Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرامرز اسدی (زاده ۱۲۴۸ - درگذشته ۱۳۴۸ هجری خورشیدی) ریاست ایل ملکشاهی، از مشاهیر استان ایلام و به عنوان رئیس العشایر و حاکم در استان ایلام و منطقه پشتکوه محسوب می شد. حاج فرامرز اسدی بنیان گذار شهر ارکواز و شهرستان ملکشاهی بود. او اولین فرماندار [حُکم دار] شهرستان ملکشاهی و در میان تمامی ایلات استان ایلام حکمیت داشت. فرامرز اسدی در زمان والیان پشتکوه به عنوان سرپرست ایل ملکشاهی نقش مهمی در مبارزه با عثمانی ها و سرکوب اعراب بدوی ساکن عراق که به قصد غارت و چپاول به منطقه دستبرد می زدند بر عهده داشت. در سال ۱۳۲۰هجری و پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران، فرامرز اسدی از طرف دولت مرکزی به عنوان رئیس العشایر کل استان ایلام که در آن زمان جزو استان پنجم یکی از ۱۰ استان کشور ایران بود منصوب شد. او از جمله افراد میهن پرست و آرمان خواه بود، عدم سازش وی با قوای انگلیس و روسیه تأثیر بسزایی در آرامش منطقه پشتکوه در جریان جنگ جهانی دوم داشت. اقدامات و عملکردهای سیاسی. فتح نامه نیاکان حاج فرامرز اسدی. این زمین ها به مساحت ۳۶۰۰۰ هکتار ملک حاج فرامرز اسدی بوده است که طی فرمانی از طرف فتحعلی شاه قاجار و با دستخطی از سوی شاهزاده م
حمدعلی میرزا دولتشاه فرزند ارشد شاه (این فرمان در میان بزرگان ایل ملکشاهی به فتح نامه معروف است)، به تاریخ ماه ذوالحجه سال ۱۲۳۶ هجری قمری مطابق سال ۱۱۹۹ خورشیدی به پاس رشادت ایل ملکشاهی و پیروزی آن ها در نبرد با عثمانی و تسخیر سلیمانیه، زور، موصل و کرکوک و سامرا و محاصره نمودن بغداد از شهرهای امپراتوری عثمانی به پهلوان موسی خمیس گرزدین وند جد بزرگ فرامرز اسدی و طوایف گرز دین وندایل ملکشاهی داده شده بود. در این نبرد چهار هزار سپاهی از ایل ملکشاهی چمزی که شامل صد سوار مشهور از ایل ملکشاهی چمزی و صد مبارز گرز به دست از ایل ملکشاهی چمزی (که بعدها به پاس رشادتشان و استفاده از چماق و گرز در این نبرد و نبردهای قبلیشان به طوایف گرزدین وند مشهور شدند، که عبارتند از: طوایف خمیس، کاظم بگ، نقی، حسین بگ، رستم بگ، ملگه، شکربگ، خداداد و شیه وردی) و سه هزار و هشتصد پیاده نظام، به سرداری پهلوان موسی خمیس گرزدین وند در رأس سپاه ایران قرار گرفتند. به پاس این افتخار، نقش برجسته هایی از آن ها در باغ نظر شیراز و موزه پارس به یادگار مانده است. حاج فرامرز اسدی پس از کودتای سال ۱۳۳۲ خورشیدی این زمین ها را طبق سند شماره ۵۶۶ و به تاریخ
۱۳ خردادماه ۱۳۳۵ در اداره ثبت اسناد استان کرمانشاهان به نام خود ثبت نموده بود. اما پس از انقلاب این زمین ها بدون هیچ دلیل قانونی توسط اداره منابع طبیعی استان ایلام مصادره گردید و به اشخاص دیگری تحویل داده شد. فرامرز اسدی و جنگ با امپراتوری عثمانی. در سال ۱۳۲۶ هجری قمری مطابق با ۱۲۸۷ هجری خورشیدی عثمانی ها با نیرویی مرکب از دو هنگ و مجهز به توپخانه، با هدف غارت محصول کشاورزان، به مهران واقع در جنوب غربی استان ایلام حمله کردند، غلامرضا خان والی پشتکوه، عده ای تفنگچی به سرکردگی سید جواد، پسر عموی خود برای کمک به مردم ایل ملکشاهی اعزام نمود، قوای متحد ایل ملکشاهی و والی در این جنگ شجاعانه جنگیدند و عده زیادی از سپاهیان عثمانی کشته و اسیر شدند و به غائله مرزی خاتمه دادند. رستم رفعتی و عباس محمدزاده در این رابطه چنین می نویسند: در بهار سال ۱۳۲۶ هجری قمری مطابق با سال ۱۲۸۷ هجری خورشیدی که ارتش عثمانی به صیفی و ملخطاوی هجوم آوردند و امام زاده سید حسن را به آتش کشیدند، سواران و تفنگچی های ایل ملکشاهی به سرکردگی توشمال ایل ملکشاهی فرامرز اسدی، شاه محمد یاری فرزند یار محمد و رضا فرزند قنبربگ تفنگچی باشی به دور کردن آن
