Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دره عباس آباد یا دره تبنابر دره ای در کوهستان الوند است. ابتدای آن در جنوب غربی شهر همدان قرار دارد و در همان جهت تا محل کتیبه های گنجنامه ادامه پیدا می کند. پس از کتیبه ها مسیری جنوبی پیدا کرده و تاریک دره خوانده می شود. به همین جهت این دره در ابتدا به عباس آباد در میانه به دره گنجنامه و در سمت بالاتر به تاریک دره شهرت دارد. یکی از راه های باستانی که همدان را به مناطق غربی کشور متصل می نموده، در داخل این دره قرار داشته که گویا راه میان بُر نامیده می شده است. این راه از مدخل دره شروع می شده پس از گذشتن از کتیبه از کنار رودی که در تاریک دره جاری است می گذشته و از نیمه های تاریک دره از دره ای فرعی که به گردنه تویسرکان منتهی می شده و جهتی شرقی-غربی دارد می گذشته و به شهرستانه و از آنجا به سایر مناطق غربی کشور می پیوسته است. وجود سنگ نبشته هخامنشی بر کنار این جاده و همچنین آتشکده بهرام در دره اهمیت این جادهٔ میان بر را نشان می دهد.
باشگاه فوتبال زنان سانتوس اف.سی که غالباً با نام سانتوس شناخته می شود یک تیم فوتبال زنان واقع در شهر سانتوس و ایالت سائوپائولو کشور برزیل است.این تیم دو بار موفق به کسب هر یک ازجام های جام حذفی فوتبال زنان برزیل و جام لیبرتادورس زنان شده است. تاریخچه. این تیم در سال ۱۹۹۷ به عنوان بخشی از باشگاه سانتوس به وجود آمد. این تیم برنده ی دو جام ملی از جمله لیگ زنان برزیل در سال ۲۰۰۷ و جام حذفی در ۲۰۰۸ شده است. تعطیلی در سال ۲۰۱۲. تیم فوتبال زنان در سال ۲۰۱۲ بسته شد. لویز الیویرا هر دو تیم زنان سانتوس و فوتسال این تیم را به دلیل کمبود اسپانسر تعطیل کرد. دلیل این تعطیلی به تلاش این تیم برای نگهداری از نیمار ستاره ی تیم مردان نسبت داده شد. بازگشایی مجدد در ۲۰۱۵. با روی کار آمدن مودستا روما جونیور به عنوان مدیر عامل جدید باشگاه این تیم دوباره بازگشا گردید.
منطقه نمونه گردشگری گنج نامه نخستین منطقه نمونه گردشگری کشور است. این منطقه با عنوان منطقه نمونه گردشگری الوند به تصویب رسیده است اما با نام اصیل گنج نامه مشهور شده است. دهکده گردشگری گنج نامه مجری گردشگری این منطقه است. پیشینه. در سال ۱۳۷۸ به بهره برداری رسیده و با سرمایه گذاری بالغ بر ۷۰۰ میلیارد ریال طی ۱۶ سال و در ۳ فاز موفق شده به عنوان بزرگترین مجتمع توریستی غرب کشور در قالب دهکده تفریحی توریستی گنجنامه ارائه خدمات گردشگری نماید. این پروژه عظیم تحولی در گردشگری ایران است که تمامی امکانات یک گردشگر، اعم از تفریحی، ورزشی، اقامتی و حتی آموزشی را فراهم می کند. دهکده فرهنگی ورزشی توریستی گنجنامه همدان در سال ۱۳۷۹ اقدام به ایجاد منطقه نمونه گردشگری در دامنه شمالی کوه های الوند نموده است. این مجموعه موفق به اخذ مجوزهای لازم از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، صنایع دستی، سازمان تربیت بدنی و دریافت پروانه های ساختمانی کامل جهت ساخت حدود ۱۸۰۰۰ متر زیربنای مسقف شده است. جستارهای وابسته. منطقه نمونه گردشگری
تله کابین گنج نامه یکی از جاذبه های منطقه نمونه گردشگری گنج نامه است.. این تله کابین در انتهای دره عباس آباد در ۵ کیلومتری شهر همدان و در مجاورت کتیبه های گنج نامه واقع شده است. طول خط این تله کابین ۱۶۸۰ متر و اختلاف ارتفاع آن ۸۰۰ متر است، دارای ۱۷ پایه و ۵۰ عدد کابین در فاز نخست است. این تله کابین به سمت منطقهٔ میدان میشان یکی از ارتفاعات سرسبز کوه الوند امتداد دارد. در خرداد سال ۱۳۸۸ برنامه های آتی شرکت تله کابین گنج نامه به شرح زیر اعلام شد: نگرانی از اثرات مخرب تله کابین بر محیط زیست کوه الوند. هواداران محیط زیست معتقدند که این تله کابین باعث خواهد شد تا راه بسیاری از افراد غیر کوهنورد که علاقه ای به طبیعت و محیط اطرافشان ندارند را نیز به طبیعت بکر الوند باز کند و باعث شود که انبوهی زباله را با خود به دامن این طبیعت بیاورند. همین امر موجب می شود تا بسیاری از گونه های گیاهی به دلیل تخریب بستر رودها از بین برود. این ایرادات در حالی است که هنگامیکه تنها کوهنوردان حرفه ای به این منطقه رفت وآمد داشته و دارند، در یک روز بیش از یک تن زباله تلنبار می شده است، حالا به وجود برکت احداث این تله کابین که سالانه هزاران
