Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یتیمان ژاپنی در چین یا ژاپنیان جامانده در چین به ژاپنیانی گفته می شود که در اواخر جنگ جهانی دوم و پس از حمله شوروی و شکست و فرار ارتش کانتوگون از چین، موفق به ترک این کشور نشده و در چین باقی ماندند. زمینه. مهاجرت دادن ژاپنیان به سه منطقهٔ منچوری، مغولستان داخلی و چین شمالی توسط دولت ژاپن پس از حادثه موکدن (۱۹۳۱) آغاز شد و تقریباً تا جنگ اقیانوس آرام (اواخر ۱۹۴۱) ادامه داشت. در سال ۱۹۳۶ کابینهٔ هیروتا کوکی نخست وزیر وقت طرحی بیست ساله را تصویب کرد که بر اساس آن از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۶، ۵ میلیون ژاپنی به عنوان مهاجر به این مناطق اعزام می شدند و قرار بود یک میلیون حلقه چاه توسط این مهاجران جهت کشاورزی حفر شود. در سال ۱۹۳۶ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر خانوادهٔ ژاپنی و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر دیگر در این مناطق اسکان داده شدند. این مهاجرت در زمانی که ارتش سلطنتی ژاپن، برتری هوایی و دریایی خود را در دریای زرد از دست داد متوقف شد. حمله شوروی به چین. با وجود اینکه اتحاد جماهیر شوروی یک پیمان بی طرفی با ژاپن به امضاء رسانده بود در ماه اوت سال ۱۹۴۵، در پایان جنگ جهانی دوم، به طور یک جانبه لغو یک طرفه این قرار دارد را اعلا
م کرد و بلافاصله در روز ۹ اوت، حمله به بخش شمال شرقی چین مانچوکوئو را آغاز کرد. ارتش چون پیش بینی چنین حمله ای را کرده بود، وسایل نقلیه اتومبیل، کامیون و قطار را برای فرار تهیه کرده بود و در طول شب با این وسایل خانواده های نظامیان توانستند از منطقهٔ حمله خارج شوند. اما روز بعد برای خانواده های معمولی که امکان استفاده از هیچ گونه وسایل نقلیه را نداشتند، تنها راه فرار از منچوری پای پیاده بود. در نزدیکی مرز از بین این افراد، مردان بزرگسال به فرمان ارتش ژاپن برای مقابله با حمله شوروی به جبهه فرستاده شدند و بدین ترتیب به طور طبیعی زنان، افراد مسن و کودکان قادر به فرار نشده و در چین باقی ماندند. کودکان باقی مانده. تعداد بسیاری از این باقی ماندگان را کودکان خانواده های ژاپنی تشکیل می دهند. با توجه به آمار دولت چین، در حدود ۲۸۰۰ کودکان ژاپنی پس از فرار والدینشان پس از جنگ در چین باقی مانده بودند، ۹۰ درصد از این تعداد در مغولستان و شمال شرقی چین (سپس مانچوکوئو) ساکن بودند. این کودکان توسط خانواده های روستایی چینی به فرزندی پذیرفته شدند. در سال ۱۹۸۰، یتیمان بازگشت به ژاپن را آغاز کردند، با این حال، آن ها در ژاپن با تبع
یض به دلیل عدم مهارت در استفاده از زبان ژاپنی مواجه شدند، همچین مشکلاتی دیگری نیز در ارتباط با حفظ شغل ثابت پیدا کردند. در ماه اوت سال ۲۰۰۴، با توجه به ارقام از وزارت کار ژاپن مقرر شد که ۲۴۷۶ یتیم ماهانه ۳۰٬۰۰۰–۲۰٬۰۰۰ ین ماهانه از دولت ژاپن دریافت کنند. در سال ۲۰۰۴، ۶۱۲ یتیم در دادگاه طرح دعوی در برابر دولت ژاپن کردند و ادعا می کنند که این مسؤولیت دولت ژاپن است که آن ها در چین جا گذاشته شدند؛ و هر شاکی خواستار دریافت ۳۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ین خسارت شد. زنان باقیمانده در چین. به غیر از کودکان تعداد زیادی از زنان ژاپنی نیز در چین باقی ماندند. به این زنان (زانریو فوجین) گفته می شود. بیشتر آن ها به ازدواج مردان چینی درآمدند. کودکانی که از این ازدواج به وجود آمده است تبعه ژاپن شناخته نمی شوند. به این کودکان حق بازگشت به ژاپن به علت داشتن پدر غیرژاپنی و متولد شدن در کشور چین داده نمی شود.
