Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از فعالان جنبش سبز بود و مستمرا در اعتراضات خیابانی پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) حضور داشت. کرامت الله قبلتر هم از زمان ورود به دانشگاه تهران و اقامت در شهر تهران در موضوعات سیاسی فعال بود و بخاطر فعالیت در جنبش دانشجویی و مشخصا نقش آفرینی در تجمعات روز دانشجو در سال ۸۵ توسط کمیته انضباطی از دانشگاه تهران اخراج می شود. پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۸۸ هم مأموران امنیتی او را احظار و در مورد فعالیت هایش مورد تذکر قرار داده بودند که نهایتا منجر به دستگیری او شد. در هفته دوم تیرماه ۱۳۸۸ لیست صد نفره ای از دستگیرشدگان حوادث پس از انتخابات منتشر شد که نام کرامت الله زارعیان نیز در آن مشاهده می شد. او پس از مدتی از زندان آزاد می شود و به جهت فشارهای وارده تصمیم به ادامه تحصیل در کشور سنگاپور می گیرد. در زمان عزیمت به تهران در بهمن سال ۸۹ در فرودگاه دستگیر می شود. او بعد از مدتی علیرغم دستگیری در تهران، در یک نیمه شب سرد در شهرستان جهرم توسط نیروهای امنیتی رها می شود تا به خانه پدری رود و طبق گفته مأموران به تهران بازنگردد. او بعد از مدتی دوباره به تهران باز می گردد و مشغول ادامه تحصیل می شود اما همچ
نان فشارهای روانی و مراجعات مأموران امنیتی را تحمل می کرده است و تلفن هایش تحت شنود قرار داشته است. در سال ۹۱ به خانواده اش اطلاع می دهد که مأموران از او خواستند تهران را ترک کند اما به دلیل اتمام درسش این کار را نخواهد کرد تا اینکه در ۵ آذر ۹۱ ناپدید شده و جنازه اش چهار روز بعد پیدا می شود. جسد و تدفین. جنازه کرامت الله چند روز پس از عاشورا در منزل اجاره ایش در خیابان نظام آباد (شهید مدنی فعلی- جنوب شرق تهران) در وان حمام پر از آب جوش پیدا شده است. بعد از ۴ روز از چکه کردن آب و بوی تعفن، همسایگان به آتش نشانی و پلیس اطلاع می دهند و پلیس نیز در تماسی از خانواده ی این دانشجوی ۲۷ ساله برای تشخیص هویت می خواهد که به آنجا مراجعه کنند. جواز دفن او به شماره ۶۷۹۴ در تاریخ ۱۰ آذرماه ۱۳۹۱ صادر شد. علت و زمان مرگ در این جواز دفن به ترتیب در حال آزمایش و نامعلوم قید شده است .
ویکتور وایسکاپف یک فیزیکدان آمریکایی با اصلیت اتریشی بود. او پژوهش های پسادکتری خود را با ورنر هایزنبرگ، اروین شرودینگر، ولفگانگ پاولی و نیلز بور انجام داد. وایسکاپف به خاطر کارهایش در الکترودینامیک کوانتومی، ساختار هسته اتم، و نیز فیزیک ذرات بنیادی شناخته شده است. وی در زمان جنگ جهانی دوم در لاس آلاموس بر روی پروژه منهتن برای ساخت بمب اتمی کار کرد، اما بعدها به جنبش های منع سلاح های هسته ای پیوست. زندگی. وایسکاپف در شهر وین پایتخت اتریش متولد شد. در سال ۱۹۳۱ دکترای خود را در فیزیک از دانشگاه گوتینگن در آلمان، دریافت نمود. به خاطر توانایی فوق العاده اش در فیزیک، توانست با بزرگترین فیزیک دان هایی که بر روی اتم کار می کردند همکار شود، به خصوص، زیر نظر نیلز بور در موسسه اش در کپنهاگ مشغول به کار شد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، وی به عنوان یک یهودی، دریافت که باید از اروپا خارج شود. بور به او برای یافتن موقعیتی در آمریکا کمک کرد. بین سال های ۱۹۳۷ و ۱۹۴۰ وی استاد فیزیک در دانشگاه روچستر بود. بعد از جنگ جهانی دوم وارد دانشکده فیزیک دانشگاه ام آی تی شد و بعدها ریاست آن را عهده دار گردید. وی در سال ۱۹۸۱، توسط پاپ ژان پل دوم ب
