Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تمین، روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. مردم این روستا علاوه بر زبان بلوچی به گویش پارسیوانی صحبت می کنند که در آن واژه های پهلوی و اوستایی وجود دارد. ساکنان تمین مانند سایر نقاط بلوچستان اهل سنت حنفی هستند.اکثریت جمعیت این روستا را طوایف کرد سیّد تشکیل می دهند فرهنگ و پیشینه. به گفته کارینا جهانی زبان شناس و ایران شناس سوئدی، استاد دانشگاه اوپسالا و رئیس بخش زبان های ایرانی، مردم تمین و دیگر طوایف بلوچ ساکن در کوه تفتان در گذشته پیرو آیین زرتشت بوده و به همین علت گویش پارسیوانی که یکی از گویش های زرتشتی و اوستایی است را حفظ کرده و علاوه بر زبان بلوچی به آن تکلم می کنند. ایرج افشار در کتاب بلوچستان و تمدن دیرینه آن با اشاره به تعدادی از طوایف بلوچ که هنوز سنت های پیش از اسلام را حفظ کرده و به آن پایبند هستند، از جمله سوگند نال (نوعی سوگند برای اثبات بی گناهی با عبور از آتش) بازمانده از دوران باستان و سیاوش که در میان بلوچ های اطراف تفتان رایج است و علاوه بر به زبان بلوچی به گویش پارسیوانی نیز صحبت می کنند. موقعیت جغرافیایی. روستای تمین در سیستان و بلوچستان واق
ع است و یکی از مناطقی توریستی و گردشگری تفتان به شمار می رود. این روستا به دلیل ویژگی های خاص و طبیعت دست نخورده ای که دارد بسیار مورد توجه گردشگران قرار گرفته است و به منظور دسترسی به آن باید به ۶۵ کیلومتری جنوب غربی میرجاوه بروید. روستای تمین در سیستان و بلوچستان یکی از زیباترین روستاهایی است که در قسمت شمالی قله تفتان و بالاتر از روستای بسیار زیبا و دیدنی لادیز قرار دارد. این روستا سه قسمت دارد که شامل: جش _ روپس تمین بالا _ تمین مرکزی و تمین پایین می شود و هر کدام از آن ها در فاصله ۳۰۰ متری از هم واقع شده اند؛ روستای تمین در سیستان و بلوچستان از آن روستاهای پرجاذبه در حوزه گردشگری کشور به شمار می رود. لازم است ذکر شود که سازمان جهانی گردشگری، اکوتوریسم را نوعی از گردشگری در جهان تعریف کرده است که در آن مسافرت به مناطق طبیعی دست نخورده با اهداف مطالعاتی و بهره بصری از مناظر و جاذبه های طبیعی و حیات وحش با توجه به جنبه های فرهنگی هم در گذشته و هم در حال صورت می پذیرد؛ روستای تمین هم از آن دسته جاذبه ها به شمار می رود اکوتوریستم جذابی دارد و سبب جذب گردشگران زیادی به سمت خود می شود. جمعیت. براساس سرشماری مرک
ز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۵۳ نفر (۱۶۹۵ خانوار) بوده است. آب و هوای روستای تمین. با توجه به موقعیت جغرافیایی روستای تمین آب و هوایی خنک و زمستانی دارد و در بیشتر فصل های سال می توان که شرایط جوی آن معتدل و دلپذیر است. همجواری با کوه تفتان و وجود چشمه های جاری، سبب حاصل خیزی و رشد انواع درخت ها و میوه ها در منطقه تمین شده است. پس می توان گفت که هر زمان از سال که خواستید می توانید برای بازدید از این روستا بروید. محصولات کشاورزی. از جمله محصولات کشاورزی که در این روستا کشت می شود انجیر، توت، شاه توت، گلابی، انگور، هلو، آلبالو و زرد آلو هستند که این ها جزء میوه های مناطق گرمسیری به شمار می رود و میوه های مناطق سردسیر آن شامل بادام، پسته و گردو می باشد. همچنین از جمله درختان خودرویی که در این روستا رشد می کند نیز می توان به انجیر کوهی، بنه، ارچن، گز وگواتام (بادام کوهی) اشاره کرد، همچنین صیفی جاتی همچون گندم و جو نیز در این منطقه کاشت می شود. شغل اصلی مردمان تمین در گذشته کشاورزی و دامداری بوده اما حرفه دامداری در تمین طی چند سال گذشته به دلیل کمبود شدید ریزش های جوی و تمایل بیشتر عشایر به یکجانشینی و اس
