Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ال-۱۵۹ الکا یک جنگنده رزمی سبک تولید شرکت Aero Vodochody است که به سفارش نیروی هوایی جمهوری چک ساخته شده است اولین مدل این جنگنده در سال ۱۹۹۷ اولین پرواز خود را انجام داد و از سال ۲۰۰۰ وارد نیروی هوایی جمهوری چک شد. این جنگنده در سه نوع یک سرنشینه با عنوان ال - ۱۵۹ ای و نمونه دو سرنشینه با عنوان ال - ۱۵۹ بی او ال - ۱۵۹ تی توسعه داده شد. به دلیل اشباع بازار از جنگنده های مشابه و بعضاً بهتر وواین همچنین اصل همیشگی نقش داشتن سیاست و امور سیاسی در فروش جنگافزار این جنگنده نتوانست موفقیت مدلهای پیشین خود (ال_۳۹ و ال_۵۹) را در فروش کسب کند و حتی مدتی خط تولید این هواپیما هم بسته شد. در نهایت با سفارش چند کشور از جمله عراق کور سوی امیدی برای کمپانی سازنده شکل گرفت و خط تولید آن براه افتاد. بیشتر ال_۳۹های ساخته شده در کشور چک موجود می باشند که درصد زیادی از آنها به دلیل مشکلات مالی رزرو هستند و گفته می شود که شاید آنها مثل برخی از ال۳۹ها راهی آمریکا شوند تا به جت شخصی ثروتمندان آنجا تبدیل شوند. کابین جنگنده. به طور کلی آرنج (ترکیب) کابین خلبان و کنترلرها در جنگنده ال - ۱۵۹ با یک جنگنده جدید کاملاً تطبیق می کند. دید پ
روازی با همان HUD توانایی راستر ابزارهای اولیه پرواز و سیستم نشانه گیری وسلاح را دارد. سیستم کنترل (HOTAS) (فعال ساز خفه کن یا چسباندن (موتور) به هر خلبانی این توانایی را می دهد که هواپیمای جنگی اش را بدون برداشتن دست ها یش موتورش را کم گاز یا تخته کند. کابین خلبان با زره کامپوزیت و سرامیک پرتاب شونده محافظت شده است. بقای (پرواز) هم توسط یک سیستم مخزن سوخت داخلی فراهم شده است همچنین برای ماندگاری بیشتر پرواز این جنگنده از سیستمی با عنوان OBIGGS استفاده می کند. (سیستم مولد گاز بی اثر) موتور. موتور این جنگنده مجهز شده است به یک موتور با نام Honeywell ITEC F 124-BA-100 با حداکثر تراست۲۸ کیلونیوتن. سیستم نظارت موتور یا EMS به طور کامل دراختیار کنترل دیجیتال موتور یا FADEC است تا داده های اجرا شدهٔ مکانیکی در طی پرواز را ذخیره کنده و داده ها رادر زمین تحلیل کند. سلاح ها. این جنگنده می تواند سلاح های استاندارد ناتو را حمل کند.
میدان گازی شاه دنیز، بزرگترین میدان گازی در کشور جمهوری آذربایجان است که در جنوب دریای خزر و ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی باکو در سال ۱۹۹۹ کشف شد. میدان شاه دنیز، در عمق ۶۰۰ متری از سطح دریا واقع شده و در حدود ۸۶۰ کیلومتر مربع را پوشش می دهد. مشخصات. میدان گازی شاه دنیز شامل ۵ فاز می باشد که با توجه به سطح حوزه گازی که ۸۶۰ کلیومتر مربع است، بنابرین عمق های مختلف ما بین ۱۰۰ تا ۶۰۰ متری از سطح دریای خزر را پوشش می دهد. مخازن شبیه چندین جریزه هستند که کنار هم قرار دارند و بیش از ۱۴۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. سهامداران. برای به دست آوردن میدان گازی شاه دنیز نیاز به سرمایه زیاد بود. شرکت های بزرگ نفتی دنیا از جمله: بی پی ۲۵/۵درصد، اکوینور ۲۵/۵ درصد، شرکت دولتی نفت آذربایجان ۱۰درصد، توتال ۱۰درصد، لوک اویل ۱۰درصد، شرکت ملی نفت ایران ۱۰درصد و شرکت نفت ترکیه ۹درصد می باشد. ذخایر. ذخایر شاه دنیز ما بین ۱/۵ میلیارد بشکه تا ۳ میلیارد بشکه نفت معادل ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد متر مکعب گاز برآورد شده است. تولید گاز فاز اول تا پایان ۲۰۰۵ حدود ۷ میلیارد متر مکعب برآورد شده است. میدان شاه دنیز همچنین شامل میعانات گازی در بیش از ۴۰۰ میلیون متر
مکعب است.