ها می پردازند و هفتاد نفر از سپاهیان عثمانی را نیز اسیر می کنند؛ در این جنگ رضا فرزند قنبر بگ تفنگچی باشی در هنگام گرفتن تفنگ از یک سرباز زخمی عثمانی کشته می شود. بزرگان ایل ملکشاهی یک گوش از همهٔ آن ها می برند و آن ها را به تهران اعزام می کنند. پس از این جنگ، دیگر ارتش عثمانی به مرزهای ایران تعرض ننمود. رئیس العشایر و حاکم استان ایلام پشتکوه. پس از جنگ جهانی دوم، فرامرز اسدی طی حکمی از سوی سرهنگ مکری فرماندار نظامی کل غرب کشور و با تأیید محمدرضا شاه پهلوی به عنوان رئیس العشایر و حاکم پشتکوه - استان ایلام امروزی- تعیین شد. در سال ۱۳۲۰ که ارتش انگلیس و شوروی به کشور ایران هجوم آوردند و ارتش متلاشی گردید و بنای هرج و مرج نهادند. از سوی حکومت مرکزی فرمانداران رسمی کلأ عزل و رؤسای هر ایل رئیس انتظامات نواحی مرتبط با حکومت خود شدند. حاج فرامرز اسدی نیز به عنوان رئیس العشایر و حاکم استان ایلام منطقه پشتکوه انتخاب گردید. در این زمان منطقه استان ایلام پشتکوه امن ترین منطقه کشور بود. در همین سال و در فصل سرما برای جلوگیری از غارتگری در منطقه، فرامرز اسدی میرزا صحبت الله رشنوادی را مسئول حساب اموال غارت شده نموده و ایل
خزل در دره دالاب (دالاهو) چوار متوقف شدند و او اموال غارت شده مردم ایلام را از غارتگران پس گرفت. بر اساس حکم توشمال فرامرز اسدی و نظر سران تمام ایل ها و طوایف پشتکوه تمامی قتل هایی که در گذشته و همچنین در دوران جنگ جهانی دوم در استان ایلام پشتکوه صورت گرفته بود به صلح انجامید و همچنین بهاء دیه یکصد تومان نسبت به گذشته افزایش یافت و سیصد تومان تعیین شد. فرامرز اسدی همچنین از پلیس ملکشاهی برای امنیت منطقه استفاده نمود و در سال ۱۳۲۰ هجری خورشیدی غارتگرانی را که سادات امامزاده سید ناصرالدین پهله زرین آباد دهلران و سادات امامزاده سید حسن مهران را غارت نمودند مجازات نموده و اموال سادات را از غارتگران پس گرفت و به سادات پس داد. حاج فرامرز اسدی و والیان فیلی. خاندان والیان فیلی همواره مناسبات دوستانه ای با ایل ملکشاهی داشته اند. این بدان معنا بوده است که والیان فیلی به هیچ عنوان در مناسبات و قوانین داخلی ایل ملکشاهی که توسط هیئت توشمال و کدخدایان تصویب می شده است حق مداخله نداشته اند و همواره از ایل ملکشاهی به عنوان متحدان خود استفاده نموده اند. این روابط دوستانه به تدریج با قدرت گرفتن توشمال اسد ریاست ایل ملکشاهی ب
ه واسطه اتحاد با سران ایلات لرستان کمتر شد تا جایی که حسینقلی خان ابوقداره که توشمال اسد را رقیبی جدی از لحاظ سیاسی و جایگاه اجتماعی برای خود می دید، دستور داد که عواملش ناجوانمردانه توشمال اسد را در هنگام بازرسی از مستملکاتش در لرستان پیشکوه از پشت سر هدف گلوله قرار دهند و به قتل برسانند.غلامرضا خان فیلی فرزند حسینقلی خان ابوقداره، برای تحکیم روابط خود با ایل ملکشاهی دختر فرامرز اسدی به نام کشور را به همسری خود درآورد تا بدین گونه روابط دوستانه تری با مردم ایل ملکشاهی داشته باشد و همچنین این دو اتحادی را برای مقابله با تجاوزات عثمانی ها تشکیل دادند، که این ازدواج با فوت کشور در حین زایمان به پایان رسید و باعث تیره شدن روابط فرامرز اسدی با والی ایلام گشت که با میانجی گری بزرگان به صلح انجامید. این روابط با فرار والیان پشتکوه و شکست آنان در سال ۱۳۰۸ هجری خورشیدی از رضا شاه به پایان رسید و فرامرز اسدی حکومت استان ایلام و حکمیت در میان ایلات استان ایلام پشتکوه را قبل و بعد از جنگ جهانی دوم به عهده داشت. در سال ۱۳۰۸ هجری خورشیدی که یدالله خان فرزند ارشد غلامرضا خان فیلی برای درخواست کمک از ایل ملکشاهی و بازگرداند
