Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
او گرداند و به زبان عبرانیان گفت: "ربّونی" (یعنی استاد). عیسی به او گفت: بر من میاویز، زیرا هنوز نزد پدر صعود نکرده ام. بلکه نزد برادرانم برو و به آنها بگو که نزد پدر خود و پدر شما و خدای خود و خدای شما صعود می کنم. مریم مجدلیه رفت و شاگردان را خبر داد که: "خداوند را دیده ام!" و آنچه به او گفته بود، بدیشان بازگفت». پس از نقل گفتار اناجیل در مورد رستاخیز مسیح، با اولین نگاه برای خواننده شدت اختلاف بین متون روشن می شود تا جایی که شک نمی کند که این متون وحیانی نیست، زیرا اگر یکی را تصدیق کنیم، بناچار باید دیگری را تکذیب کنیم. این نکته ایست که عقل و منطق آن را تأیید می کند. گزیده ای از اختلافات اناجیل. تعداد زن ها. به روایت متی آنها فقط مریم مجدلیه و مریم دیگر (مادر یعقوب) هستند. مرقس می گوید آنها سه نفر هستند: مریم مجدلیه، مریم مادر یعقوب و سالومه. ولی لوقا تعداد آنها را بیشتر از این نقل می کند: مریم مجدلیه، یوآنا، مریم مادر یعقوب و زنان دیگر که همراه آنها مردم دیگری نیز بوده اند. اما یوحنا فقط از مریم مجدلیه نام می برد، همان که مسیح از بدن او هفت شیطان خارج کرد. سنگ و فرشته. به روایت متی سنگ را فرشته ها تکان دا
دند، و بعد از رسیدن زن ها زلزله بزرگی به وقوع پیوست و فرشته نیز روی سنگی که خارج قبر بود نشسته بود. اما مرقس می گوید هنگامی که زنان به مقبره رسیدند، دیدند که سنگ پیش از آمدن آنها برداشته شده است. در روایت مرقس خبری از زلزله بزرگ نیست و فرشته هم داخل مقبره نشسته، نه آنچنان که متی روایت کرده در خارج قبر. لوقا نیز گزارش می دهد که سنگ قبل از آمدن زن ها غلتانیده شده بود، ولی برخلاف متی و مرقس اصلاً از فرشته خبر نمی دهد. به روایت او بعد از حیرت زن ها از قصه سنگ، آنها دو فرشته (نه یک فرشته) را دیدند که در داخل مقبره نشسته اند (نه خارج از آن). اما در روایت یوحنا، مریم مجدلیه هنگامی به قبر می رسد که سنگ از روی قبر غلتانیده شده و اثری هم از فرشته نیست. او هیچ چیزی را ندیده و بعد به سوی پطرس و یوحنا شتافت و با آنها به طرف مقبره بازگشت، ولی اثری از مسیح و فرشته ندیدند. وقتی پطرس و یوحنا رفتند، مریم به سوی قبر نگاه کرد و فرشته را دید که یکی بالای سر ودیگری پائین پا نشسته بودند!! با مراجعه به تفسیرهای عهد جدید تلاش های زیادی برای حل این اختلافات به چشم می خورد که تقریباً همه توجیه ها از سوی نقادان رد می شود؛ زیرا مفسرین در
آخر به این نتیجه می رسند که بگویند: در حقیقت چشم انسانی، قیام مسیح را ندیده و کیفیت آن برای ما روشن نیست ولی برهان بر صحت آن بسیار است. مشکل سه روز و سه شب. علاوه بر اختلافات مذکور، مسیح به شاگردانش در مورد صلیب و مرگ و رستاخیزش خبر داده یعنی خبر داده که پس از سه روز و سه شب از میان مردگان قیام می کند ولی حقیقت این است که مسیح فقط دو شب و یک روز در قبر مانده؛ زیرا دفن او در غروب جمعه و رستاخیز او در طلوع فجر یکشنبه صورت گرفته است. علاوه بر همه این اختلافات، یوحنا تصریح می کند که شاگردان مسیح در مورد قیام مسیح از میان مردگان بی خبر بودند، یعنی مسیح آنها را آگاه نکرده بود. از این رو بر اساس گزارش لوقا شاگردان گفته زنان مبنی بر قیام مسیح را تکذیب کردند. یوحنا نیز در مورد پطرس و یوحنا می گوید: آندو هنوز کتاب را نفهمیده بودند که او باید از میان مردگان برخیزد. نتیجه ای که از روایات به دست می آید این است که یا خبر مرگ و صلیب و قیام مسیح واقعیت ندارد (چنان که بسیاری از محققان مسیحی بر این نکته تأکید کرده اند) یا باید بگوییم اینکه یوحنا می گوید شاگردان مسیح به ویژه وصی او پطرس از قیام او بی خبر بود، اشتباه است. منشأ
