Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
است در این درخت قرار گیرند و داده ای در میان کار به این داده ها اضافه نمی شود. ابتدا باید عنصر میانه را در ریشه درخت قرار داد. با این کار طبق ویژگی های درخت دودویی جستجو، نیمی از عناصر در زیر درخت سمت راست و نیمه دیگر در زیر درخت سمت چپ قرار می گیرد. همین روند را به صورت بازگشتی برای زیر درخت های راست و چپ (داده های نیمه سمت راست عنصر میانه و داده های نیمه سمت چپ میانه) انجام می دهیم. با این روش در نهایت یک درخت متوازن دودویی در اختیار خواهیم داشت. درخت دودویی جستجوی بهینه. یک درخت دودویی جستجو را در نظر بگیرید که عملیات جستجو در آن اصلی ترین عمل مورد نیاز است و همچنین تعداد تقاضاها برای جستجوی هرکدام از عناصر این درخت با یکدیگر تفاوت قابل ملاحظه ای دارد. با توجه به این که زمان انجام عمل جستجو برای یک عنصر متناسب با عمق آن در درخت دودویی جستجو است، در صورتی که بتوانیم عناصری که بیشتر مورد تقاضا قرار می گیرند و احتمال جستجو شدن برای آن ها بیشتر است به ریشه نزدیک تر کنیم و در واقع پر جستجوترین عنصر را در ریشه قرار دهیم، میانگین زمان جستجو را حتی از حالت متوازن نیز کم تر کرده ایم. این روش ایده اصلی درخت دودویی ج
ستجوی بهینه است. ساخت درخت دودویی جستجوی بهینه. با داشتن این احتمال ها می خواهیم یک درخت دودویی جستجو تشکیل دهیم به صورتی که میانگین زمان جستجو ( اعم از موفق یا نا موفق ) کمینه شود. در اینجا، زمان جستجو برای مقدار x را تعداد مقایسه های بین x و کلیدهای درخت دودویی جستجو تعریف می کنیم. در درخت دودویی جستجوی T جستجو برای عنصر ai به تعداد 1+(depth(ai مقایسه بین کلیدهای عناصر در T نیاز دارد. اگر جستجو ناموفق باشد، بسته به مقدار x، الگوریتم جستجو در یکی از اشاره گرهای null متوقف می شود. به عبارت دیگر به یکی از عناصر [b[i می رسد. هم چنین می دانیم که مجموع احتمال های [P[i و [q[i باید برابر با ۱ شود. راه حل بازگشتی. زیر مسئله [T[i,j درخت دودویی جستجوی بهینه برای عناصر ai+1 تا aj است که با در اختیار داشتن [q[i و [P[i+1 تا [P[j و [q[j ایجاد می شود. بنابر این درخت اصلی مسئله مطابق با [T[0,n خواهد بود. در این مسئله[C[i,j هزینه بهینه یا میانگین زمان جستجوی بهینه در [T[i,j است. [w[i,j مجموع احتمال ها در [T[i,j است. [r[i,j شماره ریشه [T[i,j است. برای ساختن [T[i,j ریشه آن را مشخص می کنیم. اگر ak ریشه درخت باشد در این صورت [Ck
[i,j را هزینه بهینه این درخت تعریف می کنیم. اگر [a[k ریشه درخت باشد، عناصر [a[i+1 تا [a[k-1 با احتمال های [q[i و [p[i+1 تا [p[k-1 و [q[k-1 حتماً زیر درخت چپ را تشکیل می دهند. همچنین عناصر [a[k+1 تا [a[j با احتمال های [q[k و [p[k+1 تا [p[j و [q[j زیر درخت راست را تشکیل می دهند. بدیهی است برای آن که [T[i,j بهینه باشد، این دو زیر درخت نیز باید بهینه باشند. یعنی هزینه های زیر درخت های چپ و راست به ترتیب باید [C[i,k-1 و [C[k,j باشند. پس با توجه به رابطه ای که برای هزینه در بالا گفتیم، هزینه زیر درخت [T[i,k-1 در درخت [T[i,j برابر با مجموع [C[i,k-1 و [w[i,k-1 خواهد بود. با همین استدلال مقدار هزینه زیر درخت سمت راست برابر با مجموع [C[k,j و [w[k,j خواهد بود. بنابر این: و در نتیجه: اگر بخواهیم برای ساخت این درخت از روش بازگشتی استفاده کنیم تعداد زیادی زیر مسئله تکراری خواهیم داشت؛ یعنی ممکن است یک زیر مسئله خاص را چندین بار در مراحل مختلف حل کنیم. روش بازگشتی در واقع همه درخت های دودویی جستجویی که با این n عنصر می توان ساخت (همان عدد کاتالان) را در نظر می گیرد و بین آن ها بهینه را تشخیص می دهد. تعداد این درخت ها و در ن
