Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کامپیوتر در سال ۱۹۹۲ تشریح شد. تجزیهٔ LL. یک تجزیه کننده LL ورودی را از چپ به راست تجزیه می کند و یک اشتقاق چپ از جمله است. به دستهٔ گرامرهایی که به این صورت قابل تجزیه هستند گرامرهای LL گفته می شود. گرامرهای LL گرامرهای مستقل از متنی هستند که از گرامرهای LR محدودتر هستند، با این وجود به دلیل سادگی و اجرای کارآمد در بین نویسندگان مترجم ها بسیار محبوب هستند. گرامرهای (LL(k می توانند با تجزیه کننده های بازگشتی نزولی که معمولاً با دست رمز می شوند، تجزیه شوند. به دلیل این که ALGOL خود بازگشتی است، طراحی آن بررسی نزولی بازگشتی را برانگیخت. مفهوم تجزیهٔ نزولی بازگشتی در ژانویه ۱۹۶۱ در CACM (گردهمایی ACM) در دو مقالهٔ جداگانه توسط ای.ای. گرائو و ادگار تی. «ند» آیرنز بحث شد. در مارس ۱۹۶۱ ریچارد وایچف به صورت مستقل با الهام از نزولی بازگشتی از آن ها در مترجمهای Burroughs ALGOL استفاده کرد. ایدهٔ گرامرهای (1)LL در سال ۱۹۶۸ توسط لوییس و استرنز معرفی شد. نزولی بازگشتی توسط نیکلاس ورث و با PL/0 یک زبان برنامه نویسی علمی برای آموزش ساختار مترجم ها در دههٔ ۷۰، محبوب شد. تجزیهٔ LR زبان های بیشتری نسبت به تجزیهٔ LL پشتیبانی
می کند و همچنین در گزارش خطا بهتر است، به عنوان مثال خطاهای نحوی را هنگامی که ورودی با گرامر مطابقت ندارد به سرعت تشخیص می دهد. تجزیه کننده های ارلی. در سال ۱۹۷۰ جی ارلی تجزیه کننده ای را اختراع کرد که به تجزیه کننده های ارلی معروف است. این تجزیه کننده ها بسیار پرطرفدار هستند زیرا تمام گرامرهای مستقل از متن را به صورت بسیار کارآمد تجزیه می کنند. زبان های توصیف کننده گرامر. جان بکوس «فرمول فرازبانی» را برای توصیف نحو زبان برنامه نویسی جدید IAL که امروزه با نام الگول ۵۸ شناخته می شود ارائه کرد(۱۹۵۹). کار بکوس برپایه سیستم استاندارد پست که توسط امیل لئون پست ابداع شد، قرار داشت. گشترس های بعدی الگول منجر به الگول ۶۰ شد، پیتر نااور در گزارش خود (۱۹۶۳) نشانه گذاری بکوس را فرم نرمال بکوس (BNF) نامید و آن را با حداقل کردن کاراکترهای مورد استفاده ساده سازی کرد. هرچند دونالد کنوث استدلال کرده است که BNF می بایست به صورت فرم بکوس-نائور خوانده شود و این استدلال به صورت عمومی قبول شده است. نیکلاوس ویرت فرم بکوس-نائور توسعه یافته (EBNF) را تعریف کرده است که یک نسخه اصلاح شده از BNF در اوایل دهه ۶۰ برای PL/0 می باشد. فرم ت
کمیل شده بکوس-نائور (ABNF) شکل دیگری از نشانه گذاری است. هردوی EBNF و ABNF به کرار برای مشخص کردن گرامر زبان های برنامه نویسی، به عنوان وردی برای ژنراتورهای تجزیه گر مورد استقاده قرار می گیرد. همچنین در شاخه های دیگری همچون پروتکل های ارتباط مورد استفاده قرار می گیرد. سازنده های تجزیه گر. یک سازنده تجزیه گر بخش تحلیل گر لغوی یک کامپایلر را ایجاد می سازد. یک برنامه که با دریافت توضیحات گرامر یک زبان برنامه نویسی خاص تجزیه گر آن زبان را ایجاد می کند. این تجزیه گر می تواند در کامپایلر آن زبان خاص مورد استفاده قرار بگیرد. تجزیه گر، نمادها و کلید واژه های آن زبان خاص را در متن ورودی شناسایی کرده و این نشانه ها را به کدی که وظیفه تعیین ازرش نحوی و ترجمه به آبجکت کد را برعده دارد برمی گرداند. این بخش دوم کامپایلر می تواند با کامپایلر-کامپایلر ایجاد شود که قوانین اولیت شرح نحو رسم زبان را به عنوان ورودی می گیرد. اولین کامپایلر-کامپایلر برای استفاده به این نام توسط تونی بروکر در سال ۱۹۶۰ نوشته شد و برای ساخت کامپایلرهای برای کامپیوتر اطلس در دانشگاه منچستر مورد استفاده قرار گرفت، همانند کامپایلر اوتوکد اطلس. هر چند با
