Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اچ ام اس ایموتالیته (۱۸۸۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۷ ساخته شد.
مسابقات جهانی ژیمناستیک آیروبیک یکی از مسابقات جهانی ژیمناستیک است که از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون برگزار می شود.
اچ ام اس ایموگنه (۱۸۳۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۳۱ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپریوس (۱۷۹۳) یک کشتی است که طول آن 46.1 metres می باشد. این کشتی در سال ۱۷۹۳ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپریوس (۱۸۵۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۲ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپریوس (۱۸۸۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۳ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپلیسبل (۱۸۰۵) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۸۰۰ ساخته شد.
عنصر مس دارای دو ایزوتوپ پایدار ۶۳Cu و ۶۵Cu و ۲۷ ایزوتوپ ناپایدار است. در میان این ایزوتوپ های پرتوزا ۶۷Cu با نیمه عمر ۶۱٫۸۳ ساعت پایدارترین و ۵۴Cu با ۷۵ نانو ثانیه ناپایدارترین آن هاست.
اچ ام اس ایمپلیسبل (۱۸۹۹) یک کشتی بود که طول آن waterline بود. این کشتی در سال ۱۸۹۹ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپلیسبل (آر۸۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
مری لمبرت (زاده ۳ مهٔ ۱۹۸۹) خواننده و آهنگساز آمریکایی ساکن سیاتل است. او پس از همکاری با مکلمور و رایان لوئیس در ترانهٔ عشق یکسان در ارتباط با حقوق همجنس گرایان به شهرت رسید. زندگی. زندگی شخصی. لمبرت خود را یک مسیحی همجنس گرا معرفی می کند.
اچ ام اس ایمپرگنبل (۱۷۸۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۶ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپرگنبل (۱۸۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۰ ساخته شد.
اچ ام اس ایمپولسیو (دی۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
اچ ام اس اینکمپارابل یک کشتی است که طول آن می باشد.
اچ ام اس اینکونستانت (۱۷۸۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۳ ساخته شد.
اچ ام اس اینکونستانت (۱۸۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۸ ساخته شد.
اچ ام اس اینکونستانت (۱۹۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۴ ساخته شد.
اچ ام اس اینکونستانت (اچ۴۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
اچ ام اس ایندفیتیگبل (۱۷۸۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۴ ساخته شد.
اچ ام اس ایندفیتیگبل (۱۹۰۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۹ ساخته شد.
اچ ام اس ایندفیتیگبل (آر۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اچ ام اس ایندومیتبل (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اچ ام اس ایندومیتبل (۹۲) یک کشتی بود که طول آن 230.0 metres (754.0 ft) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
اچ ام اس اینفلکسیبل (۱۷۸۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۰ ساخته شد.
اچ ام اس اینفلکسیبل (۱۸۷۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۶ ساخته شد.
اچ ام اس اینفلکسیبل (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اچ ام اس اینگلفیلد (دی۰۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۶ ساخته شد.
اچ ام اس اینگلشام (ام۲۶۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ ام اس اینگلیس (کی۵۷۰) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
اچ ام اس اینوستیگیتور (۱۷۹۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۵ ساخته شد.
اچ ام اس اینوستیگیتور (۱۸۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۱ ساخته شد.
اچ ام اس اینوستیگیتور (۱۸۲۳) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۲۳ ساخته شد.
اچ ام اس اینوستیگیتور (۱۸۴۸) یک کشتی بود که طول آن بود.
اچ ام اس اینوستیگیتور (۱۸۶۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۱ ساخته شد.
