Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ملاقات نمود اما چون حرف های تکراری داشت؛ شاه عباس دستورات لازم را به امام قلی خان حاکم فارس برای رفع فتنه پرتغالی ها صادر کرد. شاه برای سرکوبی پرتغالی ها دست دوستی به سوی رقیب آن ها یعنی انگلیسی ها دراز کرد و خواستار مشارکت نیروی دریایی کمپانی هندشرقی انگلیس در جنگ با پرتغال و اسپانیا شد. اتحاد ایران و انگلیس برضد پرتغالی ها بتدریج صورت گرفت و مذاکرات به کندی پیش رفت. امری که باعث تسریع در کار شد این بود که ۴ کشتی انگلیسی دو کشتی پرتغالی را در دریا به اسارت گرفتند و به جاسک بردند. روی فریر فرمانده پرتغالی با نیروی مجهزی به جاسک حمله برد و بین کشتی های پرتغالی و انگلیسی رسماً جنگ درگرفت. در این جنگ که نخستین برخورد رسمی کشتی های دو کشور بود پرتغالی ها به سختی شکست خوردند و حیثیت سیاسی و نظامی پرتغال در انظار ایرانیان و دیگر ساکنان سواحل خلیج فارس کاستی گرفت و دولت ایران با آرزوی برانداختن تسلط پرتغالیان در خلیج فارس با عمال کمپانی هند شرقی به منظور برکنار کردن حریف از صحنه سیاست و تجارت دست در دست هم نهادند و بعد از یک سال مذاکره در سال ۱۰۳۱ قمری (۱۶۲۲میلادی) طرفین بر اصول اتحاد در جنگ با دشمن مشترک همداستان ش
دند و در میناب قراردادی در این زمینه امضا کردند. بر اساس این قرارداد ارتش ایران و متحدان انگلیسی موفق به تصرف قشم شدند. بعد از تصرف قشم، نوبت به تصرف جزیره هرمز رسید. حمله به هرمز. پس از تصرف قشم کشتی های انگلیسی با تجدید قوا در بندر گمبرون در حالی که ده ها هزار سرباز ایرانی بر قایق ها سوار بودند، حمله اصلی را به قلعه هرمز که در تصرف پرتغالی ها بود آغاز کردند. نیروهای ایرانی به فرماندهی امام قلی خان در جزیره هرمز پیاده شدند و نبرد سختی با پرتغالی ها و متحدان محلی آغاز کردند. نیروی دریایی بریتانیا نیز در دریا کشتی های پرتغالی را به توپ بستند و بزرگ ترین کشتی پرتغال ها با نام سان پدرو را به آتش کشیدند. کشتی های دیگر نیز یکی پس از دیگری به توپ بسته شدند. نبرد فتح قلعه ۷۲ ساعت طول کشید. در طی این نبردها ویلیام بافین به خاطر شلیک پرتغالی ها کشته شد و در پایان ساعت ها جنگ سخت مدافعان باقی مانده پرتغالی همگی تسلیم شده و قلعه در تاریخ ۲۳ آوریل۱۶۲۲ به دست ایرانیان افتاد. هم تاریخ نویسان اروپایی از جمله پرسی سایکس و هم تاریخ نگاران ایرانی واقعه فتح هرمز را شرح داده اند. در کتاب تاریخ عالم آرای عباسی چنین آمده است: مفاد
قرارداد با انگلیسی ها. در هشتم ژانویه ۱۶۲۲ (۱۰۳۱ قمری) قراردادی بین امام قلیخان و ادوارد مانوکس نماینده کمپانی هند شرقی در میناب به امضاء رسید که شامل پنج ماده بود: روز ملی خلیج فارس. اهمیت این واقعه و اثر گذاری آن بر تحولات منطقه و اثر آن بر افول امپراتوری پرتغال آنقدر مهم بوده که ایران این روز را روز ملی خلیج فارس نام گذاری کرده است.
در هندسه، مفهوم التصاق یا هم بَندِش ، ایده انتقال داده ها در طول یک خم یا خانواده ای از خم ها را به روش "موازی" مستدل و دقیق می نماید. در هندسه مدرن، براساس این که چه داده هایی را قرار است منتقل کنند، انواع متنوعی از التصاقات وجود دارند که ابزاری برای انتقال موازی بردارهای مماس روی منیفلدها از یک نقطه به نقطه ای دیگر در طول یک خم را فراهم می آورند.
نورمن جوزف وودلند (به انگلیسی: Norman Joseph Woodland؛ ۶ سپتامبر ۱۹۲۱ - ۹ دسامبر ۲۰۱۲) یک مهندس مکانیک بود که در کنار برنارد سیلور با عنوان مخترع بارکد شناخته می شود. اختراع او که توانست فرایند خرید و فروش را سرعت ببخشد و موجب صرفه جویی میلیون ها ساعت در زمان خریداران و فروشندگان شود در اکتبر ۱۹۵۲ در اداره اختراعات آمریکا با شماره ۲٬۶۱۲٬۹۹۴ به ثبت رسید.
