Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با مشاهده آثار باقی مانده از دوران ساسانی در گوشه کنار سرزمین پهناور ایران در می یابیم که ساسانیان در فعالیتهای ساختمانی و معماری دارای تاریخ درخشان و معماری پیشرفته ای بوده اند. به علاوه شرایط ضروری و حیاتی آن زمان ایجاب می کرده است که پل سازی مانند دیگر فعالیت های معماری مورد توجه قرار گیرد. این نیاز به طور محسوس بیشتر در منطقه خوزستان و غرب ایران که دارای رودخانه های پر آب بودند احساس می شد. به خصوص این که می دانیم یکی از مراکز حکومت آن عصر در تیسفون و دیگری در استخر واقع بوده و شاهراه بزرگی این دو مرکز را به هم متصل می ساخت. علاوه بر این راه جاده های دیگری مراکز ایالات و سایر شهرهای کشور را به یکدیگر مربوط می ساخته اند. از جمله راهی از ری به طرف شمال غربی رفته پس از عبور از قزوین داخل شهر شیز مهمترین شهر آذربایجان (ماداتر و پاتن) می گردید و از آن جا چند شاخه شده یکی از طریق آسیای صغیر به بنادر آن سرزمین در کنار دریای سیاه مانند ترابوزان و سینوپ می پیوست و شاخه های دیگر از طریق کردستان به بین النهرین می رفته است. پل زاب بر روی زاب رد منطقه سردشت در مسیر جاده اخیر قرار داشته است. علاوه بر راههای فوق راههایی
نیز قسمت جنوبی کوههای البرز را به سواحل دریای خزر متصل می کرده که بعدها نیز در دوره های دیلمیان و صفویه و قاجار تغییرات و تعمیراتی در این راهها به عمل آمده است. یکی از این راهها جاده ای بود که از طریق دره هراز که کوتاهترین فاصله بین رشته کوههای البرزبه شمار می رود می گذشته است. هنوز در تنگ بریده آثار راه سازی دوران ساسانی بر جای است. آثار پلی از این دوره از سنگ و ساروج به فاصله کمی از تونلی که در نزدیکی تنگه بند بریده زده اند تا امروز باقیست. طاق و دهانه های این پل به صورت هلالی است. راه دیگری نیز ری را از طریق قم و کاشان به شهر گباس (اصفهان کنونی) متصل می ساخت. چهار کیلومتر بعد از پل دلاک به طرف از مسیله در برابر گردنه ای که به محمدآباد کاج می رود آثار یک پل مخروبه از این دوره به جای مانده که به پل شکسته معروف است. وجود این پل جاده سنگ فرش از دوره ساسانی و خرابه های شهر قدیمی دلیل این مدعاست که این شاهراه در دوره ساسانی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. هر چند قسمت اعظم پلهای متعدد دوره ساسانی ازبین رفته لیکن آثار پایه ای به جای مانده در منطقه فارس گواه بر اهمیت سوق الجیشی راههای این دوره بوده است که به چ
ند نمونه از آن اشاره ای کوتاه خواهیم داشت. پل کوار که بر سر راه فیروز آباد بر روی رودخانه قراآقاج قرار دارد شاید کامل ترین پلی باشد که از زمان ساسانیان به جای مانده است. پل تنگاب مهمترین پل موجود از این دوره پل ویرانی است که بر روی رودخانه فیروز آباد و در تنگه تنگاب ساخته شد. این پل حد فاصل سرزمین فارس و خوزستان بوده است. پل مورد در ساحل چپ رودخانه لاله در خاک ممسنی و شمال اردکان فارس بر سر راه قدیمی فارس و خوزستان قرار دارد و بر روی پایه های هخامنشی استوار شده است پل پیرین این پل بر روی رودخانه تنگ پیرین میان راه کوپون به باشت در کوهستان شمال غربی فارس و آغاز خاک خوزستان و چند کیلومتر دورتر از دخمه داو دختر واقع شده است. ویرانه های این پل به وسیله سر اورل استین کشف شده است. پل خیرآباد بر روی رودخانه تاب (مارون) بهبهان بر سر راه قدیم استخر به خوزستان احداث گریده است. پل های دختر پل های دختر یکی از نکات قابل ذکر وجود پلهایی به نام پل دختر در نقاط مختلف می باشد وجه تسمیه دختر مشخص نیست ولی معمولاً هر بنایی که دارای تاریخ مشخصی نبوده یا در نقاط دور افتاده ساخته شده از حمله شایعات و افسانه ها مصون نمانده است. عده
ای معتقدند این پلها را بر روی رودخانه هایی می بستند و در حقیقت هدیه ای نثار دختر یعنی ناهید (فرشته نگهبان آبها) می کردند. با بررسی و غور بیشتر در پیشینه تاریخی هر پل دختر می توان به نتایج ذیل دست یافت.
