Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
توسط حاکم لنجانات و از مشاوران الجایتو یعنی بابامحمود سهرفیروزانی در سال ۷۰۴ هجری قمری است و این بنای تاریخی که قدمتی بالغ بر ۷۵۰ سال دارد. امامزاده شاه ابوالقاسم. حضرت امامزاده شاه ابوالقاسم علی بن زید بن حسن بن جعفر بن محمد السلیق بن عبدالله بن محمد بن حسن بن الحسن بن الحسین الاصغر بن علی بن الحسین (ع) در استان اصفهان، نقیب اصفهان بوده و در سال ۴۱۸ هجری وفات یافته و در دهستان سهرفیروزان دفن گردیده است که زیارتگاه اهالی محل است و از جاهای دور و نزدیک نیز برای زیارت به این مکان آمده و نذورات خود را در جوار آن اداء می کنند بنای امامزاده در انتهای شهرقدیم فیروزان و در نزدیکی رودخانه زاینده رود قرار دارد و ساختمان امامزاده از خشت خام و گل رس ساخته شده و در دوره های دیگر بخش هایی به آن اضافه گردیده و بعضاً نمای آجری دارد و گنبد امامزاده هرمی شکل و هشت ضلعی با ساق هشت گوش است که در مجموع نوع معماری امامزاده ایلخانی است. حمام تاریخی سهرفیروزان. حمام سهر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فلاورجان، دهستان سهروفیروزان، روستای سهروفیروزان، محله سهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۱۶ به عنو
ان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. اکنون حمام تاریخی سهر به عنوان اولین خانه صنایع دستی و میراث گردشگری شهرستان فلاورجان در سال ۱۳۹۷ انتخاب شد و در سال ۱۳۹۸ مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت برج کبوتر سهرفیروزان. برج کبوتر سهروفیروزان مشهور به برج کبوتر ملاباشی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فلاورجان، دهستان سهروفیروزان، روستای سهروفیروزان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. برج کبوتر خانه و باغ میوه ملاباشی از نامداران و بزرگان سهرفیروزان در دوران قاجار بوده است که اکنون این میراث در بخش مرکزی سهرفیروزان موجود می باشد. حیات وحش. وجود ۵ تا ۶ برج کبوتر خانه کوچک و بزرگ که اکنون یکی از آنها در باغ تاریخی ملاباشی باقی مانده با هزاران کبوتر که روزگاری قادر بوده بخشی از کود مورد نیاز مزارع مثمر سهرفیروزان را نیز تأمین کنند، اما اینک به جز یکی دو برج که آن هم غالباً غیرفعال می باشد و جنبه میراث تاریخی دارند و همچنین موقعیت طبیعی منطقه یعنی بیشه زارهای ساحل زاینده رود که محل زیست انواع پرندگان کوچک و بزرگ چون کبوتر خانگی، صحرایی، گن
جشک، کلاغ، بط، لک لک، بلبل، قناری، پرستو، فاخته، یاکریم، آلوباغی و سار و… می باشد؛ و نیز از حیوانات وحشی آن می توان از روباه، گرگ، شغال و خرگوش نام برد و از خزندگان، بیشترین تعداد مربوط به مار، مارمولک و آفتاب پرست است، مجموعه وحوش سهروفیروزان را شامل می شود. آثار تاریخی مشهور سهرفیروزان. این روستا دارای ۳۰ اثر تاریخی و ۶ اثر ثبت شده در فهرست آثار ملی ایران دارد که مشهورترین این آثار عبارتند از: ۱- پل بابامحمود تاریخ ثبت ۱۳۴۵/۱۲/۲۵ شماره ثبت ۶۳۴، ۲- حمام سهر تاریخ ثبت ۱۳۸۶/۰۳/۱۳ شماره ثبت ۱۹۲۱۶، ۳- حمام فیروزان تاریخ ثبت ۱۳۸۷/۰۹/۱۸ شماره ثبت ۲۳۹۱۵ ۴- برج کبوتر باغ ملا باشی تاریخ ثبت ۱۳۸۵/۱۲/۲۰ شماره ثبت ۱۸۱۰۸، ۵- بقعه امامزاده شاه ابوالقاسم (ع) تاریخ ثبت ۱۳۵۶/۰۳/۱۶ شماره ثبت ۷۵۶،
ریاخون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زازران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۸۲ نفر (۳۷۹خانوار) بوده است.
