Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در همان لشکر یکم زرهی خدمت کرد و از ناحیه پا زخم برداشت. به جهت عملکرد شایسته در این مدت روز ۱ دسامبر سال ۱۹۴۰ به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت. در تهاجم آلمان به شوروی از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ ونک همچنان افسر علمیات های لشکر یکم زرهی بود و در پیشروی به سمت لنینگراد و سپس نبرد مسکو حضور داشت. لشکر ماه دسامبر به محاصره دشمن افتاد اما توانست با طرحی که ونک ریخت، خود را بیرون بکشد. در تقدیر از این عملکرد صلیب آلمانی طلایی به او اعطا شد. دو ماه بعد به دانشکده جنگ رفت تا مدل سازی از تجربیات خود، افسران ستادی را آموزش دهد. ونک روز ۱ ژوئن سال ۱۹۴۲ به درجه سرهنگ ترفیع گرفت و ماه سپتامبر به عنوان رئیس ستاد سپاه ۵۷ زرهی در جبهه شرقی برگزیده شد. در این زمان سپاه در قالب مورد آبی در حال پیشروی در ناحیه روستوف-نا-دونو در جنوب روسیه بود و سپس به سمت قفقاز پیش رفت. ونک در جریان نبرد استالینگراد به ارتش سوم رومانی ملحق و رئیس ستاد آن شد. این یگان از پیش ضربه سختی در قابل حمله ارتش سرخ متحمل شده بود. ونک توانست نیروهای متفرق باقی مانده آن را به صورت یگان هایی با شمول برخی قوای آلمانی گرد آورد. فیلدمارشال اریش فون مانشتاین، فرماند
ه گروه ارتش دن او را مسئول جلوگیری از عبور دشمن به سمت روستوف و حفظ خط رودهای چیر و دن کرد تا از محاصره گروه ارتش آ در شمال قفقاز جلوگیری شود. ونک توانست به خواسته فون مانشتاین جامه عمل بپوشاند و به دشمن اجازه رخنه در خود را نداد. بدین جهت روز ۲۸ دسامبر سال ۱۹۴۲ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. روز بعد به عنوان رئیس ستاد گروه عملیاتی "هولیت" منصوب گشت. ترفیع درجات: ونک روز ۱ فوریه سال ۱۹۴۳ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و روز ۱۱ مارس رئیس ستاد ارتش یکم زرهی شد. این ارتش پس از تجربه نبردهای شدید، ماه مارس سال ۱۹۴۴ در ناحیه کامیانتس-پودیلسکی در نزدیکی رود دنیستر به محاصره افتاد. این بار نیز ونک نقش بزرگی در رهاندن نیروهای در محاصره ایفا کرد. بدین مجدداً ترفیع جایگاه گرفت و رئیس ستاد گروه ارتش جنوب اوکراین و روز ۱ آوریل سرلشکر شد. چهار ماه بعد به عنوان معاون رئیس ستاد کل نیروی زمینی و رئیس بخش عملیات های فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان منصوب گردید. در این جایگاه مستقیماً به آدولف هیتلر گزارش می داد. صراحت کلام او در شرح وضعیت وخیم جبهه شرقی مورد پسند پیشوا بود. ماه فوریه سال ۱۹۴۵ نیروهای شوروی در ب
دنه اصلی خاک آلمان به رود اودر رسیدند. قرار بر اجرای یک ضد حمله توسط گروه ارتش ویستولا به فرماندهی رایسش فورر هاینریش هیملر به جناحین این حرکت شد. با اصرار ارتشبد هاینتس گودریان، رئیس ستاد کل نیروی زمینی، ونک به عنوان رئیس ستاد این گروه ارتش مسئول هدایت این ضد حمله شد. هماهنگ سازی ها او در ابتدا موفقیت هایی کسب نمود. او مکرر فاصله طولانی بین خط مقدم و قرارگاه فرماندهی عالی در برلین را جهت شرکت در کنفرانس های توجیهی طی می کرد. روز ۱۴ فوریه در مسیر اتوبان برلین-اشتتین فرمان خودرو را از راننده که از خستگی از حال رفته بود، گرفت اما خود نیز پشت فرمان به خواب رفت. خودرو از جاده بیرون رفت و به دیواره پلی که روی آن بود، برخورد نمود. راننده او را از لاشه خودرو بیرون کشید و لباس هایش را که آتش گرفته بود، خاموش کرد. ونک در این حادثه متحمل شکستگی جمجمه و پنج دنده در قفسه سینه خود شد. با بستری شدن او در بیمارستان، ضد حمله آلمانی ها در نهایت ناکام ماند. نبرد برلین. ونک در همان حال بهبودی روز ۱ آوریل سال ۱۹۴۵ به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی) نائل آمد. پس از تشکیل ارتش دوازدهم، فرماندهی آن به او که هنوز آثار جراحت بر خود د