تاریخی رستاخیز عیسی. منشأ تاریخی رستاخیز عیسی موضوع تحقیقات و بحث های تاریخی و همچنین محل بحث متکلمان بوده است. گزارش اناجیل، از جمله قبر خالی و ظاهر شدن عیسی مسیح برخاسته بر پیروانش، به طرق مختلف تفسیر و تحلیل شده است. در میان تفاسیر مختلف این فرضیات که عیسی روی صلیب نمرد، اینکه مقبره خالی نتیجه دزدیده شدن بدن عیسی بوده است، یا همان طور که در مصلوب شدن رومی ها معمول بود، عیسی مسیح هرگز دفن نشد، وجود دارد تلقی دیگر ادیان دربارهٔ رستاخیز عیسی. یهودیان، مسلمانان و سایر غیر مسیحیان و همچنین برخی از مسیحیان، در مورد اینکه آیا عیسی واقعاً از مرگ برخاسته است، اختلاف نظر دارند. یهودیت. مسیحیت در قرن اول میلادی از یهودیت جدا شد و از آن زمان این دو دین در الهیات متفاوت بوده اند. به گفته تولدوت یشو، پیکر عیسی مسیح در همان شب توسط باغبانی به نام یهودا برداشته شد، پس از شنیدن این که شاگردان قصد داشتند جنازه عیسی را بدزدند. البته دیدگاه او در ادبیات ربانی معیار و شرعی نیست. گنوسی ها. همچنین ملاحظه کنید گنوسیسم این گروه از مسیحیان معتقد به رستاخیز جسمانی نیستند. از نظر آنها هرگونه زنده شدن مردگان از همان ابتدا منتفی بود. ا
سلام. مسلمانان معتقدند که عیسی پسر مریم پیامبری مقدس با پیامی الهی بود. دیدگاه اسلامی این است که عیسی به صلیب کشیده نشد و در آخرالزمان به جهان برخواهد گشت. اما خداوند او را نزد خود بالا برد. رستاخیز دوم. در کتاب مکاشفات شرحی از اتفاقاتی که در زمان نزدیک به رستاخیز دوم و آمدن دوبارهٔ عیسی و بعد از آمدن او می افتد گفته شده. در انجیل عهد جدید آمده است که پیش از وقوع "دورهٔ رنج بزرگ"، مسیح به زمین می آید و با خودش همهٔ مؤمنین واقعی، چه آن ها که زنده اند و چه آن ها که مرده اند را به آسمان می برد. در طول آن رنج ها و آن جنگها مؤمنین در بهشت هستند و مسیح به همراه مردم اسرائیل کارها را انجام می دهد. آن ها با ضد مسیح می جنگند. ضد مسیح، در سال های پایانی جهان ظاهر می شود و جهان را تحت اختیار خود درمی آورد. او یک فرمانروای قدرتمند و ظالم است که تظاهر می کند خداست و معجزاتی هم دارد. از دید مسیحیان، او هم اکنون هم در روی زمین زندگی می کند. تلقی های مختلف نسبت به رستاخیز دوم. عقیدهٔ مسیحیان دربارهٔ چگونگی رستاخیز دوم عیسی تفاوتهایی دارد. عده ای از آنچه در انجیل آمده است به این نتیجه رسیده اند که مسیح ۱۰۰۰ سال بر دنیا حکومت
خواهد کرد و این حکومتی نیک خواهد بود و همهٔ مردم دنیا او را به عنوان یگانه پادشاه، قبول خواهند کرد و در پایان این ۱۰۰۰ سال، مردگان و زندگان به وسیلهٔ مسیح داوری خواهند شد و معلوم می گردد که چه کسی باید به بهشت برود و چه کسی به دوزخ. در این دیدگاه، پیش از ظهور دوم مسیح، همه چیز در جهان روزبه روز بدتر می شود تا آنجا که برای بشر فاجعه به بار می آید. کسانی که به این وقایع باور دارند چندان برایشان مهم نیست که کاری کنند تا جهان جای بهتری برای زندگی شود؛ چرا که قرار است خدا جهان را با نابود کردن بسیاری از آن، از بدیها پاک کند. در حقیقت آن ها فقط به تبلیغِ مسیحیت بها می دهند تا افراد بیشتری را به دین مسیحی درآورند تا آن ها برای روز داوری آماده شوند و عدهٔ کمتری به دوزخ بروند. این افراد عقیده دارند که کلیسا نباید در امور سیاسی و کشورداری یا امور مردم، برای بهبود وضع جامعه دخالت کند. حتی بعضی از آن ها در مقابل اقدامات مسیحیان دیگر در جهت فعالیت های سیاسی و اجتماعی، عصبانی می شوند؛ چرا که عقیده دارند این طرح خداوند است که جامعه به سمت بدتر شدن برود. عده ای دیگر باور دارند که گرچه مسیح روزی خواهد آمد ولی ما اکنون هم تحت
حکومت عیسی هستیم و حکومت عیسی مسیح از همان روز "رستاخیز اول" او شروع شده است و جهان به تدریج به سوی صلح و نیکوکاری می رود و مسیح از آسمان و با تلقین روشهای درست به افراد مؤمن و کشیشان کلیسا، در حال پیش بردن جهان به سوی پاکی ست. در نتیجهٔ این طرز تلقی، ایشان اعتقاد دارند که کشورها باید توسط حکومت های مذهبی و کلیسایی اداره شوند و کلیسا باید در امور مردم دخالت کند تا حکومت مسیح بتواند رشد کند و خواسته های او اجرا شود.
