Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نوالک، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۶ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
گزاب، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۰ نفر (۳۰ خانوار) بوده است.
میرآباد، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷ نفر (۷ خانوار) بوده است.
تنبلان بالا، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۹ نفر (۹۹ خانوار) بوده است.
کلیری، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۵ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده است.
گو یا خوش آباد، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸۱ نفر (۱۲۴ خانوار) بوده است.
دوکی، روستایی در دهستان تنبلان بخش کاروان شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱۴ نفر (۱۶۴ خانوار) بوده است.
پارک هوتان، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۲۳ نفر (۱۸۱ خانوار) بوده است.
رسول آباد، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۹ نفر (۳۹ خانوار) بوده است.
پارک بشیر یا پارک بشیر بندر، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۲۱۳ نفر (۲۹۳ خانوار) بوده است.
ناصرآباد، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۳۰ نفر (۲۴۴ خانوار) بوده است.
پُزم تیاب، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. معرفی. بندر صیادی پزم تیاب یکی از روستاهایی است که از توانمندی ها و پتانسیل های بالقوه گردشگری-تفریحی و اقتصادی خوبی برخوردار است و چون نگینی بر انگشتر در حاشیه خلیج عمان با ساحلی آرام و دلنشینی که توجه هر ناظر و بیننده ای را بخود جلب می کند. روستای مذکور دارای ۲۰۴۸نفر جمعیت و با مساحت۷۴۵۸۴مترمربع در منتهی الیه جنوب کشور واقع شده است. افراد محلی و مسئولان منطقه از پزم تیاب به عنوان روستایی موفق یاد می کنند» این روستا با بندر زیبایش نام خود را پرآوازه کرده است روستای پزم تیاب یکی از بنادرهای مهم جنوب کشور می باشد و قسمتی از پروتئین کشور از این منطقه تأمین می گردد. صیدوصیادی عمده شغل شریف ساحل نشینان و دریادلان منطقه پزم بوده و است که با تحمل سختی ها و مشکلات فراوان در جدال بر امواج سهمگین دریای عمان و اقیانوس هند به منظور کسب روزی حلال کمر همت بر بسته و در جهت رشد و شکوفائی اقتصادی و عدم وابستگی و ارز آوری هر چه بیشتر یار و یاور نظام مقدس جمهوری اسلامی می باشد. موقعیت جغرافیایی. نام پزم بر گرفته از پوزه کوه که قسم
ت جنوب از سمت شرق و غرب ادامه دارد. بندر پزم تیاب با مساحت۷۴۸۴۵مترمربع در منتهی الیه جنوب شرق ایران در کنار آبهای نیلگون دریای عمان واقع شده است این بندر از جانب شمال به دهستان جهلیان و از جانب جنوب به دریای عمان و از جانب شرق به شهرستان کنارک و از جانب مغرب به خلیج پزم محدود می شود. موقعیت نظامی بندر پزم. این بندر دارای یک پاسگاه نظامی و انتظامی دریابانی می باشد ادارات موجود در بندر. دفتر شیلات-دهیاری-دفتر حفاظت از منابع آبزیان-مخابرات-پست بانک-دفتر رئیس شورا می باشد واحدهای خدماتی بندر پزم. تعاونی خدمات روستایی-تعاونی خدمات صیادی-نانوائی-مدارس ابتدائی و راهنمائی دخترانه-مدرسه دینی-نهضت سواد آموزی-بیست مغازه خواربار فروشی-قایق سازی-تعمیرگاه موتور لنج و قایق-تعمیرگاه موتورسیکلت و خودرو-دکل تلویزیون و موبایل و مغازه خرازی می باشد کارخانجات. کنسرو تن ماهی-انجماد ماهی-یخسازی-کارخانه پودر ماهی جاذبه های گردشگری. اسکله سنگی پزم -ساحل دلنشین و بیاد ماندنی پزم-کویر نوردی-کوه نوردی پیج اینستاگرام روستای هدف گردشگری پزم تیاب pozm_gardi@ صنایع دستی. فقط برای برآورد نیازهای داخلی بندر می باشد» از جمله:سوزن دوزی و حصیربا
فی و توربافی می باشد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۹۱۲ نفر (۶۴۲ خانوار) بوده است.
پزم مچان، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۱۹ نفر (۲۶۲ خانوار) بوده است.
جهلیان، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان جهلیان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۵۳ نفر (۱۳۲ خانوار) بوده است.
دور، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۸۷ نفر (۸۲ خانوار) بوده است.
بلال آباد یا بلال آباد چشی، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸۹ نفر (۶۱ خانوار) بوده است.
شهرک مسکونی سعیدآباد، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۶۳ نفر (۹۸ خانوار) بوده است.
ریگدان، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶ نفر (۱۱ خانوار) بوده است.
خلیج آباد، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۰ نفر (۲۰ خانوار) بوده است.
مومان بالا، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. اقلیم. این روستا جزء نواحی کوهستانی و دشت به شمار می رود و رشته کوه چپر، عمری و سادگر مهم ترین ارتفاعات آن را تشکیل می دهند، خصوصیات اقلیمی آن تحت تأثیر توپوگرافی این ارتفاعات از یک طرف و دریای عمان از طرف دیگر قرار دارد و جزء اقلیم بیابانی گرم شدید است. بیشترین معدل حداکثر حرارت ماهانه در ایستگاه مومان بالا ۳۴۴ درجه سانتیگراد مربوط به ۱۱ خرداد تا ۱۱ تیرماه است و کمترین معدل ماهانه ۵۸ درجه سانتیگراد از ۱۲ دی تا ۱۲ بهمن است، نزولات جوی منطقه اکثراً تحت تأثیر جریانات هوایی جنوب شرقی، جنوب غربی و تابستان ها نیز جریان مونسون اقیانوس هند قرار دارد. به طوری که ۱۵۲۰ درصد نزولات جوی آن هم در ماه های تابستان صورت می گیرد و متوسط بارندگی مومان بالا ۷۱۹۵ میلیمتر در سال می باشد و متوسط رطوبت نسبی ۴۷ درصد است. گونه های جانوری. اکوسیستم نیمه کوهستانی و کوهستانی مومان بالا شرایط زیست گونه های مختلف جانوری را فراهم کرده است. خرس،(مَم بلوچی) پلنگ، بز کوهی، کفتار، گراز، گربه وحشی و انواع پرندگان در کوه های مومان بالا یافت می شود.
رودخانه ها. رودخانه مومان بالا به نامهای جورانی و کمیتی رودخانه جورانی از رشته کوهای عمری و گرگ و رودخانه کمیتی از کوهای سادگر سر چشمه میگیرند.این دو رودخانه پس از مسافت طوفانی نزدیک مومان وسط به هم میپوندند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۴ نفر (۸۹ خانوار) بوده است.
مومان پایین، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۷ نفر (۸۶ خانوار) بوده است.
مومان وسط، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۹۴ نفر (۱۶۲ خانوار) بوده است.
بیشمنت، روستایی در دهستان جهلیان بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۹ نفر (۸۹ خانوار) بوده است.
حسین آباد (کنارک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جهلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده است.
چراغ آباد، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۴۳ نفر (۲۵۱ خانوار) بوده است.
حمیدآباد، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۲۶ نفر (۲۶۴ خانوار) بوده است.
گبولان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جهلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۴ نفر (۸۸خانوار) بوده است.
سورکمب، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال1399، جمعیت این روستا برابر با ", ۲٬۹۷۴ نفر (۴۶۱"' خانوار) بوده است.
نُکُمبُکان، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۲۹ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده است.
بانسنت، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان بانسنت است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۸۲۴ نفر (۴۱۷ خانوار) بوده است.
باوریدن، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۳ نفر (۶۹ خانوار) بوده است.
اسلام آباد یا اسلام آباد دمبیان، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۵۶ نفر (۱۴۴ خانوار) بوده است.
شمه سر، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۱۸ نفر (۲۱۲ خانوار) بوده است.
دنو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جهلیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گوری یات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بانسنت قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۹۱ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
حیدرآباد یا بورسر حیدری، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان کهیر است. پیشینه. این روستا در سال ۱۳۵۸ خورشیدی توسط بزرگ روستا، حیدر میرزایی تأسیس شد. اکثر مردمان این روستا مهاجر هستند، و از روستای همجوار بورسر به این مکان مهاجرت کردند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۶۸ نفر (۲۰۰ خانوار) بوده است.
کهیر، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز بخش کهیر است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۲۱۳ نفر (۴۵۱ خانوار) بوده است.
