Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زیاد در آن باید ذخیره نشود. از سرعت آب برق استحصال می گردد. در هر سد سرعت آب باید صفر گردد بعداً از انرژی پوتانشیل یا از انرژی افتادن آب برق حاصل می گردد. در بین دو کوه های که آب دارای سرعت تیز ودارای سنگریزه و سنگ ها خیلی خطرناک است نباید سد ساخت در صورت ساختن روزی نه تنها شهرها بلکه مملکت ها را خراب خواهد کرد. درمیان تپه های پرعلف میوان بند ساخت. سدها را از کانکریت، سنگ، خاک، چوب و لاستیک می سازند. سدهای کانکریتی. به اشکال وزنی، میان خالی، میان پر، منحنی، مایل و پایه دار ساخته می شود. افغانستان مطابق به ماستر پلان برق، دارای (۲۴۰۰۰) میگاوات پوتانسیل بوده از جمله ۲۳۰۰۰ ان آبی متباقی از زغال سنگ گاز ونفت است. افغانستان دارای ۱۱ سد برقی است ۳۰ سال قبل ازین سدها۴۵۴ بیلون کیلووات برق در ساعت تولید می گردید. فعلاً حدود ۲۸۰–۳۰۰ میگاوات برق تولید می کند و۵۰۰ ان وارداتی است. اعمار ذخیره گاه آبی. ذخایر غرض کشاورزی در جهان امروز علاوه برسد بعض از ذخیره گاه ها مخصوص غرض کشاورزی است که دارای انرژی پتانسیل الکتریکی نمی باشند. درافغانستان در میان کوها و دشت ها کاسه ها، چاه ها و حوض های طبیعی بزرگ آب وجود دارد که تعداد آن
قلیل است. اب حوض های کوهی از جمع شدن برف ها وبارش و حوض های هموار از بارش سال و از آب های زیر زمینی است. می توان تعداد این نوع را چندین برابر ساخت به خصوص در دشت ها و سطوح هموار. در جهان امروز انواع مختلف ذخیره گاه های آب از آهن کانکریت و لاستیک به حجم کوچک و بزرگ ساخته می شود. می توان آب بارندگی سال را در آن ذخیره نمود. یکنوع ذخیره گا کوچک آن طوریست که در ارتفاع بلند یک نقطه بزرگ مدور را پلاستیک کاری می کنند واب بارندگی از پلاستیک ها راساً داخل کاسه بزرگ ذخیره ای می شود. یا در یک خریطه بزرگ پلاستیک که طول آن تا دو صد متر کم یا اضافه است اب بارندگی را ذخیره می کنند. ویا چندین ذخیره گاه بزرگ از آهن ویا لاستیک غرض حفظ متقدم می سازند و آب آن را از یک نقطه دیگر انتقال می دهند اعمار کانال ها. یکی از وسیله مبارزه علیه خشک سالی استفاده از کانال ها است. آب کانال ها از دریای می آید که اصلاً در آنجا خشک سالی وجود ندارد. کانال عبارتند از تغیر دادن مسیر آب دریا را به مسیر مورد نظر می گویند. کانال یکی از وسیله است می تواند منطقه بزرگ را آبریزی نماید. در افغانستان تا فعلاً دو کانال بزرگ اعمار گردیده است. ۱. کانال ننگرهار:
این کانال در سال ۱۳۳۷ توسط دولت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی اعمار گردید این کانال حدود ۱۲۰هزارجریب کشتزار غازی آبادو هده را سیراب ساخته است. ۲. پروژه کانال رود هلمند: این پروژه در سال۱۳۵۱و۱۳۵۲ توسط ایالات متحده آمریکا فعال گردید. بزرگ ترین کانالی که از رودخانه هلمند جدا شده نهر بغرا است که درپنج کیلومتری گرشک از هلمند منشعب شده و بطول ۸۰ کیلومتر در سمت راست رودخانه به استقامت نادعلی واقع در چهل کیلومتری غرب شهر لشکرگاه امتداد یافته است. پروژه های مارجه و شمالان نیز از این کانال آبیاری می گردند. در صورت که مانند این پروژه چندین دیگر فعال گردد دیگر لازم نیست ملت افغانستان دنبال آب باران برود. در طی خشکسالی های اخیر دولت افغانستان کار یک تعداد از کانال ها را به همکاری نیرو ائتلاف آغاز نموده است شامل چنین پروژه ها است. ۱. اعمار ۸ کانال در لغمان که ۶ کانال آن به ارزش ۱٫۶میلون دالر با همکاری بانک جهانی دو کانال دیگر آن درمنطقه کا کس وکس عزیز خان به ارزش ۳۶۰هزار دالر از کمک بانک جهانی اعمار گردید. ۲. اعمار کانال در ولسوالی زنده جان ولایت هرات بطول ۳۲ کیلومتر به ارزش ۵ میلون دالر در حال اعمار است. ۳. اعمار کانال به