کامپایلر-کامپایلرهای مدرن بسیار متفاوت بود، و کامپایلر-کامپایلر امروزه تعریفی مابین کامپایلر عمومی با قابلیت شخصی سازی بالا و یک زبان با قابلیت توصعه پذیری نحو آن می تواند داشته باشد. نام کامپایلر-کامپایلر برای سیستم بروکر به متراتب مناسب تر است تا کامپایلر-کامپایلرهای مدرن، که به صراحت با نام سازنده تجزیه گر نامیده می شوند. به اطمینان می توان گفت که نام کامپایلر-کامپایلر پس از یاک به صورت عمومی مورد استفاده گرفت هرچند کار بروکر همچنان حائز اهمیت است. در اوایل ۱۹۶۰ رابرت مک کلور در ابزارآلات تگزاش کامپایلر-کامپایلری طراحی کرد که TMG نام گرفت که از کلمه “transmogrification” (به معنی تناسخ) گرفته شده است. در سالهای بعد TMG به مینفریم های برخی از کامپیوترهای UNIVAC و IBM پورت شد. نمونه دیگری از سازنده های تجزیه گر متا دو است که اولین بار در سال ۱۹۶۲ توسط وال شوور منتشر شد. متا دو گرامر و قاعد تولید کد را قبول می کرد و می توانست زبان خود و دیگر زبان ها را کامپایل کند. متادو دو اولین نسخه مستند شده متاکامپایلر بود. همچنین متادو به یکی از اولین نمونه های ماشین مجازی ترجمه شد. پروژه مالتیکس ریسک همکاری میان MIT و آ
زمایشگاه های بل، یکی از اولین ها برای گسترس یک سیستم عامل با استفاده از یک زبان سطح بالا بود، زبان انتخاب شده پی ال/۱ بود، اما یک کارپرداز خارجی نمی تواند کامپایلری برای کار تهیه کند. گروه مالتیکس پیاده سازی شخصی خود را از زبان PL/1 گشترش دادند که با نام EPL شناخته می شود. TMG روی سری GE-600 پورت شده بود و برای گسترش EPL توسط داگلاس مکلروی، رابرت موریس و دیگران مورد استفاده قرار گرفت. چندی بعد کن تامسون اولین نسخه یونیکس را برای PDP-7 در ۱۹۶۹ نوشت، داگ مکلروی اولین زبان سطح بالای سیستم جدید را ایجاد کرد: پیاده سازی مکلروی از TMG. TMG همچنین ابزار تعریف کامپایلری است که تامسون جهت پیاده سازی کامپایلر برای زبان بی برای PDP-7 در ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار داد. بی اولین جد زبان سی می باشد. نخستین سازنده تجزیه گر LALR که توسط فرانک درمر و تام پندلو ساخته شد TWS نام داشت. XPL. XPL یک پیاده سازی شخصی از زبان PL/1 است که در سال ۱۹۶۷ گسترش یافت و برای ساخت کامپایلر کامپایلرها مورد استفاده قرار گرفت. XPL توسط تیمی متشکل از ویلیام مک کیمن، جیمز هورینگ و دیوید ورتمن در دانشگاه استنفورد، دانشگاه کالیفورنیا و سانتا کروز طراحی
و پیاده سازی شد. اولین رونمایی از آن در کنفرانس پاییزه کامپیوتر دانشگاه سانفرانسیسکو در سال ۱۹۶۸ بود. XPL به هردوی زبان برنامه نویسی و سازنده تجزیه گر LALR که برپایه همین زبان نوشته شده است گفته می شود. XPL یک سیستم نسبتاً ساده پایین به بالا است که توسط نویسندگانش لقب MSP (استراتژی اولویت مختلط) گرفته است. YACC. YACC یک سازنده تجزیه گر است، آن را با lex اشتباه نگیرید، lex یا تحلیلگر لغوی است که در مرحله اول یاک از آن استفاده می کند. یاک توسط استفان جانسون در AT&amp;T برای سیستم عامل یونیکس گسترش داده شده است. نام یاک از عبارت "Yet Another Compiler Compiler" گرفته شده است. این سازنده تجزیه گر کامپایلرهای LALR(1) را که برپایه گرامرهای نوشته به فرمی شبیه فرم بکوس نائور ایجاد می کند. جانسون در اوایل ۱۹۷۰ در آزمایشگاهای بل روی یاک کار می کرد. وی بسیار با TMG آشنا بود و تأثیرات آن را می توان در یاک و طراحی زبان برنامه نویسی C مشاهده کرد. از آنجایی که یاک سازنده کامپایلر پیش فرض در سیستم های یونیکس بود، بسیار گشترش یافته و مورد استفاده قرار گرفته است. گشترش هایی همانند GNU Bison همچنان در حال استفاده هستند. کامپایلر
