Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ل و دوم هر گروه به مرحله یک هشتم نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی شکن باشگاه ها بر اساس امتیاز رتبه بندی می شوند و معیارهای تساوی شکن به ترتیب زیر است: مرحله حذفی. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک حذفی به رقابت پرداختند. هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه لحاظ نمی شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. یک هشتم نهایی. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه ها میزبان بازی برگشت بودند. !colspan=5|منطقه غرب !colspan=5|منطقه شرق یک چهارم نهایی. قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال (برای تعیین ترتیب دو بازی رفت و برگشت) در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۳ برگزار شد. در این قرعه کشی، تیم های مناطق مختلف می توانستند با یکدیگر بازی کنند و قانون «حمایت از کشور» اعمال شد: اگر دقیقاً دو تیم از یک انجمن وجود داشته باشد، نمی توانند در مرحله یک چهارم نهایی با یکدیگر بازی کنند؛ با این حال، اگر بیش از دو تیم از یک انجمن وجود داشته باشد، می توانند در مرحله یک چهارم نها
یی با یکدیگر بازی کنند. فینال. "۳–۳ در مجموع؛ گوانگژو اورگراند با گل زده در خانه حریف برنده شد."
نرم افزار ایستگاه کاری وی ام ویر یک نرم افزار سودمند برای کسانی است که به داشتن چندین سیستم عامل یا نرم افزار به گونه هم زمان (و البته انگاری) نیاز دارند. با سوار کردن این نرم افزار بر روی سیستم عامل بنیادی این توانایی به دست می آید تا از راه انگارسازی سخت افزار و امکانات ویژهٔ وی ام ویر به نصب چند سیستم عامل پرداخت. ایستگاه کاری وی ام ویر. نکتهٔ چشمگیر دربارهٔ وی ام ویر این است که سخت افزارهای انگاری ساخته شده در هر یک از سیستم عامل ها دارای ویژگی های یکسان می باشند اما به گونه آزاد رفتار می کنند. بخش هایی همچو ویر و هارد دیسک هر یک در محیط جداگانه کار کرده و کارت شبکه این توانایی را دارد که با دیگر کارت های شبکه انگاری و حتی شبکه ی فیزیکی پیوند بر قرار کند. از این رو، این نرم افزار ابزاری سودمندی برای دوستداران به دانش شبکه نیز خواهد بود. VMware، برای گسترش دهندگان نرم افزارها، رهبران شبکه (Administrators) و کسانی برنامه ریزی شده است که می خواهند در ساختار نرم افزاریشان دگرگونی بنیادی بدهند. وی ام ویر گسترش دهندگان نرم افزار را توانا می سازد تا پیچیده ترین برنامه های تحت شبکه را که در ویندوزهای مایکروسافت،
لینوکس, Mac OS و غیره پیاده سازی می شوند را روی تنها یک رایانه یکه پیاده سازی کنند. بهره گیری از ایستگاه کاری وی ام ویر. این نرم افزار با هزاران کاربر در سراسر جهان، کارایی را در آفریدن نرم افزارها بهبود می بخشد، هزینه ها را کاهش می دهد، نرمش و انعطاف پذیری را بالا می برد و راه امن تری برای پاسخ گرفتن از برنامه ها را در دسترس ما می گذارد. سوار کردن وی ام ویر روی رایانه های رومیزی، نخستین گام برای فرستادن ساختار IT پدید آمده به یک ساختار انگاری است. با ایستگاه کاری وی ام ویر جز ساده کردن پردازش گسترش، تست نرم افزار و شتاب دادن به گسترش برنامه های کاربردی، سازگاری برنامه های کاربردی و پیاده سازی عملی فرستادن از یک سیستم عامل به سیستم عامل دیگر را بیمه می کند و توانایی آزمایش این که آیا این جابجایی و جایگزینی سیستم عامل، زیانی برای شبکه یا دیگر نرم افزارهای کاربردی در حال کار دارد یا خیر را نمایان می سازد. وی ام ویر دارای ویژگی هایی زیر می باشد:
سومین انتخابات ریاست جمهوری افغانستان برای انتخابات رئیس جمهور و معاون اول و دوم او در دو دور در فروردین و خرداد ۱۳۹۳ برگزار گشت که به موجب آن محمداشرف غنی پیروز انتخابات اعلام گردید. طبق توافق ملی قرار شد غنی رئیس جمهور و و شخصی با پیشنهاد عبدالله عبدالله رئیس اجرایی شود و پس از دو سال و با ویرایش قانون اساسی به نخست وزیری ارتقا یابد. این انتخابات با مخالفت گسترده و اتهام تقلب از سوی عبدالله همراه شده بود و او نتیجهٔ انتخابات را نپذیرفت. در نهایت و بعد از چند ماه کشمکش و توافق های گوناگون سرانجام با بازشماری آرا و با پادرمیانی حامد کرزی رئیس جمهور و شخصیت های جهادی عبدالله و غنی توافق کردند که برنده رئیس جمهور شود و فرد پیشنهادی نامزد رقیب با موافقت او رئیس اجرایی شود و پس از دو سال به نخست وزیری تغییر یابد. دور نخست هم زمان با انتخابات شوراهای ولایتی (استانی) در تاریخ ۱۶ فروردین در سراسر افغانستان برگزار شد که از میان ۸ نامزد عبدالله با ۴۵٪ و غنی با ۳۲٪ آرا به دور دوم رفتند؛ در این دور زلمی رسول و عبدرب رسول سیاف سوم و چهارم شدند. از میان ۱۱ نامزد سه تن کناره گیری کرده بودند. از ۷ میلیون شرکت کننده حدود ۶۴
درصد رای دهندگان مرد و ۳۶ درصد زن بودند. در دور دوم بسیاری از مقامات و کاندیداهای انتخاباتی از عبدالله حمایت کردند، از جمله زلمی رسول و تیم انتخابات رسول سیاف و نیز رئیس مجلس نمایندگان و مجلس سنا. رسول سیاف سردار عبدالرشید دوستم را برای معاون اولی در کنار خود داشت. این دور انتخابات در ۲۴ خرداد برگزار شد. نقش قوم ها در انتخابات بسیار مؤثر بود. عبدالله تاجیک و غنی پشتون است و رای او در استان ها براساس ترکیب قومی مشهود بود. همچنین ازبک ها و ترکمن ها به دلیل همیاری دوستم با غنی طرفدار غنی بودند. طالبان این انتخابات را تحریم کرده و حملات متعددی را در روزهای قبل از انتخابات و در طول انتخابات ترتیب داد و در برخی مناطق که طالبان قدرت بیشتری دارند اصلاً انتخابات برگزار نشد. با این وجود برگزاری دور نخست این انتخابات بسیار رضایت بخش تر از انتخابات سال ۸۸ بود که تنها ۳۸ درصد افراد واجدان شرایط در آن شرکت کردند و با گزارش های متعددی از تقلب انتخاباتی همراه بود. اما دور دوم اوضاع فرق می کرد. طبق نتیجهٔ کمیسیون مستقل انتخابات یک میلیون بیش از دور نخست در انتخابات شرکت کرده بودند. در میانهٔ شمارش آرا که رای غنی از عبدالله پی
ش بود، عبدالله با اعلام تقلب و درخواست مداخلهٔ سازمان ملل ارتباط خود با کمیسیون مستقل انتخابات را قطع کرد. او مدارکی را منتشر ساخت که باعث شد برخی مقامات بلندپایهٔ کمیسیون انتخابات استعفا کنند. پس از اعلام نتیجهٔ ابتدایی و پیروزی غنی با اختلاف ۱۳٪، عبدالله نتیجه را نپذیرفت و خود را پیروز قطعی انتخابات خواند و اعلام کرد زیر بار تقلب نخواهد رفت. سازمان ملل خواسته بود که رای های تقلبی از رای های پاک جدا شوند. رئیس کمیسیون انتخابات نیز تقلب را تأیید کرد و گفت که رای های تقلبی را جدا خواهند کرد. در حالی که عبدالله گفته ۲٫۵ میلیون رای ساختگی است. با توافق دو نامزد با مشارکت جان کری وزیر وقت امور خارجه آمریکا قرار شد رای ها با هماهنگی دو ستاد بازشماری شود و رای های ناپاک جدا شود و توافقنامه ای ملی برای تقسیم قدرت انجام شد. در میانهٔ بازشماری روند اختلاف ها بالا گرفت، غنی از تقسیم قدرت در صورت پیروزی سر باز زد و ستاد عبدالله از روند بازشماری رای ها کناره گرفت. سرانجام با پادرمیانی کرزی و سران جهادی به تاریخ ۳۰ سنبله (شهریور) ۱۳۹۳ عبدالله و غنی توافق نامه ای امضا کردند که برندهٔ انتخابات رئیس جمهور و رئیس شورای وزیران
