Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا عرضه شد. جدول فروش. این بازی تا نوامبر ۲۰۱۳ در مجموع ویرایش های عرضه شده به فروش حدود ۵٬۷۳ میلیون نسخه در سطح جهان رسید. شخصیت های بازی. در "فار کرای ۳" برخلاف نسخه قبل تنها یک کاراکتر قابل بازی وجود دارد، شخصیت های این بازی از سه گروه: ۱- مسافران (جیسون برادی و دوستانش)، ۲- قاچاقچیان مواد مخدر و انسان، و ۳- بومیان جزیره تشکیل شده اند. شخصیت اصلی و قابل کنترل بازی، جیسون برادی یکی از گردشگران به دام افتاده در جزیره است و سیترا مونته نگرو و دنیس راجرز جزو مهم ترین هم جبهه های او در جزیره روک هستند؛ در طرف مقابل واس مونته نگرو، رهبر دزدان دریایی و هیت ولکر، رئیس کل قاچاقچیان جزو دشمنان اصلی کاراکتر جیسون در "فار کرای ۳" هستند. بازخوردها. انتشار بازی "فار کرای ۳" تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت. بررسی های گیم رنکینگز و متاکریتیک بر روی نسخه ایکس باکس ۳۶۰ امتیاز ۸۹٬۶۷٪ و ۹۰ از ۱۰۰، بر روی نسخه پلی استیشن ۳ امتیاز ۸۹٬۱۸٪ و ۹۰ از ۱۰۰ و برای نسخه ویندوز امتیاز ۸۸٬۱۲٪ و ۸۸ از ۱۰۰ را به همراه داشت. کریستوفر براون از وبگاه آل گیم تلاش جیسون برای پیدا کردن راهی برای نجات دوستانش از میان یاغیان و جنگجویان جزیره و
همچنین و وجود چشم اندازی وسیع از غارها، معابد باستانی، کشتی های غرق شده و حیوانات وحشی را جزو ویژگی های بازی دانسته است و امتیاز ۴٬۵ ستاره را به این بازی داده است. وبگاه گیم رولیشن این بازی را به طور خلاصه با این عبارت توصیف کرده است: «اسکایریم اما با اسلحه» و امتیاز ۴ ستاره را به این بازی داده است. گیم اینفورمر به این بازی امتیاز ۹ از ۱۰ را داده است و و بازبودن دست بازیکن برای انتخاب روش بازی را را جزو معیارهای مثبت این بازی ارزیابی کرده است و آزادی موجود در "فار کرای ۳" را هیجان انگیز خوانده است. مجله اج نیز در تمجید از «بازی وحشی و غیرقابل پیشبینی» به "فار کرای ۳" نمره ۸ از ۱۰ را داد. گیم تریلرز از حس تکراری که جزیره روک به گیمر می دهد انتقاد کرد، اما داستان بازی، شخصیت ها و شباهت "فار کرای ۳" به کیش یک آدم کش را تحسین کرد. تام برامول از وبگاه یوروگیمر، پس از بررسی کامل نقاط قوت و ضعف داستان و گیم پلی "فار کرای ۳" به این بازی نمره کامل ۱۰ از ۱۰ را داده است. مجله رسمی ایکس باکس به بررسی کلی این بازی پرداخته و جراحی های آماتور جیسون برای التیام زخم های خود و پرواز با گلایدر را جزو نکات جالب بازی دانسته است.
وبگاه آی جی ان بازی بسیار خوب شخصیت ها، برخوردهای غیرقابل پیش بینی دشمنان و محیط جهان آزاد بازی را ستوده و امتیاز ۹ از ۱۰ را به "فار کرای ۳" داده است. وبگاه Video Game Writers نقشه "فار کرای ۳" را بسیار بزرگ و چیزی شبیه به توصیف کرده و از احساس طبیعی که بازی به گیمر می دهد تمجید کرده است و همچنین طراحی صدای بازی را شایسته توجه دانسته است اما از پایین بودن سطح هوش مصنوعی دشمنان در بازی انتقاد کرده و آن را در بعضی مواقع خنده دار دانسته است. وبگاه گیم اسپات بررسی کامل و مفصلی از بازی انجام داده و تمام ریزه کاری ها و مراحل آن را بررسی کرده است. در بررسی این وبگاه سلاح های بازی، پایگاه ها، روستاها، دشمنان، مراحل اصلی و فرعی و تقریباً هرچیزی که در بازی موجود است مورد تحلیل قرار گرفته است. این بازی در جوایز انتخاب توسعه دهندگان بازی برای دو رشته بهترین هنرهای تجسمی و بهترین تکنولوژی نامزد شد. همچنین "فار کرای ۳" در نهمین دوره جوایز آکادمی بازی های رایانه ای بریتانیا برای جوایز متعددی چون بهترین بازی، بهترین دستاورد هنری، بهترین دستاورد صوتی و بهترین طراحی بازی و داستان نامزد شده و در نهایت موفق به بردن جایزه بهترین
بازی اکشن شد.
