Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آلن گارسیا (؛ زاده – درگذشته ۱۷ آوریل ۲۰۱۹) سیاست مدار اهل پرو و رئیس جمهور سابق پرو بود. وی دو دوره رئیس جمهور پرو بود. او چند دهه رهبر حزب اتحاد انقلابی مردمی آمریکا (آپریستا) در پرو و نخستین شخصی بود که از این حزب به مقام ریاست جمهوری رسید. او در میان سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ به عنوان یک ملی گرا رئیس جمهور شد و سپس با تغییر موضع خود به عنوان حامی نظام بازار آزاد دوباره در سال ۲۰۰۶ برای یک دوره پنج ساله به ریاست جمهوری رسید. گارسیا در پرونده فساد مالی مربوط به شرکت ساختمانی برزیلی «اودبرشت» تحت پیگرد قرار گرفت. این پرونده بزرگترین رسوایی فساد مالی در تاریخ معاصر آمریکای لاتین است. وی سال ۲۰۱۶ اعتراف کرد که با پرداخت رشوه توانسته است در یک مناقصه سودآور در منطقه آمریکای لاتین برنده شود. گارسیا که پس از جلوگیری از فرارش از کشور، ممنوع الخروج شد، از اروگوئه درخواست پناهندگی سیاسی کرد که مقام های آن کشور تقاضای او را رد کردند. آلن گارسیا در ۱۷ آوریل ۲۰۱۹ با شلیک گلوله اقدام به خودکشی کرد در حالی که مأموران پلیس به دنبال وی بودند تا او را به دلیل مسائل مربوط به رسوایی اودبرشت بازداشت کنند. پس شلیک به خود، وی به بیما
رستان منتقل شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما تلاش پزشکان برای نجات وی بی نتیجه ماند و در بیمارستانی در پرو از دنیا رفت. مارتین ویسکارا رئیس جمهوری پرو در توئیتر خود نوشت: از دنیا رفتن رئیس جمهوری پیشین مرا ناراحت کرد، این واقعه را به خانواده و دوستدارانش خالصانه تسلیت می گویم.
جربیل دم کلفت (نام علمی: "Pachyuromys duprasi") نام یک سرده از تیره موشان است.
جربیل گوش کوتاه دماغه (نام علمی: "Desmodillus auricularis") نام یک گونه از تیره موشان است.
جربیل های پاپشمی (نام علمی: "Gerbillurus") نام یک سرده از زیرخانواده جربیل است.
سد چَم شیر، سدی در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر دوگنبدان (گچساران)، مرکز شهرستان گچساران استان کهگیلویه و بویراحمد است که بر روی رود زهره، قبل از پیوستن رودخانه خیرآباد به این رود، در مجاورت محلی به نام تنگه چم شیر نزدیک به مرز استان بوشهر احداث شده است. سد چم شیر پنجمین سد بزرگ کشور ایران و بزرگ ترین سد بتنی و غلتکی در خاورمیانه می باشد. این سد، آخرین سازه کنترل و ذخیره سازی آب سیل های رود زهره قبل از ریختن به دریا است. رود زهره در طول مسیر به دلیل پیوستن آب ۶ چشمه آب شور به آن، به تدریج به یک رود لب شور تبدیل می شود که میزان شوری آن در طول فصل های مختلف متغیر است. در زمان آبگیری سد چمشیر( کارزاری) توسط برخی افراد مشهور به فعال محیط زیست در بستر اینترنت برای توقف آبگیری این سد ایجاد شد که ادعا می کرد به واسطه سازندهای نمکی و گچی در دریاچه سد، بعد از آبگیری شوری آب رود زهره در پایین دست این سد به واسطه آن چند برابر خواهد شد و آبگیری این سد را شمارش معکوس برای انفجار یک بمب نمکی در منطقه معرفی می کردند. همچنین وجود چاه های نفت در اطراف دریاچه سد از جمله دلایل درخواست توقف آبگیری ذکر شده بود. اگرچه کارشناسان سد و