باشد و کسی که نامزد رقیب پیشنهاد کرده به فرمان او «رئیس اجرایی» و رئیس هیئت وزیران شود. تا دو سال بعد نیز لویه جرگه تشکیل جلسه داده قانون اساسی را ویرایش و سمت نخست وزیری افزوده شود و رئیس اجرایی نخست وزیر گردد. پست های کلیدی نیز نصف نصف میان دو نامزد تقسیم می شود. چند ساعت پس نیز کمیسیون مستقل انتخابات اشرف غنی را پیروز انتخابات اعلام کرد. البته تعداد رای های نهایی نامزدان اعلام نشد. نامزدان/کاندیداها و معاونان. شمار نامزدان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان به یازده نفر می رسید. هر یک از این نامزدان دو معاون داشتند که طبق قانون اساسی باید هنگام نامزد شدن ایشان را اعلام می کردند. بین ۲۲ نامزد پست معاونت ریاست جمهوری سه نفرشان زن بودند. براساس قانون اساسی افغانستان معاونان ریاست جمهوری باید تبعه افغانستان، مسلمان و متولد از والدین افغان باشند، تابعیت کشور دیگری را نداشته باشند و چهل ساله بوده و دادگاه صالح آنان را به جرم ارتکاب جرایم ضد بشری، جنایت یا محرومیت از حقوق مدنی محکوم نکرده باشد. عبدالله عبدالله. در این انتخابات، محمد خان و محمد محقق، معاونان اول و دوم عبدالله بودند.در این انتخابات حزب اسلامی به
رهبری عبدالهادی ارغنده وال، حزب وحدت اسلامی مردم، یک بخش عمده حزب جمعیت اسلامی و چند نهاد و برخی از شخصیت های پرنفوذ سیاسی از عبدالله حمایت می کنند. عبدالله نامزد مورد حمایت جمعیت اسلامی افغانستان معرفی شد. یک روز پیش از آغاز رسمی مبارزات انتخاباتی در افغانستان، مقامات در هرات گفتند دو تن از اعضای ستاد مبارزات انتخاباتی عبدالله عبدالله یکی در شهر هرات هدف تیراندازی قرار گرفته و کشته شدند. فاضل سنگچارکی، یکی از سخنگویان ستاد انتخاباتی عبدالله به خبرگزاری فرانسه گفت: «من می توانم تأیید کنم که افراد مسلح، دکتر همدرد را که قرار بود ریاست ستاد مبارزات انتخاباتی ما را در هرات به عهده داشته باشد، همراه با یکی دیگر از اعضای تیم شب امروز در هرات به قتل رساندند.» محمدداوود سلطان زوی. فرید احمد فضلی وکاظمیه محقق معاونان اول و دوم محمدداوود سلطان زوی بودند. او در دور قبلی مجلس نمایندگان افغانستان با عنوان وکیل ولایت غزنی به این مجلس راه یافت و در سمت رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس نمایندگان کار کرد. اما پس از آنکه نتوانست وارد مجلس دوم شود، گردانندگی یک برنامه بحث محور به نام «داوود سلطان زوی» را در تلویزیون خصوصی طلوع بر عه
ده گرفت. سلطان زوی در سال های اخیر با عنوان صاحب نظر، حضور پررنگی در رسانه های داخلی و بین المللی داشته است. محمداشرف غنی. عبدالرشید دوستم و غلام سرور دانش، معاونان اول و دوم غنی در انتخابات بودند. غنی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۳ خورشیدی به کابینه حکومت منتخب راه نیافت و به ریاست دانشگاه کابل منصوب شد. او پس از دو سال کار از این مقام کناره گرفت و به یکی از منتقدان حکومت کرزی بدل شد. او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۹ با حامد کرزی رئیس جمهوری کنونی رقابت کرد، اما رأی چندانی به دست نیاورد. کرزی، غنی را در دور دوم ریاست جمهوری خود مسئول برنامه انتقال مسئولیت امنیتی از نیروهای خارجی به نیروهای امنیتی داخلی کرد و قرار بود این برنامه تا زمان خروج نیروهای بین المللی از افغانستان در سال ۱۳۹۴ به پایان برسد. علی احمد جلالی رئیس نهاد اجتماعی لویه جرگه با حمایت از غنی نوشت: ما از عمل و برنامه های انتخاباتی دکتر محمداشرف غنی حمایت می کنیم و در برنامه های کاریشان همکاری های جدی را با ایشان خواهیم کرد. زلمی رسول. احمدضیاء مسعود و حبیبه سرابی، معاونان اول و دوم زلمی رسول در انتخابات بودند. رسول در دوازده سال پیش از این ان
