Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کورت فُن اشلایشر (زادهٔ ۷ آوریل ۱۸۸۲ – درگذشته ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴) ژنرال آلمانی و صدراعظم این کشور از ۳ دسامبر ۱۹۳۲ تا ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۳ بود. او در برندنبورگ آن در هاول زاده شد. در ۱۹۰۰ به ارتش آلمان پیوست. در دورهٔ آموزش افسری با فرانتس فن پاپن روابط دوستانه ای برقرار ساخت. در جنگ جهانی اول شرکت جست. چندی هم وزیر دفاع آلمان بود. اشلایشر در شب دشنه های بلند در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴ در خانهٔ خود و به همراه همسرش به ضرب گلولهٔ نازی ها کشته شد. منابع. Wikipedia contributors, "Kurt von Schleicher," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurt_von_Schleicher&amp;oldid=440697976 (accessed July 30, 2011).
رستم قاسمی (۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۳ – ۱۷ آذر ۱۴۰۱) نظامی و سیاستمدار اصولگرای ایرانی بود که در دولت سیزدهم از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ سمت وزیر راه و شهرسازی را برعهده داشت و در دولت دهم نیز از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ به عنوان وزیر نفت فعّالیت می کرد. قاسمی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۶۰ در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آغاز کرد و در طول جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود. او در فاصله سال های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰ فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء بود و پیش تر به عنوان معاون اقتصادی نیروی قدس فعالیت می کرد. زندگی نامه. رستم قاسمی در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۳ در روستای سرگاه از توابع شهرستان مهر، استان فارس زاده شد. او در سال ۱۳۶۰ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و در جنگ ایران و عراق شرکت کرد. او در جنگ مجروح و جانباز شد. وی دارای مدرک کارشناسی مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد مهندسی عمران آموزش راه دور از دانشگاه صنعتی امیرکبیر واحد گرمسار استان سمنان بود. پس از جنگ ایران و عراق، به قرارگاه خاتم الانبیاء پیوست و در سال ۱۳۸۶ پس از عبدالرضا عابد، به عنوان فرمانده قرارگاه منصوب شد. وی در مرداد ماه ۱۳۹۰ در پی برکناری مسع
ود میر کاظمی، توسط محمود احمدی نژاد برای تصدی پست وزارت نفت پیشنهاد شد و در ۱۲ مرداد، به عنوان آخرین وزیر نفت دولت دهم از مجلس رای اعتماد دریافت کرد. پس از انتخاب قاسمی به عنوان وزیر نفت، تیموتی گایتنر هشدار داد که از امروز، وزارت نفت ایران تحت تسلط سپاه پاسداران درآمده است. تحریم های بین المللی. نام رستم قاسمی به عنوان فرمانده قرارگاه خاتم الانبیاء در فهرست تحریم های شورای امنیت، حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و استرالیا قرار داشت که بعد از وزیر شدن، از فهرست تحریم های بین المللی خارج شد. همچنین وزارت خزانه داری آمریکا در ۴ سپتامبر ۲۰۱۹ رستم قاسمی و پسرش را در رابطه با یک شبکه انتقال نفت تحت کنترل سپاه پاسداران تحریم کرد. این شبکه به «شبکه نفت در خدمت تروریسم» معروف شده است. وزارت نفت. قاسمی که فرمانده قرارگاه خاتم الانبیا سپاه پاسداران بود توسط محمود احمدی نژاد برای وزیر نفت به مجلس معرفی شد. او ۱۲ مرداد ۱۳۹۰ از دوره هشتم مجلس شورای اسلامی با ۲۱۶ رای موافق برای وزارت نفت ایران رای اعتماد گرفت. برخی نمایندگان مجلس با وزارت رستم قاسمی مخالف بودند. علی مطهری، از نمایندگان مخالف گفت «فردی تا زما
