Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د را به صورت وام با سود به بقیه می دادند. در این زمان هر کس که مایل بود می توانست این کار را انجام دهد. در امپراتوری روم سود معمولاً بین ۴ تا ۱۲ بود ولیکن سودهای بالاتر به اندازه ۲۴ و ۴۸ نیز گاهی وجود داشت. دلیل اینکه سودها همه مضرب ۴ بودند ممکن است به ضعف رومیان در ریاضیات یا استفاده از اعداد رومی مرتبط باشد. در این زمان معمولاً رباخواران بزرگ افراد بسیار ثروتمند بودند که حاضر بودند ریسک کرده و پول خود را برای سود بیشتر وام دهند. به دلیل سود بالای این وامها و افزایش مالیاتها در آخرین روزهای امپراتوری روم یک طبقه کارگر دائم به نام "سرف (Serf)" در این امپراتوری ایجاد شد که تفاوت زیادی با بردگی نداشت. اولین شورای نیقیه که مسیحیت را به عنوان مذهب رسمی امپراتوری روم برگزید گرفتن هرنوع سود را برای روحانیون ممنوع کرد. ویل دورانت در این باره می نویسد: از اسناد بر جای مانده از چهار هزار سال پیش از میلاد، به دست می آید که قراردادها را با نوشتن، گواهی می کردند و نیز آیین وام گرفتن در نزد آنان معمول بوده است و سودی سالیانه نزدیک به ۱۵ تا ۲۳ درصد به وام دهندگان می داده اند. ربا از جنس خود کالا دریافت می شده است. کاهنان ن
یز به مردم قرض بهره دار می دادند. هر کسی که نمی توانسته بدهی را بپردازد وام دهنده می توانسته فرزند وی (بدهکار) را به گروگان بگیرد. وام گرفتن و بازپس دادن بهره در زمان سومریان مرسوم بود و معمولاً طلا و نقره به صورت وام به فرد دیگری می دادند و بین ۱۵ تا ۳۳ درصد از وام گیرنده بهره از همان جنس می گرفتند. در بابل رباخواری به صورت رسمی انجام می شد و دولت سودهای بالایی بین ۲۰ درصد (برای وام فلزی) و ۳۳ درصد برای وام های جنسی از وام گیرنده می گرفتند و تجار به کمک منشی ها و حسابرس های ماهر قانون را نادیده می گرفتند و با درصد بالایی به مردم وام می دادند. در زمان آشوریان برای صنعت ها وام داده می شد و در آن زمان بانک های خصوصی وجود داشتند که تا ۲۵ درصد سود دریافت می کردند. در هند باستان تا ۱۸ درصد سود برای وام ها دریافت می شد. در مصر باستان رباخواری آزاد بود و فقط قوانینی برای کاهش دادن درصد آن وجود داشت به عنوان مثال در زمان پادشاهان دودمان بیست و چهارم مصر قانونی به نام لوخوریوس وجود داشت که طبق آن فرد نمی توانست سود را بیشتر از مقدار اصل وام بگیرد و نباید سود از اسم وام بیشتر می شد. در یونان پیش از وضع قانون معروف سولو
ن و در روم پیش از قانون الواح دوازده گانه رباخواری، به صورت گسترده و نامحدود رباخواری رواج داشت و پیش از این قوانین اگر بدهکار نمی توانست وام خود را پس دهد برده رباخوار می شد ولی قانون سولون جلوی این رفتار ناشایست را گرفت و آن را ملغی کرد. ویل دورانت در شرح انقلاب سولون می نویسد: او با قانون معروف خود، یعنی «قانون برداشتن بارها و تعهّدات» توانست همان گونه که ارسطو می گوید همه وام های فردی و دولتی را لغو کند. بدین گونه اراضی اتیکه را از بند گرو آزاد کرد. افزون بر این، تمام کسانی را که دچار بردگی شده بودند، آزادی بخشید. وی افرادی را که در خارج از کشور به عنوان برده به فروش رفته بودند، بازگرداند و از آن پس، این کار را ممنوع کرد. بنابراین، سولون همه بردگان را آزاد کرد و سودی که برای یک بدهی پرداخت می شد، از ۱۲ درصد بیش تر نمی شد. در روم باستان با وضع قانون الواح دوازده گانه سود بهره تا ۱۲ درصد کاهش یافت. آلبرماله دربارهٔ رباخواری رومیان می نویسد: برخی از شوالیه ها صرّاف بودند و از راه بهره و نزول ثروتمند می شدند. از مردم روم، به نرخ کم وام می گرفتند و به ساکنان ایالت ها، به میزان گران تر، قرض می دادند. آنان بیش ت
