Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ام به مرکزیت روستای باممی باشداین روستا در۳۲ کیلومتری شمال شهر صفی آباد قرار گرفته است. از لحاظ موقعیت طبیعی از نوع تپه ای است. رودخانه کال شیون از مجاورت غرب و رودخانه کال خرق از شرق آبادی می گذرد. از مهم ترین کوه های این روستا می توان به کوه دوقوزدره با ارتفاع ۱۸۲۹ متر در ۵/۱ کیلومتری جنوب شرق و کوه گل خانی با ارتفاع ۲۴۱۰ متر در۷کیلومتری شمال غرب آبادی و تپه بوش لگرد با ارتفاع ۱۷۳۲ متر در ۱ کیلومتری شمال این آبادی اشاره کرد. از لحاظ جمعیتی ۵۴۹ خانوار که حدود۲۷۴۷نفر است. وجه تسمیه دهستان بام. سکونت درپیرامون این روستا طبق مطالعات باستان شناسی به هزاره ششم ق. م می رسد. اما تا دوره صفویه نام این روستا بان بوده که در حدود ۳ کیلومتری شمال این روستا بقایای آن به نام قلعه کهنه بام معروف است و به دلایل نامعلوم پس از متروکه شدن بان ساکنین آن از دوره صفویه در روستای کنونی ساکن می شوند که متون تاریخی دوره صفویه به کرات اشاره شده که از روستاهای مهم جهان ارغیان بوده است. در مورد وجه تسمیه آن مرحوم وحیدخان از مطلعین روستای بام چنین گفته است: «بام هم در اصل بان بوده است و بان نام گلی از گلهای بهشتی می باشد.» زمین شناسی ده
ستان بام. بخش بام از قسمت جنوبی ارتفاعات شاه جهان که امتداد شرقی رشته کوه های البرز است و در بین ارتفاعات بینالود و در شرق آن آلاداغ در غرب آن قرار گرفته است که قسمت شمال بخش (دهستان بام) بیشتر کوهستانی و در دامنه ارتفاعات مذکور واقع است و قسمت جنوبی (بیشتر حالت دشت به خود می گیرد. قدیمی ترین سازنده های شناخته شده از دولومیت و آهک های تریلویت دار تشکیل شده که به دوران اول (کامبرین) زمین شناسی مربوط می شود، بعلاوه شیل های سیاه رنگ (اردوویسین)، ماسه سنگ و شیل سبز رنگ (سیلورین)، ماسه سنگ های قرمز رنگ، مارن گچ دارو اهک های سیاه رنگ دونین نیز متعلق به دوران اول زمین شناسی است که در قسنت شمالی بخش (دهستان بام) گسترده است. سازنده های دوران دوم شامل شیل و ماسه سنگ سبز رنگ (سازنده شمشک) همراه بارگه های زغال (زوراستیک تحتانی)، آهک مارنی و مارن های آمونیت دار (ژوراستیک میانی) و آهک های کرم رنگ وتوده ای ژوراستک فوقانی (سازندلار) که در بخش رخنمون دارند، سازندهای آهکی این دوران ف به ویژه آهک های کرتاسه، در رابطه با منابع زیر زمینی حائز اهمیت است. رسوبات دوران سوم از شیل، ماسه سنگ، مارن و سنگ های آذرین بیرونی (آندزیت، تراکی
آندزیت و توف های سبز رنگ) تشکیل شده و عمدتاً تأثیر نامطلوب بر منابع آب های زیر زمینی دارند. رسوبات آبرفتی دوران چهارم که تشکیل دهنده تراسه ها، مخروط افکنه ها، وارزه ها و لس و ماسه بادی است، با گسترش زیادی دشت پایین دست ارتفاعات را فرا گرفته اند ولی دشت به وسیله مانعی از مارن های نئوژن در جنوب محدود می گردد. توپوگرافی و ژئومورفولوژی. به طور کلی بخش بام را می توان به دو قسمت تقسیم کرد: دشت ها: اگر چه در دهستان بام دشت به معنای واقعی کلمه وجود ندارد، اما با توجه به پستی و بلندی ناحیه یک بخش کم ارتفاع و تقریباً هموارو جود دارد که می توان از آن به عنوان دشت نام برد: دشت بام: این دشت که قسمت شرقی دشت اسفراین محسوب می شود و در پایکوهای شاجهان گسترش یافته است دارای شیبی با جهت شرقی –غربی است که روستاهای زیادی در آن پراکنده اند، این روستاها و مناطق بیشتر بر روی ابرفتهای سیلابی و مخروطه افکنه های رودخانه های مهم این منطقه یعنی کال شیون و رودخانه جهان و. ... واقع شده اند که شرایط خاصی از لحاظ خاک و تأمین اب برای کشاورزی را ایجاد کرده است (هوشیار، ۱۳۷۹: ۱۱۲.). کلنل ییت از این قسمت با نام دره بام یاد کرده است عرض آن دو ی