اشت، محول گشت. این ارتش تانکی در اختیار نداشت و ادوات ضدتانک آن اندک بود. در ابتدا در مقابل آمریکایی ها مستقر بود اما روز ۲۰ آوریل فرمان به چرخش به سمت شرق گرفت تا با حمله به نیروهای شوروی ارتش نهم را از محاصره نجات دهد. روز ۲۲ آوریل فیلدمارشال ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت دیداری از قرارگاه ونک داشت و از او خواست به دستور هیتلر به همراه ارتش نهم بلافاصله به سمت برلین حمله ببرد تا محاصره آن را بشکند. با وجود وخامت شدید اوضاع، او یورشی به پوتسدام صورت داد تا به ارتش نهم متصل شود. روزهای کایتل برخواسته پیشین خود تأکید کرد. ونک به شکل خارق العاده ای در خط مقدمی کم عرض به پوتسدام رسید اما دیگر نیرویی برای ادامه نداشت. توانست مواضع خود را تا روز ۱ مه حفظ کند تا این که ارتش نهم محاصره خود را شکست و به ارتش دوازدهم متصل شد. ونک نیروهای خود گرد آورد و با هزاران غیرنظامی رو به مناطق غربی رفت. از رود البته گذشت و روز ۷ مه سال ۱۹۴۵ تسلیم آمریکایی ها شد. پس از جنگ. ونک پس از جنگ در یک جایگاه مدیریتی میانی در یک شرکت تجاری در بوخوم مشغول گردید. با موفقیت در این حوزه سال ۱۹۵۳ جزو هیئت مدیره یک شرکت بزرگ صنعتی و س
ال ۱۹۵۵ مدیر عامل آن شد. اواخر دهه ۱۹۶۰ بازنشسته شد. سپهبد والتر ونک در نهایت روز ۱ مه سال ۱۹۸۲ در اثر یک تصادف رانندگی در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
منشأ تقارن دومین آلبوم از گروه آلترنتیو راک بریتانیایی میوز است که در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۱ توسط تیست مدیا منتشر شد. این آلبوم از نظر فروش به موفقیت فراوانی دست یافت و در جدول موسیقی آلبوم های بریتانیا به جایگاه ۳ رسید و گواهی پلاتین گرفت. عنوان این آلبوم و همچنین تم درونی آن برگفته از متن فیزیک دان نظری میچیو کاکو در کتابش ابرفضا بود.
چشمه چپقلی چشمه ای در نزدیکی شهر اراک واقع در استان مرکزی است. موقعیت. این چشمه در ۱۴ کیلومتری خروجی جنوب غربی شهر اراک و در دامنه های رشته کوه سفیدخانی قرار دارد. راه دسترسی به چشمه از طریق روستای رباط میل میباشد ویژگی های منطقه. منطقه قرارگیری چشمه دارای ۴۰ تا ۵۰ گونه گیاهی مرتعی نظیر آویشن، درمنه، استپا، گون، قدومه، گل آروانه، جووحشی، مرزنجوش و شیرسگ است و یکی از رویشگاه های لاله های واژگون در فصل بهار نیز هست. در منطقه ای که چشمه در آن واقع شده است پارک جنگلی دست کاشت وجود دارد. پارک جنگلی چپقلی از شرق به رشته کوه های میران و سفیدپی از غرب به کوه های کلاغ نشان و قدمگاه، از شمال به دشت شازند و خطوط لوله نفت و از جنوب به کوه های تخت بزرگ و قالیخانی منتهی می شود. خواص آب. آب چشمه چپقلی از ردیف آبهای بی کربناته کلسیک و منیزین آهن دار، فاقد آلودگی میکروبی و از نوع آبهای سردو سبک است که آشامیدن آن اثرات درمانی زیادی دارد. آب این چشمه مدر بوده، ریگ ها و شن های مجاری ادراری را در خود حل می کند. بر اثر آشامیدن این آب، خون میزان قابل توجهی از اسید اوریک خود را از دست می دهد و در نتیجه تغذیه در شرایط بهتر انجام می ش
ود. نوشیدن این آب، اسیدیته ادرار را به حالت طبیعی رسانده سبب ازدیاد دفع ادرار و مواد زاید کلیه ها می شود. راه های دسترسی. برای رفتن به چپقلی، کلانشهر اراک را به سمت شهر توره ترک کرده و پس از طی مسافت ۱۰ کیلومتر به روستای رباط میل می رسیم، سپس از زیر گذر رباط میل به سمت دیگر جاده می رویم و آنگاه در سمت راست مسیر از زیر پل راه آهن گذر کرده و بعد از عبور از وسط باغ های رباط میل مستقیم جاده را به سمت کوه ادامه مسیر می دهیم تا به چشمه چپقلی برسیم.
