Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در «بلوفِ توپ» موجب تشویق سرتیپ «چارلز پومروی استون» شد تا فرمان یورشی را صادر کند که در نهایت موجب درگیری با نیروهای متخاصم شد. بیکر سعی کرد تا نیروهای اتحادیه را تجدید نیرو کند، اما نتوانست متقاعد شود که قایق های کافی برای عبور از رودخانه وجود دارد، که بعداً نیز دچار تأخیر شدند. بیکر حدود ساعت چهار توسط گلوله هایی هدف قرار گرفت که به قلب و مغز برخورد کرده و او را درجا کشت. ویستار گفت که او و بیکر درست قبل از کشته شدنش بحث مختصری داشتند و بیکر گفت: «افسری که با این افراد می میرد هرگز تحت قضاوت شدید قرار نخواهد گرفت». رئیس جمهور لینکلن آن عصری که اخبار مرگ بیکر را دریافت کرد در ستاد جورج مک کللن بود. چارلز کارلتن کافین از «ژورنال بوستون» لینکلن را هنگام دریافت خبر بیکر در حال گریه دید: «سر او به پایین خم شده و اشک از چشمانش بر روی گونه ها می غلتید، صورت او رنگ پریده و قلبش مملو از احساسات بوده و هنگام قدم گذاشتندر خیابان نزدیک بود بر زمین بیافتد». هنگام خاکسپاری بیکر، مری تاد لینکلن واشینگتن را با حضور در میان گل های یاس بنفش، شامل دستکش و کلاه به جای رنگ سیاه سنتی مفتضح ساخت. با وجود دوستی نزدیک بیکر با شوهر
ش اینگونه واکنش نشان داد: «در شگفتم که آیا زنان واشینگتن از من انتظار دارند تا خودم را در سوگ هرکدام از سربازان کشته شده در این جنگ بزرگ خفه کنم؟» بعد از مراسم خاکسپاری که در فیلادلفیا و نیویورک سیتی صورت پذیرفت، بدن بیکر توسط کشتی بخار «نور شمالی» و از طریق راه آهن پاناما به سان فرانسیسکو برای خاکسپاری فرستاده شد. او در بخش OSD، سایت ۴۸۸ قبرستان ملی سانفرانسیسکو به خاک سپرده شد. بیکر یک بار در مورد خودش گفت: «نقطه مثبت من قدرتم برای فرماندهی، حکومت و رهبری افراد است. حس می کنم که می توانم مردانم را هرکجا رهبری کنم». با این حال دوستان بیکر فکر می کردند که استعداد اصلی او هدیه ای است برآمده از فن خطابه گری او. مرگ او مقامات واشینگتن را شوکه کرد و منجر به تشکیل کمیته الحاقی کنگره برای رهبری جنگ شد. بیوهٔ بیکر به نام «مری آن» تقریباً سه سال بعد از مرگش در فهرست مستمری بگیران حکومتی قرار گرفت و ۵۰ دلار ماهانه دریافت می نمود. لایحه کنگره ای که این اعانه را ارائه داد در وبسایت کتابخانه کنگره قابل رؤیت است.
