Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پایتخت جهانی کتاب عنوانی است که از سال ۲۰۰۱ میلادی به این سو هر ساله از سوی سازمان یونسکو به شهری داده می شود که در جهت تقویت جایگاه کتاب و خواندن آن کوشش شایانی کرده باشد. هدف یونسکو این است تا از این طریق در آن سال به اجرای برنامه های فرهنگی مرتبط با کتاب بپردازد و از این راه شوق مطالعه را در مردم ایجاد کند. این انتخاب هیچ جایزهٔ مالی را برای برگزیدهٔ آن دربر ندارد؛ بلکه تصدیق بهترین برنامهٔ اختصاص داده شده به کتاب و کتاب خوانی است. سازمان یونسکو هر سال یک شهر را با کمک سه مرکز بین المللی کتاب به عنوان پایتخت کتاب تعیین می کند که این سه مرکز انجمن ناشران بین المللی کتاب، اتحادیه بین المللی فروشندگان کتاب و اتحادیه بین المللی انجمن کتابخانه ها است. سالی که شهر برگزیده عنوان پایتخت جهانی کتاب را دارا است از ۲۳ آوریل یعنی روز جهانی کتاب تا ۲۲ آوریل سال بعد از آن ادامه دارد. بانکوک سیزدهمین شهری است است که به عنوان پایتخت جهانی کتاب انتخاب می شود. کمیته تصمیم گیرنده اعطای این عنوان دلیل انتخاب بانکوک را به عنوان پایتخت جهانی کتاب در سال ۲۰۱۳ «ایجاد انگیزه برای سهیم شدن و شرکت مردم در زنجیره تأمین کتاب، حضور فعا
ل بازیگران تایلندی در پروژه ای ادبی که از قبل به همین منظور طراحی شده و همچنین عمل به تعهدات در حوزه نشر» اعلام کرده است. پیش از این مادرید اسپانیا (۲۰۰۱)، اسکندریه مصر (۲۰۰۲)، دهلی نو هندوستان (۲۰۰۳)، آنتورپ بلژیک (۲۰۰۴)، مونترال کانادا (۲۰۰۵)، تورین ایتالیا (۲۰۰۶)، بوگوتا کلمبیا (۲۰۰۷)، آمستردام هلند (۲۰۰۸)، بیروت لبنان (۲۰۰۹)، لوبلیانا اسلوونی (۲۰۱۰)، بوینوس آیرس آرژانتین (۲۰۱۱) و ایروان ارمنستان (۲۰۱۲) پایتخت جهانی کتاب بودند. تهران یک بار در سال ۲۰۰۶ و بار دیگر در سال ۲۰۱۱ برای کسب عنوان «پایتخت کتاب جهان» تقاضا داده است که هر دو تقاضا رد شده است. تهران در سال ۲۰۰۶ با یک رأی این عنوان را به تورین ایتالیا باخت. گفته می شود که نیشابور با پشتوانه تجربه ای که در پایتختی کتاب ایران کسب کرده است، برای کسب عنوان پایتخت جهانی کتاب اقدام کرده است. شهر شیراز نیز که عنوان ششمین پایتخت کتاب ایران را داشت در سال ۲۰۲۰ از طرف ایران برای پایتخت جهانی کتاب اعلام نامزدی کرد. معیارها. کمیتهٔ انتخاب و معرفی نامزدها از برنامه هایی استقبال می کند که توسط شهردار یک شهر اجرا یا تأیید شده و در جهت ترویج و گسترش کتاب خوانی است. ک
میتهٔ انتخاب نامزدها توجه خود را به برنامه های خاصی جلب می کند که به این شرح اند: درجهٔ مشارکت همهٔ سطوح (از شهری تا بین المللی)، تأثیر بالقوهٔ این برنامه ها، دامنه و کیفیت فعالیت هایی که توسط کاندیداها طرح شده است و گستره ای که در آن ناشران، نویسندگان، کتاب فروش ها و کتابداران درگیر می شوند و سازمان های غیردولتی هم در آن فعال هستند و هر پروژهٔ دیگری که کتاب و کتاب خوانی را ارتقا می دهد. همچنین برنامه ها باید در راستای ارتقای آزادی بیان و اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر باشد.
