Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرودگاه بین المللی بنینه یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BEN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر بنغازی کشور لیبی قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۲ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. As of December 2015, ایر لیبیا operated out of Benina International Airport and operates flights to میتیگا، برج العرب، Kufra and تونس قرطاج while هواپیمایی لیبی operates to ملکه علیا and Kufra.
فرودگاه بنین یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BNI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور نیجریه قرار دارد و در ارتفاع ۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بنهام یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۵۳۳ متر است. این فرودگاه در شهر کاکویل، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بنگولا (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BUG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور آنگولا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
استان پیستویا استانی در ناحیه توسکانی ایتالیا می باشد. پایتخت این استان، شهر پیستویا است. مساحت استان پیستویا ۹۶۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن، حدود ۳۰۰٬۰۰۰ نفر می باشد. در این استان جمعاً ۲۲ شهرستان قرار دارد.
۱۰۰ سال… ۱۰۰ فیلم (بازبینی ۲۰۰۷) فهرستی متشکل از صد عنوان فیلم است. این فهرست حاوی صد فیلم برتر تاریخ سینمای آمریکا از دید بنیاد فیلم آمریکا می باشد. این فهرست دهمین ویرایش از این فهرست که در سال ۲۰۰۷ انجام شده است و آخرین بروزرسانی ها بر روی آن انجام شده است. بفا هر ده سال یکبار این فهرست را بروز کرده و فیلم های جدید را در آن جای می دهد. فهرست فیلم ها. فیلم های پاک شده از فهرست. فهرست فیلم هایی که در سال ۱۹۹۸ در این فهرست حضور داشته اند، اما از این فهرست حذف شده اند:
استان پالرمو (ایتالیایی: Provincia di Palermo؛سیسیلی:Pruvincia di Palermu) استانی در جزیرهٔ سیسیل واقع در جنوب ایتالیا می باشد. پایتخت این استان شهر پالرمو است. استان پالرمو ۸۲ شهرستان، ۱٬۲۴۹٬۵۳۳ نفر جمعیت (معادل ۲۴٫۹٪ از جمعیت سیسیل) دارد و مساحت آن ۴٬۹۹۲ کیلومتر مربع (۱۹٫۴٪ از مساحت سیسیل) است.
اروی بنت حرب با کنیه ای اُمّ جَمیل؛ همسر ابولهب، خواهر ابوسفیان بن حرب، عمه معاویه بن ابی سفیان و دشمن و آزاردهنده محمد بود. او همچنین از شاعره های دوران پیش از اسلام بود و بارها محمد را مورد هجو قرار داده بود. به او در سوره مسد اشاره شده است. در این سوره، پس از اشاره به ابولهب، ادامه می دهد: «همسر او نیز وارد آتش سوزان جهنم می شود؛ در حالی که هیزم به دوش می کشد و در حالی که در گردنش طناب یا گردن بندی از لیف خرما است» (به عربی :وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ، فِی جِیدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ).
دزیره در زبان فرانسوی به معنی «خواسته شده» یا «مطلوب» است و به عنوان اسم خاص، به این موارد اشاره دارد:
ژان فیلیپ سوزا (زادهٔ ۶ نوامبر ۱۸۵۴ — درگذشتهٔ ۶ مارس ۱۹۳۲) آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود که در سبک رمانتیک فعالیت می کرد. سوزا در طول عمر هنریِ خود تعداد زیادی مارش نظامی و حدود ۱۵ اُپِرِت نوشت.
شرکت مشیبل یک وب گاه خبری و یک وب لاگ خبری اینترنتی است که توسط پت کشمور در ژوئیه ۲۰۰۵ در ابردین در اسکاتلند ایجاد شده است. تمرکز وب گاه بیشتر در مورد رسانه های اجتماعی است ولی به موضوعاتی چون موبایل، سرگرمی، ویدیوهای برخط، تجارت، وب، نوآوری و ... نیز می پردازد. روز جهانی رسانه های اجتماعی هر ساله در 30 ژوئن و در سراسر جهان گرامی داشته می شود تا تأثیر رسانه های اجتماعی بر ارتباطات جهانی و توانایی آن برای گرد هم آوردن مردم را به رسمیت بشناسد. این روز در سال 2010 توسط Mashable، یک شرکت رسانه ای و فناوری جهانی، برای بزرگداشت ارتباط و نفوذ رو به رشد پلت فرم های رسانه های اجتماعی آغاز شد.
