Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن لوفت وافه و تعداد کمی از اعضای اس اس اداره می شد. کار اجباری در اردوگاه. در ابتدا، کار اجباری در یک معدن سنگ بزرگ متعلق به «"SS-Deutsche Erd- und Steinwerke GmbH"» (شرکت کارهای زمینی و سنگی آلمان اس اس) انجام می شد. در پاییز ۱۹۴۰، استفاده از نیروی کار در سیلزی علیا توسط سازمان جدید «اشملت» که به دستور هاینریش هیملر تشکیل شده بود، به عهده گرفته شد. این سازمان به نام رهبر آن، آلبرخت اشملت، نامگذاری شد. این شرکت مسئولیت استخدام یهودیان از اردوگاه های اجباری را بر عهده گرفت، در حالی که این یهودیان قرار بود فقط در ازای غذا کار کنند، بدون هیچ پرداخت اضافی. موقعیت گروس-روزن نزدیک به لهستان اشغالی مزیت قابل توجهی داشت. زندانیان در ساخت سیستمی از اردوگاه های فرعی برای اخراج شدگان از سرزمین های الحاق شده به کار گرفته شدند. رفتار با زندانیان اردوگاه. در اکتبر ۱۹۴۱، اس اس حدود ۳،۰۰۰ اسیر جنگی شوروی را برای اعدام با تیراندازی به گروس-روزن منتقل کرد. گروس-روزن به خاطر رفتار وحشیانه اش با زندانیان به اصطلاح «شب و مه» که بدون هیچ اثری از جوامع هدف ناپدید می شدند، شناخته شده بود. اکثر آنها در معدن گرانیت جان باختند. رفتار و
حشیانه با زندانیان سیاسی و یهودی نه تنها در دست نگهبانان و زندانیان جنایتکار آلمانی که توسط اس اس آورده شده بودند بود، بلکه تا حدی کمتر نیز توسط مدیریت آلمانی معدن سنگ که مسئول جیره های قحطی و عدم ارائه کمک پزشکی بود، تشدید می شد. در سال ۱۹۴۲، برای زندانیان سیاسی، میانگین مدت زمان بقا کمتر از دو ماه بود. به دلیل تغییر سیاست در آگوست ۱۹۴۲، احتمال زنده ماندن زندانیان بیشتر شد زیرا آنها به عنوان کارگران برده در صنایع جنگی آلمان مورد نیاز بودند. از جمله شرکت هایی که از کار اجباری زندانیان اردوگاه های کار اجباری بهره بردند، می توان به تولیدکنندگان لوازم الکترونیکی آلمانی مانند بلاپونکت، زیمنس، کروپ، ایی گه فاربن و دایملر-بنز اشاره کرد. برخی از زندانیانی که قادر به کار نبودند اما هنوز در حال مرگ نبودند به اردوگاه کار اجباری داخائو فرستاده شدند. جمعیت اردوگاه. بزرگترین جمعیت زندانیان، یهودیان بودند که در ابتدا از اردوگاه های داخائو و زاکسن هاوزن، و بعداً از بوخن والت آمده بودند. در طول موجودیت اردوگاه، جمعیت زندانیان یهودی عمدتاً از لهستان و مجارستان بودند؛ دیگران از بلژیک، فرانسه، هلند، یونان، یوگسلاوی، اسلواکی و ا
یتالیا بودند. پس از قیام ناموفق ورشو لهستان در سال ۱۹۴۴، آلمانی ها ۳۰۰۰ لهستانی را از اردوگاه دولاگ ۱۲۱ در پروشکوف، جایی که در ابتدا زندانی شده بودند، به گروس-روزن تبعید کردند. این لهستانی ها عمدتاً افراد ۲۰ تا ۴۰ ساله بودند.
گروپون، شرکت تجارت الکترونیک آمریکایی است، که در زمینه خرده فروشی آنلاین، معامله و خرید و فروش اینترنتی فعالیت می نماید. شرکت گروپون در ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ توسط آندره میسون، اریک لفکوفسکی و برد کی ول راه اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۵۰ فروشگاه در آمریکای شمالی و ۱۰۰ فروشگاه در اروپا، آسیا و آمریکای جنوبی می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر شیکاگو، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و دفاتر عملیاتی آن نیز در شهرهای بوستون، ماساچوست، نیویورک و تورنتو مستقر می باشند. سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می شود.
