Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ستجوی هواپیمای مالزی، زیردریایی بی سرنشین "بلوفین-۲۱ " برای یافتن لاشه هواپیما به اعماق اقیانوس فرستاده می شود. پیش تر این گروه اعلام کرده بود که از هشتم ماه آوریل تاکنون سیگنال جدیدی دریافت نکرده است و از احتمال تمام شدن باتری های جعبه سیاه هواپیما ابراز نگرانی کرده بود. این زیردریایی حدود پنج متر طول دارد و با داشتن دستگاه دریافت سیگنال در آب می تواند از بستر اقیانوس نقشه برداری کند. زیردریایی بی سرنشین در مناطقی به عمق اقیانوس فرستاده می شود که قبلاً سیگنال های احتمالی متعلق به جعبه سیاه دریافت شده بود. این زیردریایی در یک شعاع ده کیلومتری در محل دریافت سیگنال های پیشین در بستر اقیانوس هند جستجو کرد و با داشتن دستگاه دریافت سیگنال در آب می تواند از بستر اقیانوس نقشه برداری کند. بلوفین۲۱ تا عمق ۴۵۰۰ متری دریا و سپس به عمق ۴۶۹۵ متر رفت. نظریهٔ جدیدی توسط 'لری ونس'، یکی از با تجربه ترین محققان سانحه هوایی در جهان و محقق ارشد سابق انجمن ایمنی حمل و نقل کانادا مطرح شده است مبنی براینکه پرواز ام. اچ ۳۷۰ خطوط هوایی مالزی به طور عمد به سوی اقیانوس هدایت شده است. تارنمای 'بیزینس اینسایدر' استرالیا از قول این محقق گ
فته است که سائیدگی کناره و گوشه های قطعه یافت شده از بال هواپیما، نشان می دهد هواپیما فرودی تحت کنترل بر روی سطح آب داشته است. ونس معتقد است آسیب هایی که بر روی بدنه هواپیما وارد شده نشان می دهد تنها می تواند توسط تماس طولانی مدت با سطح آب با سرعت بالا ایجاد شده باشد. 'پائول کندی' مدیر طرح شرکت هلندی 'فوگرو' در عملیات جستجو اخیراً پس از دو سال تلاش برای یافتن اثری از پرواز ناپدید شده ام. اچ ۳۷۰ مالزی اعلام کرد احتمالاً محل این دو سال جستجو اشتباه بوده است. کارشناسان این شرکت هلندی احتمال دادند این هواپیما در لحظات آخر به جای فرورفتن سریع در آب های عمیق جنوب اقیانوس هند و در نزدیکی استرالیا، به صورت آرام به زیر آب رفته باشد که به این معناست آن ها برای دو سال مسیر نادرستی را جستجو کرده اند. او و تیمش این بحث را مدنظر قرار داده اند که این هواپیما به آرامی به زیر آب رفته و در مکانی دورتر از محل جستجو قرار گرفته باشد. دربارهٔ بوئینگ ۷۷۷. هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ یکی از ایمن ترین هواپیماهای جهان شناخته می شود. این هواپیما از ژوئن ۱۹۹۵ که اولین پرواز تجاری اش را آغاز کرد تا به امروز فقط دچار دو حادثه شده است که یکی در سا
ل ۲۰۰۸ برای پرواز ۳۸ هواپیمایی بریتانیا بوده که هیچ تلفاتی نداشت و دیگری در سال ۲۰۱۳ برای پرواز شماره ۲۱۴ هواپیمایی آسیانا که ۳ نفر در جریان آن مردند. پرواز ۳۷۰ که ناپدید شده، ۴۰۴ مین بوئینگ ۷۷۷ است که توسط شرکت آمریکایی بوئینگ ساخته شده است. اولین پروازش در ۱۴ مه ۲۰۰۲ بود و در ۳۱ مه همان سال به هواپیمایی مالزی تحویل داده شد. براساس آمار شرکت هواپیمایی مالزی، این هواپیما از زمان ساختش در سال ۲۰۰۲، ۲۰٬۲۴۳ ساعت و ۳٬۰۲۳ بار پرواز داشته است. آخرین بار هم در فوریهٔ ۲۰۱۴ سرویس شده است. مسافرین و خدمه. خدمه. تمام ۱۲ نفر خدمه شهروند مالزی بودند. خلبان یک پرواز، خلبان زاهاری احمدشاه ۵۳ ساله اهل پنانگ بود که در سال ۱۹۸۱ به خطوط هواپیمایی مالزی راه یافت و ۱۸٬۳۶۵ ساعت تجربه پرواز دارد. او با همسر و سه فرزندش در یک مجموعه مسکونی سطح بالا و خصوصی در شهر کوالالامپور زندگی می کرد. در منزل خود یک دستگاه پرواز مجازی نصب کرده بود که دقیقاً کارهمان مدل از هواپیمای بوئینگ ۲۰۰–۷۷۷ را که او با آن پرواز می کرد، انجام می داد. زاهاری احمدشاه صفحه یوتیوب ویژه خود را داشت که روی آن مطالب آموزشی گوناگون از جمله آموزش دستگاه پرواز مجازی ر
