Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وند مغز و استخوان در شمال غرب ایران است. همچنین در سال ۱۳۸۷ در ارمیه تعداد ۵۷ آزمایشگاه، ۹۸ داروخانه، ۲۶ مرکز پرتونگاری و ۱۵ مرکز توانبخشی وجود داشته است. بیمارستان شهید عارفیان (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)، بیمارستان رازی (دانشگاهی)، بیمارستان دکتر صولتی (خصوصی)، بیمارستان شفا (خصوصی)، بیمارستان شهید مطهری (دانشگاهی)، بیمارستان ۵۲۳ ارتش (ارتش جمهوری اسلامی ایران)، مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (دانشگاهی)، بیمارستان آذربایجان (خصوصی)، بیمارستان آیت الله طالقانی (دانشگاهی)، بیمارستان شهید دکتر قلیپور (دانشگاهی)، بیمارستان سیدالشهدا (دانشگاهی)، و بیمارستان امام رضا (تأمین اجتماعی) ازجمله مراکز درمانی شهر ارومیه هستند. رسانه ها. صدا و سیما. شبکه استانی آذربایجان غربی در ارومیه به عنوان اولین شبکه محلی در ایران کار خود را از سال ۱۳۴۷ آغاز کرد. این شبکه در ابتدا با ۳ ساعت در روز کار خود را آغاز و تا سال ۱۳۵۱، به میانگین ۷ ساعت برنامه در روز رسید. با ایجاد ایستگاه های تقویت امواج در میاندوآب و سرو به جز خود استان قسمتی از ترکیه و استان آذربایجان شرقی نیز قادر به دریافت امواج این شبکه شدند. نشریه ها. اولین نشریه مح
لی ایران در شهر ارومیه به چاپ رسید. این نشریه آشوری زبان با نام زاهر یرادی باهرا که در زبان آشوری به معنای اشعه روشنای است در سال ۱۲۶۵ قمری برابر ۱۸۴۹ میلادی توسط جاستین پرکینز آمریکایی منتشر شد. این نشریه دومین نشریه بعد کاغذ اخبار در ایران است. در سال های ۱۳۲۵ قمری (۱۹۰۷ میلادی) تا پایان دوره مشروطه نزدیک به ۱۰۰ نشریه در ارومیه منتشر می شد دوره مشروطیت نشریه فریاد به مدیر مسئولی میرزا حبیب آقازاده و سردبیری محمود غنی زاده در ارومیه به دو زبان ترکی و فارسی و به طرفداری از ترقی ملت و استقلال دولت به طور مشروطیت می پرداخت. کُردهای ساکن آذربایجان غربی در این دوره نشریاتی منتشر کرده اند که از مهم ترین آنان نشریه کردستان به صاحب امتیازی عبدالرزاق کک بدرخان و مدیر مسئولی اسماعیل سیمیتقو است که به دو زبان های کردی و ترکی منتشر می شد. به علت جو پلیس و خفقان در دوران پهلوی تنها چهار نشریه در ارومیه منتشر می شدند. پس از انقلاب ایران نشریاتی شروع به کار کردند که درحال حاضر تنها دو عدد از آن ها به کارشان ادامه می دهند. اولین روزنامه ارومیه در سال ۱۳۹۰ با نام آراز آذربایجان شروع به کار کرد. گردشگری. بناها. ارومیه دارای ب
ناهای تاریخی متعددی است. ار آنجمله می توان به عمارت شهربانی ارومیه، عمارت سه گنبد، موزه ارومیه، یخچال ۹ پله، پل باراندوز، کاروان سرای ارومیه، بازار قدیم ارومیه، گرمابه آخوند، ساختمان جهاد دانشگاهی ، ساختمان شهرداری ارومیه و … اشاره کرد. مساجد. ارومیه دارای مساجد قدیمی فراوانی است. مسجد جامع ارومیه که گمان بر این است که بر روی ویرانه های یک آتشکده در سده هفتم هجری قمری ساخته شده است. مسجد سردار، مسجد مناره و مسجد سیدالشهدا از دیگر مساجد تاریخی ارومیه هستند. کلیساها. بیشتر کلیساهای ارومیه متعلق به آشوریان است هرچند کلیساهای متعلق به ارمنی ها نیز در ارومیه وجود دارد.