Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۳۰ درجه سانتی گراد متغیر است و میزان بارندگی سالیانه ۱۵۰۰–۷۵۰ میلی متر می باشد. خاک این جنگل ها حاصلخیز است و به وسیله تجزیه بقایای گیاهی و جانوری، غنی شده است. چتر یا سایه بان جنگل های معتدله تراکم متوسط دارد و به نور خورشید اجازه نفوذ می دهد و در نتیجه، در طبقه زیرین این جنگل ها پوشش گیاهی متنوع، غنی و بسیار توسعه یافته ای می روید و جانوران در طبقات مختلف این جنگل ها زندگی می کنند. پوشش گیاهی جنگل های معتدله با ۴–۳ گونه درختی در هر کیلومتر مربع مشخص می شود. خصوصیت درختان این جنگل ها برگ های پهنشان است که هر ساله می ریزد. گونه هایی از بلوط، گردو، شوکران، راش، لاله درختی، صنوبر، نارون، افرا، بید و انواع گیاهان علفی که در بهار گل می دهند از جمله گیاهان این جنگل ها هستند. پوشش جانوری این جنگل ها با خرگوش ها، سنجاب ها، انواع راسوها، پرندگان، گوزن، شیرکوهی، گرگ جنگلی، روباه، خرس سیاه و انواعی از گربه های وحشی مشخص می شود. جنگل های معتدله در یک طبقه بندی کوچک تر، برحسب توزیع فصل بارندگی شان، به جنگل های مرطوب پهن برگ همیشه سبز و مخروطیان، جنگل های خشک مخروطیان، جنگل های مدیترانه ای، جنگل های معتدل مخروطیان و جنگل
های بارانی پهن برگ معتدل تقسیم می گردند. در حال حاضر، جنگل های معتدله فقط در نواحی پراکنده و اندکی در جهان باقی مانده اند. جنگل های جنب قطبی یا تایگا. جنگل های شمالی یا تایگا بزرگ ترین بیوم خشکی هستند. این جنگل ها در بین عرض های جغرافیایی ۵۰ و ۶۰ درجه شمالی در کمربندی پهن در اوراسیا (اروپا و آسیا) و آمریکای شمالی یافت می شوند: دو سوم در سیبری و بقیه در اسکاندیناوی، آلاسکا و کانادا. فصل ها در جنگل های شمالی به تابستان های نسبتاً گرم، مرطوب و کوتاه و زمستان های خشک، سرد و طولانی تقسیم شده اند. طول فصل رویش در این جنگل ها ۱۳۰ روز است. در جنگل های شمالی یا تایگا، دماها بسیار پایین هستند. بارندگی عمدتاً به صورت برف است و به ۱۰۰۰–۴۰۰ میلی متر در سال می رسد. خاک دارای ضخامت اندک، فقیر از مواد غذایی و اسیدی است. سایه بان یا چتر این جنگل ها به شکلی است که نور اندکی اجازه نفوذ پیدا می کند و در نتیجه، طبقه زیرین محدود شده و فقیر است. پوشش گیاهی جنگل های شمالی عمدتاً شامل مخروطیان همیشه سبز و مقاوم به سرماست که برگ های سوزنی شکل دارند. کاج، صنوبر و سدر از جمله این گونه های گیاهی هستند. پوشش جانوری این جنگل ها شامل جانور
انی از جمله دارکوب ها، بازها، موش، خرس، گربه وحشی، روباه، گرگ، گوزن، موش های پوزه دار، خفاش ها، راسو، انواعی از خرگوش ها و انواعی از سنجاب ها می باشد. قطع درختان به طور گسترده که همچنان در جنگل های شمالی ادامه دارد می تواند به زودی سبب نابودی کامل آن ها گردد. جنگل های شمالی. اگرچه بعضی از نواحی جنگل های شمالی برای سوخت و کاغذسازی قطع شده اند، این منطقه از بسیاری از تغییرهایی که برای انواع دیگر جنگل ها رخ داده گریخته است. حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش، اواخر دوران یخبندان که یخچال های طبیعی، عقب نشینی کردند جنگل های شمالی اندک اندک به سوی شمال پیش رفته اند. قسمت های عظیمی از این جنگل ها بر روی خاک یخ زده که به جز در قسمت سطحی در طول تابستان، همیشه یخ زده هستند رشد می کنند. بوم شناسی. عوامل زیستی و غیر زیستی رویشگاه های جنگلی با تأثیرات متقابلی که برهم می گذراند، سبب برقراری و تداوم سیکل حیاتی در جنگل می شوند به عبارتی دیگر این تأثیرات دینامیک سبب ایجاد مراحل و فازهای تحولی در جنگل می شود. جوامع جنگلی گوناگون در نتیجه تأثیرات متقابل عوامل حیاتی و غیر حیاتی برهم در طی دوران بسیار طولانی که به میلیون ها سال قبل بر می گردد؛
