Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ه می شد، در سال ۲۰۱۷، نام ارتش ملی سوریه (SNA) را برگزید. اکثریت شبه نظامیان ارتش آزاد، تحت فرمان دولت موقت سوریه هستند. درحالی که بقیه یا با دولت نجات سوریه و اداره خودمختار شمال و شرق سوریه متحد شده اند، یا در منطقه عدم منازعه التنف هستند. استراتژی. نیروهای ارتش آزاد سوریه بیشتر از روش های کلاسیک جنگ چریکی مانند کمین و بمب گذاری استفاده می کنند. آن ها از تمرکز قوای خود در یک منطقه خودداری کرده و سعی می کنند در نقاط مختلف پراکنده شوند. پس از اینکه تعدادی از مناطق تحت کنترل نیروهای ارتش آزاد به دلیل فقدان مهمات و سلاح های سنگین به تصرف ارتش سوریه درآمد، آن ها توجه خود را بیشتر به مناطق روستایی و مناطق کم جمعیت تر معطوف کرده اند که هم می توانند روی حمایت مردم محلی از خود حساب کنند و هم نیروهای ارتش سوریه را مجبور کنند تا در نقاط مختلف پراکنده شده و نیروی کمتری برای ادامه جنگ در مناطق پرجمعیت شهری داشته باشد که در آن ها اعتراضات در حال جریان است. آن ها همچنین گاهی اقدام به بستن جاده های منتهی به شهرها و شهرک ها می کنند و هدف آن ها این است که سربازان دیگر ارتش را به جدایی ترغیب کرده و روحیه آن ها را کم رنگ کنند.
شکل گیری. شکل گیری این ارتش به روز ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱ بر می گردد؛ هنگامی که ویدئویی از جداشدگان از ارتش با لباس نظامی بر روی تارنماهای اینترنتی قرار گرفت که در آن این نظامیان از دیگر افسران و درجه داران و سربازان می خواهند تا ترک خدمت کنند و به ارتش آزاد سوریه بپیوندند. رهبر این گروه نظامی سرهنگ ریاض الاسعد است. او در بیانیه تشکیل این گروه اعلام کرد که ارتش آزاد در کنار مردم برای نابودی نظام حاکم تلاش خواهد کرد و همه نیروهای امنیتی که مردم را نشانه بروند از آن پس اهداف حمله ارتش آزاد خواهند بود. پیش از آغاز به کار ارتش آزاد، حرکت دیگری به نام «افسران آزاد سوریه» توسط سرهنگ حسین هرموش از نخستین افسران بلندپایه جداشده از ارتش شکل گرفته بود. ناظران گروه افسران آزاد را هسته و پایه آغازین شکل گیری ارتش آزاد می دانند. حسین هرموش پس از دستگیری توسط مأموران امنیتی سوریه در ماه ژانویه ۲۰۱۲ اعدام شد. فرماندهی. در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۲ میلادی، سرتیپ سلیم ادریس از سوی گروه های سیاسی مخالف حکومت بشار اسد به سمت فرماندهی ستاد مشترک ارتش آزاد سوریه انتخاب شد. تا قبل از انتخاب سرتیپ سلیم ادریس به فرماندهی نیروهای ارتش آزاد، سرهنگ
ریاض الاسعد فرماندهی این نیروها را برعهده داشت. عملیات ها. در پی افزایش تعداد نظامیان ترک خدمت کرده در ماه های دسامبر ۲۰۱۱ و ژانویه ۲۰۱۲، ارتش آزاد اعلام کرد: کنترل بعضی مناطق اطراف دمشق از جمله شهرهای الزبدانی، دوما و حومه های دمشق را در دست دارد. در پی آن شهر زبدانی در جنوب غربی سوریه از سوی گروه ارتش آزاد «نخستین شهر آزاد» نام گرفت. در روز ۳۰ ژانویه ۲۰۱۲ و در پی حمله نیروهای ارتش سوریه به بعضی از این مناطق، بخش هایی از این مناطق به کنترل ارتش سوریه درآمد. رابطه ارتش آزاد سوریه با ایران. سخنگویان