ه ریاست گروهی چهار نفره برای صحبت با رونالد ریگان در مورد ضرورت منع استفاده از سلاح های هسته ای انتخاب شد. زندگی علمی. در دهه های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، ویکتور کارهای بزرگی در فیزیک کوانتوم و به خصوص الکترودینامیک کوانتومی انجام داد. وی یکی از اعضای پروژه منهتن برای ساخت بمب اتمی بود. به گفته خودش به خاطر عدم اطمینان به توانایی های ریاضی خود، وی از انتشار چندی از نتایج پژوهش هایش (که بعدها درستی آن ها ثابت گردید) که امروزه به نام جابه جایی لمب شناخته می شوند، صرف نظر کرد و جایزه نوبل فیزیک را از دست داد. اتفاقی که وایسکاپف به آن تاسف می خورد. در سال های بین ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۳ وی استاد فیزیک در دانشگاه راچستر بود. بعد از جنگ جهانی دوم به دانشکدهٔ فیزیک MIT پیوست. از دانشجوهای برجسته و تأثیرگذاز او می توان به موری گل-مان و جان دیوید جکسون اشاره کرد. عضو آکادمی ملی علوم بود و بین سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ و ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹، به ترتیب، رئیس فرهنگستان هنر و دانش آمریکا و رئیس انجمن فیزیک آمریکا بود.
مغرب روزنامه اصلاح طلب ایران بود که به قلم جمعی از روزنامه نگاران اصلاح طلب از تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۹۱ منتشر و بعد از چاپ تنها ۷۹ شماره مورخ ۷ آذر ۱۳۹۱ توقیف شد. این روزنامه پس از رفع توقیف، دوره دوم خود را از تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ آغاز کرد که در این دوره نیز تنها پس از چاپ ۱۵ شماره، لغو امتیاز شد. آغاز به کار. اولین شماره روزنامهٔ «مغرب» در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۹۱ با مدیرمسوولی مهدی امامی ناصری و سردبیری امیر موسی کاظمی در ۲۴ صفحه منتشر شد. این روزنامه به عنوان «اولین روزنامه بین المللی صبح ایران» پیش از انتشار در سطح شهر تهران و برخی شهرستان های ایران تبلیغ های وسیعی انجام داده بود. مغرب، از آغاز انتشار خود، هر روز یک ضمیمه رایگان ۱۶ صفحه ای را نیز منتشر می کرد. ضمیمه های رایگان این روزنامه با عنوان های «سه و نیم» «چشمه» «تیمچه» «آدمک» «دریچه» و «گزارشگر» هرکدام حول محور موضوع های خاص سیاسی، اقتصادی و فرهنگی منتشر می شدند. روزنامه مغرب هر روزه رنگ نوار لوگوی خود را با رنگ عکسِ یکِ صفحه نخست، تطبیق داده و رنگ صفحه نخست را بر اساس رنگ عکسِ یکِ خود منتشر می کرد. این شیوه چاپ، بعدها در بسیاری از روزنامه ها استفاده شد. صفح
ه آخر. صفحه آخر روزنامه مغرب، شیوه جدیدی از روزنامه نگاری را بنیاد نهاد. در این صفحه ضمن منتشر شدن یادداشت هایی با زبان محاوره به وسیله روزنامه نگاران مغرب، باکسِ عکسی طراحی شده بود، که اعضای هیئت تحریره این روزنامه، دربارهٔ آن کامنت می گذاشتد، این باکس عکس به شکلی فیسبوکی طراحی شده بود. همچنین در صفحه آخر این روزنامه یادداشت هایی از مخاطبان عمومی روزنامه نیز منتشر می شد. بازگشت آرامش. در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۹۱ در حالی که