Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اه رباط هجوم آورند. مسعود غزنوی سال ۴۲۴ هجری، کسی را فرستاد تا دختر باکالیجار و باج طبرستان را با خود بیاورد. این قاصد در مسیر بازگشت برخی بزرگان گرگان و نیشابور و علما و رجال سیاسی را هم به همراهی خود آورد و دختر باکالیجار هم جهیزیه ای گرانبها با خود آورد؛ سلطان مسعود با دیدن این کاروان خلعتی به هریک از همراهان بخشید و یک خلعت هم برای باکالیجار فرستاد. شورش باکالیجار و لشکرکشی مسعود. سلطان مسعود وقتی موفق به غلبه بر مخالفان شد، همچون پدر راه لشکرکشی به هند را پیمود و در سال ۴۲۶ هجری از هند برگشت. در این زمان با دو دشمن خارجی روبرو شد: نخست سلجوقیان بودند که در سرحدات شمالی در حال قدرت گرفتن بودند و دیگری اتحاد باکالیجار با علاالدوله کاکویه و فرهاد بن مرداویج، که در مرزهای غربی غزنویان شوریدند. تاریخ نویسان می گویند احتمالا باکالیجار چون جهیزیهٔ گرانبهایی تدارک دیده بود، انتظار داشت باج را نپردازد و علت نارضایتیش از این جهت بود. مسعود به قصد سرکوب باکالیجار و متحدانش با سپاه خود وارد نیشابور شد. ابوالحسن عراقی، از مشاوران سلطان، پیشنهاد داد که مسعود به گرگان لشکر بکشد و در آنجا اردو بزند ولی بونصر مشکان و بعض
ی دیگر وزیران مخالف این نقشه بودند چون خالی ماندن خراسان از سپاه را خطرناک می دانستند و احتمال می دادند ترکمنان از این فرصت برای حمله به مرکز سلطنت استفاده کنند. ولی ابوالحسن عراقی با چهار دلیل مسعود را راضی به حمله کرد: ابوالحسن عراقی در حال تحریک سلطان مسعود برای یورش به آمل بود و می گفت آن شهر یک میلیون جمعیت دارد و لااقل هر نفر می تواند یک دینار بپردازد، که این گونه یک میلیون دینار جمع آوری می شود. چنین شد که سپاهیان غزنوی مدام به پیشروی ادامه می دادند و باکالیجار عقب می نشست. باکالیجار از گرگان به استرآباد و از آنجا به ساری، سپس به آمل، ناتل، کجور و رویان عقب نشینی کرد و مسعود به دنبال او می تاخت. بیهقی شخصاً در این لشکرکشی ها حضور داشت و از این نظر گزارش های او اهمیت ویژه ای دارد. سلطان مسعود در ابتدای لشکرکشی هایش، از طریق اسفراین به سوی گرگان رفت و روز ۲۶ ربیع الاول ۴۲۶ هجری به این شهر رسید. مردم گرگان با شنیدن لشکرکشی سلطان مسعود به ساری گریختند و باکالیجار هم در این میان همراه بزرگان گرگان، انوشیروان، شهرآگیم و مرداویز به ساری فرار کرد. چهار هزار نفر از لشکریان عرب باکالیجار در این زمان به او پشت کر
ده و به غزنویان پیوستند. انوشیروان احتمالاً تا این دوره در زندان حبس بود ولی بنا بر متن نامه ای که باکالیجار برای مسعود به گرگان فرستاد، می توان حضور انوشیروان را دریافت. «سعید صراف»، از فرماندهان و سپهسالاران باکالیجار، در اردوی مسعود به صاحب دیوانی گرگان پذیرفته شد و در جمع آوری باج گرگان کمک نمود. مسعود ۱۰ روز در گرگان به خوشگذرانی و باده گساری پرداخت و آنگاه خود در ۱۳ ربیع الآخر ۴۲۶ به سوی استرآباد رفت و پسرش، مودود، را همراه چهار هزار سپاهی به سپهسالاری «آلتون تاش»، مأمور گردآوری باج و فتح شهرهای اطراف کرد. همچنین «آخرسالار» را با دو هزار سرباز عرب و سه هزار ترک و هندو برای تصرف دَهستان راهی کرد. مسعود در استرآباد، ابتدای مسیری که به ساری می رفت و مشرف بر تپه ای، اردو بر پا کرد و چند روزی در آنجا خوش گذراند. سپس در ایام نوروز، مصادف با ۲۲ یا ۲۳ ربیع الآخر، به سوی ساری حرکت کرده و ۲۷ ربیع الآخر این شهر را بگرفت و روز بعد دستور داد «نوشتکین حاجب» و «بوالحی» (یا بوالحسن) قلعه ای به نام «گوتوال دژ»، که هیچ سلاح و نظامی ای در خود نداشت، را در نزدیکی شهر غارت کردند و بقایای دژ را سوزاندند. روز یکم جمادی الاول
