Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ملک شما پایمال حوادث خواهد گشت بلکه این فتنه و فتور در ولایت ما نیز سرایت کرده عمدهٔ ممالک گیلان مستاصل و مستهلک خواهد گردید، غیرت و تعصب مقتضی آن است که ما و شما به یکدیگر اتفاق نموده طایفهٔ قزلباش را بالکلیه از مملکت گیلان اخراج کنیم...» عبدالفتاح فومنی. به نوشته عبدالفتاح فومنی در کتاب تاریخ گیلان، «چون طالشه کولی از مراجعت خان احمد خان از شروان مأیوس گشت، عصیان کرد.» عبد الفتاح از جزئیات قیام چیزی ننوشته است ولیی می توان با توجه به نوشته های او به اهمیت این قیام و این را که جماعت زیادی از توده های فقیر شهری و روستایی را دربرگرفت دریافت. فرماندهان متعدد و کار آزموده برای سرکوب آن اعزام شدند و حاصلخیزترین نواحی گیلان به عنوان تیول به آنان اختصاص داده شد که نشان می دهد قیام گسترده بوده است. به نظر می رسد طالشه کولی تا موفعی که احتمال می رفت خان احمد خان برگردد، قیام نکرد و فقط زمانی قیام را شروع کرد بازنگشتن خان احمد خان به گیلان محرز شده بود. تفاوت این نوشته ها عبارتند از این که ملا عبد الفتاح قطع امید طالشه کولی را از بازگشت خان احمد خان از خاک عثمانی به ایران علت قیام وی دانسته اما افوشته ای علت قیام طال
شه کولی را این می داند که که او به دلیل بی توجهی شاه عباس به وی قیام کرد. افوشته ای معتقد است طالشه کولی در باطن برای مقصود خود ولی در ظاهر به جهت کسب حمایت مردم رشت و حومه، بازداشت حاکم رشت را بهانه قیام قرار داده. از نوشته افوشته ای به نظر می رسد این سیاست طالشه کولی موجب فراهم شدن سپاه گسترده ای از مردم بیه پس و بیه پیش به سرداری طالشه کولی در مقابل سپاه صفوی شد. مطالب افوشته ای در نقاوة الاثار نشان دهنده گستردگی قیام و شرکت مردم نواحی بیه پس و بیه پیش در آن و نیز شجاعت مردم گیلان است که دست از قیام برنمی داشتند. افوشته ای نوشته:«... علی بیگ عریضه ای به نواب همایون ارسال داشته استدعای خلاصی از قید نمود مشعر به آنکه خلاصی او موجب تسخیر مملکت گیلان و سبب تسکین این مادهٔ فتنه نشانست معروض داشت و التماس خان عالی مکان شرف وصول و درجهٔ قبول یافته علی بیگ از قید حبس نجات یافت و نشان حکومت گیلان بیه پس به دستور پیش به نام او نوشته با خلعات فاخره از تاج مرصع و کمر و اسب تازی با زین زر جهت او تعیین شده به لقب خانی سرافراز گردید و حسب الاشاره علیه، به مرافقت امارت مآب حسین خان قورچی شمشیر و گنج علی خان سلطان کرد و ام
یره عباس و کیا جلال الدین و کیا فریدون و خواجه مسیح الدین وزیر گیلان، علم توجه به دیلمان برافراشته...» افوشته ای از مقاومت و تداوم ستیزه جویی مردم گیلان می نویسد:«... مکرر محاربات صعب به وقوع پیوسته هرکرت بسیاری ازگیلانیان معروض تیغ غازیان بهرام حسام گشته لوای«وان جندنا لهم الغالبون»می افراشتند و گیلکان درین مدت باوجود مغلوبیت، همچنان برخلاف و نفاق اصرار نموده دست از عنان ستیزه و انکار برنمی داشتند.» در تاریخ گیلان در خصوص گستردگی قیام آمده است:«... حسب الفرمان عساکر به جهت تنبیه و تعذیب مخالفان روانه مملکت بیه پیش شدند و قورچی باشی به اتفاق سرداران سپاه به لاهیجان نزول نموده از دیلمان و خورگام تاکوهات سمام همه جا به امر او سپاه قسمت نموده مقرر فرمود که تمامی عسکر پیاده در جنگل ها و جبل ها ترددات کرده و مادام که طالش کولی و مخالفان به دست درنیایند آرام و خورد و خواب بر خود حرام دانند وسیعی موفور دربارهٔ تسیخیر یاغیان به تقدیم رسانند» افوشته ای در اشعاری کشتار فجیع مردم را نشان داده است. زبان اشعار نشان دهنده مقاومت و ایستادگی مردمی ست که ترجیح می دادند قتل عام شوند تا زندگی ننگین داشته باشند. بعد از سرکوبی قی
ام طالشه کولی، نماینده اعزامی شاه عباس از مرکز قدرت را در دست گرفت و حاکمان محلی گیلان به طور مطلق از قدرت برکنار شدند:«... بعد از مسخر شدن کشور گیلان، علی خان حاکم رشت و فومن را به دستور سابق به حکومت گیلان بیه پس مصحوب امارت دستگاه حسین خان شاملو ارسال داشت.» افوشته ای از اعمال و رفتار ساکنان گیلان ناخرسند بوده است.
