Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا پادشاهان ساسانی بحث می کند و تاریخ دوره هرقل و خسرو دوم ساسانی را شرح می دهد. همچنین، کتاب اعمال شهدای ایران موضوع آزار و تعقیب عیسویان و اوضاع اجتماعی و فرهنگی عهد ساسانی را به خوبی باز می نماید. از همین قبیل آثار باید به رساله تبینیه فرهاد اشاره کرد. ایت کتاب ترجمه و اقتباس مجموعه قوانین ساسانی به زبان سریانی است. در باب رساله های کلامی و جدلی مسیحیان ایران در عهد ساسانی، باید به کتاب محارمی به قلم آذرهرمزد و اناهید یا موبدان موبد اشاره کرد که طی آن آراء و عقاید گنوستیکها به اختصار و عقاید زرتشتی ها و مانوی ها به تفضیل بیان می شود. این کتاب در سال ۸۰۰ م تألیف شده است. همچنین دربارهٔ عقاید مانوی در متون سریانی، می توان به رساله نبینیه سِوِر انطاکی مراجعه کرد. سور انطاکی از سال ۵۱۲ تا ۵۱۸ میلادی، بطریق انطاکیه بوده است. منابع چینی. در دوره ساسانی به زحمت می توان در منابع چینی چیزی برای تحقیق و تفحص یافت، فقط باید از سفرنامه یک راهب بودایی چینی به نام هوین-تسیانگ (Huien-Tsiang) در فاصله سال های ۶۲۹–۶۳۰ که مختصری به ایران معاصر خود پرداخته است، یادکرد که فقط شایعات را بازگو می کند. ظاهراً تسیانگ خود موفق به د
یدن ایران نشده و تنها شنیده های خود را راجع به این سرزمین و مردم آن گزارش کرده است. منابع. بابک سرزمین گمشده پژوهشگر : آناهیتا نجفی - جستجو گر : سورنا نجفی 09123206852 محمد شرافت ساوه
تربیس (امروزه شریف خان در استان نینوا، عراق) شهری باستانی بود که حدود ۵ کیلومتری شمال نینوا واقع شده بود. این شهر زیر کنترل امپراتوری آشور قرار داشت تا این که به وسیلهٔ مادها و به دست هووخشتره فتح شد.
یهودیت ارتدکس یکی از شاخه های اصلی یهودیت است که بر تفسیر آموزه ها و متون مذهبی تأکید دارد. به همین دلیل مذهب ارتدوکس بیشترین شباهت را به دین و آموزه های اسلام دارد. یهودیت ارتدکس سختگیرانه تر از بقیه شاخه های یهودیت است. اغلب پیروان آن، تلمود و متون خود را از جانب خدا می دانند و بیشتر به آن رجوع می کنند. شمار پیروان. در سال ۲۰۰۱، طبق آمار، یهودیان ارتدکس و یهودیان وابسته به کنیسه ارتدکس، در حدود ۲۵ درصد از جامعه یهودیان اسرائیل (حدود یک و نیم میلیون نفر)، ۲۷ درصد از جامعه یهودیان ایالات متحده (۵۲۹ هزار نفر) و ۷۰ درصد از جامعه یهودیان بریتانیا را تشکیل داده اند. پیروان این آیین باید موارد زیر را قول دهند:
محور مقاومت ، اصطلاحی برای اشاره به شبکه ای از شبه نظامیان و گروه های سیاسی اسلام گرای عمدتاً شیعی تحت حمایت نظام جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه است. این گروه ها توسط جمهوری اسلامی، از طریق پرورش و متحد ساختن گروه های مسلحی که با اسرائیل و آمریکا دشمنی دارند، تشکیل شده اند. آمریکا، اکثر این گروه ها را به عنوان سازمان های تروریستی طبقه بندی کرده است. برخی از شخصیت های حامی محور مقاومت از آن با عنوان "امپراتوری مقاومت" یاد می کنند. حزب الله لبنان که در دهه ۱۹۸۰ میلادی با حمایت مستقیم ایران در لبنان پدید آمد، برجسته ترین عضو این محور است. گروه های مهم دیگر این ائتلاف شامل گروه حماس، جهاد اسلامی فلسطین، جنبش حوثی های یمن و گروه های شیعه عراقی هستند. رژیم بعثی سوریه تنها عضو دولتی دیگر این محور، به غیر از ایران بود و مبارزانی را که توسط ایران آموزش دیده اند و جذب شده اند، میزبانی می کرد. رژیم سوریه در ۸ دسامبر ۲۰۲۴ میلادی با فرار بشار اسد از دمشق دچار فروپاشی شد و سوریه از محور مقاومت خارج شد. محور مقاومت با هدف هماهنگی و اتحاد در یک درگیری بزرگ با اسرائیل برای دستیابی به هدف مشترک نابودی حکومت فعلی اسرائیل، تشک