ابراهیم الکونی نویسنده لیبیایی و یکی از بهترین رمان نویسان جهان عرب و جزو نویسندگان بزرگ ادبی جهان اسلام است. زندگی. متولد شهر غدامس در سال ۱۹۴۸ در لیبی به دنیا آمد. الکونی فارغ التحصیل دانشکده گورکی – موسکو در سال (۱۹۷۷) است. شیوه نوشتار. گذار به شهرنشینی در داستان های بلند ابراهیم الکَونی دیده می شود. برخی نویسندگان بر این باورند که الکَونی نه تنها داستان بلند نوشت، بلکه محتوای داستان نویسی لیبی را هم دگرگون کرد؛ زیرا تا پیش تر الکَونی داستان نویسی لیبی بیشتر صبغه ای محلی داشت. الکَونی فضای داستان نویسی را در جامعهٔ لیبی باز کرد و آن را به جهان عرب پیوند داد و از این راه داستان نویسان لیبی را در جاهای دیگر نیز شناختند. او یکی از معترضین سیاست معمر قذافی بود و همچنین در جایزه ای ادبی که قذافی راه اندازی کرده بود مخالف درج نام قذافی بر روی جایزه بود. الکونی و جامعهٔ ایران. «ابراهیم الکونی» در ایران کمتر شناخته شده است.با این حال یک اثر مهم او به نام «نزیف الحجر » تحت عنوان « خونابه سنگ » توسط محمد علی عسگری در ایران ترجمه و از سوی انتشارات روزنه منتشر شده است.همین مترجم کتاب دیگری به نام «​ورم »​را از الکونی
ترجمه کرده که به زودی منتشر می شود . از میان آثار وی مجموعه ای شش جلدی از کلمات قصار به شمار می آیند برای نخستین بار در انتشارات فراگفت به فارسی ترجمه شده است. این کتاب ها شامل حکمت های دینی اند که توسط فرشته مولایی ترجمه شده اند. جوایز. ابراهیم در پنجمین همایش بین المللی ابداعات رمان عربی قاهره، به عنوان بهترین رمان نویس جهان عرب انتخاب شد. ابراهیم الکونی بابت این جایزه که ۱۰۰ هزار جنیه مصری (۱۸ هزار دلار) بابت ابداعات ادبی خود دریافت کرده بود، جایزهٔ خود را به کودکان نیجر و مالی اهدا کرد. از دیگر جوایز او می توان به جوایز بین المللی سوئیس، ژاپن، فرانسه و جایزه کلمه طلایی از کمیته فرانکفونیه یونسکو اشاره کرد. وی نامزد دریافت جایزه من بوکر در سال ۲۰۱۵ شده است.
بی بی سی آنلاین نام برند و منزلگاه اصلی سرویس های آنلاین بی بی سی بریتانیا است. بی بی سی آنلاین شبکه ای است عظیم از وب گاه های پربازدیدی چون بی بی سی نیوز، بی بی سی اسپورت، سرویس های رادیویی و ویدئویی بنا بر تقاضای بی بی سی آی پلیر، وب گاه ویژهٔ کودکان پیش دبستانی سی بیبیز، و سرویس های آموزشی نظیر بایت سایز. بی بی سی از سال ۱۹۹۴ برای پشتیبانی از برنامه های تلویزیونی، رادیویی و طرح های مبتنی بر وب خود، حضوری آنلاین داشت ولی تا دسامبر ۱۹۹۷، زمانی که دولت بریتانیا موافقت کرد تا از درآمد ناشی از حق اشتراک تلویزیون در بریتانیا مقداری بودجه به سرویس آنلاین خود اختصاص دهد، به صورت رسمی آغاز به کار نکرد. در طول تاریخ کوتاه فعالیتش، طرح های آنلاین بی بی سی همواره در معرض رایزنی های عمومی و بازنگری های دولتی قرار گرفته است که حاکی از نگرانی های رقبای تجاری بی بی سی آنلاین از تخریب بازار رسانه ای بریتانیا به دلیل حضود وسیع و پررنگ و بودجهٔ دولتی اش می باشد.
بازگشت فیلمی روسی ساختهٔ آندری زویاگینتسف در سال ۲۰۰۳ است. داستان فیلم داستان دو پسر بچه است که پدر آن ها پس از ۱۲سال باز می گردد و می خواهد آن ها را برای سه روز به گردش ببرد. این فیلم در جشنوارهٔ فیلم ونیز برندهٔ جایزهٔ شیر طلایی شد. داستان. مردی پس از دوازده سال به خانه بازمی گردد؛ جایی که همسرش با دو پسر خود (وانیا و آندره) زندگی می کند. بچه ها هیچ شناختی از پدر ندارند و حتی نمی دانند او در این مدت کجا بوده و از کجا بازگشته. پسر بزرگتر (آندره) از بودن پدر خوشحال است و تلاش می کند رضایت او را جلب کند. اما پسر کوچکتر (وانیا) مشکوک است و اعتمادی به مرد تازه وارد ندارد. پدر اصرار دارد بچه ها را برای دو سه روز به سفری تفریحی ببرد. در میان راه مدام تنش هایی میان وانیا و پدر درمی گیرد. پدر مردی کم حرف و مرموز و خشن است و بچه ها را وادار به خشونت، کتک کاری، نوشیدن الکل و کارهای سخت می کند. او آن ها را به جزیره ای متروک می برد و اصرار دارد آن ها از برجکی بالا بروند. وانیا امتناع کرده و تن به خواسته های پدر نمی دهد. سرانجام طی پدر به دنبال او آمده و از برج سقوط کرده می میرد. منابع. Wikipedia contributors، «The Retur
n (2003 film)،» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Return_(2003_film)&amp;oldid=482564007 (accessed May 24, 2012).
