Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر ملاقات کرد، در این دیدار ماهاتیر ادعای خود مبنی بر مسئولیت سوروس در بحران اقتصادی شرق آسیا را نفی کرد. گلن بک. گلن بک مجری محافظه کار تلویزیون، در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۰، برنامه ای یک ساعته با عنوان عروسک گردان را اجرا کرد، این برنامه به جرج سوروس اختصاص داشت. بک در این برنامه عنوان کرد که سوروس در کودکی با نازی ها همکاری کرده است و اکثر افراد او رایهودی ستیز می دانند. این برنامه با واکنش گروه های یهودی مواجه شد. بک در تاریخ ۱۰ و ۱۱ نوامبر دو برنامه دیگر را به سوروس اختصاص داد و در آنها سورورس را به برنامه ریزی برای نابودی اقتصاد آمریکا و برقراری نظم نوین متهم کرد. این سخنان باعث شد جان استوارت (مجری تلویزیونی) در تاریخ ۱۸ نوامبر بک را در برنامه طنز خود مسخره کند. بک در تاریخ ۲۵ نوامبر استوارت را به تبدیل کردن مردم به گوسفند متهم کرد. لیندن لاروش. لیندن لاروش، کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا، به چاپ کتابی اقدام کرد که در آن ادعا شده است سوروس رهبر قاچاق مواد مخدر در جهان است. آسیای میانه. برخی از برنامه های سوروس مبنی بر گسترش دموکراسی در کشورهای قزاقستان و ترکمنستان ممنوع شده اند. ارسیس کورتولوس، رئیس انجمن شفاف
یت اجتماعی در ترکیه در مصاحبه ای عنوان کرد «سوروس با استفاده از سازمان های غیر دولتی خواسته خود در اوکراین و گرجستان را پیاده کرد. سال گذشته روسیه قانونی را تصویب کرد که سازمان های غیردولتی حق دریافت کمک نقدی از شهروندان خارجی را ندارند. به نظرم این قانون باید در ترکیه نیز تصویب شود.» مقاله سال ۲۰۱۱ فوربز. در سال ۲۰۱۱ فوربز مقاله ای درباره جرج سوروس به چاپ رساند. این مقاله اشاره کرده است که بسیاری از شهروندان کشورهای اروپای شرقی و آسیای میانه از سوروس متنفر هستند چون از ثروت خود برای تغییر نظام های سیاسی آن کشورها استفاده می کند. این امر باعث گسترش روحیه آمریکاستیزی شده است و برای نظام های خودکامه امکان سخن گفتن علیه دیپلمات های آمریکایی را فراهم کرده است. ایران. گروه های اصول گرا سوروس را به برنامه ریزی برای براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران متهم می کنند و جرج سوروس را از عوامل مؤثر در ناآرامی های سال ۱۳۸۸ می دانند. همچنین روزنامه کیهان، مدعی است سیدمحمد خاتمی، دیداری با جرج سوروس داشته است. پس از این ادعا دفتر محمد خاتمی و دفتر جورج سوروس ملاقات یکدیگر را تکذیب کردند.
ادی مرکس (؛ زاده ) رکابزن حرفه ای سابق اهل بلژیک است که در رشتهٔ دوچرخه سواری جاده فعالیت می کرد. او با ۱۱ قهرمانی، موفق ترین رکابزن شرکت کننده در گرند تورها است و یکی از شش نفری است که توانسته است در هر سه گرند تور به پیروزی برسد. مرکس توانسته است ۵ بار برندهٔ تور دو فرانس شود و رکورد بیشترین پیروزی آن را به همراه ژاک آنکتیل، برنار اینو و میگل ایندوراین در اختیار دارد. همچنین پنج بار برندهٔ جیرو دیتالیا شده است و رکورد بیشترین پیروزی آن را نیز به همراه آلفردو بیندا و فائوستو کوپی در دست دارد. افزون بر این یک بار برندهٔ ووئلتا اسپانیا شده است. همچنین مرکس سه بار قهرمان مسابقات قهرمانی دوچرخه سواری جاده جهان در رشتهٔ استقامت شده است. در چند مسابقهٔ مرحله ای و یک روزهٔ دیگر نیز پیروزی هایی کسب کرده است.
ایو لترم (؛ زاده ) یک سیاست مدار اهل بلژیک است. وی بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ نخست وزیر بلژیک بود.
برهماگوپتا (؛ زاده ۵۹۸ درگذشته ۶۶۸) یک دانشمند در زمینه ریاضیات و اخترشناسی اهل هند بود. از او به عنوان نخستین ریاضیدانانی یاد می شود که صفر را در محاسباتش به کار برده است. همچنین او نحوه محاسبه حجم منشور ها و تعدادی از سایر اشکال را به دست آورده است.
