Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شخصاً راه آهن ابیلین را ندیده، حرف او را نادیده می گیرد و به مسیر میزوری ادامه می دهد. رهبری خودکامهٔ دانسن کم کم مردان کاروان را آزار می دهد. دانسن سه نفر از مردان را که قصد داشتند از کاروان جدا شوند می کشد و آنها را دفن می کند. بعد از آن، دانسن اعلام می کند که قصد دارد دو نفر از مردانی را که از آذوقهٔ کاروان دزدی کرده و قصد فرار داشته اند مجازات کند اما مَت طغیان می کند و با کمک مردان دیگر، کنترل گله را به دست می گیرد و دانسن را کنار می گذارد. مَت گله را در مسیر چیسُلم به سوی ابیلین پیش می برد و والانس و باستر (نوا بری جونیور) معاونان او می شوند. دانسن قسم می خورد که مَت را به خاطر این خیانت خواهد کشت. در راه ابیلین، مَت و همراهانش با اعضای یک قبیله بومی که به یک قافله از قماربازان و دختران رقاص حمله کرده اند مقابله می کنند. یکی از دخترانی که نجات پیدا می کند، "تِس میلی" (جوآن درو) است که عاشق مَت می شود. این دو یک شب را با هم سپری می کنند و مَت دستبند مادر دانسن را به تِس می دهد. مَت که می خواهد زودتر از دانسن به ابیلین برسد، سحرگاه آنجا را ترک می کند، درست مانند دانسن که زن محبوبش را ۱۴ سال قبل ترک کرده ب
ود. کمی بعد، تِس با دانسن روبه رو می شود که مَت را تعقیب کرده و حالا می بیند که تِس دستبند مادر او را به دست دارد. دانسن که خسته و احساساتی شده به تِس می گوید در این دنیا چیزی نمی خواهد جز اینکه یک فرزند پسر داشته باشد. تِس پیشنهاد می کند که حاضر است برای او پسری به دنیا بیاورد اما به شرطی که دست از تعقیب مَت بردارد. دانسن همان اندوهی را در وجود تِس می بیند که هنگام خداحافظی با فِن دیده بود، و تصمیم می گیرد تعقیب مَت را همراه با تِس ادامه بدهد. وقتی مَت به ابیلین می رسد می بیند که مردم شهر منتظر رسیدن و خرید چنین گله ای بوده اند. او پیشنهاد خرید را قبول می کند و دوباره تِس را می بیند. اندکی بعد، دانسن همراه با گماشتگانش به ابیلین می رسد. دانسن و مَت با هم درگیر می شوند اما تِس دعوای آنها را قطع می کند و از آنها می خواهد بفهمند که واقعاً یکدیگر را دوست دارند. دانسن و مَت آشتی می کنند. دانسن به مَت توصیه می کند که با تِس ازدواج کند و به او می گوید که وقتی به گاوداری برگردند، بالاخره حرف اول اسم مَت را هم به نام گاوداری اضافه خواهد کرد و همین کار را می کند.
سرخ ها فیلمی حماسه ای درام آمریکایی به کارگردانی، تهیه کنندگی و هنرپیشگی وارن بیتی است. این فیلم به طور گسترده ای به عنوان یکی از بهترین فیلم های حماسی تاریخ سینما یاد می شود. بنیاد فیلم آمریکا، "سرخ ها" را به عنوان نهمین فیلم ژانر حماسی برگزید. از بازیگران این فیلم در کنار بیتی می توان به دایان کیتن در نقش لوئیس بریانت، جک نیکلسون در نقش یوجین اونیل، ادوارد هرمن، یرژی کوشینسکی و مورین استیپلتون اشاره کرد. خلاصه داستان. اوایل قرن بیستم «جان رید» (بیتی)، روزنامه نگاری رادیکال، رابطه ای پرفرازونشیب با نویسنده ای به نام «لوییز برایانت» (کیتن) دارد. «رید»، همچنین با گروهی از شخصیت های سرشناس معاصر خود برخوردها و رفت وآمدهایی داشته است. جوایز. این فیلم برندهٔ ۳ اسکار (برنده اسکار بهترین فیلمبرداری-برنده اسکار بهترین کارگردانی-برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن) و کاندیدای ۹ اسکار دیگر (کاندیدای اسکار بهترین تدوین-کاندیدای اسکار بهترین صدا-کاندیدای اسکار بهترین طراحی لباس-کاندیدای اسکار بهترین طراحی هنری-کاندیدای اسکار بهترین فیلم نامه غیر اقتباسی-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد-کاندیدای اسکار بهترین ب
ازیگر نقش اول زن-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد-کاندیدای اسکار بهترین فیلم) در سال ۱۹۸۲ شد.
