Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یر اقلیم مربوط می شود. این افراد با اجماع علمی در مورد گرمایش زمین و تغییر اقلیم (در اثر فعالیت های انسانی) مخالفند. انکارگرایی در علم، به این صورت تعریف شده است؛ رد مفاهیم پایه ای که قطعیات بلامنازع هستند و توسط اجماع علمی پذیرفته شده اند، و جایگزینی آنها با ایده های رادیکال و بحث انگیز. یکی از مشخصه های انکارگرایی، انکار وجود شواهد قریب به اتفاق، و تلاش برای جلوه دادن آن به صورت یک مناقشه و انکار وجود اجماع در آن زمینه است. یک مثال مشهور آن خلقت گرایی زمین جوان است، که با نظریه فرگشتی مخالفت می کند. اصطلاح انکارگرایی هولوکاست یا انکارگرایی ایدز از دیگر موارد پرکاربرد است. همچنین اصطلاح انکارگرایی تغییرات آب و هوا به کسانی که با اجماع علمی در مورد گرمایش زمین به علت اصلی دخالت انسانی مخالفند گفته می شود. استفاده از اصطلاح انکارگرایی مورد انتقاد قرار گرفته است، برای مثال از آن به عنوان ابزار تبلیغاتی برای سرکوب دیدگاه های متفاوت از دیدگاه رایج یاد شده است. به طور مشابه، در مقاله ای در مورد اهمیت شک گرایی، از کلایو جیمز، او از استفاده از واژه انکارگرایان برای شک گرایان تغییرات آب و هوا انتقاد می کند، زیرا به ن
ظر او «جلوه یک متعصب انکارکننده هولوکاست را در نظر می آورد». سلیا فاربر، از اصطلاح انکارگرایان ایدز انتقاد کرده است، زیرا به نظر او هم طراز پنداشتن اخلاقی انکار ایدز با انکار هولوکاست و جنایات نازی ها کار نادرستی است. هرچند، رابرت گالو، این طور مقایسه را درست می داند، و به نظر او، انکار ایدز به عنوان نوعی شبه علم مشابه انکار هولوکاست است و هر دو در «تناقض با بدنه بزرگی از پژوهش ها» هستند. چندین انگیزه برای انکارگرایی پیشنهاد شده است از جمله، اعتقادات مذهبی و منافع شخصی، یا به عنوان مکانیسم دفاعی روانی علیه افکاری که برای فرد مشوش کننده است.
دیمیتری گلوخوف ، یک روزنامه نویس رمان پرداز است که داستان های سیاسی اجتماعی می نویسد. او اولین رمانش را تحت عنوان Metro ۲۰۳۳ در سن هجده سالگی منتشر کرد. او این رمان را در سال ۲۰۰۲ میلادی به صورت رایگان در وبسایت شخصی اش منتشر کرد که بالغ بر سه میلیون مخاطب در سراسر جهان پیدا کرد. در سال ۲۰۰۵ ۴ای-گیمز اقدام به ساخت یک بازی رایانه ای با همین عنوان کرد و در سال ۲۰۱۰ آن را منتشر ساخت. این بازی بعد از انتشار توانست امتیاز ۹ از ۱۰ را از سایت های محبوب gamespot , IGN دریافت کند. در سال ۲۰۰۷ وی رمان It's Getting Darker را منتشر کرد که در سال ۲۰۰۹ با عنوان (Metro 2034 (lastlight ادامه پیدا کرد که در سال ۲۰۱۳ از روی آن بازی دیگری تحت همین نام ارائه شد که این نسخه نیز موفق بود. در سال ۲۰۳۴، زمانی که دنیا به پایان رسیده است، در خرابه های شهر مسکو در چند تونل مترو آخرین بازماندگان زمین زندگی می کنند. زندگی در تونل های سرد و تلاش برای زنده ماندن از جنگ های داخلی و خارجی زیر آسمانی مسموم و گرفته است. مردم و حیواناتی که در معرض سمی که در هوا پراکنده شده است قرار گرفته اند، حال تبدیل به موجوداتی خطرناک شده اند و بازمایکدیگر م
تحد شوند و راه حلی برای این مشکل پیدا کنند هرکدام به فکر منافع خود هستند و سر جنگ با یکدیگر دارند. آنها طمع به دست آوردن تجهیزات و سلاح های خطرناک ارتش را در سر می پرورانند که در تونل D6 قرار دارد و می تواند تباهی را به ارمغان بیاورد همچنین نسخه های اپدیت شده این دو تحت عنوان metro redux انتشار یافت این بازی در واقع دو نسخه Metro 2033 و Metro Last Light را شامل می شود که از نظر گرافیکی و گیم پلی بهبود پیدا کرده اند. برای بهبود هر دو بازی از موتور بازی سازی 4A Engine استفاده شده است. قرار است نسخه Metro 2033 به طور کامل با موتور نسخه Last Light بازسازی شود و تمام ویژگی های مخصوص به خود را حفظ کند. کتاب مترو ۲۰۳۵ نیز نوشته شده است و به زودی بازی آن نیز ساخته خواهد شد.
