Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تراست نهادی در نظام حقوق عرفی است که در آن، شخص به عنوان تشکیل دهندهٔ تراست، اموالی را به یک یا چند شخص دیگر موسوم به تراستی سپرده و شرط می کند که این اموال به نفع یک یا چند شخص دیگر اداره شود. تراست در کشورهای پیرو نظام حقوقی کامن لا دیده می شود و به ویژه در انگلستان ترکیبی بسیار معمول است که از آفریده های اصل «انصاف» به شمار می رود و نقشی کلیدی در نظام حقوق کامن لا یافته است. برخی از کشورهای پیرو حقوق رومی-ژرمنی نیز که چنین مفهومی را در نظام حقوقی خود ندارند، بر اساس کنوانسیون تراست لاهه (۱۹۸۵) پذیرفته اند که آن را به رسمیت بشناسند. کیتون تراست را این چنین تعریف کرده است: تحلیل تراست بر اساس مفاهیم موجود در نظام حقوق مدون بسیار دشوار است. هرچند در نظر اول تراستی به نماینده ای شباهت دارد که به جانشینی از اشخاص ذی نفع اموال را اداره می کند اما تحلیل آن بر پایه نمایندگی به کلی اشتباه است و موجب می شود تا بعضی از وضعیت های آن به کلی غیرقابل توجیه شود. در واقع تراستی مالک واقعی و قانونی اموال است. او حتی می تواند اموال را بفروشد یا ببخشد. با این حال مالکیت او بر اموال مورد تراست کامل و مطلق نیست. این اموال توسط
طلبکاران او قابل توقیف نیست و به ورثه او هم به ارث نمی رسد. موقعیت تراست را می توان نوعی تجزیهٔ مالکیت نامید که در آن تراستی مالک قانونی و ذی نفع تراست مالک انصافی نامیده می شود. تاریخچه. پیدایش تراست در انگلستان در سده های دوازدهم و سیزدهم میلادی در جریان جنگ های صلیبی اتفاق افتاد. در آن زمان مالکیت زمین ها بر پایهٔ نظام فئودالی بود. وقتی زمینداری برای شرکت در جنگ از انگلیس می رفت، بایستی به شخصی اعتماد می کرد تا اموال خود را در اختیار او بگذارد تا در زمان غیاب او آن را اداره کند و پرداخت ها و وظایف فئودالی را انجام دهد. برای همین زمین های خود را به یکی از دوستانش می بخشید تا در هنگام بازگشت زمین ها را از او پس بگیرد. اما گاه اتفاق می افتاد که تراستی از اعتمادی که به او شده بود سوء استفاده کرده و از پس دادن زمین خودداری می کرد. در آن دوران کامن لا تعهدات قراردادی را به رسمیت نمی شناخت. در نتیجه شکایت آن ها به دادگاه بی نتیجه بود. قاضی پاسخ می داد که تراستی مالک قانونی است. از جنگ برگشتگان خسارت دیده راه چاره را در تظلم خواهی از پادشاه دیدند. شاه شکایت آن ها را به مهردار سلطنتی ارجاع می داد و مهردار نیز آنچه
را که عادلانه و منصفانه می یافت دستور می داد و از توان خود در جهت تحقق این امر استفاده کرد. این دوران آغاز پیدایش اصل «انصاف» بود که نارسایی ها و کاستی های کامن لا را پوشش می داد. از نظر مهردار سلطنتی عادلانه نبود که مالک قانونی زمین ها حق صلیبی ها را انکار کند. در نتیجه به نفع صلیبی ها رأی می داد. با گذشت زمان مشخص شد که دادگاه مهرداری این ادعا را به رسمیت می شناسد. مالک قانونی زمین را در جهت منافع مالک اصلی اداره می کند و بایستی وقتی که او خواست آن را به او برگرداند. در اینجا صلیبیون «ذی نفع» یا «بهره بردار» و دوست او «تراستی» یعنی اعتمادشده نامیده شدند. این نهاد در طول زمان به تراست کنونی تبدیل شد. تعریف. تراست در زمانی پدید آمد که کامن لا تعهدات قراردادی را به رسمیت نمی شناخت به همین دلیل تراستی مالک حقیقی اموال به شمار می رود و برخلاف تصور ابتدایی فقط یک نماینده نیست که موظف باشد اموال را به نیابت از اشخاص ذی نفع اداره کند. با این حال بایستی درآمد اموال را به اشخاصی که به عنوان ذی نفع تراست مشخص شده اند تسلیم کند و در زمانی اصل اموال را نیز به آنان انتقال دهد. اما تعهداتی که تراستی دارد تعهدات اخلاقی و ب