مسعود به سوی آمل رفت و با پیشواز بزرگان آمل مواجه شده و بدون هیچ درگیری وارد شهر شد. باکالیجار در این مدت پیوسته نامه هایی به مسعود می فرستاد و عذرخواهی می کرد. وی در نامه ای به مسعود گفت که خواهان حکومت بر طبرستان نیست و از او خواست از جانش بگذرد تا در قلعه هایی که از پدرانش به او رسیده باقی عمر را بگذراند ولی مسعود نپذیرفت و دو لشکر را در ناتل به یکدیگر رسانید. در نبرد ناتل که در جمادی الاول ۴۲۶ هجری رخ داد، نیروهای غزنوی با دشواری از پس نیروهای باکالیجار که در اتحاد با امرای محلی بودند، برآمدند. بنابر روایت بیهقی، قوای غزنوی شامل هزار و پانصد پیاده، هشت هزار سواره نظام و ده فیل و پانصد شتر زرادخانه و آلات دژگشا بود. آن ها برای رسیدن به اردوی باکالیجار مسیر صعب العبوری را طی کرده بودند. دو اردو پیش از نبرد دو سوی رودخانه جای گرفتند و تنها پل رود توسط پنجاه سرباز باکالیجار و شهرآگیم محافظت می شد و از هر دو سوی بسیاری کشته شدند تا غزنویان نهایتاً پل را گرفتند. سلطان مسعود در طول نبرد، بر فیلی نشسته بود و وقایع را می نگریست. شهرآگیم اواخر به سوی مسعود تاخت ولی آوای کوس های غزنوی اسب را ترساند و او به زمین افتا
د و زخمی شد. اینچنین اردوی مازندرانیان از هم گسیخت و باکالیجار به دیلم گریخت. مسعود که پیش از این به مردم شهر آمل قول داده بود باج دو سال شهر را می بخشد، به آنجا بازگشت و طلب باج کرد و گفت بایستی یک میلیون دینار طلا از این شهر گرفته شود. وی که قصد داشت هرچه سریع تر به پایتخت خود برگردد، به محتسبان دستور داد سریعاً این مبلغ را گردآوری کنند. وزرا به سلطان توصیه کردند که آنقدر به مردم آمل فشار نیاورد و نمی توان این مقدار پول از یک شهر بیرون کشید ولی او توجهی نکرد. مردم شهر چند تن از بزرگان همانند ناصر علوی و بیهقی را برای ضمانت نزد سلطان فرستادند، ولی افاقه نکرد و مسعود تهدید کرد اگر به زبان خوش این مالیات پرداخته نشود «بوسهل بن اسماعیل» را برای گرفتنش می فرستد. بوسهل نهایتاً برای با زور ستاندن باج مأمور شد و شهر را غارت کرد. او خانه ها را می سوزاند و بی چیزان را زندانی می کرد. بالاخره پس از چهار روز، صد و شصت هزار دینار جمع شد. این کارها باعث گریختن شبانهٔ بسیاری از مردم آمل شد و تعدادی از آن ها برای شکایت به درگاه خلیفه به بغداد رفتند و اخبار ظلم و ستم سلطان تا مکه و مدینه پخش شد. با این احوال، در سراسر طبرستا
ن به هواداران باکالیجار و انوشیروان افزوده شد. خبر دیگری که خون مردم را به جوش آورد، حملهٔ یکی از سرداران مسعود، به نام «سالار بکتغدی»، به همراه غلامانش به یک روستا بود که در آن اهالی قتل عام شدند و حتی درویشانی که در مسجد در حال خواندن قرآن بودند، کشته شدند. مسعود دربارهٔ این اتفاقات به مشورت نشست و در پایان، پشیمان شد. همزمان از شهرهای دَهستان و فراوه اخبار حملهٔ ترکمنان به گوش مسعود رسید و از سوی دیگر باکالیجار مدام نامه نگاری می کرد و اظهار پشیمانی می کرد. ابقای باکالیجار. سلطان مسعود که برای بازگشت به خراسان و رفع تهاجم ترکمن