Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
آنَنْدَا کوماراسوامی (۱۹۴۷ − ۱۸۷۷ میلادی) محقّق و نویسنده و مترجم و اندیشمندِ انگلیسی زبانِ هندی الاصلِ نیمه اوّلِ قرن بیستم میلادی است. زندگی. آنَنْدَه کینتِش کومَرَسوامی در ۲۲ اوت ۱۸۷۷ میلادی از پدری سیلانی و مادری انگلیسی در شهر کلومبوِ سیلان (سری لانکا) متولد شد. پدرش در سال ۱۸۷۹ یعنی زمانی که آنَنده تنها دو سال داشت درگذشت. کومرسوامی تحصیلاتش را تا ورود به دانشگاه لندن ادامه داد و دکترای خود را در رشته زمین شناسی اخذ کرد. بیست و چهار ساله بود که با اتل ماری ازدواج کرد و پس از اندک مدّتی به سیلان بازگشت. علاوه بر شوقی که از ابتدای زندگی اش به سرزمین و آیین خود نشان می داد در طی بازگشت به سیلان شیفته فرهنگ و هنر مشرق زمین شد. علاوه بر انگلیسی و سیلانی با زبانهای فرانسه، آلمانی، لاتین، یونانی، تمیل، سانسکریت، هندی، پالی، ایتالیایی، اسپانیایی و فارسی آشنایی داشت. ضمن اینکه در آن دوران آثاری مانند «هنر سری لانکا در قرون وسطی» و «هنر و صنعت هند و سیلان» از کوماراسوامی منتشر شده بود، در سال ۱۹۱۷ موزه هنرهای زیبای شهر بوستون از او دعوت کرد تا برای تأسیس نخستین بخش فرعی هنر هندی در موزه ای آمریکایی به آنجا منتقل
شود. او این دعوت را پذیرفت و سی سال پایان زندگی اش را تا هنگام درگذشتش در هفتم سپتامبر ۱۹۴۷ در بوستون گذارند؛ دورانی که سخت تحت تأثیر نوشته های رنه گنون قرار گرفت. آثار و اندیشه ها. در زمینهٔ فلسفهٔ هنر «دگرگونیِ طبیعت در هنر»، «چرا آثار هنری را به نمایش بگذاریم؟» و «فلسفهٔ مسیحی و شرقی هنر» شاید مهم تر از بقیه باشد. کومرسوامی اظهار می کند که اگر غربیان خواهان نزدیک شدن به هنر شرقی و درک آن اند، بهتر است تا نگرش مدرسی را چنان که هست، دریابند. این رویکرد، نقطهٔ عزیمت او جهت آشنا ساختن غربیان با فلسفهٔ مسیحی هنر است. عبارات کومرسوامی پیرامون هنر شرقی و مسیحی همواره همراه با نقد هنر مدرن از دو موضع ارائه می شود: یکی گرایش های متقدم هنر مدرن که سعی دارد با عمق نمایی کاذب، عرضیات اشیاء را آن چنان که در طبیعت هستند، بازتاباند، و دیگری نقد او به جریان های متاخر هنر مدرن که بی اعتنا به وجه ملکوتی اشیاء، واقعیت ناسوتی را پست تر از آنچه هست، در حدّ خیال پردازی ها و موهومات هنرمندی که سخت اسیر فقر معنوی گشته و گمان می کند نمایش توهّماتش بسیار مهم است، به نمایش درمی آورد. از اینجاست که برخی از حکمای جاویدان خرد، سوررئالی
سم به معنی فراواقع گرایی را سوبرئالیسم نامیده اند، یعنی فروواقع گرایی. اما در حیطهٔ هنر حقیقی و راستین، به عالی ترین معنا، هنر کاربردی است و نظریه هایی نظیر «هنر برای هنر» دارای هیچ اعتباری نیست. کاربردی بودن این هنر از تهیهٔ وسائلی که انسان در زندگی روزمرهٔ خود با آن ها در ارتباط است گرفته تا به نظم درآوردن کثرت موجودات در سایهٔ وحدت الهی را شامل می شود. «زمان و بی زمانی» که بر اساس ادیان و مابعدالطبیعه های بزرگ جهان شامل بخش های آئین هندو، بودا، اسلام، مسیحیّت و یونان است، جلد دوم از سه گانه ای که راجر لیپسی از مقالات و یادداشت های وی جمع آوری کرده است که با عنوان «متافیزیک» به چاپ رسیده و شامل مقالات بی نظیری می باشد، مانند «معنای مرگ»، «نمونه گرایی ودائی»، «روان شناسی سنّتی هندی»، «توحید ودائی»، «ودانتا و سنّت غربی»، «ابلیس کیست و جهنم کجاست؟»، «آموزهٔ ودائی خاموشی»، «یادآوریِ هندی و افلاطونی» و نیز کتابهای دیگری چون «آئین هندو و بودا»، «رویکردی نو به وداها: نوشتاری در باب ترجمه و تفسیر» و بسیاری از آثار دیگر کوماراسوامی که در باب متافیزیک ادیان نوشته شده است، دارای دیدگاهی بی همتا در این زمینه اند، یعنی
