Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به مکه رفت. تمامی صاحبان تراجم، مراتب فضل و کمال و جامعیت علمی او ستوده اند. او در مکه به مباحثه و گفتگو با علمای اهل سنت پرداخت به گونه ای که آن ها از احاطه کامل وی به کتاب های اهل سنت در شگفت شدند. پس از بازگشت از حج درس او از مهم ترین درس های نجف به شمار می رفت که صدها نفر در آن شرکت می کردند. این درس ها عبارت بودند از: وی هم چنین جمعه ها منبر می رفت و به موعظه می پرداخت. از دیگر امتیازات وی این که وی به تحصیل طب و ریاضیات همت گماشته و علاوه بر فرمول ها و معادلات ریاضی مطالب زیادی دربارهٔ علم پزشکی آموخته بود. گویند روزی او بیمار شد و وقتی پزشک برای معالجه بر بالینش آمد شیخ الشریعه در مورد بیماری اش از کتاب قانون بوعلی سینا مطلبی گفت. پزشک تصور کرد چون شیخ نوع بیماری خود را می دانسته تنها همان قسمت کتاب را به خاطر سپرده است ولی در گفتگوهای بعدی مشخص شد او بیشتر مطالب قانون را آماده در ذهن دارد. مقام علمی و مرجعیت. شیخ الشریعه، از اساتیدی چون سید مهدی قزوینی، شیخ محمد طه نجف، سید محمد باقر خوانساری، میرزا محمد هاشم خوانساری و شیخ محمد حسین کاظمی اجازه روایت دریافت کرده بود. وی بعد از درگذشت میرزای دوم و سی
د محمد کاظم یزدی، مرجعیت عامه شیعه را عهده دار شد. مبارزه با استعمار بریتانیا، ایتالیا و عثمانی. او به شریعه الحق و سپس به شیخ الشریعه ملقب و معروف گردید. شیخ الشریعه علاوه بر فضایل علمی، مجتهدی روشن بین و متعهد بود و به سرنوشت سیاسی و اجتماعی جهان اسلام و ترفندهای استعمار، وقوف کامل داشت. او به عنوان مبارزه با استیلای استعمار بر بازارهای مسلمانان در ۱۳۱۵. ق فتوای تحریم خود را در خصوص استفاده نکردن از کالاهای فرنگی صادر کرد. وی ضد استعمارگران ایتالیایی در حمله به لیبی (از متصرفات عثمانی)، حمله متجاوزان روس به شمال ایران و کشتار آزادی خواهان در ۱۳۲۹. ق/ ۱۹۱۱، حمله متفقین به عثمانی در ۱۳۳۲. ق/ ۱۹۱۴. م، و نیز تجاوز نیروهای بریتانیایی به عراق و اشغال بصره در ۱۳۳۸. ق/ ۱۹۲۰، هشت فتوای جهاد صادر کرد که در آن ها مسلمانان سراسر جهان اسلام را به مقاومت در برابر استعمارگران و بیرون راندن آن ها از سرزمین های اسلامی و نفی و طرد هرگونه حاکمیت سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی آنان فراخواند. هم چنین در حدود ۱۳۲۹. ق جزوه ای به زبان فارسی منتشر و در آن مسلمانان را به ترک اختلافات و تفرقه و تمسک به اتحاد و دوستی برای حفظ استقلال
کشورهای اسلامی به عنوان اساس مقاومت در برابر فعالیت های استعماری دعوت کرد. در جریان انقلاب ۱۹۲۰ عراق. عراق در جنگ جهانی اول به تصرف انگلستان درآمد و شیخ الشریعه ضمن صدور فتوای جهاد خود به جبهه شتافت و فرماندهی جبهه قرنه را به عهده گرفت. با تضعیف دولت عثمانی در جنگ جهانی اول فرانسه و انگلیس در صدد تجزیه این کشور برآمدند. انگلیسی ها درصدد بودند تا با تحمیل نماینده خود به عنوان رئیس حکومت عراق، و واگذاری کلیه اختیارات قانون گذاری و اجرایی به وی، سیاست توسعه طلبی استعماری خود را پی بگیرند و با در دست گرفتن قیمومت عراق، این کشور را در زمره کشورهای وابسته به حکومت مستعمره هند قرار دهند. آرنولد ویلسون حاکم انگلیسی عراق، که از فتواهای آتشین محمدتقی شیرازی، در حفظ تمامیت ارضی عراق و اعاده استقلال این کشور زخم خورده بود، بعد از فوت میرزای دوم، از در دوستی با فتح الله اصفهانی (شیخ الشریعه) برآمد. وی به همین منظور پیام تسلیتی برای شیخ الشریعه فرستاد و با انتشار هزاران نسخه از این نامه با هواپیما در آسمان عراق؛ یک عملیات روانی را کلید زد. آثار. و کتاب ها و رساله های دیگر که بالغ بر ۱۵ جلد می گردد. درگذشت. وی در شب یکشنبه
هشتم ربیع الثانی سال ۱۳۳۹ ق. در اثر بیماری سینه درد درگذشت و در یکی از غرفه های شرقی صحن حرم علی بن ابی طالب دفن شد.
