Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
همای در داستان های ملی ایران و شاهنامه دختر گشتاسپ خواهر پشوتن و اسفندیار و شیدسپ و فرشیدورد و به آفرید بود. گشتاسپ قول داد اگر کسی کین زریر را بستاند همای را به عقد او در خواهد آورد اما کسی جز اسفندیار برادر همای گره از این کار نگشود: همای در شاهنامه. همای کاخی در بلخ داشت که در غیبت پدر در آنجا اقامت می کرد و چون تورانیان به بلخ یورش آوردند او و خواهرش به آفرید به چنگ ارجاسپ شاه خَلُّخ افتادند و به رویین دژ تختگاه خَلُّخ انتقال یافتند. اسفندیار کمر همّت برای رهانیدن آنان ببست و پس از طی مراحل هفت خان اسفندیار به رویین دژ نفوذ کرد و بر ارجاسپ پیروزی یافت او را کشت، دو خواهرش را رهانید و به ایران بازشان گرداند. وقتی اسفندیار در کسوت بازرگانان به رویین دژ داخل شد با هدایا نخست بدیدار ارجاسپ و بزرگان رسید دوستی و معامله با بزرگان آنجا را طرح افکند سپس با جلب نظر ارجاسپ، در بازار شهر بساط عرضه کالا براه انداخت. خواهرانش ژنده پوش به بهانه خرید نزد بارزگان یعنی برادرشان شتافتند و از لحن صدایش او را شناخنتد امّا اسفندیار از بیم لو رفتن نقشه اش، بار نخست اظهار آشنایی نکرد:
شیرین و فرهاد یا فرهاد و شیرین منظومهٔ عاشقانهٔ ناتمامی ۱۰۷۰ بیتی در قالب مثنوی از وحشی بافقی به تقلید از "خسرو و شیرین" است. در این منظومه واقعه ای از داستان "خسرو و شیرین" یعنی عشق فرهاد کوهکن به شیرین به سبکی مؤثر و دلنشین به نظم کشیده شده است. عمر شاعر وفا نکرد تا منظومهٔ خود را به پایان ببرد. پس از وی وصال شیرازی در نیمهٔ دوم سدهٔ سیزدهم آن را پی گرفت و ۱۲۵۱ بیت بر آن افزود، ولی عمر او نیز کفاف نداد و سرانجام صابر شیرازی در نیمهٔ دوم سدهٔ سیزدهم با افزودن ۳۰۴ بیت دیگر آن را ختم کرد. نخستین بار در سال ۱۲۶۳ قمری به طبع رسید و نسخهٔ کامل آن با دنباله ای که وصال شیرازی و صابر شیرازی بر آن افزوده اند، ضمن دیوان وحشی بافقی در سال ۱۳۳۹ شمسی چاپ شد. خلاصه داستان. پس از حمد و ستایش خداوند و اولیای خدا، وحشی هدف سرایش این داستان را چنین بیان می کند: وصف شیرین. وحشی، شیرین را بسیار زیبا و دلربا توصیف می کند و او را مرهم دردها می خواند. خروج شیرین از بارگاه خسرو. خسرو پرویز شیرین را رها می کند و خاطر شیرین غمگین می شود خصوصاً اینکه از جاسوسان شهر خبردار می گردد پرویز بنای عشق و عاشقی بر شکر اصفهانی گذاشته است. شیرین
تصمیم می گیرد از شهر خارج شود و در جایی دلکش و خرّم و سرسبز سکنی گزیند. خادمان شیرین نزهت گاهی دلنشین و پر طراوت در دشت بیستون می یابند. شیرین پس از وداع با خادمان مشکوی خسرو از قصر خارج می گردد و به دشت بیستون می رود. کندن کوه. فرهاد به فرمان خسرو به کوه بیستون رفت که از سنگ های سخت خارا بود؛ اما به عشق شیرین سختی کار را به جان می خرید. فرهاد شکل صورت شیرین را هنرمندانه بر صخره کوه کنده کاری کرد و سپس شکل خسرو پرویز و اسبش، شبدیز را نیز بر کوه کَند. فرهاد در هنگام کندن کوه همیشه به معشوقش شیرین می اندیشید و با این فکر خون در دلش موج می زد. بنای قصر شیرین. به دشت که می رسد تصمیم می گیرد کاخی زیبا بنا نماید و استادی هنرمند را جستجو می کند. خادمان فرمان شیرین را اطاعت کرده دو استاد هنرمند می یابند و به وصف شیرین می پردازند. فرستادگان شیرین به استاد هنرمند ـ فرهاد ـ پاداش های گران و سنگین نوید می دهند و فرهاد که هنرش را با زر نمی سنجد، آشفته می شود. عاشق شدن فرهاد. در پی توصیف های خادمان از شیرین، فرهاد ندیده عاشق وی می شود و خواهان برشمردن ویژگی های اخلاقی و رفتاری شیرین از جانب خادمان می گردد. سپس شیرین و فره
