Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ورزشگاه توفیق بهراموف یک ورزشگاه فوتبال در شهر باکو کشور جمهوری آذربایجان و متعلق به فدراسیون فوتبال جمهوری آذربایجان که در سال ۱۹۵۱ میلادی با گنجایش استاندارد ۳۱٬۲۰۰ نفری تأسیس شده است. در این ورزشگاه بازی های خانگی تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان، باشگاه فوتبال نفتچی باکو و باشگاه فوتبال باکو برگزار می شود. این ورزشگاه در زمان حکومت شوروی سابق با نام اولیه ژوزف استالین (۱۹۵۱–۱۹۵۶) نامگذاری شد، ولی پس از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۳ و قبل از تشکیل دولت مستقل جمهوری آذربایجان به نام ولادیمیر لنین تغییر یافته بود. که پس از کشورگشایی جمهوری آذربایجان نام ورزشگاه به توفیق بهراموف داور نامی آذربایجانی که کمک داور مسابقه فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ بود، نامگذاری شد. باشگاه فوتبال قره باغ به دلیل اشغال اراضی قره باغ توسط ارمنستان، بازی های خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار می کند ورزشگاه توفیق بهراموف با بودجه ۱۰ میلیون دلاری جهت مسابقات آواز یوروویژن ۲۰۱۲ مورد تعمیم و بازسازی قرار گرفت.
باشگاه فوتبال قره باغ از باشگاه های فوتبال آذربایجانی است که در سال ۱۹۵۱ در شهرستان آغدام تأسیس شده است و هم اکنون در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان بازی می کند. از سال ۱۹۹۳ به واسطه جنگ قره باغ بازی های خانگی این تیم، در ورزشگاه توفیق بهراموف و ورزشگاه ملی باکو انجام می گیرد. باشگاه فوتبال قره باغ سابقه ۸ عنوان قهرمانی در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان، ۶ عنوان قهرمانی بهدر جام حذفی فوتبال جمهوری آذربایجان را در کارنامه افتخارات خود دارد. همچنین سابقه یک بار حضور در لیگ قهرمانان اروپا و چهار بار حضور در لیگ اروپا را داراست.که یک بار حتی مراحل پایانی نیز راه پیدا کرد و مقابل تیم آ اس رم متوقف شد.و بار دیگر در مراحل پایانی مقابل چلسی متوقف و به کار خود خاتمه داد.باشگاه فوتبال قره باغ در سال پلی آف لیگ قهرمانان اروپابا پیروزی بر باشگاه فوتبال کپنهاگن به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. تاریخچه. دوران شوروی (1951-1991). "این باشگاه در سال 1951 با نام محسول" پس از ساخت ورزشگاه شهر اقدم تأسیس شد . سپس تلاش جدی برای ایجاد یک تیم فوتبال حرفه ای آغاز شد. در نتیجه قره باغ اف کی با نام محسول "در" مسابقات قهرمانی آذربای
جان شوروی در سال 1966 شرکت کرد . در آن سال، باشگاه در مسابقات قهرمانی محلی به مقام چهارم رسید. قره باغ برای چهار سال متوالی در مسابقات قهرمانی محلی شرکت کرد که طی آن مقام دوم بهترین نتیجه آنها بود (در سال 1969 به دست آوردند ). پس از سال 1969 اما به دلیل بی دقتی و عدم حمایت مالی، تیم تقریباً ده سال از مسابقات قهرمانی کنار رفت. " در سال 1977، این تیم با نام شفق" متولد شد . شفق در سال 1361 تنها نماینده اقدم در فوتبال بود. بین سال های 1982 و 1987، این تیم از نام "جامعه تعاونی" استفاده می کرد. قره باغ در سال 1988 در مسابقات محلی آذربایجان SSR با نام فعلی عنوان قهرمانی را به دست آورد. علاوه بر مدال های قهرمانی، باشگاه حق بازی در لیگ دوم شوروی را نیز به دست آورد . اثرات جنگ و مبارزات مالی (1991-2008). در 23 ژوئیه 1993، در جریان جنگ اول قره باغ کوهستانی ، شهر آگدام توسط نیروهای مسلح ارمنستان تصرف شد، و تیم مجبور به نقل مکان از ورزشگاه عمارت به باکو شد، در حالی که سرمربی سابق و بازیکن تیم، الله وردی باغیروف ، در جنگ جان باخت. با وجود تمام این مشکلات، قره باغ در سال 1993 قهرمان لیگ برتر و همچنین جام آذربایجان شد . مشکل
