Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اقعی در کنار اهداف دیگر بود، روبیو به همراه همکاران دو حزبی خود به تلاش سناتور شر راد براون و کریس اسمیت، نمایندهٔ مجلس نمایندگان، برای ارائهٔ "قانون حقوق بشر و دموکراسی هنگ کنگ" پیوستند. این قانون، "قانون سیاست ایالات متحده و هنگ کنگ در سال ۱۹۹۲" و تعهد ایالات متحده به آزادی و دموکراسی هنگ کنگ را به روزرسانی می کرد. روبیو گفت: "چین همچنان… مخالفان را سرکوب و از دموکراسی در هنگ کنگ جلوگیری می کند… ایالات متحده باید به وضوح اعلام کند که ما در کنار آرزوهای دموکراتیک مردم هنگ کنگ و در مقابل تلاش ها برای سرکوب آنها ایستاده ایم… و به اطمینان از اینکه هنگ کنگ واقعاً از پکن مستقل بماند، کمک می کنیم." در نوامبر ۲۰۱۷، در واکنش به تلاش های جمهوری خلق چین برای خرید شرکت های فناوری مستقر در ایالات متحده، روبیو یکی از ۹ سناتوری بود که از لایحه ای حمایت کردند که توانایی دولت فدرال برای جلوگیری از خرید شرکت های آمریکایی توسط خارجی ها را از طریق افزایش قدرت «کمیتهٔ سرمایه گذاری خارجی در ایالات متحده» (CFIUS) گسترش می داد. دامنهٔ فعالیت CFIUS گسترش می یافت تا به آن اجازه دهد سرمایه گذاری های کوچک تر را نیز بررسی و احتمالاً رد
کند و عوامل اضافی امنیت ملی را برای بررسی توسط CFIUS اضافه کند، از جمله اینکه آیا اطلاعات مربوط به آمریکایی ها به عنوان بخشی از معاملات افشا می شود یا اینکه آیا این معامله به کلاهبرداری کمک می کند. در نوامبر ۲۰۱۸، روبیو و گروهی دو حزبی از سناتورها نامه ای به دولت ترامپ فرستادند و نگرانی های خود را دربارهٔ نفوذ بی رویهٔ چین بر رسانه ها و مؤسسات آموزشی در ایالات متحده ابراز کردند. آنها نوشتند: «در رسانه های خبری آمریکا، پکن از روابط مالی برای سرکوب اطلاعات منفی دربارهٔ حزب کمونیست چین استفاده کرده است. در چهار سال گذشته، چندین رسانه با روابط مالی مستقیم یا غیرمستقیم با جمهوری خلق چین ظاهراً تصمیم گرفتند گزارش هایی دربارهٔ ثروت و فساد در حزب کمونیست چین منتشر نکنند… پکن همچنین به دنبال استفاده از روابط با مؤسسات آموزشی و گروه های دانشجویی آمریکایی برای شکل دادن به گفتمان عمومی بوده است.» در ژانویهٔ ۲۰۱۹، روبیو و مارک وارنر، سناتور دموکرات، قانونی را برای ایجاد «دفتر فناوری و امنیت حیاتی» در کاخ سفید ارائه کردند که هدف آن سازماندهی تلاش ها برای حفاظت از فناوری در سراسر دولت فدرال بود. روبیو در بیانیه ای گفت: «چی
ن به حملهٔ هماهنگ خود به مالکیت فکری ایالات متحده، کسب وکارهای آمریکایی و شبکه ها و اطلاعات دولتی ما با حمایت کامل حزب کمونیست چین ادامه می دهد.» او افزود که ایالات متحده به «رویکردی هماهنگ تر برای مقابله مستقیم با این تهدید حیاتی و اطمینان از» حفاظت بهتر از فناوری آمریکا نیاز دارد و این لایحه «با هماهنگ کردن تلاش ها در سراسر دولت، به حفاظت از ایالات متحده کمک می کند.» در فوریهٔ ۲۰۱۹، روبیو قانونی را برای محدود کردن و مالیات بندی سرمایه گذاری چین در ایالات متحده به عنوان راهی برای مقابله با برنامهٔ مدرنیزاسیون صنعتی "ساخت چین ۲۰۲۵" (MIC2025) پکن پیشنهاد کرد. در اکتبر ۲۰۱۹، شرکت بازی های ویدئویی آمریکایی «اکتیویژن بلیزارد» یک بازیکن حرفه ای هنگ کنگی را به دلیل حمایت از اعتراضات طرفدار دموکراسی هنگ کنگ در حین بازی جریمه کرد. روبیو بلیزارد را به سانسور متهم کرد. عراق. در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، روبیو از واکنش اولیهٔ اوباما به تهاجم دولت اسلامی عراق و شام (داعش) به عراق حمایت کرد. لیبی. در مارس ۲۰۱۱، روبیو از مشارکت ایالات متحده در عملیات نظامی در لیبی برای سرنگونی معمر قذافی، رهبر لیبی، حمایت کرد. او از رهبران سنا خواست که
