Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لیتون بِینز (زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل کشور انگلستان و مدافع چپ باشگاه اورتون بود. او جزو بهترین مدافع چپ های دنیا بود که در سال ۲۰۱۱ دوم شد. نفر اول روبروت کارلوس بود. تیم ملی انگلستان. بینس سابقه ۱۶ بازی و ۱ گل زده برای تیم ملی زیر ۲۱ سال انگلستان را در کارنامه دارد؛ و از سال ۲۰۱۰ با انجام ۳۰ بازی برای تیم ملی بزرگسالان در رقابت های یورو ۲۰۱۲ و جام جهانی ۲۰۱۴ شرکت کرده است. او تنها گلش را برای تیم ملی بزرگسالان در رقابت های انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ در مقابل رومانی به ثمر رسانده است. اورتون. چند روز قبل از شروع فصل ۲۰۰۷/۲۰۰۸ لیگ جزیره با قراردادی ۵ ساله با مبلغ ۶ میلیون پوند (در مجموع) به تیم اورتون پیوست. او اولین گلش را برای اورتون بعد از انجام ۵۷ بازی (در تمام مسابقات) در دومین فصل حضورش در ترکیب تافی ها مقایل پورتسموث به ثمر رساند. بینس در فصل ۲۰۱۰/۲۰۱۱ در تمام دقایق بازی های اورتون در لیگ انگلیس در زمین حضور داشت و بعد از پایان فصل جایزه بهترین بازیکن سال باشگاه و زیباترین گل فصل (گل در مقابل چلسی) را کسب کرد. وی در حال حاضر در ۳۴۲ بازی موفق به ثمر رساندن ۳۳ گل برای باشگاه اورتون شده است.
رابرت پل گرین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل انگلستان است. وی سابقه ۱۲ بازی برای تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او دروازه بان است. او در تاریخ ۳۱ مه رسماً از فوتبال خداحافظی کرد.
جک باتلند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه رنجرز بازی می کند.
بهرام دباغ بازیکن حرفه ای فوتبال و هافبک باشگاه نفت است، وی متولد ۱۹۹۲ در آذرشهر می باشد. دباغ از جمله بازیکنان بومی وامید تیم تراکتورسازی وعضو تیم ملی زیر ۲۲ ساله های ایران نیز می باشد که در فصل۹۱-۹۲ به تیم فوتبال پیکان تهران پیوست و در اواخر سال 1392 به باشگاه فوتبال نفت تهران پیوست.
فرودگاه محلی تائوس یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا TSM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۶۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۶۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه آب نشین تام-تار-آ ریسورت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد و طول باند آن ۳۹۶۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تانجونگ هاراپان یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TJS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۰۷ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following شرکت هواپیماییs offer scheduled passenger service:
پایگاه آب نشین تانگلفوت یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آب دارد و طول باند آن ۳۰۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۴۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی تانکردو نوس (به زبان بومی: Aeroporto Internacional Tancredo Neves) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CNF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر بلو هوریزونته کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۸۲۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تامورت (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا TMW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی تمپا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا TPA است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۱۳۳ متر است. این فرودگاه در شهر تمپا، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اجرایی خلیج تامپا یک فرودگاه خصوصی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی ایسیق کول یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲٬۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور قرقیزستان قرار دارد و در ارتفاع ۱٬۶۵۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تالتئیلی نروز یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۷۵۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه محلی تالاهاسی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا TLH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۸ متر است. این فرودگاه در شهر تالاهاسی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری تالادیگا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا ASN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تاکورادی یک فرودگاه نظامی با کد یاتا TKD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۵۱ متر است. این فرودگاه در کشور غنا قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تاکلا نروز یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی تعز یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TAI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۶۰ متر است. این فرودگاه در شهر تعز کشور یمن قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. All flights are currently suspended.
