Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
افشار ارومی عنوانی است که به تیره های مختلف ایل افشار و دیگر ایلات قزلباش که از عصر صفوی در ارومیه ساکن شدند گفته می شود. افشارهای ارومیه متشکل از تیره های از ایمانلو، قاسملو، گندزلو، ایل قرخلو، استاجلو و خلج بودند و حکومت ارومیه و فرماندهی نیروهای نظامی این ایالت از اواسط صفویه تا دوره قاجار به سران این تیره ها تعلق داشت. در حدود سال های ۱۰۳۵ قمری (۱۶۲۵ میلادی) کلبعلی سلطان افشار، سردار شاه عباس و حاکم بغداد، به دلیل تلاش و جانفشانی در دفاع از بغداد در برابر قوای عثمانی، ارومیه را از جانب شاه به عنوان اقطاع دریافت کرد. در آن زمان ۸ هزار خانواده از افشارهای ساکن عراق عجم، فارس، کرمان و کازرون به ارومیه مهاجرت کردند. کلبعلی سلطان، به عنوان اولین حاکم افشار، اقامتگاهش را توپراق قلعه در ۱۰۶ کیلومتری ارومیه قرار داد. در این سال ها ارتباط حاکمان افشار با جامعه شهری بسیار محدود بود و چنین به نظر می رسد آن ها به دلیل حمایت از مرزها به آن منطقه فرستاده شده بودند. در طی قرن ۱۸ میلادی حاکمان افشار توپراق قلعه را ترک نمودند و ساختمان های حکومتی را به ارومیه منتقل کردند و بسیاری ساختمان های عمومی از جمله بازار، مسجد و حس
ینیه ساختند. بر طبق گزارش های باقی مانده از دوره صفویه و قاجار، جمعیت افشارهای ارومیه، همواره بسیار بیشتر از جمعیت ساکنین محلی این ایالت بوده است. افشارها همچنین به تدریج تمام مقام های نظامی، دفتری و مذهبی را به خود اختصاص دادند. با این دو پشتوانه حکومت افشار، باوجود سقوط صفویه و وقایع خونین پس از آن، همچنان در ارومیه تداوم یافت. حکومت ارومیه تا دوره شاه سلطان حسین در دست خاندان افشار ایمانلو بود. در سال ۱۱۱۹ قمری خدادادخان افشار جانشین واپسین حاکم ایمانلو شد و به این طریق حکومت به خاندان افشار قاسملو انتقال یافت. در دوره قاجار، افشارها بیش از پیش مجبور به پیروی از خواست های حکومت مرکزی شدند. از آنان در ازای ابقایشان در حکومت، درخواست پرداخت پول شد و محمدقلی خان افشار به آقامحمدخان قاجار ۴۰۰۰ تومان و حسین قلی خان افشار به فتحعلی شاه ۸۰۰۰ تومان پرداخت. همچنین فتحعلی شاه خراج گذاران و محصلین مالیاتی از تبریز به ارومیه فرستاد و حاکمان افشار را مجبور به پرداخت مالیات کرد. حکومت ارومیه در سال های ۱۸۲۳–۲۴ از دست خاندان افشار خارج شد و پس از آن حاکم از طرف ولیعهد یا شاه فرستاده می شد. با این حال نفوذ افشارها در اروم
یه ادامه یافت. برای نمونه اولین حاکمی که از طرف حکومت قاجار انتخاب شد، ملک قاسم میرزا پسر فتحعلی شاه بود که از جانب مادر، از خاندان افشار قاسملو محسوب می شد. در مدت حکومت ملک قاسم میرزا، دایی او نجف قلی خان بیگلربیگی به طور جدی با مسائل سیاسی سر و کار داشت. افشارها در دوره حکومت جهانگیر میرزا، دومین دوره حکومت ملک قاسم میرزا، اکبر میرزا و ملک منصور میرزا نیز درگیر مسائل سیاسی بودند.
گروه بزرگ اختروش کلوز-کمپوسانو یکی از بزرگترین ساختارهای غول آسای کیهانی است که از ۳۴ اختروش تشکیل شده است و پهنایی به وسعت ۲ میلیارد سال نوری دارد. این گروه بزرگ اختروش به نامهای CCLQG، LQG 3 و U1.28 نیز نمایش داده می شود. تا قبل از کشف گروه بزرگ اختروش یو۱.۱۱، بزرگترین ساختار شناخته شده در گیتی بود. این ساختار عظیم در نزدیکی گروه بزرگ اختروش سترگ قرارگرفته است. کشف آن در سال ۱۹۹۱ و توسط دو اخترشناس به نامهای راجر کلوز و لوییس کمپوسانو انجام شد. مشخصات. "CCLQG" که در فاصله ۹.۵ میلیارد سال نوری از ما قرار دارد متشکل از ۳۴ اختروش است. اختروش ها هسته های کهکشانی فعال بسیار درخشنده هستند که از سیاهچاله های کلان جرم تشکیل شده اند. گستردگی آن در منطقه ای به طول ۲ میلیارد سال نوری و عرض ۱ میلیارد سال نوری آن را به یکی از عظیم ترین و عجیب ترین ساختارهای شناخته شده در جهان تبدیل نموده است. دلیل اینکه به آن نام «U1.28» داده شده، این است که میانگین انتقال به سرخ آن ۱.۲۸ است و همچنین در صورت فلکی شیر واقع شده است. همچنین ۱.۸ میلیارد سال نوری از گروه بزرگ اختروش سترگ (Huge-LQG) که متشکل از ۷۳ اختروش است و در سال ۲۰۱۲ کشف
شد، فاصله دارد.
