Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
. سیستم مسلح کردن اسلحه بر اساس فشار غیر مستقیم گازهای خروجی می باشد در این اسلحه رگلاتور گازی وجود دارد که می توان مقدار گازهای خروجی از لوله اسلحه را را تنظیم کرد و برای دقت در نشانه روی اسلحه دگتریف مجهز به دوپایه می باشد. نوع فشنگهای مصرفی این اسلحه از نوع پوکه کوتاه با مرمی های مختلف می باشد، مرمی با هسته فولادی و رسام و نوع دیگری از مرمی است که علیه ادوات نظامی با زره سبک استفاده می گردد.تغذیه مسلسل دگتریف از دورن جعبه ای صورت می گیرد که در آن دو عدد نوار با تعداد ۵۰ فشنگ وجود دارد که می توان این دو نوار فشنگ رابهم می توان متصل کرد، قدرت مانور این مسلسل بسیار زیاد می باشد این سلاح با وزن سبک از دقت بالای در نشانه روی و حجم آتش زیادی در میادین جنگ برخوردار می باشد، از این سلاح می توان مانند سلاح ضدهوایی علیه هدفهای تا ارتفاع و فاصله ۵۰۰ متری استفاده کرد، در این اسلحه از سیستم نشانه روی مکانیکی و سیستم نشانه روی اپتیکی و الکترونی می توان استفاده کرد حمل سلاح توسط نیروی های پیاده با استفاده از تسمه صورت می گیرد.
جرم بحرانی می تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جرم بحرانی در فناوری هسته ای کمترین مقدار مواد شکاف پذیر مورد نیاز برای رخ دادن یک واکنش زنجیره ای هسته ای پایدار است. جرم بحرانی یک ماده شکافت پذیر بستگی به خواص هسته ای آن ماده از جمله چگالی، شکل، غنای ماده و درجه حرارت دارد. این مفهوم در طراحی و ساخت تسلیحات هسته ای از اهمیت ویژه ای برخوردار است. داده های کلی. در جدول زیر جرم بحرانی چند ایزوتوپ پرتوزا عنوان شده است:
"'امریسیم" عنصری مصنوعی و بدون ایزوتوپ طبیعی پایدار است و مانند دیگر عناصر مصنوعی جرم اتمی استاندارد برای آن تعریف نمی شود. نخستین ایزوتوپ شناخته شده این عنصر ۲۴۱Am می باشد که در سال ۱۹۴۴ میلادی کشف گردید.
امریسیم-۲۴۱ یکی از ایزوتوپ های امریسیم است. مانند تمام ایزوتوپ های امریسیم، رادیواکتیو بوده و نیمه عمر آن ۴۳۲٫۲ سال است. ۲۴۱AM رایج ترین ایزوتوپ امریسیم و همچنین شایع ترین ایزوتوپ آن در زباله های هسته ای است. این ایزوتوپ معمولاً در آشکارساز دود نوع یونیزاسیون یافت می شود و یک سوخت احتمالی برای مولدهای گرما-الکتریکی ایزوتوپی(RTGs) با طول عمر بالا است. هسته های اصلی والد این ایزوتوپ، پلوتونیم-۲۴۱ طی واپاشی بتا، کوریوم-۲۴۱ طی گیراندازی الکترون و برکلیم-۲۴۵ طی واپاشی آلفا است. ۲۴۱Am شکاف پذیر است و جرم بحرانی کره خالص از آن، ۵۷٫۶ تا ۷۵٫۶ کیلوگرم و قطر کره ۱۹ تا ۲۱ سانتی متر است. جستارهای وابسته. ایزوتوپ های امریسیم
هانس کخ حقوقدان آلمانی و عضو کلیسای اعتراف کنندگان پروتستان و همچنین از افراد حاضر در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ بر علیه حزب نازی و آدولف هیتلر بود. او در برتن اشتاین در پروس شرقی به دنیا آمد. و در دانشگاه کونیگزبرگ ( کالینینگراد فعلی ) در پروس شرقی تحصیل کرد در ۱۹۲۳ به عنوان کمیسر دوم بازار بورس در وزارت بازرگانی در برلین مشغول کار شد. در ۱۹۲۷ دفتر وکالت خودش را باز کرد. در جریان جنگ جهانی دوم او با کلاوس فون اشتاوفنبرگ و اعضای ترتیب دهندهٔ کودتای ضد نازی ارتباط برقرار کرد چنانچه شورش ضد نازی موفق می شد او قرار بود رئیس دادگاه عالی رایش بالاترین دادگاه المان در ان زمان شود. با این حال کودتا شکست خورد و کخ به یکی از دسیسه گران پناه داد ولی خبرچینی او را لو داد و کخ به همراه خانواده اش دستگیر شدند. اس اس او را بدون محاکمه به قتل رساند.
