Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رنج و سرمستی رمانی است از ایروینگ استون، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا، که زندگی میکل آنژ، پیکرتراش نابغهٔ دورهٔ رنسانس را حکایت می کند. "رنج و سرمستی" به دست پرویز داریوش به فارسی برگردانده شده و چاپ اول آن در اردیبهشت ماه ۱۳۴۳ و چاپ دوم در اسفندماه ۱۳۴۴ توسط انتشارات امیرکبیر منشر شده است.
کارگران دریا نام یک رمان است که توسط ویکتور هوگو، نویسندهٔ نامدار فرانسوی نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. داستان کتاب از جایی شروع می شود که شخصی به نام لوتیری برای نجات کشتی خود از غرق شدن به ناچار اعلام می کند که هر کسی که بتواند از این امر جلوگیری کند می تواند با برادرزادهٔ او ازدواج کند که دختری به نام دروشت است. در این بین ژیلیات پیش قدم می شود. ژیلیات صیادی گوشه گیر و اهل مطالعه است که محبوبیت چندانی بین مردم شهر ندارد زیرا در خانه ای زندگی می کند که همه آن را جن زده می دانند. او مدت هاست که عاشق دروشت و در آرزوی وصال است. ژیلیات در راه عشق جان خود را کف دست می گیرد و هزاران بار با مرگ گلاویز می شود؛ اما چون فکر رسیدن به دروشت را در سر دارد از این خطرها هراسی ندارد. در نهایت، تلاش بی وقفهٔ او به ثمر می رسد و موفق می شود که موانع را کنار بزند. او بی خبر از همه جا خیال وصال یار را در سر می پروراند و خیال بافی می کند غافل از این که دروشت خود عاشق کشیشی به نام اینزر است. ناگفته نماند که ژیلیات پیش از این اینزر را در حالی که بر روی تخته سنگی به خواب رفته است و جزر و مد دریا او را به
زیر آب می کشاند، پیدا می کند و از غرق شدن نجات می دهد.
رنه نام یک کتاب ادبی است که توسط شاتو بریان، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روبنسن کروزوئه نام یک کتاب ادبی است که توسط دانیل دفو، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روح انسان نام یک کتاب ادبی است که توسط ویکتور هوگو، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روح تنهایی نام یک کتاب ادبی است که توسط پرسی شلی، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روش طبیعت نام یک کتاب ادبی است که توسط رالف والدو امرسون، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روشنایی ماه اوت رمانی از ویلیام فاکنر است. کتاب با همین عنوان به دست عبدالحسین شریفیان و با نام "روشنایی در ماه اوت" به دست مهرگان مهرداد به فارسی برگردانده شده است.
روش های نوین نام یک کتاب ادبی است که توسط هانری پوانکاره، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
رؤیا نام یک کتاب ادبی است که توسط امیل زولا، نویسنده، روزنامه نگار و نمایش نامه نویس اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است و شانزدهمین کتاب از مجموعهٔ بیست جلدی روگن ماکار می باشد.
رویا نام یک کتاب ادبی است که توسط ژان برولر، نویسندهٔ اهل فرانسه در سال ۱۹۴۳ نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روسپی بزرگوار نام نمایش نامه است که توسط ژان پل سارتر، فیلسوف اهل فرانسه در سال ۱۹۴۶ (میلادی) نوشته شده است. داستان درمورد زنی به نام لیزی است که ازنیویورک به یکی از شهرهای جنوبی امریکا میرود که با مردی به نام فردی همخواب میشودو...
