Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رای حجاج بن یوسف در کوفه فرستاد. حجاج بن یوسف که از این پیروزی بسیار خوش حال شده بود چندی بعد که شنید این کار در واقع به دست اسپهبد انجام گرفته است از سفیان کلبی به خشم آمد و رسولی با یک خروار زر و یک خروار خاک به ری فرستاد و فرمان داد رسیدگی کنند که اگر این پیروزی بدون کمک اسپهبد از دست سفیان کلبی برآمده است این زر را به سپاس از این خدمت به سفیان بدهند ولی اگر این کار به دست اسپهبد پایان گرفته است این زر را به اسپهبد بدهند و آن خاک را در وسط بازار شهر بر سر سفیان بریزند. و چون رسول بیامد و حقیقت آشکار شد، در اجرای فرمان حجاج زر به اسپهبد دادند و سفیان در وسط بازار خاک بر سر شد و از آن تاریخ است که عبارت خاک بر سر به صورت اصطلاح درآمده است. هبیره شیبانی. در زمان خلافت معاویه، حاکم دودمان امویان، شخصی به نام "مصقلة بن هبیرة الشیبانی" با چهار هزار سرباز و به نقلی بیست هزار تن، برای فتح طبرستان، راهی این سرزمین شد. پس از دو سال درگیری بین وی با فرخان بزرگ توانست وارد طبرستان شود. نبردهای هبیره و فرخان دو سال طول کشید و سرانجام ارتش اموی نابود شده و مصقله در کجور به قتل رسید. شورش مسمغان. یکی از مرزبانانِ فرخان ب
ه نام «مسمغان» که در میان دورود ساری امارت داشت، یک بار علیه او شورش نمود و فرخان نه تنها گردن او را زد، بلکه همهٔ مرزبانان را برکنار کرده و سرزمینشان را تصرف نمود به جز باو که حرمت او و خاندانش را نگهداشت. حملات یزید بن مهلب. در سال ۹۸ هجری قمری، به دستور سلیمان بن عبدالملک، یزید بن مهلب امیر خراسان شد. یزید پس از گشایش بخش هایی از فرارود برای سلیمان فتح نامه نوشت و سلیمان در پاسخ فتح نامه از یزید پرسید «چرا آنچه را به قتیبه عیب می کردی، خود نمی کنی و آهنگ فتح طبرستان نمی نمایی؟» بدین جهت یزید لشکریان عرب، خراسان و ماوراءالنهر را برداشته و به داهستان حمله نمود. حاکم دهستان گریخت و مدتی بعد از یزید امان خواست. سپس سپاه یزید دو قسمت شدند، گروهی به سرکردگی "ضریس" به سمت گرگان رفتند و خود یزید به تمیشه حمله کرد. اسپهبد فرخان نیز با فراهم کردن لشکری از طبرستان و گرگان و دیلمان، به جنگ یزید رفت و در تمیشه و ساری چندین بار دو سپاه جنگیدند که در این میان چند پیروزی ازان عرب ها و چند پیروزی ازان طبرستانیان گشت. سرانجام فرخان تصمیم گرفت که به سمت دیلم عقب نشینی کند؛ اما پسر بزرگش، دادمهر، وی را پشیمان نموده و پیشنهاد
داد تا با فرستادن نامه به دیلمیان از آن ها درخواست نیرو کنند. پس از انجام شدن این نظر، ده هزار نفر به لشکریان طبرستان پیوستند و اسپهبد دوباره آماده نبرد گشت. گرچه ابتدا یزید توانست اسپهبد را شکست دهد اما لشکریان فرخان به مناطق کوهستانی رفته و با انداختن سنگ و تیر به سوی مسلمانان، توانستند پانزده هزار تن از آنان را بکشند. همچنین لشکرگاه یزید را غارت نموده و خیمه هایش را سوزاندند. سپس از صول خواست که به ضریس حمله کند و بدین سبب صول به ضریس شبیخون زده و پس از شکست دادنش همهٔ لشکریان - که بسیاری از آن ها خویشاوندان یزید بودند - را کشت. به دام افتادن یزید در دام فرخان. اسپهبد فرخان دستور داد که خیابان ها و راه ها را با استفاده از درختان نابود کنند. پس از رسیدن خبر این فرمان به یزید، او شخصی به نام «حیان النبطی» را که نژادی دیلمی داشت، نزد اسپهبد فرستاد و از او خواست تا اجازه دهد لشکریانش طبرستان را ترک کنند و در قبال این به حیان گفت که حاضر است تا سیصد هزار درهم بپردازد. اسپهبد پس از گفتگو با حیان حاضر شد که در ازای گرفتن سیصد هزار دینار از یزید بن مهلب و پنج هزار درهم از حیان و همچنین استرداد تمام اسیران و فروگذا