همان بصیرتی که تنها از دل سنّت می توان آن را کسب کرد. براستی کوماراسوامی دارای خردی سنّتی فارغ از پیش فرض های مدرن بود. واژهٔ سنت گرا برای کسی که با سنّت یکّه و یگانه گشته بسی حقیر است. همانند گنون، کومرسوامی نیز توجه به رمز و تمثیل را سخت مهم می دانست، ضمن آنکه اهتمام او به هنر سنّتی که به معنای حقیقی کلمه، در همهٔ صورش هنری رمزی است، موجب خلق آثار بی نظیری در باب رمزپردازی شده است، چه مقالاتی که در مورد آموزهٔ جهانی نمادپردازی و فهم رموز فراهم آورده و چه نوشته های دیگری که پیرامون نمادهای سنن مختلف بحث می کند. مقالاتی چون «رمزها» *، «تأویل رمزها» *، «رمزپردازی کمان» (که این سه در مجموعه ای از مقالات او که با عنوان «تمدّن چیست؟» به چاپ رسیده، یافت می شود) و نیز کتابهایی چون «عناصر شمائل نگاری بودائی» و «منشأ تصویر بودا» از این دستْ آثارند. در قیاس با گنون، شاید کوماراسوامی چندان مشغول نقد مدرنیسم نبوده باشد، حال آنکه کمتر نوشته ای خالی از نقد تجدد از او یافت می شود؛ می خواهد آن نوشته تبین و تشریح ادیان باشد یا دربارهٔ هنر و پیشه وران و اصول و معیارهای زندگی سنّتی. وی در پایان زندگانیش نگارش مجموعهٔ آثاری موس
وم به «Bugbear Series» را که مستقیماً نقد مدرنیسم بود، به عهده گرفت، ولی تنها Bugbear of Literacy، که در صدد براندازی خدایان دروغین تجددگرایی با توسّل به اصول تعقّلی بود، پیش از درگذشت وی منتشر شد. نوشته ها. سیّد حسین نصر از نخستین کسانی بود به نگارش کتاب شناسی کوماراسوامی همت گماشت. سال ها بعد پسرِ کوماراسوامی، راما، کتاب شناسی پدرش را تدوین کرد. پس از او یکی از جامع ترین کتاب شناسی های کوماراسوامی را جیمز اس. کراوچ در مجلّدی به انتشار رساند. این کتاب شناسی شامل بیش از هزار آیتم است. چند کتاب از کوماراسوامی به فارسی ترجمه شده است، از جمله: از کتاب های دیگرش:
راه افتخار فیلمی ایرانی به کارگردانی داریوش فرهنگ محصول سال ۱۳۷۳ است. خلاصه داستان. این فیلم بر اساس یک رویداد واقعی تهیه شده است. تلمبه خانه تنگ فنی که تلمبه خانه سه پالایشگاه بزرگ نفتی ایران است در جریان جنگ ایران و عراق ۳۲ بار توسط جنگنده های دشمن بمباران می شود. از آنجایی که به فعالیت این تلمبه خانه نیاز مبرم بود مهندس شریفیان مسئول پروژه، مهندس یگانه را به کار دعوت کرد تا ظرف مدت کوتاهی آنجا را احیا کند. این دو مهندس ایرانی با اجرای یک پروژه مخفیانه سبب می شوند که هیچ کس از وجود این سه پالایشگاه با خبر نمی شود و تا پایان جنگ این راز جزو اسرار باقی می ماند.
معترض مالیاتی کسی است که بر مبنایی قانونی از پرداخت مالیات خودداری می کند، نوعاً از آن جا که باور دارد قوانین مالیاتی خلاف قانون اساسی یا بی اعتبارند. معترضین مالیاتی با مقاومین مالیاتی که از پرداخت مالیات به عنوان اعتراضی به دولت یا سیاستهایش خودداری می کنند نه به دلیل باور به بی اعتبار بودن خود قانون مالیات، متفاوتند. معترضین مالیاتی استدلال های متفاوتی را مطرح می کنند. از جمله استدلال های قانون اساسی نظیر ادعاهایی که متمم شانزدهم قانونی تصویب نشده یا غیرقانونی ست، یا این که مجبور شدن به بایگانی کردن بازگشت مالیات بر درآمد امتیاز متمم پنجم علیه مقصر شماری خود را نقض می کند. دیگر استدلالها معتقدند که مالیات بر درآمد قانونی هست اما احکام وضع کننده آن کارامد نیست یا این که اسکناس بانک مرکزی شامل پول نقد یا درآمد نمی شود. با این وجود مجموعه دیگری از استدلالها حول مجموعه ای از توطئه ها در خصوص بسیاری از سازمانهای دولتی متمرکز است.