«قطعنامه ای دو حزبی را به صحن سنا ارائه دهند که تصمیم رئیس جمهور برای مشارکت در اقدام نظامی متحدین در لیبی را تأیید کند». ایران. در مارس ۲۰۱۷، روبیو به همراه چهار سناتور دیگر، طرحی قانونی را برای گسترش تحریم ها علیه ایران ارائه داد. این طرح علاوه بر توسعهٔ موشک های بالستیک، مواردی همچون حمایت از تروریسم، فروش تسلیحات و نقض حقوق بشر را نیز شامل می شد. باب کورکر، رئیس کمیتهٔ روابط خارجی سنا، در این باره گفت: «این تحریم ها به آمریکا این امکان را می دهد که ابتکار عمل را در قبال ایران به دست بگیرد و به طور قاطع با تهدیدهای این کشور علیه امنیت آمریکا و متحدانش مقابله کند.» در ژوئیهٔ ۲۰۱۷، روبیو به «قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم ها» رأی مثبت داد. این قانون تحریم هایی را علیه ایران، روسیه و کره شمالی اعمال می کرد. در سپتامبر ۲۰۱۸، روبیو با ارسال نامه ای به وزارت دادگستری، خواستار انجام تحقیقاتی دربارهٔ جان کری، وزیر امور خارجهٔ سابق آمریکا، شد. روبیو معتقد بود که ملاقات های کری با دیپلمات های ایرانی پس از پایان دورهٔ وزارت و گفتگو دربارهٔ برجام، احتمالاً نقض قوانین فدرال محسوب می شود. او در این نامه تأ
کید کرد که مردم آمریکا «حق دارند بدانند که قوانین ایالات متحده برای همه، صرف نظر از مقام و منصبشان، به یک شکل اجرا می شود.» روبیو، به عنوان عضو کمیتهٔ روابط خارجی سنا و کمیتهٔ منتخب اطلاعات سنا، پس از حملهٔ هوایی ایالات متحده که منجر به ترور قاسم سلیمانی، شد، بیانیهٔ زیر را صادر کرد: «رئیس جمهور ترامپ با صدور فرمان این حمله، گامی قاطع و دفاعی برای حفاظت از جان شهروندان آمریکایی و منافع ملی کشورمان در منطقه برداشت. این اقدام پیش از آن انجام شد که سلیمانی و نیروهای تروریستی وابسته به ایران بتوانند حملات بیشتری را علیه تأسیسات و منافع آمریکا در خاورمیانه انجام دهند. قاسم سلیمانی یک فرماندهٔ نظامی دشمن و در حقیقت و به نحو دوفاکتو، فرماندهٔ شبکهٔ جهانی تروریسم نیابتی ایران بود که مستقیماً مسئول کشته شدن صدها آمریکایی بود و همچنان به طراحی و هدایت حملات تروریستی علیه دیپلمات ها و نظامیان آمریکایی ادامه می داد. ایران ممکن است در تلافی این حمله، پایگاه های نظامی یا کشتی های جنگی آمریکا در منطقه را هدف قرار دهد. اما رهبران ایران باید قبل از هرگونه اقدامی که به تشدید تنش ها منجر شود، عواقب آن را به دقت بسنجند. رژیم ایر
ان سال هاست که به عنوان بزرگ ترین حامی و صادرکنندهٔ تروریسم در جهان شناخته می شود. دست های سلیمانی به خون آمریکایی ها آلوده بود و او با تهدید منافع آمریکا، بی ثبات کردن خاورمیانه و حمایت از تروریسم، خود را به این سرنوشت محکوم کرد. مرگ او تا حدودی عدالت را در حق سربازان آمریکایی که در حملات تحت حمایت ایران در عراق کشته یا مجروح شدند، برقرار می کند. ما نمی توانیم به رژیم ایران اجازه دهیم که به صدور تروریسم و نفوذ مخرب خود در خاورمیانه و سایر نقاط جهان ادامه دهد. این اقدام، پیامی قاطع و بی ابهام به رهبران ایران است.» روبیو پس از این ترور در برنامهٔ «چهرهٔ ملت» شبکهٔ سی بی اس با مارگارت برنان دربارهٔ تحولات جاری در عراق و ایران گفتگو کرد. او در این برنامه ادعا کرد سلیمانی برای سفر دیپلماتیک به عراق نرفته بود بلکه در حال انجام مأموریتی خاص بود: «هدف سلیمانی این بود که یک دولت دست نشانده در عراق روی کار بیاورد که کاملاً تحت کنترل ایران باشد. می خواستند از عراق به عنوان یک پایگاه برای حمله به منافع آمریکا در سراسر جهان استفاده کنند. هدف اصلی ایران، حکومت کردن بر عراق نیست. مسئله این نیست که ما می خواهیم چه کسی در عر
اق حکومت کند. مسئله این است که ایران می خواهد یک دولت و رهبرانی در عراق داشته باشد که به او اجازه بدهند هر کاری که می خواهد انجام بدهد و از عراق به عنوان یک پایگاه برای حمله به آمریکا استفاده کند… ایران می خواست رهبران عراق کاملاً تحت کنترلش باشند، ما را از عراق بیرون کنند و بعد از عراق به عنوان یک پایگاه برای ادامهٔ سیاست های توسعه طلبانه ش در منطقه استفاده کند. می خواستند ما را از منطقه بیرون کنند و متحدان ما را تهدید کنند.». روبیو پس از ترور سید حسن نصرالله دربارهٔ آیندهٔ روابط با ایران گفته است: «ایران به طور مداوم به دنبال آسیب رساندن به اسرائیل است و به نظر می رسد آنها مایلند تا کشته شدن آخرین عضو شبه نظامیان شیعه بجنگند. هدف آنها تسلط بر آن منطقه است. آنها به دنبال بیرون راندن آمریکا از منطقه و سپس نابودی اسرائیل هستند… این به ایرانی ها بستگی دارد که تصمیم بگیرند چه کاری می خواهند انجام دهند. اما من معتقدم که اگر آنها اوضاع تشدید کنند، خود را در موقعیت بسیار ناامنی خواهند یافت.» او در پاسخ به این سؤال که «آیا روابط مسالمت آمیز با ایران امکان پذیر است؟» گفته است:از لحاظ نظری، اگر رژیم ایران از همین فردا
بگوید "ما از تلاش برای تبدیل شدن به قدرت منطقه ای دست می کشیم، ما سلاح های هسته ای خود را متوقف می کنیم، ما حمایت از تروریسم را متوقف می کنیم، ما از تلاش برای ترور شما [که کاری است که آنها در حال حاضر در مورد دونالد ترامپ انجام می دهند] دست می کشیم، ما همهٔ این کارها را متوقف می کنیم، بله، برقراری چنین روابطی ممکن است و شما می توانید چیزی شبیه به این ماجرا را حل و فصل کنید. اما به لحاظ عملی و واقعی، این واقعاً بعید است زیرا مأموریت و هدف اصلی رژیم همین هاست. البته مردم ایران هیچ شباهتی به رژیم ندارند. من کشورهای کمی را در جهان می شناسم که رهبران و مردم آنها با هم به اندازهٔ این ها متفاوت باشند. مردم ایران به دنبال قدرت هژمونیک منطقه ای نیستند. آنها به دنبال حمایت از تروریسم نیستند. در واقع، فشار زیادی در داخل ایران در میان مردم وجود دارد و آن ها می پرسند که با همهٔ مشکلاتی که در کشور دارند، چرا همهٔ این پول را صرف شبه نظامیان شیعه و تروریست ها و حزب الله و کمک به حماس و ایجاد شبکه های تروریستی در کرانهٔ باختری می کنند؟ اگر ایران حاضر به انجام آنچه گفتم باشد، ما آماده ایم. آنچه ما نمی توانیم داشته باشیم جهانی
