Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نمی کرد و خود را برای تصدی مقام صدارت شایسته تر از او می پنداشت. از این رو در توطئه ای برای عزل میرزا آقاخان شرکت جست. وقتی این توطئه با شکست مواجه شد و خبر خیانت صادق خان به گوش میرزا آقاخان رسید، وی بر آن شد که میرزا صادق خان را از جلوی راه خود بردارد. در سال ۱۲۷۳ قحطی غلهٔ تبریز، بهانهٔ خوبی به دست میرزا آقاخان داد تا صادق خان را از مناصب خود عزل و به تهران احضار کند و او را وادارد که جریمه ای هنگفت برای جبران خسارت قحطی به دولت بپردازد و به جای او دوباره میرزا فضل الله را به عنوان وزیر به آذربایجان فرستاد. میرزا فضل الله نیز در خاطرات خود می نویسد: «مقدار این پول [جریمه] شصت هزار تومان بود و قائم مقام چنان می دانست که آن را به دستور میرزا آقاخان از او گرفته اند.» با این حال در تهران نظر درباریان، حرم شاه و بازاری ها، که با سیاست های میرزا آقاخان مخالف بودند، نسبت به قائم مقام مساعد بود و در آن زمان چنین شهرت داشت که با ورود قائم مقام به تهران سقوط میرزا آقاخان حتمی خواهد بود. با این حال عزل میرزا آقاخان، تا سال ۱۲۷۵ قمری که جمعی از رجال قاجار از جمله قائم مقام، به این منظور متحد شدند، جامه عمل نپوشید. اقد
امات این گروه، که به دنبال تهیه مدارکی از خیانت ها و سوء سیاست میرزا آقاخان و ارائه آن به شاه بودند، در کتاب صدرالتواریخ چنین گزارش شده است: «تقصیرات میرزا آقاخان را که مرحوم سپهسالار، میرزا سعیدخان وزیر امور خارجه ومشیرالدوله میرزا جعفر خان و میرزا صادق خان امین الدوله و حاجی علی خان اعتمادالسلطنه و میرزا محمدحسین خان دبیرالملک و عباسقلی خان جوانشیر معتمدالدوله می نوشتند، شب ها ساعت پنج و شش در نیاوران همه اجزاء در قبرستان حصار بوعلی در وقت معین و با کلاه نمد و تغییر لباس، بدون نوکر، می آمدند. از آنجا به واسطه نردبان از دیوار خانه حاجی علی خان که حاجب الدوله بود داخل خانه شده و بدون معاونت چراغ مجلس مشاوره داشتند و جمیعا تفصیل را بدون کم و زیاد به واسطه حاجب الدوله به عرض [ناصرالدین شاه] می رساندند. عجب اینکه میرزا صادق خان در خانه خود میرزا آقاخان منزل داشت، شب ها با میرزا آقاخان شام می خورد و سپس متکا را میان بستر خود گذاشته و خود تنها بیرون آمده و در این مجلس حاضر می شد.» قائم مقام از عزل میرزا آقاخان نفع فراوان بود، از آن رو که ناصرالدین شاه دیگر صدراعظمی انتخاب نکرد و امور دولت را میان شش وزارت خانه تقس
یم کرد. قائم مقام را نیز به منصب «وزیر داخله» ارتقاء داد و او را ملقب به «امین الدوله» نمود. او در سال ۱۲۸۴ قمری دوباره به جای فیروز میرزا به پیشکاری آذربایجان فرستاده بود و این بارهم پس از مدتی کمی دوباره به تهران احضار شد و در سال ۱۲۸۹ قمری در این شهر درگذشت. تقی خواجه نوری می نویسد که قائم مقام صاحب فرزندی نبود. با این حال در اسناد به جا مانده از محضر شرعی شیخ فضل الله نوری اسنادی از ورثهٔ قائم مقام دیده می شود، از جمله وقف نامه ای از دختر او از شعبان ۱۳۰۶ قمری وجود دارد که قریه سازیک واقع در ناتل رستاق مازندران را وقف عزاداری امام حسین کرده است. میرزا زین العابدین صاحب دو پسر بود: میرزا محمودخان شارق الدوله و غلامعلی خان. دختر میرزا احمدخان، همسر اول ابراهیم خان نظام الدوله و مادر شرف الدوله بود. دختران. میرزا اسدالله صاحب چندین دختر بود. یکی از دختران او، با آقافتحعلی سینکی ازدواج کرد. از این وصلت فرزندان متعدد متولد شدند، که معروف ترین آن ها مجدالملک سینکی نیای خاندان امینی است. مجدالملک خود از ازدواج با خواهر پاشاخان امین الملک هشت فرزند داشت، از جمله میرزا علی خان امین الدوله (صدراعظم مظفرالدین شاه) ط
