Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کومیتاس وارداپت (زاده ۱۸۶۹ - درگذشته ۱۹۳۵) روحانی، نظریه پرداز موسیقی، آهنگ ساز، رهبر ارکستر، نوازنده (موزیکولوژی، کاپل مایستر)، استاد علوم تربیتی و غیره ویژگی هایی که می توان با آنان یکی از بزرگان فرهنگ ارمنی، کومیتاس را ترسیم کرد. اگر یک نام موسیقی ارمنی باشد آن نام بی تردید، کومیتاس است. در کودکی محرومیت از پدر و مادر، بی خانمانی و زندگی در یتیم خانه را تجربه کرد. در سال ۱۹۱۵ میلادی در اوج شهرت و خلاقیت هنری توسط امپراتوری عثمانی دستگیر و تبعید شد، از نسل کشی ارامنه نجات یافت، ولی دیگر هرگز نتوانست به زندگی عادی بازگردد و باقی مانده عمرش را در آسایشگاه روانی سپری کرد. زندگی نامه. نام واقعی او سوقومون گئورگی سوقومونیان بود. کومیتاس نامی بود که در کلیسا به او دادند. در میلادی در شهر کوتاهیا نزدیک استانبول به دنیا آمد. یکسال داشت که مادرش را از دست داد و در یازده سالگی پدرش را، او را به یتیم خانه سپردند، صدای خوشی داشت و در یتیم خانه بچه ها را سر گرم می کرد. به سبب صدای خوش وارد کلیسا شد و به واسطه استاد موسیقی اش پس از مدتی او را به برلین فرستادند. در دانشگاه سلطنتی فریدریش ویلهلم مورنائو تحصیل موسیقی پرداخت
، غیر از رشته موسیقی به مطالعه روانشناسی و فلسفه نیز همت گمارد. سرانجام در سال ۱۸۹۹ به واغارشاپات (اچمیادزین) مقر کلیسای ارمنی در ارمنستان بازگشت. کومیتاس را بیش از همه به عنوان کسی که موسیقی مردم مناطق روستایی ارمنستان را گردآوری کرده و از نابودی نجات داده است می شناسند، او شعر و موسیقی بیش از ۴۰۰۰ ترانه را جمع آوری کرد، که بخشی از آن منتشر شده است. کومیتاس در سال های ۱۹۰۰ میلادی مدتی طولانی در اروپا اقامت گزید. کنسرتهای بی شماری در شهرای مختلف اروپا مخصوصاً در برلین و پاریس اجرا کرد؛ که همواره با استقبال تماشاگران و تحسین موسیقی دانان رو به رو می شد. علاوه بر این در مراکز فرهنگی شهرهایی چون تفلیس، باکو، و قاهره نیز کنسرت هایی داشت. انعکاس اخبار ارزیابی هنرمندان و موسیقی دانان در آن زمان حاکی از موفقیت توصیف ناپذیر کومیتاس در عرصه جهانی است. کومیتاس از سال ۱۹۱۱ در استانبول مستقر گشت. او در میان روشنفکران و هنرمندان ترک نیز شناخته شده و محبوب بود. و سرانجام نسل کشی ارمنی ها ۲۴ آوریل ۱۹۱۵. تبعید کومیتاس نیز جزئی از برنامه نابودی بیش از ۲۰۰ تن از روشنفکران و نویسندگان ارمنی استانبول بود. کومیتاس شاهد مرگ، نابود
ی و کشتار دوستان و مردمش شد. هر چند از این کشتار سبعانه جان سالم به در برد اما جراحات روحی عمیق این فاجعه هولناک هرگز التیام نیافت، و به تبع آن سلامتی روانی اش را از دست داد. وی باقی مانده عمر خود را تا زمان مرگش یعنی سال ۱۹۳۵ در آسایشگاه روانی در پاریس سپری کرد. در سال ۱۹۳۶ پیکر کومیتاس به ایروان منتقل و در کنار مزار بزرگان فرهنگ ارمنی، :پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد. رسالت والای کومیتاس این بود که به جهان و جهانیان نشان دهد که ارمنیان دارای فرهنگ و هویت خاص و ویژه خود هستند و در این بین موسیقی ارمنی دارای ریشه های اصیل ارمنی نشات گرفته از سرزمین ارمنستان است. رسالتی که کومیتاس توانست آن را نیک به انجام رساند. کومیتاس در مجمع بین المللی موسیقی. در یکی از این کنسرت های او، که در پاریس ترتیب یافت، شخصیت های معروفی حضور داشتند مانند مدیر اپرای گراند، موسیقیدان و نویسندهٔ مشهور رومن رولان، کلود دبوسی، لویی لالوا، پل کیون، بورکو تیوکادرن و چهره های هنری و ادبی سرشناس دیگر. کومیتاس پس از بازگشت به ارمنستان در ۱۹۱۰ عازم استانبول شد. شهری که ارمنیان در پیشرفت آن، از نظر فرهنگ و صنعت، نقش به سزایی داشتند. در ۱۸۹۹،
