Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مثلاً نقل داستان هایی دربارهٔ خرس در بین لرها و غیره. خانواده. سردار ظفر دارای ۱۴ پسر و ۱۲ دختر بود. پدرش حسین قلی خان ایلخانی؛ مقتدرترین ایلخان در تاریخ بختیاری محسوب می شود. وی برادر کوچکتر سردار اسعد بختیاری؛ از رهبران جنبش مشروطه و نیز برادر کوچکتر صمصام السلطنه؛ رئیس الوزرای دولت مشروطه بود. برادران و عموزادگان سردار ظفر و در مجموع خانواده وی، از قدرتمندترین خانواده های سیاسی و نظامی دوران قاجار محسوب می شدند. القاب. اولین لقب خسروخان بختیاری، بهادرالدوله بود. وی سپس به سالار ارفع و در نهایت به سردار ظفر ملقب گشت. فرزندان. سردار ظفر در طول حیات ۸ بار ازدواج کرد. همسر اول بی بی سکینه، دختر امامقلی خان حاجی ایلخانی بود و صاحب شش فرزند به نام های علی نقی خان، مهدی قلی خان (سالار مسعود)، الیاس خان (صارم الملک)، اسکندرخان، علی مراد خان و بی بی شاهزاده بیگم شد. همسر دوم وی بی بی فرنگیس از طایفه عکاشه بود و صاحب هشت فرزند به نام های امیرحسین خان، قباد خان، سلطان حسین، فروغ ظفر، بی بی شوکت، بی بی بلقیس، بی بی نوری جان، و بی بی شمس الملوک شد. همسر سوم او بی بی بیگم جان نام داشت و صاحب سه فرزند به نام های نصرالله
خان، بی بی خدیجه و بی بی هاجر گردید. همسر چهارم سردار ظفر بی بی حیات بود و صاحب دو پسر به نام های علی صالح خان و محمد خان شد. همسر پنجم او حبیب سلطان نام داشت و صاحب چهار فرزند به نام های حمید خان، مجید خان، بی بی مهین و بی بی ایران گردید. همسر ششم وی بی بی آغا بیگم بود و فرزندشان بی بی توران نام داشت. همسر هفتم او بی بی ملک و فرزندشان خداداد بود. همسر هشتم او نصرت نام داشت و فرزندانش: عبدالله خان، مریم، موسی، فاطمه، عیسی، شهربانو.
میزبان یک فیلم رمانتیک و علمی–تخیلی آمریکایی که بر اساس رمانی به همین نام نوشته استفانی مایر و نویسندگی و کارگردانی اندرو نیکول می باشد، که در ۲۹ مارس ۲۰۱۳ اکران شد. بازیگرانی همچون سورشا رونان، مکس آیرونز، جیک ایبل، دیانه کروگر و ویلیام هرت در آن ایفای نقش کرده اند. داستان. داستان میزبان در برهه ای از تاریخ کره زمین می گذرد که در آن بیگانگان علاوه بر اینکه بر زمین قدم گذاشته اند، دخل و تصرفی هم بر آن داشته اند. این بیگانگان، با به تسخیر درآوردن بدن انسان ها و کنترل ذهن آن ها (هنگامی که بدن تسخیر می شود، چشم ها روشن می شود و خاطرات هم پاک یا دستخوش تغییر می شود)، به نوعی می توان گفت که کنترل زمین را بر دست گرفته اند و تنها عده ای از انسان های واقعی باقی مانده اند که در حال مبارزه برای بازپس گیری هویتشان هستند.
