Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سموئیل باب ۹، شائول با خدمتکاری فرستاده می شود تا به دنبال الاغ های سرگردان پدرش بگردد. آن ها با خروج از خانه خود در جبعه، در نهایت به ناحیه صوف می رسند، در آن زمان شائول پیشنهاد می کند که جستجوی خود را رها کنند، خدمتکار شائول به او می گوید که آن ها اتفاقا در نزدیکی شهر رامه هستند، جایی که پیشگو معروفی در آن زندگی می کند، و پیشنهاد می کند که ابتدا با او مشورت کنند. پیشگو (که بعدا در متن به عنوان سموئیل شناخته شد) از شائول پذیرایی می کند و بعدا او را در خلوت مسح می کند. در باب ۱۰ اول سموئیل، ساموئل مردم را در مصفا جمع می کند تا پادشاهی را منصوب کند و به وعده قبلی خود برای انجام این کار عمل کرد. ساموئل مردم را بر اساس قبیله و سبط سازماندهی می کند. او با استفاده از اوریم و تومیم قبیله بنیامین را انتخاب می کند، از درون قبیله، طایفه مطری را انتخاب می کند و از بین آن ها شائول را انتخاب می کند. شائول پس از انتخاب به عنوان پادشاه، همراه با تعدادی از پیروان خود به خانه خود در جبعه باز می گردد. مسح شدن. فرزندان سموئیل قابل اعتماد و صادق نبودند. رهبران اسراییل از اینکه فرزندان سموئیل بر آن ها حاکم شوند بسیار نگران بودن
د و از سموئیل خواستند که شاه دیگری به آن ها بدهد. شائول که مرد جوانی بود در این هنگام برای کاری از نزدیکی سموئیل عبور می کرد. خدا به سموئیل وحی کرد که او را مسح کند و او اولین پادشاه پادشاهی متحد اسراییل خواهد شد. شائول تا قبل از این اتفاق چوپانی می کرد. او دارای قدرت بدنی زیاد و قدی بلند بود. مردمان اسراییل مایل بودند مانند اقوام دیگر پادشاه داشته باشند و از این رو او را پادشاه (ملخ) می نامیدند ولیکن در کتاب سموئیل از واژه نگید به معنی فرمانده استفاده شده است. جنگ های مختلف. شائول جنگ های زیادی با اقوام مواب، آمونیت، ادومیت، زوباه، کنعان و امالک انجام داد. اختلاف. سموئیل به شائول گفت که یک هفته صبر کند تا او بازگردد و بقیه دستورالعمل ها را به او بدهد؛ ولیکن سموئیل بعد از یک هفته بازنگشت و مردم اسراییل بیقرار بودند. شائول آماده جنگ شد و دستور داد که برای خداوند قربانی انجام شود. در زمانی که این قربانی ها تقریباً تمام شده بود سموئیل بازگشت و از اینکه شائول برای او صبر نکرده بود بسیار ناراحت شد. وقتی نبرد با فلیسطی ها تمام شد سموئیل به شائول گفت که تمامی قوم عمالیق را بکشد. شائول به قوم کنیت که در بین عمالیق زن
دگی می کردند خبر داد تا آنجا را ترک کنند. سپس شائول به عمالیق حمله کرد و تمامی مردان و زنان و کودکان و حتی حیوانات آن ها را نابود کرد؛ ولیکن او عجاج پادشاه آنان و بهترین حیوانات را زنده نگهداشت. وقتی سموئیل دید که او دستور او را به صورت کامل انجام نداده است خود دست به کار شد و شمشیر شائول را گرفت و به دست خود عجاج را شقه شقه کرد و به شائول گفت که خدا پادشاهی را از او گرفته است و تاج و تخت به اعقاب او نمی رسد. شائول عصبانی شد و قسمتی از لباس سموئیل را گرفت و پاره کرد. شائول و داوود. سموئیل با یسی پدر داوود ملاقات می کند و یسی فرزندان پسر خود را یکی یکی به حضور سموئیل می آورد ولیکن او همه را رد می کند. تا زمانی که داوود پسر کوچکتر یسی به حضور سموئیل آورده می شود و سموئیل او را انتخاب کرده و مسح می کند. در ادامه داستان شائول تحت فشار است و درخواست موسیقی می کند. داوود پسر یسی که نوازنده چیره دستی است برای او شروع به نواختن می کند و او آرامش میابد. از این زمان داوود به طور اختصاصی در کنار شائول است. در اسلام. در قرآن نام شائول به عنوان طالوت شناخته می شود. بر اساس داستان قرآنی طالوت توسط سموئیل (بدون ذکر نام) به
عنوان پادشاه اسراییل انتخاب می شود؛ ولیکن اسراییلی ها سموئیل را مورد انتقاد قرار می دهند زیرا طالوت ثروتمند نبود. سموئیل از مردم انتقاد می کند و می گوید که طالوت در نزد خداوند عزیزتر از آنان است. طالوت سپاه را به جنگ جالوت می برد و جالوت به دست داوود کشته می شود. طالوت در اسلام معمولاً به عنوان پیامبر شناخته نمی شود بلکه به عنوان پادشاهی که از جانب خدا برگزیده شده بود است. بعضی اعتقاد دارند که نام طالوت در قرآن ارتباطی با قد بلند طالوت دارد و از ریشه طول و طویل است. در قرآن بعد از انتخاب شدن طالوت به عنوان اولین پادشاه اسراییل و رد شدن او توسط مردم خداوند به عنوان نشانه پادشاهی او تابوت عهد را بازمی گرداند. طالوت سپاهیان خود را با رودخانه آزمایش می کند و می گوید که هر کسی از آب بنوشد از او نیست و هر که ننوشد با اوست. بیشتریان به غیر از اندکی می نوشند. طالوت به جنگ جالوت می رود و داوود جالوت را شکست می دهد. داستان قرآنی با داستان تنخ متفاوت است زیرا در تنخ تابوت عهد قبل از طالوت به دست اسراییلیان بازمی گردد و آزمایش رودخانه در تنخ نه توسط شائول و بلکه توسط جدعون اتفاق میفتند.
مرکز پرواز والوپ یک مرکز ناسا واقع شده در جزیره والوپ، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا است. این مرکز ناسا در سال ۱۹۴۵ به منظور پرتاب موشک و پشتیبانی از دانش اکتشافات مأموریت های ناسا و دیگر سازمان های دولتی ایالات متحده آمریکا ایجادشد.
نبرد والمی نخستین پیروزی مهم ارتش انقلابی فرانسه در جنگ های انقلاب فرانسه بود که به دنبال انقلاب کبیر فرانسه رخ داد. این نبرد در ۲۰ سپتامبر ۱۷۹۲ میلادی اتفاق افتاد؛ زمانی که، ارتش پروس به رهبری دوک برونسویک کوشید به پاریس حمله کند. ژنرالها فرانسیس کلرمان و فرانسیس دو موریه، فرماندهان ارتش فرانسه، در دهکدهٔ والمی پیشروی پروسی ها را متوقف کردند. در این جنگ، که در آغاز مبارزات انقلابی اتفاق افتاد-که به جنگ ائتلاف اول مشهور است- دولت جدید بدون ثبات فرانسه در جنگی محلی به پیروزی با روحیه ای برای ادامه روند انقلاب دست یافت. مطابق بررسی های امروزی تاریخدانان نتیجه حاصله را بسیار غیرقابل پیش بینی توصیف کرده واز آن به عنوان یکی از بزرگترین نبردهای تاریخ یاد می کنند.
تأسیسات آزمایشی وایت سند یک مرکز ناسا واقع در لاس کروسس است. این تأسیسات در سال ۱۹۶۳ به منظور آزمایش دستگاه موتور راکت، آزمایش و ارزیابی خطرات، اجزای پرواز فضایی، و پیشرانش فضایی ایجاد شد.
مرکز شبکه های فضای دوردست گلدستون نام یک رصدخانه در بیابان موهاوی در ایالت کالیفرنیا است که به ناسا وابسته است.
فراورده های فرعی گوشت یا احشا به محصول های خوراکی ای گفته می شود که معمولاً شامل اعضای درون یا سر و دست حیوان گوشتی می شوند مانند: کبد، شش، سیرابی، دست، سر، بیضه و… که به صورت غذاهایی خاص مانند کله پاچه، سیرابی شیردان، دنبلان، چغور پغور طبخ می شوند که در ملل مختلف به شکل های متفاوت استفاده می شوند.
آزیتا یوسفی زاده ۱۹۷۱ در سنت لوئیس، میزوری ، خواننده و موسیقیدان آمریکایی ایرانی تبار است که بیش تر با نام کوچکش آزیتا شناخته شده است.او از پدر مادری ایرانی در آمریکا متولد شد.
آزیتا نام دخترانه ی ایرانی ای است به معنی «الهه ی آتش».
منوچهر خسروداد (زاده ۲۱ بهمن ۱۳۰۶ در آمل – درگذشتهٔ ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ در تهران) سرلشکر خلبان بالگرد سی اچ-۴۷ شینوک آ و بل ۲۱۴ هوانیروز نیروی زمینی شاهنشاهی ایران، و آخرین فرمانده آن در دوران پهلوی بود. وی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران در روز ۲۴ بهمن ماه در ستاد کل ارتش دستگیر و توسط دادگاه های انقلاب محاکمه و در ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ اعدام شد. از وی به عنوان «خلبانِ رکوردشکن» و یکی از بهترین فرماندهان ارتش در زمینه نظام هوانوردی نام برده می شد. خسروداد بنیان گذار نیروهای ویژه هوابرد معروف به «نوهد»، معروف به کلاه سبزهای ارتش ایران بود. خسروداد یکی از امضاکنندگان اعلامیه بی طرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود. زندگی. منوچهر خسروداد، فرزندِ محمّدعلی، در سالِ ۱۳۰۶ در آمل به دنیا آمد. پس از اخذ دیپلم در ۱۳۲۵ خورشیدی با ورود به ارتش در دبیرستان نظام ادامه تحصیل داد. خسروداد به دو زبان فرانسه و انگلیسی تسلط داشت. سرلشکر خسروداد از همسرش جدا شده و با تنها دخترش زندگی می کرد. برادر وی سرهنگ امیر خسروداد نیز در هوانیروز خدمت می کرد. در ۲۵ بهمن ۱۳۴۱ پس از تأسیس هوانیروز، به موازات پیشرفت و توسعه آن سازمان، نیروی زمینی به این نتیجه رسید ک
ه افسران واجد شرایط را برای احراز فرماندهی هوانیروز تربیت کند؛ منوچهر خسروداد برای این مأموریت انتخاب و به آمریکا اعزام شد. وی در آنجا موازین مقرر در آیین نامه ارتش ایالات متحده را گذراند و پس از طی دوره خلبانی ترابری او-اچ-۵۸ و چندین دوره دیگر در پایگاه نیروی هوایی ماکسول آلاباما به دریافت مدرک خلبانی ارتش ایالات متحده نایل آمد؛ سپس به فرانسه رفت و در مدرسه نظامی سن-سیر تحصیل کرد. پس از آن به سوئیس رفت و مدیریت جنگ کوهستان را توسط افسران مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست آموزش دید. او پس از مراجعت به ایران در اسفند ۱۳۵۰ به فرماندهی هواپیمایی نیروی زمینی گمارده شد و به آجودانی کل نیروی زمینی ارتش رسید. خسروداد در فروردین ۱۳۵۴ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. خسروداد با گذشت زمان، در تیپ ۲۳ هوابرد نیروهای ویژه نیروی هوایی مستقر شد و با مشارکت مربیان آمریکایی و نیرو ویژه نوهد معروف به کلاه سبزهای ارتش را تأسیس کرد. منوچهر خسروداد در ۲۹ آوریل ۱۹۷۵ (۹ اردیبهشت ۱۳۵۴) موفق شد در اهواز همراه با کلم ای بیلی خلبان آزمایش گر ارشد شرکت بل هلیکوپتر ۵ رکورد جدید پروازی را با اولین فروند از مدل تولیدی بل-۲۱۴ به ثبت برساند. هلیکوپتر آن
ها که سه روز قبل به ایران تحویل داده شده بود، در ۱ دقیقه و ۵۸ ثانیه به ارتفاع ۳ هزار متری رسید، پس از ۵ دقیقه و ۱۳ ثانیه در ارتفاع ۶ هزار متر از سطح دریا قرار گرفت، در ۱۵ دقیقه و ۵ ثانیه از ۹ هزار متر عبور کرد، ۳۰ ثانیه در ارتفاع ۹۰۱۰ متری دوام آورد و بیشترین ارتفاعی که توانست لمس کند ۹۰۷۰ متر بود که ۵ رکورد جدید در کلاس بالگردهای متوسط محسوب می شد. خسروداد پس از طی دوره های مختلف نظامی در هوانیروز به خدمت پرداخت و دومین فرمانده این تیپ پس از عباس قندهاری تا انقلاب ۱۳۵۷ بود. ژنرال خسروداد به همراه گردان هوایی چترباز به جنگ ظفار فرستاده شد. از وی به عنوان خلبان رکوردشکن نام برده می شد که توانسته بود اوج گیری توسط بالگرد را که رکوردش دست یک افسر آمریکایی به نام کلم بیلی بود بشکند. سرلشکر خسروداد دومین و آخرین فرماندهِ هوانیروز بود. مسئولیت ها. ورزش. وی رئیس فدراسیون سوارکاری و قهرمان "پرش با اسب" نیز بود و به ورزش اسکی هم علاقه زیادی داشت. روند دستگیری. وی از روز قبل از ۲۲ بهمن از یگان خود متواری شده بود. قره باغی در خاطرات خود می نویسد: «در ۲۱ بهمن تصمیم گرفتم عده ای را در هلیکوپتر برای کمک به نیروهای مستقر د
ر مسلسل سازی (میدان ژاله) بفرستم. سرتیپ اتابکی معاون هوانیروز گفت: معذرت می خواهم تیمسار وضع یگان هرج و مرج است، به هرکس دستور می دهم اطاعت نمی کند. سرلشکر خسروداد (فرمانده هوانیروز) را هم نتوانستم پیدا کنم. او در خانه دوستان خود اقامت داشت. بعد از جلسه معروف سران ارتش در روز ۲۲ بهمن و امضای اعلامیه بی طرفی ارتش به یگان خدمتی خود در باغ شاه مراجعه کرد اما در ساعات ۱۳ و ۱۴ بعدازظهر همان روز با حمله انقلابیون به دبیرستان نظام و پادگان باغ شاه با هلیکوپتر از محل خارج می شود چراکه با اعلام اعلامیه بی طرفی ارتش از رادیو وضعیت از کنترل خارج شده و فرماندهان با تمرد پرسنل خود مواجه شده بودند. خسروداد وقتی روز ۲۳ بهمن در روزنامه ها با خبر فرار خود به همراه هوشنگ دیده بان مواجه می شود مصمم می گردد که خود را معرفی نماید. به همین منظور با تماس با سرهنگ توکلی جانشین ستاد کل هماهنگ می کند که صبح روز بعد در ستاد حضور یافت. از طرفی دوستان و نزدیکان او اعتقاد به بی گناهی او داشتند و مشوق وی در امر معرفی و همکاری او با ارتش جدید بودند. ولیکن با حضور در دفتر تیمسار قره نی در ساعت نزدیک به یازده صبح توسط نیروهای انقلابی دستگیر و
به ستاد انقلاب واقع در مدرسه رفاه انتقال می یابد.» برخوردها. منابع قدیمی و راویان زنده انقلاب اقداماتی علیه تظاهرکنندگان را عامل حکم اعدام وی می دانند. اما منبع قاطعی بر این حضور در ۱۷ شهریور وجود ندارد. بی طرفی ارتش. خسروداد از جمله ۲۷ نفر امرای ارتش بود که در روز ۲۲ بهمن جمع شده و اعلامیه بی طرفی ارتش را امضا کرد. هفته نامه فرانسوی نوول اوبزرواتور نوشت: خسروداد به پادگان کرمان رفت و بعد توسط عباس قره باغی رئیس ستاد کل ارتش به جلسه شورای عالی نظامی دعوت شد و در این جلسه شرکت کرد و جزو افراد امضا کننده اعلامیه بی طرفی ارتش شد. اعدام. خسروداد دستگیر و در اختیار دادگاه انقلابی به ریاست صادق خلخالی قرار گرفت و سرانجام پس از محکومیت در دادگاه، مفسد فی الارض شناخته و به فرمان صادق خلخالی نیمه شب پنج شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ ساعت ۲۳:۴۵ در کنار ارتشبد نعمت الله نصیری رئیس ساواک، سرلشکر رضا ناجی فرماندار نظامی اصفهان و سپهبد مهدی رحیمی فرماندار نظامی تهران (رئیس شهربانی سابق)، جزو اولین گروه افسران عالی رتبه ارتش شاهنشاهی ایران بودند که بر روی پشت بام مدرسه رفاه واقع در خیابان عین الدوله (ایران) در تهران تیرباران شدند. جسد
وی در ۵ اسفند در گورستان بهشت زهرا تهران در قطعه ۸۲ ردیف ۲۹ شماره ۵۰ به خاک سپرده شد. روزنامه اطلاعات در فوق العاده خود به تاریخ جمعه ۲۷ بهمن ۱۳۵۷ ماجرا را اینطور بازگو می کند: نیمه شب دیشب ۴ ژنرال عالیرتبه ارتش شاهنشاهی که در قتل و کشتار مردم ایران مشارکت مستقیم داشتند بر اساس حکم صادره دادگاه انقلابی تیرباران شدند. در حالیکه یک ربع به ساعت ۲۴ مانده بود ارتشبد نعمت الله نصیری رئیس ساواک، سپهبد مهدی رحیمی فرماندار نظامی تهران و رئیس شهربانی سابق، سرلشکر رضا ناجی و سرلشکر خسروداد در دسته اول با چشم ها و دست های بسته روبروی جوخه آتش قرار گرفته و با گلوله های چهار جوان مسلح در کمیته امام به رگبار مسلسل بسته شدند. جلسه دادگاه از صبح دیروز در محل دبیرستان شماره ۲ علوی تشکیل شد و تا ساعت ۷ بعد از ظهر ادامه یافت. این دادگاه برای بررسی کارنامه ۲۶ تن از مقامات برجسته رژیم سابق که اکنون در زندان به سر می برند تشکیل شد. پس از پایان جلسه اعضای دادگاه به حضور خمینی رفتند و او حکم اعدام ۴ نفر از متهمین ردیف یکم را به حکم آیه «مفسدین فی الارض» تأیید کرد. بلافاصله پس از اعدام، نفرات مستقر در اطراف کمیته انقلاب و خیابان های
ایران و ژاله شروع به تیراندازی هوایی کردند و این روز را به عنوان روز «عدل الهی» جشن گرفتند. خبر اعدام این گروه به وسیله بلندگو به اطلاع ساکنان خیابان های اطراف کمیته انقلاب رسید. پیوند به بیرون. َ* میراث ماندگار - منوچهر خسروداد، فرمانده هوانیروز شاهنشاهی ایران
کلایه رودبار روستایی است با قدمت تاریخی چند هزار ساله از توابع شهرستان رودبار زیتون که تقریباً نیمه کوهستانی بوده، و آب و هوای آن معتدل کوهستانی می باشد. و دارای مردمانی کرد کرمانجی می باشد. این روستا در زلزله ۳۱خرداد ۱۳۶۹ آسیب فراوانی دید. مردم. مردم کلایه از اقوام کرمانج می باشند و به زبان کردی کرمانجی تکلم می کنند. اقتصاد. شغل اغلب مردمان آن دامپروری و کشاورزی است. کشاورزی در این روستا اغلب به صورت دیم می باشد و بیشتر می توان محصولات دیمی چون گندم، جو،کلزا، آفتابگردان را نام برد. و از محصولات باغی بیشتر می توان انار، گردو، انجیر، زیتون را نام برد. تقسیمات جغرافیایی. روستای کلایه از نظر جغرافیای سیاسی جزو دهستان رحمت آباد می باشد.فاصله روستا تا مرکز شهرستان یعنی شهر رودبار حدود ۱۵ کیلومتر و با شهر رشت که مر کز استان می باشد در حدود ۶۰ کیلومتر می باشد. روستاهایی که به روستای کلایه نزدیکند عبارتند از:روستای کیاباد با فاصله 5‚1 کیلومتر،کیابادتخت با فاصله 5‚1 کیلومتر،روستای خاصکول با فاصله ۳ کیلومتر،و روستای نصفی.«, و«,, جاهای دیدنی. یکی از مکان های باستانی و معروف که در فاصله بک کیلومتری این روستا قرار دارد،تپ
ه مارلیک می باشد.روستای کلایه از قسمت بالای آن مشرف به جنگل انبوه می باشد در وسط جنگل رودخانه ای به نام کهن رود که در اصطلاح عامیانه و محلی به آن "کوری" می گوبند و از بهم پیوستن ده ها چشمه تشکیل شده، در جریان است.این رودخانه پس از پیمون مسیر چند کیلومتری از میان جنگل و کوهستان وسنگ،به رود معرف سفیدرود می ریزد. روستای کلایه دارای یک استخر طبیعیِ و بسیار بزرگ است،که در بالای روستا و نزدیک جنگل قرار گرفته است،این استخر محل زیست ماهیهای گوناگون بوده،و در فصل بهار و تابستان محل شنا و تفریح برای بچه ها و جوانان روستا می باشد.آب استخر از ذوب شدن برف و یخ،ذر فصل بهار تأمین می شود. از این روستا قله درفک چشم انداز زیبایی را ایجاد کرده است. این روستا دارای ییلاقی زیبا به نام انبارجه کوه یا می باشد.افراد گله دار در اواخر بهار و باسیدن فصل گرما به آن مهاجرت می کنند واواخر تابستان به روستا باز می گردند.البته به جز گله داران این ییلاق مورد توجه شکارچیان،جمع کنندگان گیاهان دارویی،طبیعت دوستان،و...می باشد. حوادث طبیعی. بحرانی ترین شرایطی که روستا تاکنون با آن مواجه شده است،وقوع زلزله ۷٫۳ ریشتری در سی دقیقه بامداد ۳۱ خرداد ۱۳۶
۹ بود.که در آن خسارات جانی ومالی فراوانی بر جای ماند.طبق سرشماری مرکز آمار ایران جمعیت روستادر آن سال در حدود ۳۰۰ نفر بود که ۱۰۰ نفر در این حادثه جان باختند.زلزله،یک پیامد مثبت هم داشت و آن اصلاح ساخت و سازها به روش اصولی و مهندسی بود. گیاهان معطر و دارویی وحشی. از گیاهان دارویی و خودرو که به صورت وحشی در دشت ها و ارتفاعات می رویند می توان به نمونه های: گل گاو زبان، گل بنفشه، گیاه بابونه، بومادران، زیره کوهی، گلپر و...اشاره کرد. حیات وحش. حیات وحش این روستا بیشتر در نواحی کوهستانی با پوشش جنگلی انبوه متمرکز شده است،که در آن می توان از حیواناتی چون پلنگ، خرس، گرگ، شغال، کفتار، جوجه تیغی نام برد. از پرندگان این حیات وحش می توان به قرفاول، کبک، عقاب، هدهد، دارکوب، مرغ شباهنگ، گنجشک، و ...را نام برد. این منطقه دارای مارهای سمی و غیر سمی بسیاری است، که همه ساله نمونه هایی از مارگزیدگی را در بین کشاورزان منطقه شاهد هستیم. از مارهای سمی و معروف می توان بیشتر به مار افعی و جعفری اشاره کرد،واز مارهای غیر سمی می توان به مار آبی اشاره کرد. پانویس. انبارجه کوه:نام کوهی است که در نقشه جغرایای طبیعی و اطلس گیتاشناسی وجود د
قبرستان مون پارناس یکی از گورستان های مهم فرانسه است که در منطقهٔ ۱۴ پاریس قرار دارد. محدودهٔ این قبرستان از جنوب به خیابان فروآدوو در شرق به خیابان ویکتور-شولشر در شمال به بلوار ادگار-کنه و در شرق به خیابان گایته می رسد. تاریخچه. گورستان مون پارناس اوایل سده ۱۹ و در زمانی به وجود آمد که گورستان های دیگری مانند گورستان پاسی در نزدیکی مرکز شهر و ۲ گورستان های دیگر که در آن زمان بیرون از محدوده شهر بودند: گورستان مونمارتر در شمال و گورستان پر-لاشز در جنوب پاریس نیز ساخته شدند. این مکان در ابتدا محل ۳ مزرعه بود اما در سده ۱۷ این زمین ها محل خصوصی دفن مردگان دین سن-ژان-دو-دیو شد. در ابتدای سده ۱۹ بخشدار سن (Seine) نیکولا فروشو این زمین ها را برای ساخت یکی از سه گورستان بزرگ بیرون از پاریس خریداری کرد. نخستین مراسم تدفین در این گورستان در ۲۵ ژوئیه ۱۸۲۴ انجام گرفت. در این گورستان همچنان بنای قدیمی یکی از چند آسیاب محله پارک مونسوری (Parc de Montsouris) نیز وجود دارد. این بنا در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۳۱ در فهرست بناهای تاریخی فرانسه قرار گرفت. رویدادها. در سال ۱۸۴۹ چند گور در گورستان مون پارناس مورد هتک حرمت قرار گرفت و
در طی آن اجساد زنان از گورها بیرون آورده و قطع عضو می شدند. اما به سرعت عامل این کار که یک گروهبان مرده باز بود دستگیر شد و به یک سال زندان محکوم شد. فضای سبز. این گورستان با داشتن فضای ۱۹ هکتاری در داخل شهر پاریس نه تنها یکی از مهم ترین گورستان ها بلکه با داشتن بیش از ۱۲۰۰ اصله درخت یکی از مهم ترین فضاهای سبز شهر پاریس نیز به شمار می رود. مقبرهٔ ایرانیان مشهور. پیکر افراد مشهورِ بسیاری در گورستان مون پارناس به خاک سپرده شده است، از جمله دو نخست وزیر سابق ایران، دکتر علی امینی و دکتر شاپور بختیار. پیکر دکتر هرمز میلانیان، زبان شناس ایرانی و فرخ غفاری، سینماگر نیز در این گورستان دفن شده است. فهرست و نقشهٔ محل مقبرهٔ این افراد در محل گورستان به بازدیدکنندگان عرضه می شود.
«خزانه شاهی» یا کاخ خزانه، ساختمان بزرگی با دیوارهای ضخیم است که در شرق کاخ ملکه(حرمسرا) در تخت جمشید قرار دارد. قسمت عمدهٔ آن توسط اسکندر مقدونی به غارت رفت و آثار بقایای گنجینهٔ تخت جمشید را در اینجا می توان دید. خزانهٔ تخت جمشید، از چند اتاق نگهبانی و چند تالار بزرگ برای نگهداری از گنجینهٔ شاهی تشکیل شده بود و از آثار حفاری های آن، می توان به دو نقش برجستهٔ بزرگ از صحنهٔ بارعام شاهی اشاره کرد که نمونهٔ سالم آن در موزهٔ ایران باستان می باشد. نقش آسیب دیده در گوشه ای از کاخ خزانه نگهداری می شود. از این خزانه، هزاران لوح سفالی کوچک به اندازهٔ کف دست کشف شده است که روی آن ها مطالبی به خط ایلامی دربارهٔ کارگران و مقدار دستمزد آن ها حک شده است. دلیل سلامت معجزه آسای این لوح ها این بوده است که این خشت های خام در آتش برافروخته شده توسط اسکندر پخته شد و و به صورت خشت سفالی درآمدند. از روی همین لوح ها بود که معلوم شد کسی در تخت جمشید به بیگاری گرفته نمی شد و تمامی افراد از مزایای بیمه و حقوق عادلانه برخوردار بودند. از نکات دیگر اینست که زنان پا به پای مردان در ساخت تخت جمشید همکاری می کردند و کارهایی از قبیل صیقل دا
دن نقوش برجسته و دوخت لباس سربازان به عهدهٔ آنان بود. همچنین زنان پس از زایمان از پاداشی بهره مند می شدند که مبلغ آن برای پسر آوردن دو برابر بوده است. از دیگر آثار کشف شده در خزانه، مهرهای سلطنتی با نقوشی از زورآزمایی پادشاه با موجودات افسانه ای، سینی و ظرف سنگی با طرح سر قو، مجسمه های شیر و ظرف بزرگ سه پایه ای هست که در موزهٔ ایران باستان نگهداری می شود.
کاخ صدستون دومین کاخ وسیع تخت جمشید است که در شرق حیاط کاخ آپادانا قرار دارد. تالار مرکزی ۱۰۰ ستون (۱۰ در ۱۰) داشته است و از این روی به اسم صد ستون مشهور است. برخی باستان شناسان آن را تالار تخت نامیده اند زیرا یک بنای صد ستونی دیگر اما بسیار خردتر در میان خزانه تخت جمشید موجود است ولی چون نام صد ستون بسیار معروف و از دیرباز متداول بوده است در کتاب ها به این نام به کار می رود. است. از همه سر ستون های تالار تنها دو عدد باقی مانده بود که آن ها را در دهه ۱۹۳۰ میلادی به شیکاگو برده اند. تالار کاخ. بخش اصلی کوشک همان تالار بزرگ آن است که ابعاد آن ۶۸/۵ در ۶۸/۵ متر است. شکل تالار چهار گوش و اندکی بیشتر از ۴۶۰۰ متر مربع مساحت دارد. معماران سطح آن را ۲ متر پایین تر از سطح کاخ آپادانا طراحی کرده اند. ۸ درگاه، ۲ عدد در هر دیوار؛ آن را به دالان ها و صندوق خانه ها و یک ایوان متصل می کند. دیوارهای تالار، ازاره ای از سنگ سیاه مرمر به بلندای ۴۰ سانتی متر داشته است. در هر یک از دیوارها ۲ دریچه سنگی و نه تاقچه درست کرده بودند مگر در دیوار شمالی که فقط دو تاقچه (در دو گوشه) و در عوض پنج دریچه سنگی داشته است. ده ردیف ستون، هر ردی
ف ده تا سقف بنا را بر پای می داشته اند. زیر ستون ها همه زنگوله ای بوته دار و قلمه ستون ها استوانه ای شیار دار و مزین به گل و بوته های مرکب و مظهر درخت نخل بوده است. بر روی ستون های گاو دو سر گذارده بودند. بنابر دیگر پژوهش ها ارتفاع ستون ها به ۱۴ متر می رسیده ۲ درگاه جنوبی به دالان بلند و درازی متصل می شده اند که در گوشهٔ غربی به یک اتاقک می پیوسته است و از این اتاق با پلکانی کوچک به قسمت شمالی حرمسرا و از آنجا به کاخ سه دری راه می یافته اند و با پلکان دیگری به دالان غربی تالار می رسیده اند. خود این دالان توسط درگاه پله داری به جنوب حیاط آپادانا متصل می گردیده است. دو درگاه شرقی به صندوق خانه ها یا یک دالان مرکب وصل بوده اند ولی درگاه های شمالی به ایوانی بزرگ که ۲ ردیف ۸ تایی ستون داشته، باز می شده اند. این ستون درست مانند ستون های تالار بوده اند، ولی سرستون انسان دو سر داشته اند یعنی مانند سرستون های ایوان شمالی کاخ سه دری بوده اند. این موضوع می رساند که هر دو بنا متعلق به یک دوره یعنی زمان اردشیر یکم بوده اند. در دو سوی ایوان، دو اتاق برای سربازان بنا کرده بودند و بر درگاه آنها، نقش سربازانی با سپر و نیزه کن
ده بودند که روی به داخل ایوان دارند. بر گوشهٔ شمال غربی این اتاق ها گردن و سر دو گاو ساخته اند که باستان شناسان یکی از آن ها را در اواخر دههٔ ۵۰ خورشیدی به جایش نصب کرده اند. در سرتاسر ایوان و تالار آثار سوختگی شدید و مهیبی که در اثر یورش اسکندر به تخت جمشید به وجود آمد، دیده می شود. گذشتگان بقایای اشیاء سوخته و خاکستر چوب سدر متعلق به سقف را یافته اند و بدین سبب شکی نمانده است که کاخ های تخت جمشید را آتش نابود کرده است. درگاه های شمالی از حیث ارتفاع بلندتر از درگاه های دیگر است، سازندگان دیوار هر درگاه را به شش قسمت افقی تقسیم کرده اند و در قاب بالایی اردشیر یکم بر تخت فرمانروایی نشسته است و رخ به بیرون دارد. در مقابل او دو عودسوز گذاشته اند و مردی در جامهٔ مادی اندکی به مقابل خم شده است و با یک دست عصای حاجبان را گرفته و دست دیگر را بالا آورده دهانش را لمس می کند. پشت سر او مردی ایستاده است است که رخت پارسی دارد اما یک شال رخجی را چند دور دور سرش پیچیده و به دستی یک عوددان دارد و دست دیگر را روی مچ دست اول گذاشته است و با احترام کامل رخ به سریر پادشاه کرده است. پشت سر شاه سه نفر ایستاده اند؛ اولی که بدون سب
