Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آبجکت کد یا کد هدف، کدی است که مترجم یا اسمبلر آن را تولید می کند و در واقع مجموعه دستورالعملهایی به زبان ماشین (به صورت ۰ و ۱) یا یک زبان واسط (برای مثال زبان انتقال ثبات) است. برای استفاده از کد آبجکت، باید آن را در یک فایل اجرایی، فایل کتابخانه، یا یک آبجکت فایل قرار داد. برای تبدیل فایل آبجکت به فایل قابل اجرا یا فایل باینری از پیوندده استفاده می شود. چرا از کد آبجکت استفاده می شود؟. ۱. افزایش ماژولار بودن کد. برنامه های بزرگ به چندین فایل تقسیم می شوند. هر فایل جداگانه کامپایل شده و به یک فایل آبجکت تبدیل می شود. در نهایت، این فایل ها در مرحله لینکینگ به یکدیگر متصل می شوند. ساختار یک فایل آبجکت. یک فایل آبجکت معمولاً شامل بخش های زیر است: مثال عملی از تولید کد آبجکت. فرض کنید فایلی به نام codice_6 داریم: int main() { printf("Hello, World! "); return 0; کامپایل و تولید فایل آبجکت در لینوکس. با اجرای دستور زیر در ترمینال:&lt;syntaxhighlight&gt; gcc -c main.c -o main.o &lt;/syntaxhighlight&gt;یک فایل آبجکت به نام codice_7 تولید می شود. این فایل هنوز قابل اجرا نیست. لینک کردن فایل آبجکت و تولید فایل اجرایی.
برای تبدیل codice_7 به یک فایل اجرایی، دستور زیر را اجرا می کنیم:&lt;syntaxhighlight&gt; gcc main.o -o main &lt;/syntaxhighlight&gt;حال فایل codice_9 یک فایل اجرایی است که می توان آن را اجرا کرد:&lt;syntaxhighlight&gt; ./main &lt;/syntaxhighlight&gt;خروجی:&lt;syntaxhighlight&gt; Hello, World! &lt;/syntaxhighlight&gt; انواع فایل های آبجکت. ۱. Relocatable Object Files (قابل جابه جایی): ۲. Executable Object Files (اجرایی): ۳. Shared Object Files (کتابخانه های مشترک): کد آبجکت یکی از مراحل مهم در تبدیل کد منبع به یک فایل اجرایی است. این مرحله باعث افزایش کارایی، ماژولار بودن کد، و امکان استفاده از چندین زبان برنامه نویسی در یک پروژه می شود. بدون مفهوم کد آبجکت، مدیریت پروژه های بزرگ نرم افزاری بسیار دشوار می شد.
آشیکاگا یوشی ترو (۱۵۳۶–۱۵۶۵ میلادی) سیزدهمین شوگون از شوگون سالاری آشیکاگا بود. او از سال ۱۵۴۶ تا ۱۵۶۵ میلادی حکمرانی کرد. پدر او آشیکاگا یوشی هارو دوازدهمین و برادر کوچکتر او آشیکاگا یوشی آکی پانزدهمین و آخرین شوگون بود. در سن یازده سالگی به شوگونی رسید. دوازدهمین شوگون یوشی هارو، پس از پدرش، در سال ۱۵۴۶ بعد از یک جدال سیاسی با هوسوکاوا هاروموتو مجبور به بازنشستگی شد. یوشی ترو پسر او نیز به مانند پدرش در ابتدا یک شوگون دست نشانده بود. یوشی ترو تنها ۱۱ سال داشت که مراسم شوگونی او در خارج از کیوتو در ساکاموتو در ولایت اومی برگزار شد. یوشی ترو به سختی به عنوان یک شوگون پذیرفته شد. پدر او به منظور بازگشت خود به کیوتو یک پیمان صلح با هوسوکاوا هاروموتو بست. اما میوشی ناگایوشی (از خاندان میوشی) که در خدمت هوسوکاوا هاروموتو بود از او جدا شد و به طرفداری هوسوکاوا اوجیتسونا درآمد. آنها در نهایت یوشی هارو و همچنین هوسوکاوا هاروموتو را از کیوتو بیرون راندند. در سال ۱۵۵۰، یوشی هارو (پدر یوشی ترو) درگذشت بدون اینکه بتواند به کیوتو برگردد. در سال ۱۵۶۴، میوشی ناگایوشی در اثر بیماری درگذشت و یوشی ترو فرصت را برای بازگشت اقتد
ار به رژیم شوگون ها مناسب یافت. با این حال، ماتسوناگا هیساهیده و سه عضو خاندان میوشی خواستار حذف یوشی ترو از قدرت و جانشینی پسر عموی او آشی کاگا یوشی هیده به عنوان یک شوگون دست نشانده بودند. در سال ۱۵۶۵، ماتسوناگا هیساهیده و میوشی یوشیتسوگو مجموعه ای از ساختمان هایی که شوگون یوشی ترو در آن زندگی می کرد (که بعدها قلعه نیجو خوانده شد) را محاصره کردند (حادثه ایروکو). در زمان محاصره هیچ کمکی از طرف دایمیو ها برای حمایت از شوگون نرسید. در این حمله یوشی ترو و چند سربازی که او را حمایت می کردند، به قتل رسیدند. یوشی ترو در زمان مرگ ۳۰ سال داشت. سه سال بعد از این واقعه در سال ۱۵۶۸ پسر عمویش آشیکاگا یوشی هیده شوگون چهاردهم شد.