ات مالی در طول دوره 1998 تا 2001 گریبانگیر باشگاه شد و این باشگاه روزهای سختی را پشت سر گذاشت، اگرچه اولین تیم آذربایجانی بود که در خارج از خانه در یک رقابت اروپایی با شکست تیم اسرائیلی مکابی هیفا در جام یوفا اینترتوتو در سال 1999 به لطف دو ضربه اسطوره باشگاه به پیروزی رسید Mushfig Husey . قره باغ همچنین بارها نماینده آذربایجان در جام برندگان جام یوفا و جام یوفا بوده است. این مشکلات در سال 2001، زمانی که یکی از بزرگترین هلدینگ های آذربایجان، هلدینگ آذرسون ، شروع به حمایت مالی از این تیم کرد، برطرف شد. این تیم به مدت دو فصل از نام "قره باغ آذرسون" استفاده کرد ، اما در سال 2004 نام اصلی خود را برگرداند. عصر قربان قربانف (2008–اکنون). در سال 2008، قربان قربانوف ستاره سابق فوتبال آذربایجان پس از جدایی غیرمنتظره راسیم کارا از خزر لنکران یک هفته قبل از شروع فصل 09-2008 به عنوان سرمربی منصوب شد . قره باغ به رهبری قربانوف یک استراتژی رایج در فوتبال آذربایجان را نادیده گرفته است: اجتناب از خرید خارجی به نفع پرورش استعدادهای داخلی. " قربانوف سبک بازی تیکی تاکا" را با خود به ارمغان آورد که با پاس های کوتاه، دوره های طول
انی آماده سازی و تعویض موقعیت بازیکنان مشخص می شود. قره باغ تحت هدایت قربانف به یکی از موفق ترین باشگاه های فوتبال آذربایجان در اروپا تبدیل شده است (با سه برد متوالی) و یکی که با شکست روزنبورگ در لیگ اروپا به مرحله پلی آف لیگ اروپا راه یافت و همچنین هونکا فنلاند را حذف کرد. دستاوردهای مسابقات اروپایی، قربانوف را به یکی از موفق ترین مدیران آذربایجان تبدیل کرده است. در سال 2010، این باشگاه با شکست 4–1 متالورگ اسکوپیه در باکو و حذف ویسلا کراکوف برای دومین سال متوالی به پلی آف، رکورد آذربایجان را برای مهم ترین برد در رقابت های اروپایی به نام خود ثبت کرد . در سال 2011، باشگاه با شکست دادن 4–0 Banga Gargždai در Gargždai همان رکورد را تکرار کرد . فصل 2011–2012 به سبک ناامیدکننده ای برای قره باغ به پایان رسید، اما آنها در جایگاه چهارم به پایان رسیدند و باشگاه را بدون رقابت اروپایی رها کردند. در سال 2013، قره باغ برای سومین بار در تاریخ خود به مرحله پلی آف لیگ اروپا رسید. در ماه می 2014 قره باغ پس از 21 سال دومین قهرمانی لیگ خود را به دست آورد. یک ماه بعد، با شکست دادن ردبول سالزبورگ ، این باشگاه اولین تیم آذربایجانی
شد که در دور سوم لیگ قهرمانان اروپا پیروز شد . در آگوست 2014، باشگاه برای چهارمین بار در پنج فصل گذشته به مرحله پلی آف لیگ اروپا رسید. در سال 2014، قره باغ به مرحله گروهی لیگ اروپا 2014–2015 راه یافت و دومین تیم آذربایجانی شد که در مسابقات اروپایی به این مرحله صعود می کند. در 23 اکتبر 2014، پس از شکست دادن باشگاه اوکراینی دنیپرو دنیپروپتروفسک 1–0، این تیم اولین باشگاه آذربایجانی شد که در مرحله گروهی لیگ اروپا پیروز شد. در سال 2017، قره باغ پس از پیروزی بر شریف تیراسپول ، برای اولین بار به مرحله پلی آف لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در بازی اول، آنها در باکو ، تیم دانمارکی اف سی کپنهاگ را با نتیجه 1-0 بردند . قره باغ علیرغم باخت 2–1 در بازی برگشت، با گلهای خارج از خانه پیروز شد و اولین تیم آذربایجانی شد که به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. آنها در گروه C در کنار چلسی ، اتلتیکو مادرید و رم قرار گرفتند ، جایی که موفق شدند پس از دو تساوی و چهار باخت، دو امتیاز در شش بازی به دست آورند. در ژوئیه و آگوست 2021، قره باغ اولین حضور خود را در مرحله گروهی لیگ کنفرانس اروپا UEFA تضمین کرد . قره باغ اشدود (0–0 و 1–