دیلی میل یک روزنامه بریتانیایی در اندازه کوچک متمایل به حزب محافظه کار است که مالک آن دیلی میل اند جنرال تراست می باشد. میل روزنامه خواهر آن در یکشنبه ۱۹۸۲ انتشار یافت،انتشار اسکاتلندی و ایرلندی این روزنامه به ترتیب در ۱۹۴۷ و ۲۰۰۶ راه اندازی شد. محتوای مقالات در وب سایت میل آنلاین منعکس می شود، هرچند این وب سایت جداگانه مدیریت شده و ویرایشگر خاص خود را دارد. این روزنامه برای اولین بار در تاریخ ۴ مه ۱۸۹۶ میلادی به چاپ رسید.
میدان آیت الله بروجردی یکی از تقاطع های بزرگ و اصلی شهر بروجرد است. این میدان در جنوب شرقی این شهر قرار دارد و از نظر مساحت از میدان های بزرگ استان لرستان و ایران است. این میدان در گذشته با نام دو راهی شناخته می شد و در واقع سه راهی اراک-بروجرد-خرم آباد بود. در دهه ۱۳۷۰ با تخریب مغازه های اطراف، فضای کافی جهت گسترش میدان ایجاد شد. ارتباط. میدان آیت الله بروجردی در حال حاضر تقاطع چهار مسیر اصلی است: اهمیت میدان. میدان آیت الله بروجردی بر سر بزرگراه خلیج فارس قرار گرفته که تردد بین استان های خوزستان، لرستان، مرکزی، قم و تهران را امکانپذیر می کند و از شاهراه های اقتصادی کشور است. از سوی دیگر، این میدان، مهمترین ورودی شهر بروجرد به حساب می آید. سفر از بروجرد به سایر شهرهای استان لرستان، اراک، تهران، اصفهان و نیز اهواز از این معبر صورت می گیرد. امکانات. یک ایستگاه پلیس راه، مسجد، رستوران، سرویس بهداشتی و تعداد زیادی فروشگاه مواد خوراکی در اطراف میدان وجود دارند که به مسافران و خودروهای عبوری سرویس دهی می کنند. همچنین ساختار فضای سبز وسط میدان به گونه ای است که امکان ورود تعداد زیادی خودرو و پارک آنها در وسط میدان
وجود دارد. به همین خاطر، خیلی از مسافران عبوری ترجیح می دهند مدتی در فضای سبز وسط میدان استراحت کنند. معضلات میدان. وجود تعداد زیادی مغازه های کوچک فروش مواد خوراکی در اطراف میدان و نیز دستفروشان دوره گرد از یک سو و نیز توقف تعداد زیادی از اتوبوس های عبوری در اطراف میدان از سوی دیگر باعث شلوغی، ایجاد ترافیک در برخی ساعات روز و آشفتگی میدان شده است که طرح ساماندهی مشاغل میدان آیت الله بروجردی برای مبارزه با این معضل پایه ریزی شده است.
هفت تیر کش یا ششلول بندبه انگلیسی| واژگانی متعلق به قرن بیستم و معرف مردانی مسلح در غرب وحشی بود که با استفاده از اسلحه، شهرت فراوانی را در خطرناک بودن، به دست آوردند. "هفت تیر کش" اصطلاحی رایج برای این گونه افراد بود که در قرن ۱۹ مورد استفاده قرار می گرفت.
در ادامه یک مرور کلی بر روئوس مطالب در زمینه رمزنگاری ارائه می شود: رمزنگاری بررسی و شناخت شیوه های پنهان کردن اطلاعات است. رمزنگاری جدید به رشته های علمی ریاضیات،علوم رایانه، مهندسی تقسیم می شود. زمینه های کاربردی زیادی مانند خودپردازها، گذرواژه و تجارت الکترونیک و امضای دیجیتال وجود دارند که از رمزنگاری استفاده میکنند. مدرن. الگوریتم کلید متقارن مقاله اصلی: مقاله اصلی:رمزگذاری قطعه ای – مقاله اصلی:مدهای کاری رمزهای قطعه ای الگوریتم های کلید نامتقارن مقاله اصلی | رمزنگاری کلید عمومی کلیدها. مقاله اصلی |کلید رمز تصدیق مقاله اصلی | حمل و نقل / تبادل کلیدهای ضعیف مقاله اصلی | توابع هش رمزنگاری. مقاله اصلی |تابع درهم سازی رمزنگارانه کشف نوشته رمزی. مقاله اصلی |تحلیل رمز کلاسیک: پیشرفته: کدها و رمزهای کرک نشده. مقاله اصلی : سازمان ها و پروژه های انتخابی. استانداردها مقاله اصلی| رمزنگاری عمومی Open efforts همچنین مراجعه کنید به. مقاله اصلی:
آذرگُشنسپ بد یا به اختصار آذرگُندبد (یونانی:Adergoudounbades) یکی از نجیب زادگان برجسته ایرانی دوران ساسانیان، ژنرال و کنارنگ دوران قباد یکم و خسرو انوشیروان پادشاهان ساسانی بود که نامش از طریق تاریخنگار بیزانسی، پروکوپیوس به ما رسیده است. زندگی نامه. آذرگندبد نخست در سال ۴۸۸ میلادی هویدا می شود. در آن زمان مرد جوانی بود. به گفته پروکپیوس او پیشتر به عنوان یک سرباز شهرت داشت. در آن سال او به قباد کمک کرد تا علیه عمویش، بلاش، به سلطنت برسد. به عنوان پاداش، قباد او را به جای خویشاوندش گشنسپ داد که اعدام شد، به مقام مهم کنارنگ، فرمانداری ابرشهر (خراسان) رسانید که قلمرو هپتالیان هم ضمیمه آن شده بود. از آذرگندبد اطلاعات بسیار کمی در طول دهه های بعدی بجا مانده به جز آنکه به عنوان یک ژنرال موفقیت های بزرگی داشت. پروکوپیوس می گوید که او ده قبیلهٔ وحشی را مطیع قوانین پارسیان کرد. آذرگندبد در جنگ آناستازی هم شرکت داشت که به محاصره آمد یا امیدا در سال ۵۰۲ میلادی انجامید. زمانی که خسرو انوشیروان در سال ۵۳۱ میلادی به تخت پادشاهی نشست، توطئه ای شکل گرفت که او را از سریر بزیر بکشند و برادرزاده اش قباد، فرزند برادرش جاماسپ (
جاماسپ برادرزاده جاماسپ، پادشاه ساسانی) را به سلطنت برسانند. توطئه کشف و متوقف شد. قباد که از دربار دور بود به آذرگندبد پناه برد. انوشیروان دستور فرستاد که آذرگندبد قباد را اعدام کند اما او سرپیچی کرد و او را در نهان نگهداری کرد تا زمانی که آذرگندبد در سال ۵۴۱ میلادی توسط پسر خودش بهرام، به شاه تسلیم شد و او را اعدام کردند. بهرام به تخت پدرش نشست اما شاهزاده قباد به سمت غرب رفت و به امپراتوری بیزانس گریخت.
بقعه پیرقطب الدین که در میان مردم محلی توربه پیرقوب شناخته می شود، از مکان های زیارتی شهرستان و حومه محسوب می شود که در ۳ کیلومتری راه آستارا به اردبیل، داخل قبرستان باغچه سرا، روی تپهٔ نسبتاً بلند قرار گرفته است. این بنا آجری که طولش بیشتر از ۱۱ و عرضش ۶ متراست. پیشینهٔ بقعهٔ پیرقطب الدین به دوره قاجاریه می رسد. ورودی بنا در قسمت جنوبش قرار دارد که به کفش کن هم راه پیدا می کند. بقعه پیر قطب الدین زیارتگاه اهالی اطراف است. داخل بقعه، سنگ مرمر سفید رنگی به طول ۱۲۲، عرض۳۰ و قطر ۱۶ سانتی متر وجود دارد. هم اکنون این سنگ مرمراز طرف سازمان میراث فرهنگی به موزه تاریخ شهر رشت انتقال داده و در آنجا نگهداری می شود. کنار در ورودی بقعه، سنگ سیاه تو خالی بزرگی به صورت سنگ قبر دیده می شود که نقش های زیبایی در چهار طرف آن حک شده است. در محوطهٔ اطراف بقعه، تعدادی سنگ تراشیده ظریف به صورت پلکان نصب شده که سنگ قبر سیاهی در قسمت کفش کن دیده می شود و کتیبه ای دارد که متأسفانه به سبب فرسودگی، نوشته هاش خوانا نیست.
بخش حاجیلار یکی از بخش های شهرستان چایپاره در شمال استان آذربایجان غربی می باشد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این بخش برابر با ۸٬۳۶۰ نفر (۲٬۳۵۰ خانوار) بوده است. این بخش شامل دو دهستان است که عبارتند از:
دهستان حاجیلار شمالی به مرکزیت روستای کمال آباد یکی از دهستان های بخش حاجیلار شهرستان چایپاره واقع در شمال استان آذربایجان غربی است. این دهستان در سال ۱۳۸۶ پس از تأسیس شهرستان چایپاره تأسیس شد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این دهستان برابر با ۲٬۵۷۹ نفر (۶۹۳ خانوار) بوده است. منابع. مرکز آمار ایران
ودرفورد یکی از بزرگترین شرکت های خدمات نفت و گاز جهان است. شرکت ودرفورد ارائه دهنده محصولات و خدمات حفاری بوده و در زمینه ارزیابی مخازن، حفاری و تکمیل چاه و تأمین دکل های حفاری، همراه با ساخت خطوط لوله فعالیت می نماید. ساختمان مرکزی شرکت ودرفورد در کشور سوئیس قرار دارد. این شرکت در حال حاضر در بیش از ۱۰۰ کشور در سراسر جهان فعالیت می کند و تعداد کارکنان آن بیش از ۵۸،۰۰۰ نفر می باشد. در طول سال های گذشته، شرکت ودرفورد حضور قابل توجهی در خاورمیانه داشته است.
