Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
میدان شارل دوگل (به فرانسوی: Place Charles de Gaulle)، که در گذشته با نام میدان اِتوآل (به فرانسوی: Place de l'Étoile) شناخته می شد، یک میدان بزرگ و تقاطع اصلی در پاریس، فرانسه است. این میدان محل تلاقی دوازده خیابان مستقیم است (به همین دلیل نام تاریخی آن «میدان ستاره» معنا می دهد) که از جمله آن ها شانزلیزه است. در سال ۱۹۷۰، پس از مرگ رئیس جمهور شارل دوگل، نام میدان تغییر یافت. با این حال، همچنان اغلب با نام اصلی اش شناخته می شود و ایستگاه مترو و قطار شهری نزدیک آن همچنان عنوان شارل دوگل–اِتوآل را حفظ کرده است. محور تاریخی پاریس (Axe historique) از میان طاق پیروزی عبور می کند که در مرکز میدان شارل دوگل قرار دارد. توضیحات. نام اصلی این ناحیه بوت شایو (Butte Chaillot، به معنای «تپهٔ شایو»، برگرفته از نام محلی آن) بود. در آن زمان، این مکان نقطهٔ تلاقی چندین مسیر شکار بود. مارکی دو ماریِنی در هنگام ایجاد باغ کاری های شانزلیزه، کارهای عظیم جاده سازی را روی این تپه آغاز کرد که در سال ۱۷۷۷ به پایان رسید. این تقاطع شامل سنگ فرش جاده به شکل یک ستاره بود، همان طور که امروز هم وجود دارد، و به میدان اِتوآل (Place de l'Éto
ile) معروف شد. در سال ۱۷۸۷، دیوار «فرم ژنرال» (Mur des Fermiers généraux) و دو ساختمان عوارضی «باریر دو لِتوال» (Barrière de l'Étoile) یا «باریر دو نویی» (Barrière de Neuilly) برای دریافت مالیات اکتروی در ورودی پاریس ساخته شدند. طراحی این بناها بر عهدهٔ کلود نیکولا لدو (Claude Nicolas Ledoux) بود. این دو ساختمان در دو طرف میدان اِتوآل قرار داشتند تا این که پس از سال ۱۸۵۹ تخریب شدند. بین سال های ۱۸۰۶ تا ۱۸۳۶، طاق پیروزی اِتوآل (Arc de Triomphe de l'Étoile) بر اساس طرح ژان شالگرن ساخته شد. این بنا در ابتدا به دستور امپراتور ناپلئون اول در دوران امپراتوری اول فرانسه سفارش داده شد و سه دهه بعد، در دورهٔ سلطنت ژوئیه، توسط پادشاه لویی فیلیپ اول افتتاح گردید. خیابان هایی که از میدان اِتوآل منشعب می شوند، در دوران امپراتوری دوم فرانسه به دستور امپراتور ناپلئون سوم و به عنوان بخشی از پروژهٔ بازسازی پاریس به رهبری هوسمان ایجاد شدند. این میدان به طور کامل بازطراحی شد و خیابان های بزونس (که اکنون واگرام نام دارد)، ژوزفین (مارسو)، کلبر، سن کلود (ویکتور-هوگو)، اسلینگ (کارنو)، پرنس-ژروم (مک-ماهون و نیل) همراه با شانزلیزه و
خیابان های موجود دیگر، ستاره ای را در اطراف طاق پیروزی شکل دادند. در سال ۱۸۶۴، خیابان دایره ای اطراف میدان اِتوآل، در جنوب محور تاریخی به نام «رو دو پرس بورگ» (Rue de Presbourg) و در شمال آن به نام «رو دو تیلزیت» (Rue de Tilsitt) نام گذاری شد. این نام ها برگرفته از موفقیت های دیپلماتیک ناپلئون در معاهدهٔ پرس بورگ سال ۱۸۰۵ و معاهدات تیلزیت سال ۱۸۰۷ بودند. از سال ۱۹۲۱، مقبرهٔ سرباز گمنام در زیر طاق پیروزی قرار گرفته است. پس از مرگ رئیس جمهور شارل دوگل در سال ۱۹۷۰، نام میدان اِتوآل به میدان شارل دوگل تغییر یافت. میدان شارل دوگل قطری به طول ۲۴۱ متر (۷۹۱ فوت) دارد و مساحتی در حدود ۴٫۵۵ هکتار (۱۱٫۲ جریب) را در بر می گیرد. این میدان پس از میدان کنکورد (با مساحت ۸٫۶۴ هکتار) دومین میدان بزرگ پاریس به شمار می آید. در مرکز میدان، طاق پیروزی قرار دارد که از طریق یک زیرگذر مخصوص عابران پیاده قابل دسترسی است تا از تداخل ترافیک ناشی از دوازده خیابان منشعب از میدان جلوگیری شود.