0)، آیل لیماسول (1–1 و 1–0) و آبردین (1–0 و 3–1) را در مسابقات مقدماتی حذف کرد . در 27 آگوست، قره باغ در گروه H لیگ کنفرانس اروپا 2021–22 در کنار بازل ، کایرات و اومونیا قرار گرفت . آنها در نهایت در رده دوم گروه قرار گرفتند و به دور حذفی پلی آف راه یافتند. در فصل 2023–24 قره باغ به مرحله گروهی لیگ اروپا راه یافت و پس از بایر لورکوزن در رده دوم قرار گرفت . قره باغ متعاقباً در مرحله حذفی پلی آف مقابل براگا قرار گرفت . بازی رفت با نتیجه 4-2 به سود قره باغ به پایان رسید. بازی برگشت پس از زمان عادی 2-0 به سود براگا به پایان رسید، اما در نهایت با نتیجه 3-2 به نفع تیم پرتغالی پس از وقت اضافه به پایان رسید، که به این معنی بود که قره باغ در مجموع 6-5 پیروز شد و بنابراین اولین تیم تاریخ از آذربایجان شد که در هر رقابت باشگاهی یوفا به مرحله یک هشتم نهایی راه یافت. قرعه کشی مرحله یک هشتم نهایی آنها را در مقابل بایر لورکوزن قرار داد که قبلاً در مرحله گروهی با آنها بازی کرده بودند. این باشگاه در بازی اول در خانه با بایرلورکوزن 2–2 مساوی کرد اما در بازی برگشت به دنبال دو گل توقفی پاتریک شیک شکست خورد و بازی با نتیجه 3–2 به پ
ایان رسید.
این مقاله به زبان های غیر ایرانی می پردازد که در طول تاریخ در نتیجه سکونت مردمان گوناگون در ایران و ارتباط آن ها با مردم ایرانی زبانی که از آغاز هزاره دوم پیش از میلاد شروع به مهاجرت به زمینهای ایرانی کردند در ایران به آن ها تکلم می شد. در ایران پیش از اسلام. از سه زبان غیر ایرانی رایج پیش از اسلام فقط اورارتی و ایلامی نسبتاً خوب شناخته شده اند. در ایران امروزی. زبانهای غیر ایرانی که امروزه در ایران به آن ها تکلم می شود اعضای خانواده های زبانی زیرند: منابع. http://www.iranicaonline.org/articles/iran-vii1-non-iranian-languages-overview-#1 http://www.iranicaonline.org/articles/iran-vii3-elamite http://www.iranicaonline.org/articles/iran-vii6-in-islamic-iran-language-families
نظریه های توطئه در ایران مجموعه باورهایی است که جریان تاریخ و سیاست ایران را به دسیسه های قدرت های خصم بیگانه و سازمان های سری نسبت می دهد. بسیاری از نظریه های توطئه مبتنی بر دوگانه ساده ای هستند که در آن جهان بین نیروهای خیر و شر تقسیم می شود که شر جریان تاریخ را تعیین می کند. جامعه شناسان نظریه های توطئه در ایران را به دو دسته کلی تقسیم می کنند. یکی نظریه های توطئه با محوریت سه قدرت برتر جنگ جهانی (روس و انگلیس و آمریکا) و دیگری توطئه دشمنان تاریخی ایران که از زمان تأسیس ایران توسط ایرج به دسیسه چینی علیه ایران مشغول بوده اند. پیشینه. تئوری های توطئه اغلب نقش اجتماعی مهمی را بازی می کنند؛ مثلاً برخی اضطراب ها را در میان اعضای گروه آرام می کنند ولی در عین حال ظرفیت گروه را برای پاسخ کارا به چالش های سیاسی و اجتماعی داخلی و خارجی محدود می کنند. به طور خاص از ابتدای قرن بیستم، ایرانیان با هر پیشینه و گرایش عقیدتی بر نظریه توطئه به عنوان طریقه ای اولیه برای فهم سیاست و تاریخ تکیه کرده اند. این واقعیت که قدرت های بزرگ به صورت مخفی در امور ایرانیان دخالت نموده اند، موجب شده تا مردم عادی، رهبران سیاسی و حتی خود حا
