Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی کم ارتفاع در انتهای یک دشت حاصلخیز ساخته شده بود. زمین حیاط بزرگ مستطیل شکلی که تمام واحدهای کاخ گرداگرد آن ساخته شده اند در زمان کاخ کهن تسطیح شده بود و شیوه حلقه زدن ساختمان ها به دور آن حکایت از این دارد که نقشه پیشاپیش تهیه نشده بود بلکه چندین هسته مرکزی ساختمانی، همراه با هم رشد می کرده اند و حیاط مزبور نقش عامل سازمان دهنده اصلی را ایفا می کرده است. دومین عامل سازمان دهنده دو دالان دراز بوده اند. یک دالان شمالی –جنوبی در ضلع غربی حیاط، اتاقهای اداری و تشریفات را از انبارها که محل ذخیره سازی شراب، غلات، روغن و عسل در خمرههای بزرگ بوده اند جدا می کرده است. در ضلع شرقی حیاط، یک دالان شرقی –غربی، تالارهای مخصوص شاه و ملکه و تالارهای پذیرایی (جنوب) را از اتاقهای کارگران و پیشخدمتها (شمال) جدا می کند. در گوشه شمال غربی کل مجتمع ساختمان «میدان» یا «محوطه تئاتر» با پلهها در دو طرف –نخستین نسل تئاتر یونان در دوره های بعد – دیده می شود. به طور کلی هدف از ساخت این کاخ روشن نیست ولی بغرنجی نقشه ساختمانی این کاخ در نظر یونانیان باآیین پرستش تبر دوسر که در اینجا رواج داشت مربوط بوده است. شکل پیچ در پیچ راهروها و دا
لانها یادآور افسانه هزارتویی مینوتار در یونان است. طبق این افسانه مینوتار گاوی نیمه انسان در یک گذرگاه هزار خم بوده است که طبق یک قرارداد جوانان آتنی را می بلعیده و سرانجام توسط تسئوس کشته می شود. احتمالاً افسانه یونانی مربوط به «گذرگاه هزارخم» کرت از همین جا گرفته شده است. تردیدی نیست که بنای این کاخ حاصل وجود ثروت و سلیقه تجمل طلبی و راحت طلبی بود. در زیر کاخ، شبکه کارآمدی برای فاضلاب از لوله های سفالی ساخته شده است و به همین علت، احتمال زیاد می رود که کنوسوس از بهداشتی ترین شهرهای جهان تا پیش از سده بیستم بوده باشد. روش ذخیره سازی عملی، در انبارهای یال غربی کاخ که تعدادی از خمرهها تا به امروز در جای خود باقی مانده اند، به نمایش گذاشته شده است. کف بعضی از اتاق ها صاف بود. بقیه اتاق ها چال های سنگی و دراز داشتند. دیوارها بسیار ضخیم بودند و به احتمال قوی سقفهای این انبارها نیز ضخیم بوده اند. برای آنکه داخل انبارها خنک بماند، روی بنای سنگی را با خاک می پوشانده اند. در بیشتر بخش های کاخ، دیوارهای سنگی زمخت بودند و از سنگ های نتراشیده ای ساخته می شدند که در داخل ملات کار گذاشته می شدند. از سنگ تراشیده یا قالب سن
گ های تمام تراش، برای ساختن گوشه های ساختمان و دورتادور چارچوبهای در و پنجره استفاده می شد. این کاخ سه اشکوب با پلکان های داخلی داشت که به گرد روشنایی و هواکش های آن ساخته شده بودند و هواکش های مزبور نور و هوای لازم را به درون کاخ می رساندند. از ویژگی های مشخص کننده معماری مینوسی ستونهای آن است، که در آغاز از چوب ساخته شده بودند ولی بعدها با سنگ بازسازی شدند، به اعتقاد امروزیان با بزرگ شدن ستونها از قسمت قاعده و کوچک شدن قطر ستون به سمت پایین باعث بی تناسبی در شکل این ستون ها شده است. رنگ این ستونها معمولاً قرمز یا سفید هستند. مدرک معتبر دال بر اینکه این ستون ها مقدس یا کاربرد مذهبی داشته اند این است که بیشتر آن ها در مرکز کاخ (قسمت دروازه شیران) ساخته می شدند و همچنین لوله های مخصوصی در اطراف آن تعبیه می شد که کاربرد ساغر ریزی داشته اند. جواهرآلات. مینوآن در فلزکاری سررشته داشتند و وسایل کاربردی و تزئینی را با دقت بسیار بالایی می ساختند که معمولاً جنسشان از مس و طلا بود. گردنبند مهره ای، دستبند و زیورآلات برای مو در نقاشی های فرسکوی مینوسی ها قابل مشاهده است و تعداد زیادی تبرِ دوسر (لابریس) در منطقه کنوسوس ک
شف شده است که نشان دهنده پیشرفت این صنعت و هنر در این منطقه است. از معروفترین فلزکاری های کشف شده گردن بندهایی با شکل حشره زنبور می باشد.
