Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آتشفشان سن ویسنته یا چیچونتپک (Chichontepec) آتشفشانی چینه ای به ارتفاع ۲۱۸۲ متر واقع در ال سالوادور در آمریکای مرکزی است. این آتشفشان دومین آتشفشان بلند ال سالوادور است. مشخصات. سن ویسنته آتشفشانی آندزیتی است که در جنوب شرقی دریاچه ایلوپانگو و درون کاسه آتشفشانی پلیستوسنی لا کاربونرا شکل گرفته است. شهر سن ویسنته تقریباً در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری شمال شرقی آتشفشان و شهر زاکاتکولوکا در ۱۰ کیلومتری جنوب آن قرار دارند و تقریباً در فاصلهٔ ۶۰ کیلومتری غرب سن ویسنته شهر سان سالوادور واقع شده است. این آتشفشان از شرق به درهٔ رود لمپا می رسد و در شمال آن میدان آتشفشانی آپاستیک قرار دارد. دامنه های شمالی و جنوبی سن ویسنته از جریان های گدازه ای پوشیده شده است که از دودکش مرکزی خارج شده اند اما جریان های گدازه ای که در دامنهٔ شرقی سن ویسنته دیده می شوند از دودکشی واقع در بالادست دامنه سرچشمه گرفته اند. همچنین در دامنه های شمالی و غربی آتشفشان می توان چندین چشمه آب گرم و دودخان را مشاهده نمود. سن ویسنته دارای مخروطی دوقلو است که مخروط غربی آن با ۲۱۰۵ متر ارتفاع کوتاهتر از مخروط شرقی بوده و گسلی شمال غربی-جنوب شرقی آن را قطع ک
رده است. با وجود این باقیماندهٔ دهانه ای آتشفشانی به قطر ۰٫۲ کیلومتر را می توان هنوز در آن مشاهده نمود. مخروط شرقی نیز دهانه ای به همین قطر دارد که به سمت شمال غربی گشوده شده است. این آتشفشان با توجه به شکل آن در زبان ناهواتلی، چیچونتپک نامیده می شود که به معنای «کوه دو سینه» است.
در نظریه گراف، یک مسیر در گراف ، دنباله ای از رأس ها است، به طوری که از هر رأس به رأس دیگر در این دنباله یالی وجود داشته باشد. به عبارت دیگر مسیر، گشتی یا دوری بین رأس های u و v است که رأس تکراری (و طبعاً یال تکراری) نداشته باشد. هم چنین دنبالهَ تک جمله ای u را مسیری به طول صفر در نظر می گیریم. رأس های مسیر با یک دیگر رابطهٔ همبندی دارند.
آتشفشان سان میگل که در زبان محلی چاپاراستیکه نامیده می شود آتشفشانی چینه ای به ارتفاع ۲۱۳۰ متر واقع در ال سالوادور در آمریکای مرکزی و یکی از فعالترین آتشفشان ها در این کشور است. مشخصات. سان میگل آتشفشانی مخروطی شکل و متقارن است که در جنوب غربی شهر سان میگل و در فاصلهٔ تقریباً ۱۵ کیلومتری از آن در نیمهٔ شرقی ال سالوادور واقع شده است. دامنه های این آتشفشان پوشیده از مزارع قهوه است که در تضاد با قلهٔ عاری از پوشش گیاهی آن قرار دارد. دهانه ای آتشفشانی که بر اثر فوران های تاریخی مرتباً تغییر شکل یافته است بر فراز قلهٔ این آتشفشان بازالتی-آندزیتی دیده می شود. این دهانه قطری نزدیک به ۱ کیلومتر دارد. سان میگل یکی از فعالترین آتشفشان های السالوادور است و فوران های آن از اوایل سدهٔ شانزدهم میلادی به ثبت رسیده است. این آتشفشان در طول سده های هفدهم و نوزدهم نیز چنیدین بار فوران کرده است و در جدیدترین فعالیت هایش فوران های کوچک خاکستر داشته است. سان میگل آخرین بار در سال ۲۰۰۲ فوران کرده است.
خاطرات (هم چنین "خاطرات اوتومو کاتسوهیرو")، عنوان یک انیمهٔ تولیدشده در سال ۱۹۹۵ به وسیلهٔ هنرمند/کارگردان، کاتسوهیرو اوتومو، است که بر اساس سه داستان کوتاه مانگای وی ساخته شده است. این فیلم از سه اپیزود تشکیل شده است: «رز مغناطیسی» ، «بمب بدبو» و «گوشت دّم توپ» . آخرین داستان را خود اوتومو کارگردانی کرده است.
