Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
و اهمیت قنات در این کشور پرداختند و سپس رساله دکتری خود را در مورد موضوع فوق به رشته تحریر در آوردند و موفق به اخذ مدرک دکتری هیدرو ژیولوژی شدند و سپس به ایران بازگشتند . در سال ۱۳۳۵ دکتر اقبالی با درجه استادی دانشگاه تهران به در خواست نمایندگان وقت مجلس شورای ملی مامور تاسیس و گسترش دانشگاه جندی شاپور خوزستان شدند .در دوران ماموریت خوزستان دانشکده کشاورزی اهواز را بنیان نهادند این امر مهم با با اخذ مجوز مزرعه هزار هکتاری ملا ثانی از املاک شرکت ملی نفت ایران برای دانشگاه جندی شاپور امکان یافت . در سال۱۳۴۰ دکتر اقبالی بار دیگر به دعوت یونسکو به فرانسه اعزام شد و پروژه بررسی آبهای سرچشمه پاریس و رودخانه سن را به عنوان موضوع تحقیق انتخاب و نتیجه تحقیق به شکل رساله و ارایه فرمولی به نام ایشان و دکتر مگنین تهیه و در برابر داوران با امتیاز افتخار پذیرفته شد. همزمان با دوران ریاست دکتر منوچهر اقبال در سازمان یونسکو در سال ۱۳۴۲ به عنوان معاون ایشان منصوب شده و فعالیت های ایشان منجر به تاسیس رشته آب شناسی در دانشکده علوم دانشگاه تهران شد. ایشان به مدت ۲۰ سال دیگر در دانشگاهای تهران همکاری وتدریس داشتند و صاحب کرسی رش
ته آب شناسی دانشگاه تهران بودند .در سال ۱۳۴۶ اولین مرکز آموزش عالی خارج از مرکز را با موافقت سازمان برنامه بنیان نهادند که در طول ده سال ۱۲۰۰ مهندس وکمک مهندس به بازار کار ایران معرفی نمودند در همین سال مدرسه عالی کشاورزی همدان را در زمینی به مساحت ۴۰ هکتار واقع در کیلومتر شش جاده همدان به کرمانشاه بنیان گذاشت . این مدرسه در دو سال اول در دوره کاردانی رشته کشاورزی و از سال سوم به بعد در دوره کارشناسی ترویج و آموزش کشاورزی و تعاون روستایی دانشجو تربیت می کرد.وی همچنین با تصویب سازمان یونسکو مقدمات تاسیس سازمان ژیولوژی و هیدروژیولوژی خاورمیانه را در ایران بنیان نهاد .دکتر اقبالی در زمینه ترجمه و تالیف در حوزه زمین شناسی و نقشه برداری آثار ماندگاری را از خود به جای گذاشته است علاوه بر رشته های علوم کشاورزی و زمین شناسی در زمینه تاریخ نیز آثاری را بر جای گذاشته که مشهورترین آن کتاب ذوالقرنین است . استاد اقبالی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به فعالیت علمی خود ادامه داد و در سال۱۳۷۳ موسسه آموزش عالی آبادانی و توسعه روستاها را تاسیس کرد.این موسسه با روند توسعه رشته ها و مقاطع تحصیلی در سال ۱۳۸۶ به نام موسسه آموزش عالی
عمران و توسعه تغییر نام یافت . دکتر اقبالی در اسفند ۱۳۸۷ از سوی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران به عنوان یکی از مفاخر علمی ایران معرفی و مورد تقدیر قرار گرفت . دکتر علی اقبالی در تاریخ ۲۲ اسفند سال ۹۱ پس از یک دوره بیماری کوتاه مدت در بیمارستان بوعلی سینای همدان دار فانی را وداع گفت.
