Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
به قراردادهای خرید خدمت،"شرکت خاص خدمات نفت ایران" (به اختصار آسکو) توسط اعضای کنسرسیوم، تاسیس شد و در عمل جایگزین "شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران" گردید و فعالیت خود را به عنوان شرکت پیمانکار غیرانتفاعی طرف قرارداد شرکت ملی نفت ایران آغاز نمود. شرکت آسکو در زمینه اکتشاف و مطالعه میدان ها، برنامه ریزی و اجرای عملیات حفاری، طراحی، نصب و راه اندازی تأسیسات و کارخانجات جانبی، همچنین احداث خطوط لوله، تهیه طرح پیشنهادی برنامه های توسعه میدان ها و نیز انجام برآورد بودجه های ارزی و ریالی فعالیت می کرد. در سالهای نخست، دفتر مرکزی شرکت آسکو در شهر مسجدسلیمان قرار داشت. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران و خروج بخش اعظم کارشناسان خارجی و شرکت های بین المللی صنعتی از کشور، سپس تغییر ساختار سازمان ها و شرکت های دولتی، شرکت آسکو و شرکت عملیات غیرصنعتی با هم ادغام شدند و "مدیریت مناطق نفتخیز" را در شرکت ملی نفت ایران تشکیل دادند. دفتر مرکزی این شرکت نیز به شهر اهواز منتقل شد. این شرکت به عنوان متصدی کلیه عملیات مربوط به بخش بالادستی و پایین دستی نفت و گاز سراسر کشور، منهای میدان های دریایی مستقر در خلیج فارس که مدیریت آنها برع
هده شرکت نفت فلات قاره ایران بود، را در بر می گرفت. در پی اعمال این تغییرات، مدیریت منطقه نفتخیز مسجدسیمان نیز به مدیریت مناطق نفتخیز شرکت ملی نفت محول شد. در نهایت با تولید بیش از حد در طول بیش از نیم قرن از میدان نفتی مسجد سلیمان و میدان های همجوار آن که امروزه در حوزه عملیاتی شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان قرار دارند، میانگین تولید چاه های این میدان ها، رفته رفته رو به افول نهاد و اکتشاف میدان های جدید در جنوب کشور و عدم توجه به ایجاد زیرساخت های جدید در این مناطق نیز مزید بر علت شد، تا جایی که در ابتدای دهه ۱۳۶۰ تولید نفت خام از این مخازن نفتی فرسوده، دیگر اقتصادی نبود و کلیه فعالیت های مرتبط با استخراج نفت در این منطقه، متوقف گردید. پس از پایان جنگ ایران و عراق، مدیریت مناطق نفتخیز، به "مدیریت تولید مناطق خشکی" تغییر نام داد و حوزه عملیاتی این مدیریت، کلیه میدان های نفتی و گازی سرزمینی را در بر گرفت. در سال ۱۳۷۷ مدیریت تولید مناطق خشکی به شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب ارتقاء پیدا کرد و برنامه ریزی به منظور تغییر ساختار این شرکت با هدف کوچک سازی و تفکیک نمودن حوزه عملیاتی آن آغاز شد. سال ۱۳۷۸ با هدف اجرای سیاست
ها و برنامه های وزارت نفت، مبنی بر ایجاد تغییر و تحول در نحوه اداره فعالیت های حاکمیتی از تصدی گری، ساختار سازمانی شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب مورد بازنگری قرار گرفت و بخش مدیریتی آن به ۲ شاخه اصلی شامل؛ ستاد مرکزی و شرکت های تابعه تفکیک گردید. سپس ۵ شرکت بهره برداری از تأسیسات و دارایی های بخش تولید نفت و گاز مناطق نفتخیز تأسیس شدند. شرکت بهره برداری نفت و گاز مسجدسیمان به عنوان یکی از ۵ شرکت بهره بردار تابع شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، با الحاق ۴ ناحیه نفتی لب سفید، قلعه نار، هفتکل و نفت سفید، در دی ماه ۱۳۷۷ شکل گرفت، ولی فعالیت های عملیاتی آن، به عنوان یک شرکت بهره بردار، از سال ۱۳۷۸ آغاز گردید. حوزه عملیاتی. محدوده جغرافیایی تحت مدیریت شرکت نفت و گاز مسجدسیمان از قسمت غربی تا ۷۵ کیلومتری شهر پلدختر، واقع در جنوب استان لرستان و از بخش شرقی نیز تا ۲۵ کیلومتری شهرستان ایذه در شمال استان خوزستان، محدوده ای به مساحت ۱۴۰ کیلومتر مربع را شامل می شود. تأسیسات. تأسیسات شرکت بهره برداری نفت و گاز مسجدسلیمان شامل ۴۹۲ حلقه چاه نفت، ۱۶ مجتمع بهره برداری، ۳ کارخانه نمک زدایی و ۴ ایستگاه تقویت فشار گاز می باشد.
