Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دفن نمی شود. می دانم که میان مغان این رسم هست چون آن ها آشکارا چنین کنند اما پارس ها نعش را با موم پوشانده سپس بخاک می سپارند؛ و اما مغان آن ها با دیگر مردمان و نیز با کاهنان مصری فرق بسیاری دارند. کاهنان مصر بنا به خویشکاری دینی خود از کشتن هر گونه جانداری جز در موارد قربانی سخت می پرهیزند ولی مغان همهٔ جانوران را جز سگ و آدم به دست خود می کشند و در کشتن حیوانات و مارها و خزندگان و پرندگان سخت می کوشند و از یکدیگر پیش می جویند و وانمود می کنند که آن رسمی قدیمی است و به همین منوال نیز خواهد ماند. بی گمان در روایت هرودوت مراد از زئوس در هنگام گفتگو دربارهٔ خدای برین همان اهورامزدا است. اهورامزدا یکی از مهم ترین ایزدان آیین باستانی اوستایی است که در گات های زرتشت در درجهٔ اول اهمیت قرار گرفته است. ستایش این خدا هم از مذهب مزدیسنا در مفهوم اصطلاحی آن و هم از نوآیینی و دین آوری زرتشت باستانی تر است. در سخن هرودوت هیچ نشانی از شخص زرتشت نیست. خواننده هیچ یک از ویژگی های اساسی آیین اوستایی را در این جا نمی یابد به هوم و موقعیت مهم و اساسی آتش در برگزاری مراسم دینی زرتشتی هیچ اشاره ای نرفته است. به گفتهٔ هرودوت مغ د
ر هنگام مراسم تاجی از اسپرغم بر سر می گذاشت این یک رسم ویژهٔ پارسی است و شاید از بومیان انیرانی و غیرآریایی فرا گرفته بودند در صورتی که در مراسم پرستش اوستایی چنان که هنوز در میان پارسیان هند رواج دارد، موبد باید سر خود و همچنین پایین چهره اش را با پنام بپوشاند تا دم او آتش را نیالاند. بدین ترتیب می توان تصور کرد دینی که هرودوت به ایرانیان نسبت داده است، آیین زرتشتی نبوده بلکه گونهٔ ابتدایی آیین کهن ایرانی است که بر اساس چندتا پرستی و ستایش نیروهای مینوی شدهٔ گیتی استوار بوده است. این کیش به باورهای ودایی بیشتر از آیین زرتشتی نزدیک است. دین ایرانی ای که هرودوت توصیف کرده است، با آیین اوستایی تنها در مورد عقایدی که بازماندهٔ باورهای دوران هندوایرانی است هماهنگی دارد و برخی از این باورهای کهن را، باوجود دگرگونی و جابه جایی های فراوان هنوز می توان در اوستا تشخیص داد. گزارش دیگر مورخان یونانی. شخص زرتشت و تعلیمات مغان بر روی افکار و اندیشه های یونانی تأثیری پرداخت که راست و واقعی بود اما نمی توان چنان انگاشت که یونانیان تنها یک گونهٔ واحد آیین ایرانی را می شناختند. کیش ها و گونه های متفاوتی از آیین ایرانی در آثار
مورخان یونانی به چشم می خورد. هر یک از این کیش ها به دورهٔ متفاوتی تعلق دارد و شاید هر کدام در محدودهٔ معینی از سرزمین ایران رواج داشته است. نه یونانیان و سریانی ها و نه نویسندگان ارمنی، هیچ یک از زرتشت و از آیین او که در گات های اوستا بازگو شده است، آگاهی نداشتند. برداشت اساطیری دربارهٔ زرتشت از پرتوِ وجودِ اودوکسوس کنیدوسی که هم زمان با افلاطون در میانهٔ سدهٔ چهارم پیش از میلاد می زیسته است، بر جا مانده است. چنین برداشت های افسانه ای پیرامون زرتشت، از ایران غربی سرچشمه گرفته است و چنان که پیداست جا یا جاهایی که چنین داستان هایی پرداخته شده، باید از خاستگاه زرتشت فاصلهٔ بسیاری داشته باشد. این نکته را باید در نظر داشت که مورد گسترش آیین زرتشتی در زمان باستان اغراق شده است، به احتمال زیاد آیین زرتشت در آغاز یک نهضت محلی در ایران شرقی بوده است که هنوز مرزهای آن مشخص نشده است. این آیین نو با مقاومت و مقابلهٔ شدید کیش های رایج مواجه شد و برای مدتی دراز نتوانست به برتری و چیرگی کامل برسد و چون گسترش یافت، دگرگون شد. آیین زرتشت با آیین هایی که در پی انداختن آن ها برخاسته بود، درآمیخت و مزدیسنا به گونه ای بسیار متف
