Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جو و میل مفرط. قسمت دوم آلبوم شامل آهنگ هایی حماسی به سبک پاپ ـ گوسپل است. در این آلبوم، جکسون سرانجام لب به سخن دربارهٔ برخی دل مشغولی ها و نگرانی های شخصی اش بازمی کند. در تصنیف «خیلی زود رفت»، جکسون به دوستش رایان وایت، و افرادی که بر اثر بداقبالی مبتلا به بیماری ایدز شده اند، ادای احترام می نماید. آلبوم "" (۱۹۹۵)، فضایی از وهم و سوء ظن را در خود دارد. این آلبوم، بر روی سختی ها و جنجال های علنی که جکسون قبل از تولید این آلبوم درگیرشان شد، تمرکز می کند. در برخی از آهنگ ها جکسون آثار تلافی جویانه ای، علیه بی عدالتی و انزوایی ای که احساس می کند، می سازد و بیشتر خشمش را به سوی رسانه ها نشانه می گیرد. برای مثال در تصنیف «غریبه ای در مسکو»، جکسون غم خود را به خاطر «سقوط از شوکت» ابراز می کند. در قطعهٔ «دی. اس.»، جکسون یک حملهٔ لفظی علیه تام اسندون (کسی که در سال ۱۹۹۳ حکم بازرسی بدن برهنهٔ جکسون را گرفت) آغاز کرد. او اسندون را به عنوان یک ضداجتماعِ سفیدپرست که می خواهد جکسون را به چنگ بیاره، زنده یا مرده توصیف می کند. اسندون در مورد آهنگ گفت: «من بهش افتخار ندادم آهنگشو بشنوم، اما بهم گفته شده که آهنگ با صدای شلی
ک گلوله تموم می شه». جکسون در آلبوم آلبوم "شکست ناپذیر" (۲۰۰۱) از قطعات سول مدرنی مثل «گریه» و «بچه های گمشده» و تصنیف هایی مثل «بی کلام»، «فرار از سپیده دم»، «پروانه ها» و قطعاتی که ترکیبی از سبک های هیپ هاپ، پاپ و رپ، مانند «قلب شکن»، «تسخیرناپذیر» و «۲۰۰۰ وات» تشکیل شده است. سبک آوازیی. جکسون از زمان کودکی می خوانده و در طی زمان، صدا و سبک آوازی او به طور چشمگیری تغییر کرد. بین سال ها ۱۹۷۱ و ۱۹۷۵ صدای جکسون به آرامی از آواز سوپِرانوی یک پسر بچه، به تِنور بالایی تغییر کرد. در میانهٔ دههٔ هفتاد، او یک سبک خواندن «سکسکه آوازی» اختیار کرد. هدف سکسکه (چیزی شبیه به فروکشیدن هوا یا نفس نفس زدن) کمک به انتقال یک احساس خاص همانند هیجان، غم یا ترس بود. او برای اولین بار از این سبک در آهنگ «بدنتو تکون بده (برو پایین)» استفاده کرد. با از راه رسیدن آلبوم "غیر معمول" (۱۹۷۹)، توانایی های جکسون به عنوان یک آواز خوان به خوبی مورد توجه قرار گرفت. مجلهٔ آل میوزیک او را یک «آواز خوان با استعدادهای کور کننده» توصیف کرد. در همان زمان مجلهٔ رولینگ استون آوازهای او را با آوازهای «نفس نفس و گسستگی های کلامی رویایی» استیوی واندر مق
ایسه نمود. نتیجهٔ تجزیه و تحلیل آن ها این بود: «آواز تِنور و سبک نرم و محکم جکسون به طور غیرعادی زیباست و به نرمی در کالبد یک فالستوی (صدای بسیار زیر مردانه) حیرت انگیز می لغزد که خیلی جسورانه به کار برده می شود». در سال ۱۹۸۲ آلبوم "تریلر" منتشر شد. رولینگ استون بر این باور بود که جکسون دیگر «با یک صدای کاملاً بالغ» می خواند که «رنگ ملایمی از غم دارد». انتشار آلبوم "بــد" در سال ۱۹۸۷، نمایانگر آوازهای سولوی (تک خوانی) خشن و جسورانه و تُن های نرم تری در هم خوانی ها است. یک لغزش تلفظی ویژه، مکرراً با نکته سنجی توسط جکسون به کار برده می شد، که بسته به موقعیت، واژهٔ «Come On» را «cha'mone» یا "shamone" تلفظ می کرد. این مورد نیز جزء نکاتی است که هنگام تقلید هنرمندان دیگر از او، به آن تأکید می کنند. ورود به دههٔ نود مصادف با انتشار آلبومی متناقض و درون گرا به نام "خطرناک" بود. در این آلبوم، جکسون از آوازهایش برای قدرت دادن به سبک ها و سوژه هایی استفاده کرد که قبلاً شکل گرفته بودند. روزنامهٔ نیویورک تایمز اشاره می کند که در برخی قطعات او هوا را برای نفس کشیدن می بلعد، صدایش با شوری مُرَدَد به لرزش درمی دارد، یا در ح
