Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی از علمای شیعه غیر از صدور فتوای جهاد خود نیز وارد نزاع شدند. از روحانیون فعال در جنگ می توان به سید محمدسعید حبوبی، مهدی خالصی، شیخ الشریعه اصفهانی، میرزا محمدتقی شیرازی، سید مهدی حیدری و سید مصطفی کاشانی اشاره کرد. کاشانی که مدت ها در نجف بود نخست به کربلا و کاظمیه رفته و سپس عازم جبهه العماره و القرنه شد. در جبهه قرنه دو مجتهد بزرگ دیگر هم حضور داشتند. یکی شیخ الشریعه اصفهانی و دیگری سید علی داماد. انقلاب۱۹۲۰. انقلاب ۱۹۲۰ عراق یا همان ثورة العشرین، چند سال پس از جنگ جهانی اول روی داد و در آن زمان سید مصطفی کاشانی درگذشته بود. اما از جهت اینکه وی در مقدمات این انقلاب نقش داشته می توان او را از رهبران این انقلاب دانست. انقلابی که اگر چه در ظاهر شکست خورد ولی نقطه ای مثبت در زندگی و سیره مجاهدان شیعه و نقطه ای تاریک در زندگی تاریک اندیشان وطن فروش و استعمار غرب است. در زمان اشغال عراق و نصب حکام غربی، برخی مردمان عراقی وارد ادارات حکومتی می شدند و علاوه شیعه و در طلیعه شان میرزای شیرازی دوم این همکاری را حرام دانستند. کاشانی نیز این گونه فتوایی صادر کرد و پیوستن به کفار را حرام دانست. (گلشن ابرار، ج۶، ص۸۱ و
تاریخ تحولات سیاسی ایران، جلال الدین مدنی، ج۲، ص۲۸۴) درگذشت. مصطفی کاشانی پس از سال ها جهاد و اجتهاد و مبارزه علیه استبداد و استعمار و تلاش برای بسط عدالت اجتماعی و اصلاح وضع نابسامان کشورهای اسلامی و به ویژه ایران و عراق، به واسطه مشاهده تسلط کفار بر عراق از غصه مریض گشت و در سال ۱۳۳۶ق. درگذشت. اگر چه برخی مانند "شیخ علی ربانی خلخالی" عقیده دارند که وی را کشته اند. البته مسموم شدن عالمان مجاهد توسط روس و انگلیس کاری بی سابقه نیست و در مورد عالمان مجاهد شیعه در عصر مشروطه و دهه سوم قرن چهاردهم هجری، میرزا حسین خلیلی، آخوند خراسانی، سید علی داماد، سید سعید حبوبی، سید مهدی حیدری، میرزا محمدتقی شیرازی و شیخ الشریعه اصفهانی نیز این گونه مطالبی نقل شده است. فرزند. فرزند او، سید ابوالقاسم کاشانی از رهبران سیاسی در جریان ملی شدن صنعت نفت و حامیان شاه در کودتای ۲۸ مرداد بود.
جادونامه (در زبان های اروپایی: grimoire، تلفظ: گریموآر) به کتابی گفته می شود حاوی انواع دعانویسی و نسخه های سحر و جادو با هدف درمان بیماری ها، طلسم کردن دیوها و ارواح خبیث یا رفع طلسم از افراد، طالع بینی و دستورالعمل هایی برای تهیه تعویذ و ترتیب دادن طلسمات. اهداف نسخه ها و ادعیه جادونامه ها معمولاً عبارتند از: شفای مردم و دام، جذب پول یا اموال، جذب یک شریک زندگی، کشتن فردی از راه دور، بیمار کردن افراد یا دچار کردن افراد به ناتوانی جنسی. پیشینه. کهن ترین نمونه جادونامه از شهر اوروک در میان رودان و به صورت لوح گلی به دست آمده است. آتارواودا یکی از چهار ودای آریایی های هند شامل مطالبی در مورد سحر و جادو است. پلینیوس بر این باور بود که نوشتن جادونامه از ابداعات زرتشت بود و بعد توسط کیمیاگر ایرانی، هوشتانه، به رشته تحریر درآمد. در اروپای سده های میانه، فروش جادونامه ها بیشتر در بازارهای سیاه مناطق روستایی فرانسه و انگلیس رواج داشت. بیشتر این جادونامه ها مجهول الهویه هستند و معمولاً به جای نام مؤلف نام فردی مشهور یا نام پاپ بر روی کتاب نوشته می شد و تاریخ چاپ آن هم قدیمی تر از تاریخ واقعی نوشته می شد تا ارزش کتاب
بالا رود. جادونامه ها رفته رفته از رواج افتادند. در اروپا، هرچند پیرامون دهه ۱۹۰۰ با احیای غیب باوری این گونه کتاب ها هم مورد توجه برخی قرار گرفتند. پس از جنگ جهانی دوم بیشتر جادونامه ها تجدید چاپ شدند. از کتاب های سحر و جادو که در ایران تجدید چاپ می شود می توان به «کتاب اساطیر» آصف بن برخیا اشاره کرد.