توانسته اند بر پایهٔ ویژگی های اکولوژیکی و نیازهای زیستی خود، مناطق مختلفی را تحت پوشش خود قرار دهند. به عبارتی دیگر هر گونه گیاهی شرایط بوم شناختی خاصی را می تواند؛ تحمل کند و بر همین اساس در مناطق مختلف دنیا پوشش گیاهی متفاوتی را شاهد هستیم. به طوری که در عرض های جغرافیایی پایین جنگل های تروپیکال (مناطق حاره ای) را شاهدیم و با افزایش عرض جغرافیایی به ترتیب گونه های مناطق مدیترانه ای، معتدله خزان کننده و در نهایت گونه های سوزنی برگ همیشه سبز (مناطق بوره آل) را می توانیم مشاهده کنیم. اما این وضعیت در برخی مناطق به دلیل تفاوت هایی که در شرایط اکولوژیکی به وجود می آید از جمله شرایط توپوگرافیک (پستی و بلندی)، ادافیک (خاک)، بیوتیک (زیستی)، کلیماتیک (آب و هوا)، ممکن است مغایر با اصول کلی عنوان شده در بالا باشد. به طور مثال در ارتفاعات مناطق تروپیکال (حاره ای) چه بسا گونه های مناطق معتدله و… را شاهد هستیم. اما آنچه را که باید به آن اشاره نمود این است که اجزا اصلی تشکیل دهنده رویشگاه های جنگلی نیز مانند تمام جوامع زیستی در طول حیات خود همواره متأثر از عوامل طبیعی و غیرطبیعی، تحولات گوناگونی را سپری می نمایند. فواید.
جنگل دارای فواید بیشماری است که بیشتر آن ها بر زندگی بشر اثر مثبتی می گذارند. در جنگل ها انواع قارچ ها، میوه ها و حتی ساقه های گیاهان و درختان دیده می شود که غذای عدهٔ زیادی از انسان ها را تشکیل می دهند. درختان جنگل گاز دی اکسید کربن هوا را دریافت می کنند و طی عمل فتوسنتز، آن را تبدیل به اکسیژن می کنند. همچنین چوب درختانی جنگلی در ساختمان سازی، تهیهٔ کاغذ و تهیهٔ وسایل منزل کاربرد دارد. جدای از همهٔ این ها، سایهٔ درختان جنگل های انبوه، هر آدمی را از گرمای طاقت فرسا نجات می دهد. تخریب جنگل ها. در جنگل های طبیعی شروع سیکل تمامی و تحملی در جنگل و به پیروی آن روند توسعه و پایداری در اکوسیستم های جنگلی همراه با مرحله تحولی «تخریب» همراه است؛ بنابراین یک درخت جنگلی پس از رسیدن به سن دیرزیستی فیزیولوژیک، یعنی زمانی که اندام های مختلف یک درخت جنگلی در نتیجه کهولت سن و پیری، دچار نارسایی شدند، در نتیجه اختلالاتی که در فعالیت های بیولوژیکی گیاه رخ می دهد، که نماد ظاهری آن خشک شدن شاخه ها و اندام های قسمت های هوایی درخت (تاج)، کوچک شدن سطح تاج پوشش درخت، پوسیده و توخالی شدن تنه در اثر حمله آفات و بیماری ها خواهد بود. د
ر چنین شرایطی با حدوث یک باد سنگین و با بارش سنگین نزولات جوی (بخصوص برف)، ایجاد زلزله، صاعقه، زمین لغزش و سایر عوامل تخریب طبیعی، درختان مزبور افتاده و در نتیجه حفره هایی در تاج پوشش جنگل ایجاد می شود که در واقع روندهای تحولی در جنگل های دست نخورده (جنگل بکر) از همین نقطه آغاز می شود. (دلفان اباذری ۱۳۸۱). این مرحله تحول می تواند به طور نسبی طولانی (در یک سیکل طبیعی) یا کوتاه مدت (در نتیجه عوامل غیرمترقبه طبیعی) باشد (Emborg و همکاران ۲۰۰۰). به دنبال ایجاد حفره در توده های جنگلی و تابش نور بر عرصه رویشگاه با مساعد بودن شرایط رویشگاهی و وجود بذر مناسب (به لحاظ کمی و کیفی)، گروه های زادآوری به تدریج حفره های موجود را پوشش می دهند که این مرحله از تحول تحت عنوان «مرحله تحولی تجدید حیات» نامیده می شود. گروه های زادآوری به مرور زمان و در نتیجه رقابت بین آنان بر میزان رشد قطری و ارتفاعی خود می افزاید و در این مرحله تعداد قابل توجهی از نهال ها مغلوب واقع شده و به تدریج حذف می شوند؛ ولی پایه های موجود بر میزان رشد خود همچنان خواهند افزود، این مرحله را در اصطلاح «مرحله تحولی صعود و افزایش رشد» یا «مرحله تحولی تشکیل تود