مرکز انتقال نفت تنگ فنی یا تلمبه خانه تنگ فنی مهم ترین واحد پمپاژ نفت و فراورده های نفتی، در میان ۱۷۵ واحد پمپاژ مواد نفتی در ایران است. این مرکز در جنوب شرقی شهرستان پلدختر واقع است و جزء نقاط استراتژیک خطوط انتقال نفت ایران است مشخصات. این مرکز در سمت غربی رشته کوه زاگرس و در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب پل دختر قرار گرفته است. مرکز انتقال نفت تنگ فنی در سال ۱۳۳۸ و در زمینی به مساحت ۱۸ هزار متر مربع در ارتفاع ۵۸۲ متری از سطح دریا تأسیس شد. در سال ۱۳۸۹ طرح گازرسانی به این مرکز افتتاح شد. وظایف. این مرکز که دومین تلمبه خانه خاورمیانه است نفت پالایشگاه تهران، پالایشگاه اراک و پالایشگاه کرمانشاه را تأمین می کند. این مرکز روزانه ۶۰۰ هزار بشکه نفت خام و فراورده های نفتی را از طریق مراکز انتقال نفت منطقه لرستان به این پالایشگاه ها منتقل می کند. این مرکز نفت خام را از مرکز انتقال نفت شهید زنگنه (سبزآب) منطقه خوزستان دریافت و آن را به مرکز انتقال نفت آسار پمپاژ می کند. همچنین دریافت فراورده از مرکز انتقال نفت بیدرویه (منطقه خوزستان) و انتقال آن به مرکز انتقال نفت پل باباحسین از دیگر وظایف این مرکز است. بمباران در زمان جنگ.
این مرکز به دلیل اهمیت بسیار زیادش، در زمان جنگ ایران و عراق بارها توسط جنگنده های عراقی بمباران شد. این مرکز مورد ۵۲ حمله مستقیم و ۱۲ بمباران مؤثر قرار گرفت که در جریان این حملات ۱۸ نفر در این مرکز جان باختند. آخرین حمله هوایی عراق به ایران که پس از پذیرش قطعنامه صورت گرفت به این مرکز انتقال نفت بود.
چشمه آب گرم گوتول یکی از مشهورترین چشمه های استان اردبیل واقع در شهرستان مشگین شهر و دامنه سرسبز سبلان است که در ۲۵ کیلومتری جنوب لاهرود و ۴۸ کیلومتری جنوب مشگین شهر واقع شده است آب قوتورسویی در ردیف آب های معدنی سولفاته کلیسیک سدیک و گوگرد خیلی گرم است که آثار اسید سولفوریک آزاد دارد. آبگرم قوتورسویی به علت داشتن گوگرد خالص خاصیت درمانی ویژه ای برای از بین بردن امراض مختلف پوستی دارد. دمای چشمه آن ۴۲ درجه سانتی گراد و دبی آن ۱۳ لیتر در ثانیه است. البته به علت وجود گوگرد زیاد در آب قوتورسویی توصیه می شود از استنشاق مستقیم گاز آن خودداری شود. همچنین این محل دارای مکان های سرسبز گردشی و شیروان دره و جنوارداغی می باشد.
پالایشگاه کرمانشاه یا پالایشگاه نفت آناهیتا یک پالایشگاه نفت در استان کرمانشاه است که طرح ساخت آن در سال ۱۳۸۵ تصویب و عملیات ساخت آن از سال ۱۳۹۱ آغاز شده، ولی هنوز به اتمام نرسیده است. پروژه ساخت. در جهت جلوگیری از خام فروشی و تبدیل آن به فرآورده های با ارزش افزوده بیشتر و به منظور رفع نیاز منطقه غرب کشور به فرآورده های نفتی صورت پذیرفته است . به علاوه به دلیل قدمت و فرسودگی واحدهای پالایشگاه موجود کرمانشاه ، موقعیت این پالایشگاه دردرون شهر و لزوم جابجایی آن به دلیل الزامات زیست محیطی، پالایشگاه آناهیتا با ظرفیت تولید ۱۵۰ هزار بشکه، مد نظر مسئولان قرارگرفت و در ۸۵/۱۰/۵ به تصویب هیئت وزیران رسید. این طرح علاوه بر ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم برای هزاران نفر از جوانان این منطقه محروم( نیرو بیکار فراوان) و تأمین نیازهای مواد نفتی منطقه غرب، امکان صادرات به کشورهای همسایه غربی را نیز در بر خواهد گرفت. این پروژه در زمینی به مساحت ۵۷۱ هکتار و در کیلومتر ۱۵ جاده کرمانشاه – همدان واقع شده است. پالایشگاه آناهیتا به عنوان یک ابر پروژه ملی و استراتژیک برای کشور از زمان تصویب تاکنون دو بار در سال های ۸۷ و ۹۴ کلنگ زنی