ا منتشر می کرد. احمدشاه با انور ابراهیم رهبر مخالفان دولت مالزی که حکم زندان او ساعاتی قبل از این پرواز صادر شد نسبت خانوادگی دارد (خلبان پسرعموی مادرزن پسر انور ابراهیم است). افشای این نکات باعث شد که برخی از روزنامه های بریتانیایی مدعی شوند که خلبان این هواپیما «یک فرد سیاسی تندرو» است که به خاطر انتقام گرفتن از صدور حکم زندان برای انور ابراهیم هواپیما را ربوده است. کمک خلبان پرواز، فاروق عبدالحمید ۲۷ ساله که از سال ۲۰۰۷ در خطوط هواپیمایی مالزی کار می کرد و ۲٬۷۶۳ ساعت تجربه پرواز دارد. او فرزند یک کارمند ارشد ادارات دولتی بود و رشته خلبانی را در آموزشگاهی در ایالت لانگ کوای تحصیل کرده بود. دوستان عبدالحمید وی را فردی متدین توصیف کرده اند که در مورد کارش بسیار جدی بود. او قرار بود در آینده نزدیک با یک خلبان که در شرکت هوایی دیگری مشغول به کار است، ازدواج کند. با این حال یک شبکه تلویزیونی استرالیایی گزارشی را پخش کرد که در آن یک زن اهل آفریقای جنوبی ادعا می کرد که در جریان پروازی در سال ۲۰۱۱ عبدالحمید او و یکی از دوستانش را به دیدن اتاق خلبان دعوت کرده بود. سال ۲۰۱۵ میلادی محققان مالزیایی اعلام کردند موضوع مش
کوکی در ارتباط با اشخاص و وضعیت پزشکی و مالی خلبان ها یا خدمه این پرواز وجود ندارد. تحقیقات نشان می داد خلبان پیش از پرواز، تمرین فرود آمدن در جزیره ای خالی از سکنه در آب های جنوبی اقیانوس هند را در شبیه ساز خود انجام داده و سپس این اطلاعات را پاک کرده است. در سال ۲۰۱۶ سازمان استرالیایی مسئول عملیات جستجوی پرواز ناپدید شده ام. اچ ۳۷۰ مالزی اعلام کرد که دستگاه شبیه ساز پرواز که در خانه خلبان این پرواز وجود داشت، نشان دهنده ترسیم طرحی برای آب های جنوبی اقیانوس هند است که این پرواز احتمالاً در آنجا ناپدید شده است. مرکز همکاری های سازمان مشترک (جی.ای.سی. سی) نیز اعلام کرد وجود داده های دستگاه شبیه ساز پرواز تاییدی بر اینکه خلبان به طور عمد باعث ناپدید و سقوط بوئینگ ۷۷۷ شده، نیست. این مرکز اعلام کرد که دستگاه شبیه ساز پرواز نشان می دهد که یک نفر طرحی برای آب های جنوبی اقیانوس هند ترسیم کرده است.'شبکه خبر آسیا' به نقل از گزارش 'جی. ای.سی. سی'، اعلام کرد این اطلاعات تنها نشان دهنده احتمال انجام شدن این اقدام است. این دستگاه نشان نمی دهد که در شب پرواز چه اتفاقی رخ داده یا اینکه هواپیما در کجا واقع شده است. لیو تیونگ
لای، وزیر حمل و نقل مالزی نیز گفت مسیر انتخابی این خلبان، یکی از «هزاران» مسیری است که در شبیه ساز مالزی یافت می شود. سوار شدن دو مسافر ایرانی با پاسپورت های دزدی. دو نفر از مسافران این هواپیما با گذرنامهٔ دو شهروند اتریشی و ایتالیایی که چند سال پیش در تایلند به سرقت رفته بوده سوار هواپیما شده بودند و در ابتدا ملیتشان مشخص نبود اما پس سه روز اعلام شد دو نفر ایرانی هستند. پلیس مالزی در روز ۱۱ مارس گفت که یکی از دو مسافری که با گذرنامهٔ سرقتی سوار هواپیما شده بودند، یک پسر ۱۹ سالهٔ اهل ایران است که می خواسته به آلمان مهاجرت کند و همچنین بی بی سی احتمال می دهد که مسافر دیگر نیز ایرانی باشد. پلیس مالزی ربط داشتن این دو مسافر به گروه های تروریستی را رد کرد. رونالد نوبل دبیرکل پلیس بین الملل، اینترپل، در بیانیه ای گفته است: «اگرچه برای ارتباط دادن این دو پاسپورت دزدی به مفقود شدن هواپیما زود است، همین که مسافری توانسته با داشتن گذرنامه مسروقه که در فهرست اینترپل بوده سوار یک پرواز بین المللی شود بسیار نگران کننده است.» وسایل و تجهیزات مورد استفاده به منظور کشف رخداد. از جمله وسایل و تجهیزات که به منظور شناسایی دلی