مهرمهرویه یا مهرماه روی (در منابع یونانی: "Mermeróēs"، Μερμερόης) از فرماندهان ارشد ارتش ایران در سده ششم میلادی در جنگ های ایران و روم بود. زندگی نامه. از دوران جوانی مهرمهرو چیزی دانسته نیست. در سال ۵۵۵ میلادی او به عنوان یک پیرمرد توصیف شده است. نخستین آگاهی مان از وی مربوط به سال ۵۳۰ میلادی در طی جنگ ایبری است. در آن جنگ وی سی هزار تن را برای اشغال ارمنستان روم رهبری می کرد؛ با اینحال در نزدیکی شهر ساتالا (در ترکیه امروزی) از ژنرال ارتش روم - سیتاس - شکست خورده و مجبور به عقب نشینی شد. در تابستان ۵۳۱ به دنبال پیروزی ایرانیان در نبرد کالینیکوم، شاهنشاه ایران - قباد یکم، مهرمهرو را به همراه کنارنگ به بیزانس فرستاد تا سیلوان را تصرف کنند. دو فرمانده شهر را تصرف کردند اما از ایران خبر مرگ قباد رسید؛ از طرفی هم زمستان بسیار سردی بود و نهایتاً تصمیم گرفتند که به خاک ایران عقب نشینی کنند. در سال ۵۴۰ پس از اینکه دو طرف مجدداً در سال ۵۴۰ به دشمنی روی آوردند، مهرمهرو به فرمان خسرو اول انوشیروان مأمور شد تا قلعه دارا را تصرف کند. اما به گفتهٔ گوربپوس او از فرمانده قلعه دارا - جان تیراگیلتا - شکست خورد. در سال ۵۴۲ به
فرمان شاه با سپاهی برای رهاسازی پترا در لازستان که تحت تصرف قوای رومی بود، وارد آن منطقه شده و با شکست قوای رومی شهر را آزاد کرد اما به علت نرسیدن تدارکات مجبور به عقب نشینی به دوین در ارمنستان ایران شد. با اینحال سه هزار تن را در شهر و پنج هزار تن را برای بازنگه داشتن مسیر تدارکات در آنجا گذاشت. این نیروها توسط لازها و بیزانس ها شکست خوردند و بساس - فرمانده جدید نیروهای بیزانس - شهر را مجدداً محاصره کرد. در بهار ۵۵۱، مهرمهرو چنین نمایاند که بار دیگر قصد آزادسازی آن دژ را دارد اما پیش از آنکه چنین کند به سمت آرکیوپولیس (در گرجستان امروزی) رفت؛ او شهر را محاصره کرد اما از آنجا که نیروهایش از کمبود تدارکات در رنج بودند، مجبور به رها کردن شهر شد و به سمت غرب رفت. در طول زمستان بعد ۵۵۱/۵۵۲ میلادی، او تسلط خود را بر شرق لازستان گسترش داد اما پیشنهاد صلح اش با پادشاه لازستان مورد موافقت قرار نگرفت بنابراین مجبور شد تعدادی سرباز سبیر (هون هایی که در جنوب روسیه امروزی زندگی می کردند) به مزدوری بگیرد و در سال ۵۵۲ مجدداً به آرکیوپولیس لشکر کشید اما موفق به فتح شهر نشد و عقب نشینی کرد. در سال ۵۵۴ موفق شد تا بیزانسی ها
را از تفلیس بیرون براند. بیزانسی ها مجبور شدند در امتداد رود ریون (در گرجستان امروزی) عقب نشینی کنند. مهرمهرو استحکامات را تحکیم کرد اما به علت مشکل آذوقه و بیماری خود به ایبری رفت و در تابستان ۵۵۵ در اثر بیماری در کارتلی (گرجستان امروزی) درگذشت. و نخوارگان جانشین او شد.
