Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دربی با پیراهن تاج به میدان رفته است. او با ۱۱ بار کاپیتانی تیم اش در دربی ها در میان بازیکنان هر دو تیم رکورددار است. وی ۱۲ شهرآورد پی درپی در ترکیب تیم استقلال بوده است و از این منظر در میان بازیکنان استقلال در رده چهارم قرار دارد. جباری در دربی ها ۵ گل برای استقلال به ثمر رسانده است و از این نظر همراه با غلام حسین مظلومی در میان آبی پوشان رکورددار است. پیشینه ملی. نخستین بازی ملی جباری در یکم مردادماه ۱۳۴۴ در نخستین جام عمران منطقه ای در تهران مقابل تیم ملی پاکستان به ثبت رسیده است. نخستین گل ملی جباری نیز در همین دیدار به ثمر رسید. علی جباری با این که در پست هافبک بازی می کرد، همواره از گل زنان برتر تیم ملی فوتبال ایران به شمار می رفت. اوج درخشش علی جباری در تیم ملی ایران در دیدار با میزبان جام ملت های آسیا ۱۹۷۲ در مرحله گروهی این رقابت ها و در جدال برای صدرنشینی این گروه رخ داد. این بازی در شرایطی برگزار شد که مقامات فدراسیون فوتبال پیش از مسابقه از بازیکنان خواسته بودند بازی را واگذار کنند تا تایلند نیز از گروه صعود کند. اما در زمین مسابقه پس از این که تیم تایلند با دو گل از ایران پیش افتاد، علی جباری
در ۱۰ دقیقه پایانی مسابقه هت تریک کرد و سریع ترین هت تریک تاریخ جام ملت های آسیا را رقم زده و بازی به سود ایران پایان یافت. جباری در بازی فینال نیز زننده یکی از دو گل ایران به تیم کره جنوبی بود. این دومین قهرمانی پیاپی تیم ملی ایران و علی جباری در جام ملت های آسیا بود.او در ۲۴ مرداد ۱۳۵۳ در جریان پیروزی سه بر صفر تیم ملی فوتبال ایران برابر باشگاه فوتبال فنرباغچه یکی از گل های ایران را به ثمر رساند. جباری در تاریخ ۲۴ شهریورماه ۱۳۵۳ پس از پیروزی در فینال هفتمین دوره بازی های آسیایی در تهران از فوتبال ملی کنار رفت. عملکرد در تیم ملی ایران. علی جباری از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۳ عضو تیم ملی ایران بوده است که در این ۱۰ سال ۳۷ بازی برای تیم ملی ایران انجام داده و ۱۳ گل به ثمر رسانده است. علی جباری در سن ۲۹ سالگی از فوتبال خداحافظی کرد. او در سال ۱۳۵۳ از بازی های ملی و در سال ۱۳۵۴ از بازی های باشگاهی کناره گیری کرد. جباری در مجموع ۱۰ سال برای باشگاه تاج و تیم ملی ایران بازی کرد. نقش جباری در حفظ باشگاه استقلال پس از انقلاب. محل باشگاه تاج یکی از مکان هایی بود که در اوضاع نابه سامان و شلوغی های پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ مورد هجوم
و دست برد قرار گرفت. آن هنگام فردی به نام میرزایی با دار و دسته اش به باشگاه آمدند، وارد موزه باشگاه شدند و تمام جام ها و نشان های باشگاه را که طی سالیان در رشته های گوناگون به دست آمده بود با خود بردند. جباری پس از باخبرشدن از این اتفاق به سوی باشگاه می رود اما روی دیوار باشگاه افرادی با تفنگ نشسته بودند که نمی گذاشتند کسی به ساختمان باشگاه نزدیک شود. پس از این که حسین شاه حسینی رئیس سازمان تربیت بدنی در دولت موقت روی کار آمد علی جباری و منصور پورحیدری به همراه عنایت آتشی که از بازیکنان و مربیان تیم بسکتبال تاج بود دوباره دست به کار شدند و رایزنی کردند تا باشگاه را نجات دهند. در نهایت با تغییر نام باشگاه از تاج به استقلال مجوز ادامه فعالیت باشگاه صادر شد، هرچند که اموال، اماکن ورزشی و ساختمان های باشگاه مصادره گردید. محل سابق باشگاه تاج در حال حاضر تربیت بدنی تهران است. بازگشت به استقلال در بحران سال ۱۳۷۲. پس از تثبیت باشگاه استقلال علی جباری از مجموعه استقلال جدا شد. او که از فوتبال خداحافظی کرده بود، مسئولیتی را در باشگاه نپذیرفت. تا پانزده سال بعد که دوباره باشگاه با بحران روبه رو شد. آن هنگام استقلال نا