نوسان نرخ ارزهای خارجی و دلار در ایران و جهش های آن اهمیت زیادی در شاخص های اقتصادی ایران معاصر داشته است. هم اکنون مهم ترین ارز جهان روا دلار آمریکا است و تغییر ارزش ریال را معمولاً با نرخ تبدیل آن به دلار می سنجند. جهش قیمت دلار و کاهش ارزش پول ملّی به طور مداوم در اقتصاد ایران ادامه داشته است. بازار ارز ایران در هر حال، رو به افزایش قیمت داشته و پیش بینی می شود در صورت ادامهٔ سیاست های اقتصادی و سیاسی فعلی، روند تضعیف ارزش ریال ایران همچنان ادامه داشته باشد. نرخ تبدیل ارزهای خارجی با ارز ملّی کشورها یک متغیر وابسته است که در هر کشوری از جمله ایران تحت تأثیر شرایط اقتصادی و سپس سیاسی و اجتماعی کشور و اثر آن بر عرضه و تقاضای ارزهای خارجی نوسان کرده و تعیین می گردد. در علم اقتصاد این نرخ تابع تراز پرداخت ها (شامل حساب سرمایه (تراز تجاری و خدمات)، بهینگی اقتصاد کلان (بهینگی سیستم مبادلات تجاری و مالی) و روابط خارجی)، سیاست پولی و مالی (نرخ تورم، رشد نقدینگی، کسری بودجه و رشد اقتصادی تعیین شده)، ثبات اقتصادی و سیاسی کشورها و انتظارات تورمی ایجادی در نتیجهٔ ظرفیت کشورها در مدیریت آن هاست. همچنین رشد مداوم نقدینگ
ی، سیاست خارجی تنش آمیز و ستیزه جویانه، اقتصاد بسته و دولتی، فساد گستردهٔ اداری و اقتصادی، تحریم های بین المللی، پیروی از سیاست های سرکوب بازار، قیمت گذاری دستوری، عدم استقلال بانک مرکزی، رانت و عدم شفافیت اقتصادی، دخالت نظامیان در اقتصاد، نبود برنامه ریزی منسجم اقتصادی، بزرگ بودن بیش از حد دولت، اختصاص بودجه به مؤسسات و نهادهای ناکارآمد و غیرضروری، یارانه های گسترده و از بین رفتن اعتماد عمومی از مهم ترین دلایل جهش قیمت ارز و کاهش ارزش ریال در اقتصاد ایران دانسته شده است. تاریخچه. در دوران حکومت رضاشاه به علّت بحران هایی همچون رکود جهانی و جنگ جهانی دوم، در مدّت بیست سال از سال ۱۳۰۱ تا ۱۳۲۱، نرخ دلار در ایران با ۲۱٫۵ درصد افزایش از ۱۴ ریال به ۱۷ ریال رسید. نخستین جهش ارزی با اِشغال ایران توسط متفقین در طول جنگ جهانی دوم رخ داد که نرخ دلار در ایران با حدود کمتر از دو برابر افزایش، از ۱۷ ریال به ۳۲ ریال رسید. در دوران محمدرضا پهلوی، ابتدا از حوالی ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ که با وقوع مجموعه ای از بحران های داخلی و خارجی مانند کاهش فروش نفت و تحریم های نفتی همزمان بود، نرخ دلار آمریکا تا سه برابر نیز افزایش پیدا کرد، امّا با
آغاز دوران ثبات و رشد اقتصادی در ایران، یعنی از سال ۱۳۳۲ تا وقوع انقلاب در سال ۱۳۵۷، دلار آمریکا در طول ۲۵ سال کمی بیش از ۱۲ درصد از ارزش خود را در برابر ریال از دست داد و از ۸۰ ریال به ۷۰ ریال رسید. در مجموع در دوره حکومت پهلوی و همچنین در ادامه در جمهوری اسلامی دولت ها تلاش کردند با ارزپاشی گسترده ناشی از درآمدهای نفتی (بیماری هلندی) قیمت ارزهای خارجی را سرکوب و در نتیجه با اهداف سیاسی کوتاه مدّت، نوعی صنعت و اشتغال زدایی برای کنترل تورم را در ایران دنبال کردند. در ۵۶ سال حکومت خاندان پهلوی در ایران قیمت ارزهای خارجی در کشور تنها حدود ۵ برابر، معادل ۵۰۰ درصد افزایش داشت، این در صورتی است که از ابتدای انقلاب ۵۷ علی رغم ارزپاشی و تلاش گستردهٔ دولت ها برای ادامهٔ بیماری هلندی، نرخ ارزهای خارجی در چهل سال نخست چند هزار برابر رشد داشته است. بعضاً این سیاست سرکوب ارزی و صنعت و اشتغال زدایی را که به شکل جدی تری از سال ۱۳۵۲ با درآمدهای سرشار ارزی در ایران اجرا شد، از دلایل اصلی سقوط حکومت پهلوی و انقلاب ۱۳۵۷ در ایران می دانند. با وقوع انقلاب در سال ۱۳۵۷ و روی کار آمدن دولت های چپ، سیاست تثبیت نرخ تبدیل ریال با ارز