اوت در ایران انتشار یافت. روایت استرابو. استرابو در فاصلهٔ سال های ۶۳ قبل از میلاد تا ۱۹ پس از میلاد زندگی می کرده است. استرابو نیز مانند همهٔ مورخان یونانی بخش عمده ای از آگاهی های خود را از هرودوت اقتباس کرده است. استرابو آیین و مراسمی را که برگزار آن ها را در کاپادوسیه خود به چشم دیده است به شرح زیر در رسالهٔ جغرافیا بیان می کند رسم های پارسیان و مادها و بسیاری از مردمان بهم همانند است. ایرانیان میان آب و آتش از لحاظ رسم های قربانی فرقی قائلند. در مورد آتش کنده های هیزم بی خار بر آتش می نهند و از بالا چربی بدان می ریزند و آنگاه در حین پاشیدن روغن آن را از پایین می افروزند و هرگز بر آتش نمی دمند بلکه با بادبزن آن را باد می زنند و کسانی را که آتش را با لاشهٔ مرده یا چیزهای ناپاک آلوده اند، می کشند. در مورد آب زمانی که ایرانیان به دریاچه یا رود یا چشمه ای رسند، گودال های بزرگ کنده قربانی را در کنار آن می کشند و سخت پروای آن دارند که هرگز خون به آب نیامیزد چون این کار سبب آلودگی آب خواهد بود. پس از آنکه گوشت قربانی را روی گستره ای از گیاه مورد یا برگبو به ترتیب چیدند، مغان آن را با شاخه های درخت که در دست گرفت
ه اند لمس کرده و به زمزمهٔ سرودی می پردازند. در کاپادوسیه سرزمینی که طایفهٔ مغان که آن ها را آذر-موبدان می خوانند و نیز معابد ایزدان ایرانی بی شمار است، حیوان قربانی را با کارد سر نمی برند بلکه آن را با ضربهٔ کندهٔ درختی که به دستهٔ هاون ماننده است، بی جان می کنند. در آنجا هم چنین آتشکده ها وجود دارد، بناهای غریبی که در آنجا مغان پاسدار آتشی هستند که هرگز خاموش نمی شود. مغان روزها به آتشکده آمده در برابر آتش، نزدیک به یک ساعت، یه زمزمه می پردازند در حالیکه دسته ای از شاخه ها را به دست گرفته و روپوشی نمدین پوشیده اند که هر دو گونه و لبهایشان را می پوشاند. این رسم ها را من به چشم خود دیده ام.&lt;/ref&gt; روایت پلوتارخ و تئوپمپوس. پلوتارخ (زمان حیات از ۴۶ تا ۱۲۰ میلادی) در روایت خود تا دربارهٔ دین مغان تا حدی از تئوپمپوس ( تاریخنگار یونانی زادهٔ پیرامون ۳۸۰ پیش از میلاد) نقل قول می کند و بدینسان بخشی از اسناد پلوتارخ به نیمهٔ اول سدهٔ چهارم پیش از میلاد مربوط می شود. این رساله در واقع به ما امکان می دهد که دربارهٔ اصول دین، آئین و مراسم و نیز روایات مربوط به رستاخیز در آئین ایرانیِ زروانی بپردازیم: گروهی از مردم
ان به دو خدا باور هم دارند که بسان دو بنایان یکی آفریدگار نیکی ها و دیگری پردازندهٔ چیزهای یاوه و بی سود است. و اما گروهی دیگر توانِ نیک را خدا و آن دیگری را دیو دانند. زرتشت مغ که گویند پنج هزار سال پیش از جنگ تروا می زیست. او یکی از این دو بن را هرمزد و دیگری را اهریمن نامید و نیز نشان داد که هرمزد روشنی را ماند بیش از هرچیز که به دریافت حواس درآید و حال آنکه اهریمن به تاریکی و نادانی ماننده است و میانجی بین آندو مهر است و از این روست که ایرانیان او را مهرِ میانجی خوانند. نیز آنان دربارهٔ خدایان اسطوره های فراوان بازگو کنند، چنان که: هرمزد زادهٔ آویژه ترین روشنی ها و اهریمن زادهٔ تاریکی و تیرگی با همدیگر در کارزار و نبردند. هرمزد شش خدای آفرید، اهریمن نیز به هم چشمی شش دیو آفرید. آنگاره هرمزد خویشتن را سه برابر فراخ کرده و بگسترد و خود را از خورشید برکشید به همان اندازه که خورشید از زمین برکشیده است. او آسمان را به ستاره ها آراست و ستارهٔ شعرای یمانی را چون پاسدار و دیده ور بر سر آنان گماشت و بیست و چهار خدای دیگر آفریده همه را درون تخم مرغی بنهاد ولی بیست و چهار دیو که زادهٔ اهریمن بودند، به درون تخم مرغ خ