تفاده از امکانات مراکز روستایی نسبت به گذشته کم رنگ شده است. قلعه تمین. بنایی با مساحت حدود ۳۰۰۰ مترمربع و ارتفاعی برابر با ۲۵ متر از سطح دره تمین مرکزی بر فراز صخره ای بلند با مصالح بومی قابل مشاهده است که جنس آن از هم سنگ و گل رس نیز ساخته شده است. این قلعهٔ تاریخی قدمتی برابر ۲۵۰ سال دارد و در آن زمان مرکز فرماندهی حاکم این منطقه شاه احمد پدر بزرگ طایفه سید تمین بوده است. قبرستان تمین. یکی دیگر از جاذبه هایی که در روستای تمین در سیستان و بلوچستان می توان نام برد، قبرستان باستانی آن است که از جمله آثار ارزشمند و باستانی این روستا محسوب می شود. در این قبرستان شما می توانید قبرهای چهار گوش ساده به ابعاد تقریبی ۵۰ در ۵۰ در ۷۰/۱ دارد که با سنگ پوشانیده شده اند. یکی از نکات قابل توجه این گورستان این است که در بیش از ۶۰٪ قبرهای آن اصل رو به قبله بودن رعایت نشده است و این احتمال را تقویت می کند که در این گورها مربوط به بزرگان زرتشتی است. البته شواهد تاریخی همچون هجرت بزرگان اشکانیان (که زرتشتی بودند) به اطراف تفتان در کتب تاریخی ثبت شده است. چشمه آب معدنی موسی. «چشمه آب معدنی حضرت موسی» است که بر اساس اعتقاد بومیا
ن این منطقه، علت نامگذاری این چشمه فرود آمدن عصای حضرت موسی در این نقطه است. این چشمه ها منبع اصلی تأمین آب روستا تمین در سیستان و بلوچستان محسوب می شود و خارج شدن آن از دل صخره های این منطقه چشم انداز بی نظیری را فراهم آورده است. از خصوصیات بارز این چشمه وجود املاح معدنی زیاد و مفید و همچنین گرم بودن آب آن در زمستان و سرد بودن در تابستان است. چله خانه. در زمان های گذشته، مکان هایی در ایران وجود داشته به نام چله خانه که مردم مسلمان و با ایمان به مدت ۴۰ شبانه روز به دعا و عبادت می پرداختند و غذایشان تنها آب و یک دانه خرما بوده است. مطابق با دیگر مناطق تاریخی در این منطقه در حال حاضر استفاده ای از این مکان نمی شود و متروکه و در حال تخریب است.. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۷۶۲ نفر (۲۲۶خانوار) بوده است. جالب است که جمعیت این روستا در تابستان تا دوبرابر جمعیتش در سایر فصول می رسد که دلیل آن بازگشت اهالی روستا که برای کار در زاهدان زندگی می کنند است.
جش روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۷۰ نفر (۱۸۱خانوار) بوده است.
روستای روپس بالا روستایی مربوط به دوران ایران باستان بوده که عمر آثار تمدن در آن به بیش از ۳۵۰۰ سال و اولین نشانه های حیات بشر در آن به ۱۰۰۰۰ می رسد. این روستا در بخش لادیز از توابع شهرستان میرجاوه قرار دارد. این روستا یک روستای طولی به شمار می رود که شامل آبادی هایی چون روپس پایین، روپس بالا، سیکور سولا، تودان، پُشته ی شیرو، گِزِند و گُدار می باشد. یکی از دلایل نام گذاری این روستا به روپس(رو + پس: خورشید + غروب) این است که آفتاب در این روستا زودتر از سایر مناطق غروب می کند که این خود به دلیل آن است که این روستا در دل درّه ای عمیق و طویل قرار دارد. جاذبه های دیدنی. از جاذبه های دیدنی این روستا می توان به قبرستان تاریخی هفتادمُلّا، رودخانه های دائمی، باغ های سرسبز، انگور و گُلابی کهنسال پُشته ی شیرو در تودان با عمری بالغ بر ۱۰۰۰ سال، صخره های بسیار مرتفع در کنار ه های روستا با ارتفاعی بالغ بر ۱۰۰ متر، چشمه های آب معدنی، معماری صخره ایِ سنّتی و... اشاره کرد. اثر تاریخی گورستان تاریخی هفتادمُلّا: این اثر تاریخی که شاهکار معماری اسلامی به حساب آمده و از تاریخ بلوچستان پس از اسلام به جای مانده است علّت نام گذاری آ