اوگادی یا یوگادی یا سامواتسرادی (به زبان تلگو: ఉగాది، اوگادی یا సంవత్సరాది، سامواتسرادی، به زبان کانارا: ಯುಗಾದಿ، یوگادی، به زبان کونکانی/مراتی: युगादी) روز سال نو برای مردم منطقه دکن هند است. هر سال به دلیل تقویم هندو که یک تقویم شمسی و قمری ست، در روزهای مختلفی برگزار می شود. گاهشمار ساکا با ماه چیترا، (فروردین و اردیبهشت) آغاز می شود و اوگادی نشانه نخستین روز سال نو است. ماه چیترا نخستین ماه در "پانچانگا" گاهشمار هندی است. در حالی که مردم آندرا پرادش و کارناتاکا از واژهٔ یوگادی/اوگادی برای این جشنواره استفاده می کنند، مردم ماهاراشترا بر همان جشنواره و همان روز، نام گودی پودا (به زبان مراتی: गुढी पाडवा) گذاشته اند. سندی ها، همان روز را به عنوان روز سال نوی خود، چتی چند می نامند. مانیپوری ها هم سال نوی خود (ساجیبو چیراوبا) را در همان روز جشن می گیرند. دیده شده که این روز در پنجاب با نام بایساخی و در تامیل نادو با نام پوتهاندو جشن گرفته شده است هرچند که مانند یوگادی در تامیل نادو در یک روز نیستند چون تامیلی ها از گاهشمار خورشیدی پیروی می کنند. این جشن سال نو با نام Nyepi در موریس هندوی بالی و اندونزی هم برگزار
می شود. گاهشماری قمری. واژهٔ یوگادی از "یوگا" به معنای «عصر» یا «دوران»، و «آدی» به معنی «آغاز» ساخته شده است. یوگادی به صورت ویژه به آغاز کالی یوگا، دورانی که ما در آن زندگی می کنیم اشاره می کند. کالی یوگا هنگامی آغاز شد که لرد کریشنا جهان را ترک کرد. کالی یوگا در نیمه شب هفدهم یا هجدهم فوریه سال ۳۱۰۲ پیش از میلاد آغاز شد. این جشنواره نشانهٔ روز سال نو برای افراد میان وینهایاس و رودخانه کاوری است که از تقویم قمری جنوب هند پیروی می کنند. در ایالات آندرا پرادش، کارناتاکا، ماهاراشترا و گوا این گونه است. اساس باور تاریخ این تقویم به دوران شالیواهانا (شالیواهانا شاکا)، بر می گردد که آغاز تأسیس امپراتوری توسط قهرمان افسانه ای شالیواهانا بود. یوگادی (آغاز سال نو) بر اساس محاسبات قمری بهاسکارای دوم در قرن دوازدهم است. در اولین هلال تازه ماه، بعد از عبور خوشید از خط استوا از جنوب به شمال در اعتدال بهاری شروع می شود. با این حال، صبح روز بعد را به عنوان روز هند جشن می گیرند که از طلوع آفتاب شروع می شود. هندیهای بسیاری در آمریکا نیز یوگادی را جشن می گیرند. در کارناتاکا، ماهاراشترا، گوا، آندرا پرادش، تامیل نادو و کرالا
جشنواره را با سرو صدای زیاد، دو هم جمع شدن خانوارها و مراسم پرخرج جشن می گیرند. روز، با دوش گرفتن (حمام روغن) آغاز می شود و با دعا ادامه میابد. خوردن نمادین شش خوراک از یک ظرف. خوردن یک مخلوط خاص با شش مزه، که پانچهادی اوگادی نامیده می شود، در تلوگو و بوو بلا در زبان کانادا (زبان محلی ایالت کارناتاکا)، نماد این واقعیت است که زندگی مخلوطی از تجارب مختلف (غم، شادی، خشم، ترس، تنفر، تعجب) است که باید همراه هم پذیرفته شوند. خوراک های ویژه. در کارناتاکا غذایی مخصوص به نام بوباتو یا هولیگه، آماده می شود. در آندرا پرادش، یک خوراک مخصوصی به نام بهاکشیالو یا بباتو (پللو) (پلی پوران) برای این مناسبت آماده می کنند که شامل (گرم و شکر زرد / شکر جوشانده که مانند یک خمیر درمی آورند) و روی در روتی مسطح (مانند نان) می ریزند. معمولاً گرم یا سرد با روغن یا شیر (یا شیر نارگیل در بعضی از نقاط کارناتاکا) خورده می شود. شرح تقویم. پس از آن، مردم به طور سنتی دور هم جمع می شوند که به قرائت و شرح مذهبی تقویم سال نو (پانچانگام) گوش کنند، و یک پیش بینی عمومی برای سال جدید داشته باشند. این به نام 'پانچانگا سراوانام'، یک مراسم غیررسمی اجتما
عی ست که در آن یک فرد مسن و م به ورد احترام، با رجوع به تقویم نجومی جدید، نیایشی عمومی را برای همهٔ حضار اجرا می کند. با ظهور تلویزیون این روال تغییر کرده است، به خصوص در شهرها. امروزه، مردم پخش قرائت ها را از طریق تلویزیون تماشا می کنند. رویدادهای فرهنگی و ادبی. در جشن اوگادی بحث های ادبی، قرائت شعر و آثار ادبی نویسندگان از طریق جوایز و برنامه های فرهنگی مشخص می شود. اجرای موسیقی و رقص کلاسیک کارناتیک در بعد از ظهر برگزار می گردد.
