Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سام پرنیا استاد پزشکی در NYU Langone Medical Center است. او در این مرکز هدایت تحقیقات احیای قلبی ریوی را برعهده دارد. او برای کارهایش درباره مطالعات علمی مربوط به مرگ و تجربه نزدیک مرگ شناخته شده است. او ابتدا از دانشکده پزشکی Guys and St. Thomas از دانشگاه لندن فارغ التحصیل شد. سپس دکترای خود را در زیست شناسی سلولی از دانشگاه ساوت همپتون دریافت کرد. سام پرنیا مقالات متعددی در مجلات علمی در زمینه ریوی و تجربیات نزدیک مرگ نگاشته و در حال حاضر به فعالیت در بیمارستان های انگلیس و مرکز پزشکی ویل کرنل (Weill Cornell Medical Center) در نیویورک مشغول است و در زمینهٔ ریوی و در بخش مراقبت های ویژه کار می کند. سام پرنیا یکی از منقدین ژورنال پزشکی نیوانگلند (New England Journal of Medicine) است. پرنیا معتقداست که بعد از ایست مغز و مرگ بالینی، آگاهی ادامه می یابد. او و همکارانش با بیش از ۳۵۰۰ مورد مواجه شده اند که نشان می دهد بعد از مرگ بالینی اگاهی شان واضح بوده است. برخی از این افراد از ترس تمسخر دیگران مایل نیستند درباره تجربیات خود صحبت کنند. سام پرنیا هنگام کار در بخش مراقبت های ویژه به جمع آوری شواهد بعضی از بیمارا
ن از تجربه نزدیک به مرگ در هنگام مرگ بالینی پرداخت و سپس خود تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و نتیجه تحقیقاتش را در کتابی به نام What Happens When we Die منتشر کرد. این کتاب در سال ۱۳۸۴ با نام «وقتی می میریم چه می شود؟» ترجمه شد. در پاییز ۲۰۰۸ پرنیا و همکاران یک تحقیق گسترده موسوم به AWARE Study را آغاز کرد. این تحقیق که بزرگترین تحقیق تکمیل شده پیرامون بررسی علمی پدیدهٔ تجربه نزدیک به مرگ است و چندین محقق در بیمارستان های چندین کشور در آن نقش داشتند بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شد. نتایج تحقیق پس از نهایی شدن در اکتبر ۲۰۱۴ در ژورنال Resuscitation منتشر شد. متأسفانه با وجود گستردگی تحقیق تنیجهٔ آن قاطعانه نبود. بعدتر پرنیا و همکاران تحقیق دیگری موسوم به AWARE Study II را آغاز کردند که بهبودیافتهٔ تحقیق قبلی است و امید می رود نتایج قاطعانه تری حاصل کند. این تحقیق نیز قرار است در مراکز درمانی مختلف مستقل و بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شود. این تحقیق در مهٔ ۲۰۱۷ نهایی خواهد شد. پیوند به بیرون. [[رده:افراد آمریکایی ایرانی تبار]] [[رده:افراد زنده]] [[رده:پزشکان اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:پژو
هشگران پزشکی اهل انگلستان]] [[رده:پژوهشگران تجربه های نزدیک به مرگ]] [[رده:دانش آموختگان دانشگاه ساوت همپتون]] [[رده:نویسندگان پزشکی اهل انگلستان]]
دالی موشه یا دالی بازی یا دالی یا نوعی بازی است که بزرگترها با خردسالان انجام می دهند. در این بازی، فرد بزرگتر صورتش را می پوشاند و بعد همزمان با آشکار کردن صورتش، عبارت «دالی» یا «دالی موشه» را بر زبان می راند. خردسالان طبیعتاً در واکنش به این حرکت لبخند می زنند یا می خندند. گفته می شود که بازی دالی موشه بر هوش و روابط اجتماعی خردسالان تأثیر مثبتی دارد. این بازی را معمولاً کودک از ۹ ماهگی به بعد فرا می گیرد. البته این بازی دقیقاً مشابه بازی peekaboo می باشد.
