Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی کنفدراسیون آلمان به اتریش بازگردد. نخستین جامعهٔ علمی سرزمین های اتریشی نیز در ۱۷۴۶ در این شهر بنیان گذاشته شد. اولوموتس از دیرباز تحت تأثیر فرهنگ آلمانی به ویژه از سمت اتریش و زالتسبورگ بود، اما در سده های ۱۶ و ۱۷ میلادی، اسناد دینی، جلسات دیوانی و سرودهای مذهبی به زبان چکی نوشته می شدند. این روند تا سدهٔ ۱۸ ادامه یافت و با تسلط فرهنگی دربار اتریش و مهاجرت آلمانی ها، استفاده از زبان چکی کاهش یافت. در سدهٔ ۱۹، تعداد آلمانی ها در شهر سه برابر چک ها گزارش شد. پس از انقلاب ۱۸۴۸، فرمان اخراج یهودیان لغو شد و آنان به شهر بازگشتند. در سال ۱۸۹۷ کنیسه ای ساخته شد و جمعیت یهودی در ۱۹۰۰ به ۱۶۷۶ نفر رسید. با این حال، دیوارهای دفاعی شهر تا اواخر سدهٔ نوزدهم پابرجا ماندند و این امر مانع گسترش جمعیت چکی و مهاجرت آنها از روستاها به شهر بود. گسترش واقعی شهر پس از جنگ جهانی اول و با تأسیس چکسلواکی در ۱۹۱۸ آغاز شد. در دوران جنگ جهانی دوم، نیروهای آلمان نازی شهر را اشغال کردند. شورای شهر که در دست آلمانی ها بود، نام میدان اصلی را به «آدولف هیتلر» تغییر داد. در ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ معروف به شب شیشه های شکسته که افراد حزب نازی به یهو
دیان حمله کردند، کنیسه شهر تخریب شد. در ۱۹۳۹، پلیس شهر ۸۰۰ مرد یهودی را بازداشت و برخی را به اردوگاه داخائو فرستاد. بین سال های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، باقی ماندهٔ یهودیان به اردوگاه های مختلف در لهستان اشغالی فرستاده شدند و کمتر از تنها ۳۰۰ نفر از آنان از هولوکاست جان سالم به در بردند. پس از آزادی شهر، نام اصلی میدان بازگردانده شد. در روزهای پایانی جنگ و در حال عقب نشینی، نیروهای آلمانی به ساعت نجومی شهر شلیک کردند. این ساعت در دههٔ ۱۹۵۰ به سبک واقع گرایی سوسیالیستی بازسازی شد و کارگران جای قدیسان را در آن گرفتند. پس از جنگ، دولت چکسلواکی با استناد به توافق پوتسدام اقدام به اخراج آلمانی ها کرد. در سال ۱۹۹۰، مجسمهٔ تومآش ماساریک، نخستین رئیس جمهور چکسلواکی، در میدانی به نام او بازسازی شد که نماد بازگشت دموکراسی پس از انقلاب مخملی بود. شهر قدیمی اولوموتس امروزه پس از پراگ سومین منطقهٔ شهریِ ثبت شده به عنوان اثر فرهنگی در جمهوری چک است.
چــِسکه بودِیوویتسه شهری در منطقه بوهمیای جنوبی کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۹۴٫۷۴۷ نفر بوده است.
اوستی ناد لابــِم شهری در منطقه اوستی ناد لابم کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۹۴٫۵۶۵ نفر بوده است.
هاویرْژْو شهری در منطقه موراویا-سیلزیا کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۸۴٫۲۱۹ نفر بوده است.
کْلادنو شهری در منطقه بوهمیای مرکزی کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۶۹٫۲۷۶ نفر بوده است.
کاروینا شهری در منطقه موراویا-سیلزیا کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۶۳٫۰۴۵ نفر بوده است.
تــِپلیتسه شهری در منطقه اوستی ناد لابم کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۵۱٫۰۴۶ نفر بوده است.
یْیْهلاوا شهری در ویسوچینا کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۵۰٫۹۱۶ نفر بوده است.
خوموتوف شهری در منطقه اوستی ناد لابم کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۹٫۸۱۷ نفر بوده است.
پْرْژ ِرُو شهری در منطقه اولوموتس کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۶٫۹۱۲ نفر بوده است.
پْرُستیه یُو شهری در منطقه اولوموتس کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۵٫۸۵۸ نفر بوده است.
یابلُنـِتس ناد نیسو شهری در استان لیبرتس کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۴٫۸۲۲ نفر بوده است.
