Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پس از تخلیه و دستگیر کردن خدمه "مارکومانیا"، این شناور را غرق کردند. "امدن" در حال جست و جو در غرب سیلان، مجدداً پیام های بیسیم "همپشایر" را رهگیری کرد سپس سیزدهم اکتبر به سمت مجمع الجزایر چاگوس رهسپار شد. پانزدهم اکتبر کشتی بخار بریتانیایی "بنمور" را نزدیکی مینیکوی توقیف و روز بعدغرق کرد. در طول پنج روز آینده "امدن" توانست به پنج کشتی دیگر نیز دست یابد. یکی از این کشتی ها به عنوان فله بر استفاده شد، سه کشتی دیگر غرق شدند و کشتی پنجم خدمه کشتی های دیگر را به بندر منتقل کرد. حمله به پنانگ. مولر برنامه یک حمله غافلگیرانه به پنانگ در مالایای بریتانیا، یکی از مهم ترین پایگاه های دریایی متفقین را طرح ریزی کرد. "امدن" در جزایر نیکوبار محموله زغال سنگ دریافت و با هدف رسیدن به مقصد هنگام سپیده دم، شب بیست و هفتم اکتبر به سمت پنانگ حرکت کرد. ساعت سه بامداد بیست و هشتم اکتبر، درحالیکه دودکش چهارم جهت مخفی نگاه داشتن هویت، دوباره علم شده بود، با چراغ های خاموش وارد بندرگاه پنانگ گردید. خدمه "امدن" در بررسی خود از بندرگاه به سرعت یک کشتی جنگی با چراغ های روشن شناسایی کردند که ناو محافظت شده روسی "ژمچوگ" بود. "ژمچوگ" بدو
ن نگهبان و با خدمه در حال خوش گذرانی درون ناو، در حال تعمیر دیگ بخار خود بود و نمی توانست تکان بخورد. از طرفی سیستم تغذیه مهمات از کار افتاده و تسلیحات نیز آماده شلیک نبودند. گفته می شود "امدن" با شنود مکالمات رادیویی دشمن، از پیش از شرایط بندر پنانگ آگاهی یافته بود. "امدن" پس از عیان نمودن هویت حقیقی ناو با برافراشتن پرچم دریایی امپراتوری آلمان، خود را در فاصله ۲۷۰ متری "ژمچوگ" قرار داد. مولر دستور به شلیک یک اژدر به سمت ناو هدف و سپس آتش توپ های ۱۰٫۵ سانتی متری صادر نمود. این حملات خسارت سنگینی بر دشمن وارد کرد. در حالیکه که توپ ها همچنان در حال کوبیدن "ژمچوگ" شعله ور بودند، به فرمان مولر یک اژدر دیگر به طرف آن رها شد. عده ای از خدمه "ژمچوگ" توانسته بودند چند توپ را به کار بیندازد اما هیچ یک از گلوله ها به "امدن" اصابت نکرد و به اشتباه به یک کشتی تجاری متوقف شده در بندر برخورد نمود. پس از چرخش "امدن"، برخورد اژدر دوم باعث انفجار مهیب در قسمت مهمات جلو و دو نیم شدن ناو دشمن گردید. پیش از فروکش کردن آتش و دود که تا ارتفاع ۱۵۰ متری شعله کشیده بود، "ژمچوگ" در امواج اقیانوس فرورفته و جز قطعات کوچکی از دکل آن چیز
دیگری بر سطح آب باقی نمانده بود. فرمانده ناو روسی که در این هنگام برای دیدار با همسر (به نقلی معشوقه) خود خارج از ناو حضور داشت، از هتل محل اقامتش در حال نظاره غرق شدن ناو خود بود. انهدام "ژمچوگ" ۸۱ ملوان روس را به کشتن داد که جسد هفت تن از آنان هیچگاه یافت نشد. قریب به ۱۳۰ تن دیگر هم زخمی شدند که هفت نفر از آن ها نیز بعدا در اثر شدت جراحات کشته شدند. شلیک ناو قدیمی "دیبرویل" و ناوشکن آسیب دیده "فروند" وابسته به نیروی دریایی فرانسه به سمت "امدن" نیز تأثیری بر این حادثه نداشت و مورد بی توجهی ناو آلمانی قرار گرفت. به جهت اجتناب از رو در رو شدن با کشتی های جنگی قدرتمندتر، "امدن" اقدام به ترک بندر نمود. بلافاصله پس از خروج از بندرگاه با "اس اس گلن تورت"، کشتی باری بریتانیایی با محموله مهمات برخورد کرد. درحالیکه که خدمه به قصد تصاحب کشتی باری در حال ورود به آن بودند، با شناسایی کشتی جنگی در حال نزدیک شدن، فرمانده دستور به بازگشت خدمه داد. کشتی جنگی مورد نظر "موسکه"، ناوشکن فرانسوی بود که در حال بازگشت از گشتزنی، با غافلگیری آمادگی نبرد با "امدن" را نداشت. با توجه به برافراشتن دودکش چهارم و شباهت نسبی "امدن" به نا