ها عجله داشت، پس از ۴۶ روز جنگ، باکالیجار را بخشید. باکالیجار هم پذیرفت که در عوض ۳۰۰٬۰۰۰ دینار باج دهد، هر سال مال بفرستد، خطبهٔ ملک به نام مسعود باشد و برادرزاده اش را به گروگان نزد مسعود بفرستد. مسعود وقتی به گرگان رسید، خبر گذشتن ترکمن های سلجوقی از رود جیحون و هجومشان به خراسان را شنید. عبدالجبار را امیر گرگان کرد و به او مأموریت داد مراقب باکالیجار باشد. همچنین برای عبدالجبار پنج تا سرهنگ و یک حاجب و هزار سواره نظام هم باقی گذاشت. در رجب ۴۲۶ هجری مسعود به نیشابور رسید، در اینج
ا مسعود به بونصر مشکان گفت: که نباید به باکالیجار حمله می کرده و این حمله هیچ نفعی برایش نداشته چون باکالیجار حالا هم می تواند به راحتی شورش کند و دوباره مستقل شود. بونصر در جواب سلطان گفت: «اگر به امیر فایده ای نرسیده، به باکالیجار بسیار فایده رسیده؛ زیرا او ضعیف بود و لشکریان از او فرمان نمی بردند اما اکنون بیشتری از رقیبان او کشته شدند و از دست طایفهٔ عرب آسوده خاطر شد و مردم طبرستان از ستم هایی که از سپاه غزنویان به آنان رسید، قدر باکالیجار را بشناختند. یعنی دریافتند میان غزنویان و آل زیار، که اهل محل هستند، فرق بسیاری است و غزنویان جز کشتن و غارت کاری ندارند.» بونصر همچنین به سلطان پیشنهاد داد: «…باکالیجار را می توان دوباره به دست آورد و از او با نامه و پیغام استمالت کرد، که مردی خردمند است.» ولی مجدداً دیگر وزرا و اطرافیان مسعود، او را از این مصالحه بازداشتند. باکالیجار با دور شدن مسعود از مهلکه با تحریک توده های مردم، علیه سلطان سر به شورش نهاد. عبدالجبار با مشاهدهٔ اوضاع فرار را بر قرار ترجیح داد و به خراسان بازگشت. اما باکالیجار همچنان مکاتبات خود را با دربار مسعود حفظ کرده و مدام در نامه های خود اظه
ار اطاعت می کرد. او به مناسبت جشن مهرگان که مسعود بر پا داشته بود، هدایای ارزشمندی برای او فرستاد. مسعود هم که فرصت مقابله و باج خواهی نداشت، او را به حال خود گذاشت. باکالیجار پس از این وقایع نسبت به مسعود وفادارتر عمل کرد و حتی زمانی که مسعود در برابر سلاجقه بسیار ضعیف شده بود، از او دست نکشید. شاید به این دلیل که از قدرت زیاد سلجوقیان می ترسید و می دانست که به تنهایی توانایی مقابله با آنان را ندارد. در سال ۴۲۹ هجری، سرداران غزنوی، به نام های «ابوالفضل سوری» و «بوسهل حمدوی»، در نبرد با سلاجقه شکست خوردند و به سمت گرگان گریختند. باکالیجار ضمن پذیرش این دو، به آن ها لشکری داد تا بتوانند شکست خود را جبران نمایند. مسعود پس از شنیدن این خبر، خلعت و نامه ای در تشکر از باکالیجار، برایش ارسال کرد. بازگشت انوشیروان به حکومت. در سال ۴۳۳ هجری، انوشیروان توانست پس از ۱۰ سال زندگی در سایه، مجدداً به صحنهٔ سیاست بازگردد. بعضی منابع تاریخی نوشتند که او با کمک مادر خود با مادر باکالیجار ازدواج کرده که نمی تواند درست باشد؛ حال آن که همین منابع باکالیجار را دایی انوشیروان دانستند. احتمالاً انوشیروان هنگامی که ضعف سلطان مسعود
