Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در علوم کامپیوتر و ریاضیات، یک الگوریتم جستجو، الگوریتمی است که یک مسئله را به عنوان ورودی می گیرد و بعد از ارزیابی کردن راه حل های ممکن، یک راه حل برای آن مسئله برمی گرداند. مجموعهٔ راه حل های ممکن برای یک مسئله را فضای جستجو می نامند. بعضی از الگوریتم ها که با عنوان الگوریتم های ناآگاهانه شناخته می شوند الگوریتم هایی هستند که از متدهای ساده ای برای جستجوی فضای نمونه استفاده می کنند. در حالی که الگوریتم های آگاهانه با استفاده روش هایی مبتنی بر دانش در بارهٔ ساختار فضای جستجو، می کوشند تا زمان جستجو را کاهش دهند. رده بندی. در کتاب راسل این الگوریتم ها به شکل زیر رده بندی شده اند. جستجوی ناآگاهانه. یک الگوریتم جستجوی ناآگاهانه الگوریتمی است که به ماهیت مسئله کاری ندارد. از این رو می توانند به طور عمومی طراحی شوند و از همان طراحی برای محدودهٔ عظیمی از مسائل استفاده کنند، این امر نیاز به طراحی انتزاعی دارد. از جمله مشکلاتی که این چنین الگوریتم هایی دارند این است که اغلب فضای جستجو بسیار بزرگ است و نیازمند زمان زیادی (حتی برای نمونه های کوچک) می باشد. از این رو برای بالا بردن سرعت پردازش غالباً از الگوریتم های آگ
اهانه استفاده می کنند. در این نوع الگوریتم ها، اگر اطلاعات اضافی دربارهٔ نودهایی که هنوز بیان و بسط داده نشده اند نداشته باشد تا بتواند تصمیم بگیرد که ابتدا کدام نود را بررسی نماید به عبارت دیگر روش های جستجویی که از مکاشفه استفاده نمی کنند غیر فعال هستند. روش های جستجوی ناآگاهانه عبارتند از: جستجوی لیست. الگوریتم های جستجوی لیست شاید از ابتدایی ترین انواع الگوریتم های جستجو باشند. هدف آن پیدا کردن یک عنصر از مجموعه ای از کلید هاست (ممکن است شامل اطلاعات دیگری مرتبط با آن کلید نیز باشد). ساده ترین این الگوریتم ها، الگوریتم جستجوی ترتیبی است که هر عنصر از لیست را با عنصر مورد نظر مقایسه می کند. زمان اجرای این الگوریتم از (O(n است وقتی که n تعداد عناصر در لیست باشد. اما می توان از روش دیگری استفاده کرد که نیازی به جستجوی تمام لیست نباشد. جستجوی دودویی اندکی از جستجوی خطی است. زمان اجرای آن از(O(lgn است. این روش برای لیستی با تعداد دادهٔ زیاد بسیار کار آمد تر از روش الگوریتم جستجوی ترتیبی است. اما در این روش لیست باید قبل از جستجو مرتب شده باشد.جستجو با میان یابی برای داده های مرتب شده با تعداد زیاد و توزیع یکنو
اخت، مناسب تر از جستجوی دودویی است. زمان اجرای آن به طور متوسط ((O(lg(lgn است ولی بدترین زمان اجرای آن (O(n می باشد. الگوریتم graver الگوریتم پله ای است که برای لیست های مرتب نشده استفاده می شود. جدول درهم سازی نیز برای جستجوی لیست به کار می رود. به طور متوسط زمان اجرای ثابتی دارد. اما نیاز به فضای اضافه داشته و بدترین زمان اجرای آن از(O(n است. جستجوی درختی. الگوریتم های جستجوی درختی، قلب شیوه های جستجو برای داده های ساخت یافته هستند. مبنای اصلی جستجوی درختی، گره هایی است که از یک ساختمان داده گرفته شده اند. هر عنصر که بخواهد اضافه شود با داده های موجود در گره های درخت مقایسه می شود و به ساختار درخت اضافه می شود. با تغییر ترتیب داده ها و قرار دادن آن ها در درخت، درخت با شیوه های مختلفی جستجو می شود. برای مثال سطح به سطح (جستجوی نخست-پهنا) یا پیمایش معکوس درخت (جستجوی نخست-ژرفا). از مثال های دیگر جستجوهای درختی می توان به جستجوی عمقی تکرار شونده، جستجوی عمقی محدود شده، جستجوی دوطرفه، جستجوی هزینه یکنواخت اشاره کرد. جستجوی گراف. بسیاری از مسائل در نظریهٔ گراف می تواند با الگوریتم ها ی پیمایش درخت حل شوند، مثل ا
