Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خط لولهٔ کیستون یک سیستم خط لوله برای انتقال نفت خام سنتتیک از نفت ماسه های البرتا، کانادا و شمال ایالات متحده، به پالایشگاه های ساحل خلیج در تگزاس است. دو فاز پروژه در حال بهره برداری است و فاز سوم از اکلاهما تا ساحل خلیج در تگزاس تحت احداث است و چهارمی در سپتامبر ۲۰۱۳، منتظر تأیید دولت آمریکا است. این خط لولهٔ انتقال نفت به طول ۱٬۸۹۷ کیلومتر است که در مسیری که پیش از این خط لولهٔ گاز ترانس-کانادا-آمریکا در آن قرار داشته، ساخته می شود. تفاوت این خط لوله با فاز اولیهٔ این پروژه که در همین مسیر بوده در اندازهٔ قطر لوله هاست که این بار برای انتقال نفت با سرعت بیشتر، قطر لوله ها نزدیک به ۹۲ سانتی متر خواهد بود. این خط لوله به صورت روزانه قابلیت انتقال ۸۳۰ هزار بشکه نفت خام از کانادا به پالایشگاه های خلیج مکزیک را خواهد داشت. پروژهٔ ساخت خط لولهٔ کیستون از سال ۲۰۰۸ آغاز شده و مسیر کانادا تا حدودی ساخته شده است. گسترش این خط لوله در آمریکا با مخالفت سازمان های محیط زیستی و سازمان های حمایت از حق مالکان بر زمین مواجه شده و از آوریل سال ۲۰۱۴، این پروژه به دستور وزارت خارجهٔ آمریکا که مسئول نظارت بر روند پروژه های اق
تصادی فراملی در آمریکاست، متوقف شده است. مخالفان خط لولهٔ کیستون که بیشتر کنش گران محیط زیست و متخصصان این حوزه هستند، می گویند که نفت تولیدی کانادا از ماسه های نفتی آلبرتا می آید که به دلیل ساختارش، هنگام سوخت بیشتر از نفت خام دریای شمال یا خاورمیانه دی اکسید کربن تولید خواهد کرد. این نفت، به عبارتی، بیشتر از نفت خام کشورهای دیگر موجب تشدید گرمایش زمین خواهد شد.
بارورسازی ابرها یا ابرآمایی تعدیل وضع هوا به وسیله افزودن مواد به داخل یک ابر با هدف تقویت تشکیل و رشد «بلورهای یخ» (Ice Crystal) در ابرهای سرد (بیشتر حجم ابر در دمای زیر صفر درجه سلسیوس است) و رشد قطرک های درون ابرهای گرم (بیشتر حجم ابر دارای دمای بالای صفر درجه سلسیوس) و در نتیجه افزایش بارش برف یا باران است. به عبارت دیگر باروری ابرها روشی برای تأثیرگذاری بر روی ابرهای طبیعی است که در آن با استفاده از مواد شیمیایی آب بیشتری از ابر به شکل باران یا برف درست می شود. بیشترین عواملی که در باروری ابرها برای تولید باران سرد و طرح های باروری ابرها برای تقویت بارش برف به کار می روند یدید نقره و یخ خشک (دی اکسید کربن منجمد) هستند. عواملی دیگر مانند گازهای مایع (به عنوان مثال نیتروژن مایع) نیز می توانند برای بارور کردن ابرها در این دسته مورد استفاده قرار گیرند. (حمیدرضاخوشبخت) تعدیل آب و هوا. تعدیل وضع هوا تلاش بشر جهت ایجاد تغییر کوتاه مدت آب و هوای طبیعی است که در بیشتر مناطق دنیا به منظور افزایش بارش از ابرها، کاهش اثرات منفی «طوفان های تندری»، کاهش تگرگ از طوفان های تگرگ و از بین بردن مه در فرودگاه های پرترافیک ی
ا بزرگراه ها انجام می شود. افزایش تقریبی۱۰ تا ۲۰ درصد بارندگی سالیانه، باعث افزایش بالا آمدن سطح آب رودخانه ها و دریاچه های مورد استفاده برای آشامیدن، کشاورزی و تولید نیروی برق آبی می شود. برای مثال در اندونزی هدف از باروری ابرها افزایش ذخیره آب مخازن برای استفاده در سال های خشکسالی، در استرالیا به وجود آمدن برف بیشتر، بهبود صنعت توریسم در ارتفاعات برفی و در چین، علاوه بر افزایش بارش، گاهی جهت کاهش دمای تابستان و در نتیجه کاهش مصرف برق برای تهویه مطبوع می باشد. از میان تمام کاربردهای تعدیل آب و هوا، بیشتر پروژه های عملیاتی بر افزایش بارش