Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با نام سابق وزیر فرهنگ و آموزش عالی فهرست افرادی است که در جایگاه بالاترین مقام وزارت علوم، تحقیقات و فناوری قرار داشته اند.
هلن گورلی براون یک پدیدآور، ناشر و تاجر زن آمریکایی و برای ۳۲ سال سردبیر مجله "کازموپالیتن" بود. زندگی. در نهایت هلن براون روز دوشنبه ۱۳ اوت ۲۰۱۲ در ۹۰ سالگی در شهر نیویورک درگذشت. فعالیت ها. هلن گرلی براون بیش از سی سال سردبیر مجلهٔ زنان کازموپولیتن بود و از این طریق بر زندگی زنان تأثیر می گذاشت. اما تأثیرگذاری هلن براون بر جامعهٔ زنان سه سال پیش از آغاز به کار وی در این مجله و با نوشتن کتاب «رابطهٔ جنسی و دختر مجرد» سال ۱۹۶۲ شروع شد. او که تا ۴۳ سالگی هیچ تجربه ای از عالم نویسندگی و نشر نداشت، در کتاب جنجالی خود در زنان را به استقلال مالی و رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج تشویق کرده بود. او این کتاب را زمانی نوشت که محتوای آن جامعهٔ آمریکا را به حیرت واداشت. محتوی این کتاب دربارهٔ برقراری رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج و لذت بردن از آن بود؛ مسئله ای که در آن زمان هنوز در جامعهٔ آمریکا جا نیافتاده بود. براون دربارهٔ این کتاب گفته بود که «مسئله جنجالی شد و چوبش را هم خوردم، ولی یادگرفتم با آن کنار بیایم.» کیت وایت، سردبیر کنونی کازموپولیتن معتقد است هلن براون بر جامعهٔ زنان تأثیر زیادی گذاشت. به باور او «در اصل او به زن
ان اجازه داد تا از جنسیت خود لذت ببرند. زمانی که او مشهور شد زنان هنوز دربارهٔ جنسیت خود راحت نبودند و فکر می کردند اگر قبل از ازدواج رابطهٔ جنسی برقرار کنند باید مجازات شوند و تقاص پس دهند. آن ها فکر می کردند که دختران خوب نباید رابطهٔ جنسی داشته باشند. اما او گفت که دختران خوب هم باید سکس داشته باشند. پیام او بسیار قوی بود. با انتشار کتاب هلن براون در طول یک هفته ۲ میلیون نسخه از آن به فروش رفت و به مدت یک سال در صدر جدول بهترین کتاب ها قرار گرفت. براون معتقد بود که تنها مردان نباید از سکس لذت ببرند و همین طرز تفکر باعث شد کتاب او به ۱۶ زبان و در ۲۸ کشور ترجمه شده و به فروش برسد. او در سال ۱۹۶۵، سه سال پس از چاپ کتاب، سردبیر مجلهٔ کازموپولیتن شد و تیراژ ۸۰۰ هزاری مجله را به ۳ میلیون رساند. در آن زمان تمرکز مجلات بر زنان خانه دار بود و مقاله ها دربارهٔ بزرگ کردن کودکان و رژیم غذایی نوشته می شدند. اما براون ایده های دیگری داشت که توجه میلیون ها نفر را به خود جلب کرد. او دربارهٔ سکس، زندگی اشرافی و بازیگران سینما می نوشت. کیت وایت معتقد است مجلهٔ کازموپولیتن هنوز از ایده های هلن برون استفاده می کند: «وقتی بهش
فکر کنید متوجه می شوید که در سال ۱۹۶۵، زمانی که او سردبیر کازموپولیتن شد، این مجله تیراژ زیادی نداشت اما او این مجله را به یک مرکز قدرت تبدیل کرد؛ استفاده از اگوی او باعث شده کازموپولیتن هنوز اول باشد.» هلن براون خود را یک فمینیست می دانست و جملهٔ معروفی داشت: آثار. هلن گورلی براون در طول فعالیتش به عنوان یک نویسنده ۱۱ کتاب نوشت. او که نویسنده و ویراستار بود، ۳۱ سال به عنوان سردبیر «مجلهٔ بین المللی» با فروش ۳۳ میلیون نسخه، کارکرد. او خاطرات خود را نیز در کتابی با عنوان «من باز هم وحشی هستم» در سال ۲۰۰۰ منتشر کرده