آزازِل یا اَزازل (عزازیل) شخصیتی در سری بازی تکن است و برای اولین بار در تکن ۶ معرفی شد. عنوان دشمن اصلی و رئیس این بازی را دارد. آزازل دارای مرحله ای به نام اتاق آزازل، یک اتاق رسمی در تکن ۶ است. آزازل، بزرگترین شخصیت در تاریخ تکن است که به معنی بیش از حریف خود قوی است. آزازل احتمالاً بهترین و قویترین کاراکتر تاریخ تکن است. آزازل غول آخر تکن ۶ است و نمی توان آن را انتخاب کرد. حرکت های آزازل. آزازل فقط قابل پخش در هنگام استفاده از دستگاه تقلب در نسخه PSP بازی است. تغییرات آزازل به رنگ قرمز و نارنجی، این معنی را می دهد که سلامتی بدن او کم است. به نظر می رسد آزازل توانایی احضار یخ را از زمین، برای حمله به حریف دارد.
یوجین پالی مهندس آمریکایی سازنده اولین کنترل از راه دور بی سیم تلویزیون بود. یوجین جی. پالی در ۲۹ نوامبر ۱۹۱۵ در شیکاگو به دنیا آمد و روز ۲۰ مه ۲۰۱۲ در بیمارستانی در شیکاگو درگذشت. یوجین پالی در سال ۱۹۳۵ زندگی حرفه ای خود را در رشته مهندسی آغاز کرد. او برای شرکت زنیت ۴۷ سال کار کرد و ۱۸ اختراع را در آمریکا به نام خود ثبت کرد. اختراع سال ۱۹۵۵ او به نام "فلش متیک" پرتوی نوری را به حسگرهای چهار گوشه صفحه تلویزیون می فرستاد که باعث خاموش و روشن شدن و تغییر شبکه های تلویزیون می شد. پالی در سال ۱۹۹۷ همراه با روبرت آدلر، مهندس دیگری از شرکت زنیت، جایزه امی را برای اختراعش دریافت کرد.
وومنز دی مجله ای است چاپ آمریکا که به صورت ماهانه منتشر می گردد. این مجله مربوط به زنان و اقتصاد خانواده است. نخستین شماره وومن دیز ۷ اکتبر ۱۹۳۷ بود.
بوبینو نام سالن موسیقی ای هست که در خیابان مون پارناس شهر پاریس واقع شده است که این سالن بزرگترین سالن موسیقی فرانسه در قرن بیستم بود. این سالن در طی تاریخ نام های متعددی داشته است. اجراها. افراد سرشناسی که در این سالن اجرا داشتند به شرح زیر است:
آسوکا کازاما یا آسکا کازاما یک شخصیت ساختگی در مجموعه بازی های مبارزه ای "تکن" از شرکت باندای نامکو انترتینمنت است، که برای اولین بار در نسخهٔ "تکن ۵" در سال ۲۰۰۴ معرفی شد. او یک دختر نوجوان بی پروای ژاپنی است. در اولین معارفهٔ آسوکا که در تکن پنج انجام شد از او به عنوان یک دختر شلوغ که دوست دارد مشکلات همهٔ مردم را حل کند یاد می شود. آسوکا زود عصبانی شده و از کوره در می رود. همچنین آسوکا با لهجهٔ بسیار سنگین کانسای ژاپنی صحبت می کند. (کانسای منطقه غرب ژاپن شامل شهرهای کیوتو، اوساکا و کوبه). تکن ۵. تکن پنج اولین نسخه در مجموعه تکن بود که آسوکا در آن حضور یافت که از او به عنوان یک بچهٔ شلوغ که می خواهد مشکل همه را حل کند یاد شده است، در ویدئوی ابتدایی تکن پنج آسوکا با دوچرخه از بالای برج تسوتنکاکو واقع در اوساکا به پایین می پرد. داستان آسوکا در تکن پنج این گونه است: روزی آسوکا به دوجو (باشگاه هنرهای رزمی) پدر می رود و متوجه می شود که دوجو توسط شخصی ناشناس آسیب دیده و همان فرد پدرش را راهی بیمارستان کرده است. پلیسی از هنگ کنگ لی وولانگ به آسوکا گفت: این فرد ناشناس در تورنومنت تکن ۵ حضور دارد. پس آسوکا برای گرفت