دانکن نام دبیرستانی است که در شهر دانکن ایالت آریزونا واقع شده است. این دبیرستان تنها دبیرستان تأیید شده زیر نطر اتحادیه مدارس ناحیه دانکن است و همچنین شامل یک مدرسه مقدماتی نیز می باشد.
آخرین قلعه فیلم اکشن درام به کارگردانی راد لوری، محصول سال ۲۰۰۱ است. رابرت ردفورد، جیمز گاندولفینی، مارک روفالو و دلروی لیندو بازیگران این فیلم هستند. این فیلم در ۱۹ اوت ۲۰۰۱ در آمریکا اکران و در حدود ۲۸ میلیون فروش رفت. داستان. ژنرال یوجین ایروین (رابرت ردفورد) به دلیل امتناع در شرکت در جنگ خلیج فارس و نبرد در کشور عراق پس از شکنجه شدن به زندان می رود. او در طول داستان با سرهنگ وینتر(جیمز گاندولفینی) که رئیس زندان است به تقابل برمیخیزد چرا که رئیس زندان برخورد نامناسبی با زندانیان دارد. ژنرال یوجین ایروین هم که از این بابت ناراحت شده با تشکیل تیم هایی از زندانی ها و آموزش آن ها راه را برای شورش در زندان باز می کند و زندانی ها را آماده مقابله می کند.(((البته هدف از شورش فرار از زندان نیست بلکه به زیر کشیدن رئیس زندان است (تحقیر کردن او) و هم چنین وارون برافراشتن پرچم آمریکا است))) ژنرال یوجین ایروین طی نقشه ای منظم و حساب شده ای اقدام به شورش می کند که صحنه های زیبایی را رقم میزند . در این تقابل رئیس زندان شکست سنگینی متحمل می شود چون هم خسارت زیادی به زندان وارد شده هم سلطه او زیر سؤال میرود و بازداشت می شود
, هم پرچم در زندان وارونه بر افراشته می شود. در اخر نیز رئیس زندان با اسلحه خود یوجین ایروین را میکشد که همین امر باعث دستگیری او توسط نیروهای تحت امر خودش می شود.
توری کیتلز(زاده ۱۹۷۵) بازیگر آمریکایی است. فیلم شناسی. تعدای از فیلم های شناخته شده وی:
بلوار کریم خان زند می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساعد مشکی (متولد سال ) طراح گرافیک، مدیر هنری و ناشر ایرانی است. فعالیت های او بر طراحی گرافیک از جمله طراحی هویت سازمانی، پوستر، کتاب و به خصوص گرافیک نشر متمرکز است. او معلمی و کار هنری را با هم در سالگی آغاز کرد و دانش آموخته رشته طراحی گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. ساعد مشکی عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران؛ انجمن بین المللی طراحان گرافیک؛ صاحب امتیاز و مدیرمسئول نشریه طراحی گرافیک نشان؛ و مدیرمسئول نشر مشکی است. در سال او به همراه چهار تن از هم نسلانش (رضا عابدینی، بیژن صیفوری، مجید عباسی و علی رضا مصطفی زاده) گروه رنگ پنجم را به قصد ارتباط میان طراحی گرافیک ایران و جهان راه اندازی کرده و نمایشگاه های متعددی را در داخل و خارج کشور برگزار کرده اند. آثارش در نمایشگاه ها، کتاب ها و روزنامه های متعددی معرفی شده و جوایزی را برای او به همراه داشته اند. از جمله: جایزه دوم طراحی روی جلد و جایزه ویژه خلاقیت از دوسالانه ششم طراحی گرافیک ایران، ؛ جایزه اول طراحی روی جلد از دوسالانه هفتم طراحی گرافیک ایران، ؛ جایزه مروارید طراحی جمهوری چک، ؛ جایزه اول طراحی روی جلد از نخستین دوسالانه طراحی روی
جلد تهران، ؛ جایزه ویژه آیکوگرادا از دوسالانه ورشو، ؛ و جایزه دوم روی جلد و ویژه هیئت داوران از دوسالانه جهان اسلام، .