آلوارو آلحاندر رکوبا ریبرو با نام مستعار el chino (پسر چینی، بخاطر شباهتی که شکل صورتش به چهره چینی ها دارد با این نام خوانده می شود) که به اختصار این بازیکن را alvaro recoba می نامند.او در ۱۷ مارس ۱۹۷۶ در Maroñas محله فقیرنشین شهر مونته ویدئو کشور اروگوئه به دنیا آمد که در اواخر دوران فوتبالی اش تا فصل ۲۰۱۵ در لیگ کشورش و برای تیم ناسیونال بازی می کرد. او ۱۱ سال در سری آ ایتالیا بازی کرده است که بخش اعظم آن در تیم اینتر میلان (۱۹۹۷–۲۰۰۸) بوده است. پست تخصصی. پست تخصصی این بازیکن هافبک تهاجمی است. دقت فوق العاده در زدن ضربات آزاد، شوت از راه دور و کورنر و پاس هایی با ضریب دقت بالا، سرعت بی نظیر و پا به توپ بودن او را به وزنه سنگینی در دنیای فوتبال تبدیل کرده بود. علایق. این بازیکن علاقه نسبتاً زیادی به ماهیگیری دارد و اوقات فراغت خود را با ماهیگیری می گذراند. بخشی از افتخارات. رکوبا بین سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷، ۶۹ بار پیراهن تیم ملی کشورش را برتن کرده و در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز حضور داشته است. در۱۹۹۹ بهترین بازیکن کشور اروگوئه شناخته شد و در سال ۲۰۰۵–۲۰۰۶ توانست با تیم اینتر جام های سه گانه را فتح کند. با وجود استع
داد درخشانش نتوانست آنگونه که باید و شاید در عرصه جهانی مطرح شود هرچند طرفداران فوتبال همگی با این بازیکن آشنا هستند شاید منظور شهرتی باشد که با به زبان آوردن نام فوتبال نام این بازیکن را نا خود آگاه تداعی کند که دلیل عمده و اساسی آن مصدومیت های پیایی است که به نوعی گریبان گیر این بازیکن بوده و باعث می شد از اوج فاصله بگیرد هرچند او هروقت در مستطیل سبز حضور داشته عملکردش کاملاً محسوس بوده و تأثیر خود را در روند بازی و بالطبع در نتیجه گذاشته است. زندگی نامه فوتبالی رکوبا. او پس از در خشش در تیم ملی جوانان در سن ۱۶ سالگی(۱۹۹۴–۱۹۹۵) به عضویت تیم Danubio کشورش درآمد بعدازآن بود که توجه همگان به پای چپ طلایی او معطوف گردید او سال بعد به تیم ناسیونال (Nacional) یکی از دو تیم بزرگ کشور اروگوئه پیوست و از این تیم بود که باشگاه اینتر ایتالیا برای جذب رکوبا مصمم گردید. رکوبا در سال ۱۹۹۷–۱۹۹۸ در حالی که دو باشگاه بزرگ سری آ یوونتوس و اینتر خواهان او بودند نهایتاً به تیم اینتر رفت و در مورد علت انتخابش بیان داشت که یوونتوس بازیکنان خوب بسیاری به خدمت دارد و شاید فرصت بازی کمتر به او برسد. او اولین بازی خود را برای این تی
م در ۳۱ اوت سال ۱۹۹۷ در مقابل برشا انجام داد. در این بازی به عنوان بازیکن جانشین وارد بازی شد و توانست در مقابل دیدگان ۶۹٬۶۸۲ نفر که از نزدیک این مسابقه را تماشا می کردند با به ثمر رسیدن ۲ گل بسیار زیبا در حالی که اینتر یک بر صفر عقب بود باعث شود تیمش پیروز از میدان خارج گردد. اولین بازی رکوبا متقارن بود با اولین بازی رونالدو بازیکن شهیر برزیل. در ابتدای این بازی که توجه همگان به ویژه عکاسان و تصویر برداران به شماره ۱۰ بازی یعنی رونالدوبود بعد از بازی تغییر سوژه داده بودند و رکوبا در میان انبوه خبرنگاران بود. بعد از این بازی بود که رکوبا و نامش از سطح لیگ ایتالیا بالاتر رفت رکوبا دو فصل در اینتر میلان بازی کرد و نهایتاً به تیم یونیون ونیزیا که در حال سقوط به دسته پایین بود به صورت قرضی منتقل شد. رکوبا در ۱۹ بازی ۱۱ گل به ثمر رساند و ۹ پاس گل داد و در سایه تلاش های اوبود که تیم ونیز از سقوط به دسته پایین نجات پیدا کرد. رکوبا بعد از حضور کمتراز یک فصل در تیم ونیزو درخشش در این باشگاه بار دیگر به تیم اینتر بازگشت و تا ۳۰ ژوئن ۲۰۰۶ قرار داد خود را با این باشگاه تمدید کرد. در همین سال بود که او با مشکل گذرنامه ای