لیدند (افتادگی در متن) و این چنین چیزهای بد با نیکی ها آمیخته اند اما زمان معینی خواهدآمد که اهریمن آورندهٔ بیماری و خشکسالی باید یکباره نابود شود و نیست گردد و آنگاه زمین هموار و همطراز می شود و مردمان زندگی یکسان و شهریاری و کشوری یکتا خواهندداشت و همگی خجسته گشته به یک زبان سخن خواهند گفت و تئوپمپوس گوید که به باوری مغان برای سه هزار سال متوالی یکی از این دو خدا سالاری و فرمانروایی می کند و آن دیگری تن در می دهد و در سه هزار سال بعدی آندو با یکدیگر به ستیزه و کارزار پرداخته و به قلمرو همدیگر می تازند اما در فرجام اهریمن بشکند و مردمان شاد شوند و بی نیاز از خواسته و بی سایه. اهریمن هرمزد را به میهمانی خواند. هرمزد فرا رسید ولی به شرطی پذیرفت نان بخورد که نخست پسران آن دو به زورآزمایی پردازند. چون پسران اهریمن بر پسران هرمزد چیره شدند، پدرانشان به جستجوی داوری پرداختند و چون کسی را نیافتند. خورشید را از برای این منظور آفریدند. دین مانی با آئین زروانی بیش از هر کیش دیگری ارتباط و بستگی دارد. شبیه این اسطوره در دین مانوی نیز دیده می شود. پاسداری پیمان بین مینوی نیک و بد از وظایف مهر است. اینک این پرسش پیش می آ
ید که مهر چگونه پیمانی بین دو ایزد همآویز بسته است؟ تصور می رود عهد و قراری است که ترتیب فرمانروایی دو ایزد بر جهان و زمان پادشاهی هر یک از آنان از روی آن تعیین می شود. پرستش ستارگان:باید دانست که پرستش ستارگان در هیچ کیش ایرانی به اندازهٔ آیین زروانی رواج نداشته و در واقع یونانیان این آیین را بیش از یک نظام مذهبی به صورت یک دستگاه و شارستان نجومی فرض کرده اند. نابودی اهریمن: پلوتارخ آورده است که در پایان زمان اهریمن به سبب بدی ها و پتیارگی هایی که به جهان آورده نابود خواهد شد. مدت شهریاری هرمزد و اهریمن و زمان نابودی اهریمن: به گفتهٔ تئوپمپوس که در روایت پلوتارخ از آن یاد شده هر یک از دو بن به نوبت سه هزار سال فرمانروایی خواهند کرد و در طول سه هزار سال فرجامین هر کدام خواهد کوشید که آن دیگری را نابود کند. در سنت زروانی مدت زمان بین آفرینش و نابودی اهریمن نه هزار سال است و در منابع مزدیسنا دوازده هزار سال. مردمان بی سایه: به گفتهٔ پلوتارخ پس از پایان کارزار مردمان شاد خواهند شد و بی نیاز از خواسته و سایه. معنی سادهٔ آن اینست که هرمزد باشنده در میان روشنی درخشش بیکران خود را متجلی خواهد کرد و سایه ها که گونه ا
ی از تاریکی هستند و از اهریمن برخاسته اند برای همیشه ناپدید خواهند شد.
کلپا منطقه ای باستانی در کشور السالوادور می باشد که آثاری فرهنگی مربوط سده های ۵۰۰ پیش از میلاد تا قرن سوم میلادی را درخود جای داده است. معنی کلپا در زبان بومی سرخپوستان منطقه "پلنگ سنگی" می باشد. روستایی در یک کیلومتری آن به همین نام وجود دارد.
ماپوچه از اقوام سرخپوست شیلی هستند که جمعیت امروزی آن ها به حدود ۹۰۰٬۰۰۰ می رسد و عمدتاً در کشور شیلی ساکن هستند که پیشتر با نام آروکانیان شناخته می شدند. گروه های کوچکی از آن ها ساکن آرژانتین می باشند. به دو زبان ماپوچه ای و اسپانیایی سخن گفته و عمدتاً مسیحی مذهب می باشند. گفته می شود شمار بسیار زیادی از مردم شیلی اصالتاً ماپوچه تبار هستند. در مورد ریشهٔ سرخپوستی این قوم تردیدهایی وجود دارد، چرا که در تست های ژنتیکی دی.ان.ای مردم ماپوچه نشان می دهد آن ها پلی نزی تبار هستند و با بومیان اقیانوسیه و ساکنان جزایر غربی اقیانوس آرام ریشهٔ مشترک دارند. هرچند برخی دانشمندان بر اساس آزمایش های دیگر این همبستگی را قویاً رد کرده اند.