&lt;ref name="آذربایجان غربی سرزمین کلیساهای کهن/ سفر به مهد ادیان و مذاهب"&gt;&lt;/ref&gt; از مهم ترین کلیساهای ارومیه می توان به کلیسای ننه مریم، کلیسای ماریوخنه و کلیسای حضرت مریم اشاره کرد. خانه ها. خانه های تاریخی ارومیه که نهایتاً قدمتشان به دوره قاجار می رسد یکی از جاذبه های گردشکری ارومیه محسوب می شوند. خانه های جنرال، خانه انصاری و خانه اتحادیه از آن جمله اند. خانه دیزج سیاوش در سال ۱۳۸۷ ثبت ملی شد. دروازه ها. شهر ارومیه در گذشته به دلیل موق
عیت استراتژیک و ایجاد امنیت هشت دروازه در بیرون شهر داشته است که محل استقرار نیروهای نظامی بوده اند. دروازهٔ بالو یا سلماس، دروازهٔ توپراق قلعه، دروازهٔ سویوق بولاق یا هازاران یا گازوران، دروازهٔ بازار باش، دروازهٔ ارک، دروازهٔ یوردشاه ودروازهٔ نوگچریانو گذر نام این هشت دروازه است. هتل ها. ازجمله مراکز اقامتی ارومیه می توان به موارد زیر اشاره کرد: غذاهای سنتی. از غذاهای سنتی ارومیه می توان به دلمهٔ برگ مو، کوفته، یتیمچه و آش های کشک (قاتیخ) ،عیران و اماج اشاره کرد. شیرینی ها. نقل مهم ترین سوغات ارومیه است که در انواع بیدمشکی، گردویی، زعفرانی، پسته ای و بادامی عرضه می شود. با این حال نقل بیدمشک معروف ترین نوع نقل در ارومیه است. این نوع نقل با عرق بیدمشک که محصول خود ارومیه است تهیه می شود. از دیگر عرقیات ارومیه بادرنجبو است که در تهیه شربت از آن استفاده می شود. حلوای گردو و حلوای هویچ از دیگر سوغاتی های ارومیه است. صنایع دستی. صنایع دستی چوبی و ریزه کاری و نازک کاری چوب از سوغاتی های ارومیه است. روابط بین المللی. شهرهای خواهر. ارومیه با ۳ شهر جهان دارای پیوند خواهرخواندگی است.
سنگ چشم خاکستری جنوبی گونه ای سنگ چشم است که در منطقه زیر صحرای آفریقا تا شمال آفریقا زندگی و زادآوری می کند. توصیف ظاهری. طول بدن سنگ چشم خاکستری جنوبی ۲۵ سانتی متر است و به رنگ خاکستری با لکه های سیاه و سفید دیده می شود. این پرنده نوار ابرویی سیاه رنگی دارد که قسمت بیشتر گوشپرها را فرا گرفته است و تا منقار ادامه می یابد. تارک و روتنه خاکستری آن دودی، پیشانی و بالای چشم با وار خاکستری کمرنگ، دمگاه خاکستری، و دم بلند و سیاه است. پرهای پششی زیر دم و پرهای کناری و انتهای دم سفید هستند و شاهپرهای دم از میانه به کنار دم به تدریج کوتاه تر می شوند بال های آن نیز به نسبت کوتاه و شاهپرها بسیار کوتاه ترند. رنگ پرها و بال های پرنده های بالغ متنوع است ولی در همه انواع نژادها روی شانه ها نوارهای سفیدی که تا شاهپرهای ثانویه گسترده می شوند وجود دارند. زیستگاه. سنگ چشم خاکستری جنوبی در استپهای گرم و خشک مدیترانه زندگی می کند و کمتر در جنگلها دیده می شود. ظاهراً از درختان بزرگ دوری می کند ولی گاه در مناطق باز با درختان میوه و زیتون کاری شده و در نواحی بیابانی و بوته های پراکندهٔ کوتاه در بیابان ها و واحه ها دیده می شود.
