Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کی از شکارگران برتر اکوسیستم خود بود، به سوسماری کوتاه و فربه شباهت داشت و تقریباً تردیدی نیست که از ماهی ها و دوزیستان کوچک تغذیه می کرد. "کشیده سیما" را به سبب صورت کشیده و مستطیل شکلش چنین نامیده اند. رژیم غذایی این جانور احتمالاً در طول دورهٔ پرمین تغییر کرده است. نمونه های قدیمی تر "کشیده سیما" پوزه هایی شبیه بیلچه ای مدوّر با دندان هایی کوچک و تقریباً حاشیه ای برای گرفتنِ ماهی های کوچک دارند. اما "کشیده سیما"های متأخرتر، پوزه ای کشیده تر و مستطیلی تر با دندان هایی دسته ای، بزرگ تر و فاصله دار -شبیه دندان های تمساح های امروزی- داشتند که برای گرفتن جانوران بزرگ ترِ آب گیرها و رودخانه ها به کار می آمد. دنده های "کشیده سیما"، مثل سمندرهای امروزی و بر خلاف خزندگان و پستانداران، میله هایی کوتاه و راست بودند که دور سینه حلقه نمی زدند تا قفسهٔ سینه را بسازند. کار دنده ها بیشتر این بود که بدن را نگه دارند و در پر کردن ریه ها از هوا نقشی نداشتند. "کشیده سیما"، مثل سمندر، دهان بزرگش را پر از هوا می کرد و بعد هوا را به ریه هایش می فرستاد.
پهن خارپشت (نام علمی: "Platyhystrix") نام یک سرده از راسته بریده مهرگان است.
شمال آرژانتین خزندگان (نام علمی: "Noasauridae") نام یک تیره از بالاخانواده شاخ خزنده سانان است گروهی از دایناسورهای کوچک شکارچی بودند که خویشاوندی نزدیکی با آبل خزندگان داشتند شناخته شده ترین گونه آن ها ماسیاکاسور بود که ۷۰ میلیون سال پیش در ماداگاسکار می زیست.
استرالیادزد (نام علمی: "Ozraptor") نام یک سرده از راسته خزنده کفلان است.
سراسرخاینده ریختان یا سراسرخاینده سانان (نام علمی: "Diadectomorpha") نام یک کلاد از چهاراندامان است.
لوسی هابز تیلر (۱۴ مارس ۱۸۳۳ — ۳ اکتبر ۱۹۱۰) نخستین زن آمریکایی بود که مدرکی در دندان پزشکی دریافت کرد. زندگی نامه. سال های آغازین. لوسی هابز در ۱۸۴۹ از آکادمی فرانکلین در مالن، نیویورک فارغ التحصیل شد و به تدریس در مدارس پرداخت. زمانی که در بروکلین، میشیگان تدریس می کرد، آموختن پزشکی را آغاز نمود. در ۱۸۵۹ به سینسینتی اوهایو رفت و تصمیم گرفت وارد کالج التقاطی پزشکی شود اما بخاطر جنسیتش از پذیرش وی اجتناب ورزیدند؛ بنابراین به طور خصوصی تحت تعلیم یکی از استادها قرار گرفت. با توصیه استادش به تحصیل دندان پزشکی روی آورد. فعالیت حرفه ای. هابز به طور خصوصی توسط رئیس کالج جراحی دندان اوهایو آموزش دید. در همین زمان بود که برای زن بودنش، از ورود او به کالج پزشکی ممانعت به عمل آوردند. در بهار ۱۸۶۱ مطب خود را در سینسینتی گشود. در ۱۸۶۲ در بلویو، آیووا به درمان بیماران پرداخت. او حرفه پزشکی خود را در سال های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۵ در مک گرگور، آیووا ادامه داد. در ژوئیه ۱۹۶۵ به عضویت انجمن دندان پزشکی ایالتی آیووا درآمد و به عنوان نماینده به انجمن دندان پزشکی آمریکا در شیکاگو فرستاده شد. او سرانجام در نوامبر ۱۸۶۵ در کلاس ارشد کالج جر
احی دندان اوهایو پذیرفته شد. در فوریه ۱۸۶۶ از آنجا فارغ التحصیل شد. در سال ۱۸۶۷ و زمانی که در شیکاگو به طبابت می پرداخت با جیمز ام تیلر ازدواج کرد. جیمز نیز با راهنمایی همسرش، دندان پزشک شد. آن ها در اواخر ۱۸۶۷ به لورنس، کانزاس نقل مکان کردند و حرفه دندان پزشکی را ادامه دادند. لوسی هابز در آنجا به حمایت از جنبش حق رأی زنان پرداخت. او پس از مرگ شوهرش در ۱۸۸۶ بازنشسته شد.
