Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
روانه چپ گرد و دیگری راست گرد است و گشتاور یکدیگر را خنثی می کنند و چنین بالگردی دیگر نیاز به پروانهٔ دم ندارد. این ویژگی باعث می شود که نیروی موتور این بالگردها برای گرداندن پروانهٔ دم هدر نرود و همهٔ نیروی موتور به پروانه های اصلی داده شود که موجب می شود نیروی برآر در این بالگردها بسیار زیاد باشد. در مجموع چهار نوع ترکیب بندی پروانه های دوتایی وجود دارد که شامل آرایش های پروانه های پشت سرهم، پروانه های تداخلی، پروانه های هم محور و پروانه های عرضی هستند. بالگردهای چندپروانه. گونه دیگری از بالگردها با آرایش ویژه ای همانند چهار پروانه یا بیشتر تولید می شوند. این آرایش در پهپادها رایج است و به دلیل سادگی در طراحی مزیتی دارد که موجب کاهش بازه تعمیر می شود. یک بالگرد چهارپروانه تنها چهار بخش متحرک دارد که آن پروانه های هر دکل هستند. به عبارت دیگر دارای هیچگونه قطعهٔ متحرک و میله های نگهدارنده نیستند و پروانه های آنها ایستا و بدون تکان هستند. به دلیل اینکه این بالگردها سواش پلیت ندارند، توانایی تغییر زاویهٔ حرکت و بالارَوی-پایین رَوی پروانه را ندارند. امکان تغییر زاویهٔ حملهٔ تیغه نیز در آنها وجود ندارد. پروانه ای
ن بالگردها در دو نوع با ماهی واره متقارن یا نامتقارن تولید می شود. برای حرکت رو به جلو، عقب و دوطرف و همچنین بالا و پایین رفتن این گونه از بالگردها از روش برنامه ریزی کامپیوتری و تغییر گشتاور ملخ ها استفاده می شود. برای افزایش ارتفاع نیروی بیشتری به پروانه ها داده می شود تا نیروی برآر افزایش یابد و بالگرد بالا برود و برعکس. همچنین برای حرکت مختصاتی، برای نمونه برای حرکت به جلو، دو پروانهٔ جلو مقداری از گشتاور خود را کاهش می دهند و نیروی برآر آن دو کم می شود تا دماغهٔ بالگرد پایین بیاید و نیروی برآر بصورت شیب دار (مایل) فراهم شود که موجب می شود بالگرد رو به جلو پرواز کند؛ درست است که در این حالت بالگرد رو به جلو پرواز می کند، ولی به دلیل این کاهش نیرو و همچنین حرکت رو به جلو، ارتفاع از دست خواهد داد؛ بنابراین دو پروانهٔ عقب باید قدرت بیشتری نسبت به حالت هاور کردن فراهم کنند تا این کمبود جبران شود و حرکت رو به جلو بدون افت ارتفاع باشد. خطرها و محدودیت های بالگردها. بالگردهای تک پروانه ای که تیغه هایشان به صورت الاکلنگی حرکت می کنند برای نمونه بالگردهای دوتیغهٔ شرکت بل هلیکاپتر و رابینسون هلیکاپتر محدودیت های حر
کتی بسیاری دارند. به دلیل محدودیت هایی که این نوع پروانه ها ایجاد می کنند، نباید در شرایط حالت کم گرانش و هرزگردی قرار بگیرند و خلبان نباید مانورهای سنگین با بالگرد انجام دهد. در صورتی که این بالگردها با مانورهای شدید و واکنش سریع سکان خلبان روبرو شوند، ممکن است دم بالگرد به سمت پروانه اصلی گرایش پیدا کرده و با نوک آن برخورد نماید یا ریشهٔ تیغه ها با بدنهٔ نزدیک دکل برخورد کند که موجب می شود تیغه ها از توپی جدا گردند یا بدنه را متلاشی کنند. سایش در محیط های شنی و خاکی. در محیطهای شنی، شن بلند شده به هوا با تیغه های پروانه برخورد کرده و سطح آن را می سایند که در گذر زمان باعث آسیب دیدگی تیغه و افزایش هزینهٔ تعمیر می شود. برای جلوگیری از این مشکل، یک لایه از مواد ضدسایش بر روی تیغه کشیده می شود که معمولاً از جنس تیتانیوم یا نیکل است. این مواد بسیار سخت هستند، ولی هنگامی که بالگرد در محیط شنی در ارتفاع پایین حرکت می کند تعداد شن های به هواخاسته بسیار زیاد است و تیتانیوم و نیکل نیز توانایی مقاومت در برابر حجم گستردهٔ شن ها را ندارند و دچار ساییدگی می شوند. برخورد شن ها در شب موجب می شود که یک هاله شن زیبا در اطراف
تیغه ایجاد شود که با چشم غیرمسلح قابل دیدن است.