تیجه زمان اجرای الگوریتم به صورت بازگشتی، نمایی است. راه حلپویا. در صورتی که هر زیر مسئله را فقط یک بار حل کنیم و حاصل آن را در جایی ذخیره کنیم، برای حل زیر مسئله بزرگتر نیازی به فراخوانی مجدد زیر مسئله های کوچکتر نیست چون قبلاً حل شده اند و پاسخ آن ها را به صورت ذخیره شده در جایی داریم و این جواب ها مجدداً قابل استفاده هستند. این روش راه حل پویا برای حل این مسئله است. برای راه حل پویا ماتریس های r و w و C را تعریف می کنیم. [C[0...n,0...n و [w[0...n,0...n و [r[0...n,0...n و با رویه Make_OBST این ماتریس ها را پر می کنیم: منابع. داده ساختارها و مبانی الگوریتم - دکتر محمد قدسی
کتابخانه ملی ایران شعبه بوشهر یکی از شعبه های کتابخانه ملی ایران است که در سال ۱۳۸۶ شهر بوشهر تأسیس شده است. مشخصات. این مرکز با ۴۵۰ مترمربع در دو طبقه احداث شده است. فضای لازم برای نگهداری یک و نیم میلیون سند در این مرکز وجود دارد. کتابخانه، آرشیو اسناد، میکروفیلم و سالن مطالعه از بخش های مختلف این مرکز است. جمع آوری اسناد شخصی، تاریخ شفاهی، اخذ شماره استاندارد بین المللی برای نشریات، اخذ شماره ۱۰ رقمی استاندارد کتابخانه ها و اخذ شماره فهرست نویسی پیش از انتشار، از وظایف این مرکز خواهد بود. در آینده ای نزدیک، بخش آزمایشگاه، مرمت و صحافی نیز به این مرکز اضافه می شود. مدیریت این کتابخانه بر عهدهٔ غلامحسین نظامی است. کتاب ها و اسناد موجود در کتابخانه. در حال حاضر حدود پنج هزار جلد کتاب در این کتابخانه نگهداری می شود. ۷۰ جلد کتاب خطی و چاپی مربوط به استان بوشهر در مرکز اسناد و کتابخانه ملی بوشهر موجود است. از این تعداد کتاب ۴۳ جلد خطی و ۲۷ جلد چاپی است که قدیمی ترین نسخه مربوط به ۱۶۱ سال پیش و در خصوص نوحه است. همچنین یک هزار قطعه عکس قدیمی و یک هزار و ۷۰۰ عنوان کتاب با موضوع بوشهر، خلیج فارس و جنوب ایران، ۳۰ هز
ار سند دولتی و یک هزار سند مردمی با موضوعات مختلف در این مرکز نگهداری می شود. با همکاری مردم حدود هزار و ۸۰۰ سند از جمله اسناد مربوط به قباله ازدواج و زمین جمع آوری شده و در این مرکز نگهداری می شود.
گیاهان دارویی با داروهای گیاهی اشتباه نشود گیاهان دارویی گیاهانی هستند که یک یا برخی از اندام های آن ها حاوی مادهٔ مؤثره است. این ماده که کمتر از ۱٪ وزن خشک گیاه را تشکیل می دهد، دارای خواص دارویی مؤثر بر موجودات زنده است. تاریخچه. در پزشکی کهن، داروها از گیاهان بدست می آمدند. در تولد رستم موبد پزشک، به دستور سیمرغ مرهمی از کوبیدن گیاهی مخصوص و آمیختن آن با شیر و خشک کردن آن در سایه، ساخته و بر زخم عمل رودابه می گذارد. نکتهٔ ظریف این دستور، توصیه به خشک کردن مرهم در سایه است تا خواص آن در اثر نور آفتاب و گرما از بین نرود. این توصیه امروز هم در نگهداری داروها به قوت خود باقی است. شناخت مواد دارویی مورد استفادهٔ مصریان قدیم از روی پاپیروس های مقدسی که از آنان به جای مانده است، میسر می باشد. باارزش ترین این پاپیروس ها «پاپیروس اسمیت» است. مصریان تقریباً از همهٔ قسمت های گیاه استفاده می کردند. طب بابل توسط الواح کوچکی که نام داروها را به خط میخی روی آن ها نوشته اند بر جای مانده است. عناصری که آن ها بکار می بردند اساساً ریشهٔ گیاهی داشته است. در دستورهای بابلی ها برخلاف مصریان وزن و اندازه ذکر نشده است. در متون هن