است. وی پیش از این، هفت کتاب دیگر در کارنامه اش داشت. کتاب زندگی نامهٔ براون نخستین و تنها جایی است که او بر خودش متمرکز شده است. براون در این کتاب به بحث در مورد زندگی فردی خود پرداخته و از رازهایی گفته که تاکنون آن ها را افشا نکرده بود. او در این کتاب دربارهٔ جراحی پلاستیک خود و تقلایش برای غلبه بر سرطان و وفاداری به همسرش، همچنین در رابطه با طرز تفکراتش در مورد خانواده، دین، سیاست های اداری، ورزش، غذا، ازدواج و عشق سخن می گوید. از دیگر کتاب های او می توان به «همیشه این را داشته باش: عشق»، «موفقیت
»، «حتی اگر شروع شما با هیچ چیز باشد» که در سال ۱۹۸۲منتشر شد و «یادداشت ها و نامه های رسمی از میز سردبیر افسانه ای» در سال ۱۹۹۳ اشاره کرد. جوایز. تعدادی از جوایزی که بروان در طول فعالیتش به عنوان نویسنده و ویراستار کسب کرده است شامل جایزهٔ «ماتریکس» در سال ۱۹۸۵ از انجمن زنان شهر نیویورک، جایزهٔ «هنی جانسون فیشر» در سال ۱۹۹۵ از ناشران مجله در آمریکا، جایزهٔ «سالن افتخارات» در سال ۱۹۹۶ از جامعهٔ آمریکایی ویراستاران مجله و عنوان ویراستار سال انتخاب شده توسط مجلهٔ عصر تبلیغات است. انتقادها. برخی که مخالف طرز فکر او هستند می گویند افکارش مانند دختر نوجوانی بود که مدام به دنبال سکس و تخیلات سکسی می گشت اما او معتقد بود که با این افکار به زنان می فهماند که چگونه از زندگی لذت ببرند.
زولفیا چینشانلو (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۹۳) وزنه بردار اهل قزاقستان است.
پیمسیری سیریکائو (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۹۰) وزنه بردار اهل تایلند است.
قوم مورسای (یا مورزو) یک گروه قومی چوپانی عشایری وابسته به رود نیل (یا نیلوتیک) است که ساکن جنوب شرق اتیوپی می باشد.
یولیا کالینا وزنه بردار اهل اوکراین است. او در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در وزنه برداری ۵۸ کیلوگرم زنان حاضر شد. وی در مسابقات کشوری و بین المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
اکزینوس یک نسل از سامانه های روی تراشه (SoC) مبتنی بر پلت فرم پردازنده های کم مصرف ARM است که توسط شرکت سامسونگ برای کاربرد تلفن های هوشمند و تبلت ها عرضه شده است. نکته بارز تولید مدل جدید چیپها این است که می توان سرعت کلاک پردازنده را کمی تغییر داد و از نظر اثرات گرمایی بهبودهایی را مشاهده کرد.
جیمز مارسیا (متولد ۱۰ فوریه ۱۹۳۷) روان شناس بالینی و تحولی کانادایی است. پراکندگی هویت. پراکندگی (تشتت) هویت اصطلاحی می باشد که جیمز مارسیا روان شناس کانادایی، ان را مترادف با سردرگمی در هویت یابی اریکسون به کار می برد. برخی اشخاصی که در این طبقه جای می گیرند، بحران هویت داشته اند و برخی دیگر بحران هویت نداشته اند. در هر دوحالت، آن ها هنوز خودپندارهٔ منسجمی ندارند. آن ها می گویند که «شاید بد نباشد» حقوق بخوانند یا به کار آزاد مشغول شوند؛ اما در این راستا هیچ قدمی برنمی دارند. آن ها می گویند به ایدئولوژی یا سیاست هیچ علاقه ای ندارند. برخی از آنان همه چیز را مسخره می کنند، و برخی دیگر، از مسائل درکی سطحی دارند. البته برخی از آن ها هنوز به سن تکوین هویت نوجوانی نرسیده اند. نوجوانانی که پراکندگی هویت را تجربه می کنند نه یک بحران دارند و نه تعهد و التزام به یک هویت اتی.