است که در آن ایران منابع نامحدودی برای ادامهٔ حمایت از تروریسم، ساخت توانایی هسته ای و ساخت این موشک ها و موشک های دوربرد که آنها در چند سال گذشته توسعه داده اند، داشته باشد که نه تنها اسرائیل و کل منطقه، بلکه در نهایت ایالات متحده را تهدید می کند. حزب الله. روبیو پس از ترور حسن نصرالله در گفت وگو با شبکه ان بی سی گفته بود: «من فکر می کنم اگر نصرالله هنوز زنده بود، خطر یک درگیری گسترده تر حتی بیشتر از الان بود. او مردی بود که با خوشحالی می گفت «مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل»... در حال حاضر ۶۰ هزار اسرائیلی هستند که تقریباً به مدت یک سال مجبور به ترک خانه های خود در شمال اسرائیل شده اند و در هتل های تل آویو زندگی می کنند. فرزندان آنها در اتاق های کنفرانس به صورت آنلاین به مدرسه می روند زیرا گروهی که نصرالله رهبری آن را بر عهده داشت، یعنی حزب الله، از سلاح های ضدتانک، نه موشک های دوربرد هدایت شونده، سلاح های ضدتانک، برای هدف قرار دادن آنها و زیرساخت های غیرنظامی استفاده می کرد؛ بنابراین مردم مجبور به ترک خانه های خود شدند… علت ضرورت کشته شدن نصرالله همین است. اسرائیل یک منطقهٔ حائل ۶ تا ۱۰ مایلی بین خود و حزب
الله می خواهد تا آنها نتوانند از این موشک های دوش پرتاب برای هدف قرار دادن شهرها و جوامع غیرنظامی استفاده کنند تا مردم بتوانند به خانه های خود بازگردند. حزب الله از عقب نشینی خودداری می کند و به این حملات ادامه می دهد؛ بنابراین اسرائیل چاره ای جز دفاع از خود ندارد. من فکر می کنم نابودی نه تنها نصرالله، بلکه همه اعضای رهبری ارشد این سازمان شیطانی، خدمتی به بشریت است». اسرائیل. مارکو روبیو در طول فعالیت سیاسی خود همواره از حامیان سرسخت اسرائیل بوده و به طور مداوم از سیاست هایی که به نفع روابط قوی ایالات متحده و اسرائیل هستند، حمایت کرده است. او در سخنرانی های خود در سنا و بیانیه های عمومی، بر اهمیت این اتحاد تأکید کرده و در نوامبر ۲۰۱۵ گفته است: "اگر آمریکا در کنار اسرائیل نایستد، در کنار چه کسی خواهد ایستاد؟ اگر اسرائیل - یک دموکراسی، یک متحد قوی آمریکا در صحنهٔ بین المللی - اگر آنها شایستهٔ حمایت بی قید و شرط ما نیستند، پس کدام یک از متحدان ما در سراسر جهان می توانند در اتحاد خود با ما احساس امنیت کنند؟" مواضع سیاسی و اقدامات قانونی در حمایت از اسرائیل. در سپتامبر ۲۰۱۶، روبیو از لایحه ای برای اختصاص ۱٫۵ میلیا
رد دلار بودجهٔ اضطراری برای اسرائیل حمایت کرد که به طور مساوی بین دفاع موشکی و کمک های نظامی مستقیم تقسیم می شد. لیندسی گراهام، همکار او، تأکید کرد که این لایحه تعهد آمریکا را برای «روشن کردن این موضوع به رژیم ایران که ما همچنان در کنار متحد نزدیک خود ایستاده ایم و به دفاع از اسرائیل متعهد هستیم» نشان می دهد. به رسمیت شناختن بیت المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل. مانند سایر نامزدهای جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، روبیو متعهد شد که در صورت انتخاب به عنوان رئیس جمهور، سفارت آمریکا را به بیت المقدس منتقل کند. هنگامی که رئیس جمهور ترامپ در دسامبر ۲۰۱۷ به طور رسمی بیت المقدس را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت، روبیو از این تصمیم حمایت کرد و گفت: «من از رئیس جمهور ترامپ به دلیل پیروی از قانون ایالات متحده و به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت ابدی دولت یهودی اسرائیل قدردانی می کنم.» مناقشهٔ اسرائیل و فلسطین. روبیو از سال ۲۰۱۵ به طور مداوم با راه حل دو کشوری برای مناقشهٔ اسرائیل و فلسطین مخالفت کرده است. در جریان کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶، روبیو از موضع «بی طرفانهٔ» دونالد ترامپ، نامزد وق