نی که عضو سپاه پاسداران یا ارتش است یک نیروی نظامی محسوب می شود و صلاح نیست وزیر شود.» دکل نفتی فورچونا. در زمان وزارت قاسمی در دولت محمود احمدی نژاد، دکل حفاری نفت فورچونا به واسطه یک شرکت ترکیه ای به شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران، از شرکت های زیرمجموعه وزارت نفت ایران، فروخته شد اما با وجود پرداخت قیمت ۸۷ میلیون دلاری آن، به ایران تحویل داده نشده است. ماجرای گم شدن این دکل اواخر مهر ماه سال ۱۳۹۳ رسانه ای شد، زمانی که ۱۴ نماینده مجلس شورای اسلامی در نامه ای به رئیس مجلس خواستار پی گیری موضوع شدند. در نهایت شعبه ۱۶۳ مجتمع امور اقتصادی پنج متهم پرونده دکل نفتی را به زندان محکوم کرد. رستم قاسمی، پیشتر گم شدن دکل نفتی را تکذیب کرده و گفته بود دکل نفتی خودکار نیست که گم شود. انتخابات ۱۴۰۰. قاسمی در اردیبهشت ۱۴۰۰ نامزدی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری ایران اعلام کرد. پس از نشست خبری اعلام کاندیداتوری، خبرگزاری مهر، خبرگزاری میزان قوه قضائیه، خبرگزاری مشرق، راه دانا و باشگاه خبرنگاران جوان تأیید کردند که میکروفن جعلی رسانه هایشان در این جلسه استفاده شده است و آنها حضوری نداشته اند. وی با حضور در ستاد ا
نتخابات وزارت کشور برای شرکت در انتخابات ثبت نام کرد اما قبل از اعلام اسامی تأیید صلاحیت شدگان توسط شورای نگهبان، از کاندیداتوری انصراف داد. وزارت راه و شهرسازی. رستم قاسمی ۳ شهریور ۱۴۰۰ از دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی با ۲۶۷ رای موافق برای وزارت راه و شهرسازی رای اعتماد گرفت. او در جریان جلسهٔ بررسی صلاحیت خود برای این وزارت به اشتباه گفت «من ۱۰ دستور کار را نوشته ام که اولین روز حضور در وزارت نفت، با برنامهٔ زمان بندی به مسئولان وزارت خانه ابلاغ کنم» و چندین بار لفظ وزارت نفت را بکار برد که مورد توجهٔ برخی رسانه ها قرار گرفت. نفت در برابر مسکن. رستم قاسمی در ابتدای شروع به کار دولت ابراهیم رئیسی قول ساخت چهار میلیون واحد مسکونی طی چهار سال را داد، وعده ای که رئیس جمهوری ایران نیز در یک برنامه گفت وگوی تلویزیونی بر اجرایی شدن آن تأکید کرد. قاسمی با طرح «نفت در برابر مسکن» قصد داشت شرکت های چینی و ترکیه ای را برای احداث مسکن در ایران جذب کند و سرمایه های شرکت های خارجی را با تحویل نفت بازپرداخت کند. ایرج رهبر، نایب رئیس انجمن صنفی انبوه سازان استان تهران، در تیر ۱۴۰۱ از شکست این طرح خبر داد. دستگیری بازرس وی
ژه و مشاور. در شهریور ۱۴۰۱، محمدقاسم مکارم شیرازی، بازرس ویژه و مشاور قاسمی در وزارت راه و شهرسازی، به اتهام فساد مالی توسط مأموران وزارت اطلاعات ایران دستگیر شد. قاسمی به رغم اینکه پس از اعلام خبر بازداشت بازرس ویژه اش، اتهام رشوه خواری او را «گمانه زنی بی پایه» خوانده بود، در موضع گیری بعدی خود از دلیل بازداشت او اظهار بی اطلاعی کرد. قاسم مکارم شیرازی در زمان نامزدی رستم قاسمی در سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری از حامیان او بود. انتشار عکس در مالزی. در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران، شاهد علوی، روزنامه نگار ایران اینترنشنال چند عکس از قاسمی در سال ۲۰۱۱ را منتشر کرد که او را در حال تفریح با یک زن بی حجاب در مالزی نشان می داد. انتشار این عکس ها واکنش زیادی در شبکه های اجتماعی داشته و کاربران با یادآوری قانون حجاب اجباری، که زمینه اعتراضات سراسری بود، چنین اقداماتی را نشان از استانداردهای دوگانه مقامات جمهوری اسلامی دانستند. در ادامه علی جعفری، رئیس دفتر رستم قاسمی اصالت این عکس ها را تأیید کرد، اما مدعی شد این عکس ها «خصوصی» و مربوط به «یک زن و شوهر» بوده است و روزنامه دولتی "ایران" انتشار عکس های قاسمی را اقدامی
سیاسی علیه یک شخصیت «انقلابی» دانست. در نهایت ابتدای آذر ۱۴۰۱ اعلام شد رئیس جمهور ایران با استعفای قاسمی موافقت کرده است. به ادعای بی بی سی این استعفا در پی انتشار این تصاویر و انتقادات از جمله درون حکومتی از دولت رئیسی عنوان شد و بیماری قاسمی و ناتوانی در انجام وظایفش در وزارتخانه را شایعه دانست. درگذشت. پس از انتخاب قاسمی به عنوان وزیر راه و شهرسازی در شهریور ۱۴۰۰، نشانه هایی از بیماری در او ظاهر شد. او به علت ابتلا به سرطان برای درمان به چین رفت. او دو هفته پس از کناره گیری از وزارت راه در ۱۷ آذر ۱۴۰۱ و تنها یک روز پس از معرفی مهرداد بذرپاش به عنوان جانشینش در وزارت راه توسط مجلس، درگذشت. مراسم تشییع جنازهٔ او در ۲۰ آذر در تهران برگزار شد.