مْلادا بُلِسلاو شهری در منطقه بوهمیای مرکزی کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۳٫۹۲۳ نفر بوده است.
تْرْژِبیچ شهری در ویسوچینا کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۳۸٫۵۹۶ نفر بوده است.
چــِسکا لیپا شهری در منطقه لیبرتس کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۳۸٫۱۸۱ نفر بوده است.
تْرْژینِتس شهری در منطقه موراویا-سیلزیا کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۳۷٫۷۴۶ نفر بوده است.
باغ زارچ، قناتی است که در از توابع بخش زارچ، شهرستان زارچ در استان یزد قرار دارد. طول این قنات حدود ۸۰کیلومتر است و از آن به عنوان بزرگ ترین قنات جهان یاد می شود. مشخصات قنات. این قنات در شهر زارچ واقع شده است. تعدادی از میله های آن در محل مسجد جامع یزد قرار دارد. احتمالاً نشان می دهد که این قنات قبل از اسلام وجود داشته و پس از آن، مسجد جامع یزد را در حریم قنات بنا نموده اند تا از طریق پایاب از آب قنات جهت وضو گرفتن استفاده شود. مظهر قنات در شهر زارچ قرار دارد. این قنات سه شاخه کوره جدا از هم به نام های: شیرین- شور –ابراهیم خویدکی دارد که در مجموع طول کوره قنات بیش از ۷۱ کیلومتر می باشد. مشخصات دیگر قنات زارچ. تعداد میله ها: ۲۱۱۵ حلقه عمق مادر چاه: ۸۵ متر آبدهی فعلی: نزدیک به خشکی تعداد مالکین و شاربین: ۸۰۰ خانوار کشاورز سطح زیر کشت باغی قنات: حدود ۲۵ هکتار سطح زیر کشت زراعی: حدود ۴۰۰ هکتار مدیریت سنتی و بهره برداری از قنات زارچ: مدیریت، حفظ، نگهداری، تقسیم و توزیع آب به عهده شورای قنات زارچ می باشد که پنج نفر عضو داشته و از سوی کلیه مالکین و شاربین قنات انتخاب می شوند. دو نفر از محل سرچشمه زارچ و سه نفر از م
حل توده زارچ انتخاب می شوند. شورای قنات یک نفر را به عنوان نماینده تام الاختیار به مدت یک سال معرفی می نمایند تا از کلیه مالکین و شاربین قنات خودیاری جمع کرده و همچنین رابط بین کشاورزان و ادارات مربوطه باشد. نماینده مذکور جهت حفاظت و نگهداری و حفر پیشکار قنات (محل انتهای قنات در کوره پس از مادر چاه را پیشکار گویند) مقنی و کارگر قنات به کار می گیرد تا به نحو احسن هرگونه عملیات مورد نیاز را به خوبی انجام دهد و دستمزد کارگران را پرداخت نماید. از سوی شورای قنات دو نفر به عنوان میرآب جهت توزیع و تقسیم آب قنات، یکی در محل سرچشمه و دیگری در محل توده زارچ به مدت یک سال انتخاب می شوند. میرآب با مراجعه به دفاتر آب برنامه و حقابه میزان مالکیت هر فرد و بر حسب نوبت، آب را به کشاورزان تحویل می دهند. سرچشمه زارچ دارای شش شبانه روز آب و محل توده زارچ نه شبانه روز آب دارد. همچنین دستمزد میرآب که به نام «سد» معروف است از روی سهم آب کشاورزی در هر مدار ۱۵ روز یک بار به میزان یک جرعه آب (به مدت ۱۱ دقیقه) تحویل می شود. طول این قنات ۳۰ متر است و تعداد ۵ میله چاه دارد. عمق مادر چاه این قنات، ۳ متر و فاصلهٔ مظهر تا محل آن ۵۰ متر می ب
اشد. دبی این قنات ۱۰ لیتر بر ثانیه است. از ویژگی های دیگر قنات زارچ می توان به مربعی بودن مقطع چاه های آن در مقایسه با همتایان دیگر که مقطعی بیضوی یا دایره وار دارند، اشاره کردکه پیشینه حفر چنین چاه هایی به زمان زرتشتیان بر می گردد. مظهر این قنات در شهر زارچ استان یزد واقع شده و دارای سه شاخه یا تونل زیر زمینی جدا از هم است که تونل های آن: «شیرین»، «شور» و «ابراهیم خویدکی» نام دارد. از آب قنات زارچ ۸۰۰ خانوار کشاورزی استفاده می کنند و حدود ۲۵ هکتار سطح زیر کشت باغی از جمله باغات انار، انگور، انجیر، سیب، پسته و هلو به همراه ۴۰۰ هکتار سطح کشت زراعی تحت پوشش این قنات قرار دارد. تعداد مالکان این قنات ۱۰ نفر می باشد و اراضی تحت کشت این قنات ۴۰ هکتار می باشد. قنات زارچ که از مهم ترین قنوات ساخت دست بشر است در تاریخ ۱۶ تیر ۱۳۸۴ با شماره ۱۴۸۳۰ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید. با توجه به اهمیت این سازه طویل، برنامه ریزی شده است پس از اقداماتی ازجمله مرمت، احیاء و ساماندهی پایاب ها، مسیر قنات و تعدادی پاشیرهای آب انبارهای موجود در محور تعریف شده، پرونده ثبت آن در فهرست جهانی به یونسکو ارسال شود. ثبت در میراث جهانی ی
ونسکو. در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی همتا یا دست کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده اند، هرکدام به لحاظ قدمت، designation1_type معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند. در این میان قنات زارچ با عنوان طولانی ترین قنات ایران در فهرست جهانی به ثبت رسید.