ر برای سناتورها معامله می کردند. چنان چه بروتروس، دوست سیسرون که از اعضای مهمّ مجلس سنا و از اشخاص پاک دامن آن زمان به شمار می رفت، از سوی اسکاپتیوس به یکی از سرزمین های جزیره قبرس، به نرخ ۴۸ درصد، مبلغی قرض داد و چون آن شهر نتوانست در تاریخ مشخص شده، قرض خود را بپردازد، اسکاپتیوس سوارانی از حاکم خواست و تالار شورای شهر را به محاصره درآورد تا آن که پنج نفر از اعضای شورا از گرسنگی مردند. ژوستنین در قانون گذاری معروف خود، نسبت ۱۲ درصد را تنها برای تاجران و مانند آنان، جایز دانست در حقّ دیگر قشرها، دستور داد تا از ۴ درصد بیش تر نباشد. ربا یکی از گناهان کبیره است در یهودیت. در تورات اخذ سود از یهودیان منع شده است ولیکن ممنوعیتی برای اخذ سود از غیریهودی وجود ندارد. از این رو اسرائیلیها از افراد غریبه که در بین آن ها زندگی می کردند سود اخذ می کردند ولیکن نسبت به بقیه افراد قوم اسرائیل نمی توانستند سود بگیرند. در زمانهایی که برخوردهای منفی بین یهودیان و غیریهودیان (جنتیلها) در کشورهای مختلف شدت می گرفت یهودیان از بسیاری شغلها منع می شدند؛ ولیکن به دلیل اینکه گرفتن سود بر روی پول در دینهای اسلام و مسیحیت ممنوع بودند
بسیاری از یهودیان به این شغلها گرویده می شدند. در انگلستان به طور مثال در سال ۱۱۸۹ بدهکاران به جنگجویان صلیبی ملحق شدند و یهودیان لندن را قتل عام کردند. در سال ۱۲۷۵ میلادی ادوارد اول اخذ ربا را ممنوع کرد و آن را مساوی با کفر دانست. بسیاری یهودیان انگلیسی دستگیر شدند و ۳۰۰ نفر از آنان اعدام گردیدند. در سال ۱۲۹۰ تمامی یهودیان از انگلستان اخراج شدند. در مسیحیت. عهد جدید در چندین قسمت به رباخواری اشاره می کند. انجیل متی ۲۵:۲۷ و لوقا ۱۹:۲۲ دارای اشاراتی به رباخواری هستند. در انجیل متی ۵:۴۲ و لوقا ۶:۳۴ عیسی به دادن کمک مالی به افراد نیازمند و بخشش بدهیها توصیه می کند. رباخواری در اسلام. در قرآن چندین بار به رباخواری اشاره شده است. در سوره بقره رباخواری به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. از این رو در فقه اسلامی رباخواری به شدت نهی شده، به طوری که گناه یک درهم ربا را بیشتر از هفتاد بار زنای با محارم دانسته اند. قوانین موضوعه ایران هم ربا را جرم محسوب می کنند. قوانین ایران. ماده ۵۹۵ قانون مجازات اسلامی ایران ربا را جرم و برای آن مجازات در نظر گرفته است: «مرتکبین اعم از ربا دهنده، ربا گیرنده و واسطهٔ بین آن ها علاوه بر
ردِ اضافه به صاحب مال به شش ماه تا سه سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق و نیز معادل مورد ربا به عنوان جزای نقدی محکوم می گردند.» بر همین اساس مجلس شورای اسلامی ایران در سال 1362 قانونی را با عنوان "قانون عملیات بانکی بدون ربا" تصویب کرد که از سال ۱۳۶۳ اجرایی شد؛ اما بانک های ایران به اسم مضاربه، تورم حلّالِ ربا، دیرکرد و کارمزد ربا می دهند و می گیرند و این در حالی است که برای کسب منفعت بیشتر به دروغ، نظام بانکداری اسلامی را دور زده اند.
پر کریستین فس (زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۰ در اسلو)، سیاست مدار عضو حزب محافظه کار نروژ و حقوق دان نروژی است. وی در سال۱۹۷۵ با عضویت در شورای شهر اسلو وارد دنیای سیاست شد و در سال ۱۹۷۷ به عضویت مجلس نروژ درآمد که هم اکنون سمت نائب رئیس را به عهده دارد. وی در سال ۲۰۰۱ به سمت وزارت اقتصاد رسید و دورهٔ کوتاهی را به عنوان کفیل نخست وزیر نروژ ایفای مسئولیت کرد. وی علناً همجنسگراست و که با عضویت خود در پارلمان راه را برای ورود سایر همجنسگرایان به رده های بالای سیاسی کشور هموار کرد.
جفری لوئیس (۱۹ ژوئن ۱۹۲۰–۱۲ فوریه ۲۰۰۸) استاد زبان های ترکی در دانشگاه آکسفورد بود. او اهل انگلستان بود و کتاب خودآموز زبان ترکی وی با نام "Teach Yourself Turkish" که در ۱۹۵۳ نوشت مشهور شد.
