Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ماجولان روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش شاهرود، دهستان شال قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۳۹ نفر با ۸۰ خانوار بوده است. روند نزولی جمعیت این روستا در مقایسه با نتایج آمارگیری سال ۱۳۸۵ (۲۵۸ نفر با تعداد خانوار ۷۴) نمایانگر تأثیر پایدار مهاجرت به دلیل کمبود امکانات در این منطقه روستایی است. البته افزایش تعداد خانوار بیانگر رشد نسبی تعداد ازدواج در این روستا در میان ساکنان بومی است که می تواند باعث افزایش جمعیت در سال های آینده شود. زبان. اهالی روستای ماجولان به زبان ترکی سخن می گویند. زلزله رودبار و تأثیرات آن. زلزله ویرانگر سال ۱۳۶۹ رودبار و منجیل بسیاری از روستاهای استان های قزوین، زنجان، اردبیل و گیلان را به نحوی دچار تخریب و آسیب کرد که اهالی این روستاها مجبور به بازسازی منازل مسکونی خود در نقاطی جدید شدند. به دلیل آسیب فراوانی که این زلزله به روستای ماجولان وارد کرد، اهالی به تدریج اقدام به احداث بناهای مسکونی و دامداری خود در منقطه کشاورزی واقع در یک کیلومتری محل روستای قدیمی نمودند و به تدریج شهرک جدید روستای ماجلان شکل گرفت. به دلیل ساخت و سازهای فراوان و
بازگشت برخی از افرادی که در اوایل دهه ۱۳۵۰ از روستا مهاجرت کرده بودند، شهرک جدید در سال های اخیر رونق یافته است. راه ارتباطی. این روستا در میانه مسیری مهم قرار گرفته است که گیلان را به آذربایجان شرقی متصل می کند. به دلیل اهمیت استراتژیک این منطقه از نظر اتصال سریع به مناطق شمال غربی و مرزی ایران، از سال ۱۳۲۰ تلاش های ایجاد راه شوسه و سپس آسفالت در این منطقه آغاز گردید که با برکناری رضاشاه در همان سال این پروژه در ابتدای کار متوقف شد. در سال ۱۳۵۶ اهالی روستای ماجلان از طریق جمع آوری پول از ساکنین اقدام به احداث راه در حد فاصل روستای طهارم دشت تا روستای ماجلان نمودند. در سال ۱۳۵۸ پروژه احداث راه به روستای ماجلان از ماسوله و از شال آغاز شد که پروژه جاده شال- ماجلان را شرکتی به نام گامپی برعهده داشت. همچنین در سال ۱۳۶۲ جاده از ماسوله تا جلال آباد (۷ کیلومتری شرق ماجلان) به صورت خاکی آماده شده بود. پروژه راه ماسوله-ماجلان- کلور در تاریخ ۱۳۶۷/۷/۱۷ با پیشنهاد تعدادی از نمایندگان شهرهایی مثل خلخال، فومن، آستارا، آستانه اشرفیه، صومعه سرا و … طی مصوبه هیئت وزیران پروژه ملی اعلام شد. با تکمیل این مسیر که در اسناد وزارت
راه و شهرسازی به نام ماسوله-ماجلان-کلور شناخته می شود، انتظار می رود که روستاهای تابعه قرارگرفته در این منطقه در موقعیت بهتری از نظر امکانات ارتباطی قرار بگیرند. جاذبه های گردشگری. روستای ماجلان دارای جاذبه های طبیعی فراوانی است که برای بسیاری از گردشگران جذاب می باشد. همین امر سبب شده است تا در تقسیم بندی های اداری شهرستان خلخال، این روستا به عنوان روستای گردشگری معین گردد. قله شاه معلم با ارتفاع ۳۰۵۸ متر از سطح دریا هر ساله هدف بسیاری از اکوتوریست های ایرانی می باشد. همچنین ارتفاعات سرسبز بوران که به مناطق مسکونی بومی های تالش منتهی می شود نیز از نقاط جذاب برای کوهنوردی می باشد. همچنین چشمه های طبیعی فراوانی در این روستا قرار دارند. یک غار یخی به نام بوزخانه نیز در نزدیکی این روستا قرار دارد که به دلیل ناشناخته ماندن تقریباً دست نخورده باقی مانده است.