ایجاد شده توسط یاک نیازمند یک تحلیلگر لغوی است. سازنده های تحلیل گر لغوی همانند lex یا flex در دسترس هستند. استانداردهای موجود در IEEE POSIX P1003.2 نیازمندی ها و توانایی های هر دوی Lex و Yacc را تعیین می کند. ترجمهٔ تقابلی. یک مترجم تقابلی در یک محیط اجرا می شود و برای یک محیط دیگر کد شی تولید می کند. مترجم های تقابلی در توسعه های جاسازی شده، در جایی که کامپیوتر هدف قابلیت های محدودی دارد. یک مثال اولیه از این کامپایلرها AIMICO است که یک برنامهٔ FLOW-MATIC بر روی UNIVAC II بود که برای اجرای کدهای اسمبلی در کامپیوتر IBM 705 است که بعداً روی کامپیوترهای IBM نصب شد. مترجم ALGOL 68C کد خروجی ZCODE را تولید کرد که می تواند به یک کد ماشین محلی به وسیلهٔ یک مترجم ZCODE نیز ترجمه یا تفسیر شود. ZCODE یک برنامهٔ میانی بر پایهٔ رجیستر استوار است. این توانایی تفسیر یا ترجمهٔ ZCODE سازندگان ALGOL 68C را تشویق کرد که کامپیوترهای پایهٔ متنوعی را تکثیر کنند. بهینه سازی مترجم ها. بهینه سازی کامپایلر فرایند بهبود کیفیت کد بدون تغییر نتیجهٔ تولیدی آن است. هدف توسعه دهندگان اولین مترجم FORTRAN این بود که مترجم بتواند با سرعتی
بیش از اسمبلرهای دستی کدها را اجرا کند، بدین ترتیب مشتریان از محصول آن ها استفاده کردند و آن ها در تلاش اولیه موفق شدند. کامپایلرهای بعدی مثل مترجم Fortran IV شرکت IBM اولویت بیشتری برای عیب یابی بهتر و اجرای سریع تر در هزینهٔ بهینه سازی کدها قائل شدند. سری IBM 360 دو مترجم جداگانه ارائه دادند: یک جستجوگر کد سریع در اجرا و یک بهینه ساز با سرعت پایین تر. فرانسیس آلن به تنهایی و به همراه جان کوک بسیاری از جنبه های بهینه سازی را معرفی کرد. مقالهٔ سال ۱۹۶۶ آلن، بهینه سازی برنامه، نمودار ساختمان داده ای برای رمز کردن محتوای برنامه برای بهینه سازی ارائه داد. مقالات وی در سال ۱۹۷۰، کنترل تجزیه و تحلیل جریان و پایه ای برای بهینه سازی برنامه، به عنوان زمینه ای برای تجزیه و تحلیل جریان داده های کارآمد و مؤثر منتشر شد. مقالهٔ مشترک وی با کوک در سال ۱۹۷۱، کاتالوگ بهینه سازی تحول، اولین شرح و اسلوبی از بهینه سازی تحولات را ارائه داد. مقالات سال های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ وی بر تجزیه و تحلیل جریان داده ها، تحلیل را در کل برنامه گسترش داد. مقالهٔ مشترک او و کوک در سال ۱۹۷۶ یکی از دو استراتژی اصلی تحلیل است که امروز در بهینه سازی کامپا
یلرها استفاده می شود. آلن روش های خود را به عنوان قسمتی از کامپایلرها برای کامپیوترهای IBM 7030 Stretch-Harvest و ماشینهای محاسباتی پیشرفته توسعه داد و اجرا کرد. این کار امکان و بنای ایجاد ماشین های مدرن و بهینه سازهای مستقل از زبان را به وجود آورد. او ایجاد و رهبری پروژهٔ PTRAN را برای اجرای هم زمان برنامه های FORTRAN به عهده گرفت. تیم PTRAN او طرح های تشخیص موازی جدید و ایجاد مفهوم گراف وابستگی برنامه را توسعه داد، پایه های اولیه روش در همزمانی کامپایلرها استفاده شده است. کتاب زبان های برنامه نویسی و کامپایلرهای آن به قلم جان کوک و جیکوب تی. شوارتز، که در اوایل ۱۹۷۰ منتشر شد، بیش از ۲۰۰ صفحه را به بهینه سازی الگوریتمها اختصاص داد. این کتاب شامل بسیاری از تکنیک های آشنا از جمله حذف کدهای تکراری و کاهش قدرت است. بهینه سازی روزنه ای. بهینه سازی روزنه ای یک روش بهینه سازی ساده ولی تأثیرگذار است که اختراع ویلیام مک کیمن است و در سال ۱۹۶۵ در CACM منتشر شد. این روش در کامپایلرهای XPL که توسط مک کیمن توسعه یافت نیز استفاده می شود. بهینه ساز Capex COBOL. شرکت capex در اواسط دههٔ ۷۰ بهینه ساز COBOL را برای COBOL توسع