بنیان گذار هنر تئاتر نجف آباد در سال ۱۳۱۹ هجری شمسی در نجف آباد اصفهان دیده به جهان گشود. در حین اشتغال به خیاطی به خاطر استعداد و علاقه فراوان به تئاتر در این رشته هنری مشغول به تحصیل شد. مدتی نزد استاد فرهمند به آموختن تئاتر پرداخت و با همکاری ایشان نمایش هایی همچون((حاج عبدالغفار به کره مریخ می رود))و((کنیز یا عشق امین عبدالله)) را بر روی صحنه برد. بعد از انقلاب به سازمان صدا و سیما دعوت شد و ۲۵ سال در تلویزیون به عنوان کارگردان و بازیگر مشغول به کار شد وی در ۲۳ تیرماه ۹۱ به دلیل ایست قلبی دار فانی را وداع گفت و در قطعه هنرمندان آرامستان نجف آباد به خاک سپرده شد.
بوسکالیس شرکت ساخت وساز هلندی است، که دفتر مرکزی آن در شهر پیپتدرخت، هلند قرار دارد. شرکت بوسکالیس یا رویال بوسکالیس یکی از بزرگترین شرکت ها در زمینه احداث، تعمیر و نگهداری زیرساخت ها و سازه های دریایی در جهان به شمار می آید. این شرکت همچنین دارای بزرگترین ناوگان لایروبی در سطح بین المللی می باشد. شرکت بوسکالیس در سال ۱۹۱۰ تحت نام شرکت "بوس اند کالیس"، توسط چند خانواده هلندی تأسیس شد. بخشی از سهام شرکت رویال بوسکالیس در بازار بورس اوراق بهادار یورونکست آمستردام معامله می شود و جزئی از شاخص آای اکس هلند می باشد.
هانوماگ که علامت اختصاری عبارت می باشد. هانوماگ یک تولید کننده لوکوموتیوهای بخار و تراکتور و ماشین آلات سنگین و خودروهای نظامی در هانوفر آلمان بود. هانوماگ شهرت بین المللی اولیه خود را قبل از جنگ جهانی اول با ارائه فراوان و تولید انبوه لوکوموتیوهای بخار برای فنلاند، رومانی و بلغارستان بدست آورد. در سال ۱۹۲۵ خط تولید اتومبیل هانوماگ راه اندازی گردید. در سال ۱۹۳۳ کار تولید ماشین آلات ماشین آلات سنگین عمرانی را آغاز نمود، از سال ۱۹۸۹ هانوماگ تبدیل به بخشی از شرکت کوماتسو شده است و اکنون بخشی از این شرکت می باشد. قدمت. قدمت این کمپانی به سال ۱۸۳۵ برمی گردد وقتی که گئورگ اگستورف در لیندن در نزدیکی هانوفر یک تولیدی بنام Eisen-Giesserey und Maschinenfabrik تأسیس کرد که هدف آن تولید موتوهای کوچک بخار بود. آن ها به زودی ساخت ماشین آلات کشاورزی را شروع کردند و در سال ۱۸۴۶ اولین لوکوموتیو راه آهن خود را برای راه آهن سلطنتی دولتی هانوفر تولید کردند. لوکوموتیوها. تولید لوکوموتیوهای بخار هانوماگ بین سال های 1846 و 1931 صورت میگرفت. که تولید قطارها به شرکت هنشل فروخته شد. خودروهای نظامی. در سال 1934 هانوماک بخشی از صنایع فو
لاد متحده آلمان گردید.
عملیات هیلستن -در ژاپن حملهٔ هوایی به جزیرهٔ تروک - یک حملهٔ هوایی و زمینی بزرگ بود که در روزهای ۱۷ و ۱۸ فوریه ۱۹۴۴ (میلادی) از سوی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و علیه مواضع نیروی دریایی و پایگاه هوایی امپراتوری ژاپن در تالاب چوئوک در جزایر کارولین و در هنگام جنگ جهانی دوم انجام شد. عملیات هیسلتن به پیروزی آمریکایی ها انجامید.
جناح راه امپراتور یا کُودُوها یک جناح سیاسی در داخل ارتش سلطنتی ژاپن بود که در دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعالیت می کرد. این جناح از افسرانی تشکیل شده بود که اهداف آنان ایجاد یک دولت نظامی با آرمان های تمامیت خواهی، نظامی گری و توسعه طلبی بود. این جناح هرگز سازمان یافتگی یک حزب سیاسی را نیافت و هیچ جایگاه رسمی در داخل ارتش نداشت.