زْنُیمو شهری در منطقه موراویای جنوبی کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۳۴٫۹۰۲ نفر بوده است.
مایکل روس (۲۱ ژوئن ۱۹۴۰ – ۱ نوامبر ۲۰۲۴) فیلسوف زیست شناسی در دانشگاه ایالتی فلوریدا بود که به خاطر کارهایش در زمینه مناقشه بین نظریه فرگشت و آفرینش گرایی و نیز در زمینه تعیین حدود علم مشهور شده است. وی یک خداناباور بود، ولی معتقد بود نظریه فرگشت با ایمان مسیحی می تواند سازگاری داشته باشد.
آلیستر ادگار مک گراث آندریاس ایدریوس (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۵۳ در بلفاست ایرلند شمالی،) دین شناس، کشیش مسیحی، و تاریخدان ایرلندی است که در حال حاضر استاد الهیات و آموزش در کینگز کالج لندن و رئیس فعلی مرکز الاهیات، مذهب و فرهنگ است. او دارای دو مدرک دکترا در بیوفیزیک مولکولی و معارف از دانشگاه آکسفورد است. او استاد علم و دین در دانشگاه آکسفورد است و به عنوان کشیش دستیار در گروهی از محله های روستای کلیسای انگلستان در کوتس ولدز خدمت می کند. وی بعنوان پژوهشگر ارشد در کالج هریس منچستر نیز مشغول است، و علاوه بر کار رسمیش در آکسفورد، رئیس مرکز آکسفورد برای دفاعیات مسیحی است. در سپتامبر 1966 او دانش آموز کالج متدیست بلفاست شد و در کنار تحصیل در دانشکده الهیات، او در رشته ریاضیات محض و کاربردی، فیزیک، شیمی و بیوشیمی تحصیل کرد. تحقیقات علمی او منجر به انتشار تعدادی مقاله تحقیقاتی بی همتا از جانب او گردید. مک گراث به عنوان یک آتئیست سابق، ضمن حفظ احترام ایشان منتقد این تفکر بی خدائی و علاقه اصلی پژوهشی او «الهیات طبیعی» است، که در حال حاضر رو به تجدید و احیاست و در این راستا از او سخنرانی ها و کتب بسیاری منتشر شده است. تعامل
الهیات مسیحی و علوم طبیعی متعاقباً موضوع اصلی کار تحقیقاتی او بوده است و به خوبی در سه جلد کتاب «الهیات علمی» او دیده می شود. پس از کار آکادمیک اولیه در علوم طبیعی، مک گراث به مطالعه الهیات و تاریخ فکری روی آورد، در حالی که گهگاه درگیر بحث های فرهنگی گسترده تر در مورد عقلانیت و ارتباط ایمان مسیحی می شد؛ و در کسوت آپولوژیستی مسیحی، استدلال ها و نوشته های مستدلی را در دکترین مسیحی نظریه پردازی میکند. در سال های اخیر، او به ویژه به ظهور «بی خدایی علمی» علاقه مند بوده و درباره رویکرد متمایز به دفاعیات و نظریه پردازی بی خدایی که در نوشته های ریچارد داوکینز یافت می شود، تحقیق کرده است. او مرتباً با ملحدان برجسته وارد بحث و گفتگو می شود، و در حال حاضر در حال تحقیق درباره نقش نمادین چارلز داروین در دفاعیات و نظریه پردازی بی خدایان، و توسل به مفهوم بحث برانگیز و مشکل ساز «مِمِ meme» در انتشارات آتئیستی اخیر درباره ریشه های اعتقاد به خداوند است.
