Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کره افتتاح شد تا در مورد دین از طریق برنامهٔ آموزشی رسمی آموزش دهند. طرح هایی پیشِ رو است تا یک مرکز فرهنگی، مدرسهٔ راهنمایی و حتی یک دانشگاه را ایجاد کند. عبدالله الایفان، سفیر عربستان سعودی در سئول، ۵۰۰٬۰۰۰ دلار به فدراسیون مسلمان کره از طرف دولت عربستان سعودی تحویل داده است. قبل از تأسیس رسمی مدرسهٔ ابتدایی با نام مدرسهٔ سلطان بن عبدالعزیز، از دههٔ ۱۹۹۰ در حال کار است که بچه ها فرصتی را برای آموختن عربی، فرهنگ اسلامی و انگلیسی دست می آورند. خیلی از مسلمانان کره ای بر این عقیده اند که روش زندگی متفاوت شان، آن ها را از دیگران در جامعه آشکارتر می کند. گرچه بزرگ ترین نگرانی آن ها قضاوت تبعیض آمیز است که آن ها بعد از حمله تروریستی یازده سپتامبر در ۲۰۰۱ احساس می کنند. در تلویزیون آریرنگ، یک ایستگاه کره ای همچنین یک گزارش ۹ دقیقه ای از امام هاک آپدو و اسلام در کره پخش شد.
اِوا گیل گرین (، ؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل فرانسوی است. گرین بیشتر برای بازی در فیلم و سریال هایی در ژانر فانتزی و ترسناک و اجرای نقش زنان اغواگر با روحیه تاریک و پیچیده و همچنین همکاری با کارگردانانی همچون تیم برتون، برناردو برتولوچی و ریدلی اسکات شناخته شده است. گرین برای حضور در آثار مختلف، نامزد و برنده تعدادی جایزه از جمله بفتا شده است. اوا گرین در اوایل ژوئیه ۱۹۸۰ در پاریس و در یک خانواده هنری متولد شد. مادرش، مارلن ژوبر خود بازیگر است که نقش زیادی در جذب گرین به این حرفه داشت. گرین کار خود را با حضور در تئاتر آغاز کرد و سپس با حضور در فیلم "رؤیاپردازان" (۲۰۰۳) قدم به سینما گذاشت. ایفای نقش سیبلا در فیلم "قلمرو بهشت" (۲۰۰۵) باعث شد توجهات جهانی به سوی وی جلب شود. یک سال بعد، گرین با حضور در نقش باند گرل اصلی فیلم "کازینو رویال" به نام وسپر لیند به شهرتی بین المللی دست پیدا کرد. فیلم و بازی گرین با تحسین منتقدان و تماشاگران همراه شد و گرین برای عملکرد خود برنده جایزه ستاره نوظهور بفتا شد. به غیر بازی در فیلم های جریان اصلی، گرین برای حضور در آثار مستقل و کم بودجه نیز مشهور است. "کراکز" (۲۰۰۹)، "رحم" (۲۰۱۰)
و "حس بی نقص" (۲۰۱۱) از جمله آثار مستقلی هستند که گرین در آن ها حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۴، گرین نقش آرتمیس یکم را در فیلم ' ایفا کرد که این فیلم تبدیل به یکی از پرفروش ترین آثار وی شد. در همین سال، گرین در فیلم ' ساخته رابرت رودریگز و فرانک میلر ظاهر شد. گرین تاکنون بیشترین همکاری را با تیم برتون داشته و در سه فیلم "سایه های سیاه" (۲۰۱۲)، "خانه دوشیزه پرگرین برای بچه های عجیب" (۲۰۱۶) و "دامبو" (۲۰۱۹) جلوی دوربین وی رفته است. در سال ۲۰۱۹، گرین با بازی در نقش مادری فضانورد در فیلم "پروکسیما"، نامزد جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول زن فرانسه شد. گرین تجربه حضور در دو سریال فانتزی را در کارنامه خود دارد. او نقش مورگان لو فی را در مجموعه تلویزیونی "کملوت" (۲۰۱۱) از شبکه استارز ایفا کرد. بازی در نقش ونسا آیوز در سریال فانتزی ترسناک "داستان عامه پسند" (۲۰۱۶–۲۰۱۴) از شبکه شوتایم، برای گرین نامزدی در رشته بهترین بازیگر نقش اول زن سریال درام در هفتاد و سومین مراسم گلدن گلوب را به دنبال داشت. کودکی و نوجوانی. اوا گیل گرین در تاریخ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ و در شهر پاریس در فرانسه متولد شد. او تنها دو دقیقه از خواهر دوقلوی خود به