ن انتقام پدرش در تکن ۵ شرکت کرد. مرحلهٔ چهارم مبارزه با فنگ وی: در مرحله چهارم آسوکا با یک فرد چینی روبرو می شود و به او مشخصات کسی که دنبالش است را می دهد و سراغش را می گیرد، آسوکا می گوید: "ببخشید آقا شما این اطراف یک مرد چینی قوی هیکل و مبارز را ندیدین؟" اما ناگهان متوجه می شود که همان کسی با او حرف می زد همان کسیست که دنبالش می گردد. آسوکا می گوید:" واستا ببینم، تو همونی هستی که من دنبالشم" فنگ هم خود را معرفی می کند. آسوکا می گوید: "که تو دشمن قسم خوردهٔ پدرمی و حالا با من طرفی." به همین دلیل با هم مبارزه می کنند و فنگ را هم شکست می دهد. آسوکا پس از شکست دادن فنگ بعلت علاقه اش به مبارزه تصمیم می گیرد که در تورنومنت باقی بماند. مرحله نهایی مبارزه با جینپاچی میشیما: دویل جین که قصد تصاحب قدرت شیطانی جینپاچی را داشت و می خواست که تمام قدرت اهریمنی ازآن خودش باشد، به جینپاچی حمله می کند ولی جینپاچی او را شکست می دهد. آسوکا که ناظر این صحنه است ناگهان جینپاچی را مقابل خود می بیند و تصمیم می گیرد با او مبارزه کند. پس از شکست جینپاچی آسوکا به سرعت به سمت دویل جین که بیهوش شده است می رود تا به او کمک کند اما در
مکانی که هستند نه وسیلهٔ نقلیه ای می بیند و نه تلفن همراهش را دارد اما در همین حال به علت تماس دستان آسوکا با بدن دویل جین اثرات پیشرفته شیطانی جین مانند شاخ و بال از بین می روند و دویل جین کم کم ژن شیطانی خود را دفع می کند و به جین کازاما تبدیل می شود. این قدرت دفع ژن شیطانی و مقابله با آن را تنها آنجل و جون کازاما قبل از رابطه اش با کازویا میشیما داشت و همین یکی از دلایلی است که احتمال رابطهٔ خویشاوندی آسوکا با جون را بالا می برد. تکن ۶. آسوکا پس از این که فهمید فنگ وی پدرش را به بیمارستان فرستاده است، برای مبارزه با فنگ وارد تکن ۵ شد اما نتوانست او را پیدا کند. سپس زندگی آسوکا به تدریج به حالت عادی خود بازگشته بود. با این حال، آن روزهای مسالمت آمیز به هم ریخت و به سرعت مبارزان سراسر جهان با هم درگیر شدند. آسوکا نیز برای این که وارد تکن ۶ بشود، تصمیم گرفت جین کازاما را شکست بدهد و جلوی فسادهای میشیما زایباتسو را بگیرد. آسوکا با عجله سوار دوچرخه اش بود. او می ترسید که از رفتن به مدرسه، دیر کند. آسوکا با دوچرخه اش به سوی مدرسه می رفت که با یک ماشین لیموزین که لی لی صاحبش بود و ناگهان جلویش پیچید، تصادف کرد و
ناهارش روی زمین ریخت. لیلی با یونیفورم مدرسه اش آمده بود. آسوکا فریاد می زند:" هی معلومه داری چیکار می کنی؟ تو آدمی یا احمق؟ " لی لی عصبانی می شود و با آسوکا مبارزه می کند و دو مبارز ضربات شدیدی به هم وارد می کنند. راننده لیلی هم که ترسیده بود، به سرعت از ماشین پیاده می شود و فرار می کند. آسوکا در تکن ۶، لباس های زیبایی از جمله لباس مدرسه ای دارد. او هم چنین دستاوردهای لباس ماتسوری (Matsuri) است که به طور سنتی در جشنواره ژاپن به عنوان آیتم های سفارشی پوشیده شده است. تکن تگ تورنومنت ۲. در "تکن تگ تورنومنت ۲"، آسوکا کازاما در کنار جین کازاما، علیه کازویا میشیما و لئو مبارزه می کنند. در این پیروزی خاص، آسوکا دست خود را به طرف جین برای کار گروهی خوب تکان می دهد ولی جین دست خود را برای او تکان نمی دهد. آسوکا و لی لی، در این نسخه تکن هم با هم مشکل دارند و با هم مبارزه می کنند. استریت فایتر کراس تکن. در استریت فایتر در مقابل تکن، لی لی، با وجود مبارزه های گرمی که در گذشته با آسوکا کازاما داشته است، از آسوکا کازاما درخواست کرد که او را تا قطب جنوب همراهی کند تا لیلی بتواند پاندورا را برای پدرش بازیابی کند. آسوکا هم ا
