس (۱۸۸۳–۱۸۱۳) جراح آمریکایی به عنوان پدر ژنیکولوژی جدید در نظر گرفته می شود. برنامه درسی. این رشته شامل موارد جراحی و غیر جراحی است. مباحث این رشته مربوط به سه دوره قبل از بلوغ، دوره باروری و دوره بعد از یائسگی می باشد. در حال حاضر این رشته در دوره های چهار ساله در ایران ارائه می شود. معمولاً دانش آموختگان این رشته مهارت های یک ماما را هم دارند. بیماری های اصلی. بیماری ها و شرایط شایعی که مربوط به یک متخصص زنان و زایمان می شود عبارتند از:
غار جعیتا غاری مرکب متشکل از دو غار سنگ آهکی کارستی جدا از هم اما متصل به یکدیگر است که غار بالایی ۲٬۱۳۰ متر و غار پایینی ۶٬۲۰۰ متر درازا داشته و در مجموع، گستره ای به طول تقریباً ۹ کیلومتر را در بر می گیرد. این غار که طولانی ترین غار مرکب در خاورمیانه به شمار می رود یکی از ۱۴ فینالیست برای انتخاب عجایب هفتگانه طبیعت در سال ۲۰۱۱ بوده است. مشخصات. این غارها که در طول میلیون ها سال و در پی حل شدن سنگ آهک های ترک خورده بر اثر جریان آب های زیرزمینی و اسید کربنیک موجود در آب باران به وجود آمده اند در مرکز دامنه های غربی کوه لبنان، در درهٔ نهر الکلب در جعیتا در ۵ کیلومتری کرانه های دریای مدیترانه و در ۱۸ کیلومتری شمال بیروت، پایتخت لبنان قرار دارند. همچنین ورودی طبیعی غار در ارتفاع ۱۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است. علی رغم مسکونی بودن این غارها در دوران پیش از تاریخ، نخستین کشف دوبارهٔ آن ها در سال ۱۸۳۶ روی داد که مبلغ مذهبی ای آمریکایی به نام ویلیام تامسون موفق به یافتن غار پایینی شد. او تا ۵۰ متری درون غار پیش رفت تا به رودخانه ای زیرزمینی رسید، سپس تیری شلیک نمود و از انعکاس صدای آن دریافت که به غاری مهم دست یا
فته است. در فاصلهٔ سال های ۱۸۹۲ تا ۱۹۴۰ فعالیت های اکتشافی بیشتری از سوی آمریکایی ها، انگلیسی ها و فرانسوی ها صورت گرفت و آن ها موفق به پیشروی تا عمق ۱٬۷۵۰ متری غار شدند. پس از آن کاشفان لبنانی از دههٔ ۱۹۴۰ به بعد کار جستجو در غار را ادامه دادند. در سال ۱۹۵۸ غار پایینی برای بازدید عموم گشایش یافت و هم زمان عملیات اکتشافی در آن نیز ادامه داشت تا آنکه در همان سال غارشناسان لبنانی، موفق به کشف دالان های غار بالایی در ارتفاع ۶۰ متری از غار پایینی شدند. به دنبال این کشف، یک تونل دسترسی و مجموعه ای از گردشگاه ها بدون آنکه به منظرهٔ طبیعی غار آسیبی وارد شود در آن ساخته شد تا دسترسی بی خطر گردشگران به این غارها را فراهم سازد. بزرگترین استالاکتیتهای دنیا در غار بالایی قرار دارد. همچنین دالان های غار جعیتا از مجموعه ای از تالارها تشکیل شده است که بزرگترین آن ها ۱۲۰ متر ارتفاع دارد. غار جعیتا یکی از نمادهای ملی کشور لبنان و یکی از مهم ترین مراکز توریستی این کشور است. همچنین رودخانه ٔ زیر زمینی غار پایینی، آب آشامیدنی تازهٔ بیش از یک میلیون لبنانی را تأمین می کند و تنها با استفاده از قایق می توان از آن بازدید نمود.