استونی از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۶ و ۱۹۹۲ تاکنون در مسابقات المپیک تابستانی و زمستانی شرکت کرده است که حاصل آن ۱۳ مدال طلا، ۱۱ نقره و ۱۶ برنز بوده است.
زیورآلات در دوره هخامنشیان تنوع بسیاری داشته است. این نوشتار به بررسی زیورآلات و هنر ساخت جواهرات در آن دوره می پردازد. زنان پارسی. جواهرات و زیور آلات در ایران از دیرباز به عنوان قطعه ای از لباس در میان اقوام مختلف مطرح بوده است. مردم ایل قشقایی و عرب های منطقه خوزستانبیشترین استفاده کنندگان از جواهرات و زیورآلات بوده اند. جواهرات در میان مردم قشقایی شامل گردنبند مهلو، گردنبند میخک، گردنبند مهره ای، عنبردان، قاب قرآن، النگو و دستبند مهره ای، گیسوبند و بازوبند است. زنان پارسی از روغن های معطر برای خوشبو کردن خود و از سرمه و سرخاب برای آرایش چشم و چهره استفاده می کردند. برای زیباتر کردن لباس، زنگوله های گوناگون طلایی به لبه های آن می دوختند که هنگام راه رفتن صدای نرم و دلنشینشان بر زینت و شکوه صاحب لباس می افزاید. آنان از انواع گوشواره های زرین و گوهر نشان، گردن بند، دستبند، انگشتر، کمر بندهای ساخته شده از فلزات گرانبها و سنگ های قیمتی، سنجاق و پلاک با نقوش تزیینی بهره می بردند. گردنبندها. گردنبندهای ویژهٔ زنان دورهٔ هخامنشی با شکل های گوناگون و متنوع به یادگار مانده است که تعدادی از آنان ساده و شبیه گردنبند م
ردان یا به صورت طوق است. گردنبندی دیگر از سر شیر شاخدار است که به وسیلهٔ شاخ ها به حلقه های نقطه چین به رشته اصلی وصل شده است. رشته اصلی به شکل لوله است و در فاصله های معین به وسیلهٔ دو نیمکرهٔ کوچک به هم مرتبط شده اند. دیگر گردنبندی که ساخته شده از گوی های شیشه ای که در میان آن ها گوی های طلایی پخ شده است. زنان دوره هخامنشی علغاوه بر گردنبندهای بلند، از گردنبندهای خفت گردن استفاده می کردند که گاهی اوقات به صورت چندتایی و طوق ساده بوده است، طوق هایی که دو سر آن منتهی به سر جانوران است. بازوبندها. زنان از بازوبندهای زرین متنوع نیز برای آراستن بازوان بهره می بردند. از جمله:بازوبند زرینی که در قسمت میانی هنحنی به سمت داخل دارد و دو سر آن به دو عقاب شاخدار ختم می شود، سر آن ها روبروی هم قرار گرفته است. دستها در جلو تنهٔ خوابیده قسمتی از حلقهٔ بازوبند را تشکسی داده است. دو بازوبند دیگر به دست آمده است که یکا از آن ها بازوبند تابیده شده ای که دوسر آن به شکل سر غزال است و دیگری بازوبند مارپیچ فنری دو حلقه ای را که دو سر آن شبیه سر گربه یا شیر ماده است. النگوها. النگوهای زرین و سیمین از دیگر زینت آلات زنان این دوره ب
وده است، النگوهای تابیده به قطر۶٫۳ سانتی متر، انگوهای ساده با سر اردک و سر غزال، حلقه های مارپیچ با سر بز، النگوهای زرین به شکل سوسمار، النگوهای سیمین که حلقه آن بسیار قطور و ساده و منتهی به دو سر قوچ، النگو با حلقهٔ شیشه ای و دو سر طلای، النگو با حلقه ساده و انحنا در قسمت تحتانی، یا دو سر غزال به دست آمده است. زنان زنگوله هایی به لبهٔ لباس خویش می دوختند که هنگام حرکت آهنگی موزون داشت. انگشترها. انگشترهایی که از این دوره به دست آمده اند و تزیین آن ها، بنا به اظهار گیرشمن، از هنرهای نمادین در معماری الهام گرفته شده است. ار جمله انگشتری که روی آن گاو بالدار با سر انسان نقش شده و مربوط به گنجینهٔ جیهون است یا انگشتری که فرشته بالدار با دمی شبیه نیش عقرب روی آن حک شده است. از دیگر زیورهای باقی مانده دوره هخامنشی، دکمه های مدور منقش به صورت و سر جانوران با نقش جانوران از جمله سر شیر است. سنجاق سینه زرین به شکل جانوران و گلها و همچنین قطعات زرین سوراخ دار و حلقه ای شکل به لبهٔ لباس دوخته می شد از جمله زینت های زیبای پارسیان بوده است که نشانگر ذوق سرشار این قوم بوده است. مدال ها و نشانه های طلا نیز بخش دیگری از زیو
رهای متداول شاهان و بزرگان و اشخاص بلند مرتبه بوده است.