هاوارد بیکر جونیور سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۵ میلادی سناتور ایالت تنسی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
لوسین بیکر سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۱ میلادی سناتور ایالت کانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
آبراهام بالدوین سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۷ میلادی سناتور ایالت جورجیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
هنری پورتر بالدوین سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۱ میلادی سناتور ایالت میشیگان در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ریموند ای. بالدوین سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ میلادی سناتور ایالت کنتیکت در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف اچ. بال سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۹ میلادی سناتور ایالت مینه سوتا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ال. هایسلر بال سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۵ و ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۵ میلادی سناتور ایالت دلاویر در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز باربور (James Barbour) (10 ژوئن ۱۷۷۵–۷ ژوئن ۱۸۴۲)، برده دار، وکیل، سیاستمدار و مزرعه دار آمریکایی بود. او به عنوان نماینده شهرستن اورنج ویرجینیا در مجمع عمومی ویرجینیا و به عنوان سخنگوی خانه نمایندگان ویرجینیا خدمت نمود. او ۱۸مین فرماندار ویرجینیا و اولین فرماندار مقیم در عمارت کنونی فرماندار ویرجینیا بود. بعد از جنگ ۱۸۱۲ میلادی، باربور سناتور ایالات متحده (۱۸۱۴–۱۸۲۵) و وزیر جنگ ایالات متحده (۱۸۲۵–۱۸۲۸) بود. اوان زندگی خانوادگی. جیمز باربور در جایی که به نام باربورزویل ویرجینیا در شهرستان اورنج نام گرفت در ۱۰ ژوئن ۱۷۷۵ میلادی بدنیا آمد. باربورن پسر توماس باربور (کسی که صاحب کرسی خانه برگس های ویرجینیا در ۱۷۶۹ میلادی بود) و همسرش ماری پندلتون توماس سابق بود. پدربزرگش (همچنین جیمز باربور ۱۷۰۷–۱۷۷۵) زمین هایی را در شهرستان اسپوتسیلوانیا در ۱۷۳۱ و ۱۷۳۳ میلادی ثبت کرده و عمویش با همان نام یعنی «جیمز باربور» نیز در خانه نمایندگان برگس های ویرجینیا (۱۷۶۱–۱۷۶۵ از شهرستان اسپاتسیلوانیا نمایندگی کرد) خدمت نمود. هردو سمت خانواده اش در میان اولین خانوادگان ویرجینیا و همچنین اولین ساکنین شهرستان اورنج و سمت باختر آن
بودند. هنگامی که جیمز بدنیا آمد، خانواده باربور بیش از ۲۰۰۰ جریب فرنگی (هشت کیلومتر مربع) و چندین برده را در تملک خویش داشتند. با این حال، این خانواده طی جنگ انقلابی آمریکا و پیامدهای آن از مشکلات مالی رنج می بردند. با این وجود جیمز تحصیلات رسمی خویش را با کمک مربیان خصوصی و آکادمی که توسط جیمز وادل در گوردونزویل ویرجینیا اداره می شد به پایان برد. برادر او فیلیپ پی. باربور بعداً سخنگوی خانه نمایندگان ایالات متحده و قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده شد. در ۲۹ اکتبر ۱۷۹۲ باربور با لوسی جانسون، دختر بنجامین جانسون ازدواج کرد، زنی که نماینده شهرستان اورنج در مجمع عمومی ۱۷۹۰ میلادی بود. آن ها سه دختر (یکیشان فرانسیس بود که در نوزادی طی ۱۸۰۲ میلادی فوت کرد) و چهار پسر داشتند که شامل جیمز باربور و بنجامین جانسون باربور (۱۸۲۱–۱۸۹۴، رئیس دانشگاه ویرجینیا شد) بودند. حرفه. سال های اول. باربور به عنوان معاون کلانتر شهرستان اورنج از آغاز ۱۷۹۲ میلادی خدمت کرد. او در ۱۷۹۴ میلادی به کانون وکلای ویرجینیا پذیرفته شد. باربور با هدایای ازدواج از پدرش و همچنین با براه اندازی فعالیت های حقوقی خود در کشت قادر بود تا ثروتی شخصی را
