Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اه خود، بالاتنه زره، پرچم و بقیه مکان های می تواند باشد. مون می تواند بر صندوق، چادر، بادبزن و بسیاری دیگر از اشیاء مهم قرار داشته باشد. همانند گذشته، مون های جدید به جز مون های سلطنتی توسط قانون سنجیده نمی شوند. برخی از دولت های محلی، سازمان ها یا شرکت ها می توانند از مون خود به عنوان نشان تجاری استفاده کرده و از محافظت قانونی آن ها برخوردار شوند اما مون های دیگر توسط قانون محافظت نمی شوند. از بهترین نمونه های شناخته شده لوگوهای تجاری می توان به لوگوی میتسوبیشی (به معنی سه شاه بلوط آبی) اشاره کرد که به شکل سه متوازی الأضلاع نمایان شده است. از نمونه های دیگر می توان به مون کیکومان اشاره کرد که مون خود مؤسس آن است.
ماگاتاما ، اشیاء کوچک و خمیده ای هستند که متعلق به دوره پیش از تاریخ ژاپن از پایان دوره جومون تا دوره کوفون هستند که تقریباً از ۱۰۰۰ قبل از میلاد تا قرن ششم میلادی را در بر می گیرد. این اشیاء را به عنوان جواهرات از سنگ های ابتدایی و مواد به دست امده از زمین می ساختند اما در پایان دوره کوفون آنها را تنها از یشم سبز می ساختند که در مراسم مذهبی بکار می رفتند. شواهد باستان شناسی نشان می دهند که ماگاتاما تنها در منطقه خاصی از ژاپن ساخته می شده است و از طریق مسیرهای تجاری در مجمع الجزایر ژاپن پخش می شده اند. دوره جومون. ماگاتاما ابتدا در اواخر دوره جومون در ژاپن پدیدار شد. در این دوران ماگاتاما را با مواد ساده و در دسترسی همچون رس، تالک، اسلیت، کوارتز، گنیس، سنگ قولنج، نفریت و سرپنتینیت می ساختند. این ماگاتاماها از یکنواختی شکل و موادی که در دوره های بعد دیده می شد برخوردار نبودند. ماگاتاماهای این دوره دارای شکل های غیریکنواخت بودند و بسته به منطقه آنها با ییکدیگر متفاوت بودند؛ به همین دلیل آنها را ماگاتامای عصر سنگ می خواندند. آنها را با تقلید از دندان های حیوان های بزرگ و با سوراخی در انتهایشان می ساختند. تحقیقات
جدید بیان می کنند که اینها شاید تنها برای تزیین استفاده می شده اند و ربطی به ماگاتاماهای دوران بعدی نداشته اند. به نظر می رسد ماگاتاماها از ابتدای این دوره تا انتهای آن از یک وسیله تزیینی به ابزاری آیینی و مهم تغییر کاربری داده باشند. ماگاتاما در افسانه های ژاپن. در کوجیکی و نیهون شوکی، که هر دو در قرن هشتم کامل شده اند، بسیار از ماگاتاما نام برده شده است. از آن در فصل اول نیهون شوکی که درباره اساطیر ژاپن حرف زده می شود نام برده شده است. سوسانو، خدای دریا و طوفان، از "تامانویا نو میکوتو" (خدای جواهرسازی) پانصد ماگاتاما می گیرد و آنها را به آسمان برده و به خواهرش آماتراسو (الهه خورشید) می دهد و او با بخشی از آن خداهای دیگر را می آفریند. "تامانویا نو میکوتو" همچنان به عنوان خدای ماگاتاما و شیشه باقی می ماند. در افسانه ها آمده که آماتراسو بعدها خود را در غاری محبوس می کند. "آمانوکویانه نومیکوتو" ماگاتاما و اشیای دیگری را بر پانصد شاخه درخت ساکاکی می آویزد تا بتواند آماتراسو را به بیرون آمدن از غار ترغیب کند. در کتاب نیهون شوکی آمده که در سال ۵۸ و در دوره امپراتور سوینین، سگی یک "موجینا" (یک گونه از گورکن) را کش
ت و در میان معده او یک ماگاتاما پیدا شد. آن را به امپراتور سوینین تقدیم کردند و او آن را مقدس شمرده و به معبد "ایسونوکامی" داده که گفته می شود هم اکنون نیز در آنجا نگهداری می شود. در نیهون شوکی آمده که در دوره امپراتور چوآی، او به "تسوکوشی" (امروزه با نام کیوشو شناخته می شود) رفته و در آنجا به او درخت ساکاکی بزرگی که ماگاتاما و اشیای مقدس دیگر بر آن آویزان بوده اند تقدیم شده است.