جعلی مواجه شد که منجر گردید به مدت یک سال ملیت ایتالیایی خود راکه در سال ۱۹۹۹ احراز کرده بود را از دست بدهد که بعدها در دادگاه تجدید نظر این مدت به ۴ ماه تفلیل یافت. رکوبا در سال ۲۰۰۲ با دریافت حقوق سالانه ۷٫۸ میلیون دلار به پردآمدترین بازیکن در جهان تبدیل شد. تأثیر رکوبا در مدت حضورش در تیم اینتر خیره کننده بود. از جمله آن می توان بازی اینتر –سمپدوریا را در ۹ ژانویه سال ۲۰۰۵ را مثال زد. رکوبا به عنوان، جانشین ۳۲ دقیقه ای به جای آدریانو به بازی آمد در حالی که اینتر تا دقیقه ۴۲ دو برصفر از تیم سمپدوریا عقب بود. گل تساوی را وییری با پاس مارتینز زد سه دقیقه بعد رکوبا یک سوپر گل با پاس زانتی زد و نهایتاً بازی با پاس رکوبا و گل مارتینز ۳–۲ به نفع اینتر به پایان رسید. تیم آث میلان بشدت خواهان بخدمت گیری این بازیکن در تیمش بودولی رکوبا بارها اعلام کرده بود که به تیم آث میلان نخواهد رفت هرچقد هم که خواهان او باشند شاید این حرف رکوبا باعث شده بود که طرفداران اینتر تعصب خاصی نسبت به او قائل باشنداما رفته رفته مصدومیت های رکوبا شدت یافت. نهایتاً رکوبا در در ۳۱ اوت ۲۰۰۷ به صورت قرضی به تیم تورینو پیوست او تراکم مهاجمان د
ر خط حمله تیم اینتر را علت اصلی جدایی اش عنوان کردو درمورداینکه چرا تیم تورینو را انتخاب کرده اذعان داشت: برخی دوستانم در تورینو، از پالرمو تعریف می کردند. آن ها می گفتند این شهر و هواداران تیم فوق العاده اند و نظر خوبی نسبت به آمریکای جنوبی ها دارند. از جمله بازی های شاخص این بازیکن در تیم تورینو می توان به بازی در مقابل رم در کوپا ایتالیا در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۷ اشاره کرد که رکوبا ۲ گل از سه گل تیمش را بثمر رسانید و این بازی با نتیجه ۳–۱ به پایان رسید. رکوبا تمایل زیادی به بازی در تیم ها و کشورهای مختلف داشت ولی علاقه و وفاداری اش به باشگاه اینترمیلان مانعی در برابر این خواسته او بودکارشناسان بسیاری بر این عقیده اند که اگر رکوبا به اینتر نمی رفت ویا به موقع از این تیم جدا می شد پیشرفت قابل توجهی می کرد. او ماسیمو موراتی را با عنوان پدر خود معرفی می کرد این تمایل یک طرفه نبود موراتی نیز به رکوبا علاقه خاصی داشت و بارها پیراهن شماره ۲۰ اینتر را در حین تماشای بازی برتن کرده بود. رکوبا بعد از پایان قراردادش با باشگاه اینتر در سپتامبر ۵، ۲۰۰۸ به مدت ۲ سال به تیم Panionios یونان پیوست. دوتن از هم تیمی های سابقش نیز عضو
این تیم بودند Lampros Choutos در تیم اینتر و Fabián Estoyanoff بازیکم اسبق تیم ملی اروگوئه. او در اولین بازی خود در مقابل Martella در اکتبر ۱۸، ۲۰۰۸ با ۲ پاس گل موجبات پیروزی ۲–۱ تیمش را فراهم ساخت. در بازی بعدی در مقابل Ergotelis او ۲ گل از ۵ گل بازی را بثمر رسانید و نقش غیرقابل اغماضی در بدست آمدن این نتیجه داشت. او فصل را با ۵ گل و ۷ پاس گل به پایان رسانید هرچند غالباً در این فصل مصدوم بود. نهایتاً در دسامبر ۱۶، ۲۰۰۹به علت مصدومیت رکوبا ودستمزد بالایش قرارداد در یک نشست دوستانه فسخ گردید. دسامبر ۲۰۰۹ به تیم سابقش Danubio اروگوئه پیوست و فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ در این تیم بازی کرد. او مثل اوایل ظهورش از این تیم جدا شد و و به عضویت تیم Nacional درآمد. او در دیدار پایانی لیگ کشورش با به ثمر رساندن تک گل بازی در مقابل یفنسور اسپورتینگ موجب سی و سومین قهرمانی ناسیونال شد.