جان کرنول (زاده ۱۹۴۰) روزنامه نگار و نویسنده انگلیسی و فلوی کالج عیسی در کمبریج است. شهرت او به خاطر کتاب های فراوانی همچون نوشتن در مورد پاپ، روزنامه نگاری جستجوگرانه، و درک عامیانه از علم و فلسفه است. اخیراً او به موضوع رابطه علم، اخلاق و علوم انسانی روی آورده است.
اندرو براون (زاده ۱۹۵۵ در لندن) روزنامه نگار و نویسنده، سردبیر بخش عقاید در یکی از گاهنامه های برخط روزنامه گاردین است. وی همچنین ستونی ثابت در روزنامه (مطبوع) گاردین دارد. او به خاطر کتاب ماهیگیری در آرمانشهر، در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه اورول شد.
سر جان ریس (زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۴۲) کیهان شناس و اختر فیزیکدان انگلیسی است. او بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ رئیس انجمن سلطنتی بوده است.
سر پیتر مداوار (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۱۵ – درگذشته ۲ اکتبر ۱۹۸۷) زیست شناس و نویسنده بریتانیایی که کارش بر روی وازنش و کشف تحمل ایمنی اکتسابی چنان برای پیوند اعضا و اعمال پزشکی مربوط به بافت اساسی بود که از او به عنوان «پدر پیوند اعضا» یاد می شود. مداوار جوانترین فرزند پدر لبنانی و مادری بریتانیایی بود. او در کالج مالبرو و کالج مگدالن آکسفورد درس خواند و استاد جانورشناسی دانشگاه بیرمنگام و کالج دانشگاهی لندن بود. تا پیش از اینکه توسط سکته مغزی قسمتی از بدنش فلج شود مدیر انستیتوی ملی تحقیقات پزشکی در میل هیل بود. او به همراه دو دانشجوی دوره دکترا و فوق دکترایش اصول تحمل ایمنی اکتسابی را تبیین کرد (پدیده عدم پاسخگویی سیستم ایمنی به ملکولهای خاص)، که از نظر تئوری توسط فرانک مک فارلن برنت پیش بینی شده بود و این تبدیل به بنیادی برای پیوند بافت و اعضا گردید. در سال ۱۹۶۰ میلادی، به طور مشترک با فرانک مک فارلن برنت «به خاطر کشف تحمل ایمنی شناختی اکتسابی» برنده جایزه نوبل در زمینه فیزیولوژی پزشکی گردید.
راه دررو، یک مجموعهٔ تلویزیونی طنز-اجتماعی ایرانی به کارگردانی سعید آقاخانی است که از شبکه سه سیما به مناسبت نوروز ۱۳۹۰ تهیه و تولید شد. خلاصهٔ سریال. مسعود (مهران غفوریان) به همراه همسرش سمیرا (مونا بیگی) و خواهرش گلرخ (مرجانه گلچین)، که علی رغم سن بالایش مجرد است، در خانه ای اجاره ای زندگی می کند. مشکلات مالی مسعود که ناشی از یک ماجرای کلاهبرداری است، برایش به جا مانده و او را در مخمصه ای می اندازد که فرار از آن ۱۵ قسمت مجموعهٔ تلویزیونیِ "راه دررو" را دربرمی گیرد….