خاندان محمودی بزرگ از خاندان های معروف ایرانی دوران قاجار است. اصل این خانواده از مازندران نشات گرفته است و اعضای آن در دربار قاجار دارای مشاغل دیوانی بوده اند. تاریخچه. نخستین نیای شناخته شده خاندان محمودی، میرزا محمدباقر از اعیان و فضلای بابل بود. او در حدود سال ۱۲۲۲ قمری درگذشت و از خود فرزندانی چند باقی گذاشت، از جمله دختری که یک سال پس از وفات وی به ازدواج ذوالفقارخان سردار سمنانی درآمد و پسری موسوم به میرزا احمد (۱۲۱۲–۱۲۶۱ هجری قمری) که پس از اتمام تحصیل در قم، در حدود سال ۱۲۳۰ قمری به عنوان منشی داخل دستگاه ذوالفقارخان شد. پس از درگذشت ذوالفقارخان، میرزا احمدخان به تهران رفت و در شمار منشیان دربار درآمد. او رفته رفته نزد فتحعلی شاه اعتبار بسیار یافت و مورد اعتماد شاه قرار گرفت تا جایی که در ۱۲۴۸ قمری از جانب وی به حکومت نطنز گماشته شد. او در دوران محمدشاه، چند سال (تا ۱۲۵۴ قمری) به سمت استیفا و تحریرات در خدمت بهمن میرزا حاکم کاشان بود. او سال های بعد را به دور از مشاغل دولتی، گاه در تهران و گاه در قم زیست و ۱۲۶۱ قمری در چهل و نه سالگی در قم درگذشت. از هشت فرزند او، چهار تن به سنین بزرگسالی رسیدند که ع
بارت بودند از: میرزا یوسف، که در ۱۸ سالگی به هندوستان رفت و بازنگشت، میرزا خانلرخان اعتصام الملک (۱۲۴۳–۱۳۱۵ قمری) خیرالنساء خانم و میرزا محمودخان مشاورالملک (۱۲۵۰–۱۳۳۸ قمری) میرزا خانلرخان اعتصام الملک. میرزا خانلر خان در ۱۷ محرم ۱۲۴۳ قمری متولد شد. از سن پانزدسالگی به اصفهان رفت و تا مرحله اجتهاد تحصیل کرد. او با فوت پدرش به قم بازگشت و کفالت مادر و برادر و خواهرش را برعهده گرفت. وی مدتی در قم به منشی گری مشغول بود و پس از آن به مشاغلی از جمله متصدی انشای فرامین خراسان (در حکومت فریدون میرزا) منشی فرامین احکام وزارت امور تجارت و صنایع، مأمور انشای وقایع روزنامه دولتی ایران در لندن رسید. وی به موجب شغل اخیر به مدت چهارده ماه در لندن اقامت کرد و پس از بازگشت، در ۱۲۸۸ قمری به فرمان میرزا حسین خان سپهسالار به ریاست اداره انگلیس در وزارت امور خارجه منصوب شد. او در خطاطی از شاگردان عبدالحسین اصفهانی و میرزا محمدمهدی ملک الکتاب بود و با تخلص «صفی» شعر می سرود. خانلرخان سه همسر اختیار کرد که دومین آن ها «بی بی جهان» (درگذشته ۱۳۰۲ قمری) از شاهزادگان قاجار و دختر جهانگیر میرزا پسر محمدعلی میرزا دولتشاه بود. اعتصام الم
لک مجموعاً از سه ازدواج صاحب هفت فرزند بود. از همسر اولش بالا خانم که در هنگام اقامت در تبریز با او ازدواج کرده بود، یک فرزند داشت: از بی بی جهان دختر جهانگیر میرزا چهار فرزند داشت: خانلرخان چندسال پس از درگذشت بی بی جهان، با دختری به نام سکینه خانم که از اهالی تهران بود ازدواج می کند و از او دختری به نام طوبی (متولد ۱۳۱۵ قمری، درگذشته ؟) داشت که از دارالمعلمات عالی فارغ التحصیل شده و نزد برادر بزرگش میرزا حسین خان به بیرجند رفت و در مدرسه شوکتیه تدریس می کرد. میرزا محمودخان مشاورالملک. میرزا محمودخان مشاورالملک، آخرین فرزند میرزا احمدخان، در سال ۱۲۵۰ قمری در کاشان متولد شد و در هنگام فوت پدر یازده ساله بود. او تحت نظارت اعتصام الملک در قم و مشهد تحصیل کرد. سپس در ۱۲۷۲ قمری وارد دارالفنون شد و سه سال بعد جزو چهل و دو نفر محصلینی که بنا به فرمان ناصرالدین شاه به اروپا گسیل داشتند، به پاریس رفت. وی مدت هفت سال در آنجا به تحصیل نجوم اشتغال داشت. در آخرین سال، برای نگارش پایان نامه تحصیلی به بلژیک سفر کرد و موفق به کشف و رصد سیاره ای شد که در کتب نجوم به نام «سیاره محمودی» ثبت گردیده است. او در زمان صدارت میرزا ح