شتن قلمروش، تقاضای یزید را بپذیرد. اعمال یزید در گرگان. یزید بن مهلب با انجام «عملیات های خلاف انسانی» در جرجان سعی نمود تا فرخان بزرگ را مجبور به پذیرش پیمان صلح کند. او یک بار با این دلیل که مردم گرگان علیه او طغیان کرده اند، هفت ماه شهر را محاصره کرده و پس از فتح آن، قسم خورد: «آن قدر مردم را بکشد تا آسیابی را با خون آن ها به حرکت درآورد.» ابن خلدون کشته شدگان این نبرد را چهل هزار نفر از مردم گرگان پنداشته ولی گردیزی تلفات گرگانیان را دوازده هزار کشته و شش هزار برده اعلام می کند، محمد بن جریر طبری نیز ضمن تأیید مرگ چهل هزار گرگانی، می افزاید که شخصی به نام "جهم بن زحر" توسط یزید پس از فتح گرگان والی آن شهر شد. یزید همچنین پیش از شکست خوردن، پیمانی نوشت که مطابق شرح محمد بن جریر طبری مفاد این پیمان چنین بود که فرخان پانصد یا هفتصد هزار درهم بپردازد و سالانه چهارصد بار زعفران پیشکش نموده و چهارصد نفر مَرد را که روی سرشان سپری داشته و قنطاری نقره ای و بالشی حریری در دست، به حاکمان عرب دهند. ابن اعثم نیز علاوه بر این موارد انگشتری از طلا یا نقره و تحویل پانصد ترک که مسلمان های پناهنده را کشتند و آزادی سیصد برد
ه مسلمان را شرح داده. پایان کار یزید بن مهلب. پس از این واقعه، فرخان بزرگ خود به تمیشه رفت و اسیران را به مرز و بوم خویش بازگرداند. در واقع لشکرکشی یزید بن مهلب که واپسین تلاش امویان برای دستیابی به طبرستان بود، از سال ۹۸ تا ۹۹ هجری قمری به طول انجامید و سرانجام به شکست پایان یافت و بدین ترتیب عمر بن عبدالعزیز، خلیفهٔ اموی، در سال ۹۹ هجری، یزید را از خراسان به عراق بازگرداند. یزید که وعدهٔ قطاری از غنائم را به خلیفه داده بود، پس از بازگشت به زندان افتاد. اسپهبد فرخان نیز پس از آن به مرمّت و بازسازی شهرها و آبادی ها پرداخت. درگذشت و میراث. فرخان بزرگ پس از هفده سال فرمانروایی در سال ۱۱۰ هجری برابر ۹۷ یزدگردی و ۲۴۰ طبری، درگذشت. در کتب تاریخی نام چهار تن از فرزندان او آمده است: پس از فرخان هیچ کدام از حاکمان اموی به طبرستان حمله نکرده و این مسئله تا دوره فرمانروایی اسپهبد خورشید ادامه داشت. سکه ها. پس از استیلای تازیان بر ایران، در مازندران راه و رسم ساسانیان ادامه یافت و آئین زردشت همچنان برقرار بود. اسپهبد فرخان که نوه جاماسب و ساسانی بود، پنجاه و نه سال پس از کشته شدن یزدگرد یعنی از سال ۹۳ هجری که برابر ۷۱۱
میلادی و ۸۰ یزدگردی بود ضرب سکه را به روش ساسانیان پیگیری کرد. سکه های او بجز در مورد سال و محل ضرب و اندازه سکه، از نظر طرح کلی هیچ گونه اختلافی با سکه آخرین شهریاران ساسانی ندارد. در روی سکه چهره او را می بینیم که متوجه راست است، تاج ساسانی با دو پر عقاب که در وسط آن ماه و ستاره است به سر دارد، در سه سمت دیگر روی سکه ماه و ستاره زینت افزای این طرح زیباست. بر گوش، گوشواره، بر شانه ماه و ستاره و شرابه، بر گردن طوق مروارید دارد. در پشت سرش به رسم ساسانیان عبارت نیایش مخصوص «آرمان افزود» را می بینیم که مانند نوشته های پشت و روی سکه همگی به خط زیبای پهلوی است. در سمت راست در حاشیه به آئین سکه های خسرو پرویز کلمه «اپد» را به خط پهلوی می بینیم که حکایت از آبادانی می کند و در مقابل آن خط پهلوی «نوجین» بمعنی «ضرب جدید یا تاریخ جدید» به چشم می خورد. این کلمه را تاکنون سکه شناسان خارجی «نا آک» یعنی بی عیب خوانده اند که اشتباه است. نام او روبروی چهره اوست. در متن پشت سکه اسپهبد، در سه حلقه، آتشکده یا آتشدان را می بینیم. که در دو سوی آن دو هیربد به آئین ایستاده اند، در بالا، پائین و طرفین حاشیه ماه و ستاره جلوه گری می ک
نند و در فواصل بین آن ها سه نقطه را مثلث وار مشاهد ه می کنیم. سال ضرب سکه در سمت چپ متن دیده می شود که بتاریخ یزدگردی جدید یا طبرستانی است که مبدأ آن از سال کشته شدن یزدگرد است. محل ضرب سکه نیز تپورستان ذکر شده است و نظر به اینکه پایتخت او ساری بوده است، جای دقیق ضرب باید همان ساری باشد. فرخان سکه هایی مشابه دوران ساسانی ضرب نمود، تنها تفاوت این سکه ها با سکه های آخرین شاهان ساسانیان، اندازه و تاریخشان است. چنانچه درهم تبری از درهم ساسانی کوچک تر بوده است. در تصویرِ روی سکه، فرخان بزرگ به سوی راست نگریسته، تاجی ساسانی با دو پر شاهین در میان ماه و ستاره ها بر سر دارد، گوشواری بر گوشش است، طوق مرواریدی بر گردن آویخته و روی شانه اش ماه و ستاره و شرابه دیده می شوند. پشت سر او عبارت «آرمان افزود» نوشته شده و روبرویش، نامش را نگاشته اند، همچنین کلمات «اپد» و «نوجین» به معانی «آبادانی مرز و بوم» و «ضرب نو یا تاریخ نو» در این سکه دیده می شوند.