د زمزمه ای تهدید آمیز، که از لابه لای دندان های کلید شده اش هیس می کند، پایین می افتد. او «تُن ترحم برانگیزی» دارد. هنگام خواندن دربارهٔ برادری، خدا، انسانیت یا خودباوری، او دوباره تُن صدایش «نرم» می شود. در سال ۱۹۹۳، جکسون برای اولین بار در مصاحبه با اپرا وینفری نشان داد که چگونه از دهان و حنجره اش به عنوان ساز موسیقی (جعبهٔ ریتم) استفاده و بدین وسیله آهنگ ها را پایه گذاری می کند. او ابتدای ترانهٔ «او کیست» را با دهانش اجرا کرد. رولینگ استون هنگام تفسیر آلبوم "شکست ناپذیر"، بر این باور بود که جکسون در سن ۴۳ سالگی، همچنان می تواند «قطعات اعلای آوازی و ریتم دار و هارمونی های آوازی مواج» بسازد. روزنامه نگار و زندگی نامه نویس، نلسون جرج صدای جکسون را این طور معرفی می کند: «موزون و گیرا، جسور و ستیزه جو، غرنده، پسرانه، فالستو (صدای بسیار زیر مردانه) و نرم و روان، که ترکیب این اِلِمِنت ها او را به یک آوازخوان بزرگ تبدیل کرده است». بعد از مرگ مایکل جکسون، تدی رایلی، تهیه کنندهٔ برخی از آلبوم های مایکل، دلیل صحبت کردن مایکل با صدای زیر (با ارتفاع زیاد و شبیه به صدای کودکان و زنان) را به دلیل نگه داشتن صدای مشهور فال
ستویش (صدای بسیار زیر مردانه) برای آواز خواندن بیان کرد. رایلی می گوید که برخلاف باورهای مردم، صدای مایکل بَم بود. او باید کلمات را زیر ادا می کرد تا همیشه ارتفاع بالای صدایش را حفظ کند. برای همین همیشه وقتی صحبت می کرد صدایش زیر بود. این شگردی از استادش بود و این موضوع بسیار بسیار حقیقت دارد. مد. فیلیپ بلاچ گفته است: از همان اوایل جکسون با پوشیدن بلوزهای حاشیه دوزی شده، کفش های پاشنه بلند و شلوارهای دمپاگشاد و با کلاهی مخصوص، به عنوان فردی با سبک پوششی کاملاً بی همتا توصیف می شده است. در طول دورهٔ آلبوم غیر معمول او سبکش را با پوشیدن کت های تاکسیدو، شلوارهایی که از بالا به پایین تنگ تر می شد، جوراب های سفید کلفت و درخشان و کفش های خیابانی سیاه براق که فوراً بیننده را متوجهٔ ظاهری کلاسیک می کرد، تغییر داد. ورود سبک ساختار شکنانهٔ او در طول دورهٔ آلبوم تریلر جکسون را به یک الگوی برجستهٔ مد تبدیل کرد. کت قرمز رنگ موزیک ویدیوی تریلر مایکل جکسون و بزن به چاک، عینک های آفتابی خلبانی، شلوارهای دارای خط ارتشی در قسمت بیرونی آن، کت های نظامی، موهای فر، شلوار کوتاه با جوراب های سفید درخشان، کت اسطوره ای بیلی جین، کلاه
فدورای سیاه و معروف تر از همه دستکش سفید درخشانی که اولین بار در مراسم ویژهٔ موتاون به دست کرد، از جمله پوشش هایی هستند که جکسون در موزیک ویدئوها، مراسم اهدای جوایز و اجراهای زنده از آن ها استفاده می کرد. در اواخر دههٔ ۸۰ و اواسط دههٔ ۹۰، جکسون شروع به پوشیدن پوشش های نمادین الهام گرفته از لباس های نظامی و بازوبندهای نمادین و همچنین انگشت های چسپ زده کرد. او از این پوشش ها در تور کنسرت های جهانی خطرناک و تاریخ استفاده کرد. در اواسط و اواخر دههٔ ۹۰، جکسون ظاهر ملایم تری داشت، که بیشتر شامل پیراهن های سبک شناور در هوا و در موقعیت های انگشت شماری حتی با سینه ای بدون پوشش بود. با این وجود او هنوز هم گاهی پوشش هایی با سبک نظامی به تن می کرد. در طول حضور در دادگاه ها او با ماسک های طبی و چتر دیده می شد. در دادگاه ۲۰۰۵ او توسط مفسران دادگاه و رسانه ها که احساس می کردند پوشش او مناسب دادگاه نیست مورد انتقاد قرار گرفت. مری فولجینیتی جنو بازرس فدرال سابق که در حال حاضر یک وکیل مدافع جنایی است، جکسون را آماده برای «جهشی انفجاری به مون واک» توصیف کرد. سبک مد خلاقانهٔ جکسون تأثیر بسیار گسترده ای بر روی نسل جوان گذاشته اس
ت. او به عنوان شخصی دارای سبکی ابداعی شناخته می شود که مدگزاران امروزی بی شماری از جمله آشر، کریس براون، بیانسه، ریانا، جاستین بیبر، ویل. آی. ام، کانیه وست، ایکان و بسیاری دیگر را تحت تأثیر گذاشته است. سبک او برای سه دهه است که همچنان در حال خط دادن به سبک های آینده است. در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۹ دستکش سفید نمادین او به مبلغ ۳۵۰،۰۰۰ دلار (۴۲۰ هزار دلار به علاوهٔ مالیات) در یک حراجی توسط یک تاجر چینی خریداری شد.