گوزنهای شمالی کانادا Elks of Canada از سازمان های برادری است که در ۱۹۱۲ میلادی توسط ۳ مرد اهل سیاتل در ونکوور کانادا پایه گذاری شد. تاریخچه. این سازمان در ونکوور کانادا توسط سه مرد از سیاتل تأسیس شد. به نظر می رسید که آنها فقط برای دریافت پول در تأسیس آن شرکت داشتند، اما متقاضیان اولیه توانستند کنترل سازمان را بدست آورند و ساخت آن را به طور جدی آغاز کنند. اولین فرمانروای بزرگ متعال لژ بزرگ کانادا چارلز ادوارد ردکر، از وینزر، انتاریو بود. اعضا. در سال ۱۹۷۹ این سازمان ۳۰۰۰۰۰ عضو داشت. در سال ۲۰۱۸ «الکس کانادا تقریباً ۳۰۰ لژ با ۱۱۰۰۰ عضو، تقریباً در هر استان و منطقه تشکیل شده بود.»
سامسونگ اینفیوز ۴جی یک تلفن هوشمند اندرویدی می باشد که در ژانویه ۲۰۱۱ معرفی شد. این تلفن همراه دارای پردازش گر ۱/۲ گیگاهرتزی با حافظه داخلی ۸–۱۶ گیگابایتی و صفحه نمایش ۴/۵ اینچی به همراه یک دوربین ۸ مگاپیکسلی و دوربین دوم ۱/۳ مگاپیکسلی می باشد. مشخصه ها. صفحه نمایش این گوشی ۴/۵ اینچ با وضوح ۴۸۰*۸۰۰ پیکسل و به صورت لمسی می باشد. همچنین این تلفن همراه دارای دو دوربین است که دوربین اصلی ۸ مگاپیکسل و دوربین جلوی گوشی ۱/۳ مگاپیکسلی است. سیستم عامل گوشی اندروید ۲/۳ می باشد و این گوشی باریک ترین تلفن همراه شرکت سامسونگ است. دعوای حقوقی. دو شرکت سامسونگ و اپل حداقل ۳۰ مورد حقوقی علیه یکدیگر در ۱۰ کشور داشتند که دادگاه سن خوزه دعوی اپل مبنی بر جلوگیری از فروش سامسونگ ۴جی را رد کرد.
نینا باودن رمان نویس و نویسندهٔ کتاب های کودکان بریتانیایی و خالق ۴۸ کتاب بود. راهیابی به فهرست نهایی جایزهٔ من بوکر در سال ۱۹۸۷ و جایزهٔ ادبی لاست من بوکر در سال ۲۰۱۰ از افتخارات وی است. زندگی. نینا ماری مآبی در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۵ در ایلفورد، اسکس زاده شد. نینا باودن که در دوران حیاتش به تحصیل رشته های علوم سیاسی، فلسفه و اقتصاد در دانشگاه آکسفورد پرداخته بود، خالق ۴۸ کتاب از جمله رمان و آثار غیرداستانی بود. این بانوی نویسندهٔ بریتانیایی یکی از نویسندگان مشهور آثار کودک محسوب می شد. او با کتاب «جنگ کری» در سال ۱۹۷۳ به شهرت رسید. این کتاب بر مبنای خاطرات کودکی خود او در دوران جنگ جهانی دوم نوشته شده بود که سال ۱۹۹۳ برندهٔ جایزهٔ فونکس شد. «جنگ کری» داستانی بود که دو بار دستمایهٔ سریال های تلویزیونی شبکه های انگلیسی قرار گرفت که آخرین آن ها «شاهکار تئاتر» نام داشت که در سال ۲۰۰۶ به روی آنتن شبکهٔ PBS رفت. رمان «چرخهٔ فریب» از دیگر کتاب های او برای بزرگسالان است که سال ۱۹۸۷ به فهرست نهایی جایزهٔ ادبی من بوکر راه یافت. وی که بیشتر در انگلیس به عنوان نویسندهٔ آثار نوجوانان شناخته می شود، برای درک بالای زندگی درونی ش
خصیت هایش بسیار مورد توجه منتقدین قرار می گرفت. این نویسنده در سال ۱۹۹۵ مدال افتخاری سلطنتی انگلیس را به پاس دستاورد حرفه ای دریافت کرد. این نویسنده در یکی از آخرین کتاب هایش با عنوان «آستن عزیز» که در سال ۲۰۰۵ روانهٔ بازار کتاب شد به حادثهٔ قطار سال ۲۰۰۲ پرداخت که موجب مرگ همسرش شده بود. خود باودن نیز در این حادثه به شدت مجروح شده بود. در نهایت، نینا باودن، در سن ۸۷ سالگی در صبح روز چهارشنبه ۲۲ اوت ۲۰۱۲ در خانه اش در لندن گذشت. ویراگو، ناشر آثار این نویسنده با صدور اعلامیه ای برای تأیید مرگ او، از این نویسنده به عنوان نویسنده ای باهوش، ملایم و برازنده یاد کرد و یادآور شد که او آثاری نوشته است کم حجم اما پرقدرت که به تقویت صفات انسانی کمک می کرد.