هشتمین روز هفته نام تنها فیلم حسین رجاییان است. این فیلم را پس از مراجعت به ایران در سال ۱۳۵۲ ساخت. فیلم نامه این فیلم را حسین رجاییان و مهرداد کاشانی نوشتند. او در زمان اقامتش در ایالت کالیفرنیا در شهر لوس آنجلس با فرزانه تاییدی (بازیگر) آشنا شد. او فرزانه را برای ایفای نقش اول فیلم خود به ایران دعوت کرد. فرزانه تاییدی برای اولین بار حضور در سینما را با "هشتمین روز هفته" تجربه کرد و به خاطر بازی در این فیلم جایزه سپاس بهترین بازیگر زن در سال ۱۳۵۲ را از آن خود کرد. خلاصه داستان. لیلی (فرزانه تاییدی)، دانشجوی دانشکدهٔ پزشکی است، یک شب هنگامی که در حال مراجعت به منزل است در تاریکی شب در کوچه ای خلوت، به او تجاوز می شود. دوستش علی (علی شاه یلانی) از رفتار لیلی متوجه وضع او می شود. تا اینکه جوان متجاوز با او تلفنی تماس می گیرد و اظهار ندامت می کند. علی که با گوشی دیگر به صحبت های آن دو گوش کرده به فکر چاره می افتد. در جشن عروسی علی و سیما (ژاله سام) داریوش (محسن سهرابی)، جوان متجاوز، با علی تماس می گیرد و اعلام می کند که حاضر است با لیلی ازدواج کند. علی و سیما به ماه عسل می روند و داریوش با لیلی تماس می گیرد و حق
یقت را برای او روشن می کند. لیلی از دست او به رامسر می گریزد و داریوش او را می یابد و با اظهار ندامت از نو ماجرا را برای لیلی شرح می دهد و با درخواست ازدواج لیلی را با خود همراه می کند.
ویلدان پلین کاراهان (؛ زادهٔ ) بازیگر زن ترک است. فعالیت ها. او ابتدا با شرکت در تبلیغات های تلویزیونی و بعدها با بازی در سریال "Kavak Yelleri" که با اسلی انور همبازی شده بود، در نقش "آصلی زیبک"، خود را به شهرت رساند. او در سال ۲۰۱۲ با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی حریم سلطان جایگاه خود در سینما و تلویزیون را تثبیت کرد. او در سریال رهایی نیز نقش اصلی را داشت. زندگی شخصی. کاراهان با یک مربی بدن سازی به نام "اردینج بکیراوغلو" ازدواج کرد. او سال ۲۰۱۳ از "بکیراوغلو" جداشد و سال ۲۰۱۴ با "بدری گونتای" ازدواج کرد او دو فرزند از "بدری گونتای" دارد.