ن غلامرضا خان فیلی به قدرت با ۵۰ تفنگچی وارد ایل می شود، فرامرز اسدی ریاست ایل ملکشاهی به آن ها جواب رد می دهد که در این کار شهباز و نامدار رحیمی نیز با وی همراهی می کنند و فرزندان والی را از قلمرو ایل ملکشاهی دور می سازند. یدالله خان نیز به ناچار دست یاری به سوی شاه محمد یاری کدخدای طایفه نقی، دراز می کند و او نیز با تعدادی دیگر از اهالی ملکشاهی و سایر طوایف استان ایلام با وی همراهی می کنند و قیام سال ۱۳۰۸ ضد رضا شاه را ترتیب می دهند. قابل ذکر است که تا زمان شکل گیری قیام، شهاب الدوله برادر غلامرضا خان والی و علیقلی خان پسر او با نیروهای دولتی همکاری می کردند اما با شکل گیری نارضایتی مردم از مأموران دولتی علیقلی خان به شورشیان پیوست. همچنین حاج فرامرز اسدی پس از مردمی تر شدن قیام حمایت و پشتیبانی خود را از قیام اعلام کرد. خاندان. عالیجاه توشمال فرامرز اسدی فرزند عالیجاه توشمال اسد، فرزند عالیجاه توشمال داراب خان، فرزند پهلوان موسی خمیس گرزدین وند پهلوان و سردار نامی ایران در دورهٔ فتحعلی شاه قاجار، فرزند امیر عالیجاه خمیس، فرزند امیر عالیجاه شه میر است. این خاندان در اصل از نسل امیر کُرد ملکشاه چمشگزک هستند.
بنا به استناد به دانشنامه جهان اسلام و بر اساس نوشته اولیا چلبی در کتاب سیاحت نامه اولیا چلبی نسب به جمشید شاه اساطیری ایران می رسانند و به روایت دیگر از نوادگان سلطان ملکشاه محسوب می شوند.شرف خان بدلیسی مؤلف شرفنامه و اسلام الغربی العباسی انساب شناس مصری این خاندان را از نوادگان عباس بن عبدالمطلب عموی محمد پیامبر اسلام که از بنی هاشم بود می دانند. نجم سلمان مهدی الفیلی و هاشم طباطبایی نژاد آنان را از نژاد ایلامیان کهن می دانند. ایل ملکشاهی یکی از اتحادیه های ایلی اتحادیه ایلی یا بزرگ ایل، از اتحاد چند ایل و طایفه بزرگ تشکیل می شد که و از لحاظ گستردگی همانند یک دولت کوچک در ایران و عراق و ترکیه و سوریه عمل می کرد که مانند بسیاری از اتحادیه های ایلی متأخر مخلوطی از قبیله هایی با ریشه های قومی گوناگون و اکثریت مردم کرد تبار است. ایل ملکشاهی همچنین یکی از بزرگترین ایل های کرد ایران و معتبرترین و بزرگترین ایل پشتکوه و استان ایلام است که از مجموع ۳۵ طایفه تشکیل یافته است. مجموع طوایف ایل ملکشاهی حدود ۴۰ طایفه و جمعیت ایل ملکشاهی بیش از ۷۵۰ هزار نفر تخمین زده شده است. رهبری و ریاست ایل در ملکشاهی موروثی است که به «
عالیجاه توشمال» یا خان معروف است که بالاترین مقام در ایل ملکشاهی است و از طرف پادشاه یا حکومت مرکزی به رسمیت شناخته می شد. گاهی مقام عالیجاه توشمالی و خانی بین دو برادر تقسیم می شد. از وظایف عمده عالیجاه توشمال افزون بر حفظ امنیت و نظارت بر امور مختلف ایل که از طریق پلیس و انتظامات صورت می گرفت، جمع آوری مالیات مرسوم بود. در ایل ملکشاهی همچنین چند توشمال برای مشورت در امور ایل حضور داشتند. توشمالان هنگامی که ایل ملکشاهی رهبری و ریاست واحدی داشت در زیر نظر «رئیس ایل» منصوب شده توسط پادشاه یا حکومت مرکزی قرار می گرفتند. سرپرستی طوایف نیز بر عهده کدخدا بود که در زیر نظر عالیجاه توشمال قرار داشتند. درگذشت. عالیجاه توشمال حاج فرامرز اسدی در سن صد سالگی و در روز پنج شنبه ۴ دی ماه سال ۱۳۴۸هجری در گذشت و در شهر قم و در جوار حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد. پیوند به بیرون. [[رده:استان ایلام]] [[رده:اهالی ایران در سده ۱۹ (میلادی)]] [[رده:اهالی ایلام]] [[رده:تاریخ نوین ایران]] [[رده:حاکمان کرد]] [[رده:درگذشتگان ۱۳۴۸]] [[رده:درگذشتگان ۱۹۶۹ (میلادی)]] [[رده:زادگان ۱۲۴۸]] [[رده:زادگان ۱۸۶۹ (میلادی)]] [[رده:زندگی نامه های
