Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بندر بن سلطان بن عبدالعزیز (متولد ۱۹۴۹ میلادی) از اعضای خاندان آل سعود است. وی ریاست شورای امنیت ملی عربستان را از سال ۲۰۰۵ تاکنون برعهده دارد و از ژوئیه ۲۰۱۲ تا آوریل ۲۰۱۴ ریاست استخبارات عمومی (سازمان اطلاعات و امنیت) عربستان سعودی را بر عهده داشت. وی یکی از نوه های ملک عبدالعزیز اولین پادشاه عربستان سعودی است. بندر بن سلطان بیش از ۲۰ سال از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۵ سفیر عربستان سعودی در آمریکا بود. اوایل زندگی. در ۲ مارس ۱۹۴۹ در طائف متولد شد. به گفته خودش و بنا به گفته اندیشکده های غربی، تاریخ واقعی تولد او دیرتر است. طبق گزارشات، او روز تولد خود را تغییر داده بود تا وارد نیروی هوایی شود. پدر و مادر بندر شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز و کنیز اتیوپیایی او خزیران بودند. پدر و مادر بندر هر دو در زمان تولد او بسیار جوان بودند: مادرش خزیران فقط شانزده سال داشت و به عنوان خدمتکار در قصر مشغول به کار بود. خاندان سلطنتی پس از تولد بندر، مستمری ماهانه سخاوتمندانه ای به خزیران دادند، اما به او گفتند که فرزند را برده و با خانواده خود زندگی کند. بنابراین بندر سالهای اولیه خود را در محیطی غیر سلطنتی گذراند و با مادر و عمه خود زندگی ک
رد و تا حدود هشت سالگی با پدرش ارتباطی نداشت. در این زمان، خانواده سلطنتی تسلیم شدند و از خزیران دعوت کردند که بندر را با خود بیاورد و با مادر بیوه شاهزاده سلطان، حسا بنت احمد السدیری، در قصر زندگی کند.خزیران در اکتبر ۲۰۱۹ در ریاض درگذشت. تحصیلات. بندر در سال ۱۹۶۸ از کالج نیروی هوایی سلطنتی کرانول فارغ التحصیل شد. او آموزش های تکمیلی را در پایگاه نیروی هوایی ماکسول و دانشکده صنعتی نیروهای مسلح دریافت کرد. او یک خلبان آموزش دیده است و با هواپیماهای جنگنده متعددی پرواز کرده است. این دوران در سال ۱۳۵۶ پس از سقوط هواپیما و آسیب شدید کمرش به پایان رسید. پس از آن، او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته سیاست عمومی بین الملل از دانشکده مطالعات بین المللی پیشرفته پل اچ. نیتز دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد. یکی از همکلاسهای او در کرانول، بندر بن فیصل، پسر ملک فیصل و برادر زن آینده اش بود. شغل اولیه. بندر به نیروی هوایی سلطنتی عربستان پیوست و به درجه سرهنگی رسید.فعالیت دیپلماتیک او در سال ۱۹۷۸ با منصوب شدن به عنوان فرستاده شخصی ملک خالد آغاز شد. او با موفقیت در کنگره ایالات متحده لابی کرد تا با فروش F-15 به عربستان سعود
ی موافقت کند. در دفتر بیضی، رئیس جمهور کارتر به او توصیه کرد که حمایت رونالد ریگان فرماندار کالیفرنیا را به دست آورد. او این کار را کرد و در ازای آن به کارتر کمک کرد تا حمایت سناتور دموکرات داکوتای جنوبی جیمز ابورزک را از معاهده کانال پاناما جلب کند. ولیعهد فهد، بندر را فرستاده کارتر کرد و به او اجازه داد تا مستقل از عربستان و آمریکا عمل کند. در سال ۱۹۸۲ ملک فهد او را وابسته نظامی سفارت عربستان سعودی کرد، اقدامی که می توانست به دوران دیپلماتیک او پایان دهد. اما در سال ۱۹۸۳، فهد بندر را به عنوان سفیر عربستان در آمریکا منصوب کرد. سفیر در ایالات متحده (۱۹۸۳–۲۰۰۵). بندر در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۳ توسط ملک فهد به عنوان سفیر در ایالات متحده منصوب شد.او جایگزین فیصل الحگلان در این پست شد.در دوران تصدی خود به عنوان سفیر و پیش از آن، نماینده شخصی پادشاه در واشینگتن، با پنج رئیس جمهور ایالات متحده، ده وزیر امور خارجه، یازده مشاور امنیت ملی، شانزده جلسه کنگره و رسانه ها سروکار داشت. او نفوذ گسترده ای در ایالات متحده داشت. در اوج حرفه خود، او هم به عنوان پیام آور انحصاری پادشاه و هم به عنوان مأمور کاخ سفید خدمت می کرد. برای بیش از