استخوان کف دستی به استخوان های دراز کف دست گفته می شود که پنج عدد در هر دست هستند و از پروگزیمال با استخوان های مچ دست و از دیستال با انگشتان دست مفصل می شوند. این استخوان ها از خارج به داخل نام گذاری می شوند؛ یعنی استخوان کف دستی متصل به انگشت شست را استخوان کف دستی یکم و آخرین استخوان را که به انگشت کوچک متصل است استخوان کف دستی پنجم می نامند. استخوان های کف دستی حرکت زیادی ندارند به جز استخوان کف دستی یکم که مربوط به شست بوده و بسیار متحرک است. جستارهای وابسته. استخوان بند انگشت
ووبان یک طرح محله برای ۵۰۰۰ ساکن و ۶۰۰ شاغل در ۴ کیلومتری جنوب مرکز شهر فرایبورگ آلمان می باشد.این محله به عنوان «یک بخش الگوی پایدار» در محل یک پایگاه نظامی فرانسوی قدیمی ساخته شد، و بنام سباستین لو پروست بو ووبان (Sébastien Le Prestre de Vauban)، افسر فرانسوی قرن هفدهم که در زمان حکومت فرانسه در فرایبورگ به ساخت استحکامات اشتغال داشت، نام گرفته است. ساخت و ساز آن در اواسط دهه ۱۹۹۰ آغاز گردید. ساختمان پایدار. کلیه خانه ها با یک استاندارد مصرف کم انرژی، با ۱۰۰ واحد طراحی شده به شکل خانه کم مصرف ساخته شده اند. بقیه بناها توسط مولد مرکب برق و گرما با سوخت چوب گرم می شوند، حال آنکه بیشتر ساختمان ها دارای گیرنده های خورشیدی یا سلول های مولد نوری می باشند. شاید بهترین نمونه ساختمان پایدار شهرک خورشیدی در ووبان است، یک مجتمع ساختمانی ۵۹ واحدی انرژی مثبت. این نخستین مجتمع ساختمانی در سراسر دنیاست که در آن تمام خانه ها تعادل انرژی مثبتی را تولید می نمایند؛ لذا مازاد انرژی خورشیدی به شبکه شهری به عنوان سود هر خانه فروخته می شود. حمل و نقل. حمل و نقل در ووبان عمدتاً به صورت پیاده یا با دوچرخه می باشد. این مجموعه توسط ی
ک تراموا به مرکز شهر فریبورگ متصل شده است، و مسیرها به صورت خطی طراحی شده اند تا تمامی خانه ها دسترسی آسان به یک ایستگاه تراموا را به صورت پیاده داشته باشند. از سال ۲۰۰۹ حدود ۷۰٪ از خانوارها زندگی بدون خودروی شخصی را برگزیده اند. شمار دارندگان خودرو با گذشت زمان نیز کاهش می یابد و این موضوع در پی ارزیابی ۵۰٪ از خانوارهای دارنده خودرو نشان داده شده است. آنهایی که بدون خودرو زندگی می کنند، ۸۱٪ آن ها قبلاً خودرو داشته اند و ۵۷٪ آن ها هم زمان یا بلافاصله پس از جابجایی به ووبان از خودروی خود دست کشیده اند. در این دو بررسی و در یک بررسی که اخیراً صورت گرفته است دریافتند که دوچرخه سواری راه اصلی حمل و نقل در بیشتر مسیرها و بیشتر فعالیت ها و تعاملات و خریدها می باشد. برتری پیاده روی و دوچرخه سواری می تواند گویای طرح اولیه این محله باشد. با ساخت بر اساس تجربه پیشین، نقشه از شبکه ساده قبلی فاصله می گیرد، و شبکه ای را می آفریند که حاوی اصول «نفوذپذیری پالونه» می باشد. این بدان معنی است که توجه هندسه شبکه بیشتر بر انواع فعال حمل و نقل، و حذف عامدانه خودرو می باشد. این راه با کاهش تعداد خیابان های متصل به محلهای مجاور، تک