نفر را به قصد گردشگری جابه جا خواهد کرد، مسئولان موردنظر لازم است اقدامات جدی تری دربارهٔ دفع زباله انجام دهند، تا این دامنه های سبز و بکر کمتر مورد آسیب قرار گیرند. این پایان ایرادات گرفته شده از سوی این کارشناسان نیست، آنها حتی معتقدند که با توجه به ضعف مدیریت مسئولان گردشگری بعید نیست در آینده ای نزدیک به بهانهٔ توسعهٔ بیشتر فضاهای گردشگری مانند پیست اسکی و سایر ورزش های زمستانی، مسئولان بیش از پیش با طرح های خود به سوی دامنه های الوند رفته و تمام زیبایی های آن را از بین ببرند.
دی وی بی آرسی اس و به اختصار به معنی پخش ویدئویی دیجیتال-با کانال بازگشت از طریق ماهواره (یا بازگشت کانال روی سامانه) است. استاندارد DVB-RCS (استاندارد با شماره ETSI EN 301.790) برای سیستم ارتباط چند رسانه ای دوطرفهٔ ماهواره ای است که در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹ میلادی) توسط کنسرسیوم DVB طراحی شده است. نسخه پنجم این استاندارد در سال ۱۳۸۷ (۲۰۰۸ میلادی) تکمیل شد. DVB-RCS استاندارد ارتباطی ماهواره ای متن باز با مدیریت پهنای باند بسیار کارآمد است. این استاندارد از سیستمهای کلیددهی شیفت فاز و دسترسی چندگانه تقسیم زمانی، چند فرکانسه استفاده می کند. در ایران. شرکت خدمات انفورماتیک در سال ۱۳۸۸ موفق به طراحی و ساخت پایانه های ماهواره ای سرعت بالا با تکنولوژی DVB-RCS شده است.
پرایتور یک مقام کلانتری در روم باستان بود. شش پرایتور از میان مردانی با حداقل ۳۹ سال سن انتخاب می شدند (با اصلاحات آگوستوس این سن حداقل به ۳۰ سال کاهش یافت). آنان در درجه نخست مسئولیت های قضائی در روم داشتند، و همچنین می توانستند ارتش های ایالتی را هدایت کرده و دادگاه ها را ریاست نمایند. معمولاً آنان به همراه کنسول ها در مجمع چنتوراتا کاندیدا می شدند. پس از آنکه انتخاب می شدند، به آنان از سوی مجمع، ایمپریوم یا «اقتدار عالیه» اعطا می شد. در غیاب دو کنسول از شهر، پرایتورِ شهریْ روم را اداره، و نشست سنا و دیگر مجامع رومی را ریاست می کرد. تا زمانی که پرایتورها دارای ایمپریوم یا «اقتدار عالیه» بودند، می توانستند یک ارتش را فرماندهی کنند. یادداشت. . Imperium
گایوس والریوس کاتولوس سراینده رومی و از تأثیرگذارترین چامه سرایان تاریخ جهان است. کاتولوس در سال ۸۴ پیش. در ورونا به دنیا آمد و در سال ۵۴ پس. م. در رم درگذشت. اشعار عاشقانه کاتولوس و بیان عشق و نفرت او بهترین نمونه غزلیات رومی بشمار می آیند. کاتالوس در بیست و پنج چامه خود به بیان عشقش نسبت به زنی که او را لزبیا می خواند پرداخته؛ از هویت این زن چیزی دانسته نیست. دیگر سروده های او در واقع هجونامه هایی است که در ذم ژولیوس سزار و شخصیتهای کم اهمیت تر از او سروده شده است. گایوس والریوس کاتولوس (به اسپانیایی: Gayo Valerio Catulo ) را می توان یکی از شاعران برجسته شعر لاتین نامبرد. او در (ورونا) و در سال 84 پیش از میلاد مسیح در یک خانواده اشرافی به دنیا آمد و در سال 54 پس از میلاد در (رم) درگذشت. ارتباط نزدیکی بین زندگی و آثار کاتولوس وجود دارد. دیوانه وار عاشق زنی بود که منبع الهام اشعار عاشقانه اوست. این زن (Clodia) نام داشت و خانمی نجیب زاده و همسرمردی به نام (Clodius) بود. کاتولوس در اشعار خوداین زن را به اسم (Lesbia) نام می برد، و به وضوح به او اشاره دارد. در اشعار کاتولوس می توان ماجرای این عشق و سپس نفرت، که ا
