Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناحیهٔ فَرخار (به فارسی تاجیکی: Ноҳияи Фархор) یکی از ناحیه های اداری (شهرستان های) ولایت ختلان است و در جنوب جمهوری تاجیکستان جای دارد. این ناحیه در ۲۳ نوامبر سال ۱۹۳۰ در بخشی از ولایت کولاب در جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان تأسیس شد. مرکز این ناحیه شهر فرخار است که در کنار رود پنج، و در ۹۶ کیلومتری جنوب شرقی شهر باختر و ۲ کیلومتر دورتر از ایستگاه راه آهن قرار دارد. از فرخار تا دوشنبه ۱۹۸ کیلومتر راه است. شهر فرخار یک فرودگاه و یک کارخانهٔ پنبه دارد. جایگاه. ناحیهٔ فرخار با مساحت ۱٬۱۳۸٫۱ کیلومتر مربع در درهٔ رود پنج در مرز با افغانستان جای دارد. در شمال با ناحیهٔ دَنغَره و واسع، در شرق با ناحیهٔ همدانی، در غرب با ناحیهٔ وخش و رومی و در جنوب با ناحیهٔ پنج از ناحیه های ولایت ختلان و ولسوالی درقد از بخش های ولایت تخار در افغانستان هم مرز است. مردم. مردم فرخار به زبان های فارسی تاجیکی و ازبکی سخن می گویند. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۸ م. ناحیهٔ فرخار ۹۵٬۰۴۰ تن جمعیت داشته است. فرماندار فرخار از سوی رئیس جمهوری تاجیکستان تعیین می شود. نهاد قانونگزار ناحیهٔ فرخار مجلس نمایندگان خلقی می باشد که آن را رأی دهندگان ناحیه
ٔ فرخار برای ۵ سال انتخاب می کنند. بخش بندی. بر اساس قانون تقسیمات کشوری ناحیهٔ فرخار ۱ شهرک و ۷ جماعت (بخش) دارد. منابع. Википедиа contributors, "[tg.wikipedia.org/w/index.php?title=%D0%9D%D0%BE%D2%B3%D0%B8%D1%8F%D0%B8_%D0%A4%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%BE%D1%80&amp;oldid=220574 Ноҳияи Фархор]," Википедиа, (accessed Октябр 11, 2011).
یوهانس گئورگ بدنورتس (زاده ۱۶ مه ۱۹۵۰) فیزیک دان آلمانی است. او در آزمایشگاه تحقیقاتی آی بی ام در زوریخ فعالیت می کند. بدنورز در سال ۱۹۸۷ به همراه کارل الکساندر مولر برای کشف ابر رسانایی گرم موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. زندگی و کار. بدنورتس در نوردراین-وستفالن آلمان زاده شد. در سال ۱۹۶۸، او تحصیلات خود را در کانی شناسی در دانشگاه مونستر آغاز نمود و دکترای خود در رشته فیزیک حالت جامد از دانشگاه صنعتی زوریخ دریافت کرد او زیر نظر پروفسور کارل الکساندر مولر در آزمایشگاه آی بی ام در زوریخ مشغول به کار شد. در سال ۱۹۸۲ به تحقیقات در حال انجام کارل الکساندر مولر پیوست و در سال ۱۹۸۷ برای کشف ابر رسانایی گرم به همراه مولر جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.
کارل الکساندر مولر (متولد ۲۰ آوریل ۱۹۲۷ – درگذشته ۹ ژانویه ۲۰۲۳) فیزیک دان سوئیسی و برنده جایزه نوبل بود. او در سال ۱۹۸۷ به همراه یوهانس جرج بدنورز برای کشف ابر رسانایی گرم موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. زندگی نامه. کارل مولر در بازل، سوئیس، در تاریخ ۲۰ آوریل سال ۱۹۲۷ زاده شد. خانواده او بلافاصله به سالزبورگ، اتریش، نقل مکان کرد در آنجا پدرش به تحصیل موسیقی پرداخت.
هاینریش روهرر (زاده ۶ ژوئن ۱۹۳۳ - درگذشته ۱۶ مه ۲۰۱۳) فیزیک دان سوئیسی است. او در سال ۱۹۸۶ به همراه گرد بینینگ از آلمان به خاطر ساخت میکروسکوپ الکترونی تونلی روبشی، موفق به دریافت جایزه نوبل در فیزیک شد. زندگی نامه. روهرر در سنت گالن نیم ساعت پس از خواهر دوقلویش به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۹ خانواده اش به زوریخ نقل مکان کردند. در سال ۱۹۵۱ به موسسه تکنولوژی فدرال سوئیس (ETH) وارد شد و در آنجا با ولفگانگ پاولی آشنا شد.