فرودگاه تایژو لوکیائو یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا HYN است . این فرودگاه در کشور چین قرار دارد . شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines serve Taizhou Luqiao Airport:
فرودگاه بین المللی ووسو تائی یوان یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا TYN است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر تائی یوان کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۷۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی تائویوان تایوان یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا TPE است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۶۶۰ متر است. این فرودگاه در کشور تایوان قرار دارد و در ارتفاع ۳۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تایتونگ یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TTT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور تایوان قرار دارد و در ارتفاع ۴۴ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Apex Flight Academy ( Flight Training)
فرودگاه سونگشان تایپه یک فرودگاه همگانی و نظامی مسافربری با کد یاتا TSA است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۲۶۰۵ متر است. این فرودگاه در کشور تایپه قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
داوود دانش دوست (زاده ۱۵ مرداد ۱۳۶۴ در کاشمر) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی حال حاضر در عرصهٔ مربیگری و آموزش های آکادمیک در مدرسه فوتبال خود مشغول است. دانش دوست هم اکنون سرمربی تیم شادکام مشهد حاضر در لیگ سوم کشور مرحله دوم است دوران حرفه ای. داوود دانش دوست هافبک تیم ابومسلم خراسان که سابقه بازی در تیم های تراکتورسازی تبریز و آلومینیوم هرمزگان را نیز دارد.
لالهٔ واژگون ایرانی یا گل سرنگون ایرانی یکی از گونه های لاله واژگون است. ارتفاع آن به ۷۵ سانتیمتر می رسد و گل های واژگون بطول ۱ و نیم سانتیمتر آن از نظر رنگ نسبتاً متنوع می باشند. که این تنوع می تواند از رنگ ارغوانی سیر تا رنگ متمایل به سبز یا زرد دیده شود. گرچه این گونه با مقایسه با گونهٔ لاله واژگون اشک مریم چندان جالب نباشد با وجود این خیلی زیبا است و در کوه های زاگرس نسبتاً فراوان است و در دامنه های سنگلاخی یا اغلب در مزارع دیده می شود. زمان گلدهی در ماه فروردین است.
لالهٔ واژگون قوزی یا گل سرنگون قوزی یکی از گونه های لاله واژگون است. ارتفاع آن در حدود ۸ تا ۲۰ سانتیمتر است و گل های واژگون آن ۲ و نیم تا ۳ سانتیمتر قطر دارند؛ که از نظر مقایسه با اندازهٔ گیاه نسبتاً درشت هستند و یکی از شگفت ترین گیاهان پیازی ایران به شمار می آیند. این گل در مرکز ایران دیده می شود ولی نمونه هائیکه در شمال شرقی یافت می شود دارای گل های زیادتر کوچکتر و کم رنگ تر هستند. در استپ های خشک از ارتفاع حدود ۱۱۰۰ تا ۱۸۰۰ متر روئیده و جزو گیاهان زود گل بهاری است که در بیشتر نقاط پراکنده بوده و بعضی مواقع در محل های مناسب به وفور دیده می شود. زمان گلدهی در ماه اسفند و فروردین است.
لالهٔ واژگون حنایی یا گل سرنگون حنایی یکی از گونه های لاله واژگون است. ارتفاع آن در حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر است و گل های واژگون آن ۲ و نیم تا ۳ سانتیمتر طول دارند و به صورت منفرد یا زوج ظاهر می گردند. ترکیب رنگ های قهوه ای مایل به قرمز و زرد گل های این گونه خیلی جالب و نامعمول است. برخی مواقع گل ها رنگ قهوه ای قرمز خود را از دست داده و به رنگ زرد متمایل به سبز در می آید. این گونه تنها در ایران و در یک ناحیهٔ کوچک در شرق کوه های زاگرس در غرب اصفهان و در چمنزارهای مرطوب می روید. ممکن است هزاران بوته از آن در چمنزارهای مرطوب بروید. زمان گلدهی در ماه اردیبهشت است.