دارای امضاء]] [[رده:سیاستمداران اهل ایران]] [[رده:سیاست مداران کرد]] [[رده:شهرستان ملکشاهی]] [[رده:کردهای اهل ایران]] [[رده:خاک سپاری ها در حرم فاطمه معصومه]] [[رده:نظامیان اهل ایران]] [[رده:سیاستمداران کرد در دوره قاجار]] [[رده:سیاستمداران کرد در دوره پهلوی]]
جبهه زدایی (Frontolysis) در علوم هواشناسی به واپاشی یک جبهه یا منطقهٔ جبهه ای گفته می شود. جبهه زدایی عموماً کاهش گرادیان افقی خواص توده ها، به ویژه چگالی آن و واپاشی سیماهای میدان باد مربوط به جبهه است. کانادا و سیبری از نمونه مناطق جبهه زدایی هستند. جبهه زدایی عکس روند جبهه زایی است. جبهه زایی (frontogenesis) شکل گیری اولیهٔ یک جبهه یا منطقهٔ جبهه ای است و عموماً افزایش گرادیان افقی خواص توده هوا، به ویژه چگالی آن و گسترش سیماهای مربوط به میدان باد که یک جبهه را مشخص می کند.
کنترل کننده موتور (Motor Controller)، دستگاه یا سیستمی برای راه اندازی و کنترل موتورهای الکتریکی است. یک کنترل کننده موتور می تواند شامل ابزارهای دستی یا خودکار برای کارهایی مانند راه اندازی یا توقف موتور، انتخاب جهت چرخش (چپ گرد، راست گرد)، کنترل و تنظیم سرعت، کنترل و تنظیم گشتاور، و حفاظت موتور در برابر اضافه بار باشد. کاربردها. هر موتور الکتریکی معمولاً نوعی از کنترل کننده در کنار خود دارد. کنترل کننده ها بر اساس ویژگی و پیچیدگی آن ها و نیز بسته به کاربرد موتور، متفاوت هستند. ساده ترین حالت کنترل موتور، یک سوییچ است که وظیفه اتصال موتور به منبع تغذیه را بر عهده دارد، و به عنوان مثال در لوازم خانگی و ابزار برقی (Power Tools) مورد استفاده قرار می گیرد. سوییچ می تواند دستی، رِله ای، یا کنتاکتوری باشد که به یک سنسور متصل است تا موتور را به طور اتوماتیک روشن و خاموش کند. سوئیچ همچنین می تواند دارای حالت های مختلفی برای انتخاب اتصالات به موتور باشد که منجر به کاهش ولتاژ آغاز به کار موتور، چرخش معکوس یا انتخاب سرعت آن شود. موتورهای کوچک ممکن است در ساختار داخلی خود ابزاری برای محافظت از اضافه بار داشته باشند. موت
ورهای بزرگ تر حاوی رله های محافظتی اضافه بار یا رله های سنسورِ دما در کنترل کنندهٔ خود، و همچنین فیوز و مدارشکن برای حفاظت از اضافه جریان هستند. انواع کنترل کننده های موتور. کنترل کننده های موتور می توانند به طور دستی، کنترل از راه دور، یا اتوماتیک باشند. آن ها می توانند تنها شامل ابزار ساده ای چون شروع و توقف یک موتور یا عملکردهای دیگر باشند. کنترل کننده های موتور الکتریکی بر اساس نوع موتور (آهنربای دائم، سِروُ، سری، تحریک مجزا و جریان متناوب) دسته بندی می شوند. کنترل کننده موتور به منبع تغذیه، مثل باتری یا برق، وصل می شود و مدارات کنترلی آن با سیگنال های دیجیتال یا آنالوگ کار می کنند. اینوِرتر فرکانس متغیر. اینورتر فرکانس متغیر یا درایو AC یکی از پرکاربردترین کنترل کننده های الکتروموتورها است. یکی از ویژگی های منحصر به فرد اینورترها قابلیت کنترل دور موتور از ۰ تا ۱۰۰ درصد است. اینورترها می توانند از موتور حفاظت کنند یا بدون نیاز به هیچ چیز دیگری، موتور را راه انداری و چپ گرد/راست گرد کنند.