ا سه میل و طول آن ۲۰ میل است هموار بودن، حاصل خیزی و از طرف دیگر جریان رودهای بیدواز و روئین در این دشت نقش بسیار زیادی در شکل گیری شهر تاریخی اسفراین، پراکنش روستاهای آن و همچنین عبورجاده کاروانرو نیشابور-گرگان از این مسیر را داشته است منابع و مسایل آب دهستان بام. بخش بام یکی از حوزه های شمالی حوزه آبریز کویر مرکزی است که رودخانه های دائمی و فصلی آن با پیوستن به شاخه های دیگر رودخانه قرسو از طریق کویر خارتوران به کویر مرکزی می رسند. منبع اصلی تأمین کننده آب ها دراین منطقه بخش بارندگی است و به ویژه از ذوب برف دامنه های جنوبی ارتفاعات شا ه جهان ناشی می شود که با توجه به ویژگی بارش ها، آب های جاری غالباً به صورت سیلاب های فصلی و اتفاقی ظاهر می شوند و شبکه های دایمی به قسمت های شمالی محدود می شوند. ذوب برف در ارتفاعات شمالی و نفوذ تدریجی آن در خلل و فرج و شکستگی های تشکیلات زمین شناسی سفره آب های زیر زمینی را تغذیه می کند. با توجه به مطالب مذکور در مجموع می توان منابع آب این بخش را به دودسته آب های زیر زمینی و آب های سطحی تقسیم بندی کرد، آب های زیر زمینی شامل، چشمه، قنات و چاه می گردند که پس از جاری شدن آب چشمه
ها و قنات در سطح زمین، آب های رودخانه های دائمی که اکثراً در بخش بام متمرکزند را تشکیل می دهند. رودخانه ها. آب های سطحی دهستان بام که مهم ترین منبع آب در این دهستان است و بیشترین میزان آب مورد نظر کشاورزی و شرب انسان از این آب ها حاصل می شود. آب های سطحی دهستان بام اکثراً درروستاهای دره ای به مصرف می رسند و قسمت کمی از آن به دشت می رسد و فقط در ایام سیلابی رودخانه های که از ارتفاعات سرچشمه می گیرند آب زیادی داشته که ضمن استفاده قسمتی از آن در دشت بام و اسفراین، فاضلاب آن کال ولایت یک شاخه اصلی رودخانه قرسو را تشکیل می دهد و از طریق این رودخانه به کویر خار طوران و کویر مرکزی می ریزد. کال ولایت. این رودخانه که مهم ترین رودخانه بخش بام به حساب می آید یک رودخانه فصلی است که بیشتر محوطه ها و روستاهای فعلی در حاشیه این رودخانه ایجاد شده اند. این رودخانه از شاخه های اولیه رودخانه جاجرم است که از تلاقی شاخه های اولیه خود به نام های آب خرق و شیون در حوالی دهستان بام واقع در ۴۲ کیلومتری جنوب شرقی اسفراین جریان می یابد و پس از عبور از روستای اردین و دستجرد و دریافت چند شاخه دیگر به نام های نهامود، جهان و آستین درمنطقه ج
هان آباد با رودخانه اسفراین تلاقی نموده و رودخانه جاجرم را به وجود می آورد. حوضه این رودخانه بخش خاوری شهرستان اسفراین است. طول این رودخانه ۶۰ کیلومتر و وسعت حوضه آن بالغ بر ۸۰۰ کیلومتر مربع است. این رودخانه نقش مهمی در ایجاد و شکوفایی استقرارهای دوره پیش از تاریخ تا دوره اسلامی داشته است. رودخانه کال شیون. این رودخانه نیز شاخه اولیه و سرچشمه رودخانه کال ولایت است. از دامنه های خاوری کوه پاتو سرچشمه می گیرد به جنوب باختری جریان می یابد. اراضی روستای تبریان، همه گجی، کورنان، آقچ را مشروب نموده و در جنوب دهستان بام با آب خرق تلاقی و رودخانه کال ولایت را به وجود می آورد طول این رودخانه ۲۰ کیلومتر بوده و در شمال روستای آقچ محل مناسبی برای احداث سد بر روی این رودخانه و ذخیره آب های مازاد بر مصرف آن و همچنین جریان های سیلابی رودخانه وجود دارد، این رودخانه دارای آب های دائم بوده ولی به علت مصرف آن در روستاهای اطراف مسیر آب چندانی وارد کال ولایت نمی نماید (نیک گفتار، ۱۳۸۷). مهم ترین استقرارها در حاشیه این رودخانه را می توان استقرارهای دوره اسلامی همه گچی، استقرارهای دوره تاریخی کورنان و آقچ و بالاخره از همه مهم تر اس