کارشناسان ناظر پروژه بر این باور بودند سد چم شیر نه تنها باعث کاهش کیفیت آب نخواهد شد، بلکه کیفیت آب رودخانه زهره را در بلند مدت افزایش خواهد داد. اما این سد در خرداد ماه ۱۴۰۲ آبگیری و در روز ۲۶ تیر ۱۴۰۲ با سفر رئیس جمهور به بهره برداری رسید. مشخصات طرح. طرح سد و نیروگاه ۱۷۶ مگاواتی چم شیر - یکی از طرح های در حال اجرای شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران - در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر دوگنبدان (گچساران) مرکز شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویر احمد قبل از پیوستن رودخانه خیرآباد به رودخانه زهره در مجاورت محلی به نام تنگه چم شیر نزدیک به مرز استان بوشهر احداث خواهد شد. تنگه چم شیر با عرض بسیار کم رودخانه زهره را از خود عبور می دهد. محل احداث سد توسط راه آسفالته اختصاصی شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران که از جاده روستای سراب ننیز گچساران منشعب می شود، قابل دسترسی است. طبق برآورد اولیه به ۲۳۰ میلیون یورو جهت اجرای این طرح نیاز است و طول مدت اجرا به ۵ سال بالغ خواهد شد. تاریخچه و سوابق طرح سد و نیروگاه. با وجود موقعیت استثنایی تنگه چم شیر بر روی رودخانه زهره، در مطالعات مختلف انجام شده تا سال ۱۳۶۵ این محل مور
د توجه قرار نگرفته است. عدم وجود راه های دسترسی مناسب در سال های قبل از دهة ۶۰، موقعیت نامشخص تنگه بر اساس نقشه های پایه مطالعاتی، و بحث کیفی آب رودخانه زهره به صورت کلی از عمده علل بی توجهی به این پتانسیل عظیم بالقوه است. سازمان آب منطقه ای استان فارس، کهگیلویه و بویراحمد و بوشهر مطالعات شناخت و مقدماتی در سال های ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۸ به انجام رسانیده است. مطالعات مرحله اول سد مخزنی چم شیر، گشایشات وابسته توسط مشارکت مهندسین مشاور پاراب فارس و مهندسین مشاور تهران سحاب در سال ۱۳۷۳ شروع شده و در سال ۱۳۸۱ مصوبه فاز ۱ را اخذ نمود. شروع مطالعات فاز ۲ بر مبنای تکمیل مطالعات مرحله اول توسط مهندسین مشاور تهران سحاب در سال ۱۳۸۵ انجام گرفته و اسناد مناقصه به صورت EPCF تهیه گردیده است. پس از برگزاری مناقصه، شرکت های سابیر، مهاب قدس و صفا نیکو سپاهان برنده آن شده که قرارداد در سال ۱۳۸۶ عقد گردید. تاریخچه و سوابق طرح ساختمان شبکه آبیاری و زهکشی چم شیر. با احداث سد مخزنی چم شیر، اراضی پایین دست این سد شامل اراضی بندر دیلم در استان بوشهر و اراضی دشت های جنوبی استان خوزستان که به نام های زیدون، امیدیه و هندیجان می باشند، از این طرح
منتفع می گردند. شبکه آبیاری و زهکشی چم شیر در وسعت حدود ۴۰ هزار هکتار در استان های بوشهر و خوزستان احداث می گردد. مطالعات سد چمشیر از سال ۱۳۷۵ شروع شد. مطالعات مرحله اول این طرح در سال ۱۳۸۱ به اتمام رسید. پس از گذشت چندین سال و تغییرات در برنامه ریزی منابع آب مطالعات مرحله اول مورد بازنگری قرار گرفت. سرانجام در سال ۱۳۸۴ مطالعات مرحله دوم تحت عنوان مطالعات طرح بند انحرافی تنظیمی، تونل انتقال، نیروگاه برق آبی، حوضچه انرژی گیر و اتصال و شبکه آبیاری و زهکشی اراضی آبخور سد چم شیر به شرکت مهندسین مشاور پاراب فارس واگذار گردید. عملیات ساخت این سد در سال ۱۳۹۳ شروع شد و در تیرماه ۱۴۰۲ آبگیری شد. مشخصات رودخانه. رودخانه زهره یکی از رودخانه های حوضه آبریز هندیجان جراحی می باشد. حوضه آبریز هندیجان-جراحی با وسعت ۴۰٬۷۸۸ کیلومترمربع دارای زیرحوضه های بسیاری است. حوضه آبریز رودخانه زهره در جنوب کشور واقع شده و از شمال به حوضه های مارون و جراحی و از شرق به حوضه های کارون و کر و از جنوب به مسیل های دیلم و گناوه محدود می شود. شهرهای اردکان فارس، پلدشت نورآباد، دوگنبدان، هندیجان و دهدشت در این حوضه قرار دارند. وسعت حوضه آبریز ر
