Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دُن ژُوان (به فرانسوی: Don Juan، به ایتالیایی: Don Giovanni "«دُن جووانی»"، به اسپانیایی: Don Juan "«دُن خُوان»") اپرایی در دو پرده، با آهنگ سازی ولفگانگ آمادئوس موتسارت، ک. ۵۲۷ در سال ۱۷۸۷ است که اپرانامهٔ آن را لُرِنزو دا پونته نوشته است. تاریخچهٔ دُن ژُوان. داستان ِاین اُپرا بر اساس ِشخصیت ِ افسانه ای ِدُن خوان (یا دُن ژوان) شکل گرفته، که فردی بی بندوبار و اِغواگر ِزنان است. این اُپرا نخستین بار در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۷۸۷، توسط اُپرای ایتالیایی پراگ در خانهٔ نمایش پراگ (Teatro di Praga با نام فعلی Estates Theatre) به روی صحنه رفت. اپرا نامه دا پونته به مانند ِبسیاری از آثار ِآن زمان، به صورت ِنمایشی دراماتیک و سرگرم کننده -- همراه با بازی ها و گفتارهای گاه شوخی و گاه جدی -- رده بندی شد. موتسارت نیز آن را در لیست ِاپرا بوفاهای خود قرار داد. "تیرسود مولینا" راهبی که بخاطر نوشتن درام، از کلیسا اخراج شد، نمایشنامه ای به نام ِشیّاد ِسِویل نوشت که پایه گذار تیپ ِدون ژوان به شمار می رود. اپرای دُون جیووانی هم اکنون در بین ِ اُپراهایی که بیشترین اجرا را در سراسر دنیا داشته اند، رتبه دهم را به خود اختصاص داده و نکات و
پیام های پُرباری را برای فلاسفه و نویسندگان به ارمغان آورده است. سازها. سازهای مورد استفاده در این اپرا عبارتند از: خلاصه. دون جیووانی نجیب زاده مغرور، جوان و لااُبالی در امور جنسی می باشد که معاشقه با زنان را در رأس امور خود، قرار داده و خواهان تمامی آن ها (با هر گونه شرایط ظاهری، سِنّی و تأهل) می باشد؛ تا اینکه سرانجام دچار عقوبت می شود. پرده یک. نمای اول - باغ کماندتور. لپورلو - پیشخدمتِ دون جووانی - از کارِ سخت و زیادِ خود شکایت می کند. دون جووانی در حالِ فریب دادنِ دختر کماندتور - دونا آنا - و وادار کردنِ او به هم آغوشی می باشد و لپورلو مراقبِ اطراف است. جیووانی صورتِ خود را با ماسک پوشانده است. "دونا آنا" که راضی به برقراری ارتباط با او نیست، محکم بازوانِ او را چسبیده و سعی دارد مانع فرارِ مردِ هوسباز شده و او را بشناسد. دونا آنا شروع به داد و فریاد کرده و کمک می خواهد. پدرش سر می رسد و مرد جوان را به خاطرِ آزار رساندن به دخترش به مبارزه می طلبد. دونا آنا با شتاب به سمتِ خانه می رود تا نامزدش - دون اتاویو - را به کمک پدر بیاورد؛ اما پیش از رسیدنِ آنها، دون جووانی پدرِ دختر را می کشد و به همراهِ لپورلو ف
رار می کند. دونا آنا با دیدنِ جسدِ خونین پدر، بسیار وحشت زده شده و تصمیم به تلافی می گیرد. او از اتاویو نیز می خواهد که به انتقام جوئی سوگند خورده و او را در این راه یاری کند. نمای دوم - میدانگاهی عمومی بیرون از قصر دون جووانی. جووانی و لپورلو وارد صحنه می شوند. آن ها صدای زنی (دونا الویرا) را می شنوند که آوازی غمناک می خواند و از اینکه معشوقه اش رهایش کرده شکایت می کند و قصد انتقام دارد. دون جووانی به زن نزدیک شده و تظاهر به دلجوئی می کند؛ "الویرا" هم بلافاصله او را شناخته، وی را از خود می راند و می گوید که این ناراحتی ها به خاطرِ بی وفایی های اوست. زنِ فریب خورده از اینکه جُووانی سه روز پس از اینکه به او قول ازدواج داده ترکش کرده، گله می کند و به مردِ لاابالی هشدار می دهد که رفتارهای ناشایستِ او عقوبتِ سنگینی را در پی خواهد داشت. جووانی از پیشخدمتش می خواهد که با الویرا صحبت کند و حقایق را به او بگوید. لپورلو به الویرا می گوید که جُووانی ارزشِ عشقِ پاکِ او را ندارد و تعدادِ زنانِ فریب خورده توسطِ وی را از روی کتابچه فهرستی، برایش می خواند: " ۶۴۰ نفر در ایتالیا، ۲۳۱ نفر در آلمان، ۱۰۰ نفر در فرانسه، ۹۱ نفر در