تقرارهای متوالی در تپه کهنه بام اشاره کرد. توالی استقرار در تپه کهنه بام را باید مدیون همین رود و چشمه های جوشان که در اثر نفوذ آب در این محدوده ایجاد کرده دانست. رودخانه آب خرق. این رودخانه یکی از شاخه های اولیه و سرچشمه رودخانه کال ولایت می باشد که دربخش شمال شرق بام و از دامنه غربی کوه قرقیز و شرق کوه گاو خرق به ارتفاع۲۷۳۲ متر سرچشمه می گیرد در جهت جنوب باختری جریان می یابد. روستای آق چشمه و روستای خرق در شهرستان فاروج را مشروب می سازد در روستای بام با رودخانه شیون تلاقی نموده و رودخانه ولایت را تشکیل می دهند این رودخانه در بالاتر از روستای خرق به نام رودخانه اقله ثبت گردیده است (نقشه ۰۰۰/۲۵۰/۱ نیروهای مسلح) طول این رودخانه فصلی ۲۵ کیلومتر است. این رودخانه طبق بررسی های باستان شناختی نشان می دهد نقش مهمی در استقرار تمدن های پیش ازتاریخ، تاریخی، اسلامی و اقتصاد روستاهای امروزی دارد. همچنین یادآوری می شود این رودخانه درمنطقه بام نقش بسزایی در جرخش آسیاب ها داشته است که انگاره های این آسیاب ها را می توان در بخش شرقی رودخانه مشاهده کرد. رودخانه کال نهاجرد. حوزه این رودخانه ۶۲ کیلومتر مربع و دارای رژیم سیلابی ا
ست. جریان عادی این رودخانه۵٪ متر مکعب در ثانیه برآورد گردیده است. این رودخانه نیز از کوه های شاه حسن سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستای بانی در و زالی در روستای دستجرد به کال ولایت می پیوندد نام اصلی این رودخانه درگذشته نهامود بوده که به مرور زمان به نهاجرد تغیر نام داده است و امروزه در روستاهای اطراف به نام کال داشخانه نیز شناخته می شود. از آب این رودخانه بعد از روستای بانیدر بیشترین استفاده را روستای نوده دارد. رودخانه جهان. از شاخه های رودخانه کال ولایت است از دامنه های جنوبی کوه یاتوبا ارتفاع ۳۱۰۲ متر از رشته کوه بینالود واقع در ۲۹ کیلومتری خاور شهر اسفراین سرچشمه می گیرد. از شمال به جنوب جریان می یابد. سپس از خروج از دامنه های جنوبی بینالود وارد اراضی روستای جهان می گردد. اراضی این روستا و روستای چهارمست را مشروب نموده و در جنوب باختری روستای اخیر وارد رودخانه کال ولایت می شود. طول این رودخانه ۲۴ کیلومتر بوده و در روستای جهان محل مناسبی برای احداث سد بر روی آن وجود دارد رودخانه جهان دارای آب دائم بوده ولی جریان دائمی آن به مصرف روستاهای مسیر رسیده و فاضلاب ان وارد رود ولایت می شود. رودخانه آستی اًلنگ. ا
