Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل اختلال روان پریشی را در مصرف کنندگان در مقایسه با کسانی که هرگز ماری جوانا مصرف نکرده اند، افزایش می دهد، همچنین ریسک برای مصرف کنندگان روزانه و مصرف کنندگان نژادهای قوی تر ۵ برابر بیشتر است. برای درک بهتر میزان شانس ابتلا به روان پریشی می توان به یک بررسی در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد که ریسک ابتلا به اسکیزوفرنی در طول زندگی یک فرد را ۰٫۷۲٪ می داند. یک متاآنالیز در سال ۲۰۱۹ نشان می دهد ۳۴ درصد از روان پریشی های ناشی از ماری جوانا به اسکیزوفرنی ختم شده است که بیشتر از توهم زاها (۲۶٪) و آمفتامین (۲۲٪) است. با این حال، مطالعه ای در سال ۲۰۰۴ نشان می دهد که آمارهای عمومی جمعیت حاکی از آن است که با وجود افزایش پنج برابری میزان مصرف ماری جوانا، در هیچ کشور توسعه یافته ای طی ۵۰ سال گذشته افزایشی در میزان بروز روان پریشی مشاهده نشده. به نقل از مکلود و همکاران: «به نظر می رسد که مصرف ماری جوانا در ۳۰ سال گذشته به طور قابل توجهی در بین جوانان افزایش یافته است؛ در بریتانیا و سوئد از حدود ۱۰٪ گزارش مصرف در سال های ۱۹۶۹–۱۹۷۰، به حدود ۵۰٪ گزارش مصرف در سال ۲۰۰۱ رسیده است. اگر رابطه بین استفاده و اسکیزوفرنی واقعاً علت و معلولی بو
د و اگر خطر نسبی آن حدود ۵ برابر بیشتر بود، بروز اسکیزوفرنی باید از سال ۱۹۷۰ بیش از دو برابر می شد. ولی آمارهای ابتلا افراد به اسکیزوفرنی نشان می دهد که بروز اسکیزوفرنی در طول دوره های زمانی اشاره شده ثابت بوده یا اندکی کاهش یافته است.» اختلال افسردگی. توجه کمتری به رابطهٔ بین مصرف ماری جوانا و ابتلاء به افسردگی صورت گرفته است، شاید به این دلیل که مصرف کنندگان ماری جوانا بیشتر هنگام ابتلاء به روان پریشی برای درمان اقدام می کنند تا هنگام ابتلاء به افسردگی. چن و همکارانش (۲۰۰۲) پژوهش ملی علل ثانویهٔ (Comorbidity Survey) در آمریکا (NCS) را مورد تحلیل دوباره قرار دادند تا به بررسی رابطهٔ بین مصرف ماری جوانا و مرحله ماژور افسردگی بپردازند. آنها دریافتند که خطر ابتلاء به مرحلهٔ اول افسردگی ماژور تا اندازه ای با تعداد موقعیت های مصرف ماری جوانا و با مراحل پیشرفته تر مصرف ماری جوانا ارتباط دارد. در مقایسه با افرادی که هیچ گاه ماری جوانا مصرف نمی کردند، آن دسته از مصرف کنندگان ماری جوانا که به این ماده وابستگی نداشتند ۱٫۶ برابر بیشتر در خطر ابتلاء به مرحلهٔ اول افسردگی ماژور قرار داشتند. وابستگی به ماری جوانا با ۳٫۴ ب
رابر خطر بیشتر برای ابتلاء به افسردگی ماژور همراه بود. گرانت(۱۹۹۵)، با استفاده از داده های پژوهش طولی همه گیرشناسی الکل ایالات متحد آمریکا، نشان داد که تشخیص سوءمصرف ماری جوانا یا وابستگی طی یک سال گذشته، همراه است با ۶٫۴ برابر احتمال بیشتر برای تشخیص نشانه های افسردگی ماژور در آن زمان. اختلال دوقطبی. یک بررسی در سال ۲۰۰۵ بر روی شواهد و مدارک مربوط به استفاده از ماری جوانا در بیماران ذهنی دریافت که این ماده می تواند اثرات بسیار متفاوتی بر بیماران مختلف داشته باشد. اگرچه «هیچ آزمون کنترل شده بر روی THC صورت نگرفته است»، اما شواهد و مدارک نه چندان معتبر حاکی از آن است که مصرف ماری جوانا می تواند در درمان اختلال دوقطبی مفید باشد. محققان تأکید کرده اند که تأیید این موضوع مستلزم شواهد و مدارک محکم تری است. رفتارهای متمایل به خودکشی. مصرف کنندگان نوجوان ماری جوانا در میزان افکار خودکشی یا نرخ اقدام به خودکشی با همسالان خود تفاوتی ندارند، هر چند ادامهٔ مصرف در بزرگسالی می تواند احتمال هر دو را افزایش دهد، اگرچه چندین عامل دیگر نیز دخیل هستند. به صورت کلی یک ارتباط ضعیف و غیرمستقیم میان تمایل به خودکشی با مصرف ماری ج
