Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می شناختند و پیشوایان محلی که ویس پتی بودند بدین وسیله دهیو پتی می شدند. محتملا قدرت واقعی پیشوایان محلی که بر نفاذ حکم وی مبتنی بوده، از رئیسان آشوری بیشتر بود. گردنهٔ ساپاردا. در سال - ۶۷۳ پ.م. - سرزمین وسیعی طعمهٔ عصیان گشت و مردم سراسر ماد مرکزی قیام کردند و قیام کنندگان روش تهاجم پیش گرفتند در آن واحد بسیاری از قلاع آشوریان را به محاصره و سقوط تهدید کردند. سؤالی که اسرحدون پادشاه کشور درباره حمله متقابل احتمالی آشوریان از هاتف به عمل آورده مربوط به دهم ماه ایار است. آشوریان در نظر داشتند از "گردنه ساپاردا" گذشته و قلعه کیلمان را مسخّر سازند و از آن دژ چون پایگاه نظامی برای حمله آتی استفاده کنند. اشترک باستان شناس آلمانی معتقد است کیلمان همان دهکده کولومان می باشد که در نامه های بایگانی سلطنتی آشور از آن یاد شده و ظاهراً در بخش جنوبی خارخار واقع بوده. چنان که پیشتر گفته شد ساپاردا در آغاز جزو ناحیهٔ خارخار بوده. ظاهراً بحث بر سر لشکرکشی آشوریان علیه عاصیان ماد از طرف جنوب در میان است. در نوشته های اسرحدون نیز از آن یاد شده ولی گویا لشکرکشی آشور با موفقیت قرین نگشت. منابع. مقالات باستان شناسی ناصرالله یار
کیشه سو (Kisessu) نام یکی از دو ایالات منضم شده به خاک آشور در سرزمین ماد به مرکزیت دژی به همین نام. این ایالت باضافه ایالت خارخار توسط سارگون دوم در سال ۷۱۶ (پیش از میلاد) تأسیس شده بود. کیشه سو در ناحیه بخش بالای سفیدرود واقع بوده است.محل فعلی این ایالت در روستای امامزاده کوه همدان می باشد . سارگون دوم در لشکرکشی اش به سمت جنوب کشور مننا و نواحی ای که نظارت مننائیان بر آن ضعیف بود دژ مهم کیشه سو را اشغال کرد و با الحاق نواحی بیت ساگبات، بیت خیرمامی، بیت اومارگی، و دژهای خارخوبارا، کیلامباتی و آرمانگو بدان که اظهار انقیاد کرده بودند، ایالت جدید کیشه سو را ایجاد کرد. نفوذ آشوریان به ایالات کیشه سو. در سال ۷۴۴ پیش از میلاد، تیگلات-پیلسر سوم در لشکرکشی به طرف جبال زاگروس به تصرّف پارسوا اکتفا نکرد به داخل سرزمین ماد نفوذ کرد. با جملات بریده بریده از تصرّف دهکدهٔ آرازیاش یاد شده است و مردم این محل علیه بی سی خادیر فرمانفرمای کیشه سو خروج کرده بودند. بعد سخنی از فرار راماتئا فرمانفرمای آرازیاش رفته و ضمناً گفته شده است که در دهکده وی گذشته از اسبان و دام های شاخدار ذخایر سنگ لاجورد باختر باکتریا به چنگ مهاجمان اف
تاد. حملات سارگون دوم. در سال - ۷۱۶ پ.م. - سارگون دوم دژ مننایی ایزیرتو را مقرّ خویش قرار داد و تهاجم به نقاط دورتر به طرف جنوب و نواحی که نظارت فرمانفرمایان مننایی بر آن ضعیف بود یا بالکل معدوم بود، لشکر کشید. نخست قلعهٔ مهم کیشه سو در میسر علیای رود قزل اوزن اشغال گشت و فرمانفرمای آن که به آشوری-بابلی بل شاروسور خوانده می شد اسیر گشت. نام قلعه را به کارنین اورتا یا طبق مدارک دیگر کاراوریگالی تغییر دادند و لوحی با تصویر سارگون در آنجا نصب کردند و پادگانی مستقر ساختند. بدین طریق ایالت جدید آشوری کیشه سو ایجاد و نواحی بیت ساگبات و بیت خیرمامی و بیت اومارگی و قلعه های خارخوبارا و کیلامباتی و آرمانگو که اظهار انقیاد کرده بودند جزو آن گشتند. منابع. مقالات باستان شناسی ناصر الله یاریان
