Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه امامیه را پذیرفت و دیدگاه تبعیض آمیز اهل سنت دربارهٔ ارث را که با خاندان پدری منطق می شود نپذیرفت. او همچنین تحریم امامیه دربارهٔ طلاق بدعت را پذیرفت. بعد از این، زیدیان گیلان و مازندران به دو جماعت و مکتب رقیب تقسیم شدند: «قاسمیه» که در طبرستان غربی، رویان و مرزهای دیلم با طبرستان غالب بودند، و «ناصریه» که در گیلان شرقی و دیلم مرکزی غالب بودند. قاسمیه ارتباطی نزدیک با خاندان قاسم داشتند. نوه او، یحیی بن حسین الهادی الی الحق، در طول حکومت محمد بن زید به آمل آمد. اما چون بعضی از همراهانش او را «امام» خطاب کردند، مورد سوءظن محمد بن زید قرار گرفت و به سرعت آنجا را ترک کرد. بعد از اینکه او حکومت زیدی را در یمن تأسیس کرد، گروههایی از زیدیان طبرستان و کلار داوطلبانه به او پیوستند. کتاب های فقهی الهادی الی الحق بلافاصله توسط قاسمیه انتخاب شد و به دست دانشمندان علوی آن دیار مورد شرح و اظهار نظر قرار گرفت. ارتباط نزدیکی میان قاسمیه و زیدیان یمن وجود داشته است. ناصریه در جست وجو و انتخاب فرزندان الناصر للحق برای رهبری تلاش می کردند. به همه رهبران آن ها لقب «الناصر» داده شد و آرامگاه الناصر للحق در آمل، به عنوان یک مک
ان زیارتی برای ناصریه، قرن ها باقی ماند. اما فقط یکی از فرزندان او به نام حسین بن جعفر الناصر که در هوسم حکومت می کرد (۴۷۲ ـ ۴۳۲ق) به عنوان یک «امام» زیدی شناخته شده است. در اوایل، خصومت میان دو مکتب شدید بود، تا آنکه امام ابوعبدالله بن الداعی المهدی لدین الله (م ۳۶۰ق) با جدیت به ترویج این عقیده پرداخت که مبانی و آرای هر دو مکتب، به طور یکسان صحیح و معتبرند. در این منطقه اغلب علویان بدون داشتن صلاحیت کافی، برای امامت حاضر می شدند و گاهی دو یا چند نفر از آن ها حمایت محلی را به طور هم زمان به دست می آوردند. این شرایط سبب شده بود که زیدیان به تأیید و تصدیق یک مقام حاکم قانونی در مرتبه بعد از «امام» نیاز داشته باشند. آن مقام عموماً «داعی» خوانده می شد. آن ها این لقب را بارها برای خود انتخاب کردند. حسن بن زید، برادرش محمد و حسن بن هاشم (جانشین الناصر للحق) همگی به لقب الداعی الی الحق دست یافتند. دیگران نیز لقب الداعی الی الرضا را اظهار می کردند. «الرضا» به امام منتظر از خاندان پیامبر اشاره داشت. بعضی از حاکمان علوی زیدی نیز لقب «امیر» را برگزیدند. هر چند دو جماعت زیدی در این منطقه یکدیگر را به رسمیت شناختند، غالبا
ً از حاکمان متفاوتی پیروی می کردند. بعد از آخرین شکست حکومت زیدی در آمل، هوسم مرکز تعلیم و تعلم ناصریه شد و جعفر بن محمد الثائر فی الله، نوه یکی از برادران الناصر للحق، محلی برای خاندان علوی بنا نهاد. هر چند حکومت آن ها در هوسم غالباً توسط بازماندگان الناصر للحق و دیگران مورد تردید قرار می گرفت و به چالش کشیده می شد، آن ها اداره شهر را دائماً در اختیار داشتند. هنگامی که لاهیجان به عنوان شهر اصلی گیلان شرقی در قرن ششم هجری جایگزین هوسم شد، فرزندان الثائر فی الله برای حکومت به آنجا رفتند. در میان قاسمیه، لنگه که میان هوسم و چالوس قرار داشت، مقر چندین امام در اواخر قرن چهارم و پنجم بود. بعدها به سبب اینکه بیشتر نواحی زیدی در رویان و دیلمان تحت نظارت اسماعیلیان نزاری درآمد، بعضی از امامان قاسمی در گیلان شرقی به فعالیت پرداختند. علوم دینی. علوم دینی با امام احمد بن حسین المؤید بالله (م ۴۱۱ق) و برادرش ابوطالب الناطق بالحق (م ۴۲۴ق) در بین قاسمیه به اوج رسید. آن ها در آمل متولد شدند و برای مدتی در بغداد تحصیل کردند. سپس به حلقه اطرافیان صاحب بن عباد، وزیر آل بویه و طرفدار جدی الهیات معتزلی و شیعی درآمدند و با رئیس مع