سوکار یا شرکت دولتی نفت جمهوری آذربایجان شرکت دولتی نفت و گاز جمهوری آذربایجان است، که بزرگ ترین شرکت این کشور به شمار می آید. این شرکت تولید نفت خام و گاز طبیعی را در جمهوری آذربایجان برعهده دارد. سوکار مالک ۲ پالایشگاه نفت در این کشور می باشد. این شرکت وظیفه نظارت بر کنسرسیوم بین المللی که در حال توسعه میدان های نفت و گاز و اجرای پروژه های نفت و گاز در جمهوری آذربایجان می باشد را نیز برعهده دارد. شرکت سوکار از نظر میزان درآمدهای سالیانه در رتبه ۶۸ از بزرگ ترین شرکت های جهان قرار دارد. دفتر مرکزی شرکت سوکار در شهر باکو مستقر می باشد. فعالیت ها. فعالیت های شرکت نفت آذربایجان در اکتشاف نفت و بهره برداری از میدان های نفت و گاز، واقع در مناطق خشکی و دریایی جمهوری آذربایجان، همچنین؛ انتقال، فرآورش، پالایش و فروش نفت، گاز و میعانات گازی می باشد. تعداد کارکنان این شرکت، بین ۵۸٬۹۴۵ تا ۷۰٬۰۰۰ نفر برآورد شده است. جمهوری آذربایجان دارای ۵۷ میدان نفتی می باشد، که ۱۸ میدان آن در مناطق دریایی قرار دارد، که همه این میدان ها در بخش آذربایجانی دریای مازندران واقع شده است. در سال ۲۰۰۶ شرکت نفت آذربایجان تولیدی معادل ۷٫۸۴ میلی
ون تُن نفت و ۴٫۳۴ میلیارد متر مکعب گاز در سال داشته است. در ژانویه ۲۰۰۹ پالایشگاه های تحت مدیریت سوکار، دارای ظرفیت پالایش نفتی برابر ۳۳۹٬۰۰۰ بشکه در روز بوده است. شرکت های تابعه. پیش تر دفتر مرکزی شرکت سوکار در مرکز شهر باکو، در یک ساختمان سه طبقه که به سبک رنسانس فرانسه ساخته شده است، قرار داشت اما اکنون در برج سوکار قرار دارد. دفاتر نمایندگی های شرکت سوکار در شهرهای بخارست، فرانکفورت، ژنو، لندن، استانبول، وین، آستانه و تهران واقع شده است. شرکت سوکار مالک پالایشگاه استار ترکیه است و بخشی از سهام یک پالایشگاه در سوییس را خریده است و در حال ساخت یک مجتمع پتروشیمی در رومانی برای تأمین کشورهای اروپایی می باشد. دفاتر اتریش و آلمان شرکت سوکار نیز، وظیفه انتقال هیدروکربن از آذربایجان به اروپا را برعهده دارد. مدیریت. در ماه ژانویه سال ۲۰۰۶ رئیس سابق پالایشگاه نفت باکو و عضو پارلمان آذربایجان، رووناگ عبدالله یف، به عنوان مدیرعامل شرکت نفت آذربایجان منصوب شد. او جایگزین ناتیگ علی اف، شده بود، که اندکی قبل به عنوان وزیر صنایع و انرژی جمهوری آذربایجان منصوب شده بود. شرکت عملیات بین المللی سوکار. شرکت عملیات بین المللی
سوکار، کنسرسیومی است از ۱۰ شرکت بزرگ نفتی، که قراردادی را در جهت استخراج نفت خام میان پیمانکاران و دولت جمهوری آذربایجان به امضاء می رسانند. تبلیغات. این شرکت اسپانسر پانزدهمین دوره جام ملت های اروپا، یورو ۲۰۱۶ می باشد.
کلینیک مثلثی نوعی درمانگاه است که توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران راه اندازی شده و برای آموزش، مشاوره، پیشگیری پزشکی و درمان در سه محور زیر فعالیت می کند: خدمات این کلینیک ها به صورت رایگان و بدون دریافت هزینه است و در صورت تمایل مراجعه کننده، خدمات دهی به صورت هویت مخفی یا ناشناس انجام می شود؛ بنابراین بیماران و مراجعه کنندگان برای دادن آزمایش و بهره گیری از مشاوره نیازی به معرفی خود نداشته و مجبور به افشای نام و هویت خود نیستند. تاریخچه. به گفتهٔ مینو محرز، متخصص بیماری های عفونی، «اولین کلینیک مثلثی در کرمانشاه تأسیس شد که بعدها بهترین مرکز مشاوره شناخته شد. بیماران به مکان هایی احتیاج دارند که پاسخگوی آنها باشد. کلینیک ها ابتدا در سه نقطهٔ کشور تأسیس شدند، به همین علت به آنها کلینیک های مثلثی گفته می شد. درحال حاضر این کلینیک ها در اکثر نقاط کشور تأسیس شده اند. پزشکانی که در این کلینیک ها فعالیت می کنند بیماران را معاینه می کنند و کارهای اولیه مانند واکسیناسیون و آزمایش های تشخیصی را برای آنان انجام می دهند. همچنین به آنها مشاوره می دهند.» کامیار و آرش علایی دو برادر پزشک ایرانی، از بنیان گذا
ران کلینیک های مثلثی برای درمان ایدز و اعتیاد در ایران هستند. به گفتهٔ آرش علایی، «طبق برنامه کشوری ایدز، خدمات بهداشتی-درمانی برای کنترل بیماری در ایران، رایگان است و حق بیمار است که از آنها بهره مند شود، کلینیک های مثلثی هم قسمتی از همین مراکز خدماتی هستند که برای اولین بار در استان کرمانشاه راه اندازی شدند و پس از آنکه از سوی سازمان جهانی بهداشت به عنوان بهترین الگوی عملیاتی شناخته شد، توسط وزارت بهداشت در سراسر کشور، به وسیله معاونت های بهداشتی دانشگاه ها به آن پرداخته شد که در حال حاضر این کلینیک ها در بسیاری از شهرها و استان ها وجود دارند.» کلینیک های مثلثی در زندانها و مراکز مراقبت پس از خروج از زندانیانی که سابقهٔ رفتارهای پرخطر همچون، اعتیاد تزریقی، خالکوبی و رفتار جنسی پر خطر دارند، آزمایش ایدز گرفته و آگاهی رسانی دربارهٔ زندگی با بیماری به آنها انجام شود. در آذر ۱۳۹۰، مدیر کل بهداشت و درمان سازمان زندان ها تعداد کلینیکهای مثلثی در ایران را ۱۲۸ مرکز عنوان کرد.
