Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چسبیدن یک یا چند بخش معنادار زبان واژگان پیوندی ساخته می شوند که این شیوه در زبان آلمانی نیز به کار می رود. اگر در فرایند واژه سازی، چند وند اشتقاقی با چند بخش معنادار زبان در هم بیامیزند، و واژه ای ساخته شود به آن مشتق-مرکب گفته می شود. محمود حسابی ثابت کرده است که زبان فارسی توانایی برساختن بیش از ۲۲۶ میلیون واژه را داراست. نمونه ای از واژه سازی با کمک بن مضارع در پیوند با وندهای اشتقاقی: نمونه ای از واژه سازی با کمک بن ماضی در پیوند با وندهای اشتقاقی: اثرگذاری خارجی. وام واژه های بسیاری در زبان فارسی یافت می شود که بیشتر از زبان های عربی، انگلیسی، فرانسوی ، زبان کردی و زبان های ترکی به این زبان راه یافته اند. همچنین زبان فارسی نیز تأثیراتی بر واژگان زبان عربی، زبان های هندوایرانی و زبان های ترکی گذاشته است. شمار زیادی از واژه های فارسی نیز به واژگان زبان انگلیسی راه یافته اند. اثرگذاری زبان عربی. حملهٔ اعراب به ایران دو سده (از سدهٔ هفتم تا نهم میلادی) به درازا کشید و زبان عربی در گذر زمان بر ایرانیان تحمیل شد و جایگزین زبان پهلوی شد. از آنجایی که کتاب های پهلوی به عربی برگردان شد، عربی به زبان روشنفکران ت
بدیل گشت، نویسندگان، شاعران و فیلسوفان نیز همانند مردم، بر آن شدند که به عربی سخن بگویند و بنویسند. در این دورهٔ زمانی، بسیاری از واژگان عربی وارد زبان فارسی شد و واژگان بسیاری نیز از فارسی به زبان عربی راه پیدا کردند. زبان عربی تاکنون نفوذ گسترده ای بر واژگان فارسی داشته است، اما می شود گفت که نتوانسته تأثیری بر ساختار این زبان بگذارد. اگرچه بخش چشمگیری از واژگان فارسی، از جمله جمع های مکسر، دارای ریشهٔ عربی هستند، اما فرایند مورد استفاده برای ساختن این واژه ها از عربی به فارسی فارسی نیامده است و این واژه ها در فارسی زایا نیستند. برای نمونه، صورت جمع واژه «کتاب» در زبان عربی «کُتُب» است که از روش های مشتق گیری از ریشهٔ این واژه به دست می آید. این در حالی است که در فارسی برای نشان دادن صورت جمع واژهٔ «کتاب» تک واژ تصریفی «ها» به کار می رود (کتاب +ها ← کتاب ها). واژگان ریشه دار و همچنین نوواژگان زبان فارسی تنها از همین تک واژ برای جمع بستن سود می برند و روش های مشتق گیری از ریشهٔ واژگان عربی برای جمع بستن در فارسی کاربرد ندارد. افزون بر این، از آنجایی که واژه های جمع مکسر که با کمک روش های تک واژشناسی عربی به
دست آمده اند تنها بخش کوچکی از واژگان زبان فارسی را تشکیل می دهند (نزدیک ۵٪ از پیکرهٔ شیراز)، نیازی به افزودن آن ها به دستور زبان فارسی نیست و این گروه از واژگان در واژه نامه های فارسی با نام "بی قاعده" فهرست می شوند. اثرگذاری زبان های ترکی. نکتهٔ در خور نگرش دیگر، بودن واژگان ترکی (دربرگیرندهٔ واژه های مغولی) در زبان فارسی است. در درازای تاریخ، قلمرو فارسی زبانان، از جمله فلات ایران، فرمان روایی دودمان هایی با تبار و ریشهٔ ترکی-مغولی را به خود دیده است. غزنویان، سلجوقیان، تیموریان، و قاجاریان هر یک تأثیراتی بر فرهنگ و ادبیات فارسی گذاشته اند. ایلخانان مغول نیز ترک زبانان بیشتری را به فلات ایران آوردند که ستون های ارتش مغول را سازمان می دادند. به جز برخی نام گذاری های رسمی در درون دولت، ارتش و بازرگانی، این واژگان ترکی میان فارسی زبانان تا اندازه ای رواج دارد که بسیاری از آن ها ریشهٔ این واژه ها را غیر فارسی نمی دانند. واژگانی مانند «آقا»، («دوقلو» این واژه همان دو کلون یا دو مشابه است که با clone انگلیسی همریشه است و کاملا فارسی می باشد)، «کمک»، «تومان» («ریال» منشأ زبان پرتغالی دارد)، «کاکا»، «یابو»، «قشلاق
