Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د می کنند. در سال ۱۹۲۰ این نگرش به هنر نسبتاً کهنه می نمود، زیرا در زیبایی شناسی رمانتیک و سمبلیک سدهٔ نوزدهم ریشه داشت. دلوک تلاش داشت تصور خود را از این هنر جدید در واژه عرفانی «فتوژنی» خلاصه کند. فتوژنی کیفیتی ویژه سینماست که به تنهایی جهان و بشریت را در حرکتی ساده دگرگون می کند. لویی دلوک در حوالی سال ۱۹۱۸ این اصطلاح را به کار برد. وی فتوژنی را کیفیتی می دانست که یک نمای سینمایی را از شی اصلی که از آن فیلم گرفته می شود متمایز می سازد. او معتقد بود که فرایند فیلمبرداری از واقعیت، ادراکات تازه ای برای تماشاگر فراهم می کند که با دریافت او از واقعیت متفاوت است. دلوک فتوژنی را قاعدهٔ سینما و اپستاین آن را ناب ترین شکل سینما نامیده است: «با مفهوم فتوژنی ایدهٔ هنر سینما زاده شد. برای مفهوم تعریف ناپذیر فتوژنی چه تعریفی بهتر از این که نسبتش با سینما مانند نسبت رنگ است به نقاشی و حجم است به مجسمه سازی. فتوژنی جز منحصربه فرد این هنر است.» اپستاین در جایی دیگر فتوژنی را این گونه تعریف کرده است: «جنبه ای از اشیاء، موجودات یا افراد که شخصیت اخلاقی شان با بازتولید فیلمی ارتقا می یابد.» دمیتری کیرسانف دیگر فیلمساز امپرس
یونیست می نویسد: «هر چیزی که در این جهان هستی دارد، بر پرده سینما هستی دیگری را می شناسد.» در واقع فتوژنی توسط خصوصیات دوربین فیلمبرداری ایجاد می شود به این گونه که قاب بندی اشیا را از محیط شان جدا می کند، فیلم سیاه و سفید صامت ظاهر و ارتباط تصویر با واقعیت را متحول می کند و جلوه های بصری تغییر شکل بیشتری را بر تولید سینمایی وارد می سازد. از این رو امپرسیونیست ها معتقد بودند که سینما با این ویژگی ها دسترسی ما به دنیایی ورای تجربهٔ روزمره را فراهم می آورد. مولفه های سبکی. سبک فیلم های امپرسیونیستی تا حدودی از اعتقادات کارگردان های این مکتب به سینما به عنوان شکلی هنری سرچشمه می گیرد. در فیلم های امپرسیونیستی عموماً تکنیک برای انتقال ذهنیت و عواطف شخصیت ها به کار برده می شد. این شامل تصویرهای روانی مانند خاطرات، تخیلات، رویاها، توهمات، نماهای دیدگاه اپتیکی (POV) و دریافت رویدادها از سوی شخصیت ها بدون استفاده از نماهای دیدگاه است. هرچند در همهٔ کشورهای دیگر هم فیلم ها از تمهیداتی مانند سوپرایمپوز برای نشان دادن افکار و احساسات آدمی بهره می جستند، اما امپرسیونیست ها در این جهت بسیار جلوتر رفتند. میزانسن. چون امپرس
یونیست ها بیشتر به اثرات کار دوربین و تدوین بر موضوعی که از آن فیلمبرداری می کردند علاقه داشتند، بخش کوچکی از تمایزات این مکتب به حوزه میزانسن مربوط می شود و از این لحاظ در نقطه مقابل جنبشی که همزمان با آن ها در آلمان شکل گرفته بود یعنی اکسپرسیونیست ها جای می گیرند. صحنه. امپرسیونیست ها با به کارگیری دکورهای مدرنیستی و فیلمبرداری در محل های واقعی سعی داشتند صحنه ها و مکان های چشمگیری برای فیلم هایشان برگزینند. از آن جا که امکانات و وسعت استودیوهای فرانسوی با همتایان آمریکایی و آلمانی شان قابل مقایسه نبود، فیلمسازان فرانسوی بیش از فیلمسازان دیگر کشورها به سراغ محل های واقعی برای فیلمبردری می رفتند. از این رو بناهای تاریخی فرانسه در بسیاری از فیلم های صامت فرانسوی دیده می شوند. بدین سان فیلمسازان فرانسوی دهه ۱۹۲۰ با فیلمبرداری در طبیعت و روستاهای فرانسوی، نقصان یاد شده را به مزیت کارشان تبدیل کردند. بازیگری. چون امپرسیونیست ها معتقد بودند که فیلم ها برای پرهیز از کیفیت تئاتری باید از بازی های ناتورالیستی بهره بگیرند، بازیگری در بیشتر فیلم های امپرسیونیستی با خویشتنداری چشمگیری همراه است. نورپردازی. امپرسیونیست