لالهٔ واژگون زاگرس یا گل سرنگون زاگرس یکی از گونه های لاله واژگون است. ارتفاع آن به ۸ سانتیمتر می رسد و گل های واژگون بطول ۱ و نیم سانتیمتر است. رنگ آن متمایل به قهوه ای است و در مواردی به وفور در دامنه های سنگلاخی می روید به سادگی قابل رویت نبوده لکن از نزدیک می توان پی برد که همان زیبایی و جلوهٔ بسیاری از گونه های دیگر این جنس را دارا می باشد. بعضی مواقع دارای دو گل است و کپسول بیضی شکل آن افراشته و بطور غیر مترقبه ای بزرگ می شود. پراکندگی آن زیاد بوده و نسبتاً در زاگرس فراوان دیده می شود. بر همین اساس نام لاتین آن از منطقه گرفته شده است. در دامنه های سنگلاخی کوه ها تا حدود ۲۶۰۰ متر ارتفاع می روید. زمان گلدهی در ماه فروردین و اردیبهشت است. پیوند به بیرون. برای دیدن عکس گیاه به سایت زیر مراجعه شود.
لالهٔ واژگون شطرنجی یا گل سرنگون شطرنجی یکی از گونه های لاله واژگون است. ارتفاع آن به ۱۵ تا ۲۵ سانتیمتر می رسد و گل های واژگون تقریباً بطول ۳ سانتیمتر است. رنگ آن از سبز خالص تا قهوه ای خالص متغیر است و معمولاً دارای طرحی شطرنجی است. اکثراً در قسمت های مرتفع جنگل ها تا ۲۷۰۰ متر ارتفاع و در تمام طول سمت شمالی کوه های البرز روئیده ولی بعضی مواقع در دامنه های سنگلاخی اکثر دره های مرکزی این سلسله جبال نیز دیده می شود. زمان گلدهی در ماه اردیبهشت است.
لالهٔ واژگون غرب یا گل سرنگون غرب یکی از گونه های لاله واژگون است. ارتفاع آن به ۳۰ سانتیمتر می رسد برگ های این گونه سبز شفاف و دو برگ متقابل پائین آن تا ۴ و نیم سانتیمتر عرض دارند که این چنین برگ هایی در سایر گونه های ایرانی این جنس یافت نمی شود. قطعات گل پوش گل های منفرد آن تا ۳ سانتیمتر طول دارند که به مرور زمان از رنگ تقریباً سبز خالص تا کم و بیش طرح شطرنجی قهوه ای مشخص تغییر رنگ می دهند. در کردستان و در شیب های سمت شمالی سنگلاخی و اغلب در زیر سایهٔ درختچه ها تا ارتفاع حدود ۲۷۰۰ متر می روید. زمان گلدهی در ماه فروردین و اردیبهشت است.
در این صفحه فهرستی از طول های میان متر و متر یا برابر آن یعنی ۱۰۰ پیکومتر و ۱ نانومتر داده شده است. طول های کوتاه تر از ۱۰۰ پیکومتر طول های بلندتر از ۱ نانومتر
پارک ملی پنجاری (به فرانسوی: Parc National de la Pandjari) منطقه ای حفاظت شده است که در شمال غربی بنین قرار دارد و به پارک ملی آرلی در بورکینافاسو می پیوندد. نام این پارک ملی از رود پنجاری گرفته شده است و از نامدارترین مکان های زندگی فیل، شیر، اسب آبی، گاومیش آفریقایی، و گونه های متعدد آهو در غرب آفریقا است. این پارک همچنین به خاطر تنوع بسیار گونه های پرندگانش نامدار است. موقعیت. پارک پنجاری منطقه ای به وسعت ۲۷۵۵ کیلومتر مربع است که در انتهای شمال غربی بنین قرار دارد. این پارک بخشی از منطقه حفاظت شده موسوم به WAP است که از سرواژه پارک های ملی دابلیو (W National Park) و آرلی (Arli National Park) و Pandjari گرفته شده و گستره ای وسیع از مناطق حفاظت شده میان بنین، بورکینا فاسو، و نیجر را در بر می گیرد.
پارک ملی ساوو شرق یکی از قدیمی ترین و بزرگ ترین پارک های ملی کنیا است که ۱۱٬۷۴۷ کیلومتر مربع وسعت دارد. گشایش یافته در ۱۹۴۸، این پارک در ناحیه تائیتا-تاوتا در استان ساحلی قرار گرفته. پارک به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شده که توسط راه آهن از هم جدا می شوند. نام پارک از رودخانه ساوو می آید؛ رودی که از از غرب به شرق این پارک ملی در جریان است. انتهای غربی پارک به مرز تانزانیا می رسد.
