Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مدت دو سال مشاور وزارت معارف در برنامه نصاب تعلیمی انکشافی معارف افغانستان بود و پنج جلد کتاب درسی نوشته است. سفارت. در سال ۲۰۰۲ به حیث مستشار وزیر مختار (شارژدافیر) در سفارت افغانستان در خارطوم، سودان توظیف گردید و مدت سه و نیم سال در خارطوم، سودان ایفای وظیفه نمود. و در ۱۸ قوس ۱۳۸۹ به حیث جنرال قونسل افغانستان به جده، عربستان سعودی تعین گردید که تاکنون در این پست ایفای وظیفه می نماید.
آرکتیکا یا قاره آرکتیکا قارهای باستانی بود که در حدو ۲٬۵ میلیارد تا ۱٬۵ میلیارد سال پیش در اواخر ابردوران آرکئن یا اوایل ابردوران پیشین زیستی، از به هم پیوستن کراتونهای صفحه کانادا، سیبری، گرینلند و وایومینگ پدید آمد. این قاره در حدود قطب شمال قرار داشت و از آنجا که امروزه نیز بیشتر مناطق تشکیل دهندهٔ آن در مدار قطب شمال واقعند، نام «آرکتیکا» را برای این قاره برگزیدند. قارهٔ آرکتیکا در حدود ۱٬۵ میلیارد سال پیش با قارهٔ بالتیکا در هم آمیخت و قارهٔ ننا شکل گرفت.
مسابقه هفته عنوان برنامه ای تلویزیونی بود که از اواخر دهه ۱۳۶۰ تا اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی، پنجشنبه شب ها از شبکهٔ اول پخش می شد. ساختار. اجرا. این برنامه در ابتدا با اجرای کمال الحق سلامی پخش می شد که بعدها جای خود را به منوچهر نوذری داد. قوانین. "مسابقه هفته" به تفکیک جنسیت برگزار می شد. در این مسابقه ۱۵ شرکت کننده به پرسش هایی در موضوعات مختلفِ اطلاعات عمومی پاسخ می دادند و برای هر پاسخ نادرست، یک چراغ از سه چراغ آنها خاموش و در نهایت حذف می شدند. در مرحلهٔ نخست و طی دو دور، شرکت کنندگان به نوبت به پرسش ها پاسخ می دادند. اما در مرحله دوم، کسانی که پاسخ صحیح می دادند تعیین می کردند که چه کسی باید به سؤال بعدی جواب دهد. در مرحله فینال، سه شرکت کننده برتر به ۴۰ سؤال (و به سیاق مرحله دوم) پاسخ می دادند تا برنده معلوم شود. ۲۰ سؤال این مرحله پس از پخش قسمت هایی از یک فیلم سینمایی پرسیده می شد که به جزئیات آن قسمت ها می پرداختند و ۲۰ سؤال بعدی مجدداً به اطلاعات عمومی بازمی گشتند. فیلم های بخش فینال. اکثر فیلم های بخش فینال، سیاه و سفید و متعلق به دوران سینمای کلاسیک هالیوود بودند که از میان آنها می توان به "آنها در
شب می رانند"، "بعضیا داغشو دوس دارن"، "غریبه ها در قطار" و "مأمور ما در هاوانا" اشاره کرد. موسیقی متن. در طول اجرای برنامه، همواره موسیقی متنی در پس زمینه سوالات پخش می شد که شامل قطعات ملایمی از تکنوازی پیانو بود که از معروفترین آنها می توان به نسخه بی کلام آهنگ "زنی عاشق" از میرِی ماتیو اشاره کرد. استقبال. گرچه "مسابقه هفته" از ابتدا به محبوبیت دست یافت و کمال الحق سلامی نیز از دانش بالایی برای اجرا برخوردار بود، اما جایگزینی وی با نوذری بود که باعث موفقیت بیشتر مسابقه شد و کار بجایی رسید که افراد برای شرکت در این برنامه باید چندین ماه در صف انتظار می ماندند. حتی کتاب هایی شامل سؤال و جواب های این برنامه نیز به بازار عرضه شد که علاوه بر افزایش سطح اطلاعات عمومی مردم، آمادگی آن ها را نیز برای شرکت در این مسابقه بالا می بردند. داریوش کاردان علت ماندگاری مسابقه هفته را در «صداقت» برنامه عنوان کرده است. فرهنگ عامه. - "از کی بپرسم؟" "از خودم بپرس." - "با سه چراغ روشن به مرحله بعد میره."