باززایش فیلمی ۷۲ دقیقه ای به کارگردانی رائول والش با بازی راکلیف فلوس است.
شرخر فیلمی ۹۲ دقیقه ای به کارگردانی الکس کاکس با بازی هری دین استنتون است.
بازگشت از سکوکوس ۷ فیلمی ۱۱۰ دقیقه ای به کارگردانی جان سایلس با بازی بروس مک دونالد است.
برگشتن بخت فیلمی ۱۱۱ دقیقه ای به کارگردانی باربت شرودر با بازی جرمی آیرونز است. خلاصه داستان. آلان درشوویتز پروفسور با استعداد حقوق است که توسط کلاوس وان بالو استخدام می شود که اتهام های وارده به او مبنی بر اقدام به قتل همسر ثروتمندش را از او رفع اتهام کند… جوایز. این فیلم برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و کاندیدای ۲ اسکار دیگر (اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی و اسکار بهترین کارگردانی) در سال ۱۹۹۱ شد.
انقلاب اواس مستندی ۸۵ دقیقه ای به کارگردانی جی. تی. اس. مور با حضور ریچارد استالمن، اریک ریموند و لینوس تروالدز است دربارهٔ شکل گیری گنو، جنبش نرم افزار آزاد و نحوه استقبال جامعه از آن ها.
ریچارد سوم فیلمی ۱۰۴ دقیقه ای در سبک درام به کارگردانی ریچارد لانکرین با بازی ایان مک کلن است. این فیلم اقتباسی از نمایشنامهٔ "ریچارد سوم" اثر ویلیام شکسپیر است.
بر دشت مرتفع بتاز که در اروپا با نام اسلحه ها در بعدازظهر اکران شد، فیلمی ۹۴ دقیقه ای به کارگردانی سم پکینپا محصول سال ۱۹۶۲ است. بازیگران اصلی آن راندولف اسکات و جوئل مک کری هستند. خلاصه داستان. در اوایل قرن بیستم، استیو جاد، کلانتر بازنشسته ای که سال ها از اوج جوانی و شهرتش گذشته، توسط یک بانک استخدام می شود تا محموله طلا را از یک معدن کوهستانی به شهر هورنیتوس منتقل کند. شش معدنچی اخیراً در حین انتقال طلا به قتل رسیده اند. جاد که زمانی مورد احترام بود، اکنون با لباس های مندرس و عینک ضخیمش نشان می دهد دوران اوجش به پایان رسیده است. او از دوست و همکار قدیمی اش، گیل وسترام، برای محافظت از محموله کمک می خواهد. گیل که خود را به عنوان تیرانداز افسانه ای «کید اورگان» معرفی می کند، دستیار جوانش، هک لانگتری را نیز به همراه می آورد. این سه مرد به سمت معدن کورسگلد حرکت می کنند، در حالی که جاد از نقشه گیل و هک برای دزدیدن طلا بی خبر است. در راه، شب را در مزرعه جاشوا کانودسن و دخترش السا سپری می کنند. کانودسن مردی متعصب و مذهبی است که به تجارت طلا هشدار می دهد و سر میز شام با جاد به بحث آیات کتاب مقدس می پردازد. آن شب، ا
لسا و هک به طور پنهانی در مهتاب با هم ملاقات می کنند، اما کانودسن آن ها را می بیند و دخترش را با خود می کشد. در خانه، او السا را به خاطر این عمل سرزنش کرده و سیلی محکمی به او می زند.
سواری با اهریمن فیلمی ۱۳۸ دقیقه ای به کارگردانی انگ لی با بازی توبی مگوایر است. داستان. «جیک رودل» (مگوایر)، پسر یک مهاجر فقیر آلمانی، در میزوری بزرگ شده است. «جک بول چایلز» (آلریش)، پسر مزرعه دار محلی، مثل برادر به «جیک» نزدیک است. وقتی در جنگ داخلی، مزرعه نابود می شود و پدر «جک» به دست اوباش شمالی به قتل می رسد، دو پسر مغرور جنوبی به جبهه می روند.
