Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
صاص داده است. شرکت کارگیل همچنین تأمین حدود ۲۲٪ درصد از بازار گوشت داخلی ایالات متحده را نیز بر عهده دارد. کارگیل بزرگترین تولیدکننده مرغ در کشور تایلند است، همچنین، بزرگترین تولیدکننده نمک، در ایالات متحده به شمار می آید. مدیریت ارشد. هیئت مدیره. اکنون رییس هیئت مدیره شرکت کارگیل؛ گریگوری آر. پیج است. وی که عضو هیچکدام از دو خانواده کارگیل یا مک میلان نیست، پیش از آن مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت. گریگوری پیج در سال ۱۹۷۴ به عضویت شرکت کارگیل درآمد، در دوران مدیریت وارن استالی، سال ها معاون مدیرعامل کارگیل بود و در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی استالی، به این سمت انتخاب شده بود. پیج تا ۲۰۱۳ مدیر عامل اجرایی کارگیل بود، سپس به ریاست هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید. مدیرعامل. اکنون مدیرعامل شرکت کارگیل؛ دیوید دبلیو. مک لنان است. وی در سال ۲۰۱۳ از سوی هیئت مدیره کارگیل به عنوان مدیر عامل اجرایی این شرکت برگزیده شد. پیش از مک لنان، گریگوری پیج مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت. پیج در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی مدیرعامل پیشین کارگیل؛ وارن استالی به این سمت منصوب شده بود. استالی نیز در سال ۲۰۰۲ سکان رهبری کارگیل را در دس
ت گرفته بود و در طول ۵ سال ریاست وی بر این شرکت، درآمد سالیانه آن برای نخستین بار، از مرز ۵۰ میلیارد دلار گذشت. خانواده کارگیل. خانواده کارگیل، یکی از ثروتمندترین خانواده های جهان است، که مالک اصلی شرکت کارگیل محسوب می شود. بنابر اعلام مجله فوربز، چهار نفر از اعضای این خانواده در سال ۲۰۱۰، هر کدام با ثروت ۴٫۵ میلیارد دلار، در جایگاه ۱۷۶ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار دارند. این خانواده که به شدت از انظار عمومی کناره گیری می کنند، از نوادگان ویلیام دبلیو. کارگیل هستند، که شرکت کارگیل را در آیووا و پس از جنگ های داخلی آمریکا تأسیس کرد. وی پسر یک کاپیتان دریایی اسکاتلندی بود. خانواده کارگیل مالک ۹۰٪ درصد این کسب و کار خانوادگی است. از آنجایی که کنترل شرکت کارگیل تقریباً در دست این خانواده است و آن ها دارایی های دقیق آن را افشا نمی کنند، ثروت دقیق این خانواده مشخص نیست. ویلیام کارگیل در سال ۱۸۶۵ یک انبار خرید و نخستین تأسیسات نگهداری حبوبات در ایالات متحده آمریکا را راه اندازی کرد. برادران ویلیام، سام و جیمز هم، به زودی به کسب و کار او پیوستند و دفتر مرکزی شرکت را در لاکروس در ایالت ویسکانسین تأسیس کردند. آ
ن ها برای جمع آوری و فرآوری حبوبات به گسترش سیستم راه آهن کمک بسیاری کردند. این شرکت طی بیش از ۱۴۰ سال رشد بسیاری داشته و تبدیل به یک شرکت عظیم شده است. خانواده کارگیل دو شاخه دارد. پس از مرگ ویلیام کارگیل در سال ۱۹۰۹ داماد او، جان مک میلان، شرکت را از بحران بدهی ها نجات داد. او با بانک های مختلف مذاکره کرد و همچنین برخی از بخش های کسب و کار را که روی تجارت حبوبات تمرکز نداشتند، فروخت. او همچنین دفتر مرکزی شرکت را به مینیاپولیس انتقال داد. بنابراین دو شاخه تشکیل دهنده این خانواده عبارتند از: این دو خانواده از حوالی سال ۱۸۸۰ خانواده های برجسته و ثروتمندی در لاکروس بوده اند. شرکت کارگیل از سال ۱۹۹۵ و پس از بازنشستگی ویتنی مک میلان، دیگر توسط خانواده کارگیل مدیریت نمی شود.