بازی های آسیایی ۱۹۹۰ که همچنین با عناوین یازدهمین دوره بازی های آسیایی و آسیاد XI شناخته می شود، از ۲۲ سپتامبر تا ۷ اکتبر ۱۹۹۰ در پکن، چین برگزار شد. این نخستین باری بود که بازی های آسیایی در کشور چین برگزار می شد. این مسابقات با حضور ۶٬۱۲۲ ورزشکار از ۳۶ کشور آسیا در ۲۷ رشته ورزشی انجام شد. این بازی ها باعث توسعه بیشتر چین در عرصه ورزش بود، چرا که بعد از آن، این کشور در سال ۱۹۹۳ برای میزبانی المپیک تابستانی ۲۰۰۰ تلاش کرد (که رقابت برای میزبانی را به سیدنی باخت) و در نهایت در سال ۲۰۰۱ میلادی برنده رقابت برای میزبانی المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شد. در این بازی ها، چین حاکم بلامنازع بود و توانست ۶۰ درصد از مدال های طلا و ۳۴ درصد از کل مدال ها را به دست آورد. این نخستین مشارکت تایوانی ها در بازی های آسیایی با عنوان چین تایپه بود. انتخاب شهر میزبان. در سال ۱۹۸۳، دو شهر آسیا علاقه خود را برای میزبانی بازی های آسیایی ۱۹۹۰ نشان دادند، یکی پکن، چین و دیگری هیروشیما، ژاپن. جلسه شورای المپیک آسیا در سال ۱۹۸۳ برگزار شد. در آن نشست نام این دو شهر به عنوان نامزدهای کسب میزبانی بازی های آسیایی ۱۹۹۰ مطرح شد. این جلسه سال بعد در سئو
ل، برای ارزیابی میزان آمادگی این شهر برای میزبانی بازی های آسیایی آینده و همچنین میزبانی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ تکرار شد. در این نشست، در طی یک رای گیری، پکن مجوز میزبانی بازی های ۱۹۹۰ را به دست آورد، این در حالی بود که هیروشیما با ارائه یک برنامه عالی و از نظر فنی در سطح بالا، به عنوان میزبان بازی های آسیایی ۱۹۹۴ انتخاب شد. برای پیروزی در این رقابت، باید حداقل ۳۴ رای کسب می شد. تمبر. برای بزرگداشت یازدهمین دوره بازی های آسیایی سه مجموعه تمبر در سال های ۱۹۸۸، ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ طراحی و منتشر شد. عروسک بازی ها. عروسک رسمی بازی های آسیایی ۱۹۹۰، با عنوان پان پان، یک پاندا بود. کشوهای شرکت کننده. کشور عراق به دلیل وقوع جنگ خلیج فارس و کشته شدن فهد الأحمد الجابر الصباح، رئیس کویتی شورای المپیک آسیا در جریان این جنگ، از سوی شورای المپیک آسیا تحریم و از حضور در این بازی ها محروم شد. این عدم حضور تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت و عراق در بازی های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه پس چهار دوره غیبت در بازی ها حاضر شد. جدول مدال ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
پوست منجوقی مارمولکی بزرگ و سمی است که در مکزیک و جنوب گواتمالا زندگی می کند. با وجود این که نرها کمی بزرگتر هستند ولی در کل این گونه فاقد دودیسی جنسی است.
لیزیک که معمولاً عمل جراحی لیزر چشم یا تصحیح بینایی با لیزر گفته می شود نوعی از جراحی انکساری است که برای اصلاح نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم استفاده می شود. جراحی لیزیک توسط چشم پزشک انجام می شود؛ او با استفاده از لیزر یا میکروکراتوم قرنیه چشم را تغییر شکل می دهد تا حدت بینایی را بهبود بخشد. برای بیشتر مردم، جایگزین بلندمدتی برای عینک و لنزهای تماسی به شمار می آید. لیزیک شباهت زیادی به سایر جراحی های اصلاحی مانند پی آرکی و لازک دارد. لیزیک عملکرد بهتری را در سایر روش های جراحی انکساری مانند آر کی نشان داده است. برای بیمارانی با نزدیک بینی متوسط به بالا یا قرنیه نازک که نمی توانند با لیزیک و پی آرکی درمان شوند، روش کاشت لنز جایگزین است. در سال ۲۰۱۸ حدود ۸ میلیون آمریکایی عمل لیزیک داشته اند. در سال ۲۰۱۶ حدود ۴۰ میلیون عمل از سال ۱۹۹۱ به روش های مختلف انجام شده است. با این حال به نظر می رسد که این روش در آمریکا ۵۰ درصد افت کرده است. بر اساس آمارها از ۱.۵ میلیون در سال ۲۰۰۷ به ۶۰۴۰۰۰ در سال ۲۰۱۵ کاهش یافته است. مطالعاتی در جورنیال کورنیا تعداد دفعات جستجوی کلمه 'لیزیک' در گوگل از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ را نشان می
