Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بدالله خان درکشیدن مجالس بزم و رزم و شبیه سازی بود و بیشتر کاخ های سلطنتی قاجار را تزیین و آراسته است. محمد شاه قاجار طی فرمانی او را به منصب باشیگری معماران و پیشه وران و سایر ارباب حرف و صنایع، به سان دورهٔ فتحعلی شاه، منصوب کرد. مهمترین اثر عبدالله خان دیوارنگارهٔ عظیم کاخ نگارستان با ۱۱۸ پیکرهٔ تمام قد در تهران بوده که از بین رفته است. در این دیوارنگاره، تاج گذاری فتحعلی شاه در میان فرزندانش آمده بود. از آثار آبرنگ عبدالله خان تصویر شاهزاده خانمی در درون یک شمسه همراه با ندیمهٔ اوست. از دیگر آثار منسوب به او، تصویر تمام قد فتحعلی شاه با ردای قرمز و جواهر نشان همراه با کلاه هشترخانی است (محفوظ در لندن، موزهٔ ویکتوریا و آلبرت، ۱۸۷۶–۷۰۷). عبدالله خان در حدود سال ۱۲۲۸ق در قصر سلیمانیه کرج دیوارنگاره ای از آقامحمد خان و فتحعلی شاه اجرا کرد (امروزه از بین رفته؛ ولی قطعه ای از آن در دانشکدهٔ کشاورزی کرج باقی مانده است). علی اشرف. علی اشرف (متولد در حدود ۱۱۲۰ ه . ق) از نقاشان و استادان برجسته قلمدان نگاری بود و به موضوع گل و مرغ می پرداخت او شاگرد محمد زمان بود. از آثار او می توان به قلمدان شیخ صنعان و دختر ترسا،
قلمدان گل و مرغ و قاب آیینه گل و مرغ اشاره کرد. آقا زمان. آقا زمان نقاش و قلمدان ساز عصر محمد شاه قاجار بود، که یا صاحب الزمان امضاء می کرد. آقا صادق. آقا صادق نقاش و قلمدان نگار معروف دوره فتعلیشاه و ناصرالدین شاه قاجار است که "یا صادق الوعد" امضاء می کرد. آقا صادق سبک صفویه را با سبک اروپایی مخلوط می کرد. دیوارنگاری های عمارت شاهی چهل ستون توسط او و به دستور ظل السلطان به روی نقاشی های نفیس به جا مانده از دوران صفوی کشیده شد. سید میرزا. سید میرزا نقاش ایرانی در میانه سده سیزدهم بود. او استاد نقاشی رنگ روغن، آبرنگ و نقاشی لاکی بود. آقا نجف اصفهانی. آقا نجف اصفهانی نقاش و قلمدان ساز بزرگ دوره قاجاریه فرزند آقا بابا نقاش است. بدون شک او از مشهورترین قلمدان نگاران این دوره در اصفهان و از صاحبان سبک در نقاشی قلمدان قاجاریه در ایران است. چنان که آثار او از گرانبهاترین و ارزشمندترین آثار لاکی آن دوره تا به امروز است. تا جایی که بسیاری از ثروتمندان و سران حکومتی خریدار آثار وی بوده اند. فرزندان و نوه های آقا نجف از هنرمندان برجسته قلمدان در این دوره اند. محمد جعفر. آقا محمد جعفر نقاش دوره قاجاریه، فرزند آقا نجف اص
فهانی است. محمدکاظم. آقا محمد کاظم نقاش قلمدان برجسته دوره قاجاریه، فرزند آقا نجف اصفهانی است. از او آثار لاکی و قلمدانهای بسیا باارزشی به یادگار مانده است. وی پدر عبدالحسین صنیع همایون قلمدان نگار مشهور اواخر دوره قاجاریه است. آقا احمد. آقا احمد نقاش دوره قاجاریه، فرزند آقا نجف اصفهانی است. آقا لطفعلی شیرازی. لطفعلی شیرازی صورتگر نقاش و قلمدان نگار ایرانی در دوره قاجار بود که برجسته ترین نقاش گل و مرغ به شمار می آید. اکثر تصاویر شاهنامه داوری کار اوست. اغلب نقاشی های باغ نارنجستان قوام در شیراز توسط او کشیده شده است. آقا لطفعلی شیرازی جد دکتر لطفعلی صورتگر استاد دانشگاه، شاعر، نویسنده و مترجم معاصر ایرانی است. محمد اسماعیل اصفهانی. محمداسماعیل اصفهانی و برادران و برادرزادگان او از سرآمدان نقاشی لاکی و مینائی بودند که در روزگار سلطنت محمدشاه و ناصرالدین شاه تحول بنیادی یافتند و به ویژه محمداسماعیل در اوجگیری این هنر سهم بسیاری داشت. او در تمام دوران زندگی هنری خود هنرمندی درباری بود و خودنگاره هایش مورد استقبال ناصرالدین شاه و درباریان قرار گرفت و لقب «نقاش باشی» که از زمان فتحعلی شاه مرسوم شده بود، به او اعط