حمام حاج علی بابا، از حمام های بزرگ و تاریخی و متروک تبریز است. در قدیم حمام های عمومی اصولاً نقش اساسی در بهداشت جامعه داشتند. البته این حمام ها دارای درجه بندی هایی هم بودند. تعداد این حمام ها در تبریز بیشتر از جاهای دیگر و اکثراً در هر محله ای یکی دو عدد حمام وجود داشته است. فعلاً که سال ۱۳۹۰ هجری شمسی است فقط تعداد پنج حمام عمومی فعال (حمام فرمانفرما واقع در خیابان ششگلان پشت بیمارستان فرمانفرما(کودکان)، حمام سرهنگ واقع در ورودی میدان قطب، حمام علی واقع در خیابان طالقانی، حمام حقیقت واقع در خیابان ملل متحد، جنب گذر میدان کاه و ...) وجود دارد. بقیه (حمام میرزا مهدی، حمام نخست، حمام شالچیلر، حمام نوبر، حمام بهار، حمام سید گلابی، حمام نظافت، حمام مهدی خان) یا تغییر کاربری یافته اند یا به مرور زمان ویران شده و از بین رفته اند. بخش ها. در این حمام بخش مختلفی وجود دارد. علاوه بر بخش های رختکن، اتاق نظافت و دستشوئی که در اکثر حمام ها موجود است، اتاقی برای انجام حجامت و فصد نیز در این حمام وجود داشته است.
تلرانس ("تِلُرانس" یا "تُلِرانس") به معنی تحمل و تاب آوری و بردباری و مقاومت، مدارا و رواداری و مماشات و تسامح، محدودهٔ مجاز و دامنهٔ تغییرات، به کار می رود.
فرایند هابر یا فرایند هابر-بوش روشی برای تولید صنعتی آمونیاک از طریق واکنش گاز نیتروژن و گاز هیدروژن و با استفاده از کاتالیزگرهای آهن و روتنیم (در اغلب مواقع از ترکیبات ناخالص آن ها استفاده می شود) است. در این فرایند به دمای ۴۵۰ سانتی گراد (۷۲۳درجه کلوین) و فشار ۲۰۰ اتمسفر نیاز است. لابراتواری که این فرایند را کنترل می کند هابر لاب (haber lab) می نامند. &lt;chem&gt;N2 + 3H2 -&gt; 2NH3 &lt;/chem&gt; این فرایند به طور مشترک توسط دو شیمیدان آلمانی به نام های فریتس هابر و کارل بوش که هر دو از برندگان جایزه نوبل شیمی بودند، ابداع شد. پیش از ابداع این روش، تولید آمونیاک در مقیاس صنعتی بسیار دشوار بود و روش های قدیمی تولید آمونیاک نظیر "فرایند بیرکلند-اید" () و "فرایند فرانک کارو" () به شدت ناکارامد بودند. روش فرانک-کارو نیاز به مقدار زیادی نیروی الکتریسیته دارد که فرایند هابر بی نیاز از آن است. تولید سالانه کود نیتروژن به این روش بیش از ۱۰۰ میلیون تن است. خوراک بیش از نیمی از جمعیت کنونی جهان به تولید کود به این روش بستگی دارد. علاوه براین، این روش در جنگ جهانی اول به امپراتوری آلمان کمک کرد تا برای ساخت مواد منفجر
ه، آمونیاک تولید کند در حالی که متفقین جنگ جهانی اول از نیتروناتریت استفاده می کردند در ادامه جنگ متفقین شیلی که محل تأمین نیتروناتریت آلمان بود را محاصره کردند. آلمان برای رفع نیاز خود از دانشمندان استفاده کرد و یکی از دانشمندان به نام هابر روشی برای ساخت آمونیاک ابداع کرد. امونیاک+تولوئن =T.N.T = تاریخچه = در قرن نوزدهم تقاضا برای نیترات و آمونیاک برای استفاده به عنوان کود و مواد اولیه صنعتی به طور پیوسته در حال افزایش بود. اگرچه نیتروژن اتمسفر (N2) فراوان است و ۷۸ درصد حجمی هوا را تشکیل می دهد، اما به طور خاصی پایدار است و به آسانی با سایر مواد شیمیایی واکنش نشان نمی دهد. تبدیل N2 به آمونیاک چالشی را برای شیمیدانان در سطح جهان ایجاد کرد. هابر، به همراه دستیارش رابرت لو روسیگنول (l)، دستگاه های قوی و کاتالیزگرهای مورد نیاز برای نشان دادن فرایند هابر در مقیاس آزمایشگاهی را توسعه دادند. آنها فرایند خود را در تابستان ۱۹۰۹ با گرفتن آمونیاک از هوا، قطره قطره، با سرعت حدود ۱۲۵ میلی لیتر در ساعت نشان دادند. امتیاز این فرایند توسط شرکت آلمانی بی اِی اِس اِف خریداری شد، و وظیفه بزرگ کردن ماشین رومیزی هابر را برای تو