خیابان هویزه یا خیابان تَکش، با شماره گذاری خیابان ۱۵۱۴ تهران خیابانی شرقی - غربی و بالعکس و به موازات خیابان خرمشهر (آپادانا) است که در منطقهٔ ۷ شهرداری تهران واقع شده و خیابان صابونچی (مهناز) را به خیابان شریعتی متصل می سازد.خیابان سهروردی شمالی، هویزه را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می کند.
دوربین مدت پرواز ، نوعی دوربین است که فاصله موضوع را بر پایه سرعت مشخص نور برای هر نقطه از تصویر مشخص می نماید. فاصله هر نقطه از تصویر در این دروبین توسط یک لیزر یا پالس نوری محاسبه می شود. دوربین های مدت پرواز برای ابزار عمرانی در حدود سال ۲۰۰۰ میلادی پدیدار شدند، زمانی که دستگاه های نیمه هادی به اندازه کافی برای این دستگاه ها سریع شدند. این سیستم محدوده چند سانتی متری تا حدود ۶۰ متری را پوشش می دهد. دقت فاصله در حدود ۱ سانتی متر است. تفکیک پذیری جانبی این دوربین در مقایسه با تصویربردارهای ۲ بعدی پایین تر است. برای بسیاری دستگاه های تجاری در سال ۲۰۱۱ حدود ۳۲۰x۲۴۰ پیکسل یا کمتر بود. در مقایس با روش های تصویر برداری ۳ بعدی لیزری، این روش سرعت بسیار بالاتری دارد. سرعت ۱۶۰ فریم در ثانیه را ارائه می نماید. از این روش در کینکت۲ نیز استفاده می شود. اجزا. یک دوربین مدت پرواز از بخش های زیر تشکیل شده است:
مردم تک آهنگی از نصرالله معین است که پس از آهنگ مجنون روانه بازار شد. این آهنگ مضمونی اجتماعی دارد که شعر آن از افشین مقدم و تنظیم و آهنگ سازی بر عهده علیرضا افکاری بود. معین در این ترانه به مسئله معیشت و زندگی مردم، بچه های کار و امید به آینده به دلگرمی از اسطوره های گذشته اشاره می کند. این تک آهنگ در نظرسنجیِ شبکه من و تو به عنوان دومین آهنگ سال انتخاب شد.محمود احمدی نژاد در مراسمی در صحن علنی مجلس قسمتی از مضمونِ این ترانه را به سخن آورد که حواشی بسیاری درایران به همراه داشت. (احمدی نژاد: کسانی که فرش می بافند نباید خود روی حصیر بخوابند؛ ترانه: کسی که فرش می بافه/ نباید رو حصیر باشه). نماهنگی نیز برای این اثر توسط امیر سلیمانی ساخته شده است. پیوند به بیرون. وب سایت رسمی نصرالله معین
کوارتز به طور خاص به یک جفت از فناوری های مک اواس اشاره دارد، که هر کدام بخشی از فریمورک Core Graphics هستند: Quartz 2D و Quartz Compositor. این فناوری شامل یک رندر کنندهٔ دو بعدی در Core Graphics و یک موتور ترکیب که دستورات را به کارت گرافیک ارسال می کند، است. به دلیل وجود این vertical nature]]، Quartz]] معمولاً مترادف Core Graphics در نظر گرفته می شود. به طور عام تر، لفظ Quartz یا Quartz technologies می تواند به هر بخشی از مدل گرافیکی OS X اشاره کند، از لایهٔ رندر کردن گرفته تا لایهٔ کامپزیتور. در این است، این لفظ Core Image و Core Video را نیز پوشش می دهد، زیرا این واژه به طیف گسترده ای از فناوری های گرافیکی که توسط سیب ارائه شده اند، اعمال می شود: کوارتز دوبعدی و کوارتز کامپوزیتور. کوارتز دوبعدی (Quartz 2D) یک کتابخانهٔ رند متن و گرافیک دو بعدی اصلی است. این کتابخانه مستقیماً آکوا را توسط گرافیک دو بعدی، به منظور ایجاد واسط کاربری پشتیبانی می کند، که شامل on-the-fly rendering و ضد پلگی است. Quartz می تواند نوشته را با استفاده از Sub-pixel-precision رندر نماید. گرافیک بیشتر محدود به ضد پلگی معمول و متداول