تاریخچه. با آنکه فرم جمله بندی و ساختار ملودیک (فرودها و فرازها) در موسیقی تالش مبین قدمت و اصالت آن است. اما تاریخچهٔ روشن و مشخص برای این موسیقی قید نشده است. بخشی از روایت های محلی که نمادهای اسطوره ای این موسیقی را نمایان می سازند پژوهشگران را به عرصه پژوهشی گسترده سوق می دهند. موسیقی تالش های ایران هم اکنون به صورت زیر تقسیم می شود: تقسیم بندی کلی موسیقی تالش های ایران. دستان ها (آوازها). دستان ها بخش مهم و معرف جنبه عام موسیقی تالش است. دستون همان دستان پارسی است که در فرهنگ ها نغمه ها افسانه و آواز معنا شده است. آواز تالش دستون مبتنی بر فرم دو بیتی است. دستون ها در هر نقطه از دیار تالش رنگ و حس ویژه ای دارند و از نقطه ای به نقطه دیگر فاصله محسوسی میان آن ها احساس می شود. مثلاً دستان شاندرمن و ماسال با دستون تالش دولابی اسالمی و کردگان رودی متفاوت است. سرچشمهٔ این تفاوت های ملودیک را می توان در نحوه زندگی و نگرش معیشتی فرهنگی و تفاوت گویش ها جستجو کرد. هم چنین شرایط متفاوت جغرافیایی که هم جواری و تعامل فرهنگی با سایر اقوام و تیره های قومی را به ارمغان آورده است از جمله مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر این تف
اوت های ملودیک به شمار می آید. ترانه ها (تصنیف ها). به رغم تنوع چشم گیر (از نظر کیفی) ترانه ها در سرتاسر منطقه تالش تعداد ترانه هایی که تاکنون شناخته شده اند محدود است. این ترانه ها از نظر لحن و مضمون در گروه های زیر جای می گیرند. نغمه های حماسی و رزمی. این گروه ترانه ها به داستانه یا روایتی از سرگذشت یک قهرمان (پهلوان نامی) اشاره دارند که نمادهایی از ارزش های مثبت اخلاقی را یادآوری می کنند. از جمله این ترانه ها می توان به گنرون گره و محمودبه اشاره کرد. مثلاً در ترانه محمودبه قهرمان داستان (محمودی) به دلاوری و جوانمردی در منطقه شهرت دارد. روزی گروهی از راهزنان مغول از کوهستان های اطراف کلور به قبیله و خاندان او دستبرد می زنند؛ محمود و برادرش لئدو که برای شکار یا جمع آوری هیزم به جنگل رفته اند از این ماجرا بی خبرند. راهزنان ضمن گسیل داشتن گوسفندان و مال و منال محمود به سوی مقصدشان خواهر محمود را در خانه چوبی اش زندانی می کنند. خواهر محمود نیز نی (له له) خود را برمی دارد و در آن می دمد و با نغمه هایی که طنین آن در کوهستان و جنگل می پیچد محمود را متوجه می سازد که راهزنان به آن ها هجوم آورده اند و از این طریق محم
ود مطلع می گردد و به نبرد با راهزنان می پردازد آنان را متواری می کند و مال و منال خود را بازمی گرداند شرح و کلام این ترانه در بخش آوانگاری ترانه ها آمده است. نغمه های کار. این نغمه ها خود به دو گروه تقسیم می شوند گروه نخست نغمه هایی است که زنان در مزارع می خوانند. معمولاً زنان از این نغمه ها بیشتر استفاده می کنند و نقش این نغمه ها موزون کردن حرکات جمعی کار رفع خستگی و کاهش سختی های کار ایجاد روحیه مناسب کارگران و سعی در مطلوبیت محیط کار است. از نمونه این نغمه ها می توان به ترانه های آمانه لیله کوکو بخونه و کاربشیمون نه نه اشاره کرد. مضامین ترانه ها از توصیف های عاشقانه تا اشاره به نحوه کار و یادآوری زیبایی های طبیعی محیط پیرامون مانند سرسبزی و نشاط جنگل ها و مزارع و صدای پرندگان را در بر می گیرد. گروه دوم نغمه های مربوط به فعالیت های رایج در منازل است. از جمله این فعالیت ها می توان به شیر دوشی نخ ریسی و بافت فراورده های آن بافندگی جوراب سجاده و سایر پوشاک رایج در این مناطق اشاره کرد. در این نغمه ها که معمولاً زنان نقش محوری کارها را به عهده دارند ارتباط مستقیم با طبیعت و محیط پیرامون به حدی شگفت انگیز است که