امنیت معنایی اولین بار توسط گلدواسر و میکالی در سال ۱۹۸۴ اینگونه تعریف شد که یک مفهوم امنیتی برای رمزنگاری کلید عمومی است. معنای شهودی آن این است که یک متن رمزشده نباید اطلاعات مهمی را دربارهٔ متن رمزنشده فاش کند. به عنوان مثال حتی اگر یک حمله کننده بداند که یک متن رمزنشده صفر یا یک است، متن رمزشده نباید به او در تشخیص صفر یا یک بودن آن کمک کند. از زمانی که این مفهوم مطرح شده است، طرح های مختلفی برای رمزنگاری کلید عمومی در راستای تأمین امنیت معنایی، ارائه شده اند. امنیت معنایی مطابق با امنیت مطلقی است که توسط کلود شانون مطرح شد. در واقع در مقایسه با امنیت مطلقی که شانون مطرح کرد، می توان امنیت معنایی را نسخه محدود به مرتبه چندجمله ای امنیت مطلق شانون تلقی کرد. پس از گلدواسر و میکالی، گلدریچ تعریف امنیت معنایی را بهبود بخشید. وی امنیت معنایی را به این صورت تعریف کرد: اگر A حمله کننده ای باشد که به طرح رمزگذاری (Pε = (K, ε, D حمله می کند، در ابتدا یک پیام تصادفی x از محدوده پیام formula_1 تولید می شود که در هر فضای چندجمله ای قابل نمونه برداری است. سپس x رمزگذاری می شود تا متن رمزشده y را تولید کند. اگر pk کلید
عمومی باشد، |x| طول پیام باشد و (h(x اطلاعات قبلی x باشد، حمله کننده سعی می کند تا هر گونه اطلاعات (f(x را در مورد x استخراج کند. اگر برای هر حمله کننده A شبیه ساز آن یعنی formula_2 وجود داشته باشد به طوری که بتواند (f(x را تنها از روی ((pk, |x|, h(x) به خوبی خود A حدس بزند، آنگاه Pε امن تلقی می شود. سیستم امنیت معنایی. اگر حمله کننده formula_3 مراحل زیر را انجام دهد: یک کلید رمز K از مجموعه formula_4 استخراج می شود. مرحله اول: formula_5 یک توزیع قابل نمونه برداری D را بر مجموعه formula_6 به همراه اطلاعات وضعیت s تولید کرده تا در مرحله دوم حمله آن ها را ارسال کند. پیام m از مجموعه formula_6 بر اساس توزیع D استخراج می شود. formula_8 و یک عدد تصادفی r از مجموعه formula_9 استخراج می شود. formula_10 و سپس متن رمزشده c اینگونه محاسبه می شود: formula_11 مرحله دوم: formula_5 اطلاعات وضعیت s و متن رمزشده c را دریافت می کند و مسند f را تولید می کند. حمله کننده در صورتی موفق است که (f(m درست باشد. این بدان معناست که حمله کننده قادر بوده حداقل یک بیت اطلاعات در مورد m از متن رمزشده به دست آورد. هرچند موفقیت حمله کننده
از طریق تولید یک مسند ثابت به سادگی امکان پذیر است. در صورتی که مسند m ,f را با مقداری بزرگتر از هر متن رمزنشده تصادفی دیگر داشته باشد، حمله کننده توانسته امنیت معنایی را نقض کند. برتری یک حمله کننده formula_13 در مقابل امنیت معنایی یک طرح رمزگذاری formula_14 با رابطه زیر تعریف می شود: formula_15 یک طرح رمزگذاری formula_14 در صورتی که برای هر حمله کننده A در مدت زمان t رابطه formula_17 برقرار باشد، (ε, t)-امن از لحاظ معنایی نامیده می شود. یک طرح رمزگذاری formula_14 در صورتی که حمله کننده A حداکثر formula_19 و formula_20 درخواست رمزگذاری در مرحله اول و به ترتیب formula_21 و formula_22 درخواست رمزگشایی در مرحله دوم داشته باشد و در مدت زمان t رابطه formula_17 برقرار باشد، (ε, t, formula_19, formula_20, formula_21, formula_22)-امن از لحاظ معنایی نامیده می شود. انواع امنیت معنایی. امنیت معنایی دو حالت انتخابی و تطبیقی دارد. در حالت انتخابی حمله کننده هویت هدف خود را در آغاز کار انتخاب می کند اما در حالت تطبیقی هویت هدف را بعد از ارسال چند پرس و جوی تطبیقی به یک پایگاه داده که کلیدهای سری را مطابق با هویت های درخوا
ستی ارائه می دهد و بر اساس نتایج آن ها تعیین می کند، که در این حالت هدف حمله کمتر حالت انتخابی دارد. جستارهای وابسته. امنیت مطلق