متمرکز است. تاریخچه. تأثیر بارورسازی ابرها برای اولین بار در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۶ در آزمایشگاه تحقیقاتی شرکت جنرال الکتریک آمریکا توسط «وینسنت شیفر» مشاهده شد. او بلورهای «یخ خشک» با دمای ۷۸- درجه سانتی گراد را به داخل ابرهای مصنوعی تولیدشده که در اتاقک بودند رها کرد و مشاهده نمود قطرک های اَبَرسرد از طریق فرایند انجماد به بلور یخ تبدیل شده و به صورت برف در ته اتاقک ابر ریزش نمودند. بدین گونه شواهد آزمایشگاهی از بارور شدن ابرها به دست آمد. متعاقب آن در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۴۶ همز
مان با این تحقیقات، دکتر لانگمویر برنده جایزه نوبل، یک آزمایش میدانی روی یک ابر پوششی روی کوه گریولاک در شرق شنکتدی متعلق به ایالت نیویورک انجام داد. دمای این ابر که در ارتفاعی حدود ۴۲۷۰ متر از سطح زمین قرار داشت ۲۰- درجه سانتی گراد بود. لانگمویر، ۳۶/۱ کیلوگرم یخ خشک را در مسیری خطی با طول حدود ۳ مایل روی این ابر پاشید و مشاهده کرد در مدت ۵ دقیقه تمامی محتوای آب ابر به برف تبدیل شد. برف حاصله در حدود ۲۰۰۰ پا زیر ابر ریزش نمود و به دلیل خشکی هوا قبل از رسیدن به زمین تبخیر شد. تحقیقات بعدی ثابت کرد هسته طبیعی غالب برای تشکیل هسته یخ در طبیعت، ذرات رس معدنی هستند که در دمای حدود ۱۵- درجه سانتی گراد یا پایین تر به عنوان هسته یخ ساز فعال می گردند. پس از استفاده از دانش باروری ابرها به عنوان یک فناوری جدید با کاربردهای عملی، لانگمویر تا زمان مرگش در تاریخ ۱۹۵۷، بر روی گسترش این فناوری به منظور حصول آب بیشتر از آسمان برای تبدیل مناطق مستعد خشک و بی حاصل جنوبی ایلات متحده آمریکا را به مراتع سرسبز و زمین های کشاورزی تلاش های بیشماری انجام داد. «سازمان تحقیقات صنعتی و علمی استرالیا» نیز در فوریه ۱۹۴۷ پس از اجرای عملیات
باروری ابرها گزارش کرد اولین مورد باران ساخته دست بشر در نزدیکی بسارست رخ داده است. و و اما در آنسوی دیگر در شرق اروپا مؤسسه رصدخانه آب و هواشناسی روسیه در اواخر سال ۱۹۴۱ بمنظور سرعت بخشیدن به توسعه، ساخت و تست مدل های جدید ابزارهای اندازه گیری پارامترهای هواشناسی جو بالا هواشناختی و بهبود کیفیت سونداژ جو در مسکو تأسیس شد. این رصدخانه برمبنای رصدخانه جو بالای مؤسسه مرکزی پیش بینی هوا با ۳۶ پرسنل راه اندازی شد. مؤسسه رصدخانه آب و هواشناسی روسیه پروژه های تحقیقاتی زیادی در زمینه هواشناسی و فیزیک جو انجام داده است که در بسیاری از آن ها پیشگام بوده است. امروزه این مؤسسه یکی از موسسات علمی برجسته و منظم اداره فدرال دیدبانی هیدرومتئولوژی و زیست محیطی روسیه می باشد. حوزه های تحقیقاتی آن بشرح زیر می باشد: بخش فیزیک ابر و تعدیل آب و هوا، مؤسسه رصدخانه آب و هواشناسی روسیه، طیف وسیعی از مطالعات در زمینه فرایندهای تشکیل بارش در انواع مختلف ابرها را انجام می دهد. این مطالعات بمنظور توسعه روش های کنترل بارندگی اعم از افزایش یا کاهش صورت می گیرد. فناوری افزایش بارندگی که در روسیه ابداع شد هم در خود کشور و هم در دیگر کشورها