های خارجی این بار به روش چندنرخی سازی قیمت ارز دنبال شد. اجرای این سیاست از سال ۱۳۶۰ آغاز دوره ای از جهش های پیاپی ارزی در ایران بود که باعث شد نرخ دلار آمریکا تا سال ۱۴۰۲ به بیش از هفت هزار برابر برسد. تک نرخی سازی همراه با سرکوب نرخ ارز دهه ۸۰. قیمت ارز غیررسمی و بازار آزاد در ایران از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۰ علی رغم تورم های دو رقمی توسط دولت های مختلف با دلار نفتی در محدوده ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ تومان تثبیت شده بود. نرخ غیررسمی ارز که در پایان سال ۸۹ به ۱۰۳۳۷ ریال رسیده بود، از ماه های آغازین سال ۱۳۹۰ با اعمال برخی تحریم های بی سابقه در دنیا بر بانک مرکزی و صادرات نفت ایران و عدم توانایی دولت وقت برای ادامه تزریق دلار نفتی به بازار ارز مثل سابق، این بازار وارد یک جهش نرخ شد. در ادامه با اشتباه بانک مرکزی وقت در چندنرخی سازی قیمت ارز و اعلام نرخ ثابت ۱۲۲۶ تومان برای تخصیص هر دلار در اسفند ماه ۱۳۹۰ قیمت ارزهای خارجی با سرعت صعود خود را ادامه و در مهرماه ۱۳۹۱ به نخستین و در بهمن ماه ۱۳۹۱ به دومین اوج خود رسید. در طول یک و نیم سال ۸۹ تا ۹۰ بیش از ۲۰ میلیارد دلار پول از منابع کشور ایران به عده ای برای مداخله در بازار ارز پرداخ
ت شد. در نهایت از میانه سال ۱۳۹۱ بانک مرکزی و دولت وقت تصمیم گرفت سیاست چندنرخی ارزی و تخصیص دلار دولتی با نرخ ۱۲۲۶ تومانی به تدریجی تخصیص حذف کند و تا فروردین ماه ۱۳۹۲ عمده کالاها از شمول تخصیص این ارز خارج و بازار ارز آزاد به عنوان ملاک رسمی سیاست گذاری ارزی بانک مرکزی قرار گرفت و در تیر ماه این سال نرخ ۱۲۲۶ تومان از وبسایت بانک مرکزی نیز حذف گردید. این تک نرخی سازی و تمرکز بر نرخ بازار آزاد باعث کاهش سریع قیمت ارزهای خارجی در بازار آزاد ارز ایران شد و در مرداد ماه هر دلار در بازار آزاد ایران به ۲۹۵۰ تومان رسید و در این شرایط دولت جدید در ایران شروع به کار کرد. بر اساس خبرهای منتشرشده در سال ۱۳۹۳ اسحاق جهانگیری معاون اوّل رئیس جمهوری ایران قول و وعدهٔ رسیدگی به این پرداخت های سال های ۸۹ تا ۹۰ را داد. جهش ارزی در سال ۱۳۹۰ پنجمین جهش ارزی تاریخ جمهوری اسلامی بوده است. شکست سیاست پولی و تثبیت نرخ ارز دهه ۹۰. این افزایش در مقطعی ثابت و در سال ۱۳۹۵ دوباره به اوج رسید. در نیمه دوم سال ۱۳۹۶ شکست سیاست پولی، ارزی و تجاری دولت با خروج نقدینگی حبس شده در بانک ها و حرکت به سمت بازارهای دلالی خود را نشان داد و تا بهار
۱۳۹۷ قیمت دلار در ایران از ۵٬۸۰۰ تومان نیز فراتر رفت به گونه ای که در نیمه تیر ماه سال ۹۷ هر دلار نزدیک به ۹٬۰۰۰ تومان داد و ستد شد. در اوایل مرداد ۹۷ به ۱۲٬۰۰۰ تومان، در اواسط شهریور ۹۷ به ۱۴٬۰۰۰ تومان و در اوایل مهر ۹۷ به ۱۹٬۰۰۰ تومان رسید، یعنی دلار در سال ۹۷ در طول ۷ ماه ۳۲۷ درصد معادل ۳٫۲ برابر افزایش داشته است. در اثر این بحران، ارزش ریال ایران در برابر دلار آمریکا و دیگر ارزهای جهانی به پایین ترین سطح در تاریخ رسید. سقوط ارزش پول ایران منجر به واکنش های فراوانی در داخل کشور شد و بازتاب فراوانی در خارج از ایران نیز داشت. به گونه ای که در مناظره های انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۲) نیز باراک اوباما از آن به عنوان نشانه ای از روند موفق تحریم ایران یاد کرد. در ۱۴ دی ۱۳۹۸ قیمت دلار برای فروش در صرافی ها، ۱۳ هزار و ۳۸۰ تومان اعلام شد. در ۲۵ دی ۱۳۹۸ مؤسسه دارایی بین المللی اعلام کرد، ذخایر ارزی ایران تا بهار سال جدید به ۷۳ میلیارد دلار خواهد رسید که نشان دهندهٔ افت شدید آن بعد از تحریم ها می باشد. در بهار سال ۱۳۹۹، روند سقوط ارزش ریال ایران دوباره شدت گرفت و قیمت دلار طی حدود سه ماه بیش از ۲۵۰