»، «جلو» و «قیچی». اثرگذاری فرانسوی و دیگر زبان های اروپایی. در چند سدهٔ گذشته، زبان فارسی وام واژه های بسیاری را از زبان های اروپایی و به ویژه فرانسوی گرفته است. بسیاری از این وام واژه ها تبار فرانسوی دارند و در فارسی، تلفظ فرانسوی آن ها گفته می شود. دیگر واژگان درآمده به زبان فارسی بیشتر از زبان های انگلیسی، ایتالیایی و آلمانی آمده اند. جدول زیر برخی از واژه های روامند فارسی/فرانسوی را نشان می دهد: توانایی واژه سازی. زبان های هندواروپایی دارای شمار کمی ریشه در حدود ۱۵۰۰ (هزار و پانصد) عدد و دارای تقریباً ۲۵۰ پیشوند (Prefixe) و در حدود ۶۰۰ پسوند (Suffixe) هستند که با اضافه کردن آن ها به اصل ریشه می توان واژه های دیگری ساخت. مثلاً از ریشهٔ «رو» می توان واژه های «پیشرو» و «پیشرفت» را با پیشوند «پیش»، و واژه های «روند» و «روال» و «رفتار» و «روش» را با پسوندهای «اند» و «ار» و «اش» ساخت. در این مثال، ملاحظه می کنیم که ریشهٔ «رو» به دو شکل آمده است: یکی «رو» و دیگری «رف». با فرض این که از این تغییر شکل ریشه ها صرف نظر کنیم و تعداد ریشه ها را همان ۱۵۰۰ بگیریم، ترکیب آن ها با ۲۵۰ پیشوند، تعداد ۱۵۰۰ × ۲۵۰ = ۳۷۵٬۰۰۰(س
یصد و هفتاد و پنج هزار) واژه را به دست می دهد. اینک هر کدام از واژه هایی که به این ترتیب به دست آمده است را می توان با یک پسوند ترکیب کرد. مثلاً از واژهٔ «خودگذشته» که از پیشوند «خود» و ریشهٔ «گذشت» درست شده است، می توان واژهٔ «خودگذشتگی» را با افزودن پسوند «گی» به دست آورد و واژهٔ «پیشگفتار» را از پیشوند «پیش» و ریشهٔ «گفت» و پسوند «ار» به دست آورد. هرگاه ۳۷۵٬۰۰۰ واژه ای را که از ترکیب ۱۵۰۰ ریشه با ۲۵۰ پیشوند به دست آمده است با ۶۰۰ پسوند ترکیب کنیم، تعداد واژه هایی که به دست می آید، می شود ۳۷۵٬۰۰۰ × ۶۰۰ = ۲۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ (دویست و بیست و پنج میلیون). باید واژه هایی را که از ترکیب ریشه با پسوندهای تنها به دست می آید نیز حساب کرد که می شود ۱۵۰۰ × ۶۰۰ = ۹۰۰٬۰۰۰ (نهصد هزار). پس جمع واژه هایی که فقط از ترکیب ریشه ها با پیشوندها و پسوندها به دست می آید، می شود: ۲۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ + ۳۷۵٬۰۰۰ + ۹۰۰٬۰۰۰ = ۲۲۶٬۲۷۵٬۰۰۰ یعنی دویست و بیست و شش میلیون و دویست و هفتاد و پنج هزار واژه. در این محاسبه فقط ترکیب ریشه ها را با پیشوندها و پسوندها در نظر گرفتیم، آن هم فقط با یکی از تلفظ های هر ریشه؛ ولی ترکیب های دیگری نیز هست مثل ترکیب اسم ب
ا فعل (مانند: پیاده رو) و اسم با اسم (مانند: خردپیشه) و اسم با صفت (مانند: روشن دل) و فعل با فعل (مانند: گفتگو) و ترکیب های بسیار دیگر در نظر گرفته شده و اگر همهٔ ترکیب های ممکن را در زبان های هندواروپایی بخواهیم به شمار آوریم، تعداد واژه هایی که ممکن است وجود داشته باشد، مرز معینی ندارد و نکتهٔ قابل توجه این است که برای فهمیدن این میلیون ها واژه فقط نیاز به فراگرفتن ۱۵۰۰ ریشه و ۸۵۰ پیشوند و پسوند داریم، در صورتی که دیدیم در یک زبان سامی برای فهمیدن دو میلیون واژه باید دست کم ۲۵۰۰۰ ریشه را از برداشت و قواعد پیچیدهٔ صرف افعال و اشتقاق را نیز فراگرفت و در ذهن نگاه داشت. اساس توانایی زبان های هندواروپایی در یافتن واژه های علمی و بیان معانی همان است که شرح داده شد. زبان فارسی یکی از زبان های هندواروپایی است و دارای همان ریشه ها و همان پیشوندها و پسوندها است. تلفظ حروف در زبان های مختلف هندواروپایی متفاوت است ولی این تفاوت ها طبق یک روالی پیدا شده است. توانایی ای که در هر زبان هندواروپایی وجود دارد، مانند یونانی و لاتین و آلمانی و فرانسه و انگلیسی، در زبان فارسی هم همان توانایی وجود دارد. روش علمی در این زبان ها م