لگوریتم دیکسترا، الگوریتم کروسکال، الگوریتم نزدیک ترین همسایه و الگوریتم پریم. می توان این الگوریتم ها را توسعه یافتهٔ الگوریتم های جستجوی درختی دانست. جستجوی آگاهانه. در یک جستجوی آگاهانه، از نوع خاصی از مسائل به عنوان راهنما استفاده می شود. یک گونهٔ خوب یک جستجوی آگاهانه با کارایی قابل توجهی نسبت به جستجوی ناآگاهانه به وجود می آورد. الگوریتم های برجستهٔ کمی از جستجوی آگاهانهٔ یک لیست وجود دارد. یکی از این الگوریتم ها hash table با یک تابع hash که برمبنای نوع مسئله ای که دردست است می باشد. بیشتر الگوریتم های جستجوی آگاهانه، بسطی از درخت ها هستند. همانند الگوریتم های ناآگاهانه، این الگوریتم ها برای گراف ها نیز می توانند به کار روند. جستجوی خصمانه. در یک بازی مثل شطرنج، یک درخت بازی شامل تمام حرکات ممکن توسط هر دو بازیکن و نتایج حاصل از ترکیب این حرکات وجود دارد، و ما می توانیم این درخت را جستجو کرده و مؤثرترین استراتژی برای بازی را بیابیم. این چنین مسائلی دارای مشخصهٔ منحصر به فردی هستند. برنامه های بازی های رایانه ای، و همچنین فرم های هوش مصنوعی مثل برنامه ریزی ماشین ها، اغلب از الگوریتم های جستجو مثل الگوری
تم minimax (مینیمم مجموعه ای از ماکزیمم ها)، هرس کردن درخت جستجو و هرس کردن آلفا-بتا استفاده می کنند. الگوریتم اف اسکن. (FSCAN) F-SCAN یک الگوریتم زمان بندی دیسک است که حرکت آرم و هد دیسک در سرویس دهی درخواست های خواندن و نوشتن را تعیین می کند. طی روبش تمام درخواست ها در صف اول داده ها ی اولیه هستند و تمام درخواست های جدید در صف داده های ثانویه قرار داده می شوند. بنابراین سرویس دهی به درخواست های جدید به تأخیر می افتد تا زمانی که تمام درخواست های قدیمی تحت پردازش قرار گیرد. هنگامی که روبش پایان می یابد آرم به تمام صف داده های اولیه برده می شود و دوباره سرتاسر آن شروع می شود. تحلیل الگوریتم. الگوریتم F-SCAN مطابق N-Step-SCAN از چسبانکی آرم جلوگیری می کند در صورتی که در الگوریتم های دیگر مانند SSTF, SCAN و C-LOOK چنین امری اتفاق نمی افتد. چسبانکی آرم در الگوریتم های دیگر وقتی رخ می دهد که هجمه ای از درخواست ها برای مسیر مشترک موجب می شود تا آرم دیسک توقف پردازش در آن مسیر گردد، از این رو ترجیح داده می شود که هیچ جستجویی برای درخواست های آن مسیری که در آن است مورد تأیید واقع نشود، از آن جا که F-SCAN درخواست ها ر
ا به دو صف داده ها جدا می کند، روبرو شدن با درخواست های جدید به صف داده های در حال انتظار برده می شود، آرم روبش خود را تا مسیر بیرونی ادامه می دهد و از این رو چسبانکی پیش روی الگوریتم نیست. یک معاوضه آشکار وجود دارد به طوری که درخواست ها در صف داده های در حال انتظار باید انتظار طولانی تر تا برای به اجرا درآوردن بکشند، اما در مبادله F-SCAN برای تمام درخواست های رضایت بخش تر است. دیگر متغیرها شامل موارد زیر می شود:
الگوریتم N-Step-SC ( که به صورت N-Step LOOK نیز ارجاع داده می شود ) یک الگوریتم زمان بندی است که حرکت آرم و هد دیسک در درخواست های خواندن و نوشتن را طی سرویس دهی تعیین می کند. این الگوریتم صف داده های درخواست را به زیر صف داده های طولی N بخش بخش می کند. شکستن صف داده ها به اجزائی از درخواست های N موجب امکان پذیری ضمانت سرویس دهی می شود. درخواست های بعدی که در حال وارد شدن به صف داده های درخواست هستند تحت فشار نخواهند گذاشت زیر صف داده های اندازه گرفته شده N که قبلاً با الگوریتم آسانسور پر شده هستند. بنا