ز بارزترین نمونه های غزلیات رومی بشمار می رود را دنبال کرد. اولین اشعاراو پر از عشق و شادمانی است، کم کم به انزجار و خشم، و سپس به شکست و جدایی کامل منجر می شود. یک/1 کاتولوس، آنچنان خود را غرق در زندگی معشوقه خود "لزبیا" کرده که حتا در مرگ گنجشک مورد علاقه او می گوید: زاری کنید ! ای دلباختگان و عاشقانِ سینه چاک، مثل مردانی که در برابرزیبایی حساس اند، زاری کنید. گنجشککِ محبوب من مرده ، گنجشکِ او، مایهٔ نشاطِ آن ملوسکِ من که بیش از چشمانش از او مراقبت می کرد و برایش شیرین تر از عسل بود همانکه همیشه در پیِ او بود و بی وقفه و با همان احساسی که یک دختر را هرگز از دامان مادر جدا نمی کند با او به آنجا و اینجا می پرید. اینک او در حال عبور از مسیر سایه هاست، به سوی جایی که راه بازگشتی از آن نیست. ای تاریکی های نحسِ دنیای مردگان، لعنتِ من بر شما باد ، که هر آنچه زیبایست را می بلعید او آنقدر زیبا بود که او را از من گرفتید! آه، آن طفلک! بیچاره آن پرنده! اینک چشمانِ محبوب من از بلای شومِ شما سرخ است و گریان. دو/2 کاتولوس، از لزبیا دعوت به زندگی مشترک و بی پیرایه و سرشار از عشق می کند و اینکه زندگی کوتاه تر و بی ارزش تر ا
ز آن است که بی احساس از عشقی خالص سپری شود: بیا با هم زندگی کنیم، "لزبیای" من، و به هم عشق بورزیم و به اعتراض سالمندانِ سختگیر، اعتنا نکنیم. ستارگانی که خاموش می شوند، دوباره می توانند زنده شوند اما وقتی که آخرین سوسوی ما خاموش می شود برای خوابی ابدی ، فقط یک شب باقی می ماند. هزار بوسه بده و بعد صد تا و سپس هزار تای دیگر و دوباره صد تا بدون یک لحظه درنگ، دوباره هزار تای دیگر و باز، صد تا و در پایان، وقتی که هزاران هزار بوسه زدیم آنقدر بی حساب که هیچ حسودِ بدچشمی قادر نباشد که بفهمد چقدر بوسه بین ما رد و بدل شده است.
هرات می تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
بامیان می تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
غارِ دست ها غاری در استان سانتا کروس در آرژانتین است که در فاصلهٔ جنوب شهر پریتو مورنو قرار دارد. این غار به دلیل وجود غارنگاره هایی از دست های انسان مشهور است. هنر درون این غار به ۹۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ سال پیش بازمی گردد. چندین دست انسان بر روی دیواره های این غار نقاشی شده اند که براساس تاریخ گذاری رادیوکربن به حدود ۹۳۰۰ سال (حدود ۷۳۰۰ پیش از میلاد) بازمی گردد. این تاریخ گذاری براساس لوله های ساخته شده از استخوان که در درون غار باقی مانده بودند انجام شده است که با این لوله های استخوانی رنگ را به دیوارهٔ غار اسپری می کردند. در میان اَشکال متنوع غار، با مطالعهٔ لایه به لایهٔ آن ها، محققان نگاهی به زندگی کسانی که در غارها زندگی می کردند انداختند و به این نتیجه رسیدند که این غار و اطراف آن تا حدود سال ۷۰۰ میلادی و احتمالاً توسط نیاکان مردم تهولچه، قبیله ای از سرخ پوستان، که در صحرای پاتگونونی ساکن بودند مسکون بوده است. این غار در سال ۱۹۴۹ توسط پژوهشگران کشف شد و سپس مطالعات گسترده تری در دههٔ ۱۹۶۰ روی غار انجام گردید. این مجموعه در سال ۱۹۹۹ میلادی به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد. موقعیت. این غار در درهٔ رود پینتور
اس، در نقطه ای بکر از پاتاگونیا در آرژانتین قرار دارد که دسترسی به آن از طریق جادهٔ شنی است که جادهٔ روتا ۴۰ را از شمال بایو کاراکولس ترک کرده و شمال شرقی تا ضلع جنوبی پینتوراس کانیون را طی می کند. غار اصلی عمق دارد و ورودی آن پهنا و ورودی آن ارتفاع دارد. زمین داخل غار دارای شیب صعودی است که در ارتفاعی حدود به پیش می رود. آثار هنری. ویژگی های غار دست ها، شامل یک جاذبهٔ باستان شناسی، محیط های اطراف و نمایش های هنری آن است که به آن ارزش جهانی داده است. عامل مهم مشهوریت این غار، عدم از بین رفتن نقاشی ها و طرح ها