ت، در مورد مناقشهٔ اسرائیل و فلسطین انتقاد کرد و چنین بی طرفی را «موضعی ضد اسرائیلی» توصیف کرد. او از تلاش های بین المللی برای فشار بر اسرائیل در مورد مسائل شهرک سازی ها انتقاد کرده است، از جمله مخالفت با قطعنامهٔ ۲۳۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۶ که شهرک سازی های اسرائیل در کرانهٔ باختری را محکوم می کرد و آن را «یک طرفه» توصیف کرد. در سال ۲۰۲۴، روبیو با قطعنامه ای به رهبری فلسطین در مجمع عمومی سازمان ملل متحد که خواستار اجرای حکم دیوان بین المللی دادگستری مبنی بر پایان دادن به شهرک سازی های اسرائیل و پرداخت غرامت به فلسطینی ها بود، مخالفت کرد. جنگ ۲۰۲۳ اسرائیل و غزه. پس از حملهٔ حماس به اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، روبیو حمایت قوی خود را از حق دفاع از خود اسرائیل ابراز کرد. در ۹ اکتبر ۲۰۲۳، او از واکنش «نامتناسب» اسرائیل در جنگ با حماس در نوار غزه حمایت کرد. هنگامی که در گفت وگو با سی ان ان دربارهٔ نگرانی ها در مورد تلفات غیرنظامیان در غزه از او سؤال شد، روبیو پاسخ داد: «من فکر نمی کنم هیچ راهی وجود داشته باشد که از اسرائیل انتظار داشته باشد که با این وحشی ها همزیستی کند یا به دنبال راه حل دیپلماتیک باش
د… آنها باید نابود شوند.» روبیو به طور پیوسته با آتش بس در جنگ میان اسرائیل و حماس مخالفت کرده است. او در اکتبر ۲۰۲۳ گفت: «آتش بس در حال حاضر باعث طولانی شدن جنگ می شود. حماس از آن برای دزدیدن کمک های انسانی، جابه جایی جنگجویان خود به مواضع بهتر، انتقال گروگان ها به مخفیگاه های جدید و مسلح کردن موشک اندازهای خود برای حملات در داخل اسرائیل استفاده خواهد کرد.» او در یک توییت در ماه آوریل، گفت: "دفعهٔ بعد که شنیدید گروه "آتش بس خواهان" به عنوان "فعالان صلح" توصیف می شوند، به یاد آورید که چه تعداد از آنها پرتاب صدها پهپاد و موشک ایرانی به سمت اسرائیل را تشویق کردند. آنها آتش بس نمی خواهند، آنها می خواهند اسرائیل نابود شود." سوریه. در سپتامبر ۲۰۱۳، روبیو به قطعنامه ای که به رئیس جمهور اوباما اجازه استفاده از نیروی نظامی علیه سوریه در واکنش به استفاده رژیم اسد از سلاح های شیمیایی را می داد، رأی منفی داد و گفت که او به این موضوع شک دارد که حملهٔ نظامی برنامه ریزی شده تأثیر مورد نظر را داشته باشد. در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، روبیو خواستار ارسال سلاح برای حمایت از عناصر میانه رو در اپوزیسیون سوریه و یک کمپین بمباران برای متوقف کر
دن پیشروی داعش، و همچنین کمک به نیروهای محلی سنی در عراق و ایجاد مناطق پرواز ممنوع در سوریه برای حفاظت از غیرنظامیان در برابر بشار اسد شد. در دسامبر ۲۰۱۸، پس از اینکه ترامپ خروج نیروهای آمریکایی از سوریه را اعلام کرد، روبیو یکی از شش سناتوری بود که نامه ای را امضا کردند و در آن نگرانی خود را از این اقدام و باور خود را مبنی بر اینکه «چنین اقدامی در این زمان اشتباهی زودرس و پرهزینه است که نه تنها امنیت ایالات متحده را تهدید می کند، بلکه داعش، بشار اسد، ایران و روسیه را نیز جسورتر می کند» ابراز کردند. ترکیه. روبیو سرکوب گستردهٔ مخالفان توسط ترکیه پس از کودتای ناکام ژوئیهٔ ۲۰۱۶ را محکوم کرد. روبیو گفت: «وقتی رژیمی دارید که حاضر است افراد را دستگیر کند یا برای ایجاد اهرم اتهاماتی را علیه آنها جعل کند، همان طور که با پاستور برونسون انجام دادند، البته که من نگران هستم.» البته در سال ۲۰۱۵، روبیو گفته بود که او برای دفاع از ترکیه، متحد ناتوی آمریکا، خطر جنگ با روسیه را به جان می خرد. ناتو. در ژانویهٔ ۲۰۱۹، روبیو به همراه هفت سناتور دیگر، طرحی قانونی را با هدف جلوگیری از خروج آمریکا از ناتو توسط ترامپ، به سنا ارائه داد