وانا در افراد روان پریش یا غیرروان پریش وجود دارد، اگرچه هنوز مشخص نیست که مصرف ماری جوانا دقیقاً چقدر احتمال خودکشی را افزایش می دهد. مصرف ماری جوانا یک فاکتور ریسک در خودکشی است، اما اقدام به خودکشی با بسیاری از فاکتورهای ریسک دیگر از جمله اختلالات خلقی، مصرف الکل، استرس، مشکلات شخصی و کمبود حمایت ارتباط دارد. تأثیرات بدنی. تأثیر بر فعالیت های شناختی. مصرف یک نوبت ماری جوانا باعث اختلالات شناختی مانند اختلال حافظه کوتاه مدت، کاهش توجه، کاهش روانی کلام و کند شدن توانایی حل مسئله می شود اما به طور طبیعی این اثرات بعد از پاک شدن دارو از بدن از بین خواهند رفت. در برخی از مطالعات مشاهده شده است که بعد از مصرف طولانی مدت دوز بالای ماری جوانا برخی از این اثرات ممکن است برای مدت مدیدی یا حتی به صورت دایمی باقی بماند. در فرزندان زنان بارداری هم که طی دوران بارداری ماری جوانا مصرف کرده اند ممکن است این عوارض به صورت دایم باقی بماند. مطالعات تصویربرداری که پس از مصرف ماری جوانا و در وضعیت استراحت انجام گرفته نشاندهنده افزایش جریان خون در نواحی لوب پیشانی، اینسولا، شکنج سینگولیت و نواحی زیر قشری است. علاوه بر این مصرف
ماری جوانا علاوه بر افزایش متابولیسم کلی مغز باعث افزایش متابولیسم در نواحی قشر اربیتوفرونتال، پره فرونتال و عقده های قاعده ای می شود که در افراد طبیعی دیده نمی شود. در مقابل مطالعات متعددی نشان داده اند که در افرادی که طولانی مدت ماری جوانا مصرف کرده اند جریان خون مغزی و متابولیسم مغزی در حالت استراحت کمتر از افراد طبیعی است. در مصرف کنندگان ماری جوانا حتی پس از یک دوره نسبتاً طولانی پرهیز نیز ممکن است نسبت به افراد طبیعی تفاوتهایی در الگوهای فعال شدن مغزی وجود داشته باشد. به عنوان مثال در مطالعه ای حین انجام یک آزمون حافظه تصویری از افراد fMRI گرفته شد و معلوم شد که در افراد شاهد حین انجام این آزمون فعالیت ناحیه پشتی جانبی پره فرونتال (DLPFC) افزایش می یابد در حالیکه مصرف کنندگان ماری جوانا پس از ۲۴ ساعت و حتی ۲۸ روز قطع مصرف کاهش فعالیت این ناحیه را نشان می دهند و در مقابل مصرف کنندگان افزایش فعالیت ناحیه سینگولیت را نشان می دهند. این تفاوتهای الگوی فعال شدن نواحی مغزی حین انجام آزمونهای شناختی در مطالعات متعدد دیگری نیز نشان داده شده است. نکته جالبی که در برخی مطالعات مشخص گردیده این است که مصرف کنندگان م
اری جوانا حتی هنگامیکه از نظر انجام آزمونهای شناختی تفاوتی با گروه شاهد نداشتند در مطالعات تصویربرداری کاهش فعالیت در برخی نواحی و افزایش فعالیت در برخی نواحی دیگر را نشان می دهند که موید به کارگیری مکانیسم های جبرانی برای پوشاندن اختلالات به وجود آمده است. در مصرف کنندگان سنگین ماری جوانا در آزمونهای شناختی که برای سنجش حافظه، توجه و کارکردهای اجرایی انجام شده نسبت به مصرف کنندگان سبک تر و گروه شاهد به طور معنی داری کارایی پایین تری داشته اند و در برخی از آنها شدت اختلال با تعداد سالهای مصرف همبستگی داشته است. هر چند به دلیل آنکه مصرف کنندگان به طور متوسط تنها ۱۷ ساعت در حال ترک بوده اند ممکن است برخی از این اختلالات به دلیل وجود ماده در بدن باشد نه اختلالات دایمی فعالیت مغز. در دو مطالعه دیگر که بر روی توجه انتخابی و پردازش اطلاعات در مصرف کنندگان ماری جوانا انجام شده نیز همین مشکل وجود دارد. در این مطالعات مشاهده شد که پردازش اطلاعات بینایی و شنوایی در مصرف کنندگان مزمن ماری جوانا نسبت به گروه شاهد مختل شده است. در این مطالعات نیز نمی توان به طور قطع بین اختلال دایمی یا اختلال به دلیل وجود ماده در بدن افتر