سه دهه، او چهره لابی عربستان سعودی بود. ایالات متحده به طور گسترده به عنوان یکی از ضروری ترین متحدان عربستان سعودی شناخته می شود، اما اعضای مختلف خانواده سلطنتی آمیزه های متفاوتی از اعتماد و سوء ظن نسبت به ایالات متحده دارند؛ بنابراین، روابط صمیمانه شاهزاده بندر با رهبران و سیاستگذاران ایالات متحده، هم منبع پایگاه قدرت او در پادشاهی و هم عامل ایجاد سوء ظن در خانواده سلطنتی مبنی بر نزدیکی بیش از حد او به شخصیت های سیاسی ایالات متحده است. دوران ریگان. در دوران ریگان، او با وجود مخالفت کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل، خرید هواپیماهای نظارتی AWACs را تضمین کرد. این قرارداد ۵٫۵ میلیارد دلاری آغاز یک معامله ۲۰۰ میلیارد دلاری برای خرید تسلیحات آمریکایی برای عربستان سعودی بود که شامل یک صندوق پولی بود که سیا می توانست برای پروژه های خارج از بودجه خود هدایت کند. به عنوان مثال، به درخواست سیا، شاهزاده بندر ۱۰ میلیون دلار را به یک بانک واتیکان سپرده گذاری کرد که با تضعیف حزب کمونیست ایتالیا در انتخابات ایتالیا دخالت می کرد.قرارداد تسلیحاتی یمامه بین بریتانیا و عربستان شامل انتقال صدها میلیون پوند انگلیس به مدت بیش ا
ز یک دهه به شاهزاده بندر از طریق حساب بانکی دولت عربستان سعودی در ریجز بانک بود، اما بخشی از این پول برای تأمین مالی مخفی سیا استفاده شد.پروژه های خارج از بودجه به گفته رابرت لیسی، این پرداخت ها به شاهزاده بندر بیش از یک میلیارد پوند انگلیس بوده است. پس از اینکه ایالات متحده یک سفارش تسلیحاتی را رد کرد، او ترتیب تحویل موشک های میان برد با قابلیت کلاهک هسته ای از چین را داد. این موضوع خشم آژانس اطلاعات مرکزی و دپارتمان استیت را برانگیخت. بر اساس تفاهم با سیا، شاهزاده بندر ۳۲ میلیون دلار به شبه نظامیان تروریستی تحت حمایت ایالات متحده، کنتراها، از طریق حساب بانک اعتبار و تجارت بین المللی (BCCI) به عنوان بخشی از آنچه که بعدها به عنوان رسوایی ایران-کنترا شناخته شد، اعطا کرد. دوران کلینتون. کلینتون به عنوان فرماندار آرکانزاس از او خواسته بود تا برای پرداخت هزینه مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه آرکانزاس کمک کند. در دهه ۱۹۹۰، او معمر قذافی، رئیس جمهور لیبی را متقاعد کرد تا دو مظنون را که در بمب گذاری سال ۱۹۸۸ در پرواز ۱۰۳ پان ام دست داشتند، تحویل دهد. در سپتامبر ۱۹۹۳، شاهزاده بندر به عنوان رئیس هیئت دیپلماتیک منصوب
شد و او این سمت را تا دوره دوم ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش ادامه داد. ریاست جمهوری بوش. بندر روابط نزدیکی با چندین رئیس جمهور آمریکا، به ویژه جورج اچ. دبلیو بوش و جورج دبلیو بوش برقرار کرد که نزدیکی او به دومی، لقب محبت آمیز و بحث برانگیز «بندر بوش» را برای او به ارمغان آورد. رابطه نزدیک او با خانواده بوش در مستند مایکل مور فارنهایت ۹/۱۱ برجسته شد. بر اساس گزارش ها، او آنقدر به جورج اچ. دبلیو بوش نزدیک بود که اغلب از او به عنوان یکی از اعضای خانواده رئیس جمهور سابق یاد می شد. حمایت از حمله به عراق. او از سرنگونی صدام حسین در عراق در مارس ۲۰۰۳ حمایت کرد. او اقدام نظامی علیه عراق را تشویق کرد و از دستور کار دیک چنی برای «خاورمیانه جدید» که خواستار برنامه های دموکراسی خواهانه در سوریه و ایران بود، حمایت کرد. استعفا. بندر در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۵ به دلیل «دلایل شخصی» استعفای خود را از سمت سفیر در ایالات متحده ارائه کرد. تاریخ پایان رسمی دوره او ۸ سپتامبر ۲۰۰۵ بود. بندر هفته ها قبل از مرگ ملک فهد به عربستان سعودی بازگشت، که پس از آن سلطان بن عبدالعزیز، پدر بندر، ولیعهد کشور شد. شنیده ها حاکی از زمان بندی بازگشت بندر به من