ارزش ۱۸۰ هزار دالر در ولایت نورستان غرض جلوگیری سیلاب ۴. اعمار کانال بزرگ در ولسوالی چهار برجک ولایت نیمروز به طول ۴۵ کیلومتر به هزینه یک میلون سه صد هزار دالر از بودجه انکشافی ایلات متحده آمریکا در حال تکمیل است. ۵. اعمار کانال در دشت قلعه ولایت تخار آغاز گردیده است. این کانال به ارزش دو میلون دالر از طرف بانک جهانی اعمار می گردد. ۶. کار اعمار ۳۶ کانال آب و یک دیوار استنادی به ارزش بیش از یک میلیون دالر آمریکایی در ولسوالی غنی خیل ولایت ننگرهار خاتمه یافت. پروژه اعمار این کانال ها و دیوار استنادی به همکاری تکنیکی CIDG و کمک مالی اداره انکشافی بین المللی امریکاUSAID عملی شده است. ۷. بازسازی دو کانال بزرگ به درازای ۱۷۸ کیلومتر از دریای آمو و کوکچه به ولسوالی های دشت ارچی ولایت قندوز و خواجه غار ولایت تخار به ارزش ۱۰۰ میلون دالر میان بانک انکشاف آسیائی و وزارت مالیه افغانستان به امضا رسیده است. ۸. اعمار سربند کانال زراعتی شیخک و سربند کانال زراعتی کینتی در قریه های تاش گذر و تخته کوپرک ولایت سرپل از بودجه انکشافی وزارت زراعت، آبیاری و مالداری به ارزش ۳۰ میلیون افغانی تکمیل و به بهره برداری سپرد شد. این دو کانا
ل در حدود ۲۰۰۰ هزار جریب زمین تحت آبیاری قرار گرفته و ده ها خانواده به آب آشامیدنی دسترسی پیدا کرده اند. ۹. بازسازی و احیای مجدد کانال عمومی و کانال های درجه دوم و سوم پروژه وادی ننگرهار به ارزش ۱۶٫۳ میلون دالر کمک بانک انکشاف آسیایی توسط شرکت (ISD) است. کار این پروژه اعمار و بازسازی ۶۵ ساختمان که شامل پاک کاری کانال عمومی، تعویض دروازه های تنظیم کننده آب، ترمیم سیفون ها و تحکیمات آن، ترمیم وسایل تنظیم کننده اب شامل بوده توقع می رود طی ۱۸ ماه آینده تکمیل گردد. ۱۰. کانال ننگرهار به طول ۷۰ کیلومتر بزرگ ترین کانال آب در شرق افغانستان است که تقریبان نیم قرن پیش احداث گردیده است. این کانال درمجموع به مساحت ۲۵ کیلومتر زمین شامل ۳ هزار هکتار باغ و ۲۲ هزار هکتار زمین زراعتی در ولسوالی های سرخ رود، بهسود، بتی کوت، غنی خیل، و مهمند دره ولایت ننگرهار را تحت پوشش آبیاری قرار می دهد، ظرفیت اساسی کانال ننگرهار ۵۰ مترمکعب آب است و قابلیت آبیاری ۳۱ هزار هکتار زمین را دارد. ۱۱. سربند کانال آب زراعتی در ولسوالی فیروز نخچیر سمنگان به ارزش ۱۳۳۰۰۰۰۰ افغانی از کمک مالی بانک آسیایی ودولت جاپان بوده به بهره برداری سپرده شده است. کان