کمان تاریخ را بر اساس تئوری هایی استادانه و گمراه کننده ای توضیح دهند. به گفته زاهد غفاری هشجین، باید میان توطئه و تئوری توطئه تفاوت قائل شد، زیرا توطئه یک عمل عینی و واقعی و نیز ابزاری در خدمت سوءاستفاده توطئه گران است، اما تئوری توطئه آن روشی تبیینی و ذهنی است که بر مبنای پنداری گاهی بی پایه از نقش توطئه گران در ذهن توطئه اندیشان برای تجزیه و تحلیل پدیده ها و رخدادها شکل می گیرد. تمایل ایرانیان برای نظریه های توطئه. رواج نظریه های توطئه در بین ایرانیان ناشی از ترکیبی از عوامل سیاسی، اجتماعی-روانی و فرهنگی است. دخالت پرشمار خارجی در دوره شبه استعمارشدگی در اوایل قرن بیستم و سیاست های قدرت های بزرگ در دهه های ۱۹۸۰–۱۹۴۰؛ میراث باورهای فرهنگی عمیقاً ریشه دار پیش از اسلام و شیعه دربارهٔ نیروهای شیطانی و مؤثر بودن چنان نظریاتی به عنوان یک سازوکار دفاع جمعی، به خصوص در دوره های بی قدرتی، شکست و ناآرامی سیاسی از جمله عوامل دست یازیدن ایرانیان به نظریات توطئه بوده اند. از دیگر جنبه های فرهنگی در بین ایرانیان که زمینه را برای نظریه های توطئه مهیا می کند اعتقاد به قضا و قدر و گریزناپذیری از سرنوشت است. همچنین مسئله ظا
هر و باطن و اعتقاد به اینکه «هیچ چیز آن طور که به نظر می رسد نیست» از جمله مؤلفه های فرهنگی اعتقاد به نظریه توطئه بیان می شود. اعتقاد به اینکه یازده امام از دوازده امام شیعه به علت توطئه خلفا کشته شده اند و مجاز بودن تقیه که در اصل به شیعیان اجازه می داد تا در شرایط خاصی عقایدشان را پنهان کنند اما در عمل تقیه کاربردی گستره تر یافته است. صادق زیباکلام معتقد است در ایران نظریهٔ رایج تئوری توطئه نوین، ریشه در اندیشه های مارکسیستی و نئومارکسیستی ایرانی ها دارد. بسیاری در ایران به شدت دچار توهم توطئه می باشند. از دیدگاه آنان هر اتفاقی، حتی بی اهمیت ترین اتفاقات برخاسته از تبانی و توطئه چینی قدرتهای خارجی است و دستهای پنهان پشت پرده آن را ترتیب داده اند. توهم توطئه. احمد اشرف ترجمه فارسی توهم توطئه را برای این واژه در جامعه شناسی پیشنهاد داده است. چرا که توطئه دربرداشت علمی نظریه ای فرض می شود قابل اثبات یا رد اما در برابر توهم باوری است که در اثر اعتقاد راسخ و جزمی به درست بودن توطئه شکل می گیرد و لذا قابل رد یا اثبات نیست. تئوری های توطئه به محوریت قدرت های استعماری. انگلستان. با آنکه نظریات توطئه در مورد همه قدر
ت های غربی در ایران وجود داشته است، آن هایی که به محور انگلستان بوده اند در بین قشر حاکم و طبقه متوسط که پیش از جنگ جهانی دوم به دنیا آمده اند از همه معمولترند. در این نظریات فرض کلی بر این است که بریتانیا جریان تاریخ جهان مدرن را کنترل می کند و این شامل همه حوادث عمده از زمان جنگ های ایران و روس در اوایل قرن نوزدهم تا انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ می شود. انگلیسی ها به صورت موجوداتی سنگدل و مکّار تصویر شده اند که سر دشمنانشان را حتّی با پنبه هم می توانند ببرند؛ به این معنی که سیاست انگلیسی نیرویی شبیه به معجزه دارد که می تواند به مقاصد خود برسد. در مورد آن ها گفته می شود که انگلیسی ها «روس های ساده لوح» و «یانکی های بی غش» را فریب داده اند. باید توجه داشت که این مفاهیم متأثّر از نظریه های توطئه خارجی ترویج شده از قرن هجدهم در فرانسه و آلمان هستند؛ ولی در ایران دیرتر و توسط دانشجویان از فرنگ برگشته شایع شدند. تبلیغات روس ها، آلمان ها و ترک های عثمانی علیه انگلیسی ها در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، نیز ترس از سرویس مخفی انگلیس را افزایش داد. باور غالب در ایران این است که انگلیس رضا شاه را در ایران سر کار آو