ل ناپدیدشدن هواپیما به کار گرفته شدند، اسکن و بازبینیِ تصاویر اقیانوس هند، که توسط ماهواره ها تهیه شده بود را می توان برشمرد. هزینه عملیات جستجو. عملیات یافتن هواپیمای ناپدیدشدهٔ مالزیایی هر روز بیش از یک میلیون دلار هزینه برمی دارد. در عملیات جستجوگرانهٔ ۷ کشور که فعالانه در یافتن بوئینگ با یک دیگر همکاری کرده اند، تا ۱۲ آوریل ۱۸ کشتی، ۱۹ هواپیمای جنگنده و یک زیردریایی شرکت داشته اند. بر اساس ارزیابی نیویورک تایمز، این عملیات هر روز یک میلیون دلار آمریکایی هزینه دارد. مخارج کشتی استرالیایی، به تنهایی روزانه نیم میلیون دلار است. در میان کشورهای جستجوگر، تنها آمریکا و کره جنوبی فهرست هزینه های خود را منتشر ساخته اند. بر این مبنا، ایالات متحده تا کنون بیش از ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار دلار و کرهٔ جنوبی، بیش از ۵۶۳ هزار دلار صرف عملیات اکتشافی کرده اند. تونی ابوت نخست وزیر استرالیا با اشاره به شکست تلاش ها در هوا، سطح زمین و زیر آب برای یافتن لاشه هواپیما، هزینه "عملیات جدید جستجو" برای یافتن لاشه هواپیما را که در آن از پیمانکاران تجاری استفاده شد و تحقیقات شامل جستجو در سطح اقیانوس در بعد وسیع تر انجام می شود، ۶۰ میلی
ون دلار تخمین زد. کارشناسان آمریکایی معتقدند که هزینه های اکتشاف و انتقال لاشهٔ هواپیمای سرنگون شدهٔ مالزیایی به خشکی، در صورت پیداشدن، بالغ بر صدها میلیون دلار خواهد بود. تاکنون، عملیات جستجو برای یافتن هواپیمای ایرفرانس که در سال ۲۰۰۹ در اقیانوس اطلس سقوط کرد، با هزینه ای بالغ بر ۱۶۰ میلیون دلار، گران ترین «برنامهٔ اکتشافی هوایی» به شمار می رفت. پس از آن، مخارج ۳۹ میلیون دلاری جستجو و انتقال بوئینگ سرنگون شدهٔ شرکت هواپیمایی سوئیس اینترنشنال ایرلاینز در سال ۱۹۹۸ در ردیف دوم قرار داشت. ساخت فیلم. در ماه مه ۲۰۱۴ (خرداد ۱۳۹۳) روپش پل، فیلمساز هندی، گفت در حال ساختن فیلمی با عنوان واقعه ناپدید شدن در مورد هواپیمای ناپدید شده پرواز ام اچ ۳۷۰ خطوط هوایی مالزی است. وی تأکید کرد که به هیچ وجه قصد ندارد از ماجراهای مربوط به ادامه تجسس برای یافتن این هواپیما بهره برداری کند و این فیلم روی خانواده های مسافران این پرواز هیچ تأثیری نخواهد داشت. در سریال پایتخت ۴ هم از این موضوع استفاده شد و همسر چینی ارسطو، چوچانگ در این حادثه جان خود را از دست داد پیدا شدن قطعاتی از لاشه هواپیما. شبکهٔ تلویزیونی سی ان ان نیز به نقل از
شاهدان عینی خبر داد که لاشه هواپیمایی بوئینگ ۷۷۷ پرواز شماره ۳۷۰ هواپیمایی مالزی که سال قبل مفقود شده بود، در سواحل ماداگاسکار پیدا شده است. آژانس تحقیقات سانحهٔ هوایی فرانسه در حال مطالعه بر روی یک قطعهٔ هواپیما است که در منطقهٔ ساحلی شهر سنت آندرهٔ جزیرهٔ رئونیون واقع در جنوب اقیانوس هند و شرق ماداگاسکار آفریقا یافت شده است. یک کارشناس امنیتی حمل و نقل هوایی گفته است این یافته «شباهت باورنکردنی» به بخشی از یک فلپ بال از بوئینگ ۷۷۷ دارد. نجیب تون رزاق نخست وزیر مالزی در ۵ اوت ۲۰۱۵ گفت که کارشناسانی که قطعات یافته شده را در فرانسه بررسی کرده اند، تأیید می کنند که این قطعات به هواپیمای پرواز MH370 متعلق است. در همان حال یک مقام دادستانی فرانسه اعلام کرد هنوز آزمایش های بیشتر لازم است تا نتایج کاملاً قابل اتکا و قطعی به دست آید. در ماه مارس ۲۰۱۶ وزیر ترابری استرالیا اعلام کرد «تقریباً قطعی» است که دو قطعه یک هواپیما که در موزامبیک کشف شده متعلق به پرواز ام اچ۳۷۰ خطوط هوایی مالزی است. این دو قطعه به طور جداگانه توسط مردم عادی پیدا شد و بعداً برای تحلیل به استرالیا منتقل شد. دارن چستر همچنین گفت این یافته ها با م
دل سازی نحوه شناور شدن قطعات هواپیمای ناپدید شده در آب های اقیانوس همخوانی و هماهنگی دارد. نظریهٔ جدیدی توسط 'لری ونس'، یکی از با تجربه ترین محققان سانحه هوایی در جهان و محقق ارشد سابق انجمن ایمنی حمل و نقل کانادا مطرح شده است مبنی براینکه پرواز ام. اچ ۳۷۰ خطوط هوایی مالزی به طور عمد به سوی اقیانوس هدایت شده است. تارنمای 'بیزینس اینسایدر' استرالیا از قول این محقق گفته است که سائیدگی کناره و گوشه های قطعه این بال هواپیما، نشان می دهد هواپیما فرودی تحت کنترل بر روی سطح آب داشته است. ونس معتقد است آسیب هایی که بر روی بدنه هواپیما وارد شده نشان می دهد تنها می تواند توسط تماس طولانی مدت با سطح آب با سرعت بالا ایجاد شده باشد. در سپتامبر۲۰۱۶ تیم استرالیایی جستجو اعلام کرد که قطعه بسیار بزرگی از یک بال هواپیما که در سواحل تانزانیا و در ماه ژوئن (تیر) پیدا شده است پس از بررسی های دقیق سریال ها و حروف حک شده بر آن توسط شرکت سازنده ایتالیایی، تعلق آن به هواپیمایی بوئینگ ناپدید شده مالزی کاملاً تأیید می گردد. کشف این قطعه بزرگ کمک بسیار زیادی به حل معمای مرموز این سانحه هوایی می کند. تعلیق عملیات جستجو. در ژوئیهٔ ۲۰۱۶ مق
ام های چینی، مالزیایی و استرالیایی توافق و اعلام کردند که اگر هواپیمای مسافربری مالزی در منطقهٔ کنونیِ مورد جستجو پیدا نشود و «اطلاعات قابل اتکای جدید» به دست نیاید، عملیات جستجوی آن در جنوب اقیانوس هند به حالت تعلیق درمی آید؛ اما این به معنی پایان عملیات جستجو نیست. وزرای مسئول همچنین اعلام کردند با کمتر از ۱۰هزار کیلومتر مربع باقی مانده در منطقهٔ تحت جستجو «احتمال یافتن هواپیما رنگ می بازد». عملیات جستجو به کمک زیردریایی های بدون سرنشین و رادارهای ویژهٔ زیرآب، در منطقه ای به وسعت ۱۲۰هزار کیلومتر مربع در جنوب اقیانوس هند در حال انجام است و تنها حدود ۱۰هزار کیلومتر مربع از آن تاکنون جستجو نشده است. فرماندهی عملیات جستجو را استرالیا بر عهده دارد. جنوب شرقی آسیا. مرکز هماهنگی نجات هوایی فرودگاه کوالالامپور (ARCC) در ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر تا ۹:۳۰ از قطع ارتباط با هواپیما فعال شد تا تلاش های جستجو و نجات هماهنگ شود. تلاش های جستجو در خلیج تایلند و دریای جنوبی چین آغاز شد. در روز دوم جستجو، مقامات مالزی گفتند که ضبط های رادار می گوید که ممکن است پرواز ۳۷۰ قبل از ناپدید شدن از صفحه رادار، دور از دسترس باشد. منطقه جس
تجو به شمال بخشی از تنگه مالاکا گسترش یافت. در روز ۱۲ مارس، رئیس نیروی هوایی سلطنتی مالزی اعلام کرد که یک هواپیمای ناشناس که به نظر می رسد پرواز ۳۷۰ است، در سراسر شبه جزیره مالایا سفر کرده است و آخرین رادول نظامی در شمال غربی جزیره پنانگ بود. پس از آن تلاش های جستجو در دریای اندامان و خلیج بنگال افزایش یافت.