ویلیام جیمز «بیل» موری (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۰) بازیگر، کمدین و نویسنده آمریکایی است. او برنده جایزه امی برای ایفای نقش های گوناگون در برنامه تلویزیونی زنده ساتردی نایت لایو و برنده جایزه بفتا و گلدن گلوب و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم "گمشده در ترجمه" است. موری پس از بازی در فیلم گمشده در ترجمه اثر سوفیا کاپولا (۲۰۰۳) موفق به کسب جایزه گلدن گلوب و فیلم آکادمی بریتانیا شد. نقش آفرینی در این فیلم همچنین نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد را برای او همراه داشت. او همچنین اغلب با وس اندرسون و جیم جارموش همکاری داشته است. او برای نقش هایش در "شکارچیان روح"، راشمور (۱۹۹۸)، "وینسنت مقدس" (۲۰۱۴)، و مینی سریال "آلیو کیتریج" (۲۰۱۴) نامزد دریافت جایزه شد، که بعداً برای دومین بار جایزه امی خود را دریافت کرد. موری در سال ۲۰۱۶ جایزه مارک تواین را برای طنز آمریکایی دریافت کرد. او همچنین با صداپیشگی گارفیلد در فیلم کمدی خانوادگی "گارفیلد" (۲۰۰۴) و دنباله آن "گارفیلد ۲" (۲۰۰۶) و بالودر اقتباس زنده از "کتاب جنگل" دیزنی (۲۰۱۶) شناخته شده است. در نوامبر سال ۲۰۱۹ اعلام شد که مری در دنبالهٔ "شکارچیان روح" به کا
رگردانی جیسون رایتمن که سال ۲۰۲۰ منتشر می شود، نقش قبلی خود را تکرار می کند. زندگی شخصی. بیل موری تاکنون دو بار ازدواج کرده که هر دو به طلاق منجر شده است. ازدواج نخست او با مارگارت کلی بود که در ۲۵ ژانویه ۱۹۸۱ اتفاق افتاد و موری از این ازدواج صاحب دو فرزند پسر است. موری اما در سال ۱۹۹۶ از مارگارت کلی جدا شد و یکسال بعد با جنیفر باتلر ازدواج کرد و حاصل این ازدواج چهار فرزند دیگر برای او بود. موری در سال ۲۰۰۸ از همسر دومش نیز جدا شد. جنیفر باتلر در مصاحبه ای موری را متهم به خشونت خانگی، خیانت، و اعتیاد به رابطه جنسی، ماری جوانا و الکل متهم کرد. همسر دوم بیل موری (جنیفر باتلر) دو سال بعد درگذشت.