قیام افسران خراسان به قیام نظامیان متمایل به حزب تودهٔ ایران در خراسان در مردادماه سال ۱۳۲۴ علیه حکومت وقت گفته می شود. این قیام در شب ۲۴ مرداد آغاز شد و در ۲۹ مرداد به شکست انجامید. شرح واقعه. در تابستان سال ۱۳۲۴ سرهنگ عبدالرضا آذر به اتفاق سرگرد علی اکبر اسکندانی که هر دو عضو سازمان افسران حزب توده ایران بودند، تصمیم به قیام مسلحانه علیه رژیم گرفتند و به همراه گروهی از همفکرانشان در ترکمن صحرا قیام کردند؛ ولی این حرکت که به قیام افسران خراسان شهرت یافت و به سرعت سرکوب شد، حساسیت فراوانی برانگیخت. عده ای از افسران مبارز به فرمان ستاد ارتش به کرمان تبعید شدند. طرح دستگیری روزبه نیز ریخته شد اما روزبه که در مرخصی یک ماهه به سر می برد، به جای بازگشت به خدمت، مخفی شد و از بازداشت نجات یافت. محمد پورهرمزان یکی از طراحان نقشه قیام و از شرکت کنندگان در آن بود. ابوالحسن تفرشیان در کتاب قیام افسران خراسان، تعداد اعضای این قیام را ۲۵ نفر می داند که شامل ۱۹ افسر و ۶ سرباز می شوند. پس از آن ۶ افسر دیگر نیز از تهران به آن ها ملحق شدند شرکت کنندگان در قیام در گنبد قابوس مورد حمله نیروهای پلیس و ژاندارمری قرار گرفتند و بسی
اری از آنان در نبرد مسلحانه از پای در آمدند. پورهرمزان از جمله معدود افسرانی بود که توانست با جنگ و گریز از مهلکه، جان سالم به در برد. پورهرمزان غیاباً محکوم به اعدام شد. بدین جهت در سال ۱۳۲۶ مخفیانه از کشور بیرون رفت و دوران طولانی مهاجرت سیاسی اش آغاز شد. تفرشیان نیز با کمک نیروهای شوروی از ایران فرار کرد و به فرقه دموکرات پیوست. نقطه اوج فعالیت افسران در سال ۱۳۲۴ و قیام افسران خراسان بود. افسران توده ای، از جمله اسکندانی و سرهنگ آذر که چندان امیدی به پیروزی سیاسی حزب توده برای گرفتن قدرت نداشتند، به این نتیجه رسیدند که «حزب توده یک حزب انقلابی است، باید انقلابی عمل کنیم و حزب را به دنبال خود بکشیم.» نظامیان معتقد بودند که همزمان با تخلیه ایران به وسیله قوای بیگانه، مردم آمادگی قیام دارند. دربارهٔ اطلاع حزب توده از این قیام گزارش های ضد و نقیضی بیان شده است، اما استراتژی کلی حزب با این جریان چندان همخوانی و موافقت نداشت. شب ۲۴ مرداد ۱۳۲۴ قیام افسران لشکر ۸ خراسان آغاز شد و به شکست انجامید. این قیام و سرکوب آن مشکلی برای حزب پیش آورد: با انتساب این قیام به افسران حزب توده، حزب تحت فشار قرار گرفت و بسیاری از
فعالیت های آنان متوقف شد. قیام افسران خراسان، سازمان نظامی حزب توده را نیز در وضعیت دشواری قرار داد. قیام آنها، هیئت حاکمه و ستاد ارتش به ریاست سرلشکر ارفع را متوجه نفوذ حزب توده در ارتش کرد. همین امر منجر به دستگیری چهل تن از افسران شاخه نظامی حزب شد و تعداد افسران باقی مانده به حدود بیست نفر رسید. پس از اعلام تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان در شهریور ۱۳۲۴، افسران باقی مانده از قیام خراسان و تعدادی دیگر از افسران سازمان نظامی برای آموزش نظامیان به این فرقه پیوستند و این امر باز منجر به تحریک ارتش و رکن دوم و شدت عمل مقابل سازمان افسران و خود حزب شد. پس از فروپاشی فرقه تجزیه طلب آذربایجان که مورد حمایت روسها بود در سال ۱۳۲۵، رژیم بسیاری از افسران دستگیرشده را اعدام کرد؛ در حالی که تعدادی نیز همراه با سایر نیروهای فرقه دموکرات آذربایجان به شوروی پناهنده شدند. این اتفاق ضربه ای مهلک بر پیکره حزب توده و سازمان افسران آن بود. حزب توده نیز که میراث دار شکست فرقه دموکرات آذربایجان شده بود و نیروهای آن از هر طرف دچار تشتت و ریزش شده بودند، با پیشنهاد خلیل ملکی سازمان افسران را منحل اعلام کرد. تعدادی از افسران و از جمله
سروان خسرو روزبه به این امر اعتراض داشتند و مستقلاً «سازمان افسران آزادیخواه ایران» را تشکیل دادند. روایت ها. سه نفر در سه کتاب مجزا به شرح این رویداد پرداخته اند: ابوالحسن تفرشیان، احمد شفایی، و علی اصغر احسانی. فضل الله نجفی، برادر ابوالحسن نجفی از جمله افسرانی بود که در این واقعه به سرگرد اسکندانی پیوست و کشته شد. ابوالحسن نجفی این باره می گوید:
نورمن فاستر رمزی، جونیور (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۱۵ – درگذشتهٔ ۴ نوامبر ۲۰۱۱) فیزیکدان آمریکایی بود که در واشینگتن دی سی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۴۰ دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. وی از سال ۱۹۴۷ تا پایان عمر استاد دانشگاه هاروارد بود و با سازمان های بین المللی ناتو و کمسیون انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا در پُست های مختلفی فعالیت داشت. در سال ۱۹۸۹ به خاطر کشف هایش در زمینه طیف نمایی تشدید اتمی، که به ساخت میرز هیدروژن و ساعت اتمی منجر شد جایزه نوبل فیزیک به او و هانس جرج دهملت از آمریکا و ولفگانگ پل از آلمان اعطا شد. از دیگر کارهای او کمک در تأسیس آزمایشگاه فرمی است.