ن مربوط به هفتاد شیخ از نوادگان شیخ بلانوش می باشد .طبقه گفته اجداد طایفه مرادزهی این گورستان متعلق به نوادگان شیخ بلانوش میباشد اسامی قبور شیخ کریمداد پدربزرگ مراد (مرادزهی) تا شیخ میر عالی فرزند شیخ بلانوش می باشد و مقبره شیخ بلانوش در شهر چاغی می باشد اثر تاریخی گورستان هفتادمُلّا در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۸۰ هجری خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۸۲۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و تحت حفاظت قرار گرفته است. شغل مردم. شغل اصلی مردم این منطقه که اکثراً عشایر بوده و در بهار به منطقه ای در جنوب این روستا به نام میدان جوز کوچ می کنند کشاورزی و دام داری می باشد. مردم این منطقه اکثراً با یکدیگر نسبت خویشاوندی دارند. محصولات کشاورزی و دام داری. عمده ی محصولات کشاورزی و دام داری در این روستا شامل میوه هایی چون زردآلو، توت، شاتوت، آلو، هلو، انگور، گلابی، انجیر، انار، گردو، خرمالو، آلوگوجه، بادام، شَلیل، گیلاس و... و سبزیجاتی چون گوجه فرنگی، خیار، پیاز، کدو، بادمجان، بامیه، سیب زمینی، سیر، هویج، سبزی معطر، شلغم، چقندر قند و... و در دام داری، محصولاتی چون شیر، کره ی محلی، روغن محلی، دوغ محلی، پنیر محلی، گوشت
و عسل طبیعی اشاره کرد. ساکنان. ساکنان بومی این روستا از طایفه مرادزهی، می باشند و حاکمان این منطقه از طایفه مرادزهی می باشند، شیخ پهلوان، میر کریم خان، امیر خان، برخی از حاکمان معروف این منطقه می باشند راه های مواصلاتی. برای سفر به این نگین پوشیده شده در میان صخره ها از مبدا خاش، دو راه وجود دارد. راه اوّل که از مسیر خاش-کلچات-کوشه-گُدار می گذرد و حدود ۶۰ کیلومتر طول دارد و به دلیل خاکی بودن، مخصوص خودروهای آفرود و قوی ای چون تویوتاست و راه دوم که از مسیر خاش-کولکو-سنگان-تمین-جش می گذرد و آسفالته بوده و مناسب هر خودرویی و حدود ۱۱۰ کیلومتر طول دارد. پی نوشت. روستاهای روپس بالا و روپس پایین در واقع یکی می باشند اما چون این روستاها طولی هستند، بنا به تقسیمات کشوری دو روستای مجزا به حساب آمده اند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۳۶ نفر (۱۲۴خانوار) بوده است.
سروگه روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۶۵ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
گزند روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۱۴ نفر (۹۳خانوار) بوده است.
بن ده روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۵۰ نفر (۹۷خانوار) بوده است.
سرده روستایی سرسبز و خوش آب و هوا در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا محل سکنی طایفه ولانی ( ایل میر عارفی)و کدخدای این روستا حاج عبدالقیوم ولانی (کرد تمینی)می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۶۴ نفر (۷۹خانوار) بوده است.
ده رجایی روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۳۰ نفر (۵۰خانوار) بوده است.
کداشکفت روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۶ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
پس کوشه روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۷۱ نفر (۱۲۱خانوار) بوده است.