پتر سوم روسیه (؛ – ) یکی از پادشاهان روسیه بود که نوهٔ پتر یکم و پدر پاول یکم است. او در ۱۴ سالگی توسط خاله اش یلیزاوتا به عنوان ولیعهد به روسیه آورده شد و در آن زمان زبان روسی نمی دانست و به سختی به آن تکلم می کرد. او در ۳۴ سالگی تزار روسیه شد و دست به اصلاحاتی همچون ممنوعیت شکنجه و ضبط اموال کلیسا زد. از آن جایی که خویشاوندان سوئدی اش را در ارتش به کار می گرفت، نزد ارتشیان محبوب نبود. او که اهل آلمان بود، سیاستی به شدت پروسی را تعقیب می کرد که از او رهبری نامحبوب می ساخت. او به مدت ۱۸۵ روز سلطنت کرد که یکی از کوتاه ترین دوره های سلطنت در تاریخ روسیه است. پتر سوم به دلیل کودتایی که همسرش کاترین دوم به او تحمیل کرد، از قدرت عزل و در قلعهٔ روپشا زندانی شد و همان جا به دست نزدیکان کاترین مسموم شد. با این وجود، هنوز احتمالات دیگری در رابطه با چگونگی قتل وی وجود دارد. این بحث وجود دارد که پتر سوم تزار خوبی بود که توسط ارتش و بوروکرات هایی که نمی خواستند کنترل شان بر سلطنت را از دست دهند، سرنگون شد یا تزاری ابله، ضعیف و ستمگر.
ژان-بدل بوکاسا (؛ زاده – درگذشته ) افسر نظامی و دیکتاتور ضدکمونیست اهل جمهوری آفریقای مرکزی بود. بوکاسا از ۱ ژانویه ۱۹۶۶ تا ۴ دسامبر ۱۹۷۶ رئیس جمهور و از ۴ دسامبر ۱۹۷۶ تا ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۹ امپراتور آفریقای مرکزی بود. بوکاسا به قصاب آفریقای مرکزی مشهور شده است. زندگی نامه. ژان-بدل بوکاسا در ۲۲ فوریه ۱۹۲۱ در بوبانگویی متولد شد. پدرش "Mindogon Mgboundoulou" در سال ۱۹۲۷ درگذشت و با فوت مادرش "Marie Yokowo" دوازده فرزند یتیم بر جای ماند. بوکاسای جوان همراه برادرها و خواهرانش تحت مراقبت پدر بزرگش قرار گرفت. او در مدارس میسیون های فرانسوی تحصیل کرد. در ابتدا کاتولیکی با حرارت بود که می خواست کشیش شود. عموی وی جزء بنیانگذاران جمهوری آفریقای مرکزی بود ولی بوکاسا در جنگ جهانی دوم به سربازان فرانسوی پیوست. او در دوران تحصیل با شخصیت ناپلئون بناپارت آشنا شد و از همان زمان شیفته او شد. این علاقه در بسیاری از تصمیمات بعدی او اثر گذاشت. به طوری که تاجگذاری خود را طبق الگوی تاجگذاری ناپلئون در پاریس ترتیب داد به شدت به رهبران فرانسه عشق می ورزید. به طوری که ژنرال دوگل را پدر خود می خواند. او وقتی که در مراسم تدفین وی شرکت کرد
به شدت می گریست و می گفت: «یتیم شدیم». وی در ارتش فرانسه در خدمت ژنرال دوگل کار کرد و به درجه سرگردی رسید. بوکاسا در ۱۹۶۶ یعنی زمانی که «فرمانده کل قوا» بود با برکنار کردن پسر عمویش، «دیوید داکو» (David Dacko)، در یک کودتای تقریباً بدون خونریزی به قدرت رسید و سپس داکو را به عنوان مشاور خود برگزید. یکی از اولین اقدام های او بعد از به قدرت رسیدن در ۱۹۶۶ قطع روابط با جمهوری خلق چین بود. او ادعا کرد که چین در یک توطئه علیه رژیم او دست داشته است. چین بعداً این موضوع را تکذیب کرد. بعدها روابط دو کشور عادی شد و در ۱۹۷۶ به عنوان میهمان افتخاری در چین پذیرایی شد. بوکاسا با