ایزیرتو، ایزیرتا، زیرتو پایتخت منائی ها واقع در روستای قلایچی، که در ۷ کیلومتری شمال شرقی شهر بوکان قرار دارد، بارها در متون آشوری به آن اشاره شده است این منطقه مورد مناقشه بین اورارتو و آشور بوده است. ایزیرتو حداقل از سال ۸۲۸ قبل از میلاد تا سال های پایانی قرن ۷ ق. م پایتخت منا بوده است. اولین پادشاه این تمدن، ایرانزو نام داشت. براساس استل قلایچی و کتیبه ها و آثار به دست آمده از این منطقه، برخی از باستان شناسان همچون احسان یغمایی بر این باورند که تپه قلایچی همان ایزیرتو است. وجه بارز هنر منایی، ظرافت و زیبایی وصف ناپذیر آن است که در تمدن های معاصر آن ها کم نظیر است. هنر معروف آن ها ساخت آجرهای لعاب دار بوده است. آجرهای با طرح های رنگین که طرح آن ها پس از گذشت حدود ۳۰۰۰ سال تقریباً سالم باقی مانده اند. نمونهٔ بسیار زیبایی از این آجرها در موزهٔ شرق کهن توکیو یافت می شود، حدود ۴۰۰ آجر لعابدار در این منطقه تاکنون کشف شده که نشان از اهمیت بالای قلایچی و به احتمال زیاد این منطقه همان شهر زیرتو یا ایزیرتو پایتخت مانایی ها است. در دی ماه سال ۱۳۹۹ تعداد ۴۹ آجر لعاب دار مربوط به تپه قلایچی بوکان از کشور سوئیس به موزه
ملی ایران منتقل شد. تعداد آجرهای یافت شده از قلایچی بوکان به تعداد ۴۵۰ قطعه آجر می رسد. پادشاه ایران زو. اولین پادشاه حکومتِ مانایی ها، ایران زو بود که به مدتِ ده سال حکومت کرد. ایرانزو پیشوای نخست قبایل ماننایی یعنی یکی از شش قبیلهٔ ساکن در غرب فلات ایران در سال -۷۲۸ پ.م. - بود. کاوش ها در ایران. حفاری های غیرقانونی. بین سال های ۱۹۷۹–۱۹۸۵ (۱۳۵۸–۱۳۶۴ ه .خ)، حفاری های غیرقانونی در مقیاس گسترده در سایت تپهٔ قلایچی، در شمال هفت کیلومتری از بوکان انجام شد. برخی از آثار منحصر به فرد آجر لعابدار، کشف شده است که به سرعت راه خود را به اتاق حراجی های زیرخاکی بازنمود، و پس از آن با استفاده از بخش های خصوصی و موزه های خارجی آثارش توسط موزهٔ ملی توکیو، موزه شرق باستان توکیو، و خاورمیانه مرکز فرهنگی ژاپن خریداری شد. رابطهٔ قلایچی با زیرتو. در ایران باستان، حکومت های محلی زیادی در رشته کوه های زاگرس حکومت می کردند. از میان دولت هایی که نخست در سرزمین آیندهٔ ماد تشکیل حکومت دادند، می توان دولت مانا را نام برد. مرکز دولت مزبور در جلگهٔ جنوبیِ دریاچهٔ ارومیه قرار دارد. دولت مانا از قرن هشتم ق. م بارها با آشور و اوراتور به مبا
رزه برخاست و در واقع مغلوب هیچ یک از دول مزبور نشد. براساس پژوهش ها و بررسی های انجام گرفته، آثار مربوط به دولت مانا از جنوب دریاچهٔ ارومیه به دست آمده است. این محدوده شامل شهرهای میاندوآب، باروق، شاهیندژ، تکاب، ملکان، نقده، اشنویه، پیرانشهر، سردشت، مهاباد، بوکان، بانه و سقز و همچنین بیجار است و براساس یافته های جدید، مناطق زنجان و از آن طرف تا حوالی تبریز است. بازرسی تیم باستان شناسی. در سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۴ ه .خ)، یک تیم باستان شناسی زیر نظر اسماعیل یغمایی به سایت قلایچی بوکان فرستاده شد. در طول یک فصل از باستان شناسی در سایت، بسیاری از آجرهای لعاب دار و منحصربه فرد یافته و ۱۳ خط کتیبه نیز کشف شد. این گروه در فصل بعد بنا به دلایل مسائل منطقه ای قادر به ادامهٔ کار نشد و کاوش ها در این منطقهٔ باستانی به حالت تعلیق درآمد، تا اینکه در سال ۱۳۷۸ هیئتی به سرپرستی بهمن کارگر، کارشناس ارشد میراث فرهنگی ارومیه، کاوش ها را پیگیری کرد. این هیئت به بقایای معبدی دست یافت که طبق کتیبهٔ آرامی آن متعلق به دورهٔ مانا و دارای قدمتی در حدود ۸۰۰ ق. م بوده و در واقع همان شهر زیرتو (ایزیرتا) پایتخت ماناست. کتیبه های مانایان. در روستای