ز روی دلسوزی درخواست لیلی را قبول کرد چون هدف لی لی شاد کردن پدرش بود. لیلی: گرایش های خشونت آمیز اولیه شما، یک مکمل عالی برای تصفیه دلاوری جنگ من خواهد بود. آسوکا: شما را به جهنم دعوت می کنم؟ می خواهید با من مبارزه کنید؟ لی لی قصد داشت که بعد از برنده شدن در مسابقات به آسوکا خیانت کند و جایزهٔ پاندورا را به تنهایی تصاحب کند آسوکا: هر آنچه که برای بررسی جعبه پاندورا می خواهم را آماده می کنم و کمکتان می کنم؛ ولی بدانید که ما شریک نیستیم و برای رفتن به یک محل فقط با هم همکاری می کنیم. لیلی: من می دانستم که پیش شما خواهم آمد. ما به زودی بزرگ ترین جنگجویان جهان خواهیم شد! آسوکا: ما دو جنگجو نیستیم. ما فقط برای این سفر با هم همکاریم. لیلی به آسوکا برچسب شریک رسمی تیم لیلی را داد و منظورش این بود که نفر اول این گروه لیلی است؛ اما آسوکا ناراحت شد و با مشت به پشت لیلی زد و گفت که نفر اول گروه آسوکا است. دوباره آسوکا و لیلی سر این موضوع با هم دعوا کردند و در هیچ یک از نسخه های تکن نتوانستند تا آخر کار با هم دوست بمانند. در مرحلهٔ آخر نیز لی لی همان طور که نقشه کشیده بود به آسکا خیانت می کند و به او حمله می کند. آسوکا
هم در ابتدا چندین ضربهٔ غافلگیرکننده می خورد اما به علت قدرت زیاد و برتری که نسبت به لی لی دارد به مبارزه برمیگردد اما در اثر مبارزه این دو پاندورا در دره پرت می شود و دست هیچ کس به آن نمی رسد سبک جنگیدن. سبک جنگیدن آسوکا، سبک هنرهای رزمی سنتی کازاما همراه با ترکیبی از آیکیدو و جودو است که شبیه سبک جنگیدن جون کازاما است. لباس های آسوکا. لباس ۱. مدل اول آسوکا لباس آیکیدو است. شلوار او یک شلوار هاکاما سرمه ای است. بلوز او هم سفید است که در سمت چپ آن طرح گل زیبایی با رنگ سرمه ای وجود دارد. این لباس آستین کوتاه است و آستین های آن سرمه ای و کلفت است و در کمی مانده به آرنج، قرار دارد. هم چنین او یک دستکش معمولی دارد که روی آن سرمه ای و سفید است و روی آن یک طرح قرمز است و تاب بند اول انگشتان آسوکا می آید و دستکش در همان یک بند انگشتان، توسی است. لباس ۲. آسوکا در مدل دوم خود، یک جلیقه براق آبی کم رنگ دارد که از شانه های او شروع می شود و تا اول های ران او تمام می شود. اطراف این جلیقه، طرح های براق مشکی زیبایی دارد. هم چنین دور دست های آن که در شانه او تمام می شود، لایه نازک براق مشکی زیبایی است. هم چنین او یک لباس نیم
تنه آبی پر رنگ دارد که یقه نسبتاً معمولی دارد. کفش های او آبی و بنفش و مشکی و سفید است که طرح های ستاره های مشکی دارد. دستکش او هم مانند کفش هایش، آبی و بنفش و مشکی و سفید است. لباس ۳. آسوکا در مدل سومش، یک تاب زرد دارد که راه راه های نارنجی و قرمز دارد و تا حدوداً کمی پایین تر از شروع نیم تنه پایین ادامه دارد. هم چنین او یک شلوار براق نارنجی جذب دارد که کاملاً به پاهای او چسبیده است. او هم چنین چکمه پاشنه بلند براق مشکی دارد که تا حدوداً کمی بالاتر از زانوهای او قرار دارد. او هم چنین یک شال گردن گرم و نارنجی و زرد و قهوه ای دارد که از دور گردن آسوکا بسته شده است و از آسوکا آویزان است. آخر این شال گردن دو توپ گرم و نارنجی و زرد و قهوه ای وجود دارد. لباس ۴. لباس یونیفرم مدرسهٔ آسوکا که از یک پیراهن سفید و یک ژاکت حلقه آستین زرد رنگ به همراه یک دامن تیره با نقش های چهارخانه و جوراب بلند تشکیل شده است.
فمیلی سایکل یا فمیلی سیرکل مجله ای است چاپ آمریکا که در سال به تعداد ۱۵ شماره منتشر می گردد. این مجله مربوط به زنان و اقتصاد خانواده است. نخستین شماره فمیلی سایکل در ۱۹۳۲ چاپ شد.
