Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ام آروی، شرکت ساخت وساز برزیلی است، که به عنوان سومین شرکت بزرگ ساختمانی در برزیل شناخته می شود. شرکت ام آروی در سال ۱۹۷۹ راه اندازی شد و تمرکز اصلی آن در زمینه ساخت آپارتمان های مسکونی می باشد. ام آروی تنها شرکت برزیلی است که دارای پروژه های خانه سازی در ۸۵ شهر برزیل می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بلو هوریزونته، برزیل قرار دارد و سهام آن در بازار بورس سائوپائولو معامله می شود. روبنس منین مالک اکثریت سهام شرکت ام آروی است.
وراثت اتوزومال غالب (Autosomal dominant) نوعی از وراثت است که در آن اول ژن ها روی کروموزوم های اتوزومال قرار گرفته اند ثانیا در برابر الل دیگر بروز بیشتری دارند (یعنی غالب هستند). به عنوان مثال اگر فردی برای گروه خونیش دارای دو الل A و O باشد گروه خونی وی A خواهد بود و فقط اگر هر دو الل O باشند وی دارای گروه خونی O خواهد شد لذا الل A نسبت به الل O غالب است. کشیش اتریشی مندل نخستین کسی بود که به بیان این نوع وراثت پرداخت. اگر آلل های یک صفت روی کروموزوم های اتوزوم باشند آن صفت وراثت اتوزومال دارد (یعنی به نسبت مساوی احتمال دارد به فرزندان صرفنظر از جنسیت به ارث برسد) وگرنه انتقال آن تابع جنسیت خواهد بود. بیماری زایی. برخی بیماری های ژنتیکی الگوی توارثی اتوزومال غالب دارند مانند نوروفیبروماتوز ، استئوژنز ایمپرفکتا و بیماری هانتینگتون ویژگی این نوع بیماری ها عبارتند از: ۱. به نسبت مساوی در فرزندان پسر و دختر احتمال بروز دارند. ۲. اگر یکی از والدین مبتلا باشد حداقل ۵۰% احتمال ابتلای فرزندان وجود دارد (صرفنظر از جهش و بروز). اگر والد مبتلا هوموزیگوت باشد صددرصد نوزادان مبتلا هستند. ۳. این نوع بیماری ها (بخصوص انوا
ع اسکلتی عضلانی) اغلب بتدریج در کودک مشاهده شده و بتدریج پیشرفت میکنند.
راسته حشره خوارسانان (از واژهٔ لاتین "insectum" "حشره" و "vorare" "به غذا خوردن") یک گروه زیستی اکنون رهاشده در رده پستانداران است. برخی از گونه ها اکنون خارج شده اند و گونه های باقی مانده در راسته هوچرب کورسانان، کلاد بزرگ تری از لوراسیاددان جای گرفته اند، که یکی از کلادهای پایه ای پستانداران جفت دار تشکیل می دهد. پستانداران این راسته از پستانداران جفت دار هستند که در رژیم غذاییشان اغلب یا گاه از حشره ها بهره می برند. این راسته امروزه دیگر توسط بعضی منابع به رسمیت شناخته نمی شود و این منابع تعدادی از اعضای پستانداران حشره خوار را از آن بیرون آورده، در راسته های دیگری چون حشره خواران آفریقایی فهرست کردند. اعضای باقی مانده امروزه در راسته هوچرب کورسانان دسته بندی شده اند که عضوی از کلاد بزرگتر لوراسیاددان است. تاریخ. در گذشته، این گروه به عنوان آرایه زباله دانی برای انواع پستانداران کوچک تا بسیار کوچک و نسبتاً غیرتخصصی که از حشرات تغذیه می کنند استفاده شد. از زمانی که هر گروه فسیلی بدوی از پستانداران جفتی معمولاً برای راحتی به این راسته اختصاص داده می شد، این گروه ذخایر پایه ای برای سایر راسته های جفتی که از آ