ین رودخانه از دو شاخه به نام های زو آستین و دره نیش خواست تشکیل شده و سرچشمه این دو شاخه بوده که در زو آستین به نام چشمه علی و در نیش خواست قره چشمه نامیده می شود. طول این رودخانه ۲۱ کیلومتر بوده ودارای آب فصلی است و پس از عبور از روستای دهنه اجاق به رودخانه کال ولایت می پیوندد. پوشش گیاهی روستا. پوشش گیاهی این روستا را می توان با توجه به موقعیت جغرافیایی آن به دو قسمت کوهستانی و دشتی طبقه بندی کرد: پوشش گیاهی بخش کوهستانی. به غیر از درختان ارس که در بلندی های شاه جهان، و کوه شاه حسن و به طور پراکنده قابل مشاهده است، اغلب از درختان پسته، انار، زبان گنجشک، زرشک، ارغوان و انجیر وحشی، بومادران، استاقدوس، قسنی، کتیرا، گون ،قوق ،سیقر قوروقو، ورگ و غیره… تشکیل شده است. پوشش گیاهی بخش دشتی. این بخش به دلیل قرار گرفتن در شرایط آب و هوایی گرم و داشتن زمین های رسی دارای گیاهانی چون پیاز کوهی، درمنه، خارشتر، بارهنگ، اسپند، قارچ، پونه، تلخه، سلمه، تشنگ، قیزآلاق، هاجار، سیقر دیلی، سودلوگن، کنگر، قوزو قولاق، قیزگولو، بایرام بیو، یل قودو، یاپوش قان، قوق تشکیل می دهد. محصولات روستا. مهم ترین محصولات این روستا می توان به بادا
م، گردو، انگور، زردآلو، هلو اشاره کرد. مردمشناسی. غالب مردم این روستا از نژاد ترک و تیره بغایری و عده قابل توجه نیز ترک های بیات و دیگر طوایف قزلباش هستند. که در زمان حمله هولاکوخان به ایران از منطقه قراقوم ترکمنستان به این منطقه کوچ داده شدند و دیگر طوایف نیز از قفقاز و آذربایجان به این مناطق کوچیده اند و زبان آن ها ترکی است. جاذبه ها. جاذبه های طبیعی. -پارک ملی ساریگل: پارک ملی و منطقه حفاظت شدهٔ سالوک با وسعتی حدود ۲۸۰۰۰هکتار در شمال شرقی شهرستان اسفراین قرار گرفتهاست. پارک ملی و منطقه حفاظت شدهٔ ساریگل تنوع جانوری خوبی دارد و یکی از مهم ترین مناطق حفاظت شده ایران از نظر زندگی جانوری است. شرایط توپوگرافی دشتی-کوهستانی منطقه باعث شده است که این منطقه یکی از متنوع ترین زیستگاه های گونه های وحشی ایران به شمار آید. قسمت شمالی پارک ساریگل کوهستانی و زیست بوم حیوانات گوناگون کوه زی و قسمت جنوبی آن نیز مناسب زیست حیوانات دشت زی است. همچنین در کف دره های این پارک گونه های درختی و درختچه ای مانند زرشک، بید، انجیر و گردو و در مناطق مرتفع گونه های ارس به صورت پراکنده و انبوه دیده می شود. از لحاظ پوشش گیاهی، تیپ غالب
مرتعی از نوع درمنه و گرامینه هااست. این پارک یکی از مهم ترین مراکز رویش گیاهان صنعتی و دارویی از قبیل؛ باریچه، آویشن، کاکوتی، علف چای، گون و… است. از لحاظ پوشش درختی و درختچه ای؛ گونه ارس، کلاه میر حسن، چوبک، زرشک، بید و… غالب در این منطقه است. از لحاظ حیات وحش شاخص منطقه :قوچ و میش اوریال، پازن، کل و بز، پلنگ، گربه وحشی، گربه پالاس، کفتار، گرگ، روباه و … آبزیانی نظیر کپور ماهیان پرندگانی نظیر :باقرقره، کرکس، انواع عقابها، شاهین، کبک، تیهو، دلیجه،... ؛ خزندگانی چون :مار افعی پلنگی، مار جعفری، کفچه مار، کور مار شنی، بزمچه و انواع مارمولک از دیگر زیستمندان ساریگل می باشند. چشم انداز (Land scape): از شاخص ترین جاذبه های طبیعی این منطقه می توان به آبشار ایزی، رودخانه و دره اردغان، روستای سرچشمه، مناطق دیدنی پشت سد اسفراین و … اشاره کرد. جاذبه های تاریخی دهستان بام. درهستان بام طبق بررسی های باستان شناختی صورت گرفته بیش از ۵۰ اثر تاریخی مورد شناسایی و تعدادی به ثبت ملی رسیده اند که اهم آن ها به شرح ذیل می باشند: مشاغل. مشاغل عمده روستا شامل: زراعت، باغداری، دامداری و کارگری است. آسیاب های دهستان بام. آسیاب آبی یا