ظور احراز موقعیت در دولت جدید بود. شاهزاده بندر توسط شاهزاده ترکی الفیصل به عنوان سفیر جانشین شد. با این وجود، حتی پس از ترک سفارت، بندر همچنان روابط مستحکم خود را با دولت بوش حفظ کرده و حتی پس از تصدی پست شاهزاده ترکی، با کارکنان بلندپایه کاخ سفید دیدار می کند. ترکی تنها پس از ۱۸ ماه کار سفیر را رها کرد. دبیرکل شورای امنیت ملی (۲۰۰۵–۲۰۱۵). در اکتبر ۲۰۰۵، ملک عبدالله، بندر بن سلطان را به عنوان دبیرکل شورای امنیت ملی تازه تأسیس منصوب کرد. بندر در اواسط نوامبر ۲۰۰۵ از دمشق دیدن کرد و با بشار اسد رئیس جمهور این کشور دیدار کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۶ پس از استعفا از سمت سفیر، مخفیانه با مقامات ایالات متحده دیدار کرد. سیمور هرش در سال ۲۰۰۷ در نیویورکر گزارش داد که بندر به عنوان مشاور امنیت ملی عربستان سعودی به ملاقات خصوصی با رئیس جمهور جورج دبلیو بوش و معاون رئیس جمهور دیک چنی ادامه می داد. در آن زمان هرش بندر را به عنوان معمار کلیدی سیاست دولت بوش در عراق و خاورمیانه توصیف کرد. مذاکره با ایران. در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۷، عربستان سعودی بندر را برای گفتگو در مورد بحران لبنان به ایران فرستاد و حتی با رهبران حزب الله که او ب
رای زیارت سالانه به مکه دعوت کرده بود، گفتگو کرد. پس از تنش ها با قطر بر سر تأمین گروه های شورشی، عربستان سعودی (تحت رهبری بندر در سیاست سوریه) در سال ۲۰۱۲ تلاش های خود را از ترکیه به اردن تغییر داد و از اهرم مالی خود بر اردن برای توسعه امکانات آموزشی به آنجا استفاده کرد و بندر برادر ناتنی اش را فرستاد. معاون سلمان بن سلطان بر آنها نظارت کند. دوره دبیرکلی بندر در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۰۹ به مدت ۴ سال تمدید شد. دوره وی در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ به پایان رسید. این منصب در همان روز کلا لغو شد. مدیرکل آژانس اطلاعات عربستان (۲۰۱۲–۲۰۱۴). بندر در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ به عنوان مدیرکل آژانس اطلاعات عربستان سعودی به جای مقرن بن عبدالعزیز منصوب شد. اگرچه هیچ دلیل رسمی برای این انتصاب ارائه نشد، اما این انتصاب پس از افزایش تنش بین سنی ها و شیعیان در استان شرقی عربستان سعودی رخ داد. همچنین با توجه به چالش های منطقه ای ناشی از ایران و سوریه، این اقدام عربستان سعودی برای نمایش سیاست خارجی تهاجمی تر تلقی می شد. شاهزاده بندر همچنین عضو شورای خدمات نظامی است. بندر سفر مناف طلاس را که در ۶ ژوئیه ۲۰۱۲ از سوریه جدا شده بود، در هفته آخر ژوئیه ۲۰۱۲ ب
ه عربستان سعودی ترتیب داد. بندر در سال ۲۰۱۳ گفت که سعودی ها به خاطر سوریه و ایران از ایالات متحده دور خواهد شد. بر اساس تعدادی از مقالات، بندر ظاهراً برای شکستن بن بست در سوریه با ولادیمیر پوتین رودررویی کرده بود. درمورد امنیت بازی های المپیک زمستانی در سوچی در صورت عدم توافق گفته بود: «من می توانم به شما تضمین بدهم که از المپیک زمستانی سال آینده امن باشند چون گروه های چچنی که امنیت بازی ها را تهدید می کنند توسط ما کنترل می شوند.» پوتین با عصبانیت گفته بود: "ما می دانیم که شما به مدت یک دهه از گروه های تروریستی چچنی حمایت کرده اید. و این حمایت که شما صراحتاً در مورد آن صحبت کردید، کاملاً با اهداف مشترک مبارزه با تروریسم جهانی که ذکر کردید ناسازگار است. " بندر وظیفه مدیریت سیاست عربستان در جنگ داخلی سوریه را بر عهده داشت، اما در اوایل سال ۲۰۱۴ توسط شاهزاده محمد بن نایف، وزیر کشور جایگزین شد. بندر لحن تقابلی با ایالات متحده داشت و توسط جان کری وزیر امور خارجه ایالات متحده به طور خصوصی به عنوان یک «مشکل» خوانده شد. با این حال، بندر نیز با مشکلات جسمی ناشی از سقوط هواپیما در سال ۱۹۷۷ دست و پنجه نرم می کرد و این گ