برنارد جی. ویس استاد ممتاز گروه زبان ها و ادبیات دانشگاه یوتا است. او آثار متعددی در حوزه های مطالعات تطبیقی ادیان، حقوق اسلامی، الهیات اسلامی، فلسفه اسلامی، نظریه های سیاسی اسلامی، تاریخ اعراب و زبان شناسی در جهان اسلام منتشر کرده و پژوهشگری شناخته شده در این موضوعات به شمار می رود. او دوره دکتری را در سال ۱۹۶۶ در دانشگاه پرینستون به پایان برد.
سامرست نام یکی از شهرستان های تشریفاتی و غیر شهری در ناحیه جنوب غربی انگلستان واقع شده است. این شهرستان از سمت جنوب و غرب به دوون، از سمت شمال به سرحد انگلستان و از سمت شرق به شهرستان های گلاسترشایر، دوون و ویلتشایر محدود شده است. جمعیت این شهر بالغ بر ۹۱۰٬۲۰۰ نفر و مساحت آن نیز ۴۱۷۱ کیلومتر مربع است.
کوین کُنستانت ( زاده ۱۵ مه ۱۹۸۷ در فرانسه) بازیکن پیشین فوتبال اهل گینه است. در ژانویه ۲۰۱۳ باشگاه میلان قرارداد کُنستانت را از حالت قرضی به مالکیت مشکیت کُنستانت به باشگاه جنواِ منتقل کردند. وی در زمستان ۹۷ با عقد قراردادی سه و نیم ساله به تراکتور در لیگ برتر پیوست اما قرارداد وی در خرداد ۱۳۹۸ فسخ کرد و دلیل فسخ قرارداد در رسانه ها مشکلات قلبی وی ذکر شده است. وی در ۳۲ سالگی به دلایل شخصی اعلام بازنشستگی کرد. ردهٔ ملی. کُنستانت تجارب ملی خود را از بازی در تیم زیر ۱۷ ساله های فرانسه آغاز کرد. در ادامه بواسطهٔ مادر گینه ای خود به عضویت تیم ملی گینه درآمد. او همچنین ۵ گل ملی را به نام خود ثبت کرد. دومین گل او در مرحلهٔ مقدماتی جام ملت های آفریقای ۲۰۱۲ و در مقابل نیجریه و سومین گل او دربرابر تیم ملی فوتبال ایران در یک بازی دوستانه به ثمر رسید.
علی جعفریان (زادهٔ ۱۳۱۵ در تهران - درگذشته ۱۳۹۲ شیراز) آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویولن بود. زندگی هنری. علی جعفریان در سال ۱۳۱۵ در تهران متولد شد. وی در سن ۱۲ سالگی بر اثر حادثه ای بینایی اش را به طور کامل از دست داد. در نتیجه از ابتدا در مدرسه نابینایان و به خط بریل شروع به تحصیل در رشته ادبی نمود و هم زمان به تحصیل در هنرستان موسیقی به مدیریت دکتر امیر جاهد و زیر نظر اساتیدی همچون حسینعلی وزیری تبار، جواد معروفی، منوچهر رشیدی، هوشنگ ظریف پرداخت و همچنین هم زمان دوره های ردیف های موسیقی ایرانی مکتب استاد ابوالحسن صبا را طی ۶ سال نزد حبیب الله بدیعی فرا گرفت. در سال ۱۳۴۸ در رشته ادبیات فارسی در دانشگاه شیراز پذیرفته شد و سال ۱۳۵۲ فارغ التحصیل گردید و در همان سال در موفق به قبولی در کارشناسی ارشد این رشته شد. از آن جایی که از نوجوانی ذوق فراوانی برای آهنگسازی داشت، آنقدر بر روی این خواسته تلاش و همت کرد تا اینکه در سال ۱۳۴۵ اولین فعالیت خود در کسوت آهنگساز را با سه آهنگ در رادیو تلویزیون شروع کرد. آثار وی پیش از انقلاب سال ۵۷ ایران به وسیلهٔ خوانندگانی همچون مرضیه، پوران، پروین، رؤیا، الهه و افسر شهیدی خ