ها علاقه مند بودند اشیا را چنان نورپردازی کنند که فتوژنی آن ها حتی الامکان افزایش یابد. رنگ. در سینما، رنگ ها الزاماً نباید بازتاب دقیق واقعیت باشند. در واقع، در بسیاری از آثار، به ویژه فیلم های با رویکرد امپرسیونیستی، رنگ ها به شیوه ای ذهنی و احساسی دستکاری می شوند تا تأثیرات عمیق تری بر بیننده بگذارند. کار با دوربین و قاب بندی. امپرسیونیست ها سخت به ارتقاء فتوژنی فیلم هایشان علاقه مند بودند. از این رو در زمینهٔ کار با دوربین بسیار پیشرو بودند و علاقه زیادی به نوآوری های تکنیکی در زمینه کار با دوربین و استفاده از جلوه های نوری نظیر سوپرایمپوز داشتند. ممکن بود استفاده از این تمهیدات در جهت تأثیرگذارتر کردن و چشم نواز کردن تصویر سینمایی باشد اما از آنجا که امپرسیونیست ها از هیچ کوششی برای نقب زدن به دنیای درونی کاراکترهای فیلم هایشان دریغ نمی کردند، در بیشتر اوقات منظور از به کارگیری حقه های نوری انتقال احساسات ملموس شخصیت ها بود. به طور مثال درهم آمیزی تصاویر ممکن بود افکار، عواطف یا خاطرات شخصیت را بیان کند. فیلمبرداری از درون آینه انحنادار نیز راهی بود برای آن که تصویر سینمایی را از شکل طبیعی آن خارج کنند و
به طور مثال از این تصویر از ریخت افتاده به عنوان نمای دیدگاه استفاده کنند. همچنین از فوکوس خارج کردن دوربین و تار کردن تصویر می توانست بر حالت درونی شخصیت فیلم دلالت کند. قاب بندی نما نیز می توانست نقطه دید خاص یا وضعیت درونی ویژه کاراکتر را به مخاطب القا کند. آبل گانس در فیلم ناپلئون با استفاده از سه دوربین سکانس هایی از فیلم را به صورت عریض فیلمبرداری کرد. این قطع که خود آن را سه لته ای می نامید، از اولین نمونه های پرده عریض در تاریخ سینما به شمار می رود. گانس از این جلوه برای ارائه یک چشم انداز وسیع و همچنین ایجاد روایت موازی و قرار دادن سه تصویر مجزا استفاده کرد. وی همچنین در فیلم چرخ ماسک های گوناگون دایره ای و بیضی شکل به کار برد. تدوین. در مکتب امپرسیونیست فرانسه روایت اغلب نسبت به تدوین ریتمیک محض اولویت دوم را داشت. در سال ۱۹۲۳ دو فیلم چرخ ساختهٔ آبل گانس و قلب وفادار اثر ژان اپستاین به نمایش درآمدند که برای بیان وضعیت روحی شخصیت فیلم از تدوین بسیار سریع استفاده کرده بودند. این نوع تدوین که به سرعت به یکی از علائم مشخصه فیلم های امپرسیونیستی بدل شد، با استفاده از نماهای کوتاه بعضاً تک فریم، سعی داشت
تا احساسات و هیجانات کاراکتر را مخصوصا در نقاط اوج داستان به مخاطب منتقل کند. به طور مثال در فیلم چرخ سکانسی وجود دارد که در آن حالات عصبی و هیجان شخصیت فیلم با تدوین سریع همراه می شود و در این سکانس از نماهایی استفاده شده است که کمتر از یک ثانیه بر روی پرده می ماند. اینجا احساسات و درونیات کاراکتر کمتر از طریق بازی و بیشتر به کمک تدوین تند و ضرباهنگین به تصویر کشیده می شود. در فیلم چرخ صحنه ای وجود دارد که نخستین مورد شناخته شدهٔ کاربرد نماهای تک فریم در تاریخ سینماست. امپرسیونیست ها با استفاده از تدوین تند کمابیش به سبک ریتمیک که در نوشته هایشان خواستار آن شده بودند رسیدند. مولفه های تماتیک. تمهیدات سبکی امپرسیونیست ها به نحو حیرت انگیزی نو و ابتکاری، اما بیشتر روایت های آن ها روایت های متعارف بودند. روایت و طرح داستانی اکثر فیلم های امپرسیونیستی به گونه ای بود که در آن قهرمان فیلم طی سلسله ای از حوادث به موقعیتی دچار می شود که این موقعیت ها بستری برای استفاده از تمهیدات سبکی و بیان احساسات و درونیات کاراکتر را مهیا می کند؛ در این موقعیت ممکن است شاهد تعدادی فلاش بک باشیم یا تصاویری از تخیلات، رویاها یا تو