تزله، قاضی عبدالجبار که در ری بود نیز ارتباط داشتند. هر دو برادر کتاب های فقهی اصیل و شرحهایی بر سنت قاسمیه نوشتند. گاه المؤید بالله به عنوان مؤسس یک مکتب یعنی «مؤیدیه» محسوب شده است. آنان در الهیات عقیده مکتب معتزله بصره را که قاضی عبدالجبار ارائه کرده بود پذیرفتند. ارتباط نزدیک میان زیدیه و معتزله در این زمان، در افزایش هر چه بیشتر تمایل به علوی خواهی پیرامون مسئله امامت در عقاید معتزله، منعکس شده است. دو دانشمند و نویسنده معتزلی که از مکتب قاضی عبدالجبار بودند، ابوالقاسم سبطی و محسن بن کرامه حاکم جُشَمی (م ۴۸۴ق)، دو زیدی فعال گشتند؛ به گونه ای که کتاب های بسیاری از حاکم جشمی در میان زیدیه معتبر شناخته شد. المؤید بالله رساله ای با عنوان رساله سیاسة المریدین دربارهٔ زهد و اخلاص صوفیه نوشته است. از این رساله موضع زیدیه در قبال تصوف مشخص می شود. او صوفیان متقدم (از فضیل بن عیاض تا جنید) را که بر زهد، توبه و جنبه های خالصانه ریاضت های خود تأکید می کردند، تحسین می کند، اما از پندارهای صوفیه که موجب اشتغال آن ها به فعالیت های غیرشرعی مانند سماع و رقص می شود، انتقاد می کند. افول. در طول قرن ششم هجری، جریان زیدی در
حاشیه دریای خزر به طور جدی افول کرد، این انحطاط تا حدی به خاطر توسعه و گسترش اسماعیلیه بود که زیدیه را در گیلان شرقی منحصر کرد تا حدی نیز به نزاع میان مدعیان علوی که منجر به دسته بندی های مختلف می شد، ارتباط داشت. در حدود یک قرن و نیم بعد، حضور مختصر و اندکی از آنان شناخته شده است. در سال ۷۶۹ق، سید علی کیا بن امیرکیا که زیدیان تائب از او پیروی می کردند، درصدد فتح گیلان شرقی برآمد. دانشمندان زیدی لاهیجان و رانِکوه او را به عنوان «امام» تصدیق می کردند. فرزندان او تا سال ۹۳۳ پی در پی به حکومت رسیدند تا اینکه در این سال، کارکیا سلطان احمد اول به همراه بسیاری از افراد زیدی تحت فرمان خود، به شیعه امامیه تغییر مذهب داد. بقایایی از یک سنت تعلیم و تعلم زیدی در گیلان شرقی تا آن تاریخ به وسیله نسخ خطی متون زیدی که در آنجا نگاشته شده اند، تأیید شده است. این آثار در آخرین دوره، قبل از تغییر مذهب به نگارش درآمده اند.
دی جی دین (زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۷۶ در هامبورگ، آلمان؛ با نام واقعی مارتین اشمیت) یک دی جی و تهیه کنندهٔ موسیقی آلمانی است که در سبک های یورو-ترنس و هارد ترنس فعّالیّت می کند.
دانشگاه رور-بوخوم (به آلمانی Ruhr-Universität Bochum, RUB) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در بوخوم واقع در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان است که در سال ۱۹۶۲ میلادی بنیان نهاده شده است و اولین دانشگاه عمومی تأسیس شده در آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود. در ترم زمستانی سال ۲۰۱۱، ۳۶۶۹۳ دانشجو در این دانشگاه مشغول به تحصیل بوده اند و تعداد استادان و اعضای علمی شاغل در این دانشگاه به ۵۶۰۰ نفر می رسید. بیشترین زمینه تحصیلی در این دانشگاه در رشته های علوم انسانی، حقوق، اقتصاد و علوم اجتماعی است و در رده های بعدی رشته های مهندسی، علوم طبیعی و پزشکی قرار دارند.
جوئل ادوارد مک هیل بازیگر نویسنده و کمدین آمریکایی است.