ند. در این طرح، تصویب هرگونه تعلیق، لغو یا خروج از پیمان ناتو منوط به موافقت دو سوم سناتورها شده بود. این طرح در واکنش به گزارش هایی ارائه شد که نشان می داد ترامپ در سال گذشته بارها تمایل خود را برای خروج از ناتو ابراز کرده است. روبیو در این باره گفت که با توجه به افزایش فعالیت های خرابکارانهٔ روسیه در منطقه و سایر نقاط جهان، ناتو بیش از پیش اهمیت یافته است و برای امنیت ملی آمریکا و متحدان اروپایی آن، ضروری است که آمریکا در ناتو باقی بماند و نقش فعالی در این سازمان ایفا کند. روسیه. روبیو در جریان رقابت های مقدماتی حزب جمهوری خواه در سال ۲۰۱۶، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، را «گانگستر» و «تبهکاری خواند که یک کشور را اداره می کند.» او در اوت ۲۰۱۸ در گفتگو با خبرنگاران گفت: «در حال حاضر، هر نهاد و شخصیتی در آمریکا که در سطوح بالای سیاسی فعالیت می کند، باید انتظار داشته باشد که هدف کمپین های نفوذ روسیه و حتی چین قرار بگیرد.» روبیو در توضیح این موضوع گفت: «نفوذ در سیستم های اطلاعاتی و سیاسی کشورهای دیگر برای آسیب رساندن به آنها روشی بسیار کم هزینه است… و روسیه و چین از عهدهٔ هزینه های این گونه اقدامات برمی آین
د. آنها می توانند با نفوذ در سیستم های الکترونیکی، اطلاعات نادرست منتشر کنند، افکار عمومی را به سمت مورد نظر خود هدایت کنند و در نهایت باعث ایجاد هرج و مرج در کشور ما شوند.» در نوامبر ۲۰۱۸، روبیو به همراه راجر ویکر، جین شاهی و کریس کونز، با انتشار بیانیه ای با نامزدی ژنرال الکساندر پروکوپچوک، از روسیه، برای ریاست اینترپل مخالفت کردند. آنها در این بیانیه اعلام کردند که "مطمئن هستند آقای پروکوپچوک در صورت انتخاب به عنوان رئیس اینترپل، از ابزار "اعلان قرمز" برای اهداف سیاسی سوءاستفاده خواهد کرد و مانع از اجرای اصلاحات در این سازمان خواهد شد." روسیه در واکنش به این بیانیه، آن را به "دخالت در انتخابات این سازمان بین المللی" متهم کرد. در همان ماه، روبیو به همراه ۲۴ سناتور جمهوری خواه دیگر، نامه ای به دونالد ترامپ نوشتند و در آن تأکید کردند که ارزش و اهمیت «پیمان استارت جدید» در گرو «اجرای یک برنامهٔ مدرنیزاسیون سلاح های هسته ای قوی و پایدار در آمریکا، پایبندی کامل روسیه به تعهدات خود در زمینهٔ کنترل تسلیحات، و ایجاد تعادل واقعی در توانایی های هسته ای طرفین این پیمان» است. آنها در این نامه روسیه را به «نقض فاحش تعهد
ات خود در زمینهٔ کنترل تسلیحات» مانند «پیمان نیروهای هسته ای میان برد» از طریق استقرار موشک های کروز زمینی متهم کردند. در ژانویهٔ ۲۰۱۹، روبیو به همراه ۱۰ سناتور جمهوری خواه دیگر به طرحی رأی داد که هدف آن جلوگیری از لغو تحریم ها علیه سه شرکت روسی توسط دونالد ترامپ بود. زندگی خصوصی. روبیو کاتولیک است و در مراسم مذهبی کلیسای «گل کوچک» (Church of the Little Flower) در کورال گیبلز، فلوریدا، شرکت می کند. او پیش از این در «انجمن مسیح» (Christ Fellowship)، یک کلیسای عضو کنوانسیون باپتیست جنوبی در کندال غربی، فلوریدا شرکت می کرد. در سال ۱۹۹۸، روبیو با ژانت دوسدبس (Jeanette Dousdebes)، یکی از رقاصه ها یا هلهله چی های حامی میامی دلفینز (Miami Dolphins)، یک تیم فوتبال آمریکایی در لیگ NFL مستقر در شهر میامی، و کارمند سابق بانک، در مراسمی کاتولیک در کلیسای «گل کوچک» ازدواج کرد. آنها چهار فرزند دارند. روبیو و خانواده اش در وست میامی (West Miami)، فلوریدا زندگی می کنند. بر اساس گزارش وب سایت OpenSecrets.org در سال ۲۰۱۸، دارایی خالص روبیو منفی بود و بیش از 1٫5 میلیون دلار بدهی داشت. OpenSecrets.org یک وب سایت غیرانتفاعی است ک
