Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سوات ، سرواژه ای برای «Special Weapons And Tactics» که به معنای «سلاح ها و تاکتیک های ویژه» است، می باشد. وظایف آن ها شامل: مقابله با مجرمان به شدت مسلح، انجام عملیات نجات گروگان و مقابله با تروریسم، بازداشت های با خطر بالا و ورود به ساختمان های زرهی یا سنگر شده است. این واحدها معمولاً با سلاح های گرم تخصصی از جمله مسلسل دستی، سلاح تهاجمی، تفنگ ساچمه زنی نفوذکننده، تفنگ تک تیراندازی، مأموران کنترل شورش و نارنجک های بی حس کننده تجهیز شده اند. آن ها دارای تجهیزات ویژه ای هستند که شامل جلیقه های ضد گلوله اعضای بدن، سپر بالستیک، ابزار ورود، وسایل نقلیه زره پوش، لنزهای دید در شب پیشرفته و آشکارسازهای حرکت برای مشخص کردن مواضع پنهانی گروگان ها یا گروگان گیران داخل سازه های محصور می شود. وظایف سوات. وظایف سوات ممکن است شامل موارد زیر باشد: تجهیزات سوات. تیم های سوات از تجهیزاتی که برای موقعیت های مختلف تخصصی شامل "درگیری نزدیک" (CQC) در یک محیط شهری طراحی شده است، استفاده می کنند. اگرچه تجهیزات مخصوص از یک واحد به واحد دیگر متفاوت است، اما روند مداومی در آنچه آن ها می پوشند مشاهده می شود. گذشته از یونیفورم های استان
دارد هر واحد که از سازمان های اجرای قانون خود تبعیت می کند، اعضای سوات معمولاً لباسی شبیه به لباس ابزار دارند که تفاوت اصلی آن با لباس ابزار در رنگ آن پدیدار می گردد. سلاح ها. در حالی که طیف گسترده ای از سلاح ها توسط تیم های سوات مورد استفاده قرار می گیرد، رایج ترین سلاح های مورد استفاده آن ها شامل مسلسل دستی، سلاح تهاجمی، تفنگ ساچمه زنی و تفنگ تک تیراندازی می باشد. کمک های تاکتیکی شامل واحد کی۹ (K9) و همچنین نارنجک های محدودکننده دید، گیج کننده و اشک آور است. مشهورترین اسلحه کمری آن ها، تپانچه های نیمه اتوماتیک است. برای مثال می تواند شامل موارد زیر باشد ولی به این موارد محدود نمی شود: مجموعه کلت ام۱۹۱۱، مجموعه اس.آی. جی ساور به خصوص و ، مجموعه برتا ۹۲، گلاک، و . مسلسل های دستی مورد استفاده سوات شامل ام پی۵ ۹میلی متر و ۱۰میلی متر، یوزی، اوام په، و اف ان پی۹۰ است. تفنگ های ساچمه زنی متداول مورد استفاده سوات شامل بنلی ام۱ سوپر ۹۰، ، ، ، ، می باشد. تفنگ های لوله کوتاه سبک (کارابین) شامل کلت کماندو، ام۴ کارابین، هکلر و کخ ژ۳۶، و می باشد. هنگامی که تیم سوات مجبور باشد ضریب نفوذ و دقت خود را در مسافت های طولانی تر
افزایش بدهد، استفاده از اندازه کوچکتر این سلاح ها ضروری است که برای موقعیت های درگیری نزدیک (CQC) در یک محیط شهری به کار می رود. هنگامی که اسلحه ای با برد بالاتر مورد نیاز باشد، دیده شده است که نیروهای سوات یا مارکسمن از ام۱۶ استفاده می کنند. همچنین تفنگ های تک تیراندازی مورد استفاده سوات معمولاً ام۱۴ و رمینگتون مدل ۷۰۰ است. انواع مختلفی از تفنگ های تک تیراندازی مورد استفاده سوات قرار می گیرند که شامل استفاده محدود از کالیبر ۵۰. می باشد که در موقعیت های خیلی خاص از آن استفاده می کنند. برای شکستن سریع قفل و لولا و حتی خود در از دژکوب، تفنگ ساچمه زنی نفوذکننده و مواد منفجره استفاده می شود. تیم های سوات از سلاح های غیرکشنده بسیاری نیز استفادی می کنند که شامل شوکر، اسپری فلفل، تفنگ ساچمه زنی با ساچمه های غیر کشنده، اسلحه فلفل -که همانند اسلحه پینتبال می باشد و فقط به جای گلوله رنگی، در آن از گلوله حاوی ماده سوزش زا فلفل استفاده شده است-، نارنجک لاستیکی، نارنجک محدودکننده دید و گاز اشک آور می شود. سپر بالستیک برای پوشش دادن افراد تیم در موقعیت های نزدیک استفاده می شود.
