Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
"مالکیه" یا دیرک یکی از شهرهای سوریه است. این شهرستان در شمال شرق سوریه واقع شده است و اخیراً از شهرستان قامشلی در شمال استان حسکه جدا شده است. شهرستان مالکیه یا دیرک (به معنی اهرم یا ستون خانه یا دیر و صومعه کوچک) با مساحت ۲٬۵۰۰ کیلومترمربع و جمعیت حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نفر، کاملاً کردنشین نبوده بلکه ناحیه های جوادیه و یعربیه در آن اکثراً عرب نشین هستند اما ناحیه دیرک که در مجاورت با شهر قدیمی جزیره بوتان در ترکیه واقع شده است، تنها ناحیه کاملاً کرد است. تاریخچه. این شهر در وسط دشت حسینیان بین رود دجله و صفان واقع شده است. این منطقه تا سال 1848 تحت کنترل امارت بوتان بود و اکثراً قبیله کرد هسینیان در آن ساکن بودند و نام دشت را به خود اختصاص دادن. قبل از اینکه به یک شهر تبدیل بشود، روستای دریک توسط امیر بدرخان بوتان به همکو حسینی، که در سال های آخر امارت بوتان یکی از ژنرال های برجسته امارت بوتان بود، داده شد، از این رو این شهر نام کردی این شهر (دریک همکو) نام دارد. پس از جنگ جهانی اول، فرانسوی ها از قبیله کرد حسینی برای کنترل کل منطقه شرق رود فرات تا دجله کمک گرفتند. فرانسوی ها روستای عین دیوار را به عنوان مرکز منطقه ا
نتخاب کردند، اما در سال 1927 مرکز اداری را به دریک منتقل کردند. و از آن پس به شهر تبدیل شد.
شیخ حَسینه واجد (؛ ) سیاستمدار بنگلادشی است که از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ و دوباره از ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر بنگلادش فعالیت کرد. او بزرگ ترین فرزند شیخ مُجیب الرَحمن، بنیان گذار و نخستین رئیس جمهور بنگلادش است. او در مجموع بیش از ۲۰ سال قدرت را در این کشور در دست داشت و طولانی ترین دورهٔ نخست وزیری بنگلادش به نام اوست. دوران نخست وزیری او پس از یک سری اعتراضات خشونت آمیز در سال ۲۰۲۴ با فرار او به هند پایان رسید. زندگی سیاسی. پدر حسینه به همراه بیشتر اعضای خانواده در یک کودتای نظامی در ۱۵ اوت ۱۹۷۵ به قتل رسید. حسینه و خواهر کوچکتر او که در زمان کودتا خارج از کشور بودند و زنده ماندند. او شش سال در هند در تبعید زندگی کرد و سرانجام در سال ۱۹۸۱ به بنگلادش بازگشت. او با حمایت جنبش دموکراسی خواهی بنگلادش در دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به نماد ملی در آن دوران تبدیل شد. در دوران حکومت نظامی خودکامه حسین محمد ارشاد، او برای برپایی اعتراض های خیابانی و رسیدن به دموکراسی با دیگر احزاب بنگلادش متحد شد. در پایان رژیم خودکامه حسین محمد ارشاد، حسینه رهبر وقت عوامی لیگ بنگلادش بود و در انتخابات ۱۹۹۱ از خالده ضیا (که با او علیه ارشاد مت
حد شده بود) شکست خورد. حسینه به عنوان رهبر اپوزیسیون، حزب ملی گرای بنگلادشِ خالده ضیا را به تقلب انتخاباتی متهم و پارلمان را تحریم کرد که در پی آن تظاهرات خشونت آمیز و آشفتگی سیاسی رخ داد. با استعفای ضیا دولت موقت تشکیل شد و پس از آن حسینه در انتخابات ژوئن ۱۹۹۶ به نخست وزیری رسید. امضای توافق نامه آب با هند و توافق صلح با رهبران شورشی قبایل در جنوب شرق کشور از دستاوردهای او در این دوران بودند. در همان زمان دولت او به فساد در امضای قراردادهای تجاری متهم شد. همچنین منتقدان می گفتند که بنگلادش بیش از حد به هند وابسته شده است. در حالی که کشور دستخوش رشد اقتصادی و کاهش فقر شد، در دور نخست تصدی او که در ژوئیه ۲۰۰۱ به پایان رسید، بنگلادش در آشفتگی سیاسی باقی ماند و پس از آن ضیا جانشین حسینه شد. این اولین دوره کامل پنج ساله نخست وزیری در بنگلادش بود. در جریان یکی از سوءقصدها در سال ۲۰۰۴ شنوایی او آسیب دید. در طول بحران سیاسی ۲۰۰۶–۲۰۰۸ بنگلادش، حسینه به اتهام اخاذی بازداشت شد. پس از آزادی از زندان، او در انتخابات سال ۲۰۰۸ پیروز شد. در سال ۲۰۱۴ حسینه در انتخاباتی که توسط حزب ملی گرای بنگلادش تحریم شد و ناظران بین الملل