روستای روپس پایین روستایی مربوط به قبل از اسلام بوده که عمر آثار تمدن و حیات در آن به بیش از ۳۵۰۰ سال می رسد. این روستا در بخش لادیز از توابع شهرستان میرجاوه قرار دارد. این روستا یک روستای طولی به شمار می رود که شامل آبادی هایی چون روپس پایین، روپس بالا، سیکور سولا، تودان، پُشته ی شیرو، گِزِند و گُدار می باشد. یکی از دلایل نام گذاری این روستا به روپس(رو + پس: خورشید + غروب) این است که آفتاب در این روستا زودتر از سایر مناطق غروب می کند که این خود به دلیل آن است که این روستا در دل درّه ای عمیق و طویل قرار دارد. جاذبه های دیدنی. از جاذبه های دیدنی این روستا می توان به قبرستان تاریخی هفتادمُلّا، رودخانه های دائمی، انگور و گُلابی کهنسال پُشته ی شیرو در تودان با عمری بالغ بر ۱۰۰۰ سال، صخره های بسیار مرتفع در کنار ه های روستا با ارتفاعی بالغ بر ۱۰۰ متر، چشمه های آب معدنی، معماری صخره ایِ سنّتی و... اشاره کرد. قبرستان تاریخی هفتاد =علّت نام گذاری آن مربوط به هفتاد شیخ از نوادگان شیخ بلانوش می باشد .طبقه گفته اجداد طایفه مرادزهی این گورستان متعلق به نوادگان شیخ بلانوش میباشد اسامی قبور شیخ کریمداد پدربزرگ مراد (مرادزه
ی) تا شیخ میر عالی فرزند شیخ بلانوش می باشد و مقبره شیخ بلانوش در شهر چاغی می باش این قبرستان تاریخی که شاهکار معماری اسلامی به حساب آمده ، در طول سالیانِ سال از برف، باران، طوفان و حتی نور خورشید نیز در امان بوده است. عمر تقریبی این اثر به ۹۰۰ سال می رسد و رازهای سربه مُهری که این قبرستان دارد عبارتند از: قبرهای چندطبقه، معماری و حفر قبر در سینه ی صخره هایی که علم .و تکنولوژی جدید نیز نمی تواند در آن حفاری کند، ظروف سفالی ای که درون قبرها وجود دارد، قبرهای خانوادگی و تشریفاتی که نشان که طبقه بندی اشرافی-رعیتی در آن زمان دارد و... اثر تاریخی گورستان هفتادمُلّا در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۸۲۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شغل مردم. شغل اصلی مردم این منطقه که اکثراً عشایر بوده و در بهار به منطقه ای در جنوب این روستا به نام میدان جوز کوچ می کنند کشاورزی و دام داری می باشد. مردم این منطقه اکثراً با یکدیگر نسبت خویشاوندی دارند. محصولات کشاورزی و دام داری. عمده ی محصولات کشاورزی و دام داری در این روستا شامل میوه هایی چون زردآلو، توت، شاتوت، آلو، هلو، انگور، گلابی، انجیر، انار، گردو،
خرمالو، آلوگوجه، بادام، شَلیل، گیلاس و... و سبزیجاتی چون گوجه فرنگی، خیار، پیاز، کدو، بادمجان، بامیه، سیب زمینی، سیر، هویج، سبزی معطر، شلغم، چقندر قند و... و در دام داری، محصولاتی چون شیر، کره ی محلی، روغن محلی، دوغ محلی، پنیر محلی، گوشت و عسل طبیعی اشاره کرد. ساکنان. ساکنان بومی این روستا طایفه مرادزهی می باشند و حاکمان این منطقه نیز از طایفه مرادزهی می باشند، شیخ پهلوان، میر کریم خان، امیر خان، برخی از حاکمان معروف این منطقه می باشند راه های مواصلاتی. برای سفر به این نگین پوشیده شده در میان صخره ها از مبدا خاش، دو راه وجود دارد. راه اوّل که از مسیر خاش-کلچات-کوشه-گُدار می گذرد و حدود ۶۰ کیلومتر طول دارد و به دلیل خاکی بودن، مخصوص خودروهای آفرود و قوی ای چون تویوتاست و راه دوم که از مسیر خاش-کولکو-سنگان-تمین-جش می گذرد و آسفالته بوده و مناسب هر خودرویی و حدود ۱۱۰ کیلومتر طول دارد. پی نوشت. روستاهای روپس بالا و روپس پایین در واقع یکی می باشند اما چون این روستاها طولی هستند، بنا به تقسیمات کشوری دو روستای مجزا به حساب آمده اند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۱ نفر (۵خانوار
بورتا پایین روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۸ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
جنگل یاغی روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۷۴ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
حسنک روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۰ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
سرکهنو روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۲ نفر (۴۲خانوار) بوده است.
حسن عبدالله، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
ده حسین مشهدی، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸ نفر (۹ خانوار) بوده است.
ده خیاری، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶ نفر (۱۱ خانوار) بوده است.
دادالله، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸ نفر (۸ خانوار) بوده است.
علی صوفی، روستایی در دهستان تیمورآباد بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۸ نفر (۴۷ خانوار) بوده است.
خدری روستایی در استان سیستان و بلوچستان در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان تیمورآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۷خانوار) بوده است.
محمدصفر، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۷ نفر (۴۱ خانوار) بوده است.
ده شاه نظر، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۴ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
ده آس، روستایی در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸ نفر (۴ خانوار) بوده است.
علی اکبر، شهری در بخش تیمورآباد شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۶ به شهر ارتقا یافت. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر علی اکبر برابر با ۴٬۷۷۹ نفر (۱٬۳۹۲ خانوار) بوده است.
ده علی رضا یا پیرسوز، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۸ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
گل محمد یا نوروز، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲ نفر (۵ خانوار) بوده است.
دل آسا، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۵ نفر (۵۶ خانوار) بوده است.
دوست محمد حاجی، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۸ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده است.