میل می گردد. در عوض، بیشتر خیابان های محلی به صورت هلالی و بن بست می باشند (طراحی را ببینید). با وجود عدم امکان تردد خودرو در آنها، این راه ها به شبکه پیاده رو و مسیر دوچرخه سواری متصل می شود که به تمام محله دسترسی دارند. به علاوه، این بخش ها محتوی فضاهای باز و حاشیه ای جهت جذابیت مسیر است. منطق پالودن (فیلتر) سبک حمل و نقل به طور مشروح در یک الگوی جامع برای نشان دادن طرح محله ها و مجتمع ها بیان شده است - شبکه تلفیقی. بیشتر خیابان های شهری ووبان به عنوان stellplatzfrei به معنی «بدون فضاهای پارکینگ» یاد می شوند. وسیله های نقلیه در طول این خیابان ها مجاز به سوار و پیاده کردن هستند اما اجازه پارک ندارند، هرچند از آنجا که این سامانه عمدتاً بر اساس توافق اجتماعی می باشد - یعنی نظارت رسمی کمتری وجود دارد- بعضاً نقض هایی نیز پیش می آید. هر ساله، خانوارها می بایست تعهدنامه ای را مبنی برنداشتن یا داشتن خودرو امضا کنند، که در صورت داشتن آن باید فضایی را در یکی از پارکینگهای طبقاتی در حومه به قیمت ۱۷۵۰۰ یورو (در سال ۲۰۰۶)، خریداری کنند. باشگاه خودروی شهری بیشترین عضوهای خود را از ۲۵۰۰ عضو در ووبان دارد- دست کم ده عدد از
خودروهایش در اطراف این مجتمع مستقرند. تاریخچه. این مکان در اصل برای یک پایگاه نظامی در ۱۹۳۶ ساخته شد، و پس از جنگ جهانی دوم توسط نیروهای فرانسوی ساکن در منطقه اشغال گردید. ارتش در ۱۹۹۲ آنجا را ترک نمود. پس از گذشت چند سال بناهای خالی محل سکونت اقوام گوناگون هیپی ها و آنارشیست ها گردید. طی کشمکش ها بر سر ادارهٔ شهر، ساکنان موفق به اشغال چهار دستگاه از بیست منزل کارگری شدند. در همان زمان گروهی که باشگاه ووبان نام داشتند شورای شهر را تحت فشار گذاشتند تا مکانی را به شکل سازگار با محیط زیست بسازند. ۳۸ هکتار باقی مانده در دست شورای شهر فریبورگ بود، که کمیته مشاوره وکالت آن را به باشگاه ووبان واگذار کرده بود. این همکاری میان شورا و باشگاه ووبان به مفهوم طرح اصلی بدون خودرو انجامید. بیشترین قسمت های شخصی به باوگروپن (گروه های مشارکت در ساخت) که پیشنهادها آن ها به نظر مخالف معیارهای مربوط به خانواده های دارای فرزند، افراد مسن تر و شهروندان فرایبورگ بود. چند بنای باوگروپپن توسط معمارها، و مابقی با طراحی شهروندان آینده نگر با عناصر متفاوت خود ساخته بنا گردیدند. برخی قسمت های دیگر به سازندگان شخصی فروخته شد. بخش دیگر ای
ن فضا برای خوابگاه دانشجویان دانشگاه فرایبورگ ساخته شد. برخی شهروندان قدیمی این بناها، اقامت خود را بخاطر ماشینها، ون ها، و وسیله های نقلیه خدمات شهری قدیمی، تحت عنوان واگن پلاتز خاتمه دادند. پروژه های «جایگزین» دیگری، از میان دیگر پروژه ها، بناهای کهنهٔ ارزان قیمت را همانند S.U.D.I، یک ابداع شهروندی مستقل خودجوش، به صورت یک سبک زندگی جایگزین، تبدیل به فضاهای قابل سکونت برای دانشجویان و نیز خانه سازی یارانه ای نمودند. یک «ساختمان مرکز اتحادیه ۰۳۷» خود جوش: (آلمانی: Stadtteilzentrum Haus 037(در یکی از ساختمان های محافظت شده تشکیل شده است. برخی ساختمان های پیشین در اواخر ۲۰۰۵ مسکونی شدند، که دیگر رو به تخریب بودند.
رودولف اشمیت (۱۲ می ۱۸۸۶–۷ آوریل ۱۹۵۷) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان های مختلفی را بر عهده داشت.
