Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مور وفادار باقی ماند و در لشکرکشی های سه گانهٔ شاهرخ به آذربایجان علیه قره یوسف قراقویونلو در کنار تیموریان جنگید. با اینکه قره یوسف در آغاز نخستین لشکرکشی مرد و سپاهیان او پراکنده شدند اما قراقویونلوها به سرعت به بازسازی خود پرداختند. وقتی در سومین لشکرکشی، اسکندر از برابر شاهرخ فرار کرد و به ترکان عثمانی پناه برد، قره عثمان با وجود هشتاد سال سن، در صدد جلوبر کردن او برآمد؛ اما در هنگام جنگ در ارزروم به شدت زخمی شد و بر اثر آن در پایان اوت ۱۴۳۵م درگذشت. اسکندر بیک هنگامی که به ارزروم برگشت، دستور داد قبر رهبر آق قویونلوها را نبش قبر کنند و جسدش را نزد سلطان مصر بفرستند و سلطان مصر هم آن را در ملاءعام به نمایش گذاشت. هیچ کدام از فرزندان قره عثمان به شجاعت و شهامت پدرشان نبودند و خاندان حاکمهٔ آق قویونلوها به مدت یک دهه پس از وی گرفتار آشفتگی و نابسامانی بود. تا زمانی که نوه او اوزون حسن به قدرت رسید. شخصیت قره عثمان. قره عثمان را باید مؤسس حقیقی و متحدکنندهٔ اصلی سلسلهٔ آق قویونلو ها دانست که پس از پدر و برادرش این اتحادیه را به یک امیرنشین نیرومند تبدیل کرد. او حکومت خود را در دیاربکر با مرکزیت آمِد تشکیل دا
د و ارزنجان، ماردین، رها و سیواس را نیز به تصرف در آورد. اغلب پژوهشگران قره عثمان را امیری دلیر و بی باک قلمداد کرده اند و نه فقط دوستان، بلکه دشمنان وی را هم ستوده اند. در اخلاق شخصیتی متعادل داشت و کمتر اتفاق می افتاد که به احساسات تکیه کند. مدرکی دال بر عیاشی او در دست نیست. او همچنین به پیمان ها و قرارداد هایی که با دیگران می بست وفادار بود.
گوستاف اشترزمان (زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۸۷۸ – درگذشتهٔ ۳ اکتبر ۱۹۲۹) سیاستمدار آزادی خواه آلمانی، وزیر خارجهٔ این کشور و صدر اعظم آلمان در ۱۹۲۳ میلادی بود. او به همراه آریستید بریان در ۱۹۲۶ به طور مشترک برندهٔ جایزه صلح نوبل شد. اشترزمان را امروزه از مدافعان سرسخت دموکراسی در جمهوری شکنندهٔ وایمار می دانند. زندگی. اشترزمان در جنوب برلین در خانواده ای متوسط زاده شد. دانش آموزی خوبی بود و به ادبیات آلمان و شعر علاقه داشت. دوست داشت آموزگار شود ولی در ۱۸۹۷ به دانشگاه هومبولت برلین رفت و اقتصاد سیاسی خواند. برای گرفتن دکترا به دانشگاه لایپزیگ رفت و تز دکترایش را هم در زمینهٔ صنعت آبجوسازی در برلین ارائه داد. در ۱۹۰۳ با "کته کلفلد" دختر یک بازرگان یهودی ثروتمند پیمان زناشویی بست. در ۱۹۰۶ او به عضویت انجمن شهری درسدن انتخاب شد. به زودی به حزب لیبرال ملی پیوست و در ۱۹۰۷ به نمایندگی رایشستاگ رسید. پس از جنگ جهانی یکم او به حزب دموکراتیک آلمان پیوست. سپس بسیاری از دست راستی های حزب لیبرال ملی را در حزب خلق آلمان به رهبری خویش گردآورد. در ۱۳ اوت ۱۹۲۳ و در پی اشغال نظامی منطقه رور توسط فرانسه عهده دار وزارت امور خارجه و صدارت عظ
می شد. آسان گیری دربارهٔ عاملان کودتای مونیخ سبب خروج سوسیال دموکرات ها از ائتلاف دولت او و واژگونی اش در ۲۳ نوامبر ۱۹۲۳ شد. ویلهلم مارکس صدر اعظم شد ولی اشترزمان وزیر خارجهٔ کابینهٔ جدید برجای ماند. در ۱۹۲۶ آلمان به عضویت دائمی در شورای امنیت جامعه ملل پذیرفته شد. در همان سال اشترزمان جای صلح نوبل را برد. در ۱۹۲۸ پیمان بریان-کلوگ بسته شد. وی روابط حسنه ای با بسیاری از وزیران امور خارجهٔ کشورها به ویژه فرانسه برقرار ساخت. او کوشید تا با آمریکا وارد قراردادهای بازرگانی شود. او با هربرت هوور وزیر اقتصاد وقت آمریکا روابط دوستانه ای برقرار نمود. سرانجام گوستاف اشترزمان بر اثر سکته مغزی در ۱۹۲۹ و در سن ۵۱ سالگی درگذشت. حاصل ازدواج او نیز دو پسر به نام های ولفگانگ و یواخیم بود.