اق داد. در مطالعه دیگری مصرف کنندگان سنگین ماری جوانا حتی پس از ۲۸ روز از قطع مصرف دچار اختلالاتی در حافظه، کارکردهای اجرایی، سرعت روانی-حرکتی و سرعت کارهای دستی بودند که شدت این اختلالات با شدت مصرف ارتباط داشت. در مطالعه ای که بر روی نوجوانان مصرف کننده ماری جوانا انجام گرفت مشخص شد که حتی پس از ۶ هفته پرهیز در آزمونهای شناختی اختلال نشان می دهند. در یک بررسی دیگر مصرف کنندگان سنگین ماری جوانا در مقایسه با گروه شاهد اختلالات خفیف اما معناداری در بازیابی حافظه، بیان کلامی و استدلال ریاضی داشتند. مطالعات دیگری نیز اختلالاتی در توجه و کارکردهای اجرایی در مصرف کنندگان سنگین ماری جوانا نشان داده اند که با کاهش انعطاف پذیری ذهنی و افزایش درجازدن و کاهش یادگیری مشخص شده است. در مقابل برخی دیگر از مطالعات اختلافی بین مصرف کنندگان مزمن و جمعیت عمومی از نظر کارکردهای شناختی گزارش نکرده اند. بنابراین به نظر می رسد در این زمینه نیاز به مطالعات بیشتر وجود دارد. در مطالعات قبلی اختلالات شناختی خفیف اما معنی داری در فرزندان مادرانی که در حین بارداری ماری جوانا مصرف کرده بودند مشاهده شده بود که مطالعات دیگر نیز آنرا تأیید
کرده اند و این اختلالات تا سن ۶ سالگی و ۱۰ سالگی نیز باقی مانده است. مشاهده شده است که فرزندان مادرانی که در بارداری ماری جوانا مصرف کرده اند در تمام مراحل رشد تا ۱۴ سالگی نسبت به همسالان خود دور سر کوچکتری دارند که در بررسیهای بعدی در سن ۱۶ سالگی مشخص گردید که در انجام آزمونهایی که به حافظه تصویری، تحلیل و یکپارچه سازی نیاز دارند نیز دچار اختلال هستند. مرگ ومیر. تاکنون هیچ گونه اوردوز کشنده با ماری جوانا گزارش و ثبت نشده است. با توجه به تحقیقات علمی کمی که در این مورد انجام شده، تأثیر ماری جوانا در مرگ ومیر در بلندمدت مشخص نیست. تصادفات رانندگی، خودکشی، سرطان ریه و مغز از دلایلی هستند که محققان رابطه شان را با ماری جوانا بررسی کرده اند، اما تاکنون هیچ مطالعه ای نتوانسته علیت میان مصرف ماری جوانا و افزایش نرخ مرگ ومیر به این دلایل را اثبات کند. ماری جوانا: همبستگی یا علت. وجود همبستگی بین مصرف ماری جوانا و ابتلاء به برخی علائم روان پریشی لزوماً به معنای این نیست که مصرف ماری جوانا علت ابتلاء به روان پریشی است. بلکه ممکن است مصرف ماری جوانا یک مؤلفه از یک مجموعه علت باشد که دست به دست هم داده و منجر به ابتلاء
به روان پریشی می شوند. همچنین ممکن است که این صرفاً یک همبستگی باشد و هیچ رابطهٔ علی بین این دو موضوع وجود نداشته باشد. در سال های اخیر معنای این همبستگی و جهت این همبستگی محل بحث و منازعه است:
نسخه های خطی مانوی کُلن مجموعه ای است از قطعات نسخ خطی روی پوست در ابعاد یک قوطی کبریت که شامل یک بخش از زندگی و تعلیمات مانی است و در سال ۱۹۶۹ میلادی در نقطهٔ نامشخصی از منطقهٔ اَسیوط (لیکوپولیس) در قسمت شمالی مصر کشف شدند. این نسخه کوچک ترین نسخهٔ خطی باستانی کشف شده تا به امروز است. نسخهٔ خطی قدیمی در همان سالِ کشف به تصرف مؤسسهٔ آلترتومسکونده در دانشگاه کلن درآمد. تلاش ظاهراً مأیوس کنندهٔ ترمیم متون خطی چند ماه بعد توسط ای. فاکلمن در وین به شکل موفقیت آمیزی انجام پذیرفت. آنچه بدست آمد اولین کار مانوی به جای ماندهٔ اصلی بود که به زبان یونانی نوشته شده بود. کار بازسازی شده شامل قطعاتی از ۹۶ برگ از یک نسخهٔ خطی به ابعاد ۴٫۵×۳٫۸ سانتیمتر و حتی چند قطعهٔ کوچکتر دیگر می شد. به خاطر اینکه صفحات آغازین و پایانی از بین رفته اند، تعداد اصلی اوراق این دست نویس دیگر قابل تخمین زدن نیست. هر صفحه شامل یک ستون نوشته به طول ۲۳ خط است که در یک نوبت نوشته شده است ولی کاملاً خوانا نیست. انتشار. گزارش اولیهٔ این کار در سال ۱۹۷۰ توسط آلبرت هنریکس و لودویگ کونن منتشر شد و پس از آن اولین ویرایش متن بین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۲ به ا