برتولد آلفرد مارییا شنک گراف فون اشتاوفنبرگ اشراف زاده و حقوقدان آلمانی و یکی از شرکت کنندگان اصلی برای کودتای ۲۰ ژوئیه بر عیله هیتلر و حزب نازی بود. وی در ۱۹۳۹ به نیروی دریایی آلمان پیوسته بود و در سرفرماندهی مشغول کار بود بعد از اینکه بمب گذاری در قرارگاه لانه گرگ در پروس شرقی به وسیله برادر کوچکترش سرهنگ کلاوس فون اشتاوفنبرگ شکست خورد برتولد نیز به وسیله نازی ها اعدام شد. زندگی. برتولد اشتاوفنبرگ فرزند ارشد آلفرد شنک گراف فون اشتافنبرگ و کارولین فون اوکسیل گیلنبند بود. او در یک خاندان اشرافی کاتولیک قدیمی و مشهور در جنوب آلمان به دنیا آمد. پدر و مادر او آخرین نسل صاحب مقام مارشال عالی رتبه دربار پادشاهی وورتمبرگ بودند. چندین پروسی معروف از جمله، آگوست فون گنایزنائو بزرگ از اجداد آنها هستند. او و برادرانش در دوران جوانی عضو یک انجمن پیشاهنگان آلمانی و دسته ­ای از جنبش جوانان آلمان به نام نوپادفندر بودند. پس از تحصیل حقوق در توبینگن، او در سال ۱۹۲۷ به عنوان استادیار حقوق بین الملل در موسسه قیصر ویلهلم برای حقوق خارجی و بین المللی مشغول به کار شد. آلبرشت فون بلومنتال، او و برادرش کلاوس را به گروه شاعر و نویسن
ده نمادگرا و معماگون اشتفان گئورگه معرفی کرد، بسیاری از پیروان او بعدها عضو مقاومت آلمان در برابر نازیسم شدند. او از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ در شهر لاهه کار کرد و در سال ۱۹۳۶ با ماریا (میکا) کلاسن (۱۹۰۰-۱۹۷۷) ازدواج کرد. آن ها دو فرزند به نامهای آلفرد کلاوس ماریا شنک گراف فون اشتاوفنبرگ (۱۹۳۷-۱۹۸۷) و الیزابت کارولین مارگارت ماریا شنک گرافین فون اشتاوفنبرگ (متولد ۱۳ ژوئن ۱۹۳۹) داشتند. او با خانواده اش در برلین-وانزی زندگی می کرد. شغل و تلاش برای کودتا. در سال ۱۹۳۹، او به نیروی دریایی آلمان پیوست و به عنوان قاضی و مشاور حقوق بین الملل در کمیته فرماندهی عالی مشغول به کار شد. آپارتمان برتولد در خیابان تریستان در برلین واقع بود، برادرش کلاوس هم برای مدتی در آنجا زندگی می کرد. این مکان محلی برای دیدار همدستان نقشه کودتای ۲۰ ژوئیه از جمله یکی از بستگانشان پیتر یورک فون وارتنبورگ بود. از آنجا که کلاوس به حلقه داخلی اطرافیان هیتلر دسترسی داشت، این وظیفه به او سپرده شد که در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴، یک بمب را در کلبه محل اقامت پیشوا در فرماندهی عالی نظامی در راستنبورگ در پروس شرقی، قرار دهد. سپس کلاوس به فرودگاه رانگسدورف جنوب بر
لین پرواز کرد و با برتولد دیدار کرد. آنها با هم به بندلرشتراسه رفتند، که رهبران کودتا قصد داشتند آن را به عنوان مرکز عملیات خود در برلین استفاده کنند. هیتلر از انفجار بمب جان سالم به در برد و کودتا ناموفق ماند. برتولد و برادرش در همان شب در بندلرشتراسه دستگیر شدند. کلاوس بلافاصله بعد از آن توسط یک تیم اجرایی تیربارانی اعدام شد. بعد از دستگیری او، گشتاپو از اشتاوفنبرگ درباره نظراتش درباره "راه حل نهایی برای سؤال یهودیان" بازپرسی کرد. اشتاوفنبرگ به گشتاپو گفت که "او و برادرش در اصل اصول نژادی نازیسم را تأیید کرده اند، اما آن را مبالغه آمیز و افراطی می دانند." اشتاوفنبرگ در ادامه گفت: به ایده نژادی در این جنگ به طرز وحشتناکی خیانت شده است، زیرا بهترین خون آلمانی به شکل غیرقابل جبرانی قربانی می شود، در حالی که در عین حال آلمان با میلیون ها کارگر خارجی پر شده است که قطعاً نمی توان آن ها را به عنوان افراد با کیفیت نژادی بالا توصیف کرد. برتولد در تاریخ ۱۰ اوت توسط رولاند فرایسلر در دادگاه خلق محاکمه شد و یکی از هشت نفری بود که همان روز در زندان پلوتزنزه در برلین با سیم پیانو اعدام شدند. قبل از اینکه برتولد کشته شود،
چندین بار به دار آویخته شد و سپس به سرعت به زندگی بازگشت. کل عمل اعدام و چندین بار احیا برای هیتلر به منظور تماشای آن در اوقات فراغتش، فیلمبرداری شد.