روبرتا جُون «جونی» میچل (؛ نام خانوادگی پیش از ازدواج: اندرسن؛ زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۴۳) خواننده-ترانه سرا و نقاش کانادایی است. اوج محبوبیت او در دهه ۱۹۷۰ میلادی بود. میچل بر هنرمندانی چون تیلور سوئیفت، پرینس، دیوید گیلمور و لرد تأثیر گذارده و برنده چندین جایزه گرمی شده است. او در سال ۱۹۹۷ به عضویت تالار مشاهیر راک اند رول درآمد. زندگی حرفه ای. میچل نخستین آلبوم خود را در سال ۱۹۶۷ با همکاری دیوید کرازبی در نیویورک ضبط کرد، که برای ترانه های غنی اش مورد ستایش قرار گرفت. آلبوم دومش، "ابرها" در سال ۱۹۶۹ یک جایزه گرمی برای بهترین اجرای مردمی دریافت کرد. "آبی" در سال ۱۹۷۰ منتشر شد و به فروش بالای یک میلیون نسخه در آمریکا دست یافت. او آخرین آلبوم استودیویی خود را در سال ۲۰۰۷ منتشر کرد. میچل که همواره جلد آلبوم هایش را خود طراحی می کرد، از دهه ۱۹۸۰ میلادی بیشتر به نقاشی پرداخت.
ویلیام ویمارک جیکوبز (سپتامبر ۱۸۶۳ - سپتامبر ۱۹۴۳) متخلص به دابلیو. دابلیو جیکوبز نویسنده داستان کوتاه و رمان انگلیسی بود. با اینکه بیش تر کارهای او طنز هستند، او بیش تر به خاطر داستان ترسناکش پنجه میمون مشهور است.
ژنومیک معاصر نشریه علمی داوری همتا است که به وسیله انتشارات علمی بنتام به چاپ می رسد. سردبیر آن کریستین نری است. این نشریه به شیوه تخصصی به بررسی تمام ابعاد ژنومیک می پردازد. بر اساس گزارش استنادی مجلات در سال ۲۰۱۱، ضریب تاثیرگذاری این مجله ۲٫۴۰۸ بوده است. این نشریه در پایگاههای علمی زیر نمایه شده است
این گلیم در طرح و بافت به دست بافته های لر ها شبیه است و گاه به اشتباه در گروه لر و بختیاری قرار می گیرد آن ها در دست بافته های خود از رنگ های متنوع و طرح های سنتی که دارای استقلال و خلوص خاصی است بهره می برند. خصوصیات گلیم افشار خوزستان. گلیم هایی با زمینه یکدست و طرح های لوزی شکل و پشم در بافت این گلیم ها زبر تر است و شل تر ریسیده می شود و موقع لمس کردن دست بافته ضخیم تر به نظر می رسد. تر کیب بندی این گلیم دارای پیچیدگی کمتری است و متن ها مشخص و ساده است. قسمت های فرعی بدون هیچ زینتی از متن اصلی جدا شده و دارای حاشیه بسیار ساده است. ویژگی های ظاهری. طرح زمینه دارای دو یا سه ترنج بر روی بافت یکدست است. این گلیم دارای حاشیه باریک است. اندازه و شکل در این گلیم ها اکثراً کوچک و مستطیل شکل است. مواد اولیه مورد استفاده در این گلیم ها تارهای نخی و پودهای پشمی زبراست. روش بافت در این گلیم ها معمولاً چاکدار و در بعضی بافت متصل جفت قلاب است. رنگ های به کار رفته در این گلیم محدود است و بیشتر رنگ های تیره به کار می رود. این گلیم دارای ریشه است که به صورت گیس بافت های ضخیم بافته شده است. شیرازه های این گلیم به وسیلهٔ ری
سمان های اضافه تقویت شده است. وجه تسمیه. خوزستان استانی در جنوب غربی ایران است. اولین اقامت گاه افشار ها محسوب می شود. در قرن دوازدهم به ناحیه شوشتر که کناره رودخانه گرگر قرار داشت مهاجرت کردند.
واژه های پرسشی در زبان انگلیسی واژگانی دستور زبانی هستند که برای ایجاد یک سؤال به کار می روند. در زبان انگلیسی به این کلمات wh-words [کلمات دارای wh ] هم می گویند، زیرا بیشتر آنها با wh آغاز می گردند. این واژه ها ممکن است در جملات سؤالی (Where is he going?) یا پرسش های غیرمستقیم (I wonder where he is going) به کار روند.
گاو کوهان دار (نام علمی: "Bos primigenius indicus") نام یک زیرگونه از گونه نیاگاو است. که در شمال ایران و نواحی جنوب شرقی ایران به ویژه در استان سیستان و بلوچستان در منطقه سیستان زندگی می کرده است.