طالعه شده و آماده است و برای زبان فارسی به کار بردن آن ها بسیار ساده است. برای برگزیدن یک واژهٔ علمی در زبان فارسی فقط باید واژه ای را که در یکی از شاخه های زبان های هندواروپایی وجود دارد با شاخهٔ فارسی مقایسه کنیم و با آن هماهنگ سازیم. این تعداد واژه ها به روش اشتقاقی به وجود می آید و اگر روش ترکیبی و اشتقاقی ترکیبی و علایم اختصاری را هم بدان اضافه کنیم حساب کنید چند واژه خواهیم داشت و برای یادگیری ده ها میلیون واژه، فقط ۱۵۰۰ ریشه و ۸۵۰ پیشوند و پسوند را باید حفظ کرد مقایسه کنید با حفظ ۲۵۰۰۰ ریشهٔ عربی! با توجه به این که زبان فارسی یکی از زبان های هند و اروپایی است همان ریشه ها و پسوندها و پیشوندها در این زبان نیز هست. محمود حسابی در پیشگفتار کتاب «وندها و گهواژه های فارسی» می نویسد که: «مطابق محاسبه به کمک ۱۵۰۰ ریشه و ۱۵۰ پیشوند و ۲۰۰ پسوند بر روی هم می توان ۴۵۰۰۰۰۰۰ واژهٔ دیگر ساخت.» ناگفته نماند این ها غیر از وندهای منسوخ و مهجور فارسی باستان است. بنابر آنچه گفته شد توانایی های زبان های یونانی و لاتین و آلمانی و انگلیسی و فرانسه و… در زبان فارسی هم هست برای ساخت یک واژهٔ علمی جدید در فارسی، تنها باید آن ر
ا با یکی از شاخه های زبان هند و اروپایی مقایسه کنیم و با آن هماهنگ سازیم.
خینالیق روستایی تاریخی در شمال شرقی جمهوری آذربایجان است که پیشینه آن به دوران پادشاهی آلبانیای قفقاز بازمی گردد. این روستا روی کوه های شهرستان قوبا قرار دارد. این روستا همچنین یکی از دورترین و سخت دسترس ترین نقاط در قفقاز است. این روستا ۲۰۰۰ نفر جمعیت دارد. تعداد اندکی از بومیان منطقه به زبان خینالیقی که از خانواده زبان های قفقاز شمال شرقی می باشد سخن می گویند؛ همچنین دیگر ساکنان به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می کنند. این منطقه قدمت بسیار زیادی دارد و مملو از آثار هندوها و بوداییان است و همچنین آثار بسیاری از دین زرتشت در این منطقه وجود دارد.
منطقهٔ سوراخانی نام منطقه ای در شهر باکو در جمهوری آذربایجان است که ۱۹۶۷۰۰ نفر جمعیت دارد. این محل بعلت قرار گرفتن آتشگاه باکو در آن مشهور است. آتشگاه باکو محل عبادت پیروان دین ایرانی زرتشت بوده است که بر روی یک میدان گازی بنا شده و بنابراین از ابتدا گاز طبیعی از زمین به هواکره نشت می کرده و سبب آتش سوزی های طبیعی می شده است. واژه سوراخانی از زبان تاتی قفقاز گرفته شده و احتمالاً به "سوراخ"ها یا دریچه ها اشاره دارد یا از واژه "سرخ" می آید و به رنگ سرخ آتش آتشگاه اشاره می کند. منابع تاریخی عقیده دارند که تا پیش از بنا شدن این آتشگاه در قرن هجدهم هم مردم به این منطقه سوراخانی می گفتند پس احتمال دارد این نامگذاری به دلیل وجود هفت دریچه نشت گاز طبیعی که شعله ور می باشند باشد.
جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران، تشکّلی فرهنگی-سیاسی است که با حضور جمعی از زنان در بعد از انقلاب شکل گرفت. این جمعیت در سال ۱۳۶۵، با حضور جمعی از زنان که پیش و پس از انقلاب در فعالیت های سیاسی-اجتماعی شرکت داشتند به طور رسمی تأسیس شد و کار خود را آغاز کرد. این تشکّل در ۱۲ تیر ۱۳۶۸ به عنوان اوّلین تشکّل سیاسی از وزارت کشور اجازهٔ فعّالیّت گرفت. بیشتر اعضای این جمعیت تحصیل کرده یا دارای مناصب دولتی و دانشگاهی هستند. اعضای مؤسس آن عبارتند از: زهرا مصطفوی، مرضیه حدیدچی(دباغ)، ربابه رفیعی طاری(فیاض بخش)، فاطمه ایران منش، صدیقه مقدسی، قدسیه فیروزان، سهیلا جلودارزاده و فاطمه طباطبایی(همسر احمد خمینی).
