Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یوگنی آنگین را به فارسی ترجمه کرده اند. کتاب یوگنی آنگین از زمان نگارشش (۱۸۳۳) تاکنون مباحث زیادی برانگیخته و در مورد آن نقد و سریال و فیلم و باله و نمایشنامه... کم نیست. نسخه کامل کتاب سال ۱۸۳۳ منتشر شد البته پوشکین چهار سال بعد در آن تغییرات جزئی داد. زمینه داستان. پوشکین در شماری از آثارش از جمله «دختر کاپیتان»، شیفتگی دو دلداده را با فرجامی خوش طرح می ریزد امّا در یوگنی آنگین، از غم معشوق (تاتیانا) و خودبینی شبه عاشقان پرده برمی دارد. یوگنی آنگین که بعد از درگذشت عمویش به مال و منال فراوان رسیده و با سنّتهای اشرافی روس بزرگ شده، برای فرار از روزمرّگی های زندگی به روستای دور افتاده ای می رود و آنجا به دختر زیبایی به نام «تاتیانا» برخورد می کند. تاتیانا خواهر زن دوست شاعرش «ولادیمیر لنسکی» بود… تاتیانا به یوگنی آنگین دل می سپارد و برایش نامه می نویسد، امّا وی به آن دختر زیبای روستایی محل نمی گذارد و او را از خود می راند. در عوض به خواهر وی (اولگا) که هنگام رقص، به وی توجه کرده بود، ابراز علاقه می کند. اولگا زن دوستش (ولادیمیر لنسکی) بود و یوگنی آنگین سر همین مسئله در دوئلی دوستش را می کشد و از آن شهر می رود
. یوگنی آنگین مدام دم از عشق می زد اما با آن بیگانه بود. اولگا هم خیلی زود از چشمش افتاد. از آن کشش زیبا که تاتیانا نسبت به یوگنی آنگین داشت، جز خاطره و سایه ای باقی نماند و او پس از ازدواجی سنتّی و مرسوم راهی شهر سن پترزبورگ شد و آنجا بُرو و بیا پیدا کرد. پس از سالیان درازگذار یوگنی آنگین به سن پترزبورگ می افتد و او را (با همسرش) می بیند و این بار نه یک دل، صد دل عاشق و خاطرخواه می شود. خاطرخواه همان دختر روستایی (تاتیانا) که پیش تر او را از خود رانده نامه اش را در آتش انداخته بود. یوگنی آنگین پیش تاتیانا دَم از عشق و عاشقی می زند. امّا گذشته برنمی گردد و تاتیانا که بواسطه عزّت نفس و خویشتنداری اش، محبوبترین زن آثار روسی است، سفره دلش را باز می کند و می گوید سایه آن کشش در یاد من باقی است، امّا به شرافت خودم پایبندم و می خواهم به عهد ازدواجی که بسته ام وفادار بمانم. هیچ کس مرا به وفادار ماندن به زندگی کنونی ام مجبور نکرده و خودم با اختیار آن را برگزیده ام. عشق فرزند آزادی است و با اجبار بیگانه است. یوگنی آنگین زانوی غم به بغل می گیرد و صحبت از تراژدی می کند و اصرار پشت اصرار که همه چیز را رها کن. بیا و با من
همدمی کن. بگو که عاشق منی. من می میرم… تکلیف عشق چه می شود… یوگنی آنگین که با خوش گذرانی و دسترنج کشاورزان فقیر خو کرده و از درک پاسخ آن دختر روستایی عاجز است، با سوءاستفاده از خاطره گرایی و روح لطیف تاتیانا، تلاش می کند وفای او را به زندگی جدیدش، کمرنگ و بی مقدار کند امّا موفق نمی شود. یوگنی آنگین از قهرمانان مکتب رئالیست ادبیات روسیه است و به نظر می رسد بازتاب زندگی خصوصی پوشکین و کسانی است که وی بدان تعلق داشت. (خود پوشکین هم در دوئلی کشته شده است) پوشکین در یوگنی آنگین تحت تأثیر لرد بایرون و همچنین الکساندر گریبایدوف بود. مناسبات اشرافی عصر پوشکین. پوشکین که به رعیت داری و سرف داری انتقاد داشت و معتقد بود سرف ها (دهقانانی که همراه زمین خرید و فروش می شدند)، خودشان باید صاحب زمین شوند، «پوشکین» ی که در دوره جوانی، نفرت از رژیمِ تزاری و جهل و جمود کلیسا را در اشعار خود بازتاب می داد، در نهایت نتوانست از محافلِ درباری و ارتجاعی دل بکند. هیچ چیز نتوانست شوق فروخفته زندگی را در او (و قهرمان قصه اش) بیدار کند و قادر نبود به زندگی خود در خدمت جامعه معنایی ببخشد و شخصیتش در انزوای بی حاصلی خشکید. حتی آشنایی با ت