گرگ هُنشو (نام علمی: "Canis lupus hodophilax") نام یک زیرگونه منقرض شده از گونه گرگ است که یک زمانی بومی جزایر هنشو، شیکوکو و کیوشو در مجمع الجزایر ژاپن بود.
فیل سوری یا فیل غرب آسیا نام یک زیرگونه پیشنهادی از فیل آسیایی است که روزگاری در غرب آسیا می زیست و غربی ترین جمعیت این گونه محسوب می شد. انقراض این فیل در عصر باستان روی داد و سنگواره های موجود از آن در ایران، عراق، ترکیه و سوریه با قدمتی حداقل میان ۱۸۰۰ تا ۷۰۰ سال پیش از میلاد یافت شده است. و با توجه به این که سابقه سنگواره ای از این جانور مربوط به اواخر پلیستوسن و اوایل تا میانه هولوسن وجود دارد پیشنهاد شده که به صورت یک [[گونه غرب آسیا شده است. صحت این موضوع اما مورد ابهام و اختلاف نظر قرار دارد. [[زیستگاه]] فیل سوری از [[جنگل|جنگل ]] های شمال ایران تا [[کرنا (گیاه)|کرنا]] در [[جنوب ایران]] تا [[استپ]] های [[سوریه]] و تا [[جنگل-تالاب]] های میان رودان امتداد می یافت و [[آشور-ناصیر-پال دوم|آشورنصیرپال دوم]] پادشاه [[امپراتوری آشور]] به دلیل شکار فیل ها در کنار [[ببر]] و [[شیر (گربه سان)|شیرها]] به خود می بالید. صنعتگران سوریه باستان از [[عاج (اندام)|عاج]] فیل سوری برای ساخت انواع لوازم و وسایل زینتی بهره می بردند. در سوریه استفاده از فرآوردهایی از جنس [[عاج]] در هزاره نخست پیش از میلاد رونق گرفته و به اوج خ
ودش رسیده بود. در همان زمان [[آرامی ها]] [[خاتم کاری]] هایی از جنس عاج روی [[اثاث]] انجام می دادند. منابع. [[رده:انقراض هولوسن]] [[رده:پستانداران منقرض شده]] [[رده:پستانداران منقرض شده آسیا]] [[رده:کلان زیاگان اوراسیا]] [[رده:فهرست سرخ IUCN از گونه های منقرض شده]] [[رده:فیل ها]] [[رده:گونه های منقرض شده از فعالیت های انسانی]] [[رده:جانوران منقرض شده ایران]]
فرق موش (نام علمی: "Coryphomys") نام یک سرده از تیره موشان است.
خوک زگیل دار سیبویی (نام علمی: "Sus cebifrons cebifrons") نام یک زیرگونه از گونه خوک زگیل دار ویسایان است.
گوزن شومبورگ (نام علمی: "Rucervus schomburgki") نام یک گونه از سرده گوزن های هندوچین است.
اسب یوکان (نام علمی: "Equus lambei")، که به طور عمومی با نام اسب وحشی یوکان نیز شناخته می شود، گونه ای منقرض شده از سردهٔ "اسب" بود. این گونه تا حدود ۱۰ هزار سال پیش در سراسر آمریکای شمالی پراکنده بود. بررسی های اخیر بر پایهٔ دی ان ای میتوکندریایی باقی مانده های اسب یوکان نشان داده اند که احتمالاً این گونه بسیار شبیه به تارپان منقرض شده (اسب وحشی اوراسیایی) و همچنین اسب پرژوالسکی زنده بوده است. یک لاشهٔ نیمه کامل از اسب یوکان هم اکنون در مرکز تفسیری برینجیا یوکان در وایت هورس، یوکان به نمایش گذاشته شده است. توصیف. شواهد به دست آمده از دی ان ای میتوکندریایی اسب یوکان نشان می دهد که این گونه خویشاوند نزدیک اسب وحشی امروزی از جمله اسب اهلی ("Equus caballus") است. با این حال، همچنان بحث هایی دربارهٔ جایگاه اسب یوکان و تفاوت آن با سایر اسب های منقرض شدهٔ مشابه وجود دارد. بررسی استخوان ها و دندان های اسب یوکان شباهت های بسیاری با اسب امروزی نشان می دهد. همچنین شباهت های زیادی میان استخوان های کف پای اسب یوکان و "Equus caballus przewalskii" و نیز بندهای انگشتی "Equus caballus lenensis" دیده می شود. مطالعات متریک و ر