د قدیم گیاهان طبی به دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول یا به عنوان مسهل، قی آور یا ملین به کار می روند یا باعث سهولت اجابت مزاج می شوند و گروه دیگر مسکّن هستند. در کنار طب سوزنی که در چین اختراع شده، مهم ترین قسمت طب سنتی چین علم داروهای گیاهی بوده است. یک رسالهٔ داروسازی به نام پن تسائو کانگ مو (Pen Ts'ao Kang Mu) در سال ۱۵۹۷ تکمیل و منتشر شد. این رساله ۸۱۶۰ نسخه دارد که بر ۱۸۷۱ ماده که عموماً ریشهٔ گیاهی دارند متکی است. گیاه شناسی در ایران قبل از اسلام نیز سابقهٔ طولانی داشت. در اوستا بارها از «اورورو بیشه زو» (گیاه درمانی) ستایش شده است و واژهٔ اورورو به معنی گیاه فرشته نگهبان امرتات (امرداد) که خود یکی از امشاسپندان و کمال جاودانگی است در اوستا آمده است. پزشکان ایرانی از صدها گیاه و رستنیِ درمان بخش آگاه بودند و آن ها را مقدس می شمردند. مقدس ترین این گیاهان ۳۰ نوع بود که نمادی از نام روزهای سی گانهٔ یک ماه بود. به طور مثال نام روز آذر که نماد گیاهی آن در اوستا «اثرگون» نام دارد و آن نوعی گل همیشه بهار است که دم کردهٔ آن محرک سلسله اعصاب است و برای رفع خستگی استفاده می شد. نام «دارو» نیز از ریشه واژه ایرانی
«دار» به معنی درخت است و در زبان پهلوی به «داروگ» تغییر شکل یافته و واژه انگلیسی و فرانسه «drug» از همین ریشه فارسی ساخته شد. در طب یونانی نیز دمنوش کاربرد داشته است. بقراط (۴۶۰–۳۷۷ قبل از تاریخ) ارتباط میان شکل گیاهان و بیماری های قابل درمان توسط آن ها به نام تئوری امضاها را مطرح کرد. بر اساس این نظریه می گوید این خود طبیعت است که به ما قدرت درمانی گیاهان را نشان می دهد. به همین علت بود که ساقهٔ زرد رنگ ریوند علیه بیماری زردی و میوه و گل قرمز انار علیه خونریزی بکار می رفت. جالینوس (۱۲۹–۲۰۰ میلادی) پزشک یونانی تجربیات خود را در یازده جلد کتاب ثبت کرد. او داروهای گیاهی را به چند گروه تقسیم کرد و بنیانگذار شاخهٔ خاصی از طب به نام «جالینوسی» (علم مواد دارویی و تهیهٔ آن ها) بود. در قرن اول میلادی، کتاب "د ماتریا مدیکا" را دیوسکوریدوس، پزشک ارتش نرون تدوین کرد، که از نخستین کارهای معتبر در مورد علم گیاه درمانی است. دیوسکوریدوس که اساس کار خود را بر پایهٔ کار بقراط بنا نهاده بود، شکل، مشخصات و خواص بیش از ۵۰۰ گیاه را در کتاب خویش ارائه کرد که تا ۱۵۰ سال بعد به عنوان یک کتاب مرجع مورد استفاده قرار می گرفت. در همان ز
مان یک طبیعی دان رومی به نام پلینی کتاب تاریخ طبیعی نسبتاً حجیمی را تدوین نمود و در آن به شرح گیاهان و خواص درمانی آن ها پرداخت. ۷ قرن بعد، که در اروپا به قرون وسطی موسوم است، صومعه ها زنده نگهداشتن گیاه درمانی را به دست گرفتند. راهبان متون مربوط را نسخه برداری کردند و از آن ها برای شفای بیماران استفاده نمودند و مزرعه هایی را به پرورش این گیاهان اختصاص دادند. آغاز کاربرد وسیع گیاهان دارویی و رونق و گسترش آن در کشورهای شرقی به خصوص در دورهٔ اسلام به زمانی که شرق به کارها، نوشته ها و ترجمه های آثار بقراط، جالینوس و کتاب های دیوسکوریدوس و پلینیوس و دیگران دسترسی یافت، مربوط می شود؛ زیرا کارها و آثار این دانشمندان یونانی مستقیماً از طریق شام و شرق رسید و در اوایل قرن سوم میلادی در بیت الحکمه به عربی ترجمه شد. کتاب «گیاهان» یا «الحشایش» یکی از مهم ترین ترجمه های این منابع است که در واقع همان ترجمهٔ "دِ ماتریا مدیکای" دیوسکوریدوس است و از آن زمان و حتی تا همین اواخر به عنوان طب سنتی همیشه مورد استفاده قرار می گرفت. محمد بن زکریای رازی (سال های ۲۵۰ تا ۳۱۳ ق) دائرةالمعارفی در درمان شناسی به نام کتاب "الحاوی فی الطب"