تاکسیدو فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی کوین دوناوان است. در این فیلم جکی چان، جنیفر لاو هیوت، جیسون ایساکس، دبی مازار، ریچی کاستر، پیتر استرمر ، رومانی مالکو، دانیل کش، بوید بنکس، باب بالابان، کریستیان پوتنزا، جیمز براون، اسکات یافه، نوح دانبی، کالین ماکری ، کیم رابرتس بازی کردند. خلاصه. «جیمی تانگ» (چان)، راننده ی تاکسی خوش قلب و قدری دست و پا چلفتی نیویورکی را «استینا» (مازار)، به عنوان راننده ی شخصی شریکش، «کلارک دولین» میلیونر (آیزاکس) استخدام می کند اما خیلی زود «تانگ» متوجه می شوند که رئیس جدیدش مأموری مخفی است که برای یک آژانس امنیتی مهم کار می کند. راز موفقیت او نیز به عنوان جاسوس، لباس رسمی خاصی است که می پوشد…
دفتر بودجه کنگره ایالات متحده در سال ۲۰۱۲ میلادی تخمین زده است که در صورت تغییر نکردن قوانین مربوط به مالیات های دریافتی و هزینه های دولتی در ایالات متحده، کسری بودجه دولت در سال ۲۰۱۳ نصف خواهد شد که این امر مثبتی برای دولت این کشور به شمار می آید. اما با این کار، یعنی سوق دادن پول ها به سوی دولت، پول در دست شهروندان کاهش یافته و بنابراین قدرت خرید مصرف کننده کم می شود. این به نوبه خود باعث ایجاد رکود اقتصادی در اوایل سال ۲۰۱۳ در آمریکا خواهد شد. این رکود احتمالی پیش روی ایالات متحده را اصطلاحاً پرتگاه مالی می نامند. مهلت تغییر قانون های مالی یادشده تا پایان سال ۲۰۱۲ میلادی است اما برای تغییر این قوانین به توافق میان دو حزب اصلی ایالات متحده یعنی دموکرات ها و جمهوری خواهان نیاز است و این دو حزب هم چنان بر سر این موضوع به توافق نرسیده اند. دموکرات ها درصدد آنند که میزان مالیاتی را که ثروتمندان می پردازند افزایش دهند و به تعبیر دیگر مالیات پرداختی را منوط به میزان درآمد کنند اما جمهوری خواهان با این امر مخالفند. اگر دو حزب دموکرات و جمهوری خواه تا آغاز سال ۲۰۱۳ به توافق نرسند، ایالات متحده با افزایش مالیات ها و
کاهش هزینه های بسیاری از مراکز و ادارات دولتی مواجه خواهد شد که رقم آن به ۶۰۰ میلیارد دلار می رسد. یکی از موارد نیازمند توافق، مسئله تمدید قانون کاهش مالیات ها است که در دوران جورج بوش تصویب شده بود و با نزدیک شدن پایان مهلت تمدید آن مالیات ها با افزایش روبه رو خواهد شد. قانون دیگر نیازمند تغییر، قانون کنترل بودجه ۲۰۱۱ است که موجب کاهش هزینه ها شده است.
شورش ۱۶۸۲ مسکو که با نام شورش استرلتسی نیز شناخته می شود، یک قیام هنگ های استرلتسی به سال ۱۶۸۲ میلادی در مسکو بود که منجر به انتقال حاکمیت از خاندان ناریشکین به رهبری ناتالیا ناریشکینا به خاندان میلوسلاوسکی تحت رهبری سوفیا آلکسیونا شد. در پس این قیام، رقابت میان بستگان این دو خاندان که هر دو ملکه هایی برای تزار الکسی یکم داشتند، برای تسلط بر اداره روسیه تزاری نهفته بود. پیش زمینه. در ۲۷ آوریل ۱۶۸۲ تزار فیودور سوم بدون اینکه وارثی از خود به جای بگذارد، درگذشت. قاعده بر آن بود که تاج و تخت به ایوان ۱۵ ساله، بزرگ ترین پسر باقی مانده الکسی یکم برسد. ایوان برادر تنی فیودور از همسر اول تزار الکسی، تزارینا ماریا میلوسلاوسکایا بود که تا پیش از مرگش رهبری خاندان میلوسلاوسکی را نیز بر عهده داشت. در مقابل آنها، خاندان ناریشکین ها تحت رهبری ناتالیا ناریشکینا دومین همسر تزار الکسی قرار داشتند که از تزارویچ خود یعنی پیتر ۹ ساله حمایت می کردند. پس از مرگ بی وارث فئودور سوم، مبارزه بین دو خانواده سلطنتی به اوج خود رسید. بقا و در قدرت ماندنِ هر کدام از این خاندان ها بستگی به این داشت که کدام تزارویچ بر تخت می نشیند. تصمیم نها