نام جوی بزرگتر است. مادرش مارلن ژوبر، بازیگر و خواننده و پدرش والتر گرین دندان پزشک است که او نیز تجربهٔ بازیگری را داشته است. پدر گرین در برتاین زاده شده است و اصالتی سوئدی دارد. مادرش نیز در الجزایر زاده و در فرانسه متروپل بزرگ شد. گرین نتیجهٔ آهنگساز مشهور فرانسوی، پائول لفلم است. گرین همچون مادر و اعضای خانواده اش یهودی است و به جامعه یهودی سفاردی ها تعلق دارد. گرین خودش را «یهودی سکولار» توصیف کرده که هرگز به عنوان یک دختر در کنیسه حضور پیدا نکرده و معتقد است بیشتر از هر دینی، «شهروند دنیا» است. او خودش را بورژوای خانواده اش می داند. گرین در طی مصاحبه ای گفت خواهرش نسبت به او شخصیت و روحیه بسیار متفاوتی دارد. گرین در اصل بلوند است اما زمانی که ۱۵ سال داشت موهای خود را به رنگ قهوه ای تغییر داد و چون از آن ظاهر خوشش آمد، آن رنگ را حفظ کرد. او با ماریکا گرین، الزا لونگینی، ژوزفین ژوبر و میا گرین نسبت فامیلی دارد. ریشه نام خانوادگی وی به تبار سوئدی پدرش بازمی گردد و ارتباطی به کلمه گرین در زبان انگلیسی و کلمه گرون در زبان سوئدی که هردو به معنی رنگ سبز هستند ندارد. کلمه «گرین» در سوئدی به معنای شاخهٔ درخت است
. گرین در فرانسه بزرگ شد و در دانشگاه انگلیسی زبان آمریکایی پاریس تحصیل کرد. او در دوران نوجوانی، به همراه خانواده اش در بین ایرلند و لندن دررفت وآمد بود. گرین در مدرسه، بچهٔ ساکت و درون گرایی بود. او از سن هفت سالگی و بعد از نخستین باری که به موزه لوور رفت به مصرشناسی علاقه پیدا کرد. در سن ۱۴ سالگی و بعد از تماشای فیلم "سرگذشت آدل ه." (۱۹۷۵) تحت تأثیر بازی ایزابل آجانی قرار گرفت و تصمیم گرفت که بازیگر شود. مادرش ابتدا می ترسید که کاری همچون بازیگری برای دخترش که روحیه خجالتی و حساسی دارد، مناسب نباشد اما تصمیم گرفت که او را برای رسیدن به رویایش حمایت کند. گرین تحصیلات خود را در مؤسسه سنت پائول دراما در پاریس ادامه داد. او دوره بازیگری را در آکادمی هنرهای نمایشی وبر داگلاس در لندن گذراند و مدرک خود را دریافت کرد. بعد از اتمام تحصیل، گرین به پاریس بازگشت و در چندین نمایش به روی صحنه رفت. گرین گفته که حتی در دوران مدرسه نیز بیشتر در نقش های منفی و شیطانی بازی می کرده است: «به نظرم ایفای اینگونه نقش ها بهترین راه برای گریز و مقابله با احساسات روزمره است.» حرفه. نقش های نخستین (۲۰۰۵–۲۰۰۱). گرین فعالیت خود را به ص
ورت رسمی از سال ۲۰۰۱ و زمانی که ۲۱ سال داشت با حضور در نمایش "حسادت تریس فکس" آغاز کرد که برایش نامزدی جایزه مولیر را به همراه داشت. یک سال بعد، او در نمایش "تورکرت" به روی صحنه رفت. گرین بسیار زود وارد سینما شد. او در سال ۲۰۰۲ به عنوان نقش نخست زن فیلم "رؤیاپردازان" (۲۰۰۳) ساخته برناردو برتولوچی انتخاب شد. فیلم و نقشی که گرین آن را ایفا می کرد شامل برهنگی و صحنه های واضح جنسی بود. گرین در طی مصاحبه ای به "گاردین" گفت که مدیر برنامه و همچنین خانواده اش به او التماس کردند که این نقش را رد کند زیرا گمان می کردند که حضور به عنوان نخستین کار سینمایی در فیلمی ساخته برتولوچی که پیش تر نیز آثاری با صحنه های صریح جنسی، از جمله "آخرین تانگو در پاریس" (۱۹۷۲) را ساخته، باعث خواهد شد تا وی به سرنوشت ماریا اشنایدر دچار شود که به گفته خودش بعد از همکاری با برتولوچی به ضربه روانی دچار شده بود. گرین اعلام کرد که هنگام برهنه بودن جلوی دوربین، تحت هدایت برتولوچی احساس ناراحتی نمی کرده است اما با این وجود وقتی فیلم را برای نخستین بار همراه با خانواده اش دیده، احساس خجالت کرده است. عملکرد گرین در فیلم با نظر مثبت منتقدان همراه ب