اس تی اس-۷ هفتمین ماموریت شاتل های فضایی و دومین ماموریت شاتل فضایی چلنجر بود. این ماموریت در صبح روز ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳ آغاز شد و پس از ۶ روز و ۹۷ بار گردش به دور زمین در ۲۴ ژوئن همان سال پایان یافت. در این ماموریت برای اولین بار فضانوردی زن به همراه شاتل به فضا رفت. اس تی اس-۷ طولانی ترین ماموریت در زمان خود بود. نکات برجسته ماموریت. سالی کی راید اولین زن فضانوردی بود که در فضا به پرواز درآمد. شاتل در این ماموریت دو ماهواره آنکی سی-۲ برای تل ست کانادا و پالاپا بی-۱ برای اندونزی را در انبار خود حمل می کرد. این دو ماهواره با موفقیت در مدار قرار گرفتند. ۷ جعبه دیگر نیز در انبار قرار داشتند که برای مطالعات در فضا در نظر گرفته شده بودند. یکی از این جعبه ها وظیفهٔ بررسی رفتار اجتماعی مورچه ها در وضعیت جاذبهٔ صفر را داشت. ۱۰ پلت به ماهوارهٔ پلت شاتل (اسپاس -۰۱) متصل بودند، که برای تحقیقات روی آلیاژهای فلزها در جاذبهٔ صفر و سنسورهای از راه دور استفاده شدند. آزمایش های انجام گرفته در این ماموریت عبارت اند از: مخزن خارجی. این ماموریت آخرین ماموریتی بود، که در آن از اس دبلیوتی (مخزن با وزن استاندارد) استفاده شد. آهنگ بیدارب
اش. ناسا از برنامهٔ جمینی شروع به پخش موسیقی برای بیدارکردن فضانوردان کرد. فرود. این ماموریت ابتدا قرار بود، با فرود در پایگاه فضایی کندی پایان پذیرد، ولی با وجود هوای بد در فلوریدا مجبور به فرود در پایگاه ادواردز شد. برای فراهم شدن فرود در پایگاه ادورادز ماموریت برای دو گردش مداری تمدید شد. مدارگرد در ۲۹ ژوئن ۱۹۸۳ به پایگاه فضایی کندی انتقال یافت.
لازستان یا اِگریسی نام منطقهٔ جغرافیایی و پادشاهی آن در غرب کشور گرجستان امروزی است، که بر پایه نام قوم لاز چنین نامگذاری شده است و در دوره هایی هم توسط مردم محلی اداره می شد. جنگ لازستان این جنگ بر سر شهر لازیکا (گرجستان امروزی) بین ارتش های ایران و روم درگرفت و از سال ۵۴۰ میلادی آغاز شد. لازیکا شهری کوچکی به نام پترا داشت که زیر سلطه مستقیم امپراتوری روم بود. شهر پترا در کنار دریای سیاه قرار داشت و یک بندر کوچک به شمار می رفت. فرماندار رومی پترا بازرگانی را در انحصار خود گرفته بود و چون شاه لازیکا از این کار فرماندار رومی خشمگین بود، برای ستاندن انحصار مذکور، از دربار ایران یاری خواست. در نهایت با رشادت و فداکاری ۱۵۰۰ نفر از ایرانیان جلوی پیشروی ارتش روم تا رسیدن قوای کمکی به فرماندهی مهرویه گرفته شد.
رود ریونی ، رودخانه ای در غرب گرجستان است که از کوه های قفقاز سرچشمه می گیرد و به دریای سیاه می ریزد.
ستون فقرات شیطان فیلمی در ژانر ترسناک و گوتیک ساخته سال ۲۰۰۱ به کارگردانی گیرمو دل تورو، و نویسندگی آنتونیو تراسوراس، داوید مونیوس و دل تورو است. داستان فیلم هنگام جنگ داخلی ۱۹۳۹ اسپانیا، در یک مدرسهٔ شبانه روزی دور افتاده است. بر اساس یاداشت کارگردان در نسخه دی وی دی، به غیر از فیلم "پسر جهنمی"، این فیلم از پروژه های بسیار شخصی وی می باشد. فیلم در مادرید فیلمبرداری شده است. خلاصه داستان. در سال ۱۹۳۹ در روزهای پایانی سه سال جنگ خونین در اسپانیا کودک ده ساله ای به نام کارلوس (فرناندو تیلوه) که فرزند یک قهرمان کشته شده جنگ است به یک مدرسه شبانه روزی دور افتاده سپرده می شود. این مدرسه توسط مدیری به نام کارمن (ماریسیا پاردس) به همراه پروفسور کازار اداره می شود اما کارلوس با هم مدرسه هایش و به خصوص با پسری بنام خایمه مشکل دارد. در این میان کارلوس متوجه حضور یک روح در آب انبار مدرسه می شود که سعی دارد چیزی را به او بفهماند. این روح، روح دانش آموزی به نام سانتی است که توسط جاسنتی کشته و در آب انبار مدرسه غرق شده بود.
در آمار توصیفی نمودار جعبه ای یا نمودار جعبه و خط نموداری است که برای توصیف پراکندگی داده به کار می رود. در این نمودار از جعبه ای برای نمایش فاصله بین چارک اول و سوم استفاده می شود و خطی در داخل جعبه میانه (چارک دوم) را مشخص می کند. خارج از جعبه حداقل و حداکثر مقدار داده را نیز مشخص می نمایند. حداقل داده ها بدین ترتیب محاسبه می شود که از چارک اول 1.5 برابر دامنه میان چارکی (IQR) را کم می کنیم. بیشترین داده را نیز با جمع زدن چارک سوم با 1.5 برابر دامنه میان چارکی به دست می آید. گهگاه نمونه های خارج از محدوده نیز به صورت نقاطی نشان داده می شوند. هر چه این نمودار مایل به پایین محور باشد نشان از این است که داده های آماری بیشتر از اعداد کوچکتر یا پایین تر است.