مجلس هند (भारत संसद) عالی ترین نهاد قانونگذاری و نیرومندترین نهاد سیاسی در هند است که در سال ۱۹۵۰ برپا گردیده است. پارلمان هندوستان از سه بخش تشکیل می شود؛ ریاست جمهوری هند، و دو مجلس لوک سابا و راجیا سابا. لوک سابا مجلس سفلی و راجیه سب ها مجلس علیای پارلمان دومجلسی این کشور است. رئیس جمهور اختیار دستور برگزاری جلسات و تعویق جلسات هر دو مجلس و صدور فرمان انحلال لوک سابا را دارد. لوک سابا (مجلس عوام) ۵۴۵ نماینده دارد، که ۵۳۰ نفر با رأی مستقیم شهروندان و ۱۳ نفر از ۷ فرمانداری کل انتخاب و به مجلس عوام راه پیدا می کنند. ۲ نفر را نیز رئیس جمهور از میان بریتانیایی های هندی تبار برمی گزیند. معرفی و رسمیت نخست وزیر از طریق حزب حاکم یا ائتلاف احزاب در مجلس عوام (لوک سابا) صورت می پذیرد. نمایندگان راجیه سبها (سنا) ۲۵۰ نفرند که ۱۲ تن از آن ها را رئیس جمهور برمی گزیند و بقیه را نمایندگان مجالس ایالتی انتخاب می کنند. ریاست مجلس به طور معمول با معاون رئیس جمهور است. تاریخ. حمله مسلحانه به پارلمان ۲۰۰۱. در سال ۲۰۰۱ لشکر طیبه و جیش محمد اقدام به حمله مسلحانه به پارلمان نمود که ده ها نفر کشته و زخمی شدند. اجزای پارلمان. مجالس
قانونگذاری یعنی مجلس نمایندگان معروف به 'لوک سابها' و مجلس علیا معروف به 'راجیا سابها' و همچنین مجلس قانونگذاری ایالت ها پارلمان از ۳ تشکیلات تشکیل می شود ۱- لوکسابا - راجا سبا-مجلس قانونگذاری ایالت ها رئیس جمهور هند. انتخاب ریاست جمهوری هند به صورت غیرمستقیم صورت می گیرد یعنی مردم عادی در این انتخابات شرکت نمی کنند و تنها اعضای سه مجلس شامل مجالس قانونگذاری یعنی مجلس نمایندگان معروف به 'لوک سابها' و مجلس علیا معروف به 'راجیا سابها' و همچنین مجلس قانونگذاری ایالت ها در این انتخابات رأی می دهند. انتخابات ریاست جمهوری هند به یک روش تناسبی و براساس محاسبه خاصی صورت می گیرد و رأی هر یک از اعضای مجالس مرکزی و ایالتی دارای ارزش جداگانه ای است و نامزدی که بیشترین امتیاز را بدست آورد بر مسند ریاست جمهوری هند تکیه می زند. در حال حاضر کل آرای نمایندگان دو مجلس مرکزی ۵۴۹ هزارو ۴۰۸ امتیاز و آرای اعضای مجالس ایالتی ۵۴۹هزار و ۴۷۴ امتیاز دارد که جمعاً یک میلیون ۹۸ هزارو ۸۸۰ امتیاز است. ائتلاف مترقی متحد به رهبری حزب کنگره ۴۲ درصد، ائتلاف دمکراتیک ملی به رهبری بی. جی. پی ۲۸ درصد و احزاب خارج از این دو ائتلاف ۲۴ درصد و سایر
احزاب نیز ۶ درصد امتیاز دارند. ائتلاف مترقی متحد پراناب موکرجی وزیر دارایی و ائتلاف دمکراتیک ملی 'پی. ای. سانگما' رئیس پیشین لوک ساب ها را به عنوان نامزدهای خود برای احراز بالاترین سمت تشریفاتی هند معرفی کردند. رئیس جمهوری هند برای مدت پنج سال انتخاب می شود و بالاترین مقام رسمی کشور است ولی وی به هیچ وجه در فعالیت های روزمره دولت دخالت نمی کند و نخست وزیر منتخب از سوی اعضای مجلس نمایندگان (لوک سابها) و مورد تأیید رئیس جمهوری ریاست هیئت دولت را بر عهده می گیرد. رئیس جمهوری هند رئیس رسمی قوه مقننه، قوه مجریه، قوه قضاییه و همچنین فرمانده کل نیروهای مسلح کشور است. براساس ماده ۵۳ قانون اساسی هند، رئیس جمهوری این کشور می تواند از قدرت های قانونی خود به طور مستقیم، به استثنای موارد بسیار معدودی، استفاده کند ولی یک شورای وزاری تحت ریاست نخست وزیر همه قدرت های رئیس جمهوری را عملاً اجرا می کند. در هند حداقل سن رئیس جمهوری ۳۵ سال بوده اما محدودیتی در حداکثر سن وجود ندارد هرچند فرد رئیس جمهوری در هند برای چند بار نیز می تواند انتخاب شود. لوک سابا. اعضالوک سابا می توانند ۵۵۲ نفر باشند در حال حاضر ۵۴۵ نفر هستند لوک سب ها ن