یی در این مورد به دومای بویار واگذار شد. برای اکثر بویار ها که آینده آنها به خشنودی یا عدم خوشنودی تزار بستگی داشت، حدس زدن اینکه کدام یک از مدعیان برنده می شود تا از قبل طرف او را بگیرند، بسیار مهم بود. ایوان پسر ماریا مانند تمام دیگر برادرانش از دوران کودکی بسیار بیمار بود؛ بنابراین احتمال درگذشت زودهنگام او و تزار شدن پتر وجود داشت. در این وضعیت، اکثریت دومای بویار و پاتریارک یواخیم، پاتریارک کلیسای ارتدکس روسی، به نفع پیتر امیدبخش رأی دادند و در ۲۷ آوریل ۱۶۸۲، همان روز مرگ فئودور سوم، پیتر تزار روسیه اعلام شد. مطابق دیدگاه سنتی، برای میلوسلاوسکی ها این چرخش وقایع به معنای از دست دادن تمام چشم اندازهای قدرت و پیروزی خاندان رقیب بود. سوفیا آلکسیونا، تزارونا ۲۵ ساله باهوش و پرانرژی که خواهر تنی ایوان بود، تصمیم گرفت رهبری خاندان میلوسلاوسکی را به عهده گرفته و از نارضایتی استرلتسی ها و با تکیه بر خاندان میلوسلاوسکی و تعدادی از بویارها از جمله واسیلی گلیتسین و ایوان خووانسکی، برای تغییر وضعیت پیش آمده سوءاستفاده کند. با این حال، تاریخ نگاری مدرن استدلال می کند که تقلیل این رویارویی میان قدرت های گسترده دربار ب
ه درگیری بین میلوسلاوسکی ها و ناریشکین ها یک ساده انگاری بزرگ است. نقش اصلی در این شورش را افرادی ایفا کردند که به وضوح به هیچ یک از دو خاندان تعلق نداشتند. نارضایتی طولانی مدت هنگ های استرلتسی در زمان سلطنت فیودور سوم ایجاد شده بود. پس از ایجاد نخستین هنگ های نظام جدید، نگرش نسبت به استرلتسی ها در زمینه قدرت شروع به تغییر کرد. از آن زمان، آنها کمتر به عنوان «واحدهای نظامی نخبه» و بیشتر به عنوان نوعی «پلیس شهری» دیده می شدند. خزانه مملکت خالی بود و حقوق استرلتسی ها به طور نامنظم و با تأخیرهای طولانی پرداخت می شد. علاوه بر این، فرماندهان ارشد سپاه استرلتسی اغلب از موقعیت خود سوءاستفاده می کردند و بخشی از حقوق استرلتسی ها را به نفع خود غصب می کردند و آنان را مجبور می کردند تا کارهای خانه را در املاک شان انجام دهند. در چنین شرایطی، فرستادگان میلوسلاوسکی ها شروع به برانگیختن نارضایتی در بین استرلتسی ها و نیز پخش شایعاتی در بین آنها کردند که با روی کار آمدن ناریشکین ها ظلم و محرومیت بیشتری در انتظار آنها خواهد بود. نافرمانی از مافوق در میان استرلتسی ها بیشتر شد و چندین فرمانده استرلتسی که سعی در بازگرداندن نظم و ا
نضباط داشتند توسط سربازان از بالای یک برج ناقوس به زمین پرتاب شدند. در ۱۵ مه، یک بویار نزدیک به میلوسلاوسکی ها و برادرزاده اش پیتر آندریوویچ تولستوی وارد شهرک های استرلتسی ها شدند و آنها را برای خدمت به کرملین مسکو فراخواندند و فریاد زدند که ناریشکین ها تزاروویچ ایوان را خفه کرده اند. شورش. این شایعه بهانه لازم برای یک شورش را به سپاه استرلتسی داد. زنگ های خطر به صدا درآمدند و استرلتسی های بسیاری از هنگ ها مسلحانه، به صورت ترکیبی و زیر ضرب طبل وارد کرملین مسکو شدند. نخست چندین نگهبان خاندان سلطنتی را درهم شکستند و میدان کلیسای جامع را در مقابل کاخ پر کردند. ناتالیا ناریشکینا درحالی که دستان پیتر و ایوان را گرفته بود، پاتریارک یواخیم و چند بویار به ایوان کاخ آمدند. در میان استرلتسی ها سردرگمی وجود داشت؛ زیرا تزارویچ ایوان زنده و سالم بود و به پرسش های آنان چنین پاسخ داد: «هیچ کس مرا اذیت نمی کند و کسی نیست که از او شکایت کنم...» برانگیختگی استرلتسی ها در این زمینه هیچ توجیهی نداشت و به سادگی می شد آن را یک شورش تلقی کرد؛ درحالی که خودشان مدعی نقش مدافعان دولت و پاسداران قانون بودند. در این زمان یکی از اشراف به