وین زیپ، (انگلیسی : WinZip) نرم افزاری برای فشرده سازی یا بایگانی فایلها در محیط ویندوز و مکینتاش اواس ده می باشد. این نرم افزار در ابتدا توسط "نیکو مک کامپیوتینگ" تولید شد، ولی بعدها توسط "وین زیپ کامپیوتینگ"، توسعه یافت. نرم افزار وین زیپ، آرشیوهای زیپ را ایجاد می نماید، علاوه بر این، انواع فرمت های آرشیو و فشرده شده در رایانه را پشتیبانی می کند. تاریخچه. نرم افزار وین زیپ، اولین بار در آوریل ۱۹۹۱ به عنوان یک واسط گرافیکی کاربر توسط نیکو مک کامپیوتینگ تولید شد. بعدها در سال ۲۰۰۶ این کمپانی، به طور کامل توسط کورل خریداری شد. تا پیش از ویندوز اکس پی، نرم افزار وین زیپ، رونق بسیار زیادی داشت و تقریبأ در تمامی کامپیوترها این نرم افزار دیده می شد. ولی پس از آنکه در نسخه ویندوز اکس پی، کمپانی مایکروسافت قابلیت آنزیپ نمودن را جای داده بود، این نرم افزار نیز کم کم، از رونق افتاد... وین زیپ از جمله نخستین نرم افزارهای فشرده سازی رایانه ای است، که تا کنون توانسته هر روز با امکاناتی بهتر از روز قبل خود را توانمندتر سازد. با این نرم افزار، کاربر قادر خواهد بود فایل ها یا پوشه ها را فشرده سازی و یکپارچه کرده یا از حالت
فشرده، خارج و از آن استفاده نماید. امکانات نرم افزار. برنامه وین زیپ، نرم افزاری حرفه ای و سریع برای کار با فایل های فشرده می باشد که از قدرت و امکانات ویژه ای برخوردار است. رکورد دانلود این نرم افزار، بیش از ۱۵۰ میلیون بار، توسط کاربران بوده، که این به نوبه خود، اعتبار ویژه ای را متوجه کمپانی سازنده می نماید. یکی از امکانات مهم این نرم افزار، کد گذاری محرمانه بر روی فایل ها و فولدرها می باشد که این نرم افزار به آسانی قادر به انجام آن می باشد. این برنامه قادر است تا آرشیوی از فایل های موجود در سیستم را، ارائه دهد. همچنین می تواند فایل ها را بر روی دیسک های مختلف کپی کند. با این نرم افزار کاریر قادر خواهد بود، فایل های زیپ Zip شده را، بر روی شبکه سرورهای اف تی پی FTP قرار داده و به اصطلاح آپلود نماید. وین زیپ، فرمت های هم دسته خود را نیز پشتیبانی می کند و قابلیت عملکرد اجرایی نیز در این زمینه دارد. همچنین این نرم افزار، قابلیت نمایش یک تصویر از محتویات فایل های فشرده شده را نیز دارد. تمامی کاربران اینترنت اعم از حرفه ای و غیر حرفه ای، به خوبی می دانند که امروزه انتقال یا اشتراک فایل های اینترنتی، برپایه فایل ه
ای فشرده بوده و می توان گفت که این روش هم اکنون کاملاً متداول می باشد. فشرده سازی فایل، علاوه بر کم نمودن حجم فایل موردنظر و سهولت کاربر برای کپی نمودن و استفاده از آن، از امنیت بیشتری برخوردار بوده و به نوعی خود به عنوان غلاف محافظ نیز می تواند عمل کند. علاوه بر این، بسیاری از سایت های اینترنتی جهت تبلیغ یا محافظت از محتوای سایت، فایل ها را فشرده و سپس رمز گذاری می کنند. با وجود این تفاسیر، می توان گفت که؛ اکثر کاربران اینترنتی با فشرده سازها برخورد داشته و حداقل یک بار، فایلی را با آن گشوده اند. به طور خلاصه، با نرم افزار وین زیپ، کاربر، تنها با یک کلیک راست بر روی فایل یا فولدر مورد نظر، می تواند آن ها را به راحتی فشرده سازی و رمز گذاری کرده، سپس آن ها را ایمیل یا به اشتراک بگذارد. ویژگی های نرم افزار. برخی از ویژگی های نرم افزار وین زیپ، عبارتست از :
بورس اوراق بهادار بمبئی به اختصار بی اس ای BSE بازار بورس اوراق بهادار هند می باشد، که ساختمان مرکزی آن در شهر بمبئی قرار دارد. بازار بورس بمبئی قدیمی ترین بازار بورس فعال در منطقه آسیا است. در سال ۲۰۱۹ ارزش بازار صاحبان سهام شرکت های ذکر شده در بازار بورس بمبئی بالغ بر ۲ تریلیون دلار برآورد گردید و هم اکنون به عنوان ششمین بازار بزرگ بورس در آسیا شناخته می شود و نیز در فهرست بزرگترین بازارهای بورس جهان در رتبه ۱۴ قرار دارد. در بازار بورس بمبئی سهام ۵٫۴۳۹ شرکت عرضه شده است و دارای بیشترین شمار شرکت فهرست شده در میان همه بازارهای بورس جهان می باشد.