شده و مدیرعامل و سرمایه گذاران آن بار ها تغییر کرده اند و وضعیت کنونی آن نشان می دهد دولت و وزیر نفت تاکنون عزمی برای راه اندازی این طرح نداشته اند تا یکی از طرح های بزرگ نفتی کشور همچنان در بلاتکلیفی باشد. پالایشگاه ۱۵۰ هزار بشکه ای آناهیتا آذر ۱۳۸۵ و در جریان دور اول سفر استانی دولت وقت به کرمانشاه با هدف جلوگیری از خام فروشی، رفع نیاز منطقه غرب کشور به فرآورده های نفتی به تصویب هیئت دولت رسید، اما در طول ۱۳ سال گذشته با افت و خیز های بسیاری مواجه شده است.با این وجود، عملیات احداث این پالایشگاه در سال ۱۳۸۸ به دلیل عدم تأمین منابع مالی از سوی سهامداران به صورت کامل متوقف شد و هیئت مدیره پالایشگاه آناهیتا تصمیم به خاتمه قرارداد های منعقد شده با پیمانکاران این پروژه گرفتند. دومین کلنگ زنی در تبلیغات انتخابات سال ۹۴. این رکود در حالی بود که پالایشگاه آناهیتا در سفر رهبری به استان کرمانشاه در سال ۹۰ بسیار مورد توجه ایشان قرار گرفت و یکی از مصوبات سفر بود، اما باز هم تا سال ۹۴ و سفر وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سکوت باقی ماند و در آن زمان و در آستانه انتخابات برای بار دوم کلنگ زنی شد. در ابتدا سهامدار اصلی ا
ین طرح شرکت تأمین اجتماعی یا شستا با ۵۵ درصد بود و صندوق بازنشستگی کشوری با ۲۵ درصد و شرکت پالایش نفت کرمانشاه با ۲۰ درصد دیگر سهامداران طرح بودند که پس از اینکه شرکت پالایش نفت کرمانشاه به بخش خصوصی واگذار شد، این ۲۰ درصد به شرکت پالایش و پخش فرآورده های نفتی به نمایندگی از دولت واگذار شد. با توجه به مشکل تأمین اعتبار برای این طرح موضوع تأمین منابع مالی این پالایشگاه که مشکل اصلی طرح است از طریق فاینانس خط اعتباری چین پیگیری شد، اما از این طریق پیشرفتی حاصل نشد و موضوع استفاده از تسهیلات صندوق توسعه ملی قوت گرفت. در ابتدا قرار بود که شستا مسئولیت این پالایشگاه را برعهده گرفته و عملیات عمرانی آن را به پایان برساند، اما در مرحله بعدی عملیات عمرانی این پالایشگاه به صندوق بازنشستگی واگذار شد و در مراحل بعدی به وزارت نفت و در مرحله بعدی به قرارگاه خاتم الانبیا داده شد.
اویگن زاندو با نام اصلی فردریش ویلهلم مولر (زاده ۲ آوریل ۱۸۶۷ − درگذشته ۱۴ اکتبر ۱۹۲۵) بدنساز اهل کشور پروس بود. وی را «پدر بدنسازی مدرن» می دانند. زندگی . زاندو پدری آلمانی و مادری روس داشت. وی در سال ۱۸۸۵ پروس را برای اجتناب از کار در ارتش ترک کرد. وی به سراسر اروپا سفر کرد و به ورزشکاری بدل شد که هنرهای خود را برای مردم به نمایش می گذاشت. در آن هنگام نام «اویگن زاندو» را برای خود انتخاب نمود. در سال ۱۸۸۹ به لندن رفت، جایی که روی صحنه با مردان قوی هیکل مبارزه می کرد و بسیار سریع همه را شکست می داد. در لندن بود که به شهرت رسید و از زور و توان او استقبال شد. انگیزهٔ زیادی که وی بدست آورده بود باعث شد که وی به یک ستاره ورزشی تبدیل شود. خیلی سریع پیشنهادهای زیادی از سراسر بریتانیا برای اجرای نمایش دریافت کرد. وی به مدت چهار سال فنون خود را بهبود بخشید. در سال ۱۸۹۳، فلورنز زیگفیلد می خواست که زاندو را در نمایشگاه جهانی کلمبیا در شهر شیکاگو، ایلینوی به همگان معرفی کند. اما زیگفیلد می دانست که ساندو با شخصی قرارداد دارد. صاحب قرارداد در ازای اجرای زاندو در طی مدت یک هفته ۱۰۰۰ دلار می خواست و تهیهٔ این مبلغ برای زی
گفیلد مشکل بود اما در نهایت پذیرفت که مبلغی از درآمد حاصل را به صاحب قرارداد پرداخت کند. در هنگام اجرای نمایش زیگفیلد متوجه شد که مردم بیشتر مسحور برآمدگی های ماهیچه های بدن زاندو شده اند تا وزنهٔ سنگینی که وی بلند کرده. همین موضوع باعث شد تا با تشویق های زیگفیلد، زاندو به یکی از مردان افسانه ای بدنسازی تبدیل شود. زندگی شخصی. همسر زاندو «بلانش بروکس» نام داشت. آن ها دو دختر نام های «هلن» و «لوراین» داشتند. وی بعداً مکرراً به زندگی زناشویی اش خیانت کرد. مرگ. زاندو در شهر لندن و در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۲۵ به علت سکته درگذشت. وی در زمان مرگ ۵۸ سال سن داشت.