اپیرام شرکت فولاد لوکزامبورگی است، که دارای عملیات در کشورهای برزیل، بلژیک و فرانسه بوده و تمرکز اصلی آن بر تولید و ارائه فولاد ضدزنگ معطوف می باشد. این شرکت تا پیش از سال ۲۰۱۱ به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت آرسلور میتال محسوب می شد و در ابتدای سال ۲۰۱۱ از شرکت آرسلور میتال جدا شد و به عنوان یک شرکت مستقل ثبت گردید. شرکت اپیرام در سال ۲۰۰۹ در حدود ۲۷٪ از کل بازار فروش فولاد ضدزنگ جهان را به خود اختصاص داده بود. بخشی از سهام شرکت اپیرام در بازارهای بورس یورونکست آمستردام و بورس لوکزامبورگ معامله می شود.
کوریو شرکت هلندی سرمایه گذاری املاک است، که دارای تعداد زیادی فروشگاه و مرکز خرید در کشورهای هلند، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، آلمان و ترکیه می باشد، که ارزش آنها بالغ بر ۷ میلیارد یورو برآورد شده است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اوترخت، هلند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس یورونکست پاریس و یورونکست آمستردام معامله می شود.
پس از جنگ قلعه طبرسی و شورش بابیان زنجان شورشی دیگر در شهر نیریز فارس درگرفت. درگیری نیریز توسط سید یحیی دارابی ملقب به «وحید»، از روحانیون برجسته محلی که به آئین بابی درآمده بود رهبری شد. سید یحیی دارابی فرزند سید جعفر کشفی بود و مانند پدر به دربار قاجار وابسته بود. محمد شاه و میرزا آغاسی از وی خواسته بودند که در مورد دعاوی باب تحقیق کند. او بعد از سه دیدار با باب در شیراز در به وی ایمان آورد و زان پس، شروع به سفرهای گسترده ای برای ترویج آئین بابی نمود. او برای اعلان ایمان به پدر به بروجرد سفر کرد و پس از آن به اصفهان، اردستان و تهران رفت و در تهران مدتی نزد میرزا حسینعلی (بهاءالله) اقامت داشت. او همچنین به خراسان و قزوین، شیراز و یزد سفر کرد. در زمستان ۱۸۴۷–۱۸۴۸ (۱۲۶۴ ه .ق) بار دیگر توانست با باب که به ماکو تبعید شده بود دیدار کند. در یزد وی موفق شد تعدادی از بزرگان و علماء را به آیین جدید درآورد. این اقدامات منجر به مخالفت بعضی علماء و حاکم وقت یزد، آقا خان ایروانی شد. وحید یزد را به مقصد اصطهبانات و بوانات ترک کرد و شماری از سکنه آنجا را به آئین جدید درآورد. وی در اواخر ماه مه ۱۸۵۰ وارد نیریز شد. گفته می
شود بسیاری از ساکنین نیریز برای استقبال از وحید به اصطهبانات رفته بودند. مدت کمی پس از ورود او به نیریز، ترویج آئین بابی توسط او که منجر به ایمان آوردن شمار زیادی از مردم شد. مخالفت هایی برانگیخت و بر تنش های موجود در شهر افزود. حاج زین العابدین خان، فرمانده محلی، سعی داشت تا با توسل به زور و خشونت تنش ها را حلّ و فصل کند. وی بیش از ۱۰۰۰ نفر نیروی شبه نظامی را بسیج کرد تا جلوی وحید و پیروانش را بگیرد. در نتیجه شهر به دو دسته تقسیم شد. در یک سو فرمانده و نیروهایش قرار داشتند که محلهٔ بازار را تحت تصرف داشتند و در سمت دیگر وحید و بابی ها. جنگی مسلّحانه بین بابیان و نیروهای منطقه ای آغاز شد. همانند درگیری زنجان و طبرسی، شور و حرارت بابیان در ابتدا باعث غلبه شان بر نیروهای مسلح اعزامی شد و آن ها را قادر ساخت به رهبری سید یحیی دارابی در برابر جمعیتی چند برابر جمعیت خودشان مقتدرانه بجنگند. در نهایت اما محاصره کنندگان با نیرنگ و اعلام آتش بس دروغین بر بابیان پیروز شدند. این نبرد که کمتر از یک ماه (۲۷ مه-۲۱ ژوئن ۱۸۵۰) به طول انجامید با شکنجه و کشتار بازماندگان بابی و قتل سید یحیی دارابی به اتمام رسید. ادوارد براون در
این خصوص می نویسد: در تابستان ۱۸۵۰ میلادی در حالیکه محاصره زنجان در حال پیشرفت بود، شورش (قیام) بابی دیگری در نیریز در جنوب ایران روی داد. دولت تصمیم گرفته بود که جنبش بابی را ریشه کن کند. باب که اکنون محکوم به بیش از سه سال حبس شدید در ماکو و قلعه چهریق شده بود، عملاً نمی توانست به طور مستقیم مسئول گرایش به مقاومت مسلحانه احتمالی توسط پیروانش در نظر گرفته شود. با این وجود دولت او را سرچشمه آن تعالیمی می دانست که کل امپراتوری ایران را دچار تشنج کرده بود و تصمیم به مرگ او گرفت. درست در روز کشته شدن باب قیام نیریز و چندین هفته بعد درگیری زنجان با سرکوب شدند.
