Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حبیب الله میرزا (۱۲۵۰-۱۳۲۱ هـ ش) فرزند جهانگیر میرزا (نوه فتحعلی شاه قاجار) بود. او در تهران متولد شد. پس از طی تحصیلات مقدماتی وارد مدرسه قزاقخانه شد و به درجه امیرتومانی و سرادری رسید و از احمدشاه لقب «سردار منتخب» دریافت کرد. در تشکیل قشون جدید، رضا خان او را به خدمت دعوت کرد و با درجه امیرلشکری به ریاست اداره سررشته داری (دفترداری) و مباشرت (کارپردازی) قشون گماشت. جهانبانی در مراسم تاج گذاری رضا شاه در شمار ملتزمان شاه و حامل کمان نادری بود. در سال ۱۳۱۷ امان الله جهانبانی مورد خشم شاه واقع و از ارتش اخراج شد. رضا شاه علاوه بر او، همچنین دستور اخراج سایر جهانبانی ها را صادر کرد. حبیب الله میرزا نیز در شمار اخراج شدگان بود. او پس از این واقعه نام خانوادگی خود را به «کی کاووسی» تغییر داد. حبیب الله میرزا در سال ۱۳۲۱ در تهران درگذشت.
اتاق ایمز یکی از مشهورترین نمونه های خطای ذهنی (خطای دید) است. این اتاق را یک متخصص چشم آمریکایی به نام آلبرت ایمز در سال ۱۹۳۴ اختراع کرد. دیوارها، سقف و کف اتاق ایمز در زاویه های گوناگونی به طرف یکدیگر متمایل شده اند که هرکدام از زاویه ها خیلی بزرگتر یا خیلی کوچکتر از ۹۰ درجه هستند. فرد ناظر از روزنه کوچکی به اتاق نگاه می کند. یکی از افراد در یک گوشه از اتاق در مقایسه با فردی که در گوشهٔ دیگر اتاق است، بسیار کوچکتر به نظر می رسد؛ حال آنکه هر دو فرد قد یکسانی دارند. با اینکه این اتاق برای کسی که از روزنه به آن نگاه می کند مانند اتاقی مستطیلی شکل و معمولی به نظر می آید، اما شکل آن در واقع به گونه ایست که فاصله یک گوشه آن از ما دو برابر فاصله گوشه دیگر آن از ماست. از این رو فردی که کوچکتر دیده می شود در واقع بسیار دور تر از فردی است که بزرگتر دیده می شود. ما چون بر این باوریم که به اتاق معمولی نگاه می کنیم درصدد تصحیح تفاوت فاصله بر نمی آییم و می پنداریم که هر دو در فاصله ای یکسان از ما قرار دارند. در واقع فرض معمولی بودن اتاق، مزاحم اصل تغییر ناپذیری اندازه-فاصله می شود و در نتیجه ثبات اندازه از بین می رود.
زندگی زناشویی فاطمه زهرا به ازدواج و زندگی خانوادگی علی بن ابی طالب، امام اول شیعه و خلیفه چهارم با فاطمه زهرا، دختر محمد پیامبر اسلام مربوط می شود. مدت کمی پس از هجرت علی به مدینه، محمد به علی گفت که خداوند به وی فرمان داده است که دخترش، فاطمه، را به ازدواج وی درآورد. با اینکه چندهمسری مجاز بود، علی در زمان حیات فاطمه، با زن دیگری ازدواج نکرد. ازدواج علی با فاطمه، دارای اهمیت معنوی خاصی برای تمام مسلمانان است. زیرا به عنوان ازدواجی میان مهم ترین شخصیت های مقدس از خویشان محمد تلقی می گردد. محمد که تقریباً هر روز به دیدار دخترش می رفت، با این ازدواج به علی نزدیک تر شد و یک بار به وی گفت که تو برادر من در این دنیا و آخرت هستی. خانواده ای که از ازدواج این دو تشکیل شد، مکرراً از سوی محمد مورد ستایش قرار می گرفت و محمد از آن در واقعه هایی مانند رویداد مباهله و حدیث آل عبا، به عنوان اهل بیت یاد کرد. در قرآن نیز در موارد متعددی مانند آیهٔ تطهیر، از اهل بیت به بزرگی یاد شده است. زندگی زناشویی علی و فاطمه همراه با همکاری بود. در آغاز زندگی آنان نزد پیامبر رفتند و از او درخواست کردند تا کارهای خانه را میان شان قسمت کند
