Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دسترسی چندگانه بخش زمانی (TDMA) یک روش دسترسی کانالی برای شبکه های مشترک شده است. به چند کاربر جهت اشتراک کانال با فرکانس مشابه با تقسیم سیگنال به شیارهای زمانی متفاوت امکان می دهد. کاربران در توالی سریع انتقال می یابند، یکی بعد از دیگری، هر کدام با استفاده از شیار زمانی خودشان. این امر به ایستگاه های متعدد امکان اشتراک وسیله انتقال مشابهی را می دهند (مثل کانال فرکانس رادیویی) درحالی که تنها بخشی از ظرفیت کانال خود استفاده می کنند. TDMA در سیستم های سلولی ۲G دیجیتالی مثل سیستم جهانی ارتباطات سیار (GSM), IS-136، سلول دیجیتالی شخصی (PDC) و iDEN و در استاندارد ارتباطات راه دور بی سیم پیشرفته دیجیتالی (DECT) برای تلفن های پرتابل استفاده شده است. همچنین به طور گسترده در سیستم های ماهواره ای، سیستم های رادیویی شبکه combat، و شبکه های PON برای ترافیک جریان بالا از اساس و پایه به اپراتور استفاده شده است. برای کاربرد ارتباطات حالت بسته TDMA دینامیک به صورت نمودار زیر عمل کنید. ساختار فریم TDMA نشاندهنده جریان داده به فریم هایی تقسیم شده و فریم ها به شیارهایی تقسیم می گردد. TDMA نوعی تسهیم بخش زمانی با نقطه ویژه ای است
که به جای اتصال یک فرستنده به یک ریسیور، چند فرستنده وجود دارد. در مورد اتصال از یک تلفن موبایل به ایستگاه پایه، این امر خصوصاً بدین علت مشکل است که تلفن موبایل می تواند حرکت کند و پیشرفت زمان بندی مورد نیاز برای انتقال آن، شکاف در انتقال را تطبیق می دهد. سیستم های ۲G. اکثر سیستم های سلولی ۲G، بجز موارد IS-95، بر مبنای TDMA هستند. GSM, D-AMPS, PDC, iDEN, PHS مثال هایی از سیستم های سلولی TDMAاند. GSM, TDMA را با انتقال پهنای باند و جهش فرکانس ترکیب کرده تا انواع رایج تداخل را کاهش می دهد. در سیستم GSM، سنکرون سازی تلفن های موبایل به وسیلهٔ ارسال فرمان های پیشرفته زمان بندی از ایستگاه مبنا پیشرفت شده است که تلفن موبایل را برای انتقال بیشتر و مقدار آن ایجاد می کند. این امر، تأخیر پیشرفته حاصل از شتاب سرعت بالای امواج رادیویی را موازنه می کند. تلفن موبایل مجاز به انتقال شیار زمانی کلی شان نیست، بلکه فاصله محافظی در انتهای هر شیار زمانی وجود دارد. هنگامی انتقال به دوره محافظ حرکت می کند، شبکه موبایل، پیشرفت زمان بندی را برای سنکرون کردن انتقال تنظیم می کند. سنکرون سازی اولیه تلفن نیاز به دقت بیشتری دارد. قبل از ا
نتقال موبایل، هیچ روشی برای شناخت واقعی انشعاب مورد نیاز وجود ندارد. به همین علت، شیار کلی زمان باید به تلفن های موبایل اختصاص یابد که در تلاش برای اتصال شبکه می باشد. موبایل در تلاش برای انتشار در شروع شیار زمانی می باشد، هنگامی که از شبکه دریافت می گردد. اگر تلفن موبایل مجاور ایستگاه مبنا قرار می گیرد، هیچ تأخیر زمانی وجود ندارد و موفق خواهد شد. اما اگر تلفن مبایل کمتر از ۳۵ کیلومتر از ایستگاه مبنا است، تأخیر زمانی به معنای انتقال موبایل در هر انتهای شیار زمانی می باشد. در آن حالت، موبایل برای انتشار پیام های اش از یک شیار کلی زمان نسبت به آنچه انتظار می رود، ساخته خواهد شد. در نهایت، اگر موبایل بیش از ۳۵ کیلومتر محدوده سلولی در GSM باشد، سپس RACH به شیار زمانی مجاور خواهد رسید و نادیده گرفته می شود. به جای محدودیت های توان، این خصوصیت است که دامنه سلول GSM به ۳۵ کیلومتر محدود می گردد زمانی که هیچ تکنیک گسترشی خاصی استفاده نمی شود. ولی با تغییر سنکرون سازی بین اتصال بالا و پایین در ایستگاه مبنا، می توان بر این محدودیت غلبه کرد. سیستم های ۳G. اگرچه اکثر سیستم های ۳G اصلی در ابتدا بر مبنای CDMA هستند، دولایه