ودخانه زهره ۱۵۴۶۰ کیلومترمربع است که ۱۰۶۰۰ کیلومتر مربع آن را مناطق کوهستانی و ۴۸۶۰ کیلومتر مربع آن را کوهپایه ها و دشت ها تشکیل می دهند. این رودخانه از دو شاخه اصلی فهلیان و خیرآباد تشکیل شده است. شاخه اولیه این رودخانه به نام اردکان شناخته می شود و سپس به فهلیان تغییر نام می دهد. شاخه دیگر رودخانه به نام شیرین یا خیرآباد از ارتفاعات گچساران سرچشمه گرفته و در محلی به نام حیدرکرار به رودخانه زهره متصل می گردد. متوسط آبدهی سالانه رودخانه فهلیان در محل ایستگاه گچساران حدود ۶۴ مترمکعب در ثانیه و آبدهی رودخانه خیرآباد در محل پل خیرآباد حدود ۲۵ مترمکعب در ثانیه و آبدهی کل حوضه زهره (هندیجان) در محل ایستگاه دهملا برابر ۸۳ مترمکعب در ثانیه برآورد گردیده است. اهداف و اثرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی. با وجود اینکه گچساران یکی از مناطق مهم نفتی ایران است، علی رغم بارندگی های مناسب زمستانی، این منطقه در بخش عمده ای از سال بسیار گرم و خشک می باشد. با احداث سد چم شیر علاوه بر فراهم آمدن زمینه های ایجاد امکانات رفاهی و تفریحی از جمله ورزش های آبی، قایقرانی و …، پرورش ماهی و صنایع وابسته به آن رونق نیز خواهد یافت. همچنین تأ
ثیرپذیری میکروکلیمایی منطقه از حجم نسبتاً عظیم آب ذخیره شده در مخزن سد نیز می تواند از اهداف جانبی طرح باشد. همچنین اجرای طرح در یکی از مناطق محروم کشور، تأثیر عمده ای بر رشد و شکوفایی اقتصاد منطقه خواهد داشت. پرسش های محیط زیستی. چرا مخالفت دوستداران و آگاهان محیط زیست با احداث این سد درج نشده است؟ چرا خطرات و آسیب هایی که با آبگیری این سد به رودخانه زهره و اکوسیستم منطقه می خورد اینجا نوشته نشده است؟ در این لینک به تعدادی از این دلایل اشاره شده است
آنتونی بزرگ یا آنتونی آباد (؛ زاده ۰۲۵۱ درگذشته ) یک راهب، زاهد و قدیس مسیحی اهل مصر بود. بیوگرافی که آتاناسیوس اسکندریه از زندگانی آنتونی فراهم آورد به گسترش مفهوم رهبانیت مسیحی، به ویزه ترجمه لاتینش در اروپای غربی کمک نمود. حیات آنتونی. بیشتر آنچه که دربارهٔ آنتونی شناخته شده است از کتاب «زندگی آنتونی» است که در حدود سال ۳۶۰ توسط آتاناسیوس از اسکندریه به زبان یونانی نوشته شده است. آنتونی به عنوان مردی بی سواد و مقدس ترسیم می شود که از طریق وجود خود در یک منظر ابتدایی ارتباطی مطلق با حقیقت الهی دارد، که همواره با پندار آناناسیوس به عنوان نویسنده زندگی نامه مطابقت دارد. زندگی نامه. آنتونی در یک خانواده ثروتمند در کما در مصر سفلی به دنیا آمد. هنگامی که وی حدوداً ۲۰ سال داشت، والدینش درگذشتند و او را به همراه خواهرش بی سرپرست ترک کردند. جوانی. آنتونی در شهر کما در مصر سفلی از پدر و مادر ثروتمند ملاک متولد شد. زمانی که حدوداً بیست ساله بود پدر و مادرش فوت کردند و سرپرستی خواهر مجردش به او سپرده شد. اندکی پس از آن، وی تصمیم گرفت که از آیات انجیل در متی ۱۹: ۲۱، پیروی کند. «اگر می خواهی کامل باشی، آنچه را داری بفرو
ش و به فقرا بده و در بهشت ثروتی باز خواهی یافت». آنتونی بخشی از زمین های خانوادگیش را به همسایه هایش بخشید. بقیه را نیز فروخت و درآمدش را به فقرا داد. آنگاه او زیستن ریاضت طلبانه را برگزید و خواهرش را به یک گروه عفیف های مسیحی سپرد. زاهد. در پانزده سال بعد آنتونی در همان منطقه باقی ماند. سالهای اولیه را به عنوان یکی از حواریون یک زاهد دیگر محلی صرف کرد. آنتونی را گاهی اوقات اولین راهب و اولین کسی می دانند که بیابان نشینی انفرادی را آغاز کرده است. . [16] اما قبل از او افراد دیگری نیز بودند. قبلاً نیز زاهدان ریاضت کش. همچنین صومعه نشینی وجود داشته اند آنتونی را گاهی اوقات اولین راهب می دانند و اولین کسی که بیابان کردی انفرادی را آغاز کرد.قبلاً زاهدان (Therapeutae) وجود داشتند، و فیلو اسکندریه، فیلسوف یهودی، اجتماعات سوبوبیتی سازمان یافته را به آرامی توصیف کرد در قرن اول میلادی به مدت طولانی در محیط سخت دریاچه مریوط و در سایر مناطق کمتر در دسترس تأسیس شده است. فیلو اظهار داشت که "این گروه از افراد ممکن است در بسیاری از مکان ها ملاقات شود، زیرا یونان و کشورهای وحشی می خواهند از هر آنچه کاملاً خوب است لذت ببرند.