استرپتوکوک های ویریدانس، نوعی طبقه بندی غیر لینه ای شامل گروه بزرگی از استرپتوکوک های آلفا همولیتیک همزیست ساکن دهان است که موجب سبز شدن آگار خوندار می شوند (ویریدانس از لغت vĭrĭdis در لاتین به معنای سبز گرفته شده است). برخی از سویه ها نیز ممکن است غیر همولیتیک باشند. استرپتوکوک های ویریدانس فاقد آنتی ژن های گروه لانسفیلد می باشند. آن ها قدرت بیماریزایی اندکی دارند. تشخیص آزمایشگاهی. استرپتوکوک های ویریدانس را می توان با استفاده از چند تست بیوشیمیایی از استرپتوکوک پنومونیه متمایز ساخت: طبقه بندی مولکولی. بر اساس مطالعات توالی یابی 16S rRNA، این گروه شامل ۵ کمپلکس اصلی است: ۱. کمپلکس "S. mitis" (شامل "S. oralis", "S. infantis") ۲. کمپلکس "S. anginosus" (استرپتوکوک های گروه میلری) ۳. کمپلکس "S. mutans" (عامل اصلی پوسیدگی دندان) ۴. کمپلکس "S. salivarius" (ساکن زبان و حلق) ۵. کمپلکس "S. bovis" (ارتباط با سرطان کولورکتال) بیماریزایی. این ارگانیسم ها به فراوانی در دهان یافت می شوند. به عنوان مثال استرپتوکوک موتانس موجب پوسیدگی دندان ها می شود. سایر گونه ها ممکن است در عفونت های دهان و لثه نقش داشته باشند. اگر آن ها
وارد جریان خون شوند (بطور مثال پس از کشیدن دندان ها) ممکن است موجب اندوکاردیت شده و به دریچه های قلبی صدمه بزنند. استرپتوکوک های ویریدانس به عنوان مهمترین عامل اندوکاردیت تحت حاد مطرح می باشند. استرپتوکوک های ویریدانس ویژگی منحصربه فردی در سنتز دکستران ها از گلوکز دارند که موجب اتصال باکتری به تجمعات فیبرین- پلاکت در دریچه های قلبی صدمه (به ویژه در افراد مبتلا به نقص مادرزادی قلب) دیده می شود. مدیریت درمانی. بر اساس دستورالعمل IDSA 2023: این پروتکل کلی و نظر پزشک صائب است. اندوکاردیت. پنی سیلین G و جنتامایسین -در موارد مقاوم: ونکومایسین و سفتریاکسون پروفیلاکسی دندانپزشکی. آموکسی سیلین قبل از عمل برای بیماران پرخطر -در حساسیت به پنیسیلین: کلیندامایسین
موزه باستان شناسی کُلُمبیش لوسلِه در شهر فرایبورگ واقع در ایالت وورتمبرگ در جنوب آلمان است. در این موزه آثار به جا مانده از دوران پیش از تاریخ نگهداری می گردد.
عبدالعزیز بن عبدالله آل الشیخ (۳۰ نوامبر ۱۹۴۳ – ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵) مفتی اعظم عربستان سعودی و از نوادگان محمد بن عبدالوهاب بود. عبدالعزیز آل الشیخ در خاندانی مذهبی زاده شد. خاندان آل شیخ یکی از متنفذترین خانواده های مذهبی عربستان است. نسب او به محمد بن عبدالوهاب می رسد. او تحصیل قرآن را در مسجد احمد بن صنعان شروع کرد. در ۱۹۵۴ به مؤسسه علمی امام الدعوه منتقل شد و از دانشکدهٔ شریعت آن در ۱۹۶۲ فارغ التحصیل شد. او به عنوان استاد از ۱۹۷۱ در مؤسسه علمی امام الدعوه شروع به فعالیت کرد. سپس به دانشکده شریعت دانشگاه اسلامی امام محمود بن سعود در ریاض منتقل شد و تا ۱۹۹۱ در آنجا تدریس کرد. در سال ۱۹۹۹ او از سوی ملک فهد پادشاه سعودی به عنوان مفتی عام عربستان سعودی منصوب و جانشین عبدالعزیز بن باز شد. فتاوی. او در مارس ۲۰۱۲ با اشاره به حدیثی از پیامبر اسلام فتوی داد همه کلیساهای جزیره العرب تخریب شوند. در سال ۲۰۱۶، شطرنج و بازی های مشابه آن را، به دلیل وجود قمار، حرام اعلام کرد. دعوت دیدار از اسرائیل. در ۲۲ آبان ۱۳۹۶ ایوب کارا، وزیر ارتباطات اسرائیل ضمن تبریک به عبد العزیز آل الشیخ به خاطر صدور فتوایی مبنی بر منع کشتن یهودیان و
تروریست خواندن جنبش حماس، از وی برای دیدار از اسرائیل دعوت کرد و در حساب رسمی خود در توئیتر نوشت: «ما به شیخ عبدالعزیز الشیخ، مفتی بزرگ عربستان سعودی و رئیس علما (علمای اسلامی) به خاطر این فتوا در منع مبارزه علیه یهودیان و منع کشتن آن ها تبریک می گوییم.» او همچنین از اظهارات آل الشیخ که حماس را یک سازمان تروریستی در نظر گرفته بود استقبال کرده و افزود: «من از مفتی برای دیدار از اسرائیل دعوت می کنم؛ از وی با احترام زیادی استقبال خواهد شد».