تاریخ باستان کمبریج (به انگلیسی: The Cambridge Ancient History)، کتابی جامع است در زمینهٔ تاریخ باستان. سری نخست این کتاب تاریخ شامل دوازده جلد، از سوی جی.بی. بری برنامه ریزی شده و بین سال های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹ به انتشار رسید. سری دوم، که به روزشده و بازبینی شده سری نخست بود ابتدائاً در سال ۱۹۷۰ منتشر شده و در سال ۲۰۰۵ انتشار آن کامل شد. این سری در چهارده قسمت نوشته شده و در قالب ۱۹ جلد منتشر شده است. در مورد ایران باستان. بخشی از این کتاب (در جلد چهارم) به ایران باستان می پردازد :
تاریخ هند کمبریج، کتابی است در زمینهٔ تاریخ هند که در ۵ جلد نوشته شده است این کتاب بین سالهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۷ توسط چاپخانه دانشگاه کمبریج انتشار یافته است. بعضی از جلدهای این کتاب همچنین در تاریخ امپراتوری بریتانیای کمبریج گنجانده شده است. با آغاز جنگ جهانی اول و همچنین بیماری دست اندرکاران ادامه کار به کندی گرایید و جلد دوم متوقف شد. تاریخ هند کمبریج در قطع کوچکتر تدوین شده توسط ه ه دادول در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. کتاب جدید تاریخ هند کمبریج در اواخر دهه ۱۹۸۰ به انتشار درآمد.
پل چوبی فیلمی به کارگردانی مهدی کرم پور است که در سال ۱۳۹۰ ساخته شده است و پس از دو سال توقیف با روی کار آمدن دولت حسن روحانی در سال( ۱۳۹۲ )در سینماها اکران شد. این فیلم جزو فیلم های توقیفی و تحریمی حوزه هنری بود و در نهایت فیلم پس از ۳۰ مورد اصلاحیه و ۹ دقیقه کوتاه شدن توانست اکران شود. این فیلم که در زمان اکران سینماهای حوزه هنری را در اختیار نداشت توانست در ۹ روز اول اکران خود به فروش ۲۰۰ میلیون تومانی دست یابد. باید اشاره کنیم که یکی از دلایل موفقیت این فیلم قرارگیری بازیگرانی چون بهرام رادان و مهران مدیری در کنار یکدیگر است. این فیلم در نهایت به باشگاه میلیاردی های سینمای ایران پیوست و به مجموع فروشی در حدود دو میلیارد تومان در سراسر ایران دست پیدا کرد. خلاصه داستان. سال ۱۳۸۸. امیر (بهرام رادان) و شیرین (مهناز افشار) در آستانهٔ دهمین سالگرد ازدواج شان قصد مهاجرت از ایران را دارند. در تب وتاب پیش از انتخابات ریاست جمهوری کارهای سفرشان به مشکل برمی خورد و تنها راه پیش رو پیشنهاد استاد قدیمی شان کامران صبوحی (مهران مدیری) است که مدتی قبل به آن ها گفته شیرین برای گرفتن ویزا و فراهم کردن مقدمات مهاجرت نزد او
در دبی برود و امیر در آن مقطع به دلیل علاقهٔ قدیمی صبوحی به شیرین مخالفت کرده است. یک ماه مانده به انتخابات شیرین می رود و کارها به دلیل حوادث پس از انتخابات برای امیر بیشتر گره می خورد. دستگیری آیدا خواهر امیر در این اثنا و بازگشت نازلی (هدیه تهرانی) عشق قدیمی امیر که ده سال قبل او را رها کرده و رفته، بحران را تکمیل می کند. داستانی که در ابتدا برای حساسیت زدایی از قصهٔ ملتهب فیلم در اختیار رسانه ها قرار گرفت چنین بود: «پل چوبی» معبری بود بر خندق شمالی طهران، مابین پایتخت و ییلاق شمیران… محل اتصال طهران قدیم و تهران مدرن. این جا و اکنون، محله پل چوبی یادگار گذشته است. نامی به جا مانده در قلب شهر پرهیاهو؛ محل رخداد عاشقانه ای ناآرام…
تماشاخانه سنگلج یک تماشاخانه در تهران است در محله سنگلج در خیابان بهشت در ضلع جنوبی پارک شهر. تماشاخانهٔ سنگلج در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ با زیر بنای ۱۰۳۴ مترمربع و در کنار باغ سنگلج توسط مهندس بابائیان ساخته شد و به وزارت فرهنگ و هنر وقت واگذار شد. این تماشاخانه که در ابتدا ۲۵ شهریور نام داشت، در ۱۸ مهرماه سال ۱۳۴۴ همراه با اولین جشنواره نمایش های ایرانی افتتاح شد. اولین نمایش اجرا شده در این تماشاخانه نمایش "امیر ارسلان" نوشته ی پرویز کاردان و کارگردانی علی نصیریان بود و همچنین نمایش "پهلوان اکبر می میرد" نوشته ی بهرام بیضایی و کارگردانیِ عبّاس جوانمرد در روزهای دوازدهم و سیزدهم این جشنواره به نمایش درآمد. آثار نویسندگان بزرگی همچون بهرام بیضایی، اکبر رادی و محمود استادمحمد در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته اند. جعفر والی، عبّاس جوانمرد و علی نصیریان از جمله مهم ترین کارگردانانی هستند که نمایش های خود را در قالب رپرتوار هنر ملی در تماشاخانه سنگلج روی صحنه برده اند. نمایش «آماس» نوشته و کارگردانی آرش سنجابی از روز ۱۲ مرداد اجرای خود را در تماشاخانه سنگلج آغاز کردند از نمایش های مهمی که در اوایل کارِ این تماشاخانه بر
صحنه رفت "میراث و ضیافت" کارِ بهرام بیضایی را می توان نام برد که در آذر ماه ۱۳۴۶ اجرا شد. مدیریت تماشاخانه در سال ۱۳۵۹ به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی واگذار شد و به پیشنهاد جمشید مشایخی نام آن به دلیل ساخت آن در محله سنگلج به تماشاخانه سنگلج تغییر کرد. این سازه در تاریخ ۲ آذر ۱۳۸۸ به شماره ۲۷۴۶۹ در فهرست آثار ملی ثبت شد.