ارتش آزاد چندین بار مسئولان جمهوری اسلامی را به کمک نظامی به حکومت بشار اسد متهم کردند. در ۲۷ ژانویه سال ۲۰۱۲، «گردان فاروق» از این گروه ادعا کرد: تعداد ۷ تن از نیروهای سپاه پاسداران ایران را در هنگام عملیاتشان در سوریه دستگیر کرده است. در ویدئویی که از این گروگان گرفته شدگان بر روی اینترنت قرار گرفت، آنها می گویند که زیر حمایت و پشتیبانی نیروهای امنیتی و اطلاعاتی سوریه به سرکوب و شلیک به مردم عادی می پرداختند. تصاویر این افراد نشان می داد: این ها کسانی بودند که به گفته ایران کارکنان شرکت مپنا بودند که به منظور احد
اث و توسعه نیروگاه سیکل ترکیبی جندر مشغول فعالیت بوده و نزدیک به یک ماه پیش از آنجا ربوده شده بودند. در این ویدئو برای اثبات مدعای ارتش آزاد به کارت پایان خدمت سربازی، گروگان ها اشاره می شود و گفته می شود این کارت ها به معنای نظامی بودن این افراد است. سپس، ربایندگان شرط آزادی گروگان ها را آزادی سرهنگ حسین هرموش، از نخستین نظامیان جدا شده از ارتش دولت سوریه از سوی حکومت بشار اسد عنوان کردند. دو روز پس از طرح این شرط، عناصر امنیتی نیروی هوایی سوریه حسین هرموش را اعدام کردند. در تاریخ ۷ فوریه ۲۰۱۲ میلادی (۱۸ بهمن ۱۳۹۰) ارتش آزاد سوریه با صدور بیانیه ای اعلام کرد: یازده نفر از شهروندان ایرانی با میانجی گری مقامات ترکیه آزاد شده اند. این بیانیه افزوده است: «مردم سوریه با ملت ایران دشمنی ندارند و تنها با همکاری حکومت جمهوری اسلامی ایران با رژیم حاکم بر سوریه مخالفند». کمک بین المللی. در نوامبر ۲۰۱۱ شورای ملی انتقالی لیبی اعلام کرد: با شورای ملی سوریه در حال گفتگو برای فرستادن کمک مالی یا نیرو به سوریه است و اینکه انتظار دارد دخالت خارجی تنها چند هفته پس از آن آغاز شود. به گفته افراد نزدیک به شورای ملی سوریه، شورای
انتقالی لیبی پیشنهاد کمک مالی، نظامی و نیز امکان آموزش به نیروهای مخالف را به شورای ملی سوریه داده است. نظر مردم سوریه. در ژوئیه ۲۰۱۵، یک نظرسنجی به سفارش بی بی سی در سوریه توسط مؤسسه بین المللی ORB انجام شد. در این نظرسنجی ۱۳۶۵ نفر شرکت کردند که ۶۷۴ نفر در منطقه تحت کنترل دولت سوریه، ۴۳۰ نفر در منطقه تحت کنترل شورشیان، ۱۷۰ نفر در منطقه تحت کنترل داعش و ۹۰ نفر در منطقه تحت کنترل کردها بودند. با این حال، دربارهٔ نتایج این نظرسنجی باید با احتیاط عمل کرد؛ زیرا ترس از مجازات ممکن است بر پاسخ های پاسخ دهندگان تأثیر گذاشته باشد. پرسش: نظر شما دربارهٔ تأثیر ارتش آزاد سوریه در جنگ چیست؟ در مناطق تحت کنترل بشار اسد: ۸ درصد «کاملاً مثبت»، ۷ درصد «تا حدی مثبت»، ۲۷ درصد «تا حدی منفی»، ۵۷ درصد «کاملاً منفی»، ۱ درصد «نمی دانم». در منطقه تحت کنترل مخالفان: ۲۷ درصد «کاملاً مثبت»، ۳۰ درصد «تا حدی مثبت»، ۱۵ درصد «تا حدی منفی»، ۲۶ درصد «کاملاً منفی»، ۲ درصد «نمی دانم». در مناطق تحت کنترل داعش: ۲۲ درصد «کاملاً مثبت»، ۲۳ درصد «تا حدی مثبت»، ۱۵ درصد «تا حدی منفی»، ۳۶ درصد «کاملاً منفی»، ۴ درصد «نمی دانم». کل سوریه: ۱۸ درصد «کاملاً
مثبت»، ۱۸ درصد «تا حدی مثبت»، ۲۰ درصد «تا حدی منفی»، ۴۳ درصد «کاملاً منفی»، ۱ درصد «نمی دانم».