یز به عنوان «خانه مردم» یا لویی جرگه شناخته شده است. همه اعضای آن به طور مستقیم توسط شهروندان هند بر اساس حق رأی دادن همگانی، به جز دو تن که توسط رئیس جمهور هند منصوب می شود انتخاب می شوند. هر شهروند هند که بیش از ۱۸ سال سن است، صرف نظر از جنسیت، طبقه اجتماعی، مذهب یا نژاد، که در غیر این صورت رد صلاحیت نیست، واجد شرایط رأی دادن برای انتخاب عضو لوک سب ها است. طبق قانون اساسی حداکثر قدرت مجلس ۵۵۲ عضو است. تا مدت پنج سال است. برای اینکه واجد شرایط برای عضویت در سب ها Lok، فرد باید شهروند هند باشد و باید ۲۵ سال یا مسن تر، ورشکسته نباشد و نباید به عنوان جرم جنایی محکوم شده باشد. در حال حاضر، نمایندگان خانه به ۵۴۵ عضو است. تا ۵۲۵ عضو نشان دهنده حوزه های ارضی در ایالات، و ۲۰ عضو از نمایندگی ایالت ها و سرزمین اتحادی و بیش از دو عضو از جامعه انگلیس تبار هند که توسط رئیس جمهور هند نامزد شده است. چند کرسی برای نمایندگان کاست زمان بندی و برنامه ریزی قبایل به عنوان سهمیه رزرو در اجرا است. در حال حاضر سهمیه در پارلمان هند برای مشارکت زنان وجود ندارد، با این حال، لایحه حق زنان پیشنهاد برای رزرو ۳۳٪ از کرسی در لوک سب ها برای
زنان است. راجیا سابا. راجیا سابا یا راجیا سبها یا شورای ایالتها۲۵۰ نفرند برای ۶ سال انتخاب می شوند. راجیا سب ها نیز به عنوان «شورای متحده» یا خانه بالای شناخته شده است. Rajya سب ها بدنه دائمی است و قابل انحلال نیست. با این حال، یک سوم از اعضای بازنشسته هر سال دوم، و جای خود را به اعضای تازه انتخاب شده می دهد. هر عضو برای مدت شش سال انتخاب می شوند. اعضای آن به طور غیرمستقیم با اعضای نهادهای قانونگذاری ایالات انتخاب شده است. راجیه سب ها می تواند حداکثر ۲۵۰ عضو داشته باشد. هر عضو به مدت ۶ سال است و انتخابات برای یک سوم از کرسی های بعد از هر ۲ سال برگزار می شود. ۲۳۸ عضو از ایالات و سرزمین اتحادیه انتخاب می شود و ۱۲ به رئیس جمهور هند نامزد می شود و باید شامل افراد با داشتن دانش خاص یا تجربه عملی در مورد مسائل مانند ادبیات، علم، هنر و خدمات اجتماعی باشند. نمایندگان ایالات اعضای منتخب مجلس قانونگذاری دولت مطابق با سیستم نمایندگی تناسبی با استفاده از رأی انتقال پذیر انتخاب می شود. نمایندگان از سرزمین های اتحادیه ها به طور غیرمستقیم توسط اعضای کالج انتخاباتی آن منطقه مطابق با سیستم نمایندگی تناسبی انتخاب می شود. شورا
ی ایالات، برای حفظ شخصیت فدرال کشور است. تعداد عضو از یک ایالت بستگی به جمعیت دولت (به عنوان مثال ۳۱ از اوتار پرادش و از ناگالند) است. حداقل سن برای یک فرد برای تبدیل شدن به عضو سب ها ۳۰ سال است. روش کار و کمیته ها. جلسات پارلمان. دوره مجلس برای انجام کار در فواصل زمانی است بیش از ۶ ماه فاصله بین دو جلسه است. از این رو مجلس باید برآورده و حداقل دو بار در سال دوره کاری داشته باشد. در هند، پارلمان انجام سه جلسه هر سال. کمیته ها. پارلمان هند کمیته های گوناگونی را همچون گاهی اوقات، رئیس جمهوری، به دلایل گوناگون، از امضای لایحه تصویب شده توسط «لوک سبها» و «راجیا سبها» خودداری و آن را برای انجام اصلاحاتی به دولت برمی گرداند. اگر امضای لایحه ای توسط رئیس جمهوری بیش از شش ماه به درازا بکشد آن لایحه لغو و دولت مجبور می شود که لایحه جدیدی را تهیه و تنظیم کند. دولت لایحه را به طور عادی ابتدا در «لوک سبها» و سپس در «راجیا سبها» مطرح می کند اما گاهی اوقات عکس این عمل نیز صورت می گیرد. دولت، در موارد بسیار نادر، لایحه ای را در نشست مشترک اعضای مجالس «لوک سبها» و «راجیا سبها» مطرح می کند. «لایحه ممانعت از تروریسم» (پوتو) آخ