هنوز یک ماه از فعالیت روزنامه مغرب نگذشته بود، این روزنامه با تیتر اول «مغرب فردا منتشر نمی شود» و با رو تیتر «بازگشت آرامش» نوشت: «خسته ایم از تهدیدها به جای تربیت ها، از فشارها به جای حمایت ها، از تنگ نظری ها به جای گشاده رویی ها، از سیاه دیدن ها، به جای سفید دیدن ها، و از زیر کشیدن ها به جای رو بودن ها، یک ماه گذشت یک ماه پر از التهاب و استرس یک ماهی که هرشب اش با هراس از واکنش های سیاه صبح شد و هر صبح اش با استرس تلفن های قرمز، شب یک ماهی که باید اسمش را بگذاریم شهریور التهاب» در این یادداشت آمده بود طی همین فعالیت کوتاه مدت مغرب، این روزنامه بارها از سوی نیروهای خودسر تهدید شده است؛ به هم
ین بهانه روزنامه برای «بازگشت به آرامش» و به نشانه اعتراض به این رویکردها، پس از یک روز توقف، انتشار خود را از سر می گیرد. هزینه های انتشار. اواخر شهریور ماه ۱۳۹۱ برخی رسانه ها با انتشار خبرهایی مبنی بر اینکه مدیر مسئول روزنامه مغرب، با روش هایی غیرقانونی توانسته تبلیغ های وسیعی در سطح شهر تهران برای روزنامه مغرب انجام دهد مغرب را محکوم کردند. در همین میان عده ای اختلاف های اسفندیار رحیم مشایی و رحیمی معاون اول محمود احمدی نژاد را بهانه ای برای تحلیل رویکرد روزنامه مغرب و مشخص شدن وابستگی این روزنامه به نهاد دولت دانستند. مسئله ای که روزنامه مغرب هرگز به آن پاسخ روشنی نداد. بازداشت مدیر مسئول. دهم مهر ماه ۱۳۹۱ حوالی ساعت ۱۲ ظهر نیروهای امنیتی دادستانی تهران به دفتر تحریره روزنامه مغرب هجوم می برد. این نیروها در حدود ۴ ساعت اقدام به بازجویی برخی افراد و بازررسی تحریریه کردند. در نهایت با بازداشت مدیر مسئول، مدیر روابط عمومی و مدیر امور مالی، محل تحریریه را ترک نمودند، این جریان در حالی اتفاتق افتاد، که چند روز پیش از این تاریخ، روزنامه مغرب اقدام به چاپ عکس سید محمد خاتمی در صفحه اول خود کرده بود، آن هم به صور
تی که عکس تمامی صفحه اول روزنامه را پر می کرد. هیئت تحریره (دوره اول). از اعضای شناخته شده هیئت تحریره روزنامه مغرب می توان به حامد داراب، علیرضا خامسیان، ساتیار امامی، سهیل سلیمانی و سعید آقایی اشاره کرد. همچنین علاوه بر تحریره روزنامه مغرب شخصیت های برجسته ای همچون فاطمه راکعی، صادق زیباکلام، معصومه ابتکار، رسول منتجب نیا، کیومرث پوراحمد، ناصر تقوایی، محمد بهارلو برای این روزنامه یادداشت نوشته اند. توقف انتشار. پس از جریان طرح سؤال نمایندگان مجلس از محمود احمدی نژاد و حکم حکومتی آیت الله خامنه ای مبنی بر این که طرح سؤال از رئیس جمهور متوقف شود. روزنامه مغرب طی نشر کاریکاتوری در صفحه اول خود که چهره محمود احمدی نژاد را در صحن مجلس در حال پاره کردن نامه ای نشان می داد، خبر حکم حکومتی را با تیتر «ختم سؤال» منعکس کرد. کاریکاتوری که منجر به شکایت وزارت ارشاد از روزنامه مغرب و در نهایت توقف انتشار آن شد. امیر موسی کاظمی پس از انعکاس خبر شکایت وزارت ارشاد، در اعتراض به برداشت نادرست آن وزارتخانه، اعلام کرد که روزنامه مغرب تا اطلاع ثانوی منتشر نخواهد شد. آزادی مدیر مسئول و دور دوم. انتشار روزنامه مغرب در تاریخ ۷ آذ