از قبیل کوبا، سوریه و ایران مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر این فناوری دیگری نیز برای جلوگیری یا کاهش قابل ملاحظه بارندگی به منظور ایجاد مصنوعی شرایط آب و هوایی مناسب در شهرهای بزرگ از قبیل مسکو، سن پترزبورگ، تاشکند، آستانه، کازان در زمان برگزاری جشن های مردمی و رویدادهای مهم اجتماعی و ورزشی ایجاد شده است. باروری ابرها چگونه عمل می کند؟. در باروری ابر سرد ورود ماده ای هسته ساز مانند یدید نقره، که دارای ساختار کریستالی شبیه به یخ است بدون سرد کردن محیط باعث انجماد قطرک های اَبَر سرد می شود (هسته سازی ناهمگن). اما یخ خشک یا نیتروژن مایع محیط اطراف خود را به حدی سرد می کنند که بلورهای یخ می توانند خود به خود از فاز بخار هسته سازی کنند. برخلاف باروری با یدید نقره، این هسته سازی خود به خودی، نیازی به وجود هیچ قطرک یا ذره ای ندارد چرا که این روش فوق اشباع بسیار بالایی در نزدیکی ماده باروری ایجاد می کند. اساس باروری ابرها بخصوص در عرض های میانی، بر اختلاف فشار بخار اشباع روی آب و یخ است؛ بنابراین هنگامی که ذرات یخ در ابرهای فوق سرد شکل می گیرند، به دلیل فشار بخار اشباع کمترشان نسبت به قطرک های آب، در مجاورت این قط
رات مایع رشد کنند. اگر ذرات به اندازه کافی رشد کنند به صورت برف (یا، اگر ذوب رخ دهد، باران) از ابرها سقوط می کنند در غیر این صورت بارشی رخ نمی دهد. این فرایند به عنوان «باروری استاتیکی» شناخته می شود. در استراتژی باروری «دینامیکی» فرض بر این است که گرمای نهان اضافی ناشی از تغییر فاز مایع به جامد در ابر، باعث افزایش شناوری، تقویت جریانات بالارونده، تضمین بیشتر همگرایی سطوح پایین و در نهایت رشد سریع ابرهای منتخب می شود. مواد شیمیایی باروری ابر ممکن است توسط هواپیما یا توسط دستگاه های پخش کننده واقع بر روی زمین (ژنراتورها) وارد ابر شوند. در روش باروری با هواپیما، یدید نقره در هنگام پرواز هواپیما در داخل ابر سوزانده و پخش می شوند. در باروری با ژنراتورهای زمینی، ذرات ریز پس از خروج از ژنراتور توسط جریان هوا در مسیر باد و به سمت بالا قرار گرفته و وارد ابر می شوند و بارور می شوند. مواد مورد استفاده. مواد مورد استفاده در پروژه های باروری ابرها که «عامل های باروری ابرها» نیز نامیده می شوند بسته به نوع ابر و فرایندهایی که در رشد قطرک های ابر شرکت می کنند به دو گروه «مواد یخ ساز» و «مواد نم گیر» تقسیم می شوند. عامل های
یخ ساز در ابرهایی که دارای ساختار مایع به صورت آب اَبَرسرد هستند موجب ایجاد بلورهای یخ می شوند. این عامل ها عبارتند از یدید نقره، یخ خشک، «پروپان مایع»، «نیتروژن مایع»، «دی اکسیدکربن مایع» و برخی مواد آلی. از بین این مواد، یدید نقره و یخ خشک (دی اکسید کربن جامد) متداول ترین عامل های مورد استفاده در باروری ابرهای سرد هستند. عامل های نم گیر در ابرهای گرم به دلیل داشتن قابلیت جذب رطوبت، آب محتوی ابر را جذب کرده و رشد می کنند و موجب ریزش باران می گردند. نمک، اوره و نیترات آمونیوم از جمله این عامل ها هستند. فناوری تعدیل آب و هوا از نگاه سازمان و انجمن های معتبر جهانی. با توجه به اهمیت و گستردگی برنامه های تعدیل آب و هوا در دنیا و استقبال بسیاری کشورها از این فناوری، طی ۵۰ سال گذشته عمدتاً چهار انجمن و سازمان معتبر اعم از سازمان هواشناسی جهانی، جامعه مهندسین عمران آمریکا، انجمن تعدیل آب و هوای آمریکا و انجمن هواشناسی آمریکا بسیاری از فعالیت های تعدیل آب و هوا را هدایت و نظارت می کنند که هریک از این انجمن ها جنبه های خاصی از فعالیت های تعدیل آب و هوا را مورد توجه قرار داده اند. گزیده ای از نکات و مطالب مهم بیانیه ها