نام "میخائیل دولگوروکوف" شروع به فریاد زدن بر سر استرلتسی ها کرد و آنها را به دزدی، خیانت و تهدید به مجازات شدید متهم کرد. این باعث شد جمعیتی که تا حد زیادی عصبی شده بود متشنج شود. استرلتسی ها به ایوان کاخ صعود کردند و دولگوروکوف را با نیزه هایشان یه سیخ کشیدند. از آن پس، خونریزی شروع به افزایش کرد؛ قربانی بعدی بویار آرتامون ماتویف پدرخوانده ناتالیا و رهبر شناخته شده ناریشکین ها بود. سپاه استرلتسی وارد اتاق های داخلی کاخ شدند و مطابق فهرست ممنوعه ای که از قبل تهیه شده بود تتی چند از درباریان، ازجمله یک برادر ناتالیا به نام "آفاناسی کیریلوویچ ناریشکین" را کشتند. استرلتسی ها به دنبال برادر دیگر وی یعنی "ایوان کیریلوویچ ناریشکین" هم بودند اما آن روز او را پیدا نکردند؛ زیرا در یکی از اتاق های خواهرش پنهان شده بود. در شهر مسکو نیز قتل عام بویارها و فرماندهان استرلتسی بسیاری انجام شد. استرلتسی ها نگهبانان خود را در کرملین قرار دادند که قرار نبود به کسی اجازه ورود یا خروج را بدهند. تقریباً تمام ساکنان کرملین از جمله خانواده سلطنتی، گروگان شورشیان شدند. روز بعد در ۱۷ مه، استرلتسی ها دوباره به کرملین آمدند و خواستار
استرداد ایوان ناریشکین شدند و در غیر این صورت، تهدید کردند که همه بویارها را خواهند کشت. سوفیا و بویارها فشار زیادی بر ناتالیا ناریشکینا وارد کردند: در نهایت ایوان ناریشکین نیز استرداد، شکنجه و سلاخی شد. پدر سالخورده ملکه کیریل ناریشکین، به اجبار راهب شد و به صومعه کیریلو-بلوزرسکی تبعید شد. قتل های فراقانونی تا ۱۸ مه ادامه داشت. یکی از آخرین قربانیان استرلتسی های شورشی، پزشک آلمانی دربار "فون گادن" بود. او متهم به مسموم کردن تزار فیودور سوم شده بود. شفاعت بیوه آن تزار فقید یعنی تزارینا مارفا که شهادت داد فون گادن در مقابل چشمان خودش تمام داروهایی را که به پادشاه بیمار می داد چشیده است نیز کمکی به زنده ماندن او نکرد. قدرت دولتی کاملاً از میان رفته بود. تا این لحظه پیتر جوان و مادرش ناتالیا ناریشکینا اسماً تزار و نایب السلطنه ماندند؛ اما هیچ دولت توانمندی نداشتند. زیرا همه بستگان و حامیان آنها یا کشته و تبعید شده بودند یا از مسکو گریخته بودند. در ۱۹ مه، مقامات منتخب سپاه استرلتسی توماری را برای پرداخت تمام دستمزدهای معوقه به تزار ارائه کردند که طبق محاسبات آنها بالغ بر ۲۴۰ هزار روبل بود. این به ظاهر یک درخواست
اما در حقیقت یک اولتیماتوم بود. چنین پولی در خزانه وجود نداشت؛ با این وجود، این خواسته باید برآورده می شد و تزارونا سوفیا (که هنوز هیچ قدرت رسمی نداشت) دستور داد برای این کار در سراسر کشور پول جمع آوری کنند و حتی ظروف طلا و نقره سلطنتی را ذوب کنند. در ۲۳ مه، استرلتسی ها دادخواست جدیدی ارائه کردند تا علاوه بر پیتر، تزارویچ ایوان نیز تزار و در حقیقت «تزار بزرگ» نامیده شود. ۶ روز بعد تومار دیگری ارائه شد تا شاهزاده خانم سوفیا آلکسیونا به دلیل خردسالی تزارها، به مقام نایب السلطنگی برسد و فرمانروای بالفعل کشور شود. این درخواست های مستمر استرلتسی ها که عمدتاً منافع خاندان میلوسلاوسکی را برآورده می کرد، بدیهی است که متأثر از تحریکات حامیان سوفیا بود. همچنین استرلتسی ها در تقویت میلوسلاوسکی ها و سرنگونی ناریشکین ها، منافع خود را در عمل به مورد دوم دیدند. پدرسالار یواخیم و دومای بویار خواسته های سپاه استرلتسی را پذیرفتند و در ۲۵ ژوئن ایوان و برادرش با عنوان ایوان پنجم و پتر یکم در کلیسای جامع کرملین مسکو تاج گذاری کردند. معلوم شد که سپاه استرلتسی ارباب حقیقی کشور است و اراده خود را به دولت دیکته می کند؛ اما خود آنان ن
