Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ین پروژه نمود. یک سال بعد و پیش از جنگ جهانی دوم، اولین داتسون های سایز کوچک در کارخانه مستقر در یوکوهاما، به خط مونتاژ فرستاده شد. در طول جنگ جهانی دوم تولید این وسیله نقلیه، به کامیون های نظامی و موتور هواپیما و قایق های اژدرافکن، تغییر پیدا کرد. شرکت نیسان تولید وسایل غیرنظامی را در سال ۱۹۴۵ از سر گرفت و ۲ سال بعد، با دریافت سفارش تولید خودروهای داتسون، بار دیگر برند داتسون وارد خط تولید گردید. دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰. در سال های نخست دهه ۱۹۵۰ نیسان به عنوان یک کمپانی خودروسازی موفق ژاپنی در یوکوهاما، در سطح جهانی مطرح شده بود. با پیشرفت صنایع خودروسازی، زمان ساخت اتومبیل الکتریکی فرا رسید. دولت ژاپن بهره گیری از انرژی دوگانه را مدنظر قرار داد، سپس نیسان اقدام به تولید خودروی الکتریکی تاما نمود و آن را روانه بازار کرد. به منظور جواب گویی به احتیاجات ارتش ژاپن، در سال ۱۹۵۱ اولین خودروی دو دیفرانسیل کمپانی نیسان به نام نیسان پاترول از خط تولید نیسان خارج شد. این خودرو از بسیاری جهات مورد توجه ژاپنی ها قرار گرفت و از نظر ظاهری نیز بسیار شبیه به اتومبیل جیپ ساخت ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۶۶ شرکت نیسان با پ
رینس موتور کمپانی ادغام شد. پس از این ادغام نیسان وارد فاز جدیدی از تولید محصولات شد، که به ساخت و عرضه مدل هایی چون نیسان اسکای لاین و نیسان گلوریا انجامید. دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰. در دهه ۱۹۷۰ نیسان صادرات خودروهای خود را به ایالات متحده ادامه داد و بازاری برای خود فراهم کرد، که با فروش سالانه بیش از ۲۵۵ هزار دستگاه خودرو در سال ۱۹۷۱ ادامه یافت، ولی بحران عظیم سوخت در ایالات متحده آمریکا به عنوان یک کشور مصرفی باعث شد، که این کشور درخواست خودروهای کوچک تر، ارزان تر و با سوخت مناسب تری که همانند محصولات نیسان، هوندا و تویوتا بود، را بدهد. در سال ۱۹۷۳ یک میلیون دستگاه داتسون در ایالات متحده به فروش رسیده بود و دو سال بعد از آن شرکت نیسان بزرگ ترین شرکت صادرکننده وسیله نقلیه به شمال آمریکا بود. در دهه ۱۹۸۰ دو مرکز بزرگ تولید خودرو را در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا ایجاد کرد و در سال ۱۹۸۳ خودروهایی مانند سانی را تحت نام نیسان به بازار ارائه کرد. تا سال ۱۹۸۷ صادرات رو به افزایش این شرکت، به بیست میلیون دستگاه در سال رسید. دهه های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰. در اوایل دهه ۱۹۹۰ نیسان خودروی میکرا را تولید کرد، که طراحی زیبایی داشت
و سه سال بعد به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. در خلال دهه ۱۹۹۰ هر ساله نیسان ضرر می داد. فورد و کرایسلر از دادن سفارش خودداری کردند، ولی رنو موافقت کرد، که در برابر پذیرش ۴/۵ میلیارد بدهی، ۸/۳۶ درصد دارایی های خالص شرکت را دریافت کند. کارخانجات نیسان ظرفیت تولید بیش از یک میلیون خودرو را داشت، که قادر به فروش آن ها بود. هزینه های خرید ۱۰ تا ۲۰ درصد بیش از رنو بود و با ۱۱ میلیارد بدهی، کمبود نقدینگی شدیدی وجود داشت. نیسان مبتلا به فقدان شفافیت در توجیه سود، تمرکز ناکافی روی مشتری ها، تمرکز زیاد برای بیرون کردن رقبا، فقدان فرهنگ کار همراه عملکرد، مرزها یا خطوط سلسله مراتب (به دلیل وجود بوروکراسی موجود) و عدم وجود دید همکاری بین افراد بود. در چنان وضعیت نابسامانی، نیسان برای نجات خود به دنبال یک ناجی می گشت. کارلوس غصن در ژوئیه ۱۹۹۹ به عنوان مدیر عملیات نیسان، فعالیتش را در این شرکت آغاز نمود. در ابتدای سال ۲۰۰۰ به ریاست هیئت مدیره شرکت و در ژوئیه ۲۰۰۱ به مدیرعاملی نیسان منصوب گردید. هنگامی که غصن سکان هدایت این شرکت ژاپنی را در دست گرفت، نیسان بالغ بر ۲۰ میلیارد دلار بدهی داشت و از ۴۸ مدل خودرویی که تولید