اتیانا، دختر پاک و زیبای روستایی، نتوانست کرختی قلب او را چاره کند. دوئلی هم، که پیش آورد و به خاطر تصاحب زن رفیقش (لیننسکی)، او را کشت، بیدارش نکرد. درد پوشکین در مناسبات ارتجاعی و اشرافی عصر او ریشه داشت. پوشکین از زبان قهرمان داستانش مُدام دم از عشق می زند اما آنچه یوگنی آنگین عشق می نامید، عشقه ای بیش نبود. در مورد یوگنی آنگین، صادق هدایت در «اشک تمساح»، با طنز و طعنه که «تعزیهٔ عروسی قاسم به پای اپرای آنگین نمی رسد»، از آن یاد کرده است. برخی هم با با تکیه به تئوریهای ژاک لاکان و زیگموند فروید و…، رفتار یوگنی آنگین را توجیه روان شناسانه کرده اند. سعدی در یوگنی آنگین. پوشکین در فصل هشتم کتاب یوگنی آنگین به سعدی هم اشاره نموده و می نویسد: «بعضی ها از این دنیا رفته اند و بعضی ها در مسافرت دور و دراز هستند، چنان که سعدی در زمان خود گفته بود.» منظور پوشکین اشعار زیر است: شنیدم که جمشید فرخ سرشت به سرچشمه ای بر، به سنگی نوشت: بر این چشمه چون ما بسی دم زدند برفتند، چون چشم برهم زدند پوشکین در داستان «فوّاره باغچه سرای» شعر سعدی را آورده است.
مراکز مراقبت از بیماران سرطانیِ مگی ،مراکز زنجیره ای واقع در بریتانیای کبیر هستند این مراکز بخشی از یک پروژه پیشگام با استفاده از معماری اندیشمندانه و ایجاد فضاهای نوآورانه به عنوان ابزارهایی برای آرامش و شفا هستند که حمایتی عاطفی و عملی برای افراد مبتلا به سرطان ، خانواده هایشان یا دوستانشان ارائه می دهند . این بنیاد توسط مگی جنکز که بر اثر سرطان در ۱۹۹۵ در گذشت تأسیس شده و برای اولین بار در ادینبورگ ، در سال ۱۹۹۶ ، اولین پروژه خود را افتتاح کردند و از آن زمان تا کنون ، مجموعه ای از ساختمان های خلاقانه ، توسط معماران جهانی ساخته شده است . بسیاری از معماران مطرح در طراحی این مراکز نقش داشته اند از جمله: زاها حدید، فرانک گری و ریچارد راجرز.
دخمه زرتشتیان را با نام برج خاموشان و برج سکوت نیز می شناسند و زرتشتیان به آن «دادگاه» می گویند . این دخمه ها با نام های دخمه جمشید(متعلق به دوره صفوی و به شکل پنج ضلعی بوده و در کنار دخمه گلستان بانو قرار دارد و درحال حاضر به طور کامل ویران شده است)، دخمه مانکجی(متعلق به دوره قاجار) و دخمه گلستان بانو(متعلق به دوره پهلوی) سابقاً در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی یزد در حوالی منطقه (محله) صفائیه و روی یک کوه رسوبی و کم ارتفاع به نام کوه دخمه قرار گرفته است و اکنون با گسترش شهر، این دخمه ها در محدوده شهری قرار گرفته اند . فریدون جنیدی در کتاب داستان ایران می نویسد: «استَ» و «اَستو» به زبان اوستایی، استخوان است، و استه دان، و» استودان»، جایگاه استخوان خوانده می شود. استودان را بر فراز تپه ای سنگین می ساختند، تا آنچه از چرک و ریم و خون که از تنِ درگذشتگان می ریخت بروی سنگ ریزد، نه بروی خاک، و بدینسان خاک سپندارمز را آلوده نکند. پیرامون استودان یک دیوار سنگی بلندِ گرد برمی افراشتند، تا بجز پرندگان لاشخور، جانوری دیگر نتواند بدان، اندر شود. در میانه آن دیوار، یک چاه در سنگ می کندند، تا چون استخوان ها را بدرون آن می ریرند،
پلیدی از آن به خاک زمین نرسد، و در سه رج که گرد تا گرد آن بگونه پلکان سنگ را می تراشیدند، مردگان را می نهادند. ۱_ رج نخست ویژه مردان ۲_ رج میانین ویژه زنان ۳_ رج کوچکتر که نزدیک به چاه بود، ویژه کودکان. همچنین یک رج ویژه دیگر، در استودان ها کنده می شد، تا پیکر سگان مرده را در آن، جای دهند، زیرا که نیاکان ما مهر فراوان، به این مهربان ترین جانور یاور زندگی خویش داشتند، و او را همچون مردمان گرامی می داشتند. کارکرد. در گذشتهٔ دور جنازه های زرتشتیان را در برج می گذاشتند تا خوراک پرنده ها شود که این کار توسط نساسالار انجام می شد. بعدها استخوان ها را در چاهی می ریخته اند. این کار برای پیشگیری از آلوده شدن خاک بوده است. حدود ۵۴ سال است که قرار دادن اجساد در این دخمه ها ممنوع شده است. پیوند به بیرون. برج خاموشان پرواز بابادک ها بر فراز دخمه یزد