قلایچی، کتیبه ای به خط و زبان آرامی کهن به دست آمده است که تاریخ آن را ۷۱۶ ق. م تخمین زده اند. مضمون کتیبه، به رسمیت شناختن فرمانروایی تختگاه مانا به وسیلهٔ «خدای معبد شاهی» و ادامهٔ حکمرانی آنان در آن سرزمین اشاره دارد.۹ قراین نشان می دهد که سرزمین مانا بر جنوب دریاچهٔ اورمیه تا حدود سنندج و بیجار کنونی گفته می شد که همه آباد و مسکون بود و بوکان نیز در همین منطقه قرار داشت. در کتیبهٔ ایپهکال، قلایچی بوکان نشان داده شده است که در آن، آجر لعاب به هلدی (خدای جنگ)، و حداد (خدای طوفان، صاعقه و رعد و برق) اختصاص داده شد، علاوه بر این، در این کتیبه از قلایچی به عنوان معبد یاد شده است که قلایچی را به نام زتر یا ایزیرتا پایتخت مانایان مشخص شده است. این کتیبه (EPHCAL) مکان آن را در سدهٔ هشتم یا اوایل سدهٔ هفتم قبل از میلاد می داند. منابع. مقالات باستان شناسی ناصرالله یاریان
تاریخ جنگ جهانی دوم مجموعه کتابی شش جلدی حاوی شرح وقایع جنگ جهانی دوم از دیدگاه وینستون چرچیل است که وقایع آن را از سال پایان جنگ اول جهانی تا ژوئیه ۱۹۴۵ در بر می گیرد. نگارش کتاب. از رهبران کشورهای عمده درگیر در جنگ دوم (هیتلر، موسولینی، استالین و روزولت) تنها چرچیل کتابی تاریخی منتشر کرده است. برخلاف خبرنگاران که تنها از مسایل علنی مطلع می شدند، چرچیل در اموری مانند مذاکرات محرمانه و طراحی های عملیات نظامی شرکت داشته است و به جزئیات مسایل و رویدادها وقوف داشته است؛ علاوه بر این، او به گزارش های سازمان های اطلاعاتی بریتانیا و خصوصاً نتایج عملیات اولترا که در مکالمات سری ارتش آلمان رخنه کرده بود دسترسی داشته و می توانسته تصویری روشن تر از وقایع جنگی و انگیزه های رهبران کشورها به دست بدهد. چرچیل از شروع جنگ، قصد داشته که کتابی تاریخی درباره آن بنویسد و از این رو به صورت هفتگی گزارش هایی از خلاصه وقایع تهیه می کرده و در منزلش این گزارش ها را نگهداری می کرده است. برخی معتقدند نگارش کتاب تنها به دست چرچیل انجام نشده و در حقیقت کتاب نتیجه کار گروهی از محققان هست که زیر نظر چرچیل و با استفاده از نوشته ها و یادداشت
های او این کتاب را ایجاد کرده اند. در مقابل برخی نیز اعتقاد دارند که موشکافی و حساسیت چرچیل اجازه چنین کاری را نمی داده و بیشتر همکارانش، تنها در تهیه اسناد و مدارک مورد استفاده به او یاری رسانده اند. محتوا. اولین چاپ این مجموعه کتاب به صورت مجموعه شش جلدی بوده است. جلد اول با عنوان طوفان نزدیک می شود، ۱۹۴۸، حاوی مطالبی است که چرچیل در دهه ۳۰ نوشته بود و قصد داشت در کتابی درباره اتفاقات پس از ۱۹۱۹ چاپ کند. این کتاب در برگیرنده دیدگاه های انتقادی او درباره سیاست مماشات دولت های بالدوین و چمبرلین می باشد. عنوان جلد دوم عالی ترین ساعت آنها، ۱۹۴۹، (به انگلیسی بهترین ساعات آنها) از سخنرانی مشهور ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ چرچیل هست: "باشد که چنان به وظایف و مسئولیت های خود عمل کنیم که اگر امپراتوری بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع هزار سال هم برپا بمانند، همگان بگویند که این عالی ترین ساعت آن ها بوده است." این جلد شامل شرح پیشروی های آلمان در غرب و دوران سخت پس از سقوط فرانسه می باشد که با مقاومت بریتانیا و انصراف آلمان از عملیات شیر دریایی پایان می باید. جلد سوم، اتحاد بزرگ، (سال انتشار ۱۹۵۰)، شامل شرح گسترش جنگ از اروپا به بق
یه جهان، از جمله حمله آلمان به شوروی و ورود آمریکا به جنگ در سال ۱۹۴۱ می باشد. در مجلدهای باقی مانده، جلد چهارم چرخش سرنوشت، منتشر شده در ۱۹۵۰، جلد پنجم بسته شدن حلقه، منتشر شده در ۱۹۵۱، و پیروزی و تراژدی، منتشر شده در ۱۹۵۳، به سال های افول قدرت ارتش هیتلر پس از شکست استالینگراد، شرکت وسیع آمریکا در عملیات های نظامی و تصمیم گیری درباره سرنوشت جنگ، تصمیم گیری های کنفرانس های تهران، یالتا و پتسدام، روابط با شوروی و سرنوشت آلمان، لهستان، یونان و دیگر کشورهای درگیر در جنگ پس از جنگ پرداخته می شود. علاوه بر دوره شش جلدی، این کتاب در دوره های ۱۲ جلدی و ۴ جلدی نیز منتشر شده است. ترجمه فارسی. این کتاب را ابتدا ذبیح الله منصوری ترجمه کرد. (البته منصوری تنها هفت جلد از این کتاب را ترجمه کرد). این کتاب در دوازده جلد با ترجمه تورج فرازمند به سال ۱۳۴۷ از سوی انتشارات نیل به فارسی منتشر شده است.