لید در سطح صنعتی به کارل بوش واگذار شد. در سال ۱۹۱۰ او موفق شد. هابر و بوش بعداً به ترتیب در سال های ۱۹۱۸ و ۱۹۳۱ به دلیل تلاش در غلبه بر مواد شیمیایی و مشکلات مهندسی در مقیاس وسیع، جریان پیوسته و تکنولوژی فشار بالا، جوایز نوبل دریافت کردند. در سال ۱۹۱۸ میلادی فریتس هابر به دلیل تهیه آمونیاک از گازهای هیدروژن و نیتروژن برنده جایزه نوبل شیمی شد و در سال ۱۹۱۹ آنرا دریافت کرد. اولین مشکل او انجام نشدن واکنش در فشار و دمای اتاق بود؛ هابر واکنش میان گازهای هیدروژن و نیتروژن را بارها در دماها و فشارهای مختلف انجام داد تا بتواند شرایط بهینهٔ آن را پیدا کند. سرانجام دریافت که اگر مخلوط این گازها را از روی ورقهٔ آهنی (کاتالیزگر) در دمای ۴۵۰ درجه و فشار ۲۰۰ اتمسفر عبور داده شود با انجام واکنش مخلوطی از سه گاز هیدروژن، نیتروژن و آمونیاک تولید می شود؛ اما همه واکنش دهنده ها به فرآورده تبدیل نخواهد شد؛ زیرا این واکنش برگشت پذیر است. مشکل بعدی هابر این بود که چگونه آمونیاک را از مخلوط گازها جدا کند او با بررسی نقطه جوش این مواد راه حلی برای آن پیدا کرد. راه حل او سرد کردن مخلوط تا مایع شدن آمونیاک جداسازی آن و انجام دوباره
واکنش با گازهای باقی مانده بود.
سال ۱- هجری خورشیدی است. این سال در گاهشماری ایرانی قبل از سال صفر می باشد و غیر کبیسه است. در بعضی محاسبات گاهشماری های هجری خورشیدی یا ایرانی که سال صفر وجود ندارد بجای سال صفر و بلافاصله قبل از سال 1 هجری خورشیدی است و در این صورت کبیسه می باشد .
هورست لودویگ گئورگ اریش وسل (۹ اکتبر ۱۹۰۷ – ۲۳ فوریه ۱۹۳۰) که با نام هورست وسل شناخته می شود یک یک گنگستر خیابانی آلمانی و به گفته برخی منابع، خریدار روسپی ها بود. همچنین او یک اشتورم فورر («فرمانده حمله» پایین ترین درجه افسر کادر) اس آ بود. او پس از قتلش در سال ۱۹۳۰ میلادی، توسط ژوزف گوبلز به شهید نهضت نازی تبدیل گشت. وسل در ابتدا به تعدادی از گروه های جوانان و گروه های راست افراطی پیوست اما سپس از آن ها جدا شد و به اس آ ملحق گشت که گارد نظامی حزب نازی با پیراهن های قهوه ای بودند. او به فرماندهی چند جوخه از اس آ رسید و در ۱۴ ژانویه ۱۹۳۰ توسط دو عضو حزب کمونیست آلمان از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت. آلبرشت هولر به جرم این قتل دستگیر و محاکمه گشت که در ابتدا به حکم شش سال زندان برای او منجر شد اما پس از روی کار آمدن نازی ها توسط اس آ به اجبار از زندان بیرون آورده و کشته شد. مراسم تشییع جنازه وسل با حضور بسیاری از نخبگان حزب نازی و با توجه بسیار در برلین برگزار گشت. وسل یکی از نمادهای اصلی تبلیغات حزب نازی بود و شعری که سروده بود با تغییر نام به سرود هورست وسل به سرود رسمی حزب نازی تبدیل شد. پس از قدرت گ
یری هیتلر در سال ۱۹۳۳ این سرود به سرود ملی دوم آلمان هم مبدل گشت.
سال ۰ (صفر) هجری خورشیدی، سالی کبیسه است. این سال در گاهشماری ایرانی سال قبل از ۱ هجری خورشیدی سال بعد از ۱- هجری خورشیدی است. این سال در بعضی محاسبات گاهشماری های هجری خورشیدی یا ایرانی وجود ندارد و سال ۱- بجای آن قرار دارد. تقویم نجومی یا استخراجی معمولاً صفر را به عنوان یک نقطه زمانی جهت اندازه گیری و مقایسه طولی زمان در محاسبات خود دارد و تقویم مورخان یا حسابی که معمولاً سالشماری است صفر ندارد.