نجام رسید. از آن زمان تصحیحات و قرائت های دیگری که اساساً در «مجلهٔ پاپیروس شناسی و کتیبه شناسی» و به خصوص توسط رینولد مرکل باخ انجام می شد به چاپ می رسید. کونن و کورنلیا رومر کارشان را روی این نسخهٔ خطی ادامه دادند، ویرایش کپی آن ها با استنساخ یک رونوشت در سال ۱۹۸۵ پدید آمد. تحقیق روی این متن نشان داد که تعدادی از نمونه های این قطعات را می توان برای تشکیل متنی بلندتر سر هم کرد. این کشف منجر به چاپ دومین ویرایش از نسخهٔ خطی کامل در سال ۱۹۸۸ شد. اگرچه این قسمت از یادداشت ها در صفحات ۱۲۱–۱۹۲ نسخهٔ خطی و واژه نامه ای از کل ویرایش هنوز به اتمام نرسیده ولیکن یک فهرست واژه از اولین ویرایش در سال ۱۹۸۵ به چاپ رسیده است که به خاطر اهمیت زیاد این نسخهٔ خطی بلافاصله موضوع تحقیق محققان مانوی شناسی شد. جدای از مقالات تحلیلی که حاصل تلاش ویرایشگران بود، نشست هایی که در شهرهای رنده (کالاریا) و کوزنزا به ترتیب در سال های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸ انجام شد، کاملاً موقوف به این نسخهٔ خطی بود. مقالاتی که در اولین نشست ارائه شده در سال ۱۹۸۶ توسط لوچی سریلو و آمنریس روزنلی منتشر شد و آن مقالاتی که متعلق به دومین نشست بود توسط سریلو به چاپ رسید
. محتوا. این نسخهٔ خطی مندرس که در کلن نگهداری می شود، با جوانی مانی و آغاز مأموریت او سر و کار دارد. به علت آسیب زیادی که به این اوراق، مخصوصاً در آخرین فصل آن وارد شده، گاه حتی اولین پیوندهای منطقی متن هم از بین رفته است. در هر حال گزارش معرفی مانی به فرقهٔ باپتیست الکسیت (صفحه ۱۱) اولین ملاقات قابل تأیید زندگی اوست. مانی در دوران کودکی با فرشتگان نگهبان و قدرت های مقدس همراه می شود، او رویاهای فوق العاده ای را که هنوز مفهوم آنها را نمی فهمیده، تجربه می کند. پایان این دوره نشانه های بلوغ و تکامـل در وجود مانی به ظهور می رسد. تحریرگران زندگی مانی این نبوغ را در ۲۵ سالگی و حتی زودتر، یعنی در پایان ۱۲ سالگی دانسته اند. ملاقات مشخص بعدی با دوست و همزاد روحی او سروش (Syzygo) بوده است که برای دریافت تعالیم در سال ۲۵ام زندگی او رخ داده (صفحات ۱۷ و ۱۸). از آن زمان به بعد شرح زندگی مانی شامل جزئیات بیشتری می شود که فعالیت های آموزشی، مناقشات او با فرقهٔ باپتیست، شکست او در مناظره و در نهایت جدا شدن از آن ها را در بر می گیرد. این بخش که اصلی ترین قسمت باقی مانده از متن است (صفحات ۱۴ تا ۱۱۴) شامل مواعظ تحلیل گرایانه و
نادمانه نیز هست (برای مثال حقیقت شواهد فارقلیط نزد وحی و درک شایسته از بازگشت مانی). آخرین فصل باقی مانده (صفحات ۱۱۴ تا ۱۹۲) آغاز مأموریت جهانی مانی را در اصطلاحات روایی و داستانی پوشش می دهد. رخدادهای محسوسی که در این بخش آمده است مثل تغییر کیش پاتیکس، پدر مانی (صفحات ۱۱۸ تا ۱۲۰)، که گفته شده در بندرگاه جنوبی بین النهرین از فرات تا خلیج فارس بوده و مشابه این خبر را از گنزک ماد داریم. این تحریرگران تاریخ ظهور مانی را در کاخ شاهنشاه ساسانی، شاپور یکم، مصادف با بیست و شش سالگی مانی می دانند. این اثر عنوان پیچیده ای «peri tes genes tou somatos autou» (در اصل بدنهٔ متن) دارد که کونن از دیدگاه پائولین به عنوان مرجعی برای درک کلیسای مانی، پیکرهٔ عارفانه او، به تفسیر و تحلیل آن پرداخت. همچنین این نسخه مثل بخشی از تاریخ جامع کلیسا، تلقی تملق آمیزی از مانی است و بنابراین از اینجا به بعد کونن از این برداشت تملق آمیز پا پس می کشد. چنانچه در موارد بسیاری هم واژهٔ یونانی پیکر soma دقیقاً به جسم مانی دلالت می نماید و بنابراین کاربرد این واژه به شخصیت زمینی مؤسس این آیین محدود می شود؛ بنابراین تصور می شود که این عنوان به ب
