Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
با اینکه تاریخ آمریکا به زحمت از ۴۰۰ سال گذران کرده و هنوز در زمره جوان ترین کشورهای جهان محسوب می گردد، اما در همین مدت کوتاه زنان در تاریخ ایالات متحده آمریکا دارای جایگاه ویژه و درخشانی شده اند. در زمره شخصیتهای مهم زنان در تاریخ آمریکا، اغلب از زنان رئیس جمهور (همانند میشل اوباما و هیلاری کلینتون وجیل بایدن وایولنور روزولت غیره) بسیار نام برده می شود. اما زنان به نوبه خود نیز دارای سابقه پربار و فراوانی در تاریخ آمریکا هستند. طبق اسناد موجود، نخستین زن اروپایی تبار که در آمریکا زاده شد ویرجینیا دیر (Virginia Dare) نام داشت که در ۱۵۸۷ متولد گردید. در این مقاله، برخی دیگر از اولین های زنان آمریکا نیز ذکر گردیده است. در ادبیات و هنر. در هنرهای زیبا، هنریتا جانستون (Henrietta Johnston) متولد ۱۶۷۴ از شهر چارلستون نخستین نقاش حرفه ای در تاریخ آمریکا شناخته شده است. در سال ۱۷۹۲ سوزان ویلاند (Suzanne Vaillande) در نخستین نمایش باله بنام The Bird Catcher ظاهر شد. همو نخستین کوریوگراف زن در تاریخ آمریکا شد؛ ولی نخستین زن شاعر در تاریخ آمریکا نیز ان بردستریت است که اشعار خود را در کتابی بنام The Tenth Muse Lately Sp
rung Up in America در سال ۱۶۵۰ به چاپ رسانید. در فیلم سازی، نخستین کارگردان زن در تاریخ آمریکا آلیس بلاشه (Alice Guy Blaché) است که در سال ۱۸۹۶ فیلم The Cabbage Fairy را ساخت. نخستین سمفونی ارکستر ساخت یک زن در آمریکا (و شاید در جهان) متعلق به ایمی بیچ (Amy Marcy Cheney Beach) معروف به H.H.A. Beach از نیوهمپشر است. او در سال ۱۸۹۷ سمفونی Gaelic Symphony را نوشت. لیکن در سال ۱۹۱۴ بود که برای اولین بار یک ارکستر توسط یک زن رهبری شد. نام او ماری داونپورت انگبرگ (Mary Davenport Engberg) است و اهل ایالت واشینگتن بود. در صنعت و فناوری. ماری کیز (Mary Kies) در تاریخ زنان آمریکا نخستین اختراع را در ۵ ماه مه سال ۱۸۰۹ (برای یک روش نوین در بافندگی) به ثبت رسانید. در سال ۱۸۸۵ سارا ای. گود (Sarah E. Goode) به عنوان یک زن سیاهپوست، برای اولین بار نیز اختراعی (تخت کشویی) را رسماً در اداره ثبت اختراعات آمریکا به ثبت رسانید. او در شیکاگو صاحب یک فروشگاه مبلمان فروشی بود. نخستین ناشر زن در تاریخ آمریکا کاترین گودارد (Katherine Goddard) نام داشت که در سال ۱۷۷۵ خبرنامه Providence Gazette را چاپ می کرد. چاپخانه او در سال ۱۷۷۷ در م
نتشر ساختن اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا نقش مهمی را ایفا کرد. او سپس در ۱۷۸۹ در شهر بالتیمور نخستین کتابفروشی (با صاحب زن) را در آمریکا تأسیس کرد. در همین زمان، یعنی در سال ۱۷۶۷، چاپخانه رسمی مستعمره مریلند متعلق به یک زن بنام آن کاترین هوف گرین (Anne Catherine Hoof Green) بود. در علم و دانش. الیزابت بلکول، از بزرگان جنبش زنان آمریکا است. او نخستین زن در آمریکاست که دارای مدرک پزشکی از یک دانشگاه است. او پس از دکترای خود در ۱۸۴۹، نخستین دانشکده پرستاری در آمریکا را در ۱۸۵۷ تأسیس کرد. هفت سال بعد در سال ۱۸۶۴، ربکا لی کرامپلر (Rebecca Lee Crumpler) نخستین زن سیاهپوست گردید که دکترای طب دریافت کرد؛ و دو سال بعد، یعنی در ۱۸۶۶ لوسی هابز (Lucy Hobbs) نخستین دندانپزشک زن آمریکا گردید. او دکترای خود را از Ohio College of Dental Surgery دریافت کرد. ماریا میچل نیز نه تنها نخستین عضو زن آکادمی علوم و هنر آمریکا گردید، بلکه به عنوان نخستین استاد دانشگاه زن در رشته نجوم، در کالج واسر نیز منصوب شد. الن سوالو ریچاردز، نخستین زن فارغ التحصیل از ام آی تی است. او در سال ۱۸۷۳ در رشته شیمی تحصیلات عالیه خود را به پایان رس