حسین روازاده (زاده در تهران)، برابر اطلاعات تارنمای سازمان نظام پزشکی، یک پزشک عمومی است او می گوید که دانش آموخته از دانشگاه تهران است و بیماران خود را با استفاده از طب سنتی و طب اسلامی درمان می کند. حسین روازاده مدعی است احیاگر حجامت در ایران است و هر پزشکی که در ایران حجامت انجام می دهد مستقیم یا با واسطه شاگرد وی بوده است. او که مطالعاتی در زمینه طب سنتی و گیاهان دارویی دارد بازگشت به تغذیه سنتی و اسلامی را راه رسیدن به سلامت می داند و وضعیت نامناسب تغذیه در ایران را به عوامل خارجی نسبت می دهد. وی که مدتی عقاید خود را در برنامه های صدا و سیما ابراز می کرد اکنون در تارنمای خود دیدگاه هایش را بیان می کند. این دیدگاه ها مورد چالش و نقد نشریات علمی طب جدید قرار گرفته اند. روازاده که استفاده از خمیردندان پیش از خواب را باعث پوسیدگی دندان می داند از دکتر علی مرسلی به دلیل نشر مطالبی در مخالفت با این اظهارات، به جرم نشر اکاذیب به دادگاه شکایت کرده است. روازاده در شهریور ۱۴۰۲ به حکم دادگاه تجدید نظر استان تهران، به محرومیت دائم از حرفه پزشکی در سراسر کشور محکوم شد. مدرک پزشکی. حسین روازاده عضو سازمان نظام پزشکی ب
ود. اما دربارهٔ سابقه علمی وی تردیدهایی مطرح بوده است. سلامت نیوز در اینباره نوشته: «حسین روازاده مدعی است از دانشگاهی در ایتالیا مدرک پزشکی را گرفته اما پس از مراجعه به ایران به دلیل اینکه آن دانشگاه مراتب علمی لازم را نداشته مدرک پزشکی وی توسط وزارت بهداشت مورد قبول واقع نشد. اما در نهایت مشخص نیست که چه اتفاقی افتاد که وزارت بهداشت مدرک وی را تأیید کرد و وی توانست حتی کد نظام پزشکی دریافت کند». مخالفان. دکتر علی مرسلی؛ روازاده و دیگر مروجان دیدگاه های مشابه را به کلاهبرداری و تقلب علمی متهم کرده است. همچنین پیمان عشقی، استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، در مطلبی در هفته نامهٔ پزشکی "سپید" به انتقاد از دیدگاه های روازاده علیه دانش پزشکی پرداخت. روازاده بابت دیدگاه هایی که راجع به طب اسلامی دارد از سوی روحانیون نیز مورد انتقاد قرار گرفته است؛ از جمله محمدتقی ابطحی در نقد دیدگاه های روازاده این مسئله را که تنها یک مکتب به نام طب اسلامی و تنها یک نظریه طبی جدید وجود دارد و روازاده به مقایسهٔ «طب جدید» با «طب اسلامی» می پردازد زیر سؤال برده و در مورد اثبات پذیری ادعاهای روازاده با شواهد تجربی تردید کرده
است. محصولات آلوده با استفاده از نام روازاده. معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه اعلام کرد نمکی که با نام روازاده عرضه می شود آلوده است و دارای فلزات زیان بار است. کرونا. حسین روازاده در آغاز همه گیری کرونا در ایران و موج هولناک مرگ ومیر اولیه در قم، به این شهر رفت و مدعی شد حرف هایی که دربارهٔ کرونا مطرح می شود اهداف ضداسلامی دارند. او گفت: «هم توی مسجد، هم توی جلسات خصوصی با همه روبورسی می کنیم، دیدار می کنیم، مرقد هم خدمت خانم (حرم فاطمه معصومه) خواهم رفت، همه جا می پیچیم، همه کاری هم می کنیم، به همه هم نشان خواهیم داد که اینها داستان است. اینها می خواهند دین ما را از ما بگیرند، می خواهند صدمه به ما بزنند». هنگامیکه سازمان پزشکان بدون مرز کمک هایی به ایران ارسال کرد و قصد بر پا کردن یک درمانگاه کرونا را داشت، حسین روازاده همراه با رسانه های حکومتی علیه آنها موضع گرفت و گفت: «برخی چه زود پشت پرده کثیف آلوده کردن مردم ایران به ایدز را توسط فرانسه از یاد برده اند! حال به کمک های تجهیزات پزشکی و بهداشتی فرانسه از قبیل ماسک و… دل خوش کرده اند!». حسین روازاده پیرو حرف های سیدعلی خامنه ای دربارهٔ کرونا
