Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ایل تکلو (ترکی: Təkəli)، یکی از هفت ایل تُرکمان قزلباش بود. حضور این ایل در آناتولی همانند سایر قبایل تُرکمان با پیروزی در نبرد مَلازگرد (۱۰۷۱ میلادی) صورت گرفت که سرآغاز مرحله جدیدی برای فتح تمام آناتولی بود. تُرکمانان سلجوقی پس از پیروزی بر امپراتوری بیزانس در نبرد ملازگرد که به اسارت امپراتور رومانوس دیوژن انجامید به پیشروی خود ادامه دادند و علاوه بر آسیای صغیر بر خاور نزدیک از جمله فلسطین نیز (۱۰۸۷ میلادی) مسلط شدند. ایل تکلو در سال ۱۵۱۱میلادی همراه با شش ایل بزرگ تُرکمان (ایل افشار، ایل شاملو، ایل استاجلو، ایل ذوالقدر، ایل روملو و ایل قاجار) از آناتولی عثمانی به ایران آمدند و پایه های شاهنشاهی صفوی را بنیاد گذاردند. هر ایل به بخشی از ایران مهاجرت کرد و رهبرانشان به حکومت آن منطقه منصوب شدند؛ بنابراین «تکلوها» بخش هایی از عراقِ عجم، اصفهان و همدان را گرفتند؛ استاجلوها در آذربایجان و کرمان اقامت کردند؛ شاملوها در خراسان مستقر شدند و فارس در دست ایل ذوالقدر بود، ایل افشار کهگیلویه و خوزستان را داشت و بغداد در چنگ ماوشلو قبیله ای کوچکتر و منشعب از آق قویونلو بود. نبرد ملازگرد و تصرف آناتولی. پیروزی سلطان آلپ
ارسلان در نبرد ملازگرد تنها به شکست و اسارت امپراتور بیزانس منتهی نشد بلکه سد استوار امپراتوری بیزانس برای همیشه در برابر ایرانیان و مسلمانان فرو ریخت تا شروعی باشد برای وقایع بعدی در منطقه آسیای صغیر. در طول یک سده جمعیت بزرگی از تُرکمانان به سوی آناتولی مهاجرت کردند. تصرف آناتولی از سوی تُرکان اغوز در عین حال موجب نجات جهان اسلام از مخاطرات و تهدیدات جدی امپراتوری بیزانس شد که با تصرف آسیای صغیر و ایجاد یک مدنیت نوین اسلامی برای جهان اسلامی موهبتی بود. تأسیس امپراتوری سلجوقیان روم توسط نوادگان ارسلان اسرائیل از اولین پیامدهای این پیروزی است ورود به آناتولی و سکونت در آنتالیا (تِکه). نام ایل تکلو با خاستگاه آنان (تِکه) مرتبط است. در سالهای آخر سلطنت سلجوقیان روم، هنگام پیشروی ایلخانیان به سمت آناتولی، مناطق آناتولی به صورت بیگ نشین های تُرکمان خودمختار (Anatolian beyliks) تبدیل شد. در همین دوران، گروهی از تُرکمن ها که شاخه ای از ایل تکه بودند و در آغاز قرن سیزدهم توسط سلاطین سلجوقیان روم در آنتالیا مستقر بودند، بیگ نشین تِکه را تشکیل دادند. سلطنت مبارزالدین محمدبیگ در نبرد با فرانکهای قبرس گذشت. آنتالیا برا
ی اولین بار پس از کنترل تُرکها در سال ۱۲۱۶. پادشاه قبرس پیر اول دو لوسینان در ۲۴ اوت ۱۳۶۱ آنتالیا مرکز تِکه الی را اشغال کرد و تُرکها مرکز حکومت خود را به کورکودِالی انتقال دادند، محمدبیگ ابتدا برای تصرف آنتالیا، فروش مواد غذایی به قبرس را منع کرد. بعداً، کرامانوغلو با علاء الدین علی بیگ اتحاد ایجاد کرد و سال بعد با ۴۵ هزار نفر به آنتالیا آمد و یک جنگ بسیار درگرفت، اما نتوانست شهر را به دست بگیرد. تلاش های محمد بیگ، که می خواست آنتالیا را به پس بگیرد، برای او نام و آوازه در منطقه ایجاد کرد و به او لقب «بیگِ تِکه» (Teke Bey) را دادند. در آن زمان، منطقه بین آنتالیا، فینیک، کاش، کالکانلی، میلی، گمبه، المالو، کورکوداِلی و سریک در جنوب آناتولی و آنتالیا و آلانیا، به تِکه اِلی معروف شد. محمدبیگ که برای باز پس گیری آنتالیا اتحادهای مختلفی را تشکیل داده بود، موفق شد در سال ۱۳۷۳ آنتالیا را فتح کند. در دوره های عثمان چلبی و مصطفی بیگ، که جانشین محمدبیگ بودند، بیگ نشین تِکه اهمیت سابق خود را از دست داد. سلطان عثمانی ییلدیریم بایزید در سال ۱۳۹۰ آنتالیا را فتح کرد. او حکومت این مکان را ابتدا به پسرش عیسی و سپس به فرزند دی