پرونتوسیل نوعی داروی ضد باکتری از گروه سولفانومید هاست. اولین بار توسط شیمی دانان المانی به نام یوزف کلار و فریتزمیتزش سنتز شد.این دارو بطور نسبی اثر گسترده ای در مقابل باکتری گرم-مثبت کوکسی دارد اما نه مقابل انتروباکتریاسیا. این یکی از اولین داروهای ضد میکروبی است که در میانه قرن بیستم کاربرد فراوانی داشت اما امروزه به علت وجود گزینه های بهتر استفاده اش اندک است. کشف و توسعه اولین داروی سولفانومید باب جدیدی را در پزشکی گشود. تاریخچه. استرپتوکوک، نام یک باکتری است که گلو و دستگاه تنفسی را مورد حمله قرار می دهد. در گذشته بسیاری از مردم به دلیل این بیماری می مردند تا این که گرهارد دماک دارویی به نام پرونتوسیل ساخت که قادر به کشتن استرپتوکوک بود و اولین دارو از خانوادهٔ سولفونامید ها به شمار می رفت. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
تکیه ناوه نام روستایی است در بخش پایین طالقان از توابع شهرستان طالقان استان البرز (طبق تقسیمات کشوری سال ۱۳۹۰ شمسی)، وجه تسمیه یا علت نامگذاری این روستا: تکیه به دلیل وجود امامزاده ابراهیم علی بن عباس بن امیر المومنین (ع)... و ناوه نیز بعلت شکل V دره مانند روستا می باشد. در زبان محلی ناوه به معنای نوشده می باشد. بر این اساس و با توجه به نظرات افراد قدیمی روستا، دلیل اضافه شدن پسوند ناوه به نام روستا ممکن است تغییر محل زندگی ساکنین روستا از منطقه قدیمی به محل فعلی در جوار امامزاده باشد. موقعیت این روستا در قسمت مرتفع جنوب غربی هم مرز با استان قزوین می باشد… ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۱۰۰ متر و از شمال به رودخانه شاهرود و روستای لهران و کش؛ از جنوب به رشته کوه های نوار کوه و معدن سنگ گرانیت الرویا؛ از شرق به روستای نساءسفلی، و از غرب نیز به روستای عالیسر، موچان و خورانک محدود می گردد. این روستای نسبتاً بزرگ بخش پایین طالقان بامراتع وسیع و مساحتی حدود ۳۰ کیلومتر مربع در فاصله ۱۵ کیلومتری از مرکز بخش طالقان و ۱۳۵ کیلومتری تهران قرار دارد. محل قدیم این روستا در حدود ۳۰۰ سال پیش در منطقه کل باغنان در کنار پس چشم
ه یا پرت چشمه واقع شده بود که با وصیت امامزاده محترم بتدریج به اطراف امامزاده نقل مکان نمودند. در تقسیمات اداری و کشوری، روستای کوچک عالیسر در مجاورت تکیه ناوه با تکیه ناوه باهم به صورت یک روستای واحد شناخته می شوند. در حال حاضر مکان های مسکونی روستا شامل دو بخش اصلی در اطراف امامزاده و منطقه تازه تأسیس به نام همنده می باشد. مرکزیت روستاشامل امامزاده، ساختمان پست و مخابرات و دو سوپر مارکت در اطراف امامزاده است. بیشتر مزارع و باغ های روستا در غرب و جنوب غربی روستا قرار دارد. در سال های اخیر ساخت و سازهای بی مجوز توسط اهالی مهاجرت کرده روستا، منجر به ناهمگونی در نوع معماری بافت قدیم و جدید روستا گردیده و از این منظر، دوگانگی چهره روستای قدیم و بخش جدید باعث تغییر در خلق و خو و آداب و رسوم سنتی مردم اصیل و بومی گردیده است. فراوانی ساخت و سازهای ویلایی نظیر شهرها با حیاطهای بزرگ و مشجر باعث مشکلاتی، نظیر قطعی و جیره بندی آب لوله کشی و همچنین عدم وجود نقشه جامع و کوچه بندی و گذرهای کافی داخلی منجر گردیده است. وجود مقبره و بارگاه امامزاده ای محترم نزد اهالی طالقان، همچنین درخت اوورس یا سرو کوهی در روبروی امامزاده و
اقع در گورستان ده بنام چهل دختران که دارای روایت ها و قصه های مختلفی نزد اهالی قدیمی روستا می باشد از جمله جاذبه های این روستا می باشد. از مشاهیر ثبت شده و صاحب نام این روستا می توان به امیر سرتیپ محمود شیخ حسنی معاون آموزشی تربیتی ستاد کل نیروهای مسلح صاحب بن عباد ادیب، شاعر و وزیر دیلمیان، استاد غلامحسین امیرخانی رئیس انجمن خوشنویسان ایران، شهید امیر سرلشگر خلبان فیروز شیخ حسنی اولین شهید خلبان جنگ ایران عراق، دکتر کامبیز شیخ حسنی دیپلمات ارشد وزارت امور خارجه و سفیر سابق ایران در استرالیا، نیوزیلند، کانادا، کوبا و مشاور ارشد وزیر امورخارجه، پروفسور غلامحسین علیشیری استادتمام و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله و رئیس بیمارستان آرام کرج و فیاض طالقانی شاعر پدید آورنده منظومه مناظره جوز و بادام، نام برد. مردم تکیه ناوه مسلمان و شیعه مذهب هستند و هنوز به زبان تاتی تکلم می کنند.