نیشابور یکی از مراکز کتابخانه های تمدن اسلامی در دورهٔ تاریخی میانه سده سوم تا حمله مغول به سلطنت خوارزمشاه بوده است. این مرکز از شهرهای شرق اسلامی بوده که در دوره هایی از تاریخ اسلامی در علوم و توسعه آن جایگاهی ممتاز داشته. توجه دانشمندان بزرگ به این شهر و اقامت در آن، نیشابور را به یکی از مهم ترین مراکز علمی آن دوران تبدیل کرد. این دانشمندان بزرگ معمولاً رئیس یا مدیر یکی از کتابخانه های نیشابور بوده اند. کتابخانه های نیشابور در گذشته همانند شهرهای دیگر تمدن اسلامی در کنار یکی از مدرسه ها یا مسجدهای بزرگ بنیان می شده است. معمولاً هر یک از این مدرسه ها و مسجدها متعلق به مذهب، مکتب یا فرد سرشناسی بوده و مراجعه کنندگان نیز گروه مربوطه بوده اند، مانند کتابخانه شوافع که ویژهٔ شافعیان بوده است. کتابخانه های نیشابور در این دوره «مکتبة» نیز نامیده می شد. از جمله کتابخانه های مشهور نیشابور، کتابخانه صابونی نیشابور و کتابخانه دانشگاه دارالاسته نیشابور در قرن چهارم بسیار معروف و مشهور بوده است. از دیگر کتابخانه های معروف نیشابور قدیم کتابخانه نظامیه، کتابخانه شخصی محمد غزالی، کتابخانه مسجد عقیل با پنج هزار کتاب و کتابخ
انه مدرسه سعدیه نیشابور و کتابخانه مدرسه بیهقیه نیشابور که ابوالحسن بیهقی در قرن چهارم ایجاد کرده است، معروف و مشهور بوده است. از کتابخانه های نیشابور قدیم اثری برجای نمانده است. در بین آثار مکشوفه در پژوهش های باستان شناسی در نیشابور اثری از ساختمان کتابخانه های قدیم نیشابور یا حتی آثار مکتوب تا کنون پیدا نشده است. گذشته. کتابخانه الصابونی. در منابع تاریخی یاد شده است ولی الدوله خلف بن احمد صفاری, امیرِ صفاریِ سیستان (نوه دختری عمرو بن لیث), از دانشمندان ایران درخواست کرد که تمام کتاب ها و نسخه های مربوط به علوم قرآنی را جمع آوری و دسته بندی کنند، یک دسته از این کتاب ها صد جلد را شامل می شده است. خلف بن احمد ۲۰هزار دینار برای این کار که مقدمهٔ تأسیس کتابخانه صابونی در نیشابور بوده است هزینه کرد. تمام این کتاب ها در کتابخانه الصابونی نیشابور نگهداری و مورد بررسی قرار می گرفت. در شرح حال بسیاری از دانشمندان علوم قرآنی ذکر شده است که از کتاب های کتابخانه الصابونی نیشابور بهره مند شده اند. این کتابخانه در حمله مغول به نیشابور نابود شد. کتابخانه الشجری. مسعود بن ناصر الشجری (وفات در سال ۴۷۷ هـ) در جوار مدرسه و مس
جد عقیل در نیشابور این کتابخانه را ساخت. این کتابخانه کتاب های نفیس و مهم را شامل می شده است. کتابخانه مدرسهٔ السعدیّة. این کتابخانه از اقدامات عمرانی امیر نیشابور در دوره سلطنت محمود غزنوی ابونصر بن سبکتکین (برادر سلطان محمود غزنوی) بوده است. کتابخانه أبی سعید. این کتابخانه را ابو سعید اسماعیل بن علی بن منشی استرآبادی دانشمند و عارف اهل نیشابور پس از ساخت مدرسه ای در جوارش ساخت. کتابخانه مدرسة البیهقیه. این کتابخانه پس از ساخت مدرسه بیهقیه (که پیش از نظامیه نیشابور بنیان گردید) توسط ابوالحسن بیهقی ساخته شد. این کتابخانه یکی از مراکز مناظره و مباحثه بین دانشمندان و دانشجویان نیز بوده است. کتابخانه مدرسه الشوافع. این کتابخانه و مدرسهٔ آن (مدرسه شوافع=شافعیان) یکی از کهن ترین مراکز آموزشی ایران به شمار می رود که با حمله مغول به نیشابور یا پیش از آن نابود گشت. کتاب های این کتابخانه مربوط به مذهب شافعی و علوم اسلامی بوده است. ابوعلی دقاق و عبدالکریم قشیری از دانش آموختگان این مدرسه و مراجعه کنندگان به این کتابخانه بوده اند. امروزه. امروزه چهار کتابخانهٔ مهم در شهر نیشابور و ده کتابخانه در شهرستان نیشابور فعال است
