Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تأسیس شد. هدف آنها فراهم کردن قابلیت های دیگری بود که اندروید هنوز ارائه نکرده است و رابط کاربری آسان. MIUI , ROM که تیم ایجاد کرد، به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد و به بسیاری از دستگاه ها منتقل شده است. از سال 2014 MIUI را می توان در بیش از ۲۰۰ دستگاه به دو زبان انگلیسی و چینی بارگیری و نصب کرد، حتی غیر توسعه دهنده ها نیز می توانند به راحتی MIUI را با استفاده از MIUI Express APK بر روی تلفن های خود نصب کنند. از اواخر سال ۲۰۱۳ شیائومی بیش از ۳۰ میلیون کاربر MIUI در سراسر جهان داشت! برای چنین شرکت جوان بسیار چشمگیر است! نام. نام می یوآی از ۲ بخش "می" (MI) و "یوآی" (UI) تشکیل شده است. قسمت دوم آن یعنی "یوآی" سرواژه ای برای عبارت رابط کاربری (User Interface) است. به گفته لی جون، مدیر عامل شرکت شیائومی، قسمت اول آن یعنی "می" سرواژه ای برای عبارت اینترنت موبایل (Mobile Internet) و مأموریت غیرممکن (Mission Impossible) است. انتقادها. هستهٔ می یوآی در گذشته به صورت منبع بسته منتشر می شد و در نتیجه با پروانهٔ جی پی ال هستهٔ لینوکس در تناقض بود.بر اثر انتقاداتی که به این مسئله شد، کد منبع گوشی های شیائومی ام آی۲ و ام آی۲ای
در ۲۵ اکتبر سال ۲۰۱۳ میلادی بر روی وب سایت گیت هاب منتشر شدند. همچنین نارضایتی هایی از سوی کاربران مبنی بر کند بودن و باگ های نرم افزاری زیاد به وجود آمده بود که با آپدیت HyperOS بسیاری از آنها رفع شدند.
شیائومی کورپوریشن () یک کورپوریشن چندملیتی چینی در زمینه فناوری است که دفتر مرکزی آن در پکن، چین قرار دارد. این شرکت به دلیل تولید لوازم الکترونیکی مصرفی، نرم افزار و وسیله نقلیه الکتریکی شهرت دارد. شیائومی دومین تولیدکننده بزرگ تلفن های هوشمند در جهان پس از سامسونگ است و اکثر گوشی هایش از سیستم عامل شیائومی هایپر اواس (که قبلاً می یوآی نامیده می شد) استفاده می کنند. این شرکت در رتبه ۳۳۸ فهرست "فورچون" جهانی ۵۰۰ قرار دارد و جوان ترین شرکت این فهرست است. شیائومی به «اپل چین» معروف است. شیائومی در سال ۲۰۱۰ توسط لی جون و شش همکار در پکن تأسیس شد. لی پیش تر شرکت کینگ سافت و جویو دات کام را تأسیس کرده بود که جویو را در سال ۲۰۰۴ به مبلغ ۷۵ میلیون دلار به آمازون فروخت. در اوت ۲۰۱۱، شیائومی اولین گوشی هوشمند خود را عرضه کرد و تا سال ۲۰۱۴، بزرگ ترین سهم بازار فروش گوشی های هوشمند در چین را به دست آورد. این شرکت ابتدا محصولات خود را فقط به صورت آنلاین می فروخت، اما بعدها فروشگاه های فیزیکی نیز باز کرد. تا سال ۲۰۱۵، شیائومی مجموعه گسترده ای از لوازم الکترونیکی مصرفی را توسعه داده بود. در سال ۲۰۲۰، این شرکت ۱۴۹٫۴ میلیون
گوشی هوشمند فروخت و سیستم عامل MIUI (اکنون HyperOS) آن بیش از ۵۰۰ میلیون کاربر فعال ماهانه داشت. طبق گزارش Counterpoint، تا اوت ۲۰۲۴، شیائومی با سهم بازار حدود ۱۲ درصد، دومین فروشنده بزرگ گوشی های هوشمند در جهان است. این شرکت همچنین مجموعه ای از محصولات پوشیدنی تولید کرده و تولیدکننده عمده لوازم خانگی مانند تلویزیون، چراغ قوه، پهپاد و دستگاه تصفیه هوا است که با اکوسیستم اینترنت اشیاء و خانه هوشمند شیائومی یکپارچه شده اند. شیائومی محصولاتش را به مدت ۱۸ ماه در بازار نگه می دارد، که طولانی تر از اکثر شرکت های دیگر است. این کار باعث می شود هزینه های تولید و توسعه بین تعداد بیشتری از محصولات فروخته شده تقسیم شود و قیمت ها پایین تر بماند. همچنین با مدیریت دقیق موجودی انبار (یعنی تولید به اندازه نیاز) و فروش لحظه ای (فروش های کوتاه مدت با تخفیف بالا) از انباشته شدن محصولات در انبار جلوگیری می کند. این روش هزینه های نگهداری موجودی را کاهش می دهد و به پایین ماندن قیمت ها کمک می کند. میزان فروش. شیائومی در سال ۲۰۲۰ توانست ۱۴۶٫۷ میلیون دستگاه تلفن هوشمند، به فروش برساند. تا اوت ۲۰۲۱، سیستم عامل اختصاصی شیائومی موسوم به