درجه فیلدمارشالی دبیر کلی حزب واحد کشورش، وزیر دادگستری، دفاع خدمات غیرنظامی، بیمه های اجتماعی و ۱۴ وزارت از ۱۶ وزارت کشور را در آن واحد بر عهده داشت در ۱۹۷۶ اعلام نمود که به اسلام گرویده است و نام خویش را به "Salah Eddine Ahmed Bokassa" تغییر داده است. سایر مقام های کشور نیز از وی پیروی نمودند و کشور رسماً اسلامی شد. معمر قذافی رهبر لیبی و شیوخ عرب خلیج فارس میلیون ها دلار به وی هدیه کردند. اما وی پس از جمع آوری پول مورد نظر خود، از اسلام برگشت و د
وباره مسیحی کاتولیک شد و کلیه مقامات نیز از وی پیروی کردند او سپس نام کشور را از جمهوری آفریقای مرکزی به امپراتوری آفریقای مرکزی تبدیل کرد و سال بعد خود را «امپراتور بوکاسای اول» نامید. او پول های اهدایی کشورهای عرب را صرف مراسم تاجگذاری بسیار پرهزینه خود کرد. گفته می شود هزینه تاجگذاری وی در ۱۹۷۷، یک چهارم مجموع درآمد سالانه آفریقای مرکزی بود. بوکاسا در اجرای این مراسم ۳۴۰ تن شراب، شامپاین، خاویار و نیز ۶۰ دستگاه اتومبیل لیموزین وارد کشور کرده است. در سال 1979، صدها دانش آموز به دلیل امتناع از خرید لباس فرم مدرسه از یک شرکت متعلق به یکی از همسران او دستگیر شدند. گزارش شده است که بوکاسا شخصاً بر کشتن 100 دانش آموز توسط محافظان خود نظارت داشته است. بوکاسا سرانجام در سپتامبر ۱۹۷۹ زمانی که در لیبی به سر می برد در یک کودتای نظامی متقابل پسر عمویش «دیوید داکو» و شورش عمومی مردم از قدرت برکنار شد. در پی این کودتا بوکاسا عازم کشورهای ساحل عاج و فرانسه شد. بوکاسا هنگامی که در نوامبر ۱۹۸۶ با فریب اطرافیان به کشورش بازگشت در فرودگاه دستگیر و راهی زندان شد اما ۸ سال بعد، در سپتامبر ۱۹۹۴ در جریان یک عفو عمومی از زندان آز
اد گردید. از جمله کسانی که در جلسات محاکمه بوکاسا برای شهادت علیه وی شرکت کرده بودند آشپز و خدمتکار قصر وی بود. «فیلیپ لینگرئیسا» آشپز بوکاسا در دادگاه گفته بود که به دستور بوکاسا اکثر مواقع گوشت مورد نیاز غذای امپراتور را از داخل فریزر شخصی وی که حاوی گوشت بدن و پای زنان مجرم و اعدام شده بوده است تأمین می کرده است. بوکاسا معتقد بود که دون شأن یک امپراتور است که از گوشت حیوانات تناول کند. بوکاسا سرانجام در ۵ نوامبر ۱۹۹۶ در سن ۷۵ سالگی بر اثر حمله قلبی در بانگی درگذشت. اتهام آدم خواری. گفته می شود، از غذاهای مورد علاقه او، دُلمه برنج پیچیده شده در گوشتِ بدنِ انسان بوده است. به گفته آشپز سابق وی، گوشتِ بدنِ انسان را بعد از آغشتن به مقداری جین، برایش نیمه کباب می کردند.
جان آتا میلز (؛ زاده – درگذشته ) سیاست مدار اهل غنا و رئیس جمهور سابق غنا بود. وی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ در مرحله دوم انتخابات با اختلاف اندکی که کمتر از یک درصد آرا بود، مقابل جان کوفور رئیس جمهور وقت پیروز شد و قدرت را از سال ۲۰۰۹ در اختیار داشت. میلز، قصد شرکت در انتخابات ریاست جمهوری (دسامبر ۲۰۱۲) داشت که در سن ۶۸ سالگی در گذشت و پس از آن جان درامانی ماهاما رئیس جمهور این کشور شد.
