Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
قوام سر وینستون چرچیل بود. خانم گست به جمع آوری آثار هنری قرن ۱۸ فرانسه علاقهٔ فراوانی داشت. در آن زمان، هنوز بازار آثار هنری در دوران رکود بود و گتی توانست آثار زیادی از قرن ۱۸ فرانسه را به قیمت مناسب خریداری کند. فعالیت های گتی در زمینهٔ جمع آوری آثار هنری، او را به نویسنده ای در این زمینه نیز تبدیل کرد. گتی کتاب های متعددی در زمینهٔ آثار هنری به رشتهٔ تحریر درآورد. نکتهٔ مهم در مورد خریدهای گتی در بازار هنر، اهداف سرمایه گذاری او در این بخش بود. او تفاوتی اساسی با دیگر کلکسیونرهای هنری داشت و هدف اصلی اش از خرید آثار هنری، خرید در قیمت پایین و تضمین سودآوری آن ها بود. همین رفتار، خریدهای او را محدود می کرد؛ چرا که پل هیچ گاه تمایل نداشت هزینهٔ کامل یک اثر هنری را بپردازد و همیشه به دنبال تخفیف بود. بیش از ۶۰۰ اثر از هنرمندان برتر دنیا در کلکسیون گتی جمع شده اند. در زمان مرگ جان پل گتی، او مالک بیش از ۶۰۰ اثر هنری با ارزش حدودی ۴ میلیون دلار بود. آثاری از هنرمندان بزرگ همچون پیتر پل روبنس، تیسین، توماس گینزبرا، پیر آگوست رنوآر، تینتورتو، ادگار دگا و کلود مونه در کلکسیون گتی جمع آوری شده بودند. گتی در دههٔ ۱
۹۶۰ علاقهٔ زیادی به سبک معماری و مجسمه سازی یونان باستان پیدا کرد که در نتیجهٔ آن، ویلای گتی در نزدیکی لس آنجلس طراحی و ساخته شد. این ویلا در دههٔ ۱۹۸۰ و سال های پایانی عمر گتی، میزبان کلکسیون هنری او بود. زندگی شخصی. جان پل گتی سابقهٔ ۵ ازدواج در زندگی شخصی اش دارد. او در دوران جوانی از نظر خانوادهٔ مذهبی اش فردی لاابالی بود که عادات جنسی بی ملاحظه ای داشت. یک بار در سال ۱۹۱۷ و در سن ۲۵ سالگی، گتی مورد شکایت زنی به نام السی اکستروم در لس آنجلس قرار گرفت. این زن ادعا می کرد که پل، پدر دختر او است. تیم وکلای گتی ابتدا سعی در حل مسئله داشتند؛ اما در نهایت این شکایت با پرداخت ۱۰ هزار دلار غرامت به اکستروم، در سال ۱۹۱۷ پایان یافت. جنت دمونت، همسر بعدی گتی بود که در سال ۱۹۲۳ با او ازدواج کرد و در سال ۱۹۲۶ جدا شد. ثمرهٔ ازدواج آن ها، جورج فرانکلین گتی دوم بود که تا پایان عمر به عنوان یکی از مدیران شرکت نفت گتی مشغول به کاربود. پل گتی پیش از پایان رسمی ازدواجش با دمونت، با دختر یک مزرعه دار تگزاسی در مکزیکوسیتی ازدواج کرد. همسر رسمی دوم گتی، آلین اشبی نام داشت که در ۱۷ سالگی با پل آشنا شد. آن ها در سال ۱۹۲۸ از یکدیگ
ر جدا شدند و فرزندی از این ازدواج متولد نشد. جان پل گتی پنج بار ازدواج کرد که هیچ کدام طولانی نبود. گتی در تعطیلاتی در شهر وین و در سال ۱۹۲۸، با دختر ۱۷ ساله ای به نام آدولفین هلمل آشنا شد. آدولف دختر یک پزشک آلمانی بود که مخالفتی جدی با ازدواج دخترش با مردی ۳۶ ساله (که دو ازدواج ناموفق داشت) ابراز می کرد. پسر این زوج، جان رونالد گتی در سال ۱۹۲۹ به دنیا آمد. در همان سال، ارتباط این زوج به سمت اختلافات و دعوا پیش رفت تا اینکه پدر آدولفین او را به آلمان برد. این اختلافات تا سال ۱۹۳۲ ادامه داشت تا اینکه آدولفین با دریافت غرامت فراوان و همچنین سرپرستی کامل رونالد، از گتی جدا شد. آن رورک، همسر بعدی جان پل گتی بود که در سال ۱۹۳۲ با او ازدواج کرد. او یک بازیگر فیلم های صامت بود و در همان سال ۱۹۳۲ از ازدواج با گتی صاحب پسری به نام یوجین شد که بعداً به جان پل گتی جونیور تغییر نام داد. گتی جونیور یک فعال خیریه و کلکسیونر کتاب بود. گوردون گتی، فرزند دوم این ازدواج بود که در سال ۱۹۳۳ به دنیا آمد. او تاجر، سرمایه گذار و فعال صنعت موسیقی بود و پس از مرگ پدرش، کنترل ثروت ۲ میلیارد دلاری هولدینگ گتی را در دست گرفت. ازدواج گت
