Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حوضچه آرامش سازه ای است که برای اتلاف انرژی جریان در پایین دست سرریزها، تندآبها و پایانه ها احداث می شود. در اکثر حوضچه های آرامش برای اتلاف انرژی از پرش هیدرولیکی استفاده می شود. معمولاً کف حوضچه ها افقی است اما گاهی برای صرفه جویی در هزینه خاکبرداری کف آن را شیب دار می سازند. اغلب در ورودی حوضچه های آرامش یک ردیف بلوک تعبیه می کنند تا جریان را شیارشیار کنند. فاصله این بلوک ها را معمولاً با عرض آن ها برابر می گیرند. در انتهای حوضچه نیز معمولاً یک بلوک مثلثی یکپارچه یا دندانه دار قرار می دهند تا پرش هیدرولیکی را در حوضچه نگه دارد و طول لازم حوضچه را کوتاه تر نماید. جنس پوشش حوضچه. برای پوشش حوضچه، عیار بتن را زیاد می گیرند تا در اثر خوردگی مکانیکی و کاویتاسیون آسیب نبیند. در کف و دیوارهٔ حوضچه نباید بی نظمی وجود داشته باشد. اگر جنس بستر در پایین دست حوضچه سست باشد باید آن را خشکه چینی کرد. پرش هیدرولیکی. پرش هیدرولیکی، یکی از بدترین پدیده ها در جریان متغیر سریع است. این پدیده به عنوان مستهلک کننده انرژی در پایین دست سازه های هیدرولیکی میباشد. انواع حوضچه ارامش. حوضچه های آرامش انواع مختلفی دارند که از جمله آن
ها می توان به حوضچه های آرامش استاندارد یا تیپ و حوضچه ارامش غیر استاندراد یا غیر تیپ اشاره کرد اجزای حوضچه ارامش. عرض حوضچه ، رقوم کف ، طول حوضچه ، ارتفاع دیواره عرض حوضچه: ابعاد پرشی تابعی از آن هستند .بطور کلی با افزایش طول حوضچه دبی در واحد عرض کمتر شده وگرداب های ایجاد شده پس از پرش از قدرت کمتری برخوردار هستند رقوم کف : از نظر هیدرولیکی با افزایش عرض حوضچه و رقوم کف شرایط مساعد تر ی برای پرش ایجاد خواهد شد اما ملاحضات اقتصادی بعد از حد معینی مانع از افزایش ان خواهد شد طول حوضچه : این طول متناسب با طول پرش است و طول پرش نیز با عدد فرود تغییر میکندکه معمولاً طول حوضچه را بر حسب عمق ثانویه پرش هیدرولیکی بدست می اورند ارتفاع دیواره: باید طوری طراحی شود ک کل پرش را در بر گیرد حوضچه استاندارد USBR تیپ. این حوضچه ها بر اساس عدد فرود طبقه بندی می شوند و ب دو صورت کلی هستند در این حوضچه ها ی که دیوار انتهایی وجود ندارد یا دیوار انتهایی وجود دارد و تفاوت انها در نوع ، تعداد موانع و شکل آن هاست . حوضچه نوع اول. این حوضچه های برای عدد فرود بین 1 تا 2.5 طراحی می شود در این حوضچه برای استهلاک انرژی از مانع استفاده ن
میشود پس هیچگونه کنترلی روی جریان ها نداریم بنابراین به ندرت ساخته می شود برای شیب شکن های قایم تا عمق 1.5 متر ممکن است از این حوضچه های استفاده شود . حوضچه نوع دوم. اگر جریان اب داردای عدد فرود 4.5 تا 9 باشد از حوضچه نوع دوم استفاده می شود . بشرط آن که سرعت قبل از پرش بین 18.5 تا 30 متر بر ثانیه باشد در این حوضچه جهت کنترل پرش هیدرولیکی در پایین دست استفاده می شود . عمق اب در این حوضچه 5 درصد بیشتر از عمق ثانویه پرش هیدرولیکی در نظر گرفته می شود این حوضچه برای سدها تا ارتفاع 60 متری و دبی ویژه 46 متر بر ثانیه مناسب است . حوضچه نوع سوم. این حوضچه زمانی که سرعت جریان اب کمتر از 18.25 متر بر ثانیه و عدد فرود بین 4.5 تا 9 باشد مورد استفاده قرار می گیرد در این حوضچه ها عمق آب با عمق ثانویه پرش برابر است ک از انها برای سریزهای کوتاه در کانال ها و در بندهای انحرافی استفاده می شود دبی ویژه کمتر از 18.6 متر بر ثانیه است . حوضچه نوع چهارم. اگر عدد فرود در جریان بالا دست بین 2.5 تا 4.5 باشد از این حوضچه که فقط در مقاطع مستطیلی قابل اجرا است استفاده می شود عمق پایاب در این حوضچه حدود 5 تا 10 درصد بیشتر از عمق ثانویه پرش