ود و بسیاری او را از نظر چهره و سبک بازی با لیو تایلر مقایسه کردند. هنگامی فیلم برای پخش در بازار آمریکا با سانسور مواجه شد، گرین ابراز تعجب کرد و گفت: «آمریکا جایی است که خشونت هم در پرده سینمای آن وجود دارد و هم در خیابان های آن که ظاهرا کسی به این مسئله اهمیت نمی دهد. من فکر می کنم تنها چیزی که آن ها را سراسیمه می کند، سکس است.» بعد از موفقیت "رؤیاپردازان"، گرین در فیلم جنایی "آرسن لوپن" (۲۰۰۴) ایفای نقش کرد. او در این فیلم نقش معشوقه شخصیت آرسن لوپن را بازی کرد. گرین گفت که با وجود علاقه به حضور در نقش های ساده و مثبت، ترجیح می دهد که نقش های پیچیده تری بازی کند. "آرسن لوپن" با شکست هنری و تجاری همراه شد. عملکرد خوب گرین در فیلم "رؤیاپردازان" باعث شد تا ریدلی اسکات، او را برای برای نقش زن اصلی فیلم تاریخی حماسی "قلمرو بهشت" (۲۰۰۵) انتخاب کند. داستان فیلم در دوران جنگ های صلیبی رخ می دهد و گرین نقش سیبلا را در فیلم ایفا کرده است. گرین، شش بار برای صحنه های مختلف فیلم آزمون داد و در نهایت یک هفته پیش از آغاز فیلم برداری به پروژه پیوست. گرین می گوید از آن جایی که دیر به پروژه اضافه شد، کمی طول کشید تا با فضا
ی کار کنار بیاید. او تجربه بازی در این فیلم را «هیجان انگیز» توصیف کرد. گرین از نوع پرداخت فیلم به سوژه حساس خود بسیار راضی بود. اغلب صحنه های گرین در تدوین نهایی فیلم حذف شد که این مسئله ناامیدی گرین را به همراه داشت. استفانی زاکارک در "سلان" اجرای گرین را تحسین کرد و دربارهٔ آن نوشت: «گرین دقیقاً نمی دانسته با دیالوگ های گل درشت خود باید چکار کند. او برای حل این مشکل آنقدر خودش را راحت و دوست داشتنی در جلوی دوربین نشان داده که بیننده متوجه این مشکل نشود.» نو پیرس در "بی بی سی"، باوجو ضعف در شخصیت پردازی و مبهم بودن کاراکتر، اجرای گرین را تحسین کرد. زمانی که اعلام شد در نسخه کارگردان که طولانی تر از نسخه اصلی است، صحنه های حذف شده گرین به فیلم بازخواهد گشت، گرین بسیار خوشحال شد. "توتال فیلم" در نقد خود بر نسخه کارگردان به تحسین بازی گرین پرداخت و نوشت: «اکنون رفتار و کنش شخصیت سیبلا بیشتر برای ما قابل درک است. در نسخه اکران شده، سیبلا بعد از خوابیدن با بالین ابلین، کم وبیش عقل خود را از دست می دهد بدون آنکه ما دلیل آن را بفهمیم اما حالا جزئیات بسیاری دربارهٔ او می دانیم. از پسر کوچکش گرفته تا تصمیمی که او بع
د از مبتلا شدن به جذام می گیرد.» کازینو رویال و شهرت جهانی (۲۰۱۳–۲۰۰۶). گرین پیشنهاد بازی در دو فیلم "باغبان وفادار" (۲۰۰۵) (نقشی که در نهایت به ریچل وایس رسید) و "کوکب سیاه" (۲۰۰۶) را رد کرد تا بتواند در بیست و یکمین فیلم از سری فیلم های جیمز باند با عنوان "کازینو رویال" ایفای نقش کند. گرین در این فیلم در نقش جاسوس دوجانبه ای به نام وسپر لیند ظاهر شد که وارد یک رابطه عاشقانه و پیچیده با شخصیت جیمز باند (ایفا شده توسط دنیل کریگ) می شود. گرین هنگامی برای این نقش انتخاب شد که مدتی از آغاز فیلم برداری گذشته بود. کارگردان فیلم، مارتین کمپل بعد از تماشای نسخه کارگردان فیلم "قلمرو بهشت"، گرین را برای این نقش انتخاب کرد: «فیلم نامه نهایی در کار نبود و ما فقط می دانستیم که یک باند گرل غیر معمول می خواهیم که غیر از زیبایی، ویژگی های دیگری نیز داشته باشد.» گرین در نهایت فیلم نامه را خواند و متوجه شد این شخصیت، عمیق ترین باند گرلی است که در فیلم های جیمز باند حضور داشته است: «نکته ای که برای من جذابیت داشت این بود که وسپر فقط شریک جنسی جیمز باند نبود. او یک هویت و شخصیت مستقل داشت و دارای کنش بود.» "کازینو رویال" یک موف