خان نشین جغتای، که با نام اُلوس جغتای نیز شناخته می شود، خان نشینی مغولی و سپس ترک تبار بود که شامل سرزمین های تحت فرمانروایی جغتای خان، پسر دوم چنگیز خان، و نوادگان و جانشینانش می شد. این خان نشینی در اوج خود در اواخر قرن سیزدهم، از رود آمو در جنوب دریای آرال تا رشته کوه آلتای در مرز مغولستان و چین امروزی امتداد داشت و تقریباً با منطقه ای که زمانی توسط قراختایی ها (دودمان لیائوی غربی) اداره می شد، مطابقت دارد. مورخان از این منطقه با عنوان جته نیز یاد کرده اند. در ابتدا، حاکمان خان نشین جغتای حاکمیت خان بزرگ را به عنوان حاکمیتی برتر رسمیت می شناختند،[۱۵] اما در زمان سلطنت قوبلای خان، غیاث الدین براق دیگر از دستورات خان مغول اطاعت نمی کرد. از سال ۱۳۶۳ میلادی، جغتایی ها به تدریج ماوراءالنهر را به تیموریان واگذار کردند. بغلم روی آنها کاهش یافت و به سرزمین مغولستان معروف شد که تا اواخر قرن پانزدهم دوام داشت و در آن زمان به خان نشین یارقند و خان نشین تورپان تقسیم شد. در سال ۱۶۸۰ میلادی، سرزمین های باقی مانده جغتای استقلال خود را به خان نشین جونغار از دست دادند. سرانجام، خان نشین کومول، بخش خودمختاری از چین که در ط
ول دودمان چینگ در سال ۱۶۹۶ تأسیس شد و توسط نوادگان جغتای خان اداره می شد، در دوره جمهوری چین در سال ۱۹۳۰ منحل شد و به این ترتیب دودمان جغتای پایان یافت.
مکافات فیلمی است به کارگردانی کامران قدکچیان و بازی هنرمندانی همچون منوچهر وثوق، بهمن مفید و مهدی فخیم زاده که در سال ۱۳۵۲ به اکران عمومی در آمد. خلاصه فیلم. مرتضی از طلا خواستگاری می کند، غافل از این که برادرش مجتبی نیز عاشق طلا است. مجتبی و مرتضی با صابر و برادرش اکبر جوشی درگیر می شوند، و پس از زخمی شدن صابر مجتبی خود را به عنوان ضارب او معرفی می کند و دستگیر می شود. مرتضی با طلا ازدواج می کند، و صابر بر اثر زخمی که برداشته مقطوع النسل شده و در صدد انتقام برمی آید. منابع. مکافات (فیلم ۱۳۵۲) در بانک اطلاعات اینترنتی سینمایی سوره
شرکت نفت ترکیه شرکت ملی نفت ترکیه است، که در زمینه اکتشاف، حفاری، پالایش و استخراج نفت خام و گاز طبیعی، احداث خطوط لوله و مدیریت جایگاه های پمپ بنزین، همچنین تولید محصولات پتروشیمی و مواد شیمیایی فعالیت می کند. شرکت نفت ترکیه در سال ۱۹۵۴ توسط دولت ترکیه تأسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۰۵ ذخایر نفتی معادل ۵۸۸ میلیون بشکه داشت، که در سال ۲۰۱۰ میزان ذخایر قابل پیش بینی آن به ۱٫۵ میلیارد بشکه افزایش یافت. ظرفیت تولید نفت خام این شرکت در سال ۲۰۰۵ معادل ۷۰٫۰۰۰ بشکه در روز بود، که در سال ۲۰۱۰ این مقدار با ۴ برابر افزایش، به ۳۰۰٫۰۰۰ بشکه در روز رسید. شرکت نفت ترکیه در سال ۲۰۱۳ روزانه به طور متوسط ۴۸۸ هزار بشکه نفت تولید کرده است. این شرکت هم اکنون مالک شبکه ای از ۳۰۰ جایگاه پمپ بنزین در ترکیه می باشد. تاریخچه. شرکت نفت ترکیه در سال ۱۹۵۴ بر اساس قانون شماره ۶۳۲۷ مصوب در قانون اساسی ترکیه تأسیس شد. این شرکت در زمینه های اکتشاف، حفاری و تولید نفت خام و محصولات مشتق شده از آن؛ مانند بنزین فعالیت خود در صنعت نفت را آغاز نمود. فعالیت ها. دفتر مرکزی شرکت نفت ترکیه در شهر آنکارا قرار دارد. امروزه دامنه فعالیت های این شرکت از تول