انسان محوری یا انسان مداری یا انسان مرکزی نوعی جهان بینی است که بر اساس آن انسان سرچشمهٔ همهٔ ارزش هاست، زیرا مفهوم ارزش ساختهٔ انسان است و برای طبیعت به صرف اینکه در خدمت انسان است ارزش قائل است. بر اساس این نگرش، انسان مرکز کائنات است و محیط زیست تنها در خدمت منافع انسان است و هیچ حقی برای طبیعت به خودی خود در نظر گرفته نمی شود. این اصطلاح می تواند برابر "humanocentrism" استفاده شود، درحالی که اصطلاح اول بیشتر به برتری انسان اشاره دارد. انسان محوری مفهومی عمده در اخلاق زیست محیطی و فلسفه زیست محیطی است، که در آنها دیدگاه انسان محور، ریشهٔ مشکلات ایجادشده به علت تعامل بشر با محیط زیست انگاشته شده است. هرچند، دیدگاه انسان محور، به طور عمیق در فرهنگ های مدرن بشری و اعمال آگاهانه آنها گنجانده شده است. خاستگاه. برخی از طرفداران استثنایی انسان به شواهدی از پیشرفت سریع نامعمول مغز و ظهور توانایی های استثنایی اشاره دارند. همان طور که یکی از تفسیرگران آن را بیان می کند، «در طول تاریخ بشر، ما در پرورش توانمندی های خودمان موفق بوده ایم، شکل دادن به پیشرفت ما و تأثیر بر جهان به صورت عمدی، کاملاً متفاوت از فرایندهای تکا
ملی» است.
دیان آربس (زاده ۱۴ مارس ۱۹۲۳ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۱) عکاس آوانگارد اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. دیان آربس در ۱۴ مارس سال ۱۹۲۳ به دنیا آمد؛ عکسهای او بیشتر بازتاب کاستی های آدم های اطراف او بود. وی بیشتر از آدم های منحرف و حاشیه ای که زندگی نسبتاً سختی داشتند عکس می گرفت. بیشتر عکس های دایان به صورت سیاه و سفید گرفته شده است. آدم های عکس های او بیشتر کوتوله ها، آدم های عظیم الجثه، فراجنسیتی ها یا افرادی که طبیعی به نظر نمی رسیدند، بود. بررسی دقیق عکس های آربس این حقیقت را آشکار می کند که برای وی دوربین وسیله ای بوده که می توانسته با آن پدیده هایی که مردم آن ها را غیرعادی می دانند به تصویر کشد. در سال ۱۹۷۲ و یک سال بعد از مرگ او آثار و عکس هایش به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۶ نیز بر اساس زندگی نامه دایان آربس فیلمی به بازیگری نیکول کیدمن» ساخته شد. زندگی شخصی. دایان در خانواده ای یهودی ساکن نیویورک به دنیا آمد. پدر دایان بعد از بازنشستگی به نقاشی روی آورد، دایان یک خواهر کوچک تر از خود نیز داشت که به مجسمه سازی و طراحی داخلی علاقه داشت و برادر بزرگترش به اسم هوارد نیز، بعدها به عنوان پدر شعر ایالات متحده و هنر
آمریکا شناخته شد. دایان با حضور در مدرسه فیلدستون که یک مدرسه فرهنگی اخلاقی بود دبستان را به پایان رساند و در هجده سالگی با دوست دوران کودکی خود یعنی آلن دوون ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر شد. این دختر بعدها به نویسندگی روی آورد. در سال ۱۹۵۴ دختر دوم او به نام «امی» به دنیا آمد که او نیز بعدها عکاس شد و حرفه مادرش را پیش گرفت. او در سال ۱۹۶۹ از همسر خود آلن جداشد، به گفته برخی علت جدایی افسردگی دایان بوده است. حرفه عکاسی. دایان در سال ۱۹۴۱ برای بازدید گالری آلفرد استیگلیتز به پیش او رفت و در همان جا با خیلی از عکاسان معروف آن زمان آشنا شد از جمله آن عکاسان «متیو برادی، پل استرند، بیل برانت، و یوجین آتگت» بودند؛ آلن نیز در آن زمان برای مخابرات ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی دوم عکاسی می کرد؛ در سال ۱۹۴۶ و پس از پایان جنگ آلن و دایان هر دو به سمت عکاسی تجاری رفتند و برای مجله های زیادی عکس می گرفتند، با این وجود هر دو آن ها به عکاسی پرزرق و برق و عکاسی مد چندان علاقه نداشتند؛ کار آن ها آنقدر خوب بود که از یک مجله مد ۲۰۰ صفحه ای ۸۰ صفحه آن فقط عکس های آن ها بود. مرگ. برخی از آشنایان در این باور بودند که سابقه
بیماری آربس به افسردگی باعث مرگ و خودکشی او است و بعضی نیز در آن باور هستند که او نیز مثل مادرش از بیماری هپاتیت رنج می برده، اما دلیل هر چه بوده است، خودکشی و صحنه مرگ او در ۴۸ سالگی و در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۱ غیرقابل انکار است، دایان آربس وی در وان حمام و به وسیله تیغ اصلاح به زندگی خود پایان داد.