ن تکامل یافته بودند، را تشکیل می داد؛ بنابراین، راستهٔ حشره خوارسانان به جای یک کلاد، در وسیع ترین حد خود، یک درجه تکاملی را نشان می دهد. آرایه شناسی در سال های اخیر اصلاح شده است، و حشره خواران درختی، حشره خوارهای جهنده و پوست گسترها، مانند بسیاری از گروه های فسیلی که قبلاً در اینجا گنجانده شده بودند، اکنون در ردیف های جداگانه قرار گرفته اند. برای مدتی خانواده های باقی مانده insectivoran تشکیل تک تبار گروه بندی یا کلادی به نام Lipotyphla را تشکیل دادند که مدتها استفاده شده است. با این حال، شواهد مولکولی نشان داد که موش کور طلایی (Chrysochloridae)، تیغ پشت ها (Tenrecidae) و سموریان رودخانه ای (Potamogalidae) نیز باید به عنوان یک نظم جدید در راسته جدیدی به نام حشره خواران آفریقایی جدا شوند. سپس خارپشتان (Erinaceidae)، در یک راسته جداگانه خارپشت سانان (Erinaceomorpha) جای گرفت و از دیگر حشره خوارسانان (Soricomorpha) تقسیم شد که شامل خانواده های حشره خواران راستین (Soricidae)، کورموشان (Talpidae), Solenodontidae و Nesophontidae است. سپس این دو راسته جایگزین حشره خوارسانان (Insectivora) شدند. هنگامی که مطالعات مو
لکولی نشان داد که Soricomorpha پیراتباری است، این طرح تضعیف شد، زیرا خانواده حشره خواران راستین یک جد مشترک جدیدتر با Erinaceidae نسبت به سایر soricomorphs داشت. با این حال، ترکیب Soricidae و Erinaceidae، که به عنوان Eulipotyphla از آن یاد می شود، نشان داده شده است که تک تباری است. رده بندی. کلادنمای سطح خانواده روابط حشره خواران موجود، به پیروی از روکا و همکاران:
خشمگین ۷ یا سریع و خشمگین ۷، هفتمین فیلم از مجموعه فیلم های "سریع و خشمگین" است. در این فیلم بازیگرانی همچون وین دیزل، پل واکر، میشل رودریگز، جوردانا بوروستر، دواین جانسون، ترسی گیبسون، لوداکریس، جایمن هانسو و جیسون استاتهام ایفای نقش می کنند. این فیلم پس از فیلم سریع و خشمگین ۶ از این مجموعه تولید شده است. تصویر برداری فیلم در ابوظبی امارات و ایالت های کالیفرنیا، جورجیا آمریکا و انتاریو کانادا انجام شده است. در کنار تمجید منتقدان از بازیگران، سکانس های اکشن و ادای احترام احساسی آن به واکر، بسیاری این فیلم را یکی از بهترین های این مجموعه می دانند. پس از مرگ ناگهانی پل واکر یکی از بازیگران نقش اصلی فیلم در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۳، کمپانی یونیورسال پیکچرز اعلام کرد که فیلم نامه بازنویسی خواهد شد و پس از مدت کوتاهی، تهیه فیلم ادامه خواهد یافت. صحنه های کلیدی که پل واکر در آن ها حضور داشت حذف نشد و همچنین برای بازسازی چهره پل واکر برای ادامه فیلم برداری از جلوه های ویژه و بدل استفاده شد. اکران فیلم نیز از تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۴ به ۳ آوریل ۲۰۱۵ تعویق افتاد. موضوع. داستان فیلم بعد از وقایع فیلم قبلی جریان دارد. بعد از سرنگونی