محمدصادق تخت فولادی ناموَر به قدوه السالکین از دراویش و عرفای قرن سیزدهم و استاد شیخ حسنعلی نخودکی بود. پدر شیخ حسنعلی بنام ملّا علی اکبر —به واسطه ارادتی که به محمد صادق داشت و به مدت ۲۲ سال در محضرش بود— پسرش شیخ حسنعلی را از سن ۷ تا ۱۱ سالگی به وی سپرد، تا زیر نظر او تربیت شود. حاج محمد صادق در اواخر سلطنت فتحعلی شاه قاجار زندگی می کرد و در اوایل جوانی در شهر اصفهان به کار رنگرزی اشتغال داشت. عادت او در جوانی این بود که با وجود ناامنی حاکم به شهر، هر روز عصر با شاگردان برای تفریح از شهر اصفهان خارج می شد. استاد وی بابا رستم بختیاری از مشایخ چشتیه بود. مزار وی در تکیه مادرشاهزاده در تخت فولاد اصفهان واقع شده است. حاج محمدصادق تخت فولادی را به یک صفت می شناسند «استاد شیخ حسن علی نخودکی». همین یک جمله باعث شده است که تکیه مادر شاهزاده محل رفت وآمد کسانی شود که علاقه مند و ارادتمند نخودکی و تخت فولادی باشند. در کنار پای او پدر و مادر مرحوم نخودکی نیز دفن شده اند. تکیه مادر شاهزاده حس عجیبی دارد. اینجا مکان سیر و سلوک بزرگانی ازجمله نخودکی بوده است. این حس معنوی هنوز در آن تکیه جریان دارد. بزرگ بودن این تکیه از
یک طرف و مقام معنوی پرفیض حاج محمدصادق، باعث گرایش زائران به این مکان نورانی شده است.
مریدا از شهرهای کشور مکزیک است که در ایالت یوکاتان قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۹۷۰٬۳۷۷ نفر بوده است. حکمران. کاخ شهرداری مریدا ، مقر شهرداری و دفتر شهردار.فضای داخلی ساختمان کاخ دولت که توسط نقاشی های دیواری توسط فرناندو کاسترو پاچکو تزئین شده است مریدا پایتخت قانون اساسی ایالت یوکاتان است. مقامات دولت ایالتی در اینجا زندگی می کنند. دولت محلی یا محلی تحت اختیار شورای شهر (Ayuntamiento) سرمایه گذاری می شود که در کاخ شهرداری مریدا واقع در مرکز شهر مستقر است. شورای شهر توسط یک رئیس جمهور یا شهردار و یک مجمع متشکل از تعدادی پادشاه (رجیدورها) و معتمدین (síndicos) اداره می شود. شهردار فعلی رنان باررا کانچا است که از 1 سپتامبر 2018 کار خود را آغاز کرد
آب های بی اکسیژن به مناطقی از آب دریا یا آب شیرین گفته می شود که اکسیژن محلول در آن ها یافت نمی شود. این وضعیت بیشتر در پهنه هایی که تبادل آب آن ها محدود است دیده می شود. در اغلب موارد، اکسیژن از رسیدن به سطوح عمیق تر توسط یک مانع فیزیکی (گل و لای) یا طبقه ای از آب با تراکم چگالی، مثل آب های زیادنمک دار، جلوگیری می شود. شرایط بی اکسیژنی در صورتی رخ خواهد داد که نرخ اکسیداسیون مواد آلی توسط باکتری ها بیشتر از تأمین اکسیژن محلول در آب است. آب بی اکسیژن یک پدیده طبیعی است و در طول تاریخ زمین شناسی رخ داده است. حوضه های بی اکسیژن در حال حاضر برای مثال در دریای بالتیک و در جاهای دیگر (پایین را ببینید) وجود دارند. به تازگی، نشانه هایی دیده شده اند که انباشت آب باعث گسترش آب های بی اکسیژن در مناطقی مثل دریای بالتیک و خلیج مکزیک گشته است.
مورلیا از شهرهای کشور مکزیک است که در ایالت میچوآکان قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۷۲۹٬۷۵۷ نفر بوده است.
بابا رستم بختیاری یک ار عارفان مشهور قرن سیزدهم قمری است که در ابتدای دوره قاجاریه می زیست. وی که با نام رستم بیک نیز شهرت دارد، یکی از مشایخ سلسه چشتیه بود. «وی سیدی از افراد ایل بختیاری بود که ابتدا لشکری بود و در قوای نظامی اشتغال داشت اما به وادی سیروسلوک قدم نهاد». بابا رستم پس از خروج از منصب نظامی گری، در شهر اصفهان سکونت اختیار کرد و در تکیه «مادر شاهزاده» یا تکیه شیخ محمدتقی رازی تخته فولاد که در بخش جنوب غربی تخت فولاد و شمال تکیه خوانساری قرار دارد، به سر می برد و آنجا را گوشه ای برای زهد، عبادت و ریاضت برگزیده بود. بابا رستم در یکی از صحن های امامزاده شاه رضا واقع در شهرضا مدفون است. سلسله شاگردان. بسیاری از عرفا و سالکان مستقیم یا غیرمستقیم شاگرد بابا رستم بودند. محمدصادق تخته فولادی، مستقیماً شاگرد بابا رستم بختیاری بود و از سویی حسنعلی نخودکی اصفهانی، شاگرد وی بود.