ا شد. نگاره های او بیشتر در روی قلمدانها و جعبه آئینه ها، آثار بدیعی را رقم زده است. محمد شیرین نگار. محمد شیرین نگار نقاش سده سیزدهم هجری است که متعلق به مکتب پیکرنگاری درباری دوران قاجار است. او بیشتر موضوع زنان رقاص را نقاشی می کرد. محمود خان ملک الشعرا. محمود خان ملک الشعرا فرزند محمد حسین خان عندلیب و نوهٔ فتحعلی خان صبای کاشانی، ملک الشعرای دربار فتحعلی شاه بود. خاندان او از ایل دنبلی آذربایجان بودند. او در سال۱۲۲۸ق در تهران متولد شد. از کودکی به تحصیل علوم و فنون پرداخت و در ادب و فقه و عروض و قافیه و شعر و انشا و تاریخ و ریاضیات و فلسفه اطلاعاتی درخور کسب کرد. در خطاطی نیز چیره دستی و مهارت به دست آورد و در میناکاری و منبت کاری خود را آزمود و در پیکر تراشی و گل دوزی هم صاحب اطلاع شد. محمودخان شعر نیک می گفت و غزلیات او دلنشین بود. در نقاشی اسلوب کهن و نیز شیوهٔ رایج این زمان را تجربه کرد. یکی از آثار او به نام استنساخ از آثار پیشرو نقاشی این دوره به شمار می رود. او این تابلو را با سبکی کشید که هنوز در اروپا جریان نداشت. در این تایلو فضای تصویر دو بعدی است و نور و سایه در شکل ها نمودی چشم گیر یافته و ا
ز ریزه کاری پرهیز شده است. آن را می توان از آثار پیشرو نقاشی مدرن ایران دانست. محمودخان در منظره پردازی و دورنماسازی دست داشت و آن را با شیوه ای مطلوب اجرا می کرد. عمارت بادگیر (۱۲۷۸ق)، منظرهٔ خیابان الماسیه(۱۲۸۸ق)، کاخ گلستان(۱۲۹۷ق)، صحن آستان قدس رضوی(۱۳۰۳ق) از آثار معروف اوست. محمودخان صبا در سال ۱۳۱۱ق درگذشت و در شهر ری به خاک سپرده شد. اسماعیل جلایر. اسماعیل جلایر نقاش و خوشنویس نوآور نیمه دوم سده سیزدهم قمری است که بیشتر به چهره نگاری و نقاشی موضوع های مذهبی می پرداخت. ازجمله آثارش چهره علی، حسن و حسین و زنان قاجاری بر گرد سماور را می توان اشاره کرد. از اسماعیل جلایر آثاری از تلفیق خط و نقاشی باقی مانده که تحولی مهم در خط گلزار سنتی است و پایه ای برای نهضت نقاشیخط مدرن ایران محسوب می شود. ابوالحسن غفاری (صنیع الملک). در دربار محمدشاه بود که یکی از شاگردان مهرعلی به نام ابوالحسن غفاری (ابوالحسن ثانی) خوش درخشید، و سپس برای هنرآموزی و آشنایی با فن چاپ سنگی به ایتالیا فرستاده شد. بدین سان، او نخستین هنرمند ایرانی بود که در اروپا آموزش دید. ابوالحسن در موزه های فلورانس و رم به رونگاری از آثار هنرمندان عصر ر
نسانس پرداخت. زمانی که به ایران بازگشت، ناصرالدین شاه به پادشاهی رسیده بود. شاه جدید او را به مقام نقاش باشی دربار منصوب کرد. ابوالحسن غفاری (که بعداً لقب صنیع الملک را گرفت) حتی پیش از سفر به ایتالیا مهارت خود را در شبیه سازی با استفاده از اسلوب پرداز نشان داده بود. بعداً، تحت تاْثیر آثار استادان اروپایی تحولی در اسلوب و شیوه و دید هنری اش پدید آمد. اما اگر چه او اصول و قواعد طبیعت نگاری را به خوبی درک کرد، همواره بر آن بود که روح سنت ایرانی را زنده نگهدارد ابوالحسن غفاری در مقام نقاشباشی دربار اجرای دو سفارش بزرگ را بر عهده گرفت: یکی، نقاشی مراسم سلام نوروزی ناصرالدین شاه؛ و دیگری، مصورسازی کتاب هزار ویک شب. در سال۱۲۷۷ق ریاست دارالطباعه و ادارهٔ امور چاپ و نشر روزنامهٔ وقایع اتفاقیه به او واگذار شد. او نام روزنامه را به روزنامهٔ دولت علّیه ایران تغییر داد و با قطع بزرگتر و کاغذ و خط بهتر منتشر ساخت. از این زمان به بعد در هر شماره از این روزنامه تصاویری با شیوهٔ گراوورسازی از رجال ناصری منتشر می شد؛ چون او فن گراورسازی را نیز در اروپا فرا گرفته بود. با اعتبار و منزلتی که صنیع الملک نزد ناصرالدین شاه پیدا کرد