بایجو نویان در سال ۶۳۹ ه. ق جانشین جرماغون نویان شد. در شروع حکومت اوگتای قاآن دو سپاه برای فتح ممالک مفتوح نشده تشکیل شد یکی به سمت ختای یعنی چین شمالی رفت و فرمانده سپاه صد هزار نفری دوم جرماغون نویان بود این سپاه عهده دار سرکوبی قطعی جلال الدین و فتح استان های آذربایجان در ایران کنونی شد. بایجو نویان بعد از جانشینی به ارزروم (در ترکیه کنونی) که از بلاد سلطان غیاث الدین سلجوقی بود حمله کرد. سپاه او در سال ۶۴۰ ه. ق به استقلال سلجوقیان روم خاتمه داد و متصرفات ممالک سلجوقی به تصرف مغول درآمد.
لدا و قو داستانی تاریخی و موضوعی در هنر است برگرفته از اسطوره های یونانی که در آن خدای زئوس با تبدیل شدن به یک قو به همخوابگی با لدا، یا تجاوز به او، می پردازد. بر پایه اسطوره های یونانی با قدمت کمتر، لدا از این آمیزش دو فرزند زئوس با نام های هلن و پولوکس را به دنیا آورد و این درحالی بود که از همسر خود تیندارئوس، شاه اسپارت، نیز کستور و کلوتایمنسترا را در شکم داشت. نسخه های گوناگونی از این داستان وجود دارند. بر طبق بعضی نسخه های این داستان، زئوس به شکل قویی به پیش لدا رفت و او را به همخوابگی با خود فریفت. این هنگام درست همان شبی بود که لدا با همسرش شاه تیندارئوس خوابیده بود. در بعضی نسخه های دیگر، لدا دو تخم گذاشت که از آن ها کودکان به دنیا آمدند. در بعضی دیگر هلن دختر نمسیس است؛ ایزدبانویی که نمایانده بدبختی ای است که در انتظار کسانی که از خودپسندی هیوبریس در رنجند، است. موضوع لدا و رابطه اش با قو کمتر در تندیس های ساخته شده در یونان و روم باستان دیده می شود، با این حال تندیسی منسوب به تیموتئوس در دست است که این داستان را به نمایش گذاشته. داستان لدا و قو الهام بخش آثار نقاشی بسیاری در هنر اروپا بوده است.
ایل چیکدای نویان فاتح هرات در زمان حمله مغول به ایران بود. ایل چیکدای نویان در سال ۶۴۴ ه ق به امر گیوک خان سومین جانشین چنگیز خان و پسر بزرگ اوگتای قاآن، به جای بایجو نویان مأمور ایران شد. در شروع حکومت اوگتای قاآن نخست جرماغون نویان به عنوان فرمانده سپاه ایران تعیین شد. این سپاه عهده دار سرکوبی قطعی جلال الدین خوارزمشاه و فتح آذربایجان بود. بعد از جرماغون، بایجو نویان جانشین و فرمانده سپاه مغول در ایران بود.
گنکو بوروی به دیواری دفاعی سنگی ای گفته می شود که در دوره کاماکورا در شمال کیوشو و در خلیج هاکاتا ساخته شد. این دیوار در جهت بالا بردن قدرت دفاعی در برابر حمله مغول به ژاپن ساخته شد. این دیوار در جنگ کوآن بسیار مثمر ثمر واقع شد و قوای مغولی و گوریئو به هیچوجه امکان پیاده شدن و پیشروی را در ساحل هاکاتا پیدا نکردند.
بوداگرایی نیچی رن یا فرقه نیچی رن یا فرقه هوکّه مکتب بودای ژاپنی و یکی از بزرگترین فرقه های آیین بودایی است که توسط نیچی رن مبارز و قدیس ژاپنی بنیاد گذاشته شده است. نیچیرن عقیده داشت که جوهر اصلی آموزه های بودا را در سورهٔ نیلوفر می توان یافت. بعد از مرگ او این مکتب فرقه های بسیاری پیدا کرد که مهمترین آنها نیچی رن-شو و نیچی رن-شو-شو است.
شیخ السفرا (به انگلیسی:Dean of the Diplomatic Corps) در اصطلاح تشریفات دیپلماتیک عنوانی است که به قدیمی ترین و باتجربه ترین سفیر بین سفرای حاضر در یک کشور گفته می شود. معمولاً سفیری که در بین دیگر سفیرها در کشور میزبان مدت زمان بیشتری از زمان تقدیم استوارنامه اش گذشته است به این عنوان مسما می شود. شیخ السفرا مسئولیت نمایندگی از کور دیپلماتیک و صیانت از حقوقشان را بر عهده دارد. در کشورهای کاتولیک نونس (Nuncio) یعنی نماینده سریر مقدس صرف نظر از مدت خدمتش شیخ السفرا می باشد.