محمد ضیاءالحق در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۸۸ در اسلام آباد به خاک سپرده شد. وی بر اثر سقوط مشکوک هواپیما در تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۸۸ مرده بود. نظریه های توطئه زیادی پیرامون مرگ وی وجود دارد به خصوص که در آن هواپیما افراد برجسته سیاسی و نظامی دیگری نیز حضور داشتند. یکی از کشته شدگان، سفیر آمریکا در پاکستان بود. تحقیق در مورد سقوط هواپیما. دولت آمریکا گروهی از افسران نیروی هوایی خود را برای کمک به پاکستانی ها در انجام تحقیقات پیرامون سقوط هواپیما فرستاد. گروه آمریکایی و گروه پاکستانی به نتاجی کاملاً متفاوت نسبت به یکدیگر دست یافتند. گزارش آمریکایی ها سقوط هواپیما را مشکل فنی در هواپیما و بی تجربگی خلبان پاکستانی در مواجهه با این مشکل اعلام کرده بود. گروه پاکستانی علت سقوط هواپیما را خرابکاری معرفی کرد. آنها شواهد قاطع برای بروز انفجار در هواپیما نیافتند ولی اعلام کردند که مواد شیمیایی که می توانند برای انفجار به کار برده شوند در هسته های میوه انبه که در ساخت طناب به کار برده شده در هواپیما وجود داشته است. نظریه های توطئه. به طور کلی کشورهای آمریکا، هند، افغانستان، شوروی، و اسرائیل متهم به دست داشتن در این توطئه هستند. علاوه بر
این رقبای محمد ضیاءالحق در داخل پاکستان نیز به دست داشتن در این توطئه متهم می شوند. کا گ ب یا سیا. توهم توطئه ای متداول در پاکستان در مورد سقوط این هواپیما این است که این حادثه توسط کا گ ب یا سازمان سیا انجام شده است. یکی از این نظریه ها این است که سیا به خاطر حمایت محمد ضیاءالحق از مجاهدین (افغانستان) سیا با کار گذاشتن وی ایکس (عامل اعصاب) در میوه انبه باعث سقوط این هواپیما شده است. نظریه ای دیگر این است که کا گ ب برای انتقام گیری از روابط خوب بین پاکستان و آمریکا و حمایت پاکستان از مجاهدین افغانستان در جنگ با نیروهای شوروی عامل سقوط این هواپیما بوده است. گزارش هایی مبنی بر اینکه سفیر آمریکا چند دقایق مانده به پرواز برای شرکت در آن دعوت شده بود به تقویت نظریه های توطئه دامن زد. یکی دیگر از نظریه های توطئه بر مبنای توطئه ای فراگیرتر بنا نهاده شده است، که کنار گذاشتن رهبر مستقل یک کشور اسلامی هدف اصلی این توطئه عنوان شده است. پاکستان. برخی بر این باورند که گروههای پاکستانی مخالف محمد ضیاءالحق، به رهبری مرتضی بوتو (برادر بی نظیر بوتو) در سقوط این هواپیما دست داشته اند. پسر محمد ضیاءالحق یک سال پس از این حادثه ا
علام کرد که مطمئن است که مرتضی بوتو در این حادثه دست داشته است. بی نظیر بوتو بر این باور بود که سقوط این هواپیما کار خدا بوده است. خوشحالی بی نظیر بوتو در زمان مرگ محمد ضیاءالحق توسط طرفداران محمد ضیاءالحق مورد سرزنش واقع شد. پدر بی نظیر بوتو به دستور محمد ضیاءالحق به دار آویخته شده بود. نظر دیگر در این رابطه این است که یکی از افسران نیرو هوایی به نام میرزا اسلام که قرار بود در هواپیمایی دیگر هواپیمای حامل محمد ضیاءالحق را همراهی کند به جای این کار با هواپیمای خود به سمت اسلام آباد پرواز کرد. پسر محمد ضیاءالحق او را به دست داشتن در قتل پدرش متهم کرد. خلبان. خلبان هواپیما مشهود حسن، قبل از انجام این پرواز به یکی از دوستان خود گفته بود که محمد ضیاءالحق را مسئول کشته شدن رهبران مذهبی محلی می داند و روزی که محمد ضیاءالحق با او پرواز کند، پرواز آخرش خواهد بود. موساد. جان گونتر دین، سفیر سابق آمریکا در هند، در سال ۲۰۰۵، موساد را عامل سقوط این هواپیما دانست. از نظر او موساد برای انتقام از رهبر تنها کشور اسلامی که مجهز به سلاح هسته ای است و پایان دادن به تاثیر گذاری بر سیاست های خارجی آمریکا توسط پاکستان این کار را ا
نجام داده است.