وهای سبک بریتانیایی و ژاپنی، "موسکه" که روز گذشته قادر به تشخیص دشمن نشده بود. با دریافت نخستین گلوله های شلیک شده از "امدن" و مرگ فرمانده، مقابله به مثل با آتش توپ های ضعیف و کوتاه برد و اقدام به فرار ناموفق نیز نتوانست موجب نجات آن شود. با وجود این که ناوشکن به سبب خسارات فراوان، توان گریز نداشت، ناو آلمانی با توجه به ترس از اژدرهای آن، برافراشته نشدن پرچم سفید و عدم اطمینان نسبت به پیشنهاد تسلیم طرف مقابل، از فاصله زیاد بار دیگر ناوشکن را مورد هدف قرار داد که با مرگ ۴۰ نفر از خدمه آن، به سرعت غرق شد. پس از جمع آوری ۳۶ خدمه باقی مانده ناوشکن از جمله یک افسر (مرگ ۳ نفر طی دو روز در اثر شدت جراحات) و پیش از رسیدن سایر کشتی های جنگی دشمن، "امدن" ساعت هشت صبح با سرعت تمام از پنانگ دور شد. یک ناوشکن دیگر فرانسوی برای مدتی "امدن" را تعقیب کرد اما با بروز مشکل فنی و پدیداری طوفان به بندر بازگشت. دو روز بعد، سی اکتبر "امدن" با متوقف کردن "نیوبرن"، کشتی باری بریتانیایی، ملوانان فرانسوی موسکه را به آن انتقال داد تا با ارسال به هند شرقی هلند مورد مداوا قرار گیرند. سپس به جانب جنوب حرکت کرد تا در سیمئولوئه به "بورسک"،
فله بر غنمت گرفته شده خود برسد. عملیات مؤثر و موفق "امدن" در پنانگ باعث شد شوک بزرگی به متفقین وارد شود. از این رو آن ها حرکت کاروان های بزرگ نیرو از استرالیا و نیوزیلند را تا زمان تأمین ناوگان حفاظتی کافی به تعویق انداختند. حمله به جزایر کوکوس. مولر این بار بر آن شد تا به پایگاه زغال سنگ بریتانیا در جزایر کوکوس یورش ببرد. "امدن" همچنین با انهدام ایستگاه ارتباط بیسیم در این جزایر، می توانست کشتی های بریتانیایی را از تعقیب خود وابدارد. در راه با حضور دو روزه در تنگه سوندا چیزی عایدش نشد. نهایتاً ساعت شش صبح نهم نوامبر از جانب شمال شرقی خود را به جزایر کوکوس رساند. به جهت آن که هیچ کشتی جنگی در منطقه مشاهده نشد، مولر ۴۶ نفر از خدمه از جمله سه افسر را به رهبری هلموت فون موکه، افسر نخست ناو در خشکی پیاده نمود. این افراد چهار مسلسل با ۲۰۰۰ فشنگ، ۲۹ تفنگ گ۹۸ و ۲۴ تپانچه همراه خود داشتند. افراد حاضر در ایستگاه بدون هیچ مقاومتی تسلیم موکه و نیروهایش شدند اما پیش از آن با وجود تلاش "امدن" برای پارازیت انداختن بر روی پیام های رادیویی، توانستند حضور یک کشتی ناشناس را گزارش کنند. این پیام توسط اچ ام ای اس "سیدنی"، ناو اس
ترالیایی که در فاصله ۱۰۰ کیلومتری در حال اسکورت یک کاروان نیروهای استرالیایی بود، دریافت شد. "سیدنی" بلافاصله به امید غافلگیر کردن ناو دشمن با حداکثر سرعت به سمت جزایر کوکوس حرکت کرد. "امدن" قادر به شنود پیام مخابره شده از کشتی ناشناس در حال نزدیک شدن به ایستگاه شد اما فاصله آن را به اشتباه ۴۶۰ کیلومتر محاسبه کرد. بدین سبب وقت در اختیار خود تا رسیدن کشتی ناشناس را بسیار بیش از آنچه بود در نظر گرفت. ساعت ۹، دیده بانان "امدن" خبر از مشاهده دود یک کشتی در افق دادند و نیم ساعت بعد آن را یک کشتی جنگی که با سرعت بالا نزدیک می شود، توصیف نمودند. در این هنگام موکه و نفراتش همچنان در خشکی بودند و وقت کافی برای برداشتن آن ها موجود نبود. "سیدنی" از فاصله ۸۷۰۰ متری سمت حرکت خود را به موازات "امدن" تغییر داد. با وجود این که طرف مقابل هنوز به شکل کامل شناسایی نشده بود، آتش نخست از توپ های "امدن" به سمت دشمن گشوده شد. در سومین نوبت از شلیک توپ ها "امدن" موفق شد فاصله را اندازه گیری کند. توپچی های "امدن" هر ده ثانیه به سمت هدف شلیک می کردند. مولر امیدوار بود پیش از آماده شدن توپ های سنگین تر "سیدنی"، با آتش سنگین و معتدد توپ