خانات سیبیر خاناتی ترکی-مغولی در غرب سیبری بود. این دولت در طول تاریخ خود، توسط قبایل شیبانیان و تایبوگیان اداره می شد. این قبایل نوادگان جوچی، فرزند ارشد چنگیزخان، بودند. خانات سیبیر بخشی از امپراتوری مغول، اردو سفید و اردو زرین بود. مرکز خانات سیبیر دژی به نام قاشلیق بود. بافت جمعیتی خانات سیبیر متشکل از تاتارهای سیبری، خانتی، مانسی، ننتس و سلکاپ بود. همچنین، خانات سیبر شمالی ترین دولت مسلمان در تاریخ جهان می باشد. به علاوه، شمالی ترین دولت ترک بعد از یاکوت ها بود. این خانات در ابتدای پیشروی روس ها به داخل سیبری، در ۱۵۸۲ میلادی توسط یرماک تیموفیویچ فتح شد.
کودک خیابانی کودک بی خانمانی است که دوره ای از زندگی خود را در خیابان سپری می کند. کودک خیابانی یک ناهنجاری اجتماعی است. کودک خیابانی بر اساس پیمان نامه حقوق کودک. کودک خیابانی بر اساس ماده یک پیمان نامه حقوق کودک، به افرادی اطلاق می شود که زیر ۱۸ سال می باشند، در خیابان زندگی و کار می کنند. خانواده ندارند یا امکان دسترسی به خانواده برخی از آنها وجود ندارد و بازگشت آنها نیز به خانواده امکان دارد و خانواده نیز منتظر بازگشت آنها است و همینطور کودکانی که خانواده منتظر آنان نمی باشد. عوامل مؤثر در بروز کودکان خیابانی. عواملی مانند ناکامی خانوادگی، جنگ، فقر، حوادث و سوانح طبیعی یا انسانی، سوء استفاده توسط بزرگسالان، مهاجرت و خشونت از مهمترین عوامل کشانده شدن کودکان به خیابان ها هستند. پراکندگی. کودکان خیابانی را می توان در بیشتر شهرهای بزرگ جهان که در حال توسعه هستند یا در کشورهای ناپایدار از لحاظ اقتصادی مانند هند، چین، روسیه و کشورهای آفریقایی یافت. تحقیقات در مورد کودکان خیابانی در ایران. تحقیقی تحت عنوان "بررسی عوامل مؤثر در بروز پدیده کودکان خیابانی شهر مشهد" انجام گرفت. نتایج تحقیق مبین آن است که ۶۶ درصد از
کودکان خیابانی مورد بررسی با خانواده های خود در ارتباط اند و برای کسب و کار و درآمد، امرار معاش از منزل بیرون آمده و سر به خیابان می گذارند. تعداد ۳۰ درصد از آنها سابقه محکومیت دارند. ۴۱ درصد از آنها بی سواد یا سطح تحصیلات پایین داشته و ۸۵ درصد شان ملیت ایرانی داشته اند. ۵۶ درصد آنای به علت ناسازگاری با والدین مخصوصاً بد رفتاری پدر اقدام به ترک خانه کرده اند. در مورد انحراف جنسی، ۴۴ درصد آنها دارای اختلالات جنسی و ۲۲ درصد آنها مورد اغفال گزارش کرده اند. ۸۰ درصد کودکان کم سن و سال هستند که کمتر از ۱۰۰ تومان در روز درآمد دارند. طبق آخرین آماری که مقامات ایران در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ دادند، تنها در تهران ۱۴ هزار زباله گرد وجود دارد که یک سوم آنها یعنی ۴ هزار و ۷۰۰ نفر کودک هستند. منابع. بررسی جامعه کودکان خیابانی
جمهوری ازو (ازو کیوواکوکو) دولتی با عمر کوتاه بود که بدست ملازمان پیشین خاندان توکوگاوا در جایی که امروزه هوکایدو نامیده می شود تشکیل شد. هوکایدو جزیره ای بزرگ اما با جمعیت کم و پراکنده در شمال ژاپن است. پیشینه. پس از شکست نیروهای شوگون سالاری توکوگاوا در جنگ بوشین (۱۸۶۹) در دوران اصلاحات میجی، بخشی از ناوگان دریایی شوگون تحت فرماندهی دریاسالار انوموتو تاکه آکی به جزیره شمال ازو (امروزه با نام هوکایدو شناخته می شود) رفتند. این ناوگان شامل چندین هزار سرباز و تعدادی مستشار نظامی فرانسوی با فرماندهی ژول برونت بود. انوموتو برای آخرین بار