یل شده است. این ائتلاف همچنین حملاتی علیه عربستان سعودی و نیروهای آمریکایی در عراق انجام داده و با گروه های مسلح سلفی سنی مانند القاعده و داعش مخالف است. از طریق نیروی قدس (یک واحد نیروهای ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)، ایران طی دهه ها منابع قابل توجهی را برای تقویت قابلیت های نظامی هر گروه اختصاص داده و ارتباطات ضروری بین آن ها را ایجاد کرده است. وزارت خارجه ایالات متحده تخمین زده است که ایران سالانه ۷۰۰ میلیون دلار برای این شبه نظامیان قبل از تأثیر تحریم ها در سال ۲۰۱۹ هزینه کرده است. این محور به عنوان یک شبکه «سست» توصیف شده است که منجر به مسائلی نظیر نادیده گرفتن توصیه های ایران توسط حوثی ها در تلاش برای تسخیر یمن، و همچنین حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر بدون هماهنگی شده است. پاسخ این شبکه به حملات اخیر، از جمله تلفات سنگین حزب الله در درگیری با اسرائیل، به عنوان ضعیف و پراکنده توصیف شده است.اما حزب الله لبنان و اعضای محور مقاومت (حزب الله لبنان ، مقاومت اسلامی عراق، انصارالله و...) این ادعاها را رد می کنند و مدعی هستند که محور مقاومت همچنان قوی و محکم است. تضعیف محور مقاومت در سوریه نمود پیدا کرده ا
ست، جایی که جناح های اپوزیسیون سوریه به رهبری هیئت تحریر شام (HTS) پس از تنها ۱۱ روز جنگ موفق شدند رژیم اسد را سقوط دهند. حزب الله که در طول جنگ داخلی متحد اصلی دولت سوریه بود، در طول جنگ با اسرائیل به شدت تضعیف شد. کشته شدن سید حسن نصرالله و بسیاری از رهبران نظامی آن، همراه با بازگشت نیروی های حزب الله از سوریه و استقرار مجدد در لبنان، خلاء قدرت بزرگی ایجاد کرد. با تمرکز ارتش روسیه بر تهاجم خود به اوکراین و قرار گرفتن ایران تحت فشاری قابل توجه، فرصتی برای گروه های شورشی فراهم آمد تا حمله ای را آغاز کنند. شواهد بیشتر تضعیف محور مقاومت، زمانی آشکار شد که چندین گروه شبه نظامی مورد حمایت ایران در عراق، از جمله کتائب حزب الله، النجباء و دیگران، آمادگی خود را برای خلع سلاح در تحت فشار آمریکا اعلام کردند. چندی بعد، فالح الفیاض رئیس حشدالشعبی ، خبر از ادغام این سازمان در ارتش عراق داد و گفت بزودی، این سازمان در ارتش عراق ادغام میشود تا به این ترتیب، اخباری که پیرامون انحلال حشدالشعبی یا خلع سلاح آنها بود نقض گردد. تاریخچه. ریشه شناسی. اصطلاح «محور مقاومت «برای اولین بار توسط روزنامه لیبیایی "الزحف الاخضر" در پاسخ به
ادعای رئیس جمهور آمریکا جورج دبلیو بوش مبنی بر اینکه ایران، عراق و کره شمالی یک محور شرارت را تشکیل می دهند، استفاده شد. مقاله سال ۲۰۰۲ آن، «محور شرارت یا محور مقاومت»، گفت «تنها وجه مشترک بین ایران، عراق و کره شمالی مقاومت آنها در برابر هژمونی آمریکا است». روزنامه ایرانی جمهوری اسلامی به دنبال آن زبان را در اشاره به شورش شیعه در عراق به کار برد و در سال ۲۰۰۴ نوشت: «اگر خط شیعیان عراق نیاز به پیوند، اتحاد و تحکیم دارد، این وحدت باید بر محور مقاومت و مبارزه با اشغالگران تحقق یابد.» در سال ۲۰۰۶، وزیر کشور فلسطین، سعید صایم، در مصاحبه ای با "شبکه تلویزیون العالم" از این اصطلاح برای اشاره به اهداف سیاسی مشترک بین اعراب در مخالفت با اسرائیل یا ایالات متحده استفاده کرد. با اشاره به تعداد زیاد پناهندگان فلسطینی در سوریه، صایم اظهار داشت: «سوریه نیز یک کشور اسلامی عربی است و نیز هدف آمریکایی ها و صهیونیست ها قرار گرفته است؛ بنابراین، ما در سوریه، ایران، حزب الله و حماس یک محور مقاومت در برابر این فشارها می بینیم.» اصطلاح «محور مقاومت» به زودی در اوت ۲۰۱۰ استفاده شد. پس از دو سال، علی اکبر ولایتی، مشاور ارشد امور خار