ایزیدور سویل (؛ زاده ۰۵۶۰ درگذشته ) یک قدیس مسیحی و فیلسوف اهل اسپانیا بود که در دوره خود یکی از بزرگترین دائرةالمعارف نویسان مشهور بود. وی فرزند یک خانواده ممتاز کاتولیک مذهب اسپانیایی - رومی بوده است. در سال ۶۰۰ وقتی ویزیگوت ها از آریانیسم دست کشیدند و به مذهب کاتولیک گرویدند، ایزیدور اسقف اعظم شهر سویل شد. معاصرانش وی را بزرگ ترین عالم زمانه خود می دانستند. کتاب های او در فهم ریشه های زبانی Etymologiae بر این اعتقاد استوار است که اسماء رمز ذات اشیاء را دربردارند و برای درک صحیح کتاب مقدس تعلیم و آموزش های دنیوی ضرورتی اجتناب ناپذیر است. این کتب بنیان مساعی او را که درصدد بود تمام دانش بشری را در یک مجموعه بگنجاند، تشکیل می دهد. آثار ایزیدور برای مردمان قرون وسطی و فرزندانشان به نوعی "انجیل ثانی" به شمار می رفت، آنچه که تمام علوم دنیوی و غیرآسمانی را در خود نهفته داشت.
نمادهای خطر ، علائم قابل تشخیصی هستند که برای هشدار در موردِ مواد خطرناک، مکان ها یا موضوعاتی از جمله خطرِ جریان های الکتریکی، سموم و چیزهای خطرناکِ دیگر طراحی شده اند. معمولاً استفاده از نمادهای خطر به وسیله قانون تنظیم شده و به وسیلهٔ سازمان های استاندارد اجراء می شود. نماد سه پرهٔ رادیواکتیو. نماد بین المللی تابش (تشعشع) برای نخستین بار در سال ۱۹۴۶ در دانشگاه کالیفرنیا، آزمایشگاه ملی لارنس برکلی استفاده شد. در آن زمان، این نماد با رنگ سرخابی و در یک پس زمینهٔ آبی ساخته شده بود.
تالیا (؛ زاده ) یک خواننده اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ژان-کلود یونکر (؛ زاده ) سیاستمدار اهل لوکزامبورگ است. او از ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳ به مدت بیش از هجده سال بیست و سومین نخست وزیر و از ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۹ وزیر امور مالی لوکزامبورگ بود. او همچنین از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ رئیس گروه یورو بود. وی از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ رئیس کمیسیون اروپا؛ یکی از مهم ترین نهادهای وابسته به اتحادیه اروپا بود. یونکر برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
پوبلیوس کورنلیوس اسکیپیو معروف به اسکیپیو آفریکانوس (؛ زاده ۲۳۶ پیش از میلاد درگذشته ۱۸۳ پیش از میلاد) یک ژنرال و سپس کنسول رومی بود. او اغلب به عنوان یکی از بزرگ ترین فرماندهان نظامی و استراتژیست های تاریخ در نظر گرفته می شود. دستاوردهای اصلی وی در خلال دومین جنگ کارتاژ بزرگ ترین دستاورد نظامی او شکست هانیبال در نبرد زاما در سال ۲۰۲ پیش از میلاد بود (نزدیک زامای امروزی در تونس) در سال ۲۰۲ پیش. این پیروزی در آفریقا، لقب افتخاری «"آفریکانوس"» را برای او به ارمغان آورد، که به معنای واقعی کلمه «آفریقایی» است، اما باید به عنوان «فاتح آفریقا» تعبیر شود. فتوحات اسکیپیو در ایبری در نبرد ایلیپا در سال ۲۰۶ پیش از میلاد در برابر مگو بارکا، برادر هانیبال، به اوج خود رسید. اگرچه او به عنوان یک قهرمان توسط مردم روم شناخته می شد، به ویژه به خاطر پیروزی هایش علیه کارتاژ، اما اسکیپیو مخالفان زیادی داشت، به خصوص کاتو بزرگ که از او به شدت نفرت داشت. در سال ۱۸۷ پیش از میلاد، او و برادرش در یک محاکمه نمایشی به دلیل رشوه ای که ظاهراً از آنتیوخوس سوم، پادشاه سلوکیان، در جریان جنگ روم و سلوکیان دریافت کرده بودند، محاکمه شدند. اسکیپ