عبارت مرز آشوب اولین بار توسط دوین فارمر ریاضیدان استفاده شد. این عبارت اشاره به مفهوم پدیدهٔ گذاری دارد که اولین بار به وسیلهٔ کریستوفر لنگتون متخصص علوم کامپیوتر کشف شده بود. معنای این عبارت یک بازه از دینامیک سیستم است که با یک متغیر (مثلاً λ) مشخص می شود. کریستوفر لنگتون این متغیر را در یک اتوماتای سلولی به کار برد و مشاهده کرد که با تغییر این متغیر رفتار اتوماتا تغییر می کرد و یک گذار فاز را نشان می داد.
تیموتی میشائل "تیم" کرول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای باشگاه لوتون تاون بازی می کند. تیم ملی. وی سابقه ۸ بازی برای تیم ملی فوتبال هلند در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او، دروازه بان است.
کوین استروتمن (؛ زاده ) بازیکن سابق فوتبال اهل هلند است.وی در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ از فوتبال خداحافظی کرد . تیم ملی. وی سابقه ۴۶ بازی و ۳ گل ملی برای تیم ملی فوتبال هلند در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او هافبک دفاعی است.
لوک دی یونگ (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای تیم فوتبال پی اس وی آیندهوون در لیگ برتر فوتبال هلند بازی می کند تیم ملی. وی سابقه ۳۸ بازی ملی و ۸ گل ملی برای تیم ملی هلند در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او، مهاجم است. افتخارات. سویا
ابومسلم سردار خراسان کتابی از غلامحسین یوسفی دربارهٔ ابومسلم خراسانی است. برخی این کتاب را مهم ترین تالیف به زبان فارسی در این باره می دانند.
لوسیانو نارسینگ (; زاده ) بازیکن فوتبال اهل هلند است.در جریان لیگ قهرمانان اروپا ۱۶–۲۰۱۵ در مرحله یک هشتم نهایی در حالی که با آیندهوون در برابر اتلتیکو به ضربات پنالتی رسیده بود پنالتیش را از دست داد تا اتلتیکو ۹-۸ به ۱/۴ نهایی برود دو روز پس از این اتفاق مادرش توسط عده ای هوادار افراطی باشگاه فوتبال پی اس وی آیندهوون در شهر آیندهوون هلند مورد تجاوز گروهی واقع شد و منجر بارداری ناخواسته مادر وی شده که مادر وی مجبور به سقط جنین شد. (چند ماه بعد اتلتیکو به فینال رسید و در ضربات پنالتی اولین جام اروپایی خود را به رئال مادرید واگذار کرد و در شبکه های اجتماعی و خبرگزاری های هلندی گفته شد که خوانفران پنالتی خراب کرد ولی هیچکس چنین بلایی سر مادر وی نیاورد.) همچنین حذف وی به همراه باشگاه فوتبال سیدنی در گروهی جام باشگاه های آسیا ۲۰۲۲ توسط هواداران استرالیایی با توهین هایی در فضای مجازی با مادر وی و آن اتفاق در هلند مواجه شد. تیم ملی. وی سابقه ۱۶ بازی و ۴ گل ملی برای تیم ملی فوتبال هلند در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او، مهاجم است.