می شود، که حالت پیشفرض عملیات است، اما می تواند خاموش گردد. در Mac OS X v10.۴، اپل Quartz 2D Extreme را معرفی کرد که به Quartz 2D اجازه می داد تا از GPUهای پشتیبانی شده استفاده نماید. در Mac OS X v10.۴، نرم افزار Quartz 2D Extreme به صورت پیش فرض فعال نبود. زیرا ممکن بود موجب مشکلات از نو ترسیم شدن ویدئوها یا kernel panics شود. در Mac OS X v10.۵ نرم افزار Quartz 2D Extreme به QuartzGL تغییر نام داد. گر چه که این برنامه هم چنان به صورت پیش فرض غیرفعال بود، زیرا هنوز در برخی مواقع موجب تنزل عملکرد یا glitch های بصری می شد. QuartzGL قابل تنظیم برای تک تک برنامه ها است؛ به این معنا که اگر توسعه دهنده بخواهد، می تواند آن را برای برنامهٔ مورد نظرش فعال سازد. کوارتز کامپوزیتور (Quartz Compositor) یک موتور composition است که Quartz 2D سایر رندر کنندگان از جمله اوپن جی ال, Core Image و کوئیک تایم، از آن استفاده می کنند. در Mac OS X v10.۲ و سیستم عامل های بعد از آن، Quartz Compositor از پردازنده های (GPU) کارت های گرافیک پیشتیبانی شده استفاده می کند که بسیار موجب بهبود عمل کرد composition می شود. این فناوری با نام Quar
tz Extreme شناخته می شود و به صورت خودکار روی سیستم هایی که دارای کارت گرافیک هایی هستند که پشتیبانی می شوند، فعال می گردد. استفاده از PDF. به طور گسترده و اغلب توسط افرادی که فناوری Display PostScript را (که در نکست استپ و اپن استپ استفاده شد، که Mac OS X از نسل آن ها است) با Quartz مقایسه می کنند، اظهار شده است که Quartz در درون خود از PDF استفاده می کند (به ویژه توسط اپل در اسناد اوایل توسعهٔ Quartz). مدل تصویربرداری داخلی Quartz به خوبی در ارتباط با object graph PDF است، که موجب آسان شدن خروجی PDF برای چند دستگاه مختلف می شود.
جمعیت استانبول در اوایل قرن نوزدهم یک میلیون نفر تخمین زده می شود که شامل پانصد هزار مردمان ترک، چهارصد هزار ارمنیان و یونانی و صد هزار اروپایی بوده است. یونانی ها به دلیل عدم آشنایی با زبان ترکی عثمانی و فرهنگ محلی قادر نبودند بر جامعه تأثیر گذارند. در میان این اقوام، تنها ارمنیان بودند که به دلیل آشنایی کامل به زبان و فرهنگ ترکی علاوه بر تأثیرگذاری بر فرهنگ و اقتصاد منطقه توانسته بودند به درجات معتبر حکومتی، در سطوح بالا، دست یابند و نقشی مؤثر در ارکان حکومتی داشته باشند. حکومت مرکزی، پاشاها (نمایندگان حکومتی) را به منظور ادارهٔ امور به ایالت های مختلف گسیل می داشت. در کنار هرکدام از این پاشاها یک ارمنی مسلط به امور مالی و اداری جمع آوری مالیات و نگهداری از حساب ها را بر عهده داشت. به این فرد امیر می گفتند. امیرها، که از مناطق مختلف و از میان مردم انتخاب می شدند، تسلط و قدرت فراوانی در منطقهٔ خود داشتند. از جملهٔ این امیرها می توان از «امیر سِغبوس»، بازرگان معروف (۱۷۲۰م) یا «امیر شنورک»، که برای اولین بار در۱۷۹۰م مراکزی آموزشی در مناطق مختلف قسطنطنیه تأسیس کرد و آموزشگاه هایی را نیز برای دختران در نظر گرفت،
نام برد. مسؤلیت خزانه اختصاصی دربار در عهد عثمانیان به طور کامل بر عهده ارمنیان بود. امور مالی حکومتی را نیز «امیر هوانس چلبی» و «امیر مگردیچ جزایریان» اداره می کردند. امور خزانه نیز بر عهدهٔ «هاروطون پزچیان» بود که نزدیک به ده سال امور مربوط به ضرابخانه و ضرب سکه را با جدیت اداره می کرد. پزچیان در دوران خدمت خود خدماتی شایسته انجام داد که از جملهٔ آن ها ساخت مراکز علمی و مذهبی بود. مدیریت و ادارهٔ دانشکدهٔ پزشکی سلطنتی به طور کامل در اختیار ارمنیان قرار داشت. از پزشکان معروف و اساتید آن زمان می توان از «نیکوقوس روسینیان»، «آندرانیک بیک کوچینیان» و «استپان پاشا اصلانیان» نام برد. از دیگر تخصص های عمدهٔ ارمنیان در امپراتوری عثمانی کشاورزی، صنایع غذایی و همچنین صنایع دستی از جمله منبت کاری، صنایع نقره سازی و جواهرسازی بود. اولین دستگاه اطفای حریق در دربار عثمانی به دست نیکوقوس پاشا ساخته و نصب شد و مورد بهره برداری قرار گرفت. صنایع پرورش کرم ابریشم و تولید ابریشم طبیعی نیز در انحصار ارمنیان و متعلق به شخصی به نام «تورگومیان» بود. واگذارکردن کلیهٔ امور مملکتی به ارمنیان چندان هم باب میل حکومت نبود اما چاره ای ج