شکل و رنگ در معنی دار بودن و مفهوم خود یکدیگر را اثبات و تأیید می نمایند. سه شکل اصلی _مربع، مثلث و دایره نیز مانند سه رنگ اصلی قرمز، زرد و آبی دارای خصوصیات مفهومی و بیانی مشخص هستند. مربع. مربع که اساس آن تقاطع قائم دو خط افقی است، نمایانگر ماده، وزن و حدود مشخص است. وقتی یک مربع با اضلاع صاف و مستقیم و زوایای قائمه اش ترسیم می شود، حس کشش و و امتداد و تجربه سکون را القا می کند. کلیه شکل هایی که دارای خطوط افقی و عمودی هستند، مثل صلیب، مربع مستطیل یا نظایر آن، قابلیت تشبیه به مربع را دارند. مربع با رنگ قرمز منطبق است و رنگ قرمز با شکل سنگین و ساکن مربع مطابقت دارد. مثلث. مثلث حاصل تقاطع سه خط مورب است، و زوایای حاد و تند آن تأثیر ستیزه جوئی، پرخاش و تهاجم را ایجاد می کنند. مثلث شبیه کلیه شکل هایی که دارای خاصیت مورب می باشند_مثل لوزی، ذوزنقه زیگ زاگ و نظایرآن_مثلث سمبل تفکر است و حالت و خصوصیت بی وزن آن با زرد روشن هماهنگی دارد. دایره. دایره مکان هندسی نقاطی است که حول نقطه ای در یک سطح با فاصله ثابت حرکت می کنند. برعکس مربع که احساس تند و تیزی و سکون را ایجاد می کند، دایره احساسات را ملایم و معتدل نموده و
حس آرامش و حرکت آرام و آهسته را القا می نماید. دایره سمبل روح است که در درون خود همواره در حال حرکت است. چینی های قدیم برای ساختن معابد خود اشیا مدور را به کار می بردنند، در حالی که کاخ های فانی و دنیوی سلاطین به شکل چهار گوش ساخته می شد. سمبل ستاره شناسی خورشید دایره ای است با نقطه ای در مرکز آن. دایره با تمام شکل هایی که خصوصت قوس دار و مدور داشته قرابت دارد مثل اشکال بیضوی، موجی، بشقابی یا سهمی و نظایر آن. شکل دایره که لاینقطع در حال حرکت است، با قرمز مطابقت دارد. مربع بیانگر ماده ساکن است، مثلث درخشان نماینده تفکر است، و دایره روحی است با حرکت ابدی. اگر در پی شکل هلیی برای رنگ های ثانویه باشیم، ذوزنقه را با سبز، سه گوش های گوی مانند را با نارنجی، و بیضی را با بنفش منطبق خواهیم یافت. مثلث، ذوذنقه_ مربع_ مستطیل و سایر اشکال هندسی که دارای گوشه می باشند گویای هندسی استاتیکی بوده و دایره، بیضی و بیضوی نمودار هندسه دینامیکی می باشند. دایره با رنگ آبی منطبق است.
سورستان در زمان ایران ساسانی ۲۲۶ تا ۶۵۱ پس از میلاد به دو معنا به کار می رفت.از آن برای تعیین استان ایرانی سورستان، تقریباً مشابه سوریه امروزی، در مقابل آسورستان ، که استانی جداگانه مطابق با بابل (مرکزی-جنوب عراق) بود، استفاده می شد. همچنین نام شهر ساسانی سورستان ( کوفه امروزی در عراق) در استان بیه کواد میانه ایران بوده است.
باغ سازی، هنر ترکیب عناصر معماری، عناصر گیاهی و نمایش آب بر اساس مؤلفه های طراحی باغ است. باغ سازی در تاریخ جهان سابقه دیرینه ای دارد. نمونه هایی از سبک های مختلف باغ سازی را می توان در باغ ژاپنی، باغ ایرانی، باغ انگلیسی، باغ فرانسوی و باغ ایتالیایی مشاهده کرد.