لژیونلا پنوموفیلا یا باکتری گرم منفی است که عامل بیماری لژیونلوزیز است. محیط زیست طبیعی آنها آب می باشد. بیماریزایی. لژیونلاها باسیلهای گرم منفی، هوازی، بدون قدرت اسپورسازی، دارای شکلهای مختلف (پلئومورفیک) و دارای یک تاژک هستند. لژیونلا پنوموفیلا عامل ۵٪ از پنومونی ها در جامعه است. پنومونی لژیونلایی بخصوص در افراد بیمار، ضعیف، کودکان و افراد مسن شایعتر است. انتقال لژیونلا به انسان از طریق آئروسل، آسپیراسیون، و کاشته شدن مستقیم به درون ریه ها طی دست کاری های مجاری تنفسی صورت می گیرد. کینولون ها (مانند سیپروفلوکساسین) و ماکرولیدهای جدیدتر (مانند آزیترومایسین)، در حال حاضر داروهای انتخابی به شمار می روند
چاقوی نبرد فربرن-سیکز چاقوی نبرد دوتیغه ای است که پیش از جنگ جهانی دوم بدست ویلیام ای فربرن و اریک ای سیکز طراحی شد. بررسی های اولیه برای طراحی این چاقو بدست این دو هنگامی شروع شد که در پلیس شهری شانگهای خدمت می کردند. چاقوی نبرد اف-اس در جنگ جهانی دوم به خاطر استفاده کماندوهای انگلیسی، نیروهای هوابرد، نیروهای اس.آ.اس و برخی واحدهای دیگر به ویژه در نبرد نورماندی مشهور شد. به خاطر نوک بسیار تیزش شبیه به چاقوی جنگی استیلتو است که برای سوراخ کردن بکار می رود اما تیغه های تیز آن توانایی ضربه زدن و بریدن را نیز به خوبی دارد. شرکت ویلکینسون اسورد گونه ای از چاقوی نبرد اف-اس را می سازد که گره انتهایی دسته اش کوچکتر است و دسته اش تغییراتی با نسخه اصلی دارد. نیروهای اُ.اس. اس (دفتر خدمات استراتژیک ایالات متحده)، نیروهای مهاجمین دریایی و دیگر واحدهای ایالات متحده نیز از چاقوی نبرد اف-اس استفاده می کنند. فربرن و سیکز در نوامبر ۱۹۴۰ ایده خود را دربارهٔ طرح چاقوی جنگی جدید با مرکز آموزش ویژه در میان گذشتند و سپس اولین سری تولید انبوه این چاقو در ژانویه ۱۹۴۱ بدست شرکت ویلکینسون اسورد ساخته شد. تولید این جنگ افزار هنوز هم ا
دامه دارد. طراحی. چاقوی جنگی اف-اس به طور ویژه برای حمله غافلگیرانه ساخته شده است و تیغه باریک آن به راحتی می تواند در دنده های قفسه سینه حریف وارد شود. دسته اش آن را به چاقوی جنگی کارایی تبدیل می کند. این چاقو در نسخه های مختلفی ساخته شده است. طرح شانگهای آن طولی برابر با ۵٫۵ اینچ (۱۴ سانتی متر) داشت. اولین طرح آن طولی ۶٫۵ اینچی (۱۷ سانتی متری) داشت اما طرح دوم آن با طول ۷ اینچ (۱۸ سانتی متر) بود. تیغه به نحوی طراحی شده است که مقداری از آن بتواند به راحتی در بدن حریف وارد شود. با در نظر گرفتن کت نظامی آن زمان، میزان وارد شدن تیغه در بدن حریف تا ۳ اینچ (۷٫۶ سانتی متر) برآورد شده است. در طرح های بعدی این میزان ورود تیغه افزایش یافته است.
فلز روی به طور طبیعی دارای ۵ ایزوتوپ پایدار است (۶۴Zn, ۶۶Zn, ۶۷Zn, ۶۸Zn, و ۷۰Zn) که در این میان ۶۴Zn با داشتن فراوانی طبیعی ۴۸٫۶٪ فراوان ترین ایزوتوپ روی است. همچنین روی ۲۵ ایزوتوپ پرتوزای شناخته شده دارد که در بین آن ها ۶۵Zn با نیمه عمر ۲۴۴٫۲۶ روز پایدارترین ایزوتوپ پرتوزای روی است.