زنانی که گاوهایشان را برای چرا می برند با نغمه ها و نام هایی که برای هر یک از گاوها انتخاب کرده اند آن ها را صدا می زنند و خواسته هایشان را به آنان ابراز می دارند و هر یک از حیوانات مورد نظر نیز به این خواسته ها جامه عمل می پوشاند خواسته هایی مانند دور نشدن حیوان از محل مورد نظر یا ایستادن در صفی منظم هنگام بازگشت به خانه … نغمه های عارفانه. این نغمه ها به وسیله دراویش پیرو طریقه قادریه و نقشبندیه در اعیاد و مراسم مذهبی و اغلب به شکل گروهی اجرا می شود. قطعاتی چون باباطاهری مولود نامه و زیارت نامه صوفیان در خانقاه اجرا می کنند به این گروه تعلق دارند. نغمه های بزمی. این نغمه ها در مراسم عروسی و شادمانی ها در قالب ترانه هایی مانند هیارهیار، مبارک باو و آمان آمان اجرا می شوند. هوا (پرده). گسترده ترین بخش موسیقی تالش نغمات بدون کلام یا هواها و پرده هاست. این بخش از موسیقی تالش نیز بر حسب مضمون به گروه های مختلفی مانند وصفی رزمی بزمی و تقسیم می شود. نی یا لله رایج ترین سازی است که این بخش از نغمه ها را اجرا می کند در گذشته سرنا نقشی محوری در اجرای این نغمه ها ایفا می کرده اما امروز از نوازندگان این ساز اثری باقی نم
انده است. در برخی از مناطق نیز این نغمه ها را با نی لبک می نوازند. در منطقه تالش هواهای مختلفی شنیده می شود که عناوین برخی از آن ها به این شرح است ریه پرده شتره زنگ یا شتر زنگی پاییزه هوا ورزا جنگ دوشه هوا کیجه پرده و … ویژگی های کلی موسیقی تالش. ویژگیهای ملودیک این آوازها عبارتند از: ویژگی های عمده تصنیف ها عبارتند از: نغمه های بی کلام هوا و پرده نیز ویژگی های زیر را دارند: دستون که شاید همان دستان پارسی باشد در واژه نامه ها نغمه افسانه و آواز معنا شده است بخش مهم و معرف جنبه عام موسیقی تالش است. دستون یا آواز تالشی مبتنی بر فرم دو بیتی است. خوانندگان و مردم علاقه مند به موسیقی به قوم تالش هنگامی که می خواهند دستون اجرا کنند آن را آواز تالشی می نامند. معمولاً از خواننده تقاضا می شود تالشی بخوان و خواننده نیز یکی از فرم ها یا مقام های آوازی مربوط به یکی از مناطق تالش نشین را می خواند بررسی دستون های تالشی از دو منظور حائز اهمیت است نخست از منظر محتوا و مضامین کلام دوم از منظر شیوه اجرا که نسبت به مناطق مختلف تالش نشین متفاوت است. از نظر محتوا و مضمون دستون ها مضامین متنوعی چون مضامین ملی مذهبی رزمی بزمی عاشقا
نه در توصیف طبیعت و شرح زندگی روزانه دلتنگی های شخصی و دارند که در ذیل به چند نمونه از آن ها اشاره می شود. عنصر مذهب یکی از ارکان فرهنگی و تعیین کننده روایت های موسیقی تالش است که باعث شده هر یک از مناطق تالش نشین بر اساس میزان این گرایش های مذهبی از دستون هایی با مضامین و ملودی های مختلف استفاده نمایند. چنان که در منطقه سالم که نسبت به مناطق دیگر رنگ و بوی مذهبی اجرا می شود. گرایش های صوفیانه و خانقاهی در این مناطق نیز چنین تأثیراتی را دو چندان افزوده است که پیش از این دربارهٔ آن نگاشته شد. در ذیل به دو نمونه از دستون ها با مضمون مذهبی اشاره شده است. رگه های اندیشه مذهبی در دستون ها رویکردهای متفاوتی از خود به جا گذاشته اند چنان که در دستون زیر به مدح پیامبر و دستاوردش که دین اسلام بوده پرداخته شده است. ساز. از سازهای رایج در موسیقی تالشی