پروفسور اسکار فلایشر (مجمع موسیقی بین المللی) را، که اعضای مؤسس آن بیست نفر بودند و کومیتاس یکی از آن ها بود، تأسیس کرد. به مرور زمان این مجمع تبدیل به کنگره ای بین المللی شد که یکی از این کنگره ها در ۱۹۱۴ در پاریس با شرکت چهارصد نفر برگزارشد. در همان سال، از خاورمیانه فقط از کومیتاس دعوت به عمل آمد که برای ایراد سخنرانی در آن کنگره شرکت کند، سخنرانی کومیتاس از دو بخش تشکیل شده بود: موضوع سخنرانی چنان مورد توجه اعضای کنگره واقع شد که آن ها خواستار سخنرانی دیگری از وی شدند. سخنرانی فوق آخرین سخنرانی کومیتاس بود زیرا یک سال بعد یعنی در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ زمانی که از عمر او فقط ۴۶ سال می گذشت همراه با دویست تن از روشنفکران ارمنی دستگیر و به کشتارگاه ترکان عثمانی فرستاده شد. هر چند کومیتاس به وساطت سفیران کشورهای اتریش، ایتالیا، سوییس، آمریکا و بلغارستان، که او را از قبل می شناختند، از قتلگاه بازگردانده شد ولی روح حساس او پس از مشاهدهٔ صحنه های فجیع کشتار تعادل خود را برای همیشه از دست داد و او را تبدیل به کالبدی بی جان نمود. اسکار فلایشر، که ریاست (مجمع بین المللی موسیقی) را به عهده داشت، بعدها چنین اظهار نظر کرد: ری
چارداشمیت نیز که در این جلسه حضور داشت با مخاطب قرار دادن کومیتاس چنین اظهار نظر کرده است: البته، نوای مورد نظر ریچارد اشمیت منحصر به سبک آهنگسازی کومیتاس نبود بلکه ریشه آن را در مدهای موسیقی ارمنی باید جستجو کرد که کومیتاس با مطالعه زیاد آن ها را کشف کرد و به کار گرفت. آلیوش ملیشار موسیقی دان و رهبر ارکستر آلمانی هم که در جمع حضور داشت افزود: کومیتاس سخنرانی دیگری برای اعضای (مجمع بین المللی موسیقی) شعبهٔ وین ایراد کرد که همچون سخنرانی قبل همراه با اجرای موسیقی بود. در خاتمه، پروفسور موسیقی و دبیر (مجمع بین المللی موسیقی)، ماکس زایفرد، چنین اظهار نظر کرد: در سدهٔ گذشته، وین پایتخت جهان موسیقی محسوب می شد. طبیعتاً، این شهر اساتید بسیاری را دیده بود ولی کومیتاس گویا با دیگران فرق داشت چرا که نبوغ او چشمگیر بود. ویلن اگون، استاد موسیقی در دانشگاه وین، دربارهٔ او گفته است: توماس هرمان، استاد موسیقی، نیز دربارهٔ او گفته است: او در ارمنستان پیش از عظیمت به برلن به جرگهٔ روحانیون پیوسته بود و توجه خاصی نسبت به موسیقی مذهبی داشت. او توانست با جمع آوری بسیاری از نمونه های آوازهای مذهبی چه به صورت شفاهی، که در کلیساها
ی دور افتادهٔ ارمنستان اجرا می شد، و چه به صورت نت نویسی جدید ارمنی، ثبت شده بود، و پس از مطالعات زیاد بر روی این آوازها و بر اساس آن ها موسیقی پاتاراگ (به معنای نیایش)، موسیقی مذهبی مخصوص روز یکشنبه و اعیاد به معنی (قربانی بدون خون) را بنویسد. این موسیقی از طرف صاحب نظران مقام شامخی یافت. کومیتاس قطعاتی از پاتاراگ را در اکثر کنسرت های خود می گنجاند شاید تحت تأثیر این نوع تفکر بود که، در پایان یکی از اجراها در کلیسای ارامنهٔ شهر وین پ. آدلی گفته بود: اجرای آواز (آندونی) تأثیر عمیقی بر حضار گذاشت. روزنامه ها دربارهٔ این کنسرت نوشتند. کلود دبوسی به طرف صحنه قدم برداشت و همه با احترام به او راه دادند. پس از اینکه او جلوی کومیتاس قرار گرفت زانو زد، انتهای فراجه (لباس مذهبی) او را گرفت و به لب هایش فشرد و با صدای بلند گفت: و در حالی که نفس های حضار بند آمده بود به طرف جمعیت برگشت و گفت: حضور کومیتاس در پاریس و سبک منحصر به فرد او توجه محافل علمی موسیقی را به خود جلب کرد. از او دعوت کردند تا در مدرسهٔ عالی علوم رومن رولان سخنرانی و کنسرتی ترتیب دهد. در این مراسم چهره های سرشناس موسیقی حضور داشتند. آرمدی کاستو، رئیس
انجمن موسیقی دانان فرانسه، چنین اظهار عقیده کرد: لویی لالوا، استاد موسیقی دانشگاه سوربن، را به چنین اظهارنظری واداشته اند: چکیده ای از افکار کومیتاس. اصوات آن از همه بیشتر به قلب انسان نزدیک تر است و قادر است صادقانه تمام احساسات او را منعکس کند.