جایزهٔ پریکس پیکتت، یک جایزهٔ بین المللی عکاسی است که توسط بانک پیکتت در ژنو به بهترین تصاویر با موضوع محیط زیست پایدار اعطا می شود. پیکتت در سال ۲۰۰۸ توسط گروه پیکتت مستقر در ژنو با مأموریت استفاده از قدرت عکاسی برای انتقال پیام هایی در مورد پایداری اکولوژیکی به مخاطبان جهانی تأسیس شد. هدف آن عکاسی با بهترین کیفیت است که برای نشان دادن چالش های اجتماعی و زیست محیطی موجود اعمال می شود. این جایزه ۱۰۰۰۰۰ فرانک سوئیس توسط هیئت داوران مستقل بین ۴۷۰۰ عکاس شرکت کننده داوری می شود و نهایتا به برنده آن اعطا میگردد. این جایزه از سال ۲۰۰۸، ده دوره در بیش از ۱۰۰ نمایشگاه در ۲۵ کشور با تعداد بازدیدکنندگان بیش از ۵۵۰۰۰۰ نفر به نمایش گذاشته شده است. ده نفر از برندگان این جایزه عبارتند: از: بنوا آکوین، نداو کاندر، میچ اپستاین، لوک دلهای، مایکل اشمیت، والری بلین، ریچارد موس، جوآنا چومالی، سالی مان و گوری گیل. پروسه. ورود به مسابقه پریکس پیکتت از طریق کاندید شدن برای کسب این جایزه صورت میگیرد. از نوامبر ۲۰۲۳، بیش از ۳۰۰ نامزد این جایزه، گروهی از متخصصان صنعت از سراسر جهان متشکل از عکاسان، گالریست ها، رؤسای آژانس ها، دانشگاهیا
ن، نویسندگان، ناشران، متصدیان، بنیادهای عکاسی و دیگران بودند. هر عکاس نامزد شده میتواند تا حداکثر ده تصویر را برای بررسی بدین منظور ارسال کند. جایزه پیکتت اولین بار در سال ۲۰۰۸ اعطا شد و در یک چرخه حدود ۱۸ ماهه فعالیت می کند. موضوعات گذشته شامل: آب، زمین، رشد، قدرت، مصرف، بی نظمی، فضا، امید، آتش بوده و در حال حاضر انسان است. از ماه مه ۲۰۱۴، این جایزه با مشارکت موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن و برای دو دوره با مشارکت موزه هنر مدرن پاریس ارائه شده است.
رافائل آقایف (زاده ۴ مارس ۱۹۸۵، سومقاییت) کاراته کار ملی پوش کشور آذربایجانی در بخش کومیته است. آقایف یکی از کاراته کاهای معروف در سطح جهان نامداران این رشته است. وی ۲۳ بار مدال طلای جهانی را کسب کرده است. نوجوانی و جوانی. آقایف در هفت سالگی به فوتبال مشغول شد و همزمان، آموزش های کاراته را با راهنمایی رافائل ممدوف، اولین مربی خود آغاز کرد. او چندین سال آموزش دید و با شرکت در اولین مسابقه ملی مورد توجه و دعوت قرار گرفت تا تحت هدایت فیزولی موسایف در یکی از باشگاه های ورزشی معروف آذربایجان به نام بودوکان، تمرین کند. آقایف پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان شماره ۲۱ در سال ۲۰۰۳، وارد رشته ورزش های رزمی در آکادمی دولتی فرهنگ جسمی و ورزشی جمهوری آذربایجان شد و در سال ۲۰۰۷ به عنوان مربی ویژه کاراته فارغ التحصیل شد. وی قبل از انتقال به باشگاه ورزشی مرکزی وزارت دفاع به دلیل داشتن عنوان یک ورزشکار آینده دار، از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ در نیروهای مسلح آذربایجان در منطقه آغج آبادی خدمت می کرد. پدر آقایف عشق به ورزش را در سه پسرش تشویق می کرد و از این رو، آقایف قصد داشت در دو و میدانی کار کند. برادر بزرگ تر او روسلان در جودو آموزش