متیو استتون «مت» بامر (زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۷۷) بازیگر، فیلم، تلویزیون و صحنهٔ آمریکایی است که علت اصلی شهرت وی بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "یقه سفید" است. او برای بازی در فیلم قلب طبیعی برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب و نامزد جایزه امی ساعات پربیننده در سال ۲۰۱۵ شد. بادی تی وی، وی را در فهرست جذاب ترین مردان سال ۲۰۱۱ تلویزیون در رتبهٔ یک قرار داده است. زندگی شخصی. بامر در سال ۲۰۱۱ با سایمن هالز نویسنده ازدواج کرد و این ازدواج در سال ۲۰۱۴ در رسانه ها بطور رسمی اعلام شد. بامر در مصاحبه ای پیرامون ازدواج خود اظهار داشت که ازدواج وی با هالز یک اتفاق بسیار کوچک در شهر نیویورک بود. بامر و همسرش سایمن هالز سه فرزند دارند. که از طریق رحم اجاره ای زاده شده اند: کیت هالز (زادهٔ ۲۰۰۵) و برادران دوقلو، واکر و هنری هالز (زادهٔ ۲۰۰۷). بامر در فوریهٔ سال ۲۰۱۲ به طور عمومی، همجنسگرا بودن خود را آشکارسازی کرد. همچنین در سال ۲۰۱۲، بامر برای کار خود در جوایز گلسن (یک سازمان آموزشی مستقر در ایالات متحده برای پایان دادن به تبعیض، آزار و اذیت و زورگویی مبتنی بر گرایش جنسی، هویت جنسیتی و بیان جنسیت و آگاهی بخشی فرهنگی گرایش های جنسیتی در مدارس)
، جایزهٔ الهام بخش را گرفت. او یک فعال حقوق همجنسگرایان است. در انتخابات سال ۲۰۱۸ ایالات متحده، بامر کمپین نامزد حزب دموکرات بتو اورورک را در ایالت خود در تگزاس برگزار کرد. بامر، یک تمرین کنندهٔ تکنیک مراقبه متعالیه از اوایل دههٔ ۲۰ است و در سال ۲۰۱۳ حمایت خود را از کار بنیاد دیوید لینچ اعلام کرد.
جسیکا نیکول یک بازیگر و طراح آمریکایی اهل برمینگهم، آلاباما است. معروفترین کار وی ایفای نقش استرید فارنز وورث در "فرینج" است. نیکول رقص، تئاتر و صداپیشگی را در کارولینای شمالی خوانده است. وی یک همجنسگرای علنی است. از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به "دکتر خوب" اشاره کرد.
سمنکارع فرعونی در دودمان سیزدهم مصر بوده است که اطلاعات چندانی از او در دست نیست. نام او در هنگام تولد نبنونی بوده. نام سمنکارع، که نام تاجی او است، «آنکه کای رع را بر پا می دارد» معنا می دهد. نام او در فهرست پادشاهان تورین آمده. تنها منبع دیگری از آن زمان که نام سمنکارع در آن دیده می شود سنگ یادبودی است که در جبل زیت در مصر یافت شده. احتمال دارد که طول دوران فرمانروایی او - که در دوره دوم میانی مصر قرار داشته - بسیار کم بوده باشد.
سوبک حتپ یکم شاهی مصری در دودمان سیزدهم بود. نام تاجی او سخم رع خوتاوی بوده است. شواهد. نام او بر روی آثار متعددی از جمله یک تندیس، نوشته های ثبت شده از بالاآمدگی رود نیل در نوبی، و کارهای ساختمانی در مدامود و اقصر آمده است. در میان مصرشناسان دربارهٔ جایگاه این فرعون در تاریخ مصر بحث در جریان است. پاپیروس تورین نام سخمرع خوتاوی را به عنوان ۱۹امین شاه دودمان سیزدهم ذکر می کند ولی نوشته های ثبت بالاآمدگی نیل و نیز اشاره به نام او در پاپیروسی که در لاهون کشف شده، نشان می دهند که او باید به احتمال زیاد از شاهان آغازین این دوره باشد. در حال حاضر وی را بنیان گذار دودمان سیزدهم مصر می دانند.