لمورها گروه ویژه ای از نخستی سانان هستند که تنها در ماداگاسکار و جزایر کومورو یافت می شوند. بیش از ۶۰ گونه لمور وجود دارد که ۱۷ گونه از آن در فهرست گونه های در معرض خطر قرار گرفته است. آن ها جانورانی اجتماعی هستند. آن ها دست و پایی دراز، پنجه ها و انگشتانی انعطاف پذیر و پوزه ای بلند دارند. امروزه بزرگ ترین خطر برای لمورها از دست دادن زیستگاه است زیرا انسان ها جنگل های بومی آن ها را برای ساخت مزرعه از بین می برند. تشریح فیزیکی. لمور یک نوع نخستی است یعنی از وابستگان انسان و میمون های بی دم می باشد ولی این را هرگز از ظاهر آن ها نمی توانید متوجه شوید. انواع بسیار متفاوتی از لمورها وجود دارد اکثر آن ها پوزه ای بلند و نوک تیز دارند که به حس بویایی قدرتمند آن ها کمک می کند. هر نوع از لمورها بسیار متفاوت به نظر می رسد. آن ها رنگ های متفاوتی از قهوه ای مایل به سرخ تا خاکستری تیره دارند و در تمام اندازه ها یافت می شوند. کوچک ترین لمور، لمور موشی کوتوله است و تنها ۶۰ گرم وزن دارد اما بزرگ ترین لمورها یعنی ایندری و لمورهای سیفاکا به اندازهٔ یک گربه هستند. ارتباطات. لمورها از حس بویایی برای برقراری ارتباط با یکدیگر استفا
ده می کنند. این نخستی ها بر روی پای خود غده های عطری دارند که رایحه ای خاص در سطحی که لمور از آن عبور می کند باقی می گذارد. اگر لمور دیگری از آنجا عبور کند با استشمام آن رایحه متوجه می شود که لمور دیگری قبلاً آنجا بوده است. لمورها دم پر پشت و بلندی دارند که آن را در هوا نگاه می دارند و به آن موج می دهند که این کار به نوبهٔ خود روش دیگری برای برقراری ارتباط به شمار می رود. این دم بزرگ همچنین به لمور این امکان را می دهد که در هنگام پرش از درختی به درخت دیگر بتواند تعادل خود را حفظ کند. عادت ها. اکثر لمورها درخت زی هستند و بیشتر وقت خود را بر روی درختان و بوته ها سپری می کنند. آن ها قدرت زیادی برای آویزان شدن از شاخه ها دارند. فقط لمور دم حلقه ای بیشتر وقت خود را بر روی زمین می گذراند. معمولاً لمورهایی که در روز بیدار و فعال هستند به صورت گروهی زندگی می کنند. آن ها برای برقراری ارتباط با یکدیگر علاوه بر رایحه و دم از ایجاد سر و صدا نیز بهره می برند. لمورهای شب زی که در شب فعال هستند. میل دارند تنها زندگی کنند. ناحیه و محل سکونت. همهٔ لمورها تنها در ماداگاسکار (جزیره ای در کرانهٔ آفریقا) و جزایر کومورو یافت می شو
ند. اما لمورها در این جزایر در مناطق مختلفی زندگی می کنند. برخی از آن ها در جنگل های بارانی مرطوب زندگی می کنند در حالی که برخی دیگر در مناطق بیابانی و خشک به سر می برند. تولید مثل. وقتی یک لمور متولد می شود تا زمانی که بتواند روی پای خود بایستد توسط مادرش حمل می شود. اکثر لمورها به مدت ۱۸ سال عمر می کنند. عادت غذایی. عادت غذایی لمورها معمولاً گیاهخواری است. غذای آن ها شامل برگ ها و میوه ها می شود با این حال گاه گاهی از حشرات و حیوانات کوچک تر نیز تغذیه می کنند. وضعیت. در بین ۵۰ گونهٔ متفاوت لمورها، ۱۰ گونه از آن ها به طور بحرانی در خطر هستند، ۷ گونه در خطر و ۱۹ گونه آسیب پذیر تشخیص داده شده اند. حفاظت و بوم شناسی. لمورها نقش مهمی را در بوم شناسی ماداگاسکار و جزایر کومورو بازی می کنند زیرا آن ها با خوردن میوه ها موجب پراکنده شدن دانه ها می شوند. این دانه ها می توانند به شکل گیاهان جدید رشد کنند و این بسیار مهم است زیرا جنگل های ماداگاسکار در سطح وسیعی نابود شده است. لمورها به شدت در خطر هستند زیرا محل سکونت آن ها در حال نابودی است. مردم ماداگاسکار درختان جنگل را برای تهیهٔ هیزم و افزایش محصولات کشاورزی در آن