های ناو خود بر حریف غالب شود. دو گلوله "امدن" با "سیدنی" برخورد کردند که یکی برجک عقب کنترل آتش را از کار انداخت و دیگری با وجود اصابت به محفظه مهمات، منفجر نشد. با وجود مقابله به مثل فوری به شکل شلیک های ناموفق، زمان بیشتری برای "سیدنی" به طول انجامید تا بتواند میزان فاصله را به دست بیاورد. در این فرصت "امدن" که می دانست با سرعت پایین تر نمی تواند از چنگ دشمن بگریزد، جهت قرار دادن "سیدنی" در برد اژدرهای خود شروع به نزدیک شدن به آن کرد. توپ های ۱۵۲ میلی متری (۶ اینچی) "سیدنی" نهایتاً فاصله را کشف کرده و خسارت شدیدی به "امدن" وارد آوردند. قسمت تجهیزات بیسیم "امدن" منهدم و توپچی های یکی از توپ های جلوی ناو کشته شدند. ساعت نه و چهل و پنج دقیقه مولز مجدداً تلاش کرد فاصله با دشمن را برای رسیدن به برد اژدرها کم کند. با ادامه تبادل آتش، گلوله ای سکان و گلوله دیگری ابزار تغییر جهت دستی "امدن" را نیز از کار انداخت. ضربات بعدی "سیدنی" فاصله یاب "امدن" را منهدم نمود و تلفات گسترده ای به خدمه توپ های آن زد. مولر برای بار سوم قصد داشت ناو خود را به "سیدنی" نزدیک سازد اما سیدنی با چرخش فاصله خود را حفظ کرد. ساعت ده گلوله
ای به یکی از توپ های آماده شلیک "امدن" اصابت و آتش بزرگی به پا نمود. اقدام چهارم و نهایی مولر هم برای رسیدن به برد اژدرها با اقدام متقابل و حفظ فاصله از طرف "سیدنی" بی نتیجه ماند. ساعت ده و چهل و پنج دقیقه با از دست دادن تعداد زیادی از توپ ها و خدمه و تحمل آسیب های جدی در بدنه و دودکش ها، مولر متقاعد شد که ناو دیگر توان مبارزه با حریف را ندارد. به همین جهت برای جلوگیری از غرق شدن ناو و حفظ جان مابقی خدمه، خود را به ساحل یکی از جزیره های مرجانی شمالی رساند. با برخورد کف کشتی به زمین نشست آب به بدنه، قسمت های دیگ بخار و موتور در آب فرورفت. قسمت هایی توپ ها و ابزار هدف گیری اژدرها به نشانه بلااستفاده بودن تسلیحات به بیرون از کشتی پرتاب گردید. کتاب های سیگنال دهی و سایر مدارک محرمانه در آتش سوزانده شد. پس از پایان نبرد، "سیدنی" رو به "بورسک" که تازه به محل رسیده بود، کرد تا آن تصرف کند اما خدمه با مشاهده نزدیک شدن ناو استرالیایی، کشتی خود را غرق کردند. بدین پس از برداشتن خدمه "بورسک"، ساعت چهار بعد از ظهر دوباره به سمت "امدن" رفت تا امکان تسلیم خدمه آن را بررسی کند. با وجود چندین پیام ارسال شده از طرف "سیدنی"، با
توجه به سوزانده شدن کتاب های سیگنال دهی، آلمانی ها قادر به پاسخگویی نبودند. با برافراشته بودن پرچم جنگ "امدن" و در نتیجه عدم دریافت جواب، "سیدنی" به خیال ادامه مقاومت دشمن، دو بار دیگر به سمت آن شلیک کرد که این بار با پایین کشیدن پرچم جنگ و بالا رفتن پرچم سفید رنگ از "امدن" به آن پایان داد. در اثر همین گلوله باران آخر ۷ تن دیگر نیز جان خود را از دست دادند. چهار ملوان هم که قصد شنا به سمت ساحل را داشتند، غرق شدند. در جریان این درگیری، در مجموع شانزده گلوله از "امدن" به "سیدنی" برخورد کرد که به مرگ سه تن از خدمه آن و زخمی شدن سیزده تن انجامید. یکی از زخمی ها نیز