یب قهرمانی آسیا بود و سال پیش از آن نیز برای دومین بار در تاریخ خود قهرمان آسیا شده بود اما شرایط در درون کشور برای این باشگاه به گونه ای دیگر رقم می خورد. در فصل ۱۳۷۲–۱۳۷۱ دسته اول لیگ فوتبال ایران جام آزادگان در دو گروه برگزار می شد. دو تیم بالای جدول از هر گروه به نیمه نهایی لیگ می رسیدند و ضرب دری به هم می خوردند و در نهایت تکلیف قهرمان لیگ در فینال رقم می خورد. استقلال در این فصل در گروه خود سوم شد و به نیمه نهایی راه پیدا نکرد. اما بر اساس طرحی نوین از سوی فدراسیون فوتبال وقت، برای حمایت از تیم های شهرستانی مسابقاتی هشت جانبه میان هشت باشگاه برتر تهران برگزار گردید تا چهار تیم اول در لیگ دسته اول باقی بمانند و چهار تیم دیگر راهی دسته دوم شوند. استقلال با ناکامی در تورنمنت هشت جانبه راهی دسته پایین تر شد و از آن جا که تهران در طراحی های فدراسیون فوتبال در دسته دوم سهمیه ای نداشت، یک باره به دسته سوم فرستاده شد. رئیس فدراسیون در این زمان ناصر نوآموز بود. مشکلاتی که باشگاه دچار آن شده بود به حدی بود که کاظم اولیایی مدیر باشگاه مجموعه تحت مدیریت خود را به کاخی ویرانه تشبیه می کرد. در چنین شرایطی بود که علی
جباری بعد از سال ها به استقلال بازگشت. او سرپرستی باشگاه را پذیرفت و یوگنی سکوموروخوف روس به سمت سرمربی گری باشگاه منصوب شد. مشکلات مالی نیز گریبان گیر باشگاه و مزید برعلت شده بود. به گفته جباری باشگاه برای پرداخت ۱۵ هزار تومان در ازای ۳۰ پرس غذا برای بازیکنان ناتوان بود و به رستوران های دیگر می رفتند تا بهای ارزان تری را بپردازند. قرارداد بازیکنان استقلال در آن فصل ۳ میلیون تومان پیش پرداخت و ماهیانه ۱۸ هزار تومان بود که البته تنها شامل بازیکنان ملی پوش می شد و سایرین دست مزد کمتری می گرفتند. با وجود این شرایط استقلال نتایج لازم را کسب کرد و بحران را از سر گذراند. علی جباری تا سال ۱۳۷۳ در استقلال سرپرست بود اما در دیدار با صنعت نفت در آبادان اتفاقاتی رخ داد که باعث جدایی او از استقلال شد. نشان طلای آسیا. علی جباری به همراه علی پروین و همایون بهزادی به خاطر فعالیت در حوزه ورزشی از جانب کنفدراسیون فوتبال آسیا به نشان طلای آسیا نائل آمد.
۸۵ کیلوگرم مردان وزنه برداری رویدادی در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا، بود که در اکس سل لندن انجام شد. کیانوش رستمی نوانست اولین مدال کاروان ورزش ایران در بازی های المپیک لندن را کسب کرد.
فصل ۲۴ نام آهنگی از گروه سایکدلیک راک پینک فلوید می باشد که در سال ۱۹۶۷ در آلبوم "نی زن بر دروازه های سپیده دم" منتشر شد. الگوگیری. این آهنگ توسط گیتارنواز و خواننده اصلی گروه، سید برت نوشته شد.وی شعر این آهنگ را از کتاب مقدس چینیان با نام ئی چینگ الگوگیری کرده است.
قوی شیپورچی یا قوی ترومپت زن بزرگ ترین پرنده آبزی جهان، سنگین وزن ترین پرنده آبزی بومی آمریکای شمالی و بزرگترین قوی موجود بر روی زمین است. قوی شیپورچی خویشاوند نزدیک قوی فریادکش است که بر خلاف دومی که در اوراسیا زندگی می کند، این پرنده در آمریکای شمالی یافت می شود. جمعیت این پرنده در ۱۹۳۵ به کم تر از ۱۰۰ عدد رسیده بود اما اکنون بیش از ۵۰۰۰ عدد از آن ها در کانادای غربی و شمال غربی آمریکا وجود دارند. توصیف ظاهری. قوی شیپورچی دارای بزرگترین جثه در میان همه پرندگان آبزی است. طول بدن قوهای بالغ میان ۱۳۸ تا ۱۶۵ سانتی متر است و نرهای بالغ بزرگ می توانند تا ۱۸۰ سانتی متر نیز رشد کنند. وزن پرنده بالغ ۷ تا ۱۳٫۶ کیلوگرم است که در نرها میانگین وزنی ۱۱٫۹ کیلوگرم و در ماده ها ۹٫۴ کیلوگرم است. طول بال های باز شده این پرنده ۲۵۰-۱۸۵ سانتی متر است. بزرگ ترین قوی شیپورچی نر دیده شده ۱۸۳ سانتی متر طول و ۱۷٫۲ کیلوگرم وزن داشت و طول بال های بازشده آن به ۳٫۱ متر می رسید. گستره و پراکندگی. این قو در مرداب های کم عمق و رودهای با سرعت آب کم در مناطق شمال غربی و مرکزی آمریکای شمالی زندگی و تخم گذاری می کند. بیشترین تعداد این قوها در آل
اسکا یافت می شوند. گروه هایی از این پرنده در کرانه های اقیانوس آرام به مهاجرت می پردازند. آن ها در هنگام مهاجرت به صورت حرف انگلیسی V به پرواز می پردازند. در زمستان آن ها به مناطق جنوبی کانادا، مناطق شرقی شمال غرب ایالات متحده، به ویژه منطقه حیات وحش رد راک لیکس در مونتانا، و شمال ایالت واشنگتن می روند.