انید و نخستین شیمیدان حرفه ای زن در تاریخ آمریکا گردید. نخستین زنی که موفق به کسب دکترای ریاضیات در آمریکا شد وینیفرد ادگرتون (Winifred Edgerton) نام داشت که در سال ۱۸۸۵ دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. نخستین فرمانده زن ایستگاه فضایی بین المللی یک آمریکاییست بنام پگی ویتسون. سالی راید (Sally Ride)، نخستین زن فضانورد آمریکایی در تاریخ است. سیاست و قانون. ویکتوریا وودهال نخستین زنی است که برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۸۷۲ نامنویسی کرد. در سال های ۱۸۸۴ و ۱۸۸۸ نیز بلوا ان لاکوود (Belva Ann Lockwood) کاندیدای ریاست جمهوری گردید. همچنین ژانت رنکین (Jeannette Rankin) در ۱۹۱۷ نخستین زن آمریکایی است که به عنوان نماینده یک ایالت (ایالت مونتانا) پای به کنگره ایالات متحده آمریکا گذاشت. نخستین فرماندار یک ایالت در آمریکا نلی راس (Nellie Tayloe Ross) بود که در سال ۱۹۲۴ در وایومینگ به قدرت رسید. یک سال بعد مریم فرگوسن (Miriam A. Ferguson) فرماندار تگزاس شد. نخستین شهردار زن در آمریکا سوزانا سالتر بود (Susanna M. Salter) که در سال ۱۸۸۷ شهردار یکی از شهرهای ایالت کانزاس گردید. نخستین سناتور زن در کنگره
آمریکا ربکا لاتیمر فلتون (Rebecca Latimer Felton) از ایالت جرجیا و سال ۱۹۲۲ بود. اما او موقتاً این پست را داشت؛ لذا اولین سناتور منتخب در سنای آمریکا را باید هتی کاراوی (Hattie Caraway) از ایالت آرکنسا دانست که از ۱۹۳۱ بمدت ۱۴ سال در این مقام خدمت کرد. در حیطه وکالت و دادگستری، نخستین وکلای رسمی زن آمریکا از آن دو زن بنام های آرابلا منسفیلد (Arabella Mansfield) از آیووا و آدا کپلی (Ada H. Kepley) از ایلینوی می باشد که در سال ۱۸۶۹ کار خود را جداگانه آغاز کردند. در این بین، نانسی پلوسی نخستین زن در تاریخ آمریکاست که به مقام رئیس مجلس نمایندگان آمریکا دست یافت. هیلاری کلینتون، مادلین آلبرایت، و کاندالیزا رایسوسوزان رایس از دیگر نامداران تاریخ زنان در سیاست آمریکا هستند. در کابینه وزیران باراک اوباما نیز، هیلدا سولیس، کاتلین سیبیلیوس، و جنت ناپالیتانو را نیز می توان نام برد. همچنین کامالا هریس به عنوان اولین زن معاون رئیس جمهور و جنت یلن به عنوان اولین زن در مقام وزیر خزانه داری ایالات متحده آمریکا و دب هالند به عنوان اولین زن در مقام وزیر کشور تاریخ آمریکا نام برد. مشاهیر دیگر. لتی وایتهد اوانز (Lettie Pate Whi
tehead Evans) نخستین زن در تاریخ آمریکاست که رئیس یک شرکت بزرگ آمریکایی شد. او در ۱۹۳۴ به ریاست board of directors شرکت کوکاکولا رسید. در ۲۳ اکتبر ۱۹۳۴ ژانت پیکارد (Jeannette Piccard) برای اولین بار با یک بالن به ارتفاع ۵۷٬۵۷۹ پا رسید و نخستین زنی است که وارد استراتسفر گردید. فرانچسکا کابرینی (Francesca S. Cabrini) متولد ۱۸۵۰ نخستین زن آمریکایی است که (در ۱۹۴۶) توسط کلیسای کاتولیک (و توسط پیوس دوازدهم) یک قدیسه (saint) شناخته گردید. نخستین رئیس زن نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا زنی است بنام شیلا ویدنال (Sheila Widnall) که در ۱۹۹۳ توسط بیل کلینتون منصوب شد. آن دانوودی نیز نخستین ژنرال ۴-ستاره ارتش آمریکاست.
لوآر طولانی ترین رود فرانسه است. که طول آن بالغ بر و به مساحتی حدود آب می رساند که یک پنجم کل مساحت فرانسه است. این رود ۱۷۰مین رود بزرگ دنیاست.
