Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سهرتمپ، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱ نفر (۵ خانوار) بوده است.
کله چات، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۰ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
چشمه سلیم، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۶ نفر (۵ خانوار) بوده است.
چد بالا، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان بیرک شرقی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۲۲ نفر (۱۱۷ خانوار) بوده است.
چد پایین، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴ نفر (۱۴ خانوار) بوده است.
ساندک، روستایی در دهستان بیرک بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۳ نفر (۶۸ خانوار) بوده است.
کهن جان محمد، روستایی در دهستان بیرک بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران و جاهای دیدنی آن نخلستان بزرگ و قنات های قدیمی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۹۹ نفر (۱۷۷ خانوار) بوده است.
گرسامان پایین، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶ نفر (۷ خانوار) بوده است.
گل میرک، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۸ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
کتوکان، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۵۰ نفر (۱۲۹ خانوار) بوده است.
ناصرآباد، روستایی در دهستان بیرک شرقی بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۵ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
سرتاپی، روستایی از توابع بخش زابلی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بیرک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۱۰خانوار) بوده است.
انجیروک، روستایی در دهستان بیرک بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۲ نفر (۵۹ خانوار) بوده است.
حصار یک ساختاری است که یک محیطی را، که اغلب در بیرون از ساختمان است، محصور می کند و معمولا از تیرک هایی تشکیل شده است که به وسیله تخته، سیم، نرده و تور به همدیگر متصل می شوند. یک حصار برخلاف دیوار در کل مساحتش ساختار یکپارچه و توپری ندارد.
همایون ریاحی چالشتری مهندس مکانیک و از مدیران صنعت خودروسازی ایران است. او عضو شورای سیاست گذاری خودرو و عضو هیئت علمی گروه مهندسی مکانیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی می باشد. ریاحی از سال ۸۶ تا ۸۹ مدیرعامل شرکت خودروسازی زامیاد بوده است. ریاحی در سال ۸۷ با تصمیم وزیر صنایع و معادن وقت علی اکبر محرابیان به عضویت همزمان در پست های کلیدی دو خودروساز رقیب (سایپا و ایران خودرو) رسید، امری که برای اولین بار رخ داد و بسیار جنجالی شد. وی مدت کوتاهی در تابستان ۸۵ هم مدیرعاملی سایپا را هم بر عهده داشته است. ریاحی در دوران جنگ ایران و عراق در پروژه های نظامی ایران دخیل بوده و بعدها مدیرعامل جهاد تحقیقات جهاد سازندگی شده است. آقای دکتر ریاحی در حال حاضر معاونت پژوهشی گروه صنایع گیتی پسند به عنوان بزرگترین بخش خصوصی کشور را بر عهده دارند.
اَشبرن، ویرجینیا یکی از شهرهای ایالت ویرجینیا است که در ۳۰ کیلومتری شمال غربی واشینگتن، دی. سی. واقع شده است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ برابر با ۴۳،۵۱۱ نفر بود. این شهر در راه فرودگاه بین المللی دالس واشینگتن واقع شده است.
تفسیر مشکاة از جمله تفاسیر شیعی است که محمدعلی انصاری آن را به زبان فارسی تألیف کرده است. دلیل نامگذاری. مشکاة نامی است که بر پیشانی آیه نورِ سورهٔ نور قرار دارد و به دلیل تعلق خاطری که مفسر به این آیه و سورهٔ مذکور داشته است این نام را برگزیده است. مشخصات اثر. تا به حال ١٦ جلد از این تفسیر به چاپ رسیده است و به گفته محمدعلی انصاری در طی ۱۵ سال تا ۴۰ جلد از این تفسیر به رشته تحریر در خواهد آمد. جلد یکم. جلد یکم تفسیر مشکاة شامل دو بخش است که بخش یکم آن مقدمه ایست تحت عنوان «درآمدی بر تفسیر قرآن کریم» و بخش دوم آن به تفسیر سورهٔ حمد اختصاص دارد.