ی با رورک نیز دوام زیادی نداشت تا اینکه آن ها در سال ۱۹۳۶ پس از شکایت رورک از یکدیگر جدا شدند. دادگاه، غرامتی برابر با حقوق ماهیانهٔ ۲۵۰۰ دلار به همراه ۱۰۰ دلار برای نگهداری از هر فرزند را به رورک اهدا کرد. آخرین ازدواج گتی نیز با تدی لینچ بود که در سال ۱۹۳۹ به همسری او درآمد. او یک خواننده بود و از ازدواجش با گتی، صاحب فرزندی به نام تیموتی شد. آن ها در سال ۱۹۵۸ از یکدیگر جدا شدند. فرزند آن ها تیموتی، در ۱۲ سالگی به خاطر تومور مغزی از دنیا رفت. نکتهٔ مهم اینکه در زمان مرگ تیموتی، پل گتی در انگلستان بود و حتی برای مراسم خاکسپاری پسرش نیز به آمریکا نرفت. جان پل گتی، نقل قول جالبی در مورد ازدواج و رابطه اش با زنان دارد. او در جایی گفته است: رابطهٔ طولانی مدت با یک زن به معنای شکست در تجارت است. من از شکست متنفر هستم. البته از ازدواج های ناموفق خودم هم متنفر هستم. من حاضرم برای یک ازدواج موفق، تمام پول هایم را خرج کنم. ربوده شدن جان پل گتی سوم. در تاریخ دهم جولای سال ۱۹۷۳، آدم ربایان گروه مافیایی ندرانیتا (Ndrangheta)، فرزند ارشد جان پل گتی جونیور را ربودند. او جان پل گتی سوم نام داشت و در آن زمان، ۱۶ ساله بود. آ
دم ربایان در تماسی تلفنی از خانوادهٔ گتی مبلغ ۱۷ میلیون دلار درخواست کردند که معادل حدودی آن در سال ۲۰۱۸، ۹۳٫۷ میلیون دلار است. خانوادهٔ گتی ابتدا در این تصور بودند که گتی نوجوان، نقشه ای برای دریافت پول از پدربزرگ ثروتمندش طراحی کرده است. پدر گتی سوم از پدرش برای پرداخت این هزینه درخواست کمک کرد؛ اما پل گتی مقتصدتر از آن بود که این پول را پرداخت کند. بی توجهی خانوادهٔ گتی به درخواست آدم ربایان و تلاش کم آن ها برای آزادی گتی سوم، منجر به حرکتی خشونت آمیز از طرف گروه جنایتکار شد. آن ها در نوامبر سال ۱۹۷۳، پاکتی حاوی گوش قربانی را برای یک روزنامه ارسال کردند. آن ها در نامه ای ادعا کردند که در صورت پرداخت نشدن حداقل ۳٫۲ میلیون دلار تا ۱۰ روز پس از ارسال نامه، گوش دیگر گتی جوان را خواهند برید و به حرکت خود ادامه خواهند داد. هنر تجارت، چانه زنی و حسابگری جان پل گتی در این جریان و حتی زمانی که معامله بر سر جان نوه اش بود، ادامه داشت. او آن قدر پرداخت پول را به تعویق انداخت که درخواست گروه آدم ربا به ۳ میلیون دلار کاهش پیدا کرد. در این شرایط نیز گتی تنها ۲٫۲ میلیون دلار از مبلغ را پرداخت کرد. انتخاب این مبلغ از سوی
او نیز کاملاً حساب شده بود. ۲٫۲ میلیون دلار مبلغی بود که در صورت پرداخت، در محاسبات مالیاتی گتی به او کمک می کرد. بقیهٔ ۸۰۰ هزار پول درخواست شده نیز به صورت وامی با سود ۴ درصد به پسر گتی پرداخت شد. پس از پرداخت پول درخواست شده، گتی سوم آزاد شد. او برای تشکر از پدربزرگش تماسی با او گرفت؛ اما گفته می شود که پل گتی به تماس نوه اش پاسخ نداده است. پس از مدتی ۹ نفر از گروه ندرانیتا در ارتباط با این آدم ربایی دستگیر و تنها دو نفر از آن ها محکوم شدند. گتی سوم پس از این تراژدی تلخ، به مواد مخدر و الکل معتاد شد. اعتیاد شدید، قدرت تکلم او