هومورِسک ها مجموعهٔ ۸ قطعه برای پیانو، از ساخته های آنتونین دورژاک، آهنگ ساز بوهِمی هستند که آن ها را در تابستان سال ۱۸۹۴ نوشت. از میان این ۸ قطعه -که مجموعهٔ آن ها اُپوس ۱۰۱ نامگذاری شده است- هومورسک شمارهٔ ۷ (سُل بِمُل مینور) شناخته شده ترین و محبوب ترینِ آن هاست. تاریخچه. طی سال های ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۵ و زمانی که دورژاک سرپرستی کنسرواتوار ملی موسیقی آمریکا را عهده دار بود، نُت تِم هایی را که به ذهنش می رسید در دفترچه هایی یادداشت می کرد. او بعداً برای ساخت برخی از آثار مهمش، مانند سمفونی شماره ۹، کوارتت زهی شماره ۱۲، کوینتت در می بمل ماژور و سوناتینا برای ویولن از این ایده های مکتوب استفاده کرد اما بعضی از آن ها بی استفاده ماندند. در تابستان سال ۱۸۹۴ دورژاک به همراه خانواده اش برای گذراندن تعطیلات به شهر پرژیبرام در بوهم رفتند. دورژاک، طی زمان اقامتش در سرزمین مادری، مجالی یافت تا با استفاده از تم هایی که بدون استفاده مانده بودند مجموعه ای از چند قطعهٔ کوتاه برای پیانو بنویسد. او در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۹۴ اولین هومورسک (سی ماژور) را اِتود کرد که امروز در مجموعه قطعات اپوس ۱۰۱، هومورسک شمارهٔ ششم است. کار نوشتن نُت ها به
زودی و در ۲۷ اوت ۱۸۹۴ پایان یافت؛ دورژاک آن ها را برای ناشر آلمانی، فریتس زیمروک، فرستاد و بالاخره در پاییز ۱۸۹۴، هومورسک ها به صورت یک جا منتشر شدند.
درختان در اسطوره شناسی به بررسی درختانی می پردازد که از زمانهای کهن نماد مورد علاقه مردم بوده اند و وارد در اسطوره شناسی آنها شده اند. در ایران. در فرهنگ ایرانی، همچون بسیاری از اقوام دیگر، برای برخی از گیاهان و درختان نیرو و خواص و تقدس خاصی قائل بوده اند. گل ها و گیاهانی ماننداسپند، هوم، گل محمدی، (گل سرخ)، نسترن زرد و سفید، «تهم – Taham چنار و کنار و انار و موز (رز، تاک) و سرو و درختتوت و درخت سنجد و درخت گز ودرخت تاقوک... در ایران کمتر دهی است که نمونه ای از درختان مورد احترام را در خود نداشته باشد، این درختان و درختچه های گوناگون، در باور عامهٔ مردم دارای ویژگیهای کم و بیش یکسانی هستند. از جمله اینکه بریدن آنها و حتی شکستن شاخه های آنها سبب نابودی یا زیانهای عمده برای شکننده دربر خواهد داشت این درختان برآورندهٔ حاجات نیازمندان بوده، در دفع برخی امراض و چشم زخم مؤثر می باشند. نیازمندان بر آن دخیل می بندند، پارچه می بندند، نخ گره می زنند و قندیل می آویزند و افسانه ها و داستانهای بسیاری در پیرامون آنها نقل می شود. در ایران دو درخت مقدس معروف وجود داشته است: شواهد بسیار زیادی از مقدس بودن سرو نزد آیین های که
ن ایرانی وجود دارد نوشته های بجای مانده از حکایت درخت سرو کشمر که بدستور خلیفه بریده شد و مورد نفرین واقع شد حکایت معروفی در تاریخ اسلام است. هنوز هم نزد روستاییان خراسان از تقدس برخوردار است که این احترام و تقدس در کتابهای تاریخی نیز منعکس شده است و آن داستان سرو کشمر است.«در شاهنامه آمده است که پیامبر زرتشت، یک درخت سرو شگفت که سرشتی مینوی و اندازه ای بسیار بزرگ داشت، در ناحیهٔ کاشمر بر در آتشکدهٔ بُرزین مهر بر زمین نشاند. در متنهای تاریخی پس از اسلام، به نام سروعظیم مقدسی برمی خوریم که با زرتشت و موبدان و مغان پیوستگی دارد و تا اواسط قرن نهم میلادی بر سر پا بوده است. تا اینکه سرانجام در سال ۸۴۶ میلادی (۲۳۲ هـ ق) به فرمان و فتوای «متوکل» خلیفهٔ عباسی آن را بریده و فرو افکندند». در تاریخ بیهقی آمده است آن روز که درخت به یک منزلی جعفریه رسید آن شب غلامان، متوکل را بکشتند و آن، اصل سرو ندید و از آن برخوردار نیافت؛ و آن بر یک منزلی جعفریه بماند و در آن سال والی نیشابور که (بریدن) آن فرمود و هر که در آن سعی کرده بود. جمله پیش از جولان حول هلاک شدند. درودگر و آهنگر شاگردان و اصحاب نظاره و ناقلان آن چوب، هیچ کس نم