ه» نامیده می شود. توده های جوان تشکیل شده در حفره ها، در مراحل اولیه به صورت یک جنگل جوان نسبتاً همسال به نظر می رسند که در اصطلاح تحت عنوان «فاز جنگل جوان» نامیده می شوند. در این توده ها به تدریج برخی از پایه ها که از شرایط رویشگاهی مطلوب تری مانند نور، رطوبت، خاک، جهت و… بهره مند هستند از نظر رشد قطری و ارتفاعی از سایر پایه ها پیشی گرفته و ضمن ایجاد تفاوت آشکوب، تفاوت هایی نیز از نظر قطر نمایان می سازند. در این مرحله جنگل دارای ساختار پلکانی خواهد بود و به عبارت دیگر درختان با قطر و ارتفاع متفاوتی در عرصه جنگل دیده می شوند که در اصطلاح این وضعیت را تحت عنوان «فاز تک گزیده» می توان نامگذاری نمود. با عبور از این مرحله و به تدریج درختان موجود در توده جنگلی به یک ساختار مشخصی می رسند که در آن درختان موجود دارای ارتفاع نسبی برابر (یک آشکوبه) و از نظر قطری نیز نزدیک به هم هستند. در این وضعیت جنگل به ظاهر به توده جنگلی همسال نزدیک است که از آن تحت عنوان «جنگل همسال دروغین» نیز اسم برده می شود، که این مرحله تحت عنوان «مرحله تحولی اپتیمال» نامگذاری می شود. تحولات در جنگل چنانچه تحت مداخلات شدید انسانی قرار نگیرد، در
جنگل های طبیعی شمال ایران در یک سیکل طبیعی حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ سال به درازا می کشد (دلفان اباذری ۱۳۸۱ و Korpel ۱۹۹۵). اما در جنگلهایی که تحت مدیریت قرار می گیرند، دخالت های علمی سبب آن می شود که طول هر یک از این مراحل تحولی را کوتاه تر نموده و در ضمن ارزش های تولیدی درختان جنگلی را نیز افزایش می دهند. اهمیت حیاتی جنگل ها. جنگل ها اهمیتی حیاتی دارند زیرا مأوای متنوع ترین جوامع زیستی جهان و غنی ترین تنوع زیستی زمین هستند. در درون جنگل ها تعداد زیادی از داروهای بالقوه و هزاران هزار گونه دیده نشده و کشف نشده، پنهان هستند. همچنین جنگل ها توانایی تعدیل آب و هوای جهان را دارند و شرایط آب و هوایی کل زمین را پایدار نگه می دارند. این نقش آن ها به حدی مهم است که تخریب آن ها می تواند موجب تغییراتی در مقیاس عظیم و گسترده در آب و هوای کره زمین شود. با کمال تأسف، قطع درختان بسیاری از جنگل های معتدله باستانی و دارای قدمت طولانی را که اهمیت حیاتی برای ما و برای تمامی گونه های زیستی جهان دارند رو به نابودی برده است. تقاضای فزاینده برای مسکن، کاغذ و انواع محصولات چوبی از حفاظت مطلوب جنگل ها جلوگیری کرده است و تنها عاملی که می توان
د جلوی نابودی کامل آن ها را بگیرد استفاده عاقلانه تر و محتاطانه تر از جنگل ها و تلاش گسترده و جدی برای کاشت مجدد درختان در آنهاست. بهره برداری بی رویه از چوب های درختان جنگل ها، جنگل زدایی و کشاورزی به صورت سوزاندن زمین و به طور ضربتی در این بیوم ها و چرای بیش از حد دام در آن ها ضربات مهلکی بر این بیوم های ارزشمند هستند. تقاضای روزافزون انسان برای محصولات گوشتی به این وقایع دامن می زند. تخریب جنگل ها طی سال ها در حد وسیع و با سرعتی هولناک اتفاق افتاده است و در حال حاضر بسیاری از جنگل ها را از دست داده ایم و آینده بقیه آن ها در گرو این است که انسان، این گونه خردمند! هر چه سریعتر از خواب غفلت بیدار شود و بقایای این گنج گران بهای هستی را از نابودی مطلق نجات دهد. جنگل های بیابانی شامل مناطق کویری و نیمه کویری و استپی فلات که در دشت واقع هستند. اغلب درختچه و بوته دارد، مثل تاغ و گز و اسکنبیل و قیچ. مخلوط تاغ و گز هم جامعه تاغزار را به وجود می آورد. جاهایی که آب یا رود زیرقشری دارد تراکم این جوامع بیشتراست. گونه های موجود در این منطقه کلاه میرحسن، ریش بز، کاروان کش، شوره، اسکنبیل… جنگل های فلات مرکزی (ایران و توران
