Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن موقع اراک ۳۰ تا ۴۰ هزار نفر جمعیت داشت. در آستانه جنبش مشروطه ناتوانی قاجار در حمایت از این بازرگانان ایرانی در مقابله کمپانی های خارجی حاضر در اراک، بازاریان و دست اندرکاران صنعت را به مبارزه با سرمایه داران خارجی کشاند. این مبارزه به رهبری روحانیان شیعه که سابقه طولانی حضور در منطقه عراق عجم (به ویژه در قریه کرهرود) را داشتند شکل گرفت. در این زمان مدارس دینی و علمای اراک بیشتر تابع روحانیون نواندیش نجف از جمله آخوند ملاحمد کاظم خراسانی قرار داشتند. این افراد در دوران مشروطه رهبری جنبش در اراک را بر عهده داشتند که مشهورترین آن ها آیت الله آقا نورالدین عراقی نام داشت. اراک شش انجمن مشروطه خواه داشت که عبارت بودند از: پس از صدور فرمان مشروطه، آقا نورالدین نوری عراقی اوّلین انجمن ولایتی را به همراه دیگران روحانیون نوگرا تأسیس نمود. پس از به توپ بسته شدن مجلس و دوران استبداد صغیر، آزادیخواهان اراک به خاطر حضور پر نفوذ آقا نورالدین عراقی کمتر از دیگر نقاط ایران مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. عبور راه آهن از اراک موجبات توسعه بیشتر شهر را فراهم آورد. براساس آمار کتاب ایرانشهر در سال ۱۳۲۰ هجری خورشیدی، جمعیت اراک
۵۱٬۰۰۰ نفر بود. از این تاریخ، اراک نیز مانند سایر شهرهای کشور توسعه یافت. در سال های صلح و آرامش، دیوارهای حفاظتی شهر برداشته شد و شهر بی رویه رو به توسعه نهاد. موقعیت ترابری اراک از مهم ترین عوامل توسعه شهر در سال های اخیر بوده است. دوران انقلاب ۱۳۵۷. نخستین حرکت های انقلابی در اراک در میانهٔ سال های ۵۵ و ۵۶ با سخنرانی عده ای و دعوت به تظاهرات رخ داد. نخستین راهپیمایی انجام شده در اراک، تظاهراتی آرام و بدون شعار بود که به وسیله فرهنگیان سازمان دهی شده بود. در جریان ۱۰ روز سخنرانی احمد جنتی در محرم ۱۳۵۷ در اراک ، مردم پس از سخنرانی های وی هر شب در خیابان تظاهرات می کردند و شعار مرگ بر شاه می دادند که این نخستین شعار مرگ بر شاه در اراک بود. با بالا گرفتن اوضاع در تاسوعای سال ۵۷ مردم تلاش کردند مجسمه رضاشاه را از میدان باغ ملی پایین بکشند ولی موفق نشدند و در درگیری هایی که رخ داد چهار نفر کشته شدند. همان شب مجسمه رضاشاه توسط پلیس از آنجا منتقل شد. کشته شدن چهار نفر در این روز باعث ایجاد ترس در مردم و خاموش شدن اعتراضات برای یک هفته پس از آن شد. سرانجام با پیروزی انقلاب در بهمن سال ۱۳۵۷ نظامیانی که به مردم پیوست
ه بودند روی دوش مردم گردانده شدند.
اودو لیندنبرگ زادهٔ ۱۷ مه ۱۹۴۶ در گروناو، خوانندهٔ راک، موسیقی دان، نویسنده و نقاش آلمانی می باشد. اودو لیندنبرگ در سال ۱۹۴۶ فرزند هرمین و گوستاو لیندبرگ در شهر گروناو نورد راین وستفالن آلمان زاده شد. کارهای غیرحرفه ای موسیقی اش را از کودکی آغاز کرد و در سال ۱۹۶۹ گروه «فری اوربیت» را راه اندازی کرد و اولین کار حرفه ای اش را در اکتبر سال ۱۹۷۰ عرضه کرد. اولین کتاب خود را با نام «کابوس آلبرت تا دیوانگی ووتان: روی آلبوم توپی پرشکوه» منتشر کرد. در سال ۱۹۷۶ اولین آلبوم پرآهنگاش را عرضه کرد که در همان سال ها شهرت را کسب کرد. در سال ۱۹۸۰ فیلمی را با نام " Panische Zeiten" (زمان های وحشت زده) را برنامه ریزی و تهیه کرد. در ۲ فوریه ۱۹۸۳ ترانهٔ «قطار مخصوص به سوی پانکو» را که با هدف اعتراض به جلوگیری مقامات از سفر او به آلمان شرقی و اجرای کنسرت در GDR نوشته شده بود را منتشر کرد که باعث به شهرت رسیدن او به صورت جهانی شد. او همراه با خواننده های بسیاری همچون ننا، جانا نانینی، تام رابینسون، دیوید بویی و توماس هوبنر همکاری داشته. او در حال حاضر در هتل آتلانتیک هامبورگ زندگی می کند. شرکت پست آلمان در سال ۲۰۱۰ از دو ترانهٔ اود
و لیندنبرگ «قطار مخصوص به سوی پانکو» و «آندریا دوریا» تمبرهایی را ساخت.
