Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
۱۹۰۸ و خلع سلطان عبدالحمید دوم در کاخ ییلدیز در سال ۱۹۰۹ بود. با تأسیس جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳، خانوادهٔ سلطنتی عثمانی تبعید شد و کاخ ها و عمارت های واقع در ساحل تخلیه شدند. برخی از آن ها به وزارت خانه های دولتی جدید واگذار شدند، برخی دیگر به عنوان مدرسه یا ساختمان های عمومی مورد استفاده قرار گرفتند، و شماری نیز دچار حریق شده یا تخریب گردیدند. امروزه ساکنان این منطقه به طور گسترده باور دارند که برجسته ترین ساکن بشیکتاش، زُبیده خانم، مادر مصطفی کمال آتاتورک بوده که در محلهٔ قدیمیِ مرکز بشیکتاش زندگی می کرد؛ درست کنار مقر آن زمانِ باشگاه بشیکتاش. علاوه بر مناطق تاریخی تری مانند ییلدیز، اورطاقوی، کوروچشمه، آرناؤت کوی و ببک، بسیاری از محله های مسکونی این منطقه از حدود دههٔ ۱۹۵۰ شکل گرفتند. به عنوان نمونه، محلهٔ لونت (که نام خود را از مزرعهٔ لونت که پیش تر در آن جا واقع بود گرفته) در دههٔ ۱۹۵۰ با آغاز ساخت یک پروژهٔ مسکونی حومه ای پرستیژدار پایه گذاری شد. محله های اتیلر، کوناکلار، آکاتلار، نِسبتیه، لِوازم و کولتور نیز به زودی پس از آن شکل گرفتند. در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، دو حملهٔ تروریستی در این منطقه رخ داد. یکی
در بیرون ورزشگاه بشیکتاش و دیگری در یک باشگاه شبانه بود. محل حملهٔ سال ۲۰۱۶ به عنوان پارک شهدای ۱۰ دسامبر گرامی داشته شده است. محلات. ناحیه بشیکتاش از ۲۳ محله تشکیل می شود: عباس آقا Abbasağa آکات Akat آرناووت کوی Arnavutköy بال مومجو Balmumcu ببک Bebek جهان نما Cihannüma دیکیلتاش Dikilitaş اتیلر Etiler غیرت تپه Gayrettepe کناک لار Konaklar قوروچشمه Kuruçeşme کولتور Kültür لوازم Levazım لوند Levent مجیدیه Mecidiye مرادیه Muradiye نسبتیه Nispetiye اورتاکوی Ortaköy سنان پاشا Sinanpaşa ترک علی Türkali اولوس Ulus ویشنه زاده Vişnezade ییلدیز Yıldız
اف سی سی که مختصر شده نام بوده، شرکت ساخت وساز اسپانیایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر بارسلون قرار دارد. عمده فعالیت های شرکت اف سی سی در زمینه ساخت وساز املاک مسکونی و تجاری، مشاوره املاک، احداث زیرساخت های شهری، تولید مصالح ساختمانی، تولید سیمان و نیز خدمات مرتبط با محیط زیست متمرکز می باشد. مشهورترین ساختمان ها و سازه های ارائه شده توسط شرکت اف سی سی، عبارتند از: برج های دوقلوی پوئرتا د اورپا؛ تکمیل شده در سال ۱۹۹۶، برج توره پیکاسو تکمیل در سال ۱۹۸۸، موزه دلا پرینسیپ فیلیپه ساخته شده در سال ۲۰۰۰ و برج توره کاجا مادرید تکمیل شده در سال ۲۰۰۸.
جاده ئی۹۸ اروپا یکی از جاده های اصلی قاره اروپا است که در کشور ترکیه قرار دارد. این جاده که از شهر استانبول شروع شده، در شهر ریحانلی به پایان می رسد و ۶۲ کیلومتر مسافت دارد.
ملکه الکساندرا یوگسلاوی (به یونانی:Αλεξάνδρα της Ελλάδος και της Δανίας، به صربی:Aleksandra Karađorđević) (۲۵ مارس ۱۹۲۱ – ۳۰ ژانویه ۱۹۹۳) همسر آخرین شاه یوگسلاوی، پتر دوم و مادر الکساندر، ولیعهد یوگسلاوی بود. او پیش از آن با نام شاهزاده الکساندرا یونان و دانمارک شناخته می شد. تولد. او پنج ماه پس از مرگ پدرش، شاه الکساندر یونان، به دنیا آمد. او و مادرش هر دو صاحب لقب شاهزاده یونان و دانمارک بودند. ازدواج. او در ۱۹۴۴ با پتر دوم یوگسلاوی ازدواج کرد که حاصل آن پسری به نام الکساندر بود که در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۵ میلادی به دنیا آمد. ملکه الکساندرا در ساسکس شرقی واقع در انگلستان درگذشت و در یونان به خاک سپرده شد.