گل آفتاب گردان گیاهی است که مسیر حرکت خورشید را از زمان طلوع تا غروب جهت استفاده از نور آن در آسمان دنبال می کند. با توجه به پیشرفتهای تکنولوژی برترین و کارآمدترین تکنولوژی های دنیا تکنولوژیهایی هستند که از طبیعت و قوانین جاری در آن الهام گرفته اند.آفتاب گردان، یک خانهٔ سازگار با محیط زیست است که توسط رولف دیش (rolf disch) معمار آلمانی در پی جلوگیری از احداث یک نیروگاه اتمی، طراحی شده است. از دیگر پروژه های قابل توجه این معمار می توان به طراحی کشتی خورشیدی اشاره کرد که تأثیر به سزایی در صرفه جویی انرژی دارد . از این نوع بنا سه نمونه در آلمان با کاربریهای متفاوتی ساخته شده است. اولین نسخه آزمایشی در سال ۱۹۹۴ به عنوان خانه معمار درفرایبورگ ساخته شد. در حالی که دو نمونه بعدی یکی به عنوان ساختمان نمایشگاه برای یک شرکت در آفنبورگ و نمونه دوم به عنوان آزمایشگاه یک دندانپزشکی در بایرن مورد استفاده قرار گرفت. این خانه از انرژی خورشیدی حداکثر بهره را می برد، زیرا مانند گل آفتابگردان مسیر حرکت خورشید در آسمان را تعقیب کرده و از آن انرژی دریافت می کند. همچنین چرخش این بنا باعث شده است تا فضاهای داخلی خانه به طور کامل نو
ر آفتاب رادر یافت کنند و مقداری از نور دریافتی را به انرژی الکتریکی و مقداری از آن را در مصالح اتاقها و دیگر فضاها ذخیره کند. چندین گیرنده برای دریافت انرژی در ساختمان تعبیه شده است. ازجمله این گیرنده ها: دو محور پانل ردیابی خورشیدی فتوولتائیک به مساحت ۶۰۳ فوت مربع، یک مبدل زمین گرمایی، نرده های خورشیدی بالکن که برای تأمین حرارت و تولید آب گرم مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین این بنا طوری طراحی شده است که هیچ دی اکسید کربنی تولید نمی کند. استفاده از این نوآوری و همچنین استفاده از عایق مناسب باعث شده این ساختمان چهار تا شش برابر بیشتر از انرژی مصرفی خود انرژی تولید کند. این ساختمان همچنین به یک سیستم تصفیه آب خاکستری و یک سیستم زباله سوز مجهز شده است. همزمان با ساخت گل آفتابگردان فرایبرگ، رولف گل آفتابگردان دیگری را به عنوان نمایشگاه در افنبرگ طراحی کرد، و به دنبال آن گل آفتابگردان سوم با کارکرد یک لابراتوار فنی طراحی و ساخته شد. طراحی منحصر به فرد رولف با تغییر عملکرد یک خوابگاه خصوصی به آزمایشگاه و در عین حال حفظ تعادل انرژی این ساختمان ها را متمایز کرد. علاوه بر طراحی گل آفتابگردان اولیه نسخه های بیشتری از