فری اسکیل شرکت الکترونیک آمریکایی است، که دارای تخصص در زمینه تولید نیم رساناها، ریزپردازندهها، ریزکنترل گرها و پردازشگرهای سیگنال دیجیتال می باشد. شرکت فری اسکیل در سال ۱۹۴۸ توسط شرکت مخابراتی موتورولا در فینیکس، آریزونا راه اندازی شد و تا سال ۲۰۰۴ به عنوان شرکت تابعه موتورولا فعالیت می کرد و در این سال (۲۰۰۴) از موتورولا تفکیک و به عنوان شرکتی مستقل ثبت گردید. فری اسکیل نخستین شرکت تولیدکننده نیم رساناها در جهان می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آستین، تگزاس، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می شود. شرکت فری اسکیل هم اکنون هفتمین تولیدکننده نیم رسانا در ایالات متحده است و در رده ۱۶ از بزرگترین تولیدکنندگان نیم هادی ها در جهان قرار دارد.
آنتون تومان (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۱۲ – مرگ ۸ اکتبر ۱۹۴۶) یک افسر آلمانی در دوره رایش سوم و فرمانده چندین اردوگاه کار اجباری در آلمان نازی در جنگ جهانی دوم بود. زندگی. تومان در فافنهوفن آن در ایلم در امپراتوری آلمان زاده شد. در دهه ۱۹۳۰ به حزب نازی و اس اس پیوست. از ۱۹۳۳ به عنوان نگهبان در اردوگاه کار اجباری داخائو مشغول به کار شد. با شروع سال ۱۹۳۷ در اداره فرماندهی گارد استخدام شد و در سال ۱۹۴۰ به درجه شوتزهافت لاگرفورر ارتقا یافت. در اوت ۱۹۴۰ به اردوگاه مرگ گروس روزن که آن زمان از زیراردوگاه های اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن بود منتقل شد و از اوایل می ۱۹۴۱ به سمت شوتزهافت لاگرفورر اردوگاه مرگ گروس روزن که اکنون تحت فرماندهی آرتور رودل مستقل بود منصوب شد. مایدانک. از نیمه فوریه ۱۹۴۳ تا مارس ۱۹۴۴ وی به عنوان شوتزهافت لاگرفورر در اردوگاه کار اجباری مایدانک کار می کرد. به سبب گرایش های سادیستی و انتخاب های او برای کشتن افراد با اتاق گاز یا با شلیک گلوله، زندانیان به او لقب «جلاد مایدانک» داده بودند. بر طبق شهادت یژی کفیاتوفسکی که از مارس ۱۹۴۳ تا ژوئیه ۱۹۴۴ زندانی این اردوگاه بود، تومان شخصاً زندانیان را اعدام می کرد
و یک سگ ژرمن شپرد داشت که از آن برای گازگرفتن زندانیان استفاده می کرد. برای چند هفته در مارس و آوریل ۱۹۴۴ وی در اردوگاه آشویتس بود. وی در چندین عکس که از زولاهوته (یک اردوگاه تفریحی اس اس در نزدیکی آشویتس) گرفته شده و در سال ۲۰۰۷ کشف شد نیز حضور دارد. در یکی از عکس ها تومان با یوزف منگله، یوزف کرامر، ریشارد بائر و رودلف هوس ظاهر شده است. نوینگامه. تومان از نیمه آوریل ۱۹۴۴ تا پایان آوریل ۱۹۴۵ شوتزهافت لاگرفورر در اردوگاه کار اجباری نوینگامه بود. پس از آن که ارتش بریتانیا اردوگاه نوینگامه را بست، اس اس شروع به تخلیه زندانیان به کشتی زندانیان کرد. در جریان تخلیه این اردوگاه ۵۸ مرد و ۱۳ زن عضو نیروهای مقاومت از نزدیکی اردوگاه کار اجباری فولشبوتل انتخاب شدند و به دستور رهبر اس اس و پلیس گئورگ-هنینگ گراف فون باسه ویتس-بر و با مشارکت تومان اعدام شدند. این زندانیان در یک سلول بین ۲۱ تا ۲۳ آوریل ۱۹۴۵ به دار آویخته شدند. پس از آن که چندین تن از افراد محکوم به مرگ در برابر آنان مقاومت کردند، تومان یک نارنجک دستی را از پنجره سلول به داخل پرتاب کرد. تحت فرماندهی تومان و ویلهلم درایمان ۷۰۰ زندانی باقی مانده از اردوگاه وادا
ر به از بین بردن اجساد زندانیان و باقی مانده های هرگونه اثری از اردوگاه کردند. در ۳۰ آوریل زندانیان با هدف رسیدن به منطقه دولت فلنسبورگ به یک راهپیمایی مرگ برده شدند. محاکمه و مرگ. تومان پس از پایان جنگ توسط بریتانیایی ها دستگیر شد. تومان و ۱۳ نفر دیگر به جرم جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت محاکمه شدند. دادگاه وی و ۱۰ نفر دیگر را به اعدام با طناب دار محکوم کرد و در ۸ اکتبر ۱۹۴۶ توسط آلبرت پیرپوینت جلاد بریتانیایی در زندان هاملن به دار آویخته شدند.