ر ماه ۱۳۹۱ در حالی متوقف شد که مدیر مسئول آن دوران بازداشت خود را می گذراند. محمد مهدی امامی ناصری پس از ۱۲۰ روز بازداشت مورخ ۸ بهمن ۱۳۹۱ آزاد و در گفتگویی با خبرگزاری فارس گفت: «به زودی وکلای وی دربارهٔ پرونده قضایی و اتهاماتش اطلاعیه ای صادر خواهند کرد. امامی ناصری همچنین تصریح کرد:از رسانه هایی که اتهاماتی درخصوص بازداشت وی مطرح کرده اند، شکایت خواهد کرد. وی همچنین از انتشار مجدد روزنامه مغرب تا پایان ماه جاری خبر داد و گفت این روزنامه با تیم جدید و به عنوان ارگان مطبوعاتی یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری یازدهم به عرصه رسانه بازمی گردد. مدیر مسئول روزنامه مغرب خاطرنشان کرد این رزونامه در دوره انتشار شفاف تر از گذشته عمل می کند و از رسانه های اصلی منتقد دولت خواهد بود.» روزنامه مغرب انتشار دوباره خود را از پنجم اسفند ۱۳۹۱ از سر گرفت. انتشار نامه سید محمد خاتمی. در شماره پانزدهم از دوره دوم، روزنامه مغرب مورخ ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ در صفحه اول خود نامه ای از سید محمد خاتمی را منتشر کرد. در بخش هایی از این نامه آمده بود: «مغرب «در غروب خردورزی و اعتدال و فعالیت های پویای سیاسی و رسانه ای و مطبوعاتی مطمئن و رشد دهنده می
تواند و باید در کنار معدود نشریات مستقل و روشنگر در کشور روزنه ای به سوی نیک اندیشی امیدوار کننده باشد» خاتمی همچنین در جایی از نامه خود خطاب به روزنامه مغرب نوشته بود: «مهم این است که مغرب بماند» چاپ این نامه در فضایی که بارها به روزنامه مغرب به خاطر چاپ عکس سید محمد خاتمی هشدار داده شده بود، حاشیه های فراوانی را برای این روزنامه داشت. بازداشت مدیر مسئول و تحریریه بخش سیاسی. مدیرمسوول و دبیر سیاسی (علیرضا آقایی راد) و معاون دبیر سیاسی (نوید متقیان) روزنامه مغرب عصر روز چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۱ تنها یک روز پس از چاپ نامه سید محمد خاتمی با حکم دادستانی تهران بازداشت شدند. این بازداشت در حالی صورت گرفت که روزنامه مغرب شماره یازدهم از دوره دوم خود را منتشر کرده بود. امیرموسی کاظمی ساعاتی پس از بازداشت این سه نفر در گفتگو با خبرگزاری ایسنا، دربارهٔ دلیل این بازداشت گفت: «علتی که عنوان شد نوشتن مطلبی با تیتر «ادب مرد به ز دولت اوست» توسط علیرضا آقایی راد دبیر سیاسی این روزنامه بود که در شماره دهم روزنامه به چاپ رسید. البته در این مطلب به هیچ جغرافیای سیاسی اشاره نشده و فقط براساس تفکر فلاسفه دربارهٔ یک آرمان شهر نو
شته شده است.» لغو مجوز. هیئت نظارت بر مطبوعات ایران روز دوشنبه ۲۱ اسفند ماه ۱۳۹۱ امتیاز روزنامه مغرب را به دلیل آنچه نقض حدود قانونی مطبوعات خواند، لغو کرد. مدیرمسئول این روزنامه در آخرین شماره از دوره دوم آن، نامه ای سرگشاده خطاب به آیت الله خامنه ای با عنوان «دلنوشته ای به مقام معظم رهبری» ب منتشر کرد و در آن از وضعیت رسانه ها و فشارها بر روزنامه نگاران انتقاد کرد. در بخشی از این یادداشت آمده بود: «دیری است که فضای رسانه ای کشور را – لااقل در عرصه ای که نگارنده در آن مشغول فعالیت است- انبوهی از تحدیدات و تضییقات غیرقانونی و سلیقه ای احاطه نموده است که حدوثاً و بقائاً، منشأ پیدایش آسیب های متعددی گشته و خواهد گشت. ناگفته هویداست که مقصود از نکوهش این رویه ناصواب به هیچ وجه تأیید کنار نهادن نظامات قانونی وبرخورد حکیمانه حقوقی با هرگونه تخلفی نیست. لیک این کجا و آن کجا؟!»