ماهر المعیقلی (زادهٔ ۱۸ شوال ۱۳۸۸ هجری قمری مطابق ۷ ژانویه ۱۹۶۷ میلادی در مدینه ـ عربستان سعودی) امام جماعت مسجدالحرام و مدرس جامعة ام القری در شهر مکه است. زندگی. شیخ ماهر بن حمد المعیقلی در تاریخ ۱۸ شوال ۱۳۸۸ هجری قمری مطابق ۷ ژانویه ۱۹۶۷ میلادی در روستای «سویقه» از توابع شهر مدینه در عربستان سعودی چشم به دنیا گشود. در کودکی حافظ قرآن شد. تحصیلات مقدماتی را در مدینه، در رشتهٔ ریاضی آغاز کرد و بعد از آن عازم مکه شد و به تحصیل علوم اسلامی در مدرسهٔ «الأمیر عبدالمجید» پرداخت. وی تحصیلات عالیه را در جامعهٔ ام القری (بزرگترین دانشگاه علوم اسلامی در شهر مکه) پی گرفت؛ ابتدا در سال ۱۴۲۵ هـ. ق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ فقه (با گرایش مذهب امام احمد بن حنبل) توفیق یافت و سپس به درجهٔ دکتری در رشتهٔ تفسیر قرآن از همان دانشگاه نائل آمد. وی هم اکنون به عنوان مدرس در جامعهٔ ام القری مشغول به فعالیت است. امامت جماعت. شیخ ماهر المعیقلی ابتدا به مدت ۵ سال امام و خطیب مسجد جامع السعدی در حوالی مکه بود تا این که در ماه رمضان سال ۱۴۲۶ هـ. ق به امامت نماز تراویح در مسجد النبی منصوب شد. وی همچنین از سال ۱۴۲۹ هـ. ق تا کنو
ن امام حرم مکی و از ائمهٔ اصلی نماز جماعات در مسجدالحرام است. ترتیل قرآن. شیخ ماهر المعیقلی یکی از خوش صداترین قاریان قرآن و دارای لحنی محزون و دلنشین است. در اثنای تلاوت قرآن یا نمازها، لرزش صدا و سکوت او، از تأثر شدید وی حکایت می کند و همچنین انسان را به یاد برزخ و قیامت می اندازد و آرامش خاصی دارد. او قرآن را به روایت حفص از عاصم و به روش ترتیل می خواند .
قانون شارل (که هم چنین با نام قانون حجم نیز شناخته می شود)، قانونی تجربی از قوانین گاز است که درباره منبسط شدن گاز در هنگام دادن حرارت به آن، توضیح می دهد. این قانون ابتدا در سال ۱۸۰۲ توسط فیلسوف فرانسوی، ژوزف لویی گیلوساک مطرح شد. قانون شارل به این امر اشاره دارد که در یک فشار ثابت، حجم یک گاز با دمای آن رابطهٔ مستقیم دارد که این را می توانیم بدین صورت نیز بنویسیم: وقتی که "V" حجم گاز باشد و "T" نیز دمای مطلق گاز باشد؛ این قانون را به صورت دیگری نیز می توان نوشت: در ۱۸۳۴، بنوا پل امیل کلاپیرون، فیزیک دان فرانسوی، با ترکیب قانون بویل و قانون شارل به عبارتی دست یافت که امروزه با نام قانون گاز ایده آل شناخته می شود. عبارتی که کلاپیرون به آن دست یافته بود، این بود:
مؤسسهٔ اعتباری دانشگاه (ماد) نام مؤسسه ای است که به منظور اعطای وام شرافتی به دانشجویان دانشگاه ها در دورهٔ پهلوی تأسیس شد. مبتکر این مؤسسه سناتور علی وکیلی بود. در مصاحبه ای که علی وکیلی، رئیس هیئت مدیره موسسه، با مخبرین جراید به عمل آورد گفت: "ما کوشش می کنیم سرمایه لازم برای تاسیس یک بانک را جمع آوری کنیم همین که موفق جمع آوری آن شدیم بلافاصله اقدام به تاسیس بانک دانشگاه خواهیم نمود. اقدامات بزرگ و وسیع به نفع فرهنگ و دانشجویان با استعداد ولی بی بضاعت خواهیم داشت همچنین در نظر داریم که پس از به وجود آمدن بانک دانشگاه و گشایش مالی اقدام به تاسیس دانشگاه ملی یا حداقل دانشکده ملی بنماییم". کلیات تأسیس این مؤسسه در دورهٔ نوزدهم مجلس شورای ملی به تصویب رسید. درآمد این مؤسسه از محل اعتبار دانشگاه ها، کمک اتاق بازرگانی و محل فروش سکه ها و مدال های یادبود بود. برای کمک به این مؤسسه سکه ها و مدال های یادبود این مؤسسه در سال ۱۳۴۴ از قوانین گمرکی معاف شد. تاریخچه. در سال هایی که قشر عظیمی از جوانان نخبه کشور به علت مضیقه مالی برای ادامه تحصیل با دشواری روبه رو بودند، ایده تأسیس مؤسسه ای با هدف اعطای وام به دانشجویان
