Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وج این آثار اغلب بی اهمیت به شمار می آمد. ژست های پُر قدرت ولی خویشتن دارانه او و نقش آفرینی تقریباً سرخوشانه اش به ضعیف ترین نقش ها روح می بخشید. با وجود موفقیت در نقش عاشق بزرگ، او خود نقش شخصیت های گروتسک و عذاب کشیده را ترجیح می داد و مثلاً در «دکتر جکیل و مستر هاید»، استحاله شخصیت اصلی را بدون کمک گریم برگزار کرد. با ظهور ناطق، صدای معرکهٔ باریمور نیز به امتیازات او، از جمله نیم رخ با شکوهش، اضافه شد و او را به ستاره ای پولساز بدل کرد. کمپانی ها مایل بودند از شهرت تئاتری اش حداکثر بهره برداری را کنند و به همین خاطر تک گویی هایی از نمایش نامه های معروف را در فیلم هایش اجرا می کرد. با تمام این ها، صدا دیرتر از آن به سینما رسید که بتواند شکوه کامل بازیگری اش را به نمایش بگذارد. در پنجاه سالگی و در حالی که از کم حافظگی رنج می برد، اغلب جملاتش را از روی کارت های راهنما می خواند. شیوهٔ بی بند و بار زندگی اش کم کم اثر خود را بر چهرهٔ او گذاشته بود. خاطرهٔ چهار ازدواج ناموفق و رسوایی های عشق بی شمار، مشکلات او را پیچیده تر ساخته بود (از جمله با دولورس کاستلوی بازیگر سینما). او ستاره ای در حال افول شده بود و نقش
هایش، مثلاً بازیگر پیری که در خاطرهٔ شکوه گذشته غرق شده، هجویهٔ وضعیت دردبار خود او بودند. جان باریمور در همان اوان کارش، خود سرگذشت نامهٔ اعترافات یک بازیگر (۱۹۲۶) و کتاب ماسه تا (۱۹۳۵) را دربارهٔ خودش، آتل و لیونل نوشت. داستان زندگی اش موضوع کتاب شب بخیر شاهزادهٔ عزیز (۱۹۴۴) بود. در خود سرگذشت نامهٔ تراژیکِ دخترش، دایانا، خیلی زیاد، خیلی زود (۱۹۵۷) چهرهٔ او با ستایش ترسیم شده است. در نسخهٔ سینمایی این اثر، یک بازیگر بی بند و بار دیگر، ارول فلین نقش او را ایفا می کند. بعدها در و. ک. فیلدز و من (آرتور هیلر، ۱۹۷۶) جک کسیدی ایفای نقش او را به عهده گرفت. امروزه باریمور را نابغه ای می شمارند که از سویی هالیوود با تأمین هزینهٔ مصرف الکلش تباهش کرد و از سوی دیگر خودش با کوشش برای توجیه برچسب «عاشق پیشهٔ بزرگ» باعث این تباهی شد. او را نمونه ای از تراژدی بازیگر بزرگی می دانند که خالق تصاویری متعالی از «هملت»، «ریچارد سوم» و «مرکوشیو» بر پردهٔ سینما بوده است. اما در واقع این بیشتر یک افسانه سازی است تا حدیثی موثق. او بر خلاف تماشاگران رُمانتیکش به بازیگری ایمان نداشت. امتیازاتش به عنوان یک بازیگر- خوش سیمایی، فن بیان
یا شکوه- خودش را متقاعد نمی کردند. به این ترتیب جان باریمور مرتباً از پرسونای ساخته شدهٔ خود فاصله می گرفت و آن را دست می انداخت. اهمیت او نیز در همین مرحله آشکار می شود. در واقع یک شاهکار، یعنی قرن بیستم بر محور همین جستجوی نومیدانهٔ خویشتن شکل گرفته است. او در این فیلم نقش بازیگر/ مدیر پُرادعا و موفقی را بازی می کند که درگیر ماجرایی عاشقانه و هم زمان نوعی رو کم کنی با کارول لومبارد می شود. نقشی که هم زمان تجلیل و تمسخر یک بازیگر بزرگ است. در این فیلم او بازیگری ناشی و بدگمان است که به پوچی رمانس معتقد است ولی آن را تنها راه حل در برابر آشفتگی و هرج و مرج می بیند. از این لحاظ باریمور متأخر جالب تر است چرا که افت دست مایه ها و افول ناشی از الکلیسم به عیان شدن این وجه «انتقاد از خود» کمک می کردند. او در چند فیلم کیوکر حضور جذابی داشت: در طلاق نامه- در نقش پدر کاترین هپبرن-، شام در ساعت هشت و رومیو و جولیت. یک رشته نقش های فرعی و فیلم های ردهٔ «ب» از پی آمدند و سپس در فیلم هایی متوالی با کنایه های سرد، دسیسه در نیمه شب. باریمور از طریق اسطوره شکنی خود، به نمونه ای از جذابیت های چند لایهٔ بازیگری بدل شد. مرگ. با
ریمور بر اثر سیروز کبدی و نارسایی کلیه که به دلیل ذات الریه عارضه شده بود درگذشت.