اور مانویان در مورد یک مانی غیر مادی دلالت می کند که موقتاً در جسم زمینی او محصور شده است. فُرم و منشأ. نسخهٔ خطی کلن به بخش هایی تقسیم شده است که هر کدام با یک نام یا ساده تر بگویم با نام آموزگاران شروع شده، تحریرگران نسخ این افراد را انتقال دهندگان متون می دانند که در ادامه شرح داده خواهد شد؛ بنابراین این اثر از روی یک متن قدیمی تر تألیف شده است. همان طور که از اسم برخی از این فرستندگان برمی آید، معلوم است که ایشان از هم نشینان و جانشینان مانی بوده اند. بعلاوه منابع هم باید مربوط به قرن سوم باشند ولی در آغاز قرن چهارم به صورت متن یکپارچه این نسخه خطی درآمده است. اینکه احتمالاً متن در آغاز به زبان آرامی شرقی (سریانی) نوشته شده بوده مورد تأکید برخی چهره های زبان شناسی است. انتقال دهندگان مرتباً از واژه ها و نوشته های خود مانی استفاده کرده اند، برای مثال در نامهٔ او به ادسا. در اوایل اثر «تعلیمات زندهٔ مانی» این گفته دقیقاً تأکید می شود. تاریخ دست نوشتهٔ ترجمهٔ یونانی بر اساس شواهد خطوط باستانی به قرن پنجم می رسد، این زبان مشخصات پساکلاسیک زیادی را به نمایش می گذارد و از طرز بیان قدیمی ترین نسخهٔ عهد عتیق، سپت
وجنت و کتاب عهد جدید مسیحیان پیروی می کند. منابع، موضوعات و اجزای تشکیل دهندهٔ این متن توسط هنریکس با استفاده از روش های نقد ادبی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، اما تاکنون کارکرد ادبی این متن به خودی خود مورد مطاله قرار نگرفته است. محتوا و طبیعت این اثر نشان می دهد که متن متعلق به ژانری است که خوانندگان و شنوندگان زیادی را مخاطب خود ساخته است. از طرف دیگر در سنت مانویان شرقی کارهای ادبی از این قسم شناخته شده نیست. اگرچه متون دیگری هم با مضامین تملق آمیز مشابه وجود دارد، ولی اینکه نمونه های دیگری وجود داشته باشد که در آن ارسال پیروان در شرحی تملق آمیز، منسجم و پیوسته گرد آمده باشد، جای تردید دارد. هرچند در غرب آن اثر موسوم به «تاریخ کلیسای قبطی» که در مدینة ماضی در مصر پیدا شد و اکنون مفقود شده است، خیلی شبیه بود. همین طور گزارش هایی که تحت نام نویسندگان داده شده بود به خاطر اینکه کارهای اخیر با مرگ مانی و متعاقباً با سرنوشت کلیسا مربوط می شود، می تواند به شکلی هدایت شود که هر دو تألیف قسمت هایی از یک تاریخ جامع تری از کلیسای مانوی به آرامی، یونانی و قبطی باشند و اولین بخش آن در نسخهٔ خطی مانوی کلن حفظ شود. اهم
یت تحقیق در مانویت. روایتی که در نسخهٔ خطی مانوی کلن آمده است از اجتماعات تملق آمیزی پیروی می کند که در بسیاری از مکان ها بر اساس الگوی زندگی مسیح شکل گرفته و آمیخته ای از موضوعات عامه پسند است اما موضوعات تاریخی را هم در بر می گیرد گه برای پژوهش های مانوی شناسی بیشترین اهمیت را دارند. در این متن ادعا شده است که مانی در اجتماعی یهودی- مسیحی که اکاسای مؤسس آن محسوب می شد، بزرگ شده است. آنچه از قبل در مورد این چهرهٔ افسانه ای می دانستیم اغلب با اعمال معمول بانپیست هایی که مانی می شناخت (مثل امتناع از ازدواج)، هم خوانی نداشت. با دفاع از این باپتیست ها به عنوان الکسائیت ها معبد مورد تردید قرار گرفت. بیشتر محققین گواهی نسخهٔ خطی مانوی کلن را همچنان معتبر می دانند به شرط اینکه تعالیم بنیانگذار فرقه به گونه ای باشد که بتواند اعمال واقعی پیروانش را اصلاح کند. اینکه اکلاسای در سنت مانوی شناخته شده بود و اینکه او احتمالاً با ملتزمین خودش به عنوان طرفداران اولیه دیدگاه های مانی اختلاف نظرهایی البته غیر تاریخی پیدا کرده بود، قطعی است. این مسئله که با مراجعه به الکاسای در یک قطعهٔ مانوی پارتی تأیید می شود، در روایت های قد