مانه زنی را به وجود آورد که به همین دلیل است که وی جایگزین شده است. نوری المالکی، نخست وزیر عراق، از حمایت محرمانه عربستان سعودی از گروه های شبه نظامی گلایه کرد و گفت: «آنها از طریق سوریه و به صورت مستقیم به عراق حمله می کنند و همان طور که در سوریه اعلام کردند، جنگی را به عراق اعلام کرده اند که بر مبنای فرقه ای و سیاسی است.» شایعات ترور. در ژوئیه ۲۰۱۲، شایعات ترور وی توسط DEBKAfile گزارش شد و سپس در تهران تایمز منتشر شد. این خبر توسط عرب نیوز و روزنامه نگار دیوید ایگناتیوس تکذیب شد. مأمور شکست اسد. در آگوست ۲۰۱۳، وال استریت ژورنال گزارش داد که بندر به عنوان رهبری تلاش های عربستان سعودی برای سرنگونی بشار اسد، رئیس جمهور سوریه، منصوب شده است. بر اساس این گزارش ها بندر به عنوان مهره در تسلیح جهادی هایی که با اسد می جنگیدند، عمل کرد. آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده این را نشانه ای از جدیت عربستان سعودی در مورد این هدف دانست. ژورنال گزارش داد که در اواخر سال ۲۰۱۲ اطلاعات سعودی، تحت هدایت بندر، تلاش هایی را برای متقاعد کردن ایالات متحده مبنی بر استفاده دولت اسد از سلاح های شیمیایی آغاز کردند. بندر همچنین به عنوان
«از مراکز فرماندهی مخفی نزدیک سوریه تا کاخ الیزه و کرملین دنبال تضعیف رژیم اسد بود» توصیف شد. او یک پیام ساده داشت: ما پول لازم برای شکست اسد را داریم و آماده استفاده از آن هستیم. برکناری از استخبارات. بنا بر اعلام رسانه دولتی عربستان، بندر در ۱۵ آوریل ۲۰۱۴ «به درخواست خودش» از سمت خود برکنار شد. او در سمت دبیرکلی شورای امنیت ملی باقی ماند تا اینکه در ژانویه ۲۰۱۵ این شورا لغو شد. عقاید. بندر خود را یک محافظه کار آمریکایی همیلتونی می داند. قبل از قطعی شدن انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۰۰، او از جورج اچ دبلیو بوش دعوت کرد تا با او در یک «جمع مجدد طوفان صحرا» در املاک انگلیسی خود به تیراندازی قرقاول بروند. پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱، وی در مصاحبه ای در نیویورک تایمز اظهار داشت: «بن لادن زمانی که آمریکا از طریق سیا و عربستان سعودی به برادران مجاهد ما در افغانستان کمک می کردند تا از شر کمونیسم سکولار خلاص شوند، نزد ما می آمد. اسامه بن لادن آمد و گفت: «متشکرم که آمریکایی ها را آوردید تا به ما کمک کنند.» در آن زمان فکر می کردم که او نمی تواند هشت اردک را به آن طرف خیابان هدایت کند.» بندر معتقد
است که برخی از محققین «چند کلمه عربی را یادمی گیرند و خود را در امور کشور من متخصص می دانند.» در سال ۲۰۰۷، بندر در دوران تصدی خود به عنوان وزیر امنیت ملی، پیشنهاد کرد که پادشاهی با اسرائیل تماس بیشتری داشته باشد، زیرا او ایران را تهدیدی جدی تر از اسرائیل می دانست. به گفته مارتین اس ایندیک، دیپلمات آمریکایی و سفیر سابق آمریکا در اسرائیل، بندر دیدگاه ضد فلسطینی قوی دارد که ریشه در حمایت فلسطین از عراق صدام حسین در حمله به کویت دارد. نقش بندر بن سلطان در حملات ۱۱ سپتامبر. گاردین در گزارشی از اسناد موسوم به ۲۸ صفحه آورده است: چندین شماره تلفن در دفتر تلفن «ابوزبیده»، یک عامل ارشد القاعده که در ماه مارس ۲۰۰۲ در پاکستان دستگیر شد، کشف شده که احتمالاً دست کم به صورت غیرمستقیم با شماره تلفن هایی در داخل آمریکا مرتبط بوده است. یکی از این شماره ها در داخل آمریکا متعلق به شرکت «ASPCOL» است که در آسپن کلورادو واقع است و در حقیقت امور مربوط به اسکان بندر بن سلطان را عهده دار بوده است.
دیوید هاینمیر هانسن (معروف به DHH در جامعه روبی) یک برنامه نویس دانمارکی که چارچوب نرم افزاری وب روبی آن ریلز را ایجاد کرد.