می کرد، تنها ۳ مدل سود دهی داشت. نیسان را تحویل گرفت، چندین گروه درست کرد، که برای کمک به او در تهیه طرح احیاء در مورد عملکرد حیاتی مانند ساخت، خرید و مهندسی کندوکاو کنند. او جهت افزایش همکاری، کارمندان نمونه را در راس گروه ها قرار داد و هر یک از تیم ها را نیز به یک مدیر کلیدی سپرد، که از رنو با او به ژاپن آمده بودند. طرح غصن در نیسان برای صنعت خودروسازی ژاپن، مثل یک زلزله بود، که آن را دگرگون ساخت. غصن مخارج اضافی را نصف کرد و تعداد فروشندگان را به ۲۰٪ درصد افزایش داد، ولی زمینه های کاری را به احیای نیسان موکول کرد. او دست طراحان خودروهای نیسان را در طراحی بدون دغدغه و نگرانی دربارهٔ قابلیت ساخت، آزاد گذاشت. وی، «شیرو ناکامورا» را از ایسوزو، برای شخصیت بخشیدن و هویت دادن به کامیون های نیسان، استخدام کرد. کارلوس غصن همین طور از یک پروژه مشترک با رنو برای تولید اتومبیل های کوچک خبر داد و گفت که این ماشین جایگزین خط تولید نیسان های اروپایی خواهد شد. با افزایش سرعت تولیدات، فروش نیسان به ۲۷ سال پیش برگشت. فروش ۱۷٪ درصدی در سال ۲۰۰۰ نیسان را قادر ساخت، تا جلوتر از هوندا بایستد، که فروش ۱۳٫۸٪ درصد داشت، ولی در مقا
یسه با تویوتا ۴۲٫۲٪ درصدی خیلی عقب بود. نیسان با هشت مدل جدید به سوی نمایشگاه ۲۰۰۳ پیش رفت. «تاکیرو فوجی موتو» از دانشگاه توکیو و معاون سردبیر روزنامه خودروسازهای متحد می گوید: «داشتن استراتژیست درجه یک به عنوان مدیرارشد، موثرترین راه برای انتقال توانایی ها است.» عملکرد غصن در نیسان چنان چشمگیر بود، که در سال نخست سود خالصی معادل ۲٫۷ میلیارد دلار را عاید کمپانی کرد و تا سال ۲۰۰۵ کلیه بدهی های نیسان را پرداخت نمود. انتقال کارلوس غصن از رنو به نیسان، در عمل کلیدی برای موفقیت این اتحاد بود. در ماه مه سال ۲۰۰۵ پس از انتصاب او به عنوان رئیس هیئت مدیره رنو، غصن درصدد بود، که یک مدیر اجرایی ژاپنی برای جایگزین کردن خود در نیسان بیابد، ولی همچنان در این شرکت ماندگار شد. غصن در ماه مه ۲۰۰۹ جانشین «شواتیزر» مدیرعامل اسبق رنو گردید. دهه ۲۰۱۰. هم اکنون نیسان دومین تولیدکننده اتومبیل، مجدداً تویوتا را در بازار جهانی و نیز اروپا و آمریکای شمالی به چالش می طلبد و هوندا را به طور چشمگیری پشت سر گذاشته است. کوریر ماتسومورا، معاون اجرایی و عضو هیئت مدیره نیسان می گوید: بزرگ ترین موفقیت غصن آن است که می تواند در عقاید مردم تغییر
ات ساختاری ایجاد کند. نیسان در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۹۵ میلیارد دلار داشت و با بیش از ۱۵۵ هزار کارمند در سراسر جهان از بزرگ ترین خودروسازان به شمار می رود. میزان فروش. در فهرست زیر، میزان فروش شرکت نیسان، در فاصله سال های مالی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ ذکر شده است. اینفینیتی. اینفینیتی، زیرمجموعه ای از شرکت نیسان است، که در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۸۹ فعالیت خود را با توزیع خودرو، در آمریکای شمالی آغاز نمود. این شرکت، وظیفه تولید خودروهای لوکس شرکت نیسان را بر عهده دارد. اینفینیتی در حال حاضر مالک شبکه ای از ۲۳۰ مرکز فروش در ۱۵ کشور جهان می باشد و در سطح اتومبیل های نیمه لوکس و لوکس طبقه بندی می شود، در حالی که محصولات عادیِ نیسان، جزئی از طبقهٔ اسپرت و سدان هستند. سه خودروساز بزرگ ژاپنی؛ تویوتا، هوندا و نیسان، همواره رقابت تنگاتنگی با یکدیگر داشته اند. این سه شرکت، در بخش تولید خودروهای لوکس نیز با خلق برندهای لکسوس (تویوتا)، اکیورا (هوندا) و اینفینیتی، رقابت خود را در بازار خودروهای لوکس آمریکای شمالی پی گرفته اند. از مدل های تولید شده این شرکت می توان به خودروهای اینفینیتی کیو۴۵، اینفینیتی ام، اینفینیتی جی، اینفینیتی