رهیاب ناسا و رهیاب پلاس ناسا اولین هواپیماها از سری تکاملی هواپیماهای بدون سرنشین با سیستم انرژی خورشیدی یا پیل سوختی بودند. شرکت ارووایرونمنت این هواپیماها را در چارچوب برنامه تکنولوژی هواپیما و سنسور تحقیقاتی زیست محیطی یا اراست (ERAST) ناسا طراحی کرده است. این هواپیماها برای توسعه تکنولوژی هایی ساخته شده اند که به هواپیمای دوربرد بلند پرواز امکان تحقیقات جوی به عنوان "ماهواره های جوی" و نیز عمل به عنوان سکوی مخابراتی را می دهد. این هواپیماها به ناسا سنتیورین NASA Centurion و ناسا هلیوس NASA Helios توسعه داده شده اند. رهیاب. شرکت ارووایرنمنت توسعه هواپیماهایی که به طور کامل با انرژی خورشیدی حرکت می کنند را با هواپیماهای گاسمر پنگوئن و سولار چلنجر در اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰، پس از کار ابتکاری رابرت بوچر که اولین مدلهای پرنده با انرژی خورشیدی را در سال ۱۹۷۴ ساخت، آغاز کرد. ارووایرنمنت در پروژه اراست چهار نسل از هواپیماهای بدون سرنشین (UAV) با زمان پرواز طولانی را ساخت که رهیاب اولین آنها بود. توسعه. در سال ۱۹۸۳ ارووایرنمنت بودجه ای از یک مؤسسه نامعلوم در دولت آمریکا دریافت کرد تا به طور سری یک طرح UAV به
نام «بلند پرواز خورشیدی» یا HALSOL را بررسی کند. نمونه اولیه HALSOL ابتدا در ژوئن ۱۹۸۳ پرواز کرد. نه پرواز HALSOL در تابستان ۱۹۸۳ در دریاچه گروم در نوادا انجام گرفت. پروازها با کنترل رادیویی و انرژی باتری انجام گرفت زیرا هواپیما به سلولهای خورشیدی مجهز نبود. آیرودینامیک HALSOL مورد ارزیابی قرار گرفت اما بررسی به این نتیجه رسید که سلول فتوولتائیک و فناوری ذخیره انرژی هیچ کدام برای عملی کردن این ایده در آن زمان به بلوغ کافی نرسیده اند؛ بنابراین HALSOL به انبار منتقل شد. در سال ۱۹۹۳ پس از ده سال ماندن در انبار این هواپیما برای یک مأموریت کوچک توسط سازمان دفاعی موشک بالستیک NASA Dryden یا BMDO به وضعیت پرواز بازگردانده شد. با افزودن آرایه های خورشیدی کوچک و ترکیب انرژی خورشیدی و باتری، پنج پرواز کم ارتفاع آزمایشی در چارچوب برنامه BMDO در NASA Dryden (مرکز اصلی تحقیقات هواپیمایی ناسا) در پائیز ۱۹۹۳ و اوایل ۱۹۹۴ انجام گرفت. در ۱۹۹۴ هواپیما برای توسعه فناوری سکوی علمی هوایی به برنامه اراست ناسا منتقل شد. این هواپیما را رهیاب نام نهادند زیرا "اساساً" رهیابی برای هواپیماهای خورشیدی آینده بود که می توانند هفته ها یا ما
ه ها برای مأموریتهای تصویربرداری و نمونه برداری علمی در هوا باقی بمانند." با انجام تعدادی پرواز نشان داده شد که یک هواپیما فوق العاده سبک و آسیب پذیر با نسبت ابعاد بسیار زیاد (نسبت طول و عرض بالها) می تواند با موفقیت بلند شدن و فرود را در فرودگاه انجام دهد و با نیروی رانش حاصل از انرژی خورشیدی در ارتفاعهای بسیار زیاد پرواز کند (بین ۱۵ تا ۲۴ هزار متر). به علاوه، پروژه اراست می خواست توانایی این UAV را در حمل ابزارهای لازم در انواع مطالعات علمی تعیین