می یوآی، ماهانه بیش از ۴۵۰ میلیون کاربر فعال دارد. در سه ماهه دوم ۲۰۲۱، شیائومی با گذشتن از اپل، توانست به دومین فروشنده تلفن های هوشمند در جهان تبدیل شود و ۱۷ درصد از بازار جهانی این محصول را در اختیار گرفت. بنیان گذار و مدیرعامل شرکت، لی جون، بیست و سومین مرد ثروتمند چین بنابر اعلام مجله فوربس است. شیائومی، جوان ترین شرکت در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ است و در رتبه ۳۳۸ این فهرست، قرار دارد. این شرکت تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، بیش از ۲۲٬۰۷۴ کارمند دارد. محصولات. شیائومی در تولید گوشی های هوشمند توانسته در سال های اخیر مشتریان زیادی جذب خود کند و یکی از پرفروش ترین شرکت ها در زمینه فروش گوشی های هوشمند باشد. امروزه خانوادهٔ xiaomi پرچم داران و مهم ترین گوشی های این شرکت هستند و Poco - Redmi دیگر محصولات می باشند. در سال ۲۰۱۰، شرکت شیائومی با معرفی اولین گوشی هوشمند خود با نام Mi 1، وارد بازار تلفن همراه شد. این گوشی با قیمتی بسیار مناسب و با سخت افزار بسیار قوی، مورد استقبال بسیاری از کاربران قرار گرفت. پس از معرفی این گوشی، شرکت شیائومی به سرعت به یکی از بزرگ ترین شرکت های تولیدکننده گوشی های هوشمند در چین تبدیل شد. Mi(
Xiaomi) در سال ۲۰۱۵ توانست رکورد فروش بیشترین گوشی در ۲۴ ساعت را از آن خود کند که همین امر به ثبت رکورد گینس به نام این شرکت منجر شد. این شرکت در میان مردم به «اپل شرق» شهرت یافته است. فروشگاه اپلیکیشن ها. این شرکت در اکتبر ۲۰۱۴ اقدام به راه اندازی فروشگاه اختصاصی اپلیکیشن برای سیستم عامل اندروید در گوشی های شیائومی نمود که توانست تنها ظرف چند ماه رقم دانلود بسیار بالایی را به خود اختصاص دهد. اپلیکیشن استور شیائومی که اکنون تنها به کاربران چینی خدمات می دهد هم اکنون در هر روز به طور متوسط ۵۰ میلیون دانلود اپلیکیشن از آن صورت می پذیرد و آمارها نشان می دهد که در استور یادشده تنها بیش از ۳۰۰۰ اپلیکیشن به صورت ویژه برای تبلت Mi Pad این شرکت توسعه داده شده اند. در نوامبر ۲۰۱۴ شیائومی برای ۱۰ میلیاردمین دانلودی که از این فروشگاه صورت گرفت، جشن ویژه ای را برپا نمود. = نوآوری و توسعه = در بررسی سالانه شاخص های مالکیت معنوی جهانی WIPO در سال ۲۰۲۱، شیائومی با ۲۱۶ طرح در ثبت طرح های صنعتی که تحت سیستم لاهه در طول سال ۲۰۲۰ منتشر شد، رتبه دوم را در جهان کسب کرد. این موقعیت نسبت به رتبه سوم قبلی آنها در سال ۲۰۱۹ برای ۱۱۱ ث
بت طرح صنعتی منتشر شده است. در ۸ فوریه ۲۰۲۲، لی بیانیه ای در Weibo منتشر کرد تا برنامه های شیائومی را برای ورود به بازار گوشی های هوشمند پیشرفته و پیشی گرفتن از اپل به عنوان برترین فروشنده گوشی های هوشمند برتر در چین طی سه سال آینده اعلام کند. برای دستیابی به این هدف، شیائومی ۱۵٫۷ میلیارد دلار در تحقیق و توسعه طی پنج سال آینده سرمایه گذاری خواهد کرد و این شرکت محصولات و تجربه کاربری خود را با خطوط تولید اپل مقایسه خواهد کرد. لی پس از کاهش سهم بازار شیائومی در چین طی سه ماهه متوالی از ۱۷ درصد به ۱۴ درصد بین سه ماهه دوم و سوم ۲۰۲۱، در پست خود در Weibo، استراتژی جدید را «نبرد مرگ یا زندگی برای توسعه ما» توصیف کرد طبق گزارش اخیر Canalys، شیائومی پیشتاز فروش گوشی های هوشمند هند در سه ماهه اول است. شیائومی یکی از رهبران سازندگان گوشی های هوشمند در هند است که مقرون به صرفه بودن دستگاه را حفظ می کند. در سال ۲۰۲۲، شیائومی نمونه اولیه ربات انسان نما این شرکت را اعلام کرد و در معرض دید عموم قرار داد، در حالی که وضعیت فعلی ربات در توانایی های آن بسیار محدود است، این اعلامیه برای نشان دادن جاه طلبی های شرکت ها برای ادغام