جان لندروم کوپر ترانه سرای اصلی، گیتارنواز و یکی از بنیانگذاران گروه کریستین راک اسکیلت است.او همسر Korey Koper دیگر عضو گروه اسکیلت است،او پیش تر عضو یک گروه اکسپریمنتال به نام سرافیم بود که پیش از انحلال گروه یک آلبوم چندآهنگه نیز به همراه آنان منتشر کرد.
نیها از سرنام "New York Heart Association Functional Classification" که در ایران به نام کلاس عملکردی نیز شناخته می شود٬ یک سیستم ساده برای تشخیص بیماری در حوزهٔ نارسایی قلب است. این سیستم بیمار را بر طبق اظهارات وی در هنگام مصاحبه پزشکی یا نشانه های قابل مشاهده از نظر تعداد تنفس٬ محدودیت در انجام فعالیت بدنی و شکایت بیمار از درد مانند درد آنژین٬ در چهار گروه مختلف از رده بندی نیها قرار می دهد. مثلاً بیماری که در کلاس یک قرار می گیرد دارای نشانه خاص نیست ولی مشکل قلبی دارد. جدول نیها. رده بندی طبق سیتم نی ها یا کلاس عملکردی: کلاس CCS. کلاس رده بندی "جامعه قلب کانادا" نیز جدول مشابهی با اندکی تفاوت دارد که تنها به صورت یک نمونه آمده است:
اشلی اولسن (زاده: ۱۳ ژوئن ۱۹۸۶) بازیگر، طراح مد، تهیه کننده و نویسنده آمریکایی است. او مؤسس برند تجملاتی مد The Row است. او خواهر مری کیت اولسن و الیزابت اولسن است. ازجمله فیلم هایی که او در آن بازی کرده میتوان به دقیقه نیویورک و پای هر دو گیر است اشاره کرد.
عکاسی در شب، به عکاسی در فضای آزاد در ساعات شب گفته می شود. عکاسی در شب، معمولاً با دیافراگم های بسته و زمان های نوردهی طولانی انجام می شود. در این عکاسی نقاط نورانی متحرک به صورت خطی نورانی و کشیده در صفحه حساس عکاسی ضبط می شود. تاریخچه. در اوایل سال ۱۹۰۰، آلفرد استیگلیتز - Alfred Stieglitz - و ویلیام فریزر - William Fraser -، شروع به عکاسی در شب کردند. بیل برانت - Bill Brandt - و براسای - Brassai - پایه گذاران اصلی عکاسی در شب هستند. در سال ۱۹۳۲ اولین کتاب عکاسی در شب را که عکس های او از خیابان های پاریس بود با نام پاریس در شب - Paris de Nuit - منتشر کرد. در طول جنگ جهانی دوم، بیل برانت عکس هایی سیاه وسفید از خیابان های لندن در زیر نور مهتاب تهیه نمود. در سال ۱۹۹۰ عکاس متولد انگلیس، مایکل کنا - Michael Kenna - موفق ترین عکاس شب معرفی شد. عکس های سیاه و سفید مایکل که اغلب در ساعات طلوع و غروب خورشید از سان فرانسیسکو، ژاپن، فرانسه، و انگلستان تهیه شده بود، ارائه گردید. به یادماندنی ترین پروژه های مایکل تصویر نیروگاه راتکلیف در شرق میدلندز، انگلستان، و تصاویری از اردوگاه های کار اجباری نازیها پراکنده در سراسر
آلمان، فرانسه، بلژیک، لهستان و اتریش است. در آغاز قرن ۲۱ با محبوبیت دوربین های دیجیتال، کار عکاسی در شب بسیار آسان تر شد. امروزه صدها وب سایت در این خصوص وجود دارند. ضریب شوارتز شیلد. شوارتز شیلد، در تحقیقات خود، در خصوص عکسبرداری از ستارگان متوجه گردید که نورسنجی عادی در زمان های نوردهی طولانی منجر به نتیجه عادی نمی باشد. یعنی هر چه زمان نوردهی طولانی تر باشد، نوردهی کفایت لازم را برای یک اکسپوز صحیح نمی دهد. بدین خاطر ضریبی را محاسبه و ایراد کرد، که به تناسب زمان نوردهی، لحاظ شده و اصلاح عدم کفایت نوردهی را می نماید. این ضریب در عکاسی به ضریب شوارتز شیلد معروف است.