حلقه فیلمی ژاپنی در ژانر وحشت روان شناختی به کارگردانی هیدئو ناکاتا، تهیه کنندگی تاکا ایچیسه و با بازی ناناکو ماتسوشیما محصول سال ۱۹۹۸ است. این فیلم به نویسندگی هیروشی تاکاهاشی اقتباسی از رمانی به همین نام نوشتهٔ کوجی سوزوکی است. اولین دنباله ای که برای فیلم ساخته شد مارپیچ بود. اما دنبالهٔ دیگری نیز با نادیده گرفتن فیلم مارپیچ با عنوان حلقه ۲ ساخته شد. چند نسخه هالیوودی نیز از فیلم ساخته شد از جمله حلقه که بازسازی همین فیلم است. خلاصهٔ داستان. داستان این فیلم دربارهٔ نوار ویدئو مرموزی است که هر کس آن را ببیند تلفن با او تماس می گیرد و به او می گوید هفت روز بعد خواهد مرد…
در زبان شناسی، مفهوم اشاره ، یعنی استفاده از کلماتی که معنایشان وابسته به موقعیت گفت وگو است؛ یعنی برای درک آن ها باید بدانیم چه کسی صحبت می کند، کجا ایستاده، دربارهٔ چه زمانی حرف می زند و به چه چیزی اشاره دارد. چند مثال ساده: انواع اشاره گری: بنابر این اشاره گری یعنی استفاده از واژه هایی که بدون دانستن شرایط گوینده، مکان، زمان یا افراد حاضر، نمی توان معنی دقیقشان را فهمید. در حوزهٔ اشاره، شیوهٔ ارجاع توسط عبارت هایی است که معنای خود را از درون بافت متن به دست می آورند. واژه ها زمانی اشاره ای هستند که معنای آن ها بسته به زمان و مکان تغییر کند. ضمایر شخصی (من، تو، او …) عبارت های زمانی (حالا، دیروز ، ...)، و عبارت های مکانی (اینجا، آنجا،...) از جمله عبارت های اشاره ای هستند. انتخاب یک نوع از عبارات ارجاعی، از بین سایرین، تا حد زیادی بر این اساس است که چه چیزی را گوینده فرض می کند که شنونده پیش از این می دانسته است. در زمینه های بصری مشترک، آن ضمایری که عملکردشان به عنوان عبارات اشاره ای است (برای مثال، «این را بگیر»، «به او نگاه کن»)، برای یک ارجاع موفق ممکن است کافی باشد، اما جایی که هویت پیچیده تر باشد، عبار
ات اسمی پیچیده تری را بکار می گیرند. (برای مثال، «آن خارجی با نگاه مسخره را بیاد داری؟») پس ارجاع، آشکارا به اهداف گوینده (برای مثال، شناخت چیزی) و اعتقادات گوینده (به این معنا، آیامی توان از شنونده انتظار داشت که چیز خاصی را بداند؟) در کاربرد زبان ارتباط دارد. نظام اشاری عبارت است از: توضیح گونه ها. سه نوع اصلی از واژه های اشاره گر وجود دارد که چارلز جی. فیلمور آن ها را دسته بندی کرده است: اشاره گری شخصی، مکانی و زمانی. در برخی زبان ها، مانند زبان اشاره، این نوع ها ممکن است با یکدیگر هم پوشانی داشته باشند، برای نمونه، اشاره گری مکانی و شخصی در ضمایر اشاره ای. همچنین برخی زبان شناسان گونهٔ چهارمی به نام اشاره گری اجتماعی را نیز مطرح کرده اند. اشاره گری شخصی. اشاره گری شخصی به افرادی مربوط می شود که در یک گفتار نقش دارند. این نوع شامل ضمایر شخصی مانند «من»، «تو»، «او»، «ما» و «آن ها» می شود. در برخی زبان ها حتی ضمیر چهارم یا پنجم هم وجود دارد. این ضمایر می توانند اطلاعاتی دربارهٔ شخص، مانند جنسیت یا جایگاه اجتماعی، نیز بدهند. نمونه ها: اشاره گری مکانی. اشاره گری مکانی به مکان هایی اشاره دارد که نسبت به محل گوی
نده یا شنونده تعیین می شوند. این واژه ها شامل قیدهایی مانند «اینجا» و «آنجا» و نیز واژه های اشاره ای مانند «این»، «آن»، «این ها» و «آن ها» هستند، گرچه فقط محدود به این ها نیستند. این واژه ها معمولاً مکان را از دید گوینده مشخص می کنند. نمونه: در این جا، «آن طرف خیابان» یعنی نسبت به جایی که گوینده اکنون حضور دارد. واژه های اشاره گر مکانی ممکن است بر اساس فاصله از گوینده یا شنونده به چند دسته تقسیم شوند: برای نمونه، زبان مالاگاسی هفت درجهٔ فاصله را با دو درجهٔ دید ترکیب می کند و بسیاری از زبان های اسکیمو، مانند زبان های اینویت، سامانه هایی بسیار پیچیده تر دارند. اشاره گری زمانی. اشاره گری زمانی به زمان هایی اشاره دارد که نسبت به زمان گفتار یا دریافت گفتار تعریف می شوند. این نوع شامل قیدهایی مانند «اکنون»، «به زودی»، اسامی زمانی مانند «فردا» و نیز کاربرد زمان دستوری است. اشاره گری زمانی می تواند به زمان گفتار (زمان «اکنون» گوینده) یا زمان دریافت (مثلاً هنگام خواندن یا شنیدن جمله) بستگی داشته باشد. هرچند در گفتار رودررو معمولاً این دو یکی هستند، ولی در متن های مکتوب یا ضبط شده ممکن است متفاوت باشند. نمونه: زمان ها