جی رهبر جمهوری اسلامی ایران، از این اصطلاح استفاده کرد و گفت: این عبارت دوباره در اوت ۲۰۱۲ در جریان دیدار بین رئیس جمهور سوریه بشار اسد و دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، سعید جلیلی، در مورد جنگ داخلی سوریه استفاده شد. جلیلی گفت: تأسیس. در پی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، برخی از بنیان گذاران رادیکال سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مانند محمد منتظری (که توسط فتح فلسطین در جنوب لبنان آموزش دیده بود و روابط نزدیکی با لیبی قذافی داشت) و مصطفی چمران (که به کوبا سفر کرده بود و تحت تأثیر بین المللی گرایی انقلابی قرار گرفته بود) تلاش کردند تا آنچه که اغلب به عنوان «انترناسیونال اسلامی» نامیده می شود، ایجاد کنند، با استفاده از مفاهیم علی شریعتی و خمینی دربارهٔ «همبستگی مستضعفان». منتظری و چمران، به همراه علی اکبر محتشمی پور، سفیر ایران در سوریه از سال ۱۹۸۲، دپارتمان جنبش های آزادی بخش اسلامی را به عنوان بخشی از سازمان انقلابی توده های جمهوری اسلامی ایجاد کردند که هدف آن گردآوری فعالیت های حزب الدعوه اسلامی عراق و سازمان بدر با جنبش های امل و حزب الله لبنان بود. دپارتمان جنبش های آزادی بخش اسلامی به عنوان نقطه شروع تلاش های ا
یران برای ایجاد آنچه که بعدها به عنوان محور مقاومت شناخته شد، تلقی می شود. پس از سخنرانی نماز جمعه ۷ ژوئن ۱۹۹۶ علی خامنه ای که در آن اعلام کرد «جنبش جدید باید به همه قاره ها و همه کشورها برسد»، مهدی چمران، رئیس اطلاعات خارجی ایران و برادر مصطفی چمران، در ۲۱ ژوئن ۱۹۹۶ در تهران کنفرانسی با شعار «حزب الله بین الملل» سازماندهی کرد. این گردهمایی اعضای حزب الله، حماس، جهاد اسلامی فلسطین، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، پ ک ک کردستان، جهاد اسلامی مصر و جنبش تغییر اسلامی در خلیج فارس را به نمایش گذاشت که توافق کردند منابع مالی خود را متحد کرده و آموزش ها را در حدود ۳۰ کشور استاندارد کنند تا «قابلیت همکاری» را ایجاد کنند. شرکت کنندگان تعهد کردند که اختلافات ایدئولوژیک و فرقه ای را کنار بگذارند تا با اسرائیل و ایالات متحده مبارزه کنند. سید علی خامنه ای در پیامی خطاب به دانش جویان آمریکایی حامی فلسطین، آنها را بخشی از جبهه مقاومت معرفی کرد. تکامل. در ابتدا، این اتحاد شامل دولت سوریه و حزب الله لبنان بود. سال ها بعد، ایران که قبلاً با سوریه و حزب الله به شدت همسو بود، روابط قوی تری بین این سه ایجاد کرد و محور را تشکیل داد. ش
به نظامیان عراقی و یمنی که با ایران هماهنگ بودند به عنوان جدیدترین اعضای این اتحاد وارد شدند. پس از آغاز دخالت روسیه در جنگ داخلی سوریه، تعداد زیادی پوستر با تصاویر نصرالله، اسد، خامنه ای و رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین ظاهر شده اند که با یک زیرنویس عربی به معنای «مردانی که به جز خدا به کسی تعظیم نمی کنند» همراه است. این پوسترها به گفته "The Hill" نشان دهنده یک محور مقاومت منطقه ای نوظهور دیگر هستند. این ائتلاف به دلیل هدف گیری فرقه ای از سوری های سنی به شدت قطبی توصیف شده است. اقدامات حزب الله همچنین در لبنان محکومیت هایی را به وجود آورده است، به ویژه از سوی رئیس جمهور لبنان میشل سلیمان، که خواستار پایان دادن به مانورهای مسلحانه یک جانبه حزب الله شد. نارضایتی نیز در میان اقلیت سنی لبنان گسترده است، که حزب الله را به درگیری در خشونت های فرقه ای علیه دیگر مسلمانان و از دست دادن موضع ضد صهیونیستی خود متهم می کنند. با تشدید مشارکت حزب الله در جنگ داخلی سوریه پس از سال های بعد از ۲۰۱۳، ائتلاف به طور صریح خمینی گرا و ضد سنی شده است؛ با رژیم اسد که برای ادامه بقا به ایران و نیروهای نیابتی آن وابسته و تابع شده است