تقسیم زمانی (TDD)، فهرست بسته بندی و طرح های دسترسی متعدد بسته گرا به شکل ۳G در دسترس هستند و با CDMA برای سود بردن از مزایای هر دو تکنولوژی ترکیب شده اند. درحالی که شکل بسیار رایج سیستم UMTS 3G از CDMA و دولایه تقسیم فرکانس (FDD) به جای TDMA استفاده می کند، TDMA با CDMA و دولایه تقسیم زمانی در دو استاندارد UMTS UTRA ترکیب می شود. TDMA در شبکه های سیمی. استاندارد ITU-T G.hn که شبکه بندی محدوده محلی پرسرعت را در سیم کشی خانگی موجود عرضه می کند (خطوط قدرت، خطوط تلفن و کابل های کواکسیال) بر مبنای طرح TDMA است. در G.hn، یک وسیله مستر، فرصت های انتقال بدون رقابت (CFTXOP) را برای دیگر وسایل پیرو در شبکه اختصاص می دهد. تنها یک وسیله می تواند از یک CFTXOP در یک زمان استفاده کند، بنابراین مانع از برخورد و تصادم می گردد. پروتکل FlexRay که یک شبکه سیمی برای ارتباطات مهم امنیتی در ماشین های مدرن است، از روش TDMA برای کنترل انتقال داده استفاده می کند. مقایسه با دیگر طرح های دسترسی متعدد. در سیستم های رادیویی، TDMA معمولاً از دسترسی چندگانه تقسیم فرکانس (FDMA) و دولایه تقسیم فرکانس (FDD) استفاده می کند؛ ترکیب تحت عنوان FDM
A/TDMA/FDD می باشد. برای مثال، این حالت در هر دو GSM , IS-136 صدق می کند. موارد استثناء در این موارد شامل سیستم های میکروسلولی DECT , PHS، انواع UMTS-TDD UMTS و TD-SCDMA چینی می باشد که از دولایه تقسیم زمانی استفاده می گردد، که شیارهای زمانی متفاوتی را برای ایستگاه مبنا و دستگاه هایی با فرکانس مشابه اختصاص می دهد. مزیت اصلی TDMA این است که بخش رادیویی موبایل فقط نیاز به شنیدن و انتشار در شیار زمانی خود را دارد. برای بخشی از زمان، تلفن موبایل می تواند اندازه گیری ها در شبکه را انجام داده، انتقال دهنده های اطراف را در فرکانس های متفاوت کشف می کند. این امر امکان تحویل فرکانس درونی امن را می دهد، چیزی که در سیستم های CDMA مشکل است و در IS-95 تأیید نشده و از طریق افزودن سیستم پیچیده در سیستم ارتباطات راه دور سیار جهانی (UMTS) حمایت می گردد. در عوض امکان وجود لایه های میکروسل را با لایه های ماکروسل فراهم می کند. با مقایسه، CDMA تحویل متوسطی را حمایت می کند که به تلفن موبایل امکان ارتباط با ۶ ایستگاه مبنا را به طور هم زمان می دهد که نوعی از تحویل فرکانس مشابه است. بسته های ورودی از نظر کیفیت مقایسه شده و بهترین بسته
ها انتخاب شده است. خصوصیات وسعت سلولی CDMA که ورودی در مرز دو سلول متراکم و فشرده می باشد، امکان دریافت سیگنال واضحی را فراهم نخواهد کرد و می تواند اغلب این مزیت را در طول اوج دوره ها منفی کند. عیب سیستم های TDMA این است که تداخل را در فرکانس ایجاد کند و مستقیماً به طول شیار زمانی متصل است. این صدای وزوز که می توان گاهی شنید در صورتی است که تلفن TDMA مجاور رادیو یا اسپیکرها می باشد. عیب دیگر این است که زمان مرده بین شیارهای زمانی، پهنای باند بالقوه (پتانسیل) یک مجرای TDMA است. بخاطر مشکلات در تضمین این ورودی های متفاوت اجرا شده که دقیقاً در زمان مورد نیاز انتقال می یابد. مجموعه دستگاه هایی که در حال حرکت هستند نیاز به تنظیم پایدار زمان بندی شان دارند تا تضمین کند انتقال شان در زمان صحیحی دریافت شده، زیرا هنگامی که از ایستگاه مبنا حرکت می کنند، سیگنال شان بیشتر طول می کشد. این امر همچنین به این معناست که اکثر سیستم های TDMA محدودیت های سختی در اندازه سلول بر طبق دامنه دارند، با این وجود عملاً، سطوح توان نیاز است تا در فواصل بیشتر از دامنه پشتیبان دریافت و انتقال یابد، که عمدتاً غیرعملی است. TDMA دینامیک. در د
سترسی چندگانه تقسیم زمانی دینامیک، الگوریتم فهرست بندی به طور دینامیک، تعداد متغیر شیارهای زمانی را در هر فریم برای جریانات داده میزان بیت متغیر حفظ می کند، که بر مبنای تقاضای ترافیک هر جریان داده است. TDMA دینامیک در زیر استفاده شده است:
انبار کاه، کاهدان یا طویله (فارسی قدیم: "تواره") یک نوع ساختمان کشاورزی است که برای ذخیره سازی استفاده می شد و به عنوان یک محل کار پوشیده، کاربرد داشت. گاهی به عنوان محل دام یا فروشگاه های وسایل نقلیه کشاورزی و تجهیزات مورد استفاده قرار می گرفت. یک انبار غله ممکن است برای نگهداری گاو نیز کاربرد داشته باشد که به آن آغل گاو می گویند.