بر این کمبود حذف خواهد شد و ضمانت سرویس دهی میان درخواست ها امکان پذیر خواهد شد. روش دیگ برای نگاه کردن به الگوریتم N-Step-SCAN این چنین است: یک بافر برای درخواست های N نگه داشته می شود. تمام درخواست ها در این بافر در هر دو روش مخصوص سرویس دهی می شود. تمام درخواست های نزدیک شدن در این دوره به این بافر اضافه نخواهند شد اما در بافر مجزائی نگه داشته می شوند. هنگامی که این درخواست های بالای N سرویس دهی می شوند برنامه ریز IO درخواست های N بعدی را انتخاب می کند و فرایند ادامه می یابد. این موضوع اجازه ظرفیت پذیرش بهت
ر را می دهد. و از کمبود دوری و اجتناب می گردد. تحلیل الگوریتم. N-Step-SCAN مطابق F-SCAN از چسبانکی آرم جلوگیری می کند ولی SSTF، SCAN و C-SCAN از چسبانکی آرم نمی تواند جلوگیری کنند. متغیرهای دیگر شامل موارد زیر می شوند :
باغ قوشخانه، باغِ قوشخانه یا باقوشخانه، نام یکی از باغ های بزرگ و باشکوه سلطنتی در شهر اصفهان بود که در عصرهای گذشته (به ویژه عصر صفوی و دوران سلطنت شاه عباس کبیر) محل نگهداری و پرورش قوش ها و بازهای شکاری به شمار می رفت. قوش های شکاریِ پرورش یافته و تعلیم دیده در این باغ، در جریان مراسم شکار پادشاهان و شاهزادگان صفوی، مورد استفاده قرار می گرفتند. «ورطانس یوزوکچیان» از مقامات مذهبی جُلفای اصفهان در دوره محمدشاه قاجار، شاهد مسابقات عجیبی در باغ قوشخانه بوده است. او نوشته: «یک بار هم در اول ماه دسامبر ۱۸۴۳ در همان کاخ، ناظر بودیم که از طرف «محمدشاه»، خلعتی برای حاکم اصفهان «معتمدالدوله منوچهرخان»، جهت یک شجاعتی که نشان داده بود، فرستاده شد. «جووانی فرانچسکو جملی کارری»، جهانگرد ایتالیایی که در دوره شاه سلطان حسین به اصفهان سفر کرده، می نویسد: «روز پانزدهم، همراه کشیشان دِیر به تماشای باغ خوشخانه (قوشخانه) که در خارج شهر واقع شده، رفتیم. شاه هنگام مسافرت، تا فرا رسیدن ساعت خوش که معمولاً توسط منجمان تعیین می شود، در این باغ، خود را مشغول می کند … . این باغ از درختان میوه پُر است، ولی چون درخت ها به همدیگر خیلی ن
زدیکند و نور آفتاب به اندازه کافی بدان ها نمی تابد، میوه هایش عالی نیست». موقعیت باغ. این باغ زیبا و وسیع در نزدیکی یکی از دروازه های شمالی شهر اصفهان به نام دروازه قوشچی واقع بوده است. در حال حاضر، در حاشیهٔ میدان طُوقچی و در ابتدای غربی خیابان لاله، بوستانی به نام قوشخانه قرار دارد که در گذشته، محل استقرار این باغ زیبا و باشکوه بوده است. این بنا در حال حاضر در میدان قدس (نام امروزی میدان طوقچی)، خیابان زینبیه (نام امروزی خیابان لاله) واقع است. در این باغ، چشمه ای در بستری از سنگ تراش جاری است. در وسط باغ، رواق مربعی وجود دارد و حوض مرمرین کوچکی در آن تعبیه شده است. از هر طرف رواق، دری به بیرون باز می شود و هر گوشه آن به اتاق کوچک هشت ضلعی گنبدداری متصل می شود. همه گنبدها با تصاویر زیبایی منقش است. در تزئین و نقاشی دیوارها و سقف ها از طلا و لاجورد استفاده شده است. وجه تسمیه باغ. وجه تسمیه این مکان به باغ قوشخانه، به مناسبت آن است که در این باغ به عنوان یکی از باغ های سلطنتی، قوش ها و بازهای شکاری پادشاهان صفوی پرورش داده شده و بدین پرندگانِ دست آموز، آموزش هایی داده می شد که آنان را جهت استفاده در شکار، مناس