. اسلام گرایان سنی مانند اخوان المسلمین و حماس که از سیاست های فرقه ای بیگانه شده اند، به طور علنی با ایران و حزب الله مخالفت کرده و به شدت با ترکیه و قطر، کشورهایی که در رقابت ژئوپلیتیکی با ایران هستند، همسو شده اند. اعضا. ایران. علی خامنه ای که از سال ۱۳۶۸ به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران، خدمت کرده است، بارها دولت جمهوری اسلامی را به عنوان یک «دولت مقاومت» (یعنی در برابر نفوذ غرب و اسرائیل) تعریف کرده است. قاسم سلیمانی نقش مهمی در نبرد ایران با داعش در عراق ایفا کرد. او به عنوان نقطه کانونی برای گردهم آوردن نیروهای کرد و شیعه برای جنگ علیه داعش توصیف شده است. دستاوردهای سلیمانی منجر به ایجاد محور نفوذ شیعه در سراسر خاورمیانه با محوریت ایران شد. در دیدار با رئیس جمهور کوبا، میگل دایاز-کانل، در دسامبر ۲۰۲۳، خامنه ای گفت که ظرفیت های سیاسی و اقتصادی ایران و کوبا باید برای تشکیل ائتلافی علیه «قلدری» ایالات متحده و متحدان غربی اش استفاده شود تا موضعی «مشترک و مؤثر» در مسائل مهم جهانی مانند مسئله فلسطین اتخاذ شود. سوریه. به گفته جوبین گودارزی، استادیار و پژوهشگر دانشگاه وبستر، اتحاد ایران و سوریه که در سال ۱۹۷۹
شکل گرفت، برای ظهور و تداوم محور مقاومت اهمیت زیادی دارد. هر دو کشور در مکان های کلیدی خاورمیانه قرار دارند و در سه دهه گذشته بر سیاست های خاورمیانه تأثیر گذاشته اند. همچنین، این اتحاد به عنوان یک اتحاد پایدار در نظر گرفته می شود که به مدت ۳۴ سال «علی رغم چالش های زیادی که با آن مواجه بوده و تنش های دوره ای در رابطه» ادامه داشته است. این محور به عنوان تغییر دهنده «تعادل استراتژیک در خاورمیانه» با کمک به رهبر سوریه بشار اسد برای باقی ماندن در قدرت و حمایت از جنایات جنگی او علیه غیرنظامیان سوری توصیف شده است. به گفته ماریسا سالیوان، برنامه و اهداف محور سه ستون اصلی دارد؛ هدف منطقه ای مشترک در حفظ رژیم اسد، حفظ دسترسی به منابع تسلیحات و پول از ایران، و جلوگیری از به قدرت رسیدن یک دولت سنی اکثریت در سوریه. نخبگان حزب بعث حاکم سوریه عمدتاً از علویان تشکیل شده اند که یک فرقه منشعب از شیعه هستند، که همچنین فرقه اکثریت در ایران است. این پیشینه مشترک آن ها را در مسائل مختلف، از جمله دفاع، به متحدان استراتژیک تبدیل کرده است. خبرگزاری دولتی سوریه، "سانا"، اعلام کرده است که دو دولت دربارهٔ «رابطه همکاری استراتژیک» و «تل
اش های برخی کشورهای غربی و متحدانشان برای ضربه زدن به محور مقاومت با هدف قرار دادن سوریه و حمایت از تروریسم در آنجا» بحث کرده اند. این اتحاد به عنوان «محور ترور» توسط نخست وزیر و سفیران اسرائیل توصیف شده است. در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، گروه شورشی سوری معروف به هیئت تحریر الشام (HTS) حمله نظامی گسترده ای را علیه نیروهای ارتش سوریه (SAA) در شمال غربی سوریه، در مناطق استان های حلب و ادلب، آغاز کرد. این حمله توسط شورشیان به عنوان «اقدام تلافی جویانه» در پاسخ به گلوله باران مناطق غیرنظامی توسط ارتش سوریه در حومه غربی حلب توصیف شد. حسن عبدالغنی، سخنگوی ائتلاف شورشیان سوریه، اعلام کرد که اهداف این عملیات نیروهای اسد و شبه نظامیان ایرانی هستند. او آن ها را متهم کرد که «ویرانی، مرگ و کشتار به منطقه» آورده و در عین حال «از جمعیت عرب و مسلمان» برای پیشبرد «طرح های خرابکارانه» شان تحت عنوان «مقاومت» استفاده می کنند. در زمینه ای گسترده تر، این حمله در پی تضعیف قابل توجه محور مقاومت صورت می گیرد. حزب الله که در طول جنگ داخلی متحد اصلی دولت سوریه بود، در طول جنگ با اسرائیل به شدت تضعیف شد. کشته شدن سید حسن نصرالله و بسیاری از