ید نفت و گاز در کشور ترکیه فراتر رفته و فعالیت های خود را بر اکتشاف، توسعه و تولید، در حوضه های نفت و گاز؛ دریای خزر، آفریقای شمالی و خاورمیانه متمرکز نموده است. شرکت نفت ترکیه پروژه های فراوانی را در کشورهای جمهوری آذربایجان، قزاقستان، لیبی، سوریه، ترکمنستان، گرجستان، عراق، مصر، روسیه و الجزایر دارا می باشد. همکاری های بین المللی. شرکت نفت ترکیه در سال ۲۰۱۰ توافقنامه ای را با دولت ونزوئلا به امضا رسانده که طبق آن در ازای برداشت نفت خام از میدان ها این کشور موظف به ساخت خانه و شهرک مسکونی و نیز تکمیل و ارائه زیرساخت های مرتبط با این پروژه ها گردید. آمار مالی. شرکت نفت ترکیه در سال ۲۰۰۶ معادل ۳٫۵ میلیارد دلار درآمد کسب کرد. در حال حاضر این شرکت بالغ بر ۱٫۵ میلیارد دلار در کشورهای مختلف سرمایه گذاری نموده است.
ریچارد ریک استیوز یک سفرنامه نویس، مؤلف، کنشگر و سلبریتی آمریکایی است مستندسازی. برنامه استیوز با عنوان «Rick Steves’ Europe» که حاصل سفرهای وی به شهرهای مختلف دنیاست از جمله برنامه های پرطرفدار در شبکه PBS محسوب می شود.
بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس یک بمب افکن سنگین چهار موتوره بود که در دهه ۱۹۳۰ میلادی برای سپاه هوایی نیروی زمینی ایالات متحده طراحی شد. طراحی و توسعه. روز ۸ اوت سال ۱۹۳۴، سپاه هوایی نیروی زمینی ایالات متحده ارائه طرح یک بمب افکن چند موتوره را جهت جایگزینی بمب افکن مارتین بی-۱۰، به مناقصه گذاشت. سپاه هوایی به دنبال بمب افکنی بود که به کمک آن نیروهای حاضر در هاوایی، پاناما و آلاسکا را تقویت کند. مشخصات لازم برای این هواگرد شامل توانایی حمل مقدار کافی بمب در ارتفاع ۳۰۰۰ متری به مدت ده ساعت با حداکثر سرعت حداقل ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت می شد. به شکل غیر الزام آوری برد ۳۲۰۰ کیلومتری با سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت، مطلوب سپاه هوایی بود. پیش نمونه شرکت هواپیما سازی بوئینگ تحت عنوان مدل ۲۹۹، توسط گروهی از ۱۰ مهندس با خرج خود شرکت طراحی شد. این مدل ترکیبی از ویژگی های مدل بمب افکن آزمایشی ایکس بی-۱۵ و هواگرد ترابری بوئینگ ۲۴۷ بود. تسلیحات این هواگرد شامل حداکثر ۲۲۰۰ کیلوگرم بمب در دو جایگاه در پشت کابین و پنج مسلسل ۷٫۶۲ میلی متری می شد. بی-۱۷ توان خود را از چهار موتور شعاعی پرت اند ویتنی آر-۱۶۹۰هورنت هر یک با توان ۷۵۰ اسب بخار
در ارتفاع ۲۱۰۰ متری، می گرفت. نخستین پرواز مدل ۲۹۹ در ۲۸ ژوئیه سال ۱۹۳۵ انجام شد. ریچارد ویلیامز، خبرنگار سیاتل تایمز، با شنیدن غرش چند مسلسل این هواگرد، لقب «فلایینگ فورترس» (قلعه پرنده) را بر آن نهاد که توسط بوئینگ ثبت گشت. روز ۲۰ اوت سال ۱۹۳۵، هواگرد جهت انجام پرواز آزمایشی در جریان رقابت، در عرض ۹ ساعت با میانگین پایاسیر ۴۰۶ کیلومتر بر ساعت، خود را از سیاتل به پایگاه هوایی رایت در اوهایو رساند. سرعتی که بسیار بیشتر از مقدار مشخص شده بود. در رقابت با هواگردهای دو موتوره