و کتاب خلاصهٔ پزشکی، به نام "المنصوری" و کتاب دیگری به نام "منافع الاغذیه و دفع مضارها" را نوشت. این کتاب ها و بقیهٔ آثار او، مخزن و مرجع مهم اطلاعات گیاه شناختی برای نسل های متمادی در شرق و غرب بوده است. پزشک نامور بوعلی سینا (سال های ۳۵۹ تا ۴۱۶ ه .ش) ۸۱۱ داروی گیاهی و معدنی را در کتاب قانون همراه با اثرات آن ها بر بدن انسان شرح داده است. برخی از این گیاهان ریشهٔ هندی، تبتی چینی یا کلاً شرقی داشتند. دو واقعه زمینهٔ علم گیاه شناسی را گسترش داد. یکی از آن ها اختراع دستگاه چاپ به وسیلهٔ گوتنبرگ در سال ۱۴۵۰ میلادی و دیگری کشف آمریکا به وسیلهٔ کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ میلادی بود. نتیجهٔ مستقیم این دو واقعه، چاپ تعداد زیادی از مجموعه های گیاهی و وارد کردن داروهای جدیدِ بسیار به اروپا بود. پاراسلسوس دانشمند سوئیسی (۱۵۴۱–۱۴۹۳) با سفر به اروپا و جمع آوری تجربیات گوناگون، پایه و اساس محکمی در طب به وجود آورد. "گنجینهٔ گیاهان" یکی از مهم ترین آثار پاراسلسوس است. او برای طب گیاهی ارزش خاصی قائل بود و به اثرات درمانی آب های معدنی و گیاهان محلی توجه زیادی داشت. وی اولین کسی بود که علم شیمی را در روش های درمانی شرکت داد. او
در تاریخ علم طب به عنوان اصلاح کننده طب و به بیان دیگر بنیانگذار شیمی درمانی و پزشکی مطلع در باب گیاهان دارویی شناخته شده است. شیمی و فارماکولوژی به موازات یک دیگر تکامل یافته اند. بالاخره به لطف کتاب الکساندر چیرش (۱۸۵۶–۱۹۳۹) به نام «رسالهٔ فارماکولوژی» بود که مطالعهٔ گیاهان دارویی و داروهای طبیعی در میان علومِ شناخته شدهٔ دیگر جای گرفت. روش های مصرف گیاهان دارویی. گیاهان دارویی و معطر عمدتاً به فرمهای زیر مصرف می شوند: تفاوت بین گیاهان دارویی و داروی گیاهی. گیاهان دارویی شامل بخش هایی از گیاه است که پس از خشکاندن، بدون ایجاد هرگونه تغییری در مغازه ها و عطاری ها به فروش می رسد. گیاهان دارویی مثل زیره، رازیانه، هل یا دارچین گیاهانی هستند که برخی خواص درمانی آن ها که عمدتاً بی ضرر یا کم ضرر هستند، به اثبات رسیده است اما داروهای گیاهی، حاصل تبدیل برخی گیاهان به دارو در کارخانه های داروسازی و طی فرایندی خاص و استریل هستند. با این توضیحات و ذکر تفاوت گیاهان دارویی و داروهای گیاهی باید گفت که عطاریها تنها حق فروش گیاهان دارویی را دارند، گیاهانی که تعداد شان مشخص است و طی سالیان دراز فواید و بی عارضه یا کم عارضه ب
ودن شان به اثبات رسیده است. مسلم است که مصرف بی رویه و بیش از حد نیاز هر نوع خوراکی اعم از گیاهی یا شیمیایی می تواند برای بدن ضرر داشته باشد. گیا هان منبع غنی از ترکیبات فنلی، فلاونوئیدها، تانن ها و دیگر ترکیبات آنتی اکسیدانی هستند که این ترکیبات مهم ترین آنتی اکسیدان های طبیعی به شمار می آیند. امروزه گروه وسیعی از گیاهان و عصاره آن ها به عنوان منابع طبیعی با خاصیت آنتی اکسیدانی مورد توجه قرار گرفته اند. گیاهان در ایران. در ایران حدود ۸۰۰۰ گونه گیاهی موجود است که از این تعداد ۲۳۰۰ گونه جزء گیاهان معطر و دارویی هستند و از این تعداد ۴۵۰ گونه در عطاری های ایران به فروش می رسد. بر اساس تحقیقی که از طرف دانشگاه علوم پزشکی تهران در مورد شایعترین گیاهان دارویی خریداری شده از عطاری ها در شهر تهران در سال ۱۳۸۷ انجام شده است، شایعترین گیاهان خریداری شده از عطاران: مطالعات صورت گرفته در ایران گویای این مطلب است که گیاهان خوراکی و دارویی و مشتقات آن ها (اسانس ها و عصاره های گیاهی) به دلیل داشتن ترکیبات آنتی اکسیدانی قوی و گوناگون به طور گسترده ای می توانند برای جلوگیری از فساد اکسیداتیو مواد غذایی استفاده شوند. در این می