گفت: «کرونا سلاح بیولوژیک در ادامه فشار حداکثری علیه ایران است… طبق نظر کارشناسان کرونا هم مانند ایدز و سارس سلاح بیولوژیک ساخته دست انسان است». پس از آنکه مرگ هزاران نفر، انکار کرونا را ناممکن کرد روازاده دربارهٔ واکسن های غیر ایرانی گفت: «اینها با نامردی می زنند. آهن ربا می چسبد. قطعاً بدانید هر کسی که واکسن زده باشد مثل برگ درخت در خیابان می افتند و می میرند و هیچ کس هم نمی تواند اینها را نجات دهد». در سال ۱۴۰۰ رئیس وقت نظام پزشکی تهران از حسین روازاده خواست تا به عنوان یکی از اعضای نظام پزشکی برای ادعاهای خود دربارهٔ مرگ ومیر ناشی از تزریق واکسن کرونا و ادعای درمان کووید با بخور جوش شیرین مستنداتی ارائه دهد. او در پاسخ، نظام پزشکی را به فساد متهم کرد و گفت: «نظریه ما دربارهٔ ساختارها و بدنه معیوب سازمان ها و وزارتخانه ها کاملاً درست از آب درآمده است. هرچند رؤسا تغییر می کنند ولی درب بر همان پاشنه می چرخد. نامه ها و احکام سازمان نظام پزشکی کار بدنه فاسد است». روازاده اما واکسن برکت را ستایش کرد. نظریات. بهروز راوی در این جمله ۳ دروغ برمی شمارد: «مالزی هیچگونه محدودیتی دربارهٔ واردات و تولید آدامس ندارد. س
نگاپور بر خلاف مالزی کشور مسلمان نیست و تنها ۱۵٪ ساکنین این کشور مسلمان هستد. محدودیت واردات و تولید آدامس در سنگاپور از سال ۱۹۹۲ به خاطر حفظ تمیزی اماکن عمومی است و نه وجود رابطه آدامس و بیماری های صعب العلاج.» ارتباط احتمالی با مرگ افراد. هاشمی شاهرودی. پیشتر در دی ۱۳۹۸ سید علاء هاشمی شاهرودی پسر ارشد سید محمود هاشمی شاهرودی، رئیس پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام و قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران دربارهٔ بیماری پدرش جزئیاتی را مطرح کرده بود که در سال ۱۴۰۲ برای نخستین بار رسانه ای شد. به گزارش همشهری آنلاین به نقل از حوزه نیوز، سید علا هاشمی شاهرودی گفته پدرش در روند درمان بیماری اش به طب اسلامی و دکترای اسلامی اعتماد کرد و این امر منجر به ایجاد فاصله بین درمان و از کنترل خارج شدن بیماری وی شد. وی در گفتگو بیان می کند یکی از دکترهای طب اسلامی به پدر او گفته به حرف پزشکان جدید توجه نکند. او در این گفت وگویی مدعی می شود سال ۹۶ پس از یک عمل جراحی، سید علی خامنه ای به خانه شاهرودی رفته تا از او عیادت کند و در این دیدار رهبر جمهوری اسلامی به شاهرودی توصیه می کند که به حرف پزشکانش گوش کند. وی ادامه می دهد: کارشناس «طب ا
سلامی» بر مخالف توصیه رهبری رای پدرش را زد و او را مردد کرد… همچنین او ادعا می کند این کارشناس طب اسلامی به پدر وی ماده ای را تزریق نموده که منجر به مرگش شده است. انتشار این گفتگو در رسانه ها همزمان با صدور حکم ممنوعیت فعالیت روازاده در زمینهٔ پزشکی باعث تقویت گمانه زنی دنبال گنندگان این رسانه های درمورد دلیل صدور این ممنوعیت شد. هرچند سید علا هاشمی شاهرودی در گفتگوی خود نامی از روازاده نبرده و تنها به کارشناس طب اسلامی بسنده می کند. حائری شیرازی. فرزند محی الدین حائری شیرازی گفته که درمان نادرست روازاده و تجویز تزریق مایعی که احتمالاً اسیدی بوده باعث مرگ پدر او شده است. او در کانال تلگرامی خود نوشته بود: «مرحوم پدر، علی رغم تأکید همه اطبا بر ضرورت عمل جراحی و برداشتن عضو سرطانی به طبابت طبیب عَلَفی که آیت الله هاشمی شاهرودی معرفی کرده بود گردن نهاد این شخص کسی نبود جز همان حکیم! روازاده معروف. که بعداً فرزند ارشد مرحوم آیت الله محمود شاهرودی ریاست مجمع تشخیص مصلحت با تاسف سبب مرگ زودهنگام پدر خویش را عمل به طبابت همین شخص دانست و تأخیر در عمل به دستور پزشکان جدید» «ایشان مایعی که احتمالاً اسیدی بود (تجویز کر