ه داد. این نوع از بهینه سازها وابسته هستند، در این مورد، به آگاهی از ضعف های موجود در کامپایلر استاندارد IBM برای COBOL و در حقیقت بخشی از آبجکت کد را با کدی موثرتر جایگزین می کند یا کد مؤثر را به آن الحاق می کند کد جایگزین ممکن است یک جدول ارجاع خطی را با یک جستجوی دودویی یا گاهی یک دستورالعمل کند را با یک نوع سریعتر آن که عملکرد مشابه دارد جایگزین کند. این روش در حال حاضر به عنوان «کاهش قدرت» شناخته شده است. به عنوان مثال بر روی سخت افزار IBM/360 دستورالعمل CLI به یک مدل خاص وابسته بود که برای مقایسه یک بایت بین دو بار و ۵ برابر سریع تر از یک دستور CLC بود. کامپایلرهای مدرن به طورمعمول گزینه های بهینه سازی را ارائه می دهند و برنامه نویسان می توانند انتخاب کنند که گذر بهینه سازی را اجرا کنند یا خیر. عیب یابی. هنگامی که به یک کامپایلر یک برنامه ای داده می شود که از نظر نحوی نادرست است، نمایش یک پیغام خطای کوتاه و واضح بسیار مفید است. البته از دیدگاه طراح کامپایلر، رسیدن به آن دشوار است. کامپایلر فرترن WATFIV در اواخر دهه ۱۹۶۰ در دانشگاه واترلو کانادا توسعه داده شد. این کامپایلر برای ارائه پیغام خطای بهتر نسبت
به کامپایلر فرترن IBM آن زمان، طراحی شده بود. علاوه بر این WATFIV بسیار کاربردی تر بود، به این دلیل که مراحل کامپایل، اجرا را در یک مرحله ترکیب کرده بود، در حالی که کامپایلر IBM برای اجرای این مراحل را در ۳ بخش جداگانه داشت! PLC. پی ال/سی یک زبان برنامه نویسی است که اوایل دهه ۱۹۷۰ در دانشگاه کرنل پدید آمد. در حالی که پی ال/سی زیرمجموعه زبان پی ال/آی IBM بود، برای هدف خاص آموزش برنامه نویسی طراحی شده بود. دو محقق و استاد دانشگاهی که پی ال/سی را طراحی کردند، Richard W. Conway و Thomas R. Wilcox بودند. آن ها مقاله معروف «طراحی و پیاده سازی یک کامپایلر عیب یاب برای پی ال/آی» ارائه دادند که در مارس ۱۹۷۳ در مجله Communications of ACM منتشر گردید. پی ال/سی برخی از ویژگی های پیچیده پی ال/آی را حذف کرد و امکان اشکال زدایی و بازیابی خطا به صورت وسیع را به آن اضافه کرد. پی ال/سی یک امکان غیرعادی داشت که هرگز در کامپایل یک برنامه شکست نمی خورد. این امکان غیرعادی با استفاده وسیع از تصحیح خودکار بسیاری از خطاهای نحوی و تبدیل هرگونه خطای باقی مانده به عنوان اعلامیه خروجی امکان پذیر شده بود. ترجمهٔ درجا. مقاله اصلی:کامپایل
درجا کامپایل درجا (JIT) یک اصطلاح است که در حال حاضر برای توصیف تولید کدهای اجرایی آنی یا به اندازه ممکن نزدیک به اجرای واقعی به کار می رود. دلیل وجود کامپایل درجا این است که از معیارهای نرم افزارسنجی زمان اجرا یا دیگر گزینه های بهبود کارایی استفاده شود. یک مثال جدید از کامپایل درجا در Works Records System است، صفحه گسترده ای در سال ۱۹۷۴ که اخیراً قطعه کدهای ماشینIBM/360 را برای انجام محاسبات بر اساس فرمول وارد شده به عنوان قطعه های داده تولید کرده است. این از دستورالعمل های IBM/360 برای تولید کد ماشین IBM/360 استفاده کرده است، که بعدها از پروژه Dynamo شرکت HP پیشی گرفت. = تولید کد = مقاله ی اصلی: یک تولیدکننده ی کد، دستورات ماشین را برای پردازنده ی مقصد تولید می کند. تخصیص دادن ثبات. روشی برای به حداقل رساندن تعداد ثبات های مورد نیاز برای نگهداری متغیرها است.