پروانه اعتمادی ( – ) نقاش اهل ایران بود. زندگی حرفه ای. جلال آل احمد که آموزگار مدرسه پروانه اعتمادی بود استعداد هنری او را کشف و به بهمن محصص معرفی کرد. بدین ترتیب پروانه اعتمادی نقاشی را نزد بهمن محصص فرا گرفت. او یگانه شاگرد مستقیم این هنرمند محسوب می شد. اعتمادی وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران شد. اما دو سال بعد تحصیل را نیمه کاره رها کرد. او نخستین نمایشگاه خود را با آثار آثار انتزاعی در سال ۱۳۴۸ در تالار قندریز برگزار کرد. وی در دههٔ ۱۳۵۰ با نقاشی های طبیعت بیجان و به ویژه نقاشی های سیمانی شناخته می شد. در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ سبک کار اعتمادی، نقاشی و کلاژهای ساده شده با استفاده از خطوط پررنگ حاشیه و پالت رنگی کم رمق بودند. پروانه اعتمادی پس از انقلاب ۱۳۵۷ به نقاشی فرم های ساده شده و تغییر شکل یافته بازگشت. او در دهه های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ نیز آثار متنوعی با مدادرنگی آفرید. در آثار پروانه اعتمادی می توان چهار دوره کاری با تکنیک های رنگ روغن وسیمان، پاستل، مداد رنگی و کلاژ را مشاهده کرد. کارهای پروانه اعتمادی از جمله گران ترین آثار هنرمندان تجسمی ایران هستند. نقاشی "بدون عنوان" او که در سال ۱۳۵۷ کشیده، در حراج
تهران با قیمت ۳ میلیارد و ۷۴۰ میلیون تومان به فروش رفت. درباره اعتمادی. درباره زندگی و آثار پروانه اعتمادی سه فیلم مستند ساخته شده است که به ترتیب،فیلم "مستند پروانه اعتمادی" به کارگردانی علی نائینی (۱۳۶۸)، فیلم "ماندن" به کارگردانی مانی حقیقی (۱۳۷۶-۱۳۸۰) و فیلم "پروانه" به کارگردانی بهمن کیارستمی (۱۳۹۹) هستند. همچنین در کتاب "صبح بخیر... شب بخیر. پنج هنرمند و کیوریتوری از ایران (عنوان اصلی: Good Morning... Good Night;Cinque artiste e una curatrice dall'Iran)" کیوریتور ایرانی، طرلان رفیعی نگاهی ژرف به مسیر هنری پروانه اعتمادی دارد. او ضمن بررسی آثار اعتمادی، به ویژه مجموعهٔ مشهور کارهای سیمانی نشان می دهد که چگونه این آثار بازتابی از تجربه های شخصی و زیست روزمرهٔ هنرمند هستند. رفیعی بر دیدگاه منحصربه فرد اعتمادی به عنوان زنی هنرمند در ایران تأکید می کند و توانایی او را در بازنمایی صادقانهٔ جهان خود، بدون مقایسه با همتایان مرد، برجسته می سازد: «پروانه اعتمادی، متولد ۱۳۲۶ در تهران، یکی از هنرمندان برجستهٔ ایرانی است که آثارش سرشار از برخورد او با دنیای پیرامونش بوده و ماهیتی خودزندگینامه ای دارند. کارهای سیمانی
او، که شامل برهنه ها و طبیعت بی جان هایی هستند که بر روی پنل های سیمانی ترسیم شده اند، چشم اندازی عمیقاً زنانه را به نمایش می گذارند که با جریان مردسالارانهٔ هنر پیش از انقلاب ایران در تضاد بود. اعتمادی بدون مقایسه با مردان، به کاوشی مداوم در تجربهٔ زن بودن، حافظه و مفهوم زندگی می پردازد. کلاژها و طراحی های او در دوران پس از انقلاب، که اغلب با عکس های شخصی ترکیب شده اند، نگاهی نوستالژیک اما انتقادی را در خود دارند.»در سال ۱۴۰۰ نشر نظر در "کتاب پروانه، گزیده ای از آثار پروانه اعتمادی" را منتشر کرد.
