Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
می شوند. پرسمان CONSTRUCT. برای استخراج اطلاعات از پایانه اسپارکل و تبدیل نتایج به یک RDF مجاز استفاده می شود. پرسمان ASK. برای تهیه یک نتیجه درست/غلط ساده برای یک پرسمان در یک پایانه اسپارکل استفاده می شود. پرسمان DESCRIBE. برای استخراج گراف RDF از پایانهٔ اسپارکل استفاده می شود، محتوای آن بر عهدهٔ پایانه است، تا بر اساس آنچه که نگهدارنده اطلاعات مفید می پندارد تصمیم گیری کند. هر کدام از این فرم های پرسمان یک بلاک WHERE برای محدودسازی پرسمان می گیرد، اگرچه در حالت پرسمان DESCRIBE قسمت WHERE اختیاری است. اسپارکل ۱٫۱ یک زبان برای به روزرسانی پایگاه داده به کمک چندین فرم پرسمان جدید تعیین نموده است. این پرسمان ها می توانند به چندین پایانه اسپارکل (سرویس های که پرسمان اسپارکل را می پذیرند، و نتایج را برمی گردانند) توزیع شوند، محاسبه شوند، و نتایج جمع آوری گردد، این فرایند به عنوان پرسمان متحد شناخته می شود. چه در حالت پرسمان متحد یا پرسمان محلی، تعاریف سه تایی های اضافه در پرسمان باید اجازهٔ اتصال به انواع موضوع مختلف را بدهد، مثلاً خودرو، تا به پرسمان های ساده، اجازه بازگرداندن لیستی از نام ها و ایمیل ها را بر
ای هر انسانی که «خودروهایی با راندمان سوخت بالا» را بدهد. مثال اول. مثال زیر یک پرسمان ساده را نشان می دهد که از تعریف آنتالوژی بهره می گیرد ("friend of a friend"). پرسمانی که در ادامه آمده است، نام ها و ایمیل های هر انسان موجود در دیتاست را برمی گرداند: PREFIX foaf: &lt;http://xmlns.com/foaf/0.1/&gt; SELECT ?name ?email WHERE ?person a foaf:Person . ?person foaf:name ?name . ?person foaf:mbox ?email . این پرسمان همهٔ سه تایی هایی را که موضوع منطبق دارند را به هم متصل می کند، که در آن نوع خبر "a" یک انسان است (foaf:Person)، و آن انسان یک یا بیشتر نام (foaf:name) و صندوق پستی (foaf:mbox) دارد. نویسندهٔ این پرسمان برای ارجاع به موضوع از نام متغیر «?person» استفاده کرده است، تا وضوح خواندن افزایش یابد. به دلیل آنکه عنصر اول برای سه تایی همیشه موضوع است، نویسنده می تواند به سادگی هر نام متغیری را به استفاده کند، مثل "؟subj" یا "?x". هر نامی که انتخاب شود، باید در همهٔ خطوط پرسمان مشابه باشد، تا نشان بدهد که موتور پرسمان باید سه تایی های با موضوع مشابه را متصل کند. نتیجهٔ این پرسمان مجموعه ای از ردیف ها می باشد- p
erson، ?name، ?email?. این پرسمان؟name و؟email را برمی گرداند، زیرا؟person معمولاً یک URI پیچیده است، تا آنکه یک رشته انسان-خواندنی باشد. توجه کنید که هر؟person می تواند چندین ایمیل داشته باشد، بنابراین در مجموعه بازگشت شده، یک ردیف؟name می تواند چندین بار ظاهر شود، برای هر ایمیل یک بار. مثال دوم. یک مثال دیگر از پرسمان SPARQL که سؤال «پایتخت های همهٔ کشورهای در آفریقا کدامند؟» را برمی گرداند: PREFIX ex: &lt;http://example.com/exampleOntology#&gt; SELECT ?capital ?country WHERE ?x ex:cityname ?capital ; ex:isCapitalOf ?y . ?y ex:countryname ?country ; ex:isInContinent ex:Africa . در اینجا متغیرها به وسیلهٔ یک پیشوند؟ یا $ مشخص می شوند. اتصالات به؟capital و؟country برگردانده می شود. وقتیکه یک سه تایی به وسیله یک سمیکالن تمام می شود، موضوع از این سه تایی به صورت ضمنی جفت بعدی را پر می کند، و این موضوع تا انتهای سه تایی ادامه می یابد؛ بنابراین، برای مثال ex:isCapitalOf ?y یک خلاصه برای؟x ex:isCapitalOf ?y می باشد. پردازشگر پرسمان اسپارکل به دنبال مجموعه های سه تایی می گردد که با این چهار الگوی سه تایی منطبق می ب
اشند، و متغیرهای موجود در پرسمان را با قسمت های متناظر هر سه تایی متصل می کند. آنچه که در اینجا باید توجه کرد، «جهت گیری ویژگی» است، (یک کلاس فقط از طریق هدایت های ویژگی های کلاس، منطبق می شود، تایپ دهی اردکی را ببینید). برای مختصر کردن پرسمان ها، اسپارکل به ما اجازه تعریف پیشوند، و URI های مبنی را، به یک روش مشابه می دهد. در این پرسمان، پیشوند ex برای “http://example.com/exampleOntology#” استفاده شده است. پیاده سازی ها. پیاده سازی های اسپارکل متن باز مرجع