کتوبا در آیین یهود به صیغه نامه یهودیان که به صورت مکتوب است و پیش از ازدواج زوجین مکتوب می شود و پیرامون تعهدها و مسئولیت های داماد نسبت به همسر آینده خویش و اختیاراتی برای همسر در زمان مسافرت یا طلاق یا شرکت شوهر در جنگ یا ازدواج مجدد شوهر، چهارچوب ها و حدودی را تعیین می کند. امروزه استفاده از کتوبا منسوخ شده است و دادگاه های یهودی در اینگونه مناسبت ها تعیین تکلیف می کنند.
تمنای وصال نام اولین آلبوم عبدالحسین مختاباد خواننده و آهنگ ساز موسیقی سنتی ایرانی است که در سال ۱۳۷۰ توسط شرکت گلنوای هنر منتشر شد. در این آلبوم تمام آهنگ ها توسط عبدالحسین مختاباد ساخته شده است. وی اشعار آلبوم را از شاعران مطرح ایرانی، سعدی، باباطاهر، مولوی و شیخ بهایی انتخاب کرده است. مختاباد با این آلبوم و به ویژه تصنیف «تمنای وصال» توانست خود را در موسیقی ایرانی معرفی نماید. ملودی اصلی این آهنگ در سال ۱۳۶۸ و در دوران سربازی در ذهن او بود و ابتدا می خواسته ملودی این آهنگ را روی شعری از اقبال لاهوری، "از خواب گران خواب گران خواب گران خیز"، اجرا کند؛ اما هنگامی که شعر "تا کی به تمنای تو وصال یگانه" از شیخ بهایی را دید نظرش تغییر کرد و این شعر را مناسب تر دید.او در مصاحبهٔ دیگری براین باور بود که در دهه ۱۳۷۰، جامعه شکل و شمایل تازه ای به خود گرفته بود. جنگ تازه تمام شده بود و جامعه احتیاج به فضای شادتری داشت. مختاباد همچنین معتقد بود که هشتاد درصد کارهای موسیقی که در دهه شصت منتشر می شد با مضمون جنگ و انقلاب بود و خودش را تقریباً جزو نخستین هنرمندانی می داند که در دهه هفتاد به خواندن موسیقی شادتر و عاشقانه ت
ر خارج از فضاهایی که تا پیش از آن وجود داشت پرداخته است. آهنگ سازی این آلبوم در سال ۱۳۷۰ انجام شد و تنظیم این آلبوم را حسین فرهادپور انجام داد. تفاوت در شعر تمنای وصال. مختاباد در تصنیف «تمنای وصال» قسمتی از شعر که باید به صورت «خواهد به سر آید، شب هجران تو یانِه؟» خوانده می شد را به صورت «غم هجران تو یا نَه؟» خواند، همچنین قسمتی از شعر «عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید»، به جای واژه «روی» از «وصف» استفاده کرد، او این تفاوت ها نسبت به شعر شیخ بهایی را بعدها هم تصحیح هم نکرد، زیرا به نقل از خودش مایل نبود که آن حس نسخه اصلی را کنار بزند و دوباره در استودیو از نو بخواند و ضبط کند. فروش. مختاباد می گوید کاست "تمنای وصال" در روزهای نخست فروش خوبی نداشت، اما پس از این که به خارج رفت و برگشت، تهیه کننده از فروش بالای آن خبر داد.