کند. در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۵ آسیب پذیری هواپیما، هنگامی که در یک حادثه در آشیانه به شدت آسیب دید، به خوبی نشان داده شد اما بعداً بازسازی شد. توصیف هواپیما. قدرت مورد نیاز رهیاب توسط هشت موتور الکتریکی - بعداً به شش موتور کاهش پیدا کرد - تأمین می شد که ابتدا توسط باتری ها تأمین می شد. پهنه بال آن ۳۰ متر بود. دو محفظه در زیر بال هواپیما حاوی ارابه فرود، باتری ها، سیستم ابزار دقیق و کامپیوتر کنترل پرواز بودند. هنگامی که هواپیما در اواخر ۱۹۹۳ در پروژه اراست پذیرفته شد سلولهای خورشیدی به آن افزوده شدند و تمامی سطح بالایی بال را پوشاندند. سلولهای خورشیدی توان مورد نیاز موتورهای
الکتریکی هواپیما، اویونیک، مخابرات و دیگر سیستمهای الکترونیکی هواپیما را تأمین می کنند. رهیاب همچنین یک سیستم باتری پشتیبان دارد که توان مورد نیاز را به مدت دو تا پنج ساعت برای پروازهای محدود پس از تاریکی هوا فراهم می کند. سرعت رهیاب محدود به ۲۴ تا ۴۰ کیلومتر در ساعت است. گرچه تغییر مسیر عمودی (کنترل pitch) با اهرمهای کوجکی در لبه انتهایی بال انجام می شود، غلت زدن (کنترل turn) و تغییر مسیر افقی (کنترل yaw) با کاهش و افزایش سرعت موتورها در بخشهای بیرونی بال صورت می گیرد. تست پرواز و رکوردها. فعالیتهای مهم علمی در مأموریتهای رهیاب شامل بررسی وضعیت تغذیه ای جنگل، رشد دوباره جنگل پس از خسارت وارده از طوفان اینیکی در سال ۱۹۹۲، تراکم رسوب/جلبک در آبهای ساحلی و بررسی سلامت صخره مرجانی است. فعالیتهای علمی توسط مرکز پژوهشی ایمز ناسا با همکاری پژوهشگرانی از دانشگاه هاوایی و دانشگاه کالیفرنیا اداره می شود. دو ابزار علمی در پرواز رهیاب آزمایش شدند؛ یک تداخل سنج پویشی دیجیتال با رزولوشن طیفی بالا و یک سیستم تصویر برداری بلادرنگ هوایی با رزولوشن فضایی بالا که هر دو در ایمز ساخته شده اند. این پروازها در ارتفاع ۶۷۰۰ متری و
۱۵۰۰۰ متری در سال ۱۹۹۷ انجام شدند. در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۵ در یک پرواز ۱۲ ساعته از NASA Dryden رهیاب به یک رکورد غیررسمی ۱۵۰۰۰ متری ارتفاع برای یک هواپیمای خورشیدی دست یافت. این رکورد و رکوردهای بعدی ادعا شده توسط ناسا برای رهیاب غیررسمی مانده اند زیرا توسط FAI، هیئت تأیید کننده رکوردهای هوایی جهان، تأیید نشده اند. انجمن ملی هوانوردی به تیم اراست ناسا جایزه ای برای یکی از «۱۰ رکورد پرواز به یادماندنی» سال ۱۹۹۵ اهدا کرد. پس از اصلاحات بیشتر هواپیما به پایگاه موشکی اقیانوس آرام (PMRF) در جزیره کائوآئی هاوایی متعلق به نیروی دریایی آمریکا منتقل شد. در آنجا رهیاب در یکی از هفت پروازش در بهار و تابستان ۱۹۹۷ رکورد ارتفاع را برای هواپیمای خورشیدی –همین طور هم هواپیمای ملخی- در ۷ ژوئیه ۱۹۹۷ به ۲۱۸۰۰ متر افزایش داد. طی این پروازها رهیاب حامل دو ابزار تصویربرداری سبک وزن برای جمع آوری اطلاعاتی دربارهٔ اکوسیستمهای خشکی و ساحلی جزیره بود که قابلیت چنین هواپیمایی را به عنوان یک سکوی پژوهشهای علمی نشان می دهد. رهیاب پلاس. در ۱۹۹۸، رهیاب به رهیاب پلاس تغییر شکل یافت که از بالهای طویل تری برخوردار است. در رهیاب پلاس چهار سکشن از پ