پالایش گروهی روشی است که توسط سیستم های توصیه گر استفاده می شود. پالایش گروهی در دو معنا کاربرد دارد: معنای عام و خاص. در معنای عام، پالایش اطلاعات یا الگوهای موجود در داده توسط همکاری چند عامل، صورت از داده یا چند داده مختلف و غیره را پالایش گروهی می نامند. انگیزه پیدایش پالایش گروهی، بر اساس این ایده است که معمولاً مردم بهترین پیشنهادها را از کسانی دریافت می کنند که مشابه سلیقه خودشان باشند. پالایش گروهی به کاوش روش هایی می پردازد که افراد باعلاقه های یکسان را باهم تطابق می دهند و بر این اساس به ارائه توصیه می پردازد . این روش با استفاده از نظرات دیگر کاربران که علاقه مندی های خود را به اشتراک گذاشته اند، به مردم کمک می کند تا انتخاب های خود را انجام دهند. این بدین معنا است که مدل های مبتنی بر پالایش گروهی، در حقیقت از قدرت نظرات کاربران بر اقلام برای ایجاد توصیه استفاده می کنند. اصلی ترین چالش موجود در سیستم های پالایش گروهی مسئله خلوت بودن ماتریس نظرات کاربران است در معنای خاص، پالایش گروهی تعیین علایق کاربر است با جمع آوری و تحلیل علایق دیگر کاربران. فرض اساسی این روش بر این است که اگر کاربر A دارای سلیق
هٔ مشابهی با کاربر B باشد، در یک موضوع مشترک x، در مقایسه با یک کاربر تصادفی، دارای عقیده مشابهی با B خواهد بود. به عنوان مثال، با استفاده از این روش می توان برنامه های تلویزیونی مورد علاقه یک فرد را پیش بینی کرد، در حالی که فقط فهرست ناقصی از علاقه مندی های کاربران دیگر داده شده است. جستارهای وابسته. سیستم توصیه گر
مشعل انسانی یک شخصیت خیالی قهرمان است که در کتب کامیک مارول کامیکس وجود دارد. اولین بار در«کامیک های چهار شگفت انگیز#۱» در نوامبر ۱۹۶۱ منتشر شد. وی مانند بقیه اعضای چهار شگفت انگیز، نیروهایش را روی یک فضاپیما که به وسیله پرتوهای آسمانی را بمباران شد به دست آورد. او می تواند پرواز کند، آتش را کنترل کند و خودش را بدون هیچ خطری با شعله های آتش بپوشاند. او جوان ترین عضو گروه، گستاخ، عاشق هیجان و جلب توجه است در حالی که آقای شگفت انگیز و زن نامرئی و تینگ محتاط تر هستند. در رسانه. جی آندروود به ایفای نقش این شخصیت در فیلم اکران نشده چهار شگفت انگیز (۱۹۹۴)، کریس ایوانز در فیلم "چهار شگفت انگیز" (۲۰۰۵) و دنبالهٔ آن "" (۲۰۰۷) و مایکل بی. جردن در فیلم "چهار شگفت انگیز" (۲۰۱۵) بازی کرده است.