ر اساس وجدان است و هیچ ضمانت اجرایی برای آن وجود ندارد. اگر تراستی مطابق اعتمادی که به او شده عمل نکند، شخص ذی نفع می تواند شکایت خود را به دادگاه های مهرداری ارائه کند. مهردار به تراستی دستور می دهد آنچه چیزی که در سند تراست معین شده عمل کند و اگر تراستی اطاعت نکند به زندان می رود یا اموالش توقیف می شود. در واقع تراستی در صورت اطاعت نکردن از دستور مهردار مجازات می شود نه به دلیل رعایت نکردن تعهداتی که در هنگام تشکیل تراست پذیرفته است. ارکان. در تراست که مالک اموالی از خود را به تراستی انتقال می دهد و تراستی که موظف است این اموال را به نفع ذی نفع یا ذی نفع های تراست اداره کند وجود ۳ رکن، مالک، تراستی یا تراستی ها و ذی نفع یا ذی نفع ها کاملاً ضروری است. تراستی. تراستی می تواند شخص حقیقی یا شخص حقوقی (هم چون شرکت تراستی) باشد. تراتستی یا تراستی ها بر اساس نوعشان حقوق و وظایف متعددی دارند. یک تراست هرگز نمی تواند و نباید صرفاً به دلیل نیاز به تراستی رد و از اعتبار ساقط شود چرا که دادگاه معمولاً می تواند بر معنای «اصول انصافی»، خود، تراستی منصوب کند. اصولاً وظایف و حقوق تراستی توسط ایجاد کنندهٔ تراست، در سند تراس
ت مقرر می شود. تراستی مالک قانونی است و ملزم است که مال را برای ذی نفع یا ذی نفع ها به آن صورت که مالک مقرر کرده است، اداره کند. از دیگر وظایف تراستی می توان به سرمایه گذاری وجوه و دارایی های تراست، نگهداری از اموال مورد تراست تحت نظارت خود و نگهداری (بایگانی) حساب یا همان مالیات های پرداخت شده، اشاره کرد. ذی نفع. ذی نفع یا ذی نفع ها مالک انصافی هستند و تمامی سود و منافع اموال مورد تراست متعلق به ذی نفع است. حدود منافع و سهم ذی نفع که به اختیار و صلاحدید مالک گذاشته شده است، معمولاً در سند تراست مقرر می شود. معیارهای تشکیل. همان طور که در پرونده نایت علیه نایت مقرر گردید، برای تشکیل تراست وجود سه معیار ضروری است: انواع. تراست ها اقسام مختلفی دارند و بر حسب این که اهداف و مقاصد و موضوعشان چه باشد یا چگونه به وجود آمده باشند، متفاوت هستند و می توان آن ها را در دسته بندی های خاصی قرار داد اما عموماً آن ها را به تراست های عام یا خاص تقسیم بندی می کنند.
این فهرست کشورها، بر پایه ذخایر اورانیوم است. این فهرست بر اساس : منابع، تولید و تقاضا، گزارش مشترک OECD آژانس انرژی هسته ای و آژانس بین المللی انرژی اتمی منتشر شده است. آمار و ارقام بر اساس واحد تن می باشد.
شکرالله صنیع زاده (زاده: 15 بهمن 1285 خورشیدی، اصفهان - درگذشت: 25 بهمن 1362 خورشیدی، اصفهان)، هنرمند طراح، مینیاتوریست، میناکار، تذهیب کار و گل و بته ساز نامدار ایرانی است. او به عنوان احیاگر و گسترش دهنده هنر میناکاری در دروان معاصر شناخته می شود و شاگردان بسیاری در کارگاهش فعالیت داشته اند. از او آثار ماندگار و زیبایی به جای مانده که برخی از آنها در موزه ها و حرم امامان شیعی وجود دارند. آثار مینایی وی، نفیس ترین و گران بهاترین آثار میناکاری در ایران به حساب می آید. زندگی. شکرالله صنیع زاده فرزند عبدالمحمود غفاریان و خدیجه بیگم است که نوه نقاش معروف دوران معاصر، عبدالحسین صنیع همایون و از نسل آقا نجف اصفهانی قلمدان ساز برجسته قاجار است. وی در روز ۱۵ بهمن سال ۱۲۸۵ در محله درب امام اصفهان به دنیا آمد. در مدرسه قدسیه اصفهان دوران ابتدایی و متوسطه را گذراند و قبل از پایان یافتن تحصیلاتش مدرسه را رها کرد و به هنر روی آورد. هنرآموزی و فراگیری نقاشی و مینیاتور را نزد پدربزرگش، عبدالحسین صنیع همایون آغاز نمود. همچنین در زمینه های تذهیب، مینیاتور و تشعیر نیز از وجود استاد مصورالملکی و میرزا آقا امامی بهره برد. در سا