خان فروش یکی از شیرینی های مشهور مردم ساحلی خلیج فارس است که در جنوب ایران (هرمزگان، بستک، ایراهستان) و در کشورهای حاشیه خلیج فارس (مانند بحرین و کویت و امارات) تهیه می شود. تهیه. مواد اصلی تهیه خمفروش عبارتند از: آرد برنج، آرد گندم، شکر، تخم مرغ، و آب. مواد را با هم آمیخته خمیر درست می کنند و در روغن سرخ می کنند. بنا به سلیقه از شیر و زعفران و هل و گلاب نیز در تهیه خمیر خمفروش استفاده می شود. هر دانه خمفروش دارای تقریبا ۶۳ کیلوکالری، ۱ گرم پروتئین، ۸٫۵ گرم کربوهیدرات و ۳ گرم چربی است. ریشه ها و پیشینه خنفروش. خنفروش، یک نوع شیرینی رمضانی ویژه با عطر زعفران و هل، از بلاد فارس به سفره های مردم خلیج آمده است. این شیرینی به قرص العقیلی شباهت دارد، با این تفاوت که سرخ می شود. محقق تاریخی، عبد الرسول الغریافی، می گوید که اولین کسانی که خنفروش را به کشورهای خلیج (عرب زبان) در اواخر دهه پنجاه قرن گذشته آوردند، اهالی قطیف در شرق عربستان بودند که در تهیه آن مهارت داشتند و از آنجا به بحرین و دیگر کشورهای خلیج منتقل شد. الغریافی در گفتگو با "جهینه الاخباریة" اشاره می کند که این خوراکی مردمی به سرعت در سراسر قطیف گسترش ی
افت و طرز تهیه آن به همتای خود، بحرین، منتقل شد. او افزود که تبادل تجربیات بین قطیف و بحرین در گذشته امری رایج و مستمر بوده است. او ادامه داد که این خوراکی مردمی به بحرین آمد وقتی که توسط مهاجرین اچمی/لارستانی (که برخی از آن ها خود را "هوله" می نامند ولی نباید با "هوله های عرب" اشتباه گرفته شوند) معرفی شد. این مهاجرین اعجمی به بحرین و مناطق ساحلی شرق شبه جزیره عربستان از مناطق مختلفی در ایران آمده بودند. او اضافه کرد که نام "خنفروش" از "خان فروش" گرفته شده است. مهاجرین اعجمی به دلیل دسترسی به آرد، تخم مرغ و شکر، در خانه ها به تهیه شیرینی پرداخته و آن را به مردم می فروختند. همچنین توضیح داد که "خان" به معنای خانه یا محل و "فروش" به معنای فروش یا کار در فارسی است. و چون این کلمه از شاخه زبان های هندواروپایی است، کلمه "خان" قبل از "فروش" یا "کار" قرار می گیرد و "از اینجا نام "خان فروش" آمده است".
شمشون و دلیله، از عاشقانه های معروف جهان، به زبان عبری و از تورات ممکن است به یکی از این ها اشاره داشته باشد:
کشور ارمنستان و ارمنیان نیز از زمان های دور با نام های مختلفی یاد شده اند. ارمنیان خود را «های» و کشورشان را هایک یا «هایاستان» می نامند. برخی از همسایگان، ارمنستان و ارمنیان را با نام های دیگری نیز شناخته اند. مردم گرجی ارمنیان را «سُمخِبی» (درحالت مفرد: سُمِخی) و ارمنستان را «سُمخِتی» می گویند. ملت ها و کشورهای دیگر نیز از دیر باز تاکنون ارمنیان و ارمنستان را با تلفظ های مختلف کلمهٔ «آرمن» شناخته و می شناسند. آنان این کشور را (آرمِنیا، آرمانی، آرمینا، ارمنستان، آرمِنین، اِرمنستان) و به اسامی ای دیگر نامیده و ملت ارمنی را نیز (آرامان، آرمینیان، آدمیانین، آرمِنیر، اِرمَنی و اَرمنی) خوانده اند. ریشه جویی نام. از میان اسامی گوناگونی که از دیر باز به ارمنیان داده شده مصطلح ترین نام (آرمن یا آرمان) است. اولین بار در سنگ نوشته هایی که حدود چهار هزار سال از قدمت آن می گذرد به این نام برمی خوریم؛ سنگ نوشته هایی که به دستور پادشاه میان رودان، نارام- سواِن، مکتوب شده و در آن به لشکر کشی هایش به کشورهای همسایه اشاره کرده. همچنین نام کشورهایی را که با آن ها به نزاع پرداخته آورده است. آرمانی (یا آرمانوم) یکی از کشورهایی