پادشاهی سیسیل (ایتالیایی: Regno di Sicilia، لاتین: Regnum Siciliae، سیسیلی: Regnu di Sicilia) دولتی در جنوب ایتالیا بود که از زمان تأسیس آن در ۱۱۳۰ تا ۱۸۱۶ میلادی به حیات خود ادامه داد. این پادشاهی جانشین کنت نشین سیسیل، دولتی در جنوب ایتالیا که در ۱۰۷۱ میلادی پس از هجوم نورمن ها به جنوب ایتالیا تأسیس شد، شد. این پادشاهی تا ۱۲۸۲ میلادی نه تنها کل سیسیل را دربر می گرفت بلکه بر بخش بزرگی از جنوب ایتالیا، آفریقا (تونس و تریپولی) جزیره مالت و ناپل تسلط داشت. در ۱۲۸۲ میلادی، شورش نیایش شامگاهی سبب سقوط تسلط دودمان آنژو بر سیسیل شد و همچنین باعث استقلال سیسیل گشت. در ۱۸۱۶ میلادی، اتحاد سیسیل و پادشاهی ناپل به ایجاد دولتی متحد به نام پادشاهی دو سیسیل انجامید. سرانجام، در ۱۸۶۱ این پادشاهی جزئی از کشور ایتالیا شد. ضرب سکه. پادشاهان نورمن در قرن دوازدهم از تاری (نام سکه) استفاده می کردند که از سال ۹۱۳ در سیسیل به عنوان پول رسمی استفاده می شد. وزن یک تاری حدود یک گرم و طلا ۱۶ / ۳ قیراط بود. دینار عربی معادل چهار تاری و سولیدوس بیزانس شش تاری ارزش داشت. [۹] در پادشاهی، یک اونزا معادل سی تاری یا پنج فلورین بود. یک تاری بی
ست گرانی ارزش داشت. یک گرانا معادل شش دینار بود. پس از سال ۱۱۴۰، استفاده از سکه مس رومسینا متوقف شد و با فولیاریس جایگزین شد. بیست و چهار گلدان معادل یک هزاره بیزانس بود. فردریک دوم، امپراتور مقدس روم پس از شکست تونسی ها در سال ۱۲۳۱، اوگستالی را ضرب کرد. ضخامت آن در ۲۱ / قیراط و وزن آن ۵٫۲۸ گرم بود. این سکه در سال ۱۴۹۰، در پی پیروزی در سیسیل ضرب شد که معادل دو کات ونیزی بود. یک پیروزی به ارزش ۱۱ / آکوالیان بود. یک آکوالیان بیست گرانی ارزش داشت. در معاملات از tari و pichuli عمدتاً استفاده می شد. جوامع مذهبی. در زمان سلطنت نورمن ها، چندین جامعه مختلف مذهبی در پادشاهی سیسیل با هم زندگی می کردند که شامل مسیحیان لاتین (کاتولیک های روم)، مسیحیان یونان زبان (کاتولیک های یونان)، مسلمانان و یهودیان بودند. اگرچه اعمال مذهبی محلی جریان داشت اما واقعیت این بود که مسیحیان لاتین افسار قدرت را در دست داشتند و تمایل داشتند که از مرجع مسیحیت لاتین (پاپ) طرفداری کنند. اسقف های آیین یونان موظف بودند ادعاهای کلیسای لاتین در سیسیل را تشخیص دهند، در حالی که امیران محلی بر جوامع مسلمانان عملاً حکومت نمی کردند. مسیحیان یونانی زبان،
مسیحیان لاتین و مسلمانان به طور منظم با هم تعامل داشتند و از نظر اقتصادی، زبانی و فرهنگی در زندگی یکدیگر نقش داشتند. برخی با هم ازدواج هم می کردند. مسیحیان ساکن در یک منطقه عرب زبان ممکن بود اسامی عربی یا حتی مسلمان را بر خود برگزینند. در بسیاری از شهرها، هر جامعه مذهبی نظم اداری و قضایی خاص خود را داشت. در پالرمو، به مسلمانان اجازه داده می شد که در مساجد به طور علنی اذان بگویند و مسائل حقوقی آنها توسط قاضی ها، قضاتی که مطابق با قوانین اسلامی حکم می کردند، حل و فصل شود.