ساندویچ کِلاب یک ساندویچ دولایه است که با قرار دادن مواد غذایی بین سه برش نان تست تهیه می شود. برای تهیه این ساندویچ به طور سنتی، گوشت بوقلمون را در لایه پایین و بیکن، کاهو و گوجه فرنگی را در لایه بالا قرار می دهند. گاهی این ساندویچ را به طور خاص، کلاب بوقلمون می نامند. در ساندویچ کلاب های دیگر از مواد غذایی دیگری در لایه پایین استفاده می شود، به عنوان مثال در «کلاب مرغ» یا «کلاب رست بیف».
کلی ایکن (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۷۸) نفر دوم از فصل دوم از سری مسابقات "امریکن آیدل"، خواننده، ترانه سرا، بازیگر، تهیه کننده و نویسنده اهل آمریکا است. او شهرتش را در سال ۲۰۰۳ در فصل دوم از مسابقات تلویزیونی "امریکن آیدل" بدست آورد.
۲ دختر ۱ فنجان نام غیررسمی فیلم تریلری است که برای فیلم پورنوی "فاحشه های گرسنه" محصول سال ۲۰۰۷ برزیل ساخته شده بود. این فیلم تبلیغی ۱ دقیقه ای با موضوع مدفوع خواری دو زن همجنسگرا را در حال انجام فتیش جنسی نشان می داد که ابتدا در یک لیوان مدفوع می کردند، سپس ظاهراً محتویات لیوان را می خوردند و در پایان هرآن چه را که خورده بودند در دهان دیگری استفراغ می کردند. روی این تصاویر قطعه موسیقی ای مربوط به فیلم "هذیان عظمت" با نام «تم عاشقان» پخش می شد. این فیلم کوتاه تبدیل به یک میم اینترنتی بسیار معروف شد و باعث بروز بحث و گفتگوهای فراوان در فروم های اینترنتی و میان وبلاگ نویسان شد. حوالی اکتبر ۲۰۰۷ ویدئوهای فراوانی به وبگاه های ویدئویی مانند یوتیوب پست می شد که در آن ها عکس العمل بینندگان تریلر "۲ دختر ۱ فنجان" پس از تماشای آن نمایش داده می شد. فیلم "فاحشه های گرسنه" محصولی از شرکت «ام اف ایکس ویدئو» متعلق به مارکو فیوریتو تهیه کنندهٔ برزیلی فیلم های پورنو است. فیوریتو در اصل در زمینهٔ ویدئوهای فوت فتیش فعالیت می کرد و بعداً به موضوع مدفوع خواهی روی آورد. او بعد ها اعتراف کرد که به جای مدفوع از شکلات استفاده می کرد
مُصحَف مجموعه برگه هایی است که در یک جلد جای می دهند. صحیفه نیز به معنی مصحف به کار رفته و جمع مکسر آن صحف است. قرآن از کتاب های پیامبران پیشین به صحف یاد می کند؛ مانند صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَی با وجود این قرآن خود را به نام "کتاب" معرفی می کند نه مصحف. به نام قرآنی که در زمان عثمان گردآوری شد و به خط زید بن ثابت نوشته شده است "مصحف امام" گویند. این مصحف را عثمان برای خود در مدینه فراهم کرد و ۴ نسخه از آن قرآن را به مکه و شام و کوفه و بصره فرستاد. مصحف های اولیه بدون نقطه و فاقد هرگونه علامت و نشانه بودند. دهخدا به نقل از ناظم الاطباء می نویسد مُصَحَّفْ لفظی است که با تغییر نقطه با لفظ دیگر خوانده شود؛ مانند عید و عبد یا توشه و بوسه. برخی از مصحف های نخستین. مصحف های گوناگون با قرآن رایج در میان مسلمانان ظاهراً تفاوتهایی داشت. برخی از این مصحف ها عبارتند از: مصحف فاطمه چیزی دربارهٔ قرآن یا احکام و حلال و حرام ندارد.
این فهرست کشورها بر پایه مجموع سرانه مصرف انرژی، توسط موسسه منابع جهانی در سال ۲۰۰۳ منتشر شده است. داده ها بر اساس میانگین در کیلوگرم، وات و گیگاژول برابر نفت در هر سال محاسبه شده است.