سین خان سپهسالار به کارپردازی سفارت ایران در طرابوزان مأمور شد و سپس به عنوان کارپرداز به سفارت ایران در بغداد رفت. وی در ۱۳۲۴ قمری در دوره اول مجلس شورای ملی از طرف مردم تهران به نمایندگی انتخاب شد و در ۱۳۳۸ قمری در تهران درگذشت. او مدتی ریاست محکمهٔ تمیز (دیوان عالی کشور) را عهده دار بود. محمودخان از دو ازدواج صاحب نه پسر و یک دختر بود از جمله:
سرافین فیلمی زندگینامه ای به کارگردانی مارتین پروو محصول سال ۲۰۰۸ است. این فیلم در سی و چهارمین جوایز سالیانه سینمای فرانسه موسوم به سزار برنده هفت جایزه شد. سرافین یکی از نقاشان مشهور فرانسه بود. تهیه کنندگان این فیلم در اولین قدم، آن را به کشورهای ژاپن و کره جنوبی فروختند و تحلیل گران اقتصادی سینما از این که دو کشور آسیایی اولین خریداران این فیلم بودند، اظهار تعجب کردند. فیلم نامه فیلم (که توسط کارگردان آن مارتین پروو نوشته شده است) برگرفته از یک ماجرای واقعی است. موضوع فیلم. این فیلم بر اساس داستان واقعی زندگی معجزه آسای یک زن نقاش فرانسوی مشهور به نام سرافین دو سنلیس است که کاشف او یک کلکسیونر آلمانی در ابتدای جنگ جهانی اول بود و موزه مایول پاریس نمایشگاهی از آثار او برپا کرده است. بازیگران فیلم. مورو نوامبر پیش نیز برای بازی در نقش اصلی فیلم «سرافین» جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره قاهره را از آن خود کرده بود. او سال ۲۰۰۴ هم با فیلم «وقتی دریا بالا می آید» که خود یکی از کارگردانان آن بود، برنده دو جایزه سزار شد. «یولانده مورو» بازیگر کهنه کار سینمای فرانسه در این فیلم نقش نقاش معروف کلاسیک یعنی سرافین را
بازی می کند.
ادوارد مورگان فورستر (، زادهٔ ۱ ژانویه ۱۸۷۹ در لندن – درگذشتهٔ ۷ ژوئن ۱۹۷۰ در کاونتری، واریک شر) رمان نویس، انشانویس و منتقد ادبی و اجتماعی انگلیسی است. شهرت او بیشتر برای نوشتن رمان هایی مانند هواردز اند (۱۹۱۰) و گذری به هند (۱۹۲۴) و همچنین نقدهایش است. زندگی. سال های آغازین. ادوارد مورگان فورستر در سال ۱۸۷۹ در لندن متولد شد. در سال ۱۸۸۰ پدرش که معمار بود بر اثر بیماری سل درگذشت. از آن زمان، فورستر که هنوز دو ساله نشده بود، توسط مادرش بزرگ شد. در سال ۱۸۹۳ به عنوان دانش آموز روزانه وارد مدرسه تن بریج شد. وی بعدها نظام آموزش عمومی انگلیسی را مورد انتقاد قرار داد. در سال ۱۸۹۷ وارد کالج کینگ، کمبریج کمبریج شد. در آنجا احساس آزادی کرد و از آن لذت برد. برای نخستین بار توانست تمایلات فکری خویش را دنبال کند. چندی بعد به عضویت گروهی به نام حواریون درآمد که از دانشجویان لیسانسی تشکیل شده بود که با یکدیگر به بحث در مورد موضوع های فلسفی و ادبی می پرداختند. سال های میانی. فورستر پس از اتمام دانشگاه، تصمیم گرفت که به طور جدی به نوشتن بپردازد. در سال ۱۹۰۱ همراه با مادرش به ایتالیا و یونان سفر کرد. این سفرها الهام بخش دو رم
ان اول او شدند. در سال ۱۹۰۴ داستان کوتاه «آنسوی پرچین» را در ایندیپندنت منتشر کرد. در سال ۱۹۰۵ رمان جایی که فرشتگان می ترسند گام بردارند را منتشر کرد. بین سال های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۶ در آلمان به تدریس و مربی گری کودکان پرداخت. در سال ۱۹۰۷ به عضویت گروه بلومزبری درآمد و روابط دوستانه ای را با ویرجینیا وولف و لئونارد وولف تشکیل داد. در سال ۱۹۰۸ رمان اتاقی با منظره را منتشر کرد. در سال ۱۹۱۰ رمان هواردز اند را منتشر کرد که به نخستین موفقیت چشمگیرش تبدیل شد. بین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳ به هند سفر کرد. در سال ۱۹۱۳ نوشتن رمان موریس را که در مورد عشق همجنس گرایانه دو مرد بود، آغاز کرد. این رمان پس از مرگ فورستر و در دهه ۱۹۷۰ منتشر شد. در سال ۱۹۱۵ و در هنگام جنگ جهانی اول به مصر رفت و به صورت داوطلبانه برای کمیته بین المللی صلیب سرخ به مدت سه سال در اسکندریه به خدمت پرداخت. در سال ۱۹۱۹ به انگلستان بازگشت. در سال ۱۹۲۱ برای بار دیگر از هند دیدن کرد. در ۱۹۲۴ رمان گذری به هند را منتشر کرد. که نقدهای مثبتی دریافت کرد. پس از «گذری به هند». فورستر پس از انتشار گذری به هند از آنجایی که نمی توانست صادقانه و آزادانه در مورد روابط جنسی بن