است که نارام - سواِن در طی سال های ۲۲۷۰ تا ۲۲۳۰ قبل از میلاد با آن ها به جنگ پرداخته است. در سنگ نوشته ای دیگر همراه نام کشوری به نام ابلا مجدد از نام آرمانی یاد شده است. بقایای ابلای کهن در نزدیکی شهر حلب یافت شده است. در بین باستان شناسان و محققان این شک وجود داشت که آیا نارام - سواِن از ذکر نام آرمانی ارمنستان را در نظر داشته یا منظور وی شهر یا کشوری دیگر بوده که در نزدیکی سواحل دریای مدیترانه در جنوب کیلیکیه قرار داشته است. این شک و شبهه با پیدا شدن سنگ نوشته ای ستونی، که در ارمنستان بزرگ یافت شد، از بین رفت زیرا با این سند مشخص شد منظور وی از آرمانی در واقع همان ارمنستان بوده است. در آنجا مشخص می شود که نارام - سواِن بخش جنوبی کشور ارمنستان را با نام آرمانی می شناخته اند. در یکی دیگر از سنگ نوشته هایی که از وی بر جای مانده به طور مجدد همراه با اسامی کشورهای «خاتی» [khati] و «کانِش» [kanesh] اسم آرمانی ذکر شده است. خاتی حکومتی بوده که در غرب ارمنستان بزرگ قرار داشته و همسایهٔ دیگر آن نیز کشور کانِش بوده است. دانشمندان اولین مکانی در جهان که میوهٔ زردآلو در آن پیدا شده در واقع کشور ارمنستان بوده است؛ یعنی،
موطن اصلی این میوه را ارمنستان می دانند. ارمنیان این میوه را «دزیران» [Dziran] می نامند. در واقع، درخت دزیران را از ارمنستان به ممالک دیگر انتقال داده اند تا جایی که در برخی از زبان ها اسم زردآلو با نام ارمنستان استفاده شده است؛ برای مثال، روم باستان این میوه را «آرمِنیاکوم» به معنای ارمنستانی نامیده اند. نام علمی و لاتینی این میوه «برونوس آرمِنیاکا» به معنای آلوی ارمنستان است. در زبان عربی نیز یکی از اسامی این میوه «تفاح الأرمنی» به معنای سیب ارمنستانی است. آرامی ها، از ساکنان باستانی بین النهرین نیز زردآلو را «خازورا آرمنیا» نامیده اند که ترجمهٔ آن سیب ارمنی است. اکدی ها نیز زردآلو را «آرمانو»؛ یعنی، «آرماناکان» به معنی ارمنستانی نامیده اند. از آن ها سنگ نبشته ای مربوط به سه هزار سال قبل از میلاد بر جای مانده که در آن از کلمهٔ آرمانو برای نامیدن زردآلو استفاده شده؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که در آن برهه از زمان نام آرمانی برای اکدی ها آشنا بوده و پادشاه آنها، نارام - سواِن، نیز ارمنستان را به نام این میوه «آرمانو»؛ یعنی، کشور دارای زردآلو نامیده است. اکدی ها بز کوهی را «آرمادو» و در برخی سنگ نوشته های ق
دیمی تر «آرماندو» نیز نامیده اند. در بین النهرین، کوه های مرتفع وجود ندارد. فقط از شمال بین النهرین کوه هایی مرتفع شروع می شوند که در واقع ابتدای رشته کوه های ارمنستان هستند. در کوه های ارمنستان از دیر باز تا کنون حیواناتی مختلف به حیات خود ادامه می دهند. نام علمی نوعی بز کوهی وحشی که در علوم به کار می رود «اُویس اُفیون آرمِنیانا» است. از دیرباز بین ارمنیان پرستش بز کوهی معمول بوده و در کوهستان های مناطق گِغاما و استان سیونیک ارمنستان کنونی نیز نقاشی های دیواری بسیاری از این حیوان یافت شده که از زمان های بسیار دور به یادگار مانده است. امکان بسیاری وجود دارد که اکدی ها از طریق کوه های ارمنستان با این حیوان آشنا شده باشند. از این رو، این حیوان را آرمادو نامیده اند؛ لذا می توان نتیجه گرفت اسمی که اکدی ها برای بز کوهی به کار می بردند با کشور آرمانی ارتباط داشته است. سنگ نوشته هایی که از نارام - سواِن بر جای مانده در واقع کهن ترین منابع نوشتاری ای هستند که در آن به ارمنستان به صورت آرمانی اشاره شده است. در سنگ نوشته های بر جای مانده از نارام - سواِن از پادشاه آرمانی- ارمنستان «ماداگینا» [Madagina] (لازم است ذکر شو