ز این هم نداشتند لذا حکومت به این فکر افتاد که در کنار هر وزیر ترک یک ارمنی را به کارگمارد تا ظاهر موضوع حفظ شود. پس از این تصمیم در کنار هر وزیر ترک امیری ارمنی ادارهٔ امور را در دست داشت. از جمله در کنار «رشاد پاشا»، «امیر کوچیکیان»، در کنار علی پاشا، «امیر هوسپ وارتان» و در کنار محمود پاشا، «آرتین پاشا تاتیان» ادارهٔ امور را برعهده داشتند. ارمنیان پایه گذار مطبوعات چاپی عثمانی. امیر ابراهیم ترزیان، در ۱۸۲۴م، اقدام به تأسیس چاپخانه کرد. او کتاب های چاپ شدهٔ خود را به منظور ترویج فرهنگ به صورت رایگان به اقصی نقاط مملکت و حتی روستاها ارسال می کرد. ارمنیان برای ترک زبانان نشریات مختلفی را چاپ و منتشر ساختند از جمله نویسندهٔ معروف ارمنی، «هاکوپ بارونیا»، مجله ای به نام تئاتر و دکتر «هوترجیان» مجلهٔ پزشکی صحت را منتشر کردند. اغلب ناشران، مترجمان و حروفچینان آن دوره نیز از میان ارمنیان بودند. نظامیان ارمنی در ارتش عثمانی. در۱۷۹۲م، سلیم سوم ساخت مهمات برای انواع سلاح های جنگی را به «آراکل تاتیان» سپرد. امیر تاتیان برای اولین بار توپی چرخدار ساخت که سلطان سلیم را بسیار خوشحال کرد به طوری که امتیاز ساخت انواع سلاح و
مهمات را به صورت انحصاری به آراکل تاتیان سپرد. سلاح ها و مهماتی که امیر تاتیان می ساخت با انواع تسلیحات انگلیسی و هلندی آن زمان قابل رقابت بود و پس از وی نیز ساخت سلاح به صورت ارثی در این خانواده ادامه یافت. سلطان سلیم به پاس خدمات امیر آراکل تاتیان طی فرمانی مخصوص او را به دادستانی ۴۸ روستا منصوب کرد. مسؤلیت تهیه و تدارک نان سپاه در آن زمان به خانوادهٔ نورادنکیان سپرده شده بود. در ۱۸۶۴م، مدرسه نظامی استانبول افتتاح شد. در این مدرسه تحصیل غیر مسلمانان ممنوع بود. با این حال پنج ارمنی به نام های «گابریل اکانیان»، «کاراپت باراقامیان»، «سیمون تاتیان»، «سیناریان» و «هویان» در این مدرسه پذیرفته شدند و با شایستگی کامل به درجات عالی نظامی رسیدند لیکن به دستور عبدالعزیز یکم به بالاتر از درجهٔ سرهنگی ارتقاء پیدا نکردند. نقش ارمنیان در معماری. امور مهندسی و نوسازی دربار عثمانی بر عهدهٔ «امیر جانیک سروریان» بود. ادارهٔ این امور پس از چندی به خانوادهٔ پالیان واگذار شد. کاخ دلمه باغچه از بناهای معروف استانبول ساختهٔ نیکوقوس از خاندان پالیان است. در۱۸۶۱م، سلطان عزیز به جای سلطان مجید بر تخت سلطنت نشست. به فرمان او بناهایی
متعدد از جمله قصرهای معروف دو سوی تنگه بسفر و پادگان های ارتش به دست خاندان پالیان ساخته شد. از دیگر بناهای معروف ساخته شده به دست این خانواده می توان بنای معروف گالاتاسرای، قصر سارنابورنوی و بندر و برج دویست متری اطفای حریق را نام برد. اعضای خانوادهٔ بالیان که از خانواده های معروف ارمنی و از مهمترین معماران سلطنتی دربار پادشاهان عثمانی بوده اند. آثار معماری کاراپِت آمیرا بالیان آثار معماری گریکور آمیرا بالیان آثار معماری نیکوقوس بالیان آثار معماری سارکیس بالیان باید متذکر شد که قلعهٔ معروف بیاضیت، که جزو شاهکارهای برجسته و فراموش نشدنی استانبول محسوب می شود، نیز اثر «سِنهکِریم بالیان»، از قدیمی ترین اعضای خانوادهٔ بالیان، است. پایه گذاری تئاتر ارمنی زبان و ترک زبان در امپراتوری عثمانی. شمار بسیاری از جوانان ارمنی در پایتخت های اروپایی درس می خواندند و هنگام برگشت به ترکیه و ارمنستان غربی نوآوری های فرهنگی را با خود به همراه می آوردند. در زمرهٔ این نوآوری ها و هنرها یکی هم تئاتر بود. تئاتر با شادی و اشتیاق از سوی ارمنیان مورد قبول و توجه واقع شد. از ۱۸۵۹م در محلهٔ "بِرا" در قسطنطنیه "سِراپیون حکیمیان"، که در