محل قطع می کنند. در واقع ۸۰ در صد از زیستگاه های طبیعی لمورها نابود شده است. لمورها اگرچه خودشان به پراکنده شدن دانه ها ورشد گیاهان جدید کمک می کنند اما انسان هایی که جنگل ها را قطع می کنند نمی توانند آن ها را تحمل کنند. جمعیت لمورها همچنین از طریق شکار آسیب دیده است. خوشبختانه همهٔ انواع لمورها به وسیلهٔ CITES محافطت شده اند. این سازمان شکار لمورها را جز برای تحقیقات علمی و نگهداری در باغ وحش غیرقانونی اعلام کرده است. این قوانین به خوبی اجرا شده اند و لمورها برای مدت زیادی در مرکز تلاش های حفاظتی قرار داشته اند. اگرچه لمورها در گذشته برای مدت زیادی شکار نشده اند ولی هنوز بقای آن ها در خطر است. منابع. Lemur. (2012, February 7). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 15:51, February 9, 2012, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lemur&amp;oldid=475496820
مردم ایران برای اولین بار در نهضت تنباکو، به طور فراگیر وارد مشارکت در صحنه تصمیمات سیاسی شدند و از زمان انقلاب مشروطه تا بحال انتخابات در ایران برگزار شده است. در زمان حاضر در نظام جمهوری اسلامی ایران، انتخابات در سطوح مختلف برگزار می شود. هم اکنون همهٔ قوه ها یا با رأی مستقیم یا توسط رهبر جمهوری اسلامی ایران به صورت غیرمستقیم تعیین می شود. تاریخچه. پس از انقلاب مشروطه در شاهنشاهی ایران در زمان مظفرالدین شاه قاجار، حکومت مشروطه در ایران تشکیل شد و نخستین انتخابات ها کمی بعد در ایران آغاز شد. فرمان مظفرالدین شاه در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ خورشیدی برای آغاز به کار مجلس: در زمان قاجار تنها انتخابات مجلس شورای ملی برگزار می شد. پهلوی. رضا خان و فرماندهان سپاه او نقش مهمی در تعیین نتیجه مجلس پنجم داشتند. بنا بر گزارش ها رضاخان به وزیرمختار بریتانیا در تهران گفت که او برای تضمین این که مجلسی مساعد بهبود روابط ایران و انگلستان تشکیل شود در انتخابات مداخله کرده است. به هر روی انتخابات در تهران آزاد ماند و همان الگو در مجلس ششم تکرار شد. سید حسین مدرس، مخالف صریح الهجه رضاخان (اکنون دیگر رضاشاه) به عنوان نماینده اول تهرا
ن مجدداً انتخاب شد، و حسن مستوفی و محمد مصدق، دیگر چهره اپوزیسیون، دوباره در جایگاه های دوم و سوم مجدداً انتخاب شدند. به هر روی انتخابات مجلس هفتم و بعد از آن از جمله سیزدهم، به طور سازمان یافته توسط دربار سلطنتی و در عمل شاه کنترل می شد. بنا بر گزارش ها عبدالحسین تیمورتاش وزیر قدرتمند دربار در پاسخ به اعتراضات نسبت به مداخله آشکار حکومت در انتخابات مجلس هفتم، برای راضی کردن اپوزیسیون پیشنهاد داد شش تا از دوازده نماینده تهران نماینده ملت باشند ولی در این امر ناکام ماند. مشیرالدوله حسن پیرنیا، که چندین بار بر شورای مرکزی نظارت بر انتخابات تهران ریاست کرده بود با آگاهی از تغییر جو سیاسی از بر عهده گرفتن این نقش در انتخابات مجلس هفتم خودداری کرد. رضاشاه مصمم بود هر چهره نامطلوب و سرکشی را کنار بگذارد. بنابراین دربار، ارتش و حکومت فهرستی از نامزدهای مورد قبول برای نمایندگی در مجلس را آماده کردند که بدین ترتیب موفقیتشان تضمین شده بود. بنا بر گزارش سفارت بریتانیا شاه در مواقع انتخابات دستورالعمل های مجزا و محرمانه ای به استانداران یا فرمانداران کل، فرماندهان استانی ارتش، رییس پلیس هر استان صادر می کرد که در آن خواس