د) چون اخوی گفت یک بار قطره ای از آن مایع بر روی شلوارش افتاد و به من نشان داد که سوراخ شده بود. به هر حال به تجویز ایشان این مایع را پدر با درصدی خاص با آب خالص مخلوط و با کمک بهیار با سوند به درون مثانه تزریق می نمود. در همان ایام دکتر کامران باقری لنکرانی به خود بنده گفتند این فرد شیاد است و در صدد شکایت از او هستیم اما پدر، چون به خواست خود به طبابت این فرد تن داده بود مانع شکایت شدند». محرومیت دائم از پزشکی. در سال ۱۴۰۰ رای قطعی یک سال محرومیت او از اشتغال به حرفه پزشکی و وابسته صادر شد. در ۴ شهریور ۱۴۰۲ نیز سرپرست مرکز نظارت و اعتباربخشی امور درمان، نامه ای به همه دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور نوشت و اعلام کرد روازاده به صورت دائم از فعالیت در حرفه پزشکی محروم شده است.
کماندوها عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک تاکتیک هم زمان متمایل به مخفی کاری است که در طی جنگ جهانی دوم روایت می شود و از سال ۱۹۹۸ توسط شرکت اسپانیایی پایرو استودیوز تولید و توسط آیدوس اینتراکتیو روانه بازار شده است. چهار نسخه نخستین این بازی در سبک تاکتیک هم زمان ساخته شد، اما پنجمین نسخه آن که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، در سبک تیراندازی اول شخص ساخته شده است. این سری، تاکنون بیش از ۳٬۳ میلیون نسخه فروش داشته است. شخصیت ها. این سری در چهار نسخه اول مجموعاً ۸ شخصیت اصلی داشت: نسخه پنجم بازی تنها ۳ شخصیت داشت که شامل هیچ کدام از شخصیت های بازی های قبلی نبودند، کما اینکه شباهت های بسیاری بین آن ها وجود دارد:
کیلوتوآ آتشفشان مخروطی شکل بی سر و داسیتی است که غربی ترین کوه از مجموعه آتشفشان های رشته کوه های آند در اکوادور را تشکیل می دهد. این کوه که در حاشیهٔ کوردیلرای غربی در ۳۵ کیلومتری غرب-شمال غرب شهر لاتاکونگا قرار دارد، ۳۹۱۴ متر ارتفاع داشته و مشتمل بر کالدرایی به عرض ۳ کیلومتر است که دریاچه ای به عمق ۲۴۰ متر درون آن تشکیل شده و دیواره های شیبدار آن از سطح دریاچه ۴۰۰ متر ارتفاع دارند. آتشفشان کوچک کیلوتوآ در طول ۲۰۰ هزار سال گذشته ۸ فوران انفجاری مهم داشته است. آخرین فوران عمدهٔ آن در حدود ۸۰۰ سال رادیوکربنی پیش روی داد و منجر به تولید جریان های عظیم آذرآواری، جریان های واریزه یا لاهار که به اقیانوس آرام ریختند و یکی از بزرگترین باران های خاکستر در آند شمالی شد. همچنین فروریختن گنبد گدازه ای کوچک در همین زمان به شکل گیری کالدرای کیلوتوآ انجامید. گمان می رود آخرین فوران این کوه در سال ۱۲۸۰ روی داده باشد و گزارش هایی مبنی بر وقوع فوران در دریاچهٔ کالدرا پس از آن تاریخ نسبتاً مبهم است. دودخان هایی (Fumarole) در کف دریاچهٔ کیلوتوآ وجود دارد و دامنه های شرقی کوه نیز حاوی چشمه های آب گرم است. رنگ دریاچهٔ کیلوتوآ فیر
وزه ای است که نتیجهٔ حل شدن مواد معدنی در آن است. همچنین از آنجا که این دریاچه هیچ خروجی ای ندارد آب آن راکد و قلیایی بوده و قابل نوشیدن یا شناکردن نیست، بااین حال امکان اجاره کردن قایق موتوری یا کایاک برای گردشگرانی که به آنجا می آیند وجود دارد.