رین لایحه ای بود که دولت هند آن را ۲۶ مارس ۲۰۰۲در یک نشست مشترک اعضای مجالس «لوک سبها» و «راجیا سبها» مطرح کرد. «ائتلاف دمکراتیک ملی» تحت رهبری حزب «بهارتیا جاناتا» (بی. جی. پی) در آن موقع از اکثریت لازم در «لوک سبها» برای تصویب «لایحه ممانعت از تروریسم» برخوردار نبود اما تعداد حامیان این ائتلاف در «راجیا سبها» بیش از مخالفان بود. دولت «ائتلاف دمکراتیک ملی» تحت نخست وزیری «آتال بیهاری واجپایی» از این وضعیت استفاده و لایحه «ممانعت از تروریسم» را در یک نشست مشترک اعضای «لوک سبها» و «راجیا سبها» مطرح و تصویب کرد. دولت «ائتلاف مترقی متحد» تحت رهبری حزب کنگره (دولت کنونی) این قانون را در سال ۲۰۰۴بسیار وحشیانه توصیف و آن را لغو کرد. نظام مشابهی نیز در مجالس ایالت ها به مورد اجرا گذاشته می شود با این تفاوت که برخی از ایالت ها همچون «جامو و کشمیر» و «بیهار» دارای دو مجلس هستند در حالی که اکثر ایالت ها یک مجلس دارند. کمیته های تخصصی. کمیته های مجلس نقش حیاتی در سیستم پارلمانی دارد. نیاز برای کمیته های ناشی از دو عامل - یکی از اولین بودن نیاز به هوشیاری در بخشی از مجلس قانونگذاری بر اقدامات اجرایی، در حالی که یک دوم ای
ن است که مجلس قانونگذاری مدرن این روزها بیش از حد بر دوش با حجم سنگین کار با مدت زمان محدود در اختیار دارد. هر موضوع باید به طور سیستماتیک و کاملاً دقیق و در نظر گرفته شده در صحن مجلس بیاید. اگر کار این است که با مراقبت های مناسب باید انجام شود، به طور طبیعی برخی از مسئولیت پارلمانی باشد به عهده سازمان است که در آن کار تمام شده است اعتماد به نفس است. تفویض اختیار به توابع خاصی از مجلس به کمیته است، بنابراین، تبدیل به یک امر عادی است. این تبدیل همه لازم تر است، به عنوان یک کمیته تخصص در یک ماده است که به آن اشاره شده است. این موضوع در کمیته، در طول بررسی این است، دیدگاه های بیان آزادانه، ماده در عمق، در شیوه کسب و کار مانند و در یک فضای آرام در نظر گرفته است. در بسیاری از کمیته های عمومی، به طور مستقیم یا غیرمستقیم در ارتباط یادداشت ها حاوی پیشنهادات و دریافت نقطه نظرات و مطالعات انجام شده و شواهد شفاهی گرفته شده است که کمیته کمک می کند تا در رسیدن به نتیجه گیری انجام شود. کمیته های پارلمانی دو نوع عبارتند از: موقت و کمیته های دائمی از همه قدرتمندترین کمیته حساب عمومی است که توسط رهبر مخالفان به رهبری است.
بنی اسد گروهی از قبایل عرب، از فرزندان اسد بن خزیمه بن مدرکه هستند. گفته شده این قبیله پیکر کشته شدگان واقعه عاشورا در سال ۶۱ ه. ق را دفن کرده اند. برخی از همسران محمد نیز از همین قبیله بوده اند. این قبیله در سال ۱۹ هجری از بلاد حجاز به عراق رفته، در کوفه و غاضریه از نواحی کربلا سکونت کردند. هنگام بنای کوفه، این قبیله محله خاصی را در جنوب مسجد کوفه به خویش اختصاص دادند. در سال ۳۶ هجری در جنگ جمل، با علی بیعت کردند و در کنار وی جنگیدند. در واقعه عاشورا در سال ۶۱ به سه دسته تقسیم شدند: موافق با حسین بن علی، مخالف و بی طرف.حبیب بن مظاهر، انس بن حرث، مسلم بن عوسجه، قیس بن مسهر، موقع بن ثمامه و عمرو بن خالد صیداوی از سران موافق بودند و حرملة بن کاهل اسدی، قاتل طفل شیرخوار، از سران مخالف بود. گروهی از دسته سوم (بی طرف ها) پس از کشته شدن حسین، زنانشان بر میدان جنگ گذر کرده و اجساد را دیدند و تحت تأثیر قرار گرفتند و به سرزمین خود رفته، مردان را جهت دفن اجساد، خبر کردند. ابتدا زنان بیل و کلنگ به دست گرفته به طرف کربلا روان شدند. پس ازمدتی وجدان مردان بنی اسد بیدار گشت و به خود آمدند و به دنبال زنان راه افتاده به دفن ا
جساد کشته شدگان پرداختند. شیعیان معتقدند در این هنگام علی بن حسین به صورت ناشناس در جمع آنان حاضر و یکی یکی بدن ها را به بنی اسد معرفی کرده و آن ها بدن ها را دفن می کردند. پس از دفن آن ها وی خود را به آنان معرفی کرده است. این اقدام سبب شهرت این قبیله شد و از آن پس شیعیان به نظر احترام و محبت به قبیله بنی اسد می نگریستند. این قبیله بعد ها به ایران سفر کرده و با قبیله بنی فرحان (که در جنوب خوزستان بودند) عهد برادری میبندند و در آنجا مستقر میشوند. ولی فرزندان حبیب ابن مظاهر به خراسان رفتند و در آنجا ساکن شدند. و اکنون آن هارا به نام بنی اسدی ها می شناسند.