علویان (عربی: العلویون) یک گروه قومی-مذهبی عرب هستند که عمدتاً در منطقه شام ​​در غرب آسیا زندگی می کنند و پیرو علوی گری هستند. فرقه ای از اسلام که در قرن نهم به عنوان شاخه ای از غالیان از شیعه اولیه منشعب شد، علویان علی بن ابی طالب، «امام اول» در مکتب دوازده امامی، را به عنوان مظهر ذات الهی گرامی می دارند. این تنها فرقه غلاتی است که امروزه هنوز وجود دارد. این گروه در قرن نهم توسط ابن نصیر، که از شاگردان امام دهم دوازده امامی، علی الهادی، و امام یازدهم دوازده امامی، حسن عسکری بود، تأسیس شد. به همین دلیل، علویان نُصَیریون نیز نامیده می شوند. بررسی ها نشان می دهد که علویان بخش مهمی از جمعیت سوریه را تشکیل می دهند و اقلیت قابل توجهی در استان هاتای ترکیه و شمال لبنان هستند. همچنین جمعیتی در روستای غجر در ارتفاعات جولان زندگی می کنند، جایی که قبل از جنگ شش روزه دو روستای علوی دیگر (عین فیت و زعورا) وجود داشت. علویان گروه مذهبی غالب در سواحل سوریه و شهرهای نزدیک ساحل را تشکیل می دهند که در آنجا گروهای سنی، مسیحی و اسماعیلی هم ساکن هستند. آنها اغلب با علویان ترکیه که شباهت های خاصی با علویان دارند اما تفاوت های کلیدی
دارند، اشتباه گرفته می شوند. قرآن یکی از کتاب های مقدس آنهاست، اما تفسیر آن با تفاسیر مسلمانان شیعه تفاوت قابل توجهی دارد و با باطنیه اولیه و سایر فرقه های غلات همسو است. الهیات و مناسک علوی از چندین جهت مهم با اسلام شیعه تفاوت چشمگیری دارد. به عنوان مثال، آیین های مختلف علوی شامل نوشیدن شراب است و این فرقه مصرف الکل را برای پیروان خود ممنوع نمی کند. الهیات علوی به عنوان عقیده ای که قرائت نمادین/باطنی آیات قرآن را آموزش می دهد، مبتنی بر اعتقاد به تناسخ است و علی را به عنوان تجسم الهی خدا می داند. علاوه بر این، روحانیون و محققان علوی اصرار دارند که مذهب آنها از نظر کلامی با تشیع متمایز است. علویان از نظر تاریخی باورهای خود را از بیگانگان و علویان غیرمذهبی مخفی نگه داشته اند، بنابراین شایعاتی در مورد آنها بوجود آمده است. روایت های عربی از باورهای آنها معمولاً جانبدارانه (چه مثبت و چه منفی) است. با این حال، از اوایل دهه ۲۰۰۰، تحقیقات غربی در مورد مذهب علوی پیشرفت های چشمگیری داشته است. در هسته اصلی اعتقاد علویان، اعتقاد به تثلیث الهی وجود دارد که شامل سه جنبه از خدای واحد است. جنبه های تثلیث عبارتند از مانا (مع
نی)، اسم (نام) و باب (در). به اعتقاد علویان، این تجلیات در طول تاریخ هفت بار به صورت چرخه ای در قالب انسان تجسم یافته اند. به گفته علویان، هفتمین تجسم تثلیث شامل علی بن ابی طالب، محمد و سلمان فارسی است. علویان، که از سوی متکلمان کلاسیک سنی و شیعه کافر تلقی می شدند، دوره هایی از انقیاد یا آزار و اذیت را در امپراتوری های مختلف مسلمان مانند عثمانی ها، عباسیان، مملوک ها و دیگران تجربه کردند. تأسیس قیمومیت فرانسه بر سوریه در سال ۱۹۲۰ نقطه عطفی در تاریخ علویان بود. تا آن زمان، این جامعه معمولاً خود را "نصیری" می دانست و بر ارتباط خود با ابن نصیر تأکید می کرد. دولت فرانسه برچسب "علوی" را برای طبقه بندی این فرقه در کنار شیعه در اسناد رسمی تجویز کرد. فرانسوی ها تعداد زیادی از اقلیت ها را در نیروهای مسلح خود استخدام کردند و مناطق انحصاری برای اقلیت ها، از جمله دولت علوی، ایجاد کردند. دولت علوی بعداً منحل شد، اما علویان همچنان نقش مهمی در ارتش سوریه و بعداً در حزب بعث ایفا کردند. پس از به قدرت رسیدن حافظ اسد در طول کودتای ۱۹۷۰، دولت بعثی ایدئولوژی اسدیسم را در میان علویان تحمیل کرد تا جایگزین هویت سنتی آنها شود. در طول