بافت قدیم بوشهر، از دید مکانی و جغرافیایی در نوک شمالی شبه جزیره بوشهر تولد، رشد و گسترش یافته است. این محدوده حدوداً ۳۵ هکتار مساحت دارد. بافت قدیم بوشهر. بافت قدیم بوشهر، از دید مکانی و جغرافیایی در نوک شمالی شبه جزیره بوشهر تولد، رشد و گسترش یافته است؛ و از سه جهت شمال، شرق و غرب همسایه دریا و از جنوب به بافت جدید (یا اختلاطی از بافت قدیم و جدید) محدود می گردد. چهار محله پیکره و هویت بافت را شکل داده اند: محله بهبهانی، شنبدی، دهدشتی و محله کوتی که در این نوع محله بندی عامل "قومیت " نقش اصلی را ایفاء نموده است. بجز بافت مسکونی، در گذشته بافت تجاری آن نیز حائز اهمیت ویژه بوده که هم اکنون بخش عمده آن فاقد وجود عینی کالبدی و فعالیت و به صورت متروکه در لابه لای بافت یافت می شود. به طور کلی تا حدود سال ۱۳۳۵، بندر بوشهر منحصر به محدوده بافت قدیم و مهم ترین و بیشترین کارکردهای شهری در جهت تضمین حیات ساکنین، در آنجا متمرکز بوده، ولی در پی تقلید، تغییر و تحولات شهرسازی، بافت ارگانیک شهر دچار ضربه های شدید کالبدی، اقتصادی و عملکردی گردید که برجسته ترین شهود آن کشیدن خیابان انقلاب (ششم بهمن سابق) از وسط بافت و تقسیم آ
ن به دو تکه شرقی و غربی می باشد. بافت قدیم بوشهر، با توجه به نحوه استقرار و عناصر خاص خود، با بافت دیگر بنادر ساحلی متفاوت بوده دارای بافتی متراکم است که ویژگی های منحصربفردی دارد. عوامل مؤثر درشکل گیری بافت قدیم. مهمترین عوامل مؤثر درشکل گیری بافت قدیم را می توان: «اقلیم»، «شکل زمین» و «وضعیت امنیتی» نام برد. اقلیم. بوشهر در بیشتر ایام سال آب و هوای گرم و مرطوب دارد و رطوبت بیش از حد و گرمای طاقت فرسایش باعث شده تا بافت قدیم در جدال با این ویژگی و برای کاهش اثرات آن ساخته شود. به همین دلیل کوچه های بافت قدیم بسیار باریک و ساختمان های دو طرف کوچه ها بسیار بلند است. این بلندی باعث شده که کوچه ها همواره سایه داشته باشند و نور خورشید مستقیماً به آن ها نتابد. از سوی دیگر باریک بودن کوچه ها باعث می شود که هوا در آن ها جریان پیدا کند و رطوبت به حداقل برسد. شکل زمین. بستری که بافت قدیم بوشهر بر آن سربرآورد به لحاظ پستی و بلندی یکسان نیست. قسمت شرقی این بندر از قسمت غربی بلندتر است. در ساخت خانه ها به این نکته توجه وافرشده چراکه علی رغم این پستی و بلندی، پشت بامها عموماً در یک سطح قرار دارند. این اتفاق باعث شده که سا
ختمان ها به شکل پلکانی و براساس شکل واقعی زمین ساخته نشود و اهمیت این موضوع در آن است که اگر این اتفاق رخ می داد گرمای زیادی جذب بافت می شد و سایه اندازی روی ساختمان ها کمتر رخ می داد. وضعیت امنیتی. از زمان های دور خلیج فارس محلی بسیار ناامن بوده و بوشهر به لحاظ ارزش و اعتبارش در تجارت همواره در تیررس این ناامنی ها قرار داشته است. این نکته نیز در ساخت بافت قدیم شهر لحاظ شده است. مهم ترین نکته مرتبط با این وضعیت، باریک و پرپیچ وخم بودن کوچه هاست. در این کوچه ها هر رهگذری بیش از چند متر جلوتر از خود را نمی بیند و همین نکته باعث می شود هر تازه واردی در این کوچه ها گم شود. این کوچه های تنگ و تاریک در بیشتر محلات قدیم بوشهر به میدانی در وسط یا حاشیه بافت ختم می شوند. عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم. عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم بوشهر از دو منظر قابل بررسی هستند: دسته اول عناصری هستند که جنبه کاربردی دارند و دسته دوم عناصری هستند که واجد جنبه های تزئینی اند. به طور کلی می توان عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم را این گونه ذکر کرد: ۱- ورودی ۲- حیاط مرکزی ۳- اتاقها ۴- تراس و شناشیل ۵- پشت بام و جان پن