اووس خانم، همسر معتمدالسلطنه (مادر احمد قوام و حسن وثوق) و هما خانم که همسر محمدعلی خان علاءالسلطنه و مادر حسین علاء بود. یکی از دختران مجدالملک نیز که انبساط الدوله لقب داشت، با عبدالوهاب خان نظام الملک نوه میرزا آقاخان نوری ازدواج کرد. او مادر اعظم الملک و افخم الملک خواجه نوری بود. دختر دیگر میرزا اسدالله با میرزا زمان خان نوری (نیای خاندان خواجه نوری در اصفهان) ازدواج کرد. به نوشته عبدالله مستوفی یکی از دخترزادگان میرزا اسدالله نوری همسر میرزا حسن پسر میرزا اسماعیل گرکانی بود. میرزا سیدمحمد مؤتمن لشکر (نویسنده سفرنامه مرو و لشکرنویس باشی خراسان) را نیز خواهرزاده میرزا آقاخان نوری دانسته اند. نوادگان میرزا محمدزکی خان نوری. میرزا محمدزکی دو بار ازدواج کرد، همسر اول او جهان بانو خانم دخترعمویش بود (دختر آقاربیع پسر خواجه ابدال بیگ) و همسر دوم او همدم سلطان خانم دختر فتحعلی شاه. محمدزکی خان از همدم سلطان خانم صاحب فرزندی نشد، اما به نوشته تقی خواجه نوری (امیرنصرت) از همسر اولش دو دختر و شش پسر داشت. چرچیل شمار پسران محمدزکی خان را هفت تن می داند و خیرالله خان را هم یکی از پسران محمدزکی خان به شمار می آورد، د
ر حالی که تقی خواجه نوری خیرالله خان را برادر محمدزکی خان می داند. به غیر از خیرالله خان، پسران محمدزکی خان از این قرار بودند: رضاقلی خان، میرزا مهدی خان، میرزا نعیم، محمدقلی خان، عباسقلی خان سیف الملک، محمدعلی خان. به اعقاب میرزا نعیم خان و خیرالله خان که در شیراز زندگی می کردند، قبلاً اشاره شد. رضاقلی خان. رضاقلی خان، پسر اول محمدزکی خان، با دخترعموی خود ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام میرزا ابراهیم خان شد. ابراهیم خان ابتدا سهام الملک، سپس سهام الدوله و در ۱۳۰۹ قمری نظام الدوله لقب یافت و مدتی به حکومت مازندران و کردستان برقرار شد. نظام الدوله از همسر اول خود که دختر میرزا احمدخان (پسر میرزا هدایت الله نوری) بود، صاحب دو فرزند شد: پسری به نام غلامعلی خان و دختری ملقب به شرف الدوله. او پس از مدتی عفت الدوله خواهر ناصرالدین شاه را به زنی گرفت و دختری به نام طوبی خانم پیدا کرد که پیش از رسیدن به سن ازدواج درگذشت. غلامعلی خان نیز در زمان حیات نظام الدوله و بلااولاد درگذشت. شرف الدوله، تنها دختر باقی مانده و یگانه وارث نظام الدوله، با میرزا محمدخان موقرالدوله پسر میرزا آقاخان نوری ازدواج کرد. میرزا مهدی خان. می
رزا مهدی خان، پسر دوم محمدزکی خان نیز تنها یک پسر داشت: میرزا ابوالقاسم وزیر نوری. میرزا ابوالقاسم از ازدواج با دختر عمویش (دختر محمدقلی خان نوری) صاحب چهار فرزند بود. پسرش میرزا مهدی ملقب به مشیرنظام بود و دخترانش به ترتیب همسران مصباح الدوله (پسر میرزا حسینعلی پسر میرزا زمان امیردیوان) رضاخان ناظم خلوت و قوام نظام (پسردایی کامران میرزا نایب السلطنه) شدند. محمدقلی خان. محمدقلی خان، چهارمین پسر محمدزکی خان، در ابتدا سرتیپ کشیک خانه بود و سپس به چند حکومت منصوب شد و در زمانی که حاکم کردستان بود از کار کناره گیری نمود. دو همسر داشت، همسر اولش خواهر