ترکیه؛ و اما در اسپانیا … فقط ۱۰۰۳ نفر! " ("Madamina, il catalogo è questo") روشن شدنِ حقایق، الویرا را عصبانی تر کرده و برای انتقام جوئی مصمم تر می شود. همگی از صحنه خارج شده و یک کاروانِ عروسی به همراهِ زرلینا و ماستو (عروس و داماد) وارد می شوند. کمی بعد دون جووانی و لپورلو سر می رسند. جووانی مجذوب زیبایی زرلینا می شود و برای کنار راندن ماستو به آن ها پیشنهاد می دهد که جشن عروسیشان را در قصر او بر پا کنند. ماستو متوجه نقشه شوم جووانی شده و به شدت خشمگین می گردد. دون جووانی نوعروس را به خلوتی کشانده و شروع به ابراز عشق می کند؛ وقتی به دخترک قول ازدواج می دهد الویرا سر رسیده و مانع فریب خوردن زرلینا می شود و او را از آنجا دور می کند. اتاویو و آنا در پی انتقام جوئی از قاتل ناشناخته پدر آنا هستند. آنا ناآگاه از اینکه مشغول صحبت با قاتل پدرش است، از جووانی تقاضای کمک می کند. جووانی هم خوشحال از اینکه هویتش هنگام آزار رساندن به او و کشتن پدرش فاش نشده، به آنا قول یاری می دهد و از وی می خواهد که در این مورد بیشتر توضیح دهد. قبل از اینکه او شروع به شرح ماجرا کند، الویرا بازمی گردد و از اتاویو و آنا می خواهد که به
جووانی اعتماد نکنند چرا که او یک فرد دغل کار و سنگدل است؛ جووانی هم سعی می کند اتاویو و آنا را متقاعد سازد که الویرا دیوانه است (Quartet: Non ti fidar, o misera). با توضیحات الویرا و یافتن شباهت صدای جووانی با صدای قاتل پدر، دونا آنا متوجه می شود که جووانی همان مرد قاتل است (Anna aria: Or sai chi l'onore Rapire a me volse)؛ اما اتاویو هنوز متقاعد نشده و برای اطمینان سعی می کند که چشم از جووانی برندارد ("Dalla sua pace la mia dipende"). لپورلو سرورش را از حضور روستاییان در قصر مطلع می سازد و از تمامی آنچه که به قصد پرت کردن حواس ماستو و به دام انداختن زرلینا انجام داده، برای جووانی شرح می دهد؛ او ادامه می دهد که در نهایت حضور الویرا تمامی نقشه هایش را بر آب کرده است. اما جووانی با بی تفاوتی و انبساط خاطر از او می خواهد که یک میهمانی تدارک ببیند و هر دختری را که دید به آن دعوت کند (Giovanni's Champagne Aria: Fin ch'han dal vino calda la testa)؛ سپس با هم به قصر می روند. پرسه زدن های جووانی در اطراف زرلینا، ماستو را به شدت حسود و خشمگین کرده است. زرلینا سعی می کند از نامزدش دلجوئی کند ("Batti, batti o bel Masett
o") و در حالیکه عشق پاک و وفا داریش را به او ابراز می دارد، دون جووانی به سمت آن ها نزدیک می شود. ماستو همان اطراف در جایی پنهان می شود تا عکس العمل زرلینا را در مقابل کلمات عاشقانه جووانی ببیند. زرلینا هم سعی در مخفی شدن دارد اما نجیب زاده هوسباز او را می یابد و شروع به فریب دادنش می کند. ماستو بعد از مدتی تاب ایستادن و تماشا کردن را نمی آورد و از مخفی گاهش بیرون می آید. جووانی به محض دیدن ماستو، شروع به سرزنش وی می کند که چرا نامزدش را تنها گذاشته؛ سپس این دو را (موقتاً) دست به دست داده و به شادمانی و رقص در سالن مجلل قصر دعوت می کند. الویرا، آنا دونا و اتاویو با ماسک صورت خود را پوشانده و خواهان ورود به قصر هستند؛ لپورلو هم با دستور جووانی آن ها را به داخل دعوت می کند. الویرا برای انتقام و اتاویو و آنا هم برای حفاظت و امنیتشان دعا می کنند (Trio: Protegga il giusto cielo). نمای سوم - سالن رقص. دو ارکستر جداگانه در حال نواختن موسیقی های شاد هستند. لپورلو شروع به رقصیدن با ماستو و سرگرم کردنش می کند؛ جووانی نیز از این فرصت استفاده کرده و زرلینا را به اتاق خصوصیش می برد. مهمانها مشغول رقص و شادمانی اند که صدای