. پیامبر کارهای بیرون از خانه را به علی سپرد و کارهای درون خانه را به فاطمه واگذارد. فاطمه زهرا از این تقسیم کار و به خاطر معاف شدن از کارهای بیرون از خانه، بسیار خوشحال شد. او آن گونه در خانه کار می کرد و سختی می کشید که علی ناراحت می شد. دراین باره روایات متعددی دربارهٔ مشاهدهٔ کارهای سخت فاطمه زهرا از سوی صحابهٔ پیامبر و کمک آنان به او نقل شده است. در کنار این ها، همسرداری او نیز به گونه ای بود که با شناخت نسبت به جایگاه علی بن ابی طالب و نقش او در پیشبرد اسلام، او را در این راه یاری می کرد و پیگیر اوضاع سیاسی و اجتماعی روز نیز بود؛ و درهمان حال و در غیاب او در زمان نبرد، همهٔ کارهای داخل و خارج خانه را عهده دار می شد؛ و دربرابر، علی نیز درهنگام بازگشت و حضور در خانه، جویای حال فاطمه می شد. بااین که چندهمسری مجاز بود، علی در زمان حیات فاطمه، با زن دیگری ازدواج نکرد. رابطهٔ زناشویی علی و فاطمه رابطهٔ ویژه ای بود و تک همسری علی تا پایان عمر فاطمه نشانه ای بر این امر است. ازدواج. پس از هجرت محمد از مکه به مدینه، عمر و ابوبکر خواستار ازدواج با فاطمه بودند، اما محمد پیشنهاد ازدواج آن ها را نپذیرفت و گفت که برای
این موضوع منتظر فرمان خداست. شهیدی می گوید شمار خواستگاران فاطمه تنها محدود به همین دو نفر نمی شده و به گزارش یعقوبی، گروهی از مهاجران، خواستگار فاطمه بودند. مدت کمی پس از هجرت، محمد به علی گفت که خداوند به وی فرمان داده است که دخترش، فاطمهٔ زهرا، را به ازدواج وی درآورد. علی به سبب فقرش جرأت پاپیش گذاشتن نداشت و این محمد بود که کار را بر علی آسان نمود. محمد به او گفت که علی صاحب زرهی است که اگر آن را بفروشد، می تواند پول کافی برای مهر فاطمه تهیه نماید. علی با فروش زره و وسایلی دیگر و شتر یا میش حدود ۴۸۰ درهم فراهم نمود، که مبلغ خیلی معمولی بود. به توصیهٔ محمد یک سوم تا دوسوم مبلغ خرج عطریات شد و بقیه صرف خرید ضروریات منزل گردید. آن گاه، محمد فاطمه را از قولی که به علی داده بود، آگاه نمود. به گفتهٔ ابن سعد، فاطمه چیزی نگفت و محمد این را نشانهٔ رضا دانست. برخی نویسندگان شیعه مانند شیخ طوسی گفته اند که وقتی علی فاطمه را از محمد خواستگاری کرد، محمد به او گفت قبل از تو نیز چند نفر این تقاضا را داشتند؛ ولی هرگاه من به فاطمه می گفتم اظهار بی میلی می کرد، چند لحظه صبر کن تا من نزد او بروم و برگردم. سپس خواستگاری علی
را به گوش فاطمه رسانید. فاطمه ساکت ماند و صورتش را برنگرداند و محمد کراهتی در چهره اش ندید و به همین دلیل آن را نشان بر رضا دانست. ولیری می گوید مطابق سایر منابع فاطمه اعتراض می کند و محمد مجبور می شود که دخترش را این گونه راضی کند که علی کسی است که از فضل و خویشاوندی و اسلام او آگاهی دارد و او اولین کسی بوده که اسلام آورده است. ولیری اشاره ای به این منابع در مقاله نمی کند. فاطمه جان احمدی در مطالعهٔ انتقادی مقالهٔ فاطمه در کتاب "تصویر پیامبر و حضرت زهرا در دائرةالمعارف اسلام" می نویسد هرچند خوب بود که ولیری به این منابع اشاره می کرد، اما روشن است که این منبع، کتاب "سیرهٔ نبوی" اثر ابن اسحاق است که در آن نویسنده این موضوع را با تردید و بدون پافشاری مطرح می کند. جان احمدی ادامه می دهد حتی درصورت درستی این خبر، این مخالفت می توانست به خاطر نگرانی فاطمه و نبود مادر در کنارش باشد. دنیس صوفی روایت گلایهٔ فاطمه در ازدواج با علی — و به دنبال آن برشمردن صفات خوب علی از جانب محمد — را در زمرهٔ روایت های مناقشه برانگیزی می داند که مقصود آشکار آن، استخراج مدح برای علی است. علی خانه ای نزدیک محمد برای فاطمه ساخت. اما فا