روستای هویه (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.این روستا دارای دبیرستان می باشد. تاریخچه روستای هویه. روستای هویه در شمال شهرستان فلاورجان و ده کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان با جمعیتی معادل ۲۵۷۰ نفر یکی از قدیمی ترین روستاهای این استان به شمار می آید. پس از فتح بابل، در سال ۵۳۸ قبل از میلاد و پایان اسارت قوم یهود، عده ای به وطن بازگشتند و برخی در بابل ماندند و به شغل تجارت پرداختند. بین سالهای ۵۳۵ تا ۵۲۴ قبل از میلاد مهاجرتهای بزرگی از جنوب بابل به شوش و اهواز و پاسارگاد و اکباتان صورت گرفت و چون پادشاه ایران پیوسته از قوم یهود طرفداری می کرد این قوم بیشتر در نزدیکی های مقرّ حکومت شاهان ایران مانند استان فارس، استان همدان و حوالی تخت جمشید که در دوران هخامنشیان پایتخت ایران بوده زندگی می نمودند، و به احتمال قوی یهودیان اصفهان نیز از همین مناطق به اصفهان آمده اند. پیش بینی می شود گروهی از مهاجران یهود قبل از ورود خود به اصفهان این محل را که از حیث موقعیت جغرافیایی و نیز حاصلخیزی برتر بود به عنوان خانه ی خود انتخاب کرده باشند. در منابع شفاهی که سینه به سینه و نسل ب
ه نسل منتقل شده اند گفته می شود که این مهاجرین از نوادگان حضرت یعقوب(ع) بوده که به این سرزمین کوچ نموده اند و پس از ورود به این محل در ضلع جنوبی آن و در شمال قبرستان کنونی، خانه های خود را بنا کرده اند. این خانه ها در سالهای متمادی در اثر زلزله یا حوادث طبیعی از بین رفته و دیگر اثری از آنان باقی نمانده است. نام هویه برآمده از نام گروهی از اولین یهودیان بوده که آن را در ابتدا یهودیه می نامیدند و سپس به هویه تغییر نام یافته است. در کاوش های باستانشناسی در محل قدیمی قبرستان روستا، گونه هایی از ظروف کشف گردیده که قدمت آن حداقل به ۱۰۰۰-۱۲۰۰ سال قبل و پیش از حمله اعراب بر میگردد و موید این مطلب هستند. همچنین کشف گورهایی به صورت ایستاده، سنگ نبشته های به خط عبری و دیگر آثار بدست آمده از این روستا، وجود تمدن را در زمان ورود یهودیان به این سرزمین به اثبات می رساند. در زمان ورود اسلام و حمله اعراب به ایران، نام روستا از یهودیه به هویه تغییر می یابد. در آن زمان تعداد ساکنین این محل بسیار کم بوده اند. این وضع تا زمان حکومت صفویان رواج داشته است. نقطه عطف تاریخ هویه به زمان حکومت صفویان و قاجار باز میگردد. در آن زمان مردی
به نام میرزا بوجار( که حاج نوروز علی کریمی که از بزرگان و کدخدای این روستا بوده است از نوادگان ایشان محسوب می شود) از منطقه معروف به سه ده اصفهان به این مکان کوچ کرده و در این محل سکنی می گزیند. در حال حاضر بیشترین ساکنان روستا از نوادگان میرزا بوجار معروف هستند. جمعیت. این روستا یکی از توابع فلاورجان است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۷۸ نفر (۷۱۶خانوار) بوده است.
جلال آباد ماربین، روستایی از توابع بخش شهر بزرگ قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زازران واقع در بخش شهر بزرگ قهدریجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۷۵ نفر (۴۶۲خانوار) بوده است.
زازِران (زازرون) شهری از توابع شهرستان فلاورجان در غرب اصفهان می باشد که به شهرباغ ویلایی و مجموعه باغ اصفهان معروف است. فاصله شهر زازران تا اصفهان ۱۴ کیلومتر است. این شهر بخاطر باغات آلبالو به شهر مرواریدهای سرخ معروف است و در مجاورت شهرهای درچه ، قهدریجان، فلاورجان و ولاشان قرار دارد. جمعیت. این شهر براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷٬۸۶۲ نفر (۲٬۴۵۲خانوار) بوده است. و زیر مجموعه بخش فلاورجان می باشد.