یو که از ناسپاسی هم قطارانش دل سرد شده بود، روم را ترک کرد و از زندگی عمومی کناره گیری کرد و در ویلای خود در لیتِرنوم بازنشسته شد. سالهای نخستین زندگی. خانواده. اسکیپیو آفریکانوس با نام پوبلیوس کورنلیوس اسکیپیو در سال ۲۳۶ پیش از میلاد از پدر هم نام خود و مادرش پومپونیا در خانواده کورنلیوس اسکیپیون ها به دنیا آمد.خانواده او یکی از خانواده های بزرگ و باستانی پاتریسیان بود که در حافظه زنده چندین بار به مقام کنسولی رسیده بودند: پدر پدربزرگ او، لوسیوس کورنلیوس اسکیپیو بارباتوس، و پدربزرگش، لوسیوس کورنلیوس اسکیپیو، هر دو کنسول و سنسور بودند. پدر او در سال ۲۱۸ پیش از میلاد مقام کنسولی داشت، عموی او در سال ۲۲۲ پیش از میلاد کنسول بود، و برادران مادرش – مانیوس پومپونیوس ماتوس و مارکوس پومپونیوس ماتوس – به ترتیب در سال های ۲۳۳ و ۲۳۱ کنسول بودند. سالهای نخست خدمت نظامی. جنگ دوم پونیک در بهار سال ۲۱۸ پیش از میلاد آغاز شد، زمانی که اولتیماتوم روم به کارتاژ، مبنی بر اینکه هانیبال باید از ساگونتوم در اسپانیا عقب نشینی کند، رد شد. پدر اسکیپیو در آن سال کنسول بود و اسکیپیو جوان به او در کارزار متوقف کردن پیشروی هانیبال به سوی
ایتالیا پیوست. در یک درگیری کوتاه سواره نظام بین پدر اسکیپیو و هانیبال در نزدیکی رودخانه تیسینوس، نزدیک پاویا امروزی، پولیبیوس ادعا می کند که پسر جان پدرش را پس از اینکه پدرش توسط سواران دشمن محاصره شد، نجات داد. با این حال، منابع دیگر این افتخار را به یک برده لیگوریایی بی نام نسبت می دهند. دو سال بعد، در سال ۲۱۶ پیش از میلاد، اسکیپیو به عنوان تریبون نظامی خدمت کرد. او از نبرد فاجعه آمیز کانای جان سالم به در برد – پدرزن او، کنسول لوسیوس آئمیلیوس پاولوس، در آنجا کشته شد – و پس از نبرد، بازماندگان را در کانوسیوم گرد آورد. به گفته لیوی، هنگامی که او شنید که لوسیوس کائکیلیوس متلوس و دیگر اشراف جوان در حال بحث دربارهٔ طرحی برای ترک جمهوری و رفتن به خارج از کشور برای خدمت به عنوان مزدور هستند، اسکیپیو به جلسه یورش برد و همه آن ها را مجبور کرد که با شمشیر در دست به ژوپیتر و سه گانه کاپیتول سوگند بخورند که هرگز روم را ترک نخواهند کرد. این داستان احتمالاً یک اختراع متاخر است، زیرا در آثار پولیبیوس دیده نمی شود. سال بعد، در ۲۱۳ پیش از میلاد، او به عنوان اِدیل کورول انتخاب شد و با پسرعمویش مارکوس کورنلیوس ستگوس خدمت کرد
. نامزدی او توسط یکی از تریبون های پلبی به دلیل نرسیدن به حداقل سن لازم مورد مخالفت قرار گرفت، اما رأی دهندگان حمایت چنان پرشوری از اسکیپیو نشان دادند که آن تریبون از مخالفت خود دست کشید. جنگ دوم پونیک. عملیات نظامی در اسپانیا. از آغاز جنگ تا سال ۲۱۱ پیش از میلاد، پدر اسکیپیو، پوبلیوس کورنلیوس اسکیپیو، و عمویش، گنایوس کورنلیوس اسکیپیو کلاوس، فرماندهی ارتش های روم در اسپانیا را بر عهده داشتند. آن ها در زمانی پیشرفت کردند که کارتاژی ها مجبور شدند بخش قابل توجهی از نیروهای خود را به دلیل سرکشی سیفاکس از نومیدیا عقب نشینی کنند. در طول هفت سال از سال ۲۱۸، برادران موفق شدند کنترل روم را به طور عمیق به خاک کارتاژ گسترش دهند.اما فاجعه در سال ۲۱۱ پیش از میلاد به وقوع پیوست، زمانی که برادران نیروهای خود را برای حمله به سه ارتش جداگانه کارتاژی تقسیم کردند و به صورت جزئی شکست خوردند. برادران در نبردهای جداگانه ای در برابر کارتاژی ها که به دست هاسدروبال بارکا، مگو بارکا و هاسدروبال گیسکو رهبری می شدند، کشته شدند؛ دو بارکا برادران هانیبال بودند. در ابتدا، گایوس کلودیوس نرو – که در سال ۲۱۲ پیش از میلاد پرایتور بود – برای کن