نبرد انی وتک نبردی بود در جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم که از ۱۷ تا ۲۳ فوریهٔ ۱۹۴۴ میلادی در انی وتک در جزایر مارشال میان ایالات متحده آمریکا و امپراتوری ژاپن درگرفت و به پیروزی آمریکایی ها انجامید. پس از این نبرد انی وتک به صورت پایگاهی برای حمله های آیندهٔ آمریکایی ها به مواضع ژاپن بدل شد. منابع. Wikipedia contributors, "Battle of Eniwetok," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Battle_of_Eniwetok&amp;oldid=540860923 (accessed March 4, 2013).
حادثه ۲۶ فوریه اقدام به کودتایی نافرجام در امپراتوری ژاپن در تاریخ ۲۶ فوریه سال ۱۹۳۶ بود. این اقدام به کودتا توسط گروهی از افسران جوان ارتش سلطنتی ژاپن (IJA) با هدف پاکسازی رهبران دولتی و نظامی از رقبای جناحی و مخالفان ایدئولوژیک خودشان انجام شد. با این حال که شورشی ها موفق شدند در ابتدا برخی از شخصیت های کلیدی از جمله دو نخست وزیر پیشین را ترور کنند و مرکز دولتی پایتخت را به تصرف خود درآورند اما نتوانستند اوکادا کیسوکه، نخست وزیر وقت را از پای درآوردند و کاخ امپراتوری را به طور کامل کنترل کنند. از آنجایی حامیان آن ها در ارتش به دنبال سودجویی از این اقدام بودند و برخی دیگر نیز در ارتش با آن مخالفت کردند، کودتاگران نتوانستند دولت را تغییر دهند. با برخاستن بخش عمده ای از ارتش علیه کودتاگران، شورشی ها بدون حصول نتیجه خاصی سه روز پس از آغاز کودتا در ۲۹ فوریه ۱۹۳۶ خود را تسلیم کردند. برخلاف اقدامات پیشین (حادثه مارس (مارس ۱۹۳۱)، حادثه اکتبر (اکتبر ۱۹۳۱)، حادثه ۱۵ مه (۱۹۳۲)، حادثه آکادمی نظامی (۱۹۳۴)، این مورد یعنی حادثه ۲۶ فوریه عواقب شدیدی برای «افسران جوان» به دنبال داشت. پس از مجموعه ای از محاکمات پشت پرده ۱۹ ت
ن از رهبران کودتا به اتهام شورش اعدام شدند و ۴۰ نفر دیگر زندانی گردیدند. پس از شکست این کودتا جناح راه امپراتور نفوذ خود را در ارتش از دست داد، دوره «دولت با ترور» به پایان رسید و ارتش کنترل خود را بر دولت غیرنظامی افزایش داد. حادثه پل مارکو پولو سال بعد اتفاق افتاد. رقابت های جناحی در ارتش. ارتش امپراتوری ژاپن سابقه طولانی جناح گرایی را در میان افسران رده های بالای خود داشت که در اصل از رقابت های دامنه دار در دوره میجی بود. در اوایل دهه ۱۹۳۰ افسران فرماندهی عالی رتبه به دو گروه اصلی غیررسمی تقسیم شدند: جناح راه امپراتور به رهبری ژنرال آراکی سادائو و متحد او ژنرال ماساکی جینزابورو - و جناح کنترل که ژنرال ناگاتا تتسوزان عضو این جناح بود. جناح راه امپراتور بر اهمیت فرهنگ ژاپنی، بالاتر بودن ارزش خلوص معنوی بر ارزش های مادی و هوکوشین-رون یا نیاز به حمله به اتحاد جماهیر شوروی تأکید می کردند، در حالی که افسران جناح کنترل - به شدت تحت تاثیر ایده های ستاد کل آلمان بودند، از برنامه ریزی اقتصادی و نظامی گری (جنگ تمام عیار)، مدرن سازی صنعتی، مکانیزه کردن و گسترش کشور از طریق نانشین-رون یا حمله به چین حمایت می کردند- جنا
