Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
N-فورمیل متیونین که با نام های fMet یا HCO-Met و یا For-Met نیز شناخته می شود یکی از مشتقات آمینواسید متیونین است که در آن یک گروه فورمیل به گروه آمینو از متیونین متصل شده است. به طور اختصاصی این مولکول برای آغاز فرآیند سنتز پروتئین از ژن های باکتریایی و اندامک ها استفاده می شود و ممکن است پس از ترجمه حذف گردد. fMet نقشی اساسی و مهم را در فرایند سنتز پروتئین در باکتری ها، میتوکندری ها و کلروپلاست ها ایفا می کند. این مولکول در سنتز سیتوزولی پروتئین در یوکاریوتها، جایی که ژن های هسته ای ترجمه می شوند، کارایی ندارد. فورمیل متیونین همچنین در آرکی ها هم فاقد عملکرد است. در بدن انسان، fMet به عنوان ماده ای خارجی توسط سیستم ایمنی شناسایی می شود و یا مانند هشدار خطری از سلول های آسیب دیده آزاد می شود و موجب القای پاسخ ایمنی بدن نسبت به مبارزه با عامل عفونی می شود. عملکرد در سنتز پروتئین. ترجمه. فورمیل متیونین جهت شروع کارآمد سنتز پروتئین در اکثر گروه های باکتری ها مورد نیاز است. کمپلکس 30S ریبوزوم و mRNA به طور اختصاصی و طبیعی tRNAهای متصل به fMet را (tRNAfMet) به کار می گیرد. بدلیل اینکه fMet شروع ترجمه را هدایت می
کند، پروتئین های باکتریایی در انتهای N-terminal خود، با رزیدوی فورمیل متیونین به جای متیونین آغاز می شوند. حضور کدون های دیگر AUG در مرحله طویل سازی ترجمه، منجر به قرارگیری متیونین طبیعی (و نه فورمیل متیونین) در ساختار پروتئین می شود زیرا از tRNAهای مرحله طویل سازی که متصل به متیونین هستند استفاده می شود. اضافه شدن گروه فورمیل به متیونین توسط آنزیم متیونیل-tRNA فورمیل ترانسفراز کاتالیز می شود. این تغییر شیمیایی پس از بارگیری متیونین طبیعی بر روی tRNAfMet که توسط آنزیم آمینواسیل-tRNA سنتتاز رخ می دهد، انجام می گردد. متیونین طبیعی می تواند هم بر روی tRNAfMet و هم بر روی tRNAMet بارگیری شود؛ با اینحال آنزیم فورمیل ترانسفراز تنها اضافه شدن گروه فورمیل به متیونینی که روی tRNAfMet بارگیری شده است را کاتالیز می کند و نه بر روی tRNAMet؛ زیرا آنزیم فورمیل ترانسفراز ویژگی های خاصی را از tRNAfMet شناسایی می کند. میتوکندری های سلول های یوکاریوتی مانند سلول های انسانی و کلروپلاست های سلول های گیاهی نیز سنتز پروتئین خود را با fMet آغاز می کنند. این واقعیت که شروع ترجمه میتوکندری و کلروپلاست مانند باکتری ها توسط fMet هدایت
می شود، مدرکی دیگر بر نظریه درون همزیستی میتوکندری و کلروپلاست است. برخلاف انتظار، فورمیل ترانسفراز همچنین می تواند بر روی tRNA آغازگر در سلول های یوکاریوتی مخمر اثرگذار باشد. اما حتی تحت شرایط طبیعی در سلول های یوکاریوتی دیگر، آنزیم فورمیل ترانسفراز کد شده از هسته به طور کامل وارد میتوکندری نمی شود و در سیتوزول تحت استرس باقی می ماند. این فورمیل ترانسفرازهای سیتوزولی fMet-tRNA را تولید کرده که می توانند در ریبوزوم های سیتوزولیک به کار گرفته شوند و تولید پروتئین هایی با fMet در انتهای N-ترمینال کنند. البته این پروتئین ها برای تخریب توسط فرایندهای خاص درون سلولی هدف گذاری می شوند. پردازش بیشتر. انتهای N-ترمینال حاوی fMet در اکثر پروتئین ها چه میزبان و چه نوترکیب توسط دو واکنش آنزیمی، حذف می شود. اولین واکنش، توسط آنزیم پپتید دفورمیلاز (PDF) انجام می شود که fMet را دفورمیله کرده و رزیدوی ابتدایی را به فرم نرمال متیونین باز می گرداند. سپس در واکنش دوم، آنزیم متیونین آمینوپپتیداز (MetAP) رزیدوی متیونین را از زنجیره حذف می کند. اگر انتهای N-ترمینال حاوی fMet توسط آنزیم PDF حذف نشود، بعنوان یک دگرون (degron) یعنی س