منظور از عِلم غِیب، باور به این است که اموری در جهان هستی یا اطراف ما وجود و جریان دارند که گرچه با حواس پنجگانه حس نمی شوند و از ما پنهان اند اما برخی «موجودات» یا انسان ها از چند و چون آن ها باخبرند و برای ما از آن جهان پنهان، خبر آورده یا می آورند. به آن غیب گویی، غیب دانی و غیب باوری هم می گویند. رستاخیز، برزخ، فرشتگان، جن ها و غیره باورهایی هستند که مشاهده یا یافته نشده اند از این رو دینداران، آن ها را داخل عالم غیب برشمرده اند. واژه غیب ۳۴ بار در قرآن، کتاب دینی مسلمانان آمده است. در آیات قرآن، دو دسته از آیات متفاوت دیده می شود: دسته اول علم غیب را مخصوص خدا می شمرد، و دسته دوم علم غیب را برای غیر او ممکن می داند. از این رو یکی از مسائل اختلافی میان مذاهب اسلامی آن است که آیا تنها خدا علم غیب دارد یا پیامبران و امامان نیز غیب دان هستند. قرآن علم غیب را به پنج مورد محصور نموده است. ۱-زمان قیامت ۲- زمان نزول باران ۳-اگاهی از آنچه در رحم است ۴- فردای انسان ۵- محل مرگ انسان ۶- اجابت بندگان علم غیب سه نوع است ۱-خاص خداوند علم مخزون یامکنون ۲-خاص انبیا و اولیا که درصورت مصلحت خداوند دراختیار آنان قرار می دهد
۳- معلوماتی که برخی از ان اگاهند ولی نوعاً مردم آنرا نمی دانند اموری هم چون فالگیری، رمالی و استخاره که توسط برخی به باور ارتباط یافتن با عالم غیب انجام می شود علوم خفیه نامیده می شوند. اصطلاحات لغوی. "غیب" واژه ای عربی است که به پیش گویی ترجمه شده است. کتب لغت همچون دهخدا و معین در تعریف این لغت آورده اند که غیب گویی، عمل و کار شخص پیشگو است و منظور از پیشگویی، اخبار از آینده است و مترادف آن کهانت می باشد. مجید معارف در تعریف لغوی غیب و غیب گویی معتقد است که غیب به معنای پنهان و پنهان شدن به کار می رود و معنای اصطلاحی آن، در مقابل شهاده حضور قرار دارد؛ خواه این حضور مکانی باشد یا حضور نزد حواس ظاهری یا نزد علم یا حضور نزد بصیرت انسانی. سید محمدحسین طباطبائی در تعریف غیب می نویسد: کلمه غیب، بر خلاف شهادت است و منظور از آن، چیزی است که تحت حس و درک آدمی قرار ندارد. عبدالحسین امینی در این باره می نویسد: «هرگاه کسی از حوادث کنونی یا آینده که فعلاً قابل رؤیت نیستند تنها از رهگذر دانائی که از سرچشمه غیب و شهادت خبر می دهد آگاهی حاصل کند یا از طریق دانش و خرد مطلع گردد چنین علمی نیز از علم غیب به شمار می رود و هیچ
مانعی از تحقق آن وجود ندارد.» غنیمان، منظور اصطلاحی از غیب را، آنچه تو از آن بی خبری ولی خدا آگاه است می داند. غیب گویی، یکی از گونه های معجزه است که در مقابل معجزات دعایی-پاداشی، معجزات حفاظتی، معجزات نفرینی-مجازاتی و معجزات تحدی طلبانه است. غیب گویی پیامبران. بر اساس تعالیم ادیان ابراهیمی، پیامبران به واسطه ارتباط با خداوند، از علم غیب با خبر بوده و از إخبار غیبی برای اثبات نبوتشان استفاده می کردند. در قرآن در این باره آمده است: «» در این آیه، خداوند علم غیب را از حوزه دانش بشر خارج می داند اما اطلاع برخی از پیامبران از غیب را استثناء می