نیروگاه سیکل ترکیبی کرمان یا نیروگاه سیکل ترکیبی باغین (در کیلومتر ۳ جاده باغین و در کیلومتر ۲۰ جاده کرمان - رفسنجان، شروع عملیات احداث سال ۱۳۷۸ و بهره برداری تیر ۱۳۸۰)، یکی از نیروگاه های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۱۹۱۲ مگاوات است که شامل ۸ واحد گازی ۱۵۹ مگاواتی و ۴ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۱۲۰ هکتار که ۶۰ هکتار از این مساحت فضای سبز است. توربین های گازی این نیروگاه مدل ساخت شرکت زیمنس آلمان است که شرکت آنسالدوی ایتالیا تحت لیسانس شرکت مذکور آن را به ایران فروخت. سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان آن نفت گاز (گازوئیل) است که در مخازن ۲۰ میلیون لیتری ذخیره سازی می شود. گاز به میزان ۷۰ درصد و گازوئیل به میزان ۳۰ درصد سوخت این نیروگاه را تشکیل می دهد. میزان مصرف سوخت گاز و گازوئیل نیروگاه به ازای هر مگاوات تولید انرژی الکتریکی در حالت سیکل باز به ترتیب ۳۳۵ متر مکعب با ۳۳۵ لیتر با ۱۰ درصد تقریب می باشد. این نیروگاه قابلیت استفاده از سوخت مختلط، کنترل آلاینده های زیستی محیطی و استفاده از بویلر مشعل دار را دارا می باشد. در ارزیابی عملکرد نیروگاه سیکل ترکیبی کرمان در سال ۱۳۸۸
رتبه نخست را در بین نیروگاه های کشور بدست آورد و همچنین در سال های مختلف به دلیل کنترل پیک بار مصرف در تابستان رتبه اول و دوم را در کشور کسب کرده است. روزشمار ساخت نیروگاه کرمان. فاز اول طرح نیروگاه که شامل احداث ۸ واحد گازی با ظرفیت کل ۱۲۷۲ مگاوات بود عملاً از سال ۱۳۷۹ آغاز شد. این نیروگاه که دو واحد آخر آن به دلیل استفاده از تسهیلات فایناس در مالکیت بانک توسعه اسلامی می باشد از طریق انعقاد قرار داد سازمان توسعه برق ایران با شرکت مپنا و مشارکت آنسالدو ایتالیا به عنوان بخشی از پروژه ۳۰ توربین، احداث و اولین واحد آن در ۱۶ تیر ۱۳۸۰ و آخرین واحد نیز در ۲۹ آذر ۱۳۸۱ به بهره برداری رسید. بخش بخار نیروگاه کرمان نیز که عملیات احداث آن از ۱ دی ۱۳۸۳ آغاز شد و اولین واحد آن نیز در ۲۸ اسفند ۱۳۸۶ و دومین واحد در تاریخ ۴ دی ۱۳۸۷ وارد مدار شد. هزینه احداث نیروگاه. هزینه احداث بخش گازی نیروگاه حدود ۳۰۰ میلیون یورو بوده جهت راه اندازی بخش بخار آن نزدیک به ۶۰۰ میلیون یورو هزینه شد. پست های نیروگاه. جهت انتقال انرژی تولیدی در واحدهای نیروگاه دو پست نیروگاهی احداث شد. سطح ولتاژ پست در بخش گاز ۲۳۰ کیلوولت و در بخش بخار ۴۰۰ کیلوو
لت است. پست ۲۳۰ کیلوولت نیروگاه دارای ۱۹ فیدر (۹ فیدر خط، ۹ فیدر نیروگاه و ۱ فیدر کوپلاژ) و از نوع باسپار دوبل است. پست ۴۰۰ کیلوولت نیروگاه نیز دارای ۱۰ فیدر (شامل ۳ فیدر خط، ۴ فیدر نیروگاه و ۱ فیدر کوپلاژ و ۲ فیدر ارتباطی با پست ۲۳۰ کیلوولت) می باشد.
اچ ام اس ایرسیستیبل (۱۷۸۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۸۲ ساخته شد.
اچ ام اس ایرسیستیبل (۱۸۹۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. این کشتی در طی جنگ جهانی اول و در برخورد بایک مین دریایی غرق شد.
اچ ام اس ایسوریل (۱۹۱۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۶ ساخته شد.