میرزا زمان خان امیردیوان و همسر دومش خواهرزاده میرزا آقاخان نوری بود. دو پسر به نام های میرزا محمدخان و میرزا احمدخان و چهار دختر داشت. دخترانش به ترتیب با امیرنظام گروسی، میرزا ابوالقاسم وزیر، میرزا حسینعلی پسر میرزا زمان امیردیوان و ثقه الملک ازدواج کردند. میرزا محمدخان، پسر محمدقلی خان، دو همسر اختیار کرد و از آنان صاحب هفت فرزند شد: از همسر اول که دخترعمویش نیز بود دو دختر به وجود آمد، که دومی موسم به «فخرالحاجیه» همسر ممتحن الدوله شقاقی شد؛ و از همسر دوم که نوه
خاله ممتحن الدوله محسوب می شد، پنج فرزند، دو پسر و سه دختر یافت که دختران به ترتیب سن با حسینعلی خان معین الدوله، میرزا ابراهیم خان صدیق همایون و آصف نظام علامیر ازدواج کردند. عباسقلی خان. عباسقلی خان در دوران صدارت میرزا آقاخان نوری لقب «سیف الملک» گرفت و در سال ۱۲۷۱ قمری از طرف دولت ایران برای تبریک جلوس الکساندر دوم به روسیه رفت. دختران. تقی خواجه نوری دختران محمدزکی خان را دو تن می داند: خانم جان که به همسری میرزا آقاخان نوری درآمد و حاجیه بی بی که با علی اکبرخان قوام الملک پسر حاج ابراهیم کلانتر (صدراعظم آقامحمدخان و فتحعلی شاه) ازدواج کرد. حاجیه بی بی مادر میرزا فتحعلی صاحب دیوان بود. جهانگیر قائم مقامی همسر اول میرزا زمان خان لشکرنویس را نیز دختر محمدزکی خان نوری دانسته است. ارتباط با خانواده بهاءالله. در دوران قاجار خاندان ها و طایفه های معروف نور عبارت بودند از «اسفندیاری ها» و «امجدی ها» که اهل یوش، «بهزادی ها» که اصل آن ها از روستای یالرود و «خواجه نوری ها» و «خواجوی ها» که زادبومشان بلده و خانواده میرزا عباس نوری (پدر بهاءالله) که از روستای تاکر بودند. بین این خانواده ها ارتباط نَسَبی وجود نداشت و
بعدها از طریق ازدواج به هم وابستگی یافتند. ملک خسروی ارتباط بین خواجه نوری ها و خانوده میرزا عباس را از زبان عبدالبهاء این گونه روایت می کند: «در میان ما و عائله میرزا آقاخان صدراعظم از اول یک نقاری بود تا آنکه در زمان جناب میرزا عباس چنین مصلحت دیدند که دخترعموی میرزا آقاخان را برای میرزا حسن عمو [میرزا محمدحسن اورنگی] گرفتند. اگرچه این مسئله به کلی رفع آن نقارت ننمود، ولی در قبل میان دو عائله هیچ رفت و آمدی نبود. حالا یک مراودت ظاهری پیدا شد.» در پی ترور نافرجام ناصرالدین شاه از سوی بابیان در ۸ شوال ۱۲۶۸ قمری، تعقیب و دستگیری گسترده بابیان در سراسر ایران آغاز شد. در ذی الحجه ۱۲۶۸ قمری قشون دولتی برای دستگیری بابیان به تاکر فرستاده شد. میرزا آقاخان ریاست این مأموریت نظامی را به پسرعمویش «ابوطالب خان» واگذار کرد و از آنجا که خواهر میرزا ابوطالب، همسر میرزا محمدحسن اورنگی بود، به او توصیه کرد که به ملاحظه این وابستگی خانوادگی از خشونت با اهالی پرهیز کند. با این وجود میرزا ابوطالب پس از رسیدن به تاکر، با این قصد که نزد ناصرالدین شاه محبوبیتی کسب کند، شدت عمل به خرج داد و امر به تاراج خانه ها داد و بسیاری از اه
الی را اسیر کرد و به تهران فرستاد. میرزا محمدحسن اورنگی از دخترعموی میرزا آقاخان صاحب سه فرزند، یک پسر و دو دختر شد. پسرش میرزا غلامعلی خان پس از ازدواج به بغداد نزد بهاءالله رفت و در بازگشت به ایران در گلندوئک بیمار شد و بدون داشتن فرزند درگذشت. دختران کلثوم خانم و شهربانو خانم بودند که یکی پس از دیگری با میرزا علی قصیر پسر میرزا آقاخان ازدواج کردند.