قهرمانی جهان فینا یا قهرمانی ورزش های آبی جهان رویداد قهرمانی جهان برای ورزش های آبی می باشد: شنا، شیرجه، شیرجه بلند، شنا در آب های آزاد، شنای موزون، و واترپلو، که توسط فینا سازماندهی و اداره می شود، و تمام رویدادهای شنا در استخر مسافت بلند (۵۰ متر) به انجام می رسد. دورهٔ نخست این رویداد ۱۹۷۳ در بلگراد، یوگسلاوی برگزار گردید و اکنون نیز هر دو سال یک بار برگزار می شود. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۸، قهرمانی جهان هر چهار سال یک بار برگزار می شد، با فاصله ای برابر بین بازی های المپیک تابستانی. از سال ۲۰۰۱، رقابت ها هر دو سال یک بار و در سال های فرد به انجام می رسد. ورزشکارانی از تمام ۲۰۹ عضو فینا می توانند در این رقابت ها شرکت کنند. در رقابت های قهرمانی جهان ۲۰۱۹، رکورد اعضای شرکت کننده در یک دوره با شرکت ۱۹۲ کشور، و ورزشکاران شرکت کننده در یک دوره با حضور ۲٬۶۲۳ ورزشکار شکسته شد. جدول مدال تمام-ادوار. به روز رسانی شده پس از رقابت های قهرمانی جهان ۲۰۱۹ مدال آوران چندباره. نوشته های با ظاهر برجسته نشان دهندهٔ ورزشکاران فعال و بیشترین مدال در هر بخش است.
هانس کربس (۴ مارس ۱۸۹۸ – ۲ مه ۱۹۴۵) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که ریاست ستاد یگان های مختلف و برای مدت کوتاهی ریاست ستاد کل نیروی زمینی آلمان را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. ترفیع درجات:
آلمان بزرگ ترین اقتصاد اروپا و جایگاه سوم تولید ناخالص داخلی و پنجمین تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) را در جهان دارد. آلمان از بنیان گذاران اتحادیه اروپا و حوزه یورو است. جایگاه اقتصادی این کشور در جهان بعد از انقلاب صنعتی و هم زمان با تشکیل آن مطرح شد و تا به امروز از آن به عنوان یک کشور پیشرو و نوآور و همچنین سرمایه گذار در پروژه های تحقیقاتی نام برده می شود. اقتصاد آلمان از نظام اقتصاد بازار اجتماعی پیروی می کند. در سال ۲۰۱۴ این کشور رکورد بیشترین مازاد تجاری جهان را به ارزش ۲۸۵ میلیارد دلار ثبت کرد. آلمان همچنین در سال ۲۰۱۴ با صادراتی معادل ۱٫۱۳ تریلیون یورو (۱٫۲۸ تریلیون دلار) سومین صادرکنندهٔ بزرگ در دنیا از لحاظ کالا و خدمات بوده است. ۷۰٪ تولید ناخالص داخلی آلمان به بخش خدمات، ۲۹٫۱٪ درصد به صنعت و ۰٫۹٪ به کشاورزی اختصاص دارد. صادرات این کشور ۴۱٪ از تولید ملی را شامل می شوند. ده محصول اول صادراتی آلمان خودرو، ماشین آلات، محصولات شیمیایی، محصولات الکترونیک، تجهیزات الکتریکی، مواد دارویی، تجهیزات ترابری، فلزات، محصولات خوراکی و پلاستیک هستند. ۵۰٪ انرژی آلمان از سوزاندن زغال سنگ یا سوخت های فسیلی بد
ست می آید. انرژی هسته ای، گاز، انرژی باد، سوخت های بیو، انرژی خورشیدی و نیروگاه های آبی در مرتبه های بعدی قرار دارند. آلمان نخستین کشور صنعتی است که متعهد به جایگزین کردن انرژی های تجدیدپذیر با سوخت های فسیلی برای تأمین انرژی مورد نیاز خود شد. هم اکنون ۲۷٪ نیروی برق مصرفی در آلمان از انرژی های تجدیدپذیر تولید می شود. ۹۹٪ شرکت های آلمانی، شرکت های با اندازهٔ کوچک و متوسط هستند که عمدتاً به صورت خانوادگی اداره می شوند. در میان ۵۰۰ ابرشرکت بزرگ جهان از لحاظ درآمد، دفتر مرکزی ۵۳ شرکت در آلمان قرار دارد که از میان آن ها می توان از فولکس واگن، آلیانتس، دایملر، ب ام و، زیمنس، ب آاس اف، میونیک ره، ا.آن، بایر آگ و اروه ئه نام برد. آلمان همچنین میزبان بزرگ ترین نمایشگاه های جهان است و دو سوم نمایشگاه های معتبر جهان در این کشور برگزار می شوند. بزرگ ترین نمایشگاه های سالانه و کنگره های اقتصادی در این کشور در شهرهایی همانند هانوفر، مونیخ، فرانکفورت و برلین برگزار می شوند. آلمان تنها کشور در بین پنج صادرکننده بزرگ اسلحه در جهان است که عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل نیست. در آلمان بیشتر افراد شاغل (۷۳٫۵۳ درصد) در بخش خدما