ضد پاپ یا پادپاپ به فردی اطلاق می شود که مدعی مقام پاپی (رهبری کلیسای کاتولیک) است، اما توسط کلیسای کاتولیک به رسمیت شناخته نمی شود. در طول تاریخ، ضد پاپ های متعددی وجود داشته اند که به دلایل مختلف، از جمله اختلافات عقیدتی، جاه طلبی های سیاسی یا انشقاق در کلیسا، مدعی مقام پاپی شده اند. در برخی موارد، انشقاق در کلیسا منجر به ظهور ضد پاپ شده است. زمانی که دو یا چند گروه مختلف مدعی رهبری کلیسا می شوند، هر کدام ممکن است یک پاپ و ضد پاپ را انتخاب کنند. در برخی موارد، مدعی شدن افراد به مقام پاپی می تواند منجر به آشفتگی و ناآرامی در جامعه شود. پیشینه. ضد پاپ یک رهبر مذهبی کاتولیک است که در اعتراض به پاپ منتخب، انتخاب می شود. در دوره های آشفته ای از تاریخ کلیسای کاتولیک روم، پاپ منتخب توسط برخی گروه ها به رسمیت شناخته نمی شد. در این شرایط، این گروه ها پاپ خود را با عنوان ضد پاپ انتخاب می کردند. اولین ضد پاپ، هیپولیتوس (۲۱۷–۲۳۵) بود که در اعتراض به پاپ کالیکستوس اول انتخاب شد. مهم ترین دوره ضد پاپ ها، به انشقاق بزرگ غربی (۱۳۷۸ تا ۱۴۱۸) مربوط می شود. در آن زمان، تشخیص این که کدام یک از دو یا حتی سه پاپ رقیب، «پاپ واقعی
» است و کدام یک ضد پاپ، کار آسانی نبود. وضوحی که امروزه در این مورد وجود دارد، بعداً و به مرور زمان حاصل شده است. طبق تاریخ نگاری سنتی، از سال ۱۴۴۹ تا کنون هیچ ضد پاپی وجود نداشته است. با این حال، در دوران اخیر، سه ضد پاپ شناخته شده بودند: البته هر سه نفر از این ضد پاپ ها، پیروان بسیار کمتری نسبت به ضد پاپ های گذشته داشتند. کاردینال هایی که توسط ضد پاپ ها منصوب می شدند، بعدها شبه کاردینال نامیده می شدند.
ریخت زایی دیجیتال عبارتند از روند توسعه شکل که توسط محاسبات در دسترس می گردد. در حالی که این مفهوم در بسیاری از مناطق قابل اجرا است، از اصطلاح "ریخت شناسی دیجیتال" در درجه اول مورد معماری استفاده می گردد. در معماری ریخت شناسی دیجیتال گروهی از روش ها است که رسانه دیجیتال رابه خدمت می گیرد برای شکل دهی و نه برای نمایش. ریشه شناسی. واژه ریخت شناسی معادل واژه لاتین مورفوژنز می باشد که از دو واژه مورف به معنای قیافه و ژنز به معنای ساختن تشکیل شده است.