خاندان خاتون آبادی از خاندان های شیعه و روحانی معروف در اصفهان و سپس تهران. منصب امامت جمعهٔ اصفهان از قرن دوازدهم تا چهاردهم و امامت جمعهٔ تهران از قرن سیزدهم تا سقوط دودمان پهلوی در این خاندان بود. اجداد آن ها از سادات حسینی ساکن مدینه بودند که نسبشان به علی بن حسین امام چهارم شیعیان می رسید. مشاهیر. خاندان ائمهٔ جمعهٔ تهران:
کله خراب یا کله خر یک فیلم اکشن، کمدی، جنایی و دلهره آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۲ با بازی دنی ترخو است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم کن به اکران عمومی رسید و بعد از آن در کشورهای آلمان و استرالیا به نمایش درآمد. خلاصه داستان. یک کهنه سرباز آمریکایی بعد از نجات دادن یک مرد از مهاجمان در یک حادثه اتوبوس شهری تبدیل به یک قهرمان محلی شده است، تصمصم می گیرد بعد از اینکه یکی از بهترین دوستانش به قتل رسیده و پلیس کمترین توجهی برای حل این جنایت نشان نداد دست به کاری بزند…
خاندان مقدم یکی از خاندان های معروف ایرانی در دورهٔ صفوی، افشار، زندیان و قاجار بود که از نسل رؤسای ایل مقدم بودند. شاخه های این خانواده در مراغه، خوشه مهر بناب، هشترود، تهران و منطقهٔ چرگر در نزدیکی زنجان زندگی می کردند. خان های مقدم در مراغه و هشترود و زنجان از نسل آقاخان مقدم جوانشیر از سرداران شاه عباس دوم بودند. هرچند نسبت مقدم های تهران با سه خانوادهٔ دیگر به درستی معلوم نیست. به گفته احمدخان ملک ساسانی مقدم های مشهد از عموزادگان احمدخان مقدم (از فرماندهان جنگ های ایران و روسیه) بودند که در اوایل دورهٔ قاجار بودند. خاندان احمدخان مقدم مراغه. جد اعلای آنان، آقاخان مقدم جوانشیر، در زمان شاه عباس دوم مراغه را به اقطاع دریافت کرد. پس از او پسرش غازی سلطان (آقاخان دوم) جانشین وی شد. در زمان نادرشاه علی خان مقدم از این خانواده در فتح هندوستان شرکت داشت. به نوشتهٔ احمد ملک ساسانی پسر علی خان، احمدخان مقدم است که از سرداران فتحعلی شاه بود و از طرف شاه سمت بیگلربیگی و فرمانده افواج مراغه را دریافت کرد و در جنگهای ایران و روسیه شرکت داشت. او به دستور فتحعلی شاه دختر خود را به عقد محمدعلی میرزا دولتشاه درآورد. او
در جنگ های ایران و روسیه رشادت های بسیار کرد و در نهایت هم در یکی از همین جنگ ها کشته شد. پسرانش جعفرقلی خان و حسین پاشاخان از افسران زبدهٔ سپاه عباس میرزا بودند. جعفرقلی خان در نبرد گنجه کشته شد. برادرش حسین خان که با درجهٔ یاوری وارد نظام شده بود، تمام مراحل نظامی را تا آجودان باشی کل ارتش ایران طی کرد. پسر او اسکندرخان مقدم در جنگ با ترکمن ها در صحرای کوکلان به قتل رسید و در استرآباد دفن شد. پسر او فتح الله خان مقدم که القاب «ظفرالدوله» و «سردار مؤید» داشت و فرمانده فوج سوم مراغه بود. پسر دیگر اسکندرخان صمدخان شجاع الدوله بود که مدتی حاکم مراغه و چندی حاکم آذربایجان بود. او از مخالفان مشروطه بود و فرزندی نداشت. از پسران ظفرالدوله، اسکندرخان سردار ناصر در دوران رضاشاه نمایندهٔ مراغه در مجلس شورای ملی بود و پسر دیگرش رحمت الله مقدم مراغه ای از اعضای جبهه ملی ایران و در زمان دولت بازرگان استاندار آذربایجان شرقی بود. خاندان اعتماد مقدم. به نوشتهٔ خان ملک ساسانی، یکی از عموزادگان احمدخان مقدم، به نام حسین خان در اوایل دوران قاجار به تهران آمد و شاخهٔ خانواده مقدم را در تهران پدیدآورد. اعضای این خانواده، برخلاف