قیت همه جانبه بود. فیلم هم با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد و هم با فروش ۶۰۰ میلیون دلار تبدیل به پرفروش ترین فیلم مجموعه جیمز باند در زمان خود شد. شخصیت وسپر لیند و اجرای گرین توجهات زیادی جلب کرد و در زمینه پیچیدگی در شخصیت پردازی و عملکرد گرین ستایش شد. "انترتینمنت ویکلی" این شخصیت را در فهرست بهترین باند گرل های مجموعه جیمز باند، در رتبه چهارم قرار داد. "آی جی ان" شخصیت وسپر را بهترین زن اغواگر دانست و آن را بهترین باند گرل مجموعه جیمز باند توصیف کرد. گرین برای عملکرد خود برنده جایزه ستاره نوظهور بفتا شد و این افتخار در مراسم سالانه "امپایر" نیز تکرار کرد. طرفداران انگلیسی و دو آتشه مجموعه جیمز باند، از انتخاب و برنده شدن وی استقبال کردند. در سال ۲۰۰۷، گرین به گروه بازیگران پرتعداد فیلم فانتزی "قطب نمای طلایی" ساخته کریس وایتز پیوست. این فیلم که بر اساس رمان بخش نخست از سه گانه فانتزی "نیروی اهریمنی اش" با عنوان "سپیده شمالی" اثر فیلیپ پولمن اقتباس شده، علی رغم نظرات متوسط منتقدان، به فروش خوبی در گیشه رسید و همچنین در رشته جلوه های ویژه برنده جایزه اسکار و بفتا شد. باتوجه به فضای داستان، گرین ابراز امیدو
اری کرد که اشارات مذهبی موجود در کتاب در فیلم سانسور نشود اما با این حال بخشی از اشارات کتاب به مذهب کاتولیک در فیلم حذف شد. گرین در سال ۲۰۰۸ با یک فیلم فانتزی دیگر به پرده بازگشت. او در فیلم "فرنکلین" که داستان با دنیاهای موازی در ارتباط بود نقش دو هنرمند به اسم امیلیا و سالی را ایفا کرد. گرین برای طراحی و خلق دو شخصیت متفاوت و تمایز آن ها از یکدیگر، از دو هنرمند واقعی، یعنی سوفی کال و تریسی امین الگو گرفت. گرین این شخصیت ها را «پر از زندگی، بسیار شوخ طبع و بامزه» توصیف کرده بود. گرین به مسیر حضور در آثار مستقل و خارج از بدنه ادامه داد. او در سال ۲۰۰۹ در درام دلهره آور "کراکز"، نخستین ساخته جردن اسکات بازی کرد. گرین در این فیلم نقش معلم مدرسه دخترانه ای را دارد که عاشق یکی از شاگردان خود می شود. فیلم با نظرات متوسط منتقدان همراه بود اما اجرای گرین به همراه دیگر بازیگران زن فیلم از جمله جونو تیمپل، ماریا والورده و ایموجن پوتس ستایش شد. در مارس همین سال، گرین در فیلم مستقل "رَحِـم" (۲۰۱۰) ظاهر شد که این فیلم نه در گیشه موفق بود و نه نظرات منتقدان را جلب کرد. در طی همین سال، گرین برای ایفای نقش اصلی فیلم فرانسو
ی "راز" در نظر گرفته شده بود اما در نهایت این نقش به سسیل دو فرانس رسید. در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که کارگردان دانمارکی، لارس فون تریه، گرین را برای نقش اصلی فیلم "ضدمسیح" (۲۰۰۹) در نظر گرفته است. گرین نیز نسبت به همکاری با فون تریه و حضور در فیلم مشتاق بود اما با اصرار مدیر برنامه اش و بعد از چندین جلسه با فون تریه ترجیح داد که بازی در فیلم را قبول نکند و در نتیجه شارلوت گنزبور جایگزین او شد. گرین در طی مصاحبه ای اعلام کرد که به دلیل روش نامتعارف فون تریه در ساخت صحنه های جنسی زیاد فیلم، بازی در آن را نپذیرفته است: «به نظرم من کاملاً با فون تریه راه آمدم و شرایط او را قبول کردم اما وقتی صحبت از سکس و برهنگی شد او کمی زیاده روی کرد. این رؤیای من بود که با فون تریه همکاری کنم اما معتقدم این شرم آور است که او صحنه های جنسی فیلمش را تا جایی که بتواند واقعی فیلم برداری می کند. مطمئنم اگر بازی در فیلم را قبول می کردم، زندگیم نابود می شد.» در سال ۲۰۱۱، گرین قراردادی را با شرکت استعدادیابی آمریکایی یونایتد امضا کرد تا نماینده رسمی آن ها در بریتانیا باشد. در همین سال، گرین در نخستین تجربه خود در قاب تلویزیون در سریال فانت