سجاد هاشمی آهنگری (متولد ۱۳۷۰ در تبریز) دونده دوهای سرعت ایرانی است. رشته تخصصی او ۴۰۰ متر و ۲۰۰ متر و رکورد دار ملی ایران در ۴×۴۰۰ متر است. جوانان. هاشمی در سال ۲۰۰۷ در قهرمانی نوجوانان جهان به نیمه نهایی رشته ۴۰۰ متر صعود کرد و در فینال به مقام نهمی دست یافت سال بعد در قهرمانی جوانان آسیا پنجم شد و دو سال بعد در دورهٔ بعدی قهرمانی جوانان آسیا در رشته ۴۰۰ متر با رکورد ۴۷٫۱۸ دقیقه به مدال طلا رسیده و در ۲۰۰ متر با زمان ۲۱٫۰۹ ثانیه رکورد جدیدی برای ایران ثبت کرده و به مقام چهارم رسید و یک مدال برنز در ۴ در ۴۰۰ متر امدادی را نیز کسب کرد. بزرگسالان. هاشمی در بازی های آسیایی ۲۰۱۰ در دو رشتهٔ ۴۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر شرکت کرد اما به دور فینال هیچ یک از این دو نرسید. او در قهرمانی غرب آسیا ۲۰۱۱ در حلب مدال طلای ۴۰۰ متر را دریافت کرد و در ۴ در ۴۰۰ متر همراه با رضا بوعذار، سجاد مرادی و ادوارد مانگاسار رکورد ایران را با زمان ۳:۰۷٫۸۷ دقیقه شکست. سجاد هاشمی در بازی های ارتش های جهان ۲۰۱۱ در ریودوژانیرو با زمان ۴۵ ثانیه و ۸۱ صدم ثانیه به مقام قهرمانی رسیده و رکورد جدیدی برای ایران ثبت کرده و نخستین ایرانی شد که توانسته ۴۰۰
متر را در کمتر از ۴۶ ثانیه بدود. وی با این رکورد سهمیه المپیک ۲۰۱۲ را دریافت کرد. وی در المپیک در دور مقدماتی حذف شد. پس گرفتن مدال المپیک ۲۰۲۴. وی که از ایران به ترکیه مهاجرت کرده و با کسب تابعیت ترکیه و تغییر نام به سرکاین ایلدیریم خود را کم بینا اظهار کرد و در المپیک ۲۰۲۴ پاریس حضور یافت، مدال طلا گرفت. اما پس از اعتراض برخی شرکت کنندگان و پذیرش اعتراضات، کمیته پاراالمپیک مدال طلای وی را پس گرفت.
مدل های سه بعدی شهرها به مدل هایی گفته می شود که برای بازنمایی دیجیتال از سطح زمین و اشیاء مربوط به شهر (کارخانه ها، ساختمان ها، پارک ها) استفاده می شود. موارد استفاده. در بسیاری از موارد از مدل های سه بعدی شهرها استفاده می شود:
مجید خیام دار (زاده سال ۱۳۵۶ خورشیدی) خبرنگاری ایرانی است که در تلویزیون فارسی بی بی سی کار می کند. او کار خبرنگاری را از تحریریه اخبار انگلیسی شبکه چهار تلویزیون ایران در سال ۱۳۷۹ آغاز کرد. خیام دار در رشته های مترجمی و آموزش زبان انگلیسی در دانشگاه علامه طباطبایی تهران تحصیل کرده است. او در ترجمه چند کتاب آموزشی از انگلیسی به فارسی دست داشته و دهها کتاب درس زبان انگلیسی را برای دانشجویان ایرانی ویرایش کرده است. او همچنین دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل از دانشگاه ردینگ انگلستان است. خبرنگاری در بی بی سی. مجید خیام دار در میان اولین گروه خبرنگارانی بود که تحریریه خبر تلویزیون فارسی بی بی سی را در سال ۱۳۸۷ تشکیل دادند. او عمدتاً در زمینه های سیاسی و اجتماعی خبرنگاری کرده است. خیام دار همچنین تهیه کننده مستندی با عنوان «انتخاباتی که ایران را لرزاند» بود که در سال ۱۳۸۸ از تلویزیون فارسی بی بی سی پخش شد. این مستند ۲۶ دقیقه ای که ظرف مدت چند روز ساخته شد رویدادهای پیش و پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران را به تصویر کشیده است. اتحادیه رادیو و تلویزیون های بین المللی (AIB) در سال ۲۰۰۹ میلادی جا