ال بغلان: اعمار یک کانال آبیاری در مربوطات ولایت بغلان؛ سهولت های لازم را برای (۲۰۰) خانواده روستایی فراهم ساخت. این پروژه آبیاری به هزینه بیش از (۲) میلیون افغانی، مساعدت کشور جاپان از طریق برنامه انسجام ساحه ای وزارت احیا و انکشاف دهات در قریه سرباغان و موشی ولسوالی بنو ولایت بغلان تطبیق شده و شرایط سهل آبیاری را برای بیش از (۵۰۰) جریب زمین زراعتی و باغی قرار یاد شده مساعد گردانید. پروژه های بزرگ ذخیره آب در افغانستان. طبق راپور وزارت انرژی و آب افغانستان درین اواخر پروژه های ذخایر آب های سر زمینی تحت ادارهUSAID روی دست گرفته است این پروژه ها غرض تهیه آب آشامیدنی کشاورزی و انرژی در نظر گرفته شده است که بنام های پروژه های دراز مدت میان مدت و کوتاه مدت ترتیب گردیده شده است. فعلاً وزارت انرژی افغانستان مطالعه ۱۱۱ بند آبی را به ارزش ۱۰٫۷میلون دالر روی دست دارد. این مطالعات باید در سال ۱۳۹۱ ختم گردد. وزارت انرژی پلان ساخت ۴۰۰ بند آبی کوچک و بزرگ را درطی پنج سال یعنی الی سرطان ۱۳۹۴ باید به انجام رساند. پروژه انکشافی علیا دریای آمو. که یکی از مهم ترین و بزرگ ترین پروژه های آب و برق افغانستان به شمار می رود و دارای
مشخصات عمده ذیل است. ۱. احداث بند ذخیره بالای دریای آمو در مرز مشترک بین افغانستان و تاجکستان تا آب مورد ضرورت آبیاری صفحات شمال کشور را تهیه نماید. این بند همچنان مقدار ۱۰۰۰ میگاوات انرژی برق تولید خواهد کرد. ۲. کانال عمومی قوش تیپه مربوطه به طول حدود ۳۵۰ کیلومتر بوده که از قلعه ذال ولایت کندز شروع گردیده و به ولسوالی اندخوی و نواحی آن در ولایات فاریاب ختم می گردد. ۳. این سد بیش از ۵۰۰ هزار هکتار زمین معادل دو نیم میلیون جریب اراضی فعلی و جدید در ولایات بلخ، جوزجان و فاریاب آبیاری خواهد کرد. ۴. نصب دستگاه استیشن برق آبی به ظرفیت ۱۰۰۰ میگاوات. این پروژه یکی از مهم ترین پروژه های آب و برق بوده که ساحه آن شامل چهار ولایت شمال افغانستان بوده و برای ده ها هزار نفر در منطقه کار ایجاد خواهد کرد. ۱. پروژه آبیاری کلیفت موازی ۲۰ هزار هکتار (۱۰۰ هزار جریب) زمین را آبیاری خواهد کرد. ۲. طول این پروژه ۱۳۰ کیلومتر است که از جمله ۳۰ کیلومتر پایپ لین و متباقی ۱۰۰ کیلومتر آن به قسم کانال خواهد بود. این پروژه توسط پمپ باید فعال گردد که حدود ۲۰ میگاوات انرژی برق ضرورت دارد. طرح مقدماتی و هدایت نامه تکنیکی و اقتصادی پروژه از طر
ف وزارت انرژی در حال اجراات قرار دارد. "طرح عاجل کوتاه مدت" تهیه آب آشامیدنی از ساحه خم آب آمو دریا برای ولسوالی اندخوی و نواحی همجوار آن با استفاده از ماشین پمپ الکتریکی. پروژه برق آبی باغدره. این پروژه با ظرفیت تولیدی ۲۸۰ میگاوات بالای دریای پنجشیر، آغاز و در سال ۲۰۱۳ باید به تولید آغاز نماید. مرحله اول مطالعات امکان سنجی این پروژه تکمیل و قرار است مرحله دوم آن آغاز گردد پروژه ذخیره آبی بند کمال خان. این سد در ولایت نیمروز بالای دریای هلمند احداث می گردد که دارای چندین مرحله است. کار مرحله اول آن به هزینه ۹ میلون دالر با دولت تاجکستان به امضاء رسید. کار مرحله اول این بند در نوامبر۲۰۱۲ به تکمیل خواهد رسید. این بند علاوه براینکه چندین هزار هکتار زمین را سیراب می سازد۹ میگا وات برق نیز تولید می نماید. بند سلطان. این بند در ۲۲ کیلومتری شهر غزنی در زمان سلطان محمود غزنوی غرض آبیاری اعمار گردیده بود. این بند در ولسوالی جغتوی ولایت میدان وردک موقعیت دارد؛ اما بخش اعظم آب آن به سمت ولسوالی خواجه عمری و شهر غزنی جریان دارد که به شمول خواجه عمری، زمین های زراعتی ولسوالی انده و گیرو را آبیاری می کند. این بند چندین بار