دل ئی ام سی، شرکت انبارش داده رایانه ای چندملیتی آمریکایی است، که در زمینه امنیت اطلاعات، تحلیل داده، ذخیره و مجازی سازی داده ها، مدیریت اطلاعات و رایانش ابری فعالیت می نماید. شرکت ئی ام سی در سال ۱۹۷۹ توسط ریچارد ایگان و راجرز مارینو راه اندازی شد و در حال حاضر به عنوان بزرگترین شرکت ارائه کننده سامانه های ذخیره سازی داده های رایانه ای جهان شناخته می شود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر هوپکینتون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می شود، همچنین جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به شمار می آید.
والتر نرینگ (۱۵ اوت ۱۸۹۲–۲۰ آوریل ۱۹۸۳) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان های زرهی مختلفی از سطح لشکر تا ارتش میدانی را در جبهه های شرقی و شمال آفریقا بر عهده داشت. سال های اولیه. والتر نرینگ روز ۱۵ اوت سال ۱۸۹۲ در اشترتسین در پروس باختری زاده شد. اصالت خاندان او به هلند بازمی گشت. اجدادش کشاورز و زمین دار بودند. نرینگ دوران مدرسه را در سوپوت و دانتسیش گذراند. روز ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۱۱ به عنوان افسرِ دانشجو وارد خدمت نظامی شد و به هنگ ۱۵۲ پیاده نظام پیوست. روز ۱۸ دسامبر سال ۱۹۱۳ درجه ستوان دومی به او اعطا گردید. از روز ۸ نوامبر سال ۱۹۱۴ وارد میدان های رزم در جنگ جهانی اول شد و در نبرد تاننبرگ حضور یافت. روز ۱۴ سپتامبر در نزدیکی دریاچه مازوریان از ناحیه گلو و سر مجروح شد. نرینگ نشان درجه دو صلیب آهنین را دریافت کرد. روز ۲ نوامبر با مرخص شدن از بیمارستان به گردان ۱۴۸ جایگزینی متحرک منتقل و آجودان این یگان گشت. این گردان متعلق به لشکری بود که از مرزهای پروس شرقی محافظت می نمود. درگیری های نواحی کوتنو، لیتوانی و کورلند را تجربه کرد. روز ۶ ژوئن سال ۱۹۱۵ به درجه ستو
ان یکمی ترفیع یافت. نشان درجه یک صلیب آهنین و سال ۱۹۱۸ نشان سیاه رنگ زخم به نرینگ اعطا شد. رایشسور. ترفیع درجات: پس از جنگ، نرینگ در نیروهای مسلح ۱۰۰ هزار نفری آلمان موسوم به رایشسور باقی ماند. ماه مارس سال ۱۹۲۳ با درجه سروان به فرماندهی گروهان ۱۳ مسلسل هنگ ۲ پیاده نظام رسید. سپس با ورود به تروپه نامت (دفتر نیرو) در وزارت دفاع، برای دوره آموزشی ستاد برگزیده شد. نرینگ بین سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ درجه های سرگرد، سرهنگ دوم و سرهنگ را دریافت کرد. ورماخت. روز ۵ اکتبر سال ۱۹۳۷ به فرماندهی هنگ ۵ زرهی منصوب گشت. ماه ژوئیه سال ۱۹۳۹ به ستاد سپاه ۱۹ منتقل گردید. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم نرینگ ریاست ستاد سپاه ۱۹ تحت امر سپهبد هاینتس گودریان، را بر عهده داشت. در جریان نبرد لهستان و نبرد فرانسه در این جایگاه بود. روز ۱ اوت سال ۱۹۴۰ به درجه سرتیپ ترفیع یافت و مدتی کوتاه بعد فرمانده لشکر هجدهم زرهی شد. نرینگ این لشکر را در مراحل اولیه عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، رهبری کرد. روز ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. نرینگ روز ۲۶ ژانویه سال ۱۹۴۲ جایگاه پیشین را ترک کرد و به شمال آفریقا رفت.