د که کلمهٔ ماداگینا ریشه ای کاملاً ارمنی دارد) نام برده شده است. پادشاه «آرمانی ماداگینا» در جنوب منطقهٔ ارمنستان بزرگ با لشکریان نارام - سواِن جنگید. از این سنگ نوشته ها می توان دریافت که سارگن بزرگ، پدر بزرگ نارام - سواِن، نیز با ارمنستان جنگ هایی داشته و هم سارگون و هم نوه اش، نارام - سواِن، با مقاومت زیادی در ارمنستان رو به رو شده اند. در این سنگ نوشته ها اشاره شده که آن ها چندین لشکرکشی به ارمنستان کرده اند. شاید این بدین معنی است که سارگن بزرگ و نوه اش در این جنگ ها مغلوب و مجبور به حملهٔ مجدد شده اند. از دیرباز بین حکومت های ارمنستان و بین النهرین جنگ هایی درگرفته لیکن این دو کشور زمان هایی را نیز در صلح و ارتباط نزدیک گذرانده اند. پادشاه اکد با ساکنان ابلا نیز به جنگ هایی پرداخته است. در نتیجهٔ کاوش هایی که در این مکان صورت گرفته و منجر به بیرون آمدن یک شهر کامل باستانی از زیر زمین شده باستان شناسان سنگ نوشته هایی به خط میخی یافته اند که در آن ها اشاره به ملتی به نام «هایا» شده است. در این سنگ نوشته ها آمده است هایاها ملتی هستند که از مکانی دیگر به «ابلا» آمده اند. این مورد نیز اشارهٔ دیگری است که در
نیمهٔ دوم هزارهٔ سوم قبل از میلاد به اسم «های» شده است. فریتیوف نانسن در مورد ریشهٔ نام ارمنستان او می نویسد: ایلیاد از یک «اورمنین» [Ormenion] در «تسالی» نام برده که استرابون آن را اورمینین نامیده است. در بیتینی واقع در آسیای صغیر، کوهی بوده موسوم به «اورمینین اوروس». [Orminion Oros] در سینوپ بندرگاهی وجود داشته به نام «آرمنه».[Armene] نزدیک سرچشمه های هالیس (قزل ایرماق فعلی)، واقع در استان سیواس امروزی، کوهی بوده به نام اورمنین. در کتیبه ای از منوآ، «پادشاه خالدی»، که در مورد عملیات او در غرب توضیح می دهد، اسم مکانی با نام «اورمنی اوبینی» ذکر شده، که با «اورمینین» یونانی مطابقت دارد. پسر منوآ، آرگیشتی یکم، نیز از شهر «اورمنی» سخن به میان آورده است؛ بنابراین، به نظر می رسد در اوایل سدهٔ هشتم قبل از میلاد ارمنیان در کشور کوهستانی نزدیک سرچشمه های هالیس، در مغرب اورارتو (خالدیا) یا آنجایی که بعدها ارمنستان بزرگ نامیده شد، اسکان یافتند. به تدریج، که قدرت «خالدیان» به دلیل حملات قبایل هند و اروپایی از شمال و مشرق رو به ضعف گذاشت، ارمنیان احتمالاً همراه با بقایای اقوام خویشاوند؛ یعنی، «تراسی ها» (تراکیه) و کیمریا
ن به کشورشان مهاجرت کردند و اندکی آنان را بیرون راندند. خالدیان به کوه ها رانده شدند یا در همان حینی که زبانشان را رواج می دادند با آنان پیوندهای خویشاوندی برقرار کردند.
نوددپایان یا نیوتروپودها (نام علمی: "Neotheropoda") نام کلاد اصلی ددپایان یا تروپودها است که شامل بیشتر دایناسورهای تروپود به غیر از چند نمونه بسیار ابتدایی مانند پگاه دزد می شود. نوددپایان حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش در دوره تریاس پسین به وجود آمدند و شامل چندین بالاخانواده و خانواده می شدند ولی به غیر از پرنده پوزگان بقیه آن ها در دوره ژوراسیک پیشین از میان رفتند. این گروه شامل برخی از بزرگ ترین و قوی ترین شکارچیان تاریخ زمین مانند آلوسور و تیرانوسور می شود. از جمله نوددپایان شکارگر دوران اخیر نیز می توان شاه بوف و عقاب طلایی را نام برد.