رئیس جمهور مصر ، شخصی است که با انتخاب مردم به عنوان رئیس کشور انتخاب می شود. طبق قانون اساسی ۲۰۱۲ مصر، رئیس جمهور فرمانده کل نیروهای مسلح مصر و رئیس قوه مجریه است. مدت ریاست جمهوری چهار سال میلادی است و رئیس جمهور فقط می تواند یک دوره آن را تجدید کند. شورای عالی نیروهای مسلح مصر پس از برکناری حسنی مبارک پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر بر عهده گرفتند تا اینکه محمد مرسی در ژوئن ۲۰۱۲ در انتخابات پیروز شد تا نخستین رئیس جمهور غیرنظامی و پنجمین رئیس جمهور مصر از زمان ایجاد این پست از سال ۱۹۵۳ باشد. پس از کودتای ۲۰۱۳ مصر در ۳ ژوئن فرد نظامی به نام عدلی منصور رئیس جمهور موقت کشور شد.
مزایا و معایب مفت سواری آلبومی مفهومی،و اولین آلبوم انفرادی راجر واترز عضو سابق گروه موسیقی پینک فلوید است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. آلبوم در امریکا توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا گواهی طلایی دریافت کرد.
خونریزی یا هِموراژ به از دست دادن خون یا خروج خون از دستگاه گردش خون گفته می شود. خونریزی می تواند داخلی، داخل بدن، رخ دهد که به صورت خروج خون از رگ های داخلی است (مانند پارگی طحال و خون ریزی به داخل حفره صفاقی به دنبال تروما) یا خارجی که از دهان، بینی، گوش، مهبل یا مقعد یا از یک پارگی در پوست خارج می شود. کم حجمی خون به از دست دادن مقدار زیادی خون گفته می شود که اگر درمان نشود ادامه این روند سبب تخلیه بخش مهمی از خون بدن و طبعاً مرگ می شود. اگرچه فرد می تواند بدون به وجود آمدن مشکلات جدی پزشکی ۱۰-۱۵٪ خون خود را از دست بدهد و در اهدای خون بین ۸ تا ۱۰ درصد خون فرد گرفته می شود. شدت خون ریزی. جدول زیر طبقه بندی خون ریزی بر اساس شدت از دیدگاه .W.H.O را نشان می دهد: اختلالات انعقاد خون. هنگام بریدن عروق کوچک سطحی و خون ریزی سامانه انعقاد خون می کوشد با ایجاد لخته خون مانع ادامه خون ریزی شود. اختلالات این سامانه گاه موجب ادامه خون ریزی می شود. منابع. Wikipedia contributors، "Bleeding،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bleeding&amp;oldid=509692708 (accessed August 30، ۲۰۱۲
ایدینا کیم منزل ؛ /ɪˈdi:nə mɛnˈzɛl/ (زادهٔ ۳۰ مه ۱۹۷۱) بازیگر، خواننده و ترانه پرداز یهودی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در اجراهای برادوی از موزیکال "اجاره" به عنوان نقش اصلی حضور داشته است و در سال ۲۰۰۴ برنده جایزه تونی به خاطر اجرای نقش الفابا (نقش اصلی) در اجرای موزیکال "شرور" شد. همچنین وی در یازده قسمت از "گلی" در نقش شلبی کورکون حضور داشت. او همچنین در انیمیشن "یخ زده" به عنوان گوینده السا حضور یافته است. او در فیلم "افسون کردن" هم بازی کرده است. او همچنین در فیلم "سیندرلا" در نقش مادرخوانده سیندرلا بازی کرد. منابع. Wikipedia contributors, "Idina Menzel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Idina_Menzel&amp;oldid=509770049 (accessed August 30, 2012).
شرور یک تئاتر موزیکال با موسیقی و ترانه سرایی استیون شوارتس است. این موزیکال بر اساس رمانی متعلق به سال ۱۹۹۵ به نام "" است که خود نیز برگرفته از رمان "جادوگر شهر از" از فرانک بام و اقتباس سینمایی آن است. بازیگران برادوی آن ایدینا منزل در نقش الفابا و کریستن چنووس در نقش گلیندا هستند. منابع. Wikipedia contributors, "Wicked (musical)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wicked_(musical)&amp;oldid=509609158 (accessed August 30, 2012).