استفان پیرسون (متولد ۴ اکتبر ۱۹۴۷) بازرگان و کارآفرین سوئدی است. بنا به گزارش مجله فوربز، پیرسون ثروتمندترین فرد سوئد در سال ۲۰۱۲ شناخته شده است. در ماه مارس ۲۰۱۳، مجله فوربز دارایی خالص وی را معادل ۲۸ میلیارد دلار برآورد کرد. پیرسون؛ رییس هیئت مدیره و سهامدار اصلی شرکت اچ اند ام است، که توسط پدر او ارلینگ پیرسون، در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد. استفان پیرسون در سال ۱۹۸۲ از سوی پدرش، به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت اچ اند ام، منصوب شد. وی تا سال ۱۹۹۸ در این مقام باقی ماند و از این سال به بعد نیز، به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت، فعالیت می نماید. در سال ۲۰۱۲ بلومبرگ در فهرست منتشر شده تحت عنوان میلیاردرهای بلومبرگ، ارزش دارایی های پیرسون را ۲۳،۵ میلیارد دلار اعلام کرده و او را در رتبه ۱۷ از ثروتمندترین افراد جهان، قرار داده است. در حالیکه فوربز، در همین سال، ارزش دارایی های پیرسون را، معادل ۲۶ میلیارد دلار برآورد کرده و او را در رتبه ۸ از ثروتمندترین افراد جهان، ذکر نموده است. پیرسون همچنین دارای سهام قابل توجهی، در شرکت سوئدی هگزاگون می باشد. وی به عنوان حامی مالی و اسپانسر اصلی باشگاه فوتبال دیورگاردن سوئد نیز، محسوب
دستگاه اتانازی (اتانازی) وسیله ای است که به انسان اجازه می دهد با تحمل کم ترین درد ممکن خود را بکشد. این دستگاه به افرادی که بیماری لاعلاج دارند، کمک می کند تا به صورت داوطلبانه و بدون تحمل دردهای مزمن و سخت، به زندگی خود به شکل اتانازی پایان دهند. افرادی که مایل به اتانازی هستند، هم می توانند خود از این دستگاه استفاده و آن را راه اندازی کنند، و هم می توانند با کمک گرفتن از شخص دیگری، مثلاً یک پزشک، از آن استفاده کنند که در صورت دوم به آن خودکشی کمکی گفته می شود. همواره بحث و جدل دربارهٔ مسائل اخلاقی اتانازی و استفاده از دستگاه اتانازی وجود داشته و دارد. ثاناترون. ثاناترون نوعی دستگاه اتانازی است که جک کورکیان آن را اختراع نمود. طرز کار این دستگاه بدین صورت است که پس از اتصال به بدن فرد، وی می تواند با فشردن یک دکمه سبب تزریق داروهای مرگبار به بدن خود شده و از این طریق اتانازی اتفاق می افتد. تا به حال دو اتانازی از طریق تزریق وریدی داروهای کشنده به وسیلهٔ این دستگاه به ثبت رسیده است. کِوُرکیان نام اختراعش را «ثاناترون» یا «ماشین مرگ» گذاشت. دستگاه ثاناترون دارای سه کپسول به پهنای ۱۵۰ میلی متر و ارتفاع ۴۶۰ میل
ی متر است که بر روی یک چارچوب فلزی نصب شده اند. بر روی هر یک از این کپسول ها یک سرنگ تعبیه شده که سوزن آن وارد یکی از رگ های دست فرد می گردد. در کپسول اول سرم نرمال سالین وجود دارد. در کپسول دیگر نوعی باربیتورات خواب آور به نام تیوپنتال سدیم و در کپسول سوم هم ترکیبی از پتاسیم کلرید برای ایست قلبی و پانکورونیوم برای آرامش بدن و جلوگیری از چنگه در هنگام مرگ موجود است. از این داروها در اعدام از طریق تزریق کشنده نیز استفاده می شود؛ با این تفاوت که در تزریق کشنده، پانکورونیوم، قبل از پتاسیم کلرید به بدن فرد تزریق می شود. روند کار بدین صورت است که ابتدا فرد کمک کننده فرایند تزریق سالین را آغاز می کند. سپس خود فردی که قصد مردن دارد می بایست با زدن یک دکمه یا کشیدن یک طناب باعث تزریق تیوپنتال سدیم به بدن خود شود. پس از آن که فرد بیهوش شد، دستگاه شروع به تزریق داروی مرگبار پتاسیم کلرید به بدن وی می کند. نظر بر این است که مواد مرگبار پس از آن که فرد بیهوش شد وارد جریان خون وی گردد. زمان مرگ با این روش ۲ دقیقه است. مرسیترون. کِوُرکیان در ساخت دستگاه دیگری به نام «مرسیترون» یا «ماشین ترحم» که گاز کربن مونوکسید را از طریق