سخت دنبان یا تتانورین ها (نام علمی: "Tetanurae") نام یک کلاد از کلاد نوددپایان است یکی از دو گروه اصلی پرنده پوزگان به همراه شاخ خزنده سانان بودند سخت دنبان اما در رقابت با شاخ خزنده سانان بر سر تصرف های کنام های زیستی بر عموزاده گان خود پیشی گرفتند علت این برتری داشتن ویژگی هایی چون دستان قدرتمند و سه انگشتی آن ها بود که از آن در شکار و دفاع بهره می بردند و همچنین شکل خاص دم آن ها بود دم سخت دنبان از مهره های نیمه انتهایی اش حالتی ترکه ای و خشک به خود گرفته بود و این ویژگی به آن ها امکان می داد از دم خود به عنوان یک سکان برای تغییر جهت استفاده کنند ( به همین دلیل این گروه از دایناسورها به سخت دنبان مشهور است) سخت دنبان به سه خانواده اصلی مگالوساروید ، کارنوسور و سیلوسور تقسیم می شوند پرندگان تنها بازماندگان سخت دنبان هستند که از گروه سیلوسور پدید آمدند.
پرنده پوزگان (نام علمی: "Averostra") نام یک کلاد از نوددپایان است که حدود ۲۰۱ میلیون سال به وجود آمد و شامل دو تبار شاخ خزنده سانان و سخت دنبان می شود. پرنده پوزگان شامل تمام انواع دایناسورهای گوشت خواری می شود که از ژوراسیک میانه تا دوران اخیر به وجود آمده اند. نخستین پرنده پوزگان گوشت خوار بودند و بیشتر گونه های بعدی نیز همین گونه بوده اند. با این حال چند خانواده از آن ها طی فرگشت خود روش تغذیه خود را عوض کرده و همه چیزخوار و گیاه خوار شدند. پرندگان که امروزه پرتنوع ترین مهره داران چهاراندامی هستند گروهی از سخت دنبان بودند که حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش به وجود آمدند.
شکارچی گونان (نام علمی: "Orionides") نام کلاد اصلی سخت دنبان است که حدود ۱۷۵.۶ میلیون سال پیش به وجود آمده اند این گروه بیشتر اعضای بالاخانواده سخت دنبان به غیر از چند نمونه ابتدایی مانند مونولوفوسور را در بر می گیرد شکارچی گونان به دو گروه مگالوساروید و پرنده ددپایان تقسیم می شوند.
پرنده ددپایان (نام علمی: "Avetheropoda") نام یک کلاد از کلاد شکارچی گونان است که به دو گروه اصلی کارنوسورها سیلوسورها تقسیم بندی می شوند کارنوسورها اغلب شامل دایناسورهای شکارچی بزرگ جثه و سیلوسورها اغلب شامل دایناسورهای گیاهخوار و همه چیزخوار کوچک و متوسط می شدند اگرچه از سیلوسورها دست کم یک تبار شکارچی بزرگ جثه یعنی تیرانوساریدها تکامل یافته است.
تهی پیکرواران (نام علمی: "Coelophysoidea") نام یک بالاخانواده از کلاد نوددپایان است آنها جز اولین دایناسورهای گوشتخواری بودند که حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش به وجود آمدند فسیل های این گروه از دایناسورها تا کنون در قاره های آمریکای شمالی ، آمریکای جنوبی ، آفریقا ، آسیا و اروپا کشف شده که این پراکندگی گسترده فسیل ها نشان دهنده تنوع گسترده این گروه از دایناسورها در اواخر دوره تریاس و اوایل دوره ژوراسیک بوده است اندازه ی اعضای خانواده تهی پیکرواران بین حداقل ۱ متر و حداکثر تا ۶ متر بوده است همه گونه های تهی پیکرواران دارای سر و بدنی باریک بوده اند آن ها تروپودهایی ابتدایی محسوب می شدند و در دوره ژوراسیک تنوعشان به تدریج رو به افول نهاد که علت آن احتمالاً ظهور و گسترش دیلوفوسارید ها و پس از آن ها پرنده پوزگان بوده است آن ها در نهایت ۱۸۳ میلیون سال پیش منقرض شدند.
تهی پیکران (نام علمی: "Coelophysidae") نام یک تیره از بالاخانواده تهی پیکرواران است.