تخابات از افراد نزدیک به حامد کرزی در ارگ ریاست جمهوری بوده و در بیشتر سفرهای مهم حامد کرزی را همراهی می کرد. در ژانویه ۲۰۱۰ حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان او را نامزد سمت وزارت خارجه این کشور کرد و به شورای ملی افغانستان معرفی کرد که با اکثریت آرای اعضای حاضر مجلس وزیر امور خارجه افغانستان شد. قطب الدین هلال. عنایت الله عنایت و محمدعلی نبی زاده، معاونان اول و دوم قطب الدین هلال در انتخابات ریاست جمهوری بودند. او در بخش های نظامی و مهندسی ساختمانی درس خوانده و مدتی را در وزارت دفاع افغانستان کار کرده است. گل آغا شیرزی. سیدحسین عالمی بلخی و محمدهاشم زارع، معاونان اول و دوم گل آغا شیرزی در انتخابات ریاست جمهوری بودند. شیرزی در سال ۲۰۰۴ به عنوان والی ننگرهار در شرق افغانستان تعیین شد. او در این سمت فعالیت هایی در عرصه بازسازی ولایت ننگرهار کرد. این فعالیت ها در حدی بود که شیرزی به «بولدوزر» معروف شد. عبدالرب رسول سیاف. اسماعیل خان و عبدالوهاب عرفان از شخصیت های سابق جهادی به عنوان معاونان اول و دوم عبدالرب رسول سیاف برگزیده شدند. به دنبال سقوط طالبان سیاف به کابل برگشت و در نقش های گوناگونی در ایجاد ساختارهای ج
دید قدرت در این کشور نقش بازی کرد. او در لویه جرگه اضطراری و قانون اساسی شرکت کرد و بعداً هم با عنوان نماینده مردم کابل به پارلمان افغانستان راه یافت. سیاف یک دانشگاه خصوصی نیز به نام «دعوت» در کابل ایجاد کرد. هدایت امین ارسلا. جنرال خداداد، وزیر پیشین مبارزه با مواد مخدر افغانستان و صفیه صدیقی، عضو سابق مجلس نمایندگان، معاونان اول و دوم هدایت امین ارسلا بودند. او در دوران ریاست جمهوری حامد کرزی در دولت های موقت و انتقالی افغانستان عضویت داشت. در دور قبلی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در جایگاه نامزد انتخابات ریاست جمهوری این کشور با حامد کرزی رقابت کرد، ولی با کسب کمتر از سه هزار رأی در ردیف سی ام قرار گرفت. کنارکشیدگان. عبدالقیوم کرزی. عبدالقیوم کرزی برادر حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان هرچند گفته بود کناره گیری نخواهد کرد، نیمهٔ اسفند (حوت) به نفع زلمی رسول کناره گیری کرد. حامد کرزی با استقبال از تصمیم برادرش گفت که خود او را به کناره گیری تشویق کرده است و این کار احتمال دخالت های خارجی را می کاهد. او گفت که حمایت برادرش از زلمی رسول تصمیمی شخصی بوده است. کرزی، وحیدالله شهرانی و ابراهیم قاسمی را معاونان
اول و دوم خود در انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرده بود. قیوم کرزی با عنوان نماینده مردم قندهار به مجلس نمایندگان راه یافت، ولی به دنبال غیبت طولانی از مجلس و اعتراض شماری از اعضای مجلس به این غیبت، از عضویت در مجلس نمایندگان استعفا کرد. عبدالرحیم وردک. عبدالرحیم وردک که جزو نامزدان تأیید صلاحیت شده بود، ۲۵ اسفند (حوت) از انتخابات کنار رفت. او دلیل کناره گیری اش را اعلام نکرد. شاه عبدالاحد افضلی و سیدحسین انوری معاونان وی درانتخابات بودند. وردک در یک سال پیش از انتخابات در مقام مشاور ارشد دفاعی