برای خود ایجاد نماید. دوست و تقریباً همسایه او در کشتزار مانتیسلو، رئیس جمهوری سابق توماس جفرسون در طراحی عمارتی کمک کرد که باربور اکثر زندگی بزرگسالی خود را در آن سپری نمود، عمارتی که آن را باربورزویل نامید. باربور در ۱۷۹۸ میلادی صاحب چندین برده بود و آن کشتزار را طی چندین سال گسترش داد، چنان که همسایگان تقریبی آن در سمت دیگر جیمز مدیسون در کشتزار مون پلیه بود. خانه نمایندگان. رأی دهندگان شهرستان اورنج باربور را در ۱۷۹۶ میلادی برای خانه نمایندگان ویرجینیا انتخاب کرد و جوانترین عضو آنجا شد. او که چندین بار برای ان منصب پاره وقت انتخاب شد تا ۱۸۰۴ میلادی و مجدداً از ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۲ میلادی خدمت کرد. باربور به خاطر فصاحت شناخته شده و در کمیته های مختلف خدمت کرده و به ریاست چندین جا شامل کمیته مجوزها و انتخابات و کمیته مالیه انتخاب شد. پیرز او را چندین دوره به عنوان سخنگوی خانه نمایندگان انتخاب کرد. باربور دارای عقاید قوی جمهوری خواهی مشابه عقاید همسایگانش یعنی جفرسن و مدیسون شد. او قویاً مخالف «قوانین بیگانه و فتنه ۱۷۹۸ میلادی» بود و شیوایی و فصاحتش را برای حمایت از «حل و فصل های ویرجینیا» به کار بست. باربور معتقد
بود که این قانون و حامیانش ایالات متحده را تحدید کرده و بیان داشت که: «برای این که حملهٔ مورد انتظاری از آن سوی مرزها، مستمسکی برای حمله بر اصول آزادی در خانه ایجاد کرده و حجاب ها را کنار زده به طوری که مسائل به وضوح برای ما روشن گردیده است». باربور از حمایت از قدرتهای اجرایی فزاینده قانونگذاری امتناع ورزید، بخصوص قدرت های تأیید نشده. باربور در خانه نمایندگان به نوشتن لایحه تأسیس «بودجه ادبی ویرجینیا» که در ۲ فوریه ۱۸۱۰ میلادی تصویب شد افتخار می کرد. این بودجه نیاز مالی برخی از پروژه های مرتبط با تحصیلات عمومی در هر شهرستان از مشترک المنافع را تأمین می نمود. باربور بعدها درخواست کرد که تنها کتیبه ای که روی قبرش قرار دارد به این قانون ارجاع دهد که تأیید عقاید مستحکمش بود مبنی بر این که پیشرفت جامعه تنها در گروی تحصیلات است. با این حال او اعتقاد داشت که توانایی های فکری مرتبط با جنسیت، نژاد و تملک زمین است.
دابلیو. وارن باربر سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۳ میلادی سناتور ایالت نیوجرسی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
توماس آر. بارد (; زاده ۸ دسامبر ۱۸۴۱ - درگذشته ۵ مارس ۱۹۱۵) سناتور سابق عضو جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۵ میلادی سناتور ایالت کالیفرنیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
آلبن دابلیو. بارکلی سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۹ و ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا و از سال ۱۹۴۹ تا سال ۱۹۵۳ معاون رئیس جمهور هری ترومن بود.
دین بارکلی سناتور سابق عضو کنشکر مستقل بود. وی در سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ میلادی سناتور ایالت مینه سوتا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
فرانک ای. بارت سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۹ میلادی سناتور ایالت وایومینگ در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
الکساندر گرنت باری سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ میلادی سناتور ایالت اورگن در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام تی. باری سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۶ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
دوی فالت بارتلت سینیور سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹ میلادی سناتور ایالت اکلاهما در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید بارتون سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۴ و ۱۸۲۴ تا ۱۸۳۱ میلادی سناتور ایالت میزوری در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
راس بیس سناتور سابق عضو حزب ملی جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷ میلادی سناتور ایالت تنسی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
آیزاک سی. بیتس سناتور سابق عضو حزب ملی جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۵ میلادی سناتور ایالت ماساچوست در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
برچ بای (؛ ۲۲ ژانویه ۱۹۲۸ – ۱۴ مارس ۲۰۱۹)، سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۱ میلادی سناتور ایالت ایندیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود. او تنها شخص به جز پدران مؤسس آمریکاست که دو متمم قانون اساسی آمریکا را نوشته است. او پدر سناتور سابق ایون بای است. وی در ۱۴ مارس ۲۰۱۹ درگذشت.