مقرن بن عبدالعزیز بن عبدالرحمن بن فیصل بن ترکی بن عبدالله بن محمد بن سعود بن محمد آل مقرن بن محمد بن مقرن آل سعود (زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۵ میلادی)، ولیعهد سابق عربستان سعودی، سی وپنجمین و کوچک ترین فرزند ملک عبدالعزیز است. وی پیش از بندر بن سلطان، رئیس سرویس اطلاعاتی خارجیِ عربستان سعودی بود. زندگی نامه. شاهزاده مقرن در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۴۵ متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در مرکز نمونه پایتخت آغاز کرد و پس از آن زندگی حرفه ای خود را با درجه افسری در نیروی هوایی عربستان شروع کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۰ بازنشسته شد. وی بیشتر عمر خود را صرف کسب تخصص در زمینه پروازهای نظامی کرده و در همین راستا به نیروی هوایی عربستان پیوست و در سال ۱۹۶۸ با درجه کمک خلبانی در رشته خلبانی در انگلیس فارغ التحصیل شد و پس از آن در سال ۱۹۷۴ تحصیلات خود را در دوره ستاد و فرماندهی آمریکا ادامه داد و مدرک دیپلم دریافت کرد و پس از آن نیز به عنوان معاون مدیر عملیات هوایی و رئیس بخش برنامه ریزی و عملیات نیروی هوایی عربستان تعیین شد. شاهزاده مقرن پس از بازنشستگی در سال ۱۹۸۰ به عنوان امیر منطقه حایل برگزیده شد و تا ۲۰۰۰ در این منصب بود و پس از آن نی
ز به عنوان امیر منطقه مدینه منوره تعیین و تا سال ۲۰۰۵ عهده دار این منصب بود و بعد از آن نیز به عنوان رئیس دستگاه اطلاعات عربستان و جانشین شاهزاده نواف بن عبدالعزیز تعیین شد. در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ نیز به عنوان مشاور ملک عبدالله بن عبد العزیز و فرستاده ویژه وی و در اول فوریه ۲۰۱۳ نیز به عنوان معاون دوم نخست وزیر منصوب گشت. دوران کوتاه ولایتعهدی. مقرن فقط ۳ ماه ولیعهد عربستان بود. مقرن پس از درگذشت ملک عبدالله، ازسوی سلمان بن عبدالعزیز ولیعهد ملک عبدالله و پادشاه فعلی عربستان سعودی به ولایت عهدی منصوب شد. اما چند ماه بعد در ۲۸ آوریل ۲۰۱۵ طی فرمانی توسط ملک سلمان از ولایتعهدی برکنار شده و جای خود را به برادرزاده خود محمد بن نایف آل سعود داد. در حکم ملک سلمان اشاره شده که این بر کناری به درخواست خود شاهزاده مقرن بوده. محمد بن نایف آل سعود پیش از این جانشین ولیعهد بود. فرزندان. مقرن بن عبدالعزیز ۱۳ فرزند دارد. منصور بن مقرن، فرماندار استان عسیر که در جریان سقوط هلی کوپتر در ۵ نوامبر ۲۰۱۷ کشته شد.
سعود الفیصل بن عبد العزیز آل سعود (زادهٔ ۲ ژانویه ۱۹۴۰ در ریاض – درگذشتهٔ ۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۵)، دومین فرزند فیصل بن عبدالعزیز، از اعضای خاندان سلطنتی آل سعود و به مدت ۴۰ سال (۱۹۷۵–۲۰۱۵) وزیر امور خارجه عربستان سعودی بود، و از این حیث با سابقه ترین وزیر امور خارجه در جهان بود. وی برادرزادهٔ سلمان بن عبدالعزیز پادشاه فعلی عربستان بود. بندر بن فیصل، برادر سعود الفیصل، روز یکشنبه ۱ آذر ۱۳۹۴ (۲۲ نوامبر ۲۰۱۵) در سن ۷۵ سالگی درگذشت. زندگی و سیاست. سعود الفیصل در تاریخ ۲ ژانویه ۱۹۴۰ در شهر طائف عربستان به دنیا آمد. او دومین پسر فیصل بن عبدالعزیز و عفت الثنیان بود. او دوران دبیرستان را در مدرسه ای در پرینستون سپری کرد و سپس به دانشگاه پرینستون رفت و در رشته اقتصاد از آن دانشگاه فارغ التحصیل شد. سعود فیصل از سال ۱۹۷۱ به مدت چهار سال معاون وزیر نفت عربستان بوده و در اکتبر ۱۹۷۵ و هفت ماه پس از آنکه پدرش ملک فیصل به دست یکی از برادرزاده های خود ترور شد از سوی پادشاه تازه به مقام وزارت خارجه منصوب شد. و به مدت ۴۰ سال در این مقام فعالیت داشت. سعود الفیصل نقش مهمی در پایان دادن به جنگ داخلی لبنان (۱۹۷۵–۱۹۹۰) ایفا کرد و همچنین سیاس
ت خارجی عربستان سعودی در دوران جنگ ایران و عراق، و حمله عراق به کویت (۱۹۹۱) زیر نظر او رهبری می شد. او همچنین مجری طرح صلح ملک عبدالله برای صلح با اسرائیل در ازای خروج از اراضی اشغالی و قطعنامه ای برای حل مشکل آوارگان بود که اسرائیل با این طرح موافقت نکرد. سعود الفیصل در تاریخ ۲۹ آوریل توسط ملک سلمان به سبب بیماری از مقام وزارت خارجه این کشور برکنار و عادل الجبیر سفیر ریاض در واشینگتن جانشین او شد. وی در تاریخ ۹ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۵ (۱۸ تیر ۱۳۹۴) چند ماه پس از کناره گیری از وزارت امور خارجه عربستان درگذشت. زندگی شخصی. سعود الفیصل با جواهره عبدالرحمان ازدواج کرد و از این ازدواج دارای ۲ دختر و ۳ پسر بود. وی که به زبان انگلیسی مسلط بود رئیس هیئت مدیره دانشگاه الفیصل در ریاض بود.