ب می ساخت. گرچه گزارش های مرتبط با قوش ها و بازهای شکاری که در این باغ نگهداری می شده اند، عمدتاً مربوط به دوره شاه عباس اول صفوی است، اما گویا قبل از دوران سلطنت او نیز این باغ در اصفهان به همین منظور، مورد استفاده قرار داشته است. تاریخچه باغ. گرچه اوج دوران شکوه و عظمت این باغ، همانند بسیاری دیگر از بناهای تاریخی اصفهان به عصر صفویه مربوط است، اما برخی، قدمت این بنا را به اَعصار قبل از صفویه، و قرن ۸ هجری قمری مربوط دانسته اند؛ هرچند گروهی نیز با توجه به تزئینات و نحوه معماری مناره مجاور این باغ، زمان ساخت آن را مربوط به دوران مغول می دانند و به همین اعتبار، قدمت باغ را نیز بدان دوران منتسب کرده اند. باغ مذکور در دورهٔ صفویه، محلی برای نگهداری پرندگان شکاری و حیوانات مورد علاقهٔ پادشاه به شمار می آمد، اما بر اساس برخی گزارش های تاریخی، در دوران قاجار، کاربردهای دیگری یافته و از جمله برای بر تن کردن خلعت اِعطایی شاهان و حاکمان قاجار و نیز به عنوان مکانی مناسب جهت پذیرایی از میهمانان و سفرای خارجی محسوب می گردید. این موارد را از اشاراتی که در منابع مختلف به این باغ شده، می توان دریافت. در سیاحتنامه شاردن. ژان
شاردن، سیاح فرانسوی، در سیاحتنامه خود به این باغ اشاره کرده و در این رابطه می نویسد: در این نوشته و دیگر منابع مربوط به عصر صفوی، به وجود کاروانسراهای مخصوص زوار نیز در اطراف این بنا اشاره شده است: در مرآةالبلدان. مؤلف کتاب مِرآت البُلدان ناصری نیز که در عصر قاجاریه می زیسته، در مورد وضعیت این باغ در دوره قاجاریه چنین آورده است: عاقبت باغ. در ابتدای دورهٔ پهلوی، باغ قوشخانه متروک ماند و تنها برای مدتی، از میان سَرای وسیع داخلی آن به عنوان مکانی جهت برگزاری مراسم شبیه خوانی استفاده می گردید. گفته می شود که پس از آن، باغ قوشخانه به همراه ابنیهٔ موجود در آن، در تحت تملک یکی از سران حکومت پهلوی به نام «مشیر فاطمی» قرار گرفت که وی ضمن ایجاد تغییراتی در بنای یادشده، در جبههٔ میانی باغ نیز بنای کوشک مانند دیگری برای اقامت شخصی خویش احداث نمود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ضمن مصادره این باغ تاریخی به نفع انقلابیون، دیوارهای باغ برداشته شد تا از فضای داخلی آن به منظور احداث پارکی عمومی استفاده شود، اما دیری نپایید که باغ تاریخی در تملک شهرداری قرار گرفت و از ساختمان قاجاریِ زیبای واقع در ابتدای باغ، جهت استقرار شهردا
ری ناحیهٔ هفت اصفهان بهره گرفته شد. در سال های بعد و در ادامه مالکیت شهرداری در این مکان که با دخل و تصرفاتی در ماهیت بافت تاریخی آن همراه بود، یکی از مراکز فرهنگی شهرداری اصفهان به نام خانهٔ جوان در آن مستقر شد و کوشک مشیر فاطمی نیز به کتابخانه ای عمومی تبدیل گردید.
پاتیل ظرفی است با پوشش نسوز که فلز گداخته از کوره در آن ریخته و به وسیلهٔ آن به قالب ها منتقل می شود. در ریخته گری پس از آنکه قالب ها کاملاً مستحکم شد و درجه حرارت پیش گرم هم به اندازه لازم رسید نوبت به مرحله بارریزی است. تخلیهٔ مذاب از کوره یا پاتیل در قالب را بارریزی یا مذاب ریزی می نامند. مرسوم ترین روش بارریزی ریختن ثقلی مذاب توسط پاتیل است. گاه نیروی ثقل برای پرکردن قالب کافی نیست و علاوه بر آن از نیروی گریز از مرکز هم استفاده می شود. پاتیل های(ladles) مخصوص ریخته گری دارای اندازه های متفاوتی است و از 20 کیلوگرم تا 3000 تن فلزات مذاب را می توانند در خود جای دهند. برای ریخته گری مواد غیر فلزی نیز از بوته ی های آهنگری(crucibles)سرامیکی برای حمل مذاب استفاده می کنند و به این بوته های آهنگری پاتیل(ladle)نیز می گویند.پاتیل های مخصوص ریخته گری دارای اندازه های متفاوتی است و از 20 کیلوگرم تا 3000 تن فلزات مذاب را می توانند در خود جای دهند. برای ریخته گری مواد غیر فلزی نیز از بوته ی های آهنگری(crucibles)سرامیکی برای حمل مذاب استفاده می کنند و به این بوته های آهنگری پاتیلنیز می گویند. انواع پاتیل. هدف اصلی ساخت و