کند. آیات دیگری که بر علم غیب پیامبران اشاره دارد، عبارتند از: آیه ۱۷۹ سوره آل عمران، آیه ۱۲ یس و آیه ۸۹ سوره نحل. بیضاوی، مفسر سنی مذهب، تصریح می کند که این علم و آگاهی رسولان از غیب، به عنوان یک معجزه و کرامت رخ می دهد. از جمله مواردی که از غیب گویی پیامبران در کتب دینی گزارش شده است، می توان به خبر دادن عیسی از آنچه در خانه امتش بود، بشارت های فراوان تورات، انجیل و زبور دربارهٔ پیامبر آخرالزمان، خبر یوسف به اصحابش از آینده و تعبیر خواب حاکم و آنچه بر موسی گذشت در اثبات
نبوتش و… اشاره کرد. تفاوت غیب گویی و پیش بینی. امروزه بشر از طریق آزمون و خطا قادر بر پیش بینی برخی امور در آینده شده است که نمونه بارز آن اخباری است که متخصصان امر هواشناسی از اوضاع جوی دنیا در روزهای آینده می دهند؛ بنابراین می توان گفت که بشر از راه کسب بیشتر علم و دانش قادر بر پیش بینی دست کم برخی امور در آینده است. اما تفاوت بین پیش بینی و غیب گویی در تحلیلی بودن پیش بینی و قطعی بودن غیب گویی است. البته برخی چون الکسیس کارل بر این عقیده است که پیش گویی ها نیز علم غیبی محسوب می شود. در مقابل و در تفاوت آنچه پیش گویانی همچون مرتاضان و فال گیران با پیامبرانی که از آینده و اخبار غیبی خبر می دهند، از غیر مطمئن و بعضاً اشتباه بودن پیش بینی هاست. از دیگر تفاوت ها، منبع و منشأ این پیش گویی هاست؛ به طوری که خود فال گیران و مرتاضان نیز بر عدم اعتماد کامل به منابعشان اذعان دارند. به همین جهت برخی اینگونه پیش بینی ها را جزء علوم غیبی دسته بندی نمی کنند. در فرهنگ نامه معین نیز به این تفاوت ها اشاره شده است و آمده است که پیش بینی، حدس زدن وقایع آینده است از علل و اسباب و قراین موجود؛ مثلاً یک پزشک گاهی از دیدن احوال بی
ماری می تواند بگوید که او بهبود خواهد یافت یا خواهد مرد. جعفر سبحانی در تفاوت بین غیب گویی و پیش گویی می نویسد:«یگانه شرط خبر از آینده این است که گزارش به یک رشته قراین مستند نباشد و گرنه چنین گزارشی، خبر غیبی نبوده بلکه نتیجه مستقیم فکر و مغز زایای بشر خواهد بود. برخی بر اساس یک رشته اطلاعاتی که از وضع دولت ها و ملت ها دارند، اوضاع آینده جهان را از نظر درگیری و جنگ، یا صلح و مسالمت، پیش بینی کرده، و اخباری را منتشر می سازند. یک چنین گزارش های مستند به قراین و اطلاعات و تماس های دیپلماتیک، گزارش از غیب نیست، بلکه تمام گزارش های آنان، یک رشته نتیجه گیری و اطلاع از اوضاع جهان است. از باب نمونه پیامبر اسلام از طریق وحی قرآنی، از پیروزی مجدد رومیان بر پارسیان در مدت محدودی به طور قطع و یقین گزارش داد. برای گزارش پیامبر، مستندی جز وحی الهی نبود، و هرگز این آگاهی را از مجاری و اسباب عادی مانند موازنه قدرت های نظامی دو ملت، بررسی روحیه سربازان وافسران و… به دست نیاورده بود. وی در محیط حجاز بریده از جهان خارج، با نبودن وسایل ارتباط جمعی، یا تبادل اطلاعات نظامی و سیاسی، یک چنین گزارش را در اختیار جامعه نهاد، و به همین
دلیل این گونه خبرهای غیبی یکی از جهات اعجاز این کتاب جاویدان به شمار می رود.»
