Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا حتی بدون داشتن مدارک کافی، می تواند به تمامی اطلاعات شخصی و مکاتبات کاربران دسترسی داشته باشد. در سیاست های حریم شخصی فیس بوک آمده است که «امکان دارد هنگامی که احساس می کنیم که به اشتراک گذاری اطلاعات برای جلوگیری از کلاهبرداری یا فعالیت های غیرقانونی، جلوگیری از آسیب های جسمی یا محافظت از شما و خودمان در مقابل افرادی که قوانین را زیر پا می گذارند ضرورت داشته باشد، آن ها را به اشتراک بگذاریم. این به اشتراک گذاری شرکت ها، وکیلها، دادگاهها یا مراکز دولتی را شامل می شود.» از آنجایی که کنگره ایالات متحده آمریکا قوانین مربوط به مکاتبات الکترونیک شخصی را برای حفظ حریم خصوصی در وبگاه هایی مانند فیس بوک و دیگر شبکه های اجتماعی مجهز نکرده است، هیچ قانونی جلوی دولت را برای درخواست اطلاعات شخصی نمی گیرد و از آنجایی که هیچ بندی در قوانین حریم خصوصی وبگاه فیس بوک در این مورد وجود ندارد، هیچ منعی برای دادن اطلاعات به مراجع از طرف فیس بوک نیز وجود ندارد. در افشاگری های جاسوسی گسترده در سال ۲۰۱۳، نام فیس بوک به عنوان یکی از همکاران آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا در برنامهٔ پریزم مطرح شد.
هم اکنون فیس بوک آمار تعداد درخواست هایی که برای دریافت اطلاعات کاربران از نهادهای مختلف به دستش می رسد را منتشر می کند. همکاری با دولت اسرائیل. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ میلادی، سازمان های دولتی اسرائیل به کمک فیس بوک تعدادی از فعالان فلسطینی را از فعالیت منع کرد. پس از این منع فعالیت اعلام شد که «این فعالان در وبگاه های خود اعلام کرده بودند که به تل آویو می آیند و در آنجا اختلال ایجاد می کنند». ذخیره سازی نانوشته ها. فیس بوک در مقاله ای در دسامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که می تواند پیش نویس نوشته های کاربر را که نهایتاً تصمیم به انتشار آن ها نمی گیرد، همان طور که تایپ می شوند، ذخیره و نگه داری کند. مقاله مشخص می کند که فیس بوک بر اندیشه های اشخاص حتی بدون انتشار نیز نظارت دارد. هنگام نوشتن در فیس بوک، این شبکه اجتماعی کدهایی را به مرورگر وب می فرستد و این کدها به صورت اتوماتیک آنچه را که تایپ می شوند تحلیل کرده و به فیس بوک گزارش می دهد. فیس بوک این اقدام را که کاربر چیزی می نویسد و از انتشار آن صرف نظر می کند خودسانسوری تلقی کرده است. در ژانویه ۲۰۱۴ هزاران کاربر فیس بوک با تشکیل کمپین اعتراض آمیز و انتشار یک نامه سرگشا
ده برخط که ۲۷ هزار امضاکننده یافت، خواستار آن شدند تا فیس بوک از رهگیری اندیشه های منتشرنشده شان دست بکشد. یک سخنگوی فیس بوک در پاسخ گفت: «فیس بوک محتوایی را که کاربران تصمیم گرفته اند تا آن را منتشر نکنند گردآوری یا رهگیری نمی کند.» پایش پیام های خصوصی. در روز ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳ (۹ دی ۱۳۹۲) از فیس بوک شکایت شد که آن دسته از پیام های خصوصی کاربران را که دربرگیرندهٔ ابرپیوند به وبگاه های دیگر است پایش می کند تا با اطلاع از محتوای وبگاه پیوندداده شده، از این داده ها برای هوشمند کردن آگهی های خود بهره گیرد. بر اساس این شکایت، فیس بوک متهم به کنترل پیام های خصوصی کاربران به منظور بهره گیری از محتوای لینک های درون آن برای تنظیم آگهی های خود است. حذف حساب کاربری. فیس بوک به کاربران خود اجازه می داد تا حساب های کاربری خود را غیرفعال کنند. اما در واقع محتویات حساب کاربری را از سرور حذف نمی کند. یکی از سخن گویان فیس بوک در پاسخ به یکی از دانشجویان دانشگاه بریتیش کلمبیا اعلام کرد که کاربران برای حذف اطلاعات خود شامل پست های روی دیوار، دوستان و گروه ها، باید آن ها را به صورت دستی حذف کنند. یک مقاله در روزنامهٔ نیویورک تایمز