ل ۱۳۲۰ فعالیتش را در کارگاه شخصی اش که در میدان مجسمه و نزدیک به سی و سه پل بود گسترش بیشتری داد. صنیع زاده با هنرمندان برجسته آن زمان همکاری داشت به طوریکه بسیاری از درها، ضریح ها و کتیبه های حرم های امامان شیعه نیز در این کارگاه ساخته شد. وی در این محل بخشی را به نمایشگاه آثار هنرمندان و فروشگاه صنایع دستی اصفهان اختصاص داده بود. بدین ترتیب بود که در بین سالهای ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۵ این فروشگاه به نگارستانی اثرگذار و معروف تبدیل گشت که گردشگران داخلی و خارجی نیز از آن بازدید می نمودند. مجموعه این فعالیتها باعث گشت که هنر فراموش شده میناکاری نه تنها دوباره زنده شود بلکه گسترش بسیاری پیدا کند. صنیع زاده در آن زمان برای وارد نمودن کوره، ابزارها و رنگهای مربوط به میناکاری از «مسیو شونمان» مهندس آلمانی فعال در صنعت ایران استفاده کرد. وی در سال ۱۳۶۲ و بر اثر سکته مغزی درگذشت و در آرامگاه تخت فولاد به خاک سپرده شد. وی دارای پنج فرزند پسر و دو دختر بود که پسر چهارمش به نام «احمد» چهار ماه پیش از درگذشت پدر در جنگ ایران و عراق شهید گشت. همچنین حیدرصنیع زاده فرزند آخر وی نقاش، کارشناس و مدرس در دانشگاه های هنر است. آثار. وی آ
ثار ماندگار و ارزشمند بسیاری از خود بر جای گذاشت که در طرحهای مینایی، گلدان، ساعت دیواری، بشقاب دیواری و تقویم می باشد. برخی از آثار معروف وی چنین می باشند: خوشبختانه امروزه آثار استاد صنیع زاده توسط نوادگان ایشان و شاگردان ایشان به نمایش عموم گذاشته شده است و شما میتوانید از آثار استاد صنیع زاده در وبسایت رسمی ایشان به آدرس https://sanizadeh.com مراجعه کنید نمایشگاه. در اصفهان «نگارستان صنیع زاده» به عنوان فروشگاه و نمایشگاه دایمی وی فعال بوده که یکی از اصلی ترین مرکزهای تهیه صنایع دستی محسوب می شده است. همچنین یکی از اصلی ترین محل هایی که شما می توانید از آثار ایشان دیدن فرمایید پایگاه اینترنتی ایشان به آدرس https://sanizadeh.com می باشد در این وبسایت ٬تمامی آثار نفیس ایشان اعم از میناکاری خاتم کاری و ... نمایش داده شده است. شاگردان. در کارگاه وی هنرمندان بسیاری مشغول به فعالیت بودند که هر کدام از آنها از برجسته ترین هنرمندان و میناسازان ایرانی محسوب می شدند. در این میان می توان به استادان رضا زنگنه (غروی)، رضا اسلامی، سیدمحمود اسلامیان، غلامحسین فیض اللهی، حسین هنر دوست، محمد مهدی غفاریان و محمد علی فرشید
اشاره کرد. درگذشت و آرامگاه. شکرالله صنیع زاده، 25 بهمن 1362 خورشیدی درگذشت و در تخت فولاد (تکیه آغاباشی) به خاک سپرده شد.
وارویک بال نویسنده و باستان شناس استرالیایی است که در افغانستان، ایران، اردن، عراق و دیگر کشورها کاوش های باستان شناسی انجام داده است. وی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۱ میلادی در افغانستان در دوران رژیم های مختلف از دورهٔ پادشاهی تا اشغال افغانستان توسط شوروی پیشین فعال بوده، و بین سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ میلادی سمت مدیریت انجمن بریتانیایی مطالعات افغانستان را بر عهده داشته است. او هم اکنون مدیر کمپانی 'Eastern Approaches' است که تورهای جهانگردی به آسیای میانه و ماورای آن را سازماندهی می کند. وارویک بال هم اکنون در اسکاتلند اقامت دارد. آثار. وارویک بال کتاب ها و مقالات متعددی را منتشر کرد که از آنجمله می توان به این فهرست اشاره کرد: راجع به افغانستان: راجع به سوریه: گفتنی است که کتاب 'روم در خاورزمین: دگرگونی یک امپراتوری' از وی جایزهٔ جیمز هنری برِستِد برای تاریخ (James Henry Breasted Prize for Hisotry) را در سال ۲۰۰۰ میلادی از آن خود کرد.