خانواده احمدخان که عموماً نظامی بودند، در نظام دیوان سالاری دورهٔ قاجار جایگاهی به دست آوردند. از نسل حسین خان، علی خان حاجب الدوله از دولتمردان اوایل سلطنت ناصرالدین شاه بود و معروف است که او فرمان قتل امیرکبیر را در حمام فین اجرا کرد. پسر بزرگ حاجب الدوله عبدالعلی ادیب الملک است که مدتی حاکم قم بود. او پدر محمدباقر خان اعتمادالسلطنه و تقی خان احتساب الملک است. عبدالعلی اعتمادمقدم، پسر محمدباقر خان، مدتی فرماندار دزفول و سپس رئیس شهربانی تهران بود. احتساب الملک پدر حسن مقدم (نویسنده و دیپلمات ایرانی) و محسن مقدم (استاد دانشگاه تهران در رشتهٔ معماری و نقاشی) بود. معروف ترین پسر حاجب الدوله محمدحسن خان اعتمادالسلطنه است که وزیر انطباعات ناصرالدین شاه و از مترجمان و مؤلفین پرکار و شناخته شده دورهٔ قاجار است. خاندان مقدم میرشکار. شاخه ای از خان های مقدم به همراه بخشی از ایل مقدم مراغه در اواخر دورهٔ زندیه یا اوایل دورهٔ قاجاریه در منطقهٔ چرگر در نزدیکی زنجان ساکن شدند. نسل این شاخه از خان های مقدم نیز به آقاخان مقدم می رسد. از اعضای معروف این خانواده می توان از محمدعلی مقدم (سفیر ایران در انگلستان) و حسن خان مقد
م میرشکار ناصرالدین شاه نام برد. فرد اخیر بانی قلعه حسن خان است و موقوفه ای بزرگ نیز در آن محدوده از خود به جای گذاشته است. مصطفی قلی خان (پسر حسن خان میرشکار و مؤسس بانک تجارت ایران) و پسرانِ مصطفی قلی خان نصرالله خان، مصطفی خان و هوشنگ خان مقدم (ملقب به میرشکار) بودند و نیز قاسم خان از دیگر خان های مقدم میرشکار بودند. خاندان مقدم سلیمی. شاخه ای از خان های مقدمِ زنجان، خاندان مقدم سلیمی است. جد بزرگ این خانواده سلیم خان بوده است. پسر او فتحعلی خان نام داشته و نواده اش علی خان مقدم سلیمی (معروف به فتح الممالک) بوده است. حاجی خان که در حدود سال ۱۳۱۸ خورشیدی فوت کرده است، اولین نسل این خانواده است که به نام خانوادگی رسمی «مقدم سلیمی» نامیده شده است. از وی یک سفرنامهٔ حجاز به جای مانده است.
خاندان اسفندیاری نور از خاندان های معروف ایران در دوره قاجار و پهلوی است که به شاهان پادوسبانی نسب می رساند و در روستای یوش از منطقه نور واقع در مازندران ریشه دارد. علی اسفندیاری (نیما یوشیج) و محتشم السلطنه از مشهورترین اعضای این خاندان هستند. در عصر قاجار و پهلوی و وزرا، نمایندگان مجلس و چهره های سیاسی و علمی و هنرمندان متعددی از میان افراد این خانواده برخاستند. پیشینه. اسدالله نوری اسفندیاری که تاریخچه خانواده اسفندیاری را به نگارش درآورده و خود از این خاندان بوده است، نسب خاندان اسفندیاری را به پادوسبانیان می رساند که از قدیمی ترین سلسله های پادشاهی مازندران هستند که نزدیک به هزارسال بر رویان حکمرانی داشتند. در تاریخ شروین آمده است که از این سلسله در عهد طهماسب اول سه نفر که پسرعموی هم بودند، در سه نقطه از منطقه رویان حکمرانی می کردند. ملک عبدالعزیز در نور، ملک محمد در کجور و ملک بهمن در لاریجان. به نوشته نوری اسفندیاری، ملک عزیز صاحب پسری بود به نام کیا جمال الدین و از کیا جمال الدین نیز چهار پسر برجای ماند به نام های کیا اسفندیار، کیا داوود، کیا جمشید و کیا کریم. کیا داوود در یوش درگذشت و در همان جا در