اه ۶- جرز و فرو رفتگی بدنه ها ۷- سایه بان و شبکه های چوبی ۸- بازشوها ۹- بادگیرها ۱۰- پلهها ۱۱- نردهها و معجرها. ورودی. در بافت قدیم بوشهر، ورودی بنا جزو عناصر اصلی به شمار می رود. هر ورودی را می توان به دو قسمت تقسیم کرد: الف) قبل از ورود به ساختمان ب) بعد از ورود به ساختمان پیش از ورود به ساختمان (پیش از در) ورودی ها متفاوتند، بعضی ساده، بعضی پرنقش ونگار و بعضی به شکل پلکانی اند؛ یعنی پس از طی چند پله به در ورودی می رسیم. پس از ورود به ساختمان بعد از در معمولاً دالانی وجود دارد که البته در همه بناها دیده نمی شود. این دالان ساختمان را به حیاط مرکزی وصل می کند، بی آنکه به لحاظ بصری از بیرون ورودی، حیاط مرکزی در قاب دیدگان ما باشد. حیاط مرکزی. در اینجا، حیاط مرکزی در ساختمان های مختلف شکل های گوناگون دارد؛ حتی در بعضی از ساختمان ها اثری از این حیاط دیده نمی شود که البته تعدادشان اندک است. در این حیاط مرکزی، که دور تا دور آن را اتاقها گرفته اند، معمولاً باغچه و چاه آب قرار دارد. حیاط مرکزی به لحاظ ارتفاع بلند ساختمان ها معمولاً همیشه سایه دارد. اتاق ها. اتاقهای ساختمان ها زیبا و شگفت انگیزند. در این بناها اتاق ه
ای پنج دری، چهار دری، سه دری، هفت دری و هشت دری دیده می شود. بیشتر بناها دوطبقه اند؛ بنابراین، اتاق ها نیز در طبقه اول و دوم کاربری متفاوتی دارند. اتاق های طبقه بالا اتاق های اصلی به شمار می روند و اتاق های طبقه بالا معمولاً تابستان نشین، زمستان نشین، پذیرایی، آشپزخانه و نظایر آن و در طبقه پایین معمولاً انبار و اتاق مستخدمان قرار دارد. تراس و شناشیل. از زیبایی های چشم نواز بافت قدیم بوشهر، بالکنهای چوبی یا شناشیل است که به صورت زیبایی از بدنه ساختمان ها بیرون زده و ویژگی آن دید از درون بالکن است با تمامی زیبایی خود، درون گرایی مسلمانان خانه را فراهم آورده و به نظر می رسد که نمایی از خصوصیت معماری دوره عثمانی را جلوه می دهد، به این صورت که تا اندازه ای فضای خانه را به سوی خارج می گشاید و شبکه های چوبی آن نیز امکان رخنه نسیم دریا را به اندرون فراهم نموده و خود نیز چون سایه بانی بر کاهش دما در اندرون اتاقها نقش ایفا می کند. ابعاد شناشیل از دو یا سه متر تا حدود بیست متر، در تغییر است. شناشیل دارای چند کارکرد مهم است: نخست مکانی برای استفاده از نسیم و وزش بادهای مطبوع است. در خانه های کنار ساحل می توان به وسیلهٔ ش
ناشیل از منظره زیبای خلیج فارس استفاده کرد. شناشیلهای داخلی که در یک یا چند جبهه طبقات بالا و مشرف به حیاط ساخته شده اند، رابط فضاهای مختلف نیز می باشند. گاهی اوقات به جای نرده های ساده چوبی یا فلزی شناشیل، از بازشوها و جداره های چوبی ثابت مثل کرکری نیز استفاده شده که این جداره های مشبک گذر نسیم را میسرکرده است، بدون آنکه از بیرون فضای داخل دیده شود و مانع خوبی در برابر تابش مستقیم آفتاب بوده است. بعضی از کرکری ها متحرکند و رو به بیرون باز می شوند. در سروده ای از سروده های دکتر سید جعفر حمیدی، به شناشیر که یکی از مهم ترین عناصر معماری بوشهر است،اشاره شده است. پشت بام. در بافت قدیم پشت بام ها و جان پناهها جزو عناصر اصلی و کاربردی به شمار می روند. معمولاً در شرایط آب و هوایی خاص، مردم شبانه به استراحت بر پشت بام مشغول می شوند. جرز و فرورفتگی بدنه ها. در بدنه بنا به دلایل متعددی که عمده ترین شان بازشوهای متعددی در بدنه و دیوارهای باربر است مجموعه ای از جرز و فرورفتگی ها دیده می شود. این جرزها و فرورفتگی ها در کنترل تابش نور خورشید به داخل ساختمان نقش مهمی دارند. سایه بان. سایه بانها و شبکه های چوبی که در اکثر بن