لئو جانن () شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۸۵٫۹۴۱ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۴٫۱۶۰ نفر افزایش یافته است.
پامولنگ() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۶۳٫۶۲۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۸٫۹۶۱ نفر افزایش یافته است.
سوکرجا() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۴۷٫۳۶۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۱٫۱۷۹ نفر افزایش یافته است.
پاسرکمیس() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۴۴٫۵۷۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۸٫۱۲۵ نفر افزایش یافته است.
سیکامپک() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۶٫۴۹۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۹٫۲۹۴ نفر افزایش یافته است.
سیسات() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۲٫۱۷۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۴٫۵۶۹ نفر افزایش یافته است.
بلینداه() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۷٫۰۳۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۸٫۹۴۳ نفر افزایش یافته است.
بالارجا() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۲٫۰۰۹ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۳٫۴۴۹ نفر افزایش یافته است.
رنگکاسبیتونگ() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۸٫۹۵۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۰٫۱۱۲ نفر افزایش یافته است.
کیامیس() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۵٫۸۹۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۶٫۷۵۶ نفر افزایش یافته است.
سوکراجا() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۲٫۴۳۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۲٫۹۸۰ نفر افزایش یافته است.
سپتان() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۱٫۰۱۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۱٫۴۲۷ نفر افزایش یافته است.
کمنگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۰۴٫۰۷۵ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۳٫۸۳۳ نفر افزایش یافته است.
نگامپراه() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۹۷٫۴۴۹ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۶٫۵۸۶ نفر افزایش یافته است.
سیلدوگ() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۹۲٫۳۵۵ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۱٫۰۱۴ نفر افزایش یافته است.
بلاوان () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۳٫۶۶۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۵٫۰۷۰ نفر افزایش یافته است.
رانتاوپراپات () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۳٫۹۱۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۵٫۳۷۹ نفر افزایش یافته است.
بونتانگ () شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۶۶٫۸۴۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۷٫۱۱۱ نفر افزایش یافته است.
ساونگن () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۹۱٫۱۳۴ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۶٫۹۴۷ نفر افزایش یافته است.
تانجونگ بالای-مرال () شهری در استان ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۵۶٫۹۹۷ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۷٫۰۶۲ نفر افزایش یافته است.
سورنگ () شهری در استان پاپوآ کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۷۹٫۶۵۷ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۲٫۷۰۰ نفر افزایش یافته است.
مارتاپورا () شهری در استان کالیمانتان جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۱۰۵٫۱۳۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۴٫۸۱۸ نفر افزایش یافته است.
باتم () شهری در استان جزایر ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۲٫۳۵۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۱۱٫۷۶۵ نفر افزایش یافته است.