اچ ام اس ایسوریل (اچ۰۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
مدل های ارزیابی وب سایت به روش هایی گفته می شود که بر اساس موارد مختلف میزان اعتبار یا صحت اطلاعات یک وب سایت را می سنجند. معیارها. معیار سیلبرگ. این معیار توسط سیلبرگ تدوین گردیده است. برای هر وب سایت نمره سیلبرگ با استفاده از سیاهه معیارهای سیلیبرگ به دست می آید. به این ترتیب که در ردیف های یک الی نه مشخص می گردد که آیا موارد مشخص شده در وب سایت وجود دارد یا خیر. این موارد عبارتند از: برای هر یک از موارد مشخص شده "یک" امتیاز در نظر گرفته می شود و جمعاً "نه" امتیاز به وب سایتی که تمامی موارد را رعایت کرده باشد، اختصاص می یابد. هر وب سایت بر اساس رعایت معیار سیلبرگ نمره ای را به خود اختصاص خواهد داد. در صورتی که مشخصات فوق در وب سایتی رعایت شده باشد کاربر می تواند به طور نسبی به اطلاعات این وب سایت اعتماد کند و در غیر این صورت به او توصیه می شود حتی المقدور از وب سایت دیگری که این موارد را رعایت کرده باشد برای گرفتن اطلاعات استفاده کند. معیار دیسرن. این معیار توسط بخش بهداشت عمومی و بخش مراقبت های بهداشتی اولیه دانشگاه آکسفورد تدوین شده است. این سیاهه حاوی ۱۶ سؤال در سه بخش مجزا است. در هر سؤال نمره پنج برای
بالاترین گزینه و نمره یک برای گزینه آخر اختصاص می یابد. نمره دو الی چهار به پاسخ های بین این دو اختصاص می یابد. در مجموع به وب سایتی که تمامی معیارها را رعایت کرده باشد ۸۰ امتیاز اختصاص می یابد و ۱۶ امتیاز به وب سایتی که هیچ یک از معیارها را رعایت نکرده است، داده می شود. این سیاهه دارای سه بخش است: معیار هون کد. مؤسسه هون کد یکی از مؤسساتی است که از نشان تأیید کیفی برای ارزیابی وب سایت حاوی اطلاعات بهداشتی و پزشکی استفاده می کند و از معتبرترین معیارهای ارزیابی کیفیت وب سایت های بهداشتی است. این معیار توسط بخش بهداشت وب بنیان مؤسسه هون تدوین شده که عبارت از ۱۴ سؤال بر اساس هشت اصل اعتبار مدارک، هدفمندی وب سایت، محرمانگی، معرفی منابع، روایی، مشخص کردن جزئیات در مورد نویسنده، حمایتگر مالی وب سایت و سیاست درج آگهی است. مؤسسه هون به وب سایت هایی که پس از ارزیابی مورد تأیید بوده اند بر اساس محتویات وب سایت، اجازه استفاده از آرم «هون کد» را به عنوان نشان تأییدی بر محتوای وب سایت می دهد. نحوه امتیازدهی در این سیاهه به این صورت است که برای هریک از سؤالات چهارده گانه آن سیاهه امتیاز «یک» در نظر گرفته شده که وب سایت ها
در صورت عدم احراز آن شرط نمره منفی «یک» از آن سؤال دریافت می کنند و در نهایت نمره این سیاهه از مجموع نمره های مثبت و منفی به دست خواهد آمد. هشت اصل این سیاهه به قرار زیر است: اصل اول: اطلاعات باید دارای مؤلف مستند باشد. اصل دوم: هدف از ایجاد وب سایت باید مشخص باشد. اصل سوم: محرمانگی و خصوصی بودن اطلاعات باید لحاظ شود. اصل چهارم: اطلاعات باید مستند باشد (مراجع و تاریخ ها داده شود). اصل پنجم: مجوز ادعاها ذکر شده باشد. اصل ششم: جزئیات تماس با وب سایت درج شده باشد. اصل هفتم: افشاگر منابع مالی توضیح داده باشد. اصل هشتم: سیاست درج آگهی ها در وب سایت ثبت شده باشد. مدل ای کوال. طبق تعریفی که در پایگاه اینترنتی اختصاص یافته به وب کوال آمده است، وب کوال ابزاری جهت اندازه گیری کاربرد پذیری یا قابلیت استفاده، کیفیت اطلاعات و کیفیت تعامل خدمات وب سایت ها در محیط اینترنت می باشد، بالاخص در مورد وب سایت هایی که تسهیلات تجارت الکترونیکی را فراهم می آورند. در تعریف دیگر، وب کوال به عنوان رویکردی تعریف شده است که کیفیت وب سایت ها را از دیدگاه کاربران ارزیابی می کند. در بررسی تاریخچه و روند شکل گیری وب کوال، منابع و متون مختلف