بنفشه سگ دندان نام یک سرده از گیاهان است. گیاه پیازداری است که دارای دو برگ متقابل است. گل های آن درشت و واژگون با قطعات گلپوش برگشته به سمت بالا و دارای قاعده ای زنگوله ای شکل هستند. میوهٔ آن نیز پوشینه چنددانه است. این جنس در حدود ۲۵ گونه در اروپا، نواحی معتدل آسیا و آمریکای شمالی دارد. در ایران فقط یک گونه از آن به نام گل سگ دندان یافت می شود.
دیستمپر سگ سانان (به انگلیسی: Canine distemper) یک بیماری ویروسی است که گونه های مختلفی از پستانداران مانند سگ سانان، گربه سانان، راسوها، کفتارها، پانداها، گربه های زباد و بعضی از پریمات ها را آلوده می کند. تا مدت ها تصور می شد که این بیماری، گربه سانان را مبتلا نمی کند اما در سال های اخیر، مواردی با علائم خفیف از ابتلا به این بیماری در گربه سانان بزرگ و کوچک مشاهده شده است. بیماری پنلوکوپنی، نوعی عفونت ویروسی متفاوت از این بیماری است که تنها گربه سانان را آلوده می کند. دیستمپر در سگ سانان بخش های مختلفی از بدن حیوان از جمله دستگاه گوارش، سیستم عصبی، دستگاه تنفس و مغز و نخاع را آلوده می کند. علائم بالینی. علائم ابتلا به دیستمپر بسیار متنوع هستند. این علائم می تواند طی ۱۰ روز از ابتلا یا پس از هفته ها و ماه ها ظاهر شوند. برخی از این علایم شامل تب، اسهال، تهوع، ترشح شدید بزاق، التهاب در چشم ها و بینی، آبریزش بینی، سرفه، دشواری تنفس، سینه پهلو، دیسانتری، خشکی بینی، کاهش وزن، دهیدراتاسیون، بی اشتهایی، لتالرژی و عفونت های ثانویهٔ باکتریایی شود. دیستمپر در برخی موارد نیز بدون علامت است. ابتلا به دیستمپر می تواند من
جر به مشکلات شدید عصبی و بروز مواردی چون تشنج، بی اختیاری در حرکت یک عضله یا گروهی از عضلات و رعشه های شدید موسوم به رعشه یا تیک دیستمپری شود. تحریک پذیری و حساسیت شدید به مواردی مانند نور، درد و لمس شدن، از دیگر علائم دیستمپر هستند. برخی موارد پیشرفته دیستمپر می توانند منجر به فلج شدن یا نابینایی شوند. دیستمپر در برخی موارد نیز بدون علامت است. علائم مزمن. سگ های بهبود یافته و درمان شده، عموماً تا پایان عمر، دارای عوارض مزمن ناشی از دیستمپر هستند. برخی از سگ ها پس از بهبود، دارای مشکلات عصبی ناشی از تخریب نورون ها، سخت شدن و ایجاد لایه های شاخی در کف پا و پنجه ها، بروز مشکلات در مینای دندان و لثه به ویژه در توله ها، مشکلات و ناهماهنگی در اندام های حرکتی، تشنج های مکرر و فلج کامل یا جزئی، از دیگر عوارض طولانی مدت این بیماری هستند. ویروس شناسی. ویروس عامل بیماری دیستمپر، یک آران ای ویروس تک رشته ای از خانواده پارامیکسوویروس ها است. پارامیکسوویروس ها در انسان باعث بیماری هایی مانند سرخک، اوریون و سین سیشیال تنفسی می شوند. دیستمپر در سگ سانان به شدت مسری بوده و معمولاً از طریق تنفس منتقل می شود. این بیماری درصد ک
شندگی بالایی داشته و بهبود حیوان بیمار به عواملی مانند سن و ویژگی های فیزیکی و سلامتی حیوان و سویه ویروس عامل بیماری و همچنین کیفیت مراقبت و درمان حیوان بستگی دارد. با وجود انجام واکسیناسیون در بسیاری از مناطق، این بیماری همچنان تهدیدی جدی برای سگ ها به شمار می رود. پیشگیری. تا کنون چند واکسن برای پیشگیری از دیستمپر برای سگ ها و راسوها ساخته شده است. جانور مبتلا به این بیماری، پس از بهبود تا ماه ها ناقل ویروس است و باید قرنطینه شده و در فضایی مجزا و بدون ارتباط با حیوانات سالم نگهداری شود. درمان. مانند بیماری سرخک، برای دیستمپر نیز روش درمانی قطعی شناسایی نشده است و مراقبت ها از نوع درمان های حمایتی است. درمان ها عموماً شامل تقویت بدن حیوان بیمار از طریق تأمین مایعات و مواد مغذی و الکترولیت های مورد نیاز، پیشگیری از هرگونه عفونت باکتریایی ثانویه، تجویز داروهای ضدتشنج، داروهای تب بُر و آنتی بیوتیک ها هستند.