اها دیده می شود زیبایی خاص و منحصر به فردی به ساختمان ها بخشیده است. این سایه بانها معمولاً در سه شکل قائم، افقی و ۴۵درجه ساخته می شوند و هرکدام کاربرد خاص خود را دارد. سایه بانهای قائم معمولاً سطح وسیعی دارند و در ساختمان هایی که سقف بلند دارند استفاده می شود. سایه بانهای افقی معمولاً در حیاط مرکزی استفاده می شود که هم نقش سایه بان برای طبقه هم کف را بازی می کنند و هم به عنوان تراس برای طبقه بالا به کار می روند. از سایه بان ۴۵درجه نیز در سقف شناشیلها و سایه بان تراسها استفاده می شود. بازشوها. در بناهای بافت قدیم بازشوهای فراوانی وجود دارد. این بازشوها معمولاً به دو قسمت ثابت و متحرک تقسیم می شوند. قسمت ثابت بازشوها، که در حقیقت اعجاز رنگ و نور است به شکل های مثلث، مربع، مستطیل یا دایره و سرشار از شیشه های رنگی است که جلوه ای خاص به بنا می بخشد. قسمت متحرک معمولاً دولنگه یا چهارلنگه است و براساس موقعیت و زمان مورد استفاده قرار می گیرد. پله ها. پله در بافت قدیم بوشهر از عناصر زیبا به شمار می رود و در ۳ نوع چرخان و مستقیم و جان پناه دار ساخته می شدند. پلههایی که به پشت بام ختم می شوند معمولاً چرخان اند و کف پله
ها به شکل مثلثی می باشد. پلههایی که بین طبقات به کار برده می شدند، معمولاً مستقیم است. در پشت بام در انتهای پلههای چرخان اتاقکی قرار دارد که در آن به پشت بام باز می شود؛ و پله های جان پناه دار در بین دو عمارت قرار می گیرد و برای قسمت های از یک محله است که رفت و آمد درون آن زیاد باشد برای همین کف پله ها را بالاتر قرار گرفته تا بتوان در کف پله ها از اشیایی مانند گلدان و مجسمه های معنی دار برای زیبا شدن محله و بافت خود به کار برده می شود. نرده ها و معجرها. همان طور که گفته شد پشت بامهای بناهای بافت قدیم از عناصر کاربردی به شمار می روند. به دلیل ارتفاع زیاد ساختمان ها و به خاطر ایمن بودن فضا دورتادور پشت بامها نرده می کشیدند، به این نردهها که معمولاً چوبی یا فلزی باقاب چوبی یا سنگی هستند «معجر» می گویند.
پیتر هاپکرک یک روزنامه نگار انگیسی است که تا به حال شش کتاب در مورد امپراتوری انگلستان، روسیه و آسیای مرکزی نوشته است.
علی اکبر صدیف از هنرمندان ایرانی در زمینه ادبیات و موسیقی ایران می باشد. او به سال ۱۳۱۸ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. زندگی در ایران. علی اکبر صدیف از چهارده سالگی به موسیقی علاقه مند شد و به آن روی آورد. ابتدا برای یادگیری و نواختن فلوت به کلاس عبدالله جهان پناه رفت و نت خوانی و نواختن فلوت را نزد حیدر اسماعیلی آموخت، سپس به هنرستان موسیقی ملی رفت و مدت دو سال نزد مهدی مفتاح استاد قانون درس خواند و فن نواختن این ساز را فراگرفت. سپس نزد جلال قانونی به مدت یک سال و نیم تعلیم نواختن ساز قانون را ادامه داد. همزمان، وی با غلامرضا شاهوردی، پرویز فرصت و سیروس فرصت، اسدالله ملک، ابراهیم سلمکی، کاظم رزازان، و امان الله تاجیک همکاری و همنوازی داشت. همکاری با رادیو. هنوز در کلاس دهم دبیرستان بدر مشغول تحصیل بود که برای همکاری با ارکسترهای رادیو، از وی دعوت بعمل آمد. او برای اولین بار با حکم مشیر همایون شهردار، ساز قانون را در رادیو به صدا درآورد و به اتفاق چنگیز عسگر پور، نوازندهٔ فلوت بلند، همکاری خود را با ارکستری به نام «خوزستان» در رادیو آغاز کرد. پس از آن ضمن همکاری با ارکسترهای عباس شاپوری، پرویز یاحقی، همایون خر
م، انوشیروان روحانی، حبیب الله بدیعی، محمد میرنقیبی، لشکری، حسین صمدی و دیگران… ساز قانون را به عموم معرفی کرد. پس از چندی به همکاری با ارکستر جوانان، ارکستر دانشجویان پرداخت. در سال ۱۳۴۴ در کنار دکتر رضا ناروند، پرویز اتابکی، اسفندیار منفردزاده، و گروهی دیگر از هنرمندان، در اجرای اپرای فتح بابل در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران همکاری داشت. این همکاری ها تا سال ۱۳۴۷ ادامه یافت. او هم زمان با کارهای اداری و فعالیت های هنری، در دانشکده های حسابداری و بازرگانی نیز مشغول تدریس بود و در سال ۱۳۵۰ مسئولیت در اداره کل فعالیت های هنری وزارت فرهنگ و هنر را به عهده گرفت و مشغول کار شد. از دیگر آثار وی می توان به ساختن آهنگ های فیلم یک قدم تا بهشت ساخته نصرت الله وحدت، که توسط مهستی (که در آن زمان خواننده ای ناشناس بود) خوانده شد، اشاره کرد. همچنین، علاوه بر ساختن آهنگ برای بسیاری، از صدای ساز قانون صدیف که مورد توجه عموم قرار گرفته بود، در آثار بسیاری از خوانندگان رادیو، تلویزیون، سینما، و «کوچه بازار» بهره برده شد؛ برای نمونه، در آثار افخم، هوشنگ شوکتی، پوران، ایرج، عهدیه، روانبخش، مهستی، ناصر مسعودی، مهین
صیادی، عماد رام، گوگوش، امیر رسایی، نرگس، قاسم جبلی، تاجیک، آفت، علی نظری، روح پرور، معین، عباس منتجم شیرازی، سوسن، دلجو، و … آوای ساز قانون صدیف شنیده شده است. مهاجرت به آمریکا. صدیف در سال ۱۳۵۶ جهت ادامه تحصیل و اخذ درجه دکترا به آمریکا رفت. در تمام ایام تحصیل و تدریس و کار در حرفه ای خود، کلاس موسیقی داشته و مشغول تعلیم سازهای قانون و عود و تئوری موسیقی بوده است. ادبیات. علاوه بر فعالیت در عرصه موسیقی، صدیف در زمینه ادبیات نیز فعالیت های چشمگیری دارد که از جمله این فعالیت ها می توان به تآلیف کتاب «حجله سخن» که مجموعه ای از اشعار وی است، اشاره کرد. او هم چنین در زمینه علم عروض و اصول وزن و قواعد قافیه نیز کتابی با نام «نظام سخن» نگاشته است. وی در حال حاضر نیز بلاگی در زمینه هنر شعر و موسیقی کلاسیک ایرانی اداره می کند.
بازی بزرگ: مبارزه برای امپراتوری در آسیای میانه (به انگلیسی: The Great Game; The Struggle for Empire in Central Asia) نام کتابی است، نوشته پیتر هاپکرک نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی. این کتاب به رقابت های سیاسی و ژئوپلیتیکی بریتانیا و روسیه در میانه ساله های ۱۸۱۳ تا ۱۹۱۷ در آسیای مرکزی می پردازد. ترجمه. این کتاب در ایران توسط انتشارات نیلوفر و با عنوان «بازی بزرگ؛ عملیات سازمان های جاسوسی روس و انگلیس در آسیای مرکزی و ایران»، با ترجمه رضا کامشاد، منتشر شده است.
کوه آلبا یا دیگ وار آلبا کوهی عظیم و آتشفشانی بر سطح کره بهرام (مریخ) است که در شمال منطقه تارسیس واقع شده است. با این که پهناوری این کوه به اندازه پهناوری ایالات متحده است اما بلندای قله آن از ۶٫۸ کیلومتر بیشتر نیست. ارتفاع الیا یک سوم ارتفاع کوه المپوس است که بلندترین آتشفشان بهرام می باشد. کوه آلبا بزرگ ترین آتشفشان بهرام از نظر مساحت است و دشت های گدازه ای آن از قله تا دامنه تا دست کم ۱۳۵۰ کیلومتر ادامه می یابد. دامنه های آلبا شیب ملایمی دارند و میانگین شیب دامنه شمالی آن ۰٫۵° است که پنج بار کمتر از دیگر آتشفشان های بزرگ منطقه تارسیس است. کوه آلبا هیچ عارضه مشابهی بر سطح کره زمین یا مریخ ندارد. نام. نام آلبا از واژه ای لاتینی و به معنای سفید است و به ابرهایی اشاره دارد که اغلب از زمین با تلسکوپ بر فراز این کوه دیده می شود. کوه آلبا در سال ۱۹۷۲ توسط فضاپیمای مارینر ۹ کشف شد و در آغاز، «پدیده آتشفشانی آلبا» نامیده می شد. اتحادیه بین المللی اخترشناسی در سال ۱۹۷۳ آن را رسما دیگ وار آلبا نامید. منابع. Wikipedia contributors, "Alba Mons," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 20, 2012).
دیو درون (ترجمهٔ کلمه به کلمه جانور انسانی رمانی است اثر امیل زولا نویسنده فرانسوی که سال ۱۸۸۹ منتشر شد. این کتاب هفدهمین کتاب از مجموعهٔ بیست جلدی نویسنده با نام روگن ماکار می باشد، موضوع داستان مربوط به زمان ساخت راه آهن بین پاریس و لو آور در قرن نوزدهم می باشد، اقتباس های سینمائی بسیاری از این اثر تهیه شده. کتاب، به معنای واقعی کلمه بنا به تشخیص متخصصان یک تریلر روانشناسانه می باشد.
ضریب اصطکاک فانینگ یا فنینگ کمیتی بدون بعد می باشد که در دینامیک سیالات میزان تنش برشی در سطح یک دیواره را توصیف می کند و با توجه به رابطه زیر محاسبه می شود. در این رابطه: این کمیت به افتخار جان توماس فانینگ نامگذاری شده است. منابع. Yunus, Cengel. Heat and Mass Transfer. New York: Mc Graw Hull, 2007. *
حوجِفَع یکم نام مستعار یکی از پادشاهان مصر باستان بوده است که تصور می شود در دودمان دوم فرمانروایی می کرده. زمان و طول دقیق دوران فرمانروایی او مشخص نیست؛ فهرست پادشاهان تورین زمانی ۱۱ ساله برای پادشاهی او ذکر می کند در حالی که تاریخ نویس مصری مانثون بر این باور بود که او ۴۸ سال فرمانروایی کرد. مصرشناسان این هر دو تاریخ را بزرگنمایی می دانند و حدس می زنند که دوران حکومت او بیشتر از ۲ سال نبوده باشد. توضیحات اسم. نام او تنها در دو منبع فهرست پادشاهان سقاره و فهرست تورین دیده می شود. در هر دو منبع حوجِفَع فرعون پس از شاه نفرکاسوکار عنوان شده و خع سخم وی نیز کسی که پس از او بر تخت نشست.
مقصود از دورنمای شهری چشم انداز بلندترین ساختمان ها و سازه های شهرهای دارای آسمان خراش است که از دور و در زمینه آسمان دیده می شود. دورنمای ویژه هر شهر معمولاً به عنوان امضا و شناسه هر شهر بزرگ به شمار می آید. دورنمای خیابانی. دورنمای خیابانی حد فوقانی تاج ساختمان ها و فصل مشترک کالبد خیابان با آسمان است. این خطوط خط پایه و خط ترکیب از اجزای خط آسمان هستند. خط پایه حدفوقانی جداره قائم بنا است و خط ترکیب حد نهایی جداره عقب نشسته یا مرز بام قابل رویت در زمینه آسمان است. این عنصر کالبدی شامل مجموعه احجامی است که در ترکیب بام بناها با ابنیه بلندتر مستقر در پشت جداره دیده می شود. عنصر کالبدی دورنمای، تجلی گاه ترکیب فرم در کالبد خیابان به شمار می رود و نماد نظم یا تنوع در سیمای خیابان است.
پل بند یا شادروان گونه ای پل بود که بر روی آب رودخانه ها بسته می شد. کاربرد. پل بندها کاربرد سه گانه ای داشتند؛گذشته از نقش گذر از آن، به کمک دیوار بلندی از سنگ و آجر به نام بند، سبب ذخیرهٔ آب در موقع بالا آمدن می گردیدند که این آب در وقت لزوم به مصرف کشاورزی و... می رسید. همچنین، چند آسیاب در مسیر شاخابه های پل بندها قرار داشتند که به آسیاب کردن گندم و دانه های دیگر می پرداختند. از این پل بندها یا شادروان ها در دزفول و دیگر شهرهای خوزستان وجود داشته است. همچنین، بند امیر بر روی رودخانهٔ کر در فارس نیز یکی از همین پل بندهاست که بزرگ ترینِ آنها در ایران می باشد.
در سیاست، قطبیدگی فرایندی ست که طی آن، نظراتِ سیاسی به سمت واگرایی رفته و در نهایت به افراط گری ایدئولوژیکی می انجامد. تقریبا در کلیه مباحث سیاسی مربوطه، قطبیدگی در متن احزاب سیاسی و در یک سیستم دموکراتیک مطرح می شود. در اثر قطبیدگی، معمولا صدای میانه روها کمتر شنیده شده و مورد توجه قرار می گیرد و میدان برای تندروها فراهم تر می شود.