وانده شده است. غالب آثار وی در پیش از انقلاب به وسیله مصطفی کسروی و فریدون شهبازیان برای ارکستر بزرگ با ساختار سازهای ملی تنظیم شده است. از وی تا سال ۱۳۵۶، تعداد ۲۶ اثر در کسوت آهنگساز در رادیو تلویزیون ملی ایران ضبط گردیده است. وی در سال ۱۳۶۸ به عنوان آهنگساز برای تئاتر «حافظ خلوت نشین» به کارگردانی علی نقی رزاقی موسیقی ساخت. از دیگر فعالیت های این آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازنده ویلن تشکیل دو ارکستر بزرگ در دانشگاه بود که این ارکسترها برنامه های مختلفی در سطح دانشگاه برگزار می کردند. در سال ۱۳۷۵ با دعوت مجدد سازمان صدا و سیما، بار دیگر همکاری خود را با این سازمان ادامه داد که ماحصل این همکاری ساخت بیش از ۳۰ اثر می باشد که با صدای هنرمندانی همچون علیرضا افتخاری، حسام الدین سراج، بهرام حصیری، سالار عقیلی، علیرضا قربانی و بهرام گودرزی اجرا شده است. تمامی این آثار توسط همایون رحیمیان برای ارکستر بزرگ تنظیم شده است. همچنین، شاعرانی همچون: فریدون مشیری، بیژن ترقی، مشفق کاشانی، اکبر آزاد، محمدعلی بهمنی در این آثار به عنوان ترانه سرا همکاری داشته اند. معروف ترین اثر جعفریان آلبوم «افسانه» با صدای علیرضا افتخاری و تن
ظیم همایون رحیمیان بود. این آلبوم بر مبنای موسیقی ایرانی با همراهی ارکستر سمفونیک بود. از اجراهای صحنه ای علی جعفریان می توان به دو کنسرت همنوازی ویلن و پیانو در آبان ماه ۱۳۷۰ و اردیبهشت ماه ۱۳۷۱به همراه «جواد معروفی» در تالارهای اقبال لاهوری و فجر دانشگاه شیراز اشاره نمود. ایشان در سال ۱۳۷۵ موفق به دریافت دیپلم افتخار از وزارت امور خارجه مکزیک به پاس همکاری های هنری شد. او در سال ۱۳۷۹ در اولین جشنواره موسیقی معلولان سراسر کشور به دبیری کامبیز روشن روان به مقام اول نوازندگی دست یافت. در سال ۱۳۷۸ به عنوان هنرمند برگزیده بنیاد دکتر محمد خزائلی معرفی گردید. وی از سال ۱۳۷۶ ارکستری به نام «ارکستر مجلسی بانوان فارس» تشکیل داد. این ارکستر موفق به دریافت جایزه اول جشنواره موسیقی گل یاس در سال های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ گردید. در سال ۱۳۸۲ در مراسم اختتامیه جشنواره بین المللی موسیقی فجر از وی به پاس اهتمام در تشکیل ارکستر تجلیل به عمل آمد و لوح زرین جشنواره به وی اهدا گردید. کمیسیون ارزشیابی هنرمندان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۳۸۳ به وی مدرک درجه ۱ هنری در آهنگسازی اهدا نمود. دو اثر از وی به نام های «قصه شمع» و «آهو» با ت
نظیم شهرام توکلی و به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی در سال ۱۳۸۳در تالار وحدت تهران اجرا گردید. وی از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۸۲ مدیر امور فوق برنامه دانشگاه های شیراز و علوم پزشکی شیراز بود و طی این سال ها به تدریس دروسی همچون سلفژ و تئوری، آموزش ساز و سایر آموزش های هنری به دانشجویان پرداخت. از آثار منتشر شده ی وی می توان به آلبوم «افسانه» و آهنگ «قصه شمع» با صدای علیرضا افتخاری اشاره نمود. آخرین اثر وی «تا همیشه» با صدای سالار عقیلی نام دارد. درگذشت. علی جعفریان در ۹ شهریور سال ۱۳۹۲ به علت ایست قلبی در حین عمل جراحی قلب در بیمارستان قلب شیراز درگذشت و در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۹۲ پس از تشییع پیکر از مقابل تالار وحدت تهران، در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