بعداً در اثر شدت جراحات جان باخت. بیشتر این گلوله با توجه زره ضخیم "سیدنی"، با خسارت حداقلی بر آن کارگر نیفتاند. در طرف مقابل، از مجموع ۶۷۰ گلوله شلیک شده از "سیدنی" قریب به ۱۰۰ گلوله به هدف اصابت کرد که موجب مرگ ۱۳۳ تن از ۳۷۶ خدمه "امدن" گشت. روز بعد افراد باقی مانده از خدمه "امدن" به اسارت دشمن درآمدند که نفرات زخمی از آن ها به استرالیا و مابقی به اردوگاه اسرای جنگی در مالت انتقال یافتند. اسرای آلمانی در سال ۱۹۲۰ یعنی دو سال پس از پایان جنگ، به آلمان
بازگشتند. موکه و افرادی از خدمه "امدن" که همراه او در خشکی بودند، این صحنه ها را نظاره می کردند. به دستور موکه یک کشتی بادبانی قدیمی جهت ترک جزیره و گریز از اسارت، به غنیمت گرفته و آماده شد. این افراد با حمل مقادیری آذوغه، پیش از رسیدن "سیدنی" جزیره را ترک و ابتدا به پادانگ در هند شرقی هلند و سپس با کشتی آلمانی دیگری خود را به یمن تحت کنترل امپراتوری عثمانی، متحد آلمان در جنگ رساند. از آنجا نیز پس از رفتن به سرزمین های شمالی عربستان، با قطار به استامبول رفته و از این طریق ماه ژوئن سال ۱۹۱۵ به آلمان بازگشتند. خلاصه موفقیت ها. "امدن" در طول عملیات سه ماهه خود بین ماه های اوت تا نوامبر سال ۱۹۱۴ (۸۸ روز) در اقیانوس هند و آب های مجاور آن، ۵۶ هزار کیومتر (۳۰ هزار مایل دریایی) مسافت را پیمود و در مجموع دو کشتی جنگی متفقین، شانزده کشتی بخار بریتانیایی و یک کشتی تجاری روسی را با مجموع وزن ناخالص۷۰٬۸۲۵ تن غرق کرده یا به غنیمت گرفت. چهار کشتی بریتانیایی دیگر توسط "امدن" متوقف و سپس رها و یک فله بر بریتانیایی و یک فله بر یونانی نیز به عنوان کشتی پشتیبانی استفاده گردیدند. در تمامی این اقدامات، "امدن" و خدمه آن از وارد آو
ردن تلفات به نیروهای غیر رزمی، غیر نظامیان و اسرا اجتناب کردند. تنها غیرنظامیانی که در این عملیات ها کشته شدند، پنج ملوان کشتی تجاری بودند که در بمباران بندر مدرس جان خود را از دست دادند. همه اسیرانی که از شناورهای دشمن گرفتار "امدن" می گردیدند به کمک شناورهای دیگر توقیفی آزاد و به خشکی باز می گشتند. سه ملوان اسیر "موسکه"، ناوشکن فرانسوی که بر عرشه "امدن" جان باختند، با احترام کامل نظامی به دریا سپرده شدند. به سبب همین عملکرد درخشان و متمایز، پس از انهدام "امدن"، نشان صلیب آهنین توسط قیصر ویلهلم دوم، امپراتور آلمان به این کشتی اهدا شد و مقرر گشت ناو دیگری با همین نام به افتخار آن ساخته شود. به دستور ویلهلم دوم یک صلیب آهنین بزرگ به جهت معرفی سلف خود، بر روی قسمت جلویی بدنه این کشتی حک گردید. کشتی دیگری نیز در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسط رایشسمارینه به افتخار "امدن" ساخته شد و نام آن را به خود گرفت. این کشتی نیز یک نشان صلیب آهنین و نشاه های افتخار دیگری به یاد دو "امدن" پیشین بر روی بدنه خود داشت. نیروی دریایی آلمان غربی هم بعدها، دو ناوچه خود را "امدن" نامید.
اچ ام اس پیکاک (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ ام اس گرس هاپر (۱۸۰۶) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ ام اس کلمباین (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ ام اس بولولو یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
اچ ام اس تامار (۱۷۵۸) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۷۵۸ ساخته شد.