هوش مصنوعی در طراحی محصولات خود و همچنین توسعه آن اعلام شد. پروژه ربات انسان نما آنها به آینده. در سال ۲۰۲۱، شیائومی سرمایه گذاری ۱۰ میلیارد دلاری در خودروهای الکتریکی (EVs) را اعلام کرد. در اواخر سال ۲۰۲۳، Xiaomi Auto از اولین خودروی تولیدی خود، Xiaomi SU7، رونمایی کرد و هدف خود را برای تبدیل شدن به یکی از پنج خودروساز بزرگ جهان اعلام کرد. در ۲۸ مارس ۲۰۲۴، شیائومی رسماً سدان SU7 را در پکن عرضه کرد. SU7 شیائومی بر اساس قرارداد با گروه BAIC تولید شد. شیائومی مجوز تولید خودروهای الکتریکی را در ژوئیه ۲۰۲۴ دریافت کرد و به آن اجازه داد تا به طور مستقل خودروهای الکتریکی خود را تولید کند. کارخانه EV شیائومی، واقع در منطقه توسعه اقتصادی-تکنولوژیکی پکن، حول سیستم دایکاست یکپارچه اختصاصی خود، Hyper Die-Casting 79100 Cluster متمرکز شده است. طبق گزارشات، این به کارخانه اجازه می دهد تا هر ۷۶ ثانیه یک SU7 را هنگامی که با ظرفیت کامل کار می کند تولید کند.[ شیائومی در لیست شرکت های تأثیرگذار تایم ۲۰۲۴ قرار گرفت. در سال ۲۰۲۱، هارمن کاردون با شیائومی برای جدیدترین گوشی هوشمند خود همکاری کرد. سری Mi 11 شیائومی اولین گوشی های هوش
مندی هستند که با تنظیم بلندگوی دوگانه تنظیم شده توسط Harman Kardon ارائه می شوند. در سال ۲۰۲۲، دوربین لایکا وارد یک شراکت استراتژیک با شیائومی شد تا به طور مشترک دوربین های لایکا را برای استفاده در گوشی های هوشمند پرچم دار شیائومی توسعه دهد و موفق به مشارکت هواوی و لایکا شد. اولین گوشی های هوشمند پرچم دار تحت این همکاری جدید، Xiaomi 12S Ultra و Xiaomi MIX Fold 2 بودند که به ترتیب در جولای و اوت ۲۰۲۲ عرضه شدند. در سال ۲۰۲۱، شیائومی شروع به همکاری با کارگردانان برای ساخت فیلم های کوتاه کرد که تماماً با استفاده از خط تلفن های شیائومی Mi 11 فیلمبرداری شده بودند. در سال ۲۰۲۲، آنها دو شورت با جسیکا هنویک ساختند. اولی، دختر اتوبوس برنده چندین جایزه شد. و در فهرست طولانی بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی در بفتای ۲۰۲۳ قرار گرفت.A
بیماری پِیرونی نوعی بیماری اکتسابی (کم کم به دست آمده) آلت مردی (پنیس) است که موجب کجی (انحراف) و خمی (انحنا) و کوتاهی (کوچک شدن) اندازه آن می شود. این بیماری به علت تشکیل بافت فیبروز (لیفی) در داخل جسم غاری (تونیکا آلبوژینه آ) ایجاد می شود. در این بیماری که پنیس را درگیر می کند بافت همبندی در داخل بافت نرم پنیس ایجاد می شود و موجب اختلال در نعوظ، انحنای آلت، و کوتاهی آن و درد هنگام راست شدن می شود. علت اصلی بیماری مشخص نیست ولی وارد شدن ضربه به آلت تناسلی در حالت نعوظ را در ایجاد آن مؤثر می دانند و گاهی نیز ختنه نامناسب باعث آلت کج می شود. درمان چندان این بیماری موفق نیست و بیشتر وقت ها با گذر زمان سبب ناتوانی و ناکارآمدی جنسی در مرد می شود. تخمین زده می شود که این حدود ۱۰ درصد از مردان را تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری با افزایش سن شایع تر می شود. نخستین بار جراح فرانسو «"پیرونی"»، این بیماری را توصیف کرد.