ویسد، تصمیم گرفت نوشتن رمان را رها کند. در سال ۱۹۴۵ و پس از مرگ مادرش از طرف دانشگاه کمبریج پیشنهاد کار دریافت کرد و از آن پس در دانشگاه روزگار گذرانید. در سال ۱۹۴۷ به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و در آنجا به سخنرانی پرداخت. در طول سال های بعد چندین جایزه دریافت کرد. ادوارد مورگان فورستر در ۷ ژوئن ۱۹۷۰ در سن ۹۱ سالگی در کاونتری بر اثر سکته درگذشت.
سید تقی نوربخش (زاده ۱۳۴۱ مشهد – ۱۳۹۷ گرگان) پزشک ایرانی بود که از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ مدیرعاملی سازمان تأمین اجتماعی را بر عهده داشت. او پیشتر عضو هیئت مدیره و قائم مقام مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی بین سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰، قائم مقام رئیس کل سازمان نظام پزشکی بین سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ و رئیس انجمن جراحان ارتوپدی ایران بود. نوربخش در تصادف رانندگی حین بازدید از گرگان در ۲۴ آبان ماه ۱۳۹۷ کشته شد. او یک روز قبل از حادثه در روز چهارشنبه ۲۳ آبان سال ۱۳۹۷ نهضت پویش مهربانی به بیماران را بنیانگذاری نمود. درگذشت. در تاریخ ۲۴ آبان ۱۳۹۷ سید تقی نوربخش به همراه عبدالرحمن تاج الدین خوزانی (معاون پارلمانی سازمان تأمین اجتماعی) در جریان سفر وزیر کار به استان گلستان در تقاطعی واقع در محور کردکوی - گرگان دچار سانحه رانندگی شد و بعد از انتقال به بیمارستان درگذشت. حسن روحانی رئیس جمهور در پیامی درگذشت وی را تسلیت گفت. مقبرهٔ وی در شهر ری و در مجاورت حرم عبدالعظیم حسنی در رواق دارالرحمه می باشد.
یوشیو فوجی وارا بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که از سال ۱۹۲۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ژاپن بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته است. آخرین بازی ملی وی در تاریخ میلادی بود. یوشیو فوجی وارا در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند.
اوسابورو هیداکا بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۳ مه ۱۹۲۳ میلادی اولین بازی ملی اش را انجام داد. او در ۲ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. اوسابورو هیداکا در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند.
اولین دوره فستیوال دختران زیر ۱۳ سال کشور از تاریخ 92/6/11 الی92/6/17به میزبانی استان تهران برگزار گردید. در مراسم افتتاح این مسابقات علی کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال و سرمربی تیم ملی فوتبال ایران کارلوس کی روش و همچنین مسئولان فوتبال بانوان حضور داشتند. هدف از برگزاری این فستیوال استعداد یابی بازیکنان و همچنین توجه و اهمیت دادن به فوتبال پایه عنوان شده است. در این دوره مسابقات تیم استان فارس به قهرمانی رسید و تیمهای استانهای تهران و اصفهان به ترتیب دوم و سوم شدند. منابع و پانویس. [[رده:جشنواره ها]]
ریوزو شیمیزو بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۳ مه ۱۹۲۳ میلادی اولین بازی ملی اش را انجام داد. او در ۲ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. ریوزو شیمیزو در بازی های ملی اش ۱ گل به ثمر رساند.