هانس امیل اتو گراف فون اشپونک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان هایی را در نیروی زمینی در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. سال های اولیه. هانس فون اشپونک روز ۱۲ فوریه سال ۱۸۸۸ در دوسلدورف زاده شد. پدرش کنت امیل فون اشپونک سروان و فرماندهی یک گروهان در هنگ سواره نظام وستفالی بود. فون اشپونک سال ۱۸۹۸ وارد مدرسه نظامی کارلسروهه شد و سال ۱۹۰۵ به عنوان شاگرد ممتاز فارغ التحصیل گردید. سپس به دانشکده نظامی گروس لیشترفلده رفت. روز ۱۹ مارس سال ۱۹۰۸ خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان را در هنگ ۵ گرنادیر محافظ با درجه ستوان دوم آغاز کرد. فون اشپونک فعالیت ورزشی داشت و مهارت خوبی فوتبال و ژیمناستیک داشت. سال ۱۹۱۳ آجودان گردان ۲ هنگ شد. با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ با لشکر دوم محافظ در فرانسه و روسیه رزم را تجربه کرد. ماه فوریه سال ۱۹۱۵ به شدت مجروح شد سپس به عنوان آجودان هنگ ۲۶۲ پیاده نظام ذخیره به خط مقدم بازگشت. پاییز همان سال به طور آزمایشی و بدون گذراندن دوره معمول آموزش، به ستاد کل منتقل شد. مابقی جنگ را در جایگاه های ستادی در سطح گروه ارتش بود. سال ۱۹۱۷ به درجه ستوان ترفیع گرفت. رای
شسور. پس از جنگ برای ادامه خدمت در رایشسور برگزیده شد. بین سال های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ فرمانده یک گروهان در هنگ ۴ پیاده نظام در کولبرگ بود. سپس تا سال ۱۹۲۴ یک گروهان را در هنگ ۹ پیاده نظام در پوتسدام فرماندهی کرد. همان سال مدتی را در ستاد فرماندهی توپخانه ۳ در برلین بود. پس از آن تا سال ۱۹۳۰ در بخش سازماندهی نیروی زمینی در وزارت دفاع به خدمت پرداخت. سپس تا سال ۱۹۳۴ افسر ارشد و عملیات های لشکر سوم پیاده نظام بود. در این مدت سال ۱۹۲۸ به درجه سرگرد، سال ۱۹۳۲ به درجه سرهنگ دوم و سال ۱۹۳۴ به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. ورماخت. در پس به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست و در جریان تسلیح مجدد آلمان، سال ۱۹۳۴ فرماندهی هنگ ۴۸ پیاده نظام در نوی اشترلیتس بر عهده فون اشپونک نهاده شد. در هنگام تشکیل "لوفت وافه"، به عنوان افسری با تجربه خدمت ستادی، روز ۱۲ دسامبر سال ۱۹۳۷ در مقام فرماندهی بخش ۳ هوایی در برلین موقتاً به نیروی هوایی منتقل گشت. این جایگاه معادل منطقه نظامی در نیروی زمینی بود که معمولاً یک سپهبد آن را فرماندهی می کرد. فون اشپونک روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۸ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. در جریان مسئله ورنر-فون فریچ، به عنوان شاهد در پ
شتیبانی از فرمانده پیشین نیروی زمینی در دادگاه حاضر شد. این کار به مذاق فیلدمارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت وافه" که قاضی این دادگاه نظامی نیز بود، خوش نیامد تا فون اشپونک روز ۱۱ مارس از برلین به مونشن برای فرماندهی بخش ۸ هوایی و سپس ۱۱ نوامبر به برمن برای فرماندهی لشکر بیست ودوم پیاده نظام منتقل شود. به جهت آشنایی با "لوفت وافه" موظف شد آن را به یگان فرود هوایی بدل کند. جنگ جهانی دوم. در پی آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، لشکر او در جریان نبرد لهستان به عنوان نیروی ذخیره در جبهه غربی مستقر بود. در کارزار غرب در سال ۱۹۴۰ از همان روز نخست مشارکت داشت و در کنار لشکر هفتم هوایی، نخستین لشکر چترباز آلمان، مأمور به تصرف مواضع کلیدی در هلند و حفظ آن ها تا رسیدن مابقی نیروها شد. فون اشپونک می بایست شهر لاهه را تصرف و خانواده سلطنتی هلند را بازداشت می کرد که البته با گریز آن ها از کشور موفق به هیچ یک نشد. خود او زخم جدی برداشت و نزدیک بود اسیر شود. به هر طریق نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را از این بابت دریافت کرد. پس از سقوط فرانسه لشکر بیست ودوم پیاده نظام در هلند باقی ماند در تهاجم به بریتانیا مشارکت داشت
ه باشد که البته هیچگاه اجرا نشد. سال ۱۹۴۱ به آلمان بازگشت و بهار همان سال به رومانی منتقل شد تا در جایگاه ذخیره ارتش یازدهم قرار بگیرد. در جریان تهاجم به شوروی در نبردهای جنوب اوکراین حضور داشت و تا ورودی شبه جزیره کریمه پیش رفت. ماه سپتامبر راه خود را به شبه جزیره باز کرد و در کنار سایر نیروها نواحی غربی آن را به تصرف درآورد. در نخستین اقدام ناموفق برای تصرف سواستوپول مشارکت نمود. ماه اکتبر فرماندهی سپاه ۴۲ بر عهده فون اشپونک قرار گرفت و مسئول پوشش جناح شرقی ارتش یازدهم در شبه جزیره کرچ شد. به هر روی با در اختیار داشتن دو لشکر فرسوده پیاده نظام، چند گردان پیاده نظام، برخی یگان های سطح سپاه و بعضی آرایش های کوهستان رومانیایی، در وضعیت چندان مناسبی نبود. در جریان ضدحمله سراسری ارتش سرخ در تمامی طول جبهه شرقی، نیروهای شوروی روز ۲۶ دسامبر سال ۱۹۴۱ تهاجم آبی-خاکی را به شبه جزیره کرچ صورت دادند که منجر به باز شدن دو جای پای عمده برای آن ها در این ناحیه شد. فون اشپونک توانست تا روز ۲۸ دسامبر یکی از این سر ساحل ها را نزدیکی شهر کرچ از بین ببرد اما از آن جایی که نیروی موتوریزه و زرهی نداشت قادر به شکست کلی دشمن نشد.