آتشفشان تاکانا یا ولکان تاکانا آتشفشانی چینه ای به ارتفاع ۴۰۶۰ متر واقع در مرز مکزیک با گواتمالا در آمریکای مرکزی است. مشخصات. تاکانا آتشفشانی متقارن است که در منتهی الیه شمال غربی کمربند آتشفشانی آمریکای مرکزی و ۳۰ کیلومتری جنوب گسل پولوشیک قرار دارد. سه کاسه آتشفشانی بزرگ در جنوب این آتشفشان به وجود آمده است و محدودهٔ قلهٔ کشیدهٔ آن شامل مجموعه ای از گنبدهای گدازه است که در امتداد مسیری شمال شرقی به جنوب غربی شکل گرفته اند. مجموعه هایی از جریان های گدازه ویسکوزی در دامنه های شمالی و جنوبی تاکانا دیده می شوند و نهشته هایی از گل روانهها بسیاری از دره ها را پر کرده اند. جوانترین دودکش آتشفشان تاکانا، گنبد گدازهٔ سن آنتونیو است که در دهانه ای در بخش فوقانی دامنهٔ جنوب غربی آتشفشان پدید آمده و بیشتر فعالیت های اخیر تاکانا از این قسمت صورت گرفته است. دودخانهای فعال در ارتفاع ۳۶۰۰ متری دیده می شوند و چشمه های آب گرم در چندین جای کوهپایه یافت می شوند. فعالیت های آتشفشانی. فعالیت های آتشفشانی تاکانا در طی دوران زمین شناسی محدود به فوران های فریاتیک ملایم است اما فعالیت های شدید و قدرتمند آن که جریان هایی آذرآواری را
به وجود آورده است در حدود ۱۹۵۰ سال پیش روی داده است. فوران سال ۱۹۸۶. آخرین فوران آتشفشان تاکانا در سال ۱۹۸۶ روی داده است. پس از چندین ماه افزایش فعالیت های لرزه ای در اطراف آتشفشان، در روز ۷ مهٔ ۱۹۸۶ مجموعه ای از لرزه ها به فاصلهٔ ۱ دقیقه از یکدیگر روی داد که با صداهایی تندرمانند همراه بود که این رویداد تا ۲۳ ساعت به طول انجامید. به دنبال آن در روز بعد یک انفجار فریاتیک کوچک اتفاق افتاد و دودکش جدیدی را به قطر ۲۰ متر در بخش فوقانی دامنهٔ شمال غربی تاکانا در ارتفاع ۳۸۰۰ متری و در مرز مکزیک و گواتمالا به وجود آورد. از این دودکش حجم کمی از خاکستر به بیرون پرتاب گردید که در نتیجهٔ آن، پوشش گیاهی منطقه ای به وسعت ۲۰۰ در ۱۰۰ متر تخریب شد. فعالیت های لرزه ای بدون تغییر تا ۹ مه ادامه داشت تا در روز ۱۰ مه شدت آن رو به کاهش گذارد. در این مدت ۱۷ هزار نفر از ساکنان منطقه به ویژه ساکنان روستاهای حوالی دامنهٔ آتشفشان خانه های خود را ترک کردند.
عبدالحسین جلالیان یزدی متخلص به جلالی شاعر و حافظ پژوه ایرانی است. او در بسیاری از جنبه های شعر چون غزل، قصیده، رباعی و... طبع آموزی کرده است اما آنچه بیشتر زبانزد مردم است اشعار فکاهی او به لهجه یزدی است. دیوان شعر او به نام پله های سنگی در سه جلد به چاپ رسیده و جلد چهارم آن نیز در دست انتشار است. دکتر جلالیان اثری حاوی شرح اشعار حافظ به نام شرح جلالی در چهار مجلد به طبع رسانده است. زندگینامه. دکتر عبدالحسین جلالیان در سال ۱۳۰۷ خورشیدی در شهر یزد به دنیا آمد. پدرش از معماران یزدی بود که اجدادش از روستای مهرجرد به یزد مهاجرت کرده بودند. او تحصیلات مکتبی و دبستان و دبیرستان را در یزد گذراند و تحصیلات عالی را در رشته داروسازی و تخصص امور آزمایشگاهی طبی در دانشگاه تهران به اتمام رساند. پس از کسب مدرک دکترا در وزارت بهداری و در استان یزد به کار آزمایشگاهی مشغول شد و پس از ۲۶ سال فعالیت باز نشسته شد. او هم اکنون به کار آزاد آزمایشگاهی مشغول است.