ساعت اتمی گونه ای از ساعت است که فرکانس تشدید استاندارد اتمی را به عنوان عنصر نگهداری زمان به کار می گیرد. این ساعت ها دقیق ترین ساعت و استاندارد فرکانسی بسامد شناخته شده اند و به عنوان استانداردهای اولیه برای سرویس جهانی پخش زمان، برای کنترل فرکانس پخش برنامه های تلویزیونی و سیستم های موقعیت موقعیت یاب جهانی همانند جی پی اس به کار می روند. ساعت های اتمی از پرتو افشانی هسته ای استفاده نمی کنند، بلکه از سیگنال های دقیق مایکروویو استفاده می کنند. سیگنال های مذکور هنگامی تولید می شوند که الکترون ها در اتم ها سطح انرژی خود را از سطحی به سطحی دیگر دگرگون می شود و در طی انتقال بین چنین حالت هایی آنها با فرکانس بسیار خاصی از تابش الکترومغناطیسی دارند. از این پدیده سیستم بین المللی یکاها (SI) به عنوان مبنایی برای تعریف از یک ثانیه استفاده می کند: نیست-اف۲ امروزه دقیق ترین ساعت اتمی جهان است که به ازای هر ۳۰۰ میلیون سال، تنها ۱ ثانیه خطا دارد. زمان بین المللی. آژانس های استاندارد ملی در بسیاری از کشورها شبکه ای از ساعت های اتمی را حفظ می کنند که با هم مقایسه شده و با دقت ۱۰–۹ ثانیه در روز (تقریباً ۱ قسمت در ۱۰۱۴) هماه
نگ نگه داشته می شوند. این ساعت ها در مجموع مقیاس زمانی مداوم و پایدار، زمان اتمی بین المللی (TAI) را تعریف می کنند. برای زمان مدنی، مقیاس زمانی دیگری توزیع می شود، ساعت هماهنگ جهانی (UTC). این ساعت از زمان اتمی بین المللی مشتق شده است، اما چند ثانیه کبیسه به آن اضافه کرده است تا تغییرات چرخش زمین را با توجه به زمان خورشیدی در نظر بگیرد. تاریخچه. ایده استفاده از انتقال اتمی برای اندازه گیری زمان توسط لرد کلوین در سال ۱۸۷۹ پیشنهاد شد. تشدید مغناطیسی، که در دهه ۱۹۳۰ توسط ایزیدور ایزاک رابی ایجاد شد، روش عملی برای انجام این کار شد. در سال ۱۹۴۵، ایزیدور ایزاک رابی برای اولین بار علناً پیشنهاد کرد که از رزونانس مغناطیسی هسته ای می تواند به عنوان پایه ساعت استفاده شود. اولین ساعت اتمی دستگاه خط جذب آمونیاک در ۲۳۸۷۰٫۱ مگاهرتز بود که در سال ۱۹۴۹ در مؤسسه ملی فناوری و استانداردها ساخته شد (NBS، اکنون NIST). دقت آن نسبت به ساعت های کوارتز موجود کمتر بود، اما نشان دهنده مفهوم آن بود.اولین ساعت دقیق اتمی، یک استاندارد سزیم بر اساس انتقال مشخصی از اتم سزیم -۱۳۳، توسطلوئیس اِسان و جک پری در سال ۱۹۵۵ در آزمایشگاه ملی فیزیک ا
نگلیس ساخته شد. کالیبراسیون ساعت اتمی استاندارد سزیم با استفاده از مقیاس زمانی نجومی زمان افقی (ET) انجام شد. در سال ۱۹۶۷، این امر باعث شد تا جامعه علمی تعریف ثانیه را از نظر فرکانس اتمی خاص تعریف کند. برابری ثانیه زمان نجومی با ساعت اتمی در سیستم SI تا ۱ قسمت در ۱۰۱۰ تأیید شده است. از ابتدای توسعه در دهه ۱۹۵۰، ساعت های اتمی بر اساس انتقال بیش از حد ریز در هیدروژن -۱، سزیم -۱۳۳ و روبیدیوم-۸۷ ساخته شده اند. اولین ساعت اتمی تجاری Atomichron بود که توسط شرکت ملی تولید شده است. بیش از ۵۰ دستگاه بین سال های ۱۹۵۶ و ۱۹۶۰ فروخته شده است. متعاقباً این ابزار بزرگ و گران قیمت با دستگاه های قابل نصب روی رک، مانند استاندارد فرکانس سزیم مدل هیولت پاکارد ۵۰۶۰ که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد، جایگزین شد. سازوکار. از سال ۱۹۶۸، سیستم بین المللی واحدها (SI) ثانیه را به اندازه مدت زمان ۹۱۹۲۶۳۱۷۷۰ چرخه تابش متناظر با انتقال بین دو سطح انرژی حالت پایه اتم سزیم -۱۳۳ تعریف کرده است. در سال ۱۹۹۷، کمیته بین المللی وزن و اندازه گیری (CIPM) افزود که تعریف قبلی به اتم سزیم در حالت استراحت در دمای صفر مطلق اشاره دارد. این تعریف، اسیلاتور سزیم را