رهبران نظامی آن، همراه با بازگشت جنگجویان حزب الله از سوریه و استقرار مجدد در لبنان، خلاء قدرت بزرگی ایجاد کرد. با تمرکز ارتش روسیه بر تهاجم خود به اوکراین و قرار گرفتن ایران تحت فشاری قابل توجه، فرصتی برای گروه های شورشی فراهم آمد تا حمله ای را آغاز کنند. سردار اسماعیل کوثری، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران، اظهار داشت که ایران در اتفاقاتی که در سوریه رخ می دهد دخالت خواهد کرد. در عمل، ایران به رژیم اسد برای جلوگیری از سقوطش کمک نکرد. روز جمعه ۷ نوامبر، ایران شروع به خروج نیروهای نظامی و عوامل دیپلماتیک خود از سوریه کرد، با درک این موضوع که نمی تواند به رژیم اسد کمک کند، علی رغم نیاز حیاتی آن به حفظ حضور نیروهای قدس در سوریه، از جمله برای انتقال تسلیحات به حزب الله در لبنان. در ۹ دسامبر ۲۰۲۴، پس از تنها ۱۱ روز جنگ، جناح های اپوزیسیون سوریه به رهبری هیئت تحریر شام (HTS) موفق شدند رژیم اسد را سقوط دهند. سقوط رژیم اسد در پس تضعیف محور مقاومت رخ داد که ایران در طول سال های متمادی به عنوان بخشی از تصور امنیتی خود پرورش داده بود و این امر شکستی استراتژیک بزرگ برای ایران محسوب می شود. حزب الله. حزب الله در سال ۱۹
۸۲ توسط روحانیون جوان شیعه لبنانی که در نجف تحصیل کرده بودند، تأسیس شد. این سازمان مدل ارائه شده توسط خمینی پس از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ را پذیرفت و بنیان گذاران آن نام «حزب الله» را به دستور خمینی انتخاب کردند. حزب الله لبنان (به معنی «حزب خدا») از یک ابتکار ایرانی برای متحد کردن گروه های مختلف شیعه مبارز در لبنان در دوره ای از بی ثباتی داخلی و منطقه ای، به ویژه جنگ داخلی کشور، ظهور کرد. نیروهای حزب الله توسط یک گروه ۱۵۰۰ نفری از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، با اجازه دولت سوریه، آموزش دیده و سازماندهی شدند. حمایت ایران، از جمله اعزام سپاه پاسداران و کمک های مالی، نقش مهمی در تشکیل و توسعه حزب الله ایفا کرد. پس از آغاز جنگ ۱۹۸۲ که با تهاجم اسرائیل به لبنان مشخص شد، حدود ۸۰۰ نفر از سپاه پاسداران به لبنان از طریق سوریه اعزام شدند تا به جذب نیروهای حزب الله، ارائه آموزش های سیاسی و مذهبی و آموزش نظامی، از جمله آموزش در تاکتیک های تروریستی کمک کنند. در ژوئیه ۱۹۸۲، ایران به جنگ با اعزام ۱۵۰۰ مشاور سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به دره بقاع لبنان واکنش نشان داد با هدف تأسیس و آموزش یک شبه نظامی جدید شیعه که بع
دها به حزب الله تبدیل شد. تحت نظارت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، مبارزان آموزش های چریکی دیدند و مواد نظامی در دره بقاع در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد. ایران یک گروه از سپاه پاسداران را به لبنان اعزام کرد، به ظاهر برای مبارزه با مهاجمان اسرائیلی. ایران حمایت مالی به گروه های اسلام گرای تازه تأسیس، از جمله حزب الله، ارائه کرد. در سال ۱۹۸۵، حزب الله به طور رسمی با رژیم ایران و رهبری خمینی همسو شد. حزب الله از زمان تأسیس به عنوان نماینده ایران عمل کرده است و تخمین زده می شود که ایران