ازدیدگاه های گوناگون بدان پرداخته اند. وب کوال بر اساس مفهومی تحت عنوان «توسعه کارکرد کیفیت» قرار دارد. توسعهٔ کارکرد کیفیت را منابع مختلف به صورت های گوناگون تعریف کرده اند. بر اساس تعریفی که در وب سایت مؤسسه توسعه کارکرد کیفیت در این باره آمده، توسعه کارکرد کیفیت عبارت است از: کاربرد توسعه کارکرد کیفیت با به دست آوردن نظرات کاربران آغاز می شود که به نوعی مشخص نمودن ترتیب اولویت های کیفیت است از طریق به کارگیری کلماتی که برای کاربر دارای معنی و مفهوم می باشد. سپس این موارد به صورت باز خورد به کاربر بازمی گردد و مبنایی را برای ارزیابی کیفیت محصولات یا خدمات شکل می دهد. اساس شکل گیری وب کوال و توسعه آن در سال ۱۹۹۸ و با به کارگیری داده های کیفی حاصل از مطالعات گروهی می باشد. در این مطالعات گروهی با ارزیابی وب سایت های مدارس بازرگانی، مفهوم کیفیت اطلاعات ارائه شده توسط صفحات وب بیش تر از مفاهیم دیگری همچون موضوعات بازرگانی و تجاری مورد بررسی قرار گرفته است. در حقیقت، وب کوال از آغاز پیدایش خود و نزدیک به زمانی قریب به ده سال، ویرایش های مختلفی به خود دیده است و در پژوهش های گوناگون، با توجه به جامعه مورد مطالعه
و نیازهای موجود از انواع مختلف آن استفاده شده است. می توان به ترتیب آن ها را وب کوال ۱، ۲، ۳، ۴ نامید. در اولین مدل و در پرسشنامه های آغازین وب کوال، این ابزار متشکل از ۴ بعد، ۱۲ سازه و ۳۵ مؤلفه بود که ۴ بعد آن به ترتیب سودمندی، سهولت استفاده، سرگرمی و ارتباط متقابل نام داشتند. این پرسشنامه، پایه و اساس سایر انواع نسخه های وب کوال در طراحی های بعد گردید. به طوری که در نسخه های اخیر، این مدل که به ای – کوال تغییر نام داده است، چهارچوب کلی خود را از وب کوال حفظ نموده و در برخی از ابعاد و مؤلفه های آن تغییراتی به وقوع پیوسته است. مدل ای-کوال نیز بر پایه توسعه کارکرد کیفیت قرار دارد. در ساختار ای-کوال از کاربران وب سایت ها خواسته می شود تا وب سایت های مورد بررسی را بر اساس فهرستی از موارد بیانگر کیفیت، ارزیابی کنند و این وب سایت ها را بر اساس میزان اهمیتی که برایشان دارد، رتبه بندی نمایند. ای-کوال، چندین مرتبه در معرض تغییر و تکرار قرار داده شده است. در بررسی های انجام شده، نسخه اخیر وب کوال ۴ به عنوان ای-کوال تغییر نام یافته است که بر پایه تجزیه و تحلیل های وب کوال ۳ قرار دارد و از طریق انجام مطالعات گسترده، جهت
حمایت و غنای هر چه بیشتر ابعاد آن به دست آمده است. تغییر عمده این مدل، افزایش تأکید بر کاربردپذیری نسبت به سایر موارد همچون کیفیت سایت است. همچنین در این مدل بر روی تجارب کاربر و ویژگی های سایت تأکید بیش تری دارد. ای – کوال در حقیقت به عنوان ابزاری جهت ارزیابی برداشت های کاربران از کیفیت وب سایت های تجارت الکترونیکی به وجود آمد و توسعه یافت. این ابزار از همان زمان شکل گیری وب کوال در مسیر توسعه و گسترش قرار گرفت و از طریق اجرا در حوزه های مختلفی همچون دولت الکترونیکی و تجارت الکترونیکی مورد استفاده واقع شد. در کشورهای مختلف نیز سازمان های گوناگونی برای ارزیابی فاکتورهای نامبرده شده بوجود آمده است. به عنوان در کشور ایران، اتحادیه رسمی کسب و کارهای اینترنتی شروع بکار کرده است که با ارزیابی فاکتورهای مختلف، نماد اطمینان به وب سایت موردنظر اعطا می کند. این نماد و مجوز، به کاربران اینترنت نیز اطمینان می دهد تا از وب سایت ها و نرم افزارهای فروشگاه اینترنتی بازدید نموده و از آن ها خرید اینترنتی انجام دهند. حتی این سازمان هر ساله لیستی از بهترین وب سایت ها در حوزه های مختلف از قبیل بهترین وب سایت های خرید بلیط هواپی
ما، گوشی تلفن همراه، رزرو نوبت دکتر، رزرو هتل و … ارائه می دهد که از طریق وبگاه رسمی آن قابل مشاهده برای همگان خواهد بود.
اچ ام اس ایوستون (ام۱۱۵۱) یک کشتی است که طول آن می باشد. این کشتی در سال ۱۹۵۵ ساخته شد.
اچ ام اس ژونکیل (کی۶۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
سینما تهران (نام پیشین: "سینما میامی") از سینماهای تهران است. این سینما در سال ۱۳۴۰ با ظرفیتی بالغ بر ۶۶۸ نفر با مدیریت وجیه الله شهیدی در ۲ سالن افتتاح گردید. این سینما با درجهٔ کیفی «یک» متعلق به مؤسسهٔ توسعهٔ فضاهای فرهنگی تهران است. سینما تهران در میدان امام حسین واقع شده است. مؤسسهٔ توسعهٔ فضاهای فرهنگی شهر تهران قصد توسعهٔ این سینما و ساخت یک پردیس سینمایی را در این محل دارد.