پِلِنوم هجدهم کمیته مرکزی حزب توده ایران اولین پلنوم (نشست همگانی) رهبری حزب توده ایران بعد از سرکوب و کشتار سنگین رهبری حزب در سال های ۱۳۶۱–۶۲ در جمهوری اسلامی بود، پلنوم در (براتیسلاوا) در جمهوری دمکراتیک چکسلواکی برگزار شد. در پلنوم هجدهم حزب در آذر ماه ۱۳۶۲، علی خاوری بعنوان دبیر اول حزب انتخاب شد. وظیفه تاریخی پلنوم هجدهم، بازسازی رهبری حزب توده ایران بود که با موفقیت، ترکیب جدیدی برای رهبری حزب انتخاب شد. در پلنوم هجدهم، نسل اولیه رهبری حزب توده ایران – دکتر رضا رادمنش، ایرج اسکندری، اردشیر آوانسیان، اکبر شاندرمنی، علی امیرخیزی و داوود نوروزی، در کنار اعضای باقی مانده کمیته مرکزی حزب شرکت کردند. در پلنوم هیئت سیاسی محدود جدیدی معرفی شد. ترکیب اعضای هیئت سیاسی عبارت از: علی خاوری (دبیر اول کمیته مرکزی)، حمید صفری (دبیر دوم کمیته مرکزی)، لاهرودی، نوروزی و فروغیان بود. کمیته مرکزی هم همان طور که بود باقی ماند و هیچ کس نه حذف شد و نه اضافه و از مشاوران هم کسی به ترکیب اصلی کمیته مرکزی اضافه نشد. بدین ترتیب رهبری حزب توده ایران بازسازی شد و در کنفرانس ملی حزب توده ایران در سال ۱۳۶۴، دفتر سیاسی جدیدی مرکب از
ده نفر از اعضای حزب انتخاب شد.
این فهرست بزرگترین کشورهای تولیدکننده محصولات کشاورزی است. تولید و مصرف محصولات کشاورزی، بر پایه معیارهای توزیع آب و هوای جغرافیایی، پوشش گیاهی، و اقتصاد یک کشور است که برای تولید محصولات مهم تلقی می شود. محصولات کشاورزی را می توان به طور گسترده به مواد غذایی، الیاف، سوخت و مواد خام گروه بندی کرد. محصولات غذایی. غلات. آمار سال 2020 "Food Agriculture Organization(FAO)" تره بار. آمار سال ۲۰۱۵-۲۰۱۶ لبنیات. از سال ۲۰۱۳، نوشیدنی. در سال ۲۰۱۳، گوشت. تا سال ۲۰۱۴، آجیل ها. تا سال ۲۰۱۳، ادویه. تا سال ۲۰۲۰، دیگر. تا سال ۲۰۱۳، محصولات غیر خوراکی. الیاف. تا سال ۲۰۱۳،
کاستریس، با جمعیت ۱۰،۶۳۴، پایتخت سنت لوسیا—کشوری در دریای کارائیب— است. ناحیه ای به همین نام در سنت لوسیا ۶۱،۳۴۱ در ۲۰۰۱-۰۵-۲۲، و مساحتی بالغ بر را فرا می گیرد.
والونی (, ، هلندی: ) ناحیه جنوبی بلژیک است که اکثر مردم آن به زبان فرانسوی سخن می گویند. مساحت این منطقه ۵۵٪ کل مساحت بلژیک و جمعیت این منطقه ۳۳٪ از جمعیت کل بلژیک است. گروه فرانسوی بلژیک عهده دار اداره این ناحیه بلژیک است. پایتخت والونیا نمور و بزرگترین شهر آن لیئژ است اگرچه پرجمعیت ترین شهر والونیا شرلروآ است. مرزهای والونیا در شمال، فلاندرز و هلند، از جنوب و غرب فرانسه و آلمان و لوکزامبورگ در شرق هستند.
سرنخ های آبی یک برنامهٔ تلویزیونی کودک است که به مدت ۳۰ دقیقه از شبکهٔ نیکلودئون (Nickelodeon) پخش می شد. نمایش این سریال در ۸ سپتامبر ۱۹۹۶ به روی آنتن رفت و در سال ۲۰۰۲ سری جدید آن ساخته شد هرچند که تولید قسمت جدید آن نیز در سال ۲۰۰۶ متوقف شد. این برنامه در اوایل دهه ۱۳۸۰ از شبکه دو سیما پخش شد. آبی نام سگی دختر است که در این انیمیشن حضور دارد، او در هر قسمت از این سریال برای یافتن پاسخ معماها سرنخ هایی از خود به جا می گذارد که مجری برنامه (استیو) و با کمک چند دوست کارتونی دیگر باید کشف شده و در کنار هم قرار داده شوند. طی این مراحل، بچه ها فکر، تمرین می کنند و یادمی گیرند تا درست نتیجه گیری کنند.