و اصلاحات نظامی حامد کرزی کار کرد و قبل از ثبت نام برای نامزدی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان از این سمت استعفا کرد. جنرال وردک در سال ۲۰۰۴ بعد از انتخابات ریاست جمهوری، از سوی حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان به سمت وزیر دفاع افغانستان منصوب شد. او در سپتامبر ۲۰۱۲، بعد از استیضاح پارلمان رد صلاحیت شد و بعد از آن به کارش در وزارت دفاع پایان داد. محمدنادر نعیم. محمدنادر نعیم ۶ فروردین (حمل) به نفع زلمی رسول کناره گیری کرد. نعیم، تاج محمد اکبر و عزیزالله پیام را که هر دو افراد کمتر شناخته شده در عرصه سیاسی افغانستان هستند
، با عنوان معاونان اول و دوم خود در انتخابات معرفی کرده بود. نعیم در سال ۲۰۰۳ و پس از فروپاشی طالبان به افغانستان بازگشت و در همکاری با ظاهرشاه که آن زمان لقب بابای ملت را کسب کرده بود، در موقف های مختلف دولتی کار کرد. با این حال، نادر نعیم در بیشتر از ده سال اخیر عمدتاً دور از فضای سیاسی در بخش های تجاری فعال بوده است. اما او در سال ۲۰۱۳ و قبل از ثبت نام با عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری، به عنوان رئیس حرکتی به نام تحریک صدای مردم انتخاب شد. دور دوم. بر اساس نتیجهٔ انتخابات عبدالله عبدالله و محمداشرف غنی به دور دوم رفتند. طبق قانون نامزد پیروز در دور نخست باید اکثریت مطلق آرا را به دست آورد یعنی نیمی از آرا. عبدالله ۴۵٪ و غنی ۳۲٪ رای آورده بودند. طبق نتیجهٔ نهایی غنی با ۵۶٪ آرا برندهٔ انتخابات اعلام شد. عبدالله عبدالله. به تاریخ ۲۱ ثور (اردیبهشت) زلمی رسول که در دور نخست با ۱۲٪ رای در جایگاه سوم قرار گرفته بود پس از اعلام اولیهٔ نتیجهٔ نهایی و پیش از اعلام قطعی از عبدالله حمایت کرد. البته هنوز احمد ضیا مسعود معاون نخست وی و نیز عبدالقیوم کرزی حامی سرشناس او در انتخابات در برابر اقدام رسول موضعی نگرفته بود
ند. البته جمیل کرزی رئیس حزب همبستگی ملی جوانان دیگر برادر حامد کرزی از او اعلام حمایت کرد. نیز محمود کرزی برادر دیگر وی. همچنین گل آغا شیرزی نیز به گروه انتخاباتی عبدالله پیوست. ۱۳ جوزا (خرداد) نیز رسول سیاف رسماً از عبدالله حمایت کرد. عبدالرئوف ابراهیمی رئیس مجلس نمایندگان و فضل هادی مسلمیار رئیس مجلس سنا نیز از عبدالله حمایت کردند. هدایت امین ارسلا دیگر نامزد انتخابات نیز از عبدالله حمایت کرد. محمداشرف غنی. داوود سلطان زوی دیگر نامزد انتخابات با پیوستن به گروه غنی از او حمایت کرد. مناظره ها. اولین مناظره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری را تلویزیون خصوصی طلوع برگزار کرد. اشرف غنی احمدزی، عبدالله عبدالله، زلمی رسول، عبدالرحیم وردک و عبدالقیوم کرزی از شرکت کنندگان این مناظره بودند. در مدت ۹۰ دقیقه مناظره نامزدها برنامه خود را دربارهٔ امنیت و سیاست داخلی افغانستان بیان کردند. آنان در آغاز برای مدت ۱٫۳۰ دقیقه فرصت داشتند که دیدگاه کلی خود را ابراز کنند؛ ولی این مناظره میان مردم و صاحب نظران افغان واکنش های متفاوتی در پی داشت که تعدادی از آنان نبود برنامه مشخص در این مناظره را از مشکلات نامزدهای ریاست جمهوری می د