یخت شناسی دندان های اسب در غارهای «بلو فیش» شباهت نزدیک اسب یوکان با اسب های وحشی و اهلی امروزی را تأیید کرده است. این گونه یک اسب «کابالوس» بود، نه یک خر. در میان اسب های زنده، اسب یوکان بیشترین شباهت را به اسب پرژوالسکی از مغولستان دارد (که زمانی در طبیعت منقرض شده بود)، به ویژه از نظر اندازه و تناسبات. با این حال، استخوان های کف پای اسب یوکان باریک تر از اسب پرژوالسکی بود. استخوان های این گونه همچنین شباهت زیادی با بندهای انگشتی ابتدایی "E. caballus lenensis"، یک زیرگونهٔ منقرض شده از پلیستوسن پایانی سیبری، داشت. رده بندی. رده بندی اسب های پلیستوسن آمریکای شمالی در گذشته دچار سردرگمی بود و بسیاری از گونه های نام گذاری شده احتمالاً مترادف یکدیگر به شمار می آمدند. اسب یوکان یکی از گونه های بهتر پشتیبانی شده است، زیرا بر پایهٔ نمونه های تیپ شناسی تشخیص پذیر تعریف شده بود. برخی پژوهشگران پیشنهاد کرده اند که اسب یوکان ممکن است مترادف با گونهٔ بزرگ تر "Equus scotti" باشد که آن نیز شاید مترادف با "Equus ferus" در نظر گرفته شود. با این حال، اسب های آمریکای شمالی و اوراسیا حدود ۸۰۰ هزار سال پیش پس از خروج دستهٔ اور
اسیایی از آمریکای شمالی از هم جدا شدند و از آن زمان تا حد زیادی از نظر ژنتیکی مستقل باقی ماندند، هرچند گهگاه آمیزش میان آن ها رخ داده است. تاریخ طبیعی. به همراه گاومیش کوهان دار دشتی, ماموت پشمالو و گوزن شمالی، اسب یوکان یکی از گونه های رایج عصر یخبندان در چمنزارهای استپی برینگیای شرقی بود. بقایای این گونه شامل تعداد زیادی دندان و استخوان و یک لاشهٔ نیمه کامل کشف شده در سال ۱۹۹۳ است که تاریخ گذاری رادیوکربنی آن ۲۶٬۲۸۰±۲۱۰ سال پیش را نشان می دهد. این لاشه شامل بخش بزرگی از پوست، چند مهرهٔ دم، یک پای پایینی و بخشی از روده بود. پوست آن دارای یال و موی دم بلند و بور، موهای زبر و سفید بالاتنه و موهای قهوه ای تیره روی پای پایینی بود. دندان های فراوانی از اسب یوکان در محوطه های باستان شناسی یوکان یافت شده است. بر اساس بازمانده های سنگواره ای کشف شده در یوکان، اسب یوکان اسبی کوچک، باریک اندام و اهلی وار («کابالوید») بوده که حدود قد داشته، جمجمه ای پهن و برجستگی های دندانی جلویی-داخلی نسبتاً بلندی داشته است. ساختار اجتماعی. شواهد نشان می دهند که اسب یوکان حضوری چندفصلی در همان مناطقی داشته که دیگر گونه های اسب نیز زند
گی می کردند و ساختاری اجتماعی مشابه اسب های وحشی امروزی داشت. گله های خانوادگی شامل چهار تا ده ماده به همراه کره ها و یک نر غالب بالغ بودند. دیگر نرها در گله های ناپایدارتر موسوم به «گله های مجرد» حضور داشتند که از دو تا چهار نر بالغ تشکیل می شدند. این دو نوع گله معمولاً قلمرو مشترکی نداشتند. زیستگاه و رژیم غذایی. آن ها، چه گله های خانوادگی و چه گله های نرهای مجرد، چراکنندگانی بودند که تقریباً هر نوع گیاهی را می خوردند و بیشتر در دشت های باز شبیه ساوانا به چرا می پرداختند. رژیم غذایی اسب یوکان عمدتاً شامل علف، جگن، خشخاش، گیاهان خانوادهٔ خردل و گل هایی مانند شقایق و گل سرخ بود. زیستگاه ترجیحی اسب یوکان احتمالاً جنگل های پراکنده با درختان کم تراکم بوده است. این گونه به طور کلی مقاوم به شرایط اقلیمی متغیر در نظر گرفته می شود، هرچند بیشتر افراد آن در فصل زمستان از میان می رفتند. همچنین احتمالاً اسب یوکان در معرض شکار گرگ ها بوده است.
پلنگ ابری فرمز (نام علمی: "Neofelis nebulosa brachyura") نام یک زیرگونه از گونه پلنگ ابری بود که در جزیره تایوان می زیسته است. در طول سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ طی پژوهشی که با بکارگیری دوربین های گسترده در یکی از جنگل های حفاظت شده جنوب تایوان صورت گرفت، در بیش از ۱۳۰۰۰ تصویر گرفته شده حتی یک مورد از این پلنگ دیده نشد. آخرین مورد تاییدشده از دیده شدن این پلنگ به سال ۱۹۸۹ برمی گردد که پوست یک پلنگ جوان در منطقه تاروکو یافت شد. بومیان تایوان شکار این پلنگ را تابو می دانسته اند.