طمه خانه ای نزدیک تر به پدر از علی خواست و به همین سبب یکی از اهالی مدینه به نام حارثه بن نعمان خانهٔ خود را به زوج جوان بخشید. منابع در خصوص سال و ماه برگزاری مراسم ازدواج اختلاف دارند. ازدواج با تأخیری چند ماهه از عقد، در سال اول یا دوم هجرت رخ داده است. به روایتی ازدواج پس از بازگشت علی از غزوه بدر انجام شد و علی در این زمان ۲۵ سال داشت، اما سن فاطمه دقیقاً مشخص نیست. بنابر سنتی که محمد معین نمود، برای مراسم ازدواج ولیمه داده شد و علی گوسفندی را برای آن سربرید. مسلمانان در میهمانی شرکت کردند. در شب زفاف محمد به خانه آن ها رفت و درخواست ظرف آبی کرد. دست هایش را با آن شست و مقداری از آب را مزمزه کرد. سپس، مقداری را روی سر و شانه و سینهٔ علی و فاطمه ریخت. درآخر، در حق شان دعا کرد و آن ها را تبرک نمود. سید حسین نصر می گوید ازدواج علی با فاطمه، دارای اهمیت معنوی خاصی برای تمام مسلمانان است. زیرا به عنوان ازدواجی میان مهم ترین شخصیت های مقدس از خویشان محمد تلقی می گردد. محمد که تقریباً هر روز به دیدار دخترش می رفت، با این ازدواج به علی نزدیک تر شد و یک بار به وی گفت که تو برادر من در این دنیا و آخرت هستی. به نوش
تهٔ ویلفرد مادلونگ خانواده ای که از ازدواج این دو تشکیل شد، مکرراً از سوی محمد مورد ستایش قرار می گرفت و محمد از آن در واقعه هایی مانند رویداد مباهله و حدیث آل عبا، به عنوان اهل بیت یاد کرد. در قرآن نیز در موارد متعددی مانند آیهٔ تطهیر، از اهل بیت به بزرگی یاد شده است. احادیث دربارهٔ میانجی گری محمد. تنها کسانی که این مطلب را نقل کرده اند، برخی از نویسندگان سنی مذهب هستند که اکثراً مخالف خلافت علی پس از پیامبر اسلام بوده اند؛ مانند بلاذری در کتاب "انساب الاشراف"، بخاری در "صحیح بخاری" و ترمذی هستند که می نویسند زندگی فاطمه با علی همراه با اختلافات و کشمکش هایی بین این زوج بود و رفتار علی با فاطمه همراه با «شدة» و «غلاظ» بوده است. در این موارد فاطمه برای شکایت پیش محمد می رفت.یا احمد بن حنبل در کتاب "مسند" می گوید که در چندین مورد محمد مجبور به دخالت شد که احتمالاً به خاطر تلاشِ علی برای ازدواج مجدد بوده است. ورنا کلم به استناد "طبقات" اثر ابن سعد، نوشته است که فاطمه یک بار از درشتی کلام علی آزرده شد، به پدرش برای میانجی گری رجوع کرد که در نتیجهٔ آن علی سوگند یاد کرد دیگر کاری خلاف میل فاطمه انجام ندهد. دنیس ص
وفی معتقد است در روایت های شکایت بردن فاطمه به پیامبر، از فاطمه به عنوان وسیله ای برای بالابردن شأن علی استفاده شده است. چراکه گلایه ها از علی، مقدمه ای برای مدح علی می شوند. درواقع، هرگاه فاطمه مشکل یا نگرانی در زندگی دارد، از تحسین علی برای آرام کردن او استفاده می شود. او با اشاره به این که صفات برشمرده شده از علی در برخی از این احادیث، مشابه صفاتی هستند که در احادیث مربوط به ازدواج برای متقاعدکردن فاطمه استفاده شده اند، این احادیث را صرفاً ابزاری روایی برای مدح علی می داند. به زعم او دلیل حذف نشدن این احادیث — با وجود تعارض با دیگر احادیث شیعه که در آن از ازدواج علی و فاطمه با عنوان الهی یاد می شود — همانا استفاده ای است که از این احادیث برای بالابردن سیمای علی در دعوای شیعه و سنّی در مسئلهٔ خلافت می شود. ازسوی دیگر، در گزارش هایی در منابع مانند "کشف الغمه" از قول علی چنین آمده که محمد در شب ازدواج به او گفت که با فاطمه با لطف و مدارا رفتار کند، چراکه فاطمه پارهٔ تن اوست و کسی که او را بیازارد، محمد را آزار داده است؛ و پس از آن علی سوگند خورده که تا هنگامی که فاطمه زنده بود، باعث خشم او نشده و فاطمه نیز کا