روز ۱ فوریه به درجه سرلشکر ترفیع پذیرفت. ماه مه فرماندهی آفریکاکور را بر عهده گرفت. روز ۱ ژوئیه به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی) ترفیع گرفت. نرینگ روز ۳۱ اوت هنگام پیشروی به سمت العلمین، در یک میدان مین بریتانیایی مجروح گردید. فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ، فرمانده کل جبهه جنوبی، ماه نوامبر نرینگ را به فرماندهی ارتش پنجم زرهی در تونس منصوب کرد. عملکردی که داشت موجب شد فیلدمارشال اروین رومل برای نخستین بار، درخواست اعطای برگ های بلوط صلیب شوالیه به بکند. نرینگ به جبهه شرقی بازگشت و روز ۹ نوامبر ۱۹۴۲ فرماندهی سپاه ۲۴ زرهی را بر عهده گرفت. سپاه او در قسمت جنوبی خط مقدم عمل می کرد. تا تابستان سال ۱۹۴۴ به جنوب لهستان عقب نشینی کرد. نرینگ برگ های بلوط صلیب شوالیه را روز ۴ فوریه سال ۱۹۴۴ و شمشیرهای صلیب شوالیه را روز ۲۲ ژانویه سال ۱۹۴۵ دریافت کرد. تا ماه مارس سال ۱۹۴۵ سپاه زرهی مضمحل شدهٔ او تا سیلزی عقب رانده شد. این یگان در این زمان با دربرگرفتن بقایای لشکرهای شانزدهم و هفدهم زرهی، «گروه "نرینگ"» نامیده می شد. نرینگ این گروه را تا روز ۱۹ مارس سال ۱۹۴۵ فرماندهی کرد و سپس روز بعد در آخرین جایگاه جنگی خود، فرمانده ارتش
یکم زرهی شد. در روزهای پایانی جنگ با نیروهایش به سمت غرب رفت و روز ۳ آوریل تسلیم نیروهای آمریکایی شد. نرینگ سه سال را در اسارت گذراند و در نهایت ماه مه سال ۱۹۴۸ آزاد شد. سپهید والتر نرینگ در نهایت روز ۲۰ آوریل سال ۱۹۸۳ در سن ۹۱ سالگی در دوسلدورف درگذشت. تالیفات. وی پس از جنگ کتابی با عنوان «تاریخ نیروهای زرهی آلمان ۱۹۱۶ تا ۱۹۴۵» نوشت. وی هم چنین مقدمه کتاب «نبرد رعدآسا: از ظهور هیتلر تا سقوط دونکرک» لن دیتون را نوشته است.
فریتس هوبرت گرزر (۳ ژانویه ۱۸۸۸ - ۴ نوامبر ۱۹۶۰) یک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان های مختلفی را در جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
بلو سیستمز شرکت فناوری اطلاعات آلمانی است. این شرکت از پشتیبانان مهم پروژه کی دی ای و لینوکس کوبونتو است به طوری که چندین توسعه دهنده کی دی ای برای این شرکت کار می کنند. بلو سیستمز از فوریه ۲۰۱۲ و از زمانی که شرکت کنونیکال پشتیبانی از کوبونتو را قطع کرد، شروع به همکاری و پشتیبانی از این پروژه نمود.
پرساکومه ای کندویی (Cirrocumulus lacunosus) زیرگونه ای از ابر پرساکومه ای Cirrocumulus است. این زیرگونه از ابر نسبتاً نادر است و به صورت لایه ای از ابر با روزنه های مدور در درون آن روی می دهد. این روزنه ها لبه هایی ساییده دارند و اغلب به گونه ای قرار گرفته اند که به صورت شبکه یا کندو دیده می شوند.
کانورس شرکت قدیمی و نامدار تولید کفش در آمریکاست. تاریخ ایجاد این شرکت به اوایل قرن بیستم و سال ۱۹۰۸ برمی گردد و اکنون نیز از زیرمجموعه های شرکت نایکی است. تاریخچه برند کانورس. شرکت کانورس در سال 1908 تاسیس شد و در ابتدا فقط کفش های کار زمستانی تولید می کرد. پس از مدتی رویه ی کاری خود را کمی تغییر داد و در سال 1910 کتونی های non-skids که به زیره ی لاستیکی ضد لغزششان معروف بودند، وارد بازار شدند. در زمانی که ورزش بسکتبال در بین عموم مردم محبوب بود، شرکت کانورس تولید کتونی های مخصوص بسکتبال را آغاز کرد. طراحان این شرکت پس از تحقیق همه جانبه، اولین مدل کفش بسکتبال All Star را وارد بازار کردند. در ابتدا این مدل کفش رویه ی برزنتی و یا گاها چرمی داشت. زیره ی این کفش از جنس لاستیک بود و قد آن تا مچ پا می رسید. زیبایی و خاص بودن کفش آل استار باعث شد تا شهرت و محبوبیت زیادی بین بازیکنان ورزش بسکتبال پیدا کند. به طوری که یکی از بازیکنان بسکتبال به نام چارلز چاک تیلور به تیم فروش این شرکت پیوست. او نقش مهم و اساسی در بهبود و ارتقای کیفیت کفش های آل استار ایفا کرد. همچنین او به دلیل شهرتی که داشت، موجب تبلیغات و افزایش ف
روش محصولات شرکت کانورس شد. به علت تلاش های فراوان چاک تیلور، مدل هایی از کتونی آل استار به نام Converse All Stars Chuck Taylor معروف شدند. در دهه ی 1930 میلادی به لطف تیلور کتانی آل استار سفید با طرح های سفید و آبی برای حضور در المپیک 1936 وارد بازار شدند.