بکاسی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۴۴٫۲۸۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۲۹۴٫۲۵۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۶۱۹٫۷۷۵ نفر افزایش یافته است.
تانگرانگ () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۸۷٫۹۵۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۲۲۵٫۷۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۴۳۳٫۴۲۷ نفر افزایش یافته است.
دپوک () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۶۱٫۴۹۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۹۴۹٫۲۰۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۳۱۵٫۱۷۳ نفر افزایش یافته است.
پادنگ ()ڨادڠ شهری در استان سوماترای غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۷۷٫۰۶۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۰۵٫۰۴۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۸۹۹٫۳۴۹ نفر افزایش یافته است.
بندر لامپونگ() شهری در استان لامپونگ کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۵۷٫۹۲۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۶۷۰٫۰۷۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۸۵۷٫۳۵۲ نفر افزایش یافته است.
مالنگ () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۴۹٫۷۶۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۲۵٫۷۷۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۷۵۲٫۰۲۰ نفر افزایش یافته است.
سوراکارتا () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۰۳٫۸۲۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۵۴۰٫۷۸۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۵۵۹٫۷۶۶ نفر افزایش یافته است.
مانادو () شهری در استان سولاوسی شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۷۵٫۲۱۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۸۸٫۰۰۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۷۹٫۷۱۵ نفر افزایش یافته است.
پونتیانک () شهری در استان کالیمانتان غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۸۷٫۴۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۴۳۲٫۷۳۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۶۲٫۷۳۰ نفر افزایش یافته است.
جمبی () شهری در استان استان جمبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۰۱٫۴۳۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۷۶٫۳۱۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۳۷٫۷۱۶ نفر افزایش یافته است.
دنپاسار () شهری در استان بالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۴۵٫۱۵۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۸۷٫۴۷۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۱۲٫۶۳۳ نفر افزایش یافته است.
سیماهی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۴۴٫۶۰۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۶۸٫۳۴۳ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۸۰٫۸۷۳ نفر افزایش یافته است.
ساماریندا () شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اَندونِزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۳۴٫۸۵۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۴۶٫۹۵۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۵۶٫۱۳۹ نفر افزایش یافته است.
پرکوت سی توآن () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۲۹٫۰۳۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۳۵٫۱۱۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۴۷٫۸۲۷ نفر افزایش یافته است.
بنگکولو () شهری در استان بنگکولو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۴۶٫۳۹۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۴۲٫۶۹۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۴۰٫۴۰۶ نفر افزایش یافته است.
جمبر () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۱۸٫۵۲۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۷۱٫۴۹۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۰۹٫۶۷۶ نفر افزایش یافته است.
سیلگون () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۱۶٫۹۸۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۸۱٫۰۱۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۰۷٫۳۶۸ نفر افزایش یافته است.
سوکابومی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۱٫۸۷۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۴۶٫۸۴۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۸۸٫۷۸۱ نفر افزایش یافته است.
تاسیک مالایا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۷۹٫۷۶۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۷۹٫۹۳۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۶٫۷۱۹ نفر افزایش یافته است.
کندری () شهری در استان سولاوسی جنوب شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۴٫۸۲۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۷۴٫۷۴۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۴٫۲۲۰ نفر افزایش یافته است.
سیبادک () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۲٫۴۶۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۶۶٫۱۴۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۳٫۹۰۷ نفر افزایش یافته است.
پکالونگن () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۲۷٫۳۷۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۴۸٫۸۸۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۱٫۰۱۴ نفر افزایش یافته است.
ماجالایا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۳٫۱۷۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۷۱٫۲۵۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۵۳٫۸۵۳ نفر افزایش یافته است.
بینجای () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۲۷٫۱۸۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۹٫۷۶۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۴۶٫۱۸۵ نفر افزایش یافته است.
سومدنگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۶٫۳۳۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۵٫۴۴۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۴۱٫۷۰۲ نفر افزایش یافته است.