مارکتا ایرگلووا (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۸۸ در والاشسکی مزیریچی، جمهوری چک) موسیقی دان، بازی گر و خوانندهٔ اهل جمهوری چک است. او از سال ۲۰۱۰ ساکن نیویورک آمریکاست. او در گروه دونفرهٔ «سوئل سیزن» فعالیت داشته و موسیقی متن و بازی در فیلم «یک بار» را نیز به عهده داشته است. هم چنین او آلبوم تک نفره ای به اسم انار هم در سال ۲۰۱۱ به بازار عرضه کرده است. ترانه شناسی. با سوئل سیزن تک خوانی جایزه ها و نامزدی ها. جایزه ها نامزدی ها
اوج التهاب نام فیلم نوآری است که در سال ۱۹۴۹ توسط رائول والش کارگردانی شد. این فیلم به عنوان یکی از آثار کلاسیک سینمای گنگستری شناخته می شود و در سال ۲۰۰۳ به دلیل تأثیر فرهنگی، تاریخی و زیبایی شناختی توسط کتابخانه کنگره آمریکا وارد فهرست ملی ثبت فیلم شد. این فیلم با عنوان «"التهاب"» و دوبله فارسی از شبکه نمایش پخش شد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ تعقیب و گریز تبهکار و جانی خطرناکی به نام کودی جَرِت (Cody Jarrett) است که توسط نیروهای پلیس مورد تعقیب است و بعد از مرگ مادرش برای کشتن قاتلانِ او تصمیم به فرار از زندان می گیرد. تأثیر. کاراکتر کادی بر اساس شخصیت قاتل نیویورکی فرانسس کراولی ساخته شده در سن ۱۸ سالگی به دلیل قتل مأمور پلیس توسط چاقو به مرگ محکوم شد. آخرین کلمات او این بود: عشق من را به مادرم بفرستید. سرقت قطار که در اول فیلم نمایش داده می شود احتمالاً برگرفته از سرقت قطار طلایی است که در سال ۱۹۲۳ توسط برادران داترمونت صورت گرفت.
انار نام آلبوم تکی به وسیلهٔ خواننده-ترانه نویس چک، مارکتا ایرگلووا می باشد. این آلبوم در آمریکا در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ و با برچسب "آنتی-" به بازار آمد. این آلبوم شامل یک ترانهٔ سنتی و فولکلور ایرانی به اسم "دختر قوچانی" نیز هست.
کاخِتی استانی است در کشور گرجستان که در خاور این کشور واقع شده و مرکز آن شهر تلاوی است. مطابق با نتایج سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی، جمعیت این استان حدوداً ۴۱۰ هزار نفر بوده است، که حدود ۸۴ درصد از آنها گرجی و ۹٫۸ درصد آذری بوده اند. استان کاختی جزء مناطق آذربایجانی نشین گرجستان به شمار می رود. اکثر مردم ساکن در استان کاختی، به یک گویش محلی از زبان گرجی سخن می گویند. کاختی از سوی شمال و شمال خاوری با فدراسیون روسیه هم مرز است. از سوی جنوب و جنوب خاوری با جمهوری آذربایجان هم مرز است و در باختر آن استان های متسختا-متیانتی و کومو کارتلی واقع شده اند. منطقه کاختی را از نظر جغرافیایی به دو بخش کاختی درونی در شرق کوهستان تسیو-گومبوری، و کاختی بیرونی در غرب آن تقسیم می کنند. رودخانه اصلی بخش خاوری آلازانی نام دارد و رود اصلی بخش باختری نیز رود ایوری است. بخشی از مجموعه صومعه داوید گارجای گرجی در استان کاختی واقع شده و جمهوری آذربایجان و گرجستان بر سر آن مناقشه سرزمینی دارند. پیشینه. سرزمین کاختی از اواخر سده هشتم میلادی یک امیرنشین فئودال مستقل بود. در آغاز سده یازدهم میلادی، این امیرنشین به پادشاهی متحد گرجستان ضمیمه شد