پیمان عدم تجاوز یا پیمان مولوتف–ریبنتروپ پیمانی بر پایه عدم تجاوز بود که در ۲۳ اوت ۱۹۳۹ بین آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بسته شد. این پیمان را وزیر امور خارجه آلمان نازی (یواخیم فون ریبنتروپ) و کمیسر خلق برای امور خارجه اتحاد شوروی (ویاچسلاو مولوتف) با حضور ژوزف استالین و گراف فون شولنبورگ، سفیر آلمان در مسکو امضا کردند. هدف اتحاد شوروی از امضای این پیمان دور کردن جنگ از مرزهای خود یا حداقل خریدن زمان در جهت آمادگی بیشتر نظامی بود. کریدور لهستان. پس از روی کار آمدن دولت نازی در آلمان، منطقه گدانسک (دانتزیگ) به معنی «شهر آزادی» که لهستان آنرا اداره می کرد و دارای اکثریتی آلمانی بود، مسئله ساز شد. آدولف هیتلر مدعی نظارت آلمان بر گدانسک بود و این دخالت، برای لهستانی ها خوشایند نبود. لهستان همچنین به رغم فشارهای فزاینده آلمان پیشنهاد هیتلر را برای لشکرکشی مشترک برای اشغال اوکراین نمی پذیرفت. با آغاز تظاهرات ضد نازی در ورشو و به بن بست رسیدن گفتگو از سوی آلمان، هیتلر یک طرفه پیمان حسن همجواری را که در سال ۱۹۳۴ (میلادی) با دولت لهستان بسته بود به هم زد. موضوع درگیری، کریدور لهستان بود. کریدور لهستان ن
وار ارضی باریکی که به لهستان امکان دسترسی به دریا را می داد و پروس خاوری را از بقیه آلمان جدا می کرد. این کریدور دریایی پس از جنگ جهانی اول و بر اساس پیمان ورسای به لهستان واگذار شده بود. پیشینه بستن پیمان. باوجود فشار فزاینده از جانب هیتلر که خواهان کریدور لهستان بود لهستانی ها کوتاه نیامدند و به صراحت به نازی ها اطلاع دادند که هر تلاشی برای تصرف دانتزیگ به درگیری خواهد انجامید. نویل چمبرلین نخست وزیر بریتانیا نیز به هیتلر هشدار داد که بریتانیا، با پشتیبانی فرانسه، برای نجات لهستان خواهند جنگید. هیتلر به هشدار چمبرلین اعتنایی نکرد. همین که ارتش آلمان برای نبرد آماده می شد قدرت های بزرگ اروپا و جاهای دیگر آغاز به موضع گیری کردند. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در آغاز بی طرف ماند تا اینکه ویاچسلاو مولوتوف، وزیر خارجه شوروی، در بهار ۱۹۳۹ در یک سخنرانی به نیروهای متفقین غربی گفت که آن ها باید به زودی گفتگو را آغاز کنند وگرنه ممکن است نوعی توافق بین روسیه و آلمان صورت بگیرد. اما چمبرلین نخست وزیر بریتانیا، رهبر متفقین غربی، اعتقاد چندانی به نیروی نظامی شوری نداشت و از این رو بریتانیا به همراه لهستان، همه پیشنهاده
ای گفتگو با شوروی را برای اقدام نظامی مشترک در صورت تجاوز آینده نازی ها رد کردند. این کشورها ساده لوحانه، قصد تسلیم و سازش با هیتلر را داشتند. آنها گمان نمی کردند که به آنها حمله شود؛ بنابراین نیروهای متفقین، با درپیش گرفتن سیاست دوگانه، آلمان نازی را به سوی جنگ با شوروی سوق دادند. این کنش ها ژوزف استالین، رهبر اتحاد شوروی را به مذاکره با هیتلر ترغیب کرد. هیتلر مشتاق بود با استالین وارد معامله شود. زمانبندی نقشه اصلی جنگی هیتلر شامل از پا درآوردن لهستان بود که در سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز می شد. سپس سربازانش را به سرعت به سوی غرب حرکت می داد و به فرانسه حمله می کرد. هیتلر نیاز به یک قرارداد عدم تجاوز با شوروی داشت تا از جنگ در دو جبهه، یعنی نبرد با فرانسوی ها و بریتانیایی ها در باختر و روس ها در خاور که آلمان را در وسط، گیر می انداخت جلوگیری کند. برای همین، امتیازهای بی سابقه ای به شوروی داد. مفاد پیمان. تقسیم کشورها. یواخیم فون ریبنتروپ، وزیر خارجه آلمان نازی، در ماه اوت به مسکو رفت تا به قراداد مهر تأیید بزند. در مراسمی در کاخ بزرگ کرملین که خود استالین هم حضور داشت ریبنتروپ پیمان عدم تجاوز نازی-شوروی را امضا کرد.