اوون شاو، دومینیک تورتو و گروهش با دریافت حکم آزادی در حال تجربهٔ یک زندگی معمولی هستند؛ اما برادر بزرگتر شاو، با نام دکارد به دنبال دومینیک و گرفتن انتقام است. داستان. پس از شکست اوئن شاو و دریافت عفو برای جرائم گذشته شان، دامنیک تورتو، برایان اوکانر و گروهشان به ایالات متحده بازمی گردند تا زندگی عادی ای را آغاز کنند. دام می کوشد به لتی اورتیز کمک کند تا حافظه اش را بازیابد و برایان نیز خود را با نقش جدیدش به عنوان پدر سازگار می کند. در همین حال، برادر بزرگ تر اوئن، دکارد شاو، به بیمارستانی در لندن نفوذ می کند که اوئنِ در کما در آن بستری است و سوگند یاد می کند انتقام بگیرد. سپس، دکارد به دفتر سرویس امنیت دیپلماتیک در لس آنجلس نفوذ کرده و برای دسترسی به پرونده های اعضای گروه دام، با لوک هابز درگیر می شود و پس از درگیری، با منفجر کردن یک بمب فرار می کند که باعث جراحت شدید هابز می شود. دام از خواهرش، میا، می شنود که دوباره باردار است و او را تشویق می کند که این خبر را با برایان در میان بگذارد. اما درست در همین زمان، یک بمب پستی که دکارد فرستاده و پیشتر هان لو را در توکیو کشته ، منفجر شده و خانهٔ خانوادهٔ تورتو
را نابود می کند. دام با هابز دیدار می کند و دربارهٔ دکارد اطلاعاتی به دست می آورد. سپس به توکیو سفر می کند تا جسد هان را تحویل بگیرد و وسایلی را که در محل تصادف یافت شده، از شان بوزول دریافت می کند. دام، برایان، تج پارکر و رومن پیرس در مراسم خاکسپاری هان و گیسل یاشار در لس آنجلس شرکت می کنند؛ دام در آنجا دکارد را می بیند که آن ها را زیر نظر دارد. او در تونلی زیرزمینی با دکارد روبه رو می شود، اما دکارد فرار می کند، چون یک گروه عملیات مخفی به فرماندهی مأمور دولتی «آقای هیچ کس» از راه می رسد. آقای هیچ کس به دام پیشنهاد می دهد در ازای کمک به دستگیری دکارد، او نیز به گروه کمک کند تا «چشم خدا» را بازپس بگیرند؛ برنامه ای رایانه ای که می تواند هر فرد خاصی را از طریق هرگونه شبکه دیجیتال ردگیری کند، و همچنین خالق آن یعنی رمزی را از دست موسه جاکانده، یک تروریست نیجریه ای، نجات دهند. گروه، با خودروهای آف رود تقویت شده، از هواپیما در کوه های قفقاز در جمهوری آذربایجان پیاده می شوند و به کاروان جاکانده حمله کرده و رمزی را نجات می دهند. سپس به برج های اتحاد در ابوظبی می روند و حافظهٔ فلش حاوی تراشهٔ چشم خدا را از یک میلیاردر
درون یک لایکن هایپراسپورت سرقت می کنند. با در اختیار داشتن چشم خدا، دام، برایان، آقای هیچ کس و تیمش با استفاده از آن، دکارد را تا یک کارخانهٔ متروکه تعقیب می کنند، اما توسط جاکانده و افرادش که با دکارد متحد شده اند، غافلگیر می شوند. آن ها مجبور به فرار می شوند و جاکانده چشم خدا را به دست می آورد. آقای هیچ کس به طور اورژانسی تخلیه می شود و گروه به لس آنجلس بازمی گردد. دام تصمیم می گیرد به تنهایی با دکارد مقابله کند، در حالی که لتی، برایان، تج و رومن تصمیم می گیرند از رمزی در برابر جاکانده محافظت کنند. برایان