زی تاریخی "کملوت" از شبکه استارز و در نقش مورگان لو فی جلوی دوربین رفت. این سریال که بر اساس افسانه شاه آرتور ساخته شده با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان و تماشاگران مواجه شد. گرین از حضور در این پروژه بسیار راضی بود: «"کملوت" یک داستان نمادین پیچیده است و من به عنوان بازیگر این فرصت را داشتم تا در طی ده قسمت، شخصیت خودم را کاوش کنم. مورگان از آن دست شخصیت های دوست دختری نیست که بتوان آن را در یک فیلم تصویر کرد. او شجاع، دلیر و حقیقتاً قدرتمند است.» یک سال بعد، گرین در نخستین تجربه همکاری با تیم برتون در فیلم فانتزی سیاه "سایه های تاریک" (۲۰۱۲) ظاهر شد. این فیلم که فضایی گوتیک دارد بر اساس سریال کلاسیک "سایه های تاریک" (۱۹۷۱–۱۹۶۶) ساخته شد و بازیگرانی همچون جانی دپ، میشل فایفر و هلنا بونهام کارتر نیز در آن ایفای نقش کردند. "سایه های تاریک" فروشی کمتر از انتظار داشت و نقدهای متوسطی دریافت کرد که عموماً متوجه ضعف فیلم نامه بود. با این حال عملکرد گروه بازیگران از جمله گرین ستایش شد. موفقیت در گیشه و تحسین منتقدان (۲۰۱۸–۲۰۱۴). از سال ۲۰۱۴ شروع دوران تازه ای برای گرین بود. او بعد از دو سال دوری از سینما، با چهار فیلم
به پرده بازگشت. او نخست در فیلم هنری و مستقل "پرنده سفید در کولاک" اثر گرگ آراکی در نقش مادری ظاهر شد که با دختر نوجوان خود رابطه پر از چالشی دارد. "پرنده سفید در کولاک" نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس به روی پرده رفت و با واکنش متوسط منتقدان همراه شد. گرین در قدم بعدی و با ایفای نقش آرتمیس یکم در فیلم اکشن فانتزی "" به سینمای جریان اصلی بازگشت. داستان این فیلم که دنباله فیلم "۳۰۰" (۲۰۰۶) محسوب می شود دربارهٔ نبرد آرتمیزیوم است. "ظهور یک امپراتوری" نقدهای متوسطی دریافت کرد اما با فروش ۳۳۷ میلیون دلاری، یک موفقیت دیگر را در گیشه برای گرین ثبت کرد. اجرای گرین در نقش آرتمیس تحسین منتقدان را در پی داشت. تای بر در "بوستون گلوب" نوشت: «"ظهور یک امپراتوری" نسبت به قسمت نخست به دو دلیل فیلم بهتری است؛ سکانس های نبرد دریایی آن و البته یک اوا گرین که حضور باشکوهی در فیلم دارد.» رافر گازمن نیز در "نیوزدی" نوشت: «گرین با این تصویرسازی از یک زن اغواگر رام نشدنی و جدی تمام جذابیت فیلم را به خود اختصاص داده است.» منتقد "ویلج ویس" نیز اجرای گرین را «شگفت انگیز» توصیف کرد و آن را مهم ترین نقطه مثبت فیلم دانست. در ادامه مسی
ر ایفای نقش زنان اغواگر، گرین نقش اوا لرد را در فیلم نئو-نوآر جنایی "" (۲۰۱۴) ساخته فرانک میلر و رابرت رودریگز بازی کرد. این فیلم پر بازیگر که بر اساس کتاب مصوری به همین نام ساخته شده است و دنباله ای بر فیلم "شهر گناه" (۲۰۰۵) محسوب می شود در گیشه با شکست مواجه شد و نقدهای متوسطی دریافت کرد. آخرین فیلمی که در سال ۲۰۱۴ از گرین به روی پرده رفت، فیلم دانمارکی "رستگاری" ساخته کریستین لورینگ بود که علی رغم نظرات مثبت منتقدان در گیشه موفق عمل نکرد. از تاریخ مه ۲۰۱۴ تا سال ۲۰۱۶، تمام وقت گرین صرف بازی در مجموعه تلویزیونی فانتزی ترسناک "داستان عامه پسند" از شبکه شوتایم شد. این مجموعه که سه فصل و ۲۷ قسمت دارد توسط جان لوگان و بر اساس افسانه ها و شخصیت های اساطیری و فانتزی ایرلندی و انگلیسی مختلف ساخته شده است و گرین در آن نقش زنی به اسم ونسا آیوز را بازی کرده که قدرت های فراطبیعی دارد. "داستان عامه پسند" به خصوص در فصل دوم و سوم با تحسین گسترده منتقدان و تماشاگران همراه بود و برنده و نامزد جوایز بسیاری شد. اجرای گرین برای او در هفتاد و سومین مراسم گلدن گلوب، نامزدی جایزه در رشته بهترین بازیگر نقش نخست زن سریال درام را