غلامعلی رئیس الذاکرین دهبانی (زادهٔ ۱۰ فروردین ۱۳۱۸ – درگذشتهٔ ۱ مهر ۱۴۰۰) آغازگر سرایش شعر به گویش سیستانی بود. این استاد را چهره های نامی ادبیات، برترین بومی سرای ایران می دانند بطوری که تمامی آثار استاد رئیس الذاکرین که برخی ها را نیز با صدای خودش خوانده است به زبان سیستانی نوشته و چاپ شده است. رئیس الذاکرین کارشناس زیست شناسی بود اما اراده و عشق به وطن سبب گردید تا برترین بومی سرای ایران با سبک مختص خودش شود. وی نخستین کتاب شعرش را به گویش سیستانی در سال ۱۳۵۵ با نام "کورنامه نیمروز" منتشر نمود. وی همچنین انتشار کتبی با عناوین "عیدوک جمازه سوار شب رو"، "پنج ارغن"، "کندو"، "زاد سروان سیستان"، "غزلیات عبرت سیستانی"، "خال َکجَک"، "آسوکَه"، "اشعار مقبولی"، "فرهنگ منظوم دهبانی"، "صد پند صد حبه قند"، "اسناد تاریخی سیستان"، "کاکُلَک"، "هفت خوان یعقوب"، "زیر بادگیر بلور"، "یک شهر در آتش سه بار"، "گج واگج"، "نغمه آرچنگ"، "سرود بیگاهان"، "پرده آخر" را نیز در کارنامه خود دارد. شماری از اشعار وی چند دهه است که به واسطهٔ پخش در رادیو محلی شهرستان زابل و همچنین شبکه استانی سیستان و بلوچستان، هامون، در میان مردم سیستان س
ینه به سینه انتقال می یابد. کور نامه نیمروز. نخستین کتاب شعر به گویش سیستانی در ادبیات ایران که درسال ۱۳۵۵ چاپ شد. پنج ارغن. پنج اَرغَن، افسانه های منظوم سیستانی کتاب شعری است از غلامعلی رئیس الذاکرین دهبانی که به گویش سیستانی سروده شده است. این کتاب سهم به سزائی در پیشبرد ادبیات سیستان داشته است و تاکنون از جدی ترین تألیفات ادبی موجود به گویش سیستانی می باشد. سبک ادبی این کتاب فابل بوده و از زبان حیوانات سروده می شود. این کتاب به نوعی کلیله و دمنه سیستان می باشد، درگذشت. وی پس از تحمل یک دوره بیماری در ۱ مهر ۱۴۰۰ در منزل شخصی اش در مشهد درگذشت.
نقاشی دیواری (به انگلیسی: Mural) به نقاشی هایی گفته می شود که بر روی دیوار داخلی خانه ها جهت تزئین و تلطیف فضای آن کشیده می شوند. به اعتقاد برخی، این نگاره ها در شکل گیری اعتراضات مدنی و قیام های گسترده نقش کلیدی داشته اند، از سوی دیگر برخی به ایجاد حالت آرامش برای شهروندان از طریق اجرای نقاشی دیواری اشاره می کنند. گاهی همین مسائل بحث برانگیز باعث پاک شدن چنین آثاری از دیوارهای شهر یا اماکن مربوط به آن می شوند تاریخچه. هزاران سال پیش، انسان نخستین تصویر حیواناتی را که برای احتیاجات خود شکار می کرده و تصاویر آن ها را بر دیواره محل سکونتشان، یعنی در انتهای صخره غار نقاشی می کردند. آنان با اجرای اعمالی چون مراسم حمله به آن تصاویر، انگیزه خود را برای شکار فردایشان بالا می بردند. دراین باره هلن گاردنر، محقق و تاریخ نویس معاصر چنین می گوید: شکارگر هنرمند آن روزگار، غالباً از سطوح نامنظم وطبیعی دیوارهای غار، برجستگی ها، فرورفتگی ها، شکاف ها و لبه های تیز آن ها برای ایجاد تصویر حضور واقعی شکل های خود درآنجا به طرز ماهرانه ای استفاده می کرده است. از برآمدگی دیوار می توانسته است درچارچوب خطوط کناری یک گاو وحشی مهاجم بر