پاریکوتین آتشفشانی از نوع مخروط خاکستر به ارتفاع ۴۲۴ متر واقع در مکزیک در آمریکای شمالی است. این آتشفشان جوان در سال ۱۹۴۳ در دهکده ای به نام پاریکوتین شروع به شکل گیری نمود و فوران آن تا سال ۱۹۵۲ ادامه یافت. در نتیجهٔ این رویداد دانشمندان توانستند برای نخستین بار چرخهٔ کامل زندگی یک آتشفشان را از تولد تا مرگ از نزدیک مورد مطالعه قرار دهند. همین موضوع سبب شد تا نام پاریکوتین در زمان فعالیتش در فهرست عجایب هفتگانهٔ طبیعی نیز ثبت شود. مشخصات. پاریکوتین در ایالت میچواکان و در فاصلهٔ ۲۰۰ مایلی غرب شهر مکزیکو سیتی قرار داشته و بخشی از میدان عظیم آتشفشانی میچواکان-گواناخواتو متشکل از بیش از ۱۴۰۰ دودکش آتشفشانی که بخش وسیعی از ایالت های میچواکان و گواناخواتو را در برمی گیرد را تشکیل می دهد. این آتشفشان که جوانترین آتشفشان در نیمکرهٔ غربی است در سال ۱۹۴۳ و در یک مزرعهٔ ذرت در دهکده پاریکوتین شروع به شکل گیری نمود. اهالی این دهکده تا سه هفته پیش از سربرآوردن آتشفشان صداهایی رعدمانند می شنیدند که با وجود آسمان صاف و بدون ابر برایشان شگفت آور بود. تا آنکه در روز ۲۰ فوریهٔ ۱۹۴۳، یک کشاورز مکزیکی به نام دیونیسیو پولیدو و ه
مسرش پائولا که در مزرعهٔ ذرتشان مشغول کار بودند دیدند که زمین پیش رویشان بالا آمده، ترک خورده و شکافی ۲ تا ۲.۵ متری در آن ایجاد شد. پس از آن صداهایی سوت مانند شنیده شده و از شکاف ایجادشده دودی شروع به بیرون آمدن کرد که بنا بر تعریف آنها، بوی تخم مرغ گندیده می داد که نشانهٔ خروج گاز سولفید هیدروژن بود. با گذشت تنها چند ساعت شکاف ایجادشده به یک آتشفشان کوچک بدل شد. فوران های ۱۹۴۳-۱۹۵۲. فوران های پاریکوتین از ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۲ به درازا انجامید و این رویداد فرصتی را برای اتشفشان شناسان پدید آورد تا از نزدیک به مطالعهٔ تولد، رشد و مرگ یک آتشفشان بپردازند. فعالیت های آذرآواری و فوران های استرومبولی آتشفشان در همان نخستین روز تولد پاریکوتین آغاز شد و بیشتر فعالیت های انفجاری آن در نخستین سال فوران آتشفشان به وقوع پیوست. ارتفاع مخروط پاریکوتین در ۲۴ ساعت نخست فوران به ۵۰ متر و در عرض یک هفته به ۱۰۰ متر رسید. همزمان دهکدهٔ پاریکوتین نیز زیر بارانی از خاکستر و بمب های آتشفشانی که از آتشفشان نوظهور به بیرون پرتاب می شد قرار گرفته بود. در ماه مارس بر شدت و قدرت فوران های پاریکوتین افزوده شد و ستون های فورانی آن چندین کیلومتر
ارتفاع یافت. در ۱۲ ژوئن ۱۹۴۳ جریانی از گدازه به سمت دهکده پاریکوتین روانه شد و اهالی مجبور به ترک دهکده شدند. چند ماه بعد، اهالی دهکدهٔ بزرگتر سان خوان پارانگاریکوتیرو نیز دهکده شان را ترک کردند. باگذشت یک سال ارتفاع مخروط آتشفشان به ۳۳۴ متر رسیده بود و تا اوت ۱۹۴۴، بیشتر قسمت های دو دهکدهٔ پاریکوتین و سان خوان در زیر خاکستر و گدازه مدفون شده بود و تنها دو برج بلند کلیسا در سان خوان از زیر گدازه ها بیرون مانده بود. آتشفشان به طور مستقیم کسی را نکشت اما فوران های آن باعث وقوع رعد و برق و کشته شدن سه نفر بر اثر برخورد صاعقه به آنان شد. فوران های پاریکوتین تقریباً ۹ سال به درازا انجامید و در این مدت جریان های گدازه به حجم ۱.۴ کیلومتر مکعب منطقه ای به وسعت ۱۰ مایل مربع را پوشاند. ۶ ماه پس از پیدایش آتشفشان از میزان فوران ها به نحو چشمگیری کاسته شده و انفجارهایی شدید جایگزین آن شد. آخرین فوران پاریکوتین در سال ۱۹۵۲ روی داد و پس از آن این آتشفشان به یک آتشفشان مرده تبدیل شد. پاریکوتین در زمان فعالیت به عنوان یکی از عجایب هفت گانه طبیعی در نظر گرفته شده بود چرا که انسان توانسته بود تولد آن را مشاهده نماید.