رد تا نقشه هایش را پیاده کند. از جمله اینکه گفته می شود راه آهن سراسری که در زمان رضا شاه ساخته شد برای این بود که در جنگ جهانی دوم انگلیسی ها از آن استفاده کند. همچنین مرگ حامیان اصلی شاه به نام عبدالحسین تیمورتاش و نصرت الدوله فیروز که گفته می شود به دستور خود رضا شاه کشته شدند و علی اکبر داور که خودکشی نمود به نقشه انگلیسی ها نسبت داده می شود. انگلیسی ها همچنین متهم به تأسیس حوزه علمیه در قم با پشتیبانی مخفی رضا شاه در اوایل دهه ۱۹۲۰ هستند تا از نفوذ کمونیزم جلوگیری کنند. از آن طرف، بسیاری از علمای دینی بر این باور هستند که این انگلیسی ها بودند که پشت سر سیاست محدود کردن فعالیت های مذهبی در قم قرار داشتند. در دهه ۶۰ لیندن لاروش از توطئه پردازان چند کتاب و مقاله منتشر کرد و در آن مقامات بلندپایه آمریکا را ستون پنجم انگلیس خواند که به دستور انگلیس انقلاب اسلامی را در ایران طراحی کرده اند. این نوشته ها گرچه تأثیری در آمریکا نداشت در ایران به شدت مورد پذیرش قرار گرفت. این سوظن قدیمی که علما به طور تاریخی سر و سرّی با پول هندی و با انگلیس دارند باعث ایجاد این باور در برخی نخبگان و سیاست مداران قدیمی شد که حتّی
خمینیِ ضّدغرب هم عامل انگلیس است. برخی نظریه پردازان توطئه بر این باور بودند که انگلیسی ها پشت سر انقلاب ایران هستند چرا که شاه در جهت خواسته های آمریکایی ها عمل می کرد. برخی دیگر مدّعی بودند توطئه گر اصلی هفت خواهران نفتی است که انگلیس در آن نفوذ دارد. آمریکا. پس از کودتای سازمان سیا در ۲۸ مرداد و سرنگونی دولت مصدق، پای آمریکا به نظریه های توطئه باز شد. این باور به طور وسیعی وجود داشت که انقلاب سفید و اصلاحات ارضی شاه توسط آمریکایی ها با هدف تشویق بیشتر توسعه سرمایه داری وابسته ایران، تضعیف بخش کشاورزی، و مهاجرت انبوه به شهرها طراحی شده؛ این در حالی بود که مقامات آمریکایی موافق اصلاحات ارضی متعادل تری از آنچه شاه اعمال نموده بود بودند. چپ گرایان و بسیاری از افراد طبقه متوسط بر این باور بودند که اصلاحات ارضی برای جلوگیری از نفوذ انگلیسی ها از طریق زمین داران است. مهم ترین مجموعه از نظریه های توطئه در مورد آمریکا اما آن هایی است که می گوید انقلاب ایران توسط دولت جیمی کارتر طراحی شد تا از جنوب سد راه نفوذ اتحاد جماهیر شوروی شود، یا از تبدیل شدن ایران به یک قدرت منطقه ای جلوگیری کند. حتّی در بین چپگرایان ادعا می
شود انقلاب و گروگان گیری نتیجهٔ دسیسهٔ بین روح الله خمینی ایران و رونالد ریگان بود تا باعث شکست جیمی کارتر در انتخابات شود؛ ماجرای ایران–کنترا به عنوان گواهی بر این مسئله گرفته می شود. بسیاری از چپگرایان بر این باورند که غرب، به رهبری آمریکا، به گروه خمینی اجازه داد انقلاب را «بدزدند» تا چپ انقلابی را سرکوب کنند و ایران را تحت نفوذ غرب نگه دارند. مائوئیست های ایرانی از سوی دیگر، مدعی توطئه ای بین آمریکا و شوروی اند؛ برخی شان تا آنجا پیش می روند که کل سیاست جمهوری اسلامی را ترتیب داده شده از سوی آمریکا و بریتانیا برای حفاظت از منافع نظام سرمایه داری جهانی اعلام کنند. بسیاری از سلطنت طلبان به عنوان برهان برای این نظریه به دو مورد شواهد به زعم آنها متقن اشاره می کنند، مأموریت سری ژنرال رابرت هایزر به ایران در ژانویه ۱۹۷۹، که به باور آنها برای بی اثر کردن نیروهای مسلح ایران انجام شد، و نشست گوادلوپ در ۱۴ ژانویه ۱۹۷۹، که به اعتقاد آنان قدرت های غربی در آن تصمیم به جایگزینی شاه با یک حکومت اسلامی گرفتند. شاه نوشت «به گمان من، در کنفرانس گوآدلوپ، فرانسه و آلمان با پیشنهاد انگلیس و آمریکا، با اخراج من موافقت کردند.