مرکز فرهنگی ژان ماری تیجیبائو در نومئا در کالدونیای جدید توسط رنزو پیانو در سال ۱۹۹۱ طراحی شد و در سال های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ ساخته شد. پروژه ژان ماری با طبیعت مانوس است یعنی بدون حضور نور خورشید که لطافت ساختارهای چوبی را باز می تاباند و بدون صنوبر بلند و ستون مانند که معیاری برای ارتفاع پوسته های وسیع ساختمان محسوب می شود و بدون بادی که از میان این عناصر می وزد و انعطاف پذیری و استحکام چوب را یادآوری می کند، شناخت و درک کامل مکان و فضای خلق شده در این پروژه، غیرممکن می شود. مرکزفرهنگی جان ماری تیجیبائو که درمنطقه کم عرض و باریک تینو پنینسولا تقریباً در ۸ کیلومتری شمال شرقی مرکزتاریخی نومیا پایتخت نیوکالدونیا قرار دارد بنایی است برای احراز استقلالی که مردم کاناک بدنبال مناقشه های سیاسی با حکومت فرانسه جستجومی کردند. این بنا در واقع برای بزگداشت فرهنگ بومی کاناک که فرهنگ نهادی نیوکالدونیا است ساخته شده است. این مرکز فرهنگی در سال ۱۹۹۸ افتتاح و به وسیلهٔ معمار ایتالیایی رنزو پیانو طراحی شده. این مرکز جان ماری تیجیبائونام گرفت. نامی که متعلق به رهبر جنبش استقلال این منطقه بود و در سال ۱۹۸۹ کشته شد وایده تأسیس یک مرکز
فرهنگی را که ترکیبی از میراث زبان و هنر مردم کاناک باشد در ذهن داشت. پیانو در حقیقت شیوهٔ سنتی ساختمان سازی کاناک را با خلاقیت بسیار با معماری مدرن جهانی ترکیب نموده است. این بنا با نمای محوری انحنادار ومنظم با ۲۵۰متر (۸۲۰ فوت) بلندی در سر ستیغ شامل ۱۰ کیس یا پاویلیون بزرگ همه با ابعاد مختلف است و بر اساس کلبه های معروف (گرند هات) سنتی کاناک طراحی شده اند. این بنا با منظره های که باز الهام گرفته از المان های یا نمادهای سنتی کاناک می باشد احاطه شده. ماری کلود تیجیبائو بیوه جان ماری تیجیبائو و رهبر فعلی سازمان توسعه فرهنگی کاناک اظهار دارد "ما اهالی کاناک این بنا را نماد روح مبارزات طولانی برای تشخیص هویتمان می دانیم. این بنا نشان قدرتمند اعاده و استرداد فرهنگ و استقلال ما از فرانسه می باشد". تاریخچه و معرفی سایت مجموعه. جزیرهٔ کالدونیای جدید در جنوب اقیانوس آرام قرار دارد. این جزیره از اوایل قرن ۱۹ میلادی تاکنون یکی از (املاک) کشور فرانسه می باشد. فرانسوی ها به خاطر نیکل (کالدونیای جدید ۲۵ درصد ذخایر نیکل را دارا می باشند.) این جزیره را تسخیر کرده اند که امروز سومین تأمین کننده نیکل دنیا می باشد. مناظر کوهستا
نی و جنگلی این جزیره بسیار دست نخورده می باشد، عمده دلیل آن احترامی خاصی که مردم بومی به طبیعت قائلند و دیگری آنکه کاناک ها برای زندگی کلبه های کوچکی داشتند که با چوب و مصالح برخی ساخته و پس از فوت صاحبانشان تخریب و دوباره به چرخه طبیعت باز می گشت. استعمار مانع رشد و پیشرفت این جزیره در تمام زمینه شده است. از مجموعه جمعیت ۲۲۰۰۰۰ نفری تنها ۴۵ درصد کاناک می باشند، ۳۵درصد اروپایی مخصوصاً فرانسه، ۱۵ درصد آسیایی و سایر مردم نقاط اقیانوس آرام. کاناک ها بین سال های ۱۹۸۴تا۱۹۸۸ به رهبری ژان ماری تیجیبائو برای استقلال کشورشان تلاش زیادی کرده اند اما به نتیجه ای نرسیده اند و به عهدنامهٔ متیگنا منتهی شد. وقتی که توافقنامه ماتیگنون بین نمایندگان فرانسه و نیو کالادونیا امضا شد تیجیبائو رهبر جنبش استقلال طلب کاناک طرح افتتاح سازمان توسعه فرهنگی کاناک را با اهداف ترویج میراث زبان شناسی و باستان شناسی عنوان می کند و صنایع دستی و هنر را در سرتاسر ناحیه تشویق نموده و طراحی را تکامل و تحول داده و فعالیت های تحقیقی را مدیریت و رسیدگی می نماید. تجیبائو توسط کاناک های افراطی در سال ۱۹۸۹ ترور شدند، پس از این حادثه دولت فرانسه با رئی