گل سگ دندان یکی از گونه های سردهٔ بنفشه سگ دندان است. سردهٔ سگ دندان گیاهان پیازداری هستند که دارای دو برگ متقابل است. گل های آن درشت و واژگون با قطعات گلپوش برگشته به سمت بالا و دارای قاعده ای زنگوله ای شکل هستند. میوهٔ آن نیز کپسول چند دانه است. این جنس در حدود ۲۵ گونه در اروپا، نواحی معتدل آسیا و آمریکای شمالی دارد. در ایران فقط یک گونه از آن به نام گل سگ دندان یافت می شود. گل سگ دندان در حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر ارتفاع دارد گیاه کوچک بسیار زیبایی است که دارای دو برگ با لکه های قهوه ای است. پهنای این برگ ها که در سطح خاک قرار گرفته اند به ۴ سانتیمتر می رسد و طول گلپوش گل های منفرد آن نیز از ۳ تا ۴ و نیم سانتیمتر تغییر می کند. در جنگل های راش و در ارتفاعات ۷۰۰ تا ۱۲۰۰ متری و در سمت شمالی سلسله جبال البرز می روید. زمان گلدهی دی و فروردین ماه است.
ویروس نقص ایمنی گربه سانان یا (FIV) از خانواده روتراویروس است و در زیر خانواده اورتورتراویروس قرار می گیردو زیر گروه لنتی ویروس است که گربه های سراسر جهان را مبتلا می کند و عامل پدید آمدن ایدز گربه ای است. میان ۲٫۵ تا ۴٫۴ درصد گربه های جهان آلوده به این ویروس هستند. FIV به صورت ساختاری از دو رتروویروس دیگر گربه ای ویروس لوکمی گربه ای (FeLV) و ویروس فوامی گربه ای (FFV) متفاوت است؛ و ارتباط نزدیکی با ویروس نقص ایمنی انسانی (اچ آی وی) دارد. FIV تنها لنتی ویروس غیر نخستی سانی است که نشانه هایی همچون ایدز در انسان پدیدمی آورد ولی اغلب تنها برای گربه ها کشنده نیست و آن ها می توانند به عنوان ناقل و مبتلا به ویروس برای سال ها به زندگی ادامه دهند. واکسنی برای بیماری این ویروس ساخته شده اما کارایی اش مورد تردید است و گربه ها به آزمایش های پادتن FIV پس از واکسیناسیون پاسخ مثبت نشان می دهند. درمان با داروی zidovudine انجام می شود
دربارهٔ اثرات درازمدت ماری جوانا بحث های زیادی جاری است. از آن جایی که ماری جوانا در بیشتر کشورهای دنیا ماده ای غیرقانونی است، انجام تحقیقات علمی دربارهٔ آن با دشواری های زیادی همراه است. به همین خاطر مدارک و شواهد بسیار کمی برای نتیجه گیری قطعی در مورد اثرات بلندمدت آن در دست است. وابستگی. ماری جوانا پرمصرف ترین مادهٔ غیرقانونی در دنیاست. در ایالات متحده، ۱۰ تا ۲۰ درصد از کسانی که مصرف روزانهٔ ماری جوانا را آغاز می کنند، به آن وابسته می شوند. مصرف ماری جوانا می تواند به اعتیاد منجر شود؛ اعتیاد به ماری جوانا را این گونه تعریف می کنند: «زمانی که فرد نتواند مصرف خود را متوقف کند، با وجود این که مصرف ماری جوانا باعث ایجاد اختلال در جنبه های مختلف زندگی اش شده باشد.» در نسخهٔ پنجم "راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی" که توسط انجمن روان پزشکی آمریکا منتشر می شود، اختلال مصرف ماری جوانا به عنوان یک اختلالی تعریف شده که نیاز به درمان دارد. نتایج یک بررسی انجام شده در سال ۲۰۱۲ در ایالات متحده در رابطه با وابستگی به ماری جوانا که توسط دانوویچ و همکاران انجام شده نشان داد که «۴۲ درصد از افراد بالای ۱۲ سال حداقل یک