در مواجه با حضور نیروهای دشمن در پشت سرش و امکان افتادن در محاصره، فون اشپونک از ارتشبد اریش فون مانشتاین، فرمانده ارتش یازدهم تقاضای مجوز عقب نشینی کرد. با این حال، بر مبنای فرمان صریح فرماندهی عالی مبنی حفظ هر ذره از خط مقدم، این مجوز به او داده نشد. درخواست دوباره و سه باره فون اشپونک که از سر ناچاری فرستاده می شد هم مورد موافقت قرار نگرفت. تا روز ۲۹ دسامبر از نیروهای لشکر چهل وششم پیاده نظام او تنها ۱۰٬۰۰۰ نفر باقی مانده بودند؛ درحالی که در شمال دشمن حدود ۴۰٬۰۰۰ نفر در شمال و جنوب کرچ داشت. در این هنگام ارتش سرخ پیاده سازی دیگری این بار در نزدیکی فئودوسیا انجام داد. فون اشپونک که از تمامی نیروی ذخیره خود از پیش استفاده کرده بود، دیگر نمی توانست به مصاف تهدید جدید برود. درحالی که بر او مسلم بود که لشکر چهل وششم پیاده نظام محاصره و منهدم خواهد شد، فون اشپونک تقریباً بلافاصله پس از مطلع شدن از این خبر، جهت جلوگیری از این فاجعه، در سر پیچی عیان از فرمان مافوق، به نیروهای خود دستور عقب نشینی تا باریکه پارپاچ داد؛ جایی که تنگی عرض ناحیه می توانست امکان ایجاد مواضع قابل دفاع را بدهد. به هر حال این حرکت در شرایط
دشوار زمستانی با درجه سرمای نزدیک به ۳۰ درجه زیر صفر با مشقت فراوان صورت گرفت و خسارت قابل ملاحظه ای با رها کردن ادوات به لشکر وارد آورد. در جریان عقب نشینی ۴۶ ساعته بسیاری از نیروها دچار سرمازدگی شدند و عده ای جان باختند. بدین شکل لشکر چهل وششم پیاده نظام بدون این که با دشمن در برخورد باشد، «فلج» شد. به هر صورت مواضع دفاعی مورد نظر در تنگه پارپاچ برقرار و با یاری نیروی کمکی که از سمت فون مانشتاین عازم شد، حملات دشمن با وارد آوردن تلفات سنگین به آن ها دفع شد. محاکمه و اعدام. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ به فون اشپونک دستور داده شد فرماندهی سپاه ۴۲ را به سرلشکر فرانتس ماتنکلوت بسپارد و خود را به دادگاه نظامی در برلین معرفی کند. محاکمه او روز ۲۳ ژانویه با قضاوت هرمان گورینگ آغاز شد. فون اشپونک متهم به سرپیچی از افسر مافوق خود بود. او در دفاع مدعی شد به عنوان یک افسر پروسی می بایست در شرایط تاکتیکی خاص بر مبنای ابتکار خود عمل می کرده است تا نیروهایش را حفظ کند؛ حتی اگر شده برخلاف فرمان ها. این دعاوی مورد پذیرش قرار نگرفت و فون اشپونک بدون این که هیچ کمکی از جانب فون مانشتاین دریافت کند، مجرم شناخته شد و به مرگ محکوم گر
دید. با این حال، هیتلر که قصد خود را به دیگر ژنرال ها نشان داده بود، در این حکم دخالت و آن را به شش سال زندان تقلیل داد. فون اشپونک به قلعه گرمرسهایم فرستاده شد. به هر صورت زندگی نسبتاً بهتری نسبت به سایر زندانی ها داشت. گاهی اجازه میافت به شهر برود و اقلامی چون کتاب بخرد. همسر و فرزند سه ساله اش می توانستند ماهی یک هفته با او ملاقات داشته باشند. در این میانه کودتای ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ به وقوع پیوست. به دستور هاینریش هیملر، رهبر اس اس و پلیس امنیت، فون اشپونک می بایست بین اعدام شدگان می