کنترلگر حافظه یک مدار دیجیتالی است که جریان حرکت داده را به حافظه اصلی و برعکس کنترل می کند؛ که می تواند یک تراشهٔ مجزا یا اضافه شده به تراشهٔ دیگری باشد. مانند یک die(قالب) از میکروپروسسور؛ که تراشهٔ کنترلگر حافظه نیز نامیده می شود(MMC) کامپیوترهایی که از میکروپروسسورهای اینتل استفاده می کنند به طور مرسوم کنترلگر حافظه ای دارند که روی اتصال شمالی مادربوردشان طراحی شده است. بسیاری از میکروپروسسورهای مدرن مثل آلفا ۲۱۳۶DEC/Compaq، آلتئن ۶۴AMDو پردازنده های آبترون، IBM’s POWER5, Sun Microsystems's UltraSPARC T۱، و اکثر ۷هسته ای های جدید اینتل یک کنترلگر حافظهٔ ترکیب شده روی قالب میکروپروسسور دارند که از پوشیدگی حافظه جلوگیری به عمل می آورد. با اینکه توانایی بالا بردن کارایی سیستم را دارد، میکروپروسسور را درگیر نوع (یا انواع) خاصی از حافظه می کند؛ که این یک طراحی مجدد برای پشتیبانی از تکنولوژی های جدید تر حافظه را لازم می نماید. زمانی که DDR2 SDRAM معرفی شد، AMD سی پی یوهای جدید اتلون ۶۴ را به بازار عرضه کرد. این مدل های جدید، با یک کنترلگر DDR۲ از یک سوکت فیزیکی متفاوت استفاده می کنند (که با عنوان سوکت AM۲ شناخت
ه می شود). بنابراین آن ها فقط در مادربوردهایی که برای نوع جدید RAM طراحی شده اند جایگذاری می شوند. وقتی که کنترلگر حافظه روی قالب نیست، همان سی پی یو روی یک مادربورد جدید با یک اتصال شمالی به روزرسانی شده نصب خواهد شد. تجمع کنترلگر حافظه روی قالب میکروپروسسور یک ایدهٔ جدید نیست. برخی میکروپروسسورهای دههٔ ۱۹۹۰ مثل آلفا ۲۱۰۶۶ DEC و PA-7300LC HP کنترلگر حافظه های تجمع یافته داشتند اما برای افزایش کارایی، این طراحی شد تا هزینهٔ سیستم ها را با برطرف کردن نیاز به یک کنترلگر حافظهٔ خارجی کاهش دهد. هدف. کنترلگرهای حافظه شامل منطق اجباری برای خواندن و نوشتن در DRAM، و تجدید حافظه کردن DRAM از طریق ارسال جریان در تمام دستگاه می باشند. بدون تجدید حافظه کردن پیوسته ،DRAM داده هایی را که روی آن نوشته شده است را توسط تخلیه شارژ خازن ها در کسری از ثانیه از دست خواهد داد. (نه کمتر از ۶۴ میلی ثانیه بر اساس استانداردهای JEDEC) خواندن و نوشتن در DRAM توسط انتخاب آدرس سطر و ستون دادهٔ DRAM به عنوان ورودی های مدار مالتی پلکسر صورت می گیرد و دی مالتی پلکسر ورودی های تغییر یافته را برای انتخاب مکان صحیح حافظه استفاده می کند و داده
را برمی گرداند که پس از آن از طریق مالتی پلکسر برگردانده می شود تا داده ها ادغام شوند تا نیاز به پهنای باس برای این عملیات را کاهش دهد. پهنای باس عبارت است از تعداد خطوط موازی موجود برای ارتباط برقرار کردن با سلول حافظه. بازهٔ پهنای باس کنترلگر حافظه در سیستم های جدیدتر از ۸ بیت تا ۵۱۲ بیت در بیشتر سیستم های پیچیده و کارت های ویدئو می باشد (عموماً به گونه ای طراحی شده اند که ۴ عدد کنترلگر حافظهٔ شبیه