به همراه داشت. با حضور در فیلم فانتزی "خانه دوشیزه پرگرین برای بچه های عجیب" (۲۰۱۶) گرین برای دومین بار جلوی دوربین تیم برتون رفت. این فیلم که بر اساس رمانی به همین نام اثر رنسام ریگز ساخته شده است با بازخورد متوسط و نسبتاً خوب منتقدان همراه شد و با فروشی نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار یک موفقیت مالی متوسط در گیشه بود. با بازی در نقش زن اصلی فیلم درام "بر اساس یک داستان واقعی" (۲۰۱۷)، گرین موفق به همکاری با رومن پولانسکی شد. این فیلم در بخش خارج از مسابقه هفتادمین دوره جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و با واکنش متوسط منتقدان همراه شد. گرین در سال ۲۰۱۷ یک فیلم دیگر نیز به روی پرده داشت؛ درام مستقل "سرخوشی" اثر لیسا لانگست که در آن گرین با آلیسیا ویکاندر نقش دو خواهر را بازی می کنند که قاره اروپا برای پیدا کردن مقصد مرموزی پشت سر می گذرانند. فیلم نخستین بار در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو به روی پرده رفت و توجه چندانی جلب نکرد. گرین در سال ۲۰۱۸ برای فعالیت های هنری خود، مقام شوالیه را از میان نشان های هنر و ادب و فرانسه از سوی دولت این کشور دریافت کرد. تدوام حضور در ژانر فانتزی و تلویزیون (۲۰۱۹-اکنون). در سومین همکا
ری مشترک با تیم برتون، گرین در فیلم فانتزی "دامبو" (۲۰۱۹) بازی کرد که بر اساس پویانمایی به همین نام (۱۹۴۱) ساخته شده است. همچون دو همکاری قبلی برتون و گرین، "دامبو" نیز واکنش متوسط منتقدان را در پی داشت و ۳۵۳ میلیون دلار فروش جهانی داشت. در همین سال، گرین نقش یک مادر فضانورد را در فیلم "پروکسیما" ساخته آلیس وینکور بازی کرد که این فیلم نظرات مثبت منتقدان را به همراه داشت. بازی در این فیلم، نامزدی جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول زن فرانسه را برای گرین به همراه داشت. گرین بعد از مدتی دوری در سال ۲۰۲۰ با حضور در مجموعه تلویزیونی فانتزی "پرفروغ ها" از شبکه بی بی سی دو که بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده است دوباره به تلویزیون بازگشت. گرین در سال ۲۰۲۲ تنها در فیلم ترسناک "نوسیبو" ایفای نقش کرد که این فیلم با واکنش متوسط منتقدان مواجه شد اما عملکرد تیم بازیگری از جمله گرین مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۲۰۲۲، گرین همراه با ونسان کسل به تیم بازیگری مجموعه اینترنتی "ارتباط" اضافه شد. این سریال در سال ۲۰۲۳ توسط اپل تی وی پلاس منتشر شد. گرین در همین سال و پس از سال ها دوری از سینمای کشورش، با فیلم فرانسوی ' به سینمای
جریان اصلی بازگشت. این فیلم که بر اساس رمان مشهور "سه تفنگدار" اثر الکساندر دوما و در دو قسمت ساخته شد با واکنش بسیار مثبت منتقدان همراه بود و در زمینه سکانس های اکشن و عملکرد گرین مورد تحسین قرار گرفت. گرین ابتدا نسبت به پذیرفتن این نقش مردد بود زیرا او از اسب سواری می ترسد اما در نهایت؛ خودش بدلکاری تمامی صحنه های اسب سواری را انجام داد. دنباله این فیلم با عنوان ' در دسامبر همان سال ۲۰۲۳ اکران شد و همچون قسمت نخست با واکنش بسیار مثبت منتقدان همراه بود. این دو فیلم در چهل ونهمین دوره جوایز سزار در شش رشته نامزد دریافت جایزه شدند. سال ۲۰۲۴ برای گرین با انتخاب