بنایی که آرامگاه کیا داوود نامیده می شود دفن شد. کیا جمشید جد اعلای «خاندان معرفت» است و کیا اسفندیار جد اعلای اسفندیاری ها. از اعقاب کیا اسفندیار اطلاعات چندانی در دست نیست، تا رستم خان، پشت پنجم او که شاخه های مختلف خانواده اسفندیاری از او منشعب می شود. از رستم خان دو پسر شناخته است، به نام های محمدرضا خان نوری و حاجی علیرضا خان نوری. به گفته نوری اسفندیاری محمدرضا خان در اواخر قرن دوازدهم قمری می زیسته است و حکمران رستمدار بوده است. محمدرضا خان از حکمرانان قدرتمند زمان خود بود و با آقامحمدخان قاجار جنگ های طولانی کرد، با این حال از نام او در کتاب های آن زمان نشانی وجود ندارد که به گفته اسفندیاری از آن روست که بعدها نواده اش محمد اسماعیل خان نوری وکیل الملک که در دربار قاجار صاحب مقام و منصب بود، برای اینکه گذشته خانواده خود را در مخالفت با بنیان گذار آن سلسله مخفی کند، از محمدتقی سپهر، مورخ معروف آن عصر، تقاضا کرد بخشی را که در ناسخ التواریخ به شرح این جنگ ها اختصاص داده بود، از کتاب حذف کند. از حاجی علیرضا خان، پسر دیگر رستم خان، نام شش پسر در منابع ضبط شده است. در کتاب "تاریخ خانواده اسفندیاری" از پنج پس
ر به نام های محمدرضاخان، آقاسی خان، محمدربیع خان، حاجی میرزا رفیع نوری (متوفی به ۱۲۵۰ قمری) و میرزا عبدالله تبریزی یاد شده است. حاجی میرزا رفیع نوری در سال ۱۲۲۱ قمری، مقارن سال اول سلطنت فتحعلی شاه، از اصفهان به هندوستان رفت. او مؤلف سفرنامه ای به نام «تحفه خاقانیه» است که شرح مسافرت ده ساله او در هندوستان است و به پیشگاه فتحعلی شاه قاجار تقدیم شده است. او در مقدمه این سفرنامه خود را «حاجی میرزا رفیع نوری فرزند حاجی علیرضا خان نوری ابن رستم خان ابن حاجی محمد صالح نوری» معرفی می کند. پسر دیگر حاج علیرضا، میرزا عبدالله تبریزی است که در تبریز منشی مخصوص عباس میرزا نایب السلطنه بود. از محمدربیع خان می دانیم که در خراسان بوده است و دخترش گوهرشاد خانم در سال ۱۲۴۳ قمری با دوستمحمدخان تیموری ازدواج کرده است. امیرعلیمردان خان نصرت الملک حاصل این ازدواج است که او نیز پدر محمدابراهیم امیرتیمور کلالی است. ششمین پسر حاجی علیرضا خان، رستم خان نوری است که محمدهاشم آصف نام او را در رستم التواریخ آورده است. معروفترین پسر محمدرضاخان فتحعلی خان نوری (پدر محمد اسماعیل خان نوری وکیل الملک ) مشهور به «کوه نور» است که قوریساول باشی
(رئیس تشریفات) عباس میرزا و بعدها وزیر بهمن میرزا در زمان حکومت او بر اردبیل بود. پسر دیگر محمدرضاخان، میرزا هاشم خان نیای نیما یوشیج شاعر معاصر ایرانی است. از میان شاخه های متعدد خاندان اسفندیاری، نوادگان فتحعلی خان و عبدالله خان همواره دارای مناصب مهم و تاثیرگذار بودند. شاخه ها. شاخه فتحعلی خان. فتحعلی خان پسر محمدرضا خان پسر رستم خان با بانو بیگه خانم که در دهکده یوش پلی ساخته است، ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام های محمدمهدی خان و محمداسماعیل خان بود. نوادگان محمداسماعیل خان وکیل الملک. محمداسماعیل خان نوری (بعدها ملقب به وکیل الملک) از آغاز جوانی وارد خدمت درباری شد و خدمات بسیاری به سلاطین این دودمان کرد، با این حال در سال ۱۲۶۱ قمری به دستور محمدشاه قاجار مأمور به توقف در کرمان شد که نوعی تبعید بود. در این زمان املاکی از خالصجات به تیول گرفت و به آباد کردن آن همت گماشت. او از سال ۱۲۷۵ قمری که کیومرث میرزا عمیدالدوله به حکومت کرمان مأمور شد، به وزارت شاهزاده برقرار شد و هم در این سال لقب «وکیل الملک» گرفت که در خاندان او ماندگار شد. کیومرث میرزا به دلیل سن کم، تنها حکومت اسمی داشت و امور حکومتی زیرنظر م