یمی تر متداول، قابل ردیابی است. یک متن عربی قرن دهم هم این موضوع را تأیید می کند. متنی که از al-H-s-y-h بنیانگذار فرقهٔ مغتسله، یک فرقهٔ باپتیست جنوب بین النهرین که با مانویان مرتبط بوده، به دست آمده است. اگرچه دلیلی وجود ندارد که به ادعای نسخهٔ خطی مانوی کلن مبنی بر اینکه مانی بیش از آنکه محصول جامعهٔ مغتسله باشد، رشدیافتهٔ جامعهٔ شرقی مسیحی است، شک کنیم. مسئله ای که برای فهم پیشینهٔ عقیدتی و مذهبی مانی بسیار اهمیت دارد، اولین معلمان اعضای یک فرقهٔ قطعاً ضد مسیحی و تحت تأثیر شدید ایرانیان نبودند، بلکه پیرو مسلکی یهودی- مسیحی بودند که به تأثیر تشریفات مذهبی و غسل تعمید معتقد بودند. عقاید گنوستیکی در این تعلیمات جدید به اختلافات مانی با معلمانش دامن زد. به راستی تعلیمات مانی در اصل و اساس آن چیزی بود که مسیحیان ارتدکس قرون وسطی آن را یک ارتداد مسیحی می نامیدند. نسخهٔ خطی مانوی کلن یک متن متعصبانه نیست. موضوعات آن متأثر از یک عقیدهٔ دینی پیشرفته است؛ بنابراین آرزوی کشف تعلیمات این متن مانی به شکل ریشه ای جدای از هستی شناسی ثنوی بعدی هنوز محقق نشده است. در حقیقت بارها در این نسخهٔ خطی از آفرینش ثنوی سخن به میان
آمده است. اهمیت مطالعات ایرانی. از دیدگاه مطالعات ایرانی مهم ترین عنصر در این نسخهٔ خطی تقارن زمانی است که از گزارشات ۲۵ سالگی مانی استخراج می شود: «[وقتی که من] ۲۴ ساله بودم، سالی که اردشیر شاه پارس، شهر هترا را تحت انقیاد خودش درآورد و پسرش شاپور را برای پادشاهی آنجا برگزید در روز هشتم ماه فارموتی بر طبق تاریخ قمری [به عبارت دیگر در ۱۷ یا ۱۸ آوریل سال ۲۴۰ با احتساب غروب روز اول تا دوم]». ماری لوئیس شومون مشاهده کرد که عبارت diádēma mégiston (بر تخت نشستن) با عبارت پهلوی LB dydymy در کتیبهٔ پایکولی مشابه است. دلیل ندارد که با وجود اینکه مسلم است که مانی به خوبی در جریان رویدادهای زمان خودش بوده است، تردید کنیم در اینکه این الفاظ از خود او نبوده باشد. هنریکس و کونان (۱۹۷۰، ص ۱۲۶) گفته اند که این ارجاع بیش از آنکه به زمان شاپور اول برگردد، به موقع تسخیر هترا توسط اردشیر شبیه است. همچنین تئودور نلدکه و حسن تقی زاده، گاهشماری باستان را با سلطنت اردشیر انطباق داده اند. با وجود این هر دو اذعان کرده اند که هر دو تاریخ اوایل (۲۹۳ م) و اواخر (۲۴۱) برای آغاز پادشاهی رسمی شاپور یکم محتمل است. اگرچه تصور می کنند که احتم
ال تاریخ اول بیشتر است. بنابراین نسخهٔ خطی مانوی کلن تحریرگران را بر آن داشت که تاریخ اول را (که مصادف بود با ۱۲ آوریل یا ۱ نیسان سال ۲۴۰) برای تاج گذاری شاپور یکم به عنوان پادشاه ایران بپذیرند. باید دقت داشت که اصلاً در خود نسخهٔ خطی تاریخی ذکر نشده است، اما از مجموع این گزارش در نسخهٔ خطی کلن و گزارش ابن الندیم در مورد تاریخ اولین حضور عمومی و رسمی مانی به دست آمده است. در حقیقت گزارش های مربوط به حضور مانی در اول نیسان و ندای او برای علنی کردن تعلیماتش در هشتم نیسان با هم نمی خوانند. ممکن است که گردآوری گزارش ها توسط ابن الندیم بر مبنای تجسس های تاریخی