به خاطر عوامل و تهدیدهای محیطی است. زیستگاه اطراف این محوطهٔ باستان شناسی دست نخورده و بکر است و دارای گونه ای مشابه حیواناتی است که حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش به طور کاملاً هنری در غار نقاشی شده اند. این مورد همچنین در مورد گونه های گیاهی نیز صدق می کند. تصاویر دست ها به صورت نگاتیو نقاشی شده اند، و در واقع شابلون گذاری شده اند. اعتقاد بر این است که ساکنان غار، جای دست خود را با کمک رنگ در لوله هایی از استخوان بر دیوارهٔ غار نقاشی می کردند. اکثر آثار از دست چپ هستند، که نشان می دهد احتمالاً لوله های اسپری را د
ر دست راست خود نگه می داشتند و بر روی دست چپ شان رنگ را اسپری می کردند. در کنار دست ها، نقاشی هایی از انسان، گواناکو، ریا، گربه ایان و دیگر حیوانات، و همچنین اَشکال هندسی مانند زیگزاگ و نیز خورشید و صحنه هایی از شکار نقاشی شده اند. جامعهٔ شکارچی-گردآورندگانی که در این غار ساکن بودند، این نقاشی ها را برای دنبال کردن شکار خود که در آن زمان بیشتر یک گونه از لاما بود می کشیدند. محبوب ترین وسیلهٔ شکار در آن زمان چیزی به نام بولا بود که مانند گرز می ماند با این تفاوت که سر آن توپ مانند است و به چیزی شبیه طناب وصل می شود. هنرمندان از رنگدانه های معدنی شامل اکسید آهن برای رنگ قرمز و بنفش، از کائولینیت برای تولید رنگ سفید، از ژاروسیت برای زرد، و از منگنز اکسید برای سیاه استفاده می کردند. اصالت. صحت هنر سنگی غار دست ها غیرقابل انکار است. این جاذبه برای چندین هزار سال بدون تغییر مانده است در حالی که هرگز هیچ گونه بازسازی یا مرمتی روی آن انجام نشده است. این غار در نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم در میان جامعهٔ علمی بسیار محبوب شد. کاوش های باستان شناسی این غار بسیار محدود است، بنابراین برای به دست آوردن حداکثر اطلاعات برای به دست آ
وردن تاریخ این غار، باستان شناسان تنها از لایه های موجود و نوع نقاشی ها و مصالح به کاررفته استفاده کرده اند. کاوش های باستانی نشان داده اند که احتمالاً این سایت قدیمی برای افرادی ساکن در منطقه بوده که در ۱۰ هزار سال پیش زندگی می کرده اند. شواهد باستانی باعث شدند که ارتباط میان سطوح فرهنگی آن زمان و نقاشی ها مورد توجه قرار گیرد. صحت توالی تصویری نیز توسط تحقیقی جامع تأیید شد. توالی هنر غار دست ها مبتنی بر مطالعهٔ دقیق هم پوشانی، استفادهٔ متفاوت از رنگ ها، حالت های مختلف حفاظت از آن و محل نمایش در بخش های مختلف شرح داده شده است. ارتباط آن با سطوح مختلف فرهنگی این غار از طریق ارزیابی کربن ۱۴ و شاخص هایی که ارتباط مستقیم با آن را نشان می دهد، مانند رنگدانه های معدنی یا باقی ماندهٔ قطعات نقاشی شده که از دیوار بیرون زده اند و در حفاری یافت می شود، مطالعه می شود. این عناصر، همراه با شواهد تحقیقات دانشمندان از واقعی و اصیل بودن غار دست به عنوان نمونهٔ منحصر به فرد یکی از اولین جوامع شکارچی-گردآورنده ای که در منطقهٔ آمریکای جنوبی در هولوسن زندگی می کردند به شدت حمایت می کند. غار دست ها آرژانتین حدود ۲۴ متر عمق دارد و
دهانه آن حدود ۱۴ متر عرض دارد. درون غار شیبی صعودی را مشاهده می کنید که در ارتفاعی حدود ۲ متر به پیش می رود. وضعیت غار. این غار و محوطهٔ اطراف آن محیطی خاص و منحصر به فرد است که در هر دو سطح استانی و منطقه ای، ارزش زیادی برای جاذبه های طبیعی آرژانتین دارد. شرایط آب و هوایی خوب این غار (رطوبت کم، عدم منافذ نفود آب، سنگ های پایدار) تضمین عالی بودن وضعیت حفاظت این غار است که به پایدار بودن نقاشی ها منجر شده است. اگرچه رشد گردشگری در پاتاگونیا در سال های اخیر، موجب آسیب رساندن به این منطقه شده است. این آسیب ها شامل تخریب برخی نقاشی های دیواری، حذف قطعات سنگ های رنگ شده، دست زدن به سطوح رنگی، انباشت گرد و غبار و زباله است.