نشانگان خستگی مزمن (CFS)، آنسفالومیلیت میالژیک (ME) نیز نامیده می شود، یک بیماری پزشکی پیچیده، خسته کننده و طولانی مدت است که با علائم و معیارهای اولیه مورد نیاز تشخیص داده می شود، که اغلب شامل طیف وسیعی از علائم است. تشخیص به صورت تشدید علایم پس از فعالیت فیزیکی جزئی یا فعالیت ذهنی گذاشته می شود و به عنوان ضعف و بدن درد پس از فعالیتی (PEM) نیز شناخته می شود؛ این اختلال ظرفیت انجام کارهایی را که قبل از بیماری معمول بودند کاهش می دهد. اختلالات خواب عدم تحمل ارتواستاتیک (مشکل نشستن و ایستادن) و اختلال عملکرد شناختی نیز از موارد تشخیصی هستند. سایر علائم شایع ممکن است شامل سیستم های متعدد بدن باشد و درد مزمن نیز شایع است. در حالی که علت آن درک نشده است، مکانیسم های پیشنهادی شامل استرس های بیولوژیکی ، ژنتیکی، عفونی و جسمی یا روانی مؤثر بر بیوشیمی بدن هستند. تشخیص براساس علائم بیمار است زیرا هیچ آزمایش تشخیصی تأیید شده ای در دسترس نیست. خستگی در CFS به دلیل فعالیت مداوم شدید نیست، با استراحت خیلی برطرف نمی شود و به دلیل شرایط پزشکی قبلی نیست. خستگی در بسیاری از بیماری ها یک علامت شایع است، اما خستگی و شدت غیرقابل ت
وجیه اختلال عملکرد در CFS در بیماری های دیگر نسبتاً نادر است. افراد مبتلا به CFS ممکن است با گذشت زمان بهبود یابند یا بهتر شوند، اما برخی از آنها به مدت طولانی تحت تأثیر شدید هستند و ممکن است از کار افتادگی پیدا کنند. هیچ روش درمانی یا دارویی برای درمان علت بیماری تأیید نشده است. درمان در علائم شناسی است. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری توصیه می کند برای جلوگیری از بدتر شدن علائم (مدیریت فعالیت های شخصی) را انجام دهد. شواهد محدود نشان می دهد که rintatolimod، مشاوره و ورزش درجه بندی شده به برخی از بیماران کمک می کند. حدود ۱٪ بیماران در نظام مراقبت های اولیه CFS دارند. تخمین میزان بروز بسیار متفاوت است زیرا مطالعات اپیدمیولوژیک بیماری را به طور غیر متفاوتی تعریف می کنند. تخمین زده شده است که ۸۳۶۰۰۰ تا ۲٫۵ میلیون آمریکایی و ۲۵۰٬۰۰۰ تا ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر در انگلستان CFS دارند. CFS در زنان ۱٫۵ تا ۲ برابر مردان رخ می دهد. این بیماری معمولاً بزرگسالان بین ۴۰ تا ۶۰ سال را درگیر می کند. ممکن است در سنین دیگر، از جمله کودکی، رخ دهد. مطالعات دیگر حاکی از آن است که حدود ۰٫۵٪ از کودکان CFS دارند و این شیوع در نوجوانان بیشتر از کود
کان کم سن است. سندرم خستگی مزمن دلیل اصلی غیبت در مدرسه است. CFS باعث کاهش سلامتی، شادی و بهره وری می شود. اما در جنجال های مربوط به سندرم خستگی مزمن|مورد بسیاری از جنبه های این اختلال اختلاف نظر وجود دارد. پزشکان، محققان و طرفداران بیمار اسامی مختلف و معیارهای تشخیصی را ترویج می کنند. شواهد دلایل و معالجه پیشنهادی اغلب ضعیف یا متناقض است. علایم و نشانه ها. مراکز کنترل و پیشگیری بیماری های ایالات متحده (CDC) این معیارها را برای تشخیص توصیه می کند: علاوه بر این، یکی از علائم زیر باید وجود داشته باشد: سایر علایم شایع. سیاری، اما نه همه افراد مبتلا به ME / CFS گزارش می دهند: درد عضلانی، درد مفصل بدون تورم یا قرمزی و سردرد گره های لنفاوی حساس در گردن یا زیر بغل گلو درد سندرم روده تحریک پذیر لرز و تعریق شبانه آلرژی و حساسیت به غذاها، بوها، مواد شیمیایی، نورها یا سر و صدا تنگی نفس ضربان قلب نامنظم CDC پیشنهاد می کند افرادی که علائمی شبیه CFS دارند، برای رد چندین بیماری قابل درمان با پزشک مشورت کنند: بیماری لایم، «اختلالات خواب، اختلال افسردگی اساسی، سو مصرف الکل / مواد ، دیابت شیرین، کم کاری تیروئید، مونونوکلئوز (م