کوه کلار، از قلل مرتفع زاگرس در شهر گندمان از توابع استان چهارمحال و بختیاری است که ۳۶۲۹ متر ارتفاع دارد. کوه کلار عامل اصلی به وجود آمدن تالاب چغاخور، تالاب گندمان، تالاب سولگان و تالاب علی آباد می باشد و در واقع وجود تالابهای فوق که به صورت زنجیر وار به هم پیوسته، زیستگاه بیش از سیصد هزار پرنده بومی و مهاجر، آبزی، کنار آبزی بوده و مدیون وجود ارتفاعات برفگیر کلار است. دریاچه «قزل گل» با مساحت ۱۴۲ هکتار در نوک قلل۳۵۰۰ متری این کوه و جاری بودن قریب چهل چشمه بزرگ از اقصی نقاط منطقه و تمرکز جمعیتی در دامنه های آن، ارتزاق و تأمین معیشت اهالی و ساکنین روستاهای دامنه های کوه کلار را باعث شده است. پوشش گیاهی و جانوری. هرساله قریب بیست هزار واحد دامی و دامداران روستائی ساکن و عشایر، مراتع کلار را مورد بهره برداری قرار می دهند و نزدیک به هفتصد گونه گیاهی در کلار شناسائی شده که قریب پنجاه گونه آن در علم پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد که از آن جمله می توان به گیاهانی همچون شاه تره – چز – مخلصه یا کافور کوهی – پرسیاوشان – افسنطی - بومادران - تره کوهی –گیاهی نادر و کمیاب به نام زهر آبی و … یاد کرد، ارتفاعات مشرف به شیب ه
ای شمالی کلار زیستگاه منحصر بفرد سروکوهی است، کلار مامن و زیستگاه قریب سی و پنج گونه پستاندار بوده که از جمله شاخص آن ها باید از خرس ، پلنگ، کل و بز، قوچ و میش، گرگ، کفتارراه راه ، شغال ، روباه، گربه وحشی و… یاد نمود و علاوه بر آن قریب ۷۵ گونه پرنده خشک زی وابسته به خانواده های مختلف در کلار زیست می نمایند که در این خصوص می توان به کبک دری، کبک، تیهو، عقاب طلائی، عقاب دشتی، دلیجه کوچک و غیرو اشاره کرد و در پایان لازم است ذکر شود که کبک دری یعنی شاخص محیط طبیعی استان نیز در کوه کلار زیست می نماید. مختصات کوه کلار. استان چهارمحال و بختیاری، دارای موقعیتی است که حتی مناطق شهرنشین آن نیز در ارتفاع بالایی از سطح دریا واقع شده ان، به طوری که شهر بروجن دارای ارتفاع ۲۲۳۴ متر و شهر گندمان دارای ارتفاع ۲۲۴۶ متر از سطح دریا می باشد. مسیر اصلی صعود به کوه کلار، از روستای نصیرآباد، بخش گندمان آغاز می شود. ۱- روستای نصیرآباد دارای ارتفاع ۲۲۲۰ متر از سطح دریا بوده و دارای طول جغرافیایی ۵۰۸۲۰۴ و عرض جغرافیای ۳۵۱۹۰۳۸ می باشد. ۲- تک درخت بید دارای ارتفاع ۲۴۵۴ متر از سطح دریا بوده و دارای طول جغرافیایی ۵۰۶۶۰۲ و عرض جغرافیای ۳۵۲
۲۴۴۶ می باشد. ۳- دره چیراب دارای ارتفاع ۲۵۲۴ متر از سطح دریا بوده و دارای طول جغرافیایی ۵۰۶۰۷۹و عرض جغرافیای ۳۵۲۲۴۳۶ می باشد. ۴- دریاچه بالای کوه کلار دارای ارتفاع ۳۴۲۸ متر از سطح دریا بوده و دارای طول جغرافیایی ۵۰۳۹۶۷ و عرض جغرافیای ۳۵۲۰۲۶۸ می باشد. ۵- قله کوه کلار دارای ارتفاع ۳۶۲۹ متر از سطح دریا بوده و دارای طول جغرافیایی ۵۰۳۰۸۶ و عرض جغرافیای ۳۵۲۰۱۵۵۴ می باشد. مسیرهای دسترسی. به منظور دسترسی به دامنه کوه کلار، وقتی از بروجن به راه می افتیم، بعد از حدود ۱۵ کیلومتری وارد گندمان می شویم. از گندمان دو راه وجود دارد: مسیر اول: پس از پشت سر گذاشتن گردنه مروارید به یک سه راهی در سمت راست جاده به نام سه راهی نصیرآباد، حدود ۶ کیلومتری شهر گندمان می رسیم. پس از ورود به جاده فرعی و گذر از چندین روستا، نهایتاً به روستای نصیرآباد حدود ۱۸ کیلومتری جاده اصلی می رسیم. پس از گذر از این روستا، به تالاب بین المللی گندمان، یعنی محل شروع کوه پیمایی خواهیم رسید. مسیر دوم: از گندمان وارد جاده فرعی لیواسگان می شویم، بین راه از لیواسگان عبور کرده و نهایتاً به سه راهی کتک، حدود ۱۰ کیلومتری گندمان می رسیم. سپس تا تالاب گندمان مساف
تی حدود ۵ کیلومتر جاده خاکی را باید طی کنیم. کوه کلار مسیرهای مختلفی برای قله اش دارد ولی بهترین آن ها از مسیر باغ چیرو و سپس تک درخت و سپس چشمه و سپس دریاچه و در نهایت هم قله می باشد.