شرکت حمل و نقل عمومی میلان (به اختصار ATM) یک شرکت همگانی ، مسئول حمل و نقل همگانی در شهر میلان و حومه در ایتالیا است. با۱۸ خط تراموا شروع به کار کرد.که بخشی از آن با تراموای پیتر ویت از دهه ۱۹۲۰ فعالیت می کرد. ۸۲ خط اتوبوس شهری ، جهار خط اتوبوس برقی، سی و پنج خط اتوبوس بین شهری ، چهار خط مترو (سامانه ترابری میلان) هفتصد و سی و چهار میلیون مسافر در سال ۲۰۱۰ جابجا کرده است. همچنین این شرکت خدمات جزئی دیگر که عمدتاً مربوط به حمل و نقل در اطراف شهر است پیشنهاد می دهد. تاریخچه. حمل و نقل عمومی در میلان در ۱۷ اوت ۱۸۴۰ با افتتاح راه آهن میلان - مونتزا شروع به کار کرد. ماشینهای بخار ، اتوبوسهایی را که در سال ۱۸۴۱ معرفی شده بودند می کشیدند . خدمات توسط شرکت SAO ارائه می شدند.شرکت مسئول ۱۱ خط اتوبوس بین سالهای ۱۸۶۱ و ۱۸۶۵ بودند. جستارهای وابسته. سامانه ترابری میلان
رز آقای لینکلن یکی از رقم های رز است که در سال ۱۹۶۴ معرفی شده است. در گروه رز دورگه چای است. گل های بزرگی با رنگ قرمز یونیفرمی دارد و برگ های آن به رنگ سبز تیره مات است. بخاطر عطر بسیار تند خود که از مسافت ۱۰ فوت دورتر قابل شناسایی است شهرت دارد. طول بوته آن به ۱٫۲ متر و عرض بوته به یک متر می رسد. در حدود ۳۰ تا ۳۵ گلبرگ دارد. توانایی منطبق کردن خود با مناطق آب و هوایی گوناگون را دارد.
مثلث حیات نظریه ای برای نجات افراد از کشته شدن در اثر زلزله است. در این روش پیشنهاد می شود به جای رفتن در زیر میز یا زیر درگاه افراد در کنار اجسام بزرگ پناه بگیرند تا در صورتی که سقف ساختمان فرو ریخت افراد در زیر حفره ای که در کنار اجسام بزرگ تولید می شود زنده بمانند. این نظریه توسط داج کوپ ارائه شد که به صورت ایمیل های ویروس وار به سرعت در اینترنت منتشر گردید. نقدها. بسیاری از منابع در آمریکا این روش را نقد کرده اند. در ایران نیز تحقیقی علمی توسط پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله روی روش مناسب پناه گیری انجام شد که نشان داد با توجه به نوع سازه های ایران روش مثلث حیات نمی تواند گزینه مناسبی جهت اقدام هنگام زلزله باشد. در مقابل روش DCH (پناه بردن به گوشه ها و میزها) در بسیاری از کشورها به عنوان بهترین روش پناه گیری شناخته می شود. در بهترین حالت، روش مثلث حیات فقط برای تعدادی از ساختمان ها کاربرد دارد که دارای سقف یکپارچه هستند و برای موارد دیگر معمولاً جوابگو نیست از جمله موارد زیر:
ایمیل های ویروس وار به ایمیل هایی گفته می شود که به صورت فرد به فرد در اینترنت نشر می یابند. این ایمیل ها معمولاً حاوی شوخی، هشدار در مورد جنایت، کمک به همنوع، آموزش های حیاتی بوده و انتقال دهندهٔ ویروس نیستند بلکه به صورت ویروس وار در اینترنت منتشر می شوند. ساختار. ایمیل های ویروس وار به صورت فردبه فرد و به صورت نامه های زنجیره ای انتقال می یاند که گاهی اهداف تبلیغاتی یا کمک به همنوع (مانند مثلث حیات) را دنبال می کنند؛ کاربرها آن را برای دیگران ارسال می کنند و آن مطلب به سرعت در اینترنت نشر یابد.