در رمزنگاری، یک کد اصالت سنجی پیام یا کد احراز هویت پیام عبارتست از تکهٔ کوچکی از اطلاعات که برای اصالت سنجی یک پیام استفاده می شود. یک الگوریتم MAC - که گاهی تابع درهم ساز رمزنگاری شده نامیده می شود - یک کلید رمز و یک پیام دلخواه را به عنوان ورودی برای اصالت سنجی دریافت می کند و یک MAC را – که گاهی از آن به عنوان برچسب نیز یاد می شود – به عنوان خروجی تحویل می دهد. مقدار MAC هم زمان از صحت دادهٔ پیام و اصالت آن محافظت می کند. بدین ترتیب که فرد دارای کلید رمز می تواند هرگونه تغییرات را در محتوای پیام تشخیص دهد. امنیت. گرچه توابع MAC شبیه به توابع درهم ساز رمزنگاری شده هستند، اما نیازمندی های امنیتی متفاوتی دارند. برای امن تلقی شدن، یک تابع MAC باید در برابر جعل واقعیت زیر حملات متن آشکار انتخاب شده مقاوم باشد. بدین معنا که اگر یک مهاجم کلید رمز را دارد و می تواند MAC را برای متون انتخاب شده تولید کند، اما نتواند بدون انجام حجم غیرقابل دستیابی از محاسبات، MAC را برای پیام های دیگر حدس بزند. الگوریتم MAC با امضای دیجیتال تفاوت دارد، چرا که مقادیر MAC تولید شده توسط فرستنده و گیرنده تنها با استفاده از یک کلید ایج
اد می شود. و این بدان معناست که فرستنده و گیرنده باید پیش از برقرار کردن ارتباط، روی یک کلید یکتا توافق کنند، همان طور که در رمزگذاری متقارن انجام می شود. به همین دلیل، MAC ویژگی عدم انکار را - که توسط امضای دیجیتال برای کلید رمز به اشتراک گذاشته شده در سطح شبکه ارائه می شود، پشتیبانی نمی کند: هر کاربر که بتواند یک MAC را راستی آزمایی کند، می تواند برای دیگر پیام ها نیز MAC تولید کند. در مقابل، یک امضای دیجیتال با استفاده از کلید خصوصی تولید می شود، که رمزگذاری نامتقارن می باشد. از آنجا که به این کلید خصوصی فقط دارندهٔ آن دسترسی دارد، امضای دیجیتال ثابت می کند که یک سند توسط همان دارندهٔ کلید خصوصی امضا شده است؛ بنابراین امضای دیجیتال از ویژگی عدم انکار پشتیبانی می نماید. کدهای صحت پیام. عبارت کد صحت پیام (MIC) اغلب و مخصوصاً در ارتباطات – جایی که MAC به عنوان سرنام Media Access Control استفاده می شود - به جای MAC به کار برده می شود. گرچه برخی از نویسندگان MIC را با معنایی متفاوت از MAC به کار می برند؛ در استفاده آن ها از عبارت MIC، از کلیدهای رمز استفاده نمی شود. این کمبود بدین معناست که هر MIC مورد نظر برای
سنجش صحت پیام باید رمزگذاری شود یا در غیر این صورت در برابر مداخلات محافظت شود. الگوریتم های MIC چنین هستند که اگر یک پیام چندین بار به آن ها داده شود، با فرض استفاده از همان الگوریتم، همواره یک MIC تولید می شود. برعکس، الگوریتم های MAC این گونه طراحی شده اند که برای یک پیام واحد، همان کلید رمز و همان بردار ارزش دهی اولیه، همان الگوریتم MAC یکسان تولید کند. الگوریتم MIC از کلیدهای رمز استفاده نمی کند، بنابراین نسبت به MAC قابلیت اعتماد بسیار کمتری برای صحت پیام ایجاد می کند. از آنجا که MAC از کلیدهای رمز استفاده می کند، لزوماً برای ارائهٔ همان سطح از اطمینان، نیاز به رمزگذاری ندارد. پیاده سازی. الگوریتم های MAC را می توان از روی دیگر بنیان های رمزنگاری ایجاد کرد مثل توابع درهم ساز رمزنگاری (HMAC) یا الگوریتم های قطعه رمز (OMAC, CBC-MAC , PMAC). اگر چه بسیاری از الگوریتم های MAC سریع مانند UMAC و VMAC بر مبنای درهم سازی جهانی (universal hashing) ساخته شده اند. استانداردها. استانداردهای گوناگونی وجود دارد که الگوریتم های MAC را تعریف می کنند. مانند: استانداردهای ISO/IEC 9797-1 و ISO/IEC 9797-2 مدل ها و الگوریت
م های عمومی را تعریف می کنند که با هر قطعه رمز یا تابع درهم ساز و طیف گسترده ای از پارامترهای مختلف، می توانند مورد استفاده قرار گیرند. این مدل ها و پارامترها امکانی را فراهم می کنند که الگوریتم های بسیار دقیق با انتصاب پارامترها تعریف شوند. برای مثال، الگوریتم FIPS PUB 113 از لحاظ عملی برابر است با ISO/IEC 9797-1، الگوریتم MAC 1 با روش پوشش ۱ و یک الگوریتم قطعه رمز DES. منابع. پیام به همراه کد به گیرنده مورد نظر ارسال می شود.