چرخهٔ کربن در زیست کرهٔ زمینی نقش مهمی در ساختار، زیست شیمی و تغذیهٔ سلول های زنده دارد و بخشی از چرخهٔ جهانی کربن را همراه با چرخه کربن در جو زمین و در آب کرهٔ زمین تشکیل می دهد. کربن بخشی اساسی از حیات بر روی زمین است و حدود نیمی از وزن خشک بسیاری از موجودات زنده را تشکیل می دهد. زیست توده ها بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ گیگاتن از کربن را ذخیره می کنند، که بیشتر آن چوب است. حدود ۱.۲۰۰ گیگاتن کربن در زیست کرهٔ زمینی به عنوان زیست تودهٔ مرده ذخیره شده اند. سرعت چرخهٔ کربن در زیست کرهٔ زمینی به نوع ذخیره و حالت های آن بستگی دارد. در جو زمین بسیار سریع تر رد و بدل می شود، اگر چه مقدار کمی از کربن زیست کرهٔ زمینی را ترک کرده و به صورت کربن آلی حل شده وارد اقیانوس ها می شود. بیشتر کربن موجود در زیست کرهٔ زمینی در جنگل ها ذخیره شده است: آن ها ۸۶ درصد کربن موجود در بالای سطح زمین را در بر دارند و خاک جنگل نیز ۷۳ درصد کربن زمین را در خود دارد. کربن موجود درون گیاهان می تواند از طریق مصرف گیاهان به سایر موجودات منتقل شود. زمانی که حیوانات گیاهی را می خورند، به عنوان مثال، کربن آلی ذخیره شده در گیاهان به اشکال دیگر تبدیل شده و داخ
ل حیوانات مورد استفاده قرارمی گیرد. همین امر همچنین برای باکتری ها و سایر هتروتروفها صدق می کند. ذخیره سازی. زیست کرهٔ زمینی شامل کربن آلی در تمام موجودات زندهٔ زمینی اعم از زنده و مرده، و کربن ذخیره شده در خاک می باشد. در حدود ۵۰۰ گیگاتن کربن در گیاهان و موجودات زندهٔ دیگر روی زمین ذخیره شده است و خاک دارای حدود ۱۵۰۰ گیگاتن کربن است. بیشتر کربن موجود در زیست کرهٔ زمینی، کربن آلی است، و حدود یک سوم از کربن ذخیره شده در خاک به اشکال معدنی مانند کلسیم کربنات ذخیره شده است. کربن آلی جزء اصلی تمام موجودات زندهٔ روی زمین است. اتوتروفها آن را از هوا در شکل دی اکسید کربن استخراج کرده و آن را به کربن آلی تبدیل می کند، در حالی که هتروتروفها برای تأمین انرژی و رفع نیازهای غذایی خود از مواد ساخته شده سایر موجوات زنده استفاده می کنند. مرگ گیاهان و حیوانات اعم از گوشت خوار و گیاه خوار باعث رهاسازی کربن در سطح زمین و اتمسفر می گردد، به همین دلیل حجم قابل توجه ای از کربن که حدود یک هزار تا صدهزار میلیون تن تخمین زده می شود، هر روز راهی را از برگ گیاهان آغاز می کند و بخشی از آن طی یک دوره چند ساله دوباره به جو زمین باز می گر
دد. کربن در جهان و بر روی زمین یک عنصر نسبتاً نادر به حساب می آید: بنابراین توسعهٔ زندگی مبتنی بر کربن تنها در صورتی ممکن است که موجودات زنده تمام چرخه های جهانی کربن را استفاده کرده و دوباره چرخه ای بسته ایجاد کنند. فرم های ذخیره سازی کربن در زیست کره توسط مواد آلی و کربنات دیگر (معمولاً کربنات کلسیم) انجام می شود. استخوان بندیها و اسکلت های خارجی از مواد آلی (کیتین در بندپایان (سخت پوستان، عنکبوتیان و حشرات)، اسکلت های خارجی از جنس کربنات در نرم تنان، روزن داران و هپتوفایتا و اسکلت های داخلی از کربنات در مرجانها در این میان از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. اکوسیستمهای زمینی حاوی حدود ۸۰۰ گیگاتن کربن، و دریایی حاوی ۳ گیگاتن در زیست کره هستند که معادل سهم ۰٫۰۰۱٪ از کل کربن جهانی است. بنابراین، بیوسفر نیز همانند اتمسفر به یکی از کوچکترین ذخیره سازهای کربن می پیوندد اما موتورهای چرخه های کوتاه مدت هستند. سنگ کره. سنگ کره یا لیتوسفر با داشتن ۹۹٫۹۵٪ از کربن، به عنوان بزرگ ترین ذخیره کنندهٔ آن محسوب می شود. با این حال سرعت جریان آن کم است و از این رو بخشی از چرخه دراز مدت کربن محسوب می شود. گازهای هیدرات تحت شرایط
«عادی» به صورت گازهایی هستند که مولکول هایش با مولکول های ضعیف آب متصل هستند. ذخیره سازی مولکول های آب تحت شرایط خاصی رخ می دهد: محلول در آب، دمای پایین و فشار بالا. هیدرات به دست آمده عمدتاً جامد است. هیدرات متان برای چرخهٔ کربن بسیار مهم است، مولکول های متان توسط آن ها در حفره هایی از شبکه کریستال قرار دارند. این ها در رسوبات دریایی و پرمافراست یافت می شوند. متان موجود در متان هیدرات توسط تجزیه بی هوازی مواد آلی تولید می شوند. از اشباع آب با متان و در دماهای بالاتر از انجماد و در فشار بالا (از ۵۰۰ متر عمق در دریا) هیدرات متان تشکیل می شود. با تغییر در شرایط فشار و درجهٔ حرارت، می توانند مقادیر بیشتری از متان منتشر و آزاد شده و وارد اتمسفر شوند. متان آزادشده از رسوبات می تواند تحت شرایطی در آب های بی اکسیژن (مناطقی در آب دریا یا آب شیرین که تهی از اکسیژن محلول هستند) توسط باستانیان مورد استفاده قرارگیرد: اسید استیک ساخته شده از متان در طول این جریان به شکل زیر تشکیل می شود. formula_1 این اسید استیک توسط باکتری دسولفوسارجینا برای تولید انرژی در تنفس سولفاتی مورد استفاده قرار می گیرد: formula_2 مصرف ۳۰۰ میلیو
ن تن متان به صورت سالانه توسط این همزیستی تخمین زده می شود، که بیش از ۸۰٪ از متان تولید شده توسط باستانیان در رسوبات است. تحت شرایط اکسیژ می توان متان را به طور کامل با استفاده از باکتری های هوازی و اکسیژن به دی اکسید کربن و آب اکسیده کرد. formula_3 خاک سپهر. در خاک مقدار ۱۱۰۰-۱۶۰۰ پنتوگرم کربن یافت می شود. این مقدار دو برابر مقدار موجود در گیاهان زنده (۵۶۰ پنتوگرم) و موجود در جو (۷۵۰ پنتوگرم) می باشد.