هازارد یا مخاطره مشکلات مرتبط با خط لوله های دستورالعمل در ریزمعماری واحد پردازندهٔ مرکزی است و وقتی رخ می دهد که دستورالعمل بعدی در سیکل کلاک بعدی نمی تواند اجرا شود، و ممکن است که باعث محاسبات اشتباه شود. به طور معمول سه نوع مخاطره وجود دارد: چندین روش برای مقابله با مخاطره که شامل تأخیر در خط لوله، جلو فرستادن ثبات و در شرایط اجرای خارج از نوبت روش های اسکور بردینگ و الگوریتم توماسولو می باشد، موجود است. پیش زمینه. دستورالعمل ها در یک پردازنده با خط لوله در چند مرحله اجرا می شوند، بنابراین در هر زمانی چندین دستورالعمل در حال پردازش شدن در مراحل مختلف خط لوله می باشند، مانند واکشی و اجرا. چندین میکرو معماری خط لولهٔ دستورالعمل وجود دارد و ممکن است دستوالعمل ها خارج از نوبت اجرا شوند. مخاطره زمانی رخ می دهد که دو یا تعداد بیشتری از این برخوردهای دستورالعمل ها به طور هم زمان رخ دهد. انواع. هزارد داده. هزارد داده زمانی رخ می دهد که دستورالعمل هایی که وابسته به داده ها هستند در مراحل مختلف خط لوله دست به ویرایش داده ها بزنند. در نظر نگرفتن مخاطره(hazard) داده ها می تواند منجر به شرایط ریس شود. (گاهی به عنوان هز
ارد ریس نیز شناخته می شود). دیتا بیش از ۵۰٪ کارایی خط لوله را پایین می آورد. شرایط زیر شرایط احتمالی رخ دادن مخاطره داده است: خواندن بعد از نوشتن R after w. مخاطره خواندن بعد از نوشتن اشاره به موقعیتی می کند که یک دستورالعمل به نتیجه ای اشاره دارد که یا هنوز محاسبه نشده یا هنوز دریافت نشده. این مشکل رخ می دهد چون یک دستورالعمل اجرا شده بعد از دستورالعمل قبلی در حالی که دستورالعمل قبلی به طور کامل از طریق خط لوله پردازش نشده. مثال. i1. R2 &lt;- R1 + R3 i2. R4 &lt;- R2 + R3 دستورالعمل اول مقداری را محاسبه می کند که قرار است در ثبات ۲ ذخیره شود، و دومی قرار است این مقدار را برای محاسبه نتیجه ای که برای ذخیره در ثبات ۴ است استفاده کند. اگرچه، در یک خط لوله وقتی ما عملوندها را برای دومین عملیات فچ می کنیم نتایج از اولی هنوز ذخیره نشده اند به همین دلیل وابستگی داده ای داریم. در اینصورت می گوییم وابستگی داده ای بین دستورالعمل ۲ موجود است به این خاطر که به تکمیل شدن دستورالعمل ۱ وابسته است. نوشتن بعد از خواندن. مخاطره نوشتن بعد از خواندن مشکلی است که به خاطر اجرای هم زمان رخ می دهد. مثال. i1. R4 &lt;- R1 + R5 i2. R5
&lt;- R1 + R2 اگر ما در شرایطی قرار داریم که ممکن است که دستورالعمل ۲ قبل از دستورالعمل ۱ کامل شود باید مطمئن شویم که نتیجهٔ ثبات ۵ را ذخیره نکنیم قبل از آنکه دستورالعمل ۱ شانسی برای فچ کردن عملوندها داشته باشد. نوشتن بعد از نوشتن. مخاطره نوشتن بعد از نوشتن ممکن است در محیطی رخ دهد که شرایط اجرای هم زمان را دارد. مثال. i1. R2 &lt;- R4 + R7 i2. R2 &lt;- R1 + R3 باید رایت بک دستورالعمل ۲ را تا زمان اجرای دستورالعمل ۱ به تأخیر بیندازیم. ویرایش شده توسط A.A مخاطره های ساختاری. مخاطره ساختاری زمانی رخ می دهد که قسمتی از سخت افزار پردازنده مورد نیاز دو یا بیشتر از دستورالعمل ها در یک زمان باشد. یک مثال استاندارد یک واحد تک حافظه است زمانی که مورد دسترسی هم زمان هم در مرحلهٔ فچ کردن جایی که یک دستورالعمل بازیابی می شود از حافظه و مرحلهٔ حافظه جایی که داده نوشته شده ویا خوانده شده از حافظه است. اغلب این مشکلات توسط جدا کردن مؤلفه به واحدهای متعامد (اورتوگنال) یا تأخیر در خط لوله حل می شوند. مخاطره کنترلی. مخاطره کنترل ها به همراه برنچ ها (Branch) رخ می دهند. روی بسیاری میکرو معماری دستورالعمل خط لوله، پردازنده خروجی