ونو)، لوپوس، مولتیپل اسکلروزیس (MS)، هپاتیت مزمن و بدخیمی های مختلف». داروها همچنین می توانند عوارض جانبی ایجاد کنند که علائم CFS را تقلید می کند. حساسیت مرکزی یا افزایش حساسیت به محرک های حسی مانند درد در CFS مشاهده شده است. حساسیت به درد بعد از ورزش افزایش می یابد، که برعکس الگوی طبیعی است. شروع علایم. شروع تدریجی یا ناگهانی بیماری ممکن است اتفاق بیفتد و مطالعات نتایج متفاوتی دارند که در چه حالتی بیشتر اتفاق می افتد. عملکرد جسمانی. ظرفیت عملکردی افراد مبتلا به CFS بسیار متفاوت است. برخی از افراد مبتلا به CFS زندگی نسبتاً طبیعی دارند. برخی دیگر کاملاً وابسته به تخت خواب هستند و نمی توانند از خود مراقبت کنند. برای اکثر افراد مبتلا به CFS، کار، مدرسه و فعالیتهای خانوادگی برای مدت طولانی به طور قابل توجهی کاهش می یابد. شدت علائم و معلولیت بدون توجه به جنسیت یکسان است و بسیاری از افراد درد مزمن شدیدی را تجربه می کنند. افراد گزارش می کنند که میزان فعالیتهای بدنی بسیار مهم است. همچنین، کاهش پیچیدگی فعالیت مشاهده شده است. اختلال گزارش شده با سایر شرایط خسته کننده پزشکی از جمله ایدز مرحله پایانی، لوپوس، آرتریت رومات
وئید، بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD) و بیماری کلیوی در مرحله نهایی قابل مقایسه است. CFS بیشتر از شرایط پزشکی مانند بیماری مولتیپل اسکلروزیس، نارسایی احتقانی قلب یا دیابت نوع II بر وضعیت عملکرد و رفاه فرد تأثیر می گذارد. اغلب، دوره های بهبودی و عود علائم رخ می دهد، که مدیریت بیماری را دشوار می کند. افرادی که برای یک دوره احساس بهتر می کنند ممکن است بیش از حد فعالیت خود را افزایش دهند و نتیجه آن می تواند بدتر شدن علائم آنها با عود بیماری باشد. حدود ۲۵٪ از افراد مبتلا به CFS در طول بیماری خود، اغلب برای دهه ها، برای مدت طولانی در خانه یا در بستر هستند. حدود ۷۵٪ به دلیل بیماری قادر به کار نیستند. بیش از نیمی از آنها از مزایای معلولیت یا مرخصی استعلاجی موقت برخوردار بودند و کمتر از یک پنجم تمام وقت کار می کردند. کودکانی که با CFS بیمار می شوند، دلیل اصلی عدم حضور در مدرسه هستند. افراد مبتلا به CFS در پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36، به ویژه در زیر مقیاس های مربوط به نشاط، عملکرد جسمی، سلامت عمومی، نقش جسمی و عملکرد اجتماعی، امتیازات خود را کاهش داده اند. با این حال، مقیاس های زیر برای «نقش عاطفی» و سلامت روان در بیمار
ان CFS با کنترل های سالم سازگار بودند و نه به طور قابل توجهی پایین تر. هزینه های مراقبت های بهداشتی مستقیم فقط در ایالات متحده سالانه بین ۹ تا ۱۴ میلیارد دلار تخمین زده می شود. عملکرد شناختی. اختلال عملکرد شناختی به دلیل تأثیر منفی آن بر عملکرد شغلی و اجتماعی، یکی از جنبه های ناتوان کننده CFS است. ۵۰ تا ۸۰ تخمین زده می شود که افراد مبتلا به CFS از نظر شناختی دارای مشکلات جدی هستند. علائم شناختی عمدتاً به دلیل کمبود توجه، حافظه و زمان واکنش است. توانایی های شناختی اندازه گیری شده در زیر مقادیر طبیعی پیش بینی شده است و احتمالاً بر فعالیت های روزمره تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، افزایش اشتباهات رایج، فراموش کردن کارهای برنامه ریزی شده یا مشکل در پاسخ دادن هنگام صحبت با آنها مشاهده می شود. سرعت پردازش اطلاعات ساده و پیچیده مستلزم داشتن حافظه کاری در مدت زمان طولانی، متوسط تا بسیار کم نقص دارند. این کمبودها به طور کلی با ادراکات بیمار سازگار است. به نظر نمی رسد توانایی های ادراکی، سرعت حرکتی، زبان، استدلال و هوش تغییر چشمگیری داشته باشد. هنگامی که وضعیت بهداشت ضعیف تری گزارش می شود، ادراک شخص از مشکلات شناختی خود