فوتوماکی ماتسوری زوشی یا فوتوماکی زوشی یا هانازوشی (سوشی گل) یکی از انواع سوشی و معروفترین غذای سنتی استان چیبا است. تاریخ پیدایش آن به دوره کانسی (۱۸۰۰–۱۷۸۹ میلادی) برمی گردد. این نوع سوشی در مراسم های مربوط به کانکونسوزای (مراسم های مهم خانوادگی نظیر تولد کودک، ازدواج و مرگ اعضای خانواده) برای مهمانان تهیه می شده است. اشکال بکار رفته در آن بر حسب منطقه و خانواده تفاوت دارد. مواد داخل آن بر حسب شکل مورد نظر نهایی متفاوت است و حتی یک شکل توسط افراد مختلف ممکن است با مواد مختلف ایجاد شود. برای مواد داخلی ممکن است از خیار، نوزاوانا (یک نوع شور از برگ سبزیجات) و کانپیو نیز استفاده شود. در طرز تهیهٔ آن سعی می شود که هنگام برش سوشی، رنگ مواد غذایی داخل سوشی مانند آبنبات های رنگی جذاب و شاد به نظر بیایند. ممکن است مواد سوشی توسط یک لایه تخم مرغ یا جلبک کاغذ مانند نوری پیچانده شود.
زبان نیاسامی نیازبان احتمالی زبان های سامی می باشد. این زبان به احتمال در ۵۷۰۰ سال پیش گویشورانی داشته است و خاستگاه آن به احتمال در شبه جزیره عربستان، شام یا شمال میان رودان بوده است. این زبان خود زیرمجموعهٔ گروه بزرگ تر زبان های آفریقایی-آسیایی بوده است. منابع. Wikipedia contributors, "Proto-Semitic language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Proto-Semitic_language&amp;oldid=471602180 (accessed January 27, 2012).
جنگاوران اخترناو فیلمی علمی–تخیلی و فرازمینی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی پل ورهوفن است. این فیلم اقتباسی از رمان علمی تخیلی، جنگاوران اخترناو اثر رابرت آنسون هاین لاین است. در این فیلم کاسپر ون دین، دنیس ریچاردز، دینا میر، جیک بیزی، نیل پاتریک هریس، مایکل ایرون ساید، پاتریک مولدن، کلنسی براون، ست گیلیام، بوروس گری، مارشال بل، برندا استرانگ، امی اسمارت، دین نوریس، رو مک کلاناهان، آنتونی روئیویوار، داله دای و رابرت دیوید هال بازی کردند. داستان. دنیای آینده. زمین برای جدال در برابر حشرات غول آسایی از سیارات دیگر که به مایهٔ تهدیدی جدی بدل شده اند، آماده می شود. «جانی» (وان دین) و «کارمن» (ریچاردز)، هم مدرسه ای های دل باختهٔ یک دیگر که از هم جدا شده اند و به ارتش پیوسته اند، دوباره طی علملیات جنگی در فضا یک دیگر را می یابند. خیلی زود جنگ آدم ها و حشرات شدت می گیرد.
سامسونگ گلکسی اس پلاس یک گوشی هوشمند از شرکت سامسونگ است که در آوریل سال ۲۰۱۱ معرفی شد، این گوشی شباهت های بسیاری به مدل نخستین خود یعنی گالکسی اس دارد، با این تفاوت که از چیپست متفاوت و همینطور پردازنده ای قوی تر ۱٫۴GHz ای بهره می برد. سامسونگ با سفارشی سازی و ارتقاء سیستم عامل اندروید آن به نسخه ۲٫۳ و استفاده از چیپست Qualcomm MSM 8255 T (حرف T در اینجا به آن معنا است که از Vanilla MSM ۸۲۵۵ که در گوشی های آندروید دیده می شود سریعتر است) به همراه پردازنده ۱٫۴GHz ای آن سرعت این گوشی را نزدیک به ۴۰٪ افزایش داده و نیز عملکرد آن را نسبت گالکسی اس بهبود داده است در عین حال با شتاب دهنده گرافیکی Adreno ۲۰۵ در گالکسی اس پلاس به جای PowerVR SGX۵۴۰ که در مدل نخستین گالکسی اس استفاده شده است عملکرد گرافیکی آن نیز بهبود پیدا کرده باشد و همچنین باتری این گوشی یک باتری ۱۶۵۰ میلی آمپری است که تا ۱۰٪ انرژی بیشتری نسبت به نسخه ی قبلی در اختیار کاربران قرار می دهد.