را از بین برد. او در سال ۲۰۱۱ در سن ۵۴ سالگی درحالی که کاملاً معلول شده بود، از دنیا رفت. گتی بر سر جان نوه اش هم چانه زنی می کرد. رد کردن پیشنهاد آدم ربایان از طرف پل گتی، دو دلیل بزرگ داشت. اولین دلیل به گفتهٔ خود او بود که اعتقاد داشت در صورت پرداخت این هزینه، جان ۱۴ نوهٔ دیگر او نیز در خطر خواهد بود. او در ادامه در مورد رد کردن پرداخت این پول گفته است: دلیل دوم من برای رد کردن پرداخت این پول، بسیار مهم تر و گسترده تر بود. به اعتقاد من پرداخت این هزینه های آدم ربایی، فرصت و انگیزه ر
ا برای دیگر جنایتکاران فراهم می کند و جان افراد زیادی را در سرتاسر جهان با تهدید مواجه خواهد کرد. فیلم تمام پول های جهان روایتگر این قسمت از زندگی جی پال گتی و ارتباط خانوادگی اوست. شهرت خساست. در طول زندگی جان پل گتی، داستان های زیادی از خساست و حسابگری او در تمام معاملات زندگی وجود دارد. بارزترین این مثال ها، داستان ربودن گتی سوم بود. مورد بعدی مربوط به فرزند همسر پنجم پل گتی است. دی لینچ ادعا کرده بود که همسرش، او را به خاطر پرداخت هزینه های زیاد درمانی برای تومور پسرشان، سرزنش می کند. گتی در تمام معاملتش حداکثر چانه زنی ها را انجام می داد. او قصر ۷۲ اتاقی ساتن خود را به مبلغ ۶۰ هزار پوند از دوک پنجم منظقهٔ ساثرلند خریداری کرد. این مبلغ نصف مبلغی بود که دوک برای خرید این قصر هزینه کرده بود. جان پل گتی برای شستشوی لباس هایش هم هزینه نمی کرد. او لباس ها را خودش می شست و حتی در بسیاری موارد، به جای خرید لباس های جدید، لباس های کهنه را رفو می کرد. او لوازم التحریر را نیز برای چندین مرتبه استفاده می کرد و حتی برای پاسخ دادن به نامه ها به جای استفاده از کاغذ جدید، پاسخ را در حاشیهٔ نامهٔ قبلی یادداشت می کرد. او
یکی از معدود ثروتمندانی بود که لباس هایش را خودش می شست. یکی از داستان های بسیار عجیب و تمسخرآمیز در مورد خساست گتی، داستان بازدید از نمایشگاه سگ است. او برای اینکه قیمت نیم بها را برای دوستان و همراهانش در این نمایشگاه پرداخت کند، آن ها را به مدت ۱۰ دقیقه در اطراف محل برگزاری به پیاده روی مشغول کرد. او حتی در انتخاب قصر ساتن برای زندگی نیز حسابگری داشت و معتقد بود هزینهٔ زندگی در آنجا ارزان تر از لندن است. گتی در آن قصر یک تلفن سکه ای برای مهمانان و همچنین تلفنی محدود به ارتباطات داخل سازمانی برای کارمندانش تعبیه کرده بود. جان پیرسون، یکی از نویسنده هایی است که در مورد گتی تحقیق کرده. او دلیل اصلی خساست این میلیاردر را سبک تربیتی خانوادهٔ پدری اش می داند. البته او به این نکته اشاره می کند که گتی در خرید املاک و مستغلات و آثار هنری، خساست زیادی نداشت؛ اما معتقد بود آن ها نیز باید سودآوری مناسبی داشته باشند. خود گتی در جایی دلیل خساستش نسبت به افراد را جبران رفتار آن ها عنوان کرده است. او همیشه اعتقاد داشت که اطرافیان تنها برای ثروتش با او ارتباط برقرار می کنند.
ویلیام راندولف هرست (؛ زاده درگذشته ) روزنامه دار، خبرنگار و سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او با راه اندازی بزرگترین روزنامه های زنجیره ای آمریکا، سهمی بنیادی در تاریخ روزنامه نگاری آمریکا داشته است. هرچند اتفاق نظرها بر این است که زندگی هرست الهام بخش منک برای ساخت همشهری کین بود اما کارگردان فیلم اورسن ولز هرگز این ادعا را تایید نکرد.