ت از جمله در ترابری، هتل ها و رستوران ها، خدمات اجتماعی و بهداشت و درمان، مسکن و بخش مالی به کار گرفته شده اند. بخش تولید ۲۴٫۴ درصد از نیروی کار را در خود دارد که در حوزه هایی نظیر شیلات، کشاورزی و جنگلداری مشغول هستند. نرخ بیکاری در این کشور در فوریه ۲۰۱۴ برابر ۵٫۱ درصد بود. تاریخ. دورهٔ صنعتی شدن. انقلاب صنعتی در آلمان حدود یک سده پس از بریتانیا، فرانسه و بلژیک اتفاق افتاد، زیرا آلمان تا اواخر سده نوزدهم به صورت یک کشور واحد در نیامده بود. تشکیل اتحادیهٔ گمرکی آلمان و گسترش شبکه راه آهن در سراسر کشور، اصلی ترین محرک های انقلاب صنعتی و اتحاد سیاسی در این کشور بودند. در سال ۱۸۳۴ تعرفه های تجاری بین ایالات آلمان حذف شدند. در سال ۱۸۳۵ نخستین خط راه آهن بین شهرهای درسدن و لایپزیگ در ایالت ساکسونی راه اندازی شد. تجربه استفاده از قطار در این خط چنان موفقیت آمیز بود که به گسترش سریع خطوط راه آهن در سراسر آلمان انجامید. بین سال های ۱۸۴۵ تا ۱۸۷۰ حدود ۵۰۰۰ مایل خط راه آهن در آلمان ساخته شد. نخستین لوکوموتیو ساخت این کشور در سال ۱۸۵۰ تولید شد. کمی بعد سایر ایالت های آلمان به اتحادیه گمرکی پیوستند و خطوط راه آهن را نیز
گسترش دادند. دیری نگذشت که قطار به همه نقاط آلمان رسید. برقراری مقررات تجارت آزاد و وجود ترابری ریلی به توسعه سریع اقتصاد انجامید، بازار را برای محصولات داخلی پررونق ساخت، به رشد فعالیت مدیران میان رده کمک کرد، تقاضا برای استخدام مهندسین و معماران و کارگران را افزایش داد و سرمایه گذاران را به تجارت زغال سنگ و آهن ترغیب کرد. عامل دیگر پیشرفت اقتصاد آلمان، یکسان شدن سیستم پولی بود که با اتحاد سیاسی در این کشور حاصل شد. مارک آلمان در سال ۱۸۷۱ با پشتوانه طلا وارد سیستم پولی شد. با اینحال مارک آلمان تا سال ۱۹۰۷ چندان استفاده ای نداشت. چون تا آن سال همچنان سکه های نقره در داد و ستد مورد استفاده قرار می گرفتند. پیروزی پروس بر ناپلئون سوم نقطه پایانی بر استیلای در اروپا بود و به تشکیل امپراتوری آلمان در ۱۸۷۱ انجامید. بین سال های ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۹ صدراعظم اتو فون بیسمارک قوانینی وضع کرد که بر طبق آن شرایط کاری بهبود می یافت و به افراد بیمه اجتماعی تعلق می گرفت. او نخستین دولت رفاه در جهان را پایه گذاری کرد. آلمان در زمان نخستین کشوری بود که برنامه های تأمین اجتماعی از قبیل بهداشت و درمان، تحصیلات اجباری، بیمه درمانی، بیمه
تصادفات، بیمه معلولیت و سیستم بازنشستگی را به اجرا درآورد. نظام آموزشی آلمان هنگامی به بار نشست که کمی پس از آن آلمان با ۹۹٪ بالاترین نرخ باسوادی در جهان را داشت و به افزایش شمار مهندسین، پزشکان، شیمی دان ها، مدیران موفق و کشاورزان ماهر انجامید. آلمان در سال ۱۹۰۰ از آمریکا و بریتانیا در تولید فولاد پیشی گرفت. توسعه اقتصادی آلمان همچنین با افزایش جمعیت بی سابقه از ۳۵ میلیون نفر در سال ۱۸۵۰ به ۶۷ میلیون نفر در سال ۱۹۱۳ رسیده بود. بین سال های ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۷ تعداد افراد شاغل در صنعت ماشین سازی از نیم میلیون نفر به بیش از یک میلیون نفر رسیده بود. در سال ۱۹۱۰ فقط ۴۰٪ مردم در روستاها زندگی می کردند که کاهشی ۶۷ درصدی نسبت به آغاز امپراتوری در چهل سال پیش از آنرا نشان می داد. در سال ۱۹۱۳ حدود ۶۰٪ تولید ناخالص ملی در بخش صنعت قرار داشت. صنعت شیمیایی آلمان در آن زمان در جهان بی همتا بود و در سال ۱۹۱۴ این کشور نیمی از تجهیزات الکتریکی دنیا را تولید می کرد. جمهوری وایمار و رایش سوم. جنگ جهانی اول بین سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ تأثیر مخربی بر اقتصاد آلمان گذاشت. جان مینارد کینز، اقتصاددان بریتانیایی معتقد است پیمان ورسای که به جنگ