آسیا اووی دستگاهی بوده است که برای خرد کردن گندم و سایر غلات و برای درست کردن آرد وجود داشته است و با استفاده از تکنیک سرعت آب یا فشار آب کار می کرده است در ایران تقریباً در هر شهر و روستائی در قدیم آسیاب آبی وجود داشته است و قدمت این آسیاب ها را به سلسله پادشاهی ساسانیان نسبت می دهند شیوه کار آسیاب های آبی طرز کار این آسیاب ها اینطور بوده که در مسیر جریان آب منزلی را با ارتفاع بیشتر از معمول سایر منازل بنا می کردند که محل انبار گندم و لوازم آسیاب بوده در نزدیک این منزل معمولاً بند آب قرار داشته که آب را در ان جمع آوری می کردند (کار یک مخزن بزرگ را انجام می داده است) عمده ترین قسمت آسیاب تنوره عمودی آن است که به صورت مخروطی ناقص و وارونه طراحی و ساخته می شده است، به گونه ای که آب ذخیره شده در آن ز سوراخی کوچک با فشار پره های آسیاب را به حرکت درمی آورد. (چندین قطعه سنگ مدور (حدود ۲۰ قطعه) به قطر تقریبی۸۰ سانتی متر و ارتفاع ۳۰ سانتی متر که درون ان به میزان ۲۰ سانتی متر سوراخ شده است را از بالای خانه ساخته شده به سمت پائین روی هم گذاشته که آب از درون این سنگ ها با فشار به پائین هدایت شده) در زیر این سنگ ها (تنور
ه مخروطی شکل) که آب از درون ان با فشار خارج می شده یک پره چوبی قرار داشته که با برخورد پر فشار آب از انتهای مخروط (انتهای قیف) با ان به حرکت در می آید چرخش این پره چوبی باعث ذخیره شدن نیرو در ان می گردد و این نیرو به وسیله یک میله که دو سر ان چرخ دنده قرار داشته به دو سنگ اصلی آسیاب که توضیحات این سنگ در ادامه خواهد آمد منتقل شده و باعث چرخش سنگ بالائی آسیاب می گردد در کنار این دو سنگ مخزن گندم قرار دارد که گندم از آنجا به داخل سوراخی که در وسط سنگ بالائی آسیاب تعبیه شده وارد می گردد و این گندم ها در بین سنگ های آسیاب قرار گرفته و موجب خرد شدن و با دوران سنگ آسیاب نهایتاً تبدیل به ارد می گردند. مسئول تحویل بار گندم و جو فردی به نام کوالانچی بوده است که علاوه بر مسئولیت قبلی مسئولیت ارد کردن گندم ها را نیز داشته است بزرگ ترین آسیاب همین آسیابی بوده که در انتهای روستا قرار داشته و در هر شبانه روز توان آسیاب ۱۲ خرکی بار معادل ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلو را داشته است شروع فعالیت این آسیاب ها معمولاً از اول میزان (پائیز) تا یکماه بعد از عید (اوایل اردیبهشت) بوده و علت ان هم بخاطر این موضوع بوده که در این مدت کشاورزان محصول
خود را جمع آوری کرده و گندم های خود را جهت تهیه ارد به آسیاب ها می سپردند. اوج کاری آسیاب ها در فصل پائیز به حدی بوده است که آسیاب های روستا نیز در برخی مواقع قادر به پاسخگوئی به برخی اهالی روستا که دیرتر گندم و جو خود را برداشت کرده بودند نمی شد (چرا که باید در انتظار طولانی برای تهیه ارد خود می ماندند) و آن ها مجبور بودند برای تهیه آرد خود به روستای خرق (که در تمام فصول سال آسیاب هایش دائماً بعلت وجود آب فراوان فعال بودند) مراجعه و یک شبانه روز در آنجا اقامت کنند تا گندم خود را ارد کنند. میزان دستمزدی که کشاورزان به آسیابان پرداخت می کردند از هر ۱۰۰کیلو گندم چهار و نیم کیلو ارد بوده است. از طرفی در این مدت (پائیز تا یک ماه بعد از عید) کشاورزان جهت آبیاری مزارع خود به آب کمتری نیاز داشتند و بعلت بارش های پائیزی رودخانه روستا سرشار از آب های روان بوده و اصطلاحاً زمان پرآبی روستا بوده است اما در سایر فصول (بهار و تابستان) نیز این آسیاب ها تعطیل نمی شدند این آسیاب ها با تغییراتی که در قطعات آسیاب خود می دادند از جمله جابجائی دو سنگ کوچکتر با دو قطعه سنگ اصلی (که گندم ها در درون ان ریخته می شده و عمل آسیاب رو ان