یک ماسک گاز به بدن فرد منتقل می کند نیز مشارکت داشت. وی نمی توانست خود، دستگاه مرسیترون را بسازد و می بایست از طریق افراد دیگر دست به این کار می زد چرا که پس از دو اتانازیی که توسط ثاناترون صورت پذیرفت، جواز پزشکی وی باطل شد و او دیگر به داروهای مرگبار دسترسی نداشت. مرسیترون دستگاهی است بسیار ساده که تنها شامل یک کپسول کربن مونوکسید است که از طریق یک لولهٔ باریک به یک ماسک گاز متصل است. برای راه اندازی آن کافی است فرد یک شیر را باز کند تا گاز کربن مونوکسید به جریان بیفتد. اگر فرد توانایی فیزیکی برای چرخاندن شیر نداشته باشد، برای آسانی کار یک دستهٔ کمکی نیز به شیر متصل می شود. براساس تخمین کورکیان، زمان مرگ با این روش ۱۰ دقیقه یا بیشتر است. وی گاهی از فرد می خواست که در هنگام انجام عملیات اتانازی از داروی مسکن استفاده کند و عضلات بدن خود را با نفس های عمیق، آرام نگاه دارد. گاز مونوکسید کربن می تواند برای کسانی که جسد را پیدا می کنند، همچون خانواده یا پلیس، مخاطره آمیز باشد. ماشین رهایی. ماشین رهایی توسط فیلیپ نیچک اختراع شد. در این دستگاه از یک لپ تاپ که نرم افزاری به نام «رهایی» روی آن نصب است، استفاده شده ا
ست. این نرم افزار یک سری سؤال هایی را از فرد می پرسد و اگر پاسخ فرد درست باشد، دستگاه عملیات تزریق باربیتورات خواب آور و تزریق کشنده را به طور خودکار شروع می کند. نیچک در مصاحبه ای دلایل خود برای ساخت این دستگاه را بیان نمود. او عقیده داشت که حتی اگر اتانازی از نظر قانونی آزاد باشد و پزشک بتواند این کار را انجام دهد، بهتر این است که خود بیمار، شروع کنندهٔ عملیات باشد. همچنین دستگاه به فرد این اجازه را می دهد که پس از آن که دکمه را فشار داد، با خانوادهٔ خود خلوت کند. این دستگاه تحت قانون حمایت از بیماران لاعلاج مصوب ۱۹۹۵ در قلمرو شمالی استرالیا ساخته شد اما بعدها این قانون مُلغا گردید. دستگاه اتانازی خروج جهانی. دستگاه خروج نیز توسط نیچک در سازمان غیرانتفاعی خروج جهانی در سال ۲۰۰۸ اختراع شد. در این دستگاه از یک کپسول گاز معمولی پیکنیک پر از گاز نیتروژن، یک کیسه خودکشی و یک لولهٔ باریک پلاستیکی که یک سر آن داخل کیسهٔ خودکشی قرار دارد و سر دیگر آن به کپسول گاز نیتروژن متصل است، استفاده شده است. این دستگاه در واقع بهینه سازی شدهٔ روش خودکشی به وسیلهٔ کیسه خودکشی به اضافهٔ هلیوم است که نیچک در کتابش با عنوان کتابچ
ه راهنمای داروی آرام آن را به تفصیل توضیح داده است. عقیدهٔ نیچک بر این است که به جای استفاده از یک کپسول گاز از پیش پُرشده از هلیوم، می توان سیلندرهای ال پی جی خالی را با فشار ۳۳۰۰ پاسکال از گاز نیتروژن پر نموده و سپس با استفاده از یک نازل گاز نیتروژن را به طوری که ۱۰ لیتر در هر دقیقه وارد کیسه خودکشی شود، به جریان انداخت. مزایای استفاده از دستگاه خروج نسبت به کیسهٔ خودکشی عبارت اند از: نیچک معتقد است که این روش، بی عیب و نقص و همچنین غیرقابل تشخیص است چرا که تمامی ابزار مورد نیاز برای ساخت آن را می توان از ابزارفروشی ها به راحتی تهیه نمود. همچنین بیمار با استنشاق نیتروژن خالص به سرعت بیهوش می شود (تقریباً پس از ۱۲ ثانیه) و مرگ، دقایقی بعد رخ خواهد داد. وی می گوید: «خب این کار خیلی سریع بوده و نیازی به دارو هم نیست. مهم تر این که صددرصد جواب می دهد. این روش، پایا، آرام، در دسترس و غیرقابل تشخیص است.» همچنین وی در سال ۲۰۱۰ اظهار داشت که هلیوم در کالبدگشایی قابل تشخیص است. کارایی این روش بیشتر به دلیل محروم داشتن بدن از اکسیژن، هیپوکسی و در نتیجه خفگی است. کمبود اکسیژن و وفور دی اکسید کربن سبب ایجاد نوعی حس وحش