واژ-واج شناسی یا صرف-واج شناسی یکی از سطوح مطالعهٔ زبان است که به طور کلی در آن، تعامل بین صرف و واج شناسی یا فرایندهای صرفی و آوایی مطرح است. معرفی. هنگامی که تکواژی به واژه ای می پیوندد، می تواند محیط آواییِ تکواژهای دیگر در آن واژه را تغییر دهد. زبان شناس در مطالعهٔ خود راجع به سطح صرف-واج شناختی، در تلاش است که این فرایند را توصیف کند. ساختار صرفی-واجی یک زبان عموماً به شکل دسته ای از قواعد نشان داده می شود، که در شکل آرمانی می توانند هر تناوب صرفی-واجی ای را که در زبان رخ می دهد، توصیف کنند. به عنوان مثالی از تناوب صرفی-واجی در زبان، می توان از نمونهٔ مشهوری از زبان انگلیسی یاد کرد. در زبان انگلیسی، پسوند جمع ساز در شکل نوشتاریِ خود به دو صورتِ "s-" یا "es-" ظاهر می شود و در زبان گفتار به سه شکلِ [s]، [-z-] و [ɪz-] تبلور می یابد. اما در این میان، بنابر آنچه زبان شناسی زایشی به ما ارائه می دهد، هنگام سخن گفتن از پسوند جمع در سطح انتزاعی تر در صرف یا سطوح پیش از سطحِ واج شناسی، باید تنها به وجود یک تکواژ جمع ساز قائل شویم که هرگاه این تکواژ انتزاعی به سطح آوایی می رسد، بسته به محیطی که در آن ظاهر می شود، م
ی تواند به یکی از صورت های [s]، [-z-]، یا [ɪz-] ظاهر شود. مثلاً هرگاه این پسوند جمع ساز به واژه ای چون cat (گربه) افزوده شود، محیط آواییِ این واژه حکم می کند که تکواژ جمع به صورت [s-] ظاهر شود. هرگاه این پسوند در سطح صرف به واژه ای چون dog (سگ) افزوده شود، به صورت [z-]، و بالاخره در صورت افزوده شدن به واژه ای چون horse (اسب)، به خاطر شرایط آواییِ این واژه، به صورت [ɪz-] ظاهر می شود. در واج شناسی به طور اعم، و در صرف-واج شناسی به طور اخص، به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که اگر قرار باشد تکواژها در سطوح انتزاعی تر به هم متصل شوند، و هر تکواژ تنها یک صورت انتزاعی داشته باشد، پس چگونه می شود که در سطح واج شناسی، تکواژها می توانند صورت های مختلف داشته باشند؟ اگر قرار باشد برای هر تکواژ یک صورت قائل شویم، آن صورتِ اصلی یا زیربنایی چه خواهد بود؟ و بالاخره اینکه در صورت یافتن صورت زیربنایی، طی چه قواعدی صورت های متناوب دیگر به دست داده می شوند؟ بنابر قواعد حاکم بر سطح صرف-واج شناسی، یعنی سطحی که در آن صرف، که انتزاعی تر است، با سطح آوایی در تعامل قرار می گیرد، صورت زیربناییِ این تکواژ، /z-/ است. این بدان معنی است که
در سطح صرف به هنگام شکل گرفتن صورت cats، تکواژها به صورت /kat-z/ خواهند بود. وجود یک واج بی واک، در این مثال یعنی /t/ پایانیِ پایه، در مجاورت تکواژ جمع ساز /z-/ باعث تغییر صورت این پسوند می گردد و بدین ترتیب در سطح آوایی، شکل [kat-s] به دست داده می شود. همین پسوند پس از واژهٔ horse (واج نویسی: /hɔ(r)s/) به دلیل مشخصات آواییِ آخرین واج این واژه، به [ɪz-] تبدیل می گردد. به عنوان مثال دیگری از این دست، بازهم از زبان انگلیسی، می توان به پسوند گذشته ساز در این زبان اشاره کرد. این پسوند در سطح آوایی به سه صورتِ [d]، [-t-]، و [ɪd-] ظاهر می شود، اما قواعد حاکم بر سطح صرفی-واجی به ما نشان می دهند که پسوند گذشته ساز در واقع صورت [d-] است که در هرجا که بافت آوایی ایجاب کند، دو صورت دیگر از آن به دست داده می شوند. در زبان شناسی، صورت های متناوب را تکواژگونه های تکواژ اصلی می دانند.