تلاشش را برای دادخواهی از دادگاه سلطنتی انجام داد تا بتواند به مانند قبل به سنت سامورایی وفادار مانده و مورد تعرض قرار نگیرد اما درخواستش رد شد. تأسیس جمهوری. در ۲۷ ژانویه ۱۸۶۹، جمهوری مستقل ازو با ساختار سازمانی شبیه به ایالات متحده آمریکا و با انتخاب انوموتو به عنوان اولین رئیس جمهور (سوسای) اعلام موجودیت کرد. این اولین انتخابات تاریخ ژاپن بود. فرانسه و انگلیس شرایط شناخت دیپلماتیک این جمهوری را به تعویق انداختند اما دولت میجی این کار را نکرد. جمهوری ازو پرچم خودش را نیز درست ک
رد که عبارت بود از گل داودی (نشان پادشاهی ژاپن) به همراه یک ستاره قرمز (نماد جمهوری) که بر زمینه آبی قرار داشت. خزانه جمهوری شامل ۱۸۰٬۰۰۰ سکه طلا بود که او از قلعه اوزاکا با عجله پس از شکست شوگون توکوگاوا یوشینوبو در نبرد توبا–فوشیمی در سال ۱۸۶۸ برداشته بود. در سال های ۱۸۶۸ تا ۱۸۶۹، مواضع دفاعی اطراف شبه جزیره جنوبی هاکوداته، هوکایدو به همراه استحکامات ستاره ای گوریوکاکو گسترش یافتند. نیروها هم تحت فرماندهی فرانسوی-ژاپنی سازماندهی شدند و به چهار بریگاد تقسیم شدند. شکست از نیروهای پادشاهی. نیروهای پادشاهی بزودی مواضع خود را در خاک اصلی ژاپن مستحکم کرده و در آوریل ۱۸۶۹ ناوگانی شامل ۷۰۰۰ نفر پیاده نظام را عازم هوکایدو کردند. نیروهای پادشاهی به سرعت با پیروزی در نبرد هاکوداته، دژ گوریوکاکو را محاصره کردند. انوموتو در ۲۶ ژوئن ۱۸۶۹ تسلیم شد. گفته می شود که کورودا (فرمانده نیروهای پادشاهی) از فداکاری انوموتو در نبرد عمیقاً تحت تاثیر قرار گرفته و از اعدام او چشم پوشی می کند. در سپتامبر همان سال، این جزیره با نام فعلی هوکایدو (منطقه دریای شمالی) نام گذاری شد.
موسیو وردو یک فیلم کمدی سیاه، به کارگردانی چارلی چاپلین با بازی چارلی چاپلین، مارتا ری، ویلیام فرالی و مرلین نش محصول سال ۱۹۴۷ است. از این فیلم به عنوان پدر کمدی های سیاه و آغازگر سبکی جدید در سینما یاد می شود. طرح این داستان بر اساس زندگی هنری لاندرو ، قاتل سریالی معروف فرانسوی است. طرح این داستان از طرف اورسن ولز به چارلی چاپلین داده شده است.
تحریریه به مکان و مرکزی گفته می شود که در آن خبرنگارها-گزارشگرها، ویراستارها و تهیه کننده های تلویزیونی به همراه دیگر کارکنان مشغول دریافت خبر برای نشر در روزنامهها، روزنامه های آنلاین و مجلهها یا برای پخش در رادیو یا تلویزیون هستند.
الکس گری یک هنرمند امریکایی به ویژه در زمینه هنرهای معنوی و سایکدلیک است.گری یک کاروز وجره یانه است.عمده کارهای او پیرامون هنر اجرا،تندیس گری،چیدمان و نقاشی است.او یکی از اعضای انیستیتوی انتگرال است.از طرح های او در برخی آلبوم های گروه های موسیقی نظیر مشوگا، بیستی بویز، نیروانا و تول استفاده شده است.
سانتوس یا "سانتوز"، شهری در ایالت سائوپائولو در کشور برزیل است. مشخصات. این شهر در سال ۱۵۴۵ توسط نجیب زاده ای پرتغالی بنام براس کوباس ایجاد شد. اقتصاد. سانتوس بزرگترین بندر ساحلی در آمریکای لاتین می باشد و در سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۷۲ میلیون تن نقل و انتقال داشته است. این شهر دارای مجتمع های بزرگ صنعتی و مراکز تجاری کشتیرانی است. حجم عظیمی از صادرات قهوه جهان و نیز فولاد، نفت، اتومبیل و کتان از این بندر انجام می شود. در اکتبر ۲۰۰۶ نفت خام سبک در ساحل سانتوز کشف شد. سانتوس حدود ۷۹ کیلومتر از سائوپائولو فاصله دارد.