پدیدار شد، باکالیجار را که دیگر پشتیبانی نداشت، کنار زد و به حکومت بازگشت. منابع از کمک مادر انوشیروان، که همسر باکالیجار بوده، به او گفته اند. همین که انوشیروان به قدرت بازگشت، حاکم سلجوقیان، به نام طغرل، با استفاده از ضعف سیاسی-نظامی موجود به او حمله کرد. از جمله افراد حاضر در لشکر او «مرداویج بن بسو دیلمی» و «چغری بیک» بودند. چغری بیک به راحتی گرگان را گشود و طغرل از این شهر هزار دینار مال خواست. وی مرداویج بن بسو را حاکم این شهر کرد و باج سالانه ۵۰٬۰۰۰ دینار برایش تعیین کرد. انوشیروان هم با پذیرفتن سالانه ۳۰٬۰۰۰ دینار خراج، ابقا شد ولی می بایست تحت الامر مرداویج بن بسو می بود. مرداویج برای تسلط بیشتر بر انوشیروان با مادرش (همان که پیشتر همسر باکالیجار بود) ازدواج کرد. از آن پس دودمان آل زیار بسیار ضعیف شد و امیران بعدی تنها بر چند قلعه حکمرانی داشتند و بیشتر به بزرگ زمین داران شباهت داشتند تا پادشاه. عاقبت باکالیجار. منابع اولیه نزدیک به دورهٔ زندگانی باکالیجار، مانند ابن اثیر، گردیزی و بیهقی مستقیماً به تاریخ مرگ او اشاره ای نکردند.طبق آنچه ظهیرالدین مرعشی و ابن اسفندیار در آثار خود آورده اند، انوشیروان
در سال ۴۳۵ هجری، هنگام شکار جان سپرد و باکالیجار تا چند سال بعد از او زنده بود ولی هیچ تلاشی برای بازگشت به عرصهٔ حکومت ننمود. بنا بر این منابع، محمدعلی مفرد معتقد است: «شاید دلیل عزلت باکالیجار این بود که دیگر سلاطین قدرتمند زمانه به او اقبال نشان ندادند. باکالیجار در ۱۰ سال حکومت خود نشان داد که چقدر متکی به قدرت های خارجی است و بدون کمک آنان قادر به کنترل مملکت نبود. شاید دلیل دیگر او حضور دارا و اسکندر از خاندان زیاری باشد که مجال قدرتگیری به او ندادند. وی تا پایان عمر در قلعه ای زیست و در سال ۴۴۱ هجری همان جا درگذشت.» عباس زریاب معتقدست احتمال این که در سال ۴۳۳، پس از قدرت گرفتن مجدد انوشیروان، او باکالیجار را کشته باشد، وجود دارد ولی ابن اثیر چنین گزارشی نکرده است. زریاب سپس می گوید: «آنگونه که می دانیم، آن زمان پادشاهان صحیح نمی دانستند که مخالفان بزرگ خود را زنده نگهدارند و به حبسشان اکتفا کنند؛ خصوصاً که ابن اثیر، دربارهٔ سال ۴۳۳ گفته است "مرداویج با مادر انوشیروان، که همسر سابق باکالیجار است، ازدواج کرده"، که این مسئله فقط زمانی قابل پذیرش است که باکالیجار درگذشته باشد و مادر انوشیروان به عنوان بیوه
بتواند مجدداً ازدواج کند؛ مگر این که محتمل بدانیم این دو به اجبار طلاق گرفتند که بعید می نماید.» روزبه زرین کوب هم، مانند زریاب، درگذشت باکالیجار در ۴۴۱ هجری را نادرست می پندارد. او می گوید این شاید تاریخ مرگ انوشیروان باشد. وی حدس می زند که باکالیجار یا به دست انوشیروان در ۴۳۳ به قتل رسیده یا در زمان فتح گرگان توسط طغرل کشته شده است.
رضا رضازادهٔ لنگرودی (زادهٔ ۱۳۲۹ در لنگرود) تاریخ نگار ایرانی است. او مدیرگروه تاریخ در "دانشنامهٔ جهان اسلام" و بنیاد دائرةالمعارف اسلامی است. تخصص ویژه او پژوهش در دورهٔ ایلخانان و متخصص تاریخ نگاری ترکمانان است. در این باره با دو گرایش تاریخ روایی و تاریخ تحلیلی تألیف کرده است. در کنار این گرایش، رضازادهٔ لنگرودی سال هاست که بر جنبش های اجتماعی در ایران پس از اسلام تمرکز کرده و اثر مستقلی نیز با همین عنوان نوشته است. تحصیل. او تحصیلات متوسطه خود رادر زادگاه خویش به پایان برد و برای ادامه تحصیل راهی تهران شد. علاقه او به تاریخ از دوران نوجوانی شکل گرفت و بر مبنای این علاقه نیز، راه تحصیلات عالیه اش را پی گرفت. لنگرودی تحصیلات آکادمیک خویش را تا مقطع دکترای تاریخ از دانشگاه پاریس پیش برد. رضازاده لنگرودی از چهره های شاخص تاریخ نگاری بخصوص در حوزه دانشنامه نویسی در ایران است.