یل و ریش است، خواجه ایی درباری بوده و در لباس پارسی است، که مگس پرانی را با یک دست بالای تاج شاه گرفته است و حوله ای به دست دیگرش دارد. نفر دوم مردی است در لباس مادیان که ترکش کمان دار، تبرزین و به طور کلی اسلحه شاه را حمل می کند. نفر سوم سربازی است پارسی که نیزه به دست ایستاده. همه نما در قابی با گل های دوازده پر محاط بوده است و بالای سر پادشاه لبه مزین سایه بان شاهی دیده می شود. شادروان سلطنتی دارای منگوله های زیبایی است که از شرابه ها آویخته. نماد فر ایرانی (حلقه بالدار) را در میان دو صف از گاوان نر قرینه هم (در ردیف بالا) و شیران نر غران و متقابل (در پایین) نقش کرده اند. این صحنه بارعام مثل صحنه بارعام کشف شده در خزانه است، اما دو فرق عمده در این میان وجود دارد. یکی این که در این مهمانی ولیعهد شاه تصویر نشده است دوم اینکه در این صحنه تاج پادشاه کلاه استوانه ای ساده ای است که در بالا یک بند افقی و برجسته می خورد و دو لبه خرد پیدا می کند و این همان تاجی است که در کاخ سه دری هم وجود دارد. اما تاج خشیارشا بدان گونه که بر درگاه های کاخ هدیش و نقش بارعام شاهی کشف شده در خزانه (که اصلاً متعلق به مرکز پلکان آپادا
نا بوده است) دیده می شود استوانه ای است ساده که رو به بالا تنها اندکی پهن تر می شود و هیچ لبه و بندی ندارد. گذشته از این در نقش بارعام صدستون وی تاج و مچ شاه و در گردن و گوش او زیورآلات حقیقی و گران بها را به سنگ چسبانیده بوده اند و این همان وضعی است که بر درگاه شرقی کاخ سه دری هم موجود است ولی در صحنه بارعام خزانه چنین زیورهایی دیده نمی شود. بر درگاه های کوچکتر دیوارهای غربی و شرقی شاه را در حال نبرد با شیر و هیولا مصور کرده اند. درگاه های شمالی دیوارهای شرقی و غربی هر کدام در دو مجلس، شاه را نشان می دهند که کاکل شیری بالدار و بر سر پا بلند شده را با دستی گرفته و با دست دیگر خنجری در شکمش فروکرده است. در درگاهه های جنوبی دیوارهای غربی و شرقی شاه در جنگ با گاوی کوهی و شیر غران تصویر شده است. این نقش ها همان اند که در کاخ تچر و حرمسرای خشیارشا تکرار شده اند. پیرامون. در شمال ایوان شمالی، حیاطی بزرگ وجود دارد و در مشرق آن یک دستگاه ساختمانی مشتمل بر تالارها، انبارهای سربازی، راهروها و دالان های کوچکتر قرار دارد و در شمال حیاط کاخ نیمه تمامی است درست به شکل و طرح دروازه خشیارشا که پیشتر توصیف شد. در مغرب حیاط، د
الانی بلند و انبار مانندی است که در شمال بریده می شود تا دو حیاط آپادانا و صد ستون را به هم بپیوندد. یک خیابان بزرگ به طول ۹۰ متر و عرض تقریبی ۱۰ متر از دروازه خشیار شا به طور مستقیم رو به شرق تا به شمال دروازه نیمه تمام می رسد و این خیابان را خیابان سپاهیان می نامند زیرا می پندارند رژه سربازان جاویدان در آن انجام می گرفته است. اکنون به شرح برخی از قسمتهای مهم این کاخ می پردازیم. سازنده. ساخت این کاخ به دست خشایارشا بزرگ آغاز شد و اردشیر یکم آن را به پایان رساند. این موضوع در سنگ نوشته ای در گوشه جنوب شرقی تالار ثبت شده است. این خشت سنگی به اندازه ۳۵ *۳۵*۵/۷ سانتی متر است و بر دو روی و یک لبه آن نوشته ای به خط میخی بابلی حک شده که برگردان آن چنین است: اردشیر شاه گوید: این خانه خشیارشا، پدر من، پی اش را ریخت، به تأیید اهورا مزدا، من، اردشیر شاه، آن را برآوردم و تمامش کردم. احتمالاً بنای کاخ در حدود ۴۷۰ پیش از میلاد آغاز و حدود ۴۵۰ پیش از میلاد تمام شده است.