Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مز عبور داشته باشد به عنوان مثال رمزنگاری و کنترل های دسترسی کافی بمنظور کاهش ریسک توافقات. برای حساب های شخصی، یک نوع اصالت سنجی باید در یک محیط پایگاه داده در نظر گرفته شود جایی که ریسک متناسب با هزینه های مرتبط با سیستم های تصدیق باشد.
خطاهای نوع اول و دوم دسته بندی انواع خطاها در آزمون فرض آماری هستند. دو نوع خطا ممکن است در طی آزمون فرض صفر formula_1 در مقابل متمم آن formula_2 رخ دهد:
قوطی ماهواره گونه ای خاص و بسیار کوچک از یک جسم شبیه به ماهواره است که که اغلب برای آموزش هوافضا استفاده می گردد. کن ست ها همچنین جنبهٔ مسابقاتی بین دانشجویان و دانش آموزان را نیز دارا می باشند. به صورت معمول وزن کن ست ها تا یک کیلوگرم و شکل آن ها به صورت قوطی شکل می باشد. هدف اصلی کن ست ها شیوه فرود آن به سطح زمین است که اغلب از ارتفاع ۵۰۰ متری زمین رها و کن ست باید بعد از انجام دادن وظایف خود به سطح زمین فرود آید. ماموریت اصلی. ماموریت اصلی کن ست ها فرود با استفاده از چتر یا هرگونه ابزار مختلف برای فرود کاملاً صحیح می باشد. اطلاعات فرود در هر لحظه باید یا به ایستگاه زمینی مخابره یا در خود کن ست ذخیره و بعداً بازپخش شود. اطلاعات فرود شامل دمای هوا، رطوبت، سرعت و شتاب فرود می باشد و با توجه به عملیات های ثانویه می توان تصویربرداری از فرود یا تجهیزات داخلی مورد استفاده قرار گیرد. ماموریت های ثانوی. شامل گستره زیادی از مباحث می شود که مهم ترین آنان عبارت اند از:
نرخ کلاک (یا سرعت کلاک) معمولاً به بَسامَدی (فرکانسی) که یک واحد پردازش مرکزی (CPU) با آن کار می کند گفته می شود، که برحسب یکای هرتز (Hertz) بیان می شود.
آمارهٔ بسنده برای یک پارامتر، آماره ای است از داده که تمام اطلاعات موردنیاز برای تخمین آن پارامتر را دربر دارد. به بیان دیگر، گوییم formula_1 آماره ای بسنده است اگر دانستن آن ما را از داشتن تمام نمونه ها برای تخمین پارامترهای توزیع نمونه ها بی نیاز سازد. به عنوان مثال، در تخمین میانگین نمونه های formula_2 که براساس توزیع نرمال با میانگین formula_3 و واریانس واحد توزیع شده اند، آمارهٔ زیر یک آمارهٔ بسنده است: تعریف ریاضی. تعریف دقیق ریاضی آماره بسنده به صورت زیر است: روش محاسبه. یافتن آمارهٔ بسنده با استفاده از تعریف آن غالباً مشکل است. برای محاسبه آماره بسنده معمولاً از قضیه فاکتورگیری استفاده می شود:
لایه تجرید سخت افزار (به انگلیسی: Hardware Abstraction Layer یا HAL) این لایه در برخی از سیستم های عامل جهت شبیه سازی سخت افزار برای لایه های بالاتر طراحی شده است که مجموعه ای از روال ها در سیستم عامل است و برخی از جزئیات وابسته به پلت فرم را تقلید می کند تا برنامه ها به منابع سخت افزاری دسترسی مستقیم داشته باشند.
چندریسمانی (به انگلیسی:Multithreading) توانایی یک برنامه در تقسیم شدن به چند ریسمان (زیربرنامه) است که می توانند جداگانه و در عین حال همزمان توسط رایانه اجرا شوند. یک رایانه چندپردازنده ای می تواند همزمان دو یا چند ریسمان را اجرا کند که به معنی اجرای زودتر کل برنامه نسبت به رایانه تک پرداز است. بر روی یک رایانه تک پردازنده یک برنامه چند ریسمانی زودتر اجرا نمی شود اما یک نرم افزار کاربردی چندریسمانی ممکن است با کاربر اندرکنش بیشتری داشته باشد زیرا چندین فعالیت در نرم افزار همزمان اجرا می شوند. نرم افزارهای سنتی تک ریسمان ای بر روی سیستم های چندپردازنده سریع تر اجرا نمی شوند زیرا ان نرم افزارها در هر زمان می توانند تنها یک پردازنده را به کار بگیرند. این قابلیت موجب مصرف انرژی برق کمتر نیز می شود. زمینه. ریسمان یک واحد اساسی بهره گیری از CPU است. یک ریسمان شامل یک شناسه ریسمان، شمارنده برنامه (PC)، یک مجموعه ثبات، و یک پشته است. بخش کد، بخش داده و سایر منابع سیستم عامل مانند پرونده های باز و سیگنال ها، بین ریسمان های متعلق به یک فرایند به اشتراک گذاشته می شود. یک فرایند به طور مرسوم دارای یک ریسمان کنترل است. اگ
ر فرآیندی دارای چندین ریسمان کنترل باشد، می تواند همزمان بیش از یک کار را انجام دهد. اکثر برنامه های نرم افزاری که روی رایانه ها و دستگاه های موبایل جدید اجرا می شوند چند ریسمانی هستند. یک برنامه معمولاً به شکل یک فرایند جداگانه با چندین ریسمان کنترل اجرا می شود. در زیر چند نمونه از برنامه های چند ریسمانی را آورده ایم: برنامه ها همچنین می توانند با هدف حداکثر بهره گیری از قابلیت پردازش در سیستم های چند هسته ای طراحی شوند. چنین برنامه هایی می توانند چندین کار پردازنده ای سنگین را به طور موازی در چندین هسته محاسباتی انجام دهند. در شرایط خاص، ممکن است برای انجام چندین کار مشابه، به یک برنامه واحد نیاز باشد. به عنوان مثال، یک سرور وب درخواست های مشتری را برای صفحات وب، تصاویر، صدا و غیره می پذیرد. ممکن است چندین (شاید هزاران مشتری) همزمان به یک وب سرور شلوغ دسترسی پیدا کنند. اگر وب سرور به صورت یک فرایند تک ریسمانی سنتی اجرا شود، می تواند در هر لحظه فقط به یک خدمت گیرنده سرویس دهد و مشتری مجبور است مدت زمان زیادی منتظر سرویس دهی برای درخواست خود بماند. یک راه حل این است که سرور به شکل یک فرایند اجرا شود که درخواس
ت ها را می پذیرد. وقتی سرور درخواستی را دریافت می کند، فرایند جداگانه ای برای سرویس دهی به آن درخواست ایجاد می کند. در حقیقت، این روش ایجاد فرایند معمولاً قبل از رایج شدن ریسمان ها، مورد استفاده قرار می گرفت. با این وجود، ایجاد فرایند زمان بر است و منابع زیادی را به کار می گیرد. اگر فرایند جدید وظایفی شبیه فرایند موجود را انجام می دهد، چرا این همه هزینه سربار را متحمل شویم؟ به طور کلی استفاده از یک فرایند حاوی چندین ریسمان کارآمدتر است. اگر فرایند سرور وب چند ریسمانی باشد، سرور یک ریسمان جداگانه ایجاد می کند که به درخواست های مشتریان گوش می دهد. هنگامی که درخواستی صورت می گیرد، سرور به جای ایجاد فرایندی دیگر، یک ریسمان جدید برای سرویس دهی به درخواست جدید ایجاد می کند و مجدداً منتظر درخواست های بعدی می ماند. اکثر هسته های سیستم عامل نیز به طور معمول چند ریسمانی هستند. به عنوان مثال، در زمان بوت شدن سیستم در سیستم های لینوکس، چندین ریسمان هسته ایجاد می شود. هر ریسمان وظیفه خاصی مانند مدیریت دستگاه ها، مدیریت حافظه یا مدیریت وقفه را انجام می دهد. از دستور ps -ef می توان برای نمایش ریسمان های هسته در سیستم عامل ل
ینوکس استفاده کرد. بررسی خروجی این دستور، ریسمان هستهٔ kthreadd را (با pid = ۲) نشان می دهد، که نقش والد را برای سایر ریسمان های هسته ایفا می کند. بسیاری از برنامه ها نیز می توانند از چندین ریسمان، بهره ببرند، از جمله، الگوریتم های اساسی مرتب سازی، درختان و گراف ها. علاوه بر این، برنامه نویسانی که باید مسئله های سنگین پردازشی کنونی در داده کاوی، گرافیک و هوش مصنوعی را حل کنند، می توانند با طراحی راه حل هایی که به طور موازی اجرا می شوند، از قدرت سیستم های چند هسته ای جدید حداکثر استفاده را بکنند. مزایا. مزایای برنامه نویسی چند ریسمانی را می توان به چهار دسته عمده تقسیم کرد:
فراریسمانی یا پُرریسگی (به انگلیسی: Hyper-Threading یا به اختصار HT یا HTT) نام فناوری «چندریسمانی همزمان» پیاده سازی شده در پردازنده های Atom، core i۳/i۵/i۷، Itanium، Pentium ۴، Xeon شرکت اینتل است. چندریسمانی (به انگلیسی: MultiThreading) به معنی توانایی تقسیم یک پردازش به بخش های کوچک تر (که به «ترد» یا ریسه معروف هستند) و انجام آن ها به صورت همزمان است. در این صورت سرعت اجرای یک فرایند افزایش می یابد. "چندریسمانی همزمان" (Simultaneous multithreading -SMT) تکنیکی برای افزایش بازدهی کلی پردازنده هایی که بیش از یک دستورالعمل را همزمان اجرا می کنند (که به superscalar معروف هستند) همراه با «چندریسمانی سخت افزاری» است. این فناوری به ریسه های مستقل اجازه می دهد که از منابعی که در طراحی پردازنده در اختیار آن ها قرار داده شده است، بهتر استفاده کنند. "فراریسمانی" یک فناوری اختصاصی شرکت اینتل است که برای بهبود «رایانش موازی یا پردازش موازی» (انجام چند دستورالعمل به طور همزمان) در پردازنده به کار رفته است. با این فناوری، برای هر هسته پردازشی (هسته های واقعی) سیستم عامل به دو هستهٔ مجازی ادرس دهی می کند و در هنگامی که
امکان داشته باشد حجم کار را بین آن ها تقسیم می کند. برای این فناوری نه تنها لازم است که سیستم عامل از چند پردازنده پشتیبانی کند بلکه باید برای آن بهینه سازی شده باشد؛ و شرکت اینتل توصیه می کند که در صورتی که از سیستم عاملی استفاده می کنید که هایپرتردینگ را پشتیبانی نمی کند، این فناوری را غیر فعال کنید. هایپرتردینگ به وسیلهٔ دوبل کردن قسمت های از پردازنده (قسمت هایی حالت یک پروسه را ذخیره می کنند) عمل می کند. به این ترتیب یک پردازنده با این فناوری می تواند به صورت دو پردازنده منطقی به سیستم عامل میزبان شناسانده شود و سیستم عامل به طور همزمان دو رشته عملیاتی را برای آن ها زمان بندی کند. هنگامی که منابع پردازشی توسط یک پردازنده استفاده نمی شود و مخصوصا هنگامی که پردازنده (به دلایل مختلف) معلق شده است، یک پردازنده مجهز به این فناوری قادر است از این منابع پردازشی برای اجرای پروسه های زمان بندی شدهٔ دیگر استفاده کند. برای استفاده از مزایای هایپرتردینگ بایستی سیستم عامل از «چند پردازشی متقارن» یا «مولتی پراسسینگ متقارن» (Symmetric MultiProcessing - SMP) پشتیبانی کند. منابع. ویکی پدیا انگلیسی
تیم ملی فوتسال زنان ایران به نمایندگی از کشور ایران در بازی های بین المللی شرکت می کند و توسط فدراسیون فوتبال ایران سازماندهی می شود. تاریخچه. حضور تیم ملی فوتسال بانوان در رقابت های برون مرزی ابتدا فقط به بازی های تدارکاتی با کشورهای همسایه خلاصه می شد. دایره حضور بین المللی تیم ملی فوتسال بانوان در سال های بعد به رقابت های غرب آسیا و تورنمنت های معتبر هم رسید. پس از آن گام بسیار بزرگ دیگر حضور در جام جهانی کوچک زنان بود که زنان فوتسالیست در دو دوره آن (۲۰۱۲ و ۲۰۱۳) شرکت کردند. حضور در رقابت های داخل سالن آسیا و در نهایت حضور در جام ملت های آسیا گام بعدی بود. کشور اردن در سال ۱۳۸۴ از تیم فوتبال زنان ایران برای شرکت در مسابقات قهرمانی فوتبال زنان غرب آسیا دعوت کرد. دولت ایران در یک حرکت بسیار قابل توجه برای ورزش زنان با تشکیل یک تیم موافقت کرد و از آنجا، تلاش برای پیدا کردن استعدادها در باشگاه های فوتسال آغاز شد. دستاوردها. تیم ملی فوتسال زنان ایران در مسابقات قهرمانی فوتسال زنان آسیا ۲۰۱۵ که در کشور مالزی برگزار شد با پیروزی ۵ بر ۲ مقابل تیم ملی ژاپن قهرمان این مسابقات شد. تیم ملی فوتسال ایران در رقابت های ق
هرمانی آسیا در سال ۲۰۱۸ که با میزبانی تایلند برگزار شد با زدن پنج گل به ژاپن، روی سکوی شماره یک آسیا ایستاد. ایران پیش از ژاپن مقابل ترکمنستان، ازبکستان و چین پیروز شده بود. در نیمه نهایی هم ویتنام را از پیش رو برداشته بود. سارا شیربیگی، خانم گل مسابقات قهرمانی فوتسال آسیا در سال ۲۰۱۸ شد. او به همراه فاطمه اعتدادی و آنا آشیمیرو (بازیکن تیم ملی ژاپن) با ۹ گل زده در صدر گلزنان این دوره از مسابقات قرار گرفتند، اما به دلیل پاس گل بیشتر، هت تریک بیشتر و ملاک های مورد نظر دیگر، تندیس خانم گلی آسیا به او رسید. همچنین فرشته کریمی با ۶ گل زده پس از ساچیهیا (بازیکن تیم ملی تایلند) به عنوان سومی در جدول گلزنان این دوره از مسابقات دست یافت. فرزانه توسلی نیز به عنوان بهترین دروازه بان این مسابقات انتخاب گردید. ایران همچنین به عنوان تیم اخلاق این رقابت ها انتخاب شد و نسیمه غلامی، کاپیتان تیم ایران، جایزه بازی جوانمردانه را دریافت کرد. حواشی. نیلوفر اردلان، بازیکن ملی پوش فوتسال ایران در راه سفر تیم ملی به رقابت های جام ملت های آسیا ۲۰۱۵ مالزی با مخالفت همسر خود مهدی توتونچی مواجه شد و نتوانست کاروان تیم ملی را در این تورنم
نت همراهی کند؛ موضوعی جنجالی که به سوژه رسانه ها بدل شد و پس از پیگیری های فراوان و با کسب مجوز از دادستانی کل کشور، اردلان توانست همراه ملی پوشان به مسابقات قهرمانی فوتسال زنان جهان ۲۰۱۵ گواتمالا سفر کند. رکوردهای تیمی. برد یکطرفه. ایران ۳۲–۱ ترکمنستان ۲ مهر ۱۳۸۴ تعداد بازی های ملی. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ از نظر تعداد بازی ملی در رده چهارم جهان و اول آسیا قرار دارد: رنکینگ. در سال ۲۰۲۴ در رده نهم جهان و دوم آسیا قرار دارد. فهرست بازیکنان. ترکیب فعلی. فرزانه توسلی، طاهره مهدی پور، مهدیه محمودی نیا، فاطمه رحمتی، سارا شیربیگی، فرشته خسروی، فرشته کریمی، الهام عنافچه، زهرا کیانی، نسیمه غلامی، نسترن مقیمی، مارال ترکمان، مهتاب بنایی و فاطمه حسینی فهرست بازیکنان در سال ۲۰۲۰. فهرست بازیکنان در سال ۲۰۱۸: فهرست بازیکنان در سال ۲۰۱۵: نتایج. جام جهانی. ایران به اولین دوره جام جهانی فوتسال ۲۰۲۵ راه یافته است. مسابقات جهانی غیررسمی. با نام فوتسال ورلد تورنمنت بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ برگزار می شد. بازی های اسلامی بانوان. با توجه به اینکه فوتسال زنان قدمت چندانی در دنیا و ایران ندارد این رقابت ها اولین حضور نیمه رسمی فوتسال زنان
در عرصه رقابت های ملی و بین المللی است. جام پیروزی. این رقابت ها با نام ویکتوری دی کاپ (Victory Day Cup) به صورت سالانه در روسیه برگزار می شود. آخرین بار سال ۲۰۱۹ برگزار شد که ایران با سه شکست چهارم شد. سال ۲۰۱۸ ایران حضور نداشت. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به دلیل پاندمی جهانی و جنگ در روسیه برگزار نشده است. منبع: جام نوروز. ۲۰۲۳. اولین دوره در ایران با حضور ایران الف و ب و روسیه برگزار شد. تایلند انصراف داد. منبع:
چند ریسمانی همزمان (به انگلیسی: Simultaneous Multithreading یا SMT) روشی برای افزایش بهره وری کل سیستم، شامل طراحی پردازنده هایی است که می توانند هم زمان چندین دستورالعمل را اجرا کنند. این پردازنده ها که به سوپراسکالر معروف هستند؛ با سخت افزار های مجهز به قابلیت «چند ریسمانی سخت افزاری» کار می کنند. فناوری SMT این امکان را فراهم می کند تا ریسه هایِ مستقل، بهینه تر از منابع پردازنده استفاده کنند. پردازنده های سوپر اسکالر، به گونه ای طراحی شده اند که می توانند در هر چرخهٔ ساعت چندین دستورالعمل را به صورت هم زمان اجرا کنند؛ با این حال، در عمل بسیاری از واحدهای اجرایی پردازنده ممکن است به طور کامل در هر چرخه استفاده نشوند؛ زیرا همه دستورالعمل ها به منابع یکسانی نیاز ندارند. در اینجا فناوری SMT (چند ریسمانی هم زمان) به کمک می آید و بهبودهای زیادی ارائه می دهد. اصول کارکرد SMT. در فناوری SMT (چند ریسمانی همزمان)، چندین ریسه (thread) یا فرایند (process) می تواند به طور همزمان روی یک پردازنده اجرا شود. این ریسه ها از منابع مشترک پردازنده،مانند واحدهای محاسباتی،ثبات ها (registers) و حافظه پنهان (cache) استفاده می کنند
. هدف اصلی SMT بهبود بهره وری منابع پردازنده است که در یک ریسه منفرد ممکن است به طور کامل استفاده نشوند. فناوری SMT، این امکان را فراهم می کند که اگر یک ریسه به دلیل انتظار برای دسترسی به حافظه یا سایر منابع معطل شود، ریسه های دیگر بتوانند از منابع پردازشی بدون فعالیت استفاده کنند و بدون وقفه به اجرای خود ادامه دهند. این ویژگی به بهبود بازدهی کلی پردازنده و کاهش زمان تأخیر کمک می کند. یکی از نمونه های برجسته استفاده از فناوری SMT، پردازنده های سری Intel Hyper-Threading است. این پردازنده ها با استفاده از SMT می توانند دو ریسه را به طور همزمان روی هر هسته فیزیکی اجرا کنند. این یعنی یک پردازنده چهار هسته ای با Hyper-Threading می تواند همزمان هشت ریسه را اجرا کند که منجر به بهبود چشمگیر عملکرد در برنامه هایی می شود که قابلیت اجرای موازی دارند. پردازنده های AMD نیز از فناوری مشابهی به نام Simultaneous Multi-Threading (چند رشته ای همزمان) استفاده می کنند. این فناوری در پردازنده های Ryzen این شرکت به کار گرفته شده و عملکرد بالاتری را در برنامه های چند ریسمانی ارائه می دهد. چالش ها و ضرورت های SMT. فناوری SMT، نیازمن
د تغییرات و بهبودهای قابل توجهی در طراحی سخت افزاری پردازنده ها است. از جمله این تغییرات می توان به مدیریت پیچیده تر ثبات ها، افزایش تعداد ، و بهبود سیستم حافظه نهان اشاره کرد. علاوه بر این، نرم افزار نیز باید به گونه ای طراحی شود که بتواند از مزایای SMT بهره برداری کند. این به معنای برنامه نویسی برای اجرای موازی و بهینه سازی الگوریتم ها برای استفاده از چندین ریسه به طور همزمان است. یکی از چالش های اصلی SMT، مدیریت منابع مشترک بین ریسه ها است. اگرچه این فناوری می تواند بهبودهای بزرگی در عملکرد ایجاد کند، اما در صورت مدیریت نادرست منابع ممکن است به کاهش عملکرد یا تداخل بین ریسه ها منجر شود؛ بنابراین ریسه ها باید به طور مؤثری مدیریت شوند تا رقابت بر سر منابع مشترک به حداقل برسد و منجر به کاهش عملکرد سیستم نشود. به عنوان مثال، اگر دو ریسه به طور همزمان به یک منبع خاص نیاز داشته باشند، ممکن است باعث ایجاد تأخیر در اجرا شوند. برنامه نویسان باید الگوریتم های خود را برای بهره از مزایای چندریسمانی، بهینه سازی کنند تا عملکرد بهتری در برنامه های موازی داشته باشند. مزایای استفاده از SMT شامل افزایش بازدهی پردازنده، بهبو
د عملکرد در برنامه های چند ریسمانی، و کاهش زمان تأخیر است. این فناوری به ویژه در برنامه هایی که به شدت به پردازش موازی متکی هستند، مانند شبیه سازی ها، محاسبات علمی، و پردازش داده های بزرگ، بسیار مؤثر است. با این حال همه برنامه ها نمی توانند از مزایای SMT بهره برداری کنند. برنامه هایی که به صورت ترتیبی اجرا می شوند و نیاز به پردازش موازی ندارند، ممکن است بهبود قابل توجهی در عملکرد مشاهده نکنند. به همین دلیل، توسعه دهندگان نرم افزار باید به طور دقیق نیازها و الگوهای کاری برنامه های خود را بررسی کنند تا بتوانند از فناوری SMT بهره برداری کنند. در نتیجه، فناوری چند ریسمانی همزمان یک ابزار قدرتمند برای بهبود عملکرد پردازنده ها و افزایش بازدهی سیستم های کامپیوتری است. این فناوری با به کارگیری همزمان چندین ریسه در یک پردازنده، می تواند بهره وری از منابع سخت افزاری را به حداکثر برساند و عملکرد سیستم را در برنامه های چندریسمانی بهبود ببخشد. با این حال، بهره برداری بهینه از این فناوری نیازمند طراحی دقیق سخت افزار و نرم افزار و مدیریت مؤثر منابع مشترک بین ریسه ها است. جزئیات. نام چندرشتگی به دلیل ویژگی های آن ممکن است مب
هم باشد؛ چرا که چندین رشته و وظیفه مختلف با جداول صفحه، سطح های وضعیت وظیفه، حلقه های حفاظت، اجازه های ورود و خروج و غیره می توانند به طور همزمان روی یک هستهٔ سی پی یو اجرا شوند. این در حالی است که علی رغم اجرای همزمان، پردازندهٔ هر رشته کاملاً مستقل است. از نظر مفهومی، چندرشتگی شبیه به چند وظیفه ای انحصاری است، اما در سطح رشته و در پردازنده های ابر مقیاس پذیر جدید پیاده سازی شده است. چندرشتگی همزمان یکی از دو روش اصلی پیاده سازی چندرشتگی است، در حالی که شکل دیگر آن، چندرشتگی زمانی است. در چندرشتگی زمانی، در هر لحظه زمانی داده شده، تنها یک رشتهٔ دستورالعمل قابل اجرا است. اما در چندرشتگی همزمان، دستورالعمل های بیش از یک رشته در هر لحظه زمانی قابل اجرا هستند. این ویژگی بدون تغییرات عمده نسبت به معماری پایهٔ پردازنده انجام شده است. ملحقات اصلی مورد نیاز شامل توانایی واکشی دستورالعمل ها از چندرشتگی در یک دوره زمانی و یک فایل ثبات بزرگتر برای نگه داری داده های چندرشتگی است. تعداد رشته های همزمان توسط طراحان تراشه قابل تعیین است. دو رشتهٔ همزمان در هر هستهٔ CPU رایج ترین حالت است، اما برخی پردازنده ها تا ۸ رشته متق
ارن و همزمان را در یک هسته دارند. با این که این روش فنی بسیار سودمند است و با اشتراک گذاری منابع درگیر است، اندازه گیری و تأیید اثربخشی آن می تواند دشوار باشد. به هر حال، اندازه گیری اثربخشی انرژی SMT توسط موازی سازی بومی و مدیریت میزان کار در تاریخ از 130nm به 32nm در پیاده سازی SMT شرکت اینتل نشان داده است که SMT در انرژی بسیار کارآمد است، به خصوص در پیاده سازی های 45nm و 32nm. حتّی در پردازنده های اتمی در سیستم های مدرن، SMT به طور همزمان با نیروی پویای کم اضافی کار می کند و حتی در حداقل بازده، می توان به صرفه جویی در مصرف برق دست یافت. برخی محققان نشان داده اند که رشته های اضافی می تواند به عنوان منبع اشتراک گذاری فعال مانند مخزن مورد استفاده قرار گیرد و عملکرد رشته های دیگر را بهبود بخشد. این ادعا نشان می دهد که SMT تنها یک راه حل مفید نیست. استفاده دیگر از SMT ارائه محاسبات اضافی برای کشف و ترمیم خطاها است. در نهایت، در بسیاری از موارد، SMT برای پوشش تأخیر در کار حافظه، افزایش کارایی و توان محاسباتی سخت افزار مفید است. طبقه بندی. در طراحی پردازنده، دو روش برای تقارن تراشه با کمترین منابع مورد نیاز وجود
دارد: یک روش سوپر است، که سعی بر به کارگیری سطح دستورالعمل به طور موازی (ILP) و دیگر رویکرد چندرشتگی در به کارگیری سطح رشته به طور موازی است (TLP). سوپر به معنای اجرای چندین دستورالعمل می باشد، در حالی که سطح رشته موازی (TLP) اجرای دستورالعمل دستورالعمل ها در چندین رشته همراه با یک تراشهٔ پردازنده به طور همزمان می باشد. فاکتور کلیدی تشخیص دادن آن ها، توجه به تعداد دستورالعمل هایی که یک پردازنده می تواند در یک دوره زمانی انجام دهد و تعداد رشته هایی که از هر دستورالعمل به عمل می آید. ریزسیستم UltraSPARC T1 شرکت سان (شناخته شده با عنوان «نیاگارا» تا زمان پخش آن در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵) یک پردازنده چندهسته ای است که به جای چندرشتگی هم زمان با روش چندرشتگی درشت ترکیب شده است به دلیل آن که هر هسته در یک لحظه تنها می تواند یک دستورالعمل را انجام دهد. پیاده سازی در طول تاریخ. مادامی که چندرشتگی CPUها که از حدود سال ۱۹۵۰ وجود دارند، چندرشتگی همزمان اولین تحقیق شرکت IBM به عنوان بخشی از پروژهٔ ACS-360 در سال ۱۹۶۸ بود. اولین تجارت بزرگ ریز پردازنده ها توسعه یافته توسط SMT, Alpha 21464 (EV8) می باشد. این ریز پردازنده توسط DEC
با هماهنگی دین تُلسن ازدانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو و سوزان ایگرز و هنری لِوی از دانشگاه واشینگتن توسعه یافت. از زمانی که خط Alpha ریز پردازنده ها به مدت کوتاهی متوقف شد، ریز پردازنده هیچگاه عرضه نشد؛ قبل از اینکه HP, Compaq را به دست آورد DEC را به دست آورده بود. کار دین تُلسن همچنین توسعه دادن نسخه های فوق رشته ای (تکنولوژی فوق رشته ای یا HTT) ریز پردازندههای پنتیوم ۴ شرکت اینتل بود، به عنوان مثال"Northwood" و "Prescott ". پیاده سازی مدرن تجاری. پنتیوم ۴ شرکت اینتل اولین پردازنده میزی مدرن برای پیاده سازی چندرشتگی هم زمان بود، که با ۳٫۰۶ گیگاهرتز در سال ۲۰۰۲ به دست آمد و در آن زمان تعدادی از پردازنده هایشان را معرفی کردند. اینتل آن را عملکرد فوق رشته ای می نامد و موتور دو رشته ای اس ام تی را تدارک دید. اینتل تا افزایش ۳۰ درصدی سرعت در مقایسه با موارد یکسان در پنتیوم بدون SMT پیش رفت. دید نسبت به بهبود عملکرد بسیار وابسته به نرم افزار است؛ در حالی که دو برنامه را اجرا می کنید که به توجه کامل پردازنده نیاز دارید که امکان دارد بنظر برسد یک یا هر دو برنامه زمانی که فوق رشته ای روشن شده، به طور محسوسی (سرعتشان)
پایین آمده است؛ که این ناشی از بسته شدن منابع اجرایی ارزشمند سیستم پاسخ دهی پنتیوم ۴ است. افزایش مغایرت منابع مثل پهنای باند، مخزن (cache), TLBها، دوباره مرتب کردن ورودی های بافر، تساوی منابع پردازنده بین دو برنامه که میزان زمان متغیر برای اجرا را اضافه می کند. پنتیوم ۴ با هسته پرساکت صف پاسخگویی به دست آورد، که زمان اجرا مورد نیاز برای سیستم پاسخگویی را افزایش می دهد. این کافی است تا به طور کامل در برابر عملکرد تصادم ها غلبه کند. آخرین طراحی در معماری MIPS شامل سیستم اس ام تی است که با عنوان MIPS MT شناخته شده است. MIPS MT، وزن سنگین عناصر پردازش مجازی و وزن کم ریزرشته های سخت افزار بهبود داد. RMI، راه انداز برپایهٔ کوپرتینو، اولین فروشنده MIPS برای بهبود پردازنده برپایهٔ SOC بر روی ۸ هسته می باشد که هرکدام ۴ رشته را اجرا می کند. رشته ها می توانند در حالت ریز بخش اجرا شوند که یک سری رشته مختلف می توانند در یک دوره زمانی انجام شوند. رشته ها می توانند به یک سری اولویت ها اختصاص داده شوند. تکنولوژی تصوری MIPS در CPU دارای 2 SMT رشته در یک هسته می باشند. IBM ژن آبی / Q دارای ۴ راه SMT است. 5 IBM POWER، معرفی شده
در ماه مه سال ۲۰۰۴، هم به عنوان ماژول دو هسته ای دو تراشه ای (DCM) و هم به عنوان ماژول چهار یا هشت هسته ای دو تراشه ای (MCM)، همراه هر هسته دو رشته موتور SMT است. پیاده سازی IBM بسیار پیچیده تر از قبلی هایش است، به دلیل اینکه می تواند عملیات مختلفی را به رشته های متفاوت اعمال کند، بیشتر ریز بخش است و موتور SMT به صورت پویا می تواند خاموش و روشن شود تا بهتر آن ظرفیت کاری را که پردازنده SMT نمی تواند افزایش کارایی دهد، اجرا کند. این دومین پیاده سازی چندرشتگی سخت افزاری در دسترس عموم شرکت IBM است. در ۲۰۱۰، شرکت آی بی ام سیستمی بر پایهٔ پردازنده 7POWER با هشت هسته معرفی کرد که هر هسته دارای ۴ رشته هوشمند هم زمان می باشد. این جابه جایی ها (تغییرات) در رشته ها بین یک رشته، دو رشته و چهار رشته به تعداد رشته های فرایند (پروسه) ای که زمان بندی شده اند بستگی دارد. این کار، استفاده از هسته را در پاسخگویی در حداقل زمان یا برای حداکثر خروجی بهینه می کند. 8IBM POWER دارای ۸ رشتهٔ هم زمان هوشمند می باشد. (SMT8). IBM Z13 دارای ۲ رشته در هر هسته می باشد (SMT-2). همچنین بسیاری از مردم گزارش کرده اند که ریزسیستم UltraSPARC T1
شرکت سان (که در ۱۴ نوامبر سال ۲۰۰۵ با نام "نیاگاراً شناخته شد) و در حال حاضر پردازنده موسوم به "راک" که از بین رفته است (که در سال ۲۰۰۵ به معرف عموم رسید اما بعدی کلی تأخیر در سال ۲۰۰۹ تعطیل شد) پیاده سازی SPARC اغلب بر بهره برداری از روش SMT و CMP متمرکز شده است، در حالی که "نیاگاراً از SMT استفاده نمی کند. شرکت سان تمایل به این رویکرد ترکیبی با نام "CMT" و مفهوم کلی "توان محاسباتی" دارد. "نیاگاراً دارای ۸ هسته می باشد، اما هر هسته تنها یک خط لوله (pipeline) داراست، در واقع از چندرشتگی ریز بخش استفاده می کند. برخلاف SMT که دستورالعمل های چندرشتگی که پنجره عملیات را در هر دوره زمانی به اشتراک می گذارد، پردازنده از سیاست دور رابین برای اعمال دستورالعمل ها از رشته فعال بعدی در هر دوره زمانی استفاده می کند. این باعث می شود تا بیشتر شبیه به پردازنده بسته باشد. پردازنده "راک" شرکت سان متفاوت است، دارای چند هسته پیچیده است که دارای بیش از یک خط لوله (pipeline) می باشد. محصول SPARC T3 شرکت اوراکل (Oracle) دارای ۸ رشته ریز بخش در هر هسته می باشد ،4 SPARC T ،5 SPARC T،5M SPARC و 6Sparc M دارای ۸ رشته درشت بخش در هر هس
ته می باشد که هر دو می توانند به طور هم زمان عملیات انجام دهند. شرکت فوجیتسو (FUJITSU) مدل SPARC 64VI دارای چندرشتگی درشت بخش عمودی(VMT) و SPARCVII و جدیدتر دارای اس ام تی دو روشی هستند. شرکت اینتل (Intel) در مونته سیتو ایتانیوم خود از چندرشتگی درشت بخش استفاده کرده است و توکویلا و جدیدتر از اس ام تی دو روشی استفاده می کند (همراه با چندرشتگی دو-دامنه ای). شرکت اینتل در زئون فای از SMT 4-روشی (همراه با چندرشتگی زمان تسهیم شده) با سخت افزاری که برپایهٔ رشته ها است برخلاف فوق رشته ای منظم نمی تواند غیرفعال شود. اتمِ اینتل، در سال ۲۰۰۸ معرفی شد، اولین محصول برای آیندهٔ SMT دو روشی (فروخته شده به عنوان فوق رشته ای) بدون معین کردن مرتب سازی دستورالعمل، اجرای حدسی یا تغییر نام رجیستر است. اینتل فوق رشته ای را همراه با ریزساختار «نهالم» بعد از غیاب آن در معماری هسته باز معرفی کرد. معماری بولدوزر AMD، تراشه FLEX TPU و Shared L2 چندرشتگی هستند اما هسته های عدد صحیح ماژول، تک رشته ای هستند، بنابراین این تنها یک پیاده سازی جزئی از اس ام تی می باشد. ریز ساختار «زِن» AMD, SMT دو روشی دارد. معایب این سیستم. بر اساس طراحی و