Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کشورهای عربی و در رأس آنها سوریه و مصر به طور رسمی ۴ بار در سالهای ۱۹۴۸، ۱۹۵۶، ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ با اسرائیل وارد جنگ شدند و جز در یک مورد که موفقیت جزئی داشتند در بقیه موارد شکست خوردند در نتیجه روابط بین کشورهای مصر و اسرائیل در طول تاریخ فراز و نشیب های بسیاری داشته است. پیمان کمپ دیوید پس از دوازده روز مذاکرات مخفی و با میانجی گری ایالات متحده در کمپ دیوید که یکی از استراحتگاه های مقام ریاست جمهوری در ایالات متحده آمریکا است نهایی شد و در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ با حضور جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در کاخ سفید به امضا نهایی رسید. پیمان کمپ دیوید اولین پیمان صلح میان طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح میان مصر و اسرائیل انجامید. جنگ ۱۹۵۶ (کانال سوئز). پس از روی کار آمدن جمال عبدالناصر و اعلام ملی شدن کانال سوئز و بستن آن توسط دولت مصر در سال ۱۹۵۶ میلادی، کشور اسرائیل که مدعی بود حق عبور بی ضرر آن به آبهای آزاد خدشه دار شده، برای باز گشایی کانال سوئز اقدام نمود. مجمع عمومی سازمان ملل ضمن اینکه این تهاجم یک جانبه به مصر را محکوم کرد و خواهان آتش بس فوری شد، اگر چه انگلیس و فرانسه آن را وتو کردن
د اما نهایتاً کانال سوئز برای مصر ملی اعلام شد. به رسمیت شمردن اسرائیل. انور سادات اولین رئیس وقت یک کشور عربی از طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح با اسرائیل و به رسمیت شناختن این کشور اقدام کرد. وی به سبب این اقدام خود، دو سال بعد در هنگام یک رژه نظامی ترور شد. پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر. در پی برکنار شدن دیکتاتور مصر حُسنی مبارک از مقام ریاست جمهوری مصر در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ میلادی و واگذاری اختیارات کشور به «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» این شورا با انتشار بیانیه ای بر تعهد این کشور به معاهدات بین المللی و منطقه ای مصر، از جمله «پیمان کمپ دیوید» تاکید کرد. با اینحال بعد از پیروزی محمد مرسی در انتخابات ریاست جمهوری مصر، وی از تجدیدنظر در قرارداد کمپ دیوید خبر داد. بعد از افزایش درگیری های اسرائیل و غزه و انجام عملیات ستون ابر، دولت مصر سفیر خود را از اسرائیل فراخواند و همه کشورهای عربی از اقدام دولت مصر برای فراخواندن سفیر خود از اسرائیل حمایت کردند، و وزیران خارجه عرب که روز سه شنبه (بیستم نوامبر) به غزه سفر کردند، مجدداً پشتیبانی خود را از موضع قاهره اعلام نمودند.بعد از مدتی با اعتراضات در مصر،محمد مرسی
توسط ارتش مصر برکنار شد و چندی بعد روابط مصر و اسرائیل از سر گرفته شد.
بیس فسفونات (Bisphosphonates) نام دسته ای از داروها است که به آن ها دی فسفونات هم میگویند. بیس فسفونات ها مانع از دست دادن توده استخوانی بدن می شود و بیشتر در استئوپروز یا پوکی استخوان بکار برده می شود. عملکرد. اثر بیس فسفونات ها به صورت مهار کردن فعالیت دسته ای از سلول ها به نام استئوکلاست است که در درون استخوان ها قرار دارشته و وظیفه آن ها جذب مواد معدنی استخوان است. آلندرونیت و Etidronic acid نوعی بیس فسفونات هستند. مصرف بیس فسفونات ها می تواند احتمال شکستگی مرضی در مبتلایان به پوکی استخوان را کاهش دهد.