این فهرست کشورهای آفریقایی، بر پایه رتبه بندی، تولید ناخالص داخلی (GDP) و برابری قدرت خرید (PPP) است. آمار و ارقام بر اساس صندوق بین المللی پول در سال ۲۰۱۰ منتشر شده است. جستارهای وابسته. رشد اقتصادی
امِنتال یا امِنتالر پنیری است زردرنگ و نیمه سخت که خاست گاه و مبدأ تولید آن منطقه "امنتال" در کشور سوئیس است. این پنیر به نام پنیر سوئیسی نیز بویژه در آمریکای شمالی، استرالیا و نیوزلند شناخته می شود. امروزه تولید این پنیر محدود به منطقه امنتال نبوده و در فرانسه، فنلاند و باواریا نیز تولید می گردد ولی بنام "امنتال" مُهر و نام گذاری می شود. طعم آن اومامی و چرب است. در تهیه این پنیر از سه نوع باکتری استرپتوکوک، لاکتوباسیلوس و "پروپیونیمباکتریوم" استفاده می شود. باکتری اخیر پس از مدتی از زمان شروع تولید پنیر، با مصرف اسید لاکتیک و تولید گازکربنیک در درون ماده نیمه جامد باعث تولید حباب هایی شده که پس از عمل آمدن و آماده شدن پنیر دلیل سوراخ های معروف این پنیر می گردد. در رقابت های جهانی پنیر که سال ۲۰۱۴ در ویسکانسن آمریکا برگزار شد، پنیر سوئیسی «امنتالر» که از شیر خام تهیه می شود، با کسب ۹۷ امتیاز از مجموع ۱۰۰ امتیاز از سوی هیئت داوران به عنوان بهترین پنیر برای این سال انتخاب شد.
شرکت صنایع نیم رسانای تایوان با سرواژه تی اس ام سی (TSMC) یک شرکت صنایع نیم رسانای چندملیتی تایوانی است که بزرگترین طراح و تولیدکنندهٔ مستقل و تخصصی محصولات نیمه رسانا در جهان است. دفتر مرکزی این ابرشرکت در پارک علمی سینچو تایوان قرار دارد. این شرکت، سازندهٔ بسیاری از محصولات نیم رسانا و سیلیکونی جهان است. به گونه ای که بیشتر تراشه های غیر اینتلی جهان از جمله ای ام دی، انویدیا، کوالکام، اپل و مدیاتک در این کارخانه به مرحلهٔ تولید می رسند. تی اس ام سی در سال ۱۹۸۷ تأسیس شده است. روابط با اپل. در اوت ۲۰۱۱ روابط بین شرکت اپل و تی اس ام سی اعلام کردند که قرار است تولید آزمایشی تراشه های A5 و A6 برای نسل بعدی آیفون و آی پد را آغاز کنند. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ اعلام شد که اپل و تی اس ام سی به توافق نهایی رسیده اند و اپل قصد دارد که سامسونگ را از زنجیرهٔ تأمین خود حذف کند. اپل با تی اس ام سی قرارداد ۳ ساله ای امضا کرد که تی اس ام سی تراشه های A8، A9 و A9X را تولید کند. تی اس ام سی در تولید این تراشه ها از فناوری ۲۰، ۱۶ و ۱۰ نانومتری استفاده کرد. دزدی فناوری. در اوت ۲۰۲۵ دادستانی تایوان دو کارمند فعلی و یک کارمند پیشین تی اس
ام سی را به اتهام دزدی اسرار تجاری این شرکت بازداشت کرد. این افراد متهم مظنون به نقض قانون امنیت ملی شدند. اما چون پرونده در حال بررسی قضایی بود جزئیات بیشتری منتشر نشد.
دِرتی سانچز یا سانچز کثیف به عمل مالیدن مدفوع در بالای لب شریک جنسی طی سکس مقعدی گفته می شود؛ به شکلی که روی صورت او مانند سبیل به نظر بیاید. این عمل با نام های دیگری مانند چاپلین شکلاتی، سانچز پلید، استینای خوشحال، سبیل منجمد و گوزن سبیلو نیز شناخته می شود. ریشه. گوستاو آرلانو نویسندهٔ ستون !از یک مکزیکی بپرس¡ در روزنامهٔ اوسی ویکلی منشأ «سانچز کثیف» را مرتبط با سبیل پرپشتی می داند که در جامعهٔ آمریکا به صورت یک کلیشه برای یاد کردن از مکزیکی ها درآمده است. جردن تیت در کتاب "The Contemporary Dictionary of Sexual Euphemisms" پیدایش این واژه را مربوط به دوران جنگ آمریکا و مکزیک در قرن نوزدهم میلادی دانسته و ادعا کرده این اصطلاح از زمانی باب شد که سربازان فاتح آمریکایی، مقعد آغشته به مدفوعشان را با مالیدن آن به بینی اسیران مکزیکی تمیز می کردند. درستی. دن سوج روزنامه نگار آمریکایی این عمل را فقط یک داستان خیالی می داند. برایان بولدری نیز در کتاب "واژه های کثیف: دائرةالمعارف ادبیات سکس"، «سانچز کثیف» را یک افسانهٔ شهری دانسته است. در سال ۲۰۰۶ و در پی انتشار فیلمی از روابط جنسی هنرپیشهٔ آمریکایی داستین دایموند، زمز
مه هایی در رسانه ها به گوش رسید مبنی بر این که او در آن فیلم عمل «سانچز کثیف» را انجام داده است. دیوید هانس اشمیت دلال عکس و فیلم ستاره ها که خودش در انتشار فیلم دایموند نقش داشت در اکتبر ۲۰۰۶ در شوی تلویزیونی هوارد استرن گفت که دایموند در آن فیلم آن کار را انجام داده است. هوارد استرن هم پس از تماشای فیلم مذکور گفته های اشمیت را تصدیق کرد.