طور غیر اساسی ترمیم گردیده است. در سال ۱۳۸۴ باالاثر سیلاب ۷۰ درصد زمین های زراعتی را در ولایت غزنی تخریب نمود. پروژه سلما. کار بند سلما ولایت هرات در زمان داود خان آغار الی ۲۰۰۵ متوقف بود در سال ۲۰۰۵ دولت هند مصارف ادامه کار این پروژه را بدوش گرفته است. در نظر است این پروژه هفتاد هزار هکتار زمین را سیراب و به ظرفیت ۴۲میگا وات برق را تولید نماید. مصارف این سد حدود هفتاد میلون دالر خواهد بود. پروژه کانال مروارید. این کانال بزرگ به نام «مروارید» در ولسوالی شیوهٔ ننگرهار اعمار در سال ۱۳۸۸ به بهره برداری سپرده شد. این کانال توسط کشور جاپان با هزینهٔ ۱۰میلیون دالر اعمار گردید. کانال مروارید از دریای کنر از منطقهٔ زیلی بابا ولایت کنر آغاز می شود و با از عبور از منطقهٔ شیوه و دشت گمبیری به بند درونته می انجامد. کانال «مروارید» که ۲۴ کیلومتر طول دارد. در جریان ۷ سال ساخته شده و هزاران جریب زمین بایر و هزاران جریب زمین زراعتی را آبیاری خواهد کرد پروژه ذخیره آب و تولید برق بخش آباد. قرار داد پروژه آب و تولید برق بخش آباد بالای دریای فرارود را با رئیس کمپنی خدمات مشورتی هندوستان در ۲۴ آگیست سال ۱۳۸۵امضا رسید. این پروژه
در ساحه ۱۰۰ کیلومتری شهر فراه و در فاصله ۳۰ کیلومتری سرک عمومی کابل- هرات موقعیت دارد. اهداف این پروژه عبارت از ذخیره آب به حجم ۵۷۰ میلیون متر مکعب در ساحه بخش آباد است. با تکمیل شدن این پروژه ۳۵۰۰۰ هکتار زمین زراعتی موجود و ۲۶۰۰۰ هکتار اراضی جدید تحت آبیاری قرار خواهد گرفت. قرار است با تکمیل این پروژه ۲۰ میگا وات برق نیز تولید گردد. پروژه سد آب و تولید برق کامه. پروژهٔ بند آب و برق کامه بر قسمت آخر دریای کنر، طرح بکر و جدیدی نیست. در سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۴) حین ریاست جمهوری محمد داَود خان، راپور تکنیکی و مالی بند کامه با همکاری کمپنی جاپانی «سانیو» به پایهٔ اکمال رسیده بود. طبق نقشهٔ بند آبرسانی و برق ولسوالی کامه، این سد آبگردان ظرفیت آبیاری ۹۰۰۰ هکتار یا ۴۵۰۰۰ جریب اراضی مزروع و ۳۰۰۰ هکتار یا ۱۵۰۰۰ جریب زمین بایر را دارد. به عبارتی جمعاً ۱۲۰۰۰ هکتار یا ۶۰۰۰۰ هزار جریب زمین از ذخیرهٔ آب بند مستفید شده می تواند. اعمار بند کامه ۱٬۶۸ (یک اشاریه شصت و هشت) میلیارد دالر هزینه برداشته و نیروی تولید ۴۵ میگاوات برق را دارا است. امور ساختمانی این بند باید طی دو سال به اتمام می رسید. قرارداد این بند با یک شرکت ایرانی اخذ گرد
یده بود. باران مصنوعی. قسمت که با باران مصنوعی ارتباط دارد تروپوسفر است. تروپوسفر گرم ترین ساحه اتمسفر است. درین ساحه مقادیری زیادی گازات کاربن دای اکساید اکسیجن نایتروجن، گازات نجیبه و سایر گازات وجود دارد. هوای تروپوسفر پس از ۴–۵ کیلومتر به بعد به صفر درجه رسیده از ان به بعد سرد شده می رود. بخارات آب پس از ۴کلیو متر به هم نزدیک شده در فاصله های ۹–۱۰ کیلومتر در موجودیت ذرات کوچک دوباره به باران تبدیل می شوند. باروری یا تخم پاشی ابرها در واقع یک روند طبیعی است که در آن ابرها به بخار آب و سپس به باران تبدیل می شوند. روش باران مصنوعی برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ توسط فرانسوی ها تجربه گردید. فعلاً در ۲۴مملکت دنیا مروج است. باران مصنوعی در کشور چین هند آسترلیا آمریکا و کشورهای شرق میانه مروج بوده توانسته است از ۵–۲۵ درصد مقدار بارندگی را بلند مبرد. برای ایجاد باران مصنوعی باید عوامل چون ابر، رطوبت، گرمی هوا و سایر شرایط جوی فراهم باشد. رطوبت (وزن بخار آب موجود در یک متر مکعب هوا) عامل مهمی در تشکیل ابرهاست، هر قدر هوا گرمتر باشد، قابلیت بیشتری برای داشتن بخار آب و تشکیل ابر دارا است. غرض اینکه چگونه ابر ساخته شود و