ساینوپک شرکت نفت و گاز چینی است، که ساختمان مرکزی آن در منطقه چااویانگ، پکن قرار دارد. در رتبه بندی انجام شده در سال ۲۰۱۳ شرکت ساینوپک با درآمدی بالغ بر ۴۱۱ میلیارد دلار، پس از شرکت های وال مارت، رویال داچ شل، اکسان موبیل و شرکت ملی نفت چین، به عنوان پنجمین شرکت بزرگ جهان بر پایه میزان درآمد سالیانه شناخته شد. شرکت پتروشیمی چین مالکیت اکثریت سهام ساینوپک را در اختیار دارد و بخشی از سهام آن نیز در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ، بورس شانگهای و بورس نیویورک مبادله می شود. ساینوپک هم اکنون بزرگترین شرکت پائین دستی نفت و گاز چین محسوب می شود. تاریخچه. ساینوپک به عنوان یک شرکت سهامی عام، تحت نام شرکت پتروشیمی چین، در ماه فوریه سال ۲۰۰۰ تأسیس شد. در ماه اکتبر همان سال، به طور همزمان در سه نقطه جهان؛ هنگ کنگ، نیویورک و لندن نیز بعنوان یک شرکت سهامی ثبت گردید. همچنین در ژوئن ۲۰۰۱ به فهرست شرکت های فعال در بازار بورس شانگهای اضافه شد. شرکت ساینوپک نخستین عملیات بین المللی خود را در سال ۲۰۰۲ در کشور گابن آغاز نمود. در حالی که کارکنان شرکت ساینوپک در پارک ملی لوانگو در جنوب گابن به اکتشاف نفت مشغول بودند، دولت گابن،
یک چهارم از سرزمین خود را در راستای حفظ محیط زیست به منطقه حفاظت شده اختصاص داد، که در پی آن در ابتدای سال ۲۰۰۳ این شرکت برای دینامیت گذاری و آلوده کردن فضای پارک ملی لوانگو گابن، توسط سازمان محیط زیست ایالات متحده آمریکا به نام «انجمن حفاظت از حیات وحش» محکوم شد. تا اواسط سال ۲۰۰۳ سازمان های امداد بین المللی از جمله اتحادیه اروپا، نیز از این شرکت شکایت کردند. در سال ۲۰۰۴ ساینوپک یک سری قرارداد اکتشاف و استخراج دیگر را با دولت گابن منعقد کرده بود و در جریان سفر رییس جمهور چین به آفریقا، وی با همتای گابنی خود توافقات تجاری متعددی با هدف نشان دادن تمایل دو طرف برای توسعه اکتشاف، استخراج، پالایش و صادرات فراورده های نفتی به امضا رساند. طی این توافقات سه منطقه دیگر برای کاوش انتخاب شدند که به گفته وزارت نفت گابن یکی از آن ها در ۲۰۰ کیلومتری جنوب قطب اقتصادی این کشور در بندر جنتیل و دو منطقه دیگر در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق این بندر بودند. شرکت ساینوپک عضو کنسرسیوم «پترودار» است، که از اعضای آن شرکت ملی نفت چین و سوداپت (شرکت نفتی دولتی سودان) می باشند. در اوت ۲۰۰۵ پترودار از شروع تولید نفت در بلوک ۳ و ۷ در جنو
ب غربی سودان خبر داد. در دسامبر همان سال پترودار اعلام کرد که اولین محموله نفت خام آن ها در اوایل سال ۲۰۰۶ روانه بازار خواهد شد. عملیات این کنسرسیوم افزایش عمده ای در تولید کلی نفت سودان را سبب شد. ساینوپک علاوه بر سودان به دنبال شرکت های نفتی دیگری در غرب آفریقا برای خریداری بود و در نهایت موفق به خرید شرکت «آداکس پترولیوم» در کلگری به قیمت ۵٫۷ میلیارد دلار شد، که بزرگ ترین تصاحب خارجی چین محسوب می شد. ساینوپک همچنین درصدد خرید شرکت انرژی ای آراچ سی بود که در چندین منطقه دارایی های نفتی مختلفی داشت. در پایان سال ۲۰۰۵ نیز همکاری های خود با شرکت ملی نفت چین را برای گسترش کسب وکار خود در سودان افزایش داد. در نهایت فعالیت های ساینوپک در پارک ملی لوانگو، در سال ۲۰۰۶ به وسیله شورای ملی پارک های گابن متوقف شد. در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ حمله گروه های قومی شورشی سومالی در یک سایت حفاری ساینوپک در شرق صحرای «اوگادن» اتیوپی، خسارات زیادی به بار گذاشت و چندین نفر ربوده شدند. جبهه آزادی بخش ملی سومالی پس از آزادی آن ها به شرکت های خارجی در رابطه با کار در این منطقه هشدار داد، ولی ساینوپک به رغم این هشدار اعلام کرد که قصد خروج از