به عنوان استاندارد اصلی برای اندازه گیری زمان و فرکانس، به نام استاندارد سزیم، درمی آورد. تعاریف سایر واحدهای فیزیکی، مثلاً ولت و متر، به تعریف ثانیه متکی هستند. توان مصرفی. مصرف برق ساعت های اتمی با اندازه آنها متفاوت است. ساعت های اتمی در مقیاس یک تراشه به کمتر از ۳۰ میلی وات نیاز دارند؛ فرکانس اولیه و استانداردهای زمانی مانند ساعت های اتمی Standard Time United States , NIST-F1 و NIST-F2، از توان بسیار بالاتری استفاده می کنند. دقت ارزیابی شده. گزارش های صحت ارزیابی "u""B" از استانداردهای مختلف فرکانس و زمان اولیه به صورت آنلاین توسط دفتر بین المللی وزن و اندازه گیری (BIPM) منتشر می شود. چندین گروه استاندارد فرکانس و زمان از سال ۲۰۱۵ مقادیر "u""B" را در محدوده تا گزارش کردند. تحقیقات. بیشتر تحقیقات بر روی اهداف غالباً متضاد کوچک کردن، ارزان تر، قابل حمل تر بودن، صرفه جویی در مصرف انرژی، دقیق تر، پایدارتر و قابل اطمینان تر بودن ساعت متمرکز است. گروه ساعت اتمی در فضا نمونه ای از تحقیقات ساعت است. ساعت کوانتومی. یک ساعت کوانتومی ساعتی است که یون های آلومینیوم و برلیوم را در سلول های الکترومغناطیسی به دام انداخت
ه و سپس با استفاده از لیزر آن ها را تا دمای نزدیک صفر مطلق سرد می کند. این ساعت توسط فیزیکدانان مؤسسه ملی فناوری و استانداردها طراحی و توسعه یافته است. این ساعت ۳۷ بار دقیق تر از استانداردهای بین المللی موجود است.
ناحیهٔ کوشانیان (قبل از ۲۰۱۸ ناحیه باختر نامیده می شد، به تاجیکی: Ноҳияи Бохтар) یکی از ناحیه های ولایت (شهرستان های استان) ختلان تاجیکستان است. این ناحیه در جنوب تاجیکستان و در ۱۵ کیلومتری جنوب شرق قرغان تپه جای دارد. جایگاه. ناحیهٔ باختر با سرزمینی ۱٬۱۰۱٫۴ کیلومتر مربع در درهٔ رود وخش جای دارد. در شمال با ناحیهٔ جامی، در شرق با ناحیهٔ سربند و ناحیهٔ وخش، در غرب با ناحیهٔ خراسان و در جنوب با ناحیهٔ رومی از ناحیه های ولایت ختلان هم مرز است. مردم باختر به زبان فارسی تاجیکی سخن می گویند. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۸ ناحیهٔ باختر ۱۷۳٬۴۳۹ تن جمعیت داشت. حکومت. فرماندار باختر از سوی رئیس جمهوری تاجیکستان تعیین می شود. نهاد قانونگذار ناحیهٔ باختر مجلس نمایندگان خلقی می باشد که آن را رأی دهندگان ناحیهٔ باختر برای ۵ سال انتخاب می کنند. تاریخ. این ناحیه در تاریخ ۷ ژانویهٔ سال ۱۹۴۴ با نام ناحیهٔ آکتیابر (اکتبر) در بخشی از ولایت قرغان تپه در جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان تأسیس شد و بعد در روز ۶ ژانویهٔ سال ۱۹۶۵ آن را ناحیهٔ کمونیستی (کامانیستی) نامیدند. در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ این ناحیه با یاد پادشاهی بلخ یا غرب باستان با قرار
شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان ناحیهٔ باختر نامیده شد. بخش بندی. بر اساس قانون تقسیمات کشوری، ناحیه باختر ۴ شهرک و ۶ جماعت (بخش) دارد: منابع. Википедиа contributors, "Ноҳияи Бохтар," Википедиа, (accessed Октябр 11, 2011).