ح راه امپراتور در ارتش در طول دوره تصدی آراکی سادائو به عنوان وزیر ارتش از سال ۱۹۳۱ تا ۳۴، که مهم ترین جایگاه کارکنان را اشغال کرده بود، حاکم بود، اما بسیاری از اعضای آن با استعفای آراکی سادائو جایگزین شدند. افسران جوان. افسران ارتش ژاپن به دو دسته تقسیم می شدند؛ افسران جوان بر این باور بودند که مشکلات پیش روی ملت نتیجه فاصله گرفتن از کوکوتای (国体)بود یک واژه که اغلب به عنوان «سیاست ملی» ترجمه می شود و به شدت ارتباط بین امپراتور و دولت ژاپن را نشان می دهد. آنها ادعا داشتند که طبقات ممتاز از مردم سوءاستفاده کرده، و منجر به فقر گسترده در مناطق روستایی شده، و امپراتور را فریب داده و قدرت او را تضعیف و ژاپن را ضعیف کرده اند. آن ها باور داشتند که راه حل در انجام اصلاحات شووا است که از اصلاحات میجی ۷۰ سال پیش الگو گرفته بود. افسران عقیده داشتند که با قیام و نابود کردن «مشاوران شیطان صفت در کنار تخت سلطنت»، امپراتور را قادر خواهند ساخت که قدرت خود را تثبیت کند. سپس امپراتور عقاید غربی و کسانی که از مردم سوءاستفاده می کنند را تصفیه می کند و کامیابی را به ملت بازمی گرداند. این باورها به شدت تحت تاثیر اندیشه ملی گرای مع
اصر، به ویژه فلسفه سیاسی سوسیالیست سابق کیتا ایکی قرار گرفته بود. و تقریباً همه زیردستان آن ها از خانواده های خرده دهقان پیشه فقیر یا طبقه کارگر بودند. تعداد گروه افسران جوان متفاوت بود، اما تخمین زده می شود که تقریباً ۱۰۰ عضو منظم داشته باشد که عمدتاً افسران در منطقه توکیو بودند. رهبر غیررسمی آن نیشیدا میتسوگی بود. ستوان سابق ارتش و شاگرد کیتا، نیشیدا به یکی از اعضای برجسته جوامع ملی گرای غیرنظامی تبدیل شد که از اواخر دهه ۱۹۲۰ گسترش یافت. وی از گروه ارتش به عنوان جناح اصلی کوکوتای (国体 原理 派) یاد می کرد. او حداقل تا حدی در بیشتر خشونت های سیاسی آن دوره دخیل بود، پس از حادثه مارس و حادثه اکتبر سال ۱۹۳۱، اعضای ارتش و نیروی دریایی این گروه از هم جدا شدند و تا حد زیادی ارتباط خود را با ملی گرایان غیرنظامی پایان دادند. در این حادثه هفت هدف برای ترور به جرم «تهدید کوکوتای» انتخاب شده اند: عواقب بعدی. علیرغم عدم موفقیت در کودتا، واقعه ۲۶ فوریه تأثیر قابل توجهی در افزایش نفوذ ارتش بر دولت غیرنظامی داشت. کابینه اوکادا کیسوکه در ۹ مارس استعفا داد و کابینه جدید توسط هیروتا کوکی (۱۹۳۷–۱۹۳۶)، وزیر امور خارجه اوکادا تشکیل ش
د. اما این انتقال بدون مشکل نبود. هنگامی که انتخاب اعضای کابینه هیروتا روشن شد، ژنرال ترائوچی هیساایچی، وزیر ارتش کابینه جدید، نارضایتی خود را از برخی انتخاب ها ابراز کرد. هیروتا به خواسته های ترائوچی تن داد و گزینه های خود را تغییر داد، به عنوان مثال هاچیرو آریتا را به جای یوشیدا شیگه رو به عنوان وزیر امور خارجه انتخاب کرد. این دخالت در انتخاب کابینه با این درخواست روبرو شد که فقط نظامیان وظیفه فعال، مجاز به خدمت به عنوان وزیر ارتش و وزیر نیروی دریایی هستند. تا این مرحله نظامیان ذخیره و بازنشسته نیز مجاز به خدمت در این سمت ها بودند. این درخواست در ۱۸ مه توسط فرماندهان امپراتوری پذیرفته و مجاز شد. این تغییر پیامدهای گسترده ای برای دولت ژاپن در پی داشت، زیرا در واقع باعث به وجود آمدن حق وتو بر سیاست های دولت توسط نظامیان شد. به این ترتیب که با درخواست یک وزیر نظامی برای استعفا و امتناع از تعیین یک نظامی جدید به عنوان جانشین وی، نظامیان می توانستند باعث شود که یک دولت به میل نظامیان سقوط کند. در حقیقت، این سرنوشت کمتر از یک سال بعد توسط هیروتا کوکی (۱۹۳۷–۱۹۳۶) پس از جلسهٔ معروف به هاراکیری پرسش و پاسخ در مجلس ا
مپراتوری تجربه شد، زمانی که ترائوچی هیساایچی به دلیل امتناع هیروتا در منحل کردن مجلس امپراتوری موجب استعفای او شد.