دید و دومین برادر بزرگ تر او، رستم بوکسور شد. ورزش قهرمانی. در اولین حضور خود در مسابقات قهرمانی کشوری جمهوری آذربایجان، رافائل پیروزی قاطعانه ای بر همه رقبای خود کسب کرد و مورد توجه رئیس فدراسیون ملی کاراته، یاشار باشیروف قرار گرفت که وی پتانسیل زیادی را در رافائل و تاکتیک های مبارزه ای غیرمعمول او می دید. آقایف بسیار کوشا بود و انگیزه زیادی برای پیروزی داشت، اما فاقد تجربه بین المللی بود. او برای اولین بار در تیم ملی در سال ۱۹۹۷، در مسابقات آزاد جهانی مجارستان به مبارزه پرداخت. در این مسابقات به عنوان اولین نمایشش در عرصه بین المللی، موفق نبود، اما سال بعد او قهرمان مسابقات آزاد انگلیس شد و از آن پس عملکرد بسیار خوبی داشت. وی در اولین قهرمانی جهان در رده نوجوانان و جوانان که در سال ۲۰۰۱ در آتن برگزار شد، در مسابقات تیمی مقام سوم را کسب کرد. او در بیست و نهمین و سی امین دوره مسابقات کاراته قهرمانی اروپا در رده نوجوان موفق به کسب مدال طلا شد. روند رو به رشد او همین طور ادامه داشت تا در اولین حضور خود در مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان که در سال ۲۰۰۶ در فنلاند برگزار شد توانست مدال طلا را کسب کند و برای اولین ب
ار قهرمان بزرگسالان جهان شود. دو قهرمانی در یک مسابقه. در سال ۲۰۰۸ و در هجدهمین دوره مسابقات قهرمانی جهان در توکیو، رافائل نتیجه ای خیر کننده به دست آورد. او توانست در وزن -۷۰ و وزن آزاد دو نشان طلا از آن خود کند. او مورد توجه کاراته کاهای دنیا قرار گرفت و آنتونیو اسپینوزا، رئیس فدراسیون جهانی کاراته، پس از این رقابت ها او را «الماس جهان کاراته» نامید. پس از این و تا سال ۲۰۱۳ آقایف در ۱۰ مسابقه در سطح قاره ای و جهانی شرکت کرد که در همه مسابقات توانست کسب مدال کند که ۷مدال در این میان، مدال طلا بودند. تاثیرگذاران در مسیر قهرمانی. هدایت شعبانوف، مربی تیم بزرگسالان، نقش مهمی در کارنامه آقایف داشت. شعبانوف بیش از هشت سال او را آموزش داد و در پیروزی هایش شریک بود. به دلیل دستاوردهای برجسته ورزشی در صحنه بین المللی، آقایف بارها از کمیته ملی المپیک، وزارت جوانان و ورزش جمهوری آذربایجان جوایزی دریافت کرده است و چندین سال متوالی در بین ده ورزشکار برتر این کشور قرار داشته است. وی از طرف اسپانسر رسمی فدراسیون، بانک بین المللی آذربایجان، کلیدهای یک آپارتمان جدید در یکی از مناطق نخبه شهر و همچنین یک آئودی Q7 را دریافت کرد
. در ژوئن ۲۰۱۵، آذربایجان کشور میزبان بازی های افتتاحیه اروپا بود. او که در کاراته و به طور خاص در وزن ۷۵ کیلوگرم کومیته شرکت می کرد، مدال طلا کسب کرد.
سلول های سرتولی (Sertoli cells) یکی از مهم ترین سلول های بیضه در انسان هستند. این سلول ها هرمی شکلی هستند که به طور ناکامل، سلول های دودمان اسپرماتوژن را احاطه می کنند. قاعدهٔ سلول های سرتولی به لایهٔ قاعده ای می چسبد و انتهای راسی آن ها معمولاً تا مجرای لولهٔ منی ساز امتداد می یابد. در زیر میکروسکوپ نوری، حدود سلول سرتولی به خوبی مشخص نیست که به علت وجود استطاله های (زائده های) جانبی متعددی است که سلول های اسپرماتوژن را احاطه می کنند. بررسی این سلول ها به وسیلهٔ میکروسکوپ الکترونی، نشان داده است که این سلول ها حاوی مقادیر زیادی شبکهٔ آندوپلاسمیک صاف، مقداری شبکه آندوپلاسمیک خشن، یک دستگاه گلژی تکامل یافته و تعداد زیادی میتوکندری و لیزوزوم هستند. هسته، که معمولاً مثلثی به نظر می رسد، حاوی تعداد زیادی تورفتگی و یک هستک مشخص است؛ هسته محتوی هتروکروماتین اندکی است. سلول های سرتولی مجاور، در بخش قاعده ای - جانبی سلول توسط اتصالات انسدادی به هم متصل می شوند و سد خونی - بیضه ای را تشکیل می دهند. اسپرماتوگونی ها در یک محوطهٔ قاعده ای قرار می گیرند که زیر سد مذکور واقع شده است. هنگام اسپرماتوژنز، برخی از سلول های حاص