کنفرانس گوآدلوپ به منزله «یالتای خاورمیانه» بدون حضور شوروی بود.» او همچنین از سپهبد ربیعی، فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی نقل قول می کند «ژنرال هایزر شاه را همچون یک موش مرده از کشور بیرون انداخت.» برخی ایرانیان حتی اشغال سفارت آمریکا در ایران در سال های ۱۳۵۸–۵۹ را نیز با هدف فراهم آوردن پیش زمینه ای برای دولت کارتر برای مسدود کردند ۱۴ میلیارد دلار دارایی های ایران در آمریکا می دانند. بنا به گفته شاه، وقایع ایران و افغانستان شواهد توطئه بزرگ روس ها و آمریکایی ها بود تا از طریق آن «جهان را بین خود تقسیم کنند.» آژانس اطلاعات مرکزی. کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پیامدهایی پردامنه در دیگر نقاط جهان داشت. این واقعه، سیاستمداران آمریکایی را به این جمع بندی رساند که دولت های مسئله ساز در دیگر مناطق جهان را به سادگی می توان سرنگون کرد. در سال های بعد از این واقعه، سازمان سیا کودتاهایی بسیار مشابه را در گواتمالا، اندونزی و شیلی برنامه ریزی کرد. این وضع، بسیاری را به این گمان سوق داد که ایالات متحدهٔ آمریکا در حال طراحی کودتا در جای جای جهان است. با سقوط دولت های مختلف توسط ارتش ها در هر نقطه جهان (اعم از کنگو، برزیل، آرژانتین،
ویتنام جنوبی، عراق یا پاکستان) سوءظن ها به طور خودکار معطوف به سازمان سیا می شد. ایالات متحدهٔ آمریکا که در دهه های گذشته تمایل داشت خود را سردمدار لیبرال دموکراسی نشان دهد، به شکلی فزاینده با دیکتاتوری نظامی اقتدارطلب و راستگ را پنداشته شد. ایرانی های چپ گرا نظریهٔ توطئه ای را دربارهٔ ایالات متحده پروراندند، مبنی بر اینکه ایالات متحده به دنبال وابسته ماندن ابدی کشورهای جهان سومی است. سرمایه دارهای غربی و مأمورین ایرانی آن ها در طبقهٔ متوسط جامعه پشت تمامی توطئه ها، کودتاها، جنگ های منطقه ای و غیره هستند. روسیه. در سال ۱۷۹۵ مهاجران لهستانی برای تحریک مردم فرانسه علیه روسیه، سندی را جعل نمودند با نام «وصیت نامه پطر کبیر». اعتقاد به درستی این سند به سرعت در میان ایرانیان ضّدروس شایع شد. بر اساس این وصیت نامه، روسیه دو هدف را مخفیانه دنبال می کرد: یکی تحت انقیاد درآوردن اروپا، و دیگری فتح ایران و دست یابی به آب های خلیج فارس. در اوایل دهه پنجاه میلادی، سازمان سیا سندی جعلی منسوب به ابوالقاسم لاهوتی - شاعر و رهبر یک انقلاب شکست خورده - را منتشر نمود که در اتحاد جماهیر شوروی زندگی می کرد. نویسندهٔ این سند، از مشاو
ران سیا با نام دونالد ویلبر در این اثر مدعی شده بود که لاهوتی برای رهبری ایران تحت سلطه روسیه نامزد شده بود. این سند اشاره کرده بود که روس ها قصد دارند همهٔ استان های شمالی ایران را ضمیمهٔ خاک خود کنند. افزون براین، حادثه گروگان گیری سفارت آمریکا نیز گاهی به گردن توطئهٔ مشترک انگلیس و روسیه انداخته می شود. شاه و سلطنت طلب ها. پادشاهان پهلوی که خودشان نیز در مظان توهم توطئه بریتانیا قرار داشتند، بسیاری از حوادث ایران و جهان را به آن سیاست منتسب می کردند. رضا شاه به حد افراط به انگلیسی ها سوظن داشت و همهٔ بدی های دنیا را از انگستان می دانست. حتی سوظنش به پسرش محمدرضا هم متوجه شد و فکر کرد که با انگلیسی ها کار می کند. محمدرضا، رفیقی سوئیسی به نام ارنست پرون داشت که او را برای کسب خبر از وضع رضا شاه به ژوهانسبورگ فرستاده بود. رضا شاه به اطرافیانش گفت: «حالا این پسره را فرستادند بیاید اینجا، معلوم است از کجا آب می خورد…» می گفت: «همهٔ این ها را انگلیسی ها تدارک می بینند.» به پسرش سوظن داشت. می گفت که دست انگلیسی ها است. محمدرضا شاه نیز مانند پدرش، هم به سیاست انگلیس سخت ظنین بود و هم از آن وحشت داشت. امیراسدالله ا