توپولف تو-۹۵ (به روسی:Туполев Ту–۹۵ با نام ناتو: Bear خرس) یک بمب افکن استراتژیک دوربرد است که در شوروی پیشین طراحی و تولید گردیده است. این هواپیما مجهز به ۴ موتور توربوپراپ کوزنتسوف ان کی-۱۲ می باشد. بمب افکن Bear یا همان «خرس» از جهاتی به دلیل استفاده از بال های به عقب برگشته و موتورهای جت انقلابی در ساخت بمب افکن های روسی به شمار می آمدند و از جهت دیگر به دلیل تقلید دوباره از نمونه های آمریکایی نقطه ضعفی برای صنعت هواپیماسازی محسوب می شدند. توپولف Tu-95 در سال های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ طراحی و ساخته شد و به سال ۱۹۵۵ نخستین پرواز خود را انجام داد. بدنه Tu-95 از بسیاری جهات به همان B-29 قدیمی آمریکایی شباهت دارد، استفاده از سطح مقطع دایره ای شکل برای بدنه و موارد دیگر همه و همه اشاره به تقلید روس ها از آمریکایی ها دارد. قسمت دم هواپیما مقداری بالا کشیده شده است و برخلاف B-29 که مسلسل چی های آن درست در پشت بال ها قرار داشتند، در Tu-95 محفظه های نگهداری مسلسل چی ها و توپ های اینبار روسی آنان به قسمت عقب هواپیما و زیر دم منتقل شده است. دماغه این هواپیما به شکلی ورم کرده طراحی شده تا بتواند مقرهای ناوبری را در خود جای دهد
. درست در پشت این دماغه کابین پرواز قرار گرفته است. این کابین پرواز از نظر داشتن دو کنترل برای خلبان و کمک خلبان شباهت بسیاری به کابین هواپیماهای مسافربری دارد، جز این که ظاهراً بسیار تنگ و دارای دید کم و البته کمی قدیمی است. تعدادی از این نوع هواپیما در عملیات تار عنکبوت که توسط اوکراین در ۱ ژوئن ۲۰۲۵(۱۱ خرداد ۱۴۰۴) انجام شد، نابود شدند. انتظار می رود این رقم به ۴۰ فروند نیز برسد.
سامری ها‏ ( "شومرُنیم"، ) اقلیتی قومی-دینی از مردم شام هستند که ریشه شان به ساکنان کهن سامی (سامی) این منطقه می رسد. از لحاظ مذهبی سامریان پیروان سامری گرایی یا فرقه سامری هستند، یکی از ادیان ابراهیمی که نزدیکی زیادی با یهودیت دارد و برپایه آموزه های تورات سامری بنا شده، ایشان باور دارند که پیروان آیین راستین بنی اسرائیل، پیش از تبعید به بابل هستند که توسط مردمی که در سرزمین اسرائیل مانده اند محفوظ مانده است، از این رو با یهودیت مخالف اند و آن را شبیه دین خود اما تحریف شده و آورده بازگشتگان از تبعید می دانند. از لحاظ نسب ادعا می شود که سامری ها شاخه ای از عبرانیهای کهن ساکن شام قدیم و از قبیله های افراییم و مناسه (دو پسر یوسف پسر یعقوب) و همچنین شاخه ای از قبیله کاهن لاوی هستند، که ارتباطشان با سامریه به آغاز ورودشان به سرزمین کنعان می رسد، در عین حال بعضی حدس می زنند که این ارتباط از شروع تبعید به بابل (دولت شهر) تا پادشاهی بابا ربا در سامریه بوده است، در هر صورت خود سامری ها نامشان را نه از نام سرزمین سامریه که از لغت عبری شامریم שַמֶרִים به معنای نگهدارنده می دانند. در تلمود، یکی از متون یهودی که تاریخش به
دوران تأسیس معبد دوم سلیمان می رسد، نسب سامریان مورد مناقشه است، در آن کتاب از سامریان با عنوان כותים کوثیم یاد شده است، که به شهر باستانی کوثا اشاره دارد، که از لحاظ جغرافیایی امروز جزئی از کشور عراق است. در هر حال در کتاب مقدس کوثا تنها یکی از چندین شهری است که مردم از آنها به سامریه آمده اند، علی رقم این در ادامه باز از سامری های با عنوان کوثایی یاد شده است، با اضافه شدن این ادعا که مردان کوثا نرگال را به عنوان خدای خود برگزیده اند. برریس های ژنتیکی جدید تصدیق می کند که سامریان و یهودیان همانگونه که در تلمود آمده ریشه هایی مشترک دارند. از لحاظ تاریخی سامریان جمعیت عمده ای داشته اند - بیش از یک میلیون در اواخر دوران رومیها اما به تدریج در قرون بعدی به چند ده هزار نفر کاهش یافته اند - کاهش جمعیت بدین شکل نتیجه چندین حادثه تاریخی که از جمله مهمترینشان، سرکوب خونین سومین خیزش سامری ها توسط امپراطوری بیزانس و اسلام آوردن جمعیت های عمده ای از آنها در اوایل دوره اسلامی فلسطین است. بر اساس سرشماری خودشان در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۲ تنها ۷۵۱ سامری موجودند که در تنها در دو نقطه یعنی قریه لوزه در کرانه باختری رود اردن و