کافشان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.وجه تسمیه کافشان به معنی کِه افشان که همان واژه کافشان است به معنی جایی که محل گذر قنات و کاریز(کِی) و خندق می باشد.و محلی که در گذشته محل کشت گندم و انباشت کاه بوده. به روایت گذشتگان گل کشه یا گلرنگ در این محل کشت می شده .کافشان روستای قدیمی در توابع اصفهان است که قبلاً ارمنی نشین بوده و بعدا مسلمانان آنجا آمده آمد از این حیث اسم روستا در موزه کلیسای وانک آمده است جمعیت. این روستا در بخش مرکزی شهرستان فلاورجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۵۵ نفر (۴۴۳خانوار) بوده است. محصولات کشاورزی. از جمله محصولات کشاورزی این روستا گوجه، کلم، سیب زمینی، گندم و... همچنین در گذشته بخاطر دارا بودن منابع آب کافی در روستا برنج نیز کشت می شده است. کافشان لغت نامه دهخدا کافشان . [ ف ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان اشترجان بخش فلاورجان شهرستان اصفهان که در 2هزارگزی شمال فلاورجان و 2هزارگزی راه شهرکرد به اصفهان واقع شده است . جلگه ای و آب و هوایش معتدل است . 527 تن سکنه دارد، آبش از زاینده رود و قنات تأمین می شودمحصولاتش عب
ارتند از غلات ، برنج ، پنبه ، تریاک و شغل اهالی آن زراعت و صنایع دستی زنان کرباس بافی است . دارای راه های فرعی است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10).
هنر هندسی مرحله ای از هنر یونانی که تا اندازه زیادی با نقوش هندسی در نقش بندی گلدان ها مشخص نمایی شده است و در حدود سالهای ۹۰۰ ق. م. تا ۷۰۰ ق. م. در پایان عصر تاریکی یونان رونق گرفت. مرکز آن در شهر آتن بود و در میان شهرهای تجاری کنار دریای اژه گسترش یافته بود.
گوشه روستایی از توابع بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی الدین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۷ خانوار) بوده است.
جوجیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.جوجیل از شرق به شهر فلاوجان، از غرب به شهر قهدریجان، از شمال به شهر زازران و از جنوب به اراضی وسیع کشاورزی محدود می شود. جمعیت. این روستا در دهستان زازران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۳۷۲ نفر (۱۷۷۱خانوار) بوده است.
دشتچی (پاریس کوچولوی ایران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان زازران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۶۸ نفر (۴۳۱خانوار) بوده است.
شرودان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شرودان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱۴ (۸۰۸ خانوار) نفر بوده است. از سال۱۳۹۵ به بعد هیچ جمعیت رسمی برای شرودان اعلام نشده است
قلعه امیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۹۲ نفر (۴۱۹خانوار) بوده است.
کروچ (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴٬۶۵۴ نفر (هه۸۴۷خانوار) بوده است.
لغی، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
خیرآباد (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۷ نفر (۲۰۹خانوار) بوده است.
دشتلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن1280نفر (315خانوار) بوده است.
اسفهران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۲۶ نفر (۲۶۱خانوار) بوده است.
بندارت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۳۸ نفر (۳۳۹خانوار) بوده است.
کارویه، روستایی از توابع بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گلستان (فلاورجان) واقع در بخش قهدریجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۹۶ نفر (۲۸۱خانوار) بوده است.
زفره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. این روستا در مجاورت اتوبان ذوب اهن در فاصله ۲۴ کیلومتری شهر اصفهان واقع شده است. خانه تاریخی مویدی یک اثر به جا مانده از دوره قاجار در این محل واقع شده .این خانه دارای تالار ایینه کاری شده بسیار زیبا و بناهایی به سبک اواخر صفویه و دوره قاجار است. همچنین شبستان قدیمی مسجد جامع و وجود درخت چنار بسیار کهنسال که بقایای ان در مسجد روستا باقی مانده از دیگر آثار قدیمی ان محل است که با توجه به اینها قدمت محل را تا ۴۰۰ سال نیز براورد می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن 4300 نفر (۱۱۶۸ خانوار) بوده است.