لودویگ ویلهلم ارهارد (زادهٔ ۴ فوریه ۱۸۹۷ – درگذشتهٔ ۵ مه ۱۹۷۷) سیاستمدار آلمانی وابسته به اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان و صدر اعظم آلمان غربی میان سال های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ بود. او نقش برجسته ای در بازیابی اقتصاد آلمان پس از جنگ دوم جهانی-که به معجزه اقتصادی آلمان نامور بود - داشت. وی در زمان صدارت کنراد آدناور وزارت اقتصاد کابینهٔ او را بر عهده داشت. نظریات. لودویگ ارهارد در کتابش تحت عنوان «رفاه برای همه» می گوید: «به نظر من همان گونه که داور در بازی فوتبال فقط نظارت می کند و حق بازی کردن ندارد، دولت نیز در اقتصاد فقط حق نظارت داشته و حقی در دخالت مستقیم در فعالیت های اقتصادی ندارد». بازی دارای قواعدی است که از پیش تعیین شده اند. به نظر لودویگ ارهارد، هدف سیاست اقتصادی عبارت است از نظم دادن به فعالیت های اقتصادی و تعیین قواعدی که برای انجام فعالیت های اقتصادی توسط فعالان اقتصادی، لازم و ضروری است. زندگی. وقتی کتاب لودویگ ارهارد در سال ۱۹۵۷ میلادی انتشار یافت، او مدتی بود که ستون های ایجاد «نظام اقتصاد اجتماعی بازار» را در آلمان پایه ریزی کرده بود. اقتصاد آلمان غربی که به جمهوری فدرال آلمان تغییر نام داده بود، در ا
ین سال در مقایسه با بعد از جنگ جهانی دوم ، پیشرفت های قابل توجهی داشته و تولیدات صنعتی دو برابر شده بود. لودویگ ار هارد که از پیروان حزب دمو کرات مسیحی آلمان به حساب می آمد، انتشار کتاب خود را به یکی از شعار های تبلیغاتی حزب تبدیل کرده بود و از حزب سوسیال دموکرات که شعارهای سوسیالیستی می داد ، جلو بود.حزب سوسیال دموکرات نیز در سال ۱۹۵۹ در شعار خود، برقراری اقتصاد بر نامه ای و متمرکز را کنار گذاشته و طرفدار اقتصاد اجتماعی بازار گردید. کتاب «رفاه برای همه» با وجودگذشت مدت مدیدی از زمان انتشار آن ، هنوز هم یکی از پرفروش ترین کتاب ها در آلمان محسوب می شود. این کتاب که تاکنون به ۱۴ زبان زنده دنیا ترجمه شده، بیش از ۲۵۰۰۰۰ نسخه در بازار فروش داشته است. کتاب «رفاه برای همه» لودویگ ارهارد، اصول نظام اقتصاد اجتماعی بازار را که نظام اقتصادی حا کم در آلمان است، به تصویر کشیده است. لودویگ ارهارد، اصول «اقتصاد اجتماعی بازار» را از استاد اقتصاد ، «آلفرد مولر آرماک» گرفته است. قبلا نیز اقتصاد دانانی از قبیل «والتر اویکن» و «فردریش اگوست فن هایک» بی تاثیر در ایجاد «نظام اقتصاد اجتماعی بازار» نبوده اند. مهمترین اصل در «نظام اق
تصادی بازار» به نظر لودویگ ارهارد ، برقراری و نگهداری شرایط رقابت در بازار است. به نظر او «مشتری در بازار مثل شاه است» و «رفاه برای همه» و «رفاه از طریق رقابت» از یکدیگر غیر قابل تفکیک هستند. ارهارد اعتقاد دارد که حقوق آزادی و دموکراتیک باید همراه حقوق آزادی مصرف و آزادی تولید باشد. کارتل ها به نظر ارهارد همیشه دشمن مصرف کننده هستند. ولذا برای جلوگیری از ایجاد کارتل ها، یکی از وظایف مهم دولت را برقراری رقابت در بازار و حفظ و نگهداری آن می داند. لودویگ ارهارد معتقد است که واحد های تولیدی در رابطه با تولیدات خود دارای مسوولیت هستند و دولت نیز مسوول اتخاذ سیاست های اقتصادی است. آخرین چاپ کتاب رفاه برای همه در سال ۱۹۹۷ در آلمان انتشار یافته و در حال حاضر نیز کمیاب می باشد. او در فورت زاده شد. در جنگ جهانی یکم در توپخانه خدمت کرد و در ۱۹۱۸ در نزدیکی ایپر به سختی زخمی شد. سپس به فراگیری علم اقتصاد پرداخت و ۱۹۲۵ پی اچ دی گرفت. پس از جنگ جهانی دوم او مشاور اقتصادی ارتش آمریکا در بایرن شد. در ۱۹۴۹ از بادن-وورتمبرگ شرکت کرد و به مجلس راه یافت و سرانجام وزیر اقتصاد کابینهٔ کنراد آدناور شد. او در ۵ مه ۱۹۷۷ در سن ۸۰ سالگی
در بن درگذشت. صدارت. پس از استعفای آدناوئر در سال ۱۹۶۳، در ۱۹ اکتبر ارهارد با ۲۷۹ رای موافق در برابر ۱۸۰ رای مخالف در بوندستاگ صدراعظم آلمان شد. پس از انتخابات ۱۹۶۵ نیز صدارت را حفظ کرد. ارهارد از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷، با وجود اینکه هیچگاه عضو حزب نبود و فشارهای آدناوئر هم باعث نشده بود به طور رسمی برای عضویت حزب درخواست دهد، به طور غیر رسمی رهبری اتحادیه دموکرات مسیحی را بر عهده داشت. دلیل اصلی مقاومت او برای این بی میلی روشن نیست، اما احتمالا این مقاومت از شکاکیت کلی او نسبت به سیاست حزبی سرچشمه می گرفت. با این وجود با ارهارد همانند یک عضو باسابقه حزب رفتار می شد و در آلمان در آن زمان همه، از جمله اکثریت اعضای اتحادیه، به او به عنوان رئیس حزب می نگریستند. این حقیقت که ارهارد از اعضای اتحادیه نبود را تنها بخش کوچکی از رهبران حزب می دانستند و تا پیش از سال ۲۰۰۷ این مسئله از دید عموم مخفی مانده بود. منابع. زندگینامه از Die Zeit منبع: آرشیو روزنامه آلمانی زبان دکتر طهماسب محتشم دولتشاهی Wikipedia contributors, "Ludwig Erhard," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ludwig_Erhar
d&amp;oldid=440556639 (accessed July 30, 2011).
«دنیایی که می شناسم» ترانه ای از گروه آلترنتیو راک کالکتیو سول و یکی از قطعه های آلبوم سال ۱۹۹۵ آن هاست که هم نام خود گروه است. این ترانه را اِد رولند (خواننده) و راس چیلدرن (گیتاریست) سروده اند. تک آهنگ «دنیایی که می شناسم» در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ ۱۹اُم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد و برای ۴ هفته، شماره ۱ جدول ترانه های داغ جریان اصلی راک مجلهٔ بیلبورد بود.
کاخ هدیش یا کاخ ویژه خشایارشا در شرق کاخ ه در کوشک شاهی تخت جمشید جای دارد. به گواهی سنگ نبشته های کاخ هدیش، این سازه به دستور خشایارشا و برای خود و یکی از همسرانش هدیش نام (هدسه) ساخته شده است. او در یک سنگ نبشته این ساختمان را "هدیش" خوانده گرچه در نبشته ای دیگر، آن را "تچر" نامیده است. کاخ هدیش بر سینه سنگ و در جنوب سکّو ساخته شده و پایه آن در برابر ترازِ دشت نزدیک به ۱۸ متر بلندتر است. راستای درازنای کاخ، غربی–شرقی بوده و گستره آن نزدیک به ۲۵۵۰ متر مربع (۴۰ در ۵۵) متر است. یک پلکان دو سویه در غرب و یکی دیگر در شمال شرقی، آن را به ترتیب به حیاط کاخ تچر و حیاط کاخ سه در می پیوندد. در سرتاسر جنوب کاخ، بالا خانه یا ایوانی با لبه کنگره دار است که از دو سوی شرق و غرب از راه پلکان های باریکی به درون بخش غربی شبستان راه داشته است. پلکان غربی هنوز پابرجاست گرچه پلکان شرقی که آجری بوده، از میان رفته است و علیرضا شاپور شهبازی باستان شناس ایرانی آن را در سال ۱۳۵۷ خ آن را به سیمای آغازینش بازسازی کرد. بخش بزرگتر کاخ، یک تالار میانی چهارگوش دربرگیرنده شش رج ستون ۶ تایی بوده است. در شمال این تالار ایوانی ۱۲ ستونی (دو رج