شهر خولون در اسرائیل زندگی می کنند. همچنین ۸ خانواده سامری نیز در شهر غزه موجودند. پیروانی با گذشته های مختلف نیز در خارج از اسرائیل به فرقه سامری پیوسته اند، به خصوص در ایالات متحده. با زنده شدن دوباره تکلم به عبری توسط یهودیان در اسرائیل و همچنین گسترش آن و رسمی شدنش پس از پدید آمدن اسرائیل، بسیاری از سامریان در اسرائیل امروزه از زبان عبری استفاده می کنند. زبان مادری اکثر سامری ها در دوران جدید عربی بوده است، همچنان که برای آنهایی که در کرانه باختری رود اردن زندگی می کنند هست. سامری عبری، سامری آرامی و سامری عربی به عنوان زبان ادبی مورد استفاده اند که توسط الفبای سامری و همچنین گونه های مختلف الفبای کهن عبری نوشته می شود که با الفبای عبری مورد استفاده یهودیان که خط مربعی نامیده می شود و از الفبای آرامی برگرفته شده متفاوت است. عبری و پس از آن آرامی زبان هایی بوده اند که توسط سامریان و یهودی ها در زمان تبعیدشان توسط رومی ها در یهودیه استفاده می شده. از جمله مهم ترین تفاوت های بین سامری ها و یهودیان مکانی است که آنها معتقدند خدا برای سکونت خود انتخاب کرده است. در حالی که یهودیان معتقدند خداوند کوه صهیون را در
اورشلیم انتخاب کرد، سامریان معتقدند. او کوه گریزیم را در نزدیکی شکیم انتخاب کرد. پس از تبعید بابلی، سامریان معبدی در کوه گریزیم و یهودیان معبدی در کوه صهیون ساختند. در قرن بیستم جمعیت سامری ها به کمتر از ۲۰۰ نفر کاهش یافت، اما در دهه ۲۰۱۰ به طور پیوسته به حدود ۸۰۰ نفر رسید. تنها در سال های اخیر به مردان اجازه داده شده است که با زنان خارج از جامعه ازدواج کنند، اگرچه زنانی که خارج از جامعه ازدواج می کنند طرد شده اند.
دانشگاه فناوری میشیگان یکی از مراکز آموزشی معتبر ایالات متحده آمریکا در زمینه فنی مهندسی بوده و در شمال ایالت میشیگان و شهر هوتون واقع است. این دانشگاه دارای بیش از ۷۰۰۰ دانشجو در مقاطع مختلف تحصیلات عالی در رشته های گوناگون و اغلب رشته های فنی است. طبق رتبه بندی دانشگاه های آمریکا که هر ساله توسط وبگاه یو اس نیوز منتشر می شود، دانشگاه فناوری میشیگان در میان ۱۰۰ دانشگاه فنی برتر ایالات متحده قرار گرفته است. دانشکده مهندسی مکانیک این دانشگاه، جزو معتبرترین مراکز آکادمیک در زمینه مهندسی خودرو بوده و از آزمایشگاه ها و مراکز تحقیقاتی پیشرفته ای برخوردار است. طبق رده بندی پایگاه یو اس نیوز، این دانشکده در رده ۴۴ برترین دانشکده های مهندسی مکانیک ایالات متحده قرار گرفته است. در گزارش سال ۲۰۱۳ وبسایت Mechanic Schools، از دانشکده مهندسی مکانیک این دانشگاه، به عنوان یک مرکز تحقیقاتی برجسته در زمینه خودروهای هیبریدی و موتورهای احتراقی نام برده شده است و آن را در زمره ۵ دانشکده برتر مهندسی مکانیک شمال ایالات متحده قرار داده است.
استخوان پاشنه یا کالکانئوس (Calcaneus) بزرگترین استخوان مچ پا است. زردپی آشیل به پشت این استخوان می چسبد. استخوان پاشنه در قدام با استخوان تاسی (کوبوئید) و در ناحیه فوقانی با استخوان قاپ (تالوس) مفصل می شود. پای انسان در ناحیه مچ پا شامل هفت استخوان می باشد که بزرگ ترین آن استخوان پاشنه بوده و بیشترین وزن بدن را نیز تحمل می کند و در بخش ابتدای پا، پیش از قوس آن قرار دارد. ساختارش نسبتاً به شکل مکعب مستطیل است و در اطراف آن بست ها (رباط ها) و ماهیچه های زیادی واقع شده اند. چنانچه در این استخوان، یک زائده خرد پدیدار گردد (خار پاشنه) می تواند دردناک شده و نهایتاً راه رفتن را دشوار می سازد.