گالریا والریا (درگذشتهٔ ۳۱۵) دختر دیوکلتیان، همسر گالریوس و امپراتریس روم بود. زندگینامه. گالریا والریا دختر امپراتور دیوکلتیان و پریسکا بود. پریسکا فردی بود مسیحی یا علاقه مند به مسیحیت و دخترش نیز همچون او یا به دین مسیح گرویده بود یا نسبت به مسیحیان احساس همدردی می کرد. والریا در سال ۲۹۲ یا ۲۹۳ به عنوان دومین همسر گالریوس که در آن زمان عنوان سزار را داشت به ازدواج او درآمد. این ازدواج در واقع با هدف مستحکم تر کردن روابط بین گالریوس و دیوکلتیان صورت پذیرفت. گالریوس در ۳۰۵ به امپراتوری رسید و احتمالاً در نوامبر ۳۰۸ والریا را به جایگاه آگوستایی رساند و عنوان "Mater Castrorum" را به او اعطا نمود. گالریوس همچنین خانه ای برای همسرش در نیکومدیا ساخت و به افتخارش نام یکی از استان های روم را تغییر داد. والریا نیز کاندیدیانوس، پسر نامشروع گالریوس را به فرزندخواندگی خود پذیرفت. کاندیدیانوس سپس به نامزدی دختر ماکسیمینوس دایا درآمد. گالریوس در سال ۳۱۱ میلادی و هنگام بازگشت به دهکدهٔ آبا و اجدادی خود به منظور انجام بازدیدی درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد. با مرگ او، مراقبت از گالریا والریا و مادرش پریسکا به لیسینیوس
سپرده شد، با این حال آن دو از پیش لیسینیوس به دربار ماکسیمینوس دایا گریختند. دایا خواهان ازدواج با والریا بود اما وقتی مقاومت او را دید تمامی اموال او را ضبط و والریا و مادرش را به سوریه تبعید نمود. به دنبال این رویدادامپراتور بازنشسته دیوکلتیان، چندین بار تلاش نمود تا از سیاه بختی دخترش جلوگیری کند و خواست تا آنان را به پیش او در سالونا بازگردانند اما فایده ای نداشت و توجهی به او نشد. در عین حال ماکسیمینوس از اینکه با دیوکلتیان همچون یک استدعاکننده و با دخترش همچون یک مجرم برخورد می کرد دچار غرور شده بود. با مرگ دایا در سال ۳۱۳، والریا و مادرش با فرار از تبعیدگاه خود به دربار لیسینیوس بازگشتند. لیسینیوس نخست به نیکی با آنان رفتار نمود و والریا احساس آرامش کرد. اما پس از آگاهی از اعدام های خونین او در کاخ نیقیه دریافت که فردی ستمکارتر از ماکسیمینوس دایا به جای او نشسته است. والریا و مادرش پریسکا بار دیگر گریختند و لیسینیوس فرمان مرگ آنان را صادر نمود. آن ها خود را به جامهٔ پلب ها درآوردند و به مدت ۱۵ ماه از استانی به استان دیگر سرگردان بودند تا آنکه سرانجام در سال ۳۱۵ میلادی در تسالونیکا دستگیر شدند. والریا
را همراه با مادر و پسرخوانده اش کاندیدیانوس گردن زدند و اجسادشان را به دریا انداختند.
