Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
عیش آباد روستایی در دهستان بلورد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۶ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
فیروزآباد (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سعادت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کهن سیاه، روستایی از توابع بخش بلورد شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
گهرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
نراب (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
نوزایی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
خیرآباد (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده است.
محمدآباد تزرج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
چشمه سیف الهی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۸خانوار) بوده است.
اسطور روستایی در بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.این روستا در مسیر جاده سیرجان- بافت قرار دارد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۲۷ نفر (۱۰۶خانوار) بوده است. آب و هوا و اقلیم. آب و هوا و اقلیم روستای اسطور به دلیل ارتفاع بالا از سطح دریا، معتدل است و تابستان های خنک و زمستان های سردی دارد. موقعیت جغرافیایی. این روستا در مسیر ارتباطی سیرجان به بافت قرار گرفته است. این روستا در فاصله ۴۹ کیلومتری شرق شهر سیرجان قرار گرفته است.
زمزرج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۴ نفر بوده است.
کشگوئیه، روستایی از توابع بخش بلورد شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳ نفر (۵۰خانوار) بوده است.
مهدی آباد روستایی در دهستان بلورد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۴ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
میاندواب، روستایی از توابع بخش بلورد شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده است.
اکبرآباد راه نیز روستایی در دهستان بلورد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۸ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
باش آبدان روستایی در دهستان بلورد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۱ نفر (۴۶خانوار) بوده است.
تذرج (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
راه نیز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
کهن مور (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
بَلوَرد( ) شهری در بخش بلورد شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. بلورد در مسیر جادهٔ سیرجان به بافت قرار دارد. پیشینه. تاریخچه پیدایش بلورد که اعیان نشین سعیدآباد (شهر قدیم سیرجان بوده) به زمان ساسانیان برمی گردد. برخی مورخان از بلورد به عنوان منطقه ای خوش آب و هوا که شاهزادگان ساسانی برای اسکان از آن استفاده می کردند یاد می کنند. گفته شده گروهی از ساسانیان پس از درگیری های داخلی از سمت شیراز و فارس به سیرجان آمدند و بلورد که در آن زمان «باغ گل» نام داشت پذیرای سکونت آنها شد. در آن زمان به دلیل وجود گل های فراوان طبیعی این منطقه به باغ گل و در برخی نوشته ها به «دوگل» معروف بوده است. اما پس از ساسانیان و حمله اعراب که به تدریج همه جا را فتح کردند به دلیل اینکه حرف «گ» در الفبای عربی نیست باغ گل به بل ورد تغییر نام یافت. (بل یعنی باغ و ورد هم یعنی گل) شغل مردم منطقه در آن زمان غالباً کشاورزی و برخی نیز به دامپروری و شکار می پرداختند و علاقه زیادی نیز به تیراندازی و سوارکاری داشته اند. وجود عشایر مبارز و سوارکار نظیر تیره های مختلف از اطراف و روستاهای مجاور، انگیزه پرورش اسب، سوارکاری و تیراندازی را در مردم
آن زمان افزایش داده بود بگونه ای که برخی طوایف برای تهیه اسب های خوب به این محل مراجعه می کردند. شرایط آب و هوایی که کمتر جایی در استان کرمان اینگونه آب و هوای مطلوبی دارد برای آمد و شد اعیان طوایف و حتی شهرنشین ها ویژگی خاصی به بلورد بخشیده است بگونه ای که ایل بچاقچی پس از جابجایی از آذربایجان به استان کرمان، مناطق اطراف بلورد و چهارگنبد را برای سکنای خود برمی گزینند. بلورد از زمان اسکان فرماندهان عشایر بچاقچی بیشتر بر سر زبان ها افتاد و حتی پس از انتصاب رستم خان سعدلو از بلورد به حاکمیت کرمان بیشتر مورد توجه قرار گرفت. درگیری عشایر بچاقچی با طوایف دیگر بر سر حاکمیت سیرجان و کرمان و نیز نبرد با انگلیسی ها و انتقال اسرای رها شده آلمانی به این منطقه، از بلورد به عنوان یک دژ مستحکم برای ایل بچاقچی ساخته بود. احداث چهار برج مدور با ارتفاع بلند در اطراف قلعه قدیمی بلوردکه به منظور دیده بانی و نگهبانی از مقر فرماندهان ایل از جمله حسین خان ساخته شده به بلورد نمای زیبایی بخشیده بود. از احداثات بعدی بود. برج های مرتفعی که اگرچه به مرور زمان تخریب شدند اما هنوز آثار آنها برجاست. علاوه بر آن خانه شجاع السلطان و شکوه س