توشیو هیرابایاشی بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۳ مه ۱۹۲۳ میلادی اولین بازی ملی اش را انجام داد. او در ۲ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. توشیو هیرابایاشی در بازی های ملی اش گلی به ثمر نرساند.
"'آملی کورت" (۲۳ سپتامبر ۱۹۴۴ - ۲ ژانویه ۲۰۲۳) تاریخ نگار و متخصص تاریخ خاور نزدیک اهل بریتانیا است. وی در دانشگاه کینگز لندن، کالج دانشگاهی لندن و مدرسه مطالعات مشرق زمین و آفریقا تدریس می کند. او در دوم ژانویه ۲۰۲۳ درگذشت.
معصوم کرکماز با نام سازمانی عگید (زاده ۱۹۵۶ در فرقین - درگذشته ۱۹۸۶ در کوه های گابار)اولین فرمانده نیروهای مدافع خلق شاخه نظامی پ ک ک است. او به خاطر هدایت حمله ۱۵ آگوست ۱۹۸۴ که در واقع اولین حمله پ ک ک علیه ترکیه در سلسله نبردهای پ ک ک باترکیه برای استقلال کردستان بود، مشهور است. او در ۲۸ مارس توسط نیروهای ترکیه کشته شد.
جمیل بایک (۱۹۵۱، کبان، الازیغ) که به جمعه نیز معروف است، یکی از اعضای مؤسس پ ک ک است که هنوز در قید حیات است. بایک عضو شورای فرماندهی پ ک ک است؛ در عین حال او یکی از ۱۲ عضو شورای فرماندهی شاهین های آزاد کردستان -یک سازمان فراگیر سیاسی کرد که پ ک ک نیز بخشی از آن است. همچنین او به همراه مراد کارایلان، رهبر پ ک ک و باهوز اردل -یک کرد اهل کردستان سوریه، کمیته احزایی پ ک ک را تشکیل می دهند. بایک که از کردهای علوی ترکیه است در کنگره اول حزب در سال ۱۹۷۸ به عنوان قائم مقام رسمی دبیرکل سازمان انتخاب شد. بدین صورت بایک تا سال ۱۹۹۵ پس از اوجالان، نفر دوم سازمان بود. در این سال او به جای فرمانده شاخه نظامی سازمان، ارتش آزادی خلق کردستان منصوب شد. در اوائل دهه ۱۹۹۰، او مسئول آکادمی مصعوم کرکماز در دره بقاع لبنان تحت کنترل سوریه بود. پس از دستگیری اوجالان -رهبر سازمان- بایک با مراد کارایلان علیه تجدیدنظرطلبان همکاری کرد. در نتیجه رهبران تجدیدنظرطلب پ ک ک چون عثمان اوجالان و نظم الدین تاش -که قبلاً بر سر یک کشمکش برای رهبری سازمان، بایک را علیه عثمان اوجالان پشتیبانی کرده بود- و کانی یلماز، پ ک ک را ترک گفتند. زان پس کارای
لان به همراه بایک، رهبری را در پ ک ک به عهده گرفتند. موضع بایک زمانی که باهوز اردل به فرماندهی جناح نظامی جدید سازمان رسید، در ضعف قرار داشت. از آن پس بایک، رهبری سیاسی در پ ک ک بوده است. در مصاحبه ای که نشریه ایندیپندنت در سال ۲۰۰۷ با بایک داشت او را فرد دوم پ ک ک نامید.
نظام الدین تاش (متولد ۱۹۶۱ در واراتو، ترکیه) با نام سازمانی بوتان روژهلات یکی از قدیمی ترین فرماندهان نظامی پ ک ک بوده.او در سال ۱۹۸۶ به پ ک ک پیوست و در سال ۱۹۹۵، به فرمانده نظامی سازمان منصوب شد.او فرمانده ارتش آزادی خلق کردستان، شاخه نظامی پ ک ک و یکی از اعضای کمیته مرکزی پ ک ک بود.او همچنین در شورای رهبری سازمان خدمت می کرد.هنگامی که در سال ۱۹۹۹ عبدالله اوجالان دستگیر شد، او جانب جمیل بایک را علیه عثمان اوجالان، برادر عبدالله اوجالان گرفت.او در دهه نخست قرن ۲۱ام، وقتی علیه خشونت سازمان موضع گرفت سازمان را ترک کرد و حزب دموکرات میهنی را ،که حزبی ضد خشونت بود تأسیس کرد.او که اغلب از رهبری پ ک ک انتقاد می کند هم اکنون در کردستان عراق زندگی می کند.