نئارخوس (حدود ۳۶۰–۳۰۰ پیش از میلاد) یکی از سرداران اسکندر و سرکردهٔ نیروی دریایی او بود. او بیشتر به خاطر سفر دریایی مشهور خود که از رود سند آغاز شد، از طریق خلیج فارس ادامه یافت و در دهانه رود دجله پس از لشکرکشی هند اسکندر مقدونی در سال های ۳۲۶ تا ۳۲۴ پیش از میلاد به پایان رسید، شناخته شده است. شرح سفر دریایی او از پاکستان فعلی تا شوش را آریان در کتاب ایندیکا آورده است. اوایل زندگی و تبعید. نئارخوس که اصالتاً اهل لاتو در کرت و پسر آندروتموس بود، خانواده اش در زمان سلطنت فیلیپ دوم (احتمالاً پس از تصرف آمفیپولیس در ۳۵۷ پیش از میلاد) در آمفیپولیس مقدونیه ساکن شدند. نئارخوس تقریباً به طور قطع از اسکندر بزرگتر بود، همان طور که بطلمیوس یکم سوتر، اریگیوس و دیگر «دوستان دوران کودکی» اسکندر نیز بزرگتر بودند. او همراه با بطلمیوس، اریگیوس، لائومدون و هارپال، یکی از مربیان اسکندر به شمار می رفت و به دلیل ماجرای پیکسوداروس توسط فیلیپ تبعید شد. محل تبعید آنها مشخص نیست، اما پس از مرگ فیلیپ و به قدرت رسیدن اسکندر به کشور بازگردانده شدند. فتح و نقش در لشکرکشی ها. پس از بازگشت از تبعید، این افراد مورد احترام فراوان قرار گرفت
ند. نئارخوس در سال ۳۳۴/۳ پیش از میلاد به عنوان ساتراپ لیکیه و پامفیلیه منصوب شد که یکی از اولین انتصابات ساتراپی اسکندر بود. محاصره دریایی ناوگان های ایرانی توسط نئارخوس که دریای اژه را تهدید می کردند، در فتح فنیقیه، مصر و بابل توسط اسکندر موفقیت آمیز بود. در سال ۳۲۸ پیش از میلاد، او از سمت خود برکنار شد و در باختر (بلخ) (شمال افغانستان) به اسکندر پیوست و نیروهای کمکی را با خود آورد. پس از محاصره آئرنوس در ایالت خیبر پختونخوا کنونی پاکستان، نئارخوس در رأس یک مأموریت شناسایی فرستاده شد تا به ویژه دربارهٔ فیل ها اطلاعاتی کسب کند. سفر دریایی رود سند. در سال ۳۲۶ پیش از میلاد، نئارخوس به عنوان دریاسالار ناوگانی که اسکندر در هیداسپس ساخته بود، منصوب شد. مسئولیت مالی ساخت این کشتی ها بر عهده نئارخوس بود. استرابو روایت می کند که رشته کوه هیمالیای امودوس نزدیک محل ساخت ناوگان در نزدیکی تاکسیلا قرار داشت و مقادیر زیادی الوار صنوبر، کاج و سرو را فراهم می کرد. در ابتدا، ناوگان در رود هیداسپس مانند یک رژه نظامی پیروزمندانه پیش می رفت و کاروان خشکی از نیروهای اصلی مسلح اسکندر، شامل سواره نظام، فیل ها و قطارهای غنیمتی، آن ر
ا همراهی می کردند. در محل تلاقی رودخانه های آسسین و سند، اسکندر شهری به نام اسکندریه-روی-سند را تأسیس کرد و آن را به ساتراپی وخش ارد (پدر روشنک (همسر اسکندر)) واگذار کرد و آن را با سربازان تراکیان پر کرد. توقف برای تعمیر و ادامه سفر در سند. در جریان سفر دریایی اسکندر در رود سند، برخی از کشتی ها آسیب دیدند و نئارخوس دستور گرفت تا برای نظارت بر تعمیرات باقی بماند و سپس به ادامه مسیر بپردازد. این موضوع شاید نشان دهنده دانش او در زمینه کشتی سازی باشد، اما قطعاً او تنها فرد ماهر در این زمینه نبوده است. این سفر در رود سند از سال ۳۲۶ تا ۳۲۵ پیش از میلاد به طول انجامید و منجر به تصرف شهرهای بومی هند شد. هنگامی