لطان از فرمانداران ایل بچاقچی با درختان سرو و صنوبر بلند قامت شان باقی است. بلورد پس از گذشت سالیان سال اما اکنون به یکی از مراکز تفریحی شهرستان سیرجان بدل شده به گونه ای که باغ سنگی پس از ثبت در آثار ملی ایران مورد توجه جهانگردان قرار گرفته است. جمعیت. بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵()جمعیت این مکان ۳٬۵۳۴ نفر (۱٬۱۰۹ خانوار) است. موقعیت جغرافیایی. جغرافیا طبیعی. این شهر در شرق شهرستان سیرجان و در محور ارتباطی سیرجان به بافت قرار گرفته است. با ارتفاع حدودا ۲ کیلومتر از سطح دریا و قرار گیری در مجاور ارتفاعات کوهستانی آب و هوای خنک و خاک حاصلخیزی دارد.با این وجودچندین سال است به دلیل کاهش نزولات جوی دچار کم آبی و کم آب شدن قنوات در این منطقه شده است.از قنات های مهم در این منطقه(حیدرآباد،خرمه،زین آباد،گوغین،یحیی آباد،نصرآباد،اکبرآباد،بناآباد) موقعیت گرینویچ. ساعت: این شهر در +3:30 قرار دارد. اقتصاد. صنعت. ناحیه صنعتی بلورد با مساحت ۴۹ هکتار در این منطقه قرار دارد. معدن مس تخت گنبد
احمدآباد میلوئیه سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
باغ باغان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
تنگوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان است.جمعیت این روستا بر اساس سر شماری سال ۱۳۸۵، ۱۹ نفر بوده است.مردم این روستا به زبان فارسی (لهجه سیرجانی)صحبت میکنند. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶خانوار) بوده است.
چناران (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چوران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
خارقون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
ده بالا (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۶خانوار) بوده است.
ده علی (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده است.
ده محمود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده است.
ده نو یا دهنو۱ روستایی در دهستان چهارگنبد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۲ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
رضوان (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۹خانوار) بوده است.
زاریون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
سرخوان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۶خانوار) بوده است.
سنجدوییه (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
سنگ اتش (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
شاه قلی (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
طپق، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گراغون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گنبد (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
محمدآباد (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
باغ ملا (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۳۱خانوار) بوده است.
بیدویه، روستایی در دهستان چهارگنبد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا گزارش نشده است.
تقرکوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۸خانوار) بوده است.
تکیه (سیرجان)، روستایی از توابع بخش بلورد شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۰نفر (۶۰خانوار) بوده است.
دلوند سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
ده شیخ (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
شوق آباد (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
فریزن سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
فریزن علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۷خانوار) بوده است.
قنات تیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده است.
قنات گازر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهارگنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کریم آباد روستایی در دهستان چهارگنبد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده است.
افهرست مراکز استان های ایران شامل ۳۱ شهر همراه با بعضی اطلاعات آماری، به ترتیب جمعیت شان در سال ۱۴۰۱ خورشیدی در جدول زیر آمده است:
لطفاً مرا خشنود کن نام یک آهنگ از گروه راک انگلیسی بیتلز است که دومین تک آهنگ منتشر شده از آن ها در بریتانیا و اولین تک آهنگ آن ها در آمریکا می باشد.