جاده ئی۹۹ اروپا یکی از جاده های اصلی قاره اروپا است که در کشور ترکیه قرار دارد. این جاده که از شهر دغوبایزید شروع شده، در شهر شانلی اورفه به پایان می رسد و ۶۶۷ کیلومتر مسافت دارد.
بی اوغلو (به ؛ به ) از منطقه های قسمت اروپایی شهر استانبول ترکیه است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۲۴۶٬۱۵۲ نفر جمعیت دارد. برج گالاتا در این ناحیه از استان استانبول قرار دارد. بی اوغلو توسط شاخ طلایی از شهر قدیمی (شبه جزیره تاریخی قسطنطنیه) جدا شده است. از نظر تقسیمات کشوری، بی اوغلو در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار دارد. این محله در قدیم به عنوان منطقه پرا (Πέρα، به معنای «فراتر» در املای یونانی، فرانسوی Péra) شناخته می شد که پیرامون شهر ساحلی باستانی گالاتا قرار داشت. گالاتا در آن سوی شاخ طلایی و رو به قسطنطنیه جای گرفته بود. بی اوغلو در قرون وسطی و در زبان های غربی تا اوایل قرن بیستم همچنان به نام پرا شناخته می شد. پیشینه. بر اساس ریشه شناسی عامیانه از آنجا که کاخ سفیر ونیز باشکوه ترین بنای این محله بود و به سفیر در زبان ایتالیایی "بایلو گفته می شد، مردم محل به نام بایلو حالت ترکی بی اغلو دادند که معنای اصلی آن در ترکی بیگ زاده است.. بیگ زاده یا پسر بیگ از سوی" ترک های عثمانی در اصل برای توصیف لودوویکو گریتی، پسر استانبولی آندره آ گریتی، که در زمان سلطنت سلطان بایزید دوم، بایلو ونیزی
در استانبول بود، استفاده می شد. نام "بی اوغلو" بنابر این به لودوویکو گریتی اشاره کرد که روابط نزدیکی با باب عالی برقرار کرد و عمارتش در نزدیکی میدان تقسیم کنونی قرار داشت. «کاخ ونیزی» که در جنوب بی اوغلو واقع شده و در ابتدا در اوایل قرن شانزدهم ساخته شد، مقر بایلو بود. ساختمان اولیه کاخ با ساختمان موجود در سال ۱۷۸۱ جایگزین شد که بعداً پس از اتحاد ایتالیا در سال ۱۸۶۱ به سفارت ایتالیا تبدیل شد و در سال ۱۹۲۳ هنگامی که آنکارا پایتخت جمهوری ترکیه شد به کنسولگری ایتالیا تبدیل شد. منطقه بی اغلو شامل محله های دیگری است که در شمال شاخ طلایی واقع شده اند، از جمله گالاتا (ارگ قرون وسطایی جنوا که خود بی اوغلو از آن سرچشمه گرفته است، که امروزه به نام کاراکوی (کوی سیاه) شناخته می شود)، توپخانه، جهانگیر، شش خانه، تپه باشی، تارلاباشی، دولاب دره و قاسم پاشا. بی اوغلو از طریق شاخ طلایی به وسیله پل گالاتا، آتاترک و پل متروی شاخ طلایی، به مرکز شهر قدیمی متصل است. بی اوغلو فعال ترین مرکز هنری، سرگرمی و زندگی شبانه استانبول است. ساختار اداری. ناحیه بی اوغلو از ۴۵ محله تشکیل می شود: عرب جامع Arapcami آسمه لی مسجد Asmalımescit بدرا
لدین Bedrettin برکت زاده Bereketzade بوستان Bostan بلبل Bülbül جامع کبیر Camiikebir جهانگیر Cihangir چاتمه مسجد Çatmamescit چوکور Çukur امک یمز Emekyemez اولیا چلبی Evliya Çelebi فتح تپه Fetihtepe فیروزآقا Firuzağa گوموش سویو Gümüşsuyu حاجی احمد Hacı Ahmet حاجی میمی Hacımimi قالیجی اوغلو Halıcıoğlu حسین آقا Hüseyinağa استقلال İstiklal قاضی محمد افندی Kadı Mehmet Efendi قمرخاتون Kamerhatun کالیونجوکوللوغو Kalyoncukulluğu کاپتان پاشا Kaptanpaşa کاتب مصطفی چلبی Katip Mustafa Çelebi کچه جی پیری Keçecipiri کمانکش قره مصطفی پاشا Kemankeş Kara Mustafa Paşa قلیچ علی پاشا Kılıçalipaşa کجاتپه Kocatepe قولاق سیز Kulaksız کول اوغلو Kuloğlu کوچوک پیاله Küçükpiyale مؤیدزاده Müeyyetzade عمر عونی Ömeravni ارنک تپه Örnektepe پیری پاشا Piripaşa پیاله پاشا Piyalepaşa پرتلاش Pürtelaş سروری Sururi سوتلوجه Sütlüce شاه قلی Şahkulu شهید مختار Şehit Muhtar تمتم Tomtom یحیی کدخدا Yahya Kahya ینی شهر Yenişehir
گون گورن () از ناحیه های قسمت اروپایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۳۰۷٬۵۷۳ نفر جمعیت دارد.