به میا قول می دهد که پس از شکست دکارد و جاکانده، خود را تماماً وقف خانواده شان خواهد کرد. هم زمان با تعقیب گروه توسط جاکانده با بالگرد پنهان کار و پهپاد رزمی، رمزی تلاش می کند تا به چشم خدا نفوذ کند. هابز با اطلاع از اوضاع، بیمارستان را ترک می کند و با یک آمبولانس پهپاد را نابود می کند. برایان، پس از نبرد با یکی از افراد جاکانده به نام کیت و کشتن او، یک برج تقویت سیگنال را تصرف می کند تا رمزی بتواند چشم خدا را کنترل کرده و آن را از کار بیندازد. با نزدیک شدن نیروهای ارتش به شهر، جاکانده قصد فرار دارد و هم
زمان، دام و دکارد بر فراز یک پارکینگ طبقاتی درگیر نبردی تن به تن می شوند. جاکانده وارد ماجرا شده و هر دو را هدف قرار می دهد. دام از این فرصت استفاده می کند و با فروریختن بخشی از پارکینگ، دکارد را شکست می دهد. سپس با دوج چارجر خود به سمت بالگرد جاکانده یورش می برد، کیسه ای از نارنجک ها را روی آن رها کرده و روی آوار پارکینگ سقوط می کند. هابز با شلیک به نارنجک ها، بالگرد را منفجر کرده و جاکانده را می کشد. پس از آن که برایان و هابز دام بی هوش را بیرون می کشند، لتی او را در آغوش می گیرد و به او می گوید که تمام خاطراتش را به یاد آورده و حتی مراسم ازدواجشان را هم به خاطر دارد. دام به هوش می آید. دکارد توسط هابز و مأموران سازمان سیا بازداشت شده و به زندانی مخفی منتقل می شود. باقی اعضای گروه در ساحلی گرمسیری به استراحت می پردازند. برایان و میا با پسرشان جک بازی می کنند، در حالی که دام، لتی، رومن، تج و رمزی از دور نگاه می کنند و می پذیرند که برایان اکنون با خانواده اش بازنشسته شده است. دام رانندگی را آغاز می کند و برایان به او می پیوندد. در حالی که دام خاطراتش با برایان را مرور می کند، آن ها با یکدیگر خداحافظی کرده و د
ر دو مسیر متفاوت رانندگی می کنند. تولید و فروش. این فیلم با بودجه پرهزینه بالغ بر ۲۵۰ میلیون دلار، در هفته افتتاحیه خود ۳۹۷.۶ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت که در آن زمان بالاترین رقم در تمام دوران بود. سرانجام به فروش جهانی ۱٫۵۱۶ میلیارد دلاری دست یافت و آن را به سومین فیلم پر فروش سال ۲۰۱۵ و پرفروش ترین فیلم این مجموعه تا به امروز تبدیل کرد. ترانه دوباره می بینمت از ویز خلیفه و چارلی پوث که در پایان فیلم پخش می شود برای ادای احترام به پل واکر ساخته شد و مورد تحسین عموم مردم و منتقدان قرار گرفت. این آهنگ بر اساس آی اف پی آی، پرفروش ترین آهنگ سال ۲۰۱۵ در سراسر جهان بود. موسیقی. موسیقی متن فیلم توسط برایان تایلر ساخته شده است که موسیقی فیلم قسمت های سوم، چهارم و پنجم این مجموعه را نیز ساخته است. انتقادات دریافتی. فیلم Furious 7 به دلیل ادای احترام احساسی به پل واکر، نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد. وب سایت گردآوری نقد و بررسی راتن تومیتوز بر اساس 281 نقد، امتیاز تأیید 81% با میانگین امتیاز 7.70/10 را گزارش داد که بالاترین امتیاز فیلم در این فرنچایز تا به امروز است.