ی دستوری معمولاً به دو دسته تقسیم می شوند: اشاره گری گفتمانی. اشاره گری گفتمانی (یا اشاره گری متنی) به کاربرد واژه هایی در درون یک گفتار اشاره دارد که به بخش هایی از همان گفتار یا متن اشاره می کنند، از جمله خود آن جمله. برای نمونه، در جملهٔ «"این" داستان فوق العاده ای است»، واژهٔ «این» به بخشی از گفتار که در ادامه خواهد آمد اشاره دارد. یکی از گونه های اشاره گری گفتمانی، Switch reference است که ویژگی دستوری برخی زبان هاست و مشخص می کند که فاعل یک بند، همان فاعل بند پیشین است یا نه. برای نمونه، در ترجمه ای مانند «جان به تام مشت زد، و رفت-[نشانهٔ فاعل یکسان]»، منظور این است که جان رفت. اما در «جان به تام مشت زد، و رفت-[نشانهٔ فاعل متفاوت]»، این تام است که رفته است. اشاره گری گفتمانی در ارتباطات با واسطه رایانه نیز دیده شده، به ویژه از طریق شکل هایی مشابه فلش یا نمادهای بصری که برای اشاره به بخش هایی از متن یا گفتار به کار می روند. اشاره گری اجتماعی. اشاره گری اجتماعی به اطلاعات اجتماعی ای اشاره دارد که در برخی واژه ها نهفته است، مانند جایگاه اجتماعی یا میزان آشنایی میان گوینده و شنونده. این نوع شامل تمایزهایی ما
نند تمایز T–V (تو/شما) و واژه های احترام آمیز می شود. مرکز اشاره گری. «مرکز اشاره گری» (deictic center) یا «اوریگو» مجموعه ای از نقطه های نظری است که واژه های اشاره گر بر اساس آن ها تفسیر می شوند. چون بسیاری از واژه های اشاره گر به صورت خودمرکز (egocentric) به کار می روند، معمولاً مرکز اشاره گری گوینده، مکان و زمان گفتار، جایگاه در گفتمان و عوامل اجتماعی مربوط به آن است. اما در برخی موقعیت ها، مرکز اشاره گری می تواند به شرکت کنندگان دیگر در گفتگو یا به اشخاص/مکان هایی در یک روایت منتقل شود. برای نمونه، در جملهٔ: مرکز اشاره گری، گوینده در زمان و مکان گفتار است. اما اگر دو نفر از لندن و نیویورک تلفنی با هم صحبت کنند، فردی که در لندن است می تواند بگوید: که در آن، مرکز اشاره گری لندن است. یا می تواند بگوید: که در این حالت، مرکز اشاره گری نیویورک است. همچنین هنگام روایت داستان دربارهٔ فردی دیگر، مرکز اشاره گری معمولاً به آن شخص منتقل می شود؛ مثلاً در جملهٔ: «چپ» در اینجا به سمت چپ فردی اشاره دارد که داستان دربارهٔ اوست، نه لزوماً چپِ گوینده. کاربردها. می توان میان دو نوع کاربرد اشاره گری تفاوت گذاشت: اشاره گری دید
اری حرکتی (gestural) و اشاره گری نمادین (symbolic). همچنین گاه واژه های اشاره گر در کاربردهایی به کار می روند که اصلاً اشاره گر نیستند. در جملهٔ: واژهٔ «این» کاربرد اشاره گر ندارد، بلکه مانند حرف تعریف عمل می کند و در واقع می توانست به جای آن «یه» (a) هم بنشیند. تفاوت با واژه های مشابه. مرز بین اشاره گری (deixis) و ارجاع همیشه روشن نیست. معمولاً، ارجاع به چیزی در متن اشاره دارد که قبلاً معرفی شده است. مثلاً در جملهٔ «سوزان بشقاب را انداخت. "آن" شکست»، واژهٔ «آن» به «بشقاب» اشاره دارد. گاهی یک واژه هم زمان هم ارجاعی است و هم اشاره گر؛ مثلاً: در این جمله، «اینجا» یا «آنجا» از یک سو به لندن اشاره دارد (ارجاعی) و از سوی دیگر، بسته به اینکه گوینده هنوز در لندن است یا نه، اشاره گر است. واژه های «اشاره گری» (deixis) و نمایه مندی (indexicality) اغلب به جای هم به کار می روند و هر دو به ارجاع های وابسته به بافت اشاره دارند. اما تفاوت هایی نیز در پیشینه و زمینهٔ کاربرد آن ها وجود دارد. در گذشته، اشاره گری بیشتر به ارجاع فضایی و زمانی مربوط می شد و نمایه مندی مفهومی گسترده تر داشت. همچنین، اشاره گری بیشتر با زبان شناسی م
رتبط است، در حالی که نمایه مندی بیشتر در زمینه های فلسفه و کاربردشناسی به کار می رود.