ی آن را مورد نقد قرار دادند، برای سومین دوره انتخاب شد. در سال ۲۰۱۷ پس از آنکه نزدیک به یک میلیون نفر از مردم روهینگیا از نسل کشی در میانمار گریختند و وارد کشور شدند، حسینه به خاطر پناه دادن و کمک به آن ها مورد ستایش قرار گرفت. او پس از انتخابات ۲۰۱۸ و ۲۰۲۴ که به خاطر خشونت خدشه دار شد و بابت تقلب به طور گسترده مورد انتقاد قرار گرفت، چهارمین و پنجمین دوره نخست وزیری را به دست آورد. حسینه در سال ۲۰۲۴ پس از هفته ها اعتراض های دانشجویی که به شورش هایی مرگبار در سراسر کشور انجامید، استعفا داد و کشور را ترک کرد. عملکرد. بنگلادش از سال ۲۰۰۹ تحت رهبری حسینه به موفقیت اقتصادی قابل توجهی دست یافت و بیش از ۲۵ میلیون نفر در ۲۰ سال گذشته در آن کشور از فقر نجات یافتند که بیشتر آن رشد صنعت پوشاک بود. اما با همه گیری کرونا هزینه زندگی در بنگلادش افزایش چشمگیری یافت و ذخایر ارزی کشور به شدت کاهش پیدا کرد. تاجاییکه بدهی خارجی آن از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ دو برابر شد. بسیاری سوء مدیریت و فساد دولت حسینه را دلیل این وضعیت می دانند. عموماً تصور می شود که بنگلادش در دوران نخست وزیری حسینه، عقب نشینی دموکراتیک را تجربه کرده است. سربه نی
ست کردن های گسترده و قتل های فراقضایی تحت حکومت او از سوی دیده بان حقوق بشر مستند شده اند. بسیاری از سیاستمداران و روزنامه نگاران به خاطر به چالش کشیدن دیدگاه های او به طور سیستماتیک و قضایی مجازات شدند. در سال ۲۰۲۱ گزارشگران بدون مرز سیاست رسانه ای حسینه برای محدود کردن آزادی مطبوعات در بنگلادش از سال ۲۰۱۴ را منفی ارزیابی کرد. حسینه در درون کشور به دلیل نزدیکی بیش از حد به هند که اغلب به بهای از دست دادنِ حق حاکمیت بنگلادش است، مورد انتقاد قرار گرفت. او را مظهر مداخله هند در سیاست بنگلادش می دانند که منتقدان آن را منبع اصلی قدرت حسینه توصیف کردند. نام حسینه در سال ۲۰۱۸ در میان فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار "تایم" در جهان بود و در سال های ۲۰۱۵، ۲۰۱۸، و ۲۰۲۲ از سوی "فوربز" به عنوان یکی از ۱۰۰ زن قدرتمند جهان انتخاب شد. طولانی ترین دوره ریاست دولت به عنوان یک زن در تاریخ مدرن، به نام حسینه است. دوره پنجم نخست وزیری استعفا و فرار به هند. حسینه و حزب او در یک انتخابات که توسط اصلی ترین حزب مخالف تحریم شده بود با مشارکت ۴۱٫۸ درصدی توانست ۲۲۴ از ۳۰۰ صندلی پارلمان را کسب کند و برای چهارمین دوره پی درپی نخست وزیر بنگلادش ش
ود. در اوایل ژوئیه ۲۰۲۴ اعتراضات به سیستم سهمیه بندی برای نوادگان جنگندگان جنگ استقلال بنگلادش شروع شد. در ۵ اوت ۲۰۲۴ یک روز پس از کشته شدن ده ها [صدها نفر] نفر در اعتراضات داکا، شیخ حسینه، پیش از رسیدن هزاران معترض به کاخ نخست وزیری، استعفا و به همراه خواهرش به هند فرار کرد. شیخ حسینه، نخست وزیر سابق بنگلادش معتقد است که ایالات متحده در استعفای وی دست داشته و دلیل آن خودداری وی از انتقال جزیره سنت مارتین به آمریکا برای ساخت پایگاه نظامی آمریکایی در آن بوده است.
پروکنسول یک سرده منقرض شده از نخستی سانان است که از ۲۳ تا ۵ میلیون سال پیش در دورهٔ میوسن می زیسته است. سنگواره های این جانور در شرق آفریقا از جمله کنیا و اوگاندا یافت شده است. اسم پروکنسول توسط آرتور هاپوود در سال ۱۹۳۳ میلادی برای این جانور انتخاب شد.