اندند و این از اتفاقات عجیبه است. (تاریخ بیهقی صفحه ۲۸۱ به بعد) در داستان آفرینش زرتشتیان، گیاه خودروی ریواس که به هنگام رعد و برق در کوه می روید، موجب پدیدار شدن بشریت می شود. درمتون زرتشتی همچون «بندهش» و «زاداسپرم» از ده نبرد آفریدگان گیتی با اهریمن سخن به میان آمده که چهارمین آن نبرد گیاه است: «چون چهارم بر گیاه آمد. به مقابله او همان گیاه بکوشید. چون آن گیاه نخستین بخشکید. «امرداد» که او را گیاه نشان گیتی است، وی را برگرفت و او را خرد بکوفت و با آب تیشتری بارانی بیامیخت. پس از باران همه زمین را رستنی ها آشکار شد، ده هزار نوع اصلی و یک صدهزار نوع به نوع اندر نوع چنان رستند که از هرگونه ای و آیینی بود. او آن ده هزار نوع را به باز پس داشتن ده هزار بیماری آراست. پس از آن یک صد هزار نوع گیاه تخم برگرفت. از گرد آمدن تخم ها درخت «همه تخمه» را میان دریای فراخکرد بیافرید که همه گونه (های) گیاهان از او همی رویند و سیمرغ آشیان بدو دارد. هنگامی که از آن به فراز پرواز کند. آنگاه تخم خشک آن را به آب افکند و به باران باز به زمین باریده شود. به نزدیکی آن درخت «هوم سپید» را بیافرید که دشمن پیری، زنده گر مردگان و انوشه گر
زندگان (است).» اما هومچیست: شربتی مقدس از شیره گیاه «افدرا» شده که شاخه های آن را در آب می شویند و در هاون می کوبند و با شاخه ای از درخت انار می سایند و صاف می کنند. این شیره سپس با شیری که با هوم مخلوط می شود محصول نهایی است. هوم قبل از مراسم آماده می شود و بعد ضمن برخواندن فصلهای ۹–۱۱ یسنا که اختصاص به ستایش هوم دارد مصرف می شود. تهیه آن برای دومین بار با یسنا ۲۲ آغاز می شود و در مدت خواندن اولین گاهان یسنا ۱۸–۳۴ ادامه می یابد. به نوشته دکتر مهرداد بهار: هَومَ (هُومه) Haoma نام ایزدبانوی درمان و نگاهبان گیاه مقدس و آیینی (هوم) است. جایگاه این ایزدبانو درون درخت «گوکرن» (Gokarn) است. یسنه- هاتهای ۹ تا ۱۱ که هوم یشت خوانده می شود، و نیز بیستمین یشت اوستا به نام «هوم یشت» سرود ستایش و نیاش اوست. هوم در اوستا و سوم در سنسکریت نام گیاه مقدسی است که افشره آن گونه ای آشامیدنی آیینی بشمار می آید و آیین ها و نیایش های مربوط بدان در اوستای نو و در دین زرتشتی جای ویژه ای دارد. از نوشابه هوم با صفت «دوردارنده مرگ» یاد می شود و به نوشته بندهش هوم سرور و شهریار گیاهان است و در فرشکرد، بی مرگ (اَنوش) را او می آرایند. لغت
نامه دهخدا در معنای کلمه «گوکرن» آورده: «درخت زندگی در افسانه های ایران باستان که شفابخش هر مرض به شمار می رود.» درخت بس تخمه یا همه تخمه که منشأ تمامی گیاهان جهان است و همه نوع گیاه از او می روید. سیمرغ، پرنده اساطیری ایران، بر این درخت آشیان دارد و هر سال، بنا بر متن پهلوی گزیده های زاد سپرم، «آن درخت را بیفشاند، آن تخم های (فرو ریخته) در آب آمیزد، تیشتر (ایزد باران در اساطیر ایران) آنها را با آب بارانی ستاند، به کشورها باراند» و به این ترتیب، همه نوع گیاه در همه جای زمین روید. این درخت در دریای فراخکرد، دریای بی انتهای کیهانی، به همراه درخت «گوکرن» یا «هوم سفید» قرار دارد. درخت گوکرن درخت مهم اساطیری دیگری است که اکسیر جاودانگی را در هنگام بازسازی جهان به مردمان می بخشد و بر اثر آن، همه مردم جاودانه بی مرگ می شوند. بنابر متن پهلوی بندهشن، این درخت برای بازداشتن پیری بد دم است. اهریمن برای از بین بردن این درخت وزغی را در دریای فراخکرد به وجود می آورد اما در مقابل، اورمزد دو ماهی مینوی به نام «کر» می آفریند که مأمور نگاهبانی از این درخت می شوند و همواره یکی از این ماهی ها وزغ را زیر نظر دارد. در آغاز آفرینش