اما این پیوند ده سال بیشتر نپایید. در آغاز سده دوازدهم میلادی، داویت چهارم (۱۰۸۹–۱۱۲۵)، پادشاه گرجستان موفق شد کاختی را دوباره ضمیمه پادشاهی متحد گرجستان کند. همزمان با فروپاشی پادشاهی متحد گرجستان در نیمه دوم سده پانزدهم میلادی، سرزمین کاختی در دهه ۱۴۶۰ خود به یک پادشاهی مستقل تبدیل شد. در سال ۱۷۶۲ پادشاهی کاختی با پادشاهی گرجی تبار همسایه خود یعنی کارتلی یکپارچه شد و پادشاهی کارتلی-کاختی شکل گرفت. شهر تلاوی که پایتخت سرزمین کاختی و همچنین مرکز هرتی آلبانیا بود، به عنوان پایتخت پادشاهی کارتلی-کاختی برگزیده شد. پیوستن آلبانیایی ها به پادشاهی کارتل-کاختی مایه نیرومندی مسیحیت در این مناطق شد، اما حمله های پرشمار ایران به این نواحی باعث شد که کارتل-کاختی به سستی بگراید. سرانجام در سال ۱۸۰۱ میلادی، پادشاهی کارتل-کاختی ضمیمه امپراتوری روسیه شد. در سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱ میلادی، کاختی به صورت بخشی از جمهوری دموکراتیک گرجستان درآمد. از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۶ میلادی، سرزمین کاختی به صورت بخشی از جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز شوروی اداره می شد. از ۱۹۳۶ تا ۱۹۹۱ میلادی، کاختی به عنوان بخشی از جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی درآمد
. از هنگام فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی، گرجستان یکبار دیگر به استقلال کامل دست یافت. از آن سال تا کنون، منطقه کاختی نیز به عنوان یکی از استان های گرجستان شناخته می شود. مرکز آن، شهر تلاوی انتخاب شده است.
محمد صدری (زاده ۱۳۴۲ در تهران) تهیه کننده و کارگردان ایرانی است. او فارغ التحصیل رشته سینما از دانشگاه هنر و کارشناس ارشد پژوهش هنر از همان دانشگاه می باشد. او ۲۰ سال سابقه کار در زمینه تولید برنامه های مستند در اقصی نقاط جهان دارد. محمد صدری بازنشسته سازمان صدا و سیما است. فعالیت های اجرایی و هنری. از جمله فعالیت های اجرایی و هنری محمد صدری به موارد زیر می توان اشاره نمود: چندین مجموعه سریال تلویزیونی، جُنگ تلویزیونی، برنامه های مناسبتی، برنامه های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی
بوبی قهوه ای پرنده ای دریایی و بزرگ وابسته به خانواده بوبیان (Sulidae) است. بوبی قهوه ای بالغ به طول 76 سانتیمتر است. سر و روتنه قهوه ای تیره، در حالی که بخش های دیگر به طور متضاد سفید هستند. نوجوان ها قهوه ای خاکستری با تیرگی روی سر، بال ها و دم هستند. نوک کاملا تیز با لبه دندانه دار است. زیر گونه ها. این پرنده دارای ۴ زیرگونه است:
معبد کونسوارام (Koneswaram temple)، یک معبد هندو در شرق استان ترینکوال در کشور سریلانکا می باشد که در سراسر این قاره مورد تکریم و احترام هندوها می باشد. در سراسر این معبد تندیس و نقاشی های خدای مقدس هندوها، شیوا، به چشم می خورد. این معبد در طول قدمت آن بارها توسط استعمالگران خارجی تخریب و نابود شده است اما هر باره توسط بومیان و مریدان هندو ترمیم و بازسازی شده است. این معبد جزو یکی از غنی ترین و مورد بازدیدترین معابد آسیا می باشد و در اوایل قرن هفدهم مبدل به یکی از مهم ترین ساختمان های بازمانده با نفوذ از دوره کلاسیک دراویدی شد. این معبد بین سال های ۳۰۰ تا ۱۶۰۰ قبل از میلاد مسیح توسط پادشاهان و حاکمان محلی توسعه و افزایش یافت. مجسمه ها و تندیس های بودا و شیوانا با دقت و هنرمندی تمام تزئین شده اند، دیواره های با گرانیت سیاه که هم اکنون نمومه اندکی از آن ها در آسیا است، پوشیده شده است. معبد کونسوارام به دلیل تکریم و احترامش ، پیوسته از سوی مردم و پادشاهان مورد کمک های مالی فراوانی قرار می گرفت.
جام رئیس دولت امارات یک جام فوتبال است که همان جام حذفی است در کشور امارات برگزار می شود. این مسابقات به صورت حذفی برگزار می شوند. دور نخست این بازی ها از فصل ۷۵–۱۹۷۴ آغاز شد.