اد در پردهٔ راز با هم گفتگو می کنند. پاسخ شیرین به خسرو. آوازهٔ کار فرهاد به شیرین می رسد و شبی برای او ساغری از شیر می برد. هنگام برگشت، اسب شیرین به طور وحشتناک می افتد و اگر فرهاد به موقع نرسیده بود، شیرین را بر زمین زده بود... امتحان عشق فرهاد. شیرین به فرهاد می گوید هر آغازی پایانی دارد و اکنون پایان کار عشق ما فرارسیده است. شیرین در شاهنامه. با اینکه داستان عاشقی فرهاد در زمان حیات و پس از مرگش در افواه پیچیده بود امّا شاهنامه هیچ یادی از فرهاد نمی کند فقط روایت شیرین را گزارش می نماید. معلوم نیست آیا شیرینی که با خسرو به معاشقه پرداخت همان شیرین فرهاد است یا معشوق دیگری در میان بوده است، آنچه مسلم است شیرین و فرهاد یا خسرو و شیرین در یک دورهٔ زمانی و مکانی حیات داشتند و آن منطقه جایی نبود مگر درّهٔ مصفای استان های کرمانشاه و کردستان یا همان محوطه های تاریخی بیستون، طاق بستان، صحنه، کنگاور. شاهنامه از ابتدا شیرین را شیفتهٔ خسروپرویز نشان می دهد نه فرهاد، و می گوید روزی خسروپرویز در اوج جوانی و اقتدار همراه خدم و حشم به شکار در شکارگاه یا همان سرزمین بیستون پرداخت، این خبر که به شیرین رسید برای جلب نظر پ
ادشاه پیراهن زردی داشت آن را پوشید رخانش را به گل های خوش بو آراست از ایوان لب بام آمد تا جلب نظر نماید: آنچه از تاریخ برمی آید دربار خسرو پرویز در تیسپون (تیسفون-مدائن) در شمال عراق کنونی قرار داشته و شیرین هم شاهزاده ای اهل ارمنستان بوده و قرارگرفتن بیستون که در حوالی کرمانشاه کنونی است و حضور فرهاد در سر راه این دو عاشق که در حال رفت و آمد به تیسپون و ارمنستان بوده اند از نظر جغرافیایی بسیار بعید می نماید . بنابراین شیرینی که فرهاد عاشق اوست ،با شیرین خسرو پرویز نمی تواند یک نفر باشد کما اینکه فردوسی بزرگ نیز در داستان شیرین و خسرو که قدیمی ترین قصه عشق شیرین و خسرو است و در قرن چهارم سروده شده، نامی از فرهاد نبرده است . و تنها در سروده نظامی گنجوی دو قرن بعد از فردوسی، یعنی در قرن ششم ،این سه نفر با هم آنهم در بیستون حضور دارند که احتمال اینکه در این سروده به جهت دراماتیک شدن بیشتر، این دو داستان با هم در آمیخته شده باشد وجود دارد.
پتر یا پتر ونیزی(زاده ۱۰۱۰ یا ۱۰۱۱ م. – درگذشته ۱۰۴۶ یا اواخر دهه ۱۰۵۰ م) پادشاه مجارستان میان سال های ۱۰۳۸–۱۰۴۱ و ۱۰۴۴–۱۰۴۶ بود. او کوشید تا در میان مجارها مسیحیت را گسترش دهد، ولی برکنار شد و تنها با یاری امپراتوری مقدس روم بود که توانست به قدرت بازگردد و دور دوم پادشاهی خویش را بیاغازد؛ ولی باز هم غیر مسیحیان بر او شوریدند و سرنگونش ساختند. پتر در ونیز چشم به جهان گشود، او پسر اتونه اورسئولو دوجهٔ ونیز و خواهرزادهٔ ایشتوان یکم بود. هنگامی که در ۱۰۲۶ مردمان ونیز بر پدرش شوریدند پتر به دربار داییش در مجارستان پناه برد. هنگامی که ایمره قدیس پسر و ولیعهد ایشتوان در نخجیرگاه به دست گرازی کشته شد، ایشتوان پتر را به جانشینی برگزید. هنگامی که او با یاری هاینریش سوم در ۱۰۴۴ به پادشاهی بازگشت، باز هم بزرگان ضد مسیحی کشور بر او شوریدند، اینبار او دستگیر و نابینا شد و به سکش فهروار رانده شد و چند روز پس از آن درگذشت و در پچ به خاک سپرده شد. او هرگز همسری برنگزید و فرزندی از او برجای نماند.