حمایت مالی قابل توجهی، در حدود ۷۰۰ میلیون تا ۱ میلیارد دلار سالانه، ارائه می دهد. سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله بین ۱۹۹۲–۲۰۲۴، در یکی از سخنرانی های خود گفت: «تا زمانی که ایران پول داشته باشد، ما هم پول خواهیم داشت.» گروه های عراقی. میلیشیاهای مسلح پس از تهاجم ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳ در این کشور ظهور کردند. این گروه ها زمانی که به عنوان یک جبهه جمعی برای مقابله با گروه تروریستی داعش سازماندهی شدند، به طور تصاعدی قوی تر شدند. این گروه های شبه نظامی، شامل گروه های کتائب حزب الله، حرکة حزب الله النجباء، کتائب سیدالشهدا، انصارال
له الاوفیاء و دیگر گروه ها هستند. آن ها با سازماندهی بصورت یک جبهه مشترک، برای مقابله با گروه تروریستی داعش، بتدریج قدرت و نفوذ بیشتری پیدا کردند. این گروه ها همچنین بر حمله به نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه به دلیل حمایت واشینگتن از اسرائیل متمرکز هستند. مقامات ایرانی در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۳ ادعا کردند که حملات علیه نیروهای آمریکایی در عراق و سایر نقاط منطقه نتیجه «سیاست های اشتباه آمریکا» است که شامل حمایت واشینگتن از اسرائیل در طول جنگ اسرائیل و حماس می شود. در آوریل ۲۰۲۵، قدرتمندترین گروه شبه نظامی شیعه در عراق بنام کتائب حزب الله، بهمراه گروه های حرکة حزب الله النجباء، کتائب سیدالشهدا و انصارالله الاوفیاء، بمنظور تلاشی برای جلوگیری از اقدام احتمالی نظامی ایالات متحده علیه آن ها، آمادگی خود را برای خلع سلاح اعلام کردند. این تغییر موضع، بدنبال هشدارهای محرمانه ای بود که از سوی ایالات متحده به دولت عراق صورت گرفت. در این هشدارها، گفته شده بود که ادامه فعالیت این گروه های شبه نظامی، می تواند موجب حملات هوایی شود. بنابگفته منابع سیاسی عراقی، نخست وزیر محمد شیاع السودانی، مذاکرات پیشرفته ای با رهبران اصلی این گروه
ها انجام داده که بیک توافق اولیه برای کاهش حضور نظامی آن ها انجامیده است. این تحول، نشان دهنده یک گسست قابل توجه در مقایسه با سال های گذشته است، زمانی که این گروه ها به طور مکرر در حملات راکتی و پهپادی علیه منافع ایالات متحده و اسرائیل شرکت داشتند. تحلیل گران، تلاش این گروه ها را برای خلع سلاح شدن، نشانه ای از تضعیف گسترده تر شبکه منطقه ای گروه های مسلح هم پیمان ایران، موسوم به «محور مقاومت» ارزیابی می کنند. افزایش تمایل جناح های عراقی به فاصله گرفتن از اهداف راهبردی تهران، نشان دهنده یک بازآرایی در توازن قدرت در درون عراق و در سطحی وسیع تر، در منطقه است. حوثی های یمن. عبدالملک الحوثی، فرمانده جنبش حوثی در یمن، در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که این سازمان در صورت دخالت ایالات متحده در درگیری غزه، با استفاده از موشک ها و پهپادها و سایر اقدامات نظامی تلافی خواهد کرد. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳، یمن کمپین موشکی و پهپادی خود را علیه اسرائیل آغاز کرد که در آن ناوشکن نیروی دریایی ایالات متحده سه موشک کروز زمین به زمین و چندین پهپاد را که به سمت اسرائیل می رفتند، سرنگون کرد. این اولین اقدام حوثی ها در یمن علیه اسرائیل بود. بعداً