غارهای آجانتا در ۴۰ کیلومتری شهر جالگائون هندوستان قرار دارد. این محل دارای ۳۰ غار زیبا پر از نقاشیهای مذهبی است که بیشتر آنها دربارهٔ بودا می باشد. قدمت این غارها به ۲ قرن پیش از میلاد بر می گردد. در یکی از این غارها سنگ نگاره نقاشی شده از دوره ساسانی در هند وجود دارد. در غارهای آجانتا واقع در شمال غربی حیدر آباد، تصویر هیئت اعزامی خسرو پرویز به هند هک شده است. منابع. سمینار بررسی آثار نفوذ فرهنگ ایرانی درهند
شهر قدیم گوا (Konkani: "Pornnem Goem" , "Adlem Gõi" , "Goeam") یا Velha Goa ("Velha" به معنی «قدیمی» به زبان پرتغالی) یک شهر تاریخی در بخش گوا شمالی در ایالت گوا در هند است. این شهر در قرن ۱۵ توسط عادل شاهیان ساخته شد و از قرن شانزدهم میلادی تا زمان رها شدن آن در قرن ۱۸ به دلیل طاعون به عنوان پایتخت هند پرتغالی شناخته می شد. گفته می شود که در زمان پرتغالی ها، پیش از طاعون، شهری تقریباً ۲۰۰۰۰۰ نفری وجود داشته است، و پیش از طاعون، پرتغالی ها در قاره ها تجارت می کردند. بقایای این شهر یک میراث جهانی یونسکو است که در سال ۱۹۸۶ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. شهر قدیم گوا تقریباً ۱۰ کیلومتر در شرق پایتخت ایالت پانجی است. تاریخ. این شهر در قرن ۱۵ به عنوان بندری در سواحل رودخانه ماندووی توسط حاکمان سلطان بیجاپور تأسیس شد. شهر قدیمی گوا بعد از عادل شاهیان از سلسله ادیل شاهی سلطان دوم ساخته شد. این محوطه توسط یک قبر محاصره شده بود و شامل کاخ شاه، مساجد و معابد بود. این شهر توسط پرتغالی ها اشغال شد و از سال ۱۵۱۰ به عنوان مرکز اداری پرتغال هندوستان تحت فرمان پرتغال قرار گرفت.
ویلهلم مارکس (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۶۳ – درگذشته ۵ اوت ۱۹۴۶) وکیل آلمانی و سیاستمدار کاتولیک عضو حزب مرکزی آلمان بود. او دو بار به صدر اعظمی آلمان رسید، نخست میان سال های ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ و سپس از ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸. او مدت کوتاهی هم نخست وزیر پروس بود. زندگی. او در کلن زاده شد. پدرش یک آموزگار بود. مارکس علم حقوق را در دانشگاه بن خواند. مدتی به انجام کارهای حقوقی و دفتری در والدبرول و زیمرن پرداخت. در ۱۸۹۴ در البرفلد قاضی شد و ده سال پس از آن به کلن بازگشت. همسر او یوهانا ورکوین بود که از او دارای چهار فرزند شد. مارکس از ۱۸۹۹ به حزب مرکز پیوست و در ۱۹۰۸ رئیس حزب در دوسلدورف گردید. او دو بار در ۱۹۲۳ و سپس در ۱۹۲۶ از سوی حزب مطبوعش مرکز به صدر اعظمی رسید. در ۱۹۲۳ با کناره گیری گوستاف اشترزمان به صدر اعظمی رسید ولی تنها ۱۳ ماه این مقام را دارا بود. دور دوم صدارت او ولی ۲۵ ماه دوام آورد. او در این زمان کوشید تا اقتصاد آلمان را پس از ابرتورم پایدار نگاه دارد. در دور دوم صدارت او بود که آلمان به عضویت جامعه ملل پذیرفته شد. همچنین او توانست در برابر دخالت نظامیان در دولت مقاومت نماید. مارکس در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۲۹ آلمان ه
م شرکت کرد ولی از پاول فون هیندنبورگ شکست خورد. در ۱۹۲۶ و در کابینهٔ هانس لوتر مارکس وزیر دادگستری گردید. او تا ۱۹۳۲ عضو رایشستاگ بود. با برآمدن نازیسم و در میانهٔ جنگ جهانی دوم او در بن ساکن بود و در همان جا هم جان سپرد. منابع. Wikipedia contributors, "Wilhelm Marx," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wilhelm_Marx&amp;oldid=438455585 (accessed July 30, 2011).
سانچی یک روستای کوچک در منطقه رایسن درایالت مادیا پرادش هندوستان است و در ۴۶ کیلومتری شمال شرق بوپال قرار دارد. این روستا بناهای تاریخی بودا متعلق به ۳ قرن پیش از میلاد را در خود جایی داده است و یکی از اماکن مهم زیارتی بودایان می باشد. اطراف گنبد نمادهایی وجود دارد که هر کدام نشان دهنده عشق، صلح، اعتماد، و شجاعت است. گنبد بزرگ در سانچی در اصل توسط امپراتور بزرگ آشوکا در ۳ قرن پیش از میلاد بنا شد.
مرکز تاریخی فلورانس ناحیه ای است در شهر فلورانس ایتالیا. این ناحیه که ناحیهٔ یکم فلورانس است در سال ۱۹۸۲ میلادی به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. یونسکو از این ناحیه به عنوان گنجینه ای از آثار هنری و معماری یاد می کند که در دوران طلایی فلورانس و در پی قدرت اقتصادی و تجاری آن در این دوران پدید آمد. کلیسای جامع فلورانس و برج جیوتو در کنار و کلیسای سنت جان در جلوی آن، کاخ مدیچی، کلیسای سن لورنس، موزه سن مارک، مجسمه داوود و بپتیستری سن جووانی برخی از این آثار هستند.