در زیر فهرست پرچم های مرتبط با ارمنستان و تاریخ ارمنستان آورده شده است:
آبا شاموئل(مرگ ۶ ژوئیه ۱۰۴۴) پادشاه مجارستان از ۱۰۴۱ تا سال مرگش بود. زندگی. شاموئل در زمان پادشاهی ایشتوان یکم پالاتن مجارستان بود. در زمان پادشاهی پتر شاموئل برکنارشد. در این زمان بزرگان مجار که از گسترش مسیحیت و وابستگی دولت به امپراتوری مقدس روم ناخرسند بودند گرد شاموئل جمع شدند و شورشی پدید آوردند. پتر گریخت و شاموئل به پادشاهی رسید. او قوانین مسیحی دو پادشاه پیشین را برانداخت و هواداران پتر را تقیب و شکنجه نمود و فرودستان را در باورهای غیر مسیحیشان آزاد گزارد. اگرچه محبوبیتش در میان عامه روز به رو افزایش می یافت، ولی کلیسا و اشراف کشور از دستش ناخرسند بودند. در این میان پتر با یاری هاینریش سوم به جنگ او رفت و در نزدیگی دیور شکستش داد. شاموئل گریخت ولی به زودی کشته شد.
«شاپور ذوالاکتاف و مالکه» داستانی تاریخی دارای ۹۵ بیت در شاهنامه است. مکان این داستان تیسفون و یمن قدیم و زمان سدهٔ چهارم میلادی است. هنگامی که طایر غسانی شاه غسانیان به تیسفون تاخت، شاپور ذوالاکتاف او را هزیمت کرد. طایر با سپاهیانش در یمن پناه گرفت و شاپور آنان را به محاصره درآورد. پس از یک ماه که شاپور طایر و لشکریانش را در محاصره داشت و کاری از پیش نمی برد، روزی مالکه، دختر طایر، شاپور را دید و بدو دل باخت. پس دایهٔ خود را نزد شاپور فرستاد و پیغام داد اگر او را به زنی گیرد، در دژ را به روی سپاه وی بگشاید. شاپور پذیرفت و مالکه به عهد خود وفا کرد و شب هنگام پس از اینکه پدر و بزرگان را دست بسته نزد شاپور آوردند و طایر چون دریافت که دخترش در کار سقوط دژ دست داشته است به شاپور هشدار داد که از محبت مالکه ایمن نباشد. اما شاپور طایر را کشت و مالکه را گرامی داشت.
شیدَسپ در داستان های ملی ایران و شاهنامه پسر گشتاسپ برادر پشوتن و اسفندیار است. او با دیگر برادران خود در جنگ گشتاسپ با ارجاسپ تورانی کشته شد.
شیدوش در شاهنامه پسر گودرز برادر بهرام و گیو و رهام و هجیر و نستوه و شهربانو ارم بود. پهلوان ایرانی و از سران سپاه ایران در جنگ با تورانیان در دوران پادشاهی فریدون و نوذر و کیکاووس و کیخسرو بود. شیدوش در شاهنامه. شیدوش اولین بار در کنار منوچهر در جنگ با سلم و تور شرکت داشت، زمانی که ایرج به دست تور کشته شد و تخت کیان بی وارث گشت، فریدون مشاهده کرد کنیزک ایرج از وی آبستن است امیدش برای وراثت دو چندان شد اما کنیزک دختری بدنیا آورد و آن دختر با پشنگ برادرزاده فریدون وصلت نمود که ثمره آن تولد منوچهر بود. اکنون منوچهر جانشین تاج و تخت ایران است. مسئله جانشینی منوچهر برای سلم و تور گران آمد چون آنها پسران فریدون و در جانشینی از منوچهر مستحق تر بودند به همین سبب نقشه ای داشتند تا از منوچهر دعوت کنند ولی نیت شان را آشکار نکردند. چون سفیر دعوت نامه را نزد فریدون آورد فریدون یاد گذشته و قتل ایرج افتاد برآشفت و به قاصد گفت جز شمشیر میان آن دو پلید و منوچهر نخواهد بود. از میان یاوران منوچهر از شیدوش نیز نام برده می شود: شیدوش در فرهنگ عمید. نامی فارسی ، ( به کسر شین و ضم دال ) یکی از پهلوانان داستانی ایران ، پسر گودرز و
برادر گیو شیدوش در مجمع التواریخ والقصص. شیدوش پسر گودرز کشواد بود و او کسی بود که چون از کشته شدن سیاوش آگاه شد، جامه ی سیاه پوشید و با آن جامه به پیش کیکاووس رفت و پس از آن هرگز نخندید مگر در جنگ.
آندراش یکم (مرگ ۱۰۶۰) پادشاه مجارستان از ۱۰۴۶ تا زمان مرگش بود. او از دودمان آرپاد بود، پانزده سال از زندگیش را در تبعید گذرانده بود و در خلال شورش مجارهای پاگان به پادشاهی رسید. او هم توانست مسیحیت را در مجارستان نیرومند کند و هم پایه های استقلال این کشور را از امپراتوری مقدس روم استوار کند.