دست قاپ ریختان (نام علمی: "Maniraptoriformes") نام یک کلاد از راسته پرنده ددپایان است. 1 Maniraptoriformes, 2 †Ornithomimosauria, 3 دست قاپان, 4 †داس خزندگان, 5 دروگرخزندگان, 6 †آلوارزخزندگان, 7 †خاگ دزدخزندگان, 8 †خاگ دزدان, 9 †خاگ دزدان, 10 پیراپرندگان, 11 پرنده, 12 پرنده, 13 پرنده دنبان, 14 †دونده خزندگان, 15 †ترودونتیدس, 16 †دونده خزندگان, 17 †نیم مرغیان, 18 †ریزربایان, 19 †Dromaeosaurinae
دست قاپان یا مانی رپتورها (نام علمی: "Maniraptora") نام کلاد اصلی سیلوسورها است که حدود ۱۶۷ میلیون سال پیش پدیدار شدند. این گروه شامل انواع گوناگونی از دایناسورها است و به ۴ گروه اصلی تقسیم می شود: ۱-آلوارزخزندگان که حشره خوارانی کوچک بوده اند، ۲-داس خزندگان که دایناسورهای گیاه خوار تا حدودی شبیه تنبل های امروزی با جثه های متوسط تا بزرگ بودند، ۳- خاگ دزدخزندگان که دایناسورهای گیاه خوار و همه چیزخوار کوچک تا متوسط بوده اند، ۴-پیراپرندگان که اصلی ترین و موفق ترین گروه از دست قاپان به شمار می روند و پرندگان امروزی از این گروه تکامل یافته اند.
تهی دم خزندگان یا سیلوسورها (نام علمی: "Coelurosauria") نام یک کلاد از راسته پرنده ددپایان و یکی از سه انشعاب اصلی سخت دنبان هستند که از ۱۶۵ میلیون سال پیش تا کنون وجود دارند پرندگان بازماندگان امروزی این گروه از دایناسورها هستند علاوه بر پرندگان سیلوسورها شامل طیف گسترده ای از دایناسورهای گوشت خوار ، گیاهخوار و همه چیزخوار هستند در حقیقیت آن ها موفق ترین گروه تروپودها محسوب می شوند به طور کلی سیلوسورها دارای مغزهای بزرگتری نسبت به بقیه ی تروپودها بودند به ویژه بخش بینایی در آن ها بسیار پیشرفته بود از نظر قدرت هوش هم این دایناسورها نسبت به بقیه ی گروه های دایناسورها موجودات باهوش تری محسوب می شوند.
سگ ماهی سوزنی (نام علمی: "Centrophorus acus") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده کوتوله (نام علمی: "Centrophorus atromarginatus") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده (نام علمی: "Centrophorus granulosus") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده نادان (نام علمی: "Centrophorus harrissoni") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده سیاه باله (نام علمی: "Centrophorus isodon") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده پایین باله (نام علمی: "Centrophorus lusitanicus") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده کوچک باله (نام علمی: "Centrophorus moluccensis") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده تایوانی (نام علمی: "Centrophorus niaukang") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده برگی پولک (نام علمی: "Centrophorus squamosus") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
کوسه بلعنده معرق (نام علمی: "Centrophorus tessellatus") نام یک گونه از تیره میان ربایندگان است.
ابوبکر حسین بن علی بن یزدانیار ارموی از عرفای ایرانی در سدهٔ ۳ و ۴ قمری است. اصلیت و تبار. در تعرف کلابادی، قدیمی ترین منبعی که نام ابن یزدانیار آورده شده است، از او در کنار دیگر رجال صوفیهٔ ایران چون ابوحفص حداد، بایزید بسطامی و … نام برده شد است. کلابادی نامی از شهر وی نیاورده است. ابن یزدانیار بنابر روایت های مشهور ارموی بوده است. نویسندگان پس از کلابادی چون سلمی، قشیری و انصاری نام شهر او را ذکر کرده اند. ولی در رسالهٔ قشیری و طبقات شعرانی او را اهل ارمنیه دانسته اند؛ که این موضوع صد در صد اشتباه نساخان بوده است. و شکل درست آن ارمیه باید بوده باشد. گراملیش، مترجم آلمانی رسالهٔ قشیری نیز در ترجمه خود با استفاده از برخی نسخ خطی، ارومیه را بر ارمنیه ترجیح داده است. هرچند زرین کوب عقیده دارد که احتمالاً نسبت ارموی او با نسبت ارمنی اش منافاتی ندارد و «در اصل کردی ارموی بوده است که خانواده اش در ولایت ارمنیه می زیسته اند.» در طبقات الصوفیهٔ سلمی نیز سخنانی از قول علی بن ابراهیم ارموی که گویا همشهری ابن یزدانیار بوده آمده است. خواجه عبدالله انصاری، گویاتر از بقیه او را ارموی خوانده و گفته است که در ارمی بوده و ح