ایون بای سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ میلادی سناتور ایالت ایندیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۲۰۱۶ بای اعلام کرد بر سر کرسی سابق خود که در پی اتمام دوره دن کوتس خالی خواهد بود در انتخابات سال ۲۰۱۶ رقابت خواهد کرد. مواضع سیاسی. ایران. بای در ژانویه ۲۰۰۶ طرحی برای اعمال تحریم علیه ایران را تقدیم سنا کرد. در ژانویه ۲۰۰۶ او خواهان صدور قطعنامه ای به منظور تحریم اقتصادی علیه ایران با هدف بازداشتن ایران از توسعه سلاح هسته ای شد. در سال ۲۰۰۷، بای از متمم کیل-لیبرمن حمایت کرد که یکی از محورهای اصلی انتقاد اوباما از هیلاری کلینتون بود.
جان گلن بیل جونیور سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ میلادی سناتور ایالت مریلند در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز بی. بک سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۹۰ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود. زندگی. بک در دامفریشایر اسکاتلند متولد شد و در سال 1838 به ایالات متحده مهاجرت کرد و در وایومینگ ، نیویورک اقامت گزید. وی در سال 1843 به لکسینگتون ، کنتاکی نقل مکان کرد و در سال 1846 از دانشگاه ترانسیلوانیا فارغ التحصیل شد. بک در وکالت پذیرفته شد و وکالت را در لکسینگتون آغاز کرد. وی تا مدتی قبل از جنگ داخلی ، شریک حقوقی جان سی.برکینریج ، معاون رئیس جمهور ایالات متحده بود که به ژنرال کنفدراسیون تبدیل شد. در طول جنگ داخلی ، بک توسط کمیسیون نظامی در مورد دانش خود از فعالیت های شریک سابق خود مورد بازجویی قرار گرفت. پس از جنگ ، بک به عنوان دموکراتو نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده در منطقه 7 کنتاکی انتخاب شد. وی به کمیته بازسازی منصوب شد جایی که انتظار می رفت به عنوان تازه وارد و مهاجر مانعی برای اهداف جمهوری خواه نباشد ، اما بلافاصله مدافع سرسخت حقوق ایالات شکست خورده شد. او که برتری طلب سفیدپوست بود ، با حقوق مدنی آفریقایی آمریکایی ها مخالفت کرد. وی به عضویت چ
هلم و سه کنگره بعدی انتخاب شد و در کل از 4 مارس 1867 تا 3 مارس 1875 خدمت کرد. در سال 1876 ، بک به عنوان عضوی از کمیسیون تعیین مرز بین مریلند و ویرجینیا منصوب شد. وی سپس در سال 1876 به سنای ایالات متحده انتخاب شد ، دوبار انتخاب شد و از 4 مارس 1877 ، تا زمان مرگ در واشنگتن دی سی ، در 3 مه 1890 در کل خدمت کرد. بک رئیس کنفرانس دموکرات بود از سال 1885 تا 1890 ، و رئیس کمیته مسیرهای حمل و نقل به ساحل دریا. وی در بحث سوالات تعرفه و ارز برجسته بود.