، مکانی را در جنوب ارگ دولتی و عمارت سلطنتی در اختیار او گذاشتند تا امور مربوط به نقاشی و چاپ و غیره را پیش ببرد. در اینجا بود که مقدمات تأسیس نخستین مدرسهٔ نقاشی را به سبک اروپایی و با عنوان «نقاش خانهٔ دولتی» فراهم ساخت و تأسیس آن را در شمارهٔ ۵۱۸ روزنامهٔ دولت علّیه ایران، مورخ سوم شوال ۱۲۷۸ به اطلاع عموم رساند و از مردم خواست تا فرزندان خویش را برای یادگیری نقاشی به این مؤسسه بفرستند. شاه در سال ۱۲۷۹ ق قطعه ای نشان سرتیپی و حمایل به او اهدا کرد. ابوالحسن غفاری سرانجام در اوایل ذیقعدهٔ ۱۲۸۳ در حدود پنجاه و چهار سالگی چشم از جهان فروبست و در شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شد. عبدالحسین صنیع همایون. صنیع همایون نوه آقا نجف اصفهانی و فرزندآقا محمد کاظم، از قلمدان نگاران مشهور اواخر دوره قاجار است. از وی آثار گرانبهایی به یادگار مانده است. استادشکرالله صنیع زاده نقاش و میناساز مشهور معاصر نوه صنیع همایون است. ابوتراب غفاری. ابوتراب غفاری نقاش و چاپگر دوره قاجار است که از پیشگامان هنر گرافیک در ایران به شمار می رود. او برادر بزرگتر کمال الملک بود و در مدرسه دارالفنون آموزش دید و در فن چاپ سنگی مهارت یافت. از آثار ا
و می توان به چهره محمود خان ملک الشعرا، چهره ناصرالدین شاه قاجار و چهره لسان الملک سپهر اشاره کرد. حسین بهزاد. حسین بهزاد از هنرمند نقاش اواخر دوره قاجار محسوب می شود که سهم بزرگی در نوآوری و احیای هنر ارزشمند مینیاتور دارد. او این هنر را که از اواخر دوره صفوی به حالت تکرار و یکنواختی افتاده بود، با کوشش خود و شاگردانش رونق تازه ای داد و به آن جنبه علمی بخشید و به جهانیان شناساند. حسین بهزاد هنر مینیاتور را که در دوره قاجار تحت تأثیر مکاتب روسی و فرانسوی واقع شده بود، به روش اصلی و منطقی بازگرداند. بهترین آثار او، حتی از نظر خودش تابلو فردوسی، رودکی و ایوان مدائن است. در شیوه کار بهزاد که بر اساس مکتب اصفهان است، اهمیت طراحی و محدودیت رنگی، بارز است. توجه به حالات و سکنات اشخاص، سایه پردازی، انتخاب مضامین جدید و گاه موضوعات معاصر نشان می دهد که او از سبک پیشین در انتخاب موضوعات، پیروی نکرده است. علی اکبر خان مزین الدوله. میرزا علی اکبر خان کاشانی مزین الدوله نقاش اواخر سده چهاردهم هجری را می توان نخستین بنیان گذار تئاتر در ایران به شمار آورد. او در مدرسه هنرهای زیبای پاریس آموزش دید و از نخستین کسانی بود که ا
صول و قواعد طبیعت پردازی را در نقاشی ایران به کار برد. از آثارش می توان به منظره ساحل با کلبه چوبین و چهره شعاع السلطنه اشاره کرد. تبحّر او در نقاشی منظره و گل و بوته بود. مهدی مصورالملک. مهدی مصورالملک نقاش و چاپگر ایرانی در اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم هجری است که به چهره نگاری و مردم نگاری با رنگ روغن و آبرنگ می پرداخت. مهدی مصورالملک تصاویر روزنامه شرافت را می کشید. او از اواخر عهد ناصری تا اوایل سلطنت محمدعلی شاه در خدمت دربار بود و لقب مصورالملک را از مظفرالدین شاه گرفت. از جمله آثار او علی اصغر خان اتابک، دکان کله پزی و سه شطرنج باز قابل ذکر هستند. کمال الملک. "محمد غفاری" معروف به کمال الملک، از آخرین استادان بزرگ دوره قاجار است که مشهورترین نقاش ایرانی به شمار می رود. او متولد ۱۲۶۴ه . ق. در کاشان و تحصیل کرده مدرسه دارالفنون است. در آن زمان تابلوی سیاه قلمی از «اعتضادالسلطنه»، وزیر علوم کشید که مورد توجه ناصرالدین شاه واقع شد و در عمارت بادگیر شمس العماره وصل به کاخ سلطنتی، «نقاش خانه» ای ترتیب داد و او را در آن محل جا داد. او پس از عمویش صنیع الملک و برادرش به شهرت بسیار رسید. شاه اول به او