با این پیمان، دست استالین نیز به روی اروپای خاوری باز می شد تا با آغاز جنگ، چندین منطقه را که روسیه در پایان جنگ جهانی اول از دست داده بود، از جمله کشورهای لیتوانی، لتونی، استونی، بخش هایی از رومانی و فنلاند و از همه مهم تر، همه بخش خاوری لهستان را به روسیه ملحق سازد. نیاز آلمان به مواد خام استراتژیک. قرارداد عدم تجاوز بین آلمان و شوروی، دست هیتلر را برای حمله به غرب باز گذاشت و در ضمن مواد خام ضروری را که در جنگ برای آلمان اهمیتی حیاتی داشت تأمین می کرد. بر پایه این پیمان، قرار شد اتحاد شوروی به آلمان، غلات، چوب، نفت خام، پلاتین، فسفات و… که سخت به آن نیاز داشت صادر کند. شوروی متعهد شد با ایجاد تسهیلات ترانزیتی، مواد خام مورد نیاز آلمان را به آن کشور تحویل دهد و آن کشور را از دشواری ها و تنگناهایی که به سبب محاصره بریتانیا دچار شده بود رهایی بخشد. بدون تأمین سوخت و مواد خام و غذا برای آلمان دست زدن به جنگ بدون اندیشیدن به پیامدهای آن و از جمله محاصرهٔ دریایی توسط بریتانیا ممکن نبود. چرا که درست همین عامل در جنگ جهانی اول باعث شکست آلمان شده بودند. خبر این پیمان، جهان را تکان داد. پیمان اتحاد شوروی-نازی عملاً
سرنوشت لهستان را رقم زد؛ زیرا این کشور به لحاظ جغرافیایی از متحدان غربی اش فاصله داشت و کمک مستقیم نظامی به آن تقریباً ناممکن بود. همکاری شوروی با هیتلر و تصمیم هیتلر به تصرف سرزمین های بیشتر، پیش بینی جنگ تازه ای در اروپا را تقریباً قطعی می کرد. برهم خوردن پیمان. سیاست های بریتانیا و فرانسه، آلمان نازی را برای حمله به شوروی سوق داد. با حمله آلمان به شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ پیمان مولوتف–ریبنتروپ برهم خورد. پیامد. پیمان مولوتف–ریبنتروپ یکی از اصلی ترین دلایل آغاز جنگ جهانی دوم بود. گرامیداشت. فروپاشی شوروی. در ۲۳ اوت ۱۹۸۹ در پنجاهمین سالگرد امضای پیمان مولوتف–ریبنتروپ، دو میلیون نفر برای ۱۵ دقیقه در یک زنجیره انسانی به طول بیش از ۶۵۰ کیلومتر، از تالین پایتخت استونی تا ریگا پایتخت لتونی و سپس ویلنیوس پایتخت لیتوانی دست های یکدیگر را گرفتند. این زنجیر انسانی به نیروبخشی به انگیزه های استقلال طلبانه کشورهای حوزه دریای بالتیک پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی کمک کرد.
لیگ ملی فوتبال انگلستان پنجمین لیگ معتبر انگلستان است که در سال ۱۹۷۹ میلادی راه اندازی شده است. تیم های صعودکننده این لیگ به لیگ دو فوتبال انگلستان راه میابند و تیم های سقوط کننده نیز به لیگ ملی شمال فوتبال انگلستان و لیگ ملی جنوب فوتبال انگلستان تنزل می یابند.