پلاته (به یونانی باستان: Πλάταια یا Πλαταιαί) شهری کهن در کشور یونان که در جنوب شرقی بئوسی و جنوب تب واقع شده است. شهر پلاته محل نبرد پلاته در سال ۴۷۹ پیش از میلاد بود که در آن دولت شهرهای یونانی علیه ایران با یکدیگر متحد شدند و ایرانیان را شکست دادند. پلاته در جریان جنگ پلوپونز توسط خود یونانیان، به دست اهالی تب و اسپارت در سال ۴۲۷ پیش از میلاد تخریب شد اما در سال ۳۸۶ پیش از میلاد مجدداً بازسازی شد.
طراحی پایا یا پایدار ، فلسفهٔ طراحی اشیای فیزیکی، ساخت محیط و خدمات است به گونه ای که هم زمان با قوانین پایایی اکولوژی، پایایی اجتماعی و پایایی اقتصادی سازگاری داشته باشد. اصطلاح پایایی نخستین بار در سال ۱۹۸۶ توسط کمیتهٔ جهانی گسترش محیط زیست تحت عنوان «رویارویی با نیازهای عصر حاضر بدون به مخاطره انداختن منابع نسل آینده برای مقابله با نیازهایشان» مطرح گردید و هر روز بر ابعاد و دامنهٔ آن افزوده تر می شود تا استراتژی های مناسبی پیش روی جهانیان قرار گیرد. گرم شدن کرهٔ زمین، نازک شدن لایهٔ ازن به علت استفاده از آلاینده ها، افزایش آلودگی محیط زیست و انقراض گونه های مختلف زیستی، همه و همه ضرورت بوم شناسی و توجه به مسائل زیست محیطی را دو چندان می کند. شاید بتوان معماری پایدار را که در واقع زیرمجموعهٔ طراحی پایدار است، به عنوان یکی از جریان های مهم معاصر به حساب آورد که عکس العملی منطقی در برابر مسایل و مشکلات عصر صنعت به شمار می رود. طراحی پایدار نوعی از طراحی است که قصد دارد به نیازهای امروز بدون لطمه زدن به منابع نسل های آینده پاسخ دهد. تئوری. هدف طراحی پایدار «حذف کامل اثرات مخرب زیست محیطی از طریق طراحی ماهرانه
و دقیق» است. بروز طراحی های پایدار نیازمند استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، تأثیر حداقلی بر محیط زیست و اتصال انسان به طبیعت است. میشاییل براونگارت در این رابطه می گوید: «انسان ها مشکل آلایندگی ندارند؛ آن ها مشکل طراحی دارند. اگر انسان ها از همان ابتدا از محصولات، ابزارها، وسایل، خانه ها، کارخانه ها و شهرها به طور هوشمندانه تری استفاده کنند، آن ها حتی نیاز نخواهند داشت که به مفاهیمی مانند، آشغال، آلودگی یا کمبود فکر کنند. یک طراحی خوب، فراوانی، بازیافتِ بی نهایت و لذت را فراهم خواهد کرد.» اصول طراحی پایدار. در حالی که کاربردهای عملی در میان رشته های مختلف متفاوت است، برخی از اصول رایج به شرح زیر است: مؤلفه های طراحی پایدار. پایداری می تواند سه مؤلفهٔ اساسی داشته باشد: ۱. پایداری اجتماعی ۲. پایداری اقتصادی ۳. پایداری زیست محیطی اجتماع پایدار. تغییراتی که برای به بار نشستن آیندهٔ پایدار ضروری است، همواره قید و بند فرهنگ اجتماعی هر جامعه است. لازمهٔ آن تغییر و بازبینی الگوها و ارزش های اجتماعی ناهمسان و نیز احیای باورها، سنت ها و الگوهایی است که ریشه در فرهنگ تاریخی یک جامعه دارد و منطبق با تفکر پایداری است. نخست
ین قدم در این فرایند تضمین قطعی در رفع نیازهای اصلی جامعه است. برخی از ویژگی ها به قرار زیر است: اقتصاد پایدار. مراد از پایداری اقتصادی حفظ سرمایهٔ اقتصادی است. پایداری در اقتصاد را می توان در ایجاد رشد عادلانه و متوازن جامعهٔ انسانی و تضمین بهره مندی تک تک انسان ها در درازای زمان بدون وارد آوردن خدشه به منابع زیستی، طبیعی و فرهنگی تعریف نمود. مهم ترین سر فصل های مطرح در زمینهٔ پایداری اقتصادی عبارتند از: محیط زیست پایدار. محیط زیست پایدار را می توان در تداوم و ارتقا سلامت و کارکردهای اصلی محیط زیست، یعنی حفظ سرمایهٔ طبیعی تداوم رفاه انسانی دانست. انسان باید در چارچوب محدودیت های محیط زیست بیوفیزیکی زندگی کند. سرمایهٔ طبیعی باید حفظ شود، زیرا هم تأمین کنندهٔ منابع است و هم صندوق ذخیرهٔ مواد زائد و این به معنای حفظ اندازهٔ زیر نظام اقتصادی انسانی جمعیت ضرب در مصرف در هر سطحی از فناوری در محدودهٔ کل اکوسیستمی است که این سیستم به آن وابسته است. پایداری زیست محیطی نیازمند مصرف پایدار توسط یک جمعیت پایدار است.