زبان اشکاشمی یا اشکشمی زبانی ایرانی از شاخهٔ زبان های پامیری است. گویشوران بدین زبان در سه کشور تاجیکستان در ولایت مختار کوهستان بدخشان، افغانستان در ولایت بدخشان و در چیترال پاکستان می زیند. نام این زبان منسوب به شهر اشکاشم در مرز میان تاجیکستان و افغانستان است که در روستاهای نزدیکی این شهر هنوز گویشورانی بدین زبان زندگی می کنند. اشکاشمی به گویش سنگلیچی که در افغانستان رواج دارد نزدیک است. نام. نام اشکاشمی škošmi از نام śaka-kṣamā ریشه گرفته است به معنی سرزمین سکاها می باشد.
پترو-کانادا شرکت نفت و گاز کانادایی است، که در سطح بین المللی در هر ۲ بخش از فعالیت های نفتی اعم از بخش بالادستی نفت (اکتشاف، حفاری، تولید) همچنین عملیات پائین دستی صنعت نفت (پالایش، پخش) فعالیت می کند. تا پیش از سال ۲۰۰۹ این شرکت تحت مدیریت شرکت دولتی؛ "کرون کورپوریشن" و با محوریت شرکت مرکزی پترو-کانادا که در شهر کلگری، استان آلبرتا قرار داشت فعالیت می نمود. در ماه اوت سال ۲۰۰۹ شرکت پترو-کانادا با سانکور انرژی ادغام شد. طبق قراردادی که بین ۲ شرکت منعقد گردید، ۶۰ درصد از سهام شرکت جدید متعلق به سانکور انرژی و ۴۰ درصد به پترو-کانادا تعلق یافت. شرکت جدید با نام "پترو-کانادا" ثبت گردید و سانکور انرجی با آن ادغام شد و در ساختار جدید سانکور انرژی به عنوان شاخه ای از پترو-کانادا به فعالیت خود ادامه می دهد و بخش فعالیت های بالادستی شرکت جدید به این شرکت سپرده شد. در مقابل کلیه فعالیت های بین المللی در بخش عملیات پائین دستی نفت نیز به پترو-کانادا واگذار گردید.
زبان روشانی یکی از زبان های پامیری است که در افغانستان و تاجیکستان صحبت می شود. روشانی به تمامی زیرگروه های پامیری شمالی اعم از شغنی، یزغلامی، سریکالی یا اروشوری از نظر خانوادگی نزدیک است و شباهت های دستوری و واژگانی زیادی با همه آن ها به ویژه با شغنی دارد و بنابراین برخی از زبان شناسان آن را گویش شغنی می دانند. روشان توسط رودخانه پنج به دو قسمت تقسیم می شود که در سمت راست در امتداد رودخانه برتنگ به سمت شرق ولسوالی روشان در ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی در تاجیکستان و در سمت چپ چندین روستا از ناحیه روشان در شمال ولسوالی شغنان در استان بدخشان افغانستان و منطقه خودمختار بدخشان کوهستانی در تاجیکستان قرار دارد. روشان افغانستان متشکل از شش روستای روبوتین، پاگور، چاوید، یورک، شیخین و چاسنود است که پنج روستای آن در کنار رودخانه پنج واقع شده است که در مرز تاجیکستان به هم می رسد. بیشتر سخنوران روشانی شیعه و پیرو شاخه اسماعیلیه هستند.
باران گرگ یا ولفز رین یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی به نویسندگی کیکو نوبوموتو و کارگردانی تنسای اوکامورا است که توسط استودیوی بونز از ۶ ژانویه ۲۰۰۳ تا ۲۹ ژوئیه همان سال منتشر گردید. داستان دربارهٔ چهار گرگ تنها است که توسط یک گل در جستجوی رسیدن به بهشت هستند. ولفز رین متشکل از ۲۶ قسمت بعلاوه ۴ قسمت اووی ای است که در اصل از شبکهٔ فوجی تلویژن در ژاپن پخش شد. یک سری مانگا کوتاه نیز بر پایه نسخه انیمه و به تعداد دو جلد تانکوبون به نویسندگی کیکو نوبوموتو و طراحی توشیتسوگو لیدا دستمایه اقتباس قرار گرفت. نسخه مانگا زمانی که مجموعه در حال پخش بود به چاپ می رسید، به عبارت دیگر در عوض یک اقتباس صریح، به بازنویسی داستان می پرداخت. نسخه مانگا در اصل توسط انتشارات کودانشا در ماهنامه "مجله زی" از ژوئیه ۲۰۰۳ تا فوریه ۲۰۰۴ منتشر می شد.
در جریان جنگ جهانی دوم، برخی از کارکنان نظامی ایالات متحده اعضای بدن کارکنان خدماتی مرده ژاپنی در جبهه اقیانوس آرام را قطع می کردند. قطع عضو کارکنان خدماتی ژاپنی شامل بردن اعضای بدن به عنوان «یادگاری جنگی» و «غنائم جنگی» بود. دندانها و جمجمه ها بیش از همه به عنوان غنیمت برده می شد گرچه دیگر اعضای بدن هم جمع آوری می شد. پدیده «غنیمت بردن» به حدی شایع بود که بحث در مورد آن در مجلات و روزنامه ها شدیداً رخ می داد و گزارش شده شخص فرانکلین روزولت از یک نماینده کنگره یک نامه بازکن ساخته شده از بازوی یک انسان هدیه گرفته بود (او بعداً دستور داد هدیه بازگردانده شده و به نحو مناسبی به خاک سپرده شود). این رفتار رسماً در ارتش آمریکا که رهنمود اضافه ای در ۱۹۴۲ در محکومیت آن به طور خاص صادر کرده بود ممنوع بود. به هرحال این رفتار در سرتاسر جنگ در جبهه اقیانوس آرام ادامه یافت و منجر به کشف مکرر جمجمه های غنیمتی رزمندگان ژاپنی در دست آمریکاییان و تلاشهای آمریکا و ژاپن برای بازگردانی بازمانه مردگان ژاپنی شد. انگیزه ها. دشمن تراشی. دیدگاه رایجی در آمریکا وجود داشت که ژاپنی ها از انسان پست تر اند. خشمی مردمی هم ناشی از حمله ناگها
نی ژاپن به پرل هاربر وجود داشت که تعصبات نژادی پیش از جنگ را شدت بخشید. رسانه های آمریکا به تبلیغ این دید نسبت به ژاپنیها کمک کردند، مثلاً آنان را «جانوران زرد» توصیف کردند. در فیلم رسمی نیروی دریایی ایالات متحده قوای ژاپنی چون موشهای زنده غرولند کن نشان داده می شوند. ترکیب نژادگرایی آمریکایی که با تبلیغات جنگی آمریکا زیادتر شده بود، نفرت ناشی از تجاوز جنگی ژاپن و جنایات واقعی و ساختگی ژاپن منجر به نفرت عمومی از ژاپنیها شد و گرچه مخالفتهایی در بین دیگر قضات نظامی نسبت به قطع عضو وجود داشت «برای بسیاری از آمریکاییان دشمن ژاپنی چیزی بیش از یک حیوان نبود و سوء استفاده از بقایای او بی هیچ ننگ اخلاقی انجام می شد.»
استرپتوکوک اینیه ("Streptococcus iniae")، گونه ای از استرپتوکوک است که اولین بار از دولفین های آمازون در دهه ۱۹۷۰ جدا شد. این باکتری، یکی از مهم ترین پاتوژنهای ماهی ها در سرتاسر جهان محسوب می شود بطوریکه در هر سال، ۱۰۰ میلیون دلار خسارت بر صنعت ماهیگیری وارد می کند. ماهی هایی مانند تیلاپیا و قزل آلای رنگین کمان به استرپتوکوک اینیه حساس می باشند. عفونت در ماهی به شکل های مننگوانسفالیت، زخم های پوستی و سپتی سمی (عفونت خون)، خود را نشان می دهد. عفونت های استرپتوکوک اینیه گاهی در انسان به ویژه افرادی که با ماهی سروکار دارند، دیده شده است؛ مانند سپسیس، سندرم شوک سمی، التهاب پوست، مهره کمر و لایه داخلی قلب (اندوکاردیت). تشخیص این باکتری در آزمایشگاه با استفاده از روش های مرسوم، مشکل است. استرپتوکوک اینیه را نمی توان با استفاده از تقسیم بندی لنسفیلد، طبقه بندی کرد. تاکنون ۲ سروتیپ از باکتری کشف شده است. از آنتی بیوتیک هایی مانند فلوروکوئینولون ها، آموکسی سیلین، اریترومایسین، فورازولیدون و اکسی تتراسایکیلین برای درمان عفونت های استرپتوکوک اینیه استفاده شده است. واکسیناسیون در ماهی ها موفقیت اندکی داشته است زیرا مدت ا
یمنی زایی آن، بیشتر از ۶ ماه نبوده است. پنی سیلین، داروی انتخابی برای درمان پستانداران مانند انسان است.
مجید ادیب زاده (زادهٔ ۱۳۵۹) روشنفکر، نویسنده و پژوهشگر ایرانی است. اندیشه و آثار. ادیب زاده تاکنون کتاب هایی دربارهٔ موضوعاتی چون «نظریه های دموکراسی»، «علوم انسانی و دانشگاه در ایران»، «خاستگاه عقلانیت مدرن و تکوین مدرنیته در ایران»، «تکوین دولت مدرن ایرانی»، «شرایط تاریخی تفکر علمی در ایران»، «ادبیات مدرن فارسی و فرهنگ سیاسی ایران» و «گفتمان های ایرانی و چالش سیاسی ایران و غرب» نوشته است. او کارشناسی ارشد علوم سیاسی خود را از دانشگاه علامه طباطبایی تهران، با دفاع از پایان نامه خود با عنوان «تکوین عنصر بیگانه ستیزی در گفتمان سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر تحلیل ادبیات داستانی پرمصرف ۱۳۵۷–۱۳۳۲» در سال ۱۳۸۶ گرفت. استاد راهنمای این پایان نامه ابوالفضل دلاوری و مشاور پایان نامه نیز محمدجواد غلامرضاکاشی بودند. ماحصل این پایان نامه دو کتاب شد؛ یکی با عنوان «زبان، گفتمان و سیاست خارجی» (دیالکتیک بازنمایی از غرب در جهان نمادین ایرانی) که شامل بخش دوم پایان نامه می شد که توسط نشر اختران در سال ۱۳۸۷ به طبع رسید. کتاب حاصل از بخش اول پایان نامه، اما گویا در نشر «گام نو» معطل مانده بود که با لغو پروانه نشر
گام نو توسط وزارت ارشاد در سال ۱۳۸۹، در نهایت در سال ۱۳۹۱ توسط نشر «ققنوس» و با نام «امپراتوری اسطوره ها و تصویر غرب» و با تیتر فرعی «روانکاوی گفتمان ادبی ایران ۱۳۵۶–۱۳۳۲» منتشر شد. هر دو کتاب، آثاری ارزشمند در حوزه «مطالعات فرهنگی» هستند که با روش های تحلیل گفتمانی و روانکاوی گفتمانی به ارائه تصویری از بازنمایی غرب در جامعه ایرانی و تأثیرات این بازنمایی در شکل گیری گفتمان های بیگانه ستیزانه در عالم سیاست پرداخته اند و از لحاظ پردازش، نگاهی نو به صورت مسئله ذهنیت جمعی جامعه ایرانی، متونی قابل تأمل و کمیاب به شمار می روند. دموکراتیک شدن دانش. ادیب زاده در کتاب «"دموکراسی معرفتی"» با عنوان فرعی «"دربارهٔ دموکراتیک شدن دانش"» این بحث را پیش می کشد که دموکراسی معرفتی، به منزلهٔ پدیده ای نوظهور در فرایند دموکراتیک شدن دنیای مدرن، برای جوامع انسانی این ارمغان را به همراه دارد که سوژه های اجتماعی علاوه بر تجربه دموکراسی سیاسی، امکان برخورداری از موقعیت های دموکراتیک در عرصه تولید، بازتولید و مصرف دانش را نیز خواهند داشت. این کتاب به این نتیجه گیری ختم می شود که با مشارکتی شدن و مسوولیت پذیر شدن عرصه های معرفتی جوامع
پیشرفته امروزین، گروه های حاشیه ای و طردشده جایگاه تازه ای در عرصه دانش پیدا کرده اند و نهادهای کلاسیک و متمرکز دانشگاهی جای خود را به نهادهای غیرمتمرکزی داده اند که نقد دانش را هدف خود قرار داده و از طریق جنبش های مدنی فعالیت های خود را ساماندهی می کنند؛ و دانش های جدید حاصل از فعالیت فمینیست ها، رنگین پوستان، غیر اروپایی-آمریکایی ها، همجنس گرایان زن و مرد و دیگر اقلیت ها به عنوان شکل های جدید دانش، در برابر دانش عصر مدرنیته که تحت سیطره مردان، سفیدپوستان، اروپایی-آمریکایی ها بوده قرار گرفته و این گویندگان جدید دانش به دنبال ساختارشکنی از دانش مدرن بوده اند. دولت مدرن و علوم انسانی در ایران. او در کتاب «"مدرنیته زایا و تفکر عقیم"» با عنوان فرعی «"چالش های تاریخی دولت مدرن و باروری علوم انسانی در ایران"» به دنبال پاسخی برای این پرسش است که چرا مدرنیته در غرب همچون نیرویی زاینده به رویش علوم انسانی پاسخگو به مسائل و مشکلات جامعه مدرن غربی انجامید اما در ایران هم زمان با نوزایی و نوگرایی ایرانی، مدرنیته چهره دیگری از خود به نمایش گذاشت و در شرایط تاریخی جدید ایران، تفکر مدرن ایرانی نتوانست سنت های علمی پاسخگو