اغلب بیشتر است. عملکرد بدنی بهتر در مبتلایان به CFS با مشکل بینایی و ادراکی و شکایات مربوط به پردازش زبان کمتری همراه است. علل. علت CFS ناشناخته است. تصور می شود که عوامل ژنتیکی، فیزیولوژیکی و روانشناختی برای ایجاد و تداوم شرایط با هم کار می کنند. گزارش سال ۲۰۱۶ مؤسسه پزشکی بیان می کند که CFS یک بیماری مبتنی بر بیولوژیک است، اما این ناهنجاری های بیولوژیکی حساس و خاص نیستند تا به عنوان یک تشخیص مفید باشند. از آنجا که ممکن است به عنوان یک بیماری شبیه آنفلوانزا با شروع ناگهانی شروع شود، علل مختلف عفونی ارائه شده است، اما شواهد برای حمایت از چنین علتی کافی نیستند. عفونت های پیشنهادی شامل مونونوکلئوز، "کلامیدوفیلا پنومونیه"، ویروس هرپس انسانی ۶ و بیماری لایم است. ممکن است التهاب در آن دخیل باشد. غالباً، این بیماری یک بیماری ویروسی مانند مونونوکلئوز یا ورم معده و روده را به دنبال خواهد داشت. این اختلال در زنان بیشتر از مردان وجود دارد. یک متاآنالیز بزرگ در سال ۲۰۲۰ تخمین زده است که بین ۱٫۵ تا ۲٫۰ برابر موارد بیشتر زنان هستند. این بررسی تصدیق کرد که تعاریف موردی مختلف و روشهای تشخیصی در مجموعه داده ها دامنه وسیعی ا
ز میزان شیوع را به همراه دارد. CDC تخمین می زند که CFS در زنان چهار برابر بیشتر از مردان رخ می دهد. این بیماری می تواند در هر سنی رخ دهد، اما بیشتر در افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال است. CFS در میان کودکان و نوجوانان کمتر از بزرگسالان است. به نظر می رسد خویشاوندان خون کسانی که CFS دارند بیشتر مستعد هستند، و این بدان معناست که عوامل ژنتیکی ممکن است خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهند. عفونت های ویروسی و سایر عفونت ها. اصطلاح سندرم خستگی پس از ویروس (PVFS) برای توصیف علائم CFS مانند که پس از عفونت ویروسی رخ می دهد استفاده می شود. در یک بررسی اخیر مشخص شد که فعالیت آنتی بادی ویروس Epstein-Barr (EBV) در بیماران مبتلا به CFS بیشتر است و احتمالاً زیرمجموعه ای از بیماران مبتلا به CFS فعالیت EBV را در مقایسه با گروه شاهد افزایش می دهند. عفونت ویروسی یک فاکتور خطر قابل توجه برای CFS است، با یک مطالعه که ۲۲٪ از افراد مبتلا به ویروس اپشتین بار شش ماه بعد خستگی را تجربه کرده اند و 9% CFS دقیق تعریف شده است. تشخیص. هیچ نوع ناهنجاری آزمایشگاهی مشخصی برای تشخیص CFS تأیید نشده است. در حالی که ناهنجاریهای جسمی یافت می شود، هیچ یافته ا
ی برای تشخیص کافی نیست. خون، ادرار و سایر آزمایش ها برای رد سایر شرایطی که می توانند مسئول علائم باشند استفاده می شود. CDC اظهار می دارد که برای کمک به تشخیص باید سابقه پزشکی گرفته شود و معاینه ذهنی و جسمی انجام شود. تشخیص های افتراقی. برخی از شرایط پزشکی می توانند باعث خستگی مزمن شوند و باید قبل از تشخیص CFS رد شوند. کم کاری تیروئید، کم خونی، بیماری سلیاک (که می تواند بدون علائم دستگاه گوارش اتفاق بیفتد)، دیابت و برخی اختلالات روان پزشکی تعدادی از بیماری هایی هستند که در صورت بروز علائم در بیمار باید رد شوند. سایر بیماری ها، که توسط مراکز کنترل و پیشگیری بیماری ها ذکر شده است، شامل بیماری های عفونی (مانند ویروس اپشتین بار، آنفلوانزا، عفونت HIV، سل، بیماری لایم)، بیماری های اعصاب و غدد درون ریز (مانند تیروئیدیت، بیماری آدیسون، نارسایی آدرنال، بیماری کوشینگ))، بیماری های خونی (مانند بدخیمی غیبی، لنفوم)، بیماری های روماتولوژیک (مانند فیبرومیالژیا، درد روماتیسمی پلی میالژی، سندرم شوگرن، آرتریت تمپورال، پلی میوزیت، درماتومیوزیت)، بیماری های روانی (مانند اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی، اختلال هذیان، زوال عقل، بی اشتها