گره بخیه زنی یا گره جراح (به انگلیسی: Surgeon's knot) نوعی گره از انواع گره های پیوندی است؛ شکل ساده شده گره بادبانی به حساب می یاد و در جراحی ها و بستن محکم زخم ها کاربردی فراوان دارد.
جک اشتینبرگر (زاده ۲۵ مه ۱۹۲۱ – درگذشته ۱۲ دسامبر ۲۰۲۰) فیزیک دان آلمانی-آمریکایی بود. او در سال ۱۹۸۸ به خاطر آزمایشهایش با باریکه نوترینو و کشف نوترینوی موئون به همراه لیان لدرمن و ملوین شوارتز موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. زندگی. اشتینبرگر در شهر باد کیسینگن، باواریا، آلمان در سال ۱۹۲۱ زاده شد. با ظهور نازیسم و یهودی ستیزی در سن ۱۳ سالگی به همراه پدر و مادرش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. در سال ۱۹۴۲ از دانشگاه شیکاگو مدرک کارشناسی شیمی خود را دریافت کرد.
گره فلاندری نوعی گره از نوع گره های پیوندی است. از این گره برای محکم بستن (درجه بالا) دو طناب استفاده می شود. گره فلاندری در کوهنوردی کاربرد زیادی دارد.
کشور تاجیکستان ۵۸ ناحیه (شهرستان) دارد که فهرست آن ها در زیر آمده است: استان سغد. شهرها: چکالوفسک، اسفره، استروشن، قیرق قوم، خجند، کان بادام، پنج کند، تباشَر. ناحیه های تابع جمهوری. شهرهای تابع جمهوری: دوشنبه (تاجیکستان)، راغون، تورسون زاده، وحدت. ولایت ختلان. شهرها: کولاب، نارک، قرغان تپه، سربند. ولایت خودمختار کوهستان بدخشان. شهرها: خاروغ. منابع. Middleton, Robert. 2008. Tajikistan and the High Pamirs: a companion and guide. Hong Kong: Odyssey Books. ISBN 9789622177734
ولفگانگ پل (زاده ۱۰ اوت ۱۹۱۳ - درگذشته ۷ دسامبر ۱۹۹۳) فیزیک دان آلمانی است. در سال ۱۹۸۹ برای پیشنهاد روشی به منظور به دام اندازی اتم های منفرد جایزهٔ نوبل فیزیک به او و هانس جرج دهملت و نورمن فاستر رمزی اهدا شد. زندگی. ولفگانگ پل در ۱۰ اوت سال ۱۹۱۳ در آلمان متولد شد. او در مونیخ بزرگ شد و پدرش استاد شیمی دارویی بود. پس از چند سال در دانشگاه فنی مونیخ و سپس در سال ۱۹۳۴ دانشگاه فنی برلین رفت. دکترای خود را در سال ۱۹۴۰ در دانشگاه فنی برلین به پایان رسید؛ و برای چندین سال مدرس خصوصی در دانشگاه گوتینگن بود. سپس استاد فیزیک تجربی در دانشگاه بن شد و از سال ۱۹۵۲ تا سال ۱۹۹۳ در آنجا ماند و به مدت دو سال از سال ۱۹۶۵ تا سال ۱۹۶۷ او مدیر بخش فیزیک هسته ای در سرن بود. پسر او استفان پل استاد فیزیک تجربی در دانشگاه فنی مونیخ است.
فلیکس ریتر فن لوشان(زادهٔ ۱۱ اوت ۱۸۵۴- مرگ ۷ فوریه ۱۹۲۴) پزشک، کاوش گر، مردم شناس، باستان شناس و قوم نگار اتریشی بود. یکی از برجسته ترین کارهای او تنظیم مقیاس کروماتیک فن لوشان در زمینهٔ طبقه بندی رنگ پوست انسان بود. زندگی. وی فرزند یک وکیل و زادهٔ هولابرون در نیدراسترایش بود. او در دانشگاه وین پزشکی خواند و در پاریس مردم شناسی با تمرکز بر جمجمه سنجی. در ۱۸۷۸ دکترایش را گرفت و در لشکرکشی امپراتوری اتریش-مجار به بوسنی و هرزگوین عضو ارتش امپراتوری بود. در این زمان به همراه آرتور ایوانس باستان شناس بریتانیایی به دالماتیا، مونته نگرو و آلبانی سفرنمود. در ۱۸۸۰ به وین رفت و به پزشکی پرداخت و دو سال پس از آن ازدواج نمود. در ۱۸۸۶ به خدمت موزه نژادشناسی برلین درآمد. در آینده او صاحب کرسی مردم شناسی دانشگاه هومبولت برلین گردید. او در ۱۹۰۸ به جامعه بهداشت نژادی آلمان پیوست. او نژادگرایی علمی را ردمی کرد و بر برابری نژادی پای می فشرد. او در کاوش های باستان شناسی در لوکیا در جنوب آناتولی، رودس، کوه نمرود، کوماژن و مناطق تمدنی هیتی ها نیز مشارکت هایی داشت. منابع. Wikipedia contributors، "Felix von Luschan،" Wikipedia, The
Free Encyclopedia، //en.wikipedia.org/w/index.php?title=Felix_von_Luschan&amp;oldid=450928103 (accessed October 11, 2011).