تعالی یا برتری فیلمی در ژانر فیلم علمی–تخیلی و مهیج و آمریکایی می باشد که در سال ۲۰۱۴ اکران شد. «تعالی» اولین تجربه کارگردانی والی فیستر فیلمبردار قدیمی هالیوود می باشد که از ستارگانی چون جانی دپ و مورگان فریمن و ربکا هال و کیت مارا و کیلین مورفی استفاده کرده است. همچنین کریستوفر نولان و اما توماس هم از تهیه کنندگان اجرایی این فیلم می باشند. خلاصه داستان. ویل یک دانشمند کنجکاو است که در جریان یک تحقیق علمی، دانسته های مغزی خود را داخل یک کامپیوتر پیشرفته آپلود می کند. او با این کار، تلاش می کند اولین ماشینی را خلق کند که می تواند به صورت مستقل فکر و عمل کند، اما…..
شیر دریایی ژاپنی (نام علمی: "Zalophus japonicus") نام یک گونه از سرده فزون تاج است. به نظر می رسد این گونه در دههٔ ۱۹۷۰ منقرض شده است.
گاو دریایی استلر (نام علمی: "Hydrodamalis gigas") نام یک گونه از تیره دریافیلان است. گاوهای دریایی استلر برای آخرین بار در جزایر شمالی اقیانوس آرام مشاهده شدند. این غول های آرام که از خانواده گاو دریایی و دوگونگ ها هستند، تا 33 فوت (10 متر) طول و تا 12 تن (11 تن متریک) وزن دارند. آنها به راحتی توسط شکارچیان انسان شکار می شوند.
همان دد (نام علمی: "Homotherium") یک سرده از زیرخانواده دندان خنجری ها است که تقریباً به مدت ۴ میلیون سال (از ۴ میلیون سال پیش تا ۱۲٫۰۰۰ سال پیش) می زیسته و سنگواره های آن تاکنون در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اوراسیا و آفریقا کشف شده اند. این جانور با حدود ۱۱۰ سانتی متر ارتفاع تا شانه و حدود ۳۰۰ کیلوگرم وزن تقریباً به بزرگی یک شیر نر امروزی بوده است. این درنده در حدود ۱٫۵ میلیون سال پیش در آفریقا منقرض شد و آخرین بازماندگان آن در اوراسیا نیز در حدود ۳۰٫۰۰۰ سال پیش از میان رفتند. آخرین همان ددها که ساکن قاره آمریکا بودند در جریان انقراض هولوسن منقرض شدند.
گلیم افشار آذربایجان نوعی گلیم است که از دیرباز به دست مردمان آذربایجان بافته می شده است، و بسیار شبیه به دست بافته های شمال غربی ایران است. وجه تسمیه. در قرن دوازدهم پیش از حمله مغولان و مردم ترک نژاد اقوامی از افشار در آذربایجان بوده اند. تعدادی از آن ها هم چنان نیز در سواحل دریاچه ارومیه زندگی می کنند و گروه های دیگر از آنان به صورت چادرنشین به اراضی ما بین کوه های سهند و چراگاه های زمستانی شان واقع در ساحل شرقی دریاچه ارومیه مهاجرت کردند.
دندان خنجری (نام علمی: "Machairodus") نام یک سرده از زیرخانواده دندان خنجری ها است.
درازناخن (نام علمی: "Lokotunjailurus") نام یک سرده از تیره گربه ایان است.
میشل سر (۱ سپتامبر ۱۹۳۰ در اژن –۱ ژوئن ۲۰۱۹ در ونسن) فیلسوف، تاریخ شناس علمی و ادیب فرانسوی و عضو فرهنگستان فرانسه بود.
اکثرا به این گلیم کلات گفته می شود. شباهت زیادی به دست بافته های دیگر مناطق دارندو کیف ها و وسایل زینتی بسیاری در این ناحیه بافته می شود. دست بافته های افشارهای اطراف دره گز و کلات نادری معمولاً کلات نامیده می شود و گاهی به دلیل نسخه برداری قبایل از طرح های یکدیگر، با کارهای کردهای خراسان و بلوچ ها اشتباه می شود. کیف های متعدد و کناره های طویل با طرح های جاجیم بافت و پودهای اضافی از دیگر دست بافت های این ناحیه است. وجه تسمیه. افشار خراسان به دستور شاه عباس و برای مقابله با ترکمن ها و ازبک ها،آذربایجان و کردستان را ترک کردند. بزرگترین این گروه ها، قبیله چامیش قزاق کردستان بود که از طرف قوچان ،شیروان و بجنورد مهاجرت کرده بود. در همان زمان نیز قبایل آذربایجان در حومه دره گز و ابیورد مستقر شدند و تا زمان حمله روس ها به شمال شرق ایران، افشارهای خراسان در اطراف دره گز و کلات نادری باقی ماندند.