به مسائل اجتماعی جامعه ایرانی را به ظهور برساند. زهره خرسندی در نشریهٔ آلمانی در نقد این کتاب معتقد است با این که موضوع اصلی کتاب چالش میان «دولت مدرن» و «باروری علوم انسانی» است اما مفهوم علوم انسانی در سراسر کتاب به وضوح تعریف نشده است. همچنین خرسندی به نقد این موضوع اشاره می کند که این کتاب در بحث از «موانع رشد فردیت معرفت شناختی» تنها به شرایط سیاسی و اجتماعی بی ثبات یا ناامنی فضای فکری می پردازد در حالی که به نظر خرسندی نمی توان تنها با مطالعهٔ ساختارهای سیاسی و اجتماعی جامعه ای خاص به این مسئله پاسخ داد بلکه برای تأمل در مورد ریشه های مقاومت در برابر فردگرایی نیاز به مطالعهٔ تاریخ و تکامل فکری با بهره گیری از روش های هرمنوتیکی و تفسیری است. تجربهٔ تاریخی مدرنیته در ایران. پیش از کتاب مدرنیته زایا و تفکر عقیم کتاب دیگری دربارهٔ تجربهٔ تاریخی مدرنیته در ایران نوشت با عنوان «"خیزش های عقلانی شدن در طلوع ایران مدرن"» که در آن جا نشان می دهد چگونه خیزش هایی در جهت ایجاد «نهادهای بوروکراتیک» و «نظم قانونی عقلانی» سبب شد تا در دل ساختارهای کهن فرهنگی اجتماعی ایران، صورت هایی از «عقلانیت مدرن» نظیر «عقلانیت تکن
یکی» و «عقلانیت قانونی» جوانه بزند. اما این کتاب با توجه به پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران در سال ۱۳۸۸ همچون دیگر آثار انتشارات گام نو با بازداشت علیرضا رجایی فعال سیاسی و مدیر انتشارات گام نو، بلاتکلیف ماند. این کتاب بعد از پنج سال توسط انتشارات ققنوس به چاپ رسید. کتاب «خیزش های عقلانی شدن در طلوع ایران مدرن» به بررسی خاستگاه «عقلانیت مدرن» در ایران و تاریخ تکوین ساختارهای عقلانی مدرن می پردازد. فاروق مقصودی در روزنامه فرهیختگان در نقد این کتاب می نویسد: «البته باید اشاره کنم کلمه مطلقه در عنوان این فصل خالی از اشکال نیست. بماند که همین کلمه در جاهای دیگر کتاب هم تکرار شده است. از منظر علم سیاست «مطلقه» صفت خاصی برای توضیح وضعیت دولت در اروپای اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن نوزدهم در کشورهای اروپایی است… ناگفته پیداست اگر بخواهیم چنین کیفیاتی را آن هم در قالب مفهوم دولت مطلقه بر تاریخ معاصر ایران- و به ویژه تاریخ اوایل برآمدن قاجاریه- سوار کنیم، تحلیل درست و جامعی به دست نداده ایم.» ادیب زاده در جوابیه به نقد روزنامه فرهیختگان می نویسد: «چه در علوم سیاسی و چه در علوم اجتماعی و علوم انسانی و فرهنگ عموم
ی، مفهوم «مطلقه» یک اصطلاح «خاص» نیست و معنای «عام» دارد و بسته به موضوع و متن «معنای خاص» پیدا می کند. مطلقه را در آن واحد می توان به یک نظام سیاسی نسبت داد و هم می توان به یک فرد یا شخصیت و رفتار افراد نسبت داد و کاربردهای مختلفی در علوم انسانی و اجتماعی دارد. اما منظور مشخص شما در این جا دولت مطلقه است که در جامعه شناسی تاریخی دولت به مرحله ای از تاریخ تکوین دولت مدرن در غرب اشاره دارد. همان طور که در مطالعات ایران شناسی مطلقه به فرهنگ سیاسی سنتی ایرانی اشاره دارد که در آن شاهان مطلق العنان بودند و خود را «سایه خدا در زمین» یا «ظل الله» یا «قبله عالم» و «داور مطلق» می دانستند و در محدوده های قدرت خود گاه به معنای واقعی کلمه این مطلقه بودن را به نمایش می گذاشتند … در حقیقت «پادشاهی ایلی مطلقه» اشاره به آن نظام سنتی-ایلی دارد که شاه از نظر فرهنگ سیاسی سنتی قدرت مطلق العنانی دارد و اصطلاح و مفهوم «قانون» نه وجود خارجی دارد و نه معنای لغوی، تنها محدودیت های شرعی است و محدودیت های قدرت نظامی و اجرایی و تا هر نقطه از سرزمین پادشاهی که قدرت نظامی و اجرایی شاه برسد او قادر است این «حق الهی-سنتی» داورِ مطلق بودن را