جشن نوسرد (به خوارزمی:نوسارج یا ناوسارجی ،به ارمنی:ناواسارد ،به سغدی:نوسرد ،به آشوری:نوسردیل ،به هندی:ناواساردا) از اعیاد باستانی ایرانیان و سرزمین های همجوار آن است که از زمان مادها این روز را جشن می گرفتند. نوسرد به معنای سال نو است. ایرانیان روز ششم فروردین را روز نوسرد می دانستند و آن را نوروز بزرگ -در مقابل یکم فروردین که نوروز کوچک بود- می نامیدند. از اعمالی که در این روز انجام می دادند پاشیدن آب بر روی یکدیگر بود.
آرتمیزیوم (به یونانی: Ἀρτεμίσιον)، یک پرتگاه و خلیج در ناحیه شمال وابیه کشور یونان است. مجسمه ی برنزی افسانه ای زئوس یا پوزئیدون، که به عنوان (آرتمیزیوم برنزی مشهور است) در یک کشتی غرق شده که در این خلیج قرار داشت پیدا شد.
بویوتیا (به یونانی باستان: Βοιωτία؛ به یونانی امروزی: Viotía؛ که در گذشته Cadmeis خوانده می شد)، یکی از شهرستان های یونان واقع در استان یونان مرکزی است. بویوتیا همچنین نام منطقه ای از یونان باستان بوده است. مرکز آن لیوادیا (به یونانی: Λιβαδειά) و بزرگترین شهر آن تب است.
کشاورزی پایدار عبارت است از کشاورزی به روش های پایدار که نیازهای غذایی و نساجی کنونی جامعه را تأمین کند، بدون اینکه توانایی نسل فعلی یا آینده برای برآوردن نیازهای خود را به خطر بیندازد. کشاورزی پایدار می تواند بر اساس درک خدمات اکوسیستم باشد. روش های زیادی برای افزایش پایداری کشاورزی وجود دارد. هنگام توسعه کشاورزی در سیستم های غذایی پایدار، توسعه فرآیندهای تجاری انعطاف پذیر و شیوه های کشاورزی بسیار مهم است. کشاورزی دارای ردپای زیست محیطی بسیار زیادی است که نقش مهمی در ایجاد تغییرات آب و هوایی ایفا می کند (سیستم های غذایی مسئول یک سوم انتشار گازهای گلخانه ای انسانی هستند)، کمبود آب، آلودگی آب، تخریب زمین، جنگل زدایی و سایر فرایندها از ردپای زیست محیطی کشاورزی هستند. کشاورزی به طور همزمان باعث تغییرات محیط زیستی می شود و خود تحت تأثیر این تغییرات قرار می گیرد. کشاورزی پایدار متشکل از روش های کشاورزی دوستدار محیط زیست است که امکان تولید محصولات زراعی یا دام را بدون آسیب به سیستم های انسانی یا طبیعی می دهد. این روش کشاورزی شامل جلوگیری از اثرات نامطلوب بر خاک، آب، تنوع زیستی، منابع اطراف یا پایین دست و همچنین کسا
نی که در مزرعه یا مناطق مجاور آن کار یا زندگی می کنند، است. عناصر کشاورزی پایدار می تواند شامل پرماکالچر، زراعت جنگلی، کشاورزی مختلط، کشت چندمحصولی و تناوب زراعی باشد. توسعه سیستم های غذایی پایدار به پایداری جمعیت انسانی کمک می کند. به عنوان مثال، یکی از بهترین راه ها برای کاهش تغییرات آب و هوایی، ایجاد سیستم های غذایی پایدار مبتنی بر کشاورزی پایدار است. کشاورزی پایدار یک راه حل بالقوه برای فعال کردن سیستم های کشاورزی برای تغذیه جمعیت رو به رشد در شرایط متغیر محیطی ارائه می دهد. تعریف. اصطلاح "sustainable agriculture" یا "کشاورزی پایدار" در سال ۱۹۷۷ توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا به عنوان یک سیستم یکپارچه از شیوه های تولید گیاهی و حیوانی تعریف شد که در دراز مدت: کشاورزی و منابع طبیعی. کشاورزی پایدار را می توان به صورت یک روش اکوسیستم برای کشاورزی درک کرد. عملکردهایی که می توانند باعث آسیب طولانی مدت در خاک شوند مثل کشت و زرع بیش از اندازه (که به فرسایش منجر می شود) و آبیاری بدون زه کشی مناسب (که به نمک سازی خاک منجر می شود). آزمایش های طولانی مدت بهترین اطلاعات را در مورد اینکه چگونه عملکردهای مختلف ب