یواس اس وای ام اس-۶۱ یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اس اس هلیوپلیس (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اجین پردایز یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۰ ساخته شد.
اس اس آنتیل (۱۹۰۷) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اچ ام سی اس مورسبی (ام اس ای ۱۱۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۷۳ ساخته شد.
اچ ام اس بارنستاپل (۱۹۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس باراکوتا (۱۸۰۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۴ ساخته شد.
اچ ام اس باراکوتا (۱۸۵۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۱ ساخته شد. این کشتی ساخته کشور بریتانیا است.
اچ ام اس باروسا (دی۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
اچ ام اس بازینگهام (ام۲۶۰۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ ام اس باتلکس (اف۸۹) یک کشتی است که طول آن 131.2 m (430 ft) می باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۷ ساخته شد.
اچ ام اس باتلکس (دی۱۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
اچ ام اس بتلر (دی۱۸) یک کشتی است که طول آن است. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس باینتون (کی۳۱۰) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس بازلی (کی۳۱۱) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس بدهام (ام۲۶۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ ام اس بلت (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
اچ ام اس بلت (۱۸۱۴) یک کشتی بود که طول آن Length overall بود. این کشتی در سال ۱۸۱۴ (میلادی)|۱۸۱۴]] ساخته شد.
اچ ام اس بله آیل (۱۷۶۱) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۶۱ ساخته شد.
اچ ام اس بله آیل (۱۷۹۵) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۹۴ ساخته شد.
اچ ام اس بله آیل (۱۸۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس بله آیل (۱۸۷۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۶ ساخته شد.
اچ ام اس بلیکو (۱۷۵۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۵۶ ساخته شد.
اچ ام اس بلیکو (۱۷۸۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۰ ساخته شد.
اچ ام اس بلورت (کی۱۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ ام اس بلویدرا (۱۸۰۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۹ ساخته شد.
اچ ام اس بن-مای-چری یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۸ ساخته شد.
اچ ام اس بنتینک (کی۳۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس بیکرتون (کی۴۶۶) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس بینفسن (۱۷۵۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۷۵۴ ساخته شد. جنگ های انقلاب فرانسه. در 23 نوامبر 1796، آلارم، به فرماندهی کاپیتان فلوئز، در حال عبور از گرانادا بود که با ناو اسپانیایی گاگول روبرو شد و او را دستگیر کرد. گالگو، از 18 اسلحه و 124 مرد، تحت فرمان دان باربر بود. او از پورتوریکو به ترینیدادا سفر می کرد و 80335 دلار و آذوقه برای دولت در ترینیدادا حمل می کرد. زنگ هشدار گالگو را به گرانادا برد. در سال 1796، آلارم بی طرفی ترینیداد را نقض کرده بود، بنابراین به اعلام جنگ اسپانیا در طرف فرانسه انقلابی کمک کرد. در فوریه 1797 آلارم در میان کشتی های ناوگان بریتانیایی بود که ترینیداد را تصرف کرد.