س جمهوری میتران مرکز فرهنگی با نام تجیبائو را برای ساخت در دستور کار خود قرار داد. این برنامه ها بعد از کشته شدن تیجیبائو برای تسکین احساسات محلی به اجرا درآمد. رئیس جمهور فرانسه دستور داد که مرکز فرهنگی به همان ترتیبی که تیجیبائو پیشنهاد کرده بود در نوومیا ساخته شود. مرکز فرهنگی تیجیبائو که فرهنگ کاناک و هویت آن را می شناسا ند به طور رسمی در ماه مه ۱۹۹۸ تأسیس شد اگر چه تاریخ آن به سال ۱۹۹۱ که انجام رقابت برای طراحی این بنا بود نیز می رسد که در این رقابت طراحی به رنزو پیانو محول و در طی سال ها ی ۱۹۹۸-۱۹۹۳ ساخته شد. مدیر فرهنگی افتتاحیه امانول کاسرو و سرپرست موزه سوسان کوچران بود. پروژه به دلیل عظمت جالب توجه و بحث بر انگیز بود. موقعیت جغرافیایی. جزایر کالدونیای جدید به وسعت ۱۸،۵۷۵ کیلومتر مربع وجمعیتی حدود ۲۱۶،۰۰۰ نفر درآب های غربی اقیانوس آرام و در ۱،۵۰۰ کیلومتری کرانه های خاوری استرالیا جای دارد. مرکز آن نومئا است. این جزایر آتشفشانی و تقریباً کوهستانی هستند. پوینده انگلیسی در سال ۱۷۷۴آن را به علت شباهتش بامناظر کالدونیا دراسکاتلند ”کالدونیای جدید ” نامید. اقلیم این منطقه گرم و مرطوب و پرباران است و خاک آن
مناسب کشاورزی است. جزایر آن پوشش گیاهی انبوهی دارند. طرح پروژه از شکل محل وبرجستگی آن گرفته شده است. طرح در طول یک ستون فقرات امتداد می یابد که تیغه تاج شبه جزیره را دنبال می کند. جاده سبب انسجام مجموعه می شود. بناها دردوطرف درسه گروه ساختمان قراردارند. بی آنکه تقارن خاصی داشته باشند. وباغهایی آن ها راازهم جدا می کند. طول جاده ۲۳۰متر است. دریک طرف ساخت وسازهای کوتاه به نرمی به طرف تالاب پائین می روند. درطرف دیگر دربرابر بادهای مداوم شرقی بناهای بلندی می بینیم که استعاره بصری مسکن سنتی کاناک را به نمایش می گذارند. محل قرارگیری پروژه را تاج جزیره انتخاب کردند. سایت انتخابی بنا در شبه جزیره تینا در قسمت جنوب شرقی پایتخت کالدونیای جدید یعنی نومئا می باشد که نزدیک به ۴۱ درصد جمعیت آن دست نخورده باقی مانده است. اگر چه سازمان ای دی سی کی (سازمان گسترش فرهنگی کاناک) بنا داشت که این مرکز فرهنگی را در قلب شهر بنا کند تا ادعایی باشد در شهری که گویا تحت تأثیر فرانسه بوده اما سرزمینی که برای این منظور تخصیص داده شد بین خلیج و مرداب واقع شده. قسمت رو به مرداب این منطقه از درختچه ها ی حاره ایی و گیاه کرنا و چندل در کناره ها
ی آب تشکیل شده است. پیش از این انواع درختان دیگران منطقه را پو شانده بود ند. یک مسیر قدم زنی و راه رفتن در طول مرکز این منطقه از پنینسولا وجود داشت. ستیغی که جداکنندهٔ این منطقه از دریا بوده و اکولوژی این نقطه را در قسمت خلیجی ایجاد می کرده دستخوش بادهای شدید شرقی شده است. گرما ی شدید خورشید نیمه حاره ای عامل دیگری می باشد که تأثیر بر روی طراحی این ساختمان داشته است. ایده طراحی. طرح ساختمان در طول منطقه ای به مساحت ۵۵۰/۸ متر مربع از منطقه قدیمی گسترده شده تا ارتباطی میان مناظر طبیعی و