اسبو روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش شاهرود، دهستان شاهرود قرار دارد. اهالی اسبو مانند دیگر روستاهای بخش شاهرود به زبان تاتی سخن می گویند.این روستا در ۲۵ کیلومتری جنوب شهر خلخال قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۳۸ نفر با ۱۳۱ خانوار بوده است.
اسکستان روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش شاهرود، دهستان شاهرود قرار دارد. مردم این روستا به زبان تاتی و تالشی سخن می گویند. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۲جمعیت این روستا ۱۲۰۰نفر با ۳۰۰ خانوار بوده است. مردم اسکستان به زبان تاتی سخن می گویند.
دیلمده روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش شاهرود، دهستان شاهرود قرار دارد. این روستا در نه کیلومتری شهر کلور و در ارتفاعات باغروداغ واقع شده و دارای جنگل های انبوه فراوانی می باشد که به دلیل نزدیکی به دریای خزر، آب و هوای آن مرطوب نیز می باشد. روستای دیلمده دارای بیش ۱۰ چشمه طبیعی است. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۲۱۸ نفر با ۵۱ خانوار بوده است. زبان. اهالی روستای دیلم آباد به زبان ترکی آذربایجانی سخن می گویند.
آل هاشم سفلی روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد.این روستا یکی از بهترین جاذبه های گردشگری در استان اردبیل میباشد. چمن کم نظیر آن از جمله این جاذبه هاست. ازمیوه های این روستا می توان به گردو، سیب، آلبالو، گیلاس و... اشاره کرد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۲۰ نفر با ۶۸ خانوار بوده است.
آل هاشم علیا روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۰۷ نفر با ۶۲ خانوار بوده است. جمعیت وآمار خانوارروستای آلهاشم علیانسبت به سال 85تغییرزیادی کرده است وافزایش یافته است
آناویز آناویز روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۰۲ نفر با ۶۱ خانوار بوده است. آناویز(Anāviz) از آبادی های دهستان خانندبیل شرقی در بخش مرکزی شهرستان خلخال است که در ارتفاع 1637 متری ازسطح دریا در سمت شمال غربی دهستان جای گرفته است و از سمت شمال به ایلوانق ، از سمت شمال غرب به گول تپه از دهستان سنجبد غربی بخش مرکزی شهرستان کوثر ، از سمت غرب به روستای گاودول ، از سمت جنوب به سنجبدله ، از سمت جنوب شرقی به روستای علی آباد و از سمت شرق بهداودخانی منتهی می شود. روستای آناویز در میان اهالی منطقه به «اَنوئوس» (اَن- ئو- ئوس) معروف است و به اعتقاد بعضی از اهالی گوئیا دراصل «آناائویز» به معنی خانه مادربوده که دراثرکثرت استعمال به شکل اخیردرآمده است با اینهمه نباید غافل بود که کلمه «أنو» در زبان سومری به معنی خدای آسمان بوده که با الهه ونوس در روم ویونان یکسان است و بزرگترین پرستشگاه سومری شهر«اوروک» را نیزبه همین نام نامیده اند. «أنو» یا «آناو» ، نام خرابه ای باستانی در 14 کیلومتری شرق عشق آباد پایتخت جمهوری ترکمنستان
است که یکی از قدیمی ترین تمدن های بشری در آن یافت شده است. به نظر می رسد که نام این آبادی به نوعی با کلمه «انو» به مفهوم اخیر، در ارتباط بوده است چرا که نام بسیاری از آبادی های شهرستان خلخال به نام های سومری شباهت داشته و در برخی موارد از جمله آبادی انوئوس با آن ها یکسان بوده است. «انوس» نام یکی از الهه های تمدن سومری بوده است واین نام به احتمال قوی یادگاری از همان دوران می باشد . آناویز فاصله چندان زیادی با مرکزشهرستان خلخال ندارد و از آبادی های نزدیک به خلخال به شمار می رود که در مجاورت جاده اصلی خلخال – اردبیل جای گرفته است و به دلیل مجاورت با این جاده ، از سهولت دسترسی به وسایط نقلیه برخوردار است. قرار گرفتن در مجاورت رودخانه معروف هروچایی باعث شده است تا روستای آناویز از باغات زیبا و کشت وکار نسبتاً پررونقی برخوردار باشد و باغداری ، دامداری و کشاورزی را در زمره اصلی ترین شغل اهالی آن قرار دهد. تولید میوه های سردرختی مختلفی مثل سیب ، گلابی ، گیلاس ، آلبالو و... ، کاشت و داشت و برداشت غله و حبوبات وکشت گیاهان علوفه ای از اقلام زراعی رایج روستاست. آناویز درسرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1385 دارای 61 خانوار
با 302 نفر جمعیت بود که 156 نفرآن مردو 146 نفرزن بودند.درسرشماری سال1390 تعداد 56 خانوار با 242 نفر جمعیت درآناویز زندگی می کردند.امکانات تحصیلی درمقطع ابتدایی برای اهالی روستا فراهم است. دفترمخابراتی ، اتصال به شبکه سراسری برق ، آب آشامیدنی بهداشتی ، خانه بهداشت با خدمات بهداشتیاری و بهورزی ، مسجد و شورای اسلامی در آناویز وجود دارد. عملیات گازرسانی به روستای آناویز درشهریور ماه سال 1394 آغازشده است.