برنچ را نمی داند زمانی که نیاز به وارد کردن دستورالعمل جدید به خط لوله دارد. حذف مخاطره. عمومی. تأخیر خط لوله. تأخیر خط لوله یا وقفهٔ خط لوله روشی برای جلوگیری از انواع مختلف مخاطره می باشد. همان طور که دستورالعملها فچ می شوند. کنترل منطق تشخیص می دهد که آیا مخاطره رخ می دهد یا خیر. اگر تشخیص دهد ان.او. پی ها را وارد خط لوله می کند؛ بنابراین دستورالعمل بعدی (که باعث مخاطره می شود) اجرا شده و قبلی زمان کافی برای تکمیل خود و جلوگیری از مخاطره را دارد. اگر تعداد ان.او. پی ها برابر تعداد مراحل خط لوله باشند، پردازنده تمام دستورالعمل ها را پاک سازی کرده و می تواند بدون وجود مخاطره پیشروی کند. به این عمل فلاش کردن خط لوله گویند. تمام اشکال تأخیر، تأخیری قبل از ادامهٔ کار پردازنده دارند. مخاطره داده. چندین روش و الگوریتم اصلی برای حل مخاطره داده وجود دارد: در مورد اجرای خارج از نوبت الگوریتم مورد استفاده دو الگوریتم زیر است: می توان وظیفهٔ حذف وابستگی های داده ای را به کامپایلر سپرد، که می تواند تعداد مناسبی از دستورالعمل های ان.او. پی را پر کند بین دستورالعمل های وابسته تا اطمینان حاصل کند از عملیات صحیح، یا جایی ک
ه ممکن است دستورالعمل ها را دوباره مرتب کند. مثال. برای مثال می خواهیم مقدار ۳ را به ثبات ۱ دهیم و سپس ۷را به ثبات ۱ دهیم و نتیجه را در ثبات ۲ ذخیره کنیم: Instruction 0: Register 1 = ۶ Instruction 1: Register 1 = ۳ Instruction 2: Register 2 = Register 1 + 7 = ۱۰ در این اجرا ثبات ۲ باید مقدار ۱۰ را نگهداری کند. اگرچه، اگر دستورالعمل ۱ کاملاً قبل از اجرای دستورالعمل ۲ از خط لوله خارج نشود بدین معنیست که ثبات ۱ مقدار ۳ را ندارد زمانی که دستورالعمل ۲ اضافه کردن خود را انجام می دهد. در این مورد دستورالعمل ۲٬۷را به مقدار قدیمی ثبات ۱ اضافه می کند به همین دلیل ثبات ۲ ،۱۳را در خود دارد: Instruction 0: Register 1 = ۶ Instruction 2: Register 2 = Register 1 + 7 = ۱۳ Instruction 1: Register 1 = ۳ این خطا زمانی رخ می دهد به این دلیل که دستورالعمل ۲ ثبات ۱ را می خواند قبل از اینکه دستورالعمل ۱ نتیجهٔ نوشتن عملیات را در ثبات ۱ ذخیره کند. پس زمانی که دستورالعمل ۲ در حال خواندن محتویات ثبات ۱ است، ثبات ۱ هنوز ۶ را در خود دارد به جای ۳. پیشروی کمک به صحیح کردن چنین خطاهای می کند توسط وابستگی به این دلیل که خروجی دستورالعمل ۱ م
ی تواند به عنوان دستورالعمل های بعدی استفاده شود قبل ازینکه مقدار ۳ در ثبات ۱ ذخیره شود. این به این معنیست که ما منتظر ذخیرهٔ خروجی دستورالعمل ۱ در ثبات ۱ نمی شویم، قبل از آنکه آن خروجی را قابل دستیابی دستورالعمل های بعدی کنیم. (ذخیره به صورت بلادرنگ انجام گرفت و نه به صورت خط لوله ای) هنگام استفاده از پیشروی مرحلهٔ دیکد و اجرای خط لوله دو ورودی دارد:۱-مقدار خوانده شده از ثبات ۱ و مقدار جدید ثبات ۱ که از مرحلهٔ بعد فرستاده شده است یا از اجرای دستورالعمل /دسترسی به حافظه فرستاده شده. مخاطره کنترلی. برای جلوگیری از میکرو معماری مخاطره کنترل می توان: در حالتی که یک برنچ باعث تأخیر خط لوله شود بعد از آنکه دستورالعمل های نا صحیح وارد خط لوله شدند، باید مراقب بود که جلوگیری شود از هر دستورالعمل بارگذاری شدهٔ اشتباه که هر گونه تأثیری بر حالت پردازنده که مانع هدر روی انرژی که برای پردازش آن ها قبل از اینکه کشف شود که اشتباه بارگذاری شده اند.
استخوان هرمی یا استخوان سه گوش استخوانی کوچک و سه وجهی در مچ دست انسان است. این استخوان یکی از هشت استخوان مج دست است که در ردیف پروگزیمال استخوانهای مچ دست قرار دارد. استخوان های ردیف فوقانی (پروگزیمال) مچ دست از سمت خارج به داخل عبارتند از: منابع. ویکی پدیای انگلیسی.