مدارس ارمنیان، به طور مرتب، تئاترها و نمایشهای گوناگون را اجرا می کرد، شروع به انتقال تئاتر از مدارس به صحنه های حرفهای کرد و نخستین تئاتر رسمی ارمنستان غربی را با نام تئاتر شرقی (آرِولیان تاترون) تأسیس کرد. با وجود آنکه عمر این تئاتر نسبتاً کوتاه بود موفقیت های بسیاری به ارمغان آورد. در تئاتر شرقی حکیمیان بود که افزونبر به روی صحنه آوردن شماری از کارهای تئاتری، «هاکوپ واردوویان»، به منزلهٔ هنرمند مبتدی، به بازیگری پرداخت، شخصیتی که بعدها بانی و پایه گذار تئاتر ترکیه شد. پس از تعطیلی تئاتر شرقی، واردوویان به همراه شماری از افراد جوان و با گردهم آوردن آنان ساختمان "سیرک گِتیک پاشا" را اجاره و در ۱۸۶۷م آن را به محل نمایش تئاتر تبدیل کرد. در مدت کوتاهی تئاتر واردوویان شهرت بسیاری یافت. وی همچنین نمایش های خیابانی سیاری در خارج از صحنهٔ تئاتر ترتیب داد که در حومهٔ قسطنطنیه، یعنی سکیوتار (اوسکودار)، گاتی گیوغ (کادی کوی) و بِرا نمایشهای گوناگونی را اجرا کردند. پیش از ورود واردوویان هیچ کس نمایشی را به زبان ترکی به روی صحنه نبرده بود و نخستین بار در ۱۸۶۹م واردوویان نمایشنامهٔ "سزار بورجیا" را در صحن سالن "گِتیکپاشا"
، به زبان ترکی، بر روی صحنه برد. آموزش و پزشکی در ارمنستان غربی. در زمینه آموزش و پرورش هم ارمنیان پیشرو بودند. «مهران آبکیان»، «رتیک سرایداریان» و «زکی کاراپتیان» در زمره متفکرانی بودندکه با چاپ کتاب های درسی نقشی مهم در گسترش فرهنگ و آموزش و پرورش ایفا کردند. به فرمان عبدالحمید دوم، در کاخ گلحانه (گلخانه) اولین فرمان برای اصلاحات در حکومت عثمانی صادر شد. فرمان یاد شده با نام فرمان حط شریف یا تنظیمات معروف است. طرح های گستردهٔ مد نظر تنظیمات و کمبود پزشکان ترک موجب شد که عده ای از پزشکان ارمنی، که در دانشگاه های معتبر اروپایی تحصیل کرده بودند، به استخدام ارتش عثمانی درآیند. در ۱۸۳۸م، در زمان سلطان محمود دوم و به همت پزشک ارمنی دربار، "«مانوئل شاشیان»"، دانشکدهٔ نظامی پزشکی ترکیه تأسیس شد. از ۱۸۴۱م، افراد غیر مسلمان نیز امکان تحصیل در دانشکدهٔ پزشکی نظامی امپراتوری را پیدا کردند. در این دانشکده، تعداد زیادی از پزشکان نظامی ارمنی تدریس می کردند. اتحادیهٔ پزشکان امپراتوری نیز به ابتکار این پزشکان تأسیس شد. گروهی از این پزشکان ارمنی به دلیل ارائهٔ خدمات باارزش و انساندوستانه به مقام های مهمی مانند "پاشا و بیگ" ر
سیدند. از جملهٔ این افراد می توان "«گابریل پاشا سِوان»" (۱۸۲۲–۱۹۰۰م)، اولین پزشک ارمنی در نیروی دریایی عثمانی؛ "«آنتون پاشا نافیلیان»"، "«تیران پاشا پاپازیان»"؛ "نآرتین بیگ دوولتیان»"؛ و "«تیگران پاشا پاپازیان»" را نام برد. به غیر از پزشکان نظامی شمار بسیار زیادی داروساز و دامپزشک ارمنی نیز در قسمت های مختلف ارتش خدمت می کردند. در قرن نوزدهم میلادی و خصوصاً، پس از تصویب قانون اساسی ملی، ارمنیان ارمنستان غربی اقدام به سازماندهی امور داخلی خود از جمله تحصیل و تدوین آیین نامهٔ مربوط به امور تحصیلی کردند. از آنجایی که موانع بسیار زیادی در این راه وجود داشت محقق ساختن این امر کاری توانفرسا بود که نیاز به همت و پشتکار فراوان داشت. در این سده امپراتوری عثمانی اجازهٔ تأسیس مدارس را با کارشکنی و ایجاد موانع بسیار صادر می کرد. با وجود مشکلات فراوان و سختی کار از ۱۷۹۰م مدارس ارمنیان یکی پس از دیگری تأسیس شدند و شروع به فعالیت کردند. نخستین مدرسهٔ ارمنیان، در ۱۷۹۰م، در استانبول و با کمکهای مالی کلیسا و افراد خیر تأسیس شد و بالاخره در ۱۸۶۶م، در استانبول، ۶۴ مدرسه و مؤسسهٔ علمی خاص ارمنیان وجود داشت (۳۲ مدرسهٔ پسرانه و ۱۴