زندان بدهکاران، ، در اروپا به زندان هایی گفته می شد که بدهکارانی را که توانایی پرداخت دین خود را نداشتند در آن حبس می کردند. این نوع زندان ها تا اواخر قرن نوزدهم در اروپا برقرار بودند. فرد زندانی می توانست در برخی از این زندانهای خاص، کار کند تا بدهی خود را بپردازد. بیشتر این زندانها به شکل برج یا قلعه در داخل شهر قرار داشتند. این نوع زندان امروزه وجود ندارد، ولی زندانی کردن بدهکاران در چندین حالت ویژه در دنیا رایج است، از جمله در مواردی چون نپرداختن جرائم دولتی یا جهت گرفتن «مدرک اعتراف رسمی» مبنی بر ورشکسته بودن فرد (در آلمان تا شش ماه). شش ایالت در ایالات متحد آمریکا نیز حق زندانی کردن بدهکاران را به «تحصیلدار» یا «مأمور اجراء» می دهند، به شرطی که او به عنوان نماینده بستانکار، تمامی راه های دیگر دریافت وجه را بدون نتیجه طی کرده باشد. اصطلاح «برج بدهکاران» امروزه تبدیل به ضرب المثل شده و در گفتگوهای سیاسی و رسانه ای استفاده می شود. منابع. کتاب Schuldknechtschaft und Schuldturm نوشته استفان برسلر (Steffen Breßler) آلمانی. شابک: ۹۱۱۳۴۸۴۲۸۳
عروسی بختیاری مراسمی در بین بختیاری ها است، که بر اساس رسم و رسوم خاص و منحصر به فرد است و ریشه در آداب و رسوم آنها دارد. انتخاب همسر. در گذشته پدر تصمیم گیرنده بود و با توجه به ارتباطهای فامیلی و شناخت اهالی، دختری را برای پسرش انتخاب می کرد. به علت مزایای ازدواج فامیلی، تمایل کمی برای وصلت با غریبه وجود داشت و کمتر پدری حاضر بود دخترش را به فردی از طایفهٔ دیگر شوهر دهد. در روستاها وعشایر به سبب همکاری و همیاری اهالی در انجام کارها، پسرها و دخترها به خوبی همدیگر را می شناختند. گوش وَرداری (گوش برداری). در ابتدا باید به خانوادهٔ دختر اطلاع داده می شد که دخترشان خواستگار دارد. به این کار گوش ورداری می گفتند. اگر دو طرف فامیل نزدیک بودند معمولاً با پیشنهاد بزرگترها مانند پدر بزرگ یا مادر بزرگ یا حتی اولیای دو طرف انجام می شد درغیر اینصورت توسط یکی از زنان فامیل به صورت مخفیانه به اطلاع خانوادهٔ عروس رسانده می شد. خانوادهٔ عروس هم در صورت تمایل به آن ها اجازه می دادند برای خواستگاری اقدام کنند. دست بوسون (بِلکِه بندون، قنداِشکَنون). پس از اعلام تمایل و آمادگی خانوادهٔ عروس، با توجه به تقویم ماه های قمری، ایام هف
ته، ستارهٔ سعد ونحس، عدم تداخل با ایام سوگواری ونیزعزادار نبودن طرفین، روز خوبی تعیین و به خانوادهٔ عروس هم اطلاع داده می شد. در آن روز خانوادهٔ داماد به همراه چندنفر از بزرگان و ریش سفیدان محل بخصوص آن هایی که پدر عروس حرفشان را قبول داشت، به خانهٔ وی می رفتند. شیرب ها یا حق شیر که معمولاً به اسم مادر اخذ می شد و پشت قباله یا مهریه نیز در همین مراسم و معمولاً با کمی کشمکش تعیین می شد. از آنجا که درخاتمهٔ مراسم و توافقی که به دست می آمد، داماد دست پدر دختر را می بوسید، دست بوسون هم نامیده شده است. در انتها لباس یا پارچه ای هم به دخترهدیه می دادند که در اصطلاح محلی به آن بِلکِه (با کسرهٔ حروف ب و کاف) می گفتند . در بین برخی طوایف رسم بود که درانتهای این مراسم چند تکه قند را به نیت شیرینی زندگی عروس وداماد می شکستند که به همین دلیل به این مراسم قند اِشکنون هم می گفتند. اشکنون در زبان بختیاری از ریشهٔ اِشکَندِن به معنی شکستن است. از این پس دختر و پسر رسماً نامزد بودند. در انتهای مراسم صورت مجلسی هم نوشته می شد که به همراه شناسنامه های پسر و دختر به شهر فرستاده می شد تا نزد یک روحانی یا به قول محلی ها در محضر، بر