در دانش فیزیک، فیزیک تجربی (یا فیزیک آزمایشگاهی) مجموعه ای از رشته ها و زمینه هاست که موضوع آن ها مشاهده پدیده های فیزیکی برای جمع آوری داده در مورد جهان است. روش ها از زمینه ای به زمینهٔ دیگر متفاوت هستند و شامل مشاهده های ساده ای مانند آزمایش کاوندیش تا آزمایش های پیچیده تر و بزرگ تری مانند برخورددهنده هادرونی بزرگ می شوند. نگاه کلی. فیزیک آزمایشگاهی شامل همهٔ قسمت هایی از فیزیک که با جمع آوری داده ها، روش های جمع آوری داده ها و تعریف و انجام آزمایش ها (فراتر از آزمایش های ذهنی) سر وکار دارند می شود. در برابر فیزیک آزمایشگاهی، فیزیک نظری قرار دارد که موضوع آن شرح پدیده های مشاهده شده و نیز پیش بینی پدیده های جدید بر اساس داده های به دست آمده از آزمایش ها و مدل های ریاضی است. با وجود اینکه فیزیک آزمایشگاهی و فیزیک نظری با جنبه های متفاوتی از بررسی طبیعت سروکار دارند، هدف نهایی هر دو درک طبیعت است و به نوعی یک رابطه هم زیستی بین آن دو وجود دارد. فیزیک آزمایشگاهی اطلاعاتی از جهان به دست می دهد که می توانند کاویده شوند و فیزیک نظری این نتیجه ها را توضیح می دهد و مشخص می کند که چگونه می توان آزمایش های دیگری طرا
حی کرد و نتایج بیشتری به دست آورد. به بیان دیگر فیزیک نظری می تواند با بررسی داده های کنونی، آزمایش های مورد نیاز برای درک مسائل حل نشده را بیان کند. پیشینه. فیزیک آزمایشگاهی، به عنوان یک زمینهٔ مستقل، در اروپای جدید نخستین در طی انقلاب علمی و توسط کسانی چون گالیلئو گالیله، کریستیان هویگنس، یوهانس کپلر، بلز پاسکال و نیز آیزاک نیوتن پایه گذاری گردید. در اوایل قرن هفدهم، گالیله تلاش های زیادی برای اثبات نظریه ها از راه آزمایش می کرد، کاری که شالودهٔ روش علمی جدید است. گالیله چند نتیجه از آزمایش هایش در دینامیک را فرمول بندی کرد، از جمله قاعده لختی، که بعدها قانون سوم نیوتن را تشکیل داد. همچنین هویگنس از یک مشاهده از حرکت یک کشتی در یک آبراه، برای شرح اولیه ای از پایستگی تکانه استفاده کرد. فیزیک تجربی با انتشار کتاب اصول ریاضی فلسفه طبیعی نیوتن به اوج خود رسید. در این کتاب، نیوتن دو نظریه مهم را مطرح و فرمول بندی کرد که هر دو در توافق با آزمایش ها بودند: قوانین حرکت نیوتن که اساس مکانیک کلاسیک را تشکیل می دهد و قانون جهانی گرانش نیوتون که نیروهی بنیادی گرانش را توصیف می کند. این نظریه ها به مدت بیش از ۲۰۰ سال و
تا قبل از ظهور مکانیک کوانتومی و نسبیت عام اساس دانش فیزیک را تشکیل می دادند. این کتاب دارای مطالبی در مورد مکانیک شاره ها نیز بود. روش. فیزیک آزمایشگاهی از دو روش عمده برای پژوهش بهره می گیرد، آزمایش طبیعی و آزمایش کنترل شده. به دلیل امکان کنترل محیط، در آزمایشگاه ها از آزمایش های کنترل شده و در زمینه هایی مانند اخترفیزیک که امکان اثرگذاری یا کنترل محیط وجود ندارد از آزمایش های طبیعی استفاده می کنند. روش های آزمایشگاهی. برخی از روش های آزمایشگاهی پرکاربرد عبارتند از:
جزایر انجمن ، "نام رسمی" ، "نام بومی" مجمع الجزایری در اقیانوس آرام جنوبی است که از جمله جزایر مهم و اصلی آن تاهیتی، موئورئا، رایاتئا، بورا بورا و هواهین می باشند. از نظر سیاسی، این مجمع الجزایر بخشی از پُلی نِزی فرانسه، از قلمروهای فرادریایی فرانسه هستند. از نظر جغرافیایی، این جزایر بخشی از پلی نزی را تشکیل می دهند. اعتقاد بر این است که این مجمع الجزایر توسط کاپیتان جیمز کوک در طول اولین سفر کاوشی وی در سال ۱۷۶۹ نامگذاری شده است، ظاهراً این نامگذاری به افتخار انجمن سلطنتی، حامی اولین سفر کاوشی و بررسی علمی از جزایر بوده است. با این حال، کوک در یادداشت های خود نوشت که او جزایر را «انجمن» نامید به این دلیل که "آنها به هم پیوسته اند". جزایر انجمن از نظر جغرافیایی و اداری به دو گروه جزایر بادگیر و جزایر بادپناه تقسیم شده اند.