لقب نقاش باشی و منصب پیشخدمت مخصوص داد و سپس لقب" کمال الملک" را به عنوان امتیاز خاص به او اعطا کرد. تا زمانی که ناصرالدین شاه زنده بود، او نیز با شوق و رغبت مشغول کار بود، ولی بعد از مرگ ناصرالدین شاه در سال ۱۳۱۴ه . ق. به ایتالیا و فرانسه رفت و رموز و فنون علمی این هنر را فرا گرفت، بعد از پنج سال به ایران بازگشت و مدت پانزده سال(۱۳۳۰–۱۳۴۵ه . ق) در دارالفنون مشغول تربیت جوانان مستعد بود. شاید بتوان کار کمال الملک را به دو دوره پیش از مسافرت به فرنگ و پس از مسافرت تقسیم کرد. پیش از سفر، آثار او بیشتر تحت تأثیر سنت نقاشی کلاسیک، عصر قاجار و پیش از آن است. با روی کار آمدن رضا شاه و برخی مخالفت های کمال الملک با وی و وزیر معارف بر سر استقلال مدرسه از کار تدریس دست کشید و در سال ۱۳۰۶ش. مجبور به استعفا شد و یک سال بعد به حسین آباد (نیشابور) تبعید شد. از آثار معروف و گران بهای او به تابلوهای تکیه دولت که مراسم تعزیه و سوگواری ایام محرم را نشان می دهد؛ تابلو تالار آیینه که تصویر ناصرالدین شاه در میان آئینه کاری باشکوه کاخ گلستان استزرگر بغدادی و فالگیر یهودی و خودنگاره هایی از چهره خودش می توان اشاره کرد. با مرگ کمال
الملک در ۱۳۱۹ در حقیقت باید عمر مکتب نقاشی قاجار را هم تمام شده دانست.
مکتب تبریز دوم به دوره ای از هنر نگارگری ایرانی در زمان حکومت صفوی در تبریز گفته می شود. شاه اسماعیل با به قدرت رسیدن حکومت صفوی را تشکیل و مرکز حکومتش را تبریز قرار داد و بسیاری از هنرمندان محلی و دیگر صنعتگران را از گوشه و کنار کشور به آنجا جمع کرد و به این ترتیب تبریز به مرکز فرهنگی کشور برای تولید آثار هنری تبدیل شد. در دوره شاه تهماسب این مکتب به اوج رسید و آثاری مثل خمسه تهماسبی و شاهنامه تهماسبی تولید شدند. هنرمندان شاخص این دوره کمال الدین بهزاد و سلطان محمد هستند. پیدایش. شاه اسماعیل در سال ۹۱۶ هجری قمری بر تسلط یافت و حکومت خاندان صفوی راتشکیل داد. او پایتخت را از هرات به تبریز منتقل کرد و هنرمندان و صنعت گران را از گوشه کنار کشور به آنجا دعوت کرد. ایران در دوران سلطنت پادشاهان صفوی به اتحاد و یکپارچگی و عظمت دست یافت. شاه اسماعیل صفوی، استاد کمال الدین بهزاد را که در عهد تیموری پرورش یافته بود به تبریز دعوت کرد و او را به سرپرستی گروهی از نقاشان و خوشنویسان، رنگ کاران و صحافان و… برگزید. این گروه حرکت فرهنگی و هنری مکتب تبریز را به وجود آوردند. این شیوهٔ نوین، از ترکیب سنت نقاشی تبریز اول در دوره م
غول و مکتب هرات و روش شخصی بهزاد پدید آمد. تاریخچه. شاه اسماعیل در سال ۹۰۶ ه .ق پس از شکست دادن آق قویونلوها تبریز را به پایتختی برگزید. کتابخانه سلطنتی آق قویونلوها در اختیار او قرار گرفت و هنرمندانی که در کتابخانه آق قویونلوها کار می کردند به خدمت او درآمدند. شاه اسماعیل آن ها را به ادامه کارهای هنری که در دست داشتند، واداشت. یکی از هنرمندان برجسته مکتب ترکمان تبریز، سلطان محمد تبریزی بود که به خدمت شاه اسماعیل درآمد و از این زمان به بعد یکی از پایه های محکم مکتب جدیدالتأسیس تبریز دوره صفوی شد. شاه اسماعیل در سال ۹۱۶ ه .ق به هرات حمله برد و آنجا را به تصرف خود درآورد و سنت و دستاوردهای غنی و شکوهمند مکتب هرات دوره تیموری را به ارث برد. او از قرار معلوم بعضی از آثار نفیس و کتب ارزشمند مکتب هرات را به تبریز منتقل کرد. شاه اسماعیل سپس فرزند دو ساله خود تهماسب میرزا را همراه یکی از امیران قزلباش، حاکم هرات کرد. تهماسب سپس فرزند دو ساله خود تهماسب میرزا در هرات زیر نظر استادان برجسته به فراگیری نقاشی و خطاطی پرداخت. او پس از گذراندن هشت سال در هرات به تبریز بازگشت و در سال ۹۳۰ ه .ق به سلطنت رسید. ظاهراً او همراه