چیتوریو یکی از سبک های کاراته است که بدست "تسویوشی چیتوسه" (زاده ۱۸۹۸ - درگذشته ۱۹۸۴) در سال ۱۹۴۶ میلادی بنیان نهاده شد. نام این سبک برگرفته از چی(千 - به معنی ۱۰۰۰)، تو (唐 - که به معنی چین آمده است اما در اصل به دودمان تانگ در چین اشاره می کند) و ریو (流 - به معنی روش) است؛ نام آن در به معنی "روش چینی هزارساله" است. چیتوریو را یک هنر رزمی ژاپنی به حساب می آورند چون چیتوسه آن را هنگامی که در کوماموتو (شهری در جنوب شرقی جزیره هونشوی ژاپنی) بود بنیان نهاد. اما با این حال بسیاری از تمرین کنندگان فعلی آن آنرا از هنرهای رزمی اوکیناوا به حساب می آورند چون تکنیک ها و ریشه آن به توده سنتی اوکیناوایی (唐手) برمی گردد. این نظر هنگامی تضمین شد که چیتوسه، بنیان گذار این سبک، ابتدا موفق به دریافت درجه جودان در سال ۱۹۵۸ و سپس درجه هانشی در سال ۱۹۶۸ از "ذن اوکیناوا کاراته کوبودو رنگو کای" شد.
موسیقی نواحی کرمان یکی از انواع موسیقی نواحی ایرانی است. زمینه ها. استان کرمان در مرکز ایران قرار گرفته و تابه حال هیچ بیگانه ای به آن حمله نکرده و در نتیجه موسیقی این استان، بکر و دست نخورده باقی مانده است؛ از سوی دیگر، تقابل فرهنگ ها با هم به غنای موسیقی کرمان کمک کرده است؛ برای مثال موسیقی نقاطی از کرمان چون منوجان که با استان های سیستان و بلوچستان، فارس و هرمزگان همسایه می شود، تنوع و گستردگی بیشتری دارد. از سوی دیگر، کرمان پهناورترین استان ایران است و این گستردگی به تنوع موسیقی در این منطقه می انجامد تا آن جا که موسیقی شمال و جنوب این استان کاملاً متفاوت از یکدیگرند. گونه ها. لالایی ها، ترانه های کار، ترانه های شادمانی، مناظره ها، سوگ آواها، ترانه های عاشقانه، روایی و حماسی گونه های مختلف موسیقی نواحی در کرمان اند. برای مثال، هیچ ناحیه ای در کرمان وجود ندارد که در آن لالایی یا کارآوایی متناسب با جغرافیای آن منطقه یافت نشود؛ از سوی دیگر ترانه های حماسی در شاهنامه تنها به خواندن شاهنامهٔ فردوسی ختم نمی شود بلکه در کرمان خواندن شاهنامهٔ «خرم و زیبا» رواج و مقبولیت بیشتری دارد. کرتی خوانی، آوازهای چوپانی، مل
خ زنی و… در شمار ترانه های کار در استان کرمان اند و برخی از مراسم آیینی از جمله ترانه هایی که همزمان با جشن سده خوانده می شود یا طلب باران و کلیدزنی را هم می توان گونه ای کارآوا به شمار آورد. موسیقی صوفیانه و قلندری، موسیقی مذهبی و زورخانه ای نیز در شمار انواع موسیقی کرمان اند. کرمان همواره مرکز توجه صوفیان و عارفان بوده و بی شک موسیقی صوفیانه در آن شکل گرفته و تکامل یافته است؛ از سوی دیگر وجود کباده ای ۴۰۰ ساله در زورخانهٔ عطایی کرمان از سابقهٔ این ورزش و موسیقی ویژه در کرمان سخن می گوید. به گزارش ایسنا کرمان در موسیقی پاپ و کلاسیک هم خیلی خوب کار می کند آقایان محمد خسروی دانش، سعید باستانی راد، امین شهابی نژاد، رضا بیجاری، مهدی قاسمی، مجتبی دلزنده و … از فعالان در این زمینه می باشند. در حوزه موسیقی ردیف دستگاهی نیز موسیقی کرمان جایگاه ویژه ای دارد که از فعالان این بخش می توان به پیروز ارجمند، شهرام ابوعامری، سورج یاسایی و مجید محیط اشاره کرد. سازها. در کرمان ۳۵ نوع ساز وجود دارد و موسیقی نواحی گرمسیری از نظر گویش افراد و نوع ملودی ها، شعرها و حتی سازها، با مناطق سردسیر تفاوت دارد و از این لحاظ موسیقی کرمانی