بازاریابی ویروس وار روشی از بازاریابی دهان به دهان آنلاین است که همانند ویروس زیستی، ویروس رایانه ای یا میم اینترنتی در شبکه اجتماعی، ایمیل و شبکه های موبایل به صورت متن، تصویر، کلیپ، فیلم کوتاه، تصویر متحرک انجام می گیرد. گاهی برای افزایش هرچه بیشتر آگاهی از برند یا محصولی، از حساب های جعلی یا ربات های شبکه اجتماعی نیز استفاده می شود. از دیدگاه بازاریابی، طبق این فرایند افراد تشویق می شوند اطلاعات بازاریابی مطلوبی را که دریافت می کنند، در محیطی فرا رسانه ای منتقل کنند؛ اطلاعاتی که به طور اتفاقی یا به طور برنامه ریزی شده، مطلوب فرد هستند. نمونه ایرانی. استفاده از بازاریابی ویروسی با ظهور اینترنت و خصوصاً شبکه های اجتماعی در ایران نیز رواج دارد. یکی از پررنگ ترین استفاده از این شکل بازاریابی را یک شرکت فعال در زمینه تفریحات آبی در تابستان ۹۳، با بهره گیری از یک طنز رایج در شبکه های اجتماعی به کار گرفت و نام تجاری خود را در قالب یکی از این طنزها بر سر زبان ها انداخت.
استاکتون می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد: جغرافیا. همچنین نام شهرهایی در:
قدیم یا در پارسی کهن یا پارینه(در برابر جدید) یا نو می تواند به فتادهای زیر نمارش کند:
حدوث به معنی ایجاد و خلق شده بودن (در مقابل قدیم و ازلی بودن) است و ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
ایل تیموری از ایلات فارسی خراسان هستند. این ایل بخشی از اتحادیهٔ چهار ایماق در هرات و افغانستان بود، تیموری های خراسان یا افغانستان که ابتدا ۲۰ هزار خانوار بودند، به پیروی از نام امیر تیمور، به تیموریان مشهور شدند. کلنل ییت سر کنسول انگلیس در مشهد، دربارهٔ تیموریان چنین می نویسد: امیر تیمور پس از تصرف شام در نخستین سالهای قرن نهم، طوایفی را که بعدها به نام او تیموری خوانده شدند، از شام به اطراف بلخ تبعید کرد و سپس زمانی که دخترش صالحه را به عقد، میر سید کلال نامی که در کنار رود سیحون زندگی می کرد درآورد آن ها را به عنوان جزئی از جهیزیه به دخترش به وی بخشید. می رسید کلال (که امروزه نوادگان وی غالباً با شهرت کلالی، صالحی (مشتق شده از کلالی) و درخشانی (مشتق شده از صالحی) در سنگان خواف و تعدادی از شهرهای خراسان ساکن هستند)، تبار عربی داشت و در امور مذهبی مراد و مرشد امیر تیمور بود، پس از آنکه سید درگذشت، این طایفه که ثروت او به شمار می رفت، میان پسران وی تقسیم گردید، یکی از پسران وی، سید میر شهید بود که چهار هزار خانوار سهم وی گردید و او آن ها را از بلخ به هرات منتقل نمود. شمار این عده ظاهراً در هرات رو به افزایش
نهاد، به طوری که پس از محاصرهٔ هرات در سال ۱۸۳۳م. (۱۲۵۲ه .ق) به وسیلهٔ محمد شاه قاجار نزدیک به هشت هزار خانوار آن ها تحت سرپرستی قلیچ خان که از نوادگان میرشاه بود به خراسان منتقل گردیدند، قلیچ خان بعدها قدرت زیادی کسب کرد، و سرپرستی نواحی، جام و باخزر و خواف و زورآباد (جنت آباد) را با عنوان امیر عهده دار شد. بعدها نیز یکصد و بیست خانوار از تیموری های افغانستان به ایران آمدند. جمعیت تیموری های ایران به شش هزار خانوار می رسد. طوایف ایل تیموری در خراسان. طوایف ایل تیموری در خراسان عبارتند از: بروتی، کلالی، یعقوب خانی، بربر، کریم دادی، صالحی، بهادری ده خانه، شاهی خانه، حسن زاده چکودر، عرفانیان شبان شب زنده دار، سربوزی، فاضلی، شیخی، سالاری، سلجوقی، کلانتری، طلفی، کله کوتی، وافری، مادرویشی، ده برادر، قلعه گاهی، علی خواجه، میرزا دوستی،روتی که هم اکنون در شهرستان های مشهد، سرخس تربت جام، تایباد، جنت آباد، باخزر، خواف، سنگان خواف، کاشمر و تعدادی هم در تهران زندگی می کنند. جمعیت ایل تیموری خراسان. جمعیت این ایل، از قرن چهاردهم میلادی به بعد به شرح زیر برآورد شده است: ابوالقاسم طاهری در آغاز سده ۱۴ حدود سال ۶۸۰ ش، ۱۰۰۰
خانوار. دائرةالمعارف بریتانیا، بیش از سال ۱۸۹۲، م برابر با ۱۲۷۱ ش، ۲۵۰ هزار خانوار. احمد احتسابیان در سال ۱۳۱۵ ش، ۳ هزار خانوار. هنری فیلد در سال ۱۳۲۷ش، ۶ هزار خانوار. جمعیت تیموری سنگان خواف پانصد نفر است و جمعیت دوازده هزار نفری خواف را طوایف تاجیک، تیموری و خلج تشکیل می دهند.