انستند. خیلی ها این نامزدها را کپی حامد کرزی رئیس جمهور وقت افغانستان می دانستند و شعار آنان را دربارهٔ مبارزه با فساد اداری یک طنز سیاسی بیش نمی دانستند. حاشیه ها. کنفرانس ملی نسوان و انتخابات با حضور ۲۰۰ زن از سراسر افغانستان، سه شنبه ۱۵ دلو ۱۳۹۳ در کابل آغاز به کار کرد. هوسی وردک معاون این مؤسسه گفت که زنان در این کنفرانس مشکلات خود را با مقامات دولتی و نامزدان ریاست جمهوری مطرح خواهند کرد. او گفت مسئولان این نهاد پیش از این نیز کنفرانس هایی را در ولایت های شمالی و جنوبی افغانستان راه اندازی کرده و با زنان در مورد مشکلاتشان صحبت کرده اند. برگزاری. انتخابات در دو دور برگزار گردید. در دور نخست عبدالله اکثر نسبی رای ها را به دست آورد و به همراه غنی به دور دوم راه یافت. اما دور دوم اعلام شد عبدالله از او شکست خورد. وی نتیجهٔ انتخابات را نپذیرفت و ادعا کرد که در انتخابات تقلب گسترده صورت گرفته است. نورستانی رئیس کمیسیون مستقل انتخابات تقلب را تأیید کرد. دور نخست. انتخابات در از ساعت ۷ صبح آغاز شده با یک ساعت تمدید تا ۱۷ انجام یافت. در برخی شعبه ها کمبود برگ رای گزارش شد. در انتخابات هر رای دهنده بایست از پیش کا
رت رای دهی می گرفت. هنگام رای دادن کارت را با سوراخ کردن باطل کرده انگشت رای دهنده با دو رنگی مخصوص و ماندگارتر یکی شفاف و یکی نامریی رنگی می شود تا از تقلب جلوگیری شود. نتیجهٔ اولیهٔ قرار بود ۸ ثور (اردیبهشت) و نتیجهٔ نهایی قرار بود ۲۳ ثور اعلام شود. دور دوم. انتخابات از ساعت ۷ به تاریخ ۲۴ جوزا آغاز گشت و تا ساعت ۱۶ ادامه داشت. پیش از انتخابات طالبان مردم رای دهنده را تهدید کرده بود. با این حال حضور مردم گسترده گزارش شد به حدی که برگهٔ رای در برخی ولایت ها تمام شد. نتیجه. محمداشرف غنی احمدزی پیروز انتخابات اعلام شد ولی تعداد نهایی رای ها اعلام نشد. تقلب در دور دوم. ستاد عبدالله عبدالله اعلام کرد که در دور دوم انتخابات تقلبی گسترده صورت گرفته است. وی پیش از اعلام نتایج در میانهٔ شمارش رای ها ارتباطش با کمیسیون انتخابات را قطع کرد و خواستار میانجیگری سازمان ملل و نظارت ٱن بر انتخابات شد که کرزی این پیشنهاد را پذیرفت. او برای تأیید مدعای خود مدرک هایی نیز منتشر کرد، از جمله صدایی ضبط شده از گفتگوی تلفنی «ضیاءالحق امرخیل» رئیس دبیرخانهٔ کمیسیون انتخابات با کارگزاران محلی که نشان دهندهٔ تقلب در انتخابات بود، و فی
لمی که نشان می داد تعدادی نظامیان در اتاقی مشغول پر کردن برگه های رای برای غنی هستند. امرخیل در پی انتشار این نوار دوم سرطان (تیر) از سمت خود استعفا کرد. عبدالله در واکنش بدین استعفا گفت که مسئول تقلب در انتخابات باید در برابر قانون پاسخ گو باشد. در پی این اتفاق طرفداران عبدالله در کابل تظاهرات کردند. «کای آیده» که در سال ۱۳۸۸ نمایندهٔ ویژهٔ سازمان ملل در افغانستان برای نظارت بر انتخابات بود اعلام کرد که در این انتخابات تقلب بسیار بیشتری صورت گرفته است. توماس جانسون یک پژوهشگر ارشد آمریکایی در مرکز مطالعات راهبردی افغانستان نیز بعدها مدعی شد که محمد اشرف غنی با مهندسی انتخابات به ریاست جمهوری رسیده است. وی مدعی شده بود که اشرف غنی در دور نخست انتخابات از مناطقی که آراء کمی بدست آورده بود، در دور دوم به طور باورنکردنی به نفع وی دستکاری شده بود. در تحلیلی داده های مرکز رأی گیری نشان می دهد که در ۶۰۶ مرکز اشرف غنی توانسته است که ۱۰۰ درصد آراء را کسب کند و در ۹۰۰ مرکز دیگر تقریباً تمامی آراء به نفع غنی ریخته شده بود. وی همچنین در گزارش خود تأکید می کند که از نظر ریاضی و با توجه به داده های دموگرافیکی افغانستان و