جیغ زرلینا توجه همه را به خود جلب می کند. ماستو متوجه غیبت جووانی و زرلینا می شود و جووانی هم برای سرپوش گذاشتن بر ماجرا، شروع به کتک زدن لپورلو می کند و آزار و اذیت زرلینا را گردن او می اندازد. اتاویو، آنا و الویرا نزد جووانی میایند؛ اتاویو تپانچه ایی را به سمت وی گرفته و به او می گوید که آن ها از تمامی جنایاتش با خبرند و قصد تلافی دارند؛ سپس ماسک خود را برمی دارند اما قبل هر گونه اقدامی، جووانی موفق به فرار می شود. پرده دو. نمای اول - بیرون خانه الویرا. لپورلو از این همه نیرنگ و دغل کاری خسته شده و قصد ترک قصر را دارد. جووانی با مقداری پول او را راضی به ماندن کرده (Duet: Eh via buffone) و از او برای دست یافتن به ندیمه زیبای الویرا یاری می خواهد. برای این منظور جووانی از لپورلو می خواهد که لباسش را با او عوض کند؛ زیرا معتقد است در لباس یک خدمتکار برای یک ندیمه جذاب تر به نظر خواهد رسید تا در لباس یک اشراف زاده. الویرا کنار پنجره می آید (Trio: Ah taci, ingiusto core)؛ جووانی هم برای خنده و سرگرمی گوشه ایی قایم می شود و لپورلو را - در لباس جووانی - نزدیک پنجره می فرستد. جووانی شروع به آواز خواندن برای الویرا
می کند و ابراز می دارد که توبه کرده و قصد دارد برای همیشه کنار او بماند. لپورلو که پشت به پنجره داشته، با حرکات دست وانمود می کند که خودش آواز می خواند و سعی دارد که نخندد. پس از مدتی الویرا حرفهای او را باور می کند و راهی بیرون خانه می شود. در این فاصله دون جووانی از لپورلو می خواهد سعی کند که متین و با وقار - مانند یک نجیب زاده - رفتار کند و الویرا را مدتی سرگرم سازد. جووانی هم سراغ ندیمه الویرا رفته و آوازی عاشقانه برایش سر می دهد ("Deh vieni alla finestra"). پیش از اینکه جووانی بتواند ندیمه را فریب دهد، ماستو و دوستانش سر می رسند؛ آن ها در جستجوی جووانی هستند و قصدِ کشتنِ او را دارند. جووانی با آن ها مواجه می شود؛ او که در لباس لپورلو بوده، وانمود می کند که خدمتکاری بیش نیست و از سرور خود هم به حدی متنفر است که حاضر به همکاری با آنهاست. جووانی به بهانه محاصره قصر، هر کدام از دوستان ماستو را به سمتی می فرستد (Giovanni aria: Metà di voi qua vadano) و در آخر هم با حقّه ایی اسلحه ماستو را از او می گیرد؛ سپس کتک مفصلی به او زده و با قهقهه از آنجا دور می شود. زرلینا می آید و با دیدن بدن زخمی و کبود نامزدش، شروع
به دلداری و ناز و نوازش او می کند ("Vedrai carino"). نمای دوم - یک حیاط تاریک. لپورلو الویرا را رها می کند (Sextet: Sola, sola in buio loco)؛ در حال فرار اتاویو را می بیند که مشغول دلداری دادن آناست. لپورلو سعی می کند به آرامی از لای یک در بگریزد که همان موقع زرلینا و ماستو در را باز کرده، او را در لباس جووانی دیده و مانع فرارش می شوند. آنا و اتاویو، لپورلو را تهدید به مرگ می کنند؛ اما الویرا - که هنوز فکر می کرده که او جووانیست - مانع می شود و از آن ها می خواهد که به همسر آینده اش رحم کنند. اتاویو و آنا به اضافه ماستو و زرلینا همچنان قصد انتقام دارند که لپورلو کلاه و لباس هایش را کنار زده و چهره واقعی خود را به آن ها نشان می دهد؛ او التماس بخشش کرده و در یک فرصت مناسب از مهلکه می گریزد (Leporello aria: Ah pietà signori miei). با مشاهده وقایع پیش آمده، حالا دیگر اتاویو مطمئن شده که جووانی قاتل پدر آناست و قسم به تلافی جوئی می خورد ("Il mio tesoro"). الویرا نیز از خیانت های جووانی خشمگین است ولی از طرفی هنوز او را دوست دارد و دلش برایش می سوزد ("Mi tradì quell'alma ingrata"). نمای سوم - یک قبرستان و مجسمه ایی