متفاوت و به شکل غیر نقادانه صورت گرفته باشد. روت آلتهایم-اشتیل بر اساس بررسی کتیبه ای از روی سنگ یادبود بیشاپور ادعای مهمی را مطرح کرد و آن تعیین تاریخ ۲۳۹ تا ۲۴۰ میلادی برای تاج گذاری شاپور یکم بود. فقط تاریخ های ۲۲۳ تا ۲۲۴ برای جلوس اردشیر و ۲۳۹ تا ۲۴۰ برای شاپور با دورهٔ مذکور در سنگ یادبود و تاریخ های کتیبه هم خوانی دارد. از طرف دیگر از نسخهٔ خطی مانوی کلن چنین بر می آید که تاریخ گذاری جدیدی که در مورد حکمرانی اردشیر داده است، صحیح نیست، زیرا او باید در
آوریل ۲۴۰ تا آوریل ۲۴۱ زنده بوده باشد. پیشنهاداتی برای حل این مسئلهٔ دشوار ارائه شده است، اما امکان اختلاف در تاریخ «نشاندن آتش» (یا به عبارت دیگر تاج گذاری) دو شاه نخست ساسانی (به ترتیب در سال های ۲۲۳ تا ۲۲۴ و ۲۳۹ تا ۲۴۰) و سال های نخستین حکمرانی رسمی آن ها (۲۲۶ تا ۲۲۷ و ۲۴۱ تا۲۴۲) را باید در نظر داشت. اگر واقعاً مانی در سن ۲۶ سالگی (۲۴۱ تا ۲۴۲ مطابق با صفحهٔ بازسازی شده ۱۶۲ این نسخه خطی) در قصر شاپور یکم که عزادار مرگ پدرش بوده است، حاضر شده باشد به این فرضیه قدیمی متواتر که مدعی است اردشیر در این سال از دنیا رفته بوده، اعتبار می بخشد.
دوربین دولنزی بازتابی، یکی از مقبول ترین دوربین های عکاسی بود که طی سالیان متمادی تولید می شد. این دوربین ها در اندازه قطع متوسط عرضه شده اند. اولین نوع این دوربین در سال ۱۹۲۹ م توسط هایدک Heidecke در آلمان ساخته شد که رولیفلکس نام دارد این دوربین ها دارای دو لنز در جلوی دوربین می باشد که هر یک در یک محفظه جداگانه قرار دارد ولی در ارتباط با هم کار می کنند و فاصله کانونی مشابهی دارند لنز بالایی به کمک یک آینه با زاویهٔ ۴۵ درجه ثابت در پشت ابژکتیو قرار گرفته و تصاویر را روی ششیه مات که در بالای دستگاه قرار گرفته منعکس می سازد و عکاس با دیدن تصویر روی شیشه مات تنظیم و کادر بندی را انجام می دهد لنز پایین عدسی اصلی است که تصویر موضوع را روی فیلم تشکیل می دهد. خطای پارالکس یا اختلاف منظر در این دوربین ها دیده می شود یعنی تصویری که در صفحه حساس ثبت می گردد کمی با تصویری که از ویزور دیده می شود متفاوت است. تصویر یابی. تصویر یابی و کادربندی در این نوع دوربین ها با لنز بالایی و با یک آیینه که زاویه ۴۵ درجه دارد، در نمایاب امکان پذیر می شود، و لنز پایینی تصویر را بر روی فیلم ایجاد می کند. با این حساب دو سیستم موازی برای
نمایابی و تصویربرداری در این دوربین ها وجود دارد. خطای پارالکس. بخاطر وجود دو سیستم موازی در امر نمایابی و تصویربرداری، و عدم انطباق این دو سیستم، خطایی در انطباق تصویر نمایاب و فیلم وجود دارد. در دوربین های مامیا ۳۳۰ با قرار دادن شاخصی در نمایاب، سعی در اصلاح این خطا در کادربندی شده است. منظره یاب. منظره یاب های نوری دوربین های دیجیتال کامپکت که مجهز به سیستم اپتیکی ساده ای هستند می توانند در همان لحظه که زوم مورد نظر توسط لنز صورت گرفت آن را نمایش داده و همچنین شامل الگویی اپتیکی ای می باشند که به صورت موازی مشابه لنز اصلی دوربین عمل خواهد کرد. این گونه منظره یاب ها دارای اندازه کوچکی هستند که بزرگترین مشکل آن ها قاب بندی نادرست می باشد. زمانی که منظره یاب در قسمت بالای لنز قرار گیرد، آنچه که شما از طریق منظره یاب مشاهده می کنید با آنچه لنز بر روی سنسور منعکس می کند متفاوت خواهد بود. این پدیده که "خطای پارالکس " نام دارد، غالباً در فاصله های کم نسبت به سوژه قابل تشخیص خواهد بود. در بسیاری از مواقع منظره یاب نوری امکان مشاهده ۸۰ تا ۹۰ درصد از آنچه بر روی سنسور منعکس می شود را به کاربر می دهد. به منظور کادرب