استفاده از پاتیل انتقال مواد مذاب برای ریختن در قالب های ریخته گری است. شرکت های سازنده ی پاتیل با تغییردادن پایه های پاتیل آن را برای استفاده های خاص بهبود می بخشند. در مجموع پاتیل ها را می توان به سه دسته کلی تقسیم کرد: - پاتیل انتقال دهنده: در بسیاری از کارخانه جات ذوب فلز ابتدا فلز را در کوره هایی ذوب کرده و سپس آن را به کوره های مخصوصی انتقال داده و دمای آن را روی مقدار خاصی تنظیم کرده و روی آن دما نگه می دارند. برای انتقال مذاب فلزات از کوره ای به کوره ی دیگر از این نوع پاتیل استفاده می شود. - پاتیل درمان(Treatment ladle) : برای انجام برخی فرآیندهای مربوط به فلزات مذاب، از پاتیل های مخصوصی استفاده می شود. برای این منظور عناصر مختلف را در پاتیل درمان ریخته و فلز مذاب را به آن اضافه می کنند تا فرآیند انجام شود. - پاتیل ریخته گری : از این پاتیل ها برای انتقال و ریختن فلزات در قالب ریخته گری استفاده می شود. پاتیل های ریخته گری بر اساس ظرفیتی که دارند شناخته می شوند و در بازار مورد استفاده قرار می گیرند. از نظر اندازه برخی از پاتیل ها را می توان توسط کارگران و انسان ها حمل شود. این پاتیل ها دارای دسته ی بلن
د هستند که باعث می شود گرما به دست شخص حمل کننده ی پاتیل منتقل نشود. پاتیل های بزرگ تر توسط جرثقیل حمل می شود و به پاتیل های جرثقیلی معروف اند. در کارخانجات بزرگ معمولا پاتیل ها یک ظرف فلزی بزرگ است که متصل به مکانیزمی بالابرنده است و برای حمل این پاتیل ها از جرثقیل های سقفی استفاده می شود. این پاتیل ها زمانی که بالای قالب یا ظرف مورد نظر می رسد با مکانیزم دیگری چرخیده و در قالب یا ظرف مورد نظر خالی می شود. شکل پاتیل های ریخته گری. پاتیل های استفاده شونده در کارخانه جات و صنایع بیشتر به شکل مخروط یا به شکل استوانه های عمودی هستند. ساخت پاتیل های حمل مذاب به شکل مخروط دو مزیت دارد. اولین مزیت این است که استحکام پوسته را بیشتر می کند. مزیت دوم به برداشتن پوشش نسوز پاتیل کمک می کند. رایج ترین شکل پاتیل که در صنایع مختلف مخصوصا در کارخانه جات ذوب فلز استفاده می شود، به شکل استوانه های عمودی است. اکثر این پاتیل ها ظرفیت زیادی دارند و می توانند بالای 100 تن فلز مذاب را حمل کنند. این پاتیل های بزرگ را پاتیل های اژدر می نامند. در کارخانه جات ذوب فلز این پاتیل ها توسط ماشین های بزرگ، جرثقیل های سقفی و یا واگن و ریل ها
ی مخصوص حمل می شوند و از قسمتی از کارخانه به قسمت دیگری از کارخانه انتقال می یابند. برای انتقال مذاب های فلزی که دمای ذوب خیلی بالایی دارند از پاتیل های مخصوصی استفاده می شود. این پاتیل ها دارای روکش و پوشش نسوزاند. اگر فلز مذاب به بدنه پاتیل به طور مستقیم برخورد کند باعث می شود بدنه ی پاتیل خیلی سریع ذوب شود. روکش های نسوز از ذوب شدن بدنه ی پاتیل جلوگیری می کنند. برای ساخت روکش های نسوز از آجرهای نسوز استفاده می شد که امروزه بتن های نسوز جایگزین این آجرهای نسوز شده اند. برخی از پاتیل های انتقال مذاب های فلزی، در دارند و برخی در ندارند. درهای پاتیل های ریخته گری معمولا گنبدی شکل اند. در برای پاتیل کمک می کند که گرمای تابشی مذاب را در خود نگه دارد و دیرتر مذاب سرد شود. پاتیل های کوچک معمولا در ندارند و ممکن است به جای در از پتوی سرامیکی بر روی آن ها استفاده کنند. طرح های پاتیل های ریخته گری. در طراحی پاتیل های ریخته گری و حمل مذاب های فلزی از 4 طرح استفاده می شود. - Lip pour : این پاتیل ها مانند پارچ دارای لبه ای برای ریختن فلزات مذاب هستند. از این لبه ی طراحی شده فلزات مذاب خالی می شوند - teapot spout : در ای