جنگ بزرگ شمالی (۱۷۰۰–۱۷۲۱) جنگی بزرگ میان روسیه تزاری و امپراتوری سوئد بود که طی آن، روس ها به پیروزی رسیدند و اقتدار و برتری سوئد را در مناطق مرکزی، شرقی و شمالی اروپا از میان بردند. رهبران سیاسی روسیه و متحدانش به ترتیب پتر کبیر روسیه، فردریک چهارم پادشاه دانمارک-نروژ و آگوست دوم ملقب به نیرومند فرمانروای زاکسن و لهستان-لیتوانی بودند. فردریک چهارم و آگوست دوم، به ترتیب، در سال های ۱۷۰۰ و ۱۷۰۶ مجبور به ترک اتحاد خود با روسیه شدند اما دوباره در ۱۷۰۹ به این کشور پیوستند. همچنین، جرج یکم، دوک برونسویک-لونبورگ (هانوفر)، نیز در ۱۷۱۴ از طرف هانوفر و در ۱۷۱۷ هم از طرف بریتانیا وارد جنگ شد. به علاوه، فریدریش ویلهلم یکم فرمانروای براندنبورگ-پروس نیز در ۱۷۱۵ به این ائتلاف ضد سوئد پیوست. کارل دوازدهم نیز ارتش سوئد را رهبری می کرد. متحدان سوئد هولشتاین-گوتورپ، چندین اشراف زاده لهستانی به رهبری استانیسلاو لکزینسکی و قزاق ها به رهبری ایوان مازپا بودند. امپراتوری عثمانی نیز در اثنای جنگ به کارل دوازدهم امان داد و با سوئد ضد روسیه همکاری کرد. جنگ هنگامی آغاز شد که ائتلافی از دانمارک-نروژ، ساکسونی و روسیه به قلمروی سوئد و هو
لشتاین-گوتورپ حمله کردند. در این هنگام، شاه سوئد کارل دوازدهم تنها ۱۸ سال داشت و عملاً فاقد هرگونه تجربه ای در امور نظامی بود. سوئدی ها در ابتدا روسیه و دانمارک را شکست داده و حتی طی پیمان تراوندال، دانمارک را مجبور به خروج از جنگ ساختند. سپس، کارل دوازدهم برای شکست دادن روس ها وارد خاک روسیه شد اما در نبرد پلتاوا در ۱۷۰۹ شکست خورد. کارل دوازدهم به سرزمین های امپراتوری عثمانی گریخت. امپراتوری عثمانی به کمک کارل شتافت و در لشکرکشی رودخانه پروت بر روس ها فایق آمد اما همچنان روسیه دست بالا را در نبرد داشت. هنگامی که کارل دوازدهم با عجله به سوی سوئد بازگشت، با حمله روسیه از سمت شرق و حمله دانمارک از سمت غرب مواجه شد و زمانی که برای شکست دادن دانمارکی ها در ۱۷۱۸ به نروژ رفته بود، در محاصره فردریکستن کشته شد. سرانجام این جنگ با شکست سوئد و انعقاد پیمان صلح نیستاد در ۱۷۲۱ میلادی پایان یافت. این جنگ که با شکست سوئد و مطرح شدن روسیه به عنوان یک قدرت اروپایی و یک بازیگر جدید در صحنه سیاسی اروپا پایان یافت، صحنه سیاسی اروپا را دگرگون ساخت. سال های پایانی این جنگ، همراه بود با انعقاد پیمان های استکهلم (۱۷۱۹) میان سوئد با
هانوور و پروس، پیمان فردریکسبرگ (۱۷۲۰) میان سوئد و دانمارک و سرانجام، پیمان نیشتاد میان سوئد و روسیه. سوئد طی این عهدنامه ها، تمامی ایالات بالتیک و پومرانی سوئد را از دست داد. همچنین، اتحاد سوئد با هولشتاین-گوتورپ نیز خاتمه یافت. در سوئد نیز با مرگ کارل دوازدهم، دوره پادشاهی مطلقه به سرآمد و عصر آزادی به مدت ۵۰ سال آغاز شد.