چهاربیتی (کنارک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۳ نفر (۶۲خانوار) بوده است.
سیدمحمد بازار، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۹۵ نفر (۱۰۲ خانوار) بوده است.
دجی، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۳ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
انگورآباد، روستایی در بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۲۱ نفر (۲۰۶ خانوار) بوده است.
گودن، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰ نفر (۴ خانوار) بوده است.
بورسر، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵۸ نفر (۱۴۱ خانوار) بوده است.
چگردان لاش، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱۳ نفر (۱۳۳ خانوار) بوده است.
روغنی (کنارک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۵خانوار) بوده است.
بندر گوردیم، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. منطقه نمونه گردشگری گوردیم در این بندر در حال احداث است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۶ نفر (۴۲ خانوار) بوده است.
کنتانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۹خانوار) بوده است.
طران، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱۶ نفر (۱۱۶ خانوار) بوده است.
روئیدر امام آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
شهداد کهیر، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵ نفر (۸ خانوار) بوده است.
تلمیشان، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۲۹ نفر (۹۸ خانوار) بوده است.
احمدآباد، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۳ نفر (۹۴ خانوار) بوده است.
کوهی آباد، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۵ خانوار) بوده است.
امام آباد، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۱ نفر (۳۴ خانوار) بوده است.
بندر تَنگ، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان تنگ است. جاذبه گردشگری. مهمترین جاذبه گردشگری نزدیک این روستا گل فشان که پدیده ای طبیعی است که طی آن گل ولای از زیر زمین به شکل چشمه وار به سطح زمین می رسد و شکل ماهوری بخود می گیرد. دیگر جاذبه این روستا به دلیل تلاقی کویر و دریا است که البته با توجه به شهرت روستای درک کمتر مورد توجه واقع شده است اما همان ویژگی را داراست. از دیگر جاذبه های این روستا اسکله ماهیگیری آن است. یکی از لنج های قدیمی در این اسکله در موقعیتی قرار گرفته که با پایین رفتن آب به نحوی دیده میشود که گویی وسط بیابان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۰۴ نفر (۳۴۴ خانوار) بوده است.
کمشهر یا گرده چیر، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۲ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
رحیمی آباد، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۰ نفر (۵۴ خانوار) بوده است.
عزیزآباد بالا یا عزیزآباد، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۳۱ نفر (۲۵۵ خانوار) بوده است.
بیر بالا یا بیر بالاد، روستایی در دهستان کهیر بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶ نفر (۸ خانوار) بوده است.
بیردف، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲۶ نفر (۸۱ خانوار) بوده است.
بیر رسول بخش، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۶ نفر (۱۱۵ خانوار) بوده است.
ترامپوک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کهیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۹خانوار) بوده است.
درانگو یا درانگو پایین، روستایی در دهستان زرآباد شرقی بخش مرکزی شهرستان زرآباد در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۱ نفر (۲۹ خانوار) بوده است.
بیر سفلی، روستایی در دهستان تنگ بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۸ نفر (۱۴۳ خانوار) بوده است.