از کماندتور. لپورلو از مشکلات و بلاهایی که پوشیدن لباس جووانی سرش آورده برای سرورش تعریف می کند اما جووانی او را به مسخره می گیرد و می گوید که در عوض پوشیدن لباس های لپورلو برایش کلی فایده داشته و باعث شده که بتواند با یکی از زنان مورد علاقه او ارتباط برقرار کند. لپورلو از این کار جووانی اصلاً خوشش نمی اید و نگران می شود که مبادا آن زن همسرش بوده باشد؛ جووانی هم در جواب می گوید: «چه بهتر» و فقط می خندد. صدایی از مجسمه به گوش می رسد که: "این خنده ها تا طلوع صبح فردا دوام نخواهد یافت." جووانی به خدمتکارش دستور می دهد که به مجسمه نزدیک شود؛ لپورلو به شدت وحشت زده شده و امتناع می کند؛ اما جووانی او را با شمشیر تهدید کرده و وادار به این کارش می کند. لپورلو نوشته روی مجسمه را می خواند: "من برای انتقام جوئی از قاتلم اینجا هستم(Dell'empio che mi trasse al passo estremo qui attendo la vendetta)." سپس از ترس شروع به لرزیدن می کند اما جووانی با ضرب و شتم او را مجبور می کند کنار مجسمه رفته و او را به شام دعوت کند. اضطراب و وحشت بیش از حد لپورلو باعث شد که سرانجام جووانی شخصاً مجسمه را به قصرش دعوت کند (Duet: O, statua g
entilissim) و مجسمه هم جواب مثبت می دهد. نمای چهارم - اتاق دونا آنا. اتاویو از آنا می خواهد که هر چه زودتر ازدواج کنند اما آنا به دلیل درگذشت پدر و شرایط روحی نامناسب این را جایز نمی داند. اتاویو از جواب آنا آزرده می شود اما آنا به او اطمینان می دهد که به عشقشان پایبند است و فقط کمی فرصت لازم دارد ("Non mi dir"). نمای پنجم - تالاری در قصر دون جووانی. میز مجلل و شام مفصلی با پذیرائی لپورلو تدارک دیده شده و ارکستر مشغول نواختن موسیقی هایی از اپراهای اواخر قرن هجدهم است «قطعه "O quanto in sì bel giubilo" از اپرای "یک چیز نادر (۱۷۸۶)" اثر مارتین سولر، "Come un agnello" از اپرای "نفر سوم یک دعوای دوطرفه (۱۷۸۲)" اثر سارتی و "Non più andrai" از اپرای "ازدواج فیگارو (۱۷۸۶)" اثر خود موتسارت». الویرا برای اثبات عشقش به جووانی پیش او می آید و اعتراف می کند که دیگر هیچ کینه ایی از او به دل ندارد و فقط نگرانش است ("L'ultima prova dell'amor mio"). جووانی از حرفهای زن جوان تعجب می کند و می پرسد که حالا چه انتظاری از وی دارد. الویرا هم درخواست می کند که لاابالی گری هایش را کنار بگذارد و زندگی جدیدی را همراه با عشق و تعهد آغا
ز کند؛ اما جووانی حرفهای او را به مضحکه می گیرد و مستی و معاشقه با زنان را دلیل و نشانه شکوه خلقت آدمیزاد می داند (sostegno e gloria d'umanità)؛ الویرا هم با اندوه و دلی شکسته آنجا را ترک می کند. لحظاتی بعد صدای جیغ وحشت او از بیرون قصر به گوش می رسد و به داخل می آید تا از در دیگری خارج شود. جووانی لپورلو را می فرستد تا دلیل این وحشت را پیدا کند که خدمتکار بیچاره نیز از ترس فریاد بلندی می کشد و بازمی گردد. لپورلو سرورش را از آمدن مجسمه باخبر می کند. صدای شوم ضربه های محکمی به در شنیده می شود؛ لپورلو از ترس فلج می شود و جووانی به ناچار خود در را باز می کند و با مجسمه رو در رو می شود (Don Giovanni! A cenar teco m'invitasti «با پایه موسیقی D ماینور از پیش نوا»). مجسمه به جووانی توصیه می کند که از شانس آخرش استفاده کرده و توبه کند، اما نجیب زاده شرور می گوید که هرگز این کار را نخواهد کرد؛ سپس مجسمه به داخل زمین فرومی رود و جووانی مغرور را نیز همراه خود به پایین می کشد. صدای همخوانی گروه شیاطین همراه با دود و آتش دوزخ و فریادهای جووانی از داخل چاه به گوش می رسد. دونا آنا و دون اتاویو، دونا الویرا، زرلینا و ماستو ب