انتخاب می شود طول پرش نیز در این حالت برابر با طول پرش در کف های افقی و بدون مانع در نظر گرفته می شود در نتیجه طول حوضچه برابر با طول پرش خواهد بود در حوضچه USBR نوع چهار تعداد بلوک های پای تند اب نباید از 3 عدد کمتر باشد . همچنین میتوان برای کنترل بهتر روی پرش انهارا نازک تر ولی با تعدادی بیشتر انتخاب کرد این حوضچه ها برای سرریزهای کوچک در کانال هایی با دبی در واحد عرض کم و عدد فرود کم مناسب نیست و باید از حوضچه های جایگزین شونده استفاده کرد . حوضچه نوع پنجم. تقریبا مشابه حوضچه نوع 2 است با این تفاوت ک درای کف شیبدار بوده و کابرد آن عمدتاً درد مواردی است که ایجاد نوع دوم و سوم به جهت حجم گود برداری اقتصادی نباشد حوضچه نوع ششم. در این حوضچه به جای پرش هیدرولیکی روش تصادم پراکنش انرژی انجام می شود . حوضچه آرامش غیر استاندارد یا غیر تیپ الف : حوضچه SAF این حوضچه برای سازهای کوتاه شبکه ابیاری پیشنهاد شده و برای عدد فرود در دامنه 1.7 تا 17 که کانال آن درای مقطع مستطیلی است استفاده می شود دیواره آن ممکن است در دونوع واگرا یاموازی یافت شوند .حوضچه SAF شباهت زیادی ب حوضچه USBR نوع سوم دارد با این تفاوت که ارزان تر
است و از نظر سازه ای از حوضچه مشابه ضعیف تر بوده و ضریب اطمینان پایین تری را داراست . ب: حوضچه آرامش دو مرحله ای تشکیل شده از دو حوضچه که بین آن ها سرریز قرار می گیرد معمولاً چون بیشتر انرژی مخرب رد حوضچه اول مستهلک می شود آن را بدون مانع طراحی می کنند این حوضچه زمانی به کار میرود ک برای از بین بردن انرژی مخرب لازم باشد رقوم بستر به اندازه قابل توجهی پایین برده می شود که از نظر اقتصادی در این مواقع استفاده از حوضچه دو مرحله ای با طول بیشتر مرقون بصرفه تر است . موارد استفاده آن مواقعی است که فونداسیون ، سنگی یا از جنس رس و ناپایدار باشد اساس کار در این حوضچه به این شکل است که ابتدا مقداری از انرژی توسط یک پرش در حوضچه اول مستهلک می شود و از آن جا جریان به عمق پایاب میرسد. از آن ها برای سازهای هیدرولیکی با ارتفاع زیاد استفاده می شود طول این نوع حوضچه معمولاً دو برابر حوضچه معمولی است . طراحی حوضچه آرامش. 𝑉1∗=𝑞𝑌2cos𝜃 سرعت در ابتدا حوضچه 𝑌1∗=𝑞 𝑉1∗ عمق پرش هیدرولیکی در ابتدا حوضچه 𝐹𝑅1=𝑉1∗√𝑔 عدد فرود ابتدای حوضچه 𝑌2∗𝑌1∗=0∙5(√1+8(7∙76 )2−1) عمق پرش هیدرولیکی ثانویه با توجه به شرط های زیر نوع حوضچه نوع حوضچه بدست می
اید 𝑅1&gt;4∙5 𝑎𝑛𝑑 𝑉1∗&gt;18∙3𝑚𝑠 → منابع. مکانیک سیالات - استریتر و وایلی - ترجمه علیرضا انتظاری
دیدگاه فمینیست ها به تراجنسیتی و تراجنسی بسیارگسترده و مختلف است، از پذیرفتن تراجنسیتی ها و قبول حق تغییر جنسیت آن ها تا رد و تبعیض قائل شدن میان آن ها با دیگران. بعضی از رهبران فمینیست مانند جانیک ریموند وشیلا جفریس معتقدند که باید تراجنسیتی ها را سرکوب و محدود کرد زیرا آن ها تبعیض علیه جنسیت را تشدید می کنند و تنها به صفر و یک جنسیت اعتقاد دارند، در مقابل آن ها جودیت باتلر و جودیت هالبرستام معتقدند تراجنسیتی ها هنجارهای جنسیت را به چالش می کشند و کاملاً مورد قبول هستند. همچنین برخی تراجنسیتی ها نیز مانند جولیا سرانو و کریستا اسکات دیکسون هستند که خود را یک فمینیست می دانند. ترنس فمینیسم. این اصطلاح که گاهی به شکل ترنسفمینیسم هم شناخته می شود توسط رابرت هیل این گونه تشریح می شود: «دسته ای از فمینیسم که به مباحث تراجنسیتی ها در مقابل مباحث فمینیسم می پردازد.» وی همچنین می گوید: «ترنس فمینیسم یک دسته بامحتوای خاص است که بر تراجنسی ها و تراجنسیتی ها دلالت می کند اما تفکر و ایده آن را می توان به تمام زنان بسط داد» در سال ۲۰۰۶ اولین کتاب با مضمون ترنسفمینیسم بانام «Transfeminism, trans/forming feminism: transfemi