شیرواره یا واره کردن نوعی رسم اجتماعی - اقتصادی رایج بین روستائیان و عشایر مناطق مختلف ایران است که در آن با اشتراک شیر تولید شده، امکان بهره وری بیشتر اقتصادی آن فراهم می شود. در این روش، عده ای از خانواده ها، بر اساس نظم و قراردادی معین شیر تولیدی خود را به نوبت به یکی از خانواده ها واگذار می کنند. به گروه تشکیل شده یک واره (varah) گفته می شود. سابقه تاریخی. پیش از اصلاحات ارضی شیرواره اهمیت زیادی داشته است. این مسئله به دلیل محدود بودن زمین و دامهای روستائیان نسبت به جمعیت آن ها بوده است. در یک روستا گروه های ۱۲-۱۳ خانواده ای تشکیل می شد و حدود دو ماه طول می کشید تا نوبت هریک از خانواده ها شود. پس از دوره اصلاحات ارضی به دلایل مختلفی شیرواره رونق سابق خود را از دست داد، از جمله: گستره جغرافیایی. بروجرد. به دلیل وجود کوهپایه های متعدد در جنوب غربی و شمال شرقی شهرستان بروجرد، دامپروری در این شهرستان رونق دارد. اما به در برخی مناطق شرقی و شمالی این شهرستان، امکان پرورش تعداد زیادی بز و گوسفند وجود ندارد. بنابراین آئین واره کردن در بسیاری از روستاهای شرقی و شمالی این شهرستان رایج است. در روستای دره گرم (شهرک ش
هید بروجردی) شیرواره در گروه های 5 خانواده ای اتفاق می افتد و از نیمه فروردین شروع می شود و در تابستان به اوج می رسد. فیروزکوه. در عشایر منطقه فیروزکوه رسم است که شیری که روز نخست از طریق شیرواره جمع می شود را به مستمندان می دهند. بختیاری. در عشایر بختیاری، معمولاً دوره شیرواره هفت روزه است و با واحدی به نام نکار سنجیده می شود.
فرانک گریفل اسلام شناس و استاد دانشگاه ییل است. او بعد از فراگیری فلسفه، ادبیات عرب و اسلام شناسی در دانشگاه های گوتینگن آلمان، دمشق، برلین و لندن، دکترایش را در ۱۹۹۹ از دانشگاه آزاد برلین دریافت کرد. تز دکترایش دربارهٔ «پیشرفت قضاوت ارتداد در اسلام کلاسیک» است. بعد از کار به عنوان پژوهشگر در مؤسسه شرق شناسی انجمن آلمانی شرق شناسی در بیروت لبنان، او در سال ۲۰۰۰ به دانشگاه ییل رفت و تاریخ عقلانی در اسلام، الهیات (در کلاسیک و مدرن) و روش های واکنش متفکران اسلامگرا به مدرنیته غربی را در آنجا تدریس می کند. او همچنین در حال کار بر روی «تاریخ گسترده الهیات در اسلام» است که می تواند به عنوان منبع درسی کلاس های دانشگاه به کار رود. او در کتاب های آغازینش، «پیشرفت در قضاوت ارتداد در اسلام» (Apostasie und Toleranz in Islam) را مطالعه کرده است و یکی از آثار غزالی (فیصل التفریقه) را به آلمانی ترجمه کرد. به همراه عباس امانت، او یک جلد کتاب دربارهٔ «نقل شریعت در مباحثه معاصر درون اسلام» را ویراستاری کرده است. در حال حاضر او در حال ویرایش کتابی است که حاصل جمع آوری مقالات دربارهٔ امام غزالی است؛ که توسط متخصص ترین و بااستعدا
دترین همکارانش نوشته شده است.