مانهوا (به کره ای: 만화) نوعی کتاب کمیک و داستان مصور کره ای است که خاستگاه آن به اوایل قرن بیستم برمی گردد. این سبک هنری با تأثیرات تاریخی و اجتماعی کشور کره جنوبی تکامل یافته و تفاوت های آشکاری با مانگا (کمیک های ژاپنی) و کامیک های غربی دارد. تاریخچه. اصطلاح "مانهوا" نخستین بار در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت. با تأسیس اولین روزنامه ها و مجلات در کره، کاریکاتورها و کمیک های کوتاه وارد فرهنگ عمومی شدند. در دوره های مختلف تاریخی، به ویژه تحت تأثیر سانسورهای سیاسی و تغییرات اجتماعی، این رسانه رشد و تحول یافت. سبک ها و ویژگی ها. مانهوا به دلیل نوع روایت، طراحی های منحصر به فرد، و استفاده از قالب های دیجیتال نظیر پلتفرم های وب تون مشهور است. برخلاف مانگا که معمولاً از راست به چپ خوانده می شود، مانهوا برای مخاطبان بین المللی اغلب از چپ به راست طراحی می شود. وب تون. در دهه های اخیر، با رشد فناوری های دیجیتال، مانهوا به طور گسترده به صورت وب تون منتشر می شود. تأثیر فرهنگی. مانهوا نقش مهمی در گسترش فرهنگ کره ای (Hallyu) داشته و تأثیرات قابل توجهی بر صنعت سرگرمی جهانی، از جمله اقتباس های تلویزیونی و سینمایی،
دوران نوسنگی یا عصر حجر متأخر یا نخستین انقلاب کشاورزی دوره ای از عصر سنگ است که با انقلاب نوسنگی آغاز و به دو دوره تقسیم می شود: انقلاب نوسنگی نامی که بر اتخاذ «یک جانشینی» و «اهلی کردن» (کشاورزی و دامداری) از سوی جوامعی که پیش از آن شکارچی گردآورنده بودند گذارده می شود. در این دوران، در برخی نواحی جنوب غرب آسیا (خاورمیانه)، انسان از مرحلهٔ جمع آوری و شکار به مرحلهٔ کشت و اهلی کردن برخی حیوانات مثل بز و گوسفند و همچنین سگ، انتقال یافت. باستان شناسان آغاز این دوره را در حدود ۱۱٬۰۰۰ سال پیش در سرزمین شام دانسته اند. دوران نوسنگی با آغاز دوران مس سنگی (آخرین دورهٔ عصر حجر) در حدود ۴٬۵۰۰ پ.م. (۶٬۵۰۰ سال پیش) به پایان رسید. سبب وقوع و اهمیت. در مورد سببِ وقوعِ انقلاب نوسنگی بین محققان اتفاق نظری وجود ندارد، ولی بیشتر آرای مربوط به آن را می توان در دو مدل کلیِ دافعه (اینکه شکارچی-گردآورنده ها به واسطه تغییرات آب وهوایی یا فشارِ جمعیت مجبور به یکجانشینی شده اند) یا جاذبه (یکجانشینی به دلیل منافعِ اقتصادی کشاورزی و میل به کاهش ریسک و افزایش ثروت صورت گرفته است) رده بندی کرد. برخی محققان نیز بر این باورند که مهمترین
عامل انقلاب نوسنگی تغییر در فرهنگ مادی به ویژه فناوری برش سنگ است. وجود شواهدی مبنی بر شکل گیری روستاها پیش از انقلاب نوسنگی به ویژه در خاور نزدیک، این نظریه را که یکجانشینی پیش از دوران نوسنگی به وجود آمده میسر ساخته است. به گفتهٔ فلانری، کشاورزی و یکجانشینی احتمالاً مستقل از هم به وجود آمده اند و امکان دارد با هم ارتباط چندانی نداشته باشند. معمولاً تفاوت مهم دوران میان سنگی و دوران نوسنگی در وجود «محیط مصنوع معمارانه» دانسته می شود. تغییر سرپناه آدمی از محیط طبیعی به محیط مصنوع خود موجب پدید آمدن روشی بکر از زندگی شد. به گفته هلمز، یکجانشینی بخشی از تغییر نگرشی بزرگتر به شناخت افراد از دیگران (از جمله حیوانات، خویشان، و غریبه ها) بوده است. یکجانشینی، که بین ده تا بیست هزار سال پیش شروع شد، امری نسبتاً جدید در تاریخ بیش از یک میلیون سالهٔ زندگی بشری است. کشاورزی نیز در این میان نقش داشته است، چرا که در زندگی کشاورزی زمان—که برای کاشت وبرداشت امری ضروری است—و به تبع آن تاریخ نقشی مهم تر در زندگی بازی می کنند. در جوامع کشاورزی مردگان به موضوعی برای معناسازی های نمادین تبدیل می شوند و به آن ها نقش نیاکانی داده
می شود که می توان برای به خاطرسپاری آنها سازه های یادمانی ساخت. به گفته واتکیز محیط زندگی درین دوران به «انبار نمادها» تبدیل می شود. محوطه های آیینی اطلاعاتی در مورد رفتارهای مطلوب در خود داشتند—امری که در دوران بعدی بر عهده نوشتن بود—و مکان های مقدس از اماکن مربوط به زندگی روزمره تفکیک شدند. برخی انقلاب نوسنگی را "انقلاب تولید غذا" نیز خوانده اند. ابداعات. از اختراع های این عصر می توان به چرخ و قایق اشاره کرد. همچنین یکجانشینی و پیدایش نخستین روستاها در این دوره رخ داد. انسان ها در این روستاها از راه کشاورزی، باغداری، بوستان کاری و دامپروری زندگی می کردند و به ریسندگی و بافندگی و سفالگری نیز می پرداختند. برخی جانوران اهلی شدند، مانند اسب. یکجانشینی نیازمند توسعهٔ بناسازی بود و کشاورزی نیازمند آبیاری و آب رسانی بود. با افزایش تولید مواد کشاورزی، رفاه انسان بیشتر شد. همچنین جمعیت رشد پیدا کرد. تراکم جمعیت به تدریج موجب تنش ها، برخوردها و پراکندگی ها و مهاجرت هایی شد که مسیر تاریخ بشر را یکسره تغییر داد. همچنین، در جمجمه های به دست آمده از عصر نوسنگی، آثاری از برداشته شدن تکه هایی از کاسهٔ سر و احتمالاً جراحی م
غز دیده شده است. قدیمی ترین آثار این دوره در ایران مربوط به مکان باستانی تپهٔ گنج دره و آسیاب در نزدیکی کرمانشاه، و علی کش در ایلام است. بنای استون هنج در جنوب شرقی انگلستان متعلق به همین دوره است. ظرف شراب متعلق به حدود ۴٬۵۰۰ سال پیش از میلاد در تپه حاجی فیروز نقده به عنوان نخستین وسیلهٔ شراب سازی موجود در دوران نوسنگی کشف گردید. تقسیم بندی ها. دورهٔ نوسنگی را نخستین بار کتلین کنیان که حفاری باستان شناسی شهر اریحا را بر عهده داشت با توجه به ساخت سفال تقسیم بندی کرد: در بعضی محوطه ها دوران نوسنگی با سفال را به دو دورهٔ نوسنگی با سفال آ (PNA) و نوسنگی با سفال ب (PNB) تقسیم می کنند.