تله کابین لاهیجان در کنار بام سبز در شهر لاهیجان در استان گیلان است. این تله کابین در پی عقد قراردادی بین شهرداری لاهیجان و شرکت احرار در سال ۱۳۸۴ تأسیس شد. از آن پس توسط شرکت دوپل مایر اتریش و بخش خصوصی شرکت احرار اداره می شود. میانگین سفر روزانه تعداد جابجایی ۱۰۰۰ نفر در ساعت و ساعت کار از ۸ صبح تا ۸ شب بسته به مسافر و بازدیدکننده است. ۱ تن ژنراتور دارد که برق به هیچ وجه قطع نمی شود. این تله کابین دارای دو ایستگاه است. ایستگاه اول از "بام سبز" به ایستگاه دوم به "تاج خروس" معروف است. ۵ دکل در مسیر آن قرار دارد که فاصله دو دکل ۳ و ۴ با هم نزدیک به ۶۵۰ متر ارتفاع با زمین ۱۰۲ متر است. طول مسیر ۱۵۰۰ متر است. در ایستگاه اول غرفه های صنایع دستی و خوراکی و شهربازی ایجاد شده در ایستگاه دوم کافی شاپ دارد. تعداد کابین ها ۳۳ کابین ایستگاه اول ۱۲۳ متر و ایستگاه دوم ۳۱۳ متر است. ایستگاه دوم فاز اول تله کابین لاهیجان از فراز بام سبز آغاز شده و به کوه فلاح خیر ختم می شود. در این ایستگاه کافی شاپ و آلاچیق وجود دارد و توقف در آن برای مسافران و بازدید کنندگان محدودیت زمانی ندارد. دره ۱۰۲ متر ارتفاع دارد. در کافی شاپ واگذار شد
ه به بخش خصوصی روزانه تا ۷۰۰ نفر مسافر هم حضور می یابد. در تعطیلات معمولی ۲ الی ۳ هزار و در زمستان روزانه ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر مسافر دارد. تله کابین دارای ۳ نفر نگهبان شب، و ۲ نفر برای نظافت است. سایر مشخصات فنی. این تله کابین به دانش آموزان بلیط نیم بها ارائه می دهد.
آتش سرکش (به انگلیسی Rapid Fire) عنوان فیلمی است رزمی و اکشن محصول آمریکا و ساخته سال ۱۹۹۲ (میلادی). داستان. یک دانشجوی جوان به نام جیک لو (با بازی براندون لی) که پدرش از انقلابیون چین بوده و در این راه کشته شده است، کاملاً اتفاقی شاهد یک صحنه قتل توسط مردی به نام آنتونیو سرانو (با بازی نیک منکورز) میشود و مابین دو تن از مافیای مواد مخدر خود را گرفتار میبیند. نفوذی های سرانو در نیروی پلیس قصد کشتنش را دارند اما او که متخصص هنرهای رزمی و مبارزه تن به تن است از مهلکه جان سالم به در میبرد. در ادامه یک پلیس سخت کوش و وظیفه شناس به نام “رایان” که مدتهاس می کوشدشهرش را از وجود مافیای مواد پاک کند، جیک را نجات میدهد. جیک مجبور میشود برای تبرئه خود، به رایان کمک کرده تا سرانو و شریک سابقش را دستگیر کند. پخش در ایران. این فیلم در ایران تحت عنوان شلیک بی وقفه توسط شرکت فرهنگی هنری قرن ۲۱ دوبله و پخش شد.