۶ تایی) بوده که با دو درگاه بزرگ به تالار راه می یافته و یک در دیگر، تالار را به بالا خانه باریک جنوبی می پیوسته است. در دو سوی شرقی و غربی تالار، دو دستگاه ساختمان، دربردارنده سرای نگهبانان، اتاق چهار ستونی، کفش کن و برج نگهبانی بوده و پلکان شمال شرقی، را به کفش کن شرقی راهنمایی می کرده است. بر درگاه های بزرگ، نقش خشایارشا، با تاجی ساده و بی کنگره دیده می شود. برخی تاریخنگاران یونانی گفته اند اسکندر مقدونی آتش زدن تخت جمشید را از این کاخ آغاز کرده است. کتیبه خشایارشا در ایوان شمالی. بر پیشانی دو جرز دو طرف ایوان شمالی کاخ هدیش کتیبه خشایارشا به سه زبان نوشته شده است؛ که ترجمه آن چنین است: «خدای بزرگی است اهورامزدا که این زمین را آفرید. آن آسمان را آفرید که مردم را آفرید که شادی را برای مردم آفرید که خشایارشا را شاه کرد یگانه شاهی از شاهان یگانه فرمانداری از فرمانداران بسیار. منم خشایارشا، شاه بزرگ، شاه کشورهایی که دارای ملل گوناگون است، شاه این زمین بزرگ و پهناور، پسر داریوش شاه هخامنشی. به خواست اهورامزدا این بنا هدیش را من ساختم. اهورمزدا با خدایان، مرا و پادشاهی ام را و آنچه ساخته ام نگاه دارد.»
غارهای الورا در ۳۰ کیلومتری اورنگ آباد در ایالت ماهاراشترا هندوستان قرار دارند که بین قرن های پنجم و دهم ساخته شده اند. غارهای الورا شامل ۱۲ غار بودایی متعلق به قرن های ششم و هشتم میلادی، ۱۷ غار هندو متعلق به قرن های ششم و نهم، و ۵ غار جین متعلق به قرن هشتم و دهم میلادی هستند که در مجاورت هم ساخته شده اند و نشان از هماهنگی مذهبی رایج در این دوره از تاریخ هند می باشد. این آثار در سال ۱۹۸۳ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
روح زمانه (به آلمانی: Zeitgeist) یا جو غالب فرهنگیِ عصر، ترجمهٔ واژه ای است فلسفی از زبان آلمانی که خود برگرفته از زبان لاتین (به لاتین «genius saeculi») است. این عبارت آلمانی از طریق زبان انگلیسی تقریباً به همهٔ زبان های دنیا راه باز کرده و بدون تبدیل به زبان بومی، مورد استفاده قرار می گیرد. روح زمانه روش و نوع تفکر و احساسات یک مقطع زمانی یا به عبارت دیگر دوران خاصی را تشریح یا توجیه می کند. واژهٔ مرکب Zeitgeist از دو کلمهٔ آلمانی «تسایت» (زمان) و «گایست» (روح) تشکیل شده است. این واژه برای نخستین بار توسط یوهان گوتفرید هردر، شاعر و فیلسوف آلمانی، در سال ۱۷۶۹ ساخته و پرداخته شد. هردر در یکی از کتاب های خود، نوشتاری از زبان شناس آلمانی کریستیان آدولف کلوتس را به تمسخر گرفت. «کلوتس» در نوشتهٔ خود خواسته بود با تعبیر شکل و تاریخ سکه ها، شخصیت اقوام را تعریف و توجیه کرده و علاقه ها و احساسات هنری اقوام را تعبیر کند. این واژه پس از انقلاب فرانسه جهانی شد. در زبان فلاسفهٔ قدیم، به عنوان قطب مقابل «genius saeculi» که همان «روح زمانه» است، واژهٔ لاتین «genius loci» یعنی «روح مکان» به کار می رود.