سندرم مونچاوزن اینترنتی، شکل جدیدی از اختلال سندرم مونچاوزن است، در این اختلال یک کاربر، در چت روم ها، وبلاگ ها یا پروفایل های شبکه های اجتماعی، با بیان علایم یک بیماری و سیر تشخیص و درمان آن و مبارزه خود با بیماری سعی در جلب توجه و برانگیختن حس ترحم دیگران می کند و گاهی از طریق این روش کسب درآمد یا شهرت اینترنتی می کند. در سال ۲۰۰۰ برای نخستین بار مارک فلدمن که استاد روانپزشکی دانشگاه آلاباما بود سندرم مونچاوزن اینترنتی را توصیف و نامگذاری کرد.
ساراباند (انگلیسی: sarabande، اسپانیایی: zarabanda، ایتالیایی: sarabanda) نوعی رقص کلاسیک است که ریتم سه ضربی با تأکید قوی بر دومین ضربش دارد و به عنوان رقصی باوقار و آرام شناخته می شود. ساراباند یکی از چهار رقصِ اصلیِ سوییت باروک است. در اصل این رقص، حرکاتی زنانه بود و فقط توسط زن ها اجرا می شد اما بعداً در فرانسه هم به وسیله زن ها و هم به وسیله مردها اجرا می شد. پیشینه. این نوع موسیقی هم حس خوش و لذت بخشی به مردم می داد و هم حس رخوت و سبک سری که چندان رضایت بخش نبود. به طوریکه فیلیپ دوم، پادشاه وقت اسپانیا، در سال ۱۵۸۳ با این پندار که این رقص حالتی شیطانی دارد، آن را ممنوع اعلام کرد. ساراباند در سال ۱۶۳۵، توسط کاردینال فرانسوی ریشل، به منظور شادی بخشیدن و خشنود کردن ملکه فرانسه و مادر لویی شانزدهم، برایشان اجرا شد و این سبب معرفی این رقص در فرانسه گردید. این طور به نظر می رسد که ساراباند برای آخرین بار در جشنِ «دوک بورگوندی» در سال ۱۶۹۷ در ورسای به عنوان یک رقص اجتماعی اجرا شد. اگرچه این حرکت همچنان راه خودش را در تئاتر و باله ادامه داد. رقصهایی مثل «چاکونا» (Chacona) که به خواهرِ ساراباند هم معروف است، «جا
کارا» (Jacara)، «راسترو» (Rastro) و «تاراگا» (Tarraga) و نیز از رقص های تئاتری دیگر قرن شانزدهم و هفدهم، «اسکارامان» (Escarraman) و «سورونگو» (Zorongo) هم اساساً شبیه به ساراباند هستند.
شبیه سازی شبکه در ارتباطات و شبکه های رایانه ای تحقیقات کامپیوتری، شبیه سازی شبکه تکنیکی است که رفتار شبکه را با انجام محاسبات تراکنشها بین موجودیتهای مختلف شبکه و استفاده از فرمولهای ریاضی و گرفتن مشاهدات از محصولات شبکه مدل می کند. رفتار شبکه و کاربردهای مختلف و سرویسهایی که پشتیبانی می کند را می توان در تست آزمایشگاه مشاهده کرد. ویژگی های مختلف محیط می تواند تحت تأثیر روش های کنترل ارزیابی در شرایط مختلف تغییر کند. برنامه شبیه سازی که در اتصالات کاربردهای زنده و سرویسها برای مشاهده انتها به انتهای کارایی در صفحه نمایش کاربر استفاده می شود به شبیه سازی شبکه اشاره دارد. شبیه ساز شبکه. شبیه ساز شبکه یک قطعه نرم افزار یا سخت افزار است که رفتار شبکه رایانه ای را بدون حضور یک شبکه واقعی پیش بینی می کند. شیبه ساز شبکه برنامه نرم افزاری است که عملکرد یک شبکه کامپیوتری را تقلید می کند. در شبیه سازها، شبکه کامپیوتری با دستگاه ها و ترافیک و… مدل شده و سپس کارایی آن آنالیز و تحلیل می شود. معمولاً کاربران می توانند شبیه ساز را برای عملی کردن نیازهای تحلیلی خاص خودشان سفارشی کنند. شبیه سازها عموماً از پروتکلهای مشهوری ک