اندرو ویلیام ملون (؛ زاده درگذشته ) یک بانکدار، کارآفرین، صنعتگر، نیکوکار، جمع کنندهٔ آثار هنری اهل ایالات متحده آمریکا، سفیر ایالات متحده در انگلستان و وزیر خزانه داری ایالات متحده آمریکا از ۴ مارس ۱۹۲۱ تا ۳۱ فوریه ۱۹۳۲، از خانوادهٔ مرفه ملون در پنسیلوانیا بود. آغاز زندگی. ملون در پیتسبرگ در ۲۴ مارس ۱۸۵۵ متولد شد. نام او در سرشماری ۱۸۶۰ تحت عنوان «ویلیام اِی ملون» ثبت شده است. پدر او توماس ملون، یک بانکدار، قاضی و فردی اسکاتلندی- ایرلندی بود که از کانتی تیرون، ایرلند به ایالات متحده مهاجرت کرده بود؛ مادر او سارا جین نیگلی ملون بود. او دارای سه برادر بزرگ تر از خود، توماس اِی، جیمز آر و ساموئل، و یک برادر کوچک تر به نام ریچارد بی ملون بود. او در دانشگاه غربی پنسیلوانیا (دانشگاه پیتسبرگ فعلی) تحصیل می کرد و پیش از فارغ التحصیل آنجا را ترک کرد. نابغهٔ مالی. ملون خیلی زود توانایی خود در مالی را بروز داد. پدرش در ۱۸۷۲ او را به تجارت الوار و زغال سنگ واداشت؛ کسب و کاری را که او خیلی زود به رونق رساند. سپس در ۱۸۸۰ به بانک پدرش، تی. ملون و پسران پیوست و دو سال بعد مالکیت بانک به او منتقل شد. در ۱۸۸۹، ملون به تشکیل ا
تحادیهٔ شرکت امنا و اتحادیهٔ بانک های پس انداز در پیتسبرگ یاری رساند. او همچنین در صنایع متنوعی از قبیل نفت، فولاد، کشتی سازی، و ساخت و ساز نیز فعالیت می کرد.
کرنلیوس وندربیلت ؛ (زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۷۹۴ - درگذشتهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۸۷۷) یک نیکوکار ثروتمند اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود که ثروت خود را از ساخت راه آهن و حمل و نقل بدست آورده بود. او هم چنین بزرگ خاندان خانوادهٔ وندربیلت و یکی از ثروتمندترین افراد آمریکایی در تاریخ بود. وی بنیان گذار دانشگاه وندربیلت است که به افتخار وی نام گذاری شده است. کرنلیوس وندربیلت سازنده ترمینال گراند سنترال نیویورک است. سه خیابان مهم در سه منطقه منهتن، استِیتِن آیلند و بروکلین در نیویورک به نام "وندربیلت" نام گذاری شده اند. دودمان. پدربزرگ (پدر پدرِ) کرنلیوس وندربیلت، ژان آئرتسون یا آئرتسزون، یک کشاورز هلندی از روستای د بیلت در استان اوترخت هلند بود، که برای استخدام خدمتکاری در سال ۱۶۵۰ م به نیویورک مهاجرت کرد. داچ ون در در نهایت به نام روستای آئرتسون اضافه شد و باعث تغییر نام به «ون در بیلت» شد، که در نهایت این نام نیز به صورت وندربیلت فشرده شد.
شوانگ زانگ یا هیوان تسانگ (؛ زاده ۱ ژانویه ۰۶۰۲ درگذشته ۱ ژانویه ۰۶۶۴) یک راهب بودایی، محقق، جهانگرد و مترجم چینی در قرن هفتم بود. او به خاطر مشارکت های دوران سازش در بودیسم چینی، سفرنامه سفرش به شبه قاره هند در سال های ۶۲۹–۶۴۵ میلادی، تلاش هایش برای آوردن بیش از ۶۵۷ متن هندی به چین و ترجمه هایش از برخی از این متون شناخته شده است. او تنها توانست ۷۵ بخش متمایز از مجموع ۱۳۳۵ فصل را ترجمه کند، اما ترجمه های او شامل برخی از مهم ترین متون مهایانه بود. هیون تسیانگ سیاح و زائر چینی بود که در قرن هفتم میلادی، هم زمان با اواخر سلطنت خسرو پرویز و اوایل سلطنت شیرویه به آسیای مرکزی و افغانستان امروزی و سند سفر کرد. او خود هرگز وارد آنچه امروزه ایران نامیده می شود، نشده است. شوان زانگ در ۶ آوریل ۶۰۲ در چنلیو، که اکنون شهرداری کایفنگ در استان هنان چین است، به دنیا آمد. او در کودکی به خواندن کتاب های مذهبی و مطالعه افکار آنها با پدرش پرداخت. او مانند برادر بزرگترش، دانشجوی مطالعات بودایی در صومعه جینگتو شد. شوان زانگ در سیزده سالگی به عنوان یک راهب تازه کار منصوب شد. به دلیل ناآرامی های سیاسی و اجتماعی ناشی از سقوط دودمان س