شهران گراز در شاهنامه پدر هرمزد بود. از سرداران ایرانی بود که هنگام بر تخت نشستن بهرام چوبین با وی از در موافقت درآمد و پادشاهی او را روا دانست.
شماساس در شاهنامه پهلوان تورانی و یکی از سرداران سپاه افراسیاب بود. او به فرمان افراسیاب با یک فرمانده دیگر به نام خزروان در عهد نوذر به نیمروز پایتخت زابل که در آن زمان زال حکمران آنجا بود، یورش آوردند. شماساس در شاهنامه. پشنگ فرماندهی سپاه توران را به افراسیاب سپرد و حمله به نوذر که در زمامداری تجربه ای نداشت و مردم ایران نیز در آغاز از او ناراضی بودند، آغاز گشت. افراسیاب پس از رسیدن به ارمان زمین، دو مرد بزرگ از بزرگان تورانی را گزین کرد که یکی از آن دو شماساس بود و دیگری خزروان (خزوران). لشکری از سواران شایسته نبرد را بدیشان سپرد و آنها را (احتمالا برای جلوگیری از کمک سام و زال به نوذر و گشودن یک جبهه جدید مقابل ایرانیان) به سوی زابل فرستاد. اما در همین هنگام خبر رسید که سام مرده است زال که فرزند و جانشین اوست مشغول ساختن دخمه و استودان برای آرامگاه پیکر سام است. افراسیاب ذوق زده از مرگ سام پهلوان، شبانه پیکی به پایتخت نزد پشنگ فرستاد و یادآور شد هر کار به موقع نکوست. شماساس در نیمروز. شماساس پس از بیرون آمدن از شهر ارمان با شتاب به سوی سیستان می رود. زال که اکنون به جای سام نریمان، حاکم سیستان است درگیر
سوگ و مراسم درگذشت سام است. مهراب کابلی حاکم کابل که پدر رودابه همسر زال نیز هست، از آمدن لشکر شماساس و خزروان خبردار می شود و از آن جا که توانایی ایستادگی در برابر آن ها را ندارد چاره ای می اندیشد و ابتدا به سوی شماساس فرستاده ای گسیل می کند و تحت فرمان پادشاهی ایران بودن را از روی ناچاری و از بیم جان بیان می کند و از شماساس (و خزروان) مهلت می خواهد تا فرستاده ای را به نزد افراسیاب بفرستد و پیام دوستی و و سرسپردگی اش را همراه با وعده گنج و مال فراوان به افراسیاب ابلاغ کند. پس از چندی شماساس به دست قارن که پیشتر در محاصره دهستان (آمل) سپهسالار نوذر بود، کشته شد.
«کین نریمان» داستانی پهلوانی دارای ۱۷۷ بیت در ملحقات شاهنامه است. رستم به فرمان زال به خونخواهی نیای خود، نریمان، در جامهٔ بازرگانان و با بار نمک که برای دژنشینان کالایی عزیز بود، همراه با کاروانی از تجار آهنگ دژ سپندکوه کرد. چون به درون دژ راه یافت، پس از آگاهی بر همهٔ راه های دژ و اسرار دژنشینان در فرصتی مناسب سلاح خویش از میان بار نمک بیرون کشید و بر آنان شبیخون زد و سران دژ را از پای درآورد و با غنیمت بسیار پیروزمندانه به نزد زال بازگشت.
دژ الانان در داستان های ملی ایران و شاهنامه مقر تور بود که از دریا برآورده شده بود که شیروی و قارن در زمان منوچهر بر آن دست یافته ویرانش ساختند. این دژ از کهن ترین مراکز سیاسی و نظامی کشور توران شناخته می گردد که ظاهراً تور و سلم از فرماندهان آن به شمار می آمد. تسخیر دژ آلّانّی. جنگ منوچهر با سلم و تور عاقبت منجر به هلاکت تور و گریز سلم شد. سلم پناهی جز دژ آلانی نداشت و قصد داشت هرچه زودتر داخل حصار گشته خویش را از مهلکه نجات دهد امّا دست او را قارن خوانده بود و دانست اگر سلم به درون دژ راه یابد تسلط بر وی مشکل خواهد بود، به همین سبب موضوع را با گرشاسپ در میان گذاشت و فرماندهی لشکر را به شیروی سپرد همراه گرشاسپ و تنی چند از جنگجویان با انگشتر تور که هنگام قتلش بدست آمده بود از دژبانی عبور کرد تا پیش از رسیدند سلم آنرا فتح کرده باشد و چنین نیز شد سلم هنگام رسیدن مقرّش تسخیر شده بود ناچار باید با منوچهر پیکار می نمود که هنگام فرار منوچهر در حین فرار گردن او را در روی اسب زد. لحظه ورود قارن با تنی چند از سوران از دژبانی چنین وصف شده: دژبان ساده دل گول خورده از سرّ کار آگه نشد و با همین خطای کوچک همه ساکنان دژ از
پیر و جوان زن و کودک عرصه تیر و تیغ ایرانیان قرار داد. نکته قابل تأمل اصطلاح آلّانّی است که واژه آلّانّ در زبان آذری به معنی گول خوردن است. چون دژبان یا کوتوال قلعه اشتباه جبران ناپذیری مرتکب گشته گول سخنان قارن و یارانش را خورده بود و نقطه عطفی در تاریخ قلعه بانی بجا گذاشته بود فلذا نام دژ مزبور به آلانّی یعنی گولخوردگان شهرت یافت.