تولباچیک آتشفشانی فعال به ارتفاع ۳۶۸۲ متر واقع در شبه جزیره کامچاتکا در خاور دور روسیه است. میدان گدازه ای نیز با همین نام در این منطقه قرار دارد. مشخصات. تولباچیک آتشفشان بازالتی عظیمی است که همراه با میدان گدازه تولباچیک بخش جنوب غربی مجموعه آتشفشانی کلیوچِوسکوی را تشکیل می دهند. ماسیف تولباچیک از دو آتشفشان روی هم افتادهٔ پلوسکی تولباچیک و اوستری تولباچیک که از نظر ریخت شناسی شباهتی به یکدیگر ندارند تشکیل شده است. آتشفشان سپری پلوسکی تولباچیک با کاسه آتشفشانی نوع هاوایی خود که قطرش به ۳ کیلومتر می رسد در شرق آتشفشان چینه ای اوستری تولباچیک که بلندتر و قدیمی تر بوده و قله ای نوک تیز دارد قرار گرفته است. در نام های این دو آتشفشان پلوسکی به معنای تخت و مسطح و اوستری به معنای نوک تیز است. اوستری تولباچیک آتشفشانی مرده است و بخشی از آن احتمالاً به دلیل شکل گیری کالدرایی بزرگتر در قلهٔ آتشفشان فعال پلوسکی تولباچیک فروریخته است. تاریخچه فعالیت های آتشفشانی. ۱۹۷۵ – ۱۹۷۶. فوران تولباچیک در ۱۹۷۵–۷۶ بزرگترین فوران بازالتی را در کامچاتکا رقم زد و سبب مشهورشدن این آتشفشان و میدان گدازهٔ آن شد. دودکش های این فوران در ام
تداد شکافی ۲۸ کیلومتری قرار داشت و فوران آتشفشان پس از چند انفجار ضعیف در دهانهٔ چکادی پلوسکی تولباچیک در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۵ آغاز شد. در ۶ ژوئیه مخروط های شمالی در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی پلوسکی تولباچیک شروع به شکل گیری نمود و با گذشت ۷۲ روز، سه مخروط بزرگ و شماری از جریان های گدازه شکل گرفته بودند. در طی این فوران ۰٬۷ کیلومتر مکعب تفرا به بیرون پرتاب شد که منطقه ای به وسعت تقریبی ۴۰۰ کیلومتر مربع را به بیابانی برهوت بدل ساخت. در ۱۷ سپتامبر، درست یک روز پس از آنکه فعالیت مخروط های شمالی متوقف شد فوران دیگری روی داد که این فوران تا ۱۰ دسامبر ۱۹۷۶ ادامه یافت. آتشفشان در طول این مدت چیزی در حدود ۱٬۱۸ کیلومتر مکعب مواد به بیرون پرتاب کرده بود و شدت فوران آن برپایهٔ نمایه شدت فوران آتشفشان برابر با ۴ ارزیابی شد. ۲۰۱۲. تولباچیک بار دیگر در نوامبر ۲۰۱۲ فعال شد. در ۲۶ نوامبر شمار زمین لرزه های سطحی اطراف آتشفشان به ۲۵۰ عدد افزایش یافت و در ۲۷ نوامبر سطح هشدار خطر برای پرواز هواپیماها در منطقه از سبز به زرد تغییر یافت. در همان روز گزارش هایی مبنی بر مشاهدهٔ جریان گدازه و انفجار خاکستر در همان منطقهٔ فوران سال ۱۹۷۵ از دهکده ه
ای کوزیروسک (واقع در ۴۰ کیلومتری شمال غربی آتشفشان) و لازو (واقع در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی آتشفشان) دریافت گردید و سطح هشدار برای پرواز هواپیماها به رنگ نارنجی افزایش یافت. همچنین ریزش باران خاکستر به ضخامت۴ سانتی متر در کراسنی یار واقع در ۶۰ کیلومتری شمال شمال غربی آتشفشان گزارش شد. در ۲۹ نوامبر ارتفاع توده های خاکستر به ۳٬۵ کیلومتر رسید و شکاف آتشفشانی در دو نقطه در منطقهٔ مخروط جنوبی، یکی در ۴٬۵ کیلومتری (شامل ۴ یا ۵ دودکش فورانی) و دیگری در ۶٬۵ کیلومتری پایین آتشفشان (شامل ۲ یا ۳ دودکش فورانی) باز شد. همچنین سطح هشدار پرواز هواپیماها به بالاترین سطح یعنی قرمز افزایش یافت.