شتاب نگار به لرزه نگارهایی که برای تعیین حرکات شدید زمین به کار می روند یا به بیانی ساده تر شتاب سنج های زمین لرزه اطلاق می گردد. اغلب آن ها به صورت جعبه ای مستقل که بی نیاز از لوازم جانبی است، طراحی می شوند و امروزه مستقیماً به اینترنت وصل می شوند. شتاب نگارها به ویژه در مواقعی به کار می آیند که حرکات زمین در منطقهٔ زلزله زده به قدری شدید است که ثبت آن ها با لرزه سنج های حساس تر ممکن نیست.
حبیب منگل (متولد سال۱۳۲۷) نامزد نهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان بر ای کرسی ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ بود؛ که در برابر حامد کرزی ناکام گردید. حبیب منگل در سال ۱۳۲۷ خورشیدی در قریه ستر کوه ولسوالی کلندر منگل ولایت خوست دریک خانواده با نفوذ قوم منگل به دنیا آمد. پدر حبیب منگل یکی از سران با اعتبار اقوام ولایت پکتیا و ولایت پکتیکا بود و در جلب مردم به ترقیات فرهنگی واجتماعی نقش بارز را ایفا نموده است. قوم منگل و جاجی یکی از اقوام است که در آزادی افغانستان سهم فعال داشته اند. دکتر حبیب منگل تحصیلات ابتدایی و ثانوی را در لیسه رحمان بابا و تحصیلات عالی را در دانشگاه طب دانشگاه کابل به پایان رسانیده است. پس از اتمام تحصیلات و سپری نمودن دوره مکلفیت سربازی از سال ۱۳۵۶–۱۳۵۷ به حیث دکتر معالج در بیمارستان ولایت خوست و در سال ۱۳۵۷به حیث رئیس صحت عامه ولایت سمنگان اجرای وظیفه نموده است. در بین سال ۱۳۶۰–۱۳۶۶ سفیرکبیر و نماینده فوق العاده جمهوری دموکراتیک افغانستان در مسکو و همزمان سفیر کبیر غیر مقیم درکشورهای فنلاند، رومانی وقبرس بود. در سال ۱۳۶۶به حیث ریس سازمان صلح، همبستگی و دوستی جمهوری افغانستان و در لویه جرگه قا
نون اساسی دولت جمهوری افغانستان به نمایندگی از مردم ولایت پکتیا اشتراک ورزید. در سال ۱۳۶۷معاون اول جبههٔ ملی دولت جمهوری افغانستان اجرای وظیفه نموده است. و در بین سال های ۱۳۶۷–۱۳۷۱نماینده منتخب از شهر گردیز مرکز ولایت پکتیا در ولسی جرگهٔ و برای یک سال ریس کمیسیون روابط بین المللی ولسی جرگه دولت جمهوری افغانستان بود و در حین حال به حیث معاون اتحادیه بین الپارلمانی از پارلمان دولت جمهوری افغانستان نمایندگی می کرد. حبیب منگل در مسیر مبارزه راه خویش دو بار زندانی شده است. - بار اول در دوران تحصیل و جنبش محصلان و بار دوم از میزان ۱۳۵۷- الی جدی ۱۳۵۸ می باشد. دکتر حبیب منگل نویسنده و کارشناس سیاسی دررسانه های خارجی و افغانستانی می باشد. متأهل ودارای چهار فرزند می باشد.