تُوسِی ها یا جناح کنترل یک جناح سیاسی در داخل ارتش سلطنتی ژاپن بود که در دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعالیت می کرد. رهبری این جناح را سرلشکر ناگاتا تتسوزان و هیدکی توجو در دست داشتند. این جناح مخالف با جناح راه امپراتور یا کُودُوها به رهبری آراکی سادائو و ماساکی جینزابورو بود. یک دسته بندی سیاسی در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بود که در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعال بود. جناح کنترل گروهی از افسران میانه رو بودند که عمدتاً به دلیل مخالفت با جناح رادیکال جناح راه امپراتور و آرمان های تهاجمی توسعه طلبانه و ضد مدرنیزاسیون جناح راه امپراتور متحد شده بودند. جناح کنترل برای نفوذ در ارتش با جناح راه امپراتوری رقابت داشت تا اینکه در اثر حادثه ۲۶ فوریه در سال ۱۹۳۶، جناح راه امپراتور عملاً منحل یا دفاکتو شد و بسیاری از هواداران آنها تنبیه یا اعدام شدند. پس از آن جناح کنترل به جناح اصلی ارتش تبدیل شد، اما ایدئولوژی جناح راه امپراتوری و هواداران آن تا اواخر دهه ۱۹۳۰ همچنان بر نظامی گری ژاپن تأثیرگذار بود.
ناگاتا تتسوزان یک ژنرال در ارتش سلطنتی ژاپن بود. شهرت او به علت کشته شدن در حادثه آیزاوا در سال ۱۹۳۵ میلادی است. او رهبر جناح تُوسِی ها و مخالف جناح راه امپراتور بود. در صبح روز ۱۲ اوت ۱۹۳۵ میلادی در حالیکه ناگاتا در محل کارش در ارتش مشغول صحبت با دو تن از ژنرال ها بود ناگهان مردی ارتشی وارد دفتر کار او شد و با شمشیر ارتشی به ناگاتا حمله کرد و شانهٔ او را با شمشیر برید. ناگاتا قصد فرار از دفترش را داشت که مرد از پشت شمشیر را در بدن او فرو کرد. بعد از افتادن ناگاتا نیز باز ضربهٔ دیگری بر او وارد کرد. قاتل سرهنگ دوم پیاده نظام، بنام آیزاوا سابورو از طرفداران جناح راه امپراتور بود و علت ترور ناگاتا را برکناری مورایاما تاکاجی و ماساکی جینسابرو (سردستهٔ جناح راه امپراتور) پس از حادثه آکادمی نظامی (کودتای نافرجام نوامبر ۱۹۳۴) اعلام کرد. آیزاوا، قاتل ناگاتا در ماه ژوئیه سال بعد اعدام شد. بعد از این حادثه تخاصم بین دو جناح شدت گرفت و منجر به کودتای نافرجام ۲۶ فوریه در سال بعد شد.
درست در روز کشته شدن باب قیام بابیان نیریز و چندین هفته بعد از قیام بابیان زنجان به شکست منجر شد. در بین این دو رویداد، حادثه کشته شدن هفت تن از بابیان اتفاق افتاد که به عقیده آگوست استنسترندز بدون هیچ اثباتی متهم بر طرح نقشه علیه نخست وزیر، میرزا تقی خان بودند. حوادث. پس از واقعه قلعه شیخ طبرسی، برای صدور حکم اعدام تنها اعتقاد به باب کفایت می کرد. «شهدای سبعه تهران» نمونه ای شناخته شده در این زمینه است: هفت نفر از بابی های برجسته تهران شامل سه تاجر، دو روحانی، یک درویش برجسته و یک مقام حکومتی در فوریه ۱۸۵۰ به جرم اعتقاد به باب در ملاء عام اعدام شدند. این هفت تن همه مردانی از رده های بالای اجتماعی بودند که به راحتی می توانستند با انکار ایمان خود به باب جان بدر برند. آنان اما کشته شدن را بر انکار ایمان ترجیح دادند. ادوارد براون می نویسد: آنطور که ما از دفتر خاطرات یک بانوی انگلیسی که همسرش سمت مهمی در سفارت بریتانیا را داشت فهمیدیم وفاداری آنان، همدردی و دلسوزی همگان را برانگیخت و در بین هم کیشان خود لقب " شهدای سبعه " را دریافت کردند. در بین آن ها حاج سید علی، عموی سید علی محمد باب که بعد از فوت پدرش تحت سرپر
ستی او بود نیز کشته شد. حاج سید علی در آخرین لحظات در حالیکه زیر تیغ جلاد به زانو نشسته بود پیشنهاد عفو دریافت کرد به شرط آنکه با انکار ایمانش موافقت کند. او بدون تردید این پیشنهاد را رد کرد.