ارائه شده توسط شرکت های هواپیماسازی داگلاس و مارتین، نمونه چهار موتوره بوئینگ عملکردی بهتری نسبت به رقبا از خود نشان داد. پیش از آن که رقابت به پایان برسد سپاه هوایی پیشنهاد خرید ۶۵ فروند هواگرد بی-۱۷ را ارائه نمود. با ادامه کار توسعه بر روی مدل ۲۹۹، روز ۳۰ اکتبر سال ۱۹۳۵، هواگرد برای دومین بار به شکل آزمایشی با خلبانی سرگرد هیل به پرواز درآمد. در این پرواز خدمه فراموش کردند که قفل سطوح کنترل کننده هواگرد را باز کنند. پس از برخاستن، هواگرد با شیب زیادی به طرف آسمان حرکت کرد و در نهایت با رسیدن به حالت واماندگی، با دماغه به طرف پایین بازگشت
و به شدت با زمین برخورد نمود که به مرگ خلبان و یک نفر دیگر انجامید. با انهدام نمونه بوئینگ، پرواز آزمایشی آن نیمه تمام ماند. بدین جهت و به دلیل مقدار بالای قیمت ۹۹٫۶ هزار دلاری ارائه شده توسط شرکت برای هر فروند از این هواگرد، این نمونه از دور رقابت کنار نهاده شد و قرارداد خرید ۶۵ فروند از آن نیز لغو گردید. با این حال سپاه هوایی نیروی زمینی که مجذوب طراحی بوئینگ شده بود، روز ۱۷ ژانویه سال ۱۹۳۶، میزان ۱۳ فروند وای بی-۱۷ برای ارزیابی بیشتر سفارش داد. نمونه جدید تغییرات عمده ای نسبت به مدل ۲۹۹ از جمله جایگزنی موتور قدرتمندتر رایت آر-۱۸۲۰–۳۹، به خود دیده بود. تاریخچه عملیاتی. بمب افکن بی-۱۷ غالباً توسط نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده در بمباران های راهبردی در طول روز در جریان جنگ جهانی دوم علیه اهداف صنعتی و نظامی آلمان به کارگرفته می شد. یگان هشتم نیروی هوایی ایالات متحده مستقر در پایگاه هوایی تروپ ابوتس در انگلستان و یگان پنجم نیروی هوایی ایالات متحده مستقر در ایتالیا، در تکمیل بمباران های شبانه نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در عملیات پوینت بلنک حضور یافتند تا برتری هوایی بر فراز شهرها، کارخانه ها و میدان ها
ی نبرد در غرب اروپا برای آماده سازی عملیات اورلرد حفظ شود. هواگرد بی-۱۷ همچنین به میزان کمتری در نبرد اقیانوس آرام در تهاجم به کشتیرانی و فرودگاه های امپراتوری ژاپن به کار گرفته شد. از زمان آغاز به کار بی-۱۷ از پیش از جنگ، سپاه هوایی نیروی زمینی ایالات متحده این هواگرد را به عنوان یک سلاح راهبردی به نمایش می گذاشت. بی-۱۷ یک بمب افکن مستعد، با توانایی پرواز در ارتفاع بالا و دور برد بود که می توانست از خود دفاع کند و با وجود تحمل خسارت هنگام نبرد، به پایگاه بازگردد. این هواپیما به سرعت جایگاهی اسطوره ای پیدا کرد و داستان ها و تصاویری نجات یافتن آن از خسارات میدان های نبرد، به طور گسترده پخش شد و موجب ارتقا جایگاه آن گشت. با مقدار حداکثر ارتفاع پروازی بالاتر از همه هواگردهای متفقین در زمان خود، بی-۱۷ جایگاه خود را به عنوان یک سلاح مؤثر استوار کرد و بیش از هر هواگرد دیگر ایالات متحده در جنگ جهانی دوم بمب بمباران صورت داد. از مجموع یک و نیم میلیون تن بمبی که توسط هواگردهای ایالات متحده بر سر آلمان ریخته شد، ۶۴۰ هزار تن مربوط به بی-۱۷ بود. تا ماه سپتامبر سال ۲۰۱۱، تنها ۱۳ فروند از این هواگرد در شرایط پرواز باقی مان
ده اند.