ر ویژگی های خاک که برای پایدارپذیری لازم و ضروری هستند تأثیر می گذارند در اختیار ما قرار می دهد. در آمریکا یک آژانس فدرالی، خدمات حفاظت از منابع طبیعی USDA در ارائهٔ کمک های مالی و فنی برای کسانی که به پیگیری حفاظت از منابع طبیعی و کشاورزی به عنوان اهداف سازگار علاقه مند می باشند تخصصی عمل می کنند. مهم ترین فاکتورهای برای یک مکان، خورشید، هوا، خاک، مواد معدنی و آب می باشد. از این ۵ فاکتور کیفیت و کمیت آب و خاک بیش از هر چیز تابع مداخلات انسان از طریق زمان و کار می باشند. اگرچه هوا و نور خورشید در هر جای این کرهٔ خاکی در دسترس می باشد ولی محصولات کشاورزی به مواد مغذی خاک و دسترس پذیری آب هم بستگی دارند. زمانی که کشاورزان محصولات را پرورش و برداشت می کنند، بعضی از این مواد مغذی را از خاک از بین می برند. بدون بازپرسازی، زمین از تقلیل و حذف این مواد مغذی آسیب می بیند یا غیرقابل استفاده می شوند یا محصولات کاهش می یابند. کشاورزی پایدار به بازپرسازی خاک بستگی دارد در حالیکه استفاده یا نیاز به منابع تجدید نشدنی به حداقل می رسد، مثل گاز طبیعی (استفاده شده در تبدیل نیتروژن اتمسفر به کود ترکیبی) یا سنگ های معدنی (مثل فس
فات) منابع احتمالی نیتروژن که در کل به طور نامحدود در دسترس هستند شامل موارد زیر است: گزینه آخر در دههٔ ۱۹۷۰ مطرح شد ولی جدیداً عملی و امکان پذیر شده است. گزینه های قابل پایدار برای جایگزینی مواد مغذی دیگر (فسفر، پتاسیم و …) بیشتر محدود می باشند. گزینه های واقع بینانه تر که معمولاً از آن ها چشم پوشی می شود شامل چرخش های طولانی مدت محصول، برگشت به چرخه های طبیعی که هر ساله زمین های زراعی در آب فرومی روند (برگشت نامحدود مواد مغذی از بین رفته) همچون طغیان رودخانه نیل، استفاده طولانی مدت از biochar و استفاده از چرخه های زمین محصول و چارپایان اهلی است که به شرایط کمتر از ایده آل تطبیق پیدا می کنند مثل آفت کش ها، خشکسالی یا نبود مواد مغذی. محصولاتی که به سطوح بالای مواد مغذی خاک نیاز دارند را می توان در یک روش پایدارتر زیر کشت برد اگر عملکردهای مشخص مدیریت کود ادامه داشته باشد. آب. در بعضی مناطق باران کافی برای رشد محصول در دسترس می باشد ولی بسیاری از مناطق دیگر به آبیاری نیاز دارند. برای اینکه سیستم های آبیاری پایدار پذیر باشند، به مدیریت صحیح (برای جلوگیری از شوری خاک) نیاز دارند و نباید از آب بیشتری از منبع خود