رابرت یوزف کوبیتسا (؛ زاده ) یک راننده فرمول یک اهل لهستان است. فرمول یک. او اولین راننده لهستانی ای بود که در فرمول یک مسابقه می داد. کوبیتسا بین سال های 2006 تا 2009 برای تیم بی ام و – سائوبر رانندگی کرد. در ژوئن 2008 کوبیتسا اولین بردش را در کانادا به دست آورد و تبدیل به اولین راننده لهستانی ای شد که در فرمول یک برنده شده است. کوبیتسا در سال های 2010 و 2011 برای رنو رانندگی کرد و پیش قراردادی را با فراری امضا کرده بود تا به این تیم بپیوندد ولی تصادفش در رالی و در زمستان 2011 باعث شد که همه چیز خراب شود و این انتقال نیز صورت نپذیرد. کوبیتسا در 2018 به عنوان راننده تست ویلیامز مشغول به فعالیت شد. او در تست هایی نیز برای رنو رانندگی کرد تا سرانجام در پایان فصل 2018 اعلام شود که کوبیتسا یکی از صندلی های ویلیامز برای 2019 را به دست آورده است.
فرانچسکو کسیگا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست مدار اهل ایتالیا بود که از تاریخ ۳ ژوئیه ۱۹۸۵ تا تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۹۲ سمت ریاست جمهوری, از تاریخ ۴ اوت ۱۹۷۹ تا تاریخ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۰ سمت نخست وزیری, از تاریخ تا تاریخ ۳ ژوئیه ۱۹۸۵ سمت ریاست سنا و از تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۷۶ تا تاریخ ۱۱ مه ۱۹۷۸ سمت وزارت کشور ایتالیا را برعهده داشت. درگذشت. فرانچسکو کسیگا در ۱۷ اوت ۲۰۱۰ در سن ۸۲ سالگی بر اثر مشکلات تنفسی درگذشت.
با وجود اینکه اکثر تاریخ نگاران خودکشی هیتلر و اوا براون در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ را تأیید می کنند، چند نظر در مورد زنده ماندن هیتلر و براون وجود دارد. فرار به آرژانتین. سایمون دانستون و ژرارد ویلیامز در کتاب "گرگ خاکستری: فرار آدولف هیتلر" اشاره می کنند که هیتلر و اوا براون خودکشی نکردند بلکه به آرژانتین فرار کردند و ۱۰ کیلومتری باریلوچه تا اوائل دهه ۶۰ میلادی زندگی کردند. این روایت توسط تاریخ نگاران دیگر که به خودکشی این دو در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم باور دارند رد شده است. اعتبار این روایت از آن جهت است که هیچ عکسی از جسد اوا براون وجود ندارد، و عکس های کمی که از جسد هیتلر وجود دارند عکس هایی از چند نفر هستند که همگی سیبیل هیتلر را دارا هستند. این دو تاریخ نگار ادعا می کنند که جسدهای سوزانده شده در برلین متعلق به هیتلر و براون نیستند بلکه متعلق به بدل های قربانی شده هستند. فرار به برزیل. در کتاب "هیتلر در برزیل: زندگی و مرگ او" عنوان شده است که هیتلر ابتدا به آرژانتین، پاراگوئه و سپس به برزیل فرار کرد و تا سن ۹۵ سالگی (سال ۱۹۸۴ میلادی) در آنجا زندگی کرد. به روایت این کتاب، هیتلر با نام آدولف لایپزیگ در برز
یل با دوست دختری سیاه پوست زندگی کرده است و با نقشه گنجی که اعضای کلیسای واتیکان به او داده بودند در آمریکای جنوبی به دنبال گنج می گشته است. زنده بودن. در خردادماه ۱۳۹۶ مرد سالخورده ای در شهر سالتا در کشور آرژانتین ادعا کرده که رهبر سابق آلمان آدولف هیتلر است که در ۷۰ سال گذشته مخفی شده است. این پیرمرد در مصاحبه ای با روزنامه ال-پاتریوت گفت که در سال ۱۹۴۵ با پاسپورتی به نام هرمن گونتربرگ از آلمان به آرژانتین مهاجرت کرده است. او می گوید که پاسپورتش جعلی بوده و از سوی گشتاپو در روزهای آخر جنگ صادر شده و او رهبر سابق نازی ها یعنی آدولف هیتلر است.