ترل وضعیت به اسپانیا فرستاده شد. اما در سال ۲۱۰ پیش از میلاد، مجمع عمومی اسکیپیو را به فرماندهی انتخاب کرد. پژوهشگران مدرن روایت لیوی دربارهٔ تردید سناتورها را رد کرده و به جای آن پیشنهاد کرده اند که سناتوران اسکیپیو را انتخاب کردند اما به منظور مشروعیت بخشی به یک فرماندهی غیررسمی، مجبور به برگزاری رأی گیری عمومی شدند. سپردن فرماندهی به اسکیپیو اقدامی فوق العاده بود، زیرا در این زمان او هرگز پرایتور یا کنسول نبوده و با این حال، به او «ایمپریوم پرو کنسوله» اعطا شد و با رسیدن به اسپانیا در اوایل پاییز، فرماندهی را بر عهده گرفت. او نخستین فردی بود که بدون داشتن مقام کنسولی، «ایمپریوم پروکنسولار» دریافت کرد. او با حدود ۱۰٬۰۰۰ نیروی تقویتی به اسپانیا رفت و به زودی با یک فرمانده دیگر، مارکوس یونیوس سیلانوس، که به عنوان پروپرایتور فرستاده شده بود و به زودی فرماندهی ارتش نرو را بر عهده گرفت، ملحق شد. در تلاش برای شکست دادن سه ارتش کارتاژی به طور جداگانه، در سال بعد، ۲۰۹ پیش از میلاد، اسکیپیو اولین کارزار بزرگ خود را آغاز کرد: او شهر کارتاژ نووا (کارتاگنای مدرن) را که یک مرکز لجستیکی بزرگ کارتاژ و از اهمیت استراتژیک ب
الایی برخوردار بود، محاصره کرد.در نبرد، او شهر را با فرستادن گروهی از نیروهایش از طریق تالاب در شمال شهر، زمانی که سطح آب به پایین ترین حد خود رسید، تصرف کرد. او به سربازان گفت که رؤیایی داشته که در آن خدای نپتون وعده کمک داده است؛ این رؤیای ادعایی نقشی در شکل گیری سریع یک افسانه حول اسکیپیو و خانواده اش داشت. با حمله سریع به شهر و عدم توانایی در تفکیک میان سربازان و غیرنظامیان، اسکیپیو به سربازانش دستور داد هر کسی را که با آن مواجه می شوند، قتل عام کرده و هر سازه ای را غارت کنند؛ پولیبیوس این قتل عام را اقدامی برای ایجاد وحشت در میان مردم اسپانیا برای تسلیم سریع دانست و در روایتی ذکر کرد که رومیان چنان دقیق بودند که حتی سگ ها و دیگر حیوانات را نیز به دو نیمه می کردند. سپس او تسلیم مگو را در قلعه پذیرفت و بلافاصله رویکرد خود را تغییر داد، شهروندان باقی مانده را نجات داد و تنها غیرشهروندان شهر را به بردگی گرفت. و سپس سیصد گروگان اسپانیایی را به اسارت خود درآورد، به آن ها هدایایی داد، امنیت آن ها و خانواده هایشان را تضمین کرد و به آن ها وعده آزادی داد، مشروط به اینکه جوامع مربوطه آن ها با روم متحد شوند. پس از ن
برد، چندین قبیله اسپانیایی به رومی ها پیوستند. در سال بعد، ۲۰۸ پیش از میلاد، اسکیپیو با هاسدروبال در شمال رودخانه بایتیس، در نزدیکی باکولا جنگید. در حالی که اسکیپیو پیروز شد، نبرد قاطعانه نبود و هاسدروبال به همراه بیشتر ارتش خود به سمت شمال و از طریق کوه های پیرنه به ایتالیا گریخت. هاسدروبال و ارتش او در سال ۲۰۷ به ایتالیا رسیدند، جایی که در نبرد متاوروس شکست خوردند و ارتش او نابود و خود هاسدروبال کشته شد.در سال بعد، هاسدروبال توسط شخصی به نام هانو جایگزین شد که در سلتیبریا توسط یونیوس سیلانوس اسیر شد.پس از تعقیب ارتش هاسدروبال، پسر گیسگو، که به گادس (کادیس امروزی) عقب نشینی کرد، برادر اسکیپیو اورونگیس (خائین امروزی) را فتح کرد و سپس پیروزی قاطع در سال ۲۰۶ پیش از میلاد در نبرد ایلیپا، در شمال سویا امروزی، کارتاژی ها را مجبور به عقب نشینی از شبه جزیره کرد. در عملیات پاک سازی، اسکیپیو ایلورگیا و کاستولو را تصرف کرد و مجازات شدیدی بر ایلورگیا اعمال کرد، زیرا پناهندگان ارتش او را کشته بودند. سایر فرماندهان رومی نیز شهرهای دیگری در اسپانیا را تصرف کردند، از جمله آستاپا که ساکنان آن به طور دسته جمعی خودکشی کردند. پ