جهانی اول پایان داد یکی از عوامل فروپاشی اقتصاد آلمان و جهان پس از جنگ بود. او در کتاب خود با نام "تبعات اقتصادی صلح" خاطرنشان کرد که این معاهده در واقع یک پیمان صلح کارتاژی بود؛ یعنی این عهدنامه به جای اینکه شرایط پایه گذاری اصولی عادلانه برای صلح پایدار بر طبق اصول چهارده گانه ویلسون (که آلمان آن را در زمان آتش بس پذیرفته بود) را فراهم کند، یک تلاش تلافی جویانه از طرف فرانسه برای نابود کردن آلمان بود. کینز استدلال می کرد که مجموع غرامتی که آلمان باید به فاتحان جنگ پرداخت می کرد، بسیار بیشتر از چیزی بود که توان پرداختش را داشت و این موضوع به بی ثباتی شدید در اقتصاد این کشور دامن می زد. در حقیقت مجموع غرامت های جنگی که آلمان متعهد به پرداختش شده بود بیش از چیزی بود که هر کس تصورش را می کرد. ارزش این غرامت ها به ۲۰ میلیارد مارک طلای آلمان می رسید که برابر ۵ میلیارد دلار آمریکا یا ۱ میلیارد پوند بریتانیا بود. پرداخت های غرامت آلمان به متفقین در سال ۱۹۳۱ پایان یافت. جنگ و معاهده ورسای با تورم لجام گسیخته در اقتصاد آلمان همراه شده بود که بی ثباتی شدیدی برای اقتصادی این کشور به بار آورد. ارزش دلار در آلمان از ۸٫۱
مارک در سال ۱۹۱۸ به ۴٫۲ تریلیون مارک در نوامبر ۱۹۲۳ رسید. در سال های ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۹ با پشتیبانی وام های گرفته شده از بانک های نیویورک و اصلاحات اقتصادی، ثبات بر اقتصاد آلمان حاکم شد. در سال ۱۹۳۳ هنگامی که نازی ها در آلمان به قدرت رسیدند همچنان درصد بیکاری در آلمان بالا بود. اما کمی بعد با برنامه های اجتماعی گسترده ای که توسط نازی ها انجام شد، همانند پروژه های رایشزبان (قطار)، رایشزپست (پست) و رایشزاتوبان (اتوبان)، تا حد زیادی از میزان بیکاری کاسته شد. در سال ۱۹۳۵ آلمان با زیر پا گذاشتن معاهده ورسای، نوسازی تسلیحاتی را در برنامه های اقتصادی خود گنجاند. سیاست های مالی انبساطی پس از بحران مالی ۱۹۳۱ (به دلیل آنکه آلمان از استاندارد طلا پیروی نمی کرد) توسط یالمار شاخت وزیر اقتصاد آلمان توصیه شد. او در سال ۱۹۳۳ رئیس بانک مرکزی آلمان شد. یالمار شاخت به دلیل عدم همکاری با نازی ها در سال ۱۹۳۸ از خدمت منفصل شد و هرمان گورینگ جای او را گرفت. خودکفایی هدف اصلی سیاست های تجاری رایش سوم بود. با وجود این آلمان در تأمین مواد اولیه خود در مضیقه بود و مجبور بود که روابط تجاری خود را با سایر کشورها همچنان حفظ کند. اما در تجارت خ
ارجی خود سیاست های اقتصادی همچون قراردادهای دوجانبه، کنترل ارزهای خارجی، یارانه برای کالاهای صادراتی و تعرفه های وارداتی را اعمال کرد. این برنامه ها که از ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۴ اعمال شدند، برنامهٔ نو (Neuer Plan) نام گرفتند. "برنامهٔ نو" بر تجارت با کشورهای توسعه نیافته تأکید می کرد. در این برنامه، کشورهای جنوب اروپا به اروپای غربی و شمالی و آمریکای شمالی ارجحیت داشتند. در نهایت آلمان نازی روابط گسترده ای با غول های تجاری جهان برقرار کرد و در سال ۱۹۳۳ به منظور تشکیل سرویس ملی کار، اتحادیه های کارگری را منحل ساخت. تشکیل جبهه کار آلمان برای تعیین ساعات کار، زیبایی کار (SDA) برای بهبود شرایط کاری و قدرت از طریق شادی (KDF) برای مهیا کردن باشگاه های ورزشی برای کارگران از دیگر اقدامات نازی ها در آن دوره بود. جنگ جهانی دوم پایانی بر شکوفایی اقتصادی آلمان در این دوره بود. آلمان غربی. پس از پایان جنگ جهانی دوم، جایگزین کردن مارک امپراتوری با مارک آلمان، نقطه آغاز دوره شکوفایی اقتصاد آلمان تحت صدارت عظمای کنراد آدناوئر و وزیر اقتصاد لودویگ ارهارد بود که آلمان را از یک کشور مخروبه به یکی از بزرگ ترین اقتصادهای اروپا تبدیل کرد