ل از تقسیم اسپرماتوگونی ها، به طریقی از این اتصالات گذشته و در محوطه جنب مجرایی (که بالای سد واقع شده است) قرار می گیرند. اسپرماتوسیت ها و اسپرماتیدها در فرورفتگی های عمیق لبه های جانبی و راسی سلول های سرتولی، در بالای سد، قرار می گیرند. اسپرماتیدها در حین تکامل دم تاژکی آن ها، شبیه به دسته های مویی هستند که از انتهای فوقانی سلول های سرتولی خارج شده اند. سلول های سرتولی بوسیلهٔ اتصالات شکافدار نیز به هم متصل شده اند، که خود سبب ایجاد ارتباط یونی و شیمیایی بین سلول ها می شود: این موضوع ممکن است جهت ایجاد هماهنگی در چرخهٔ بافت پوششی منی ساز دارای اهمیت باشد. سلول های سرتولی در انسان و سایر جانوران در خلال دورهٔ تولید مثل تقسیم نمی شوند. آن ها در برابر شرایط نامطلوبی مانند عفونت، سوء تغذیه و قرارگیری در معرض پرتو X بسیار مقاومند و به دنبال این تهاجمات میزان بقایشان بسیار بهتر از سلول های ردهٔ اسپرماتوژن است. کارکردهای سلول های سرتولی. سلول های سری اسپرماتوژن، بوسیلهٔ پل های سیتوپلاسمی به یکدیگر متصل هستند. این شبکهٔ سلولی، از لحاظ فیزیکی یه وسیلهٔ انشعاب وسیع سیتوپلاسم سلول های سرتولی حمایت می شود. چون اسپرماتوس
یت ها، اسپرماتید ها و اسپرماتوزوئیدها، بوسیلهٔ سد خونی-بیضه ای از جریان خون جدا نگه داشته می شوند، جهت مبادله موادغذایی و متابولیت ها به سلول های سرتولی وابسته هستند. سد سلول سرتولی، سلول های نطفه ای (sperm cell) در حال تکامل را، در برابر حملهٔ ایمونولوژیک نیز محافظت می کند. در حین اسپرمیوژنز، سیتوپلاسم باقی ماندهٔ اسپرماتیدها به صورت اجسام باقی مانده از آن ها جدا می گردد. این قطعات سیتوپلاسمی به وسیلهٔ سلول های سرتولی فاگوسیته شده و توسط لیزوزوم آن ها هضم می گردند. سلول های سرتولی به طور مداوم مایعی به درون لوله های منی ساز ترشح می کنند که در جهت مجاری تناسلی جریان یافته و برای حمل اسپرم بکار می رود. ترشح یک ABP توسط سلول های سرتولی، تحت کنترلFSH و تستوسترون است و عمل آن، تغلیظ تستوسترون در درون لوله های منی ساز (که در آن جا جهت اسپرماتوژنز ضروری است)، می باشد. سلول های سرتولی قادر به تبدیل تستوسترون به استرادیول هستند. این سلول ها، پپتیدی به نام اینهیبن (مهار کننده) نیز ترشح می کنند که ساخت و آزاد شدن FSH در بخش قدامی غدهٔ هیپوفیز را مهار می کند. این هورمون که هورمون مهار کنندهٔ مولرین نیز نامیده می شود، یک
گلیکوپروتئین است که عضوی از خانوادهٔ فاکتور رشد ترانسفورمان بتا است و در دورهٔ تکامل رویانی تحلیل مجاری مولر را در جنین مذکر تحریک می کند. تستوسترون موجب نمو ساختمان های مشتق از مجاری ولف می شود. حضور تعداد کمی از مواد داخل خون در مایع بیضه ای، نشان دهنده وجود یک سد بین خون و محیط داخلی لوله های منی ساز است. مویرگ های بیضه منفذدار بوده و به مولکول های بزرگ اجازه عبور می دهند. اسپرماتوگونی ها به مواد موجود در خون آزادانه دسترسی دارند. اما اتصالات انسدادی بین سلول های سرتولی، یک سد در برابر انتقال مولکول های بزرگ در امتداد فضای میان سلول های سرتولی ایجاد می کنند. بدین ترتیب، مراحل پیشرفته تر اسپرماتوژنز در برابر فراورده های موجود در خون محافظت می شوند. inhibin B تولید FSH توسط هیپوفیز را مهار می کند. منابع. بافت شناسی پایه جان کوئیرا ویکی پدیای انگلیسی ]
سنگ نوشته ایوان کاخ تچر در تخت جمشید بر روی دو پایه سنگی دو طرف ایوان کاخ تچر واقع شده است. این کتیبه شامل سه خط میخی پارسی باستان (۱۵ سطر و در بالا)، خط میخی ایلامی (۱۴ سطر و در میانه) و میخی بابلی (۱۳ سطر و در پایین) می باشد که در دو سری و به دستور خشایارشا پسر داریوش بزرگ (سازنده کاخ تچر) نقر شده است. کاخ تچر به وسیله خشایارشا تکمیل شد. این کتیبه به سبب ثبت این بنا تراشیده شد.