هنری لوئی بلمون سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۱ میلادی سناتور ایالت اکلاهما در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جورج اچ. بندر سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ میلادی سناتور ایالت اوهایو در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
باب بنت سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۱ میلادی سناتور ایالت یوتا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
والاس اف. بنت سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۴ میلادی سناتور ایالت یوتا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
آلفرد واشبورن بنسون سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ میلادی سناتور ایالت کانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
المر آستین بنسون سناتور سابق عضو حزب کشاورز-کارگر بود. وی در سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ میلادی سناتور ایالت مینه سوتا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
توماس هارت بنتون سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۴ و ۱۸۲۴ تا ۱۸۵۱ میلادی سناتور ایالت میزوری در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز هندرسون بری سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۷ میلادی سناتور ایالت آرکانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا بود. سال های نخستین زندگی. جیمز هندرسون بری در جکسون کانتی، آلاباما، از خانواده ایزابلا جین (با نام خانوادگی اور) و جیمز مک فرین بری به دنیا آمد. خانواده در سال 1848 به آرکانزاس نقل مکان کردند. بری به مدت یک سال در آکادمی بریویل در بریویل، آرکانزاس شرکت کرد. آکادمی به نام خانواده او نامگذاری شد. بری در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال 1866 در کافه آرکانزاس پذیرفته شد. جنگ داخلی آمریکا. در آغاز جنگ داخلی آمریکا، بری به ارتش ایالات کنفدرال پیوست و به عنوان ستوان دوم در شرکت E، 16 پیاده نظام آرکانزاس مأمور شد. بری پای راست خود را در جریان نبرد کورینث در شمال می سی سی پی از دست داد. پس از بهبودی از زخمش، به عنوان معلم مدرسه مشغول به کار شد و یک وکالت خصوصی را آغاز کرد. حرفه سیاسی. بری در سال 1866 به عضویت مجلس نمایندگان آرکانزاس انتخاب شد. او در سال 1872 و در سال 1874 مجدداً انتخاب شد. در آخرین دوره خود پس از تصدی این سمت در طول جنگ بروکس-باکستر به جای چارلز دبلیو، به ع
نوان رئیس مجلس انتخاب شد. تانکرسلی. بری رئیس کنوانسیون ایالت دمکراتیک در سال 1876 بود. در سال 1878 او قاضی دادگاه ناحیه چهارم شد و تا سال 1882 در آن سمت خدمت کرد تا اینکه به عنوان فرماندار آرکانزاس انتخاب شد. دولت بری بر کاهش بدهی دولتی و ایجاد یک بیمارستان روانی دولتی تمرکز کرد. بری برای انتخاب مجدد نامزد نشد. در مارس 1885، بری توسط قانونگذار برای پر کردن دوره منقضی نشده سناتور آگوستوس اچ. گارلند انتخاب شد. بری برای 22 سال آینده در سنای ایالات متحده باقی ماند. کهنسالی. در سال 1910، بری سمتی را در کمیسیون تاریخ آرکانزاس برای نشان دادن قبر همه سربازان کنفدراسیون آرکانزاس که در زندان های شمال مرده بودند، پذیرفت. بری در بنتونویل، آرکانزاس درگذشت و در گورستان شوالیه های پیتیاس (قبرستان بنتونویل کنونی)، بنتونویل، آرکانزاس به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. در سال 1865، بری با E.Q. بلدرچین "لیزی". آنها شش فرزند داشتند.