قُطبَنده ، یک فیلتر نوری است که تنها پرتوهای نور با قطبشی مشخص را عبور می دهد و مانع عبور پرتوهای نور با قطبش های دیگر می شود. قطبنده می تواند نوری با قطبش ترکیبی (مانند قطبش دایره ای) را به نوری با قطبش خطی تبدیل کند. قطبنده های معمول، قطبنده های خطی و دایروی هستند.قطبنده ها در بسیاری از ابزارهای نوری استفاده می شوند، و همچنین فیلترهای قطبنده در عکاسی و فناوری صفحه نمایش کریستال مایع کاربرد دارند. قطبنده ها همچنین می توانند علاوه بر نور، برای دیگر امواج الکترومغناطیسی مانند امواج رادیویی، مایکروویو، و اشعه ایکس ساخته شوند. قطبنده های خطی. قطبنده های خطی (Linear polarizers) را می توان به دو دسته تقسیم کرد: قطبنده های جاذب، که در آن قطبش های ناخواسته توسط قطبنده جذب می شوند، و قطبنده های جداکننده پرتو (Beam-splitter) که پرتو ناقطبیده را به دو پرتو با قطبش های مخالف تقسیم می کند. قطبنده جاذب (Absorbtive polarizer). کریستال های خاصی، به علت اثرات کریستال نوری، از خود دورنگی (Dichroism) نشان می دهند، جذب ترجیحی نور که قطبش خاصی دارد؛ بنابراین آن ها می توانند به عنوان قطبنده های خطی استفاده شوند. بهترین کریستال شن
اخته شده از این نوع، کهربای اصل (Tourmaline)است. با این حال، چون اثر دورنگی به شدت به طول موج وابسته است این کریستال به ندرت به عنوان یک فیلتر قطبنده استفاده می شود. Herapathite نیز دورنگی است ولی به شدت رنگی نیست، اما رشد آن در کریستال های بزرگ دشوار است. فیلتر پلاریزه پلاروید در مقیاس اتمی همانند فیلتر قطبنده سیم شبکه است. این نوع فیلتر از لایه های میکروسکوپی کریستال herapathite ساخته شده است. پایداری و قابلیت های عملی پلاروید آن را رایج ترین نوع فیلتر قطبنده کرده است، برای مثال برای عینک های آفتابی، فیلترهای عکاسی، و صفحه نمایش کریستال مایع از آن استفاده می شود. همچنین بسیار ارزان تر از انواع دیگر قطبنده هاست. از قطبنده جاذب در نمایش گر کریستال مایع (اِل سی دی) و نیز در عینک های آفتابی پلاروید استفاده می شود. قطبنده جداکننده پرتو (Beam-splitting polarizer). قطبنده های جداکننده پرتو، پرتو فرودی را به دو پرتو با قطبش خطی تقسیم می کنند. برای جداکننده پرتو ایده آل، خروجی به طور کامل در قطبش های متعامد رخ می دهد. هر چند، برای بسیاری از قطبنده های جداکننده پرتو، تنها یکی از دو پرتوی خروجی به طور کامل قطبیده است
و دیگر پرتوها حاوی ترکیبی از قطبش های مختلف اند. بر خلاف قطبنده های جاذب، قطبنده های جداکننده پرتو نیاز به جذب و دفع انرژی از قطبش های بازتابی ندارند، بنابراین آن ها برای استفاده در پرتوهای با شدت بالا مانند نور لیزر مناسب ترند. قطبنده های شکافنده پرتو (polarizing beamsplitters) که در آن دو مؤلفه قطبش یا تجزیه می شوند یا به طور هم زمان استفاده می شوند. قطبنده سیم-شبکه (wire-grid). فیلتر قطبنده سیم-شبکه، یک قطبنده خطی ساده است که متشکل از یک آرایهٔ منظم از سیم های فلزی موازی است به طوری که راستای آن ها عمود بر صفحهٔ فرودی پرتو باشد. امواج الکترومغناطیسی که دارای مؤلفه میدان الکتریکی موازی با راستای سیم ها باشند، الکترون ها را وادار به حرکت در طول سیم می کنند، و الکترون ها می توانند تنها در راستای سیم ها (افقی) حرکت کنند. در این حالت، رفتار قطبنده، مشابه یک سطح فلزی است که امواج الکترومغناطیسی را منعکس می کند؛ بنابراین موج دارای قطبش افقی منعکس می شود (مقدار کمی انرژی هم به صورت حرارت در سیم ها تلف می شود).اما میدان الکتریکی عمود بر راستای سیم ها، نمی تواند الکترون ها را در سیم ها حرکت دهد، بنابراین بخش عمده مو
ج با قطبش عمودی از قطبنده می گذرد و تنها اندکی از آن منعکس می شود. از آنجا که مؤلفه های میدان الکتریکی موازی با سیم منعکس شده اند، موج عبوری یک میدان الکتریکی خالص در جهت عمود بر سیم ها دارد و به این ترتیب به صورت خطی قطبی شده است. قطبنده دایره ای. قطبنده دایره ای (Circular polarizer) برای ایجاد قطبش دایره ای در امواج (نور، موج الکترومغناطیسی) به کار می روند. این قطبنده، از یک قطبنده خطی و یک صفحه تأخیردهنده (Retarder) تشکیل می شود (شکل زیر را ببینید). مثلاً از قطبنده دایره ای، در نمایش گرهای اُلِد (OLED)، برای حذف بازتاب نور محیط از لایه بازتابنده پشت صفحه نمایش استفاده می شود. از سوی دیگر و به همین دلیل، نمایش گر گوشی های تلفن همراه و تبلت که از نوع اُلِد هستند را می توان با عینک های آفتابی پُلاروید هم دید. قانون مالوس. قانون مالوس که به نام اِتیِن-لویی مالوس نام گذاری شده، بیان می کند که شدت نور پس از عبور از فیلتر قطبنده کامل چنین است: که "I"0 شدت اولیه است و "θi" زاویه قطبش اولیهٔ نور و محور فیلتر قطبنده است. باریکه ای از نور ناقطبیده را می توان به عنوان ترکیب یکنواخت قطبش خطی در تمام زوایا تصور کرد. از
آنجا که مقدار متوسط formula_2، برابر 1/2 است، ضریب انتقال به صورت زیر به دست می آید: در عمل، مقداری از نور در عبور از فیلتر قطبنده هدر می رود و درصد واقعی عبور نور ناقطبیده تا حدودی پایین تر از این خواهد بود. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Polarizer B. Saleh, Fundamentals of Photonics, New York: Wiley, 1992.