آی، اینفینیتی کیوایکس، اینفینیتی اف ایکس، اینفینیتی ای ایکس، اینفینیتی اف ایکس و اینفینیتی اسنس، اشاره کرد. نیسان در ایران. خودروهای نیسان، از اواسط دهه ۱۹۸۰ وارد بازار خودروی ایران گردید. نخستین شرکتی که اقدام به مونتاژ و عرضه تولیدات نیسان نمود، شرکت پارس خودرو بود، که از سال ۱۹۸۶ مونتاژ اتومبیل های مدل نیسان پاترول را آغاز نمود. مدل هایی از شرکت نیسان که هم اکنون در بازار خودروی ایران موجود می باشند، عبارتند از:
هورنبلاند (Hornblendes) نوعی از مهم ترین آمفیبول ها است که بلور آن منشوری شکل و طویل است و به اصطلاح سوزنی نامیده می شود و دارای سیلیکات های کلسیم، منیزیم و آهن آبدارند. این کانی دارای ساختمان سیلیکاتی زنجیری مضاعف یعنی دو رشته ای است. سری کانی های هورنبلاند عمومی ترین آمفیبول های تک شیب را تشکیل می دهند. این سری از نظر ترکیب شیمیایی بسیار متنوع است و در سنگ های آذرین و دگرگونی یافت می شوند. مهم ترین کانی های این سری عبارتند از: هورنبلاند عادی یا هورنبلاند سبز که مقدار آهن آن کم است. هورنبلند بازالتی یا اکسنی هورنبلاند یا هورنبلاند سیاه که دارای آهن زیاد است وخاص سنگ های بازالتی می باشد. هورنبلاند دارای جلای شیشه ای است و دارای کانی های هیدروکسیل یعنی آمفیبول ها و میکاها تقریباً در تمام سنگ های پلوتونیک و در برخی از سنگ های مافیک آلکالن مشاهده می شود. آن ها همچنین در برخی از سنگ های ریولیتی و داسیتی مشاهده می گردند اما از آنجا که در حرارتهای بالا و فشار آتمسفری ناپایدارند معمولاً در سنگ های آتش فشانی نسبت به سنگ های پلوتونیک هم ارز خود کمتر معمولند. هورنبلندهای معمولی در سنگ های آتش فشانی ساب آلکالن و اغلب دی
وریت ها و تونالیت ها جزء سری پارگازیت، هاستنگزیت است. در سنگ های آتش فشانی ممکن است برنگ قرمز قهوه ای پررنگ (اکسی هورنبلند) دیده شود. آمفیبول فقیر از کلسیم (کومنگتونیت) در ریولیت هاو داسیت ها دیده می شوند و ممکن است به صورت همزیست با هورنبلند معمولی باشد. در سنگ های بیشتر آلکالن مانند تراکیت ها، فنولیت ها و هم ارزهای ساب ولکانیک (نیم ژرف) انواع آمفیبول سدیک مانند ریه بکیت بیشتر ملاحظه می شود. فرمول شیمیایی هورنبلاند: 2(Ca5Mg2)si8O22(OH) است.
نیل مک دونا (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۶۶) بازیگر آمریکایی است. از فیلم های معروف او می توان به بازی در فیلم سربلند، گزارش اقلیت، ، ، پرچم های پدران ما، من می دانم، آخرین بار و و سریالهای او: پروژه کتاب ابی ،ارو، افسانه های فردا، جوخه برادران، سوتس، فلش، پرندگان کوچک، "سرزمین بد"، "حریص" و "فرشتگان در زمین بیس بال" اشاره کرد.
خط راه آهن تهران-تبریز یکی از خطوط راه آهن مهم در ایران است. ساخت این راه آهن از سال ۱۳۱۷ در تهران آغاز و تا سال ۱۳۲۱ ساخت و ریل گذاری آن تا شهرستان میانه در آذربایجان شرقی به پایان رسید. اما جنگ جهانی دوم مانع ادامه کار شد، با خاتمه جنگ، ریل گذاری از میانه از سر گرفته شد و در تاریخ ۴ اردیبشهت ۱۳۳۷ این خط به بهره برداری رسید.
کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح برای چاره اندیشی دربارهٔ خلع سلاح هسته ای در هنگام جنگ سرد پدید آمد. با ترکیب قطع نامه سازمان ملل متحد و توافق بین چهار قدرت، کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح کار خود را در مارس سال ۱۹۶۰ آغاز کرد. دورهٔ کاریِ واقعیِ این کمیته، تنها بین مارس تا ژوئن آن سال بود. تاریخچه. کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح در سال ۱۹۶۰ بر پایهٔ نشست چهار قدرت در سال ۱۹۵۹ در برلین پایه گذاری شد. در این نشست، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، فرانسه، و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تصمیم گرفتند به گفتگوهای خلع سلاح متوقف شده بازگردند و راه گفتگوی تازه ای را باز کنند. به غیر از این توافق، مقامات این کشورها در ۷ سپتامبر ۱۹۵۹ قطع نامه ای را در دفتر سازمان ملل متحد در امور خلع سلاح تصویب کردند که به پیدایش کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح انجامید. دفتر کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح کار رسمی خود را در ۱۵ مارس ۱۹۶۰ در ژنو سوئیس آغاز کرد. کار کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح به دو بخش کوتاه تقسیم می شود. دورهٔ نخست بین ۱۵ مارس تا ۲۹ آوریل ۱۹۶۰ بود. در ۲۹ آوریل کار کمیته به خاطر همزمانی با نشست سران این کشورها متوقف شد. این توقف کار تا ۷ ژوئن ۱۹۶۰ ادامه دا
شت. از ۸ ژوئن تا ۲۷ ژوئن کمیته به کار خود بازگشت. اما این دوره کاری از ۲۸ ژوئن ۱۹۶۰ به خاطر شکست در گفتگوهای نشست پاریس و سانحه یو-۲ ۱۹۶۰ تا زمان نامعلومی عقب افتاد. اعضا. شمار اعضای کمیته به تعداد برابر بود. ۵ کشور از گروه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و ۵ کشور از گروه پیمان ورشو بودند. در ۱۹۶۰ اعضای کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح از بلوک غرب: کانادا، فرانسه، بریتانیا، ایتالیا، آمریکا و از بلوک شرق: بلغارستان، چکسلواکی، لهستان، رومانی، و شوروی بودند. دستاوردها و میراث. کمیتهٔ ده نفرهٔ خلع سلاح یکی از چندین سازمانی بود که در پی از کنار هم آمدن با یکدیگر «همایش خلع سلاح» را پدیدآوردند. در ۱۹۶۲ کمیته ده نفره خلع سلاح به کمیته هجده نفره خلع سلاح انجامید. در ۱۹۶۹ کمیتهٔ هجده نفرهٔ خلع سلاح به همایش کمیته خلع سلاح انجامید. پس از آن در ۱۹۷۹ همایش خلع سلاح پدید آمد.
احمق آمریکایی یا "آمریکایی احمق" یک ترانه رژه ای (نظامی) سده ۱۸ میلادی است. این ترانه محبوب تقریباً «به صورت یک سرود ملی در آمریکا درآمده است. ترانه احمق آمریکایی نخستین بار توسط سربازان بریتانیایی و به منظور تمسخر مردم استقلال طلب آمریکا، خوانده می شد اما بعداً» به یک ترانه دوست داشتنی نزد سربازان جرج واشینگتن تبدیل گردید. یانکی (Yankee) به مردم شمال آمریکا گفته می شود. واژه (Doodle) نیز در زبان انگلیسی میانه به معنای احمق و خنگ است. این ترانه با این جملات آغاز می شود: آمریکایی احمق اومد به شهر سوار یه اسب کوچولو یه پر زده به کلاهش بهش میگه ماکارونی (نوعی مد سده هجدهم)
صفحه ۳ یا صفحه ۳ (همچنین با عنوانِ دختران صفحه ۳) در فرهنگ بریتانیا به دختری جوان و معمولاً با سینه های بزرگ گفته می شود که عکسش در صفحه سوم برخی روزنامه های کوچک چاپ می شد. تصویر این دختر معمولاً برهنه یا نیمه برهنه بود. نخستین تصاویر از این نوع دختران در "روزنامه سان" در سال ۱۹۷۰ منتشر گردید. صفحه ۳ روزنامه سان که مدت ۴۴ سال همیشه حاوی عکس زنی با بالاتنه عریان بود، آخرین بار در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۵، به این شکل منتشر شد.
پالومینو رنگی از اسب است. این رنگ به زردی، کرم رنگ و طلایی رنگ متمایل است و در برخی موارد قهوه ای رنگ پریده (کم رنگ) می باشد. این نژاد نخستین بار در جنوب غربی آمریکا پرورش یافت و در زبان اسپانیولی به معنای کبوتر جوان است. تریگر نام اسبی معروف از نژاد پالومینو بود که به روی راجرز خواننده آمریکایی تعلق داشت.
کیلی گارنر بازیگر سینما و تلویزیون، متولد ۱۹۸۴ میلادی در بیکرزفیلد، کالیفرنیا است. وی در فیلم هوانورد، در کنار لئوناردو دی کاپریو و کیت بلانشت به ایفای نقش پرداخت. فعالیت های بعدی کیلی گارنر در سینما فیلم های لارس و دختر واقعی، لندن، "شست خور" و جی فورس بوده است. کیلی گارنر در سریال های تلویزیونی بابای آمریکایی!، بانی قاتل خون آشام ها، "عاشق لیزا"، "مرد خانه"، "سرزمین رؤیایی" و نیز حضور داشته است.