دژ سپید در شاهنامه دژ سرحدی ایران بر مرز ایران و توران بود که سهراب در لشکرکشی خود به ایران نخست بدانجا رسید و پس از جنگ با هژیر و گردآفرید آنجا را ویران کرد. اینگونه برمی آید که دژ سپید در دست خاندان گژدهم بوده است. بر پایه برخی نسخه های خطی شاهنامه گژدهم دژبان این دژ بوده و به نظر می رسد که او از زمان نوذر دژبان آنجا بوده است. رسیدن سهراب به دژ سپید. سهراب در آغاز حمله به ایران نخست به این دژ می رسد که هژیر از آن پاسبانی می کرد. هژیر از دژ بیرون می آید تا با سهراب به تنهایی بجنگد، ولی شکست می خورد و سهراب به او امان داده و از کشتن او می گذرد. بانو گردآفرید، لباس رزم پوشیده از دژ بیرون می آید تا با سهراب سواره نبرد کند، ولی او نیز شکست می خورد، اما با نیرنگ از سهراب امان خواسته و او را تا در دژ آورده خود وارد دژ شده و سهراب پشت درمی ماند. شب هنگام سکنه دژ از راه مخفی، گریخته و پگاه روز بعد سهراب دروازه دژ را گشوده، آنجا را خالی می یابد. باری دیگر، پس از کشته شدن سیاوش به دست افراسیاب، گیو از سوی پدرش گودرز دستور می یابد تا به کشور توران رفته و کیخسرو را یافته به ایران برگرداند تا بر تخت شاهی بنشانند. گیو پس
از سال ها جستجو کیخسرو و مادرش فرنگیس را یافته و پس از گذر از رود مرزی، بر طبق یک روایت، به دژ سپید می رسند، که گستهم، پسر گژدهم آن زمان گویا کوتوال دژ سپید بوده است.
پولمونیت یا پنومونیت واژه ای عمومی برای هرنوع التهاب در بافت شش ها است. پولمونیت اگر حاد و همراه ترشح درون گوی چه هوایی باشد سینه پهلو یا پنومونی نام می گیرد. از عوامل ایجاد پولمونیت می توان به بازه ای وسیع از عوامل همچون ورود پُرز و موی حیوان به درون دستگاه تنفسی یا تنفس غبار گرفته تا ورود ویروس و باکتری و ایجاد عفونت در شش اشاره نمود. انواع. پولمونیت به انواع پولمونیت میان بافتی حاد، پولمونیت ناشی از افزایش حساسیت، پولمونیت ناشی از تشعشع (رادیولوژی) و پولمونیت لنفاوی بینابینی گروه بندی می شود. دلایل. از عمده دلایل ایجاد پولمونیت:
نستوه مانند برخی دیگر از نام آوران همچون شیدوش دارای عمر طولانی زیاد بوده یا اینکه دو شخصیت تاریخی نستوه در شاهنامه وجود داشته است، فرض دوم به واقعیت نزدیکتر است. گاهی هم نستوه به عنوان صفت بیان می گردد نه همچون شخص: نستوه در شاهنامه. نخستین بار نستوه پدر شاپور، در زمان منوچهر که به آغاز شاهنامه مرتبط است عنوان می گردد و گمان نمی رود او پسر گودرز باشد . نستوه از سرداران سپاه ایران در جنگ پشنگ که میان نوذر و افراسیاب رخ داد، نیز حضور داشت. هنگام جنگ طوس با فرودسیاوش و جنگ بزرگ کیخسرو و افراسیاب نامی از نستوه برده می شود. او برادر بهرام و گیو و رهام و هجیر و شیدوش بشمار می آید. در جنگ بزرگ کیخسرو هنگام آرایش سپاه توران برای جنگ، یک نستوه تورانی نیز حضور دارد:
ساخته شده در آلمان ، (معادل آلمانی: Hergestellt in Deutschland)، جمله ای است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در انگلستان طبق قانون می بایست به روی اجناس وارداتی از آلمان چسبانده یا حک می شد تا بریتانیاییها هنگام خرید «فریب» نخورند و بتوانند جنس «بنجل» یا تقلید شده را از جنس «ناب» انگلیسی تمیز دهند. آلمانی ها توانستند به مرور زمان این «مهر ننگ». را در عمل تبدیل به نماد کیفیت بالا و مرغوبیت کالاهای خود کنند. تاریخچه. در اواخر قرن نوزدهم کشورهای اروپایی بسوی صنعتی شدن گام برمی داشتند. آلمان ها نیز