گیوه بافی یا گیوه دوزی از قدیمی ترین صنایع دستی سرزمین ایران است و طبق سندهای تاریخی به دست آمده پیشینهٔ این صنعت به حدود ۱۰۰۰ سال پیش باز می گردد. پیشینه. گیوه یکی از قدیمی ترین صنایع دستی ایران است. البلخی تاریخ نویس، در سال ۱۱۰۵ میلادی می گوید که غندیجان (جمیلهٔ امروز) در فارس در صنعت گیوه بافی مشهور بوده است. در سال ۱۳۴۰ میلادی نیز مستوفی جغرافی نگار، پس از بازدید از آن منطقه می نویسد که پیشهٔ گیوه بافی در آنجا در اوج تکامل بوده است. پای افزار گیوه، با توجه به آب و هوای معتدل ایران خنک، سبک و قابل شستشو طراحی شده است و به دلیل داشتن تمامی این ویژگی ها در میان روستاییان و کشاورزان، از گذشته تا امروز مورد استفاده قرار گرفته است. روش ساخت. مراحل ساخت و تولید گیوه در ۴ مرحلهٔ چرم سازی، رویه بافی، تخت کشی و گیوه دوزی خلاصه می شود. چرم سازی. ابتدا پوست گاو را که از بدنش جدا شده و کاملاً تمیز شده است، به درون حوض آبی می اندازند و به مدت یک هفته نگه می دارند تا خیس بخورد؛ سپس آن را وارد حوض دیگری از محلول آب و آهک می اندازند و هر ۳ - ۴ روز پوست را زیر و رو می کنند تا محلول به همه جای آن برسد. پس از گذشت یک ماه که
پوست در آب و آهک ماند آن را خارج می کنند و ۲ روز در محلول آب، زاج و نمک نگه می دارند؛ پس از آنکه خشک شد آن را با پیه و چربی های داغ شده چرب می کنند و ۲ تا ۳ روز نیز در برابر نور آفتاب قرار می دهند تا چربی لازم جذب آن شود. از این چرم برای کمری، نقاب و پاشنهٔ گیوه و... استفاده می شود. یادآوری می شود که گیوه بافان پیش از استفاده از چرم، آن را برای ۲ ساعت می خیسانند و پس از آن، بکار می گیرند. رویه بافی. برای رویه بافی اول باید ته اندازی کرد. تعداد دانه های ته اندازی به طور تجربی با مساوی قرار دادن اندازهٔ پهنای دورتادور ۲ انگشت اشاره و وسط در کنار هم با مقدار دانهٔ بافته شده بوده است. همین طور که به رج بعدی می رسد؛ ابتدا ۳ دانه در رج اول بعد ۴ دانه در رج دوم و همین طور رو به بالا اضافه می شود تا اینکه به رج ۶۰ برسیم اکنون بافت سینهٔ رویه تمام شده است و حال باید پاشنه را بافت که خود ۹ رج است این ۹ رج وقتی کامل شود آخرین رج آن رجی هم تراز است و در یک خط صاف خواهد بود. از اینجا است که بافت ۹ رج برای دور ساق پا شروع می شود. پس از تمام شدن این رج ها روی رج یکی مانده به آخر یک رج را زنجیره بافی می کنند. نخ مورد استفاد
هٔ رویه بافان نخ پنبه ای سه لا است و سوزن آن ها بلند و باریک است. یک جفت رویه را می توان در ۲ روز بافت. رویه بافی درایران حرفهٔ زنان بوده است. تخت کشی. درحال حاضر در رشتهٔ گیوه بافی ۲ نوع تخت استفاده می شود؛ تخت لاستیکی (امروزه به دلیل حوصله و زمان زیادی که تخت پارچه ای نیاز دارد و قیمت بالای آن از تخت لاستیکی که بیشتر لاستیک چرخ های ماشین است استفاده می شود.) و دیگری تخت پارچه ای که نوع اصیل و کهن در تخت کشی گیوه است و برتری های خاص خود را دارد. تخت گیوه را از پارچه های کتانی محکم، کرباس یا پارچه های کهنه می سازند به این ترتیب که ابتدا آن ها را به شکل نوار نوار می برند. طول این نوارها به پهنای تخت مورد نظر بستگی دارد این نوارها را مرتب پشت سر هم قرار داده و با درفش وسط آن ها را سوراخ می کنند و دوال چرمی را از آن رد می کنند. با این کار این نوارها بهم دوخته می شوند و پاشنهٔ جلو و عقب که هر دو چرمی بوده و البته عقبی از جلویی پهنتر می باشد (پاش لنجه) هم به کف تخت پیوند می خورد. درفش ها را داخل خاکستر می گذارند تا داغ شوند و بتوانند راحت از میان نوارها عبور کنند کار دوال رد کردن را چندین بار انجام می دهند تا پیون