روستا لارگان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان و استان اصفهان می باشد. لارگان در سال ۱۳۸۷ بوستان نام گرفت، بوستان از دو محله لارگان و درچه عابد تشکیل شده است. لارگان در کنار حاشیه زاینده رود و در مجاورت کوه لارگان و ۱۷ کیلومتری شهر اصفهان و ۵ کیلومتری شهر فلاورجان قرارگرفته است. شهر بوستان از شمال با کوه لارگان از جنوب با روستای مهرنجان از غرب با روستای زفره و محمدیه و از شرق با روستاهای بجگرد و اردال همسایه می باشد. لارگان در سال ۱۳۸۹ با صلاحدید وزارت کشور بعنوان شهر بوستان در مجلس مطرح و در تاریخ ۲۸ تیر ۱۴۰۰ به شهر بوستان زَر تبدیل شد. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر (۷۲۵۲) نفر و و تعداد(۲۱۵۷)خانوار بوده است.
للی یک، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
ترانسفرین پروتئینی است از گروه گلوبولین ها با وزن 80kD که در خون نقش حمل آهن را بر عهده دارد. ترانسفرین در کبد به شکل پروتئین غیرفعال آپوترانسفرین ساخته می شود. در هنگام اتصال با یون های فریک به شکل فعال ترانسفرین مبدل می گردد. ترانسفرین یون های فریک را از پروتئین فریتین دریافت نموده و به بافت های خون ساز منتقل می کند تا آهن موجود در آن در ساخت هموگلوبین به کار رود. هر مولکول ترانسفرین توانایی اتصال به دو یون فریک را دارد. یون های فریک متصل به پروتئین های ترانسفرین حدود ۱/۰ درصد از مجموع آهن موجود در بدن را شامل می شود. جستارهای وابسته. بتا گلوبولین
حاجی آباد یا قلعه حاجی آباد(فلاورجان)یکی از محلات لارگان بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این محله براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۳ نفر (۱۹۵خانوار) بوده است.
درچه عابد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است که در سال ۱۳۸۷ با ادغام روستای لارگان و درچه عابد به شهر بوستان تغییر نام داد. باتوجه به اینکه در فاصله بسیار نزدیکی از رودخانه زاینده رود واقع شده مناظر طبیعی زیبا وچشم نوازی دارد. بخشی از فیلمهای عملیات کرکوک، الماس بنفش و پری در ساحل زاینده رود واقع در این روستای زیبا ساخته شده است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۳ نفر (۲۷۲خانوار) بوده است.
مهرنجان ارامنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۹ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
مهرنجان ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. مهرنجان بعلت داشتن خاک حاصل خیز و نزدیک بودن به زاینده رود دارای مجموعه باغ ها و ویلا سازی های متعدد است. فاصله مهرنجان تا اصفهان ۲۱ کیلومتر است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۴۰ نفر (۴۰۰خانوار) بوده است.
جیلاب (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۸ نفر (۸۸خانوار) بوده است.
لیزی، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سید ولی الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۵خانوار) بوده است.
محمدیه (فلاورجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.مردم این روستا بیشتر به شغلهای ساختمانی و کار در کارخانجات صنعتی روی اورده اند.فاصله این روستا تا فلاورجان ۵ کیلومتر و تا شهر اصفهان ۱۵ کیلومتر میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۵۸ نفر (۳۳۷خانوار) بوده است.
کاویان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اشترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱،۴۷۳ نفر (۴۹۵خانوار) بوده است. زبان مردمان کاویان فارسی است. این روستا از دو بخش که یکی روستای اصلی است و دیگری قلعه شریف است که در گویش محلی به اختصار به آن قلعه می گویند. در جایی که اکنون تکیه بانو در آن قرار دارد. این روستا در همسایگی روستاهای مهرنجان، نرگان و طاد و اشترجان می باشد
اسفرجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. محصولات باغی معروف آن گردو، آلبالو و زردآلوست. این روستا در ۴۵ کیلومتری شهرضا به سمت جاده آباده فارس قرار دارداسفرجان با نام قدیمی سپهرگان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. روستای اسفرجان ازنقاط سرسبز و ییلاقی است که در جنوب شرقی شهرضا واقع شده است. این روستا که قدمتی طولانی دارد، سابقه تاریخی آن به قرن هفتم هجری قمری و حتی قبل از از آن برمی گردد. سد قتلغ شاه واقع در تنگ اسفرجان، که از آثار دورة آل مظفر است، نشانگر تاریخ کهن این روستا می باشد. این روستای گردشگری دارای باغ های میوه ازجمله آلبالو، زردآلو، گردو و هلو است که از رودهای جاری در مسیر باغ ها آبیاری می شوند. قدم زدن در کوچه باغ های این روستای سرسبز فرصتی طلایی برای آرامش جان است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۷۲۴ نفر (۸۳۸خانوار) بوده است. اکثر جمعیت روستا باسواد و دارای تحصیلات عالیه هستند.