یز احساس ناامنی می کردند و متوجه بودند که به محض ترک کرملین، قدرت شان به پایان می رسد و پس از آن نباید انتظار پاسخ خوبی را داشته باشند. سپاه استرلتسی در تلاش برای محافظت از خود در برابر مجازات احتمالی در آینده، تومار یا اولتیماتوم جدیدی به دربار ارائه کرد که طبق آن تمام اقدامات آنها از ۱۵ تا ۱۸ مه آن سال، از جمله قتل بویارها، باید توسط دولت مشروع و مطابق با منافع کشور و خانواده سلطنتی به رسمیت شناخته می شد و استرلتسی ها دیگر مستلزم توبیخ در نظر گرفته نشوند. به نشانه آن، باید ستون یادبودی در محل اعدام شهر نصب می شد که نام همه بویارهای مجرم کشته شده توسط استرلتسی ها و فهرستی از تخلفات شان (راست یا دروغ) روی آن حک شده باشد. دولت مجبور شد به این خواسته ها عمل کند. ماجرای خووانشچینا. سوفیا آلکسیونا "ایوان آندریوویچ خووانسکی"، یکی از حامیان میلوسلاوسکی ها را که در میان سپاه استرلتسی نیز محبوب بود، به عنوان فرمانده ارشد سپاه منصوب کرد. سوفیا امیدوار بود که خووانسکی استرلتسی ها را آرام کند؛ اما خووانسکی تصمیم گرفت بازی خود را انجام دهد. او رهبری سپاه را به دست گرفت و با تکیه بر آنها سعی کرد به حاکمیت فشار بیاورد. هنگ
های استرلتسی به بهانه حفاظت از کرملین به کنترل آن ادامه داد و توانایی طرح مطالبات جدید از دولت را حفظ کرد. این وضعیت در تاریخ روسیه با اصطلاح «خووانشچینا» شناخته شد. در آن زمان بود که باورمندان کهن که همواره تحت آزار و اذیت ظالمانه مقامات تزاری قرار داشتند، با احساس ضعف دولت، دریافتند که دوران آنها فرا رسیده است. سردمداران آنها در مسکو از صومعه های دور جمع شدند و به هنگ های استرلتسی شورشی پیوستند و بازگشت به آیین های پیش از راسکول و اصلاحات نیکون را موعظه کردند. ایوان خووانسکی که اهرم فشار دیگری علیه دولت یافته بود، با شور و شوق از این تبلیغات حمایت کرد؛ اما نه او و نه سوفیا نتوانستند به تنهایی این موضوع را که در حوضه عمل کلیسای ارتدکس روسیه بود حل و فصل کنند. کلیسا تحت هیچ شرایطی نمی توانست تصمیمات اتخاذ شده توسط شورای گذشته را رد کند؛ به خصوص که قبلاً هم باورمندان کهن را به عنوان بدعت گذار معرفی کرده بودند و برای سوفیا نیز بازگشت به ایمان سابق، به معنای اعتراف به اشتباه پدرش تزار الکسی یکم و برادرش فیودور سوم بود که از آیین جدید حمایت می کردند. باورمندان کهن برای حل اختلافاتشان، یک مناظره کلامی علنی را میا
ن خود و باورمندان آیین جدید پیشنهاد کردند که باید در میدان سرخ با حضور همه مردم برگزار شود. خووانسکی برای اجرای این مناظره تلاش کرد. اما پاتریارک یواخیم با برگزاری مناظره در میدان مخالفت کرد؛ زیرا او می دانست که پیروزی در یک مناظره علنی نه به استدلال و منطق، بلکه به همدردی جمعیت بستگی دارد که از همان ابتدا مخالف دولت و کلیسای رسمی مورد حمایت آن بودند. پدرسالار پیشنهاد داد که مناظره ای در کاخ مناظر کرملین برگزار شود؛ مکانی که بسیاری از مردم عادی نمی توانند در آن جا شوند و همراهان پدرسالار، خانواده سلطنتی، بویارها و نگهبانان وزنه تعادل قابل توجهی را تشکیل خواهند داد. سوفیا همراه با دیگر دختران خانواده سلطنتی هم در این مناظره حضور و در آن نقشی فعال داشت. در جامعه سنتی روسیه آن روزگار، حضور زنان در چنین گردهمایی هایی «شرم آورانه» بود. پس از کشمکش های فراوان، سرانجام خووانسکی و باورمندان کهن با مجلس در کاخ مناظر موافقت کردند و این مناظره دینی پرحاشیه در ۵ ژوئیه برگزار شد. هیئت رسمی کلیسا توسط پاتریارک یواخیم و باورمندان کهن توسط "نیکیتا پوستوسویات" رهبری می شد. بحث در نهایت به اتهامات متقابل به بدعت و جهل و در نها