۰ تومان افزایش یافت. قیمت دلار در ۲۹ خرداد ۱۳۹۹ به نزدیک ۱۹ هزار تومان رسید، و در آخرین روز بهار هر دلار با قیمت بالاتر از ۱۹ هزار تومان در بازار تهران معامله شد. همچنین قیمت هر دلار آمریکا در بازار آزاد در تاریخ ۲۴ تیر ۹۹ از ۲۳ هزار تومان، در ۲۰ مهر ۹۹ از ۳۱ هزار تومان، در ۲۲ خرداد ۱۴۰۰ از ۳۳ هزار تومان، در ۱۴ آبان ۱۴۰۱ از ۳۶ هزار تومان، در ۲۲ آذر ۱۴۰۱ از ۳۸ هزار تومان، در ۱ دی ۱۴۰۱ از ۴۰ هزار تومان، در ۷ دی ۱۴۰۱ از ۴۴ هزار تومان و در ۷ اسفند ۱۴۰۱ از ۶۰ هزار تومان عبور کرد. سال ۱۴۰۲ تا بهمن ماه، سالی پایدار برای قیمت اسکناس آمریکایی شناخته می شود. اما از اواخر بهمن ماه ۱۴۰۲، جهش بعدی دلار، قیمت این ارز را از کانال ۵۰ هزار تومان خارج کرد و دوباره زمزمه های دلار ۶۰ هزار تومانی در اقتصاد شنیده شد. دولت برای مقابله، با شیوه های خاصی نظیر افزایش ارز مسافرتی از ۵۰۰ به ۱۰۰۰ دلار، تلاش کرد تا عطش خریداران را فرونشاند، امّا این شیوهٔ دولت مؤثر واقع نشد و با شروع فعالیت بازار، دلار آمریکا خود را در کانال ۶۰ هزار تومانی تثبیت کرد. در هفتهٔ دوم فروردین ۱۴۰۳، دلار به ۶۲ هزار تومان افزایش یافت. در آبان ۱۴۰۳، نرخ دلار به ک
انال ۷۰ هزار تومان رسید و در اوایل دی ماه از ۸۰ هزار تومان عبور کرد. در بهمن ماه ۱۴۰۳، روند افزایش قیمت دلار و دیگر ارزهای خارجی در بازار ایران ادامه یافت و قیمت دلار آمریکا به بیش از ۹۰ هزار تومان رسید، در پی ناموفق و مخالف بودن رهبر ایران طی یک سخنرانی، در مهر ماه ۱۴۰۴ خورشیدی، قیمت دلار آمریکا از ۱۰۰ هزار تومان عبور کرد. رویدادها. ۱۳۹۰. مسائل مرتبط با این رویداد در بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ رخ دادند. تلاطم در بازار ارز در ایران از ابتدای سال ۱۳۹۰ آغاز شد. اواخر بهار ۱۳۹۰، بانک مرکزی در پی افزایش نرخ ارز ابتدا تلاش کرد با تزریق ارز قیمت ها را کنترل کند؛ امّا با ناکامی این روش، به یک باره قیمت انواع ارز در بازار افزایش یافت. به گونه ای که در میانه آبان ۱۳۹۰ هر دلار آمریکا به بیش از ۱۳۰۰ تومان (بهای رسمی اعلام شده از سوی بانک مرکزی ۱۰۸۲ تومان بود)، رسید. در آذرماه ۱۳۹۰ به ۱۴۰۰ و در پایان آذرماه به ۱۵۰۰ تومان و در اسفند به ۱۹۱۰ تومان رسید. افزایش نرخ ارز در سال با افزایش مداوم همراه بود و از مرز ۳۰۰۰ تومان گذشت. در پایان مهرماه ۱۳۹۱ به اوج خود و به بیش از ۳۹۰۰ تومان رسید. نرخ ارز تا ماه های ابتدایی سال ۱۳۹۲ همچ
نان در بازهٔ ۳۵۰۰ تا ۳۶۰۰ تومان باقی مانده بود تا اینکه با انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری در خردادماه، نرخ ارز با کاهش همراه شد. ۱۳۹۵. در انتهای سال ۱۳۹۵ دوباره با افزایش تحریم ها قیمت ارز اوج گرفت؛ به طوری که در آذرماه ۱۳۹۵ قیمت دلار از ۴۰۰۰ تومان فراتر رفت. همچنین این افزایش سقوط پول ملّی با شیب ملایم ادامه داشت تا اینکه در دی ماه سال ۱۳۹۶ در پی اعتراضات دی ۱۳۹۶ قیمت دلار از ۴۴۰۰ تومان نیز فراتر رفت. ۱۳۹۷. در روز یکشنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۳۹۷، بنا بر گفتهٔ خبرگزاری های داخلی قیمت دلار از ۵۵۰۰ تومان نیز گذشت؛ این درحالی