مدرسهٔ دخترانه). شمار شاگردان پسر ۴٬۷۰۰ نفر، شمار شاگردان دختر ۱٬۴۷۲ نفر و شمار معلمان ۱۴۲ نفر بود. از نیمهٔ دوم سده نوزدهم میلادی، ارمنیان اقدام به تأسیس مدارسی مختلط در تمام نقاط ارمنستان غربی و حتی روستاهای دورافتاده کردند. مطابق آمار ارائه شده از طرف هیئت آموزشی مرکزی، در سال های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۲م، در سراسر امپراتوری عثمانی، ۸۰۳ مدرسه با ۸۱٬۲۰۸ دانش آموز و ۲٬۰۸۸ معلم فعال بوده اند که از این تعداد ۴۴۱ مدرسه با ۲۹٬۳۷۱ شاگرد پسر، ۷٬۷۷۲ شاگرد دختر و ۹۲۱ معلم در ارمنستان غربی قرار داشتند. لازم است ذکر شود که این آمار تنها مربوط به مؤسسات علمی وابسته به کلیسای حواری ارمنستان است و پیروان کلیساهای دیگر را شامل نمی شود. مدارس خصوصی و مدارسی با زبان های خارجی نیز وجود داشته اند که در این آمار لحاظ نشده اند. در آمار فوق، همچنین، هیچ اشارهای به مدارس تأسیس شده در محله های مختلف قسطنطنیه نشده است. به طور خلاصه، می توان گفت که تا شروع جنگ جهانی اول حدود ۱٬۹۹۶ مدرسهٔ ارمنی زبان با ۱۷۳٬۰۲۲ نفر شاگرد در امپراتوری عثمانی فعال بوده اند و فقط در ارمنستان غربی ۱٬۲۵۱ مدرسه و مؤسسهٔ علمی و حدود ۷٬۶۵۴۸ دانش آموز وجود داشته است. موسی
قی در ارمنستان غربی. در زمینه موسیقی، نقش ارمنیان در میان خوانندگان ترانه های مردمی به زبان ترکی (عاشق لر) چشمگیر بود. آنان با ساخت و تنظیم ترانه های معروف محلی در گسترش این هنر خاص تأثیرگذار بوده اند. از جملهٔ این عاشق ها می توان از «هاکوپ نالیان»، «مانوئل چبوخچیان» و «بابا هاکوبجیان» نام برد. در اوایل سده نوزدهم میلادی موسیقی در ارمنستان غربی و کل امپراتوری عثمانی در قبضهٔ خوانندگان و نوازندگان دوره گرد بود. آن ها آهنگ ها و نواهای منتقل شده از نسل های پیش را، که به صورت شفاهی در بین مردم مرسوم شده بود، حفظ و اجرا می کردند. در آن زمان، امپراتوری عثمانی کلاً فاقد هنر موسیقی به صورت کنسرواتوار و هنرستان یا گروه هایی منظم دارای آیین نامه و اساسنامه بود. اولین گروه های موسیقی در ارمنستان غربی، در قرن نوزدهم میلادی، به دست "«کاراپت پاپازیان»"، رهبر ارکستر، آهنگساز و ترانه سرای معروف ارمنی، تشکیل شد. پاپازیان تحصیلات خود را در ایتالیا گذرانده و آمادگی و مهارت کافی را برای رهبری ارکستر سمفونیک و ارکسترهای مجلسی کسب کرده بود. او اولین گروه های موسیقی، مخصوصاً، موسیقی تئاتر و نمایشنامه های موزیکال را در ارمنستان غربی
پایه نهاد. پاپازیان رفته رفته به چنان معروفیتی دست یافت که کشورهای مختلف اروپایی از او برای رهبری ارکسترهای بزرگ دعوت به همکاری می کردند. اولین نشریه از این نوع کنار "آرِولیان" (چنگ شرقی) نام داشت که در ۱۸۵۸م منتشر شد. از آنجایی که این نشریه اولین نشریهٔ تخصصی در زمینهٔ موسیقی، در امپراتوری عثمانی، بود از اهمیت خاصی برخوردار است. این نشریه با نت های مرسوم در اروپا انتشار می یافت. در ۱۸۶۱م، نشریه دیگری با نام کنار "هایکاکان"(چنگ ارمنی) منتشر و منجر به تشکیل گروهی به همین نام شد. موسیقی دان بزرگ دیگری به نام "نیکوقوس تاشچیان" با کمک برادر خود، "«هاکوپ تاشچیان»"، در ۱۸۷۵م، نشریه ای به نام "نواگ عثمانیان" (ترانه های عثمانی) منتشر کرد. تاشچیان در ادامهٔ فعالیت خود به تعلیم و ترویج موسیقی محلی و شرقی از طریق آموزش پیانو و سایر آلات موسیقی اروپایی پرداخت. اولین اُپرت ها، اپراها و تئاترهای موزیکال در قسطنطنیه به دست ارمنیان تأسیس شدند. در ارمنستان غربی به غیر از موسیقیدانان و رهبران بزرگی که به فعالیت های موسیقایی مشغول بودند اشخاص بسیاری نیز وجود داشتند که به کار ساخت آلات مختلف موسیقی می پرداختند. از استادان معروف
در این زمینه می توان به "«کِروبه زیلچیان»" (۱۸۳۰–۱۹۱۰م) اشاره کرد که در ساخت سنج استاد بود و کارخانهٔ مخصوصی برای این منظور تأسیس کرده بود.