پنج هفته در بالن داستانی علمی-تخیلی است، نوشته ژول ورن نویسنده فرانسوی که برخی او را پدر ادبیات علمی-تخیلی خوانده اند. خلاصه داستان. پروفسور فرگوسن تصمیم می گیرد که برای سفر اکتشافی به آفریقا برود اما به علت وجود خطر قبایل نامتمدن و حیوانات وحشی و هزار و یک دلیل دیگر سفر خود را هوایی در نظر می گیرد، او برای اینکار بالن را برمی گزیند و از دوست خود کندی هم دعوت به همکاری می کند، همچنین تصمیم می گیرد که نوکر خود جو را نیز که فردی باهوش و زرنگ است با خود همسفر کند، (از این جهت این کتاب ژول ورن بسیار شبیه به کتاب سفر به مرکز زمین است) همچنین جو چشمانی بسیار تیزبین داشت، برای پرواز دادن بالن، آن را با کشتی به جزیره ای در نزدیکی آفریقا می برند و با خشم مردم نامتمدن آفریقا روبرو می شوند اما سرانجام مسافرت آن ها آغاز می شود و دکتر فرگوسن به بالن نام ویکتوریا (پیروزی) را لقب می دهد. در میانه راه بارها برای آب یا شکار یا استراحت پیاده می شوند، در شهر غزه پیاده می شوند و مردم آن ها را با خدای خود یعنی ماه اشتباه می گیرند و آن ها سلطان مردم را که بیمار بوده نجات می دهند و به راه خود ادامه می دهند، در یک شب فریاد کمک فردی
را می شنوند و به کمک او می شتابند تا او را از شر وحشی ها نجات دهند و در اثر این کار مقدار زیادی آب از دست می دهند و سرانجام فرد را که کشیش و مقلد دین مسیح است نجات می دهند اما آن فرد به زودی می میرد و جسد او را در جایی که بعد متوجه می شوند معدن طلاست خاک می کنند و مقداری طلا برمی دارند، اما حال با کمبود آب و همچین نبود باد برای به حرکت درآوردن بالن دچار شده اند، سرانجام بعد از تحمل مدت ها بی آبی توفانی درمی گیرد و آن ها به سمت جنگل و چاهی می برد و آن ها مخازن آب و غذای خود را پر می کنند و به آسمان می روند، در بین راه پرندگان وحشی به آن ها حمله ور شده و برای بالا رفتن وسایل خود را به پایین می اندازند و در آخر جو خودش را فدا می کند تا بالن سبک شود، حال دکتر فرگوسن و کندی به دنبال هم سفر خود می گردند. سرانجام جو را که از دست یک قبیله وحشی عرب فرار می کرد نجات می دهند اما حالا درگیر قبیله دیگری می شوند و مجبور می شوند هر آنچه در بالن مانده را برای اینکه بالن بالاتر رود خالی کنند، در نهایت از دست گروه وحشی فرار می کنند و به سمت سنگال می روند که در آنجا سربازان فرانسوی از آن ها استقبال می کنند.
برج های فلکی (برج های دوازده گانه)، ۱۲ منطقهٔ برابر بخش بندی شدهٔ منطقةالبروج است که با پیکر آسمانی (صورت های فلکی) متناظر با خود مشخص می شوند. هر برج فلکی کمربندی است به درازای ۳۰ درجه کمانی، هم راستای دائرةالبروج و با پهنای ۱۶ درجه که دایرة البروج مدار آغازین و میانی آن است. هر برج از ۸ درجهٔ شمالی تا ۸ درجهٔ جنوبی پهنا دارد. چون هر برج نمایندهٔ ۳۰ درجه حرکت ظاهری خورشید بر مدار دایرة البروج است و چون این حرکت یا به اصطلاح توقف ظاهری مرکز خورشید در هر برج حدود ۳۰ روز به طول می انجامد، به صورت تقریبی می توان آن ها را با ماه های گاهشماری هجری خورشیدی یکسان دانست. نام گذاری. نزدیک به ۲۰۰۰ سال پیش، این برج ها بر اساس پیکر آسمانی که در هر برج قرار داشت و خورشید از آن گذر می کرد نام گذاری شدند؛ برای نمونه، برج حَمَل (بره) به دلیل گذر خورشید از پیکر آسمانی بره این نام خوانده شده است. به دلیل پیش روی محوری زمین (با دورهٔ تناوب ۲۶۰۰۰ سال)، این برج ها حدود ۳۰ درجه (یک برج) نسبت به پیکر آسمانی خود عقب رفت کرده اند؛ به همین دلیل پیکر آسمانی بره دیگر نه در برج حمل که در برج حوت (ماهی) قرار دارد. چون طبق قرارداد برج حمل
همیشه با لحظهٔ اعتدال بهاری آغاز می شود؛ نام این برج ها بدون توجه به قرارگیری پیکر آسمانی متناظر با خود و به ترتیب قدیمی باقی مانده است که می توان آن را در نام گذاری ماه های گاهشماری هجری خورشیدی در افغانستان مشاهده نمود. نام گذاری این برج ها بدین صورت است: در ستاره شناسی مدرن، مشخص شده است که در برج عقرب (کژدم) خورشید از پیکر آسمانی مارافسای نیز گذر می کند و در واقع بیش تر از پیکر آسمانی عقرب (کژدم) در مارافسای متوقف می شود.