اس اس سی تواتارا (SSC Tuatara) نام یک خودروی سوپر اسپورت ساخت شرکت اس اس سی نورث آمریکا است که مدل تولیدی آن از سال ۲۰۲۰ ساخته شده است. تواتارا در ۱۴ می ۲۰۲۲ توانست به سرعت ۳٣١ مایل در ساعت (۵۳۳ کیلومتر در ساعت) برسد. در سال ۲۰۱۱ قیمت این اتومبیل نزدیک یک میلیون دلار بود. اس اس سی تواتارا در حال حاضر با سرعت ۳۳۱ مایل در ساعت سریع ترین خودروی جهان محسوب می شود.
تفاهم سه گانه اتحادی میان روسیه، فرانسه و بریتانیا بود که پس از تفاهم روسیه و انگلستان در ۱۹۰۷ میلادی ایجاد شد. اتحاد میان این سه قدرت که بعدها پرتغال و ژاپن نیز به آنان پیوستند، جبهه ای در مقابل اتحاد سه گانه امپراتوری آلمان، امپراتوری اتریش-مجارستان و پادشاهی ایتالیا ایجاد کرد. با آغاز جنگ جهانی اول در اوت ۱۹۱۴ میلادی کلیه این کشورها علیه آلمان، اتریش-مجارستان، و بعدها امپراتوری عثمانی و بلغارستان وارد جنگ شدند. مراحل تشکیل تفاهم مثلث. اتحاد فرانسه و روسیه. اتحاد فرانسه و روسیه پیمانی نظامی میان جمهوری سوم فرانسه و امپراتوری روسیه از ۱۸۹۲ تا ۱۹۱۷ میلادی بود. این اتحاد که پس از برکناری بیسمارک از صدراعظمی آلمان و سقوط سیستم سوم بیسمارک امضا شد به انزوای بیست ساله سیاسی فرانسه در اروپا خاتمه بخشید و برتری و سیادت امپراتوری آلمان را به پایان برد. فرانسه تا انقلاب فوریه در ۱۹۱۷ شریک و متحد نظامی، سیاسی و اقتصادی روسیه باقی ماند. توافق قلبی. توافق قلبی یا آنتانت کوردیال مجموعه ای از پیمان های دوستی بین جمهوری سوم فرانسه و پادشاهی بریتانیای کبیر و ایرلند بود که در ۸ آوریل ۱۹۰۴ امضا شد و با حل مشکلات بین دو کشور،
شرایط را برای تفاهم مثلث فراهم کرد. امضای این قرارداد نتیجه سیاست های وزیر خارجه فرانسه تئوفیل دلکسه (معروف به سیستم دلکسه) بود که باور داشت اتحاد فرانسه با بریتانیا می تواند امنیت این کشور را با توازن قوا در برابر آلمان و سیستم اتحاد مثلث تأمین کند. قرارداد سن پترزبوگ. قرارداد سن پترزبورگ در سال قرارداد ۱۹۰۷ میان کشورهای روسیه و بریتانیا در منطقهٔ سن پترزبورگ امضا شد. این پیمان آخرین قدم در راه ایجاد تفاهم مثلث بود و با حل مشکلات بین بریتانیا و روسیه، این دو کشور را همراه با فرانسه در برابر اتحاد مثلث متحد کرد. بر پایه این قرارداد بریتانیا پیشنهاد تقسیم ایران به دو منطقه نفوذ را داد. منطقه شمالی به روسیه تزاری اعطا شد و منطقه جنوبی به بریتانیای کبیر. منطقه میانی باید به عنوان منطقه بی طرف کار می کرد.
اِکلِر گونه ای نان شیرینی خامه ای فرانسوی ست که با دو لایه نانِ نسبتاً دراز تهیه شده با خمیر پفی و خامهٔ کاستارد، یا خامه زده شده در لای آن ها و رویه ای تزئینی روی آن درست می شود. نانِ به کاررفته در اِکلر شبیه به نان مورد استفاده در نان خامه ای است، هرچند خامهٔ درون آن می تواند با انواع ترکیب های دیگر نیز درست شود. معمولاً روی اِکلر لایه ای از کارامل یا شکلات می زنند. ریشه شناسی. واژهٔ اکلر در فرانسوی یعنی «آذرخش»، اما پیوند معنایی آن با این نوع نان شیرینی ناروشن است. تاریخچه اِکلِر. سابقهٔ اکلر در تاریخ شیرینی پزی کم تر از دویست سال و سرچشمهٔ آن فرانسه است. به احتمال، ماری آنتوان کارم، سرآشپز مشهور اوایل سدهٔ نوزدهم، نخستین کسی بود که دست به درست کردن اِکلر زد. به ویژه در آمریکا، گاه اِکلر را با دُنات «لانگ جان» اشتباه می گیرند، ولی خمیر اکلر با «لانگ جان» کاملاً تفاوت دارد.