باران ببارد لازم است هزارات ذرات آب هوا باهم یکجا شده پس از وزنبین شدن به زمین بریزد. برای تشکیل ابر وجود ذرات میکروسکوپی گرد و خاک، دوده، بلورهای نمک ویخ لازمی است. دو اصول برای بارش از ابرها به نام روند باران گرم و روند باران سرد وجود دارد: ۱باران گرم: در مناطق حاره، باران از ابرهایی می بارد که هرگز دمای آن ها زیر صفر نیست آن را باران گرم می نامند. در این ابرها قطرات درشت آب که ابر را تشکیل می دهند در برخورد با قطرات کوچک، آن ها را جذب و به این ترتیب شروع به بارش می کنند. ۲باران سرد: زمانی که دمای ابر یا قسمتی از آن پایین تر از صفر باشد، بلورهای یخ با جذب رطوبت اطراف خود سریعاً شروع به رشد می کنند تا اینکه وزن زیاد باعث فرود آن ها می شود. این بلورها هنگام فرود اگر از مکان های گرم بگذرند به باران تبدیل می شود و در صورت سرد بودن به شکل برف فرود می آیند. در مناطق قطب شمال و جنوب که مقدار کاربن دای اکساید و ذرات گرد و دود نیست ویا خیلی کم است ولی همیشه برف می بارد دلیل ان یخ شدن ذرات کوچک بخار در هوا پس از یکجا شدن چندین هزار ذرات وزن زیاد شده به شکل برف پائین شده به زمین می ریزد در بعضی مناطق که هوای پائین یعن
ی ۲–۳کیلومتر گرم است برف آب شده به باران تبدیل می شود انسان از طریق باروری ابرها می تواند از لحاظ تعداد و نوع هسته های تشکیل باران به طبیعت کمک کند. باروری به وسیلهٔ مواد جذب کننده رطوبت مانند بلور نمک و یوریا که می تواند برای سرعت دادن به روند بارش گرم بکار رود. باروری به وسیلهٔ یود نقره(AGI) و یخ خشک (کاربن دای اکساید یخ شده) پروپان مایع و نمک در افزایش باران در روند بارش سرد به ابرهایی که کمبود هسته دارند کمک می کند. تمامی ابرها نمی تواند باران را بیاورد به خصوص ابرهای که خیلی ها بلنداند. روش آبیاری مدرن. امروزه در بسیاری از کشورهای دنیا برای کاهش مصرف آب در تولید بسیاری از گیاهان از شیشه خانه ها (گلخانه ها) استفاده می کنند که جلوی خروج بخار آب از گلخانه را می گیرد. عموماً این گلخانه ها از جنس پلاستیک شفاف و داربست لوله گالوانیزه ساخته می شوند. در شرایطی که کمبود آب و نیاز فراوان به غذا باشد، می توان با هزینه کردن برای ساخت گلخانه از آب بهره بسیار بیشتری برای تولید محصول کشاورزی کرد. حفظ جنگلات و غرس درختان. خوبترین وبهترین طریقه که می تواند تا حدودی زیادی جلو خشکی را بگیرد غرس درختان است. درختان درموقع گر
می دهن ستوماتا حجرات خود را بند نموده آب خود را به بیرون تبخیر نمی نمایند. ریشه درختان منبع حفظ آب است. اکثر نباتات در زمان جوانه زدن و تولید تخم ویا گل به آب زیاد نیاز دارند. یک نبات در یک مرحله حد اقل به پنج بار آب فراوان ضرورت دارد. بدین لحاظ زیادترین آب شیرین برای کشت نباتات به مصرف می رسد. به اساس تجارب چندین ساله تا حد ممکن نباید از آب های زیر زمینی برای کشت مزارع بزرگ استفاده نمود؛ زیرا تسلسل طبیعی آب از بین می رود. برای غرس نباتات بلند قد می توان از آب های زیر زمینی استفاده نمود زیرا نباتات بلند قد خود ذخیره کننده آب در خاک در خود و در محیط ماحول است.