منحصر به فرد است. سازهای این منطقه را می توان به سازهای کوبه ای پوست دار و بدون پوست، سازهای بادی و سازهای زهی کمانی تقسیم کرد. همچنین سازهایی وجود دارند که در برخی از مناطق شکل بدوی خود را حفظ کرده اند که از این میان می توان به چوغرو، جوغ، جاریک، سوتاکو و … اشاره کرد. از این میان، سوتاکو اناری است که آن را خشک و دانه هایش را خارج می کنند و بر آن یک، چهار یا شش سوراخ می گذارند و در آن می دمند.
روستای پری از توابع دهستان اورباد در بخش مرکزی شهرستان ماهنشان استان زنجان قرار دارد. بر اساس سرشماری عمومی سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷۷ نفر (۱۷۷ خانوار) است. جستارهای وابسته. دوار باستانی پری پیشینه های تاریخی پری الف_ ادوار باستان: پری کنونی را به روایتی حسنعلی خان در اوایل دوره ی قاجار پایه گذاری کرده است. پری بر بستری از آبادیهای کهن تر« گنج آباد»،«کرپیجلی» و«گوللو» خفته است که دست آورد زمان های قدیم تری هستند. در ضرب المثلی آمده است:«گت گوللویه، گل پری ه یورولسان قال گنج آبادا» و به نظر می رسد قدمت تاریخی زیارتگاه«ایوان قایا» و «دلک قایا» و مراسمی که دختران دم بخت و زنان نازا با عبور از زیر هفت پل سنگی که هر کدام از سه تخته سنگ نه چندان بزرگ و بدون استفاده از مصالح ساختمانی و ملات ساخته شده بودند، یک دیوار سنگی کم ارتفاعی، درست بر فراز بلندترین نقطه کوه، آن را از محیط های دیگر جدا می ساخت، به دوره های بس کهنتر مربوط می شود. در کنار زیارتگاه ایوان قایا و آبادی های از میان رفته دیگر می توان به گورهای تپه مشرف به گنج آباد اشاره کرد. این گورهای سنگی پس از انقلاب طی حفاری جویندگان گنج کشف شده است. این گورها مکعب مست
طیل هستند از چهار ردیف سنگ های رودخانه شکل گرفته اند. جهت اسکلت درون آنها شرقی غربی است و گورها در عمق یک متری زمین کنده شده اند. بر روی ردیف سنگ های دیوار گور دو تا سه، سنگ تخته ای و بسیار بزرگ قرار داشته و دهانه گور با این سنگ ها مسدود شده است. این گورها از هزاره اول پیش از میلاد تا دوره اشکانیان(580 قم تا 400 م) در آذربایجان رواج فراوان داشته است. با توجه به بقایای این گورها، تاریخ باستانی پری تا هزاره اول پیش از میلاد یعنی به 3000 سال پیش بر می گردد. پری به دلیل قرارگرفتن در نزدیکی«تخت سلیمان» و ناحیه ی«افشار» و ارتباط با این نواحی از راه خورجهان در مسیر رویدادهای بزرگ تاریخ قرار داشته است. براساس منابع موجود در دوره ی اشکانیان(25 ق م _ 224 م) دولت بیزانس از حدود تخت سلیمان و اوریاد به«آتروپاتن»(آذربایجان) و از آنجا به«آپامه آ»(ری) یکی از پایتخت های دولت اشکانی حمله کرد. در دوره ی ساسانیان نیز این ناحیه به دلیل وجود پرستشگاههای آتش مورد توجه بوده است.[1] پس از ظهور اسلام و حمله ی تازیان این منطقه از رویدادهای تند و تیز سیاسی به دور نبوده و نگارنده سنگ گورهایی به زبان عربی و خطوط کوفی در اطراف پری مشاهده ک