ن پاتیل ها، در قسمت پایینی پاتیل، لوله ای شبیه دهانه ی قوری وجود دارد که فلزات مایع را می توان از این دهانه خارج کرد و داخل قالب یا ظرف دیگری ریخت. در این پاتیل ها به دلیل اینکه فلزات را کف و زیر بر می دارد، ناخالصی ها که در بالای پاتیل وجود دارد در قالب ریخته نمی شود و این موضوع یکی از مزیت های این مدل از پاتیل ها است. - lip-axis design : در این نوع از پاتیل ها نقطه ی محوری ظرف تا حد امکان به نوک دهانه ی ریختن فلزات نزدیک می کنند. بنابراین با چرخاندن پاتیل، نقطه ی ریزش واقعی حرکت بسیار کمی دارد. این نوع پاتیل بیشتر در ریختن فلزات مایع استفاده می شود که در آن نیاز به خودکارسازی فرآیند تا حد امکان وجود دارد و اپراتور عملیات ریختن را در فاصله دور کنترل می کند. - Bottom pour : برای پاتیل های پایینی، یک میله درپوش در یک سوراخ ضربه ای در کف ملاقه قرار می گیرد. برای ریختن فلز، درپوش به صورت عمودی بلند می شود تا فلز از کف ملاقه خارج شود. برای جلوگیری از ریختن میله درپوش دوباره به سوراخ تخلیه وارد می شود. پاتیل هایی که از جرثقیل آویزان می شوند، دارای ضمانتی هستند که پاتیل را روی شفت نگه می دارد که به آن ترنیون (trunn
ion) می گویند. برای کج کردن پاتیل از گیربکس استفاده می شود که معمولا دارای چرخ دنده ی حلزونی اند زیرا این چرخ دنده ها به خود قفل شونده معروفند و برای به حرکت درآوردن چرخ دنده نیاز به گشتاور است و اگر گشتاور برداشته شود، چرخ دنده ی حلزونی قفل شده و از ادمه ی حرکت و چرخش پاتیل جلوگیری می کند. این مکانیزم می تواند دستی و با استفاده از یک چرخ بزرگ دستی و یا یک موتور الکتریکی و یا موتور پنوماتیکی کار کند. استفاده از گیربکس برای چرخاندن پاتیل باعث می شود از یک فاصله ی امن پاتیل را کنترل کرد. چرخش با موتور الکتریکی به پاتیل اجازه می دهد که با سرعت زیادی بچرخد که این چرخش سریع برای فرآیند کلی ریخته گری مفید است. در جایی که پاتیل با گیربکس دستی نصب می شود، نوع گیربکس که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد طرح چرخ دنده حلزونی است زیرا در اکثر شرایط عملی و در صورت نگهداری صحیح می تواند به عنوان "خود قفل شونده" در نظر گرفته شود و نیازی به ترمز داخلی ندارد. انواع دیگری از سیستم دنده را نیز می توان استفاده کرد، اما باید به آنها یک سیستم ترمز اضافی تعبیه شود که اگر اپراتور دست خود را از روی چرخ دستی بردارد، بتواند پاتیل را نگه
دارد. پاتیل های بزرگ بدون دنده هستند و معمولاً با استفاده از جرثقیل مخصوص دو وینچی ریخته می شوند، جایی که وینچ اصلی پاتیل را حمل می کند در حالی که وینچ دوم یک گیره را در پایین پاتیل درگیر می کند. با بالا بردن وینچ دوم پاتیل را روی شاخه های آن می چرخانیم. پاتیل ها اغلب برای اهداف خاصی مانند افزودن آلیاژ به فلز مذاب طراحی می شوند. پاتیل ها همچنین ممکن است دارای شاخه های متخلخلی باشند که در پایه قرار داده شده اند، بنابراین گازهای بی اثر می توانند از طریق پاتیل حباب زده شوند تا روش های آلیاژی یا عملیات فلزی را بهبود بخشند. جستارهای وابسته. بوته آهنگری متالوژی آهن عیوب ریخته گری چدن منابع. 1- Pearce, Jacqui (2016-05-03). "Down at the old Ship and Ball — taverns, trade and daily life in the London Borough of Southwark" 2- کتاب فولادسازی(متالوژی تهیه ی فولاد در کوره های قوس الکتریکی و پاتیلی) - مسعود بینش(1392) 3- کتاب اصول و طراحی کوره های صنعتی - پیتر مولینگر - ترجمه ی حسن عبدالله پور 4- M. Altmayer, Léon Guillet (1925). "Métallurgie du cuivre et alliages de cuivre(2022)"