دهد. در این بازه زمانی در آمریکا ۴۰ درصد کاهش یافته است. کشورهایی مانند بریتانیا و هند به ترتیب ۲۲ درصد و ۲۴ درصد کاهش را نشان می دهد. با این حال کانادا ۸ درصد افزایش داشته است. در سال ۲۰۱۵ دوباره ۵۰ درصد در آمریکا کاهش یافته است. این کاهش علاقه مندی به لیزیک را می تواند به چند دلیل باشد: عوارض جراحی، رکود اقتصادی در سال ۲۰۰۸ و پوشش نامطلوب رسانه ای. غلامعلی پیمان، دانشمند ایرانی مقیم آمریکا و از اعضای «تالار مشاهیر چشم پزشکی جهان»، مخترع این روش جراحی است. وزیر بهداشت دولت های یازدهم و مدتی دولت دوازدهم، قاضی زاده هاشمی، رکورددار عمل جراحی لیزیک در ایران است. این شیوه اکنون گسترش زیادی یافته است و در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۱ میلیون جراحی لیزیک در آمریکا انجام شده است. این نوع عمل جراحی تأثیرگذار بوده ولی درد کمی به همراه دارد و معمولاً یک یا سه روز پس از عمل بهبود می یابد و نیازی به بانداژ و بخیه ندارد. خطرات. ناهنجاری های شدید. ناهنجاری های شدید مشکلات بینایی هستند که برای تشخیص نیاز به آزمایش ویژه دارند و با عینک های عادی اصلاح نمی شوند. این ناهنجاری ها شامل پخش شدن نور، تاری دید، دیدن هاله و غیره می شود. برخی
از بیماران بعد از عمل این علائم را توصیف می کنند و آنها را با تکنیک لیزیک از جمله تشکیل فلپ و فرسایش بافت در ارتباط می گذارند. یک ارتباطی بین اندازه مردمک و این ناهنجاری ها وجود دارد. این ناهنجاری ها ممکن است نتیجه بی نظمی در بافت قرنیه بین قسمت سالم قرنیه و قسمت تغییر شکل یافته باشد. دید بعد از لیزیک در روز مطلوب است، زیرا اندازه مردمک از فلپ لیزیک کوچکتر است. بعضی ها می گویند که این ناهنجاری ها ممکن است از قبل وجود داشته باشند. خشکی چشم. ۹۵ درصد از بیماران علائم خشکی چشم را بعد از لیزیک گزارش می کنند. اگرچه این بیماری معمولاً موقتی است اما می تواند به سندرم خشکی چشم مزمن و شدید مبتلا شود. کیفیت زندگی فرد می تواند به شدت تحت تأثیر سندرم خشکی چشم باشد. سندرم شوگرن می توانند مانع عمل لیزیک شود. درمان خشکی چشم با استفاده از اشک های مصنوعی و اشک های تجویزی و پلاگین مجرای اشک انجام می شود. پلاگین مجرای اشک با قرار دادن پلاگین کلاژنی یا سیلیکونی در مجرای اشک، که به طور عادی مایعات را از چشم تخلیه می کند، انجام می شود. برخی از بیماران از وجود علائم خشکی چشم شکایت می کنند علیرغم اینکه چنین درمان ها و علائم ممکن است
دائمی باشد. هاله. بعضی از بیماران هاله ها و پخش شدن نور را در اطراف روشنایی چراغ ها در شب مشاهده می کنند. در شب مردمک ممکن است گشادشود و بزرگ تر از فلپ شود و نور به صورت شکسته درآید اما وقتی چون مردمک در طول روز کوچک تر می شود این علائم وجود ندارد. مردمک را می توان قبل از عمل بررسی کرد و خطرات این علایم را ارزیابی کرد. این علایم میتواند قبل از عمل، حین عمل، بعد از عمل، بلافاصله بعد از عمل و مدتی بعد از عمل آشکار شود: بر اساس سرویس سلامت همگانی تنها در کم تر از ۵ درصد موارد این علایم ظاهر می شود. موارد منع مصرف یا احتیاط. عمل لیزیک برای همه افراد مناسب نیست و موفقیت آن به انتخاب صحیح بیمار بستگی دارد. برخی شرایط و بیماری ها می توانند مانعی برای انجام این عمل باشند یا نیاز به احتیاط و بررسی دقیق تر توسط چشم پزشک داشته باشند. از جمله مهم ترین این موارد می توان به نکات زیر اشاره کرد: فمتو لیزیک. نسل جدید جراحی لیزیک است که برداشتن لایه سطحی قرنیه بجای میکروکراتوم و به شیوه مکانیکی از فمتوسکند لیزر استفاده میشود. در این روش عوارض کمتری نسبت به لیزیک کلاسیک وجود دارد.