یی / پرخوری عصبی)، بیماری های عصبی-روانشناختی (مانند آپنه انسدادی خواب، پارکینسونیسم، مولتیپل اسکلروزیس) و موارد دیگر (مانند انسداد بینی در اثر آلرژی، سینوزیت، انسداد آناتومیک، بیماری های خود ایمنی، برخی بیماری های مزمن، سو مصرف الکل یا مواد، داروسازی) عوارض جانبی، قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین و سمیت، نوسان وزن مشخص شده بدن) سندرم های Ehlers Danlos (EDS) نیز ممکن است علائم مشابهی داشته باشند. مدیریت علایم. هیچ درمان دارویی، درمان قطعی برای CFS وجود ندارد اگرچه داروهای مختلفی مورد بررسی قرار گرفته یا در دست بررسی هستند. گزارش سال ۲۰۱۴ که توسط آژانس تحقیقات و کیفیت بهداشت تهیه شده است، حاکی از آن است که تغییرات زیادی در مدیریت بیمار وجود دارد، بسیاری از آنها رویکردی چند جانبه در درمان دریافت می کنند و هیچ دارویی توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای این دارو تأیید نشده است. درمان ME / CFS، اگرچه چندین مورد خارج از برچسب استفاده شده است. این گزارش به این نتیجه رسید که اگرچه مشاوره و ورزش درمانی درجه بندی (GET) فوایدی را نشان داده است، اما این مداخلات به اندازه کافی مورد مطالعه قرار نگرفته اند تا برای همه ا
فراد آسیب دیده توصیه شود. این گزارش ابراز نگرانی کرد که به نظر می رسد GET با علائم بدتر در برخی از افراد همراه است. CDC دیگر این مداخلات را توصیه نمی کند و شواهدی از آسیب بیمار وجود دارد. راهنمای CDC برای مدیریت CFS بیان می کند که اگرچه درمانی وجود ندارد، تعدادی از روش ها ممکن است علائم را بهبود ببخشند. راهکارهای درمانی برای مشکلات خواب، درد، (افسردگی، استرس و اضطراب) سرگیجه و سبکی سر (عدم تحمل ارتاستاتیک) و مشکلات حافظه و تمرکز برشمرده می شوند. سایر موضوعات مفید ذکر شده که ممکن است بیماران و پزشکان در مورد آنها بحث کنند شامل نظارت دقیق و کنترل فعالیت برای جلوگیری از بدتر شدن علائم، مشاوره برای مقابله با تأثیر بیماری بر کیفیت زندگی، تغذیه مناسب و مکمل های تغذیه ای است که ممکن است به کاهش علایم کمک کند قدم زدن. گام برداشتن یا مدیریت فعالیت، یک استراتژی مدیریت بیماری است که بر اساس مشاهده علائم به دنبال اعمال ذهنی یا جسمی افزایش می یابد و برای CFS در دهه ۱۹۸۰ توصیه می شود. اکنون معمولاً به عنوان یک استراتژی مدیریتی در بیماری های مزمن و دردهای مزمن استفاده می شود. دو شکل آن عبارتند از: قدم زدن مشروط به علائم، جا
یی که تصمیم به توقف (و استراحت یا تغییر فعالیت) با آگاهی از خود در مورد تشدید علائم تعیین می شود. و گام به گام مشروط به زمان، که توسط یک برنامه مشخص از فعالیتهایی تعیین می شود که بیمار تخمین می زند قادر به انجام آنها بدون تحریک بیماری پس از حرکت (PEM) باشد؛ بنابراین، اصل قدم زدن در CFS جلوگیری از فشار بیش از حد و تشدید علائم است. هدف آن درمان کل بیماری نیست. کسانی که بیماری آنها پایدار به نظر می رسد ممکن است به تدریج میزان فعالیت و ورزش را افزایش دهند، اما طبق اصل قدم زدن، اگر مشخص شود که از حد مجاز خود عبور کرده اند، باید استراحت کنند. استفاده از دستگاه اندازه گیری ضربان قلب با ضربان قلب برای کنترل و کنترل سطح فعالیت توسط تعدادی از گروه های بیمار و راهنمای NICE 2007 انگلیس توصیه می شود. ورزش. حرکات کششی، تمرین های حرکتی و تمرینات تقویت کننده برای درد در بیماران مبتلا به CFS توصیه می شود و داروهای ضد درد نیز پیشنهاد می شود. در بسیاری از بیماری های مزمن، ورزش هوازی مفید است، اما در سندرم خستگی مزمن، CDC آن را توصیه نمی کند. CDC بیان می دارد: "هر فعالیت یا برنامه تمرینی برای افراد مبتلا به ME / CFS باید با دقت