ی منتشر شده به شرح زیر است: افزایش تقاضای آب در اثر افزایش جمعیت و موضوعات زیست محیطی، منابع جهانی آب را تحت فشار قرار داده است و لذا مدیریت و طراحی دقیق و مناسب آب جوی می تواند پتانسیلی برای افزایش قابل ملاحظه منابع آب طبیعی توأم با کاهش هزینه های زاید در ایجاد امکانات جدید باشد. در ایران. در سال ۱۳۴۶ دولت ایران تلاش کرد به کمک آمریکایی ها ابرهای ایران را بارور کنند اما نتیجه ای نداشت. سپس در سال ۱۳۴۷ در ماده ۱۹ قانون آب و نحوه ملی شدن آن، وزارت آب و برق وقت مکلف شد آب مورد نیاز کشور را به روش های مختلف از جمله باروری ابرها تأمین کند، بر همین اساس وزارت نیرو بین سال های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷، با همکاری یک شرکت کانادایی و با استفاده از هواپیما و ترکیب یدید نقره، ابرهایی را که روی منطقه سد کرج و جاجرود بودند، بارور می کرد. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ در سال های ۱۳۶۸ الی ۱۳۷۴ باروری ابرها به صورت پراکنده و با استفاده از ژنراتورهای زمینی در ارتفاعات شیرکوه یزد به اجرا درآمد. سپس با ابلاغ وزیر وقت نیرو در بهمن ماه ۱۳۷۵، مرکز ملی تحقیقات و مطالعات باروری ابرها در یزد تأسیس و از سال ۱۳۷۶ رسماً آغاز به کار کرد. پس از تشکیل این مرکز،
از سال ۱۳۷۷ با همکاری رصدخانه آب و هواشناسی روسیه انتقال تکنولوژی باروری ابرها به ایران در قالب یک طرح ۵ ساله شامل اجرای پروژه های باروری ابرها (یزد-۱، یزد-۲، یزد-۳ و یزد-۵)، تجهیز مرکز به امکانات و تجهیزات لازم (تجهیز دو فروند هواپیمای آنتونوف ۲۶ به تجهیزات شلیک پیروپاترون های یدید نقره و تزریق نیتروژن مایع و نصب و راه اندازی سه دستگاه رادار هواشناسی آکسوپری) و آموزش پرسنل ایرانی در قالب سه گروه عملیات پروازی، رادار و تجهیزات، مطالعات و ارزیابی صورت پذیرفت. پس از پایان ۵ دوره اجرای طرح باروری ابرها که با حضور متخصصین روسی به همراه انتقال تکنولوژی و آموزش کارشناسان صورت پذیرفت اولین پروژه اجرای مستقل توسط کارشناسان ایرانی در تابستان ۱۳۸۷ در استان گیلان به انجام گرفت. این مرکز از آن زمان تاکنون پروژه های متعدد اجرایی و مطالعاتی باروری ابرها در مناطق مختلف کشور به اجرا گذاشته است. معایب بارورسازی ابرها به شکل پاشش مواد. شاید به جرات بتوان پاشیدن مواد به ویژه یدید نقره را عدم تأثیرگذاری مستقیم و عدم توانائی در کنترل آن توصیف کرد. در این روش بالاترین ضریب موفقیت ۱۳ درصد عنوان شده است. در برخی موارد عدم کنترل بر ه
سته بارناکی می تواند منجر به وقوع سیلاب های ویرانگر گردد. از نظر اقتصادی پاشش یدید نقره (به عنوان بهترین راندمان) هنوز مقرون به صرفه نیست.
اکوتک سبک معماری است، که طراحی در این سبک بر این اصل استوار است که ساختمان جزئی کوچک از طبیعت پیرامونی است و باید به عنوان بخشی از اکوسیستم عمل کند و در چرخه حیات قرار گیرد. معماری اکوتک طراحی است مردمی و لذا کیفیت فضاهای داخلی ساختمان اهمیت ویژه ای می یابند. نحوه و چگونگی استفاده از تکنولوژی در هماهنگی با محیط طبیعی در همه انواع بناها یکسان نبوده و نخواهد بود در برخی بناهای مهم و شاخص معماری و شهری گاه از آخرین ابداعات فنی استفاده می شود به گونه ای که به نظر می رسد استفاده از آن روش ها برای کشورهای در حال توسعه در دوره معاصر چندان مقدور نیست اما تجربه های کشورهای اروپائی در برخی از زمینه ها به ویژه در مورد بعضی از بناهای کوچک مانند واحدهای مسکونی می توان بسیار هوشمند باشد. برخی از معماران برای ایجاد پیوند و هماهنگی بین انسان و محیط طبیعی از طریق فضای معماری به فکر استفاده از مصالح و مواد طبیعی و در مواردی کاربرد روش های بومی افتادند و خصوصیات مصالح سنتی را از نو شناختند. معماری بومی که نتیجه پذیرش معیارهای معماری مردمی به عنوان روش طراحی توسط مهندسان معمار می باشد، وسیله ای برای ادامه ارزش های ریشه دار در یک