سانحهٔ هوایی بر پایهٔ پیوست ۱۳ کنوانسیون بین المللی هوانوردی غیرنظامی به عنوان رویدادی مرتبط با عملیات هواپیما تعریف شده است که از زمانی رخ می دهد که هر شخص یا اشخاصی با قصد پرواز در هواپیما سوار می شود تا زمانی که همهٔ این افراد از هواپیما پیاده شوند و در حادثه، (الف) یک فرد به طور مرگبار یا شدید مجروح شده است، (ب) هواپیما آسیب قابل توجه یا خرابی ساختاری را متحمل شود یا (ج) هواپیما ناپدید شود یا به طور کامل غیرقابل دسترسی شود. اگر هواپیمای غیرقابل تعمیر آسیب ببیند، گم شود یا کاملاً غیرقابل دسترسی شود، اتلاف بدنهٔ هواپیما رخ داده است. نخستین سانحهٔ هوایی مرگبار در ۱۰ مه ۱۷۸۵ رخ داد، زمانی که یک بالن هوای گرم در شهر تولامور ایرلند سقوط کرد. این شهر در اثر آتش سوزی ناشی از آن که بیش از ۱۳۰ خانه را سوزاند، آسیب جدی دید. نخستین مورد سانحه که شامل یک هواپیمای موتوری بود، سقوط یک هواپیمای رایت مدل A در فورت مایر، ویرجینیا، در ایالات متحده در ۱۷ سپتامبر ۱۹۰۸ بود که مخترع و خلبان آن، اورویل رایت، مجروح شد و سرنشین، ستوان توماس سلفریج جان باخت. پیشینه. نخستبن سانحهٔ هوایی که در آن ۲۰۰ نفر یا بیشتر جان خود را از دست دا
دند، در ۳ مارس ۱۹۷۴ رخ داد. ۳۴۶ نفر در سقوط پرواز ۹۸۱ ترکیش ایرلاینز جان باختند. ، در مجموع ۳۳ حادثهٔ هوایی رخ داده است که در آن ۲۰۰ نفر یا بیشتر جان خود را از دست داده اند. دورهٔ میان سال های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۸ شاهد رشدی سریع در هوانوردی بود. بهبود در ایمنی هوانوردی و روش های بررسی سانحه به سرعت در حال پیشرفت بود. در سال ۱۹۶۳، هیئت هوانوردی غیرنظامی، به رهبری معاون مدیر وقت بابی آر. آلن، مدرسهٔ ملی بررسی سانحهٔ هواپیما را در شهر اکلاهما تأسیس کرد. سومین جلسهٔ بخش بررسی سوانح ایکائو که در ژانویهٔ ۱۹۶۵ در مونترآل، کانادا برگزار شد، پایه و اساس تحقیقات سوانح هوایی در سراسر جهان را پایه گذاری کرد. این پیشنهادها توسط مدیر دفتر ایمنی هیئت هوانوردی غیرنظامی - بابی آر. آلن، که ریاست هیئت ایالات متحده را بر عهده داشت، ارائه شد. ایالات متحده به طور رسمی در ۱۹۶۵ این پیشنهادها را پذیرفت. ۱۰ کشور با بیشترین تعداد حوادث مرگبار هواپیماهای مسافربری غیرنظامی از سال ۱۹۴۵ تا ۲۰۲۱ عبارت اند از: ایالات متحده، روسیه، کانادا، برزیل، کلمبیا، بریتانیا، فرانسه، اندونزی، مکزیک و هند. بریتانیا با ۱۱۰ سانحهٔ هوایی در این بازهٔ زمانی، بیشترین
تعداد سانحهٔ هوایی را در اروپا دارد و اندونزی با ۱۰۴ مورد در آسیا بالاترین سوانح و پس از آن هند با ۹۵ سانحه قرار دارد. بیشترین تلفات در یک هواپیما، ۵۲۰ کشته در سانحهٔ پرواز ۱۲۳ خطوط هوایی ژاپن در سال ۱۹۸۵ است. بزرگ ترین تلفات جانی در یک سانحهٔ هوایی، ۵۸۳ کشته در فاجعهٔ فرودگاه تنریف در سال ۱۹۷۷ است که در آن دو بوئینگ ۷۴۷ با هم برخورد کردند. بیشترین تلفات جانی مرتبط با رویدادهای هوایی ۲۹۹۶ کشته در انهدام هماهنگ تروریستی هواپیماها و ساختمان ها در حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ است. حملات ۱۱ سپتامبر. ۲۹۹۶: مرگبارترین فاجعهٔ مربوط به حمل و نقل هوایی شامل تلفات در هواپیما و روی زمین، تخریب مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بود. در آن صبح، چهار جت مسافربری، پس از برخاستن ربوده شدند. چهار هواپیمای ربوده شده متعاقباً در یک سری از چهار حملهٔ انتحاری هماهنگ شده علیه اماکن مهم آمریکا توسط ۱۹ تروریست اسلامی وابسته به القاعده برخورد کردند. فاجعهٔ تنریف. ۵۸۳: در جریان فاجعهٔ فرودگاه تنریف، که در ۲۷ مارس ۱۹۷۷ رخ داد، ۵۸۳ نفر بر اثر برخورد دو هواپیمای بوئینگ ۷۴۷، جان باختند. پرواز ۱۲۳ خطوط هوایی ژاپن. ۵۲۰: سقوط پرواز