وینج نام قطعه ای در خودروهای مخصوص کوهستان و جاده خاکی (آفرُود) می باشد. این وسیله، نوعی قرقره است که به جلوی ماشین اتصال پیدا می کند و در مواقعی که خودرو در زمین های ناهموار یا باتلاقی یا فضای خاصی زمین گیر می شود یا حتی برای کشیدن خودروها و وسایل دیگر، با سیم بکسلِ پیچیده بر روی قرقره و به کمک نیروی موتور یا موتور برقیِ جداگانه به کار می رود. هرچند این وسیله در برخی خودروهای معمولی هم نصب می شود، ولی اکثراً به صورت قابل سفارش بر روی خودروهای شاسی بلند و دارای دو دیفرانسیل نصب می شود. وینچ به دستگاهی گفته می شود که برای کشیدن یا بلند کردن اجسام به کار می رود. در زبان فارسی و انگلیسی، وینچ (Winch) به دستگاه کِشنده خطی که به طور افقی یا با زاویه، جسم را می کشد، گفته می شود. همچنین به این دستگاه، در حالیکه جسم را به طور عمودی به جهت بلند کردن می کِشد، بالابر و در زبان انگلیسی Hoist می گویند. البته در زبان فارسی به این دستگاه، در حالت استفاده بالابری نیز وینچ می گویند. کاربرد این وسیله به قدری زیاد است که لازم به توضیحات جداگانه است. برخی از کاربردهای آن عبارتند از: 1- سکوهای حفر چاه نفت و گاز 2- کابل کشی 3- است
خراج معادن 4- کشتی ها و شناورهای دریایی 5- صنایع و کارخانه جات 6- خودرو 7- برج های نور. گونه ها. وینچ دستی ساده: وینچ های دستی معمولاً در صنایع و کاربردهای سبک استفاده شده و به طور میانگین، توانایی جابه جایی وزن های ۱ تا ۲ تُن را دارند. این وینچ ها از صفحه فلزی، چرخ دنده، جمع کننده و سیم بکسل تشکیل می شوند. وینچ دستی کلاچ دار: وینچ های دستی کلاچ دار، ابزار پرکاربردی هستند که به منظور بالا بردن وسایل از آنها استفاده می شود و به دلیل قیمت و تناژ پایینِ آن، در مصارف سبک تر مورد استفاده قرار می گیرند. وینچ برقی: بالابر برقی که به آن وینچ برقی می گویند، یکی از متداول ترین نوع وینچ هاست که مصارف خانگی و صنعتی بسیار زیادی دارد. انواع دیگر وینچ بالابر: وینچ الکترومکانیکی، سیم بکسلی، برقی، کِشنده و زنجیری. تفاوت وینچ کلاچ دار با وینچ ساده. در هنگام کار با وینچ دستی اگر بخواهید بار خود را در خلاف جهت حرکت دهید، اگر وینچ شما کلاچ دار باشد، تنها کافیست قرقره را خلاف جهت بچرخانید. اما اگر وینچتان ساده باشد، ابتدا باید ضامن را فشار دهید تا باعث شود جهت وینچ تغییر پیدا کند.
فصل ۱۳۷۱ چهل و هفتمین سال فعالیت تیم فوتبال باشگاه استقلال و دومین سال برگزاری لیگ آزادگان بود. استقلال به عنوان نایب قهرمان لیگ فصل گذشته پای در این رقابت ها گذاشت و در پایان مسابقات در ردهٔ پنجم جدول رده بندی لیگ آزادگان قرار گرفت. بر اساس قوانین فدراسیون فوتبال ایران در آن هنگام، تیم های حاضر در لیگ آزادگان بدون توجه به رتبهٔ تیم ها در لیگ سال قبل و از طریق مسابقات انتخابی استان ها برگزیده می شدند. در تهران نیز پس از پایان مسابقات لیگ آزادگان در دی و بهمن ۱۳۷۱، تورنمنتی موسوم به «سوپر جام باشگاه های تهران» برگزار گردید تا نمایندگان تهران در لیگ آزادگان سال آینده انتخاب شوند. استقلال در این تورنمنت نتایج درخوری کسب نکرد و با وجود مقام پنجمی در لیگ آزادگان در این فصل، از حضور در لیگ سوم آزادگان در فصل آینده بازماند. مرور فصل. دومین دورهٔ جام آزادگان از مرداد ۱۳۷۱ آغاز شد و در دی ماه همان سال به پایان رسید. این لیگ به عنوان کوتاه ترین لیگ فوتبال ایران شناخته می شود. پیش از آغاز رقابت های این فصل منصور پورحیدری پس از چند فصل موفق در استقلال که با کسب عناوین قهرمانی و نایب قهرمانی در آسیا همراه بود، جای خود را