اجرا کند.» محمدحسین خسروپناه نیز در نقد این اثر می گوید: «من برخلاف نظر نویسنده کتاب فکر می کنم در دوره رضاشاه یک دولت مدرن وجود ندارد، بلکه در این دوره دولت تلفیقی از دولت سنتی و مدرن است زیرا نوع حکومت در این دوره به شکلی است که مجلس و قوانین که اساس یک دولت مدرن است، چندان به بازی گرفته نمی شوند و شخص شاه در مقابل برخی مولفه های دولت مدرن مقاومت می کند؛ بنابراین در این دوره سنت در برابر مدرنیته به چالش کشیده می شود.» شرایط تاریخی تفکر علمی در ایران. کتاب تبارشناسی تفکر علمی در ایران از جریان حاشیه ای شدن علوم عقلی و علوم طبیعی و تجربی در قرن های اولیه اسلام در ایران شروع می شود و از مقابله و ستیز با آموزش علوم عقلی در تاریخ مدارس علمی ایران در دوران میانه صحبت به میان می آورد و از خشکیدن علوم تجربی و طبیعی و ریاضی در آغاز عصر قاجار و از «بیگانگی فرهنگ علمی» این عصر نسبت به «حسیات» و «شواهد تجربی» بحث می شود. در ادامه این کتاب دربارهٔ شکل گیری و ظهور «دانشگاه» و «علوم جدید» به عنوان مرجع جدید علمی در ایران بحث می کند و به موضوع «دوقطبی شدن مراجع دانش» و «بحران دوگانگی» به عنوان پیامدهای این گسست فرهنگی و ت
اریخی در دوران معاصر ایران می پردازد. نقد دانشگاه ایرانی. او در مقالهٔ «پرسش گری تاریخی و دانشکده ایرانی تاریخ» به نقد «دانشگاه ایرانی» پرداخت. بنظر ادیب زاده «دانشگاه برای دولت» و «دانشگاه در خدمت دولت» مهمترین «اتفاق تاریخی» در عرصه علمی ایران بود. در ایران، دانشگاه از درون دولت متولد شد و دولت تبدیل به «کارفرمای تولید علم» و «متولی اداره نهادهای آموزشی» گردید. کارفرمایی که «علم» فقط در راستای نیازهای سیاسی و اداری آن و خواسته های کارگزاران و مدیرانش اهمیت و معنا داشت. برای همین، همواره با آمدن مدیران و کارگزاران جدید سیاسی، وضعیت دانشگاه ها دچار تغییر و تحولات اساسی شده و چهره های حزبی و سیاسی وابسته به «گروه سیاسی حاکم» بخشی از هیئت علمی دانشگاه ها را به خود اختصاص داده اند. دانشگاه در ایران، نه نهادی علمی و آموزشی بلکه دستگاهی اداری و بوروکراتیک بوده است که حتی هیئت علمی آن نیز همچون کارمندان دستگاه های اداری با آمدن و رفتن مدیران و روسا دستخوش تغییر و تحولات جدی و تعیین کننده شده اند. وضعیتی که از ابتدای تأسیس نهادهای علمی جدید در ایران بر آن حاکم شده و به یک دولت یا گروه سیاسی خاصی محدود نشده و به طور
مداوم در «تاریخ دانشگاه در ایران» تکرار شده است. به دلیل سلطه دولت بر دانشگاه از طریق بودجه و سیاست گذاری های آموزشی یا به طور مستقیم از طریق احکام و آیین نامه های وزارتخانه ای و تعیین رؤسای دانشگاه ها، دانشگاه ایرانی بخشی از بوروکراسی عریض و طویل دولت بوده و هیچ گاه نتواست نهادی مستقل بماند. برای همین، دانشگاهیان در ایران نه «پرسشگران انتقادی علم و تاریخ»، بلکه بخش کوچکی از کارمندان بوروکراسی سلسله مراتبی عریض و طویل دولتی شدند و برعکس غرب، در ایران «دانشوران خودبنیاد علم» هیچ گاه فرصت ظهور نیافتند. ادبیات مدرن فارسی و فرهنگ سیاسی ایران. در کتاب دیگری با عنوان «"امپراتوری اسطوره ها و تصویر غرب"» با عنوان فرعی «"روانکاوی گفتمان ادبی ایران ۱۳۳۲-۱۳۵۶"» از طریق روانکاوی گفتمان ادبی ایران در دوره ۱۳۳۲–۱۳۵۶ به این موضوع می پردازد که چگونه تصویر تازه ای از غرب در فرهنگ ادبی ایران شکل گرفته است. روش این کتاب «روانکاوی فرهنگی» است و نویسنده با رویکردی ترکیبی از نظریه های روانکاوی، نشانه شناسی و تحلیل گفتمان به تحلیل محتوای ادبیات مدرن فارسی و تأثیر آن بر فرهنگ سیاسی ایران پرداخته است. مجتبی گلستانی در روزنامه آرمان د