نظریه معماری یا تئوری معماری کنش اندیشیدن، گفت وگو و نوشتن دربارهٔ معماری است. تئوری معماری در بیش تر مدارس معماری تدریس می شود و توسط معماران پیش رو جهان به کار گرفته می شود. برخی از اشکالی که تئوری معماری در بر می گیرد سخنرانی یا گفتگو، رساله یا کتاب و پروژه های کاغذی (ساخته نشده) یا ورودی های مسابقات طراحی معماری هستند. تئوری معماری اغلب آموزشی است، و نظریه پردازان تمایل دارند که به مدارس نزدیک باشند یا در مدارس معماری کار کنند. تئوری معماری از دوران باستان به اشکال مختلف وجود داشت، و همچنان که نشر بیش تر رایج شد، تئوری معماری غنای بیش تری یافت. کتاب ها، مجلات و ژورنال های دانشگاهی تعداد بی سابقه ای از آثار معماران و منتقدان را در قرن بیستم منتشر کردند. در نتیجه، سبک ها و جنبش ها یی شکل گرفتند و بسیار سریعتر از حالتهای ابتدای تاریخ از بین رفتند. انتظار می رود استفاده از اینترنت گفتمان معماری در قرن ۲۱ را پیش ببرد. تاریخچه. دوران باستان. اطلاعات یا شواهد اندکی در مورد تئوری معماری در دوران باستان، تا قرن اول پیش از میلاد، با کار ویتروویوس وجود دارد. با این وجود، این بدان معنا نیست که چنین آثاری وجود نداشته
اند. بسیاری از آثار دوران باستان جان سالم به در نبردند. قرون وسطا. در طول قرون وسطی، دانش معماری با رونویسی، به شکل شفاهی (دهان به دهان) و به لحاظ فنی در خانه استادکاران منتقل شد. با توجه به ماهیت دشوار رونویسی، نمونه های اندکی از تئوری معماری در این دوره زمانی نوشته شده است. اکثر آثار این دوره الهی، و رونویسی از کتاب مقدس بودند، بنابراین تئوری های معماری همچون یادداشت های بر روی ساختارهای موجود در کتاب مقدس بود. Liber de rebus in administratione sua gestis اثر "ابوت سوژه"، یک سند معماری بود که با معماری گوتیک پدیدار شد. نمونهٔ دیگر از مجموعه نقاشی های ویلار دو اونکور از حدود ۱۲۳۰ بود. در دودمان سونگ چین، لی جی در ۱۱۰۳ "یینگزائو فاشی" را منتشر شد، یک رساله معماری بود که عناصر معماری چینی را تدوین کرد. رنسانس. اولین کار بزرگ نظریه معماری این دوره متعلق به لئون باتیستا آلبرتی De Re Aedificatoria است، که ویتروویوس را در قلب اصلی ترین سنت تئوریک دوران مدرن قرار داد. از آلبرتی، معماری خوب از طریق مثلث ویتروویایی شناخته شده، که هدف آن را تعریف می کند. این سه گانه تمام اعتبارش را تا قرن نوزدهم را حفظ کرد. گذار عمده
به قرن هفدهم و در نهایت دوره روشنگری از طریق تحقیقات پیشرفته ریاضی و نوری معمار برجسته و هندسه دان ژرار دوسارگ، با تأکید بر مطالعات او بر مقاطع مخروطی، پرسپکتیو و هندسه تصویری، اتفاق افتاد. روشنگری. عصر روشنگری شاهد توسعه قابل توجهی در تئوری معماری در قاره اروپا بود. اکتشافات باستان شناسانهٔ جدید (از قبیل پمپئی و هرکولانیوم) علاقه جدیدی به هنر و معماری کلاسیک به وجود آورد. به این ترتیب، واژهٔ نئوکلاسیسیسم، که توسط نوشتهٔ منتقد هنری پروس "یوهان یواخیم وینکلمان" شرح داده شد، به منظور تبیین معماری قرن هجدهم که به این نمونه های نئوکلاسیک برای الهام در طراحی ساختمان نگاه می کردند استفاده شد. نظریه پردازان برجسته معماری عصر روشنگری عبارتند از ژولین دیوید لروا، ابه مارک آنتوان لوژه، جیووانی باتیستا پیرانزی، رابرت آدام، جیمز استوارت، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، و نیکلاس روت. قرن بیستم. در سال ۱۸۸۹، کامیلو سیت Der Städtebau nach seinem künstlerischen Grundsätzen را منتشر کرد (با عنوان برنامه ریزی شهری با توجه به اصول هنری ترجمه شده) که دقیقاً نقد فرم معماری نبود، بلکه یک نقد زیبایی شناسانه (تأثیر گرفته از برنامه ریزی شه
ری قرون وسطی و باروک) از شهرنشینی قرن نوزدهمی است. این کار عمدتاً تئوریک، تأثیری آنی بر معماری گذاشت، به این دلیل که دو رشتهٔ معماری و برنامه ریزی را در هم آمیخت. تقاضا برای آن چنان بالا بود که پنج چاپ در آلمان بین سال های ۱۸۸۹ و ۱۹۲۲ منتشر شد و یک ترجمه فرانسوی در سال ۱۹۰۲ بیرون آمد. (هیچ نسخه ای به زبان انگلیسی تا سال ۱۹۴۵ منتشر نشد) برای سیته، مهم ترین مسئله نه شکل معماری یا فرم ساختمان، بلکه کیفیت فضاهای شهری ای است که ساختمان ها در مجموع در بر می گیرند، کل بیش از مجموع بخش ها. جنبش مدرن این افکار را رد کرد و لو کوربوزیه به شدت کار را نادیده گرفت. با این وجود، کار سیته توسط معماران و نظریه پردازان پست مدرن دهه ۱۹۷۰ بازبینی شد، به ویژه پس از انتشار مجدد آن در سال ۱۹۸۶ توسط ریزولی، ویرایش شده توسط کالینز و کالینز (که اکنون توسط داور منتشر شده است) بازخوانی شد. از این کتاب اغلب امروزه در خطایی تاریخی به عنوان وسیله ای برای نقد جنبش مدرن به عنوان استفاده می شود. معاصر. در گفتمان معماری معاصر تئوری به طور کلی متوجه موضع اش در برابر فرهنگ و خصوصاً اندیشه شده. به همین دلیل است که دوره های دانشگاهی تئوری معماری ا