گزارش شد که کشتی چهار موشک کروز و ۱۵ پهپاد را سرنگون کرده است. گزارش دیگری حاکی از آن است که یک موشک دیگر توسط عربستان سعودی رهگیری شده است. موشک های بیشتری توسط موشک های ضد بالستیک آرو اسرائیل رهگیری شدند؛ برخی دیگر به اهداف خود نرسیدند یا توسط نیروی هوایی اسرائیل و نیروی دریایی فرانسه رهگیری شدند. حوثی ها سپس به کشتی هایی که ادعا می کنند با اسرائیل مرتبط هستند حمله کردند، در تلاشی خودخوانده برای پایان دادن به جنگ، که منجر به واکنش نظامی از سوی تعدادی از کشورها به رهبری ایالات متحده شد. در اکتبر ۲۰۲۴، هزاران تظاهرکننده در یمن که خود را «انقلابیون اکتبر» می نامند، علیه شبه نظامیان وابسته به ایران که در یمن فعالیت می کنند، به خیابان ها آمدند. این معترضان که اکثراً جوانان شیعه بودند، علیه کنترل شبه نظامیان بر یمن و همچنین نفوذ ایران در کشورشان اعتراض کردند. گروه های فلسطینی. با وجود اینکه محور مقاومت عمدتاً از جناح های اسلام گرای شیعه تشکیل شده است، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، یک تشکل سکولار مارکسیست-لنینیست، به طور کلی بخشی از محور مقاومت محسوب می شود و از ایران حمایت دریافت می کند. جنبش اسلام گرای سنی فلسطینی
حماس نیز گاهی به دلیل مخالفت با اسرائیل و ایالات متحده به عنوان بخشی از محور در نظر گرفته شده است. از مارس ۲۰۱۲، این گروه از آن زمان مقر خود را از دمشق خارج کرده و حمایت خود را به مخالفان ضد اسد سوریه اعلام کرده است. در اکتبر ۲۰۲۲، حماس پس از آشتی با حمایت میانجی گری ایران، روابط خود را با سوریه احیا کرد. مخالفان. با وجود تفاوت در ایدئولوژی ها و منافع داخلی اعضای ائتلاف، آنها به هدف گسترده تری در پیچیده کردن حملات اسرائیل و تحمیل هزینه ای بر ایالات متحده برای حمایت از اسرائیل خدمت می کنند. اسرائیل. به گفته طلحه عبدالرازق، نویسنده در "میدل ایست مانیتور"، این محور ادعا می کند که علیه اسرائیل است تا حمایت مردمی در سراسر جهان اسلام را تقویت کند و پس از حمله هوایی اسرائیل به مزرعه امل در سال ۲۰۱۵ ضربه شدیدی خورد. سه روز قبل از آن حمله هوایی به کاروان حزب الله، سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان گفت: «ما هر حمله ای به سوریه را حمله به کل محور مقاومت می دانیم، نه فقط به سوریه». "گاردین" اشاره کرد که «این یک شبکه از گروه های اسلام گرای مسلح خودمختار است که از طریق آن ایران می تواند قدرت خود را به نمایش بگذارد، م
سیر رویدادها را تعیین کند و از حمله اسرائیل یا ایالات متحده جلوگیری کند». در نتیجه آغاز حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، حزب الله لبنان، حوثی های یمن، مقاومت اسلامی در عراق و دیگر جناح ها در سوریه حملات پهپادی و موشکی به اسرائیل انجام داده اند. حزب الله عملیات خود علیه اسرائیل را در ۸ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کرد، در حالی که یمن عملیات خود را در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کرد و مقاومت اسلامی عراق عملیات خود را در ۲ نوامبر ۲۰۲۳ آغاز کرد. در آوریل ۲۰۲۴، ایران با حمایت جناح های خود در پاسخ به حمله هوایی اسرائیل به مجتمع سفارت ایران در دمشق، حمله موشکی و پهپادی به اسرائیل انجام داد. نعیم قاسم، معاون دبیرکل حزب الله لبنان، در ۱۷ مهر ۱۴۰۳ در دومین سخنرانی خود پس از ترور حسن نصرالله اعلام کرد که جنگ با اسرائیل جنگ فلسطینیان است و محور مقاومت تنها از این جنگ حمایت می کند، اما این جنگ آنها نیست: داعش. این محور پس از تصرف تقریباً یک سوم عراق توسط داعش در سال ۲۰۱۴ به مبارزان اصلی علیه داعش تبدیل شد. به گزارش "لس آنجلس تایمز"، آمرلی اولین شهری بود که به طور موفقیت آمیز در برابر حمله داعش مقاومت کرد و به خاطر همکاری غیرمعمول بین نیرو