رده است. نام چشمه ماجان(ماجان بلاغی) پری هم می تواند نشانه ای از حضور سلجوقیان ترکمن در این روستا باشد. ماجان نام یکی از چهار نهر مهم رود مرغاب بوده است که به شهر مرو و پیرامون آن آب می رساند.[2] سپاه مغول در این ناحیه استقرار داشته و نیروهای امیر تیمور گورکانی نیز که از سواحل دریاچه ی وان به حرکت در آمده بود، به منظور تهاجم به همدان در یورش سه ساله(790_ 788 هـ _ ق) از نزدیکی این ناحیه حرکت کرد. در زمان حمله اشرف افغان به ایران و حضو عثمانی ها، به دستور فرمانده سپاه عثمانی، سنجاق عبدالعزیز پاشا کرد حاکم مراغه به سه قسمت تقسیم شد. سنجاق مراغه را به چاووش باشی حاجی مصطفی سر عسکر دادند. سنجاق مکری را به فرخ پاشا دادند. سلدوز و لاهیجان را هم به حسنعلی بگ برادر فرخ پاشا وا گذاشتند. حکیم زاده علی پاشا سردار تبریز اوریاد(اوریاباد) را از افشارها گرفت و ایل قره تبقلی که بین اوریاد و زنجان قشلاق و ییلاق می کردند، اظهار اطاعت کردند.[3] نادرشاه افشار نیز چندین بار به این منطقه آمد و شد کرده است. نادر یک بار در سال 1143 هـ. ق برای سرکوبی افغان های ابدالی و یک بار در صفر سال 1147 و بار سوم در سال 1156 هـ . ق برای جنگ با اح
مد پاشا از ناحیه ی اوریاد و افشار با سپاهیان خود گذشته است. یکی از دلایل آمد و شد نادر به این ناحیه پراکندگی ایل افشار در این سرزمین بوده است.
انتخابات مجلس خبرگان بررسی نهایی قانون اساسی در ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ در سراسر ایران برگزار شد. این مجلس در واقع مجلس مؤسسانی بود و نمایندگان مجلس خبرگان مأمور بودند تا پیش نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را مورد بررسی نهایی قرار دهند. پیشینه. روند تغییر نظام در جمهوری اسلامی ایران در سه مرحله انجام شد: تدوین قانون اساسی در دنیا روندی مشخص دارد. قوانین اساسی کشورها یا برآمده از اصلاحات بر اساس نیازهای روز از سوی طبقه حاکمه بوده اند یا به علت انقلاب هایی هستند که در نتیجه نهضت های مختلف روی داده است. در ایران روند ایجاد قانون اساسی پیشین با فرمان مشروطیت از سوی مظفرالدین شاه و با توجه به نیاز به اصلاحات در کشور آغاز شد و بعد، با توجه به نیازهای کشور، متمم قانون اساسی نوشته و تصویب شد. انقلاب مشروطه و تلاش برای حفظ این دست آوردها مهر تأییدی بر نیاز کشور به تغییرات بنیادین از حکومتی استبدادی و مطلقه به سمت نظامی دموکراتیک بود. امروزه در کشورهای مختلف راهکارهایی چند برای تغییرات در قانون اساسی وجود دارد: بعد از پیروزی انقلاب در سال ۵۷ به پیشنهاد شورای انقلاب و تأیید سید روح الله خمینی رهبر انقلاب همه پرسی نظام جمهور
ی اسلامی در ایران برگزار شد. تعیین نظام جمهوری اسلامی. این همه پرسی که به علت نوع برگزاری آن و ارائه تنها یک گزینه یعنی جمهوری اسلامی که محتوای نامعین داشت مورد انتقاد قرار گرفت به ایدئولوژی ولایت فقیه وابسته است. این انتقاد در حالی است که در برگ رأی همه پرسی تصریح شده بود که «قانون اساسی آن (جمهوری اسلامی) از تصویب ملت خواهد گذشت». لایحه انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی، در هفتم تیرماه ۱۳۵۸ به تصویب دولت موقت و شورای انقلاب رسید و جهت اجرا به وزارت کشور ابلاغ شد. مجلس مؤسسان. سید روح الله خمینی رهبر انقلاب اسلامی هدف از شورای انقلاب را درست کردن حکومتی موقت و تأسیس مجلس مؤسسان خواند. سپس نیز بارها سخن از راه اندازی «مجلس مؤسسان» گفت. پس از گفتگوهایی دربارهٔ پیش نویس و زمزمهٔ حزب ها از جمله ملی گرایان و مارکسیستان دربارهٔ جدایی دین از سیاست و لیبرالی و تشکیل نظام ها جمهوری خلق و جمهوری دموکراتیک و نظر سید روح الله خمینی به این که پیش نویس را نزد مرجعان قم بفرستند، در جلسهٔ شورای انقلاب نزد او در یکم خرداد بحث شد که پیش نویس را کامل کرده به رای گذارند یا مجلس مؤسسان درست کنند. شورای انقلاب از پیش سه نظر اصلی د