جام می داده اند) موجبات فعال ماندن این آسیاب ها را فراهم می نمودند این مر بیشتر بدین علت انجام می شد که اولاً آسیاب در مواقع کم آبی با فشار آب کمتر نیز فعال باشد و نیاز به آب پر فشار نداشته باشد و از طرفی فعال ماندن این آسیاب موجب مراجعه اهالی روستا و سایر روستاها و نهایتاً درآمد بیشتر به آنان نیز می شد. آسیاب آبی بام. در یکی از دوران های پر رونق روستای بام و زمانی که روستای بام به سبب موقعیتهای اجتماعی و کشاورزی (اقتصادی) که داشت، مورد توجه سایر روستاها بود یکی از دلایل توجه به روستای بام وجود آسیاب های آبی بود. زمان دقیق ساخت آسیاب های آبی دقیقاً مشخص نیست، اما زمان زوال و ازبین رفتن آن ها تقریباً مشخص است که در ادامه بدان اشاره می نماییم. چگونگی پیدایش، ساخت و نحوه کار این آسیاب ها می تواند مورد توجه باشد. تعداد ۵ آسیاب آبی در روستای بام وجود داشت که ضمن اینکه این آسیاب ها در نقاط مختلف بام پراکنده بودند اما دو ویژگی مشترک داشتند اول آنکه اکثر آن ها در مسیر جوی بام (که دارای آب فراوانی بوده است) قرار داشتند که از لحاظ موقعیت مکانی، یکی در بالای روستا (معروف به یوخارکو درمن (آسیاب بالا)) متعلق به حاج سید رض
ا هاشمی، اول جاده خرق- بام قرار داشت و یکی در تپه سرخ (معروف به سرخ درمن) متعلق به حاجی الله وردی راوخی در مسیر سمت چپ بام به راوخ و دیگری در مسیر منتهی به نظر گاه مسیر منتهی به دوقوز دره(۹ کوه) از سمت گونی باغ) متعلق به حاجی اسماعیل اسحاق و دیگری در قارشی معروف به درمن آقای سروری (معروف به کافرها) و آخرین آسیاب نیز در انتهای روستا اول راه سوملا (معروف به تای که درمن (آسیاب پائین))که متعلق به حاج غلام حسین بگی و سپس فرزندان ایشان کربلائی حسین بگی –حاجی حسن بگ – رمضانعلی بگ – حاجی یحیی بگ بوده است. دوم اینکه این آسیاب ها برای حمل و نقل بهتر گندم ها و همچنین ارد تولید شده در مسیر راه ها قرار داشتند که همین طور که پیداست سه آسیاب از ۵ آسیاب در راه های اصلی قرار داشتند شاید این سؤال پیش اید که علت وجود این تعداد آسیاب چه لزومی داشته است؟ پاسخ این سؤال روشن است ان زمان روستای بام دارای موقعیت خاصی از لحاظ جمعیت و میزان زمین های زیر کشت گندم و جو و همچنین آب فراوان و جاری دو رودخانه اصلی روستای بام بوده است این عوامل موجب شده بود که روستای بام علاوه بر مرکزیتی که نسبت به سایر روستاها داشته جهت تأمین نیاز خود و همچن
ین سایر روستاهای دیگر لزوماً آسیاب های متعددی داشته باشد. در حال حاضر از این آسیاب های آبی بقایایی بجا مانده که بهترین ان در انتهای روستا و در تلاقی کال و مسیر معروف به سوملا قرار دارد (آسیاب پائین) معدن و روش ساخت قطعات آسیاب ها بام ساخت و تهیه قطعات این آسیاب ها توسط خود اهالی روستا انجام می پذیرفته سنگ های آسیاب را از محل شاوی پشت کوه قارا قوزی (کوه سیاه) که دارای سنگ های سفت و محکمی است می آوردند. بدین ترتیب که ابتدا با یک میله آهنی به نام بایرام که زائده ای نیز بر سرش داشته سوراخی با عمق ۴۰ سانتی متر حفر و سنگریزه های داخل سوراخ را با زائده ای که بر سر ان میله آهنی بوده بیرون می کشیدند و سپس باروت داخل ان می ریختند و با سمبه آن را فشار داده تا خوب باروت ها فشرده شده بعد از آنکه سوراخ خوب پر شده با چاشنی و فتیله ای که کار می گذاشتند موجبات انفجار را به وجود آورده، قطعات سنگ از کوه جدا شده و سپس زائده های آن را جدا می کردند و با تعدادی گاو قوی با گاری آن را به روستا منتقل و آن را تراش می دادند اندازه قطر سنگ های اصلی آسیاب ۷ وجب بوده (که در اصطلاح روستا بدان ۷ پنجه می گویند) که حدوداً معادل ۱۲۰ سانتی متر و