nist» نوشته کریستا اسکاتدیکسون منتشر شد عقاید فمینیست ها درباره تراجنسیتی. در سال ۱۹۹۹ کتاب زن کامل ادامه ای بر کتاب زن ناقص نوشته جرمینا گریر منتشر شد. در بخشی از این کتاب با عنوان نمایش بانو وی بیان می کند با ترنس زنی که تغییر جنسیت داده را به عنوان یک زن قبول نمی کند این بخشی از کتاب زن کامل نوشته گریر است. گریر در سال ۱۹۸۹ به عنوان سخنران ویژه و همکار در کالج نیونهام انتخاب شد. گریر بسیار تلاش کرد تا یک تراجنسیتی به نام راشائل پادمن را از ورود به کالج محروم کند (کالج نیونهام مخصوص زنان است) اما ناموفق بود. گریر ادعا می کرد پادمن مرد متولد شده و اجازه ندارد در یک کالج زنانه راه پیدا کند. گریر پس از موج منفی که علیه وی در سال ۱۹۶۶ به راه افتاد مجبور به استعفا شد. در سال ۱۹۶۷ خبرنگار روزنامه گاردین مقاله ای به نام خواهری بدون احساس همکاری نوشت که البته پس از چاپ مقاله، از وبسایت گاردین حذف شد در سال ۱۹۷۹ فردی به نام ریموند کتابی به نام "امپراطوری تراجنسی: شیمیل شدن" را منتشر کرد. ریموند در این کتاب می گوید تراجنسی بودن پدیده ای است که دلیل تراجنسی بودن، تنها تحت تربیت یک مادر مردگونه بودن است. او ادعا می کند
تغییر جنسیت تنها به خاطراستعمار هویت، فرهنگ سایست ها و گرایش های جنسی فمینیسم انجام می شود. وی اضافه می کند: این دیدگاه توسط گروه های دگرباشان و حتی بعضی گروه های فمینیسم به عنوان یک تراجنسی ستیزی تلقی می شود. در واقع این دیدگاه ها شکل نفرت انگیز صحبت در برابر تراجنسی ها است جولی بیندل چندین مقاله معترضانه علیه تغییرجنسیت و پیامدهای تراجنسی نوشته است. اولین مقاله بیندل در دسامبر ۲۰۰۳ در مجله Sunday Telegraph Magazine بود. این مقاله اولین نوشته در انگلستان بود که یک تراجنسی پشیمان را به تصویر می کشید. او با فردی به نام کلودیا ملاقات کرد. کلودیا یک تراجنسی عمل کرده و پشیمان از جراحی بود. کلودیا می گفت که روانپزشکان توانایی تشخیص صحیح این مسئله را ندارند. بیندل رفتارهای پزشکان را در این مقاله به زیر سؤال برد. کمتر از یک ماه بعد مقاله ای در روزنامه گاردین به نام "برهم زدن جنسیت، مراقب باشید" چاپ شد. در این مقاله با لحن تندی به تراجنسی ها حمله شد و عقاید بیندل در آن به چاپ رسید(+). پس از چاپ این مقاله حدود ۲۰۰ نامه از سمت تراجنسیتی ها، پزشکان، روانشناسان، دانشگاهیان و سایر افراد به سمت گاردین سرازیر شد و خواستار
اثبات ادعاهای آن شدند. سازمان های حمایتی این مقاله را تبعیض آمیز و غیرواقعی می دانستند. اکثر این اعتراضات به تیتر موضوع که با نام "برهم زدن جنسیت، مراقب باشید" بود، به کاریکاتوری که همراه آن بود و به بخشی از مقاله که با لحن تحقیرآمیزی بیان می کرد:«جهانی را تصور کنید که تنها تراجنسی ها در آن باشند» بیندل درباره ایران می گوید: بیندل در قسمتی از روزنامه گاردین به اعتراضات پاسخ داد و سرانجام این اظهار نظرهای وی باعث شد تا به عنوان یک فمینیست رادیکال شناخته شود شیلا جفریس نیز بیان می کند تغییر جنسیت را بایدبه عنوان نقض حقوق بشر و یک مشکل بزرگ برای فمینست ها شناخت! تراجنسی ستیزی و فمینیسم. ریموند فمینیست رادیکال که با کتاب خود به نام امپراطوری تراجنسی بحث های زیادی را به راه انداخت و در این کتاب بسیار صریح و واضح تغییر جنسیت را محکوم کرد. او در کتابش نوشت:«تغییر جنسیت تراجنسی ها تنها یک تجاوز به وجود زنان است زیرا آن ها زن بودن واقعی را به زن بودن مصنوعی تبدیل می کنند. تراجنسی ها نمونه بارز حمله به زنان هستند درحالی خود را مظلوم و بی گناه نشان می دهند» شاید واضح ترین رفتارهای تبعیض آمیز فمینیسم هادر برابر تراجنسی ه