وی به عنوان یکی از داوران بخش اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ آغاز شد. رئیس هیئت داوران این بخش از مسابقه گرتا گرویگ بود. در ادامه، گرین به عنوان نقش اصلی در فیلم اکشن دلهره آور "فرشته های کثیف" به کارگردانی مارتین کمبل حضور پیدا کرد تا ۱۸ سال پس از اکران "کازینو رویال" برای دومین بار با این کارگردان همکاری کرده باشد. داستان این فیلم درباره گروهی از سربازان زن آمریکایی است که در جریان خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در سال ۲۰۲۱ به این کشور فرستاده می شوند ت
ا در پوشش پزشک برای نجات گروهی از نوجوانان گرفتار شده بین داعش و طالبان، اقدامات لازم را انجام دهند. "فرشته های کثیف" با واکنش متوسط رو به پایین منتقدان همراه بود که فیلم نامه و روایت آن را دچار ضعف می دانستند اما اجرای گرین توسط برخی منتقدان تحسین شد. زندگی شخصی. گرین خودش را یک خوره توصیف کرده است. او گفته است: «مردم در نخستین برخورد با من احساس می کنند که آدم سردی هستم. من همیشه از جمعیت دوری کرده ام و فکر کنم برای همین به بازیگری جذب شدم. بازیگری برای من مثل نقابی است که می توانم به صورت بزنم و فرد دیگری باشم.» گرین تنها زندگی می کند و تا به حال رابطه عاشقانه ای نداشته است. به گفته خودش وقتی که کار نمی کند، زندگی بدون حاشیه و اتفاقی دارد. در طی یک مصاحبه از گرین سؤال شد که کدام ویژگی او مردم را غافلگیر خواهد کرد و او پاسخ داد: «به نظرم این ویژگی که من آدم اهل خانه ای هستم مردم را غافلگیر می کند. من عادت ندارم به مهمانی های بزرگ یا کلوپ ها بروم. من خانه را دوست دارم. عاشق این هستم که بعد از فیلم برداری به خانه برگردم، آرام کنار آتش بنشینم و مشروب بخورم و یک کتاب خوب بخوانم. خسته کننده است، مگه نه؟» گرین در
پاسخ به این سؤال که چرا مشتاق بازی در فیلم هایی است که صحنه های جنسی و برهنگی واضحی دارند گفته است: «تناقض جالبی در این قضیه وجود دارد. اعتراف می کنم که آدم خجالتی هستم اما خودم هم نمی دانم چرا این کار را می کنم. باید خود را به دکتر نشان بدهم!» گرین به بازی در نقش شخصیت های پیچیده و با روحیه تاریک علاقه خاصی دارد. او می گوید بازی در این نقش ها به او اجازه می دهد که احساس رهایی کند. گرین دربارهٔ نقشش در سریال فانتزی "داستان عامه پسند" اظهار داشت: «وقتی ونسا را بازی کنم، احساس این را دارم که کرست نپوشیدم. می دانید منظورم چیست؟ مردم احتمالاً فکر می کنند که خیلی بد است از بازی در چنین نقش و سریالی لذت ببری اما من این کار را می کنم.» البته گرین گفته است که برای اینکه در ورطه تکرار سقوط نکند، تلاش کرده تا نقش های مختلف را امتحان کند. علی رغم داشتن یک خانواده تماماً یهودی، گرین خود را یک بی دین معرفی کرده است. با این وجود او خودش را یک انسان «معنوی» می داند و اعلام کرده که عقاید پیچیده ای دربارهٔ مسائل ماورایی دارد. گرین به تاکسیدرمی و حشره شناسی علاقه دارد و کلکسیون حشرات و جمجمه جمع آوری می کند. گرین نسبت به بازگ
شت به روی صحنه نمایش ابراز علاقه کرده است. او اعلام کرد که برنامه و علاقه ای برای آنکه تمام وقت در هالیوود کار کند ندارد: «مشکل هالیوود این است که استودیوهای فیلم سازی آن قدرت زیادی دارند. حتی بیشتر از کارگردان قدرت دارند ولی ترجیح من پیدا کردن فیلم نامه و نقش خوب است.» بعد از اتهامات آزار جنسی هاروی واینستین و راه افتادن جنبش من هم، گرین در سال ۲۰۱۷ فاش کرد که در طی یک جلسه هاروی واینستین به طرز نامناسبی قصد نزدیک شدن به وی را داشته اما گرین او را از خود رانده است.