خروج نهایی: راهکارهای رهایی از خود و خودکشی کمکی با هدف مرگ کتابی است بحث برانگیز در رابطه با فنون خودکشی که توسط درک همفری، بنیان گذار هملاک سوسایتی در کالیفورنیا و همچنین مدیر پیشین فدراسیون جهانی حق مردن، در سال ۱۹۹۱ به چاپ رسید. همفری روزنامه نگار و نویسنده پس از آنکه به همسرش، جِین، کمک کرد تا با مصرف بیش از حد دارو خودکشی کند و خود را از سرطانی که مدت ها گریبانگیرش بود رها کند، تصمیم گرفت تا این کتاب را که در واقع دستورالعملی است برای خودکشی افرادی که به نوعی بیماری لاعلاج جسمی یا روحی دچار هستند، به رشته تحریر درآورد. این کتاب از جهات مختلفی مناقشه آمیز می نمود. یکی اینکه آیا اصلاً یک انسان حق دارد خود به زندگی خود پایان دهد و آیا فردی، بالاخص یک پزشک، از نظر اخلاقی مجاز است از طریق خودکشی کمکی به فرد دیگری در انجام عمل اوتانازی یاری رساند؟ و دوم اینکه نه تنها بیماران لاعلاج بلکه هر فردی می تواند برای مقاصد خود از این کتاب استفاده کند. کتاب جنبه های مختلفی از جمله برنامه ریزی برای خودکشی، دقت در انجام عمل، تعیین دقیق محل و زمان انجام عمل و نیز انجام مراحل قانونی و انحصار وراثت قبل از مرگ را مورد بررسی
قرار می دهد. در سال ۲۰۰۰ یک بخش تکمیلی شامل استفاده از کپسول گاز هلیوم به جای داروهای تجویزی توسط پزشک به کتاب افزوده شد. در سال ۲۰۰۱ و در دهمین سالگرد چاپ آن، سومین مجلد آن که بهینه شده مجلدهای پیشین بود، تجدید چاپ شد. فروش کتاب. این کتاب در زمان انتشارش در سال ۱۹۹۱ تا هجده هفته همچنان در فهرست پرفروش ترین ها قرار داشت و میلیون ها نسخه از آن به فروش رفت. کتاب خروج نهایی به ۱۲ زبان مختلف دنیا ترجمه شد و تنها در فرانسه چاپ آن ممنوع شد. هفری بعدها اطلاعات این کتاب را بر روی نوار VHS (در سال ۲۰۰۰) و دی وی دی (در سال ۲۰۰۶) قرار داد. پیتر سینگر، فیلسوف اخلاق گرای استرالیایی این کتاب را در فهرست ۱۰ کتاب برتر از نظر خود در روزنامه گاردین قرار داد.