دها به خوبی صورت گیرد. وقتی کار دوال رد کردن تمام شد با نمد خیس تخت را نم دار می کنند و با شفره روی تخت می کشند تا سطح تخت هم تراز شود و ریش ریش های حاصل از جدا شدن تار و پود پارچه ریخته شود و اطراف آن مرتب گردد. سپس با نخ و سوزن اطراف تخت را به روش کج بافی می دوزند تا هیچ نخی بیرون نزند یا به اصطلاح در نرود و نوارها شکافته نشود. اکنون با مشته روی تخت می کوبند و مرتب با نمد خیس تخت را نمدار می کنند و شفره می کشند. آنگاه مخلوطی از کتیرا و رنگ جوهری سرمه ای را آماده می کنند و روی تخت می ریزند و با شفره آن را روی سراسر تخت پخش می کنند تا به صورت یکدست و صاف به همه جای تخت برسد و در آن نفوذ کند. پس از این کار تخت آمادهٔ عرضه به گیوهٔ باف می باشد. تمامی این مراحل تا آماده شدن تخت نزدیک به ۲ روز زمان می برد. گیوه دوزی. برای شروع گیوه دوزی اول باید کمری و دوری (بانه، چرم) را دوخت؛ دوری تسمه ای چرمی است که دورتادور تخت قرار می گیرد. برای دوختن کمری و دوری ابتدا با درفش سوراخی در دوری و تخت ایجاد می کنند و سپس با نخ و سوزن آن ها را می دوزند. پس از آن یک تکه چرم را که سه گوش بریده اند برای قسمت پشت پاشنهٔ پا به انتهای
تخت می دوزند. گاهی برای زیبایی از چرم های رنگی روی آن دوباره دوزی می کنند. سپس قالب های چوبی را داخل تخت گذاشته و رویه را روی آن می کشند و شروع به دوختن رویه به دور تخت می کنند. سپس با مشته محکم روی گیوه می کوبند تا رویه شکل قالب را به خود گیرد. جلوی قالب پوزهٔ باریک و پشت آن که خود متشکل از چند قالب مکعبی است، مستطیلی است که با اندازهٔ گیوه همخوانی دارد. بعد از دوختن کمری و رویه که با درفش (دروش) کوتاه تیغه گردی انجام می شود قسمت اضافهٔ دوری را به روی نوک گیوه بر می گردانند و با نخ و سوزن به رویه می دوزند چون این قسمت در برابر سنگ محکم تر است به سنگ بر یاد می شود همچنین قسمت اضافی در انتهای دوری را هم به پشت گیوه می دوزند. برای بریدن نخ یا چرم اضافه از شفره استفاده می کنند و برای تیز کردن کش کارد و شفره از سنگ های آهکی کف رودخانه ها استفاده می کنند.
این فهرست کشورها بر پایه مقدار در دسترس بودن مواد غذایی که توسط ترازنامه غذایی فائو برآورد شده است. با این وجود مصرف مواد غذایی واقعی کمتر از مقدار دسترسی به مواد غذایی نشان داده می شود؛ و بسته به میزان ضایعات و زیان های مواد غذایی در خانواده ها دارد. به عنوان مثال در هنگام آماده سازی و پخت وپز مواد غذایی به عنوان بشقاب ضایعات تغذیه حیوانات اهلی و حیوانات خانگی دور ریخته می شود.
فلاندْر (هلندی: , ) منطقه زندگی مردم فلاندری است، که به منطقه بزرگی از فرانسه و بلژیک و جنوب هلند گفته می شد، اما اکنون معمولاً فقط بر منطقه فلمیش، یکی از دو ناحیه خودمختار بلژیک، دلالت دارد، که خود بزرگ ترین سرزمین فلاندرها است و بیش ترین جمعیت فلاندر در آن می زیند. حال آن که به معنای تاریخی گستره ای فراخ تر داشته است. بروکسل، پایتخت بلژیک، اگرچه در ناحیه فلاندر جای گرفته است، اما به سبب تمرکز درازمدت نهادهای حکومت، که اغلب فرانسوی زبان بوده است، جمعیت فرانسوی زبان بزرگی را در خود جای داده است. از این رو بلژیک به سه ناحیه تقسیم شده است و به صورت فدرال اداره می شود. سرزمین فلاندر از شمال به هلند، از جنوب به ناحیه والونی بلژیک، از شمال شرق به دریای شمال و آب راه مانش محدود است. بخشی از سرزمین فلاندر در خاک فرانسه جای دارد، که فلاندر فرانسه نام دارد. در جنوب هلند، به ویژه در برابانت شمالی، نیز بسیاری به لهجه فلاندری سخن می گویند. پیشینه. جستار اصلی: کنت نشین فلاندرز اگرچه در سده های میانه کنت نشین فلاندر بخشی از پادشاهی فرانسه بود، اما بخش شرقی ش خراج گزار امپراتوری مقدس روم بود. در سده پانزدهم (میلادی) فیلیپ ج
سور، دوک بورگوندی، با مارگارت سوم، کنتس فلاندر، ازدواج کرد و سرنوشت فلاندر و بورگوندی به هم گره خورد. نوه ش فیلیپ قلمرو ش را چندان گسترد، که رقیبی برای پادشاه فرانسه به شمار می آمد. اما پسر ش ژان مارتن در جنگ کشته شد و پادشاه فرانسه دوک نشین بورگوندی را به قلمرو ش پیونداند. ماری بورگوندی، تنها فرزند ژان، که به ازدواج ماکسیمیلیان وارث دودمان هابزبورگ درآمده بود، بر باقی قلمرو پدر ش از جمله کنت نشین فلاندر فرمان راند. پس از او این سرزمین، که فلاندر هم بخشی از آن بود، به فرمان دودمان هابزبورگ درآمد، به هلند هابزبورگ آوازه یافت. در سده های جدید بخشی از جمهوری هلند شد.