گر خود مصطفی داد. در سال ۱۳۹۷، منطقه بین آنتالیا و آلانیا کاملاً تحت کنترل عثمانی بود. بین مرزهای استان امروز آنتالیا و دستور اداری تهیه شده توسط امپراتوری عثمانی برای این منطقه در سده های ۱۵ و ۱۶ تفاوت هایی وجود دارد. در این قرن ها سنجق های آلانیا و تِکه در این منطقه قرار داشتند. آنتالیا اغلب به دلیل قرار گرفتن در مسیرهای تجاری اهمیت زیادی داشت و در دوره سلجوقی با کشتی و بندر خود از اهمیت بالایی برخوردار بود. آنتالیا تحت حاکمیت سلجوقیان با انجام فعالیتهای مهم تجاری با قبرس به یکی از مهم ترین مراکز تجاری دوره تبدیل شد. در اواخر قرن سیزدهم یا در آغاز قرن چهاردهم ، آنتالیا بین حمید اوغولار و تِکه اوغولار تقسیم شده بود. در دوره حاکمیت بیگ نشین تِکه، صلح و توسعه ادامه یافت و فعالیتهای توسعه و فرهنگی افزایش داشت. به جز شورش شاهقلی که در سال ۱۵۱۱ تحت سلطنت عثمانی رخ داد، شورش های چلبی در قرن شانزدهم، هیچ اتفاق خاص دیگری در این منطقه رخ نداده است. با این حال، در نتیجه این شورش ها، تبعیدهای زیادی به جزایری مانند مودون و کرون و مهاجرت های گسترده قبایل تُرکمان به ایران صورت گرفت. حسن خلیفه بابا. ایل تکلو در آنتالیا ساک
ن و در دوران فترت سلاجقه روم، در بِیگ نشین تکه (Tekeoğulları Beyliği) حاکم بودند. این ایل در زمان شاه اسماعیل صفوی همراه با شش ایل بزرگ تُرکمان (ایل افشار، ایل شاملو، ایل استاجلو، ایل ذوالقدر، ایل روملو و ایل قاجار) از آناتولی عثمانی به ایران آمدند و پایه های دودمان صفوی را بنیاد گذاردند. ترکان تکلو از طوایف بزرگ قزلباش بودند که از تکه ایلی (آنتالیا) مهاجرت خود را به ایران در دهة دوم سدهٔ دهم آغاز کردند. یکی از سران این طایفه، به نام حسن خلیفه (پدر شاه قلی بابا) به خدمت شیخ حیدر، پدر شاه اسماعیل اول رسید و در حلقه مریدان خاص وی داخل شد. شیخ حیدر او را مأمور کرد که به ولایت خود بازگردد و به ترویج مذهب تشیع و گرد آوردن مریدان همت گمارد. حسن بیگ روملو، مورخ احسن التواریخ می نویسد: حسن خلیفه دو نوبت به خدمت شیخ حیدر آمد. آن حضرت او را با چهل نفر از صوفیان به چله خانه فرستاد و هر یک ایشان را یه کوزه آب و قرصی نان همراه کرد تا در اربعین به این مقدار غذا قناعت کنند. بعد از انقضای مدت که از چله خانه بدر آمدند، همه صوفیان توشه خود به کار برده بودند الا حسن خلیفه که آنچه برده بود به خدمت قطب زمانه آورد. مرشد کامل او را
رخصت داده روانه ولایت تکه ایلی گردانید. چون بدان دیار رسید در منزل خود نزول نمود. پیره سنان که یکی از صوفیان سلطان حیدر بود، به حضار مجلس گفت که حسن خلیفه آمد، ولی آتش سوزان در ولایت تکه ایلی آورد … و از وی خوارق عادات سر می زد و مردم تابع او می شدند. حسن خلیفه بابا در غاری نزدیک محل زندگی خود به عبادت می پرداخت، از این رو در آناتولی به سرعت شهرت فراوانی یافت. او توانست مریدان زیادی را به درگاه خود جذب کند، در این اثنا به تعلیم فقه به شاهقلی هم می پرداخت. شهرت پدر و پسر به گوش سلطان بایزید دوم هم رسید بود و سلطان چندین بار برای گرفتن دعا نزد حسن