ند. برخلاف تصور همگان، طرح مارشال که برای احیای اقتصاد آلمان غربی برنامه ریزی شده بود، عامل اصلی معجزه اقتصادی آلمان پس از جنگ نیست. همه کمک هایی که طرح مارشال به صورت وام به آلمان اهدا می کرد (در کل ۱٫۶۵ میلیارد دلار) بسیار کمتر از میزانی بود که آلمان می بایست به عنوان غرامت جنگی و همچنین هزینه های جاری اشغال به متفقین پرداخت می کرد که حدود ۲٫۴ میلیارد دلار در سال بود. در سال ۱۹۵۳ تصمیم گرفته شد که آلمان ۱٫۱ میلیارد دلار از کمک هایی که دریافت کرده را بازپرداخت کند. آخرین قسط بازپرداخت برای ژوئن ۱۹۷۱ برنامه ریزی شد. بدیهی است که احیای اقتصاد آلمان در این دوره نمی توانست بدون ایجاد یک جهش اولیه اقتصادی به همراه تحول و نوسازی زیرساخت های اقتصادی انجام پذیرد که در برنامه بازسازی اقتصادی پیش بینی شده بود. در کنار این عوامل، کار زیاد و ساعات کار طولانی و فشرده در دهه های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و همچنین ورود هزاران کارگر میهمان، زمینه اساسی را برای تغییر وضع اقتصادی آلمان فراهم آوردند. آلمان شرقی. در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ اتحاد جماهیر شوروی از آلمان شرقی غرامت هایی را به شکل محصولات کشاورزی و صنعتی مطالبه کر
د و خواهان پرداخت غرامت های سنگین تر از سوی آلمان شد. در این دوره مناطق سیلزی سفلی که سرشار از معادن زغال سنگ بود و همچنین شچچین به عنوان غرامت های جنگی به لهستان واگذار شدند. در سال ۱۹۸۸ حجم صادرات آلمان غربی به ۳۲۳ میلیارد دلار رسید. در حالی که در همان سال آلمان شرقی ۳۰٫۷ میلیارد دلار کالا صادر کرده بود که ۶۵٪ آن به کشورهای کمونیستی صادر می شد. میزان بیکاری آلمان شرقی صفر درصد بود. و در سال ۱۹۷۶ رشد متوسط تولید ناخالص داخلی این کشور ۵٫۹٪ بود. اتحاد دو آلمان. با اتحاد دو آلمان در سال ۱۹۹۰ دولت این کشور مراحل تطبیق سیستم های اقتصادی دو کشور سابق را آغاز کرد. برنامه های اقتصادی دولت، توسعه تدریجی شرق آلمان را برای رسیدن به استاندارهای مناطق غربی تضمین می کرد. اما همچنان تاکنون سطح رفاه و درآمد سالانه در مناطق غربی به طور چشمگیری از شرق آلمان بالاتر بوده است. اتحاد دوباره آلمان هزینه زیادی در پی داشت و باعث رکود شد. مدرن سازی و یکسان سازی آلمان شرقی با غرب یک فرایند طولانی مدت است که پیش بینی شده تا سال ۲۰۱۹ ادامه پیدا کند. در این مدت حجم انتقال منابع مالی تا ۸۰ میلیارد دلار در سال برآورد می شود. میزان بیکاری د
ر این مناطق تا سال ۲۰۱۲ به طور پیوسته کاهش یافته و در این سال به کمترین میزان خود در ۲۰ سال قبل از آن رسید. آلمان فدرال. اقتصاد آلمان در آغاز سده بیست و یکم وارد مرحله رکود شد و آلمان بدترین رشد اقتصادی خود را در سال های ۲۰۰۲ (۱٫۴٪)، ۲۰۰۳ (۱٫۰٪) و ۲۰۰۵ (۱٫۴٪) ثبت کرد. بیکاری نیز شدیداً بالا رفت. هم زمان با این رکود، افزایش نسبی سن مردم آلمان نیز فشار مضاعفی بر سیستم تأمین اجتماعی آلمان وارد کرد. این عوامل سبب شد که دولت به یک سری برنامه های اصلاحی با نام Agenda2010 در اقتصاد دست بزند که اصلاح بازار کار یکی از آنان بود و با نام "هارتس ۱ تا ۵" شناخته می شد. در سال های انتهایی دههٔ اول سده ۲۱ام اقتصاد جهانی وارد مرحله شکوفایی شد و باعث شد که آلمان به عنوان یکی از کشورهای صادرکنندهٔ برتر در سطح جهانی از این رشد سود ببرد. از سال ۲۰۰۵ تا حدود سال ۲۰۱۸ آلمان دوره دیگری از رشد اقتصادی را تجربه کرد. اصلاحات بازار کار (تعدیل دستمزدها و همچنین تأمین گاز ارزان از روسیه و آزادسازی حمل و نقل) در دولت گرهارد شرودر در سال ۲۰۰۳ و رشد سریع اقتصادی چین و هند باعث افزایش تقاضا برای کالاهای صنعتی آلمان شد. برخی از تحلیل گران اصلا