شاهد ۲۸۵ نوعی بالگرد سبک در کلاس تهاجمی-شناسایی است که ساخت شرکت صنایع هواپیماسازی ایران است. این بالگرد ۱۴۰۰ کیلوگرمی که در سال ۱۳۹۰ رونمایی شد، با یک برجک مجهز به تیربار پی کا در دماغه و لانچرهای شلیک راکت و موشک ضد زره بال چه های دو طرف بالگرد مسلح شده است. شاهد ۲۸۵ در دو مدلِ تهاجمی سبک-شناسایی و گشت دریایی-ضد کشتی ساخته می شود. تاکنون ۱۰ فروند از این بالگرد در دو نوع زمینی و هوایی ساخته شده است. شاهد ۲۸۵ شباهت زیادی با شاهد ۲۷۸ دارد، که چند سال قبل از رونمایی شاهد ۲۸۵، معرفی شده بود. شاهد ۲۷۸ نیز با مهندسی معکوس یا بهینه سازی بل ۲۰۶ جت رنجر تهیه شده و در دو مدل چندمنظورهٔ غیر مسلح و شناسایی مسلح (OH-78) معرفی شده بود. بل ۲۰۶ جت رنجر بالگردی است که اولین نمونه از آن در سال ۱۹۶۲ توسط شرکت آمریکایی بل هلیکوپتر ساخته شد و از سال ۱۹۶۷ در خدمت نیروی زمینی ارتش آمریکا قرار دارد. ایران نیز در همین سال این بالگرد را خریداری کرده و تا پیش از انقلاب حدود ۱۳۰ فروند از آن را دریافت کرده بود. شاهد ۲۸۵ قابل مقایسه با "اواچ-۴۸دی کیووا واریور" نسخه مسلح آمریکایی این بالگرد است. کیووا واریورها با حداکثر سرعت ۲۲۶ کیلومتر و
برد عملیاتی ۲۴۱ کیلومتر به یک FLIR نیرومند (دوربین و حس گر گرما) و یک علامت گذار لیزری مجهز شده اند و معمولاً با چهار موشک ضدتانک هل فایر یا چهار موشک ضدهوایی استینگر یا ۱۴ راکت هیدرا ۷۰ مسلح می شوند. در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۹۷ خبرگزاری تسنیم تصاویر جدیدی از پرواز این بالگرد با عنوان تنها بالگرد ساخت سپاه پاسداران با قابلیت حمل راکت و موشک منتشر کرد. طراحی و ساخت. "شاهد ۲۸۵" براساس بالگرد شاهد ۲۷۸ و با بدنه کامپوزیتی طراحی شده و با وزن خالی ۶۸۲ کیلوگرمی خود بالگرد نسبتاً سبک به حساب می آید. "شاهد ۲۸۵" بالگرد تک سرنشین است که برای استفاده در مقاصد کاربردهای نظامی طراحی شده است. اگر چه این بالگرد توسط نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طراحی شده، اما قرار است این بالگرد برطبق برنامه ریزی های صورت گرفته توسط شرکت صنایع هواپیماسازی ایران تولید گردد. شاهد ۲۸۵ در دو مدل "ای اچ۸۵-ای" و "ای اچ۸۵-سی" که به ترتیب نمونه های زمینی و دریایی این هلی کوپتر هستند طراحی و ساخته شده است. مدل ای اچ۸۵-ای این بالگرد با دو لانچر (یک عدد در هر طرف) پرتاب کننده راکت های ۷۰ میلی متری هیدرا ۷۰ هر کدام به ظرفیت ۷ راکت و یک تیربار پی
کا در دماغه بالگرد در دو نمونه ثابت و دارای برجک چرخان تجهیز و مسلح شده است. همچنین بر بالای سقف این مدل یک دوربین الکترواپتیک/حرارتی نیز نصب گردیده است. در مدل ای اچ۸۵-سی که نمونه دریایی این بالگرد است به جای تیربار یک رادار جستجوگر و ردیاب در دماغه نصب شده تا این مدل توانایی کشف و ردیابی کشتی های دشمن را داشته باشد. برد رادار مورد استفاده در حدود ۳۰–۴۰ کیلومتر برآورد شده است. مدل ای اچ۸۵-سی با ۲ فروند موشک ضدکشتی کوثر یا ۸ فروند موشک سدید-۱ (۲×مقر چهارتایی هرکدام در یک طرف) تجهیز گردیده است. برای شلیک این موشک ها، ای اچ۸۵-سی متکی به نمایشگر چندمنظوره ای است که در کابین خلبان این مدل نصب شده است. مشخصات. مشخصات بالگرد شاهد ۲۸۵ آنگونه که در روزنامه همشهری منتشر شده است. و یا یا یا یا جستارهای وابسته. فهرست بالگردهای بسیار سبک
اَتوثانیه یک واحد اس آی برابر با ۱۸-۱۰ ثانیه است. نسبت یک اتوثانیه به یک ثانیه مانند نسبت یک ثانیه است به ۳۱٫۷۱ میلیارد سال یا دوبرابر عمر جهان. کلمهٔ اتوثانیه ترکیبی از پیشوند «اتو» و واحد ثانیه است که با نماد as نمایش داده می شود. واژهٔ اَتو (Atto) از لغت دانمارکیِ اَتن (Atten) به معنای هجده گرفته شده است. یک اَتوثانیه برابر است با ۱۰۰۰ زپتوثانیه یا ۱/۱۰۰۰ فمتوثانیه. چون واحد بعدی اس آی ۱۰۰۰ برابر بزرگ تر است، مقادیر ۱۷-۱۰ و ۱۶-۱۰ معمولاً به صورت ده و صد اتوثانیه بیان می شوند.