امین آباد، روستایی در دهستان اسفرجان بخش مرکزی شهرستان شهرضا استان اصفهان ایران است. این روستا یک قلعه تاریخی به جا مانده از دوره ساسانیان داشت که چندین سال پیش تخریب شد؛ و همچنین چند بنای شاه عباسی از دوره صفویه به جا مانده دارد حمام شاه عباسی آب انبار شاه عباسی کارونسرای شاه عباسی و درخت توت قدیمی اشاره نمود. ازنظر بیابانی و دشت این روستا بسیار وسیع است. همچنان مزارع هایی مانند قلی آباد شوراب کلیجه سرکت دارد و از محصولات این روستا می توان به انگور و گردو و انواع توت اشاره نمود. اما متأسفانه امروزه روستای امین آباد دچار خشکسالی شده است و بسیاری از باغ ها دچار خشکسالی شده اند. از شهیدان این روستا می توان به حسنعلی محمد خانی، محمود ایزدی و… اشاره کرد. ویرایش شده :ABAS جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۸۳ نفر (۳۰۹خانوار) بوده است. تاریخ. امین آباد قدمت طولانی در سکونت انسان دارد و ارگ قدیمی آجری گل با قدمت تقریبی آن بیش از ۵۰۰ سال است. این بنای تاریخی شگفت انگیز متأسفانه با کمترین یا هیچ ارزیابی رسمی توسط سازمان حفظ میراث فرهنگی ایران تخریب شد. کاروانسرای امین آباد یک سازه دو
ره سلسله صفویه و یک جاذبه مهم گردشگری است. اگرچه هیچ مطالعه رسمی انجام نشده است، اما به گفته بزرگان، به نظر می رسد ترکیبی از لرها بختیاری، ترکان قشقایی و عرب های حسنی اما برای تشکیل امین آباد جمع شده اند که در واقع صحیح نیست، به عنوان مثال ترک های گشگایی به (قبلاً موجود) نقل مکان کردند) حدود ۵۰ سال پیش امین آباد. اما بومیان واقعی ایرانی بودند. در حال حاضر تعدادی از قبیله ها بر جمعیت جمعیتی امین آباد مانند حاج عباسقلی، حاج محمد کریم، حاج محمد رحیم و حمزه ای حاکم هستند. این قبیله ها دارای نام خانوادگی مانند حاجی میرزاعلیان. علیانی، علیان، ایزدی، حمزه ای و محمدخانی و میرزایی هستند. اما اولین طایفه، بنیانگذار امین آباد، خانواده یوسفی بود. از سال ۱۹۹۹، شوراهای روستا برای اداره امور روستا تأسیس شده است. انتخابات شوراها هر ۴ سال یکبار برگزار می شود. پیش از این دوره، موضوعاتی از طریق یک سالخورده غیررسمی (کدخدا) یا از طریق سازمان مربوطه در شهرضا مورد بررسی قرار می گرفت. در جریان آشفتگی های سیاسی و عدم امنیت در سال های پایانی سلسله قاجار که به تأسیس سلسله پهلوی منجر شد، کدخداها تنها نقطه اقتدار در مواجهه با افزایش بی ق
انونی بودند.