آدمی نیز درخت به یاری مشی و مشیانه، نخستین زوج بشر، می آید. مشی و مشیانه برای طبخ غذای خود نیازمند آتش بودند و آتش مورد نیاز آنان را دو درخت کنار و شمشاد که بنابر اساطیر ایران آتش دهنده ترند، فراهم کردند. در هندوستان. درختان و گیاهان نیز به عنوان یکی از مظاهر طبیعت، مورد احترام هندوان هستند به طوریکه آنها پیش از قطع یک درخت او را ستایش کرده و عذر خواهی می کنند که این نوع احترام به طبیعت با فرهنگ سرخپوستان بسیار مشابهت دارد. مقدس ترین گیاه هند، انجیرمقدس (Pippala) است که نماینده ویشنو است. این درخت حتی مورد احترام بوداییان نیز هست زیرا معتقدند که بودا زمانیکه زیر سایه این درخت نشسته بود، به حقیقت دست یافت. از دیگر درختان مقدس می توان از درخت پنبه ابریشم نما، درخت تمالا، درخت ویلوا و درخت شمی نام برد. گل ها در اسطوره شناسی. گل ها نیز بسیار مورد توجه و علاقه هندوان هستند. آنها تقریباً در اکثر مراسم خود از گل به اشکال مختلف استفاده می کنند. گل سرخ چینی برای شیوا، گل سفید برای ویشنو، گل نیلوفر برای لکشمی (Laxmi) (الهه ثروت و خوشبختی), گل زرد برای سرسوتی، گل انبه به خدای کام وگل نیلوفر سرخ برای خورشید، نمونه هایی
از تقدیم گل به خدایان هستند.
رودها در اسطوره شناسی به بررسی رودهای می پردازد که از زمانهای کهن نماد مورد علاقه مردم بوده اند و وارد در اسطوره شناسی آن ها شده اند. در هند. 1- رود گنگ: مقدس ترین رود هند است. الهه گانگا این رود را نگهبانی می کند. گنگ از هیمالیا سرچشمه می گیرد و از شهرهایی مثل بنارس، هردوار، الله آباد، وراندابن و…می گذرد. بر طبق افسانه ها گنگ از پای ویشنو Vishnu (خدای نگهدارنده زندگی در زمین) جاری شده و پس از گذشتن از گیسوان شیوا Shiva(خدای فنا و نابودی) به زمین می رسد. هندوان معتقدند که غسل در گنگ، گناهان کبیره را می شوید و اصولاً غسل در رودهای مقدس به هنگام کسوف و خسوف واجب است. آن ها همچنین خاکستر و استخوانهای نیم سوختهٔ مردگان خود را با مراسمی خاص در آب گنگ می ریزند. 2- رود سند: دومین رود مقدس هندوان است و نام هندوستان نیز از همین رودخانه گرفته شده است. نام قدیم سند، سندو، بوده است و ایرانیان باستان آن را، هندو، نام نهادند و در اثر گذر زمان هندو به نامی برای این سرزمین تبدیل شد و هندوستان یعنی “سرزمین رودها”. شاید جالب باشد بدانید که نام لاتین هند، یعنی ایندیا India نیز از همین رود سند برداشته شده است. یونانیان باستان در
زبان خود سند را ایندوسIndus می نامیدند و ایندیا با کمی تغییر از ایندوس برداشته شده است. البته لازم است ذکر شود که نام قدیم هند در زبان سانسکریت «بهارات» (Bharat) می باشد. رود سند نیز از هیمالیا سرچشمه می گیرد و به دریای عرب می ریزد. 3- برهماپوترا (Brahmaputra): از کوههای هیمالیا واقع در تبت سرچشمه می گیرد و رودخانه ای طوفانی است. 4- رود جمنا یامونا (yamuna): از پنج آب (پنجاب) به سمت جنوب جاری می شود و دهلی را مشروب می کند و شکوه تاج محل در آگره را در آبهای خود منعکس می کند. جمنا با افسانه های مربوط به کریشنه وابسته است. 5-رودسرسوتی (Saraswati): رودخانه ای مقدس که در دوران باستان، در کنار آن قربانی های ودایی انجام می دادند و عالمان ودایی در حوزه این رود زندگی می کردند. سرسوتی نام الهه علم و دانش است. سایر رودهای مقدس هندوستان در جنوب هستند و شامل رودهای گوداوری، کاوری، نرمدا و تاپی می باشند.
کوه ها در اسطوره شناسی به بررسی کوه هایی می پردازد که از زمانهای کهن نماد مورد علاقه مردم بوده اند و وارد در اسطوره شناسی آن ها شده اند.