مثانه نوروژنیک یکی از بیماری های مثانه است که موجب اختلال در ادرار کردن می شود. علل. هر شرایطی که سبب اختلال در ارسال پیام آوران و وابران مثانه یا دهانه مثانه شود، می تواند باعث ایجاد مثانه نوروژنیک شود. این اختلال، اغلب با بیماری های نخاعی (مانند سیرینگومیلیا (به اصطلاح: syringomyelia) / هیدرومایلیا (به اصطلاح: hydromyelia))، آسیب (مثل دیسک های فتق) و نقص لوله عصبی از جمله اسپینا بیفیدا همراه است. همچنین ممکن است توسط تومورهای مغزی و سایر بیماری های مغز، بارداری و بیماری های عصبی محیطی نظیر دیابت، الکل و کمبود ویتامین B12 ایجاد شود. علاوه بر موارد مذکور، این اختلال یک عارضه رایج از عمل جراحی گسترده در لگن است، مانند حذف تراتوم خاجی-دنبالچه ای (به اصطلاح: sacrococcygeal) و دیگر تومورها. تشخیص. تشخیص اختلال نوروپاتیک مثانه، وابسته به شرح حال و معاینه فیزیکی (از جمله نورولوژیک) کامل و همچنین استفاده از تصویربرداری های رادیولوژیک (سیستویورتروگرافی ادرار، اوروگرافی ترشحی، اسکن کامپیوتری، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، در صورت لزوم)؛ بررسی های ارولوژی (سیستوسکوپی، اولتراسوند)؛ بررسی های اورودینامیک (سیستومتری
، بررسی فشارهای مجرای ادراری، اوروفلوگرافی)؛ و مطالعات نورولوژیک (الکترومیوگرافی). بیماران باید مجدداً، با پیشرفت بهبودی ارزیابی شوند. درمان. روش های کاتترگذاری شامل طیفی می شود؛ از کاتتریزاسیونِ متناوب که نیازمند هیچ جراحی یا لوازم جانبی متصل به طور دائمی نیستند، تا تعبیه استوم (stoma) که به طور مستقیم از مثانه خارج می شود (میزراه را دور می زند (به اصطلاح: bypass)) تا مثانه را خالی کند. کاتتریزاسیون متناوب استفاده از کاتترهای مستقیم، (که معمولاً یکبار مصرف هستند) چند بار در روز، برای خالی کردن مثانه است. این می تواند به طور مستقل توسط بیمار یا در صورتی که بیمار فاقد مهارت در مدیریت کاتتر است، با کمک فرد دیگری انجام شود. برای بیماران که قادر به تحمل کاتترهای مستقیم یکبار مصرف نیستند، کاتتر فولی (Foley) این امکان را به آن ها می دهد تا به طور مداوم ادرارشان به یک کیسه استریل که توسط بیمار پوشیده شده، تخلیه شود (کاتتر فولی به کیسه ادرار متصل می شود). درمان های دیگر شامل ایجاد یک stoma است که به طور دائم برای تعبیه کاتتر آماده است است. این ها به عنوان مکانیسم های Mitrofanoff شناخته می شوند، که یک نمونه از این نوع
درمان، ایجاد کیسه ایندیانا (به اصطلاح: indiana pouch) است. علاوه بر آن، یک آگونیست موسکارینی مانند Bethanechol نیز ممکن است به ویژه در دوره پس از زایمان یا بعد از عمل استفاده شود. عملکرد استوما ممکن است با تزریق دوره ای سم بوتولینوم باعث ریلکس شدن یکی از دو اسفنکتر دخیل در پروسه ادرارِ نرمال شود. این اثر با سم بوتولینوم نوع A نسبت به نوع B طولانی تر است. جستارهای وابسته. مثانه
گلکسی تب ۱۰٫۱ سامسونگ یک تبلت کامپیوتری مبتنی بر اندروید است که توسط شرکت سامسونگ ساخته و طراحی شده و در ۲۲ مارس ۲۰۱۱ در مجمع CTIA Wirless در اورلاندو معرفی شد . در واقع این تبلت قسمتی از سری تبلت های Galaxy Tab سامسونگ می باشد که با یک صفحه نمایش ۱۰٫۱ و پردازنده ی دو هسته ای انویدیا تگرا ۲ با سرعت کلاک ۱ گیگاهرتز روانه ی بازار شد . تاریخچه. سامسونگ برای اولین بار یک مدل جدید با عنوان Galaxy Tab را در ژانویه ۲۰۱۱ در کنگره ی جهانی موبایل در بارسلونا همراه با Samsung Galaxy S II به بازار معرفی کرد.مدل اصلی آن دارای یک صفحه نمایش ۱۰٫۱ اینچی با کیفیت HD و پردازنده دو هسته ای انویدیا تگرا ۲ می باشد و تحت سیستم عامل اندروید 3.0 Honeycomb اجرا می شود و با همکاری وودافون به بازار عرضه شد.این تبلت در مارس ۲۰۱۱ در ایالات متحده عرضه شد و در ماه آوریل وارد اروپا شد .