مرز ایران–ترکیه () ۵۳۴ کیلومتر (۳۳۲ مایل) طول دارد و در شرق ترکیه و شمال غربی ایران قرار دارد. در منتهی الیه شمالی آن جمهوری آذربایجان قرار دارد و در منتهی الیه جنوبی با عراق هم مرز است. شالوده مرز ایران و ترکیه در سال ۱۰۴۹ هجری قمری (۱۶۳۹ میلادی) طی عهدنامه زهاب بنیان نهاده شد و به جنگ های ۱۵۰ ساله دودمان صفویان و امپراتوری عثمانی که عمدتاً بر سر اراضی مرزی بود خاتمه داد. البته این موضوع به معنای پایان اختلافات مرزی نبود، اما قرارداد زهاب از یک دیدگاه واجد اهمیت خاص است، زیرا برای اولین بار از حدود مناطق مرزی دو کشور صحبت به میان آمد، هرچند مرز دو کشور به طور دقیق مشخص نشد. توافق نهایی و کامل بر پایه رضایت دو طرف تا زمان دودمان پهلوی و جمهوری ترکیه طول کشید. خط مرزی ایران و ترکیه، شامل سه گذرگاه مرزی در استان آذربایجان غربی می باشد. گذرگاه مرزی بازرگان، گذرگاه مرزی رازی که خط آهن نیز از آن می گذرد و نزدیک ترین مسیر برای رفتن به شهر وان از شهر خوی است و گذرگاه مرزی سرو که نزدیک شهر ارومیه است. ایران و ترکیه ۵۰۰ کیلومتر مرز مشترک دارند که قسمت اعظم آن را مناطق کوهستانی صعب العبور تشکیل می دهد و چهار استان آغری
، ایگدیر، وان و حاکاری از ترکیه با استان آذربایجان غربی ایران هم مرز هستند. تاریخچه. قدمت این سرحد به عهدنامه زهاب یا عهدنامه قصر شیرین برمی گردد که بین امپراتوری عثمانی و دولت صفوی در ۱۷ مه ۱۶۳۹ میلادی در شهر قصر شیرین عقد شد. این پیمان نامه به جنگی که از سال ۱۶۲۳ آغاز شده بود و همچنین به مبارزات ۱۵۰ ساله دو کشور که بیشتر بر سر اختلافات ارضی صورت می گرفت، پایان داد. این پیمان با شرط پیوستن ایروان در قفقاز جنوبی به ایران و پیوستن تمام سرزمین های میان رودان (دربرگیرندهٔ بغداد) به عثمانی انجام گرفت. با این حال این پیمان نامه پایان اختلافات مرزی میان ایران و عثمانی نبود. در زمان فتحعلی شاه اختلافات مرزی باعث شد نخستین عهدنامه ارز روم در ژولای سال ۱۸۲۳ منعقد شود اما نتوانست چاره ای مناسب برای درگیری های مرزی قبلی تعیین کند. بعد از عهدنامه اخیر تا اواخر سلطنت محمدشاه گفتگوی مهمی در امر مرزهای دو کشور انجام نشد تا در سال ۱۲۵۳ موقعی که دولت ایران در محاصره هرات و تسخیر آنجا سرگرم بود، به واسطه غارت خرمشهر به دست علیرضا پاشا (۲۳ رجب ۱۲۵۴) و ادعای وی مبنی بر تعلق آنجا به دولت عثمانی، گفتگوی مرزی مابین دو کشور شروع گرد
ید و پس از آنکه نزدیک بود کار به جنگ منجر شود، دولت های روس و انگلیس دخالت کرده قرار گذاشتند کمیسیونی مرکب از مأمورین ایران و عثمانی و روس و انگلیس در ارزنةالروم منعقدشده دعاوی طرفین و ادعای پنج کرور خسارتی که دولت ایران از بابت محمره (خرمشهر فعلی) مطالبه می نمود تسویه نمایند. دولت ایران میرزا تقی خان وزیر نظام (بعد امیرکبیر لقب یافت) را به سمت نمایندگی و دولت عثمانی انور افندی را انتخاب کرد. در سال ۱۲۵۹ هجری مأمورین دولت های چهارگانه که مرکب بودند از نمایندگان ایران و عثمانی و انگلیس و روس در ارزنةالروم جمع شده و بعد از مذاکرات طولانی در تاریخ ۱۶ جمادی الثانی ۱۲۶۳ برابر با ۳۱ مه ۱۸۴۷ دومین عهدنامه ارزنةالروم مابین محمدشاه و سلطان عبدالحمید توسط میرزا تقی خان وزیر نظام و انور افندی به امضا رسید. طبق این عهدنامه، مناطق مورد اختلاف میان دو امپراتوری میان آنها تقسیم شد. اما به دلیل غیر دقیق بودن، انجام این اقدام تا سال ۱۹۱۴ بطول انجامید. به موجب عهدنامهٔ دوم ارزروم دولت ایران پذیرفت که از ادعای خود در رابطه با مناطق غربی زهاب (مندلی، نفتخانه و خانقین) دست برداشته و نیز حاکمیت عثمانی را بر سلیمانیه به رسمیت بشناس