سایه نگاری روشی در عکسبرداری است که در آن نور چشمه نقطه ای را به موازات آزمونگاه بر شاره در حال حرکت و از آنجا بر روی فیلم می تابانند تا بر اساس شکست نور در شاره تغییرات چگالی آن به صورت ناحیه های سایه روشن مشاهده شود. به عکسی که به روش سایه نگاری برداشته می شود سایه نگاشت گفته می شود. منابع و پانویس ها. واژه های مصوب فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ۶ (حرف ژ - س).
پروژه ونوس پروژه ای است که توسط ژاک فرسکو و با هدف بهبود جامعه انسانی با استفاده از طراحی هایی که او اقتصاد منبع مبنا می نامد آغاز شده است. هدف نظام مورد نظر این پروژه به هم پیوستن مفاهیمی مثل شهرهایی با توسعه پایدار، نظام ارزشی، مزارع اشتراکی، مدیریت منابع طبیعی و خودکارسازی پیشرفته است. در وبگاه رسمی این پروژه چنین آمده است: «پروژه ونوس» یک نقشه اولیه واقعی و اثبات پذیر است برای آفرینش یک تمدن نوین جهانی؛ تمدنی که بر اساس [رفع] نگرانی های بشر و آبادسازی محیط زیست بنا شده باشد. نام این پروژه از ونوس واقع در ایالات فلوریدا ایالات متحده آمریکا، که مرکزی پژوهشی در آن قرار دارد، گرفته شده است. در این مرکز پژوهشی ده ساختمان قرار دارد که همگی توسط خود ژاک فرسکو طراحی شده اند و معماری مورد نظر این پروژه را به تصویر می کشند. مستند طراحی آینده فیلمی است که در مورد زندگی و کارهای ژاک فرسکو در سال ۲۰۰۶ میلادی ساخته شده است. تاریخچه. پروژه ونوس در سال ۱۹۷۵ میلادی با همکاری ژاک فرسکو و نقاش چهره، روکسان مدوز (انگلیسی: Roxanne Meadows) در ونوس فلوریدا آغاز شد. پروژه ونوس یک کسب وکار دوبخشی به نام "Future By Design" و یک ش
رکت تجاری به نام "Project Venus Inc" است. این پروژه بر اساس این ایده شکل گرفت که تمام ملل از پایه فاسدند و این فساد از استفاده از پول ناشی می شود. اقتصاد منبع مبنا. اصطلاح "اقتصاد منبع مبنا" اولین با توسط «ژاک فرسکو» ابداع شد. طبق تعریف، وی این نوع اقتصاد را "نظامی اقتصادی/اجتماعی کل نگر" می داند که در آن تمام کالاها و خدمات بدون استفاده از "پول"، "اعتبار" یا هر نوع نظام مبتنی بر "بدهی" به مردم عرضه می شود. اقتصاد پایدار سایبری شده. فرسکو در مبانی پروژه ونوس پیشنهاد می کند که در یک «اقتصاد منبع مبنا»، باید منابع را بر اساس نیاز مصرف کننده به کالاها و خدمات تخصیص داد و این کار باید بر پایه دسترسی پذیری، پایایی و پیشرفت های فناوریک باشد. در نتیجه، نقش پول از بین می رود و به جای آن، کامپیوترهای عظیم و متمرکزی صف بندی کالاها و خدمات را به عهده می گیرند و شهروندان درون این صف امکان سفارش محصول یا خدمات مورد نظر خود را خواهند داشت. وی این امر را با تمام کامپیوتری کردن و خودکارسازی کامل فعالیت هایی چون تولید، انبارداری و ترابری و ساخت شهرهای پاک و پربازده (از دیدگاه مصرف انرژی) امکان پذیر می داند. ارتباط با اقتصاد ب
ازار. اقتصاد منبع مبنا برای عرضه کالا و خدمات از معدن منبع تا محصول نهایی، مراکز توزیع و ارسال به دست مصرف کننده، از ماشین ها به عنوان نیروی کار استفاده می کند. نتیجه چنین روشی این است که هزینه ای به مصرف کننده تحمیل نمی شود؛ چرا که هزینه مربوطه در اساس به صورت انرژی و منابع به کاررفته خواهد بود که ماشین ها کار خودکارسازی تنظیم آن را به عهده گرفته، بارش را از دوش مصرف کننده برخواهند داشت. هدف اصلی این مدل، بیرون کشیدن بازار از اقتصاد بازار است و تغییر مفهوم سودبری کسب وکارها است. بدین ترتیب، ماشین ها کار رساندن کالاها و خدمات را به دست مصرف کننده انجام خواهند داد و در این زمینه جایگزین دولت و بازار خواهند شد. فرسکو برای رفع ابهام موجود در این مدل مثال زیر را می زند: «در آغاز جنگ جهانی دوم ایالات متحده آمریکا تنها ۶۰۰ هواپیمای جنگی تراز اول داشت. اما، به سرعت توانست آن را به تعداد ۹۰،۰۰۰ فروند برساند. در ابتدای جنگ، سؤال این بود که "آیا سرمایه کافی برای تولید افزارهای جنگی را داریم؟" و پاسخ منفی بود؛ نه پول و نه طلای کافی برای این کار وجود داشت. اما آنچه که به وفور در دسترس بود، منابع مکفی بود و همین منابع آمر
یکا را قادر ساخت تا به کارایی تولید بسیار بالایی دست یابد. اما متأسفانه این امر فقط به زمان جنگ محدود شد.» جنبش روح زمانه. پروژه ونوس در سال ۲۰۰۸ میلادی در فیلم مستند (انگلیسی: ) به صورت برجسته ای ارائه و به عنوان راهکاری برای مشکلات جهانی مطرح شد. این فیلم در پنجمین جشنواره فیلم آرتیویست (انگلیسی: ) در لوس آنجلس، کالیفرنیا به نمایش درآمد و بالاترین جایزه را از آن خود کرد.