ی) شامل جنگل های بیابانی و کوهستانی فلات ایران جزء مناطق خشک و نیمه خشک غیرجنگلی محسوب می شود که نیمی از سطح کشور را می پوشاند و دلایل آن خاک شور، بارندگی کم و گرمای زیاد است. وسعت این جنگل ها حدود سه میلیون هکتار برآورد شده است، چون خیلی وسیع (۳ میلیون هکتار) و ناهمواراست تنوع اقلیمی آن زیاد است و رویش های مختلف استپی و استپی کوهستانی و بیابانی را پدیدآورده است. چون آب زیرقشری در خاک وجود دارد و گونه ها به گرما و خشکی و شوری مقاوم هستند، درخت و درختچه و بوته به وجود آمده است که از لحاظ جنگل شناسی واقعاً جنگل نیستند ولی چون از آب و خاک و حیات وحش محافظت می کنند جنگل نامیده شده اند. خود این جنگل ها به دو دسته جنگل های بیابانی و جنگل های کوهستانی فلات مرکزی تقسیم می شود.
باغ ایرانی پاسارگاد یکی از بخش های مجموعه پاسارگاد است که آن را ریشه معماری باغ های ایرانی دانسته اند. براساس آنچه در متون تاریخی آمده، در زمان ساخت این باغ، کوروش بزرگ شخصاً دستور داده بود که باغ پاسارگاد چگونه ایجاد شود و درخت ها نیز به چه شکل کاشته شوند، یعنی هندسی سازی باغ و ساختار فضایی آن از نگاه کوروش به باغ ایرانی اقتباس شده است. تحلیل های منظرین مبتنی بر اسناد تاریخی و باستانشناسی حاکی از آن است که کلیه بناهای دشت پاسارگاد در یک ساختار منظم فضایی احداث شده اند و باغی وسیع بر کلیه عناصر احاطه داشته است. «باغ شاهی» تنها بخش کوچکی از این مجموعه وسیع بوده و به بیان دیگر در پاسارگاد با یک طرح «باغ در باغ» روبرو هستیم. آثاری در تخت جمشید پیدا شده اند که نشان می دهند، احتمالاً باغ جلوی صفه قرار داشته و سپس در دوره ساسانیان باغ ها در جلوی کاخ ها و معابد شکل گرفتند و این موضوع در دوره اسلامی نیز ادامه می یابد که الگوی تمام این ها باغ پاسارگاد بوده است. الگوی احتمالی مجموعه باغهای پاسارگاد. استروناخ به درستی دریافته بود که نظمی منطقی بر مجموعه حاکم است اما او نتوانست رابطه ای بین بناهای پراکنده در دشت پیدا کند
. او تنها به ترسیم باغی کوچک در جلوی کاخ اختصاصی کوروش بسنده کرد. او در گزارش خود می نویسد: «ترتیب و جهت قرار گرفتن این سه بنای کلیدی همه چیز می تواند باشد، مگر تصادفی و اتفاقی، و از ارتباط نزدیکی که میان باغ ها، کوشکها و کاخ ها، حداقل در یک منطقه وجود دارد، شاید بتوان به امکان وجود یک نقشه اصلی استادانه و به دقت درک شده، فکر کرد». (استروناخ، 1379: 69) شاید اگر استروناخ با دیدگاهی کل نگر به مجموعه نگریسته بود می توانست پاسخ سؤال خود را بیابد. به لطف آبنماهای سنگی که تاکنون باقی مانده، می توان به قطعیت در خصوص وجود باغ در پاسارگاد صحبت کرد. از سوی دیگر به لطف آثار - هرچند اندک- باقی مانده می توان تحلیلی منظرین ارائه کرد و به طرحی دست یافت که احتمالاً با واقعیت پاسارگاد در عهد هخامنشیان سازگار است. در طرح احتمالی ارائه شده در مقاله کشف ساختار فضایی و منظرین مجموعه پاسارگاد، مقبره کوروش در یک سر باغ و عمارت تل تخت در سوی دیگر آن واقع شده است. باغ اختصاصی و کوشک ها در میانه باغ قرار گرفته اند و محورها با بناهای موجود تطابق دقیقی دارند. دروازه R و پلی که اکنون بخشی از آن باقی مانده کاملاً در این هندسه جای گرفته ان
د و خوانایی مجموعه به طرز فوق العاده ای افزایش یافته است. از نظر «استقرار در هندسه ارائه شده» همه بناها (به جز آثار دوره اسلامی) در تطابق کامل با نظم ارائه شده هستند.