سعید بن عاص بن سعید بن عاص بن امیه از تیره ایاس از خاندان بنی امیه در مکه بود. وی بعدها حاکم کوفه و مدینه گردید و بر طبق اکثر مورخان، در ۵۹ هجری/ ۹–۶۷۸ میلادی درگذشت. کودکی و جوانی. پدر سعید که بت پرست بود در سال ۲ هجری/۶۲۴ میلادی در زمانی که سعید کودکی بیش نبود، در جنگ بدر کشته شد. سعید که تنها پسر وی بود به سرعت در اسلام، نه تنها به خاطر اینکه تنها وصی پدر خود در خانواده اش که اشرافی بودند بود، بلکه به خاطر سخاوت، فصاحت و دانشش اعتبار پیدا کرد. وی بسیار مورد توجه عثمان بود و در سال ۲۵ هجری/ ۶۴۶ میلادی به همراه قریشیانی همچون عبدالله بن زبیر، عبدالرحمن بن حارث و با همکاری اشخاصی از انصار مانند زید بن ثابت، مأموریت یافت که نسخه هایی با خط کوفی از قرآن تهیه کند تا با ارسال آنها به شهرهای بزرگ آن روز دنیای اسلام، به اختلاف قرائات اصحاب پیامبر از قرآن خاتمه داده شود. او برای این کار از مصحف های بسیاری از یاران پیامبر از جمله مصحفی که حفصه همسر محمد در اختیار داشت، بهره برد. سعید با دو تن از دختران عثمان به نام های مریم و ام عمرو ازدواج کرد و هم چنین با خاندان مروان بن حکم نیز رابطه داشت و دختر مروان به نام ام ال
بنین را به زنی گرفت. در حوادث جانشینی پیامبر. به نقل از کتاب الکامل جلد دوم صفحه ۲۱، سعید بن عاص از آن گروهی بود که به دلیل مشورت نکردن ابوبکر با علی، با تأخیر و تعلل و پس از چند روز از گذشت سقیفه با ابوبکر بیعت کرد. امارت کوفه. در سال ۲۹ هجری/ ۵۰–۶۴۹ میلادی، سعید که به خاطر فرماندهی لشکرکشی هایش به آذربایجان و طبرستان، زبان زد عام و خاص شده بود، جانشین ولید بن عقبه در امارت کوفه شد. اما او در کوفه که بسیار ناآرام بود، نتوانست محبوبیت گذشتهٔ خود را حفظ کند. او یک بار گفت که املاک سواد عراق، متعلق به قریش است. قتل عام مردم گرگان. ابن اثیر دربارهٔ این قتل عام چنین می گوید: «سعید بن عاص به گرگان رسید، اهل گرگان با پرداخت دویست هزار [درهم] با او صلح نمودند. بعد از آن طمیسه را قصد کرد، تمام آن شهرها از بلاد طبرستان به شمار می آمد و همه بهم پیوسته و آباد بود؛ که طمیسه بندری در ساحل بود مردم آن بندر با سعید نبرد کردند [و شدت جنگ باعث شد] که نماز خوف را بخواند؛ زیرا حذیفه وضع (استحکام) آن شهر را برای او شرح داده بود. نماز را در حال جنگ خواند که مردم در نبرد بودند سعید هم در آن روز یک مرد جنگی را با شمشیر زد که ضربت ب
ر گردن او بود و گردن را با مرفق دست از تن جدا کرد. اهل شهر را هم سخت محاصره کرد آنها امان خواستند و به آنها امان داد. به شرط این که یک تن از آنها کشته نشود (که متبادر به آن بود که همگی در امانند) حصار را گشود و تمام آنها را کشت غیر از یک تن».[۲] به عبارتی سعید بن عاص در کلام خود خدعه و نیرنگ به کار برد؛ یعنی معنایی از «یک تن کشته نشود» را اراده کرد که بر اساس آن، تنها یک تن کشته نشد ولی بقیه به قتل رسیدند و این یکی از خیانت ها محسوب می شود که تا آن موقع هرگز در زمان عمر واقع نشده بود. بعد از مرگ عثمان. سعید بن عاص در هنگام محاصره عثمان از سوی شورشیان مصر، از عثمان دفاع کرد و زخمی شد. بعد از کشته شدن عثمان و بروز جنبش طلحه و زبیر، وی در ابتدا به آنان پیوست ولی بعداً منصرف شد و در جنگ جمل شرکت نکرد و در مکه ماند. وی حتی در جنگ صفین نیز شرکت نکرد. با این حال معاویه در سال ۴۹ هجری/۶۶۹ میلادی وی را جانشینی مروان بن حکم در امارت مدینه نمود و تا سال ۵۴ هجری/۶۷۴ میلادی یعنی زمانی که دوباره مروان امیر مدینه شد، امیر مدینه بود. او پس از امارت مدینه، به املاکش در وادی العقیق در مدینه بازگشت و در ارسال و در سال ۵۹ هجری/۹
–۶۷۸ میلادی درگذشت. وصی وی پسری بود که وی از دختر مروان داشت. برای وی ۱۴ پسر ذکر شده است. رویکرد سعید نسبت به هاشمیان. با اینکه سعید از بنی امیه بود، اما روابط نزدیکی با برخی از هاشمیان داشت و این هاشمیان اذعان داشتند که سعید هیچ گونه موضعی علیه علی در جنگ جمل نداشته است. به همین علت، مورخان اولیه اسلامی، دیدگاه بهتری دربارهٔ وی داشته اند.