ت ناشی از اختناق و در نتیجه هایپرکاپنیا می شود. در حالی که با استفاده از گازهای بی اثر همچون نیتروژن، هلیوم یا آرگون، چنین واکنش هایی از بدن دیده نمی شود. ایدهٔ اولیهٔ اتانازی به وسیلهٔ محروم سازی اکسیژن از بدن، ابتدا توسط درک همفری در کتاب خروج نهایی به سال ۱۹۹۲ مورد بررسی قرار گرفت. این ایدهٔ اولیه بعدها توسط گروه نوتِک به ریاست جان هافسییز، فیلیپ نیچک و درک همفری در سال ۱۹۹۸ با جایگزینی گاز هلیوم، بهبود داده شد. نیچک با وجود آنکه در کتابچه راهنمای داروی آرام برای این روش استفاده از کپسول یک بار مصرف هلیوم (که معمولاً برای پر کردن بادکنک از آن استفاده می شود) را توصیه می کند، اما در اختراع خود از کپسول گاز معمولی پیکنیک استفاده می کند. تماس نزدیک بدن انسان با گاز خنثی، کشنده است اما اگر گاز خنثی در هوا آزاد شود، به سرعت از بین می رود و ضرری برای دیگران ندارد. این نوع گاز، نه آتش می گیرد و نه منفجر می شود. همفری در کتابش توضیح می دهد که می توان برای این کار از یک کیسهٔ پلاستیکی محکم استفاده کرد و آن را ابتدا بر روی سر کشیده و سپس دهانهٔ آن را با یک طناب می بندیم. بعد با رهاسازی گاز خنثی از طریق لولهٔ باریکی
که در کیسه تعبیه شده، باعث تماس نزدیک گاز با بدن می شویم که نتیجهٔ آن، مرگ فوری است. دستگاه سارکو. در سال ۲۰۱۷، نیچک یک کپسول خودکشی با چاپ سه بعدی را ابداع کرد که نام آن را «دستگاه سارکو» گذاشت. سارکو حاوی یک پد لمسی و نیتروژن است و پس از وارد کردن کد فعال سازی، «دوباره از فرد پرسیده می شود که آیا می خواهد بمیرد». پاسخ مثبت باعث می شود نیتروژن به داخل کپسول جریان یابد و اکسیژن را جایگزین کند و مدت کوتاهی پس از آن مرگ اتفاق بیفتد. دستگاه سارکو را نمی توان روی پرینترهای سه بعدی کوچک چاپ کرد. دستگاه سارکو یک «مرگ سرخوشانه» ارائه می دهد. دستگاه اتانازی پیشرفته. اتانازی پیشرفته شامل تزریق ایمپلنتی حاوی سموم کشنده به بیماران مبتلا به زوال عقل زودرس است. با پیشرفت بیماریِ بیمار، سموم از ایمپلنت خارج می شوند تا بیمار را بکشند. گزارش موردی. «مرگ با این روش در سال ۲۰۰۰ میلادی در کارولینای جنوبی اتفاق افتاد. مورد یک پیرزن ۶۰ساله بود که نوعی سرطان به نام AdCC گرفته بود. این سرطان حتی تا چشم های وی نیز پیشروی کرده بود و سبب دوبینی شده بود. شوهرش او ۲ ساعت پس از مرگش جسد وی را روی کاناپهٔ اتاق پذیرایی پیدا کرده بود. پیرزن
در حالی پیدا شد که یک ماسک جراحی به صورت داشت و یک کیسهٔ پلاستیکی دور سرش پیچیده شده بود. کنار جسد او نیز یک کپسول گاز که روی آن نوشته شده بود «هلیوم» به چشم می خورد. لوله ای باریک به کپسول وصل بود که انتهای آن در کیسه قرار داشت. همچنین در کنار جسد پیرزن، نسخه ای از کتاب خروج نهایی و مجلهٔ هملاک سوسایتی به تاریخ بهار ۲۰۰۰ دیده می شد که مقاله ای دربارهٔ خودکشی با استفاده از گاز هلیوم در آن به چاپ رسیده بود. به نظر می رسید وی تمامی دستورالعمل های این