که مقدونی ها به پاتالا (بهمن آباد کنونی در سند پاکستان) رسیدند، نئارخوس آماده شد تا ۱۷ تا ۲۰ هزار نفر را برای یک سفر اکتشافی به خلیج فارس رهبری کند، در حالی که اسکندر از طریق صحرای گدروزیا به مسیر خود ادامه داد. نئارخوس تنها افسر دریایی یونانی نبود که سفری در رود سند را دنبال کرده بود؛ هرودوت نقل می کند که اسکیلاکس کاریاندایی نیز به دستور داریوش بزرگ چنین سفری را انجام داده بود. فرماندهی ناوگان و تألیف «ایندیکه
». نئارخوس فرماندهی ناوگان را برای سفر از سند به خلیج فارس بر عهده داشت که جزئیات آن را به دقت ثبت کرد (و آرین از آن به طور گسترده در «ایندیکا» خود استفاده کرد). با وجود اینکه او دریاسالار و فرمانده ناوگان بود، اما دریانوردی عالی مورد نیاز نبود و مسئولیت های دریایی بر عهده اونیسیکریتوس بود. نئارخوس داستان سفر اکتشافی خود را در اثری مکتوب به نام «ایندیکه» گردآوری کرد که اکنون از بین رفته است، اما بخشی از محتوای «ایندیکا» آرین و «جغرافیا» استرابو را تشکیل می دهد. این اثر احتمالاً شامل دو بخش بوده است: یکی به جزئیات مرزها، اندازه، جمعیت، طبقه ها، جانوران، گیاهان، فرهنگ ها و ارتش های هند می پرداخته و دیگری سفر بازگشت او به سمت بابل را شرح می داده است. نئارخوس، طبق روایت آرین، توضیح داده است که چگونه کالاهایی مانند برنج، نیشکر و پارچه ها و منسوجات پنبه ای در دره سند کشت، تولید و مبادله می شدند. سفر در خلیج فارس. نئارخوس سفر خود را از پاتالا آغاز کرد، هرچند باران های موسمی و بادهای شدید رسیدن او به دریای عرب را به تأخیر انداخت. برای گذراندن هوای نامساعد، ناوگان مقدونی در نزدیکی دهانه رود سند و آرابیوس اردو زدند و د
یوارهای سنگی برای استحکام در برابر بومیان متخاصم ساختند و از آب شور، صدف سیاه، و تیغ ماهی تغذیه کردند. پس از ۲۴ روز، نئارخوس به بندر مورون توبارا (جزیره مانورا در نزدیکی کراچی کنونی پاکستان) ادامه داد. آرین دربارهٔ مورون توبارا می نویسد که بندرگاهی وسیع، دایره ای، عمیق و آرام با ورودی باریک بود که بومیان آن را «استخر بانوان» می نامیدند. آنها پس از عبور از صخره های خطرناک و گذر از جزیره ای در سمت چپ خود، به دهانه رود آرابیس رسیدند که بندرگاه بزرگی داشت اما آب آشامیدنی نداشت و مجبور شدند برای یافتن آب، چهل کیلومتر به داخل خشکی بروند. ادامه سفر و ورود به کارمانیا. در مورون توبارا، لئوناتوس (یکی از ژنرال های اسکندر) اوریتی های محلی را شکست داده و آذوقه ای را برای ناوگان نئارخوس فراهم کرده بود. نئارخوس پس از تجدید قوا، به رود هنگول (در مکران، بلوچستان) رسید و جمعیت بومی را نابود کرد. او به سرزمین ایکتیوفاگوی ("ماهی خواران") که در منطقه ساحلی خشک مکران، بین دریای عرب و صحرای گدروزیا زندگی می کردند، رسید و بندر باگیسارا (بندر اورماره کنونی) را کشف کرد. در مرحله بعدی سفر، نئارخوس و ناوگانش ابتدا در کولتا، سپس کالیما