نظریهٔ رشد شناختی پیاژه توضیح می دهد که کودکان چگونه در طول زمان توانایی های ذهنی و فکری خود را رشد می دهند. پیاژه باور داشت که کودکان موجوداتی فعال هستند که با کنجکاوی خودشان محیط را کشف می کنند و در نتیجهٔ این تعامل، شناخت آن ها به تدریج پیچیده تر می شود. او رشد ذهنی را فرآیندی مرحله به مرحله می دانست و معتقد بود که هر مرحله دارای ویژگی ها و شیوهٔ تفکر خاصی است که کودک برای رسیدن به مرحلهٔ بعد باید آن ها را پشت سر بگذارد. به طور کلی، پیاژه رشد ذهنی را نه فقط افزایش اطلاعات، بلکه تحول در شیوهٔ اندیشیدن می دانست. او نشان داد که کودکان در سنین مختلف، جهان را به شکل های کاملاً متفاوتی درک می کنند و این درک به تدریج با رشد و تجربه تغییر می کند. این نظریه تأثیر زیادی بر آموزش و شیوه های تربیتی گذاشته و کمک کرده است تا درک بهتری از نحوهٔ یادگیری کودکان به دست آید. نظریه پیاژه درباره رشد شناختی یک نظریه جامع درباره طبیعت و تکامل هوش انسانی است. این نظریه، اولین بار توسط فیزیولوژیست تکاملی سوئیسی، ژان پیاژه (۱۸۹۶–۱۹۸۰) ارائه گردید. نظریه رشد مرحله ای پیاژه، به مطالعهٔ توانایی های کودکان که به طور طبیعی رشد می کنند و
تعاملات آنان با محیط، علاقه مند شد. علت این علاقه تا حد زیادی، مشاهدهٔ رشد و رفتارهای فرزندان خودش بود. پیاژه بر این باور بود که در فرایند رشد، خود کودک شرکت کننده ای فعال است و دست روی دست نمی گذارد تا رشد بیولوژیک یا محرک های خارجی، کار خودشان را بکنند. او کودکان را دانشمندانی کنجکاو می دانست که به تحقیق و آزمایش دربارهٔ اشیای درون محیط دست می زنند تا ببینند چه اتفاقی خواهد افتاد. مثلاً، اگر گوش عروسک خود را بمکم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ یا اگر بشقابم را به سمت لبهٔ میز هل دهم، چه خواهد شد. نتیجهٔ این آزمایش ها، برای ساختن طرحواره ها به کار می رود. طرحواره عبارت است از نظریه یا مدلی دربارهٔ این که اشیا و رویدادهای اجتماعی و فیزیکی چگونه عمل می کنند. همچنین کودکی که با رویداد یا شیء تازه مواجهه پیدا می کند، تلاش می کند تا آن را جذب نماید. جذب به معنی درک اشیا و رویدادهای تازه، بر اساس طرحواره های از پیش موجود می باشد. به باور پیاژه اگر تجربهٔ تازه در طرحوارهٔ موجود جا نشود، کودک مانند همهٔ دانشمندان خوب، اقدام به انطباق خواهد کرد. انطباق یعنی دگرگون کردن طرحواره برای آنکه اطلاعات تازه در آن جا شوند. به این ت
رتیب جهان بینی کودک گسترش می یابد. نخستین شغل پیاژه پس از فوق لیسانس روان شناسی، کار در آزمایشگاه آلفرد بینه بود. پیاژه در طول کار، به این موضوع علاقه مند شد که چرا همهٔ کودکان اشتباهات مشابهی را انجام می دهند. نحوهٔ استدلال آنان با اشخاص بزرگسال چه تفاوتی دارد؟ او به مشاهدهٔ فرزندان خود پرداخت؛ به بازی کردن های آنان دقت کرد؛ به آنان سوالات و مسائل علمی و اخلاقی ساده داد و از آنها خواست که دلیل پاسخ های خود را بگویند. مشاهده های پیاژه او را متقاعد کرد که توانایی کودکان در تفکر و استدلال از یک سری دوره ها عبور می کند؛ دوره هایی که از لحاظ کیفی با یکدیگر تفاوت دارند. او رشد ذهنی را به چهار دوره کلی تقسیم نمود. این چهار مرحله عبارتند از: مرحله حسی-حرکتی، مرحله پیش عملیاتی، مرحله عملیات عینی و در نهایت مرحله عملیات صوری پیاژه معتقد بود که مراحل رشد شناختی به ترتیب خاصی اتفاق می افتند و هر فرد باید این مراحل را به ترتیب طی کند. مراحل. حسی حرکتی (از بدو تولد تا ۲ سالگی). پیاژه دو سال نخست زندگی رادوره حسی-حرکتی می داندکه خود دارای شش مرحله می باشد. مرحلهٔ حسی حرکتی زمانی است که نوزادان مشغول کشف روابط بین اعمال و پ