کاکائوئیان، تیره ای از پنیرک سانان درختی یا درختچه ای یا بالارونده یا علفی با حدود ۶۸ سرده و ۷۰۰ گونه است که در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری می رویند؛ برگهایشان ساده یا مرکب یا دمبرگ دار با آرایش متناوب و حاشیه پهنک آنها دندانه دار یا کامل است و گلهایشان معمولاً منظم و گاهی نامنظم و معمولاً پنج پر است. منابع. واژه های مصوب فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ۹ = حروف (ک – گ).
شمشیر استالینگراد یک شمشیر تیغه بلند دولبه تشریفاتی است که با سنگ های زینتی و جواهرات پوشیده شده که به سفارت حکومت پادشاهی متحده در کارخانه تیغه سازی "Wilkinson Sword" در مدت ۳ ماه ساخته شد. درازا این شمشیر در حدود ۱۲۰ سانتیمتر است و در آن ۱۸ قیراط طلا نیز به کار رفته است. غلاف این شمشیر از چرم قوچ ایرانی ساخته شده بود. در دومین روز از برگزاری کنفرانس تهران، چرچیل، نخست وزیر وقت بریتانیا، این شمشیر را به عنوان یک هدیه به نشانه وحدت و یکپارچگی متفقین، از طرف جرج ششم، پادشاه بریتانیا به جوزف استالین، رهبر اتحاد جماهیر شوروی اهدا کرد که با استقبال وی و فرانکلین روزولت، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا که در جلسه حاضر بود روبرو شد.
نوکیا لومیا ۸۰۰ تلفن همراه هوشمند تولیدشده به وسیلهٔ شرکت نوکیا می باشد که در اکتبر ۲۰۱۱ رونمایی و در نوامبر ۲۰۱۱ عرضه گردید. این تلفن هوشمند بر خلاف تلفن های هوشمند پیشین عرضه شده توسط نوکیا که دارای سیستم عامل سیمبیان هستند از سیستم عامل ویندوز فون ۷٬۵ شرکت مایکروسافت استفاده می کند.
تَفتگاه یا لکهٔ داغ در دانش زمین شناسی به نقاطی در کره زمین گفته می شود که نسبت به نقاط دیگر به طور غیرعادی گرم هستند و باور دانشمندان بر این است که علت آن فعالیت های آتشفشانی در گوشته زمین در لایه های زیر این نقاط می باشد. تفتگاه ها ممکن است در نزدیکی صفحات زمین ساختی قرار داشته باشند یا از آن ها دور باشند. تعداد تفتگاه ها، حدود ۵۰ تا ۱۲۰ عدد تعیین شده است. یکی از این نقاط نیز در جزیره ایسلند در شمال اروپاست. زمین شناسان بر این باورند که نوعی مخزن در حال بالا آمدن از مواد گوشته، در زیر آتشفشان های داخل صفحات اقیانوسی قرار دارد. گداختن این مواد در هنگام رسیدن به ژرفاها و کم وکاسته شدن از مقدار فشار، باعث پدیدآوردن نوعی نقطه داغ می شود. با فرض اینکه صفحه اقیانوس آرام از روی این نقطه داغ عبور می کند، به ترتیب ساختارهای آتشفشانی حاصل می آید. عمر هر آتشفشان نیز نشاندهنده زمانی است که کوه، در روی تفتگاه و ساکن گوشته قرار داشته است. نقاط داغ در واقع مراکز فعالیت های آتشفشانی ادوار گذشته و حال هستند. اگرچه تفتگاه ها بر روی صفحات سنگ کره قرار دارند ولی از نظر مکانی غالباً فاصله زیادی با حاشیه های فعال صفحه ها دارند.