ه دنبال جووانی هستند که به جای آن لپورلو را - که شاهد همه ماجراها بوده - می بینند که از ترس می لرزد؛ آن ها در می یابند که جووانی به سزای اعمال خود رسیده و حالا دیگر مرده است. آنا و اتاویو قرار می گذارند که پس از گذشت یک سال از مرگ پدر آنا، ازدواج کنند. الویرا تصمیم می گیرد که باقی عمرش را در صومعه بگذراند. زرلینا و ماستو بالاخره برای صرف شام به خانه شان می روند و لپورلو هم با امید داشتن یک ارباب بهتر تصمیم می گیرد در یک رستوران مشغول به کار شود. در پایان نتیجه گیری اخلاقی اپرا بدین صورت بیان می شود که: «سرانجام بدکار همین است؛ مرگ یک گناهکار همیشه منعکس کننده زندگی اوست» (Questo è il fin di chi fa mal, e de' perfidi la morte alla vita è sempre ugual). پایانِ اُپرا. در گذشته بعضی از رهبرانِ اپرا اعتقاد داشتند که پایانِ نمایش باید با مرگِ شخصیتِ اصلی داستان همراه باشد و قسمتِ حاملِ پیامِ اخلاقی را حذف می کردند اما اِعمالِ نظرِ آن ها چندان دوامی نیافت و این اُپرا همچنان به شکلِ کامل و اولیهٔ خود در حال اجراست.
کوکا-کولا اماتیل بزرگترین شرکت تولید نوشیدنی های غیرالکلی استرالیایی است، که به عنوان یکی از ۵ شرکت بزرگ تولیدکننده محصولات شرکت کوکاکولا در جهان محسوب می شود. شرکت کوکا-کولا اماتیل در سال ۱۹۱۰ راه اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای استرالیا، نیوزیلند، اندونزی، پاپوآ گینه نو، فیجی و ساموآ می باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سیدنی، استرالیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می شود. شرکت کوکاکولا با در اختیار داشتن ۲۹٪ از کوکا-کولا اماتیل، به عنوان بزرگترین سهام دار این شرکت شناخته می شود.
پروتکل انتقال کنترل جریان(SCTP) در شبکه های کامپیوتری ، پروتکل انتقال جریان یکی از پروتکل های لایه انتقال است، (پروتکل شماره 132) که نقش مشابهی همچون پروتکل های محبوب TCP و UDPایفا می کند . این پروتکل بعضی از ویژگی های هردو را ارائه می دهد : همانند یو دی پی پیام گرا است و مانند تی سی پی ، انتقال به ترتیب پیام ها وکنترل ازدحام را تضمین می کند. این پروتکل نوسط گروه کاری (SIGTRAN) در سال 2000 تعریف شده و و توسط کارگروه TSVWG نگهداری می شود .RFC 4960 پروتکل را تعریف می کند . RFC 3286 نیز مقدمه ای را ارائه می دهد. در نبود پشتیبانی سیستم عامل از پروتکل انتقال جریان (SCTP) این امکان وجود دارد که از زدن تونل SCTP بر روی UDP و همچنین و همچنین از نگاشت فراخوانی APIهای TCP به SCTP استفاده کرد. ویژگی ها. ویژگی های این پروتکل شامل موارد زیر است : -پشتیبانی از چندخانگی که در آن یک یا هر دو نقطه پایانی یک ارتباط بتوانند شامل بیش از یک آدرسی آی پی باشند -رساندن تکه پیام ها در جریان های مستقل بعضی از هزینه های انتقال غیرضروری را حذف می کند بر خلاف جریان TCP . -انتخاب و نظارت بر مسیر ،یک مسیر انتقال اصلی انتخاب و اتصال مسیر ان
تقال را تست می کند. -کانیزم های تصدیق و اعتبار از حملات ارسال سیل آسای بسته ها جلوگیری می کند وتکه داده های گم شده و تکراری را گزارش می دهد. -تشخیص خطای ارتقا یافته و مناسب پیاده سازی ها. پیاده سازی مرجع SCTP بر روی پلت فرم های مکینتاش ،ویندوز،Free BSD و لینوکس اجرا می شود سیستم عامل هایی که SCTP را پیاده سازی کرده اند . AIX Version 5 and newer Generic BSD with external patch at KAME project Cisco IOS 12 DragonFly BSD since version 1.4 FreeBSD, version 7 and above, contains the reference SCTP implementation[8] HP-UX, 11i v2 and above[9] Linux kernel-based 2.4 and newer QNX Neutrino Realtime OS,[10] 6.3.0 to 6.3.2 but not 6.4.0 and above[11] Sun Solaris 10 and above[12] VxWorks versions 6.2.x to 6.4.x, and 6.7 and newer