رود الوسُجرد یا الوسُگرد از بزرگ ترین درهٔ رشته کوه الوند بنام دره مرادبیگ یا ولاشگرد قدیم در جنوب شهر همدان سرچشمه می گیرد. این رود از آب شده برف ها و آب چشمه های فراوان تشکیل می شود، مسیری جنوبی، شمالی دارد و در شیب نسبتاً تندی جاری است و پس از گذشتن از دره به سوی شهر روان می گردد و از وسط شهر از سمت جنوب و مشرق تپه هگمتانه می گذرد و به اراضی شمالی خارج شهر می رسد. در اراضی جلگه ای شهرستان همدان با پیوستن رودهای متعدد به آن، سرانجام به رود قره چای می ریزد. نام الوسجرد هم در اسناد دولتی آمده و هم بر زبان مردم جاری است. این واژه از نام جاهای دوران پارتی است و به احتمال قریب به یقین از نام روستایی که در دوران های گذشته در آنجا بوده، گرفته شده است.
دره مرادبیگ یا دره مرادبیک بزرگ ترین درهٔ کوهستان الوند است و در جنوب شهر همدان قرار دارد. این دره برخلاف سایر دره های الوند مانند دره ماوشان رود (نام دیگر دره امامزاده کوه) و دره گنج نامه که در مسیر راه های باستانی قرار داشتند و نام آن را مردمان محلی آن گذاشته اند؛ به آبشار اللودر منطقهٔ بسته ای قرار دارد و آمدوشد در آن بسیار اندک بوده است. تنها راه ارتباطی راه مالروی انتهای دره است که از طریق درهٔ چشمه فرشه در فصول خشک سال با روستای پشت کوه (یال غربی الوند) امکان مراوده دارد. آثار یک روستای قدیمی در غرب این دره، در یکی دو کیلومتری شهر دره مرادبیگ به چشم می خورد. از آب شدن برف ها و آب چشمه های فراوان در این دره رود الوسجرد تشکیل شده است. از مکان های معروف دره مرادبیگ می توان به دره گرگ، دره غوله، دره حاج محمد (حاجمد)، لیژه، چرچرآب، سیزده خانه، قلعه سیلوار، سر دوش، حمام خرابه، قرق، کندو خانه، منبع، پیررحمان و دره بهشت اشاره کرد. دره مرادبیگ یکی از زیباترین روستاهای همدان است. درهٔ گل زرد هم از دره های زیبای آن است.
آرامگاه ها و معابد نیکّو (Nikko، 日光) که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد شامل ۱۰۳ ساختمان یا بنا و مجموعه های طبیعی اطراف آن است و در نیکو، منطقه توچیگی در ژاپن قرار دارد . این ساختمان ها وابسته به دو معبد شینتو ( معبد فوتاراسان و توشو-گو ) و یک معبد بودائی ( رینو-جی ) هستند . از میان این ۱۰۳ ساختمان ، ۹ تای آنها به عنوان گنجینه های ملی ژاپن برگزیده و ۹۴ تای باقی مانده به عنوان دارایی های مهم فرهنگی این کشور شناخته شدند . در سال ۱۹۹۹ این اماکن به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شدند .
سرزمین های گوسوکو و دارائی های پادشاهی ریوکیو شامل ۹ مکان می باشند که همگی در استان اوکیناوای ژاپن واقع شده اند . این میراث ها شامل دو بیشه یا یوتاکی، مقبره تامائودون و یک باغ و پنج قلعهٔ گوسوکو می باشد که اکثر آن خراب شده است . این مناطق معرف خوبی از فرهنگ سلطنتی ریوکیو می باشند که با ترکیب منحصر به فرد نفوذ ژاپنی و چینی توانست این منطقه را از لحاظ اقتصادی و فرهنگی به پلی ارتباطی میان ایالت های همسایه مبدل سازد.سرزمین های گوسوکو و دارائی های پادشاهی ریوکیو سال ۲۰۰۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
پسا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زیرتابوتی تختگاه یا وسیله ای است که تابوت را بر روی آن قرار می دهند تا بازماندگان پیش از دفن از پیکر فرد درگذشته دیدار کنند یا به وسیله آن تابوت به محل دفن حمل شود. در دوران باستان نیز از زنبه هایی به عنوان زیرتابوتی استفاده می کردند که پیش از خاک سپاری یا آتش سپاری، تابوت یا جسد را گاهی همراه با گورنهاده ها بر روی آن قرار می دادند. در مراسم خاکسپاری مسیحیان، زیرتابوتی را معمولاً در میانهٔ صحن کلیسا قرار می دهند و گرداگرد آن شمع روشن می کنند و زیرتابوتی و تابوت در خلال مراسم ختم در این محل می ماند.