حمداسماعیل خان اداره می شد. پس از عزل کیومرث میرزا در سال ۱۲۷۷ قمری، وکیل الملک از جانب ناصرالدین شاه به حکومت کرمان رسید و پس از آن تا ۱۶ جمادی الاخر ۱۲۸۴ که درگذشت، حکمرانی کرمان داشت. وکیل الملک در کرمان به عمران و آبادی پرداخت و ساختمان های بسیاری بنیان گذاشت. به دستور او چندین قنات در کرمان حفر شد تا موجبات رونق کشاورزی را فراهم آورد. او همواره به نواحی مختلفی که در محدوده حکومت او قرار داشتند سرکشی می نمود و در طول این سفرها به شکایات مردم رسیدگی می کرد و به ساختن بناهای عمومی مورد نیاز هر منطقه فرمان می داد. همچنین جنگ های طولانی مدت او در بلوچستان تا حدی ثبات و آرامش را به آن سرزمین برگرداند. مجموعه وکیل در بازار کرمان از بناهای وکیل الملک است که شامل بازار، کاروانسرا و حمام زنانه و مردانه می شود. دختر وکیل الملک با حاجی میرزا علی وکیل دیوان خانه، کدخدای کوی سرخاب تبریز ازدواج کرد. وکیل الملک اول همچنین صاحب پنج پسر بود: فرزندان مرتضی قلی خان وکیل الملک. از مرتضی قلی خان وکیل الملک پنج پسر باقی ماند: فتحعلی خان وکیل الممالک، میرزا حسین خان سردار نصرت، محمدرضاخان عدل السلطان، محمدمهدی خان عدل الملک و ر
ستم خان رفعت الدوله. وکیل الملک در اواخر عمر نجم السلطنه دختر فیروز میرزا فرمانفرما را به همسری گرفت و از او نیز دو دختر داشت: عشرت الدوله و شوکت الدوله. نجم السلطنه پس از فوت وکیل الملک به همسری میرزا هدایت الله وزیر دفتر درآمد که محمد مصدق حاصل این ازدواج است. فتحعلی خان وکیل الممالک پدر میرزا اسماعیل خان وکیل نماینده بم در دوره پنجم مجلس شورای ملی است که ابتدا امیراحتشام لقب داشت و سپس به جای پدر لقب وکیل الممالک دریافت کرد. میرزا حسین خان سردار نصرت در جوانی وارد خدمت نظام شد. مدتی رئیس توپخانه کرمان و بلوچستان و هجده سال رئیس قشون کرمان و بلوچستان بود و پس از عزل ظفرالسلطنه حاکم کرمان، نایب الایاله کرمان شد. در آبان ۱۳۱۳ خورشیدی در کرمان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. پسرانش حسن مرآت اسفندیاری و عبدالله عدل اسفندیاری هر دو نماینده مجلس شواری ملی شدند. محمدمهدی خان عدل الملک از اعضای انجمن ولایتی کرمان و سپس عضو دادگستری کرمان بود و در سال ۱۳۳۱ قمری درگذشت. محمدرضاخان عدل السلطان در جوانی وارد خدمت نظام شد. مدتی کلانتر کرمان بود و سپس رئیس قشون کرمان و در سال ۱۳۰۱ خورشیدی درگذشت. او در اطراف شهر کرمان ب
اغ هرندی را بنیان گذاشت. رستم خان رفعت الدوله ابتدا ضابط بلوک کرمان بود و در دوره های سوم و چهارم مجلس شورای ملی از جیرفت به نمایندگی انتخاب شد. او همچنین چندین بار معاون و کفیل حکومت کرمان بود. در سال ۱۳۲۲ خورشیدی در تهران درگذشت. پسر او اسفندیار اسفندیاری، استاد برجسته گیاه شناسی بود. نوادگان محمدمهدی خان. از محمدمهدی خان، پسر دوم فتحعلی خان نوری، سه پسر برجای ماند به نام های میرزا نبی خان، آقامحمدرحیم و آقامحمدقلی. نوادگان محمدمهدی خان در نور مازندران زندگی می کردند و از زمین داران قدرتمند محلی بودند. میرزا نبی خان، صاحب هفت پسر بود: عباسقلی خان، محمدمهدی خان امیرمظفر، غلامحسین خان سالار حشمت، ابوالحسن خان، غلامعلی خان، میرزا محمدخان و میرزا خلیل خان. محمدمهدی خان امیرمظفر، همچنین لقب مظفرالممالک داشت. او پس از طی مراحل نظامی، لقب سرتیپی و سپس امیرنویان گرفت. بهروز اسفندیاری از پیشکسوتان نجات غریق نوه ایشان است. غلامحسین خان نیز وارد خدمت نظام شد و درجه سرتیپی گرفت و در سال ۱۳۰۸ خورشیدی در یوش درگذشت. میرزا محمدخان لقب حشمت خاقان داشت و در آذرماه ۱۳۱۶ در بابل از دنیا رفت. برادر دیگر آن ها، غلامعلی خان، مرد