سازمان بورس و اوراق بهادار، یک مؤسسه عمومی غیردولتی دارای شخصیت حقوقی و مالی مستقل است که از محل کارمزدهای دریافتی و سهمی از حق پذیرش شرکت ها در بورس ها و دیگر درآمدها اداره می شود. منابع لازم برای آغاز فعالیت و راه اندازی این سازمان (در سال ۱۳۸۴) از محل وجوه امانی «شورای بورس (سابق)» نزد «سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران (سابق)» تأمین شد. تاریخچه. پیش از تأسیس سازمان بورس و اوراق بهادار (در سال ۱۳۸۴)، «سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران (سابق)»، هم زمان، عهده دار نظارت و عملیات بازار اوراق بهادار ایران بود؛ ولی، با تصویب قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران توسط مجلس شورای اسلامی (۱ آذر ۱۳۸۴) عملیات اجرایی بورس ها به بورس اوراق بهادار تهران، فرابورس ایران، بورس کالای ایران و بورس انرژی ایران (همگی در قالب شرکت سهامی عام) و مسئولیت نظارت بر این بورس ها، نهادهای مالی و اوراق بهادار به شورای عالی بورس و اوراق بهادار و سازمان بورس و اوراق بهادار واگذار شد. ریاست سازمان بورس و اوراق بهادار از ابتدای تأسیس بر عهده علی صالح آبادی بود و در ۲۵ آذر ۱۳۹۳، محمد فطانت فرد عهده دار این وظیفه شد. پس ا
ز استعفای محمد فطانت فرد، در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۹۵ شاپور محمدی ریاست این سازمان را بر عهده گرفت. پس از استعفای شاپور محمدی، حسن قالیباف اصل رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار ایران از ۲۳ فروردین ۱۳۹۹ تا ۳۰ دی ۱۳۹۹ بود که از سمت خود استعفا کرد. ساختمان جدید سازمان بورس اوراق بهادر با هزینه بیش از ۲ هزار میلیارد در سال ۱۳۹۸ پس از ۱۰ سال بهره برداری شد. بعد از استعفای قالیباف اصل محمدعلی دهقان دهنوی از ۷ بهمن ۱۳۹۹ تا ۲۱ مهر ۱۴۰۰ رئیس این سازمان بود. پس از اتمام دوره ۵ ساله اعضای هیئت مدیره سازمان بورس و انتخاب اعضای جدید آن، در تاریخ ۲۱ مهر ۱۴۰۰ مجید عشقی به عنوان رئیس این سازمان انتخاب شد. عشقی در ۱۷ شهریور ۱۴۰۳ از ریاست سازمان استعفا کرد و استعفای وی پذیرفته شد. در ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ حجت الله صیدی به عنوان رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار انتخاب شد.
مسابقه برنامه نویسی بیان یک رویداد سالانه می باشد که به صورت بین المللی برگزار می شود. انتخاب و استفاده از زبان برنامه نویسی در این مسابقه آزاد بوده و همچنین شرکت در این مسابقه به صورت انفرادی است. این مسابقه به دو بخش دانش آموزی و آزاد تقسیم می شود و اولین دوره آن در پاییز سال ۱۳۹۰ برگزار گردید. زبان برنامه نویسی. با اینکه سبک برگزاری مسابقهٔ برنامه نویسی بیان بی شباهت به مسابقه های ای سی ام نمی باشد، اما شکل ارسال پاسخ سؤال ها متفاوت می باشد. در این روش شرکت کنندگان پس از آنکه کد جواب سؤال مورد نظر را آماده کردند، یک ورودی مخصوص خودشان را از سایت مسابقه دانلود می کنند، آن را به برنامهٔ خود می دهند و خروجی تولید شده را در سایت آپلود می نمایند. بنابراین تنها ملاک قضاوت برای درستی راه حل، خروجی تولید شده می باشد و کد مسابقه اگرچه برای بررسی تقلب از شرکت کنندگان گرفته می شود، اما مورد قضاوت قرار نمی گیرد. این سبک برگزاری مسابقه باعث می شود شرکت کنندگان در استفاده از هر زبان و تکنولوژی برنامه نویسی مختار باشند. گاهی ممکن است یک سؤال را بتوان با استفاده از اسکریپت هایی در نرم افزار متلب حل نمود. مسابقه بیان ۱۳۹۰.