است بنابر گزارش بعضی خبرگزاری های دیگر، قیمت برابری هر دلار به بیش از ۵۸۰۰ تومان رسید؛ در همین حال بسیاری از صرافی های پایتخت دست از مبادلهٔ ارزی کشیدند. در همین حال قیمت یک سکهٔ بهار آزادی نیز از مرز یک میلیون و هشتصد و هفتاد هزار تومان فراتر رفت، و قیمت یک گرم طلای ۱۸ عیار به بیش از ۱۷۳ هزار تومان رسید. در پی این رویداد بسیاری از کاربران ایرانی در توییتر نگرانی خود را با هشتگ «سقوط ریال» () ابراز کردند. روند افزایشی قیمت دلار ادامه یافت تا جایی که اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور نرخ دل
ار را در روز سه شنبه ۲۰ فرودین ۱۳۹۷، ۴۲۰۰ تومان اعلام کرد و خرید و فروش بیش از این قیمت را قاچاق دانست. جهانگیری مدّعی شد: «یک حجم وسیعی از منابع خارجی در حال حرکت به سمت کشور است و در چنین شرایطی این گونه تغییرات در نرخ ارز خیلی غیرطبیعی است.» ۱۳۹۸. ۱۵ اردیبهشت نرخ دلار در بازار آزاد به ۱۴ هزار و ۷۰۰ تومان رسید و به فروش می رسید. نرخ یورو به ۱۷ هزار تومان رسیده و خرید و فروش می شد. این در حالی است که ارز دولتی هر دلار ۴۲۰۰ تومان و ارز حاصل از صادرات غیرنفتی هر دلار ۱۰ هزار تومان نرخ گذاری شده است. در ۱۴ دی ۱۳۹۸ قیمت دلار برای فروش در صرافی ها ۱۳ هزار و ۳۸۰ تومان اعلام شد که با سقوط شاخص بورس اوراق بهادار تهران ۱۶۷۶۵ واحد روبه رو شد. افزایش قیمت ارز و سقوط شاخص بورس، اوّلین واکنش های بازار بورس و ارز به خبر کشته شدن قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه بود. ۱۳۹۹. نرخ دلار در صرافی های مجاز و بانک ها از ۱۵۰٬۲۲۵ ریال در ۵ فرودین به ۱۸۳٬۵۰۰ ریال در ۲۹ خرداد رسید که بیشترین نرخ ثبت شده در سامانه سنا تا آن روز بود. نرخ دلار در بازار آزاد نیز در ۲۹ خرداد ۱۳۹۹ به ۱۸۸٬۲۰۰ ریال رسید که چنین نرخی به جز مدت کوتاهی در مه
ر ۱۳۹۷ سابقه نداشت. نرخ دلار در در سامانه سنا در روز ۳۱ خرداد ۱۳۹۹ به رکورد جدید ۱۸۶٬۰۰۰ ریال رسید و هر دلار در بازار آزاد نیز در آخرین روز بهار با قیمت بالاتر از ۱۹ هزار تومان معامله شد. در اوایل تیرماه نرخ دلار برای اولین بار و به طور بی سابقه ای به بالای ۲۰ هزار تومان رسید و نرخ یورو از ۲۳ هزار تومان فراتر رفت و قیمت سکه طلا هم به ۸ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسید. در شهریورماه ۱۳۹۹ قیمت دلار از ۲۵ هزار تومان بالاتر رفت و برخی کانال های اطلاع رسانی قیمت ارز که به طور روزانه نرخ ارز در بازار تهران را منتشر می کنند، قیمت روز ۱۸ شهریور برای فروش هر دلار تهران را ۲۵ هزار و ۲۵۰ تومان اعلام کردند. در ۱۰ مهرماه ۱۳۹۹ قیمت دلار به ۳۰ هزار تومان رسید و قیمت سکه تمام بهار آزادی از مرز ۱۵ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان گذشت. اما در دی ۱۳۹۹ و با نزدیک شدن مراسم تحلیف جو بایدن و امید به بازگشتن آمریکا به برجام، قیمت دلار به زیر ۲۳ هزار تومان رسید در بهمن ۱۳۹۹، نرخ دلار به ۲۶ هزار و ۳۵۰ تومان رسید. ۱۴۰۰. در آذر ۱۴۰۰ پس از پایان بی نتیجه مذاکرات احیای برجام، نرخ دلار به بالای ۳۰ هزار تومان رسید. همچنین قیمت سکه به ۱۳ میلیون تومان ا