خودکشی شیشه ("خودشکنی شیشه") پدیده ای است که بدون دلیل آشکاری یک شیشه نشکن به طور خودبه خود می شکند. رایج ترین دلایل عبارتند از: قالب گیری در فرایند تولید و عملیات حرارتی طی ساخت شیشه از عامل ضخامت شیشه در خودکشی شیشه خودرو موثرتر هستند. احتمال بروز خودکشی در شیشه، به میزان۸ در ۱۰۰۰۰ در ۱۰ سال برآورد شده است. قدیمی ترین تحقیق دربارهٔ شکست خود به خودی شیشه ها به دنبال شکست یک جام شیشه نصب شده بر روی ساختمانی در ملبورن در سال ۱۹۶۱ انجام شد.
ویلیام دانیل فیلیپ (؛ زاده ۵ نوامبر ۱۹۴۸) فیزیک دان آمریکایی و برنده جایزه نوبل در فیزیک سال ۱۹۹۷ به همراه استیون چو و کلود کوهن تانوژی از فرانسه برای توسعه دادن روش های سرد کردن و به دام انداختن اتم ها با نور لیزری است. زندگی. دانیل فیلیپ در ۵ نوامبر، سال ۱۹۴۸ در پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا زاده شد. در سال ۱۹۷۰ از کالج جانیاتا فارغ التحصیل شد و پس از آن دکترای فیزیک خود را از انستیتو تکنولوژی ماساچوست دریافت کرد. در سال ۱۹۹۶ مدال آلبرت مایکلسون از مؤسسه فرانکلین دریافت کرد. در سال ۱۹۹۷ به همراه استیون چو و کلود کوهن تانوژی موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. او همچنین استاد دانشگاه مریلند در کالج پارک است.
کلود کوهن تانوژی (متولد ۱ آوریل، ۱۹۳۳) فیزیک دان فرانسوی و برنده جایزه نوبل است. او در سال ۱۹۹۷ به همراه استیون چو و ویلیام دانیل فیلیپ از آمریکا برای توسعه دادن روش های سرد کردن و به دام انداختن اتم ها با نور لیزری موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. زندگی. کوهن تانوژی در کنستانتین هنگامی که الجزایر در قلمرو فرانسه بود از پدر و مادری یهودی زاده شد. او از دانشگاه کنستانتین (الجزایر) فارغ التحصیل شد. به مدت ۲۸ ماه به دلیل جنگ الجزایر به خدمت اجباری رفت و تحصیلاتش متوقف شد؛ و در سال ۱۹۶۲ موفق شد دکترای خود را بگیرد.
ژورس ایوانوویچ آلفروف ( زاده ۱۵ مارس ۱۹۳۰ – درگذشته ۱ مارس ۲۰۱۹) یک فیزیک دان اهل اتحاد شوروی و روسیه بود که در سال ۲۰۰۰ برای توسعه نیمه رسانا هترواستراکچرز مورد استفاده در سرعت بالا و اوپتو الکترونیک به همراه هربرت کرومر از آلمان موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. او همچنین یک سیاستمدار در دولت روسیه و یکی از اعضای وزارت امور خارجه روسیه در مجلس دوما، از سال ۱۹۹۵ بوده است.
روی. جی گلوبر (زاده ۱ سپتامبر ۱۹۲۵ – درگذشته ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸) فیزیک دان نظری آمریکایی بود. او پروفسور فیزیک در دانشگاه هاروارد و پروفسور کمکی علوم نوری در دانشگاه آریزونا بود. گلوبر در سال ۲۰۰۵ برای همکاری در نظریه کوانتومی انسجام نوری موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. زندگی. گلوبر در شهر نیویورک متولد شد. در سال ۱۹۴۱ از مدرسه عالی علوم برانکس فارغ التحصیل شد. او در سن ۱۸ سالگی یکی از جوانترین دانشمندان پروژه منهتن بود. در سال ۱۹۴۹ دکترای خود را از دانشگاه هاروارد گرفت.
سر آنتونی جیمز لگت (زاده ۲۶ مارس ۱۹۳۸)، معروف به تونی لگت، از سال ۱۹۸۳ استاد فیزیک در دانشگاه ایلینوی بوده است. در سال ۲۰۰۳ برای کمک های پیشگام به تئوری ابررسانایی و ابرشاره جایزه نوبل فیزیک به او اعطا شد. زندگی. تونی لگت در ۲۶ مارس ۱۹۳۸ در لندن، انگلستان از پدر و مادری ایرلندی تبار زاده شد. پدرش از ایرلند به انگلستان مهاجرت کرده بود و به عنوان یک کارمند در کارخانه کشتی سازی نیروی دریایی کار می کرد.