بار از ماری جوانا استفاده کرده اند، ۱۱٫۵ درصد از آن ها در یک سال گذشته ماری جوانا مصرف کرده بودند و ۱٫۸ درصد از افراد علائم مربوط به سوء مصرف یا وابستگی به ماری جوانا داشته اند.» نرخ وابستگی در بین همهٔ کسانی که ماری جوانا را امتحان کرده اند، ۹ درصد بود. با وجود این که داروی شناخته شده ای برای درمان وابستگی به ماری جوانا وجود ندارد، اما استفاده از رفتاردرمانی شناختی و درمان با تقویت انگیزه به موفقیت هایی دست یافته است. ماری جوانا در ۹ درصد از مصرف کنندگانش اختلال وابستگی به وجود می آورد که به شکل قابل توجهی کمتر از هروئین، الکل، کوکائین و داروهای نسخه ای ضداضطراب است، اما احتمال وابستگی به آن کمی بیشتر از ماشروم، مسکالین و ال اس دی است. همچنین خطرات ناشی از وابستگی به ماری جوانا بسیار کمتر از کوکائین، مواد افیونی و الکل است. یک بررسی آکادمیک در سال ۲۰۱۸ که با همکاری کنوپی گروث انجام شد محدودیت های مطالعات فعلی استفاده درمانی و غیردرمانی ماری جوانا را مورد بحث قرار داد و همچنین بیان کرد که ماهیت شکل گیری وابستگی در بین مصرف کنندگان معمولی ماری جوانا از سال ۲۰۰۲ کاهش یافته است. دانشگاه کمبریج در سال ۲۰۱۵ مطالع
ه ای را منتشر کرد که نتایج آن مشخص می کرد که بر خلاف انتظار، مصرف ماری جوانا در انگلستان و ولز کاهش یافته است. با وجود کاهش مصرف، میزان نیاز به درمان اعتیاد افزایش یافته بود. این مطالعه همچنین ارتباط میان قدرت ماری جوانا و وابستگی به آن را عمیق تر بررسی کرده و نتیجه نشان داد که هر چه ماری جوانای مصرف شده قوی تر باشد، احتمال وابستگی به آن بیشتر است. محققین معتقدند که دلیل آن، احساس سرخوشی بالایی است که مصرف کنندگان بعد از استفاده از ماری جوانای قوی به دست می آورند. نژادهای ضعیف تر ماری جوانا این احساس را در آن ها به وجود نمی آورد و به همین خاطر افراد به استفاده از نژادهای قوی تر روی می آورند. هوش و حافظه. مصرف حاد ماری جوانا می تواند بر قوهٔ توجه، توانایی انجام وظایف و حافظه کوتاه مدت تأثیر منفی داشته باشد. مطالعات بر روی مصرف کنندگان مزمن با دوز متوسط نشان داده که ماری جوانا هر چند متناقض و غیرپیوسته، بر روی دامنهٔ توجه، عملکرد حافظه و توانایی های شناختی فرد اثرگذار است. به محض این که فرد دیگر ماری جوانا مصرف نکند، این علائم طی چند ماه از بین می روند؛ مگر این که فرد مصرف ماری جوانا را از نوجوانی شروع کرده باش