نوشتار عربی اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر ئه ره ب ییزیقی) شکلی از الفبای عربی-فارسی است که برای نوشتن زبان اویغوری، عمدتاً توسط اویغورهای مقیم چین استفاده می شود. این یکی از چندین الفبای اویغوری است و از سال ۱۹۸۲ الفبای رسمی زبان اویغوری است. الفبای سیریلیک نیز برای نوشتار زبان اویغوری، بالاخص توسط اقلیت اویغور ساکن کشور قزاقستان استفاده می شود. زبان اویغوری، الفبای لاتین استانداردسازی شده نیز دارد، که توسط دانشگاه سین جیانگ برای استفادهٔ موازی با الفبای عربی-اویغوری و بیشتر در زمینه های دیجیتالی و کامپیوتری ارائه شد. تاریخ. اویغوری زبان ترکی تاریخی مردمان منطقهٔ تاریخی ترکستان شرقی (سین کیانگ) می باشد، و دارای ادبیات غنی چندصد ساله ای می باشد. مردم اویغور با قرار گرفتن بر جاده ابریشم، در ارتباط دائم با فارسی زبانان و ترک زبانان ماوراءالنهر و فرای آن بودند، و در نتیجهٔ آن، از قرن سیزدهم میلادی به این سو، از الفبای فارسی-عربی برای نوشتار زبان اویغوری استفاده می شده است. این الفبا تا دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، الفبای مردم اویغور بوده، و تعداد بی شماری اثر ادبی به این نوشتار ارائه شده است. این الفبا امروزه با تغییراتی جزئی،
هنوز توسط ازبک های افغانستان برای نوشتار زبان خویش استفاده می شود. در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، تصمیم بر آن شد که الفبای اویغوری برای تطابق بهتر با زبان اویغوری نیاز به اصلاحات دارد. اولا که در الفبای عربی-فارسی، چندین حرف صامت برای یک صدای واحد وجود دارد، به طور مثال، حروف «ت» و «ط». و دوما این که، الفبای عربی-فارسی حروف و حرکات مورد نیاز برای نشان دادن حروف صدادار موجود در اویغوری را ندارد. به طور مثال، صداهای [w], [o]، [ö]، [u]، و [ü]، همگی با حرف «واو» نشان داده می شدند. در نتیجه، در سال ۱۹۳۷ میلادی تصمیم بر آن شد که حروف تکراری «ح، ث، ذ، ص.ض.ط. ظ، ع» از زبان اویغوری حذف شده، و حروف جدید «ئا، ئه، ئی، ئی، ئو، ئۇ» برای نشان دادن واکه ها به الفبای عربی-اویغوری اضافه شد. پس از اتمام جنگ جهانی دوم و جنگ داخلی چین، این الفبا رسماً جای الفبای پیشین را گرفت. این الفبای پیشین، امروزه با نام نوشتار کهنهٔ اویغور (به ایغوری: ئۇیغۇر کونا ییزیقی) شناخته می شود. در همین حال، با استقرار حکومت کمونیستی در چین، و ارتباط نزدیک آن در اوایل دهه ۱۹۵۰ با اتحاد جماهیر شوروی، زبان شناسان و سیاست مداران شوروی، مشابه زبان های ترکی ترکستان
غربی، دولت چین را قانع به تغییر الفبای اویغوری به سیریلیک کردند. در نتیجه نوشتار سیریلیک اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر کیریل ییزیقی) طراحی شده و در منطقه سین کیانگ رسمیت یافت. اما این نوشتار در چین تنها چند سال دوام یافت. با مرگ استالین در ۱۹۵۳، و گسترش اختلاف نظرها و سیاستها بین جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی، و در نهایت قطع رابطهٔ بین دو کشور در سال ۱۹۶۲، دولت چین تصمیم بر تغییر الفبای اویغوری به لاتین گرفت. دولت چین الفبایی با الهام از الفبای لاتین زبان ترکی استانبولی، ینگه الفبا، و همین طور پین یین (شیوهٔ استاندارد لاتین نویسی زبان چینی)، برای زبان اویغوری ارائه کرد. این الفبا از سال ۱۹۶۵ میلادی، با نام نوشتار نو اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر ییڭی ییزیقی) رسمیت یافت. اما تحمیل تغییر الفبا بر مردم اویغور در نهایت شکست خورد، و در نهایت، در سال ۱۹۸۳ میلادی، الفبای عربی اویغوری دوباره به عنوان الفبای رسمی زبان اویغوری در سین کیانگ به رسمیت شناخته شد. در همین سال، دو حرف جدید «ئۆ، ئۆ»، برای نشان دادن کاملتر واکه های زبان اویغوری به الفبا اضافه شدند. از سال ۱۹۸۳ تا به امروز، الفبای عربی اویغوری الفبای رسمی این