سلول یا حجره به اتاقی گفته می شود که در زندان یا کلانتری قرار دارد و زندانی یا متهم را در آن محبوس یا بازداشت می کنند. طول یک سلول معمولی ۲ تا ۳ متر است و دیوارهای آن معمولاً از بتن یا فلز ساخته می شود. درب آن به شکل میله های آهنی دیلم مانند یا سرتاسر فلز ساخته می شود که در صورت دوم معمولاً یک پنجره کوچک روی آن تعبیه می شود تا بتوان بر زندانی نظارت کرد. بیشتر سلول های امروزی از قطعات پیش ساخته بتن یا سیمان ساخته می شوند. به طور معمول وسایل داخل سلول را به گونه ای طراحی کرده و می سازند که به دیوار یا زمین اتصال داشته باشند تا زندانی به راحتی نتواند آنها را بشکند. دستشویی و تخت خواب زندانی را از فولاد می سازند. سلول ها بسته به نوع زندانی می توانند از یک سلول ساده کلانتری تا یک سلول پیشرفته در یک زندان فوق امنیتی متفاوت باشند. سلول ها باید با رعایت حقوق بشر ساخته شوند تا حقوق زندانی پایمال نشود. چنانچه تنها یک زندانی را در یک سلول تکی نگهداری کنند، به آن سلول انفرادی گویند. در ایالات متحده آمریکا بعضی سلول های پولی را تا شبی ۱۰۰ دلار هم کرایه می دهند. این سلول ها معمولاً تمیزتر و ساکت تر از دیگر سلول ها بوده و ا
مکانات بیشتری نیز در اختیار زندانی می گذارند.
شباک به شبکه هایی گفته می شود که برای کنترل اقلیم و دید بخش های درونی ساختمان از جنس کاشی یا آجر یا چوب یا گچ ساخته می شد. ریشه لغوی. واژه ای ایرانی فارسی است که مشتقات آن در گویشهای گوناگون ایران چه فارسی دری و چه پهلوی و چه اوستایی و پارسی کهن فراوان به گوش می خورد و به زبانهای آرامی و تازی و گویشهای آنها نیز رفته و حتی افعالی از آنها نیز ساخته اند. دلایل ساخت. هوای متغیر ایران، آفتاب تند و روشن، باد و طوفان، و گردباد و عقاید خاص ملی و مذهبی هم ایجاب می کرده است که ساختمان علاوه در و پنجره و روزن پرده ای یا شباکی برای حفاظت درون بنا داشته باشد. درون ساختمان با روزن ها و پنجره های چوبی یا گچی و پرده محفوظ می شد و بیرون آن را با شبکه ای سفالی یا کاشی می پوشاندند. علاوه بر این پیرامون مرقدهای مطهر یا در حریم و پربست حرمها زره یا ضریح یا نرده فولادی و چوبی می نهادند که هر یک از این ها در خور بحث و بررسی ویژه ای است که ما در اینجا چند نمونه زیبای آن را نشان می دهیم. نمونه ها. در گریووچنبر گنبد مسجد شیخ لطف الله، شباک های زیبایی از کاشی معرق کار گذاشته اند که مانند سایر آثار این معجزه معماری، بسیار زیباست. در مسج
د امام و جامع مدرسه چهار باغ اصفهان، نمونه های زیبایی از این شبکه ها از کاشی یا از آجری دیده می شوند، تارمی های مسجد جامع یزد و گنبد سلطانیه و خانقاه بندرآباد وافوشته نطنز و صدها اثر کهن معماری ایران، هر یک نقش های زیبایی را در برابر چشم می گذارند که بی شرح و بحث و گفتگو خود معرف نفاست خود هستند و نیازی به مدیحه سرایی ندارند.
ویلا، آندورا (به لاتین: Vila, Andorra) یک فهرست شهرهای آندورا در آندورا با جمعیت ۱٬۴۱۸ نفر است که در انکمپ واقع شده است.
پال، آندورا (به لاتین: Pal, Andorra) یک فهرست شهرهای آندورا در آندورا با جمعیت ۲۰۲ نفر است که در لا ماسانا واقع شده است.
فونتاندا، آندورا (به لاتین: Fontaneda, Andorra) یک فهرست شهرهای آندورا در آندورا با جمعیت ۹۸ نفر است که در سنت حولیا ده لوریا واقع شده است.
آبااوی آلپار () یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
آبااوی لاک () یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
آبااوی سولنوک () یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
آبااوی سانتو یک شهر کوچک در مجارستان با جمعیت ۳٬۲۰۲ نفر است که در شهرستان بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
آبااوی وار () یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان با جمعیت ۳۳۰ نفر است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده است.