د و نسبت به آن ادعایی نداشته باشد. همچنین عثمانی نیز تعهد کرد حق کشتیرانی ایران بر اروندرود را به رسمیت بشناسد. علاوه بر این بنا شد که حدود مرزی دو کشور تعیین شود ولی با وجود برگزاری سه نشست توافقی به عمل نیامد. پس از کش و قوس فراوان و کارشکنی های بی پایان عثمانی، در نهایت در سال ۱۹۱۳ پروتکلی راجع به تحدید حدود امضا گردید که مبنای تعیین دقیق مرزها گردید. گذرگاه ها. گذرگاه مرزی بازرگان. مرز بازرگان از مهم ترین نقاط گمرک ایران است و در فاصلهٔ یک کیلومتری شهر بازرگان واقع در شهرستان ماکو در استان استان آذربایجان غربی قرار دارد. این گمرک در سال ۱۳۰۵ ساخته شده است. نام این گذرگاه از طرف کشور ترکیه «مرز گوربولاغ» می باشد. در سال ۱۳۱۸ به دلیل افزایش میزان مبادلات و مسافران، قرارداد احداث ساختمان مشترک گمرکات ایران و ترکیه کنار یکدیگر و در نقطه صفر مرزی به صورت مشابه منعقد گردید و به علت وقوع جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۰ ساختمان گمرک ایران که نیمه تمام باقی مانده بود در طی سالهای ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۷ ساخته شده و گمرک بازرگان در همان محل شروع به کار کرد. در سالهای ۱۳۲۸ تا ۱۳۷۷ نیز ساختمانهای جدید، انبارها و منازل مسکونی و تأسیسا
ت مورد نیاز احداث شد، در سال ۱۳۶۴ ساختمانهای اداری گمرک بازرگان به مساحت ۴۴۱۸ مترمربع و در ۴ طبقه با زیر بنای ۹۱۱۹ مترمربع ساخته شد. گذرگاه مرزی رازی. مرز رازی خوی یا گمرک رازی خوی در بخش قطور واقع در شهرستان خوی در فاصله ۷۵ کیلومتری شهر خوی و ۵ کیلومتری شهر قطور قرار دارد. این مسیر به لحاظ مسافت و امنیت راه ها (امنیت جاده ای و امنیت نظامی) مسیر امنی می باشد. کسانی که بنا به دلایل تجاری و سیاحتی، قصد سفر به شهر وان ترکیه را دارند، مرز زمینی رازی به لحاظ امنیت و مسافت کوتاه تر به وان توصیه می شود. تا قبل از جنگ چالدران شهرهای وان تا دیار بکر از اراضی ایران بود؛ که پس از شکست ایران در جنگ چالدران این مناطق از ایران جدا شده و جزو قلمرو امپراتوری عثمانی محسوب گردیدند. به علت دوستی شدید و عقاید مشترک سیاسی بین آتاترک و رضا شاه، هر دو رهبر مصمم به ارتقای روابط سیاسی و اقتصادی خود گردیدند؛ بنابراین راه آهن ایران را رضا شاه به راه آهن ترکیه از طریق مرز رازی متصل نمود. گذرگاه مرزی سرو. گذرگاه مرزی سرو از شهر ارومیه (مرکز استان آذربایجان غربی) ۶۰ کیلومتر فاصله دارد و برخلاف مرز رازی که فقط امکان عبور سواری دارد، برای گ
ذر تمام وسایل نقلیه (سواری – اتوبوس – کامیون و تریلی) استفاده شده و در تمام ساعات شبانه روز فعال است و اولین شهر بعد از مرز شهر کوچک یوکسک اوا است که ۴۰ کیلومتری با مرز فاصله دارد شهر یوکسک اوا فرودگاه هم دارد که می تواند برای پروازهای داخلی ترکیه مورد استفاده قرار گیرد. فاصله وان از مرز سرو ۲۴۰ کیلومتر است. دیوار مرزی و پایش دیجیتال. در دی ماه سال ۱۳۹۵، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه، از قصد حکومت ترکیه برای ساخت دیوار امنیتی در مرز با ایران و نیز مرز این کشور با عراق خبر داده بود. اعلام خبر احداث این دیوار در مرز ترکیه با ایران با واکنش مثبت حکومت ایران روبرو شد. در ۱۷ مرداد ۱۳۹۶ حکومت ترکیه از ساخت دیوار بتنی در مرز مشترک ایران و ترکیه خبر داد و اعلام کرد که احداث این دیوار با هدف برخورد با اعضا و شبه نظامیان حزب کارگران کردستان انجام می شود. علاوه بر این حکومت ایران نیز برای پایش و نظارت مستمر و تصویری در مرز ایران و ترکیه، تجهیزات اپتیکی، الکترونیکی، پهپادی و خودروهای عملیاتی سبک را به کار گرفته است.