پاتریک ستاره یک شخصیت داستانی در مجموعه تلویزیونی انیمیشن آمریکایی "باب اسفنجی شلوارمکعبی" است. صدای وی توسط بازیگر بیل فیجرباک و در ایران توسط محمدرضا صولتی و ابراهیم شفیعی ابراز می شود و توسط انیماتور و زیست شناس دریایی استفان هیلنبرگ ساخته و طراحی شده است. او نخستین بار در "قسمت آزمایشی سریال با نام «درخواست کمک» در اول ماه مه ۱۹۹۹ ظاهر شد. او دوست صمیمی باب اسفنجی است. پاتریک به عنوان یک ستاره دریایی صورتی تنبل، دارای اضافه وزن، به همراه یک شلوارک سبز رنگ دارای گل های بنفش و کندذهن است که در زیر صخره ای در شهر زیر آب بیکینی باتم در همسایگی آقای اختاپوس در موآی زندگی می کند. مهم ترین ویژگی شخصیت او عدم وجود عقل سلیم است، که بعضی اوقات او و بهترین دوستش باب اسفنجی شلوار مکعبی را به دردسر می اندازد. پاتریک بیکار است و یک متخصص خودشناسی در «هنر انجام هیچ کاری» است. این شخصیت واکنش های مثبتی را از طرف منتقدین و طرفداران دریافت کرده است. پاتریک در کالاهای مختلف مرتبط با "باب اسفنجی شلوار مکعبی" شامل کالاهای تجاری، بازی های ویدئویی، اسباب بازی های مخمل خواب دار و کتاب های کمیک گنجانده شده است. او شخصیتی پیشرو در
فیلم بلند سینمایی ۲۰۰۴ "باب اسفنجی شلوار مکعبی" فیلم ۲۰۱۵ " دارد". نقش در باب اسفنجی شلوار مکعبی. پاتریک نادان اما شوخ طبع بهترین دوست باب اسفنجی شلوار مکعبی است. او به عنوان یک ستاره دریایی صورتی اضافه وزن به تصویر کشیده شده است، که به عنوان احمق روستایی شهر زیرزمینی بیکینی باتم پایین است. پاتریک در طول سریال دچار حماقت می شود و بسیاری از اشتباهات مضحک را مرتکب می شود. با وجود این، او گهگاه بعنوان بک فاضب یا به نوعی شخصی با سندرم ساوان به تصویر کشیده شده است و جملات و نکات دقیقی در موضوعات خاص با جزئیات خاص دارد. با این حال، او همیشه پس از نمایش لحظه ای خرد، به سرعت به حالت معمول و ناخودآگاه خود برمی گردد. او هیچ شغلی به جز چند کار کوتاه در رستوران آقای خرچنگ ندارد و بیشتر اوقات خود را صرف همراهی با باب اسفنجی، شکار کردن عروس دریایی یا دراز کشیدن در زیر سنگی محل سکونتش می کند. در خانه، معمولاً پاتریک یا به خواب می رود، تماشای تلویزیون می کند یا مشغول «هنر انجام هیچ کاری» است، که در آن او یک متخصص است. تمام اثاثیه موجود در فضای زیر صخره او به استثناء کابینت ، تلویزیون و کنترل آن از شن ساخته شده است، و پاتریک
می تواند به سادگی تصمیم بگیرد که در صورت نیاز مبلمان را به سرعت بسازد. حتی در این صورت، فضای زندگی او پراکنده است و فقط وسایل ضروری را شامل می شود. گذشته از بهترین دوست او باب اسفنجی که اغلب تحت تأثیر ظرفیت پاتریک برای ارائه برنامه ها یا راه حل های ساده و در عین حال نبوغ آمیز است، پاتریک غالباً اطرافیان خود را تحریک می کند و با ساده ترین سؤال یا موضوعات گیج می شود. شخصیت های آقای خرچنگ و اختاپوس هیچ صبر و حوصله ای برای حماقت پاتریک ندارند و اولی به او توجه زیادی نمی کند. کلنسی براون، که صدای آقای خرچنگ را دوبله می کند، گفت: «تنها کسی که او (آقای خرچنگ) استخدام نمی کند، پاتریک است زیرا پاتریک برای انجام هر کاری خیلی احمق است.» سندی غالباً توسط پاتریک اذیت می شود، اما هنوز او را به عنوان دوست می بیند. ساخت مینی سریال. نیکلودئون اعلام کرد که مینی سریالی به نام شوی پاتریک ستاره بر اساس این شخصیت در حال ساخت است و او در این سریال به عنوان مجری حضور خواهد داشت و با خانواده اش زندگی می کند. این سریال ۱۳ قسمت دارد و در سال ۲۰۲۱ پخش شد.
دکه، دکه مطبوعاتی، باجه روزنامه فروشی یا کیوسک روزنامه فروشی، محلی برای توزیع جراید و مطبوعات محلی، ملی یا بین المللی است. شرایط دایر کردن دکه مطبوعاتی در ایران عبارتند از: تابعیت ایران، داشتن معرفی نامه، دارا بودن سواد خواندن و نوشتن، نداشتن محکومیت کیفری که موجب سلب حقوق اجتماعی است، کارت پایان خدمت نظام وظیفه یا معافیت از خدمت و عدم اعتیاد. دکه ها اغلب اجناس دیگری مانند کیک، بیسکویت، آدامس، شکلات، آبمیوه و سیگار هم عرضه می کنند.