کوچوک چکمجه () از ناحیه های قسمت اروپایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۷۲۱٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد.
آلاماگوسا نام داستان کوتاه علمی–تخیلی اثر اریک فرانک راسل، نویسندهٔ انگلیسی است که جایزهٔ هوگوی سال ۱۹۵۵ میلادی را از آن خود کرده است. آلاماگوسا ظاهراً کلمه ای است که در گویش بریتانیایی زبان انگلیسی برای اشاره به اشیاء با کاربرد ناشناخته به کار می برند. در متن برگردان فارسی اثر به جای آن از کلمهٔ ماسماسک استفاده شده است. یکی از نکات خاص این اثر اشارهٔ آن به قوانین فیناگل است که یکی از اولین اشاره ها به آن محسوب می شود.
شهریار فرزند خسرو پرویز و شیرین و پدر یزدگرد سوم بود. در روزگار پادشاهی خسرو پرویز هنگامی که او در هر چیزی سختگیر بود، دستور داد تا از فرزندانش مراقبت شدید کنند وهرگز بدون اذن او دست به ازدواج نزنند. شهریار بدون اذن پدر با کنیزی همخوابه می شود و بعد از مدتی کنیز باردار می شود و صاحب پسری بنام یزدگرد سوم می شود. خسرو از این قضیه آگاه می شود و دستور مجازات شهریار را می دهد و فرزند خردسالش را هم از او می گیرند اما در این بین شیرین با نفوذی که بر همسر خود داشت، نگذاشت به شهریار و فرزندش آسیبی برسد. موقعی که شیرویه علیه پدرش خسرو پرویز دست به کودتا می زند، تمامی برادران خود را می کشد و شهریار هم از کشته شدگان است. شهریار فرزند خسروپرویز و پدر یزدگرد سوم بود. یکی از ستاره شناسان به نام دربار خسروپرویز را آگاه کرد که سلسله ساسانی در زمان یکی از فرزندان یا نوادگان او از بین می رود، لذا او دستور داد تا تمام فرزندان پسرش به قلعه ای منتقل شوند و حق هیچگونه ارتباطی با زنان نداشته باشند اما علت را از دیگران مخفی ساخت. شهریار به کمک مادرش با کنیزی هم خواب شد و آن زن آبستن گردید و زمانیکه خسرو پرویز مطلع شد زن بی نام و نشان
گریخته بود ( به نزد عموی خود فرماندار پارس رفت) پس از کشتن تمام فرزندان ذکور خسروپرویز به دست شیرویه عملا پادشاهی برای تاجگذاری نبود ابتدا پوراندخت و سپس آذرمیدخت به مدت محدود پادشاه شدند. سرانجام به دنبال شورش رستم فرخزاد آذرمیدخت برکنار شد. تنها کسی که از وجود فرزند شهریار آگاهی داشت موبد موبدان بود. موبد بهمراه رستم فرخزاد به دنبال آخرین پادشاه رفتند و اورا از نسب خود آگاه ساختند و آخرین پادشاه با رسوم مخصوص در آتشکده فیروزآباد به تخت نشست نقل از کتاب سرگذشت یزدگرد سوم به قلم بهرام داهیم.