وضعیت حالت، شرط یا موقعیت است. وضعیت ممکن است به یکی از این ها اشاره ه سلام خسته نباشید من ضامن ندارم بیاری دیابت وقندخون بالا نیازبه وام برای دکتر رفتن وتهیه انسلین تازه سهزارین شدم بخاطر بیماری نوزادعمری به دنیا نداشت باافسردگی شدید بسر می برم حمایت کنیدباشد:
موتور چهارزمانه یا موتور چهارهنگامه یکی از انواع موتورهای درون سوز است. «موتور چهارزمانهٔ اتو» اولین موتور چهارزمانه بود که در سال ۱۸۷۶ توسط نیکلاس اتو اختراع شد. موتورهای چهارزمانه متداول ترین موتورها در وسایل نقلیه امروزی هستند و اغلب با سوخت بنزین و گازوئیل کار می کنند. ساختمان و کارکرد همهٔ موتورهای چهارزمانه امروزی تقریباً مشابه موتور چهارزمانهٔ اتو است. دلیل نامگذاری موتور چهار زمانه، چرخهٔ چهارمرحله ای آن است. سازوکار. هر چرخهٔ موتور چهارزمانه به چهار مرحله تقسیم می شود و در هر مرحله، هر پیستون یک بار طول سیلندر را می پیماید. از آن جایی که تنها در یک مرحله از هر چرخهٔ موتور، به میل لنگ شتاب داده می شود؛ هر چرخهٔ کامل موتور چهارزمانه به دو بار چرخش میل لنگ منجر می شود. مرحلهٔ اول: مکش (تنفس). در این مرحله پیستون در بالاترین مکان ممکن در سیلندر قرار دارد. پیستون از بالای سیلندر به پایین می آید و باعث بالا رفتن حجم سیلندر می شود و مخلوطی از هوا و سوخت وارد سیلندر می شود. مرحلهٔ دوم: تراکم (فشرده سازی). در این مرحله هر دو سوپاپ ورودی و خروجی بسته می شود و پیستون به بالای سیلندر بر می گردد که باعث تراکم سوخ
ت یا مخلوط هوا و سوخت می شود. مرحلهٔ سوم: انفجار (قدرت). در این مرحله همان طور که پیستون در بالاترین نقطه ممکن قرار دارد مخلوط هوا و سوخت متراکم شده توسط جرقه شمع، در موتورهای بنزینی یا توسط گرمای تولید شده به واسطهٔ تراکم آن در موتورهای دیزلی احتراق صورت می گیرد. فشار ایجاد شده به دلیل احتراق سوخت باعث می شود که پیستون به پایین ترین نقطه برگردد. مرحلهٔ چهارم: تخلیه (خروج دود). در این مرحله همان طور که سوپاپ دود(خروجی) باز است پیستون به بالا بر می گردد و دود حاصل از احتراق سوخت از طریق اگزوز به بیرون رانده می شود.
معماری بومی شاخه ای از معماری بر پایه نیازهای منطقه ای و مصالح ساختمانی است که بازتاب سنت های منطقه ای است. معماری بومی در طول زمان بر اساس پیشینه محیطی، فرهنگی، فناوری و تاریخی که در آن وجود داشته تکامل یافته است. معماری بومی را می توان متقابل معماری رسمی (که با عناصر سبکیِ طراحی که به صورت غیر اتفاقی برای اهداف زیبایی شناسانه کنار هم قرار گرفته که فراتر از نیازهای ضروری ساختمان هستند) دانست. اصطلاح معماری بومی نباید با آنچه معماری سنتی گفته می شود اشتباه شود، هرچند پیوندهایی میان این دو وجود دارد. معماری سنتی می تواند شامل ساختمان هایی با عناصر طراحی رسمی معابد و قصرها شود. ریشه شناسی کلمه. واژهٔ لاتین Vernaculus به معنای (خانگی، بومی، طبیعی) است که از کلمه Verna به معنای «برده بومی» مشتق شده است. رابطه شهر با مصرف انرژی. اخیراً به منابع انرژی رو به زوال زمین از نوع سوخت های فسیلی توجه زیادی معطوف شده. این سوخت ها در طبیعت طی صدها هزار سال تکوین یافته اند که در مقایسه با میزان مصرف قابل بازسازی نیستند و باید جانشین هایی پیدا شوند. سوخت های فسیلی انرژی قابل توجهی را تأمین می کنند که تمدن جدید روش زندگی را بر