زبان می باشد. الفبای سیریلیک اویغوری، با وجود این که در سین کیانگ کاملاً مهو شد اما، اویغورهای ساکن جماهیر شوروی سابق، بالاخص قزاقستان، به مانند دیگر زبانهای روزمرهٔ جامعه، به استفاده از الفبای سیریلیک ادامه دادند. در سال ۲۰۰۱، الفبای لاتین بار دیگر احیاء شد، اما با تغییرات عمده ای، منجمله حذف بسیاری حروف ناآشنا مثل «Ə, Ƣ, Ⱨ, Ɵ,»، و با نام نوشتار لاتین اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر لاتین ییزیقی) رسمیت یافت. اما باید توجه داشت که زبان شناسان طراح نوشتار لاتین، تأکید کرده اند که «این الفبای پیشنهادی جایگزین [الفبای فارسی-عربی اویغوری] نخواهد شد و همچنین معرفی آن نباید به عنوان یک اصلاح جدید در سیستم نوشتاری تلقی شود. این الفبا فقط در زمینه های مرتبط با کامپیوتر به عنوان یک سیستم نوشتاری کمکی استفاده خواهد شد.» الفبای عربی اویغوری. الفبای عربی اویغوری در کل ۳۲ حرف دارد. الفبای عربی اویغوری، حروف تکراری عربی-فارسی «ح، ث، ذ، ص.ض.ط. ظ، ع» را حذف کرده و در وام واژه ها از حروف «ئ، ت، ز، س، ه» استفاده می کند. الفبای عربی، همین طور به طور کامل حرکات زیر، زبر، و پیش «ــَـ، ــِـ، ــُـ» را حذف کرده. در عوض، در الفبای اویغوری
۸ واکه وجود دارد که تمامی حروف صدادار را بازتاب می دهد. به طور مثال، واژهٔ «احتیاط» به صورت «ئیهتییات» نوشته می شود. حروف «ح» و «ط» از الفبای اویغور حذف شده و به جای آنها از «ه» و «ت» استفاده شده. به جز آن، بجای «اِ»، حرف صدادار «e» با حرف «ئی» نشان داده شده است. نقش ی-همزه. در الفبای اویغور، حرف «ئ» زیاد به چشم می خورد. اما این حرف جزء یکی از حروف ۳۲ گانهٔ این الفبا به حساب نیامده است. این حرف دو نقش را در زبان اویغور ایفا می کند. همان طور که در مثال «ئیهتییات» به معنی «احتیاط» دیده شد، در الفبای اویغور، این حرف بجای «الف» اول واژه به کار می رود. چرا که حرف «الف» خود نقش دیگری را ایفا می کند. حرف «ئا» صدای «a» می دهد، و قرار نیست نقش دیگری را در نوشتار اویغور ایفا کند. به همین دلیل، نقش «الف» اول واژه به حرف «ئ» واگذار شده است. علاوه بر آن، با حذف کامل حرف «ع»، حرف «ئ» نقش «ع» اول واژه را نیز ایفا می کند. برای مثال، واژهٔ «عبادتخانه» به صورت «ئیباده تخانا» نوشته می شود. نقش دیگر «ئ» در میان واژگان است. این حرف، همان نقش «ئ» میان واژه در زبان فارسی را ایفا می کند. برای مثال، واژهٔ«هیئت»، به صورت «هه یئیت» نو
شته می شود. علاوه بر این، با حذف «ع»، و همین طور حروف اضافی دیگری مثل «ؤ» و «أ»، یا این حروف کامل از واژگان حذف شده اند، یا حرف «ئ» نقش این حروف در میان واژگان را نیز به عهده گرفته است. برای مثال: واکه ها. الفبای اویغوری دارای ۸ واکه است. به مانند سایر زبان های ترکی، واکه های اویغوری به پسین و پیشین تقسیم می شوند. کلمات در اویغوری باید از قانون هماهنگی واکه ای تبعیت کنند، به این معنی که واکه های یک کلمه، همگی یا واکه پسین ویا همگی واکه پیشین می باشند. با این وجود، به دلیل تأثیر بسیار زیاد زبان فارسی، و اینکه خیلی از وام واژگان (چه فارسی و چه عربی) به تلفظی نزدیک به تلفظ اصلی فارسی آن ها تلفظ می شوند، به مانند زبان ازبکی، قانون هماهنگی واکه ای به سرسختی زبانهایی مثل قرقیزی، ترکی آذربایجانی، و ترکمنی نمی باشد. در نوشتار اویغوری، تفاوتی بین صدای «ی» پسین و صدای «ی» پیشین وجود ندارد. ولی در زبان محاوره ای، گویشوران اویغوری، خود به طور ناخودآگاه بین این دو حرف تفاوت قائل می شوند. (در نوشتارهای ترکمنی و آذربایجانی در ایران بعضاً «ی» پسین را با حرف «یٛ» نشان می دهند) نمونه متن. ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر
آلبرت جِی. بوریج سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۱ میلادی سناتور ایالت ایندیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام دبلیو. بیب سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۶ میلادی سناتور ایالت جورجیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
کینزلی اسکات بینگهام سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۱ میلادی سناتور ایالت میشیگان در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز جی. بلین سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۸۱ میلادی سناتور ایالت مین در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جان جی. بلین سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۳ میلادی سناتور ایالت ویسکانسین در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