بافت نوین است. سردمداران معماری اکوتک. در سال ۱۹۷۱، دو معمار جوان ایتالیایی تبار به نام های ریچارد راجرز ساکن انگلستان و رنزوپیانو ساکن ایتالیا، در مسابقه طرح ساختمان مرکز ژرژپمپیدو در پاریس در بین ۶۸۱ شرکت کننده برنده اعلام شدند. نمای این ساختمان را مجموعه ای از دودکش ها، آبگردان ها، لوله های تأسیساتی و ستون ها، تیرها، بادبندها، راه پله ها و مسیرهای رفت و آمد تشکیل می داد. این دو نفر به همراه نورمن فاستر و نیکلاس گریمشاو آغازگر سبکی در اروپا بودند که به نام معماری هایتک (تکنولوژی بسیار پیشرفته) معروف و بعد از هایتک سبک دیگری به نام اکوتک در معماری مطرح شد. اصول و مبانی معماری اکوتک. معماری اکوتک با هدف محیط زیست بر موارد زیر تاکیید دارد: ویژگی های بناهای ساخته شده به سبک اکوتک. از نگاه به آنچه در زمینه معماری انجام گرفته می توان پی برد که عرف طراحی ساختمان در طول زمان تغییر کرده است. از مسدود کردن محیط خارج برای حفاظت از فضاهای داخل گرفته تا قرار دادن طبیعت و انرژی های طبیعی در طرح. به طور مثال می توان با استفاده مجدد ژاپنی ها از رخ بام های عمیق و دریچه های شوجی که از شیشه مخصوص ساخته شده است اشاره کرد که ه
ر دو از شیوه های معماری سنتی ژاپن است که با اقلیم آن ها تناسب دارد. البته ناگفته پیداست که شیوه های معماری سنتی را نمی توان به آسانی یا به شکلی جبری برای مردمی که به روابط منطقی موجود در محیط زیست یا به زندگی در ساختمان های بلند مرتبه خو گرفته اند به کار بست. تهویه نوردهی و دیگر سیستم های مکانیکی فناوری های گسترده هستند. که هم ساکنان و هم معماران از آن بهره مند می شوند. تهویه طبیعی با امکان جریان هوا از سقف تهویه مطبوع از طریق پالایش شبانه و دمیدن هوا از زیر کف. کنترل نور و نظایر اینها دستاوردها و اشکال نو آورانه ای هستند که ضمن اعمال و رعایت آن ها در برخی ساختمان ها توانسته اند انرژی و منابع طبیعی همچون گرما و نور خورشید باد انرژی گرمائی زمین و آب باران را مورد استفاده قرار دهند. در این میان روش های گوناگون مکانیکی گوناگونی نیز برای صرفه جویی در انرژی و سیستم های جدید تولید آن که حداقل تأثیرات ناسازگار با محیط را داشته باشند بکار گرفته شده است. طراحی ساختمان سبز نیز جایگزین مناسبی برای ساختمان های اداری با سیستم تهویه و مصرف زیاد انرژی و کوشش جدی برای مقابله با مشکل آلودگی هوا و مصرف بالای انرژی در این گونه
ساختمان ها است. زمینه پیدایش اکوتک. امروزه در کارهای این معماران ملاحظه می شود که با استفاده از تکنولوژی سعی در استفاده حداکثر از عوامل طبیعی همچون آفتاب باد آب های زیر زمینی و گیاهان برای تنظیم شرایط محیطی ساختمان دارند. لذا در معماری جدید آن ها که به نام اکو_تک (اکولوژِ +تکنولوژی) خوانده می شود تکنولوژی در مقابل طبیعت قرار ندارد باکه در کنار و به موازات طبیعت برای بهره برداری هر چه بیشتر از امکانات محیطی و تأمین آسایش انسان جای دارد. در کارهای اخیر معماران این سبک همواره در کنار عکسهای زیبای ساختمان های آن ها مقطعی از بنا وجود دارد که در آن نحوه استفاده از عوامل اقلیمی با کمک تجهیزاتی همچون دودکشهای هوا آینه های منعکس کننده پوسته های هوشمند گلخانه ها پله های شیشه ای و تبادل کننده های حرارتی نشان داده شده است. شکل خود ساختمان در مقطع نیز با توجه به زوایا تابش آفتاب و سرعت و جهت باد در فصول مختلف سال طراحی شده است. معماری اکوتک. معماران اکوتک از ساختمان به عنوان پوسته دوم نام می برند. منظور از پوست اول پوست بدن انسان است. در کارهای نرمن فاستر و رنزو پیانو پوست دوم همچون پوست اول به صورت هوشمند طراحی شده است.