در سال ۱۲۰۲ ه .ق، در جنگ میان امیر بخارا، شاه مرادخان (ملقب به امیرِ معصوم) و بیرام علی خان قاجار عزالدینلو، خان مرو، شهر مرو سقوط کرد و بیرام علی خان کشته شد. اهالی مرو به عنوان اسیر از شهر بیرون رانده شده و به بخارا آورده شدند. واکنش آقامحمد خان قاجار. در سالی که مرو سقوط کرد، آقامحمد خان در حال جنگ و ستیز با دیگر مدعیان در نقاط مختلف ایران بود. البته هیچ نشانی از آن نیست که بیرام علی خان از آقامحمد خان درخواست یاری کرده باشد یا حتی فرصت این کار را داشته است. در **۱۲۱۰ هجری قمری**، آقامحمد خان که مشهد را تصرف کرده بود، در نامه ای به شاه مراد خان، حاکم بخارا، خواستار بازگرداندن اهالی مرو از بخارا شد. متن نامه، بنا به روایت تاریخ منتظم ناصری، به این شرح است: گرفتاری های آقامحمد خان در شمال غرب ایران و درگیری هایش با روس ها، او را از اقدام مؤثر در شمال شرق ایران بازداشت و پس از قتلش در قلعه شوشی، تهدیدش ناتمام ماند. بازماندگان اهالی مرو. در سمرقند، اینان در محله باغ شمال ساکن شدند و اکثر ساکنان امروزی اش از فرزندان ایرانیان هستند. در بخارا، بازماندگان مروی ها در فیلارمونی آن شهر یک گروه موسیقی مروگی (موسیقی خا
ص شهر مرو) دارند. آن ها می گوینند که این سنت را از گذشتگان خویش آموخته اند و قصد دارند آن را به فرزندانشان نیز انتقال دهند. محمدحسین خان مروی، پسر بیرام علی خان، اما در **۱۲۱۴ هجری قمری** به ایران گریخت. فتح علی شاه او را عزیز داشت و لقب فخرالدوله به او داد. او در ایران بسیار متمول شد و دبیرستان مروی و بازارچه مروی از او در تهران به جای مانده اند.
هادی سهرابی (زاده خمام) بازیکن سابق تیم های باشگاه فوتبال شهرداری خمام - پگاه گیلان - فجر گیلان - - نساجی مازندران است. اصلیت وی از شهر خمام است ولی به خاطر پیشرفت در زندگی، پدر وی (مرحوم حسن سهرابی) به همراه خانواده اش بعد از حدود۶۰ سال سکونت در خمام از آنجا به رشت عزیمت کردند(۲۰ سالگی هادی). هادی سهرابی دارای یک برادر به نام حمید و یک خواهر می باشد. وی کوچکترین عضو خانواده اش به حساب می آید. سهرابی در پست هافبک میانی و گاهی در پست مهاجم بازی می کند. او شروع بازی خود را از دوران کودکی زیر نظر مربیان خود، سید رضی مؤدب پور، مرحوم فرهاد نجاتی و محمد رمضانپور در آموزش فوتبال باشگاه شهرداری خمام آغاز کرد و به مرور با استعدادی که از خودش نشان داد از دوره نونهالی وارد ترکیب اصلی تیم باشگاه شهرداری خمام شد. اما این آخر کار نبود بلکه سکوی پرتابی برای این بازیکن پراستعداد بود. سهرابی بعد از چندین دوره مسابقات استانی با این تیم کم کم تصمیم به پیشرفت بیشتری کرد و در دوران جوانی به تیم فجر گیلان پیوست و طبق انتظاراتی که از او می رفت بازیهای خوبی در آن تیم از او دیده شد. وی فوتبال خود را از تیم های پایهٔ باشگاه فوتبال شهر
داری خمام آغاز کرد و سپس فوتبال حرفه ای را در تیم های پگاه گیلان، پیکان تهران و نساجی قائمشهر و داماش گیلان ادامه داد. هادی سهرابی در سال ۲۰۰۹ میلادی به عضویت تیم ملی فوتبال امید ایران درآمد. این هافبک قدرتی بعد از یک فصل بازی در نساجی دوباره به تیم داماش گیلان بازگشت چرا که از همین تیم توانسته بود خود را در فوتبال مطرح کند و در بیست سالگی در فینال جام حذفی ایران بازی کرد.