سازی شدهٔ ۶۴ بیت به صورت موازی عمل می کنند، گویی برخی برای عمل کردن در حالت گنگ طراحی شده اند جاییکه ۲ تا کنترلگر حافظهٔ ۶۴ تایی می توانند برای دسترسی به یک دستگاه حافظه ۱۲۸ بیتی به کار برده شوند. حافظه نرخ دادهٔ مضاعف. کنترلگر حافظه های DDR برای راه انداختن DDR DSRAM بکار برده می شوند. جایی که انتقال داده هم در لبه بالایی و هم در لبه پایینی کلاک سیستم انجام می پذیرد. کنترلگرهای حافظه DDR، مشخصا پیچیده تر از کنترلگرهای با نرخ داده عادی هستند، اما دو برابر آن ها داده انتقال می دهند بدون آن که کلاک یا پنهای باس سلول حافظه افزایش یابد. حافظه دو کاناله. کنترلگرهای دو کاناله، کنترل کننده های حافظه ای هستند که در آن ها
، دستگاه های DRAM به دو باس متفاوت تقسیم می شوند تا به کنترلگرهای حافظه اجازه بدهند تا به صورت موازی به آن ها دسترسی داشته باشند. این کار به صورت تئوری مقدار پهنای باند گذرگاه حافظه را دوبرابر می کند. در تئوری کانال های بیشتری می توانند ساخته شوند (یک راه حل ایده آل داشتن یک کانال برای هر سلول DRAM می باشد) اما بنابر تعداد سیم ها، مقاومت سیم ها، و نیاز به خطوط موازی دسترسی برای داشتن طول های مشابه، بیشتر کانال ها خیلی سخت است که اضافه شوند. حافظه های کاملاً بافر شده. در این سیستم ها یک بافر حافظه روی هر ماژول حافظه قرار می دهند (زمانیکه حافظهٔ تمام بافر استفاده شده باشد FB-DIMM نامیده می شود) که برخلاف دستگاه های قدیمی کنترلر حافظه از یک خط سریال داده به کنترلر حافظه به جای خط موازی ای که در طراحی های قبلی RAM استفاده می شد استفاده می شود. این کار تعداد سیم های مورد نیاز برای جایگذاری کردن دستگاه های حافظه روی مادربورد را با هزینهٔ افزایش تأخیر زمانی (زمان لازم برای دستیابی به یک مکان حافظه) کاهش می دهد (با استفاده از لایه های کوچکتر، که در نتیجه تعداد بیشتری دستگاه های حافظه می توانند روی یک برد مجزا جایگذار
ی شوند). این افزایش بر اساس زمان موردنیاز برای تبدیل اطلاعات موازی خوانده شده از DRAM به فرمت سریال استفاده شده توسط کنترلر FB-DIMM و برگشتن به فرمت موازی در کنترلگر حافظهٔ روی مادربورد می باشد. در تئوری، دستگاه بافر حافظهٔ FB-DIMM می تواند برای دستیابی به هر سلول DRAM ساخته شود اما این روش توزیع نشده است چرا که در دوران نوزادی خودش می باشد.
فیفا ۱۲ (در ایالات متحده آمریکا مشهور به فوتبال فیفا ۱۲) نوزدهمین شماره از مجموعه بازی هایی است که شرکت الکترونیک آرتز تحت عنوان سری بازی های ویدئویی فیفا در ۲۷ سپتامبر سال ۲۰۱۱ منتشر کرد. فیفا 12 با نوآوری هایی که در زمینه روند بازی و گیم پلی داشت، توانست نظر بیشتر منتقدان و بازی کننده ها را جلب کند و در فروش هم موفق ظاهر شود. تهیه کننده اصلی بازی، آقای دیوید روتر در مورد این بازی گفت: "یک سال انقلابی برای مجموعه بازی های فیفا... علل خصوص در زمینه گیم پلی."