در یک شبکه کامپیوتری، جدول مسیریابی یا پایگاه اطلاعات مسیریابی به جدولی (اطلاعات) گفته می شود که در یک مسیریاب یا میزبان (شبکه)، ذخیره شده و مسیرهای دسترسی به مقاصد مشخصی از شبکه و در برخی موارد فاصله دسترسی (بر حسب متریکی خاص)مربوط به آن مسیرها را لیست می کند. جدول مسیریابی شامل اطلاعات هم بندی شبکه اطراف آن مسیریاب را شامل می شود. ساخت و ایجاد جدول مسیریابی هدف اصلی پروتکل مسیریابی است.مسیرهای استاتیک ورودی هایی هستند که توسط این جدول ایجاد می شود. بررسی اجمالی. جدول مسیریابی مانند یک نقشه پخش و توزیع برای تحویل بسته است.هرگاه در شبکه یک گره میخواهد داده ای را به گره ای دیگر ارسال کند,ابتدا باید مکان گره مقصد را بداند.اگر گره نتواند مستقیما به گره مقصد متصل شود, داده ها از طریق گره های دیگر به گره مقصد ارسال خواهند شد و برای همین ما نیازمند جدول مسیریابی هستیم. یک جدول مسیریابی پایگاه داده ای است که اطلاعات خطوط مسیر ها را در خود نگهداری می کند,مانند یک نقشه. جدول مسیریابی یک فایل داده(data file) در حافظه اصلی (RAM) است که برای ذخیره اطلاعات مسیر در مورد شبکه های مستقیماً متصل و از راه دور استفاده می شود. گ
ره ها نیز می توانند محتوای جدول مسیریابی خودشان را با دیگر گره ها به اشتراک بگذارند. جدول مسیریابی حاوی تجمع هاب های شبکه ی بعدی می باشد. این انجمن ها به یک روتر می گویند که با ارسال بسته به روتر خاصی که نمایشی از هاپ بعدی در مسیر رسیدن به مقصد نهایی است ، می توان به طور مطلوب به یک مقصد خاص دسترسی پیدا کرد. انجمن هاپ بعدی همچنین می تواند خروجی به مقصد نهایی باشد. با مسیریابی هاپ به هاپ ، هر جدول مسیریابی ، برای کلیه مقاصد قابل دسترسی ، آدرس دستگاه بعدی را که در طول مسیر مقصد قرار دارد ، لیست می کند. هاپ به هاپ مشخصه اصلی لایه اینترنت IP و لایه شبکه OSI می باشد. هنگامی که یک رابط(interface) روتر با آدرس IP و ماسک زیر شبکه پیکربندی می شود ، رابط به یک میزبان در آن شبکه متصل تبدیل می شود. شبکه متصل مستقیم شبکه ای است که مستقیماً به یکی از رابط های روتر متصل است. آدرس شبکه و ماسک زیر شبکه رابط ، به همراه نوع و تعداد رابط ، به عنوان یک شبکه مستقیماً متصل در جدول مسیریابی ذخیره می شوند. شبکه از راه دور شبکه ای است که فقط با ارسال بسته به روتر دیگر می توان به آن دسترسی پیدا کرد. سطرهای جدول مسیریابی به شبکه های از
راه دور ممکن است پویا یا ثابت باشد. مسیرهای پویا مسیرهایی به شبکه های از راه دور هستند که توسط روتر از طریق پروتکل مسیریابی پویا به طور خودکار ساخته می شوند. مسیرهای استاتیک مسیرهایی هستند که مدیر شبکه به صورت دستی پیکربندی کرده است. جداول مسیریابی همچنین یکی از جنبه های اصلی برخی از عملیات های امنیتی مانند انتقال مسیر معکوس (uPRF) می باشد. در این تکنیک ، که چندین گزینه دارد ، روتر نیز در جدول مسیریابی ، آدرس منبع بسته را جستجو می کند. اگر هیچ مسیر بازگشت به آدرس مبدا وجود نداشته باشد ، فرض می شود بسته ناقص میباشد یا درگیر حمله شبکه است و رها می شود. چالش ها. ذخیره مسیرهایی که به تعداد بسیار زیادی دستگاه ارجاع داده می شوند با توجه به حافظه ی محدودی که در اختیاد داریم چالش اساسی ساخت جداول مسیریابی می باشد. محتویات. جدول مسیریابی حداقل از سه قسمت مهم اطلاعاتی تشکیل شده است. با توجه به برنامه و پیاده سازی, جدول ممکن است دارای مقادیر بیشتری باشد که انتخاب مسیر را ساده تر می سازد: در زیر نمونه ای از جدول فوق در رایانه متصل به اینترنت از طریق روتر خانگی نشان داده شده است: جدول ارسال (Forwarding Table). در معماری ر
وترهای جدید, به طور مستقیم از جدول مسیریابی برای ارسال بسته ها اسفاده نمی شود. آنها برای تولید اطلاعات برای یک جدول ارسال ساده تر استفاده می شوند. این جدول رسال فقط شامل مسیرهایی است که توسط الگوریتم مسیریابی به عنوان مسیرهای بهتر و سریع تر برای ارسال بسته انتخاب شده است. این جدول غالباً در فرمت فشرده یا از قبل کامپایل شده می باشد که برای ذخیره سازی سخت افزار و جستجوی آن بهینه شده است. این معماری روتر عملکرد صفحه کنترل جدول مسیریابی را از عملکرد صفحه انتقال جدول ارسال جدا می کند. این تفکیک کنترل و ارسال ، ارسال بدون وقفه را با عملکرد بالا فراهم می کند.