سید فخرالدین شادمان (۱۲۸۶ تهران – ۴ شهریور ۱۳۴۶ لندن) نویسنده، استاد دانشگاه، قاضی و دولتمرد دوران پهلوی و نایب التولیه آستان قدس رضوی بود.دارای دکترای حقوق از دانشگاه پاریس در ۱۳۱۴ و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه لندن در ۱۳۱۸، وزیر اقتصاد و کشاورزی در دولت هژیر در ۱۳۲۷، وزیر اقتصاد و دادگستری در دولت کودتای زاهدی، رئیس ایرانی صندوق مشترک ایران و آمریکا ۱۳۳۳، وزیر دادگستری ۱۳۳۳، نایب تولیت آستان قدس رضوی از ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۷، عضو شورای فرهنگی سلطنتی، عضو هیئت امناء کتابخانهٔ سلطنتی پهلوی، و غیره. شادمان چند اثر مهم منتشر کرد که از میان آن ها تسخیر تمدن فرنگی - ۱۳۲۶- مشهورتر است. عبّاس میلانی و محسن میلانی و فرزانه میلانی خواهرزاده های او هستند. تحصیلات قدیم و جدید. پدرش حاج سید ابوتراب نام داشت و روحانی بود. تحصیلات اولیه او با علوم قدیمه گذشت. زبان و ادبیات عرب و فقه و اصول را در مدارس میرزا صالح و خان مروی در طهران نزد آقا سید محمود حیاط شاهی و آقا شیخ محمدتقی نهاوندی فراگرفت و سپس به تکمیل علوم جدید در مدارس کمال و تدین و دارالفنون پرداخت و پس از آن، دورهٔ دارالمعلمین مرکزی (دانشسرای عالی بعدی) را در سال ۱۳۰۴ و
دورهٔ مدرسه عالی حقوق تهران را در سال ۱۳۰۶ به پایان رسانید. معلمی و روزنامه نگاری. در مدارس ثروت، علمیه و ادب، مظفری و کمالیه، فارسی، فرانسه و تاریخ درس داد و از سال ۱۳۰۵ در دارالمعلمین مرکزی فرانسه و انگلیسی درس داد. همزمان در مطبوعات هم قلم می زد. از سال ۱۳۰۵ در روزنامه "اطلاعات" و از سال ۱۳۰۶ در روزنامه "اقدام" می نوشت و در سال های ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ سردبیر هفته نامه ادبی "طوفان" بود. قضاوت و ادامه تحصیل. شادمان در سال ۱۳۰۶ به خدمت عدلیه درآمد و مدیر دفتر محاکم بدایت تهران شد. در سال ۱۳۰۷ عضو محکمه تجارت، در سال ۱۳۰۸ معاون پارکه دیوان جزای عمال دولت ۱۳۰۸ و در سال ۱۳۱۱ مستنطق (بازپرس) شد. سپس تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۳۱۴ شمسی از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه پاریس و در سال ۱۳۱۸ از دانشکدهٔ علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه لندن به اخذ درجه دکتری نائل شد. دو سال در دانشگاه کمبریج انگلستان به مطالعه پرداخت. یک سال هم دورهٔ دانشگاه هاروارد آمریکا را طی کرد. او همزمان با تحصیل، در سال ۱۳۱۴ نمایندهٔ دولت ایران در کنفرانس تربیتی آکسفورد ۱۳۱۴ و در سال ۱۳۱۸ کفیل نمایندگی دولت ایران در شرکت سابق نفت ایران و انگلیس شد. در سال
های ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۲ نیز در دانشکدهٔ تحقیقات و السنه شرقی دانشگاه لندن تدریس می کرد. خدمات دولتی. دکتر شادمان پس از بازگشت به ایران، بازرس دولت در بانک کشاورزی و هنر، سرپرست ادارهٔ کل انتشارات و تبلیغات و در سال ۱۳۲۵ رئیس شرکت سهامی بیمه ایران شد. در اول تیر ۱۳۲۷ در کابینه عبدالحسین هژیر به عنوان وزیر اقتصاد ملی و در اول مهر همان سال به عنوان وزیر کشاورزی به مجلس معرفی شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ رئیس شورای عالی سازمان برنامه و سال بعد رئیس