Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ضا و تعداد بسیار زیادی مقالات بدون امضا در این حوزه منتشر می کرد و حجم بالایی از کار اقتصادی را در این دوره آفرید. به گفته خود هزلیت، او در حوزه اقتصاد بیشترین تأثیر را از کار لودویگ فن میزس گرفته است و به همین دلیل هم هزلیت به عنوان معرف آثار مکتب اتریش در اقتصاد به دنیای انگلیسی زبان شناخته شده است. برای مثال در ۱۹۳۸ ترجمه انگلیسی کتاب سوسیالیسم میزس که تازه منتشر شده بود را در نیویورک تایمز بررسی کرد و از آن به عنوان یک اثر کلاسیک و ویرانگرترین نقد سوسیالیسم که تا کنون قلمی شده یاد کرد. هزلیت توان تحلیلی چشمگیری در فهم پذیر کردن پیچیدگی ها و ظرافت های اندیشه متفکر ژرف بینی چون میزس، برای همه، بی آنکه به یکپارچگی نظری بحث او آسیب زند، از خود نشان داد و بیش از هر چیز برای واگویی نظریه های میزس در عرصه عمومی کوشید. پس از مهاجرت اقتصاددانان یهودی از اروپای تحت اشغال نازی ها به آمریکا، هزلیت شرایط انتشار مقالات میزس در نیویورک تایمز را فراهم کرد و کمک کرد که برای میزس موقعیت تدریسی در دانشگاه نیویورک فراهم شود. هزلیت همچنین به معرفی کتاب راه بردگی هایک به مخاطبان آمریکایی کمک شایانی کرد. او راه بردگی را «یکی از
مهم ترین کتاب های نسل ما» می خواند. هزلیت برخلاف بسیاری از اندیشمندان لیبرال هم نسل خود در هیچ دورانی از عمر خود سوسیالیست یا کمونیست نبود و هرگز در دیدگاه های لیبرال کلاسیک خود تجدید نظر نکرد. او نویسنده ای صاحب سبک و تیزهوش و هواخواه نستوه فردگرایی و اقتصاد کاپیتالیستی بود و از خودگذشتگی هایی کرد که برای اعتقاد به باورهایی که آن روزها بسیار بی طرفدار بودند، لازم بود. زمانی که هزلیت سرانجام در سال ۱۹۶۶ همکاریش با نیوزویک را قطع کرد، این نشریه سه استاد مطرح اقتصاد را جایگزین او کرد: میلتون فریدمن از دانشگاه شیکاگو، هنری والیچ از دانشگاه ییل، و پل سمیوئلسون مدافع اقتصاد کینزی از ام. آی. تی. آخرین مقاله دانشگاهی او در سال ۱۹۸۷ در نخستین شماره از «بررسی اقتصاد اتریشی» که اکنون با عنوان «فصلنامه اقتصاد اتریشی» منتشر می شود به طبع رسید. هزلیت در ۹۸ سالگی در سال ۱۹۹۳ درگذشت. اندیشه ها. سال ۱۹۸۱ رئیس جمهور آمریکا رونالد ریگان در سخنرانیش هنری هزلیت را همراه هایک، میزس و فریدمن به عنوان رهبران فکری نام برد که بسیار در شکل دهی به افکار ما نقش داشته اند. هزلیت از مدافعان جدی سرمایه داری است و معتقد است که «سرمایه داری
همان آزادی اقتصادی است.» سرمایه داری از دید او ترکیبی از دو نهاد است: مالکیت خصوصی و بازار (اقتصاد) و بدیهی است که بدون حق مالکیت خصوصی، بشر عمده انگیزه اش را برای تولید هر چیزی با ارزش پایدار از دست خواهد داد چرا که اگر یک برزگر بداند، پس از آن که زمینش را شخم بزند، بکارد و نگهداری کند، هر کس دیگر هم قانوناً به اندازه او حق دارد محصولش را درو کند، یا محصول درو شده را تصاحب کند، مطمئناً از همان ابتدا زحمت کاشتن محصول را به خود نمی دهد. یا اگر هر کسی بداند بعد از آنکه خانه ای بسازد و اثاثش را تهیه کند، هر کس دیگری حق دارد آن را اشغال کند، خانه ای ساخته نمی شد. مالکیت خصوصی پیش نیاز ضروری کار و تولید محصول با ارزش پایدار، به شمار می رود. همچنین بازار آزاد به معنی حق خرید و فروش اموال در معاملاتی است که فرد می خواهد ترتیب دهد. وجود بازار آزاد نیز برای تولید بیشینه ثروت، ضروری است. از طریق همین سازوکار بازار آزاد است که میزان تولید نه تنها بیشینه که بهینه نیز می شود: هر کس به عنوان تولیدکننده، در پی بیشترین درآمد است و به عنوان مصرف کننده در پی سودآورترین چیزی که با آن بتواند نیازهایش را تأمین کند. به همین ترتیب
، این سازوکار منجر به آفرینش ده ها هزار کالا و خدمات متفاوت در مقادیر و نسبت هایی که مجموعه بزرگ مصرف کنندگان نیاز دارند خواهد شد. با این روش است که نظام سرمایه داری، معضل محاسبات اقتصادی را حل می کند، معضلی که یک نظام سوسیالیستی، مطلقاً از حل آن ناتوان است. نخستین اقتصاددانی که این مسئله را قاطعانه نشان داد، لودویگ فون میزس بود. پس سرمایه داری نظام انگیزه ها و بازدارنده هاست. این نظام، انگیزه تولید هر کالایی را بیشینه نمی کند، بلکه انگیزه را برای تولید کارآمد کالاهایی که بیش از بقیه مورد نیازند، بیشینه می کند. سرمایه داری، این مطلوب را از راه دیگری نیز به انجام می رساند: سرمایه را همواره در دست کسانی می گذارند که نشان داده اند استفاده بهتر از آن را بلدند. کسانی بالاترین سود را می برند که در جابجایی تولید به سودآورترین مسیرها، و در انتخاب کارآمدترین روش ها و تواناترین مدیرها بهترین داوری را می کنند. هر برنامه ای که برای مردمی که کار نمی کنند درآمدی فراهم کند، تا حد مشخصی انگیزه ها را کاهش می دهد. همه مالیات ها، به خودی خود، چه بسته به میزان و چه بسته به طبیعتشان، انگیزه تولید را کاهش می دهند. مالیات تصاعدی بر
درآمد شخصی و مالیات شرکتی، رشد بالقوه را به شدت کند می کند. مخارج دولتی، به خودی خود، تهدیدی سنگین علیه نظام تجارت آزاد است و تأمین این مخارج از راه های غیر مالیاتی مانند کسری بودجه و تورم، تهدیدی جدی تر است. آثار. «اقتصاد در یک درس» (۱۹۴۶) ماندگارترین اثر هزلیت نامیده شده است که به ده زبان ترجمه شده و بیش از یک میلیون نسخه از ان فروش رفته است. این میزان فروش «اقتصاد در یک درس» آن را به یکی از محبوب ترین کتاب های اقتصادی که تاکنون نوشته شده اند، تبدیل کرد. این کتاب به ابزار آموزشی مهمی برای چندین نسل از دانشجویان و اهالی کسب و کار بدل شد و آن ها را در برابر مغلطه های کینزی که آن روزها هواخواهان زیادی داشت، محافظت کرد. یک اثر ماندگار دیگر او «شکست اقتصاد نوین» (۱۹۵۹) یک نقد جزء به جزء از تأثیرگذارترین اثر جان مینارد کینز، «نظریه عمومی اشتغال، سود و پول» است و در آن از سمیوئل جانسون نقل می کند که در این اثر نظریه ای که هم درست و هم مبتکرانه باشد یافت نمی شود. آنچه در این کتاب مبتکرانه است، درست نیست و آنچه درست است مبتکرانه نیست. هزلیت کتاب هایی هم دربارهٔ تورم (مثلاً از برتون وودز تا تورم جهانی) و فقر (مثلاً
انسان در مقابل دولت رفاه و فتح فقر) نوشته است. مهمترین اثر او در فلسفه بنیادهای اخلاق(۱۹۶۴) است که بر اساس آثار دیوید هیوم و جان استوارت میل نوشته است. کتاب او با نام Hazlitt's 1922 work, "راهی به سوی خواست قدرت به عنوان دفاعی از آزادی فردی در مقابل جبرگرایی زیگموند فروید توصیف شده است. هزلیت نویسنده ای پرکار بود که از او ۲۵ کتاب منتشر شده است. آثار ترجمه شده. از هزلیت تنها کتاب «اقتصاد در یک درس» او به فارسی ترجمه شده است. این کتاب را محسن رنجبر و نیلوفر اورعی ترجمه کرده اند و انتشارات دنیای اقتصاد منتشر کرده است. هازلیت در این کتاب نقدی رادیکال بر همه اشکال مداخله دولتی در اقتصاد نوشته و با زبانی ساده و روان توضیح داده است که بسیاری از «نتایج مثبت» اقدام های دولتی و مداخله جویانه در اقتصاد، در واقع، بخش هایی است که دیده می شود؛ حال آنکه بخش مهم تر که «نتایج منفی» مداخلات دولت است معمولاً دیده نمی شود. هازلیت در کتاب خود کوشیده است با الهام از نظریات فردریک باستیا، اقتصاددان فرانسوی (۱۸۰۱–۱۸۵۰)، آنچه را که در جریان مداخله دولت ها رخ می دهد اما دیده نمی شود، نشان دهد.
آلیکوئیپا شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۴۳۸ نفر بوده است.
آلن تاوون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۸٬۰۳۲ نفر بوده است.
آلتونا شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶٬۳۱۰ نفر بوده است.
آرنولد شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۱۵۷ نفر بوده است.
بیور فالز شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۹۸۷ نفر بوده است.
بتلهم شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۴٬۹۸۲ نفر بوده است.
بردفورد شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۷۷۰ نفر بوده است.
باتلر شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۷۵۷ نفر بوده است.
کربندیل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۸۹۱ نفر بوده است.
چستر شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳٬۹۷۲ نفر بوده است.
کلایرتون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۷۹۶ نفر بوده است.
کوتسویل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۱۰۰ نفر بوده است.
کونلسویل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۶۳۷ نفر بوده است.
کاری شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۶۰۵ نفر بوده است.
دوبویس شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۷۹۴ نفر بوده است.
دوکسن شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۵۶۵ نفر بوده است.
ایستون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶٬۸۰۰ نفر بوده است.
ایری شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۱٬۷۸۶ نفر بوده است.
فارل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۱۱۱ نفر بوده است.
فرانکلین شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۵۴۵ نفر بوده است.
گرینسبورگ شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴٬۸۹۲ نفر بوده است.
هیزلتون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵٬۳۴۰ نفر بوده است.
هرمیتاژ شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶٬۲۲۰ نفر بوده است.
جینت شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۶۵۴ نفر بوده است.
جانزتاون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰٬۹۷۸ نفر بوده است. در ۳۱ ماه مه ۱۸۸۹ در این شهر سیلی آمد. که ۲٬۲۰۹ کشته برجای گذاشت و خسارات مادی سیل جانزتاون ۱۷ میلیون دلار تخمین زده شد. این میزان خسارت مالی معادل ۴۲۵ میلیون دلار امروزی برآورد می شود. ۹۹ خانوار به طور کامل در این سیل از بین رفتند و ۳۹۶ تن از قربانیان این سیل کودک بودند. شهر جونزتاون پیش از سیل ۳۰ هزار نفر جمعیت داشت و این شهر که به خاطر کیفیت فولاد تولیدی خود شهرت یافته بود مهاجران آلمانی و ولزی زیادی را به خود جلب کرده بود.
لنکستر یا لَنْکَسْتِر شهر کوچک در شهرستانی به همان نام در ایالت پنسیلوانیا در کشور ایالات متحده آمریکا می باشد که در قرن ۱۸ میلادی تأسیس شد و طبق دفتر سرشماری آمریکا در ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی جمعیتش ۶۰٬۰۵۸ نفر بوده است. اکثریت جمیعت شهرستان لنکستر اصلش اروپایی است و مخصوصاً آلمانی، اما در خود شهر لنکستر مردمی که اصلشان از کشورهای اسپانیایی زبان (مخصوصاً از کارائیب) می باشد بخش بزرگی (تقریباً ۳۹٪) و آمریکایی های با اصل آفریقایی هم بخشی (تقریباً ۱۶٪) از جمعیت را تشکیل می دهند. افزون بر این، اقلیت های دیگر مثل مردم با اصل ویتنامی و پناهندگان ازمیانمار، نپال، و عراق در شهر زندگی می کنند. اگرچه لنکستر شهر بزرگی نیست، به علت چنین گوناگونی دارای رستوران های متفاوت می باشد که خوراک هایی از سراسر جهان ارائه می کنند. لنکستر هم دارای جنبش هنری می باشد که نسبت به اندازهٔ شهر خیلی زنده است. بازار مرکزی لنکستر (Lancaster Central Market) که در ساختمان تاریخی قرار دارد و در آن هم سبزیجات و میوه و گوشت تازه و هم غ ذای گوناگون و صنایع دستی فروخته می شود، از مشهورترین و محبوبترین مؤسسات شهر محسوب می شود و قدیمترین «بازار کشاورز» (Fa
rmer’s Market) در آمریکاست که بدون توقف کار می کرده.
لتروب شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۹۴۴ نفر بوده است.
لبنان شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵٬۴۷۷ نفر بوده است.
لاک هیون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۷۷۲ نفر بوده است.
لاور بارل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱٬۷۶۱ نفر بوده است.
مک کیسپورت شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۹٬۷۳۱ نفر بوده است.
مادویل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۳۸۸ نفر بوده است.
مانسن شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۲۰ میلادی، ۶٬۷۸۶ نفر بوده است.
مونانگاهلا شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۳۰۰ نفر بوده است.
نانتیکوک شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۴۶۵ نفر بوده است.
نیوکاسل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳٬۲۷۳ نفر بوده است.
نیو کنسینگتون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۱۱۶ نفر بوده است.
اویل سیتی شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۵۵۷ نفر بوده است.
پارکر شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۴۰ نفر بوده است.
پیتستون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۷۳۹ نفر بوده است.
پوتسویل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴٬۳۲۴ نفر بوده است.
ردینگ شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۸٬۰۸۲ نفر بوده است. تیلور سوئیفت، خواننده آمریکایی، اهل این شهر است.
سنت. ماریس شهری در Pennsylvania کشور United States است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۰۷۰ نفر بوده است.
اسکرانتون شهری در ایالت پنسیلوانیا و ششمین شهر بزرگ این ایالت در کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۶٬۰۸۹ نفر بوده است. این شهر مرکز شهرستان لاکاونا در دره وایومینگ در پنسیلوانیای شمال شرقی است و یک دفتر قوه قضاییه فدرال ایالات متحده آمریکا را دارد. این شهر به طور کلی به نه بخش به نام های اسکرانتون شمالی، جنوبی، غربی، بخش تپه ای، مرکز شهر، مینوکا، کوه شرقی، پراویدنس و گرین ریدج تقسیم شده است، هرچند که وضعیت جداگانه ای برای خود ندارند و از لحاظ مدیریتی بخشی از اسکرانتون هستند. اسکرانتون قلب جغرافیایی و فرهنگی رود لاکاوانا و شمال شرق پنسیلوانیا است و همچنین بزرگ ترین معدن آنتراسیت بود. اسکرانتون در ۱۴ فوریه ۱۸۵۴ به عنوان یک بخشی از شهرستان لوزرن و در ۲۳ آوریل ۱۸۶۶ به عنوان یک شهر ادغام شد. بعدتر این شهر به یک قطب صنعتی و یک مرکز معدن و راه آهن شد و مهاجران زیادی را جذب کرد. محبوبیت عمده این شهر به علت سریال اداره (The office) است
شاموکین شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۳۷۴ نفر بوده است.
شارون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴٬۰۳۸ نفر بوده است.
سانبری شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۹۰۵ نفر بوده است.
تیتوسویل شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۶۰۲ نفر بوده است.
انیون تاوون شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۳۷۲ نفر بوده است.
وارن شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۷۱۰ نفر بوده است.
واشینگتن شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۶۶۳ نفر بوده است.
ویلکس-بار شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱٬۴۹۸ نفر بوده است.
ویلیام اسپورت شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹٬۳۸۱ نفر بوده است.
یورک شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳٬۷۱۸ نفر بوده است.
توموئه (به هیراگانا: ともゑ) یک شکل انتزاعی ژاپنی است که همچون یک چرخه و به شکل ویرگول و ماگاتاما است. برخی بر این باورند که توموئه از «نوشتن روی تومو (鞆)» گرفته شده است. (تومو نوعی بازوبند برای محافظت دست است که تیراندازان ژاپنی در گذشته بر دست می بسته اند.) اما برخی دیگر نیز بر این باورند که تومو نوعی دیگر از نوشتن و تلفظ ماگاتاما است. از توموئه در طرح های نشان های خانوادگی ژاپنی (کامون) زیاد به کار گرفته می شود؛ انواعی از کامون که دارای سه قسمت به شکل توموئه باشند را "میتسودوموئه" (三つ巴) می نامند. از برخی جهات می توان گفت که "میتسودوموئه" بیانگر سه مفهوم انسان، زمین و آسمان است که مفموهی مهم در آیین شینتو است. توموئه در اصل مربوط به هاچیمان (خدای جنگ و کمانداری در ژاپن) است و ساموراییها از آن استفاده می کرده اند. یکی از انواع این نشان با نام "هیداری گومون" نشان سنتی اوکیناوا است. شینگون که از شاخه های مهم آیین بوداگرایی در ژاپن است از توموئه برای بیان تصویری چرخه زندگی استفاده می کند. توموئه دوقسمتی شبیه به نماد چینی تایجیتسو است در حالیکه سه قسمتی آن شبیه به نماد کره ای تاگوک است. فضای خالی بین نمادها نوعی نش
ان سواستیکا را پدید می آورد که در آیین ّای هندی همچون هندوئیسم و جینیسم به کار می رود. نمادهای مشابه ای همچون لاوبورو متعلق به باسک و نماد سلتیک تریسکل دارای گروه های کوچک توموئه هستند.
دستور جهانی نظریه ای در زبان شناسی است که پایه گذار آن نوام چامسکی است و بر مبنای آن، مغز انسان به طور خاص برای یادگیری زبان، پیشاپیش برنامه ریزی شده است. طبق این نظریه، دانش زبانی انسان بدون آموزش شکل می گیرد و از طرف دیگر، همه زبان های طبیعی، ویژگی های مشترکی دارند. پس برای تعیین اینکه دقیقاً کدام ویژگی های زبانی، ذاتی هستند، نیاز به مشاهده، آزمایش و تحلیل وجود دارد. استدلال مبنی بر وجود دستور جهانی. به ادعای زبان شناسان زایشی مبنای این نظریه بر پایه چند واقعیت قرار دارد: حال به منظور پر کردن خلأ میان دانش زبانی و «داده های زبانی اولیه» (PLD)، زبان شناسان زایشی استدلال می کنند که کودکان از نظر زیستی، نوعی توانایی ذاتی در اکتساب زبان دارند. در پنج دهه گذشته، پژوهش های این زبان شناسان در جهت ارائه توصیفی از این توانایی بوده که بتواند دو واقعیت عمده را دربارهٔ زبان طبیعی انسان تبیین کند: اول، تنوع سطحی و ظاهری زبان ها و دوم، عدم دشواری یادگیری زبان با وجود فقر محرک زبانی (که به آن مسئله افلاطون نیز گفته می شود). این توصیف را می توان «دستور جهانی» نامید. در واقع، هر انسان در هنگام تولد، مجهز به تعدادی اصل (یعنی
همان دستور جهانی) برای ساخت دستور زبان است. این اصول را می توان دستورالعملی برای «پخت» دستور زبان یک زبان خاص با ترکیب، دسته بندی و تحلیل داده های زبانی اولیه دانست. در واقع دستور جهانی یک تابع است که داده های زبانی اولیه را به عنوان درون داد می گیرد و یک دستور زبان خاص (مثل دستور زبان انگلیسی، آلمانی، فارسی و ...) را به عنوان برون داد ارائه می دهد. دستور جهانی را می توان اصولی عام برای دستور زبان با پارامترهایی تعیین نشده دانست که ارزش آنها بر مبنای تجربه زبانی تعیین می شود. این پارامترها را می شود کلیدهای «خاموش/روشن» فرض کرد که هر ترکیب مربوط به تنظیم آنها به صورت خاموش یا روشن، دستور یک زبان خاص را شکل می دهد. پس، یادگیری یک زبان طبیعی، همان مشخص کردن ارزش برای این پارامترهای تعیین نشده یا خاموش و روشن کردن کلیدهاست و این کار را کودک بر مبنای داده های زبانی اولیه که در محیط زبانی خود به آن دسترسی دارد، انجام می دهد؛ بنابراین، اولاً فرایند یادگیری زبان، به جزئیات درون داد زبانی/محیطی حساس است و ثانیاً دانش شکل گرفته محدود به اطلاعات متنوع یا درهم ریخته ای که ناشی از «داده های زبانی اولیه» است، نخواهد بود،
زیرا اصول عامی که دستور جهانی تعیین کرده است، پیشاپیش وجود دارند و صورت کلی این دانش را تعیین می کنند.
اعداد خوشحال عدد صحیح مثبتی است که اگر مجموع مربعات ارقام آن به عنوان عدد بعدی در نظر گرفته شود و این عمل ادامه یابد به عدد یک ختم شود. در غیر این صورت آن عدد یک عدد غیرخوشحال می باشد. اگر یک عدد خوشحال باشد تمام اعضای توالی ان نیز خوشحال خواهند بود و اگر عددی غیر خوشحال باشد تمام اعداد توالی آن نیز غیر خوشحال خواهند بود. ۱۹ یک عدد خوشحال است پس اعداد حاصل از آن در توالی اعداد هم خوشحال هستند. تعریف رسمی. عدد معلوم n=n۰ را در نظر بگیرید. توالی از اعداد n۱ ,n۲, n۳ و... را در نظر بگیرید به طوری که ni+۱ مجموع مربعات ارقام ni باشد. آنگاه n یک عدد خوشحال است اگر و تنها اگر وجود داشته باشد i ای که ۱=ni. به طور مثال عدد ۱۹: پس عدد ۱۹ یک عدد خوشحال است. عدد اول خوشحال. عدد اول خوشحال، عدد خوشحالی است که اول باشد. همهٔ اعداد و در نتیجه همه اعداد اولی که به شکل ۳+ ۱۰n و ۱۰n+۹ باشند، اعداد خوشحال هستند. (اولی را می توان ۱۳ و دومی را می توان ۱۹ در نظر گرفت و از صفرها صرف نظر کرد) اعداد خوشحال کمتر از ۵۰۰. اعداد خوشحال کمتر از ۵۰۰ عبارتند از: ۱، ۷، ۱۰، ۱۳، ۱۹، ۲۳، ۲۸، ۳۱، ۳۲، ۴۴، ۴۹، ۶۸، ۷۰، ۷۹، ۸۲، ۸۶، ۹۱، ۹۴، ۹۷، ۱۰۰، ۱
۰۳، ۱۰۹، ۱۲۹، ۱۳۰، ۱۳۳، ۱۳۹، ۱۶۷، ۱۷۶، ۱۸۸، ۱۹۰، ۱۹۲، ۱۹۳، ۲۰۳، ۲۰۸، ۲۱۹، ۲۲۶، ۲۳۰، ۲۳۶، ۲۳۹، ۲۶۲، ۲۶۳، ۲۸۰، ۲۹۱، ۲۹۳، ۳۰۱، ۳۰۲، ۳۱۰، ۳۱۳، ۳۱۹، ۳۲۰، ۳۲۶، ۳۲۹، ۳۳۱، ۳۳۸، ۳۵۶، ۳۶۲، ۳۶۵، ۳۶۷، ۳۶۸، ۳۷۶، ۳۷۹، ۳۸۳، ۳۸۶، ۳۹۱، ۳۹۲، ۳۹۷، ۴۰۴، ۴۰۹، ۴۴۰، ۴۴۶، ۴۶۴، ۴۶۹، ۴۷۸، ۴۸۷، ۴۹۰، ۴۹۶.
پیمان وین یا صلح وین در ۱۸ نوامبر ۱۷۳۸ میلادی امضاء شد. این پیمان به جنگ جانشینی لهستان خاتمه داد. در مذاکرات صلح، استانیسلاو لکزینسکی ادعایش در مورد تاج و تخت لهستان را پس گرفت و آگوستوس سوم، دوک ساکسونی، را به رسمیت شناخت. او در عوض این کار، دوک نشین لورن را دریافت کرد که قرار شد پس از مرگش، به فرانسه برسد. او در سال ۱۷۶۶ میلادی مرد. فرانسیس استفان، دوک لورن- در عوض از دست دادن قلمروش - دوک نشین بزرگ توسکانی را دریافت کرد که آخرین پادشاه آن از خاندان مدیچی، در ۱۷۳۷ درگذشته بود. همچنین، فرانسه ،در این پیمان، با قانون ضامن اجرای عملی ۱۷۱۳ موافقت نمود. طبق شرط مفاد دیگر این پیمان پادشاهی ناپل و سیسیل از طرف اتریش به شارل سوم دوک پارما و پیاچنزا -پسر کوچکتر شاه فیلیپ پنجم اسپانیا- واگذار گردید. در عوض، شارل مجبور بود پارما را به اتریش واگذار نموده و از ادعایش در مورد تاج و تخت توسکانی، چشم پوشد. پیش زمینه. در سال ۱۷۳۳ پادشاه لهستان اگوست دوم مرد و برای تعیین جانشین او میان اعضای دیت لهستان اختلاف افتاد: اکثریت اعضا، استانیسلاس لکزینسکی را پادشاه خواندند و اقلیت مجلس مزبور به هواخواهی از منتخب ساکس، یعنی اگوست س
وم، پسر اگوست دوم برخاست. اتریش و روسیه از منتخب ساکس طرفداری می کردند ولی فرانسه از استانیسلاس، که دخترش ماری لکزینسکی به همسری پادشاه فرانسه لوئی پانزدهم درآمده بود، پشتیبانی می کرد؛ اسپانیا و ساردنی (ساووای قدیم) برای اقناع جاه طلبی های شخصی خود، به کمک فرانسه وارد جنگ شدند ولی دولت انگلیس بیطرف ماند. مراحل اولیه جنگ در لهستان صورت گرفت. روس ها و اتریشی ها پس از تصرف این سرزمین، اگوست سوم را به تخت شاهی نشاندند و معدودی از قوای فرانسه که به دانتزیگ اعزام شده بودند با وجود مقاومت و پایداری زیاد، شکست خورده تسلیم شدند. از این پس میدان نبرد به ممالک غربی یعنی آلمان و بخصوص ایتالیا انتقال یافت؛ قوای فرانسه و ساردنی، اتریشی ها را در پارما و گواستالا شکست داده ناحیهٔ میلانه را گرفتند و اسپانیائی ها که در بی تونتو فاتح شده بودند ناپل و سیسیل را تصرف کردند. پی از این، بنا به اصرار کاردینال دوفلوری که رهبری سیاست فرانسه را به عهده داشت و طالب صلح با اتریش بود، مذاکراتی انجام گرفت که در سال ۱۷۳۴ به عهدنامهٔ وین منجر شد: به موجب این عهدنامه، اگوست سوم به پادشاهی لهستان رسید و دوک نشین لرن به اختیار استانیسلاس درآمد ب
ه این شرط که پس از مرگ استانیسلاس، ضمیمه خاک فرانسه گردد. پارما نصیب اتریش شد و دولت اتریش دو شهر لمباردی را به ساردنی، و سیسیل و ناپل را به اسپانیا داد. این صلح اساس متین و استواری نداشت و در طول چهار سال پس از آن، مقدمات برخورد و نزاع جدیدی، در دریاها و مستعمرات، میان انگلیس، اسپانیا و فرانسه و از طرف دیگر جنگ هایی در قاره اروپا، میان پروس و اتریش فراهم شد.
روغن کبد کوسه از کوسه هایی که برای هدف های غذایی گرفتار شده اند و در اقیانوس های سرد و عمیق زندگی می کنند بدست آمده است. روغن کبد از کوسه هایی توسط ماهی گیران برای قرن ها به عنوان یک درمان سنتی برای سلامت عمومی استفاده شده است. این روغن ظاهراً برای درمان زخم ها مفید است.برای درمان: زخم ها – برای تحریک دستگاه تنفسی – و مجرای غذایی و برای تورم گره های لنفاوی. روغن کبد کوسه از نظر آلکی گلیسرول ها (alkylglycerols) غنی است که به طور طبیعی در شیر مادر و در مغز استخوان یافت می شود. این روغن نیز شامل pristane(آلکان ترپنوئید اشباع) –اسکوالن- ویتامین های AوD و اسید چرب امگا۳ –تری گلیسیریدها –استرهای گلیسرول و الکل چرب است. هیچ کدام از این ادعاها از نظر پزشکی معتبر نیستند. روغن کبد کوسه (به تنهایی) داروی تجویز شده یا مورد استفاده شده توسط پزشکان آمریکایی نیست. با این حال جزئی از تعدادی داروی بسیار مشهور هموروئید تجاری در دسترس در ایالات متحده جایی که مشهور به داشتن ظرفیت برای عروق خونی چروکیده ملتهب است، می باشد. به تازگی بر چسب این داروها به تماس به یک عنصر غیر فعال روغن کبد کوسه مخدوش شده است ۲۰۱۰ تصویر از تهیه برچسب
شیاف H نشان می دهد آن شامل ۳% روغن کبد کوسه به عنوان یک عنصر فعال محافظ می شود. فشارسنج های روغن کوسه: به طور سنتی. برموداها بر روغن کوسه های منحصربه فرد بر پایه فشار سنج ها تکیه می کنند تا طوفان و آب و هوای طاقت فرسا را پیش بینی کنند. بطری های کوچک روغن در بیرون آویزان شده اند. استفاده دارویی: بیشتر مکمل های روغن کبد کوسه آزمایش نده اند تا پیدا شود در صورتی که آنها با داروها –غذاها یا سایر گیاهان و مکمل ها در تعامل هستند. اگر چه بسیاری از مردم روغن کبد کوسه را گرفته اند. موضوع سمیت بالقوه در دوزهای معمولی به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. برخی از مشکلات گوارشی خفیف مانند تهوع – ناراحتی معده –و اسهال گزارش شده است. برخی از مطالعات بر روی حیوانات نشان داده که روغن کبد کوسه و اجزای آن ممکن است سطح کلسترول خون را بالا ببرد. یک پژوهش در ژاپن (مطالعه ژاپنی) نشان داد برخی از روغن های کبد کوسه با پلی فنیل های پلی کلرینه (PCBs) و اترهای پلی برمه دی فنیل (PBDEs)آلوده شده است. (PCBs) می تواند اثرات مضری در انسان ها داشته باشد و ممکن است خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان ها را افزایش دهد. افراد مبتلا به آلرژی های غذاه
ای دریایی نیز ممکن است به روغن کبد کوسه واکن نشان دهد.