بود. سرلشکر هانش فون اشپونک روز ۲۳ ژوئیه سال ۱۹۴۴ در مقابل جوخه آتش قرار گرفت. عشای ربانی برای او انجام و با پذیرش خواست او، از زدن چشم بند و دست بند صرف نظر شد. تیرباران ساعت ۷ صبح اجرا گردید. هر دو همسرش در موقعیت حاضر بودند و توانستند جسد او را تحویل بگیرند. آن ها او را در یک گورستان محلی دفن کردند. پس از جنگ بقایای جسد او به گورستان سربازان در دان در پفالتس منتقل شد. زندگی خصوصی. هانس چهارمین فرزند و تنها پسر پدرش بود. پدرش هشت ماه پس از تولد او درگذشت و فرزندان را برادرش در فرایبورگ بزرگ کرد. فون اشپونک روز ۲۹ اکتبر سال ۱۹۱
۰ با آنِلیزه هونریشس اهل برلین ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو پسر بود که یکی هانس-کورت سال بعد و دیگری ویلهلم-اتو سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد. سال ۱۹۳۴ از همسر نخست خود جدا شد. روز ۷ آوریل سال ۱۹۳۸ مجدداً این بار گرتروت کونیتسر ازدواج کرد. ماه اوت سال ۱۹۳۹ پسری به نام هانس-کریستوف برای آن ها زاده شد. هانس کورت، نخستین پسرش خلبان جنگنده شد و تا پایان جنگ به درجه سروان رسید. هانس-ویلهلم، پسر دومش سروان سواره نظام شد و سال ۱۹۴۳ در ناحیه دن در جبهه شرقی جان باخت. هانس-کریستوف، جوان ترین پسرش حرفه دیپلماتیک پیشه و بعدها در سازمان ملل متحد فعالیت کرد.
گروه سعودی بن لادن شرکت هلدینگ و خوشه ای عربستانی است، که تمرکز اصلی آن در زمینه ساخت و ساز بناها و ساختمان های تجاری، توسعه زیرساخت های شهری، راه سازی و احداث فرودگاه، همچنین ساخت نیروگاه و کارخانجات صنعتی معطوف می باشد. این شرکت هم اکنون به عنوان بزرگ ترین شرکت ساخت وساز خصوصی جهان، محسوب می شود. شرکت سعودی بن لادن در سال ۱۹۳۱ توسط محمد بن لادن تأسیس شد. وی به جهت روابط نزدیکی که با ملک عبدالعزیز بنیانگذار عربستان سعودی داشت، در سالهای نخست فعالیتش پروژه های ساختمانی مهمی را با دولت سعودی به امضا رساند، که از جمله آنها می توان به نوسازی مسجدهای مکه و مدینه اشاره کرد. محمد بن لادن در سال ۱۹۶۸ در اثر سقوط هواپیما درگذشت، سپس سالم بن لادن فرزند ارشد وی، ریاست شرکت را در دست گرفت. سالم بن لادن نیز در سال ۱۹۸۸ در حادثه سقوط هواپیمای شخصی اش درگذشت. از ۱۹۸۸ تا کنون نیز بکر بن لادن (دومین پسر محمد بن لادن) به عنوان رئیس هیئت مدیره گروه سعودی بن لادن فعالیت می کند. گروه سعودی بن لادن در حال حاضر دارای عملیات ساخت و ساز در کشورهای عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مالزی، سنگال، یمن، مصر، قطر و لبنان می باشد. از پروژ
ه های مهمی که توسط این گروه انجام شده می توان به: فرودگاه بین المللی بلز دیان، فرودگاه بین المللی کوالالامپور، فرودگاه بین المللی شارجه، فرودگاه بین المللی ملک عبدالعزیز و ابراج البیت اشاره نمود. شرکت سعودی بن لادن هم اکنون در حال ساخت برج المملکه جده می باشد. این برج با ۱۶۷ طبقه و ۱٫۰۰۰ متر ارتفاع، هنگام تکمیل، بلندترین آسمان خراش جهان خواهد بود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر جده، عربستان سعودی قرار دارد.