س از شورشی که توسط قبایل اسپانیایی به سرعت سرکوب شد، هنگامی که شایعات نادرستی مبنی بر مرگ اسکیپیو به دلیل بیماری منتشر شد، او به آفریقا رفت تا حمایت سیفاکس را جلب کند و سپس به غرب اسپانیا رفت تا با ماسینیسا ملاقات کند. سیفاکس وفاداری خود را اعلام کرد اما در نهایت به کارتاژی ها پیوست؛ ماسینیسا، با این حال، پس از اینکه سیفاکس او را از پادشاهی ماسیلی اخراج کرد، با یک گروه کوچک به رومی ها پیوست. در این میان، گادس به رومی ها تسلیم شد. در حدود سال ۲۰۶ پیش از میلاد، اسکیپیو همچنین شهر ایتالیکا را تأسیس کرد (واقع در حدود ۹ کیلومتری شمال غربی سویا)، که بعدها زادگاه امپراتوران تراژان، هادریان و تئودوسیوس اول شد.با پیروزی عمومی در سراسر شبه جزیره، اسکیپیو سپس به رم بازگشت تا برای کنسولی سال ۲۰۵ پیش از میلاد کاندید شود و فرماندهی را به لوسیوس کورنلیوس لنتولوس و لوسیوس مانلیوس آسیدینوس واگذار کرد. او در اواخر سال به رم بازگشت؛طبق گفته لیوی، او از برگزاری پیروزی منع شد به این دلیل که او خصوصی بود، یعنی بدون مجوز رسمی (سینه ماگیستراتو) و هرگز به یک منصب رسمی با قدرت اجرایی انتخاب نشده بود. عملیات نظامی در آفریقا. اسکیپیو با
شور و هیجان فراوان در سال ۲۰۵ پیش از میلاد به اتفاق آرا به عنوان کنسول انتخاب شد. او ۳۱ سال داشت و از نظر فنی هنوز برای کنسولی بسیار جوان بود. وقتی او به منصب خود وارد شد، از سنا درخواست کرد که استان آفریقا به او واگذار شود و تهدید کرد که اگر این خواسته رد شود، موضوع را به مجامع عمومی خواهد برد.با وجود مخالفت شدید پرینکپس سِناتوس، کوئینتوس فابیوس ماکسیموس وِروکوسوس، سنا تسلیم فشار او شد و سیسیل را با مجوز عبور به آفریقا در صورت تمایل به او واگذار کرد.مخالفت فابیوس ممکن است به دلیل حسادت به محبوبیت اسکیپیو بوده باشد، اما احتمالاً به دلیل شکست کمپین آفریقا در حدود سال ۲۵۵ پیش از میلاد تحت فرماندهی مارکوس آتیلیوس رگولوس در طول جنگ اول پونیک نیز بوده است که باعث تجدید قوای جنگی کارتاژی ها شد. با این حال، سنا هیچ سرباز اضافی به اسکیپیو اختصاص نداد و او مجبور شد ارتشی از داوطلبان را گرد آورد. لیوی گزارش می دهد که او از مشتریان و حامیانش در ایتالیا حدود ۳۰ کشتی جنگی و ۷۰۰۰ مرد جمع آوری کرد. سکیپیو بیشتر دوران کنسولی خود را صرف آماده سازی نیروهایش در سیسیل برای تهاجم به آفریقا کرد. او در همان سال لوکری را در جنوب ای
تالیا تصرف کرد و فرماندهی آنجا را به فردی به نام پلمینیوس سپرد. پس از به دست گرفتن فرماندهی، پلمینیوس معبد شهر را غارت کرد و دو تریبون نظامی را شکنجه داده و کشت. به خاطر این جنایات، سنا دستور بازداشت پلمینیوس را صادر کرد؛ اسکیپیو نیز در این حادثه دخیل شناخته شد اما سال بعد از هرگونه اتهامی تبرئه شد. یورش به آفریقا. در سال ۲۰۵ پیش از میلاد، اسکیپیو با نیروهای خود وارد آفریقا شد و شهر اوتیکا را محاصره کرد. پس از مدتی عقب نشینی کرد و در طول زمستان با کارتاژی ها به طور ظاهری وارد مذاکرات شد. در جریان این مذاکرات صوری، او اردوگاه های دشمن را شناسایی و نقشه برداری کرد و سپس در یک حمله شبانه موفق شد آن ها را نابود کرده و تعداد زیادی از دشمن را از بین ببرد. در اوایل سال جدید، در نبرد دشت های بزرگ پیروز شد و پس از دستگیری سیفاکس، شاه نومیدیا، ماسینیسا را به تاج وتخت بازگرداند. کارتاژی ها در واکنش به این شکست، ژنرال های خود هانیبال و ماگو را از ایتالیا فراخواندند و همچنین ناوگان خود را برای قطع خطوط تدارکاتی اسکیپیو علیه او به کار گرفتند.اسکیپیو مجبور به نبرد دریایی نزدیکی اوتیکا شد اما موفق شد از یک فاجعه جلوگیری کند