اساس آن بنا کرده است. عملیات تولید برق از نیرو گاه هایی با سوخت زغال سنگ مستلزم تغییرات انرژی از زغال سنگ به حرارت و انرژی مکانیکی و الکتریسیته است که حتی کمتر از ۳۰٪ انرژی اولیه برای مصرف مهیا می سازد. غیر از کمیت قابل اندازه گیری خاصیت دیگری در انرژی وجود دارد لیکن می توان ان را کیفیت نامید. از آنجا که انرژی نمی تواند خلق و معدوم شود همیشه در هر سیستم مقدار معینی تبدیل انرژی وجود خواهد داشت. اما میزان سودمندی این انرژی بالا یا پایین می باشد که این سودمندی انرژی به هنگام کارایی بهره برداری انرژی خورشید اهمیت پیدا می کند.. زیرا انرژی تشعشع خورشید بر روی زمین اگر چه فراوان است ولی یک منبع حرارتی با درجهٔ پایین محسوب می شود که کمیت بالا و کیفیت پایین دارد ولی می تواند جایگزین بعضی از انرژی های فسیلی شود. با توجه به برنامهٔ ریزی توسعه و طرح جامع شهرها و پیش بینی کم شدن منابع انرژی فسیلی لزوم جایگزینی انرژی در ۲۵ سال آینده ضروری به نظر می رسد. اغلب کشورهای جهان مانند استرالیا ۲۵ سال پیش این کار را آغاز کرد. در ایران برای صرفه جویی انرژی در فضاهای شهری به موقعیت اقلیمی، وضعیت اقتصادی، ترکیب، بافت موجود و کاربری ز
مین های آن باید توجه کرد چرا که نگاهی به معماری شهری و سنتی ایران در می یابیم که تجربه استفاده از انرژی های طبیعی مانند خورشید، باد و … از دیر باز متداول بوده. با بهره گیری از تجربیات گذشتگان می توان در بافت شهری از انرژی طبیعی استفاده کرد از مصرف سوخت ناشی از انرژی فسیلی کاست و به ارتقای کیفیت آسایش و بهداشت محیط مسکونی کمک کرد؛ بنابراین برای استفاده از انرژی های طبیعی هماهنگ نمودن محیط زیست با شرایط اقلیمی اولین قدم محسوب می شود. سازگاری و هماهنگی جزئیات یک اصل قدیمی در معماری است چه در مجتمع و چه در تک ساختمان بکار بگیریم. طراحی هر جزء را با طرح کلی قرار دهیم هر یک از اجزا گویای منظور کلی طرح خواهد بود. (اصل وحدت) این اصل در طراحی منطبق با اقلیم کاربرد بیشتری خواهد داشت. آنچه در بافت قدیمی شهرهای ایران بخصوص در حاشیه کویر می توانست در صرفه جویی مصرف انرژی مؤثر باشد از یک سو وجود اصول در معماری سنتی منطبق با اقلیم و در نتیجه استفاده از مصالح مطلوب ان محیط بود و از سویی دیگر بافت واحدهای کوچک و فشرده که هم جواری خانه ها و حیاط های حایل ان را تشکیل می داد. کم کردن آلودگی در کشورهای جهان. مواردی که در کشورهای
جهان برای کم کردن انتقال آلودگی بکار برده اند به قرار زیر است: صرفه جویی در مصرف انرژی در فضاهای مسکونی. بهره گیری از انرژی و ایجاد کیفیت در آسایش محیط مسکونی به صورت مجتمع یا تک بنا مواردی دارد که به رعایت ۸ مورد از آن ها اشاره می کنیم: دهندهٔ حرارت جذب شده در طول روز است، با محصور کردن فضای بیرونی ساختمان به کمک دیوارهایی که در سایه اند می توان این اثر را دفع کرد. اقلیم و معماری بومی ایران. منطقهٔ گرم و خشک (فلات مرکزی). نواحی فلات مرکزی ایران دارای آب و هوای گرم و خشک می باشد. میزان بارندگی کم و اختلاف دمای شب و روز زیاد است. تأملی اندک در معماری خانه های سنتی این ناحیه نشان می دهد، که آن ها در کلیت طرح با هم اشتراک دارند. در این اقلیم، پلان خانه متراکم و درونگرا است و رو به حیاط مرکزی دارد. دیوارهای بلند بیرونی خانه ها، کم تزیین و ساده بوده است، تنها ورودی خانه، با تو رفتگی و تزیین، خود را نسبت به بقیه دیوارهای خارجی مشخص می کرده است. در این خانه ها، بعد از ورودی، فضای هشتی قرار می گرفته است. هشتی در خانه های سنتی، دید نا محرم به فضای درونی را می بسته است؛ به گونه ای که حتی با بازبودن در خانه، دید به باغ