در زبان شناسی، تخصیص گر (determiner) واحدی دستوری است که مصداق های بالقوه گروه اسمی را محدود می کند. تخصیص گر، یک واژه یا عبارت یا وند است که همراه اسم یا گروه اسمی می آید تا ارجاع آن اسم یا گروه اسمی را در متن بیان کند. تخصیص گر ممکن است مشخص کند که آیا اسم (نام واژه) به عنصری نکره یا معرفه اشاره دارد؟ به عنصری دور یا نزدیک اشاره دارد؟ به یک عنصر اشاره دارد یا چند عنصر؟ و غیره.
مویرگ های لنفی همواره به داخل رگ های لنفی بزرگتر به نام رگ های لنفاوی آوران (به انگلیسی:Afferent lymph vessel) که به تمامی غدد لنفاوی بدن جریان دارند تخلیه می شوند. این رگ های لنفی، دریچه هایی برای اطمینان از جاری شدن یک طرفهٔ مایع لنفی به خارج از بافت ها و به اطراف گره های لنفی دارند، و از این نظر مانند سیاه رگ ها عمل می کنند. امّا مویرگ ها دریچه های بیشتر و نیز دیواره های نازک تری دارند. چون رگ های لنفی ممکن است باکتری ها را از محل بافت عفونی زه کشی کنند، احتمال دارد گاهی اوقات در مسیر رگ لنفی خطی از التهاب را ببینیم. این ویژگی کلینیکی اساسی است و ممکن است نشاندهندهٔ پخش عفونت باشد. رگ های لنفاوی آوران تنها در غدد لنفاوی یافت می شوند که این نکته کاملاً بر خلاف وجود رگ های لنفی وابران که آب میان بافتی را از گره های لنفی به جاهای دیگر حمل می کنند، در تیموس و طحال است.
لیگ برتر هندبال ایران یک لیگ حرفه ای هندبال است که میان تیم های ایرانی توسط فدراسیون هندبال ایران برگزار می شود، این مسابقات با شرکت ۱۱ تیم برگزار می شود.
رگ هایی که آب میان بافتی را از گره های لنفی به جاهای دیگر حمل می کنند، وابران (به انگلیسی:Efferent lymph vessel) نامیده می شود. از آن جایی که آب میان بافتی با عبور از گرهٔ لنفی تصفیه می شود، دایماً استریل است. رگ های لنفی وابران به هم می پیوندند تا رگ های تخلیه کنندهٔ بزرگ تر که تنه ها نامیده می شوند را به وجود آورند. تنه ها از طرف راست قفسهٔ سینه، بازوی راست و قسمت راست گردن به یکدیگر ملحق می شوند و مجرای لنفاوی راست را تشکیل می دهند و محتویات خود را به سیاه رگ زیر ترقوهٔ راست که دقیقاً زیر ترقوه قرار دارد، تخلیّه می کنند. بر خلاف رگ های لنفی آوران که تنها در غدد لنفاوی وجود دارند، رگ های لنفی وابران در طحال و تیموس هم نیز موجود هستند.
لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس (سال تولد و مرگ نامشخص) به همراه لوکیوس یونیوس بروتوس نخستین کنسول جمهوری روم در ۵۰۹ قبل از میلاد بود. او همسر لوکرتیا بود، زنی که مورد تجاوز سکستوس تارکوئینیوس، پسرِ آخرین پادشاه روم، قرار گرفت و سپس خود را کشت. بروتوس و کولاتینوس شورشی در روم به راه انداختند تا انتقام او را بکشند. این شورش منجر به خلع لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و خاندانش، سرنگونی حکومت پادشاهی و تأسیس جمهوری روم شد. او فرزند اگریوس، پسر عموی تارکوئینیوس متکبر، بود. تجاوز به همسرش، لوکرتیا، و تأسیس جمهوری. در سال ۵۰۹ ق.م. و در زمان پادشاهی لوکیوس تارکوئینیوس متکبر ـ هفتمین و آخرین پادشاه روم ـ رومیان مشغول محاصره ی دولت شهر آردئا بودند. در اردوگاه رومیان، در جریان یک باده گساری در خیمه ی فرماندهان، بحث همسرانِ هریک از شاهزادگان و فرماندهان به میان آمد. آنگاه، هریک با گزافه گوییْ زیبایی و کمالات و اخلاقِ همسرِ خودش را ستود و بعد که مجادله داغ شد، لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس ـ پسرِ پسر عموی پادشاه ـ پیشنهاد کرد که همگی به خانه ی همدیگر بروند و یواشکی رفتار زنانشان را ببینند تا معلوم شود که همسر کدام یک از بقیه زیبات
ر و بااخلاق تر است ـ او مطمئن بود که همسر خودش، لوکرتیا، زیباتر و عفیف تر از همسر بقیه است. شاهزادگان پیشنهادش را پذیرفتند و از اردوگاه (در آردئا) به سوی روم راه افتادند تا یواشکی همسران یکدیگر را دید بزنند و ببینند که هریک، در غیاب شوهرش، به چه کاری مشغول است. آنان دیدند که همسرانِ هرکدامشان فقط مشغول عیاشی با همسالانشان هستند. سپس به سوی کولاتیا (منزل کولاتینوس) تاختند تا به خانه ی کولاتینوس بروند و همسر او، لوکرتیا، را هم ببینند و بعد درباره ی زنانشان جمع بندی کنند. وقتی در شب هنگام به خانه ی کولاتینوس رسیدند، دیدند که لوکرتیا تا پاسی از شب مشغول رشتن پشم است و به کنیزانش هم کمک می کند. پس همسرِ کولاتینوس در مسابقه ی فضیلت زنانه پیروز شد، و کولاتینوس به خودش بالید. سپس به سوی اردوگاه در آردئا بازگشتند. اما چند روز بعد، جوان ترین پسرِ پادشاه، سکستوس تارکوئینیوس، مخفیانه و بی آنکه کولاتینوس بداند، به کولاتیا بازگشت و در خانه ی لوکرتیا میهمان شد ـ شوهر لوکرتیا، کولاتینوس، در خانه نبود، بلکه در اردوگاه ارتش در آردئا حضور داشت. شب هنگام و پس از صرف شام، سکستوس مخفیانه به سوی تخت خواب لوکرتیا رفت و از آن زن عفیف
و زیبا خواست به زنا رضایت دهد. چون زن مخالفت کرد، سکستوس شمشیر کشید و او را به تجاوز تهدید کرد، اما زن به قیمت جانش نیز تسلیم بدکاری نشد. پس سکستوس او را تهدید به آبروریزی، به عنوان آخرین حربه، کرد و گفت که وقتی او را کشت، جنازه ی لختِ یک غلام را کنارش قرار می دهد تا همه بگویند که او در جریان یک زنا، آن هم با یک غلام، کشته شده است. لوکرتیا دید که نه تنها جان که آبرویش نیز در خطر است، به ناچار به زنا رضایت داد. پس از آن، سکستوس، شادمان از مقهور کردن عفت زن، از کولاتیا رفت. لوکرتیا، که بسیار افسرده شده بود، پیکی نزد شوهرش کولاتینوس، در اردوگاه آردئا، و نزد پدرش لوکرتیوس، در روم، فرستاد و از آنان خواست که باشتاب به کولاتیا بیایند، و البته هرکدام یک مرد صمیمی و قابل اعتماد با خودش بیاورد. پس آن دو لوکیوس یونیوس بروتوس و پوبلیوس والریوس پوبلیکولا را برگزیدند و با هم، چهار نفری، به منزل لوکرتیا آمدند. آنجا، لوکرتیا ماجرای تجاوز پسر پادشاه به خودش را برایشان شرح داد و از آنان خواست که انتقام او را از سکستوس بکشند. پس چون آن چهار مرد سوگند انتقام گیری خوردند، لوکرتیا خنجری را که زیر جامه اش پنهان کرده بود در قلبش فر