چشمه روی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
مردمانش اکثر کشاورز و دامدارند قلتقشاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان اسفرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
لیوس، روستایی از توابع بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است. این روستا در شیب دامنه مرکزی لنگرکوه واقع شده و دارای آب و هوای نیمه خشک و کوهستانی است. روستای لیوس در سال ۱۳۸۷ به عنوان یکی از روستاهای گردشگری استان خوزستان دارای شناسنامه شده است. این روستا در دهستان سید ولی الدین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۴۱خانوار) بوده است. بسیاری از اهالی این روستا برای یافتن شغل مناسب به شهر مهاجرت کرده اند. گردشگری. روستای لیوس در ۷۳ کیلومتری شمال غربی دزفول، دامنه ی شیب لَنگر کوه واقع شده، ساکنان آن از قوم بختیاری می باشند. مهم ترین صنایع دستی مردم این روستا چوقا لیوسی ،قالی جاجیم ،وریست، سیاه چادر حور می باشد، خاستگاه اولیه چوقابختیاری روستای لیوس می باشد این بالاپوش مردانه، با این طرح و نقش ، اول بار توسط زنی از اهالی روستا لیوس بافته شده و به جهت سبکی و زیبای و سادگی در طرح و نقش آن اول بار با فرمان سالار شجاع ممصالح چهارلنگ به عنوان بالاپوشی مردانه در باب ممصالح بختیاری مرسوم شده و پس آن در کل ایل بختیاری گسترش و رسمیت یافت، ترشی انار لیوس از نوع ممتاز و مع
روف ترشی انار است ، کار و پیشه مردم روستا لیوس اغلب دامداری و باغداری وکشاورزی است. روستاهای گردشگری با خانه های سنگی، قبرهای اتاقکی شکل ، قلعه های باستانی کوشک، دهور ، دهگاه، نوک بن دز، دره نارنج، رودسزار و ، جنگل بلوط لنگرکوه، و مکان های زیارتی مشهور به قدمگاه امام رضا سه ،پیرونِ گُوشه ، پیرچل، امامزاده میداوید آسیابهای آبی تنوره ای، آبشار نورآباد،فسیل سنگواره بَردگژدم، باغات و چشمه دره کُول ، باغات دره سر بوُت، دره مورنج، غار قندیلی سزار نیز بخشی از ویژگی های جذاب گردشگری این روستا است. تاریخ. سندی مکتوب که نشان دهنده قدمت دقیق تاریخی ، روستای لیوس باشد در دست نیست.اما با توجه به آثار و ابنیه ای که از گذشته بجا مانده ، پیشینهٔ ای بیش از هزار ساله را برای آن تخمین می زنند. کوه های اطراف لیوس را یکی از کهن ترین زیستگاههای انسانی شمال شهرهای باستانی شوش شوشتر و دزفول(آوان) می دانند. آثار و بناهای تاریخی که در لیوس وجود دارد مربوط به دوره های مختلف ساسانی، اتابکان لُربزرگ، صفوی و قاجار می باشد. درگذشته های نه چندان دور، مجموعه از چند پارچه آبادی کوچک اطراف لیوس با محوریت دهگاه لیوس که به "پا تَخت لیوس" معروف ب
وده وجود داشته ، لیوس در گذشته کانونی برای تامین مایحتاج و تبادل کالا و ارتباط میان مردمان دشت نشین شمال جلگه خوزستان دزفول و شوش و عشایر کوچ رو بخش غربی کوهستان زاگرس میانی بوده است . معماری. بافت سنگی و معماری کنونی روستای لیوس سابقه ای تاریخی، بیش از ۷۰۰ سال دارد.خانه های ده لیوس که با نام محلی (لیر)معروف می باشند، بالغ بر ۳۰۰ تُوُ ( واحد ) برآورد شده اند. این خانه ها به طور کامل بر روی دامنه شیب دار لنگر کوه بنا شده است. ساختار اصلی خانه ها اعم از طاق ها ، قوس ها و درگاه ورودی آن برگرفته از شیوه معماری، چهارطاقی دوره ساسانی می باشد با اندکی تفاوت در ریختِ، نمای بیرونی آن و اغلب دارای درب های چوبی خراطی شده از جنس تنه درخت خرما می باشد. روزنه ای در سقف اغلب خانه ها جهت ورود نور و تهویه هوای داخل تعبیه شده و جنس مصالح بکار رفته در این خانه ها از سنگ رودخانه و لاشه سنگ های تراش خورده کوه می باشد که با ملاتی از جنس آهک و گچ و سیمان معدنی که در مجاورت روستا قراردارد ساخته شده.درون هر خانه خمره های ، بزرگ با نام محلی تاپو وجود دارد جهت ذخیره و نگهداری غلات و آذوقهٔ ضروری ، در فضای ما بین خانه ها کوچه های تنگ وج