جهان پناه چهارمین شهر قرون وسطایی بود که با هم شهر دهلی در هند را تشکیل می دادند. جهان پناه در سال ۱۳۲۶-۱۳۲۷ توسط محمد بن تغلق (۱۳۲۱-۱۳۵۱)، سلطان دهلی، بنیاد شد. برای مقابله با تهدید مداوم مغولان، تغلق شهر جهان پناه را با برج و بارو ساخت و قلعه علی آباد که در سده ۱۴ احداث شده بود و هم چنین همه بناهای بین قلعه رای پیتورا و دژ سیری را در محوطه آن گنجاند. دهلی از چهار شهر تشکیل می شد که در مجاورت هم و متصل به هم قرار گرفته، یکی را به همین نام دهلی می خوانند که از بنای هندویان و قسمت قدیمی شهر است. قسمت دیگر شهر را سیری می نامیدند که دارالخلاقه نیز خوانده می شد. قسمت سوم را تغلق آباد می نامیدند و آن را سلطان تغلق پدر پادشاه هند ساخته. قسمت چهارم دهلی جهان پناه نام دارد که ویژه سکونت محمدشاه سلطان هند بود. این قسمت را محمدشاه خود بنا کرده و خیال داشت هر چهار شهر را درون باروی یگانه ای قرار دهد و بخشی از این بارو را نیز ساخت لیکن چون هزینه های آن زیاد شده از تکمیل آن خودداری کرد. در همین اوان، پایتخت به دولت آباد انتقال یافت و استحکامات دفاعی در آنجا ساخته شد. محمدبن تغلق شاه، دومین سلطان دودمان تُغْلُقیه بود که در
۷۲۵ به پادشاهی رسید. در قلمرو وسیع او، بر اثر سیاستهای نادرستش، همواره شورش وجود داشت و او خود به این امر واقف بود. وی در ۷۲۷ دستور تخریب دهلی را داد و مردم را به زور به منطقه دیوگری ــ که شهر دولت آباد را در آنجا بنا کرده بود ــ فرستاد و از این رویداد به عنوان یکی از عوامل اصلی نام می برند که امروزه از شهر جهان پناه و دژهای آن آثار کمی به جا مانده است. برج های دیده بانی حصارهای شهر جهان پناه، مانند عادل آباد، نیمه استوانه ای اما فاقد دهلیز خارجی است. در حدود ۶۸ کیلومتری شمال شهر ویرانه های کاخ دارْسَرا (بیجی مندل) قرار دارد، که ابن بطوطه آن را بتفصیل توصیف کرده و بویژه کاخ دیوان عام (هزارستون) را تحسین نموده است. مسجد بیگم پور. جهان پناه، منزلگاه شاهانه ای بود شامل مسجد جامع باشکوهی به نام مسجد بیگم پور منسوب به معمار سلطنتی، ظاهرالدین جَیوش، که یک معمار ایرانی بود که در طرح این مسجد یک طرح سنّتی ایرانی مشهور به چهارایوان را با طاق نماهای گنبدی و چهار اتاق گنبددار گرداگرد اندرونی وسیعی به کار برد. ورودی اصلی، در سمت شرقی، به پلکان مجللی می رسید که به طرز باشکوهی بر خیابان پایینی مشرف بود.
در مکانیک مداری و مهندسی هوافضا کمک گرانشی به استفاده از حرکت نسبی و گرانشی سیاره یا دیگر ساختارهای آسمانی برای تغییر مسیر و تغییر سرعت فضاپیما گفته می شود. کمک گرانشی می تواند برای شتاب دادن به فضاپیما، یعنی افزایش یا کاهش سرعت یا تغییر مسیر آن استفاده شود. «کمک» با حرکت جسم گرانشی در حالی که فضاپیما را می کشد، فراهم می شود. هر افزایش یا از دست دادن انرژی جنبشی و تکانه خطی توسط یک فضاپیمای در حال عبور مطابق با قانون سوم نیوتن توسط جسم گرانشی از بین می رود یا به دست می آید. مانور کمک گرانشی برای اولین بار در سال ۱۹۵۹ استفاده شد، زمانی که کاوشگر شوروی لونا ۳ از سمت دور ماه زمین عکس گرفت، و توسط کاوشگرهای بین سیاره ای از مارینر ۱۰ به بعد، از جمله پروازهای قابل توجه دو کاوشگر وویجر از مشتری و زحل، استفاده شد. توضیحات: کمک گرانشی در اطراف یک سیاره، سرعت فضاپیما (نسبت به خورشید) را با ورود و خروج از حوزه نفوذ گرانشی یک سیاره تغییر می دهد. سرعت فضاپیما با نزدیک شدن به سیاره افزایش می یابد و با خروج از سیاره کاهش می یابد. برای افزایش سرعت، فضاپیما در همان جهتی که سیاره به دور خورشید می چرخد به سیاره نزدیک می شود و د
ر جهت مخالف حرکت می کند. برای کاهش سرعت، فضاپیما در جهت مخالف سرعت مداری سیاره به سیاره نزدیک می شود. در هر دو نوع مانور انتقال انرژی در مقایسه با کل انرژی مداری سیاره ناچیز است. مجموع انرژی جنبشی هر دو جسم ثابت می ماند؛ بنابراین می توان از مانور تیرکمان بچه گانه برای تغییر مسیر و سرعت سفینه فضایی نسبت به خورشید استفاده کرد. تصور کنید روی سکوی قطار ایستاده اید و توپی را با سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت به سمت قطاری که با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت نزدیک می شود پرتاب کنید. راننده قطار می بیند که توپ با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت نزدیک می شود و بعد از اینکه توپ به صورت کشسانی از جلوی قطار پرش می کند با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت حرکت می کند. با این حال، به دلیل حرکت قطار، سرعت حرکت آن نسبت به سکوی قطار ۱۳۰ کیلومتر در ساعت است. توپ دو برابر سرعت قطار را به سرعت خود اضافه کرده است. ترجمه این تشبیه به فضا: در چارچوب مرجع سیاره، سفینه فضایی دارای سرعت عمودی v نسبت به سیاره است. پس از وقوع قلاب سنگ، سفینه فضایی در مسیری ۹۰ درجه نسبت به مسیری که به آن رسیده است حرکت می کند. هنوز هم سرعت v را خواهد داشت، اما در جهت افقی. در چارچوب م
رجع خورشید، سیاره دارای سرعت افقی v است و با استفاده از قضیه فیثاغورث، سفینه فضایی در ابتدا دارای سرعت کل جذر 2v است. پس از خروج سفینه فضایی از سیاره، سرعتی برابر با خواهد داشت 0/6vکه تقریباً افزایش می یابد. رویکردفضاپیما: فضاپیما به سیارات و اجرام آسمانی نزدیک می شود و با استفاده از گرانش جرم آسمانی سرعت خود را افزایش می دهد و فضاپیما شتاب بیشتری می گیرد و می تواند مسیر خود را تغییر دهد. مکانیزم عملکرد کمک گرانشی: کمک گرانشی بر سه پایه سرعت زاویه ای، میدان گرانشی و انتقال انرژی استوار است. سرعت زاویه ای: با کمک سرعت زاویه ای فضاپیما می تواند مسیر خود را تغییر دهد. میدان گرانشی: با استفاده از میدان گرانشی سیارات می تواند سرعت و جهت حرکتی خود را تغییر دهد. انتقال انرژی: انرژی از فضاپیما به سیاره منتقل می شود تا کمک گرانشی صورت گیرد. این کمک به وسیله حرکت (تکانه زاویه ای مداری) سیاره و حرکت گرانش آن که موجب کشیده شدن و حرکت فضاپیما می شود، به وجود می آید. مزایا کمک گرانشی: معایب کمک گرانشی: تبدیلات انرژی: همان طور که می دانیم در کمک گرانشی دو نوع انرژی دخیل هستند که انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل می باشد انرژی جنب
شی: انرژی حرکتی که فضاپیما از سیاره دریافت می کند و باعث افزایش سرعت می شود. انرژی پتانسیل: تغییر این انرژی در نزدیکی سیارات باعث تبدیل انرژی پتانسیل به انرژی حرکتی می شود و با استفاده از آن سرعت فضاپیما افزایش می یابد. عملیات موفق: این تکنیک برای اولین بار در یک مانور در سال ۱۹۶۱ پیشنهاد شد و سپس بر روی کاوشگر بین سیاره ای مارینر ۱۰ و همچنین دو پروژه وویجر مورد استفاده قرار گرفت. فضاپیماهای وویجر در حال حاضر دورترین فضاپیماهای دنیا هستند. نتیجه گیری: در نهایت کمک گرانشی به عنوان یک تکنیک دگرگون کننده است که اکتشافات فضایی را متحول کرده است و به بشر اجازه می دهد تا قلمروهای جدیدی از شگفتی و پتانسیل کیهانی را آشکار کند.