خِنجِر فرعونی از دودمان سیزدهم مصر در دوره دوم میانی بوده است. نام او در پاپیروس تورین آمده ولی طول دوره فرمانرواییش نامشخص است. نام و تبار. نام خنجر مصری نیست و ریشه ای خارجی دارد. به باور باستان شناس دانمارکی کیم ریهولت، نام او ریشه در واژه سامی "ه(ن)زر" به معنای «گراز» دارد. او که احتمال دارد از ریشه ای فلسطینی یا سوری بوده باشد، فرمانده نیروهای نظامی مصر در بیرون از کشور بوده است. از این رو به نظر می رسد که او نخستین پادشاه نابومی مصر بوده است. نام تاجی او "اوسرکارع" به معنای «روان رع نیرومند است» می باشد. دوران. وجود او در دو پاپیروس آمده که یکی پاپیروس بروکلین است و دیگری پایپروس بولاک. سنگ نبشته های یافت شده در مجموعه آرامگاه او در سقاره طول دوران فرمانروایی او را کمتر از ۵ سال (۴ سال و ۳ ماه و ۵ روز) نوشته اند. بیشترین اطلاعات درباره او اما از روی یافته های باستان شناسی در آرامگاهش به دست آمده. هرم او در سقاره توسط ژاک ژکوییه کشف شده و از آنجا که سنگ هرم بالایی آن نیز به دست آمد، می توان نتیجه گرفت که ساختش به پایان رسیده بوده.
فولاد آلیاژی فولادی است که با عنصرهای گوناگون به صورت آلیاژ درآمده است برای بهبود ویژگی های مکانیکی فولاد می توان از ۱٫۰ تا ۵۰٪ از وزن آن را آلیاژ کرد. آلیاژهای فولاد دو دسته اند: فولاد کم آلیاژ و فولاد پُرآلیاژ. تفاوت میان این دو، می توان گفت، قراردادی است: اسمیت و هاشمی تفاوت این دو را در ۴٫۰٪ دانسته اند در حالی که گروه دگرمو آن را در ۸٫۰٪ می دانند. در حالت کلی وقتی صحبت از «آلیاژ فولاد» می شود منظور فولاد کم آلیاژ است. خود فولاد در واقع نوعی آلیاژ است. اما تمام گونه های فولاد را آلیاژ نمی خوانند. ساده ترین نوع فولاد که تقریباً می توان گفت آهن است (نزدیک به ۹۹٪) خود با عنصر کربن آلیاژ شده است (بسته به نوع فولاد از ۰٫۱٪ تا ۱٪). بنابراین منظور از آلیاژ فولاد، ترکیبی از فولاد، "کربن" و "دیگر عنصرها" است. عنصرهایی که بیشتر برای این هدف کاربرد دارند، عبارتند از: منگنز (پرکاربردترین)، نیکل، کروم، مولیبدن، وانادیم، سیلیسیم و بور. و عنصرهای کم کاربردتر عبارتند از: آلومینیم، کبالت، مس، سریم، نیوبیم، تیتانیم، تنگستن، قلع، روی، سرب و زیرکونیم. از ترکیب عنصرهای بالا با فولاد و آلیاژسازی، برخی ویژگی های فولاد کربن مانند
مقاومت، سختی، چقرمگی، سایش، سخت شدگی و سختی در دمای بالا به گونهٔ درخور توجهی بهبود می یابد. برای دستیابی به بعضی از این ویژگی ها باید عملیات حرارتی روی فلز انجام شود. ویژگی های یادشده در بالا در کاربردهای ویژه ای چون پرّه های توربین، موتور جت، فضاپیماها و رآکتورهای هسته ای بسیار مورد نیاز است. به دلیل ویژگی های فرومغناطیس آهن، بعضی آلیاژهای فولاد و پاسخی که این آلیاژها در محیط مغناطیسی می دهند، اهمیت ویژه ای پیدا می کند. در موتورهای الکتریکی و ترانسفورماتورها نیز چنین است. فولاد کم آلیاژ. از فولاد کم آلیاژ بیشتر برای دستیابی به توان سخت شدگی استفاده می شود. چون با رسیدن به این ویژگی دیگر ویژگی های مکانیکی هم بهبود می یابند. همچنین آن ها برای مقاومت در برابر خوردگی در شرایط خشن هم کاربرد دارند. اگر درجهٔ کربن فولاد کم آلیاژ متوسط یا بالا باشد، فرایند جوش در آن ها دشوار می شود. با کاهش کربن و قرار دادن آن در بازهٔ ۰٫۱۰٪ تا ۰٫۳۰٪ و همچنین کاهش دیگر عنصرهای آلیاژی توان جوش پذیری و شکل پذیری فولاد را افزایش می دهیم. چنین فولادی در ردهٔ فولاد کم آلیاژ پراستحکام قرار می گیرد. چند مورد از فولادهای کم آلیاژ عبارتند
از: مطالعهٔ مواد. عناصر مختلف برای تغییر خواص فولادها به آن اضافه می شوند. عناصر آلیاژی معمولاً در درصدهای پایین تر (کمتر از ۵٪) به منظور افزایش استحکام یا قابلیت سختکاری یا در درصدهای بیشتر (بیش از ۵٪) برای دستیابی به خاصیت های خاص مانند مقاومت در برابر خوردگی یا ثبات در درجه حرارت بالا اضافه می شوند.