و با در نظر گرفتن هر بیمار طراحی شود. در حالی که ورزش های هوازی شدید می تواند برای بسیاری از بیماری های مزمن مفید باشد، بیماران مبتلا به ME / CFS چنین روال های ورزشی را تحمل نمی کنند. توصیه های استاندارد ورزشی برای افراد سالم می تواند برای بیماران مبتلا به ME / CFS مضر باشد. با این حال، مهم است که بیماران مبتلا به ME / CFS فعالیتهایی را انجام دهند که بتوانند تحمل کنند. . " مشاوره. CDC اظهار می دارد که مشاوره ممکن است به بیماران کمک کند تا با درد ناشی از CFS کنار بیایند و گفتگو با یک مشاور حرفه ای یا درمانگر ممکن است به افراد کمک کند تا علائم مؤثر بر کیفیت زندگی روزمره را به طور موثرتری کنترل کنند. تغذیه. یک رژیم غذایی مناسب کمک قابل توجهی در سلامتی هر فرد می کند. مشاوره پزشکی در مورد رژیم غذایی و مکمل ها برای افراد مبتلا به CFS توصیه می شود. افراد مبتلا به CFS ممکن است از یک رژیم غذایی متعادل و نظارت صحیح بر حمایت غذایی در صورت شناسایی کمبودها با آزمایش پزشکی بهره مند شوند. خطرات مکمل های غذایی شامل تداخل با داروهای تجویز شده است. روش های درمانی. درمان شناختی رفتاری. CDC اظهار می دارد که صحبت با یک درمانگر مم
کن است به افراد کمک کند تا با این بیماری کنار بیایند. گزارش سال ۲۰۱۵ م Instسسه ملی بهداشت به این نتیجه رسید که اگرچه مشاوره و روشهای درمانی رفتاری می تواند برای برخی افراد مزایایی داشته باشد، اما ممکن است در کیفیت زندگی بهبود نداشته باشد و به دلیل این محدودیت، چنین روشهای درمانی نباید به عنوان یک درمان اصلی در نظر گرفته شوند، بلکه باید فقط به عنوان یکی از مولفه های رویکرد وسیع تر استفاده شود. همین گزارش اظهار داشت که اگرچه رویکردهای مشاوره ای در برخی از اقدامات خستگی، عملکرد و بهبود کلی فایده داشته است، اما این رویکردها در زیرگروه های جمعیت CFS وسیعتر به اندازه کافی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. نگرانی بیشتر بیان شد که گزارش اثرات منفی تجربه شده توسط بیماران تحت مشاوره و رفتار درمانی ضعیف بوده است. ورزش درمانی درجه بندی شده. در برخی از بیماران علائم نقص عملکرد سیستم اعصاب خودگردان dysautnomia و POTS وجود دارد و در برخی بیماران علائم میالوپاتی هم دیده می شود. بسیاری از بیماران سندرم ماست سل فعال mast cell activation sydrome دارند و همچنین در درصد قابل ملاحظه ای از مبتلایان مشکلات مربوط به بافت های همبندی مانند
سندرم اهلرز دانلوس EDS دیده می شود. با پیدایش مفهوم stretch myelopathy یا کشش طولی نخاع در سال ۲۰۰۵ توسط دکتر هندرسون و همچنین اختراع دستگاه های ام ار ای نشسته که امکان عکس برداری از بیمار در حالت نشسته و در موقعیت های مختلف گردن (فلکشن و اکستنشن) را می دهد گزارش های متعددی ثبت شده مبنی بر اینکه تعداد زیادی از مبتلایان در واقع مشکلات زیربنایی مربوط به نخاع گردن و ساقه مغز مانند بی ثباتی مفصل جمجمه-مهره اول یا مهره ۱-مهره ۲ یا بی ثباتی در مهره های پایین تر گردن دارند که منجر به کشیده شدن نخاع در طول خود بر اثر حرکات روزمره گردن می شود. برخی مبتلایان، تنگی کانال نخاعی ناشی از بیرون زدگی دیسک compressive myelopathy یا کایفوسیس (انحنای برعکس گردن) combined myelopathy یا مشکلاتی ازین دست دارند؛ و جالب توجه است که این بیماران پس از عمل جراحی فیوژن مهره های بی ثبات یا تعویض دیسک درمان شده اند. البته این مسئله می تواند یکی از علل باشد و نیاز به ارزیابی بیشتر در این مورد وجود وارد. علائم. علائم و نشانه های گفته شده در تمام بیماران مبتلا به این سندرم دیده شده، اما در بعضی از بیماران، نشانه های دیگری نیز شناخته شده که ا