ان می توان به برگ زیتون، گلبرگ زعفران، پونه کوهی، اناریچه، پنیرک، چویل، ریحان، مرزه، مریم گلی، زردچوبه، رازیانه، گزنه و تمشک سیاه اشاره کرد. همچنین گیاهان بیلهر، آویشن، دارچین و پوست انار دارای خواص داروئی و درمانی هستند. گیاه علف هیضه، به دلیل دسترسی آسان و مقرون به صرفه در ایران، به عنوان ترکیب سلامت بخش و پایدار کننده روغن ها پیشنهاد می گردد. بسته بندی. در ایران مجوز بسته بندی گیاهان دارویی اختصاصاً به واحدهای بسته بندی که دارای اجازه تأسیس از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می باشند، داده می شود. واحدهای بسته بندی مجاز، پس از گرفتن مجوز از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی صرفاً می توانند اقدام به بسته بندی آن دسته از گیاهان دارویی نمایند که نام آن ها در فهرست تهیه شده توسط این وزارت موجود می باشد. در صورتی که در خواستی مبنی بر بسته بندی گیاهی خارج از فهرست مذکور توسط متقاضیان ارائه گردد، پس از بررسی کارشناسان اداره گیاهان دارویی و تأیید شورای بررسی و تدوین داروهای گیاهی و طبیعی ایران، نام گیاه به فهرست اضافه خواهد گردید. در یک بسته بندی صحیح موارد زیر باید رعایت شده باشد: تولید و فروش گیاهان دارویی. نز
دیک به ۲۳۰۰ گونه از گونه های گیاهی ایران در ردیف گیاهان دارویی و معطر قرار دارند. از این تعداد گونه گیاهی، ۴۵۰ گونه، جزو گیاهان دارویی به شمار می آیند و تعدادی از آن ها در عطاری ها به فروش می رسند اما در اثر دگرگونی های زیست محیطی به تدریج از تعداد این گونه های با ارزش دارویی کم می شود. در گذشته گیاهان دارویی از دامنهٔ طبیعت چیده می شد و اغلب خودرو بودند اما امروزه با فرایند صنعتی شدن، امکان تکیه به فلور طبیعی از بین رفته و شرایط رشد و کشت این گیاهان به شکل صنعتی فراهم شده است. در سال های اخیر تعداد زیادی از گیاهان مورد استفاده در ایران کشت داده می شوند و برخی اقلام وارداتی هستند. در ایران صنف عطار و سقط فروش، زیرمجموعهٔ وزارت صنعت، معدن و تجارت ایران به شمار می رود. طی چند سال اخیر به دلیل استقبال مردم به استفاده از ظرفیت های طب سنتی، عطاری در کشور رشد بسیاری کرده است. به گفته معاون طب سنتی وزیر بهداشت بخش عمده ای از این عطاری ها مجوز فعالیت ندارند. رئیس اداره داروهای طبیعی و مکمل وزارت بهداشت، نبود آیین نامه و ضوابط در مورد کار عطاری ها را مشکل اصلی این صنف اعلام کرده است. اغلب گیاهان دارویی موجود در عطاری
ها به صورت خشک شده می باشد که تا رسیدن به دست مصرف کننده زمان زیادی از جمع آوری آن ها گذشته است؛ به همین دلیل خواص درمانی این گیاهان به شدت کاهش یافته یا در اکثر موارد به کلی از بین رفته است. پروانه ای که برای عطاری ها صادر می شود پروانهٔ فروش گیاهان دارویی است و تعهد محضری از آن ها گرفته می شود که دخالت در امور پزشکی نکنند و عطاری هایی که اقدام به فروش «داروی گیاهی» می کنند، مرتکب تخلف می شوند. بعضی از کشورها مانند چین و ویتنام درمان های سنتی را در نظام بهداشت و درمان عمومی خود ادغام کرده اند. بر اساس مقررات جدیدی که از سال ۲۰۱۱ در اتحادیهٔ اروپا وضع شده است، تولیدکنندگان «داروهای گیاهی» در آینده باید ثابت کنند که محصولاتشان تحت استانداردهای بالا تهیه می شود، و در عین حال میزان مصرف دارو هم باید به شکل واضح و مشخص روی بستهٔ دارو نوشته شده باشد. مقررات جدید شامل محصولاتی مانند سرخار گل (اکینیسیا)، گل راعی (سنت جان ورت)، سنبل الطیب و گیاهان سنتی چینی و هندی می شود که مصرف گسترده ای دارند. خطر انقراض. بنابر گزارش گروه بین المللی حفاظت باغ های گیاه شناسی، بسیاری از گیاهان دارویی به دلیل برداشت بی رویه و نابودی ج