ری نکرده که علی خشمگین شود؛ و نگاه به چهرهٔ فاطمه، برطرف کنندهٔ غم و اندوه علی بوده است. همچنین گزارش های شیعی مشابه این سخنان را در ساعت های پایانی زندگی فاطمه زهرا روایت می کنند. آن گونه که فاطمه خطاب به علی از عدم دروغگویی، خیانت نکردن و عدم مخالفت خود با دستورهای علی در طول زندگی زناشویی می گوید؛ و علی در پاسخ، پناه به خدا می برد که فاطمه در خانهٔ او رفتار ناپسندی داشته بوده باشد، چراکه خداترسی و نیکوکاری و تقوای فاطمه بیش از آن است که بتوان بر آن خرده ای گرفت. مطابق منابع شیعه، علی در پاسخ محمد — که از او دربارهٔ فاطمه پرسید — فاطمه را بهترین یاور در اطاعت خدا دانست؛ و فاطمه نیز در پاسخ پرسشی مشابه، علی را بهترین شوهر معرفی کرد. در برخی روایات آمده که فاطمه در پاسخ محمد دربارهٔ این پرسش، می گوید که علی بهترین مردان است، اما زنان قریش به او کنایه می زنند که علی تهیدست است. محمد در پاسخ فاطمه می گوید که پدر و شوهرش فقیر نیستند و با آن که ثروت های زمین را به او پیشنهاد کردند، او آخرت را بر دنیا ترجیح داد؛ و علی نیز کسی است که زودتر از دیگران اسلام آورده و علم و بردباری و عقل او از همهٔ مردم برتر است و خدا ا
ز بین همهٔ انسان ها، او و علی را برگزید؛ و سپس به فاطمه سفارش کرد که قدرشناسی علی را کند و از او سرپیچی نکند. درمقابل، محمد به علی گفت که با فاطمه با مدارا و محبت رفتار کند و این که فاطمه پارهٔ تن اوست و هرکه فاطمه را بیازارد، او را آزرده و هرکه فاطمه را خشنود کرده محمد را خشنود کرده است. گفته می شود یکی از تعابیر کنیهٔ ابوتراب — از کنیه های علی — این است که روزی پس از مجادله با فاطمه، علی به جای پاسخ به خشم فاطمه خاک بر سر خویش پاشانده است. محمد با دیدن این صحنه علی را ابوتراب نامید. به گفتهٔ علامهٔ امینی در "الغدیر"، این کنیه را پیامبر آن گاه که دید او بر روی زمین خوابیده و خاک بر پهلوی او نشسته است به او داد. به گفتهٔ امینی ابوتراب از محبوب ترین القاب علی بود و این لقب از طرف محمد پیش از ازدواج علی — در جمادی الاول یا جمادی الثانی سال دوم هجرت در غزوهٔ عشیره یا روز پیوند برادری میان مسلمان — به او داده شده است. به گفتهٔ جعفر شهیدی اگرچه موضوع میانجی گری محمد میان علی و فاطمه، در نوشته های تاریخ نویسان امروزی و در منابع اولیه — هم در منابع سنی و هم در منابع شیعه — آمده است، علمای شیعه مانند مجلسی و صدوق احت
مال صحت این روایات را پائین دانسته اند. از دید آنان منش علی و فاطمه با یکدیگر چنان نبوده که میان شان چنان رنجشی رخ دهد که نیاز به میانجی افتد. به نوشتهٔ جعفر شهیدی، نسبت اختلاف میان علی و فاطمه بدان حد که کار به داوری محمد میان آنان بینجامد، با اعتقاد شیعیان مبنی بر عصمت علی و فاطمه مغایرت دارد. ازسوی دیگر، منابع شیعی گزارش می کنند که فاطمه هرگز بی اجازهٔ علی از خانه بیرون نرفت و علی را هیچ گاه خشمگین نکرد. او هیج گاه به علی دروغ نگفت و هرگز خیانت نکرد؛ و از علی نیز نقل شده که هرگز فاطمه را خشمگین نکرد و فاطمه نیز او را هیچ گاه خشمگین ننمود. احادیث مربوط به موضوع ازدواج مجدد علی. به نوشتهٔ ولیری بنی هشام بن مغیره از قبیلهٔ قریش به علی پیشنهاد کرد تا با یکی از دخترانش ازدواج نماید. علی پیشنهاد را رد نکرد، ولی هنگامی که خبر به محمد رسید، محمد به دفاع از فاطمه پرداخت و گفت «فاطمه پارهٔ تن من است» و «هرکس فاطمه را بیازارد مرا آزرده است». به نظر می رسد که هم زمان علی از جُوَیریه ملقب به عَوراء، دختر ابوجهل، خواستگاری کرده بود. در این هنگام محمد در بالای منبر اعلام کرد که او تنها درصورت طلاق دادن فاطمه می تواند با
دختر ابوجهل ازدواج کند. جان احمدی، نویسندهٔ شیعه، به این نکته اشاره می کند که در شریعت اسلام حق طلاق در اختیار مرد است و طلاق اکراهی نیز باطل است. وی با این استدلال که پیامبر نمی توانسته برخلاف باورهایی که خود، آن ها را به عنوان احکام الهی بر مردمان ابلاغ کرده از علی بخواهد — آن گونه که در روایت آمده — «ابتدا فاطمه را طلاق دهد»، این روایت را باطل می داند. به گفتهٔ دنیس صوفی، سه نسخهٔ مشهور این حدیث توسط مِسوَر بن مَخرَمه روایت شده اند که در هنگام وفات پیامبر حدود نُه سال داشته است. او برخی از این روایت ها را درراستای بدنام کردن