سی-۱۷ گلوبمستر ۳ پس از لاکهید سی-۵ گالکسی بزرگ ترین و مجهزترین هواپیمای باربری موجود در نیروی هوایی آمریکا است. این هواپیما توانایی رساندن انواع بار و نیروها را با سرعت بالا به پایگاه های منطقهٔ نبرد دارد. این هواپیما در عین حال می تواند نیروهای تاکتیکی را از جایی به جایی دیگر جابه جا کند. دیگر ویژگی آن توانایی جابه جایی مجروحان جنگی در شرایط سخت است. این توانایی های متفاوت باعث افزایش قدرت ناوگان باربری نیروی هوایی آمریکا در سراسر جهان شده است. اثرگذاری حمل نیروها با هواپیما به توانایی آن ها در انتقال سریع و مداوم نیروها به نزدیک ترین مکان ممکن در میدان جنگ مربوط است. تجهیزات. این هواپیما دارای ضریب اطمینان بالایی است، به طوری که موفقیت آن در ماموریت ها در حدود ۹۲ درصد است. برای هر ساعت پرواز به ۲۰ ساعت/خدمه تعمیر احتیاج دارد و همیشه حدود ۷۴ تا ۸۲ درصد آماده به پرواز است. ضمانت بوئینگ، اطمینان به این ارقام را بالاتر می برد. طول این هواپیما حدود است و گسترهٔ بال های آن در حدود است. این هواپیما از ۴ موتور، با قابلیت چرخش معکوس و دارای گواهی نامهٔ اداره هوانوردی فدرال، پرت اند ویتنی اف-۱۱۷-پی وی۱۰۰ (نام نظامی م
وتور تجاری پرت اند ویتنی پی وی۲۰۴۰) بهره می برد. این موتورها روی بوئینگ ۷۵۷ هم نصب هستند. رانش هر موتور در حدود است. رانشگرهای معکوس برای جلوگیری از ورود قطعات هواپیما یا گردوخاک به درون موتور، جریان هوا را به سمت بالا و پایین هدایت می کنند. از نرم افزارهای منحصر تجاری در سیستم پرواز هواپیما بسیار استفاده شده است، از آن ها می توان نرم افزار اونیک نیروی هوایی ایالات متحده نام برد. هواپیما توسط گروه ۳ نفره اداره می شود (یک خلبان، یک کمک خلبان و یک مسئول انبار)، همین میزان نیروی انسانی مورد نیاز و در نتیجهٔ آن هزینه های اضافی را کاهش می دهد. بار در هواپیما از طریق درهای بزرگ انتهای هواپیما وارد آن می شود. سی-۱۷ توانایی حمل تمامی ابزارهای قابل حمل هوایی ارتش ایالات متحده را دارد. حداکثر وزن بار برای این هواپیما حدود است و بیشترین وزن آن برای بلند شدن می تواند حدود باشد. با باری با وزن و ارتفاعی برابر ، سی-۱۷ بدون سوخت گیری دوباره می تواند حدود پرواز کند. سرعت آن در حال کروز (بهترین حالت پرواز) حدود است. این هواپیما می تواند حدود ۱۰۲ چترباز به همراه وسایلشان را به هدف برساند. طراحی این هواپیما به صورتی است که امکا
ن نشست و برخاست آن را در باندهای کوچک فراهم می کند. این هواپیما توانایی نشستن و بلند شدن در باندی با طول و با عرض را دارد. حتی در این باند بسیار باریک این هواپیما با توجه به امکاناتی که دارد می تواند دور بزند. تاریخچه در نیروی هوایی ایالات متحده. هواپیمای سی-۱۷ پرواز آزمایشی خود را ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۱ انجام داد و در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۳ اولین مدل ساخته شدهٔ آن به پایگاه نیروی هوایی چارلستون تحویل داده شد. اولین اسکادران سی-۱۷، با نام اسکادران باری هفدهم، در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۵ به بهره برداری رسید. نیروی هوایی ایالات متحده ابتدا تصمیم به خرید ۱۲۰ فروند از این هواپیماها را گرفت. این ۱۲۰ فروند تا پایان نوامبر ۲۰۰۴ به نیروی هوایی آمریکا تحویل داده شد. بودجهٔ کنونی خرید ۲۰۵ هواپیما از این مدل را پیش بینی کرده است. این ۱۲۰ هواپیما در پایگاه نیروی هوایی چارلستون، مک کورد (اولین هواپیما در ژوئیهٔ ۱۹۹۹)، آلتوس و حفاظت ملی هوایی در جکسون قرار دارند. در اوت ۲۰۰۵ پایگاه ذخیره هوایی مارس در کالیفرنیا اولین از ۸ هواپیمای مورد نیاز خود را تحویل گرفت و در فوریهٔ ۲۰۰۶ اولین هواپیمای سی-۱۷ به پایگاه هیکام در هاوایی تحویل داده شد. کشورهای استف