پروژه را در برنامه خود داشت. به عنوان مثال یکی از این پروژه ها یک Rolf disch هتل چرخشی بود که هر مهمان می توانست یک دید ۳۶۰ درجه به اطراف داشته باشد. همچنین وی یک غرفه برای EXPO سال ۲۰۱۰ طراحی کرد. انرژی مثبت :PLUS ENERGY. PlusEnergy یا انرژی مثبت یک مفهوم جدید بود که توسط رولف ابداع شد، که نشان می دهد انرژی تولید شده بیش از انرژی مصرفی است. او با تکمیل محل اقامت خصوصی خود (گل آفتابگردان) در سال ۱۹۹۴ اولین خانه انرژی مثبت را به جهان معرفی کرد. منطق مطلق رولف باعث طراحی خانه ای شد که انرژی تولیدی آن بیش از مصرف خودش بود. هدف بعدی او فضاهای مسکونی، تجاری و خرده فروشیها بود. PlusEnergy یا انرژی مثبت یک مفهوم ساده است که در طراحی فنی تحقق می یابد و یک ضرورت اساسی زیست محیطی است. رولف ادعا می کند که ساختمان غیرفعال کافی نیست، چرا که هنوز دی اکسید کربن به اتمسفر منتشر می کند. این بنا به طوری برنامه ریزی و زمانبندی شده است تا انرژی تابشی خورشید را تبدیل به انرژی جنبشی کرده و از این طریق با تعقیب حرکت خورشید انرژی بیشتری از آن دریافت کند. این خانه پس از دریافت انرژی مورد نیاز خود مازاد انرژی تولید شده را به شبکه برق
سراسری انتقال می دهد. استفاده از آب و مدیریت زباله های طبیعی. به منظور استفاده کامل از تمام انرژیهای در دسترس، یک سیتم جمع آوری آب باران نیز در این خانه در نظر گرفته شده است همچنین یک مدار آّب خاکستری (برای شستشو) در ساختمان تعبیه شده است. در این ساختمان از سیستم کمپوست کننده فاضلاب نیز استفاده می شود. راحتی سکونت. یکی از جاذبه های اصلی این خانه، جدا از نیازهای پایین انرژی آن، مشاهده چرخش آن است. این ساختمان با توجه به حرکت خورشید می چرخد و نمایش این چرخش دیدنی است. این ویژگی سبب شده است تا فضاهای داخلی خانه از نور و انرژی بیشتری بهره ببرند. عرشه سقف شامل یک خورشید، عرشه تماشا و باغچه است. پانل های خورشیدی که در سقف قرار دارد علاوه بر تولید انرژی، محافظ آفتاب و باران در روی پشت بام است. همه طبقه ها از طریق پله مارپیچ که هسته مرکزی سازه بنا نیز می باشد به یکدیگر راه دارند که این خود باعث کاهش سطح راهروها شده است.
تیلور شیلینگ (زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۴)؛ بازیگر آمریکایی است. او اولین بار به صورت حرفه ای در سال ۲۰۰۷، نقشی مکمل در فیلم ماده تاریک را بازی کرد. در سال ۲۰۰۹ به ایفای نقش در مجموعهٔ درام پزشکی بخشش که از شبکهٔ ان بی سی پخش می شد، پرداخت و در سال ۲۰۱۱ بازی در فیلم سینمایی را تجربه کرد. تایلور شیلینگ بخاطر بازی در فیلم خوش شانس در سال ۲۰۱۲ که در این فیلم نقش مقابل زک افران را ایفا می کرد، نامزد دریافت دو جایزه از جشنوارهٔ جوایز برگزیده نوجوانان شد و در همین سال در فیلم آرگو نیز ایفای نقش کرد. همچنین در سال ۲۰۱۳ فیلم سینمایی بمان و مجموعهٔ تلویزیونی نارنجی مد جدید است که از شبکهٔ Netflix پخش می شود را بازی کرد. این مجموعه، اقتباسی از زندگی نامهٔ پایپر چپمن است که در هفت فصل ساخته شد. او همچنین در فیلم تیتان و فیل بازی کرده است. پیوند به بیرون. اینستاگرام؛ https://instagram.com/tayjschilling?igshid=ta4of7fqyf1l