علی و برخی دیگر را در جهت تثبیت اعتقادات اهل سنّت می داند که در آن مرتبهٔ فضیلت خلفای راشدین، براساس ترتیب حکم فرمایی آن هاست و خلیفه های قبل از علی، از او برتر شمرده می شوند. جعفر شهیدی سندیت ماجرای خواستگاری را «ضعیف» و «بدون پایهٔ استوار» می داند، چرا که اصل روایتِ آمده در منابع اولیه مانند "صحیح مسلم" و "صحیح بخاری"، متعلق به مِسوَر بن مَخرَمه است. راوی در آن زمان کودک بوده و الفاظی را به کار می برد که اشاراتی نامنطبق با اطلاعات تاریخی دارد مانند زنده بودن ابوجهل در زمان ماجرا. همچ
نین از دید شهیدی چنین روایتی که شِکوِهٔ محمد از علی را با سخنرانی در میان عموم نشان دهد، باید در منابع تاریخی شایع تر از این باشد. شهیدی در نقد این ماجرا توضیح می دهد که این حدیث دروغ است و برای آن چند دلیل می آورد: نخست این که پیامبر خبر از راستگویی و راست کرداری ابوالعاص بن ربیع می دهد که این به مفهوم آن است که باید پیش از آن، گفتگو یا تعهدی بین محمد و علی در زمان عقد رخ داده باشد، درصورتی که هیچ جا چنین گفتگو یا تعهدی گزارش نشده است. دوم این که محمد می گوید دختر رسول خدا و دختر دشمن او پیش یک نفر با هم جمع نمی شوند که ظاهراً اشاره به این دارد که در آن هنگام، ابوجهل زنده بوده است. این درحالی است که ابوجهل در جنگ بدر در رمضان سال دوم ه .ق کشته شده و تولد راوی ماجرا، در ذی الحجهٔ همان سال است. شهیدی ادامه می دهد برفرض درنظرگرفتن ماجرا پس از مرگ ابوجهل و در سال های پس از جنگ بدر، عبارت نقل شده از محمد — دربارهٔ جمع دختران رسول خدا و دشمن او — بی معناست. چراکه از نظر فقه اسلامی، شرک پدرِ کیفر دیده اثری در زندگی دختر ندارد. سوم این که اگر این ماجرا آن چنان پررنگ بوده که محمد در جمعی عمومی در مسجد آن را بیان می ک
ند، پس باید از راه های گوناگون نقل شده و به حد تواتر یا دست کم شیوع رسیده باشد، نه این که فقط یک راوی داشته باشد. چهارم این که تولد راوی دو سال پس از هجرت در مکه است. او پس از ذی الحجهٔ سال هشتم ه .ق همراه پدرش به مدینه آمده و هنگام درگذشت محمد هشت سال داشته است. ابن حجر نیز همین سال تولد را برای او ذکر کرده و می گوید بر این موضوع اتفاق نظر است؛ بنابراین، روایت او در این باره که در آن زمان کودک بوده، اعتبار ندارد. سید علی میلانی در کتاب "سلسلة اعرف الحق تعرف اهله، حدیث خطبه علی بنت أبی جهل" از مجموعهٔ کتاب های "الرسائل العشر فی الاحادیث الموضوعه فی کتب السنه" با بررسی دقیق این حدیث در منابع صحاح، مسندها و معجم های متأخر، اسناد و طرق آن و بررسی روایت مِسوَر بن مَخرَمه، متن روایت و مدلول آن، به این نتیجه می رسد که این، حدیثی ساختگی از سوی آل زبیر بوده است؛ و در توضیح این نتیجه به چند دلیل اشاره می کند: نخست آن که راویان این حدیث، عبدالله بن زبیر، عروة بن زبیر، مسور بن مخرمه — از نزدیکان و همراهان عبداللّه بن زبیر و از خوارج که در جریان حمله به کعبه توسط یزید کشته شد —، عبداللّه بن ابی مُلَیکه — قاضی عبداللّه بن
زبیر و مؤذن ویژهٔ او —، زُهْری — از ملازمان عروة بن زبیر و از دشنام دهندگان به علی بن ابی طالب —، شعیب بن راشد راوی حدیث زهری، و ابویمان راوی شعیب هستند؛ و دوم این که درصورت ایراد این موضوع به صورت خطبه ای همگانی از سوی پیامبر، راویان آن، نباید تنها به دو کودک نابالغ — مسور بن مخرمه و عبداللّه بن زبیر — محدود می شد. فقر و تنگدستی در سال های آغازین ازدواج. علی و فاطمه زندگی فقیرانه ای را آغاز کردند. زیرانداز آن ها پوست گوسفندی بود که شب بر روی آن می خوابیدند و در روز به شتر آبکش خود بر روی آن علوفه می دادند. رواندازشان نیز تکه عبای مندرس یمنی بود که آن قدر بزرگ نبود که هم زمان هم روی سر و هم پایشان را بپوشاند. بالشی از چرم داشتند که درونش با لیف خرما پر شده بود؛ ولیری می گوید دلیلی وجود ندارد که احادیث در مورد فقر فاطمه و علی را رد کرد. اما این فقط مربوط به سال های اول ازدواج آن ها بود. یعنی دوره ای که بسیاری از اعضای جامعهٔ مسلمانان به مانند علی و فاطمه فقیر بودند. پس از فتح خیبر در سال هفتم ه .ق بود که دوران فقر این زوج تمام شد. زیرا آن ها توانستند به عنوان یکی از مسلمانان نمونه، سهمی از محصولات فدک را دریا