دِرِک هَمفری (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۳۰)، نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی است که در سال ۱۹۸۰ هملاک سوسایتی را بنیان گذاری نمود. وی همچنین مدیر سابق فدراسیون جهانی حق مردن نیز بود که هر دو این سازمان ها در زمینه اوتانازی داوطلبانه فعالیت دارند. وی کتاب هایی همچون راه جین (زندگی نامه همسرش) و خروج نهایی (آموزش روش های خودکشی) را به رشته تحریر درآورده است. همفری مدیر سازمان های خروج نهایی و نیز سازمان تحقیق و برنامه ریزی برای اوتانازی می باشد. وی در جانکشن سیتی، اورگن زندگی می کند. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
هِملاک سوسایِتی نام یک سازمان طرفدار حق مردن است که توسط درک همفری در سال ۱۹۸۰ و در سنتا مونیکا، کالیفرنیا بنا نهاده شد. هدف اصلی آن کمک به افرادی بود که می خواستند از طریق اوتانازی یا خودکشی کمکی به زندگی خود پایان دهند. درک همفری پس از انتشار کتابش به نام «خروج نهایی» در سال ۱۹۹۲ پست مدیریت این سازمان را ترک گفت. در سال ۲۰۰۴ این سازمان با سازمان نوپای شفقت و حق گزینش ادغام شد. تعدادی سازمان های کوچک دیگر تحت نام هملاک سوسایتی به کار خود ادامه دادند. فیلمی نیز به نام همین سازمان یعنی هملاک سوسایتی ساخته شده است. منابع. Society| ویکی پدیای انگلیسی
پدر و دختر پویانمایی کوتاهی از مایکل دودک د ویت، انیماتور، کارگردان و تصویرگر هلندی است که در سال ۲۰۰۰ ساخته شد. این پویانمایی موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه سال ۲۰۰۰ شد. این پویانمایی، ۲۰ جایزه دیگر نیز دریافت کرد و موفق ترین کار دویت بوده است. تم آهنگ متن این پویانمایی از والسِ امواج دانوب اثر ایوان ایوانوویچ اقتباس شده است. داستان. پدری پس از خداحافظی از دختر خردسالش سوار قایقی شده و می رود. دختر در طول روزهای پس از آن به کنار آن دریاچه می آید تا مگر پدرش بازگردد. زمان می گذرد و او را می بینیم که تشکیل خانواده می دهد و پس از آن پیر می شود اما هیچگاه از امید برای برگشتن پدرش دست برنمی دارد. داستان را به صورت استعاره ای می توان دید که رفتن پدر با قایق نشان دهنده مرگ او و انتظار دختر در کنار دریاچه بیانگر این است که او در تمام مدت عمرش به او فکر می کرده و او را هیچگاه فراموش نکرده است. در هنگام کهنسالی، رفتن او به درون دریاچه که دیگر خشک شده و پر از گیاه است می تواند نشان دهنده این باشد که او نیز مرده است و در جهان پس از مرگ ابتدا به همان سنی که آخرین بار از پدرش جدا شد (دوران خردسالی) بر م
ی گردد و سپس به دیدن پدرش می رود. جوایز. این پویانمایی موفق به دریافت ۲۱ جایزه و یک نامزدی شد.
مجتمع آب درمانی شابیل در ۵۰ کیلومتری مشگین شهر و ۲۵ کیلومتری شهر لاهرود قرار دارد. چشمه شابیل که در دامنه قله ساوالان و در مسیر صعود به آن قرار دارد دارای دمای ۴۹ درجه سانتی گراد و دبی ۵ لیتر در ثانیه می باشد. آب این چشمه در ردیف آب های معدنی اسید بی کربنات یا بیکربناته سدیک قرار دارد. به خاطر وجود مقدار زیادی اسید بی کربنیک، از آب آن برای درمان بیماری های حرکتی، عصبی (درمان پادرد و کمردرد) استفاده می شود.
المیرا ثمینی پور ) مدیر تیم های ملی فوتبال و فوتسال بانوان، دارای مدرک داوری درجه ۳ فوتبال و والیبال و دانشجوی رشتهٔ حقوق می باشد. وی از سال ۱۳۸۵ فعالیت خود را در فدراسیون فوتبال اغاز کرده است. او سرپرستی تیم ملی فوتسال بانوان در مسابقات داخل سالن ویتنام، مسابقات فوتبال زیر ۱۳ سال در سریلانکا و تورنمنت بین اللمللی روسیه بر عهده داشت. هم چنین وی به مدت ۱۳ ماه به عنوان رئیس دفتر رئیس فدراسیون فوتبال فعالیت داشته است.
FireMonkey شبیه WPF است با این تفاوت که این فریم ورک یک واسط کاربر گرافیکی cross-platform است و توسط Embarcadero Technologies تولید شده است و در Delphi و C++Builders، با فریم ورک واسط کاربری پیشرفته چند پلتفرمی قرار داده شده است. FireMonkey توسط Eugene Kryukov در شرکت "KSDev" از شهر Ulan-Ude در کشور روسیه طراحی شد به عنوان نسل بعدی فریم ورک GUI مبتنی بر وکتور معرفی گردید. نام اصلی این فریم ورک VG-Scene است که در سال ۲۰۱۱ به شرکت آمریکایی Embarcadero Technologies فروخته شده و در کتابخانه محصولاتشان قراد داده شد. FireMonkey همراه با کتابخانه کامپوننت های ویژوال سابق اضافه شده و به عنوان قسمتی از Delphi XE2, C++ Builder XE2 and RAD Studio XE2 امکان استفاده از آن وجود دارد. معرفی این فریم ورک در RAD Studio XE2, Delphi XE2، C++ XE2، به طراحان برنامه اجازه داده برای طراحی برنامه ها و رابط های کاربری ازمزایای ویژگی های شتابده که قابل دسترسی است در سیستم های عامل مختلف استفاده کنند. نحوه استفاده از این از این فریم ورک در سیستم های عامل ها موجود به صورت زیر می باشد: برنامه ها و رابط های کاربری که با FireMonkey طراحی م