امروزه طراحی شبکه های قابل اعتماد و قوی و سرویس های بر مبنای شبکه سخت تر شده است. تنها راه رسیدن به این هدف، شناخت جزئیات مشخصه های ترافیکی شبکه است. در شبکه های رایانه ای، درخواست ها کاملاً قابل پیش بینی نیستند، موفقیت یک شبکه وابسته به سرویس های مفیدی است که ارائه می دهد. یک تخمین درست از کارایی شبکه برای موفقیت هر شبکه ای الزامی است. مدل کردن کارایی برای تصمیم گیری در مورد کیفیت خدمات نیاز است؛ بسیاری از مدل های ترافیکی بر اساس اندازه گیری داده های ترافیکی گسترش می یابند. اگر مدل های ترافیکی در لایه های پایین تر مشخصه های ترافیکی را به درستی دریافت نکند، نمی توانند کارایی مؤثری داشته باشند و نتیجه ممکن است بیشتر یا کمتر از کارایی شبکه باشد، بنابراین به طراحی شبکه آسیب می رساند. از این رو مدل های ترافیکی شبکه، یک عنصر کلیدی در ارزیابی کارایی شبکه ها هستند و آن ها باید بسیار دقیق باشند. تاریخچه. نظریه Teletraffic از ریاضیات برای اندازه گیری، مدل سازی و کنترل ترافیک در در شبکه های از راه دور استفاده می کند (Willinger and Paxson, 1998). هدف کلی در مدل سازی ترافیک پیدا کردن فرآیندهای تصافی برای نشان دادن رفتار
ترافیک است. تلاش هایی در شرکت تلفن کپنهاگن در دهه ۱۹۱۰ توسط Erlang انجام شد که مشخصه های ترافیک تلفن برای تماس های جدید و زمان صرف شده برای آن ها را با استفاده از توزیع های احتمال خاص بدست آورد. Erlang مدل های ترافیکی را برای تخمین ظرفیت سوئیچ های تلفن بکار گرفت تا به احتمال تعداد تماس ها در یک بلاک دست یابد. فرمول های بلاک بندی Erlang کاربرد زیادی در حامل های عمومی داشت زیرا تسهیلات تلفن از قبیل سوئیچ کردن و انتقال، نیازمند سرمایه گذاری های قابل توجهی بودند. بعد از چند دهه، فعالیت های Erlang باعث استفاده از تئوری صف شد و احمالات را به طور عمومی در مهندسی شبکه های تلفن بر مبنای سوئیچ بکار برد. نظریه مهندسی ترافیک (مخابرات) برای شبکه های بسته ای پیشرفت قابل توجهی در چند دهه اخیر داشته است (Adas, 1997; Frost and Melamed, 1994; Michiel and Laevens, 1997; Park and Willinger, 2000) از قبیل LRD، موجک و برخال چندگانه سپس مدل سازی ترافیکی توسط تکنولوژی های شبکه ای و برنامه های چند رسانه ای ادامه پیدا کرد. برای مثال تکنولوژی های بیسیم اجازه استفاده به تعداد بیشتری از کاربران متحرک را دادند. تحرک داشتن باید به عنوان یک
امکان اضافه تر برای مدل سازی ترافیک در شبکه های بیسیم در اختیار کاربران قرار گیرد (Thajchayapong and Peha, 2006; Wu, Lin, and Lan, 2002). مدل های ترافیکی فهم بهتری از رفتار شبکه در مواقع ترافیک به ما نشان می دهند اما فهم ما در گذر زمان تغییر کرده و بهتر می شود. کاربرد مدل های ترافیکی شبکه. اندازه گیری برای مقایسه کارایی واقعی شبکه، مفید و ضروری است. مدل های ترافیکی می توانند برای حل مشکلات فرضی استفاده شوند، در حالیکه اندازه گیری های ترافیکی فقط حقایق جاری را نشان می دهند. پیگیری ترافیک، فهم یک فرآیند تصادفی است در حالیکه مدل ترافیکی یک مدل تصادفی است. دنبال کردن ترافیک، دیدگاهی نسبت به یک منبع ترافیکی خاص در اختیار ما قرار می دهد اما یک مدل ترافیکی، دیدگاهی از تمام منابع ترافیکی در اختیار ما می گذارد. مدل های ترافیکی کاربردهای زیادی دارند، سه تا از مهم ترین آن ها عبارتند از: مراحل مدل سازی ترافیک شبکه. مدل سازی ترافیک شبکه شامل سه مرحله است: packet length distributions و packet inter-arrival distributions دو تا از پارامترهای اصلی هستند که توسط مدل های ترافیکی شبکه تولید می شوند. سایر پارامترها مانند مسیرها،
توزیع مقصدها و... از اهمیت کمتری برخوردارند. با کمک شناخت و تحلیل این پارامترها مشکل توزیع اندازه بسته امروزه به طور مناسبی حل شده است. انواع مدل های ترافیک شبکه. مدل های ترافیک اولیه از مدل های مخابرات مشتق شده بودند و بیشتر روی سادگی تحلیل ها تمرکز داشتند. مدل های ترافیکی به دو دسته کلی تقسیم می شوند: مدل های خود شبیه و مدل هایی که خود شبیه نیستند.