اولین دورهٔ مسابقات برنامه نویسی بیان، با شرکت بیش از هزار نفر از برنامه نویسان ابرانی در پاییز ۱۳۹۰ برگزار گردید. این مسابقه دو بخش مستقل آزاد و دانش آموزی داشت. مرحلهٔ نهایی این دوره به صورت حضوری و در تاریخ ۱۶ آبان سال ۱۳۹۰ برگزار گردید. مسابقه بیان ۱۳۹۱. در این مسابقه، ۱۷۲۸ برنامه نویس ایرانی و ۳۱۸۲ برنامه نویس خارجی از ۵۴ کشور جهان شرکت داشتند که از این تعداد ۶۰ نفر به مرحله نهایی راه یافتند. از ویژگی های شاخص این رویداد علمی، استقبال قابل توجه شرکت کنندگان خارجی از این مسابقه بود که بسیاری از آنان نیز برگزیدگان المپیادهای جهانی و مسابقات بین المللی بودند. در میان برنامه نویسان خارجی بیشترین امتیاز در مرحله آنلاین به ماکاتو سوجیما (Makoto Soejima) از ژاپن و گنادی کورتکویچ (Gennady Korotkevich) از بلاروس تعلق گرفت، ماکاتو یکی از پرافتخارترین برنامه نویسان ژاپنی و گنادی دارنده ۶ مدال طلای المپیاد جهانی کامپیوتر و نفر اول رنکینگ جهانی «تاپ کدر» و «کدفرسز» است. سید حامد ولی زاده و سعید ایلچی نیز در میان برنامه نویسان ایرانی بیشترین امتیاز را کسب کردند که هر دو نفر دارنده مدال طلای المپیاد جهانی کامپیوتر هست
ند. شرکت کنندگان ایرانی این مسابقه از دانشجویان ۳۴۳ دانشگاه و دانش آموزان ۱۷۸ مدرسه از ۳۱ استان کشور بودند که در میان دانشگاه ها، بیشترین شرکت کنندگان به ترتیب از دانشگاه های صنعتی شریف، امیرکبیر، تهران، شهید بهشتی و علم و صنعت بودند. همچنین از ۵۴ کشوری که برنامه نویسان آن ها در مسابقه بیان شرکت کرده اند، ۲۴ کشور آسیایی، ۲۱ کشور اروپایی، ۶ کشور از قاره آمریکا، ۲ کشور از آفریقا و ۱ کشور از اقیانوسیه هستند. انتخاب زبان برنامه نویسی در این مسابقه انفرادی آزاد بود و سوال های علمی این مسابقات توسط برنامه نویسان شرکت بیان که خود از برگزیدگان مسابقات جهانی برنامه نویسی و مدال آوران المپیاد جهانی کامپیوتر و ریاضی هستند، طراحی شده بود. مرحله نهایی این دوره از مسابقات ۲۶ الی ۲۹ بهمن به صورت حضوری در تهران برگزار شد. در مرحله نهایی و حضوری این دوره مسابقات Pisun Shih از تایوان و Mikhail Kever و Egor Kulikov هر دو از روسیه به عنوان برندگان این دوره از مسابقات معرفی شدند و از سهیل احسانی، علی فیوج نوملی و سید حامد ولی زاده به عنوان شرکت کنندگان داخلی برتر تقدیر شد. مسابقه بیان ۱۳۹۴. سومین دوره مسابقات بین المللی برنامه نو
یسی بیان با رقابت نخبگانی از یکصد کشور جهان برگزار شد. روز دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ از برگزیدگان این رقابت تقدیر به عمل آمد. در نهایت سرگئی کاپون از روسیه، علی حقانی از ایران، نیکلا جکیج از سوئیس، آدریان بودا از رومانی و پیمان جبارزاده از ایران به ترتیب رتبه های اول تا پنجم سومین دوره مسابقات برنامه نویسی بیان را کسب کردند. در این دوره از مسابقات افراد زیادی از کشور ایران دیده شدند، در دوره های مقدماتی این مسابقات در سال های ۱۳۹۲ یک ایرانی بنام مهرداد غریبی در مراحل مقدماتی با اختلاف بالایی مقام اول را کسب کرد، اما هیچ گاه در مسابقات فینال دیده نشد و صحبت از دیده نشدن وی نیز در هیچ رسانه خبری کشور شنیده نشد.
میلابی آثار قائم یا مایل بارش متصل به سطح زیرین ابر است که به سطح زمین نمی رسد. این اصطلاح اکثراً همراه با ابرهای پرساکومه ای و فرازکومه ای و فرازپوشنی و باراپوشنی و پوشن کومه ای و کومه ای و کومه ای بارا می آید.
در دانش جغرافیا، جزیرهٔ دیواره ای یا جزیرهٔ سدی به جزیرهٔ ساحلی ماسه ای باریک و کشیده ای موازی با ساحل که دارای تل ماسه و پوشش گیاهی است، گفته می شود. درازترین و عریض ترین جزیره سدی جهان جزیره پادره در تگزاس است.
محوطه حصاربندی شده ای در کنار اصطبل سرپوشیده که برای گردش روزانه دام ها در بهار و تابستان احداث می شود را بَهاربَند می گویند. در سده ۱۹ میلادی بهاربندها محوطه ای به مساحت حدود ۴،۰۰۰ مترمربع (یا یک جزیب) یا بیشتر داشتند که در دوران مدرن این مساحت کاهش یافت.