ریکه نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
ریبلاس نام یک کتاب ادبی است که توسط ویکتور هوگو، نویسندهٔ اهل فرانسه در سال ۱۸۳۸ نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
زمین دست نخورده یا خاک بکر ، نام یک کتاب ادبی است که توسط ایوان تورگینف، نویسندهٔ اهل روسیه در سال ۱۸۷۷ نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. خلاصه داستان. داستان جمعی از جوانان انقلابی روس در دهه 1870 میلادی... جوانانی که از طبقه دهقانان و کارگران نیستند اما دل در گرو تغییر نظام ناعادلانه اشرافی دارند و ایمان دارند که به زودی انقلاب رخ خواهد داد و نظام فاسد روسیه تزاری فرو خواهد ریخت. این جوانان روشنفکر به دنبال عمل هستند و حاضرند به موقعیت خود پشت پا بزنند و به میان طبقات فرودست بروند و حتی جان خود را به خطر بیندازند و فدا کنند. "نژدانف" دانشجویی است در سن پترزبورگ که هم قلم خوبی دارد و هم خوب بحث می کند و فعالیت سازمانی هم دارد و در مرکز حلقه کوچکی از جوانان انقلابی است که البته از مسکو رهبری و هدایت می شوند. نژدانف فرزند نامشروع یک اشرافزاده است که مقرری سالانه مناسبی هم به ارث برده است. او در پی آگهی کاریابی که به روزنامه داده است جهت تعلیم به فرزند یکی از اشراف سرشناس(سیپیاگین) به ملک او می رود و در آنجا با مارینا (خواهرزاده سیپیاگین) آشنا می شود. آن دو ضمن این که به هم علاقه مند می ش
وند، هر دو آرزومند انقلاب قریب الوقوع سوسیالیستی و شرکت در آن می باشند. پس تصمیم می گیرند که...
زمین نوآباد نام رمانی است از میخائیل شولوخوف نویسندهٔ روسی و خالق رمان عظیم «دن آرام». این کتاب که یکی از آثار مشهور ادبی جهان است، برای اولین بار در سال 1932 میلادی منتشر شد. محمود اعتمادزاده با نام مستعار «م.ا. به آذین» این کتاب و همین طور رمان «دن آرام» را به فارسی ترجمه کرده است.
زنبق دره نام رمانی ست از انوره دو بالزاک، نویسندهٔ اهل فرانسه. این کتاب از آثار ادبی مشهور جهان است. این کتاب برای نخستین بار توسط م.ا. به آذین به فارسی برداگردانده شد و در سال ۱۳۹۵ تحت عنوان زنبق دشت با ترجمه مهدی سجودی مقدم و در سال ۱۴۰۰ با ترجمه محدثه صادقی منتشر شده است.
زنبق سرخ نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. این کتاب اولین بار توسط محمود پورشالچی و حسن فرامرزی از متن انگلیسی و عربی مشترکا ترجمه و توسط انتشارات صفی علیشاه منتشر و بار دوم توسط فتح الله دولتشاهی از متن اصلی ترجمه و تحت عنوان عشق و عصیان یا زنبق سرخ توسط انتشارات علمی کرمانشاه چاپ و منتشر گردیده است . خلاصه داستان: کنتس ترز مارتن بلم، در عین حال که همسر مردی از اهالی سیاست است، پنهانی با روبر لو منیل جوان و بی ثبات نیز نرد عشق می بازد. ژاک دوشارترِ پیکرتراش او را برمی انگیزد که به این عشق شیطانی خاتمه دهد و کنتس نیز چنین می کند و طی سفری به ایتالیا جسم و روح خود را در اختیار دوشارتر می نهد. چنین به نظر می رسد که این عشق دیرزمانی دوام آورَد، اما حسادت در جان دوشارتر ریشه می دواند تا آن که سرانجام پیوند آنان می گسلد. هرچند این رمان بسیار مشهور آناتول فرانس مقبول طبع بانوان ظریف طبع افتاد، اما باید اذعان کرد که زنبق سرخ در مقایسه با رمان های دیگر نویسنده همچون بریان پزی ملکه سبا در مرتبه ای فروتر جای دارد.
زن جاه طلب نام یک کتاب ادبی است که توسط ویلیام تاکری، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
زندگی من ٬ نام داستانی کوتاه است که توسط آنتوان چخوف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. این داستان یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. زندگی من یکی از مهم ترین و البته منسجم ترین داستانهای چخوف است. داستان روایتی است خواندنی از سالهای پس از قتل الکساندر دوم سالهایی که تغییرات شگفتی در اوضاع اجتماعی و زمانه روسیه رخ داد روزگاری که برای بسیاری از مردم روسیه با عسرت و تهیدستی و نکبت فقر همراه بود اما امید به روزهای پیش رو زنده بود و نفس می کشید.