ا جشنواره موسیقی زنان میشگان باشد. در سال ۱۹۹۰ نانسی بورک هولدر (یک تراجنسی زن) از این فستیوال بیرون شد. بعد از آن این جشنواره در قوانین خود نوشت "زن فقط زن متولد می شوند". یکی از فعالان گروهی به نام ترنس کمپ (transcamp) به این قانون اعتراض کرد و خواستار اجازه حضور تراجنسی های زن در مراسم فمینیست ها شد. سرانجام تراجنسی های جراحی کرده توانستند به این مراسم راه پیدا کنند اما کماکان تبعیضی بین تراجنسی ها برقرار بود و افرادی که نمی توانستند جراحی کنند از حضور در مراسم محروم شدند. در مقابل بعضی فمینیست ها تغییر جنسیت را رد نمی کنند و آن را حق افراد تراجنسی می دانند آندرا دورکین در کتاب خود به نام نفرت از زنان می نویسد «تراجنسی ها به خاطر اذیت هایی که از سمت جامعه می شوند حق تغییر جنسیت را دارند و جامعه باید این موضوع را بپذیرد و این آزادی را به آن ها بدهد. یعنی جراحی تراجنسی ها واقعاً تغییر جنسیت است و جامعه باید با رفتارهای خود این اقدام را تأیید کند»
دکتر رونالد اروین مک نر فضانورد ناسا و فیزیکدان آمریکایی بود. وی از قربانیان انفجار فضاپیمای چلنجر بود. پیش زمینه. مک نر متولد ۱۹۵۰ ایالت کارولینای جنوبی بود. در نه سالگی (تابستان ۱۹۵۹)، مک نر از ترک کتابخانهٔ عمومی لیک سیتی، که خدمات آن به علت جداسازی نژادی تنها به سفیدپوستان ارائه می شد، خودداری کرد و پس از تماس با پلیس و مادرش موفق شد کتابی را از کتابخانه قرض بگیرد. این کتابخانه امروز به افتخار او نامگذاری شده است. سال ۱۹۶۷ مک نر به عنوان دانشجوی ممتاز در مدرسه کارور فارغ التحصیل شد.او از اعضای کمیته متحد متدیست ایمان به شمار می رفت. در سال ۱۹۷۱ مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ مهندسی فیزیک، از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی در گرینزبورو دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶، او موفق به دریافت دکترای فیزیک از مؤسسه تکنولوژی ماساچوست تحت هدایت "پروفسور مایکل فلد" شد. پس از آن به کار خود در زمینه فیزیک لیزری ادامه داد. او طی یک دورهٔ کوتاه توانست سه دکترای افتخاری، امتیاز کمک هزینه های تحصیلی و کمربند مشکی در کاراته را به دست آورد. پس از فارغ التحصیلی از MIT، او به عنوان یک فیزیکدان در آزمایشگاه تحقیقات هیوز در مالیبو، کالیفرن
یا مشغول به کار شد. فضانوردی. در سال ۱۹۷۸، مک نر به عنوان یکی از سی و پنج متقاضی برای شرکت در برنامه فضانوردی توسط ناسا انتخاب شد. او در فوریه ۱۹۸۴ در مأموریت STS-41-B یکی از سرنشینان چلنجر بود. پس از این مأموریت او دومین دورگهٔ آمریکایی آفریقایی شد که به فضا پرواز کرده است. پس از این مأموریت، فضاپیمای مک نر در مأموریت بعدی خود با نام STS-51-L در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۸۶ فقط ۷۳ ثانیه پس از پرتاب در نه کیلومتری بالای اقیانوس اطلس منفجر شد. موسیقی در پروژه های فضایی. مک نر نوازنده ساکسیفون بود. او قبل از آخرین مأموریت فضایی خود برای کار در قطعه ای از یکی از آلبوم های ژان میشل ژار تمرین می کرد. به همین خاطر او تصمیم گرفت قطعهٔ مورد نظر را برای اولین بار در فضا اجرا کند ولی به علت انفجار فضاپیما او هرگز موفق به انجام این کار نشد.