پیم فورتاین سیاست مدار و جامعه شناس هلندی بود که در سال ۲۰۰۲ ترور شد. وی در همان سال حزب خود را پایه گذاری کرده بود و خود را آماده انتخابات پارلمانی می کرد. وی سیاستمداری تندرو بود که مخالف افزایش مهاجرت به هلند و حضور پررنگ تر مسلمانان در آن کشور بود. وی ده روز قبل از برگزاری انتخابات ترور شد. وی علناً همجنسگرا بود.
ب ام-۲۱ گراد نوعی راکت انداز چندتایی ۱۲۲ میلی متری است که در اوایل دهه ۱۹۶۰ در شوروی طراحی و تولید شد. راکتی که گراد شلیک می کند "ام-۲۱اُاف" نام دارد. گراد از ۴۰ تیوب پرتابگر تشکیل می شود که بر روی یک کامیون نصب شده اند. اولین انواع گراد در سال ۱۹۶۳ به عنوان جایگزینی برای راکت انداز ب ام-۱۴ وارد ارتش شوروی شده و بر روی کامیون شش چرخه اورال-۳۷۵دی سوار شده بودند. نام. "ب ام" مخفف واژه روسی "بویوایا ماشینا" به معنی «ماشین جنگی» و "گراد" نیز به معنی تگرگ است. در دوران جنگ ایران و عراق از آن جایی که آتشبارهای توپخانه عراق به صورت پنج تایی شلیک می کردند، بین عراقی ها به «خمسه خمسه» معروف شده بودند. ایرانی ها هم در پاسخ به این جنگ روانی سیستم های کاتیوشا خود را که چهل راکت داشت به صورت یک جا شلیک می کردند، که در ایران به «چلچله» هم معروف شد. انواع. گراد از معروف ترین و رایج ترین انواع راکت اندازهای خانوادهٔ کاتیوشا ست و در چندین کشور دیگر هم مدل های مختلف آن تولید شده و راکت اندازهای دیگری نیز بر اساس آن طراحی شده اند. "گراد-۱" مدل سبکتری از سیستم گراد با ۳۶ پرتابگر، "گراد-وی" یا "ام۱۹۷۵" یک مدل بیسار کوچکتر با ۱۲ پ
رتابگر برای نیروهای هوابرد و "پریما" یک مدل بزرگتر با ۵۰ پرتابگر از دیگر مدل های تولیدی گراد در شوروی هستند. "آرام-۷۰" مدل تولید چکسلواکی و "دبلیوآر-۴۰ لانگوستا" مدل تولید لهستان از مهمترین انواع ارتقایافته گراد هستند. رومانی مدلی از گراد با ۲۱ پرتابگر را تولید کرده و کره شمالی نیز مدل ۳۰ پرتابگره گراد به نام "ب ام-۱۱" را که بر روی کامیون های ژاپنی ایسوزو سوار شده ساخته است. ب ام-۱۱ در ایران و پاکستان مهندسی معکوس شده است. صنایع دفاع ایران مدل ۴۰ پرتابگره گراد را هم تولید کرده است که بر روی کامیون های مرسدس بنز سوار شده اند. روس ها در بحبوحه جنگ ویتنام نوع سبکی از گراد به نام "۹پ۱۳۲" را هم طراحی و تولید کردند که فقط از یک پرتابگر قابل حمل توسط نفر تشکیل می شود. این سیستم برای نیروهای ویتنام شمالی تولید شده بود و بعدها در میان نیروهای چریکی و شبه نظامی نیز محبوبیت زیادی پیدا کرد اما هیچگاه وارد ارتش شوروی یا روسیه نشد. مشخصات. زمان آماده سازی این راکت انداز (مدل اصلی تولید شوروی) برای آتش با خدمه پنج نفری حداقل ۳ دقیقه است. امکان شلیک هر ۴۰ راکت در مدت ۲۰ ثانیه میسر است. اما می توان راکت ها را به صورت تک تک یا
در گروه های چندتایی با وقفه های چند ثانیه ای شلیک کرد. شلیک از صندلی راننده یا با ماشه ای که بر روی کابلی به طول ۶۴ متر نصب شده، انجام می شود. بارگذاری مجدد راکت ها نیز به صورت دستی انجام شده و حدود ۱۰ دقیقه طول می کشد. سیستم را می توان در ۲ دقیقه جمع و آماده حرکت کرد که در صورت روبرو شدن با آتش ضدتوپخانه ای دشمن ضروری است. طول هر یک از راکت ها ۲٫۸۷ متر و وزن کلاهک حاوی مواد منفجره آن حدود ۲۰ کیلو است. برد آن با راکت های معمولی ۲۰ کیلومتر است اما راکت های جدیدی با برد بیش از ۳۰ کیلومتر هم ساخته شده اند. از مزایای گراد دقت نسبی و تعداد زیاد راکت هایی است که می توان در محدوده زمانی کوتاهی به سوی دشمن شلیک کرد، که آن را به خصوص در مسافت های کوتاه سلاحی مؤثر می سازد. یک گردان شامل ۱۶ دستگاه گراد قادر است تا ۷۲۰ راکت را در یک نوبت که تنها ۲۰ ثانیه طول می کشد به سوی دشمن پرتاب کند. با این حال دقت گراد قابل مقایسه با توپ های جنگی نیست و به همین جهت در وضعیت هایی که نیاز به دقت بالایی برای هدف گیری است استفاده نمی شود.