آبشار فدامی ، یکی آبشارهای استان فارس است که در شهر فدامی، شهرستان داراب واقع شده است. فاصله این آبشار از مرکز استان فارس ۳۸۰ کیلومتر است که در آخرین نقطه جنوب شرقی فارس در مسیر بندرعباس واقع شده است. آبشارهای شور و شیرین فدامی در هشت کیلومتری شمال غربی شهر فدامی و در فاصله ۱۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر داراب واقع شده است. عرض آبشار شیرین فدامی در گذشته به ۸۰۰ متر می رسید و عریض ترین آبشار طبیعی ایران محسوب می شد ولی به دلیل خشک سالی و استفاده بی رویه کشاورزان بالادست اکنون به ۲۰۰ متر رسیده است. ارتفاع آبشار شیرین بین ۱۲ تا ۲۰ متر و ارتفاع آن از سطح دریا ۹۰۰ متر است. رودخانه دائمی ایجاد شده از آبشارهای فدامی حدود دو هزار هکتار از نخیلات پایین دست را آبیاری می کند. یکی از وی ژگی های آبشار فدامی وجود چهار نوع آب شور و شیرین و سرد و گرم است که در فاصله ۲۰ متری آبشار شیرین با هم مخلوط می شوند و استخر طبیعی زیبایی را پدیدمی آورند. از ویژگی های دیگر این آبشار این است که در زمستان آب آن گرم و در تابستان سرد است. ارتفاع آبشار شور فدامی که در بالادست آبشار شیرین واقع شده ۱۰ تا ۱۵ متر است. سرچشمه آبشار شور فدامی در ۵۰۰ مت
ری آن است و وجود نخل های خودرو در کنار آبشار شور به زیبایی آن افزوده است.
ورق پلاستیکی نوعی نوار پلاستیکی است که معمولاً برای تازه نگه داشتن غذا استفاده می شود. ورق پلاستیکی (سلفون) را بر روی ظرف، و بدون در قرار می دهند و دور آن را جمع می کنند تا مانع رسیدن اُکسیژن به غذا شوند.
دودمان بیست و هفتم مصر (به پارسی باستان :، مودرایَه، نویسه گردانی لاتین: Mudrāya) دوره ای از تاریخ مصر باستان میان ۵۲۵ تا ۴۰۲ پ. م است که در آن این کشور زیر سلطه شاهنشاهی هخامنشی در می آید و یکی از ساتراپی های ایران می شود. واپسین فرعون دودمان بیست و ششم مصر، پسامتیک سوم، در سال ۵۲۵ پ. م در جریان نبرد پلوزیوم در شرق نیل از کمبوجیه دوم شکست خورد. مصر از آن پس به همراه قبرس و فینیقیه جزو ساتراپی ششم ایران شدند. این هنگام را آغاز دوره نخست فرمانروایی ایرانیان بر مصر می خوانند. پس از دوره ای از استقلال که در آن سه دودمان محلی مصر فرمانروایی کردند (دودمان های ۲۸، ۲۹، و ۳۰)، اردشیر سوم دره نیل را دوباره گشود و برای دوره کوتاهی دودمان سی و یکم مصر را پایه گذاری کرد.
در نبرد جنگل توتبورگ که توسط تاریخ نویسان رومی به عنوان فاجعه واریان شرح داده شده است، در سال ۹ میلادی صورت گرفت، زمانی که اتحاد قبایل ژرمنی به رهبری آرمینیوس چروسی کمین و قاطعانه سه لژیون روم و نیروهای پشتیبان آنها، به رهبری پوبلیوس کوینتیلیوس واروس را به طور کامل نابود کردند. با وجود لشگرکشی های پیروزمندانه بی شمار و یورش توسط ارتش روم در سال های بعد، آن ها هرگز دوباره درتسخیر ژرمانیا در ناحیه شرقی رودخانه راین تلاشی نکردند. نبردها. نیروهای واروس سه سپاه (لژیون هفدهم، هیجدهم و نوزدهم)، شش گروه نیروهای کمکی (غیرشهروندان یا نیروهای کشورهای متحد) و سه اسکادران سواره نظام که اکثر آن ها در مبارزه با جنگجویان ژرمن در شرایط محلی بی تجربه بودند. نیروهای رومی در فرم مبارزه راهپیمایی نمی کردند، و در بین تعداد زیادی از همراهی کنندگان اردوگاه پراکنده شده بودند. همان طور که آن ها وارد جنگل (احتمالاً فقط شمال شرقی از اوسنابروک) شدند مسیر تنگ و گل آلود شد، با توجه به دید کاسیوس طوفان شدیدی نیز آغازشده بود. او همچنین می نویسد که واروس در فرستادن گروه شناسایی پیشاپیش سپاهیان غفلت کرد. خط راهپیمایی بسیار طولانی شد، که بیش از