این منطقه غنی را ندارد. در ماه فوریه ۲۰۰۷ شرکت سعودی آرامکو عربستان سعودی و اکسان موبیل قراردادی با ساینوپک برای افزایش ظرفیت پالایشگاه فوجی تا ۲۴۰ هزار بشکه در روز تا سال ۲۰۰۹ منعقد کردند. این شرکت ها همچنین توافقاتی برای بازاریابی سوخت امضا کردند که ۷۵۰ ایستگاه خدماتی سوخت رسانی و شبکه ترمینال های فوجی را مدیریت کنند. یونیپک که یکی از زیرمجموعه های ساینوپک می باشد، قراردادی با شرکت نفتی فرانسوی توتال گابن در سال ۲۰۰۲ منعقد کرده بود و طی این قرارداد، چین برای اولین بار نفت خام خود را از گابن خریداری کرد. در ۱۳ آوریل سال ۲۰۱۰ این شرکت از خرید ۹٪ درصد از سهام کونوکو فیلیپس در شرکت های نفت ماسه کانادا خبر داد. این قرارداد در ۲۵ ژوئن توسط دولت کانادا تأیید شد. با توجه به نوع فعالیت ها و پروژه هایی که در سال های گذشته، توسط ساینوپک انجام شده است، تحلیل گران نفتی، شرکت ساینوپک را، بگونه ای خواهر یا مکمل کمپانی پتروچاینا طبقه بندی می کنند، که نقش بخش پایین دستی را در صنعت نفت چین، برای شرکت پتروچاینا (که ۹۰٪ درصد از سهام آن، به دولت چین تعلق دارد) ایفا می کند... ! از نظر حجم سالانه پالایش و پردازش نفت و فراورده های
نفتی، شرکت ساینوپک، بزرگترین پالایشگر نفت، در آسیا و بزرگترین شرکت نفتی جهان، در بخش پایین دستی صنعت نفت می باشد. زمینه فعالیت. حوزه فعالیت شرکت ساینوپک در شاخه های مختلف صنعت نفت است، که عبارتند از: اکتشاف نفت، استخراج نفت، بازاریابی و فروش؛ نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید مواد پتروشیمیایی و نیز تولید طیف وسیعی از مواد شیمیایی؛ از قبیل کودهای شیمیایی و محصولات شیمیایی دیگر می باشد. این شرکت همچنین در زمینه ساخت خط لوله، ذخیره سازی و حمل و نقل نفت خام و گاز طبیعی، صادرات، واردات نفت و گاز و فراورده های نفتی، احداث انواع پالایشگاه، کارخانجات صنایع شیمیایی و صنایع پتروشیمی، همچنین پالایش و تولید انواع فراورده های نفت و گاز اشتغال دارد. عملیات. ساینوپک در کشورهای مختلف دنیا دفاتر و دارایی های فراوانی دارد. همچنین دارای میادین نفتی و گازی همچنین پالایشگاه و مخازن ذخیره سازی اختصاصی، در چندین کشور می باشد. این شرکت چینی، در کشورهایی مانند: گابن، عربستان سعودی، سودان، اتیوپی، کانادا، برزیل و چند کشور دیگر، به صورت مستقیم فعالیت می نماید. آمار و ارقام. کمپانی ساینوپک در سال ۲۰۱۱ در رتبه بندی فوربس، در فهرست فوربز
جهانی ۲۰۰۰، در مکان پنجم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹ نیز در لیست فورچون جهانی ۵۰۰، رتبه نهم از بزرگترین شرکت های جهان را به خود اختصاص داد. همچنین در لیست ۱۰ شرکت بزرگ چینی، به عنوان نخست دست یافت. درحالی که سال ۲۰۰۹ به عنوان هفتمین شرکت بزرگ جهان انتخاب شده بود. ساینوپک برای اولین بار، در سال ۲۰۰۷ در فهرست ۵۰۰ شرکت برتر چین، رتبه اول را، از آن خود کرد. شرکت پتروشیمی چین. شرکت پتروشیمی چین، یا گروه ساینوپک بزرگترین تولیدکننده محصولات پتروشیمی و همچنین بزرگترین پالایشگر نفت در آسیا می باشد. این شرکت، توسط سازمان ساساک و از سوی شورای مرکزی حزب کمونیست چین مدیریت می شود. شرکت ساینوپک به عنوان زیرمجموعه ای از شرکت پتروشیمی چین محسوب می شود و به طور مستقیم زیر نظر این شرکت فعالیت می نماید. سو شالین هم اکنون ریاست هیئت مدیره شرکت پتروشیمی چین را بر عهده دارد.