همات او را نظاره کنیم. شخصیت های فیلم های امپرسیونیستی مست می کنند، کور می شوند یا در معرض خودکشی و مرگ قرار می گیرند و تمام این ها از طریق تکنیک های سبکی مناسب و ارائه تصاویر مسحورکننده به شکلی تأثیرگذار به تصویر برگردانده می شود. آکسیون معمولاً به شیوه ای متعارف پیش می رود و از صحنه هایی تشکیل شده است که طی آن بیننده فرصت کافی برای تامل بر روی واکنش ها و اوضاع روحی شخصیت ها پیدا می کند. در نتیجه روایت های فیلم های امپرسیونیستی به مقدار زیادی به انگیزش های روانی شخصیت ها متکی اند. در اینجا هم چون روایت های کلاسیک، علت ها و معلول ها الگوی بسط فرمال فیلم را به وجود می آورند، اما علت ها بیشتر از خصوصیات و دلمشغولی های متضاد شخصیت ها بر می خیزد. اما اغلب امپرسیونیست ها در نظریه هایشان نگاه متفاوتی به این مقوله داشتند. ژرمن دولاک کسانی را که سنگ روایت را بر سینه می زنند به «خطایی جنایتکارانه» متهم کرد. ژان اپستاین داستان های سینمایی را دروغ می خواند و معتقد بود: «داستانی در کار نیست، هرگز داستانی در کار نبوده است؛ فقط موقعیت هایی هست بی سر و ته، بی هیچ آغاز و میانه و انجامی.» آینه سه بر اثر ژان اپستاین یکی از مته
ورانه ترین فیلم های جنبش امپرسیونیستی، طرح داستانی پیچیده و مبهمی خلق می کند. سه زن بسیار متفاوت روابط خود را با مرد واحدی توصیف می کنند و قصه های آن ها تصویر متناقضی از این مرد ترسیم می کند. در این روایت راشومون وار، تقریباً تمامی روایت از صافی مشاهدات این سه زن می گذرد و مشاهده مستقیم مرد در سکانس پایانی فیلم، چیز زیادی دربارهٔ او برای ما روشن نمی کند. پایان امپرسیونیسم فرانسه. از سه جنبش فیلمسازی اروپایی در دهه ۱۹۲۰ همزمان شکل گرفتند، یعنی امپرسیونیسم فرانسه، اکسپرسیونیسم آلمان و مونتاژ شوروی، امپرسیونیسم فرانسه از همه دیرتر پایید؛ ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۹. در اواخر دهه بیست چند عامل به سقوط این جنبش کمک کردند. در اواخر این دهه علائق فیلمسازان امپرسیونیست از یکدیگر فاصله گرفت و گروهی از فیلمسازان این جنبش به فیلمسازی در سبک های دیگری علاقه مند شدند. همچنین این گونه به نظر می رسید که موفقیت این جنبش سبب شده است که در فیلم های بسیاری از تکنیک های ابداعی و ویژه آن ها استفاده شود. اپستاین در سال ۱۹۲۷ به این موضوع اشاره کرد: «تمهیدات اصیلی مانند مونتاژ سریع و حرکت پن یا تراکینگ دوربین امروز به ابتذال کشیده شده اند. آن ها ک
هنه شده اند و لازم است از سبک دیداری چشمگیر دوری جست تا بتوان فیلمی ساده پدید آورد.» عامل دیگری که در جنبش امپرسیونیسم انشقاق ایجاد می کرد، ظهور فیلم های تجربی از قبیل فیلم های سورئالیستی، دادائیستی و انتزاعی (که تماماً به همراه فیلم های امپرسیونیستی تحت عنوان «سینمای ناب» شناخته می شد) بود که در برنامه های سینمای هنری و سینه کلوب ها در کنار فیلم های امپرسیونیستی نمایش داده می شدند. طبیعی بود که این گونه پراکندگی سبکی سرانجام هرگونه یگانگی را در میان آثار امپرسیونیست ها از بین برد و به حیات این نهضت پایان داد. در آخرین سال های دهه ۱۹۲۰ شرکت های بزرگ تولید فیلم نظیر پاته و گومون علاقه ای به تأمین مالی فیلم های امپرسیونیستی نشان نمی دادند و از طرفی هم فیلمسازان امپرسیونیستی کمپانی های مستقل خودشان را از دست دادند و این گونه برای تأمین مالی ساخت فیلم با مشکل روبرو بودند. ورود صدا به سینما در سال ۱۹۲۹ و هزینهٔ بیشتر تولید فیلم ناطق عملاً بازیابی استقلال از دست رفته را برای امپرسیونیست ها به امری غیرممکن مبدل ساخت.