به بیژن ذوالفقارنسب داد. از تیمی که به تازگی نایب قهرمان آسیا شده بود، چهره هایی چون جعفر مختاری فر، عبدالعلی چنگیز، رضا احدی و مجید نامجو مطلق نیز از استقلال جدا شدند. چند سال پس از پایان جنگی که تعطیلی مسابقات لیگ سراسری فوتبال ایران را در پی داشت، فدراسیون فوتبال ایران برای برپا کردن دوبارهٔ لیگ سراسری در حال آزمایش شیوه های گوناگون برگزاری مسابقات بود. پس از لیگ یکم آزادگان که در یک گروه ۱۲ تیمی برگزار شده بود، مسابقات این فصل دوباره به شیوهٔ «دو گروهی» – شیوه ای که در جام باشگاه های تهران در دههٔ ۱۳۶۰ رایج بود – برگزار گردید. ۱۶ تیم حاضر در این مسابقات در دو گروه ۸ تیمی به پیکار پرداختند و پس از پایان پیکارهای گروهی، دو تیم برتر هر گروه به دور نیمه پایانی راه یافتند. سرانجام نیز تیم های پیروز نیمه نهایی (پاس و پرسپولیس) دیدار پایانی را برگزار کردند که با برتری سبزپوشان، جام آزادگان برای دومین سال پیاپی به پاس تهران رسید. استقلال در گروه یکم بازی ها قرار داشت و با کسب تساوی های پیاپی، در پایان به مقام سوم گروه خود رسید و از رسیدن به مرحلهٔ نیمه نهایی رقابت ها بازماند. در آخرین هفته مرحله گروهی استقلال برا
ی صعود نیاز داشت کشاورز را با اختلاف ۴ گل شکست دهد، اما با تساوی ۱-۱ متوقف شد. در جدول امتیازی دو گروه مسابقات نیز استقلال در میان ۱۶ تیم شرکت کننده با ۱۶ امتیاز در جای پنجم قرار گرفت. سهمیه بندی تیم های فوتبال تهران. در پنج دوره اول لیگ باشگاهی کشوری بعد از انقلاب (لیگ قدس و لیگ های آزادگان اول تا چهارم) شیوهٔ برگزاری مسابقات بر اساس «سهمیه بندی» تعداد نمایندگان استان ها بود و هر استان تعداد سهمیه مشخصی در لیگ داشت. فدراسیون فوتبال در این دوره بدون توجه به رتبهٔ تیم ها در لیگ آزادگان فصل گذشته، مسابقات استانی را ترتیب می داد تا تیم های دورهٔ بعدی لیگ آزادگان انتخاب شوند. این شیوه بعد از دوره چهارم لیگ آزادگان متوقف شد و با روال معمول «صعود و سقوط» که در لیگ های فوتبال اغلب کشورهای دنیا متداول است جایگزین شد. استان تهران در لیگ سوم آزادگان سال ۱۳۷۲ هم چون لیگ دوم آزادگان تنها ۴ سهمیه داشت و دیگر تیم های تهرانی باید در مسابقات دیگر (جام باشگاه های تهران یا دسته جات پایین فوتبال ایران) بازی می کردند. پس از پایان مسابقات لیگ سال ۱۳۷۱، فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت تا ۴ سهمیهٔ سال بعد را در رقابتی میان ۴ تیم تهرانی
لیگ آزادگان (استقلال، پرسپولیس، پاس و کشاورز) و ۴ تیم برتر جام باشگاه های تهران در آن سال (سایپا، پورا، بانک تجارت و گسترش) تعیین کند. در ماه های دی و بهمن سال ۱۳۷۱ تورنمنتی ۸ جانبه موسوم به «سوپر جام باشگاه های تهران» میان ۸ باشگاه تهرانی برگزار گردید. در میانهٔ این بازی ها اعلام شد که دو تیم قهرمان و نایب قهرمان لیگ (پاس و پرسپولیس) بدون توجه به نتایج تورنمنت در لیگ آینده حضور خواهند داشت، هر چند نتایجی که در مقابل تیمهای دیگر کسب می کردند، در سرنوشت دیگر تیمها اثر داشت. بدین ترتیب ۶ تیم دیگر تهران بر سر ۲ سهمیهٔ باقی مانده رقابت کردند. استقلال در ۷ بازی خود ۵ تساوی (برابر تیم های پرسپولیس، کشاورز، پورا، بانک تجارت، گسترش) و دو شکست (برابر پاس و سایپا) کسب کرد. در نهایت کشاورز و سایپا دو سهمیهٔ آخر تهران را به دست آوردند و تیم های استقلال، بانک تجارت، پورا و گسترش سهمیه حضور در سومین دوره لیگ آزادگان را به دست نیاوردند. در پی این نتایج ابتدا بنا بود طبق روال معمول این چهار تیم در فصل آینده در لیگ باشگاه های تهران بازی کند؛ اما در فاصله یک هفته به شروع فصل جدید باشگاه های تهران با پیشنهاد فدراسیون، مسئولان ب