گنبد آسمان در اخترشناسی کتاب مقدس گنبدی جامد و بسیار بزرگ است که بالای اتمسفر قرار دارد. در تورات کتاب پیدایش خداوند گنبد آسمان را خلق کرد تا آب های مافوق زمین را (منابع باران) از آب های زیرین (در زیر زمین) جدا کند. لغت فرمامنت (گنبد آسمان) انگلیسی شدهٔ لغت لاتینی فرمامنتیوم است که در ولگیت مشاهده می شود. ریشه لغت. واژه فرمامنت در انگلیسی از ریشه لاتین فرمامنتوم گرفته شده است که ترجمه لغت عبری رکیع (רָקִ֫יעַ) می باشد. لغت فرمامنتوم در لاتین به معنی محکم و سخت می باشد. لغت عبری رکیع به معنی گسترش یافتن است که شبیه فرآیندی است که در آن یک فلز با کوبیدن صاف و پخش می شود. مانند تمامی فرهنگهای گذشته بنی اسرائیل بر این باور بودند که آسمان یک گنبد جامد است. در کتاب مقدس. لغت گنبد آسمان در تورات کتاب پیدایش روایت شده است. در کتاب پیدایش بخش ۱:۶-۸ آمده است: بر اساس تورات این گنبد دارای دریچه هایی به آسمان بالا است. در داستان طوفان نوح این پنجره ها باز شده و زمین از آب پر می شود. از این رو در دیدگاه کتاب مقدس بهشت شمایم (שָׁמַיִם) در بالای گنبد قرار داشت. کل زمین و آسمان در اقیانوسی به نام تهوم תְּהוֹם شناور بودند که آ
ب های آن تا قبل از ایجاد گنبد زمین را پر کرده بود. دریای تهوم بر اساس تورات پر از موجودات شیطانی نظیر لویاتان است که خداوند بر آن ها غلبه کرده است. نظریه های مسیحیت. آگوستین نوشته است که: آموزه های زیادی روی طبیعت گنبد آسمان صرف شده است."ما شاید این نام را برای درک اینکه گنبد آسمان بی حرکت نیست بلکه صلب است بر آن نهاده ایم. او نوشته است که سن بازیل به گنبد آسمان متحرک اعتراض کرده است. با توجه به گفته های سن توماس آکوییناس: گنبد آسمان طبیعتی جامد داشته و بالای ناحیه ای از آتش است که در آن همهٔ بخارها باید تحلیل بروند. انقلاب کوپرنیک در قرن ۱۶ به تجدید نظر هدایت کرد که در ۱۵۵۴ جان کالوین نظریه داد که: ابرها به "گنبد آسمان" ترجمه شده اند. او که در رشتهٔ هوا و فضا و هنرهای مبوطه تحصیل کرده بود نوشته است: بگذارید در جایی دیگر برود. به گفتهٔ کالوین تورات باید با مسیحیت محبوب و مرتبط با کیهان شناسی مطابقت کند یا نباید پذیرفته شود. او به گفت (موسس) باید ما را به جای ستارگان ستایش کنند. کالوین (دکترین از محل اقامت) اجازه داد تا پروتستان ها کشف علم را بدون انکار توانایی کتاب مقدس بپذیرند. به گفتهٔ بعضی کاتولیک ها انجیل
به سادگی ایده های کیهان شناسی مکتوب رایج زمان را انعکاس می دهد. تغییرات علمی. یونانیان و رواقیان یک نیم کرهٔ معنوی را بعد از کشف حالت کروی زمین در سده های ۳ تا ۴ قبل از میلاد پذیرفتند. قرون وسطی استادانه کیهان شناسی را که با ایدهٔ فیلسوفان یونان یعنی ارسطو و بطلمیوس آمیخته می شد قبول کردند. این کیهان شناسی گوی های معنوی را با مرکزیت زمین درگیر کرد. دورترین نقطهٔ خارج گوی شامل ستاره ها و شرایط گنبد آسمان بعداً به این گوی انتقال یافت.(۷ گوی داخلی برای ۷ طبقهٔ آسمان بود و ترتیب آن ها در نام گذاری روزهای هفته باقی نگه داشته شده است.)حتی مدل کوپرنیک ها شامل یک کرهٔ خارجی بود که ستاره ها را نگه می داشت (و با داشتن چرخش روزانهٔ زمین روی محور خود به گنبد آسمان اجازهٔ ساکن ماندن را می داد.) مطالعات برهه تیکو در زمینهٔ نو اختر ۱۵۷۲ و دنباله دار ۱۵۷۷ برای اولین بار ایدهٔ وجود گوی های جامد، منحرف نشدنی و اشیا مادی را به چالش می کشید. در ۱۵۸۴ برونو یک کیهان شناسی را بدون گنبد آسمان پیشنهاد کرد: یک جهان ابدی که در آن ستاره ها در واقع خورشیدها هستند که سیستم سیاره ای خودشان را دارند. بعد از اینکه گالیله شروع به استفاده از