به نوبه خود شدیداً به تولید پرداخته و بازارها را با اجناس، جنگ افزار، افزار و ماشین آلات خود پوشش می دادند. بازرگانان جزیره بریتانیا که تا این زمان خود را ایزوله کرده و بیشتر با مستعمرههای خود تجارت یکجانبه و با قاره اروپا صادرات را تجربه کرده و کم و بیش فقط مواد معدنی و مواد غذایی و این قبیل اجناس را وارد می کردند یکباره متوجه شدند که در حال از دست دادن بازارها هستند و هر چه بیشتر گلایه نزد لردها و پادشاه بردند. در نمایشگاه بین المللی صنایع لندن در سال ۱۸۶۲، «سر جوزف ویتوورث» مشهور، عضو هیئت داوران بود. او با
دیدن ماشین آلات کارخانه دار آلمانی بنام «یوهان فون تْسْیمرمان» از شهر کمنیتز جمله تاریخی «very good indeed» (حقیقتاً خیلی خوب است) را به زبان آورد… بطوریکه این نمایشگاه و به خصوص محصولات شهر کمنیتز نقطه عطفی شدند تا بریتانیایی ها از آن پس با «خرده قانون» ها و تبصره ها بخواهند جلوی واردات را بگیرند (پروتکسیونیزم). بالاخره پس از بالا رفتن چشمگیر واردات از آلمان، مجلس انگلستان قانونی در تاریخ ۲۳ اوت ۱۸۸۷ (۱ شهریور ۱۲۶۶ خورشیدی) تصویب کرد به نام «قانون علائم تجاری» که در آن آمده بود: تمامی اجناس وارداتی، به خصوص از قاره اروپا (که کیفیت شان پیشاپیش کم ارزش اعلام می شد) می بایستی جهت حفظ منافع ملت بریتانیا، اکیداً علامت گذاری شده و با برچسب یا مهر، کشور مبدأ یا سازنده را معرفی کنند. چون هدف اصلی این قانون آلمان بود، برای صادرات آنها جمله ای نیز در قانون نظر گرفته شد: «Made in Germany». علامت انحصاری و حفاظت شده «Made in Germany» پس از جنگ جهانی دوم و تقسیم شدن آلمان به مدت بیش از ۴ دهه دو شکل متفاوت به خود گرفت: آلمان غربی: «Made in Western Germany» و آلمان شرقی: «Made in GDR = "German Democratic Republic"». در سا
ل ۱۸۹۱ چنین قانونی در رابطه با علامت گذاری کشور مبدأ در روی اجناس صادراتی در «قرارداد مادرید» گنجانده شد و بسیاری کشورها آن را تصویب کردند. کتاب. Made in Germany، ۱۸۹۷ قابل دانلود پیوند به بیرون. روزنامه نیویورک تایمز Made in Germany
مهران سِتاد بزرگ زاده ایرانی از خاندان مهران بود که اغلب به عنوان مشاور و سفیر برای ساسانیان خدمت می کرد. اولین بار از او در حدود سال ۵۷۰ میلادی یاد شده است، هنگامی که خسرو انوشیروان او را برای انتخاب یکی از دختران ایستمی خان برای ازدواج فرستاد. بعدها از مهران ستاد به عنوان بازنشسته در زادگاهش شهر ری و دور از جامعه یاد شده است. بااین حال در سال ۵۸۸ میلادی کشور دچار هرج ومرج شد و او توسط هرمز چهارم احضار شد. به روایت فردوسی او به پادشاه ساسانی گفت که منجمان پیش بینی کردند که بهرام چوبین منجی ایران خواهد بود. سپس پیشنهاد کرد که بهرام چوبین را به دربار ساسانی احضار کنند. مهران ستاد سالخورده بلافاصله پس از آن درگذشت.نستوه پسر مهران ستاد بعدها در جنگ های خسرو با امپراتوری بیزانس حضور داشت. مهران سِتاد در شاهنامه پدر نستوه و موبدی خردمند و راد و جهان دیده توصیف شده است که خسرو انوشیروان او را برای خواستگاری دختری نژاده و زیبا از دختران خاقان ترک به آن دیار فرستاد و او با هوشمندی و درایت، بهترین دختر خاقان را برگزید. این دختر شهبانوی آینده ایران شد و هرمز چهارم از این پیوند زاده شد. در روزگار هرمز از درباریان بود و
همو توصیه کرد که بهرام چوبین را به دفع ساوه شاه بفرستد و خود پس از دادن خبر غلبهٔ بهرام چوبین به ساوه شاه درگذشت.