جرم یقه سفید در اشارات حقوقی و قانونی دلالت بر سوءاستفاده افراد بلندپایه از موقعیت و مقام خود است که بیشتر با جرایم مالی همراه است. این نظریه نخستین بار در مبحث جرم شناسی توسط جرم شناس آمریکایی ادوین ساترلند در دهه ۵۰ میلادی مطرح شد. بر اساس تفکرات وی جرم های یقه سفید بیانگر فعالیت های غیرقانونی است که از اشخاص سرشناس و درخور احترام صوری و طبقهٔ بالاتر جامعه سر می زند. شغل و موقعیت اجتماعی و اشرافی این دسته از جنایتکاران ایجاب می کند که مانند طبقه ممتاز جامعه بهترین و گرانبهاترین لباس با یقه سفید بر تن پوشند و صورت ظاهرشان موجب شود تا مردم به آن ها گمان بد نبرند و چپاول و غارتگری را دون شان انگارند. نمونه های جرم یقه سفید شامل کلاهبرداری، رشوه خواری، ترفند پانزی، معاملات نهانی، اختلاس، جرایم اینترنتی، نقض قوانین حق تکثیر، پول شویی، سرقت هویت، و جعل سند و مدرک است. دشواری های تعریف. به طور کلی جرم شناسی مدرن محدودیت جرم را به مرجع مردود می داند، و به جای آن؛ نوع جرم و موضوع طبقه بندی با توجه به ویژگی مجرم را درخور بررسی می داند:
دره کور یا بابا درویش یک پناهگاه صخره ای است که کاوُش آن در سال ۱۹۶۶ میلادی توسط لوئی دوپری به نمایندگی از موزه تاریخ طبیعی آمریکا صورت گرفت. این پایگاه باستان شناسی در ولایت بدخشان در افغانستان، در نزدیکی شمال شرق کَلَفگان، در نزدیکی روستای چنارِ گونجوس خان در ۶۳ کیلومتری شرق شهر تالقان، در مسیر جاده بسوی فیض آباد، در بلندای بخش دره ای در نزدیکی دهکده کوچک بابا درویش واقع است. در رسوب گِل ته نشین شده توسط جریان آب که لایه نهش (؟) شده، دو دوره اصلی از سکونت انسان ثبت شده است. از این پایگاه به طور تخمینی، ۸۰۰ ابزار سنگی بدست آمده است: سنگ چخماق و تیغه های داس مانند، و نیش های بزرگ دیابازی (diabase؛ سنگ بلورین و بازالتی). یافته های دیگر شامل ابزار سنگی (celt؛ شبیه تبر)، تراشه ها، ابزار کوبنده، تیغه ها، جواهرات ساده و ابتدایی، زیاگان (ماهی، جَوَندگان، اسب، و جانوران اهلی شده همچون گوسفند، بز و گورخر)، قسمتی از استخوان گیجگاهی راست یک انسان سا (Hominid)، شمار زیادی ابزار استخوانی و سه قطعه از قَلع و بُرُنز (مِفرَغ) است. ظروف سفالینه بیشتر از جنس خام، سیاه رنگ، و بعضا تزئین شده بودند. تنها نمونه معماری ۸۰ قرارگاه
بودند که به خیمه می مانستند. و تنها گورهای بجای مانده نیز قطعاتی از بز را در خود جای داده بودند. □■دشت ناوُر ■•دره کور قَره کمر■○ ○•آق کُپرُک ○•هزارسُم ◉کابل ◉مزار شریف ◉هرات ◉قندهار ◉غزنی ◉فیض آباد تالقان◉ پایگاه های باستان شناسی افغانستان از عصر سنگپارینه سنگی زیرین □پارینه سنگی میانی ■پارینه سنگی بالایی ▲فراپارینه سنگی ○نوسنگی •شهر امروزی ◉
جَمر تلفن همراه یا اختلال گر تلفن همراه دستگاهی برای ایجاد نویز سفید در دامنه بالا ست که برای حذف امواج مؤثر فرکانس بالا استفاده می شود. در اصطلاح تجاری به این دستگاه کور کننده آنتن تلفن همراه یا مسدودکننده نیز گفته می شود. سازوکار اثر. عملکرد اختلال گرها مسدودکننده های فرکانس بالا به طور خلاصه به این صورت است: نتیجه این فرایند تخریب یک قسمت از شبکه مجازی سلولی مخابراتی و تخریب تمام سیگنال های فرکانس هدف در محدوده مؤثر دستگاه است. انواع اختلال گر. شکل اصلی و اولیه اختلال گر در بالا تشریح شد اما اخیراً با پیشرفت روزافزون سرعت شبکه های مخابراتی و افزایش پهنای باند، نسل سوم و چهارم و شبکه بلوتوث، اختلال گرهایی جهت مهار این شبکه ها نیز تولید و روانه بازار شده است. عوارض. فرکانس بالای اینترنت نسل پنجم 5G ، موجب کاهش اهمیت تمامی فرکانس های دیگر شده است. اختلال گرها (مسدودکننده آنتن موبایل) یکی از مورد بحث ترین عناصر الکترونیک- مخابرات در بین مهندسان پزشکی و دانشمندان علم طب هستند. این نگرانی ها به خاطر این هستند که تلفن همراه از خود امواج الکترومغناطیسی در مقیاس ریزموج تابش می کند. پس با در نظر گرفتن همین نکته که خ