درونی و حیاط خانه غیرممکن بوده است. این نوع معماری در خانه های سنتی، اصل مهم محرمیت را نشان می دهد که بیانگر درونگرای و عدم اشراف بوده است. در این خانه ها، دالان متصل به هشتی، شخص را به حیاط می رسانده است. در برخی خانه ها علاوه بر حیاط اندرونی که محل زندگی اهالی خانه بوده، حیاطی نیز به عنوان حیاط بیرونی وجود داشته و فضای اطراف آن مخصوص پذیرای از مهمانان مرد خانه بوده است. در خانه های سنتی، حیاط بیرونی و حیاط اندرونی، دیدی به هم نداشته است. نظم هندسی خاصی بر ساختار خانه های سنتی حاکم بوده است. به طوری که در همهٔ بخش های خانه، از کل تا جزء دیده می شد. اصل محرمیت از زمان قبل از اسلام (هخامنشی) در معماری ایرانی مورد توجه بوده و اجرا می شده است. دیگر خصوصیات طرح کلی خانه ها، جهت همسازی معماری آن ها با اقلیم خشن منطقه است: - ایجاد حیاط ها عمیق و پر سایه در میان بنا - قرار دادن حوض و باغچه در حیاط - درآمیختن و اتصال فضاهای زندگی با فضاهای باز - اهمیت بخشیدن به ایوان ها، رواق ها و فضاهای نیمه باز در خانه که اغلب به مهم ترین فضای خانه بدل می شده است. - ساختن بادگیرهای بلند، سایه بان و قرار دادن درها و پنجره ها در عمق
دیوارها - استفاده از زیرزمین و خنکای آن - استفاده از فرم های قوسی و گنبدی در سقف بناها - ضخیم گرفتن جرزها و سقف خانه ها - استفاده از مصالح خشت و گل - تقسیم فضاهای س تی به دو بخش تابستان نشین (پشت به قبله) و زمستان نشین (رو به قبله) - تفکیک فضاهای خدماتی از فضاهای زندگی تفکیک فضاهای خدماتی از فضاهای زندگی که در خانه های سنتی اقلیم گرم و خشک انجام می گرفته، باعث می شده که همهٔ فضاهای خدماتی مانند مطبخ ها، فضاهای بهداشتی، انبارها و اصطبل ها در شرق و غرب خانه از چشم دور شده و آرامش و آسایش فضاهای زندگی برهم نخورد. منطقهٔ سرد و کوهستانی (نواحی غرب و شمال غربی). دو سلسله جبال البرز و زاگرس، نواحی مرکزی ایران را از سواحل دریای خزر در شمال و جلگهٔ بین النهرین در غرب جدا می کند. این منطقه آب و هوای سرد همراه با بارش برف فراوان داشته و از اختلاف دمای زیادی بین شب و روز برخوردار است. در این اقلیم – همانند اقلیم گرم و خشک در مناطق مرکزی ایران – خانه ها به صورت حیاط مرکزی اجرا می شده و دارای پلان های متراکم و فشرده بوده است. در اقلیم سرد، اتاق های واقع در سمت شمال حیاط، از سایر قسمت ها بزرگتر و وسیع تر بوده است. تالارها و
اتاق نشیمن اصلی، در سمت شمال حیاط قرار داشت. در اقلیم سرد، اتاق های جنوبی، شرقی و غربی، جهت انبار و فضاهای خدماتی مورد استفاده قرار می گرفته است. در اقلیم سرد، سقف ها مسطح، تیرپوش و کم شیب بوده و بازشوها (در و پنجره) به حداقل می رسیده است. سنگ، مادهٔ عمدهٔ ساختمانی مورد استفاده در اقلیم سرد بوده و این، به دلیل فراوانی و در دسترس بودن سنگ در این اقلیم بوده است. قرارگیری تالار و اتاق اصلی نشیمن در سمت شمال حیاط، جهت استفاده از تابش مستقیم و حرارت آفتاب در فصل زمستان بوده است. در اقلیم سرد، به دلیل کوتاهی فصل تابستان و معتدل بودن دمای هوا در این فصل، از سمت جنوب ساختمان کمتر استفاده می شده است. ویژگی های خانه های سنتی در اقلیم گرم و خشک، تشابه بسیاری به هم دارد. در نواحی کوهستانی، اهالی گاهی اوقات خانهٔ خود را در درون سنگ ها می تراشیدند؛ که بهترین نمونهٔ آن روستای کندوان در نزدیکی تبریز در دامنهٔ کوه سهند می باشد. به صخره های مخروطی شکل در روستای کندوان، «کران» می گویند. ارتفاع کران ها بین ده تا پانزده متر است. کران ها در امتداد رودخانه و در بین مسیر رودخانه و تپه های مجاور آن واقع است و از لحاظ اقلیمی و جهت آف