نگلها در معرض خطر انقراض هستند. طبقه بندی بر اساس اثرات. مواد شیمیایی گیاهی اثر درمانی آن ها را بر حسب عملشان، در بدن انسان مشخص می کنند؛ بنابراین گیاهان دارویی بر حسب شعاع عملشان در گروه های معینی طبقه بندی می شوند. همیشه یک گیاه دارویی اثری مشخص ندارد و طیف اثرات آن ممکن است زیاد یا کم شود. به این معنی که یک گیاه ممکن است در درمان چندین بیماری مؤثر باشد؛ و برعکس برای تقویت اثر درمانی آن ها اغلب مخلوطی از چند گیاه تهیه می شود تا تأثیرشان چند برابر شود. داروهای گیاهی هستند که روی کار معده، خصوصاً در هنگام بی اشتهایی تأثیر می گذارند، انواع مختلفی از آن را قبل از غذا مصرف می کنند از قبیل:گیاهان تلخ خالص، قنطوریون صغیر، گل سپاس (جنتیانا-کوشاد)، شبدر آبی، گیاهان تلخ معطر (مواد تلخی که همراه مواد معطر باشند) نظیر:درمنه، سنبل ختایی گیاهان تلخ قابض:این گیاهان در عین حال کمی قابض بوده برای و گاستریت های سبک (پوست کندورانگو) به کار می روند. گیاهان تلخ لعابدار: گیاه پای خر، شاهدانه، گیاهان قابض (داروهای منقبض کننده این مواد روی بشره یا مخاط با تشکیل رسوبات سخت همراه با بافت پروتئینی تأثیر می گذارند. آن ها آب موجود در ب
افت ها را می گیرند و با کم و بیش خشک کردن آن ها اثر ضد تورمی نیز دارند. این مواد اغلب از ترکیبات تانن هستند. این گروه شامل مورد، گل غافث، هوفاریقون، مریم گلی، انجبار، گوش خر، گل مینا (امراض جلدی، اگزمای متورم و عفونی)، تره تیزک، سنفتیون، پوست درخت بلوط و بید، ریشهٔ بابا آدم، درخت گردو، توت روباه، هفت بند، آویشن، دم شیر و زوفا می شود. کاهش دهنده چربی و کلسترول از زعفران در (کتاب های داروسازی) نام برده شده است. نتیجهٔ آزمایش ها نشان می دهد که زعفران باعث کاهش چربی و کلسترول خون و افزایش نفوذ اکسیژن در پلاسما می شود این مواد را برای درمان زخم ها و کوفتگی ها به کار می برند. آن ها ورم را کاهش می دهند و بازسازی بافت های آسیب دیده را (با تأثیر بر غشای مخاطی و سطح گرانولی) تسریع می کنند. بنابراین بابونه و اکلیل کوهی جراحت ها را التیام می بخشند، خزه اثر ضد تورم روی مجاری ادرار دارد و گل نرگس ضمن التیام زخم ها، بیماری پوستی را درمان می کند. رزمارینوس در مصارف خارجی ضد روماتیسم و توت فرنگی برای جوش صورت مفید است. در این جا منظور موادی هستند که اثر خوبی روی دفع گازهای معده و انقباضات دردناک و حتی تشنج عضلات شکم دارند. ای
ن مواد حساس فشار درد را کاهش داده باعث توقف رشد باکتری هایی می شوند که تخمیر ایجاد می کنند. این گروه شامل داروهایی است که مواد اسپاسمولیتک(رافع تشنج و انقباضات) دارند. گیاهانی از این قبیل عبارتند از:بابونه، انیسون، رازیانه، سرو کوهی، نعناع، مریم گلی، اکلیل کوهی، زیره و زوفا. طی تحقیقات به عمل آمده در مدل های حیوانی موش، مشخص شده است که عصاره گیاهان آویشن و بابونه دارای خواص ضد دردی بوده و تسکین دهنده دردهای احشایی هستند. همچنین، تجویز توامان آویشن با بابونه یا تجویز توامان آن با داروی فلونیکسین مگلومین دارای اثرات هم افزایی بر کاهش درد احشایی بوده است. میوهٔ شیرین رازیانه در بسیاری از جوشانده ها که به صورت مخلوط تهیه می شوند به کار می رود. از آن ضمن خوشبو و مطبوع کردن طعم جوشانده ها به عنوان ضد نفخ بسیار مؤثر استفاده می کنند. گیاهانی که عمل تعرق را آسان تر می نمایند عبارتند از:گل ماهور، آقطی سیاه، بابونه، زیزفون، شاه تره، برگ انگور فرنگی، ریش بز، تره تیزک، ریشه بابا آدم، بید گیاه، گیاهانی که از تعرق زیاد جلوگیری می کنند عبارتند از:مریم گلی، سنبل الطیب، شابیزک (بلادون) و برای مصرف خارجی، برگ گردو و پوست درخت ب