معماری در ناسیونال سوسیالیسم پروژه های ساختمانی و شهرسازی در دوره ناسیونال سوسیالیسم به عنوان یک شیوه طراحی آلمانی محبوب در زمان نئوکلاسیسیم بوده است. آدولف هیتلر امپراطوری روم را تحسین می کرد و معتقد بود برخی آلمانیهای باستان در طول زمان، به بخشی از اساس آن بدل شده بودند و بر آن اثر گذاشته بودند. او رومیان را یک امپراطوری اولیه آریایی می دانست و معماری آنان را به شیوه ای بدیع که هم از نئوکلاسیسیم و هم از آرت دکو الهام گرفته بود شبیه سازی می کرد. او همچنین دستور ساخته شدن یک طاق نصرت به عاریت گرفته شده از یونانیان را داد، کسانی که بنا بر ایدئولوژی ناسیونال سوسیالیستی بذر آریایی در وجود شان پاشیده شده بود. او همزمان به دلیل تحسین فرهنگهای کلاسیک مدیترانه باستان، نمی توانست چنان که موسولینی با روم باستان کرده بود، آلمان باستان را ایزوله کرده و سیاسی کند. نتیجتاً مجبور بود سمبلهای سیاسی را به آلمان وارد کند و حضور شان را بر اساس یک اصل و نسب نژادی ساختگی توجیه کند، این افسانه که یونانیان باستان از نیاکان آلمانیها بوده و به همان مردم آریایی پیوند دارند.
پادشاهی ایرلند (به ایرلندی:Ríoghacht Éireann) دولتی بود که از ۱۵۴۲ میلادی با اعلام هنری هشتم به عنوان شاه ایرلند تا ۱۸۰۰ میلادی در زمان اتحاد با بریتانیا و تشکیل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند وجود داشت. این پادشاهی جانشین لردنشین ایرلند (۱۱۷۱–۱۵۴۲) گردید. شاه هنری هشتم توسط حکومت های پروتستان اروپایی و نه دولت های کاتولیک، به عنوان فرمانروای ایرلند شناخته شد. اما دختر او ماری یکم در ۱۵۵۵ میلادی توسط پاپ به عنوان ملکه ایرلند به رسمیت شناخته شد. حیات پادشاهی ایرلند در ۱۸۰۱ میلادی هنگامی که، در اتحاد با پادشاهی بریتانیای کبیر، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند را تشکیل داد، پایان یافت. پیشینه: لردنشین ایرلند ۱۱۹۸–۱۵۴۲. تا زمان مرگ روئدری در سال ۱۱۹۸، هنری دوم، پادشاه انگلستان به ایرلند حمله کرد و بخشی از آن را که کنترل می کرد به پسرش جان واگذار کرد. هنگامی که جان در سال ۱۱۷۷ به عنوان لرد ایرلند منصوب شد، تنها ده ساله بود. هنگامی که جان در سال ۱۱۹۹ به سلطنت رسید، او به عنوان لرد ایرلند باقی ماند و بدین ترتیب پادشاهی انگلستان و لرد ایرلند را به اتحاد شخصی آورد. در اواسط قرن سیزدهم، در حالی که جزیره به طو
ر اسمی توسط پادشاه انگلستان اداره می شد، از حدود ۱۲۶۰ منطقه مؤثر کنترل شروع به عقب نشینی کرد. از آنجایی که خانواده های مختلف کامبرو-نورمن نجیب در نسل مردان از بین رفتند، اشراف گالی شروع به بازپس گیری سرزمین های از دست رفته کردند. پادشاهان متوالی انگلیسی برای جلوگیری از این جریان کار چندانی انجام ندادند، در عوض از ایرلند برای جذب افراد و تدارکات در جنگ های خود با پادشاهی اسکاتلند و پادشاهی فرانسه استفاده کردند. در دهه ۱۳۹۰ لردنشین عملاً به پاله (منطقه ای مستحکم در اطراف شهر دوبلین) کاهش یافت و بقیه جزیره تحت کنترل خانواده های نجیب زاده مستقل گالیک-ایرلندی یا شورشی کامبرو نورمن بودند. ریچارد دوم، پادشاه انگلستان در طول سلطنت خود دو سفر به ایرلند انجام داد تا اوضاع را اصلاح کند. در نتیجه مستقیم دومین دیدار خود در سال ۱۳۹۹، او تاج و تخت خود را به هنری بولینگبروک از دست داد. این آخرین باری بود که یک پادشاه قرون وسطایی انگلستان از ایرلند دیدن کرد در طول قرن پانزدهم، قدرت سلطنتی در ایرلند ضعیف بود، کشور تحت سلطه طوایف و سلسله های مختلف گیلیک (اونیل، سلسله اوبراین، مک کارتی) یا منشأ کامبرو نورمن (برک، فیتز جرالد، بات