کتاب و مجله را انجام داده است. پوست جسد، سالم بود و هیچ اثری از مسمومیت دیده نمی شد. انواع تست های سم شناسی نیز هیچ چیز به خصوصی را در ادرار و خون وی نیافتند. وقتی شخصی در یک محفظهٔ پلاستیکی پر از هلیوم نفس عمیق بکشد، به سرعت بیهوش شده و مرگ سریع اتفاق می افتد». نیچک معتقد است که بیماران لاعلاج با استفاده از این دستگاه، بیشتر عمر خواهند کرد و میل به زندگی دارند چرا که این دستگاه به آن ها امکان می دهد که آیندهٔ خود را کنترل کنند. وی می گوید: «این که ما با استفاده از چنین دستگاهی به بیمار اجازه بدیم که زندگی و مشکل خود را خودش کنترل کند، باعث می شود که میل به زندگی
در فرد بیمار بیشتر شود. شاید متناقض به نظر برسد ولی بیمارانی که حس می کنند زندگی و مرگ در اختیار خود آن هاست، کم تر به اعمال غم انگیز این چنینی دست می زنند.» منابع. ویکی پدیای انگلیسی
مسیحیت غربی از کلیسای لاتینِ کلیسای کاتولیک و فرقه هایی که در طول تاریخ از آن مشتق شده اند تشکیل شده است. از جمله کلیسای انگلیکان، لوتریان، مشایخیان، متدیست ها و دیگر شاخه های سنتی پروتستان است. از این اصطلاح معمولاًَ در برابر کلیسای ارتدکس شرقی استفاده می شود. مسیحیت غربی در حدود ۹۰ درصد از مسیحیان در سراسر جهان را به خود اختصاص داده است. مسیحیت غربی اصطلاحی است که برای اشاره به شاخه ای از مسیحیت در مناطق غربی جهان استفاده می شود. این شاخه ی مسیحیت شامل مسیحیت کاتولیک و مسیحیت پروتستانی می شود. تعریف: مسیحیت غربی شاخه ای از مسیحیت است که در کشورهای غربی مانند اروپا و آمریکا شیوع دارد و تحت تأثیر فرهنگ و تاریخ این مناطق قرار گرفته است. تقسیمات: مسیحیت غربی دو شاخه ی اصلی دارد: کاتولیک و پروتستانی. هر دوی این شاخه ها با برخی تفاوت ها در عقاید و رسوم، معتقدان خود را جمع می کنند. مسیحیت کاتولیک: مسیحیت کاتولیک به عنوان یکی از شاخه های اصلی مسیحیت در غرب شناخته می شود. کلیسای کاتولیک در رم مرکز خود را دارد و به رهبری پاپ، رهبر عالم کاتولیک، قرار دارد. مسیحیت کاتولیک عقایدی را در مورد توحید خدا، عصمت پاکدامنی ماری
، خویشتن سالی بودن مسیح و ... پذیرفته است. مسیحیت پروتستانی: مسیحیت پروتستانی نیز در مسیحیت غربی یک جایگاه ویژه دارد. پروتستانتیسم در قرن ۱۶ میلادی در اروپا برانگیخته شد و از کلیسای کاتولیک به عنوان اصلی ترین شاخه ی مسیحیت پروتست کرد. در پروتستانتیسم، اعتقاد به مسیح و کتاب مقدس، سازمان کلیسایی و عقیده های دیگر تا حدی با کاتولیسیسم متفاوت است. تشابهات هر دو شاخه مسیحی: با وجود تفاوت ها، هر دو شاخه ی مسیحیت کاتولیک و پروتستانی در باورها و رسوم مشترکی نیز دارند. مثلاً هر دو شاخه اعتقاد دارند که عیسی مسیح پس از صلب از مردگان برخیزیده است و بر ارتباط نزدیک خداوند و انسان تأکید دارند. ویژگی ها و کارکردها: مسیحیت غربی در حالت کلی نقش بسیار مهمی در شکل گیری تاریخ، فرهنگ و هنر غربی ایفا کرده است. این شاخه از مسیحیت در توسعه ی دانش و علم نیز نقشی حیاتی داشته است. مطالب مرتبط. مسیحیت شرقی شورای افسوس پروتستانتیسم کاتولیسیسم جهان غرب