ه امروزه استفاده می شوند پشتیبانی می کند مثل: شبکه محلی بی سیم، وای مکس، قرارداد داده نگار کاربر و قرارداد هدایت انتقال شبیه سازها. بیشتر شبیه سازها تجاری واسط گرافیکی کاربر هستند. برخی شبیه سازهای شبکه به ورودی اسکریپت ها و دستورها (پارامترهای شبکه) نیاز دارند. پارامترهای شبکه وضعیت شبکه را تعریف می کنند (مکان نودها، لینک های موجود) و رویدادها (انتقال داده ها، خرابی لینک ها و غیره) مهم ترین خروجی شبیه سازها فایلهای ردیابی هستند. فایلهای ردیابی می توانند هر رویداد رخ داده در شبیه سازی را برای تحلیل و آنالیز مستند کنند. برخی شبیه سازها توابعی را برای گرفتن مستقیم داده ها از محیط در زمان های مختلف روز، هفته، ماه برای نشان دادن حالتهای میانگین، بدترین و بهترین اضافه کرده اند. شبیه سازهای شبکه ابزارهای دیگر برای تسهیل تجزیه و تحلیل بصری از روند و نقاط مشکل بالقوه ارائه می کنند. بیشتر شبیه سازهای شبکه از رویدادهای شبیه سازی گسسته که در طول رخ دادن رویداد ذخیره شده و رویدادهایی که برای رخدادهای آینده راه اندازی می شوند مثل بسته های رسیده از یک نود پائین دست استفاده می کنند. برخی مشکلات شبیه سازی شبکه بستگی به نظریه
صف داردکه شبیه سازی مجموعه زنجیره مارکوف است که در آن هیچ لیستی از وقایع آینده حفظ نشده است و شبیه سازی شامل انتقال بین وضعیتهای مختلف سیستم در مدل های بدون حافظه است. شبیه سازی زنجیره مارکوف معمولاً سریعتر است اما صحت و دقت پائین تری از شبیه ساز رویداد گسسته دارد. برخی شبیه سازها برپایه شبیه سازهای چرخه ای هستند و در مقایسه با شبیه سازهای بر پایه رویداد سریعتر می باشند. شبیه سازی شبکه کار مشکلی است، به عنوان مثال وقتی ازدحام زیاد باشد تخمین میانگین اشغالی به خاطر واریانس بالا مشکل است. برای تخمین سرریزی بافر در شبکه، زمان مورد نیاز برای پاسخ صحیح می تواند زیاد شود. تکنیک های خاص مثل کنترل variates و نمونه برداری های مهم و.. که سرعت شبیه سازی را توسعه می دهد. مثالهایی از شبیه سازهای شبکه. مثالهایی از نرم افزارهای شبیه سازی شبکه برجسته، که بعد از اینکه چند وقت یکبار در مقالات تحقیقاتی ذکر شدند مرتب شده اند: کاربرد شبیه سازهای شبکه. شبیه سازهای شبکه نیازهای زیادی را برطرف می کنند، در مقایسه از نظر هزینه و زمان راه اندازی بستر آزمایش برای یک پروژه بزرگ که شامل رایانه ها و روترها و پیوندهای داده است، شبیه ساز شب
که سریعتر و ارزانتر است. آن ها (شبیه سازها) به مهندسان و محققان اجازه می دهند تا سناریوهایی را که برای پیاده سازی در سخت افزار واقعی مشکل و گران هستند با تعدادی نود و آزمایش پروتکلهای جدید در شبکه شبیه سازی کنند. شبیه سازهای شبکه به خاطر اینکه به محققان اجازه می دهند تا پروتکلهای شبکه را تست کرده یا پروتکلهای موجود در محیطهای کنترل شده و تجدید پذیر را تغییر دهند مفید هستند. نوعی از شبیه سازهای شبکه شامل محدوده وسیعی از تکنولوژی های شبکه هستند و می توانند به کاربران برای ساخت شبکه های پیچیده از بلاک های ساده مثل انواع نودها و لینکها کمک کنند. به کمک شبیه سازها می توان شبکه سلسله مراتبی با انواع مختلف نودها مثل کامپیوترها، هاب ها، پل شبکه، روترها، سوئیچ ها و لینک ها و واحدهای سیار را طراحی کرد. انواع مختلف تکنولوژی های Wide Area Network, TCP,ATM,IP است؛ و تکنولوژی شبکه های شبکه محلی اترنت و توکن رینگ است. همگی می توانند با نوعی از شبیه سازها شبیه سازی شوند و کاربران می توانند انواع مختلف استانداردها و استراتژی های مسیریابی را تست و تحلیل کنند. همچنین شبیه سازهای شبکه به طور گسترده برای شبیه سازی شبکه های میدان
جنگ در جنگ شبکه محور کاربرد دارند. انواع مختلف شبیه سازهای شبکه از خیلی ساده تا خیلی پیچیده وجود دارند. شبیه ساز شبکه حداقل باید کاربر را قادر به ارائه توپولوژی شبکه، تخصیص نودها در شبکه و تخصیص لینک های بین نودها و ترافیک بین نودها سازد. سیستم های بسیار پیچیده باید به کاربران اجازه دهند تا همه چیز در مورد پروتکلهای استفاده شده برای مدیریت ترافیک در شبکه را تخصیص دهند. کاربردهای گرافیکی به کاربر اجازه می دهد تا به صورت ساده کارکرد محیط شبیه سازی شده را بصری کند. کاربردهای متنی واسط بصری کمی را فراهم می کننداما باید سفارشی سازی پیشرفته تری را فراهم سازند.