نتایج ۴۶ در برابر ۳۲ درصد دور نخست انتخابات پیروزی اشرف غنی ناممکن بود، کارشناسان برتر تحلیل آماری در ایالات متحده با استفاده از هر مدل کامپیوتری رایج برای تحلیل رأی گیری و انتخابات عبدالله عبدالله را پیروز انتخابات می دانند. به در انتخابات گذشته نیز پس از بازشماری رای ها و رسیدگی به شکایت ها مشخص شد کرزی که رقیب عبدالله بوده است کمی پایین تر از نیم رای آورده است و انتخابات باید به دور دوم برود، که البته با کناره گیری عبدالله دور دوم برگزار نشد. سازمان ملل خواستار جداسازی رای های باطله و تقلبی از رای های پاک شد. رحمت الله نبیل رئیس پیشین اداره امنیت ملی افغانستان بعدها در برنامه تلویزیونی که از شبکه طلوع پخش می شد، مدعی شد که توافق هایی بین حامد کرزی و محمد اشرف غنی صورت گرفته بود. در دوره دوم ریاست جمهوری حامد کرزی کمیسیون انتقال مسئولیت های امنیتی از نیروهای بین المللی به نیروهای امنیتی داخلی به منظور فراهم کردن فرصت کمپین انتخاباتی برای یک کاندید خاص تشکیل شد. همچنین در زمان برگزاری این انتخابات یک ماشین چاپ کارت رأی دهی (جعلی) در منزل یکی از مقامات بالا رتبه در دولت وحدت ملی به ریاست جمهوری محمد اشرف غنی
قرار داده شده بود. غنی ادعا کرد که جای اعتراضی برای عبدالله نمانده است. در حالی که عبدالله ادعا کرده است که در انتخابات دو و نیم میلیون رای تقلبی درست شده است. طبق نتایج اعلامی کمیسیون انتخابات مشارکت در دور دوم یک میلیون افزایش داشته است. احمد یوسف نورستانی رئیس کمیسیون مستقل انتخابات که با پنج روز تأخیر نتیجهٔ انتخابات را در ۱۶ سرطان اعلام می کرد، تقلب در دوم را تأیید کرد. عبدالله نتیجهٔ انتخابات را نپذیرفت. ستاد او این را کودتایی علیه رای مردم خواند. فردای اعلام نتایج انتخابات، در تجمع بزرگ هوادرانش در کابل خود را پیروز قطعی انتخابات خواند و گفت که هرگز زیر بار تقلب نخواهد کرد. وی گفت که دنبال تجزیهٔ افغانستان و جنگ داخلی نیست و افغانستانی واحد و باعزت می خواهد. عبدالله گفت که حکومتی موازی تشکیل خواهد داد. کرزی اعلام کرد که نتیجهٔ نهایی برنده را مشخص خواهد کرد. غنی نیز طرفین را به گفتگو فراخوانده و گفته است که کار به حکومت موازی نخواهد کشید. حتی معاون عبدالله پیشنهاد تشکیل دولت انتقالی را داد. در ۲۱ سرطان دو نامزد با پادرمیانی کری وزیر خارجهٔ آمریکا توافق کردند که با نظارت جامعهٔ جهانی و سازمان ملل و ستاده
ای انتخاباتی هر دو نامزد همهٔ رای ها بازشماری شود و نتیجه هرچه شد بپذیرند و سپس دولت وحدت ملی تشکیل دهند. نامزدان از کرزی خواستند تا پایان بازشماری رای ها تحلیف را عقب بیندازد. غنی گفت: «من و برادرم داکتر عبدالله توافق کردیم که هر رای، زیر نظر جامعهٔ جهانی، به صورت شفاف بررسی شود و ما دو این توان را داریم که اختلاف ها را کنار بگذاریم و برای آیندهٔ مردم افغانستان کار کنیم.» کرزی از این توافق استقبال کرد. عبدالله نیز از حامیانش خواست که به اعتراض های خیابانی پایان دهند بازشماری با تأخیر ۲۶ سرطان آغاز شد که سه هفته ادامه داشت. بر اساس آنچه رسانه ها از توافق غنی و عبدالله منتشر کردند، تغییر ساختار نظام از ریاستی به مجلس محوری، تعدیل قانون اساسی، ایجاد سمت رئیس اجرایی و تبدیل آن به نخست وزیر از مهم ترین بندهای این توافق نامه به شمار می رفت. رئیس جمهور آیندهٔ افغانستان موظف بود تا لویه جرگه را برای تعدیل قانون اساسی افغانستان فراخوانده ظرف ۲ سال آینده مقام نخست وزیری را رسمی ایجاد کند. گزینش مقام های کلیدی امنیت ملی و نهادهای اقتصادی حکومت وحدت ملی را با در نظرداشت اصل برابری و تساوی، رئیس جمهور و اپوزیسیون (گروه ب