مجموعه تاریخی ماهابالی پورام، مجموعه ای از آثار مذهبی قرن هفتم و هشتم میلادی در شهر ساحلی ماهابالی پورام، تامیل نادو، هند و میراث جهانی یونسکو که در ساحل کوروماندل خلیج بنگال، حدود جنوب چنای واقع است. این سایت دارای ۴۰۰ بنای باستانی و معابد مذهبی تامیل است از جمله یکی از بزرگترین نقش برجسته های سنگی در فضای باز در جهان: Descent of the Ganges یا "شبه جزیره آرژونا". این گروه شامل چندین دسته از بناهای تاریخی است: معابد "روتا" با ارابه های یکپارچه، بین ۶۳۰ و ۶۶۸ ساخته شده است. معابد غار با روایاتی از کتیبه های "مهاباراتا" و شیواپرستی، شاکتی پرستی و ویشنوپرستی در تعدادی از زبان ها و یادداشت های هندی؛ نقش برجستههای صخره ای معابد سنگی که بین سالهای ۶۹۵ تا ۷۲۲ ساخته شده و کاوش های باستان شناسی مربوط به قرن ششم و قبل از آن می شود. این بناها در زمان دودمان پالاوا ساخته شده اند. در بسیاری از انتشارات دوره استعماری معروف به هفت پاگوداس، در ادبیات معاصر نیز از معابد ممالاپورام یا معابد مهابالی پورام نامیده می شوند. این مکان که پس از سال ۱۹۶۰ احیا شده است توسط سازمان باستان شناسی هند اداره می شود. موقعیت مکانی و نامگذاری.
معابد ماهابالی پورام در ایالت جنوب شرقی هند تامیل نادو، حدود جنوب غربی چنای در ساحل کوروماندل قرار دارد. این بناها توسط جاده های تقسیم شده از ساحل شرقی و راجیو گاندی سالای (بزرگراه های دولتی ۴۹ و 49A) قابل دسترسی هستند. نزدیکترین فرودگاه در چنای (کد فرودگاه MAA) است. این شهر از طریق شبکه ریلی به بقیه هند وصل شده است. تاریخ. این مجموعه در قرن هفتم و هشتم توسط پادشاهان پالایا بنا شده اند، این آثار روی صخره های واقع در امتداد سواحل کوروماندل تراشیده و کنده کاری شده اند. این آثار در سال ۱۹۸۴ در میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. اگرچه تاریخ باستانی ماهابالی پورام نامشخص است، اما شواهد اعدادی و اپیگرافیک و معابد آن حاکی از آن است که قبل از ساخته شدن بناهای تاریخی مکان قابل توجهی بوده است. گمانه زنی می شود که این بندر سوپاتما است که در حاشیه قرن اول از دریای اریتره یا بندر بطلمیوس ملانژ در "جغرافیای" قرن دوم خود ذکر شده است. یکی دیگر از نظریه معتقد است که بندر نیرپیارو در پرومپاناروپادا از قرون اولیه دوران ذکر گردد ممکن است ماهابالی پورام یاا کانچیپورام باشد. نفوذ. معماری معابد سنگی بریده شده، به ویژه "راتاها"، الگویی ب
رای معابد جنوبی هند شد. ویژگی های معماری، به ویژه مجسمه ها، به طور گسترده در معابد جنوبی هند، کامبوج، آنامزی و جاوه تأثیر گذار بوده است.
دانشگاه سینت جوزف یک دانشگاه خصوصی ست که در پنسیلوانیا قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۸۵۱ پایه گذاری شد.
واشه روستایی در استان مرکزی و از توابع شهرستان شازند است که در میان شهر اراک و شازند واقع شده است. گویش مردمان این روستای زیبا به زبان ترکی است. واشه بیش از هزار نفر جمعیت دارد؛ شغل بیشتر مردم این دهکده کشاورزی است که امروزه، کارهای عمرانی نیز بدان افزوده شده است. محصولات کشاورزی واشه، شامل گندم، جو، انگور، بادام و گردو و... است. از نظر جغرافیایی، سه طرف این روستا با کوه احاطه شده و بلندترین کوه آن که در جنوب روستا واقع شده که مشهور به کوه رازان است. همسایگان این روستا، از جنوب بازنه و از غرب باغ بر آفتاب و از شمال سیرکند و از شرق روستای تکیه است. واشه از سال ۱۳۹۱ یکی از روستاهای تابع شهر جدید شهباز قرار گرفت. واشه دارای ۱۵۰۰ تن جمعیت و ۲۵۲ خانواده است. ارتفاع روستا از سطح دریا ۲۱۶۸ متر است. شکل کلی طبیعی روستای واشه دهستان قره کهریز بصورت کوهستانی، دره ای یا تپه ای می باشد. و راه زمینی این روستا بصورت جاده آسفالته به طول ۶ کیلومتر از جاده اصلی شهر شهباز می باشد. روستای واشه دارای زمین ورزشی، مسجد، حسینیه، مدرسه، شبکه سراسری برق، گاز لوله کشی، آب لوله کشی، دسترسی عمومی به اینترنت، پخش سراسری صدا و سیما و رادی
و، دسترسی به وسیله نقلیه عمومی، بقالی و سوپر مارکت، میوه فروشی،نانوایی، پست بانک، بهداری، نجاری، لبنیاتی است. تصاویر مربوط به دهه ۵۰ از واشه تصویر دیگری از دهه ۵۰ روستای واشه منابع. لغت نامه دهخدا؛ ذیل کلمه واشه
نمودار میله ای، نموداری است که داده های دسته بندی را با میله های مستطیلی با ارتفاع یا طول متناسب با مقادیری که نشان می دهند نشان می دهد. میله ها را می توان به صورت عمودی یا افقی ترسیم کرد. نمودار میله ای عمودی گاهی نمودار ستونی نامیده می شود. نمودار میله ای مقایسه هایی را بین دسته های مجزا نشان می دهد. یکی از محورهای نمودار، مقوله های خاصی را که مقایسه می شوند، نشان می دهد و محور دیگر مقدار اندازه گیری شده را نشان می دهد. برخی از نمودارهای میله ای، میله هایی را در گروه های بیش از یک دسته بندی می کنند و مقادیر بیش از یک متغیر اندازه گیری شده را نشان می دهند.