جبهه زایی (frontogenesis) شکل گیری اولیهٔ یک جبهه هوا یا منطقهٔ جبهه ای است و عموماً افزایش گرادیان افقی خواص توده هوا، به ویژه چگالی آن و گسترش سیماهای مربوط به میدان باد که یک جبهه را مشخص می کند. در جبهه زایی سرانجام دو جبهه هوا، یکی سرد و دیگری گرم ایجاد می شوند. تابع جبهه زا معیار حرکت شناسی گرایش شارش در یک توده هوا برای افزایش شیب افقی دمای پتانسیل پایستار است. جبهه زایی عکس روند جبهه زدایی است.
کارلزبرگ شرکت آبجوسازی دانمارکی است، که در سال ۱۸۴۷ توسط یاکوب کریستین یاکوبسن تأسیس شد. وی نام این شرکت را از نام پسرش کارل گرفته است. دفتر مرکزی شرکت کارلزبرگ در شهر کپنهاگ، دانمارک قرار دارد. نام تجاری یا برند اصلی این شرکت، آبجو کارلزبرگ است، ولی در برخی نقاط جهان نیز توبورگ؛ برند اصلی کارلزبرگ محسوب می شود. شرکت کارلزبرگ پس از ادغام با شرکت نروژی اورکلا در ژانویه سال ۲۰۰۱ به پنجمین شرکت بزرگ آبجوسازی جهان تبدیل شد. کارلزبرگ در حال حاضر با دارا بودن بیش از ۴۰ درصد از سهم بازار، بزرگترین فروشنده آبجو در روسیه می باشد. در سال ۲۰۰۹ تعداد کارکنان شرکت کارلزبرگ در حدود ۴۵ هزار نفر اعلام شد و در این سال با یک پله صعود در رتبه چهارم از بزرگترین شرکت های آبجوسازی جهان قرار گرفت. کارلزبرگ از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۰ به عنوان حامی مالی (اسپانسر) باشگاه فوتبال لیورپول فعالیت می کرد. این شرکت از سال ۲۰۱۰ اسپانسر باشگاه فوتبال کپنهاگن، باشگاه فوتبال هاوانت و واترلوویل، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر و باشگاه فوتبال آرسنال می باشد.
مهار رشد جنبشی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که بر ایده های اقتصاد اکولوژیک، ضدمصرف گرایی و ضدسرمایه داری استوار است. اندیشمندان و فعالان مهار رشد مدافع کاهش ابعاد تولید و مصرف – انقباض اقتصادی- هستند، زیرا مصرف بیش از حد بر مشکلات زیست محیطی بلند مدت و نابرابری اجتماعی استوار است. نکته کلیدی مفهوم مهار رشد این است که کاهش مصرف نیازی به فداکاری افراد و کاهش تندرستی ندارد. حتی مهار رشد از طریق روش های غیر مصرفی همانند تقسیم کارها، مصرف کمتر، زمانی که وقت بیشتری وقف هنر، موسیقی، خانواده و جامعه می شود، تندرستی و شادی را افزایش می دهد.