فت نمایند. به گفتهٔ کارن رافل استقامت فاطمه در برابر تنگدستی، الگویی برای شیعیان است تا با ایمان به خدا به رویارویی با رنج های زندگی بپردازند. تسبیحات فاطمه. در سال های اول ازدواج، علی پول کمی کسب می کرد. او از چاه آب می کشید و مزارع دیگران را آبیاری می کرد. فاطمه نیز خود خدمتکاری نداشت و خود غلات را با دست آسیاب می کرد و بر اثر کار دستانش تاول زده بود. روزی علی خبردار می شود که پیامبر چند برده دریافت کرده است. علی، فاطمه را می فرستد تا یکی از این برده ها را از پدرش دریافت نماید. فاطمه پیش پدر می رود، اما در خود این را نمی بیند که چنین درخواستی نماید. سرانجام علی خود به همراه فاطمه راهی منزل پیامبر می شود، اما درخواست او از طرف پیامبر رد می شود. پیامبر به آن ها گفت که «او نمی تواند اجازه دهد که اصحاب صفه از گرسنگی رنج بکشند» و «من باید برده ها را بفروشم و پول آن ها را صرف کمک به آن ها کنم». پیامبر درعوض، ذکری که به تسبیح فاطمه زهرا معروف است را به زوج جوان می آموزد. گویند علی هیچ گاه پیش از خواب، گفتن این ذکر را ترک نمی کرد.
پارک ملی سِمین پارکی ملی واقع در اتیوپی در آفریقاست. این پارک در سال ۱۹۷۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت اما از سال ۱۹۹۶ تا امروز نام آن به علت دست اندازی انسان به زیستگاه های حیات وحش و اثرات سوء آن بر محیط در فهرست میراث جهانی در معرض خطر وارد شده است. مشخصات. پارک ملی سمین به مساحت ۲۲٬۰۰۰ هکتار در شمال اتیوپی در فلات آمهارا و در غرب کوه های سمین، در ۱۲۰ کیلومتری شمال شرقی گوندار قرار دارد. این پارک که در سال ۱۹۶۹ و با مساحت اولیهٔ ۲۲٬۵۰۰ هکتار با عنوان پارک ملی کوهستان سمین بنیاد نهاده شد دارای یکی از تماشایی ترین چشم اندازها در دنیا است. میلیون ها سال فرسایش شدید سبب پدیدآمدن کوه ها و قله هایی دندانه دار، دره هایی ژرف و پرتگاه هایی تا عمق ۱٬۵۰۰ متر در این منطقه شده است. جانوران. در کل بیش از ۲۰ گونه پستاندار بزرگ جثه و بیش از ۱۳۰ نوع پرنده در پارک ملی سمین دیده می شوند. وجود گونه های در معرض خطری همچون بز کوهی والیا که فقط در این نقطه از جهان یافت می شود، بابون گلادا و گرگ اتیوپیایی سبب اهمیت یافتن پارک سمین از نظر جهانی شده است. از دیگر پستانداران بزرگ پارک می توان به بابون آنوبیس، بابون هامادریاس
و شغال طلایی اشاره نمود. همچنین ۵ گونه پستاندار کوچک و ۱۶ گونه پرندهٔ بومی اریتره و/یا اتیوپی به علاوهٔ جمعیت قابل توجهی از نوعی کرکس موسوم به کرکس ریش دار در کوه های واقع در این پارک می زیند. میراث در خطر. پارک ملی سمین در سال ۱۹۷۸ به عنوان یکی از نخستین چهار میراث طبیعی جهان در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. اما این پارک در فاصلهٔ سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۹ که جنگ های داخلی در این کشور به مدت ۱۷ سال ادامه داشت بر روی بازدیدکنندگان بسته شد. در این میان در سال ۱۹۹۶ نام پارک ملی سمین به علت کاهش جمعیت بز کوهی والیا که در نتیجهٔ اسکان انسان ها در منطقه اتفاق افتاده بود و همچنین چرای دام ها، کشاورزی و جاده سازی از سوی کمیتهٔ میراث جهانی در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت.