خود شماری از هنرمندان مکتب هرات از جمله کمال الدین بهزاد را به تبریز آورد. شاه اسماعیل در سال ۹۲۸ ه .ق فرمان کلانتری کتابخانه را به نام بهزاد صادر و او را سرپرست کتابخانه سلطنتی کرد. شاه تهماسب که شیفته نقاشی و خطاطی بود پس از رسیدن به سلطنت به حمایت از این هنرها پرداخت و هنرمندان زیادی از مکتب هرات و ترکمان را در پروژه های شکوهمند کتاب آرایی به کار گرفت و بدین ترتیب آثار مکتب تبریز دوره صفوی پدیدار شد و مکتب تبریز که یکی از مکاتب درخشان هنر نگارگری ایران است، شکل نهایی خود را پیدا کرد و آثار شکوهمندی چون شاهنامه شاه تهماسبی و خمسه نظامی شاهی را تولید کرد. پس از به قدرت رسیدن شاه اسماعیل، هنرمندان در تبریز گرد آمدند و در کتابخانهٔ سلطنتی که ریاست آن را بهزاد بعهده داشت به فعالیت پرداختند. قاسم علی، شیخ زاده و میرک که همراه بهزاد از هرات به تبریز آمده بودند شیوه ای را بنیاد گذاشتند که بر دوش بهزاد و شاگردانش بود. بهزاد هنرمندان پس از خود را تحت تأثیر قرار داد و بسیاری از هنرمندان کلک بهزاد آثار خود را با نام و امضای او ارائه می دادند. شاه تهماسب از اوان کودکی به فراگیری خط و نقاشی پرداخت و طراحی نزاکت قلم را
به مرتبه کمال رسانید. او در جوانی استادان معروف را گرد آوری کرد ولی در اواخر عمر به این هنرمندان توجه کمتری داشت به طوری که بسیاری از آنان در دربار ابراهیم میرزا در مشهد گرد آمدند و سبکی دیگر را به وجود آوردند. خصوصیات. یکی از مشخصه های نقاشی مکتب تبریز دوران صفوی وجود علامت یا شکلی شبیه میله کوچک قرمزی است که بر روی عمامه ها نقش شده است. این علامت و عمامه های دوازده ترکی از نشانه های شیعیاندوازده امامی طرفدار شیخ صفی الدین اردبیلی بود که در ابتدای دوران صفوی متدوال گردید ولی بعد از وفات شاه طهماسب دیگر در تصاویر دیده نشد. نقاشان مکتب تبریز سطح تخت نقاشی را شکستند و ترکیب بندی های چند سطحی آفریدند. همه چیز آکنده از حرکت و جنبش بود رنگ ها درخشان و پرکشش و حالت مورد نظر را به وجود می آورد. آثار مهم. یکی از آثار معروف این دوره شاهنامه شاه طهماسب نام داشت که دارای دویست و پنجاه و هشت تصویر به شیوه مکتب تبریز از آثار سلطان محمد، میرک نقاش، میر سید علیو… است که در دوران ریاست بهزاد و پس از آن در تبریزاجرا شد.
کشته شدن معمر قذافی در جهان بازتاب گسترده ای داشت که در این نوشتار به آن پرداخته شده است.
یوان لنگ پینگ (زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۲۲ مهٔ ۲۰۲۱) دانشمند علوم زراعتی چینی است که به واسطه توسعه اولین نمونه های برنج های اصلاح شده در سال ۱۹۷۰ شناخته شده است. او را پدر علم اصلاح بذر برنج می نامند. دستاوردهای وی بر بسیاری از کشورهای جهان تأثیرگذار بوده است و باعث شده است که بتوان تولید این ماده غذایی که تغدیه بیش از ۵۰ درصد جهان از آن صورت می گیرد را به نحوه مؤثرتر و پربازده تری انجام داد. بازدهی گونه های اصلاح شده برنج ۱۵ الی ۲۰ درصد بیشتر از گونه های معمولی است و امروزه در بسیاری از کشورها بخشی از برنج تولیدی از گونه های اصلاح شده تأمین می گردد. به آقای یوان به واسطه خدماتش چند نشان معتبر ملی و جهانی را در بخش علوم و تغذیه اهدا شده است. وی هم اکنون مدیر مرکز تحقیق و توسعه اصلاح برنج ملی چین است. در 22 مه 2021 ، در سن 91 سالگی در استان هونان ، چین درگذشت.