ویکی پدیای بیشنوپریا مانیپوری نسخه زبان بیشنوپریا مانیپوری وب گاه ویکی پدیا است. زبان بیشنوپریا مانیپوری تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ بابیش از ۲۴٬۰۰۰ مقاله در رده هفتادوچهارم ویکی پدیاها قرار گرفته است.
ویکی پدیای ایدو نسخه زبان ایدو وب گاه ویکی پدیا است. زبان ایدو تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ با بیش از ۲۲,۰۰۰ مقاله در رده هفتادوهفتم ویکی پدیاها قرار گرفته است.
مراسم عزاداری در بین بختیاری ها به شکل خاصی برگزار می شود که نحوهٔ انجام آن در نقاط مختلف تفاوت هایی نیز با هم دارند. در بختیاری ها هرگاه کسی از دنیا می رود مثل اینکه همهٔ طایفه عضوی از خانواده را از دست داده، ماتم زده می شوند. اطلاع به وابستگان متوفی. اگرکسی از بستگان یکی از اهالی فوت می کرد، بقیهٔ ساکنان تلاش می کردند به نحو مناسبی موضوع را به اطلاع خانواده و خویشانش برسانند. برای این کار، زنان و مردان بدورِ هم جمع شده به در خانهٔ وی رفته و پس از بیرون آمدن صاحبخانه، زنان ضمن خراشیدن چهره و کندن موها، با صدای بلند شروع به گریه و زاری می کردند و بدین شکل او می فهمید که مصیبتی روی داده است. پس ازآن نیز تا پایان مراسم خانوادهٔ متوفی را تنها نمی گذاشتند. سپس صدای ساز چپی تُشمال روستا یا عشیره، عزاداری را به همه اطلاع می داد. خاکسپاری. غسل میت، خواندن نماز برجنازه، تلقین، تدفین و خاکسپاری توسط افرادی انجام می شد که سواد داشتند و به آن ها در زبان محلی مُلا می گفتند. این ملاها بقیهٔ کارهای مردم محلی از جمله نوشتن نامه، آموزش خواندن و نوشتن، آموزش قرآن و نوشتن دعا را هم انجام می دادند. دعوت ازاهالی روستاها ی دیگر.
در گذشته از جوانان خواسته می شد تا به روستاهای اطراف رفته و روز برگزاری مراسم را به همهٔ کسانی که لازم بود، اطلاع داده و آن ها ر ا دعوت کنند. معمولاً اگر به فردی به هر علت اطلاع داده نمی شد، در مراسم شرکت نمی کرد. برگزاری مراسم عزاداری. خویشان، بستگان و همهٔ همسایگان برای بهتر برگزار کردن مراسم همکاری زیادی داشتند. زنان در پختن نان، شستن ظروف، طبخ غذا و نظافت و مردان در تهیهٔ هیزم، ذبح گوسفند، گاهی هم پختن غذا و پذیرایی از مهمانان فعالانه شرکت داشتند و تلاش همه این بود تا کارهای سوگواری که بسیار سنگین هم بودند، به بهترین شکل انجام گیرند. پسر بزرگ، برادر و اگر متوفی زن بود، شوهر او بالای مجلس می نشستند. گروهی از نزدیکان مهمانان را به داخل مجلس هدایت کرده و پس از قرائت فاتحه، از آنان تشکر کرده و پذیرایی می کردند. زمانی که مهمانان قصد ترک مجلس را داشتند، به نزد بزرگتر مجلس رفته و به او تسلیت می گفتند. در بختیاری هاعلاوه بر مراسم خاکسپاری، روزهای سوم، هفتم، چهلم و نیزسالگرد مراسمی برگزار می شد. آشنایانی که بعدها متوجه می شوند، معمولاً تا چهل روز پس از مرگ فردبرای تسلی دادن به نزد بازماندگان می روند. غذا. غذاها سا
ده و در گذشته فقط خورش بود ولی کم کم برنج نیز اضافه گردید. امروزه نیز برای پذیرایی از کسانی که در خاکسپاری شرکت کرده اند، فقط نوعی خورش تهیه می کنند که در اصطلاح محلی به آن سرمزاری می گویند. معمولاً نزدیک ظهر سفره ها را پهن کرده و تقریباً در یک نوبت به مدعوین غذا می دادند. اگر کسی بدون صرف غذا مجلس را ترک می کرد صاحب عزا ناراحت شده و این امر را توهین می دانست. گوسفند عقیقه نیز معمولاً در مراسم روز چهلم ذبح شده و گوشت آن با آداب خاصی پخته می شود. گاگِرِو. زنان مسن تر در مراسم عزاداری، با صدایی حزین اشعاری را در مدح فرد فوت شده می خواندند که به آن گاگِرِو می گویند. در خواندن گاگِرِو یکی از زنان، شعر (سُرو= سرود) را خوانده و بقیهٔ زنان او را همراهی می کردند. ساز چپی نوعی سازکوتاه است که در مراسم عزاداری از آن ها استفاده می شود و گاهی زنان هم به همراه آن، به خواندن گاگِرِو می پرداختند. نحوهٔ حضور طوایف دیگر. افراد هرطایفه جمع شده و پس از تدارک سرباره که معمولاً گوسفند و مواد غذایی بود، با تُشمال به سمت محل عزاداری می رفتند. آن ها دربیرون روستا یا چادر محل عزاداری می ایستادند و تُشمال با ساز چپی شروع به نواختن موس