۱۵ کیلومتر و گاهی تا ۲۰ کیلومتر تخمین زده می شود. سپس به ناگاه جنگجویان ژرمن مسلح به شمشیر سبک، زوبین بلند و نیزه کوتاه باریک پره به نام فِرما (fremae) به آن ها حمله کردند. همهٔ ارتش روم به محاصرهٔ جنگجویان ژرمنی درآمدند و باران نیزه بر روی رومی ها فرود آمد. آرمینیوس، که در رم به عنوان یک شهروند رشد کرده و به یک سرباز رومی تبدیل شده بود، درک بسیار خوبی از تاکتیک رومی ها داشت و می توانست نیروهای خود را برای مقابله با آنها، با استفاده از برتری تعداد سربازان محلی در برابر سپاه پراکنده رومی به گونه ای مؤثر رهبری کند. رومی ها موفق به راه اندازی یک اردوگاه شب مستحکم شدند، و صبح روز بعد رو به شمال کشور و تپه های ویهن، در نزدیکی شهر مدرن استرکاپلن گریختند. گریز آن ها تلفات سنگینی داشت چون برای تلاش به فرار از راه منطقه ای جنگلی در زیر باران سیل آسا حرکت می کردند. بارش باران آن ها را مانع از آن شد که از کمان خود استفاده کنند زیرا زه کمان پس از خیس شدن شل می شود و سپر آن ها نیز پر از آب بود، و آن ها را عملاً بی دفاع بودند. رومیها یک فرار شبانه را انجام دادند اما به دام دیگری که آرمینیوس در پایین کالکریز هیل قرار داده
بود افتادند. نوار شنی بازی که در آن رومی ها به راحتی می توانستند راهپیمایی کنند در کنار تپه تنگ شده بود، به طوری که پهنایی در حدود ۱۰۰ متر بین جنگل و مرداب در لبه سمت باتلاق بزرگ وجود داشت. جاده با خندق بسته شده شد و به سمت جنگل، دیواری خاکی کنار جاده ساخته شده بود، که به ژرمن ها اجازه می داد که در پوشش آن ها به رومیان حمله کنند. رومیان برای از بین بردن دیوار تلاش کردند اما شکست خوردند، و بالاترین افسر پس از واروس، نومنوس والا، با سواره نظام از سپاه جدا شد اما سواره نظام ژرمن او را گرفته و کشتند. (بنا به نوشتهٔ ولیئوس پاترکولوس). جنگجویان ژرمن پس از آن یورش برده و نیروهای از هم پاشیده رومی را قتل عام کردند. واروس خودکشی کرد و ولیوس نوشته که یک فرمانده، سیونیوس با شرمساری تسلیم شد و پس از آن به زندگی خود پایان داد، درحالی که همکارش اگیوس قهرمانانه مرد هنگامی که نیروهای محکوم به فنای خود را فرماندهی می کرد. حدود۱۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ سرباز رومی کشته شدند. بسیاری از افسران گفته می شود که با انداختن خود بر روی شمشیرهایشان خودکشی می کردند که شیوه ای مورد تأیید بود. تاسیتوس نوشته که بسیاری از افسران به عنوان بخشی از مراس
م مذهبی بومی به وسیلهٔٔ ژرمن ها قربانی شدند، به اینگونه که در دیگ پخته شده و استخوان آن ها برای مراسم مورد استفاده قرار می گرفته است. برای دیگران خون بها درخواست شد و برخی از سربازان عادی به بردگی گرفته شدند. تمام داستان های رومی برشکست کامل روم تأکید می کنند. یافته ها در کالکریز، که در آن، همراه با ۶٬۰۰۰ تکه (بیشتر شکسته) از تجهیزات روم، تنها یک آیتم وجود دارد - بخشی از یک نیزه - که ژرمنی است و کمی تلفات ژرمن ها را نشان می دهد. به هر حال پیروزشدگان می خواستند اجساد خود را جمع آوری کنند، و دفن تجهیزات نبرد جنگجویان، به نبود ماترک ژرمن ها کمک می کند. چندین هزار سرباز ژرمن شبه نظامیانی را که زره رومی به تن داشتند رها می کردند، که بنابراین آن ها را تا به عنوان «رومی» در حفاری های باستان شناسی نشان می دهد، و قبایل ژرمن فلزی کمتری می پوشیدند و مواد آلی فاسد شدنی در لباس داشتند. پیروزی ها با برچیدن دژها، پادگان ها و شهرهای رومیان - که حداقل دوتا از آن ها وجود داشت - در شرق راین ادامه یافت و دو سپاه رومی باقی مانده، به فرماندهی برادرزاده واروس، لوسیوس نونیوس آسپرناس، به نگهداشتن رودخانه بسنده کرد. در یکی از دژها (یا
احتمالاً شهرها)، آلیسو، در جای شهر امروزی هالترآم سی، که به بازماندگان جنگل توتبورگ به فرماندهی لوسیوس کائدیوس که به راین رسیده بودند پناه داده بود، و قبایل ژرمن را برای چند هفته یا شاید چند ماه عقب راند.