پتروایران شرکت خدمات نفت و گاز ایرانی است، که در زمینهٔ توسعهٔ میدان های نفت و گاز فعالیت می کند. شرکت پتروایران در سال ۱۳۷۸ به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت نیکو تاسیس شد، که از شرکت های فرعی شرکت ملی نفت ایران به شمار می آید. دفتر مرکزی این شرکت در تهران قرار دارد. تاریخچه. شرکت پتروایران، در سال ۱۹۹۷ میلادی (معادل ۱۳۷۵) با دستور مستقیم وزیر نفت وقت (بیژن زنگنه) در شهر تهران راه اندازی شد. این شرکت در سال ۱۹۹۹ شعبه بین المللی خود را در سن هلیه، جرسی در کشور بریتانیا تأسیس نمود. دهه نخست فعالیت های این شرکت با مدیریت پروژه های نفتی در گستره خلیج فارس، مانند توسعه و افزایش تولید میدان نفتی نصرت و میدان نفتی فرزام، میدان نفتی و گازی سلمان، میدان نفتی فروزان و میدان نفتی اسفندیار، میدان گازی هنگام، توسعه لایه نفتی پارس جنوبی، پروژه انتقال گاز سیری به عسلویه و در بخش خشکی؛ طرح توسعه میدان نفتی جفیر، همراه بود، که اجرای این پروژه ها، اغلب در چارچوب قراردادهای بیع متقابل، منعقد شده است. با توجه به کاهش سهم شرکت ژاپنی اینپکس به ۱۰٪ درصد در طرح توسعه میدان نفتی آزادگان، فعالیت های اجرایی این طرح، از ماه اکتبر سال ۲۰۰۶
به نیابت از شرکت نیکو (نفت ایران) و توسط شرکت پتروایران در حال انجام بود، که در ابتدای سال ۲۰۱۰ به شرکت ملی نفت چین واگذار گردید. همچنین، قرارداد پروژه سرویس های یکپارچه حفاری بین شرکت پتروایران به عنوان پیمانکار و شرکت نفت فلات قاره ایران به عنوان کارفرما، جهت تهیه سرویس های حفاری و نگهداری از چاه های نفت و گاز، در میدان ها تحت مدیریت شرکت نفت فلات قاره ایران، امضا شد. یکی از علل موفقیت شرکت پتروایران در طول دوران فعالیتش در صنعت نفت ایران و در جهت اجرای پروژه های تخصصی، بهره گیری از مدیران با تجربه در حوزه نفت و گاز بوده است. ادغام با پتروپارس. در سال ۲۰۰۳ شرکت های پتروایران و پتروپارس (یکی دیگر از شرکت های تابعه نفت ایران) با هم ادغام شدند. شرکت پتروپارس یکی از شرکت های تابعه نفت ایران (نیکو) است، که در زمینه اکتشاف و استخراج گاز طبیعی فعالیت می کند. این ادغام، مدت زیادی به طول نینجامید و پس از گذشت کمتر از یک سال، مجدداً دو شرکت تفکیک شدند. واگذاری به انرژی دانا. در سال ۲۰۰۷ در راستای طرح واگذاری شرکت های دولتی به بخش خصوصی، شرکت پتروایران به بخش خصوصی واگذار شد. در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸، شرکت انرژی دانا
اعلام نمود، که سهام پتروایران را به طور کامل، خریداری کرده است و مالک اصلی این شرکت محسوب می شود، ولی در نهایت، پس از ماه ها مذاکره و رایزنی، با مخالفت مدیرعامل وقت شرکت نفت ایران؛ سیف الله جشن ساز، این قرارداد نهایی نشد. در پی فسخ قرارداد اولیه و بازپرداخت مبلغ مورد قرارداد، همچنین پرداخت خسارت از سوی شرکت نیکو، به انرژی دانا، پتروایران حفظ گردید. فعالیت ها. شرکت پتروایران، مسئولیت توسعه فهرستی از مهم ترین میدان ها نفتی و گازی ایران را، بر عهده دارد. این شرکت، یک کمپانی تخصصی نفتی است، که در زمینه اجرای پروژه های بخش بالادستی صنعت نفت فعالیت می نماید. میادینی که شرکت پتروایران، پروژه توسعه آن ها را در دست دارد: طرح توسعه لایه نفتی پارس جنوبی. میدان پارس جنوبی در فاصله تقریبی ۱۰۵ کیلومتری جنوب بندر عسلویه در خلیج فارس و در مجاورت مرز مشترک آبی ایران و قطر قرار دارد. میدان پارس جنوبی و میدان نفتی الشاهین قطر با یکدیگر مشترک بوده، در طرفین مرز مشترک آبی دو کشور، واقع گردیده اند. طرح توسعه میدان نفتی فروزان. میدان نفتی فروزان در خلیج فارس واقع شده است. این میدان از میدان ها مشترک ایران، می باشد، که در مرز دریایی