روش مافین مرسوم ترین روش برای مخلوط کردن مواد اولیه کیک های سریع است. این روش برای تهیه مافین، پنکیک و وافل استفاده می شود. این روش بسیار آسان و سریع است. با این حال خطر این را دارد که همزدن زیاد باعث سفتی کیک شود. خمیر مافین فقط تا جایی هم زده می شود که مواد خشک مرطوب شوند. تلاش نکنید به خمیر نرم و یکدستی برسید. کیک هایی که مقدار چربی و شکر بیشتری دارند در برابر همزدن زیاد مقاومترند. این روش برای کیک های با مقدار چربی بالا برخلاف روش خامه ای مناسب نیست. در نتیجه بافت کیک هایی که با این روش درست می شود بیشتر شبیه نان است تا کیک. به رغم نگرانی های عمومی در مورد مصرف چربی زیاد مافین های پرچرب خواهان بیشتری دارند.
جووانی بوسکو ("Giovanni Melchiorre Bosco"؛ زاده ۱۶ آگوست ۱۸۱۵- درگذشته ۳۱ ژانویه ۱۸۸۸) یک قدیس مسیحی، کشیش کلیسای کاتولیک، مربی و نویسنده ایتالیایی بود که در سده نوزدهم میلادی می زیست. از وی با نام دون بوسکو نیز یاد می شود. وی زندگی خود را وقف بهبود آموزش و پرورش کودکان خیابانی، بزهکاران نوجوان، و دیگر جوانان محروم و به کارگیری روش های آموزشی بر پایه "عشق به جای مجازات" کرد. این روش بنام روش پیشگیرانه سال شناخته می شود، که بهره جسته از روش و مرام فرانسوا دو سال است.
مهندسی خودرو به عنوان مادر کلیه رشته های منشعب از مهندسی مکانیک شناخته می شود زیرا مهندسی مکانیک با صنعت خودرو آغاز گردید و سازوکارها، فنون و تجربیات حاصل از آن در بخش های دیگر بکار گرفته شد. این رشته در کشورهای پیشرفته تا سطح دکترا و در شاخه های گوناگون توسعه یافته است. سیر تکامل. اتومبیل را شخص بخصوصی اختراع نکرد بلکه این وسیله به تدریج تکامل یافت و به شکل امروزی درآمد. اتومبیل های اولیه شبیه درشکه بود و با نیروی بخار به حرکت درمی آمد. آغاز زندگی و پیدایش خودروهای موتوری به سال ۱۷۶۹ میلادی بازمی گردد، هنگامی که مهندس نظامی فرانسوی، نیکولاس ژوزف کاگنوت، یک سه چرخه بخار را برای کشیدن و حمل و نقل قطعات توپ می سازد. پس از گذشت چند سال از آن تاریخ یک مدل بهتر ساخته می شود. در اثر برخورد آن با دیوار سبب رخ دادن نخستین پیش آمد رانندگی در تاریخ خودروهای جاده ای می گردد. در پی آن در سال ۱۷۸۴ میلادی یک خودرو با موتور بخار توسط مهندس اسکاتلندی جیمز وات ساخته می شود، که از کارایی چندانی برخوردار نبود. در سال ۱۸۰۲ میلادی ریچارد ترویتیک انگلیسی یک واگن بخار را به وجود آورد که فاصلهٔ میان کورنوال و لندن را می پیماید. یک ش
ب به سبب فراموشی ترویتیک در خاموش کردن آتش دیگ بخار، واگن طعمه آتش سوزی شده و از بین می رود. بازار کالسکه ها و واگن های بخار در انگلیس تا سال ۱۸۶۵ میلادی رونق داشت تا اینکه سرانجام رقابت با راه آهن و نیز تصویب قوانین صریح علیه سرعت به عمر این دسته از خودروها پایان می دهد. نخستین سواری های عملی که موتور بنزینی توان آن ها را فراهم می ساخت، در سال ۱۸۸۶ میلادی ایجاد شده و سازندگان عمده آن کارل بنز و گوتلیب دایملر می باشند که جدا گانه کارمی کردند. آغاز صنایع اتومبیل. با اختراع موتور احتراقی در سال ۱۸۶۰ میلادی به وسیلهٔ یک نفر بلژیکی بنام اتی ین لونوار آغاز شد. در سال ۱۸۷۴ زیگفرید مارکوس در شهر وین یک موتور چهار سیلندر اختراع کرد که به وسیلهٔ بخار کار می کرد و از نوع موتورهای برون سوز بحساب می آمد. در سال ۱۸۷۶ یک مهندس آلمانی بنام نیکلاس اتو یک موتور احتراق داخلی را با موفقیت به مرحله ظهور رساند. تبدیل سوخت مایع به گاز تأثیر مهمی در این صنعت ایجاد کرد. دو نفر به نام های گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ که هر دوی آن ها از اتو تجربه اندوزی کرده بودند در شهر اشتوتگارت در سال ۱۸۸۲ کارگاهی دایر نمودند و پس از گذشت یکسال او