کلودت کولبرت (زادهٔ ۱۳ س پتامبر ۱۹۰۳ – درگذشتهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۶) اولین بازیگر زن فرانسوی تبار است که جایزه اسکار دریافت کرد. او کار هنری اش را در آمریکا آغاز کرد و ملیت آمریکایی هم داشت. زندگی. کلودت سه ساله بود که پدرش که مغازه شیرینی فروشی داشت تصمیم گرفت با خانواده اش به نیویورک مهاجرت کند. وی می خواست طراح و دوزنده لباس شود و در رشته هنرهای دراماتیک در کالج ثبت نام کرد. کار در یک مغازه مد لباس در برادوی کار او را به سینما کشاند و با استودیو پارامونت قرارداد امضا کرد و اولین فیلمش را با فرانک کاپرا به نام "برای عشق مایک" (۱۹۲۷) تجربه کرد که یک شکست تجاری برای فیلم و شکست فردی برای او بود اما دومین فیلمش با سیسیل ب دومیل در فیلم "نشان صلیب" (۱۹۳۲) برایش موفقیت و شهرت آورد و از این پس برای تهیه کنندگان فیلم نام او تضمین کننده فروش فیلم هایشان بود. سالهای ۳۶–۱۹۳۵ سالهای اوج محبوبیت اوست. او در بین ده هنرپیشه محبوب سال قرارگرفت و از رقیب خود کارول لمبارد پیشی گرفت در سال ۱۹۳۴ جایزهٔ اسکار بهترین هنرپیشهٔ زن را برای فیلم "در یک شب اتفاق افتاد" فرانک کاپرا دریافت کرد؛ و از آن پس در حدود ۸۰ فیلم با همکاری مشهورتری
ن کارگردانان زمان خودش را در کارنامه هنری اش ثبت کرد. در سال ۱۹۹۲ اعلام بازنشستگی کرد و در سال ۱۹۹۶ از دنیا رفت. سال های پایانی و مرگ. کولبرت وقت خود را بین آپارتمانش در منهتن و خانه تعطیلاتش در اسپیتس تاون ، باربادوس تقسیم کرد . دومی، که از یک نجیب زاده بریتانیایی و با نام مستعار بلریو خریداری شد، تنها خانه مزرعه ای جزیره در مقابل ساحل بود. آدرس دائمی او منهتن باقی ماند. هنگامی که مادرش جین در سال 1970 درگذشت، و برادرش چارلز در سال 1971، تنها بازمانده بستگان کولبر، دختر برادرش، کوکو لوئیس بود. کولبر در سه سال آخر عمرش دچار یک سری سکته های کوچک شد. او در سال 1996 در باربادوس درگذشت، ، جایی که او یک خانه دار و دو آشپز را استخدام کرده بود. او 92 ساله بود. جسد او برای مراسم سوزاندن و تشییع جنازه به شهر نیویورک منتقل شد.
بولی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خرچنگ مرموز اطلس یک گونه از خرچنگ های مرموز است که به عنوان خرچنگی مرموز و بیگانه از اعماق دریا شناخته می شد.
حکومتی بود مستقل به مرکزیت غازی قُموق که از قرن سوم هجری به مدت هفت قرن بر سرزمین لاک ها که امروزه جزئی از داغستان است سیطره داشته است. در قرن نهم هجری این حکومت شامل مناطقی از شمال جمهوری آذربایجان امروزی، جنوب داغستان، چچنستان و قسمتی از کاباردیا بوده است. پایتخت شمخالات در قرن هشتم تا هفدهم میلادی در داغستان بود. در قرن هشتم تا هفدهم پایتخت در قموق بود و در قرن دوازدهم غازی قموق نام گرفت. در سدهٔ پانزدهم دیگر مراکز سیاسی شمخالات بویناک، ترخو، اندیری و چند شهر دیگر بودند. تاسیس شمخالات، سدهٔ ۸ تا ۱۲ میلادی. عرب ها در قموق. در میانه سده هفتم خلافت عباسی در پی گسترش خود به سوی شمال اقدام به تصرف داغستان کرد. در آغاز سدهٔ هشتم در نبردی قموق به تصرف درآمد و در پی آن لاک ها مجبور به اتحاد با عرب ها علیه خزرها شدند. مشهور است که هنگام پیروزی خزرها بر عرب ها، عرب ها اختیار داغستان را از کف داده و لاک ها سپس با خزرها متحد شدند. عرب ها ناچار شدند دوباره داغستانی ها را مطیع خود کنند. ورود مسلم ابن عبدالملک. در سال ۷۳۴ فرمانده ارتش مسلمانان مسلم بن عبدالملک پس از یکی از پیروزی هایش در داغستان چند حاکم را منصوب نمود. ی
کی از آنان شهبال قموق بود. بارتولد و پالیفکتف شهبال را با شمخال مرتبط و هر دو را به معنی حاکم قموق می دانند. عباسقلی آقا باکیخانف می نویسد: ورود مروان. بعدها قموق از حکومت عرب ها جدا شد، احتمالاً با پشتیبانی همسایگان خود سریرها و خزرها. الکوفی می گوید: در دربندنامه نوشته شده است که در سال ۷۳۸ مروان امیرنشین داغستان کوهستانی را برچیده و قموق، گوبچی، قیطاق، تبرسران، کوران، روتول، زیخور و آوار باید به دربند خراج می دادند. مسجد جامع. در سال ۷۷۷ مسجد جامع قموق ساخته شد که در آن کتیبه ای با این مضمون نوشته شده است: "در سال ۱۶۰ هجری (۷۷۷ میلادی) برای سپاس از خدای قادر متعال ساخته شد." تجزیهٔ خلافت عباسی. در سدهٔ نهم میلادی خیزش ضدعربی بابک خرمدین موجبات تجزیه خلافت عباسی را فراهم نمود. حکومت اسلامی در داغستان کوهستانی رو به انحطاط گذاشت. از سده های نهم تا یازدهم چندین قلمرو داغستان جنوبی مانند تبرسران، کورا، آختو، روتول و تساخور بیشتر زیر نفوذ حکومت نیرومند شروان بودند و از این رو امارات دربند تأسیس شد. شمخالات قموق بخشی از این سرزمین های لاک ها می شد و احتمالاً با سریرها و قیطاق ها متحد بود. ولادیمیر مینورسکی می نو
یسد: غازی قموق. پژوهش دربارهٔ تاریخ قموق این نکته را خاطرنشان می کند که این منطقه در اواخر سدهٔ هشتم میلادی مرکز اسلامی شد. پس از آن در سده نهم تا دوازدهم جنگ های داخلی در داغستان جنوبی، شروان و دربند درگرفت که قموق از این جنگ ها جان سالم به در برد. در سدهٔ دوازدهم میلادی شمخالات به احتمال قوی مسلمان بود و اسلام در قموق دین مسلط بود. قموق پیشوند غازی را دریافت کرد. سرانجام لاکیه یک دولت اسلامی شد. حملهٔ مغول ها و تاتارها، سدهٔ ۱۳ تا ۱۴ میلادی. اشغال قموق. در سال ۱۲۴۰ میلادی مغول ها و تاتارها پس از دربند و ریچ به قموق پایتخت کوهستانی لاک ها حمله کردند. محاصرهٔ دژ قموق با به کارگیری ماشین ها محاصره و منجنیق چند ماه طول کشید. در تاریخ ۸ آوریل ۱۲۴۰ قموق مورد هجوم قرار گرفته و ویران شد. سال بعد شمخالات تجدید قوا کرد. شیخ سعیدف می گوید: حاجی حسینف می نویسد: علی کایایف می نویسد: اتحاد. در دوران برکه خان (۱۲۶۶-۱۲۵۷ میلادی) اسلامی شدن حاکمان اردوی زرین آغاز شد که توانست به برقراری اتحاد غازی قموق با اردوی زرین بینجامد.شیخ سعیدف می نویسد: ورود تیمور لنگ. در سال ۱۳۹۵ میلادی تیمور لنگ به سوی قیطاق روان شد. تیمور لنگ به ش
مخالات غازی قموق حمله کرد و پس از محاصره و جنگ دژهای کولی و تاوس را گرفت. شرف الدین یزدی می نویسد: در میان لاک ها افسانه ای کهن دربارهٔ دختری در اواخر سده چهاردهم میلادی وجود دارد به نام پاتیما که با قوای تیمور مبارزه کرده و پیروز شد. تیمور لنگ با وارثان چنگیزخان رقابت می کرد و پس از از فتح لاکیه دست نشاندهٔ خود را بر تخت شمخالات غازی قموق نشاند و هواخواهان چنگیزخان را از حکومت برکنار کرد. با مرگ تیمور در سال ۱۴۰۵ شمخال تیمور از تخت کنار گذاشته شد. قدرت گرفتن شمخالات در سده های پانزدهم تا شانزدهم. در سدهٔ پانزدهم قموق مرکز اسلامی و سیاسی نیرومندی در داغستان جنوبی شد و شمخال قموق نقش حاکم همهٔ داغستان را بازی می کرد و خود را پادشاه، والی و قیصر می نامید.