صادق تبریزی (زاده ۳ اسفند ۱۳۱۷ - درگذشته ۱۳۹۶) از هنرمندان پیشگام هنر نوگرای ایران، نقاش و و از پیشروان سبک نقاشیخط است. تبریزی همچنین از چهره های شاخص مکتب سقاخانه به شمار می آید. او آفرینندهٔ نخستین نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران بود. زندگی نامه. صادق تبریزی سال ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. او نقاش، طراح، خوشنویس و از چهره های شاخص مکتب سقاخانه و نقاشی خط است. تبریزی در کنار خلق اثر، ده ها مقاله هنری نیز به چاپ رساند. او در سال ۱۳۵۲ نگارخانه ۶۶ را در خیابان سمیه کنونی دایر کرد و نخستین پوستر جمهوری اسلامی موسوم به شب های الله اکبر را در سال ۱۳۵۷ طراحی نمود. در طول پنجاه سال فعالیت هنری، وی بالغ بر سی نمایشگاه انفرادی و گروهی داشته و آثارش علاوه بر نمایش در گالری ها و نمایشگاه های بزرگ جهان همچون آرت فر ایتالیا، هیل لندن، منهتن سوهو آمریکا، آرتیتود پاریس، آرت اکسپو چین و نمایشگاه بین المللی سوئیس، در موزه های مهمی همچون مجموعه گری دانشگاه نیویورک، موزه هان چین و موزه های بانک ملی، بانک سپه، بانک پاسارگاد و هنرهای معاصر تهران نگهداری می شوند.تبریزی از منتقدان جدی جریان های حاکم بر حراجی های داخل ایران بود.او در آغا
ز علاوه بر نقاشی ایرانی، در زمینه سفال و سرامیک نیز فعالیت داشت و بسیاری از خط نگاره هایش را نخستین بار روی قطعات سرامیک در کارگاه سرامیک سازی اداره هنرهای زیبا (۱۳۳۸) اجرا کرد. در ادامه، تجربیات متفاوتی با تکنیک کولاژ و با استفاده از انواع قطعات تزیینی و ترکیب آن ها با نقوش ایرانی، فیگورهای مینیاتوری و رنگ های زنده داشت. نخستین بار آثار وی در انجمن ایران و آمریکا نمایش داده شدند، هرچند پس از شرکت در بینال های تهران (۴۵–۱۳۴۱) تبریزی بیش از پیش به استفاده از عناصر نوشتاری و فرم های خوشنویسی ایرانی روی آورد و در ادامه این خطوط را در ترکیبی چشم نواز و شاعرانه با سنت نگارگری با نیم نگاهی به نقاشی های قهوه خانه ادغام کرد. با آغاز دهه ۱۳۵۰ سبک کاری تبریزی تثبیت شد و او با اغراق در ابعاد آدم ها و جانوران، برخلاف مینیاتورهای ظریف نسخه های مصور کهن، به روایتی تازه از همنشینی خط و رنگ در گستره بوم و نوآوری در نقاشی رسید و همین امر او را از خیل نقاشان مینیاتوریست سنتگرای هم عصرش جدا کرد.صادق تبریزی نخستین بار در سال ۱۳۳۸ نقاشی خط را روی یک پنل سرامیکی کار کرد و به گواه برخی کارشناسان و منتقدان کار این هنرمند روی این پنل
سرامیکی، نخستین اثر نقاشی خط است که کلماتش به قصد خوانده شدن نوشته نشده است. تبریزی اوایل دهه ۱۳۴۰ نزد استاد علی اکبر کاوه خوشنویسی را فراگرفت و پس از آن همزمان با رواج مکتب سقاخانه در میان شماری از هنرمندان، به سبک نقاشی خط روی آورد. او در کنار پرویز تناولی، حسین زنده رودی، فرامرز پیلارام، مسعود عربشاهی و منصور قندریز از پیشگامان مکتب سقاخانه است، مکتبی که ریشه در مکتب های قدیمی و میراث فرهنگی ایران داشت و قرار بود پلی میان سنت و دنیای نو بنا کند.وی آخرین نمایشگاه خارج از ایرانش را همزمان با «هفته هنری جهان اسلام» در سال ۱۳۹۱ در لندن برپا کرد. روزنامه ایرلندی «آیریش تایمز» او را «خنیاگر رنگ ها» دانست که با نقاشی هایش، موجب نزدیکی فرهنگ ها به هم می شود. صادق تبریزی در سال ۱۳۹۶ در لندن، شهری که چندین ماه به منظور مداوا در آنجا ساکن بود، درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد.