لین موتور خود را عرضه نمودند. موتور آن ها نوعی موتور سبک با سرعت بالا در حدود ۹۰۰RPM بود که نسبت به موتورهای احتراق داخلی آن زمان که حداکثر دورشان ۲۰۰RPM بود نوعی موفقیت محسوب می شد. موتور ساخت دایملر کم کم از صورت تک سیلندر به نوع دو سیلندر V شکل مبدل گردید که مجهز به کاربراتور بود. کاربراتور موتور دایملر را مای باخ طراحی کرده بود. دایملر سیستم جرقه زنی بدیعی را به خدمت گرفت که به سیستم جرقه زنی لوله داغ موسوم بود. این روش عمل ایجاد جرقه توسط یک لوله پلاتینی که در بالای سیلندر قرار داشت و انتهای دیگرش توسط شعله سرخ نگه داشته می شد انجام می گردید. کارل بنز آلمانی که ده سال از دایملر جوان تر بود برای سیستم جرقه زنی خود از الکتریسته استفاده کرد. او موتور چهار سیلندری را طراحی نمود و در روی یک وسیله نقلیه سه چرخ قرار داد. دو اثر دیگر این دانشمند آلمانی یعنی سوپاپ قارچی شکل و سیستم خنک کاری با آب او هنوز مورد استفاده قرار می گیرند. سیستم خنک کاری دایملر به آب حرکت چرخشی اجباری نمی داد بلکه مخزن آبی در سطح بالاتر از موتور قرار داشت و آب گرم به علت سبک شدن بطرف بالا و آب سرد به جهت سنگینی بطرف پایین حرکت می نمود که
به این سیستم ترموسیفون می گویند. بالاخره دایملر در سال ۱۸۸۶ یک وسیله نقلیه چهار چرخ طراحی نمود. در سال های بعد بنز به عنوان تجارت وسیله نقلیه سه چرخ را ببازار عرضه کرد که به این ترتیب اولین اتومبیل به همراه سر و صدا و مشکلات فراوان وارد بازار شد. دایملر نیز با عرضه اتومبیل خود صنعت اتومبیل سازی را مجهز نمود تا با سرعت بیشتر وارد قرن بیستم شود. نوآوری امیل لواسور. امیل لواسور توانست سامانه انتقال قدرت را که تا آن زمان تسمه ای بود به صورت کلاچ و گیربکس درآورد. به علاوه سیستم موتور جلو و محرک عقب را طراحی نمود. گرچه صنعت خودرو در آلمان متولد شد و در فرانسه رشد پیدا نمود ولی در کشورهای انگلیس و آمریکا پیگیری بیشتری نسبت به ان به عمل آمد. در انگلستان مردم استقبال خوبی از اتومبیل به عمل نیاوردند و می گفتند که حمل و نقل به وسیلهٔ چهار پا بهتر است نتیجتاً اتومبیل در آنجا ممنوع گردید ولی در سال ۱۹۰۵ دولت انگلیس سفارش خرید اتومبیل را به یک شرکت انگلیسی داد. قانون پرچم قرمز. قانونی به تصویب رسید که براساس آن به موتورهای بخاری اجازه می داد که در شهرها با سرعتی معادل قدم زدن حرکت کنند. برای لکوموتیوها سرعت مجاز تا سال ۱۸