میله چاه استوانه ای است که طول این میله بر حسب زمینی که در آن چاه حفر می گردد متفاوت است. برای چاه آب قطر تقریبی آن ۹۰ سانتیمتر است. مشخصات. حفر میله باید تا رسیدن به رگه های آب کش خاک ادامه پیدا کند زیرا اگر حفر میله چاه مثلاً در رگه ای از خاک رس متوقف گردد بعلت غیرقابل نفوذ بودن آن رگه چاه بسرعت پر شده و غیرقابل استفاده می گردد. رگه های ماسه که در آن قلوه سنگ های درشت داشته و فاقد مواد چسبنده باشد بهترین رگه آبکش می باشند. عمق. عمق میله چاه نباید از ۱۲ متر کمتر باشد. البته بدون محاسبه ارتفاع انباره و در ساختمان های بلند و سنگین محل حفر چاه و عمق میله و امتداد کانال های انباره باید حتماً با نظر مهندس محاسب انجام شود زیرا چنانچه عمق میله باندازه کافی نباشد ممکن است در موقع عبور کانال های انباره از زیر پی های نقطه ای در اثر قطع گردیدن تنش های پخش شده از پی که در اثر وزن ساختمان به وجود می آید پی ها نشستهای عمده و غیرقابل پیش بینی نموده و موجب تخریب ساختمان گردد. حفر. میله چاه باید کاملاً عمودی حفر گردد چنانچه در موقع حفر به قطعات بزرگ سنگی برخورد نمودیم بهتر است که یا محل چاه را تغییر دارد یا با وسائلی مانند د
ینامیت و غیره سنگ را سوراخ نموده و به حفاری ادامه دهیم. در هر حال نباید میله چاه را از خط مستقیم منحرف نموده در موقع میله کنی اگر خاک محل ریزشی باشد باید از کول یا امکانات دیگر استفاده نمود. میله چاه. به آن قسمت از چاه که به طور عمودی نسبت به سطح زمینی که کنده می شود میله چاه می گویند متراژ حفاری میله چاه بستگی به نوع جنس لایه های خاک ومناطق مختلف مکان حفاری و چند مورد دیگر می باشد. کول گذاری. کول گذاری در میله چاه یکی از مراحل مهم در عملیات حفاری و نگهداری چاه فاضلاب است که نقش کلیدی در جلوگیری از ریزش دیواره های چاه و افزایش استحکام آن دارد. این فرایند با استفاده از قطعات پیش ساخته ای به نام کول انجام می شود که معمولاً از جنس سیمان و ماسه ساخته شده اند و به صورت استوانه ای شکل هستند. برای انجام کول گذاری در میله چاه، ابتدا در انتهای میله چاه، دیوارهای مقاوم با استفاده از بلوک سیمانی به ابعاد استاندارد ساخته می شود. سپس کول میله با ابعاد مناسب روی این بلوک ها قرار می گیرد و پشت کول ها تا ارتفاع دو متری با ملات سیمان پر می شود. این عمل باعث تقویت دیواره های چاه و جلوگیری از نفوذ آب و خاک به داخل می شود. پس از
پر کردن ملات تا حد لازم، مابقی فضای پشت کول با خاک حفر شده چاه پر می شود. اهمیت کول گذاری. اول اینکه از ریزش احتمالی چاه جلوگیری می کند و دوم اینکه جلوی شسته شدن خاک پشت میله چاه را می گیرد، که در نبود کول می تواند باعث فرو ریختن دیواره و کاهش دوام چاه شود. همچنین در صورتی که کول ها به کمک تسمه فلزی یا میلگرد مسلح شوند، مقاومت و استحکام بیشتری در برابر ترک خوردگی و شکستگی خواهند داشت. کول گذاری اصولی نیازمند دقت در چیدمان و استفاده از ملات مناسب است تا ستون محکمی برای دیواره های چاه ایجاد شود و از آسیب های احتمالی به سازه جلوگیری گردد. انجام صحیح این عملیات، موجب افزایش طول عمر چاه و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری خواهد شد. حفر چاه میله. هنگام حفر میله باید کاملا به سمت پایین شاقولی بوده و انحراف نداشته باشد. باید جای پا در جداره چاه پیش بینی شود تا بتوان وارد چاه شد و یا از آن خارج شد. درصورت امکان بهتر است عمق میله چاه بین 8 تا 16 متر اختیار شود البته نسبت به جنس زمین و ساختمان تا چاه هنگام ایجاد انبار در تحمل نیروهای وارده ، مقاوم تر بوده و در صورت ریزش احتمالی ، خطر کمتری را ایجاد نماید.