تاب در موقعیت بسیار خوبی قرار گرفته است. منطقهٔ گرم و مرطوب (سواحل جنوبی). این منطقه شامل سواحل جنوبی ایران در کنار دریای عمان و خلیج فارس می باشد. در این منطقه دما و رطوبت هوا بالا و نوسان در طول روز و شب کم است. تفاوت دمای هوای روی خشکی و روی دریا در این منطقه باعث به وجود آمدن نسیم هایی می شود. در این اقلیم، در طراحی خانه های سنتی سعی شده خانه ها در سایه قرار گیرد. ایوان های عریض و مرتفع، هم از نفوذ باران به داخل جلوگیری می کرده و هم سایه ای کامل بر روی دیوار اتاق ایجاد می نموده است. در نقاط نزدیک به دریا، بادگیرها نسیم خنک رو به دریا را به داخل خانه می رسانده است. در نزدیکی دریا، به دلیل رطوبت زمین، خانه بر روی کرسی (پیلوت) قرار می گرفته است. در اقلیم معتدل و مرطوب نیز همانند اقلیم گرم و مرطوب، خانه بر روی کرسی (پیلوت) بنا می شده است. رنگ مصالح نما روشن و از جنس مصالح سبک بوده است. در این اقلیم ارتفاع اتاق ها بلند بوده است. منطقهٔ معتدل و مرطوب (کرانهٔ جنوبی دریای خزر). این منطقه که حاشیهٔ جنوبی دریای خزر می باشد، از سرسبزترین و پرباران ترین مناطق اقلیمی ایران است و از رطوبت نسبتاً زیادی در تام فصول سال ب
رخوردار است. اختلاف درجه حرارت در بین شب و روز کم بوده و پوشش وسیع گیاهی سراسر منطقه را فرا گرفته است. به دلیل رطوبت بالا، در خانه های سنتی این اقلیم از کوران دو طرفهٔ هوا حداکثر استفاده را می کردند. بام ها به صورت شیبدار ساخته می شد و ایوان ها در اطراف ساختمان به عنوان فضایی مهم در خانه مطرح می شده است. در این اقلیم – بر خلاف اقلیم گرم و خشک و اقلیم سرد – ساختمان ها به صورت برونگرا طراحی می شده و دید خانه به حیاط اطراف خود بوده است. خانه بر روی کرسی (پیلوت) قرار می گرفته است. شکل ساختمان ها و خانه، کشیده و به دلیل وزش باد مناسب از دریا، در جهت شرقی – غربی بوده تا از حداکثر کوران هوا استفاده کند. پنجره ها بلند و کشیده بوده است. مصالح غالب مورد استفاده در ساخت و سازها سبک و اغلب چوب بوده است. نکات کلیدی در طراحی فضای مناسب زیست. در طراحی فضای مناسب زیست توجه به توصیه های داده شده راهنمای مناسبی برای رسیدن به نتایج مطلوب است:
أبوبکر عبدالله بن محمد بن عبید بن سفیان بن قیس البغدادی الأموی القرشی (۲۰۸هـ/۸۲۳م بغداد—۲۸۱هـ/۸۹۴م بغداد) نویسندهٔ عرب بود. اگرچه بنی امیه او را از بردگی آزاد کرده بودند، او آموزگار تعدادی از شاهزادگان عباسی بود که بعدها دو تن از آنان به نام های المعتضد و المکتفی به خلافت رسیدند. او زندگی زاهدانه ای داشت و پیوسته در حال تدریس بود و "دنیا" را مذموم می دانست. در حدیث، او تنها توسط شیعه ضعیف شمرده می شود. او راوی و محدث، واعظ و سخنور بود. آثارش نشان دهندهٔ توجه او به تهذیب اخلاق است. به گفتهٔ طوسی و اردبیلی «عامی مذهب» و به گزارش خطیب بغدادی «شافعی» بوده است. ابن جوزی تعداد دست نوشته های او را بیش از صد شمرده است. سبط بن جوزی ۱۳۰ اثر را به چشم دیده است. برخی از آثار خطی او عبارتند از: "الاربعین حدیثا"، "اعطاء السائل"، "ذم الدنیا"، "فضل شهر رمضان"،
باب روز به مُد زودگذر و آنچه گفته می شود که در مدت زمانی کوتاه محبوب شده و سپس کمرنگ می شود. مانند یک کتاب، فیلم، برنامه تلویزیونی، ترانه، مکان یا وسیله. از نمونه هایی از باب روز می توان به هولاهوپ، ترانه های گروه بیتلز، دیسکو، مکعب روبیک و سری کتاب های هری پاتر اشاره کرد که به ترتیب بین سال های ۱۹۵۸ تا ۲۰۰۰ میلادی محبوبیت زیادی در ایالات متحده امریکا پیدا کرده بودند.
اتاق بازرگانی ایالات متحده آمریکا یک گروه لابیگر آمریکایی است که نمایندهٔ منافع بسیاری از کسب و کارها و انجمن های تجاری است. اتاق از سازمان های دولت آمریکا نیست. کارکنان اتاق متخصصین سیاستی، لابیست ها و وکلا هستند. اتاق، از نظر عموماً سیاسی سازمانی محافظه کار لحاظ می شود. معمولاً از کاندیداهای جمهوریخواه پشتیبانی می کند، گرچه گاه گاهی از دمکرات های محافظه کار حمایت کرده است. اتاق یکی از بزرگترین گروه های لابیگر در آمریکاست که بر اساس سالانه از هر سازمان لابیگر دیگری بیشتر پول خرج می کند.