پیشگامان آدا یک سازمان غیرانتفاعی است که به دنبال افزایش مشارکت زنان در جنبش فرهنگ آزاد، فناوری متن باز و فرهنگ متن باز است. این سازمان در سال ۲۰۱۱ توسط والری اورورا که یک توسعه دهنده هسته لینوکس و مدافع نرم افزار متن باز است و همچنین توسط ماری گاردینر، دیگر مدافع و توسعه دهنده نرم افزار متن باز (همچنین بنیان گذار اوسی چیکس، بزرگترین سازمان متن باز برای زنان در استرالیا) تأسیس شد. نام این سازمان از نام اولین برنامه نویس دنیا یعنی ایدا لاولیس گرفته شده است که زبان برنامه نویسی ایدا هم به افتخار این زن نامگذاری شده است. تاریخچه. والری اورورا که فعال زنان در جوامع متن باز بود، پس از اینکه نوری شرلین در ApacheCon سال ۲۰۱۰ مورد آزار جنسی قرار گرفت، به ماری گاردینر و اعضای وبلاگ Geek Feminism برای توسعه دادن سیاست های ضدخشونت در کنفرانس ها پیوست. اورورا شرکت ردهت (که در آنجا به عنوان توسعه دهنده هسته لینوکس مشغول به کار بود) را ترک کرد و به همراه گاردینر در فوریه ۲۰۱۱ سازمان پیشگامان آدا را بنیان نهادند. مدیریت. تمام خدماتی که توسط سازمان پیشگامان ایدا فراهم می شود به صورت pro bono (معاضدتی) هستند و سازمان توسط کمک
های مالی اعضا حمایت می شود. در تابستان ۲۰۱۱، سازمان پیشگامان ایدا کمپینی به منظور جمع آوری کمک های مالی اولیه و با هدف دریافت کمک مالی از ۱۰۰ مشارکت کننده داوطلب برگزار کرد. این کمپین شش روز قبل از مهلت برنامه ریزی شده جمع شد. اولین حامی اصلی این سازمان، لینوکس استرالیا بود که در کنار گوگل، بایگانی میل، دریم هاست و آزمایشگاه های پوپت به حمایت از سازمان پیشگامان آدا پرداخت. اورورا و گاردینر تنها کارکنان این سازمان هستند و به طور تمام وقت در سازمان مشغول به خدمت رسانی هستند. سازمان پیشگامان آدا توسط یک هیئت مدیره شش نفره اداره می شود. اعضای هیئت مدیره فعلی عبارتند از اوررورا و گاردینر، راشل چلمرز از گروه ۴۵۱، دنزی پائولوچی از دریمویت استودیو، سو گاردنر از بنیاد ویکی مدیا و کارولین سیمارد. یک هیئت مشاوره ۲۲ نفره هم فراهم کننده اطلاعات ورودی اولیه دربارهٔ ایده ها و پروژه های سازمان است. یکی از اولین برنامه های سازمان پیشگامان آدا توسعه دادن سیاست های ضد آزار و اذیت برای کنفرانس ها بود. پیشگامان آدا با سازمان های کنفرانسی متن باز، برای ایجاد سیاست های ارتباطی همکاری می کند تا کنفرانس ها برای همه حضار امن تر شود،
مخصوصاً برای زنان. کنفرانس هایی همانند اجلاس توسعه دهندگان اوبونتو و تمام رویدادهای بنیاد لینوکس، از جمله لینوکس کان، این سیاست ها را پذیرفته اند.