وئی، او به چنگدو در سیچوآن رفت و در آنجا در بیست سالگی به عنوان یک "بهکشو" (راهب کامل) منصوب شد. او بعدها در جستجوی کتاب های مقدس بودیسم به سراسر چین سفر کرد. سرانجام، او به چانگ آن آمد، که در آن زمان تحت حکومت مسالمت آمیز تای زونگ (دودمان تانگ) بود، جایی که شوان زانگ تمایل به سفر به هند را پیدا کرد. او از سفر فاکسیان به هند می دانست و مانند او نگران ماهیت ناقص و نادرست تفسیر شده متون بودایی بود که به چین رسیده بود. او همچنین نگران نظریه های رقیب بودایی در ترجمه های مختلف چینی بود. او به دنبال متون اصلی سانسکریت ترجمه نشده از هند بود تا به حل برخی از این مسائل کمک کند. شوان زانگ در ۲۷ سالگی سفر هفده ساله خود را از طریق جاده ابریشم به هند آغاز کرد. او بدون توجه به ممنوعیت سفر به خارج از کشور، از شهرهای آسیای مرکزی مانند ختن گذشت و خود را به هند رساند. او در میان مکان های دیگر، از دانشگاه معروف نالاندا در بیهار هند امروزی بازدید کرد و در آنجا نزد راهب شیله بدره به تحصیل پرداخت. او با متون سانسکریت متعدد و با کاروانی متشکل از بیست اسب بارکش از هند بازگشت. امپراتور تای زونگ در چین از بازگشت او استقبال کرد و او را
به نوشتن سفرنامه اش تشویق کرد. این سفرنامه چینی با عنوان "داتانگ شی یوجی" منبع مهمی دربارهٔ شوان زانگ و همچنین برای پژوهش دربارهٔ هند و آسیای مرکزی در قرن هفتم است. سفرنامه او ترکیبی از روایات غیرممکن، شنیده ها و روایت دست اول است. بخش هایی از آن به عنوان "terminus ante quem" سال ۶۴۵ میلادی برای رویدادها، نام ها و متن هایی که او ذکر می کند، استفاده و مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. متن او به نوبه خود الهام بخش رمان "سیر باختر" نوشته وو چنگین در طول دودمان مینگ، حدود نه قرن پس از مرگ شوان زانگ بود. بازگشت به چین. هیون تسیانگ در سال ۶۴۵ به چین بازگشت و ترجمه های گسترده ای از ادبیات بودایی از سانسکریت انجام داد. ترجمه های او به طور گسترده ای، همچنین در کره و ژاپن مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. می توان در ترجمه هیون تسیانگ از متن مذهبی هندی خزانه داری ابهیدارما (Abhidharmakośabhāṣya)، یک رساله مهم بودایی در دارما، متافیزیک، و کیهان شناسی، که توسط واسوباندو (نویسنده هندی) بین قرن سوم و پنجم نوشته شده است، اشاراتی به ایران پیدا کنیم. هیون تسیانگ همان رساله را بین سال های ۶۵۱ و ۶۵۴ ترجمه کرده است. همان طور که
جاناتان سیلک (۲۰۰۸) بحث کرده است، ترجمه خزانه داری ابهیدارما از آداب و رسوم ایرانی به عنوان نمونه هایی از رفتارهای متجاوزانه یاد می کند که بودایی ها باید آن ها را اشتباه تشخیص دهند. مورد زیر در ترجمه هیون تسیانگ از خزانه داری ابهیدارما است: کتاب "سوابق مناطق غربی". "سوابق مناطق غربی"، روایت سفر نوزده ساله او در هنگام دودمان تانگ از چین و از طریق مناطق غربی به هند قرون وسطی و بازگشت او به چین در اواسط قرن هفتم بعد از میلاد است.
دیوید تامپسون (؛ زاده – درگذشته ) یک نقشه نگاری اهل کانادا بود.