افشار های کرمان به علت تولید انبوه قالی های گره دار، گلیم های زیادی که می بافند که شاید در بین قبایل ایران از بیشترین تنوع برخوردار باشد. گلیم های افشار طرح ها و نگاره های مختلف دارند که بعضی از آن ها دست بافته های هندی را یاداوری می کنند. وجه تسمیه. این قبیله مهم ترین و بزرگ ترین گروه از قبایل افشار است که در قرن شانزدهم، به دلیل قیام علیه شاه صفوی به کرمان تبعید شدند. ساکنان کوه نشین این قبایل به صورت ییلاق و قشلاق زندگی می کنند،زمستان را در مناطق گرم سواحل خلیج فارس سپری می کنند. با اینکه نژادهای مختلف در این ناحیه ترکیب شدند اما هنوزهم قبایل گوناگون ارزش های فردی و فرهنگی خود را محترم می شمارند از طرفی برای ادامهٔ حیات و مقابله با مشکلات سخت معیشتی کوچ نشینی کاملاً در حفظ اتحاد خود می کوشند.
دیرین بیدستر (نام علمی: "Palaeocastor") نام یک سرده از تیره بیدستران است. دیرین بیدستر یکی از قدیمی ترین خویشاوندان شناخته شده ی بیدسترهای امروزی است و بین الیگوسن دیرین و میوسن دیرین می زیست. سنگواره های این جانور را در غرب ایالات متحده و ژاپن یافته اند. دیرین بیدستر، یکی از اعضای گروه بیدسترها، پستانداری نقب زن بود که از دندان های قویِ پیشینش برای کندن زمین استفاده می کرد. دیرین بیدستر، گرچه با بیدستر خویشاوندی داشت، اما نوعی آب زیِ درخت بُر نبود. بلکه نقب زنی خشکی زی و تقریباً هم شکل و هم اندازه ی مارموت های امروزی بود.
خرس کرمود که گاهی خرس روحی نامیده می شود (Ursus americanus kermodei)، زیرگونه ای از خرس سیاه آمریکایی است و در مناطق ساحلی مرکزی و شمالی بریتیش کلمبیا، کانادا زندگی می کند. این پستاندار رسمی استانی بریتیش کلمبیا و نماد تراس، بریتیش کلمبیا است. در حالی که اکثر خرس های کرمود سیاه هستند، بین 100 تا 500 خرس کاملا سفید وجود دارد. نوع سفید به عنوان خرس روح شناخته می شود و در سه جزیره در بریتیش کلمبیا (گریبل، پرنسس رویال، و رودریک) رایج است، جایی که 10 تا 20 درصد از جمعیت کرمود را تشکیل می دهند. خرس های روحی جایگاه برجسته ای در سنت های شفاهی مردمان بومی آن منطقه دارند. آنها همچنین در یک مستند نشنال جئوگرافیک به نمایش درآمده اند. شرح. خرس کرمود به افتخار فرانک کرمود، مدیر سابق موزه رویال بریتیش کلمبیا نامگذاری شد. و همکارش ویلیام هورنادی، جانورشناس توصیف کننده آن بود. امروزه، نام Kermode به صورت /kərˈmoʊdi/ kər-MOH-dee تلفظ می شود که با تلفظ نام خانوادگی Kermode که از جزیره من (/ˈkɜːrmoʊd/ KUR-mohd) سرچشمه می گیرد، متفاوت است. خرس های کرمود سفید زال نیستند، زیرا هنوز پوست و چشم های رنگدانه ای دارند. در عوض، یک جایگزی
ن نوکلئوتیدی منفرد و غیرمترادف در ژن MC1R باعث می شود ملانین تولید نشود. این ژن جهش یافته مغلوب است، بنابراین خرس های Kermode با دو نسخه از این ژن جهش یافته و غیرعملکردی سفید به نظر می رسند، در حالی که خرس هایی با یک نسخه یا بدون کپی سیاه به نظر می رسند. اگر هر دو خرس سیاه هتروزیگوت باشند و حامل یک نسخه از ژن جهش یافته MC1R باشند، دو خرس سیاه می توانند جفت گیری کنند و یک توله سفید تولید کنند و هر دو ژن جهش یافته به توله به ارث رسیده باشد. مطالعات ژنتیکی اضافی نشان داد که خرس های کرمود سفید با خرس های کرمود سفید و خرس های کرمود سیاه بیشتر با خرس های کرمود سیاه تولید مثل می کنند، در پدیده ای که به عنوان جفت گیری ترکیبی مثبت شناخته می شود. یک فرضیه این است که این اتفاق می افتد زیرا خرس های جوان از رنگ خز مادرشان برای رنگ خز جفتشان الگو می گیرند و آن رنگ در ذهنشان نقش می بندد. خرس های کرمود در بیشتر ایام سال همه چیزخوار هستند و عمدتاً از گیاهان و انواع توت ها به جز در هنگام مهاجرت پاییزی ماهی قزل آلا که به شکارچیان اجباری تبدیل می شوند، زندگی می کنند. در طول روز، خرس های سفید 35 درصد موفق تر از خرس های سیاه در صی