مُقل هندی "Commiphora wightii" گیاه دارویی که تراوشات آن رزینی مهم در طب سنتی آیورودیک است (Chakravarty 1975). این گیاه با نام علمی "C. mukul" هم شناخته می شود. در انگلیسی indian bdellium و در بسیاری از زبان های رایج هندی گاگل guggul گویند. مقل در دوران بارداری سبب تحریک رحم و سقط جنین می گردد؛ لذا از مصرف آن باید خودداری کرد. Guggul at natural habitat.jpeg مورفولوژی. درختچه پر شاخه و کند رشد، با پوست نقره ای یا خاکستری تا خاکستری مایل یه قهوه ای؛ ریزش پوست در قطعات کوچک درختچه با ارتفاع حداکثر ۲تا ۳متر با شاخ و برگ محکم پیچ خورده و معطر و پوست لایه لایه، خاردار برگ ها سه برگچه ای، متناوب و بیضوی یا لوزی شکل با حاشیه های مضرس یا کنگره ای، گلها قهوه ای تا صورتی متغیر، پلی گام و به صورت دسته ای. میوه شفت بیضوی مایل به قرمز دارای دو هسته بزرگ سخت. پراکنش. پراکنش در شبهه قاره هند، پاکستان، همچنین در کشورهای شمال آفریقا، عربستان، زئیر، استرالیا، جزایر اقیانوس آرام حضور این جنس گزارش شده است. جمعیت. تعداد این درخت در مناطق محافظت شده بین ۱۴–۲ در هکتار است و در مناطق محافظت نشده بین ۸–۲ است تکثیر. تکثیر از طریق بذر
بسیار بهتر از تکثیر بوسیله قلمه است چراکه دانهال ها سیستم ریشه قوی تر و عمیق تری نسبت به قلمه ها دارند (Yadav et al.1999). معمولاً درصد جوانه زنی پایین بذر با میزان بالای مرگ و میر دانهال ها همراه می شود و تکثیر جنسی آن را محدود می کند. میوه دهی و عملکرد میوه روی درخت در شرایط طبیعی بسیار پایین است. تکثیر جنسی از طریق بذر در نزدیکی پایه والد در جنگل به ندرت دیده می شود(Reddy et al. 2012). این گیاه با موفقیت از طریق قلمه هایی به طول ۲۵ سانتی متر و ضخامت ۱ سانتی متر تکثیر میشود(Kumar et al. 2002). پرکاربردترین اکسین مورد استفاده برای افزایش ریشه دهی قلمه ها و تکثیر موفقیت آمیز آن IBA است قلمه ها معمولاً در انتهای تابستان زمانی که درخت برگی ندارد از درختان سالم و بدون بیماری گرفته و کشت می شوند. از زمان شروع باران های موسمی، زمانی که رشد رویشی یا گل دهی شروع می شود گیاه از نظر فیزیولوژیک فعال است و قلمه های طی ۵۰ – ۲۵ روز علائمی از جوانه زنی را نشان می دهند. پس از تثبیت در بستر کشت گیاهان به کیسه های نایلونی منتقل و طی فصل بارانی در هفته دوم یا سوم ماه jun یا اوایل ماه جولای در زمین کشت می شوند. (Yadav et al. 19
99) صمغ گیری. برداشت بیش از حد مجاز رزین می تواند برای درخت مخرب باشد چرا که موجب تضعیف درخت می شود و باعث می شود کربوهیدرات هایی که باید برای رشد و تداوم نسل گیاه مورد استفاده قرار گیرد به بیرون نشت کنند. درختان کوچک آسیب بیشتری از تیغ زنی می بینند تا درختان بزرگ، چرا که ذخیره کربوهیدراتی کمتری دارند. درختان بزرگ که میزان ذخیره کربوهیدراتی بیشتری دارند میزان رزین بیشتری هم دارند. در درختان نونهال رزین از فتوستنز آنی درخت بدست می آید و ذخیره کربوهیدراتی کافی ندارند. تیغ زنی در فصل زمستان