ایلوانق روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۶ نفر با ۶۱ خانوار بوده است.
بفراجرد نام روستایی از توابع استان اردبیل ،بخش مرکزی شهرستان خلخال است که در دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۱۳۸ نفر با ۲۵۷ خانوار بوده است. مقدمه. روستای بفراجرد یا واهراوارد و برخی نیز با تلفظ واراوارد ، واراباد نیز از ان یاد میکنند. این روستا در هفده کیلومتری و قسمت جنوبی شهرستان خلخال(هرو اباد) قرار گرفته است. همچنین در گوگل ارث علاوه بر نام بفراجرد از کلمه وارث اباد نیز استفاده شده است که این موضوع اشتباه است. برای سفر کردن به روستای بفراجرد از شهرستان خلخال باید به سمت جنوب حرکت کرد و در جاده اسالم به خلخال حرکت نمود بعد از طی حدودا دو کیلومتر تقاطعی در روستای خوجین است . با توجه به تابلوی سد بفراجرد به سمت مسیر بفراجردحرکت میکنیم بعد از طی حدودا پنج کیلومتر به روستای طولاش میرسیم. بعد از روستای طولاش تقریبا ده کیلومتر دیگر تا بفراجرد باقیست . روستای بفراجرد از ناحیه شمالی با روستا های خانقاه بفراجرد، طولاش و آل هاشم هم مرز است. همچنین از قسمت شرقی با روستای خمس، از ناحیه جنوبی با روستای میانرودان و سوسهاب و از ناحیه غربی با روستای کلی هم مرز میباشد.قدمت
محل کنونی بفراجرد بیش از 400 سال است. طبق نقل افراد قدیمی و با توجه به اثار باقی مانده در نواحی مختلف روستا از قبیل قبرستانهای قدیمی پیشینه روستا بیش از هزار سال است.اب و هوای روستا در فصول پاییز و زمستان بسیار سرد و تقریبا سرد ترین و پر بارش ترین نقطه خلخال است ، اما در فصول بهار و تابستان این منطقه دارای اب و هوای بسیار مطبوعی است که گردشگران زیادی نیز از این منطقه دیدن میکنند . البته به دلیل کمبود امکانات رفاهی موضوع گردشگری در منطقه خلخال رونق زیادی ندارد. آب و هوا. روستای بفراجرد در تابستانهای گرم، آب و هوای بسیار خنک و دلپذیری دارد . دشتهای سر سبز چشمه های پر آب و کوه های زیبا این روستا را با سایر نقاط خلخال متمایز کرده است. همچنین از این روستا تا قله آق داغ راه زیادی نیست.
بلیل روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۲۳۸ نفر با ۵۸ خانوار بوده است.
خانقاه بفراجرد روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. جمعیت و اب هوا. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۸۹۳ نفر با ۱۹۶ خانوار بوده است. این روستا دارای چشمه سارهای زیبا و معدنی می باشد.