بَنگالو یا تک سرا یا بَنگِله نوعی از بنای یک طبقه کوچک است که معمولاً ایوانی در جلو دارد. بنگالو سازهٔ سبک و بام سفالین یا پوشالی و گاه ایوان و اتاق زیرسقفی دارد. اصل واژه بنگالو از واژهٔ گجراتی بانگلوُ به معنای بنگالی مشتق شده، چون خانه های بنگال به طور سنتی کوچک، تنها در یک طبقه، کاهگلی و دارای ایوان گسترده بودند. ساخت خانه های بنگله در ایران به دورهٔ کشف نفت و حضور انگلیسی ها در مناطق نفت خیز جنوب می رسد. که نمونه های آن، هم اکنون در شهرهای مسجدسلیمان، اهواز (محله نیوساید) و هفتکل و میانکوه موجود است.
شمس الدین کیشی از علما و فضلای شافعی مذهب و پزشکان نامی ساکن در فارس در قرن هفتم بود. از سال تولد و تحصیلات او اطلاعی در دست نیست احتمالاً در جزیره کیش به دنیا آمده است. محضرش در شیراز محل اجتماع دانش طلبان بود و در رشته های مختلف علوم تدریس می کرد. قطب الدین شیرازی از وی به عنوان استاد طب خود یاد کرده است. از آنجائیکه قطب الدین شیرازی بین ساله های ۶۴۸ تا ۶۵۸ در شیراز به تحصیل اشتغال داشته این نتیجه بدست می آید که در این زمان کیشی دانشمندی بنام بوده و در شیراز به تدریس کتاب قانون بوعلی شهرت داشته است. به نوشتهٔ جنید شیرازی وی در تصوف و عرفان نیز مقام شامخی داشته است.
ابوطاهر مجدالدین محمد بن یعقوب فیروزآبادی کارزینی (۸۱۷ / ۸۱۶–۷۲۹ ق)، عالم لغوی، ادیب، مفسر، قاضی و فقیه شافعی. نسبش به شیخ ابواسحاق شیرازی و به روایتی به ابوبکر می رسید و لذا او خود را صدیقی معرفی می کرد. در کارزین به دنیا آمد و در آن جا در هفت سالگی قرآن را حفظ کرد. در هشت سالگی به شیراز رفت و از محضر علمای آنجا استفاده نمود، سپس به بغداد، مصر، شام، روم، حجاز، یمن و اغلب سرزمین های شرقی مانند هند مسافرت کرد. فقه و تفسیر و حدیث و علوم مختلف را از اساتید مکان های مختلف فراگرفت. در دمشق در محضر درس ابن قیم و تقی الدین سبکی و فرضی و شیخ خلیل مالکی حضور یافت. وی مورد عنایت شاه شجاع مظفری، حکمران آذربایجان و امیر تیمور گورکانی و سلطان بایزیدخان عثمانی بود، بیشتر از همه در دربار ملک اشرف اسماعیل حکمران یمن تقرب یافت و داماد وی شد. مدت بیست سال قاضی شهر زبید یمن بود، تا به مقام قاضی القضاتی یمن و درجهٔ شیخ الاسلامی رسید. وی در زبید یمن درگذشت و در تربت شیخ اسماعیل جبروتی دفن شد. شیخ رمضان عطیفی کتابی در شرح حال فیروزآبادی نگاشته است. از فیروزآبادی حدود چهل تصنیف ذکر کرده اند. آثار. «القاموس المحیط و القابوس الوسیط ا
لجامع لما ذَهَبَ مِن کلام العرب شماطیط»، که به «قاموس اللغه» نیز معروف است، در چهار جزء، که مهم ترین اثر وی می باشد؛ «اللامع المعلم العجاب الجامع بین المحکم و العباب»، در شصت مجلد که پس از آن آنها را در دو مجلد خلاصه کرد؛ «بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز»، در دو مجلد؛ «الجلیس الانیس فی اسماء الخندریس»؛ «المرقاه الوفیه فی طبقات الحنفیه»؛ «البلغه فی تراجم ائمه النحو و اللغه» یا «البلغه فی تاریخ ائمه اللغه»؛ «سفر السعاده»، در حدیث و سیره نبوی؛ «نغبه الرشاف من خطبه الکشاف»؛ «نزهه الاذهان فی تاریخ اصفهان»؛ «تحبیر الموشین فی مایقال بالسین و الشین»؛ «الاسعاد بالاصعاد الی درجه الاجتهاد»؛ «الدرر الغالی/ الدرر الغوالی فی الاحادیث العوالی»؛ «الدرر النظیم المرشد الی مقاصد القرآن العظیم»، در تفسیر؛ «النفحه العنبریه فی مولد خیر البریه (ص)»؛ «زاد المعاد فی وزن بانت سعاد»؛ شرح «صحیح» بخاری.