۱۲۳ خطوط هوایی ژاپن در ۱۲ اوت ۱۹۸۵، بیشترین تعداد تلفات را برای یک سانحهٔ تک هواپیمایی داشت که ۵۲۰ نفر در جریان سقوط یک بوئینگ ۷۴۷ جان باختند. این هواپیما دچار افت فشار کنترل نشده شد اما خلبانان توانستند هواپیما را به مدت ۳۲ دقیقه پس از نقص مکانیکی و پیش از برخورد با کوه در وضعیت پرواز نگه دارند. تمام ۱۵ خدمهٔ هواپیما و ۵۰۵ نفر از ۵۰۹ مسافر این هواپیما جان باختند. چهار مسافر از این حادثه به طور کامل جان سالم به در بردند، یعنی در زمان ترخیص از بیمارستان زنده بودند. سایر سوانح با تلفات ۲۰۰ نفر یا بیشتر. ۳۴۶: در ۳ مارس ۱۹۷۴، پرواز ۹۸۱ ترکیش ایرلاینز، مک دانل داگلاس دی سی-۱۰، در جنگلی در شمال شرقی پاریس، فرانسه سقوط کرد. هواپیمای عازم لندن اندکی پس از بلند شدن از فرودگاه اورلی سقوط کرد. همهٔ ۳۴۶ سرنشین هواپیما جان باختند. این سانحه مرگبارترین سانحهٔ هوایی تمام دوران تا پیش از فاجعهٔ تنریف در سال ۱۹۷۷ بود. با این حال، در حال حاضر این سانحه مرگبارترین سانحهٔ تک هواپیما و بدون بازمانده است. این حادثه همچنین مرگبارترین سانحهٔ تک هواپیما بود که بوئینگ ۷۴۷ در آن نقش نداشت. ۳۲۹: در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۵، پرواز ۱۸۲ ایر ایندیا، ی
ک بوئینگ ۷۴۷–۲۳۷بی که از تورنتو و مونترآل به لندن و دهلی در حرکت بود، در سواحل جنوب غربی ایرلند با انفجار یک بمب در محفظهٔ بار هواپیما، سقوط کرد. همهٔ ۳۰۷ مسافر و ۲۲ خدمه جان خود را از دست دادند. یکی از مسافران با نام «ام. سینگ» برای این پرواز بلیط گرفته بود و سوار این هواپیما نشد اما چمدان او که حاوی بمب بود، در هواپیما بارگیری شد. «ام سینگ» هرگز شناسایی یا دستگیر نشد. بعدها مشخص شد که افراط گرایان سیک در انتقام حملهٔ دولت هند به معبد طلایی در شهر امریتسار که از نظر معنوی مهم ترین زیارتگاه سیک ها است، پشت این بمب گذاری بودند. در آن زمان این مرگبارترین حملهٔ تروریستی با هواپیما بود. ۳۰۱: در ۱۹ اوت ۱۹۸۰، خدمهٔ پرواز شمارهٔ ۱۶۳ خطوط هوایی عربستان سعودی که یک لاکهید ال-۱۰۱۱ بود پس از وقوع آتش سوزی در محفظهٔ بار عقب، در ریاض فرود اضطراری کردند. پس از فرود، همهٔ افراد درون کابین به دلیل تنفس دود بیهوش شده بودند و قادر به باز کردن درها یا تخلیه نبودند. همهٔ ۳۰۱ مسافر و خدمهٔ هواپیما پیش از این که خدمهٔ امدادی زمینی بتوانند دری را باز کنند در اثر خفگی جان باختند. پس از آن هواپیما آتش گرفت و در آتش سوخت. ۲۹۸: در ۱۷ ژ
وئیهٔ ۲۰۱۴، پرواز شمارهٔ ۱۷ خطوط هوایی مالزی، یک بوئینگ ۷۷۷، که از آمستردام به کوالالامپور پرواز می کرد، در منطقه ای از شرق اوکراین در نزدیکی مرز اوکراین و روسیه در جریان جنگ در دونباس مورد اصابت قرار گرفت. ۲۹۸ سرنشین در هواپیما بودند: ۲۸۳ مسافر و ۱۵ خدمه که همگی جان باختند. خدمهٔ هواپیما همگی مالزیایی بودند و مسافران از ملیت های مختلف بودند که بیشتر آن ها هلندی بودند. چندین هواپیمای نیروی هوایی اوکراین (UAF) پیش از حادثهٔ پرواز شمارهٔ ۱۷ بر فراز منطقهٔ تحت کنترل شورشیان سرنگون شده بودند. بلافاصله پس از سقوط، پستی در نمایهٔ شبکهٔ اجتماعی وی کی منتشر شد که به ایگور گیرکین، رهبر شبه نظامیان جدایی طلب دونباس نسبت داده می شود و مسئولیت سرنگونی یک هواپیمای ترابری نظامی اوکراینی آنتونوف ای ان-۲۶ در نزدیکی تورز را بر عهده گرفت. این پست بعداً در همان روز حذف شد و جدایی طلبان پس از آن سرنگونی هواپیما را تکذیب کردند. ۲۹۰: در ۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۸، پرواز شمارهٔ ۶۵۵ ایران ایر، یک هواپیمای مسافربری غیرنظامی ایرباس ۳۰۰–۲۰۰ ایرانی، توسط دو موشک زمین به هوا از رزمناو نیروی دریایی آمریکا یواس اس وینسنس بر فراز تنگهٔ هرمز ساقط شد. همه