مادر چاه یعنی دورترین چاه از مظهر قنات مادر چاه گفته می شود. قسمت انتهایی قنات، پیشکار قنات نامیده می شود که در آخرین قسمت آن، مادر چاه قنات قرار گرفته است.جهت احداث قنات در پای کوه ها و در دامنه های باشیب مناسب معمولاً از مظهر آن که همان سطح زمین خشک است، شروع و به مناطق آبده و مادر چاه، ختم می شود. در ابتدای کار دهانه قنات یا هرنج که خشک است و پس از آن اولین چاه ها یا میله ها، که این ها هم خشک هستند و در امتداد هم با فاصله های تقریباً مساوی حفر می شوند، به این قسمت ها در اصطلاح قسمت خشک کار قنات گفته می شود. پس از این مراحل کار به سمت بالادست که همان قسمت های آبده قنات می باشند ادامه پیدا می کند. عمق چاه ها از مادر چاه تا مظهر قنات به تناسب شیب زمین کم شده تا جایی که در مظهر قنات این ارتفاع به صفر می رسد. عمیق ترین مادر چاه قنات های ایران مربوط به قنات قصبه است که حدود ۳۵۰ متر عمق دارد. تعیین محل حفر مادر چاه. تعیین دقیق محل حفر مادر چاه یکی از حساس ترین مراحل حفر قنات است. در گذشته برای یافتن مکان مناسب مادر چاه شخصی با تجربه و خبره محل را از نظر وضع پوشش گیاهی و مراتع بررسی می کرده و مکانی که در آن گیاهان
بیشتری (از جمله خارها با توجه به ریشه عمیقشان) وجود داشت را به عنوان محل حفر مادر چاه تعیین می کرد.
در رمزنگاری، پد یک بار مصرف یک روش رمزگذاری است که نمی تواند شکسته‎ شود ولی نیاز به کلیدی دارد که از قبل به اشتراک گذاشته شده است و طولی برابر یا بیشتر از پیام ارسالی دارد. در این روش، متن اصلی، با یک کلید مخفی رندوم، که به آن پد یکبار مصرف هم میگویند، جفت می شود. سپس هر بیت یا کاراکتر از متن اصلی، با ترکیب شدن با بیت یا کاراکتر معادل خود در کلید، با استفاده از جمع پیمانه ای، رمزگذاری می شود. اگر کلید 1. واقعا رندوم باشد، 2. حداقل طولی برابر با طول متن اصلی داشته باشد، 3. هیچ وقت در کل یا در بخشی، دوباره استفاده نشود، 4. و کاملا مخفی نگه داشته شود، متن رمز شده، قابل رمزگشایی یا شکسته شدن نخواهد بود. همچنین اثبات شده است که هر متن رمز شده با ویژگی پنهانی بودن کامل، باید از کلیدهایی با ویژگی های مشابه پد یکبار مصرف، به طور موثر استفاده کند. ورژن های دیجیتالی از رمزهای با پد یکبار مصرف، توسط ملت ها برای ارتباطات دیپلماتیک و نظامی حیاتی، استفاده شده است. ولی مشکل توزیع امن کلید، آنها را برای بیشتر کاربردها، غیرعملی کرده است. اولین بار در سال 1882 فرانک میلر، پد یکبار مصرف را توصیف کرد و سپس در سال 1917 بازنگری رو
ی آن صورت گرفت. در 22 جولای 1919 برای گیلبرت ورنام به خاطر استفاده از عملگر xor در رمزگذاری با پد یکبار مصرف، حق انحصاری اختراعات صادر شد. سیستم او که از "رمز ورنام" او صادر شده بود، رمزی بود که از ترکیب یک پیام با یک کلید که از نوار پانچ خوانده میشد، ساخته می شد. در ساختار اصلی، سیستم ورنام آسیب پذیر بود، چون نوار کلید یک حلقه بود، که هربار این حلقه یک دوره کامل را طی میکرد، دوباره استفاده می شد. استفاده یک باره، بعدا و زمانی که جوزف مابورن متوجه شد اگر نوار کلید کاملا رندوم باشد کشف رمز غیرممکن می شود، ایجاد شد. بخش "پد" در پد یکبار مصرف، از پیاده سازی های اولیه می آید؛ زمانی که کلید روی یک تکه کاغذ، که اجازه می داد برگه بالایی فعلی بعد از مصرف خاموش و نابود شود، ارائه میشد. برای مخفی سازی، این پد گاهی خیلی کوچک بود، طوری که یک ذره بین قوی برای استفاده از آن لازم بود. سازمان امنیت ملی از برگه هایی با اندازه ای استفاده می کرد که در کف دست یا پوست گردو جا می شدند. برای افزایش امنیت، پدهای یکبار مصرف گاهی روی کاغذهایی که از نیتروسلولوز بسیار قابل اشتعال چاپ می شوند تا به راحتی پس از مصرف، سوزانده شوند. کمی ابه