پیپت تالابی گونه ای پیپت (پرنده) از تیره دم جنبانکان است که در کوه های جنوب غربی اروپا، جنوب آسیا، آسیای میانه، و مناطق معتدل چین زندگی می کند. این پیپت به شکل منطقه ای کوچ می کند و در هنگام سرما به مناطق باز و پست مرطوب و آب گرفته می رود. این پرنده در کوه های شمال غرب ایران نیز یافت می شود. ویژگی های ریخت شناسی. طول بدن پیپت تالابی ۱۶ سانتی متر است. این پرنده از پیپت چمنزار و پیپت درختی کمی درشت جثه تر است و طول بدنش اندکی بزرگتر. پاهای آن اما از دیگر پیپت ها تیره تر هستند. شاهپرهای دم به رنگ سفیدند و ابرو نیز سفید دیده می شود. سطح پشتی خاکستری و سطح شکمی به نسبت سفید است که در پاییز و زمستان رگه رگه می شود. زیستگاه. پیپت تالابی در تابستان ها در مناطق کوهستانی و بالاتر از حد درختان، و در زمستان ها در زمین های پست آبدار، کنار دریاچه ها و رودخانه ها زندگی می کند. این پرنده آشیانه خود را در شکاف صخره ها می سازد. در ایران، در زمستان ها به تعداد فراوان دیده می شود و به تعداد اندک در مناطق شمال غرب تولید مثل می کند.
رمزنگاری مشبک شاخه ای از رمزنگاری کلید عمومی یا نامتقارن است. این نوع رمزنگاری از گزینه های مطرح برای رمزنگاری پساکوانتوم است چراکه تا کنون هیچ الگوریتم کوانتومی ای که بتواند بهتر از روش های غیرکوانتومی این مسائل را حل کند یافت نشده است. تاریخچه. شبکه ها برای اولین بار توسط ریاضی دانان ژوزف لویی لاگرانژ و کارل فریدریش گاوس مطرح شد. شبکه ها در الگوریتم های کامپیوتر و در تجزیه و تحلیل رمز به کار برده شده است. در سال ۱۹۹۶، Miklós Ajtai از شبکه ها در رمزنگاری استفاده کرد.
محمد بن لادن (زاده ۱۹۰۸ – درگذشته ۳ سپتامبر ۱۹۶۷) کارآفرین عربستانی یمنی تبار بود، که در صنعت ساخت و ساز فعالیت می نمود. وی در سال ۱۹۳۱ گروه سعودی بن لادن را تأسیس نمود. این گروه هم اکنون به عنوان یکی از بزرگترین شرکت های ساخت وساز جهان شناخته می شود. محمد بن لادن به جهت روابط نزدیکی که با ملک عبدالعزیز بنیان گذار عربستان سعودی داشت، توانست پروژه های ساختمانی مهمی را با دولت سعودی به امضا برساند، که از جمله آنها می توان به نوسازی مسجدهای مکه و مدینه اشاره کرد. بن لادن در طول حیاتش ۲۲ همسر اختیار نمود، که حاصل این ازدواج های پی در پی، ۵۶ فرزند بود، که اسامه بن لادن یکی از پسران وی می باشد. (فرزند هفدهم) محمد بن لادن در ۳ سپتامبر ۱۹۶۷ در سانحه سقوط هواپیمای متعلق به گروه سعودی بن لادن، در استان عسیر، واقع در جنوب غربی کشور عربستان سعودی درگذشت.
فابیان لودویگ گئورک ادولف کورت فون اشلابرن دورف ستوان ارتش آلمان همچنین حقوقدان و از اعضای مقاومت المان و گروه کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ بر عیله هیتلر و حزب نازی بود. تلاش برای قتل هیتلر. اشلابرن دورف به عنوان حقوقدان تعلیم دیده بود اما در ۱۹۳۹ به ارتش پیوست و به عنوان گماشته ژنرال هنینگ فن ترشکو از افراد اصلی گروه ضد نازی بود منصوب شد. او به عنوان رابط ژنرال ترشکو با ژنرال لودویگ بک کارل گواردلر و ژنرال هانس استر و ژنرال فردریش اولبریشت فعالیت می کرد. و نقش های گوناگونی در برنامه های مختلف دسیسه علیه نازی ها داشت. در زمان بازدید هیتلر ار اردوگاه مرکزی ارتش نزدیک اسمولنسک در روسیه (اتحاد جماهیر شوروی سابق) اشلابرندرف یک بمب ساعتی را به عنوان مشروب الکی کنیاک وارد هواپیمایی کرد که قرار بود هیتلر را به آلمان بازگرداند اما جاشنی بمب عمل نکرد که احتمالاً به خاطر سردی بیش از هوا به خصوص در ان قسمت خاص از هواپیما بوده است فردای آن روز اشلابرندرف خود را به هواپیما رساند از مانع شناسایی بمب شد. به دنبال شکست کودتای ۲۰ ژوئیه اشلابرندرف به وسیله گشتاپو بازداشت شد و در زندان شکنجه شد در زندان او با همکارانش در مقاوت المان مل