یقی مخصوص عزاداری می کرد. در این زمان چند تن از وابستگان صاحب عزا بیرون آمده و پس از روبوسی با مهمانان آن ها را به داخل دعوت می کرند. کُتَل. برپا کردن کتل بخشی ازمراسم عزاداری مردان بزرگ در میان مردم بختیاری است. در این مراسم اسبی را با پارچهٔ سیاه پوشانده و افسارش را به دست مردی می دهند تا آن را دور مافه بچرخاند. در همین زمان یکی از زنان مسن، با صدای بلند اشعاری را در رثای متوفی می خواند. برای هرکس در هر سن و گروه اجتماعی، اشعار خاصی خوانده می شود. پوشیدن لباس عزا. وقتی فردی فوت می کرد، خانواده وبستگان و حتی آشنایان دورتر هم به مدت یک سال لباس عزا (لباس مشکی) می پوشیدند. پس از برگزاری مراسم سالگرد، زنان در سیاه چادر یا خانهٔ متوفی جمع شده و برای آخرین بار لباسهای او توسط همسرش در کنار هم قرار داده می شد. به این کار وُریَک وَندِن لباس گفته می شد. "وُریَک وَندِن" یعنی رویهم نهادن. پس از آن همه لباسهای سیاه را از تن خارج کرده و به تدریج لباسهای غیر مشکی می پوشیدند. زنان مسن پس از فوت برادر، شوهر یا پسرشان، دیگر لباس سیاه را بیرون نمی آوردند. در گذشته معمولاً به احترام متوفی تا برگزاری مراسم سالگرد او، هیچ کدام
از خویشان و بستگان مراسم عروسی برگزار نمی کردند. سرباره. بختیاری ها برای کمک به خانوادهٔ متوفی و برای تأمین مخارج مراسم عزاداری که معمولاً سنگین هم بود، به آن ها کمک می کردند. این کمک ها در گذشته به صورت کالا بوده و بیشتر شامل گوسفند می شد، اما امروزه بیشتر وجه نقد رواج پیدا کرده است. مافه. "مافه" بنایی مکعب شکل از سنگ بود که معمولاً بیش از یک متر ارتفاع داشت. مافه را معمولاً از روز هفتم وفات درست می کردند. مافه برای فامیل محترم شمرده شده و توهین به آن ناپسند بود و آنچنان مهم بود که همه به آن قسم می خوردند. امروزه هم بر مزار برخی از بزرگان مافه می سازند. بستن مزار. معمولاً مدتی قبل از مراسم سالگرد، خانوادهٔ متوفی برای بستن قبر اقدام می کردند یعنی خاک های اضافه را برداشته و محدودهٔ قبر را با دیواره ای از سنگ مشخص کرده و سنگی را روی قبر می گذاشتند که نام و تاریخ فوت متوفی روی آن حک شده بود. شیر سنگی. لرهای بختیاری برای احترام به بزرگان ایل تندیسی از شیر بر روی قبر آنان قرار می دادند. این مجسمه را از سنگ می تراشیدند و به آن شیر سنگی یا بَردِ شیر می گفتند. نصب مجسمهٔ شیر بر مزار بزرگان هنوز هم رایج است. فوت افراد
در هنگام کوچ عشایر. اگر کسی ضمن کوچ فوت می کرد، در همان محل او را دفن کرده و پس از رسیدن ایل به مقصد (گرمسیر یا سردسیر) برایش مراسم عزاداری برپا می کردند. نکاتی در ارتباط با سوگواری در بختیاری. هنگامی که یکی از بزرگان طایفه فوت می کرد، سیاه چادرها را می کندند و گاهی تا یک سال نیز آن ها را برپا نمی کردند. شلیک گلوله درمراسم خاکسپاری، سوم، هفتم و زمان مراسم کتل، نشانگر ارزش، احترام و بزرگداشت متوفی است. اگر زنی یکی از عزیزان خود مثلاً پدر، شوهر یا برادر را ازدست می داد، گیسوانش را می برید. "پَل بریده" در بختیاری ها به زنی اشاره دارد که در عزای عزیزی، موهایش را بریده است.