ود دارد که جلوه ای زیبا به روستا می دهد. در بخش جنوبی روستا قبرستانی وجود دارد که قبر های آن بصورت اتاقک های کوچک می باشد. در روستای لِیوس و اطراف آن نزدیک به ۲۰ آسیاب تنوره ای با قدمت تقریبی ۵۰۰ سال وجود دارد. روستای لیوس داری ۵ قلعه استراتژیک در نقاط مختلف بوده که همکنون آثار و بقایای برخی از آنها بجا مانده ، قلعه های ۱-دهور ۲-کُوُشک ۳-دهگاه ۴-دره نارنج ۵-قلعه خشک چین نوک بُنِ دز که کاربرد دیدبانی داشته، ، پیشینه باستانی این قلعه ها مربوط به دوره پادشاهی ساسانی و اتابکان لربزرگ است. مکان زیارتی. ۱-سید ولی الدین گوشه معروف به سه پیرون ،۲- پیرچِل۳-قدمگاه امام رضا در دهگاه لیوس ۴-امامزاده میداوید ۵-دعا سزار نیز از جمله ابنیه های تاریخی و مذهبی لیوس می باشد وجه تسمیه. در مورد وجه تسمیه معنای روستای لیوس Lewis دیدگاه های متفاوتی وجود دارد برخی معنای نام آن را شبیه به نام سردار رومی معروف گایوس ژولیوس سزار دانسته اند اما بنظر می رسد لیوس نامی اوستایی عیلامی باشد که از دو بخش لیو. [ وْ ] (اِ) به معنای روشنایی آفتاب و وِیس به معنای روستا ، آبادی، قریه ،ده تشکیل شده و معنای آن روی هم می شود محل بر آمدن آفتاب و یا آب
ادی تابان و نورانی می باشد، روستای نور آباد که در نزدیکی ده لیوس واقع شده می تواند موید این گمانه باشد، دو روستا دیگر با نام های لیو علیا و لیوسفلی در دهستان ویسه در زریوار سنندج کردستان واقع شده است. که در کنارهم لیوویس را تشکیل می دهند بدین جهت شباهت بسیار به نام لیوس دارند، ضمن آنکه در سایر مناطق بختیاری نشین تلفظ چوقا لیوسی بصورت چوقا لِیوویسی بیان میشود. گستره منطقه لیوس درگذشته از غرب تا رود سزار از جنوب تا کوه سگریون و دژمحمدعلی خان و شرق تا نزدیکی کوه هفت تنان و از شمال بخش غربی سالندکوه تا بالای دره شوی بود که تمام آبادی های نور آباد ،صالح آباد، سزار، تپی، پیوی، پیر چل، شوی، را در بر می گرفته که در تقسیمات جدید کشوری محدود به ده لیوس شده است مردم شناسی. اهالی این روستا از ایل بختیاری و از شاخه چهارلنگ و از باب محمود صالح می باشند، طایفه لیوسی متشکل از تیره های دهدار ، سنگه ای ، سِزاری ،شیخون پیرچل ، تپینی ،نورآبادی ،شیخ گوشه /دیناوربالا کوچیرمهمدی/کاهد کَلِه ی سرپیری/ گیشاسوند و تیره بزرگ عشیری می باشد . =پوشش گیاهی= انار، خرما، انجیروحشی، انگور، لیمو، نارنج، کُنار، بنک، کُلخونگ ،بادام کوهی ، بلوط، ک
یکم، افرا،جاز، و گیاهانی مانند ؛ بن سُر اندش، کلوس، کنگر، گل گاوزبان، بابونه، لاله در این روستا می روید. گونه های جانوری. پلنگ ، گربه وحشی، خرس ، گرگ ، کَفتار، شغال، ، کَل و بز کوهی ،آهو، گراز،،تَشی، سمور، کَبک، تیهو، عقاب، شاهین، سار گپه ، بوف، کلاغ، گونه های ما افعی ، سمندر امپراتور، است. منابع. ویسه یک روستا در ایران است که در دهستان زریوار واقع شده است. https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%87_(%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86)
هوجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرضا در استان اصفهان ایران است. روستای هونجان از مناطق سرسبز و ییلاقی منطقه بوده و آب هوای مطبوع این روستا در فصل های بهار و تابستان به شدت مورد توجه گردشگران می باشد؛ از مناطق تفریحی این روستا می توان به زرچشمه، آبدراز، پیر، ماش وآبکا اشاره کرد. این روستا از طرف علم نجوم به دلیل داشتن پاک ترین آب و هوا بعنوان آسمان پاک ایران معرفی شده است که مورد توجه اختر شناسان واقع گردیده است.