زندگی من کتابی ادبی و خودزندگی نامه مارک تواین، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است. دربارهٔ کتاب. پس از گذشت ۱۰۰ سال از مرگ مارک تواین، خودزندگی نامه اش در آستانهٔ انتشار قرار گرفت. او این خودزندگی نامه را در دههٔ آخر عمر خویش نوشته و خواسته بوده که تا یک قرن پس از مرگش انتشار نیابد. در سال ۲۰۱۰ پس از گذشت این مدت دانشگاه برکلی کالیفرنیا اولین جلد این خودزندگی نامه را منتشر کرد. فروش کتاب از انتظار ناشر آن بسیار فراتر رفت و تا نوامبر ۲۰۱۰، در آمریکا ۲۷۵۰۰۰ نسخه از آن فروخته شد. بخش اعظم کتاب را تواین در چهار سال آخر عمر خود به تندنویسش دیکته کرده بود. منتقد نیویورک تایمز خودزندگی نامه تواین را سیاسی تر از سایر آثار او می داند و آن را «رک و راست، بانمک و خشمگین» توصیف می کند. به گزارش وی این کتاب سرشار از خاطرات دوران کودکی تواین است که تأثیر بسزایی بر کتاب ماجراهای هاکلبری فین گذاشته بود.
زندگی من نام یک کتاب ادبی است که توسط هانس کریستیان آندرسن، نویسندهٔ اهل دانمارک نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است، که جمشید نوایی با عنوان «قصهٔ زندگی من» آن را ترجمه کرده و از سوی نشر نی به چاپ رسیده است.
زندگی میکل آنژ نام یک کتاب زندگینامه ای است که توسط رومن رولان، نویسندهٔ اهل فرانسه در سال ۱۹۰۷ نوشته شده است.
زندگی شیلر نام یک کتاب ادبی است که توسط توماس کارلایل، نویسندهٔ اهل اسکاتلند در سال ۱۸۲۵ نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
زندان بان نام یک کتاب ادبی است که توسط ماکسیم گورکی، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
زندانی شیلان نام یک کتاب ادبی است که توسط لرد بایرون، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. زندانی شیلان یک زندان نامه تخیلی است.
زندانی قفقاز نام یک کتاب ادبی است که توسط الکساندر پوشکین، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
روسلان ولودمیلا () کتابی ادبی است که توسط الکساندر پوشکین، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
زن و بازیچهٔ او نام رمانی است که در سال ۱۸۹۸ میلادی توسط پیر لوئی، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
ژان-کریستُف رمانی موزیکال اثر رومن رولان، نویسندهٔ فرانسوی است که در شمار مشهورترین آثار ادبی جهان است که بین سال های ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۲ انتشار یافته است. "ژان کریستف" در ایران یکی با ترجمهٔ علی اصغر خبره زاده در چهار جلد، و دیگری ترجمه محمود اعتمادزاده (م.ا. به آذین) در ده جلد به شرح زیر منتشر شده است: موضوع داستان. داستان از به دنیا آمدن پسری به نام کریستف در خانوادهٔ کرافت آغاز می شود. پدر خانواده، ملیکور، مردی ویولنیست و دائم الخمر است و لوئیزا، مادر خانواده، و کریستف و برادران کوچکترش را آزار می دهد و کتک می زند. ابتدا پدربزرگ کریستف، ژان میشل، او را به پیانو، موسیقی و نوابغی چون یوهان سباستین باخ و بتهوون، علاقه مند می کند ام پدرش، به زور کتک او را مجبور به تمرین و نواختن پیانو می کند. در جوانی کریستف منتقد موسیقی و نوازنده و آهنگساز در شهر کوچکشان در آلمان می شود، اما چون به بت های ملی آلمان حمله می کند و وطن پرستی و تعصب بیجای ملت آلمان به دستاوردهای ناچیزشان را در هم می شکند، بدنام می شود، از دربار بیرون رانده می شود و در طی ماجراهایی به پاریس نقل مکان می کند و در آنجا با اولیویه ژانن، مردی اهل نوشتن و ادب