کلیسای شاهنشاهی در متن اصلی آن به این معنی کلیسای جامع مربوط به امپراتوران آلمان است. کلیساهای وابسته به تمدن رومی بر روی رود راین در ماینز، کرم ها و Speyer کلیساهای شاهی نامیده می شوند. می گویند توسط فرشتگان ساخته شده. (هنری چهارم) به ساختمان نیز پس از ۱۰۸۱ سهم. کلیسای جامع ماینز سایت تاجگذاری برای فیلیپ فون Schwaben، فردریک دوم، و هنری Raspe شد. همچنین هاینریش دوم (۱۰۰۲)، و کنراد دوم (۱۰۲۴) در کلیسای جامع در ماینز تاج بودند، اما هر دو احتمالاً در ساختمان قبلی، از کلیسای جامع حاضر شد در ۱۰۳۸ پس از coronations خود را وقف. کلیسای Speyer شروع در ۱۰۳۰ توسط کنراد دوم به عنوان طاق خانواده برای سلسله Salian ساخته شد و بعدها توسط هاینریش چهارم تمدید شد. کلیسای جامع ورمز خانه مقبره خانواده امپراتور کنراد دوم، و همچنین جایگاه خود را به دلیل اندازه و شکوه آن به دست آورده است. کلیسای اشپایر به شیوه لومباردی و به ویژه از کلیسای سنت آمبرجو در میلان (مرکز ایالت لومباردی) اقتباس شده است.
کارایی آشکارسازی کوانتمی (Detective quantum efficiency) یک کمیت در فیزیک پزشکی و علوم تصویری است که با DQE نشان داده می شود. کارایی آشکارسازی کوانتمی یک سیستم تصویر برداری، خصوصیت بسیار مفید سیستم هایی همانند سیستم های تصویربرداری اشعه ایکس است که برای توصیف عملکرد کلی نسبت سیگنال به نویز (SNR) سیستم بکار میرود. از لحاظ مفهومی، DQE می تواند از طریق نسبت SNR۲ خروجی سیستم به SNR۲ ورودی سیگنال به سیستم تعریف شود. یعنی: که بیان می کند که چگونه یک سیستم تصویربرداری می تواند سیگنال را پردازش کند.
منحنی ویژگی عملیاتی گیرنده یا منحنی مشخصه عملکرد سامانه (به انگلیسی: Receiver operating characteristic) یک روش کمی ارزیابی در مسائل طبقه بندی است که با ROC نشان داده می شود. این روش در فیزیک پزشکی برای مقایسه اختلاف روش های تصویربرداری به کار می رود. در این روش، هدف این است که توانایی آسیب شناسی یک سامانه دقیقاً ارزیابی شود، لذا از معیارهایی که بر اساس قضاوت و تصمیم اشخاص است استفاده می شود. منحنی ROC با رسم نرخ مثبت واقعی (TPR) در برابر نرخ مثبت کاذب (FPR) در تنظیم آستانه های مختلف ایجاد می شود. نرخ مثبت واقعی به عنوان حساسیت، بازیابی یا احتمال تشخیص نیز شناخته می شود. نرخ مثبت کاذب نیز به عنوان احتمال هشدار کاذب شناخته می شود و می تواند به عنوان (ویژگی - ۱) محاسبه شود. ROC همچنین می تواند به عنوان نموداری از توان آماری به عنوان تابعی از خطای نوع اول قاعده تصمیم در نظر گرفته شود (زمانی که عملکرد فقط از نمونه ای از جامعه محاسبه می شود، می توان آن را به عنوان تخمینگر این کمیت ها در نظر گرفت). بنابراین منحنی ROC حساسیت یا بازیابی به عنوان تابعی از نرخ مثبت کاذب است. به طور کلی، اگر توزیع احتمال برای هر دو تشخیص
و هشدار نادرست شناخته شده باشد، منحنی ROC را می توان با رسم تابع توزیع تجمعی (ناحیه زیر توزیع احتمال ازformula_1 تا آستانه تشخیص) احتمال تشخیص در محور y در مقابل تابع توزیع تجمعی احتمال هشدار کاذب در محور x ایجاد کرد. ROC همچنین به عنوان یک منحنی ویژگی عملکرد نسبی شناخته می شود، زیرا مقایسه دو ویژگی عملیاتی (TPR و FPR) به عنوان تغییر معیار است. مفاهیم اولیه. یک مدل طبقه بندی یک نگاشت از نمونه های بین کلاس ها/گروه های خاص است. از آنجایی که طبقه بندی کننده یا نتیجه تشخیص می تواند یک عدد حقیقی دلخواه باشد (خروجی پیوسته)، مرز طبقه بندی کننده بین کلاس ها باید با یک مقدار آستانه تعیین شود (به عنوان مثال، برای تعیین اینکه آیا یک فرد بر اساس اندازه گیری فشار خون مبتلا به فشار خون بالا است یا خیر). یا می تواند یک برچسب کلاس گسسته باشد که یکی از کلاس ها را نشان می دهد. یک مشکل پیش بینی دو طبقه ای (طبقه بندی دودویی) را در نظر بگیرید که در آن نتایج به صورت مثبت (p) یا منفی (n) برچسب گذاری می شوند. چهار نتیجه ممکن از یک طبقه بندی کننده باینری وجود دارد. اگر نتیجه یک پیش بینی p باشد و مقدار واقعی نیز p باشد، آن را مثبت وا