تار فهرستی محرمانه از نامزدهای مورد قبول می شد. چنین نامزدهایی نه تنها می بایست حامی شاه و حکومت می بودند، بلکه می بایست در محل جایگاه داشته و در حوزه ای که قرار بود آن را نمایندگی کنند مقبولیت می داشتند. هر یک از سه مقام در هر استان فهرست مجزایی مستقیماً به شاه می فرستاد. آنگاه «نامزدهای شایسته تر از میان سه فهرست از سوی شاه انتخاب شده و دستور داده می شد که به نمایندگی انتخاب شوند.» در دوره محمدرضاشاه پهلوی، انتخابات مجلس سنا نیز طبق قانون اساسی مشروطه برگزار می شد همچنین دو همه پرسی نیز برگزار شد. جمهوری اسلامی. پس از انقلاب اسلامی ایران نیز انتخابات با نظارت شورای نگهبان ادامه یافت. هم اکنون طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قوهٔ مجریه و مقننه توسط مردم انتخاب می شوند و قوه قضائیه توسط رهبر ایران که خود توسط مجلس خبرگان رهبری انتخاب می گردد و اعضای مجلس خبرگان نیز توسط مردم انتخاب می شوند. قانون انتخابات. قاجاریه. نخستین انتخابات در ایران در زمان قاجاریان پیرو پیروزی انقلاب مشروطه برگزار شد. مجلس عالی (۱۲۸۵). پس از انقلاب مشروطه مجلس عالی در ایران تشکیل شد و قانون انتخابات را برای برگزاری انتخابات مجلس
اول تدوین کرد و به امضای شاه رساند. مطابق فرمان مظفرالدین شاه مجلس شورای ملی به شرح زیر بود: مجلس عالی (۱۲۸۷). مجلس عالی (شورای عالی دربار) پس از استبداد صغیر و به توپ بستن مجلس توسط محمدعلی شاه قاجار و فتح تهران توسط مشروطه خواهان تشکیل شد و این مجلس محمدعلی شاه قاجار را عزل کرد و احمدشاه قاجار را به جای وی به پادشاهی رساند. اعضای این مجمع منصوب صدر اعظم بودند و برای انتخاب اعضای آن انتخاباتی برگزار نشد. نمایندگان مجلس عالی: نظامنامه انتخابات ۱۲۸۸. سه ماه پس از فتح تهران مجلس دوم شورای ملی تشکیل شد. در سال ۱۲۸۸ نظامنامه انتخابات را تصویب کرد و تغییراتی در قانون انتخابات به وجود آورد: نظامنامه انتخابات ۱۲۹۰. مجلس دوم در سال ۱۲۹۰ نظامنامه انتخابات تغییراتی داد به شرح زیر بود سن نامزدهای انتخاباتی باید در محدوده سنی سی تا هفتاد سال باشد نمایندگان باید مسلمان باشند مگر نمایندگان اقلیت های مذهبی (مسیحی و زرتشتی و کلیمی) پهلوی. در سال ۱۳۴۱ قانون در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی قانون انجمن های ایالتی و ولایتی تصویب شد که در آن برای اولین بار به زنان ایرانی حق رأی می داد و شرط مسلمانی و قسم خوردن به قرآن را برمی داشت. ر
وحانیون قم مخالفت های شدیدی با این قانون نشان دادند و به خشونت نیز کشیده شد ولی در نهایت اجرا شد. جمهوری اسلامی. ساختار حقوقی حکومت جمهوری اسلامی به ترتیبی تنظیم شد که همه مقام های حکومتی به صورت مستقیم یا غیرمستقیم با رأی مردم انتخاب شوند و تنها تغییر قانون رأی در این دوره در مورد شرط سن رای دهندگان بود که در ابتدا به ۱۵ سال رسید و دوباره آن را در سال ۱۳۸۵ از ۱۵ سال به ۱۸ سال تغییر دادند. انتخابات در جمهوری اسلامی ایران. در ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ همه پرسی نظام جمهوری اسلامی با مشارکت و رأی بی سابقه تصویب شد. ۱۲ مرداد انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی برگزار شد و پس از نهایی شدن، ۱۲ آذرماه قانون اساسی را به همه پرسی گذاشتند و تصویب شد و در سال ۱۳۶۸ نیز همه پرسی ای برای اصلاح چند بند قانون اساسی برگزار شد که تصویب شد. طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران چهار دسته انتخابات در ایران برگزار می شود