د ماهی آزاد هستند. ماهی قزل آلا از مدل های بزرگ و مشکی تقریباً دو برابر بیشتر از مدل های سفید بزرگ فرار می کند و به خرس های سفید در شکار ماهی آزاد مزیت می دهد. تشخیص خز سفید خرس در زیر آب توسط ماهی سخت تر از خز سیاه است، بنابراین خرس می تواند راحت تر ماهی بگیرد. در برخی جزایر، خرس های کرمود سفید دارای مواد مغذی دریایی بیشتری در خز خود هستند که نشان می دهد خرس های کرمود سفید نسبت به خرس های کرمود سیاه ماهی سالمون بیشتری می خورند. زیستگاه. زیرگونه های خرس کرمود از جزیره سلطنتی پرنسس تا پرنس روپرت، بریتیش کلمبیا، در سواحل و داخل خشکی به سمت هیزلتون، بریتیش کلمبیا متغیر است. در زبان های تسیمشیانی به عنوان moksgmʼol شناخته می شود. معاون فرماندار بریتیش کلمبیا در فوریه 2006، در سخنرانی از تاج و تخت، قصد دولت را برای تعیین کرمود یا خرس روح به عنوان حیوان رسمی بریتیش کلمبیا اعلام کرد. در آوریل همان سال به این عنوان پذیرفته شد. خرس نر کرمود می تواند به ۲۲۵ کیلوگرم (۴۹۶ پوند) یا بیشتر برسد. ماده ها بسیار کوچکتر هستند و حداکثر وزن آنها ۱۳۵ کیلوگرم (۲۹۸ پوند) است. راست، ۱۸۰ سانتی متر (۷۱ اینچ) ارتفاع دارد. کمتر از 400 خر
س سفید رنگ در منطقه ساحلی که از جنوب شرقی آلاسکا به سمت جنوب تا نوک شمالی جزیره ونکوور امتداد دارد، تخمین زده شد. حدود ۱۲۰ نفر در جزایر بزرگ شاهزاده و پرنس سلطنتی زندگی می کنند. بیشترین تجمع خرس های سفید در جزیره گریبل در ۸۰ مایل مربع (۲۱۰ کیلومتر مربع) در قلمرو مردم گیتگاآتا ساکن است. زیستگاه خرس به طور بالقوه از سوی خطوط لوله دروازه شمالی انبریج، که مسیر برنامه ریزی شده آن از نزدیک جنگل بارانی خرس بزرگ می گذشت، در معرض تهدید بود. گروه های بومی از جمله گیتگاآت با خط لوله مخالفت کردند. خط لوله دروازه شمالی انبریج در سال 2016 توسط دولت فدرال رد شد.
کوه کپی (نام علمی: "Oreopithecus bambolii") نام یک گونه از تیره انسانیان است.
ترکیب بندی گلیم های افشار جیرفت در این ناحیه خیلی شبیه به دست بافت های بختیاری، مخصوصاً گلیم های شوشتر است که درششصد کیلومتری غرب کوه های زاگرس قرار دارد. به ندرت کیف و وسایل زینتی در این ناحیه بافته می شود. طرح متن. زمینه این گلیم ها دارای ترنج های متصل است. اندازه وشکل. دارای ابعاد کوچک و مستطیلی وبزرگ و مستطیلی است. مواد اولیه. مواد به کار رفته در این گلیم ها تارهای نخی و پودهای زبرو ضخیم پشمین است. روش بافت. روش بافت در این گلیم ها ،بافت متصل جفت قلاب است که باعث استحکام و ضخامت آن می شود. شیرازه ها. شیرازه های دست بافت های جیرفت، به روش پیچ بافی محکم شده وقاب های اصلی آن دارای نوارهای چرمی کوتاهی است. ریشه. در ریشه بافی این گلیم ها تنوع زیاد را می توانیم ببینیم. رنگ های به کار رفته. رنگ زمینه قرمز تیره، زرد، آبی، سفید عاجی و معمولاً دارای سه ترنج است. وجه تسمیه. منطقه ای جلگه ای ودارای دره های حاصل خیز است که رودخانهٔ حلیل از میان آن عبور می کند و دارای توابع کوچکی در اطراف خود است.