مجموعه تاریخی هامپی در دهکده ای تاریخی هامپی در ناحیهٔ کارناتاکا واقع در کشور هندوستان است که ویرانه های باستانی ویجایاناگارا، یکی از پایتخت های امپراتوری ویجایاناگارا و معبد باستانی مشهور ویروپاکشا را در خود جای داده و در حال حاضر نیز یکی از مراکز مذهبی مهم هندوها محسوب می شود. این مجموعه در سال ۱۹۸۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
مجموعه تاریخی پاتاداکال مجموعه ای از معابد تاریخی با معماری معابد هندو است که در ۱۹۸۷ در میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
گفتار فلسفی مدرنیته: دوازده درس گفتار کتابی از یورگن هابرماس است. هابرماس در این کتاب این ادعای پست-مدرنهایی مانند لیوتار، دریدا، فوکو و دیگران مبنی بر این که پروژهٔ مدرنیته به پایان رسیده و عقلِ روشنگری دیگر کارگشا نیست را مورد اعتراض قرار داده و از این نظریه دفاع کرده که ما همچنان در مدرنیته هستیم زیرا مدرنیته پروژه ای بلند-مدت و بی پایان است که همچنان ادامه دارد و اصول آن اگر در جایی هم خدشه برداشته باشد، همچنان قابل دفاع است. درون مایهٔ کتاب. هابرماس در آغاز کتاب می گوید مدرنیته، در معنایی که من از آن بحث می کنم، و مدرنیته، در معنای واقعی خود، با هگل آغاز شد، یعنی در سدهٔ نوزدهم. به گفتهٔ وی، با آمدن هگل، مسئله دیگر تأسیس ِ مدرنیته نیست، بلکه خود ِ تأسیس ِ مدرنیته به مسئله تبدیل شد است و موضوع فلسفه، فهم ِ مدرنیته از خودش است. یکی از مباحثی که هابرماس برای توضیح این حرفش به آن استناد می کند، عبارت بسیار مهمّی از هگل است که در یکی از نوشته های اولیه اش (۱۸۰۱) پیش از پدیدارشناسی روح آمده است. هگل در این رساله گفته بود یکی از مسائل بسیار مهم فلسفه، نسبت عقل و ایمان است. همینجا هم هگل این بحث را مطرح می کند ک
ه ما در دوران جدیدی وارد شده ایم که حتیٰ بحث عقل و ایمان هم در حوزهٔ عقل مطرح می شود و نه در بیرون حوزهٔ عقل. به عبارت دیگر، دوره ای آغاز شده است که در آن همه چیز حتیٰ شرع و ایمان داخل در حوزهٔ عقل است، بنابراین، هیچ مؤمنی نمی تواند ادعا کند که من در بیرون عقل بحث می کنم و حوزهٔ من حوزهٔ بیرون عقل است. هگل شرع یا ایمان مسیحیت را هم تابع قوانین و احکام عقل دانست. هابرماس می گوید از زمان روشنگری سدهٔ هیجده و تثبیت مبانی عقل، یا به قول کانت استقلال و خودمختاری عقل، همه چیز در درون حوزهٔ عقل است و هگل متوجه این مسئله شده بود، بنابراین گفت ایمان هم دیگر نمی تواند به طور مستقل خود را مطرح کند. پس این که مدرنیتهٔ واقعی با هگل آغاز شد اشاره به این گسلی است که در این دوره ایجاد شد و در پی آن مدرنیته به موضوع ِ مدرنیته تبدیل شد.