یت، به فحش و تقریباً دعوا ختم شد. باورمندان کهن کاخ را با سرهای برافراشته ترک کردند و علناً پیروزی کامل خود را در میدان سرخ اعلام کردند. در این هنگام در اتاق مناظر، سوفیا به نمایندگان استرلتسی گفت: «به چه نگاه می کنید؟ آیا خوب است که چنین مردان نادانی با عصیان نزد ما بیایند و همه ما را آزار دهند و هیاهو راه بیندازند؟ آیا شما خدمتگزاران وفادار پدربزرگ، پدر و برادر ما با انشقاق گرایان یکدل هستید؟ شما که بندگان باوفای ما دانسته می شوید چرا چنین جاهلانی را روا می دارید؟ اگر ما باید در چنین بردگی باشیم، دیگر تزارها و ما نمی توانیم اینجا زندگی کنیم. بیایید به شهرهای دیگر برویم و چنین نافرمانی و خرابی را به گوش همه مردم برسانیم.» این سخنان حاوی یک تهدید آشکار بود؛ در صورت خروج از مسکو و رهایی از قیومیت استرلتسی ها، دولت می توانست یک گروه شبه نظامی وفادار که قادر به سرکوب استرلتسی ها باشند، بسیج کند. از این رو سپاه استرلتسی دست از حمایت باورمندان کهن کشید و آنها را به اغتشاش و تمایل به خیزش علیه حاکمیت متهم کرد. در عصر همان روز، استرلتسی ها به سراغ نیکیتا پوستوسویات رفتند و او را سر بریدند. خووانسکی به سختی توانست با
قی باورمندان کهن را که قبلاً امنیت آنها را تضمین کرده بود نجات دهد. پس از این ماجرا، سوفیا دیگر روی کمک خووانسکی حساب نکرد و او را یکی از مخالفان اصلی خود به شمار آورد. وابستگی دولت به سپاه استرلتسی تا اواسط ماه اوت ادامه داشت. ایوان خووانسکی همچنان قدرت حقیقی را در اختیار داشت و احتمالاً در نظر داشت خود را به عنوان نایب السلطنه جدید، به دولت تحمیل کند. تا اینکه سوفیا راهی برای خلاصی از وی پیدا کرد. در ۱۹ اوت، یک راهپیمایی مذهبی در صومعه دونسکووی برگزار می شد که طبق عرف، فرمانروایان نیز در آن شرکت می کردند. او نقشه کشید تا با جلب توجهی، خووانسکی را فریب دهد و سپس مخفیانه او را به قتل برساند. سوفیا با استفاده از این فرصت اجماع در صومعه، همراه با کل خانواده سلطنتی و به ظاهر تحت اسکورت نگهبانان با هدف رفتن به صومعه، مسکو را ترک کردند. اما مسیر خود را عوض کردند و با دور زدن مسکو، در ۱۴ سپتامبر با دومای بویار در صومعه دیگر به نام تریتینی-سرگیوس در روستای "وزدویژنسکویه" جمع شدند. این تحرکات استرلتسی ها را نگران کرد. ایوان خووانسکی و پسر بزرگش "آندری خووانسکی" برای آگاهی از وضعیت به سراغ آنها رفتند؛ اما در ۱۷ سپتامب
ر در منطقه پوشکینو، جایی که شب را در مسیر می گذراندند، توسط یک گروه از گارد سلطنتی دستگیر شدند. گارد آنها را به عنوان زندانی به وزدویژنسکویه آورد و در حومه آنجا با حضور چند بویار، اتهام «قصد نابودی تزارها» و «غصب تاج و تخت» به آنها زده شد و پس از قرائت حکم شان، پدر و پسر هر دو بلافاصله اعدام شدند. نقشه فوق خیلی سریع اجرا شد. سوفیا مقر خود را به ترینیتی-سرگیوف منتقل کرد و با کمک "فئودور لئونتیویچ شاکلوویتی" شروع به جمع آوری یک قوای شبه نظامی برای سرکوب کردن سپاه استرلتسی کرد. سرانجام. با خبر ناگهانی از دست دادن رهبر خود، استرلتسی ها تمام توانایی خود را برای هرگونه عمل قاطعی از دست دادند. آنها تومارهایشان را یکی پس از دیگری برای سوفیا فرستادند که در آنان از او می خواستند که آنها را از رحمت خود محروم نکند و قول دادند که صادقانه با جان شان به او خدمت خواهند کرد. آنها ایوان، کوچک ترین پسر خووانسکی مقتول را هم به ترینیتی فرستادند که متعاقباً به تبعید فرستاده شد. در ماه اکتبر، سپاه استرلتسی توماری ارسال کردند که در آن اقدامات شان در ۱۵ تا ۱۸ مه را اقداماتی «جنایتکارانه» دانسته، از تزارها طلب رحمت کرده و خود فرمان سل