نمک زدایی یا شیرین کردن آب اشاره به هر یک از چند فرایندی است که مقداری نمک و سایر مواد معدنی را از آب شور جدا می کند. همچنین به طور کلی، منظور از نمک زدایی حذف نمک ها و مواد معدنی همانند نمک زدایی خاک است. آب شور جهت تولید آب شیرینی که برای مصرف انسان یا آبیاری مناسب است، نمک زدایی می شود. یک محصول جانبی بالقوه از نمک زدایی، نمک است. نمک زدایی در کشتی های بزرگ و زیردریایی مورد استفاده قرار می گیرد. بیشتر سرمایه گذاری های اخیر در نمک زدایی، بر توسعه راه های مقرون به صرفه تأمین آب شیرین برای استفاده انسان، متمرکز شده است. در کنار بازیافت آب از فاضلاب، این یکی از چندین منابع تأمین آب مستقل از بارش است. در مقیاس بزرگ، نمک زدایی به طور معمول با استفاده از مقدار زیادی انرژی، زیرساخت های اختصاصی و گران قیمت انجام می شود که آن را از آب تازه به دست آمده از منابع معمول مانند رودخانه ها یا آبهای زیرزمینی گران تر می سازد. تقریباً بین ۱۶٬۰۰۰ تا ۲۳٬۰۰۰ کارخانه آب شیرین کن فعال در ۱۷۷ کشور جهان وجود دارد که در مجموع حدود ۹۵ میلیون متر مکعب آب شیرین در روز تولید می کنند. کشورهای خشکسال خاورمیانه که به دریاها دسترسی دارند، بی
شترین تناسب را برای استفاده از آب شیرین شده دارند. موفق ترین کشورهای خاورمیانه در این زمینه عبارت اند از: ایران، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و اسرائیل. نمک زدایی به ویژه مناسب کشورهایی مانند استرالیا است، که به طور سنتی بر روی جمع آوری بارش پشت سدها برای تأمین منابع آب آشامیدنی خود اتکا می کند. به گفته انجمن بین المللی نمک زدایی در سال ۲۰۰۹، ۱۴۴۵۱ واحد نمک زدایی در سراسر جهان در حال بهره برداری بوده که ۹/۵۹ میلیون مترمکعب در روز تولید می کرده اند، با افزایش تولید سالیانه برابر ۳/۱۲٪. تولید در سال ۲۰۱۰ برابر ۶۸ میلیون مترمکعب بوده و انتظار می رود که تا سال ۲۰۲۰ به ۱۲۰ میلیون مترمکعب برسد، ۴۰ میلیون مترمکعب در خاورمیانه برنامه ریزی شده است. بزرگترین کارخانه آب شیرین کن در جهان کارخانه نمک زدایی جبل علی (فاز ۲) در امارات متحده عربی است. در پی بحران شدید آب در ایران که ناشی از کاهش مستمر بارندگی ها و نیز سوء مدیریت مزمن منابع آبی است، نمک زدایی (شیرین سازی آب دریا) به عنوان یکی از گزینه های اصلی برای مقابله با کم آبی مطرح شده است. با این حال، اجرای گسترده این فناوری ها با چالش های عمده ای مواجه است؛ از جمله
کمبود سرمایه گذاری خارجی، دسترسی محدود به فناوری های پیشرفته و مهم تر از همه، تحریم های بین المللی که مانعی اساسی در مسیر واردات تجهیزات تخصصی و همکاری های منطقه ای محسوب می شود. تاریخه. فیلسوف یونان باستان، ارسطو، در اثر خود «هواشناسی» مشاهده کرده است که «آب شور، هنگامی که به بخار تبدیل می شود، شیرین می گردد و بخار هنگام تقطیر دوباره به آب شور تبدیل نمی شود»؛ و همچنین اشاره کرده که یک ظرف مومی ظریف، پس از مدتی غوطه ور بودن در آب دریا، می تواند آب آشامیدنی را در خود نگه دارد، زیرا مانند غشایی عمل کرده و نمک را فیلتر کرده است. در همان زمان، فرآیند شیرین سازی آب دریا در چین نیز ثبت شده بود. هم در کتاب «کلاسیک کوه ها و دریاها» متعلق به دوره «جنگ های ایالتی»، و هم در رساله «نظریه سال یکسان» از دوران سلسله «هان شرقی»، آمده است که مردم دریافته بودند حصیرهای بامبویی که برای بخارپز کردن برنج استفاده می شد، پس از استفاده طولانی مدت، لایه نازکی در سطح بیرونی خود تشکیل می دهند. این لایه نازک دارای ویژگی های جذب و تبادل یونی بوده و می توانسته نمک را جذب کند. نمونه های متعددی از آزمایش ها در زمینه شیرین سازی آب در دوران ب