ربکا لینارس (زاده ۱۳ ژوئن ۱۹۸۳) نام هنری بازیگر فیلم های پورن اسپانیایی، ورونیکا لینارس است. علی رغم تولد وی در سان سباستین اسپانیا، وی سال های زیادی را در بارسلون زندگی کرده است. وی نام ربکا را به دلیل کوتاهی و بسیار محکم بودن آن برگزیده و لینارس نیز نام خانوادگی واقعی وی است. ربکا از سال ۲۰۰۵ در فیلم های پورن حاضر شد، صمیمی ترین دوست او از دوستان ناچو ویدال بوده است. به واسطه حجم کاری و درآمد کم در اسپانیا، وی این کار را در بخش های دیگر اروپا نظیر آلمان و فرانسه دنبال کرده است. در نهایت وی به لس آنجلس مهاجرت کرد و در اینباره گفته است: «من می خواهم در یکجا بمانم، هر روز کار و زندگی کنم و اینجا کار بسیاری است.»
مِهرک نوش زاد فرمانروای جهرم در روزگار اردشیر بابکان بود. هنگامی که اردشیر در کجاران (کرمان) با سپاه هفت واد می جنگید وی از نبودن او استفاده کرد و به اردشیرخوره رفت و گنج او را به تاراج برد. اردشیر چون بازگشت به جهرم لشکر کشید و مهرک را دستگیر کرد و گردن زد و سرش را در آتش افکند و خاندانش را جز دختری که نهان شد، نابود ساخت. این دختر بعدها زن شاپور یکم پسر اردشیر شد و از پیوند آنان هرمز یکم به دنیا آمد. نام دختر مهرک نوش زاد که بعدها زن شاپور شد، در منابع کردزاد یاد شده است که احتمالاً همان خوریم گودرز است. امروزه قلعه ای در جهرم به نام «قلعه مهرک» وجود دارد که به مهرک نوش زاد منسوب است. این قلعه متشکل از یک استخر قدیمی و خرابه های حصار قلعه است و چنین بر می آید که دیوارهای پهن و چهار برج داشته است. در فیروزآباد نیز تَنگی وجود دارد که به «تنگ مهرک» معروف است و به نظر می رسد همان جایی است که اردشیر مهرک را گردن زده است.
«مهبود و زروان» داستانی تراژیک دارای ۱۴۴ بیت در شاهنامه است. خسرو انوشیروان وزیری پاک و بیداردل به نام مهبود داشت که با زن و دو پسر جوان زیبا و برازنده اش خورش خانهٔ شاهی را اداره می کردند و شاه جز از دست ایشان غذا نمی خورد. ارج و قرب این خانواده نزد شاه سبب کینه و حسادت درباریان بود، از این رو زروان که به روش های گوناگون می کوشید تا مهبود را از چشم شاه بیندازد؛ سرانجام به یاری مردی یهودی غذای شاه را مسموم کرد و شاه را از مسمومیت غذا خبر داد. شاه آن غذا را به پسران مهبود خورانید و آن دو جوان بر جای سرد شدند و در برابر شاه جان دادند. آنگاه شاه فرمان قتل مهبود را داد اما چندی بعد، به اشتباه خود پی برد و خائنان را به سزای اعمالشان رسانید. زروان و مرد یهودی را بر دار کرد و اموالشان را به بازماندگان مهبود بخشید. همخوانی با تاریخ. اگرچه بر پایه ی تاریخ های مربوط به پادشاهی انوشیروان وزارت مهبود پیش از وزارت بزرگ مهر فرزانه بوده است ولی فرهیخته توس این داستان را پس از وزارت بزرگ مهر آورده است . از سوئی دیگر در تاریخ طبری و تاریخ های تاریخ نویسان یونانی و لاتین نامی از زروان به میان نیامده است و این نیرنگ بازی آذروند
اد بوده که به ازمیان برداشتن مهبود انجامیده است . چون زروان اکرانا (بی کرانه) ایزدزمان، خداوندگار مهرباوران بوده است ، می توان به این پی امد رسید که موبدان ذرتشتی که با مهر آئینان سر ستیز داشتند در این داستان در خدای نامک دست برده اند. و می دانیم که فردوسی از آن برای منبع بهره گرفته بود
رسول زندی مربی و پژوهشگر کوهنورد (۱۲ خرداد ماه ۱۳۴۰) متولد جوپار از توابع شهرستان کرمان می باشد. به دلیل مسافرت های طولانی به عمده شهرهای ایران از خردسالی تا جوانی و علاقه ای که به کوهنوردی و فرهنگ طبیعت گردی داشته است تحقیقاتی در این زمینه آغاز کرد که حاصل آن ها امروزه راهنمای گروه های کوهنوردی و طبیعت گرد به ویژه در مناطق کوهستانی مرکزی و جنوب شرق بوده است. از جمله فعالیت های وی می توان به تألیف چندین کتاب، پرورش تعداد زیادی از استعدادهای ایران که به اردوی تیم ملی راه یافته اند، سرپرستی و هدایت گروه های منتخب کوهنوردی به مناطق کوهستانی برون مرزی و همینطور تأسیس چند گروه کوهنوردی بزرگ نام برد.