انقلاب سوریه، تنش های فرقه ای با بی ثبات شدن کشور و تبدیل آن به یک جنگ داخلی فرقه ای تمام عیار، تشدید شد. ریشه تاریخی و باورها. ابهامات و اختلاف نظرهای زیادی در مورد ریشه تاریخی و اعتقادات اصلی آن ها وجود دارد. یکی از منابع مذهبی پذیرفته شده این فرقه "کتاب المجموع" اثری از سلیمان ادهانی است که سال ۱۸۵۹ در حلب منتشر شد. در این کتاب آمده که آن ها به تناسخ ارواح از جسمی به جسم دیگر اعتقاد دارند و واژه "نصیریه" برگرفته از نام «ابن نصیر العبدی البکری النمری» است؛ شخصی که خود را باب حسن عسکری امام یازدهم شیعه دوازده امامی معرفی می کرد. البته مشخص نیست که مطالب این کتاب تا چه اندازه برای علوی های معاصر مرجعیت داشته باشد، چراکه از زمان شروع سرپرستی فرانسه بر سوریه (۱۹۲۰ تا ۱۹۴۶) نام "نصیریه" برای این گروه به تدریج کنار گذاشته شده و "علویه" جایگزین آن شده و این گروه از نظر اعتقادی و شاید هم با انگیزه های سیاسی به سوی همخوانی بیشتر با اکثریت شیعیان حرکت کرده است. در سال ۱۹۳۶ یک شورای علمای علوی در بیانیه ای رسمی اعلام کرد که «علویان تنها هواداران علی بن ابی طالب... پسرعمو، پسرخوانده، و وصی پیامبر هستند». در سال ۱۹۷۳ سه
سال پس از اینکه یک علوی به نام حافظ اسد در سوریه به قدرت رسید شورای علمای این مذهب اعلامیه ای با مفاد مشابه صادر کرد. علویه از نظر تاریخی همراه با دروزی ها از اسماعیلیه منشعب شده اند و اسماعیلیه نیز پیشتر از شیعه امامیه جدا شده است. و به نوشته برخی دیگر فرقه نصیریه در قرن پنجم هجری قمری از شیعه امامیه منشعب شد. پراکنش. هم اکنون علوی ها بیشتر در سواحل سوریه و استان ختای در ترکیه متمرکز هستند. به طور تقریبی سیزده درصد جمعیت سوریه علوی هستند. در سوریه آن ها قدرت سیاسی قابل توجهی را به دست آورده اند. آن ها از زمان سرپرستی فرانسه بر سوریه مقامات مهمی در ارتش به دست آورده و با به قدرت رسیدن حزب بعث در سال ۱۹۶۳ موقعیت بهتری به دست آوردند اما پس از رسیدن حافظ اسد به قدرت بود که جایگاه آن ها کاملاً مستحکم شد. از بین ۳۳ افسر نظامی ارشد منتخب حافظ اسد برای فرماندهی نیروهای مسلح، و سرویس های امنیتی و اطلاعاتی بین سال های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ حداقل ۱۹ نفر علوی بوده اند. با این حال به نظر نمی رسد وضعیت سیاسی اجتماعی علوی ها در جامعه سوریه به طور کلی بهبود قابل توجهی کرده باشد. در آثار مستشرقین و برخی مورخان اسلامی مطالب ضد و نقیض
ی در مورد اعتقادات این گروه مطرح شده خصوصاً اخیراً منابع وهابی بشدت سعی در منتسب کردن برخی عقاید به آنان دارند و اعتقادات زیادی به آن ها منتسب شده است. از جمله اعتقاد به خدایی علی بن ابی طالب و برخی افراد دیگر به آنان نسبت داده شده است. اما خود آن ها چنین مطالبی را رد می کنند. موسی صدر رهبر شیعیان لبنان علوی های سوری را شیعه اعلام کرد. منابع غربی این اقدام را بنا به ملاحظات سیاسی و برای ایجاد اتحاد با حافظ اسد رهبر پیشین سوریه اعلام کردند از زمان انقلاب ایران، جمهوری اسلامی با توجه به نگاه خاندان اسد با اسرائیل ائتلاف استراتژیک دو کشور در منطقه گرفته است. منابع غربی سعی دارند به این ائتلاف رنگ مذهبی بدهند تا بتوانند اختلافات مذهبی را دامن بزنند لذا تشیّع خاندان حاکم در سوریه را توجیهی ایدئولوژیک برای این ائتلاف معرفی می کنند تعالیم نصیریه. منیر شریف از نویسندگان معاصر علوی در کتاب خود که مرجعی مهم شمرده می شود بیانیه حدود ۸۰ نفر از علمای علوی را آورده که در آن منشور اعتقادات خود را ذکر کرده اند این منشور که تفاوتی با اعتقادات شیعه اثناعشری در اصول و فروع دین ندارد سندی مهم در باب عقاید علوی ها شمرده می شود. د