کیسهٔ خودکشی ، که از آن با عنوان کیسهٔ خروج نیز یاد می شود که تاکنون در کشورهایی مانند کانادا و استرالیا به فروش رفته است. کیسه خودکشی در واقع محفظه ای پلاستیکی است که بر سر آن یک بند کشی نصب شده و برای خودکشی مورد استفاده قرار می گیرد. اگر کیسه خودکشی و لوله کپسول گاز متصل به آن را قبل از پیدا شدن جسد بردارند، تشخیص علت مرگ بسیار دشوار خواهد بود. تاریخچه. ایده کیسه خروج در آغاز توسط درک همفری در کتابش به نام «خروج نهایی» که در سال ۱۹۹۲ به چاپ رسید، مطرح شد. در این کتاب آمده است که کیسه خروج یک کیسه نسبتاً بزرگ پلاستیکی است که یک بند ولکرو در گلوگاه آن قرار دارد. در دیگر نشریات هملاک سوسایتی نیز انواع مختلفی از کیسه خروج به همراه چگونگی استفاده از گاز هلیوم در آن شرح داده شده است. دکتر ریچارد مک دونالد، مدیر پزشکان هملاک سوسایتی، در سال ۲۰۰۳ اظهار داشت که محدود شدن دسترسی به باربیتورات ها سبب به وجود آمدن کیسه خروج شده است. دکتر فیلیپ نیچک استرالیایی نیز که خود یکی از طرفداران حق مردن است در فیلم های مستندی همچون «انجام آن توسط بتی» و در کتابچه های تبلیغاتی، نحوه استفاده از کیسه خروج را شرح داده است. یک گروه
استرالیایی متخصص در کار اوتانازی به نام «خروج جهانی» در سال ۲۰۰۲ نمونه های تجاری این کیسه را تولید کرد. تا قبل از آن، استرالیایی ها می توانستند از طریق اینترنت کیسه خروج را از گروه های طرفدار حق مردن در کانادا خریداری کنند. کانادایی ها ارسال کیسه های خروج به استرالیا را در سال ۲۰۰۱ و پس از تجدید نظر دولت استرالیا در زمینه قانون ورود این گونه محصولات به آن کشور متوقف کردند. نام دیگر کیسه خروج «کیسه آسی» می باشد. دو سال بعد، دو عضو سازمان خروج نهایی در آتلانتا به جرم یاری رساندن یک مرد مبتلا به سرطان در انجام عمل اوتانازی دستگیر شدند. بازرسان اعلام داشتند که این سازمان در حد اقل ۲۰۰ قتل دیگر از راه خودکشی کمکی دست داشته است. به اعضای این سازمان آموزش داده می شود که برای کمک به فرد در انجام خودکشی ابزار لازم همچون کپسول گاز هلیوم یا کیسه خودکشی را تهیه و آماده نمایند. محدودیت های قانونی فروش. در سال ۲۰۱۱ گروه «گلد گروپ» در ال کاجون، کالیفرنیا که توسط یک پیرزن ۹۱ ساله اداره می شد و اقدام به فروش کیسه های خروج از طریق ایمیل می کرد، توسط اف بی آی کشف و بسته شد. این مورد سبب شد که اورگان اولین ایالت آمریکا باشد که د
ر جولای همان سال فروش هر گونه ابزار خودکشی را ممنوع کند. علوم پزشکی. خودکشی های با استفاده این روش در مقالات به خوبی مورد استناد قرار گرفته اند. در تحقیق «خودکشی" از طریق خفگی با هلیوم و "کیسه خروج»؛ (توسط اوگدن و همکاران)؛ نویسندگان مورد خودکشی یک زن ۶۰ساله مبتلا به آدنوئید سیستیک کارسینوما را شرح داده اند. این زن در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۰، در کارولینای جنوبی با کمک کیسه خروج و هلیوم خودکشی کرد. مواردی از خودکشی به وسیله گازهای دیگری غیر از هلیوم همچون متان یا مخلوط پروپان - بوتان نیز گزارش شده است. تحقیق دیگری در سال ۲۰۱۱ نشان داد که اطلاعات فراوانی دربارهٔ نحوه استفاده از کیسه خروج به همراه نوعی گاز نجیب به صورت تصویری و نوشتاری در اینترنت پخش شده است.
ریو کلارو شهری در کشور ترینیداد و توباگو، استان مایارو-ریو کلارو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی ۱٫۳۹۹ نفر بوده است.
تطهیر نام فیلم درام به کارگردانی آنتی یوکینن، محصول سال ۲۰۱۲ کشور فنلاند است. این فیلم بر پایهٔ رمانی "به همین نام" نوشتهٔ سوفی اکسانن ساخته شده است و نمایندهٔ کشور فنلاند در هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار در بخش جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان بود که به بخش نهایی راه نیافت.