انتخاب سوفی فیلمی آمریکایی است به کارگردانی آلن جی پاکولا که در سال ۱۹۸۲ در سینماها به نمایش درآمد و اقتباسی است از کتابی به همین نام نوشته ویلیام استیرون . این فیلم اسکار بهترین هنرپیشه زن را هم نصیب مریل استریپ کرد. داستان فیلم. اندک زمانی پس از جنگ جهانی دوم استینگو (Stingo) شهر زادگاهش را ترک می کند و راهی نیویورک می شود تا نویسنده ای مشهور شود. اتاقی را در خانه ای واقع در بروکلین اجاره می کند و اگرچه صاحبخانه اش کمی غیرعادی بنظر می رسد اما مشکلی هم برایش ایجاد نمی کند و او می تواند با آرامش به نویسندگی بپردازد. اما بر عکس همسایه های طبقه اول بسیار پر سر و صدا هستند این زوج تمام وقت خود را به عشقبازی یا دعوا و جنگ و جدلی که گاهی تا راه پله هم ادامه پیدا می کند می گذرانند. زن جوان وزیبای همسایه «سوفی» لهستانی است و از اردوگاه نازی ها جان سالم بدر برده ولی دو فرزندش را از دست داده. مردی که با او زندگی می کند «ناتان» (Nathan) یهودی خوش مشربی است که در زمینه پزشکی تحقیق می کند. نویسنده جوان خیلی زود شیفته آنها می شود و این دو همسایه بهترین دوستانش می شوند. ناشناخته ترین شخصیت سوفی است به خصوص آنکه استینگو متو
جه زخم های روی مچ دست و شماره ای که با داغ ایجاد شده می شود سوفی گاهی با او درددل می کند ولی استینگو احساس می کند که سوفی همه چیز را در مورد گذشته اش به او نمی گوید. پس از گذشت مدتی کوتاه استینگو حقایقی را در مورد زندگی سوفی کشف می کند: او به اردوگاه های کار اجباری فرستاده می شود در حالی که پدرش استاد دانشگاه است و آشکارا از نازیها حمایت می کند و او یهودی هم نیست. او در اردوگاه مجبور به انتخابی دردناک می شود یک افسر نازی وادارش می کند بین دو فرزندش یکی را برای زنده ماندن و دیگری را به مسلخ بردن انتخاب کند و سوفی پسرش را برای زنده ماندن انتخاب می کند و فریادهای ملتمسانه دختر کوچکش که بزور از آغوشش جدا می شود هرگز او را رها نمی کند. کمی بعد علی رغم کمک های رودلف هس افسر عالی رتبه نازی، سوفی پسرش را هم از دست می دهد. با این گذشته دردناک استینگو می تواند عدم تعادل و عذابی را که سوفی تحمل می کند را درک کند و روز به روز بیشتر عاشقش می شود. برادر ناتان که خود پزشک است به استیگو می گوید که برادرش بیمار روانی و یک میتومان (Mythomane) است (افرادی که مرتب دروغ می گویند بدون آنکه خود متوجه دروغگویی شان باشند) و اینکه هرگ
ز کار تحقیقات پزشکی نکرده است. با آشکار شدن این حقیقت استینگو تلاش می کند تا سوفی را از نفوذ ناتان خارج کند ولی سوفی عاشق اوست و این دو در کنار هم می مانند و با هم خودکشی می کنند.
جوردانا بروستر بازیگر، برزیلی_ آمریکایی و متولد ۲۶ آوریل ۱۹۸۰ است. او حرفهٔ بازیگری را از اواخر نوجوانی با بازی در فیلم "همهٔ بچه های من" شروع کرد. بروستر فارغ التحصیل رشتهٔ زبان انگلیسی از دانشگاه Yale است از فیلم های معروف او می توان به فیلم سریع و خشمگین و فست فایو اشاره کرد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که جوردانا بروستر در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
پرچم سازمان ملل متحد یک بنر آبی آسمانی است که نشان سازمان ملل متحد را در مرکز دارد. نشان روی پرچم سفید رنگ است. این تصویری از نقشه جهان در برآمدگی مساوی از هم فاصله (مرکز قطب شمال و خط بین المللی روزگردان) است که توسط یک جفت شاخه زیتون احاطه شده است که نمادی از صلح است. این نشان رسماً در ۷ دسامبر ۱۹۴۶ پذیرفته شد و پرچم حاوی نشان رسماً در ۲۰ اکتبر ۱۹۴۷ پذیرفته شد.