بعد از نقطه دومین عنصر بصری و تجسمی خط است که به صورت فراوان و متنوع در طبیعت موجود است و معمولاً بینندگان از آن غافلند. در هنر نیز مهم ترین عنصر و شکل دهنده موضوعات هنری است و می توان گفت که مهم ترین عنصر شکل دهندهٔ موضوعات هنری است. تعریف خط از نظر ریاضی عبارت است از حرکت و امتداد نقطه در سطح یا در فضا. خط از برخورد دو صفحه یا از برخورد دو سطح به وجود می آید. خط یک عنصر تصویری که فقط دارای واقعیت طولی است و فاقد عرض و عمق است. ما انواع خط را آنقدر متنوع می بینیم که در واقع هیچ نمونه ای بدون ارتباط با آن نمی تواند موقعیت خود را به نمایش بگذارد. هر شی ء که لمس می کنیم بهترین نمایش نشان دادن خط است. به همان اندازه که قوهٔ لامسه انسان سختی و نرمی را تشخیص می دهد، قوهٔ بینایی نیز نسبت به تأثیر روانی خطوط ارزش های هنری آن حساسیت بخرج می دهد. خاصیت روانی و بصری خط بستگی به انواع خط دارد، و هر نوع خط نیز بیان تصویری خاص خود را دارد. مثلاً خطوط افقی معرف تعادل، آرامش، سکون است و در مقابل خطوط مورب دارای جلوهٔ ناپایداری بوده، با حرکت و هیجان آور است. آثاری که با خطوط منحنی به وجود آمده با نرمی و لغزندگی خود، نشانگر ن
رمی و لطافت است. خطوط مواج، مارپیچ، زاویه دار، کج، دندانه دار نیز هر کدام بیان بصری و حس های گوناگونی را منتقل می کنند. مفهوم خط. خط موجودیست فرضی که از جابجایی نقطهٔ فرضی در اثر کنش بیرونی یا درونی به وجود می آید یا به عبارت دیگر خط از بینهایت نقطه های نزدیک بهم یا بهم چسبیده در یک ردیف یا یک سو به وجود می آید. در هر صورت نقطه پس از جابجایی برای اینکه در محل دیگری متوقف شود زمانی را در بر می گیرد بنابراین خط نمودار ان زمان می شود و می توان آن را این گونه بیان کرد که خط نمودار زمان در یک اثر هنری است. انواع خط. برای پی بردن به خصوصیات خط باید اشکال مختلف و کیفیات آن را مورد بررسی قرار داد. به طور کلی خطوط از لحاظ شکل به سه دستهٔ عمدهٔ خطوط راست خطوط شکسته خطوط منحنی تقسیم می شوند. خطوط بیانی و ساختاری. خط یکی از عناصر اصلی بصری در طراحیست که در دست هنرمندان مختلف متناسب با عواطف و احساسات و چگونگی ذهن و اندیشهٔ آن ها معانی ویژه یافته و بیان می شود. چگونگی احوال هنرمند در زمان خلق یک اثر هنری تأثیر فراوانی در نحوهٔ بیان خط دارد. اکسپرشن یا بیان حالت به معنی تظاهرات بیرونی شخصیت و رفتارهای فردی انسان است. خطوط
بیانگر می توانند بیان کنندهٔ احساسات انی هنرمند یا بیان کنندهٔ ذهنیات او باشند. خطوط ساختمانی یا کنستراکتیو. خطوط ساختمانی از لحاظ بصری بیان کنندهٔ انضباطی منطقی و ساختمانی هستند و بر خلاف خطوط اکسپرسیو بیشتر منطقی و تابع نظم و قاعدهٔ ویژه ای هستند که قبلاً توسط هنرمند پیش بینی و انتخاب شده است و در حقیقت نوع تفکر و اندیشهٔ او در قالب خطهای منظم و حساب شده ارائه می گردد. خط در کادرهای محدود و مشخص. فضای درونی یک کادر زمانی معنا پیدا می کند که چیزی در درون کادر انرژی بصری ان را فعال کند. این چیز می تواند یک خط یا عنصر دیگری باشد بدین صورت با قرار دادن انواع خطوط در کادرهای مشخص می توان این عنصر بصری را سازماندهی کرد و روابط آن ها را در ترکیبی مناسب برای نمایش موضوعی خاص شکل داد. ترکیب خط و نقطه. خط کنش جاندار ذاتی است که توسط حرکت خلق می شود. دو عنصر نقطه و خط با ترکیب و آمیختگی شان زبان خاص خود را می سازند که با هیچ کلمه ای حاصل نمی شود. نقطه و خط بر صفحه واسیلی کاندینسکی خط و نقطه در ترکیب با هم ممکن است حالت تعادل یا بی تعادلی را تشکیل دهند. مثلاً اگر نقطه در پای خطی عمودی واقع شود در استحکام و ایستائی ان ش
ریک شده و تعادل بسیاری را باعث می شود. بر عکس اگر همین نقطه بطرف بالا حرکت کند یک بی تعادلی را القا می کند.