یات، دوست و هم خانه می شود. این کتاب شرح حال مفصلی از وقایع زندگی یک موسیقی دان است که در خلال آن به بازگویی عقاید فلسفی، اجتماعی، ادبی، سیاسی و… پرداخته می شود. رومن رولان ذکر می کند نخستین جرقه هایی که برای نوشتن این کتاب در ذهن من ایجاد شد در بهار سال ۱۸۹۰ در رم بود و بیش از بیست سال از عمر مرا در بر می گیرد. آخرین کلمات آن در ژوئن ۱۹۱۲ نوشته شد اما او بیان می کند این اثر از این حدود هم دور تر می رود و افکار نوشتن این اثر از سال ۱۸۸۸ هنگامی که هنوز دانشجوی دانشسرای عالی پاریس بوده در ذهن او پیدا می شود. رومن رولان می گوید من تا پایان سال ۱۹۰۰ ژان کریستف را مانند زنی باردار درون خود داشتم و او جزیره آرامش من بود و من خود را تک و تنها از میان دریای دشمن خو به ساحل خود می رساندم؛ و در آنجا نیرو های خود را برای نبرد های آینده فراهم می آوردم. او می گوید مدت ها پیش از اقدام قطعی به نگارش این کتاب چهره های اصلی آن در ذهنم نقش بسته بود، به عنوان مثال: کریستف از سال ۱۸۹۰، گراتسیا از ۱۸۹۷ و آنای درخت آتشین به طور کامل در ۱۹۰۲ تصویر شده بود؛ الیویه و آنتوانت در ۱۹۰۱-۱۹۰۲؛ و مرگ کریستف در ۱۹۰۳. در نهایت در مارس ۱۹۰۳ چ
نین یادداشت کرد(امروز، ۲۰ مارس ۱۹۰۳ به طور قطع نوشتن ژان کریستف را آغاز می کنم). پس از اتفاقات بسیار و پیوند هایی که به وجود می آیند و گسسته می شوند، و انسان هایی که از میان می روند و حزن و شادی کریستف و هماهنگی جفت بزرگوار مهر و کین در نهایت ژان کریستف از رود می گذرد و به جایی می رسد که خیلی دورتر از آن است که فریاد کسانی که بر جای مانده اند به او برسد. رومن رولان بخش وداع با ژان کریستف را در اکتبر سال ۱۹۱۲ می نویسد. ژان کریستف حماسه ای در ساخت و سبک، سرشار از احساس شاعرانه، بحران های پی در پی را در برابر یک نابغه خلاق ارائه می دهد. زندگی کریستف بخشی از زندگی لودویگ فان بتهوون و بخشی از زندگی خود رولان الگوبرداری شده است، که با وجود دلسردی و استرس های شخصیت آشفته خود، از عشق به زندگی الهام گرفته است. انتقاد. اگرچه رولان برای اولین بار این رمان را در بهار ۱۸۹۰ در رم تصور کرد، اما در سال ۱۹۰۳ پس از انتشار زندگینامه بتهوون به طور جدی شروع به کار کرد. نامه ای در ۱۳ سپتامبر ۱۹۰۲ نقشه های او را آشکار می کند: اما رولان در پیشگفتار خود برای "Dans la Maison" که در سال ۱۹۰۹ منتشر شد، این موضوع را رد کرد که در حال نوشت
ن رمانی به معنای سنتی است، اما "رمان موسیقی" که در آن احساسات، نه "عمل" کلاسیک، دیکته می کند. سیر وقایع «وقتی مردی را می بینی، از خود می پرسی که او رمان است یا شعر؟ [...] "ژان کریستف" همیشه به نظر من مانند یک رودخانه جریان دارد. من از همان صفحات اول گفته ام.» این اصطلاح «رومی-فلیو» (رمان-رود) را ابداع کرد، که از آن زمان برای دیگر سکانس های رمان به همین سبک به کار رفته است. بسیاری از آهنگ های منفرد از داستان کرافت منحرف شده اند تا بر شخصیت های دیگر تمرکز کنند. رولان از تحسین کنندگان لئو تولستوی بود، و مانند «جنگ و صلح»، بخش بسیار زیادی از کار به افکار نویسنده در مورد موضوعات مختلف اختصاص دارد: موسیقی، هنر، ادبیات، فمینیسم، میلیتاریسم، شخصیت ملی و تغییرات اجتماعی در جمهوری سوم که عمدتاً به کرافت نسبت داده می شود، اگرچه رولان منکر این بود که ویژگی های مشترک زیادی با آهنگساز داستانی اش دارد. جنبه های آموزشی «ژان کریستف» مورد انتقاد بسیاری از خوانندگان قرار گرفته است. رولان در استفاده زیاد از جزئیات واقعی، از روش های پیشینیان طبیعت گرا پیروی می کرد که در غیر این صورت اشتراکات کمی با آنها داشت.