سیبونگ بولانگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۰٫۵۳۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۸٫۳۸۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۴۰٫۴۷۵ نفر افزایش یافته است.
پوروکترا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۵٫۹۳۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۶۷٫۱۵۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۹٫۱۵۲ نفر افزایش یافته است.
تگال () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۲۵٫۶۱۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۳۴٫۴۲۳ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۷٫۴۸۰ نفر افزایش یافته است.
سیامپی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۲٫۷۰۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۲٫۳۳۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۶٫۰۵۶ نفر افزایش یافته است.
رنگاسدنگکلوگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۱٫۰۶۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۱٫۸۳۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۴٫۰۲۶ نفر افزایش یافته است.
سیلیونگسی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۶٫۶۵۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۸٫۸۰۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۱٫۳۲۲ نفر افزایش یافته است.
سیبی تونگ () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۱٫۸۲۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۳٫۷۰۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۷٫۹۶۵ نفر افزایش یافته است.
پارونگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۳٫۰۲۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۵٫۱۴۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۶٫۶۹۰ نفر افزایش یافته است.
کوروگ () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۵٫۰۹۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۸٫۵۶۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۹٫۵۰۸ نفر افزایش یافته است.
پور وکرتو () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۰۲٫۴۵۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۱۳٫۳۵۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۸٫۱۸۷ نفر افزایش یافته است.
لئوویلیانگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۴٫۹۸۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۱٫۹۷۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۶٫۳۰۰ نفر افزایش یافته است.
سیلاکپ () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۰۶٫۹۲۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۱۲٫۸۶۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۴٫۲۰۲ نفر افزایش یافته است.
لمبانگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۲٫۰۹۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۹٫۴۸۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۳٫۵۷۶ نفر افزایش یافته است.
سیپوتات () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۷۰٫۸۱۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۹۴٫۸۳۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۳٫۱۰۲ نفر افزایش یافته است.
پماتنگ سیانتر () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۰۳٫۸۲۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۰۶٫۲۰۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۹٫۹۰۸ نفر افزایش یافته است.
پوندوک آرن () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۲٫۶۷۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۱٫۷۶۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۸٫۱۸۶ نفر افزایش یافته است.
بربس () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۳٫۰۲۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۴٫۸۶۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۷٫۱۱۱ نفر افزایش یافته است.
کاراونگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۴۵٫۰۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۰٫۴۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۶٫۴۱۶ نفر افزایش یافته است.
سیبی نونگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۰۱٫۳۱۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۵٫۲۲۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۳٫۹۱۳ نفر افزایش یافته است.
سیکوپا () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۰٫۹۰۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۳٫۸۰۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۲٫۳۳۱ نفر افزایش یافته است.
بوجونگ گده () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۸٫۱۵۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۶٫۰۲۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۹۵٫۶۷۶ نفر افزایش یافته است.
بانجاران () شهری در استان جاوه غربی و شهرستان باندونگ کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۵٫۹۳۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۶٫۴۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۹۱٫۳۷۷ نفر افزایش یافته است.
پلومبن () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۵٫۵۷۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۲٫۵۵۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۹۰٫۸۶۱ نفر افزایش یافته است.
مادیون () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۶۵٫۸۰۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۰٫۴۹۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۸٫۰۰۲ نفر افزایش یافته است.
پمالنگ () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۵۲٫۶۶۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۷۴٫۲۲۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۷٫۸۶۲ نفر افزایش یافته است.
سالاتیگا () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۸٫۰۱۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۴٫۷۲۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۵٫۱۸۹ نفر افزایش یافته است.
پربونگن () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۵٫۶۷۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۱٫۸۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۱٫۵۳۸ نفر افزایش یافته است.
پروبولینگو () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۷۶٫۹۰۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۰٫۹۶۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۱٫۴۰۲ نفر افزایش یافته است.
سیسالنگکا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۴٫۸۸۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۶٫۶۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۰٫۶۳۳ نفر افزایش یافته است.
لاونگ () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۸٫۴۴۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۲٫۶۱۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۹٫۴۰۸ نفر افزایش یافته است.
تانجونگ موروا () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۴٫۶۲۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۴٫۳۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۳٫۵۹۹ نفر افزایش یافته است.
دیوید اوون راسل (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۵۸) کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه کنندهٔ آمریکایی است. فعالیت حرفه ای اولیهٔ او در کارگردانی شامل فیلم های کمدی "استمناء" (۱۹۹۴)، "لاس زدن با فاجعه" (۱۹۹۶)، "سه پادشاه" (۱۹۹۹)، و "قلب من هاکبی" (۲۰۰۴) است. او با ساخت درام ورزشی "مشت زن" (۲۰۱۰)، درام کمدی رمانتیک "دفترچه امیدبخش" (۲۰۱۲) و فیلم جنایی "حقه بازی آمریکایی" (۲۰۱۳) به موفقیت های تجاری دست یافت و نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. این سه فیلم برای راسل نامزدی دریافت جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی را به همراه داشت. او برای "دفترچه امیدبخش" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی و برای "حقه بازی آمریکایی" نامزد دریافت جایزهٔ بهترین فیلم نامه غیراقتباسی شد. همچنین برای ساخت فیلم کمدی زندگی نامه ای "جوی" (۲۰۱۵) نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین فیلم شد.
همپرن پراک () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۸٫۷۲۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۸٫۳۱۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۲٫۱۰۶ نفر افزایش یافته است.
رنسایکک () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۳٫۳۳۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۴٫۳۶۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۰٫۲۰۸ نفر افزایش یافته است.
سورینگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۲٫۴۹۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۳٫۲۸۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۹٫۳۳۱ نفر افزایش یافته است.
سونگل () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۲٫۳۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۳٫۱۱۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۸٫۸۲۱ نفر افزایش یافته است.
لوبوک لینگائو () شهری در استان سوماترای جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۳٫۶۲۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۱٫۲۲۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۷٫۵۲۴ نفر افزایش یافته است.
پورودادی () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۹٫۸۸۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۶٫۷۵۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۷٫۴۷۴ نفر افزایش یافته است.
گونونگ پوتری () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۲٫۴۰۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۲٫۴۷۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۴٫۶۰۵ نفر افزایش یافته است.
استاناجاپورا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۰٫۴۴۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۲٫۲۶۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۹٫۷۶۶ نفر افزایش یافته است.
پاسورئوان () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۵۲٫۰۷۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۷٫۲۱۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۸٫۷۰۴ نفر افزایش یافته است.
کارنگ تنگاه () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۸٫۰۶۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۱٫۴۳۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۷٫۷۵۱ نفر افزایش یافته است.
کبومن () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۶٫۷۴۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۸٫۵۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۶٫۳۰۳ نفر افزایش یافته است.
دومای () شهری در استان ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۰٫۸۵۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۹٫۳۱۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۴٫۳۷۴ نفر افزایش یافته است.
تانجونگ بالای () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۱٫۱۶۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۹٫۱۱۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۲٫۸۸۳ نفر افزایش یافته است.
سیانجور () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۱۴٫۳۳۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۶٫۰۷۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۱٫۱۲۵ نفر افزایش یافته است.
باتوراجا () شهری در استان سوماترای جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۲٫۳۰۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۲٫۹۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۱٫۰۳۵ نفر افزایش یافته است.
سیدارجا () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۲٫۵۲۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۳٫۵۲۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۱٫۰۰۹ نفر افزایش یافته است.
سیومس () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۸۷٫۳۷۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۶٫۳۹۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۸٫۸۱۸ نفر افزایش یافته است.
تلوکناگا () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۱٫۷۱۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۹۳٫۵۹۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۶٫۸۲۹ نفر افزایش یافته است.
بیتونگ () شهری در استان سولاوسی شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۳٫۳۳۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۵٫۹۱۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۵٫۹۱۲ نفر افزایش یافته است.