قعی (TP) می گویند. با این حال اگر مقدار واقعی n باشد، گفته می شود که مثبت کاذب (FP) است. برعکس، منفی واقعی (TN) زمانی رخ می دهد که هم نتیجه پیش بینی و هم مقدار واقعی n باشد، و منفی کاذب (FN) زمانی رخ می دهد که نتیجه پیش بینی n باشد در حالی که مقدار واقعی p باشد. برای به دست آوردن مثال مناسب در یک مشکل دنیای واقعی، یک آزمایش تشخیصی را در نظر بگیرید که به دنبال تعیین اینکه آیا یک فرد به بیماری خاصی مبتلا است یا خیر. مثبت کاذب در این مورد زمانی اتفاق می افتد که آزمایش فرد مثبت باشد، اما در واقع به بیماری مبتلا نباشد. از سوی دیگر، منفی کاذب زمانی اتفاق می افتد که آزمایش فرد منفی باشد و نشان دهد که او سالم است، در حالی که واقعاً به این بیماری مبتلا است. فضای مشخصه عملکرد سیستم. جدول پیشایندی می تواند چندین «متریک» ارزیابی را استخراج کند. برای رسم منحنی ROC، فقط نرخ مثبت واقعی (TPR) و نرخ مثبت کاذب (FPR) مورد نیاز است (به عنوان توابع برخی از پارامترهای طبقه بندی کننده). TPR تعیین می کند که چه تعداد از نتایج مثبت صحیح در بین تمام نمونه های مثبت موجود در طول آزمایش رخ می دهد. از سوی دیگر، FPR تعیین می کند که چه تعداد
از نتایج مثبت نادرست در بین تمام نمونه های منفی موجود در طول آزمایش رخ می دهد. فضای ROC توسط FPR و TPR به ترتیب به عنوان محورهای x و y تعریف می شود که مبادلات نسبی بین مثبت واقعی (منافع) و مثبت کاذب (هزینه ها) را نشان می دهد. از آنجایی که TPR معادل حساسیت و FPR برابر با (ویژگی - ۱) است، نمودار ROC گاهی اوقات نمودار حساسیت در مقابل (ویژگی - ۱) نامیده می شود. هر نتیجه پیش بینی یا نمونه ای از یک ماتریس درهم ریختگی نشان دهنده یک نقطه در فضای ROC است. بهترین روش پیش بینی ممکن نقطه ای را در گوشه بالا سمت چپ یا مختصات (۰٬۱) فضای ROC به دست می دهد که نشان دهنده ۱۰۰٪ حساسیت (بدون منفی کاذب) و ۱۰۰٪ ویژگی (بدون مثبت کاذب) است. نقطه (۰٬۱) طبقه بندی کامل نیز نامیده می شود. یک حدس تصادفی یک نقطه در امتداد یک خط مورب (به اصطلاح خط بدون تبعیض) از پایین سمت چپ به گوشه سمت راست بالا (بدون در نظر گرفتن نرخ پایه مثبت و منفی) نشان می دهد. یک مثال شهودی از حدس زدن تصادفی، تصمیم گیری با چرخاندن سکه است. با افزایش اندازه نمونه، نقطه ROC طبقه بندی کننده تصادفی به سمت خط مورب متمایل می شود. در مورد سکه متعادل، به نقطه (۰٫۵، ۰٫۵) تمای
ل دارد. قطر فضای ROC را تقسیم می کند. نقاط بالای مورب نتایج طبقه بندی خوبی را نشان می دهد (بهتر از تصادفی). نقاط زیر خط نشان دهنده نتایج بد (بدتر از تصادفی) است. توجه داشته باشید که خروجی یک پیش بینی کننده دائماً بد می تواند به سادگی معکوس شود تا یک پیش بین خوب به دست آید. منحنی ها در فضای مشخصه عملکرد سیستم. در طبقه بندی باینری، پیش بینی کلاس برای هر نمونه اغلب بر اساس یک متغیر تصادفی پیوسته formula_2 انجام می شود که یک «امتیاز» محاسبه شده برای نمونه است (مثلاً احتمال تخمین زده شده در رگرسیون لجستیک). با توجه به پارامتر آستانه formula_3، نمونه به عنوان «مثبت» در صورت formula_4 و در غیر این صورت «منفی» طبقه بندی می شود. formula_2 چگالی احتمال formula_6 را دنبال می کند اگر نمونه واقعاً به کلاس «مثبت» تعلق دارد و formula_7 اگر غیر از این باشد؛ بنابراین، نرخ مثبت واقعی توسط formula_8 و نرخ مثبت کاذب توسط formula_9 مشخص می شود. منحنی عملیاتی گیرنده به صورت پارامتری formula_10 در مقابل formula_11 با formula_3 به عنوان پارامتر متغیر ترسیم می کند. به عنوان مثال، تصور کنید که سطح پروتئین خون در افراد بیمار و افراد سا