یزه 'واضح ترین پوشش یک رویداد خبری' را به خاطر این مستند به تلویزیون فارسی بی بی سی داد. خیام دار همچنین مستند کوتاهی درباره زمینه ها و دلایل آغاز جنگ بین عراق و ایران ساخت که به مناسبت سی امین سالگرد شروع جنگ از بی بی سی فارسی پخش شد. او مدتی هم تهیه کننده برنامه «صفحه دو» در تلویزیون فارسی بی بی سی بود که به بررسی مهم ترین رویدادها و مسائل ایران و جهان می پردازد. مجید خیام دار از زمان پیوستن به بی بی سی در لندن زندگی می کند. منابع. http://www.bbc.co.uk/persian/tv/2009/11/091105_ba-bbc-award.shtml
سووا گوریونین (زمان حیات ۱۵۵۵–۱۵۳۰ میلادی) فرزند رهبر خاندان سووا یوریشیگه و اومی (小見、麻績 おみ) بود. پدر او همچنین با خواهر تاکدا شینگن به نام ننه گوریونین پیوند ازدواج بست. بعد از شکست پدر از شینگن و خودکشی او در سال ۱۵۴۲ (میلادی) مجبور شد که همسر غیراصلی تاکدا شینگن شود. او در سال ۱۵۴۶ میلادی و در سن شانزده سالگی تاکدا کاتسویوری فرزند و جانشین بعدی تاکدا شینگن را به دنیا آورد. جانشینی فرزند او از آنجائیکه سووا گوریونین هم زن اصلی شینگن نبود و هم دختر دشمن او به شمار می آمد با مخالفت های بسیاری روبرو شد. هر چند شهرت سووا گوریونین به عنوان محبوب ترین زن شینگن موضوعی است که از نظر اسناد تاریخی تأیید نشده است اما در اثر وصف این موضوع در رمان ها و فیلم های زندگی شینگن کم کم این تصور از نقش او در زندگی شینگن شکل گرفته است. در جهت برعکس از همسر اصلی شینگن، یعنی سانجونوکاتا (زمان حیات ۱۵۷۰–۱۵۲۱ میلادی) امروزه یک شخصیت منفی ساخته و پرداخته شده است. قابل به ذکر است که در واقع از شخصیت این زن هیچ سند تاریخی ای باقی نمانده است. این احتمال وجود دارد که با توجه به اینکه رابطهٔ شینگن با همسر اصلی اش سانجونوکاتا خوب نبود و اح
تمالاً رابطهٔ بهتری با سووا گوریونین داشته است، تاکدا کاتسویوری پسر زن غیررسمی اش را به عنوان جانشین خود انتخاب کرده باشد. بنا بر فرضیه ها یکی از دلایلی که هر سه پسر ارشد شینگن از همسر رسمی اش سانجونوکاتا یعنی تاکدا یوشینوبو بر ضد پدر شورید همین مسئلهٔ واگذاری جانشینی شینگن بوده است. زندگی اولیه. سووا گوریونین در سال ۱۵۳۰ به دنیا آمد. پدرش سووا یوریشیگه رهبر خاندان سووا و مادرش یک زن غیراصلی (سوکوشیتسو) به نام اومی بود. خاندان سووا خانواده ای است که به عنوان راهب شینتو «اوهوری» در زیارتگاه بزرگ سووا (شهر سووا، ناگانو امروزی، در استان ناگانو) خدمت می کرده است. این یک اعتقاد بزرگ قدیمی بود که اکنون لغو شده است، اما برای مردم آن زمان، راهبی که در این مقام بود یک خدای زنده بود (آراهیتوگامی: خدایی که در این جهان به عنوان یک انسان ظاهر می شود) و بالاترین رتبه راهبی شینتو به حساب می آمد و به عقیده اهالی یک انسان معمولی نبود بلکه یک خدا بود. راهبان شینتو در آن زمان با راهبان شینتو مدرن تفاوت داشتند زیرا آنها همچنین اربابان فئودال با قلمروهای بزرگ بودند؛ بنابراین، آنها باید برای محافظت از قلمرو خود مسلح می شدند و خاند
ان سووا هم به عنوان راهب و هم به عنوان نظامی مسلح فعال بودند. در دوره سنگوکو، خاندان سووا قلمرو خود را با حمله به ولایت های همسایه گسترش داد. به ویژه، پدربزرگ سووا یوریشیگه سووا یوریمیتسو کل منطقه سووا را متحد کرد و دوران شکوفایی خاندان سووا را پایه گذاری کرد. رابطه بین خاندان سووا و خاندان تاکدا. زمانی که تاکدا نوبوتورا، هجدهمین رئیس خاندان کای تاکدا، منصب شوگوی ولایت کای (استان یاماناشی کنونی) را به عهده گرفت، تاکدا نوبوتورا در حدود