افشار قاسملو خاندانی از تیرهٔ قاسملو ایل افشار بودند که از دوره شاه سلطان حسین تا اواخر سلطنت فتحعلی شاه، حکومت ارومیه را در دست داشتند. معروفترین شخصیت این خانواده امام قلی خان بیگلربیگی است که نوادگان او در دوران معاصر بیش از هشتادهزار خانواده هستند. تاریخچه. پیشینه خاندان افشار قاسملو به افشارهایی بازمی گردد که در حدود سال های ۱۰۳۵ قمری به دستور شاه عباس کبیر به همراه کلبعلی سلطان افشار به ارومیه مهاجرت کردند و افشارهای ارومیه را پدیدآوردند. تیره «قاسملو» یکی از تیره های فرعی ایل افشار محسوب می شد که برطبق گزارش ادیب الشعراء پس از مهاجرت، به دستور کلبعلی سلطان در صائین قلعه متوطن شدند. از تیره فرعی قاسملو در اواخر دوره صفوی و اوایل دوران قاجار، چند خاندان در نقاطی از شمال غرب ایران و استان کرمان نفوذ قدرت فراوان یافتند، از جمله این خانواده که در طی چند نسل حکومت ارومیه را برعهده داشت و خاندان افشار قاسملوی اسدآباد که برای دو قرن بر جلگه اسدآباد حکمرانی کردند و در ارتش قاجار مناصب بالای نظامی داشتند.در کرمان نیز افشار قاسملو با در اختیار داشتن ۹۲ تیره از ایل افشار به مدت ۵۰۰ سال حاکمیت کرمان و بخش های جنوبی
و شرقی ایران را در اختیار داشتند . در دوره پس از نادر شاه با وصلتی که بین سران افشار کرمان و شاهرخ خان افشار ( فرزند نادر شاه ) به وجود آمد قدرت افشار کرمان فزونی یافت. از سرشناسترین افراد ایل افشار کرمان به بایرم خان افشار، شاهرخ خان افشار، میرزا حسن خان سرتیپ، غنجعلی خان افشار، هژبرالسلطنه و فرج اله خان افشار می توان اشاره کرد. در دوره قاجاریه افشار کرمان خود را از حکومت کرمان کنار کشیده و حکومت را به آقا محمد خان قاجار واگذار نمودند ولی این واگذاری قدرت چیزی از تسلط این ایل بر کرمان کم نکرد بلکه در ادوار مختلف نقش سیاسی افشارها در تاریخ کرمان مشهود بوده است. در حال حاضر شهرهای شمالی و غربی استان کرمان و شهرهای بافت و سیرجان و حاجی آباد هرمزگان و جیرفت و شهر بابک سکونتگاه فرزندان این ایل می باشد. در خصوص افشار قاسملوی ارومیه نیز آنچه از مستندات تاریخی بر می آید آن است که از زمان کلبعلی سلطان افشار، حکومت ارومیه در دست خاندانی از تیره ایمانلوی افشار بود تا در زمان سلطنت شاه سلطان حسین به خاندان افشار قاسملو منتقل شد. خدادادخان، اولین حاکم (بیگلربیگی) ارومیه از تیره قاسملو، در سال ۱۱۱۹ قمری به فرمان شاه سلطا
ن حسین به قدرت رسید. او در سال ۱۱۳۴ به دلیل شکست در سرکوبی راهزنان کرد، برسر نماز خنجری به سینه خود فروکرد و به زندگیش پایان داد. پس از او پسرش قاسم خان به دستور شاه سلطان حسین به حکومت رسید. کمتر از یک سال بعد، با حمله افغان و سرنگونی صفویان، آذربایجان نیز دچار آشوب شد و مورد هجوم قوای عثمانی قرار گرفت. عثمانیان به سرداری یوسف پاشا ارومیه را فتح کردند و قاسم خان را عزل و سپس مقتول ساختند. در سال ۱۱۴۲ قمری، نادر ارومیه را از دست عثمانیان گرفت و یوسف پاشا را که به قلعه دم دم پناه برده بود، به قتل رساند و یکی از نزدیکان خود به نام پرو بیگ افشار را به حکومت ارومیه منصوب کرد. در سال ۱۱۴۸ قمری حکومت برای مدت کوتاهی به محمدعیسی خان، پسر قاسم خان تعلق گرفت. در سال ۱۱۵۸ قمری، فتحعلی خان افشار ارشلو در ارومیه حکومت می کرد. پس از قتل نادر، در حدود سال های ۱۱۶۰ تا ۱۱۷۶ جز شاخه خدادادخان، شاخه دیگری از تیره قاسملو نیز بر ارومیه حکومت کرد که نحوه ارتباط آنان با شاخه نخست معلوم نیست. از شاخه دوم، ابتدا مهدی خان افشار قاسملو حکومت یافت. او در حدود سال ۱۱۶۰ قمری از ایروان به ارومیه آمد و فتحعلی خان افشار را به زندان انداخت.