عزیزالله بهادری (۱۳۰۴ در تهران - ۲ فروردین ۱۳۹۱ در پاریس) کارگردان سینما و فیلم نامه نویس اهل ایران بود. زندگی نامه. بهادری زاده ۱۳۰۴ خورشیدی در تهران بود. او فارغ التحصیل کارگردانی سینما از پراگ بود و فعالیت هنری را سال ۱۳۳۵ با بازی در تروپ تئاتر آغاز و سال ۱۳۳۸ با نگارش فیلم «اینم یه جورشه» به کارگردانی عزیزالله رفیعی به سینما راه یافت. وی در دوم فروردین ۱۳۹۱ در سن ۸۷ سالگی در پاریس درگذشت. از جمله فیلمهای وی می توان به فیلمهای: زخم خنجر رفیق (۱۳۵۷)، گدای اشراف زاده (۱۳۵۷)، حلقه های ازدواج (۱۳۵۶)، جدال (۱۳۵۵)، ستیز (۱۳۵۵)، شرف (۱۳۵۴)، سلام بر عشق (۱۳۵۳)، گل پری جون (۱۳۵۳)، مترس (۱۳۵۲)، همیشه قهرمان (۱۳۵۱)، دختر ظالم بلا (۱۳۴۹)، زن وحشی وحشی (۱۳۴۸)، قاتلین هم می گریند (۱۳۴۸)، آواره های تهران (۱۳۴۷)، مرد بی ستاره (۱۳۴۶)، زن دشمن خطرناکیست (۱۳۴۱) اشاره کرد.
یک جداکننده نوری یا دیود اپتیکی یک قطعهٔ نوری است که اجازه عبور نور را تنها در یک جهت می دهد و معمولاً از بازگشت ناخواستهٔ نور به تشدیدگر نوری مثل کاواک لیزر، جلوگیری می کند. به کارگیری این قطعه به اثر فارادی بستگی دارد (که به نوبه خود توسط اثر مغنانوری) ایجاد می شود؛ که به عنوان جزء اصلی در چرخاننده فارادی به کار می رود. نظریه. اثر فارادی: جزء اصلی جداکننده نوری چرخاننده است. میدان مغناطیسی که به چرخاننده فارادی اعمال می شود موجب چرخش قطبش نور در اثر فارادی می شود. چرخش زاویه با رابطهٔ زیر داده می شود: formula_1 formula_2 ثابت وردت مواد (بی نظم یا کریستال؛ جامد یا مایع یا گاز) که چرخش را ایجاد می کند و formula_3 که طول چرخاننده است. (شکل۲) مخصوصاً برای یک دیود اپتیکی این مقادیر به نحوی انتخاب می شوند که چرخش ۴۵ درجه را ایجاد کنند. جداکننده قطبشی. جداکننده وابسته به چرخش یا جداکننده فارادی از ۳ جزء تشکیل شده یک قطبنده ورودی (به صورت عمود قطبیده شده)، یک چرخاننده فارادی با یک قطبنده خروجی که تحلیل گر (آنالیزور) نامیده می شود (در ۴۵ درجه قطبیده شده). نور جلورونده را به وسیلهٔ قطبنده ورودی در جهت عمود قطبی شده م
ی شود. چرخش فارادی قطبش را ۴۵ درجه می چرخاند. آنالیزور نور را بدون کمترین اتلاف عبور می دهد. نور عبوری در جهت برگشت توسط آنالیزور در زاویه ۴۵ درجه قطبیده شده. چرخاننده فارادی دوباره آن را به اندازه ۴۵ درجه می چرخاند. این به این معناست که قطبش در جهت افقی قرار گرفته (چرخش به جهت حرکت عمود است). چون قطبنده به صورت عمودی قطبی شده است، نور بلوکه می شود. شکل ۲ یک چرخاننده فارادی را به همراه یک قطبنده ورودی و یک آنالیزور خروجی را نشان می دهد. برای یک جداکننده وابستهٔ قطبش، زاویه بین قطبنده و تحلیل گر به اندازه ۴۵ درجه تنظیم می شود. چرخاننده به صورتی انتخاب می شود که چرخش ۴۵ درجه را ایجاد کند. جداکننده های وابسته به قطبش عموماً در سامانه های نوری فضای آزاد به کار می روند. این به این علت است که قطبش منبع اصولاً توسط سامانه تعیین می شود. در سامانه های فیبر نوری جهت قطبش در سامانه های غیر کنترلی قطبش پراکنده می شود؛ بنابراین زاویه قطبش از بین می رود. جداکننده غیرقطبشی. جداکننده های غیرقطبشی از سه جزء تشکیل شده یک تیغهٔ دوشکستی (با جهت قطبش عادی عمودی و جهت غیرعادی قطبش افقی)، یک چرخاننده فارادی و یک تیغهٔ دوشکستی خروجی