ایران مارین سرویسز یک شرکت کشتیرانی ایرانی است. در حال حاضر ۱۰۰ درصد سهام آن به نمایندگی شرکت سرمایه گذاری غدیر متعلق به شرکت دریابان جنوب کیش است. تاریخچه. در دولت ششم توسعه روابط اقتصادی با کشورهای آسیای میانه به ویژه ترکمنستان یکی از سیاست های دولت، بود. بخش خصوصی در سال ۷۴ ارائه مجوز «سوآپ یا ترانزیت» به این بخش را به دولت پیشنهاد داد تا دولت فراورده های نفتی را در شمال دریافت کند و از جنوب تحویل بدهد یا اینکه مجوز ترانزیت داده شود. ایران مارین سرویسز اولین شرکتی بود که وارد این جریان شد. با توجه به اینکه بخش خصوصی فاقد مخازن بود و امکانات بارگیری در جنوب کشور را نداشت، این شرکت یکی از کشتی های خود را به عنوان مخزن در بندر مستقر کرد و در شمال نیز یکی از مخازنی را که متعلق به شرکت مترو بود، گرفت و ترانزیت فراورده های نفتی را آغاز کرد. این شرکت اولین شرکتی بود که حجم وسیعی از امکانات ترانزیت فراورده های نفتی را فراهم آورد. البته این شرکت «سوآپ» نمی کرد بلکه فراورده های نفتی را ترانزیت می کرد یعنی گازوئیل و نفت را با کامیون هایی که داشت حمل و سپس در بندر امام تخلیه و از آنجا صادر می کرد. با وجود عدم تحمیل هز
ینه توسط ترانزیت فراورده ها توسط این شرکت و ایجاد درآمد برای شرکت خیلی ها در بدنه دولت از کاری که محمد سعیدی مدیرعامل «ایران مارین سرویس» انجام می داد و درآمدی که سعیدی، مدیر عامل آن از این محل به دست می آورد، خوشحال نبودند. این شرکت علاوه بر ترانزیت نمایندگی بسیاری از شرکت های بزرگ کشتیرانی را بر عهده گرفته بود و زمانی که این شرکت ها می خواستند از بندرهای ایران بارهای شان را حمل کنند، مارین سرویس امکانات در اختیارشان قرار می داد و خدماتی مانند غذا، سوخت و آب می داد. بیشتر کشتی هایی که وارد ایران می شدند، کشتی های نفتی بودند و شرکت «ایران مارین سرویس» نیز در ازای خدماتی که ارائه می داد، روزانه ۳۰–۲۰ هزار دلار از این محل حق العمل دریافت می کرد. به همین دلیل دسته ای از افراد تصمیم گرفتند این شرکت را کله پا کنند تا کاری که انجام می شد و سودی که شرکت از محل قانونی به دست می آورد، در کاسه این افراد سرازیر شود. به همین دلیل ایراداتی به «شرکت» گرفتند و پرونده ای برای سعیدی ایجاد کردند. به سعیدی مدیرعامل شرکت «ایران مارین سرویس» گفتند ارزهایی که وارد کشور کردید را به شبکه بانکی نفروختید و در بازار ارز فروختید و این ق
اچاق ارز محسوب می شود. پرونده سعیدی که به قطع ترانزیت فراورده های نفتی توسط بخش خصوصی منتهی شد، به دلیل بحث فروش ارزها بود. نهایتاً شرکت «ایران مارین سرویس» از بازار ترانزیت کنار گذاشته شد و سعیدی نیز زندانی شد و اموال او را مصادره کردند. از ابتدای مجلس ششم در کمیسیون اصل ۹۰ پرونده ای برای این شرکت گشوده شد.
هربرت لیونل آدولفوس هارت (متولد: ۱۸ ژوئیه ۱۹۰۷ – ۱۹ دسامبر ۱۹۹۲)- یکی از اثرگذارترین فیلسوفان حقوق قرن بیستم است. او پروفسور «رویه های قضایی» در دانشگاه آکسفورد و مسئول کالج بارسنوز در شهر آکسفورد و نویسنده کتاب "مفهوم قانون" است. زندگی. هارت در سال ۱۹۰۷ در یک خانواده کلیمی در شهر هاروگیت انگلستان به دنیا آمد. پدرش خیاط موفقی بود که ریشه آلمانی و لهستانی داشت. او در کالج چلتنهام، مدرسه گرامر برادفورد و نیو کالج آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۹ با برترین رتبه در رشته «علوم عالی کلاسیک» فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۰، هارت به عنوان یک وکیل موفق در قوه قضاییه فعالیت می کرد و دوست نزدیک (لرد) ریچارد ویلبرفرس بود. او موفق به دریافت بورس تحصیلی هارمورت برای تحصیل در دانشسرای عالی حقوق «میدل تمپل» شد و همچنین به عنوان خبرنگار ادبی در هفته نامه جان او- لندن مقاله می نوشت. در دوران جنگ جهانی دوم، هارت برای سازمان اطلاعاتی انگلستان، ام-ای-فایو، در بخش ضداطلاعات ارتش فعالیت می کرد. این شغل به او اجازه داد تا با برخی از دوستان آکسفورد، مثل ژیلبرت ریله و استوارت همپشر، تجدید دوستی و همکاری کند. بعد از پایان جنگ، هارت