موامبر (یک واژهٔ تک واژ چندوجهی از moustache به معنی سبیل و November ماه نوامبر) رخدادی سالانه به مدت یک ماه است که در ماه نوامبر برگزار می شود و شامل بلند کردن سبیل برای ارتقای آگاهی در خصوص سرطان های مردان و خیریه های دیگر است. بنیاد نوامبر رخداد خیریه نوومبر را در Movember.com برگزار می نماید. هدف موومبر «تغییر چهره سلامت مردان» است. موامبر با تشویق مردان (که آنها را مو بروز "Mo Bros" می خواند) به درگیر شدن تلاش می کند تشخیص و درمان های مؤثر سریع سرطان را افزایش داده و نهایتاً تعداد مرگ های قابل پیشگیری را کاهش دهد. وجه تسمیه. "موامبر" یک برنامه یک ماهه است که در آن مردها سبیل خود را در طول ماه آبان نمی زنند تا توجه عموم را به مسائل مربوط به بهداشت و بیماری های مختص مردان از جمله سرطان پروستات جلب کنند. در زبان انگلیسی این برنامه را Movemebr می خوانند که مرکب است از کلمات Moustache به معنای سبیل و November که دومین ماه پاییز در تقویم میلادی است. هدف این برنامه «تغییر چهره بهداشت مردان عنوان شده است». با تشویق مردان به شرکت کردن در این برنامه دست اندرکاران سابان بر آنند تا به تعداد مردانی که مرتب و به شکل س
الانه سلامت خود را می سنجند بیفزایند و به این ترتیب تشخیص سرطان در مراحل اولیه را بالا ببرند و از تعداد مرگ های قابل پیشگیری بکاهند. بنیاد موامبر Movember Foundation در سال ۲۰۰۴ در استرالیا تأسیس شد و با فاصله کوتاهی در کشورهای دیگر هم فعالیت خود را آغاز کرد. در سال ۲۰۱۱ کانادا در صدر کشورهایی که به بنیاد موامبر کمک کرده اند قرار گرفت. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Movember
شیربُت یا شب بوت یا شابوت یا شبوط گونه ای ماهی آب شیرین از تیرهٔ کپورماهیان، سردهٔ ریشک دارها (Barbus) است که در حوزهٔ رودخانه های دجله و فرات در خاورمیانه به فراوانی یافت می شود. این کپورماهی در رودخانه های متعددی در ایران وجود دارد. از جمله رود هایی که بیشترین فراوانی این گونه را دارند می توان به کارون به ویژه در محدودهٔ شهری گُتوند و شوشتر و دزفول و رودخانهٔ سیمره در استان ایلام اشاره کرد و از جملهٔ ماهیان شکارشده برای منظورهای اقتصادی است. نام های دیگر شیربت عبارت اند از رومی و سرخه. توصیف ظاهری. شیربت دارای دو جفت سبیلک، خارهای قوی صاف در باله پشتی، و کمتر از ۴۴ فلس بر روی خط جانبی خود است. باله پشتی آن دارای ۴ شعاع غیرمنشعب و ۷–۹ شعاع منشعب است. خط جانبی ۳۴–۴۴ فلس است. فرمول دندانی فک است.
سَس ماهی ها، ریشک دارها یا بارب ها سرده ای پرتعداد از کپورماهیان پرتوباله است که در سراسر جهان یافت می شوند. از جمله شاخص ترین گونه های باربوس، زردپر معمولی است که به تعداد فراوان در رودخانه های اروپای غربی و مرکزی یافت می شود. نام عمومی انگلیسی این ماهی ها «بارب» اشاره به سبیلک دار بودن آن ها دارد. اکثر ماهی های این سرده دارای یک جفت سبیلک در طرفین دهان خود هستند که این عضو در پیدا کردن غذا به خصوص در کف آب به آن ها کمک می کند. برخی از این ماهی ها دارای ارزش اقتصادی بوده و جهت استفادهٔ خوراکی توسط انسان صید می شوند اما تخم (خاویار) بعضی از این ماهی ها سمی است. همچنین برخی از گونه ها به عنوان ماهی زینتی در آکواریوم ها نگهداری می شوتد. گونه ها. هم اکنون تعداد ۳۱۱ گونه در این سرده جا دارند:
ویکریل (پلی گلاکتین ٩١٠) نوعی نخ بخیه قابل جذب مصنوعی می باشد.
زُبَیر بن بَکّار (۷۸۸ - ۸۷۰م) قاضی، نسب شناس و تاریخ دان حجازی در سدهٔ سوم هجری و نوهٔ زبیر بن عوام بود. در سال ۲۴۲ هجری، متوکل عباسی او را به عنوان قاضی شهر مکه منصوب کرد و تا هنگام مرگ، قاضی شهر مکه بود. کتاب جمهره مجموعه ای از اخبار است که براساس نسب افراد مرتب شده اند و بیشتر حول خانوادهٔ زبیر متمرکز است. این کتاب بیشتر به شرح حال خلفا، حکام و افراد سرشناس و شخصیت آنان می پردازد. به همراه دیگر کتب انساب مانند "انساب الاشراف"، جمهره یکی از کتب اصلی در نسب شناسی اعراب است. از کتاب های مهمی که از او باقی مانده کتاب الموفقیات است. این کتاب مجموعه روایاتی است که هر کدام به طور مستند نقل شده و سبک حدیثی بر آن حاکم است و حقایق زیادی را درباره علی بن ابی طالب و نیز نزاع های شدید بین قریش و انصار برملا می سازد.