ین نشانه ها عبارتند از: در سال ۲۰۱۷ فیلم مستندی به نام Unrest در مورد این بیماری ساخته شد. سازنده این مستند جنیفر بریا دانشجوی سابق دانشگاه هاروارد است که با شروع این بیماری مجبور به ترک تحصیل می شود و این فیلم را بر روی تخت خواب خود از طریق ارتباط اینترنتی با سایر بیماران در سایر نقاط جهان می سازد. این فرد در اواخر سال ۲۰۱۸ مبتلا به عدم تعادل جمجمه و گردن Cranio Cervical Instability تشخیص داده شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت و اکنون در حال بهبودی است. منابع. ابن سینا. "قانون در طب". جلد اول بخش «خستگی های بدون علت»
به دنبال مرگ ماری بورگوندی در ۱۴۸۲، سرزمین های زیر فرمان او به پسرش فیلیپ زیبا رسید. از آن جا که پدر فیلیپ، ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم بود، در نتیجه پادشاهی هابسبورگ ها بر هلند آغاز شد. هلند هابسبورگ تمام ناحیهٔ کشورهای سفلی (هلند، بلژیک و لوکزامبورگ امروزی) را از ۱۴۸۲ تا ۱۵۵۶/۱۵۸۱ میلادی در بر می گرفت. این حکومت، بعدها هلند اسپانیا و هلند اتریش نیز نامیده شد. این مناطق در سال ١۵۴٩ به هفده استان معروف شدند، این شعبات از سال ١۵۵۶ توسط شاخه اسپانیایی هابسبورگ اداره می شدند، از آن زمان به بعد هلند اسپانیا شناخته می شد. در سال ١۵٨٢، در دوران شورش هلند، هفت استان متحد از بقیه این سرزمین جدا شده و جمهوری هلند را تشکیل دادند. باقیمانده هلند جنوبی اسپانیا پس از تصرف توسط اتریش بر اساس معاهده راشتات، در سال ١٧١۴ به هلند اتریش تبدیل شد. هلند هابسبورگ توسط دوک بورگوندی (۱۵۰۶–۱۵۵۵)، پادشاه اسپانیا (۱۵۵۵–۱۷۰۶) و آرشیدوک اتریش (۱۷۱۶–۱۷۹۴) اداره می شد. این حاکمان از طرف خود، برای این ناحیه فرمانداری می گزیدند. با همه شورش های کوتاه مردم هلند علیه تسلط دودمان هابسبورگ، از ژانویه تا دسامبر ۱۷۹۰ میلادی برای پیوستن به ا
یالت های متحد بلژیک، این سرزمین تحت سیطرهٔ این دودمان برجای ماند. حکومت دوفاکتو هابسبورگ با الحاق جمهوری اول انقلابی فرانسه در سال ۱۷۹۵ به پایان رسید. با این حال، اتریش تا سال ۱۷۹۷ در پیمان کامپو فورمیو از ادعای خود بر استان صرف نظر نکرد.
جنگ تبریز به نبرد هایی گفته می شود که به نوعی شهر تبریز در شمالغرب ایران در آن درگیر بوده است. این نبردها ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
بازپس گیری تبریز به نبرد شاه عباس بزرگ در سال ۱۶۰۳ میلادی به قصد پس گیری شهر تبریز پس از اشغال آن و قبول عهدنامه فرهاد پاشا، و همچنین بازپس گیری سر حدات شمال غربی ایران صفوی شامل قراباغ، آذربایجان و ارمنستان از امپراتوری عثمانی اشاره دارد. این لشکرکشی ها با پیروزی قاطع صفویان همراه بود و در بین سال های ۱۶۰۳ تا ۱۶۰۷ میلادی منجر به بازپس گیری تبریز، بخش هایی از لرستان، کردستان، گرجستان و ارمنستان از دولت عثمانی شد. پیش زمینه. شاه عباس بزرگ نخستین گام را برای مبارزه با امپراتوری عثمانی در سال ۱۶۰۳ میلادی برداشت. او می دانست که پیروزی بر عثمانی ها در شهرهای کوهستانی شمال غربی به جز با غافلگیری دشمن امکان پذیر نیست؛ از اینرو درحالی که وانمود می کرد از اصفهان به شیراز می رود، خود را ۱۱ روزه با لشکری کوچک اما مجهز، به حوالی تبریز رساند. عثمانی ها در آخرین لحظات متوجه نزدیک شدن قوای ایرانی شدند و به سرعت آماده دفاع از تبریز گشتند. مردم تبریز اما از حمله شاه استقبال کردند. تبریز پس از ۲۰ روز جنگ و پس از ۱۸ سال اشغال توسط عثمانیان، به دست شاه عباس فتح شد و دوباره به خاک ایران بازگشت. آینده. جنگ عثمانی و صفوی اندکی پیش