بارون کارل گوستاف امیل مانرهایم ( فنلاند سوئدی: [(kɑːrl) ˈɡʉstɑːf (ˈeːmil) ˈmɑnːærˌheim] ⓘ ، ۴ ژوئن ۱۸۶۷ – ۲۷ ژانویه ۱۹۵۱) یک فرمانده نظامی، اشراف و دولت مرد فنلاندی بود. او به عنوان رهبر نظامی سفیدها درجنگ داخلی فنلاند(1918)، به عنوان نایب السلطنه فنلاند(1918-1919)، به عنوان فرمانده کل نیروهای دفاعی فنلاند در طول جنگ جهانی دوم(1939-1945)، و به عنوان ششمین رئیس جمهور فنلاند(1944-1946) خدمت کرد.فیلد مارشال فنلاند شد در سال 1942عنوان مارشال افتخاری فنلاند منصوب شد. امپراتوری روسیه هنوز در دوران کودکی مانرهایم بر دوک نشین بزرگ فنلاند تسلط داشت و مانرهایم در ارتش امپراتوری روسیه کار کرد و در جنگ روسیه و ژاپن و جبهه شرقی جنگ جهانی اول خدمت کرد و تا سال 1917 به درجه سپهبدی رسید . او در مراسم تاجگذاری امپراتور نیکلاس دوم در سال 1896 جایگاه برجسته ای داشت و بعداً چندین ملاقات خصوصی با تزار داشت. پس از کودتای بلشویکی نوامبر 1917 در روسیه، فنلاند در 6 دسامبر استقلال خود را اعلام کرد ، اما به زودی درگیر جنگ داخلی فنلاند در سال 1918 بین " سفیدها " که سربازان مجلس سنای فنلاند با حمایت نیروهای امپراتوری آلمان بودند و " قرم
زها " طرفدار بلشویک شد یک هیئت فنلاندی در ژانویه 1918 مانرهایم را به عنوان رئیس نظامی سفیدها منصوب کرد. و آنها را به پیروزی رساند و رژه پیروزی پیروزمندانه را در ماه مه در هلسینکی برگزار کرد . او پس از گذراندن مدتی در خارج از کشور، به فنلاند دعوت شد تا از دسامبر 1918 تا ژوئیه 1919 به عنوان دومین نایب السلطنه کشور یا رئیس دولت خدمت کند. او با وجود سلطنت طلب بودن ، رسما قانون اساسی جمهوری خواه فنلاند را تصویب کرد . او سپس در اولین انتخابات ریاست جمهوری فنلاند در سال 1919 در مقابل کی جی استالبرگ شرکت کرد اما شکست خورد و از سیاست کنار رفت. مانرهایم در سال 1920 به تأسیس اتحادیه مانرهایم برای رفاه کودکان کمک کرد و از سال 1922 تا زمان مرگش ریاست صلیب سرخ فنلاند را بر عهده داشت. زمانی که پرزیدنت Svinhufvud او را به عنوان رئیس شورای دفاع فنلاند در سال 1931 منصوب کرد، او را به یک نقش مرکزی در سیاست دفاع ملی بازگرداند که وظیفه آن آماده سازی برای جنگ احتمالی با اتحاد جماهیر شوروی بود . همچنین قرار شد در صورت وقوع جنگ، وی به طور موقت فرماندهی کل نیروهای مسلح کشور را برعهده بگیرد بر این اساس، پس از حمله شوروی به فنلاند در ن
وامبر 1939 در جنگ زمستانی ، Mannerheim جایگزین رئیس جمهور کیوستی کالیو به عنوان فرمانده کل شد و این پست را برای پنج سال آینده اشغال کرد. او به نماد متحد کننده تلاش های جنگی و بخشی از رهبری اصلی کشور تبدیل شد. او شخصاً در برنامه ریزی عملیات بارباروسا شرکت کرد و نیروهای دفاعی فنلاند را در تهاجم به اتحاد جماهیر شوروی در کنار آلمان نازی به نام جنگ ادامه (1941-1944) رهبری کرد. در سال 1944، زمانی که دورنمای شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم مشخص شد، پارلمان فنلاند مانرهایم را به عنوان رئیس جمهور فنلاند منصوب کرد و او بر مذاکرات صلح با اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا نظارت داشت . او که قبلاً سلامتش رو به افول بود، در سال 1946 از ریاست جمهوری استعفا داد و بیشتر عمر باقی مانده خود را در آسایشگاهی در سوئیس گذراند ، جایی که خاطرات خود را نوشت و در سال 1951 در آنجا درگذشت. مانرهایم در دوک نشین بزرگ فنلاند ، امپراتوری روسیه ، در یک خانواده اشرافی سوئدی زبان که در اواخر قرن هجدهم در فنلاند ساکن شدند، به دنیا آمد. جد پدری او آلمانی الاصل به نام مارهین بود که در قرن هفدهم به سوئد مهاجرت کرد. اصل و نسب مادرش اهل سودرمانلند ، سوئ