خلیفه بابا رفته و از او طلب دعا در درگاه پروردگار کرده بود و هر سال، برای حسن خلیفه بابا شش تا هفت هزار سکه برای گرفتن دعا می فرستاد. شورش شیعیان آناتولی علیه عثمانی، ورود به ایران و تشکیل قوای قزلباش. در سال ۱۵۱۱میلادی ایل قزلباش تکلو در جنوب آناتولی به رهبری شاه قلی بابا تکلو علیه حکومت عثمانی شورش کردند و در آن سال شمار زیادی از افراد قبیله تکلو برای تقویت سپاه شاه اسماعیل از گرمیان به ایران آمدند. اگرانوویچ می نویسد ینصرپاشا (فرزند شاه قلی بابا) در ناحیه خوی، در
نزدیکی دریاچه ارومیه، زندگی کرد و سر انجام در همان جا نیز در گذشت. پس از مرگش، شش پسر به نام های قوجا، بنده علی، پلات، دمیرچی، ساری خان، و نوروز علی از او باقی ماند. پسران ینصرپاشا که هر کدام طایفه ای را تحت ریاست داشتند، پس از مرگ پدر از یکدیگر جدا شدند و نام آنان بر این طوایف گذاشته شد. بعداً از این طوایف شعبات کوچکتری پدید آمد. تبارنامه پسران ینصر پاشا و طوایف تابعه آنان که بعدها اکثریت طوایف شاهسون در سراسر کشور زیر مجموعه یا همپیمان این طوایف بودند، در الگوی تبارنامه زیر آورده شده است: ایل تکلو و تشکیل قوای قزلباش. تکیه گاه عمده صفویه، قبایل چادرنشین تُرک بودند که در آغاز از هفت قبیله تشکیل می شدند و عبارت بودند از: تکه لو، شاملو، روملو، استاجلو، افشار، قاجار و ذوالقدر. این قبایل بعدها به نام مشترک قزلباش خوانده شدند. قوم تکلو امروزه به زبانهای لُری ، ترکی و فارسی صحبت می کنند. تکلوها را می توان در نواحی خراسان، کرمانشاه، کرمان (منطقه تاریخی اقطاع) و همدان یافت. در روستای گرا در شهرستان تویسرکان استان همدان اکثریت مردم روستا و همچنین در روستای بیغش چهل و پنج کیلومتری ملایر به سمت اراک بیش از نیمی از مردم
روستا از قوم تکلو هستند. مورخان گفته اند یکی از اقوام که نادرشاه افشار را در فتوحات، یاری می رسانده قوم تکلو بوده است.
دَندانقان شهری بود در نواحی مرو. در لغتنامه دهخدا به نقل از منابع کهن آمده است که: «دندانقان، شهرکیست [به خراسان] اندر حصاری، مقدار پانصد گام درازی اوست اندر میان بیابان و بیرون از وی منزلگاه کاروان است. (حدود العالم). شهرکیست در نواحی مرو شاهجان میان سرخس و مرو و فعلاً خراب است و جز یک رباط و یک مناره از آن باقی نمانده است. (از معجم البلدان). شهری به ناحیهٔ مرو شاهجان بوده است به فاصلهٔ ده فرسنگی جنوب غربی آن بر جادهٔ بین مرو و سرخس کوچک ولی مستحکم.» این شهر اگر از بین نرفته بود در کشور کنونی ترکمنستان واقع می بود. مهم ترین دلیل شهرت آن وقوع نبرد دندانقان در آن است که طی آن سلجوقیان بر غزنویان غلبه کردند و راه تسلط ایشان بر خراسان و ایران هموار گشت. طوایف غز آن را در ۵۵۳ هَ.ق. تاراج کردند، یاقوت (قرن ۷ هَ. ق). ویرانه های آن را دیده است. بیهقی می نویسد: «چون به دندانقان هزیمت افتاد و ما را این حال پیش آمد خبر یافتم که حال این محمدآباد چنان شد که جفت واری زمین به یک من گندم می فروختند و کس نمی خرید.» این شهر به علت نبرد سال ۵۳۳ میان سنجر و غزان تخریب شد و عده زیادی از اهالی آن به قتل رسیدند و گروهی نیز ناچار ب
ه مهاجرت شدند. طوفان شن و پیشروی ماسه ها را نیز در متروک شدن این شهر مؤثر دانسته اند. امروزه بخشی از خرابه های دندانقان با نام داش رباط به صورت پهنه ای پوشیده از آجر و نیز چند چاه خشک در حاشیه جاده سرخس-تجن-مرو مشهود است.