شورای هدایت ملی، رئیس کمک های فنی سازمان ملل متحد و رئیس ایرانی صندوق مشترک ایران و آمریکا شد. در اردیبهشت ۱۳۳۳در کابینه سپهبد زاهدی وزیر اقتصاد ملی شد اما چند ماه بعد زاهدی با ابراز نارضایتی از عملکرد این وزارت خانه و از آن رو که به گفته او «چون وزارت اقتصاد ملی دکترهایش خیلی زیاد بود، مخلوط و درهم بود، آن طوری که منظور نظر بود پیش نمی رفت»، شادمان را کنار گذاشت و خودش سرپرستی وزارت اقتصاد ملی را به عهده گرفت. سپس شادمان را به عنوان وزیر دادگستری به مجلس معرفی کرد. با پایان عمر کابینه سپهبد زاهدی، شادمان در سال ۱۳۳۴ نایب التولیه آستان قدس رضوی شد. نایب التولیه آستان قدس رض
وی. او در سمت نایب التولیه آستان قدس رضوی، قروض آستانه را پرداخت، ساعت را از صحن عتیق به صحن نو انتقال داد، دارالسعاده را تجدید بنا کرد و سقف آن را برداشت، حجرات قهوه خانه و آبدارخانه دارالسرور را تخریب کرد با افزودن بخشی از مدرسه علی نقی میرزا به آن، آسایشگاه خدام را در بالای رواق دارالسرور ساخت، نام مهمانخانه را به مهمانسرا تغییر داد و وسایل آن را عوض کرد، روی پوشش نهر، باغچه های طولانی مرتفع و گلکاری شده احداث کرد، پنجره ای را که از حجره رواق پس پشت به راهرو سقاخانه باز بود، بست، آینه کاری توحیدخانه مبارکه را تعمیر کرد و سقف آن را برداشت. تعویض ضریح امام رضا نیز در دوران نایب التولیگی او آغاز شد. دکتر شادمان از سال ۱۳۲۹ در دانشگاه تهران به تدریس تاریخ اسلام اشتغال داشت و از استادان ممتاز به شمار می رفت. ریاست گروه آموزشی رشته تمدن و فرهنگ اسلامی دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی را نیز به عهده داشت. او همچنین عضو فرهنگستان ایران، عضو شورای عالی فرهنگ، عضو شورای فرهنگی سلطنتی، عضو هیئت امناء کتابخانهٔ سلطنتی پهلوی، عضو شورای عالی فلسفه و علوم انسانی، نایب رئیس مرکز بین المللی تحقیق در فرهنگ و تمدن ایران بود و
در سال ۱۳۳۲ ریاست هیئت نمایندگی ایران در کنفرانس علوم اداری در استانبول را به عهده داشت. فخرالدین شادمان بر اثر بیماری سرطان لوزالمعده در لندن وفات یافت. پیکر او را به ایران آورده، در رواق دارالسرور حرم امام رضا به خاک سپردند. اندیشه غربزدگی. شادمان از اولین کسانی است که از غربزدگی انتقاد میکند. به گمان شادمان مسئله اصلی ایران "حمله تمدن فرنگی" است که اگر دفع نشود، "ملت ایران از میان خواهد رفت". ایران در طول تاریخ با دشمنان بسیاری رویارو شده است، اما هیچ گاه "دشمنی صعب به قدرت و بیرحمی تمدن فرنگی به ایران روی نکرده است". این خصم "می خواهد ما را بنده و فرمانبردار خود کند و حتی مثل اسکندر سر وصلت و سازگاری هم با ما ندارد". او هشدار می دهد که "اگر تمدن فرنگی ما را بگیرد، تاریخِ یکی از مهمترین و قدیمترین ملل بزرگ عالم به سر خواهد رسید و دفتری که دوهزار و پانصد سال باز بوده است یکباره بسته خواهد شد" او وارد نقد شیفتگان غرب- تحت عنوان فکلی - می شود. "فکلی" ایرانی نابخرد دشمن ایران است که با تضعیف روح ملی به کمک سلطه تمدن فرنگی می رود. "هوشنگ هناوید" نماد فکلی فرنگ رفته ای است که شیفته ظواهر غرب و تقلید مبتذل از آن