دایره جنایی (هانگول: 강력반. RR:. Kangryukban. گروه جنایی) مجموعه تلویزیونی پلیسی کره جنوبی با بازی سونگ ایل گوک، لی جونگ هایوک، سونگ جی هیو، پارک سان یونگ و جانگ هان سان است این سریال در شبکهKBS2 از ۷ مارس - ۲۶ آوریل سال ۲۰۱۱ میلادی دوشنبه ها و سه شنبه ها در ۲۱:۵۵ برای ۱۶ قسمت پخش شده است. داستان سریال. این سریال به یک گروه پلیس جنائی در اداره گانگ نام سئول اشاره دارد که پرونده های جنایی در زندگی واقعی رو با کمک مهارت های مختلف و روش های جستجو حل می کنند. جلوی همه تیم بازرس پارک سه هیوک(سونگ ایل گوک) قرار دارد که آدم پرجوش و خروشی است.اشتیاق پارک سه هیوک برای کار است و به دلیل رفتارهای ناهنجار شخصیتی باعث می شود قبل از اینکه فکر کند، عمل کند. آشنایی او با خبرنگار جوانی به نام جو مین جو(سونگ جی هیو) ماجراهای جالبی را رقم می زند
تنها بازمانده یک فیلم جنگی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی پیتر برگ است. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام در سال ۲۰۰۷، نوشتهٔ مارکوس لوترل، با همکاری رمان نویس بریتانیایی پاتریک رابینسون ساخته شده است. در این فیلم بازیگرانی همچون مارک والبرگ، تیلور کیچ، امیل هرش، بن فاستر و اریک بانا ایفای نقش می کنند. "تنها بازمانده" توسط یونیورسال استودیوز به صورت اکران محدود در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳ در ایالات متحده به نمایش درآمد. خلاصه داستان. داستان فیلم در طی جنگ افغانستان روایت می شود. هدف عملیات بال های سرخ، دستگیری یا از پا درآوردن یکی از رهبران رده بالای طالبان است. چهار مأمور ویژه به زمین منتقل می شوند تا او را هدف بگیرند. مشکلی که با آن روبرو می شوند این است که تجهیزات رادیویی و تلفن ماهواره ای شان، هیچ یک به خوبی کار نمی کنند و به این ترتیب وقتی بایستی تصمیم مهمی گرفته شود، تماس پیوسته قطع و وصل می شود. سپس، هنگامی که خود را استتار کرده اند، سه نفر چوپان وارد مسیری می شوند که به پناهگاه آنها منتهی می شود.
پرستش بهار یا آئین بهار (به روسی: "Весна священная"، به فرانسوی: "Le Sacre du printemps"، به انگلیسی: "The Rite of Spring") یک بالهٔ روس و کنسرت ارکسترال مدرن اثر ایگور استراوینسکی است که برای فصل ۱۹۱۳ پاریس در کمپانی «سرگئی دیاگیلف باله روس» نوشته شد. این اثر هنگامی که برای نخستین بار در ۲۹ ماه مه ۱۹۱۳ در «تئاتر شانزلیزه» اجرا شد، حس و حالی آوانگاردی از موسیقی و رقص ایجاد کرد. بسیاری واکنش شبِ اول را «شورش» یا «شبهه شورش» نامیده اند. در اولین اجرا و در صفِ موافقان، کلود دبوسی قطعه را «کابوس با شکوهی» خواند که او را تسخیر کرده و موریس راول آن را «نشانهٔ نبوغ هنری» دانست. در مقابل، کامی سن-سانس بعد از شنیدن اثر، استراوینسکی را «دیوانه» خواند و جاکومو پوچینی، طراحی رقص را «مضحک» و موسیقی را «ناهنجار» توصیف کرد. "پرستش بهار" گرچه در اصل به عنوان یک اثر صحنه ای ساخته شد ولی بعدها مانند یک اثر کنسرتی نیز دائماً به اجرا درآمد و در نهایت به عنوان یکی از برجسته ترین آثار موسیقی قرن بیستم به شمار آمد و پیامدهای آن همچنان در قرن بیست و یکم باقی است. استراوینسکی آهنگساز جوان و عملاً ناشناخته ای بود که دیاگیلف او را برای