غلب به اندازهٔ بحث دربارهٔ ساختمان ها وقت صرف بحث در مورد فلسفه و مطالعات فرهنگی می کنند، و به همین دلیل است که پژوهش های پیشرفته تحصیلات تکمیلی و پایان نامه های دکتری بر ارتباط موضوعات فلسفی با علوم انسانی معماری تمرکز می کنند. برخی از نظریه پردازان معماری به بحث در مورد موضوعات فلسفی می پردازند یا به طور مستقیم با فیلسوفان وارد گفتگو می شوند، همان طور که پیتر آیزنمن و برنارد چومی به اندیشه دریدا علاقه داشتند یا علاقه آنتونی وایدلر به آثار فروید و لکان، علاوه بر علاقه به شعر فضایی گاستون باشلار یا متون ژیل دلوز. این همچنین در مورد استادان در دانشگاه ها مانند دلیبور وسلی یا آلبرتو پرز-گومز صدق می کند و در سال های اخیر این گرایش به فلسفه از راه پژوهش نسل جدیدی از نظریه پردازان (برای نمونه جفری کیپنس یا سنفورد کوینتر) تقویت شده است. به طور مشابه، می توانیم به معماران معاصر علاقه مند به فلسفه و مطالعات فرهنگی اشاره کنیم. بعضی از آن ها به پدیدارشناسی علاقه مند هستند، مانند کریستین نوربرگ-شولز، یا مانند نادر البزری متخصص فیلسوفان و مورخان علم هستند. دیگران، مانند مانفردو تافوری، علاقه مند به تعریف های هستی شناسانه
ٔ جدیدی از معماری هستند که ردی از مفهومی تازه از مدرنیته در معماری را دنبال می کند. این مفهوم که تئوری مستلزم نقد است و در کار بسیاری از نظریه پردازان و معماران دیگر مانند مارک ویگلی و دیگران وجود دارد ریشه در مطالعات ادبی پسا ساختارگرایانه دارد. در نظریه های آن ها، معماری با یک زبان مقایسه می شود که هر بار که استفاده شود می تواند اختراع شده و دوباره اختراع شود. این تئوری بر معماری به اصطلاح دیکانستراکتیویستی تأثیر گذاشت. در مقابل، نوآوران جامعه شبکه ای، به خصوص توسعه دهندگان نرم افزار سیلیکون ولی، تأکید کریستوفر الکساندر بر راه بی زمان ساختن بود (۱۹۷۹) را بر اساس زبان الگوهایی که همچنان که ساخته می شوند بهینه می شوند. از سال ۲۰۰۰، تئوری معماری مجبور به مواجهه با افزایش سریع شهرنشینی و جهانی شدن شده است. با بسط درکی جدید از شهر، بسیاری از نظریه پردازان درکی تازه از وضعیت شهرنشینی سیاره ما (برای مثال ایدهٔ بیگنس رم کولهاس) به دست دادند. علاقه به تکه تکه شدن و معماری به عنوان ابژهٔ موقت علاوه بر تأثیر بر چنین تفکر (مثلا نگرانی از استفاده از تکنولوژی پیشرفته)، بر نگرانی های عمومی مانند محیط زیست، رسانه های جمعی
و اقتصاد تأثیر می گذارد. در دهه گذشته، معماری به اصطلاح «دیجیتال» پدید آمده. چندین جریان و متدولوژی های طراحی به طور همزمان در حال توسعه اند، برخی از آن ها یکدیگر را تقویت می کنند، در حالی که بقیه موضعی مخالف دارند. یکی از این جریان ها بیومیمیکری است که فرایند بررسی طبیعت، مدل ها، سیستم ها، فرایندها و عناصر آن است تا برای حل مشکلات انسان از آن ها تقلید کند یا الهام بگیرد. معماران همچنین ساختمان هایی ارگانیک وار به منظور توسعه یک زبان فرمی تازه طراحی می کنند. گرایش دیگر کشف آن تکنیک های رایانشی است که تحت تأثیر الگوریتم های مرتبط با فرایندهای بیولوژیکی هستند و گاهی با عنوان ریخت زایی دیجیتال شناخته می شوند. در تلاش برای بهینه سازی نوآوری رایانشی در معماری، الگوریتم های ژنتیک توسعه یافته در علوم رایانه برای تکامل طرح ها در یک کامپیوتر استفاده می شود و برخی از این ها به عنوان ساختار واقعی پیشنهاد و ساخته شده اند. از آنجا که این تمایلات معماری نوظهور هستند، بسیاری از نظریه پردازان و معماران در این زمینه کار می کنند و نظریه ها و ایده هایی مانند پارامتریسم پاتریک شوماخر را توسعه می دهند. با این وجود شواهدی بر این ا
دعا وجود ندارد که ما شاهد تولد یک نوع کاملاً جدید از تئوری و کار حرفه ای معماری هستیم. دنیای تئوری معماری معاصر متکثر و رنگارنگ است. نحل های برجستهٔ تئوری معماری بر اساس تحلیل زبان شناختی، فلسفه، پسا ساختارگرایی یا نظریه فرهنگی وجود دارند. برای نمونه، علاقه جدیدی به کشف دوباره پروژه پست مدرنیستی (سام یاکوب)، تعریف گرایش های جدید رادیکال معماری و پیامدهای آن در توسعه شهرها (پیر ویتوریو آئورلی) و یک رویکرد فرمالیستی تازه به معماری از طریق تخصیص مفاهیم فلسفی به وجود آمده است. با این حال، هنوز خیلی زود است که بگوییم آیا هر یک از این کاوش ها بر معماری به طور گسترده یا پایدار تأثیر خواهند گذاشت. برخی از نظریه پردازان معماری. ویترویوس لئون باتیستا آلبرتی آندرا پالادیو کارل فریدریش شینکل اوژن ویوله لودوک جان راسکین ژرار دوسارگ آنری فوکیلون آلویس ریگل گوتفرید زمپر هاینریش ولفلین برونو زوی اوتو واگنر لوکوربوزیه آدلف لوس لوئیس مامفورد رودلف آرنهایم گی دوبور پیتر کوک (معمار) بهرام شیردل پیتر آیزنمن کی مایکل هیز ا چارلز جنکس جفری کیپنس رم کولهاس لئون کرییر سنفورد کوینتر آلبرتو پرز-گومز آلدو روسی کالین روو دنیس اسکات براون