سوء استفاده دینی یا بدرفتاری دینی، به هر گونه استفاده بد که تحت پوشش دین تجویز شود گفته می شود، که می تواند شامل آسیب های روانی، آزار و اذیت یا تحقیر باشد. سوءاستفاده همچنین می تواند شامل سوء مصرف دین برای اهداف خودخواهانه، سکولار یا ایدئولوژیک باشد، از جمله سوءاستفاده از موقعیت مذهبی، به عنوان مثال در موارد سوء استفاده جنسی کاتولیک.
مصاحب (تلفظ می شود/mosɒheb/) به معنی همنشین می تواند به موارد زیر اشاره کند:
آزار و اذیت دینی عبارت است از بدرفتاری منظم با یک فرد یا گروهی از افراد در پاسخ به باورها یا وابستگی های مذهبی و دینی آنها یا عدم وجود وابستگی دینی یا بی دینی. گرایش جوامع یا گروه های درون جوامع به بیگانه دانستن یا سرکوب خرده فرهنگ های مختلف یک موضوع تکراری در تاریخ انسان است. علاوه بر این، از آنجایی که مذهب یک فرد غالباً احساس اخلاقی، جهان بینی، خودانگاری، نگرش نسبت به دیگران و هویت کلی شخصی را تعیین می کند، تفاوت های مذهبی تا حد قابل توجهی می تواند عوامل فرهنگی، فردی و اجتماعی قابل توجه باشد. آزار و اذیت مذهبی ممکن است با تعصب مذهبی یا پیش داوری آغاز شود (یعنی زمانی که اعضای یک گروه مسلط ادیان دیگری را به غیر از ادیان خود تحقیر می کنند) یا ممکن است زمانی که دولت یک گروه مذهبی خاص را تهدیدی برای امنیت خود می بیند، باعث تحقیر آن می شود. در سطح اجتماعی، انسانیت زدایی یک گروه مذهبی خاص ممکن است به آسانی با اعمال خشونت آمیز یا دیگر اشکال آزار و شکنجه همراه باشد. آزار و اذیت مذهبی ممکن است نتیجه قوانین اجتماعی و/یا دولتی باشد. مقررات دولتی به قوانینی گفته می شود که دولت برای تنظیم یک دین وضع می کند و مقررات اجتما
عی تبعیض علیه شهروندان است زیرا آنها به یک یا چند دین پایبند هستند. در واقع، در برخی کشورها آزار دینی منجر به خشونت دینی و مشکل حقوق بشر می شود. پاکسازی مذهبی. پاکسازی مذهبی نوواژه ای است برای یک نوع از اذیت و آزار مذهبی که در آن یکدستی دینی در سرزمین تحت کنترل اکثریت دینی، از طریق ابزارهایی مانند حبس، اخراج، یا مرگ بر اعضای یک اقلیت دینی به دست می آید.
خشونت مذهبی اصطلاحی است که پدیده هایی را پوشش می دهد که در آنها دین، موضوع یا هدف رفتار خشونت آمیز است. خشونت دینی، به طور خاص خشونتی است که در واکنش یا توسط احکام، متون یا آموزه های دینی صورت می گیرد. این امر شامل خشونت علیه نهادهای دینی، افراد یا اشیا می شود، یا هر جایی که خشونت به شکلی با انگیزه دینی هدف یا مجری خشونت صورت بگیرد. خشونت دینی به طور انحصاری به خشونت اعمال شده از سوی گروه های دینی گفته نمی شود و می تواند خشونت گروه های سکولار علیه گروه های مذهبی را هم شامل شود.
وقایع مارس یا روزهای مارس نزاع بین قومی و کشتارجمعی تا ۱۲٬۰۰۰ آذربایجانی و دیگر مسلمانان است که بین ۳۰ مارس تا ۲ آوریل ۱۹۱۸ در شهر باکو و نواحی نزدیکش در فرمانداری باکوی جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی به وقوع پیوست. این وقایع که کشمکش بین بلشویک ها با حمایت فدراسیون انقلابی ارمنی در یک سو و حزب آذربایجانی مساوات در سوی دیگر آن را تسهیل کرد، به شایعاتی در خصوص یک قیام احتمالی مسلمانان در میان نیروهای بلشویک و داشناک دامن زد و به ایجاد کمون کوتاه مدت ۲۶ روزه باکو در آوریل ۱۹۱۸ انجامید. بیشتر منابع تاریخی و گزارش ها وقایع مارس را در پیش زمینه ناآرامی جنگ داخلی تفسیر می کنند، در حالی که منابع معاصر جمهوری آذربایجان رسماً از وقایع مارس به عنوان "نسل کشی" () یاد می کنند. در پی این وقایع، روزهای سپتامبر رخ داد که ۱۰٬۰۰۰ ارمنی تبار از سوی اردوی اسلام قفقاز و همپیمانان محلی آذری آنها در پی تسخیر باکو کشتار جمعی شدند.