شرطی شدن فعال (نام های دیگر: سامه سازی کنش گر، سامه سازی ابزاری، شرطی شدن نوع II، آزمون و خطا) یک نوع یادگیری همخوان یا تداعی است. در شرطی شدن فعال، جانور یادمی گیرد که بین یکی از رفتارهای خودش، با یک پاداش یا تنبیه ارتباط برقرار کند. علت اینکه این رفتار را جزو رفتارهای شرطی شدن در نظر می گیرند، این است که در طی آن یک محرک بی اثر (محرکی که جانور به طور طبیعی نسبت به آن پاسخ رفتاری ایجاد نمی کند) در صورتی که منجر به دریافت یک پاداش یا تنبیه شود، مبدل به محرکی شرطی می شود و در واقع یعنی جانور به شرطی به آن واکنش نشان می دهد که در پی آن به محرک مؤثر از نوع پاداش یا تنبیه برسد. (و عملاً در اینجا نیز مانند شرطی شدن کلاسیک، همراه شدن محرک مؤثر و بی اثر مشاهده می شود) برای مثال در جوجه های کاکایی مدتی پس از به دنیا آمدن و به دنبال کسب تجربه، (دقیق تر نوک زدن) که در دفعات اول به طور اتفاقی رخ می دهد و محرکی بی اثر است، به واسطهٔ اینکه جانور را به غذا (پاداش) بیشتری می رساند، مبدل به محرکی شرطی برای انجام این رفتار می شود. با پایداری و تکرار این رفتار، جانور یادمی گیرد که اگر این رفتار را انجام دهد (شرط) به پاداش بیشت
ری می رسد. همچنین چون در این نوع شرطی شدن، جانور به دنبال دریافت پاداش یا جلوگیری از تنبیه شدن است و یعنی برخلاف شرطی شدن کلاسیک، به طور «هدفمند» انجام می شود؛ بنابراین برای این نوع شرطی شدن، صفت (فعال) را به کار می برند. گردانندگان سیرک از مفهوم این نوع شرطی شدن برای نمایش سیرک با استفاده از جانوران بهره می برند. به این صورت که برای مثال شرط رسیدن به یک پاداش (مانند غذا) را پریدن از یک مانع، عبور از حلقهٔ آتش و یا… جلوه می دهند تا جانور این عمل را انجام دهد. همچنین از آنجا که این رفتار نوعی رفتار یادگیری است، پس توجه دارند که باید در تمرینات پیش از اجرا این شرط را به دفعات متعدد به جانور نشان دهند تا جانور این رفتار را تکرار و در حافظهٔ یادگیری اش پایدار کند و مبدل به یادگیری شود. با این کار، در زمان اجرا، گرداننده سیرک بدون اینکه پاداشی را به جانور نشان دهد و تنها با قرار دادن محرک شرطی شده (مثل حلقهٔ آتش یا …) در معرض دید او، منجر به صورت پذیرفتن رفتار نمایشی جانور می شود؛ چرا که اکنون محرک بی اثر مبدل به محرک شرطی شده است و جانور یادگرفته است که در صورت تحریک شدن توسط آن، به پاداش می رسد حتی اگر در واقعیت
پاداشی وجود نداشته باشد. همچنین گردانندگان سیرک باید توجه داشته باشند که همواره در تمرینات حتی پس از ایجاد رفتار شرطی شدن فعال در جانور، پاداش یا تنبیه (محرک مؤثر) را به جانور نشان دهند و به همان دفعات اول اکتفا نکنند. در غیر این صورت، پس از مدتی و با تکرار بروز این رفتار، جانور در برابر محرک شرطی یادمی گیرد که رفتار خوگیری (عادی شدن) را بروز دهد چراکه دیگر علی رغم تکراری بودن آن محرک، سود یا زیانی را موجب نمی شود؛ بنابراین اگر به این نکته توجه نشود، باید دوباره از ابتدا رفتار شرطی شدن فعال مد نظر را در جانور ایجاد کنند. ثرندایک:قانون اثر. ادوارد لی ثرندایک، در اواخر قرن نوزدهم، از طریق آزمایش های معروف خود با گربه نشان داد که چگونه جانور به تدریج از طریق آزمایش و خطا یادمی گیرد. هنگامی که گربه در قفس های موسوم به جعبهٔ معما، قرار می گرفت، برای رسیدن به غذا رفتارهایی انجام می داد؛ ولی وقتی کوشش هایی منجر به غذا می شدند، میزان خطای حیوان کاهش می یافت تا جایی که بدون هیچ کوشش اضافی موفّق می شد به غذا دست یابد. بنابراین وقتی پاداشی بلافاصله به دنبال یکی از رفتارها بیاید، یادگیری عمل قوی تر می شود. ثرندایک این ن