تیراندازی دبستان سندی هوک در تاریخ چهاردهمِ دسامبرِ ۲۰۱۲ رخ داد که ۲۶ نفر، شامل ۲۰ دانش آموز و ۶ نفر از کارکنان دبستان سندی هوک، در نیوتاون به دنبال تیراندازی جوانی مسلح کشته شدند. در همان روز و پیش از کشتار مدرسه، مادر تیرانداز و یک نفر دیگر هم پیش از حرکت او به سمت مدرسه توسط او کشته شدند. تیرانداز، جوانی ۲۰ ساله به نام آدام لانزا بود که بعد از کشتار و تیراندازی در همان مدرسه خودکشی کرد. این واقعه سومین اتفاق خشونت بار کشتار جمعی با اسلحه در سال ۲۰۱۲ در آمریکا است. پیش از حادثه. پیش از حادثه، دبستان سندی هوک، مدرسه ای با ۴۵۶ دانش آموز شامل پیش دبستانی و چهار سال آموزش ابتدایی بود. بر اساس دستورالعمل های امنیتی جدید دبستان از سال تحصیلی جدید همه مراجعه کنندگان برای ورود می بایست توسط دوربین های مداربسته هویتشان مورد تایید قرار می گرفت. درهای دبستان ساعت نه و نیم صبح بسته می شد. جزئیات حادثه. پیش از تیراندازی در مدرسه، آدام، مادر ۵۴ ساله خود را که در آن دبستان کار می کرد به ضرب گلوله از پای درآورد. این واقعه بعد از حمله سال ۲۰۰۷ میلادی در دانشگاهی در ویرجینیا که ۳۶ نفر کشته شدند، مرگبارترین حمله در یک مرکز آم
وزشی در آمریکا بوده است. قربانیان. اجساد قربانیان از مدرسه خارج شد و در طول شب بعد از تیراندازی شناسایی شد. پزشکی قانونی گفت همه مرگ و میرها ناشی از زخم گلوله های متعدد بوده است. یک سرباز دولتی به هریک از خانواده های قربانیان برای حمایت از حریم خصوصی شان و ارائه اطلاعات به طور مستقیم به آنها قبل از انتشار در مطبوعات از سوی مقامات اختصاص داده شد. متهم. به گفته پلیس، تیرانداز، جوان بیست ساله ای به نام آدام لانزا، مبتلا به اختلال شخصیت بوده که تا پیش از این هیچ پرونده جنایی نداشته است. او در کینگستون، در نیوهمپشایر، جایی که پدر و مادرش با هم ازدواج کرده بودند متولد شده بود. آدام همراه با مادرش در خانه ای در سندی هوک در ۸ کیلومتری از دبستان سندی هوک زندگی می کرد. مادرش از علاقه مندان به تفنگ بوده که براساس حرف های یک آشنا، اغلب دو پسرش را به تیراندازی های محلی می برد. پدر آدام که در دانشگاه نورث ایسترن در بوستون تدریس می کند تا کنون از اظهار نظر درباره تیراندازی خودداری کرده است. نانسی و پتر لانزا پدر آدام لانزا در سال ۲۰۰۹ از هم جدا شده بودند. پتر لانزا پدر آدام نایب رئیس شرکت GEcapital در نیوجرسی است. دانش آموز
ان و معلم هایی که آدام لانزا را در مدرسه می شناختند، او را به عنوان یک فرد باهوش اما عصبی و بی قرار توصیف کردند و می گفتند که او به طور معمول توجه نمی کند. راننده اتوبوسی که برادران لانزا را از مدرسه می آورد از آنها به عنوان «پسران واقعاً خوب و با رفتار خوب» یاد کرد. باتوجه به حرف های همکلاسی های سابق آدام لانزا، او از لحاظ اجتماعی آدم راحتی نبود و هیچ دوست نزدیکی در مدرسه نداشت. دیلی تلگراف، لانزا را فردی علاقه مند به کامپیوتر و بازی های ویدئویی توصیف کرد. واکنش ها. پس از بروز این واقعه در واشینگتن حدود ۲۰۰ نفر در حالی که شمع در دست داشتند، در محوطه مقابل کاخ سفید تجمع کردند. گروهی از این تجمع کنندگان خواهان اقدام دولت برای کنترل استفاده از سلاح های گرم در آمریکا بودند. کاخ سفید. باراک اوباما زمانی که بیانیه تلویزیونی خود را در برابر دوربین ها می خواند، بارها سکوت کرد تا اشک را از گوشه چشم هایش پاک کند همچنین وی گفت باید کنار هم قرار بگیریم و فارغ از سیاست، اقدامی معنی دار انجام دهیم تا از فجایعی بیشتر شبیه این حمله جلوگیری کنیم. این واقعه بار دیگر زمینه ساز آغاز بحث ها درباره مقررات مربوط به خرید و فروش سلا
ح های گرم در آمریکا شده است. سایر کشورها. مقامات بین المللی و رهبران کشورهای مختلف از جمله بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد؛ جولیا گیلارد، نخست وزیر استرالیا؛ فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه؛ دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا؛ کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، خوزه مانوئل باروسو، رئیس کمیسیون اروپا؛ و رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، به بازماندگان این حادثه تسلیت گفتند و ابراز همدردی کردند.