یوسف صیادی (زادهٔ ۵ اسفند ۱۳۴۸) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است. وی فعالیت خود را از سال ۱۳۶۸ با ساخت فیلم کوتاه "۸ میلی متری" و بازی و کارگردانی مجموعهٔ "جنگ جوان" در سال ۱۳۷۱ و مجموعهٔ "پرواز ۵۷" آغاز کرد و با حضور در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی "ساعت خوش" که در سال ۱۳۷۳ از شبکه ۲ پخش شد، به شهرت رسید. زندگی. یوسف صیادی ۵ اسفند ۱۳۴۸ در نازی آباد، تهران زاده شد. پدر یاو اهل روستای امیرنان، طالقان و مادرش اهل رودبار، گیلان است. او فعالیت های هنری خود را نخست در زمینهٔ نمایش کودکان آغاز کرد و با حضور در برنامه های کمدی تلویزیونی در مقام کارگردان، تهیه کننده و بازیگر ادامه داد. صیادی در فیلم "اتانازی" به کارگردانی رحمان رضایی به عنوان طراح صحنه و لباس حضور داشت.
تنوفوویر دیسوپروکسیل فومارات ، که توسط شرکت گیلیاد ساینسس با نام تجاری ویریاد به بازار عرضه شده است، به یک نوع از داروهای ضدویروسی شناخته شده به عنوان آنالوگ نوکلئوتید آنزیم وارونویس (NRTIs)متعلق است که فعالیت آنزیم اچ آی وی ترانس کریپتاز برگشتی و ویروس هپاتیت بی پلی مراز را مهار می کند.
عبدالله بن عامر حاکم بصره، متولد به سال ۴ هجری/۶۲۶ میلادی در مکه و از تیره عبدالشمس قریش است. وی پسردایی خلیفه سوم، عثمان بن عفان بود. دوران خلافت عثمان. در سال ۲۹ هجری/ ۵۰–۶۴۹ میلادی عبدالله به دلیل نارضایتی مردم از ابوموسی اشعری از طرف عثمان، جانشین وی در امارت بصره گردید و مدت کوتاهی پس از آن فتوحات را در فارس کامل کرد و استخر، دارابگرد و جور (فیروزآباد کنونی) را فتح کرد. در سال ۳۱–۳۰ هجری/۶۵۱ میلادی وی به سمت خراسان پیش روی نمود و هپتالیان را شکست داد و تمامی مناطق آسیای میانه تا حدود مرو و بلخ را گشود و هرات را نیز در سال ۳۲ هجری/۶۳۵ میلادی تصرف کرد.در اکثر این فتوحات خود وی فرمانده سپاه نبود و در مرو حضور داشت و لشکریان را به جنگ می فرستاد؛در بیشتر جنگ ها احنف بن قیس فرمانده سپاه بود.وی پس از آن قیس بن هیثم را جانشین خود در خراسان کرد و به حج رفت و در آنجا بذل و بخشش های بسیار زیادی را به مهاجرین و انصار عطا کرد و پس از آنکه خراسان را به دست نائبان خودش سپرد، به بصره بازگشت. در سال ۳۵ هجری/۶۵۶ میلادی وی تلاشهای بی نتیجه ای برای دفاع از عثمان انجام داد. دوران خلافت علی و معاویه. پس از آن به طلحه و زبیر و
عایشه در بصره در جنگ با علی پیوست. پس از شکست در جنگ جمل، مردانی از قبیله بنی حرقوص وی را پناه دادند و پس از آن عبدالله به دمشق رفت و به معاویه پیوست. در سال ۴۱ هجری/۶۶۱ میلادی، وی از نمایندگانی بود که معاویه آنها را برای مذاکره با حسن بر سر صلح فرستاد و در پایان همان سال، عبدالله دوباره امیر بصره گردید. در سالهای ۴۳–۴۲ هجری، نائبان عبدالله در خراسان، آن منطقه و سیستان را که در زمان جنگهای داخلی دوران علی از کنترل اعراب خارج شده بود و از کف رفته بود، دوباره فتح نمودند و لشکری نیز به سند فرستاده شد. نرمش عبدالله بن عامر در برخورد با سران قبایل، از سوی معاویه خطرناک تلقی می گشت و به خاطر همین موضوع، معاویه در سال ۴۴ هجری/۶۶۴ میلادی، وی را عزل کرده و فردی سخت گیرتر را به جای وی در بصره گماشت. بعد از آن عبدالله فعالیت سیاسی نداشت و در سال ۵۷، ۵۸ یا ۵۹ هجری/۶۸۰ میلادی در مکه درگذشت. فعالیتها. عبدالله بن عامر نه تنها به خاطر توانایی های لشکرکشی و نظامی، بلکه به خاطر بخشش، قابلیتهای فردی و کارهای عام المنفعه متعدد، مورد ستایش قرار گرفته است. در منابع از احداث مجرای آب در بصره و اباله، کشت و زرع در قریتین و نهاج و ب
هبود آب رسانی به زائرین در عرفه توسط وی سخن گفته شده است.