ایوان خسرو یا طاق کسری یا ایوان مدائن برجسته ترین یادگار شاهنشاهی ساسانی، در تیسفون واقع در کشور عراق کنونی است. ایوان طاق کسری به عرض ۲۵متر پس از پل گاومیشان در ایران، عریض ترین طاق معماری باستان است. این ایوان بلندی تقریبی ۳۰ متر و پهنایی نزدیک به ۴۳ متر دارد. ارتفاع نمای عمارت زمانی به ۷ متر بلندتر از ارتفاع طاق می رسید. کاخ تیسفون و به خصوص ایوان باشکوه آن در زمان ساسانیان محل برگزاری دیدارهای مهم، بارعام و همچنین محل برگزاری جشن های سنتی مانند نوروز در حضور شاهنشاه ساسانی بوده است. در زمان حملهٔ اعراب به ایران، این کاخ، در سدهٔ هفتم میلادی غارت شد. سپس مدتی بعد از آن به عنوان مسجد استفاده شد و پس از آن کم کم متروکه شد. اما همیشه زیبایی و عظمت این کاخ مورد توجه و حیرت شاعران، جهانگردان و تاریخ نگاران بوده است. مشهور است که فرش معروف بهارستان در این ایوان پهن شده بود که در زمان هجوم اعراب تکه تکه شد. مطالعات متعددی بر روی این بنای تاریخی انجام شده، که شامل عکس هایی بسیار نفیس می شود که قبل از این که یک سوم بنا در سیل ۱۸۸۸ میلادی تخریب شود گرفته شده و در سفرنامه ژان دیولافوا به چاپ رسیده است. واژه کسری، عرب
ی است که عرب ها پادشاهان ساسانی را به آن لقب می خوانده اند و آن کلمه معرب اسم خسرو اول و خسرو دوم است که به آهنگ و لهجهٔ عربی درآمده. داستان کوشش منصور خلیفهٔ عباسی در تخریب کاخ ساسانیان معروف است که او نخست شروع به تخریب کرد و چون دید که آن عمل، خرج گزاف دارد و کاری دشوار است، از ادامهٔ کار منصرف شد. موقعیت مکانی. این اثر باستانی در ۳۷ کیلومتری جنوب شهر بغداد در کنارهٔ خاوری رود دجله واقع شده است. ایوان کسری در کنار شهر سلمان پاک قرار دارد. طاق کسری همچنین نزدیک به آرامگاه سلمان فارسی از یاران محمد پیامبر اسلام است. تاریخ احداث و موقعیت تاریخی بنا. گمان دربارهٔ سال ساخت بنا یکی از مشکلات اساسی در مورد آن است؛ زیرا که هرگونه گمانه زنی و تفسیر در مورد این عمارت رابطهٔ مستقیم با سال ساخت آن دارد. دیدگاه ها از تعلق بنا به شاپور یکم (۲۴۱–۲۲۴ میلادی) تا دوره ای جدیدتر یعنی دورهٔ خسرو یکم (انوشیروان) (۵۷۸–۵۳۱ میلادی) متفاوت است. نخستین بار حمزه اصفهانی درکتاب یاقوت به نقل از ترجمه وقایع پهلوی ابن آل موقاف گفته که ایوان مدائن توسط شاپور اول پادشاه ساسانی ساخته شده است. این تاریخ، توسط ارنست هرتسفلد ترجیح داده شده اس
ت. گرچه خود حمزه اصفهانی، دیدگاه دیگری را مورد قبول دارد و می گوید به نقل از یک موبد زرتشتی، ایوان به دستور خسرو پرویز (۶۲۸–۵۹۰ میلادی) ساخته شده است. در منابع دیگر خسرو انوشیروان به عنوان بنیان گذار بنا نامیده شده است. این دیدگاه در سال های اخیر و به خاطر قابل فهم و ساده بودن آن مورد توجه قرار گرفته است. در یاقوت اما آمده که ساخت بنا، کار چندین پادشاه بوده است. از سوی دیگر، مشکل اصلی از این جا نشأت می گیرد که نویسندگان قرون وسطی ایوان کسری را با «کوشک اسپید» (کاخ سفید) اشتباه می گیرند. این اشتباه شاید از این جا است که به قول محمد بن جریر طبری وقتی سردار پیروز مسلمانان سعد بن ابی وقاص ایوان مدائن را در سال ۶۶۳ به اشغال درآورد او در کاخ سفید منزل گرفت ولی نماز را در ایوان کسری خواند. اما در زمان نوشتن یاقوت حموی، مدت ها از تخریب کاخ سفید گذشته بود و از مصالح آن برای ساخت دیگر بناها استفاده می شد و شاید به خاطر این مسئله است که نظر بیشتر کارشناسان بر این است که دو بنا به یک مجتمع تعلق داشتند. درحالی که این کاملاً روشن است. به نقل از نویسندگان اوایل قرون وسطی کاخ سفید در قسمت عتیق مدائن و ایوان کسری در اسبانبر ق