جان و ادوارد گریمز با نام دیگر جدوارد گروه ۲ نفرهٔ ایرلندی است. نماد این دوقلو های همسان، مدل موهای بلند و زرد آنهاست. جدوارد در مسابقه اکس فکتور ۲۰۰۹ موفق به کسب رتبه ششم شد. جدوارد همچنین برنامه تلویزیونی ویزه خود را دارد، در تبلیغات تلویزیونی شرکت می کند و به عنوان مدل در مجله هایی مانند Esquire کار میکند. یوروویژن. جان و ادوارد توانستند برنده ی مسابقه انتخاباتی ایرلند برای شرکت در یوروویژن ۲۰۱۱ شوند و بعد از گذشت از سمی فاینال موفق به کسب رتبه ی هشتم شدند که بعد از سال ها رتبه ی بد موفقیت بزرگی برای ایرلند بود. آنها بعد اعلام کردند که به صورت خصوصی نماینده ی ایرلند در سال بعد می شوند اما خبر توسط شبکه ایرلند رد شد ولی در هر صورت بعد از برگزاری مسابقه ای با حضور در کل ۵ خواننده مشهور جدوارد دوباره برنده شد.نام ترانه آن ها برای یوروویژن ۲۰۱۱ (به انگلیسی: Lipstick) و برای سال ۲۰۱۲ (به انگلیسی: Waterline) بوده که در فاینال به رتبه ۱۹ رسید. دیسکوگرافی. جداورد ۳ آلبوم به نام های Planet Jedward ، Planet Jedward European version و Victory دارند. لیست تک آهنگ های جداورد عبارتند از:
میدان نفتی فروزان (نام پیشین: میدان نفتی داریوش) میدان نفتی ایرانی مستقر در خلیج فارس است، که در ناحیه جزیره خارگ، با میدان نفتی مرجان کشور عربستان سعودی مشترک است. این میدان در سال ۱۳۴۵ با ذخیره نفت درجای دو میلیارد و ۳۰۹ میلیون بشکه کشف شده است. آخرین وضعیت برداشت ایران از میدان مشترک نفتی فروزان روزانه حدود ۴۰ هزار بشکه است، این در حالیست که شرکت سعودی آرامکو روزانه بالغ بر ۴۰۵ هزار بشکه نفت خام، از بخش مربوط به عربستان سعودی این میدان، برداشت می نماید.
میدان نفتی پارسی از میدان های نفتی ایران می باشد، که در فاصله ۴۰ کیلومتری از جنوب شرقی شهرستان رامهرمز قرار دارد و در فاصله ۱۳۰ کیلومتری از شمال شرقی اهواز، در استان خوزستان مستقر می باشد. این میدان با طول ۳۶ کیلومتر و عرض ۷ کیلومتر، از غرب به میدان نفتی پرنج و میدان نفتی کرنج، از شمال به میدان نفتی ماماتین، از جنوب به میدان نفتی آغاجاری و از شرق به کوه بنگستان محدود شده است. میدان نفتی پارسی در سال ۱۳۴۳ کشف شد و در سال ۱۳۴۵ بهره برداری از آن آغاز گردید. هم اکنون از ۴۹ حلقه چاه فعال، به طور متوسط روزانه ۵۸ هزار بشکه نفت خام در این میدان تولید می شود. میدان نفتی پارسی با ذخیره درجای ۱۰٫۹ میلیارد بشکه نفت خام، از میدان های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب می باشد، که در حوزه عملیاتی شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری قرار دارد.
سید شمس الدین فِخار بن مَعَدّ موسوی، (درگذشته ۶۳۰ ق.) از فقهای قرن ششم و هفتم هجری و از بزرگان شهر حله است. او از فرزندان ابراهیم مجاب، نوه موسی کاظم است. نسب وی با ده واسطه به موسی بن جعفر، امام هفتم شیعیان، می رسد. فخار بن معد با هم شاگردی خود، ابن نما، دو شاگرد ممتاز ابن ادریس و ادامه دهنده مکتب فقهی او به شمار می روند. محقق حلی و سید رضی الدین، علی بن طاووس از شاگردان اویند. «الحجة علی الذاهب إلی تکفیر أبی طالب، یا إیمان أبی طالب علیه السلام» از آثار اوست.