ٔ ۲۹۰ مسافر و خدمهٔ هواپیما جان باختند. سرنگونی این هواپیما به دلیل مجموعه ای از وقایع بود که باعث شد خدمهٔ ناو یواس اس وینسنس این باور را داشته باشند که هواپیمای مسافربری، یک اف-۱۴ تام کت نیروی هوایی ایران بوده است. ۲۷۵: در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۳، یک هواپیمای نظامی ایرانی ایلوشین ایل-۷۶ در مناطق کوهستانی نزدیک کرمان در ایران سقوط کرد. گزارش رسمی می گوید هوای بد باعث سقوط هواپیما شد. وزش باد شدید و مه در زمان سقوط وجود داشت. ۲۷۳: در ۲۵ مه ۱۹۷۹، پرواز ۱۹۱ خطوط هوایی امریکن، مک دانل داگلاس دی سی-۱۰، اندکی پس از بلند شدن از باند فرودگاه شیکاگو اوهار، پس از جدا شدن موتور شمارهٔ یک (سمت چپ) و پایلون از بال، سقوط کرد. این حادثه ناشی از روش های نگهداری نامناسب بوده است. این سانحه منجر به جان باختن تمامی ۲۷۱ مسافر و خدمهٔ هواپیما و همچنین دو نفر روی زمین شد. این سانحه، مرگبارترین سانحهٔ هواپیمای تجاری در تاریخ ایالات متحده باقی مانده است، و همچنین مرگبارترین فاجعهٔ هوایی این کشور تا حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ بود. ۲۷۰: در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۸، پرواز شمارهٔ ۱۰۳ پان آم، یک بوئینگ ۷۴۷–۱۲۱ به مقصد فرودگاه بین المللی جان اف کندی و سپ
س دیترویت از فرودگاه هیترو لندن با یک بمب جاسازی شده توسط تروریست ها بر فراز شهر لاکربی، اسکاتلند منهدم شد. همهٔ ۲۵۹ سرنشین و ۱۱ نفر روی زمین (ساکنان شروود کرسنت، لاکربی)، جان باختند، این سانحه بدترین حملهٔ تروریستی با هواپیما در بریتانیا و مرگبارترین حملهٔ تروریستی در خاک بریتانیا است. پس از این سانحه، ادارهٔ هوانوردی فدرال تدابیر امنیتی جدیدی را برای خطوط هوایی آمریکایی که از ۱۰۳ فرودگاه در اروپای غربی و خاورمیانه پرواز می کنند، اعمال کرد. ۲۶۹: در ۱ سپتامبر ۱۹۸۳، یک هواگرد رهگیر سوخو-۱۵ شوروی، پرواز شمارهٔ ۰۰۷ هواپیمایی کره، یک بوئینگ ۷۴۷ که عازم فرودگاه بین المللی گیمپو در سئول، کرهٔ جنوبی بود را پس از پرواز در حریم هوایی شوروی سرنگون کرد. همهٔ ۲۶۹ سرنشین این هواپیما جان باختند. ۲۶۵: در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۱، پرواز ۵۸۷ امریکن ایرلاینز، که یک ایرباس ای۳۰۰ بود، درست پس از خروج از فرودگاه بین المللی جان اف کندی به مقصد فرودگاه بین المللی لا امریکاس، سانتو دومینگو، در محلهٔ بل هاربر کوئینز، نیویورک، سقوط کرد. استفادهٔ بیش از حد افسر یکم پرواز از سکان در پاسخ به تلاطم بازمانده از گذر هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ خطوط هوایی ژاپ
ن به عنوان علت حادثه ذکر شد. همهٔ ۲۶۰ سرنشین هواپیما و همچنین ۵ شهروند بر روی زمین در این سانحه جان باختند. این دومین حادثهٔ مرگبار هوایی در خاک ایالات متحده، پس از پرواز ۱۹۱ خطوط هوایی امریکن است. ۲۶۴: در ۲۶ آوریل ۱۹۹۴، پرواز ۱۴۰ خطوط هوایی چین در حال تکمیل یک پرواز معمولی و نزدیک شدن به فرودگاه ناگویا در ژاپن بود که دچار سانحه شد. ۲۶۱: در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۱، یک هواپیمای داگلاس دی سی-۸ در حال انجام پرواز ۲۱۲۰ نیجریه ایرویز، که توسط نیشن ایر کانادا اداره می شد، در جده، عربستان سعودی، پس از مشتعل شدن دو لاستیک هنگام برخاستن و ایجاد آتش سوزی در حین پرواز، سقوط کرد. همهٔ ۲۶۱ سرنشین پرواز کشته شدند. این مرگبارترین سانحهٔ هوایی شامل یک دی سی-۸، بزرگ ترین فاجعهٔ هوایی شامل یک هواپیمای ثبت شده در کانادا و دومین سانحهٔ هوایی بد در عربستان سعودی است (پس از پرواز ۱۶۳ خطوط هوایی عربستان سعودی - به بالا مراجعه شود). ۲۵۷: در ۱۱ آوریل ۲۰۱۸، سقوط هواپیمای ایل-۷۶ نیروی هوایی الجزایر اندکی پس از برخاستن از فرودگاه بوفاریک رخ داد و تمام ۲۵۷ سرنشین این هواپیما جان باختند. ۲۵۷: در ۲۸ نوامبر ۱۹۷۹، هواپیمای دی سی-۱۰ پرواز ۹۰۱ ایر نیوز