هانس لوتر (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۸۷۹ – مرگ ۱۱ مهٔ ۱۹۶۲) سیاستمدار آلمانی و صدر اعظم این کشور از ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۲۵ تا ۱۲ مهٔ ۱۹۲۶ بود. زندگی. او زادهٔ برلین بود. از ۱۹۰۷ با عضویت در انجمن شهری ماگدبورگ وارد سیاست شد. در ۱۹۲۸ شهردار اسن شد. در ۱۹۲۲ و در کابینهٔ ویلهلم کونو او وزیر غذا و کشاورزی گردید. در ۱۹۲۵ به جای ویلهلم مارکس به صدارت رسید، ولی چند ماه پس از آن مارکس کرسی صدارت عظمای خود را از او بازپس گرفت. از ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ او سفیر آلمان در ایالات متحده آمریکا بود. پس از آن بازنشسته شد. البته با پایان جنگ جهانی دوم وی دوباره به سیاست بازگشت و مشاور دولت پس از جنگ آلمان شد. مرگ او در دوسلدورف رخ داد. منابع. Wikipedia contributors, "Hans Luther," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Luther&amp;oldid=437257923 (accessed July 30, 2011).
مجموعهٔ تاریخی خاجوراهو که مجموعه ای از معابد هستند در ایالت مادیا پرادش در ۶۲۰ کیلومتری دهلی نو واقع شده است و یکی از محبوب ترین مقصدهای توریستی در هندوستان می باشد. این مجموعه به خاطر مجسمه سازی وابسته به عشق شهوانی خود که در قرون وسطی تراشیده شده اند مشهور است؛ و توسط یونسکو یکی از عجایب هفتگانه در هند در نظر گرفته شده است؛ و در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده اند.
کنشِ غیربیانی یا کنش منظوری یا کنشِ غیرمستقیمِ زبانی توسط آستین بنیانگذار نظریه کنش گفتاری مطرح شد و به معنای انجام گرفتن عملی به کمک یک پاره گفتار (Utterance) می باشد. برای مثال هنگامیکه قول می دهیم، سؤال می پرسیم، فرمان یا اخطار می دهیم… به عبارتی گوینده از بیان یک گفتار منظوری را دنبال می کند. به عنوان مثال، هنگام غذا خوردن بر سر سفره، وقتی یک نفر می گوید: «آن نمکدان نمک دارد؟»، بیانش برای دانستن این که «آیا در نمکدان نمک هست یا نه؟» نیست، بلکه علّت بیانش «لطفا نمکدان را به من بدهید تا به غذایم کمی نمک بزنم» است. یا هنگامی که به شخصی می گوییم «یک خرس پشت سرت است»، علّت بیان مان دادن هشدار به آن شخص برای فرار است. کنش بیانی، کنش غیربیانی، کنش پسبیانی زمانی که بر اساس عملی که پاره گفتارها انجام می دهند آنها را تقسیم بندی می کنیم می توان به این نتیجه رسید که هر کدام ازپاره گفتارها به نوعی یک کنش گفتاری است و این ارزش عملکردی مستقل از ساختار دستوری و کلماتی است که در آن به کار رفته است. بنابراین می توان پاره گفتارها را بر اساس نقش آنها،و نه صورت شان، تقسیم بندی کرد. برای مثال، اگرچه دو پاره گفتار "پنجره را ببن
د" و "اینجا هوا سرده" به گونه ای متفاوت درخواست را بیان می کنند، اما هر دو درخواست هستند. این پاره گفتارها، کنش های بیانی خوانده می شوند. نیت یک کنش بیانی (Locutions)، کنش غیربیانی (Illocutionary act) نامیده می شود و هدف آن را نیروی غیربیانی (Illocutionary force) می خوانیم. یک گوینده میتواند از کنشهای بیانی متفاوت برای رسیدن به یک هدف غیربیانی واحد استفاده کند، همانند مثالی که در باال گفته شد. و یا برعکس، یک گوینده میتواند از یک کنش بیانی برای مقاصد متفاوتی استفاده کند. (رجوع کنید به مقاله «مروری بر نظریه های کاربردشناسی»، ترجمه تریفه عزیزی)
کم خونی همولیتیک خودایمنی به انگلیسی: (AIHA) گونه ای از کم خونی است که آنتی بادی های خود شخص، علیه گلبول قرمز خون عمل می کنند. در این حالت گلبول های قرمز واپاشی (lyse) شده منجر به کاهش غلظت پلاسمای خون می شود. طول عمر گلبول های قرمز که در حالت عادی ۱۰۰ تا ۱۲۰ روز است، در موارد شدید این بیماری به چند روز کاهش می یابد. این بیماری دو گونه کم خونی همولیتیک خودایمنی گرم و کم خونی همولیتیک خودایمنی سرد دارد. شیوع این بیماری یک تا ۳ نفر از ۱۰۰ هزار نفر در سال است. این بیماری نباید با بیماری های فاویسم، تالاسمی و کم خونی داسی شکل اشتباه شود. علل. گلبول ها یا سلول های خون در مغز استخوان ساخته می شوند و سه نوع اصلی گلبول وجود دارد: به طورکلی، گلبول های سفید، آنتی بادی تولید می کنند و آنتی بادی ها به گلبول های قرمز متصل می شوند و در سراسر بدن منتقل می شوند، با میکروب ها مبارزه می کنند و سایر عوامل خارجی ای را که نباید وجود داشته باشند. اما در اختلال AIHA، بدن آنتی بادی هایی می سازد به گلبول های قرمز حمله می کند، چون فکر می کند آن ها موادی ناخواسته یا خارجی هستند که این امر ممکن است به دلایل زیر اتفاق افتاده باشد: علائم.