انجام می شود و از هر درخت بین ۹۰۰–۷۰۰ گرم اولئو گام رزین بدست می آید. ترکیبات شیمیایی. در مقل ارزق علاوه بر صمغ و رزین در حدود ۴۵/۱ درصد اسانس وجود دارد. اسانس های روغنی رزین آن دارای میرسن، دی میرسن و پولی میرسن می باشد. ضمناً در صمغ آن مقداری از قندها و آلدوبیورونیک اسید یافت می شود. کاربرد. این گیاه کاربرد دارویی زیادی دارد و اعمال بیولوژیک جالبی از جمله اثرات ضد التهاب، آنتی باکتریال، ضد میکروبی، آنتی اکسیدان، ضد آرتروز، ضد سرطان، ضد زخم معده، ضد کلسترول و ضد چربی، ضد هپاتیت، آرامش بخش عضلات، ضد مالاریا، ضد مایکو باکتری و
ضد حشره به نمایش می گذارد. خواص. مزاج مقل طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک است. در هند از صمغ رزینی آن به عنوان قابض، ضدعفونی کننده، داروی سینه ای و برای افزایش نیروی جنسی، غنی کردن خون، بادشکن و قاعده آور استفاده می شود. ضمناً در موارد مارگزیدگی وعقرب گزیدگی نیز کاربرد شفابخشی دارد. از نظر خواص دارویی طبق نظر حکمای طب سنتی ایرانی برای تنقیه اخلاط لزج سینه و تسکین سرفه های رطوبی، کزاز، تنگی نفس، ضعف کبد، تحلیل بادهای بواسیر و خون منعقد در اعضا داخل شکم، سختی زایمان، نقرس و درد پهلو مفید است. مدر است و قاعده آور و برای ازدیاد ترشح شیر و خرد کردن سنگ کلیه و تسهیل در اخراج بلغم نافع است مضرات مقل: در دوران حاملگی و شیردهی نباید مصرف شود پانویس. مقل
شُش ماهی یا ماهی شش دار از ماهی های آب شیرین است که توان تنفس در هوا را نیز دارد. شش ماهی ها به زیررده دوتَنَفُسیان Dipnoi تعلق دارد و از ماهی های استخوان داری است که ویژگی های باستانی ابتدایی ماهی های استخوان دار را حفظ کرده که از آن جمله تنفس است. شش ماهی ها در عین حال ساختارهای ابتدایی گوشتی بالگان ازجمله وجود باله های گوشتی که اسکلت داخلی آن ها به خوبی روییده را نگاه داشته اند. امروزه شش ماهی ها تنها در آفریقا، آمریکای جنوبی و استرالیا زندگی می کنند. با وجودی که ازهم گسسته بودن زیستگاه شش ماهی ها در سه قاره یادشده می تواند نشانگر این باشد که پراکنش شش ماهی ها می توانسته در دوران میانه زیستی تنها محدود به ابرقاره گوندوانا بوده باشد اما سنگواره های یافت شده نشان می دهد که شش ماهی ها در دوران های کهن در بسیاری از آب های شیرین زندگی می کرده اند و جدایی سه خشکی بزرگ پانگه آ، گوندوانا و لوراسیا باعث شده تا بسیاری از گونه های آن ها منقرض شود.
برد نهایی عبارت است از حداکثر مسافتی که یک سلاح می تواند گلوله یا هر نوع پرتابهٔ دیگرِ خود را شلیک کند. هرچند این برد نشان دهندهٔ حداکثر توان آن سلاح است، اما در این مسافت، سلاح دقت عمل مناسب در هدف گیری و تخریب را ندارد، بلکه حداکثر برد و دقت عمل در نشانه روی سلاح در برد مؤثر آن است که معمولاً بسیار کمتر از برد نهایی است. به عنوان مثال، اسلحهٔ کلاشنیکف (AK47) دارای برد مؤثری در حدود ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ متر و برد نهایی در حدود ۲۰۰۰ متر است.