ای نشان دادن بزرگی بدن این جانور استفاده کند.جالب توجه ترین آثار نقاشی دیواری مربوط به دوره پارینه سنگی با قدمتی حدود ۳۰ هزار سال مربوط به غارهای آلتامورا واقع در شمال اسپانیا و غارهای لاسکو واقع در جنوب فرانسه است. نقاشی دیواری در ایران. دورهٔ نوسنگی. قدیمی ترین آثار نقاشی یافت شده در ایران مربوط به دوران نوسنگی حدود ۸ هزار سال قبل از میلاد بوده که بر صخره های غار دوشه و در دره میرملاس در منطقه کوهدشت استان لرستان است. این صخره نگاره ها صحنه های رزم و شکار با تیر و کمان و حیواناتی چون اسب، بزکوهی و سگ را نشان می دهد که به شیوه ای ساده و ابتدایی و با ترکیبات مواد رنگی قرمز اخرایی، سیاه و اندکی زرد از سوی انسان های غارنشین با انگیزه اعتقادات جادویی آن منطقه کار شده است. دورهٔ پیش از اسلام. قدمت اعتلای این هنر در تاریخ ایران، به دورهٔ ساسانیان برمی گردد. بر اساس پژوهشی که پیرامون نقاشی دیواری در دپارتمان نقاشی دانشگاه تهران صورت گرفته است، موضوع نقاشی دیواری ایرانِ قبل از اسلام به عنوان موضوع معرفی شده است که کمی مهجور مانده و کمتر بدان پرداخته شده است. در چکیدهٔ این پژوهش چنین آمده است:چنانچه هرگاه در باب نقاش
ی ایران سخنی به میان می آید، ذهن همگان معطوف به نگارگری ها و تصویرسازی کتب بعد از اسلام و به خصوص دوران تیموری تا قاجار می شود. در حالی که شواهد نشان می دهد که در ایران، نقاشی دیواری، بسیار کهن تر از تصویرگری کتاب بوده و در دوران کهن، نقاشی دیواری بیشترین اهمیت را در میان سایر هنرهای تصویری و تجسمی دارا بوده است. حال آنکه پس ازاسلام و به خصوص بعد از استیلای مغولان در ایران، اهمیت آن کمتر و در مقایسه با تصویرسازی کتاب، کمرنگ تر جلوه نمود. در حالی که اصل و ریشه سنت تصویری نقاشی ایران، که به صورت شیوه ای خاص درآمد وتا به امروز هویت خود را حفظ کرد، و ما آن را تحت عنوان سنت نقاشی ایرانی می شناسیم، همین دیوارنگاری ها و نقاشی های دوران باستان و به ویژه دو دوره مهم و تأثیرگذار اشکانی و ساسانی می باشند.او در این پژوهش سعی نموده تا ابتدا به معرفی این دیوارنگاره ها و سپس به بررسی از جهات تاریخی، جغرافیایی، شرایط فرهنگی و جامعه شناختی، همچنین تأثیرپذیری از سایر هنرها و تأثیرگذاری بر هنرهای دوران پس از خود، مورد بررسی قرار گرفته و تعدادی از آن ها را با هدف شناخت نقاشی و به خصوص دیوارنگاره های ایران باستان (اشکانی و ساسانی
) چه از لحاظ تاریخی و تأثیرات فرهنگی و چه به لحاظ ساختارهای زیبا شناختی از لحاظ ساختاری تجزیه و تحلیل می نماید. نقاشی دیواری دورهٔ قاجار. جستار اصلی: مکتب نقاشی قاجار هنر دوره قاجار از ارزش های گوناگونی برخورداراست که در پژوهش های تاریخ هنر ایران کمتر به آن پرداخته شده است. نقاشی های دیواری دوره قاجار ادامه سنت تصویری نقاشی دیواری دوره صفویه و زندیه است. عبدالله خان از نقاشان خاصهْ فتحعلیشاه بود و از او تک چهره می کشید. او دیوارنگاره ای عظیم از مراسم سلام نوروزی فتحعلی شاه در تالار بارعام کاخ گلستان کشیده که اکنون از بین رفته است. عبدالله خان معمارباشی و نقاش باشی در بار فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه بود و در بین سال های ۱۲۲۵–۱۲۶۶ق فعالیت داشت. نقاشی دیواری دوران انقلاب ۵۷. جنبش نقاشی دیواری یکی از صادق ترین جلوه های هنر انقلاب اسلامی است که بر اساس ایمان و ارتباط با مردم ساختار زیباشناختی خود را جستجو کرد. در این جستجو گرچه به ساختاری تکراری و وام گرفته همانند دیگر بخش های هنرهای تجسمی روی آورد؛ لکن این جریان تلاش داشت با بیانی ساده مبانی دینی و ملی خود را در قالب یک زبان تجسمی بیان کند.