حاکمیت قانون قاعده ای کلی در حقوق عمومی است که به موجب آن تصمیمات حکومتی بر اساس اصول شناخته شدهٔ حقوقی (اثبات گرایی حقوقی) یا (حقوق طبیعی) گرفته می شوند. بحث از قانون، چه به عنوان ابزار حکومت و چه به عنوان ابزاری برای کنترل حکومت، دغدغه مشترک صاحب نظران حوزه های فلسفی، حقوقی و سیاسی بوده است. در سنت حقوقی-سیاسی غرب، حاکمیت قانون در تقابل با حکومت شخص معنا شده است. بر این اساس حاکمان باید بر مبنای نظریه مشروطه خواهی و در حیطه نظم مبتنی بر قانون اساسی، به شیوه ای رفتار کنند که رفتار آنان سازگار با قانون اساسی و محدود به رویه هایی باشد که عموم مردم از آن مطلع اند. نکته حایز اهمیت در اینجا منشأ قانون است. قانون، حسب گرایش ها مختلف منشأ گوناگون دارد. برای مثال چنان که بیان شد، طرفداران حقوق تحققی یا حقوق وضعی یا حقوق اثباتی بر آنند که قانون اراده حاکم است و چیزی والاتر از آن نیست. هر چه حاکم بخواهد قانون است و لازم الاجرا. اما طرفداران مکتب حقوق طبیعی بر آنند که برخی حقوق لاینفک برای انسان به واسطه انسان بودنش وجود دارد که بر تمامی حکام حاکم است و وظیفه اصلی حاکم کشف این مقررات و اجرای آن است. در دوران معاصر اثر
این نظر را در ایجاد حقوق بشر جهانی می توان یافت یعنی حداقل قواعدی که انسان امروزی به واسطه بشر بودنش دارد مانند آن که شهروندان باید از بازداشت خودسرانه و تفتیش بی دلیل منازل یا مصادره اموالشان در امان باشند. شهروندان متهم به جنایت، سزاوار محاکمه سریع و علنی هستند و حق دارند که با شاکیانشان مخالفت یا از ایشان سؤال نمایند. اگر این افراد محکوم شوند، مجازات بی رحمانه و غیرمعمول برای آنان در نظر گرفته نمی شود. شهروندان را نمی توان به اجبار وادار به شهادت بر ضد خودشان نمود. این اصل، از شهروندان در برابر اعمال فشار، سوء استفاده یا شکنجه حمایت می کند و اقدام پلیس را به چنین رفتارهایی به شدت کاهش می دهد. به هر حال، حاکمیت قانون دارای یک معنای عام است و یک معنای خاص. در معنای عام، یعنی وجود نظم در کشور؛ به عبارت دیگر، وقتی افراد جامعه به گونه ای مشابه و با رعایت هنجارهای مشترک رفتار نمایند، به معنای آن است که قانون حاکم است. در معنای مضیق تر به معنای اجرای قوانین موضوعه و قوانینی که مجلس و مقامات صالح کشور وضع کرده اند، به نحوه درست و در راستای اجرای هدف آن قانون. در عمل، حاکمیت قانون بدان معنا است که هیچ فردی، چه رئیس
جمهور و چه یک فرد عادی از قانون بالاتر نیست. حکومت های مردم سالار، قدرت را از طریق قانون به کار می بندند و خود ملزم به اطاعت از آن هستند. قوانین باید در جهت خواسته های مردم و نه هوس شاهان، زورگویان، مقامات نظامی، رهبران مذهبی یا احزاب خود گماشته باشد. مردم در حکومت های مردم سالار مشتاق پیروی از قانون هستند، چرا که از قواعد و دستورها خودشان اطاعت می کنند. هنگامی که قانون توسط مردمی گذاشته می شود که باید از آن اطاعت کنند به نطر می رسد عدالت به بهترین نحو ممکن برقرار می شود. میزان آزادی یک جامعه را می توان با درصد جمعیتی که زیر حاکمیت قانون هستند، سنجید. برای مثال در انگلستان حتی پادشاه نیز خود را فرا تر از قانون نمی بیند و برای به کرسی نشاندن حرف خود به دنبال راهکارهای قانونی می گردد. برای حاکمیت قانون، یک دستگاه قدرتمند و مستقل قضایی لازم است که دارای اختیار، اقتدار، دارایی و اعتبار لازم جهت زیر سؤال بردن مقامات حکومتی و حتی سران عالی رتبه در برابر قوانین و دستورها مملکتی باشد. (لذا اهمیت تفکیک قوا که یادگار برجسته منتسکیو می باشد در این جا مشخص می شود) از این رو قضات باید بسیار تعلیم دیده، متبحر، مستقل و بی