یوسف هایال اوغلو (۱۹۵۳) تونجلی (ترکیه - ۳ مارس ۲۰۰۹، استانبول، ترکیه) شاعر، ترانه سرا و نویسنده اهل ترکیه بود. وی به زبان ترکی شعر می سرود. او در شهر اواجیک (ترکی Ovacık) در استان تونجلی به دنیا آمد. یوسف برادر گولتن کایا همسر احمد کایا خوانندهٔ فقید ترکیه بود که در سال ۱۹۸۶ با هم ازدواج کردند. Yusuf Hayaloğlu (15 دسامبر 1953, Ovacık, Tunceli - 3 مارس 2009, Zeytinlik, Bakırköy , Istanbul); شاعر، غزلسرای و نقاش کرد تبار زازا او در سال ۱۹۵۳ در اواچیک، تونجلی، به عنوان فرزند یک خانواده زازا به دنیا آمد. پس از کسب رتبه دوم در ترکیه در آزمون های رایگان شبانه روزی، مدتی در دبیرستان حیدرپاشا به عنوان شبانه روزی تحصیل کرد. پس از تحصیلات دبیرستانی که بخشی از آن در الازیگ گذرانده شد، تحصیلات نقاشی خود را در آکادمی هنرهای زیبای استانبول آغاز کرد. او در حین تحصیل در رشته نقاشی، برای کارهای گرافیکی و کارگاه های جواهرات چاپخانه های Cağaloğlu نیز جواهرات و مدل های اکسسوری می ساخت. در سال ۱۳۵۱ از تحصیلات دانشگاهی خود استراحت کرد و ازدواج کرد. او خدمت سربازی خود را در بورنووا، بوردور و قونیه به پایان رساند. پس از کار به عنوان
نقاش در ستاد فرماندهی ارتش دوم، به عنوان خبرنگار برای یک روزنامه ملی در الازیگ مشغول به کار شد. پس از مدتی پرداختن به این شغل به استانبول بازگشت. در آنجا با یلماز گونی آشنا شد و در Güney Filmcilik شروع به کار کرد. او به مدت سه سال در تهیه سناریو، داستان، رمان، پوستر، پوستر و کارت پستال برای شرکت شرکت داشت. او در جریان کودتای ۱۲ سپتامبر که در سفرش با مجله گینی آغاز شد، مانند بسیاری از شهروندان دیگر از دروازه های نظامیه گذشت. وقتی بیرون آمد، در کارگاهی که در چاغال اوغلو افتتاح کرد، به کارهای نقاشی و گرافیک برای چاپخانه ها و مؤسسات انتشاراتی ادامه داد. ازدواج خواهرش گلتن با احمد کایا در سال ۱۹۸۶ نقطه عطف جدیدی در زندگی او بود. احمد کایا؛ پس از ملاقات او با اشعاری که سال ها سروده، کشیده و کنار گذاشته بود، مشارکت تولیدی که ۱۳ سال به طول انجامید آغاز شد. در طول این همکاری، آنها با امضای آثار بسیاری از جمله «خسته دمکرات»، «نامش بهتیار»، «هدیه جدایی»، «هانی جوانی من»، «در تنگنا هستم» اثر خود را در دوران به جا گذاشتند. هایال اوغلو همچنین ترانه هایی مانند «اگر برف کوه بودم»، «گربه ناسپاس»، «تو گریه نمی کنی» و فرهات تو
نچ، فاتح کیساپارمک را ساخت. او با هنرمندان زیادی از جمله ابراهیم تاتلیسس و مسلم گورسس کار کرده است. در سال ۱۹۹۹ ترانه «من می رفتم» که برای احمد کایا نوشته شده بود ترانه سال شد. او اولین آلبوم خود را با نام "Ah Ulan Rıza" در سالی که احمد کایا ترکیه را ترک کرد منتشر کرد. در سال ۲۰۰۲ اولین کتاب شعر خود را به نام "Gözleri Suicihar Mavi منتشر کرد." کتاب او با رسیدن به چاپ چهل و هشتم رکورد شکست. او با مرگ متوالی برادرش احمد کایا و مادرش سلامت خود را تا حد زیادی از دست داد. با تمام این اوصاف به خلق آثار جدید ادامه داد. آلبوم دوم او "Bir Acayip Adam" مانند آلبوم اول رکوردهای فروش را شکست و این بار در فلش تی وی، کانال ۷، کرال تی وی و جم تی وی شروع به ساخت برنامه کرد. از سوی دیگر با کنسرت ها و کنسرت های مختلف در داخل و خارج از کشور اشعارش را به مردم رساند و جوایزی دریافت کرد. هایال اوغلو، ۵۶ ساله، که به سرطان ریه مبتلا شده بود. او در ۳ مارس ۲۰۰۹ در بیمارستان Acıbadem در زیتینلیک، باکرکوی، در سن ۵۶ سالگی درگذشت. وی پس از دو مراسم در قبرستان ینیکوی به خاک سپرده شد. یوسف هایال اوغلو که با مین هیال اوغلو ازدواج کرده است. ا
و پدر سه فرزند به نام های دنیز، هازان و جان بود. "کتاب های اشعار او توقف… چشمان گریان (۲۰۱۰)،" گوزلری خودکشی ماوی (۲۰۰۲) و صورت من نیمه شب است (۲۰۲۰) که پس از مرگش توسط خانواده وی گردآوری شده بود، در سال های مختلف به یاد هایال اوغلو منتشر شد.