حات هارتس را با افزایش رشد اقتصادی و کاهش بیکاری شد مرتبط می دانند. اما دسته ای دیگر معتقدند که این اصلاحات به کاهش شدید استانداردهای زندگی منجر شد و تأثیراتش بر رشد اقتصادی موقتی و زودگذر بود. تولید ناخالص داخلی اسمی آلمان در سه ماههٔ دوم و سوم سال ۲۰۰۸ تحت تأثیر بحران اقتصادی اروپا و جهان وارد رکود شد. تولید صنعتی در ماه های اوت و سپتامبر آن سال تا ۳٫۶٪ سقوط کرد. در ژانویه ۲۰۰۹ دولت آنگلا مرکل یک طرح محرک اقتصادی ۵۰ میلیارد یورویی را برای جلوگیری از گسترش تبعات رکود در بخش های مختلف اقتصادی (و جلوگیری از بیکاری که متعاقب آن پیش می آمد) تصویب کرد. اقتصاد آلمان در سه ماههٔ دوم و سوم سال ۲۰۰۹ از رکود خارج شد که دلیل آن افزایش سفارش های واردات و صادرات - در درجه اول خارج از منطقه یورو - و ثبات در میزان تقاضا در بازار بود. آلمان عضو مؤسس اتحادیه اروپا، گروه هشت و گروه بیست است که در بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ بزرگ ترین صادرکننده جهان به شمار می آمد. در سال ۲۰۱۱ آلمان سومین صادرکننده بزرگ و هم زمان سومین واردکنندهٔ بزرگ جهان بود. بیشترین صادرات آلمان در حوزه های مهندسی از قبیل ماشین سازی، خودرو، محصولات شیمیایی و ف
لزات است. این کشور همچنین از جمله کشورهای پیشرو در ساخت توربین های بادی و نیروگاه های خورشیدی به شمار می رود و شهرهای آن هر ساله شاهد برگزاری نمایشگاه ها و کنگره های تخصصی هستند. سال ۲۰۱۱ برای اقتصاد آلمان یک سال رکوردشکن به حساب می آید. شرکت های آلمانی در این سال بیش از ۱ تریلیون یورو کالا به خارج صادر کردند که بیشترین میزان در تاریخ این کشور به شمار می رود. رکورد دیگر، اشتغال ۴۱٫۶ میلیون نفر در این کشور در سال ۲۰۱۱ است. در سال ۲۰۱۲ نیز اقتصاد آلمان نسبت به سایر کشورهای اروپایی رشد خوبی را تجربه کرد. رکود در دهه ۲۰۲۰. از اوایل دهه ۲۰۲ اقتصاد آلمان دچار افت شدید شد. این کشور دیگر قدرت جهانی صادرات نیست. فقدان اصلاحات چشمگیر و بروزرسانی اقتصادی و تمرکز بیش از اندازه بر سیاست خارجی و مهم تر از هر چیز عقب ماندن آلمان از فناوری الکترونیک به ضرر نوآوری و برنامه ریزی اقتصادی بلندمدت تمام شد. عدم سرمایه گذاری آلمان در خودروهای برقی باعث عقب افتادگی صنعت خودروسازی شد. آلمان یکی از بدترین شبکه های مخابرات سیار در اروپا را دارد و بخش خصوصی و دولتی همچنان از فاکس استفاده می کنند. همچنین بسیاری از فروشگاه ها هنوز فقط پول
نقد می پذیرند. صنعت مهندسی مکانیک آلمان خود را با مدل دیجیتال سازگاری ندارد. رشد اقتصادی ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۸ باعث وابستگی شدید آلمان به صنایع خودروسازی، شیمیایی و همچنین مهندسی مکانیک شد. آلمان تغییر چشمگیری در تغییر الگوی تولید و مصرف نداشته است. تمرکز بیش از اندازه دولت آنگلا مرکل بر سیاست خارجی و رشد اقتصادی خوب در آن دوره باعث عدم توجه او به انجام اصلاحات اقتصادی معنادار شد. همچنین رویدادهایی چون برگزیت، تعرفه های ترامپ، حمله روسیه به اوکراین و وابستگی صنایع آلمان به گاز روسیه، گسترش تجارت چین با جهان (که از یک خریدار کالاهای آلمانی به رقیب آن بدل شده)، بحران ۲۰۱۵ مهاجران اروپا، و همه گیری کووید-۱۹ باعث افول مدل صنعتی این کشور شدند. بی ثباتی سیاسی در آلمان نیز از دلایل دیگر است. داده های آماری. در سال ۲۰۱۵ نرخ بیکاری آلمان ۴٫۸٪ بود. نرخ شاخص مصرف کننده نیز ۰٫۶٪ در سال ۲۰۱۴ محاسبه شد. جدول زیر نرخ رشد میانگین غیر فصلی تولید ناخالص ملی آلمان را از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۴ نشان می دهد. شرکت ها. از ۵۰۰ شرکت بزرگ جهان که بر اساس میزان درآمد در فهرست فورچون گلوبال ۵۰۰ قرار گرفته اند، ۳۷ شرکت متعلق به آلمان هستند. سهام ۳۰ شرک