خطاب به پروانه ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟ کتابی از رضا براهنی، شاعر و منتقد ایرانی است که نخستین بار در سال ۱۳۷۴ به چاپ رسید. این کتاب دربرگیرندهٔ دو بخش است. بخش نخست، خطاب به پروانه ها، از صفحهٔ ۷ تا صفحهٔ ۱۲۰ شامل شعرهای اوست و بخش دوم، چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟، یعنی از صفحهٔ ۱۲۰ به بعد، همان طور که در کتاب اشاره شده است، بحثی در شاعری است. رضا براهنی با این مجموعه شعر جریان شعر پست مدرن ایران را آغاز کرد و تحولی را در شعر دههٔ هفتاد ایران ایجاد نمود. دربارهٔ کتاب. رضا براهنی «خطاب به پروانه ها» را، که گزینه ای است از شعرهای ۶۹ تا اوایل ۷۳ ی او، مهم ترین مجموعه شعر خود می داند. حرکت از شعر تک وزنی به سوی اوزان مرکب و ترکیبی و شعر چند صدایی، رهایی تدریجی از استبداد نحوی زبان و حرکت به سوی آفریدن همه ارکان زبان در یک شعر - با نتی که نه عروض کلاسیک و نیمایی، بلکه ذهن خواننده باید برای شعر پیدا کند، آزاد کردن شعر از قید تصویر، مفهوم، احساس و وزن خارج از ساختار شعر و ارجاع ناپذیر کردن شعر به اجزای بیرون از شعر، به صورتی که شعر موضوع اصلی خود، یعنی زبان و زبانیت خود را، به رخ بکشد، از ویژگی های اس
اسی تعداد زیادی از شعرهای این کتاب است. در مقاله نظری ضمیمه کتاب، «چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم»، براهنی ضمن برشمردن تضادهای حاکم بر نظریه پردازی نیما یوشیج و احمد شاملو و شعرهای اینان، در برابر نظریه و شعرهای آنان و آرای شاعران دیگر و شعرهایشان، نظریهٔ جدیدی را مطرح می کند که به زعم او، شعر فارسی با تکیه بر آن، می تواند خود را از بن بست شعر کهن و شعر نیمایی و شعر سپید نجات دهد. شاید این نظریه بحث انگیزترین حرف براهنی در شعر فارسی باشد. نظراتی پیرامون کتاب. نظراتی که پیرامون کتاب آورده می شوند، گزیده هایی از نوشتارهایی است که دربارهٔ کتاب «خطاب به پروانه ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم؟» در روزنامه های کثیرالانتشار یا مجلات ادبی به چاپ رسیده اند:
روستای ابوشکر از روستاهای دهستان مینوبار در بخش اروندکنار شهرستان آبادان، در استان خوزستان است. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) تعداد ساکنان روستای ابوشکر، ۱۰۰۲ نفر، شامل ۵۱۰ مرد و ۴۹۲ زن بوده است. شمار خانوارهای این روستا ۲۸۲ خانوار می باشد. نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ حاکی از وجود ۳۳۵ مرد و ۳۱۶ زن و در مجموع ۶۵۱ فرد باسواد در این روستا است. شمار بی سوادان روستای ابوشکر، ۱۲۵ نفر شامل ۵۰ مرد و ۷۵ زن بی سواد بوده است.
روستای ابوغزلان از روستاهای دهستان مینوبار در بخش اروندکنار شهرستان آبادان، در استان خوزستان است. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار جمهوری اسلامی ایران، تعداد ساکنان روستای ابوغزلان، ۷۴۵ نفر، شامل ۳۵۰ مرد و ۳۹۵ زن بوده است. شمار خانوارهای این روستا ۲۱۵ خانوار می باشد. نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ حاکی از وجود ۱۸۲ مرد و ۱۶۸ زن و در مجموع ۳۵۰ فرد باسواد در این روستا است. شمار بی سوادان روستای ابوغزلان، ۷۹ نفر شامل ۳۱ مرد و ۴۸ زن بی سواد بوده است.
نهرسلیم، روستایی از توابع بخش اروندکنار شهرستان آبادان در استان خوزستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مینوبار قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، جمعیت آن ۱٬۱۳۸ نفر، شامل ۵۹۴ مرد و ۵۹۵ زن بوده است. شمار خانوارهای این روستا ۲۶۶ خانوار می باشد. نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ حاکی از وجود ۴۱۴ مرد و ۳۸۷ زن و در مجموع ۸۰۱ فرد باسواد در این روستا است. شمار بی سوادان روستای نهرسلیم، ۲۱۶ نفر شامل ۸۹ مرد و ۱۲۷ زن بی سواد بوده است.