ویکی پدیای مالاگاسی نسخه زبان مالاگاسی وب گاه ویکی پدیا است. زبان مالاگاسی تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ بابیش از ۲۳,۰۰۰ مقاله در رده هفتادوپنجم ویکی پدیاها قرار گرفته است.
ویکی پدیای فریزلندی باختری نسخه زبان فریزلندی باختری وب گاه ویکی پدیا است. زبان فریزلندی باختری تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ بابیش از ۲۱٬۲۰۰ مقاله در رده هفتادونهم ویکی پدیاها قرار گرفته است.
ویکی پدیای لومبارد نسخه زبان لومبارد وب گاه ویکی پدیا است. زبان لومبارد تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ با بیش از ۲۱,۰۰۰ مقاله در رده هشتادم ویکی پدیاها قرار گرفته است.
جابر صادق زاده (متولد قائم شهر) کشتی گیر آزادکار سنگین وزن ایرانی است که قهرمانی وزن ۱۲۰ کیلوگرم کشتی آزاد جوانان جهان در رومانی را کسب کرده و در قهرمانی وی با امتیاز ندادن در جام جهانی آلمان و آسیایی اندونزی و جهانی رومانی یک رکورد دست نیافتنی از خود بر جای گذاشت. همچنین وی به عنوان تنها کشتی گیری شناخته می شود که قهرمانی در سه رشتهٔ مختلف کشتی آزاد، پهلوانی و ساحلی را داراست و از این حیث رکورددار محسوب می شود. صادق زاده در سال ۱۴۰۰ برای هفتمین بار صاحب بازوبند پهلوانی شد و از رکورد علیرضا سلیمانی با ۶ بازوبند پهلوانی گذشت. وی در سال ۱۳۹۸ با دریافت ششمین بازوبند پهلوانی ایرانی، به عنوان «پهلوان باشی» معرفی شد. وی اکنون دارای بزرگ ترین آکادمی ورزشی در استان مازندران، واقع در شهر قائمشهر است. پهلوانی جهان. پهلوان جابر صادق زاده در دیدار پایانی مسابقه های قهرمانی کشتی پهلوانی سنگین وزن های ایران با روی پل بردن «امین رشید لمیر» از استان خراسان رضوی (پهلوان کشور در سال های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۷)، عنوان پهلوان کشور در سال ۱۳۹۱ را به خود اختصاص داد تا نامش در فهرست پهلوانان صاحب بازوبند پهلوانی ایران ماندگار شود. صادق زاده و
رزش کشتی را در ۱۰ سالگی آغاز نمود و خیلی زود پله های ترقی را طی کرده و به تیم ملی کشتی آزاد نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان دعوت شد و در حالی که تنها ۲۱ سال داشت با ثبت نامش به عنوان پهلوان جدید ایران زمین نامش را در تاریخ کشتی ایران ماندگار کرد. از مهم ترین افتخارات وی می توان به مدال طلای جام جهانی پهلوانی و زورخانه ای تاجیکستان، مدال طلای کشتی ساحلی بازی های آسیایی ۲۰۱۴ تایلند و طلای جوانان جهان در رومانی اشاره کرد. بازی های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۷. جابر صادق زاده در وزن ۱۲۵ کیلوگرم در دور نخست، مقابل زمان انور از پاکستان با نتیجهٔ ۱۱ بر صفر به پیروزی رسید و در دور دوم و در مرحلهٔ نیمه نهایی در مقابل جمال الدین محمدف دارندهٔ مدال نقره و برنز جهان از جمهوری آذربایجان با نتیجهٔ ۷ بر ۳ شکست خورد و راهی دیدار رده بندی شد. صادق زاده در دیدار رده بندی توانست رجا الکراد از سوریه را با نتیجهٔ ۱۰ بر صفر شکست دهد و مدال برنز را از آن خود کند.
دهستان شوریجه یا شورجه واقع در استان فارس یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان سروستان است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این دهستان 921 نفر (در 269 خانوار) بوده است.