رار داشته است. در مجاورت طاق، چهار دسته ویرانه مشاهده می شود که جالب ترین آن ها تلی است معروف به حرم خسرو؛ این ویرانه ها جزء کاخ بوده اند. به فاصلهٔ حدود ۴۶۰ متری جنوب خاوری طاق، بقایای ساختمان هایی مشاهده می شود که تا گوشهٔ دیوار معروف به بستان کسری، که شاید حصار باغ گوزنان خسرو بوده است امتداد دارد. بنابر عقیدهٔ باخمان همکار رویتر بستان کسری گویا یکی از شهرهای مدائن بوده که به از اندیو خسرو ("وه انتیوک خسرو") نام داشته است. در فاصلهٔ حدود ۹۱۰ متری جنوب غربی بستان تلی به ارتفاع ۶ الی ۵/۷ متر واقع است که قاعده اش چهارگوش و معروف به تل الذهب (تل طلا) یا خزانه کسری است. ظاهراً در اصل، بنای واحدی بوده که خسرو پرویز برای خزائن خود ساخته بود. طاق کسری که عظیم ترین و نظرگیرترین یادبود عظمت گذشتهٔ تیسفون است، در وسط ویرانه های مدائن قرار دارد. معماری. این بنا نه برای نمایش مهندسی، بلکه به منظور نمایش عظمت ساخته شده، تا نشانگر قدرت و ثروت باشد. سفیران ملت های دیگر را حیران سازد و به دولت های دست نشاندهٔ سرکش اخطار کند که این سلسله، قدرت درهم شکستن هر مبارزه ای را دارد. ارزیابی این اثر تاریخی از روی نمای آن، یعنی از ر
وی وضع کنونی آن، تا حدی نابه جاست. چون این ویرانه جز یکی از چهار جبهه ای نبوده که حیاط بزرگ مرکزی را احاطه می کرد، جز واحدی در یک فضای محصور نبوده است. ایوان، آن چنان که اینک می بینیم تنها یک شکاف حیرت انگیز نبود. در اصل آن را یک پردهٔ سنگین زر بافت می پوشاند که ارتفاع زیاد و فضای نقش های متنوع آن گویای ثروت فراوان بود. نمای باقی مانده که طاق بزرگی رو به خاور در مرکز آن قرار دارد یک سمت صحنی پهناور را که بقیه آن از میان رفته، تشکیل داده است. در برابر این ایوان، ایوان بزرگ دیگری رو به باختر قرار داشت که تنها آثار آن بر روی زمین به چشم می خورد. ایوان بزرگ و عظیم از ۲۵ متر عرض و ۴۳ متر عمق دارد و ارتفاع طاق به ۳۰ متر می رسد که در نوع خود شگفت انگیز است. ابن خردادبه جغرافی دان قرن نهم میلادی، آن را زیباترین بنا که با آجر و گچ ساخته شده نامیده است. تأثیرات معماری اشکانی، یونانی-رومی و سوریه ای در معماری بنا به چشم می خورد. از انتهای ایوانی که رو به خاور، باز می شود راهی از یک درگاه به درون مجموعه ای از اتاق های کوچک تر که به هم راه دارد و از آن جا به درون یک تالار محصور بسیار بزرگ که هم عرض ایوان است و همچنین بایس
تی دارای طاق گهواره ای بوده باشد، باز می شود. در هر یک از دو طرف ایوان، اتاقی بر محور اصلی قرار داشت که به وسیله یک راهرو از ایوان جدا می شد و به وضوح مانند ایوان کرخه و نه بزرگی آن طاق دار بود. اگر آن بخش از نقشه که ضمن کاوش ها آشکار شده است به صورت متقارن تکمیل شود، ساختمانی مستطیل شکل حاصل می شود که شامل دو مجموعه اتاق متوالی بر محور مرکزی بناست که هر یک مشتمل بر سه اتاق بزرگ دارای طاق گهواره ای است. اتاق های میانی به خاطر طول و عرض و ارتفاع بیشتر، کل نقشه را تحت الشعاع خود قرار می داد. مجموعه اتاق های میانی جلویی مانند ایوان باز بود، این اتاق با راهروهایی از اتاق های جانبی جدا می شد. منطقه ای شامل واحدهای مسکونی کوچکتر تمام عرض بنا را در محور عرضی می گرفت، و هم به عنوان جداکننده و هم به عنوان گذرگاه، میان مجموعه اتاق های بزرگ جلویی و عقبی ایفای نقش می کرد. در دو انتهای این دو ردیف از اتاق های کوچک تر تالارهای چهارگوش واقع بود که احتمالاً گنبددار بوده است، گرچه به صرف این که اتاق چهارگوش بوده است نمی توان با قاطعیت چنین نتیجه گیری کرد. در مورد نیمهٔ دیگر، که در قسمت مقابل قرار داشت، تنها می توان با اطمینان