دانز اسکوتوس (؛ زاده ۱۰ مارس ۱۲۶۶ درگذشته ۸ نوامبر )(/ˈskoʊtəs/ SKOH-təs؛ لاتین کلیسایی: [duns ˈskotus]؛ «دانز اسکاتلندی»)، یک کاتولیک، کشیش و فرانسیسکن، استاد دانشگاه، فیلسوف و متکلم اسکاتلندی بود. او به همراه توماس آکویناس، بوناونتور و ویلیام اوکهام یکی از چهار فیلسوف-الهی دان مسیحی مهم اروپای غربی در قرون وسطی است. اسکاتوس تأثیر قابل توجهی بر افکار کاتولیک و سکولار داشته است. آموزه ای که او بیشتر به آن ها شهرت دارد «وحدت وجود» است، اینکه هستی انتزاعی ترین مفهومی است که ما داریم و قابل اعمال بر هر چیزی که وجود دارد. تمایز رسمی، راهی برای تمایز بین جنبه های مختلف یک چیز؛ و ایده ناهنجاری، خاصیتی که باید در هر چیز فردی وجود داشته باشد که آن را به یک فرد تبدیل می کند. اسکاتوس همچنین استدلال پیچیده ای برای وجود خدا مطرح کرد و برای تصویرسازی معصومانه مریم استدلال کرد. وی به «دکتر موشکاف» شهرت داشت. زندگی نامه. اطلاعات کمی از دانز اسکاتوس جدا از کارهای او وجود دارد. اعتقاد بر این است که تاریخ تولد او بین ۲۳ دسامبر ۱۲۶۵تا ۱۷ مارس ۱۲۶۶بوده است. او در خانواده ای برجسته به دنیا آمد. محل مشهور تولد او، روبروی لژ پاویلی
ون، در نزدیکی لژ شمالی قلعه دانز در اسکاتلند، در حال حاضر با یک قایق مشخص شده است که در سال ۱۹۶۶توسط برادران فرانسیسکن بریتانیا به مناسبت هفتصدمین سالگرد او ساخته شد. دانز اسکاتوس در دامفریز، جایی که عموی او، الیاس دانز، سرپرستی آن را بر عهده داشت، غسل تعمید شد. سن دانز اسکاتوس بر اساس اولین تاریخ معین زندگی او است، یعنی زمان انتصاب او به کشیشی در سنت اندرو، نورث همپتون، انگلستان، در ۱۷ مارس ۱۲۹۱. حداقل سن قانونی برای دریافت دستورات مقدس ۲۵ سال است و به طور کلی فرض می شود که او به محض این که به سن قانونی رسید، به این مقام منصوب شد. این که معاصرانش او را یوهانس دونس می خواندند، پس از رسم قرون وسطی که مردم را با نام مسیحی شان و پس از آن محل زادگاهشان می خواندند، نشان می دهد که او از Duns، در Berwickshire، اسکاتلند آمده است. طبق سنت، Duns Scotus در یک فرانسیسکن studium generale (یک دانشگاه قرون وسطایی)، خانه ای در پشت کلیسای سنت ابه، آکسفورد، در یک منطقه مثلثی شکل محصور در خیابان پنی فارتینگ و از سنت آلدیت تا قلعه، بیلی و قدیمی تحصیل کرد. دیوار، [۱۵] جایی که Friars Minor زمانی که دانشگاه پاریس در ۱۲۲۹–۱۲۳۰ پراکن
ده شد، نقل مکان کرده بودند. در آن زمان حدود ۲۷۰ نفر در آنجا زندگی می کردند که حدود ۸۰ نفر از آنها رهبان بودند. به نظر می رسد که دانز اسکاتوس تا سال ۱۳۰۰در آکسفورد بوده است، زیرا او در فهرست گروهی از رهبانان قرار گرفته است که مافوق استانی استان کلیسایی انگلیس (که شامل اسکاتلند نیز می شود) از اسقف لینکلن برای شنیدن اعترافات درخواست کرده است.[۱۷] ] او در یک مناقشه زیر نظر نایب السلطنه، فیلیپ از بریدلینگتون در سال ۱۳۰۰–۰۱ شرکت کرد.[۱۸] او در اواخر سال ۱۳۰۲ در دانشگاه معتبر پاریس شروع به سخنرانی دربارهٔ احکام پیتر لومبارد کرد. اما بعداً در آن سال تحصیلی، به دلیل جانبداری از پاپ بونیفاس هشتم در دشمنی با فیلیپ چهارم پادشاه فرانسه، از دانشگاه پاریس اخراج شد. در مورد مالیات بر اموال کلیسا Duns Scotus قبل از پایان سال ۱۳۰۴ به پاریس بازگشته بود و احتمالاً در ماه مه بازگشته بود. او به سخنرانی در آنجا ادامه داد تا اینکه به دلایلی که هنوز مرموز است، احتمالاً در اکتبر ۱۳۰۷ به استودیوم فرانسیسکن در کلن اعزام شد. به گفته نویسنده قرن پانزدهم، ویلیام ووریلونگ، خروج او ناگهانی و غیرمنتظره بود. او در حال استراحت یا صحبت با دانش آ