نج سکشن بال رهیاب اصلی مورد استفاده قرار گرفته است اما سکشن میانی با نوع جدیدی به طول ۱۳ متر جایگزین شد که در آن از ارفویل ارتفاع زیاد که برای هواپیماهای بعدی هلیوس/سنتوریون طراحی شده بودند استفاده شده است. طول سکشن جدید دو برابر سکشن اصلی بود و پهنای بال هواپیما را از ۳۰ متر به ۳۷ متر افزایش داد. سطح بالایی سکشن میانی جدید با سلولهای خورشیدی بهتری پوششش داده شده که توسط شرکت سان پاور در سانی ویل کالیفرنیا طراحی شدند و می توانند تقریباً ۱۹ درصد انرژی خورشیدی دریافتی را به انرژی الکتریکی مفید برای موتور هواپیما و سیستمهای مخابراتی و اویونیک تبدیل کنند. در مقایسه، کارایی آرایه های خورشیدی قدیمی تر که بیشتر سطح پانلهای میانی و بیرونی بال رهیاب اصلی را می پوشاندند حدود ۱۴ درصد است. بیشینه پتانسیل توان از حدود ۷۵۰۰ وات در رهیاب به حدود ۱۲۵۰۰ وات در رهیاب پلاس افزایش یافت. تعداد موتورهای الکتریکی به هشت عدد افزایش یافت و موتورهای استفاده شده موتورهای قوی ای بودند که برای هواپیمای بعدی طراحی شده بودند. پروازهای رهیاب پلاس در PMRF در تابستان ۱۹۹۸، قدرت، آیرودینامیک و تکنولوژیهای سیستم را برای جانشین آن سنتوریون تأیید
کرد. در ۶ اوت ۱۹۹۸ رهیاب پلاس توانایی خود را با افزایش رکورد ملی ارتفاع به ۲۴۴۴۵ متر برای هواپیماهای خورشیدی و ملخی ثابت کرد. تستهای ماهواره ای جوی. در ژوئیه ۲۰۰۲ رهیاب پلاس رله مخابراتی تجاری ساخت شرکت Skytower، شرکتی وابسته به اروانوایرنمنت، را برای تست هواپیما به عنوان سکوی مخابراتی حمل کرد. Skytower با شراکت ناسا و وزارت مخابرات ژاپن یک طرح «ماهواره جوی» را با موفقیت تست کرد که در آن از هواپیما برای ارسال هم یک سیگنال HDTV و هم یک سیگنال مخابرات بی سیم IMT-2000 از ۲۰۰۰۰ متری استفاده شد و آن را معادل یک برج مخابراتی به ارتفاع 19km کرد. به علت زاویه دید پایین وسیع هواپیما، فرستنده تنها از ۱ وات توان استفاده کرد که۱۰۰۰۰/۱ توان مورد نیاز یک برج زمینی برای تهیه سیگنال مشابه است. طبق نظر استوارت هیندل معاون توسعه تجاری Skytower "سکوهای Skytower اساساً" ماهوارهای ثابت زمینی بدون تأخیر زمانی هستند." همچنین هیندل می گوید چنین سکوهایی که در استراتوسفر پرواز می کنند در مقایسه با ماهواره های واقعی می توانند از میزان بسیار بالاتری از فرکانس استفاده کند. "یک سکوی Skytower می تواند ۱۰۰۰ برابر ظرفیت دستیابی محلی ثابت یک
ماهواره ثابت زمینی را با استفاده از همان باند فرکانسی بر مبنای بایت بر ثانیه بر مایل مربع فراهم کند." ری مورگان رئیس اروانوایرنمنت این طرح را اینگونه توصیف کرده است «آنچه ما می خواهیم انجام دهیم ساخت چیزی است که ما آن را ماهواره جوی می نامیم و بسیاری از عملکردها وظایفی که یک ماهواره در فضا انجام می دهد را ارئه می کند اما با فاصله ای بسیار نزدیک، در جو.»