های عراقی و کردی، شبه نظامیان شیعه تحت حمایت ایران و هواپیماهای جنگی ایالات متحده تأمین شد. در سال ۲۰۱۲، حزب الله نیروهایی را برای حمایت از نیروهای دولتی سوریه علیه شورشیان ارتش آزاد سوریه، القاعده و داعش اعزام کرد. در سال ۲۰۱۳، ایران شروع به اعزام نیروهایی برای حمایت از دولت سوریه علیه شورشیان و دیگر جناح ها کرد. در هر دو مورد، دولت عراق حمایت کرد و حتی داوطلبانی برای پیوستن به میدان های نبرد در سوریه داشت. همچنین، نیروهای حشد شعبی که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد، به نیروی اصلی در مبارزه با داعش در عراق تبدیل شد. در سال ۲۰۱۴، حزب الله ایده کمک لبنان در مداخله به رهبری آمریکا در عراق علیه داعش را رد کرد و استدلال کرد که ممکن است به سلطه ایالات متحده در منطقه یا «جایگزینی تروریسم با اشغال آشکار ایالات متحده» منجر شود. در طول جنگ علیه داعش در عراق و سوریه، محور مقاومت متحدتر شد و ائتلاف ۴+۱ را تشکیل داد که یک ائتلاف همکاری نظامی مشترک با ایران، عراق، سوریه، روسیه و حزب الله لبنان بود. ائتلاف در بسیاری از نبردها در جنگ داخلی سوریه از یکدیگر حمایت کردند، مانند در استان حما، پالمیرا، حلب و استان ادلب. نیروی هوایی روسیه از
پایگاه های هوایی ایران برای سوخت گیری استفاده کرده است، به ویژه پایگاه هوایی همدان. فرمانده وقت نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، قاسم سلیمانی، ادعا کرد: «مقاومت دولت های عراق و سوریه و پایداری ارتش ها و جوانان این دو کشور … نقش مهمی در برگرداندن این رویداد خطرناک ایفا کرد … [می توانم اعلام کنم] پایان حکومت این موجودیت نفرین شده شریر، پس از عملیات آزادسازی ابو کمال، به عنوان آخرین دژ داعش، پایین آوردن پرچم این گروه تروریستی ساخته شده توسط آمریکا و صهیونیست و برافراشتن پرچم سوریه». روابط با سایر کشورها. روابط با روسیه. تلاش روسیه برای گسترش نقش خود در خاورمیانه با روابطش با محور مقاومت به رهبری ایران در هم تنیده است. این یک اتحاد استراتژیک معنادار نیست، اما روسیه و ایران در حفظ دولت بشار اسد در سوریه منافع مشترکی دارند، جایی که روسیه پایگاه های نظامی دارد (مانند پایگاه هوایی حمیمیم و طرطوس). هر دو کشور به دنبال جلوگیری از نفوذ آمریکا و تغییر رژیم در سوریه هستند، که معتقدند قدرت خود را در منطقه به چالش می کشد و ممکن است به تغییر رژیم در ایران منجر شود. از سال ۲۰۱۵، مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه در حمایت
از دولت اسد صورت گرفته است. گفته می شود که این مداخله با سفر قاسم سلیمانی به مسکو آغاز شد، جایی که او از مسکو خواست تا به طور مستقیم از رژیم در برابر نیروهای مخالف سوری حمایت کند. روسیه حمایت هوایی از رژیم و نیروهای تحت حمایت ایران در سوریه ارائه کرده است. با این حال، علیرغم همکاری با ایران در سوریه، روسیه روابط نزدیکی با اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس حفظ کرده است و به دنبال عادی سازی روابط بین ایران و عربستان سعودی بوده است. روسیه به حملات هوایی مکرر اسرائیل در داخل سوریه اجازه داده است. در جریان جنگ اسرائیل و حماس، روسیه هم حمله حماس و هم پاسخ اسرائیل را محکوم کرد، اما سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه گفت که اهداف اسرائیل در غزه مشابه اهداف روسیه در تهاجم به اوکراین است. روابط با افغانستان. ایران به حمایت از طالبان در طول جنگ در افغانستان متهم شده است. علی اکبر ولایتی و حسن کاظمی قمی ادعا می کنند که امارت اسلامی افغانستان به رهبری طالبان نیز بخشی از محور مقاومت ایران است. با این حال، اسماعیل قاآنی فرمانده نیروی قدس معتقد است که دولت طالبان «دوست ایران نیست». تحلیل. محور به عنوان «سست» توصیف شده است،