(با جهت قطبش عادی در ۴۵ درجه و جهت قطبش غیرعادی در ۴۵- درجه). نور حرکت کننده در جهت رو به جلو با تیغهٔ دوشکستی ورودی به دو جزء عمودی (۰ درجه) و افقی (۹۰ درجه)، که موج های عادی (o-ray) و غیرعادی (e-ray) نامیده می شوند. چرخاننده فارادی هردو موج عادی و غیرعادی را۴۵ درجه را می چرخاند. این به این معناست که موج های عادی اکنون در ۴۵ درجه هستند و موج های غیرعادی در ۴۵− درجه. تیغهٔ دوشکستی اکنون دو جزء را دوباره ترکیب می کند. نوری که در جهت برگشت حرکت می کند به دو موج عادی در ۴۵ درجه و غیرعادی در -۴۵ درجه به وسیلهٔ یک تیغهٔ دوشکستی جدا می شود. چرخاننده فارادی دوباره موج ها را ۴۵ درجه می چرخاند اکنون موج عادی در ۹۰ درجه است و موج غیرعادی در ۰ درجه است. به جای اینکه دو موج توسط تیغهٔ دوشکستی دوم کانونی شوند، واگرا می شوند. موازی ساز در یک طرف جداکننده استفاده می شوند. در جهت ایزوله شده موج شکافته می شود و سپس واگرا می گردد بنابراین در موازی ساز کانونی نمی شود. شکل ۳ عبور نور از یک جداکننده غیر وابسته به قطبش را نشان می دهد. نور حرکت کننده به رنگ آبی نشان داده می شود و نور برگشتی به رنگ قرمز. مسیر امواج با استفاده از ضر
یب شکست عادی ۲ و ضریب شکست غیرعادی ۳ رسم شده اند. زاویهٔ راس تیغه ۷ درجه است. چرخاننده فارادی. یکی از مهم ترین المان های نوری در یک جداکننده چرخاننده فارادی است. مشخصاتی که در چرخاننده فارادی نوری وجود دارد شامل ثابت وردت بالا و جذب کم، ضریب شکست غیر خطی و آستانهٔ آسیب بالا. علاوه بر این جهت جلوگیری از خودکانونی و دیگر اثرات گرمایی طول کریستال باید تا حد ممکن کوتاه باشد. دو ماده ای که به طور معمول استفاده می شوند برای بازه 1100nm شیشهٔ بوروسیلیکات آلاییده با تربیوم و کریستال گارنت تربیوم گالیوم (TTG). برای ارتباطات راه دور به وسیلهٔ فیبر عموماً در 1310nm یا 1550nm کریستال های گارنت آهن ایتریم (YIG) استفاده می شوند. چرخاننده های فارادی YIG به انسداد بیش از ۳۰ دسی بل می رسند. جداکننده های نوری با جداکننده های بر پایهٔ تیغه های چارک موجی فاصله دارند به این علت که چرخاننده فارادی یک چرخش غیر دو طرفه را باوجود حفظ کردن قطبش خطی ایجاد می کند. این چرخش قطبش به علت چرخش فارادی در هر جهت همیشه یکسان است؛ بنابراین در جهت جلو چرخش مثبت ۴۵ درجه است؛ و در جهت معکوس چرخش منفی ۴۵ درجه است. این به علت تغییر در جهت میدان مغنا
طیسی مثبت در یکی و منفی در دیگری است. پس با جمع کردن مقادیر به مقدار کل ۹۰ درجه برای نوری که به سمت جلو و برعکس حرکت می کند، می رسیم. این به ایزولیشن بیشتر کمک می کند. جداکننده های نوری و ترمودینامیک. ممکن است در نظر اول چنین به نظر برسد که دستگاهی که اجازه عبور نور را تنها در یک جهت می دهد، با اجازه به عبور انرژی نور از جسم سرد به جسم گرم و بلوکه کردن آن در جهت دیگر قانون کیرشهف و قانون دوم ترمودینامیک را نقض می کند، اما خطایی در کار نیست زیرا جداکننده باید نور را از جسم گرم جذب (و نه بازتاب) کند و سرانجام آن را به جسم سرد می تاباند. کاربرد. جداکننده های فارادی و چرخاننده ها کاربردهای زیادی در فناوری لیزر دارند: علاوه بر این ها کاربردهای زیادی به عنوان چرخاننده فارادی خالص و نه به عنوان جداکننده دارند.