ارتفاع آن ها حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر است. تراش این سنگ (دو قطعه سنگ اصلی آسیاب که به سنگ زیرین و زبرین مشهور است) معمولاً یکسال طول می کشید و تراش سایر سنگ ها که کوچکتر بوده اند و داخل آن را می بایست برای ورود و خروج اب (تنوره عمودی)، سوراخ می کردند زمان کمتری نیاز داشته است. با اختراع دستگاه بخار و همچنین جایگزین کردن سوخت فسیلی از جمله گازوئیل و پدید آمدن نیروی محرکه جدید به جای اب، و به دنبال ان صنعتی شدن ابزار و دستگاهای سنتی، آسیاب ها نیز از غافله صنعتی شدن عقب نمانده و به روستای ما هم سرک کشیدند جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بام برابر با ۳٬۷۷۲ نفر بوده است.
دهستان بندر امام خمینی نام دهستانی در بخش بندر امام خمینی شهرستان بندر ماهشهر، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۲ نفر (۱۹۷ خانوار) بوده است.
دهستان بشاریات شرقی نام دهستانی در بخش بشاریات شهرستان آبیک، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۸۲ نفر (۱۸۶۵ خانوار) بوده است.
دهستان بشاریات غربی نام دهستانی در بخش بشاریات شهرستان آبیک، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵۵۶ نفر (۲۵۶۶ خانوار) بوده است.
دهستان باوله نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان سنقر، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳۶۴ نفر (۲۰۲۲ خانوار) بوده است.
دهستان بیاض، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸،۳۲۵ نفر (۲۰۲۶ خانوار) بوده است.
دهستان بازان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان جوانرود، استان کرمانشاه در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۵۷ نفر (۱۱۱۶ خانوار) بوده است.
دهستان بهنام عرب جنوبی نام دهستانی در بخش جوادآباد شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲۳۵ نفر (۳۸۴۳ خانوار) بوده است.
دهستان بهنام پازوکی جنوبی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹۴۰ نفر (۳۱۲۱ خانوار) بوده است.
دهستان بهنام وسط جنوبی دهستانی در بخش جوادآباد شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۵۲ نفر (۱۵۱۴ خانوار) بوده است.
دهستان بهنام وسط شمالی بامرکزیت روستای باغخواص نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸۸۴ نفر (۲۶۳۰ خانوار) بوده است.
دهستان بن معلی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان شوش، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۳۱ نفر (۱۷۹۶ خانوار) بوده است.مردم منطقه بیشتر از ایل سکوند و ایل دیناروند و ایل بالاگریوه هستند.
بازی مرگ نام یک فیلم ویدئویی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ در ژانر فیلم اکشن به کارگردانی جورجیو سرفینی است. در این فیلم بازیگرانی همچون وسلی اسنایپس، اونجانی الیس، زویی بل، گری دنیلز، رابرت داوی و ارنی هادسون ایفای نقش کرده اند.
دهستان حسین آباد، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶،۳۹۴ نفر (۱۵۶۱ خانوار) بوده است.
زویی بل (زاده ۱۷ نوامبر ۱۹۷۸) بدل کار و بازیگر نیوزیلندی است. گزیده فیلم شناسی. از فیلم های معروف او می توان از "بازی مرگ"، "شلاق بزن"، "نابودی" و سربازان حرفه ای نام برد.