بعضی از علائم مشخص شده برای این بیماری به شکل زیر است: انواع. برای کم خونی همولیتیک خودایمنی دو طبقه بندی وجود دارد. طبقه بندی گرم یا سرد به نوع آنتی بادی های درگیر بستگی دارد: تشخیص. برای تشخیص این بیماری چند راه و آزمایش وجود دارد: درمان. این بیماری در برخی بزرگسالان می تواند بیماری درازمدتی باشد که به دفعات برگردد اما در کودکان نادر و معمولاً موقت است. بالاترین آمار ابتلا به این بیماری در کودکان مربوط به سن پیش دبستانی است. برای بیشتر بچه ها غالباً هیچ درمانی لازم نیست و علائم بدون مداخله ناپدید می شوند و برای کودکانی که به درمان نیاز دارند، همان گزینه های درمانی بزرگسالان استفاده می شود. با این حال، اگر در دو سال اول زندگی یا در سال های نوجوانی بروز کند، بیماری اغلب دوره مزمن تری دارد و نیازمند سرکوب طولانی مدت سیستم ایمنی است و عواقبی جدی در رشد و تکامل کودک دارد. هدف درمان گاهی کاهش مصرف استروئیدها در کنترل بیماری است که در این حالت امکان دارد از عمل برداشتن طحال و همچنین سایر داروهای سرکوب کنندهٔ سیستم ایمنی استفاده شود. عفونت، یکی از نگرانی های جدی در بیمارانی است که تحت درمان با سرکوب طولانی مدت سیس
تم ایمنی هستند. این به ویژه در کودکان بسیار خردسال یعنی کمتر از دو سال مهم است. گزینه های درمان کم خونی همولیتیک بستگی به تعداد عوامل دارد. اگر کم خونی خفیف باشد اغلب اوقات بدون درمان رفع می شود. بین ۷۰ تا ۸۰ درصد افراد نیازی به هیچ درمان یا مداخله حداقلی ندارند. البته بعضی از افراد به دارو، جراحی یا تزریق خون نیاز دارند. عوامل مؤثر بر نیاز به درمان عبارتند از: گزینه های درمان. گزینه های درمانی به شرح زیر است: دارو ممکن است پزشکان داروهای کورتیکواستروئیدی یا شبه کورتیزون تجویز کنند تا پاسخ سیستم ایمنی را تضعیف کنند. این کار معمولاً نخستین نوع درمان برای افراد مبتلا به کم خونی همولیتیک اولیه است و می تواند به بهبود علائم در بسیاری از انواع شایع کم خونی همولیتیک کم کند. در موارد شدید و اگر این داروها مؤثر نباشند، پزشک داروهای دیگری را تجویز می کند که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند که به عنوان درمان سرکوب کنندهٔ ایمنی شناخته می شود. این درمان دارویی به کاهش پاسخ ایمنی بدن کمک می کند. این داروها به جلوگیری از حمله سیستم ایمنی بدن به مغز استخوان کمک می کند. این امر به سلول های ساقهٔ استخوان اجازه رشد می دهد و می توا
ند تعداد گلبول های قرمز را افزایش دهد. البته هم داروهای کورتیزون و هم سرکوب کنندهٔ ایمنی عوارض منفی دارند. برخی داروها به شرح زیر است: جراحی اگر درمان دارویی مؤثر نباشد، پزشکان جراحی را توصیه می کنند. طحال مسئول از بین بردن گلبول های قرمز جریان خون است از جمله آنهایی که متصل به آنتی بادی هستند. برداشتن طحال به بدن این امکان را می دهد که آن گلبول های قرمز را حفظ کند. این روش به پیشگیری از کم خونی کمک می کند. انتقال خون اگر علائم شدید باشد و گزینه های دیگر درمانی مؤثر نباشند، بیمار نیازمند تزریق و انتقال خون است. کم خونی همولیتیک خودایمنی در بچه ها. کم خونی همولیتیک در کودکان هم بوجود می آید. البته طبق گفتهٔ دانشگاه شیکاگو کمتر از ۲ نفر در هر ۱۰۰ هزار نفر قبل از ۲۰ سالگی کم خونی همولیتیک خودایمنی دارند. این بالاترین نرخ در کودکان سنین پیش از دبستان است. وقتی کم خونی همولیتیک در کودکان به وجود آید، معمولاً ناشی از یک ویروس یا عفونت است. اغلب اوقات نیازی به درمان ندارد و علائم بدون مداخلهٔ پزشکی از بین می روند. کودکانی که نیازمند درمان هستند همان روش هایی درمانی که برای بزرگسالان استفاده می شود، شامل حالشان می شو