نیکلای گاوریلوویچ چرنیشفسکی (۱۸۲۸ –۱۸۸۹) اقتصاددان، تاریخدان، فیلسوف، منتقد ادبی، نویسنده، منتقد هنری، سوسیالیست و از متفکران پیشرو و انقلابی سده ۱۹ میلادی در روسیه بود. چرنیشفسکی به خاطر عقاید انقلابی و ضدتزاری، ۲۱ سال در زندان بود. رمان فلسفی چه باید کرد؟ از آثار اوست. افرادی همچون ولادیمیر لنین و اما گلدمن متأثر از او بودند. کارل مارکس که متأثر از اندیشهٔ وی بود، دربارهٔ چرنیشفسکی با طعن می گفت «چرنیشفسکی را به «پاداش» آثار علمی گرانبها و ارجمندش زندانی و تبعید کرده اند!» چرنیشفسکی در پهنهٔ زندگی ادبی اش، همواره در پی همنوا کردن ادبیات روسی با ادبیات خاوری (:شرقی) بوده و از آن میان، شاهنامهٔ فردوسی در شکل بخشیدن به اندیشه های فلسفی، تاریخی و انقلابی او، جایگاهی بسزا داشت. این رویکرد نوین در چشم بلندپایگان روسیهٔ تزاری ناخوشایند آمد و از وجودش و گفتارش بیمناک شدند و بدین گونه او از آموزش بازماند. به دنبال برکنار شدن، وی از نوشتن دست برنداشت و در نوشته هایش بر نمایان کردن ارزش های برتر سروده های خاوری به ویژه شاهنامه پای می فشرد و الگوهای انقلابی خود را از میان پهلوانان اسطوره ای ایران برمی گزیند. دادگران دو
لتی، در پی این زیاده روی ها او را به سیبری فرستادند. چرنیشفسکی از خردسالی به آموختن زبان فارسی و شاهنامه پای فشرده و تنها الکساندر گریبایدوف در فراگیری زبان فارسی هم پایهٔ او بوده است. چرنیشفسکی هنگام ورود به دانشگاه پترزبورگ ۴ زبان بنیادی خاوری فارسی، عربی، ترکی و یهودی باستان را نیک آموخت و البته ساراتوف (زادگاه وی) و گسترهٔ فرهنگی و خانوادگی وی در این فراگیری کارگر بود. در کنار آموزش زبان فارسی، نخستین بار یک بازرگان پرتقال فروش ایرانی، او را با شاهنامه آشنا کرد. او برای هر واژهٔ فارسی یک سروده از شاهنامه را هم می آموخت. چرنیشفسکی هنگام آموزش در دانشسرای ساراتوف، کتاب منتخب فارسی بالدیروف را که در آن بخش هایی از گلستان، چند غزل حافظ و نیز بخشی از منظومهٔ یوسف و زلیخای جامی، نکوهش نامه (:هجونامه) محمود به فردوسی، پندنامهٔ عطار و پندنامهٔ سهیلی چاپ شده بود را خواند. مادرش همواره آرزو داشت که پسرش در دنیای ادب فارسی به شکوفایی برسد و به همسرش یادآور می شد: «نیکلای نباید زبان ترکی - تاتاری بیاموزد؛ زیرا در این زبان دانشی پیدا نیست.» بازرگانان ایرانی در ساراتوف، رفت وآمد بسیار داشتند و بر همین پایه بود که مادر
نیکلای -گالوبیوا- در سال ۱۸۳۵ میلادی برای پسر هشت ساله اش، استاد زبان فارسی می جوید. چرنیشفسکی در دانشسرای ساراتوف، دانش فراتری آموخت. وی با خاورشناس گاردیه سابلوکوف، دوست پدرش برخورد کرد و از او پایه های دانش زبان فارسی را آموخت و نیز آموزش زبان عربی را نیز از سابلوکوف آغاز کرد. در این میان چنان که خود یادآور شده است: زبان فارسی برای وی کشش بیشتری داشت. ادب شناس روس پ. بالتین با درد و اندوه چنین نوشته: دریغا که دستنویس های فارسی چرنیشفسکی هنوز بررسی شایسته ای نشده است. چرنیشفسکی پس از پایان دانشسرا، به دانشگاه پترزبورگ رفت. او نخست به بخش سخن شناسی رشتهٔ فلسفه رفت که بخش خاورشناسی نیز، پیوند با همین رشته بود. چرنیشفسکی در سال ۱۸۵۱ میلادی در جایگاه استاد دبیرستان ساراتوف، برگزیده شد. او در نخستین آموزه های خویش، دست به نوپردازی می زند و با خرمن دانش و شیوه های آموزش تازه، شاگردان را دلبستهٔ خود می کند. م. وارانوف از شاگردان او در این باره می نویسد: «او شنوندگان خردسال خود را به شور می آورد و انگیزهٔ سرودن را در آن ها بیدار می کرد. یادمان است که چون او داستان رستم و سهراب را با هنری شکوهمند می خواند، همه اشک ا