اچ ام اس بیردهام (ام۲۷۸۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۵ ساخته شد.
اچ ام اس بیشام (ام۲۶۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.
اچ ام اس بیتر (پی۲۷۰) یک کشتی است که طول آن 20.8 m (68 ft 3 in) می باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۶ ساخته شد.
اچ ام اس بیتر (دی۹۷) یک کشتی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ ام اس بلکوال (۱۶۹۶) یک کشتی است که طول آن می باشد.
اچ ام اس بلین (ال۴۷) یک زیردریایی است که طول آن می باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس بلوند (۱۸۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس بلوند (۱۹۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۰ ساخته شد.
اچ ام اس بلوکزهام (۱۹۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ ام اس بلوبل (۱۹۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۵ ساخته شد.
اچ ام اس بلوبل (کی۸۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ ام اس بلونهام (ام۲۶۰۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ ام اس بوادیکا (۱۷۹۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۷ ساخته شد.
اچ ام اس بوادیکا (۱۸۷۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۵ ساخته شد.
اچ ام اس بوادیکا (۱۹۰۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۸ ساخته شد.
اچ ام اس بوادیکا (اچ۶۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۰ ساخته شد.
اچ ام اس بودن هام (ام۲۶۰۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ ام اس بوسکاون (۱۸۴۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۴۴ ساخته شد.
اچ ام اس بوتیشام (ام۲۶۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ ام اس برایتویت (کی۴۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس برامهام (ال۵۱) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس برانتینگهام (ام۲۶۱۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ ام اس برکون (ام۲۹) یک کشتی است که طول آن 60 m می باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۸ ساخته شد.
اچ ام اس برتون (ام۱۱۱۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ ام اس بریسک (۱۸۵۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۱ ساخته شد.
اچ ام اس بریتومارت (جی۲۲) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
اچ ام اس برودسورد (اف۸۸) یک کشتی است که طول آن 131.2 m (430 ft) می باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۶ ساخته شد.
اچ ام اس برودسورد (دی۳۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۶ ساخته شد.
اچ ام اس بروکلزبی (ام۳۳) یک کشتی است که طول آن 60 m می باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۲ ساخته شد.
اچ ام اس برونینگتون (ام۱۱۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۳ ساخته شد.
اچ ام اس برویزر (۱۸۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۵ ساخته شد.
اچ ام اس بریونی (۱۹۱۷) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۱۷ ساخته شد.
اچ ام اس بریونی (کی۱۹۲) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ ام اس بوکلشام (ام۲۶۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ ام اس بولوارک (۱۸۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۷ ساخته شد.