ود تلفن همراه امواج فرکانس بالایی تولید می کنند که موجب آسیب به بدن انسان می شود، استفاده از اختلال گر نیز درنتیجه موجب زیان خواهد شد. پزشکان، حالت تهوع و پرخاشگری را ساده ترین عوارض این امواج معرفی کرده اند. اما در حالت ‎های پیشرفته، ضعف نخاعی، کم سویی چشم، اختلال حواس، روانپریشی و حتی در مواردی نازایی زنان و نابارورسازی در مردان و حتی تولد نوزاد معلول را از عوارض این دستگاه معرفی نموده و برای استفاده از این دستگاه هشدار داده اند. در ایالات متحده استفاده گسترده و طولانی مدت این دستگاه ممنوع شده و دادگاه ایالتی میشیگان ۶ ماه تا ۳ سال زندان جهت تولید و فروش این دستگاه در نظر گرفته است. اتحادیه اروپایی نیز انگلستان را به عنوان تنها حمایت کننده از تولید اختلال گر تحت فشار قرار داده است. تنها در کشور چین تولید و فروش این دستگاه قانونی و با حمایت چند کشور دیگر ادامه دارد. ITU، سازمان تنظیم مقررات رادیویی جهانی نیز تولید و انتشار امواجی با فرکانس مورد استفاده در اختلال گرها ممنوع کرده است. در ایران نیز، اخیراً وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی طی بخشنامه ای به تمامی دانشگاه های علوم پزشکی کشور از آن ها خواست جلوی ا
ستفاده از این دستگاه گرفته شود لینک به بیرون. http://en.wikipedia.org/wiki/Frequency وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعاتhttps://web.archive.org/web/20110717124645/http://www.ict.gov.ir/home-en.html معاونت غذا و دارو معاونت غذا و دارو - معاونت غذا و دارو، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکیwww.behdasht.gov.ir/
کلاه ایمنی یا خود وسیله ای محافظتی است که برای جلوگیری از صدمه رسیدن به سر استفاده می شود. در برخی موارد این گونه کلاه جنبه حفاظتی ندارد و به صورت نمادین استفاده می شود. قدیمی ترین کلاه ایمنی توسط سربازان آشوری در ۹۰۰ سال پیش از میلاد مسیح مورد استفاده قرار می گرفت. این کلاه دارای عینک و کلاه برنزی ضخیمی بود تا از سر در مقابل ضربات شمشیر و تیر محافظت کند. هم اکنون نیز سربازان از این گونه کلاه ها استفاده می کنند که بیشتر از مواد سبک وزن پلاستیکی ساخته می شود. در موارد غیرنظامی نیز کلاه ایمنی برای فعالیت های تفریحی و ورزشی مورد استفاده قرار می گیرد. (برای مثال: سوارکاری، فوتبال آمریکایی، هاکی روی یخ، کریکت، بیسبال، پاراگلایدینگ و سنگ نوردی) همچنین در فعالیت های خطرناک همچون ساخت وساز، کار در معدن و پلیس ضد شورش استفاده می شود. استفاده از کلاه ایمنی در برخی صنایع اجباری می باشد . در موتورسواری و دوچرخه سواری نیز کلاه های مخصوصی مورد استفاده قرار می گیرد. کلاه های مخصوص ورزش های هوایی مانند پاراگلایدر، هنگ گلایدر، گلایدر و ULM باید مطابق با استاندارد اروپایی EN966 باشند.راهنمای انتخاب کلاه ایمنی پاراگلایدر
دنیل میگل آلوس گومس (؛ زادهٔ ) که عموماً با نام دنی شناخته می شود، بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
بهرام مودت (زاده ۱۰ بهمن ۱۳۲۹ در تهران) بازیکن سابق فوتبال ایرانی است. وی سابقه بازی در باشگاه های پرسپولیس و پیکان و سپاهان را دارد. همچنین مودت در رده بندی برترین دروازه بانان تاریخ فوتبال جهان در سال ۲۰۱۲ در تاریخ میان ایرانیان اول و در تاریخ فوتبال جهان در رتبه ۱۲۴ قرار دارد. زندگی. بهرام مودت با فیروزه اجاق بسکتبالیست و فعال سیاسی اهل کرمانشاه ازدواج کرد. او هم اکنون به همراه همسرش در آلمان زندگی می کند. عضویت در سازمان مجاهدین خلق. بهرام مودت پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به عضویت سازمان مجاهدین خلق درآمد. وی هم اکنون عضو رسمی شورای ملی مقاومت ایران است.