منشأ سوشی امروزه به نام ناره زوشی شناخته می شود که در آسیای جنوب شرقی رواج پیدا کرده است. سوشی در جنوب چین زودتر از کشور ژاپن گسترش پیدا کرد. نخست ماهی نمک زده می شد و در برنج تخمیر شده پیچیده می شد. ماهی بدین طریق ماه ها در برنج تخمیر شده ذخیره می شد. در این نوع سوشی، برنج هنگام خوردن دور ریخته می شد و تنها ماهی آن به مصرف خوراکی می رسید. بدین ترتیب نوع اولیه سوشی به یک منبع اصلی تهیه پروتئین برای مردم ژاپن تبدیل شد. ژاپنی ها ترجیح می دادند که ماهی را با برنج بخورند که به این غذا ناماناره یا ناماناری گفته می شد. در دوره موروماچی (۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) ناماناره محبوبترین نوع سوشی در ژاپن بود. اصل و روش تهیه مانند نوع قدیم تر سوشی ناره زوشی است و در آن ماهی در داخل برنج خوابانده شده و تخمیر می شود. تفاوت ناره زوشی با ناماناره زوشی تنها در زمان خواباندن است که در نوع جدیدتر بسیار کوتاه تر شده است. در این روش به مدت تقریبی ۲ هفته تا یک ماه ماهی خام در برنج قرار می گیرد. در این نوع بخاطر کوتاه شدن زمان تهیه، برنج بکار رفته مانند ناره زوشی از بین نرفته و برنج نیز به همراه ماهی قابل خوردن است اما مانند ناره زوشی بوی
ناخوشایندی دارد. در تاریخچه سوشی پیدایش ناماناره زوشی آغاز تبدیل شدن سوشی از یک روش نگهداری غذا به یک دستور غذای جدید در آشپزی ژاپنی به شمار می آید. در دوره ادو (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) سومین نوع سوشی به نام هایازوشی هایا-زوشی نوعی سوشی بود که مجموع ماهی و برنج با یکدیگر به طور همزمان قابل مصرف بود. این اولین باری بود که سوشی به عنوان یک دستور غذای ویژه و یگانه در فرهنگ ژاپن پا به عرصه گذاشت. این اولین بار بود که برنج تخمیر نشده بلکه با سرکه، ماهی، سبزیجات و موادغذایی خشک مخلوط می شد. این نوع سوشی هنوز هم در نزد مردم ژاپن محبوب است. هر منطقه با بهره گیری از طعم محلی به تولید انواع سوشی مبادرت می کرد که برای نسل های بسیاری گذشته است. در اوایل قرن هیجدهم که هنوز توکیو به نام ادو نامیده می شد، دکه های سیار فروش موادغذایی خیابانی محبوب شدند. در این زمان نیگیری زوشی به وجود آمد. در این نوع سوشی متشکل بود از یک قطعه مستطیل شکل برنج چسبیده به هم و یک لایهٔ نازک ماهی بر روی آن. بعد از زمین لرزه بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ میلادی در ادو، آشپزهای متخصص سوشی مقیم این شهر در دیگر شهرهای ژاپن پراکنده شدند. غذایی که امروزه در سطح
بین المللی به نام سوشی معروف است، یک غذای فوری است که توسط هانایا یوهی سال های زندگی (۱۸۵۸–۱۷۹۹ میلادی) در اواخر دوره ادو در ادو یا توکیوی کنونی ابداع شده است. هانایا یوهی صاحب یک رستوران به نام یوهی سوشی در توکیو بود. او در هنگام اصلاحات تمپو و به اجرای درآمدن قانون تعدیل هزینه در ژاپن (قانون منع کالاهای لوکس) مدتی همراه با دیگر دست اندکاران صنعت سوشی به زندان افتاد. در داستانی که زندگی از او در دوره میجی نوشته شده است، علت به زندان افتادن او بکار بردن ماهی آناگو در سوشی ذکر شده است. حتی در چند صد سال پیش نیز مانند زمان کنونی مردم توکیو در عجله بودند. سوشی غذایی بود که می شد آن را با انگشت یا با چاپستیک خورد. سوشی از نخستین انواع غذای فوری بود که می شد آن را در جمع یا در تئاتر خورد. سوشی در ژاپن. اولین اشاره به سوشی در ژاپن در سال ۷۱۸ در کتاب قانون ریو ریتسوریو دیده می شود. در این کتاب مالیات پرداخت شده برای اقلام واقعی، به عنوان مثال "زاتسو نو زوشی" نوشته شده است. در حال حاضر هیچ راهی برای شناخت این نوع "سوشی" یا حتی در مورد چگونگی تلفظ صحیح آن وجود ندارد. در قرن ۹ و ۱۰ کانجی "鮨" و "鲊" به عنوان "سوشی" خوان