ولفس شانتسه ستاد نظامی آدولف هیتلر، پیشوای آلمان در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود. این مجتمع که یکی از ستادهای بی شمار هیتلر در اروپا بود. این ستاد برای آغاز عملیات بارباروسا ساخته شد. نیروهای نازی تلاش کردند تا پیش از غلبه نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، شمار زیادی از این ستادها را منفجر کنند. زندگی هیتلر. هیتلر بیشتر دوران جنگ، یعنی ۸۵۰ روز را از ژوئیه ۱۹۴۱ تا نوامبر ۱۹۴۴ در این قرارگاه گذراند. این پایگاه، محل ملاقات هیتلر با بنیتو موسولینی بود. تلاش نافرجام برای کشتن هیتلر با بمب گذاری در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۴ در آشیانهٔ گرگ رخ داد. هیتلر به دلیل وجود میز محکم چوب بلوط در اتاق کنفرانس، از انفجار این بمب دستی تنها، چند زخم سطحی برداشت. جزئیات. مساحت آشیانهٔ گرگ ۲۵۰ هکتار (۶۱۸ جریب) و بلندی دیوارهای آن ۸ متر بود. دویست تأسیسات و ساختمان در این پایگاه وجود داشت. از جمله این تاسیسات، دو باند فرودگاه و یک ایستگاه قطار بودند که همه آنها با میدان های مین و توپ ضدهوایی محافظت می شدند. تخریب. نیروهای آلمانی تلاش کردند تا پیش از غلبه نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، شمار زیادی از این ستادها را منفجر کنند. اما آشیا
نهٔ گرگ چنان محکم بود که در سال ۱۹۴۵ با چندین تن دینامیت هم نتوانستند آن را نابود کنند. وضعیت امروز. امروز اداره جنگل داری منطقه سروکووو در گیرووژ لهستان که این مکان را در اختیار دارد آنرا را بازسازی کرده است و از آن به عنوان جاذبه گردشگری استفاده می کند. سالانه نزدیک به ۳۰۰ هزار گردشگر از این مکان بازدید می کنند که بیشتر آنها لهستانی و آلمانی هستند. نگرانی مقام های لهستانی این است که این مکان تبدیل به زیارتگاهی برای نئونازی ها شود.
کنفدراسیون اتحادیه های عمومی کارگران یکی از چهار سندیکای ملی اصلی در ترکیه است. این تشکل در سال ۱۹۹۵ بنیانگذاری شد. KESK در کنفدراسیون بین المللی سندیکاها و کنفدراسیون سندیکاهای اروپا پذیرفته شده است.
پائولو سورنتینو (؛ زادهٔ ۳۱ مه ۱۹۷۰) کارگردان، فیلمنامه نویس و نویسندهٔ ایتالیایی است. فیلم او به نام "زیبایی بزرگ" در سال ۲۰۱۳ برندهٔ جوایز اسکار، گلدن گلوب، و بفتا برای بهترین فیلم خارجی شد. در ایتالیا نیز ۸ بار دیوید دی دوناتلو و ۶ بار روبان نقره ای را از آنِ خود کرده است. آثارر سورنتینو به عنوان کارگردان و فیلمنامه نویس شامل "ایل دیوو"، "پیامدهای عشق"، "دوست خانوادگی"، "اینجا باید همان جا باشد"، و سریال تلویزیونی "پاپ جوان" می شود که بابت آن ها ۳ شیر کن، چهار جایزهٔ فیلم ونیز و چهار جوایز فیلم اروپا را دریافت کرد. او با نویسندگان و تهیه کنندگانی از جمله فرانچسکا سیما، نیکولا جولیانو، تونی سرویلو، و لوکا بیگاتسی کار می کند. بازیگران آثار او عمدتاً شامل سابرینا فریلی، فنی اردان، ایزابلا فراری، النا سوفیا ریچی، شان پن، فرانسیس مک دورمند، ریکاردو اسکامارچو، جود لا، فابریتسیو بنتیوولیو، نانی مورتی، فیلیپو اسکوتی، کارلو وردونه، آنتونیو آلبانیزه، و فرانک لانگلا می شود. او همچنین با ترانه سرایان آنتونلو وندیتی، پالوما فیت، و مارک کوزلک کار کرده و سه کتاب به زبان ایتالیایی منتشر کرده است. زندگی حرفه ای. سورنتینو د