از وکالت کناره گیری کرد و به تدریس فلسفه و حقوق در نیوکالج آکسفورد پرداخت. هارت از جان لانگشاو آستین به عنوان یکی از اثرگذارترین شخصیت ها در زندگی خود یاد می کند. در سال ۱۹۵۲ هارت، به عنوان پروفسور رویه قضایی در دانشگاه آکسفورد مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۶۹ بازنشسته شد و جای خود را به رونالد دورکین داد. همچنین، هارت از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰ رئیس آریستوتلین سوسایتی (گروه پیروان تفکر ارسطو) بود. هارت با خانم جنیفر ویلیامز، یک کارمند عالی رتبه دولتی ازدواج کرد. بعدها، همسر او با نام جنیفر هارت به تدریس تاریخ در «کالج سنت انا» مشغول شد و در سال ۱۹۳۰ به حزب کمونیست پیوست. خانم و آقای هارت دارای چهار فرزند شدند که یکی از آنها پسری فلج بود. ازدواج این دو نفر به خاطر شخصیت های متضادی که داشتند ناموفق بود. چنان که هارت روزی به دختر خود اعتراف کرد: «مشکل این است در این ازدواج، یکی از ما به ارتباط جنسی علاقه ندارد و دیگری به خوراکی». اطرافیان جنیفر هارت باور داشتند که او در طی دوران زناشویی، با یکی از دوستآن نزدیک همسر خود به نام «ازیا برلین» رابطه داشته. جنیفر در سال ۱۹۹۸ خاطرات خود را در کتابی تحت عنوان «از من دیگر نپرس
ید» به چاپ رساند. شرحی از زندگی مشترک خانواده هارت، توسط "کارن آرمسترانگ" در کتاب "پلکان مدور" نوشته شده است. دانشجویان هارت. بسیاری از دانشجویان هارت به شهرت و مقامهای بالا در رشته های حقوق، منطق و فلسفه سیاسی دست یافتند. از جمله دانشجویان وی می توان از برایان باری، جان فینس، کنت گرینوالت، نیل مک-کورمیک، جوزف راز، چین لیو تن و رونالد داورکین نام برد. همچنین هارت بر روی زندگی برخی از شخصیت های معروف مانند جان رالز تأثیرگذار بوده. جان رالز در سالهای ۱۹۵۰، زمانی که پس از اتمام دکترای خود در آکسفورد به سر می برد، با هارت آشنا می شود و تحت تأثیر وی قرار می گیرد. رویه های فلسفی. در رشته حقوق، هارت یکی از تأثیر گذارترین متفکرین زمان خود بود. او روش های مرسوم در رویه قضایی و «فلسفه حقوق» را در دنیای انگلیسی زبان امروز متحول کرد. او اولین کسی است که در انگلستان بین مباحث فلسفه و رویه قضایی پیوند برقرار می کند. تحت تأثیر متفکرانی مثل جان آستین و لودویگ ویتگنشتاین، هارت از مکاتب تجزیه و تحلیل، زبان شناسی و فلسفه ابزاری ساخت و از آن برای حل مشکلات موجود در فرضیه های حقوقی استفاده کرد. روش هارت ادغام هوشمندانه ای بود ازت
جزیه و تحلیل فلسفه قرن بیستم با «رویه های قضایی» معمول که میراث جرمی بنتام، فیلسوف حقوقی، سیاسی و فلسفی بنام انگلیسی هستند. می توان گفت که در مکتب «قانون»، دیدگاه هارت موازی دیدگاه فیلسوف حقوقی مشهور اتریشی، هانس کلسن است. کلسن نیز به مانند هارت، در کتاب نظریه حقوق محض به مفهوم «قانون» می پردازد. لازم به تذکر است که هارت در تحلیل های خود، بسیاری از شاخص های تئوری هانس کلسن را رد می کند. در میان حقوق دانان، نظریه هارت از تفکر گلاندویل ویلیامز تأثیر پذیرفته. هارت در آخرین فصل کتاب «مفهوم قانون»، با استفاده از نظریه گلاندویل ویلیامز، تحلیلی کامل تر و وسیع تر از «کلمه قانون» ارائه می دهد. او ویژگی های ضروری و خاص قانون را بر اساس پدیده هایی که به سادگی قابل مشاهده هستند می سنجد و نتیجه گیری می کند که نظام هایی که فاقد این ویژگی ها باشند نمی توانند در معنای درست کلمه حقوقی باشند. همچنین، هارت از نظریه جان آستین (متفکر و نویسنده قرن نوزدهمی انگلیس) به عنوان نقطه آغاز تحلیل خود استفاده می کند. این نظریه، کوششی جدی برای تعریف قانون بود که می کوشید همه ویژگی های عمده آن را از طریق یک موضوع ساده به دست آورد. آستین نوشت