دراگون فلای بی اس دی یک سیستم عامل آزاد و شبه یونیکس است که از فری بی اس دی ۴٫۸ منشعب شده است. بنیان گذار این پروژه، متیو دیلون است که یک توسعه دهندهٔ آمیگا در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ و همچنین یکی از توسعه دهندگان فری بی اس دی طی سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳ بود. او کار بر روی دراگون فلای بی اس دی را در ژوئن ۲۰۰۳ آغاز کرد و خبر آغاز بکار این پروژه را در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۳ در لیست پستی فری بی اس دی اعلام کرد. دراگون فلای در زبان انگلیسی به معنای سنجاقک است. دیلون به این دلیل پروژه دراگون فلای بی اس دی را آغاز کرد که باور داشت روش ها و تکنیک هایی که در فری بی اس دی نسخه ۵ برای پیاده سازی چند پردازشی متقارن و ریسه بندی انتخاب شده بود، باعث می شد تا عملکرد سیستم ضعیف شود و نگهداری از کدهای منبع آن سخت شود. او قصد داشت این مشکلات را در فری بی اس دی اصلاح کند اما به دلیل اختلاف نظر با دیگر توسعه دهندگان فری بی اس دی بر سر پیاده سازی این ایده ها، سرانجام دسترسی کامیت کردن به صورت مستقیم در درخت کد منبع فری بی اس دی، از او گرفته شد. با این وجود، پروژه های فری بی اس دی و دراگون فلای بی اس دی هنوز هم در زمینه هایی از جمله رفع ب
اگ های نرم افزاری، بروزرسانی درایورها و دیگر موارد، با هم همکاری می کنند و در ارتباط هستند. در حال حاضر، توسعهٔ دراگون فلای، که قرار بوده ادامه دهندهٔ راه سری ۴ فری بی اس دی باشد، فاصلهٔ زیادی با نسخه های حال حاضر فری بی اس دی گرفته است. یک پیاده سازی جدید از ریسه های کرنلی سبک وزن، یک سامانه مدیریت بسته/درخت پورت های سبک وزن، یک سیستم پیام رسانی کم حجم، و یک فایل سیستم مدرن با امکانات زیاد به نام HAMMER، از جمله فناوری هایی هستند که توسط پروژهٔ دراگون فلای معرفی شده اند. اهداف پروژهٔ دراگون فلای بی اس دی، عمدتاً با الهام گیری از سیستم عامل آمیگااواس تدوین شده اند. تاریخچه. پروژهٔ دراگون فلای بی اس دی، توسط متیو دیلون (زادهٔ ۱۹۶۶)، مهندس نرم افزار اهل ایالات متحده آمریکا بنیان نهاده شد. او در رشته های مهندسی الکترونیک و علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تحصیل کرده است و اولین بار در همان دانشگاه در سال ۱۹۸۵ با بی اس دی آشنا شد. دیلون همچنین بخاطر نوشتن یک کامپایلر برای زبان برنامه نویسی سی بنام DICE، برنامه نویسی بر روی آمیگا، کار بر روی هستهٔ لینوکس و همچنین کشف یک باگ در پردازندهٔ مدل اوپترون شرکت AMD
شناخته می شود. او بنیان گذار BEST Internet بود و طی سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ در همان جا مشغول به کار بود و همچنین در پروژهٔ فری بی اس دی هم مشارکت می کرد. دیلون یک برنامهٔ خبررسان اینترنتی به نام «دیابلو» نوشته بود که برنامهٔ محبوبی در میان ارائه دهندگان خدمات اینترنتی بود. دیلون در سال ۱۹۹۷، دسترسی کامیت به کد منبع فری بی اس دی دریافت کرد و در کنار مشارکت های دیگرش در این پروژه، کمک های زیادی به زیرسیستم حافظهٔ مجازی در این سیستم عامل کرد. او در سال ۲۰۰۳ پروژهٔ دراگون فلای بی اس دی را با انشعاب از فری بی اس دی بنیان نهاد. علت این کار، کشمکش و نزاع با دیگر توسعه دهندگان فری بی اس دی بود که باعث شده بود دسترسی او به مخازن کد منبع فری بی اس دی قطع شود. پروژهٔ دراگون فلی بی اس دی منجر به توسعه یافتن یک فایل سیستم جدید به نام HAMMER شد که دیلون این فایل سیستم را براساس ساختاردادهٔ درخت بی نوشته است. HAMMER در کنار UFS، فایل سیستم پیشفرض در سیستم عامل دراگون فلای است. ساختار سیستم. هسته. هستهٔ دراگون فلای یک هستهٔ پیوندی است که هم ویژگی های هستهٔ یکپارچه و هم ویژگی های ریزهسته را باهم دارد. برای مثال، هستهٔ دراگون فل