اولورو (/ˌu:lu:ru:/) که به نام صخرهٔ آیرز نیز شناخته می شود، سازند صخره ای ماسه سنگی بزرگی در بخش جنوبی قلمرو شمالی در استرالیای مرکزی است. این صخره در ۳۳۵ کیلومتری جنوب غربی آلیس اسپرینگز قرار گرفته و از مسیر جاده با آن ۴۵۰ کیلومتر فاصله دارد. اولورو همراه با کاتا جوتا دو منظرهٔ مهم در پارک ملی اولورو-کاتاجوتا هستند. اولورو ۳۴۸ متر ارتفاع دارد و به خاطر رنگ سرخ آن شهرت جهانی یافته است. آنانگوها یا بومیان این منطقه، اولورو را مرتبط با روزگار رؤیا دانسته و مقدس می شمارند. منطقهٔ اطراف این سازند سرشار از چشمه ها، گودال های آب، غارهای سنگی و نقاشی های مربوط به دوران کهن است. اولورو در سال ۱۹۸۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. نام. مردمان محلی پیجانجارا این صخره را اولورو می نامند که در زبانشان هیچ معنای خاصی ندارد. در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۷۳، نقشه برداری به نام ویلیام گاس این صخره را دید و آن را به افتخار سر هنری آیرز، از دولتمردان وقت استرالیای جنوبی، صخرهٔ آیرز نامید. از آن زمان هر دو نام مورد استفاده اند. در سال ۱۹۹۳ قانون نام گذاری دوگانه به تصویب رسید که اجازهٔ استفاده از هر دو نام بومی و انگلیسی را در نام های
رسمی می داد. در پی این قانون نام صخره در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۳ به «صخرهٔ آیرز / اولورو» تغییر یافت و نخستین مورد در قلمرو شمالی با نامی دوگانه شد. پس از آن ترتیب قرارگیری نام ها به طور رسمی در ۶ نوامبر ۲۰۰۲ بنا بر درخواست اتحادیهٔ منطقه ای گردشگری در آلیس اسپرینگز به «اولورو / صخرهٔ آیرز» تغییر یافت. مشخصات. اولورو یکی از مشخص ترین چشم اندازهای طبیعی استرالیا است. ارتفاع این سازند ماسه سنگی ۳۴۸ متر است که ۸۶۳ متر نیز از سطح دریا ارتفاع دارد. بیشتر تودهٔ اولورو در زیر زمین قرار گرفته است و محیط کل آن برابر با ۹٬۴ کیلومتر می باشد. بارزترین ویژگی اولورو تغییر رنگ آن در زمان های مختلفی از روز و سال است که در این میان تغییر رنگ صخره به قرمز درخشان در طلوع و غروب خورشید قابل توجه تر می باشد. مالکیت. در دهه ۱۹۸۰، دولت استرالیا مالکیت این صخره و اراضی آن را رسماً به بومیان ساکن این منطقه تفویض کرد. گردشگری. با وجود اینکه این کوه در منطقه ای دورافتاده واقع شده، هرساله بیش از سیصد هزار گردشگر از آن دیدن می کنند. اکثر بازدیدکنندگان شهروندان استرالیا هستند اما درصد قابل توجهی از آنان را هم بازدیدکنندگان ژاپنی تشکیل می دهند. ای
ن کوه تنها حدود ۲۰ درصد از اوقات برای صعود باز است و در سایر موارد، به خاطر شرایط خطرناک جوی یا ملاحظات فرهنگی به گردشگران اجازه صعود از آن داده نمی شده است. صعود از این کوه بدون خطر نیست و از زمان آغاز ثبت حوادث کوهنوردی در این صخره در دهه ۱۹۵۰ تا کنون، ۳۶ نفر در اثر حوادث ناشی از صعود از آن جان خود را از دست داده و شماری نیز زخمی شده اند. در دهه اخیر شماری از بومیان برای توقف صعود گردشگران از آن به تلاش جدی دست زده اند. منع صعود گردشگران از روز ۲۶ اکتبر سال ۲۰۱۹، یعنی درست سی و چهار سال پس از انتقال مالکیت آن به بومیان به اجرا گذاشته خواهد شد.
استیون سی. لوینسون (یا استفان سی لوینسن) یکی از مدیران مؤسسه روان شناسی زبان ماکس پلانک در نیمیخن است. او مدرک کارشناسی را در رشته باستان شناسی و مردم شناسی اجتماعی از دانشگاه کمبریج و مدرک دکتری را در رشته انسان شناسی زبانی از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی گرفت. او در دانشگاه کمبریج، دانشگاه استنفورد و دانشگاه ملی استرالیا تدریس کرده است و اکنون استاد زبان شناسی تطبیقی دانشگاه رادبود است.
کَری اِلویس (به ؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۶۲) بازیگر انگلیسی است. از جمله فیلم های معروف او، می توان به سرود کریسمس، دراکولای برام استوکر، اره، دروغگو دروغگو، ملکه اسپانیا، ماه سرکش، آخرین قطار برای کریسمس و اشاره کرد الویس در برخی آثار تلویزیونی نیز سابقهٔ حضور داشته است که از جمله آن ها می توان به: پرونده های ایکس، ساینفلد، خانم میزل شگفت انگیز، چیزهای عجیب و ناکلز اشاره کرد. زندگی شخصی. الویس با عکاس، لیزا ماری کوربیکف در سال ۱۹۹۱، در یک رستوران غذای فلفلی در ملیبو، کالیفرنیا ملاقات کرد. آنها در سال ۱۹۹۷ نامزد، و در سال ۲۰۰۰ ازدواج کردند و یک دختر نیز دارند.