ایمیرمِشعو سِمِنخ کارع () فرعونی در دودمان سیزدهم مصر باستان در دوره موسوم به دوره دوم میانی بوده است. نام او در فهرست پادشاهان تورین و نیز دو تندیس آمده است. طول دوران فرمانروایی او نامشخص است ولی به احتمال زیاد از چند سال فراتر نمی رود. معنای نام او در زبان مصری «ناظر سربازان» است و گمان برده می شود که او پیش از پادشاه شدن فرمانده نظامی بوده باشد و با کودتایی که بر ضد شاه پیش از خود - خنجر - داشته به قدرت رسیده، ولی چنین چیزی هنوز به اثبات نرسیده.
اینتف پنجم یا سِحُتِپ کارَع اینتف شاهی در دودمان سیزدهم مصر باستان بوده که در دوره دوم میانی فرمانروایی می کرده است. نام او تنها از روی پاپیروس تورین و تندیسی که اکنون در موزه مصر در قاهره نگهداری می شود، شناخته شده. زادگاه او شهر مدینه مادی بوده است و گمان می رود که برای مدت بسیار کمی فرمانروایی کرده باشد.
مدینه مادی شهرکی در جنوب غربی مصر در فیوم در دوران فرمانروایی آمنمهات سوم و آمنمهات چهارم (۱۸۵۳ تا ۱۷۹۷ پ. م.) بوده است. معبدی برای خدای مارشکل رننوتت در این شهر وجود داشته. این منطقه در دوره هلنی بازسازی و دوباره آباد شد. معبد. بخش های درونی معبد از سنگ ماسه ساخته شده اند با ستون هایی باریک که به اندرونی اصلی می رسد. این مکان سه نیایشگاه به همراه تندیس شمار زیادی از ایزدان را در خود دارد. در وسط تندیس بزرگی به اندازه بدن انسان از خدای رننوتت به همراه تندیس آمنمهات سوم و آمنمهات چهارم در دو طرفش قرار دارند. باور بر این است که سالم ماندن عجیب و غیرعادی این مکان، که توسط تیمی از دانشگاه میلان در دهه ۱۹۳۰ کاوش یافت، به دلیل دور بودن و انزوای موقعیتی نسبی آن بوده است.
اردلان رزاز رحمتی یا ادی رزاز (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۸۸ میلادی) خوانندهٔ پاپ و مدل ایرانی-سوئدی است. وی بیشتر به خاطر حضور در برنامهٔ "سوئدیش آیدل" به شهرت رسید. وی همجنسگرا است. او یکی از شرکت های سابق سوئدی آیدل ۲۰۰۹ بود و ششم شد. ادی رزاز وربیع جابر، یکی دیگر از شرکت کنندگان آیدل ، به عنوان REbound تبدیل به یک گروه دوتایی پسر پاپ شدند!در سال ۲۰۱۰ با موفقیت در چارت سوئد. پس از جدایی گروه در آوریل ۲۰۱۱، ادی رزاز به عنوان خواننده انفرادی ادامه می دهد. در نوامبر ۲۰۱۲، او با وارنر موزیک سوئد قرارداد امضا کرد. او مدلینگ نیز انجام شده است و در تبلیغات حضور داشته است. آغازها. او که در استکهلم از پدر و مادری ایرانی که از ایران آمده بودند به دنیا آمد، اولین بار در سال ۲۰۰۵ برای تیم سوئدی آیدل تست داد. اما در مرحله مقدماتی حذف شد. او همچنین با یک آژانس مدلینگ کار می کرد.