بازیگر هزاره انیمیشنی ژاپنی به کارگردانی ساتوشی کن و ساخته استودیوی مدهاوس در سال ۲۰۰۱ است. داستان آن دربارهٔ یک مستندساز است که دربارهٔ آثار و زندگی یک زن بازیگر کهنسال ژاپنی برنامه تهیه می کند. در طول انیمیشن، واقعیت و فیلم با یکدیگر ترکیب شده است. این انیمیشن تاحدودی برپایه زندگی ستسوکو هارا و هیدکو تاکامینه ساخته شده است. داستان. سال ها پیش یک استودیوی فیلمسازی تعطیل شده و حال یک مستندساز (جنیا تاچیبانا) رد ستاره محبوب آن را که سی سال است در انزوا زندگی می کند پیدا کرده و می خواهد با او مصاحبه کند. تاچیبانا به بازیگر پیر کلیدی می دهد که قبلاً متعلق به او بوده و همین باعث می شود که او تمام مطالب را بیان کند و در تمام مدت، تاچیبانا و کیوجی ایدا (فیلمبردار) در سخنان او غرق می شوند. می فهمیم که آن کلید را یک نقاش انقلابی در دوران جوانی به او داده و او با ورود به بازیگری درصدد پیدا کردن او بوده است. سبک. ساتوشی کن در این فیلم هیچ مرزی بین خاطرات و واقعیت قرار نمی دهد و با ترکیب کردن این دو عنصر، بیوگرافی واقع گرایانه ای برای اثر خلق می کند. انیمه با رفتن داستان، مدام از زمان حال به زمان گذشته و برگشت آن، روایت
می شود. اقبال عمومی. این انیمیشن بسیار مورد توجه گرم منتقدان قرار گرفت. در راتن تومیتوز نمره ۹۴٪ را بدست آورد. کنت تورن منتقد "لس آنجلس تایمز" گفته که «بازیگر هزاره برای تصاحب فیلم های حاضر در ذهن ناخودآگاه و شخصی ما، به زیبایی به جایی رفته که هیچ فیلمی تاکنون نرفته است» "کوین ام. ویلیامز" از شیکاگو تریبون به انیمیشن ۴ از ۴ ستاره داده و احساساتش را دربارهٔ آن چنین بیان کرده: «قطعه ای از هنر سینمایی. انیمیشن جدید ژاپنی و از نوع بهترین پویانمایی آن است و انسان و روحِ هرکسی را که زمانی عمیقاً به کسی عشق می ورزیده را لمس خواهد کرد.». جوایز. جایزه بزرگ جشنواره آزانس هنرهای رسانه ای ژاپن دریافت کرد. جایزه بهترین انیمیشن را از جشنواره فیلم فانتزیا ۲۰۰۱ برد. جایزه ویژه هشتمین جشنواره فیلم کوبه را نیز برده است. جایزه "اوفوجی نوبورو" را از "جایزه فیلم ماینیچی ۲۰۰۲" برده است. برای چهار زمینه از جمله کارگردانی و نویسندگی نامزد چهار جایزه آنی در سال ۲۰۰۴ بوده است.
دهستان عثمان وند نام دهستانی در بخش فیروزآباد شهرستان کرمانشاه استان کرمانشاه در ایران است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۴۰۵ نفر (۱۱۰۶ خانوار) بوده است. مردم. مردم این منطقه از طایفه عثمانوند یا هوزمانن هستند که یکی از ایلات لک زبان است. منابع. منبع: دهخدا (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).
نمود خود در زندگی روزمره عنوان کتابی از اروینگ گافمن جامعه شناس کانادایی است. این اثر که نخستین و مشهورترین کتاب گافمن است، در سال ۱۹۵۹ میلادی منتشر شد. این کتاب توسط انجمن بین المللی جامعه شناسی، دهمین کتاب مهم سده بیستم در زمینهٔ جامعه شناسی نام گرفته است. گافمن در این کتاب بین خود به مثابه اجراکننده و خود به مثابه منش تمایز قائل می شود و به توضیح و تفسیر این دو نوع خود می پردازد. او در این زمینه سخت تحت تاثیر جورج هربرت مید است.
روابط جمهوری اسلامی ایران و القاعده چندان شفاف نیست اما رویهم رفته پرتنش بوده است. از سویی اسنادی از خصمانه بودن روابط حکومت ایران با این گروه منتشر شده است و از سوی دیگر گاه مقام های ایالات متحده آمریکا جمهوری اسلامی را به دادن اجازهٔ رفت و آمد به اعضای این گروه یا حتی هم دستی با آن متهم کرده اند. اما جمهوری اسلامی اعلام کرده است که القاعده را یک «گروه تروریستی» می داند و اعضای آن را دستگیر می کند. مثلاً دربارهٔ کیفیت حضور سعد بن لادن پسر بن لادن و فعال سابق القاعده، عزالدین عبدالعزیز خلیل، اسماعیل کاموکا، سلیمان ابوغیث داماد بن لادن و ایمان بن لادن یکی از دختران بن لادن و مادرش و در حصر بودن یا آزاد و فعال بودن آنها در ایران اختلاف نظر وجود داشته است. تحلیل گران عوامل منفی و مثبت مؤثر بر روابط ایران و القاعده را چنین می دانند: امکانی برای امتیاز گرفتن ایران از غرب، مخالفت اسلام گرایان افراطی و سنی طالبان و القاعده با افزایش نفوذ ایران که شیعه است در منطقه، اختلاف نظر بر سر جنگ داخلی سوریه، اما از سوی دیگر: در امان نگه داشتن ایران از حملهٔ احتمالی بخشی از افراد تشکیلات القاعده که ضدیت عمیقی با شیعیان دارند ب