و کرد و خودکشی کرد تا ثابت کند که فقط به خاطر حفظ آبرویش مجبور به تن دادن به رابطه با سکستوس شده بود، و گرنه به هیچ روی راضی به رابطه نبوده است. در حالی که همسر و پدرش مشغول شیون و زاری بودند، لوکیوس یونیوس بروتوس خنجر را از قلب لوکرتیا درآورد و جلوی خود گرفت و به خون آن زن قسم خورد که انتقامش را می کشد و اجازه نمی دهد خاندان تارکوئینیان یا هر خاندان دیگری بر روم حکومت کنند. سپس، این چهار مرد جنازه ی لوکرتیا را برداشته تا میدان عمومی شهر کولاتیا بردند و در معرض دید عموم گذاشتند و هریک از ددمنشی و گستاخی خاندان شاه دادوناله سرداد و کمک خواست ـ خاصه بروتوس از مردم خواست که، به جای گریستن بر جنازه ی زن، دست به شمشیر ببرند و خاندان فاسد شاه را خلع کنند. پس عده ی زیادی از جوانان داوطلب شدند و سپاهی تشکیل داده به سوی روم به راه افتادند. از قضا، چنان که پیش تر گفته شد، سپاه روم و پادشاهش، چند کیلومتر دورتر، مشغول محاصره ی شهر آردئا بودند و از شورش اهالی کولاتیا و حرکتشان به سوی روم خبر نداشتند. وقتی سپاه داوطلب کولاتیا به روم درآمد، چون مردم روم می دیدند که بروتوس و کولاتینوس و لوکرتیوس و پوبلیکولا ـ چهار تن از اشرا
ف روم ـ در خط مقدم آن سپاه می آیند، تعجب کردند. بروتوس رومیان را به میدان مرکزی فراخواند و همان نطقی که برای اهالی کولاتیا ایراد کرده بود را برای رومیان هم کرد و از آنان خواست شمشیر بدست بگیرند و رأی به خلع قدرت لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و، کلاً، خاندان تارکوئینیان بدهند. رومیان نیز پذیرفتند و با همسر و پدر لوکرتیا همدردی کرده رأی به خلع قدرتِ پادشاهِ جبارشان لوکیوس تارکوئینیوس متکبر دادند. بدین سان، دوران پادشاهی روم (۷۵۳ تا ۵۰۹ ق.م.) به پایان رسید و جمهوری روم تأسیس شد، حکومتی که، بجای یک پادشاه مطلقه، دو کنسول داشت که هر دو نیز به دست مردم گزینش می شدند و اقتدارشان محدود به یک سال بود. نخستین کنسولان این جمهوری بروتوس (انتقام جوی لوکرتیا) و کولاتینوس (شوهر لوکرتیا) بودند. استعفا از کنسولی به خاطر نام فامیلی «تارکوئینیوس». هنوز یک سال از انقلاب نگذشته بود که توده های روم نسبت به کولاتینوس بدبین شدند؛ زیرا نام کامل او «لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس» بود و عنوان «تارکوئینیوس» برای رومیان زننده و یادآور خاطرات تلخ پادشاه مخلوع بود؛ توده ها نگران بودند که مبادا این لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس نیز مانند تارکوئینی
وس های مخلوع سودای شاه شدن داشته باشد و بخواهد رژیم سلطنتی را بازگرداند، چراکه او با خاندان شاه فامیل بود. پس به او فشار آوردند که از کنسولی استعفا کند. هرچند این نگرانی توده ها بی اساس بود، چراکه کولاتینوس در براندازی پادشاهی و تأسیس جمهوری نقش مهمی داشت و از مدافعان جمهوری بود و امکان نداشت بازگشت سلطنت را بخواهد، اما چون توده ها به کمتر از استعفای او راضی نمی شدند و او هم نخواست زحماتی که برای آزادی روم از یوغ شاهان کشیده بود فراموش شوند، استعفا کرده از روم رفت تا توده های روم برای همیشه از نام فامیلی «تارکوئینیوس» خلاص شوند و هیچ تارکوئینیوسی در روم نمانَد.
حسین مهرپور محمدآبادی (زاده ۱۳۲۳ یزد) حقوق دان ایرانی است. وی عضو شورای نگهبان در سال های ۱۳۵۹ تا ۱۳۷۱ بوده است. تحصیلات. او دارای تحصیلات حوزوی در حد خارج فقه و اصول و کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترای حقوق از دانشگاه تهران است. مسئولیت ها. مهرپور اخیراً رئیس دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی بوده است. پیش از این، مهرپور رئیس هیئت نظارت بر اجرای قانون اساسی در دوران سید محمد خاتمی و از حامیان میر حسین موسوی در انتخابات سال ۱۳۸۸ و پیش از آن عضو حقوق دان شورای نگهبان بوده است. وی هم اکنون عضو هیئت تحریریه فصلنامه علمی تخصصی دانشنامه های حقوقی نیز است. تالیفات. از جمله تالیفات وی به کتب مباحثی از حقوق زن، میراث زوجه در حقوق اسلام، حقوق بشر اسلامی و نظامهای بین المللی می توان اشاره نمود. وی در زمینه حقوق خانواده، دارای تحقیقات و پژوهش های گسترده ای است و به حقوق خانواده کشورهای عربی نیز تسلط دارد.