بیدگنه، بخشی از توابع شهرستان ملارد استان تهران ایران میباشد. جمعیت. از نظر جغرافیایی بیدگنه در ملارد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۴۶۷ خانوار) 10000نفر بوده است. تخت کیکاووس. در قسمت جنوبی روستای بیدگنه، کوهی کم ارتفاع و صخره ای با سنگ های آذرین قرار دارد که بنابر شواهد و در دوران ساسانیان، آتشکده ای مقدس برروی آن وجود داشته که بعدها با نام تخت کیکاووس مشهور شده است. حادثه انفجار. انفجار در انبار مهمات بیدگنه حادثه ای است، که در حدود ساعت ۱۳ روز ۲۱ آبان ۱۳۹۰ در پادگان مدرس یا پادگان امیرالمونین واقع در بیدگنه از روستاهای شهرستان ملارد (استان تهران) اتفاق افتاد. صدای انفجار تا کرج و شرق تهران شنیده و در نزدیکی محل حادثه باعث شکستن شیشه های ساختمان ها شد. پیوند به بیرون. موقعیت بیدگنه بر روی نقشه
گرامی پسر جاماسپ در داستان های ملی ایران و شاهنامه فرمانده بخشی از سپاه ایران در جنگ با ارجاسپ بود و خود دلیرانه جنگید و سرانجام به دست تورانیان کشته شد. نام وی در یادگار زریران آمده است. نام این پهلوان ایرانی ( گرامی ) ، نخستین بار در "یادگار زَریران" آمده است و سپس در گشتاسپ نامه دقیقی از آن یاد شده و فردوسی خردمند هم در خواب خود دقیقی را می بیند که به فردوسی می گوید درباره دلاوران ایرانی شعر بسُراید و فردوسی هم داستان های گشتاسپ نامه را در شاهنامه سروده است ( به نظم درآورده ) چندی از سروده های بخش 1، پادشاهی 120 ساله گشتاسپ: چنان دید گوینده یک شب به خواب/که یک جام مِی داشتی چون گلاب دقیقی ز جایی پدید آمدی/بَران جام مِی داستانها زدی به فردوسی آواز دادی که مِی/مخور جز بر آیین کاوسِ کی بدین نامه گر چند بشتافتی/کنون هرچِ جُستی همه یافتی ازین باره من پیش گفتم سخن/سخن را نیامد سراسر به بن ز گشتاسپ و ارجاسپ بیتی هزار/بگفتم سرآمد مرا روزگار گِر آن مایه نزد شهنشه رسد/روان من از خاک بر مه رسد کنون من بگویم سخن کو بگفت/منم زنده او گشت با خاک جفت همچنین نام این پهلوان ( گرامی ) در کارنامه اردشیر بابکان، نامه تَنسَر، د
ادستان مینوی خرد، بُندَهِشن و. . . هم آمده است! یادگار زریران: اَیادگار زریران - ریشه این نَسک به زبان پارتی ( پَهلوانیک ) است و همراه با چکامه ( سروده ) است و برگرفته از نَسک "هفتم دینکرد" است! داستان جنگ ایرانیان با تورانیان ( خیونان، امروزه چینی ها ) یا جنگ دینی گشتاسب با اَرجاسب ( ( داستان های دیگری که بنیان پارتی دارند: سَیاس، درخت آسوری، بیژن و منیژه، ویس و رامین و. . . ) ) در یادگار زریران، گرامی کرد (گرامی کردار)، پسر جاماسب، در حین نبرد، دستهایش قطع می شود و درفش (پرچم) را به دندان می گیرد. به احتمال زیاد بریده شدن دستان عباس بن علی و به دندان گرفتن مشک را از روی این داستان باستانی کپی برداری کردند و روضه خوانان شیعه رفتار شمر را از رفتار بیدرفش جادو اقتباس و کپی کردند گرامی در شاهنامه. در بخشی از داستان گشتاسپ و ارجاسپ در شاهنامه که از سروده های دقیقی است به یک سردار پرافتخار ایرانی به نام «گرامی» اشاره می شود: در این داستان، ایرانیان در برابر سپاه ارجاسپ قرار گرفتند که البته سپاه ارجاسپ گاهی سپاه چین هم خوانده می شود. هنگامی که سردار ایرانی یعنی گرامی، درفش فروزنده کاویانی را می بیند که روی زمین اف