فزایش یافت. ۱۴۰۱. شتاب افت ارزش ریال که از زمان توقف مذاکرات هسته ای در اسفند ۱۴۰۰ شدّت گرفته بود، در یکشنبه ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ قیمت هر دلار آمریکا را به ۳۳ هزار و ۲۰۰ تومان رساند. این سومین روز متوالی بود که نرخ دلار با جهش مواجه می شد و هر روز یک رکورد تاریخی برجای می گذاشت. در این روز مقامات جمهوری اسلامی از بازداشت افراد بیشتری با عنوان سرشاخه های معاملات آتی خبر دادند. بحران ارزی. بحران ارزی ۱۴۰۱ در پی افزایش مداوم نرخ دلار در ایران در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران به وجود آمد. نرخ دلار که در ابتدای این خیزش سراسری زیر ۳۲ هزار تومان بود، ابتدا در ۱ دی، به ۴۰ هزار تومان، در ۲ بهمن، به ۴۵ هزار تومان در ۱ اسفند، به ۵۰ هزار تومان و در نهایت در ۷ اسفند، ۶۰ هزار تومان را رد کرد. نرخ دلار در سه ماه ابتدایی خیزش اعتراضی، نزدیک به ۷ هزار تومان رشد کرد و ارزش پول ملی ایران در این مدت بیش از ۲۲ درصد سقوط کرد. با تداوم اعتراضات سراسری ضدحکومتی و دور شدن احتمال احیای برجام، تا هفته اول دی ماه پول ملی ایران حدود یک چهارم ارزش خود را از دست داد و علی صالح آبادی، رئیس کل بانک مرکزی ایران، از سمت خود استعفا داد. ۱۴۰۲. نرخ دلار در ۱۱
اردیبهشت به ۵۵ هزار و ۷۰۰ رسید و سپس سیر نزولی به خود گرفت و در ۲۱ خرداد به ۴۷ هزار تومان رسید. قیمت دلار از ۲۹ آذر سیر صعودی تازه ای را آغاز کرد و در فاصله ۴۰ روز از ۴۹ هزار و ۸۵۰ تومان به ۵۶ هزار و ۲۰۰ تومان صعود کرد و معادل ۱۲٫۷۳ درصد بالا رفته است. هر دلار آمریکا پیش از حمله حماس به اسرائیل ۴۹ هزار و ۸۰۰ تومان در بازار آزاد تهران مبادله می شد، این نرخ ۹ بهمن و یک روز پس از حمله شبه نظامیان تحت حمایت ایران به پایگاه نیروهای آمریکایی در اردن، به ۵۸ هزار و ۳۰۰ تومان رسید که بالاترین نرخ در ۱۱ ماه گذشته محسوب می شد. دلار آمریکا طی خرید و فروش های ۱۰ بهمن، با جهش ۲ درصدی تا ۵۹ هزار و ۶۰۰ تومان بالا رفت که به منزله افت ۱۹٫۶۷ درصدی ریال طی ۴ ماه گذشته و از زمان جنگ اسرائیل و حماس است. ۱۴۰۳. نرخ دلار آمریکا که در اوایل سال حدود ۶۰ هزار تومان بود، در پی حملهٔ موشکی و پهپادی ایران به اسرائیل، در روز ۲۶ فروردین ۱۴۰۳ از ۷۰ هزار تومان عبور کرد. در همین حال، هر یورو نیز به ۷۴ هزار و ۷۵۰ تومان و پوند انگلستان به ۸۷ هزار و ۲۵۰ تومان رسید. با کاهش تنش ها قیمت دلار در بازار روند کاهشی به خود گرفت و به حدود ۶۴ هزار تومان ر
سید. روند کاهش قیمت ارز در اردیبهشت ماه نیز ادامه داشت و نرخ دلار در بازار ارز ایران تا حدود ۵۷ هزار تومان کاهش یافت. با این حال، پس از سقوط بالگرد ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران و کشته شدن وی دوباره روند افزایش نرخ ارزهای خارجی شروع شد و در روز ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ قیمت دلار به حدود ۶۱ هزار تومان رسید. در خردادماه نرخ دلار آمریکا در حدود ۵۷ تا ۶۰ هزار تومان ثابت ماند؛ امّا در تیرماه روند افزایشی به خود گرفت و تا حدود ۶۲ هزار تومان نیز افزایش یافت. پس از اعلام نتیجهٔ انتخابات چهاردهمین دورهٔ ریاست جمهوری و انتخاب مسعود پزشکیان، نرخ دلار با کاهش مواجه شد؛ به طوری که دلار در بازار آزاد به کمتر از ۵۸ هزار تومان رسید. در ۱۰۰ روز نخست دولت پزشکیان، دلار آزاد از ۵۹۱۰۰ تومان به ۶۹۵۰۰ تومان رسید و در بازار آزاد ۱۷ درصد کاهش ارزش پول ملّی ثبت شد. روند کاهش ارزش ریال و افزایش قیمت دلار باز هم ادامه یافت؛ به طوری که در روز یکشنبه ۱۳ آبان به دلیل بالا گرفتن نگرانی ها از حملات متقابل ایران و اسرائیل، نرخ دلار در ایران رکورد تاریخی جدیدی ثبت کرد و به بیش از ۷۰ هزار تومان رسید. با این حال، نرخ دلار در روزهای بعد روند کاهشی به