د. تخمین زده می شود که علت آن، اثرات نوروتوکسیک ماری جواناست که بر رشد مغز تأثیر می گذارد. مصرف مزمن ماری جوانا در دوران نوجوانی، زمانی که مغز هنوز در حال رشد است، در درازمدت با ضریب هوشی پایین و نقص های شناختی همبستگی دارد. با این حال مشخص نیست که آیا مصرف ماری جوانا باعث ایجاد مشکلات می شود یا اینکه علیت برعکس است. مطالعات اخیر نشان داده که کسری ضریب هوشی در برخی از افراد قبل از مصرف مزمن ماری جوانا وجود داشته، که نشان می دهد که ضریب هوشی پایین ممکن است خود علت اعتیاد به ماری جوانا باشد. یک مطالعه کوهورت آینده نگر که بین سال های ۱۹۷۲ و ۲۰۱۲ انجام شد، ارتباط بین مصرف ماری جوانا و زوال عصب روان شناختی را بررسی کرد. افراد در مقاطع مختلف زندگی خود با اجرای چندین آزمون عصب روانشناختی مختلف مورد آزمایش قرار گرفتند. نویسندگان نتیجه گرفتند که: همچنین مشخص شد که برخی از مصرف کنندگان با مشکل داشتن خاطرات نادرست روبه رو می شوند. سلامت روان. در ماری جوانا بیش از ۱۰۸ ترکیب مختلف از کانابینوئید وجود دارد که بیشتر آن ها خاصیت سایکو اکتیو دارند. تی اچ سی و سی بی دی معروف ترین کانابینوئیدهای موجود در ماری جوانا هستند که تی
اچ سی مادهٔ اصلی سایکو اکتیو به حساب می آید. اثرات این دو ماده بر روان پریشی و اضطراب قابل توجه است. روان پریشی مزمن و اختلالات طیف اسکیزوفرنی. به گفتهٔ آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی ایالات متحده، شواهد قابل توجهی از ارتباط آماری میان مصرف ماری جوانا و ایجاد اسکیزوفرنی یا سایر روان پریشی های مزمن وجود دارد و بالاترین ریسک نیز متوجه مصرف کنندگان مکرر است. ارتباط احتمالی میان ماری جوانا و روان پریشی موضوعی بحث برانگیز است، چرا که تحقیقات علمی همبستگی میان این دو را نشان می دهند، اما نمی توانند هیچ علیتی برای تأثیرگذاری ماری جوانا بر سلامت روان در بلندمدت بیان کنند. شواهد پزشکی نشان می دهد که افرادی که مصرف ماری جوانا را از سن پایین تر شروع کرده اند، شانس بیشتری برای ابتلا به بیماری های سلامت روان و اختلالات مرتبط دارند. با این حال داده های موجود نتوانسته اند رابطه علت و معلولی بین آن ها را اثبات کنند. به نظر می رسد بیشترین ریسک برای مصرف کنندگان مکرری است که از سنین نوجوانی مصرف ماری جوانا را آغاز کرده اند. در یک بررسی علمی مربوط به سال ۲۰۱۳، نویسندگان نتیجه گیری کردند که مصرف بلندمدت ماری جوانا «شانس ابتلا ب
ه روان پریشی را برای افرادی که آسیب پذیری های ژنتیکی یا محیطی دارند، بالاتر می برد»، اما به تنهایی موجب روان پریشی نمی شود. بررسی دیگری در همان سال به این نتیجه رسید که مصرف ماری جوانا ممکن است باعث اختلالات روانی دائمی در برخی از مصرف کنندگان شود، مواردی مانند اختلالات شناختی، اضطراب، پارانویا و افزایش خطرات روان پریشی. متغیرهای مستعدکننده اصلی شامل سن اولین مواجهه، دفعات استفاده، قدرت ماری جوانای استفاده شده و حساسیت فردی بود. با این وجود، برخی از محققان معتقدند که «ارتباط قوی بین اسکیزوفرنی و مصرف ماری جوانا» وجود دارد، در حالی که مصرف ماری جوانا فاکتوری نیست که به تنهایی بتواند ابتلای فرد به بیماری