ده می شده است. این "سوشی" مشابه به ناره زوشی امروزی بود. برای تقریباً ۸۰۰ سال آینده، تا اوایل قرن نوزدهم، سوشی به آرامی به همراه آشپزی ژاپنی تغییر کرد. ژاپنی ها شروع به خوردن سه وعده غذا در روز کردند. برنج بخارپز به جای آب پز مصرف شد، و مهم تر از همه، سرکه برنج اختراع شد. زمان تخمیر ماهی با برنج، به تدریج کاهش یافت و برنجی که استفاده می شد، کمکم همراه با ماهی خورده می شد. در دوره موراماچی (۱۳۳۶–۱۵۷۳)، فرایند تولید اوشی زوشی (سوشی فشرده یا پرس شده)، به تدریج توسعه داده شد. در اوشی زوشی تخمیر رها شده بود و سرکه مورد استفاده قرار گرفت. در دوره آزوچی مومویاما (۱۵۷۳–۱۶۰۳)، ناماناره اختراع شد. فرهنگ لغت ۱۶۰۳ ژاپنی پرتغالی برای ورود سوشی نامانارینا namanrina، به معنای واقعی کلمه سوشی نیم ساخته است. ناماناره برای یک دوره کوتاه تر از ناره زوشی تخمیر شد و احتمالاً ماهی در سرکهٔ برنج خوابانده شده است. بوی آن متمایز و بهتر از ناره زوشی بود. به احتمال زیاد یکی از دلایل این بهبود بو، کوتاه شدن فرایند تخمیر است. وجود داستانی در کتاب کونجاکو مونوگاتاری شو (Konjaku Monogatarishū)، نوشته شده در اوایل قرن دوازدهم روشن می سازد ک
ه حتی اگر سوشی آن دوران خوب طعم بوده، بوی آن خوشایند نبوده است. در اوایل قرن ۱۸، اوشی زوشی (سوشی فشرده یا پرس شده) در اوزاکا کامل شد و در اواسط قرن ۱۸ این نوع سوشی به ادو رسید. این سوشی به مشتریان فروخته شد، اما چون هنوز نیاز به زمان کمی تخمیر بود، در دکه های سیار خیابانی پوستری نصب می شد که در آن به مشتریان زمان آماده شدن سوشی اطلاع داده می شد. سوشی معمولاً در دکه ها در نزدیکی پارک ها فروخته می شد یا در طول جشن هانامی یا در تئاتر به عنوان یک نوع از غذای همراه استفاده می شد. در دوره ادو ایناری زوشی همراه اوشی زوشی فروخته شد همچنین ماکی زوشی و چیراشی زوشی نیز محبوب بود. سه رستوران سوشی معروف را در ادو، ماتسو نو زوشی ، یوهه زوشی و کنوکی زوشی ابودند اما در واقع هزاران رستوران سوشی وجود دارد. آن ها در یک محدوده تقریباً بیست سال در آغاز قرن ۱۹ تأسیس شدند. پیدایش نیگیری زوشی با توفیق فوق العاده ای همراه بود و از به مرکزیت ادو بسرعت در همه جا رواج پیدا کرد. در کتاب موری یادامانکو Morisadamanko 守贞 谩 稿 که در سال ۱۸۵۲ به چاپ رسید، نویسنده می نویسد که در هر (۱۰٬۰۰۰ متر مربع) بخش ادو یک یا دو رستوران سوشی وجود دارد، اما
در همین مساحت تنها یک رستوران سوبا یافت می شود. این به این معنی که در این زمان برای نزدیک به ۲ رستوران سوشی نن ها یک رستوران سوبا وجود داشته است. این نیگیری زوشی اولیه با انواع امروزی یکسان بوده است. گوشت ماهی در سس سویا یا سرکه خوابانده شده بود یا به شدت شور بود تا نیازی به سس سویا نداشته باشد. بعضی ماهی ها قبل از آن را بر روی سوشی قرار داده شوند، پخته می شدند. هر قطعه نیز بزرگتر از امروز بود، تقریباً به اندازه دو قطعه از سوشی امروزی. ظهور و پیشرفت روش های مدرن سردسازی، امکان استفاده از ماهی خام و رساندن آن را به مصرف کنندگان بیش از هر زمان دیگر امکان پذیر ساخته است. در اواخر قرن ۲۰ سوشی در حال تبدیل شدن به یک غذای محبوب در سراسر جهان است. فونازوشی. فونازوشی یک نوع نایاب از انواع ناره–زوشی است که هنوز هم در نزدیک دریاچه بیوا در استان شیگا تهیه می شود. هیجدهمین نسل از خاندان کیتامورا از سال ۱۶۱۹ این نوع سوشی را در کیتاشینا درست می کنند. در فونازوشی ماهی کاراس که نوعی ماهی کپور است به مدت یکسال در نمک خوابانده می شود و برای بار دوم به مدت ۴ سال در داخل برنج خوابانده می شود. بعد از این مدت به محصول پس از تخمیر