ایران و عربستان و در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی جزیره خارک قرار دارد. طرح توسعه این میدان نفتی، شامل طراحی پایه، طراحی تفصیلی و مشتمل بر دو بخش می باشد: تولید این میدان، از سال ۱۹۷۵ و پس از اجرای طرح توسعه در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز شده است. در تاریخ ۵ مارس ۲۰۰۹، تأمین مالی طرح توسعه میدان فروزان و اسفندیار از روش بیع متقابل، به روش استفاده از منابع داخلی، تغییر یافت. طرح توسعه میدان نفتی جفیر. قرارداد طرح توسعه میدان نفتی جفیر، در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۰۷ بین شرکت ملی نفت ایران به عنوان کارفرما و شرکت های «پتروایران» و «بل ترانس گاز» به عنوان پیمانکاران بیع متقابل، امضاء گردید و جهت انجام این طرح، شرکت «بل پارس پترولیوم» در خارج از ایران، به صورت مشارکت برابر، توسط شرکت های «پتروایران» و «بل ترانس گاز» در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۰۷ ثبت شد. مأموریت این شرکت، توسعه میدان نفتی جفیر براساس آخرین استاندارهای بین المللی در صنعت نفت و گاز بود؛ ولی پس از تحریم ایران، این شرکت نیز، فعالیت خود را نیمه کاره، رها کرد. در حال حاضر، پروژه میدان جفیر، توسط شرکت گسترش انرژی پاسارگاد، انجام می گیرد. طرح توسعه میدان نفت و گاز سلمان. طرح توسعه
میدان نفتی و گازی سلمان، با هدف تولید گاز طبیعی و افزایش ظرفیت تولید نفت خام، تعریف شده است. محل اجرای این طرح، در میدان سلمان، واقع در ۱۲۰ کیلومتری جنوب جزیره لاوان قرار دارد. میدان آزادگان. میدان آزادگان، یکی از بزرگترین میدان های نفتی کشف شده در جهان و ایران در ۳۰ سال گذشته می باشد. این میدان در ۹۰ کیلومتری غرب شهر اهواز قرار داشته و میزان ذخیره درجای نفت آن معادل ۳۲۴۳۳ میلیون بشکه برآورد شده است که با مساحت تقریبی ۹۰۰ کیلومتر مربع، دارای دو بخش شمالی و جنوبی می باشد. طرح توسعه میدان های نصرت و فرزام. طرح توسعه میدان های نصرت و فرزام، به منظور افزایش تولید، ارزیابی و توسعه میدان ها نفتی مشترک در منطقه سیری (نصرت و فرزام) در قالب قرارداد بیع متقابل تعریف شده است. هدف این طرح، افزایش تولید نفت خام و دستیابی به حداکثر ۱۶٬۴۵۰ بشکه در روز در میدان نفتی نصرت و بهره برداری از میدان نفتی فرزام با تولید اولیه ۱۵٬۰۰۰ بشکه نفت خام می باشد. میدان نفتی نصرت. میدان نفتی نصرت در مجاورت خط مرزی آبی (خلیج فارس) بین ایران و امارات متحده عربی (میدان فاتح) مشترک است. این میدان در ۲۲ کیلومتری جنوب جزیره سیری قرار دارد و بهره ب
رداری از آن در سال ۱۳۶۴ با ۴ حلقه چاه در لایه سروک بالایی آغاز شده است. میدان نفتی فرزام. میدان نفتی فرزام مشابه میدان نفتی نصرت، در مجاورت خط مرزی آبی (خلیج فارس) بین ایران و کشور امارات متحده عربی (میدان فلاح) مشترک است. میدان فلاح در سال ۱۹۷۵ میلادی کشف و از سال ۱۹۷۸ مورد بهره برداری قرار گرفته است. پروژه خط لوله سیری-عسلویه. پروژه خط لوله سیری-عسلویه، شامل: طراحی، تدارکات و اجرای خط لوله ۳۲ اینچ حد فاصل دریایی بین موقعیت جزیره سیری تا بندر عسلویه به طول تقریبی ۲۸۹ کیلومتر بعلاوه حدوداً ۱۵ کیلومتر در جزیره سیری و بندر عسلویه به منظور انتقال گاز از جزیره سیری به تأسیسات فازهای ۶، ۷ و ۸ پارس جنوبی می باشد. این خط لوله، طولانی ترین خط لوله دریایی خلیج فارس است، که بخش دریایی آن در کمتر از ۸ ماه و زودتر از برنامه قراردادی، تکمیل گردید. هدف این پروژه، در واقع انتقال گاز میدان سلمان از جزیره سیری به بندر عسلویه از طریق خط لوله زیردریایی می باشد.