خانقاه سادات روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. امامزاده دانیال بن موسی کاظم در جوار این روستا قرار دارد. این امام زاده که برادر ناتنی امام رضا (ع) می باشد در مراسمات مذهبی، اهالی و شهرهای اطراف جهت زیارت به این مکان روی می آورند از این روستا یک جاده به گیلان وجود دارد که برای کوهنوردی و جنگل نوردی مسیر بسیار مناسبی میباشد به لحاظ تاریخی پیدایش روستا همزمان با حضور حضرت دانیال بن موسی بن جعفر علیه السلام میباشد، در اصل این روستا فرزندان حاصل از امام زاده بزرگوار میباشد یک منطقه باستانی به نام چهل خانه در جوار روستا وجود دارد که مطالعه دقیقی جهت شناخت از تاریخ دقیق آن منطقه باستانی صورت نگرفته روستای خانقاه سادات به سبب سید بودن تمام اهالی اصلی اش هیچگاه دارای خان و ارباب نبوده و به صورت شورایی اداره می شده است. (زیرا خان اندبیل روستای خانقاه سادات وزمین های اطرافش را به عنوان جهاز دخترش به دامادش سید دانیال هدیه داده اعطا کرده است کرده است.) روستای خانقاه سادات محل زندگی افراد بزرگی از جمله ؛ میر عبدالحد معافی خانقاه سادات از مبارزان به نام مشروطه بوده اس
ت؛ وسید غنی نظری خانقاه نماینده دوره یازدهم خلخال و کوثر در در مجلس شورای اسلامی زاده همین روستاست. کارخانه نئوپان شهر خلخال و زندان جدید شهر در جوار این روستا میباشد روستای خانقاه سادات آخرین روستای استان اردبیل است و بعد از آن استان گیلان آغاز میگردد خانواده های معافی، همایونی ، اعلایی، نظری و... خانواده های ساکن این روستا هستند اقتصاد این روستا بر پایه دامداری و کشاورزی وزنبورداری میباشد جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۰۴ نفر با ۷۰ خانوار بوده است.
خمس روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. آثارباستانی و تاریخی. امامزاده آقاسید ابراهیم از فرزندان موسی کاظم و امامزاده آقامیر زمان نیز اشاره کرد. همچنین مسجد علیاء حاج عبدالغنی رزاقی خمسی و مسجد جامع از آثار دوره قاجاریه، ارمنی کندی که در شمال و مجاور روستا بوده و قبرستان آنها نیز هنوز است. مسجد حاج عبدالغنی رزاقی خمس. مسجد علیاء حاج عبدالغنی رزاقی خمسی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خلخال، روستای خمس (خلخال) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۶۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۱۰۵۱ نفر با ۲۹۵ خانوار بوده است.
خوجین روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان خلخال، بخش مرکزی، دهستان خانندبیل شرقی قرار دارد. از آبادی های دهستان خانندبیل شرقی و مرکز دهستان خانندبیل شرقی دربخش مرکزی شهرستان خلخال است که در منطقه کوهستانی زیبایی به ارتفاع ۲۰۱۴ متر ازسطح دریادر ۳۷ درجه و ۳۴ دقیقه و ۵۰ ثانیه عرض شمالی و ۴۸ درجه و ۳۵ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول شرقی در سه کیلومتری مرکزشهرستان جای گرفته است و از سمت شمال به روستای خانقاه سادات و شهر خلخال (هروآباد)، از سمت غرب به روستای بیلیل و زاویه سادات، از سمت جنوب به ارتفاعات ازنو و از سمت شرق به مالان کوه و جنگل های گیلان و روستای مئجره که درسمت جنوب شرقی آن قرار دارد منتهی می شود. جمعی از افتخارات روستا: جواد یغموریان: رتبه یک دکترای رشته بیوتکنولوژی نامگذاری. روستای خوجین که در بیان اهالی به «فییین» (Fıyın) معروف است از چهار محله به نام های آشاغی کوچه، خالیران (خولیلان)، یوخاری کوچه و محله اَرقَلی (ارک علی) تشکیل می شود. یوخاری کوچه قسمت اعظمی از روستای خوجین شامل سمت شرق، جنوب و بخشی از سمت شمالی آن را دربرمی گیرد و آشاغی کوچه شامل قسمت غربی و قسمتی از شمال و محله اَرقَلی است. بافت روستای.