ه اطلاعاتی دربارهٔ تأمین مالی سیاست و نفوذ پول در سیاست آمریکا ارائه می دهد.
سکسبی چمبلیس (زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۴۳) سناتور ایالت جورجیا در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۰۳ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه دوم است که به مدت ۴ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۵ در این مجلس خواهد بود.
جانی ایزاکسون (زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۴ – درگذشتهٔ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱) سناتور ایالت جورجیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۰۵ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه سوم بود که به مدت ۶ سال در سنا حضور دارند.
برایان شاتس (; زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۷۲) سناتور ایالت هاوائی در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۲ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه سوم است که به مدت ۶ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۷ در این مجلس خواهد بود.
مِیْزی هیرونو (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۴۷) سناتور ایالت هاوائی در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۱۳ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه اول است که تنها دو سال در سنا حضور دارند و در انتخابات بعدی نیز مجدداً می توانند شرکت کنند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۹ در این مجلس خواهد بود. او اولین سناتور زن از هاوایی، اولین زن آمریکایی آسیایی برگزیده شده برای سنا، اولین سناتور ایالات متحدهٔ متولد ژاپن و اولین سناتور بودایی است. هیرونو تنها شخص دارای تبار آسیایی ست که هم اکنون در کنگره مشغول بکار است.
مایک کراپو (زادهٔ ۲۰ مه ۱۹۵۱) سناتور ایالت آیداهو در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۹۹ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه سوم است که به مدت ۶ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۷ در این مجلس خواهد بود.
جیم ریش (زادهٔ ۳ مه ۱۹۴۳) سناتور ایالت آیداهو در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۰۹ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه دوم است که به مدت ۴ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۵ در این مجلس خواهد بود.
دیک دوربین (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۴۴) سناتور ایالت ایلی نوی در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۹۷ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه دوم است که به مدت ۴ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۵ در این مجلس خواهد بود. دربین از جمله لیبرالترین اعضای کنگره است. مجله مادر جونز در بین را لیبرال ارشد سنا خوانده است. دربین از حامیان لایحه SOPA است.