سال ۱۵۲۵، چندین سال پس از اتحاد ولایت کای، تهاجم خود را به ولایت شینانو (استان ناگانو فعلی) آغاز کرد. تاکدا نوبوتورا دو بار در سال ۱۵۲۵ (سال پنجم تائی) و ۱۵۲۸ (سال هشتم تائی/سال اول کیوروکو) به ناحیه سووا، استان شینانو حمله کرد و هر دو بار شکست خورد. در سال ۱۵۳۵ (تنبون ۴)، تاکدا نوبوتورا با سووا یوریمیتسو صلح کرد. در سال ۱۵۳۹ (تنبون ۸)، زمانی که سووا یوریتاکا، پسر سووا یوریمیتسو و رئیس خاندان سووا در آن زمان، درگذشت، سووا یوریشیگه توسط سووا یوریمیتسو، به عنوان نوزدهمین رئیس خاندان سووا، نامزد شد. در نوامبر ۱۵۴۰ (تنبون ۹)، سومین دختر تاکدا نوبوتورا به نام ننه گوریونین با سووا یور
یشیگه ازدواج کرد و از طریق ازدواج با خاندان سووا رابطه برقرار کرد. سووا یوریشیگه و سووا اتحاد خود را با سفر بین قلمروهای یکدیگر در دسامبر همان سال تقویت کردند. علاوه بر این، تاکدا نوبوتورا به منظور حمله به منطقه ساکو شینانو، با موراکامی یوشیکیو، سنگوکو-دایمیو در شمال شینانو، همکاری کرد و با خاندان موراکامی و همچنین خاندان سووا روابط دوستانه برقرار کرد. حمله شینگن به سووا. در سال ۱۵۴۱ (تنبون ۱۰)، تاکدا شینگن، پسر ارشد تاکدا نوبوتورا، او را به ولایت سوروگا (استان شیزوئوکای کنونی) تبعید کرد. خاندان کای-تاکدا با خاندان سووا متحد شده بود، اما آنها سیاست قبلی خود را تغییر دادند. تاکدا شینگن یک بار دیگر تهاجم به سووا را آغاز کرد که به عنوان آغازی برای تصرف ولایت شینانو عمل می کرد. در سال ۱۵۴۲ (تنبون ۱۱)، تاکدا شینگن به همراه تاکاتوئو یوریتسوگو، که به شاخه ای از خاندان سووا تعلق داشت و به سمت سووا تایشا تایشو بود، به قلمرو سووا حمله کرد. در این زمان، سووا یوریشیگه، که خود را در قلعه کووابارا (شهر فعلی سووا، استان ناگانو) سنگر گرفته بود، برای صلح به طرف تاکدا درخواست داد. یکی از شروط قرارداد صلح این بود که جان سووا یو
ریشیگه را نجات دهد، اما زمانی که تاکدا شینگن سووا یوریشیگه را به ولایت کای برد، شرایط توافقنامه صلح را نادیده گرفت و سووا یوریشیگه و همسرش را به زندان انداخت معبد (در حال حاضر شهر کوفو، استان یاماناشی) و او را مجبور به انجام سپپوکو کردند. در نتیجه خاندان سووا سوریو نابود شد. پس از آن، خواهر کوچک تر تاکدا شینگن، ننه گوریونین، که با سووا یوریشیگه ازدواج کرده بود، به خاندان تاکدا برگشت. تاکدا شینگن تصمیم گرفت قلمرو سووا را با تاکاتوئو یوریتسوگو تقسیم کند، اما تاکاتوئو یوریتسوگو از این تصمیم ناراضی بود؛ بنابراین، دو طرف تصمیم گرفتند دوباره برای قلمرو سووا بجنگند. در این زمان، خاندان تاکاتوئو این واقعیت را مطرح کرد که این یک شاخه از خاندان سووا است و استدلال کرد که طبیعی است که خاندان تاکاتوئو بر قلمرو سووا حکومت کند. در مقابل این پس زمینه، تاکاتوئو یوریتسوگو به قلمرو سووا در سمت تاکادا حمله کرد و خاندان تاکاتوئو این منطقه را اشغال کرد. برای مقابله با این امر، خاندان تاکدا چوکیو (خاندان سووا)/تورائومارو، پسر سووا یوریشیگه و خواهر کوچکترش ننه گوریونین را به عنوان رهبر خود منصوب کردند تا فئودال های قدرتمند سووا را ب