اکتبر ۲۰۱۱، یکی از ماه های ۲۰۱۱ (میلادی) است. آغاز آن، روز شنبه برابر با ۹ مهر ۱۳۹۰ خورشیدی.
نوامبر ۲۰۱۱، یکی از ماه های ۲۰۱۱ (میلادی) است. آغاز آن، روز سه شنبه برابر با ۱۰ آبان ۱۳۹۰ خورشیدی.
دسامبر ۲۰۱۱، یکی از ماه های ۲۰۱۱ (میلادی) است. آغاز آن، روز پنجشنبه برابر با ۱۰ آذر ۱۳۹۰ خورشیدی.
ژانویه ۲۰۱۲، یکی از ماه های ۲۰۱۲ (میلادی) است. آغاز آن، روز یکشنبه برابر با ۱۱ دی ۱۳۹۰ خورشیدی. مطابق با ۶ صفر ۱۴۳۳ قمری است.
در مخابرات، شبکه بی سیم محلی، آمیزه ای از خدمات ارتباط بی سیم است که توسط یک اپراتور شبکه بی سیم مشخص در یک کشور مشخص ارائه می شود. شبکه بی سیم محلی معمولا چندین فناوری شبکه سلولی مانند سامانهٔ جهانی ارتباطات همراه (جی اس ام)/نسل دوم شبکه تلفن همراه، سامانه جهانی مخابرات سیار/نسل سوم شبکه تلفن همراه، و پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه تلفن همراه/نسل چهارم شبکه تلفن همراه را با هم ارائه می دهد. کد شبکه بی سیم محلی. شبکه بی سیم محلی در سراسر جهان با یک شناسه شبکه بی سیم محلی بین المللی شناخته می شود که کد بی سیم کشورها را در بر می گیرد. بنابراین یک شماره ۵ تا ۶ شماره ای است که کشور و شبکه بی سیم محلی در آن کشور را نشان می دهد. این کد معمولا به صورت 001-01 یا 001-001 نشان داده می شود. شبکه بی سیم محلی بخشی است از: صفرهای آغازین در کد شبکه بی سیم محلی. توجه شود که شبکه بی سیم محلی می تواند دو رقمی یا سه رقمی باشد. یعنی 01 و 001 دو شبکه بی سیم محلی جداگانه هستند و 001-02 یا 001-002 در کشور بوده و متعلق به دو اپراتور جداگانه 02 و 002 باشند. از شیوه اختصاص دهی شبکه بی سیم محلی اینگونه به نظر می آید که کارکر شبکه های بی سی
م محلی دو و سه رقمی با یکدیگر فرق دارد (کد بی سیم کشورها را ببینید) کد شبکه بی سیم محلی و شناسه اشتراک بی سیم بین الملل. شناسه اشتراک بی سیم بین الملل، یک سیم کارت یا سیم کارت بین المللی را برای هر مشترک، شناسایی می کند. این شماره شناسایی، معمولا با شناسه اشتراک بی سیم بین الملل آغاز می شود. برای نمونه، شناسه اشتراک بی سیم بین الملل که به کد شبکه بی سیم محلی 262-33 تعلق دارد به صورت 262330000000001 دیده می شود. تلفن های همراه از این کد برای استفاده از خدمات رومینگ استفاده می کنند. بنابراین اگر تلفن همراه در شبکه ای با کد شبکه بی سیم محلی، مشترک شود که با کد آغازین شناسه اشتراک بی سیم بین الملل سیم کارت بین المللی، ناسازگار است روی صفحه گوشی تلفن همراه نماد "R" دیده می شد که قدرت برقراری ارتباط را نشان می دهد. خدمات شبکه بی سیم محلی. در دسترس بودن، کیفیت، یا پهنای باند این خدمات تا اندازه زیادی به فناوری بکار رفته در شبکه بی سیم محلی دارد.