علم در خاطراتش می گوید: «شاه قلباً سوظن عجیبی به انگلیسی ها دارند و همه اتفاقات را خیال می فرمایند اینها دست دارند. در صورتی که من آن ها را خیلی خاک بر سرتر و بدبخت تر از آن می دانم که حالا بتوانند این کارها را بکنند. بر عکس فکر می کنم آمریکایی ها هم احمق و پر قدرت و هم ساده لوح هستند و ممکن است این جور مداخلات بکنند و می کنند.» در مورد لو رفتن کودتایی که سازمان امنیت در عراق تدارک دیده بود، شاه می گوید: «فکر می کنم انگلیسی ها ما را لو دادند. آن ها این جا از جریان مطلع شدند و چون حسن البکر ولو به ظاهر به آن ها فحش می دهد، نوکر آن ها است، مطلب ما را به آن ها گفته اند». حتی هنگامی که دولت سوئیس به سبب تظاهرات دانشجویان و ملاحظات امنیتی از پذیرفتن شاه اکراه داشت، فکر می کند که «تحریکی از طرف انگلیس، آمریکا، روس یا فرانسه در بین است». هنگامی که علم به عرض می رساند که هیچ تحریکی در کار نیست و «آنها فقط به منافع خود نگاه می کنند، نمی خواهند در کشورشان جنجال راه بیفتد»، حرف های علم را باور نمی کند. دامنه این سوظن حتی به نهضت ملی کردن نفت نیز می رسد. شاه می گوید: «ما همیشه این سوظن را داشتم که مصدق عامل انگلیس ها است
، سوظنی که تظاهرات آتی او به عنوان یک ناسیونالیست ضدانگلیسی در آن نقصانی به وجود نیاورد. پدرم به طور قطع از مدت ها قبل نسبت به ارتباط او با انگلیسی ها مشکوک بود و به همین دلیل نیز او را در سال ۱۳۱۸ به اتهام جاسوسی برای انگلیس بازداشت کرد. ناسیونالیزم منفی مصدق… برعکس باعث افزایش بیش از پیش انگلیسی ها بر سیاست های ملی ایران گشت». گفتگوهای خصوصی شاه با مشاور و دوست قدیمی اش اسدالله اعلم نیز آشکارا نشان دهنده این امر است. او متقاعد شده بود که بریتانیا از طریق حزب توده، روحانیون عالی رتبه از جمله خمینی و رژیم بعث عراق فعالیت می نماید. به همین نسبت وی اعتقاد داشت که روس ها در جریان ناآرامی های دانشجویی ایران دست دارند و شرکت های نفتی، سازمان های چریکی مسلمان و مارکسیست را در برابر رژیم وی تحریک می کنند. او همچنین به این مسئله مظنون بود که یک «نیروی پنهان» ایالات متحده آمریکا را تحت کنترل قرار داد، کندی و هر کس دیگری که در برابر آن قرار گرفت را به قتل رساند. شاه هنگامی که دربارهٔ انقلاب سال ۱۳۵۷ بحث می کند مدعی می شود که سرنگونی او توسط «ترکیب عجیبی» از نه تنها روحانیون، حزب توده و شرکای نفتی، بلکه توسط رسانه های غ
ربی و نیز کابینه های کارتر و تاچر صورت گرفت. پس از انقلاب لطیفه ای بین سلطنت طلب ها وجود داشت که اگر ریش خمینی را بتراشی، حکاکی «Made in Britain» را می توان یافت. بر اساس دیدگاه شاه، بریتانیا به دلیل علاقه مندی به «سرک کشیدن در هر کاری» در ایجاد حزب توده دست داشت. تلاش برای ترور او در سال ۱۳۲۸ توطئه ای بود که مشترکاً توسط حزب توده، روحانیون «محافظه کار افراطی» و انگلیسی ها که دختر باغبان سفارت شان دوست دختر تروریست بود، و «دوست دارند نخود هر آشی بشوند»، به اجرا درآمد. مصدق نیز با وجود «ژست مردمی» خود، یک عامل انگلیسی بود و به این دلیل با پست نخست وزیری در زمان جنگ جهانی دوم موافقت کرده بود که تأیید ارباب خود را گرفته بود. شاپور بختیار (آخرین نخست وزیرش) نیز عامل شرکت بریتیش پترولیوم بود. در سال ۱۹۵۷/۱۳۳۶ رژیم شاه احتمالاً با کمک سیا، یک کتاب تبلیغاتی را در سطح وسیع و همراه با بوق و کرنا علیه حزب توده منتشر کرد و به طور ضمنی به این نکته اشاره کرد که روس ها دریافتند که جامعه مسیحی در ایران زمینه مساعدی برای استخدام جاسوس و نیروی مخالف رژیم است. شاه در مذاکره خصوصی با یک حقوقدان آمریکایی فعال در زمینه حقوق بشر،