او سپس به ابراهیم شاه پیوست و از جانب او حاکم آذربایجان شد. مهدی خان فتحعلی خان را پس از آن که به او اظهار وفاداری کرد، به حکومت ارومیه گمارد. دومین نفر از این شاخه، تقی خان برادر مهدی خان است که از جانب فتحعلی خان به حکومت رسید. پس از آنکه مهدی خان توسط مردم تبریز مقتول شد، فتحعلی خان به تبریز لشکرکشید و خود را حاکم آذربایجان اعلام کرد و تقی خان را در ارومیه جانشین خود ساخت. در زمانی که فتحعلی خان به قصد به دست آوردن سلطنت ایران، به اصفهان لشکرکشیده بود، آزادخان افغان به ارومیه حمله کرد و تقی خان را کور ساخت و محمدموسی خان، برادر محمدعیسی خان از شاخه خدادادخان را به حکومت تعیین کرد. او همچنین برای تحکیم نفوذ خود، قیزآقا، خواهر موسی خان را به حباله نکاح کشید. در ۱۱۷۰ قمری محمدحسن خان قاجار به کمک فتحعلی خان ارشلو ارومیه را تسخیر کرد و فتحعلی خان را باردیگر به حکومت گماشت. محمدموسی خان به دست محمدحسن خان به قتل رسید و آزادخان به شیروان فراری شد. در ۱۱۷۷ قمری کریم خان زند به آذربایجان آمد و ارومیه را مفتوح ساخت و فتحعلی خان را معزول ساخت. سپس خواهر محمدموسی خانِ مقتول را به زنی گرفت و حکومت ارومیه را به رستم خا
ن قاسملو، پسر مهدی خان داد. کریم خان در ارومیه تاج برسر نهاد و خود را «وکیل الرعایا» یا «وکیل ملت» نامید. او در بازگشت به شیراز فتحعلی خان را به همراه خود برد، اما در میانه راه، زمانی که به شهر قمشه رسیده بودند، به قتلش فرمان داد. رستم خان در سال ۱۱۸۱ قمری به دست مردم شهر که بر او شوریده بودند، کشته شد. پس از او، کریم خان رضاقلی خان پسر محمدموسی خان را به سمت بیگلربیگی منصوب کرد. رضاقلی خان پس از چهار سال، در ۱۱۸۵ قمری درگذشت و حکومت به پسرش امام قلی خان تعلق گرفت. با اقدامات تظامی او در خلال سال های ۱۱۸۶ تا ۱۱۹۵ قمری علیه نظرعلی خان شاهسون، علی خان شقاقی و ابراهیم خلیل خان جوانشیر، باردیگر امنیت در آذربایجان برقرار شد. امام قلی خان چندبار با حکام آذربایجان نیز وارد جنگ شد و از جمله به تبریز لشکرکشید و حکومت نجفقلی خان دنبلی را در معرض تهدید قرار داد. او در ۱۱۹۶ قمری با سعایت نجفقلی خان و سایر حاکمان آذربایجان، به دستور علیمرادخان زند عزل شد و امیراصلان خان کردبچه افشار به جای او منصوب گردید. امامقلی خان به فرمان علیمرادخان سر فرود نیاورد و با امیراصلان خان وارد جنگ شد، اما در این گیرودار زخمی شد و به دلیل خو
ن ریزی زیاد در عمارت چهاربرج درگذشت. تبارنامه. نوادگان امامقلی خان بیگلربیگی. امامقلی خان بیگلربیگی (۱۱۷۱ — ۱۱۹۷ قمری) بیگلربیگی ارومیه از ۱۱۸۵ تا ۱۱۹۷ قمری. او ابتدا با دختری از ایل خلج قریه باراندوز ازدواج کرد. سپس در ۱۱۸۸ قمری دختر رستم خان قاسملو و در ۱۱۹۵ قمری دختر احمدخان دنبلی را به ازدواج خود درآورد. از دو همسر اول، پنج فرزند، چهارپسر و یک دختر داشت. که عبارت بودند از: حسینقلی خان بیگلربیگی (از همسر خلج) و محمدعیسی خان، خدادادخان، لطفعلی خان و مریم بیگم (از دختر رستم خان). از فرزندان خدادادخان آگاهی زیادی در دست نیست، جز آنکه به نوشته ادیب العشراء با دختر محمدقلی خان بیگلربیگی ازدواج کرد و صاحب چهار پسر شد. شاخه بیگلربیگی. حسینقلی خان بیگلربیگی، در ۱۱۸۷ قمری متولد شد و به دلیل پرت شدن از اسب، در ۲۷ شعبان ۱۲۳۶ درگذشت. او سه بار ازدواج کرد، ابتدا با دختر علیرضاخان قاسملو، سپس با دخترعمویش، دختر محمدقلی خان افشار و پس از آن با دختری از طایفه خلج و مجموعاً صاحب دوازده پسر و چهار دختر شد. پسران او از دختر علیرضاخان قاسملو عبارت بودند از امامقلی خان، نجف قلی خان، ابراهیم خان و محمدولی خان. امام قلی خان، بزر