یامدهای اعمال خویش هستند. آنها متوجه می شوند که برای دست یافتن به یک شیء تا چه اندازه باید دست خود را دراز کنند، و وقتی بشقاب را به سمت لبهٔ میز هل می دهند، چه روی می دهد؛ و به این ترتیب آنها کم کم، متوجه می شوند که وجودی مستقل دارند و بخشی از اشیای دیگر نیستند. کشف مهم در این مرحله، مفهوم پایداری یا ماندگاری اشیا است. پایداری اشیا به این واقعیت اشاره می کند که یک شیء حتی اگر از جلوی چشمان کودک برداشته شود، به وجودیت خود ادامه خواهد دادهنگامی که یک کودک هشت ماهه می خواهد اسباب بازی خاصی را بردارد، اگر بر روی آن پارچه ای بیندازیم، او بلافاصله دست از تلاش برخواهد داشت، انگار که علاقهٔ خود را به آن از دست داده است و مطمئن است که هر چیزی که به چشم نیاید وجود ندارد. او نه متعجب می شود و نه ناراحت. اما یک کودک ده ماهه، باز هم به دنبال اسباب بازی پنهان شده در زیر پارچه خواهد گشت. بچه های بزرگ تر که به مفهوم پایداری اشیا دست یا فته اند، می دانند که آن شیء هنوز وجود دارد هر چند که دیده نمی شود. البته در این سن نیز کودک در جستجوی اشیای پنهان شده مهارت زیادی ندارد. کودکی که توانسته است چندین بار شیء را در جای خاصی پیدا
کند، باز هم به جستجو در همان محل ادامه می دهد حتی اگر یک بزرگ تر آن شیء را جلوی چشم کودک در جای دیگری پنهان کرده باشد. تنها حدود یک سالگی است که کودک در جایی به دنبال شیء خواهد گشت که آخرین بار آن را در آنجا دیده است و برایش مهم نیست که در دفعات پیش از بار آخر، آن ها را در کجا دیده است. پیش عملیاتی (۲-۷ سال). کودکان استفاده از سمبل ها را آغاز می کنند. کلمات سمبل هستند و می توانند معرف اشیا یا گروه هایی از اشیا باشند. یک شیء می تواند معرف شیء دیگری باشد. کودک سه ساله سوار یک تکه چوب می شود و گمان می کند که اسب است و با آن دور اتاق اسب سواری می کند. کودکان سه و چهار ساله می توانند از کلمات استفاده کنند، اما کلمات و تصاویر ذهنی ان هابه شیوهٔ منطقی مرتب نشده است. در مرحلهٔ پیش عملیاتی، کودک هنوز برخی قوانین یا عملیات ذهنی را بلد نیست. عملیات یعنی، روشی ذهنی برای تجزیه، ترکیب، ویا تبدیل اطلاعات به شیوه ای منطقی. مثلاً اگر اب یک لیوان بلند و باریک را به داخل یک لیوان کوتاه و پهن بریزیم، اشخاص بالغ خواهند گفت که مقدار اب تغییری نکرده است زیرا می توانند این مراحل را در ذهنشان معکوس کنند، یعنی می توانند در ذهن خودشان
اب را دوباره در لیوان بلند وباریک بریزند و در نتیجه به حالت نخست در بیاورند. در مرحلهٔ پیش عملیاتی کودک نمی تواند عملیات ذهنی را در ذهن خود معکوس کند یا این کار را بسیار ضعیف انجام می دهد. در نتیجه به باور پیاژه، کودکان پیش عملیاتی هنوز به نگهداری ذهنی دست نیافته اند. نگهداری ذهنی، یعنی درک این واقعیت که مقدار یک ماده، حتی پس از عوض شدن شکل آن ثابت می ماند. این کودکان متوجه نمی شوند که مقدار اب، حتی پس از آن که از لیوان بلند وباریک به لیوان کوتاه و پهن ریخته می شود، یکسان باقی می ماند و ثابت است. عملیات عینی (از ۷ سالگی تا ۱۱ سالگی). مرحله عملیات عینی کودک تنها بر اساس آنچه که مشاهده می کند و می تواند موضوعات را لمس کند پاسخ صحیحی می دهد اما در خصوص موضوعاتی که عینیت ندارند و ملموس نمی باشند یعنی موضوعات مجرد و انتزاعی توانایی ارائه پاسخ صحیح را ندارد. استدلال قیاسی که در آن از دو مقدمه، نتیجه ای منطقی گرفته می شود، در این مرحله پیدامی شود. کودک می توانند عمل برگشت پذیری و انعطاف پذیری را به خوبی انجام دهند و به انواع مفاهیم نگهداری از جمله نگهداری وزن، طول، حجم، عدد دست پیدا کرده طبقه بندی اشیاء و موضوعات گو
ناگون به خوبی صورت می پذیرد درک رابطه جزء و کل نزد کودکان شناخته می شود. مطلوب ترین پیامد در این مرحله آن است که کودک به گونه ای سالم به قواعد احترام بگذارد و البته این را هم بداند که هر قاعده ممکن است استثنایی موجه داشته باشد.ثبات شیء و بازگشت پذیری (Reversibility) در این مرحله شکل می گیرد. عملیات انتزاعی یا صوری (سن ۱۱ سالگی به بعد). بالاترین کیفیت شناختی نزد نوجوانان است. توانایی تفکر انتزاعی، استدلال قیاسی را می یابد. می توانند مفهوم احتمالات را دریابند. مواردی چون تغییر و تفسیر ضرب المثل، فرضیه سازی، استدلال کردن بسیار، کاربرد فراوان دارد. نوجوانان می توانند پیرامون سئوالات گوناگون که حتی عینیت ندارد به تفکر بپردازند. همهٔ نوجوانان در زمانی واحد و به میزان یکسان به مرحلهٔ عملیات صوری نمی رسند و برخی، ممکن است اصلاً به مرحلهٔ تفکر عملیاتی صوری نرسند.
