Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رکز، قوای رشیدالسلطان ناچار به عقب نشینی می شوند. آقارضا خان اصانلو، یکی از نوادگان رضاسلطان اصانلو که سرکردگی ایل اصانلو را برعهده داشته است، چون به صف مشروطه خواهان و آزادیخواهان پیوسته بود، توانست تعدادی از افراد ایل اصانلو (نظیر پسردایی خود رشیدالسلطان) و دیگر طوایف بومی را که از محمدعلی شاه مخلوع حمایت می کردند را در حد فاصل روستای بنکوه و کبوتردره طی جنگی شکست داده و ضمن تعقیب نامبرده و طی جنگ دیگری در روستای ارجمند فیروزکوه مجدداً شکست داده و با حداقل توان و ضعف وی را به وادار به عزیمت به منطقه آلاشت مازندران گردانید. ورود محمدعلی شاه به ایران و تشدید درگیریهای مشروطه خواهان و مستبدین محمدعلی شاه مخلوع در سال ۱۳۲۹ قمری با نام مستعار خلیل بغدادی و به همراه هفت نفر از شاهزادگان که یکی از شاهزاده ها شجاع السلطنه بود با تغییر لباس و شکل از خاک روسیه وارد ایران شدند و در روز ۲۳ رجب سال ۱۳۲۹ قمری وارد استرآباد شد او پس از جمع آوری نیرو و امکانات در پنجم شعبان ۱۳۲۹ به طرف اشرف (بهشهر) حرکت کرد. محمدعلی شاه در دهم شعبان وارد ساری شد. در این زمان سردار ارشد (ارشدالدوله) که شوهر عمة محمد علی شاه بود، با اردوئی ک
ه عبارت از چهار هزار نفر تراکمه و غیره بود، از طریق گرگان به قصد تصرف تهران حرکت کرد و شاهرود و دامغان را گرفت. به گزارش مورخ ۲۰ مرداد ۱۲۹۰ شمسی (۱۷ شعبان ۱۳۲۹ ق) وزارت امور خارجه انگلیس، سردار ارشد و رشیدالسلطان با هم متحد شدند و سردار ارشد به سمنان در ۱۲۰ مایلی طرف مشرق تهران رسید و پس از غارت سمنان به طرف تهران حرکت کرد . شایان ذکر است در این زمان عباس خان شکوهی (از سران ایل پازوکی) از خوانین بانفوذ گرمسار به مشروطه خواهی گرایش می یابد. وی در جنگ ده نمک همراه با آقارضاخان اصانلو در برابر نیروهای ارشدالدوله ایستادگی می کند ولی به دلیل کمبود امکانات شکست خورده و در پیشوا به سپاه مشروطه خواهان می پیوندد و با شکست دادن ارشد الدوله به سمت تهران حرکت می کند و به صف مشروطه خواهان می پیوندد. جنگ ده نمک نیروهای ارشدالدوله پس از غارت سمنان به سمت تهران حرکت کردند. آنها در تاریخ ۲ شهریور ۱۲۹۰ شمسی پیش قراولان نیروهای دولتی به فرماندهی ضیغم السلطنه را در ده نامه]ده نمک[ نزدیکی آرادان شکست دادند و وارد آرادان شدند. در این درگیری تعدادی از افراد ایل اصانلو (گروه حامیان مشروطه) در اردوی نیروهای دولتی حضور داشتند. منابع ت
اریخی تعداد نیروهای ارشدالدوله را بین دو تا سه هزار نفر ذکر کرده اند . به نوشته نوش آذر اسدی، آقارضاخان اصانلو در جنگ ده نمک با ارشدالدوله دستگیر و سپس در امامزاده جعفر پیشوا زندانی می شود.
یورگن پراخنو (؛ ؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۴۱) بازیگر آلمانی است. از فیلم های معروفی که او در آنها بازی کرده است، می توان به "عشق ابدی است"، "کشتی"، "دختر و پلیس"، "پلیس بورلی هیلز ۲"، "قاضی درد"، "ایر فورس وان"، "شهادت بدن"، "فرماندهٔ پرواز"، "اِستر"، "هفتمین نشانه" و "" اشاره کرد.
روابط ترکیه و اسرائیل به روابط دوجانبه رسمی ترکیه و اسرائیل گفته می شود. ترکیه نخستین کشور در جهان اسلام بود که کشور تازه تاسیس اسرائیل را در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۴۹ میلادی، به رسمیت شناخت. در طول ۶۰ سال گذشته، روابط گستردهٔ سیاسی، علمی، نظامی، اطلاعاتی و تجاری بین دو کشور برقرار بوده است. در دهه ۱۹۹۰ میلادی، دو کشور «متحدان استراتژیک منطقه ای» بودند. در سال های اخیر و پس از روی کار آمدن دولت اسلام گرای رجب طیب اردوغان در ترکیه و دولت راست گرای بنیامین نتانیاهو در اسرائیل، روابط دیپلماتیک دو کشور دچار بحران ها و تنش هایی قابل توجه شده است. وابسته های دیپلماتیک اسرائیل در آنکارا و استانبول و وابسته های دیپلماتیک ترکیه در تل آویو و اورشلیم مستقر هستند. همکاری دستگاه های اطلاعاتی. در تابستان ۱۹۵۸ میلادی، هم کاری دستگاه های اطلاعاتی ترکیه و اسرائیل در دیدار محرمانه داوید بن گوریون و عدنان مندرس نخست وزیران اسرائیل و ترکیه شکل گرفت. «نتیجه عینی این دیدار توافقی فوق محرمانه برای هم کاری همه جانبه» بین موساد و سازمان اطلاعات و امنیت ملی ترکیه بود. اسرائیل همچنین برای دستگیری عبدالله اوجالان رهبر حزب کارگران کردستان در سا
ل ۱۹۹۹ میلادی با سازمان اطلاعات و امنیت ملی ترکیه (میت) همکاری اطلاعاتی گسترده ای کرده و موساد در عملیاتی مشترک به همراه سیای آمریکا و میت ترکیه طرح دستگیری اوجالان را با موفقیت به انجام رساند. بحران روابط بر سر حمله به کاروان کمک رسانی غزه. حمله کماندوهای یگان شایِتِت ۱۳ نیروی دریایی اسرائیل در آب های آزاد دریای مدیترانه به یک کاروان دریایی حامل فعالان تُرک که از بندر آنتالیا در ترکیه، جهت شکستن محاصره نوار غزه توسط ارتش اسرائیل، راهی غزه شده بودند، منجر به کشته شدن ۹ فعال تُرک شد. این اقدام اسرائیل خشم دولت ترکیه را برانگیخت و روابط ترکیه و اسرائیل در نتیجه آن به شدت آسیب دید. در ادامه درگیری های لفظی اردوغان و مقامات اسرائیل، وزارت بازرگانی ترکیه با بیانیه ای از محدودیت های جدید برای صادرات کالا به اسرائیل خبر داد. جنگ لفظی اردوغان و نتانیاهو. ۳۰ مارس ۲۰۱۸ تجمع هزاران فلسطینی در مرز نوار غزه و اسرائیل به درگیری میان فلسطینیان و نظامیان اسرائیل انجامید که موجب کشته شدن دسته کم ۱۲ فلسطینی شد. رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه در واکنش به سکوت غرب در قبال کشتار مردم فلسطین توسط اسرائیل روز ۳۰ مارس و طی سخنران
ی در کنگره حزب عدالت و توسعه ترکیه گفت آیا آن هایی که از عملیات ترکیه در عفرین انتقاد می کنند کشتار فلسطینیان بیگناه که در خاک خودشان تظاهرات می کنند توسط اسرائیل را نمی بینند؟ او همچنین افزود من به صراحت این اقدام اسرائیل را غیرانسانی می خوانم و اعلام می کنم ما همچنان از خواهران و برادران فلسطینی خود تا زمان پیروزیشان حمایت می کنیم.بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل نیز در واکنش به سخنان اردوغان با اخلاقی ترین ارتش دنیا خواندن ارتش اسرائیل گفت: اخلاقی ترین ارتش دنیا حاضر به شنیدن موعظه از کسانی نیست که سال ها مردم بیگناه (کردها) را بمباران می کنند. اردوغان نیز باردیگر با تروریست و اشغالگر خواندن نتانیاهو گفت تاریخ کشتار فلسطینیان به دست تو را به خاطر خواهد سپرد.آه مظلومان تو را خواهد گرفت. در دنیا جایی برای رفتن نخواهی یافت. از دشمنی با ما دست بردار و صادق باش. وگرنه هرگز سخن مثبتی از جانب ما نخواهی شنید.
جویی لین کینگ (زادهٔ ؛ لس آنجلس) یک بازیگر آمریکایی است. او ابتدا با بازی در نقش رامونا کوئیمبی در فیلم کمدی رامونا و بیزوس (۲۰۱۰) شناخته شد و از زمان ایفای نقش اصلی خود برای فیلم غرفه بوسه (۲۰۱۸) و به دنبال آن قسمت دوم این فیلم به شهرت بیشتری دست یافت. کینگ برای بازی در سریال درام جنایی تظاهر (۲۰۱۹) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت که برای آن نامزد جایزه امی و جایزه گلدن گلوب شد. او در سال ۲۰۲۲ نقش شاهزاده خانم را در فیلم شاهزاده خانم دیزنی بازی کرد. او جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اصلی کمتر از ۱۰ ساله را برای بازی در فیلم رامونا و بیزوس دریافت کرد.او خواهر کلی کینگ و هانتر کینگ است. تبلیغات تلویزیونی: کینگ در سن چهار سالگی اولین تجربه بازیگری خود را در یک تبلیغ تلویزیونی برای سریال Life Cereal کسب کرد. پس از آن، او در تبلیغات برندهای معتبری مانند AT&amp;T، Kay Jewelers و Eggo نیز حضور داشته است. فیلم شناسی. برخی از فیلم های جوئی کینگ:
لجعی (لجه ای)لجئی یکی از طایفه های بلوچ چاغی است -----------------خاندان لجه ای بدوزهی خاندان لجه ای بدوزهی یکی از خاندان های تاریخی بلوچ با ریشه ای عرب تبار و منسوب به سادات است که در منطقهٔ چاغی واقع در بلوچستان پاکستان سکونت دارند. بنابر روایت های شفاهی و اسناد محلی، این خاندان از قرن سوم هجری قمری در تحولات سیاسی، اجتماعی و ارضی منطقه نقش مؤثری ایفا کرده اند. آنان با حکومت های مختلفی همچون غزنویان، خان قلات و دیگر حکومت های محلی بلوچ در ارتباط بوده اند. ریشهٔ نسب و دیدگاه ها پایبندی به حفظ شجره نامه و نسب در میان قوم بلوچ، از سنت های دیرینه است. خاندان لجه ای بدوزهی نیز از این قاعده مستثنی نیستند و اغلب نسب نامه های آن ها به یکی از نوادگان "میرحسن" می رسد. دربارهٔ تبار اصلی این خاندان، دیدگاه های مختلفی مطرح شده است: انتساب به حضرت حمزه برخی منابع محلی و غیرمعتبر، خاندان را به حمزه سیدالشهدا منسوب دانسته اند. با این حال، از آن جا که منابع معتبر تاریخی بقای نسلی از حضرت حمزه را تایید نمی کنند، این ادعا مردود تلقی می شود. انتساب به حضرت عمر بن خطاب روایتی دیگر، با تکیه بر سندی ضعیف، خاندان را از نسل خلیفه د
وم می داند؛ اما این دیدگاه نیز از منظر تاریخی و نسب شناسی قابل پذیرش نیست. انتساب به امام حسن مجتبی بر پایهٔ برخی اسناد و نسب نامه ها، این خاندان از سادات فاطمی و منسوب به امام حسن مجتبی دانسته شده اند. اشتراک چهار نسل ابتدایی نسب نامه با خاندان سید بلانوش، این دیدگاه را تقویت می کند، هرچند برای اثبات آن نیاز به اسناد دقیق تر وجود دارد. تاریخچهٔ سیاسی و اجتماعی منطقهٔ چاغی طی بیش از هزار سال گذشته، بستر تحولات گسترده ای بوده که خاندان لجه ای بدوزهی نیز در بسیاری از آن ها نقش داشته اند. تأسیس حکومت شیث لجه (۲۵۰ هجری قمری) در حدود سال ۲۵۰ هجری قمری، امیر عبدالشیث مشهور به شیث لجه، فرزند شاه پور، حکومت محلی مستقلی در چاغی بنیان نهاد. او از خاندان لجه ای و از نوادگان اعراب مهاجر بود. بر اساس زبان شناسی محلی، نام "لجه" تغییر یافتهٔ "لاهیجی" است که در گویش بلوچ به "لجهی"، "لجه ای" یا "لیجی" تبدیل شده است. شیث لجه ای با دعوت خاندان هایی مانند سید بلانوش، دوکوهگی و ماندا، اتحاد سیاسی میان قبایل عرب تبار را ایجاد کرد. مشارکت در لشکرکشی محمود غزنوی (۳۹۱ هجری قمری) در لشکرکشی محمود غزنوی علیه هندوان در سال ۳۹۱ هجری، قبا
یل منطقهٔ چاغی مشارکت داشتند. دو فرمانده محلی به نام های بدوخان و صدوخان در این نبرد کشته شدند. فداکاری آن ها در سنت شفاهی بلوچ ها به عنوان نمونه ای از وفاداری دینی ثبت شده است. تهاجم تیمور و فروپاشی حکومت لجه ای حملهٔ تیمور لنگ به چاغی، نقطهٔ پایانی برای حکومت لجه ای ها بود. در این تهاجم، شمار زیادی از ساکنان عرب تبار منطقه، عمدتاً از نسل شیث لجه، جان باختند. با این واقعه، حکومت محلی پس از چند قرن از هم فروپاشید. پیدایش حکومت خان قلات در پی سقوط حکومت لجه ای، ساختار قدرت جدیدی در قالب خان قلات شکل گرفت. این حکومت که از منطقهٔ خاران برخاسته بود، چاغی را نیز در قلمرو خود قرار داد. در این دوره، آخرین بازمانده خاندان لجه ای، میرحسن، هنوز مالک عمدهٔ زمین های منطقه بود. با مرگ او، توازن قدرت محلی دستخوش دگرگونی شد. مهاجرت، وصلت با سنجرانی ها و تغییرات قبیله ای پس از مرگ میرحسن، بسیاری از فرزندان وی به دلایل نامشخصی از منطقه کوچ کردند. تنها فرزند ارشد او، سردار بجارخان، که با خاندان سنجرانی وصلت کرده بود، در منطقه ماندگار شد. او با ۷۰ خانوار به طور موقت مهاجرت کرد و زمین ها را به صورت امانت در اختیار سنجرانی ها گذا
شت. پس از بازگشت، مرزهای قبیله ای به دلیل خویشاوندی و اشتراک منافع تضعیف شد. بروز اختلافات در نسل های بعدی در نسل های پس از بجارخان، اختلافات بر سر مالکیت زمین و رهبری میان نوادگان لجه ای و سنجرانی بروز کرد. این تعارضات که در برخی موارد تا امروز نیز ادامه دارد، ریشه در عدم ثبت رسمی املاک و مهاجرت های بدون سند دارد. موقعیت جغرافیایی و اهمیت راهبردی چاغی چاغی، بزرگ ترین ناحیهٔ پاکستان از نظر مساحت، در شمال غرب ایالت بلوچستان واقع شده و با کشورهای ایران و افغانستان هم مرز است. بلوچ ها قوم غالب این ناحیه را تشکیل می دهند و ساختار اجتماعی آن همچنان متأثر از پیوندهای قبیله ای و تاریخی است. نتیجه گیری تاریخ خاندان لجه ای بدوزهی درهم تنیده با تحولات اجتماعی، سیاسی و ژئوپلتیک منطقهٔ چاغی است. شناخت گذشتهٔ این خاندان، نمایی از تاریخ اقوام عرب تبار مهاجر و نقش آنان در ساختار اجتماعی بلوچستان را ترسیم می کند. بررسی دقیق تر اسناد و تبارنامه ها، می تواند به روشن تر شدن جایگاه تاریخی این خاندان و نیز حل منازعات معاصر در منطقه کمک کند. بررسی تاریخی نام گذاری خاندان لجه ای بدوزهی و شخصیت های تأثیرگذار در شکل گیری آن مقدمه خان
دان لجه ای بدوزهی یکی از خاندان های ریشه دار و صاحب نفوذ در منطقه بلوچستان (چاغی و نواحی اطراف) است که پیشینه ای چندصدساله دارد. بررسی تاریخی این خاندان از طریق اسناد مکتوب، اقوال معتبر و تحقیقات میدانی در حال انجام است و نتایج آن به همت گروه تحقیقاتی خاندان لجه ای بدوزهی در قالب کتابی مستقل در دست تدوین می باشد. در این نوشتار، به اختصار به تبیین علت نام گذاری این خاندان و شخصیت های کلیدی تأثیرگذار در این فرایند پرداخته می شود. ۱. علت نام گذاری "لجه ای" عنوان "لجه ای" در اصل صورت دگرگون شده ی واژه ی "لاهیجی" یا "لاهیجانی" است که به نسبت سکونت این خاندان در شهر لاهیجان اطلاق شده است. طبق اسناد تاریخی، این خاندان برای مدتی در لاهیجان ساکن بوده اند و سپس به دلایلی نظیر شرکت در جهاد و هجرت نظامی، به سوی بلوچستان (منطقه چاغی) کوچ کرده اند. در گویش محلی بلوچ، واژه ی "لاهیجانی" به "لجه ای" تغییر یافته و در گذر زمان تثبیت شده است. ۲. علت نام گذاری "بدوزهی" عنوان "بدوزهی" به نسبتی بازمی گردد که خاندان به برهان الدین معروف به بدوخان دارند. بدوخان از نوادگان امیر عبدالشیث و میان حیات خان بوده و هر دو تن نیز با لقب "لجه
ای" شناخته می شده اند. بدوخان، از فرماندهان و سپه سالاران دوره ی سلطان محمود غزنوی بوده که در جهاد با هندوها شرکت داشته و به مقام شهادت نائل شده است. به همین جهت، شاخه ای از خاندان لجه ای، به احترام و انتساب به این شخصیت تاریخی، با عنوان "بدوزهی" شناخته شده اند. ۳. شخصیت های کلیدی خاندان و شاخه های منشعب "الف) میرحسن" یکی از چهره های برجسته و سیاسی این خاندان، میرحسن نام دارد که حدود سال های ۹۶۰ تا ۱۰۳۰ هجری قمری، در دوران حکومت خان قلات می زیسته است. او از نوادگان امیر عبدالشیث و میان حیات خان و بدوخان به شمار می رود. میرحسن دارای هفت پسر و دو دختر بوده و طوایف گوناگونی از نسل وی منشعب شده اند: ۱. مزار و ۲. رمضان: نسل این دو فرزند همچنان با نام لجه ای شناخته می شوند. ۳. سردار بجار خان (فرزند ارشد میرحسن): نسل وی با نام بدوزهی شناخته شده اند. ۴. باجی: نسل او به نام باجی زهی مشهور شده و هرچند بخشی از این طایفه با میَنگَل ها در منطقه نوشکی ادغام شده اند، اما چهره هایی مانند سردار غلام محمد باجی زهی، تاریخ دان و فعال حقوق بشر، خود را به روشنی فرزند میرحسن می دانند. ۵. باصل: نسل او با سایر طوایف درآمیخته است. ۶.
جانل: نسل او به جانلوزهی معروف شده اند. این نام در میان طوایف مختلفی از جمله شاهوزهی ها، نهتانی ها، مومدزهی ها و میَنگَل ها دیده می شود. بخشی نیز خود را مستقیماً از فرزندان میرحسن و برادر لجه ای بدوزهی می دانند. بررسی دقیق تر این نسبت تاریخی نیازمند پژوهش مستقل توسط خود تیره های جانلوزهی است. "۷. باطیل:" نسل او منشأ سه طایفه معتبر شده است: "شاهوزهی" "عالیزهی" "نصرویی" اسناد معتبر تاریخی، اعم از متون مربوط به دوره ی خان قلات و دست نوشته هایی با قدمت بیش از یک تا دو قرن، این انتساب را تأیید می نمایند. با این حال، از این سه طایفه نیز انتظار می رود که پژوهش های دقیق تری برای تثبیت ریشه ی نَسَبی خود انجام دهند. ۴. موضع پژوهشی و روش شناسی تمامی مطالب ارائه شده، مبتنی بر اسناد موجود و بررسی های گروه تحقیقاتی خاندان لجه ای بدوزهی است. با این حال، همان گونه که رعایت امانت داری تاریخی از اصول اصلی پژوهش است، اگر اسناد و مدارکی جدید ارائه شود که مطالب فوق را نقض یا تصحیح نماید، این گروه پژوهشی از آن ها استقبال کرده و آماده به روزرسانی یافته های خود خواهد بود. هدف، تنها حفظ و احیای حقیقت تاریخی و شفاف سازی ریشه ها و نسبت
هاست، نه تحمیل روایت خاصی. چکیده: منطقه چاغی، واقع در شمال غربی ایالت بلوچستان پاکستان، باوجود موقعیت ژئواستراتژیک و منابع طبیعی غنی، از گذشته تاکنون نقشی برجسته در تحولات سیاسی، اجتماعی و قومی جنوب غرب آسیا ایفا کرده است. این مقاله با تمرکز بر تأسیس حکومت شیث لجه در قرن سوم هجری قمری، به بررسی سیر تاریخی منطقه از دوران بنیان گذاری تا تغییرات ساختاری حکومت خان قلات و تحولات قبیله ای تا عصر حاضر می پردازد. همچنین به عوامل شکل گیری اتحادهای قبیله ای، جنگ ها، مهاجرت ها و تأثیرات آن ها بر ساختار اجتماعی منطقه پرداخته می شود. سیری در اسناد ... ظاهراً این سوال پیش می آید که چرا تعداد زیادی از اسناد محور اصلی شان بیان جریان بدوخان و صدوخان است ؟ 1ـ در آن زمان نه دستگاه چاپ بوده و نه سواد کافی و هر زمان فیصله ای انجام می گرفت کاتب حکومتی آن را ثبت می کرد لذا به خاطر اینکه مالکان زمین در مناطق بسیار دور از همدیگر زندگی می کردند پس به جای یک کاغذ چندین کاغذ درخواست می کردند و کاتب نیز می نوشت و به دست هر کدام می داد. ۲ـ این احتمال نیز قوی است که سر هر چند وقت بنابر تحولات سیاسی حاکم جدیدی در منطقه پا به عرصه حکومت می
گذاشت و مسلما در چنین شرایطی هر کس برای اراضی و سرمایه اش احساس خطر کرده و جهت حفظ آن ها اقدامات لازم را انجام می دهد و خاندان لجه ای بدوزهی نیز جهت حفظ اراضی خود اسناد خود را ارایه می دادند تا کسی در آن ها تصرف نکند. زیرا هر حاکم جدیدی که حکومت را به دست می گرفت زمین های غیر شخصی را تصرف می کرد سپس جهت تامین هزینه های دولت در آنجا تاسیساتی انجام می داد یا به افراد حکومت واگذار می کرد یا اجاره می داد و سندی که از جانب حکومت قبلی صادر شده بود را باطل اعلان می کرد و چون زمین های این خاندان خیلی زیاد بودند و بخش بسیار بزرگی از آن ها غیر آباد بودند چنانکه تا امروز نیز غیر آباد هستند پس از ترس اینکه از دست نروند اقدام به گرفتن سند جدید می کردند و سند پادشاه قبلی را نزد خود بایگانی می کردند. اجداد لجه ای بدوزهی به خاطر اثبات مالکیت زمین ها نسل در نسل اقدام به نگهداری اسناد کرده اند؛ لیکن بااین وجود اسناد به صورت پراکنده در جاهای مختلف و مناطق مختلف بایگانی شده بودند. تنها موردی که از آن ها بهره ای می بردند جلسات دادگاهی و ریش سفیدی بود که جهت رفع نزاع در مورد زمین های آبا و اجدادی که آبا و اجدادشان به خاطر وصلت به
طوایف دیگر در اختیارشان گذاشته بودند به دادگاه و ریش سفیدان ارایه می کردند و متاسفانه در اختیار دیگران هم قرار نمی دادند؛ ولی چون جلسات متعددی منعقد گردیده بود در نتیجه، این اسناد به دست دیگران نیز افتادند. اهمیت اسناد و ارزش آن ها یکی از انگیزه های تحلیل و بازنویسی اسناد همانگونه که بیان گردید این است که ابتدا اسناد مذکور فقط جهت رفع نزاع به دادگاه آورده می شدند و در اختیار دیگران گذاشته نمی شدند تا اینکه به خاطر جلسات متعدد به دست عموم مردم رسیدند. بعد از قرار گرفتن در اختیار مردم باز هم کسی به آن ها اهمیتی نمی داد و ممکن است علت عدم توجه به آن ها ناخوانا بودن شان باشد یا به این خاطر که به خاندان خود پژوهش گران ربط نداشته اند و این امکان نیز وجود دارد که نسبت به قابل اعتبار یا فاقد الاعتبار بودن شان تردید داشته اند که این خودش یک امر طبیعی است. گروه تحقیقاتی ما نیز ابتدا هیچ تمایلی به فعالیت در این زمینه نشان نمی داد؛ ولی تنها چیزی که باعث ذره ای رغبت به این کار شد این بود که محور اصلی اسناد موجود بیان تاریخ خاندان لجه ای بدوزهی بود. به هرحال، باوجود اندک رغبتی که برای این کار داشتند باز دوباره ناخوانا بودن
اسناد مانع از انجام گرفتن این کار می شد تا اینکه یک روز بازنویسی دو سند در کتابی با نام سلسله انساب بلوچ تالیف مرتضی سارانی که مورد تایید مصنفش قرار گرفته بود به چشم یکی از اعضای گروه خورد که باعث انگیزه شده و آن ها را وادار به جدیت در تحقیقات کرد. دیری نگذشت که ارتباط شان با تاریخ دانان، به ویژه با دکتر فاروق بلوچ شروع شد. بعد از تبادل نظر و مشوره با دکتر فاروق ایشان تاکید کردند تا اسناد بازنویسی شده و در اختیار عموم قرار بگیرند. و در ضمن، این اسناد را به عنوان سرمایه های قوم بلوچ نیز تعبیر کردند. خلاصه، بعد از جریانات مذکور کار بازنویسی اسناد شروع شد و تا مدت زیادی نیز ادامه یافت؛ البته مراحل زیر در آن طی شد: ۱ـ ابتدا اسنادی مورد بازنویسی قرار گرفتند که به ظاهر از اعتبار بالاتری برخوردار بودند؛ ۲ـ اسناد، شماره گذاری شده و طبق شماره مورد پژوهش قرار گرفتند؛ ۳ـ بعضی کلمات ناخوانا را هر یک از افراد مطابق با برداشت خود نوشته و با دیگران به اشتراک می گذاشت تا با درکنار هم قرار دادن شان بهتر بتوانیم اصل کلمه را دربیاوریم؛ ۴ـ تاریخ روی سند را مورد بررسی قرار دادیم؛ البته ناگفته نماند در این بخش با اشکالاتی مواجه ش
دیم که در ذیل به بیان آن اشکالات و جواب شان می پردازیم: اشکال اول یک سند دارای چندین مهر و متعلق به پادشاهان مختلف با ادوار مختلف بود که این خودش سوال برانگیز بود. جواب بعد از تحقیق و بررسی دریافتیم که سند مربوط به یک پادشاه و در زمان همان نوشته شده است؛ البته مهرهای بعدی فقط جهت تایید نوشته های قبلی است؛ ولی بااین وجود در بعضی اسناد مسأله برعکس بود؛ به ویژه اسنادی که هم تاریخ محمود غزنوی بر آن درج شده بود؛ هم تاریخ سید بلانوش و هم تاریخی دیگر که بعد از تحقیق و تفحص این نتیجه به دست آمد که اینگونه اسناد بیشتر فیصله هایی هستند که در ادوار مختلف و در دربار پادشاهان مختلف صورت گرفته اند و اکثریت آن ها بر اساس سند محمود غزنوی بوده اند؛ یعنی این اسناد شامل فیصله هایی هستند که در ادوار بعدی انجام گرفته اند و زمانی که دادگاه از آن ها درخواست مدرک و سند کرده آن ها سند محمود غزنوی را ارایه کرده اند؛ البته ناگفته نماند مهر سید بلانوش فقط جهت تایید بر آن زده شده است؛ چنانکه در ادامه توضیحاتی در این زمینه بیان خواهیم کرد. اشکال دوم در بسیاری اسناد، تاریخ سال 986 درج شده بود و زمانی که تاریخ و مهر پادشاهی که نامش در سند د
رج شده را با تاریخ مذکور تطبیق می دادیم تفاوت بسیار زیادی مشاهده می شد که این جریان نیز کار را با مشکل مواجه گردانیده بود. به هرحال، بعد از تحقیق و بررسی اسنادی که مربوط به صد الی دویست سال اخیر می باشند در بعضی از آن ها نوشته بود: سردار بجارخان با در دست داشتن سند محمود غزنوی که تاریخ 391 و سند خان قلات که تاریخ 986 بر آن درج شده بود پیش قاضی مراجعه کرد و درخواست فیصله در مورد اراضی کرد. بعد از دیدن این عبارت احتمال دادیم این تاریخ مربوط به زمان حکومت خان قلات باشد؛ بنابراین شروع به تحقیقات در این مورد کردیم. زمانی که تاریخ حکومت خان قلات را مورد بررسی قرار دادیم مشخص گردید تاریخ آن درست است؛ زیرا حکومت خان قلات در سال 1512 میلادی مطابق با سال 934 هجری قمری پایه گذاری و تا سال 1995 میلادی ادامه یافت و در همین سال نیز منحل گردید. آخرین بخش از تحقیقات در این زمینه تاریخ میرحسن و سردار بجارخان بود که نیاز به بررسی داشت و زمانی که این امر مورد بررسی قرار گرفت مشخص شد تاریخ آن دو نیز اندکی بعد از پایه گذاری حکومت خان قلات بوده است. ویژگی های اسناد سال های 1200 الی 1400 هجری قمری اسنادی که مربوط به سال های 1200 تا
1400 هجری قمری هستند بیشتر بیانگر حل و فصل های مردمی و جلسات ریش سفیدی هستند که در رابطه با اختلافات اراضی چاغی میان خاندان لجه ای بدوزهی و سایر طوایفی که با آن ها وصلت کرده و نسل های بعدی شان دچار اختلاف شده بودند می باشند. اسناد مذکور در ضمن بیان حل و فصل های مردمی و جلسات ریش سفیدی، شامل حقایق زیادی از قبیل بیان نسل میرحسن و محدوده زمین های فرزندانش در رابطه با خاندان لجه ای بدوزهی می باشند که محدوده هر یک از بجارخان، باجی، باطیل و سایر فرزندانش را به طور جداگانه مشخص می کنند. سند مربوط به نادرشاه سندی که مهر نادرشاه بر آن درج شده است درواقع از روی سند خان قلات که در سال 986 هجری قمری صادر شده بود نوشته شده و به ثبت رسیده است. و درواقع همین تاریخ 986 در بسیاری از اسناد، درج شده است که بیانگر اهمیت بسیار زیاد سند می باشد. مضامین موجود در اسناد قدیمی وقتی اسناد قدیمی را مورد بررسی قرار دادیم به نتایج ذیل دست یافتیم: ۱ـ در بسیاری از اسناد به صراحت بیان شده است خون بهای بدوخان به دست میان حیات خان سپرده شد و اسناد دیگری نیز وجود دارند که بیان می دارند بدوخان فرزند میان حیات خان است که در نتیجه ثابت می کنند در
بین بدوخان، میان حیات خان و امیر عبدالشیث فاصله زمانی زیادی وجود ندارد؛ ۲ـ سندی که مربوط به محمود غزنوی است در سال 391 هجری قمری صادر شده است؛ در همین سند تاریخ سید بلانوش نیز یافت می شود که مربوط به سال 419 هجری قمری بوده و قضیه بدوخان را مورد تأیید قرار می دهد و این مطلب بیانگر این است که امیر عبدالشیث با مقداری تفاوت سنی با بلانوش هم عصر بوده است؛ ۳ـ امیر عبدالشیث و سید بلانوش در چهارمین پشت با هم اشتراک نسب دارند؛ ۴ـ سید بلانوش با مقداری تفاوت سنی، با امیر عبدالشیث هم عصر بوده و بعد از وفات امیر عبدالشیث تا مدت زیادی در قید حیات بوده است و به همین خاطر جریان تحویل گرفتن اراضی چاغی توسط میان حیات خان در ازای شهادت بدوخان را مورد تایید قرار داده که مهرش بر روی اسناد گواه بر این امر می باشد. به هرحال، موارد فوق در اسناد قدیمی ذکر شده اند؛ ولی زمانی که سند مربوط به دوران شاه شجاع را مورد بررسی قرار دادیم با این مطلب برخوردیم که بین بدوخان و میان حیات خان چهار نسل فاصله وجود دارد و این امر تقاضا می کند بین آن ها تقریباً بیش از صد و بیست سال فاصله باشد در حالی که اسناد معتبر کاملاً خلاف آن را ثابت می گردانند؛
بنابراین در مورد آن به تحقیق پرداختیم که در نتیجه دریافتیم در این بخش از سلسله نسب اشتباه صورت گرفته و دقیق نوشته نشده است و چون عموماً سلسله نسب ها سینه به سینه نقل می شوند پس غالباً نمی توانند دقیق دقیق باشند. نکته: سند محمود غزنوی صادر شده در سال ۳۹۱ هنوز در اختیار افراد گروه تحقیق قرار نگرفته اما در بسیاری از اسناد از این سند یادشده و قید گردیده است که فیصله های انجام گرفته بر اساس همین هستند؛ بنابراین خواهشمندیم اگر کسی به آن دسترسی داشت اطلاع بدهد. ریشه شناسی. عنوان "لجه ای" در اصل صورت دگرگون شده ی واژه ی "لاهیجی" یا "لاهیجانی" است که به نسبت سکونت این خاندان در شهر لاهیجان اطلاق شده است. طبق اسناد تاریخی، این خاندان برای مدتی در لاهیجان ساکن بوده اند و سپس به دلایلی نظیر شرکت در جهاد و هجرت نظامی، به سوی بلوچستان (منطقه چاغی) کوچ کرده اند. در گویش محلی بلوچ، واژه ی "لاهیجانی" به "لجه ای" تغییر یافته و در گذر زمان تثبیت شده است.
تخمه جابانی یا تخمه ژاپنی نوعی آجیل و دانهٔ خوراکی است که در میان وعده ها و مخلوط آجیل خورده می شود. تخمه جابانی همان تخمهٔ هندوانه نیست بلکه تخم نوعی هندوانه است که قابل خوردن نیست و به «هندوانهٔ آجیلی» مشهور است. علت نامگذاری. این محصول را در شهر جابان (دماوند) (جابُن یا جابون) پرورش می دهند. باید دانست که این نوع تخمه در یکی از روستاهای اطراف دماوند، جابان (jâbân) که همسایه غربی سربندان بوده، کشت می شود و در واقع نام اصلی آن تخمه جابونی است. خواص. ترکیب های موجود در این تخمه مانند انواع دیگر است و مصرف متعادل آن می تواند از کم خونی، بی اشتهایی، سوءجذب و التهاب جلوگیری کند. کلسیم آن برای زنان یائسه در پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان مفید به نظر می رسد. یکی از منابع پروتئین، دانه هندوانه است. این دانه حاوی اسیدهای آمینه ضروری است. اسیدهای آمینه برای حفظ سلامت ماهیچه ها، تنظیم ترشح آنزیم ها و کمک به انتقال ریزمغذی ها به داخل سلول ها ضروری هستند. یکی از منابع مهم دریافت چربی غیراشباع، تخمهٔ هندوانه است. این دانه سرشار از چربی غیراشباع و مفید است. این چربی برای همهٔ بافت های بدن و غشای سلول ها مفید بوده و مصرف
آن باعث کاهش میزان چربی بد خون می شود. بهترین شیوهٔ مصرف این دانه ها به صورت خام است هر چند به دلیل خوشمزه تر بودن به صورت بو داده و شور استفاده می شوند. به همین دلیل بو دادن این تخمه ها می تواند باعث افزایش میزان چربی آن شود؛ پس اگر دچار چربی خون هستید، باز هم در مصرف تخمه ژاپنی محتاط باشید. روش تهیه. این هندوانه پس از کاشت به دو صورت مورد استفادهٔ خشکبار قرار می گیرد: از میوهٔ آن به دلیل طعم و مزه تلخش استفادهٔ خوراکی انسانی نمی شود اما در خوراک دام مورد استفاده قرار می گیرد یا خشک شده و در کارهایی نظیر کود صنعتی استفاده می شود.