یلند، در یک پرواز گشت وگذار در جنوبگان، با کوه اربوس در جزیرهٔ راس جنوبگان برخورد کرد و تمام ۲۵۷ سرنشین آن جان باختند. به خدمهٔ پرواز اطلاع داده نشده بود که مختصات کامپیوتر مسیر پروازی از شب پیش تغییر کرده بود و هواپیمای پرواز، به جای دریاراه مک موردو، مستقیماً به سمت کوه اربوس هدایت شده بود. ۲۳۹: در ۸ مارس ۲۰۱۴، بوئینگ ۷۷۷–۲۰۰ئی آر در حال پرواز ۳۷۰ خطوط هوایی مالزی، که از کوالالامپور، مالزی، به پکن، چین پرواز می کرد، ارتباط خود را با کنترل کننده های ترافیک هوایی بر فراز دریای چین جنوبی از دست داد، از مسیر برنامه ریزی شدهٔ خود منحرف شد و گمان می رود در جنوب اقیانوس هند گم شده است. این هواپیما حامل ۱۲ خدمهٔ مالزیایی و ۲۲۷ مسافر از ۱۵ کشور بود که گمان می رود همهٔ آن ها جان باخته باشند. یک تلاش چندملیتی که گسترده ترین و پرهزینه ترین در تاریخ هوانوردی است، تاکنون نتوانسته است هواپیما را پیدا کند، البته بقایایی از این هواپیما از سواحل اطراف اقیانوس هند بازیابی شده است. نظریه های متعددی برای توضیح ناپدید شدن هواپیمای این پرواز ارائه شده است، اما هیچ کدام تأیید نشده است. ۲۳۴: در ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۷، یک ایرباس ای۳۰۰ بی-۴
، پرواز ۱۵۲ گارودا اندونزی که از جاکارتا، اندونزی برخاسته و آمادهٔ فرود در مدان، سوماترای شمالی بود، در مناطق کوهستانی سقوط کرد و ۲۳۴ سرنشین آن جان باختند. دلایل سانحه شامل چرخش به چپ به جای راست طبق دستور برج مراقبت و پایین تر رفتن از ارتفاع تعیین شدهٔ ۲۰۰۰ فوتی به دلیل خطای خلبان بود. این مرگبارترین فاجعهٔ هوایی در تاریخ اندونزی است. ۲۳۰: در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۶، یک هواپیمای بوئینگ ۷۴۷–۱۳۱، پرواز تی دبلیوای ۸۰۰ با ۲۳۰ سرنشین، اندکی پس از پرواز از فرودگاه بین المللی جان اف کندی منفجر شد و در اقیانوس اطلس سقوط کرد. مسیر مقصد این پرواز، پاریس و رم بود. تحقیقات طولانی به این نتیجه رسید که علت احتمالی حادثه، اتصال کوتاه در مخزن سوخت است که حاوی مخلوط انفجاری بخار سوخت و هوا بود. در نتیجه، الزامات جدیدی برای جلوگیری از انفجار مخزن سوخت در آینده در هواپیماها ایجاد شد. ۲۲۹: در ۲ سپتامبر ۱۹۹۸، هواپیمای مک دانل داگلاس ام دی-۱۱، پرواز شمارهٔ ۱۱۱ سوئیس ایر، حامل ۲۱۵ مسافر و ۱۴ خدمه در حال پرواز از شهر نیویورک به ژنو، سوئیس، در نزدیکی هالیفاکس، نوا اسکوشیا، کانادا، در اقیانوس اطلس سقوط کرد. ۲۲۸: در ۱ ژوئن ۲۰۰۹، ایرباس ای۳۳۰،
پرواز ۴۴۷ ایرفرانس، با ۲۲۸ سرنشین، از ریو دو ژانیرو، برزیل به پاریس، فرانسه در حرکت بود که در اقیانوس اطلس سقوط کرد. ضبط کننده های پرواز هواپیما تا مه ۲۰۱۱ از کف اقیانوس پیدا نشد و گزارش نهایی تحقیقات در ژوئیهٔ ۲۰۱۲ منتشر شد. مشخص شد که فاجعه احتمالاً به دلیل مسدود شدن لوله های پیتوت هواپیما توسط کریستال های یخ بوده که باعث قطع ارتباط خلبان خودکار شده است. خدمهٔ پرواز نیز واکنش نادرستی نشان دادند که منجر به یک واماندگی آیرودینامیکی شد که این جت دیگر از آن خارج نشد. ۲۲۸: در ۶ اوت ۱۹۹۷، بوئینگ ۷۴۷ پرواز ۸۰۱ هواپیمایی کُره، در هنگام فرود، در نزدیکی فرودگاه بین المللی در قلمرو ایالات متحده در گوام سقوط کرد و ۲۲۸ نفر از ۲۵۴ سرنشین آن جان باختند. عوامل مؤثر در سقوط، خستگی و خطا توسط خدمهٔ پرواز، آموزش ناکافی خدمهٔ پرواز و مشکل در سیستم هشدار ارتفاع فرودگاه بود. ۲۲۷: در ۸ ژانویهٔ ۱۹۹۶، یک هواپیمای آنتونوف ای ان-۳۲ با شش خدمه در فرودگاه ان دولو، کینشاسا، جمهوری دموکراتیک کنگو، پس از فرود، از باند فرودگاه خارج شد و به یک بازار برخورد کرد. چهار نفر از سرنشینان هواپیما جان سالم به در بردند اما ۲۲۵ نفر در روی زمین جان با