آفوگاتو یک نوشیدنی ایتالیایی برپایه قهوه است. آفوگاتو معمولاً از مخلوط کردن یک شات اسپرسو داغ با بستنی یا ژلاتوی وانیلی حاصل می شود. آفوگاتو در زبان ایتالیایی غرق شده معنی می شود آفوگاتو یا اصطلاحاً قهوه بستنی، دسری است که از یک یا دو شات اسپرسو داغ با بستنی ترجیحاً وانیلی تهیه می شود. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
در زمان ساخت، این گنبد بزرگترین گنبد چوبی دنیا به شمار می رفت.( ۱۹۸۳ مهندس معمار: مک گراناهان مسنجر و شرکا،مهندس سازه گنبد: سازه های وسترن وود) قطر کره اصلی تشکیل دهنده گنبد ۵/۳۳ می باشد. سازه گنبد که بخشی از کره می باشد، بر روی دیوارهای تکیه گاهی قرار گرفته است. این ساختمان برای برگزاری مسابقات ورزشی و گردهمایی هایی بزرگ بکار می رود. در این ساختمان از سیستم اختراعی واراکس استفاده شده است که سیستم سازه ای آن به خصوص از نظر نحوه ساخت با فرم های لاملای حقیقی متفاوت است. در این سیستم قاب های اصلی به دلیل اجزای خیلی بزرگ و پیچیده بیشتر مثلثی شکل است تا به شکل لوزی. این سیستم در نحوه توزیع تنش به سبب وجود اتصالات فولادی( که در محل تقاطع ۶ تیر نقطه صلبی را به وجود می آورد)، دارای رفتاری مشابه قوسها می باشد. اسکلت ساختمان از تیرها و پرلین های چوبی دارای انحنا با چسب در چند لایه تشکیل شده است. تیرها ۸۵ سانتیمتر ارتفاع و ۱۷ یا ۲۲ سانتیمتر عرض دارند و از منحنی دایره ای شکل پیروی می کنند( قرار گرفته روی سطوحی که از مرکز کره عبور می کنند)، که نتیجه آن یک شعاع و یک انحناست. پرلین ها بین تیرهای بزرگتر قرار گرفته اند و پوشش
های چوبی را با اتصال کام و زبانه نگاه می دارند. تیرها و پرلین ها به شکل متقاطع مثلثی ساخته شده اند . این متقاطع مثلثی خود به عنوان تکیه گاه عمل می کنند و به هیچ گونه داربستی نیاز ندارند. گنبد به وسیله یک حلقه کششی از بتن مسلح به ابعاد ۹۱*۹۱ سانتی متر نگه داشته می شود. این حلقه در مقابل رانش قوس ها مقاومت می کند و فاصله بین ۳۶ ستون بتنی را می پوشاند. ستون ها و دورازهای تو پر غیر باربر ۸/۱۲ متر ارتفاع دارند. علاقه مندی روزافزون به ساختمان های چوبی کاربرد سازه ای سیستم لاملا را به عنوان یک گزینه جذاب و اقتصادی برای پوشش دهانه های بزرگ در فعایت های ورزشی افزایش داده است.
عجیب تر از بهشت فیلمیست در ژانر کمدی محصول کشور آمریکا در سال ۱۹۸۴ با بازی استر بالینت، جان لیوری و ریچارد ادسن که اولین فیلم بلند به کارگردانی جیم جارموش می باشد. ماجرای فیلم. ساختار فیلم از سه اپیزود تشکیل شده است. اپیزود اول: دنیای جدید ویلی مهاجر مجارستانی است که در نیویورک زندگی می کند. پس از مکالمهٔ تلفنی با خالهٔ خود مطلع می شود که باید دختر خاله اش اوا را که از مجارستان آمده، ده روز در خانه اش اسکان دهد. ویلی که به زندگی بی هدفش عادت کرده از این اتفاق ناراضی است. اما با آمدن اوا به خانه، ویلی و دوست صمیمی اش ادی، آرام آرام به او علاقه مند می شوند. در آخر اوا آنها را ترک می کند و به کلیولند می رود. اپیزود دوم: یک سال بعد ویلی و ادی در شرط بندی بازی پوکر با تقلب مقدار زیادی پول برنده می شوند و تصمیم می گیرند برای دیدن اوا به کلیولند بروند. به خاطر سرما و خمودگی شهر، آنجا را ترک می کنند ولی برای همراه کردن اوا برمیگردند و هرسه با هم راهی فلوریدا می شوند. اپیزود سوم: بهشت آنها در هتلی اقامت می کنند. ویلی و ادی بیشتر پولهای خود را بر سر شرط بندی سر جنگ سگها از دست می دهند و برای جبران، آنها به شرط بندی مسا