ه سمت خود جلب کند و برای مشروعیت طلبی حاکمیت قلمرو سووا اقدامی انجام دهد. اربابان قدرتمند سووا که رهبر شدن تورائومارو را دیدند در کنار تاکدا قرار گرفتند و ارتش تاکاتوئو شکست سختی را متحمل شد و عقب نشینی کرد. هیچ سند مکتوبی در مورد تورائومارو وجود ندارد، بنابراین معلوم نیست پس از آنچه اتفاقی برای فرزند سووا یوریشیگه افتاده است. سووا گوریو همسر غیراصلی تاکدا شینگن می شود. پس از پایان یافتن خاندان سووا سوریو، سووا گوریو برای مدتی تحت مراقبت خویشاوندش موتونائو نزو همراه با مادرش آساهی قرار گرفت. از آنجایی که پسر موتونائو نزو داماد نوبوتورا تاکدا بود، خاندان نزو هم با خاندان تاکدا و هم با خاندان سووا مرتبط بود. نظریه ای وجود دارد که سووا گوریونین در حدود ۱۵۴۲–۱۵۴۵ صیغه تاکدا شینگن شد (تنبون ۱۱–۱۴)، زیرا تاکدا کاتسویوری در سال ۱۵۴۶ متولد شد (تنبون ۱۵). همچنین گفته می شود که سووا گوریونین زنی با زیبایی بی نظیر بود و در میان بسیاری از صیغه های تاکدا شینگن از محبوبیت خاصی برخوردار بود. با توجه به مطالب "کویو گونکان" که قوانین نظامی دو نسل از تاکدا شینگن و پسرش، تاکدا کاتسویوری را شرح می دهد، برای خاندان تاکدا خطرناک ب
ود که دختر خاندان سووا را که پدرش مجبور به ارتکاب سپپوکو شده بودند، به عنوان یک همسر به خاندان تاکدا وارد شود، به همین دلیل، ازدواج بین تاکدا شینگن و سووا گوریونین در ابتدا با مخالفت ملازمان خانواده تاکدا مواجه شد. با این حال، یاماموتو کانسوکه، فرمانده نظامی تاکدا شینگن، گفت: "اگر شاهزاده خانمی با خون سووا به عنوان همسر غیراصلی گرفته شود و پسری از آن فرزندی به دنیا بیاید، مردم سووا خوشحال خواهند شد زیرا خاندان سووا قادر به بازسازی خواهند بود. او ملازمان خود را متقاعد کرد. علاوه بر این، یکی از دلایلی که سووا گوریونین به سوکوشیتسوی تاکدا شینگن تبدیل شد این بود که منافع خاندان سووا و خاندان تاکدا همسو بودند. تاکدا شینگن می ترسید که شورشی در سووا، دروازه ولایت شینانو، رخ دهد، و می خواست پسری از یک ارباب سووا به دنیا بیاید تا بر سووا حکومت کند. از سوی دیگر، سووا گوریون فکر می کرد که برای زنده نگه داشتن خاندان سووا، می خواهد صاحب فرزند شود، حتی اگر به معنای تکیه بر دشمن پدرش، تاکدا شینگن باشد. در سال ۱۵۴۶ (تنبون ۱۵)، سووا گوریونین «سووا شیرو کاتسویوری» 「諏訪四郎勝頼」 (که بعدها به نام تاکدا کاتسویوری شناخته شد) به دنیا آو
رد. در خاندان تاکدا مرسوم بود که حرف کانجی «نوبو» 「信」 را به نام جانشین اضافه می کردند و در خاندان سووا از حرف کانجی «یوری» 「頼」 استفاده می شد. به همین دلیل، «سووا شیرو کاتسویوری» در سال ۱۵۶۲ (ایروکو ۵)، جانشین خاندان سووا به شمار می رفت. درگذشت سووا گوریونین. گفته می شود که سووا گوریونین در حدود ۱۵۵۴–۱۵۵۵ (تنبون ۲۳–۲۴/کوجی ۱) در سن جوانی ۲۴–۲۵ سالگی درگذشت. در این زمان، تنها حدود ۱۰ سال از ازدواج سووا گوریون با تاکدا شینگن می گذشت و پسرش، سووا شیرو کاتسویوری، ۸ یا ۹ ساله بود. سووا گوریونین در جوانی مرد، اما مادرش، اومی، در قلعه تاکاتوئو (اینا فعلی، استان ناگانو)، جایی که نوه اش، تاکدا کاتسویوری ارباب آن بود با هم زندگی می کردند، اعتقاد بر این است که او عمر طولانی داشت و تا سقوط خاندان تاکدا در سال ۱۵۸۲ او زندگی می کرد. سووا شیرو کاتسویوری نام خود را به تاکدا کاتسویوری تغییر می دهد. اولین نبرد سووا شیرو کاتسویوری، که به عنوان ارباب قلعه تاکاتوئو خدمت می کرد، در سال ۱۵۶۳ (ایروکو ۶) بود که او به قلعه مینووا (شهر تاکاساکی، گونما کنونی، استان گونما) حمله کرد. در سال ۱۵۶۵ (ایروکو ۸)، تاکدا یوشینوبو، پسر ارشد تاکدا ش