گروه وود شرکت خدمات نفت و گاز اسکاتلندی است، که در حوزه های ارائه خدمات مهندسی نفت و گاز، پشتیبانی تولید، تعمیر و نگهداری توربین های گازی، حفاری و خدمات سرچاهی فعالیت می کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ابردین، اسکاتلند قرار دارد. گروه وود در سال ۱۹۸۲ توسط سر یان وود تأسیس شد. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس اوراق بهادار لندن مبادله می شود و جزئی از شاخص اف تی اس ای ۱۰۰ (شامل ۱۰۰ شرکت برتر بورس لندن) می باشد. تاریخچه. گروه وود در سال ۱۹۸۲ پس از جدایی از شرکت جی دبیو هولدینگز توسط سر یان وود تأسیس شد. جی دبیو هولدینگز در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی در زمینه ارائه خدمات متنوع صنعت نفت فعالیت می نمود. گروه وود، در سال ۲۰۰۲ وارد فهرست بورس اوراق بهادار لندن شد. فعالیت ها. این شرکت شامل شرکت های زیادی می باشد. مانند: شرکت مهندسی گروه وود (دریای شمال)، گروه وود پی اس ان، گروه وود کنی و گروه وود جی تی اس.
پتروفاک شرکت خدمات نفت و گاز بریتانیایی و چندملیتی است، که در سال ۱۹۸۱ در بندر جرسی، بریتانیا تأسیس شد. اکنون دفتر مرکزی این شرکت در شهر لندن قرار دارد. دفاتر بین المللی پتروفاک در شهرهای آبردین، چنای، بمبئی و شارجه مستقر می باشند. این شرکت همچنین دارای بیش از ۲۰ دفتر خدماتی در کشورهای مختلف است. بخشی از سهام شرکت پتروفاک در بازار بورس اوراق بهادار لندن مبادله می شود، همچنین این شرکت جزو فهرست اف تی اس تی ۱۰۰ است.
سنووس انرژی شرکت نفت و گاز کانادایی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کالگری، آلبرتا قرار دارد. اواسط سال ۲۰۰۹ شرکت انکانا اعلام کرد که قصد دارد فعالیت های بخش نفت را از گاز تفکیک نماید. سپس در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۰۹ شرکت سنووس به عنوان بخش نفت انکانا تشکیل شد. بخش گاز این شرکت همچنان با نام تجاری انکانا به فعالیت خود ادامه داد. در پی این تفکیک، شرکت های پن کانادین انرژی و آلبرتا انرژی کمپانی نیز با سنووس ادغام شدند. این دو شرکت در زمینه نفت و گاز فعالیت می نمایند و در سال ۲۰۰۲ شرکت انکانا با ادغام این شرکت ها تشکیل شده بود.
شرکت خدمات نفتی چین شرکت خدمات نفتی چینی است، (به چینی : 中海油田服务股份有限公司) که به عنوان شرکت تابعه شرکت ملی نفت فلات قاره چین فعالیت می کند. شرکت خدمات نفتی چین در زمینه ارائه خدمات حفاری، همچنین ساخت خطوط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می کند. این شرکت در زمینه اپراتوری سکوهای نیمه شناور دریایی و ارائه خدمات حفاری فراساحلی برای شرکت ملی نفت فلات قاره چین نیز فعالیت می نماید. بخشی از سهام شرکت خدمات نفتی چین در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ و بورس اوراق بهادار شانگهای معامله می شود.
این فهرست از شرکت های فعال در زمینه اکتشاف و تولید نفت (بخش بالادستی نفت) انتخاب شده است و شرکت های بخش پایین دستی صنعت نفت (پالایش و بازاریابی) را شامل نمی شود.
تکنیپ شرکت خدمات مهندسی نفت و گاز فرانسوی است. این شرکت یکی از بزرگترین ارائه دهندگان خدمات کنترل پروژه، مهندسی نفت و گاز، خدمات حفاری ساحلی-خشکی-فراساحلی و ساخت سازه ها، در صنایع مرتبط با انرژی می باشد. این شرکت همچنین در زمینه مدیریت پروژه، خدمات مهندسی و ساخت وساز نیز فعالیت می نماید. در شرکت تکنیپ بیش از ۴۰ هزار نفر به طور مداوم در حال ارائه خدمات در عمیق ترین مخازن نفت و گاز در بستر دریا، تا احداث بزرگترین و پیچیده ترین سازه های دریایی، زیرساخت های ساحلی و راه اندازی خطوط لوله در مناطق مختلف جهان می باشند. در حال حاضر این شرکت در ۴۸ کشور جهان فعالیت می کند. بخشی از سهام شرکت تکنیپ، در بازار بورس یورونکست پاریس دادوستد می شود. تاریخچه. تاسیس شرکت. شرکت تکنیپ، در سال ۱۹۵۸ توسط آی اف پی، یا انستیتوی نفت فرانسه، در شهر پاریس، تأسیس شد. اولین فعالیت های تکنیپ، در زمینه ساخت وساز بود. با شروع دهه ۱۹۶۰، این شرکت وارد صنایع نفت و گاز شد. دهه ۱۹۶۰. کمپانی تکنیپ، اولین سری موفقیت های بین المللی خود را، در اواسط دهه ۱۹۶۰، با تکمیل پروژه هایی در آفریقا و آسیا آغاز کرد. دهه ۱۹۷۰. گروه بین المللی تکنیپ، با ثبت یک دفتر