تی اینکه «گور وی به ارمی است» را ذکر کرده. از متاخران حمدالله مستوفی او را اهل ارومیه، جامی در نفحات او را ارموی، عبدالرشید بن صالح بن نوری باکویی در تلخیص الآثار او را اهل ارومیه و قبرش را در همان شهر ذکر کرده اند. در نتیجه بررسی های انجام شده معاصر، تمام آثاری که او را اهل ارمنیه ذکر کرده اند در نتیجه اشتباه نساخان بوده و به طور حتم او کردی اهل شهر ارومیه بوده است. امسیت کردیا و اصبحت عربیا. جمله «امسیت کردیا و اصبحت عربیا» را مولوی در دیباچه دفتر اول مثنوی از قول جد حسام الدین چلبی آورده است. منتهی یا به واسطه شهرت زیاد یا به دلیل اینکه شاید مولوی نیز نام او را نمی دانسته است در آنجا نیامده. کرد بودن گوینده این جمله و به تبع آن همهٔ خاندان حسام الدین چلبی از این جمله مستفاد می گردد. در کتاب تلخیص الآثار فی عجائب الاقطار از عبد الرشید بن صالح بن نوری باکویی آمده است: «و ینسب الیها [ای الی ارمیه] الشیخ عارف زاهد الحسین بن علی بن یزدانیار و هو القائل امسیت کردیا و اصبحت عربیا تو فی سنه ثلاث و ثلاثین و ثلاثمائه و دفن بها.» از این عبارت و عبارت دیباچه مثنوی مستفاد می شود که ابن یزدانیار، گوینده این عبارت مشهر ج
د اعلای حسام الدین چلبی و اهل ارومیه بوده است. معنا و مفهوم ابیات امسیت کردیا و اصبحت عربیا «سر امسینا لکردیا بدان رازی صبحنا عربینا بخوان سر امسینا و اصبحنا ترا میرساند جانب راه خدا ور مثالی خواهی از علم نهان قصه گو از رومیان و چینیان» این شعر ابیاتی از دفتر اول مثنوی و معنوی مولوی است. سِرِ اَمسینا لَکردیا بدان راز اَصحبنا عَرابیا بخوان ور مثالی خواهی از علم نهان قصه گو از رومیان و چینیان مولوی برای رساندن مقصودش از «علم نهان» سخنی بمیان می آورد که پیش از وی نیز میان صوفیه رواج داشت:" سر امسینا لکردیا بدان " که اشاره است به سخنی که آن را از سید ابولوفا می دانند، او ابتدا کردی (رمه دار و چوپان) بی سواد بود. ولی پس از جذبه ای معنوی بر خواندن و نوشتن مسلط شد و صبحگاهان گفت: اَمسیتُ کردیا و اَصبحتُ عربیا"؛ یعنی شبانگاه کردی بی مایه و فاقد علم بودم و بامدادان بر زبان عربی چیره گشتم. زندگی. حسین بن علی بن یزدانیار، مکنی به ابوبکر و معروف به ابن یزدانیار که بیشتر او را الکردی الصوفی الارموی و گاه الکردی الصوفی می خواندند از مشایخ تصوف در سده ۳ و ۴ قمری بوده است. شرح حال او در تلخیص الآثار عبد الرشید باکویی، حیله ا
لاولیای ابونعیم اصفهانی، رسالهٔ قشیری، نفحات جامی، طبقات شعرانی، طرائق الحقائق حاجی نایب الصدر، اللمع ابونصر سراج، التعرف لمذهب اهل تصوف کلاباذی و تضاعیف رسالهٔ قشیری آمده است. سال تولد و مرگ او مشخص نیست. ولی از شواهد گویا است که نیمهٔ دوم سدهٔ سوم قمری زندگی می کرده و حتی دههٔ سوم سدهٔ چهارم قمری را نیز دیده است. او کردتبار و اهل ارومیه بوده است. ابن یزدانیار محدث، صوفی و عالم به علوم ظاهر و باطن -تصوف- بوده است. آرای عرفانی. ابن یزدانیار معاصر عرفایی چون جنید و شبلی ابوالحسن نوری بوده. در طبقات سلمی، تعرف کلابادی، لمع سراج و تهذیب الاسرار خرگوشی و رساله قشیری و طبقات انصاری سخنان ابن یزدانیار آمده است. در این آثار سخنانی از او دربارهٔ استغفار، توبه، ورع، رضا، حیا، انس به خدا، محبت و وفا، معرفت، مشاهده حق و تصوف آمده است. سلمی سخنان ابن یزدانیار را با واسطهٔ ابوبکر رازی و محمد بن شاذان نقل کرده است. مخالفت با عرفای عراق. او مدتی با صوفیان بغداد حشر و نشر داشت ولی به دلیل علاقهٔ بیشتری که به علم داشت به ارومیه بازگشت. پس از برگشت به ولایتش سر به ضدیت با صوفیه گذاشت و به شهرهای گوناگون نامه می نوشت و آنان را