لوط. گل ماهور گل های زردی دارد که پس از خشک کردن در ترکیب جوشانده هایی که به عنوان ضد سرفه تجویز می شوند از آن استفاده می گردد، زیرا دارای مقدار زیادی لیزاب یا لعاب است. این گیاهان ترشح ادرار را زیاد می کنند و برای ناراحتی های مجاری مورد استفاده قرار می گیرند. آن ها ضمن این که مدر هستند کمی هم حالت ضدعفونی دارند. از آن ها می توان در مواردی از قبیل ناراحتی های کلیوی سبک، سنگ کوچک یا شن ادراری استفاده کرد. در صورتی که ناراحتی کلیوی مهم، ناراحتی های قلبی، ورم قلبی، یا سیروز کبدی وجود داشته باشد این داروها مناسب نیستند و باید به پزشک مراجعه شود. گیاهان دارویی از قبیل:گل آقطی سیاه، انگور روباه، سرو کوهی، مورد، پرسیاوش، هوفاریقون، لوبیای شیطان (اونونیس)، ریشهٔ جعفری. گیاهان دارویی ایجاد خلط را تسهیل می نمایند. آن ها محتوی لعلب های گیاهی هستند که با جذب رطوبت باد کرده قسمت دیگر را مرطوب می کند و این به دلیل خاصیت جذب آب این مواد است. آن ها همچنین ورم منطقه ای را که قسمت ورودی نای را احاطه نموده است با تسکین سرفه، کاهش می دهند. گل زیزفون خشک شده داروی بسیار خوبی برای سرماخوردگی است. جوشانده آن را ترجیحاً با عسل شیرین
می کنند و می نوشند و داروی خوبی برای عرق کردن است. در اکثر موارد گل زیزفون معطر را که برگ آن قلبی شکل است، مصرف می کنند. برخی از این گیاهان علاوه بر لعاب محتوی اسانس های روغنی و ساپونین هستند. از میان این گیاهان می توان از پنیرک، گل ماهور، ختمی و بارهنگ نام برد. این مواد ترشح غدد مجرای تنفسی و برونش ها را زیاد می کنند و به مقدار زیاد قی آورند و به مقدار کم فقط باعث ایجاد حالت تهوع می شوند؛ حالتی که از نظر پزشکی در برخی مواقع مفید است. آلکالوئیدی به نام امتین و ساپونین ها به این گروه تعلق دارند. طبق نسخهٔ پزشکی جوشانده ریشهٔ ایپکاکوانا را می توان تهیه نمود و بدون نسخه می توان از علف فتق، خارخر، شیرین بیان، ریشهٔ گل پامچال و گل ماهور استفاده کرد. این گیاهان محتوی مواد فراری هستند که از طریق دستگاه تنفسی دفع می شوند، مخاط را تحریک می کنند و عمل خلط آوری و دفع آن را آسان تر می کنند. ضمناً این مواد باعث شل شدن عضلات مجرای تنفسی که در حالت انقباض باشند نیز می شوند ضمن این که کمی نیز قدرت ضدعفونی کننده دارند. این گروه شامل گیاهان دارویی می شود که اسانس های روغنی داشته باشند. گیاهان دارویی که در این زمینه برای تهیه
جوشانده به کار می روند عبارتند از: رازیانه، برگ نعناع و پونه و از دیگر گیاهانی که در این زمینه مورد استفاده قرار می گیرند می توان ختمی، گیاه پای خر (گل و برگ های آن) و دانهٔ کتان محتوی لعاب را نام برد. این ها در واقع گیاهان خلط آور آرام کنندهٔ سرفه هستند. در اکثر موارد از آن ها به صورت مخلوط (جوشانده برای سینه درد) استفاده می کنند. از میان گیاهان ساده نیز می توان از ختمی، پنیرک، گیاه پای خر، بارهنگ، به دانه و شیرین بیان نام برد. از گیاهان دارویی می توان به گل گاو زبان اشاره کرد که برای آرام کردن اعصاب بسیار مفید است و قوت آن تا هفت سال باقی می ماند. گل های گیاه پای خر در اوایل بهار شکفته می شوند و برگ های آن برای تهیهٔ جوشانده همراه با دیگر گیاهان ضد سرفه به کار می رود. این مواد کار تولید صفرا در سلول های کبدی و همچنین کار دفع آن از طریق مجراهای صفراوی را تسهیل می کنند. در درمان ورم کیسه و مجراهای صفراوی و حتی علیه سنگ ریزه های کوچک کیسه صفرا در کنار داروی مؤثر پر قدرت از داروهای گیاهی نیز استفاده می شود که محتوی اسانس های طبیعی ضد تشنج مجراهای صفراوی و ضدعفونی کننده های سبک و ضد تورم هم هستند. از میان داروها
ی گیاهی می توان از:برگ بولدو، زنجبیل شامی، گندنای کوهی و ریوند نام برد. و از میان گیاهان غیر طبی از: مامیران، گل قاصد، پوست درختچهٔ زرشک، آویشن معمولی و بومادران نام می بریم. مسهل ها کار تخلیه روده را تسریع می نمایند. برگ سنا به شکل دمنوش، دانه و برگ های سنای اسکندریه، ریشهٔ شیرین بیان، ریشه ریوند از این دسته هستند. گیاهانی نظیر بومادران، فاشرای سفید و کتان از گروه غیر طبی این دسته هستند. این گروه شامل گلوکوزیدهای گیاهی است که اثر تقریبی روی کار قلب دارند. این مواد آهنگ کار قلب را تسریع می کنند. دفع آب به عنوان اثر جنبی مصرف این مواد شناخته شده است. در این گروه می توان از گل انگشتانه، آدونیس، گراتیول و خربق سیاه (هلبور سیاه) نام برد. گیاهانی که محتوی آن ها برای مبتلایان به تشنجات ریوی همراه با آسم مفید است، عبارتند از:شابیزک (بلادون)، تاتوره. برگ ها و مواد محرکهٔ گل انگشتانه ارغوانی از مهم ترین و بهترین مواد برای تقویت قلب شناخته شده است و تنها پزشک پس از این که بیمار را به طور دقیق معاینه نمود می تواند آن را تجویز و مقدار مصرف آن را مشخص کند. این مواد آرام کننده در موارد عصبی بودن، ضعف اعصاب و تغییرات رفتاری
در سیستم اعصاب مرکزی (بیماری ضعف اعصاب) مصرف می شوند. در مقایسه با داروهای شیمیایی، این مواد اثر بسیار آرام تر و ملایم تری از خود نشان می دهند. از گیاهان آرامبخش می توان از به لیمو، سنبل الطیب، گل ساعتی، رازک و خلنگ نام برد. این گروه تأثیر مثبتی روی قسمت های آسیب دیده سیستم گردش خون خصوصاً در زمان پیری یا در صورت داشتن تغذیه ناصحیح مانند مصرف بیش از حد چربی، نداشتن فعالیت کافی و شرایط بحرانی از خود بر جای می گذارند. کلسترول که روی دیواره وریدها رسوب نموده آن ها را آهکی و سخت می کند، اثر نامناسبی روی قسمت های آسیب دیده دارد که ایجادکنندهٔ ترومبوز و فشار خون بالا نیز می تواند باشد. در این حالت داروهای گیاهی که سرشار از روتین و ویتامین ث هستند می توانند سودمند باشند. در این گروه نیز از سیر، سرخ ولیک (گل و برگ هایشان)، عرق گل سرخ، تلخ بیان ژاپنی (سوفورا) و دارواش می توان نام برد. سرخ ولیک اغلب به عنوان داروی ضد فشار خون مصرف می شود. گل و حتی شاخه های برگدار، یا خود برگ ها را به تنهایی یا همراه میوهٔ این گیاه جمع آوری می کنند. این گیاهان روی فشار خون بالا (ناراحتی های سیستم تنظیم کننده) تأثیر می گذارند. درمان این
بیماری شامل رژیم غذایی و داروهای مناسب آن است. در مرحلهٔ آغاز بیماری فشار خون می توان از مسکن و پایین آورنده های فشار خون نظیر سنبل الطیب، یولاف، سیر، اکلیل الملک، سرخ ولیک و رازک استفاده کرد. عبارتند از گیاهانی که برای بهتر کردن مزه و عطر داروها به کار برده می شوند و دارای اثر ضدعفونی کننده نیز هستند؛ نظیر مریم گلی، بابونه رومی، اسطوخودوس و اکلیل کوهی (مصرف داخلی یا خارجی). گیاهانی که علیه انگل های روده به کار می روند عبارتند از:سرخس نر، غازیاغی، هویج، پیاز، شاه تره، انار، زبان در قفا، کدو. از این گیاهان به عنوان کمک درمانی در درمان دیابت (که به معنی تولید کم انسولین در لوزالمعده است) استفاده می گردد. انسولین های گیاهی (گلوکوکنین ها) که مؤثرترین صورت آن ها به شکل عصاره های اسیدی است، در گیاهانی نظیر:حلبوب، لوبیا، مورد صحرایی قرمز و گیاه بابا آدم وجود دارند. گیاهان تلخ مانند قنطوریون صغیر، گل سپاس (جنتیانا) و درمنه نیز مفید هستند. این گیاهان التهاب ماهیچه های صاف در باسن کوچک (رحم، مجاری ادراری) و دردهای عادت ماهانه را کاهش می دهند. برخی از این مواد روی رحم خصوصاً در زمان بارداری (خونریزی رحم پس از زایمان یا