موزان در Prato clicorum یا Pre-aux-Clercs - منطقه ای باز از Rive Gauche که توسط محققان برای تفریح استفاده می شود - بود که دستورات وزیر کل فرانسیسکن رسید. اسکاتوس فوراً با برداشتن چند وسیله شخصی یا هیچ چیز شخصی رفت.[۱۹] دانز اسکاتوس در نوامبر ۱۳۰۸ به طور غیرمنتظره در کلن درگذشت. تاریخ مرگ او به طور سنتی ۸ نوامبر است. او در کلیسای Friars Minor آنجا به خاک سپرده شده است. تابوت او شامل شعر لاتین است: متافیزیک. واقع گرایی. دیدگاه اسکوتوس دربارهٔ کلی ها به واقع گرایی اسکوتوسی شناخته می شود. او به طور کل به عنوان یک واقع گرا در نظر گرفته می شود (درمقابل نومینالیست ها که به وجود مستقل از ذهن کلی ها باور نداشتند)، در این معنا او به کلی ها به عنوان یک امر مستقل از ذهن و واقع نگاه می کرد. به نظر او این کلی ها هم در جزئی ها و هم در ذهن به عنوان یک مفهوم وجود دارند (در مقابل قلمروی سومی که در آن مثال های افلاطونی وجود دارند). او به دیدگاهی حمله می کند که در آینده توسط افرادی مانند اوکام از آن دفاع می شود، او استدلال می کند که اشیا یک طبیعت مشترک دارند، برای مثال سقراط و افلاطون از طبیعت مشترکی به نام انسانیت برخوردارند. ا
شتراک معنوی بودن وجود. اسکوتوس در این جمله که موضوع دانش مابعدالطبیعه وجود به ما هو وجود است از ارسطو پیروی می کند. وجود از نگاه او در مجموع، تصوری مشترک لفظی است که اولین متعلق عقل ما است. ایدهٔ اشتراک لفظی بودن وجود متضمن نفی هر گونه تمایز بین وجود و ماهیت است .آکویناس استدلال می کرد که در هر موجود محدودی (هر موجودی به غیر از خدا) وجود آن از ماهیتش متمایز است. اسکوتوس این استدلال را رد می کند و در مقابل استدلال می کند که ما نمی توانیم چیستی شی را بفهمیم بدون آنکه وجود آن را بفهمیم. و ما نباید تمایزی بین وجود و ماهیت قائل شویم چرا که نمی توان به وجود چیزی پی برد بدون آنکه مفاهیمی و تصوراتی از چیزی که وجود دارد نداشته باشیم. اسکوتوس نگرشی متفاوت دربارهٔ هیلومورفیسم (صورت و ماده باوری) را بسط می دهد، با سه تز که او را از دیگران متمایز می کند. ۱_او معتقد است که ماده ایی وجود دارد که هیچ صورتی ندارد که همان ماده یا هیولای اولی است که زیرنهاد هر گونه تغییریست (در مقابل آکویناس). ۲_او معتقد است که همهٔ جواهر مخلوق ترکیبی از ماده و جوهر نیستند و جواهری تماماً روحانی وجود دارند. ۳_معتقد است که هر جوهر واحدی می تواند
بیش از یک صورت ذاتی داشته باشد، برای مثال: انسان ها حداقل دو صورت ذاتی دارند، نفس و صورت جسم آدمی.
پیش نواره دندان (نام علمی: "Prozostrodon brasiliensis") نام یک گونه از راسته ددکمانان است.
مورگان دندان سانان (نام علمی: "Morganucodonta") نام یک راسته از رده پستانداران است.
سعید آذربایجانی (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۷۵ تهران)، کشتی گیر ایرانی-کانادایی سبک آزاد که برای کشور کانادا در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ در وزن ۶۰ کیلوگرم شرکت کرد و در یک هشتم نهایی این وزن مارتین بربریان (Martin Berberyan) از کشور ارمنستان را شکست داد و در یک چهارم نهایی در مقابل مراد محمدی از ایران نتیجه کشتی را واگذار کرد.
200px|چپ|یک رایانه خانگی رایانه خانگی دسته ای از ریزرایانه ها است که از سال ۱۹۷۷ وارد بازار شده و در ۱۹۸۰ استفاده از آن ها رایج شد. رایانه های خانگی با هدف مقرون به صرفه و قابل دسترسی بودن و همین طور برای استفاده یک کاربر غیر فنی به بازار عرضه شدند. کمودور ۶۴ یک مثال از این دسته رایانه هاست.
سوتورو (به ، به ) یک نیروی شبهه نظامی مسیحی در استان حسکه سوریه است. سوتورو جناح امنیتی حزب اتحاد سریانی است. یگان های سوتورو ابتدا در شهر قحطانیه و کمی پس از آن در مالکیه و قامیشلی تشکیل شدند. در حالیکه شاخه های مالکیه و قحطانیه به طور کامل تحت نفوذ حزب اتحاد سریانی است و همکاری تنگاتنگی با گروه های کرد دارد ،شاخه قامیشلی آن کاملاً از حزب اتحاد سریانی منفک شده و متحد نزدیک رژیم سوریه است. سوبورو در سال ۲۰۱۴ برای حمایت از مسیحیان سوریه اقدام به تأسیس آکادمی نظامی آغا پطرس در شهر قامیشلی کرد.