همچنان که پوست انسان در مقابل سرما گرما رطوبت و کوران هوا از خود عکس العمل نشان می دهند. با استفاده از شیشه های دو جداره کرکره ها و عایقهای حرارتی متحرک مواردی همچون میزان تابش آفتاب سایه کوران هوا و پرت حرارتی در طی روز و شب و در طی فصلهای سرد و گرم سال توسط یک سیستم کامپیوتری کنترل می شود. راجرز از این ساختمان ها به عنوان آفتاب پرست نام می برد (موجودی که خود را با شرایط مختلف محیطی تطبیق می دهد. اکوتک و رابطه آن با طبیعت. فرایند خلق فرم های طبیعی در قرون متمادی برای رسیدن به راه حل های قابل قبول در برابر عوامل خارجی (اقلیم دسترسی به غذا سر پناه و...) توسعه یافته اند. فرمها و فضاهای طبیعت از آنجا که آفریده ها و نمادهای آفریدگارند از هر آنچه که آدمی خلق می کند ازلی تر و جامع ترند. نتیجه استفاده از فرمهای طبیعی در طراحی معماری دستیابی به طرحی عالی است که کارایی سازه ای نیازهای عملکردی و زیبائی شناسی در آن با یکدیگر ترکیب شده اند. سازه باید تابع قوانین طبیعت و تأمین کننده الزامات آن باشد و به طبیعت احترام بگذارد. هر نوع تهویه نوردهی و دیگر سیستم های مکانیکی فناوری های گسترده ای هستند که هم ساکنان و هم معماران ا
ز آن بهره مند می گردند. تهویه طبیعی با امکان جریان هوا از سقف تهویه مطبوع از طریق پالایش شبانه و دمیدن هوا از زیر کف کنترل نور و نظایر اینها دستاوردها و اشکال نو آورانه ای هستند که ضمن اعمال و رعایت آن ها در برخی ساختمان ها توانسته اند انرژی و منابع طبیعی همچون گرما و نور خورشید باد انرژی گرمائی زمین و آب باران را مورد استفاده قرار دهند. در این میان روش های مکانیکی گوناگونی نیز برای صرفه جوئی در انرژی و سیستم های جدید تولید آن که حداقل تأثیرات نا سازگار با محیط را داشته باشند بکار گرفته شده است. اهداف معماری اکوتک. معماری اکوتک با هدف حفظ محیط زیست بر موارد زیر تأکید دارد: 1-کاهش اتلاف و پخش انرژی در محیط 2- کاهش تولید تأثیر گذرانده ها بر سلامت انسان 3-استفاده از موارد قابل بازگشت به چرخه طبیعت 4-رفع سموم مواد اصل طراحی در این سبک بر این اصل استوار است که ساختمان،جزئی کوچک از طبیعت پیرامونی است و باید به عنوان بخشی از اکوسیستم عمل کند و در چرخه حیات قرار گیرد.معماری اکوتک ،طراحی است مردم وار لذا کیفیت فضاهای داخلی ساختمان اهمیت ویژه ای می یابد.در حال این سؤال مطرح است که کیفیت خوب چگونه حاصل می آید؟بدون تردید
کیفیت مطلوب بدون توجه به طبیعت،نورگیری مناسب فضاها و تهویه مطبوع فراهم نمی آید.ازآنجا که پایداری و ماندگاری خود ساختمان به عنوان یک پدیده مد نظر است،لذا ساختن باکیفیت بالا واستفاده از مصالحی با قابلیت ماندگاری طولانی نیز باید درنظرگرفته شود. رسیدن به چنین شرایطی بااستفاده از مدیریت کارآمد و به کارگیری آخرین تکنولوژی ها صورت می گیرد.دستیابی به استانداردهای بالای کیفیت،امنیت و آسایش که در واقع سلامت انسان ها را تأمین می کند ازمهمترین اهداف معماری اکوتک است.درضمن این نکته را نباید نادیده گرفت که بهره گیری از تجربیات گذشتگان در بهبود کیفیت معماری،راهگشای دستیابی به طرح پایدار خواهد بود.