ینگن، به ظن شورش زندانی شد و پس از آن، خاندان اودا موضوع ازدواج را با کاتسویوری مطرح کردند. در همان سال، تاکدا کاتسویوری با ریوشو-این، خواهرزاده و دختر خوانده اودا نوبوناگا ازدواج کرد. در سال ۱۵۶۷ (سال دهم ایروکو)، پسر ارشد او، تاکدا نوبوکاتسو متولد شد. پس از سلب ارث تاکدا یوشینوبو، پسر دوم تاکدا شینگن، اوننو نوبوچیکا، راهب شد، زیرا او نابینا بود. علاوه بر این، از آنجایی که پسر سوم او، تاکدا نوبویوکی (زمان حیات ۱۵۵۳–۱۵۴۳ میلادی)، قبلاً درگذشته بود، تصمیم گرفته شد که پسر چهارم او، کاتسویوری، به عنوان رئیس خاندان تاکدا جانشین او شود. در سال ۱۵۷۱ (سال دوم گنکی)، تاکدا کاتسویوری به عنوان جانشین به کوفو دعوت شد. در همین زمان، آشیکاگا یوشی آکی، پانزدهمین شوگون شوگون سالاری موروماچی، از رفتار اودا نوبوناگا با او ناراضی بود و نامه هایی به اربابان مختلف فئودال فرستاد و به آنها دستور داد که اودا نوبوناگا را تحت سلطه خود درآورند. پس از دریافت این درخواست، تاکدا شینگن تصمیم به حمله به غرب گرفت. سپس، در سال ۱۵۷۲ (سال سوم گنکی)، ارتش تاکدا وارد قلمرو توکوگاوا شد. او پس از نبرد میکاتاگاهارا در برابر توکوگاوا ایه یاسو در منط
قه ای که اکنون شرق استان آیچی است، درگذشت. نبرد ناگاشینو. در وصیت نامه تاکدا شینگن آمده بود: «مرگ من را به مدت سه سال پنهان کنید و دفاع خود را تقویت کنید»، اما در آن زمان، تاکدا کاتسویوری بارها برای گسترش قلمرو خود وارد جنگ شد. در سال ۱۵۷۴ (تنشو ۲)، تاکدا کاتسویوری قلعه آکچی را در شرق ولایت مینو (شهر کانی کنونی، استان گیفو) از دست داد. در این زمان، اودا نوبوناگا برای تقویت قلعه آکچی در راه بود، اما وقتی فهمید که قلعه آکچی تسخیر شده است، به عقب برگشت. علاوه بر این، تاکدا کاتسویوری موفق شد قلعه تاکاتنجین را در ولایت توتومی (منطقه غربی استان شیزوئوکای کنونی) تسخیر کند. این قلعه ای بود حتی تاکدا شینگن نیز نتوانسته بود آن را تصرف کند. در سال ۱۵۷۵ (تنشو ۳)، تاکدا کاتسویوری به سمت قلعه ناگاشینو در ولایت میکاوا (شهر شینشیرو، آیچی، استان آیچی) حرکت کرد تا خاندان اوکودایرا را که به توکوگاوا ایه یاسو فرار کرده بودند، شکست دهد. در حالی که خاندان اوکودایرا در انزوا بود، نیروهای ترکیبی اودا-توکوگاوا ظاهر شدند. تعداد ارتش تاکدا بیش از ۱۰۰۰۰ نفر بود، در حالی که ارتش ترکیبی اودا-توکوگاوا بیش از ۳۰۰۰۰ نفر بود. در این زمان گفته
می شود که ملازمان تاکدا شینگن که از زمان تاکدا شینگن به او خدمت می کردند، به او توصیه کردند که عقب نشینی کند، اما تاکدا کاتسویوری دستور حمله به دشمنی را که پشت حصار چوبی منتظر بود، داد. این نبرد ناگاشینو بود که گفته می شود سرنوشت جنگ های داخلی ژاپن را تغییر داده است. سربازان ارتش تاکدا یکی پس از دیگری به زمین افتادند زیرا سربازان مسلح یکی پس از دیگری از پشت حصار چوبی به طرف اسب و اسب سواران گلوله شلیک می کردند. در نتیجه ارتش تاکدا کاملاً نابود شد و آنها که باقی مانده بودند چاره ای جز عقب نشینی به سمت ولایت کای نداشتند. در این نبرد، بسیاری از ملازمان ارشد تاکدا شینگن کشته شدند. سقوط خاندان تاکدا. پس از نبرد ناگاشینو (۱۵۷۵ میلادی)، خانواده تاکدا نبردهای مهم زیادی با نیروهای اودا و توکوگاوا نداشتند و یک دوره آرامش وجود داشت. در سال ۱۵۷۸ (تنشو ۶)، اوئه سوگی کنشین از ولایت اچیگو (اکنون استان نیگاتا) درگذشت. پس از مرگ او درگیری بین پسرخوانده او، اوئه سوگی کاگه کاتسو و اوئه سوگی کاگه تورا برادر کوچکتر هوجو اوجیماسا درگرفت. در ابتدا، تاکدا کاتسویوری به درخواست متحد خود، خاندان هوجوی اخیر، از اوئه سوگی کاگه کاتسو حما