حسن طهرانی مقدم (۶ آبان ۱۳۳۸ – ۲۱ آبان ۱۳۹۰) نظامی ایرانی بود. او در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران بود. آخرین سِمَت وی، ریاست سازمان جهاد خودکفایی سپاه بود. او به عنوان یکی از پایه گذاران برنامه موشکی در سپاه پاسداران شناخته می شود و به «پدر موشکی ایران» معروف است. طهرانی مقدم در سال ۱۳۹۰ در پی حادثه انفجار زاغه مهمات واقع در پادگان مدرس کشته شد. زندگی. حسن طهرانی مقدم در ۶ آبان ماه ۱۳۳۸ در محله سرچشمه، تهران زاده شد. وی که در نخستین روزهای تشکیل سپاه پاسداران، به عضویت این نهاد درآمده بود، در دوران جنگ ایران و عراق، نخستین فرمانده توپخانه سپاه و بنیان گذار واحد توپخانه در سپاه بود. پس از آن طهرانی مقدم مسئولیت واحد توپخانه را به حسن شفیع زاده واگذار کرد و به یگان موشکی سپاه پاسداران رفت و مسئولیت این یگان را برعهده گرفت. او همچنین در تشکیل و بنیان گذاری فرماندهی موشکی سپاه پاسداران تأثیرگذار بود. حسن طهرانی مقدم با پایان جنگ، وارد حوزهٔ تحقیقات و توسعه فعالیت های موشکی در سپاه پاسداران شد و مسئولیت ریاست سازمان جهاد خودکفایی سپاه را برعهده گرفت. در دوران پس از پایان جنگ ایران و عراق، طهرانی مق
دم وظیفهٔ مدیریت بر پروژهٔ ساخت چند موشک را در واحد موشکی سپاه پیش از علیرضا یزدانی برعهده داشت. تحصیلات. حسن طهرانی مقدم، در دو مقطع کاردانی و کارشناسی در رشتهٔ صنایع ریخته گری در دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی مشغول به تحصیل بود و در مرحلهٔ نخست در سال ۱۳۶۹، مقطع کاردانی و در سال ۱۳۷۴ نیز مقطع کارشناسی را در این دانشگاه گذراند. کشته شدن. حسن طهرانی مقدم در ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۰ بر اثر انفجار زاغه مهمات در پادگان مدرس، واقع در شهرستان ملارد، به همراه ۱۶ تا ۴۰ نفر دیگر از اعضای سپاه پاسداران کشته شد.
گلنار فارسی. گلنار فارسی (گل­انار) همان درخت انار است، با این تفاوت که این درخت نر بوده و میوه نمی­ دهد. شاخه­ های این درخت نیز همانند درخت انار دارای تیغ هستند و با برگ ­های بیضی و نوک تیز پوشیده شده­ اند. درخت گل­انار، درختی بهاری است که در اردیبهشت ماه غنچه می ­کند. این غنچه ­ها تا اواسط خرداد بر درخت مانده و درست همانند غنچه­ های انار هستند با این تفاوت که سرانجام به میوه تبدیل نمی ­شوند. زمانی که این غنچه­ ها به گل تبدیل شوند، جمع آوری شده و برای مقاصد دارویی و درمانی مورد استفاده قرار می ­گیرند. و او غیر گل انار مثمر (میوه دار) است. اگر چه در جمیع افعال مشابه یکدیگرند. در دویم سرد و خشک و قابض و رادع و مجفف و مقوی اعضاء و جهت اسهال دموی (اسهال خونی) و صفراوی و رطوبی و زلق الامعاء و سحج (پوسته اندازی روده) و قرحه امعاء و نزف الدم هر عضو و نفث الدم و جرب و حکّه و منع ریختن مواد به معده نافع و ضماد او جهت بدبوئی زیر بغل و التیام جراحات و منع ثراید اورام و سقوط موی و سنون و مضمضه او با سرکه جهت بدبوئی دهان و استحکام لثه و اسنان (دندان ها) و قلاع (کرم دندان) مؤثر و مصدِّع (سر دردآور) و مصلحش کتیرا و قدر شربت