(کلات)، کارنین (جزیره آستولا)، کیسا و موسارنا پناه گرفتند. در موسارنا، یک ملوان گدروزی به ناوگان آنها پیوست و آنها را به گوادر هدایت کرد، جایی که نخل خرما و باغ هایی یافتند. آنها شهر چاه بهار را غارت کردند و ناوگان را در دماغه ای به نام باگیا که به خدای خورشید اختصاص داشت، لنگر انداختند. نئارخوس به سمت خلیج فارس در تنگه هرمز ادامه داد. پس از ماجراهای بسیار، نئارخوس به کارمانیا در جنوب ایران رسید و پس از عبور اسکندر از صحرای گدروزیا، با او ملاقات کرد. در اینجا آنها مشاهده کردند که این منطقه به خوبی با غلات، مو و درختان (به جز درخت زیتون که مورد علاقه یونانیان بود) کشت شده بود. در تنگه هرمز، نئارخوس و اونیسیکریتوس شبه جزیره عمان در عربستان را دیدند، اما به آنجا نرفتند. عمان قبل از فتح اسکندر، ساتراپی امپراتوری هخامنشی بود. نئارخوس ظاهراً اولین فرمانده یونانی بود که از بحرین، که یونانیان آن را تیلوس می نامیدند، بازدید کرد. بازدید او نقطه آغازین گنجاندن بحرین در جهان هلنیستی بود. مقدونی ها از بسیاری از بنادر در خلیج فارس از جمله هرمزیه، جزیره قشم، راس بوستانه، جزیره قیس، بند نخیل، جزیره لازه (جایی که با صیادان مر
وارید روبرو شدند)، دماغه بندر شیعه، نای بند، کنگان، رود مند، بوشهر، رود دشت پلنگ، جزیره شیف و رود مارون بازدید کردند. آنها سرانجام در سال ۳۲۴ پیش از میلاد به دهانه رود دجله رسیدند. پس از رسیدن به رود دجله، نئارخوس تا فرات پیش رفت و سپس بازگشت تا در اوایل سال ۳۲۴ پیش از میلاد در شوش به اسکندر بپیوندد. او و اونیسیکریتوس برای اقداماتشان دیهیم طلایی دریافت کردند. نئارخوس با دختر بارسین و منتور ازدواج کرد و تاجی به عنوان قدردانی از تلاش هایش دریافت کرد. سپس ناوگان را به بابل برد، جایی که هشدار کلدانیان را به اسکندر داد که وارد شهر نشود.
انتشارات جیحون ناشر معتبر و شناخته شدهٔ ایرانی است که در خیابان انقلاب، روبه روی دانشگاه تهران واقع شده است. تاریخچه. انتشارات جیحون در سال ۱۳۷۲ با مدیریت محسن رخشانی تأسیس شد. این انتشارات کار خود را با نشر آثار پزشکی آغاز نمود، گرچه این کتب هنوز در زمینه پزشکی از منابع مهم پایه می باشند ولی از اواخر دهه هفتاد با تغییر راهبرد مدیر انتشارات حوزه اصلی فعالیت مؤسسه به زمینه روان شناسی با هدف خودیاری به مخاطبین خود تغییر یافت و در این زمینه از اقبال بیشتری برخوردار شد.کتابفروشی جیحون در کنار دفترمرکزی آن در خیابان انقلاب روبروی دانشگاه واقع شده است. زمینه فعالیت. انتشارات جیحون از زمان تأسیس در حوزه های مختلفی مانند روان شناسی، فلسفه و پزشکی کتاب های ماندگاری منتشر کرده است. "فرهنگ نمادها" از برجسته ترین کارهای این ناشر به شمار می رود. به طور دقیق تر این نشر در زمینه های فلسفه و مباحث وابسته، حکمت نظری، معرفت شناسی، مکاتب و دیدگاه های خاص فلسفی، روان شناسی، منطق، اخلاق (فلسفه اخلاقی)، ان ال پی [برنامه ریزی عصبی زبانی]، فلسفه قدیم و فلسفه جدید آثار زیادی منتشر کرده است که برخی از آن ها در حوزه های تخصصی منتخب و ب
رگزیده شده اند. این موضوعات بر اساس رده بندی دیویی کد ۱۰۰ تا ۲۰۰ به طور اعم و کد ۱۵۰ تا ۲۰۰ به طور اخص محسوب شده و در رده بندی کنگره به صورت اعم B و به صورت اخص BV, BT, BE, BJ, BF, BD تعریف می شود و در این زمینه جز در موارد خاص بیش از ۲۵۰ عنوان کتاب منتشر نموده است.