یگر نویسندگان علوی معاصر نظیر محمدامین غالب طویل، شیخ عیسی سعود، شیخ علی عزیز ابراهیم نیز معتقدند بیشتر علوی ها حلول و تناسخ را قبول ندارند و صوفیان آن ها هم قائل به تجلی اند (نه حلول). بر اساس دیدگاه آنان علت گرایش غالیانه نصیریان، عزلت، محرومیت و جهل بوده است. در منابع مستشرقین غربی، برخی اهل سنت و وهابی تعالیم نصیریه عبارت است از التقاط عناصر شیعه و مسیحیت و اعتقادات ایران پیش از اسلام. به عقیده ایشان، خدا ذات یگانه ای است مرکب از سه اصل جداناپذیر بنامهای: «معنی»، «اسم»، «باب». این سه گانگی (تثلیث) به نوبت در وجود انبیاء مجسم و متجلی گشته است و آخرین تجسم با ظهور اسلام مصادف شده و آن ذات یگانه در تثلیث لایتجزایی در وجود علی بن ابی طالب، محمد و سلمان فارسی تجسم یافت. بدین سبب تثلیث مزبور را با حروف عمس (ع - م - س) معرفی می نمودند که اشاره به حروف اول سه اسم علی، محمد و سلمان است. از نگاه این منابع غربی و وهابی «نصیریه» معتقد به تناسخ اند و مانند دروزها به دو دستهٔ روحانی تقسیم می شوند: یکی «عامه» و دیگری «خاصه». طبقه خاصه از خود کتب مقدسی دارند و مضمون آن ها را تاویل می کنند ولی برای عامه مکشوف نمی سازند. د
ر قرن های گذشته مراسم مذهبی را روحانیان ایشان بر بلندی ها، در بقاعی که (قبه) نامیده می شد برگزار می کردند. قبه ها معمولاً بر مقابر اولیای آن طایفه قرار دارد. «نصیریه» در بزرگداشت عیسی خیلی اعتقاد دارد و حواریون و عده ای از شهدای مسیحی را محترم می شمرند. در قدیم آنها به غسل تعمید و نیز توجه مخصوص داشتند. آداب و رسوم دینی. گفته می شود برخی از قدمای علوی های سوریه به جای نماز و روزه مرسوم مسلمانان، مراسم ذکر و نذر و قربانی و روزه داری خاص خود را داشتند ولی درآمیختن پیروان این فرقه ها با دیگر توده های مردم و همزیستی شان با مسلمانان موجب شده تا اعتقادات بسیاری از آنان و آداب و رسوم آن ها نیز تغییراتی کند. هم اکنون علوی ها اصرار دارند که خود را مسلمان معرفی کنند، بر خلاف رویه نیاکانشان، نماز می خوانند و روزه می گیرند و برخی فرهیختگانشان در کتاب ها و مقالات خود می نویسند که کیش علوی، مذهب نیست بلکه طریقتی از طریقت های صوفیانه است. در لبنان، نهاد رسمی علویان، شورای علوی اسلامی نام دارد و در سوریه، بشار اسد در نمازهای عید فطر و قربان، به شیوه اهل سنت نماز می خواند. علوی ها از دید شیعه و سنی. امام دوازدهم شیعیان در بخش
ی از توقیع به اسحاق بن یعقوب در زمان نائب دومش محمد بن عثمان العَمری، ابوالخطّاب که از سران غلاة علوی نصیری است را لعن کرده است :امّا «ابوالخطاب محمد بن ابی زینب الاجدع» ملعون است و اصحاب او نیز ملعون اند؛ پس با هم فکران آنان منشین چرا که من و پدرانم از آنان بیزاریم.شیخ طوسی از علمای شیعه دربارهٔ مؤسس فرقه نصیریه محمد بن نصیر نمیری می گوید:محمّد بن نصیر نمیری، از جمله اصحاب امام حسن عسکری بود. وقتی که امام حسن عسکری به شهادت رسید، او مدعی مقام و جایگاه ابوجعفر محمّد بن عثمان (وکیل دوم امام دوازدهم شیعیان) شد، به این که مصاحب و همنشین امام زمان است و برای او ادعای سفارت و نیابت شده است. خداوند متعال هم او را بوسیله کفر و الحاد و نادانی که از او سر زد مفتضح کرد و ابوجعفر محمّد بن عثمان هم او را لعن کرده، از او بیزاری جست و خود را از او دور کرد.با توجه به این که تصوف هم یکی از جوامع مسلمین است که بیشتر نزد اهل تسنن بروز یافت، بین فرق غلوآمیز و تصوف می توان اشتراکات اعتقادی و بینشی و بلکه اتحاد فرقه غالی و تصوف را مشاهده کرد. این مطلب را می توان در فردی چون حسین بن منصور نیز مشاهده کرد. فرقه نصیریه نیز با توجه به
اینکه در جامعه شیعه به دلیل افشاگری امام دوازدهم شیعیان علیه محمد بن نصیر نمی توانست رشد کند به جامعه تصوف اهل سنت کشیده شد و در واقع تصوف اهل سنت باعث رشد این فرقه شد.