فهمان حسین Fehman Hûseyn با نام سازمانی باهوز اردال از فرماندهان حزب کارگران کردستان (پ ک ک) است. او که از کردهای سوریه است از ژوئن ۲۰۰۴ تا ژوئیه ۲۰۰۹، فرماندهی واحدهای حفاظت از خلق، شاخه نظامی پ ک ک را به عهده داشت؛ تا اینکه نورالدین صوفی به جای او منصوب شد. از سال ۲۰۰۴ او عضو کمیته اجرایی سه نفره پ ک ک شده است. این کمیته شامل خودش، مراد کارایلان، رهبر پ ک ک و جمیل بایک، جانشین فرمانده پ ک ک است. برخی تحلیگران ترک ادعا می کنند که باهوز اردال، سازمان بازهای آزادی کردستان را رهبری می کند. زندگینامه. فهمان حسین در سال 1969 در شهر کرد نشین مالکیه سوریه به دنیا آمد و در رشته پزشکی از دانشگاه دمشق فارغ التحصیل شد او در دمشق با حزب کارگران کردستان که در آن سالها شاخه سیاسی آن در سوریه مستقر بود آشنا شد و برای آموش های نظامی به دره بقا مقر نظامی این حزب در لبنان سفر کرد فهمان حسین پس از دستگیری عبدالله اوجلان رهبر حزب کارگران کردستان تبدیل به یکی از سه نفر قدرتمند این حزب در کنار مراد کاریلان و جمیل بایک تبدیل شد و رهبر شاخه نظامی حزب کارگران یعنی نیروهای مدافع خلق شد (۲۰۰۴-۲۰۰۹) در سال ۲۰۱۶ خبرگزاری آنادولو اعلام ک
ه باهوز اردال فرمانده حزب کارگران کردستان توسط سرویس های امنیتی ترکیه در سوریه کشته شده اما صحت این خبر پس از ظاهر شدن او در ویدویی در سال ۲۰۱۷ رد شد
ویلهلم بیتریش (۲۶ فوریه ۱۸۹۴–۱۹ آوریل ۱۹۷۹) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان های مختلفی را در وافن اس اس فرماندهی کرد. زندگی. ویلهلم بیتریش روز ۲۶ فوریه سال ۱۸۹۴ در ورنیگه روده زاده شد. در جریان جنگ جهانی اول در نیروی هوایی امپراتوری آلمان خلبان جنگنده بود. بیتریش پس از جنگ در فرای کور خدمت کرد. سال ۱۹۳۲ به اس اس پیوست. با آغاز جنگ جهانی دوم، در کارزار ۱۹۳۹ لهستان، ۱۹۴۰ فرانسه و ۱۹۴۱ جبهه شرقی در یگان های وافن اس اس خدمت کرد. بیتریش سال ۱۹۴۴ لشکر نهم زرهی اس اس "هوهنشتاوفن" را در روسیه فرماندهی نمود. ماه ژوئیه همان سال به جبهه نرماندی در فرانسه منتقل شد و هدایت سپاه ۲ زرهی اس اس را بر عهده گرفت. ماه سپتامبر سپاه او نقش کلیدی در شکست عملیات بریتانیایی ها در ناحیه آرنم داشت. ماه دسامبر با این سپاه در تهاجم ناحیه آردن مشارکت کرد. این سپاه ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ به جبهه شرقی منتقل شد اما رفته رفته عقب نشینی کرد و در نهایت تسلیم آمریکایی ها گردید. بیتریش به فرانسه تحویل داده شد. به اتهام جنایت جنگی محاکمه شد و تا سال ۱۹۵۴ در زندان بود. اوبرگروپن فورر ویلهلم بیتریش در نهایت ۱۹
آوریل ۱۹۷۹ در ولفراتزهاوزن در آلمان غربی درگذشت.
هربرت ارنست فال (زاده ۹ اکتبر ۱۸۹۶، مرگ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۱۰ فوریه ۱۹۴۳ تا ۱۸ مارس ۱۹۴۳ فرمانده لشکر دوم زرهی اس اس داس رایش و از ۷ می ۱۹۴۴ تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ فرمانده لشکر چهارم اس اس پلیس بود. فال در ۱ اوت ۱۹۴۲ به اس اس پیوست و در ۱۹۴۳ به درجه اوبرفورر رسید و فرمانده لشکر دوم زرهی اس اس داس رایش مستقر در شوروی شد.در جریان نبرد سوم خارکوف به شدت زخمی شد و موفق به دریافت صلیب شوالیه آهنین شد.پس از بهبودی بازرس نیروهای زرهی در اداره اصلی رهبری اس اس شد.در ژوئیه ۱۹۴۴ به سالونیک در یونان رفت تا فرماندهی لشکر چهارم اس اس پلیس را که در آن جا مستقر بود به دست بگیرد.وی در نهایت در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ در یک سانحه رانندگی درگذشت.