با اشاره به این موضوع عنوان کرد که اطلاعات شخصی کاربران برای همیشه بر روی سرورهای فیس بوک باقی خواهدماند. پس از این، فیس بوک از سال ۲۰۱۰ اجازهٔ حذف کامل حساب کاربری را به کاربران خود داد. سیاست های حریم خصوصی فیس بوک در حال حاضر می گوید «وقتی شما حساب کاربری خود را حذف می کنید، اطلاعات آن به صورت کامل و همیشگی از روی سرورهای ما حذف خواهندشد». نشت اطلاعات کاربران. در سال ۲۰۱۰ بنیاد مرزهای الکترونیکی دو سرویس «ارتباطات» (Connections) و «شخصی سازی فوری» (Instant Personalization) را روش هایی برای دسترسی انبوه به اطلاعات موجود در فیس بوک اعلام کرد. با کمک این روش ها اطلاعات موجود در صفحه های افراد مختلف قابل دسترسی می شوند؛ این در حالی است که این اطلاعات به صورت عمومی منتشر نشده اند. یک «ارتباط» هنگامی به وجود می آید که یکی از کاربرانِ فیس بوک محصول یا سرویسی را «پسند» می کند. با به وجود آمدن یک ارتباط، اطلاعات کاربر بر روی صفحهٔ آن محصول یا سرویس نمایش داده می شود. «شخصی سازی فوری» یک نرم افزار آزمایشی بود که اطلاعات مختلف کاربران را با وبگاه های مرتبط به اشتراک می گذاشت. مثلاً علایق موسیقی کاربر با وبگاه مربوط
به موسیقی به اشتراک گذاشته می شد تا هنگام بازدید از آن وبگاه، موسیقی های مورد علاقهٔ کاربر در آن نمایش داده شوند. بنیاد مرزهای الکترونیکی در این باره اعلام کرد: کاربرانی که شخصی سازی فوری را غیرفعال نکرده اند، در واقع سیستم نشت اطلاعات را فعال کرده اند. هنگامی که شما از سایت های برنامه (سایت هایی مانند یلپ، رادیو پاندورا یا مایکروسافت داکس) بازدید می کنید، این سایت ها به راحتی به نام، تصویر، جنسیت، مکان، لیست دوستان و تمامی صفحه هایی که پسندیده اید (در واقع همهٔ چیزهایی که فیس بوک آن ها را اطلاعات عمومی در نظر می گیرد) دسترسی پیدا می کنند. حتی هنگامی که این سرویس را غیرفعال می کنید هم، درصورت استفادهٔ دوستان شما از آن، شما در معرض نشت اطلاعات قرار می گیرید. فعالیت دوستان اطلاعات شما را در اختیار سایت ها قرار می دهد مگر اینکه شما صراحتاً این نرم افزار را مسدود کرده باشید. رندی زاکربرگ. در بیست و هفتم ماه دسامبر سال ۲۰۱۲، شبکهٔ خبری سی بی اس اعلام کرد که رندی زاکربرگ، (خواهر مارک زاکربرگ)، یکی از دوستان خود را به دلیل انتشار یکی از عکس های شخصی او بر روی توئیتر «بسیار بد» خواند. او این عکس را بر روی توئیتر منتش
ر کرده بود تا نشان دهد که این عکسِ شخصی، بر روی فید خبری دوستِ دوستِ او نمایش داده شده است. اوا گالپرین از بنیاد مرزهای الکترونیکی با اشاره به این که تنظیمات حریم خصوصی در فیس بوک چقدر می توانند گیج کننده باشند گفت: «حتی رندی زاکربرگ ممکن است از آن ها اشتباه برداشت کند. این یک نمونه از میزان پیچیدگی آن هاست.» اعتراضات به خط لوله نفت. در اکتبر و نوامبر سال ۲۰۱۶ در جریان اعتراضات به ساخت یک خط لوله نفت خام در ایالت داکوتای شمالی، نیروهای پلیس محلی با استفاده از موقعیت مکانی افراد در فیس بوک، نام و مشخصات فعالان معترض به این خط لوله را جمع آوری می کردند. ثبت موقعیت مکانی به کاربران اجازه می دهد تا در نقطه مشخصی «اعلام حضور» کنند و عکس ها و ویدیوهای مربوط را به آن ضمیمه کنند. طلاق. شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک می توانند با ایجاد نگرانی کاربران از رابطهٔ نامزد یا شریکشان به صورت برخط با دیگران، تأثیرات مضری بر روی ازدواج و زندگی زناشویی داشته باشند. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۹ در کشور انگلستان حدود ۲۰٪ از طلاق ها به صورتی با فیس بوک در ارتباط بوده اند. انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶. در مارس ۲۰۱۸، مشخص شد که شرکت کمبر
یج آنالیتیکا بدون اجازه از اطلاعات شخصی آنلاین بیش از ۸۷ میلیون کاربر فیس بوک برای تأثیرگذاری بر مبارزات انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶) به نفع دونالد ترامپ استفاده کرده و فیس بوک با وجود اطلاع از کار این شرکت، هیچ اقدامی انجام نداده است. در پی این رسوایی، ارزش سهام فی سبوک در یک هفته ۵۸ میلیارد دلار کاهش یافت. داده کاوی. همواره نگرانی هایی برای مسئلهٔ زیرنظر داشتن و داده کاوی بر روی فیس بوک وجود دارد. این وبگاه یک بار در سیاست محرمانگی خود اعلام کرد «ما می توانیم اطلاعاتی که در منابع دیگر در مورد شما موجود است را جمع آوری و از آن ها استفاده کنیم. این منابع شامل وبلاگها، سرویس های پیام رسان، و افراد دیگر در فیس بوک و موارد دیگر می شود. ما از این اطلاعات برای تکمیل کردن پروفایل شما استفاده می کنیم». البته این سیاست بعدها به روز شد و هم اکنون اعلام می دارد که «ما می توانیم از اطلاعاتی که در مورد شما در حساب کاربری فیس بوک کاربران دیگر وجود دارد (مانند تگ شدن در تصویر یا اشاره شدن در پست) برای تکمیل پروفایل شما استفاده کنیم. در این گونه موارد معمولاً به شما این اجازه را می دهیم تا این اطلاعات را
حذف یا دسترسی به آن ها را محدود کنید». در این تغییر عبارت جمع آوری اطلاعات از وب لاگ ها، سرویس های پیام رسان و منابع دیگر از سیاست های این وبگاه حذف شد. داده کاوی توسط افراد و ارگان های غیرمرتبط با فیس بوک نیز از جمله نگرانی هاست. برای نمونه دو دانشجو از دانشگاه مؤسسه فناوری ماساچوست (ام آی تی) با نوشتن یک اسکریپت خودکار موفق به دریافت بیش از ۷۰٬۰۰۰ پروفایل فیس بوک از ۴ دانشگاه ام آی تی، دانشگاه نیویورک، دانشگاه اکلاهما و دانشگاه هاروارد شدند. این گزارش در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۰۵ برای یک پروژهٔ پژوهشی با عنوان «فیس بوک: خطرهای حریم شخصی» منتشر شد. پس از این اتفاق فیس بوک با تقویت سیستم امنیتی برای کاربران خود اعلام کرد «ما سیستم های زیادی برای مقابله با فیشینگ و بدافزارها ایجاد کرده ایم. مثلاً یک سیستم پیچیده که به صورت نامحسوس حساب کاربری هایی که مشکوک به دزدیده شدن هستند را مشخص می کند. (بر اساس فعالیت های غیرمعمول مثل ارسال تعداد زیادی پیام در مدت زمان کوتاه یا ارسال پیام هایی با پیوندهای بد)». جملهٔ دومی که انتقادات بسیاری را به فیس بوک وارد کرد، اجازهٔ فروش اطلاعات به شرکت های خصوصی بود. در سیاست های این وبگ
اه اعلام شده بود «ما می توانیم اطلاعات شما را با شرکت های خصوصی که با آن ها در ارتباط هستیم به اشتراک بگذاریم». این نگرانی توسط کریس هیوز سخن گوی فیس بوک پاسخ داده شد «ساده بگویم، ما هیچ وقت اطلاعات کاربران را با شرکت ها در میان نگذاشته ایم و قصد این کار را هم نداریم». فیس بوک به تدریج این جمله را حذف کرد. در گذشته نرم افزارهای شخص ثالث به راحتی به تمامی اطلاعات کاربران دسترسی داشتند. سیاست فیس بوک در آن زمان اعلام می داشت «فیس بوک نرم افزارهای شخص سوم را بررسی یا تأیید نمی کند و نمی تواند استفادهٔ آن ها از اطلاعات شخصی کاربران را کنترل کند». با اینکه این بخش، بعدها از سیاست های فیس بوک حذف شد، هم اکنون بخش «وبگاه ها و نرم افزارهای شخص سوم تأیید شده» در سیاست های فیس بوک اعلام می دارد: برای این که به شما یک تجربهٔ مفید از شبکه های اجتماعی ارائه بدهیم، باید اطلاعات عمومی شما را در اختیار نرم افزارها و شرکت های شخص سوم تاییدشده قرار بدهیم (تنها هنگامی که در فیس بوک هستید و از صفحهٔ آن ها بازدید می کنید). به همین ترتیب هنگامی که دوست شما از این نرم افزارهای استفاده کند، اطلاعات عمومی شما در اختیار آن نرم افزار ق
رار می گیرد تا بتوانید در آن محیط نیز با هم در ارتباط باشید (اگر شما نیز در آن نرم افزار یا وب سایت اکانت داشته باشید). در این گونه موارد این شرکت ها و وب سایت ها باید از یک روند تأیید بگذرانند و با توافقاتی که از حریم شخصی شما حمایت می کنند، موافقت کنند… شما می توانید شخصی سازی فوری برای این نرم افزارها را نیز در قسمت تنظیمات حریم شخصی وب سایت ها و نرم افزارها غیرفعال کنید. همچنین در صورتی که قبل از ورود به این وب سایت ها از اکانت فیس بوک خود خارج شوید، آن ها به اطلاعات شما دسترسی نخواهند داشت. در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۷ میلادی سیاست های جدید فیس بوک انتقادات بسیاری را برانگیخت. براساس این سیاست ها، به افراد غیرعضو نیز اجازه داده می شد تا در پروفایل های فیس بوک جستجو کنند. پس از چند ماه پروفایل های عمومی برای موتورهای جستجویی مانند جستجوگر گوگل نیز آماده شد. البته تنظیمات حریم خصوصی فیس بوک به کاربران این اجازه را می دهد تا پروفایل خود را از موتورهای جستجو مخفی نگاه دارند. نگرانی ها هنگامی افزایش یافت که در ماه اکتبر همان سال در مجموعهٔ تلویزیونی واتچ داگ در شبکهٔ بی بی سی نشان داده شد که با استفاده از فیس بوک
به راحتی می توان به اطلاعات شخصی افراد دسترسی پیدا کرده و از آن برای جعل هویت استفاده کرد. بااین حال به گفتهٔ وبگاه فیس بوک در صورتی که تنظیمات حریم خصوصی خود را دست نخورده رها کنید، تنها اطلاعات کمی مانند نام، جنسیت، تصویر پروفایل، شبکه های عضو و نام کاربری به افرادی که با شما دوست نیستند نمایش داده خواهند شد. وبگاه دیگری با عنوان یوسوشال (uSocial) در یک اقدام بحث برانگیز اقدام به فروش لیست دوستان می نمود که با درخواست فیس بوک فعالیت خود را متوقف کرد. در انگلستان کنگره اتحادیه معاملات کارفرمایان را تشویق کرده است تا به کارمندان خود اجازه دهند در محل کار از فیس بوک و شبکه های اجتماعی دیگر استفاده کنند. تأثیرات روانی. حسادت. وبگاه فیس بوک با ایجاد حس حسادت و نارضایتی به دلیل اعلام و نمایش پیوستهٔ جنبه های مثبت زندگی دوستان که شاید واقعیت کامل هم نداشته باشد، مورد نقد قرار گرفته است. این جنبه ها شامل پست ها، ویدیوها و نگاره هایی است که نشان دهندهٔ وضعیت عالی یا فعالیت های شگفت انگیز افراد مختلف است. این موضوع به این دلیل اتفاق می افتد که بیشتر کاربران این گونه وبگاه ها فقط جنبه های مثبت زندگی خود را به اشتراک م
ی گذارند؛ از آنجایی که کاربران فیس بوک همهٔ دسته های جامعه را شامل می شوند، این دیدگاه باعث به وجود آمدن نابرابری اجتماعی می شود. این احساسات می توانند بر جنبه های دیگر زندگی افراد نیز تأثیر گذاشته و به افسردگی، از خود بیزاری، خشم، بیزاری، رنجش، احساس عدم امنیت، بدبینی، قصد خودکشی، گوشه گیری و مشکلات شدید دیگری منجر شود. این حالت های در رسانه ها با عنوان «حسادت فیس بوکی» یا «افسردگی فیس بوکی» شناخته می شود.بررسی هایی که در دانشگاه های آلمان انجام گرفت نیز وجود حسادت فیس بوکی را تأیید کرد و نشان داد که یک سوم افرادی که به این وبگاه مراجعه می کنند، دچار سطحی از نارضایتی از زندگی خود می شوند. تصاویر تعطیلات به عنوان مهم ترین دلیل ایجاد حس حسادت و نارضایتی تشخیص داده شدند. از آنجایی که بیشتر کاربران تعداد تبریک های تولد، پسندها و نظرات بر روی دیوار خود را با دوستانشان مقایسه می کنند، ارتباطات اجتماعی به عنوان دلیل دوم حسادت شناخته شدند و کاربرانی که کمترین بازخورد را داشتند، بیشترین احساس نارضایتی را از خود نشان دادند. مطالعات صورت گرفته در سال ۲۰۱۳ نشان می دهند که استفاده بیشتر از فیس بوک، نارضایتی از زندگی را ب
یشتر می کند. فشار روانی. براساس پژوهش های انجام شده توسط روان شناسان دانشگاه نپیر ادینبورگ فیس بوک باعث ایجاد فشار روانی در زندگی کاربران می شود. دلایل مطرح شده برای این موضوع شامل ترس از توهین به دوستان، احساس گناه از رد کردن درخواست دوستی دیگران، حذف رابطهٔ دوستی، حذف شدن از لیست دوستان دیگران، مسدود شدن توسط دیگر کاربران، فشار روانی برای سرگرم کننده بودن، آزار دیدن از طرف کاربران دیگر و اجبار برای دسته بندی و عنوان گذاری برای دوستان خود است. افراد بسیاری که با اهداف مثبت یا با انتظارات مثبت شروع به فعالیت در این وبگاه کرده اند، متوجه شده اند که این وبگاه تأثیرات منفی بر روی زندگی آن ها داشته است. اعتیاد به فیس بوک. پژوهشی که به عنوان World Unplugged در سال ۲۰۱۱ انجام شد، اعلام داشت که ترک شبکه های اجتماعی برای بعضی از افراد به سختی ترک مواد مخدر یا الکل برای آن هاست. پژوهش دیگری که توسط دانشگاه شیکاگو در سال ۲۰۱۲ انجام شد، نشان داد که موادی مانند الکل یا تنباکو از نظر میزان اعتیاد قابل رقابت با شبکه های اجتماعی نیستند. در سال ۲۰۱۳ نیز پژوهشی که در مجلهٔ روانشناسی رایانه ای، رفتار و شبکه های اجتماعی انجام ش
د، نشان داد که تعدادی از کاربران به دلیل این که حس می کنند به فیس بوک معتاد شده اند، آن را ترک می کنند. نژادپرستانه، زن ستیزانه و ضد همجنسگرایانه. پژوهش گران می گویند محتوای «نژادپرستانه، زن ستیزانه و ضد همجنس گرایانه» شبکه های اجتماعی به سلامت روان افراد لطمه می زند. زیرا اعتماد به سلامت جامعه از بین می برد. زیرا در مکالمات آنلاین، افراد با پروای کمتری به رفتارهای غیر محترمانه و پرخاشگرانه روی می آورند. در شبکه های اجتماعی زمینه برای «انتشار مطالب زیان آور، توهین آمیز و جنجالی که در مرز آزادی بیان و بیان خصمانه قرار دارند» فراهم است. این رفتارهای خشن و خصمانه نسبت به زنان، اقلیت های مذهبی، اجتماعی و سیاسی و افراد و گروه های آسیب پذیر شدیدتر است و آن ها در معرض بدرفتاری بیشتری هستند. تبعیض ژئوپولتیک. نمونه ای از تبعیض ژئوپولتیک و جریان یکسویه اطلاعاتی، زمانی بود که پس از حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس فیس بوک گزینه ای را در اختیار کاربرانش قرار داد که عکس پروفایلشان را به رنگ پرچم فرانسه درآورند، یا به کاربران ساکن پاریس امکان داد که سالم بودن خود را به دوستان و آشنایانشان اطلاع دهند. حال آنکه هر روزه در فلسطین، لبن
ان، سوریه، عراق، افغانستان و آفریقا فجایع مشابهی رخ می دهد اما فیس بوک چنین گزینه هایی را فعال نمی کند. سانسور. جستجو. قابلیت جستجو در وبگاه فیس بوک بارها متهم به فیلتر کردن نتایج شده است. مایکل ارینگتون پدید آورنده وبگاه تک کرانچ مقاله ای دربارهٔ سانسور احتمالی نام ران پال در قسمت جستجوی وبگاه فیس بوک نوشت. یافتن گروه مووآن دات ارگ (MoveOn.org)که در زمینهٔ اعتراض به نقض حریم خصوصی فعالیت می کند نیز مدتی از طریق جستجو غیرممکن بود. سانسور مقاله ها. در ماه فوریهٔ سال ۲۰۱۰ میلادی تعدادی از گروه هایی که از (DAB) حمایت می کردند بدون دلیل حذف شدند. حساب های کاربری جعلی. در ماه اوت سال ۲۰۱۲ میلادی، وبگاه فیس بوک اعلام کرد که ۸۳ میلیون از حساب کاربری های این وبگاه (۸٫۷٪ کل کاربران) جعلی است. این حساب کاربری ها شامل حساب کاربری های تکراری، حساب کاربری های هرزنگاری و حساب کاربری های شخصی برای شرکت، گروه یا حیوانات است. پس از اعلام این موضوع سهام شرکت فیس بوک ۲۰ دلار کاهش پیدا کرد. کمپین گمراه کننده. در ماه می سال ۲۰۱۱ میلادی، با ارسال تعداد بسیاری ایمیل به خبرنگاران و بلاگرها از آن ها خواسته شد تا به انتقاد از سیاست ها
ی حریم خصوصی وبگاه گوگل بپردازند. بعدها مشخص شد که این حرکت توسط شرکت برسون-مارستلر آغاز شده و این شرکت بابت این کار از فیس بوک پول دریافت کرده است. خبرگزاری سی ان ان از این اتفاق به عنوان «سطح تازه ای از تقلب» یاد کرد. شرکت برسون-مارستلر با قبول مسئولیت این کمپین اعلام کرد که نباید با مخفی نگاه داشتن نام مشتری خود (فیس بوک) در قرارداد موافقت می کرد. دیدگاه ها. ریچارد استالمن. ریچارد استالمن معروف به RMS سازندهٔ پروژهٔ گنو، مؤسس بنیاد نرم افزار آزاد و یک طرفدار نرم افزار آزاد است. او سال هاست به صورت خستگی ناپذیری برای آزادی نرم افزار و حقوق کاربر تلاش می کند و اعتقاد دارد شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک و گوگل پلاس با کاربران خود بدرفتاری می کنند و حقوق آن ها را نادیده می گیرند.استالمن اعتقاد دارد یکی از منابع سازمان های جاسوسی آمریکا فیس بوک است. او می گوید فیسبوک «دوست» شما نیست و قطعاً «دوست» من نیز نیست. این وبگاه اطلاعاتی دربارهٔ اینکه چه کسانی چه زمانی کجا بودند، جمع آوری می کند. حتی پست هایی که نوشته اید اما ارسال نکرده اید را جمع آوری می کند! استالمن در وبگاه شخصی خود اعلام داشته: فیسبوک با کاربران خو
د بدرفتاری می کند. از کاربران خود می خواهد از اسم های واقعی استفاده کنند و در ضمن خبرچینی کنند که چه کسانی از اسم های غیرواقعی استفاده می کنند. این سیاست فیسبوک بعضی ها را دچار دردسر می کند. این شبکهٔ اجتماعی بدون خواستهٔ کاربرانش ایمیلی با آدرس «facebook.com@» می سازد (درحالی که هیچ وقت این آدرس را نخواسته اید!) و این آدرس را در لیست مخاطبان تلفن همراه دیگران نشان می دهد. اگر دکمه Like در یک صفحه باشد، فیسبوک می داند چه کسی این صفحه را مشاهده کرده و می تواند حتی وقتی کاربر بازدیدکننده عضو فیسبوک نباشد، آدرس آن کامپیوتر را بدست بیاورد! جولین آسانژ. جولین آسانژ یکی از بنیانگذاران وبگاه ویکی لیکس و سردبیر آن است. از اهداف ویکی لیکس، آفریدن حکومت های باز اشاره کرد. آسانژ اعتقاد دارد فیس بوک مخوف ترین ماشین جاسوسی است که تاکنون اختراع شده است. فیس بوک بزرگ ترین پایگاه دادهٔ اسم ها و اطلاعات دربارهٔ مردم است که به طور داوطلبانه توسط کاربرانش برای استفادهٔ سازمان های اطلاعاتی آمریکا ذخیره می شود. او می گوید همه باید درک کنند وقتی دوستشان را به فیسبوک اضافه می کنند، آن ها به صورت مجانی برای سازمان های اطلاعاتی آمریک
ا کار می کنند و یک پایگاه داده برای آن ها می سازند. درحالی که آسانژ ادعا نمی کند که فیسبوک توسط سازمان های اطلاعاتی اداره می شود. به نظر او این واقعیت که این سازمان ها به اطلاعات و پایگاه های داده دسترسی دارند و به راحتی می توانند فیسبوک را تحت فشار قرار دهند، فوق العاده خطرناک است.
ریزه روستایی در دهستان فاروج بخش مرکزی شهرستان فاروج استان خراسان شمالی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰۳ نفر (۶۹خانوار) بوده است.
گراهام نورتون (زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۶۳) یک مجری ایرلندی است که در انگلستان زندگی می کند. او میزبان برنامه تلویزیونی گفتگوی طنز گراهام نورتون است.
دهستان آشناخور یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان خمین واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: آشناخور، حسین آباد، خورزن، دهنو، رضاآباد، عکس آباد، علی آباد، فرج آباد، قره کهریز، قلعه آشناخور، نصرآباد، نورآباد مردم. مردم دهستان آشناخور لر زبان هستند و به گویش لری بختیاری تکلم می کنند.
دهستان صالحان یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان خمین واقع شده است.
دیادورا، شرکت تجهیزات ورزشی ایتالیایی است، که در زمینه تولید پوشاک، کفش ورزشی و لوازم موردنیاز فوتبال، دو و میدانی، دوچرخه سواری، تنیس و راگبی فعالیت می نماید. شرکت دیادورا در سال ۱۹۴۸ توسط مارچلو دانیلی راه اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در جیاورا دل مونتلو، ایتالیا قرار دارد.
دهستان گله زن یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان خمین واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: اسدآباد، امین آباد، بهدشت، جلماجرد جدید، چشمه سفید، رباط ارجمند، رباط مراد، رشیدآباد، شهرمیزان، فتح آباد، فشارود، قلعه محمدبیگ، قیدو، کفسان، گدار دوم، گدار سوم، مزاین، میان رودان، نفیس، یمن
دهستان حمزه لو یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان خمین واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارت اند از: آشیانه سفلی، آشیانه علیا، امامزاده ورچه، امیرآباد، بلاورجان، پندرجان، جوباده، جهان قلعه، چنار، چوگان، خشتیجان، خیزاب، رباط آغاج، سرطاق، سرکوبه، سنجدک، سیان سفلی، سیان علیا، عاشقه، فرشیدیه، فرفهان، ماهورزان، منصور خواجه، نازی
علی اوسط هاشمی (زاده ۱۳۳۷ در کرمانشاه) سیاستمدار و مدیراجرایی اهل ایران است. وی پیش تر معاونت سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری قزوین، و استانداری تهران، رییس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور و استاندار سیستان و بلوچستان بوده است. سوابق کاری. از مهم ترین سوابق کاری وی می توان به: علی اوسط هاشمی از ترک زبانان شهرستان سنقر می باشد که به زبان کردی هم تسلط دارد.
دهستان چهارچشمه یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش کمره شهرستان خمین واقع شده است. اکثریت مردم این دهستان ترک ها هستند و در بعضی از روستا لرها و فارس ها سکونت دارند روستاهای تابع آن عبارتند از: اشمسیان ، برجک ، خلیل آباد ، کاظم آباد ، مزرعه نو ، مهرآباد ، امامزاده عبدالله ، برفیان ، دره ، جوادیه ، ده ملا ، مهدی آباد ، کمانکش ، پلولی ، قلعه بابو ، جوادیه (دمسیاه) قلعه حاجی شفیع ، چهارچشمه ، مزرعه قاسم ، دره گرم ، سوکقزقان ، فرقس ، مکان ، چقا سیف الدین ، دمنی؛
دهستان خرمدشت یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش کمره شهرستان خمین واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: کجارستان، لکان، محمدیه، طیب آباد، علی آباد، استهلک، رباط سفلی، رباط علیا، چهارطاق، تهیق، حاجی آباد، دانیان، فیضی حسن، محمدآباد، خیرآباد، سعیدآباد، داودآباد، کندها، لیلیان، اسفنجه، چشمه حق وردی، کوکه، اندرپا، دره شور، مزارع، ورچه زبان رایج در ابن منطقه لری بختیاری است
اولیوِتی، شرکت فناوری اطلاعات ایتالیایی است، که در زمینه تولید کامپیوترهای شخصی، دستگاه های فتوکپی و فکس، انواع پرینتر، ماشین حساب، لوازم جانبی و انواع سخت افزارهای کامپیوتری فعالیت می نماید. شرکت اولیوتی در سال ۱۹۰۸ توسط کامیلو اولیوتی راه اندازی شد و در حال حاضر متعلق به شرکت تلکام ایتالیا می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ایوریا، ایتالیا قرار دارد.
دهستان دودهک یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان دلیجان واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: دودهک ،بهاریه ،چنارستان ،راونج ،قوچک ،گرگان ،محسن آباد ،فیروزآباد ،راوه ،کهک
دهستان جوشق یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان دلیجان واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: جوشق ،خاوه ،ریجان ،بهار ،مهدی آباد ،لاران ،محمدآباد ،نصرت آباد ،طالبه
پیرانما (cyclorama) یا پردهٔ گِرد نقاشی یا پوستر سراسرنمایی است که به صورت گرد در درون یک تالار استوانه ای بر دیوار نصب شده تا به تماشاگری که در میان تالار می ایستد نمایی ۳۶۰ درجه از صحنه آن نقاشی یا پوستر بدهد. در حالت سینمایی، پیرانما پردهٔ بزرگ سفید و شفاف، معمولاً در عمق صحنه، است که برای نمایش فیلم از روبه رو و برای نمایش اسلاید از پشت صحنه به کار می رود و اطراف صحنه را می پوشاند. در این حالت پرده بزرگ انحناداری در پشت صحنه قرار می دهند و معمولاً برای نمایش آسمان از آن استفاده می کنند. مجموعه چراغ هایی در زیر پرده قرار می گیرند و روشنایی یکدستی به آن می بخشند. واژه پیرانما هم به پرده مدور و هم به تالاری که پرده در آن نصب شده اشاره دارد. پیرانماها در سده نوزدهم میلادی محبوبیت زیادی داشتند و متصدیان آن پیرانماها را از شهری به شهر دیگر برای نمایش همراه می بردند. هنگامی که تماشاگران در میانه پیرانما می ایستادند اغلب موسیقی نیز همراه صحنه مدور پخش می شد و یک راوی نیز روایات مربوط به صحنه را بازگو می کرد.
دهستان میلاجرد یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش میلاجرد شهرستان کمیجان واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: آقچه کهریز ،امام زاده عباس ،پرکک ،حسین آباد ،سلوکلو ،فامرین ،مهدی آباد ،نهر پشته ،خاتم آباد
دهستان کوه پناه یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان تفرش واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: دارستان ،سربند ،سفیداب ،سفیدشبان ،شهراب ،شاهواروق ،کشه ،کنگران
دهستان خرازان یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان تفرش واقع شده است. روستاهای تابع آن عبارتند از: ابره در ،جلایر ،خانک ،خرازان ،دیزج ،سرآبادان ،قریسمانه ،کندج ،گزئین
دهستان رودبار یکی از دهستان های استان مرکزی است که در بخش مرکزی شهرستان تفرش واقع شده است.
وسپا به معنی زنبور بی عسل، شرکت موتورسیکلت سازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۶ راه اندازی شد. بخش اصلی تولیدات این شرکت را اسکوترها تشکیل می دهند. دفتر مرکزی و کارخانه اصلی این شرکت در شهر فلورانس، ایتالیا قرار دارد. تاریخچه. کارخانه PIAGIO «پیاجیو» در شهر معروف جنوا ایتالیا در سال ۱۸۸۴ توسط رینالدو پیاجیو که در آن زمان ۲۰ سال سن داشت تأسیس شد. اولین فعالیت کارخانه رینالدو تهیه قطعات و تعمیر کشتی های تفریحی مجلل بود. اما تا زمان ورود به سال ۱۹۰۰، پیاجیو به تولید واگن های ریلی، خودروهای حمل بار، اتوبوس های مسافری لوکس و پیشرانه های این نوع اتوبوس ها، بدنه کامیون های خاص و تراموا نیز اقدام می کرد. جنگ جهانی اول تنوع جدیدی را در مناسبات صنعتی آن زمان رقم زد که رفته رفته فعالیت های پیاجیو را برای چند دهه متمایز می نمود. این شرکت پس از چندی اقدام به تولید هواپیماهای معمولی و دریایی نمود. در همان زمان کارخانه های جدیدی یکی پس از دیگری در ایتالیا تأسیس می شدند. در سال ۱۹۱۷ پیاجیو یک کارخانه جدید در شهر پیزا خرید، و چهار سال بعد یک کارخانه کوچک را در پونتدرا به مالکیت خود درآورد که در ابتدا به مرکز تولید قطعات و ملزوم