ام در مورد اصطلاح "رمز ورنام" وجود دارد چون بعضی منابع از "رمز ورنام" و "پد یکبار مصرف" به صورت هم معنی استفاده می کنند در حالی که بعضی دیگر به هرنوعی از رمز جریانی جمع پذیر از جمله آنهایی که برپایه یک شبه رندوم ساز پنهانی و رمز شده هستند، "رمز ورنام" می گویند. تاریخچه. اولین کسی بود که در سال 1882 سیستم پد یکبار مصرف را برای امن کردن تلگراف توصیف کرد. سیستم پد یکبار مصرف بعدی، الکتریکی بود. در سال 1917 گیلبرت ورنام یک رمز مبتنی بر فناوری تله پرینت را اختراع و ثبت انحصاری کرد. هر کاراکتر در یک پیام، به صورت الکتریکی با کاراکتری در یک نوار پانچ کاغذی ترکیب می شد. جوزف مابورن، که ابتدا کاپیتانی در ارتش آمریکا بود و سپس رئیس سپاه ارتباطات شد، متوجه شد که دنباله کاراکترها در نوار کلید، می تواند کاملا رندوم باشد و در آن صورت، کشف رمز بسیار سخت تر خواهد شد. آنها باهم اولین سیستم پد یکبار مصرف را ساختند. پیشرفت بعدی سیستم پد کاغذی بود. دیپلمات ها برای مدت ها از کدها و رمزها برای حفظ محرمانگی و کمینه کردن هزینه تلگراف ها استفاده کرده بودند. برای کدها، کلمات و عبارات با استفاده از یک کتاب کد دیکشنری مانند تبدیل به گرو
ه هایی از اعداد (معمولا 4 یا 5 رقم) می شدند. برای امنیت بیشتر، اعداد مخفی می توانستند با هر گروه کد قبل از ارسال ترکیب (معمولا معمولا جمع پیمانه ای) شوند در حالی که این اعداد مخفی به صورت دوره ای تغییر میکردند (به آن فوق رمزگذاری گفته می شود). در اوایل 1920 سه رمزنگار آلمانی (ورنر کانز، رادولف شافلر و اریک لانگلز) که در شکستن چنین سیستم هایی همکاری می کردند متوجه شدند که اگر آنها از یک عدد جداگانه، جمع پذیر و رندوم انتخاب شده برای هر گروه کد استفاده کنند، هرگز شکسته نمی شوند. آنها پدهای کاغذی دو نسخه ای با خطوطی از گروه اعداد رندوم را استفاده می کردند. هر برگ یک شماره سریال و هشت خط داشت. هر خط، شش عدد پنج رقمی داشت. یک برگ به عنوان کاربرگ برای رمزگذاری یک پیام استفاده می شد و بعد نابود می شد. شماره سریال برگه همراه با پیام رمز شده ارسال می شد. دریافت کننده عملیات را برعکس میکرد و بعد نسخه خود را نابود می کرد. اداره خارجی آلمان این سیستم را تا 1923 عملی کرد. یک مفهوم جداگانه استفاده از پد یکبار مصرف از حروف برای رمزگذاری مستقیم متن اصلی مطابق مثال زیر بود. لئو مارکس اختراع چنین سیستمی را برای قوه مجریه عملیات
ویژه بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم توصیف می کند، با اینکه در آن زمان مشکوک شده بود که آنها از پیش در جهان بسیار تقسیم شده رمزنگاری برای مثال در پارک بلتچی، شناخته شده است. کشف نهایی توسط نظریه پرداز، کلاد شانون، در دهه 1940 انجام شد. او کسی بود که معنای تئوری پد یکبار مصرف را فهمید و اثبات کرد. شانون نتایجش را در یک گزارش محرمانه شده در سال 1945 ارائه و به صورت عمومی در سال 1949 منتشر کرد. در همین زمان نظریه پرداز اطلاعات روس، ولادیمر کالتنیکو به صورت مستقل امنیت کامل پد یکبار مصرف را اثبات کرد. نتایج او در سال 1941 در گزارشی که به نظر می آید محرمانه باقی خواهد ماند، ارائه شد. مثال. فرض کنیم آلیس می خواهد پیام "HELLO" را برای باب بفرستد. فرض کنید دو پد کاغذی از دنباله حروف رندوم و کاملا یکسان قبلا به نحوی ایجاد و به صورت امنی به این دو نفر داده شده است. آلیس برگه مناسب و استفاده نشده ای از پد را انتخاب می کند. نحوه انتخاب آن معمولا از قبل برای آینده تعیین می شود. برای مثال، گفته می شود "از برگه دوازدهم در یک می استفاده کن." یا "برگه در دسترس بعدی را برای پیام بعدی استفاده کن." آنچه در برگه انتخاب شده وجود دا