در آستانه انقلاب استدلال کرد که مطبوعات غربی تحت کنترل یهودیان است و اینکه از وقتی او شروع به حمایت از فلسطینی ها کرد، در مسائل مربوط به ساواک مورد انتقاد شدیدی قرار گرفت. همچنین جزوه ای مربوط به سلطنت طلب ها که سال ۱۳۵۸ / ۱۹۷۹ به چاپ رسید، معتقد است که خمینی «که نمی تواند فارسی را به خوبی صحبت کند» توسط توطئه بین المللی مخوفی به قدرت رسید. در این توطئه نه تنها شرکت های نفتی، بلکه کمونیست ها، ابرقدرت ها، فراماسون ها و شرکت های غربی مخالف صنعتی شدن ایران و نیز صهیونیست ها، که ۷۰ درصد سرمایه گذاری ها را در اختیار دارند، نقش داشتند. انقلاب ۱۳۵۷. توهم توطئه انگلستان یک بار دیگر در جریان انقلاب ۱۳۵۷ اوج گرفت. لحن ضد آمریکایی انقلاب و گزارش های روزانه بی بی سی فارسی از اخبار روز به روز انقلاب برای شاه و درباریان و بسیاری از افراد مسن تردید بر جای نگذاشت که «کار، کار انگلیسی هاست». مثلاً اشرف پهلوی بر این باور بود که ناآرامی انقلاب «در خلال یک هجوم خبری مسمتر بی بی سی بر ضد شاه صورت گرفت که تقریباً وجه دیگر بود از حملاتی که چند دهه قبل بر ضد پدرم انجام شد.» مقارن شدن اوج گیری انقلاب با دوران نخست وزیری مهندس جعفر شر
یف امامی، استاد اعظم لژ بزرگ فراماسونری ایران، نشانه بر تأیید این توهم که دست انگلیسی ها در کار است. بسیاری از سیاستمداران و اعضای طبقه متوسط و بالا با اشاره به این سوظن ریشه دار که علما با پول هند و سیاست انگلیس مرتبط می دانند، حتی حرکات غرب ستیز روحانیون را نیز ساخته و پرداخته انگلیس می پنداشتند. برخی از توطئه پردازان بر این باور بودند که چون شاه با اجرای اصلاحات ارضی، فئودال های عامل انگلیس را از میان برده و به منافع آن کشور در ایران لطمه وارد کرده و یکسره کمر به خدمت آمریکا بسته بود، حالا نوبت انگستان رسیده بود تا به دست روحانیت حساب کهنه خود را با آمریکایی ها تسویه کند. این توهم را دار و دسته لیندون لاروش نیز در آمریکا تقویت می کردند. کلیه جنبش های اسلامی را به دستگاه جاسوسی انگلیس منتسب کرده و حتی کارتر، برژینسکی، کیسینجر، رمزی کلارک و سایروس ونس را به عنوان ستون پنجم دستگاه جاسوسی ارتش انگلیس معرفی می کردند که به اشاره آن دستگاه انقلاب اسلامی در ایران را به راه انداخته اند. در کتاب پاسخ به تاریخ، شاه مدعی شده هدف اصلی انگلیسی ها از حمله به ایران در سال ۱۳۲۰، رهایی از شر پدرش بود، چون به واسطه لغو امتیا
ز نفتی، خشم آنان برانگیخته شده بود. به باور شاه، انگلیسی ها همراه با شرکت های نفتی و «روحانیون مرتجع» عملاً انقلاب اسلامی را به تلافی دفاع او از اوپک و آرمان فلسطینی ها طراحی کرده بودند. هم فلسطینی ها و هم اسرائیلی ها از شنیدن چنین سخنانی شگفت زده می شدند. شاه به هنگام مرگ مدعی شد که C.I.A به همراه M.I.6 انقلاب ۱۳۵۷ را طراحی کردند. او لفاظانه می پرسد: «چه کسی پول تظاهراتی را داده که شرکت کنندگانش زلف سیاه و بلوند داشته اند؟ این هیبت به ندرت در ایران دیده می شود.» وی پیدایش و گسترش حزب توده و نیز ترور ناموفق خودش توسط فداییان اسلام را به انگلیس مربوط می داند و می نویسد «ما همیشه مشکوک بودیم که مصدق مأمور انگلیسی هاست». ویلیام سالیوان، سفیر آمریکا طی دوره انقلاب، از توضیحات شاه دربارهٔ اعتراضات مردمی کشور شگفت زده شده بود: به گفته عباس میلانی، شاه در شرایط بحرانی، ریشه مشکلات را نه در عوامل داخلی، بلکه در توطئه های خارجی سراغ می کرد. به همین خاطر راه حلش برای بحران هم بیشتر معطوف به این توطئه ها بود و کمتر به ریشه یابی یا برطرف کردن علت های داخلی بحران توجه داشت. شاه همه نیروهای مخالف خود را بازیچه دست نیروهای