پرندگان خشمگین فضایی یک بازی معمایی و چهارمین بازی از مجموعه بازی پرندگان خشمگین است که در ۲۲ مارس ۲۰۱۲ توسط شرکت راویو اینترتاینمنت منتشر شده است. منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Angry_Birds_Space ویکی پدیای انگلیسی
ادبیات گیلکی ادبیاتی در حال شکوفایی در زبان گیلکی است. زبان گیلکی از خانواده زبان های ایرانی گروه شمال غربی ایران و از جمله زبان های حاشیه دریای کاسپین است. در ادبیات منظوم این زبان سه نوع شعر ترانه، شعر تکیه ای-هجایی و شعر عروضی را می توان مشاهده کرد. پیشینه. از حدود قرن 4 هجری شاعران دیلمی دربار شاهان آل بویه و آل زیار مانند "مسته مرد" و "پیروجه" شعر گیلکی به گویش دیلمی می سرودند.هم چنین عنصرالمعالی نوشته هایی به زبان گیلکی دارد. نیز یکی قدیمی ترین اشعار گیلکی که به صورت مکتوب به دست ما رسیده سروده های سید شرفشاه گیلانی است. وی را نباید با شرفشاه تبریزی اشتباه کرد. وی، بنا به تحقیق رضا مدنی، ظاهراً در قرن هشتم، مقارن دوران فرمانروایی امیر ساسان گسکری (آغاز فرمانروایی:۷۸۹ هـ) می زیسته است. مزارش در گیل دولاب (در مرز گسکر)، در محلّی به نام گیل چالان (توابع شهرستان رضوانشهر) است. نسخهٔ خطی دیوان او (تاریخ کتابت به احتمال قوی: ۸۹۸ هـ)در آکادمی بخارست محفوظ است. دیوان شرفشاه از منابع بسیار پُرارزش برای تحقیق در زبان گیلکی و تحول آن است. گویش مردم گیل دولاب پلی میان گویش های تالشی و گیلکی شمرده شده هم چنان که گوی
ش تنکابن را واسط میان گیلکی و مازندرانی می توان دانست. با نشر برگزیده ادبیات گیلکی، به گردآوری ابراهیم فخرایی، در سال ۱۳۵۸ شمسی، یک دوبیتی دیگر به این اشعار افزوده شد که «منقول از یادداشت ها و جنگ ها و ادبیات شفاهی» معرفی شده بود. یک تک بیت منقول در کتاب گیلان توسط کریم کشاورز و یک دوبیتی، که یک بیت از آن در جایی دیگر ضبط نشده است، مندرج در مجموعهٔ ترانه های گیلکی به گردآوری ملکونف و ۲ دوبیتی نقل شده توسط رضا مدنی را باید بر آن ها افزود که جمعا به ۳۸ دوبیتی و ۴ تک بیت می رسد. از این اشعار، آنچه در دیوان بازیافته هم آمده باشد انگشت شمار است. رضا مدنی مقاله ای در یادگارنامهٔ فخرایی (نشر نو، تهران، ۱۳۶۳) با عنوان «پیر شرفشاه و نگاهی به دیوان بازیافته اش» نوشته که دربردارنده این اطلاعات است. شعر معاصر. از شاعران معاصر که به گیلکی شعر سروده اند میرزا حسین خان کسمایی را باید نام برد. او که از ادبیات برای مبارزه سیاسی استفاده می کرد، به جمع یاران میرزا کوچک خان جنگلی پبوست و ادارهٔ روزنامهٔ جنگل را از سومین شماره بر عهده گرفت. مقالات و اشعار انتقادی به زبان گیلکی از او بر جا مانده که غالب آن ها در سال ۱۳۰۶ خورشیدی د
ر مجلهٔ فروغ چاپ رشت، به همّت مدیر آن مجله، ابراهیم فخرایی، گردآوری و منتشر شده است. شاعر دیگری که در زمینه های اجتماعی و سیاسی به گیلکی شعر سروده محمدعلی راد بازقلعه ای متولد ۱۲۸۷ شمسی است که سپس به افراشته معروف شد و پیش از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در اروپا درگذشت. او بسیاری از عناصر فرهنگ مردم و اصطلاحات و تعبیرات روستایی اصیل گیلکی را در اشعار گیلکی و فارسی خود وارد کرد. مجموعهٔ اشعارش، که محمود پاینده لنگرودی گیلکی های آن را با ترجمهٔ فارسی، گرد آورده و در سال ۱۳۷۴، تحت عنوان «شعرهای گیلکی افراشته محمدعلی راد بازقلعه ای» منتشر ساخته، آینهٔ زندگی و خلقیّات مردم زحمتکش گیلان دانسته شده است. این شاعر نه تنها در میان سرایندگان گیلک شاخص است، بلکه در تاریخ شعر فارسی نیز جایگاه بلندی دارد. او با چیره دستی، به زبانی مالامال از مفاهیم نمونه وار با رنگ محلی، نماهای گوناگون زندگی شهری و روستایی گیلانیان و مناسبات اجتماعی آنان را وصف کرده و با بینشی مردمی و تیزبینی فرهنگی، به زبان ساده ولی بکر و بی سابقه، خصایص قشرهای گوناگون جامعه را به بیان شاعرانه درآورده است. هم از دورهٔ سلطنت رضاشاه، روزنامه فروشی نابینا و سیّار اشعار