تفتگاه ها می توانند به صورت آتشفشان های منفرد یا گروهی هم در سنگ کره قاره ای و هم در سنگ کره اقیانوسی پدید آیند. در کف ژرف سنگ کره های اقیانوسی زنجیره هایی از آتشفشان ها به عنوان نقاط داغ مشاهده شده است. تفتگاه های دیگری نیز در حاشیه های سازنده صفحه ها به چشم می خورند. آتشفشان های مربوط به جزایر و رشته کوه های قوسی موجود در بالای منطقه فرورانش از رده تفتگاه ها خارج هستند و به عبارت دیگر در این ردیف و مفهوم بحساب نمی آید. مخازن ماگما در محل خود ثابت هستند و این در حالی است که مخزن به طور مستقیم در حال حرکت است. در این رهگذر همواره روی تفتگاه آتشفشان هایی شکل می گیرند؛ ولی به محض اینکه در اثر حرکت سنگ کره آتشفشان مذکور از نقاط داغ دور می شوند مجدداً روی آن آتشفشان جدیدی شکل گرفته و آتشفشان پیشین از فعالیت بازمی ایستد. در همین رابطه آتشفشان های غیرفعال زنجیره ای را تولید می کنند که نمایانگر جهت حرکت صفحه می باشد. تفتگاه هایی که در کف اقیانوس اطلس قرار دارند دارای رفتار متفاوت نسبت به صفحه اقیانوس آرام هستند. به نظر می رسد نقاط داغ اقیانوس اطلس اصولاً در دور یا نزدیکی محور کافت آغازی اقیانوس یعنی کافتی که در اثر
جداشدن صفحه آمریکا از آفریقا به وجود آمده و باعث تشکیل اقیانوس اطلس شده است قرار دارند.
نقطهٔ داغ فیلم نئو-نوار آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ است که توسط دنیس هاپر کارگردانی و بر اساس کتاب سال ۱۹۵۲ " "جهنم های بدون خشم"" اثر چارلز ویلیامز ساخته شد. دان جانسون، ویرجینیا مادسن و جنیفر کانلی در فیلم به ایفای نقش پرداختند و جک نیچه موسیقی فیلم را نوشت که توسط جان لی هوکر، مایلز دیویس، تاج محل، روی راجرز و درامر، ارل پالمر، نواخته شد. تولید. چارلز ویلیامز به همراه نونا تیستون در سال ۱۹۶۲ نسخهٔ فیلمنامه را نوشتند. رابرت میچام ابتدا به عنوان کارگردان در نظر گرفته شده بود، اما چند سال بعد، دنیس هوپر فیلمنامه را پیدا کرد و آن را به روز کرد. هوپر در توصیف فیلم گفت" "آخرین تانگو در تگزاس: بسیار" داغ و پر انرژی. " در صحنهٔ اتاق خواب در اصل قرار بود که مادسون برهنه ظاهر شود، اما او تصمیم گرفت لباس خواب بدن نما تن کند، زیرا او احساس می کرد که «نه تنها برهنگی از نظر داستانی ضعف بود، بلکه همچنین به مخاطب این اجازه را نمی داد که او را برهنه کند». هوپر بعدها اعتراف کرد که نظر مادسن درست بوده است. بازخورد. "نقطهٔ داغ" اولین نمایش خود را در سال ۱۹۹۰ جشنواره فیلم تورنتو تجربه کرد. دنیس هوپر احساس می کرد که دان جانسون و وی
رجینیا مادسن در تبلیغ فیلم به اندازه کافی از خود اشتیاق نشان ندادند. هوپر در مورد جانسون گفت: «او می گوید تا زمانی که نقدها را نخوانده، هیچ کاری برای فیلم انجام نمی دهد.» جانسون این ادعا را رد کرد و گفت که سر صحنه فیلمبرداری "هارلی داویدسون و مرد مارلبورویی بوده است". دربارهٔ مادسن، هوپر ادعا کرد که او به دلیل صحنه های زیاد برهنگی «بسیار خجالت زده» بود. فیلم در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۰ در ۲۳ تئاتر به نمایش درآمد که در هفتهٔ افتتاحیه ۱۱۲٬۱۸۸ دلار فروش کرد. در نهایت فروش فیلم در آمریکای شمالی فقط ۱٫۲ میلیون دلار بود که به مراتب کمتر از هزینه تولید آن بود. "نقطهٔ داغ" به طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. راتن تومیتوز بر اساس بررسی ۲۱ نقد، امتیاز ۷۱٪ را به فیلم داد. راجر ایبرت سه ستاره از چهار ستاره به فیلم داد و نوشت: «فقط دوستداران سینما که هنوز افکار خود را از بی-مووی های بزرگ آز.ک. ئو و ریپابلیک پیکچرز حفظ کرده اند، "نقطهٔ داغ را" به عنوان اثری برجسته از یک سنت قدیمی خواهند شناخت.» جانت ماسلین در بررسی خود برای "نیویورک تایمز" نوشت: "کارگردانی آقای هوپر در مقایسه با نگاه زنده و تاثیرگذار فیلمبردار، اوئلی استیگ
ر، سخت و شیک است ". "یواس ای تودید" دو ستاره و نیم به فیلم داد و نوشت: "به عبارت دیگر، کارگردانی هوپر فوق العاده نبوده و تا حدودی گیج کننده بود، اما این فیلم باعث می شود بخواهید با شریک زندگی کس دیگری، برهنه شنا کنید. " رسانه خانگی. در ۱۳ اوت ۲۰۱۳، کارخانه فریاد! "نقطهٔ داغ را" در نسخه بلو-ری به همراه فیلم "من را به آرامی بکش منتشر کرد".