شونزی، که با نام شون کوانگ متولد شد، یک فیلسوف چینی از کنفوسیوییسم در دوران پایانی دوره جنگ های دولتی بود. پس از پیشینیان خود کنفوسیوس و منسیوس، شونزی معمولاً به عنوان سومین فیلسوف بزرگ کنفوسیوسی از دوران باستان شناخته می شود. در زمان او، کنفوسیوسیسم با انتقادات قابل توجهی از سوی اندیشمندان تائوئیسم و موهیسم روبرو شده بود و شونزی به طور سنتی به عنوان یک ترکیب کننده از این سنت ها با اندیشه های اولیه کنفوسیوسی شناخته می شود. نتیجه این ترکیب، اصلاحی جامع و هماهنگ از کنفوسیوسیسم بود که برای توانایی رشد آن در دودمان هان و در طول تاریخ بعدی آسیای شرقی بسیار حیاتی بود. آثار او در کتاب "شونزی" جمع آوری شده و در وضعیت بسیار خوبی به دست ما رسیده است. برخلاف دیگر مجموعه های باستانی، اصالت نویسندگی این متون معمولاً قطعی است، اگرچه احتمالاً مورخ دودمان هان غربی لیو شیانگ آنها را به صورت فعلی سازماندهی کرده است. شونزی در دولت ژائو متولد شد و در آکادمی جیکشیا، که در آن زمان یکی از معتبرترین آکادمی ها بود، تحصیل کرد و درباره هر یک از بزرگترین سنت های فلسفی زمان خود یاد گرفت. پس از فارغ التحصیلی، شونزی به چو سفر کرد و در آنجا
شعر را آموخت و سپس به دولت چی برگشت و به عنوان معلمی برجسته در آکادمی شناخته شد. شاگردان او هان فی زی و لی سی هر کدام در زندگی سیاسی و علمی نقش مهمی ایفا کردند، هرچند برخی از نظرات لیگالیستی آنها با فلسفه او همخوانی نداشت. سایر شاگردان او نسخه ها و تفسیرهای مهمی از کلاسیک های کنفوسیوسی نوشتند. در اواخر عمرش، شونزی در دربار لرد چون شن خدمت کرد و پس از مرگ لرد چون شن درگذشت. جنگ های مداوم دوران او تأثیر عمیقی بر کار او گذاشت، همچنان که تعاملات او با رهبران و مشاهده سقوط دولت های مختلف نیز بر آثارش تأثیرگذار بود. شونزی در آثار خود به ده ها نفر از دیگر متفکران پاسخ می دهد که اغلب به طور مستقیم آن ها را نام برده و انتقاد می کند. مفهوم معروف او که "طبیعت انسان شرور است" باعث شده است که بسیاری از مفسران او را در مقابل منتسیوس قرار دهند، کسی که باور داشت طبیعت انسان به طور ذاتی خوب است. هرچند مانند منتسیوس، شونزی نیز معتقد بود که آموزش و آیین ها کلید پرورش خود و به این ترتیب روش دور زدن طبیعت فاسد ذاتی انسان است. تعریف او از هر دو مفهوم، آموزش و آیین، مبهم بود و او به آموزش مادام العمر تأکید داشت و آیین ها را در هر
جنبه ای از زندگی به کار می برد. دیگر موضوعات مهم شامل ترویج موسیقی و کاربرد دقیق اسامی است. هرچند او همچنان از حکما و خردمندان باستانی استناد می کرد، از دیگر فیلسوفان کنفوسیوسی تمایز می یافت زیرا بر الگوبرداری از حکمرانان اخیر تأکید می کرد، نه حکمرانان دوران باستان. ساده سازی ها و سوءفهم های مکرر در مورد آموزه های شونزی، به ویژه دیدگاه او درباره طبیعت انسان، باعث شد که از دوره دینامیک تانگ به تدریج اندیشه های او رد و محکوم شود. با ظهور کنفوسیوسیسم جدید در قرن دهم، منتسیوس به تدریج بر شونزی غلبه یافت، به ویژه با انتخاب کتاب منتسیوس در چهار کتاب. از قرن بیستم به بعد، بازنگری در مکتب شونزی در شرق آسیا انجام شد که منجر به شناسایی تأثیر عمیق و اهمیت او در زمان خود و در دنیای امروز شد. منابع و زمینه. اطلاعات دقیق درباره زندگی «شونزی» تقریباً وجود ندارد. با این حال، در مقایسه با کمبود اطلاعات در مورد بسیاری از فیلسوفان باستانی چین، اطلاعات معنادار و قابل توجهی درباره زندگی شونزی در دسترس است. چین شناس جان اچ. نابلاک می گوید منابع موجود "امکان بازسازی نه تنها خطوط کلی زندگی حرفه ای او بلکه درک تحول فکری اش را فراهم م