ت آلمانی نیز در فهرست دکس، بازار سهام آلمان قرار دارند. مشهورترین برندهای آلمانی عبارتند از مرسدس بنز، بی ام و، اس.آ. پ، زیمنس، آدیداس، فولکس واگن، آئودی، آلیانتس، پورشه، بایر، ب.آ.اس. اف، بوش و نیوآ. در بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۰، ۴۰٬۳۰۱ ادغام در شرکت های آلمان به ارزش ۲٬۴۲۲ میلیارد یورو به ثبت رسید. بزرگ ترین نقل و انتقالات، خریداری شرکت مانسمان توسط وودافون به ارزش ۲۰۴٫۸ میلیارد یورو و ادغام شرکت دایملر-بنز و کرایسلر و تشکیل شرکت های دایملرکرایسلر به ارزش ۳۶٫۲ میلیارد یورو بود. این لیست بزرگ ترین شرکت های آلمانی را از لحاظ درآمد نشان می دهد. منطقه اقتصادی. آلمان، یک مرکز اقتصادی واحد ندارد و بخش های مختلف اقتصادی در نقاط مختلف آن متمرکز شده اند. بازار سهام آلمان در شهر فرانکفورت مستقر است. در حالی که برلتسمان که بزرگ ترین شرکت چندرسانه ای آلمان است در گوترزلوه قرار دارد. وولفسبورگ، اشتوتگارت و مونیخ مراکز صنعت خودروسازی آلمان هستند. آلمان حامی سیاست همگرایی بیشتر کشورهای اروپایی در زمینه های سیاسی و اقتصادی است. سیاست های اقتصادی این کشور عمدتاً از طریق موافقت نامه های بین کشورهای اتحادیه اروپا و قوانین بازا
ر اروپایی تعیین می شوند. آلمان در روز ۱ ژانویه ۱۹۹۹ یورو، یکای پول مشترک اتحادیه اروپا را معرفی کرد. سیاست های پولی آلمان توسط بانک مرکزی اروپا که در فرانکفورت مستقر است وضع می شوند. اقتصاد ایالت های جنوبی آلمان همانند هسن، بادن-وورتمبرگ و بایرن از ایالت های شمالی قوی تر است. منطقه رور که در غرب آلمان بین شهرهای بن و دورتموند قرار دارد قدیمی ترین و همچنین قوی ترین اقتصاد را در بین مناطق آلمان دارد. اقتصاد این منطقه بر منابع طبیعی و صنایع سنگین متمرکز است. ۲۷ شرکت از ۱۰۰ شرکت بزرگ آلمان در این منطقه قرار دارند. با وجود این در سال اخیر شاهد بیکاری فراینده ای بوده که در سال ۲۰۱۰ به ۸٫۷٪ رسید. اقتصاد ایالت های بایرن و بادن-وورتمبرگ (که با بیکاری به ترتیب ۴٫۵٪ و ۴٫۹٪ کمترین میزان بیکاری را در آلمان دارا هستند) بر تولید محصولات باارزش متکی است. مهم ترین بخش های اقتصادی این منطقه خودروسازی، الکترونیک، صنایع هواوفضا و داروسازی هستند. بزرگ ترین صنایع خودروسازی و ماشین آلات آلمان در بادن-وورتمبرگ مستقر هستند که از این میان می توان از کارخانه های مرسدس-بنز، پورشه و بوش نام برد. آلمان در ژوئیه ۲۰۱۴ قانون تعیین حداقل حقوق
۸٫۵ یورو در ساعت را به تصویب رساند که از ابتدای ژانویه ۲۰۱۵ به مرحله اجرا درآمد. ثروت. آلمان ثروتمندترین کشور اروپا است. این کشور بعد از آمریکا و چین بالاترین تعداد میلیونرهای جهان (با ثروت بیش از ۵۰ میلیون دلار) را دارد. بنا بر آمارهای رسمی که در سال ۲۰۱۸ میلادی منتشر شد، دارایی ها و ثروت ۴۵ نفر از شهروندان آن کشور برابر ثروت نیمی از جمعیت ۸۲ میلیونی آن کشور است. فهرست زیر اسامی ده میلیونر اول آلمان را بر اساس میزان ثروت و دارای سالیانه نشان می دهد که توسط نشریه فوربس در ۴ مارس ۲۰۱۴ منتشر شده است. وولفسبورگ در مرکز آلمان بیشترین میزان درآمد سرانه آلمان با ۱۲۸٬۰۰۰ دلار در سال را دارا است. فهرست زیر ۱۰ شهر آلمان با بیشترین میزان درآمد سرانه را نشان می دهد که توسط مؤسسه مطالعات اقتصادی کلن تهیه شده است.