د. این بیماری به دلیل خستگی زندگی روزمرهٔ کودک را تحت تأثیر قرار دهد و در این صورت نیازمند حمایت درمانی است از جمله انجام آزمایش. والدین باید توجه کنند که این موارد در مورد کودک انجام می شود:
سعید شاملو () ، (زادهٔ ۱۳۰۸ ملایر، درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۸۳) مشهور به سعید شاملو دکتر روانشناس و استاد دانشگاه ایرانی است. سعید شاملو بنیانگذار روانشناسی بالینی در ایران است. زندگی. پس از طی دوران دبستان و دبیرستان برای ادامهٔ تحصیل به کشور آمریکا رفت. در آنجا در دانشگاه جورج واشنگتن، دانشگاه ایالتی واشنگتن و دانشگاه ایلی نویز به دریافت درجات کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در روانشناسی بالینی و فوق دکتری در روان درمانی نایل آمد. سپس در آمریکا دو سال با سمت استادیاری به تدریس پرداخت و نیز در بخش روانپزشکی بیمارستان ایلی نویز به عنوان روانشناس بالینی بخش، به فعالیت پرداخت. پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ در دانشکده پزشکی شهید بهشتی (دانشگاه ملی ایران) به تدریس و تحقیق و فعالیت بالینی پرداخت. از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۷۳ در دانشگاه تهران، سپس دانشگاه علوم پزشکی تهران با سمت های استادیاری، دانشیاری و استادی به تدریس و تحقیق و ارائه خدمات بالینی اشتغال داشت. در سال ۱۳۷۳، گروه روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی را تأسیس کرد و از آن سال استادی و مدیریت همان گروه را بر عهده داشت. ریاست در جلسات اخیر پنجمین هیئت
مدیرهٔ انجمن روانشناسی ایران از جمله کارهای او است. وی بانی تجدید حیات انجمن روانشناسی ایران بوده و در دوره های اول، دوم و پنجم ریاست هیئت مدیره انجمن را نیز بر عهده داشت. وی همچنین از پیشگامان طراحی سازمان نظام روانشناسی بود. یک هفته پس از برگزاری دومین کنگره بین المللی روان درمانی در شرق پس از برگزاری این کنگره بین المللی دچار حمله قلبی شد. شاملو بلافاصله پس از ترخیص از بیمارستان و با وجود توصیهٔ پزشک معالج مبنی براستراحت، به دانشگاه رفت تا به امور جاری گروه، دانشجویان و انجمن روانشناسی ایران رسیدگی کند. چند روز پس از مراجعت به دانشگاه بار دیگر دچار حمله قلبی شد و از آن پس در بیمارستان بستری بود تا سرانجام در صبح گاه روز دهم دی ماه ۱۳۸۳ درگذشت و روز یازدهم دی ماه در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد. فعالیت ها. سعید شاملو در کنار تألیف و ترجمهٔ کتاب، بیش از یکصد مقالهٔ نظری و پژوهشی در زمینهٔ روانشناسی تألیف کرده است. همچنین اولین کلینیک مرکز مشاوره و راهنمایی را در سال ۱۳۴۴ در دانشگاه تهران تأسیس و اولین دورهٔ فوق لیسانس و دکترای روانشناسی بالینی را در ایران راه اندازی کرد. برگزاری دومین کنگر
هٔ بین المللی روان درمانی در شرق و گفتگوی بین تمدنها که بیش از ۶۰ مهمان از تمام قاره های جهان در آن شرکت داشته اند، برجسته ترین فعالیت علمی شاملو در اواخر عمر بود. همچنین ریاست و سمت دبیر کمیته علمی این کنگره را بر عهدهٔ وی بود.