خود گرفت؛ امّا در اوایل آذرماه و پس از صدور قطعنامهٔ توبیخی شورای حکام علیه برنامهٔ هسته ای ایران، قیمت دلار دوباره از مرز ۷۰ هزار تومان عبور کرد. با انتخاب دونالد ترامپ به عنوان چهل و هفتمین رئیس جمهور آمریکا و نزدیک شدن به زمان تحلیف وی، روند افزایش نرخ ارزهای خارجی در ایران در ماه های آذر و دی نیز ادامه یافت و در هفتهٔ نخست دی ماه ۱۴۰۳ قیمت دلار در بازار آزاد به بیش از ۸۰ هزار تومان رسید. در بهمن ماه نیز افزایش قیمت ها ادامه پیدا کردند و تنها پس از دو روز از سخنرانی علی خامنه ای، رهبر ایران در روز ۱۹ بهمن ماه که هرگونه مذاکره با آمریکا را رد کرد، نرخ دلار آمریکا در بازار آزاد ایران از ۹۰ هزار تومان عبور کرد. در اسفندماه نیز روند افزایش نرخ ارزهای خارجی در ایران ادامه یافت و در ۲۸ اسفندماه، تنها یک روز پس از اظهارات دونالد ترامپ که ایران را به پشتیبانی از حوثی های یمن متهم کرد، قیمت دلار آمریکا به مرز ۱۰۰ هزار تومان رسید و یورو و پوند انگلستان نیز به ترتیب حدود ۱۰۸ هزار تومان و ۱۲۸ هزار تومان معامله شدند. عملکرد رؤسای بانک مرکزی و دولت ها در تنش های ارزی. محمود بهمنی رئیس وقت بانک مرکزی. براساس اخبار سایت خ
برآنلاین در بهمن سال ۱۳۹۰، محمود بهمنی رئیس وقت بانک مرکزی گفت همین حالا نرخ ارز تک نرخی را اعلام می کنیم و این مبلغ ۱۲۲۶ تومان است. یک سال بعد، در خرداد سال ۱۳۹۱ باردیگر وی، محمود بهمنی رئیس وقت بانک مرکزی در خبری در سایت خبرآنلاین مجدداً اعلام کرد دلار تا پایان سال، ۱۲۲۶ تومان می ماند. وی در ادامه گفت: «سال گذشته با وجود تشدید تحریم های اقتصادی بانک مرکزی و سایر بانک بسیار فعال بودند و توانستند عملکرد خوبی را از خود نشان دهند.» واکنش دولت احمدی نژاد. در روز یکشنبه، ۳۰ مهرماه ۱۳۹۱، محمدرضا رحیمی، معاون اول رئیس جمهوری اسلامی ایران، در جمع خبرنگاران از بازداشت فردی به نام جمشید بسم الله خبر داد که وی را عامل اختلال در بازار ارز ایران دانست. رحیمی ادعا کرد که جمشید بسم الله «"روی چهارپایه قیمت ارز در ایران را تعیین می کرد"». محمدباقر نوبخت در سال ۱۳۹۳. محمدباقر نوبخت، در پاسخ به سؤال خبرنگار خبرگزاری مهر مبنی بر اینکه دولت وعده داده بود که در نیمه دوم سال(۱۳۹۳)، ارز را تک نرخی کند، دولت چه زمانی این را اجرایی را خواهد کرد، گفت، «دولت تنها یک نرخ را به رسمیت می شناسد و آن همان دو هزار و ۶۵۰ تومان به عنوان نرخ ت
سعیر دلار و ریال است.». محمدباقر نوبخت، معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهوریِ «دولت یازدهم» ایران می باشد. وی همچنین طی مصاحبه هایی در سالهای بعد گفت قیمت بازار آزاد ارز را قبول ندارد، اما با این مصاحبه ها قیمت ارز افزایش یافت. عملکرد مشابه رئیس بانک مرکزی دولت دهم و معاون اول روحانی. بهمن ۱۳۹۰ با شروع نوسانات در بازار ارز، محمود بهمنی، رئیس کل بانک مرکزی وقت با نزدیک شدن قیمت دلار به کانال ۲۰۰۰ تومان به جای پذیرش واقعیت اقتصادی (در ششم بهمن ماه سال 1390) دستور دلار تک نرخی در قیمت ۱۲۲۶ را داد و بعدها مجدداً با ادبیاتی مشابه جهانگیری معاون اول ریاست جمهوری دولت حسن روحانی، گفت همه مراجعان نیازمندِ ارزی، برای واردات یا تولید به هر میزان چه از طریق حواله و چه از طریق گشایش ال سی و روش های مختلف این ارز را (دلار ۴۲۰۰ تومانی)، در اختیار آنها قرار می دهیم. منتقدان سرشناس. رئیس اتاق بازرگانی ایران. در بهمن ماه سال ۱۳۹۶ رئیس اتاق بازرگانی ایران، غلامحسین شافعی، در رابطه با شوک دلار گفت: «در موضوع ارز با یک تکرار مواجه هستیم. افزایش ناگهانی نرخ دلار بارها درگذشته تکرار شده است و از آن پندی به دست نیاوردیم.»