یت کرد، اما سپس اوئه سوگی کاگه کاتسو پیشنهاد صلح داد. همان طور که تاکدا کاتسویوری این صلح را پذیرفت، وضعیت جنگ برای طرف اوئه سوگی کاگه کاتسو سودمند شد و اوئه سوگی کاگه تورا مجبور به خودکشی شد. در نتیجه اتحاد بین خاندان تاکدا و خاندان هوجوی اخیر از بین رفت؛ بنابراین، خاندان تاکدا برای مقابله با خاندان هوجو اتحاد جدیدی با خاندان ساتاکه و خاندان ساتومی تشکیل دادند. در پاسخ، خاندان هوجوی اخیر با خاندان توکوگاوا اتحاد تشکیل داد که به حمله به قلمرو تاکدا کاتسویوری، از سه جهت از جمله ولایت سوروگا، ولایت ایزو (در جنوب استان شیزوئوکای فعلی) و ولایت کوزوکه انجامید. در آن زمان، امور مالی خاندان تاکدا در آستانه فروپاشی بود، زیرا آنها از زمان تاکدا شینگن درگیر جنگ های بسیاری بودند. در سال ۱۵۸۲ (تنشو ۱۰)، در طی تسخیر کوشو ارتش اودا، ارتش توکوگاوا و ارتش هوجو به ولایت کای از کانتو (شرق ژاپن) حمله کردند. علاوه بر تهاجم ها از این سه جهت، یک سری خیانت ها نیز منجر به فروپاشی خاندان معتبر تاکدا پس از آخرین نبرد، نبرد تنموکوزان شد.
ناحیهٔ فیض آباد یکی از ناحیه های اداری استان ناحیه های تابع جمهوری است که در کشور تاجیکستان جای دارد و در تاریخ ۱۴ ژوئن ۱۹۳۱ در بخشی از جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی تأسیس یافته است. مرکز این ناحیه، جماعت فیض آباد است که با شهر دوشنبه ۵۰ کیلومتر فاصله دارد. مردم. این ناحیه در سال ۲۰۰۸ میلای دارای ۶۸٫۱۱۰ نفر جمعیت بوده که مذهب آن ها حنفی است و به زبان فارسی تاجیکی سخن می گویند. حکومت. سرور ناحیهٔ فیض آباد، رئیس حکومت آن است که توسط رئیس جمهور تاجیکستان برگزیده می شود، نهاد قانونگذاری ناحیهٔ فیض آباد، مجلس نمایندگان خلق می باشد که توسط رأی دهندگان این ناحیه برای ۵ سال انتخاب می شوند. پیشینه. سرزمین ناحیه فیض آباد از کهن ترین زمانه ها تا نیمه دوم سده ۱۵ «وَشگِرد» نام داشته است. این نام در اوستا به گونه وسکرد یاد شده است. ناحیه فیض آباد ۱۴ ژوئن سال ۱۹۳۱ با تصویب کمیته اجرائیه مرکزی جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی تأسیس یافته است. بر اساس این قرار جماعت های گُم بولاغ، خوجه مَرد، دوبیده، دِهِ شاه، شالِپَیَه، نارَک، چَکَلی، میهراجی و بخشی از ده های جماعت یکه بید از ناحیه ینگه بازار جدا شده و ناحیه نو فیض آباد
را تشکیل دادند. مرکز ناحیه فیض آباد روستای دَرَگیان مقرر شد. در ماه ژانویه سال ۱۹۶۳ ناحیه فیض آباد دوباره با ناحیه آرژانیکدزه آباد همراه شد. ماه ژانویه سال ۱۹۶۹ به عنوان ناحیه مستقل تشکیل یافته و تا امروز وجود دارد. مرکز آن در محل روستای سابق درگیان مقرر گردید و آن را فیض آباد نامیدند. با قرار مجلس ملی عالی جمهوری تاجیکستان از ۲۹ مه سال ۲۰۰۰ ده فیض آباد شهرک اعلام شد. تقسیمات. جماعت های این ناحیه بشرح زیر است:
دریم چیسر یک فضاپیمای مداری سرنشین دار پرواز عمودی، فرود افقی ساخته شده توسط شرکت سیرا نوادا است. دریم چیسر برای حمل ۷ سرنشین به مدارهای نزدیک زمین طراحی شده است. این فضاپیما به صورت عمودی با موشک اتلس ۵ پرتاب شده و به صورت افقی توانایی فرود بروی باندهای فرود معمولی را دارد.