اقات کرد دریاسالار ویلهلم کاناریس ژنرال هانس استر اولریش فون هاسل جوزف مولر و الکساندر فون فالکنهازن. در فوریه ۱۹۴۵ اشلابرندرف به مقابل دادگاه نمایشی نازی ها به نام "دادگاه مردمی" آورده شد در زمان محاکمه او ساختمان دادگاه مورد اثابت مستقیم بمبی که به وسیله گروه حملهٔ نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا (به فرماندهی سرهنگ دوم روبررت روزنتال) انداخته شده بود قرار گرفت. و قاضی دادگاه که رولاند فرایسلر بود کشته شد. او در حالی که هنوز مشغول بررسی پرونده اشلابرندرف بود به وسیله موج انفجار از پای درآمد. با این وجود بین فوریه تا مارس ۱۹۴۵ اشلابرندرف به اردوگاه مرگ زاخسنهاوزن اردوگاه مرگ فلوسنبورگ اردوگاه کار اجباری داخاو و اینسبروک برده شد در ماه آوریل او را به همراه ۱۴۰ نفر دیگر از افراد برجسته زندانی در داخاو به تیرول فرستادند. در آنجا اعضای اس اس برای فرار از متفقین زندانیان را رها کردند. اشلابرندرف در ۵ مارس به وسیله ارتش پنجم ایالات متحده آمریکا آزاد شد. بعد از جنگ. بعد از جنگ به گروه پروتستان سنت جان پیوست و در ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ ریاست ان را به عهده داشت. از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ او قاضی دادگاه قانون اساسی آلمان غربی بود که
بالاترین دادگاه کشور به شمار می رفت. نقل قول. او در کتاب افسران علیه هیتلر می گوید: ("جلوگیری از این موفقیت هیتلر به هر روشی و به هر منظوری حتی به بهای سنگین شکست آلمان در جنگ اولین و ضروری ترین وظیفه ما بود".)
کینگدم هولدینگ کمپانی شرکت هلدینگ خدمات مالی عربستانی است، که دارای سرمایه گذاری در حوزه های املاک و مستغلات، هتل داری، بانکداری و خدمات مالی، فناوری اطلاعات، خدمات اینترنتی و رسانه های گروهی می باشد. مالک این شرکت ولید بن طلال (ثروتمندترین عرب جهان) است. شرکت کینگدم هولدینگ در سال ۱۹۸۰ راه اندازی شد و در حال حاضر دارای سهام در شرکت های آمازون.کام، تایم وارنر، ای اوال، اپل، سیتی گروپ، کوکاکولا، هتل های چهار فصل، هتل های فئرمونت، فورد، اچ پی، نیوز کورپوریشن، گروه روتانا، بوئینگ، ایستمن کداک، باشگاه فوتبال الهلال عربستان ،توییتر و ای بی می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در برج المملکه، ریاض، عربستان سعودی قرار دارد.
سمندرهای سالاماندرا سرده ای از سمندرها با ۶ گونه هستند. سمندرهای سالاماندرا در مرکز و جنوب اروپا، شمال آفریقا و غرب آسیا زندگی می کنند.
سوسکچه های دماغ دراز خانواده ای از سوسکچه ها هستند که چوب خوار می باشند.
اس اس تی ای آر که مخفف کلمات است یک نوع رآکتور هسته ای است که نخستین بار در ایالات متحده آمریکا و در آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور طراحی گردید. این رآکتور یک رآکتور تولیدکننده است که با سوخت اورانیوم-۲۳۵ حاوی اورانیوم-۲۳۸ سوخت گیری می شود.
مسلسل سبک آرپی دی دگتریف RPD نوعی مسلسل سبک است که به مدت بیش از ۶ دهه در یگان های مختلف ارتش دنیا استفاده شده است. نمونه هایی از این سلاح پس از جنگ ایران و عراق به شکل غنیمتی به دست ایران افتاد، که پس از تعمیر و نوسازی با نام ثعبان رونمایی شد. تاریخچه. در سال ۱۹۴۴ میلادی در اواخر جنگ جهانی دوم گروه از مهندسان روسی به سرپرستی «دگتریف. آ. ای» مسلسل سبکی طراحی و ساختند که مورد تأیید فرماندهان ارتش سرخ قرار گرفت با توجه به مشکلات کارخانه جات اسلحه سازی و کمبود مواد اولیه تعداد کمی از مسلسل دگتریف تولید و در اختیار نیروهای ارتش سرخ درگیر در جنگ جهانی دوم قرار گرفت سرانجام پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳ میلادی به تعداد زیادی مسلسل دگتریف ساخته و در اختیار نیروهای ارتش سرخ قرار گرفت. استفاده کنندگان. شوروی مسلسل سبک دگتریف را با کمی تغییرات و با نام آرپی دی ام تولید و در اختیار نیروهای ارتش مصر، چین، آلمان، فنلاند، لهستان، اندونزی، کره شمالی، ویتنام، رومانی و مجارستان قرار داد. همچنین این سلاح در کشورهای چین، لهستان و کره شمالی توسط کارشناسان صنایع اسلحه سازی برای نیروهای نظامی تولید و مونتاژ شده است. مشخصات