لوئی یازدهم (۳ ژوئیه ۱۴۲۳ – ۳۰ اوت ۱۴۸۳) ملقب به لوئی محتاط، پادشاه فرانسه بین سال های ۱۴۶۱ تا ۱۴۸۳ میلادی بود. او پسر شارل هفتم، پادشاه فرانسه و ماری آنژو و یکی از اعضای دودمان والوآها، نوهٔ شارل ششم، پادشاه فرانسه و ایزابلای باواریا و یکی از موفق ترین شاهان فرانسه از نظر متحد ساختن کشور بود. دوران حکمرانی ۲۲ سالهٔ او شاهد دسیسه چینی های سیاسی پادشاه بود که همچون عنکبوتی، تارهای توطئه و خیانت را می تنید و القاب او نیز نشأت گرفته از همین بود. دسیسه چینی ها و علاقهٔ او به فتنه انگیزی سبب شد تا لوئی یازدهم دارای دشمنان بسیاری از جمله پدرش شارل هفتم، برادرش شارل والوآ، دوک دو بری، شوهرخواهرش شارل جسور، دوک بورگوندی و ادوارد چهارم، پادشاه انگلستان شود. لوئی یازدهم به زیرکی و اغلب بدطینتی معروف است. او با مهار قدرت دوک ها، قدرت سلطنتی را به طرز گسترده ای افزایش داد. لوئی اشراف زمیندار را از مارش ها یا روستاها به شهرها دعوت کرد تا با زندگی شهرنشینی آشنا شوند. او اشراف نافرمان را نیز سرکوب کرد. در زمان سلطنت او، اتاژنرو یا مجلس طبقاتی شامل نمایندگان اشراف، روحانیون و ثروتمندان شهری برگزار می شد. سال های اولیه و ولای
ت عهدی. روز ۳ ژوئیه سال ۱۴۲۳ میلادی در کاخ اسقفی بورژ زاده شد. پدرش شارل هفتم پادشاه فرانسه از دودمان والوآ و مادرش ماری آنژو بودند. روز بعد در کلیسای جامع سن-اتین توسط گیوم دو شامپو، اسقف لاو، غسل تعمید داده شد. گفته می شود در این مراسم به یاد لوئی قدیس، لوئی نام گرفت. در این دوران فرانسه به دلیل جنگ با انگلستان در شرایط مناسبی به سر نمی برد و پادشاه که کمتر از یک سال پیش بر تخت نشسته بود، تنها بر نیمه جنوبی کشور تسلط داشت. با در معرض تهدید قرار گرفتن بورژ، لوئی را برای در امان ماندن به قلعه لوش در منطقه تورن در مرکز فرانسه فرستادند. تا ده سالگی در این قلعه به سر برد. اطلاعاتی از سال های اولیه کودکی لوئی در دست نیست. آموزش رسمی او در زمینه های مختلف از جمله جنگاوری، از سال ۱۴۲۹ میلادی تحت نظر ژان ماژوریس، از عوامل کلیسای رن، آغاز شد. لوئی در این زندگی به دور از پدر و مادر و شاهزادگان سلطتنی، تعامل زیادی با مردم عادی و شیوه زندگی آن ها داشت. سال ۱۴۳۳ میلادی به قلعه آمبوآز در نزدیکی تور به نزد مادر و خواهرانش منتقل شد. به انتخاب پدر و در یک ازدواج سیاسی، لوئی روز ۲۴ ژوئن سال ۱۴۳۶ میلادی با مارگارت اسکاتلند، دخ
تر ۱۱ سالهٔ جیمز یکم، پادشاه اسکاتلند وصلت کرد. آن دو بعد از ظهر ۲۵ ژوئن در کلیسای کوچک قلعهٔ تور ازدواج کردند. عروسی در مقیاس استانداردهای آن زمان بسیار ساده برگزار شد و شارل هفتم که لباس خاکستری رنگ سوارکاری اش را بر تن داشت حتی به خود زحمت برداشتن مهمیزهایش را نیز نداد. مهمانان اسکاتلندی به سرعت پس از عروسی برای رفتن تحت فشار قرار گرفتند و این موضوع همراه با رفتار پادشاه سبب شد تا اسکاتلندی ها این را توهینی به خود بدانند. این رویداد از سوی دیگر نشانگر شرایط فقیرانهٔ دربار فرانسه در آن زمان بود که امکان برگزاری جشنی باشکوه و پر زرق و برق یا میزبانی مهمانانش برای مدتی بیشتر را نداشت. پس از ازدواج لوئی جایگاه خود به عنوان ولیعهد را در دربار به دست آورد. تعلیمات رسمی او به پایان رسید و خانمان خود را یافت. مستمری متوسطی برایش مقرر گردید. پائیز سال ۱۴۳۶ میلادی پادشاه را در گردآوری پول از استان های وفادار جنوبی همکاری کرد. در این سفر شکایاتی از سو استفاده های مقامات سلطنتی و نابسامانی هایی که اشراف ایجاد کرده اند به گوش لوئی رسید. به او گفته شد کسانی شاه را اداره می کنند وعده های تو خالی می دهند. لوئی که مورد بی