گترین فرزند، چهل روز پس از پدرش درگذشت. یکی از دختران حسینقلی خان به نام قمرنساءخانم به ازدواج فتحعلی شاه قاجار درآمد و صاحب پنج فرزند شد. قمرنساءخانم از بطن دختر محمدقلی خان افشار متولد شده بود و فرزندان او از فتحعلی شاه عبارت بودند از: جهانسوز میرزا، یحیی میرزا، قیصرخانم، سارا سلطان خانم و بدرجهان خانم. سارا سلطان خانم در سال ۱۲۵۰ قمری به امر محمدشاه قاجار با پسردائیش جهانگیرخان بیگلربیگی ازدواج کرد و صاحب فرزندی نشد. شاخه سردارکل. ابوالفتح خان سرتیپ پسر حسینقلی خان بیگلربیگی از بطن دختر محمدقلی خان افشار بود. او در دوران محمدشاه به تهران رفت و مقام آجودان باشی یافت. از فرزندان او یک تن را می شناسیم: شاخه محمدعیسی خان. محمدعیسی خان، پسر اماقلی خان از بطن دختر رستم خان افشار بود. او چندی از جانب برادرش حسینقلی خان بیگلربیگی نایب الحکومه ارومیه بود. در سال ۱۲۱۴ قمری به دستور حسینقلی خان به همراه لطفعلی خان برادرش به قزوین فرستاده شد تا در آنجا به همراه فرزندان محمدقلی خان افشار محبوس و تحت نظر باشد. او صاحب دو پسر بود: علی قلی خان آجودان باشی و علی نقی خان سرهنگ فوج افشار. شاخه لطفعلی خان. لطفعلی خان سرتیپ، پ
سر امامقلی خان از بطن دختر رستم خان افشار بود. او در سال ۱۲۱۴ به همراه برادش محمدعیسی خان به دستور حسینقلی خان به قزوین فرستاده شد تا در آنجا به همراه فرزندان محمدقلی خان افشار محبوس و تحت نظر باشد. در جشن نوروز ۱۲۲۳ قمری، عسکرخان افشار که از سفارت پاریس بازگشته بود، از فتحعلی شاه استدعا کرد فرزندان امام قلی خان و حسین قلی خان را که در قزوین زندانی هستند آزاد نماید. فتحعلی شاه دستور به رهایی آنان داد و لطفعلی خان به هنگام بازگشت به ارومیه در تبریز به حضور عباس میرزا رسید و از طرف او به فرماندهی پانصد سوار افشار منصوب شد. لطفعلی خان در جریان جنگ ایران و روسیه در صحنه بسیاری از نبردهای حاضر بود. او در سال ۱۲۲۳ قمری به همراه فوج افشار به سرهنگی محمدخان قاجار، در نبردی ژنرال ترموسوف را شکست داد و از جانب عباس میرزا مورد تقدیر قرار گرفت و به فرمان او فوج هشتم افشار را ایجاد کرد و به درجه سرهنگی رسید. در سال ۱۲۲۴ قمری در نبرد اصلاندوز شرکت کرد، اما با وجود آن که رشادت بسیار به خرج داد، مغلوب شد و پانصد سوار افشار کشته شدند. در ۱۲۲۷ در نبرد لنکران برابر ژنرال کتلروسکی ایستادگی کرد و در سال ۱۲۲۹ قمری به دستور برادرش
حسینقلی خان، جنگ حیدری و نعمتی را که در ارومیه درگرفته بود، به کمک فوج هشتم افشار پایان داد. در سال ۱۲۳۱ به همراه نجف قلی خان پسر حسینقلی خان در رواندز به جنگ قوای عثمانی رفت و در نبرد توپراققلعه به همراه برادرزاده اش محمدولی خان، به سرکردگی فوج هفتم و هشتم افشار شرکت کرد. واپسین مقام لطعفلی خان سرتیپی فوج هفتم و هشتم افشار بود. او در ۱۸ جمادی الثانی ۱۲۴۸ بر اثر ضربه لگد اسب درگذشت. همسر لطفعلی خان دخترعمویش، دختر محمدقلی خان افشار بود و صاحب چهار فرزند، سه پسر و یک دختر شد: نوادگان محمدقلی خان افشار. محمدقلی خان صاحب شانزده فرزند، دوازده پسر و چهار دختر بود. بزرگترین پسر او مصطفی قلی خان نام داشت. پسر دوم، سعادت قلی خان، بانی حمام سعادت قلی خان ارومیه بود. پسر دیگر او خداقلی خان در ایام حکومت نجفقلی خان، بیگلربیگی و سپس دیوان بیگی بود. حاجیه خانم، دختر اول محمدقلی خان، به ازدواج حسینعلی میرزا فرمانفرما پسر فتحعلی شاه درآمد و صاحب فرزندانی چند شد، از جمله: رضاقلی میرزا، در زمان پدرش نایب الایاله فارس بود، نصرالله میرزا و تیمور میرزا حسام الدوله که در دوران فرمانفرما بر کازرون حکومت می کرد. دختر حاجیه خانم را