ای مجهز به قابلیت ارسال پیغام است که در ریزهسته ها پیدا می شود؛ این قابلیت اجازه می دهد تا قسمت های بیشتری از سیستم عامل بتواند از حافظهٔ محافظت شده بهره مند گردد، به طوری که همچنان در انجام برخی از کارهای حیاتی، سرعتی برابر با سرعت هسته های یکپارچه را داشته باشد. زیرسیستم پیام رسانی دراگون فلای بی اس دی، مشابه دیگر زیرسیستم های پیام رسانی — که در برخی ریزهسته ها از جمله گنو ماخ یافت می شوند — طراحی شده است؛ با این حال، طراحی زیرسیستم پیام رسانی دراگون فلای از پیچیدگی کمتری برخوردار است. این زیرسیستم، هم می تواند به صورت همگام و هم به صورت ناهمگام عمل کند و تلاش می کند تا از این توانایی به نحوی استفاده کند که در هر موقعیتی، بهترین کارایی ممکن حاصل شود. بر طبق گفتهٔ توسعه دهندهٔ دراگون فلای بی اس دی، متیو دیلون، پیشرفت هایی هم در آماده سازی قابلیت پیام رسانی هم برای دستگاه های ورودی/خروجی و هم برای فایل سیستم مجازی حاصل شده است که برآورده شدن باقی اهداف پروژه را تسهیل می کند. زیرساخت جدید، این امکان را فراهم می کند تا بتوان بسیاری از بخش های هسته را به فضای کاربری منتقل کرد. در فضای کاربری، می توان این بخش ها
را راحت تر اشکال زدایی کرد، چرا که برنامه ها در فضای کاربری، کوچکتر و منزوی تر هستند؛ برخلاف برنامه های موجود در هسته که معمولاً برنامه ها بخش های کوچکی از یک قطعه کد بزرگتر به حساب می آیند و مدیریت آن ها سخت تر است. علاوه بر آن، منتقل کردن کدهای هسته به بخش فضای کاربری، باعث پایدارتر شدن و مستحکم تر شدن سیستم می شود، به عنوان مثال، اگر یکی از گرداننده های دستگاه دچار اشکال شود، تنها همان بخش تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و در کار کل هسته اختلال ایجاد نخواهد کرد. فراخوان های سیستمی به دو بخش فضای کاربری و فضای هسته تقسیم شده اند و در پیام ها کپسوله سازی می شوند. این کار باعث می شود تا با منتقل کردن برخی از فرخوان های سیستمی استاندارد، به یک لایهٔ سازگاری که در فضای کاربری قرار دارد، پیچیدگی و حجم هستهٔ سیستم عامل کمتر شود. علاوه بر آن، این کار حفظ سازگاری بین نسخه های پسین و پیشین دراگون فلای را هم راحت تر می کند. کدهای مربوط به سازگاری با لینوکس و دیگر سیستم عامل های شبه یونیکس هم به بیرون از هسته منتقل شده اند. دراگون فلای بی اس دی هم همانند جد خود فری بی اس دی، از قابلیت زندان ها پشتیبانی می کند که مدل پیشرفته
تری از chroot است. به کمک زندان ها، می توان چند سیستم عامل مهمان را به صورت هم زمان بر روی دراگون فلای اجرا کرد، به طوری که هستهٔ سیستم میزبان، بین همهٔ آن ها به اشتراک گذاشته می شود. اما زندان ها را نمی توان به معنای واقعی کلمه، یک راه حل مجازی سازی به حساب آورد، چرا که سیستم عامل های مهمان تنها می توانند مشابه سیستم میزبان، دراگون فلای بی اس دی، باشند. ریسه بندی. از آنجایی که پشتیبانی از چندین معماری پردازنده، باعث می شود تا پشتیبانی کردن از چند پردازشی متقارن هم پیچیده تر شود، پروژه دراگون فلای بی اس دی، پشتیبانی از سکوهای سخت افزاری خود را محدود به تنها سکوی x86-64 کرده است. دراگون فلی در ابتدا از سکوی x86 هم پشتیبانی می کرد، با این حال در نسخهٔ ۴٫۰ پشتیبانی از سکو قطع شد. و در نسخه ۴٫۰، به طور کلی پشتیبانی از 32-bit را متوقف کرد، دراگون فلای بی اس دی از نسخهٔ ۱٫۱۰ به بعد، از ریسه بندی فضای کاربری به صورت ۱:۱ پشتیبانی می کند (یک ریسه در هسته، به ازای هر ریسه در فضای کاربری) که در مقایسه با مدل N:M راه حلی نسبتاً آسان محسوب می شود و پیاده سازی و نگهداری از آن هم راحت تر است. همچنین، دراگون فلای پشتیبانی ا