بااستعداد از سوی علی وکیلی، سناتور وقت، در سال ۱۳۳۸ مطرح گردید. جمعی از اعضای عرصه صنعت و تجارت کشور در سال ۱۳۳۸ این مؤسسه را تحت عنوان ماد ایجاد کردند. ماد خاطره ایست که در ذهن تمامی دانش آموختگان دانشگاه تهران نقش بسته، چه آن هایی که در ایام تحصیل به این مؤسسه مراجعه کرده ا ند و چه آن هایی که تنها در انتهای سال جهت تکمیل مدارک فارغ التحصیلی به این مؤسسه رفته اند. بیش از نیم قرن از زمانی می گذرد که ایده تأسیس مؤسسه اعتباری دانشگاه ماد به ذهن سناتور علی وکیلی خطور کرد؛ ایده ای که با هدف ایجاد خودکفایی و بی نیازی از حضور تکنسین ها و مهندسان خارجی در خطوط تولید داخلی کلید خورد. دهه ۳۰ و ۴۰ یکی از مهمترین برهه های زمانی در کشور در مسیر پیشرفت علمی، اجتماعی و اقتصادی بود؛ به طوری که بسیاری از کارآفرینان در شاخه های مختلف صنعتی ورود پیدا کرده بودند و با راه اندازی کارخانه های متعدد، کشور در جهت ترقی گام برداشته بود، اما به دلیل نبود نیروهای متخصص داخلی، همچنان نیازمند استفاده از تکنسین های خارجی بودیم؛ چرا که تعداد افراد دانشگاه رفته به دلیل محدودیت ظرفیت پذیرش دانشگاه و هزینه های آن محدود بود. در عین حال جوانان ب
ا استعداد و با نبوغی در کشور وجود داشتند که به دلیل فقر مالی و نداشتن استطاعت خانوادگی قادر نبودند ادامه تحصیل داده و استعداد خود را پرورش دهند. هر سال ۱۰ برابر احتیاج دانشکده ها، جوانان دیپلم تقاضای تحصیل داشتند و در کنکور دانشکده ها شرکت میکردند و فقط یک دهم آنها موفق به تحصیل می شدند. صدها جوان باهوش و بااستعداد هم وجود داشتند که حتی قادر به پرداخت تامین منابع مالی اولیه خود نبودند. در چنین شرایطی بود که ایده تأسیس یک مؤسسه اعتباری برای حمایت از تحصیل جوانان با استعداد از سوی علی وکیلی مطرح و در سال ۱۳۳۸ با همت جمعی از خوش فکران عرصه صنعت و تجارت کشور تأسیس شد. وکیلی که آن زمان ریاست اتاق بازرگانی تهران را برعهده داشت، به عنوان رییس هیئت مدیره مؤسسه انتخاب شد و طی مصاحبه ای با جراید، هدف از تأسیس این مؤسسه را کمک به فرهنگ و تقویت نیروی جوانان و تسهیل امکان ادامه تحصیل دانشجویان و فراهم آوردن وسایل و اعطای اعتبار از سود ویژه مؤسسه به دانشجویانی عنوان کرد که به گفته او قوه مالی برای ادامه تحصیل خود ندارند. او برنامه مؤسسه را این گونه توضیح داده بود: تلاش بر آن است سرمایه لازم برای تأسیس یک بانک نیز جمع آوری
شود تا پس از تأسیس آن، عملیات تجاری و مالی وسیع انجام شود، با کمک دوستان و تجاران سود بیشتری به دست بیاید و از رهگذر آن، امکان اقدامات بزرگ و وسیع به نفع فرهنگ و دانشجویان بااستعداد ولی بی بضاعت فراهم شود. موسسان مؤسسه اعتباری دانشگاه بر این باور بودند کشور نمی تواند و نباید از این دسته جوانان صرف نظر کند چرا که هر یک از این جوانان با استعداد، حداقل می توانند یک کادر ارزنده و متخصص باارزش باشند و چه بسا که بعضی از آنها موجب تحولات بزرگی در رشته تخصصی خود شوند. موسسان مؤسسه اعتقاد داشتند که اگر بتوان مشکل یک لقمه نان را برای جوانان با استعداد حل و فصل کرد، آنها در فردای کشور قادر خواهند بود نان و آب بیشتری به ملت و کشور خود برسانند. طبق ماده ۱۳ اساسنامه مؤسسه، اعضای شورای مؤسسه حداقل ۲۱ نفر از جمله رئیس دولت، وزیر فرهنگ، رئیس دانشگاه، رئیس بانک ملی ایران، دادستان دیوانعالی کشور، رئیس اتاق بازرگانی تهران و ۱۵ نفر اعضای مؤسس را که بیش از دیگران حق عضویت داده باشند، شامل میشد. در فصل دوم اساسنامه، سرمایه اولیه ۱۰ میلیون ریال بود که امضا کنندگان اساسنامه مؤسسه در موقع ثبت پرداخت کردند. تا پایان سال ۱۳۳۹ سرمایه موس