در شهر رم و ایجاد شرکت جئوپروداکشن تکنیپ Geoproduction Technip اولین شرکت تابعه خود را تأسیس کرد. این شرکت، به صورت تخصصی در زمینه تجهیزات هیدروکربن فعالیت خود را آغاز نمود. در طول این دوره، شرکت تابعه دیگری نیز بنام کافلکسیپ توسط انیستوی نفت فرانسه، ثبت شد. این شرکت، به صورت تخصصی در زمینه طراحی، تولید و عرضه کارخانه قطعات و دستگاه های حفاری زیر دریا فعالیت می نمود. در این دوره همچنین دفاتری در هیوستون، آبردین و ریو دو ژانیرو ثبت گردید. دهه ۱۹۸۰. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی تکنیپ حضور جهانی خود را گسترش داده و مراکز فعال خود را در شهرهای کوالالامپور و ابوظبی تأسیس نمود. در طول این دهه، کافلکسیپ، کارخانه تولیدی خود را در کشور برزیل راه اندازی کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی شعبه دیگری از این کارخانه نیز، در شهر نیوکاسل، انگلستان ثبت گردید. دهه ۱۹۹۰. در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی تکنیپ وارد بازار بورس اوراق بهادار پاریس و کافلکسیپ، نیز در بازار بورس نیویورک ذکر گردید. در طول این دهه، کافلکسیپ، شرکت نروژی استنا را خریداری کرد و توانست خود را وارد بازار استرالیا نماید. در حالی که تکنیپ از طریق خرید شرکت های تخصصی توانست
خود را در بسیاری از کشورها مطرح نماید. این شرکت ها عبارت بودند از: اسپیچیم، کربس و کی تی آی. تکنیپ، از طریق شرکت کی تی آی توانست وارد بازار نفت و گاز آمریکای شمالی شود. دهه ۲۰۰۰. در این دهه دو شرکت تکنیپ و کافلکسیپ با هم ادغام شدند، و در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی نیز شرکت آکر را خریداری کرد. این شرکت، سرپرست بخش دریایی آب های عمیق است. کمپانی تکنیپ، در حال حاضر یکی از پنج شرکت برتر در زمینه فنی و مهندسی، فناوری و ارائه خدمات در صنایع انرژی می باشد. بسیاری از قراردادهای مهم این کمپانی، به ویژه در خاورمیانه و در زمینه گاز مایع، اتیلن و بخش پالایش در این دهه، به امضا رسید. دهه ۲۰۱۰. ناوگان تکنیپ گسترش یافت و تعداد آن ها به ۱۷ کشتی رسید، علاوه بر این، کشتی آپاچی II، به این ناوگان اضافه شد. این کشتی، یکی از پیشرفته ترین کشتی ها در صنعت پایپینگ می باشد. در اواخر دهه ۲۰۱۰ میلادی، خط تولید محصولات آسیافلکس که یک کارخانه تولید لوله های انعطاف پذیر می باشد، در کشور مالزی افتتاح شد. آمار ۲۰۱۱. فعالیت های کمپانی تکنیپ، در سه بخش گسترده می باشد: بخش زیر دریا، بخش دریایی، بخش خشکی. سازمان. تیری پیلنکو رییس هیئت مدیره شرکت تکنی
پ، در ماه آوریل سال ۲۰۰۷ به عنوان مدیرعامل این کمپانی، انتخاب شد. اعضای کمیته اجرایی عبارتند از:
نشنال اویل ول وارکو به اختصار ان اووی شرکت چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد. این شرکت در زمینه ساخت سکوهای حفاری نفتی، در مناطق خشکی و دریایی فعالیت می نماید. شرکت نشنال اویل ول وارکو همچنین ارائه کننده خدمات مختلفی در صنعت نفت می باشد، مانند خدمات سر چاهی و بازرسی خطوط لوله. این شرکت دارای شبکه توزیع گسترده ای است، که در کشورهای مختلف، فعال بوده و بیش از ۷۰۰ جایگاه را شامل می گردد. کمپانی ان اووی یکی از بزرگترین شرکت های دنیا، در زمینه طراحی، تولید و فروش تجهیزات و قطعات حفاری نفت و گاز و همچنین عملیات تولید، تأمین و ارائه خدمات به بخش بالادستی نفت و گاز می باشد. در سال ۲۰۰۸، روزنامه "هیوستون کرونیکل" کمپانی نشنال اویل ول وارکو را به عنوان بهترین شرکت هیوستون انتخاب نمود. این شرکت، در سال ۲۰۰۷ در رتبه ۱۵ قرار داشت.