اسدآباد (داورزن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کلاته حبیب روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کلاته شنستر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
روداب (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
موسی آباد (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کلاته موسی، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
باشریک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۹خانوار) بوده است.
چهل حجره روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴٬۳۹۹ نفر (۱٬۲۳۸خانوار) بوده است.
خین چماقی روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.روستایی خوش آب و هوا با مردمی مهربان ! برای کسانی که نیاز به طبیعتی بی نقص دارند پیشنهاد میکنم که حتما به این مکان سفر کنند! جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳۶ نفر (۱۶۳خانوار) بوده است.
عاشقان (مشهد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده است.
لقمانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۸ نفر (۶۰خانوار) بوده است.
استاج (سبزوار)، روستایی از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار و در استان خراسان رضوی ایران است. اینجا قبلا محل تاجگذاری ۳پادشاه پس از ایلخانیان که می توان به چوپانیان و مظفریان و جلایریان اشاره کرد بوده است و در قدیم نام ان سه تاج گفته میشده.اما با وجود مغول تبار بودن بسیاری از این حاکمان، مردم این روستا هرگز با افرادی خارجی زاد و ولد نکردند و میتوان انها را افراد کاملا ایرانی تبار خواند. شغل همه انها سرمایه گذاری روی دام بوده که بسیاری از چوپان های انها از روستای باداشیان است. اهالی این روستا به دلیل ثروتی که در زمان ایلخانیان به انها رسیده بود افرادی ثروتمند بودند. اهالی روستا از تاثیر گذار ترین افراد قیام سربداران بودند که بسیاری از انها در این قیام کشته شدند و سنگ قبر های حدود ۱۰۰۰ سال پیش انها هنوز هم در ارامگاه این روستا وجود دارد. اکنونه این روستا دارای قنات ها و چاه های قدیمی است که باعث شده که این روستا در دل بیابان باغ های پسته ، بادوم ، سیب ، سرسبزی داشته باشد. بدلیل تاجگذاری ۳ پادشاه و وقوع قیام در این روستا بسیاری از مردم این روستا اموال خود را در زیر خاک پنهان کردند و امروزه اهالی روستا گنج های متعد
دی را از زیر زمین پیدا کردند. جمعیت. این روستا در دهستان خواشد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۷ نفر (۱۲۱خانوار) بوده است. روستا استاج از توابع بخش روداب شهرستان سبزوار است که از شمال به کوه معراج و از جنوب به کوه بهارستان محدود می شود.
اسماعیل آباد یا اب اشکان روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۷۳۴ نفر (۷۸۵ خانوار) بوده است.
دوست آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸٬۹۶۹ نفر (۲٬۵۷۶خانوار) بوده است.
ناظرآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. روستای ناظر اباد روستایی ییلاقی میباشد که به واسطه داشتن درخت های توت و دیگر میوه ها در فصل بهار و تابستان مردم را از نقاط مختلف شهر به این روستا میکشاند جمعیت. این روستا در دهستان طوس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۸۱خانوار) بوده است. ناظر اباد از خاندان بزرگ کلاه داراز ها تشکیل شده است که هم اکنون این خاندان بزرگ در نقاط مختلف شهر و کشور پخش شده اند امیدوار،خسروان جم،رستمی،تیموری و غلامی از بزرگترین و پرجمعیت ترین اقوام ناظر اباد میباشند که همگی از نسل کلاه دراز میباشند
امین آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۹۱۲ نفر (در ۲۵۳ خانوار) بوده است.
اکبرآباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۹۷۵ نفر (۵۷۴خانوار) بوده است.
حاجی آباد روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۱۶ نفر (۲۶۲خانوار) بوده است.