یادگیری نهفته عبارتست از همخوانی محرک ها یا وضعیت های بی تفاوت، بدون هیچ گونه پاداش آشکار. به عبارت دیگر یادگیری نهفته نوعی یادگیری همخوان یا تداعی است که وجه مشخصهٔ اصلی آن فقدان ارائهٔ هیچ گونه پاداش یا تنبیه است. موارد یادگرفته شده از این طریق ممکن است در موقعیت های بعدی به کار جانور بیایند. به عنوان نمونه، هنگامی که در ابتدا یک ماز را روبه روی محل زندگی یک موش صحرایی برپا کنیم؛ به طوری که حیوان بدون وجود پاداش غذا یا آب در ماز؛ صرفاً در آن به جست وجو بپردازد. سپس اگر به موش صحرایی آموخته شود که در ماز دویده و در انتهای آن پاداش غذا دریافت کند، بهتر از موش صحرایی دیگری که برای اولین بار گرسنه در ماز گذاشته شده عمل خواهد کرد.
روش دسترسی به کانال در مخابرات و شبکه رایانه ای برای چندین پایانه، استفاده از پهنای باند یک رسانهٔ چند نقطه ای به صورت مشترک را امکان پذیر می کند. شبکه بی سیم، شبکه باس، شبکه حلقه ای، ارتباط دوطرفه و یک طرفه از این روش استفاده می کنند. روش دسترسی به کانال بر پایهٔ تسهیم سازی صورت می گیرید. تسهیم سازی اجازه استفاده مشترک از یک کانال مخابراتی را به کاربران می دهد. تسهیم سازی در اینجا در لایه فیزیکی انجام می شود. شمای دسترسی به کانال برپایه روش های کنترل و پروتکل دسترسی چندگانه با نام "کنترل دسترسی رسانه" نیز استوار است. این پروتکل با مباحثی مانند آدرس دهی، تخصیص کانال به کاربران گوناگون و جلوگیری از برخورد کاربران سر و کار دارد. لایه MAC زیرلایهٔ لایه ۲ (لایه پیوندداده) از مدل مرجع اتصال داخلی سیستم های باز مربوط به لایه پیوند در مجموعه پروتکل اینترنت است. گونه های دسترسی کانال. چهار نوع دسترسی به کانال وجود دارد: منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیا دانشنامه آزاد: Channel access method
هانا نیومن (۱۲ فوریه ۱۹۱۴–۱۴ نوامبر ۱۹۷۱) ریاضیدانی آلمانی بود که در حوزهٔ نظریّهٔ گروه ها فعالیت می کرد. پژوهش ها و نوشته ها. شناخته شده ترین کار او «تنوع گروه ها» بود که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. این کتاب به روسی هم ترجمه شده است. او علاوه بر این ها ۳۴ مقاله مختلف در حوزه کاری خود منتشر کرده است.
هلنا رازیوا (خوانده شود: راشووا) (۲۰ ژوئن ۱۹۱۷ - ۹ آگوست ۱۹۹۴) ریاضیدانی لهستانی بود که در حوزه مبانی ریاضیات و منطق جبری فعالیت می کرد.
سفرنامهٔ خسرومیرزا به پطرزبورغ نام کتابی از میرزا مصطفی افشار ملقب به بهاءالملک، محرّر میرزا مسعود مستوفی است. او طی سال های ۱۲۷۷ تا ۱۲۸۱ق. پیشکاری ظلّ السلطان و سپس انوشیروان خان عین الملک در حکومت مازندران و استرآباد را نیز بر عهده داشت. میرزا مصطفی به همراه یک هیئت سیاسی، سفری به روسیه نیز داشت که از ۱۸ شعبان ۱۲۴۴ق/ ۱۲۰۷ش. شروع و حدود یک سال بعد در رمضان ۱۲۴۵ق. خاتمه یافت. او مشاهدات این مأموریت ده ماهه را در قالب سفرنامه ای به رشتهٔ تحریر درآورد. «بخاطر گذشت که اوضاع این سفر را آنچه دیده و شنیده باشد و بقدر قوّهٔ عاجزانهٔ خود دریافت نموده، بدون عبارت آرایی و طبع آزمایی جهت استحضار طالبان در سلک تحریر و بیان آرد». دستور گسیل این هیئت را عباس میرزا در سال ۱۲۴۴ هجری قمری به میرزا مسعود به عنوان مأمور سفر صادر نمود. سپس چند ماه پس از اقامت هیئت در قفقاز و فراهم نمودن پیش زمینه های دیدار از سنت پترزبورگ، پایتخت روسیه، سرانجام خسرو میرزا قاجار هفتمین پسر عباس میرزا به عنوان نمایندهٔ دربار ایران به این گروه پیوست. نویسندهٔ کتاب-بهاءالملک- یا آنچه را که نوشته است در سفر به چشم دیده یا از شنیده های میرزا مسعود مست