خلق آثاری برای «باله روس» استخدام کرد. پس از آثار تحسین شدهٔ "پرندهٔ آتشین" (۱۹۱۰) و "پتروشکا" (۱۹۱۱)، "پرستش بهار" سومین پروژهٔ بزرگ از این دست بود. مفهوم دیگرِ "پرستش بهار" که توسط نیکلای رریخ از ایدهٔ کلی استراوینسکی توسعه داده شده بود، با عنوان فرعیِ «تصاویری از روسیهٔ بت پرست در دو بخش» نامیده می شود. این سناریو، آیین های بَدَوی مختلفی را که آمدن بهار را جشن می گیرند، به تصویر می کشد و پس از آن دختری جوان به عنوان قربانی انتخاب می شود و تا سر حدِ مرگ می رقصد. ساختار بالهٔ "پرستش بهار" دارای دو پارت است؛ پارت اول شامل یک مقدمه یا پیش پرده و شش بخش است؛ پارت دوم نیز شامل یک مقدمه و پنج بخش است. برای اجرای "پرستش بهار"، به ارکستر بزرگی نیاز است، اما بخش عمده ای از پارتیتور به سبک موسیقی مجلسی نوشته شده است و سازهای سولو و گروه های کوچک، نقش های متمایزی دارند. پس از استقبال انتقادی متفاوت از اجرای اصلی آن و یک تور کوتاه در لندن، این باله تا دههٔ ۱۹۲۰ دوباره اجرا نشد، زمانی که نسخهٔ طراحی شده توسط لئونید ماسین جایگزین نسخهٔ اصلیِ واتسلاف نیژینسکی شد، تنها هشت اجرا داشت. ماسین پیشگام بسیاری از تولیدات نوآوران
ه به کارگردانی طراحان رقص برجستهٔ جهان بود و این اثر را در سراسر جهان مورد پذیرش قرار داد. در دهه ۱۹۸۰، طراحی رقص اصلی نیژینسکی که مدت ها گمان می رفت از بین رفته است، توسط «باله جافری» در لس آنجلس بازسازی شد. ناشران موسیقی تخمین زده اند که پس از زمانِ اجرای اولیه این باله، حداقل بیش از ۱۵۰ اجرا تاکنون داشته است که بسیاری از آنها به آثار کلاسیک تبدیل شده و در سراسر جهان اجرا شده اند. موسیقی متن استراوینسکی شامل ویژگی های بدیع و بسیاری در زمان خود بود، از جمله تجربیاتی در ساختار تونالیته، متر، ریتم، آکسان و هارمونی پیشرفته. تحلیلگران در این اثر، زمینه های قابل توجهی از «موسیقی فولک روسی» را مشاهده کرده اند، رابطه ای که استراوینسکی تمایل به انکار آن داشت. این موسیقی که از جمله اولین آثارِ موسیقی مدرن محسوب می شود، بر بسیاری از آهنگسازان برجستهٔ قرن بیستم تأثیر گذاشت و یکی از آثار ثبت شده در رپرتوارهای کلاسیک و همچنین به یکی از ضبط شده ترین آثار موسیقی قرن بیستم تبدیل شده است. در سال ۱۹۷۷، بخشِ «رقص قربانی» از "پرستش بهار"، اجراشده به رهبری استراوینسکی، در صفحه طلایی وویجر به ثبت رسید و یک ضبط فونوگرافی که حاوی ن
مونه های گسترده ای از تصاویر، صداهای رایج، زبان ها و موسیقی زمین است، با کاوشگر وویجر به فضا فرستاده شد. تاریخچه. پیشینه. ایگور استراوینسکی، پسرِ فئودور استراوینسکی، خوانندهٔ اصلی باس در امپریال اپرای سن پترزبورگ، و آنا، خواننده ای آماتور و پیانیستی ماهر از یک خانوادهٔ روسی بود. ارتباط فئودور با بسیاری از چهره های برجستهٔ موسیقی روسی، از جمله ریمسکی کورساکف، الکساندر برودین و مودست موسورگسکی، به این معنی بود که ایگور در خانه ای به شدت اهلِ موسیقی بزرگ شده است. در سال ۱۹۰۱، استراوینسکی شروع به تحصیل در رشته حقوق در دانشگاه سنت پترزبورگ کرد در حالی که دروس خصوصی وی هارمونی و کنترپوان بود. استراوینسکی با هدایت کورساکف آموزش دید و او را تحت تأثیر برخی از تلاش های اولیهٔ آهنگسازیِ خود قرار داد. استراوینسکی تا زمان مرگِ استادش در سال ۱۹۰۸، چندین اثر خلق کرده بود، از جمله یک سونات پیانو در فا مینور (۴–۱۹۰۳)، یک سمفونی در می بمل ماژور (۱۹۰۷)، که آن را با عنوان «اپوس ۱» فهرست کرد و یک قطعهٔ کوتاهِ ارکسترال با نام «آتش بازی»، در سال ۱۹۰۸ ساخت. در سال ۱۹۰۹، قطعهٔ «آتش بازی» در کنسرتی در سن پترزبورگ اجرا شد. در میان تماش