سد مجارشین، سدی است مخزنی باارتفاع ۲۴ متر، ۶ متر پی و ۱۸ متر ارتفاع تاج و با سنگ و ملات ساخته می شود. حجم تنظیمی این سد در حدود ۱۵۰ هزار متر مکعب و حوزه سد با مساحت تقریبی ۵ کیلومتر مربع بوده و دبی سیلاب آن ۵ متر مکعب در ثانیه می باشد. این سد برای تأمین آب کشاورزی ۵۰ هکتار از اراضی پایین دست آن ساخته می شود. این سد برای کنترل سیلابهای "آغ دره" در حال ساخت می باشد. مجارشین یکی از روستاهای آذربایجان شرقی و از توابع شهرستان اسکو است که در ۳۰کیلومتری شهر اسکو قرار دارد.
باشگاه الرائد یک باشگاه فوتبال از عربستان سعودی است که در شهر بریده قرار دارد. این باشگاه هم اکنون در لیگ حرفه ای فوتبال عربستان بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۴ میلادی بنیان گذاری شده است. این باشگاه سابقهٔ دو قهرمانی و چهار نایب قهرمانی در لیگ دسته یک و یک قهرمانی در لیگ دسته دوم عربستان را دارد.
میر علام تفرشی ، معروف به «میرعلام» از علما و فقهای به نام شیعه و امامزاده از تبار سادات حسینی می باشد که در قرن دهم هجری در تفرش به دنیا آمد. تاریخ دقیق ولادت او معلوم نیست. وی از شاگردان مقدس اردبیلی بود. تحصیل. تفرشی فراگیری علوم دینی را از دوران کودکی آغاز کرد. پس از گذراندن دروس مقدماتی، به نزد مقدس اردبیلی رفت و علوم نقلی و فقه را از او فرا گرفت. و به درجه اجتهاد رسید پس از مدتی، به تحصیل علوم شرعی مشغول گردید. وی در زهد و تقوا به درجه ای رسید که تمام علمای اعلام و فقهای عظام به قدر و منزلت علمی و مذهبی میر علام واقف می باشند . او مورد وثوق کامل مقدس اردبیلی بوده به حدی که به شاگردان خود گوشزد می کنند که پس از من برای حل مشکلات علمی خود در شرعیات به میرعلام تفرشی و در عقلیات به میر فیض الله عبدالقاهر حسینی تفرشی رجوع کنید میرعلام از سلسله سادات تفرش می باشد. وفات. میر علام تفرشی در تفرش درگذشت و در قبرستان قدیمی بنام سماق بنه در فم به خاک سپرده شد.بقعه ای بجای مانده است که مدفن عالم برجسته وجلیل القدر میرعلام تفرشی می باشد که قدمت آن به قرن یازدهم هجری واواخر دوران صفویه می رسد که البته سنگ قبر آن بواسط
ه ارزش تاریخی بسرقت رفته است و زمان تولد و وفات آن مشخص نیست معماری مقبره. این بنا طی شماره 29954 در مهر ماه سال 89در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است . بنای این بقعه 6 ضلعی و تنها بقعه شش ضلعی و از هندسه معماری دوره صفویه برخورداربوده و از عناصر ساده نظیر آجر و ملات بنایی و چوب در کالبد معماری آن به کار رفته است .ضمن استفاده از مصالح ساده از طراحی بسیار قوی برخوردار است.به کار گیری سبک و شیوهٔ معماری صفوی و رسیدن از فرم 6 و 12ضلعی در پایه هاو نمای خارجی به فرم همگون و متقارن در نیم کره پوشش سقف و استقرار یک گنبد کوتاه و متناسب با قامت این بناو اجرای یک سقف یکپارچه بر روی سازه آن که از آجر و ملات و چوبهای کششی بهره گیری شده نشان یک قدرت و یک شاهکار معماری است.
باشگاه الفیصلی سعودی یک باشگاه فوتبال از عربستان سعودی است که در شهر حرمه قرار دارد. این باشگاه هم اکنون در لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی بازی می کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۴ میلادی بنیان گذاری شده است. باشگاه الفیصلی یک قهرمانی و یک نایب قهرمانی در لیگ دسته یک و یک قهرمانی در لیگ دسته دوم عربستان را در کارنامهٔ خود دارد. این تیم در سال ۲۰۲۲ در لیگ قهرمانان آسیا عملکرد خوبی داشت و توانست به مرحله حذفی برسد.
باشگاه هجر یک باشگاه فوتبال از عربستان سعودی است که در شهر احساء قرار دارد. این باشگاه هم اکنون در لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی بازی می کند. این باشگاه سابقهٔ چهار بار مقام قهرمانی در لیگ دسته ۱ و یک مقام قهرمانی در لیگ دسته ۲ عربستان را در کارنامهٔ خود دارد. این باشگاه در سال ۱۹۵۰ میلادی تأسیس شده است.