ندای وظیفه یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص و عنوان نخستین قسمت از مجموعه بازی های ویدئویی "ندای وظیفه" می باشد که توسط شرکت اینفینیتی وارد توسعه یافته و به وسیلهٔ اکتیویژن در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۰۳، برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. این بازی مرتبط به جنگ جهانی دوم می باشد. شما در این بازی در قالب شخصیت هایی مختلف و در نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به نبرد با نازی ها می پردازید. داستان. بخش آمریکایی. بخش آمریکایی با سرباز مارتین (Private Martin) آغاز می شود. او یک عضو جدید هنگ پیاده نظام پانصد و ششم است که در تاریخ ۱۰ آگوست ۱۹۴۲ به تمرینات پایه ای در کمپ توکوئای ایالت جورجیای ایالات متحده می پردازد. پس از آن بازی به ۵ ژوئن ۱۹۴۴ می رود، جایی که مارتین دستور دارد راه سربازان عملیات اورلرد را باز کند و با چتر در شهر سنت مرالیز فرود می آید. زیر آتش سنگین دشمن چتربازها پراکنده می شوند و مارتین در یک یگان مخلوط شده به رهبری جانشین فرمانده فولی (CO Cpt. Foley) قرار می گیرد و تمام خانه های روستایی را از سربازان آلمانی پاک می کنند. عملیات بعدی جنگ برای تصرف سنت مر
الیزه است. همچنین مارتین و همراهانش دستور دارند چند ضدهوایی خودکششی که در آلمان با نام فلاک پانزر معروف است، از بین ببرند. این خود بخشی از شروع عملیات پیاده سازی در نرماندی است. یک چترباز نیز دیده می شود که با به وسیلهٔ چترش از سقف کلیسای شهر دار زده شده است. این چترباز در واقع جان استیل است که در واقعیت در پاکسازی روز قبل عملیات پیاده سازی در نرماندی (روز دی)، براثر فرود بر کلیسای شهر سنت مر الیزه به وسیلهٔ چتر نجاتش که دور گردنش حلقه زده بود، خفه شد. سومین عملیات روز بعد رخ می دهد و نیروهای آمریکایی حملات آلمانی ها با آتش خمپاره، پیاده نظام و یک تانک به شهر را دفع می کنند. مارتین باید یک پانزرفراست (ضدتانک آلمانی) را در کلیسا بیابد و تانک را نابود کند. سپس به بخش شمالی شهر برود تا تانک دیگری را از بین ببرد. در چهارمین مأمو فولی مارتین، سرباز الدر و گروهبان مودی را به سنت ماری دومونت می فرستد تا با مرکز فرماندهی برای تقویت نیروها صحبت کند. این سه با ماشین پژو ۲۰۲ از طریق بزرگراه «ان۱۳» راهی سنت ماری دومونت می شوند اما در این بزرگراه با دشمنان رو به رو می شوند و با اینکه ماشین شان آسیب می بیند می توانند به ر
اه ادامه دهند. سپس آن ها از یک گاراژ یک ماشین فولکس واگن کوبل واگن را برمی دارند و به سلامت به ستاد گردان می رسند. در مأموریت پنجم مارتین و چند نفر دیگر دستور دارند توپخانهٔ ارتش آلمان را که مانع پیشروی در ساحل یوتا است را از بین ببرند. پس از این معلوم می شود گروهان مارتین برای چند مأموریت سری پشت خط دشمن انتخاب شده است. مأموریت بعدی در ۷ آگوست انجام می شود. مارتین و گروهانش در کوه های باواریای آلمان به یک زندان سرّی حمله می کنند تا دو افسر بریتانیایی یعنی کاپیتان پرایس و سرگرد اینگرام را نجات دهند و مقداری نقشه و مدارک نیز به دست آورند. اگرچه در آخر مشخص می شود سرگرد اینگرام به جای دیگری برده شده است. پرایس به مارتین می گوید سرگرد اینگرام برای بازجویی به یک زندان فوق امنیتی در اشتراسوف کشور اتریش که آن زمان در خاک آلمان بود، برده شده است؛ بنابراین مأموریت هفتم مارتین این است که با همراهی پرایس در ۱۸ سپتامبر، سرگرد اینگرام را در کمتر از ۱۰ دقیقه، زمانی که نیروهای کمکی آلمانی می رسند، از زندان برهاند. در مأموریت آخر در روز ۱۵ ژانویه ۱۹۴۵ مارتین و گروهانش جزئی از نبرد آردنن هستند. گروهان مارتین که دستور دارند پ