نقشهٔ توپولوژیک در نقشه نگاری و زمین شناسی نقشه ای است که ساده شده است و تنها جزئیات حیاتی در نقشه موجود هستند و جزئیات نالازم از آن حذف شده اند. در این نقشه ها مقیاس یا مسافت اهمیتی ندارد و فقط ارتباط بین نقاط در آن مهم هستند و برای نمونه نقشه متروی لندن یک نقشه توپولوژیک است.
حومه شهری منطقه مسکونی است که بخشی از شهر یا بخش مسکونی جدا شده ای از شهر است. برخی از حومه های شهری دارای مدیریت جداگانه و مستقلی هستند و به طور معمول دارای تراکم جمعیت کمتری نسبت به بخش های داخلی شهر هستند. حومه های شهری در سده های ۱۹ و ۲۰ و بعد از توسعه یافتن خطوط ریلی و جاده ها ایجاد شدند و به مرور زمان بر جمعیت آنها افزوده شد. حومه های شهری معمولاً در زمین های مسطح در اطراف شهرها بنا می گردند. تاریخچه در ایران. شهرهای باستانی ایران از سه قسمت کهن دژ، شارستان و ربض تشکیل می شده اند. ربض در فرهنگ فارسی عمید به معنای «دیوار دور شهر و خانه های اطراف آن» است و در شهرسازی به معنا «شار بیرونی» است. ربض پس از اسلام به فضاهای بیرون از شارستان اطلاق می شد. مجموعه ای مرکب از محلات، خانه ها، بازارها، باغات و مراتع مردمی که در طبقات ممتاز دولت ساسانی قرار نمی گرفتند، در این قسمت قرار داشته است. گفته شده است این بخش در فروپاشی دولت ساسانی به هنگام ورود مسلمانان نقشی اساسی داشتند و پس از اسلام و از میان رفتن نظام طبقاتی ساسانی تبدیل به بخش اصلی شهر شد. بتدریج برطبق ویژگی هایی که شهرنشینی و شهرسازی پس از حاکمیت اسلام دا
را شد تغییراتی در ساخت شهرها صورت گرفت. توسعه شهرنشینی باعث گسترش حومه (ربض) شهرها شد، این حومه ها که در زمان ساسانیان از مهاجران و روستاییان ساکن در آنها تشکیل شده بود، از نظر شهری تکامل یافته و دارای فضاها و نهادهای شهری شده و اهمیت بیشتری نسبت به شارستان پیدا کرد. «اصطخری» در وصف ری می نویسد: «و شارستان بیشتر خراب است و ربض آبادان است.» گاهی نیز ربض و شارستان یکی می شد چنان که «بخارا» در قرن سوم هجری چنین شد بازارها که قبلاً در نزدیکی دروازه های شهر جای داشتند از یک طرف در امتداد راه های اصلی که به مرکز شهرها ختم می شد و از سویی دیگر در امتداد راه ها و جاده های اصلی که به بیرون شهر ادامه داشت گسترش یافتند و دارای فضاها و عناصر داخلی و شهری شدند. هر قسمت و فضایی به عرضه یا تولید کالاهایی خاص اختصاص یافت و کاروانسراها و انبارهایی نیز برای جوابگویی به نیازهای جدید ایجاد شد. مساجد و به ویژه مسجد جامع مرتبط با بازار از نظر فضا، و در نزدیکی ارگ (در مرکز قدیمی شهر) یا در ربض ساخته می شد. ربض و حاشیه نشینی مدرن. «حاشیه نشینی معمولاً به صورت شهرک نشینی در اطراف شهرها دیده می شود، به عبارت دیگر شهرک های حاشیه نشینان
در اصل «روستای شهر» یا «شهرک های روستا گونه درون شهر» هستند.» (خبرگزاری ایسنا، ۵ آبان ۱۳۹۹). با وجود برخی شباهت ها با ربض حاشیه نشینی تفاوت های مهمی هم با آن دارد. تراکم جمعیتی (معمولاً پیش بینی نشده) و گسترش خارج از برنامه (که اصولاً برای شهر مرکزی تدوین می گردد) معمولاً منجر به نقص در خدمات رسانی به این نواحی می گردد. «در مناطق حاشیه نشین یک نوع فرهنگ خاص شکل می گیرد که تفاوت جزئی با بقیه مناطق حاشیه نشین و یک تفاوت عمده با فرهنگ آن شهر دارد که این تفاوت فرهنگ نتیجه منفی ایجاد می کند برای اینکه این فرهنگ، فرهنگی بالنده و فاخر نخواهد بود و تبعاتی دارد.» (خبرگزاری ایسنا، ۵ آبان ۱۳۹۹) «یکی از این تبعات افزایش تضاد طبقاتی است و وقتی جدا گزینی مکانی اتفاق می افتد دو فضای متفاوت به وجود می آید، در گذشته معمولاً حالتی از تضاد طبقاتی در شهرها به وجود نمی آمده و تضاد طبقاتی در قالب تضادهای فردی در محلات وجود داشته است.» (خبرگزاری ایسنا، ۵ آبان ۱۳۹۹)
کاوش جغرافیایی یا اکتشاف جغرافیایی به عمل جستجو کردن یا مسافرت کردن در زمین یا فضا برای یافتن یا کاوشگری منابع و اطلاعات انجام می گیرد. عمل جهان گردی توسط همه جانداران غیر ثابت (متحرک) انجام می گیرد که شامل همه گونه های حیوانات و انسان ها می گردد و اوج آن در اروپا عصر کاوش بود که انسان برای شناخت بیشتر از دیگر نقاط زمین انجام داد و برای اکتشافات علمی می توان به اکتشافات بعد از عصر کاوش نام برد. تاریخچه. جهان گردان برای کشف ناشناخته ها و آشنا شدن با فرهنگ مردمان و سرزمین های گوناگون، به جای جای جهان سفر می کنند. ما به کمک سفرنامه های جهان گردان بزرگ، چیزهای زیادی دربارهٔ زمین آموختیم. فنیقی ها از نخستین ماجراجویان بی باکی بودند که حدود ۳ هزار سال پیش، در دریای مدیترانه دریانوردی می کردند. آنان، آفریقا را دور زدند و جسورانه به دریای آتلانتیک نیز سفر کردند. پیتیس، دریانورد یونانی، ۳۰۰ سال پیش از میلاد، در اقیانوس آرام به سفر خطرناکی دست زد. ژانگ چیان نخستین فردی بود که در ۱۳۸ سال پیش از میلاد، در آسیای مرکزی به کاوش پرداخت. سال ها بعد، جادهٔ ابریشم در این منطقه کشیده شد و شرق و غرب را به هم پیوند داد. دریادار زن
گ، به دستور امپراتور یونگل، بین سال های ۱۴۰۵ و ۱۴۳۳ میلادی، هفت سفر دریایی انجام داد. ناوگان او به اندونزی، هند، ایران، مکه و شرق آفریقا رفت و او توانست با فرمان راویان آن سرزمین ها رابطهٔ سیاسی برقرار کند و نفوذ سیاسی چین را به آن سوی آسیا گسترش دهد. اختراع قطب نما را به چینی ها نسبت دادند. اما چینی ها کاربرد این ابزار مهم را در دریانوردی از مسلمانان آموختند. در زمان مأمون عباسی، دریانورد ایرانی از بندر بصره تا چین سفر می کردند و رابطهٔ بازرگانی بین دو منطقه برقرار شد. بین سال های ۱۳۲۵ تا ۱۳۵۰ میلادی (قرن ششم هجری قمری)، ابن بطوطه حقوق دانی از مراکش، به روسیه، آسیای مرکزی، هند، جنوب چین و آفریقا سفر کرد و گزارش های دقیقی از سفرهای خود نوشت. وایکینگ ها نخستین جهان گردان اروپایی بودند. آن ها قرون وسطی به قاره آمریکا، مراکش و بغداد سفر کردند. نخستین گزارش اروپاییان آسیای مرکزی در سال ۱۲۴۵ میلادی نوشته شد. مارکو پولو نیز مشهورترین جهان گرد اروپایی قرون وسطی است که در سال ۱۲۷۵ به دربار قوبلای خان در چین راه یافت و سال ها در آن جا کار کرد. او در سال ۱۲۹۵ میلادی به زادگاهش، ونیز در ایتالیا، بازگشت و گزارش های خود ر
ا در بارهٔ سفرهایش نوشت. جهان گردی های مهم. ۱۵۵۰ قبل از میلاد مسیح تا ۳۰۰ قبل از میلاد مسیح. وجود قلع در وسایل آنها نظریهٔ مسافرت آنها به بریتانیا را محتمل می کند. بر اساس انه اید ویرژیل و منابع علمی دیگر دیدو ملکه فینیقیه ای بود که با کشتی به آفریقای شمالی سفر کرد و شهر کارتاژ را بنیان نهاد.