استان و قرون وسطی دیده می شود، اما امکان اجرای این فرآیند در مقیاس وسیع تنها در دوران مدرن فراهم شد. یکی از نمونه های برجسته این آزمایش ها مربوط به لئوناردو داوینچی (فلورانس، ۱۴۵۲) است که دریافت آب مقطر را می توان به سادگی و با هزینه کم، از طریق تطبیق یک دستگاه تقطیر با اجاق آشپزی، در حجم بالا تولید کرد. در قرون وسطی، در نقاط دیگر اروپای مرکزی نیز کار بر روی بهبود روش های تقطیر ادامه داشت، هرچند که این تلاش ها لزوماً به منظور شیرین سازی آب نبوده اند. نخستین تأسیسات بزرگ شیرین سازی آب در خشکی احتمالاً در شرایط اضطراری در جزیره ای در نزدیکی ساحل تونس در سال ۱۵۶۰ نصب شده است. گفته می شود که یک پادگان متشکل از ۷۰۰ سرباز اسپانیایی توسط ارتش عثمانی تحت محاصره قرار گرفت و در جریان این محاصره، فرمانده پادگان دستگاه تقطیری ساخت که قادر به تولید روزانه ۴۰ بشکه آب شیرین بود، اگرچه جزئیات دقیق این دستگاه گزارش نشده است. پیش از انقلاب صنعتی، شیرین سازی آب در درجه اول مورد توجه کشتی های اقیانوس پیما بود، چرا که این کشتی ها در غیر این صورت ناچار بودند ذخایر آب شیرین را به همراه داشته باشند. سِر ریچارد هاوکینز (۱۵۶۲–۱۶۲۲)، ک
ه سفرهای گسترده ای به آب های جنوبی داشت، گزارش کرده که توانسته بود از طریق تقطیر آب در کشتی، آب شیرین مورد نیاز خدمه اش را تأمین کند. علاوه بر این، در اوایل دهه ۱۶۰۰، چندین چهره برجسته آن دوران از جمله فرانسیس بیکن و والتر رالی، گزارش هایی درباره شیرین سازی آب منتشر کردند. این گزارش ها و سایر نوشته های مشابه، زمینه را برای نخستین منازعه حقوقی پیرامون دستگاه های شیرین سازی آب فراهم کردند. نخستین دو حق ثبت اختراع مربوط به شیرین سازی آب در سال های ۱۶۷۵ و ۱۶۸۳ به ثبت رسیدند (به ترتیب پتنت شماره ۱۸۴ توسط ویلیام والکات و پتنت شماره ۲۲۶ توسط رابرت فیتزجرالد و دیگران). با این حال، هیچ یک از این دو اختراع به دلیل دشواری در توسعه و مقیاس پذیری، وارد مرحله بهره برداری نشدند. از میانه های قرن هفدهم تا سال ۱۸۰۰، طی ۱۵۰ سال، هیچ پیشرفت قابل توجهی در فرآیند تقطیر آب دریا حاصل نشد. از حدود سال ۱۸۰۰، با ظهور موتور بخار و آغاز دوران موسوم به «عصر بخار»، تحولات قابل توجهی در زمینه شیرین سازی آب به وجود آمد. آشنایی با ترمودینامیک فرآیندهای بخار و نیاز به منبع آب خالص برای استفاده در دیگ های بخار، تأثیر مثبتی بر توسعه سیستم های ت