استفانی لوئیس رایس اوای ام (زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۸) یک شناگر استرالیایی است. او در حال حاضر رکورددار شنای مختلط ۴۰۰ متر زنان است و در المپیک ۲۰۰۸ سه مدال طلا گرفت. او توسط مایکل باهل و در باشگاهی به نام سنت پیترز در بریزبین آموزش دیده است. مسابقات قهرمانی جهان سال ۲۰۰۷. استفانی رایس در ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر مختلط انفرادی مدال برنز دریافت کرد. در فینال ۲۰۰ متر او با ثبت زمان ۲:۱۱:۴۲ ویک ثانیه کمتر از رکورد پیشین استرالیا در جدول رده بندی پایینتر از کتی هاف آمریکایی (۲:۱۰٫۱۳) و کرستی کاونتری از زیمبابوه قرار گرفت. در ۴۰۰ متر پایانی رایس با ثبت زمان ۴:۴۱٫۱۹ موفق شد ۰٫۵۴ ثانیه رکورد خود را بهبود بخشد. مسابقات ۲۰۰۸ استرالیا آزمایشی المپیک چین. در مسابقات آزمایشی المپیک استرالیا رایس هر دو رکورد استرالیا و جهان را در ۴۰۰ متر و ۲۰۰ متر مختلط انفرادی شکست. در ۴۰۰ متر او با ثبت زمان ۴:۳۱٫۴۶ و ۱٫۴۳ ثانیه کمتر از زمان کتی هاف آمریکایی(۴:۳۲٫۸۹) رکورد جهان را شکست. (هاف رکورد جهان را در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸ بازمان ۴:۳۱٫۱۲ بازپس گرفت) در ۲۰۰ متر او با زمان ۲:۰۸٫۹۲ ثانیه و تقریباً یک ثانیه کمتر از رکورد قبلی که توسط وی ین ین چینی به ثبت رس
یده بود موفق به کسب مدال طلا شد. بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸. در پکن رایس موفق به دریافت سه مدال طلا (هر یک را در رکورد جهانی) در ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر مختلط انفرادی و ۲۰۰×۴ متر آزاد امدادی شد. با کسب مدال طلای ۴۰۰ متر مختلط انفرادی او اولین مدال خود را در المپیک و همچنین اولین مدال طلای استرالیا در این بازیها و ۴۰۰امین مدال المپیک استرالیا را گرفت. رایس با زمان ۴:۲۹٫۴۵ با بهبود ۱٫۶۷ ثانیه مدعی رکورد جهان از هاف شد و موفق شد نام خود را به عنوان اولین زنی که موفق شده رکورد ۴:۳۰ را در این رقابت ها بشکند به ثبت برساند. دومین مدال او در این رقابتها در ۱۳ اوت و در ۴۰۰ متر مختلط انفرادی با ثبت رکورد جدید ۲:۰۸٫۳۴ و پس از غلبه بر کیرستی کاونتری که یک بار دیگر برای شکستن رکورد جهان در ۵۰ متر با او رقابت می کرد بدست آمد. در ۱۴ اوت او سومین مدال طلای خود را در ۲۰۰×۴ متر آزاد امدادی تیمی دریافت کرد. زندگی شخصی. استفانی رایس در کلیفیلد کالج درس خوانده است. او با شناگر استرالیایی و رکورددار شنای آزاد ۵۰ متر جهان ایمون سالیوان رابطهٔ عاشقانه داشت. رابطهٔ آن ها پس از دو سال در سال ۲۰۰۸ و قبل از المپیک پکن پایان یافت. این زوج ب
ه طور جداگانه در دو ایالت متفاوت در استرالیا (سالیوان در استرالیای غربی و رایس در کویینزلند) زندگی می کنند و گفته اند که اضطراب زندگی و المپیکی که درپیش است باعث این جدایی است اما آن ها اذعان دارند که همچنان دوستان خوبی برای یکدیگر هستند.