نهایة الاقدام فی علم الکلام، یکی از مهمترین آثار محمد بن عبدالکریم شهرستانی (۴۶۹–۵۴۸ ق) است. شهرستانی در این کتاب، طی بیست قاعده، اساسی ترین مسائل کلامی فلسفی عصر خود را گزارش کرده و از منظر تفکر اشعری به نقد و بررسی آنها پرداخته است. با این حال، چنان که در مقدمه کتاب حاضر نشان داده شده، ویژگی هایی از آموزه های شیعی را می توان در آن تشخیص داد. اثر حاضر، چاپ عکسی کهن ترین نسخه این کتاب است که در سال ۵۳۸ ق و در زمان حیات شهرستانی کتابت شده و اصل آن به شماره ۱۰۶۰۷ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگهداری می شود. مقدمه تحقیقی کتاب، در سه بخش از شهرستانی و جایگاه تعلیم در معرفت دینی، نهایة الاقدام قالب اشعری و درون مایه اسماعیلی آن، و قدیم ترین نسخه های نهایة الاقدام و دستنویس کهن مجلس، سخن می گوید و حاوی ۹۴ پی نوشت کوتاه و بلند است. ""
آمیزش جنسی سه نفره یا تری سام گونه ای از آمیزش جنسی می باشد که به طور همزمان فقط بین «سه نفر» انجام می شود. این سه نفر ممکن است سه مرد، سه زن، دو مرد و یک زن، یا دو زن و یک مرد باشند. این رابطه ممکن است بیشتر در موقعیت های خصوصی، مانند: روابط جنسی اتفاقی بین سه دوست یا در یک اجتماع متشکل از هم فکران اتفاق افتد، یا به عنوان یک تجربهٔ فقط یک بار برنامه ریزی شده رخ دهد. برخی از زوجین از رابطهٔ سه نفری به عنوان راهی برای ایجاد مثلث عشقی (ménage à trois) نیز استفاده می کنند. در آمیزش جنسی سه نفره عنصر مشترک خیال پردازی جنسی است. سه مرد. در آمیزش جنسی میان سه مرد ممکن است هر سه آن ها به آمیزش مقعدی بپردازند یا دو نفر آمیزش مقعدی داشته و نفر سوم تحریک دهانی دریافت کند، یا یک نفر به تحریک دهانی دو نفر دیگر بپردازد. برخی مردان می توانند همزمان از یک جهت آمیزش مقعدی دریافت کنند. واین در حالی که ممکن است برخی تنها تماشاگر باشند و به فعالیت کم تری بپردازند. آمیزش جنسی سه نفره ممکن است برای برخی زوج ها جذاب، اما این گونه از آمیزش در عمل می تواند در به وجود آمدن احساس حسادت نقش داشته باشد. به گونه ای که مثلاً یکی از افراد
احساس کند تنها مانده است. از سوی دیگر این گونه از آمیزش در میان افراد غریبه می تواند هیجان انگیز نیز باشد. در رسانه. برخی از فیلم های سینمایی که به گونه ای آمیزش جنسی سه نفره را نشان داده اند، عبارتند از: "کن پارک"، "رویاپردازان"، "و مادرت را هم" (دو مرد و یک زن)، "ویکی کریستینا بارسلونا" (دو زن و یک مرد)، "شرم"، "وحشی ها"، "عشق"، "تق تق"، "تعطیلات بهاری" و "در جاده".
فرانتس بومه (زاده ۱۵ آوریل ۱۸۸۵ – مرگ ۲۹ مه ۱۹۴۷) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۲۴ ژوئن ۱۹۴۴ تا ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴ فرمانده لشکر دوم زرهی آلمان بود. خدمات نظامی. فرانتس بومه در تاریخ ۱۵ آوریل ۱۸۸۵ در شهر زلتوگ در اتریش متولد شد. او در جنگ جهانی اول در ارتش امپراطوری اتریش - مجارستان خدمت کرد و مفتخر به دریافت نشان صلیب آهن درجه یک و دو گردید. پس از انضمام اتریش به آلمان نازی در سال ۱۹۳۸ او به خدمت در ورماخت پرداخت. در سال ۱۹۳۹ و در زمان حمله آلمان به لهستان وی فرماندهی لشکر ۳۰ پیاده و در زمان حمله به فرانسه فرماندهی لشکر ۳۲ پیاده را بر عهده داشت و به دلیل شایستگی در نبرد فرانسه مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه گردید. وی که فرماندهی یک لشکر را بر عهده داشت در فاصله زمانی بین ۱۶ سپتامبر تا ۲ دسامبر ۱۹۴۱ دستور داد تا به انتقام کشته شدن ۲۲ سرباز آلمانی بیش از ۲ هزار تن از کمونیست ها و یهودیان شهر توپولا را اعدام کنند. در تاریخ ۲۷ سپتامبر وی به فرماندهی کل نیروهای آلمانی برای حمله به یوزیچ که مقر نیروهای پارتیزان کمونیست و چتنیک های ناسیونالیست بود منصوب شد. این حمله بسیار موفقیت آمیز بود و موجب گسست بین نیروهای
کمونیست و ملی گرا گردید. او در دسامبر ۱۹۴۳ به عنوان جانشین فرمانده سپاه هجدهم آلمان در سالزبورگ اتریش منصوب شد. در تاریخ ۴ ژوئن ۱۹۴۴ او به جانشینی ژنرال لوتار رندولیک در ارتش دوم زرهی آلمان در بالکان منصوب شد. در ژوئیه همان سال او به سرفرماندهی نیروهای ذخیره منتقل و به عنوان مافوق ژنرال ماکسیمیلیان دی انجلیس فرمانده جدید ارتش دوم زرهی منصوب شد. وی در غاثله ۸ زانویه تا ۷ مه ۱۹۴۵ به عنوان فرمانده ارتش بیستم کوهستانی در نروژ منصوب گردید. محاکمه و خودکشی. پس از تسلیم آلمان او در نروژ دستگیر و برای محاکمه به دادگاه نورمبرگ تسلیم شد. وی به دلیل کشتار غیرنظامیان صرب در سال ۱۹۴۱ متهم به جنایات جنگی گردید. در این اتهام ذکر شده بود که نیروهای تحت امر او به ازای کشته شدن هر یک سرباز آلمانی یکصد نفر و در ازای زخمی شدن هر سرباز پنجاه نفر را اعدام می کردند. زمانی که دادگاه تصمیم به استرداد وی گرفت و این امر قریب الوقوع بود، فرانتس بومه با پرتاب خود از طبقه چهارم زندان خودکشی کرد.