ختند و حدود ۵۰۰ نفر مجروح شدند (برآورد می شود ۲۵۳ نفر به شدت مجروح شده باشند). این سانحه بیشترین تلفات زمینی از افراد غیرمسافر را در سوانح هوایی به ثبت رسانده (بدون احتساب حملات ۱۱ سپتامبر) است و با عنوان سقوط ۱۹۹۶ ایر آفریقا شناخته می شود. ۲۲۵: در ۲۵ مه ۲۰۰۲، بوئینگ ۷۴۷، پرواز ۶۱۱ چاینا ایرلاینز، که عازم فرودگاه بین المللی هنگ کنگ در هنگ کنگ بود، ۲۰ دقیقه پس از برخاستن از فرودگاه بین المللی چیانگ کای شک در تنگهٔ تایوان در هوا متلاشی شد و سقوط کرد. این سانحه که منجر به جان باختن همهٔ ۲۰۶ مسافر و ۱۹ خدمهٔ پرواز شد، ناشی از تعمیرات نادرست هواپیما در ۲۲ سال قبل بود که دم هواپیما با زمین برخورد کرده بود. ۲۲۴: در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵، ایرباس ای۳۲۱، پرواز ۹۲۶۸ متروجت، پس از خروج از فرودگاه بین المللی شرم الشیخ، مصر، در مسیر فرودگاه پولکوو، سنت پترزبورگ، روسیه، در شبه جزیرهٔ سینا سقوط کرد. تمامی ۲۲۴ سرنشین این هواپیما جان باختند. شاخه ای از دولت اسلامی عراق و شام مسئولیت سرنگونی این جت را بر عهده گرفت و تحقیقات روسیه به این نتیجه رسید که یک بمب در درون هواپیما در ارتفاع بالا منفجر شده است. ۲۲۳: در ۲۶ مه ۱۹۹۱، یک بوئینگ ۷۶۷
، در پرواز ۰۰۴ لائودا ایر، در هوا بر فراز منطقه ای دورافتاده از تایلند متلاشی شد و تمام ۲۲۳ سرنشین هواپیما جان باختند. این هواپیما که از فرودگاه کای تک هنگ کنگ برخاست و در فرودگاه بین المللی دن موئنگ در بانکوک، تایلند توقف داشت، در مسیر فرودگاه بین المللی وین، وین، اتریش بود که این حادثه رخ داد. ۲۱۷: در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۹، بوئینگ ۷۶۷، پرواز ۹۹۰ هواپیمایی مصر، که از فرودگاه بین المللی لس آنجلس، ایالات متحده، برخاسته بود، به سوی فرودگاه بین المللی قاهره، مصر، می رفت و توقفی در فرودگاه بین المللی جان اف کندی در شهر نیویورک داشت، در اقیانوس اطلس در جنوب جزیرهٔ نانتاکت، ماساچوست سقوط کرد و همگی ۲۱۷ سرنشین هواپیما جان باختند. هیئت ملی ایمنی ترابری تشخیص داد که علت احتمالی سقوط، اقدام عمدی افسر یکم امداد در پاسخ به حذف وی از خدمات بین المللی در اجیپت ایر بوده است، یافته ای که توسط مقامات مصری که دلیل دیگری برای این حادثه عنوان می کنند، مورد مناقشه قرار گرفته است. ۲۱۳: در ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۸، بوئینگ ۷۴۷، پرواز ۸۵۵ ایر ایندیا، در دریای عرب در نزدیکی سواحل بمبئی، هند سقوط کرد و تمام ۲۱۳ سرنشین آن جان باختند. تحقیقات به این نتیجه
رسید که کاپیتان پس از از کار افتادن یکی از ابزارهای پرواز در کابین خلبان دچار سردرگمی شد و منجر به «اقدامات غیرمنطقی» شد که در انتها باعث سقوط هواپیما شد. ۲۰۲: در ۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۸، ایرباس ای۳۰۰، پرواز شمارهٔ ۶۷۶ خطوط هوایی چین، که از فرودگاه بین المللی انگوراه رای در بالی، اندونزی، به سمت فرودگاه بین المللی چیانگ کای شک (فرودگاه بین المللی تائویوان تایوان کنونی)، تایوان در حرکت بود، در یک جاده و محله ای مسکونی در تائویوان، تایوان سقوط کرد و منجر به جان باختن ۱۸۲ مسافر، ۱۴ خدمه و شش نفر در زمین شد. ۲۰۰: در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۵، توپولف تو-۱۵۴، پرواز ۷۴۲۵ ایرفلوت، در مسیر داخلی نخشب - اوفا - لنینگراد، در نزدیکی اوچ قدوق، جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان، در مسیر خود سقوط کرد. همهٔ ۲۰۰ سرنشین هواپیما جان باختند. تحقیقات به این نتیجه رسید که هواپیما به دلیل اشتباه خلبان سقوط کرده است. آمار. دفتر آرشیو سوانح هواپیما (B3A). دفتر آرشیو سوانح هواپیما (B3A)، که در گذشته با عنوان دفتر ثبت سقوط هواپیما (ACRO) شناخته می شد، یک سازمان غیردولتی مستقر در ژنو، سوئیس، آماری از سوانح هوایی هواپیماهایی که قادر به حمل بیش از شش مسافر هس