وفی بهره برده است. کتاب در اصل در شش فصل بوده است؛ ولی فصل ششم کتاب به نام در اطوار مراجعت مفقود گردیده است. اما جرج بورنوتیان با استفاده از اسناد و مدارک روسی و انگلیسی، به بازسازی این بخش از سفرنامه پرداخته و کل مجموعه را با عنوان «از تبریز به سنت پطرزبورگ، هیئت نمایندگی عذرخواهی ایران به روسیه در سال ۱۸۲۹» به زبان انگلیسی منتشر نمود. در این کتاب گزارشی نغز از برخورد ایرانیان با کارخانجات روسی، صنایع مدرن، بالون، لیتوگرافی، موزه، گلخانه، تاکسیدرمی و… آمده است. نویسنده به تقریب هرجا که پیشرفتی در کار روس ها دیده افسوس خورده که چرا ایرانیان از این زمینه ها بی بهره اند و در متن کتاب هم پیشنهادهایی برای گسیل دانشجویان از ایران به روسیه و دیگر کشورهای فرنگ برای آموختن و ترقی طرح می کند. اعضای این هیئت که به سنت پترزبورگ رسیدند عبارت بودند از: خسرو میرزا قاجار، میرزا صالح شیرازی، میرزا مسعود مستوفی، امیرنظام زنگنه، میرزا مصطفی (نویسندهٔ کتاب)، میرزا بابا افشار (پزشک هیئت) و گروهی دیگر از جمله میرزا تقی خان فراهانی (امیرکبیر آینده) و شماری خدمه. متن کتاب. فصل اول. این فصل در "اوضاع سفر از تبریز الی پطرزبورغ" نام د
ارد. نویسنده توضیح می دهد که زمانی که خبر کشته شدن گریبایدوف در شعبان ۱۲۴۴ در تبریز به عباس میرزا رسید، وی میرزا مسعود مستوفی را مأمور کرد تا نخست به تفلیس رفته و گزارش رویداد را به پاسکویچ کنسول روسیه در قفقاز برساند و سپس زمینه های رهسپار شدن به سوی سنت پترزبورگ را برای عرض پوزش به بارگاه نیکلای یکم امپراتور این کشور فراهم آورد. هیئت در ۱۸ شعبان همان سال از تبریز راهی می شود، پس از گذشتن از مرز تا ایروان پیش می رود و در این شهر به دلیل گسترش طاعون در قفقاز و قرنطینه متوقف می گردد. پس از آن نیز به دلیل برف و سرما سفر به کندی پیش می رود تا سرانجام به تفلیس می رسند. در این شهر میرزا صالح شیرازی –که پیش تر بدینجا آمده بود- به هیئت می پیوندد و به اتفاق میرزا مسعود به دیدار پاسکویچ می روند. در این دیدار پاسکویچ هیئت را به بخشش امپراتور امیدوار می سازد. نخست قرار بر این بود که قائم مقام فراهانی به همراه یکی از شاهزادگان قاجاری در تفلیس بدین هیئت بپیوندد، ولی سپس نظر عباس میرزا برگشته و خسرو میرزا پسر هفتم خود را به همراه محمد خان زنگنه امیرنظام گسیل می دارد. کاروان خسرو میرزا در ۱۵ ذی القعده به تفلیس می رسد. در ای
ن زمان خبر پیروزی روسیه بر عثمانی همزمان با ورود خسرو میرزا به تفلیس می رسد و جشن و پایکوبی برپا می شود. در این فصل نویسنده شرحی از دیده های خودش در تفلیس از جمله آتش بازی، کارخانهٔ ابریشم بافی، مدرسه ای که رتبه بندی داشته و به شاگردانش روسی و ترکی و فارسی می آموخته اند، دفترخانه ها و اسلحه خانه های روس ها و… بیان می دارد. سرانجام در ۲ ذی الحجه کاروان از تفلیس رهسپار سنت پترزبورگ می گردد. در درازای راه نیز نویسنده از چگونگی مالیاتی که پس از تسلط روسیه بر گرجستان از آنان گرفته می شد تا دیدن اسیران عثمانی و جنگ روس ها با چچنی ها و چگونگی برگزاری عید قربان داد سخن می دهد. در ۲۴ محرم هیئت به مسکو می رسد، مادر گریبایدوف در این شهر زندگی می کرد. پس خسرومیرزا به دلجویی وی می رود. در این شهر هم میرزا مصطفی از دیده هایش می نویسد، برای نمونه از یک مدرسهٔ علوم که موجودات عجیب الخلقه را در آن خشک نموده اند و نیز از تاکسیدرمی جانوران، مدرسهٔ نظامی ویژهٔ کودکان، کرملین و یک شکارگاه مصنوعی و… سخن می گوید. همچنین شنیده هایش را از حملهٔ ناپلئون بناپارت به مسکو و چگونگی سوختن شهر و بازسازی سریع آن را بیان می دارد. پس از آن کار