سندرم آلاژیل یا دیسپلازی آرتریوهپاتیک، نوعی بیماری وراثتی است که دستگاه های چندی از بدن در آن درگیر می باشند. علاوه بر هیپوپلازی (تشکیل نشدن کامل) مجاری صفراوی داخل کبدی که منجر به کلستاز می شود، نوزادان مبتلا به این نشانگان (سندرم)، ممکن است دچار آنومالی های صورت، قلب (به صورت تنگی دریچه ریوی یا تنگی محیطی عروق ریوی و تترالوژی فالوت)، ستون فقرات (مهره پروانه ای)، چشم (امبریوتوکسین خلفی) و کلیه (دیسپلازی کلیه) باشند. بیماران در نتیجه دچار سطح کلسترول خونی بالا و گزانتم های پوستی همراه آن هستند. رشد ناکافی و عقب ماندگی ذهنی خفیف هم گاهی وجود دارد.توارث این بیماری اتوزومی غالب است وبروی کروموزم ۲pقراردارد درمان. درمان این سندرم شامل رژیم غذایی برای هیپرکلسترولمی و کلستیرامین است. برای درمان عوارض کمبود ویتامین ای مانند آتاکسی، از دست دادن رفلکسها و از دست دادن حس ارتعاش و موقعیت و فلج عضلات خارج چشمی؛ درمان با مقادیر زیادی از ویتامین E انجام می شود. درمان با فنوباربیتال و اورسودوکسی کولیک اسید در پایین آوردن بیلی روبین و اسیدهای صفراوی کمک کننده است. از نظر توارثی، الگوی انتقال این بیماری، اتوزوم غالب می باشد.
انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا (AICPA) (انجمن حسابداران رسمی آمریکا)، یکی از باسابقه‎ترین و تأثیرگذارترین تشکل‎های حرفه‎ای حسابداری در آمریکا و جهان است؛ که بیش از ۱۲۵ سال از تشکیل آن می‎گذرد. تاریخچه. این انجمن در سال ۱۸۸۷ با نام "انجمن آمریکایی حسابداران عمومی" راه اندازی شد؛ و در سال ۱۹۱۶، "انجمن حسابداران عمومی" جایگزین آن شد. آن زمان، فقط ۱۱۵۰ نفر در این انجمن عضویت داشتند. نام انجمن در سال‎های بعد ابتدا - در ۱۹۱۷ - به "انجمن آمریکایی حسابداران" و سرانجام – در ۱۹۵۷ - به "انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا" تغییر کرد. البته پیش از آن، "جامعه آمریکایی حسابداران عمومی گواهی‎شده" که در سال ۱۹۲۱ راه‎اندازی شده بود و به عنوان فدراسیونی برای جوامع حسابداران عمومی گواهی‎شده ایالت‎های آمریکا کار می کرد، نیز در سال ۱۹۳۶ با "انجمن آمریکایی حسابداران" ادغام شده بود (به نقل از ویکی‎پدیا انگلیسی). ضابطه‎گذاری حرفه‎ای. تا دهه ۱۹۷۰ استانداردگذاری حسابداری و حسابرسی در آمریکا - به طور انحصاری- توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا انجام می شد. ولی، در سال ۱۹۷۳ پس راه اندازی هیئت استانداردهای حسابداری ما
لی از سوی بنیاد حسابداری مالی مسئولیت تدوین اصول حسابداری پذیرفته همگانی و استانداردهای حسابداری که تا آن هنگام بر عهده هیئت اصول حسابداری (وابسته به انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا) بود به "هیئت استانداردهای حسابداری مالی" (وابسته به بنیاد حسابداری مالی آمریکا) واگذار شد. ولی، استانداردگذاری در زمینه هایی هم چون "حسابرسی صورت های مالی"، "اخلاق حرفه ای"، "خدمات گواهی گری"، "کنترل کیفی موسسات حسابداری عمومی"، "خدمات مالیاتی"، "ارزش گذاری"، و "برنامه ریزی مالی" هم چنان در اختیار این انجمن بود. اما پس از رسوایی های مالی بزرگ آغاز سده ۲۱ میلادی و فروپاشی یکی از ۵ مؤسسه بزرگ حسابداری عمومی آن زمان (BIG5) - مؤسسه حسابرسی آرتور اندرسن - سیاست گذاران عمومی فدرال آمریکا به این نتیجه رسیدند که مسئولیت استانداردگذاری حسابرسی باید به نهادهای دولتی مستقل تر و دارای اختیارات بیش تر واگذار شود. در نتیجه، طبق بخش ۱۰۱ قانون ساربنز-آکسلی (2002، SOX)، هیئت نظارت بر حسابداری شرکت های عام در سال ۲۰۰۲ راه اندازی و مسئولیت مقررات گذاری در همهٔ زمینه های کاری حسابداران عمومی گواهی‎شده در ارتباط با شرکت های عام به این هیئت واگ