او را، که به صورت جزوه های کوچک چاپ می شد و بیشتر در انتقاد از خلقیّات اجتماعی بود، در رشت پخش می کرد که مورد استقبال مردم گیلان واقع می شد. شالی کاران گیلان او را شاعر مدافع حقوق و زبان دل خود می دانستند.از دیگر شاعران میرزا ابراهیم خان ملقب به سراج الدیوان و معروف به سراج نیز شعری به زبان گیلکی با عنوان «شکوای مداح» (در استقبال از شعر کسمایی) سروده است. در نیم قرن اخیر سرایش شعر به زبان گیلکی رونق بسیار بیشتری گرفته است. از شاعران گیلکی سرای نسل جدید می توان به شیون فومنی، رحمت موسوی و محمد ولی مظفری اشاره کرد. هأسأشعر. هساشعر سبکی مدرن از شعر گیلکی است که بعداً در زبان مازندرانی نیز تأثیر گذاشت. جریان ادبی هساشعر توسّط شاعران گیلک از جمله محمد بشرا، رحیم چراغی و محمد فارسی از اوایل دهه هفتاد پایه ریزی شد. در شعر گیلکی از قالب های سنتی شعر همچون غزل، دوبیتی، رباعی، مثنوی و ... استفاده می شود.
کوه اورین با ارتفاع ۳۷۰۲ متر بلندترین کوه شهرستان خوی (بام خوی) و بلندترین قله استان آذربایجان غربی و نوزدهمین کوه بلند بین بلندترین قله استان های ایران در شمال غربی ترین نقطه از این شهر با ۴۲ کیلومتر فاصله و در حدفاصل بخش صفائیه و قطور در مختصات جغرافیایی به طول ۳۳٫۴۴ و عرض جغرافیایی ۳۳٫۳۸ واقع گردیده است. موقعیت تاریخی جغرافیایی. گویند که این کوه منتهی الیه غربی قشون شاه اسماعیل در جنگ چالدران بود؛ و جنگ چالدران از آن به این طرف تر صورت نگرفت. بعد از کوه آرارات، این کوه بلندترین کوه این منطقه محسوب می شود. از وجود برخی چشمه های آب گرم در دامنه این کوه، و سنگ های گدازه بیرونی اطراف کوه، کاملاً واضح است که این کوه آتش فشانی خاموش است که هنوز درون گدازه هایی در آن در حال فعالیت جزئی هستند. این کوه از زیبایی و وقار خاصی برخوردار است؛ که دور نمایی بسیار زیبا داشته و از کیلومترها دور نماد شهر خوی است. بیش از نود درصد ابرهای باران زا، بویژه در فصل بهار از پشت کوه اورین پدیدار می شوند؛ و تا میانه تابستان همیشه برف های قله آن، این کوه را در چشم مردم شهرش روسفید و سر بلند می کند. این کوه آخرین کوه مرتفع مرز ایران با
کشور ترکیه است که ۱۵ کیلومتر با مرز فاصله داشته و از شهر بندری بند ماهی در شرق دریاچه وان ترکیه، نیز به همین زیبایی قابل دیدن است. این کوه بین دشت الند و دره قطور قرار دارد؛ که از ۲ قله اورین کوچک ۳۴۱۸ متر و اورین بزرگ ۳۷۰۲ متر تشکیل شده است. اورین کوچک به حالت تپه ماهور است اما اورین بزرگ حالت قله ای و نماد زیبا تری دارد. فاصله بین اورین کوچک و بزرگ دو کیلومتر است. مسیر صعود. برای رفتن به این کوه باید از روستای پسک عبور و پس از طی جاده ای نرسیده به روستای بدلان به طرف سر بالایی حرکت باید کرد. این سربالایی تا رسیدن به روستای کوچک حدود ۱۷ کیلومتر است. طبیعت روستای کوچک از جمله چمن های سرسبز ابی بسیار بکر و کوه هایش پوشیده از علف و گیاهان سر سبز و مرتعی بسیار زیبا برای دام است. والبته پناگاه اورین در سه کلیومتر پایینتر در روستای حصار قرار دارد. اگر کسی قصد زود رفتن به اورین را داشته باشد باید از روستای کوچک رد شد ولی اگر کسی قصد رفتن به پناگاه را دارد باید به روستای حصار رفت برای رفتن به پناگاه باید اتوموبیل خود را در مدرسه این روستا پارک کرده و یک کیلومتر پیاده باید سمت پناهگاه حرکت کنید. این پناهگاه مجهز به ت