کمپوت یا خوشاب نوعی دسر است که در قرن هفدهم به وجود آمده و منشأ آن کشور فرانسه است. در زبان فرانسوی واژه کمپوت به معنای مخلوط است. کمپوت از میوهٔ کامل یا خردشده و شربت ترکیب شده است. میوه درسته در آب به همراه شکر و ادویه پخته می شود.مانند کمپوت هلو و کمپوت زردآلو.
تابوت اسکندر یک گور سنگی از اواخر قرن چهارم قبل از میلاد است که متعلق به عصر هلنیستی بوده و از گورستان سلطنتی قیاعه در نزدیکی شهر صیدا لبنان کشف شده است. این تابوت با نقش برجسته هایی از اسکندر مقدونی و روایت های داستانی و اساطیری تزئین شده است. این اثر به طور قابل توجهی سالم مانده و به عنوان نمونه ای ممتاز برای حفظ رنگ آمیزی متنوع شناخته می شود. این تابوت در حال حاضر در مجموعه موزه باستان شناسی استانبول نگهداری می شود. قدمت این شی به سدهٔ چهارم پیش از میلاد بازمی گردد و بر آن نقش برجستهٔ عالی در یک سو از نبرد ایسوس میان ایرانیان و سپاه اسکندر و در یک سو صحنه ای از همکاری ایرانیان با یونیان در صحنه شکار نقش شده است. رنگ های بازمانده بر این تابوت دان و روایت تصویری آن اطلاعات مهمی از چگونگی لباس و ابزار ایرانیان در نبرد را مشخص می نماید. پیشینه. این تابوت یکی از گورهای سنگی است که طی اکتشافات باستان شناسی به سرپرستی عثمان حمدی بیگ و ایروان وسکان از ترکیه در شهر مردگان نزدیک صیدا لبنان در سال ۱۸۸۷ انجام شد. دربارهٔ اینکه تابوت متعلق به چه کسی است تردید وجود دارد. در ابتدا این گمان می رفت که مربوط به اسکندر باشد.
سپس احتمال دادند که تابوت مربوط به ابدالونیموس فرماندار صیدا باشد که پس از نبرد ایسوس در ۳۳۳ پیش از میلاد توسط اسکندر منصوب شده است. و اما محققان متأخر بر این باورند که تابوت برای مازئوس (۳۸۵–۳۲۵ پیش از میلاد) فرماندار ایرانی بابل ساخته شده است. مارگارت میلر معتقد است که تابوت در همان صیدا ساخته شده است. شرح نقش های تابوت. تابوت که به شکل یک معبد یونانی است از همان مرمری ساخته شده است که معمولاً یونانیان برای ساخت معبد به کار می بردند. تصویر اصلی تابوت نبرد ایسوس میان ایرانیان و یونانیان را بازنمایی می کند. نبردی که در ترکیه امروز اتفاق افتاد. در این صحنه لباس و ابزار ایرانیان به خوبی نمایش داده شده است. در درون سپر یکی از سپاهیان ایران تصویر کامل شاه ایران بر تخت درست به همان شکل که در تخت جمشید دیده می شود کشیده شده است. نیزه ها، کمان ها و شمشیرها از جنس دیگری بوده است که هم اکنون در تابلو دیده نمی شود. در کنار این تابوت مدلی گچی از بازسازی رنگ های تابوت قرار دارد که دقیقاً نقش ها و رنگ های آن را نشان می دهد. چیزی که عجیب است برهنه بودن سربازان یونانی در صحنه پیکار است در حالی که پوشیده بودن خود اسکندر و ه
فستیون سوار بر اسب نشان می دهد که هدف از این نقش وصف اسطوره ای نبوده است. پس باید نتیجه بگیریم که سربازان یونانی واقعاً در کارزار برهنه بوده اند. صحنه این نبرد با نگاره نبرد ایسوس که از خانه ای در ناپل به دست آمده قابل مقایسه است. در برابر این صحنه تهاجمی در سوی دیگر تابوت صحنه ای نقش شده است که سپاهیان اسکندر را در حال شکار شیر با ایرانیان و ابدالونیموس نشان می دهد. یک انتهای کوچک تابوت نبرد غزه در سال ۳۱۲ پیش از میلاد را نشان می دهد و انتهای دیگر صحنه ای از شکار پلنگ توسط پارسیان را می نمایاند. از دیگر هنرهای تلفیقی قابل توجه بر این تابوت نگاره های فوقانی گرداگرد آن است. در عکس مشاهده می شود که نماد گردونه مهر ایرانی با نمادهای یونانی تلفیق شده است. پیوند به بیرون. ویکی پدیای انگلیسی : http://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_Sarcophagus
استان آرتزو از استان های کشور ایتالیا است. استان آرزو در منطقهٔ توسکانی و در مرکز ایتالیا قرار دارد. مساحت این استان ۳٬۲۳۲ کیلومترمربع و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۰۵ تقریباً ۳۵۰٬۷۰۷ نفر بوده است.
در سازهای زهی، پرده یا بند قسمت های برجسته ای روی دستهٔ ساز است که به کمک آن نوازنده محل انگشت خود را روی دستهٔ ساز تنظیم می کند تا نت ها را به درستی بنوازد. معمولاً پرده ها در تمام طول دستهٔ ساز قرار داده می شوند. هر پرده نشانه یک نت است که اکثر ساز ها ندارند یا قابل گذاشتن نیست(مثل ویولن) و این کار نواختن ساز را دشوارتر و حرفه ای تر می کند. بیشتر گیتار الکتریک ۲۱ ، ۲۲ یا ۲۴ پرده و گیتار آکوستیک ۲۰ پرده دارند. پرده نواری فلزی یا چوبی یا استخوانی است که بر روی رودسته تعبیه می شود یا رشته هایی از جنس روده یا ابریشم که دور دستهٔ ساز در فواصل معین بسته می شوند تا بتوان به کمک آن ها سیم ها را برای تولید نغمه های مشخص شده در جای مناسب گرفت. به پرده، دَستان و در برخی سازها نظیر گیتار به آن فرت هم گفته می شود. تمام سازهای زهی دارای پرده نیستند. بعضی انواع گیتار — معروف به گیتار بی پرده و تمام انواع ویولون، جزو سازهای بدون پرده به شمار می آیند. همچنین برخی از انواع رباب تنها در قسمتی از دستهٔ خود دارای پرده هستند. جنس پرده. پرده در سازهای شرقی مثل سه تار یا باغلاما معمولاً از جنس رشته های تابیده روده گوسفند، نخ یا پل
استیک است که چند بار به دور دستهٔ ساز پیچیده شده و سپس در پشت دستهٔ ساز گره زده می شود. این نوع پرده ها قابل جا به جا کردن هستند و به ساز قابلیت اجرا در دستگاه های مختلف را می دهند. در سازهای جدیدتر نظیر انواع گیتار، پرده ها از جنس فلز هستند و در خود دستهٔ ساز جاسازی شده اند.
در این عبارت ها، formula_1 توزیع نرمال تابع چگالی احتمال است و formula_2 تابع توزیع تجمعی مربوط به آن است که در آن erf، تابع خطا و formula_3 می باشد. در پایین چند نمونه انتگرال آمده است:
انقلابین یا خوریستان در اخترشناسی، دو نقطهٔ دگرگشت زمستانی و تابستانی روی دائرةالبروج است که در بیشترین فاصلهٔ زاویه ای از استوای آسمان قرار دارد. به زمانی که خورشید به این نقاط در آسمان برسد نیز انقلابین گفته می شود. انقلاب تابستانی. انقلاب تابستانی، طولانی ترین روز در نیمکره شمالی است. روز اول تیرماه قطب شمال بیش از هر زمان دیگر (به اندازه ۲۳٫۵ درجه) بسوی خورشید متمایل است و نور خورشید فقط به برخی از سرزمینهای نیمکره شمالی عمود می تابد. این روز طولانی ترین روز در نیمکره شمالی است و به آن انقلاب تابستانی می گویند. ساکنان نیمکره شمالی انقلاب تابستانی را در بلندترین روز سال (اول تیرماه) تجربه خواهند کرد. وقتی خورشید به این نقطه می رسد بیشترین زاویه با افق را دارا می باشد واین نشان دهنده آغاز فصل تابستان در نیمکره شمالی است. در این روز ساکنانی که در منطقه راس سرطان زندگی می کنند خورشید را دقیقاً در بالای سر خود می بینند. در اوایل بهار طول شب و روز تقریباً برابر است و ولی به مرور زمان طول روز بیشتر می شود و در زمان انقلاب تابستانی که بلندترین روز سال است به بیشترین ساعات خود می رسد و با نزدیک شدن به فصل زمستان ک
م کم روزها کوتاه تر می شوند. در نیم کره جنوبی شرایط دقیقاً متفاوت با نیم کره شمالی می باشد و با انقلاب تابستانی در نیم کره شمالی و آغاز تابستان ساکنان نیم کره جنوبی آغاز فصل زمستان (شب یلدا) را تجربه می کنند. انقلاب زمستانی. انقلاب زمستانی نام لحظه ای است که خورشید از دید ناظر زمینی در بیش ترین فاصله زاویه ای با صفحه استوا در آنسوی نیم کره ناظر قرار دارد.
احمد صلاح الدین بیرسل (۱۴ نوامبر ۱۹۱۹، باندیرما - ۱۰ مارس ۱۹۹۹، استانبول) که بیشتر با نام ادبی صلاح بیرسل مشهور است، نویسنده و شاعر ترک بود. وی در آثار خود پیرو جنبش غریب و موج نوی دوم ترکیه بود.
اَبلَق (عربی شده واژهٔ پارسی ابلک&lt;ref name="http://www.loghatnaameh.org/dehkhodaworddetail-368a39805df04697b2c800e2741935da-fa.html%22&gt;%7B%7Bیادکرد-دهخدا | عنوان=ابلق | بازیابی=۰۷ دسامبر ۲۰۱۲}}&lt;/ref&gt;) یا پیسه یا دورَنگ ، به جانوری می گویند که دارای دو رنگ سیاه و سفید باشد. از جمله جانورانی که دارای گونهٔ ابلق هستند، می توان گاو، اسب، گربه و انواع پرندگان مانند کبوتر را نام برد. اسب ابلق. اسب های ابلق در واقع اسب های سیاهی هستند که یکی از چند الل ابلق شدن را در ژنوم خود دارند.
استان پراتو از استان های کشور ایتالیا است. استان پراتو در منطقهٔ توسکانی و در مرکز ایتالیا قرار دارد. مساحت این استان ۳۶۶ کیلومترمربع و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ تقریباً ۲۴۰٬۶۸۴ نفر بوده است.
استان سیه نا یا سی یِنا از استان های کشور ایتالیا است. استان سینا در منطقهٔ توسکانی و در مرکز ایتالیا قرار دارد. مساحت این استان ۳٬۸۲۱ کیلومترمربع و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ تقریباً ۲۶۷٬۱۹۴ نفر بوده است. شهر تاریخی سیه نا و تپه های زیبای وال دورچا ، مهمترین جاذبه های گردشگری آن هستند. آفتابگردان و زعفران مهمترین محصولات کشاورزی این استان میباشند.
مجید عبدالحسینی (زاده ۱۰ شهریور ۱۳۵۱ - قم) کاراته کای اهل کشور ایران است. وی قهرمان کاراته آسیا و تنها دارنده مدال طلای تیم ملی کاراته ایران در مسابقه ستارگان کاراته جهان (سال ۱۹۹۷ ایتالیا)، کاپیتان و سرمربی اسبق تیم ملی کاراته چین و سرمربی حال حاضر تیم ملی کاراته امید ایران است. مجید عبدالحسینی در مدت حضور خود در تیم ملی کاراته ایران توانست ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۳ مدال برنز از رقابت های قهرمانی آسیا و ۸ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۵ مدال برنز از رقابت های معتبر جهانی در آلبوم افتخارات قهرمانی ملی خود ثبت کند. وی با کسب ۸ مدال طلا، نقره و برنز در مسابقات قهرمانی کاراته آسیا در ویترین قهرمانی ملی خود یکی از مدال آورترین کاراته کاهای تاریخ تیم ملی کاراته ایران در مسابقات قهرمانی آسیا می باشد. وی در مهر ماه ۱۴۰۰ نمایندگی سبک شوتوکان جهانی SKAI را از ژاپن به ایران آورد و هم اکنون رئیس سبک شوتوکان جهانی SKAI ایران می باشد. عبدالحسینی در مسابقات قهرمانی کاراته آسیا که در کشور فیلیپین در سال ۲۰۲۴ برگزار شد، به عنوان سرمربی تیم ملی امید پسران ایران با ۶ بازیکن و کسب ۴ مدال طلا و ۱ مدال برنز توانست تیم ملی امید ایران
را قهرمان آسیا کند، همچنین با این رکورد تاریخی بهترین عملکرد را در بین مربیان حاضر در مسابقات قهرمانی کاراته رده های پایه قاره آسیا در سال ۲۰۲۴ داشت. مجید عبدالحسینی تا سن ۳۵ سالگی عضو تیم ملی کاراته ایران بود. وی تنها بازیکنی بوده که در تمامی ادوار تیم های ملی کاراته ایران در بالاترین سن در تیم ملی کاراته ایران به عنوان بازیکن عضویت داشته است. عبدالحسینی سابقه ۵ دوره حضور در مسابقات قهرمانی کاراته جهان به سال های ۱۹۹۶ سان سیتی آفریقای جنوبی، ۱۹۹۸ ریودژانیرو برزیل، ۲۰۰۰ مونیخ آلمان، ۲۰۰۲ مادرید اسپانیا و ۲۰۰۴ مکزیک را در کارنامه دارد وی دارای افتخارات متعدد بین المللی می باشد. مجید عبدالحسینی کاراته را در اوایل دهه ۶۰ در باشگاه کاراته انقلاب قم نزد استاد غلامرضا دباغیان فرا گرفت. مجید عبدالحسینی مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی گرایش علوم ورزشی را دارا می باشد. سال های حضور در تیمهای ملی کاراته ایران. از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶ میلادی وی در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶ میلادی) پس از مسابقات قهرمانی آسیایی ماکائو و پیش از مسابقات جهانی فنلاند با توجه به استعفای مربی خود غلامرضا دباغیان از سرمربیگری تیم ملی کاراته ایران
به همراه قهرمانانی همچون مهدی عموزاده و علیرضا کتیرایی برای همیشه از دنیای قهرمانی و تیم ملی کاراته ایران به عنوان بازیکن خداحافظی کرد. مجید عبدالحسینی، مهدی جعفری، سعید آشتیان، مهدی عموزاده و علیرضا کتیرایی از ورزشکاران پر مدال دهه ۷۰ و اواسط دهه ۸۰ ورزش کشور و از پر افتخارترین ورزشکاران تاریخ استان قم به حساب می آیند. عبدالحسینی در مدت حضور خود در تیم ملی عضو همیشگیِ تیم ملی کاراته در مسابقات کومیته تیمی بود، و در کومیته انفرادی نیز اغلب در اوزان منفیِ شصت، منفیِ شصت و پنج و منفیِ هفتاد کیلوگرم برای میهنِ عزیزمان افتخار آفرید. به دلیلِ شجاعت و مدیریت لحظات حساسِ مبارزه که از خصوصیات بارزِ مجید عبدالحسینی بود، اغلب در مسابقاتِ کومیته تیمی، از وی به عنوان نفرِ آخر و تعیین کننده نتیجه نهاییِ تیم استفاده می کردند، وی در طول دوران بازیکنی خود هیچ گاه به همراه تیم ملی در مقابل حریفان خود در مبارزات تیمی شکست نخورده است که این رکورد را نیز در تاریخ تیم ملی کاراته ایران به نام خود ثبت کرده است. مبارزات این قهرمان به ویژه در زمانی که از حریف عقب می افتاد بسیار دیدنی و هیجان انگیز بود. او در این لحظات سراسر حمله و ت
هاجم بود و شکست را برنمی تابید و می باید پیروز از میدان خارج می شد. این قهرمانِ چپ دست کاراته ایران در مبارزاتش از مجموعه متنوعی از تکنیکها بهره می برد و به هیچ وجه خود را محدود به چند تکنیک خاص نمی کرد، همین امر باعث زیباییِ هر چه بیشترِ مبارزاتش و حضور مداومش تا سن ۳۵ سالگی در تیم ملی بود. دوران مربیگری. سرمربی تیم ملی کاراته امید ایران ۱۴۰۳ (مسابقات قهرمانی کاراته آسیا در کشور فیلیپین و کسب عنوان قهرمانی آسیا با کسب ۴ مدال طلا و ۱ مدال برنز از ۶ فرصت کسب مدال) سرمربی تیم ملی کاراته کشور چین تا المپیک ۲۰۲۰ توکیو ژاپن سرمربی تیم ملی کاراته کشور چین ۱۳۹۵ (مسابقات قهرمانی کاراته جهان در کشور اتریش) مقام سومی مسابقات شرق آسیا - سرمربی تیم ملی کاراته کشور چین ۱۳۹۵ (کسب اولین سکوی آسیایی تاریخ تیم ملی کاراته چین) مقام قهرمانی سوپر لیگ کاراته مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۹۴) مقام نایب قهرمانی سوپر لیگ کاراته مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۹۳–۱۳۹۴) مربی تیم ملی نوجوانان-جوانان و زیر ۲۱ سال کاراته ایران در مسا
بقات جهانی اندونزی ۱۳۹۴ مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی و کسب عنوان قهرمانی جام باشگاه های کاراته آسیا در ازبکستان ۱۳۹۴ مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی و کسب عنوان نایب قهرمانی در مسابقات بین المللی جام الاهلی امارات ۱۳۹۳ قهرمانی تیم ملی کاراته ایران در مسابقات قهرمانی آسیا مالزی ۱۳۹۳(سرمربی تیم ملی زیر ۲۱ سال کاراته ایران) نایب قهرمانی تیم ملی کاراته ایران در مسابقات بین المللی کاراته تایلند ۱۳۹۳ (سرمربی تیم ملی کاراته ایران) نایب قهرمانی تیم ملی کاراته ایران در مسابقات کاراته غرب آسیا عربستان ۱۳۹۳ (سرمربی تیم ملی کاراته ایران) قهرمانی تیم ملی کاراته امید ایران در مسابقات بین المللی ارومیه ۱۳۹۳ (سرمربی تیم ملی کاراته ایران) مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی و کسب عنوان نایب قهرمانی جام باشگاه های کاراته آسیا در کشور کویت ۱۳۹۲ مشاور تیم ملی کاراته ایران در مسابقات قهرمانی آسیا کشور امارات ۱۳۹۲ سرمربی تیم ملی امید کاراته ایران سال ۱۳۹۰ مربی تیم ملی جوانان کاراته ایران در مسابقات آسیایی مالزی و مسابقات جهانی ترکیه ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ مربی تیم ملی کاراته بزرگسالان ایران ۱۳۸۸ مربی و آنالیزر تیم ملی کاراته بزرگس