دن کُوْتْسْ (زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۴۳) سیاستمدار آمریکایی است که هم اکنون به عنوان اداره کننده اطلاعات ملی که نقش رئیس کل تشکیلات اطلاعاتی آمریکا را دارد مشغول به کار است. کوتس با اکثریت قاطع آرا برای این سمت رای اعتماد گرفت. او در این سمت وظیفه هماهنگ کردن ۱۷ دستگاه اطلاعاتی فعال در ایالات متحده و از جمله سیا را بر عهده دارد. او پیشتر سناتور ایندیانا در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۱۱ به عضویت این مجلس درآمد. او پیشتر سفیر ایالات متحده در آلمان بود.
جو دونالی (زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۵) سناتور ایالت ایندیانا در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۱۳ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه اول است که تنها دو سال در سنا حضور دارند و در انتخابات بعدی نیز مجدداً می توانند شرکت کنند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۹ در این مجلس خواهد بود.
چاک گرَسلی (زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۳) یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۵ به عنوان رئیس موقت سنای ایالات متحده خدمت می کند، نقشی که او نیز از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ بر عهده داشت. گراسلی که یکی از اعضای حزب جمهوری خواه است، سناتور ارشد ایالات متحده از آیووا است که از سال ۱۹۸۱ خدمت می کند. او رئیس سنای ایالات متحده است. منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Chuck_Grassley
تام هارکین (زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۳۹) سناتور ایالت آیووا در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۸۵ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه دوم است که به مدت ۴ سال در سنا حضور داشت و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۵ در این مجلس بود.
چارلز پاتریک "پت" رابرتس (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۳۶) سناتور ایالت کانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۹۷ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه دوم است که به مدت ۴ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۵ در این مجلس خواهد بود.
جرالد دبلیو. "جری" مورن (زادهٔ ۲۹ مه ۱۹۵۴) سناتور ایالت کانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۱۱ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه سوم است که به مدت ۶ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۷ در این مجلس خواهد بود.
مری لندرو (زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۹۵۵) سناتور ایالت لوئیزیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۹۷ به عضویت این مجلس درآمد و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۵ در این مجلس بود.
دیوید ویتر (زادهٔ ۳ مه ۱۹۶۱) سناتور ایالت لوئیزیانا در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۰۵ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه سوم است که به مدت ۶ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۳ در این مجلس خواهد بود.
سوزان کولینز (زادهٔ ۷ دسامبر ۱۹۵۲) سناتور ایالت مین در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۹۷ به عضویت این مجلس درآمد. او طولانی ترین دوره تصدی کرسی سنا ایالت مین در سنای ایالات متحده آمریکا را در کارنامه دارد.
آنگوس کینگ (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۴۴) سناتور ایالت مین در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۱۳ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه اول است که تنها دو سال در سنا حضور دارند و در انتخابات بعدی نیز مجدداً می توانند شرکت کنند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۹ در این مجلس خواهد بود. اوایل زندگی و تحصیلات. کینگ در شهر الکساندریا ویرجینیا به دنیا آمد پدر و مادر وی الن آرچر و یک وکیل به نام آنگوس استنلی کینگ بودند. کینگ مدرک کارشناسی خود را از کالج دارثموث دریافت کرد در سال ۱۹۶۶ در حالی که هنور دانشجو دارثموث بود به انجمن برادری دلتااوپسیلون پیوست سپس به دانشکده حقوق دانشگاه ویرجینیا رفت و در سال ۱۹۶۹ فارغ التحصیل شد
باربارا میکولسکی (زادهٔ ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۶) سناتور دموکرات ایالت مریلند در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۱۹۸۷ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه سوم است که به مدت ۶ سال در سنا حضور دارند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۷ در این مجلس خواهد بود.
بن کاردین (زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۴۳) سناتور ایالت مریلند در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین بار در ۳ ژانویه ۲۰۰۷ به عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه اول است که تنها دو سال در سنا حضور دارند و در انتخابات بعدی نیز مجدداً می توانند شرکت کنند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۹ در این مجلس خواهد بود.