جرج الیوت (نام واقعی: ماری آن اوانز) (زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۸۱۹ در چیلور کتون در وارویکشایر انگلستان - درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۱۸۸۰ در لندن) رمان نویس انگلیسی دوران ویکتوریا است. آثار او به خاطر دیدگاه های رئالیست و روان شناختی شهرت دارند. آثار معروف او ادام بید (۱۸۵۹)، آسیاب کنار فلوس (۱۸۶۰)، سایلاس مارنر (۱۸۶۱)، میدل مارچ (۱۸۷۱–۷۲) و دانیل دروندا (۱۸۷۶) هستند. زندگی. ماری آن اوانز نام مستعار مردانهٔ جورج الیوت را برای خود انتخاب کرد تا اطمینان یابد آثارش مورد توجه جدی مخاطبان قرار می گیرند. اگرچه نویسندگان زن در آن زمان آزادانه نام اصلی شان را در آثار خود می نوشتند، اما او نمی خواست صرفاً یک نویسندهٔ داستان های عاشقانه باشد. وی از پدری نجار و بنّا متولد شد و فرزند سوم خانواده بود. اولین اثر ادبی مهم او در سن ۴۳ سالگی (۱۸۶۲) منتشر شد، که ترجمهٔ «زندگی مسیح»، اثر «داوید اشتراوس» بود. در سال ۱۸۶۴ «آموس بورتون»، اولین قسمت از سری داستان های «صحنه های زندگی روحانی»، را در مجلهٔ «بلک وود» منتشر کرد. اولین رمان کاملش در سال ۱۸۵۹ به نام «آدام بید» به چاپ رسید که مورد استقبال فراوان و البته کنجکاوی مردم قرار گرفت. بعد از موفق
یت رمان «آدام بید» تا ۱۵ سال بعد از آن به نوشتن رمان های محبوب ادامه داد. در همان سال رمان «آسیاب رودخانهٔ فلاس» را نوشت و آن را به شریک زندگی اش «جورج هنری لیوس» تقدیم کرد. آخرین رمان جورج الیوت در سال ۱۸۷۳ به نام «دانیل دروندا» منتشر شد. این نویسنده روز ۲۲ دسامبر ۱۸۸۰ بعد از دو سال درگیری با بیماری کلیوی در سن ۶۱ سالگی درگذشت. معروف ترین رمان الیوت «میدل مارچ» (۱۸۷۱–۱۸۷۲) است که نقطهٔ عطفی در تاریخ رمان محسوب می شود. بعد از «جین آستین»، هیچ نویسنده ای به اندازهٔ الیوت در آثارش صریحاً به بیان مشکلات اجتماعی و انتقادهای سیاسی نپرداخت. رمان های «افسانهٔ جوبال» و «فلیکس هالت افراطی» منحصراً آثار سیاسی او هستند. این نویسنده در عرصهٔ تاریخ نیز دست به قلم بود و رمان تاریخی «رومولا» را نوشت که در آن فلورانس قرن پانزدهم را به تصویر کشیده است. الیوت اگرچه به لحاظ فروش کتاب هایش چندان موفق نبود، اما هنوز هم از لحاظ سبک نوشتاری مورد احترام ادبیات دوستان است. او هفت رمان و ۱۱ کتاب شعر از خود به جا گذاشته است.
سلطان احمد میرزا (۱۹ ذی القعده ۱۲۳۹–۱۳۱۹ هـ ق) شاهزاده قاجار و پسر چهل و نهم فتحعلی شاه قاجار بود. مادرش تاج الدوله همسر محبوب فتحعلی شاه بود. احمد میرزا لقب «عضدالدوله» داشت و به حکومت شهرهای مختلفی از جمله بروجرد، زنجان، ملایر و تویسرکان و قزوین منصوب شد. مدتی نیز متولی آستان قدس رضوی بود. عضدالدوله کتابی تألیف کرده که به «تاریخ عضدی» مشهور است و شامل خاطرات و شنیده های او از دوران حکومت سه پادشاه سلسله قاجاریه، آقامحمدخان، فتحعلی شاه و محمدشاه قاجار است. او این کتاب را با دیدگاهی بی طرفانه نوشته و در ذکر وقایع پرده پوشی نکرده است. عضدالدوله صاحب چهار فرزند بود:
فردریک ویلیام ترو (زاده ۸ ژوئیه ۱۸۵۸ -مرگ ۲۵ ژوئن ۱۹۱۴) زیست شناس آمریکایی بود که میان سال های ۱۹۱۱–۱۸۹۷ مدیریت بخش زیست شناسی موزه ملی ایالات متحده را، که هم اکنون بخشی از مؤسسه اسمیتسونین است، عهده دار بود. ترو مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۸۷۸ از دانشگاه نیویورک گرفت. او در سال ۱۹۰۰ عضو هیئت مدیره مجمع فیلسوفان آمریکا شد. تخصص ترو در آب بازسانان بود و به دلیل کوشش های بسیارش در این زمینه، نوک نهنگ ترو به یاد او نام گذاری شد.