سرکیس توروسیان، (به ؛ به لاتین Sarkis Torossian) متولد در ۱۸۹۱م، در شهر اِوِرک، یکی از چهار دهستان ارمنی نشین منطقهٔ دِوِلی، در ناحیهٔ مرکزی ترکیه، که زادگاه عبداله گول، رئیس جمهور اسبق ترکیه و مقر یکی از قدیمی ترین کلیساهای ارمنیان است. منطقهٔ کهساریای ایالت آنگورا، (آنکارا) در ترکیه، وفات در سال ۱۹۵۴ شهر ایالت نیویورک. وی دوران تحصیلات مقدماتی را در مدرسهٔ کلیسای محلی ارمنیان به پایان برد و برای ادامهٔ تحصیل وارد دانشگاه دولتی آدریاناپولس (ادیرنه کنونی) شد. سرکیس که عاشق علوم جنگی و خدمت در ارتش بود، با قانون دولتی ممنوعیت خدمت مسیحیان در ارتش امپراتوری عثمانی، مواجه شد. کاپیتان سرکیس توروسیان در ۱۹۲۷م، در بوستون، ماساچوست، مجموعهٔ خاطرات خود را تحت عنوان از "داردانل تا فلسطین" را به چاپ رساند. این کتاب نایاب در ۱۹۴۸م تجدید چاپ شده است. زندگی نامه. سرکیس توروسیان در سال های تحصیل با یکی از هم کلاسیهای عرب تبار خود به نام "محرم"، که فرزند یکی از پاشایان بلند پایهٔ ارتش عثمانی است، آشنا می شود. این آشنایی به زودی به دوستی ای عمیق انجامیده و قدم سرکیس را به خانهٔ محرم و خانواده اش باز می کند. پاشا که از علاقهٔ
وافر فرزند خود و دوستش به خدمت در ارتش خبر دارد، از نفوذ خود برای ورود آن ها به خدمت سربازی استفاده و در اندک زمانی هر دوی آن ها را وارد صفوف ارتش می کند. در ۱۹۱۴م، توروسیان با درجهٔ افسری توپخانه تحصیلات عالیه را به پایان برده و برای طی یک دورهٔ سه ماههٔ نظامی عازم آلمان، دوست متحد امپراتوری عثمانی می شود. قبل از ورود ترکیه به جنگ جهانی اول و صفوف متحدین، سرکیس به فرماندهی گردان "فُرت ارتوغرول"، که محافظت از تنگه داردانل را به عهده داشت و محرم به سمت فرماندهی نیروهای دفاعی تأسیسات نظامی داردانل و دبیر دفتر ژنرال "جناد پاشا"، منصوب می شوند. نبرد گالیپولی. در نخستین روزهای جنگ و در جبههٔ آبی چاناق قلعه، ناخدا سرکیس توروسیان موفق به غرق ساختن اولین کشتی متخاصم انگلیسی می شود. ژنرال جناد پاشا، مبهوت از جسارت و هنرنمایی سرکیس در غرق نخستین کشتی دشمن و از کار انداختن کشتی دوم بریتانیایی، او را به انور پاشا، وزیر جنگ وقت ترکیه که فرمان شرکت ترکیه در جنگ اول جهانی را درصفوف متحدین صادر کرد&lt;/ref&gt;وزیر جنگ، معرفی می نماید. "انور پاشا" نیز در همان میهمانی معارفه سرکیس را با نام "قهرمان ارمنی داردانل" به افسران عا
لیرتبهٔ آلمانی، "مارشال لیمان فون ساندرس و ژنرال فون در گُلتس"، معرفی می کند. توروسیان از آن پس درازای خدمات خود موفق به دریافت نشان و تقدیرنامه های متعدد از کشورهای ترکیه، آلمان، اطریش و بلغارستان می شود. تلگرام فوری سحرگاه ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۵م خبر مجروح شدن محرم را به همراه دارد. طروسیان بلافاصله خود را بر بالین محرم می رساند. محرم، که از علاقهٔ سرکیس به خواهرش اطلاع دارد، قبل از مرگ پرده از حقایق تلخی برمی دارد که اثری فراموش نشدنی بر ضمیر و روح سرکیس توروسیان باقی می گذارد. محرم، از روزهای سیاه ۱۸۹۶م، وقتی که پدرش فرماندهٔ گردان پیاده نظام مستقر در استان موش، در شمال دیاربکر، بود سخن می گوید، سال های اولین قتلعام مسیحیان و خصوصاً ارمنیان در زمان پادشاهی عبدالحمید دوم بود. روزی که پدر محرم، در کوچه های یکی از دهات ویران ارمنی نشین قدم می زده، به دختر بچهٔ دو ساله ای برخورد می کند که تنها و گریان، در خرابه ها، سرگردان به این طرف و آن طرف می رود. پدر محرم وقتی از کشته شدن پدر و مادر طفل معصوم مطمئن و از پیدا کردن نزدیکان دخترک ناامید می شود، تصمیم می گیرد که او را به خانه آورده و به دختر خواندگی بپذیرد. مادر محر