«هیچ چیز دیگری مهم نیست» ترانه ای تصنیفی از گروه هوی متال آمریکایی متالیکا است. این ترانه سومین تک آهنگ در پنجمین آلبوم آنها، "متالیکا" بود. این ترانه بارها توسط گروه های مختلف دوباره خوانی شده است. مقدمهٔ «هیچ چیز دیگری مهم نیست» با تکنیک چنگسان (آرپژ) با کوک استاندارد گیتار با نواختن سیم های آزاد می (سیم ۱)، سُل، سی و می (سیم ۶) اجرا شده است. نوشتن این ترانه زمانی آغاز شد که جیمز هتفیلد در حال صحبت تلفنی با دوست دخترش بود و با دست دیگر در حال بازی کردن با گیتارش بود. او به صورت تصادفی سیم های می، سُل، سی و می گیتار را پشت سر هم می زد که مقدمه ای برای نوشتن این ترانه شد. اولین خط ترانه را نیز هتفیلد به او تقدیم کرد؛ "so close, no matter how far" «بسیار نزدیک، مهم نیست چه قدر دور…» زمانی که او در تورهایش به سر می برد. در ابتدا هتفیلد قصد انتشار ترانه را نداشت و آن را فقط برای خودش نوشته بود، اما بعد از آنکه لارس اولریک آن را شنید، آن را برای آلبوم در نظر گرفتند.
شب تابی یا فِلورسانس (به انگلیسی: ) یکی از انواع تابناکی است. فرهنگستان زبان فارسی برای این مفهوم، فلوئورخشندگی را پیشنهاد کرده است. شب تابی در سامانه های شیمیایی گازی، مایع یا جامد رخ می دهد. شب تابی در اثر جذب فوتون در حالت پایه و رسیدن به حالت برانگیخته پدید می آید. برخلاف فسفرسانس، در این حالت، اسپین الکترون همچنان با الکترون حالت پایه، جفت شده است. زمانی که مولکول برانگیخته، به حالت پایه بازگردد، تابش فوتون هایی با انرژی کمتر و طول موج بلندتر را به همراه دارد. اصطلاح فلورسانس از فلئوریت می آید که ماده معدنی متشکل از نمک فلوراید کلسیم (CaF 2) و یک ماده فلورسنت شناخته شده است. دلیل. پس از آنکه الکترون با جذب فوتون پرانرژی (نور با طول موج کوتاه) از تراز پایه به تراز برانگیخته می رود، تمایل دارد که با تابش فوتون انرژی خود را از دست بدهد و به تراز پایه برگردد. در اینجا ممکن است که الکترون یک راست به تراز پایه برنگردد؛ بلکه ابتدا به ترازهای برانگیخته پایین تر رفته و سپس به تراز پایه برسد که در این حالت الکترون، فوتون هایی با انرژی کمتر (یعنی طول موج بلندتر) از خود تابش می کند که ممکن است برای چشم انسان قابل دی
دن باشد. یعنی نور با طول موج معین جذب می کنند اما نور با طول موج متفاوت از خود گسیل می دهند. کاربرد. این خاصیت در کانی شناسی، گوهرشناسی، پزشکی، و لامپ فلورسنت به کار می رود. لامپ های فلورسنت. عقربه های ساعت شب نما در تاریکی می درخشند. این پدیده را فسفرتابی می نامند، زیرا تابش آن بر اثر انرژی نورانی ای است که عقربه ها در طول روز گرفته اند. موج بازگشتی از پدیدهٔ شب تابی در مقایسه با فُسفُرتابی، انرژی بیشتر و در نتیجه طول موج کمتر دارد. منابع. "دانشنامه کودکان و نوجوانان آکسفورد"، چاپ ششم. تهران،: نشر نی، ۱۳۸۸. (ج. ۲)