ژان مارتو نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
ژان و کلن نام یک کتاب ادبی است که توسط اچ. جی. ولز، نویسندهٔ اهل بریتانیا نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
ساختمان کلاه فرنگی نام یک کتاب ادبی است که توسط پرل باک، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
اف. موری آبراهام (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹) بازیگر اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است. او در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، به دنبال کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد بابت ایفای نقش آنتونیو سالییری در فیلم "آمادئوس" (۱۹۸۴) به شهرت رسید. وی همچنین بابت این نقش، برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام و نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او در نقش های مختلفی (اصلی و مکمل) ظاهر شده است و برخی فیلم های مهمش عبارتند از: "همه مردان رئیس جمهور"، (۱۹۷۶) "صورت زخمی"، (۱۹۸۳) "آمادئوس"، (۱۹۸۴) "نام گل سرخ"، (۱۹۸۶) "آخرین قهرمان اکشن"، (۱۹۹۳) ""، (۱۹۹۸) "یافتن فارستر"، (۲۰۰۰) "درون لوین دیویس" (۲۰۱۳) و "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴). آبراهام بابت نقش های تلویزیونی و تئاتری اش نیز شهرت دارد و یکی از بازیگران دوره ای سریال "هوملند" در شبکهٔ شوتایم بود که او را نامزد دریافت جایزهٔ اِمی نمود. وی همچنین صداپیشگی شخصیت هایی در "جزیره سگ ها" (۲۰۱۸) و "" (۲۰۱۹) را به عهده داشته و اینک در سریال کمدی "جستجوی افسانه ای" اپل تی وی پلاس بازی می کند. اوایل زندگی. موری آبراهام در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹ در شهر پیتسبرگ زاده شد. پدرش «فرید "فِ
ـرِد" آبراهام» یک مکانیک خودرو و مادرش «جوزفین اِستلو»، خانه دار بود. موری خود را سوریه ای-آمریکایی می داند. پدر او در سن ۵ سالگی به همراه خانواده اش و به دنبال «قحطی بزرگ جبل لبنان» از روستای کوچک مقلس واقع در وادی النصاری در سوریهٔ عثمانی به آمریکا مهاجرت کرد. پدربزرگ پدرش، یک کشیش در کلیسای ارتدکس یونانی انطاکیه بود. مادرش که یکی از چهارده فرزندِ خانواده بود، به آمریکایی-ایتالیایی و فرزند یک کارگر معدن زغال سنگ در پنسیلوانیای غربی بود. او دو برادر کوچکتر از خود به نام های «رابرت» و «جک» داشت که هر یک در دو سانحهٔ رانندگی جداگانه کشته شدند. موری آبراهام در اِل پاسو بزرگ شد. موری و دو برادرش، خدمت گذاران محراب «کلیسای ارتودکس اسقفی سنت جرج» بودند. او به «مدرسهٔ صرف و نحو ویلاس» رفت و در سال ۱۹۵۸ از «دبیرستان ال پاسو» فارغ التحصیل شد. وی در دوران نوجوانی، عضو یک گروه خلافکار بود. در ال پاسو و پیش از شروع حرفهٔ بازیگری، موری در یک کارخانهٔ تولید لباس به نام «» کار می کرد که متعلق به خانوادهٔ لبنانی (منصور فرح و همسرش) بود. کمی بعد او به «وسترن کالج تگزاس» رفت که بعدها تبدیل به دانشگاه تگزاس در ال پاسو شد و در
آنجا بابت ایفای نقش یک سرخ پوست به نام «نوکونا» در نمایشنامهٔ «"عقاب کومانچی"» در سال های ۱۹۶۰–۱۹۵۹، برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از سوی جامعهٔ تئاتر آلفا پسی امگا شد. وی سپس به دانشگاه تگزاس در آستین رفت و سرانجام در نیویورک و زیر نظر یوتا هیگن در اچ بی استودیو به تحصیل در رشتهٔ بازیگری پرداخت. وی کار حرفه ای بازیگری را از صحنهٔ تئاتر و در شهر لس آنجلس با نمایش «کت وشلوار وانیلی شگفت انگیز» اثر ری بردبری آغاز نمود. او حرف «اِف» (F) را به افتخارِ نامِ کوچک پدرش به ابتدای نام هنری اش افزود. وی در این باره گفت: «موری آبراهام یک اسم معمولی است و چیز خاصی ندارد. در نتیجه فکر کردم بهتر است این نام را درون یک قاب بگذارم.» حرفهٔ بازیگری. سینما و تلویزیون. نخستین اثر سینمایی آبراهام، ایفای نقش یک دربان در فیلم "آنها ممکن است غول باشند" در سال ۱۹۷۱ بود. سپس وی نقش یک افسر پلیس مخفی را در کنار آل پاچینو در فیلم "سرپیکو" (۱۹۷۳) به کارگردانی سیدنی لومت بازی کرد. در تلویزیون، او نقش یکی از شخصیت های منفی سریال "کوجک" را ایفا نمود. کمی بعد نقش یک راننده تاکسی در "زندانی خیابان دوم" (۱۹۷۵)، یک تعمیرکار خودرو در "پسران آف
تاب" (۱۹۷۵) و یک افسر پلیس در "همه مردان رئیس جمهور" (۱۹۷۶) را بازی نمود. تا اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، او در زمینهٔ آگهی های تبلیغاتی و صداپیشگی هم فعالیتی مستمر داشت. به طور مشخص، او ایفاگر شخصیت «بَرگ» در تبلیغات شرکت پوشاک فروت آو لوم برای لباس های زیر بود. سرانجام در سال ۱۹۷۸ او تصمیم گرفت که از اینگونه فعالیت ها کناره گیری کند. او که از نداشتن نقش های مهم و اصلی دلخور بود، در یک گفتگو اظهار داشت: «هیچ کس بازیگری مرا جدی نمی گرفت. با خودم فکر کردم اگر این کار را کنار بگذارم، دیگر هیچ حقی دربارهٔ رویاهایی که همیشه در سر داشتم، نخواهم داشت.». همسرش «کیت حنان» به عنوان دستیار مشغول به کار شد و آبراهام در خانه ماند و «شوهر خانه نشین» شد. او می گوید: «آشپزی می کردم، تمیزکاری می کردم، مراقب بچه ها بودم. برای عقاید مردسالارانه من دربارهٔ زندگی، لحظات سختی بود؛ ولی در واقع بهترین اتفاقی بود که برایم افتاد.» آبراهام با بازی در نقش یک دلال مواد مخدر در "صورت زخمی" (۱۹۸۳) توجه ها را به خود جلب کرد. سپس در سال ۱۹۸۴، وی نقش آنتونیو سالییری را در فیلمِ برندهٔ اسکار، "آمادئوس" به کارگردانی میلوش فورمن ایفا نمود که بابت آن
، برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد، جایزه ای که هم بازی او تام هولس نیز که نقش ولفگانگ آمادئوس موتسارت را بازی کرده بود، نامزد دریافتش بود. وی همچنین برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد و این نقش او تا به امروز، شاخص ترین بازی او بوده است. کمی بعد او در "نام گل سرخ" نقش برنار گی را ایفا نمود که عامل مجازات شخصیت «ویلیام باسکرویل» (با بازی شان کانری) بود. در بخش گفتگوهای پشت صحنهٔ فیلم در دی وی دی، کارگردان آن ژان-ژاک آنو گفت که «آبراهام در هنگام فیلم برداری یک «خودخواه» بود، و خود را مهمتر از شان کانری می دانست چرا که کانری اسکار نداشت.» بل وجود تنش های حین تصویربرداری و ساخت، این فیلم با موفقیت تجاری و انتقادی مواجه شد. پس از انتشار "نام گل سرخ"، آبراهام در مصاحبه ای گفت که از بازی در نقش شخصیت های منفی خسته شده است و می خواهد به نقش های کمدی سابق برگردد. طی دهه های بعد، آبراهام نقش های اصلی و برجستهٔ کمتری داشت اما نقش های مکمل مهمی در "مردی بی گناه" (۱۹۸۹) به کارگردانی پیتر ییتس، "آفرودیت توانا" (۱۹۹۵) به کارگردانی وودی آلن، "" (۱۹۹۸) و "یافتن فارستر" (۲۰۰۰) به کارگردانی گاس ون سنت