در دستور زبان به رابطه میان کاری که یک فعل بازگو می کند با نهاد و مفعولِ آن کار را جهت فعل می گویند. فعل ها در بسیاری از زبان ها سه جهت دارند: جهت میانه وقتی به کار می رود که نتیجه فعل به گونه ای به نهاد ارتباط یابد (مانند برای خود می برد)، یا معنی عمل متقابل داشته باشد (مانند با هم جنگیدن) یا معنی انعکاسی داشته باشد (مانند خود را شستن). از زبان هایی که در صرف فعل شناسه هایی برای جهت میانه دارند می شود به آلبانیایی، بنگالی، فولا، تامیل، سانسکریت، ایسلندی، سوئدی و یونانی باستان اشاره کرد. برخی زبان ها حتی تعداد بیشتری جهت فعلی دارند. برای نمونه مغولی کلاسیک پنج جهت دارد: معلوم، مجهول، سببی، دوسویه، و همیارانه. در فارسی. در زبان فارسی همچون بسیاری از زبان های دنیا، از نظر معنایی سه نوع جهت وجود دارد که عبارتند از: معلوم، مجهول و میانه. ساخت های میانه در زبان فارسی همچون مجهول مشتمل بر یک موضوع هستند. فعل های میانه در فارسی اما تصریف جداگانه ای ندارند و به لحاظ صرفی، شبیه صورت معلوم خود می باشند؛ اما به لحاظ نحوی و معنایی به مجهول ها شباهت دارند.
آرتریول (به انگلیسی:Arteriole) رگ های خونی با قطری کم هستند که به عنوان عضوی از شبکه رگ هایی که ریز جریان در آنها جریان دارد، سرخرگ ها را به مویرگ ها وصل می کنند. بیشترین مقاومت در مسیر جریان خون در سرخرگچه ها است. ریز جریان (به انگلیسی: Microcirculation) نام جریان حمل خونی است که خون را به رگ های کوچکتر درون بافت های بدن می رساند و دارای ۳ بخش اصلی، پیش مویرگی، مویرگی و پس مویرگی است. ریز جریان در شبکه ای از آرتریول های پایانه ای، مویرگ ها و ریزرگ ها که خون مویرگی را تخلیه می کنند جریان می یابد. آرتریول های ناحیهٔ سرخرگی این شبکه توسط سلول های نرم ماهیچه ای پوشانده شده اند که قطر این آرتریول ها را از ۱۰ تا ۱۰۰ میکرومتر متغیر می سازند. نقش آرتریول ها در شبکهٔ ریز جریان به این صورت است که نخستین بخش ریز جریان، پیش مویرگی با تثبیت سرعت و فشار جریان خون در آرتریول ها توسط لایه درون رگی و فرایند شل و سفت شدن لایه ماهیچه ای دور آرتریول آغاز می شود. هنگام بخش دوم، مویرگی، آرتریول ها خون را به مویرگ ها با قطر ۵ تا ۸ میکرومتر که دارای هیچ گونه لایهٔ ماهیچه ای نیستند منتقل می کنند. سپس در بخش سوم، پس مویرگی خون منتقل
شده از طریق مویرگ ها به ریزرگ ها با قطر ۱۰ تا ۲۰۰ میکرومتر و دارای لایه ماهیچه ای حمل می شود. در شرایط طبیعی و سلامتی کامل بدن سطح درونی تمامی رگ های بدن از جمله آرتریول ها توسط لایه درون رگی پوشیده شده است. با بالا رفتن سن و افزایش آلودگی هوا قطر آرتریول ها کاهش می یابد که منجر به افزایش خون و عوارض دیگر می شود. قطر آرتریول ها می تواند توسط داروهای ویژه ای که دیوارهٔ این رگ ها را شل می کنند کنترل شود. همچنین موادی چون دی اکسید کربن، اکسیژن، مواد قلیایی یا اسیدی و هورمون ها می توانند بر اندازهٔ آرتریول ها موثر باشند به ویژه در آرتریول های موجود در ماهیچه های اسکلتی.
ابزار تل تیل یک موتور بازی ساخته و منتشر شده توسط تل تیل گیمز است. این موتور به صورت قابل حمل طراحی شده و به همین دلیل تل تیل گیمز می تواند بازی را بر روی پلتفرم های مختلف منتشر کند. تاریخچه. نسخه اصلی این موتور در سال ۲۰۰۴ توسط تل تیل گیمز ساخته شده است. اولین بازی ساخته شده توسط این موتور پوکر تل تیل نام دارد که در سال ۲۰۰۵ ساخته و منتشر شده است. شرکت تل تیل گیمز باز هم در سال ۲۰۰۵ بازی را منتشر کرد. این بازی اولین بازی تل تیل گیمز در سبک ماجراجویی گرافیکی بود. پس از این بازی این شرکت تمام بازی های خود را با همان موتور و با سبک ماجراجویی گرافیکی طراحی کرد.
خط کیتروم ( ) یکی از خطوط راه آهن در کشور انگلستان است. این خط از شهر لندن و وست مینستر شروع شده و در شهر کیتروم به پایان میرسد.