تپه رحمت آباد مربوط به هزاره ۴ تا ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، ابتدای تنگ بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه رحمت آباد یکی از محوطه های تاریخی مهم استان فارس در منطقه بلاغی است که بیش از ۱۱۵ متر طول و ۷۵ متر عرض و بیش از ۵ / ۴ متر ارتفاع دارد. تپه رحمت آباد که یکی از تپه های مهم دوران پیشاتاریخی و نوسنگی استان فارس در مرودشت ایران است مربوط به هزارهٔ پنجم پیش از میلاد می باشد. بخش هایی از این محوطه باستانی، آثاری از هزاره چهارم و پنجم پیش از میلاد را در خود جای داده است. کشف سه نوع مختلف کوره که یکی از آن ها کوره های دو طبقه است نشان می دهد این محوطه در هزاره پنجم پیش از میلاد از مراکز مهم تولید سفال و صادرات آن به مناطق دیگر بوده است. این تپه دارای کوره های خشتی ۷ هزارساله است. کاوش ها. تپه رحمت آباد در سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ به منظور نجات بخشی آثار تنگه بلاغی مورد کاوش قرار گرفت. حسن فاضلی نشلی، سرپرست هیئت کاوش در تپه رحمت آباد فارس گفت: «در آخرین فصل کاوش تپه رحمت آباد فارس در سال ۱۳۸۴ شواهدی از سفال گری از جمله کو
ره های سفال گری و قطعات و ظروف سفالی به دست آمد که در نتیجه منجر به شناسایی یک محوطه صنعتی مهم از دوره هزاره پنجم پیش از میلاد شد.» در نهایت این کاوش ها باعث کشف آثار دورهٔ نوسنگی که مربوط به ۷ هزار سال پیش هستند، شد.
جنگ نه ساله (۱۶۸۸–۱۶۹۷ میلادی) - که معمولاً جنگ جانشینی پالاتین، جنگ اتحاد بزرگ یا جنگ اتحاد آوگسبورگ نیز خوانده می شود - جنگ مهمی در اواخر قرن ۱۷ میلادی بود که میان لوئی چهاردهم، پادشاه فرانسه، و دیگر قدرت های اروپایی درگرفت. مخالفان فرانسه، اتحاد بزرگ (اتحاد آگسبورگ) نامیده می شدند که شامل هلند-انگلستان به رهبری ویلیام سوم، امپراتوری مقدس روم به رهبری لئوپولد یکم شاهزادگان اصلی آلمان (بایرن و پروس)، شاه کارلوس دوم پادشاه اسپانیا و ویکتور آمادئوس دوم شاه ساووی بودند. این جنگ در اروپای غربی و مرکزی، اسکاتلند و ایرلند و همچنین هند و آمریکای شمالی رخ داد. پیش زمینه. فرانسه. افزایش قدرت سلطنت که لوئی در پی آن بود و نیز اشتیاق وی برای کسب افتخار نظامی، بر گسترش ماشین جنگی فرانسه تأثیر گذاشت. در طول زمامداری لوئی چهاردهم ارتش فرانسه از صورت انبوهی از ارتش های کوچک و تحت سلطه نجبای استانی بیرون آمد و شکل ارتش ثابت و فعال کشوری که تابع فرمان پادشاه بود، درآمد. با تشکیل ارتش ثابت در فرانسه، لوئی توانست با کمک منابع در اختیار خود، ارتشی عظیم تشکیل دهد که اروپا تا آن زمان به خود ندیده بود. فرانسه تحت رهبری وزیر جنگ خود
، فرانسوا میشل لوتیه و مارکیز لووورا، ارتشی حرفه ای سازمان داد که عدهٔ آن در زمان صلح به ۱۰۰ هزار نفر و در زمان جنگ به ۴۰۰ هزار نفر می رسید. با این حال فرانسه نتوانست صفوف ارتش جدید خود را با نیروهای داوطلب پر کند، بنابراین به نظام وظیفه عمومی متوسل شد اما این روش مشکل بزرگی برای فرانسه به بار آورد زیرا سربازانی که میل به خدمت نداشتند، از ارتش فرار می کردند. فرانسه تحت حاکمیت قاطع لوئی، به دنبال مسلط شدن بر منطقه ای بزرگ که حدود آن مرزهای طبیعی همچون آلپ، پیرنه و راین بود با این حال وی برای کسب قدرت و اعتبار بیشتر در اروپا، در صدد گسترش