را ایفا کرد که در فیلم اخیر، مجدداً در نقش یک کیفردهندهٔ نقش شان کانری ظاهر شد. او نقش مهمی در آتش غرور به کارگردانی برایان دی پالما داشت، اما به سبب اختلاف در قراردادش، درخواست کرد که نامش در فیلم قرار نگیرد. وی ارتباط خود را با موسیقی کلاسیک با روایت خلاصهٔ داستان اپراهای "حلقه نیبلونگ" ریشارد واگنر در پخش تلویزیونی اجرای آن در تالار اپرای متروپولیتن نیویورک از شبکهٔ پی بی اس در سال ۱۹۹۰ میلادی ادامه داد، برنامه ای که تا به امروز، پرتماشاگرترین اجرای "حلقه نیبلونگ" بوده است و توسط جیمز لواین رهبری شد. حرفهٔ کم رونق آبراهام به دنبال کسب جایزهٔ اسکار، نمونه ای از «نحسی اسکار» قلمداد می شود. منتقد فیلم لئونارد ملتین، وقتی کسی در هالیوود به موفقیتی زودهنگام می رسد و سپس دچار افول شغلی می شود، می گویند دچار «سندرم اف. موری آبراهام» شده است. آبراهام این نظر ملتین را قبول ندارد و خطاب به او گفت: «اسکار مهمترین رویداد زندگی حرفه ای من بود. من با شاهان بر سر یک سفره بوده ام. به اندازهٔ غول های این صنعت پول گرفته ام و در دانشگاه های هاوارد و کلمبیا سخنرانی کرده ام. اگر این اسمش نحسی است، من دنبال دومی اش هستم.» در ه
مان مصاحبه، آبراهام گفت: «گرچه اسکار را بردم، اما هنوز می توانم سوار متروهای نیویورک شوم و هیچ کس مرا به جا نمی آورد. برای برخی بازیگران این موضوع ناراحت کننده است، اما برای من خوشایند است.» در سال ۲۰۰۹، حضور به عنوان بازیگر میهمان در مجموعهٔ تلویزیونی "نجات گریس"، فصل جدیدی را در حرفهٔ او رقم زد و او بیش از پیش در این حوزهٔ هنری فعال شد. وی مابین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، نقش هایی را در سریال های ""، "لوئی"، "زیاد ذوق زده نشو" و "همسر خوب" ایفا نمود. وی همچنین راوی برنامهٔ تلویزیونی «"طبیعت"» در سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در شبکهٔ پی بی اس بود و ۳۲ قسمت از این برنامه را (به علاوهٔ یک برامهٔ اضافی در سال ۲۰۱۳) روایت کرد. شاخص ترین نقش تلویزیونی او در سریال "هوملند" شبکهٔ شوتایم که در آن نقش یک متخصص عملیات سیاه به نام «دار آدل» را ایفا نمود. او بابت ایفای این نقش دو مرتبه در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ نامزد دریافت جایزهٔ اِمی شد. در دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، او در دو فیلم ستایش شده بازی کرد: اول در نقش برنامه ریز و مدیر موسیقی فولکلور «باد گراسمن» در فیلم "درون لوین دیویس" (۲۰۱۳) به کارگردانی برادران کوئن و سپس در نقش مردی مرموز به ن
ام «آقای مصطفی» در فیلم "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴) به کارگردانی وس اندرسن. در سال های اخیر او صداپیشگی دو کارتون جزیره سگ ها و را به عهده گرفت و نقش «تونی» را نیز در فیلم لایو اکشن "بانو و ولگرد" بازی کرد. تئاتر. پس از بازی در فیلم "آمادئوس"، موری آبراهام بیشتر متمرکز بر تئاتر کلاسیک بوده است و در بسیاری از تولیدات شکسپیری همچون "اُتِللو" و "ریچارد سوم" بازی کرده است. وی در نمایشنامه های دیگری از ساموئل بکت و گیلبرت و سالیوان هنرنمایی کرده و نقش اصلی "دایی وانیا" آنتون چخوف را ایفا نمود که برایش جایزه اوبی را به ارمغان آورد. نمایش و تئاتر، تمرکز اصلی موری آبراهام در سرتاسر حرفهٔ بازیگری اش بوده است و نقش های مختلفی را در آثار برجستهٔ نمایشی ایفا نموده است که از آن میان می توان به نقش پوزو در نمایشنامهٔ "در انتظار گودو" به کارگردانی مایک نیکولز، مال وُلیو در "شب دوازدهم" شکسپیر در «جشنوارهٔ شکسپیر نیویورک» و شایلاک در "تاجر ونیزی" برای گروه هنری آف برادوی «تئاتر برای مخاطبان جدید» (TFANA) در مارس ۲۰۰۷ اشاره نمود که در سالن نمایش دوک منهتن و سالن نمایش سوان استراتفورد (که وابسته به رویال شکسپیر کامپنی است) به رو