یگنالی برای تخریب پروتئین، عمل می کند. تنوع. گروه فورمیل، آنچنان زیاد هم برای شروع سنتز پروتئین ضروری نیست! باکتری هایی که ژن فورمیل ترانسفراز آنها بیان نمی شود و اجازه تبدیل Met-tRNAfMet به fMet-tRNAfMet را نمی دهد، می توانند درجات متفاوتی از توانایی ادامه سنتز پروتئین بدون فورمیل متیونین را داشته باشند. باکتری هایی مانند "E. coli" و "S. pneumoniae" و "B. subtilis" توانایی ترجمه خود را بدون حضور آنزیم فورمیل ترانسفراز از دست می دهند در حالیکه "P. aeruginosa" و "S. aureus" و"H. influenzae" و احتمالا "S. faecalis" حتی در عدم حضور آنزیم فورمیل ترانسفراز می توانند مقدار زیادی پروتئین تولید کنند. در باکتری "P. aeruginosa"، این توانایی توسط فاکتور آغازگر باکتریایی 2، که می تواند هر دو کمپلکس Met-tRNAfMet و fMet-tRNAfMet را به ریبوزوم هدایت کند، تسهیل می شود. ارتباط با ایمونولوژی. بدلیل اینکه fMet در پروتئین های سنتز شده توسط باکتری ها و نه در یوکاریوت ها حضور دارد (البته به غیر از اندامک های منشا گرفته از باکتری ها)، سیستم ایمنی ممکن است از آن برای تشخیص خودی و بیگانه کمک بگیرد. سلول های پلی مورفونوکلئر (مانند نوت
روفیل ها) می توانند به پروتئین هایی که با fMet آغاز می شوند، متصل شود و از آنها جهت جذب لوکوسیت های گردش خون و القای فعالیت های میکروب کشی در آنها مانند فاگوسیتوز استفاده کند. از آنجایی که fMet در پروتئین هایی که توسط میتوکندری ها و کلروپلاست ها نیز حضور دارد، نظریه های اخیر بر این باورند که این مولکول به عنوان عامل شناسایی خودی و بیگانه توسط سیستم ایمنی عمل نمی کند. به جای آن، الیگوپپتیدها و پروتئین های حاوی fMet توسط میتوکندری های بافت آسیب دیده همانند باکتری های آسیب دیده آزاد شده و می توانند به عنوان یک سیگنال هشدار عمل کنند؛ همانگونه که در مدل خطر ایمنی مورد بحث قرار گرفت. نمونه اولیه الیگوپپتید حاوی fMet مولکول N-فورمیل متیونین-لوسیل-فنیل آلانین یا FMLP می باشد که لوکوسیت ها و دیگر انواع سلولی را با اتصال به گیرنده فورمیل پپتید 1 یا FPR1 و گیرنده فورمیل پپتید 2 یا FPR2 که گیرنده های سطحی این سلول ها هستند، فعال می کند. با فعالیت در راستای این گیرنده ها، الیگوپپتیدها و پروتئین های حاوی fMet بخشی از سیستم ایمنی ذاتی هستند؛ آنها با عملکرد خود موجب شروع پاسخ های التهابی حاد شده ولی در دیگر شرایط می توانند م
وجب مهار و برطرف کردن این پاسخ ها شوند. الیگوپپتیدها و پروتئین های حاوی fMet همچنین در دیگر پاسخ های فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی دخیل هستند.
ان-متل-دی-آسپارتیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۲۸۸۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای کدر سفید است.
ان،ان-دی ایزوپروپیل آمینواتانول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۳۱۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ شفاف زرد کمرنگ است.
ان اس-۳۹۸ یک مهارکننده انتخابی کوکس۲ با شناسه پاب کم ۴۵۵۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
ان اس۱۰۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۲۸۲۲۵۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد است.
اندوتیون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۷۷۱۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
انیل کونازول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۷۱۷۵ است. که جرم مولی آن ۲۹۷٫۱۸ g/mol می باشد.
او-استیل سرین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۸۹ است. که جرم مولی آن ۱۸۳٫۵۹ g/mol می باشد.
اوریپاوین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۴۶۲۳۰۶ است. که جرم مولی آن ۲۹۷٫۳۴۸ g/mol می باشد.
اولیگومایسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۴۵۰۱۹۷ است. که جرم مولی آن ۷۹۱٫۰۶۲ g/mol می باشد.
اولیلامین یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۶۷٫۴۹۳ g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، روشن، مایع زرد کمرنگ است.
ای ام پی ای یا آمپا یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۲۲۱ است. که جرم مولی آن ۱۸۶٫۱۷ g/mol می باشد.
ایپرودیون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۷۵۱۷ است. که جرم مولی آن ۳۳۰٫۱۶۶۶۲ g/mol می باشد.
ایدورونیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۱۸۷۷۱۳۴ است. که جرم مولی آن ۱۹۴٫۱۳۹ g/mol می باشد.
ایزوبنزن یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلوری قهوه ای روشن مایل به سفید است.
ایزوبوتیل فرمات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۰۹۵۷ است.
ایزوبورنیل سیکلوهگزانول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۰۳۰۰۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ زرد کمرنگ چسبناک است.
ایزوپنتان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۵۵۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی رنگ است. کاربرد. ایزوپنتان یکی از مواد تشکیل دهنده مواد شوینده و بهداشتی، خمیردندان و غیره است. معمولاً در ترکیب با نیتروژن مایع برای رسیدن به دمای حمام مایع (° C ۱۶۰) استفاده می شود. ایزوپنتان گرایش شدیدی به تبخیرشدن دارد و از همین رو در ترکیبات نامحلول به کار می رود. ایزوپنتان در آب نامحلول است اما در روی آن شناور باقی می ماند. یکی دیگر از کاربردهای ایزوپنتان به عنوان یکی از ترکیبات مورد استفاده در نیروگاه های حرارتی است.
ایزوتیازول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۷۵۱۵ است.
ایزوستان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۰۴۱۴ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی رنگ است.
ایزوسیتریک اسید یک هیدروکسی اسید با شناسه پاب کم ۱۱۹۸ است که جرم مولی آن ۱۹۲٫۱۲۴ g/mol می باشد. هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است.
ایزوکوتریزینول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۸۱۰۸۱۶ است. که جرم مولی آن ۷۶۵٫۹۸۱ g/mol می باشد.
ایزووانیلین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۲۱۲۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، Translucent crystals است.
ایکوزان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۲۲۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی رنگ، شفاف، مومی است.
ایمیدازولیدین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۴۹۴۸۸ است. که جرم مولی آن ۷۲٫۱۰۹ g/mol می باشد.
ایندیم آنتیمونید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۴۶۸۴۱۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای خاکستری تیره، براق است.
اینوزیتول یا اینُزیتُل یک هگزاهیدروکسی سیکلو هگزان با شناسه پاب کم ۸۹۲ و جرم مولی آن ۱۸۰٫۱۶ g/mol می باشد، توجه شود که اینوزیتول محصول احیای قندها نبوده وآلدیتول (الکل قند) نیست. اینوزیتول در داخل بدن ساخته می گردد. اینوزیتول با کولین به متابولیسم چربی ها کمک می کنند. منابع آن عبارتند از: دل و جگر گاو، گندم، سویا، تخم مرغ، آجیل و مرکبات.
آبی اوانز یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۳۲۱۴۱۸ است. که جرم مولی آن ۹۶۰٫۸۰۹ g/mol می باشد.
آربوتین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۴۰۹۳۶ است.
آزلاییک اسید یک دی کربوکسیلیک اسید خطی با شناسه پاب کم ۲۲۶۶ است که جرم مولی آن ۱۸۸٫۲۲ g/mol می باشد.
آزودی کربن آمید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۱۲۶۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلوری زرد تا نارنجی و قرمز است.
آزیریدین یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع روغنی بی رنگ است.
آزینفوس-اتیل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۷۵۳۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی رنگ است.
آژلیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۴۳۹۱۵ است.
آکونیتیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۰۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی رنگ است. آکونیتیک اسید دو ایزومر سیس و ترانس دارد. ایزومر سیس در چرخه اسید سیتریک از سیترات تولید و به ایزوسیترات تبدیل می شود.
آکونیتین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۴۵۰۰۵ است. که جرم مولی آن ۶۴۵٫۷۳۷۰۸ g/mol می باشد.
آلفا-سیانو-۴-هیدروکسی سینامیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۹۳۱۲۲۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد رنگ است.
آلیل هگزانوات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۱۲۶۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی رنگ تا زرد کمرنگ است.
آلیل آمین یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
آمپیرون یک متابولیت آمینوپیرین است که خواص (مسکنی)ضددرد و ضدالتهاب دارد. این ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۱۵۱ است؛ که جرم مولی آن ۲۰۳٫۲۴ g/mol می باشد.
آمونیوم اکسالات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۳۵۳۱۰۶۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است. این ترکیب نمک اگزالاتی آمونیوم است.
آمونیوم بنزوات یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۳۹٫۱۵ g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
آمونیوم دی نیترآمید یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۲۴٫۰۶ g/mol می باشد.
آمونیوم دی هیدروژن فسفات که با نام مونوآمونیوم فسفات نیز شناخته می شود یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری چهارگوشه سفید است. فسفات مونوآمونیوم به صورت صنعتی با واکنش اگزوترمیک اسید فسفریک و آمونیاک به نسبت مناسب تهیه می شود NH3 + H3PO4 → NH6PO4
آمونیوم کلرات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۱۴۹۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی رنگ کوچک است.
آمیگدالین ، یک ترکیب شیمیایی طبیعی با شناسه پاب کم ۳۴۷۵۱ است؛ که جرم مولی آن ۴۵۷٫۴۲۹ g/mol می باشد. در سال های گذشته به اشتباه تصور می شد که این ماده در درمان سرطان مفید است. این ماده در بسیاری گیاهان یافت می شود اما منابع اصلی آن، مغز هستهٔ زردآلو، بادام، سیب، آلو و هلو است. ویژگی ها. آمیگدالین به عنوان یک گلیکوساید سیانوژنی طبقه بندی می شود هر مولکول آمیگدالین حاوی یک گروه نیتریل است که از طریق واکنش بتا-گلوکوسیداز می تواند به عنوان یک آنیون سمی سیانید در بدن آزاد شود. خوردن آمیگدالین باعث آزادشدن سیانید در بدن انسان شده و می تواند به مسمومیت سیانیدی منجر شود. از اوایل دههٔ ۱۹۵۰، آمیگدالین و یکی از مشتقات شیمیایی آن به نام لاتریل، به عنوان داروهای ضدسرطان در پزشکی جایگزین، معرفی شده و هر دوی این ترکیبات، به اشتباه، ویتامین ب-۱۷ نام گذاری شدند. این در حالی بود که هیچ یک از آن ها ویتامین نیستند. دیدگاه بیوشیمیایی، آمیگدالین یک ویتامین نیست و در ادبیات علمی نام های دیگر آن رایج است از جمله، ماندلونیتریل بتا دومیوتیو، ماندلونیتریل بتا گلوکوروناید، لاواوروتواتور، پوراسین، آمیگدالینا، نیتریلوزید استفاده دارویی. ا
ولین آزمایش ها بر روی حیوانات نشان داد که آمیگدالین باعث کاهش رشد سرطان، توقف رشد تومورها و جلوگیری از گسترش متاستاز می شود. اما زمانی که آزمایش بار دوم تکرار شد، نتایج آن متفاوت بود. گروه دیگری از دانشمندان نتیجه گرفتند که یک دوز مناسب از آمیگدالین می تواند سلول های سرطانی را به پرتودرمانی حساس تر کند. آزمایش هایی در سال ۱۹۸۲ با مشارکت ۱۷۵ بیمار سرطانی انجام شد. اما تنها در یک فرد پس از ۱۰ هفته استفاده از آمیگدالین، تغییرات مثبتی را نشان کرد. در سایر بیماران، تومور همچنان رشد می کرد. مطالعات علمی نشان داده اند که این ترکیب شیمیایی تأثیری در درمان سرطان ندارد و مصرف خوراکی این ماده خطرناک است و می تواند مرگ آور باشد. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) می گوید که این ماده بسیار سمی می باشد. اما میان پزشکان اختلاف نظر هست بسیاری از پزشکان عقیده دارند که در مطالعات و تحقیقات شان دلیلی بر سمی بودن این ماده ندیده اند. با این حال تحقیقات همچنان ادامه دارد. مصرف بیش از حد. مصرف بیش از حد آمیگدالین باعث عوارضی چون تهوع، سردرد، سرگیجه، مشکلات کبدی، تب، تنگی نفس، تاری دید، فشار خون پایین، نقض هماهنگی و بیماری های قلبی عرو
قی می شود.
آمینوتیازول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۱۵۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد روشن است.
آنمونین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۰۴۹۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ، بی بو است.
آنیلینیم کلرید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۸۷۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
باربیتوریک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۲۱۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
بتا-پینن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۴۸۹۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
بتازول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۷۴۱ است. که جرم مولی آن ۱۱۱٫۱۴۵ g/mol می باشد.
برمواتان یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
برمواستیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۲۲۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سفید تا زرد روشن است.
برموتری فلوئورومتان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۳۸۴ است. شکل ظاهری این ترکیب، گاز بی رنگ است.برموتری فلوئورومتان دارای فرمول CBrF3 است.
برموتیمول آبی یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۴۵۰ است. که در ارتباط با مواد اسیدی زرد رنگ میشود.در ارتباط با مواد بازی یا قلیایی به رنگ ابی در می اید و در حالت خنثی سبز رنگ است
برموفرم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۵۵۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ تا زرد همراه با بوی شیرین است.
برنئول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۵۵۲۰۰۹ است. کاربرد. در حالی که دی برنئول ("d-borneol") انانتیومری بود که به طور معمول در دسترس بود، اکنون ال برنئول ("l-borneol") انانتیومر بیشتری است که به شکل تجاری در دسترس است و همچنین در طبیعت وجود دارد. (+)-"Borneol" از گونه های دوبال میوه ها در طب سنتی چین استفاده می شود. توصیف اولیه ای از آن در رسالهٔ پن تسائو کانگ مو یافت می شود. برنئول یکی از اجزای بسیاری از اسانس هاست است و یک دافع حشرات طبیعی به شمار می رود. همچنین حس خنکی مشابه با جوهر نعنا (منتول) را از طریق TRPM8 ایجاد می کند. لیو-برنئول (Laevo-borneol) در عطرسازی استفاده می شود. این ماده دارای بوی بالزامیک با جنبه های کاج، چوبی و کافور است. دکسترو برنئول (dexborneol) در اداراونه/دکستربرنئول ("edaravone/dexborneol")، دارویی که در چین برای سکته مغزی تأیید شده است، استفاده می شود.
بروموکروزول بنفش یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۲۷۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بنفش است.
بروموکروزول سبز یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۴۵۱ است. که جرم مولی آن ۶۹۸٫۰۲ g/mol می باشد.
بنزوفوران یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۲۲۳ است.
بنزوئین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۴۰۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
بنزیل سالیسیلات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۳۶۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
بنزیل تری متیل آمونیوم هیدروکسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۶۸۵۴ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع، روشن، کمی زرد است.
بوتاکلر یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۱۶۷۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، روغن زرد روشن است.
بوتیرونیتریل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۰۰۸ است.
بهینیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۲۱۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلور یا پودر سفید مایل به زرد است.
بیسابولول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۰۵۸۶ است. این ترکیب در اسانس بابونه موجود است.
بیسینکنینیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۱۰۶۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر کرم رنگ با بوی ویژه است.
بیکسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۲۸۱۲۲۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای نارنجی است.
بیووریسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۰۰۷۹۸۴ است. که جرم مولی آن ۷۸۳٫۹۵ g/mol می باشد.
پادیمات او یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۰۵۴۱ است.
پارا-دی متیل آمینوبنزآلدهید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۴۷۹ است.
پاراکوات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۵۹۳۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
پارالدهید یک ترکیب شیمیایی است. به عنوان مسکن به کار رفته است.
پاکسیلین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۰۵۰۰۸ است. که جرم مولی آن ۴۳۵٫۵۶ g/mol می باشد.
پتاسیم اتیل زانتات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۷۳۵۰۴۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد کمرنگ است.
پتاسیم بنزوات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۱۳۹۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، سفید جامد است.
پریدات پتاسیم یک نمک معدنی با فرمول مولکولی KIO4 است. این شامل یک کاتیون پتاسیم و یک آنیون پروتئیت می شود و همچنین به عنوان نمک پتاسیم اسید دوره ای شناخته می شود. توجه داشته باشید که تلفظ تلفظ برای iodate است، نه period-ate.. بر خلاف دیگر دوره های معمولی مانند پریدهای سدیم و اسید پریودیک، تنها در فرم متئاتریپاتاد موجود است. پتاسیم پرفیوژن "ortho" periodate (K 5 IO 6) گزارش نشده است. آماده سازی. پریآمد پتاسیم می تواند توسط اکسیداسیون یک محلول آبی ویتامین پتاسیم توسط کلر و هیدروکسید پتاسیم تهیه شود. این همچنین می تواند توسط اکسیداسیون الکتروشیمیایی یوادات پتاسیم تولید شود، با این حال حلالیت کم KIO 3 باعث می شود این روش از استفاده محدود استفاده شود. خواص شیمیایی. پریآاد پتاسیم در دمای ۵۸۲ درجه سانتیگراد تجزیه می شود تا یودات پتاسیم و اکسیژن تولید کند. حلالیت کم KIO 4 باعث تعیین پتاسیم و سریم مفید می شود. این کمی محلول در آب است (یکی از محلول های کمتر از نمک های پتاسیم، به دلیل یک آنیون بزرگ)، و باعث ایجاد محلول کمی قلیایی می شود. در حرارت دادن (به خصوص با اکسید منگنز (IV) به عنوان کاتالیزور)، آن را تجزیه می کند
تا ایزوتوپ پتاسیم را تشکیل دهد و گاز اکسیژن را آزاد کند. KIO 4 کریستالهای تتراگونال را از نوع Scheelite (گروه فضایی "I" 4 1 / a) تشکیل می دهد.
پتاسیم پیروسولفات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۲۶۸۱ است.
پتاسیم فری اکسالات یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۴۳۷٫۲۰ g/mol می باشد. مولکول این ترکیب پیچیده یک یون آهن سه ظرفیتی، سه کاتیون پتاسیم و سه دی آنیون اگزالات دارد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سبز است. تولید. یکی از روشهای تولید این ترکیب پیوند سولفات آهن (III) با اگزالات باریم و اگزالات پتاسیم است.
پتاسیم هیدروژن اکسالات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۳۶۶۲۳۸۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بلوری سفید است.
پتاسیم هیدروژن فتالات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۳۴۱۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید یا بی رنگ است. منابع. این ماده در استاندارد سازی محلولهای قلیایی یا همان قلیایی سنجی استفاده می شود مانند استاندازد کردن محلولهای سدیم هیدروکساید .
پترین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۳۰۰۰ است. که جرم مولی آن ۱۶۳٫۱۳۷ g/mol می باشد.
پرفلوئورواتان آمین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۳۶۱۹۰ است. که جرم مولی آن ۱۷۱٫۰۲ g/mol می باشد.
پروپارگیت یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۹۳۶ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع چسبناک تیره است.
پروپوکسور یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۹۴۴ است. که جرم مولی آن ۲۰۹٫۲۴۲ g/mol می باشد.
پروپوکسیکائین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۸۴۳ است. که جرم مولی آن ۲۹۴٫۳۸۹۲۴ g/mol می باشد.
پروپیل پروپانوئات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۸۰۳ است.
پریل آلدهید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۴۴۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
پریلن یک هیدروکربن آروماتیک چندحلقه ای با شناسه پاب کم ۹۱۴۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد قهوه ای است.
پلاتنسیمایسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۸۵۷۷۲۴ است. که جرم مولی آن ۴۴۱٫۴۷۳۶۸ g/mol می باشد.
پلامیتویل کارنیتین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۶۱ است. که جرم مولی آن ۳۹۹٫۶۰۸ g/mol می باشد.
پلی وینیل استات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۷۵۸ است؛ که جرم مولی آن ۸۶٫۰۹ g/mol می باشد. پلی وینیل استات (PVA, PVAc, پلی (اتن ایل اتنات))، که به طور رایج با نام های چسب چوب (که ممکن است به انواع دیگر چسب ها نیز اشاره داشته باشد)، چسب PVA, چسب سفید, چسب نجاری, چسب مدرسه، یا چسب المر در ایالات متحده شناخته شود، یک چسب پرکاربرد برای مواد متخلخل مانند چوب، کاغذ و پارچه است. این ترکیب آلیفاتیک مصنوعی پلیمر سنتزی با فرمول (C4H6O2)"n" است و به خانواده پلی وینیل استرها تعلق دارد، با فرمول کلی −[RCOOCHCH2]−. این ماده نوعی گرمانرم است. ویژگی ها. درجه بسپارش (پلیمریزاسیون) پلی وینیل استات معمولاً بین ۱۰۰ تا ۵۰۰۰ است و استرهای آن نسبت به آبکافت حساس هستند و به تدریج PVAc را به پلی وینیل الکل و اسید استیک تبدیل می کنند. دمای انتقال شیشه ای پلی وینیل استات بسته به وزن مولکولی آن بین ۳۰ تا ۴۵ درجه سانتی گراد است. در پراکندگی های PVAc مانند چسب المر، پلی وینیل الکل به عنوان کلوئید محافظ عمل می کند. در شرایط قلیایی، ترکیبات بور مانند اسید بوریک یا بوره باعث اتصال عرضی پلی وینیل الکل می شوند و رسوبات چسبناک یا اسباب بازی
هایی مانند اسلایم و فلابر را تشکیل می دهند. چندین میکروارگانیسم می توانند پلی وینیل استات را تخریب کنند. به طور معمول، بیشترین آسیب توسط قارچ های رشته ای ایجاد می شود، اما جلبک، مخمرها، گلسنگ ها و باکتری ها نیز می توانند پلی وینیل استات را تخریب کنند. کشف. پلی وینیل استات در آلمان در سال ۱۹۱۲ توسط فریتس کلاته کشف شد. مونومر وینیل استات ابتدا به صورت صنعتی از افزودن اسید استیک به استیلن با استفاده از یک نمک جیوه(I) تولید شد، اما امروزه عمدتاً از طریق افزودن اکسایشی اسید استیک به اتیلن با کاتالیز پالادیم تولید می شود. تهیه. PVA یک پلیمر وینیل است. پلی وینیل استات از پلیمریزاسیون وینیل استات از طریق پلیمریزاسیون رادیکال آزاد مونومر وینیل استات تهیه می شود. آزمایش ها. با توجه به اینکه این ماده همان چسب چوب است. می توان با آن پلی وینیل الکل ساخت. نحوه ساخت آن بدین شکل است که مقداری اتانول را در چسب چوب می ریزیم و هم می زنیم تا حالت پلیمری به خود بگیرد سپس با سدیم هیدروکسید ترکیب کرده (آب کافت) تا ماده به حالت جامد درآید. نکته ای که در این آزمایش است این است که مقدار اتانول باید کمتر از چسب چوب باشد. کاربردها. به
عنوان یک مورد از پراکندگی در آب (معمولاً به صورت امولسیون)، ترکیبات PVAc به عنوان چسب برای مواد تخلخلی، به ویژه چوب، کاغذ و پارچه، و همچنین به عنوان ماده تثبیت کننده برای سنگ های ساختمانی متخلخل، به ویژه ماسه سنگ استفاده می شوند. PVAc به عنوان ماده ای ایمن برای مواد غذایی در نظر گرفته می شود و از این رو در کاربردهایی مانند بسته بندی مواد غذایی استفاده می شود. پلیمر سخت PVAc، و به ویژه نوع نرم تر آن، یعنی بسپار ناهمگنی که ترکیبی از وینیل استات و اتیلن است (اتیلن-وینیل استات، VAE)، در موارد زیر نیز کاربرد دارد: پلی وینیل استات همچنین ماده اولیه برای ساخت پلیمرهای دیگر مانند موارد زیر است:
پنتافلوئورواتیل یدید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۶۳۶ است. که جرم مولی آن ۲۴۵٫۹۱۸ g/mol می باشد.
پنتاکلروبنزن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۱۸۵۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید یا بی رنگ است.
پندیمتالین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۳۸۴۷۹ است.
پوترسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۰۴۵ است.
پورومایسین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۳۹۵۳۰ است. که جرم مولی آن ۴۷۱٫۵۰۹۵۶ g/mol می باشد.
پیپرین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۳۸۰۲۴ است. پیپرین عامل طعم و بوی فلفل سیاه است.
پیریمیدون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۰۶۹۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد روشن و سفید است. جستارهای وابسته. نام فارسی پریمیدون نام انگلیسی PRIMIDONE نام تجاری دارو Apo-primidone, Myidone, Sertan, Myosoline گروه دارویی ضد تشنج گروه شیمیایی دارو مشتق باربیتورات مکانیسم اثر با تبدیل دارو به فنوباربیتال آستانه صرعی را بالا می رود. موارد مصرف صرع های تونیک ـ کلونیک ژنرالیزه (گراندمال)، کمپلکس ـ پارشیال سایکوموتور ترمورفامیلیال خوش خیم (Essential tremor). میزان مصرف صرع: بالغین و کودکان بالای ۸ سال: خوراکی ۲۵۰ mg/day، که می توان تا ۲۵۰mg در هر هفته دوز دارو را افزایش داد. حداکثر تا ۲g/day در دوزهای منقسم و چهاربار در روز. کودکان زیر ۸ سال: خوراکی ۱۲۵ mg/day، که می توان هر هفته ۱۲۵m به دوز دارو اضافه کرد و حداکثر تا ۱g/day در دوزهای منقسم و چهار بار در روز. Essential tremer: بالغین: ۲۵۰mg خوراکی سه بار در روز. موارد منع مصرف: حساسیت مفرط، پورفیری، حاملگی (در گروه D قرار دارد). توضیحات دارو عوارض جانبی: خونی: ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، نوتروپنی، ائوزینوفیلی، آنمی مگالوبلاستیک، کاهش سطح فولات سرم. ی دستگاه عصبی
مرکزی: تحریک، خواب آلودگی، گیجی، گرگرفتگی، توهم، کوما، جنون، سرگیجه آتاکسیک. گوارشی: تهوع، استفراغ، بی اشتهائی. پوستی: راش، ادم، آلوپسی، سندرم شبه لوپوسی. چشم، گوش، حلق و بینی: دوبینی، نیستاگموس، ادم پلک ها. ادراری تناسلی: ناتوانی جنسی، پلی آوری (پرادراری). احتیاطات: در COPD، بیمار کبدی، بیماری کلیوی، بچه ای شلوغ و پرکار (hyperactive) بااحتیاط مصرف شود. فارماکوکینتیک: جذب گوارشی: ۸۰–۶۰٪. اوج اثر: ۴ ساعت. انتشار: گسترده به شیر وارد می شود. متابولیسم: کبدی (به فنوباربیتال و PEMA متابولیزه می شود). دفع: کلیوی (نیمه عمر: پریمیدون ۲۴–۳ ساعت، PEMA ساعت ۴۸–۲۴، فنوباربیتال ۱۴۴–۷۲ ساعت). ملاحظات پرستاری: پیگیری آزمایشگاهی: ـ سطح دارو: میزان درمانی دارو ۱۰–۵ mcg/m است؛ هر ۶ ماه باید CBC انجام شود. توصیه ها: ـ سوسپانسیون را کاملاً به هم بزنید. ارزیابی بالینی: وضعیت روانی: خلق، احساس، عاطفه، حافظه (کوتاه مدت و بلندمدت). ضعف تنفسی. دیسکرازی خونی: تب، گلودرد، کبودی، راش، زردی. آموزش به بیمار و خانواده: ـ به طور ناگهانی دارو را قطع نکنید چرا که ممکن است علائم مجدداً بروز کنند. ـ تا تثبیت مریض بر روی دارو، از انجام فعالیت ها