دافنی کالر (زادهٔ ۱۹۶۸ م) یک استاد اسرائیلی-آمریکایی در بخش علوم رایانهٔ دانشگاه استنفورد و از اعضای بنیاد مک آرتور است. پژوهش های او عمدتاً در حوزهٔ هوش مصنوعی و کاربردهای آن در علم پزشکی هستند. زندگی نامه. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه عبری اورشلیم در ۱۹۸۵ م. در ۱۷ سالگی و کارشناسی ارشدش یک سال بعد از همان مؤسسه دریافت کرده است. کالر پس از دریافت مدرک پی اچ دی خود از دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۹۳ م. به عضویت هیئت علمی بخش علوم رایانهٔ دانشگاه استنفورد درآمد. او از سال ۲۰۰۴ م. از اعضای بنیاد مک آرتور است. کالر در سال ۲۰۰۸ نخستین جایزهٔ ۱۵۰٫۰۰۰ دلاری انجمن ماشین های حسابگر-اینفوسیس را در زمینهٔ علوم رایانه دریافت کرد. یک سال بعد (۲۰۰۹) به همراه نیر فریدمن رساله ای را در زمینهٔ "مدل گرافی احتمالی" منتشر نمود. کالر از بنیانگذاران کورسرا است.
سیزاریا ایوورا (۲۷ اوت ۱۹۴۱ – ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱) یک خواننده عامه پسند اهل کشور کیپ ورد بود. به دلیل آن که در اجراهایش با پای برهنه روی صحنه حاضر می شد، به او «آوازه خوان پابرهنه» (Barefoot Diva) گفته می شد. به ایوورا لقب «ملکهٔ مورنا» (Queen of Morna) نیز داده اند. صدای ایوورا بسیار بم بود و معمولاً با صدای بیلی هالیدی مقایسه می شد. زندگی و حرفه. سیزاریا ایوورا موسیقی را با خواندن در بارهای زادگاهش، میندلو آغاز کرد. او که تا سال ۱۹۸۸ هیچ اثری از خود ضبط نکرده بود، در سال ۲۰۰۴ برنده جایزه گرمی شد. آلبوم چهارم این خواننده با نام «خانم پرفومادور» (۱۹۹۲) زندگی حرفه ای اش را متحول کرد. این آلبوم بیش از ۳۰۰ هزار نسخه در سراسر جهان به فروش رفت. ایوورا در کل ۱۰ آلبوم منتشر کرد. وضعیت جسمی اوورا به دلیل مصرف زیاد الکل و سیگار به تدریج بدتر شد تا اینکه در سال ۲۰۰۸ و در میانه توری که در استرالیا برگزار کرده بود، سکته قلبی کرد. پس از مرگ او در سال ۲۰۱۱، دو روز عزای عمومی در کشور کیپ ورد اعلام شد.
علی آباد حسن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حسین آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۱ نفر (۷۸ خانوار) بوده است.
اشرف آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
تلمبه رسول آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حسین آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۹ خانوار) بوده است.
فدراسیون کوبان جمهوری اسلامی ایران یا فدراسیون اسکواش جمهوری اسلامی ایران، فدراسیونی است که به آموزش اسکواش و برگزاری مسابقات آن در ایران مبادرت می ورزد. این فدراسیون با نام فدراسیون اسکواش جمهوری اسلامی ایران در مرداد ماه سال ۱۳۷۲ هجری خورشیدی در زمان ریاست مصطفی هاشمی طبا در سازمان تربیت بدنی، به ریاست غلامحسین فرزامی تأسیس گردید. ریاست فدراسیون. بعد از حضور دکتر مسعود سلیمانی در راس فدراسیون با راه اندازی انجمن های اسکواش در آموزش و پرورش و تعامل مناسب با دانشگاه ها، شهرداری ها، نیروهای مسلح و حتی تربیت بدنی زندان ها و همچنین میزبانی مسابقات مهمی چون قهرمانی آسیا دربخش نوجوانان و جوانان برای اولین بار، این رشته به طور فراگیر در حال توسعه است و قریب به بیست هزار نفر در اسکواش به صورت جدی فعالیت می کنند. تغییر نام. طبق جلسه برگزار شده با فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژه «کوبان» از خرداد ماه سال ۱۳۹۱ هجری خورشیدی جایگزین «اسکواش» شد. اماکن کوبان. در حال حاضر ۱۶ مکان در تهران و ۳۶ مکان در سایر استان ها برای این ورزش وجود دارد.
بزرگراه شهید سردار احمد کاظمی نام بزرگراهی که در شهر تهران است. این بزرگراه از میدان زمزم شروع و در میدان جهاد به پایان می رسد.
احمدآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حسین آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۸۱ خانوار) بوده است.
احمدآباد عطائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حسین آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۹ خانوار) بوده است.