هیلده هاینن ریچارد سنت رابرت ونچوری پل ویریلیو سارا وایتینگ گرگ لین برخی از فیلسوفانی که بیشترین تاثیر را بر نظریه معماری گذاشتند. میشل فوکو والتر بنیامین یورگن هابرماس ژرژ باتای ژاک دریدا ژیل دلوز گاستون باشلار آنری لوفور مارتین هایدگر
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۵۸، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۵۸ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال آ.ث. میلان در ورزشگاه کینگ بودوئن ، بروکسل برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۵۸ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۲ به سود تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۵۹، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۵۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال استاد رمس در ورزشگاه مرسدس بنز آرنا ، اشتوتگارت برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۵۹ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۰، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۰ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال اینتراخت فرانکفورت در ورزشگاه همپدن پارک ، گلاسگو برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۶۰ انجام شده است با نتیجه ۷ بر ۳ به سود تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۱، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال بنفیکا و باشگاه فوتبال بارسلونا در ورزشگاه وانکدورف ، برن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۶۱ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۲ به سود تیم باشگاه فوتبال بنفیکا به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۲، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۲ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال بنفیکا و باشگاه فوتبال رئال مادرید در ورزشگاه المپیک آمستردام ، آمستردام برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲ مه ۱۹۶۲ انجام شده است با نتیجه ۵ بر ۳ به سود تیم باشگاه فوتبال بنفیکا به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۳، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۳ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آ.ث. میلان و باشگاه فوتبال بنفیکا در ورزشگاه ومبلی، لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۶۳ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال آ.ث. میلان به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۴، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۴ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال اینتر میلان و باشگاه فوتبال رئال مادرید در ورزشگاه ارنست هاپل ، وین برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۷ مه ۱۹۶۴ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال اینتر میلان به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۵، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۵ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال اینتر میلان و باشگاه فوتبال بنفیکا در ورزشگاه سن سیرو ، میلان برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۷ مه ۱۹۶۵ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال اینتر میلان به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۶، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۶ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید و باشگاه فوتبال پارتیزان در ورزشگاه کینگ بودوئن ، بروکسل برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۱ مه ۱۹۶۶ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۷، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۷ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال سلتیک و باشگاه فوتبال اینتر میلان در ورزشگاه ملی لیسبون ، لیسبون برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۶۷ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال سلتیک به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۸، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۸ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد و باشگاه فوتبال بنفیکا در ورزشگاه ومبلی ، لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۶۸ انجام شده است با نتیجه ۴ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۶۹، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۶۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آ.