دانشگاه هرمزگان یکی از دانشگاه های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که در شهر بندرعباس مرکز استان هرمزگان قرار دارد و در کیلومتر ۹ جاده بندرعباس به میناب واقع شده است. این دانشگاه شامل ۷ دانشکده و دو پردیس دانشگاهی (قشم و بندرعباس) و مجتمع آموزش عالی میناب است و در حال حاضر نزدیک به ۶۰۰۰ دانشجوی دختر و پسر در مقاطع تحصیلی مختلف (۴۰ رشته محل کارشناسی، ۷۱ رشته محل کارشناسی ارشد و ۳۲ رشته محل در مقطع دکترا) در آن مشغول به فعالیت است. تاریخچه. دانشگاه هرمزگان زیر نظر دانشگاه شیراز راه اندازی ۶ رشته آموزشی در مقطع کارشناسی (مهندسی صنایع، مهندسی مکانیک، دبیری ریاضی، دبیری فیزیک، دبیری ادبیات فارسی) با انتقال آموزشکده فنی هرمزگان (وابسته به دانشگاه شیراز) در سال ۱۳۵۱ فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد. دانشگاه هرمزگان به استناد مصوبه ۱۳۷۰/۰۷/۱۰ شورای گسترش آموزش عالی و با مجوز راه اندازی ۶ رشته آموزشی در مقطع کارشناسی (مهندسی صنایع، مهندسی مکانیک، دبیری ریاضی، دبیری فیزیک، دبیری ادبیات فارسی) در دهه فجر سال ۱۳۷۰ تاسیس و در سال ۱۳۷۱ فعالیت آموزشی خود را آغاز نمود. مجموعه حوزه های در حال استفاده دانشگاه در زیربنایی بالغ بر
۵۵۰۰۰ مترمربع (اداری ۶۰۰۰ مترمربع، خوابگاهی ۲۰۰۰ مترمربع، آموزشی، پژوهشی و فرهنگی ۲۹۰۰۰ مترمربع) مشغول به فعالیت است. ساختار تشکیلاتی. طبق ساختار تشکیلاتی عملیاتی شده مصوب، دانشگاه هرمزگان دارای پنج حوزه معاونت شامل: معاونت طرح و توسعه، معاونت آموزشی و تحصیلات تکمیلی، معاونت پژوهشی و فناوری، معاونت دانشجویی و معاونت فرهنگی و اجتماعی است. دانشکده ها. http://hormozgan.ac.ir/index.aspx?siteid=14 دانشکده مهندسی شیمی و نفت
کامی موضوع پرستش آیین شینتو است و در اصل لقبی است که از سر تجلیل برای ارواح باعظمت و مقدس به کار می رود و نوعی احساس تمجید برای فضایل و اقتدار و اعتبار آنها در پی می آورد. اوصاف رشد و نمو، حاصلخیزی و تولید مثل همواره در بین ذات ها و پدیده هایی که از روزگار قدیم به نام کامی خوانده شده اند، دیده می شود. پدیده های طبیعی از قبیل باد و توفان و موجودات طبیعی مانند خورشید، کوه ها، رودخانه ها، درختان، و صخره ها بعضی از حیوانات و ارواح نیاکان همچنین ارواح مقدس حافظ زمین، مشاغل و مهارت ها کامی به شمار می آیند. از دید شینتو اگر جسمی یا حیوانی بتواند حس شگفتی را در انسان ایجاد کند این نشانهٔ آنست که یک کامی در خود دارد. این شی می تواند یک درخت، یک صخره یا یک کوه باشد. به باور ایشان در این دنیا هیچ نبوده و سپس اولین کامی به نام «آمه-نو-میناکانوشی» خودبه خود به وجود آمده است. او روح ستارهٔ شمالیست. او و دو کامیِ دیگر که به کامی های خلقت معروفند جهان و کامی های دیگری را به وجود آوردند که دو تا از آن کامی ها به نامهای «ایزاناگی» و «ایزانامی» مأمور شدند که با نیزه ای که به آنها داده شده بود سرزمین جدیدی را خلق کنند. به این تر
تیب هشت جزیره به وجود آمد که همان جزایرِ ژاپن هستند. در موارد بسیاری کامی هایی وجود دارند که آشکارا نمی توان آنها را از الوهیت ها ارواح آنیمیسم (جان باوری) و آنیماتیسم (جاندارپنداری) تشخیص داد لیکن در شینتوی جدید همهٔ کامی ها را در یک معنای مهذب، ارواحی با فضیلت و اقتدار معنوی تصور می کنند. امروزه نیز مفهوم کامی شامل ایدهٔ عدالت، نظم و لطف الهی است و متضمن این اصل است که کامی ها در تعاون با یکدیگر به نحوی هماهنگ عمل می کنند و از مشاهدهٔ هماهنگی و تعاون در این جهان مسرور می شوند. در آیین شینتو هیچ الوهیت مطلقی که خالق و فرمانروای همه باشد، وجود ندارد. عملکرد و فونکسیون خلاقهٔ عالم نیز از مجرای همکاری هماهنگ کامی ها در انجام مأموریت شان حاصل می شود. حتی کامی خورشید که سر منشأ ایجاد خاندان سلطنتی است و جهان را روشن می سازد و تقریباً برترین کامی آیین شینتویی است، از رأی و نظر کامی های دیگر مشورت می گیرد از آنها کمک می خواهد و در مواقعی هم در مقابل آنها کوتاه می آید. مفهوم کامی جنبه ها و پیچیدگی های متعددی دارد که به طور کامل درک نمی شود. تنها در ایام اخیر بوده است که رهبران آیین شینتو تلاش کرده اند تا الهیات (کلا