قرآن حکیم قرآنی است که توسط مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران به جهت استفاده ی دانشجویان از این کتاب تهیه شده است. ویژگی های این قرآن باعث می شود این اثر برای دانشجویان مفیدتر باشد. قلم رایانه ای (فونت). متن این مصحف با استفاده از قلم رایانه ای جدیدی که به تازگی توسط کارشناسان مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران ساخته شده، حروف چینی شده است. از جمله مزایا و ویژگی های فونت این مصحف، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
شورش شیرخان افغان در خلال سال ۱۰۴۰ه . ق.، در ایالت قندهار که بیگلربیگی آن علیمردان خان زیک فرزند گنجعلی خان، سردار معروف شاه عباس بود، رخ داد. کانون اصلی شورش، ناحیه فوشنج بود که گروهی از افغان ها موسوم به کاکری در آن مسکن داشتند و حکمرانی آن در دست شیرخان افغان بود. جایگاه اصلی افغان های شیرخانی در تَرین بود و گاهی نام شیرخان را با پسوند "ترینی" آورده اند. فوشنج شهرکی از توابع قندهار به شمار می آمد و گاهی آن را به صورت فوشنج قندهار می نامیدند که با فوشنج هرات اشتباه نشود. قندهار در سده های دهم و یازدهم هجری قمری (شانزده و هفده میلادی)، در ملاحظات دفاعی و تجاری هند و ایران موقعیت بسیار مهمی داشته است. افزون بر زمینهای بارور و منابع آب فراوان، نیرویی نسبتاً کوچک، با فرماندهی توانا می توانست شهر را برای مدتی طولانی در مقابل مهاجمان نگهداری کند. دژی ستبر در آن شهر وجود داشت که در هنگام پایداری، هم طبیعت و هم عوامل انسانی آن را نفوذناپذیر جلوه می داد. نگهداری قندهار، برای امنیت کابل و کل خراسان اهمیت داشت. این شهر به صورت اجتناب ناپذیر، باعث کشمکش بین گورکانیان هند و صفویان ایران بوده است. همچنین قندهار از نظر با
زرگانی یک مرز بسیار مهم محسوب می شد که بر سر راه بازرگانان عرب، هندی و یهودی بود. انواع ادویه، شکر، عاج، جواهر از این شهر به جاهای دیگر می رفت و قالی، پوست، چهارپایان و میوه از این مکان به هند صادر می گشت. صفویان از طریق حکمرانان خود در قندهار، عوارض گمرگی به عنوان حق عبور از کالاها دریافت می نمودند. هردو امپراطوری گورکانی و صفوی، به این شهر برای دفاع در مقابل ازبکان احتیاج داشتند. میرزا علی نقی نصیری در اهمیت نظامی قندهار می گوید: "حد ولایت متعلقه به قزلباش و فی مابین ولایات قزلباش و هندوستان واقع و قلعه آن در کمال متانت و استحکام است، که به حصانت آن قلعه در مملکت ایران نمی باشد و گرفتن آن به جنگ و جدال در کمال دشواری است و پادشاهان همیشه بدون جدال تسخیر آن قلعه نموده اند". شیرخان فرزند حسن خان بن عبدالقادر افغان ترینی بود که پدرش در زمان شاه طهماسب تابع و خراجگذار سلطان حسین حاکم قندهار بود. هنگامی که قندهار در سال۱۰۰۳ ه. ق به تصرف گورکانیان درآمد، حسن خان نتوانست در جایگاه خود اقامت کند و در سال(۱۰۱۱ ه. ق) با بستگان خود به خراسان آمد و در زمره ملازمان شاه عباس اول قرار گرفت و در ولایت فراه استقرار یافت. شی