ز چندریسگی را از فری بی اس دی به ارث برده است و از این قابلیت پشتیبانی می کند. در دراگون فلای بی اس دی، هر یک از پردازنده ها، زمان بند LWKT مخصوص به خودش را دارد. ریسه ها به محض ایجاد شدن، به یک پردازندهٔ خاص اختصاص می یابند و هرگز به طور قبضه کردنی بین پردازنده ها تعویض نمی شوند؛ تنها راه منتقل کردن یک ریسه از یک پردازنده به پردازنده دیگر، ردوبدل شدن یک پیغام وقفه بین-پردازنده ای یا IPI بین پردازنده های درگیر است که این پیغام ها، به صورت ناهمگام ارسال می شوند. یکی از مزایای این نوع زیرسیستم ریسه بندی بخش بخش شده، این است که در سیستم هایی که دارای چندین پردازنده هستند، حافظه های نهان موجود بر روی پردازنده ها، دارای اطلاعات تکراری و زائد نخواهند بود که این باعث می شود هر پردازنده، بتواند از حافظهٔ نهان خود برای ذخیره کردن اطلاعاتی که قرار است بر روی آن کار کند، استفاده کند و به این ترتیب کارایی سیستم بالاتر رود. از زیرسیستم LWKT به منظور تقسیم کردن کارها در بین چند ریسهٔ هسته، بهره گرفته شده است (به عنوان مثال، در کدهای مربوط به بخش شبکه، یک ریسه به ازای هر پروتکل در هر پردازنده وجود دارد)، این کار باعث می شود
تا رقابت برای به دست آوردن منابع سیستمی کمتر شود، چرا که دیگر نیاز نیست تا برخی از منابع سیستم در بین تسک های هسته به اشتراک گذاشته شود. حفاظت از منابع اشتراکی. به منظور اینکه سیستم عامل بر روی رایانه هایی که دارای چندین پردازنده هستند، به صورت ایمن اجرا شود، دسترسی به منابع مشترک (همانند فایل ها و ساختمان داده ها) باید به صورت نوبتی باشد تا فرایندها یا ریسه ها سعی نکنند یک منبع مشترک را به صورت هم زمان تغییر داده و دستکاری کنند. به منظور اینکه چندین ریسهٔ مختلف نتوانند به صورت هم زمان یک منبع مشترک را تغییر داده یا مورد دسترسی قرار دهند، دراگون فلای از نواحی بحرانی و همین طور از توکن های نوبت بندی استفاده می کند. درحالی که هم لینوکس و هم فری بی اس دی ۵، به منظور به دست آوردن کارایی بالا در سیستم های چندپردازنده ای، از مدل های جامع و دقیق مبتنی بر mutex برای کنترل دسترسی به منابع اشتراکی استفاده می کنند، دراگون فلای بی اس دی این گونه نیست. تا همین اواخر، دراگون فلای بی اس دی از splها هم استفاده می کرد، اما اکنون آن ها با نواحی بحرانی جایگزین شده اند. بیشتر بخش های اصلی سیستم، از جمله زیرسیستم LWKT، زیرسیستم
پیام رسانی IPI و تخصیص دهندهٔ حافظهٔ هستهٔ جدید، به صورت قفل نشدنی هستند؛ به این معنی که آن ها از mutexها استفاده نمی کنند و هر یک از فرایندها هم بر روی یک پردازنده اجرا می شود. برای هر پردازنده، ناحیه ای بحرانی وجود دارد که از آن برای حفاظت در برابر وقفه های محلی استفاده می شود؛ این کار تضمین می کند ریسه ای که هم اکنون در حال اجراست، قبضه نخواهد شد. برای جلوگیری از وقوع دسترسی هم زمان از طرف دیگر پردازنده ها، از توکن های نوبت بندی استفاده شده است و چند ریسه می توانند به طور هم زمان این توکن ها را در اختیار داشته باشند تا این اطمینان حاصل شود که در هر زمان، تنها یکی از آن ریسه ها می تواند اجرا می شود. ریسه های مسدودشده یا به خواب رفته، از دسترسی دیگر ریسه ها به منابع مشترک جلوگیری نمی کنند که این برخلاف حالتی است که از mutexها برای کنترل دسترسی به منابع مشترک استفاده می شود. در کنار دیگر چیزها، استفاده از توکن های نوبت بندی از بسیاری از موقعیت هایی که ممکن است باعث وقوع بن بست یا واژگونی اولویتی در حین استفاده از mutexها شود، جلوگیری می کند و همچنین به طور قابل ملاحظه ای طراحی و پیاده سازی رویهٔ چند مرحله ای