اگران، سرگئی دیاگیلف (مدیر اپرا) حضور داشت که در آن زمان قصد داشت موسیقی و هنر روسی را به مخاطبان غربی معرفی کند؛ او نیز مانند استراوینسکی، ابتدا حقوق خوانده بود اما از طریق روزنامه نگاری به دنیای تئاتر گرایش پیدا کرده بود. دیاگیلف در سال ۱۹۰۷ فعالیت تئاتری خود را با اجرای پنج کنسرت در پاریس آغاز کرد. در سال ۱۹۰۸، اپرای موسورگسکی ("بوریس گودونف") را معرفی کرد. در سال ۱۹۰۹، همچنان در پاریس، بالهٔ روسیه را ابتدا با قطعه «رقص های پولوفتسی» از اپرای "پرنس ایگور"، اثر بورودین و سپس با "شهرزاد (کورساکف)"، برنامه ریزی و اجرا کرد. دیاگیلف برای ارائه این آثار، طراح رقص میخائیل فوکین، طراح لباس لئون باکست و رقصنده واتسلاف نیژینسکی را به خدمت گرفت. با این حال، هدف دیاگیلف تولید آثار جدید به سبک مشخصِ موسیقی قرن بیستم بود، و او به دنبال استعدادی تازه در آهنگسازی می گشت. دیاگیلف پس از شنیدن آهنگ «آتش بازی» به سراغ استراوینسکی رفت. استراوینسکی آهنگساز جوان و عملاً ناشناخته ای بود که دیاگیلف او را برای خلق آثاری برای «باله روس» استخدام کرد. در ابتدا درخواستش تنظیم موسیقی شوپن با ایجاد ارکستراسیون جدید برای بالهٔ "لس سیفیده"
بود. شروع کار استراوینسکی بر روی «نوکتورن در لابمل ماژور» و «گراند والس بریلیانت در می بمل ماژور»، پاداش بزرگتری به همراه داشت و آن سفارش ساخت بالهٔ "پرندهٔ آتشین" به وی از طرف دیاگیلف بود. از سوی دیگر، استراوینسکی دیاگیلف را الهام بخش خود و «جوهر یک شخصیت بزرگ» یافت. این امر تضمینی بود تا همکاری «دیاگیلف-استراوینسکی»، در ادامه با "پتروشکا" (۱۹۱۱) و سپس با "پرستش بهار"، ادامه یابد. خاستگاه. لارنس مورتون (پیانیست آمریکایی)، با مطالعه ای که دربارهٔ خاستگاه های "پرستش بهار" انجام داد، می نویسد که در سال های ۱۹۰۸–۱۹۰۷، استراوینسکی دو شعر از مجموعهٔ «یاریلا» اثر سرگئی گورودتسکی (شاعر روس) را برایش موسیقی ساخته بود. شعر دیگری در این گلچین که استراوینسکی آن را آهنگسازی نکرده ولی احتمالاً خوانده است، «یاریلا» است که به گفتهٔ مورتون، شامل بسیاری از عناصرِ اساسی است که "پرستش بهار" از آنها شکل گرفته است، از جمله آیین های بت پرستی، بزرگان فرزانه و قربانی کردنِ یک دوشیزهٔ جوان: «این شباهت بیش از حد نزدیک به تصادفی بودن است». استراوینسکی خودش روایت های متناقضی از پیدایش "پرستش بهار" ارائه داد. او در مقاله ای در سال ۱۹۲۰
تأکید کرد که ایده های موسیقی ابتدا مطرح شده اند، و اینکه «موسیقی، زمینهٔ بت پرستی را القا کرده است»، نه برعکس. با این حال، او در زندگینامهٔ خود در سال ۱۹۳۶، منشأ این اثر را اینگونه توصیف کرد: توماس کِلی (موسیقی شناس، نوازنده و محقق آمریکایی)، در کتاب خود با عنوان "تاریخچه اولین اجرای آیین" اظهار می کند که سناریوی دو قسمتی بت پرستانه ای که پدیدار شد، در درجه اول توسط نیکلای رریخ ابداع شده است. استراوینسکی بعداً به نیکولای فایندیزن (مورخ و ویراستار موسیقی روس)، سردبیر «روزنامه موسیقی روسیه»، توضیح داد که بخش اول اثر «بوسهٔ زمین» نام خواهد داشت و شامل بازی ها و رقص های آیینی خواهد بود که با صفی از فرزانگان قطع می شود و با رقصی دیوانه وار در حالی که مردم بهار را در آغوش می گیرند، به اوج خود می رسد. بخش دوم، «قربانی»، جنبه تاریک تری خواهد داشت؛ بازی های شبانه و مخفیانهٔ دوشیزگان، که منجر به انتخاب یک نفر برای قربانی و در نهایت رقص او تا پای مرگ در برابر فرزانگان می شود. اما سرانجام عنوان اصلی اثر به "آئین بهار" تغییر یافت و با عنوان فرعی «تصاویری از روسیه بت پرست» نیز شناخته شد. آهنگسازی. دفترچه های طراحی استراوین