باشگاه ورزشی یورگوردن باشگاه ورزشی سوئدی است که در رشته های گوناگون ورزشی فعالیت می کند و در شهر استکهلم قرار دارد. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۸۹۱ (۱۲۷۰) توسط گروهی از ورزشکاراران در منطقه یورگوردن شهر استکهلم بنیان نهاده شد. این باشگاه در ابتدا در ورزش های زمستانی، فوتبال و دو و میدانی فعالیت داشت اما به سرعت وارد رشته های دیگر شد و در نهایت به یکی از موفق ترین باشگاه های ورزشی سوئد در قرن ۲۰ و ۲۱ بدل گردید. در حال حاضر بخش های فوتبال و هاکی روی یخ باشگاه بسیار پرطرفدار است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
تیم فوتبال یورگوردن یکی از بخش های باشگاه ورزشی یورگوردن است که در شهر استکهلم قرار دارد. ورزشگاه خانگی این تیم ورزشگاه المپیک استکهلم است که در منطقهٔ اوسترمالم استکهلم قرار دارد. از سال ۲۰۱۳ یورگوردن به ورزشگاه جدیدش تله۲ آرنا منتقل شده است. افتخارات. لیگ برتر فوتبال سوئد. دیورگاردن تاکنون ۷ بار قهرمان لیگ سوئد شده است جام حذفی فوتبال سوئد. دیورگاردن تا کنون ۴ بار قهرمان جام حذفی سوئد شده است. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
بلیساریوس یا بلیزر (زادهٔ پیرامون ۵۰۰ میلادی- مرگ ۵۶۵ میلادی) در کنار نارسس از ژنرال های مقتدر و پرنفوذ بیزانسی بود. او زیر فرمان ژوستینین یکم توانست بسیاری از سرزمین های مدیترانه ای که پیشتر در کنترل امپراتوری روم غربی بود را ضمیمهٔ خاک بیزانس سازد وی در جنگ ها بسیار مورد احترام امپراتور و دیگر افراد سپاه بود و وی یکی از دوستان و همراهان امپراتور ژوستینین یکم بود. همچنین همسر وی نیز «تنها دست راست» و مشاور اصلی و مورد اعتماد امپراتریس تئودورا، امپراتریس قدرتمند و پرنفوذ روم شرقی در اعمال نفوذ و قدرت امپراتوری و مانورهای سیاسی گسترده بود، به طوری که جان کاپادوکی بانفوذترین چهره دربار امپراتوری که همانند امپراتریس تئودورا نفوذ مستقل و کنترل کننده بسیار زیادی بر امپراتور ژوستینین داشت و آنتونینا با همدستی تئودورا در حذف رقیب خطرناک سیاسی شوهرش موفق شد. زندگی. احتمال می رود که او جایی در بلغارستان کنونی چشم به جهان گشوده باشد. همچنین برمی آید که او ایلیری یا تراکیه ایتبار بوده باشد. او در جوانی به سرباز ارتش روم شد و توانست یکی از محافظان امپراتور ژوستین یکم گردد. با مرگ ژوستین در ۵۲۷ میلادی او به شرق گسیلانده ش
د تا با ساسانیان بجنگد. او نخست پیروزی های ارزشمندی در برابر ایرانیان به دست آورد، ولی سرانجام در ۵۳۰ میلادی در نبرد کالینیکوم در نزدیکی فرات شکست خورد و روم ناچار به پرداخت باج به ایران گردید. در ۵۳۳ به جنگ با وندال ها گسیلانده شد. هیلدریک پادشاه وندال ها با روم پیمانی منعقد کرده بود. ترور او توسط گلیمر غاصب، بهانه ای را برای آغاز جنگ به دست امپراتوری روم شرقی داده بود. انگیزهٔ اصلی این دشمنی یکی باورهای آریانیسیتی وندال ها و تعقیب کاتولیک ها از سوی ایشان و دیگری گرایش بیزانس برای کنترل راه های آفریقای شمالی بود. باری، ناوگان بلیساریوس در سپتامبر ۵۳۳ میلادی به شهر کارتاژ رسید و این فرمانده رومی توانست گلیمر را در نبر اد دسیموم شکست دهد. در بازگشت به قسطنطنیه به افتخار این پیروزی برای وی مراسم تریومفی برگزار گردید. ژوستینین که می خواست سرزمین های بیشتری از روم غربی را به روم شرقی ضمیمه سازد، در ۵۳۵ میلادی لشکری را به فرماندهی بلیساریوس روانهٔ ایتالیا ساخت. بلیساریوس سیسیل را تصرف و آنجا را مرکز فرماندهی برای تازش به ایتالیا نمود. او توانست ناپل و رم را در ۵۳۶ میلادی بگشاید. سپس میلان و راونا را فتح نمود و پاد