ابا خل، خیبر پختونخوا (به انگلیسی: Abba Khel, Khyber Pakhtunkhwa) در پاکستان است که در منطقه پنجاب واقع شده است.
ابا خل (به انگلیسی: Abba khel) در پاکستان است که در پنجاب (پاکستان) واقع شده است.
ابدیا کرتو (به لاتین: Abbadia Cerreto) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا با جمعیت ۲۷۴ نفر است که در استان لودی واقع شده است.
ابدیا لاریانا (به لاتین: Abbadia Lariana) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا با جمعیت ۳٬۲۰۹ نفر است که در استان لکو واقع شده است.
ابدیا سان سالواتور (به لاتین: Abbadia San Salvatore) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا با جمعیت ۶٬۸۰۷ نفر است که در استان سیه نا واقع شده است.
دهمانی شهری در تونس با جمعیت ۶٬۳۵۰ نفر است که در استان کاف واقع شده است.
ابایاهناهلی (به لاتین: Abbaiahnahalli) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
ابالاگر (به لاتین: Abbalagere) در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
قلعه کوف مرکز ولسوالی کوف آب در شمال شرقی کشور افغانستان است که در ولایت بدخشان قرار دارد. جمعیت این شهرک ۴٬۰۵۲ نفر است.
آرامگاه زندان همان طور که از نامش پیداست، یک قبرستان است که به زندانیانی که در طول دوره محکومیت می میرند، اختصاص داده می شود. معمولاً زندانیانی را در این نوع آرامگاه ها دفن می کنند که یا خانواده و خویشاوندی ندارند یا اگر دارند، مایل به پذیرش جسدشان نیستند. محکومین اعدام نیز پس از اجرای حکم در این نوع آرامگاه ها دفن می شوند.
اونوا لیبرو به معنی کتاب اول، اولین کتابی بود که در آن به شرح زبان اسپرانتو پرداخته شد. این کتاب اولین بار در روز ۲۶ ژوئیه ۱۸۸۷ در ورشو به دست دکتر لودویک زامنهوف به زبان روسی منتشر شد. این روز همه ساله در سراسر جهان به عنوان سال گرد تولد زبان فراساختهی اسپرانتو جشن گرفته می شود. نام اصلی این کتاب. نام اصلی این کتاب «مِژدونارودنیی یازیک، پرِدیسلوویه ئی پولنیی اوچِبنیک» بود که به معنی «زبان بین المللی، مقدمه و کتاب آموزشی کامل» است، ولی در کتاب هائی که به تاریخ زبان اسپرانتو می پردازند، اغلب «کتاب اول» نامیده شده و می شود. نظر ویلیام الد دربارهٔ این کتاب. ویلیام اُلد، نویسنده، شاعر و مترجم شهیر در ادبیات اسپرانتو، که بارها نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل نیز شده است، در کتاب معروف خود پدیدهٔ اسپرانتو، که به مناسبت صدمین سالگرد انتشار کتاب اول - که در واقع صدمین سال گرد تولد زبان اسپرانتو محسوب می شود - منتشر گردید، دربارهٔ این کتاب می نویسد: زامنهوف در ژوئیه سال ۱۸۸۷ (خرداد ۱۲۶۵ هـ ش)، کتاب اول را با هزینهٔ شخصیِ خود منتشر ساخت. این کتاب، در واقع یک بروشور کوچک، و برگ سبزوار بود چرا که به عنوان مثال، زامنهوف فاق
د یک اُرگان مطبوعاتیِ شخصی، یا امکانات دیگری برای شناساندن موجودیت آن، در سطحی وسیع بود. وی این بروشور را به مطبوعات، باشگاه های گوناگون، و افراد سرشناس ارسال کرد. این اقدام به عنوان شروع، آغازی (به اندازه کافی) متواضعانه محسوب می شد. با این وصف، در همان اوایل سال ۱۸۸۸، زامنهوف با شگفتی پذیرای قول های بسیاری، مبنی بر یاد گرفتن زبان اش شد، و به این ترتیب، تا سال ۱۸۸۹، نام نخستین هزار اسپرانتودان ثبت شد. در مورد جملهٔ آخر نقل قول یادشده، در پانوشت کتاب آمده است: اقدام ابتکاریِ شایستهٔ ذکری که دکتر زامنهوف در این باره انجام داد و به خوبیِ تمام، تعلق خاطر و دغدغهٔ پیشبرد ایده اش را نشان می دهد، از این قرار است: وی در صفحات پایانیِ کتاب اول فرم هایی را به چاپ رسانده بود که در یکی از آن ها از قولِ خواننده چنین آمده بود: «این جانب، امضاءکنندهٔ این فرم، تعهد می کنم که زبان پیشنهادی ِ دکتر اسپرانتو را فراگیرم (واژهٔ اسپرانتو در ابتدا نام مستعار دکتر زامنهوف بود که به تدریج تبدیل به نام زبان ابداعیِ وی گشت)، چنان چه معلوم گردد ۱۰ میلیون نفر دیگر نیز همین تعهد را به صورت عمومی داده اند.» خوانندگان می توانستند از این فرم
ها برای جمع آوریِ تعهد دیگران نیز استفاده کنند. هم چنین، کسانی که مایل به فراگیریِ بدونِ شرط اسپرانتو بودند نیز، می توانستند این موضوع را توسط فرم های مربوط، اذعان دارند. نکتهٔ قابل توجه این بود که تعداد کسانی که مشتاق به فراگیریِ بدونِ شرط اسپرانتو بودند، به مراتب بیشتر از دیگران بود. بنابراین زامنهوف توجه خود را بیشتر معطوف به این افراد کرد و از ایشان خواست تا متن کوتاهی را به زبان اسپرانتو ترجمه کرده و همراه با نام و آدرس خود، برای وی ارسال کنند. به این ترتیب، هر کسی که موفق به ترجمهٔ صحیح متن فوق می شد، یعنی در واقع امتحان اش را در فراگیریِ اسپرانتو با موفقیت گذرانده بود، نامش وارد لیست اسپرانتودانان زامنهوف می گردید. تعداد این گونه افراد بود که تا سال ۱۸۸۹ در لیست دکتر زامنهوف به ۱۰۰۰ نفر رسید. انتشار کتاب اول به زبان های دیگر. همان طور که اشاره شد، نسخهٔ اصلی کتاب اول، ابتدا فقط به زبان روسی بود، ولی تا قبل از پایان یافتن سال انتشار آن (۱۸۸۷)، روایت های لهستانی، آلمانی، و فرانسوی آن نیز منتشر شدند. نخستین روایت انگلیسی این کتاب در سال ۱۸۸۸ با ترجمه ای نه چندان خوب چاپ گردید، که طبق گفته ها، خود دکتر زا
منهوف جلوی فروش آن را گرفت، تا زمانی که ریچارد اچ. گِیگِن (/Richard H. Geoghegan) (/ˈɡeɪɡən) اسپرانتودانی ایرلندی ترجمهٔ دوم و خوبی از آن را به انجام رسانید. مالکیت و منشأ نام گذاری زبان اسپرانتو. زامنهوف در این کتاب، اسپرانتو را زبانی بین المللی نامید و حقوق آن را در مالکیت عمومی دانست و خود را با نام «دکتر اسپرانتو» (به معنی «دکتر امیدوار») معرفی کرد. کسانی که این کتاب را خواندند آن را با نام نویسنده اش «اسپرانتو» نامیدند که این نام به تدریج تبدیل به اسم این زبان فراساختهی جدید شد. در سال ۱۹۰۵، زامنهوف ۱۶ قانون گرامر زبان اسپرانتو را با یک «دیکشنری عمومی» و تعدادی تمرین مجدداً در کتابی با نام فوندامنتو د اسپرانتو (پایهٔ اسپرانتو) منتشر ساخت.
فخر و مدین به شبکه های درون حصار و باره باغ ها و اماکن مذهبی گفته می شود که به صورت مشبک های تکرار شوند، می ساخته اند، تا از بیرون درون زیبای آن را بتوان نگریست، چنان که دیوار باغ های دو سوی چهار باغ اصفهان و ایوان بازارهای پیرامون نقش جهان چنین بوده است. اینگونه دیوارها را با قطعات گل پخته به اشکال هندسی و غیر هندسی می ساخته اند و چون در فواصل آنها حفره هایی پدید می آمده می کوشیدند که شکل سوراخ ها نیز زیبا باشد. وجه تسمیه. فخر به معنای گل پخته (در عربی نیز فخوری و سازنده آن فخار و همچنین در قرآن مجید خلق الانسان من صلصال کالفخار آمده است) و مدین مانند مادگی، حفره و فروررفتگی و روی هم رفته به چیزی گفته می شد که قسمتی از آن را گل پخته و سفال یا کاشی و باقی را فرورفتگی و روزنه های کوچکی تشکیل می داد.
تپه ماهور نوعی زیستگاه است که در مناطق کوهسار در مناطق چمنزارها، گرم دشت ها و درختچه زارهای معتدله و چمنزارها و درختچه زارهای کوهستانی در برخی زیست بوم ها است که ویژگی آنها پوشش گیاهی کوتاه و پی اچ خاک اسیدی است. امروزه، تپه ماهورها عموماً به معنی تپه کشت نشده است (مانند دارت موور در جنوب غربی انگلستان، اما تالاب هایی از قبیل سژمور و نیز جنوب غربی انگلستان را نیز دربر می گیرد). همچنین نزدیک به خلنگزار است، اگرچه متخصصان از نظر معنی دقیق پوشش گیاهی با آن موافق نیستند. معمولا مور، کوهساری در مناطق بارانی مرتفع است، در عوض، خلنگزار به مناطق پستی گفته می شود که احتمالا در نتیجه فعالیت های انسانی هستند. زیستگاه های تپه ماهوری، بیشتر در منطقه گرمسیری آفریقا، شمال اروپا و غرب اروپا و نیز قلمرو نوگرمسیری در آمریکای جنوبی یافت می شوند.
شنگه یا شنگرک در معماری چوب های کوچکی است که به صورت عمودی در دیوار می گذارند تا خرپا را به آن ببندند، ستونکی که بر روی آهیانه گنبد گذاشته و خود گنبد نیز به آن می چسبد و بر ستون وسط آن میله قرار می دهند. شنگه به معنای عَلَم است.
در خراسان به هر فضای سرپوشیده یی اعم از پوشش منحنی یا تخت صُفّه یا چفته می گفتند و در جاهای دیگر به ایوان ها و تالارهایی که با طاق پوشیده شده باشند گفته می شد. سکوی بدون سقفی که سطح آن بالاتر از سطح حیاط است و معمولاً در جلوی فضاهای بسته قرار می گیرد.
گرگ ها نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سید داود میرباقری است که ساخت آن از بهمن ۱۳۶۵ آغاز شد و تا تابستان ۱۳۶۶ به طول انجامید و در پاییز سال ۱۳۶۷، در ۱۲ قسمت از شبکه یک پخش شد. خلاصه داستان. داستان "گرگ ها" از محکومیت مردی به نام صفدر آهنگر شروع می شود که محکوم به اعدام شده است و حکیم شهر که مردی متقی و پرهیزگار است، به سبب این حکم به مقابله با حاکمیت وقت برمی خیزد و در نهایت نهضتی که برپا می شود سبب ساز سقوط حکومت و آزادسازی زندانیان می شود. هرچند ماجراها و وقایع این مجموعه تلویزیونی بسیار نمادین بوده، اما سعی شده از این طریق مفاهیمی مانند: انقلاب، عشق، ظلم ستیزی، رشوه خواری و دیگر مسائل دوره های مختلف این کشور کهن به تصویر کشیده شود. بازیگران. عوامل دوبله. فهرست برخی از عوامل دوبلاژ. سرپرست گویندگان: ثریا قاسمی مکان فیلمبرداری. تمام بخش های خارجی این مجموعه تلویزیونی در شهرک سینمایی و بخش های داخلی آن در «استودیو گلستان» فیلمبرداری شدند. بخش هایی نیز در روستایی به نام خیج در اطراف شاهرود فیلمبرداری شد.
چارچوب بندی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مجوعه تلویزیونی مدرس، نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی هوشنگ توکلی و تهیه کنندگی اسماعیل شنگله محصول شبکه یک سیما در سال ۱۳۶۵ است. خلاصه داستان. داستان زندگی سید حسن مدرس از ورود به به تهران و نامزد شدن وی در مجلس شورای ملی و درگیری مدرس با رضاشاه تا کشته شدنش.
ابالودا (به لاتین: Abbaludu) در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
ابانا (به لاتین: Abbana) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
ابانکاپ، روستای بنگالور (به لاتین: Abbanakuppe, Bangalore Rural) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
ابانی (به لاتین: Abbani) در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
ابانس-دسوس (به فرانسوی: Abbans-Dessous) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۲۳۵ نفر است که در Canton of Boussières واقع شده است.
ابارتز (به فرانسوی: Abbaretz) یک کامین در فرانسه با جمعیت ۱٬۹۱۶ نفر است که در Canton of Nozay واقع شده است.
عباس (به لاتین: Abbas، پیش از ۵ اکتبر ۱۹۹۹ عباس کند Abbaskənd) در جمهوری آذربایجان با جمعیت ۵۴۸ نفر است که در شهرستان شکی واقع شده است.
عباس خل رقضای (به انگلیسی: Abbas Khel Raghzai) در پاکستان است که در مناطق قبیله ای فدرال واقع شده است.
عباس آباد (به لاتین: Abbasabad) در جمهوری آذربایجان با جمعیت ۵۹۶ نفر است که در شهرستان یاردیملی واقع شده است.
ابالاتی (به لاتین: Abbalathi) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.
اباناکاپ، تامکور (به لاتین: Abbanakuppe, Tumkur) در هند است که در کارناتاکا واقع شده است.