روانی در آینده را پیش بینی کند. عوامل زیادی در این امر دخیل هستند، از جمله ژنتیک، محیط، دوره زمانی شروع و مدت مصرف ماری جوانا، آسیب شناسی روانی زمینه ای که قبل از مصرف وجود داشته و مصرف ترکیبی با سایر ماده های سایکو اکتیو. رابطه زمانی بین ماری جوانا و روان پریشی در سال ۲۰۱۴ مورد بررسی قرار گرفت و نویسندگان پیشنهاد کردند که «از آنجایی که بررسی زمانی نشان می دهد که مصرف ماری جوانا مقدم بر ظهور علائم روان پریشی اس
ت، پس منطقی به نظر می رسد که یک رابطه علّی» بین ماری جوانا و روان پریشی فرض شود، اما «برای اثبات همبستگی تأثیر ژنتیک و محیط [با خطر ابتلا به روان پریشی]، [تحقیقات] بیشتری لازم است.» در سال ۲۰۱۶ یک متاآنالیز بر مبنای مطالعات قبلی منتشر شد که ارتباط میان ماری جوانا و روان پریشی را نشان می داد و همچنین این ادعا را مطرح کرد که میان سطح مصرف ماری جوانا و ریسک روان پریشی رابطه دوز-پاسخ وجود دارد. بر اساس این مطالعه، ریسک ابتلا به روان پریشی در میان مصرف کنندگان روزانه ۴ برابر بیشتر است، با این حال این پژوهش نیز رابطهٔ علّی میان میان آن ها را مشخص نمی کند. متاآنالیز دیگری در سال ۲۰۱۶ نشان داد که مصرف ماری جوانا فقط در میان افرادی که معیارهای سوءمصرف یا وابستگی به مواد را دارند، می تواند ابتلا به روان پریشی را پیش بینی کند. بررسی دیگری در سال ۲۰۱۶ به این نتیجه رسید که شواهد موجود نشان نمی دهد که ماری جوانا باعث روان پریشی می شود، بلکه مصرف اولیه یا شدید ماری جوانا یکی از عوامل بسیاری است که احتمالاً در افرادی که در معرض خطر ابتلا به روان پریشی هستند یافت می شود. دیدگاه مخالفی توسط سوزان گیج و نویسندگان همکار در بررسی
مقالات موجود در سال ۲۰۱۶ بیان شد، که شواهد اپیدمیولوژیک در مورد مصرف ماری جوانا و روان پریشی را به اندازهٔ کافی قوی می دانستند به طوری که معتقدند «یک پیام سلامت عمومی باید منتشر شود که ماری جوانا خطر ابتلا به اختلالات روانی را افازیش می دهد.» اما همچنین می گوید که برای به دست آوردن دوز خطرآفرین باید مطالعات بیشتری صورت بگیرد. پیام بهداشتی مذکور متعاقباً در اوت ۲۰۱۹ توسط جراح کل ایالات متحده آمریکا منتشر شد. بررسی دیگری توسط گِیج و همکاران نشان داد «اگر ارتباط بین ماری جوانا و اسکیزوفرنی علت و معلولی باشد و بزرگی آن نیز به اندازه ای باشد که در مطالعات تا به امروز منتشر شده، معنی اش این خواهد بود که ۲٪ از مصرف کنندگان مداوم ماری جوانا در خطر ابتلا به اسکیزوفرنی در زندگی خود هستند (اگرچه خطر روان پریشی گسترده تر بیشتر خواهد بود). این نشان می دهد که حدود ۹۸ درصد از مصرف کنندگان مداوم به اسکیزوفرنی مبتلا نمی شوند و این خطر می تواند در افرادی که زمینهٔ ژنتیکی دارند، یا در افرادی که از نژادهای قوی تر ماری جوانا استفاده می کنند، بیشتر باشد. بر حسب نسبت شانس ها، مطالعهٔ دیگری نشان داد که «مصرف روزانه ماری جوانا احتما