جانوران در اسطوره شناسی یا جانوران اسطوره ای به بررسی جانورانی می پردازد که وارد دنیای باور ها و اساطیر هر کشور شده اند. انواع. این جانوران سه نوعند یا به شکل پرنده یا چهارپایان یا مخلوطی از چند حیوان. مانند شیر بالدار در ایران و میان رودان - که نمادهای قدرت یعنی عقاب- شیر - سر انسان - بازوی اسب - شاخ گاونر و … در آن وجود دارد. سیمرغ، پرنده ای اساطیری است که در فولکورهای یونان، چین، ایران، و مصر دیده شده است. ققنوس، غالب اوقات به عنوان پرنده ای زیبا، قرمز و طلای آتشین نشان داده می شود. در پایان یک چرخه زندگی، ققنوس در شعله های آتش خود می سوزد و بار دیگر از آتش سر بر می آورد. به همین دلیل، اغلب اوقات به عنوان نمادی از تولد دوباره به تصویر کشیده می شود. اژدها ریشه در اسطوره شناسی چینی و یونانی و همچنین فولکلور اروپایی دارد. موجودی است که اهمیت نمادین متفاوتی دارد؛ در افسانه های مختلف و به شکل های مختلفی آمده است. از دیو بالداری که آتش از دهانش خارج می شود تا استاد فاضل و عاقلی که همه عناصر را در اختیار دارد. تک شاخ مدرن، اسب نری بسیار زیبا و مطیع است که یک تک شاخ بر پیشانی اش قرار دارد. با این وجود، تک شاخ اصلی
، یک اسب نجیب رام نشدنی بود که ریشی بز مانند، دمی چون شیر، و سمی شکافته داشت. با دندان های نیش دار بسیار ترسناک، چابکی و استقامت بسیار فوق العاده، مخلوقی که مرد است، اما می تواند به گرگی بزرگ و با اراده تبدیل شود؛ البته زمانی که ماه کامل باشد. افسانه شهری گرگینه، پیگاسوس (اسب بالدار)، اسب سفید بالداری است که از اسطوره یونانی سر برآورده است. گفته می شود که او فرزند خدای دریا، و گورگون (یکی از سه زنی که موهای سرشان مار بوده و هر کس بدانها نگاه می کرد سنگ می شد) میدوسا است. او از خونی متولد شد که هنگام کشته شدنش توسط خدای دریا، از گردن میدوسا فوران کرده بود. آرگوس، علت این نام گذاری تعداد فراوان چشمان او بوده که در بعضی روایات ۴ چشم و در بسیاری از داستان ها و نقاشی ها دارای ۱۰۰ چشم بوده است که در سراسر بدن او قرار داشتند. این خاصیت، آرگوس را به یک نگهبان ایده آل مبدل کرده بود و هرا، همسر زئوس، او را برای نگهبانی زئوس و معشوقه اش ایو، گماشته بود. اما زئوس به هرمس، پیغامبر خدایان، دستور داد تا ایو را برباید و هرمس خود را به شکل چوپانی درآورد و با حکایتهای طولانی و آوای نی خود، آرگوس را به خواب برد و ایو را دزدید.
در بعضی از داستان ها، آرگوس در آخر به دست هرمس کشته می شود. کایمرا فرزند اژدهایی صد سر به نام تایفویوس و موجودی نیمه پری، نیمه مار به نام اکیدنا است ویکی از معروفترین هیولاهای اساطیر به شمار می رود. کایمرا موجودی با دو سر شیر و بز در یک سو و دمی* با سر مار از سوی دیگر بوده است. بدن او هم نیمی *شیر و نیمی *بز بوده و از دهانش آتش می*ریخته است. این هیولا، با از بین بردن گله*های دامداران و حمله به مردم، موجب وحشت اهالی لیسیا بود و به دست مردی به نام بلروفون از اهالی کورینت (قرنت) کشته شد. اکیدنا: هیولای مؤنثی که نیمی* پری و نیمی* مار بود و در غاری زندگی می*کرد. او تنها هنگام شکار غار را ترک می*کرد و هر موجودی که از آن حوالی می*گذشت را می خورد. این موجود فانی اما دارای عمری طولانی بود و توسط آرگوس کشته شد. غولها: غولها، موجودات عظیم الجثه ای بودند که در اثر بر زمین ریختن خون اورانوس به وجود آمده بودند. آن ها به زئوس و خدایان المپ نشین حمله کردند و برای رسیدن به مقر آنها، بالای کوهی رفته و با روی هم گذاشتن تجهیزات جنگی خود، راهی برای رسیدن به مقر خدایان ایجاد کردند. خدایان در نهایت توانستند با کمک هرکول، قهرمان اسا