خوشنویسی. شهر قزوین در این قسمت شاید به بسیاری از شهرهای بزرگ مزیت و برتری داشته باشد، زیرا بزرگ ترین استاد خط نستعلیق (میرعماد حسنی قزوینی) از قزوین برخواسته و وی کسی است که هنوز هم طغرای شهریاری، اقلیم خط و خوشنویسی بنام نامی وی مزین و موشح است و در این فن استادی مسلم و بی رقیب می باشد و آخرین هنرمند نامی این هنر از مردم قزوین، شادروان (میرمحمدحسین عمادالکتاب سیفی حسنی قزوینی) است، که در عصر خود در سراسر کشور بی رقیب بود و در تهران می زیست و شاهنامه معروف به چاپ امیر بهادر به خط آن مرحوم است ورسم المشقهایی برای نوباوگان ترتیب داده و چاپ کرده است که برای مبتدیان و نوآموزان بهترین وسیله تمرین می باشد. فرش بافی. فرش قزوین از نفیس ترین فرش های بافته شده ایران می باشد که متأسفانه بافت آن فراموش شده است و تنها تعدادی از آن ها در موزه ها و مجموعه های شخصی دیده می شود از ویژگی های این فرش تنوع کاربرد رنگ و نقش می باشد. گلیم بافی. بافت گلیم به روش های مختلفی انجام می شود؛ که گلیم های دور رو، با بافت پیوندی و چاکدار در مناطق مختلف قزوین از جمله الموت غربی، الموت شرقی، بویین زهرا و آبیک رایج است. از جمله نقش مایه های
خاص منطقا الموت می توان به: زلف عروسک، یه مانگه، بشکن، نقش مارپیچی و زیگزاگ اشاره کرد. هم چنین نقش مایه گلیم بویین زهرا به نام گل ارداق معروف است. جاجیم بافی. این هنر در استان قزوین از سابقه نسبتاً طولانی برخوردار است در اکثر روستاهای این استان جاجیم بافی رایج بوده است، اما متأسفانه اکثر کارگاه های آن از چرخه تولید خارج شده است. مواد اولیه بافت جاجیم پشم است که معمولاً توسط زنان روستا تهیه می شود زنان در مواقع بیکاری علاوه بر پشم چینی آن ها را توسط مواد محلی و گیاهی رنگ می کنند. لازم است ذکر شود که امروزه از کامواهای رنگی در جاجیم بافی استفاده می کنند روستائیان در فصول بیکاری که پاییز و زمستان است کارگاه جاجیم را در داخل اتاق بر پا می دارند و عشایر از اوایل بهار و اواخر زمستان در فضای باز به جاجیم بافی می پردازند. پن بافی (نوار بافی). در گذشته پن را با نخهای ابریشمی می بافتند لیکن امروزه از نخهای نایلونی نیز استفاده می کنند انواع نقوشی که بر روی پن می اندازند عبارتند از چهل چپر، چشم بلبل یا بیست و نه چپر، چشم خروس یا بیست و هشت چپر، هشت چپر یا مار پیچ یا نیم مداخل. در گذشته بافت پن یا نوارهای تزئینی لباس در م
نطقه رودبار شهرستان و الموت بسیار رایج بوده است. موج بافی. موج نوعی دست بافته سنتی است که هنوز در برخی از مناطق بافت آن رواج دارد رونق این هنر مانند سایر صنایع دستی منطقه با رواج استفاده از مصنوعات کارخانه ای که هم ارزانتر و هم متنوع ترند، کم رنگ تر شده است دستگاه موج بافی قابلیت بافت پارچه های ظریف جهت تهیه البسه و تولید پارچه های ضخیم تر که بیشتر از آن به عنوان پتو، روکرسی، روفرشی، پرده، ملحفه و جا نماز استفاده می شود را دارا ست. گلابتون دوزی. در قدیم میان طبقات متوسط و اعیان معمول بود وقتیکه دخترها را می خواستند به خانه بخت بفرستند بعضی از لوازم شخصی عروس از جمله جعبه لوازم آرایش، جای شانه، کیف پول، جای مهر و … را با این هنر تزئین می کردند. این هنر مانند سوزن دوزی می باشد با این تفاوت که به جای نخ از مفتول های بسیار نازک طلائی یا برنجی استفاده می کردند. نم نم دوزی. در قزوین اشیائی مانند کیسه پول، جای قیچی، جای شانه، سرمه دان، جای مهر و … می ساختند. این مهره ها با ظرافت و دقت کنار هم چیده می شوند. در قزوین با استفاده از مهره های بسیار ریزی (که ترک ها به آن منجوق می گویند) گیوه دوزی (گیوه کشی) از جمله مراکزی
که این صنعت رایج است شهرهای قزوین و تاکستان است. در حال حاضر گیوه های تولیدی این استان با گیوه هایی که در یزد، آباده و کرمانشاه می دوزند کمی تفاوت دارد و آن اینکه در این استان کف گیوه ها پلاستیکی یا چرمی است (شیوه ای که از پارچه های کهنه و نوارهای چرمی ساخته می شود) و در گیوه های موسوم به ملکی کاربرد دارد در این استان تولید نمی شود. نقاشی روی کاشی. سبکی از کاشی کاری که در آن به سلیقه استاد کار طرح انتخاب و سپس با توجه به تکنیک های مرسوم طرح به روی کاشی انتقال یافته و پس از پخت یک اثر هنری ایجاد می شود. مسگری. این هنر در گذشته به منظور تولید ظروف مسی استفاده می شده است. به این صورت که بر اثر ضربات چکش بر روی مس، ظرف مسی خلق می شد. قزوین یکی از مراکز مهم این هنر بوده و در بازار قزوین راسته ای به نام مسگرها وجود دارد. البته امروزه تعداد افراد معدودی به مسگری مشغول هستند. منبت. این صنعت در غالب شهرهای ایران معمول بوده در قزوین نیز به حد کمال وجود داشته و بهترین نمونه آن در حرم شاهزاده حسین است و نمونه دیگر آن ارسی های برخی منازل خصوصی به ویژه ارسی های «حسینیه امینی» ها است که در سراسر ایران بی نظیر است. سُفالگری
. ساختن ظروف با گل است و به ظرف ساخته شده از این طریق سفال می گویند.