حلقه منتقدان فیلم نیویورک ، در سال ۱۹۳۵ تشکیل شد و اعضای آن شامل منتقدان فیلم از روزنامه ها، هفته نامه ها و مجلات شهر نیویورک هستند. در دسامبر هر سال اعضا برای تخصیص جوایز این حلقه به آثار برتری که طی سال گذشته به نمایش در آمده اند، گرد هم جمع می شوند. این جوایز یک از مهمترین پیشروان جوایز آکادمی اسکار به حساب می آید، هر چند اولین اسکار به طور رسمی حدود ۶ سال زودتر و در سال ۱۹۲۹ برگزار شد. همچنین حلقه منتقدان فیلم نیویورک جوایز ویژه ای را برای افراد یا سازمان هایی که خدمت ویژه ای به هنر سینما کرده اند، مانند منتقدان و پژوهشگران تاریخ سینما در نظر می گیرد. مراسم جوایز. تاریخ های ذکر شده در جدول زیر نشان دهنده زمان واقعی دادن جوایز است، زمان اعلام آنها زودتر می باشد. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/New_York_Film_Critics_Circle
ثمردشت ممکن است به یکی از مکان های زیر اشاره بدارد:
فوران یک ترکیب آلی حلقوی اکسیژن دار است. فوران روشن، بی رنگ، قابل اشتعال اتر حلقوی مایع با بوی اثیری است. فوران به عنوان یک واسطه در تولید تتراهیدروفوران، پیرول و تیوفن استفاده می شود. قرار گرفتن در معرض استنشاق این ماده باعث سوزش چشم و پوست و افسردگی سیستم عصبی مرکزی می شود. خواص فیزیکی. فوران یک مایع بی رنگ روشن با بوی قوی است. نقطه اشتعال زیر ۳۲ ° F. کمتر متراکم تر از آب و نامحلول در آب. بخارات از هوا سنگین تر. قابلیت حل. محلول در الکل و اتر کمی در کلروفرم. بسیار محلول در اتانول، اتر، محلول در استون، بنزن خطرات و آسیب های فوران(سمیت):. قرار گرفتن کوتاه مدت در معرض فوران: تماس می تواند باعث تحریک و سوزاندن پوست و چشم شود. بخارات می تواند باعث تحریک دستگاه تنفسی و افسردگی سیستم عصبی مرکزی شود. قرار گرفتن در معرض آن می تواند منجربه ادم ریوی، با تأخیر چند ساعت شود که حتی به مرگ ختم شود. قرار گرفتن در معرض آن موجب سردرد، سرگیجه، تنگی نفس، بیهوشی و خفگی شود. مواجهه شدید با فوران از طریق استنشاق ممکن است به تغییرات هر دو برگشت پذیر و برگشت ناپذیر باشد. مواجهه شدید با تزریق یا جذب پوستی، و همچنین قرار گرفتن در معر
ض مزمن، با سمیت بالا همراه است. قرار گرفتن طولانی در معرض فوران: سرطان زا است. سرطان کبد و آسیب به سلول های سفید خون. ممکن است باعث حساسیت پوستی شود و ممکن است به کبد و کلیه ها آسیب برساند. منابع. 1. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/furan#section=Top 2. http://cameochemicals.noaa.gov/chemical/785 3. https://toxnet.nlm.nih.gov/cgi-bin/sis/search2/r?dbs+hsdb:@term+@rn+@rel+110-00-9 4. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/furan#section=Evaluations-of-the-Joint-FAO-WHO-Expert-Committee-on-Food-Additives---JECFA
کهن داریان (Ginkgoaceae) تیره ای از بازدانگانِ درختی است که در دورهٔ دوم زمین شناسی پدید آمده و همهٔ گونه های آن به جز یک گونه از بین رفته است و به همین دلیل این گیاه را یک فسیل زنده در نظر می گیرند. گونه به جا مانده کهن دار (ژینگو) نام دارد که نام علمی آن ginkgo biloba است و بذرهای آن هزاران سال است که در طب سنتی چین استفاده می شود و عصاره برگ آن یکی از گیاهان دارویی رایج در دنیا می باشد. کهن دار بین ۳۰ تا۴۰ متر ارتفاع دارد و نسبت به حشرات و بیماری های گوناگون بسیار مقاوم است.