تیرامین یک مونوآمین مشتق از اسید آمینه تیروزین است که به طور طبیعی در تعدادی از غذاها وجود دارد. این ماده در اثر شکستن زنجیره پروتئینی غذاهای مانده به وجود می آید. تیرامین با آزاد سازی کاتکول آمین ها اثرات سمپاتیکی (از جمله افزایش فشار خون) ایجاد می کند. به ویژه در مصرف همزمان غذاهای حاوی تیرامین با داروهای مهارکننده مونو آمین اکسیداز (MAOI) خطر ایجاد افزایش فشار خون اورژانسی را بالا می برد بنابراین باید از مصرف همزمان آنها پرهیز شود. سیستم گوارش برای تجزیه تیرامین کار میکند و جلوی تجمع تیرامین را میگیرد. آنزیم تجزیه کننده تیرامین مونو آمین اکسیداز نام دارد. معمولا مقدار مونوامین اکسیداز در افراد متفاوت است. اگر مونوامین اکسیداز بدن صرف تجزیه تیرامین اضافی حاصل از مواد غذایی مانده شود مونوآمین های مغز مثل سروتونین اکسید نمیشود و با افزایش سطح سروتونین سردرد .افزایش فشار خون و افسردگی رخ خواهد داد. معمولاً هر قدر ماده غذایی پروتئینی مانده تر باشد، تیرآمین آن نیز بیشتر خواهد بود. میزان تیرآمین در پنیر، با توجه به نوع فرایند، نوع تخمیر، قدمت، نوع فساد و حتی نوع آلودگی باکتریایی متفاوت است. پرهیز از مصرف مواد غذا
یی حاوی تیرآمین مانند پنیر مانده، نوشیدنی های الکلی، برخی گوشت های فرآوری شده، سویا، میوه های خیلی رسیده و غذاهای ایجادکننده فشار خون، به خصوص برای افرادی که از داروهای بازدارنده مونوآمین اکسیداز MAOi برای درمان سردرد و افسردگی خود استفاده می کنند، ضروری به نظر می رسد. داروهای ضد افسردگی گروه MAOi مثل سلرژین ب علت عوارض جانبی زیاد خط درمان آخر درمان حساب میشوند تیرامین موجب آزاد شدن کتکول آمینها (مانند اپی نفرین) می شود البته نمی تواند از سد خونی مغزی عبور کند. خوردن غذاهای حاوی تیرامین همزمان با مصرف داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیدازها موجب افزایش فشار خون و حمله های میگرنی میشود و ممکن است طوفان سرتونین ایجاد کند . ارتباط تیرامین و یون مس. مس یک یون هادی و انتقال دهنده عصبی است در صورت تجمع بیش از حد یون مس در بدن و کاهش مونو آمینو اکسیداز مقدار جریان تیرامین بیشتر و دردسترس سلول های بیشتری خواهد بود
هِلِنا پِتروفنا بلاواتسکی با نام اصلی هلنا آندرونا هان (فادیوا) (زاده ۱۲ اوت ۱۸۳۱ - درگذشته ۸ می ۱۸۹۱) علاقه مند به علوم خفیه بود که به همراه هنری استیل الکات در ۱۸۷۵ انجمن تئوسوفیسم را بنیان نهادند. بلاواتسکی تئوسوفی را به عنوان آیین حکمت کهن می دانست، آموزه باطنی که زمانی در هر کشور باستانی که مدعی داشتن تمدن است، شناخته می شد. پژوهش گسترده بلاواتسکی در سنت های معنوی مختلف جهان، به نشر کتابی که امروزه مهم ترین اثر ادبی اش در نظر گرفته می شود، منجر شد. دکترین مخفی که ماهیت این تعالیم را در ساخت جامعی جمع آوری و سازماندهی می کند. بلاواتسکی به خود به عنوان مبلغ این دانش باستانی می نگریست و یکی از اهداف اصلی انجمن تئوسوفی «تشکیل هسته برادری جهانی بشریت، بدون تبعیض نژادی، عقیدتی، جنسی، طبقاتی یا رنگ» بود. دیگر آثار بلاواتسکی عبارتند از پرده برداری از ایسیس، کلیدی برای تئوسوفی و صدای سکوت. دوران کودکی و جوانی. هلنا پتروبلاواتسکی در خانواده ایی با اصل و نسب در در ۱۲ اوت ۱۸۳۱، در خانواده نویسنده مشهور هلنا آندرونا هان (فادیوا) و افسر توپخانه پتر آلکسیویچ هان در روسیه متولد شد. بواسطه شغل پدرش، خانواده اغلب محل سکون