لایترو شرکتی در زمینهٔ دوربین های دیجیتال میدان نور است که در سال ۲۰۰۶ توسط یک محقق دوربین های پلنوپتیک دانشگاه استنفورد تأسیس گردید. محصولات لایترو برای استفادهٔ عموم به بازار عرضه می گردد، درحالیکه اولین شرکت در این زمینه یعنی ریتریکس آلمان، فقط محصولاتی با کاربرد صنعتی یا علمی-تحقیقاتی تولید می کند. لایترو تولید محصولات را به شرکت های خوشنام و مطرح لایسنس نمی دهد و خودش به تولید آنها می پردازد. در سال ۲۰۱۱، لایترو امکان تولید دوربینی را به نمایش گذاشت که می شد در آن فوکوس تصویری را بعد از گرفتن تصویر تغییر داد. اولین دوربین های شرکت در ۲۹ فوریهٔ ۲۰۱۲ در انواع ۸ گیگ (۳۹۹ دلار) و ۱۶ گیگ (۴۹۹ دلار) به بازار فروش عرضه شد. در فوریهٔ ۲۰۱۲، شرکت جایزهٔ ایده و نوآوری ژورنال بیزینس سن هوزی / سیلیکون ولی را در بخش فناوری کسب کرد.
به نسبت پهنا به ارتفاع یک فریم یا تصویر در اصطلاح نسبت تصویر گفته می شود. هر تصویر دارای دو Aspect ratio است، یکی برای کادر تصویر و دیگری برای پیکسلهای تشکیل دهندهٔ کادر. هر دوربین ممکن است برای ضبط و پخش از نسبت تصویرهای متفاوتی پشتیبانی کند. از Aspect ratioهای مربوط به ضبط تصاویر می توان به نسبت تصویرهای ۴:۳ [۴ به ۳] و ۱۶:۹ [۱۶ به ۹] اشاره کرد که نسبت ۴ به ۳ در DV NTSE و نسبت ۱۶ به ۹ در صفحه های عریض DV NTSE استفاده می شود. نسبت تصویر ۴:۳ [۴ به ۳] یا (۱٫۳۳:۱) در تلویزیون های معمولی کاربرد دارد که در آن ۴ واحد برای پهنا و ۳ واحد برای ارتفاع در نظر گرفته می شود. نسبت تصویر ۱۶:۹ برای پخش فیلم های سینمایی و تلویزیون وضوح بالا [HDTV] و بعضی فیلم های دی وی دی استفاده می شود. استانداردهای ویدیویی رایج. ۹:۱۶ (فیلم عمودی). به علت استفاده گسترده از تلفن های هوشمند، این نسبت برای مشاهده در حالت عمودی در نظر گرفته شده است. این برنامه توسط اسنپ چت رواج یافت و اکنون نیز توسط توییتر، تیک تاک و فیس بوک استفاده می شود. استوری های اینستاگرام نیز بر اساس این نسبت ابعاد هستند. ۱: ۱ (مربع). صفحه نمایش مربعی به ندرت در دستگاه ها
و مانیتورها استفاده می شود. با این وجود، مصرف ویدئو در شبکه های اجتماعی به سرعت در حال افزایش است. ویدیو مربع توسط برنامه های تلفن همراه مانند اینستاگرام محبوب شد و از آن زمان توسط فیس بوک و توییتر نیز پشتیبانی می شود. استاندارد ۴: ۳. نسبت (۱٫۳: ۱) (عموماً چهار به سه یا چهار در سه خوانده می شود) برای تلویزیون ها در زمان اختراع دوربین های تصویربرداری و بسیاری از مانیتورهای رایانه ای درگذشته استفاده می شد. این نسبت ابعاد مورد استفاده برای فیلم های ۳۵ میلی متری در سینمای صامت بود. همچنین مشابه نسب ۱٫۳۷۵:۱ است که توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی به عنوان استاندارد سینمای ناطق تعریف شده است. مطابقت تلویزیون ها با این نسبت ابعاد، فیلم های ۳۵ میلیمتری می توانستند در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به طور رضایت بخش مشاهده شوند. اکثر تلویزیون های مدرن در عوض با صفحه نمایش ۱۶: ۹ تولید می شوند. با این حال اکثر سری آیپد اپل از صفحه نمایش ۴: ۳ استفاده می کنند. استاندارد ۱۶:۱۰. ۱۶:۱۰ (۸:۵) نسبت ابعادی است که بیشتر برای نمایشگرهای رایانه و تبلت ها استفاده می شود. عرض صفحه نمایش ۱٫۶ برابر ارتفاع آن است. این نسبت نزدیک به نسبت طلایی (تقریب