قطیر گذاشت. علاوه بر این، گسترش استعمار اروپایی باعث شد که در نقاط دورافتاده جهان، نیاز فزاینده ای به آب شیرین احساس شود؛ مسئله ای که زمینه مساعدی برای پیشرفت در حوزه شیرین سازی آب فراهم کرد. تا اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، فناوری اسمز معکوس (RO) شروع به ارائه نتایج امیدوارکننده ای به عنوان جایگزینی برای واحدهای سنتی شیرین سازی حرارتی کرد. تحقیقات گسترده ای در این زمینه در دانشگاه های ایالتی کالیفرنیا، شرکت داو کمیکال و شرکت دوپونت انجام گرفت. بسیاری از این مطالعات بر روش هایی برای بهینه سازی سیستم های شیرین سازی متمرکز بودند. نخستین کارخانه تجاری RO، کارخانه شیرین سازی کولینگا، در سال ۱۹۶۵ در ایالت کالیفرنیا برای آب لب شور افتتاح شد. دکتر سیدنی لوب، با همکاری اعضای هیئت علمی دانشگاه UCLA، یک کارخانه آزمایشی بزرگ طراحی کرد تا داده هایی درباره فرآیند اسمز معکوس گردآوری کند، اما این پروژه آن قدر موفق بود که توانست آب شیرین مورد نیاز ساکنان شهر کولینگا را تأمین کند. این اتفاق نقطه عطفی در فناوری شیرین سازی آب به شمار می آید، زیرا قابلیت عملیاتی بودن فناوری RO را اثبات کرد و مزایای آن نسبت به فناوری های موجود
—نظیر راندمان بالا، عدم نیاز به تغییر فاز، عملکرد در دمای محیط، قابلیت مقیاس پذیری و سهولت استانداردسازی—را به نمایش گذاشت. چند سال بعد، در سال ۱۹۷۵، نخستین کارخانه اسمز معکوس ویژه آب دریا به بهره برداری رسید. تا سال ۲۰۰۰، بیش از ۲۰۰۰ کارخانه شیرین سازی آب در حال بهره برداری بودند. بزرگ ترین این تأسیسات در کشورهای عربستان سعودی، اسرائیل و امارات متحده عربی قرار دارند. بزرگ ترین کارخانه شیرین سازی آب در جهان با ظرفیت ۱٬۴۰۱٬۰۰۰ متر مکعب در روز در راس الخیِر، عربستان سعودی واقع شده است. بین سال های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵، اسپانیا به تازگی از سرمایه گذاری ای به ارزش ۳۴۰ میلیون یورو برای ساخت بزرگ ترین کارخانه شیرین سازی آب در آفریقا در شهر کازابلانکا (دارالبیضاء) خبر داده است. این اقدام نشان دهنده اهمیت روزافزون زیرساخت های شیرین سازی آب در مقیاس وسیع در پاسخ به بحران های آبی جهانی است. آب شیرین کن به روش اسمز معکوس چیست؟. اسمز معکوس روشی برای تصفیه آب دریا یا آب معمولی است که از یک غشای نیمه تراوا استفاده می کند که از طریق آن می توان نوعی فیلتراسیون آب را انجام داد. در فرایند اسمز، اما برخلاف فیلتراسیون، فشار خاصی برای غل
به بر فشار اسمزی ایجاد می شود و این مرحله در پایان به آب تصفیه شده اجازه می دهد. فرایند اسمز معکوس قادر است تمام مولکول ها و یون های موجود در آب معمولی را حذف کند و به همین دلیل در بخش صنعتی و در تولید آب آشامیدنی استفاده می شود. در عمل، تنها حلال خالص از یک غشای نیمه تراوا عبور می کند، در حالی که املاح روی خود غشاء جمع می شود؛ بنابراین دقیقاً این غشاء است که مولکول ها و یون هایی را انتخاب می کند که می توانند عبور کنند یا نه، اجازه عبور به همه آن مولکول های بزرگ تر را نمی دهند، در حالی که حلال های کوچک تر می توانند بدون مشکل از آن عبور کنند. برای جلوگیری از آلودگی میکروبیولوژیکی، سایر مراحل تصفیه در سیستم های آب شیرین کن به روش اسمز معکوس گنجانده شده است، زیرا برخی از باکتری ها قادر به عبور از غشاها یا نشت های کوچکی هستند که ممکن است وجود داشته باشد. اما در اروپا تصفیه آب های معدنی با اسمز معکوس طبق قانون مجاز نیست. آب باران را می توان به راحتی از طریق پردازنده های اسمز معکوس تصفیه کرد و می توان از آن برای آبیاری و خنک سازی صنعتی مجدد استفاده کرد یا حتی در صورت کمبود ناگهانی به عنوان یک مخزن آب عمل کرد. در صن