حاتحور (ِ ) یا حات حور یا حَت حور که برخی منابع فارسی آن را هاتور و حاثور هم نوشته اند، یکی از مهم ترین ایزدبانوان مصر باستان است که خدای عشق، زیبایی، پشتیبان زنان، موسیقی، مادری و لذت نام برده می شود و همچنین خیلی از مصریان معتقدند ازدواج های فراعنه توسط حاتحور انتخاب می گشت و تا گفته نماند بهترین زوج ها رو برای هم پیدا می کرد. حاثور همچنین به شکل فردی تصویر شده است که به مردگان برای حیات جدید در دنیای دیگر خوشامد می گوید. او همچنین ایزدبانوی عشق، زیبایی و تبرک بخشندهٔ آوازخوانان، رقصندگان و هنرمندان نیز بود و همچنین به زنان کمک می کرد تا بچه های خود را به دنیا بیاورند. او با آسمان یکی پنداشته می شد و مهم ترین همتای مؤنث رع به شمار می رفت، به این ترتیب حاثور، این بزرگ مادر کیهانی ایزدی بود که ریشه در عصر کهن سنگی داشت. "حاتحور" را «بانوی چنار» می خوانند. پرستش گاه اصلی او شهر دندره، جنوب ابیدوس بود. در تصاویر وی معمولاً یا گاو یا زنی با شاخ های گاو تصور می شده است. در نزاع بین ست و حوروس، وی از حوروس حمایت کرد و حتی هنگامی که چشم حوروس توسط سث زخمی شده بود، آن را با شیر غزال شفا می دهد. معبد حاثور در جبلین ا
ست. منابع. اساطیر مصر،ورونیکا ایونس،ترجمه باجلان فرخی،انتشارات اساطیر،۱۳۷۵.
ابوعلی احمدبن عبدالرحمن بن مندویه اصفهانی شاعر، پزشک، فیلسوف و گیاهشناس سده چهارم بود. پدر او از خاندانی بزرگ و از سخن دانان روزگار خویش بود و علم لغت و دانش نحو و فن شعر می ورزید. ابن مندویه مرد ادب و فضل و او را کتابی در شعر و شعراست و نیز صاحب کناشی ملیح است در طب با بیانی شیرین. وی در خاندانی مشهور در اصفهان زاده شد. پدرش عبدالرحمان از دانشمندان دوران خود بود که علم لغت و نحو و فن شعر را به خوبی می دانست. ابن مندویه از شاگردان ابوماهر موسی بن یوسف بن سیار شیرازی و شاگرد مکتب علی بن عباس اهوازی و با ابوالعلاء فارسی پزشک سلاطین آل بویه معاصر بود . گویند آنگاه که عضدالدوله فناخسرو در سال ۳۷۲ قمری بیمارستان عضدی بغداد بنا کرد ۲۴ تن پزشک از دوروبر ملک گرد آورد و ابن مندویه یکی از آن عده بود. ابن مندویه خدمات مهمی به علم پزشکی کرد و پژوهش های فراوانی نیز در این زمینه دارد. زمانی که در بیمارستان بغداد به پزشکی مشغول بود نامه هایی به پزشکان و شاگردان خود در اصفهان می نوشت و آن ها از رساله های او در درمان بیماری ها استفاده می کردند.