آئورت یا بزرگ سرخرگ سرخرگ اصلی خون رساننده به بدن است. از این شریان، شریان های متعددی منشعب می شوند که خون را به سراسر بدن می رسانند. آئورت سه لایه داخلی، میانی و خارجی دارد که از کلاژن، الاستین و عضلات صاف ساخته شده اند. آئورت شکمی (به انگلیسی: Abdominal aorta) بزرگترین قسمت از رگ آئورت و در ناحیهٔ شکمی بدن (از دهانهٔ دیافراگم تا کمر) (به انگلیسی: abdominal cavity) قرار دارد. به عنوان بخشی از آئورت، آئورت شکمی در اصل ادامهٔ بزرگ سرخرگ پایین رو یا آئورت نزولی، (به انگلیسی: descending aorta) است که در ناحیهٔ قفسه سینه قرار دارد. آنوریسم و دایسکشن آئورت شکمی. در جریان پارگی یا دایسکشن آئورت، لایه داخلی آئورت که در بافت شناسی به آن «انتیما» گفته می شود ایجاد می شود. متعاقب این پارگی خون از محل پارگی و بین دو لایه داخلی و میانی تجمع پیدا می کند و رفته رفته گسترش پیدا می کند. به این ترتیب خون وقتی وارد شریان آئورت می شود وارد دو مسیر می شود، یکی شریان اصلی آئورت و دیگری کانالی که بین دو لایه داخلی و میانی آئورت تشکیل شده است. گاهی بیشتر از نصف خون وارد شده به آئورت وارد این مجرای ثانویه می شود. به این ترتیب جریان
خون اعضایی که از آئورت مشروب می شوند، کاهش پیدا می کند. شایع ترین محل پارگی در چند سانتیمتر ابتدایی آئورت است، یعنی همان محلی که فشار جریان خون در حد بیشینه خود است و آئورت به سمت بالا حرکت می کند. در واقع در ۹۰ درصد موارد دیسکشن آئورت، در ۱۰ سانتیمتر ابتدایی این شریان اتفاق می افتد. از لحاظ تاریخی نخستین بار رومیان باستان در دو قرن قبل از میلاد مسیح متوجه این بیماری شدند. آنوریسم آئورت شکمی از لحاظ کالبدشناسی نخستین بار در کتابی با عنوان فابریکا (به انگلیسی: Fabrica) در سال ۱۵۴۳، توصیف شده است. آنوریسم آئورت شکمی، زمانی گفته می شود که قطر آئورت شکمی بیش از ۳ سانتیمتر گردد. آئورت در قسمت زیر کلیه و سرخرگ های ایلیاک شایع ترین محل ابتلا به بیماری انسدادی آترواسکلروز و آنوریسم آئورت شکمی در بیماران است. بازسازی آئورت شکمی، عمر بیماران را طولانی می کند. عمل جراحی آنوریسم های آئورت شکمی بدون بیهوشی عمومی. در بیماری آنوریسم های آئورت شکمی قسمت هایی از دیواره های رگ که مانند یک کیسه گشاد شده و خطر پارگی در آنوریسم ها تهدیدکننده جان بیمار است، با روش داخل عروقی و از طریق شریان های رانی، رگ پارچه ای از طریق داخل رگ، و
ارد حفره آنوریسم شده و گشادی آن را مرتفع می کند. مدت معمول انجام این عمل حدود ۳ ساعت است.
آزمون شخصیت شناسی مایرز-بریگز (کوته نوشت به صورت «ام بی تی آی» و «MBTI»)، یک پرسش نامه روان سنجی شخصی است که ترجیحات متنوع روانشناختی فرد، در فهم دنیا و چگونگی تصمیم گیری را اندازه گیری می کند. اگر چه پدیدآورندگان این پرسشنامه ادعا می کنند که ایدهٔ مرکزی خود را از روی تئوری های تیپ شخصیتی کارل گوستاو یونگ استنتاج کردنند؛ ولی بسیاری از متخصصان این عرصه و همچنین شاگردان یونگ همچون جوزف هندرسون معتقدند که کاترین بریگز و دخترش از فهم تئوری یونگ بازمانده اند. گسترش دهندگان اول روش شناخت شخصیت، کاترین کوک بریگز و دخترش، ایزابل بریگز مایرز بودند که کارهای یونگ را به طور گسترده مطالعه کردند و این آزمون را طراحی کردند. آن ها این آزمون را ابتدا در طی جنگ جهانی دوم بدین منظور طراحی کردند تا بتوانند مناسب ترین شغل را برای زنانی که در صنعت نظامی کار می کردند پیدا کنند. سؤال های ابتدایی گسترش یافتند تا اینکه در سال ۱۹۶۲ با عنوان آزمون شخصیت مایرز-بریگز منتشر شدند. اغلب پژوهش های تأیید کننده آزمون شخصیت مایرز–بریگز توسط مرکز مطالعات روان شناسی که توسط بنیاد مایرز-بریگز اداره می شود، انجام شده و در مجله متعلق به همین مرکز با