مدیا کوئری یک ماژول از نسخه سوم زبان CSS می باشد، که این امکان را فراهم می آورد تا بتوان در طراحی وب، طرح ها و وب سایت ها را بر اساس مشخصات رسانه ای که در آن نمایش می یابند، سازگار کرد. وضوح صفحه (به انگلیسی: Screen Resolution) مهم ترین این مشخصه ها می باشد. این قابلیت ابتدا در سال ۲۰۰۱ به صورت پیش نویس درآمد و سپس در ژوئن ۲۰۱۲ توسط کنسرسیوم جهانی وب به عنوان یک استاندارد توصیه شده به تأیید رسید. یک مدیا کوئری، از یک «نوع رسانه» (به انگلیسی: Media Type) و یک یا چند عبارت، که شامل قابلیت های رسانه مورد نظر هستند تشکیل شده است. نتیجه کلی یک مدیا کوئری یا درست (True) یا غلط (False) خواهد بود که در صورت درست بودن دستورهای مربوط به کوئری به صفحه وب اعمال خواهد شد. روش استفاده. برای استفاده از مدیا کوئری ها کافیست با توجه به نمونه کد زیر، تمام دستورهای CSS را داخل آکولاد مربوط به مدیا کوئری قرار دهیم. @media all and (min-width:500px) { body{ width: 100%; مدیا کوئری بالا، برای دستگاه هایی اعمال می شود که حداقل عرض صفحه آن ها ۵۰۰ پیکسل باشد. نوع رسانه (Media Type). نوع رسانه را می توان در بخش سر (Head) یک فایل HTML ب
ا استفاده از خصیصه media از تگ &lt;link&gt; مشخص کرد. این خصیصه مشخص می کند که برای چه نوع رسانه ای استایل مورد نظر اعمال خواهد شد. در مستندات شیوه نامهٔ آبشاری، نوع های زیر به عنوان انواع رسانه های قابل قبول شناخته شده است: به علاوه با استفاده از نوع "all" می توان تمام رسانه های موجود را هدف قرار داد به این معنی که استایل مورد نظر برای تمامی رسانه های موجود اعمال خواهد شد.
TeX-پارسی یا تکِ پارسی یک سیستم حروفچینی تجاری مبتنی بر تک است که در سال های ۱-۱۳۷۰ توسط شرکت داده کاوی ایران تولید گردید. ویژگیها. I_gamma = ext{۲}^k - binom{k}{ ext{۱}} ext{۲}^{k- ext{۱}} + binom{k}{ ext{۲}} ext{۲}^{k- ext{۲}}&lt;/math&gt; ساختار این نرم افزار بسیار شبیه روشی بود که دونالد کنوث در ابداع تک به کار برده بود و ساخت این نرم افزار با مطالعاتی بر روی سیستمهای حروفچینی آن زمان ایران انجام پذیرفت. این شرکت در سال های ۷۴-۷۵ نسخه ای از TeX-پارسی را بر مبنای نسخه TeX pre-3.0 و LaTeX 2.09 که NFSS را حمایت می کرد را روانه بازار کرد. البته در این نسخه بر روی موتور TeX و ماکروهای لاتک تغییراتی زیاد انجام شده بود. این نسخه از نرم افزار بر روی سیستم عاملهای SCO Unix و MS-DOS قابل اجرا بود. حامیان مالی نرم افزار. این نرم افزار با حمایت مالی انتشاراتی چون انتشارات مرکز نشر دانشگاهی و موسسه انتشارات فاطمی در بازار نرم افزار خود را حفظ کرد. استفاده ها از نرم افزار. نرم افزار تک پارسی هنوز به صورت بهینه شده مورد استفاده انتشارات فاطمی و مرکز نشر دانشگاهی و تعدادی انگشت شمار از دانشکده های ریاضی قرار دارد. اما بر
ای دانشجویان و مولفان خصوصی مقرون به صرفه نبوده است. بنابراین استفادهٔ شخصی از آن در برهه ای از زمان برای مولفان ممکن نبوده و نیاز به بخشی جدا در هر دانشکده داشته تا با این نرم افزار اقدام به تایپ شود. فراز و نشیبها. به علت گرانی و بازار محدود نرم افزار، شرکت داده کاوی در سال ۶-۱۳۷۵ تا مرز ورشکستگی پیش رفت. انتشار به صورت متن باز. چند سال بعد دبیرخانه شورای عالی اطلاع رسانی، این نرم افزار را به صورت متن باز در اختیار عموم قرار داد.
جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزئولا (که با نام فرانچسکو ماتزولا نیز شناخته می شود) معروف به پارمیجانینو یا پارمیجانو (تولد ۱۱ ژوئیه ۱۵۰۳ – مرگ ۲۴ اوت ۱۵۴۰) نقاش شیوه گرای ایتالیایی بود که در شهرهای فلورانس، رم، بولونیا و به خصوص شهر زادگاهش پارما فعالیت می کرد. دو اثر معروف او منظره ای از سنت جرومه (۱۵۲۷) و مریم گردن بلند (۱۵۳۴) می باشد. کودکی. پارمیجیانینو هشتمین فرزند فیلیپو مازولا و یک دوناتلا آباتی بود. پدرش دو سال پس از تولد پارمیجیانینو بر اثر طاعون درگذشت و فرزندان توسط عموهایشان، میشل و پیر ایلاریو، که به گفته وازاری هنرمندانی با استعداد متوسط ​​بودند، بزرگ شدند. در سال ١٥١٥، عمویش از نیکولو زنگراندی برای تزئین کلیسایی در سان جیووانی اوانجلیستا سفارش دریافت کرد. کاری که بعداً توسط پارمیجیانینو جوان تکمیل شد. در سن هجده سالگی، او قبلاً محراب باردی را تکمیل کرده بود. در سال ١٥٢١، پارمیجانینو برای فرار از جنگ بین ارتش فرانسه، امپراتوری و پاپ به ویادانا (به همراه نقاش جیرولامو بدولی که قرار بود با پسر عمویش ازدواج کند) فرستاده شد. در ویادانا، او دو تابلو را با تمپر نقاشی کرد که فرانسیس قدیس را برای کلیسای فر
اتی د زوکلی و ازدواج عرفانی سنت کاترین را برای سن پیترو به تصویر می کشید. او همچنین در سان جیووانی کار کرد و با کورجو، که در حال کار بر روی تزئینات دیواری گنبد بود، ملاقات کرد. سفر به روم. در سال ١٥٢٤، او با پنج نقاشی کوچک، از جمله ختنه عیسی و خودنگاره او در آینه محدب، به رم سفر کرد و به دنبال حمایت از پاپ مدیچی، کلمنت هفتم بود. وازاری ثبت می کند که در رم، پارمیجانینو "به عنوان یک تولد دوباره رافائل جشن گرفته شد". در ژانویه ١٥٢٦، پارمیجانینو و عمویش، پیر ایلاریو، با ماریا بوفالینا از سیتا دی کاستلو به توافق رسیدند تا کلیسای سن سالواتوره در لائورو را با محرابی از چشم انداز سنت ژروم تزئین کنند. در عرض یک سال، غارت رم باعث فرار پارمیجیانینو و بسیاری از هنرمندان دیگر شد.
ارمنی کلاسیک (به "grabar") یا ارمنی باستان قدیمی ترین فرم زبان ارمنی است. نخستین متن مکتوب به این زبان مربوط به سدهٔ پنجم پیش از میلاد است. بسیاری از نسخه های قدیمی یونانی، فارسی، عبری، سریانی، و لاتین فقط ترجمهٔ ارمنی شان باقی مانده است. این زبان همچنین برای مطالعهٔ زبان نیا-هندواروپایی اهمیت دارد، چون بسیاری از ویژگی های این زبان را حفظ کرده است.
سمندران بی پا (Sirenidae) خانواده ای از سمندرهای آب زی هستند. سمندرهای بی پا دست های بسیار کوچکی دارند و پا ندارند. در یکی از گونه های آن، دست ها تنها از جنس غضروف هستند. برخلاف بیشتر دیگر سمندرها، سمندرهای بی پا آبشش های بیرونی دارند که کنار هم در گردن قرار گرفته اند. سمندرهای بی پا را تنها می توان در جنوب ایالات متحده و شمال مکزیک یافت.