ی صحنه رفت. او این نقش اخیر را در فوریه ۲۰۱۱ و با جایگزینی به جای آل پاچینو مجدداً ایفا نمود. در فصل های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ تئاتر برادوی او در یک موزیکال مجلسی به نام «"جشن عشق"» در کنار بتی باکلی هنرنمایی کرد که اقتباسی از یک کمدی کلاسیک اثرِ پیر دو ماریوو بود. این نمایش با استقبال شایانی مواجه نشد و تنها ۸۵ اجرا به روی صحنه رفت. موری آبراهام مدتی در کالج بروکلین به تدریس تئاتر پرداخت. در سال ۲۰۱۶ او بازیگر اصلی نمایشنامهٔ بود. آبراهام در سال ۱۹۸۴ و یک هفته پس از ربودن جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد بابت ایفای نقش در فیلم "آمادئوس"، به «گروه هنری تئاتر میرور» پیوست، چرا که می خواست همبازی جرالدین پیج در نمایشنامهٔ «بانوی دیوانهٔ شایو» (اثرِ ژان ژیرودو) در این گروه هنری شود؛ بازیگری که سالِ بعد، موری آبراهام در مراسم اسکار، جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را با دستان خودش به او تقدیم کرد. در سال ۱۹۹۴، آبراهام با جایگزینی به جای ران لیبمن، نقشِ روی کوهن را در نمایشنامهٔ "فرشتگان در آمریکا" اثر تونی کوشنر در تئاتر والتر کر ایفا نمود. زندگی خصوصی. موری در سال ۱۹۶۲ با «کِـیت حنان» ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند است: میک و
جمیل. او یک نوه هم به نام حنان دارد. در ژانویهٔ ۲۰۱۰، آبراهام ضمن گلاویز شدن و درگیری با یک دزد، در رختکن یک سالن همگانی تمرین تئاتر در نیویورک، تجسم زندهٔ یک قهرمان در یک صحنهٔ تبهکاری واقعی شد. آبراهام همچنین دربارهٔ عقاید مذهبی اش چنین گفته است: «من به کلیساهای فراوانی رفته ام و همچون یک مسیحی ارتدکس بزرگ شدم و خادم محراب بودم. عاشق جامعهٔ مذهبی دوستان (کوئیکرها) هستم. به مدت پانزده سال در همایش های آنان شرکت کردم. اینک (در سال ۲۰۰۸) به «نخستین کلیسای پرسبیتریان نیویورک» می روم، چرا که آنان حقیقتاً سخاوتمند و فوق العاده هستند و دستِ یاری رسان دارند. به سالمندان، به بی خانمان ها، به الکلی های گمنام و به دگرجنس پوش ها کمک می کنند. آنها به راستی کلیسایی در راستای آموزه های مسیح هستند. دین برای زندگی ام ضروری است». جوایز و افتخارها. آبراهام بابت بازی در فیلم "آمادئوس" (۱۹۸۴)، برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام و همچنین نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او یک جایزهٔ گرمی و ۲ نامزدی برای جایزهٔ امی ساعات پربیننده در کارنامه دارد. وی همچنین ۳ با
ر نامزد دریافت جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم برای "هوملند" و "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴) شده است. آبراهام ۲ جایزه اوبی هم برای نقش آفرینی های تئاتری اش در "دایی وانیا" (۱۹۸۴) و "تاجر ونیزی" (۲۰۱۱) به دست آورده است. در ژوئیه ۲۰۰۴، طی مراسمی در شهر رم، وی برندهٔ «جایزه برای ایتالیایی های جهان» شد که توسط «بنیاد مارتسیو ترمالیا» و «دولت ایتالیا» به مهاجران ایتالیایی یا اَعقاب و نسل های بعدی آنها که به موفقیت چشمگیری در خارج ایتالیا رسیده باشند، اعطا می شود. در سال ۲۰۰۹، انجمن فارغ التحصیلان کالج شهری نیویورک او را بابت خدمات شایان و مثال زدنی اش به شهر نیویورک، مفتخر به دریافت «جایزهٔ جان اچ. فینلی» نمود. در سال ۲۰۱۰، آبراهام برندهٔ جایزه گیلگد شد. در سال ۲۰۱۵، نام وی در «تالار مشاهیر تئاتر آمریکا» ثبت شد. او همچنین دارای دکترای افتخاری از دانشگاه رایدر در لاورنس، نیوجرسی است. این بازیگر در جشنواره جوایز امی در سال ۲۰۲۴ نامزدِ دریافتِ جایزهٔ «بهترین بازیگر مکمل مرد در یک سریال درام» شد.