تلفن تصویری یا ویدئوفون وسیله ای برای ایجاد ارتباط همزمان صوتی و تصویری بین دو کاربر می باشد. خدمات تلفن تصویری سپس با گسترش امکانات٬ جای خود را به ویدئو کنفرانس و سپس تله پرزنس با کیفیت بالا داده است. پگاه بکارگیری تجاری این سامانه به سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ باز می گردد. در ابتدا تصویر شامل یک تک فریم بود که هر چند ثانیه جای خود را به تصویر دوباره فرستاده شده می داد اما بزودی کیفیت تصاویر ارسالی در زمان واقعی (ریل تایم) جای آن را گرفت. امروزه در بسیاری نقاط جهان ارتباط تلفنی تصویری و کنفرانس تصویری با استفاده از فناوری صدا روی پروتکل اینترنت قیمتی مناسب در دسترس کاربران قرار دارد.
لی سانگ یون (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "دو دوست" (۲۰۱۱)، "چشمهای فرشته" (۲۰۱۴)، "درباره زمان" (۲۰۱۸)، "وی آی پی" (۲۰۱۹) و "زن بی نظیر" (۲۰۲۱) شناخته می شود.
مرتب سازی ادغامی آبشاری مشابه مرتب سازی ادغامی چندمرحله ای است با این تفاوت که از توزیع ساده تری استفاده می کند. هنگامی که تعداد پرونده ها کمتر از ۶ تا باشد، عمل ادغام این الگوریتم کندتر از عمل ادغام یک چندمرحله ای است، اما اگر تعداد پرونده ها بیشتر از ۶ تا باشد، عمل ادغام این الگوریتم به مراتب سریع تر است.
دست بافت های بافت شباهت زیادی به جیرفت دارد اما متن مرکزی آن ها معمولاً به نوارهایی با نگاره های انتزاعی یا ترکی یا نوارهایی باریک با گل های کوچک تزیینی و پودهای معلق و چرخان تقسیم می شود. طرح های پیچیده فراوانی چون لاله عباسی، ردیف هایی از نگاره های متصل بهم نگاره های ترکی و بلوچی و طرح های باستانی در آن دیده می شود. ویژگی های گلیم افشار بافت. طرح های باستانی به کار رفته چون صلیب شکسته در این دست بافته دیده می شود. دارای گروهی از ترنج ها با اندازه های مختلف است یا طرحی لوزی شکل که تمام متن را فرا گرفته دارای تعداد زیادی حاشیه با عرض های گوناگون و طرح های هندسی پیچیدهٔ غیرمعمول که به طرف داخل امتداد دارد. قسمت خارجی این حاشیه ها نیز بافتی یکدست و تک رنگ به چشم می خورد. طرح متن. طرح زمینه در این گلیم ها به صورت نوارهای پهن با نگاره های ترکی است. حاشیه. این گلیم ها دارای حاشیه باریک و هندسی است. اندازه وشکل. ابعاد این گلیم ها کوچک و به شکل مستطیل یا متوسط و مستطیلی هستند. مواد اولیه. مواد به کار رفته در این گلیم ها تارهای پنبه ای و پودهای پشمی است. روش بافت. روش بافت به کار رفته در این گلیم ها متصل جفت قلاب و پ
ودهای چرخان است. رنگ های به کار رفته. رنگ های تیره و محدود،قرمز تیره و آبی در این گلیم ها به کار می رود. ریشه ها. دارای ریشه های متفاوتی هستند. شیرازه ها. با کمک ریسمان های اضافی با طرح مارپیچی تقویت شده است. وجه تسمیه. شهرستان بافت از قدیمی ترین و مهم ترین شهرهای استان کرمان است که در جنوب غربی کرمان قرار دارد. نام قدیم آن باخته بوده که بعدها به باخت تبدیل شد و امروزه بافت نامیده می شود.
مرتب سازی ادغامی نوسانی یا مرتب سازی نوسانی یک گونه از مرتب سازی ادغامی است که با نوارهای چرخان استفاده می شود و می توانند به عقب هم خوانده شوند. جای یک توزیع کامل بعنوان ادغام نواری، توزیع ورودی و ادغام اجراها پراکنده می شوند. مرتب سازی ادغامی نوسانی زمان را اتلاف نمی کند. مرتب سازی ادغامی نوسانی «برای نوارها طراحی شد که بتوانند از عقب هم بخوانند و عموماً کارآمدتر از مرتب سازی ادغامی چندمرحله ای یا مرتب سازی ادغامی آبشاری است.»