بافت کالبدی روستای خوجین از دو قسمت جدید و قدیم تشکیل می شود بافت قدیم آن در قسمت شمال شرقی وبافت جدید آن درقسمت غرب روستا قرار دارد که شامل شش خیابان اصلی آسفالته می باشد. بازارمئیدانی، طولاش چارراهی، حاج جواد کوچه سی، اَرقَلی، ملکی، حبیبی، بابایی، صالحی و سنتویولو، نام خیابان ها و کوچه های معروف روستای «فییین» است.نام گذاری کوچه ها وخیابان ها عمدتا به دلیل وجود خانواده های خاص در آن محل میباشد،به عنوان مثال نامگذاری خیابان ملکی به دلیل سکونت خانواده های ملکی که یکی از طایفه های بزرگ خوجین است میباشد. با اجرای طرح هادی در روستای خوجین کار ساماندهی و اصلاح بافت موجود و تعریض معابر روستایی، میزان و مکان گسترش آتی و نحوه استفاده از زمین برای عملکردهای مختلف مسکونی، تولیدی، تجاری و کشاورزی تعیین شده است. جمعیت. روستای خوجین از بزرگترین وپرجمعیت ترین روستاهای شهرستان خلخال است که بعد از روستای «لرد» در سمت جنوبی شهرستان خلخال پرجمعیت ترین آبادی شهرستان خلخال بشمار می رود و جمعیت ساکن در آن از کل جمعیت بعضی از دهستان های خلخال بیشتر است. درسرشماری عمومی نفوس ومسکن سال ۱۳۸۵ تعداد ۷۷۳ خانوار با ۲۷۲۰ نفر در آن زندگی
می کردند که ۱۳۴۰ نفرآن مرد و ۱۳۸۰ نفرزن بودند. باافزایش جمعیت خوجین در فاصله ۵ ساله بین دو سرشماری، جمعیت آن در سال ۱۳۹۰ به ۸۷۱ خانوار با ۳۰۶۸ نفرافزایش می یابد. عوامل پیدایش. از عوامل پیدایش این روستا و رونق و آبادانی آن می توان به وجود موقعیت طبیعی برای تأمین آب کشاورزی و شیب طبیعی مناسب جهت ساخت و ساز و زراعت نام برد. این عوامل بعلاوه موقعیت قرارگیری این روستا در مسیر ارتباطی گیلان و بخش شاهرود آن را به صورت یک مجتمع زیستی مناسب درآورده و روستای خوجین را در مرکز فعالیت های باغی و زراعی و دادوستد روستاهای همجوار قرار داده است به همین خاطر از سال ها پیش زمینه های لازم برای ارائه خدمات موردنیاز آبادی های اطراف در روستای خوجین فراهم آمده و دومین مدرسه شهرستان خلخال به نام مدرسه میرعماد در سال ۱۳۱۹ در خوجین تأسیس گردیده است. اقلیم. روستای خوجین به جهت همجواری با کوه های مرتفع و خطه سرسبزگیلان از جنگل های سرسبز و زیبا و مراتع وسیعی برخورداراست. بیش از ۵۰۰۰ هکتار از اراضی ۶۵۵۰ هکتاری روستای خوجین به مراتع درجه ۱، ۶۵۰ هکتار آن به اراضی آبی و باغات میوه و۹۰۰ هکتار دیگر به اراضی دیم اختصاص دارد. قرارگرفتن خوجین در م
نطقه ای مرتفع و وجود کوه های طالش که مانع نفوذ آب و هوای مرطوب به این منطقه می شود. تابستان های خنک و زمستان های سردی را برای آن به ارمغان آورده است. آب وهوا. آب و هوای خوجین به علت کوهستانی بودن منطقه دارای زمستان های خیلی سردبین ۲۰ الی ۵ درجه زیر صفر و تابستان های ملایم و فرحبخش و مهمانپذیر می باشد. میزان بارندگی باران در سال ۱۵۰ میلی متر و میزان بارش برف از ۱۵ سانتیمتر تا ۱ متر است. به جهت سردسیر بودن منطقه، ساختمان های قدیمی اکثراً از موادی مانند آجر و خشت ساخته شده و تدابیرلازم برای جلوگیری از نفوذ سرما به عمل آمده است. جمعیت. خوجین از پرجمعیت ترین و بزرگترین آبادی های شهرستان خلخال به شمار می رود که در منطقه کوهستانی زیبایی با ارتفاع ۱۹۰۰ متر ازسطح دریا قرار گرفته و حدود سه کیلومتر با مرکز شهرستان خلخال فاصله دارد. بخشی از موسسات اداری و آموزشی و محلات جدید خلخال درحد فاصل این آبادی با خلخال احداث شده و بدین ترتیب خوجین در حال پیوستن به سمت جنوبی مرکز شهرستان خلخال می باشد و بی گمان در چند سال آینده به شکل یکی از محلات سبز و زیبای شهرستان خلخال درخواهدآمد. زیست بوم. پوشش گیاهی روستای خوجین ومراتع اطراف