را ساده تر می کند که احتیاج به این دارد که یک منبع در میان چند ریسه به اشتراک گذاشته شود. زیرسیستم توکن نوبت بندی، در حال حاضر بسیار شبیه به ویژگی Read-copy-update در لینوکس شده است. اما برخلاف پیاده سازی فعلی RCU در لینوکس، این بخش در دراگون فلای طوری پیاده سازی شده که تنها پردازنده هایی که بر روی توکن یکسانی در رقابت هستند، تحت تأثیر قرار می گیرند، نه کل پردازنده های موجود در سیستم. دراگون فلای از یک تخصیص دهنده پاره ای استفاده می کند که برای اختصاص دادن حافظه به برنامه ها، نه نیاز به استفاده از mutexها و نه نیاز به انجام عملیاتی از نوع مسدودشدنی دارد. این تخصیص دهنده، برای استفاده در فضای کاربری، به کتابخانه استاندارد سی هم پورت شده و جای پیاده سازی malloc فری بی اس دی را گرفته است. هسته مجازی. از نسخهٔ ۱٫۸ به بعد، دراگون فلای بی اس دی یک راهکار مجازی سازی مشابه UML را معرفی کرده که به کمک آن می توان یک هستهٔ دیگر که از هستهٔ اصلی سیستم عامل مستقل است را در داخل فضای کاربری اجرا کرد. این هستهٔ مجازی، در یک محیط کاملاً مجزا و قرنطینه اجرا می شود و رابط های شبکه و رابط های ذخیره سازی آن هم به صورت شبیه سازی
شده هستند. این قابلیت، خوشه بندی و آزمایش کردن زیرسیستم های مختلف هسته را ساده تر می کند. هستهٔ مجازی دو تفاوت عمده با هستهٔ اصلی سیستم عامل دارد. یکی اینکه این هستهٔ مجازی، بسیاری از روتین ها و قابلیت های مدیریت سطح پایین سخت افزار را ندارد و همچنین تا جایی که امکان دارد از توابع موجود در کتابخانه استاندارد سی، در عوض پیاده سازی های موجود در هسته، استفاده می کند. از آنجایی که هم هستهٔ مجازی و هم هستهٔ واقعی از روی کد منبع یکسانی کامپایل می شوند، رویه های وابسته به پلتفرم و پیاده سازی های مجدد توابع کتابخانه استاندارد سی به طور کاملاً مستقل در درخت کدهای منبع نگهداری می شوند. سکویی که هستهٔ مجازی بر روی آن اجرا می شود، در اصل یک لایهٔ انتزاعی سطح بالا است که هستهٔ اصلی آن را فراهم کرده. این لایهٔ انتزاعی شامل یک زمان سنج مبتنی بر kqueue، یک کنسول (که در اصل همان ترمینالی است که هستهٔ مجازی از طریق آن اجرا شده)، ایمیج هارددیسک (یک فایل که با آن مثل دیسک سخت رفتار می شود) و یک رابط اترنت، که تمامی بسته های دریافتی را به رابط tap سیستم میزبان تونل می زند. مدیر بسته. در دراگون فلای بی اس دی، می توان از طریق pkgng
، نرم افزارهای جانبی را به صورت بسته های باینری از قبل کامپایل شده نصب کرد یا اینکه از طریق یک مجموعه پورت های مختص خود دراگون فلای که دی پورتز نام دارد، اقدام به نصب برنامه های جانبی کرد. دراگون فلای بی اس دی در اوایل از پورت های فری بی اس دی به عنوان مدیر بستهٔ اصلی خود استفاده می کرد. اما از نسخهٔ ۱٫۴ به بعد، توسعه دهندگان، پکیج سورس را به عنوان مدیر بستهٔ رسمی برگزیدند. به این ترتیب، توسعه دهندگان دراگون فلای بی اس دی مجبور نبودند وقت زیادی را برای نگه داری کردن از تعداد زیادی برنامه جانبی صرف کنند، در حالی که هنوز هم به برنامه های بروز دسترسی داشتند. همچنین این کار به توسعه دهندگان پکیج سورس هم این امکان را می داد تا مطمئن شوند که سامانهٔ مدیریت بسته آن ها قابل حمل و سازگارپذیر است. سازگار نگه داشتن دراگون فلای بی اس دی با پکیج سورس، نیازمند تلاش ها و زحمات بیشتری شده بود که در ابتدا پیش بینی نشده بود؛ بنابراین، پروژهٔ دراگون فلای مکانیزم جدیدی به نام DPorts را معرفی کرد که در اصل یک پوسته برای پورت های فری بی اس دی است. CARP. پیاده سازی اولیه از پروتکل آدرس اضافه مشترک یا همان CARP در مارس ۲۰۰۷ به اتمام