'جوایز کمدی یکی از مراسم جوایزی است که هر ساله در ایلات متحده توسط شبکه کمدی سنترال برای بزرگداشت برترین برنامه های کمدی (طنز) برگزار می شود. اولین مراسم در ۲۶ مارس ۲۰۱۱ اجرا و در ۱۰ آوریل همان سال از شبکه سی ام تی، کمدی سنترال، لوگو، اسپایک تی وی، تی وی لند و وی اچ۱ نمایش داده شد. این مراسم دومین تلاش شبکه کمدی سنترال (مرکز کمدی) برای برگزاری مراسم جوایز بزرگداشت کمدی بعد از جوایز کامیت بود. به طوری که جان استوارت در آغاز برنامه به شوخی به این مسئله اشاره نمود. دسته ها. جوایز در دسته های زیر دسته بندی شده بود: جوایز کمدی ۲۰۱۱. اسامی نامزدهای در ۱۵ فوریه ۲۰۱۱ اعلام شد. این جوایز در ۱۰ آوریل ۲۰۱۲ از طریق شبکه کمدی سنترال و سایر شبکه های متعلق به ویاکام مانند سی ام تی، اسپایک، وی اچ۱، لوگو و تی وی لند پخش شد. فیلم. جوایز برجسته کمدی. این جوایز توسط ادی مورفی و تریسی مورگان ارائه شد. تلویزیون. جایزه کمدی جانی کارسون. جایزه کمدی جانی کارسون توسط بیل موری به دیوید لترمن اهدا شد. جوایز کمدی سال ۲۰۱۲. نامزدهای در ۶ مارس ۲۰۱۲ اعلام شدند. مراسم اهدای جوایز در ۶ می از طریق شبکه کمدی سنترال و سایر شبکه های تحت نظر ویاکا
م پخش شد. تلویزیون. جایزه کمدی جانی کارسون. جایزه کمدی جانی کارسون توسط دان ریکلز به رابرت دنیرو اهدا شد. سایر جوایز. جوایز نشان کمدی. جایزه کمدی استند آپ (سرپایی) به رابین ویلیامز از سوی پاتون اسوالت اهدا شد.
توافقنامه مونیخ توافقی بین آلمان نازی و ایتالیا، فرانسه و بریتانیا بود. بر اساس توافقنامه مونیخ که با هدف جلوگیری از بروز جنگ جهانی دوم امضا شد، کشورهای بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و آلمان در سپتامبر سال ۱۹۳۸ توافق کردند که نواحی آلمانی نشین سودت در کشور چکسلواکی، ضمیمه خاک آلمان نازی شود. این قرارداد در بامداد ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ در شهر مونیخ آلمان بدون حضور نماینده چکسلواکی تصویب شد. (تاریخ مندرج در قرارداد ۲۹ سپتامبر می باشد). جلسه اضطراری قدرت های اصلی اروپا - بدون حضور چکسلواکی یا اتحاد جماهیر شوروی، متحد فرانسه و چکسلواکی - در ۲۹–۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ در مونیخ آلمان برگزار شد. به سرعت توافق نامه ای در مورد شرایط هیتلر حاصل شد و به امضای رهبران ارشد آلمان، فرانسه، انگلیس و ایتالیا رسید. از نظر نظامی، سودنتلند برای چکسلواکی از اهمیت استراتژیکی برخوردار بود، زیرا بیشتر مناطق دفاعی مرزی آن برای محافظت در برابر حمله آلمان در آنجا قرار داشت. توافق نامه بین چهار قدرت در پس زمینه جنگ اعلان نشده آلمان و چکسلواکی با شدت کم امضا شد که از ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۸ آغاز شده بود. در همین حال، لهستان پس از ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۸ واحدهای ارتش خود
را به سمت مرز مشترک خود با چکسلواکی منتقل کرد. چکسلواکی در برابر فشارهای دیپلماتیک فرانسه و انگلیس تسلیم شد و در ۳۰ سپتامبر توافق کرد که با شرایط مونیخ قلمرو را به آلمان واگذار کند. از ترس از دست دادن احتمالی زائولزی به آلمان، لهستان با اکثریت لهستانی های قومی، که آلمان از قبل پذیرفته بود و چکسلواکی در ۱ اکتبر آن را پذیرفته بود، اولتیماتوم برای زائولزی صادر کرد. توافق نامه مونیخ به زودی با جایزه اول وین در ۲ نوامبر ۱۹۳۸ دنبال شد، و مناطق مسکونی مجارستان را در جنوب اسلواکی و جنوب ترانسکارپاتیا از چکسلواکی جدا کرد در حالی که لهستان نیز سرزمینهایی را از چکسلواکی در شمال ضمیمه کرد. در مارس ۱۹۳۹، اولین جمهوری اسلواکی اعلام شد و اندکی بعد با ایجاد حفاظت از کشورهای بوهمیا و موراویا آلمان کنترل کامل قسمتهای باقی مانده چک را در دست گرفت. در نتیجه، چکسلواکی ناپدید شده بود. امروزه، توافق نامه مونیخ به عنوان یک عمل مماشات ناموفق در نظر گرفته می شود، و این اصطلاح «به عنوان یک کلمه بی فایده برای مماشات با دولت های توتالیتر توسعه طلب» تبدیل شده است. زمینه. پس از الحاق اتریش به آلمان هدف بعدی هیتلر چکسلواکی بود که پس از جنگ