وزارت بهداشت و درمان یا وزارت صحت یا وزارت سلامت یک وزارت خانه و بخشی از بدنه دولت است که مأموریت نظارت در حوزه بهداشت و درمان در کشور، از طریق نظارت و تعمیم خدمات آموزشی، پژوهشی، بهداشتی، درمانی و توانبخشی سلامت و نهادینه سازی آن در جامعه می باشد. از وظایف آن می توان به «تأیید داروها»، «اجرای واکسیناسیون در سطح ملی»، «اجرای آزمایش های رایگان اچ آی وی و بیماری های آمیزشی» و سایر خدمات از این دست را نام برد. در کشورهایی که تعداد وزارتخانه ها محدود است، این خدمات بر عهده سازمان های زیر نظر وزارت داخله است؛ برای مثال در کشور ایتالیا سیستم بهداشت و درمان، به جای وزارتخانه بر عهدهٔ تشکلی با نام سرویس خدمات بهداشت و درمان قرار دارد. منابع. ویکی پدیا انگلیسی -Health Department- بازیابی ۲۰ اوت ۲۰۱۱
طاهره خاتون روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۱۰۵ خانوار) است.
روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. بنیان گذاران اولیه این روستا طایفه خلیفه لو بوده که اکنون بیشترشان به شهرهای بزرگ کوچ کرده اند. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۰ نفر (۷۹ خانوار) است. این روستا سابقه پیش از تاریخ داشته و آثار و ابزارهای دوران نوسنگی وهمچنین سفال دوره های متعدد آن در سه تپه همجوار روستا قابل مشاهده می باشد علت نامگذاری روستا تعلق آن به خلیفه سلطان (سلطان العلما جد اکثر سادات روستا)صدرو داماد شاه عباس کبیر می باشد .که بعنوان از جریمه سران طایفه بیات بعلت عدم حمایت از آغرلو سلطان بیات بهمراه ۳۰۰۰ هزار اسب بیاتی اخذ شده است آب وهوا. این روستا سرسبز بوده و در تابستان هوای متعادل و و در زمستان هوای سردی دارد و میوه های باغ های آن عبارت است از گردو بادام سیب گلابی انگور ، زردآلو ، گیلاس ، تمشک و آلبالو وحشی
آقچه قلعه روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۴ نفر (۱۵۰ خانوار) است.
باشگاه فوتبال گهر دورود لرستان ، یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر دورود، استان لرستان است. تاریخچه. این تیم تحت امتیاز باشگاه داماش دورود. در تیر ماه ۱۳۸۵ تأسیس شده است و باشگاه در سال ۱۳۹۰ به گهر زاگرس دورود لرستان تغییر نام داد پیش از این تیم داماش دورود نام داشت که با صعود تیم فوتبال داماش دورود به لیگ برتر و الزامات ای اف سی تغییر نام داد و صاحب هیئت مدیره، مدیرعامل و ساختار اداری جداگانه شد. و از آن پس تمرینات این تیم در شهر دورود پیگیری می شود، پیش از این تمرینات تیم در تهران برگزار می شد. با توجه به مشکلات مالی و واگذاری باشگاه داماش توسط قوه قضاییه اداره و مدیریت این تیم طبق توافقنامه ای رایگان و به مدت نامعلوم بین باشگاه داماش گیلان و مسئولان استان لرستان به ایشان واگذار شد. اما امتیاز این باشگاه در مهر ۱۳۹۱ با حضور نمایندگان قوه قضاییه ایران به حسین هدایتی منتقل و نام آن نیز مدتی به استیل آذین گهر دورود تغییر نام یافت. در تاریخ جمعه، ۱۰ آبان ۱۳۹۲ حسین هدایتی با پرداخت ۵۰۰ میلیون تومان تیم گهر را برای مردم دورود خریداری کردند. و صاحب امتیاز این تیم مردم دورود شدند. استاندار لرستان مهندس هوشنگ بازوند اع
لام کردند که با خرید تیم گهر دورود منابع مالی این تیم را تأمین کرده تا از این پس نماینده استان لرستان مشکل مالی نداشته باشد. نتایج. صعود به لیگ برتر فوتبال ایران. تیم گهر دورود در مجموع دو بازی رفت و برگشت مرحله پلی آف در شهرهای بوشهر و بروجرد در مجموع به تساوی یک بر یک دست یافت و به لطف گل زده بیشتر در خانه حریف، به عنوان آخرین تیم راهی دوازدهمین دوره مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران به عنوان اولین نماینده استان لرستان شد. امیر عابدینی رئیس هیئت مدیره باشگاه گهر دورود پس از راهیابی گهر به لیگ برتر در گفتگو با شبکه شما گفت با توجه به علاقه مردم و مسئولان استان لرستان قصد حفظ این تیم در شهر دورود را دارد اما این منوط به رفع موانع و مشکلات واگذاری باشگاه داماش دورود به عنوان صاحب امتیاز تیم فوتبال گهر است.