م، که مخالف پذیرفتن یک دختر ارمنی مسیحی در خانه بوده، فقط وقتی رضایت می دهد که موفق می شود با اسید علامت صلیب خالکوبی شده بر روی دست چپ دختر بچه را پاک، آن را به زخمی مشخص تبدیل و نام جمیله را برایش انتخاب کند. با آغاز نسل کشی ارامنه، سربازان ترک پدر، مادر و خواهر سرکیس را نیز از خانهٔ پدری بیرون و به سمت قتلگاه دیرالزور، می رانند. بخشدار "اِوِرک" قبل از تبعید به پدر و مادر سرکیس پیشنهاد کرده بوده که برای نجات از مرگ، ترک مسیحیت کنند و دخترشان را به همسری برادر زادهٔ او درآورند. جواب منفی خانواده را به سوی مرگ می برد. سرکیس می کوشد که با همراهی هم مسلکان و دوستان ارتشی از قتل پدر و مادر جلوگیری کند ولی در عوض با اقدام به قتل خودش مواجه می شود. سرکیس بعدها از طریق دوستان تُرکش پی می برد که طلعت پاشا، نقشهٔ مسموم کردن وی به دست یکی از زنان حرم به نام "فهریه خانم" و به دریا انداختن جسدش را کشیده بوده است. سرکیس یک بار دیگر در جبههٔ فلسطین از نقشه ای که برای قتلش طرح ریزی شده بود جان سالم به در می برد. او پس از آن، منزجر از اعمال سران حزب اتحاد و ترقی حاکم بر ترکیه، به گروه های پارتیزان عرب مخالف دولت مرکزی پیوست
ه و به متفقین پناه می برد. به دلیل مهارت های رزمی و غریزهٔ فرماندهی جسورانهٔ توروسیان، در این جبهه نیز از طرف دولت های انگلستان و فرانسه موفق به دریافت تقدیرنامه و نشان شجاعت می شود. ماه ها بعد سرکیس در یکی از بیابانهای عربستان، بالاخره، خواهرش "بایزار"، تنها بازماندهٔ خانواده و "جمیله" را، که از بیماری رنج می بردند، پیدا می کند. ضعف شدید جسمانی مدت کوتاهی بعد از دیدار با سرکیس باعث مرگ هر دو می شود. توروسیان پس از شرکت در جنگ های ضد نظام در ترکیه و پشت سر گذاشتن سابقهٔ حضور در پنج جبههٔ جنگ جهانی اول، برای همیشه خاک ترکیه را ترک کرده و درایالت پنسیلوانیای آمریکا اقامت می گزیند.
اچ ام اس بولوارک (۱۸۹۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۹ ساخته شد.
اچ ام اس بولوارک (ال۱۵) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۱ ساخته شد.
اچ ام اس بولوارک (آر۰۸) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۸ ساخته شد.
اچ ام اس بورفورد (۱۶۷۹) یک کشتی بود که طول آن بود.
اچ ام اس بورفورد (۱۷۲۲) یک کشتی بود که طول آن بود.
اچ ام اس بورفورد (۱۷۵۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۵۷ ساخته شد.
اچ ام اس بروگس (کی۳۴۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس بورسلم (۱۹۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ ام اس بیارد (کی۳۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس کاشالوت (اس۰۶) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۵۷ ساخته شد.
اچ ام اس کاشالوت (ان۸۳) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
اچ ام اس کارلئون (۱۹۱۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ ام اس کالکوتا (۱۷۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۸ ساخته شد.
اچ ام اس کلکته (۱۸۳۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۳۱ ساخته شد و بنام شهر کلکته، هند بریتانیا نام گذاری شده بود.
اچ ام اس کالکوتا (دی۸۲) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ ام اس کالگاریان (۱۹۱۳) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۱۳ ساخته شد.
اچ ام اس کاملئون (۱۹۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۰ ساخته شد.
اچ ام اس کمپرداون (۱۸۸۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۵ ساخته شد.
اچ ام اس کامپرداون (دی۳۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اچ ام اس کپل (کی۴۷۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس کیپ تاون (دی۸۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ ام اس کارادوک (دی۶۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۶ ساخته شد.
اچ ام اس کاردینگهام (ام۲۶۱۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ ام اس کارناتیک (۱۷۸۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۳ ساخته شد.
اچ ام اس کارناتیک (۱۸۲۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۲۳ ساخته شد.
اچ ام اس کارستیرس (۱۹۱۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.