هنری دبلیو. بلیر سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۵ و ۱۸۸۵ تا ۱۸۹۱ میلادی سناتور ایالت نیوهمپشایر در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جس بلدسو سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۴ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بوده است.
تیموتی بلادورث سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ میلادی سناتور ایالت کارولینای شمالی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام بلونت سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۷۹۶ تا ۱۷۹۷ میلادی سناتور ایالت تنسی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
الایجا بوردمن سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۳ میلادی سناتور ایالت کنتیکت در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جی. کیلب بوگز سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۳ میلادی سناتور ایالت دلاویر در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
کیت باند سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۱ میلادی سناتور ایالت میزوری در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام ئی. بوراه سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۴۰ میلادی سناتور ایالت آیداهو در سنای ایالات متحده آمریکا بود. ویلیام ئی. بوراه با آلیس روزولت لانگوورث، دختر تئودور روزولت، رئیس جمهور آمریکا در رابطهٔ خارج از ازدواج بود، دختری به نام پائولینا حاصل این رابطه بود.
آرتور آی. بورمن سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۵ میلادی سناتور ایالت ویرجینیای غربی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
رودی بوشویتز سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱ میلادی سناتور ایالت مینه سوتا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف اچ. بوتوم سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ میلادی سناتور ایالت داکوتای جنوبی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
شارل دومینیک ژوزف بولینی (؛ – ) یک سیاست مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. بولینی سناتور سابق عضو حزب ملی جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۸۲۴ تا ۱۸۲۹ میلادی سناتور ایالت لوئیزیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جاناتان بورن جونیور سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۳ میلادی سناتور ایالت اورگن در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جورج اس. بوتول سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۷ میلادی سناتور ایالت ماساچوست در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
توماس ام. بودن سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۹ میلادی سناتور ایالت کلرادو در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
اوا بورینگ سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۵۴ میلادی سناتور ایالت نبراسکا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
استفان آر. بردلی سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری خواه بود. وی در سال ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۵ و ۱۸۰۱ تا ۱۸۱۳ میلادی سناتور ایالت ورمانت در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام او. بردلی سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۴ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز اچ. بردلی سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۸ میلادی سناتور ایالت آیداهو در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
نیکلاس اف. بردلی سناتور سابق عضو حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۸۲ میلادی سناتور ایالت نیوجرسی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
لیب یک نام خانوادگی ست و ممکن است به موارد زیر اشاره کند: