Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ون، تجربه همکاری با کارگردان های صاحب سبکی مانند مایکل مان، پیتر هایمز، کاترین بیگلو، لارنس کاسدان، کارل فرانکلین، مارتین اسکورسیزی، ریدلی اسکات، استیون اسپیلبرگ، و مایکل بی را در کارنامه حرفه ای خود داشت. تام سیزمور علاوه بر نقش های مکمل، در چند فیلم و سریال نیز به عنوان بازیگر نقش اصلی حضور داشت و در سال ۲۰۰۰ برای بازی در «حفاظت از شاهان» نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد گلدن گلوب در بخش بهترین سریال کوتاه و فیلم تلویزیونی شد. مشکلات شخصی. در سال ۲۰۰۳ سایزمور به ایجاد مزاحمت برای یک بازیگر ۱۱ ساله در حین فیلمبرداری متهم شد، اما در نهایت اجازه یافت تا ماه ها بعد به فیلم بازگردد اما از فیلم ترسناک «درها» کنار گذاشته شد. در سال ۲۰۱۸، این اتهامات دوباره مطرح شد اما شکایت توسط یک دادگاه در یوتا رد شد. وی سال ۲۰۱۷ اعتراف کرد که «سال ها با سوء مصرف مواد و شیاطین مرتبط با آن مبارزه کرده است» و چندین بار در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۰۷ در مراکز بازپروری به سر برده و حتی در ارتباط با این مسایل ۹ ماه زندانی شده است. سایزمور در کتاب خاطراتش که سال ۲۰۱۶ منتشر شد بسیاری از این موارد و نیز اتهام به آسیب رساندن به نامزدش را روش
ن کرده است. وی نوشته است در ۱۴ سالگی فیلم «راننده تاکسی» با بازی دنیرو را دید و از همان زمان آرزوی بازیگر شدن را در سر پروراند. هر چند که تام سیزمور از بازیگران مستعد آمریکایی در سال های اخیر محسوب می شود ولی موفقیت های این هنرمند در سایه مصرف مشروبات الکلی، اعتیاد به مواد مخدر، و حواشی پیرامون زندگی شخصی او قرار گرفت. وی چندین بار در مراکز بازپروری و ترک اعتیاد بستری شد و دادگاه در سال ۲۰۰۳ او را به دلیل خشونت خانگی به شش ماه به زندان محکوم کرد. تام سیزمور مشکلات قانونی زیادی داشت، چندین بار به آزار و رفتار ناشایست جنسی متهم شد، و مدتها برای ترک اعتیاد، درمان افسردگی و سایر مشکلات روحی خود تحت نظر پزشکان بود. او در چند برنامه تلویزیونی دربارهٔ مشکلات روحی، اعتیاد، و جنبه های مختلف زندگی شخصی خود بصورت علنی صحبت کرد، و این موارد در کتاب خاطراتش در سال ۲۰۱۳ نیز مطرح شده است. خانواده. تام سیزمور یک بار ازدواج کرد و صاحب دو فرزند است. درگذشت. تام سیزمور که از ۱۸ فوریه به دلیل سکته و آنوریسم مغزی به کما رفته بود و شرایط وخیمی داشت، پس از یک دوره بیماری دوشنبه در بخش مراقبت های ویژه مرکز پزشکی پراویدنس سنت جوزف در
شهر بربنک کالیفرنیا در سن ۶۱ سالگی درگذشت. گزیده فیلم شناسی. «سایزمور» در فیلم هایی از جمله «نجات سرباز رایان» از «استیون اسپیلبرگ»، «مخمصه» ساخته «مایکل مان» و «سقوط شاهین سیاه» به کارگردانی «ریدلی اسکات» بازی کرده است. «تام سایزمور» در یکی از اولین حضورهای مهم خود در سینما در فیلم «متولد چهارم جولای» ساخته «الیور استون» در سال ۱۹۸۹ ظاهر شد و بعدها در فیلم «نقطه شکست» به کارگردانی «کاترین بیگلو» در سال ۱۹۹۱ و «قاتلان بالافطره» (۱۹۹۴) دیگر ساخته «الیور استون» ظاهر شد. از فیلم های معروف او عبارت اند از:
چیاکی کوری یاما هنرپیشه، خواننده و مانکن ژاپنی است. چیاکی کوری یاما در فیلم "بیل را بکش، بخش ۱" در نقش گوگو یوباری، یک آزارگر-آزارخواه جنسی و محافظ ۱۷ ساله یاکوزایی اورن ایشی ظاهر شد. او در سریال "میخک" در نقش ناتسو یوشیدا بازی کرده است.
کارلو گولدونی (۱۷۰۷–۱۷۹۳) نمایشنامه نویس مشهور ایتالیایی است که امروزه منتقدان هنری او را یکی از بزرگ ترین نمایشنامه نویسان اروپا به شمار می آورند. تعدادی از آثار او در زمره بهترین و محبوب ترین کمدی های جهان قرار دارد که مشهورترین شان کمدی «نوکر دو ارباب» است. آثار او به زبان های ایتالیایی (ونیزی) و فرانسوی تالیف شده است. زندگی. کارلو گولدونی در ۲۵ فوریه سال ۱۷۰۷ در ونیز به دنیا آمد. پدرش جولیو گولدونی و مادرش مارگریتا نام داشت. گولدونی از کودکی به تئاتر علاقه داشت؛ اسباب بازی هایش عروسک ها بودند و کتاب های مورد علاقه اش، نمایشنامه ها. پدر گولدونی او را در جوانی به ریمینی نزد کالدینی فیلسوف فرستاد تا فلسفه بیاموزد، اما گولدونی با یک گروه تئاتری دوره گرد همراه شد و به ونیز بازگشت. در ۱۷۲۳ پدر گولدونی او را در مدرسه ای در پاویا ثبت نام کرد که با مقررات سختگیرانه مذهبی و رهبانی اداره می شد. گولدونی که در این سال ها نوشتن را آغاز کرده بود، دو سال بعد از وارد شدن به این مدرسه، هجویه ای نوشت که در آن به استهزای دختران پاویا پرداخته بود. او به دلیل نوشتن این هجویه از مدرسه اخراج و مجبور شد شهر را ترک کند (۱۷۲۵). به
اودینه رفت و در آنجا به تحصیل در رشته حقوق پرداخت و سرانجام در مودنا فارغ التحصیل شد. گولدونی سرانجام به ونیز برگشت و بر خلاف انتظار همه، به جای این که در رشته تحصیلی اش حقوق کار کند، به تئاتر رو آورد و به نوشتن نمایشنامه پرداخت. در ۱۷۳۱ پدرش از دنیا رفت و در ۱۷۳۲ از ازدواجی تحمیلی چشم پوشی کرد و به میلان رفت. ورود رسمی گولدونی به تئاتر ایتالیا با تراژدی آمالاسونتا (amalasunta) بود که در گیشه شکست خورد و با استقبال منتقدان هم روبه رو نشد. او سپس به ورونا رفت. در ورونا به کمک جوزپه ایمر به عنوان نویسنده کمدی به کار پرداخت و با همسر آینده اش نیکولتا کونیو آشنا شد و پس از ازدواج به ونیز بازگشت. در ونیز به کار تئاتر ادامه داد و به اصلاح کمدی مهارت (کمدیا دلارته) پرداخت. گولدونی که بسیار پرکار بود، با آثارش خشم سنت گرایان را برانگیخت و انتقادهای تند و تیز آنان را متوجه خود کرد. مباحثه های تئوریک و مخالفت شدید کارلو گوتزی با اصلاحات گولدونی موجب رنجش خاطر او شد و آزرده از قدرنشناسی مردم ونیز، شهر و دیار خود را ترک کرد و به پاریس رفت و در آنجا زندگی اش را در فقر و تنگدستی به پایان رساند. تاثیر گولدونی بر تئاتر ایتال
یا. بزرگ ترین تاثیر کارلو گولدونی بر تئاتر ایتالیا اصلاح کمدیا دلارته بود. در دوره ای که کارلو گولدونی آثارش را می نوشت، کمدیا دلارته از خلاقیت تهی شده بود و به ورطه تکرار و ابتذال افتاده بود. کارلو گولدونی اندیشه اصلاح کمدیا دلارته را با جدیت دنبال کرد و به موفقیت هایی دست یافت. او دریافته بود که بداهه گویی عامل اصلی افول کمدی مهارت است، و تصمیم گرفت عادت بداهه گویی را از سر بازیگرها بیندازد؛ برای همین منظور شروع به نوشتن متن برای کمدی کرد؛ ابتدا فقط برای نقش اصلی متن نوشت، و در کارهای بعدی تعداد نقش هایی را که باید برایشان دیالوگ نوشته می شد، بیش تر کرد. بعد از این که بداهه گویی را از میدان بیرون کرد به سراغ ماسک ها رفت و به محدود کردن تعدادشان پرداخت و ماهیت وجودی مشخصی به آنها بخشید. او سپس اصلاحات خود را متوجه اجرای بازیگران، بیانگری صحنه و زبان جدید کمدی کرد. گولدونی معتقد بود نزدیکی زبان صحنه به گفتگوهای رایج میان مردم کم ترین اصلاحی است که باید در کمدیا دلارته صورت گیرد. او سادگی و واقعی بودن را از بازیگرها می خواست. به این ترتیب، کمدیا دلارته ناگهان خود را در سیطره قواعد جدیدی یافت که گولدونی برایش م
قرر کرده بود و به سادگی در آنها ذوب شد. ویژگی کمدی های گولدونی. او شاخص ترین چهره در کمدیا دل آرته ایتالیاست. او کمدی موقعیت، کمدی شخصیت و کمدی خلقیات را خلق کرد. آثار. تراژدی. آمالاسونتا (۱۷۳۳) بلیساریو (۱۷۳۴) رزموندا (۱۷۳۴) گریزلدا (۱۷۳۴) انریکو شاه سیسیل (۱۷۳۶) عشق های اسکندر کبیر (۱۷۵۹) نرون (۱۷۶۰) آرتمیسیا (؟) کمدی. تاجر ورشکسته (۱۷۴۱) زن خوش سلیقه (۱۷۴۳) نوکر دو ارباب (۱۷۴۵): ترجمه ی عباس علی عزتی، نشر چشمه، تهران، 1390./ همچنین با ترجمه ی حسین پرورش تحت عنوان «یک نوکر و دو ارباب»، نشر قطره، تهران، 1390. بیوه زرنگ (۱۷۴۸) دوشیزه محترم (۱۷۴۹) زن خوب (۱۷۴۹) خانواده عتیقه (۱۷۵۰) تئاتر کمیک (۱۷۵۱) قهوه خانه (۱۷۵۱): ترجمه ی عباس علی عزتی، انتشارات افراز، تهران، 1393. زن حسود (۱۷۵۲) ارباب [فئودال] (۱۷۵۲): ترجمه ی عباس علی عزتی، انتشارات افراز، تهران، 1393. مهمانخانه چی (۱۷۵۳): ترجمه ی عباس علی عزتی، انتشارات افراز، تهران، 1393. زن عجیب (۱۷۵۳) کلفت ها (۱۷۵۵) زن تنها (؟) پدری برای عشق (؟) بیوه شوخ (؟) به دام انداختن مرد ثروتمند (؟) زن بذله گو (؟) خانه جدید (۱۷۶۰) یک رویداد عجیب (۱۷۶۰) مادر خوب (۱۷۶۱) غصه تعطیلات
(۱۷۶۱) دعواهای کیوتزا (۱۷۶۲): ترجمه ی عباس علی عزتی، نشر چشمه، تهران، 1390. عشق آرلکینو و کامیلا (۱۷۶۳) عشق زلیندا و لیندورو (۱۷۶۴) بادبزن (۱۷۶۵): ترجمه ی عباس علی عزتی، انتشارات افراز، تهران، 1393. منابع. کارلو گولدونی: دعواهای کیوتزا و نوکر دو ارباب، ترجمه عباس علی عزتی، نشر چشمه، ۱۳۹۰، مقدمه مترجم. تاریخ تئاتر جهان، اسکار گ براکت، ترجمه هوشنگ آزادی ور، انتشارات نقره، ۱۳۶۳. ویکی پدیای انگلیسی /
بازار انحصاری، نوعی فعالیت اقتصادی است که در آن فروشنده، قدرت بالایی در تعیین قیمت دارد و فروشنده میزان تولید و عرضه را به گونه ای تنظیم می کند که با صرف کم ترین منابع، بیشترین سود ممکن را نصیب خود کند. از آن جایی که در بازار انحصاری رقابت در کار نیست و استانداردهای اجباری به شکل حداقلی اجرا می شوند، کیفیت چندان مورد توجه نیست. در بازار انحصاری، برای کالاهایی همگن تنها یک فروشنده وجود دارد، قیمتی برای فروش کالا تعیین شده است که ورود برای سایر واحدهای تولیدی به بازار سودآور نیست یا واحد تولیدی موجود عرضه و فروش مواد اولیه اساس برای تولید کالا را کنترل می کند. گاه نیز با روش تولید و تکنولوژی لازم برای تولید، کالا را در انحصار خود درمی آورد. همچنین گاهی از طرف دولت اجازه تولید انحصاری کالا را داشته یا به وسیله مقررات بازرگانی به وسیله دولت از واحد تولیدی حمایت می شود. البته قیمت کالا در بازار انحصاری برای انحصارگر به دلیل وجود یک عرضه کننده ثابت نیست. در این بازار واحد تولیدی انحصارگر در رابطه با قیمت کالا و رابطه میزان تولید کالا دو نوع تصمیم گیری اتخاذ می کند. اول آنکه می تواند قیمت کالای تولید شده را تعیین کن
د و تعیین مقدار فروش براساس این قیمت را برای حداکثر سود به عهده تابع تقاضای بازار بگذارد. دوم آنکه می تواند مقدار فروش را تعیین کند و اجازه دهد تابع تقاضای بازار قیمتی را تعیین کند که به ازای آن سود تولیدکننده به حداکثر برسد. انحصارگر که صاحب بازار انحصاری است زمانی بازار را در حالت تعادل می داند که حداکثر سود را در کوتاه مدت به دست آورد. کسب حداکثر سود متوسط انحصارگر زمانی عملی می شود که بتواند میزان تولید را انتخاب کند که به ازای آن تابع درآمد نهایی مساوی با قیمت حداکثر سود است.
در بازار رقابت انحصاری کالای فروشندگان بیشمار به جای اینکه با هم مشابه باشند از نظر کیفیت یا بسته بندی با یکدیگر متفاوت است؛ لذا کالاها کاملاً جانشین هم نیستند. فروشندگان که همان واحدهای تولیدی هستند باید قیمت هایی را تعیین کنند که بتوانند مشتریان بیشتری را جلب و جذب کنند، زیرا در غیر این صورت مشتریان به کالاهایی با کیفیت مشابه یا پایین تر، اما ارزان قیمت تر مراجعه می کنند. در این زمان است که رقبا بازار را به دست می آورند. در این بازار نقش تبلیغات و آگهی ها نمایان می شود و واحدهای تولیدی برای ایجاد تمایز و تفاوت میان کالاها و خدمات خود و سایر تولیدکنندگان به آگهی های تجاری متوسل می شوند. هرچند این سازمان و شرکت ها هزینه هایی برای جلب مشتریان متحمل می شوند، اما پس از مدت زمان کوتاهی با سودآوری بالا این هزینه جبران می شود که به این ترتیب تعادل در بازار رقابت انحصاری به وجود می آید. بازار رقابت انحصاری دارای وی ژگیهای زیر است: وژگیهای بلندمدت یک بازار رقابت انحصاری تقریباً شبیه بازار رقابت کامل است. تفاوتی که بین این دو وجود دارد این است که در بازار رقابت انحصاری، کالاها غیرهمگن هستند و در این بازار، رقابت غیرقی
متی نیز وجود دارد. تاریخچه. رقابت انحصاری در تاریخ عقاید اقتصادی در اعتبار علمی ادوارد چمبرلین است. چمبرلین اقتصاددان آمریکایی که در کتاب خود تحت عنوان نظریه رقابت انحصاری که در سال ۱۹۳۳ به چاپ رسید تأکید می کند که بازارهای اقتصادی ممکن است روی یک سطح یا طیف افقی در نظر گرفته شوند که انحصار کامل در حد نهایی راست آن و بازار رقابت کامل در حد نهایی چپ آن قرار دارد. بین این دو بازار از نظر تعیین قیمت توافقی وجود ندارد و در نتیجه قیمت ها از طریق عناصر انحصاری و رقابتی تعیین می شود. مشخصه های اصلی. یک بازار رقابت انحصاری چند ویژگی اصلی دارد: تمایز بین کالاها. کالاهای بنگاه ها در بازار رقابت انحصاری کاملاً همگن نیستند و با یکدیگر تفاوت دارند. البته این تفاوت به قدری کم است که کالاها تا حد زیادی جانشین هم هستند. برای مثال می توان گفت که کالاها از لحاظ کارکرد یکسان اند اما تفاوت هایی در کیفیت، بسته بندی، شکل، محل فروش و مواردی از این قبیل دارند. تعداد بنگاه ها. در هر بازار رقابت انحصاری، تعداد زیادی بنگاه وجود دارد و تعداد زیادی بنگاه نیز آماده ورود به بازار هستند. تعداد زیاد بنگاه ها این نتیجه را دارد که تصمیمات قیمت
ی هر بنگاه، اثری ناچیز روی کل بازار دارد و لذا تصمیمات دیگر بنگاه ها را تحت تأثیر قرار نمی دهد. هزینه ورود و خروج. در بازار رقابت انحصاری در بلندمدت هزینه ورود و خروج وجود ندارد. این فرض تضمین می کند که در این بازار، هزینه های نابرگشتنی وجود ندارد. استقلال در تصمیم گیری. در این بازار هر بنگاه به طور مستقل برای کالای خود قیمت گذاری می کند و نیاز به در نظر گرفتن اثر تصمیم خود بر تصمیم قیمتی دیگر بنگاه ها ندارد. این امر به این دلیل است که بازار به قدری بزرگ است که اثر تصمیم یک نفر روی کل بازار قابل صرف نظر است. قدرت بازار. بنگاه ها در بازار رقابت انحصاری دارای درجه ای از قدرت بازار هستند. در واقع در این بازار بر خلاف بازار رقابت کامل، بنگاه می تواند قیمت خود را بالا ببرد بدون اینکه تمام مشتریان خود را از دست بدهد. از طرف دیگر بنگاه می تواند قیمت خود را پایین بیاورد بدون این که بقیه بنگاه ها مجبور به رقابت قیمتی و پایین آوردن قیمت خود شوند. منشأ این قدرت بازار در یک بازار رقابت انحصاری، موانع ورود و خروج نیست (چون این موانع وجود ندارند یا به مقدار کمی وجود دارند) بلکه وجود تعداد اندک رقبا و تمایز کالاها در این با
زار است. وجود قدرت بازار به این معنی است که بنگاه با یک منحنی تقاضای نزولی مواجه است (که البته کشش زیادی دارد). اطلاعات ناقص. در این بازار، به طور کلی هیچ تولیدکننده و مصرف کننده ای اطلاعات کامل ندارد. بنگاه رقابت انحصاری در کوتاه مدت. هر بنگاه در بازار رقابت انحصاری از جنبه های مختلف شبیه انحصارگر است. اما از آن جا که محصول این بنگاه با محصول سایر بنگاه ها تفاوت دارد، منحنی تقاضای بنگاه دارای شیب نزولی است (برعکس، منحنی تقاضای بنگاه در بازار رقابت کامل در قیمت بازار افقی است). بنابراین بنگاه رقابت انحصاری از قانون انحصارگر برای حداکثر کردن سود خود استفاده می کند: سطحی از تولید را انتخاب می کند که درآمد نهایی (MR) با هزینه نهایی (MC) برابر است و از منحنی تقاضا برای تعیین قیمت سازگار با مقدار تولید استفاده می کند. بنگاه رقابت انحصاری در بلندمدت. وقتی در کوتاه مدت بنگاه ها سود به دست می آورند، این سود انگیزهٔ ورود بنگاه های جدید به بازار خواهد بود. با ورود بنگاه های جدید به بازار، تعداد محصولاتی که خریداران می توانند انتخاب کنند افزایش می یابد و در نتیجه تقاضای هر بنگاه در بازار کاهش خواهد یافت. به عبارت دیگر،
سود باعث تشویق ورود بنگاه ها به بازار می شود و منحنی های تقاضای بنگاه ها به سمت چپ یا پایین منتقل می شود. با انتقال منحنی تقاضا به سمت پایین، سود بنگاه ها کاهش می یابد. برعکس، وقتی بنگاه ها ضرر می کنند، انگیزه برای خروج از صنعت (بازار) فراهم می شود. با خروج بنگاه ها از بازار، مصرف کنندگان با محصولات کم تری برای انتخاب رو به رو می شوند. کاهش تعداد بنگاه ها باعث افزایش تقاضای محصولات بنگاه های موجود در بازار می شود. به عبارت دیگر، زیان باعث تشویق بنگاه ها به خروج از بازار و خروج بنگاه ها از بازار باعث انتقال منحنی تقاضای بنگاه های باقی مانده به سمت راست می شود. با افزایش تقاضای بنگاه ها باقی مانده در بازار، سود افزایش می یابد (یا زیان کاهش می یابد). جریان ورود و خروج بنگاه ها تا جایی ادامه خواهد داشت که سود اقتصادی بنگاه های باقی مانده در بازار دقیقاً به صفر برسد. وقتی بازار به این وضعیت می رسد بنگاه های جدید برای ورود به بازار هیچ انگیزه ای ندارند و بنگاه های موجود نیز برای خروج انگیزه ای نخواهند داشت. نتیجه آن که دو ویژگی تعادل بلندمدت در بازار رقابت انحصاری به شرح زیر است: ویژگی دوم، تفاوت بین بازار رقابت ان
حصاری و انحصار کامل را نشان می دهد. در بازار انحصار کامل، فقط یک فروشندهٔ منحصر به فرد وجود دارد که کالایی بدون جانشین تولید می کند و انحصارگر حتی در بلندمدت سود اقتصادی مثبت به دست می آورد. برعکس از آن جا که ورود به بازار رقابت انحصاری آزاد است، سود اقتصادی یک بنگاه در این نوع بازار در بلندمدت به صفر می رسد. مقایسه رقابت انحصاری و رقابت کامل. دو تفاوت عمده بین دو بازار رقابت انحصاری و رقابت کامل وجود دارد: مازاد ظرفیت. ورود و خروج بنگاه ها در بازار رقابت انحصاری تا جایی ادامه می یابد که منحنی های تقاضا و هزینهٔ متوسط کل (ATC) برهم مماس شوند. این در حالی است که مقدار تولید در این نقطه (نقطهٔ تماس دو منحنی تقاضا و ATC) کم تر از مقداری است که هزینهٔ متوسط کل حداقل می شود؛ بنابراین در بازار رقابت انحصاری، بنگاه ها بر روی شاخهٔ نزولی منحنی های هزینهٔ متوسط کل تولید می کنند. به این ترتیب رقابت انحصاری تمایز اساسی با رقابت کامل دارد. آزادی ورود به بازار رقابت کامل باعث می شود تا بنگاه ها در نقطهٔ حداقل منحنی هزینه متوسط کل تولید کنند. سطحی از تولید که هزینهٔ متوسط کل (ATC) را حداقل می کند، مقیاس کارآمد (تولید کارآ)
بنگاه نامیده می شود. در بلندمدت بنگاه های بازار رقابت کامل در مقیاس کارآمد فعالیت می کنند ولی بنگاه های بازار رقابت انحصاری در سطحی کم تر از مقیاس کارآمد فعالیت می کنند. در این حالت می گوییم بنگاه ها در بازار رقابت انحصاری مازاد ظرفیت دارند. به عبارت دیگر، یک بنگاه در بازار رقابت انحصاری، برخلاف بنگاه رقابتی، باید تولید خود را افزایش دهد تا هزینهٔ متوسط کل تولید کاهش یابد. قیمت گذاری بالاتر از هزینهٔ نهایی. دومین تفاوت بین بازار رقابت کامل و رقابت انحصاری به ارتباط میان قیمت و هزینهٔ نهایی مربوط می شود. در یک بنگاه رقابتی، قیمت (P) با هزینهٔ نهایی (MC) برابر است. در حالی که برای یک بنگاه در بازار رقابت انحصاری، قیمت بیش از هزینهٔ نهایی است (P&gt;MC) زیرا بنگاه همیشه دارای بخشی از قدرت بازار است. این قیمت گذاری بالاتر از هزینهٔ نهایی با ورود و خروج بنگاه ها و صفر شدن سود سازگار است. چرا که شرط سود صفر فقط این اطمینان را به ما می دهد که قیمت (P) با هزینهٔ متوسط کل (ATC) برابر است، ولی شرط سود صفر، تضمین برابری قیمت و هزینهٔ نهایی (MC) نیست. در تعادل بلندمدت بنگاه های بازار رقابت انحصاری بر روی شاخهٔ نزولی منحن
ی های هزینهٔ متوسط کل (ATC) فعالیت می کنند، به طوری که هزینهٔ نهایی کم تر از هزینهٔ متوسط کل است (MC&lt;ATC). بنابراین وقتی قیمت و هزینهٔ متوسط کل با هم برابرند، قیمت باید بیش از هزینهٔ نهایی باشد. در ارتباط میان قیمت و هزینهٔ نهایی یک تفاوت کلیدی و مهم بین رقابت کامل و رقابت انحصاری مشاهده می کنیم. فرض کنید از یک بنگاه سؤال کنید: «شما دوست دارید که یک مشتری وارد فروشگاه شود و کالایی را به قیمت جاری از شما خریداری کند؟» یک بنگاه در بازار رقابت کامل پاسخ می دهد که اهمیتی ندارد! زیرا قیمت دقیقاً برابر هزینه نهایی است و سود ناشی از فروش یک واحد اضافی کالا (در بلند مدت) صفر است. برعکس، یک بنگاه در بازار رقابت انحصاری همیشه مشتاق مشتریان بیشتر است. زیرا قیمت بیش از هزینهٔ نهایی است و فروش هر واحد اضافی به قیمت جاری، به معنای سود بیشتر است. بر اساس یک لطیفه، بازارهای رقابت انحصاری بازارهایی هستند که برای خریداران خود کارت تبریک عید می فرستند! رقابت انحصاری و رفاه جامعه. یک منبع ناکارایی در بازار رقابت انحصاری، قیمت گذاری بالاتر از هزینهٔ نهایی است. زیرا با قیمت گذاری بالاتر، برخی از مصرف کنندگان که کالا را بیش از ه
زینهٔ نهایی تولید ارزش گذاری کرده اند، به خرید کالا اقدام می کنند و سایرین که کالا را کم تر از هزینهٔ آن ارزش گذاری کرده اند، از خرید خودداری خواهند کرد؛ بنابراین بازار رقابت انحصاری یک زیان اقتصادی ناشی از قیمت گذاری انحصاری را به همراه دارد. هر چند این نتیجه در مقایسه با نتیجهٔ بهینهٔ برابری قیمت و هزینهٔ نهایی (P=MC) به وضوح نامطلوب است، اما هیچ روش آسانی برای حل این مشکل در اختیار سیاستگذاران نیست. برای قیمت گذاری بر اساس هزینهٔ نهایی، سیاستگذاران به اقدامات اصلاحی نیاز دارند تا تمام بنگاه ها کالاهای متمایز تولید کنند. زیرا چنین محصولاتی به قدری در اقتصاد وجود دارند که هزینه های اداری چنین اصلاحاتی را پوشش می دهند. علاوه بر این، تنظیم و اصلاح رفتار بنگاه ها در بازار رقابت انحصاری شامل تمام مشکلات ناشی از اصلاح انحصارهای طبیعی می شود. به ویژه آن که بنگاه های بازار رقابت انحصاری که دارای سود صفر هستند، مجبور می شوند با کاهش قیمت خود تا سطح هزینهٔ نهایی، زیان کنند. برای باقی ماندن این بنگاه ها در بازار، دولت باید به آن ها کمک کند. به جای آن که از آن ها مالیات بگیرد، باید به آن ها یارانه پرداخت کند و سیاستگذا
ران نیز ممکن است به این نتیجه برسند که بهتر است بنگاه های بازار رقابت انحصاری با وجود ناکارایی قیمت گذاری انحصاری، در بازار فعالیت کنند. یک مسئلهٔ دیگر که ناکارایی اجتماعی بازار رقابت انحصاری را نشان می دهد این است که تعداد بنگاه های این بازار ممکن است مطلوب نباشد. به این معنا که تعداد بنگاه هایی که وارد بازار می شوند یا بسیار زیاد یا بسیار کم باشد. یک روش تحلیل این مشکل، بررسی آثار جانبی ورود بنگاه ها به بازار است. هرگاه یک بنگاه با یک کالای جدید، ورود به بازار رقابت انحصاری را مورد ملاحظه قرار می دهد، فقط به سود دریافتی احتمالی فکر می کند. با وجود این، ورود به بازار دو اثر جانبی دارد: هر دو نوع اثر جانبی با شرایط رقابت انحصاری ارتباط بسیار نزدیکی دارد. اثر جانبی تنوع محصول از آن جا به وجود می آید که یک بنگاه جدید یک محصول متفاوت با محصول بنگاه های موجود در بازار تولید می کند. اثر جانبی ربودن سود نیز وجود دارد، زیرا بنگاه ها قیمت خود را (در بازار رقابت انحصاری) بالاتر از هزینهٔ نهایی قرار می دهند؛ بنابراین همیشه می توانند با فروش واحدهای بیشتر سود به دست آورند. برعکس، در بازار رقابت کامل بنگاه ها کالاهای مشا
به تولید می کنند و قیمت کالا با هزینهٔ نهایی برابر است؛ بنابراین هیچ یک از این آثار جانبی در رقابت کامل وجود ندارد. در پایان می توان نتیجه گرفت که بازارهای رقابت انحصاری فاقد تمام ویژگی های رفاهی مطلوب بازارهای رقابت کامل هستند. به عبارت دیگر، دست نامرئی به هیچ وجه تضمین نمی کند که در بازار رقابت انحصاری، اضافه رفاه کل به حداکثر می رسد. با وجود این، از آن جا که ناکارایی ها بسیار نامشهود و به سختی قابل اندازه گیری و اصلاح اند، در سیاست های عمومی برای بهبود نتایج و آثار این بازار هیچ روش شناخته شده ای وجود ندارد.
در پنجاه سال گذشته، گسترش مبادلات کالا آن هم تا این اندازه که فاصله و مسافت فرهنگ ها را به چند گام تبدیل کرده، به ذهن هیچ انسانی خطور نمی کرد. هر چند امروز همه این کم و بیش در همه جای دنیا اتفاق افتاده است. شعار خودکفایی، جای خود را به شعارهایی نظیر تلاش برای یافتن جایگاهی مناسب در بازار بین المللی داده است. با توجه به این مسائل سازمان باید به صورت و شکلی از درک کامل محیط بازار بین المللی برسند. این بازار در دو دهه اخیر تغییرات شگرفی داشته است که موجبات ایجاد فرصت ها و موانع بسیاری شده است. حجم مبادلات بین المللی در صنایع اتومبیل سازی، الکترونیک و غیره رشد چشمگیری داشته است. شرکت های چند ملیتی علاوه بر گسترش فعالیت های بازار یابی خود، امکانات تولید خود رد کشورهای مختلف را افزایش داده اند که این گونه شرایط موجب ایجاد اقتصاد صنعتی در کشورهای جهان شده است و جهان را به سوی صنعتی شدن می کشاند. برخی کشورها صادرکنندگان عمده کالاهای صنعتی و سرمایه هستند. آن ها مبادلات بسیاری با هم انجام می دهند و واردکنندگان مواد خام و کالاهای نیمه ساخته به شمار می آیند. همچنین این کشورها یا واردکنندگان بازار خوبی برای کالاهای صنعتی
با ارزش افزوده کم و انواع گوناگون کالاهای مصرفی اند. هر چند بسیاری از کشورهای دنیا در تلاش هستند که از رقبا پیشی گیرند و بازار صادرات را به دست آورند.
شرکت های غول آسای چند ملیتی دست به ابداع یک سیستم کل زده اند. هر گاه که منع قانونی و فرهنگی برای فعالیت آنها وجود نداشته، آنها اهمیت مرزهای ملی را به حداقل رسانده اند و استراتژی های خود را بیشتر بر حسب جنبه های اقتصادی جهان ایجاد کرده اند. این شرکت ها تا حدود زیادی غیر سیاسی هستند و بیشتر به منافع سهامداران خود در هر نقطه که باشند علاقه مندند، تا منافع یک کشور خاص، چنانچه شرکتی به فروش مواد دارویی اشتغال دارد سودآورترین روش کار این است که استراتژی خود را بیشتر بر اساس بازارهای بین المللی طراحی کند تا بازار خاص یک کشور، هرچند آنچه که گفته شد تنها مثالی برای روشن شدن مطلب بود.این سیستم موجب شناخت بازارهایی می شود که به صورت بالقوه می تواند محصولات شرکت را جذب کرده یا شرکت خود را با ویژگی های آن بازار تطبیق دهد. در این بازارها ممکن است تنها احتیاج به سرمایه گذاری در تسهیلات تولیدی باشد. اگر بازار بالقوه مناسب سرمایه گذاری باشد این کار باید انجام شود. عوامل سیاسی و اجتماعی چنانچه به سودآوری قضیه تاثیر داشته باشند باید مورد توجه قرار گیرد. بنابراین بازار از بخش های ناهمگن از مصرف کنندگان تشکیل می شود. هدف از اینکه
بازارها دسته بندی می شوند نیز شناسایی گروه های هم نیاز و هم پسند یا هم سلیقه در میان مشتریان است. در همه حال مشتریان حرف اول را می زنند و بازار بر اساس نظرات آنها تشکیل، تغییر و تداوم می یابد.
بازار چند قطبی در اغلب جوامع صنعتی، یعنی چند عرضه کننده در مقابل تعداد کثیری تقاضا کننده یا مشتری قرار گرفته اند. البته در بخش تولید چند فروشنده، تقاضای انبوه خریداران را به نحوی برآورده می کنند که اتخاذ سیاست هر یک از آنها در وضع بازار و وجود دیگر فروشندگان مؤثر باشد، در چنین حالتی بازار چند قطبی ایجاد می شود. تولیدکنندگان در این نوع بازار می توانند تاثیر زیادی بر قیمت بازار گذارند، اما نمی توانند به طور مستقل قیمت کالا را تعیین کنند. باید عکس العمل رقبا را در نظر گیرند، زیرا الگوی واکنش رقبا در این حالت می تواند اشکال زیادی به خود گیرد. به عنوان مثال حالتی از بازار چندقطبی می تواند وجود داشته باشد که در بنگاه های اقتصادی تصمیم به توافق با یکدیگر بگیرند که وضعیتی شبیه انحصار ایجاد می شود. در این حالت مقدار تولید، فروش و قیمت کالا مشابه وضعیت انحصاری تعیین می شود.
بازار پول بازاری برای داد و ستد پول و دیگر دارایی های مالی جانشین نزدیک پول است که سررسید کمتر از یکسال دارند. به عبارت صحیح تر بازار پول به عنوان بازار ابزارهای مالی کوتاه مدت با ویژگی اندک بودن ریسک عدم پرداخت، نقدشوندگی بالا و ارزش اسمی زیاد نام برد. بازار پول در بین عموم به عنوان ابزاری برای وام گرفتن و وام دادن در کوتاه مدت، از چند روز تا حدود یک سال، مورد استفاده قرار می گیرد. اوراق بهادار بازار پول شامل گواهی های سپرده قابل معامله، حواله های بانکی و اوراق تجاری می شود. تمرکز فعالیت این بازار در استفاده از ابزارهایی است که به اشخاص و بنگاه های تجاری این امکان را دهد تا به سرعت نقدینگی خود را به میزان مطلوب درآورند. محل جغرافیایی خاصی برای بازار پول در نظر گرفته نمی شود. بانک ها، مؤسسات اعتباری غیربانکی و سایر مکان هایی که دادوستد ابزارهای مالی بازار پول در آن انجام می شود، تشکیل دهندهٔ بازار پول هستند. مشارکت کنندگان در بازار پول، افراد یا واحدهای دارای مازاد نقدینگی هستند که به عنوان پس اندازکننده، منابع خود را از طریق مستقیم یا غیرمستقیم با سررسیدهای کوتاه مدت در اختیار واحدهای نیازمند منابع مالی قرار