فرهنگ تاجیکستان فرهنگی چند هزار ساله و غنی است. تاجیکستان کشوری فارسی زبان، مسلمان و واقع در فرارود و آسیای میانه است که این موارد یعنی دین اسلام، زبان فارسی و تاریخ پر فراز و نشیب فرارود شالوده های فرهنگی تاجیکستان را تشکیل داده اند. تاجیکستان رسوم و آداب محلی بسیاری دارد که برخی از آن ها مانند نوروز در میان کشورهای منطقه نیز موجود است. فرهنگ تاجیک. ۱) اخلاق و عادات:تاجیک ها مردمانی سخت کوش، پاک اندیش، میهمان نواز، وطن دوست وبا ایمان می باشد. باورشان به قول وقرار ازهمه مردم استوارتر و بر مبنای درستی و پاک دلی است، در درستی سرشناس اند. موسیقی و رقص سنتی از پایه های زندگی آنان می باشد. ۲) دین و مذهب:دین اکثریت مردم تاجیکستان اسلام است، براساس آخرین آمار موجود مسلمانان ۹۰درصد جمعیت تاجیکستان را تشکیل می دهند، ۸۵درصد این جمعیت سنی و بیشتر آن ها پیرو مذهب حنفی هستند. شیعیان ۵درصد جمعیت مسلمان این کشور را تشکیل داده و بیشتر آن ها نیز پیرو مذهب اسماعیلیه هستند، ازدیگر اقلیت های دینی می توان به یهودیان و بهاییان اشاره کردکه درصد بسیار کمی از جمعیت تاجیکستان را تشکیل می دهند یهودیان بیشتر در شهر دوشنبه سکنی گزیده اند
. ۳)دین و سیاست:طبق قانون اساسی تاجیکستان، تشکیلات وگروه های دینی حق دخالت در امور سیاسی کشور را ندارد و از ورود به حیطه کارهای دولتی منع شده اند. با وجود این امر گروه های دینی در اوضاع سیاسی تاجیکستان بخصوص بعد از استقلال این کشور تأثیر فراوان داشته اند، تمامی امور دینی مسلمانان این کشور توسط اداره قاضیات اداره می شود که زمان تأسیس آن به سال ۱۹۸۸میلادی و حکومت اتحاد جماهیر شوروی بازمی گردد. بعد از جنگ های داخلی و به قدرت رسیدن رحمان اف از حضور نیروهای دینی در قدرت سیاسی کاسته شده و سیاست جدایی دین از سیاست به شدت پیگیری می شود. به دلیل کمتر توسعه یافتگی و تأثیرپذیری کم تاجیکستان از فرهنگ غربی، این کشور بسیاری از رسوم و ویژگی های فرهنگی خاص خود را حفظ کرده است؛ که از جملهٔ آن ها پوشاک مردم تاجیک است. قصه خوانی، توجه به آداب نیاکان، غذاهای محلی و هنرهای نمایشی از دیگر ویژگی های فرهنگی تاجیکستان است. موسیقی. موسیقی تاجیکی، شباهت بسیاری به موسیقی دیگر کشورهای آسیای مرکزی دارد. شش مقام سبک برجسته ای در موسیقی بومی تاجیک است، اگرچه فلک در جنوب تاجیکستان طرفداران زیادی دارد. در پامیر ولایت مختار کوهستان بدخشان موسی
قی متفاوتی وجود دارد.