پناهگاه ها و غارهای سنگی بهیم بتکا واقع در منطقه رایسن در ایالت مادایا پرادش هندوستان قرار دارد. این پناهگاه ها، اولین نشانه های زندگی انسان در این سرزمین است. بررسیهای انجام شده نشان می دهد که برخی از این پناهگاه ها، بیش از ۱۰۰ هزار سال محل سکونت انسان بوده است. بعضی از نقاشیهای صخره ای روی بدنه ی این سکونتگاه ها متعلق به ۳۰ هزار سال قبل است.این سایت باستانشناسی دردر سال ۲۰۰۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
هاینریش برونینگ (زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۸۸۵ – درگذشتهٔ ۳۰ مارس ۱۹۷۰) سیاستمدار آلمانی و صدراعظم این کشور بود. او از ۳۰ مارس ۱۹۳۰ تا ۳۰ مه ۱۹۳۲ صدارت آلمان را بر عهده داشت و به این ترتیب طولانی ترین زمان صدر اعظمی جمهوری وایمار از آن اوست. زندگی. برونینگ در مونستر چشم به جهان گشود. یک ساله بود که پدرش را از دست داد. زیر آموزه های برادر بزرگترش -هرمان یوزف - کاتولیکی پارسا پرورده شد. تحصیلات خود را در دانشگاه استراسبورگ، مدرسه اقتصاد لندن و دانشگاه بن پی گرفت و دکترایش را دربارهٔ اقتصاد ملی به دست آورد. در جنگ جهانی یکم برای نبرد داوطلب شد. پس از جنگ بدو نشان صلیب آهنی درجه اول و دوم داده شد. در ۱۹۲۴ او به حزب مرکزی آلمان پیوست و از وروتسلاو نمایندهٔ رایشستاگ شد و در ۱۹۳۰ به صدر اعظمی رسید. او از مخالفان سرسخت دولت هیتلر بود. با روی کار آمدن آدولف هیتلر، برونینگ از بیم او در ۱۹۳۴ به هلند گریخت و سپس به بریتانیا رفت. در ۱۹۳۹ استاد علوم سیاسی دانشگاه هاروارد شد. او در روزهای تبعید کوشید تا افکار عمومی آمریکا را با خطر نازیسم آشنا کند، پس از جنگ دربارهٔ توسعه طلبی شوروی هم هشدار داد که هر دوی این هشدارها مورد توجه واقع
نشد. در ۱۹۴۷ او به آلمان بازگشت و به تدریس در دانشگاه کلن پرداخت. او منتقد کنراد آدناوئر بود. وی در آمریکا درگذشت و پیکرش در زادگاهش به خاک سپرده شد. منابع. Wikipedia contributors, "Heinrich Brüning," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Heinrich_Brüning&amp;oldid=439442834 (accessed July 30, 2011).
غارهای الفنتا شبکه ای از غارها حجاری شده واقع در جزیره الفنتا در بندرگاه بمبئی در ۱۰ کیلومتری ایالت مهاراشترا است؛ که شامل مجسمه های سنگی، متعلق به فرقه هندو، و به شیوا خدای هند اختصاص داده شده است.
فِراخ شِوال نوعی دامن های پرچین از جنس ابریشم است که خاستگاه آن شهرستان مهدیشهر (سنگسر) است. این دامن از محصولات تولیدی عشایر ایل سنگسر است و قدمت آن به دوره اشکانیان باز می گردد. در دوره اشکانیان پوشش زنان شامل پیراهن شلوار و در مراسم های رسمی و مذهبی همراه با شال بلندی بوده است که نمونه های آن در مجسمه های دوره اشکانیان نمایان است و این لباس سنگسری، شباهت های زیادی به لباس های زنان اشکانی دارد. دامن فراخ شوال در زبان سنگسری و در بین عشایر ایل سنگسر به قِردار شوال هم مشهور است. انواع. این پوشاک عشایر ایل سنگسر، دامن بلندی است که انتهای پایینی آن با برش های اُریب و دو لایه پارچه ابریشمین تزئین شده است که نوارهای رنگی مورب و باریک ابریشمین در لبه پایینی دامن، یادآور طرح محرمات در طراحی سنتی ایرانی است. فراخ شوال در دو نوع تیره ساده و روشن گل دار تولید می شود. نمونه تیره مخصوص بانوان متاهل و نمونه گلدار مختص دختران است. کاربرد. از این دامن معمولاً در مراسم عروسی و میهمانی استفاده می شود. در هر دو نوع فراخ شوال، برای ساخت یک دست دامن، بیش از ۳۰ متر پارچه مورد نیاز است که به صورت بسیار پرچین و فشرده دوخته می شود.