روستای نهرعفادله از روستاهای دهستان مینوبار در بخش اروندکنار شهرستان آبادان، در استان خوزستان است. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) ، تعداد ساکنان روستای نهرعفادله، ۳۶۳ نفر، شامل ۱۹۴ مرد و ۱۶۹ زن بوده است. شمار خانوارهای این روستا ۹۸ خانوار می باشد. نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ حاکی از وجود ۱۳۸ مرد و ۱۳۴ زن و در مجموع ۲۷۲ فرد باسواد در این روستا است. شمار بی سوادان روستای نهرعفادله، ۶۶ نفر شامل ۲۹ مرد و ۳۷ زن بی سواد بوده است.
مورهره، روستایی از توابع بخش بازفت شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بازفت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
فرودگاه کنانگا (به زبان بومی: Aéroport de Kananga) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KGA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد و در ارتفاع ۶۵۲ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. &lt;/ref&gt;
فرودگاه شهری کاناب یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا KNB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۸۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۸۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
پزو یکای پول شیلی است. پزوهای موجود از ۱۹۷۵ میلادی به همراه نسخه های قبلی چاپ شده در ۱۸۱۷ و ۱۹۶۰ در گردش هستند. نماد به کار رفته برای این یکای پول $ است. کد ایزو ۴۲۱۷ برای پزو شیلی CLP می باشد.
فرودگاه قامشلی (به زبان بومی: مطار القامشلی الدولی) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KAC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۶۱۵ متر است. این فرودگاه در شهر قامشلی کشور سوریه قرار دارد و در ارتفاع ۴۵۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کمال پور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا IXQ است که یک باند فرود آسفالت دارد. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد .
فرودگاه بین المللی کالیان (به زبان بومی: कल्याण अंतरराष्ट्रीय विमानतळ) یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن unknown متر است. این فرودگاه در شهر کالیان کشور هند قرار دارد .
حاجی آباد روستایی است در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، استان چهارمحال و بختیاری.
ده گه شامنصوری روستایی در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، استان چهارمحال و بختیاری است.
جمال آباد روستایی است در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، استان چهارمحال و بختیاری.
کریم آباد روستایی است در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، استان چهارمحال و بختیاری.
سید کرامت الله ملک حسینی (زادهٔ ۳ مهر ۱۳۰۳ – درگذشته ۱۲ آبان ۱۳۹۱)، مجتهد و فقیه شیعی بود که نمایندگی ولی فقیه درکهگیلویه و بویر احمد و نمایندگی مجلس خبرگان رهبری در دوره چهارم را برعهده داشت. زندگی. سید کرامت الله ملک حسینی در سال ۱۳۰۳ در روستای گوشه شاهزاده قاسم از توابع شهرستان بویراحمد به دنیا آمد. پدرش سیدصدرالدین ملک حسینی از روحانیون سرشناس بویراحمد بود. ملک حسینی پس از استقرار در محله تل خسرو شهر یاسوج در دبستان ۵ کلاسه تازه تأسیس مشغول تحصیل شد و پس از اتمام کلاس پنجم در سال ۱۳۱۵ برای ادامه تحصیل به شیراز رفت و پس از موفقیت در امتحان نهایی با رتبه شاگرد ممتاز وارد کلاس اول متوسطه شد. تحصیل در حوزه علمیه. ملک حسینی در سال ۱۳۱۹ بر اساس علاقه ای که به علوم دینی داشت وارد حوزه شد و دروس حوزوی را نزد پدرش و برخی را نزد عمویش که در ادبیات عرب توانمند و خبره بود فرا گرفت. سپس به شیراز رفته و به تدریس طلاب علوم دین در مدرسه خان پرداخت. وی از مبارزان فعال در برابر پهلوی بود و اندکی قبل از انقلاب در یاسوج حضور یافت. استادان. از استادان وی در شیراز پدرش سیدصدرالدین ملک حسینی، میرزا احمددارابی و در حوزه علمیه قم