زسو-۲۳-۴ «شیلکا» سیستم پدافند هوایی ِخودکششی و زره پوش ساخت شوروی است. این سیستم از یک توپ مسلسل چهارلول ۲۳ میلی متری و یک رادار تشکیل می شود که بر روی یک شاسی زرهی سوار شده که از تانک سبک پی تی-۷۶ اقتباس شده است. نام زسو (زِاس او) مخفف واژهٔ روسی "Зенитная Самоходная Установка" به معنی «مقر ضدهوایی خودکششی» است. عددهای ۲۳ به کالیبر و ۴ به شمار لوله های توپ آن اشاره دارند. شیلکا هم نام رودخانه ای در روسیه است که بر روی این خودرو زره پوش جنگی گذاشته شده است. طراحی و توسعه. طراحی شیلکا از اواخر دهه ۱۹۵۰ آغاز شد و در سال ۱۹۶۲ به خدمت رسمی ارتش شوروی پذیرفته شد. حدود ۶۵۰۰ دستگاه از این ضدهوایی خودرو بین سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۲ ساخته شده و به ارتش شوروی و ده ها کشور دیگر دنیا تحویل داده شد. ویژگی ها. شاسی زرهی شیلکا شباهت زیادی به شاسی تانک سبک پی تی-۷۶ و توپ تهاجمی پشتیبانی پیاده نظام آاس یو-۸۵ دارد و مثل آن ها برای حرکت از یک زنجیر ۶ چرخ بدون چرخ کمکی استفاده می کند. راننده در جلو نشسته و سه خدمه دیگر یعنی فرمانده و توپچی و افسر رادار در برجک قرار گرفته اند. شیلکا قابلیت حرکت روی آب را ندارد و فقط در آب های به عمق
حداکثر یک متری قابلیت حرکت دارد. یک زره سبک که قطر آن حداکثر به ۹ میلی متر می رسد از سرنشینان شیلکا محافظت می کند و یک سیستم حفاظت اتمی-میکروبی-شیمیایی هم برای خودرو پیش بینی شده است. شیلکا برای یافتن تهدیدهای هوایی و هدایت آتش توپ های خود به یک رادار باند جی مجهز شده که بشقاب آن در قسمت عقب خودرو قرار گرفته و به داخل خودرو جمع می شود. شیلکا با تیربار چهارلول خود که فشنگ هایی مشابه فشنگ های ضدهوایی دولول زو-۲۳-۲ را شلیک می کنند، توانایی کشف، پیگیری و درگیری با هواگردهای مهاجم در ارتفاع پایین را داشته و همچنین قادر به درگیری با خودروهای زمینی در حال حرکت است. با توجه به سرعت واکنش و نواخت تیر بالا معمولاً وظیفهٔ سرکوب سکوهای شلیک موشک ضد تانک (مثل خودروهای مسلح به موشک تاو) هم به شیلکاها سپرده می شود. تیربارهای این سیستم تا مسافت حداکثر ۳ هزار متر برد مفید دارند. شیلکاها در مجموع ظرفیت حمل ۲ هزار فشنگ را دارند که در نوارهای حداکثر ۵۰ تایی داخل خشاب گذاشته شده و نوع مهمات هم معمولاً یک گلوله زره شکاف پس از سه گلوله انفجاری است. رادار شیلکا تا حداکثر ۲۰ کیلومتر را پوشش می دهد و از توانایی ردیابی خوبی برخوردار اس