آن، شامل گیاهان خودروی مختلفی مثل غازآیاغی، گل گاوزبان، امه کومجی، کهلیک اوتی، پاریز، ایپلیکچه، چمن زیره سی، گلپر، یارپوز (پونه)، شَوه گیله و.. است و اراضی زراعی آن به کاشت سیب زمینی، گندم، جو، شبدر، یونجه، صیفی جات و سبزیجاتی که اغلب مصرف داخلی دارند اختصاص می یابد. در باغات خوجین میوه هایی مثل سیب، گلابی، آلبالو، آلو، زردآلو به عمل می آید. وسعت باغات سیب از همه بیشتر است. گنجایش. روستای خوجین با توجه به موقعیت طبیعی و جغرافیایی خود از ظرفیت های زیادی برای توسعه و آبادانی و ایجاد اشتغال برای جوانان برخوردار است. جلوگیری ازاتلاف منابع خاکی و آبی و سرمایه گذاری در زمینه های کشاورزی وگردشگری می تواند امکان اشتغال برای اهالی آن را فراهم آورده توسعه آن را سرعت بخشد. خوجین علاوه بر قابلیت های مختلفی که در امورباغی و زراعی دارد از استعداد خوبی برای تبدیل به قطب گردشگری شهرستان خلخال برخوردار است. منطقه گردشگری ازنو، آبشارکمرخونی، منطقه فینارود، باغ های خوجین، تپه باستانی خوجین، کوه های خوجین و بقاع سیدابوالقاسم، سید هاشم و سیدابراهیم از قابلیت های گردشگری روستای خوجین است و با کمی سرمایه گذاری در هر بخش می توان به
توسعه و آبادانی خوجین همت گماشت و شغلی پایدار برای جوانان بیکاری که به دلیل عدم اشتغال در روستای خوجین راهی دیار غربت می شوند فراهم آورد. مساجد. در روستای خوجین علاوه بر دو مسجد قدیمی مسجدجامع و مسجدمیرعبدالله، دو مسجد جدیدالاحداث به نام های مسجدصاحب الزمان و مسجد قاسمیه، چند تکیه و سه امام زاده به نام های، امام زاده قاسم، امام زاده هاشم و امام زاده ابراهیم وجود دارد. تکیه معروف عباسیه از تکایای بزرگ روستای خوجین به شمار می رود که همه ساله در ایام عزاداری ماه محرم خیل عظیمی از مشتاقان خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام در آن حضور می یابند و با راه اندازی موکب عزاداری، برگزاری مجالس وعظ و خطبه و اطعام و احسان مؤمنین حماسه عاشورا را زنده نگه می دارند. تا چند دهه اخیر حمامی به نام «داداش حامامی» از بناهای دوره قاجاری در روستا وجود داشت که با رواج حمام های خانگی از حیز انتفاع ساقط گردید و متأسفانه به دلیل عدم توجه مسئولین مربوطه در معرض تخریب کامل قرار گرفت. در سمت جنوب روستای خوجین محلی به نام دره سران وجود دارد که از نواحی تاریخی خوجین به شمار می رود، سمت شمال شرقی این منطقه به نام «گوئور قبری» محل گورستان تاریخی
زرتشتیان است. سمت غربی دره سران که «انگان» نامیده می شود از سکونتگاه های قدیمی منطقه می باشد و زیارتگاهی به نام سیدمحمدملک یا سیدعبدالملک معروف به «امام زاده انگان» در آن قرارگرفته است. تاریخ تشکیل اولین مدرسه در خوجین چنان که گفته شد به سال ۱۳۱۹ برمی گردد. این مدرسه که میرعماد نام داشته از نخستین مدارس شهرستان خلخال بوده است. امروزه در روستای خوجین امکانات تحصیلی درهرسه مقطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان برای اهالی فراهم آمده و یک باب دبیرستان به صورت شبانه روزی برای تعلیم و تربیت