آرتمیزیا جنتیلسکی (زاده در رم – درگذشته در ناپل) نقاش ایتالیایی با سبک باروک بود که امروزه به عنوان یکی از نقاشان به نام محسوب می شود. او در کارهای خود از کاراواجو الهام گرفته است. در دوره ای که زنان نقاش از سوی جامعه هنری پذیرفته نمی شدند او نخستین زن نقاش بود که به عضویت آکادمی Accademia di Arte del Disegno (آکادمی هنرهای ترسیمی) در فلورانس درآمد. نقاشی های او از زنان در رنج، اسطوره ها و کتاب انجیل، قربانیان، خودکشی و مبارزه بود. او در نقاشی های خود از داستان جودیس الهام می گرفت. شناخته شده ترین تصویر او Judith Beheading Holofernes بود که سر بریدن هولوفرنز را در صحنه ای از خون ریزی و کشمکش نشان می دهد. آرتمیزیا دختر اوراتسیو جنتیلسکی دیگر نقاش ایتالیایی است. خانواده و نقاشی خودآموخته. آرتمیزیا جنتیلسکی در ۸ ژوئیه ۱۵۹۳ در رم زاده شد. او بزرگترین فرزند نقاش اوراتزیو جنتیلسکی بود. آرتمیزیا با تقلید از پدرش به نقاشی روی آورد و نسبت به برادرانش استعداد بیشتری از خود نشان داد. اوراتزیو دخترش آرتمیزیا را مورد تشویق فراوان قرار می داد. برادرانش نیز به حرفه نقاشی مشغول بودند. آرتمیزیا جنتیلسکی طراحی را فراگرفت و آمو
خت که چطور رنگ ها را با یکدیگر ترکیب و نقاشی کند. از آنجائیکه پدرش با الهام از سبک کاراواجو نقاشی می کرد، او نیز متعاقباً از سبک پدرش پیروی می کرد. سبک آرتمیزیا جنتیلسکی تا اندازه ای با پدرش متفاوت بود زیرا نقاشی های او بسیار طبیعت گرا بودند. در طی سده ۱۷ (میلادی) چنین تصور می شد که زنان دارای هوش و مهارت کافی برای کار کردن نیستند. در همین زمان بود که آرتمیزیا بر سبک سنتی اصرار ورزید و آثاری را خلق کرد. با انجام اینکار او شناخته شد و مردم او را تحسین کردند و مورد احترام قرار دادند. آرتمیزیا نخستین کار هنری خود را در ۱۷ سالگی خلق کرد Susanna e i Vecchioni (Susanna and the Elders) بود. نقاشی او نشان می دهد که چطور او توانسته است از سبک کاراواجو پیروی کند بدون اینکه به مدرسه رفته باشد یا توسط هنرمندانی آموزش دیده باشد. این یکی از نقاشی های اوست که تجاوز جنسی توسط دو مرد را نشان می دهد. تجاوز جنسی. در سال ۱۶۱۲ پدر او با آگوستینو تاسی برای کاشت گل در محوطه Pallavicini Rospigliosi Palace رم کار می کرد. اوراتزیو از او خواست که به طور خصوصی به دخترش نقاشی یاد دهد. در طی آموزش، تاسی، به آرتمیزیا تجاوز جنسی کرد. مرد دی
گر کوسیمو کورلیس نیز تاسی را در انجام این تجاوز یاری کرد. پس از این ماجرا آرتمیزیا رابطه جنسی خود را با تاسی ادامه داد. آن ها تصمیم گرفتند که با یکدیگر ازدواج کنند. پس از مدتی تاسی قول خود را زیر پا گذاشت و به او گفت که او با مرد دیگری رابطه داشته است. پدر آرتمیزیا، اوراتزیو پس از آنکه از تصمیم ازدواج آن دو مطلع شد تاسی را مورد خشونت قرار داد همچنین او را به دزدیدن نقاشی جودیت از خانه جنتیلسکی متهم کرد اما موضوع اصلی درگیری، تجاوز به آرتمیزیا بود. این در حالی بود که پیش از تجاوز تاسی به آرتمیزیا، آرتمیزیا