لم به ترتیب با میانگین های ۲ گرم در دسی لیتر و ۱ گرم در دسی لیتر به صورت نرمال توزیع می شود. یک آزمایش پزشکی ممکن است سطح پروتئین خاصی را در نمونه خون اندازه گیری کند و هر عددی را بالاتر از یک آستانه مشخص به عنوان نشانه بیماری طبقه بندی کند. آزمایشگر می تواند آستانه را تنظیم کند (خط عمودی سبز در شکل)، که به نوبه خود نرخ مثبت کاذب را تغییر می دهد. افزایش آستانه منجر به مثبت کاذب کمتر (و منفی کاذب بیشتر) می شود که مربوط به حرکت به سمت چپ در منحنی است. شکل واقعی منحنی بر اساس میزان همپوشانی دو توزیع تعیین می شود.
سید شمس الدین حسینی (زادهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۴۶) سیاستمدار، اقتصاددان، استاد دانشگاه و کشتی گیر سابق ایرانی است. او هم اکنون نماینده مردم تنکابن، رامسر و عباس آباد در مجلس شورای اسلامی ایران و رئیس کمیسیون اقتصادی این مجلس است. حسینی در فاصله سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران بود. حسینی در دوره یازدهم مجلس از طراحان اصلی دو طرح مهم و ملی تسهیل صدور مجوزهای کسب و کار و همچنین تأمین مالی تولید و زیرساخت ها بود. طرح های دیگری مورد پیگیری وی شامل طرح تجارت مرزنشینان، حمایت از کارخانجات و واحدهای صنعتی و تولیدی، شفافیت قوای سه گانه و دستگاه های اجرایی، انتقال آب دریا به استان سیستان و بلوچستان و اصلاح قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان برای کاهش این محدودیت بوده است. او در این دوره عضو کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات، رئیس کمیسیون جهش و رونق تولید و نظارت بر اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی و رئیس کمیسیون تلفیق بودجه مجلس بود. حسینی در دور دوازدهم انتخابات مجلس با کسب ۴۵٬۳۹۸ رأی از مجموع ۷۰٬۷۹۳ رأی مأخوذه، به عنوان نماینده مردم رامسر، تنکابن و عباس آباد در مجلس شورای اسلامی ایران رای اعتماد دوباره گرفت. در
این دوره وی کاهش نرخ پرداخت مالیات اشخاص و مخصوصا بر بنگاه های تولیدی در کنار گسترش دامنه مالیات دهندگان را مورد پیگیری قرار داد. در این راستا در بودجه ۱۴۰۴ با پیگیری کمیسیون اقتصادی مجلس، معافیت مالیاتی حداقل حقوق بگیران دو برابر شد و مالیات بر سود شرکت ها از ۲۵ به ۲۰ درصد کاهش یافت. او بعد از دوره وزارت در سال ۱۳۹۲ برای تدریس به دانشگاه علامه طباطبایی رفت و عضو در هیئت علمی این دانشگاه است و در کنار آن در دانشگاه های مختلف به تدریس در مقاطع گوناگون پرداخت. وی از سال ۱۳۹۲ ریاست گروه منابع و اقتصاد دفاع دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی و ریاست هیئت مدیره انجمن علمی اقتصاد دفاع را بر عهده داشت. ارائه طرح تحول اقتصادی و هدفمندسازی یارانه ها. در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ یکی از کاندیداها (مهدی کروبی) وعده یارانه ۵۰ هزار تومانی را مطرح کرد ولی کاندید دیگر که سخن از «آوردن پول نفت بر سر سفرهٔ مردم» می زد (احمدی نژاد) پیروز شد. در این دوره که شمس الدین حسینی با حفظ سمت در دولت جدید در وزارت بازرگانی مشغول به کار بود، به این فکر افتاد که می شود قیمت حامل های انرژی را اضافه کرد و به جای یارانهٔ غی