هاست. آشنایی و تسلط کافی به زبان فارسی ندارد و در عین حال یکی از زبان های غربی را اندکی می داند. مدعی غرب شناسی و اصلاح همه مسائل ایران است. فکلی ناجوانمرد، غافل و مغرض است. ادعا می کند که با تغییر خط مسئله ایران حل خواهد شد. فکلی قادر به تمایز دوست از دشمن نیست و نمی داند که فرنگی یی که "از سر کینه و عناد و به واسطه خودبینی و تعصب، اسلام را موجب بدبختی و بیچارگی ایران می خواند"، در حقیقت "دشمن دین ماست نه دوست ایران". سطحی نگری و ظاهرپرستی فکلی به ناآگاهی از مهمترین بزنگاه های تاریخ سیاست ایران منتهی شده است. در عین حال خود را "سیاست شناس" ی چون مترنیخ و بیسمارک قلمداد می کند. فکلی تمدن فرنگی را "با رقص گونه بر گونه و قمار کردن و به میخانه پر از دود و دم رفتن" تقلیل می دهد. فکلی نه "فرنگ شناس" است و نه ایران شناس. نه ایرانی است و نه فرنگی. از ایران بریده در حالی که به عمق تمدن فرنگی دست نیافته است. بدین ترتیب، "فکلی بزرگترین خصم ایران است"، زیرا "در هنگام حمله تمدن فرنگی به ایران این دشمن خانگی همدست بیگانه است و برای ماهی گرفتن دیگران آب را گلآلود می کند و به امید آنکه تمدن فرنگی ما را زودتر بگیرد از خیانت
به فکر و زبان و آداب و رسوم خوب ما روگردان نیست" شادمان اقتباس آگاهانه فرهنگ غربی را تجویز می کرد : "امیدوارم به قدر وسع خود بر خواننده مبرهن کرده باشیم که تسخیر تمدن فرنگی از واجبات است و آن را باید با مراعات شرایط عقل و تدبیر هرچه زودتر بگیریم تا چشم و گوش و دست و زبان بسته گرفتارش نشویم". شادمان دارای آن تیزبینی بود که اذعان کند "تمدن فرنگی را به آسانی تعریف نمی توان کرد". لذا آن را به یک منطقه جغرافیایی فرو نمی کاست. او تغییر لباس، خط، زبان و دیانت را معیار دست یافتن به ویژگی های مثبت تمدن فرنگی به شمار نمی آورد. علم، ادب و هنر شاخص های اصلی اند و بدون کوشش فروان نمی توان به آن ها دست یافت. شادمان بر این باور است که ما باید تمدن فرنگی را تسخیر و از آن خویش سازیم. او گوشزد می کند که نمی توان به بهانه داشته های خویش، دستاوردهای مثبت تمدن فرنگی را نادیده گرفت. به گمان او برتری فرنگ در نگرش علمی و دانش فنی است، نه باورهای اخلاقی و سبک زندگی. راه حل تجویزی او این است که: "باید از دو کار یکی را اختیار کرد یا خود به راهنمایی ذوق و عقل و با رعایت شرایط حزم و احتیاط تمدن فرنگی را بگیریم و یا بی چون و چرا تسلیمش شو
یم تا بیاید و سیل وار ما را بگیرد" آثار. دیگر آثار او عبارتند از: طوفان هفتگی شمارهٔ ۱ و ۱۴ و ۱۶، مجلهٔ صبا شمارهٔ ۱۸، مجلهٔ سخن، مجلهٔ مهر شمارهٔ ۱۰ سال ۱۳۳۱، مجلهٔ یغما و غیره) همکاری داشت. برخی از مقالات که در نشریات فوق به این شرح است: «از فرشته بهتر» با امضای آموزگار، «عظمت ایران»، «دستور زبان فارسی»، «نعمت جهل»، «دانشگاه های قم و دانشگاه های دیگر ایران»، «صورت و معنی»، «جویندگی در طلب کیمیای سعادت آفرین»، «تراژدی فرنگ». دکتر شادمان به مناسبت هزارمین سال ولادت فردوسی در سال ۱۳۱۳ خطابه ای در مجلس جشن منعقد در سفارت ایران در لندن و پاریس ایراد کرد. سخنرانی دیگری با عنوان «از سه قوم، تربیت فرانسوی و انگلیسی و آلمانی کدامیک برای ایران مفیدتر است؟» در سال ۱۳۱۲ در تالار کولژ دو فرانس پاریس داشت. خطابهٔ مهم دیگر او به زبان انگلیسی در انجمن شعر در لندن در سال ۱۳۱۵ در باب شعر فارسی است.