زمین وار یا ژئوئید شکلی است که سطح اقیانوس به تنهایی تحت تأثیر جاذبه زمین و چرخش زمین قرارمی گیرد، اگر تأثیرات دیگری همچون بادها و جزر و مد وجود نداشته باشند. این سطح از طریق قاره ها گسترش می یابد (مانند کانال های باریک فرضی). کارل فریدریش گاوس اولین نفری بود که مدل ریاضی زمین را ارائه کرد سطح صاف با سطوحی بی قاعده که ارتباطی با سطح پوسته زمین نداشتند و با سطوحی که تحت تأثیر نیروی گرانش زمین به دست می آمدند با این وجود این نظریه تا ۲۰۰ سال در تاریخ ژئودزی و ژئوفیزیک مورد توجه بود. این سطوح در ده های اخیر با دقت بالایی تعریف شدند. همه نقاط روی یک سطح ژئوئید دارای پتانسیل مؤثر (مجموع انرژی پتانسیل گرانشی و انرژی پتانسیل گریز از مرکز) هستند. نیروی گرانشی در همه جا عمود بر ژئوئید عمل می کند، به این معنی که خطوط انحراف عمود بر سطح و سطح آب به موازات ژئوئید هستند، اگر تنها در شرایط شتاب گرانشی و چرخشی قرار بگیرند. سطح ژئوئید در هر جایی که یک آنومالی گرانشی مثبت (انبساط جرمی) وجود دارد، بالاتر از مرجع بیضوی است و در هر جایی که آنومالی گرانشی منفی (کسری جرم) وجود دارد پایین تر از بیضوی مرجع است. شرح. برخلاف مرجع بیضو
ی که شکل ایدئال ریاضی ای فرم زمین است، زمین وار دارای سطوح بی قاعده است ولی نسبت به سطح زمین صاف تر تعریف می گردد با وجود آنکه زمین دارای بخش هایی به ارتفاع ۸+ هزار متر ارتفاع (کوه اورست) و ۱۱- هزار متر عمق (درازگودال ماریانا) است تنوع کلی ارتفاعی مدل زمین وار در مقایسه با مدل ریاضی دقیق بیضوی زمین، کمتر از ۲۰۰ متر (-۱۰۶ متر تا ۸۵ متر) است. اگر سطح اقیانوس ها در صورتی که همگی هم چگالی باشند و به وسیلهٔ جز و مد و تغییرات جوی تغییر نیابند امکان تخمین زدن زمین وار مقدور خواهد بود. اگر در سطح خشکی قاره ها کانال های فرضی ای مرتبط با آب های آزاد در نظر گرفته شود زمین وار در بخش خشکی ها به صورت حدودی بر سطح آب کانال ها منطبق خواهد بود. در واقعیت زمین وار در بخش خشکی ها معنایی ندارد ولی ژئودزی امکان تشخیص نقاط خشکی ها از سطح فرضی را با روشی به نام ارتفاع دهی فردی مقدور می سازد. بر اساس سطوح هم توان زمین وار بر پایه سطوحی که نیروهای گرانش بر آن عمود هستند تعریف می گردد و به این معنی است که فردی که با کشتی بر روی آب ها در حرکت هست بالا و پائین شدن سطوح زمین وار را متوجه نمی شود و همیشه شاغول محلی بر سطح زمین وار عمود ا
ست و همچنین سطوح ارتفاع دهی فردی موازی با سطوح زمین وار هستند. توجه داشته باشید ممکن است در یک سفر طولانی کشتی هایی که بر روی آب های آزاد در حال حرکت هستند در سیستم موقعیت یاب جهانی خود صرف نظر از جز و مد ارتفاع های متفاوتی را دریافت نمایند و علت این خطا این هست که ماهواره های جی پی اس حول مرکز گرانش زمین در حال چرخش هستند و فقط می توانند ارتفاع را نسبت به مرجع بیضوی بسنجند. برای به دست آوردن ارتفاع یک سطح زمین وار اطلاعات خام جی پی اس باید اصلاح گردند معمولاً ارتفاع به وسیلهٔ ارتفاع دهی فردی نسبت به ایستگاه های سنجش جز و مد انجام می گیرد چنین عملی در تحقیقات زمین شناختی به عنوان ارتفاع زمین وار شناخته می شود. در جی پی اس های مدرن دارای شبکه های درونی ای هستند که سطوح زمین وار در آنها (به عنوان مثال ای جی ام-۹۶) ارتفاع بالای دبلیوجی اس بیضوی از موقعیت کنونی شبیه سازی شده است در آنها امکان تصحیح ارتفاع بالای دبلیوجی اس بیضوی به ارتفاع بالای دبلیوجی اس۸۴ زمین وار دارد. در صورتی که در این موارد ارتفاع کشتی از سطح آب ها صفر نباشد علت ها می تواند جز و مد یا فشار جو و توپوگرافی سطح دریا باشد.