جهانی اول و با تحمیل پیمان سن ژرمن به امپراتوری اتریش-مجارستان استقلال خود را به دست آورده بود. چکسلواکی دارای رژیمی دموکراتیک بود و از ایالات مختلفی شکل گرفته بود که شامل سه میلیون آلمانی زبان کوه های سودت نیز می شد. در ۲۹ مارس ۱۹۳۸ نماینده آلمانی سودت در مجلس چکسلواکی خواستار استقلال شد و همزمان آلمان نازی به گردآوری نیروی نظامی در مرز چکسلواکی پرداخت. تمایل به خودمختاری. چکسلواکی در سال ۱۹۱۸ پس از فروپاشی امپراتوری اتریش-مجارستان در پایان جنگ جهانی اول ایجاد شد. معاهده سنت ژرمن استقلال چکسلواکی را به رسمیت شناخت و معاهده تریانون مرزهای کشور جدید را که به تقسیم شده بود تعریف کرد. مناطق بوهمیا و موراویا در غرب و اسلواکی و روس در شرق، از جمله بیش از سه میلیون آلمانی، ۲۲٫۹۵٪ از کل جمعیت کشور. آنها بیشتر در مناطق مرزی سرزمین های تاریخی چک زندگی می کردند که نام جدید سوددن لند را ایجاد کردند که با آلمان و کشور تازه ایجاد شده اتریش هم مرز بود. در مورد اینکه آیا آنها مایل به شهروندی چکسلواکی هستند، با آلمان های سودنت مشورت نشد. گرچه قانون اساسی برابری را برای همه شهروندان تضمین می کرد، اما در میان رهبران سیاسی تمای
ل به تبدیل کشور «به ابزاری از ملی گرایی چک و اسلواکی» وجود داشت. برای ادغام آلمانی ها و سایر اقلیت ها پیشرفت هایی حاصل شد، اما همچنان در دولت و ارتش کمتر از آنها حضور داشتند. علاوه بر این، رکود بزرگ که از سال ۱۹۲۹ شروع شد بیش از جمعیت چک و اسلواکی بر آلمانی های سودیت بسیار صنعتی و صادرات تأثیر داشت. تا سال ۱۹۳۶، ۶۰ درصد افراد بیکار در چکسلواکی آلمانی بودند. در سال ۱۹۳۳، رهبر آلمان سودیتن، کنراد هنلین، حزب آلمان سودنتن (SdP) را بنیان نهاد، که «ستیزه جویانه، پوپولیستی و آشکارا خصمانه» با دولت چکسلواکی بود و به زودی دو سوم آرا را در مناطقی که جمعیت زیادی از آلمانی ها دارند، تصرف کرد. مورخان در مورد اینکه SdP از ابتدا تشکیل جبهه نازی بوده یا به یک سازمان تبدیل شده است، اختلاف نظر دارند. تا سال ۱۹۳۵، SdP دومین حزب بزرگ سیاسی در چکسلواکی بود زیرا رای آلمان در این حزب متمرکز بود و آرا چک و اسلواکی در میان چندین حزب پخش شد. اندکی پس از انشلوس اتریش به آلمان، هنلین در ۲۸ مارس ۱۹۳۸ با هیتلر در برلین ملاقات کرد و به وی دستور داده شد خواسته هایی را مطرح کند که برای دولت دمکراتیک چکسلواکی به رهبری رئیس جمهور ادوارد بنهوس
غیرقابل قبول باشد. در ۲۴ آوریل، SdP یک سری خواسته ها را از دولت چکسلواکی صادر کرد که به برنامه Karlsbader معروف بود. هنلین خواستار مواردی مانند خودمختاری برای آلمانی های مقیم چکسلواکی بود. دولت چکسلواکی در پاسخ گفت که مایل است حقوق اقلیت بیشتری را برای اقلیت آلمان فراهم کند اما در ابتدا تمایلی به اعطای خودمختاری نداشت. SdP در ماه مه ۱۹۳۸ ۸۸٪ از آرا قومی آلمان را به دست آورد. با وجود تنش زیاد بین آلمان ها و دولت چکسلواکی، در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۸، مخفیانه پیشنهاد شد ۶۰۰۰ کیلومتر مربع (۲۳۰۰ مایل مربع) چکسلواکی را به آلمان داده شود، در ازای توافق آلمان برای پذیرش ۱٫۵ تا ۲٫۰ میلیون آلمان سودتی، که چکسلواکی آن را اخراج خواهد کرد. هیتلر پاسخ نداد. بحران سودتن. همان طور که مماشات قبلی هیتلر نشان داده بود، فرانسه و انگلیس قصد داشتند از جنگ جلوگیری کنند. دولت فرانسه نمی خواست به تنهایی با آلمان روبرو شود و رهبری خود را از دولت محافظه کار انگلیس، نخست وزیر، نویل چمبرلین گرفت. وی شکایات سودنتن آلمان را موجه می دانست و معتقد بود که مقاصد هیتلر محدود است؛ بنابراین انگلیس و فرانسه هر دو به چکسلواکی توصیه کردند که به خواسته های آ