درخواست برای رسمیت یافتن گاه شماری هجری خورشیدی در تاجیکستان اشاره به این موضوع دارد که مردم تاجیکستان پس از استقلال این کشور خواهان بازگشت به هویت خودی شان بودند که یکی از مصادیق آن درخواست برای رسمیت یافتن گاهشماری هجری خورشیدی و انتخاب نوروز به عنوان آغاز سال جدید در تاجیکستان است به ویژه که تقویم رسمی دو کشور فارسی زبان ایران و افغانستان هم هجری خورشیدی است و تاجیکستان تنها کشور فارسی زبانی است که در آن تقویم میلادی رسمیت دارد. این درخواست مردم تاکنون به دلیل نفوذ روسیه و مخالفت دولت تاجیکستان به دلایل اقتصادی، فرهنگی و سیاسی مانند ارتباط با روسیه و کشورهای دیگر مسکوت مانده است. اخیراً مردم تاجیک در اینترنت و رسانه های دیگر بر این درخواست خود پافشاری کرده اند. عبدالفتاح واحداُف مدیر بخش مونیتورینگ انجمن رسانه های مستقل در تاجیکستان اعتقاد دارد هیچ مشکلی برای عملی شدن این طرح وجود ندارد چرا که طرفداران زیادی دارد. تنها نگرانی او باز مشکلات اقتصادی دولت تاجیکستان است که ممکن است سد عملی شدن این طرح شود. وی در این باره می گوید: «در جامعهٔ امروز تاجیکستان اندیشه های مختلفی به دنبال عملی کردن این طرح است. ولی
مشکلات دیگری در تاجیکستان موجود است که مانع عملی بر سر راه پیاده شدن این طرح ایجاد می کند. این کشور به جامعهٔ سابق شوروی علاقه مند و پیوسته است. از ۹۰ سال پیش ما از سال شماری هجری خورشیدی به سال شماری میلادی گذر کرده ایم. امروز وابستگی تاجیکستان و جامعهٔ کشورهای سابق شوروی به کشورهای دیگر اروپا که از طریق شوروی سابق رابطهٔ نزدیکی با ما دارند مشکلاتی را در سر راه گذشتن از سال شماری میلادی به سال شماری شمسی ایجاد می کند.» امامعلی رحمان در آستانهٔ نوروز ۱۳۹۰ چندین بار بر آغاز سال نو با نوروز تأکید کرد. این در حالی است که هنوز تقویم رسمی تاجیکستان، تقویم میلادی است و همچنان تحویل سال نو میلادی در دوشنبه رسمیت دارد. به نظر می آید تاجیکان به زودی تقویم خورشیدی را حداقل در کنار تقویم میلادی خود بپذیرند.
آموزش در تاجیکستان شامل چهار سال مدرسه ابتدایی و دو سطح دبیرستان (۵ و ۲ ساله) است. همهٔ سطوح آموزشی زیر نظر وزارت آموزش و پرورش این کشور است. تحصیل در ۹ سال آموزشی در سنین ۷ تا ۱۷ سالگی اجباری است. زبان آموزشی فارسی تاجیکی است اما از سال ۲۰۰۳ میلادی، زبان روسی نیز به عنوان زبان دوم آموزشی اجباری شده است. درصد باسوادی در تاجیکستان حدود ۹۸ درصد است اما کیفیت آموزش در این کشور پایین است. در تاجیکستان مدارسی به زبان های روسی و ازبکی نیز فعالیت می کنند. دانشگاه ها. در تاجیکستان دانشگاه های متعدد دولتی و خصوصی (بیشتر در دوشنبه) وجود دارد که دانشجویان خارجی بسیاری (از جمله ایرانی) را به خود جذب کرده است. در دانشگاه زبان آموزشی روسی است اما اخیراً توجه به انگلیسی بیشتر شده است. زبان و خط. با توجه به تفاوت خط تاجیکستان با سایر کشورهای فارسی زبان، این کشور نمی تواند از منابع درسی ایران و افغانستان استفاده ای ببرد. هر چند که آموزش خط فارسی از پایهٍ چهارم ابتدایی در تاجیکستان آغاز شده است و به مرور زمان افراد بیشتری می توانند از خط فارسی استفاده کنند. اما این روند بسیار کند است و دولت علاقه ای به خط فارسی نشان نمی دهد و
زبان روسی را زبان علمی و ادارای کشور می داند و به فارسی بیشتر به عنوان زبان ادبی و هنری نگریسته می شود. مشکلات. به دلیل ضعف اقتصادی تاجیکستان و ساختارهای کهنهٔ بازمانده از زمان شوروی، این کشور به مشکلات بسیاری در آموزش و پرورش به ویژه امکانات آموزشی، کمبود معلم و مواد آموزشی دچار است. همچنین بنا به اصلاحات فرهنگی و اجتماعی دولت، حجاب در مدارس و دانشگاه های تاجیکستان ممنوع شده است.
میلاد قیصری (زادهٔ ۲۶ بهمن ۱۳۶۵) بازیگر، ادیتور و برنامه ساز ایرانی است. زندگی نامه. میلاد قیصری فرزند مرتضی . بازیگر و برنامه ساز و ادیتور است حرفه اصلی او برنامه سازی است
توماس باخ (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۵۳ میلادی در وورتسبورگ، آلمان) رئیس کنونی کمیته بین المللی المپیک است. او قهرمان شمشیربازی آلمان در المپیک ۱۹۷۶ بوده و در سال ۱۹۹۱ به عضویت IOC درآمد. او در انتخابات ریاست کمیته بین المللی المپیک در سال ۲۰۱۳ به عنوان نهمین رئیس این کمیته انتخاب شد. سوابق. او در مقطعی مدیر اجرایی کمپانی آدیداس نیز بوده است و ریاست کمیته المپیک آلمان را نیز بر عهده دارد. باخ پیش از ریاست از نایب رئیسان کمیته بین المللی المپیک نیز بوده است.