سه به ۱۸ میلیون ریال افزایش یافت و قریب به ۶۰ نفر دانشجو از تهران ، تبریز، مشهد، اصفهان ، شیراز و اهواز با دریافت وام مشغول ادامه تحصیل شدند.طبق اساسنامه ثبت شده موسسه دارای شورایی مرکب از ۲۱ نفر به شرح زیر بود: نخست وزیر وقت، وزیر فرهنگ، رئیس دانشگاه، دادستاان دیوان عالی کشور، رئیس بانک ملی ایران و همچنین رئیس وقت اتاق بازرگانی تهران و سایر اعضای شورای موسسه اشخاصی هستند که عضویت افتخاری این موسسه را با پرداخت وجه قابلی علاوه بر کمک معنوی قبل کرده و بدین ترتیب به عضویت رسمی موسسه درآمده و دارای پنج نفر هیئت مدیره-که موسسه را اداره می کنند میشد. در آخر هر ماه نیز جمع وجوه دریافتی به نام افزایش سرمایه مؤسسه به اداره ثبت شرکتها کتبی اطلاع داده میشد. براساس آنچه به تصویب رسید، پرداختی هر عضوی بابت حق عضویت بوده و جزو سرمایه مؤسسه اعتباری دانشگاه محسوب می شد و در هیچ وقت و به هیچوجه اصل و سود آن قابل مطالبه و استرداد نبود. روی این اصل مؤسسان و بانیان مؤسسه در همان ابتدا معتقد و مؤمن شدند که پول پرداختی در حکم وقف سرمایه ای در راه بهبود فرهنگ و تعالی کشور باشد و کسی که پولی را میدهد باید به طور قطع و یقین از اصل و
فرع آن چشم پوشی کند و در عوض طالب منافع معنوی و خداپسندانه آن باشد. مواد فوق در حقیقیت وضع سرمایه مؤسسه را به طور دقیق روشن میکرد. در اساسنامه تقسیم سود ویژه این گونه تعریف شده بود که ۱۵ درصد به حساب ذخیره، ۷۰ درصد به حساب مخصوص اعطای وام به دانشجویان طبق آیین نامه مخصوص و ۱۵ درصد به حساب مخصوص انتقال داده شود. این قسمت در اختیار شورای مؤسسه اعتباری دانشگاه بود تا در مواقع احتیاج و لزوم در توسعه و پیشرفت مقاصد و هدفها به هر قسم که صالح دانسته می شد، اختصاص یابد؛ به طوری که دیده میشود تقریبا ۸۵ درصد از سود ویژه صرف کمک به دانشجویان و کارهای دیگر فرهنگی میشد و آن ۱۵ درصد دیگر از نظر حفظ و تضمین سرمایه مؤسسه نگهداری می شد. اعضاء هیئت رئیسه و هیئت مدیره موسسه اعتباری دانشگاه. اولین جلسه شورای موسسه اعتباری دانشگاه در ساعت ۵ بعد از ظهر روز سه شنبه شانزدهم شهریور ماه ۱۳۳۸ بر حسب دعوت قبلی اولین جلسه شورای موسسه اعتباری دانشگاه در دفتر نخست وزیر با حضور آقایان زیر تشکیل گردید : آقایان موسس اولیه نیز به شرح ذیل حضور داشتند علی وکیلی ، محمد مهدی لاری ، محمد جواد حریری، عبدالله مقدم، حسن کاشانیان، عبدالحسین فاطمی شیرا
زی، احمد وهاب زاده، علی اصغر ناصحی، اصغر پناهی از طرف شرکت ثابت پاسال، محمد قریشی ، فریدون سودآور از طرف شرکت مریخ، واهان ابراهیمیان، محمد علی فرنودی، محمود لاجوردی، حسین قاسمیه، احمد اخوان علیزاده، کریم خامنه پور ازطرف رحیم خامنه پور (آقایان حبیب الله القانیان و حسین نوشیروانی در مسافرت بودند ) اعضای شورای موسسه اعتباری به شرح ذیل اتفاق آرا انتخاب گردیدند: هیئت رئیس شورای موسسه اعتباری دانشگاه: سپس اساسنامه موسه که در 41 ماده تدوین شده و از طرف موسسین اولیه تصویب و به ثبت رسیده و انتخاب هیئت مدیره و بازرسان موسسه به شرح ذیل مورد تایید و تصویب شورا قرار گرفت: آقایان حسن کاشانیان و عبدالحسین فاطمی شیرازی به سمت بازرسان موسسه انتخاب گردیدند. مدال های یادبود. این مؤسسه به مناسبت های گوناگون در دورهٔ پهلوی اقدام به سفارش ضرب سکه ها و مدال های یادبود به مناسبت تاجگذاری، جشن های دو هزار و پانصد ساله و پنجاهمین سال سلطنت پهلوی نمود. فعالیت این مؤسسه با انقلاب ۱۳۵۷ متوقف شد اما بار دیگر در سال ۱۳۶۷ آغاز به کار نمود. از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۱ تعداد محدودی وام دانشجویی به دانشجویان نیازمند اعطا کرد اما به دلیل عدم تأمین مناب
ع مالی، اعطای این وام متوقف شد. در حال حاضر مسئولیت ادارهٔ این مؤسسه بر عهدهٔ اتاق بازرگانی است.