شاه گوت ها -ویتیگس- را نیز اسیر نمود و به روم شرقی بازگشت. بازگشت او برای جنگ با ایرانیان بر سر سوریه بود، در ۵۴۱ پس از نبرد میان دو سپاه، دو طرف توافق کردند که در برابر پرداخت باج از سوی رومیان، ایرانیان تا پنج سال به سوریه لشکر نکشند. در ۵۴۴ او دوباره به ایتالیا بازگشت و چهار سال پس از آن از وظایف نظامی اش بازنشسته شد. او سپس با دارایی بسیار که داشت در قسطنطنیه زیست. هنگامی که بلغارها بدین شهر تاختند، ژوستینین دوباره بلیسیاریوس را به خدمت فراخواند و او در ۵۵۹ با استراتژی ارزنده ای که به کار بست هون ها را شکست داد. سه سال پس از آن متهم به توطئه علیه امپراتور شد، احتمال می رود این اتهام بی اساس بوده باشد ولی به هر روی برای او بی آبرویی به همراه آورد. دارایی هایش از او گرفته شد ولی در ۵۶۳ دوباره به وی بازگردانده شد. سال های پایانی زندگی او در آرامش گذشت. منابع. Wikipedia contributors, "Belisarius," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Belisarius&amp;oldid=522825673 (accessed December 15، ۲۰۱۲).
فریدون علی مازندرانی (زاده ۲۰ آذر ۱۳۳۰ در تهران) سرهنگ خلبان نورثروپ اف-۵ و خلبان تاپگان اف-۱۴ تام کت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. وی در تمام دوران جنگ ایران و عراق حضور داشت. همچنین او نخستین موشک هوا به هوای سجیل نصب شده بر روی اف-۱۴ را تست و طراحی کرده است. زندگی نامه. فریدون علی مازندرانی، متولد ۲۰ آذر ۱۳۳۰، پس از استخدام در نیروی هوایی در پاییز ۱۳۵۰ و طی دورهٔ خلبانی در کشور آمریکا به همراه مصطفی اردستانی، به عنوان خلبان اف-۵ - نورثروپ در پاییز ۱۳۵۳ در پایگاه هوایی دزفول مشغول به پرواز شد. در سال ۱۳۵۶ پس از طی دورهٔ خلبانی با هواپیمای اف-۱۴ به پایگاه هوایی اصفهان منتقل گشت. ایشان در طی هشت سال جنگ تحمیلی همزمان با ماموریتهای جنگی غرورآفرین با تامکت، سرپرستی اداره امور ایثارگران نیرو را نیز بر عهده داشتند. آخرین پرواز ایشان با تامکت در زمستان ۱۳۷۸ بود. او و جلیل زندی، مشترکاً به عنوان موفق ترین خلبانان تامکت در شکار جنگنده های دشمن، شناخته شده اند. فهرست شکارهای تأیید شده جنگنده های عراق. با موشک یک فروند در ۵۹٫۶٫۲۶ با موشک دو فروند در ۵۹٫۷٫۳ با موشک دو فروند در ۵۹٫۹٫۹ با موشک یک فروند در ۶۰٫
۲٫۴ با موشک دو فروند در ۶۱٫۸٫۲۹ با موشک سجیل یک سوپراتاندارد آذر ۶۵ کوبیدن یک میگ ۲۳ به زمین در ۵۹٫۸٫۲۳ با مسلسل یک میگ ۲۳ در ۶۲٫۸٫۴ به دریا کوبیدن سه فروند طی درگیری همزمان با ۱۳ فروند، نوروز۱۳۶۴ درگیری بدون سلاح و سقوط دو فروند بخاطر اتمام سوخت چاه نوروز سال ۶۵ طراحی و تست موشک سجیل. در سال ۱۳۶۴ شمسی و در بحران جنگ ایران و عراق، کشور ایران به دلیل کمبود روغن های خنک کنندهٔ موشک های فونیکس و همچنین هماهنگ نبودن موشک های میانبرد اسپارو و کوتاه برد سایدوایندر با رادار اف-۱۴های ایرانی و نیاز شدید به موشکی میانبرد، جهت برطرف شدن این نقص، وی به همراه سرتیپ دوم عطاءالله بازرگان، پروژه ای را در معاونت جهاد خوکفایی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان پروژهٔ سجیل تعریف نمود که منظور از این پروژه، تبدیل موشک زمین به هوای ام آی ام-۲۳ هاوک به موشک هوا به هوا و سازگار نمودن آن با رادار هواپیمای اف ۱۴ بود که این پروژه در آبان ماه ۱۳۶۵ به نتیجه رسید و تست پرواز آزمایشی موشک سجیل اولین بار توسط سرهنگ خلبان فریدون-علی مازندرانی و سرهنگ محمد عقبایی کابین عقب ایشان انجام و متعاقباً با دستور و تأکید شهید بابایی، اولی
ن شکار سوپر اتاندارد عراقی با موشک سجیل نیز توسط ایشان انجام شد. که منجر به کسب رتبه دوم تحقیقات کاربردی از هشتمین جشنواره خوارزمی گردید. منابع. ۶. خبرگزاری فارس نیوز، ۲۲ اسفند ۱۳۹۴ مصاحبه با سرهنگ فریدون مازندرانی
بازپس گیری هرمز لشکرکشی ترکیبی انگلیس-ایران بود که منجر به باز پس گرفتن جزیره هرمز از اشغال امپراتوری پرتغال شد. نیروی انگلیس-ایران پس از محاصرهٔ ده هفته ای، این جزیره را به تصرف خود درآورد و بدین ترتیب باعث افتتاح بازرگانی میان ایران و انگلیس از طریق خلیج فارس شد. اشغال هرمز به وسیلهٔ پرتغالی ها در سال ۱۵۰۷ رخ داد. در این زمان بود که آلفونسو دو آلبوکرک در زمان پادشاهی شاه اسماعیل یکم به این جزیره حمله کرد و آن جا قلعه هرمز را ساخت. با این کار، کنترل کامل بازرگانی میان هند و اروپا از طریق خلیج فارس به پرتغالی ها داده شد. به گفتهٔ استفان نیل، اشغال هرمز به طور کامل موازنهٔ قدرت و تجارت را تغییر داد. بیش از یک سدهٔ بعد، در سال ۱۶۲۲ امام قلی خان با کمک کمپانی هند شرقی بریتانیا آن را بازپس گرفت. در این عملیات از کشتی های بریتانیا و توپخانه آن ها نیز استفاده شد. ناخدا بلایت فرمانده قوای بریتانیایی بود و طی این نبرد، ویلیام بافین و دو سرباز انگلیسی کشته شدند. به همین مناسبت سالروز اخراج پرتغالی ها، ۱۰ اردیبهشت در تقویم ایران، به عنوان روز ملی خلیج فارس نام گذاری شده است. تاریخچه. در اکتبر ۱۵۰۷ میلادی (مهرماه ۸۸۶ شم
سی)، آفونسو دو آلبوکرک پرتقالی پس از فتح جزیره هرمز با فرستادگان شاه اسماعیل در جزیره هرمز ملاقات کرد. شاه از اینکه پرتقالیها جزیره او را اشغال کرده اند ناراحت نبود! بلکه بیشتر نگران از دست دادن خراج هرمز بود. او پرتغالی ها را متحد اروپایی خود در نبرد با عثمانی ها و مملوکها می دانست. پرتقالیها به همین ترتیب قشم و سپس در ۱۵۱۴ میلادی بندر عباس را نیز بدون هیچ مقاومتی از طرف اسماعیل اشغال کردند. این سیاست شاه اسماعیل یکم باعث شد پرتغالی ها در آن نواحی قدرت گرفته و با اشغال مسقط (عمان امروزی) در ۱۵۰۷ میلادی کاملاً بر منطقه مسلط شوند. شاهان دیگر صفوی قادر نشدند آنان را بیرون کنند در حالی که پرتغالیها با حکام ایرانی به شکلی تحقیرآمیز رفتار می کردند. سرانجام در سال ۱۶۲۱ میلادی (۱۰۰۰ خورشیدی) در زمان شاه عباس اول برابر با عهدنامه ای که بین بریتانیا و ایران، قرار شد تا ایران با کمک کمپانی هند شرقی به شیوه ای متحد بر ضد پرتقالی ها وارد عمل شود. فتح بحرین، گمبرون و قشم. در سال ۱۰۱۱ قمری (۱۶۰۲میلادی) رکن الدین مسعود حاکم بحرین که در قلمرو حکومت پرتغالی هرمز بود علم استقلال برافراشت و از امامقلی خان پسر الله وردیخان حاکم
فارس کمک طلبید امامقلی خان هم از موقعیت استفاده کرد و نیرویی به یاری او فرستاد و مجمع الجزایر بحرین را متصرف گردید. حاکم پرتغالی جزیره هرمز چند فروند کشتی به بحرین فرستاد و مدتی آتش جنگ در دریا و خشکی بین سربازان ایرانی و پرتغالی روشن بود ولی پرتغالی ها نتوانستند کاری از پیش ببرند و به هرمز مراجعت کردند. بازگشت بحرین به دامان کشور مقدمه ای شد تا دربار شاه عباس به فکر تصرف دیگر نواحی اشغالی بیفتد. این فتح تقریباً آسان که با درایت حاکم فارس صورت گرفته بود، سلطه پرتغالی ها را در مرکز خلیج فارس برچید اما آن را پایان نداد. در اوایل سال ۱۰۱۰ قمری (۱۶۰۱میلادی) فیلیپ سوم پادشاه اسپانیا و پرتغال هیأتی را روانه ایران کرد. به دستور او نایب السلطنه هند پرتغال کشیش هایی با نام های ژرمینو داکروز و کریستوفولو دااسپریتوس سانتو و آنتونیو دو گوا را به ایران فرستاد. ریاست این هیئت به عهده آنتونیو بود. وی و همراهانش در ۱۰ فوریه ۱۶۰۲ به راه افتادند و در ربیع الاول سال ۱۰۱۱ اوت ۱۶۰۲ در مشهد به حضور شاه عباس رسیدند. این هیئت سیاسی علاوه بر تبلیغ مسیحیت دو منظور دیگر نیز داشت. یکی آن که بنیان منافع پرتغال را در ایران که بر اثر فتح ب
حرین سستی و کاستی یافته بود نیرو و استحکام بخشد و دیگر آن که شاه عباس را از عقد قرارداد بازرگانی با انگلیس بازدارد. با این حال حوادثی پیش آمد که هیئت سیاسی ـ مذهبی جدید چندان هم در انجام مأموریت خود ناکام نماند. به این معنی که چون خبر تصرف بحرین و محاصره گمبرون و تهدید قلمرو هرمز به وسیله سپاهیان ایران به نایب السلطنه هند رسید، وی ۵ ناو جنگی همراه «دم جورج دوکاستلو برانکو» برای دفاع از هرمز فرستاد، ولی به فرمانده ناوگان دستور داد که تا حد امکان کارها را به صلح بگذراند و جنگ را آغاز نکند. شاه عباس پس از وقوف بر این مراتب چون سخت درگیر جنگ با عثمانی بود مصلحت را در مماشات با پرتغالی ها دید و به حاکم شیراز دستور داد که از محاصره گمبرون و قلمرو امیر هرمز دست بردارد و قوای نظامی خود را به شیراز برگرداند و اراضی گرفته شده از امیر هرمز را باز پس دهد به شرط آن که ناوگان پرتغال به بحرین نزدیک نشود و بحرین در تصرف ایران بماند. فرمانده ناوگان پرتغال نیز چون دستور صلح و مسالمت داشت، به این حد رضایت داد و بحرین در تعلق دولت ایران باقی ماند و سفرای دولت پرتغال و دربار پاپ هم اجازه مراجعت یافتند. پس از این گسیل هیئت های دیپ
لماتیک ـ مذهبی باز هم از طرف پادشاه اسپانیا افرادی برای بازداشتن شاه ایران از تصرف هرمز راهی ایران شدند که معروف ترین آنها لوئیس پره یرا دولاسردا است که در سال ۱۰۱۳ قمری خود را به ایران و ارمنستان رساند که شاه عباس در آنجا مشغول جنگ با سپاه عثمانی بود. لاسردا مأمور بود تا قرارداد صلحی با شاه ایران امضا کند و از این طریق هرمز و دیگر سرزمین های متصرفی را برای کشور متبوع خود نگه دارد. فیلیپ در تمام سفارش هایی که به ایران می فرستاد با این وعده که حاضر است با شاه ایران ضد ترکان عثمانی متحد شود، اوضاع را به بطالت می گذراند و این بالاخره شاه عباس را به خشم آورد و تصمیم نهایی را برای تصرف خاک اشغالی گرفت. شاه عباس به الله وردی خان حاکم فارس دستور داد گمبرون را از تصرف پرتغالی ها خارج سازد و الله وردی خان نیز فرزندش امامقلی خان را در رأس سپاهی مأمور این کار کرد. در سال ۱۰۲۲ قمری (۱۶۱۳میلادی) شهر و قلعه گمبرون به دست ایرانیان افتاد و قلعه پرتغالی ویران گردید. این بندر کوچک بعدها ترقی بسیار کرد و به بندر عباس موسوم شد و مرکز تجارتخانه های انگلیسی و هلندی گردید. آخرین سفیر اسپانیا در سال ۱۰۲۷ قمری در اصفهان شاه ایران را