حسین آباد فلفلی، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۳۲ نفر (۱۶۴ خانوار) بوده است.
عظیم آباد، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳۶ نفر (۱۲۱ خانوار) بوده است.
علی اکبر آخوند، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۳ نفر (۱۹ خانوار) بوده است.
شهرک حسن آباد، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۰ نفر (۱۳۳ خانوار) بوده است.
صفربرفی، روستایی از توابع بخش شیب آب شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لوتک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۴ نفر (۶۰خانوار) بوده است.
ال گرگ (هیرمند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
ده ملا نظر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لوتک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
لوتک رحیم خان، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۱ نفر (۳۷ خانوار) بوده است.
ده حاجی عباس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۷خانوار) بوده است.
ده آقاجان، روستایی در دهستان محمدآباد بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده است.
علی جان درویش، روستایی از توابع بخش شیب آب شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
فقیرقاسم یا سجادآباد، روستایی در دهستان محمدآباد بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۱ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
کربلایی عباس، روستایی از توابع بخش شیب آب شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
ده میر بیک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۸خانوار) بوده است.
ده جعفری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
امیرآباد، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۱۰ نفر (۱۷۲ خانوار) بوده است.
حاجی صفر، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۹ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
بامری غلامان، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۹ نفر (۷۹ خانوار) بوده است.
حیدری، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۰ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
کربلایی قربان، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۸۳ نفر (۱۶۲ خانوار) بوده است.
دهنو یا دهنو گلمیر، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۵ نفر (۶۴ خانوار) بوده است.
ملامحمد، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۲ نفر (۱۶ خانوار) بوده است.
غلامان، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۳ نفر (۶۰ خانوار) بوده است.
گلمیر، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۴ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده است.
جهانتیغ، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۹۷ نفر (۱۱۷ خانوار) بوده است.
بامری، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران اس جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷۱ نفر (۱۵۸ خانوار) بوده است. تاریخچه پیدایش روستای بامری قسمت اول: در سال های قبل از 1310 هجری شمسی زمین های کشاورزی زابل در مالکیت دولت بوده سال ۱۳۱۱ه.ش (۱۹۳۲م)، خالصه های سیستان را به سرداران و سرشناسان منطقه اجاره می دادند. در این سال، تصمیم گرفته شد خالصه ها میان مردم تقسیم شود؛ زیرا کسانی که اراضی خالصه را در اختیار داشتند، برای حاصلخیزکردن زمین های سیستان تلاشی نمی کردند و حتی اجاره ای نیز به دولت پرداخت نمی شد. قبلا در مکان روستای بامری زمین کشاورزی بود که 2 هکتار به فامیل بامری داده شد که خانه سازی کنند (این 2 هکتار که مکان فعلی روستای بامری میباشد به فامیل بامری داده شده جهت سکونت) این واگذاری در دوره مدیری می باشد و از افرادی که اطلاع دقیق داشتن اقای زنده یاد کربلایی علی خانی که در ان زمان کدخدا بودند بعد از واگذاری زمین ها به فامیل بامری از اولین افرادی که اقدام به ساخت منزل در روستا کردند زنده یاد عیسی فرزند حسن بامری زنده یاد
کربلایی خدامراد فرزند جان محمد بامری و زنده یاد کربلایی غلامعلی فرزند رمضان بامری میباشد بعد از گذشت چند سال دولت وقت اقدام به ثبت نام روستاها میکند که در ان زمان به دلیل نبودن راه از طریق هلی کوپتر در کنار هر روستا مینشستند و نام روستا را ثبت میکردند (هلی کوپتر در زمین زنده یاد محمد شهباز نشست) سال 1345 و نام روستا را بامری بدون پسوند ثبت شده و مدرک ان در اداره ثبت اسناد موجود است بعد از گذشت زمان تقریبی 30 سال فامیل سبحانی و دادخدا بازگیر فرزند محمد علی که ساکن روستای جهانتیغ بودند به روستای بامری امدند و در روستا بامری ساکن شدند
علی آباد، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵۶ نفر (۱۷۳ خانوار) بوده است.
شاهوزهی، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۲ نفر (۵۷ خانوار) بوده است.
ولی آباد (زابل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بنجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۶ نفر (۸۲خانوار) بوده است.
گل آباد علیا، روستایی در دهستان ژاله ای بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۱ نفر (۱۳۸ خانوار) بوده است.
گل آباد سفلی، روستایی در دهستان ژاله ای بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۵ نفر (۹۵ خانوار) بوده است.
نهور، روستایی در دهستان ژاله ای بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۸۸ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده است.