وای پی اف شرکت انرژی آرژانتینی و اولین شرکت نفتی دولتی در جهان می باشد. این شرکت توسط انریکه موسکونی که از طرفداران استقلال اقتصادی بود، در سال ۱۹۲۸ و در پی ملی شدن منابع نفتی این کشور تأسیس شد. البته ملی شدن صنعت نفت، هیچگاه عملاً در آرژانتین به اجرا در نیامد، زیرا دو سال بعد کودتای نظامی ۱۹۳۰ به وقوع پیوست و هیپولیتو یریگوین به قدرت بازگشت. شرکت وای پی اف در سال ۱۹۹۳ خصوصی شد و در سال ۱۹۹۹ توسط شرکت نفتی اسپانیایی؛ رپسول خریداری گردید. این شرکت نفتی آرژانتینی بار دیگر در سال ۲۰۱۲ ملی شد. این بار توسط رئیس جمهور آرژانتین؛ کریستینا فرناندز د کیرشنر، ۵۱٪ از سهام این شرکت خریداری گردید.
پترولئوس دی ونزوئلا به اختصار: پی دی وی اس آ یا شرکت نفت ونزوئلا شرکت دولتی نفت و گاز ونزوئلا است، که در زمینه اکتشاف، استخراج، پالایش و صادرات نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می کند. این شرکت به طور متوسط روزانه ۳٫۳ میلیون بشکه نفت خام تولید می نماید. از زمان تأسیس آن در ۱ ژانویه ۱۹۷۶ و با ملی شدن صنعت نفت در ونزوئلا، شرکت پترولئوس دی ونزوئلا تحت نظارت وزارت انرژی ونزوئلا فعالیت می کند. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ شرکت نفت ونزوئلا بیش از ۶۱ میلیارد دلار را به پروژه های توسعه اجتماعی دولت اختصاص داده است. بی کفایتی و نا کارآمدی در سطوح مختلف مدیریتی این شرکت وجود دارد، که باعث آتش سوزی و بروز حوادث بی شمار، از سال ۲۰۰۳ تا به حال شده است.
خورشید سیاه برای دسته های انبوهی از ابر سیاهی از سارهای در حال پرواز به کار می رود. اگر در کشور دانمارک، حدود یک ساعت قبل از غروب آفتاب در یک روز بهاری یا پاییزی به آسمان نگاه کنید، دسته های بزرگی از پرندگان را می بینید که کاملاً هماهنگ با یکدیگر به طور شگفت انگیزی در کنار هم پرواز می کنند. این دسته ها ممکن است شامل صدها هزار پرنده باشند ولی هیچ پرنده ای جا نمی ماند و هیچ پرنده ای از بقیه جلو نمی زند. این پرندگان از دور مثل هیولایی خشمگین به نظر می آیند که با عصبانیت به این سو و آن سو می رود. این پرندگان سارهایی هستند که از اروپای جنوبی به اسکاندیناوی مهاجرت می کنند. پس از یک روز گشت و گذار در طبیعت، سارها در این حرکت دست جمعی به دنبال مکانی مناسب برای خوابیدن می گردند. تازه بیشتر پرندگان شکاری هم که به فکر شام خوردن پیش از خواب هستند با دیدن این هیولای سیاه رنگ بزرگ، فرار می کنند و بی خیال سارها می شوند. مردمان محلی به این واقعه خورشید سیاه می گویند. دسته های چند صد هزار نفری پرندگان جلوی نور خورشید در حال غروب را می گیرند و آسمان را سیاه می کنند. نام خورشید سیاه هم به همین خاطر به آن ها داده شده است. خورشید
سیاه دو بار در سال در دانمارک اتفاق می افتند. یکی از میانه ماه مارس تا آغاز ماه آوریل و دیگری از میانه ماه سپتامبر تا آغاز ماه اکتبر. هر خورشید سیاه در عرض بیست دقیقه پایان می پذیرد. ابتدا دسته های کوچک تشکیل می شوند اما چند دقیقه بعد با پیوستن دیگر پرنده ها به آن ها دسته های بزرگ تر تشکیل می شوند. خورشید سیاه بیشتر بر فراز مرداب های قسمت غربی دانمارک شکل می گیرد اما دقیقاً مشخص نیست که در کدام نقطه قرار است به وقوع بپیوندد. راهنماها بیشتر توریست ها را به کنار مرداب های بزرگ که احتمال تشکیل خورشید سیاه بیشتر است، می برند. هماهنگی میان پرنده ها واقعاً شگفت انگیز است. گاهی تعداد پرنده ها به یک میلیون هم می رسد. با این حال هیچ نابسامانی ای در حرکت آن ها دیده نمی شود. انگار همهٔ پرنده ها با هم متحد می شوند و یک سیستم واحد را به وجود می آوردند. اما واقعاً چگونه هر پرنده می تواند حرکت صدها هزار پرندهٔ دیگر را پیش بینی کند؟ آزمایش ها و تحقیقات مختلفی در این زمینه انجام شده است. در یکی از آن ها پژوهشگران تلاش کردند تا یک مدل کامپیوتری از شیوهٔ حرکت سارها به دست بیاورند. آن ها متوجه شدند که برای رسیدن به همچین هماهنگ