ه بود که قانون «قاعده ای است برای هدایت یک موجود باهوش که به وسیله موجود باهوش دیگری که بر او قدرت دارد، وضع می شود.» مفهوم قانون. مهم ترین و مشهورترین اثر هارت کتاب «مفهوم قانون» است که نخستین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر شد و در سال ۱۹۹۴ با برخی تغییرات به چاپ دوم رسید. این کتاب مجموعه ای از یادداشت ها و جزوه های تدریسی هارت است که وی در سال ۱۹۵۲، به تدریس آنها پرداخته بود. کتاب «مفهوم قانون» به طرح دیدگاه پیچیده ای از پوزیتیویزم حقوقی می پردازد و سعی در رفع کاستی های اساسی آن دارد. ایده های اصلی که در این کتاب مطرح می شود عبارتند از: - انتقاد از نظریه جان آستین که می گوید قانون فرمان شخصی حاکم است که به واسطه تهدید به مجازات ضمانت می یابد. - تمایز بین قواعد اولیه و ثانویه که در آن قواعد اولیه بر رفتارها حاکمند و قواعد ثانویه اصولی هستند که نوآوری و خلاقیت، تغییر یا حذف قواعد اولیه را ممکن می سازند. - تمایز بین ماهیت ذاتی یا درونی قانون و قاعده با ماهیت ظاهری یا بیرونی آن. این تمایز در راستای نظریه «مکس وبر» است که ماهیت اجتماعی قانون را از ماهیت حقوقی قانون متمایز می کند. - نظریه قواعد شناخت که بر مبنای آن اصول و
قوانین اجتماعی هنجارهایی را که دارای اعتبار قانونی هستند ازهنجارهایی که فاقد چنین اعتباری هستند متمایز می کند. - پاسخی به رونالد دورکین (چاپ ۱۹۹۴) که در کتاب های خود به نام «حقوق را جدی بگیریم» (چآپ ۱۹۷۷)، «در باب اصل» (چاپ ۱۹۸۵) و «امپراطوری قانون» (چاپ ۱۹۸۶)، از مکتب «پوزیتیویسم حقوقی» انتقاد می کند. سایر فعالیت ها. هارت به همراه تونی انوره کتاب «نسبت میان علت و معلول در قانون» یا «علت قریب حقوق» (چاپ اول ۱۹۵۹ – چاپ دوم ۱۹۸۵) را نوشت. این کتاب یکی از کتب مهم است که در سطح دانشگاهی به مبحث علت و معلول در چهارچوب مکتب حقوق می پردازد. به دنبال جدال مشهوری که میان هارت هربت و همتای حقوقی او، پاتریک داولین (ملقب به بارن داولین) در باب نقش قوانین جنایی در تقویت اصول اخلاقیات (یا هنجارهای اخلاقی) درگرفت، هارت به نوشتن دو کتاب «قانون، آزادی و اخلاقیات» (چاپ ۱۹۶۳) و «اخلاقیات در قوانین جنایی» (چاپ ۱۹۶۵) پرداخت. همچنین، هارت اعلام کرد که تعبیر پاتریک داولین از نظریه «جان اسوارت میل» در باب اصل خطا و استفاده از آن برای مخالفت با قانونی کردن همجنسگرایی، یک تعبیر «منحرف» است. بعدها، در ارتباط با قوانین مربوط به همجنسگر
ایان که بر مبنای «گزارش تحقیقی ولفندن» تصویب شدند، هارت اعلام کرد که: «این قوانین به اندازه کافی جلو نرفتند». با وجود اختلافات ذکر شده، هارت بعدها گفت که رابطه شخصی مثبتی با پاتریک داولین داشته است. هارت، در کلاس های آموزشی برای حزب کارگری انگلستان، در مورد چگونگی مقابله با راه های فرار مالیاتی که ثروتمندان از آنها استفاده می کردند، تدریس می کرد. در زمینه سیاسی، هارت خود را یک چپ گرای غیر کمونیست می دانست و با مارگارت تاچر مخالفت داشت. کتاب ها و مقلات.  "در باب مسئولیت و حقوق"- آریستوتلین سوسایتی (گروه پیروان تفکر ارسطو)(۱۹۴۹)  تعریف و نظریه در رویه های قضایی (۱۹۵۳)  نسبت میان علت و معلول درقانون یا "علت قریب حقوق" (با همکاری تونی انوره)(۱۹۵۹)  مفهوم قانون (مرکز ارتباطات دنشگاه آکسفورد) (۱۹۶۱)  قانون، آزادی و اخلاقیات (۱۹۶۳)  اخلاقیات در قوانین جنایی (۱۹۶۴)  مجازات و مسئولیت (۱۹۸۶)  تحلیلی بر نوشتار جرمی بنتام: تحقیق در رویه های قضایی و نظریه سیاسی (۱۹۸۲)  تحلیلی بر رویه قضایی و فلسفه (۱۹۸۳)
سید حمید حسینی (متولد ۱۳۳۷ در رفسنجان) کارآفرین و فعال اقتصادی ایرانی است. او عضو اتاق بازرگانی ایران و رئیس کمیسیون اصل ۴۴ و محیط کسب و کار آن است. او از بنیانگذاران اصلی اتحادیه صادرکنندگان فراورده های نفتی و پتروشیمی است و به مدت ۴ سال نیز ریاست این اتحادیه را که تاکنون ۲ بار بعنوان اتحادیه نمونه کشور انتخاب شده است و اعضای آن بیش از ۳۰ درصد صادرات غیرنفتی کشور را به خود اختصاص داده اند.حسینی تا سال ۱۳۹۶ نیز دبیرکل اتاق مشترک بازرگانی ایران و عراق بود. زندگی شخصی. او برادر سید محمد حسینی، و داماد محمد هاشمیان است. اکبر هاشمی رفسنجانی دایی همسر اوست. او در سال ۱۳۷۳ از دانشگاه تربیت مدرس مدرک دکتری مدیریت خود را دریافت کرد.
علی باقری کنی (زادهٔ مهر ۱۳۴۶) دیپلمات ایرانی است که از ۱۰ شهریور ۱۴۰۳ به عنوان عضو شورای راهبردی روابط خارجی و از ۲۴ شهریور به عنوان دبیر این شورا مشغول فعالیت است. وی همچنین از ۱۹ شهریور ۱۴۰۳ مشاور وزیر امور خارجه است. او در ۸ شهریور ۱۴۰۴ با حکم علی لاریجانی به عنوان معاون بین الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی منصوب شد. باقری پیش تر از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ سمت معاون سیاسی وزیر امور خارجه ایران و رئیس تیم مذاکره کننده ایران در مذاکرات مربوط به احیای برجام در وین را برعهده داشت. وی پس از کشته شدن حسین امیرعبداللهیان در سانحه سقوط بالگرد ورزقان، در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ به عنوان سرپرست وزارت امور خارجه منصوب شد و این سمت را تا ۳۱ مرداد ۱۴۰۳ بر عهده داشت. وی همچنین معاون امور بین الملل قوه قضائیه ایران و دبیر ستاد حقوق بشر بوده است. باقری کنی در دوران دبیری سعید جلیلی در شورای عالی امنیت ملی، معاون سیاست خارجی و امنیت بین الملل دبیر این شورا و نیز مذاکره کنندهٔ ارشد پروندهٔ هسته ای ایران بود. زندگی. علی باقری کنی در سال ۱۳۴۶ در تهران به دنیا آمد. او فرزند محمدباقر باقری کنی، از روحانیون عضو سابق مجلس خبرگان رهبری، و ب
رادرزاده محمدرضا مهدوی کنی است. برادر علی باقری، مصباح الهدی با دختر سید علی خامنه ای رهبر ایران ازدواج کرده است. وی پیشینهٔ تدریس اقتصاد در دانشگاه را نیز دارد. باقری در دانشگاه علوم اسلامی رضوی و دانشگاه امام صادق درس خوانده است. در زمانی که جلیلی معاونت اروپا و آمریکا وزارت امور خارجه را برعهده داشت، باقری کنی مدیرکل اروپای مرکزی و شمالی این معاونت بود و پس از سعید جلیلی مدتی به عنوان معاون اروپای وزیر امور خارجه فعالیت کرد. دیدگاه ها. علی باقری کنی به همراه سعید جلیلی یکی از منتقدان مذاکرات هسته ای در دولت روحانی بوده و در موقعیت های مختلف از جمله شبکه افق و در مجلس شورای اسلامی محتوای مذاکرات و توافق برجام را نقد و رد کرده است. منابع. ۱۳. دکتر تخت روانچی به سمت معاون سیاسی وزارت امور خارجه منصوب شد. وزارت امور خارجه. ۱۹ شهریور ۱۴۰۳. ۱۴. عراقچی معاون سیاسی خود را منصوب کرد | علی باقری هم از عراقچی حکم گرفت. همشهری آنلاین. دریافت شده در ۱۹ شهریور ۱۴۰۳.
عبور موتور سیکلت ممنوع جزء نشان های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. رانندگان موتور سیکلت در هنگام مشاهده این علامت باید از وارد شدن به گذر خیابانی شدیداً خودداری کنند. این تابلو در محل ورود تونل ها و پل های مخصوص گذر وسایل نقلیه موتوری دیده می شود. این نشان در ایران نیز رایج است.
عبور دوچرخه ممنوع جزء نشان های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. دوچرخه سواران در هنگام مشاهده این علامت باید از وارد شدن به گذر خیابانی شدیداً" خودداری کند. این نشان در ایران نیز رایج است.
عبور کامیون یدک دار ممنوع جزء نشان های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. رانندگان کامیون در مسیرهایی که این نشان است نباید به کامیون خود یدک وصل کنند. این نشان در ایران نیز رایج است.
عبور موتور گازی ممنوع جزء نشان های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. رانندگان موتور گازی در مسیرهایی که این نشان است نباید عبور و مرور کنند. این نشان در ایران نیز رایج است.
عبور وسائل نقلیه با وزن بیش از ۵٫۵ تن ممنوع جزء نشان های بازدارنده یا انتظامی راهنمایی و رانندگی است. این نشان در ایران نیز رایج است.
آثار تاریخی به جای مانده از دوران هخامنشیان و آتشکده های زمان ساسانی همگی حاکی از این مطلب است که ایرانیان باستان از بیش از سی قرن پیش آهک و ملاتهای آبی را می شناخته اند و از آنها در ساخت و ساز بناها استفاده می کرده اند. آثار باستانی شهر شوش که از زمان ایلامی ها بجا مانده و آثار باستانی اصفهان در دوران صفویه (نظیر سی و سه پل، پل خواجو و…) همگی حاکی از این مطلب است که در پی سازی آنها از ملات آهک و شفته آهکی استفاده شده است. در تخت جمشید در کف کاخ هخامنشیان آثاری از یک بتن سخت و سرخ رنگ دیده شده که کاوشگران نمونه آنرا از اختلاط نسبت معینی از آهک و آب و گرد آجر بازسازی کرده اند. به عقیده محققین این ملات که به همین نام ملات سرخ مرسوم بوده، از ایران به هند و از آنجا به کشورهای اروپایی و کتب علمی راه یافته است. نکته قابل توجه این که در بنادر جنوبی ایران به خصوص بندر خمیر از قدیم ساخت ملاتی بنام ساروج رواج داشته که هنوز هم از آن استفاده می شود. در این مناطق از نوعی معدن خاک بنام گِل آهک که مخلوط خاک رس و سنگ آهک است برداشت کرده و خمیری می سازند و سپس خمیر را به خشت تبدیل کرده و در کوره می پزند، محصول پخته شده را پس
از سرد کردن کوبیده و نرم می کنند و گرد الک شده و نرم آنرا ساروج می نامند. ملات این فراوردهٔ مخصوص در مناطق مرطوب جنوبی برای ساخت ابنیه دریایی و کف و دیواره آبگیرها مقاومت قابل توجهی دارد. دوره مدرن. نخستین گام برای راه اندازی صنعت سیمان را در ایران، علی قلی خان سپاهی دنبلی ملقب به مهندس الدوله برداشت که در سال ۱۲۹۲ خورشیدی از پلی تکنیک زوریخ فارغ التحصیل شده بود. او در سال ۱۲۹۵ خورشیدی قراردادى برای کسب امتیاز انحصارى ساخت کارخانه سیمان با وزارت فوائد عامه بست اما چون مجلس شورای ملی تا پنج سال بعد به دلیل شرایط جنگی تعطیل بود و امتیازهای انحصاری باید به تصویب مجلس می رسید، این قرارداد به اجرا درنیامد. پس از بازگشایی مجلس نیز، متقاضی بیشتر و اعتقاد بر این شده بود که امتیازی داده نشود و به جای انحصار، همه آزاد باشند کارخانه سیمان بزنند. متقاضیان دیگری که برای بستن قرارداد ساخت کارخانه سیمان با دولت گام پیش نهادند، به ترتیب الکساندر طومانیانس سرمایه دار ارمنی، شرکت ایران و آلمان، حاج رحیم اتحادیه سرمایه دار ایرانی و شرکت وانگهو بودند. مهندس الدوله چون با دولت قرارداد داشت، دستگاههایی برای ساخت کارخانه وارد کرد ا
ما چون اطمینان نداشت که آخر کارش چیست، شروع به ساخت کارخانه نکرد. در آن زمان، سیمان ایران از روسیه تأمین و از باکو وارد کشور می شد. بهای هر خروار سیمان پنجاه تومان بود اما مهندس الدوله وعده داده بود که هر خروار سیمان را با بهای تمام شده خرواری سه تومان عرضه کند. از آغاز قرن چهاردهم خورشیدی رویکرد جدیدی به سوی توسعه اقتصادی و مدرن سازی کشور مد نظر قرار گرفت و به تبع آن طرح های بسیاری از قبیل خطوط راه آهن، سدها، جاده ها، اماکن آموزشی و عمومی متعددی در دستورکار قرارگرفت. ساخت تأسیسات و ساختمان های جدید، استفاده از مصالح جدید را نیز در سرلوحه برنامه های توسعه ای قرار می داد که بالطبع سیمان یکی از مهم ترین این مصالح بود. رشد واردات سیمان به حدی بود که در سال ۱۳۱۴ ایران چهارمین کشور وارد کنندهٔ سیمان جهان به شمار می رفت. توجه به این نکته که ایران در منطقه ای واقع شده که سلسله کوه های آهکی آن را احاطه نموده است، اندیشه ساخت کارخانه سیمان را پدیدار ساخت. در سال ۱۳۰۷ مطالعات لازم برای ایجاد اولین کارخانهٔ سیمان آغاز گردید و در روز ۸ دی ماه ۱۳۱۲ اولین کورهٔ سیمان ایران با ظرفیت ۱۰۰ تن در روز در «شرکت سیمان ری» مشهور به