جنایتکار نام یک کتاب ادبی است که توسط آنتوان چخوف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
جن زدگان یا شیاطین رمانی است از داستایوسکی، نویسندهٔ اهل روسیه. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان به شمار می رود. شیاطین تمثیل پیامدهای فاجعه آمیز نیهیلیسم سیاسی و اخلاقی است که در دهه ۱۸۶۰ در روسیه رواج داشت. چهره مرموز اشرافی نیکولای استاووگین - همتای ورکوخوفسکی در حوزه اخلاقی - بر این کتاب حاکم است و تأثیر فوق العاده ای بر قلب و ذهن تقریباً همه شخصیت های دیگر اعمال می کند. نسل آرمانگرایانه و تحت تأثیر غرب دهه ۱۸۴۰ که در شخصیت استپن ورخوفسکی (که هم پدر پیوتر وروخوفسکی است و هم معلم کودکی نیکولای استاوروگین است) به نمایش گذاشته شده است، به عنوان نوکران ناخودآگاه و همدستان ناتوان نیروهای «شیطان» که شهر را تصرف می کنند. یک روشنفکر تصفیه شده و با ذکاوت بالا است که ناخواسته با محوریت پسرش پیوتر استپانوویچ و شاگرد سابق نیکولای استاوروژین، در توسعه نیروهای نیهیلیستی نقش دارد و درنهایت جامعه محلی را در آستانه فروپاشی قرار می دهد. داستایوفسکی برای خلق این شخصیت که از یک ایده آلیست لیبرال باستانی از روشنفکران روس در دهه ۱۸۴۰ استفاده می کند، و تا حدی براساس تیموفی گرانووسکی و الکساندر هرتزن بنا شده است. این رمان با
توصیف محبت آمیز اما مضحک راوی از شخصیت و کار اوایل استپان تروفوفیویچ آغاز می شود. شروع حرفه خود را به عنوان مدرس دانشگاه داشت و برای مدت کوتاهی چهره برجسته ای در میان مأمورین «ایده های جدید» بود که شروع به تأثیرگذاری بر زندگی فرهنگی روسیه کردند. وی ادعا می کند که مقامات دولتی او را به عنوان یک متفکر خطرناک می دیدند و او را از دانشگاه و تبعید در استان ها بیرون می کشیدند، اما در واقعیت این احتمال بیشتر بود که هیچ کسی از دولت حتی نمی دانست که او کیست. راوی داستان. روایت اصلی این داستان در متن رمان بر عهده یکی از شخصیت های نه چندان شاخص آن است و آن شخص آنتوان لاورنتیوویچ نام دارد و هم او رفیق گرمابه و گلستان یکی از مهمترین شخصیت های این رمان یعنی استپان ورخاوینسکی است. راوی داستان در واقع کارمند دولتی است که سعی بر آن دارد تا ماجراهای غیرقابل باوری را که به تازگی در منطقه شان رخ داده روایت کند. اما جالبی ماجرا این است که این راوی نه چندان مهم در اتفاقات داستان گاهی تا حدی از اتفاقات و درونیات شخصیت های داستان خبر دار است به یک دانای کل تغییر ماهیت می دهد. راوی داستان صدای (بیان) هوشیار و دقیقی دارد ولی در واقع د
ر تمامی داستان او همانیست که داستان را روایت می کند و در برخی موارد به طور کامل صدای راوی قطع می شود. در واقع سبک روایت داستایوسکی در آثارش طبق تئوری باختین به نوعی پلیفونی می باشد. از نظر باختین صداها به کمیتشان نیست، به کیفیتشان است. تعدد آدم ها صدا را اضافه نمی کند، تعدد افکار است که آن را اضافه می کند. چندصدایی یعنی وجود آدم های وارسته، آگاه، دانا، شجاع، کسانی که می توانند عقاید خود را بیان کنند، این ها صاحبان صدا هستند. صاحبان صدا کسانی نیستند که صاحب زبان باشند، صاحب صدا یعنی صاحب فکر، صاحب نظر. صداها می توانند به هم نزدیک یا دور باشند، این استقلال و آزاد بودن است که صدا را تبیین و تعریف می کند نه تعدد کمی آن.