ث. میلان و باشگاه فوتبال آژاکس در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ، مادرید برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۶۹ انجام شده است با نتیجه ۴ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال آ.ث. میلان به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۰، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۰ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال فاینورد و باشگاه فوتبال سلتیک در ورزشگاه سن سیرو ، میلان برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۶ مه ۱۹۷۰ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال فاینورد به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۱، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آژاکس و باشگاه فوتبال پاناتینایکوس در ورزشگاه ومبلی ، لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲ ژوئن ۱۹۷۱ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال آژاکس به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۲، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۲ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آژاکس و باشگاه فوتبال اینتر میلان در ورزشگاه دکویپ ، روتردام برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۷۲ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال آژاکس به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۳، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۳ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آژاکس و باشگاه فوتبال یوونتوس در ورزشگاه ستاره سرخ، بلگراد برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۷۳ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال آژاکس به پایان رسید. تک گل این دیدار توسط جانی رپ در دقیقه 5، به ثمر رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۴، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۴ میلادی است که مابین دو تیم بایرن مونیخ و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید در ورزشگاه کینگ بودوئن، بروکسل برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۷۴ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید. در بازی تکراری که در تاریخ ۱۷ مه ۱۹۷۴ برگزار شد بایرن مونیخ با نتیجه ۴ بر صفر به پیروزی رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۵، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۵ است که مابین دو تیم بایرن مونیخ و لیدز یونایتد در پارک دِ پرنس، پاریس برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۷۵ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم بایرن مونیخ به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۶، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۶ است که مابین دو تیم بایرن مونیخ و سن-اتین در ورزشگاه همپدن پارک، گلاسگو برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۲ مه ۱۹۷۶ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم بایرن مونیخ به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۷، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۷ است که مابین دو تیم لیورپول و مونشن گلادباخ در ورزشگاه المپیک رم، رم برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۷۷ انجام شده است با نتیجه ۳ بر ۱ به سود تیم لیورپول به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۸، رقابت پایانی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۷۸ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال کلوب بروژ در ورزشگاه ومبلی، لندن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۷۸ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال لیورپول به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۷۹، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۷۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال مالمو در ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۷۹ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۰، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۰ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال هامبورگ در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۸۰ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۱، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال رئال مادرید در ورزشگاه پارک دو پرنس، پاریس برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۷ مه ۱۹۸۱ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال لیورپول به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۲، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۲ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال استون ویلا و بایرن مونیخ در ورزشگاه دکویپ، روتردام برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۸۲ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال استون ویلا به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۳، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۳ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال هامبورگ و باشگاه فوتبال یوونتوس در ورزشگاه المپیک آتن، آتن برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۸۳ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال هامبورگ به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۴، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۴ است که مابین دو تیم لیورپول و رم در ورزشگاه المپیک رم برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۸۴ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۱ در وقت اضافه به پایان رسید. لیورپول در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۲ به پیروزی رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۵، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۵ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال یوونتوس و باشگاه فوتبال لیورپول در ورزشگاه هیسل، بروکسل برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۸۵ انجام شده است با نتیجه ۱ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال یوونتوس به پایان رسید. فاجعه. یک ساعت قبل از شروع مسابقه، در فینال جام باشگاه های اروپا سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی ها برای جدایی و جلوگیری از کشمکش و درگیری قرار داده شده بود به طرفداران یوونتوس حمله ور شده و آن ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند. یوونتوسی ها که انتظار این حرکت را از لیورپولی ها نداشتند ناچار با آنها درگیر شده و به ناگاه عقب نشینی کردند. فشار یوونتوسی ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و باعث شد که روی سر آن ها ویران گردد و در پی این حادثه ۳۹ نفر که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند، به کام مرگ رفتند. مسابقه. جزئیات. &lt;section begin=final /&gt;&lt;section end=final /&gt;
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۶، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۶ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال استوا بخارست و باشگاه فوتبال بارسلونا در ورزشگاه رامون سانچز پیس خوان، سویا برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۷ مه ۱۹۸۶ انجام شده است با نتیجه ۰ بر ۰ در زمان معمول به پایان رسید. در ضربات پنالتی باشگاه فوتبال استوا بخارست با نتیجه ۲ بر صفر به پیروزی رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۷، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۷ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال پورتو و بایرن مونیخ در ورزشگاه ارنست هاپل، وین برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۷ مه ۱۹۸۷ انجام شده است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال پورتو به پایان رسید.
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۸، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۸ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون و باشگاه فوتبال بنفیکا در ورزشگاه مرسدس بنز آرنا، اشتوتگارت برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۸۸ انجام شده است در زمان معمول با نتیجه ۰ بر ۰ به پایان رسید. در ضربات پنالتی باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون با نتیجه ۶ بر ۵ به پیروزی رسید. مربی بنفیکا تونی اولیویرا بود
فینال جام باشگاه های اروپا ۱۹۸۹، رقابت پایانی جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۸۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آ. ث. میلان و باشگاه فوتبال استوا بخارست در ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون برگزار شده است. این مسابقه که در تاریخ ۲۴ مه ۱۹۸۹ انجام شده است با نتیجه ۴ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال آ. ث. میلان به پایان رسید.