او دلیل تکانه های دلاری را عدم اعمال تفاوت نرخ تورم داخلی و خارجی روی ارز دانست و اشاره داشت این دست افزایش نرخ دلارها حبابی نیست. مجیدرضا حریری عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران. مجیدرضا حریری، عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران با بیان اینکه از نیمه دوم سال ۹۰ تا اواخر سال ۹۲ که پرونده نرخ ارز مرجع بسته شد، گفت حدود ۲۴ میلیارد دلار ارز ۱۲۲۶ تومانی تخصیص داده شد و تقریباً به همین میزان نیز ارز ۲۴۰۰ تومانی بود، و متوسط قیمت ارز در آن زمان حدوداً ۳۶۰۰ تومان بود، در حقیقت آن زمان، رقمی معادل ۶۰ هزار میلیارد تومان ما به التفاوت نرخ ارزی بود که به یکسری آدم ها دادند و کالا وارد شد. خیلی ها ارز گرفتند و اصلاً کالا وارد نکردند، خیلی ها کالا وارد کردند ولی نه آن چیزی که به خاطر آن ارز گرفته بودند و یک عده ای هم که وارد کرده بودند، کالاهایشان را به قیمت بازار آزاد فروختند. در آن زمان هر کسی که می خواست به این ارزها دسترسی داشته باشد، می بایست ثبت سفارش کند، وزارت صنعت او را به بانک مرکزی معرفی کند تا حواله اش در آنجا ثبت شود و از آن قسمت یک سیستم یکپارچه ای ایجاد می کردند تا گ
مرک ارز را کنترل کند که در جای دیگری خرج نشود. در واقع لیست تمام کسانی که در آن دو سال آن ارزها را گرفتند، در وزارت صنعت وجود دارد و تنها یک نفر باید بیاید ببیند که این پول ها چه شده است. حریری می گوید: اگر این پیگیری ها را انجام دهیم، متوجه می شویم این طبقه نو کیسه ای که در کشور ایجاد شد تا فرزندانشان ماشین های چند صد میلیونی سوار شوند و …، ناشی از همین رانت هایی بود که ایجاد شد. اگر کسی صد میلیون دلار ارز ۱۲۲۶ تومانی بگیرد، دو هزار تومان سود خالص دریافت می کرد. در همان زمان تمام اقلام مهم مانند برنج و ماکارونی و امثال آن، سه برابر افزایش قیمت داشتند در حالی که اگر واقعاً ارز ۱۲۲۶ تومانی صرف آن مصرفی می شد که قرار بود صورت بگیرد، نباید چنین گران می شد و مصرف کننده از آن ارز چندنرخی سودی نبردند. معاون اول ریاست جمهوری ایران. در تیرماه سال ۱۳۹۳ هجری شمسی عنوان شد، اسحاق جهانگیری در مراسم روز ملی اصناف با اشاره به رانت های موجود در اقتصاد ایران گفت: ابزارهای کنترلی دولت. در زمان دولت اول سید محمد خاتمی، سپاه و وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران با اطلاع ریاست وقت بانک مرکزی، محسن نوربخش، در بازار امارات ارز می ف
روختند. محسن نوربخش این مسئله را امری مؤثر در کنترل قیمت ها می دانست.
منیژه آرمین (زاده ۲۳ آذر ۱۳۲۴ تهران) هنرمند و نویسنده معاصرایرانی است که به پیکره سازی و سفال گری اشتغال دارد. سال های اول زندگی. وی در پائیز ۱۳۲۴ در تهران به دنیا آمد. وی از چهار سالگی همراه با بزرگترها به مجالس مثنوی خوانی می رفته است و به همین دلیل است که وزن های مثنوی در ذهن او کاملاً جا نیفتاده است. تحصیلات. وی در سال ۱۳۴۴ دوره تربیت معلم را یک ساله گذراند و به استخدام آموزش و پرورش درآمد؛ و هم زمان در رشته روان شناسی دانشگاه تهران ثبت نام کرد. او کارشناس ارشد مشاوره تحصیلی از دانشگاه تربیت معلم، کارشناس روان شناسی از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، کارشناس رشته مجسمه سازی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. زمینه های فعالیت او معلمی، مشاوره، پژوهش، کارهای مطبوعاتی، خبرنگاری، گزارشگری و کارهای هنری از جمله سفالگری است. عضویت در هیئت مدیره گروه آبی بیکران هنر، همکاری با مجلات زن روز، پگاه، ندا، ادبیات داستانی و پیام زن، بازرسی انجمن هنرمندان سفالگر معاصر، عضویت هیئت علمی انجمن قلم، عضویت شورای سیاستگذاری دوسالانه هشتم سفال، دبیری نمایشگاه ملی بزرگ زنان سفالگر ایران، در کارنامه اش به چشم می خورد. آرمی