اً ۱٫۶۱۸) است. نمایشگرهای LCD با استفاده از نسبت ۱۶:۱۰ از سال ۲۰۰۳ در بازار انبوه ظاهر شد. تا سال ۲۰۰۸، ۱۶:۱۰ رایج ترین نسبت ابعاد برای نمایشگرهای LCD و نمایشگرهای لپ تاپ شده بود. از سال ۲۰۱۰، نسبت ۱۶: ۹ به استاندارد اصلی تبدیل شد و تا سال ۲۰۱۱ نسبت ۱۶:۱۰ تقریباً از محصولات جدید بازار انبوه ناپدید شده بود. طبق گزارش Net Applications، تا اکتبر ۲۰۱۲ سهم بازار نمایشگرهای ۱۶:۱۰ به کمتر از ۲۳ درصد کاهش یافته است. استاندارد ۱۶: ۹. ۱۶: ۹ (۱٫۷: ۱) (عموماً شانزده به نه یا شانزده نهم خوانده می شود) فرمت استاندارد بین المللی HDTV، تلویزیون دیجیتال غیر HD و تلویزیون صفحه گسترده آنالوگ PALplus است. Hi-Vision ژاپن در ابتدا با نسبت ۵: ۳ (= ۱۵: ۹) شروع شد اما هنگامی که گروه استانداردهای بین المللی نسبت وسیع تری از ۵+۱/۳ به ۳ (= ۱۶: ۹) را معرفی کرد، تبدیل شد. بسیاری از دوربین های ویدئویی دیجیتال قابلیت ضبط در ۱۶: ۹ (= ۴۲:۳۲) را دارند و ۱۶: ۹ تنها نسبت ابعاد صفحه عریض است که به طور استاندارد توسط استاندارد DVD پشتیبانی می شود. تولیدکنندگان DVD همچنین می توانند نسبتهای وسیع تری مانند ۱٫۸۵: ۱ و ۲٫۳۹: ۱ را در فرمت DVD 16: 9 با چس
بندگی سخت یا افزودن نوارهای سیاه داخل خود تصویر انتخاب کنند. با این حال، اغلب در تلویزیون های انگلیسی در انگلستان در دهه ۱۹۹۰ مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر همچنین در تلفن های هوشمند، لپ تاپ و بسیاری از رسانه ها استفاده می شود. ۱٫۸۵: ۱. معادل نسبت عدد صحیح ۳۷:۲۰. وقتی تماشاگران سینما کاهش یافتند، هالیوود نسبت های صفحه گسترده ای ایجاد کرد تا صنعت فیلم را از تلویزیون متمایز کند، یکی از رایج ترین آنها نسبت ۱٫۸۵: ۱ بود. ۲: ۱. نسبت ابعاد ۲: ۱ برای اولین بار در 1950s برای قالب RKO Superscope استفاده شد. از سال ۱۹۹۸، فیلمبردار ویتوریو استورارو از فرمت "Univisium" که از فرمت ۲: ۱ استفاده می کند، حمایت کرد. این دستگاه به گونه ای طراحی شده است که بین نسبت تصویر سینما ۲٫۳۹: ۱ و نسبت پخش تلویزیون HD با نسبت ۱۶: ۹ سازش داشته باشد. Univisium در بازار فیلم های تئاتری استقبال چندانی نکرده است، اما اخیراً توسط Netflix و Amazon Video به ترتیب برای تولیداتی مانند House of Cards و Transparent مورد استفاده قرار گرفته است. این نسبت ابعاد در قالب های کسب شده توسط این بسترهای محتوا استاندارد است و الزاماً یک انتخاب خلاقانه نیست
. علاوه بر این، برخی از دستگاه های تلفن همراه مانند LG G6، LG V30، Huawei Mate 10 Pro , Google Pixel 2 XL , OnePlus 5T و Sony Xperia XZ3 از فرمت ۲: ۱ (تبلیغ ۱۸: ۹) و همچنین Samsung Galaxy S8، Samsung Galaxy Note 8، Samsung Galaxy S9 و Samsung Galaxy Note 9 با فرمت کمی مشابه ۱۸٫۵: ۹. آیفون X اپل نیز دارای نسبت صفحه نمایش مشابه ۱۹٫۵: ۹ (۲٫۱۶: ۱) است. ۲٫۳۵: ۱ و ۲٫۳۹: ۱. قالب آنامورفیک تکنیک فیلمبرداری است که از یک تصویر با صفحه عریض بر روی فیلم استاندارد ۳۵ میلی متری یا سایر رسانه های ضبط بصری با نسبت تصویر بومی غیرعریض استفاده می کند. هنگام نمایش، نسبت تصویر تقریباً ۲٫۳۵: ۱ یا ۲٫۳۹: ۱ (اغلب به ۲٫۴: ۱ گرد می شود) است. "نسبت تصویر ۲۱: ۹" در واقع ۶۴:۲۷ (= ۴۳:۳۳) یا تقریباً ۲٫۳۷: ۱ است و نزدیک به هر دو نسبت تصویر سینمایی است. دستگاه های تلفن همراه اکنون از فرمت ۲۱: ۹ استفاده می کنند، مانند Sony Xperia 1.