آرواره چاقویی راه راه گونه ای از سرده ماهی های آرواره چاقو می باشد. این ماهی گرمسیری بیشتر در پوشش آب سنگ مرجانی واقع در آب های ژاپن زندگی می کند. آرواره چاقویی راه راه در آب های ایالت واشینگتن، مالت و هاوایی نیز رؤیت شده است. این گونه بیشتر از بی مهرگان تغذیه می کند.
بلک راک شرکت خدمات مالی چندملیتی آمریکایی است، که در زمینه سرمایه گذاری، مدیریت سرمایه گذاری، مدیریت ثروت و مدیریت دارایی فعالیت می کند و با دارایی تحت مدیریت حدود ۱۰ تریلیون دلار آمریکا، به عنوان بزرگ ترین شرکت مدیریت دارایی جهان شناخته می شود. بلک راک به دنبال این است که خود را به عنوان یک پیشرو در صنعت در حاکمیت محیطی، اجتماعی و شرکتی (ESG) قرار دهد. این شرکت به دلیل بدتر شدن تغییرات آب و هوایی، روابط نزدیک آن با سیستم فدرال رزرو در طول همه گیری کووید-۱۹، رفتار ضدرقابتی و سرمایه گذاری های بی سابقه اش در چین با انتقاد مواجه شده است. بلک راک در سال ۱۹۸۸ توسط لارنس فینک (رئیس هیئت مدیره کنونی) و با مشارکت رابرت کاپیتو و سوزان واگنر تأسیس شد و در سال های نخست به عنوان شرکت تابعه گروه بلک استون فعالیت نمود. ستاد مرکزی این شرکت در شهر نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک دادوستد می شود. تاریخچه. ۱۹۸۸–۱۹۹۷. بلک راک در سال ۱۹۸۸ توسط لری فینک، رابرت اس. کاپیتو، سوزان واگنر، باربارا نوویک، بن گلوب، هیو فراتر، رالف شلاستاین و کیت اندرسون تأسیس شد تا از دیدگاه مدیریت ریسک، خدمات مدیریت دارایی را ب
ه مشتریان سازمانی ارائه دهد. فینک، کاپیتو، گلوب و نویک در فرست بوستون، جایی که فینک و تیمش پیشگامان بازار اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن در ایالات متحده بودند، با هم کار کرده بودند. در دوران تصدی فینک، او ۱۰۰ میلیون دلار به عنوان رئیس فرست بوستون ضرر کرده بود. این تجربه انگیزه ای بود برای توسعه آنچه که او و دیگران آن را مدیریت ریسک عالی و شیوه های امانتداری می دانستند. در ابتدا، فینک به دنبال تأمین مالی (برای سرمایه عملیاتی اولیه) از پیت پترسون از گروه بلک استون بود که به چشم انداز فینک دربارهٔ یک شرکت اختصاص داده شده به مدیریت ریسک اعتقاد داشت. پترسون آن را مدیریت مالی بلک استون نامید. در ازای ۵۰ درصد سهام در تجارت اوراق قرضه، در ابتدا بلک استون به فینک و تیمش خط اعتباری ۵ میلیون دلاری داد. در عرض چند ماه، این تجارت به سوددهی تبدیل شد و تا سال ۱۹۸۹ دارایی های گروه چهار برابر شد و به ۲٫۷ میلیارد دلار رسید. درصد سهام متعلق به بلک استون نیز در مقایسه با کارکنان فینک به ۴۰ درصد کاهش یافت. تا سال ۱۹۹۲، بلک استون سهمی معادل ۳۵ درصد از شرکت داشت و استفان آ. شوارتزمن و فینک در حال بررسی فروش سهام به عموم بودند. ای
ن شرکت نام بلک راک را برگزید و تا پایان سال ۱۷ میلیارد دلار دارایی را مدیریت کرد. در پایان سال ۱۹۹۴، بلک راک ۵۳ میلیارد دلار را مدیریت می کرد. در سال ۱۹۹۴، شوارتزمن و فینک بر سر روش های جبران خسارت و برابری با یکدیگر اختلاف داشتند. فینک بر خلاف شوارتزمن که نمی خواست سهام بلک استون را بیشتر کاهش دهد، می خواست سهام خود را با افراد جدید به اشتراک بگذارد، تا استعدادها را از بانک ها جذب کند. آنها موافقت کردند که راه خود را از هم جدا کنند و شوارتزمن بلک راک را فروخت، تصمیمی که او بعداً آن را «اشتباهی قهرمانانه» خواند. ۲۴۰ میلیون دلار.[۱۵] این واحد وام مسکن و سایر دارایی های با درآمد ثابت معامله می کرد، و در طی فرایند فروش، نام واحد از مدیریت مالی بلک استون به مدیریت مالی بلک راک تغییر کرد.شوارتزمن با بلک استون باقی ماند، در حالی که فینک رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت بلک راک شد. ۱۹۹۹–۲۰۰۹. بلک راک در سال ۱۹۹۹ با قیمت ۱۴ دلار برای هر سهمدر بورس اوراق بهادار نیویورک عرضه شد. تا پایان سال ۱۹۹۹، بلک راک ۱۶۵ میلیارد دلار دارایی را مدیریت می کرد. بلک راک هم به صورت همیشگی و هم با خرید رشد کرد. در اوت ۲۰۰۴، بلک راک اولی
ن خرید بزرگ خود را انجام داد و شرکت هلدینگ State Street Research &amp; Management SSRM Holdings, Inc. را از مت لایف به مبلغ ۳۲۵ میلیون دلار نقد و ۵۰ میلیون دلار سهام خرید. این خرید، دارایی های تحت مدیریت بلک راک را از ۳۱۴ میلیارد دلار به ۳۲۵ میلیارد دلار افزایش داد. این معامله شامل کسب و کار صندوق سرمایه گذاری ایالتی تحقیقات و وال استریت در سال ۲۰۰۵ بود.دولت ایالات متحده برای کمک به حل و فصل پیامدهای بحران مالی سال ۲۰۰۸ با بلک راک قرارداد منعقد کرد. طبق گفته Vanity Fair، مؤسسه مالی در واشینگتن و وال استریت معتقد بود که بلک راک بهترین انتخاب برای این کار است. فدرال رزرو به بلک راک اجازه داد تا بر تسویه بدهی ۱۳۰ میلیارد دلاری بر استیرنز و گروه بین المللی آمریکایی نظارت کند. ۲۰۲۰-الان. فینک در نامه سرگشاده سالانه خود در سال ۲۰۲۰، پایداری زیست محیطی را به عنوان یک هدف اصلی برای تصمیمات سرمایه گذاری آینده بلک راک اعلام کرد.بلک راک برنامه هایی برای فروش ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه گذاری زغال سنگ را فاش کرد. در مارس ۲۰۲۰، فدرال رزرو، بلک راک را برای مدیریت دو برنامه خرید اوراق قرضه شرکتی در پاسخ به همه گیری ویروس کرونا،
تسهیلات اعتباری شرکتی ۵۰۰ میلیارد دلاری (PMCCF) و تسهیلات اعتباری شرکتی بازار ثانویه (SMCCF) و همچنین خرید انتخاب کرد. توسط سیستم فدرال رزرو اوراق بهادار تجاری با پشتوانه وام مسکن (CMBS) که توسط انجمن ملی وام مسکن دولتی، انجمن ملی وام مسکن فدرال، یا شرکت وام مسکن فدرال وام مسکن تضمین شده است. در اوت ۲۰۲۰، بلک راک از کمیسیون تنظیم مقررات اوراق بهادار چین برای راه اندازی کسب و کار صندوق سرمایه گذاری مشترک در این کشور مجوز دریافت کرد. این امر بلک راک را به اولین مدیر دارایی جهانی تبدیل کرد که از دولت چین برای شروع عملیات در این کشور رضایت گرفت. در ژانویه ۲۰۲۰، پی ان سی سهام خود را در بلک راک فروخت. از سال ۲۰۲۱، بلک راک مالک ۷٫۵۰ درصد سهام HSBC Holdings plc است، که آن را به دومین سهامدار بزرگ بعد از بیمه پینگ آن تبدیل می کند.
زنبورهای تارتنک گیر تیره ای از راسته پرده بالان هستند. این تیره دارای ۶ زیرخانواده است که مجموعاً" ۵۰۰۰ گونه دارد. زنبورهای تارتنک گیر عنکبوت ها را شکار می کنند و در سرتاسر جهان پراکنده هستند.
طاهر نام یک دلال بین المللی در زمینه فن آوری هسته ای است که گفته می شود از طریق بازار سیاه زمینه فروش اورانیوم غنی شده و سانتریفیوژ را فراهم کرده است. به نوشته نیویورک تایمز، مطابق اسناد نام کامل این شخص که تبعه سری لانکا است، بخاری سید ابوطاهر بوده و متولد ۱۷ آوریل ۱۹۵۹ در تامیل نادو هندوستان است. جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا در سال ۲۰۰۴ او را نماینده عبدالقدیر خان –ملقب به پدر اتمی پاکستان– نامید و مدعی شد که او از طریق یک شرکت کامپیوتری در دبی به عنوان یک شرکت صوری در شکبه هسته ای او فعالیت می کند. بوش همچنین او را به پول شویی و در اختیار قرار دادن فناوری ساخت بمب هسته ای به کره شمالی، لیبی و ایران متهم نمود. طاهر که در مالزی بود توسط دولت این کشور دستگیر شد و ۴ سال زندانی بود. دولت مالزی در سال ۲۰۰۸ او را آزاد کرد.
مجلهٔ بین المللی باستان شناسی ایران با مدیرمسئولی دکتر محمد بهرام زاده و سردبیری فریدون بیگلری به زبان فارسی، انگلیسی، و فرانسه سالانه در دو شماره منتشر می شود. مباحث موردنظر "مجلهٔ بین المللی باستان شناسی ایران" از دوران پارینه سنگی تا دورهٔ اسلامی، مطالعات باستان گیاه شناسی، باستان جانورشناسی، باستان زمین شناسی، باستان قوم شناسی، انسان شناسی جسمانی، و سایر حوزه های مرتبط در ایران و کشورهای همسایه است. اعضای هیئت علمی این مجلهٔ بین المللی از مراکز معتبر علمی کشور و جهان ازجمله موزهٔ ملی ایران، دانشگاه تهران، موزهٔ دانشگاهیِ پنسیلوانیا، دانشگاه پاریس ۱، دانشگاه بوردو، دانشگاه شیکاگو، دانشگاه هاروارد، دانشگاه توبینگن، دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس، موزهٔ ملی تاریخ طبیعی پاریس، و موزه هنر شهرستان لس آنجلس هستند. تاکنون سه شماره از این مجله منتشر شده، که علاوه بر داخل کشور، در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی نیز پخش می شود. هدف از انتشار این مجله انعکاس پژوهش های باستان شناختیِ در حال انجامِ ایران در سطح بین المللی است.
گرمایش هوای خورشیدی یک فناوری گرمایی خورشیدی است که در آن انرژی خورشیدی، تابش آفتاب، توسط یک واسط جاذب گرفته شده و برای گرمایش هوا بکار می رود. گرمایش هوای خورشیدی یک فناوری گرمایش انرژی جانشین پذیر است که برای گرمایش یا تهویه هوای ساختمان ها یا تجهیزات گرمایی به کار می رود. این در واقع به صرفه ترین فناوری خورشیدی از میان بقیه نمونه های مشابه است، به ویژه در کاربردهای تجاری و صنعتی، و بیشترین استفاده آن در انرژی ساختمان در گرم نمودن هوا است که شامل گرمایش فضا و عملیات گرمایی صنعتی است. گیرنده های هوای گرم خورشیدی را می توان به دو دسته تقسیم نمود: گیرنده های لعاب زدوده و گیرنده های جذبی خورشیدی. پیشینه. عبارت «گیرنده لعاب زدوده» به معنای یک سامانه گرمایش هوای خورشیدی است شامل یک جاذب فلزی بدون هیچگونه شیشه یا لعابی بر روی آن. رایجترین نوع گیرنده های لعاب زدوده در بازار گیرنده خورشیدی جذبی است. این فناوری تحت عنوان دیوار خورشیدی (SolaWall) توسط وبسایت محیط زیستی شرکت مهندسی حفاظت زمین که با اداره انرژی ایالات متحده (NREL) و منابع طبیعی کانادا در زمینه تجاری سازی این فناوری در سراسر دنیا همکاری داشت، در دهه ۱۹۹۰
اختراع و ثبت شد. این فناوری به شدت تحت نظارت این عوامل دولتی بود، و منابع طبیعی کانادا ابزار نرم افزاری امکان سنجی RETScreen را برای مدل سازی ذخیره انرژی از گیرنده های جذبی خورشیدی ساخته است. از آن زمان چندین هزار سامانه گیرنده جذبی خورشیدی در تأسیسات متنوع تجاری، صنعتی، بنگاهی، کشاورزی، و تولیدی در بیش از ۳۰ کشور در سراسر دنیا نصب شده است. این فناوری به طور عمده در کاربری های صنعتی مانند کارگاه های تولید و مونتاژ که نیازمند تهویه زیاد هوا، گرمایش سقف طبقاتی و اغلب فشار منفی در ساختمان هستند، بکار می رود. نخستین گیرنده جذبی لعاب زدوده دنیا توسط کمپانی فورد موتور در بخش مونتاژ در اوکویل کانادا نصب شد. با گرایش روزافزون به نصب سامانه های انرژی تجدیدپذیر در ساختمان ها، گیرنده های خورشیدی جذبی اکنون بخاطر تولید بالای انرژی (تا اوج ۵۰۰–۶۰۰ وات بر متر مربع گرمایی)، تبدیل بالای خورشیدی (تا ۸۰٪) و هزینه سرمایه کمتر در مقایسه با مولد خورشیدی (فتو ولتائیک) و گرمایش آبی خورشیدی، در تمام انواع ساختمان ها بکار می رود. طریقه عملکرد. گیرنده های هوای لعاب زدوده هوای محیط (بیرون) را در عوض هوای بازیافتی از ساختمان، گرم می کن