۶۵ برابر ۶ کیلومتر در ساعت تعیین شد. به دارندگان وسیله نقلیه به دیده تحقیر نگریسته می شد و آن ها را موظف می کردند تا پشت سر یک نفر پرچم بدست با فاصله ۵۵ متر حرکت کنند. جعبه دنده خورشیدی. در سال ۱۸۹۷. م یک فرد انگلیسی بنام فردریک لنچستر موتور دو سیلندری ساخت که در آن از جعبه دنده خورشیدی (گیربکس سیاره ای) با محور محرک به جای زنجیر محرک استفاده می شد. به علاوه چرخدنده حلزونی، محور دنده عقب، میل لنگ، سیستم روغنکاری تحت فشار را به ثبت رساند. تا آن زمان روش روغنکاری قطره ای یا پاششی معمول بود. در فرانسه نیز شخصی بنام کنت آلبرت دودیون که جوانی اشرافی بود با مشارکت شخصی بنام ژرژبوتون یک موتور تک سیلندر هوا خنک ساخت. نام دودیون هنوز باقی است زیرا هم اکنون طرح او در محورهای عقب برخی خودرها مانندآستین و اوپل استفاده می شود. بوتون این طراح و متفکر به اصل پی برده بود که اگر ساختمان موتور و میل لنگ متعادل بوده و نیز لقی های قطعات متحرک نسبت بهم کم باشد می توان قدرت و سرعت زیادی را از موتور بدست آورد. طراحان دیگر نیز مانند لنچستر دریافتند که برای بازدهی بیشتر لازم است که سوپاپ های موتور به صورت مکانیکی باز و بسته شوند. در
آن موقع رسم بود سوپاپ ها در اثر مکش پیستون باز می شدند و تحت نیروی فنر بسته می شدند. طرح رنو. لوئی رنو از یک محور برای انتقال حرکت به چرخهای عقب استفاده کرد و در مسیر آن قفل گاردان به کار برد تا ارتعاشات تعلیق مستقل عقب بر محور محرک را حذف نماید. طرح دیگر رنو ساخت اتومبیل مسقف بود. فناوری های پیشرفته. خودروسازان امروزی جهت دستیابی به سطوح بالاتر استانداردهای تعریف شده در زمینه های مختلف از جمله محیط زیست، مصرف سوخت، راحتی سرنشین، پایداری خودرو و مواردی از این قبیل از تکنولوژی های نوین و پیشرفته در خودروهای خود بهره می جویند. این فناوری ها اغلب از دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط خودروسازان بزرگ دنیا طراحی، تولید و مورد توسعه قرار گرفته است. اما امروزه تمام خودروسازان دنیا بر موضع استفاده از فناوری پیشرفته در صنعت خودرو متفق القول هستند. برخی از این تکنولوژی (فناوری)ها عبارتند از: سیستم ترمز ضدقفل، سیستم کنترل کشش، سیستم کنترل پایداری خودرو، سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمزی، سیستم سوخت رسانی تزریق مستقیم، سیستم کیسه ایمنی هوا، سیستم ترمز کمکی، سیستم مدیریت سوخت و جرقه، سیستم کمربند ایمنی پیش کشنده، سیستم تعلیق هوشمند، س
یستم فرمان فعال و موارد بسیار دیگر. البته باید این را مدنظر داشت که مرز معینی برای فناوری پیشرفته در صنعت خودرو وجود ندارد؛ از اینرو در برخی کتب مرجع دانشگاهی، سیستم جرقه الکترونیکی در زمرهٔ فناوری های پیشرفته محسوب شده و در برخی کتب دیگر سیستم مدیریت سوخت و جرقه جزء فناوری های پیشرفته محسوب نشده است. با توجه به رشد چشمگیر دانش و صنعت الکترونیک در سال های اخیر، امروزه می توان این گونه بیان نمود که تمام فناوری های پیشرفته مورد استفاده در خودروها، برای نیل به عملکرد مطلوب، از سیستم های کنترل الکترونیکی خودرو یا سیستم های مکاترونیکی خودرو استفاده می کنند. آینده صنعت خودرو. کنترل پیشرفته. امروزه در تمامی خودروها از سیستم های کنترلی هوشمند برای قسمت های مختلف استفاده می شود. برای مثال سیستم های مولد قدرت، انتقال قدرت، تهویه مطبوع خودرو و سیستم های ایمنی خودرو و… همگی دارای کنترل هوشمند می باشند. منابع انرژی. بنزین، گازوئیل، الکتریسیته و اب … مقاطع تحصیلی. در حال حاضر این رشته تحت دو عنوان در داخل کشور (بسته به دانشگاه محل تحصیل) شناخته می شود: برای تحصیل در این رشته، متقاضیان می توانند پس از اتمام دوره دبیرستان و