دانش آموزان روستاهای همجوار در مقطع دبیرستان وجود دارد. علاوه بر این امروزه امکانات رفاهی مختلفی مثل مخابرات، خطوط تلفن ثابت، مکان ورزشی، مسجد، شورای اسلامی، شرکت تعاونی روستایی، دسترسی عمومی به اینترنت، اتصال به شبکه سراسری برق، آب آَشامیدنی بهداشتی، لوله کشی گازشهری، مرکز بهداشتی و درمانی، داروخانه، پزشک، دندانپزشک، خانه بهداشت باخدمات بهورزی، فروشگاه تعاونی، بانک، تعمیرگاه ماشین آلات کشاورزی، جایگاه پمپ بنزین و واحدهای تجاری مختلفی که به تأمین نیازهای روزانه اهالی می پردازند در دسترس اهالی خوجین قرار گرفته است. راه ارتباطی خوجین
با خلخال و اکثر آبادی های اطراف آسفالت است و خوجین با خلخال ۲ کیلومتر، با روستای مجره ۵ کیلومتر، با روستای طولاش و خانقاه ۱۰ کیلومتر و با روستای زاویه سادات ۳ کیلومتر فاصله دارد. مشاهیر علمی خوجین ملامحمدصالح خلخالی ()، فرزند محمدسعید، از دانشمندان شیعی قرن دوازدهم در حوزه فقه، حکمت و عرفان است. او اهل خلخال روستای خوجین بوده و مدفنش نیز همانجاست. در تذکره ها، تاریخ ولادتش حدود ۱۰۹۵ ذکر شده است. درباره تاریخ وفات ملامحمدصالح تردید است. در برخی منابع، تاریخ درگذشت وی حدود سال ۱۱۳۴ ذکر شده اما در بیشتر منابع ۱۱۷۵ آمده است. ملامحمدصالح شاگرد محمدصادق اردستانی بوده است.مزار ایشان در خوجین آرامستان بالا قرار دارد.برای مطالعه بیشتر کشاورزی در روستای خوجین باغات وسیع و دلگشایی وجود دارد که معمولاً به نام صاحب هرباغ معروفند. معروفترین این باغات آلما باغی، باغ سرهنگ جلیلی در کنار چشمه ازنو، باغ وکیل باشی و باغی است که در تولیت اداره اوقاف و امورخیریه قرار دارد. «کف شن»، «محرین»، «زاویه بر»، «آشاغی خالیران» (خولیلان)، «یوخاری خالیران» (خولیلان)، «ازناو»، «رنجان»، «قافیه دار»، «آقاسمیع چمنی»، «سبنه»، «قاراجالار»، «ده و
ه میدانی»، «طالبان»، «کوکَ وان»، «کهنه چای»، «لَرزَنه»، «بندباشی»، «سولدور»، «داغ دالی»، «کَل لی مئشه»، «خُشکَنو»، «کوله دره»، «چَپَه دره»، «اِنَه دره»، «قوشادره»، «ورگَه دره»، «مارال یاتاغی»، «پئشکمان»، «قوروقچوداغی»، «حاجی علی بالاچمنی»، «دژداغی»، «دره سران»، فناری (فینارود)، «سیناج»، «لشکرکو» (لشگرگاه)، «چولان چولان»، «کمرخونی»، «دره جور» یا تک قبیر، «ملک دره سی»، «آلاوالیق»، «عزیزچمنی»، «تقی بئی یوردو»، «سینه چول»، «کلبعلی بازاری»، «مئشه بوغازی»، «کوردیول---و»، «داش کورپی»، «ایمان دره سی»، «قارادئم»، «گوده ولی»، «داغ سَکی» (سکو)، «نظرعلی دئمی»، «قلعه کفا»، «کهریزلر» (قنات های جلماخانا)، «سیددانیال یولو»، «میرزا داغی» (معدن لر)، «چاخماغ دره سی»، «خانم دئمی» و «سنبلکی» از اراضی، ارتفاعات و چشمه های معروف خوجین است.طبق اسناد موجود در اوقاف سه دانگ از روستای خوجین معادل 48 شعیر موقوفه خاص اولاد ذکور حاج ملا صالح خوجینی می باشد. گردشگری. در مجاورت روستای خوجین تفرجگاه و منطقه گردشگری زیبایی به نام منطقه گردشگری ازنو (ازناو) وجود دارد که معروفترین منطقه تفریحی شهرستان خلخال می باشد. «ازنو» مجموعه ای دیدنی از زی