که این تعداد قابل قیاس با کتابخانه های نیشابور در گذشته نیست. یکی از انتقادها به مدیریت این کتابخانه عدم توجه به آثار مشاهیر نیشابور است. بسیاری از آثار مشاهیر نیشابور و ایران در کتابخانه های کشورهای دیگر وجود دارد. با این حال کتابخانه های نیشابور مقام نخست استان خراسان رضوی را در تعداد مراجعان به خود اختصاص داده اند. تعداد اعضای کتابخانه های نیشابور در سال ۱۳۸۵ شمسی ۸۸۵۰ نفر و تعداد کتاب ها ۸۴٫۷۷۸ جلد کتاب اعلام شد. سالانه چند بار نمایشگاه های کتاب در نیشابور برگزار می شود. کتابخانه های شهر و شهرستان نیشابور عمومی اند و تعدادی از آن ها در مسجدها یا مراکز آموزشی قرار دارند. «کتابخانهٔ عمومی دکتر علی شریعتی» یکی از کتابخانه های مهم نیشابور است که به عنوان نخستین کتابخانه استان خراسان دارای بخش نابینایان معرفی شده است که در حال حاضر ۷۰ نفر عضو فعال این بخش هستند و از خدمات آن استفاده می کنند. بر اساس آمارهای ماهانه موجود در کتابخانه ها، کتابخانه دکتر علی شریعتی نیشابور به عنوان پر مراجعه کننده ترین کتابخانه در استان خراسان رضوی شناخته می شود. این کتابخانه که به عنوان کتابخانه مرکزی شهرستان نیشابور نیز فعالیت م
ی کند و در مرکز شهر می باشد، روزانه پذیرای ۱۰۰۰نفر مراجعه کننده می باشد. این کتابخانه از نظر تعداد اعضا بعد از کتابخانه شهید باهنر مشهد در رتبه دوم قرار دارد. در زندان نیشابور نیز کتابخانه ای با نام «کتابخانهٔ شهید مطهری» وجود دارد. این زندان جز معدود زندان های استان خراسان است که دارای کتابخانه است. «کتابخانهٔ مرجان دوستی» کتابخانهٔ دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور است که توسط مرجان دوستی یکی از خیُران نیشابوری در سال ۱۳۶۴ با مجموعه ای حدود ۵۰۰ جلد کتاب تأسیس شده است. در اسفند ماه سال ۱۳۸۹ شمسی عملیات ساخت «کتابخانه مرکزی نیشابور» پس از سال ها پیگیری و انتظار شروع شد. طرح ساخت کتابخانه مرکزی نیشابور به عنوان دومین پروژه عمرانی فرهنگی شهرستان از بودجه فرهنگی استان خراسان رضوی مصوب شده است. دیگر کتابخانه ها:
تاسوس (افستاثیوس) نیکولائو پاپادوپولوس (زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۳۴ – مرگ ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸) سیاستمدار قبرسی و رئیس جمهور این کشور میان سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ بود. زندگی. وی در خانواده ای حقوق دان زاده شد. در جوانی تحصیلاتش را در دانشگاه کینگز لندن پی گرفت. در لندن او با اسپیروس کیپیرانو آشناشد. آنان در "لندن اتحادیهٔ ملی دانشجویان قبرسی در لندن" را بنیاد نهادند. با استقلال قبرس او در ۲۵ سالگی در کابینهٔ ماکاریوس سوم نخست به طور موقت وزیر داخله و سپس وزیر کار شد و بدین سان مبدل به جوان ترین وزیر در تاریخ سیاسی قبرس شد. برای ۱۲ سال آینده وی ریاست چند وزارت خانهٔ دیگر را نیز بر عهده داشت، از جمله وزارت های کشاورزی و بهداشت. در جریان کودتای ۱۹۷۴ وی از سوی کودتاگران به زندان افتاد و همزمان با حمله نظامی ترکیه به قبرس آزاد شد. در انتخابات سال ۲۰۰۳ میلادی در قبرس به ریاست جمهوری رسید. ولی در انتخابات ۲۰۰۸ نتوانست برای دستیابی دوباره بر این جایگاه رای لازم را به دست آورد. پاپادوپولوس به سبب استعمال بیش از اندازهٔ دخانیت دچار سرطان ریه شد و درگذشت.
مرکز بین المللی نمایشگاهی بیروت یا نمایشگاه بین المللی و مرکز اوقات فراغت بیروت (مختصر :BIEL) تأسیساتی چند منظوره بزرگ در مرکز شهر بیروت است. مجموعه های این تأسیسات شامل نمایشگاه ها سالن های کنفرانس و انجمن های موسیقی و کنسرت است. بازگشایی. "بیال" در ۲۸ تشرین الثانی/نوامبر ۲۰۰۱ بازگشایی شد.
نارنجک انداز ای جی اس-۱۷ برای پرتاب مسلسل نارنجک های ۳۰ میلی متری در سال ۱۹۷۱ توسط کشور شوروی در کارخانه مولات طراحی و ساخته شده است. این اسلحه خشاب قابل تعویض و لوله جدا شونده سامانه هیدرولیکی و دارای سه پایه تاشو است. سرعت اولیه گلوله پرتاب شده ۱۸۵ متر در ثانیه و حداکثر برد شلیک ۱۷۳۰ متر است و در کشور روسیه و چند کشور دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.
هتل ها و تفریح گاه های فرمانت نام هتل های زنجیره ای مجلل و گران قیمت کانادایی است. اولین هتل فرمانت در سال ۱۹۰۷ میلادی، در شهر سان فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا افتتاح شد. در حال حاضر، فئرمونت در ۱۶ کشور از جمله کانادا، ایالات متحده آمریکا، مکزیک، برمودا، باربادوس، پادشاهی متحده، موناکو، آلمان، سوئیس، مصر، کنیا،ترکیه ، تانزانیا، آفریقای جنوبی، امارات متحده عربی، چین و سنگاپور هتل هایی به همین نام دارد. بسیاری از هتل ها و تفریحگاه های فئرمونت در ساختمان ها و مکان های بااهمیت تاریخی بنا شده اند. دفتر مرکزی شرکت فئرمونت در شهر تورنتو واقع شده است.
نیروهای مسلح لبنان که به ارتش لبنان نیز شهرت دارد، مجموعه نیروهای مسلح جمهوری لبنان است. نیروهای مسلح لبنان، شامل سه شاخه است: نیروی زمینی لبنان، نیروی هوایی لبنان و نیروی دریایی لبنان. وظیفهٔ اصلی این نیروها، دفاع از لبنان و مردم آن در برابر تهدیدات خارجی و دشمنان، حفظ ثبات، امنیت و منافع این کشور و شرکت در فعالیت های بین المللی بشردوستانه است. شعار نیروهای مسلح لبنان افتخار، جان فشانی و وفاداری و نماد آن، متشکل از یک درخت سدر لبنانی، دربرگرفته شده با دو شاخه از گیاه برگ بو است. ویژگی ها. نیروهای مسلح لبنان دارای ۸۴٬۲۰۰ نفر نیروی فعال است. حدود ۸۰٬۰۰۰ نفر در نیروی زمینی، ۲٬۵۰۰ نفر در نیروی هوایی و ۱٬۷۰۰ نفر در نیروی دریایی لبنان، خدمت می کنند. سایر پرسنل نیز شامل فرماندهان، مشاوران، مهندسان و اعضای نیروهای ویژهٔ این کشور هستند. این نیروها به طور کاملاً داوطلبانه به ارتش پیوسته اند و مقر اصلی فرماندهی آن ها در یرزه، در شرق پایتخت، بیروت واقع است. ایالات متحده آمریکا، از حامیان و شرکای اصلی نیروهای مسلح لبنان است و حدود ۸۵٪ از تجهیزات نظامی این نیروها، ساخت این کشور هستند. سایر تجهیزات این نیرو نیز عموماً ساخت
بریتانیا، فرانسه و شوروی هستند.
چال سیلابی به منطقه ای واقع در محدوده محله محمدیه تهران گفته می شد که درحوالی سر قبر آقا که تابع محله بازار تهران بود، قرار داشت . به نظر می رسد که چال سیلابی هم همچون برخی دیگر از چال ها و گودهای واقع در محدوده طهران قدیم، همچون چال میدان و چال حصار و گود عرب ها، از جمله نقاطی است که قبلاً در دوره صفویه، خاک آن را به مصرف حصارکشی تهران رسانده بودند. البته برخی از پژوهشگران تاریخ تهران بر این باورند که ممکن است بعضی از این چال ها و گودها، بر اثر فرو کشیدن خانه های اهالی تهران که در سده های نخستین اسلامی، در زیر زمین کنده می شدند، به وجود آمده باشند. همچنین برخی از گودها و چال ها در بخش جنوبی تهران، حاصل خاکبرداری آجر پزی ها در سده های پیشین بودند، که ممکن است چال سیلابی هم جزو همین قبیل چال ها بوده باشد. عمده شهرت این محل بواسطه اسکان زنان روسپی در آن در زمان ریاست نظمیه کنت دومونت فرت، اولین رئیس پلیس طهران می باشد. تصنیف چال سیلابی. در لغتنامه دهخدا، به تصنیفی اشاره شده است که رنود تهران، برای لیلا دختر کنت دمونت فر اولین رئیس نظمیه (شهربانی ) در دوران ناصرالدین شاه ساختند و در آن به چال سیلابی اشاراتی شده
بود: لیلا را بردند چال سیلابی براش خریدند سیب و گلابی "مرتضی سیفی تفرشی" روایتی دقیقتر و کاملتر از این موضوع دارد:
استفانی دانل پری که با نام هنری S. D. Perry فعالیت می کند، یک رمان نویس ساکن پورتلند و دختر نویسنده ی سبک علمی-تخیلی و ترسناک، "استیو پری" است.او رمان های معروف و پرفروشی را از سری رزیدنت ایول نگاشته است.
دیمیتریس خریستوفیاس (زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۴۶ – درگذشته ۲۱ ژوئن ۲۰۱۹) سیاستمدار کمونیست قبرسی بود که از سال ۲۰۰۸ تا فوریهٔ ۲۰۱۳ به عنوان ششمین رئیس جمهور قبرس انجام وظیفه کرد. او هم چنین رهبر حزب مترقی خلق کارگر را بر عهده داشت و نخستین و تنها کمونیستی بود که تا کنون در میان سران اتحادیه اروپا حضور داشته است. وی در دوره فعالیتش به عنوان ریاست جمهوری کوشید تا با هدف اتحاد دوبارهٔ قبرس مذاکرات را با ترک های قبرس از سر گیرد.
پرچم آنتیگوا و باربودا در ۲۷ فوریهٔ ۱۹۶۷ پذیرفته شد. این پرچم که دارای تناسب ۲:۳ می باشد توسط رجینالد ساموئل (بعدتر سر رجینالد ساموئل)، نقاش، مجسمه ساز و معلم هنر آنتیگوایی طراحی شده است. ساموئل در ۱۹۶۶ و در آخرین دقیقه در مسابقهٔ طراحی پرچم ملی شرکت جست که در پایان نیز کار او به عنوان بهترین طرح برگزیده و جایزه ای ۵۰۰ دلاری به ساموئل پرداخت شد. طرح او پرچمی بود با زمینهٔ قرمز، مثلثی وارونه در میان که قاعدهٔ آن در حاشیهٔ بالایی پرچم قرار گرفته بود و خود شامل ۳ نوار افقی سیاه در بالا، آبی کمرنگ در میان و سفید در پایین می شد که خورشید زردرنگی در بالای نوار آبی و در نوار سیاهرنگ در حال طلوع بود. نمادشناسی. خورشید هفت پر نماد طلوع عصری تازه برای آنتیگوا و باربوداست. رنگ سرخ، نشانهٔ خون نیاکانی است که به بردگی گرفته شده بودند و همچنین نمادی است برای پویایی مردم. سیاه نشانگر میراث آفریقایی اکثریت جمعیت کشور و همچنین خاک آن سرزمین و آبی نماد امید است. همچنین رنگ های زرد (یا طلایی)، آبی و سفید نماد جذابیت های گردشگری آنتیگوا و باربودا شامل آفتاب، دریا و ماسه است. مثلث وارونهٔ درون پرچم نیز در اصل حرف V را شکل می دهد
که به معنای Victory یا پیروزی است.
جایزه بریت که بیشتر با نام کوتاه شده بریتز شناخته می شود جایزه سالانه موسیقی پاپیولار است که از طرف اتحادیه موسیقی بریتانیا داده می شود. نام این جایزه در واقع کوتاه شده واژه «بریتیش» یا «بریتانیا» است. در کنار این جایزه مراسم اهدای جایزه مشابهی برای موسیقی کلاسیک نیز در نظر گرفته شده است که به نام جایزه بریت کلاسیک به طور سالانه در ماه مه برگزار می شود. رابی ویلیامز با بردن مجموعاً دوازده جایزه بریت به عنوان هنرمند تک و پنج جایزه دیگر به همراه گروه تیک دت رکورددار این جایزه محسوب می شود.
جاستین چارلز رایت (۸ مارس ۱۹۸۱ - ۱۸ مارس ۲۰۰۸) یک پویانمای و طراح استوری برد آمریکایی بود که کمی بیشتر از یک سال تا زمان مرگش در استودیو پویانمایی پیکسار مشغول به کار بود. متولد شده با مشکلات قلبی، رایت در سن ۱۲ سالگی ناگزیر به پیوند قلب گردید. یک سال پس از پیوند قلب، او از طرف موسسه مِیک-اِ-ویش اجازه برآورده شدن یک آرزو که بازدید از استودیوی پویانمایی پیکسار بود دریافت کرد. رایت در سال ۱۹۹۹ از آکادمی ادونتیست ساکرامنتو فارغ التحصیل شد و پس از آن دو سال در کالج پاسیفیک یونیون تحصیل کرد و همچنین از انستیتوی هنر کالیفرنیا در شهر والنسیا ایالت کالیفرنیا فارغ التحصیل شد. کارنامه حرفه ای وی شامل طراحی در انتهای پویانمایی راتاتویی و استوری برد برای پویانمایی وال-ای (۲۰۰۸) و پویانمایی کوتاه پریستو (۲۰۰۸) می شود. در بعد از ظهر پنج شنبه، ۱۸ مارس ۲۰۰۸، رایت در استودیو پیکسار از هوش رفت و اندکی بعد از بر اثر حمله قلبی جان سپرد. پویانمایی وال-ای به خاطره وی تقدیم شده است.
مصطفی نظری (زاده ۲۰ آذر ۱۳۶۱ - تهران) دروازه بان تیم ملی فوتسال ایران و است. او به عنوان بهترین دروازه بان سال ۲۰۱۰ جهان انتخاب شد. عملکرد فوق العاده وی در جام جهانی باعث شد که رسانه ها به وی لقب صخره را بدهند.
سورت می تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
پرینس راجرز نلسون (زاده – درگذشته ) خواننده، ترانه سرا، پاپ آیکون و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. پرینس که از او به عنوان اسطوره موسیقی سول و فانک و نیز پیشگام «صدای مینیاپولیس» نام برده می شود، شهرت خود را مدیون نوآوری هایش، ظاهر پر زرق وبرق و نیز اجراهای پرشکوه در کنسرت هایش است. فروش بیش از صد میلیون نسخه از کارهای پرینس در سراسر جهان، وی را در فهرست پرفروش ترین هنرمندان موسیقی قرار داده است. مجلهٔ رولینگ استون وی را در فهرست «۱۰۰ هنرمند بزرگ تمام دوران ها» در رتبهٔ ۲۷ قرار داده است.آلبوم پرآوازه «باران ارغوانی» بارها در فهرست های گوناگون برترین آلبوم های تاریخ موسیقی قرار گرفته است. عکاس. عکاس شخصی پرینس، مردی ایرانی به نام افشین شهیدی بوده است. درگذشت. پرینس در صبح روز پنجشنبه ۲۱ آوریل ۲۰۱۶ بر اثر بیش مصرفی با فنتانیل در خانه اش در شهر مینیاپولیس درگذشت.
دیاک یک نوع دیود جریان متناوب است. دیاک بلافاصله بعد از رسیدن به ولتاژ شکست (VBO)، هدایت می کند و جریان را عبور می دهد؛ سپس دیاک وارد ناحیه تشدید منفی می شود و این امر باعث کاهش ولتاژ دو سر دیاک و افزایش جریان دیاک می شود و تا زمانی که جریان دیاک از جریان نامی خود (جریان نگهدارنده) (IBO) (IH) کمتر نشود، در حالت هدایت باقی می ماند؛ در جریان های کمتر از این مقدار، دیاک به حالت حداکثر مقاومتی (نارسانا) بازمی گردد و این حالت برای هر دو جهت دیاک صادق است. بیشتر دیاک ها، یک ساختمان سه لایه به همراه ولتاژ شکستی در حدود ۳۰ ولت دارند. رفتار دیاک ها شبیه به یک لامپ نئون (اما خیلی دقیق تر کنترل شده و کم حجم شده در ولتاژ پائین تر نسبت به لامپ نئون) است. دیاک ها برخلاف ترایاک که برای تریگر کردن از پایه گیت استفاده می کنند، فاقد این پایه می باشند. بعضی از ترایاک ها مانند کوادراک از یک دایاک داخلی سری با پایه گیت خود به این منظور استفاده می کنند. دیاک ها همچنین با نام های دیگری از جمله "دیود تریگر متقارن" که برگرفته از منحنی مشخصه آن ها است، خوانده می شوند. اینکه دایاک یک قطعه دوجهتی یا دو طرفه است باعث شده تا ترمینال یا پا
یه های آن ها به صورت آند-کاتد علامت گذاری نشده و به صورت A1 (آند ۱) و A2 (آند ۲) و همچنین MT1 و MT2 نام گذاری شود. کاربردها. از مشخصه های مهم دیاک این است که در هنگام روشن شدن جریان لحظه ای و سوزنی شکلی ایجاد می کند که برای تحریک گیت قطعاتی مانند تریستور و ترایاک مناسب است. از این مشخصه برای تولید موج سوزنی استفاده می شود.
تمدن چاوین از تمدن های باستانی قاره آمریکای جنوبی است که از حدود سال های ۹۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد در رشته کوه های آند واقع در کشور امروزی پرو پدید آمد. بقایای آثار شهرنشینی چاوین به ثبت جهانی یونسکو رسیده است. آثار هنری چاوین عمدتاً خلاقیت هنری بر سنگ به صورت مجسمه های سنگی، بناهای سنگی و سنگ نگاری بود. در مورد عقاید باستانی چاوین اطلاعات زیادی دردست نیست اما برخی از الهه های عصر اینکا را خدایان اساطیری چاوین دانسته اند. طلا نیز در آن تمدن شناخته شده بوده و آثار طلاکاری زیادی از ناحیه زندگی چاوین دست آمده است.