دامنه قلمروی خود بود و به تضمین تسلط سلسله بوربون بر امور می اندیشید اما جاه طلبی وی سبب شد تا اتحادیه بزرگ و متعددی برای مقابله با قدرت گیری روزافزون وی، شکل گیرد. هنگامی که لوئی چهاردهم در ماه مه ۱۶۸۵ قسمتی از انتخابگرنشین پفالتس را به عنوان ارثیه خواهر فقیدش، یعنی شارلوت الیزابت که اکنون دوشس اورلئان نام داشت، مدعی شد که سبب مخالفت و تیرگی روابط فرانسه با امپراتوری مقدس روم شد. این تیرگی زمانی رو به افزایش گذاشت که لوئی شهرهای کولونی، هیلدسهایم، و مونستر را تحت نظر عوامل خو
د، تحت فرمان خود قرار داد. اتحادیه بزرگ یا اتحاد آگسبورگ. در ششم ژوئیه ۱۶۸۶ امپراتور لئوپولد یکم و ماکسیمیلیان دوم امانوئل، شاهزاده انتخابگر انتخابگرنشین بایرن که کاتولیک مذهب بود، به اتفاق رهبر بزرگ پروتستان براندنبورگ، کارل یازدهم پادشاه پروتستان مذهب سوئد و متحد اتحاد آوگسبورگ را تشکیل دادند تا در برابر تجاوزی که کشور یا قدرتشان را تهدید کند به دفاع بپردازد. امپراتور هنوز با ترک های عثمانی در شرق درگیر بود، اما شکست آن ها در دومین نبرد موهاچ (۱۶۸۷) و در بلگراد (۱۶۸۸) دست ارتش امپراتوری را برای جنگیدن غرب آزاد گذاشت. آغاز جنگ. با تشکیل اتحادیه و آمادگی اروپا برای جنگی بزرگ، فرانسه تحت فرمان لوئی چهاردهم یکی از اشتباهات بزرگ نظامی خود را مرتکب شد. نیروهای متحد در حالی که منتظر بودند که فرانسه به هلند حمله ور شود؛ لوئی در عوض تصمیم گرفت پیش از آنکه ارتش امپراتوری به مرزهایش نزدیک شود، به آلمان حمله برد. در ۲۲ سپتامبر ۱۶۸۸ عمده قوای خود را به سوی راین روانه کرد. ارتش فرانسه در ۲۵ سپتامبر وارد آلمان شد. در عرض یک ماه کایزرسلاوترن، نویشتات، ورمس، بینگن، ماینتس، و هایدلبرگ را تصرف کرد؛ در ۲۹ اکتبر قلعه استراتژیکی
فیلیپسبورگ سقوط کرد، در چهارم نوامبر دوفن فرانسه، فرمانده نیروهای فرانسوی به مانهایم حمله ور شد. با این حال نتایج این پیروزی ها کوتاه مدت بود زیرا این پیروزی ها وی را در جنگی دامنه دار و با دشمنان متعدد درگیر ساخت. در مقابل، نیروهای متحد در اولین گام هلند را از بیم یک حمله آزاد کردند. ویلیام سوم پس از اینکه نیرویش را در انگلستان تثبیت کرد، انگلستان را از تابعیت فرانسه به دشمن فرانسه مبدل ساخت، و از رعایای جدیدش خواست تا در آزادی سیاسی و مذهبی اروپا با وی همراه شوند. پارلمان انگلستان در آغاز جنگی جدید با فرانسه مردد بود؛ زیرا آن ها تصور می کردند که هدف اصلی ویلیام این است که هلند را نجات دهد نه انگلستان؛ و در ضمن اینکه هلند در این زمان یکی از بزرگ ترین رقبای بازرگانی انگلستان بود. اما پیروزی های فرانسه درخواست ویلیام را مجدداً ضروری جلوه گر ساخت. لوووا به لوئی اصرار کرد که به وی اجازه دهد تا پفالتس را غارت کند و دشمن در حال پیشروی را از تدارکات و امکانات محلی محروم سازد. لوئی با دودلی و بی میلی پذیرفت. ارتش فرانسه در مارس ۱۶۸۹ هایدلبرگ و مانهایم و پس از آن، شپایر، ورمس، اوپنهایم، قسمت هایی از اسقف نشین تریر و