الان ایران در مسابقات قهرمانی جهان صربستان سال (۱۳۸۹) سرمربی تیم کاراته الشباب کویت سال (۱۳۸۷) مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در جام باشگاه های کاراته جهان (در کشور ترکیه ۱۳۹۰) چندین دوره مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران و تورنمنت های بین المللی مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۸۹)مقام نایب قهرمانی سوپر لیگ کاراته ایران مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۹۰)مقام نایب قهرمانی سوپر لیگ کاراته ایران مقام قهرمانی سوپر لیگ کاراته مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۹۱–۱۳۹۲) مقام قهرمانی سوپر لیگ کاراته مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد اسلامی در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۹۲–۱۳۹۳) مقام قهرمانی سوپر لیگ کاراته ایران تیم کاراته شهرداری جعفریه قم (مقام قهرمانی در لیگ برتر کاراته ایران) سرمربی تیم کاراته استقلال تهران در سوپر لیگ کاراته ایران (جام خلیج همیشه فارس ۱۳۸۸) مربی تیم کاراته دانشگاه آزاد در مسابقات بین المللی در کشور
روسیه ۱۳۸۸ (تیم ایران قهرمان مسابقات شد) مربی تیم ملی کاراته جوانان ایران (مقام اول مسابقات قهرمانی آسیا ۱۳۸۷) مربی تیم ملی کاراته جوانان ایران (مقام اول مسابقات کاپ جهانی ترکیه ۱۳۸۷)
سرژ حاروش (زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۴ در کازابلانکا، مراکش) فیزیکدان فرانسوی است. او در سال ۲۰۱۲ برای «روشهای تجربی پیشرو منجر به اندازه گیری و دستکاری سیستمهای مجزای کوانتومی» برنده جایزه نوبل فیزیک شده است. او هم اکنون پروفسور فیزیک و رئیس کلژ دو فرانس (معتبرترین آکادمی علمی فرانسه) و صاحب کرسی فیزیک کوانتومی است. او فارغ التحصیل دانشگاه پاریس ۶ در سال ۱۹۷۱ در رشته فیزیک است. استاد راهنمای او در دوره دکترا (۱۹۷۱–۱۹۶۷) کلود کوهن تانوژی بوده است که خود در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه نوبل فیزیک برای «سرمایش لیزری و تله گذاری اتمها» شده است. حاروش از فیزیکدانان بسیار پیشرو در اپتیک کوانتومی است و کتاب تألیفی او «کاوش در کوانتوم» یکی از مراجع اصلی و کلاسیک در زمینه اتم، فوتون و کاواک اپتیکی است.
رضا کریمی (زاده ۱۳۴۲ در تهران) کارگردان و فیلم نامه نویس ایرانی است.
منحنی پخش نور یا توزیع شدت نور منحنی ای است که برای مشخص کردن شدت نور منتشرشده توسط یک چراغ در زوایای مختلف به کار می رود. از آنجایی که بیشتر منابع نوری نقطه ای نیستند، بنابراین شدت نوری ثابتی در جهات مختلف ندارند. در محاسبات نوری دانستن نحوهٔ توزیع نور منبع اهمیت دارد به همین خاطر سازندگان لامپ های مختلف منحنی پخش نور آن لامپ را با استفاده از اندازه گیری ارائه می کنند. یکی از معمول ترین روش ها برای نمایش منحنی پخش نور استفاده از منحنی قطبی است و با توجه به اینکه در بسیاری از چراغ ها پخش نور نسبت به محور عمود چراغ متقارن است و تنها یک منحنی در یکی از صفحات قائم برای مشخص شدن پخش نور کافیست. منحنی های قطبی به شکل خطوطی بسته در پیرامون چراغ هستند که فاصلهٔ این خط تا چراغ، در هر زاویهٔ مشخص متفاوت است و بیانگر شدت نور در آن زاویه خواهد بود. منحنی های پخش نور قطبی دارای دو عیب عمده هستند، یکی اینکه شار نوری لامپ های مختلف در آن ها قابل مقایسه نیست، دیگر اینکه در زوایای دارای تغییرات شدید شدت نور، دقت منحنی پایین است. برای مشخص کردن پخش نور چراغ هایی که تقارن محوری نداشته باشند از دو یا چند منحنی استفاده می شود. ا