د است. زندگی. کارل مانرهیم روز ۴ ژوئن سال ۱۸۶۷ در یک خانواده اشرافی سوئدی-آلمانی زاده شد. پس از گذراندن دوره آموزشی در دانشکده هامینا، سال ۱۸۸۷ وارد دانشکده سواره نظام نیکولایفسکایا در روسیه شد. پس از فارغ التحصیلی در هنگ ۱۵ سواره نظام خدمت کرد تا این که به گارد سواره نظام تزار پیوست. خط مقدم را در جنگ روسیه و ژاپن در سال های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۵ تجربه کرد. سال ۱۹۱۱ فرمانده هنگ اولان محافظان شخصی تزار شد. سال ۱۹۱۳ به فرماندهی یک تیپ سواره نظام برگزیده شد. هنگام آغاز جنگ جهانی اول فرمانده تیپ نخبه گارد سواره نظام در جبهه های رومانی و اتریش-مجارستان بود. سال ۱۹۱۵ فرماندهی لشکر دوازدهم سواره نظام به او سپرده شد. از ماه آوریل سال ۱۹۱۷ در حالیکه سپهبد شده بود، شروع به حمایت دولت بولشویک کرد. بدین جهت پائیز همان سال از مقام خود خلع و زمستان بازنشسته شد. پس از اعلان استقلال فنلاند، ماه ٰژانویه سال ۱۹۱۸ به وطن بازگشت و به سرعت درگیر جنگ داخلی بین نیروهای سفید و سرخ شد. مانرهیم فرماندهی گارد سفید را حصول پیروزی بر عهده داشت. پس از جنگ مدت کوتاهی نایب السلطنه بود و برای کسب پشتیبانی بین المللی برای کشور تازه استقلال یافته خود ب
ه سفرهای خارجی رفت. ماه ژانویه سال ۱۹۱۹ نامزد انتخابات نخستین دوره ریاست جمهوری فنلاند شد اما با شکست در آن از سیاست کناره گرفت. مانرهیم بین سال های ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۱ رئیس جمعیت صلیب سرخ فنلاند بود و در کمیته بین المللی صلیب سرخ عضویت داشت. او اتحادیه مانرهیم برای رفاه کودکان را بنیان نهاد و تا سال ۱۹۳۴ مدیر کل بانک هلسینکی بود. او همچنین عضو هیئت مدیره شرکت نوکیا بود. سال ۱۹۳۱ توسط رئیس جمهور پر اویند سوینهوفوود به عضویت شورای دفاع کشور درآمد. سال ۱۹۳۳ درجه فیلد مارشال به مانرهیم اعطا شد. هنگام تهاجم شوروی به فنلاند در سال ۱۹۳۹ موسوم به جنگ زمستان، به عنوان فرمانده کل نیروی زمینی فنلاند برگزیده شد و در طول جنگ جهانی دوم در این جایگاه بود.
هوگو گروتیوس یا هوگو گروسیوس (؛ زاده ۱۰ آوریل ۱۵۸۳ – درگذشته ۲۸ اوت ۱۶۴۵) فیلسوف، حقوقدان، عالم علوم سیاسی، قاضی، شاعر، و نمایش نامه نویس اهل هلند بود. زندگی نامه. او در سال ۱۵۸۳ میلادی در شهر دلفت هلند به دنیا آمد. پدر او شهردار شهر دلفت بود و خانواده اش از خانواده های اصیل در هلند محسوب می شد. از کودکی زیر نظر پدر خود به تحصیل پرداخت و پیش از ده سالگی بسیاری از علوم زمان خود را فرا گرفت. به زبان های لاتین و یونانی عتیق مسلط شد. مدتی نیز در شهر لاهه تحصیل کرد. در سن یازده سالگی وارد دانشگاه تازه بنیاد لیدن شد و در چهارده سالگی از آنجا فارغ التحصیل گردید. به سبب استعداد خارق العاده ای که از خود نشان داد در سن پانزده سالگی به همراه هیئتی از حکومت هلند به فرانسه رفت و مورد توجه بزرگان فرانسه از جمله پادشاه فرانسه قرار گرفت. در شانزده سالگی به هلند بازگشت و در لاهه به شغل وکالت مشغول شد. سپس برخی مشاغل دولتی مانند تاریخ نگار رسمی هلند و دادستان و نیز رئیس حکومت ایالت روتردام به او واگذار شد. گروسیوس عضو یک جمعیت سیاسی به نام ارمینیه بود که مخالف کالوینیست ها بودند. رئیس این جمعیت با رئیس حکومت فدرال هلند به نام
فان اولدن بارنفلد بود. در سال ۱۶۱۸ میلادی کالوینیست ها کودتا کرده و آغاز به آزار و اذیت مخالفان خود کردند. از جمله فان اولدن بارنفلد و گروسیوس دستگیر و محاکمه شدند. در سال ۱۶۱۹ فان اولدن بارنفلد به مرگ محکوم و اعدام شد و گروسیوس به حبس ابد محکوم شد. او را به قلعه ای در مرکز هلند منتقل کردند. پس از دو سال همسر وی که اجازهٔ ملاقات با او را داشت نقشهٔ فرار او را طراحی نمود. همسر او کتاب های بسیاری را برای گروسیوس می فرستاد و پس از مدتی آن ها را بازگردانده و کتاب های دیگری را جایگزین می کرد. نگهبانان به این امر عادت کرده