جنگل نام یک کتاب ادبی است که توسط آپتون سینکلر، نویسندهٔ اهل ایالات متحده نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. برای نگارش "جنگل"، نویسنده به کشتارگاه های صنعتی شیکاگو رفت و شرایط اسفناک آن جا را در داستان خود به تصویر کشید. سینکلر این رمان را برای نشان دادن شرایط خشن و زندگی مهاجران در ایالات متحده در شیکاگو و شهرهای صنعتی مشابه نوشت. هدف اصلی او در توصیف صنعت گوشت و شرایط کاری پیشرفت سوسیالیسم در ایالات متحده بود. با این حال، بیشتر خوانندگان ازتمام نقص های بهداشتی و اقدامات غیر بهداشتی (در صنایع بسته بندی گوشت آمریکایی در اوایل قرن بیستم )مطلع شدند، که به شدت به تظاهرات عمومی منجر شد و به اصلاحات از جمله قانون بازرسی گوشت منجر شد. این کتاب فقر طبقه کارگر، فقدان حمایت اجتماعی، زندگی سخت و ناخوشایند و شرایط کاری و ناامیدی در میان بسیاری از کارگران را نشان می دهد. این عناصر با فساد عمیق ریشه دار مردم با قدرت مقایسه می شوند. تاثیر کتاب. اگرچه این کتاب برای روشن کردن وضعیت اسفناک قشر محروم کارگر و فساد عمیق صاحبان قدرت نوشته شده است، اما موجب اعتراض عموم به بهداشت غذایی نیز شد. این رمان یکی از
پرنفوذترین رمان های آمریکایی به لحاظ سیاسی در قرن گذشته بود. به طوری که «تئودور روزولت»، رئیس جمهور وقت آمریکا، پس از خواندن این داستان، خواستار بررسی وضعیت صنعت بسته بندی گوشت شیکاگو شد. نتیجه این بررسی در عرض یک سال، وضع قانون بازرسی گوشت، همراه قانون غذا و دارو بود که بعدها راه را برای تأسیس «سازمان غذا و دارو» هموار کرد.
جهان همچون اراده و تصور مهم ترین اثر آرتور شوپنهاور فیلسوف آلمانی است. این کتاب اولین بار در سال ۱۸۱۸ در یک جلد به چاپ رسید. در ۱۸۴۴ ویراست دومی از این اثر در دو جلد منتشر شد که جلد اول آن در واقع چاپ مجدد ویراست نخست و جلد دوم حاوی پنجاه فصل مباحث تکمیلی دربارهٔ جلد اول بود. آرتور شوپنهاور در تابستان ۱۸۱۳ رساله دکترای خود را تحت عنوان «ریشه چهارگان اصل دلیل کافی» به ثبت رساند و مدرک دکترای خود را از دانشگاه ینا دریافت کرد. او سپس رساله دیگری با نام «در باب بینایی و رنگ ها» در ۱۸۱۶ منتشر کرد. پس از آن بود که شوپنهاور مشغول نوشتن اثر برجسته خود، جهان همچون اراده و تصور، شد. او معتقد بود که در این اثر تنها «یک اندیشه واحد» را از چشم اندازهای گوناگون مورد بررسی قرار می دهد. وی فلسفه اش را در چهار کتاب (محتویات جلد اول) در باب های معرفت شناسی، هستی شناسی، زیبایی شناسی و اخلاق پرورش داده و ضمیمه جلد اول را به نقد فلسفه کانتی اختصاص می دهد. فلسفه شوپنهاور، به عقیده شخصی خود او، «تداوم و مکمل طبیعی» فلسفه کانت است، چرا که وی ایدئالیتهٔ مکان و زمان و شی فی نفسه کانتی را به عنوان بنیان نظام فلسفی خود اتخاذ کرده و می گ
وید جهانی که انسان ها تجربه می کنند (جهان اشیا در فضا و زمان که از طریق علیت مرتبط می شوند) تنها یک تصویر ذهنی، یک «re-presentation» یا باز-نمایی، از داده هایی ست که حواس انسان جمع آوری کرده اند. این تصور در عین حال که با پندار صرف تخیل کلا متفاوت است، وابسته به سوژه شناسا بوده و نمی تواند به عنوان جهانی که فی نفسه وجود دارد شناخته شود. بر این اساس، دانش انسان از اشیا در واقع دانش او از پدیده های صرف است، و نه اشیا فی نفسه. شوپنهاور شی فی نفسه (ماهیت درونی همه چیز) را به عنوان «اراده» می شناسد و می نویسد: «نزد من ارادهٔ بی شناختْ بنیان واقعیت امور است.» او اراده را «یک میل مفرط کور مقاومت ناپذیر» می خواند که هنگامی که در خودش بررسی شود عاری از شناخت بوده و به حیات و اندام یابی نیز گره نخورده است؛ «از این رو امر غیرآلی نیز دارای اراده ای است که مظاهرش تمام کیفیات اساسی آن اند.» به این ترتیب، جهان همچون تصور در حقیقت عینیت یابی اراده است. آرتور شوپنهاور پس از انتشار «جهان همچون اراده و تصور» در ۱۸۱۸، باقی مانده عمر خود را صرف پالایش و تفسیر اندیشه های منتشر شده در ویراست نخست همین کتاب کرد، اما هیچ گاه تغییری ا
ساسی در فلسفه اش ایجاد نکرد. اثر برجسته شوپنهاور تا سال ۱۸۵۱ و تا زمان انتشار «متعلقات و ملحقات» مورد بی توجهی کامل قرار گرفته بود.
جهان آینده نام یک کتاب ادبی است که توسط هربرت جرج ولز، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.