ممکن برش های نازک داده شده و مصرف شود یا به صورت ترکیب در دستورهای غذایی دیگر مصرف شود. سوشی در غرب. نخستین بار نام سوشی در فرهنگ انگلیسی آکسفورد در سال ۱۸۹۳ میلادی ذکر شده است؛ که در آن آمده «مردم محلی ژاپن با چای و سوشی یا ساندویچ برنج از ما پذیرایی کردند.» با این حال، اشاره سوشی در فرهنگ ژاپنی، انگلیسی، از سال ۱۸۷۳ و مواد پخت ژاپنی در یادداشت های یک مجله در سال ۱۸۷۹ ذکر شده است. اولین گزارش مصرف سوشی در انگلستان مربوط است به بازدید شاهزاده آکیهیتو (متولد ۱۹۳۳) در سال ۱۹۵۳ از انگلستان در زمان تاجگذاری ملکه الیزابت دوم. و اولین گزارش در آمریکا مربوط است به سال ۱۹۵۳، هنگام دیدار شاهزاده آکیهیتو از سفارت ژاپن در واشینگتن، که با سوشی پذیرایی شده است. پیوند به بیرون. عکس و توضیحات در مورد هانایا یوهی به زبان انگلیسی
عمارت صمیمی (باغ صمیمی) یا باغ امیر سپهدار از باغ های سکونتی _حکومتی دوره قاجار است که به عنوان حاکم نشین شهرستان رامهرمز استفاده می شد، و متاًثر از باغ های فرنگی ساخته شده است. این باغ شامل عمارت اندرونی است. عمارت به عنوان فضای ورودی بوده و در بیشتر موارد محل استقرار و سکونت نگهبانان و سایر کارکنان خدماتی صاحب باغ و مهمانانش بوده است. عمارت اندرونی که همان کوشک میانی می باشد در دو اشکوب همکف و زیر زمین بنا شده است و محل کارهای حکومتی و دفتر ی بود، در دوران پهلوی این کوشک محل زندگی صاحب وقت باغ اختصاص داشت. طبقه همکف شامل سرسرا، چهار اتاق و یک سفره خانه است دارای سقفهای گنبدی از نوع چهار بخشی و طاق و تویزه می باشد. زیر زمین آن شامل دو اتاق و یک سرسرا است. این بنا دارای خیشخال و بار گیر نیز می باشد. این بنا به شهاره ثبت ۹۹۵۶ در سال ۱۲/۶/۱۳۸۰در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. پیشینه. در کتاب تاریخ بختیاری به قلم ابوالفتح اوژن بختیاری چنین آمده است: «پس از فوت اسفندیارخان سردار اسعد در سال ۱۳۲۱ هجری قمری، آقایان محمد حسین خان سپهدار و حاج علیقلی خان (سردار دوم که بعداً از بنیانگذاران مشروطه گردید) ضمن مراجعت ا
ز اروپا رهسپار دارالخلافه تهران شدند و در آنجا لقب سردار مفخمی را از مظفرالدین شاه دریافت داشت. ایشان پس از مدتی کوتاهی اقامت به زادگاه خویش مراجعت نمودند و محمدحسین خان به سمت ایلخانی و نجفقلی خان برادر بزرگتر وی به سمت ایلگری تعیین و مشغول به کار شدند، و در همان زمان با توجه به اینکه سپهدار علاقه مفرطی به رامهرمز داشت پارکی اعلا همراه با تجارت خانه های زیاد در قریه کیمه که یکی از قسمت های مهم رامهرمز بود بناگزارده و به اتمام هم رسانده و در سال قبل نیز دخترامیرزاده بیگ زنگنه را هم که یکی از رؤسای طایفه جانکی گرمسیر بود در حیطه ازدواج درآورد و به دلیل تعلق خاطرش به وی شوق فراوانی داشت که در رامهرمز اقامت گزیند و بنابراین همه روزه با کمال اشتیاق از رفتن به آنجا صحبت می نمود. نامبرده قبل از اینکه بتواند در عمارتی که تأسیس نمود استقرار یابد به طرز مشکوکی از دنیا رفت.» کتاب خوانین بختیاری و نفت جنوب علت مرگش را چنین بازگو می نماید: ” انگلیسی ها در خصوص موضوع نفت با محمد حسین خان سپهدار و اسفندیارحان سردار اسعد که در واقع فرمانروای کل بختیاری بودند وارد مذاکره شوند سپهدار پیش نویس قرار داد را شخصاً تنظیم و به انگل
یسی ها پیشنهاد نمود ولی چون گذشته از صد ده که پیشنهاد شده بود موارد مندرجه آن هم بسیار محکم و قانونی حتی از لحاظ قوانین بی الملی فوق العاده متفن بوده است. انگلیسی ها زیر بار نرفتند و فقط مبلغی در سال به نام حق الارض به ایلخانی بختیاری می دادند ولی همین که اسفندیارخان سردار اسعد درگذشت بلافاصله محمدحسین خان سپهدار هم جهان را بدورد گفت و بعید نیست که اولین قربانی نفت در ایران باشد. ” پس از فوت محمدحسین خان سپهدار در سال ۱۳۴۰ محمدصمیمی به رامهرمز نقل مکان کرد و در اجرا اصلاحات ارضی عمارت کیمه که بعدها به عمارت صمیمی مشهور گردید به نام وی آمارگیری شد.
طرسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد، از شهرستانهای استان خراسان رضوی ایران. این روستا به ترتیب در فاصله ۳۲ و ۷۰ کیلومتری از شهرهای ششتمد و سبزوار قرار دارد. واژه طرسک در لغت نامه دهخدا، سرزمین، زمین یا سنگ سفت و محکم است. روستای طرسک در زمستان دارای آب و هوایی سرد و در بهار هوایی بسیار مطبوع است. این روستا دارای معادن سنگ کرومیت و مس می باشد و از نظر جغرافیای بارندگی از مناطق کم باران و نسبتاً خشک ایران است. شغل اکثر مردم کشاورزی و دامپروری می باشد اما بر اثر خشکسالیهای سه دههٔ اخیر بیشتر مردم آنجا به شهرها خصوصاً تهران و سبزوار مهاجرت کرده اند، محصول غالب کشاورزان این روستا بادام است. نخستین اطلاعات مکتوب را دربارة روستای طرسک، وامدار نویسندة گمنام کتابچه ای هستیم موسوم به "کتابچه سبزوار" که گزارشی است مختصر از جغرافیا و نفوس شهر و آبادی های ولایت سبزوار در ۱۲۹۶ ق برابر با ۱۲۵۸ ش. طرسک در کتابچة مذکور، روستایی ییلاقی با ۲۲ خانوار جمعیت و مشروب از چشمه سارها معرفی شده است.[i] چهار سال بعد از نگارش این کتابچه، به هنگام دومین سفر ناصرالدین شاه قاجار (حکومت. ۱۲۶۶–۱۳۱۳ ق) به خراسان، که حاصل آن کتاب
ی سفرنامه مانند به نام "مطلع الشمس" و به قلم محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، بود، یک بار دیگر از طرسک در جلد سوم آن، یاد شد.[ii] پس از این دو منبع، قدیمی ترین نوشته هایی که از طرسک یاد کرده اند، اسناد اوقافی مربوط به سال های ۱۳۲۰، ۱۳۳۷ و ۱۳۳۹ ق برابر با ۱۲۸۱، ۱۲۹۷ و ۱۲۹۹ ش است که مشخصات املاک وقفی و واقفان آن ها (حاج خدابخش و حاج حسینِ حاج محمدعلی) در روستای طرسک را به امام حسین (علیه السلام)، ثبت کرده اند.[iii] منبع بعدی، "جغرافیای ایرانِ" رزمآرا است که مشخصات مختصری از طرسک را در حدود ۱۳۲۷ش ارائه کرده و آن را روستایی با ۹۰۷ تن جمعیت با پیشة کشاورزی و کرباس بافی معرفی کرده است. به نظر می رسد که اطلاعات منبع اخیر چندان دقیق نیست، چرا که فاصلة روستا تا مرکز بخش، ششتمد، که ۳۵ کیلومتر است، ۱۳ کیلومتر (البته راه مالرو) و اشتغالات اهالی را منحصر به کشاورزی و کرباسبافی دانسته است. حال آن که دامداری، اگرنه شغل اصلی، دستِکم همسنگ کشاورزی بوده و قالی بافی نیز پیشة سوم اهالی بوده است. گفته های کهن سالان نیز مؤید آن میزان جمعیت در سال مذکور نیست. دور بودن طرسک از شاهراه های اصلی و فاصله ای ۷۰ کیلومتری از سبزوار، مانع درج داد
های بیشتر از آن در منابع مکتوب شده است. از همین رو، مطالب فوق تنها اطلاعات ما از منابع تا دهة ۱۳۲۰ش را تشکیل میدهد. بدین جهت، تاریخ کهن تر آن را باید به کمک آثار عینی، از جمله آثار باستانی و اقوال کهنسالان، بازسازی کرد. آثار باستانی منطقه شامل گورستان ها و اندک بقایای ده ریزه های اطراف، کاریزها و درختان کهنسال است. کهن ترین شاهد عینی از بنیان روستا، درخت گردویی بسیار تنومند در کنار ده است که عمر آن را دستِکم بیش از ۲۰۰ سال تخمین می زنند. شاهد بعدی، بقایای دو ترکمن پناه به یادگارمانده از سال های هجوم ازبکان و ترکمانان در سال های پیش از ۱۲۹۹ق/۱۲۶۰ش، به همراه داستان ها و حکایت هایی نیمه افسانه ای از تاخت وتاز آنان است. بی گمان قدمت کاریزها، گورستان های متعدد و ویرانه هایی از ده ریزه های اطراف، بسیار بیشتر است لیکن نمی توان از آن ها کمک گرفت؛ چرا که در این منطقه تاکنون هیچ گونه کاوش باستان شناسی ای انجام نشده است. با وجود این، هنوز یک شاهد قوی باقی است؛ چشمه ها یا رودهای کوچکِ دائمی در شش- هفت درة اطراف ده که آب آشامیدنی و کشاورزی را برای دستِکم ۵۰ خانوار فراهم می کرده است. وجود این منابعِ آبِ سهل الوصول و جای دا