رسید. در سال ۲۰۱۱ هم پشتیبانی از این پروتکل به دراگون فلای بی اس دی اضافه شد. فایل سیستم HAMMER. در کنار سیستم فایل یونیکس، که در اکثر سیستم عاملهای بی اس دی فایل سیستم پیشفرض است، دراگون فلای بی اس دی فایل سیستم جدیدی به نام HAMMER را معرفی کرده است. فایل سیستم HAMMER که اختصاصاً برای دراگون فلای توسعه داده شده، فایل سیستمی مشابه ZFS با امکانات بالا و در عین حال با طراحی بهتر است. HAMMER از تاریخچهٔ فایل سیستم قابل تنظیم شدن، تصویر لحظه ای، چک سام، جلوگیری از ذخیره شدن اطلاعات دوگانه و تکراری و دیگر قابلیت های معمول در فایل سیستم هایی از این قبیل پشتیبانی می کند. این فایل سیستم به عنوان یکی از قابلیت های جالب توجه دراگون فلای در نظر گرفته می شود. نسل جدید این فایل سیستم موسوم به ،HAMMER2 توسط متیو دیلون در حال توسعه داده شدن است. فایل سیستم HAMMER2 در نسخه ۳٫۸ دراگون فلای در نصب پیشفرض قرار گرفت، اما هنوز قابل استفاده نیست و توسعهٔ آن هنوز هم ادامه دارد. devfs. در سال ۲۰۰۷ پروژهٔ دراگون فلای بی اس دی از یک فایل سیستم دستگاهی جدید بهره مند گشت که گره های دستگاهی را به صورت پویا حذف و اضافه می کند و دسترسی به
دستگاه ها را با استفاده از مسیرهای ارتباطی میسر می سازد. همچنین، این فایل سیستم، می تواند درایورها را با استفاده از شماره سریال آن ها شناسایی کند و دیگر به یک فایل سیستم از قبل پر شده در مسیر /dev احتیاج ندارد. این سیستم devfs در پروژهٔ تابستان کد گوگل طراحی شده است. تصاویر لحظه ای از برنامه های کاربردی. دراگون فلای بی اس دی از قابلیتی مشابه قابلیت "برنامه های مقیم" در سیستم عامل آمیگا پشتیبانی می کند. به موجب این قابلیت، وقتی که یک برنامهٔ بزرگ که به صورت دینامیک لینک شده، در حافظه اصلی سیستم بارگذاری می شود، یک تصویر لحظه ای از فضای حافظه مجازی آن برنامه، برای استفاده در آینده، تهیه می شود. به این ترتیب، اگر در آینده نیاز به اجرای مجدد آن برنامه بود، برنامه مورد نظر با سرعتی بسیار بیشتر از حد معمول خود اجرا خواهد شد. این قابلیت، جایگزین prelink شده است که در گذشته استفاده می شد و از آن بسیار مؤثرتر است. برنامه های بزرگ که دارای کتابخانه های اشتراکی زیادی هستند، بیشترین فایده را از این قابلیت خواهند برد. توسعه و توزیع. دراگون فلای بی اس دی حدود ۵۰ توسعه دهنده دارد. همانند فری بی اس دی و اوپن بی اس دی، توسعه
دهندگان دراگون فلای بی اس دی هم به آهستگی مشغول جایگزین کردن کدهای خود از شیوهٔ K&amp;R با معادل مدرن تر ANSI هستند. همانند دیگر سیستم عامل ها، قابلیت حفاظت در برابر حملات تخریب پشته به صورت پیشفرض در کامپایلر فعال است. قابل ذکر است که از تاریخ ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ به بعد، هستهٔ سیستم دیگر به صورت پیشفرض با خاموش بودن این قابلیت کامپایل می شود. از آنجایی که دراگون فلای بی اس دی از فری بی اس دی مشتق شده است، به راحتی و با اجرای چند دستور ساده می توان اقدام به کامپایل مجدد کل سیستم عامل از روی کدهای منبع کرد. توسعه دهندگان دراگون فلای بی اس دی، از برنامهٔ گیت برای نگهداری، اعمال تغییرات و کنترل کدهای منبع خود استفاده می کنند. برخلاف فری بی اس دی، توسعه دهندگان دراگون فلای بی اس دی، به سبب کوچکتر بودن تیم توسعه دهندگان، هر دو شاخهٔ پایدار و ناپایدار کدهای منبع را در یک درخت نگه می دارند. سیستم عامل دراگون فلای بی اس دی به صورت دیسک زنده و USB زنده ارائه می شود. این دیسک ها را می توان به صورت رایگان، به همراه کدهای منبع، از وبگاه رسمی این سیستم عامل دریافت کرد. تعدادی از شرکت های تجاری هم این دیسک ها را به فروش می رسا