ناهگاه ها را پاکسازی نمایند تعدادی اسناد محرمانه پیدا می کنند. پس از آن سر و کلهٔ دو تانک آلمانی به همراهی چند سرباز پیدا می شود که مارتین باید با سلاح ضدتانک آن ها را معدوم نماید. بخش بریتانیایی. در مأموریت اول سرگرد ایوانز و گروهان شماره ۲ آکسفوردشیر و باکینگهام شیر نیروهای ششم نیرو هوایی در عملیات تونگا شرکت می کنند. در نیمه شب ۶ ژوئن ۱۹۴۴ این نیروها در کانال کائن در نزدیکی پل پگاسوس شهر بنوویل فرود می آیند. تحت رهبری کاپیتان پرایس (هنوز اسیر نشده است)، ایوانز و دیگر سربازان عملیات پاک سازی پل از سربازان آلمانی را انجام می دهند. عملیات دوم در بعدازظهر همان روز انجام می شود که طی آن باید از پل در برابر یورش نیروهای آلمانی، از جمله چندین تانک دفاع کنند تا اینکه گردان هفتم نیروهای چترباز برای کمک برسند و آلمان ها عقب نشینی کنند. در عملیات سوم ایوانز که به سرویس هوایی ویژه(SAS) منتقل شده است مأموریت دارد به تنهایی به آدرسی دام (سدی در شهر هسن در شمال آلمان) برود و پدافند هوایی سد را از کار بیندازد. در می سال گذشته (۱۹۴۳) طی عملیات چاستیس اسکادران شماره ۶۱۷ سد تخریب شده بود اما آلمان ها توانستند به سرعت آن را ت
رمیم نمایند. انگلیسی ها می خواهند دوباره این سد را نابود کنند تا مانع تولید آلمان در درهٔ روهر شوند. ایوانز همچنین ژنراتورهای الکتریکی سد را نیز از کار می اندازد تا اگر سد در برابر بمب ها مقاومت کرد راه حلی دیگر داشته باشد. سپس سوار بر کامیون آلمانی ای که کاپیتان پرایس و سرگرد ایوانز دزدیده اند فرار می کند. در عملیات چهارم در حالی که این سه تن در حال فرار به سمت فرودگاه هستند باید با گشت های موتوری دشمن که آن ها را تعقیب می کنند، مقابله کنند. همچنین ایوانز یک اسلحهٔ ضدتانک در کامیون پیدا می کند که به وسیلهٔ آن ماشین های آلمانی تعقیب کننده را هدف می گیرد. سرانجام آن ها به فرودگاه می رسند و با یک هواپیمای اف دبلیو-۲۰۰ فرار می کنند. مأموریت ششم در ۲۷ اکتبر رخ می دهد. جایی که باید از نفوذ نبردناو تیرپیتس آلمانی ها در نزدیکی ترومسوی کشور نروژ جلوگیری کنند. ایوانز و کاپیتان پرایس با لباس مبدل و مدارک جعلی وارد ناو می شوند. آن ها در ناو آلمانی مدارکی را به دست می آورند و نیروی دفاعی ناو را از کار می اندازند. در حین فرار پرایس خودش را قربانی می کند تا ایوانز و واترز بتوانند با قایق فرار کنند. در مأموریت پایانی در ۲ ف
وریه ۱۹۴۵ ایوانز و گروهانش به همراه سرگرد واترز در نزدیکی اشتایفورت آلمان قرار دارند. آن ها دستور دارند در حملهٔ قریب الوقوع متفقین به این شهر همکاری نمایند. آن ها برای نابودی چند موشک وی-۲ سیار اعزام می شوند. وقتی آن ها به موشک ها می رسند می فهمند برای نابودی کامل آن ها مواد منفجرهٔ کافی ندارند و ایوانز مجبور می شود از سوخت موشک ها برای بالا بردن قدرت انفجار استفاده کند و آن ها را نابود نماید. بخش شوروی. اولین مأموریت در ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۲ در نبرد استالینگراد رخ می دهد. سرباز الکسی ایوانویچ ورنین، که یک نیروی داوطلب جوان است با دوستانش در طول رود ولگا پیش می روند که متعاقباً اکثرشان پس از حملهٔ لوفت وافه از بین می روند. ورنین هیچ سلاحی ندارد و باید امنیت خود را در برابر آتش مسلسل های دشمن حفظ کند تا به یک تک تیرانداز باتجربه برسد و به او یاری برساند. توپخانهٔ شوروی در نهایت مسلسل ها و تفنگ های خودکار (ماشین گان) آلمان ها را از کار می اندازد و ورنین و دیگران اجازهٔ ورود به میدان سرخ را پیدا می کنند. مأموریت دوم در حالی در میدان سرخ آغاز می شود که تعدادی از سربازانی که عقب نشینی کرده بودند توسط افسران شوروی اعدام