تلسکوپ برای آزمودن آسمان کرد مخالفت با تکامل بهشت ها سخت تر شد تا جایی که نیاز به منطق ارسطویی بود. در ۱۶۳۰ مفهوم گوی های جامد دیگر برجسته و غالب نبود. در فرهنگ های متفاوت. حکاکی فلاماریون (۱۸۸۸) یک مسافر را مجسم می کند که به لبهٔ زمین صاف رسیده است و سر خود را به گنبد آسمان چسبانده است. مفهوم آسمان به عنوان جسم جامد (بر یک گسترهٔ اتمسفر مانند ترجیح داده شده) میان تمدن های باستانی و فرهنگ های اخیر، به همراه یونان باستان , مصر , چین , هند , بومیان استرالیا و همچنین مسیحیان اولیه گسترده شده بود. آسمان در اساطیر و اشعار بین النهرینی و هند و اروپایی به صورت گنبدی جامد که بر فراز زمین کمان زده ترسیم شده است. خدای آسمان سومریان آن , این گنبد آسمان مانندها را "بهشت ها " نام گذاری کرد که خدای باد صفحهٔ صاف زمین زیر را از دریاهای اصلی بالای گنبد آسمان جدا کرده است. هندیان باستان همچنین به آسمان صلب اعتقاد داشته اند. ریگ ودا گفته است: "آسمان و زمین سخت و محکم هستند." این دستیابی به کیهان شناسی احتمالاً جهانی است و همچنین با اسطوره های جهان جدید روبرو می شود.
هاینریش اتو آبتس (۲۶ مارس ۱۹۰۳–۵ می ۱۹۵۸) سیاستمدار آلمانی و از نوامبر سال ۱۹۴۰ تا ژوئیه سال ۱۹۴۴ سفیر آلمان در فرانسه ویشی بود. زندگی نامه. اتو آبتس روز ۲۶ مه سال ۱۹۰۳ در شوتسینگن زاده شد. دوران تحصیل را در کارلسروهه گذراند و معلم هنر شد. او از هواداران حزب ناسیونال سوسیالیست بود. آبتس سال ۱۹۳۵ وارد وزارت خارجه رایش سوم شد. پس از سقوط فرانسه، آبتس از ماه ژوین سال ۱۹۴۰ تا سال ۱۹۴۴ سفیر آلمان در فرانسه بود. آبتس پس از پایان جنگ جهانی دوم، ماه ژوئیه سال ۱۹۴۹ به اتهام جنایت جنگی، به بیست سال حبس محکوم گردید. با این حال ماه آوریل سال ۱۹۵۴ از زندان فرانسه آزاد شد. اتو آبتس سال ۱۹۵۸ در سانحه رانندگی در اتوبان کلن-رور جان باخت. مرگ او ممکن است گونه ای از انتقام گیری بوده باشد.
سیاقَةُالاَعداد یا اِعداد («اِعداد» به معنی برشمردن و به صورت پیاپی ذکر کردن) یکی از آرایه های ادبی در فن بدیع است. در این آرایه، شاعر یا نویسنده چند اسم را که به طور متوالی ذکر شده اند از یک جهت منظور می کند و برای همه یک فعل یا صفت می آورد. مثال از "گلستان" سعدی:
سفرس خزنده یا "سفرس توت فرنگی" گیاهی از سرده سفرسیان و از تیره خاراشکنیان می باشد. سفرس خزنده همانند توت فرنگی شاخه رونده ای دارد که با برخورد با خاک ریشه می دواند. برگ های ریز و گرد و کرک دار دارد و رگبرگ ها با رنگ کرمی و شیری در زمینه سبز زیتونی رنگ جای گرفته اند. ساقه گلدهنده و بلند است و با گل های تقریباً" خرد زینت داده شده است. سفرس خزنده نسبت به هوای سرد مقاوم است. این گیاه مناسب کاشت گروهی و سبدهای آویزان است. خاستگاه این گیاه آسیا است. سفرس خزنده در آشپزی ژاپنی و همچنین گیاه پزشکی در این کشور استفاده می شود.