ساختارهای بنا شده در سنت کاناک باشد. مردم مدت ها از مناظر و چشم اندازهای طبیعی و زیستگاه کوه ها و دره ها دور شده بودند و هر طرحی که برای مرکز هنری پیشنهاد شد می بایست این دیدگاه را منعکس می سا خت. بنابراین هدف طراحی همانگونه که معمار پیانوبیان نمود " ساختمانی بی نظیر برای خلق یک سمبل" بود. " یک مرکز فرهنگی که به تمدن کاناک" اختصاص داده شود. "جایی که این تمدن به خارجی ها عرضه شود و در خاطرات انان ماندگار بماند و به نسلهای بعد انتقال یابد". رنزو پیانو بعد از گفتگو و مذاکرات بسیار و با همکاری آلبان بنسا و پاول وینسنت که مردم شناسان
به نام و مشهور فرهنگ کاناک بودند مدل نهایی و طرح تکامل یافته ای در کارگاه ساختمانی مجهزی که به این کار تخصیص داده شده بود ارائه داد. هدف از این طرح رنزو پیانو به نمایش گذاشتن فرهنگ کاناک که در تمام منطقهٔ نیوکالدونیا غالب است و نشان دهنده نیاز و علاقه شدید او به بازاندیشی و بر انگیختن فرهنگ انسانی به طور پیوسته و به شکل های مختلف است. هم چنین درپروژه مرکز فرهنگی تجیبائو که قراربود سمبل استقلال قوم کاناک باشد، طبیعتاً رجوع به سنت بومی پیش نیاز مهمی بود. این پروژه بیان کننده بینشی عمیق نسبت به امکانات و توانائی های معماری معاصر و چگونگی ترکیب آن با جزئیات و ریزه کاری های تمدن و فرهنگ بومی منطقه است. همچنین این پروژه قادر است علاوه بر تفکری گم شده در زمان، باززنده سازی اندیشه های کهن یک قوم برای ایجاد رابطه با محیط طبیعی اطرافش را نیز به خوبی به تصویر بکشاند. آلبان بنسا کارشناس نژادشناسی که مدتی بین کاناک ها زندگی کرده بود به عنوان مشاور طراحی اطلاعات لازم از قبیل فرهنگ، نحوه زندگی و ساخت بناهای روستایی کاناک را برای رنزو پیانو شرح می دهد. در این جزیره ۵ منطقه مقدس برای کاناک ها وجود دارد که از خلق، تجدید حیات
می باشد. اولین فستیوال. پیش در آمد این مرکز فرهنگی اولین فستیوالی بود که در سال۱۹۷۵ در نیوکالادونیا برگزار شد که هدفش بزرگداشت فرهنگ کاناک بود. فستیوال سال ۲۰۰۰ ملانزیا نیز در همان محل کنونی مرکز برگزار شد. این مرکز به نام" طرح نمادین سیاسی" نیز نامگذاری شده که طی تحقیقات بسیار وزحمات فراوان تحول و تکامل یافته است. جنبه دیگر عرف ساختمان سازی در کاناک این است که با مفهوم بنای دائم همساز نیست. گذشتگان در نوعی خانه های موقت با مصالحی که در دسترس داشتند و در همان منطقه یافت می شده زندگی می کردند. مصالح می بایست گهگاهی در اب و هوای ان منطقه که نیمه حاره ای بود عوض می شد. می بایست اسکلت چوبی بر روی پا سنگ یا ستون پایه خشتی و گلی ونیز سقفی که با پوشال و برگ و ساقه نخل و ماشوره (گالی) باشد پوشانده شود. فرم ساختمان از جزیره به جزیره دیگر متفاوت بوده است. غالباً پلان ها مدور و در ارتفاع عمودی مخروطی شکل بوده اند. آنان خانه ها را به صورت گروهی با خانه رئیس و سرپرستان در انتهای یک معبر عمومی باز می ساختند که این معبر عمومی با انبوهی از ساختمان های دیگر در طول دو طرف شکل می گرفت. این معبرها با تجمع مرکزی سایه ها ی درختانش