از صوفیان بر حذر می داشت. نام آوران صوفیهٔ عصرش چون شبلی، نوری و جنید را مورد کنایه و بدگویی قرار داد. در ضدیت با عرفای بغداد چنان بود که روایت دربارهٔ او نقل است که می گویند: «کسی از بغداد به ولایت وی رفته بود. ابن یزدانیار از وی پرسید در باب این عراقی ها یعنی جنید و نوری و شبلی چه عقیده داری؟ چون مرد جواب داد ارباب توحیداند، ابن یزدانیار برآشفت و کسی که گفت و شنود آنها را شنیده بود به این تازه وارد گفت از این شهر همین امشب بیرون برو وگرنه خونت به گردن خود خواهد بود.» از این روی صوفیه از او دوری می جستند. از شبلی نقل است که ابن یزدانیار را «گاو ارمنی» خوانده است. البته مخالفت های او با مشی متصوفه بغداد بود که آن را «دستبند الصوفیه» می خواند. دراین باره از او نقل است: «اگر من در باب صوفیه سخن می گویم از جهت غیرت بریشان است از آنکه اینها اسرار حق را به نااهلان گفتند. ورنه صوفیان سادات عالمند و من خود به محبت ایشان به خدای تقرب می جویم.»
تیزدندان خزندگان یا کارکارودونتوسوریدها (نام علمی: "Carcharodontosauridae") گروهی از دایناسورهای گوشت خوار با اندازه متوسط تا غول پیکر بودند که بین ۱۵۴ تا ۹۱ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آسیا، آفریقا و اروپا می زیستند. تیزدندان خزندگان شامل برخی از غول پیکرترین دایناسورهای شکارچی تاریخ می شوند. کوچک ترین گونه های آنان حدود ۶ متر طول داشتند درحالی که گونه های غول پیکر می توانستند تا ۱۴ متر نیز طول داشته باشند. شکار اصلی تیزدندان خزندگان خزنده پایان غول پیکر بوده و احتمالاً کاهش جمعیت این گیاه خواران در دوره کرتاسه پسین عامل انقراض این درندگان بوده است. انقراض تیزدندان خزندگان زمینه را برای ظهور گروه های جدیدی از دایناسورهای شکارچی بزرگ از جمله تیرانوساریدها فراهم آورد. درخت تبارزایی. Cladogram after Ortega "et al.", 2010 Cladogram after Novas "et al.", 2013
ستم غول (نام علمی: "Tyrannotitan") نام یک سرده از تیره تیزدندان خزندگان است. این دایناسور گوشت خوار غول پیکر حدود ۱۱۸ میلیون سال پیش در آرژانتین می زیسته و دارای خویشاوندی نزدیکی با جیگانوتوسور و ماپوسور و نیز خویشاوندی دورتری با کارکارودونتوسور بود. این جانور بین ۱۱ تا ۱۳ متر طول و ۳٫۳ متر ارتفاع داشته و حداقل ۳٫۵ تن وزن داشته است.
رودخانه دزد (نام علمی: "Orkoraptor") نام یک سرده از راسته خزنده کفلان است.
پرتیغ (نام علمی: "Polacanthus") نام یک سرده از راسته پرنده کفلان است.
برجسته خزندگان (نام علمی: "Nodosauridae") نام یک تیره از راسته پرنده کفلان است.
خمیده خزنده سانان (نام علمی: "Ankylosauria") نام یک بالاخانواده از راسته پرنده کفلان است.
خمیده خزندگان (نام علمی: "Ankylosauridae") نام یک تیره از بالاخانواده خمیده خزنده سانان است.
سگ ماهی مخملی درازبینی (نام علمی: "Centroselachus crepidater") نام یک گونه از شاخه طنابداران است.
ماهیچه خاصره ای یا عضله ایلیاکوس عضله ای سه گوش در داخل حفره تهی گاهی است. این عضله از سطح داخلی استخوان تهی گاهی در لگن شروع می شود. کارکرد. فیبرهای عضلانی این عضله در ادامه با عضله سوئز بزرگ به هم پیوسته و به صورت یک تاندون به تروکانتر کوچک استخوان ران متصل می شوند. (عضله ایلیوپسواس) وظیفه این عضله خم کردن یا فلکشن مفصل ران و تا حدودی چرخش آن به خارج است.