مؤسسه عالی حسابداری (۱۳۵۵–۱۳۴۳) یکی از نخستین مراکز آموزش عالی حسابداری در ایران بود که در سال ۱۳۴۳ توسط عزیز نبوی بنیان گذاری شد؛ و بیشترین دانش آموختگان حسابداری در ایران در دهه های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ تحصیلات عالی خود را در این مؤسسه گذراندند. بسیاری از نخستین کتاب های آموزشی حسابداری ایران نیز توسط انتشارات این مؤسسه منتشر شد. این مؤسسه، در سال ۱۳۵۵، در پی مهاجرت همیشگی بنیان گذار - عزیز نبوی - از ایران به وزارت آموزش و پرورش واگذار گردید و بعد از انقلاب به دانشکده فنی و حرفه ای شهید شمسی پور تغییر نام یافت؛ با تغییرات ساختاری این دانشکده به وزارت علوم واگذار گردید و اکنون به برترین دانشکده فنی و حرفه ای کشور و نگین خاور میانه شهرت دارد. دانش آموختگان سرشناس. از جمله دانش آموختگان سرشناس "مؤسسه عالی حسابداری" می توان اشخاص زیر را نام برد: مؤسسه آموزش عالی حسابداران امروز. ۲۵ آذر ۱۳۷۵، گروهی از دانش آموختگان "مؤسسه عالی حسابداری" برای برگزاری آیین گرامی داشت سی و سومین سال گرد تأسیس آن مؤسسه گرد هم آمدند. در این گردهم آیی، "شرکت سرمایه گذاری حسابداران آینده" با هدف گردهم آیی ادواری دانش آموختگان مؤسسه عالی حسابدار
ی، زنده نگه داشتن یاد آن مؤسسه و در صورت امکان احیای دوباره آن مؤسسه تأسیس شد. بعدها، در چارچوب تلاش های شماری از بنیان گذاران این شرکت که در دانشگاه های ایران به تدریس حسابداری اشتغال داشتند مجوز یک مرکز آموزشی حسابداری به نام "مؤسسه آموزش عالی حسابداران امروز" از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت شد. این مؤسسه، از سال ۱۳۸۲ مجوز برگزاری دوره های آموزشی پودمانی را از وزارت علوم و آموزش عالی وقت دریافت کرد. هم اکنون در این مؤسسه چهار رشته "حسابداری "و" حسابرسی"، "حسابداری مالیاتی" و "حسابداری صنعتی" در مقطع کاردانی به دانشجویان آموزش داده می شود.
تام ولینگ با نام تولد توماس جان پاتریک ولینگ متولد ۲۶ آوریل ۱۹۷۷ بازیگر، کارگردان، تهیه کننده و مدل آمریکایی بوده که بیشتر به دلیل ایفای نقش کلارک کنت یا سوپرمن در سریال "اسمالویل" شناخته می شود. زندگی نامه. تام ولینگ در سال ۱۹۷۷ در نیویورک زاده شد. خانواده او پس از مدتی به میشیگان نقل مکان کرده و تام دورهٔ دبیرستان خود را در آنجا گذراند. در این مدت او در نمایش های دبیرستانی فعالیت می کرد. اما پس از مدتی به ورزش علاقه مند شد. او در تیم های بیسبال و فوتبال مدرسه عضویت داشت، اما ورزش مورد علاقه او همیشه بسکتبال بوده است. دوران مدلینگ و آغاز بازیگری. ولینگ در سال ۱۹۹۸ در یک مهمانی توسط یکی از نمایندگان استعداد یابی کشف و به آژانس مدلینگ لوییسا معرفی شد. سپس در سال ۲۰۰۰ به لس آنجلس نقل مکان کرده و در آنجا برای کمپانی های معروفی از جمله تامی هیلفیگر، ابرکرامبی و فیچ و کالوین کلین به فعالیت پرداخته و در همان سال در موزیک ویدئوی آنجلا ویا بازی کرد. وی به دلیل اینکه از شغل مدل بودن متنفر بود، کم کم به سمت بازیگری سوق پیدا کرده و برای بازی در سریال هایی از جمله فرندز تست داد. اولین تجربهٔ بازیگری او در سال ۲۰۰۱ و در س
ریال قضاوت دربارهٔ امی بود. پس از آن وی توانست تنها در چند نقش کوچک در در برنامه ها و سریال های تلویزیونی شرکت کند. در سال ۲۰۰۱ ولینگ برای بازی در سریال اسمالویل تست داد و در نهایت برای ایفای نقش کلارک کنت برگزیده شد. او برای ایفای این نقش نامزد جوایز بسیاری از جمله تیین چوییس آواردز و اِمی شد. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به دوجینش ارزان تر است و دوجینش ارزان تر است ۲ و انتخاب اشاره کرد.