ندی صحیح استفاده از LCD پیشنهاد می شود. به کاربرانی که از عینک های طبی استفاده می کنند توصیه می شود در صورت مجهز بودن دوربین به دیوپتر به منظور دستیابی به وضوح دقیق از این قابلیت استفاده کنند. نمایشگرهای LCD در دوربین های دیجیتال کامپکت. نمایشگرهای دوربین های کامپکت دیجیتال دارای قابلیت نمایش تصویر در همان لحظه که تصویر توسط لنز بر روی سنسور منعکس می شود بوده و به این ترتیب پدیده خطای پارالکس رخ نخواهد داد. به این نوع مشاهده (Throught-The-Lens) یا همان TTLگفته می شود. استفاده زیاد از LCD جهت کادربندی تصویر عمر باتری را کوتاه کرده و همچنین در محیط هایی با نور شدید کار را برای شما مشکل خواهد کرد، در چنین شرایطی شما می توانید از منظره یاب اپتیکی دوربین استفاده کنید. در بسیاری از انواع دوربین های دیجیتال تنها می توان از LCD جهت بازبینی تصاویر استفاده کرد و به امکان دستررسی به قابلیت "Live View" وجود نخواهد داشت.. منظره یاب اپتیکی در دوربین های دیجیتال SLR. منظره یاب اپتیکی دوربین های دیجیتال SLR عیناً همان تصویری را که از طریق لنز به واسطه یک آینه و منشور بر روی سنسور منعکس می شود را بدون هیچگونه خطای پارالکسی نم
ایش می دهد. زمانی که شما دکمه شاتر را فشار می دهید آینه بالا رفته بنابراین سنسور از طریق لنز در معرض نور قرار می گیرد. به دلیل محدودیت های سنسور در دوربین های SLR کاربر می تواند عکس ها را پس از ثبت شدن از طریق LCD بازبینی کند، در واقع در اکثر دوربین های دیجیتال کاربر به قابلیت "Live View" دسترسی نخواهد داشت.
پیتر اتکینز (متولد ۱۰ اوت ۱۹۴۰) شیمیدان، انگلیسی و استاد اسبق شیمی در دانشگاه آکسفورد است. او یک نویسنده پرکار کتاب های مشهور درسی شیمی است؛ از جمله، کتاب های او "شیمی فیزیک"، "شیمی معدنی" و "مکانیک کوانتوم ملکولی" است. اتکینز همچنین کتاب های علمی برای عموم مردم نوشته است، شامل "ملکول های اتکینز" و "انگشت گالیله: ده ایده بزرگ علم". منابع. Wikipedia contributors, "Peter Atkins," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_Atkins&amp;oldid=495546967 (accessed June 9، ۲۰۱۲).
نجم طلایی نام یک سرده از گیاهان گلدار است. گیاه کوچک با یک پیاز و دارای یک یا دو برگ قاعده ای هستند. در گروهی از گیاهان این جنس ساقه برگدار بوده ولی در سایر گروه ها ساقه در حد فاصل بین پیاز و برگ های زیرین گل آذین چتری یا کم و بیش منشعب خود عاری از برگ است. گیاهان این جنس دارای گل های کوچک به رنگ زرد یا خیلی به ندرت مایل به سفید معمولاً متمایل به سبز در سطح خارجی بوده و میوه کپسول آن دانه های مسطح یا تقریباً مدوری دارد. این جنس بیش از ۱۰۰ گونهٔ پراکنده در نواحی مدیترانه و اروپا و آسیا دارد و در ایران حدود ۱۵ گونه و احتمالاً بیشتر یافت می شود که کمتر شناسایی گردیده اند. چند گونه از این گیاهان که نسبتاً فراوان هستند در کوهستان ها و معمولاً در نواحی تقریباً مرطوب یا زیر صخره ها پراکنده بوده و اغلب ۴ تا ۵ گونهٔ آن با یکدیگر دیده می شوند .
ربّ، به ماده غلیظ حاصل از جوشانیدن قسمت گوشتی بعضی از میوه ها و ریشه ها گفته می شود.
نجم طلایی توری یکی از گونه های سردهٔ نجم طلایی است. ارتفاع گیاه بین ۵ تا ۱۵ سانتیمتر است. ویژگی های این گونه پوشینه های توری ظریف پیاز به رنگ قهوه ای مایل به خاکستری برگ های باریک قاعده ای به عرض ۱ تا ۲ میلی متر و قطعات گلپوش نوک تیز به طول ۱۲ تا ۱۸ میلی متری است. این گونه اغلب به صورت تقریباً پرزدار است و در مناطق استپی خشک اکثر نقاط ایران یافت می شود. فصل گلدهی اردیبهشت تا خرداد است. پیوند به بیرون. عکس های گل