ر سال ۱۹۷۰ در ناحیهٔ آرنلا در ناپل متولد شد و در سن ۱۶ سالگی پس از درگذشت پدر و مادرش، یتیم شد. اولین فیلم او به عنوان فیلمنامه نویس، "گرد و خاک در ناپل" در سال ۱۹۹۸ اکران شد. او همچنین کارگردانی فیلم های کوتاهی از جمله "عشق حد و مرزی ندارد" در سال ۱۹۹۸ و "شب طولانی" در سال ۲۰۰۱ را آغاز کرد. اولین فیلم بلندش "مرد اضافی" است که جایزهٔ روبان نقره ای را برای بهترین کارگردان جوان از آن خود کرد. او در سال ۲۰۰۴ برای فیلم هیجان انگیز "پیامدهای عشق" ("Le conseguenze dell'amore") به شهرت بین المللی دست یافت. این فیلم که طرز فکر یک تاجر تنها را بررسی می کند که توسط مافیا به عنوان مهره مورد استفاده قرار می گیرد، جوایز بسیاری را به دست آورد و نامزد نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۴ شد. فیلم بعدی سورنتینو، "دوست خانوادگی" ("L'amico di famiglia") بود که در جشنواره فیلم کن در ماه مه و در جشنواره فیلم لندن در اکتبر ۲۰۰۶ به نمایش درآمد؛ این فلیم داستان یک رباخوار بدجنس هفتاد ساله را بازگو می کند که تعلق خاطر شدید به دختر زیبای یکی از مشتریانش دارد. فیلم بعدی سورنتینو "ایل دیوو" بود که زندگی جولیو آندرئوتی را به تصویر می کشد. فی
لم که جایزهٔ هیئت داوران را در جشنوارهٔ فیلم کن ربود، نتیجهٔ همکاری مجدد سورنتینو با ستارهٔ فیلم "پیامدهای عشق"، تونی سرویلو است. "اینجا باید همان جا باشد" اولین فیلم انگلیسی این فیلم ساز ایتالیایی بود که داستان آن دربارهٔ یک ستارهٔ راک میانسال و ثروتمند با بازی شان پن است که در دوران بازنشستگی دلزده می شود و جستجو برای یافتن نگهبان یک اردوگاه آلمانی که پدرش در آنجا زندانی بود را به عهده می گیرد. این نگهبان اکنون مخفیانه در ایالات متحده آمریکا زندگی می کند. نویسندگی این فیلم توسط سورنتینو و اومبرتو کونتارلو انجام شده است. این فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۱ به نمایش درآمد. او در سال ۲۰۱۳ "زیبایی بزرگ" ("La Grande Bellezza") را ساخت که برندهٔ جایزهٔ اسکار برای بهترین فیلم بین المللی را در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار شد. این فیلم همچنین برندهٔ بفتا برای بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان در شصت و هفتمین دوره جوایز بفتا شد و نیز توانست جایزهٔ بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان جوایز گلدن گلوب را تصاحب کند. "زیبایی بزرگ" نامزد نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ نیز شده بود. این فیلم همچنین جوایز متعددی را در بیس
ت و ششمین جوایز فیلم اروپا دریافت کرد، از جمله «بهترین فیلم» و «بهترین کارگردان» برای سورنتینو. "جوانی" در سال ۲۰۱۵ دومین فیلم انگلیسی سورنتینو بود و مایکل کین در نقش یک رهبر بازنشستهٔ ارکستر در آن بازی می کند. در سال ۲۰۲۱ سورنتینو فیلم "دست خدا" ("È stata la mano di Dio") که در ناپل فیلم برداری شده بود را ساخت."گاردین" در مقاله ای دربارهٔ این فیلم، آن را «شخصی ترین» فیلم سورنتینو تا به امروز خواند.
جولیا کارولین چایلد (۱۵ اوت ۱۹۱۲ – ۱۳ اوت ۲۰۰۴) آشپز آمریکایی، نویسنده و شخصیت تلویزیونی بود. او بخاطر نوشتن نخستین کتاب آشپزی خود به عنوان تسلط بر هنر آشپزی فرانسوی همچنین برنامه های تلویزیونی پس از آن، به عنوان معرف آشپزی فرانسوی به مردم آمریکا شناخته می شود. قابل توجه ترین برنامهٔ تلویزیون او آشپز فرانسوی نام داشت، که در سال ۱۹۶۳ به نمایش درآمد.
سی اس سی شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی و چندملیتی است، که در زمینه ارائه خدمات مشاوره اطلاعاتی، مشاور مدیریت و برون سپاری فعالیت می نماید. شرکت سی اس سی در سال ۱۹۵۹ توسط روی نات و فلچر آر. جونز راه اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای هند، کانادا، برزیل، ایتالیا، اسپانیا، آلمان، بریتانیا و هلند می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر فالز چرچ، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می شود. نام این شرکت در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ ذکر شده است، همچنین از سال ۱۹۹۵ نیز وارد فهرست فرچون ۵۰۰ از بزرگترین شرکت های ایالات متحده شد.