بایی های طبیعی متشکل از کوه وچشمه وغاروباغ و… را در فاصله کمی از مرکز شهرستان خلخال به نمایش می گذارد. بلندترین نقطه این منطقه قله زیبای ازناو است که ارتفاعی حدود ۲۴۲۲ متر ازسطح دریا دارد. جهت کوه، شمال غربی- جنوب شرقی بوده و درفاصله ۴۸ درجه و۳۵ دقیقه عرض شمالی ازخط استوا و ۳۷ درجه و۳۳ دقیقه و۳۰ ثانیه طول شرقی از نصف النهارگرینویچ قرارگرفته است. کوه ازنو به دلیل ترکیبات آهکی خود غارهای متعددی دارد. از دامنه ضلع غربی این قله و از ارتفاع حدود ۱۹۰۰ متری آن چشمه آب گوارا و خنکی به نام «چشمه ازنو» خارج می شود. این چشمه علاوه بر اینکه بخشی از آب آشامیدنی اهالی منطقه را فراهم می کند رودخانهٔ نسبتاپرآبی را تشکیل می دهد که تا خود هروآباد جاری است و باپیوستن به رودخانه «بویوک چای» باغ های بسیار زیبا و مفرحی را در امتداد خود بوجودمی آورد. قرار داشتن این ناحیه در فاصله اندکی از جاده اسالم به خلخال، ارزش های تفریحی آن را دو چندان می نماید. به سبب وجود تعداد پنج غار طبیعی بزرگ و کوچک در سازه های آهکی کوه ازنو، شرایط زیستگاهی بسیار مناسبی برای زندگی انواع حیوانات و پرندگان وحشی از جمله کل و بز وحشی و کبک و … به وجود آمده اس
ت. وجود موقعیت کوهستانی و راه ارتباطی مناسب باعث شده تا این منطقه از قابلیت مناسبی برای توسعه برخوردار باشد. شهرداری خلخال اخیراً امکانات تفریحی مناسبی را برای ازناو تدارک دیده تا شهروندان بتوانند اوقات فراغت خوبی را در این منطقه زیبا داشته باشند. در وجه تسمیه این کوه وچشمه روایات زیادی وجود دارد که این قلم در سنوات گذشته در مقالات جداگانه ای به شرح آن پرداخته است. می گویندکه وجه تسمیه چشمه ازناو به ناودان برمی گردد و چون کوهسار ازناو از دو کوه به هم پیوسته ناودانی شکلی که چشمه ای از میانشان جاری است تشکیل می شود به این عنوان نامیده شده است. این سرچشمه زیبا که در کنار روستای خوجین بر قامت خلخال تکیه کرده است با چشمه های جوشان و فعال و دبی آب ۴۰۰ لیتر در ثانیه یکی از پرآب ترین چشمه های استان اردبیل است که حدود ۵۰۰ هکتار از اراضی پایین دست خود را آبیاری کرده و باغات اطراف آن از اول بهار میزبان گردشگران بوده و رونق صنعت توریسم در شهرستان خلخال را رقم می زند. در مجاورت کوه ازنو و درست به محاذات شرقی آن، کوه بلندی به نام «کوه کیوان» وجود دارد که اهالی منطقه آن را به اختصار «کو-کَ-وان» می گویند. «کو-کَ-وان» یا «کوه
کیوان» که با ارتفاع ۲۴۰۰ متری خود یکی از قلل زیبای این خطه به شمارمی رود، زیبایی های منطقه گردشگری ازنو را دوچندان می کند. «کیوان کوه»، «کوه کیوان» یا «کوکاوان» در واقع بخشی ازارتفاعات ازنو است که در گذشته به نام های لشکرگاه و چشمه آن نیز به نام نظرگاه شهرت داشته است. این کوه به کلیه روستاهای اطراف خوجین تسلط دارد وهرکس برفراز قله آن دست یابد چشم انداز زیبایی از شهرخلخال، روستای خوجین و روستاهای طولاش، بیلیل، زیوه، مئجره، خانقاه بفراجرد و… را پیش چشم خود خواهد دید. شایداین کوه به خاطرهمین موقعیت استراژیکی خود ازگذشته های دورموردتوجه قرار گرفته است و اهالی منطقه با شرح داستان های مختلفی که به اسطوره شبیه اند، غارمعروف «کو-کَ-وان» و دامنهٔ شرقی کوه ازناو (ازنو) - در پنج کیلومتری خلخال – و تپه های قدیمی راه خوجین طولاش و بفراجرد را به دوره ساسانیان نسبت می دهند. می گویند در این منطقه نظامیان و افسران ساسانی با پیمودن مسیرها و صخره های تند «ازنو» مورد امتحان قرار گرفته و به درجه اسپهبدی می رسیدند و مراسم سوگند مخصوص به جا می آوردند. رودخانه ازناو پس از طی مسافتی در حدود یک کیلومتر و گذر از بالادست باغ هایی که تو