ان در یک راستا به نظر می رسیدند. این طرح که در الگوی قدیمی ساختمان های کاناک دیده می شد در مرکز فرهنگی پیانو و همکارانش مورد قبول قرار گرفت. یک مفهوم مهم که بعد از بررسی در کارگاه ساختمانی بدنبال پیروزی پیانو در رقابت ساختمان سازی مرکز هنری تکامل و تحول یافت ایده مناظر طبیعی و چشم اندازها بود که می بایست در اطراف هر ساختمان ایجاد شود. برای این منظور پوششی گیاهی سرتاسر مسیری که ساختمان ها را احاطه می کند می پوشاند اما ساختمان را از مرداب جدا می کند. این چشم انداز جذابیت زیادی برای مردم کاناک در روز افتتاحیه ایجاد نمود. راه ورودی که به سمت مسیر اصلی ساختمان ها می رود در سه چهارم از مسیر محل خوبی برای پیاده روی ایجاد کرده است. یک منتقد و تحلیل گر ساختمان می گوید :" استفاده از چشم اندازهای طبیعی برای معرفی ساختمان بسیار هوشمندانه بوده است". این شیوه ای است که برای مردم کاناک ملموس می باشد. توصیف مجموعه. طرح کلی. عنصر اصلی این روستاها، فضای باز و مشترک بین کلبه ها است، دیواری گیاهی برای مشخص نمودن حدود ملک می باشد، کلبه رئیس ده در مرکز روستا واقع شده و کلبه رئیس های کوچکتر در اطراف، کلبه مرکزی قرار دارند. طرح رنزو
پیانو، در کل ده واحد یک شکل و با سه اندازه متفاوت که در مکانی بین دریا و مرداب که دارای پس زمینه جنگلی و کوهستانی می باشد. سه قطعه زمین در امتداد سراشیبی ملایم به سمت مرداب که پوشش گیاهی بکری دارد به سه نیمه روستا تقسیم شد. پیانو به جای مقابله با نیروی باد و خورشید از آن ها به طور بهینه استفاده کرد. این ساختمان ها هم به نظر باستانی و قدیمی آیند و هم بسیار مدرن و آینده نگر. در این ۱۰ واحد، چهار واحد کوچک با قطر ۹ متر و ارتفاع ۱۸ متر، سه واحد متوسط با قطر ۸ متر و ارتفاع ۲۲ متر، سه واحد بزرک با قطر ۱۳٫۵ متر و ارتفاع ۲۸ متر. حجم این ساختمان ها مانند کلبه های کوچک به روز در آمده می باشد، به طوری که یادآور فرهنگ بومی کاناک ها و کلبه هایشان می باشد. دراطراف هر کدام از این واحدها، دو ردیف عمودی رگه چوبی قرار دارد، ردیف داخلی وزن سقف را تحمل می کند و سمت بالا بلند شده و تا بیرون از سقف هم امتداد پیدا می کند. ردیف خارجی با انحنایی به سمت بالا رفته و اندازهٔ آن با توجه به قطر واحدها متفاوت است و ردیف خارجی ارتفاعش از ردیف داخلی بیشتر می باشد. این رگه های چوبی دارای شکل ۶ ضلعی هستند که دو به بالا به تدریج باریک تر می شو
ند. این ده ساختمان در برابر طوفان های موسمی به وسیله سرپوشی بر روی رگه های چوبی از جنس فولاد به پی پیچ و مهر شده اند. پنجره های ثابت و کرکره ای که بر روی صفحات چوبی سوراخ دار قرار دارند باعث ورود هوا به داخل ساختمان و تنظیم آن می شود . نما. این مجموعه کامل در حد ۲۵۰ متر در طول سه تیغ بلند پنینسولا که دماغه ای به طرف جنوب شرقی اقیانوس آرام است با یک قرارگیری بسیار زیبای طبیعی کشیده شده است. این آرایش شامل ۱۰ واحد به نام کیس یا کلبه پاویلیون می باشد که در سه گروه یا دهکده قرار گرفته اند با یک کلبه بلند (برزگترین آن ۲۸ متر بلندی دارد) در هر دسته که نمایشگر کلبه سنتی سرپرست ورهبران کاناک می باشد. مسیر اصلی مرکز فرهنگی شامل تعدادی مسیرهای راه پیمائی سر پوشیده/ فضاهای سبز/ اتاق های بیرونی و باغ هایی است که توسط پاویلیون ها و نیز ساختمان های کوچک اداری بهم وصل می شوند. ساختمان ها ی اطراف محور اصلی یک محتوای سمبلیک یا نمادین کاناک ها را دارد. تمام کلبه ها با سایزها و عملکردهای مختلف ولی با فرم یکپارچه از ساختارهای پوسته ای مانند در وضعیت عمودی تشکیل شده که شباهت به کلبه سنتی دهکده کاناک را دارد. این کلبه ها که در یک