لمان توجه کند. بنس مقاومت کرد و در ۱۹ مه، در پاسخ به حمله احتمالی آلمان، یک بسیج جزئی را آغاز کرد. در ۲۰ ماه مه، هیتلر پیش نویس طرح حمله به چکسلواکی را با نام رمز عملیات سبز به ژنرال های خود ارائه داد. وی اصرار داشت که بدون «تحریک»، «یک فرصت ویژه مناسب» یا «توجیه سیاسی کافی» چکسلواکی را «نظامی» نمی کند. در ۲۸ مه، هیتلر جلسه ای از روسای خدمات خود را فراخواند، دستور تسریع در ساخت زیردریاییها را داد و ساخت دو ناو جنگی خود، بیسمارک و تیرپیتز، را به بهار ۱۹۴۰ جلو برد. وی خواستار تسریع افزایش قدرت آتش کشتی های جنگی رزم ناو شارنهورست و نبردناو گنایزناو Gneisenau شد. هیتلر با درک اینکه این هنوز برای یک جنگ دریایی گسترده با انگلیس ناکافی است، امیدوار بود که این یک بازدارندگی کافی باشد. ده روز بعد، هیتلر بخشنامه ای مخفی برای جنگ علیه چکسلواکی امضا کرد که باید حداکثر در تاریخ ۱ اکتبر آغاز شود. کنفرانس مونیخ. موسولینی برای حل بحران چکسلواکی پیشنهاد کرد کنفرانسی متشکل از قدرت های اروپایی بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و آلمان نازی برای رسیدگی به این مسئله تشکیل شود. در ۲۹ و ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ این کنفرانس بدون حضور نماینده ای از ش
وروی یا چکسلواکی در مونیخ تشکیل شد و سودت را به آلمان بخشید. نویل چمبرلین پس از امضای توافق نامه مونیخ گفت: «امروز "ما صلح را برای زمانه مان را تحقق بخشیدیم."» الحاق سودت کافی نبود چرا که هیتلر الحاق کل چکسلواکی را در سر داشت که متحد بالقوه فرانسه بود و از نظر نظامی و اقتصادی نیز قوی بود. واکنش ها. اگرچه انگلیسی ها و فرانسوی ها راضی بودند، اما یک دیپلمات انگلیسی در برلین ادعا کرد که یکی از اعضای هیئت همراه هیتلر به او اطلاع داده است که بلافاصله پس از ملاقات با چمبرلین، هیتلر با عصبانیت گفته بود: «آقایان، این اولین کنفرانس بین المللی من بوده است و می توانم اطمینان دهم که آخرینم خواهد بود.» به مناسبت دیگری، شنیده شده بود که او دربارهٔ چمبرلین گفت: «اگر هرگز آن پیرمرد احمق دوباره با چترش در اینجا دخالت کند، من او را به طبقه پایین لگد می زنم و جلوی عکاسان روی شکمش می پردم.» هیتلر در یکی از سخنرانی های عمومی خود پس از مونیخ اعلام کرد: «خدا را شکر که هیچ سیاستمدار چتری در این کشور نداریم». پیامدها. در پی امضای این قرارداد، چکسلواکی که از لحاظ نظامی هم پیمان فرانسه و بریتانیا بود از سوی این کشورها تحت فشار قرار گرفت
تا تسلیم فشار هیتلر شده و نواحی سودت را به آلمان تسلیم کند ، در مقابل هیتلر ضمانت داد که هیچ خواسته ارضی دیگری نداشته باشد. قرارداد را در ظاهر موسولینی برای ایجاد صلح پیشنهاد کرده بود، اما اسناد و مدارک نشان می دهد که مفاد قرارداد را آلمانی ها قبلاً مشخص کرده و به موسولینی منتقل کرده بودند. نخست وزیر بریتانیا نویل چمبرلین امید داشت که سیاست تسلیم و مسالمت جویی در برابر هیتلر جواب داده و از شروع جنگی دوباره در اروپا جلوگیری شود. فرانسه نیز به خاطر ضعف اقتصادی و نظامی مایل به درگیری با آلمان بر سر منافع متحدانش نبود و به گونه ای چکسلواکی را در برابر آلمان تنها گذاشت. سیاست های فرانسه و دیگر کشورهای غربی در برابر چکسلواکی و بعدها لهستان بعداً مایه انتقاد مردم این کشورها شد که عموماً از این اتفاقات به عنوان خیانت غرب نام می برند. در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۸، ارتش آلمان وارد چکسلواکی شده و نواحی سودت را اشغال کرد. در پی این اقدام، کشورهای لهستان و مجارستان به تشویق هیتلر نیز بخش های دیگری از چکسلواکی را تسخیر کردند. پس از مدتی، آلمان به نواحی سودت اکتفا نکرده و ابتدا تمام جمهوری چک و سپس اسلواکی را تحت اداره دولت های دست نش