ر خان پس از درگذشت پدر به خدمت شاه عباس رسید و پس از فتح قندهار به دست شاه عباس ( سال ۱۰۳۱ ه. ق) الکای فوشنج که جایگاه پدرانش بود به وی داده شد و در آن ولایت تمکن و استقلال یافت. در ذکر دلیل پیوستن پدر شیرخان به صفویه این است که وی تابع اکبر پادشاه مغولی هند بود. اما با حاکم مغولی قندهار نزاع داشت در نتیجه بیعت خود را به شاه عباس اول برگرداند. بعد از فوت گنجعلی خان که پسرش علیمردان خان جانشین او شد (سال ۱۰۳۵ ه. ق)، شیر خان از روی غرور و مقام خواهی و با اعتماد به عنایات گوناگونی که شاه عباس به وی می کرد، خودرایی و زیاده روی پیش گرفت و از طریق سلوک خارج شد. در پی آن شیر خان شروع کرد به تجاوز، غارت و باج گرفتن از کاروانهای تجاری هندوستان که از ناحیه قندهار و اطراف آن عبور می کردند. تجار از بدسلوکی و زیاده خواهیهای او ناراضی بودند. او همچنین به آزار و اذیت سایر افغانانی که مطیع دولت صفوی و تابع بیگلربیگی قندهار بودند، به ویژه طایفه ابدالی که خودشان امیر جداگانه داشتند، پرداخت و با همه تذکرهای حاکم قندهار، او از کار خود دست برنمی داشت و به همین دلیل بین او و علیمردان خان کدورت پدید آمد. علیمردان خان از ترس آنکه مب
ادا درگیری با شیر خان مورد رضایت شاه عباس نباشد (چراکه شاه پیشتر عنایت و توجه خاصی به شیر خان داشت)، حرکات ناشایسته او را نادیده می گرفت و هرکدام علیه دیگری، گزارش هایی به شاه رسانیده و از رفتار یکدیگر شکایت می کردند. شیر خان در سال ۱۰۳۸ه. ق در آخرین ایام عمر شاه عباس بدون اجازه بیگلربیگی قندهار به حضور شاه عباس شتافت و از علیمردان خان شکایت کرد. شاه عباس در این دیدار، او را بسیار مورد لطف خود قرار داد و بیش از حد معمول به او نوازش و احسان و انعام گوناگون کرد و همراه با خلعت فاخر اجازه بازگشت داد. همچنین دربارهٔ او فرمان عطوفت آمیزی برای علیمردان خان فرستاد. سپس او را نصیحت کرد که از خودرایی دست بردارد و با بیگلربیگی قندهار، و کاروانهای تجاری و مردم سرحد، حسن سلوک داشته باشد و از تجاوز و تعدی به آنان خودداری کند. هنگام بازگشت او، شاه عباس یکی از ملازمان درگاه خود را که مردی زبان دان و کارآزموده بود همراه او فرستاد که به قندهار رفته و شیر خان را با علیمردان خان آشتی دهد. این فرستاده پس از انجام مأموریت خود بازگشت و در همان سال شاه عباس اول در گذشت. مهربانی و الطاف شاه عباس نسبت به شیر خان روح سرکش و فزونخواه ا
و را آرام نکرد. او که به دنبال فرصت می گشت، پس از مرگ شاه عباس، مجدداً رویه گذشته خود را پیش گرفت و بدسلوکی او بیشتر شد. در سال(۱۰۴۰ ه. ق) او از سر بلندپروازی و قدرت طلبی تصمیم گرفت به قلمرو پادشاه مغولی هند تجاوز کند. علیمردان خان که از نقشه او آگاه شد، اعلام کرد که بین پادشاه ایران و پادشاه هند طریقه دوستی و مسالمت برقرار است واین اقدام موجب تیرگی روابط و دشمنی خواهد شد. ازاین رو او را از این تصمیم منع کرد. کاروانهای هندی از دست شیرخان به علیمردان خان شکایت های زیادی نوشتند و علیمردان خان از ترس آنکه مبادا به واسطه عدم برخورد با شیر خان، مورد اعتراض شاه صفی قرار گیرد، با لشکر قزلباش به عزم گوشمالی شیر خان به سمت فوشنج حرکت نمود. شیر خان نیز با نیروهای فوشنج به قصد مقابله با علیمردان خان رهسپار گردید. شیر خان با کمال دلیری به نیروهای قزلباش یورش آورد لیکن نتیجه ای از پیکار خود نگرفت و تاب مقاومت در برابر نیروهای علیمردان خان نیافت و شکست خورد. شیر خان پس از شکست و تلف شدن بسیاری از نیروهای افغانی اش، به جانب حاکم مولتان فرار نمود و اظهار دولتخواهی پادشاه مغولی هندوستان را کرد. اماهنگامی که از جانب پادشاه گور