نسبت به باز پرسازی طبیعی استفاده کرد. در غیر اینصورت منبع آب در واقع به یک منبع تجدید نشدنی تبدیل می شود. پیشرفت در تکنولوژی حفر چاه آب و پمپ های قابل فروبردن در آب همراه با پیشرفت آبیاری قطره ای و محورهای چرخ کم فشار، رسیدن به محصولات فراوان در مناطقی که تکیه بر بارش باران به تنهایی کشاورزی موفق را غیرقابل پیش بینی کرده بود امکان پذیر ساخته است. همچنین این پیشرفت با پرداخت بهایی صورت گرفته است. در بسیاری از مناطق همچون اوگالالا آکوئیفر آب سریعتر از اینکه بتوان جایگزین کرد مصرف می شود. مراحل مختلفی بایستی برای پیشرفت سیستم های کشاورزی مقاوم در برابر خشکسالی حتی در سال هایی که بارش باران متوسطی داریم طی شود. این اقدامات شامل عملکردهای سیاسی و مدیریتی است: خاک. فرسایش خاک به سرعت به یکی از بزرگ ترین مشکلات جهان تبدیل شده است تخمین شده است که بیش از هزار میلیون تن خاک آفریقای جنوبی هر ساله دچار فرسایش می شود. کارشناسان پیش بینی می کنند که محصولات کشاورزی در ۳۰ تا ۵۰ سال اگر فرسایش با میزان فعلی ادامه پیدا کند به نصف می رسد. فرسایش خاک تنها در آفریقا نیست بلکه در سراسر جهان اتفاق می افتد. این پدیده Peak soil نامی
ده م شود چون تکنیک های کشاورزی بزرگ مقیاس، قابلیت انسان را برای تولید غذا در حال حاضر و در آینده به خطر می اندازد. بدون تلاش برای بهبود عملکردهای مدیریت خاک، دسترس پذیری خاک به طور روزافزون مشکل زا می شود. بعضی از تکنیک های مدیریت خاک از این قرارند: ۱- کشاورزی نه بر روی زمین ۲- طراحی خط اصلی ۳- ایجاد کمربند حفاظتی برای نگه داشتن خاک ۴- برگرداندن ماده ارگانیک به مزارع ۵- متوقف کردن استفاده از کودهای شیمیایی (که محتوی نمک هستند) ۶حفاظت خاک از فاضلاب فسفات. فسفات مؤلفهٔ اصلی در کود شیمیایی است که در کشاورزی مدرن کاربرد دارد. همچنین دانشمندان تخمین می زنند که ذخایر فسفات سنگی در عرض ۵۰ تا ۱۰۰ سال خالی می شود اینکه از بین رفتن فسفر حدوداً در سال ۲۰۳۰ اتفاق می افتد با پدیدهٔ از بین رفتن فسفر انتظار می رود که قیمت غذا افزایش یابد چون هزینه کود افزایش پیدا می کند و استخراج ذخایر فسفات سنگی سختر می شود. در طولانی مدت فسفات را بایستی بازیافت کرد و از زائدات انسانی و حیوانی به منظور حفظ و ادامه تولید غذا استفاده کرد و به چرخه وارد کرد. زمین. همان طور که جمعیت و تقاضا برای غذا افزایش می یابد، فشاری بر منابع زمین هم وجود
دارد. خشکی را می توان یک منبع محدود روی کرهٔ زمین در نظر گرفت توسعه زمین کشاورزی تأثیری بر تنوع زیستی و قطع درختان جنگل دارد. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد تخمین می زند که در دهه های آتی زمین های کشاورزی برای توسعه صنعتی و شهری از بین می روند همراه با احیای اراضی مرطوب و تبدیل جنگل به محیط کشت که به از بین رفتن تنوع زیستی و افزایش فرسایش خاک منجر می شود. انرژی برای کشاورزی. انرژی در تمام زنجیره غذایی از مزرعه تا هنگام خوردن مورد استفاده قرار می گیرد. در کشاورزی صنعتی انرژی در مکانیزه کردن مزرعه، عمل آوری غذا، فرایندهای ذخیره سازی و حمل نقل مورد استفاده قرار می گیرد. از اینرو این نتیجه بدست آمده است که قیمت انرژی به شدت با قیمت غذا مرتبط ی باشد. روغن هم به عنوان یک ورودی در مواد شیمیایی کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد. قیمت های بالاتر منابع تجدیدناپذیر انرژی به وسیلهٔ آژانس بین المللی انرژی طرح ریزی می شود. قیمت های بالای انرژی در نتیجه منابع سوخت فسیلی که در حال تمام شدن هستند ممکن است به طور منفی بر امنیت جهانی غذا تأثیر بگذارد مگر اینکه اقدامی برای جدا کردن انرژی سوخت فسیلی از تولید غذا با یک حرکت به سمت