د. گیرنده های خورشیدی جذبی ۳=D معمولاً روی دیوار نصب می شوند تا بتوانند زاویه کم آفتاب را در ماه های گرم زمستان و نیز انعکاس آفتاب روی برف را دریافت کنند. سطح خارجی گیرنده جذبی خورشیدی تشکیل شده از هزاران ریزحفره کوچک است که دریافت سطحی ترین لایه های گرما و انتقال یکنواخت آن به حفره هوای پشت صفحات خارجی را ممکن می سازند. این هوای تهویه گرم شده تحت فشار منفی به سمت سامانه تهویه ساختمان رانده شده و سپس از طریق مرسوم یا با بهره از یک سامانه مجرای خورشیدی توزیع می شود. بررسی گسترده توسط منابع طبیعی کانادا و NREL نشان داده است که سامانه های گیرنده خورشیدی جذبی موجب کاهش بار گرمایی مرسوم تا ۱۰–۵۰٪ شده و اینکه RETScreen یک پیش بینی کننده دقیق برای کارایی سامانه است. با این وجود از همواره به روز بودن آخرین نسخه RETScreen برای پوشش بیشترین نتایج و اطلاعات دریافت شده اخیر، اطمینان حاصل کنید.RET Screen Link گیرنده های جذبی خورشیدی همچون یک پوشش عایق رطوبت نما عمل می کنند و آن ها همچنین اتلاف گرمای خروجی از سطح ساختمان را که در محفظه هوای گیرنده جذب شده و به سامانه تهویه بازگردانده می شود، جذب می کند. سامانه های گرمایش ه
وای خورشیدی نیازی به مراقبت ندارند و عمر مفید آن ها بیش از ۳۰ سال است. انواع گیرنده های جذبی خورشیدی. گیرنده های جذبی لعاب زدوده را همچنین می توان در مواردی که دیوار جنوبی مناسب وجود نداشته باشد یا برای اهداف معمارانه، روی پشت بام نصب نمود. در اینصورت گرمای سامانه از پشت بام به نزدیکترین واحد گردش هوا منتقل می شود. گیرنده های جذبی خورشیدی را می توان برای ایجاد یک سامانه مرکب خورشیدی با صفحات مولد خورشیدی (PV) ترکیب نمود. گرمای پشت سلول های PV (که اغلب ۴ برابر بیشتر از انرژی الکتریکی تولید شده توسط سلول های PV هستند) توسط سامانه هوای خورشیدی (که با سامانه طبقاتی PV دو برابر می شود) بازگردانده شده و برای استفاده گرمایشی ساختمان بکار می رود. در مواردی که نیاز به گرمایش باشد، ترکیب یک قطعه هوای خورشیدی به سامانه PV دو امتیاز فنی را دربر خواهد داشت؛ گرمای PV را می زداید و امکان عملکرد سامانه PV را در بازده مطلوب خود (که ۲۵ درجه سانتیگراد است) فراهم می کند؛ و دوره بازپرداخت کلی انرژی را در ارتباط با سامانه مرکب کاهش می دهد چرا که انرژی گرمایی جذب شده و برای حذف گرمایش سنتی بکار می رود. پژوهشی نیز توسط مهندسی حفاظت
محیط زیست در زمینه کاربرد گیرنده جذبی خورشیدی برای سرمایش در طول شب انجام گرفته است. سامانه های هوای لعاب زدوده. سامانه ها، با شیوه عملکرد شبیه یک کوره هوای فشرده سنّتی، گرما را با بازگرداندن هوای گردشی ساختمان توسط گیرنده های خورشیدی- گیرنده های گرمایی خورشیدی تأمین می نمایند. یک گیرنده ساده و کارآمد می تواند با بهره گیری از یک سطح گیرنده انرژی برای جذب انرژی گرمایی خورشید، و هدایت هوا برای تماس با آن، برای انواع گوناگون تهویه هوا و کاربردهای تولیدی جوابگو باشد. یک گیرنده ساده هوای خورشیدی از یک ماده جاذب، گاهی با یک سطح اختیاری، برای جذب پرتوهای خورشید تشکیل شده است و این انرژی گرمایی را انتقال همرفتی گرما به هوا منتقل می کند. سپس این هوای گرم شده به فضای ساختمان یا به محوطه تولیدی منتقل می شود تا برای گرمایش فضا یا تأمین گرمایش تولید بکار رود. انواع گیرنده. گیرنده ها با توجه به روش های متفاوت هدایت هوا، هرکدام معمولاً به سه دسته تقسیم می شوند: گیرنده هوای میان گذر. در شکل میان گذر، هوا از یک سوی جاذب از میان یک نوع ماده منفذدار یا لیفه ای گذشته و با خواص رسانایی ماده و خواص همرفتی هوای متحرک گرم می گردد. ج