سارتجی "ساراً بارتمن (قبل از ۱۷۹۰–۲۹ دسامبر ۱۸۱۵) معروفترین زن از حداقل دو زن خوی خویی است که به عنوان جاذبه های نمایش ها عجیب الخلقه در قرن نوزده در اروپا تحت عنوان «الهه عشق هوتنتوت» به نمایش گذاشته شدند. هوتنتوت که در آن زمان نامی رایج برای مردمان خوی خوی بود، در حال حاضر عنوانی نامناسب و زننده تلقی می شود. آفریقای جنوبی. سارا بارتمن در یک خانواده خویسانی در مجاورت رودخانه گامتوز آنچه اکنون دماغه شرقی آفریقای جنوبی است به دنیا آمد. او در یک هجوم یگان نیروهای بوئر یتیم می شود. سارتجی که در زبان اصلی سار-کی تلفظ می شد شکل اختصاری نامش است. در زبان های آفریقایی استفاده از شکل اختصاری معمولاً نشان دهندهٔ آشنایی و صمیمیت است تا یک مخفف سازی ادبی. نام تولدی او نامشخص است. بارتمن برده یک کشاورز هلندی نزدیک شهر کیپ تاون بود. زمانی که هندریک سزار برادر صاحبش به او پیشنهاد می کند که به انگلستان سفر کند برای نمایش و به او قول می دهد که ثروتمند شود. لرد کالدان فرماندار شهر اجازه سفر را می دهد اما بعدها زمانی که به خوبی از قصد او (هندریک سزار) آگاه می شود افسوس می خورد. او در سال ۱۸۱۰ به مقصد لندن حرکت می کند.
مجموعه دست نوشته های صنعا اشاره به نسخه های زیادی از قرآن های متعلق به چهار سدهٔ نخست اسلام است که در «مسجد جامع صنعاء» کشف شده اند. در واقع آنچه کشف شد قرآن های کامل نبوده بلکه دوازده هزار برگه از جنس پوست بوده که متعلق به حدود هزار قرآن هستند به علاوه مقدار زیادی ورق های کاغذی. اما هیچ یک از قرآن های پوستی کامل نیستند و از برخی فقط یک یا چند ورقه باقی مانده است. قرآن های یافته شده عمدتاً از چهار سدهٔ نخست اسلام هستند. از آن ها بیست ودو قرآن به خط حجازی نوشته شده اند که بیشتر آن ها از سدهٔ نخست اسلام هستند. قرآن های متعدد دیگری به خط کوفی اند. یکی از نسخه های قرآن (DAM 01-27.1) دارای دو لایه نوشته است: متن روئین با قرآن امروزی یکی است در حالی که متن زیرین حاوی گونه های متفاوتی از متن استاندارد قرآن است. این دست نوشته ها در ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ میلادی، رقمی شدند و در دسترس همگان قرارگرفتند. دیرینگی DAM 01-27.1. آزمایش های رادیوکربن نشان می دهند که دست نوشتهٔ DAM 01-27.1، در نتیجه متن زیرین، با دقت ۶۵ درصد بین سال های ۶۱۴ تا ۶۵۶ میلادی و با دقت ۹۵ درصد بین ۵۷۸ و ۶۶۹ میلادی (۴۹ هجری) نوشته شده است. فرانسوآ دِرُش، است
اد «تاریخِ قرآن» و متخصص دست نوشته های قرآنی در فرانسه می گوید که آزمون کربنِ چهارده گرایش به قدیمی نشان دادن تاریخ ها دارد و بر اساس این آزمایش در حال حاضر بعضی نسخ قرآنی تاریخی کهن تر از تولدِ محمد دارند. گیوم دی بر اساس تحقیق هایی که بر روی متن انجام داده، بر این نظر است که متنِ زیرینِ این دست نوشته به احتمال بسیار محتمل در ثلثِ آخرِ سدهٔ هفتم میلادی در دوران مروانیان نوشته شده است. برای سِلَر، پژوهشگر متون قرآنی، متن زیرین از لحاظ نگارش متعلق به مصحف های اواخر سدهٔ هفتم میلادی است، و متن رویین متعلق به سدهٔ هشتم میلادی. کشف و ارزیابی. در سال ۱۹۷۲، گروهی از کارگران در ضمن بازسازی دیوار یک اتاق زیر شیروانی در «مسجد جامع صنعا» در یمن با انبوهی از دست نوشته های قدیمی مواجه شدند. آن ها متوجه نشدند که چه چیزی را پیدا کرده بودند و همه دست نوشته ها را در کیسه های سیب زمینی قرار داده و در پله یکی از مناره های مسجد گذاشتند. قاضی اسماعیل الاکوا، که در آن زمان رئیس امور عتیقهٔ یمن بود، متوجه اهمیت دست نوشته ها شد. الاکوا خواستار کمک بین المللی برای آزمایش و حفاظت از دست نوشته ها شد و در سال ۱۹۷۹ موفق شد نظر یک محقق ب