طنتی برای تخریب ستون یادبود در محل اعدام را که زمانی به خواست خودشان به عنوان تضمینی در برابر آزار و شکنجه ساخته شده بود، خواستار شدند. سوفیا به استرلتسی ها قول بخشش داد و تنها "الکسی یودین"، نزدیک ترین دستیار خووانسکی را اعدام کرد که توسط استرلتسی ها مورد خیانت قرار گرفت. منشی دوما، فئودور شاکلوویتی، به فرماندهی سپاه استرلتسی منصوب شد که نظم و انضباط را به ارتش بازگرداند و عمدتاً بدون سرکوب عمل می کرد. در آغاز ماه نوامبر، دربار سلطنتی به مسکو بازگشت. تنها ناتالیا ناریشکینا ماندن در کرملین را که همه چیز در آنجا تحت کنترل میلوسلاوسکی ها بود، برای خود و پسرش ناامن دانست. او زندگی در اقامتگاه محلی شوهر فقیدش الکسی میخایلوویچ در روستای "پرئوبراژنسکویه"، در کنار حمایت مردم وفادار را انتخاب کرد. تزار پتر جوان در آنجا زندگی می کرد و فقط برای شرکت در مراسماتی که حضور او در آنها ضروری بود به مسکو می آمد. رژیم سوفیا آلکسیونا تحت سلطنت اسمی پتر یکم و ایوان پنجم که در نتیجه این شورش استرلتسی ها ایجاد شد، ۷ سال باقی ماند. تا اینکه در سپتامبر سال ۱۶۸۹ و به دنبال تشدید رقابت میان پیتر بالغ و سوفیا، دولتش سقوط کرد و از قدرت
برکنار شد. پس از آن دربار دوباره به دست ناریشکین ها افتاد.
جرالد جینکس «جری» موش یکی از دو شخصیت اصلی در سری کارتون های تام و جری است. این شخصیت توسط ویلیام هانا و جوزف باربرا خلق شده است. جری موش قهوه ای انسان نمایی است که اولین بار در سال ۱۹۴۰ در یک انیمیشن کوتاه ظاهر شد. نام این شخصیت داستانی هنگام نمایش اولین قسمت این انیمیشن در سال ۱۹۴۰، جینکس بود اما از قسمت دوم به بعد «جری» نام گرفت. او بعضی وقت ها بدجنس و خود شیفته است و چون باهوش و خوش شانس تر از تام است روزگار را برایش سیاه میکند اما زیاد میبینیم این دو باهم متحد شوند
نبرد سدان طی جنگ فرانسه و پروس در روز ۱ سپتامبر ۱۸۷۰ میلادی رخ داد. این نبرد در نهایت به اسارت امپراتور ناپلئون سوم و عده زیادی از فرانسویان و سقوط دولت فرانسه انجامید. با این پیروزی پروسی ها، عملاً جنگ خیلی زود به نفع آنان تغییر یافت و حکومت ملی فرانسه نیز تبدیل به جمهوری شد. ارتش ۱۲۰ هزار نفری فرانسه معروف به لشکر شالون، تحت فرماندهی مارشال پاتریس دو مک ماهون و با همراهی امپراتور ناپلئون سوم تلاش کرد که محاصره شهر متز را بشکند. متز توسط ارتش پروس زیر محاصره شدیدی قرار گرفته بود. لشکر سوم پروس به فرماندهی فیلد-مارشال هلموت فون مولتکه و با همراهی شاه پروس ویلهلم اول و صدراعظم اتو فون بیسمارک، ارتش مک ماهون را در سدان زمینگیر کرد. مک ماهون نیز طی نبرد زخمی شد و ارتش فرانسه نیز مدتی بعد تسلیم گشت. پایان نبرد. در پایان روز ناپلئون سوم، در حالی که هیچ امیدی به ادامه جنگ نداشت، دستور پایان نبرد را صادر کرد. فرانسویان متحمل ۱۷ هزار کشته و زخمی و ۲۱ هزار اسیر شدند. ناپلئون سوم فرمان داد که پرچم سفید را به نشانه آتش بس به اهتزاز درآورند و خود نیز روز بعد، ۲ سپتامبر ۱۸۷۰، تسلیم ارتش پروس گردید. با رسیدن خبر اسارت امپر
اتور فرانسه به پاریس، ناگهان انقلابی خونین در این شهر برپا گشت و بلافاصله امپراتوری فرانسه سقوط کرد و دوره جمهوری سوم فرانسه آغاز شد.