ای هم عقد شوند. در طول نامزدی هرگاه داماد جهت سرکشی و احوالپرسی به خانهٔ نامزد (عروس) می رفت، هدایایی از قبیل سکه های نقره یا طلا و پارچه و روسری به همراه می برد، اگر پیش از عروسی مصادف با عید می شد مادر و خواهر داماد غذایی از برنج و گوشت و غیره تحت عنوان آش عیدی به خانهٔ عروس می بردند. عروسی. عروسی در پایان فصل درو(انتهای بهار) یا زمستان که کار زیادی نداشتند برگزار می شد. همانند تعیین روز دست بوسون باز هم بزرگترها با رعایت تمام جوانب و مخصوصاً آمادگی خانوادهٔ عروس، روزی را برای مراسم عروسی تعیین می کردند. «پس از آمادگی داماد و تبادل نظر لازم با خانوادهٔ عروس و تدارک نسبتاً وسیع، داماد یا برادر او در بین طایفه هایی که به نوعی با آن ها بستگی دارند می روند و به جمع آوری اوزی می پردازند، مردم نیز گوسفند و بز و غیره را به او به عنوان هدیه می دهند، از این رو گوسفندان کُشتی گاهی بیشتر از تعداد مورد نیاز فراهم می گردد، این امر باعث می شد تا در آغاز زندگی مشترک با فشار بار مالی مواجه نگردند و این یکی از سنتهای حسنه و کم نظیری است که در این ایل پایدار مانده وجزیی از فعالیت های فرهنگی و اجتماعی آنان محسوب می شود. سپس گ
وسفندان و سایر بارو بنه ای که تهیه گردیده (باراوزی)، توسط چند نفر جوان پیشاپیش روانهٔ خانهٔ پدر عروس می کنند» پس از رسیدن خانوادهٔ داماد وهمراهان با صدای دهل و کرنای میشکال، جشن عروسی رسماً شروع می شد. زن و مرد در کنارهم هَورِه بسته و با در دست داشتن دستمال های رنگی به رقص می پرداختند. زنان با لباس های رنگارنگ محلی، شلوار گشاد(قِری)، پیراهن کمردار، لچک های پوشیده از مُنجوق و سکه های نقره ای (ریال)، مینا، بند سوزن (بندسیزن) و مردان با شلوارهای دبیت، چوقا، کلاه های سیاه و گیوه های ملکی، در رقص و پایکوبی شرکت می کردند. چوب بازی یا ترکه بازی از دیگر بخش های مراسم بود خصوصاً اگر عروس از طایفهٔ دیگری بود، این بخش گرم تر می شد. ضمن این رقص و شادی تیرهوایی هم شلیک می کردند که این خود بر گرمی مراسم اضافه می کرد. عده ای از زنان و دختران نیز در اتاقی که عروس نشسته است جمع شده و با خواندن آوازهای محلی چون دُوالالی، شیرین شیرین، گُلُمی و حنا حنا به شادی می پرداختند. گاهی هم مردانی که صدای خوشی داشتند به این جمع اضافه شده و آواز دَی بَلال می خواندند. برخی از توشمال ها که صدای خوبی داشتند در این موارد پاداش خوبی گیرشان می آ
مد. در انتهای مراسم و طبق یک رسم قدیمی، پدر داماد از پدر عروس اجازه گرفته و عروس را به خانهٔ داماد می بردند. قبل از حرکت برادر عروس یک تکه قند یا شاخه نباتی به رسم شیرینی زندگی به کمر او می بست که شب زفاف توسط داماد باز می شد. چنانچه عروس را سوار بر اسب یا استر حرکت می دادند، به این نیت که فرزند اولش پسر باشد پسر بچهٔ خرد سالی را ترک او سوار می کردند. گِرزَنون. یکی دیگر از قسمت های مراسم عروسی گُرزنون بود . به هنگام رسیدن به خانهٔ داماد، عروس تا زمانی که هدیه ای از داماد یا پدرش نمی گرفت وارد خانه نمی شد. سپس گوسفندی را که قبلاً آماده کرده بودند، جلو پای عروس سر بریده و کفش عروس را به خون آن آغشته می کردند. ری گشون. در این مراسم برای اولین بار عروس خود را به مهمانان نشان می داد و به این علت ری گشون (روگشا) نام گرفته است . پس از صرف شام یا ناهارو پذیرایی از مدعوین وقت ری گُشون فرا می رسد، واکثریت دعوت شدگان بنا به سنت و با توجه به توانایی خویش مبلغی را به عنوان هدیه به عروس می دهند، درعوض اگر هدیه دهنده مرد باشد از سوی عروس یک جفت جوراب ویک عدد دستمال مردانه متقابلاً به وی هدیه داده می شود و اما اگر هدیه دهنده