ترامپولین یا جَست ورزی یکی از رشته های ورزشی ژیمناستیک است. ترامپولین در زبان عام به تشک پرش درجا و بپر بپر شناخته می شود. مسابقات این رشته بر روی وسیله ای به نام ترامپولین (جَستانه) انجام می شود که یکی از اسباب های تمرینی مهم ورزش ژیمناستیک است. مسابقات این ورزش به صورت انفرادی یا دو نفره برگزار می شود. فردی که به اجرای حرکات ورزشی ـ نمایشی بر روی جستانه می پردازد جست ورز نامیده می شود. اولین مسابقات برگزار شده ترامپولین در مدارس و دانشگاه های آمریکا و اروپا بوده است که بدون قوانین خاصی انجام می شده، در دهه ۱۹۵۰ میلادی به تدریج قوانینی برای این ورزش تدوین شد. ترامپولین در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ برای اولین بار در المپیک به عنوان یکی از بخش های ورزش ژیمناستیک برگزار شد. پیرامون مزایای ترامپولین و جامپینپ تحقیقات بسیاری صورت گرفته است. از این جمله می توان به مقاله مرکز تحقیقات بیومکانیک ناسا NASA اشاره کرد. به گفته ای کارتر ترامپولین بهترین ورزش و تحرکی است که بشر برای سلامت اختراع نموده. این ورزش نه تنها موجب تناسب اندام و کاهش وزن می شود بلکه موجب تقویت سیستم لنفاوی و سمزدایی از بدن می شود. غدد لنفاوی
بدن فاقد عضله جهت فعالیت و سم زدایی است و فقط به واسطه تحرک و فعالیت عمل سم زدایی را انجام می دهند. امروزه ترامپولین در سایزها و ابعاد مختلف تولید شده و نمونه های با ابعاد کوچک آن، در منازل و باشگاه ها کاربرد داشته و با نام مینی ترامپولین (mini trampoline) یا ریباندر (rebounder) شناخته می شود. از این وسیله در مراکز فیزیوتراپی جهت تقویت هماهنگی عصب و عضله و حرکات اصلاحی برای سالمندان و کودکان کم توان استفاده می شود.
آلیسا بوسکونوویچ یکی از شخصیت های ساختگی در مجموعه بازی های مبارزه ای "تکن" است که توسط شرکت باندای نامکو انترتینمنت ساخته شده است. او برای اولین بار در نسخه "تکن ۶: شورش در مسیرخون" (۲۰۰۸) ظاهر شده است. او اندیشه ایجاد شده توسط دکتر بوسکونوویچ است که می تواند با وسایلی همچون جت که مانند بال در پشتش قرار دارد، هنگام مبارزه کمی پرواز کند؛ و همچنین می تواند از اره هایی که در دست های خود جاسازی شده، با حریفان به مبارزه بپردازد. آلیسا دارای موهایی صورتی بنفش و چشمانی سبز است. او در نسخه های "تکن ۶: شورش در مسیرخون" در سال ۲۰۰۸، "تکن تگ تورنومنت ۲" در سال ۲۰۱۲ ، "تکن رولوشن" در سال ۲۰۱۳، "استریت فایتر در مقابل تکن" در سال ۲۰۱۳، و "تکن ۷" در سال ۲۰۱۵ حضور داشته است. هارادا، تهیه کننده و توسعه دهنده سری "تکن"، او را به عنوان یک ربات ایجاد شده در تصویر و دختر دکتر بوسکونوویچ می داند. با این حال، نوشته های مجله خود را در کمپین بین المللی حقوق بشر، این مفهوم را می رساند که بخشی از او ممکن است انسان باشد. بر خلاف بسیاری از ربات ها، آلیسا دارای احساسات است. او فردی بسیار مهربان است و به شیوه ای مودبانه صحبت می کند و نسبت