مبدل باک-بوست نوعی مبدل DC-DC است که می تواند به صورت افزاینده یا کاهنده به کار رود. در این مدل که آن را می توان به نوعی هم ارز فلای بک دانست از تنها از یک سلف به جای ترانسفورماتور استفاده می گردد. باک و بوست دو توپولوژی مختلف می باشند. هر کدام از این توپولوژی ها به تنهایی قادر به تولید بازه ای ولتاژ به عنوان ولتاژ خروجی می باشد. توپولوژی اینورتینگ (توپولوژی واژگونی). در این حالت پلاریته ولتاژ خروجی مخالف پلاریته های ولتاژ ورودی می باشد، این مبدل نوعی تغذیه سوئیچنگ می باشد که توپولوژی های مدار آن شبیه مبدل باک و مبدل بوست (ترکیب این دو) هست. در این مبدل خروجی را می توان توسط دیوتی سایکل موج PWM کنترل نمود. یکی از عیب های این مبدل را می توان نداشتن زمین در پایانه های خروجی برشمرد و این کار را کمی برای مدار درایور مشکل می کند، یک پیامد این عیب این است که منبع تغذیه از مدار بار ایزوله می شود زیرا که پلاریته دیود و منبع به سادگی برگردند. مدار سویچ می تواند هم به سمت زمین باشد و هم به سمت منبع. در مبدل باک بوست قسمت پایین رفتن(step down) مبدل باک با قسمت بالا رونده(step up) مبدل بوست ترکیب می گردد. از این مبدل در
منابع تغذیه DC تنظیم شده ای استفاده می شود که در آن ها بخواهیم ولتاژ خروجی بیشتر یا کمتر از ولتاژ ورودی باشد. مبدل باک-بوست را می توان با سری کردن دو مبدل باک و بوست به دست آورد، گرچه مدار آن به شکل ساده تری طراحی می شود. وظیفه مبدل باک-بوست مشابه مبدل کاک است. اصول عملکرد. کل مراحل عملکرد مدار باک بوست در شکل۲ نشان داده شده است. ۱- وضعیت روشن(on state): زمانی که مدار در سویچ روشن می شود در طرف چپ، منبع تغذیه به طور مستقیم به سلف وصل می گردد و دیود خاموش می شود و در سمت راست بار توسط خازن تغذیه می گردد. ۲-وضعیت خاموش(off state): در زمانی که سوئیچ مدار خاموش می شود دیود D روشن می شود و سلف، از طریق دیود، خازن را شارژ و بار را تغذیه می کند در این حالت یک مدار RLC به وجود می آید که با توجه به مقادیر R و L وC می توان مدار را تحلیل نمود. مقایسه مبدل باک و مبدل بوست با مشخصات مبدل باک-بوست: مفهوم ساختار باک-بوست. باک و بوست و همچنین عملکرد باک بوست را می توان به عنوان یکی از مفاهیم رلوکتانس در القاگر دانست که در این مدارات القاگر (سلف) به سرعت توسط جریان شارژ می گردد و با ذخیره انرژی در میدان مغناطیسی در وضعیت دیگر
ی این انرژی را به مدار انتقال می دهد. حالت های عملیاتی. این مبدل بسته به جریانی که از سلف می گذرد، می تواند در سه حالت عمل کند:
مبدل کیوک (تلفظ صحیح:چوک) نوعی مبدل دی سی-دی سی است که می تواند به صورت افزاینده یا کاهنده به کار رود. نامگذاری این مبدل از روی سازنده صرب آن «اسلوبودان چوک» بوده است، که این آرایش را در سال۱۹۶۷ در دانشگاه فنی کالیفرنیا ارائه کرد. مدار مبدل چوک در واقع مدار دوگان مبدل باک-بوست است و مانند آن، قطب های خروجی مدار برعکس قطب های ورودی مدار است. در این مبدل، خازن ابتدای مدار برای ذخیره انرژی از ورودی و انتقال آن به خروجی استفاده می شود. اگر چه مدار این مبدل نسبت به مدار مبدل باک-بوست دارای عناصر بیشتری است، اما مزایایی نسبت به آن دارد، از جمله اینکه ریپل خروجی بسیار کمتر از مدار ساده مبدل باک-بوست است. مبدل کیوک مشابه مبدل باک-بوست بوده و می تواند ولتاژ خروجی بزرگتر یا کوچکتر از ولتاژ ورودی را ایجاد کند، همچنین قطب های ولتاژ خروجی ایجاد شده مخالف قطب های ولتاژ ورودی می باشد. مبدل کیوک می تواند به عنوان ترکیبی از مبدل بوست و مبدل باک دیده شود که دارای یک افزاره سوئیچینگ و یک خازن متقابل است که انرژی را با هم ترکیب می کند. عملکرد. یک مبدل غیرایزوله چوک شامل دو سلف، دو خازن، یک کلید (معمولا یک ترانزیستور) و یک دیود ا
ست. شماتیک آن در شکل ۱ دیده می شود. این یک مبدل معکوس است، بنابراین ولتاژ خروجی نسبت به ولتاژ ورودی منفی است. مزیت اصلی این مبدل جریان پیوسته در ورودی و خروجی مبدل می باشد. نقطه ضعف اصلی فشار جریان بالای سوئیچ است. خازن C1 برای انتقال انرژی استفاده می شود. به طور متناوب از طریق کموتاسیون ترانزیستور و دیود به ورودی و خروجی مبدل متصل می شود (شکل های ۲ و ۳ را ببینید). دو سلف L1 و L2 به ترتیب برای تبدیل منبع ولتاژ ورودی (Vs) و منبع ولتاژ خروجی (Vo) به منابع جریان استفاده می شوند. در یک مقیاس زمانی کوتاه، یک سلف را می توان به عنوان منبع جریان در نظر گرفت زیرا جریان ثابتی را حفظ می کند. این تبدیل ضروری است زیرا اگر خازن مستقیماً به منبع ولتاژ وصل می شد، جریان فقط توسط مقاومت پارازیتی محدود می شد و در نتیجه اتلاف انرژی زیادی را به همراه خواهد داشت. شارژ خازن با منبع جریان (سلف) از محدود شدن جریان مقاومتی و اتلاف انرژی مرتبط با آن جلوگیری می کند. مانند سایر مبدل ها (مبدل باک، مبدل بوست، مبدل باک-بوست) مبدل کیوک می تواند در حالت جریان پیوسته یا ناپیوسته کار کند. با این حال، برخلاف این مبدل ها، می تواند در حالت ولتاژ ن
اپیوسته نیز کار کند (ولتاژ خازن در طول چرخه کموتاسیون به صفر می رسد).
جان ترنچارد نویسنده و فعال سیاسی آزادی خواه بریتانیایی بود.(۱۶۶۲ - ۱۷۲۳) او به همراه تامس گوردون از شناخته شده ترین چهره های جمهوری خواه اوایل قرن هیجدهم و یک ویگ رادیکال به شمار می آمد. گوردون و ترنچارد همراه با یکدیگر نامه هایی را با نام مستعار کیتو CATO منتشر کردند و در آن به دفاع از آزادی بیان و جمهوری خواهی پرداختند. این مقالات در گسترش و بسط اندیشه های جان لاک در عصر خود نقشی مهم بر عهده داشتند. اندیشه های جمهوری خواهانه آنان تاثیری عمیق بر مستعمرات انگلستان در سرزمین جدید آمریکا گذاشت. زندگی. جان ترنچارد در خانواده ای سرشناس از جنوب غرب بریتانیا زاده شد. در ترینیتی کالج در دوبلین در رشته حقوق تحصیل کرد و وکالت پیشه کرد. او از سال ۱۷۲۲ تا زمان مرگش به عنوان نماینده تانتون عضو پارلمان بریتانیا (مجلس عوام) بود.ترنچارد در روز ۱۷ دسامبر ۱۷۲۳ درگذشت. آثار. با توجه به وضع مالی خوب خانوادگی، ترنچارد توانست در بخش عمده زندگی خود درباره مسائل سیاسی با رویکرد ویگ و در مقابل حزب کلیسای عالی قلم بزند. او همراه با والتر مویل در سال ۱۶۹۷ «برهانی در تضاد ارتش دائمی با دولت آزاد» و در سال ۱۶۹۸ «تاریخچه ارتش دائمی در ان
گلستان» را نوشت. او اندیشه اصلاح گرایانه دینی اش را در «تاریخ طبیعی خرافات» (۱۷۰۹) و هفته نامه «ایندیپندنت ویگ» که در سال های ۱۷۲۰ منتشر می شد ترسیم کرد. از سال ۱۷۲۰ تا ۱۷۲۳ ترنچارد همراه با تامس گوردون سری مقالات هفتگی با عنوان «نامه های کیتو» منتشر کرد که به نقد فساد و نبود اخلاق در نظام سیاسی بریتانیا و هشدار نسبت به خودکامگی می پرداخت. این مقالات به بنیادی برای سنت «رفاه عمومی» بدل شد. ترنچارد یک نظریه پرداز و فیلسوف سیاسی نبود اما توانست سنت لیبرالی را به خوبی شرح و بسط داده و اندیشه هایش در بنیان گذاری دموکراسی آمریکا نقشی مهم داشت و همین او را به یکی از اندیشمندان و مدافعین پرنفوذ لیبرالیسم بدل کرد.
داریون، دارایگان، داریوش یا دارا رودخانه ای تاریخی است در شوشتر که از رود شطیط جدا می شود و دوباره به آن ملحق می گردد. این رود در زمان داریوش هخامنشی حفر شده است. این رود که بخشی از خندق تاریخی شوشتر محسوب می شود، به همراه ۱۲ اثر تاریخی دیگر شوشتر به صورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. در نوشته تاریخی رویدادنامه خوزستان، نام این رود در زبان سریانی دارایگان نوشته شده و ساخت آن به داریوش شاه نسبت داده شده است.&lt;ref&gt;