زن باشد یا دختر باشد جوراب و روسری زنانه داده می شود. زمان بردن عروس به خانهٔ داماد هم با توجه به فاصلهٔ مکانی طوری عمل می کردند که در آنجا نیز بتوانند ضمن انجام کارها فرصت رقص و چوب بازی را هم داشته باشند. شب و پس از صرف شام چند نفر از زنان و مردان مسن و دنیا دیدهٔ روستا عروس و داماد را در مورد زفاف راهنمایی می کردند. مراسم زفاف. برخلاف امروز، در گذشته پسران و دختران جوان با کمترین اطلاعات در زمینهٔ مسائل جنسی زندگیشان را شروع می کردند. تنها مشاوره ای که می گرفتند، شب عروسی بود آن هم توسط مردان وزنان مسنی که آن ها هم به همین طریق راهنمایی شده بودند. با توجه به وضعیت زمانی، شلوغی عروسی، شرم حضور و این که همه مراقب آن ها بودند، سفارش این افراد چندان هم مفید نبود و زوج جوان در بدترین زمان ممکن راهنمایی می شدند. برای عروس و دامادهایی که در فصل گرما ازدواج می کردند، کَپَری در بیرون ده تدارک دیده می شد و از افراد امینی هم خواسته می شد مراقب باشند تا کسی به آنجا نزدیک نشود. عروس و داماد به این محل که دُرغون نامیده می شد برده شده و در اصطلاح محلی آن ها را دست به دست می دادند. چند تن از زنان در فاصلهٔ دوری می ایستاد
ند تا مراسم به اتمام برسد و در این فاصله توشمال مهمانان را سرگرم رقص و پایکوبی می کرد. پس از آن نیز همه خسته و کوفته از رقص و دست افشانی، به خانه های خود یا بستگان می رفتند تا استراحت کنند. دَمِ پَردِگونی. پس از شب زفاف از سوی خانواده عروس غذایی تدارک دیده می شود تا به خانه داماد ببرند و درآنجا صرف شود که به آن آش دم بردگونی گویند. پاگشون (پاگشا). چند روز پس از مراسم عروسی، فامیل عروس و داماد آن ها را به صرف نهار یا شام دعوت می کردند و هدیه ای نیز به فراخور توانایی به آنان داده می شد. جهیزیه. علاوه بر مقداری وسایل زنانه و سایر لوازم، از سوی پدر دختر معمولاً یک راس قاطر ماده یا مادیان اصیل جهت سواری دختر به وی داده می شد. هم چنین یک راس ماده گاو به منظور استفاده از شیر آن و یک عدد باده (بادیه) مسی جهت حمام کردن به عروس داده می شد.
تمام ژنراتور ها، ترانسفورماتور ها، سیم ها و کابل های یک نیروگاه یا تبدیل گاه که ولتاژ برابری دارند با یک شمش یا یک رسانا به نام شینه یا باس بار (Busbar) در هر فاز بهم متصل می شوند. در شینه تمام انرژی ژنراتورها، ترانسفورماتورها یا هر دو بهم می پیوندند و از آنجا به طور مستقیم با همان ولتاژ یا به کمک ترانسفورماتور افزاینده یا کاهنده با ولتاژ دیگر به مصرف کننده ها یا شینه های دیگر هدایت می گردند. ازاین رو می توان گفت که شینه وسیله جمع و پخش انرژی در آن واحد است.تمام وسایل ساختمان بایستی به شینه متصل شوند. شینه ها را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: انواع شین ها از نظر ظاهری. سیم هوایی. جنس این نوع شین معمولاً از جنس آلومینیوم مقاوم شده با فولاد است (ACSR) که از انعطاف خوبی برخوردار است. لوله ای. این نوع شین برای جریان های نامی بیشتر از ۳۰۰۰ آمپر اقتصادی تر است. شمش با مقطع مستطیلی. این نوع شین عموماً از جنس مس است و بیشتر در تأسیسات داخلی بکار می رود زیرا انشعاب گرفتن از شمش تخت نسبت به لوله ای آسانتر است. شینه لک یا شینه هدایت جریان. این نوع شینه در ژنراتورهای بزرگ کاربرد دارد، بطوری که برای اتصال سرفازها از ای