سالزبرگر از خانواده های پرنفوذ و ثروت مند آلمانی-یهودی تبار آمریکایی محسوب می شوند. آدولف سالزبرگر-اوکس در سال ۱۸۹۶ میلادی، مالکیت روزنامه "نیویورک تایمز" را خریداری کرد و از آن تاریخ تاکنون، کنترل شرکت رسانه ای تایمز و مالکیت روزنامه "نیویورک تایمز" در اختیار اعضای خانواده سالزبگر بوده است.
کی دی دی آی شرکت مخابرات ژاپنی است، که در زمینه ارائه خدمات خطوط تلفن ثابت، شبکه تلفن همراه، خدمات اینترنت و پکیج های تلویزیون دیجیتال فعالیت می کند. شرکت کی دی دی آی در ماه اکتبر سال ۲۰۰۰ در پی ادغام شرکت های دی دی آی کورپ، کی دی دی کورپ و آی دی او کورپ توسط کازاو ایناموری تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در ایداباشی، چیودا، توکیو، ژاپن قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس توکیو معامله می شود.
حریم خصوصی اطلاعاتی یا داده ای یا حفاظت داده ها (به انگلیسی: Data Privacy)، رابطه ای است بین جمع آوری و توزیع داده ها، تکنولوژی، انتظار عمومی از حریم خصوصی و مسائل قانونی و سیاسی در ارتباط با آنها. نگرانی ها در مورد حریم خصوصی، در هنگام جمع آوری و نگهداری به صورت دیجیتال یا غیر دیجیتال داده ها و اطلاعاتی که فردی را به صورت خاص بازشناساند، خود را نشان می دهد. ریشه و اساس مشکل حریم خصوصی مربوط به افشاگری نامناسب و بدون کنترل داده های شخصی است. مشکلات حریم خصوصی اطلاعاتی در حقیقت مربوط به منابع مختلف و متنوع داده ها و اطلاعات می باشد. از جمله آن منابع می توان به موارد زیر اشاره کرد: چالش اصلی در حفظ حریم خصوصی آنجایی مطرح است که در توزیع و به اشتراک گذاری داده های مختلف، بتوان اطلاعاتی که شخص خاصی را بازمی شناساند، حفظ کرد.
رمزنگاری هم ریختی نوعی از رمزنگاری است که به وسیله آن می توان بر روی متن رمز، عملیات خاص ریاضی انجام داد و عملیات ریاضی انجام شده عیناً بر روی متن آشکار پیاده می شود. برای مثال یک نفر می تواند دو عدد رمزشده را با هم جمع کند، و رمزگشایی نتیجه، جمع آن دو عدد را نشان خواهد داد. از جمله کاربردهای رمزنگاری هم ریختی می توان به سیستم های رای امن و بازیابی اطلاعات مخفی اشاره کرد. رمزنگاری هم ریختی جزئی. در مثال های زیر علامت formula_1 نشان دهنده رمزنگاری پیام x می باشد. مطالب این صفحه از صفحه انگلیسی ویکیپیدیا گرفته شده است. Unpadded RSA. اگر رمزنگاری کلید عمومی RSA پیمانه formula_2 و توان formula_3 باشد، در نتیجه رمزنگاری یک پیام formula_4 به صورت formula_5 می باشد. در نتیجه خصوصیت هم ریختی به صورت زیر می باشد: ElGamal. در ElGamal cryptosystem، در یک گروه formula_7، اگر کلید عمومی formula_8 باشد که formula_9، و formula_4 کلید رمز باشد، در نتیجه رمزنگاری یک پیام formula_2، به صورت formula_12 می باشد، که به ازای یک مقدار تصادفی formula_13 بدست می آید. در نتیجه خصوصیت هم ریختی به صورت زیر می باشد: Goldwasser-Micali. در
رمزنگاری گلدواسر-میکالی، اگر کلید عمومی به پیمانه formula_2 و quadratic non-residue "x", در نتیجه رمزنگاری یک بیت "b" به صورت formula_16 می باشد که به ازای مقدار تصادفی formula_17 می باشد. خصوصیت هم ریختی به صورت زیر می باشد: formula_19 نشان دهنده جمع به پیمانه ۲ یا exclusive-or می باشد. Benaloh. در Benaloh cryptosystem، اگر کلید عمومی در پیمانه "m" و پایه "g" و "c" به عنوان اندازه بلوک، در نتیجه رمزنگاری پیام "x" به صورت formula_20 می باشد که به ازای مقدار تصادفی formula_17 است. خصوصیت هم ریختی به صورت زیر می باشد: formula_22 Paillier. اگر در Paillier cryptosystem، اگر کلید عمومی در پیمانه "m" و پایه "g"، در نتیجه رمزنگاری پیام "x" به صورت formula_23 می باشد که به ازای مقدار تصادفی formula_17 است. خصوصیت هم ریختی به صورت زیر می باشد:
ایران باستان کتابی از یوزف ویزه هوفر است که توسط مرتضی ثاقب فر در سال ۱۳۷۷ به فارسی برگردانیده شده است.