کالکو واحد پولی است که به سکه های مسین در دوره های سلوکی و هم چنین پارتی می گفتند و به دلایلی مس بی ارزش در آن دوره شناخته می شد سکه های کمی با این اسم ضرب شده است.
دشت های راین بالا کافتی (دشت) بزرگ است، که مرز میان فرانسه و آلمان را در بر گرفته است. این کافت بخشی از سیستم کافت سنوزوئیک اروپا است که تا مرکز اروپا گسترده شده است. این دشت ها در برابر پیداش رشته کوه های آلپ در جنوب آلمان ایجاد شده اند. در حال حاضر این دشت حالتی سراشیبی دارد که در آن رود راین عبور می کند. از غرب این دشت به رشته کوه های وسگه در فرانسه و از شرق به جنگل سیاه در آلمان ختم می شود.
جایزه موسیقی پولار بالاترین جایزه موسیقی سوئد و از معتبرترین جوایز موسیقی در اروپاست که به خاطر قدردانی از دستاورد هنری یک هنرمند موسیقی کلاسیک و یک هنرمند یا گروه موسیقی پاپ اهدا می شود و به «نوبل موسیقی» مشهور است. جایزه پولار سال ۱۹۸۹ به همت استیگ آندِشون، رهبر گروه موسیقی پاپ «آبا» تأسیس شد. این جایزه به یک فرد، گروه یا انجمن که در ارتقاء موسیقی و دستاورد خلاقانه در آن سهمی داشته تعلق می گیرد. از برندگان این جایزه می توان از کارل هاینز اشتوکهاوزن، پیر بولز، یانیس زناکیس، ویتولد لوتوسوافسکی، گئورگ لیگتی، استیو رایش، انیو موریکونه و احمد سرمست و در عرصه موسیقی پاپ از پل مک کارتنی، پینک فلوید و استیوی واندر نام برد.
کتابخانه ملی استرالیا در شهر کانبرا که پایتخت استرالیا است قرار دارد. این کتابخانه بزرگ ترین کتابخانه استرالیا و یکی از مهم ترین کتابخانه های پژوهشی و ارجاعی آن کشور به شمار می آید و از جمله مهم ترین، تاثیرگذارترین و گسترده ترین کتابخانه ها در میان کشورهای مشترک المنافع است. توضیحات کلی. کتابخانه ملی استرالیا (NLA)، که قبلاً کتابخانه ملی مشترک المنافع و کتابخانه پارلمان مشترک المنافع بود، بزرگ ترین کتابخانه مرجع در استرالیا است که بر اساس شرایط قانون کتابخانه ملی ۱۹۶۰ مسئول "نگهداری و توسعه یک مجموعه ملی از مواد کتابخانه ای، از جمله مجموعه ای جامع از مواد کتابخانه ای مربوط به استرالیا و مردم استرالیا، بنابراین به عنوان یک کتابخانه ملی عمل می کند. در پارکز، کانبرا، ACT واقع شده است. تاریخچه. تاریخچه کتابخانه ملی استرالیا به سال های نخستین بعد از تشکیل فدراسیون ایالت های مشترک المنافع در ۱۹۰۱ بازمی گردد. در ۱۹۰۲ به عنوان کتابخانه اولین پارلمان کشورهای مشترک المنافع تأسیس شد. پارلمان در نظر داشت کتابخانه ملی را مانند کتابخانه کنگره آمریکا در مجلس به وجود بیاورد. در آن زمان «کتابخانه مجلس مشترک المنافع» هم به مجل
س فدرال و هم به مردم خدمت می کرد. در ۱۹۲۷، کتابخانه ملی استرالیا همراه با مجلس، از ملبورن به کانبرا انتقال یافت. در سال ۱۹۶۰ ماده قانونی «کتابخانه ملی» رسماً کتابخانه ملی را از کتابخانه مجلس جدا کرد در اگوست ۱۹۶۸ ساختمان جدیدی برای مجموعه و خدمات روبه افزایش کتابخانه ملی در کناره دریاچه برلی گریفین افتتاح شد. در ۱۹۹۱، در طراحی طبقه همکف ساختمان جدید تغییراتی داده شد تا محل هایی به عنوان مرکز بازدیدکنندگان و سالن نمایشگاه در آن تعبیه گردد. در این محل ها جنبه های جالبی از مجموعه ملی به نمایش گذاشته شده است. در اوایل ۱۹۹۴، مسئولیت های کتابخانه ملی استرالیا توسعه یافت و این کتابخانه تأسیس «نمایشگاه ملی نقاشی چهره» استرالیا را به عهده گرفت. اکنون به طور مستقل زیر نظر یک شورا اداره می شود. خدمات آرشیو بعدها از آن جدا شد و در حال حاضر «آرشیو استرالیا» به طور مستقل فعالیت می کند. بخش ها. کتابخانه ملی استرالیا در پنج طبقه ساخته شده و طبقات مختلف آن شامل بخش های زیر است: ▪ تئاتر ـ سالن مطالعه تاریخ شفاهی ـ سالن مطالعه نقشه ها ▪ فروشگاه ـ سالن مطالعه روزنامه ها و ریز نگاشت ها ـ رستوران محل نمایشگاه ها ▪ کافه تریا ـ سالن