فِتیشیسم جنسی یا اِروتیک فِتیشیسم وضعیتی روان شناختی است که در آن یک شیء، چیز یا موضوع سبب برانگیختگی جنسی و حتی در مواردِ خاص، ارضای جنسی می شود. آن موضوع مورد علاقه را فِتیش نامند و به کسی که به آن موضوع علاقه دارد و فِتیشیسم داشته باشد فِتیشیست گویند. فِتیشیسم به صورت ابراز میل جنسی و کشش جنسی نسبت به اشیاء مادی (همچون لاستیک، چرم، پارچه، لاتکس و…) یا اندام های غیرجنسیِ بدن (مانند پا، دست، ناف، گردن، ترقوه و…) و چیزهای مرتبط با بدن (مانند کفش، جوراب، دستکش، لاک، شُرت و…) بروز می کند. واژه شناسی. واژه انگلیسی فتیش ("fetish") مشتق شده از واژه فرانسوی فتیشه ("fétiche") می باشد. این واژه در زبان پرتغالی به نام فیتیسو ("feitiço") شناخته می شود. ریشه همه این واژه ها از فاکتیسیوس ("facticius") به معنای مصنوعی در زبان لاتین می باشد. شرح. بیشتر افرادی که تمایل به شیء پرستی جنسی دارند، فعالیت های مربوط را در تنهایی انجام می دهند. هر چند در بعضی موارد برای به دست آوردن اشیای مورد نظر خود (غالباً لباس های زیر، چکمه، یا کفش) مرتکب جرم هم می شوند. اکثر قریب به اتفاق این افراد مرد هستند و اشیایی که انتخاب می کنند بسیار م
تفاوتند، از اشیاء شهوت انگیز (مثل لباس های زیر زنانه خصوصاً آنها که پوشیده و کثیف شده و هنوز شسته نشده) گرفته تا اشیایی که ظاهراً کمتر رنگ و بوی جنسی دارند. شیء پرستی اغلب در نوجوانی آغاز می شود. این افراد به اشیای پلاستیکی تمایل زیادی دارند. برخی از این یادگارپرستان تنها پس از پوشیدن لباس های پلاستیکی به تحریک جنسی می رسند. برخی دیگر به هنگام برقراری رابطه جنسی لباس های پلاستیکی می پوشند (یا شریک جنسی خود را وادار به پوشیدن آنها می کنند) زیرا تنها از این طریق است که می توانند به برانگیختگی جنسی برسند. شیء پرستی جنسی یکی از پیچیده ترین و گیج کننده ترین انواع رفتار جنسی است. حالتی مزمن دارد، و در برخی موارد جمع آوری اشیای مورد نظر به فعالیت عمده زندگی فرد تبدیل می شود. هیچ کس نتوانسته است به نحو مقتضی علاقه افراد یادگارپرست به اشیای گوناگون را تبیین کند. اگر چه نظریه های مختلفی در این زمینه وجود دارد که دامنه ای از تأکید بر انگیزش ناهوشیار تا فرض وجود نقصی خاص در مکانیزم های عصبی (مثل آنچه در افراد مبتلا به صرع مشاهده می شود) را شامل می شوند، اما علل این رفتار جنسی همچنان ناشناخته است. یادگارپرستی. در صورتی که
روان شناس یا روان پزشک تشخیص دهد که نوع خاصی از یادگارپرستی، اختلال روانی است، درمان را آغاز می کند. طبق راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی، نشانه های فتیشیسم باید حداقل ۶ ماه طول کشیده باشند و باعث اختلال در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر حوزه های مهم کارکردی شوند. تنها در این صورت، نیاز به درمان وجود دارد. درمان مبتنی بر اصول یادگیری برای یادگارپرستی به کار رفته تا حدودی موفق بوده است. برای مثال، درمان انزجاری، شیء مورد علاقه به صورت واقعی یا خیالی با محرکی ناخوشایند (مثل شوک الکتریکی) یا با تصور موقعیتی که در آن پیدا کردن شیء مورد نظر باعث شرمندگی شدید فرد مبتلا می شود همراه می گردد. این بیماری اولین بار توسط آلفرد بینت ساخته و معرفی شد. شیء پرستان اغلب در پی درمان بر نمی آیند. در بیمارستانی در لندن، تنها ۶۰ مورد از این اختلال در طول بیست سال تشخیص داده شد. از این تعداد حدود سی درصد شان توسط دادگاه ارجاع داده شده بودند. حدود یک سوم بیماران به دلیل اضطراب در مورد رفتارهای یادگار پرستانه خود برای درمان مراجعه کرده بودند. حدود بیست درصد نیز به دلایل دیگر آمده بودند؛ و شیء مورد علاقه شان پس از شروع درمان ش
ناسایی شد.