ازنده) شکل می دهند. نیز گماشتن و برداشتن در وزارت خانه ها و سمت های کلیدی در سطح ولایت ها، با در نظرداشت اصل نمایندگی عادلانه از سوی رئیس جمهور با مشورت اپوزیسیون خواهد بود. به منظور توانمندسازی مردم و در نظرداشت پیش شرط های صلح و ثبات امنیت، رشد اقتصادی، حاکمیت قانون، عدالت، «حکومت وحدت ملی» باید ایجاد اصلاحات فراگیر را در اولویت خود قرار دهد. حکومت وحدت ملی تعهد می کرد که در مدت یک سال با رفع نارسایی های انتخابات گذشته اصلاحات بنیادینی را در نظام انتخاباتی افغانستان به میان می آورد. دیگر اینکه تا زمانی که مقام نخست وزیری بر بنیاد قانون اساسی ایجاد شود، همهٔ وظیفهٔ نخست وزیر را مقام رئیس اجرایی خواهد کرد؛ این مقام به فرمان رئیس جمهور ایجاد شده رئیس اجرایی به انتخاب نامزد بازنده (اپوزیسیون) تعیین خواهد شد. رئیس جمهور مکلف به ایجاد اپوزیسیون خواهد بود اما رهبر اپوزیسیون را تیم بازنده برخواهد گزید. در نهایت رئیس جمهور تعهد می کرد که نهادهای کلیدی امنیتی را حداقل ۳ ماه بی تغییر و به حالت کنونی نگه دارد. عبدالله با اشاره به افزایش شایعات در صفحه های اجتماعی مبنی بر اینکه وی با غنی کنار آمده است، این را رد کرد و گ
فت که هیچ معامله گری ای در این انتخابات صورت نگرفته است. پس از مدتی اختلاف میان عبدالله و غنی بالا گرفت. غنی اعلام کرد که در صورت پیروزی تقسیم قدرت نخواهد کرد، ستاد عبدالله نیز از روند بازشماری رای ها خارج شد و سپس ستاد غنی نیز چنین کرد. توافقنامهٔ ملی. سرانجام با پادرمیانی حامد کرزی رئیس جمهور و سران جهادی افغان، توافقی ملی میان دو نامزد بسته شد. بدین صورت که برندهٔ انتخابات رئیس جمهور و رئیس شورای وزیران شود و با موافقت و فرمان او فردی که نامزد رقیب پیشنهاد می کند رئیس اجرایی گماشته شود و ریاست هیئت وزیران را بر عهده گیرد. سمت های کلیدی اجرایی و قضایی نیز نیز مساوی میان هر دو تیم بخش شود. توافق رسمی در ۳۰ سنبله (شهریور) امضا شد و چند ساعت پس از آن نیز کمیسیون مستقل افغانستان محمداشرف غنی احمدزی پیروز انتخابات اعلام کرد. مفاد توافق نامه چنین است: تحلیل ها و گمانه زنی ها. به نوشته نظامی تایمز؛ این نتیجه احتمال حضور طولانی مدت نظامیان آمریکایی در افغانستان را بسیار افزایش داده است چرا که هر دو کاندیدای پیشتاز بارها اعلام کرده اند که در صورت انتخاب شدن با آمریکا توافقنامه امنیتی امضا خواهند کرد. بر اساس این توا
فقنامه که دولت آمریکا خواستار امضای آن شده، حداکثر ده هزار سرباز آمریکایی تا یک دهه دیگر در افغانستان باقی خواهند ماند. حامد کرزای سرسختانه با این موضوع مخالفت کرده بود و این موضوع مشکلات لجستیکی فراوانی را برای نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان ایجاد کرده است. اما شکست سنگین نزدیک ترین متحد کرزی یعنی زلمی رسول نگرانی آمریکایی ها در مورد باقی ماندن قدرت در دستان کرزی را از میان برداشته است. گمانه زنی هایی هم در مورد حمایت کشورهای خارجی از برخی کاندیداها مطرح است. روزنامه کیهان معتقد است اشرف غنی احمدزی در این انتخابات نامزد موردعلاقه و حمایت غرب و آمریکا و زلمی رسول نامزد موردنظر حامد کرزی رئیس جمهور وقت افغانستان بوده اند. همچنین به گفته ذاکر حسین ارشاد دانشکده علوم سیاسی دانشگاه ابن سینا کابل؛ صحبت های حسن روحانی رئیس جمهور ایران دربارهٔ اعتدال در جشن نوروزی که در افغانستان برگزار شد برای بسیاری این شک و شبهه را به وجود آورد که روحانی قصد دارد از زلمی رسول حمایت کند چرا که رسول نیز با شعار اعتدال وارد رقابت انتخابات شده است. وی همچنین معتقد است امضا نکردن توافقنامه امنیتی توسط کرزی صرفاً یک رفتار فرصت طلب