سعید بن سلطان بن احمد فرمانروای عمان و مسقط و زنگبار به همسری گرفت و با خود به زنگبار برد. او چندی بعد بدون داشتن اولاد، از سلطان طلاق گرفت و به ایران بازگشت. پس از فوت فتحعلی شاه، حسینعلی میرزا از شیراز به ادعای تاج و تخت قاجار برخاست و چون توسط محمدشاه، دستگیر زندانی شد، رضاقلی میرزا و تیمور میرزا از بیم جان خود به لندن فرار کردند. آنان نخستین اعضای خاندان قاجار بودند که به اروپا مسافرت می کردند و سفرنامه ای که رضاقلی میرزا در شرح این سفر پرمخاطره به رشته تحریر درآورد، یکی از اولین نمونه ها در نوع خود و قابل قیاس با مسیر طالبی نوشته میرزا ابوطالب خان است. دختران دیگر محمدقلی خان به ازدواج حسینقلی خان بیگلربیگی، خدادادخان و لطفعلی خان سرتیپ، پسران امام قلی خان بیگلربیگی، درآمدند. همسر خداداداخان صاحب چهار پسر به نام های عبدالرحمان پاشاخان، ولی قلی خان، عباسقلی خان و زکی خان شد. همسر لطفعلی سه پسر (عسکرخان، اقبال الدوله و شجاع الدوله) و یک دختر یافت. فرزندان قاسم خان افشار. قاسم خان افشار بعد از سال ۱۲۰۵ هجری قمری با اعضای خانواده و اقوام به ساوجبلاغ منتقل گردید و نهایتاً در روستای قاسم آباد آقای فعلی که به ن
ام ایشان نام گذاری گردیده است سکنی گزید. وی در سال ۱۲۴۲ درگذشت و در همان روستا به خاک سپرده شد. اعضای خانواده او نسل به نسل در آن روستا ساکن بوده و هستند. در عکس زیر شجره ای از سر سلسله افشار قاسملو تا فرزندان قاسم خان به تصویر کشیده شده است. ضمناً قاسم خان از فرزندان دختری نادر شاه افشار می باشد. بناها. کاخ ها و باغ ها. یکی از معروف ترین آثار خاندان افشار، عمارت چهاربرج است. این عمارت را رضاقلی خان بیگلربیگی در دوران حکومتش احداث کرد و چون بمانند قلعه ای در چهارگوشه دارای چهار برج بود، به این نام معروف گشت. عمارت چهاربرج، مشتمل بر چند بیرونی و اندرونی، تالارهای متعدد و حمام مخصوص بود. تالارهای ساختمان را نقاشی های آبرنگ یکی از معروف ترین نقاشان عصر زندیه، الله وردی نقاش (برادر ابوالحسن افشار) تزئین می کرد. شاهان وقت، از جمله کریم خان زند و فتحعلی شاه قاجار در این عمارت مهمان خوانین افشار می شدند. فتحعلی شاه در چهار برج با مریم خانم دختر امام قلی خان بیگلربیگی ازدواج کرد و سید علی محمد باب در دوران محمدشفیع خان بیگلربیگی چندی در این عمارت اقامت گزید. در سال ۱۱۸۷ قمری امام قلی خان بیگلربیگی باغ و عمارتی در منط
قه «سیرداغی» احداث کرد. محل باغ بربالای چشمه «خان بلاغی» انتخاب شده بود که چشم اندازی منحصر به فرد داشت. در سال ۱۲۵۸ قمری، ملک قاسم میرزا، این باغ را که متروک افتاده و عمارتش روبه ویرانی بود، تعمیر کرد. امام قلی خان در ۱۱۸۸ قمری، باغ دیگری در نزدیکی شهر ارومیه ساخت که به «باغ دلگشا» موسوم شد. پس از امام قلی خان باغ به چهارمین پسرش، لطفعلی خان افشار به میراث رسید. اقبال الدوله، پسر لطفعلی خان و مالک بعدی باغ، در حدود ۱۲۸۰ قمری عمارت هایی در آن پی ریزی کرد که پس از او به دست برادرش، یوسف خان شجاع الدوله، به اتمام رسید. در قیام شیخ عبیدالله نهری، پیروان شیخ دیوارهای باغ را تخریب و عمارت ها را به گلوله بستند. این آسیب ها در دوران حکمرانان بعدی ارومیه ترمیم شد. پس از جنگ جهانی اول، خاندان افشار این باغ را برای احداث سربازخانه به ارتش اهدا کردند و از آن پس ساختمان های دولتی، یکی پس از دیگری در این محل احداث شدند، تا جایی که نشانی از باغ و عمارت های قدیمی آن برجای نماند. در سال ۱۲۱۲ قمری، حسینقلی خان بیگلربیگی، پسر ارشد امام قلی خان، دو باغ در ییلاق ارومیه طرح انداخت که به «باغ سیاوش» و «باغ خان» مشهور شدند و هر دو