اده کننده از این هواپیما. در سطح جهان، بوئینگ حدود ۲۷۷ فروند سی-۱۷ را به برخی کشورها تحویل داده است. قرارداد بوئینگ با نیروی هوایی آمریکا به بهره برداری از ۲۲۳ هواپیما تا پایان سپتامبر ۲۰۱۲ ختم می شود. تا فوریهٔ ۲۰۱۱ بوئینگ حدود ۲۰۷ سی-۱۷ را تحویل نیروی هوایی داده است. ۲۰ فروند از سی-۱۷ها هم در خدمت ۵ مشتری بین المللی هستند. در نوامبر ۲۰۱۰، رئیس جمهور اوباما اعلام کرد که هند خواهان به خدمت گرفتن ۱۰ فروند سی-۱۷ است. کنگرهٔ آمریکا در اواخر اکتبر ۲۰۱۰ نامهٔ کویت برای داشتن یک سی-۱۷ را قبول کرد. در ژانویهٔ ۲۰۱۰ امارت متحدهٔ عربی و بوئینگ برای خرید ۱۰ فروند سی-۱۷ برای سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ به توافق رسیدند. نیروی هوایی سلطنتی کانادا و استرالیا هر کدام ۴ فروند از این هواپیماها را در اختیار دارند. نیروی هوایی بریتانیا ۷ سی-۱۷ را تا کنون خریداری کرده است. گروه صلح بین المللی دوازده ملیتی و ناتو نیز ۳ سی-۱۷ دریافت کرده اند. قطر هم تاکنون تنها کشور خاورمیانه است که از سال ۲۰۰۹ از دو فروند از این هواپیماها بهره می برد.
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ (؛ زاده ۴ اکتبر ۱۹۱۶ – درگذشته ۸ نوامبر ۲۰۰۹) فیزیکدان روسی بود. او فیزیکدان نظری، فعال در اخترفیزیک، برنده جایزه نوبل، و یکی از پدران بمب هیدروژنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. او به عضویت آکادمی علوم روسیه درآمد و جانشین ایگور یوگنیویچ تام به عنوان رئیس بخش فیزیک نظری موسسه فیزیک لبدف آکادمی علوم روسیه (FIAN) شد. در سال ۲۰۰۳ برای کمک های پیشگام به تئوری ابررسانایی و ابرشارگی جایزه نوبل فیزیک به او اعطا شد. گینزبرگ در اواخر عمر خود به یک ملحد آشکار و صریح تبدیل شد و از نفوذ روحانیون در جامعه روسیه انتقاد کرد.
ریکاردو جیاکونی (; زاده ۶ اکتبر ۱۹۳۱ – درگذشته ۹ دسامبر ۲۰۱۸) فیزیکدان ایتالیایی-آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک بود. جیاکونی در سال ۲۰۰۲ برای کمک های پیشگام به فیزیک نجومی، که منجر به کشف منابع اشعه کیهانی شد موفق به دریافت جایزه نوبل شد. زندگی. جیاکونی در جنوا ایتالیا زاده شد، از دانشگاه میلان فارغ التحصیل شد؛ و بعد از مهاجرت به آمریکا شهروند آمریکایی شد. وی اولین مدیر مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی، مرکز عملیات برای تلسکوپ فضایی هابل است. همچنین استاد فیزیک و ستاره شناسی (۱۹۸۲–۱۹۹۷) و استاد پژوهشی (از سال ۱۹۹۸) در دانشگاه جانز هاپکینز است. او همچنین مدیر کل از رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) (۱۹۹۳–۱۹۹۹) بوده است. جیاکونی محقق اصلی تلسکوپ فضایی چاندرا در ناسا بود.
پرچم تاتارستان با تناسب ۱:۲ به طور رسمی در تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۹۱ توسط پارلمان آن کشور پذیرفته شد. این پرچم بنا بر نوشتهٔ Rezeda Dautova توسط هنرمند نقاشی تاتاری به نام تاویل قزاقماتوف در ۱۹۸۶ و به هنگام اقامتش در انگلستان طراحی و در سال ۱۹۹۱ برندهٔ مسابقهٔ طراحی پرچم و نشان تاتارستان گردید. پرچم تاتارستان از سه نوار افقی غیر هم اندازهٔ سبز در بالا، سفید در میان و قرمز در پایین به نسبت ۷:۱:۷ تشکیل شده است و گمان می رود رنگ سبز نشانهٔ تاتارهای مسلمان و و قرمز نشانهٔ روس ها باشد. بااین حال توضیح رسمی رنگ های پرچم به شرح زیر است:
جایزهٔ ولف در فیزیک هر سال یک بار توسط بنیاد ولف در اسرائیل داده می شود. این، یکی از شش جایزه ای است که بنیاد ولف هر سال اعطا می کند؛ بقیه در زمینه های شیمی، کشاورزی، ریاضی، پزشکی و هنر داده می شوند. جایزه ولف در فیزیک و در شیمی معمولاً ارزشمندترین جوایز در زمینه خودشان، بعد از جایزه نوبل محسوب می شوند.