بودند. پس از مدتی با قرار پیشین گروسیوس در یک صندوق چوپی که ظاهراً حاوی کتاب ها بود پنهان شده و زیر نظر همسرش از قلعه به بیرون منتقل شد. بلافاصله از طریق رودخانه به شهر آنتورپ در بلژیک امروزی منتقل و از آنجا به فرانسه گریخت. در فرانسه مورد استقبال قرار گرفت. در این دوران جنگ های سی ساله میان کاتولیک ها و پروتستان ها در اروپا آغاز شده بود. گروسیوس در سال ۱۶۴۵ میلادی هنگامی که قصد داشت به کشور خود مراجعت کند دچار حادثه شد و در شهر روستوک آلمان از دنیا رفت. سه سال پس از آن پیمان وستفالی معروف به تصو
یب رسید. آثار. در سال ۱۶۰۴ میلادی رساله ای به نام قانون غنائم دریایی نوشت ولی این رساله چاپ نشد. لیکن در سال ۱۶۰۹ میلادی یک فصل از این رساله به نام «دریای آزاد» (Mare Liberum) چاپ شد. پس از آن در سال ۱۶۲۵ میلادی گروسیوس کتاب بسیار مهم خود به نام «حقوق جنگ و صلح» (De jure belli ac pacis) را منتشر کرد. این اثر در محافل سیاسی و حقوقی آن زمان بسیار سر و صدا کرد و شهرت زیادی برای گروسیوس به بار آورد. به نحوی که در سال ۱۶۳۵ سوئد گروسیوس را به مقام سفیر کبیر خود در فرانسه منصوب نمود. مباحث این کتاب بسیار وسیع است و در درک تئوری های سیاسی و حقوقی اروپا در عهد رنسانس از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. بخش مهمی از کتاب به تئوری های حقوقی در سطح بین المللی اختصاص دارد. به همین جهت امروزه این کتاب در حقوق بین الملل ارزش زیادی داشته و به همین سبب نیز گروسیوس را پدر حقوق بین الملل نوین می خوانند. کتاب حقوق جنگ و صلح از چند جهت قابل توجه است. نخست در درک تئوری های سیاسی و نضج نظریهٔ نوین حکومت در اروپا. از دید تئوری سیاسی گروسیوس هنوز مورد توجه زیادی است زیرا نظرات او حاوی نوعی اعتدال در تئوری سیاسی و روابط بین الملل می باش
د. به عبارت دیگر چیزی میان نظریهٔ خشن و منفعت طلبی صرف توماس هابز از یک سو و آرمان گرایی امانوئل کانت از سوی دیگر. از طرف دیگر این کتاب حاوی بنیان های اولیهٔ نظریهٔ حقوق طبیعی مدرن است. هرچند گروسیوس در مجموع از الهیون محسوب می شود، ولی به سبب اینکه مذهب پروتستان داشت، نظرات او در جدایی برخی عناصر حقوق طبیعی از نظر غالب در کلیسای کاتولیک که برمبنای فرضیات توماس آکوئیناس بنا شده بود بسیار مؤثر واقع شده است. جمله معروف او که «محتوای قانون طبیعی حتی بر فرض عدم وجود خدا همین بود» موجب مباحث زیادی شده است. هرچند گروسیوس این جمله به عنوان مثال مطرح کرده و به هیچ عنوان قصد سکولار کردن قانون را نداشت، ولی در سده های پسین طرفداران فرضیات لائیک از این جمله استفادهٔ بسیاری کردند. نظریهٔ گروسیوس در حقوق بین الملل. نظرات گروسیوس در باب حقوق بین الملل امروزه از شهرت بیشتری برخوردار است و همانگونه که گفته شد از او به عنوان پدر حقوق بین الملل یاد می شود. اساس نظریه گروسیوس در حقوق بین الملل بر حقوق طبیعی استوار است. به نظر او با عنایت به اینکه ملل دنیا قانون مشترکی ندارند، لازم است همهٔ آن ها در روابط میان خود از قانون مشترک
انسان ها یعنی قانون طبیعی پیروی کنند. قانون طبیعی به نظر گروسیوس همان است که خداوند هنگام آفرینش بشر در سرشت هر انسانی نهاده است و لذا برای هرکس قابل کشف است. به همین جهت هرگاه همه یا اکثریت ملت ها بر قانون خاصی توافق داشته باشند، آن قانون معادل قانون طبیعی قرار گرفته و حاکم و ناظر بر روابط حقوقی میان ملل می شود. بدین ترتیب عرف رضایی میان ملل به درجهٔ قانون بین الملل نائل می آید. به نظر اکثر مفسران نظرات گروسیوس در خصوص حقوق جنگ و جنگ مشروع و نحوهٔ ورود به جنگ و ادارهٔ آن و رفتار در حال جنگ حائز اهمیت است و بسیاری از این نظرات امروزه نیز کاربرد دارد.
جربیل کیسه دار (نام علمی: "Desmodilliscus braueri") نام یک گونه از تیره موشان است.