تیموتی دونر جوان نیویورکی است که استعداد زیادی در فراگرفتن زبان ها دارد.وی به خاطر دانستن بیش از ۲۰ زبان مختلف که بعضی را بسیار شیوا صحبت می کند شهرت دارد.دونر اکنون می تواند ادعای یک فرد چندزبانه بودن را داشته باشد(چندزبانه عبارتی است که برای نخستین بار ریچارد هادسن آن را بکار برد). زبان هایی که وی می تواند به آن ها سخن بگوید عبارتند از:
پسربچه نام فیلمی صامت، به کارگردانی و بازی چارلی چاپلین، ادنا پرواینس، جکی کوگان، و تولید سال ۱۹۲۱ است. "پسربچه" نخستین فیلم بلند و دومین فیلم پرفروش در سال ۱۹۲۱ چارلی چاپلین است. در سال ۲۰۱۱ پسربچه برای نگهداری در فهرست ملی فیلم ایالات متحده توسط کتابخانه کنگره به عنوان «شناختی مهم از نظر فرهنگی، تاریخی یا زیبایی» انتخاب شد. داستان کامل فیلم. با اندوه فراوان، مادری که ازدواج نکرده است، فرزندش را رها می کند و او را در خودروی گران قیمتی می گذارد که روی آن نوشته شده است: «لطفاً این کودک یتیم را دوست بدارید و از او مراقبت کنید». دو دزد ماشین را می دزدند و بچه را در یک کوچه رها می کنند و در آنجا توسط ولگرد (The Tramp) پیدا می شود. پس از چند بار تلاش برای سپردن کودک به عابران مختلف، یادداشت را پیدا می کند و قلبش آب می شود. پسر را به خانه می برد، اسمش را جان می گذارد و اثاثیه خانه اش را برایش تنظیم می کند. در همین حال، مادر تغییر نظر می دهد و برای نوزادش برمیگردد. وقتی متوجه می شود که ماشین دزدیده شده است، غش می کند. پنج سال می گذرد بچه و ولگرد در یک اتاق کوچک زندگی می کنند. آنها پول کمی دارند اما عشق زیادی دارند.
آنها زندگی خود را با یک طرح کوچک تأمین می کنند: بچه برای شکستن پنجره ها سنگ می اندازد تا ولگرد که به عنوان شیشه کار می کند، بتواند برای تعمیر آنها دستمزد بگیرد. در همین حال، مادر به یک هنرپیشه ثروتمند تبدیل شده است و با دادن هدایایی به کودکان فقیر، خیریه می کند. به طور تصادفی، در حالی که او این کار را انجام می دهد، مادر و بچه ناخودآگاه از هم عبور می کنند. بعداً وقتی مردم منطقه برای تماشای این نمایش جمع می شوند، بچه با یک پسر محلی دیگر درگیر می شود. بچه برنده می شود و خشم برادر بزرگتر پسر دیگر را برمی انگیزد که در نتیجه به ولگرد حمله می کند. مادر دعوا را به هم می ریزد، اما پس از رفتن او دوباره شروع می شود و ولگرد همچنان با آجری بین تاب ها بر سر «برادر بزرگ» می کوبد تا زمانی که از جایش متلاشی شود. اندکی بعد، مادر به ولگرد توصیه می کند که پس از مریض شدن بچه با پزشک تماس بگیرد. دکتر متوجه می شود که ولگرد پدر بچه نیست و به مقامات اطلاع می دهد. دو مرد می آیند تا پسر را به یتیم خانه ببرند، اما پس از دعوا و تعقیب و گریز، ولگرد و پسر در کنار هم می مانند. وقتی مادر برمی گردد تا ببیند حال پسر چگونه است، با دکتر روبرو می