کتاب آهنگران نام کتابی است نوشته علی اکبری که با هدایت و نظارت صادق آهنگران تألیف شده است. این کتاب ۹۲۰ صفحه ای در سال ۱۳۹۱ توسط نشر یازهرا به بازار ارائه شد. این کتاب در هفته اول انتشار توانست بیش از سه هزار نسخه فروش کند. این کتاب حاوی ۲۲۰ صفحه خاطرات صادق آهنگران و همچنین متن بیش از ۵۰۰ نوحه اجرا شده توسط وی است. این کتاب حاوی ۱۲۰ عکس به همراه خاطرات ذکر شده می باشد.
ترانه های آلترنتیو (همچنین با نام آلترنتیو نیز شناخته می شود و قبلاً ترانه های مدرن راک یا ترانه های مدرن داغ راک نامیده می شد) یک چارت موسیقی در ایالات متحده آمریکا است که پس از ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۸ در مجله بیلبورد پدیدار شد. این فهرست شامل ۴۰ ترانهٔ مدرن راک است که بیشترین میزان پخش را در ایستگاه های رادیویی داشتند و عمدتاً ترانه های آلترنتیو راک آن را تشکیل می دهند.
آنوریسم مغزی یک بیرون زدگی به صورت حباب در جدار شریان های مغزی است در حقیقت آنوریسم عروق مغزی ناشی از یک ضعف در جدار شریان های مغزی است که به تدریج به علت بالا بودن فشار در داخل عروق سبب برجستگی و ایجاد حباب می شود و چون جدار آن ها ضعیف تر از جدار طبیعی شریان ها است، ممکن است پاره شود و سبب خونریزی مغزی شود خونریزی می تواند در فضای ساب آراکنویید اتفاق افتد که خون همراه با CSF (مایع مغزی نخاعی) است یا در داخل خود نسج مغز ایجاد شود که خونریزی داخل مغزی (اینتراسربرال هماتوما) گویند. علائم بیماری. علائم خونریزی ناشی از آنوریسم مغزی به صورت سردرد بسیار شدید و ناگهانی است و معمولاً بدون سابقه قبلی است و در بیمارانی که قبلاً سردردهای معمولی داشته اند این سردرد بسیار شدیدتر و متفاوت است. علائم دیگر شامل تغییر سطح هوشیاری و حتی کما- اختلالات حرکتی در دست و پا، استفراغ و تشنج می باشد. عوارض پاره شدن آنوریسم چیست؟. وقتی که بیماری پس از ایجاد سردرد و پارگی آنوریسم به بیمارستان میرسد، در واقع لخته و یا بافتی از مغز در محل پارگی قرار گرفته و سبب توقف خونریزی البته به صورت موقتی شده است وگرنه تداوم این شدت خونریزی به مرگ مغ
زی منجر می شود. این موقتی بودن خونریزی به معنی لزوم انجام درمان برای آنوریسم پاره شده در اولین فرصت ممکن است چرا که هر لحظه امکان کنار رفتن لخته و تکرار خونریزی وجود دارد و خونریزی مجدد بسیار خطرناک تر از خونریزی اول خواهد بود؛ درست مانند یک "بمب ساعتی" که زمان انفجار آن را نمی دانیم و هر لحظه خطر این اتفاق وجود دارد. اقدامات تشخیصی. اولین اقدام تشخیصی انجام سی تی اسکن مغزی است در موارد مشکوک بررسی مایع مغزی نخاعی (CSF) نیاز است و وقتی به ضایعه عروق مغزی شک کردیم اقدامات بعدی مثل سی تی اسکن، آنژیوگرافی ضروری است. درمان. امروزه روش درمان در آنوریسم های مغزی به دو نوع تقسیم می شود. روش اندوواسکولار (اینترونشن). که در این روش از طریق عروق مغزی بدون عمل جراحی باز و بدون بازکردن جمجمه با استفاده از کاتتر و مواد مخصوص وارد شریان شده و آنوریسم را پیدا کرده و با تزریق مواد خاص یا بالون این ضایعه عروق را مسدود می کنند. روش عمل جراحی باز. در این روش با عمل جراحی ضایعه عروق را پیدا کرده و با استفاده از کلیپس های مخصوص آنوریسم را می بندند. هر دو روش دارای فواید و عوارض های می باشد؛ لذا انتخاب هر روش بهتر است با نظر پزشک
معالج باشد. درمان آنوریسم های که به طور اتفاقی کشف می شوند. در صورتی که اندازه آنوریسم بیش از ۳ میلی متر باشد این آنوریسم باید درمان شود و بسته شود. در صورتی که اولین آنژیوگرافی در بیمار منفی بود بعد از آن باید سی تی آنژیوگرافی شود و اگر منفی بود دو هفته بعد آنژیوگرافی تکرار شود. زمان جراحی. عمل جراحی باید در اولین فرصت انجام شود. اما فقط در مواردی که حال عمومی بیمار خوب نباشد و بیمار در حالت نزدیک به کما یا کما است عمل جراحی تا به هوش آمدن بیمار باید به تعویق افتد. منابع. آنوریسم مغزی