لر) بود. پادشاهی ایرلند، ۱۵۴۲–۱۸۰۰. ایجاد مجدد عنوان. عنوان «پادشاه ایرلند» توسط قانون پارلمان ایرلند در سال ۱۵۴۱ ایجاد شد و پادشاهی ایرلند را جایگزین لردنشین ایرلند کرد که از سال ۱۱۷۱ وجود داشت. اولین دوک ریچموند و سامرست، پسر نامشروع هنری هشتم و لرد ستوان ایرلند، به عنوان پادشاه تازه ایجاد شده ایرلند در نظر گرفته شده بود. با این حال، مشاوران هنری هشتم می ترسیدند که ایجاد یک پادشاهی جداگانه ایرلند، با حاکمی غیر از انگلستان، تهدید دیگری مانند پادشاه اسکاتلند ایجاد کند. و ریچموند در سال ۱۵۳۶ درگذشت. قانون تاج ایرلند ۱۵۴۲ یک اتحاد شخصی بین تاج های انگلیس و ایرلند ایجاد کرد، به این شرط که هر کسی که پادشاه انگلستان بود باید پادشاه ایرلند نیز باشد، و بنابراین اولین دارنده آن هنری هشتم بود. ششمین و آخرین همسر هنری، کاترین پار، اولین ملکه ایرلند پس از ازدواجش با پادشاه هنری در سال ۱۵۴۳ بود. عنوان پادشاه ایرلند پس از تکفیر هنری هشتم در سال ۱۵۳۸ ایجاد شد، بنابراین توسط پادشاهان کاتولیک اروپایی به رسمیت شناخته نشد. پس از به قدرت رسیدن دختر کاتولیک مذهب هنری، ماری یکم در سال ۱۵۵۳ و ازدواج او با فلیپه دوم، پادشاه اسپانیا
، در سال ۱۵۵۴، پاپ پل چهارم با صدور فرمان پاپی «ایلیوس» در سال ۱۵۵۵، آنها را به عنوان ملکه و پادشاه ایرلند به همراه وارثان و جانشینانش به رسمیت شناخت. برای یک دوره کوتاه در قرن هفدهم، در طول جنگ های سه پادشاهی از استیضاح و اعدام چارلز یکم در سال ۱۶۴۹ تا بازسازی پادشاهی ایرلند در می ۱۶۶۰، «پادشاه ایرلند» وجود نداشت. پس از شورش ایرلندی در سال ۱۶۴۱، کاتولیک های ایرلندی که در ایرلند کنفدراسیون سازماندهی شده بودند، همچنان چارلز اول و بعداً چارلز دوم را به عنوان پادشاهان مشروع در مخالفت با ادعاهای پارلمان انگلیس به رسمیت شناختند و در سال ۱۶۴۸ یک معاهده رسمی با چارلز یکم امضا کردند. اما در سال ۱۶۴۹، پارلمان رامپ در جنگ های داخلی انگلستان پیروز شد و چارلز یکم را اعدام و انگلستان را «جمهوری انگلستان» کرد. ژنرال پارلمان الیور کرامول از دریای ایرلند عبور کرد تا سلطنت طلبان ایرلندی را در هم بکوبد، انگلستان، اسکاتلند و ایرلند را به طور موقت تحت یک دولت متحد کرد و خود را «لرد محافظ» از این سه دولت کرد. پس از مرگ کرامول در سال ۱۶۵۸، پسرش ریچارد به عنوان رهبر این جمهوری پان-جزایر بریتانیا ظهور کرد، اما او صلاحیت حفظ آن را ند
اشت. پارلمان انگلستان در وست مینستر به احیای سلطنت رأی داد و در سال ۱۶۶۰ شاه چارلز دوم از تبعید در فرانسه بازگشت تا پادشاه انگلستان، پادشاه اسکاتلند و پادشاه ایرلند شود. اتحاد با بریتانیای کبیر، ۱۷۰۷–۱۹۲۲. مصوبه های اتحاد پادشاهی انگلستان و اسکاتلند را در پادشاهی بریتانیای کبیر، تحت حاکمیت پادشاهی بریتانیا ادغام کرد. نتیجه این بود که به جای تاج انگلستان، یک اتحاد شخصی بین تاج ایرلند و تاج بریتانیا ایجاد شود. بعداً، از اول ژانویه ۱۸۰۱، ادغام اضافی بین دو پادشاهی صورت گرفت. طبق شرایط مصوبه های اتحاد ۱۸۰۰، پادشاهی ایرلند با پادشاهی بریتانیا ادغام شد و بدین ترتیب پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند ایجاد شد. پس از جدایی بیشتر ایرلند از آن پادشاهی در سال ۱۹۲۲، بخش های تشکیل دهنده باقی مانده در سال ۱۹۲۷، پنج سال پس از تأسیس دولت آزاد ایرلند به پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی تغییر نام دادند. در اوایل قرن هجدهم، تعداد قابل توجهی از ایرلندی هایی که پس از پیمان لیمریک از ایرلند گریخته بودند، به مدعیان یعقوبی استوارت به عنوان پادشاهان ایرلند وفادار ماندند (به ویژه یگان غازهای وحشی دیاسپورای نظامی در تیپ ایر
لندی فرانسه، در مخالفت با دودمان هانوفر. با این حال، ایرلند میزبان تشکیلات نظامی بزرگ بود و بنابراین، برخلاف اسکاتلند، زمینه ای برای قیام های سلطنت طلب مشروعیت گرا در قرن هجدهم نبود، و در عوض به عنوان مخالفت با صعود ایرلندی های متحد بیشتر به جمهوری خواهی روی آورد. با این حال، علی رغم ضد روحانیت و جمهوری خواهی عمومی، دیرکتوار در سال ۱۷۹۸ به ایرلندی های متحد پیشنهاد کرد که مدعی یعقوبی، هنری بندیکت استوارت را به عنوان هنری نهم، پادشاه بازگردانند. اما با مخالفت ایرلندی ها مواجه شد. این به دلیل این بود که ژنرال فرانسوی ژان جوزف آمبل هامبرت نیرویی را در شهرستان مایو برای شورش ایرلندی ۱۷۹۸ پیاده کرد و متوجه شدند که مردم محلی کاملاً کاتولیک هستند (تعداد قابل توجهی از کشیش های ایرلندی از قیام حمایت کردند و با هامبرت ملاقات کردند، اگرچه ارتش هامبرت از کهنه سربازان مبارزات ضد روحانی در ایتالیا بود). دفتر راهنمای فرانسه امیدوار بود که این گزینه به ایجاد یک دولت مشتری باثبات فرانسوی در ایرلند اجازه دهد، با این حال، ولف تون، رهبر جمهوری خواه پروتستان، این پیشنهاد را به تمسخر گرفت و لغو شد. جدایی از بریتانیا. عنوان پادشاه د
ر دولت آزاد ایرلند، زمانی که قلمروی خودگردان امپراتوری بریتانیا تبدیل شد و جانشین قانون اساسی آن از دسامبر ۱۹۳۶ تا آوریل ۱۹۴۹، مانند جاهای دیگر در کشورهای مشترک المنافع بریتانیا بود. اما مشخص نبود که آیا رئیس جمهور ایرلند رئیس دولت ایرلند (۱۹۳۶ تا ۱۹۴۹) بود یا پادشاه جورج ششم. پس از قانون ایرلند ۱۹۴۹، تنها بخشی از ایرلند که به عنوان ایرلند شمالی شناخته می شود، بخشی از پادشاهی باقی ماند. فهرست لردهای ایرلند، ۱۱۷۷–۱۵۴۲. عنوان لرد ایرلند توسط هنری هشتم، که با تصویب قانون تاج ایرلند ۱۵۴۲ توسط پارلمان ایرلند، پادشاه ایرلند شد، لغو شد. فهرست فرمانروایان ایرلند. پادشاهان بریتانیا: موقعیت پادشاه ایرلند توسط ویلیام سوم و جیمز دوم بین سالهای ۱۶۸۸ و ۱۶۹۱، پس از انقلاب شکوهمند در سال ۱۶۸۸ مورد رقابت قرار گرفت. با پیروزی او در نبرد بوین (بخشی از جنگ ویلیامی در ایرلند) تقویت شد. مصوبه های اتحاد ۱۸۰۰، که در واکنش به شورش ایرلندی ۱۷۹۸ ایجاد شد، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند را ایجاد کرد.
معماری پالادیویی یکی از سبک های معماری در اروپا است که از طراحی های معمار ایتالیایی، آندره پالادیو الهام گرفته شده است. معماری پالادیان دارای عناصر معماری کلاسیک یونانی و رومی است. بارزترین خصوصیت معماری پالادیویی، علاوه بر استفاده از عناصر حجمی و فیزیکی معماری کلاسیک، تقارن و حجم نمایی آن است. از سده هفدهم میلادی، برداشت پالادیو از معماری کلاسیک به عنوان سبکی خاص مطرح شد و تا پایان قرن هجدهم رو به تکامل و گسترش نهاد.