اوپوآوت (هیروگلیف: "wp-w3w.t؛" وپ-واوت، وِپواوِت، آپوآت، اوفوئیس)، در اساطیر مصر به عنوان ایزد جنگاوری و تدفین پرستیده می شد. معمولاً با سر گرگ یا شغال نمایش داده می شود و معنی نام وی "کسی که راه را باز می کند" است. به عقیده برخی مفسرین او به عنوان یک دیده بان مسیر را برای عبور لشکر هموار می ساخت. کتیبه ای در شبه جزیره سینا آورده است که او راه را برای پیروزی پادشاه سخم خت باز می کند. اوپوآوت عموما به عنوان ایزد گرگ مانند دیده می شد و مکان فرقه او در شهر اسیوط (لیکوپولیس، در یونانی به معنی "شهر گرگ ها") واقع در مصر علیا بود. او از اولین ایزدان مصری است که گزارش شده است. اوپوآوت تا حد زیادی در ارتباط با خاندان سلطنتی و فرعون دیده می شد ("صورت من صورت اوپوآوت است"، متون اهرام) و نماد حمایت از آنان در به قدرت رسیدن و همراهی آنان در شکار (در این جایگاه با عنوان "کسی که تیرهایش به تنهایی از خدایان قدرتمندتر است") یا گذر فرعون از دوات (قلمرو مردگان) بود. در گذر زمان، ارتباط اوپوآوت با جنگ و به تبع آن مرگ، باعث شد او به عنوان کسی دیده شود که راه های دوات را برای ارواح مردگان باز می کند. به همین دلیل، و همچنین تشابه ش
غال و گرگ، او به آنوبیس، ایزد آسیوط، مرتبط شد، و سرانجام به عنوان برادر او دیده شد. او هم با سر گرگ و هم با سر شغال، همانند آنوبیس، دیده می شد. همچنین گفته می شد که او پسر ست است، و در نتیجه غالبا با آنوبیس اشتباه گرفته می شد. این ایزد در نگاره های معبد ستی یکم در ابیدوس دیده می شود. اوپوآوت در هنر متاخر مصر باستان، به عنوان یک گرگ یا شغال، یا فردی با سر گرگ یا شغال به تصویر کشیده می شد. او حتی در قالب یک شغال، با مویی خاکستری یا سفید نشان داده می شد که بازتاب دهنده تبار گرگ مانند اوست. او به ندرت در قالب یک انسان کامل ظاهر شده است. با این حال صحت رنگ خاکستری مورد بحث نظری است و به عقیده برخی پژوهشگران مخالف، او همانند آنوبیس با موی مشکی تصویر می شده است. نا هم خوانی رنگ غالبا به فرسایش رنگدانه یا تفاوت رنگدانه انتخابی نگارگر (برای اوپوآوت، آنوبیس، و دیگر ایزدان شغال مانند از جمله داموتف) مربوط شده است. او گاهی به عنوان یک سرباز و همچنین در حال حمل سلاح - یک گرز و یک کمان - به تصویر کشیده می شد. بعدها با هدف تمجید از فرعون، برای مدتی کوتاه اسطوره ای پراکنده شده بود که مدعی بود اوپوآوت در معبد بوتو، مقر مقدس ک
هن ترین ایزدبانوی مصر سفلی، واقع در مرکز مصر سفلی به دنیا آمده است. در نتیجه، اوپوآوت که پیش از این تنها نماد مصر علیا بود، به جزئی بنیادی در مناسک سلطنتی و نماد یکپارچگی مصر تبدیل شد. در متون متاخر اهرام، اوپوآوت "رع" خوانده می شود، کسی که، احتمالا به عنوان "باز کننده" آسمان، از افق بالا رفت. در متون تدفینی متاخر مصری، اوپوآوت در آیین گشودن دهان شرکت دارد و مردگان را به جهان زیرین هدایت می کند. در فرهنگ عامه. در بازی پادشاهان صلیبی ۳، اوپوآوت ایزد بزرگ مذهب کردفان است. اوپوآوت خدای شخصی یا توتم ثو، شخصیت اصلی کتاب "بانوی نی ها" اثر پائولین گج است. منشاء جانور. گرچه گونه جانوری ارائه شده توسط جانور مصر باستان، "sꜢb" / sAb (شغال/گرگ)، دقیقا مشخص نیست، گرگ طلایی آفریقایی یکی از گونه های جانوری بود که برای نمایش الگوی بسیاری از ایزدان مصر باستان، از جمله اوپوآوت، در نظر گرفته می شد. فرضیه های دیگر شامل شغال پشت سیاه و شغال طلایی یا شغال آسیایی می شود. شغال مصری به عنوان زیرگونه شغال طلایی ثبت شده، اما داده های مولکولی و استخوان شناسی ثابت کرده اند که گونه ای منحصر به فرد است. شغال مصری بومی مصر، لیبی، و اتیوپی ا
ست، گرچه در دوران پسا-پلیستوسن محدوده زندگی آن ها منطقه فلسطین را در بر می گرفت. آمیزش بین گونه ای نیز قابل چشم پوشی نیست، و این فرضیه مطرح است که گونه ای با ویژگی های مشترک شغال آفریقایی و گونه های گرگ می تواند حلقه مفقوده این زنجیره باشد، همان گونه که از آمیزش گرگ طلایی آفریقایی و شغال طلایی، شغال مصری به وجود می آید. منابع. مشارکت کنندگان در ویکی پدیای انگلیسی، "Wepwawet"، ویکی پدیا، دانشنامه آزاد، https://en.wikipedia.org/wiki/Wepwawet (آخرین دسترسی 13 اکتبر 2023)