از این رو فراخ شوال، این لباس سنتی زنان عشایر ایل سنگسر را بایستی در رده پوشاک گرانقیمت و پرهزینه دسته بندی کرد.
«دسامبر» ترانه ای از گروه آلترنتیو راک کالکتیو سول و یکی از قطعات آلبوم سال ۱۹۹۵ آن ها با نام "کالکتیو سول" است. این ترانه را خواننده و گیتاریست گروه، اِد رولند سروده است. تک آهنگ «دسامبر» در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ ۲۰اُم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد و جایگاه نخست جدول ترانه های داغ جریان اصلی راک را برای ۹ هفتهٔ متوالی به خود اختصاص داد.
سرزمین پارس کهن (به پارسی باستان: پارسه 𐎱𐎠𐎼𐎿 (Pārsa)) ناحیه جنوبی ایران منتهی به خلیج فارس که اشتراکات تاریخی، اقلیمی، فرهنگی و به خصوص گویشی دارند و شامل استان های فارس، بخشی از خوزستان، بخشی از اصفهان، بحشی از یزد، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد، بخشی از استان هرمزگان و استان چهار محال و بختیاری می باشد که آن را خاستگاه و میراث دار پارسی میانه (پهلوی) می دانند. که تا امروزه نیز به خصوص از جهت فرهنگی و زبانی از تشخص و تمایز برخوردار است. در حدود سال ۵۵۸ پیش از میلاد کوروش بزرگ (کوروش دوم) در انشان/انزان پارس به دنیا آمد و پس از آن شاهنشاهی پارس را در پاسارگاد (سعادت شهر) شمال استان پارس بنیاد نهاد و پس از آن پایتخت هخامنشیان را از شوش به پاسارگاد جابجا کرد. اشتراکات فرهنگی زبانی. از مهم ترین اشتراکات منطقه فارس زبان و گویش است. این منطقه خاستگاه زبان پهلوی بوده و علاوه بر آن تا به امروز نیز اشکال گویش قدیم پهلوی در آن بجا مانده است. گویش های پهلوی گویش هایی هستند که پهلوی اند و هنوز حالت پارسی میانه را در خود حفظ کرده اند. مهم ترین ویژگی آن ها داشتن حالت کنایی و اسپلیت ارگاتیو است و مانند صرف فعل پهلوی ساسانی هن
وز شناسه های صرفی پیش از فعل قرار می گیرند. بجز این مورد تفاوت خاص دیگری با فارسی ندارند. این گویش ها در استان فارس، منطقهٔ منطقه دشتی در بوشهر و بهبهان در خوزستان و روستاهای معدودی در کهگیلویه بویر احمد و استان هرمزگان به جز شرق استان که زبان بلوچی کاربرد دارد رایج است. زبان شیرازی قدیم که حافظ و سعدی به آن شعرهایی دارند نیز به گونه ای از همین گویش است که مانند زبان فارسی باقیماندهٔ زبان پهلوی جنوبی می باشد. جغرافیای تاریخی پارس. پارس قدیم یا ایالت پارس از جهت تاریخ سیاسی در دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی یک ایالت بوده و شامل استان های فارس کنونی، بوشهر، استان هرمزگان، استان کهگیلویه و بویراحمد و حتی استان یزد و شهرستان بهبهان از استان خوزستان بوده است. ابن حوقل حدود این ایالت را از مشرق به کرمان، از مغرب به خوزستان و از شمال به بیابان منتهی به خراسان و قسمتی از اصفهان و از جنوب همجوار خلیج فارس دانسته است. منطقه پارس تا قرن اخیر نیز در تقسیم بندی سیاسی با تفاوتهایی نسبت به گذشته ایالتی یکپارچه محسوب می شد. تقسیمات پارس. ایالت پارس از دورهٔ قبل از اسلام به پنج خوره (کوره) تقسیم شده بود (برای کوره معانی مختل
فی ذکر شده از جمله روشنایی، شهر، ولایت و استان). این پنج کوره که در دوره بعد از اسلام نیز برقرار بودند، عبارتند از: از شهرهای مهم اسنتم پارس استخر، بیشاپور، گور، دارابگرد، فسا، جهرم، خفر، سیمکان، ارجان، کثه، جنابه، مهرویان، غندجان، توج، نوبندجان، بیضا، سیراف، یزدخواست، جویم، ایج، نجیرم، ریشهر، سینیز، قطرویه، نای ذی، تموکن، مشکان، پیشیاوادا و لیان را می توان نام برد.