سکی نشان می دهد که در سپتامبر ۱۹۱۱، پس از بازگشت به خانه اش در اوستیلوه (اوکراین)، او روی دو بخشِ «پیشگویی های بهار» و «گردش های بهاری» کار کرد. در ماه اکتبر، اوستیلوه را به مقصد کلارنس واقع در سوئیس ترک کرد، جایی که در یک اتاق کوچک و کم مبلمان (یک کمد، با تنها یک پیانوی بی صدا، یک میز و دو صندلی)، در تمامِ زمستان ۱۲–۱۹۱۱ روی نت ها کار کرد. تا مارس ۱۹۱۲، طبق گاه شمارِ دفترچه های طراحی، استراوینسکی بخش اول را تکمیل کرده و بخش زیادی از بخش دوم را پیش نویس کرده بود. او همچنین یک نسخه پیانوییِ دودستی آماده کرده بود که متعاقباً گم شد، که ممکن است در آوریل ۱۹۱۲ برای نمایش اثر به دیاگیلف و رهبر ارکستر بالهٔ روس، سپرده باشد و از آن استفاده کرده باشند. او همچنین یک تنظیم پیانوییِ چهاردستی انجام داد که به اولین نسخهٔ منتشرشده از "پرستش بهار" تبدیل شد؛ او و کلود دبوسی نیمهٔ اول این قطعه را در ژوئن ۱۹۱۲ با هم نواختند. دبوسی بعداً در نامه ای به استراوینسکی در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۱۳، می نویسد: پس از تصمیم دیاگیلف برای به تعویق انداختنِ اولین اجرای اثر تا سال ۱۹۱۳، استراوینسکی در تابستان ۱۹۱۲، "پرستش بهار" را کنار گذاشت. او از
نمایش های فصل ۱۹۱۲ پاریس لذت برد و دیاگیلف را برای شرکت در اجرای پارسیفال به جشنواره بایرویت همراهی کرد. استراوینسکی کار بر روی "پرستش بهار" را در پاییز دوباره از سر گرفت؛ دفترچه های طراحی نشان می دهند که او طرح کلی و نهاییِ «رقص قربانی» را در ۱۷ نوامبر ۱۹۱۲، به پایان رسانده بود. در ماه های باقی ماندهٔ زمستان، او روی پارتیتور کاملِ ارکسترال کار کرد که آن را امضا و تاریخ گذاری کرد و آن را «تکمیل شده در کلارنس، ۸ مارس ۱۹۱۳» نامید. او نسخهٔ خطی را به موریس راول که مشتاق بود، نشان داد، و راول در نامه ای به یکی از دوستانش پیش بینی کرد که اولین اجرای "پرستش بهار" به اندازهٔ اولین اجرای پلئاس و ملیزاند اثرِ دبوسی در سال ۱۹۰۲، مهم خواهد بود. پس از شروع تمریناتِ ارکستر در اواخر ماه مارس، پیر مونتو (رهبر ارکستر) توجه آهنگساز را به چندین قطعه که مشکل ساز بودند جلب کرد: هورن های نامفهوم، تک نوازی فلوت که توسط سازهای برنجی و ارکستر زهی خفه شده بود، و مشکلات متعدد در تعادل بین سازها در بخشِ سازهای برنجی در طولِ قسمت های فورتیسیمو. استراوینسکی این قطعات را اصلاح کرد و تا آوریل، همچنان در حال اصلاح و بازنویسی میزان های پایا
نی «رقص قربانی» بود. اصلاح نُت ها با نسخه ای که برای اولین اجرای سال ۱۹۱۳ آماده شده بود، پایان نیافت؛ بلکه استراوینسکی برای ۳۰ سال یا بیشتر به ایجاد تغییرات ادامه داد. به گفته پیتر وَن دِن تورن (دانشیار موسیقی در دانشگاه کالیفرنیا)، «هیچ اثر دیگری از استراوینسکی چنین سلسله اصلاحاتی پس از اولین اجرا را تجربه نکرده است». استراوینسکی اذعان کرد که ملودی فاگوت در ابتدایِ اثر، گلچینی از «آهنگ های فولکلور لیتوانیایی» گرفته شده است، اما اظهار داشت که این تنها اقتباس او از چنین منابعی است؛ اگر عناصر دیگر همانندِ «موسیقی فولکلور بومی» به نظر می رسند، به گفته او، به دلیل «نوعی حافظهٔ ناخودآگاه از فولکلور» بوده است. با این حال، وَن دِن تورن چندین ملودی دیگر در بخش اول را شناسایی کرده است که ریشه در مجموعهٔ «آهنگ های فولکلور لیتوانیایی» دارند. اخیراً ریچارد تاروسکین در نُت های موسیقیِ «صد آهنگ ملی روسی» اثرِ ریمسکی کورساکف، یک آهنگ اقتباس شده دیگر را کشف کرد. تاروسکین به این تناقض اشاره می کند: «در "پرستش بهار"، که عموماً به عنوان انقلابی ترین اثر اولیه آهنگساز شناخته می شود، در واقع ریشه در سنت های موسیقی روسی دارد». است