سید روح الله خمینی، سیدحسین طباطبایی بروجردی، سید محمد حسین طباطبایی ،سید محمدتقی خوانساری، سید محمد حجت کوه کمری و سید محمد محقق داماد بوده اند. مبارزات. ملک حسینی از سال ۱۳۴۱ و پس از اعلام مخالفت روح الله خمینی با اتنخابات انجمن های ایالتی و ولایتی به صف انقلابیون پیوست. وی که یکی از مضروبان حادثه حمله به مدرسه فیضیه قم بود به موجب اسناد به دست آمده از ساواک، از جمله خطرناک ترین شاگردان خمینی و از افراطی ترین روحانیون تحت مراقبت بود. تعقیب مداوم و لحظه به لحظه در مسافرت ها و بازدیدها به خصوص هنگام ورود به عرصه ایلات و عشایر، تعرض های مکرر به مدارس و بیت وی، متواری بودن هفت ماهه، احضار و بازداشت و بازجوئی های سخت گیرانه، تعطیل کردن مدرسه علمیه و حوزه تدریس توسط رژیم همگی نمونه ای از سوابق مبارزاتی اوست. در چند ماهه آخر حیات رژیم در تجمعی که به دعوت ایشان و با حضور گسترده مردم در مسجد حبیب شیراز صورت گرفت در حین سخنرانی تند و انقلابی او با یورش عمال حکومت از زمین و هوا که منجر به کشته و مجروح شدن چندین نفر شد به زندان عادل آباد منتقل شد که پس از بروز واکنش شدید و اعلان جنگ عشایر بویراحمد به حکومت و اعتراضات
آنها از زندان آزاد شد. پس از آزادی برای تسریع در روند شکل گیری مبارزات مردم به یاسوج آمد و به هدایت و پیگیری تظاهرات پرداخت. پس از انقلاب. شش ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی روح الله خمینی طی حکمی وی را مؤظف به تشکیل دادگاه و اجرای حکم شرع و ایجاد آرامش و امنیت به هرنحو که صلاح بداند و جلوگیری از اختلاف و تفرقه و ارشاد مردم و خنثی نمودن توطئه های دشمنان اسلام کرد. ملک حسینی از آن هنگام تا زمان درگذشتش نماینده مجلس خبرگان رهبری از استان کهگیلویه و بویراحمد در دوره چهارم و نماینده ولی فقیه در آن استان بود. که پس از درگذشتش به جای او فرزندش سید شرف الدین ملک حسینی در هر دو جایگاه انتخاب شد. او مورد وثوق سید روح الله خمینی بود. علی ملک حسینی داماد ایشان می باشد. تألیفات. تقریرات فقه و اصول سید روح الله خمینی چاپ نشده رسالتان قاعده لاضرر التعارض بین الأدله ار تقریرات سید روح الله خمینی که در ۲۱۲ صفحه به زبان عربی چاپ شده است. درگذشت. ملک حسینی سرانجام در ۱۲ آبان ۱۳۹۱ هجری شمسی در بیمارستان نمازی شیراز درگذشت و پس از تشییع در یاسوج و زادگاهش، در جوار جدش امامزاده قاسم در گوشه به خاک سپرده شد.
رای سوزا ویرا د الیویرا (۱۵ مه ۱۹۶۵) معروف به رای فوتبالیست برزیلی بود که با تیم ملی فوتبال برزیل فاتح جام جهانی ۱۹۹۴ و از محبوب ترین بازیکنان این تیم بود. برادر بزرگتر او دکتر سوکراتس هم از ستاره های فوتبال برزیل و کاپیتان این تیم بود. رای در سال ۱۹۹۲ تیم سائوپائولو را در راه رسیدن به قهرمانی لیبرتادورس و جام بین قاره ای رهبری کرد و بازیکن سال فوتبال آمریکای جنوبی شد. رای هم اکنون از فعالان اجتماعی و طرفداران عدالت اجتماعی است. وی در کنار لئوناردو همبازی سابقش در تیم ملی برزیل، یک سازمان فرهنگی ورزشی را تأسیس کرده که در حومه سائوپائولو و ریودوژانیرو دو شهر بزرگ برزیل خدمات آموزشی و فرهنگی را به کودکان محروم ارائه می دهد. حدود ۱۳۰۰ کودک از خدمات این سازمان استفاده می کنند و شورای ورزشی لاورس در سال ۲۰۱۲ جایزه ورزش برای نیکی را به رای اهدا کرد. رای در سال ۱۹۶۵ در ریبیرائو پرتو واقع در حومه سائوپائولو به دنیا آمد. فوتبال حرفه ای را از سال ۱۹۸۴ با تیم بوتافوگو آغاز کرد. در ۱۹۸۶ به پونته پرتا پیوست و در ۱۹۸۷ به سائوپائولو رفت. از سال ۱۹۹۳ به باشگاه پاری سن ژرمن فرانسه پیوست و پس از پنج فصل بازی در فرانسه در سال ۱
۹۹۸ به تیم سائوپائولو بازگشت و دو فصل را در این تیم گذراند. بین سال های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ در ۴۹ بازی ملی با تیم ملی برزیل همراه بود و ۱۷ گل به ثمر رساند.