وان به سفر خود ادامه داد تا در ۸ صفر به ورودی سنت پترزبورگ رسیدند. فصل دوم. این فصل "در احوال ایام پطرزبورغ" نام دارد و دربرگیرندهٔ چگونگی شرح دیدار امپراتور نیکلای یکم و دربار و درباریان، آیین های درباری روس و آنچه برای هیئت جالب می آمده است می باشد. برای نمونه در زمینهٔ خزانه داری روس ها که برپایهٔ در گردش انداختن دارایی در جریان اقتصادی کشور بود و سنجیدن آن با شیوهٔ سنتی ایرانی که مالیات ها و درآمدها را در خزانه گرد می آوردند. یا گزارشی از تماشای ساخت کلیسایی جامعه و راست نمودن ستون های کلان آن به یاری جرثقیل ها ارائه می دهد. همچنین دیدن لیتوگرافی و پرواز بالون برای ایشان شگفت انگیز می نمود. از دیگر صنایعی که در این سفر دیده شده و در این فصل کتاب آمده می توان از تئاتر، زبان آموزی، اسلحه سازی، شیشه گری، دماسنج، موزهٔ ارمیتاژ و… نام برد. هیئت در ۲۲ صفر به پیشگاه امپراتور پذیرفته شدند. امپراتور بر رفع کدورت ها و پایبندی به عهدنامهٔ ترکمانچای صحه گذارده و در ضمن کوشیده بود تا ایرانیان را نیز به جنگ با عثمانی- که هماورد تازهٔ روسیه بود- بینگیزاند. در روزهای اقامت در سنت پترزبورگ خسرو میرزا هم دچار بیماری شد و ن
توانست در برخی از تشریفات درباری حاضر شود. سرانجام هیئت در ۱۹ ربیع الاول ۱۲۴۵ هجری قمری طی تشریفاتی رسمی و سان دیدن از رژهٔ سربازان، از امپراتور و امپراتریس خداحافظی کرده و سنت پترزبورگ را به سوی ایران ترک نمودند. فصل سوم. این فصل "در تعداد ولایات روسیه و عدد اهالی و اوضاع آن ها" نام دارد. در این بخش از کتاب، بهاءالملک اطلاعاتی چون حدود مرزهای روسیهٔ تزاری، متصرفات این کشور، شمار تبعه های این کشور و ویژگی های این مردمان و محصولات و جانوران روسیه می پردازد. او جمعیت روسیه را نود و دو کرور (۴۶ میلیونی) تخمین زده که در ۵۱ ایالت و ۵۷۲ شهر این کشور زندگی می کردند. وی در این فصل آمریکا (در متن امریقا) را هم جزء خاک روسیه می شمرد که البته منظورش آلاسکا بوده که در قارهٔ آمریکا جای دارد و در آن تاریخ هنوز بخشی از روسیه بود. همچنین به آداب بزرگان روس اشاره دارد. می نویسد که زبان فرانسوی در میان بزرگان روسیه نسبت به روسی برتری دارد. دربارهٔ القاب روسیه و ولایات زیر فرمان این کشور توضیحاتی می دهد. همچنین مختصری از تاریخچهٔ روسیه و چگونگی مسیحی شدن آنان و پیشرفت دانش ها در این سرزمین بیان داشته است. توضیحاتی نیز دربارهٔ ش
یوهٔ کشورداری و دادگستری روسیه می دهد. فصل چهارم. این فصل "در کیفیت ولایات روسیه و عادات و اخلاق آن طایفه" نام دارد. همان گونه که از نامش پیداست به موضوعاتی چون پستی و بلندی این سرزمین، رودها کوه ها و چگونگی زندگی مردمان آن پرداخته است. بهاءالملک بلندترین قلهٔ روسیه را البرز (البروس) می شناساند. همچنین دربارهٔ وضعیت راه ها و امنیت آن و مسافرخانه ها و شیوهٔ بنای خانه ها و روابط ارباب و رعیت سخن می گوید. از دیگر موضوعات گزارش شده در اینجا شیوهٔ پروردن کودکان، مهمان نوازی، وظیفهٔ زن در خانه و مانند آن است. در سفرنامهٔ پطرزبورغ به تفصیل به موضوع زنان و شرایط آنان در روسیه پرداخته نشده، اما با همین اندک اشارات، تصویری از زن منضبط، تحصیل کرده و البته آزاد ارائه می گردد. دخترانی علاقه مند به مطالعهٔ روزنامه و کتاب که علاوه بر آموختن کمالات زنانه از مادرانشان، در مدارس و گاهی در خانه به آموختن حساب، جغرافیا، موسیقی و رقص مشغول بودند و با یک انضباط و محدودیت اجتماعی، تا پانزده سالگی اجازهٔ حضور در مجالس بال و شب نشینی را نداشتند. آنان در مهمانی ها و شب نشینی ها با آسایش خاطر و آزادانه به تفریح و شادی می پرداختند و مرد