می شوند. این اعدام ها در پی فرمان شماره ۲۲۷ استالین رخ می داد که طبق آن هر کس عقب نشینی می کرد به ضرب گلوله کشته می شد. بسیاری این صحنه ها را متأثر از دشمن پشت دروازه ها می دانند. ورنین یک تفنگ تک تیرانداز پیدا کرده و با آن چند افسر آلمانی را در خط مقدم شان می کشد. بعد از آن درخواست پشتیبانی می کند و توپخانهٔ شوروی تانک های آلمانی را از بین می برد. سپس گروهان ورنین راهش را به سمت ایستگاه راه آهن باز می کند. در عملیات بعدی ورنین و همراهانش در ایستگاه قطار هستند و ورنین آن ها را به سمت سرگرد زوبف از لشکر ۱۳ پیاده نظام راهنمایی می کند. در اینجا ورنین به درجهٔ گروهبان سومی رسیده است. در عملیات چهارم در ۹ نوامبر، ورنین برای مصون ماندن از دست تک تیراندازها از میان فاضلاب خود را به آپارتمانی که اخیراً آلمان ها تصرف کرده اند، می رساند. عملیات پنجم تحت فرمان پاولوف است و گروهان سعی در تصرف و دفاع از یک آپارتمان دارد. (که در تاریخ به آپارتمان پاولوف شهرت دارد که در آن پاولوف و همراهانش ۶۰ روز در مقابل حملات سنگین آلمانی ها مقاومت کردند) آن ها پس از پاکسازی ساختمان در آن مقابل حملات آلمانی ها دفاع می کنند. عملیات ششم م
دت ها بعد در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۵ رخ می دهد و ورنین به درجهٔ گروهبان تمامی رسیده است و در لشکر ۱۵۰ پیاده نظام از ارتش سوم جنگ های نامنظم خدمت می کند. گروهان در ورشو و در میان عملیات ویستولا-اوردر قطعات تعمیر تانگ آلمانی را تأمین می کند. در عملیات هفتم گروهان به سمت حومه می روند تا به ارتش چهارم تانک پیاده نظام بپیوندند. با توجه به کمبود نیروهای زبده و باتجربه ورنین در عملیات هشتم مأموریت دارد تا یک تانک تی-۳۴ را در ارتش دوم تانک پیاده نظام را هدایت کند. او همراه دیگر تانک ها راه خود را به سمت شهری در نزدیکی رود اودر باز می کند. در مأموریت نهم نیز ورنین هدایت گر یک تانک است و نیروهای باقی ماندهٔ آلمانی در شهر را از بین می برد. در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ و در آخرین عملیات ورنین به لشکر ۱۵۰ پیاده نظام بازمی گردد. او و گروه کوچکی از سربازان بالای ساختمان رایشس تاگ رفته و پرچم پیروزی را بر بالای آن به اهتزاز درمی آورند. نقدها. این بازی نمرات خوبی از سایت های معتبر بازی نظیر آی جی ان و گیم اسپات دریافت کرد.
رزمایش سوسمار بی باک یک رزمایش نظامی چند ملیتی به میزبانی ایالات متحده است که از سال ۲۰۱۱ هر ساله برگزار می شود.در سال ۲۰۱۲، این رزمایش از ۳۰ ژانویه تا ۱۲ فوریه ۲۰۱۲ با شرکت ۲۰ هزار نیروی رزمی، و همراهی واحدهایی از بریتانیا، فرانسه، هلند و ایتالیا، در سواحل شرقی آمریکا انجام گرفت. رزمایشی که هدف اعلام نشده آن ظاهراً پیاده کردن نیروهای واکنش سریع در سواحل شمالی و جنوبی خلیج فارس است. بنا بر اظهار دریاسالار جان هاروی، فرمانده نیروی دریایی آمریکا، بزرگ ترین تمرین نظامی آبی خاکی نوع خود طی ۱۰ سال گذشته محسوب می شود. اگر چه مقامات آمریکا می گویند، این رزمایش برای حمله به ایران تدارک دیده نشده ولی تنش های فعلی ایران و آمریکا به این موضوع دامن می زند. فرضیه رزمایش. به موجب پیش فرض رزمایش، پس از اشغال بخشی از سرزمین «عنبر» در خلیج فارس (احتمالاً عربستان سعودی) توسط یک واحد مکانیزه نظامی سرزمین «لعل» (احتمالاً ایران) و پس از آنکه سرزمین «لعل» تنگه هرمز را مین گذاری کرد، نیروهای متحد به دعوت سرزمین اشغال شده ابتدا نیروهای متجاوز را منکوب و در تعقیب عملیات، به بخش هایی از سرزمین «لعل» وارد می شوند.