ز دیده می ریختیم.» شاگرد دیگر او ی. والیسکی، می نویسد: «چرنیشفسکی هم زمان با سرایش شاهنامه، گویی به کالبد پهلوانان فردوسی درمی آمد و در پیوند با هریک از این چهره های ماندگار، نوا و آهنگ سرودن، دگرگونی درونی و نیز شگرد گام برداشتنش هماهنگ بود…» شوربختانه دیری نپایید که پیغام بران بومی به پایگاه های بالا گزارش هایی بیمناک رساندند؛ با این گفتار که او در دبیرستان با باورهای آسیب رسان، بنیاد آموزش را بر باد می دهد. سرانجام سرپرست دبیرستان به او چنین گوشزد می کند: «دبیرستان را ترک کنید!» چرنیشفسکی در ماه مه ۱۸۵۳ میلادی رهسپار پترزبورگ شد! نخستین کار وی در آن جا نوشتن سنجشی بر کتاب برگردان های ن. بیرگ بود که سال ۱۸۵۴ میلادی در مسکو با نام سروده های تیره های گوناگون چاپ شده بود. او چنین نوشت: «... داستان های هومر و همهٔ ترانه های یونانی اش در برابر سرودهٔ ورجاوند فردوسی، چندان پرنمود نیست. در شاهنامه، درونمایه های فراوانی هست که مانندشان را حتی در ایلیاد و ادیسه هم نمی توان یافت. برای روشنگری مردم روس، تنها داستان رستم و سهراب را نمونه آوردن بسنده است. انسان راستگو داوری خواهد کرد که این داستان شگفت برای اروپای امروز
، از داستان های یونانی بهتر و گویاتر است. به دل ما نزدیک تر، با روان ما سازگارتر و مردم دوستانه تر است… سهراب از اخیلوس گیراتر و دوست داشتنی تر می نماید. تنها در یک جا و در یک پهنه هکتور اندکی مانند سهراب و اندکی نزدیک به او نمایان شده است. گردآفرید از نوزیک زیباتر و شاداب تر است.» شگفت آورتر این که چرنیشفسکی آن گاه که درگیر اندیشه های انقلابی شد و دربارهٔ برابری، دادخواهی، خوشبختی و آرمان های انسانی، می اندیشید، الگوهایش را از شاهنامهٔ فردوسی می گرفت. نوشته هایش در ماهنامهٔ هم عصر، پایه های حکومت تزاری را به لرزه انداخت و سرانجام دولت، در بامداد ۷ ژوئیه ۱۸۶۲ میلادی او را در ۳۴ سالگی به کنج تاریک زندان انداخت. او ۲ سال در پترزبورگ زندانی شد و بزرگ ترین نوشته اش چه باید کرد و داستان الفیریُف و چند داستان و دانشنامه را در زندان نوشت. اِما گُلدمن از زنان انقلابی و پُرکار روسی، از نوشتار چه باید کرد او نکته های بسیاری آموخت. چرنیشفسکی از ۱۷ سپتامبر تا ۳۰ دسامبر ۱۸۶۳ میلادی در همین گوشهٔ تیره، نوشتاری با نام قصه اندر قصه را به یاری داستان های ادب پارسی نوشت و در پیش گفتار آن، یادآور شد که: قصه اندر قصه از مهر بی ا
ندازهٔ من به افسانه های دلربای هزار و یک شب سرچشمه گرفته است. او برای خوانندهٔ روس، یک دستور راهنما فراهم می کند تا همگان از برگ های درخشان و سرورانگیز ادب و اسطوره های ایرانی بهره برداری نمایند. پهلوانان فردوسی، همه برای چرنیشفسکی الگوهای راستین (ریالیستی) و هم زمان، شورمند (رمانتیک) و خیال برانگیز بودند. آرمان ها و رویدادهای زمان بیداری و انقلابی مردمان روس به چنین چهره های تاریخی نیاز داشت. برپایهٔ گفته های چرنیشفسکی، گردآفرید بسیار نیرومند، تندرست و بی آلایش بود و از میان لشکر تورانی، تنها سهراب می توانست با او نبرد کند… وی نخستین پشتیبان بی همتای ایران است. حتی شکسپیر نیز چنین گزینه های دلربایی را ندارد. دزدمونا و همچنین خود ژولیت با وجود دلربایی شگفت انگیزشان، به گَردِ پای گردآفرید هم نمی رسند. چرنیشفسکی پس از دو سال زندان به خواست انجمن تزاری در فوریه ۱۸۶۴ میلادی به وحشتکدهٔ ویلیوسک سیبری روسیه فرستاده شد: «به شوند اندیشه های پنهان برای دگرگونی سامانهٔ کشور، برهم زدن آرامش همگانی، پدیدآوردن تنش با فراخوان های آشوبگرانه از دهگانان، اشراف زادگان روس و چاپ نوشته هایی در این باره، از همهٔ داده های شهروندی،