ی تحصیلکرده بود که در تاریخ مازندران و انساب خانواده اسفندیاری اطلاعات وسیعی داشت. او در ۱۳۰۱ خورشیدی در رستم رود درگذشت. ابوالحسن خان نیز وارد خدمت نظام شد و به درجه سرهنگی رسید و در سال ۱۳۰۷ خورشیدی در یوش درگذشت. شاخه میرزا هاشم خان. میرزا هاشم خان پسر محمدرضا خان پسر رستم خان صاحب پسری به نام محمدرضاخان بود که فرزند او علی خان ناظم الایاله است. شاخه میرزا عبدالله خان نوری. میرزا عبدالله خان نوری پسر حاج علیرضا خان پسر رستم خان، منشی مخصوص عباس میرزا نایب السلطنه قاجار بوده است . وی به دفعات حکومت آذربایجان و مازندران را عهده دار بوده است. وی در ۲۲ رجب سال ۱۲٣٩ هجری و در تبریز فوت کرد و جنازه اش در کربلا دفن شد . فرزندش میرزا محمد خان (صدیق الملک) در هفتم رمضان ۱۲٣٣ در تبریز دربار سلطنت قاجار متولد شد. او ابتدا منشی ناصرالدین شاه بود و سپس به وزارت خارجه راه یافت. در سه ماهی که میرزا سعیدخان انصاری به مشهد تبعید شده بود، از طرف ناصرالدین شاه کفیل وزارت خارجه شد و در همین زمان ملقب به صدیق الملک شد. صدیق الملک از ازدواج اول دو پسر به نام های میرزا احمد خان و میرزا عبدالله خان و از ازدواج دوم که با دخترعمویش
، دختر میرزا رفیع نوری بود دو پسر به نام های حسن اسفندیاری و جعفرخان یمین الممالک داشت. دختر صدیق الملک با میرزا ابوالقاسم آهی ازدواج کرد و مادر مجید آهی است. شاخه آقاسی خان. آقاسی خان پسر حاج علیرضا خان پسر رستم خان، در زمان فتحعلی شاه مدتی حاکم گیلان بود. پسرانش به نام های حبیب الله خان و هدایت الله خان بودند. شاخه محمدرضاخان. محمدرضا پسر حاج علیرضا خان پسر رستم خان، صاحب پسری به نام علیرضاخان بود که او نیز پدر محمدقلی خان منتخب الملک است.
خاندان شیبانی یکی از خاندان های معروف کاشان است. نسب خاندان شیبانی کاشان به قبیله شیبانی از قبایل فارس می رسد. اصالت خاندان شیبانی از اعراب بنی شیبان و سلسله نسبشان به "معد بن عدنان" ختم می شود که از قبایل مستعربه (اعرابی که اصالتا عرب نیستند) می باشند و محل سکونتشان در شبه جزیره عربستان و حدود عراق و بین النهرین بوده است. جد اعلای شیبانیان کاشان، امیر "غیاث الدین محمد شیبانی" معروف به حاجی غیاث بیدگلی، از دانشمندان فارس بود که به همراه پدر خود "جلال الدین محمدنعیم شیبانی"، پسر نعمان پسر "معین الدین مهدی" و برخی دیگر از مریدانش از فارس به کاشان مهاجرت کرد و در بیدگل (آران و بیدگل کنونی) ساکن شد. از شاخه های دیگر شیبانی در ایران، خاندان خزیمه علم و زنگویی در خراسان است. مشاهیر. نظام الدین مجیر شیبانی، نویسنده کتاب "تاریخ تمدن" برنده جایز کتاب سال سلطنتی در دوره پهلوی
خاندان قوام شیرازی از خاندان های دیوان سالار دوره قاجار بودند که در شیراز قدرت و نفوذ بسیار داشتند. این خاندان بر پایه نوشتارهای زیادی دارای اصلیت یهودی بودند و تا زمان پهلوی در ایران بسیار پرنفوذ باقی ماندند. قدرت خاندان قوام در جنوب ایران و استان فارس آنقدر زیاد بود که مردم شیراز می گفتند: «تا قبل از رضاشاه، قوام ها در اینجا [شیراز] شاه بودند.» خاندان قوام از نسل نخستین وزیر اعظمِ ایران، حاج ابراهیم کلانتر، بودند. آن ها پس از مرگ ابراهیم و اکثر فرزندانش، برای مدت کوتاهی ضعیف شدند، اما ثروت خود را بازگرداندند. آن ها معماران شیراز معاصر بودند که بیش از بیست کاخ و باغ در آن جا ساخته بودند و معروف ترین آن ها نارنجستان قوام است. اصل و نسب. خاندان قوام شیرازی از نسل پسران و برادران حاج ابراهیم کلانتر، صدراعظم لطفعلی خان زند و سپس آقامحمدخان قاجار هستند. این خاندان نسب خود را به حاج قوام الدین وزیر قرن ۱۴ شیراز می دانند که در شعرهای حافظ نیز به وی اشاره شده است. در نوشتارهای مخفی سفارت بریتانیا در سال ۱۸۹۰ در مقاله ای به عنوان «رجال مهم ایران» این خاندان یهودی دانسته شده اند. ناصرالدین شاه قاجار نیز خانواده قوام ر