مارگراف نشین بادن را به باد غارت داد و به آتش کشید. با این حملات تقریباً همه جای راینلاند آلمان ویران شد. پیوستن انگلستان به اتحاد بزرگ. در ۱۲ مه سال ۱۶۸۹ انگلستان به امپراتوری مقدس روم، امپراتوری اسپانیا، ایالات متحده هلند، دانمارک-نروژ، و ساووا در «"اتحاد بزرگ"» که طبق آن می بایستی هر یک از اعضا عضو دیگری را که مورد حمله قرار گرفته است یاری دهد، پیوست. این جنگ اکنون نبرد اروپا علیه فرانسه بود. لوئی نیز متقابلاً ارتش خود را به چهارصد و پنجاه هزار نفر و نیروی دریایی را به یکصد هزار نفر افزایش داد. وی برای تأمین مخارج این ارتش بزرگ، در داخل فرانسه دست به اقدامات اقتصادی بزرگ زد تا حدی که دستور آب کردن ظروف نقره ای و طلا و ایجاد سنت فروش مقام و لقب داد. سینوله به شاه توصیه کرد که به نیروی دریایی دستور دهد تا ارتباط ایرلند را با انگلستان قطع کند. این کار ممکن بود، زیرا دریاسالار تورویل در روز سوم ژوئن ۱۶۹۰ با ۷۵ کشتی ناوگان مشترک هلند و انگلستان را برخورد کرده و توانسته بود در ساحل ساکس غربی آن ها شکست دهد. اما لوئی فقط دو هزار سرباز به کمک جیمز دوم به ایرلند فرستاد، اگر تعداد نیروهای اعزامی بیشتر بود، در نبرد
بوین (اول ژوئیه ۱۶۹۰) پیروزی به دست می آمد و انگلستان پس از این پیروزی آزاد بود به هلند برود (۱۶۹۱) و ارتش انگلستان و هلند را علیه فرانسه وارد کارزار کند. لوئی در ۱۶۹۲ درصدد حمله بر انگلستان برآمد؛ به یک دسته از ناوگان فرانسه در تولون دستور داده شد تا به سوی شمال برود و در برست به ناوگان تحت فرماندهی تورویل ملحق شود؛ سپس، هر دو دسته متفقاً مقاومت انگلستان را درهم بشکنند و سی هزار سرباز را از دریای مانش عبور دهند. ناو گروهی که از تولون می آمد در جبل طارق دچار طوفان شد و نتوانست به یاری تورویل برسد؛ بنابراین، وی ناچار شد تنها با ناوگان مشترک هلند و انگلستان بجنگد. وی در یک نبرد سخت در سواحل لااوگ نزدیک شربور شکست خورد (۱۹ مه ۱۶۹۲) و حمله به انگلستان برهم خورد. انگلستان، پس از این پیروزی، بر دریاها مسلط شد و توانست مستعمرات فرانسه را یکی پس از دیگری از چنگش به درآورد. فرانسه به بهای از دست دادن افراد و تجهیزات جنگی بیشمار خود توانست در خشکی به پیروزی هایش ادامه دهد. فرانسویان در آوریل ۱۶۹۱ محل سوق الجیشی مونس را محاصره و سپس تسخیر کردند. لوووا در هفتم ژوئیه درگذشت، از لوئی، خود بر آن شد که سیاست نظامی را خود در
دست بگیرد. به پیروی از یک رسم کهن فرانسوی، مقام لوووا را به پسرش، مارکی دو باربزیو، سپرد. لوئی شخصاً فرماندهی سپاهیانش را برای تصرف نامور به عهده گرفت؛ آنگاه فرماندهی را به دوک دو لوکزامبورگ سپرد و به ورسای رفت تا پیروزی خود را جشن بگیرد. در ماه ژوئن ویلیام سوم دوک را در ستینکر که غافلگیر کرد؛ فرانسویان، که شکست خورده بودند، به تقویت قوای خود پرداختند و بار دیگر به سختی به پیروزی رسیدند. در آن نبرد، فیلیپ دوم، دوک اورلئان، نایب السلطنه آینده فرانسه که فقط پانزده سال داشت و در صفوف مقدم سربازان می جنگید، زخمی شد اما دوباره به میدان نبرد برگشت. یک سال بعد، همان ارتش فرانسه، ویلیام را در نیرویندن نزدیک بروکسل شکست داد اما ویلیام، بی توجه به شکست های پی در پی، با ارتشی جدید بزودی به صحنه نبرد بازمی گشت. در ماه اوت سال ۱۶۹۴، ویلیام نامور را پس گرفت و فرانسه پس از پنج سال جنگ، هنوز بر هلند اسپانیا مسلط نشده بود. ارتش های دیگر فرانسه در ایتالیا و اسپانیا پیروزی هایی به دست آوردند، اما توان کافی برای مقاومت در برابر هجوم مکرر نیروهای اتحادیه نداشت. در ژوئیه ۱۶۹۴ یک دسته از ناوگان انگلیسی به قصد حمله به برست به حرکت د