پادشاهی صربستان (به صربی:Краљевина Србија) دولتی در شبه جزیرهٔ بالکان بود که در ۶ مارس ۱۸۸۲ میلادی تأسیس شد؛ زمانی که، میلان اوبرنوویچ به عنوان شاه صربستان تاج گذاری کرد. این پادشاهی، دو جنگ بالکان و هجوم نیروهای اتریش-مجارستان در جنگ جهانی اول را پشت سر گذاشت تا این که، در ۱۹۱۸ با سرزمین های کروآت، اسلوونیایی و صرب ادغام گردید و پادشاهی یوگسلاوی را زیر نظر پتر یکم تشکیل داد. جنگ صربستان و بلغارستان. جنگ صربستان و بلغارستان در ۱۴ نوامبر ۱۸۸۵ میلادی آغاز شد و تا ۲۸ نوامبر همان سال طول کشید. در ابتدای جنگ تلاش صربستان برای فتح منطقه اسلیونیتسا با دفاع سرسختانهٔ بلغارها و شکست صرب ها همراه بود. سپس، بلغارها پس از پیروزی قطعی در ، ناحیه پیروت را از صربستان گرفته و به سوی نیش به راه افتادند اما سرانجام زمانی که اتریش-مجارستان اعلام کرد در صورت ادامهٔ جنگ، طرف صربستان را خواهد گرفت، بلغارستان جنگ را به پایان برد. پیمان صلح در ۱۹ فوریه ۱۸۸۶ در بخارست امضاء گردید. همچنین به عنوان یکی از نتایج جنگ، قدرت های اروپایی یگانگی بلغارستان را به رسمیت شناختند. شهرها. بزرگ ترین شهرهای صربستان در آن دوران به همراه جمعیت عبارت ب
ودند از:
آجرچینی، به روش های گوناگون چیدمان آجر گفته می شود. به عبارتی هنر چیدن آجر در بناها، به منظور عرضهٔ نماهای تزئینی متناسب با شکل و هیئت کلی بنا را آجرکاری یا آجرچینی می نامند. قدمت. از نخستین روزهای به وجود آمدن تمدن بشری آجر به عنوان ماده اولیه ساختمان سازی وجود داشته است. آجر همواره نمایانگر تمدن ها، احساسات، فرهنگ و ذوق ملل گوناگون بوده و همراه با پیشرفت های بشر تغییر پیدا کرده است، و در این میان ایرانیان نیز به میزان قابل توجهی با آجر سروکار داشته اند و از آن در جنبه های مختلف ساختمانی و زیبایی استفاده نموده اند. "آرتور پوپ" مورخ و ایران شناس آمریکایی در این زمینه می گوید: "خشت و آجر جدید چهار گوش که اطرافش مسطح است و در قالب زده می شود در هزاره چهارم (قبل از میلاد) آشکار شد و ظاهراً این نوآوری از ابداعات ایرانیان بوده است." شیوه چیدن یک پوسته آجر یا آمود بر روی اسکلت و سفت کاری بنا که از دوران ایلخانیان شروع شده بود در دوران صفویه به تکامل خود رسید و تا دوران زندیه و قاجاریه نیز ادامه یافت. به طور کلی آجر در دوره قبل از اسلام بیشتر جنبه استحکامی و کاربردی داشته است. بعد از اسلام ضمن دارا بودن جنبه استحکام
ی جنبه تزیینی نیز پیدا می کند. گستردگی استفاده از آجر در ایران در ناحیه هایی با شرایط طبیعی و آب و هوایی مختلف از بنا کاربردهای متفاوت با شیوه های مختلف به وجود آورد. روش ها. زنجاب کردن. هنگامی که آجر از کوره بیرون می آید؛ خشک است؛ و آب ملات را می کشد و ملات را دچار مشکل می کند، به همین دلیل آجر را به مدت نیم ساعت داخل بشکه های آب می اندازند تا سیراب شود و به ملات آسیب نرساند، که به این عمل زنجاب کردن، می گویند؛ بنابراین زنجاب کردن را نباید با آب ساب کردن اشتباه گرفت) قواره بری. شیوه ای است که به طور معمول در چوب مورد استفاده قرار می گیرد؛ ولی در کار تزئینات آجری در سطح های بسیار محدود نیز با آن برخورد داریم. قواره بری در واقع یکی از شیوه های آجر تراش است که در آن به جای نقش شکسته، نقش گردان یا قطعه های منحنی به کار برده می شود. مورد استفادهٔ آن به طور عمده در قاب های تزئینی نمای بنا است که پیش از عهد قاجار بیشتر به صورت پولکی و سینه کبکی بوده و یک طرح پیوسته و یکنواختی را عرضه می کند. رواج قواره بری با طرح و نقش های مختلف مربوط به دوران قاجار است که تا اویل دوران پهلوی هم ادامه داشته است؛ و هنوز نمونه های جا