ذار شد. البته، انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا هم چنان اختیارات گسترده خود برای مقررات گذاری و نظارت های کنترل کیفی، اخلاقی، و رفتاری در ارتباط با بیش تر کارهای حسابداران عمومی گواهی‎شده- که مربوط به ارائه خدمات به شرکت ها خصوصی و اشخاص حقیقی می شود- را حفظ کرده است (به نقل از ویکی‎پدیا انگلیسی).. گواهی نامه های حرفه ای. انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا بر مبنای سابقه کاری متقاضیان و موفقیت آنان در آزمون های کتبی تخصصی چند گواهی نامه حرفه ای به آنان اعطا می کند. این گواهی نامه ها که در آمریکا و جهان از اعتبار بالایی برخوردارند به شرح نمایه (۱) هستند. مجلات حرفه‎ای. این انجمن دارای دو مجله حرفه‎ای تخصصی و چندین خبرنامه گوناگون در موضوعات متنوع حسابداری، حسابرسی، خدمات مالی و مالیاتی، و دیگر موضوعات مرتبط است. این مجله (با حروف اختصاری "JofA") از سال ۱۹۰۵ به طور پیوسته توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا منتشر می‎شود. شمار مشترکان این مجله هم اکنون بیش از ۳۸۶ هزار مشترک است؛ از این رو، این نشریه یکی از تأثیرگذارترین مجلات حرفه‎ای حسابداری جهان به شمار می‎آید، زیرا در سال‎های اخیر شمار مشترک
ان آن حتی از اعضای انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا هم فراتر رفته است. آرشیو آنلاین این مجله از ۱۹۹۷ تاکنون روی وب‎گاه رسمی آن در دسترس است. این مجله حرفه‎ای که توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا منتشر می‎شود یکی از معتبرترین مجلات مالیاتی آمریکا و جهان است. این مجله به صورت ماهنامه منتشر می شود و موضوعات متنوع مالیاتی را پوشش می دهد. آرشیو آنلاین این مجله از ژانویه ۲۰۰۸ تاکنون روی وب‎گاه انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا، بخش "نشریات" در دسترس است. جوایز اعطایی. انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا نوزده (۱۹) عنوان جایزه گوناگون را در زمینه های مرتبط با حسابداری و حسابرسی به اعضای برجسته خود اعطا می کند. فهرست کامل عناوین این جوایز و شرح مربوط به هر یک از آن ها را می توانید در "راهنمای شش صفحه‎ای جوایز اعطایی از سوی انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا" بخوانید.
مورچه خوار غول پیکر، مورچه خوار بزرگ یا مورچه خوار خرسی پستانداری حشره خوار است که بومی آمریکای مرکزی و جنوبی می باشد. این گونه یکی از چهار گونه زنده مورچه خوار است و به همراه تنبل ها در راسته کرک داران قرار می گیرند. در مقایسه با دیگر مورچه خواران و تنبل های منقرض نشده که درخت پیما یا نیمه درخت پیما هستند، مورچه خوار بزرگ زمین پیما است. فرگشت این گونه احتمالاً تحت تأثیر گسترش پوشش گیاهی ساوانا در آمریکای جنوبی بوده. مورچه خوار بزرگ بزرگ ترین گونه در تیره مورچه خواران است و ممکن است طول بدنش از ۱۸۲ تا ۲۱۷ سانتی متر و وزنش در جنس ماده ۲۷ تا ۳۹ و در جنس نر ۳۳ تا ۴۱ کیلوگرم باشد. این گونه به وسیله پوزه دراز، دم پرپشت، سرپنجه بلند و خز رنگیش قابل تشخیص است. مورچه خوار غول پیکر توسط اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت جزو گونه های آسیب پذیر طبقه بندی شده است. این جانور در بسیاری از مناطقی که قبلاً زیستگاهش بوده منقرض شده است. عوامل تهدیدکنندهٔ بقای مورچه خوار بزرگ آتش سوزی و تهدیدهای انسانی مانند تخریب زیستگاه، شکار غیرقانونی به خاطر پوست و گوشت، تصادف با اتومبیل و حملهٔ سگ ها هستند. این حیوان به دلیل آهسته راه رفتن
و پوست قابل اشتعالش در برابر آتش سوزی و دود ناشی از آن بسیار آسیب پذیر است.