مطالعه نسخه های خطی ـ مرکز دیدارکنندگان ▪ اغذیه فروشی ـ سالن مطالعه مجموعه های آسیایی ـ سالن مطالعه اصلی ▪ سالن مطالعه مواد مصور ـ سالن مطالعه فیلم و ویدئو اهداف. اهداف اصلی کتابخانه ارائه خدمات اطلاعاتی، جمع آوری منابع کتابخانه ای و تهیه کتاب شناسی ها است. گسترش و حمایت از استفاده مشترک از منابع و خدمات تعاونی، حفظ و نگهداری منابع کتابخانه ای از دیگر اهداف این کتابخانه می باشد. مجموعه ها. مجموعهٔ کتابخانه در سال ۱۹۹۱ کلاً حدود ۴٬۸۵۰٬۰۰۰ شامل ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ مجلد کتاب، ۱۰٬۵۰۰ پیایند، و ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ میکرو فیش بوده است. فعالیت ها و خدمات. از فعالیت های اساسی کتابخانه تأسیس شبکه ملی استفاده مشترک از منابع است که در آن حدود ۸ میلیون منبع و ۱۳ میلیون محل نگهداری وجود دارد و علاوه بر استفاده های فهرست نویسی، کتابخانه های سراسر کشور را برای استفاده مشترک از منابع یکدیگر و انجام امانت بین کتابخانه ای کمک می کند. در سال ۱۹۹۱ بیش از ۱۱۰۰ کتابخانه از امکانات ABN استفاده کرده اند. کتابخانه ملی از ۱۹۸۰ نقش عمده ای در هدایت و راهنمایی به عهده داشته است. در ۱۹۸۸ گرد همایی کتابداران استرالیا را تشکیل داد که طی آن تصمیماتی در مورد خد
مات کتابخانه ای و اطلاع رسانی تا سال ۲۰۰۰ گرفته شد. در ۱۹۹۲ در کنفرانس "Towards federation 2001" که بر همین مبنا برنامه ریزی شده بود، دستور جلسه مشابهی برای گسترش و کنترل دستیابی به مجموعه استرالیا تهیه شد. کارکنان. کل کارمندان آن ۵۸۹ نفر است که ۲۲۴ نفر آن متخصص و کارشناس هستند.
فهرست پرفروش ترین فیلم های سینمای ایران فهرستی از فیلم های به نمایش درآمده در سینمای ایران است که توانسته اند رکوردهای فروش در گیشه را کسب کنند. در حال حاضر، "هفتاد سی" (۱۴۰۲) به کارگردانی بهرام افشاری با فروش ۳۶۰ میلیارد تومانی، پرفروش ترین فیلم سینمای ایران در سال نخست اکران بدون درنظرگرفتن نرخ تورم است. همچنین "فسیل" (کریم امینی، ۱۳۹۹) با بیش از ۷٬۴ میلیون بیننده، پربیننده ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال نخست اکران و "عقاب ها" (ساموئل خاچیکیان، ۱۳۶۳) با ۱۰٬۲ میلیون تماشاچی، پربیننده ترین فیلم ایران در طول سال های اکران در سینماهاست. اطلاعات این مقاله، صرفاً براساس آمارهای رسمی جدول فروش فیلم ها "در مقیاس کل کشور ایران" است که از سال ۱۳۶۴ به بعد موجود بوده و توسط سازمان سینمایی کشور و وبگاه هایی که به آمارهای رسمی میزان فروش هر فیلم دسترسی داشته باشند، منتشر می شود. پرفروش ترین فیلم ها. جدول زیر شامل پنجاه فیلمی است که بیشترین میزان فروش را در سینمای ایران داشته اند. تذکر: اکران فیلم هایی که از زمستان آغاز شده و در سال بعد به پایان برسند، در جدول فروش سال جدید منظور می شوند. پرفروش ترین فیلم ها با درنظر