جلسهٔ دادرسی یا محاکمه نشستی است که در آن به دادخواهی دادخواه رسیدگی می شود. جلسهٔ دادرسی با حضور قاضی و هنگامی تشکیل می شود که مرجع قضاوتی، با تعیین وقت و دعوت قبلی از طرفین دعوا یا وکلای آنها، به دعوا یا امری که خواهان مطرح نموده یا به ادعاهای اصحاب دعوا، رسیدگی می کند. جلسهٔ دادرسی ممکن است در دادگاه یا خارج از آن تشکیل شود. جلسه در لغت به معنی نوعی نشست، مجمع و اجتماع جمعی از مردم برای انجام امری یا شنیدن نطقی باداشتن یک رئیس است. و دادرسی هم در لغت به معنی محاکمه، قضاء و رسیدگی به دادخواهی و اجرای قانون و عدالت می باشد، بنابراین جلسه دادرسی در لغت به معنی مجمع و اجتماع جمعی از مردم برای رسیدگی به دادخواهی و محاکمه و اجرای قانون و عدالت می باشد. جلسه دادرسی در حقوق امروزی ایران به دو شکل کلی کیفری یا مدنی تقسیم شده که محاکمات کیفری در دادگاه های کیفری و محاکمات مدنی (یا به تعبیری غیر کیفری) در دادگاه های حقوقی (حقوقی و مدنی در اینجا مترادف هم هستند که هرچند مدنی واژه دقیق تری است اما نام رسمی این دادگاه ها دادگاه حقوقی است) برگزار می شود (هرچند در برخی موارد ممکن است یک دادگاه صلاحیت رسیدگی به یک پرونده ک
ه توامان جنبه کیفری و مدنی دارد را داشته باشد. ضمن اینکه برخی پرونده ها در صلاحیت دادگاه های خاص (مثل دادگاه ویژه روحانیت یا دادگاه نیروهای مسلح) یا شورای حل اختلاف یا اداره ثبت اسناد و املاک، یا مراجع اداری و انتظامی (مثل دیوان عدالت اداری، کمیسیون ماده صد شهرداری) قرار می گیرند که در برخی از آن ها جلسه دادرسی وجود دارد) زمانی یک پرونده کیفری محسوب می شود که عمل مورد اعتراض شاکی خصوصی یا دادستان (به عنوان مدعی العموم) در قانون جرم محسوب شده و مجازات برای آن تعیین شده باشد. دادگاه حقوقی به دادخواست خواهان رسیدگی نموده و چنانچه خواسته او به حق باشد خوانده را محکوم ویا دادخواست را رد می کند اما دادگاه کیفری به شکایت شاکی (که می تواند شاکی خصوصی یا دادستان باشد) رسیدگی نموده چنانچه آن را وارد تشخیص دهد مشتکی عنه را محکوم والا شکایت وارده را رد می کند. اقسام جلسه دادرسی. به طور کلی جلسه دادرسی را می توان به سه دسته تقسیم کرد:
گذشته فیلم درام فرانسوی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی اصغر فرهادی است که برای اولین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ اکران شد. برنیس بژو، طاهر رحیم و علی مصفا از بازیگران این فیلم هستند. این فیلم به زبان فرانسوی است و در پاریس تصویربرداری شده است. فیلم "گذشته" نامزد نخل طلا جشنواره فیلم کن شد و درنهایت بازیگر نقش اول زن، برنیس بژو موفق به دریافت این جایزه شد. همچنین "گذشته" برای نمایندگی سینمای ایران برای دریافت اسکار ۲۰۱۳ بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان برگزیده شد. کمیتهٔ گزینش نمایندهٔ سینمای ایران برای معرفی به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسکار فیلم های "گذشتهٔ" اصغر فرهادی و "دربند" ساختهٔ پرویز شهبازی را برای این رقابت از میان ۱۲ فیلم دیگر ایرانی برگزیدند و در نهایت هیئت داوران فیلم "گذشته" را در بررسی نهایی برگزید. این فیلم جوایز متعددی همچون جایزه ویژهٔ هیئت ملی بازبینی فیلم و جایزه کلیسای جهانی جشنواره کن را دریافت کرد. خلاصهٔ داستان. احمد، مرد ایرانی، پس از چهار سال به فرانسه بازمی گردد تا روند طلاقش از همسرش ماری را نهایی کند. در مسیر خانه ماری، متوجه می شود که او وارد رابطه ای با سمیر، صاحب یک خشکشویی، شده و