دارای رابطه دیگری نیز بوده است. پس از بررسی های بسیار، مشخص شد که تاسی نقشه قتل همسرش را طراحی کرده بود. علت طراحی این نقشه، مشکل همسرش با خواهر شوهرش بوده است. پس از پایان محاکمه، تاسی به یکسال اخراج از رم محکوم شد. اما این حکم هرگز اجرا نشد. این محاکمه مورد توجه طرفداران حقوق زنان در سده ۲۰ (میلادی) قرار گرفت. نقاشی «سربریدن هولوفِرن به دستِ جودیث» (۱۶۱۲–۱۶۱۳) خشونت زنان علیه مردان را به تصویر می کشید. یک ماه پس از محاکمه، اوراتزیو تصمیم گرفت که دخترش با پییرانتونیو استیاتسی ازدواج کند. او یک نقاش میانه رو
از فلورانس بود. مدت کوتاهی پس از ازدواج آن ها به فلورانس کوچ کردند. آرتمیزیا در فلورانس، اثر کایا بوناروتی را از خود به جا گذاشت. برخی تاریخ دانان استدلال می کنند که آرتمیزیا جنتیلسکی با حیله گری از داستان تجاوز خود در دادگاه خود برای جلب توجه و پیشبرد عقاید فمینیستی خود استفاده می کرده است. دیدگاه زنانه. موضوعات مشخصهٔ آرتمیزیا جنتیلسکی، قهرمانان زن هستند؛ بنتشیبا زنی که طعمهٔ هوا و هوس داوود پادشاه قرار گرفته و سرنوشتی غم انگیز پیدا کرد و یهودیه که جان مردم را با گردن زدن هلوفرنس نجات داد. هر دوی این موضوعات در دوره باروک که از صحنه های شهوانی و خشونت بار استقبال می شد، بسیار مورد پسند واقع شدند. نمایش چندین باره این قهرمانان زن کتاب مقدس توسط آرتمیزیا اشاره به احساسات دوگانه او نسبت به مردان داشت که ریشه درزندگی آشفته او داشت. تابلوی یهودیه و کنیز او با سر هلوفرنس اثری، کاملاً پخته، مستقل، نمایشی، و سترگ است. موضوع اثر، داستان یهودیه است که با پیشخدمت خود به چادر سردار آشوری رفته او را مست کرده و سرش را با شمشیر می برد. این اثر هم زمان با داستان داوود و جالوت است. دوره فلورانس ۱۶۲۰–۱۶۱۴. در فلورانس، آرتمی
زیا جنتیلسکی موفقیت و محبوبیت زیادی به دست آورد. او نخستین زنی بود که به آکادمی هنر دل دیزاینو وارد شد. او ارتباط خوبی را با هنرمندان زمان خود مانند کریستوفانو آلوری و گالیلئو گالیله برقرار کرد. پس از تولد برادر زاده اش، به نام «بوناروتی» آرتمیزیا جنتیلسکی تصویر او را طراحی کرد. برادرش از آرتمیزیا خواست تا نقاشی او را در گالری قرار دهد و آرتمیزیا نقاشی را در گالری آلگوریا دل ایکلنازیون قرار داد. این نقاشی مورد توجه قرار گرفت و همه روزه تعداد زیادی از آن بازدید می کردند. آرتمیزیا در دوران خلق آثار هنری خود، آوازه فراوانی یافته بود. اما آنچه که برای او رنج آور بود موضوع تجاوز او بود که او را شرمسار می کرد؛ بنابراین می توان دریافت که چرا در آثار خود در بیشتر موارد خشونت زنان را به تصویر می کشیده است. از کارهای جالب توجه او می توان به La Conversione della Maddalena و Giuditta che decapita Oloferne اشاره کرد. این دو اثر از مهمترین اثرهای او بودند که در گالری فلورانس به نمایش گذاشته شده اند. با وجود موفقیت های او، به دلیل هزینه های فراوانی که او و همسرش متحمل شدند دوره زندگی در فلورانس، دوره ای پر از مشکل برای آنان