کیت یک فیلم دلهره آور و اکشن آمریکایی به کارگردانی سدریک نیکولاس-ترویان و نویسندگی اومیر آلیم است. در این فیلم مری الیزابت وینستد، میکو مارتینو، وودی هرلسون، میخیل هایسمان و تادانابو آسانو به عنوان بازیگران اصلی حضور دارند. این فیلم به عنوان یک فیلم اصلی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱، از طریق نتفلیکس در دسترس قرار گرفت. داستان. فیلم داستان یک زن قاتل به نام کیت را دنبال می کند که متوجه می شود مسموم شده و تنها ۲۴ ساعت دیگر می تواند زندگی کند و پس از آن خواهد مرد. او باید ازطریق تعقیب و کشتن جنایتکاران در خیابان های توکیو قاتل خود را پیش از مرگش پیدا کند و به قتل برساند و از او انتقام بگیرد. تولید. فیلم برداری در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد و در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ به پایان رسید. مکان های فیلمبرداری شامل؛ تایلند، توکیو و لس آنجلس بود.
کاپامپانگان یکی از زبان های اصلی کشور فیلیپین است که حدود ۲ میلیون گویشور نیز دارد.
رز لیدی ماری فیتز ویلیام یکی از رقم های رز است. این رقم از ترکیب رز چای و رز دورگه پرپچوال توسط هنری بنت (۱۸۹۰–۱۸۲۳) در کشور انگلستان در سال ۱۸۸۲ به وجود آمد. رنگ گل آن صورتی است و ارتفاع بوته در حدود ۱ متر است. این رقم نوهٔ اولین رز دورگه چای یعنی رز لا فرانس به شمار می آید. رز لا فرانس در سال ۱۸۶۷ به وجود آمد و فاقد قدرت میوه دهندگی بود. رز لیدی ماری فیتز ویلیام اولین رز دورگه چای بود که توانایی باروری و میوه دهندگی را داشت.
امام آباد (کورین)، روستایی از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
امیرآباد (کورین)، روستایی از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۷خانوار) بوده است.
پلنگی آباد یا پلنگی آباد ۲ روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده است.
توکل آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۵ نفر (۴۸خانوار) بوده است.
توکل آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۷۰ نفر (۸۷خانوار) بوده است.
چاه حسن یا جلال آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۰ نفر (۴خانوار) بوده است.
چاه حسین روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۸ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
چاه رحیم (کورین)، روستایی از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چاه نعمت الله روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
چاه غنی روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
چاه محمود روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده است.
چاه ولی محمد روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
حاجی آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۳ نفر (۹خانوار) بوده است.
حاجی آباد (نصرت آباد)، روستایی از توابع بخش میرجاوه شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نصرت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۸خانوار) بوده است.
حاجی آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۰ نفر (۷خانوار) بوده است.
حسین آباد روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۵۱ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
حسین آباد روستایی در دهستان دومک بخش نصرت آباد شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده است.
خیرآباد روستایی در دهستان جون آباد بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۳ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
خیرآباد (کورین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
رحمت آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱ نفر (۸خانوار) بوده است.
رحمت آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۶ نفر (۵خانوار) بوده است.
رحمت آباد یا قنات شاه محمد شاهوزایی روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۴ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
رحمت آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۶ نفر (۶۲خانوار) بوده است.