ت خود را تغییر می داد. سال بعد از تولد هلنا، خانواده اش به رومونکوف (Romankovo) (در حال حاضر Dneprodzerzhinsk می نامند) رفت و در ۱۸۳۵ آن ها به ادیسا جاییکه خواهر هلنا، ویرا (نویسنده آینده Jelihovsky/ Zhelihovsky) متولد شد، رفتند. در ۱۸۳۸ به همراه مادرش به پتلوا رفتند جاییکه هلنا شروع به فراگیری دروس رقص و آموختن نواختن پیانو که توسط مادرش آموزش داده می شد کرد. در جوانی هلنا، زندگی عالی داشت، اغلب در جامعه بود در بارها می رقصید و در پارتی ها شرکت می کرد. اما وقتی به ۱۶ سالگی رسید، تغییر درونی ناگهانی را تجربه کرد و شروع به مطالعه کتاب هایی از کتابخانه پدربزرگ خود به شکل عمیقی کرد. در تلاش برای استقلال کامل در زمستان ۱۸۴۸/ ۱۸۴۹ در تفلیس، هلنا به ازدواج ساختگی با معاون فرماندار، اروان نیکیفور ولادیمیرویچ بلاواتسکی که بسیار بزرگتر از او بود، درآمد. در ۷ ژوئن ۱۸۴۹ مراسم ازدواج شان برگزار شد. خیلی زود بعد از ازدواجشان، هلنا از پیش همسرش فرار کرد و به نزد بستگانش برگشت. علاوه بر این او به ادیسا و با قایق بادی از پوتی به کیرچ سفر کرد. سپس به استانبول رفت. آنجا وی کنتس روسی کیسلاوا را ملاقات کرد و با همدیگر سفری را به
مصر، یونان و اروپای شرقی ترتیب دادند. سفرها. قسمت بعدی زندگی هلنا بلاوتسکی برای نویسندگان در پرده ابهام قرار دارد زیرا وی خاطرات روزانه خود و اتفاقاتی که برای وی افتاد را یادداشت نمی کرد و کسی هم نیست که این اتفاقات را بازگو کند. در کل ترسیمی از یک مسیر و رشته ایی از مسافرت ها به طور اساسی در خاطر بلاواتسکی هست که که گاهی همراه با تناقضات زمانی نیز هست. آنچه مشخص است اینست که هلنا بلاواتسکی آلبرت راوسون را در قاهره ملاقات کرد. در آن زمان وی دانشجویی بود که در رشته هنر تحصیل می کرد. بعد از مرگ بلاواتسکی، راوسون که آن زمان دکتری الاهیات و دکتر حقوق در آکسفورد بود دیدار خود را با بلاواتسکی شرح می دهد. بر اساس آنچه در خاطرش مانده بود، بلاواتسکی به وی در مورد سهم آینده اش و اینکه روزی جهت آزادی ذهن بشر خدمت خواهد کرد می گفته است. راوسون نوشت: ارتباطش با مأموریتش به طور زیادی غیر شخصی بود زیرا او اغلب تکرار می کرد: این کار من نیست بلکه اوست که برای من می فرستد. براساس خاطرات بلاواتسکی بعد از خاورمیانه وی با پدرش به اروپا سفر کرد. در این زمان وی پیانو را از موشیلز آهنگ ساز معروف و پیانیستی خوش قریحه فراگرفت. در ۱۲
آگوست ۱۸۵۱، زمان تولدش، برای اولین بار استادش را در هاید پارک لندن ملاقات کرد. قبلاً او، وی را در رویاهایش دیده بود. کونتس کونستانز واچ میستیر جزئیات این ملاقات را که در آن استادِ بلاواتسکی به وی می گوید در کاری که قصد آن جان آن را دارد به کمک بلاواتسکی نیاز دارد، توصیف کرده است؛ و اینکه به بلاواتسکی می گوید که سه سال را در تبت جهت آمادگی برای انجام این مأموریت مهم زندگی خواهد کرد. بعد از ترک انگلستان، بلاواتسکی به کانادا، سپس مکزیک، آمریکای جنوبی و مرکزی رفت. در ۱۸۵۲ به هند رسید. طبق آنچه هلنا به خاطر می آورد: " من آنجا حدود دوسال زندگی کردم و ماهانه پولی را از فردی ناشناخته دریافت می کردم. من صادقانه به نکات ذکر شده عمل می کردم. نامه هایی را از این "هندو" دریافت می کردم اما در طول این دو سال یکبار هم او را ندیدم. قبل از ترک هند، بلاواتسکی تلاش کرد که از طریق نپال به تبت برود اما نماینده انگلستان این اجازه را نداد. از هند بلاواتسکی به لندن برگشت، جائیکه دوباره وی استاد خود را ملاقات کرد. بعد از این ملاقات وی به نیویورک رفت جائیکه بار دیگر راوسون را می بیند. سپس به شیکاگو می رود و مجدداً به همراه کاروان های م