Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یشگر. کنسول پلی استیشن ویتا نیز همانند برادر بزرگ تر خود یعنی پلی استیشن همراه (PSP)، از صفحه نمایش ۵ اینچی استفاده می کند. پنل این صفحه نمایش از نوع OLED بوده و کاملا لمسی است تا کار کردن با آن بسیار ساده تر از گذشته باشد. دو دستی آنالوگ (دقیقا همانند کنترلر دوال شاک) در این کنسول قرار گرفته که تغییر بزرگی نسبت به کنسول قبلی است؛ چراکه اگر به یاد داشته باشید، کنسول PSP تنها یک دستی آنالوگ در اختیار داشت. دیگر بخش های کنسول نیز شامل دکمه های رایج کنسول پلی استیشن، یک D-Pad و همچنین دکمه های L و R می شود. همچنین نباید حضور دکمه های پلی استیشن، Start و Select را فراموش کرد. سونی در Playstation Vita از یک پردازنده مرکزی چهار هسته ای ARM Cortex-A9 استفاده می کند. همچنین یک پردازنده گرافیکی چهار هسته ای از نوع SGX543MP4+ برای این کنسول درنظر گرفته شده است. از دیگر مشخصات سخت افزاری پلی استیشن ویتا می توان به ۵۱۲ مگابایت حافظه رم، ۱۲۸ مگابایت حافظه VRAM، پد لمسی در قسمت پشتی، دو دوربین در بخش جلو و پشت، اسپیکرهای استریو، میکروفون، سیستم کنترل حرکتی، GPS، بلوتوث و همچنین سیستم ۳G اشاره کرد و می توان اشاره کرد که پلی
استیشن ویتا ترکیبی از یک موبایل و یک کنسول بازی دستی است. سخت افزار. طراحی کلی "پلی استیشن ویتا" مشابه طراحی کنسول دستی پیشین شرکت سونی، یعنی پی اس پی می باشد. این کنسول دارای صفحهٔ نمایش ۵ اینچی است و از یک صفحهٔ اُلِد خازنی لمسی بهره می برد. برخلاف پی اس پی که از یک آنالوگ بهره می برد، ویتا از دو آنالوگ استفاده می کند و چهار کلید اصلی کنسول های سونی یعنی (, , و ) ، به همراه دو کلید L و R و کلیدهای پلی استیشن، استارت و سلکت هم بر روی این کنسول دستی وجود دارد. این کنسول از پردازندهٔ شرکت آرم هولدینگز یعنی آرم کورتکس-ای۹ استفاده می کند که دارای چهار هسته می باشد؛ اما سه هسته آن برای اپلیکیشن ها قابل استفاده است. پلی استیشن ویتا همچنین دارای پردازنده گرافیکی چهار هسته ای مدل پاور وی آر SGX543MP4 است که ساخت شرکت ایمجینیشن تکنولوجیز است. از دیگر امکانات سخت افزاری پلی استیشن ویتا می توان به دو پد لمسی در قسمت پشتی کنسول اشاره کرد. همچنین دو دوربین (یکی عقب، یکی جلو)، بلندگوی استریو، میکروفون، حسگر حرکتی شش محور (سه محور ژیروسکوپ و سه محور شتاب سنج) و قطب نمای الکتریکی در این کنسول دستی وجود دارد. امکانات ارتباط
ی. "پلی استیشن ویتا" از نسل سوم ارتباطات (3G)، وای-فای و بلوتوث ۲٫۱ پشتیبانی می کند. البته مدل ارزان تر این کنسول از 3G پشتیبانی نمی کند و امکانات ارتباطی آن فقط محدود به وای-فای و بلوتوث می شود.
مانکیز گروه پاپ راک انگلیسی-آمریکایی است که در سال ۱۹۶۶ و به عنوان بخشی از یک مجموعه تلویزیونی به همین نام در لس آنجلس بنیان نهاده شد. این کار توسط «باب رافلسون» و «برت اشنایدر» انجام شد. غیر از دیوی جونز انگلیسی، سایر افراد این گروه آمریکایی هستند. در ابتدا گروه به ندرت فرصتی برای اجرا و تولید به دست می آورد و تنها نقش تأمین صدا را بر عهده داشت اما پس از مدتی، با تلاش اعضا، آن ها حق نظارت بر محصولات موسیقایی که با نام مانکیز ارائه می شد را به دست آورند. از معروف ترین ترانه های این گروه می توان به ایمان آوردم (I'm a Believer) محصول ۱۹۶۶ اشاره کرد.
دیناره صدرالدینف تنها مجری باحجاب تلویزیون روسیه، ایشان در نتیجه علاقه و تحقیق به دین اسلام گروید. دیناره صدرالدینف تنها مجری محجبه تلویزیون روسیه در مقاله ای که در روزنامه Moskovskiy Komsomoleç منتشر کرده، به بیان گوشه هایی از زندگی خصوصی خود پرداخته است. او در این روزنامه گفت ؛ دیناره که مجری یک برنامه دینی در تلویزیون روسیه است از شغل خویش راضی است. وبه حجاب و قوانین اسلامی احترام می گذارم او می نویسد: "پیش از برنامه فعلی، مجری برنامه دینی دیگری در یکی از شبکه های ماهواره ای بودم. به تازگی فارغ التحصیل شده بودم و دامن کوتاه می پوشیدم. برخی اوقات در اثنای برنامه لازم بودم روسری به سر کنم. دامنم دیده نمی شد. یک بار خود را با دامن کوتاه و روسری در آیینه دیدم. از این که موجب می شدم بینندگان مرا باحجاب بدانند احساس عذاب وجدان کردم. بعد از گذشت مدت کمی توبه و استغفار کردم."
مارچا اوتاچیلیا سویرا یا اوتاچیلیا سویرا همسر فیلیپ عرب و امپراتریس روم در دوران زمامداری شوهرش از ۲۴۴ تا ۲۴۹ بود. زندگینامه. خانواده. سویرا از اعضای خاندان قدیمی اوتاچیلیا بود که اعضای آن دارای مقام های کنسولی و سناتوری بودند. پدرش اوتاچیلیوس سوروس یا سوریانوس، فرماندار رومی مقدونیه و موئسیا بود. مادرش نیز یا یکی از اعضای خاندان مارسیوس بود یا وابسته به آن ها بود. بر طبق منابع او برادری نیز به نام سوریانوس داشت که از ۲۴۶ تا ۲۴۷ فرماندار رومی موئسیای سفلی بود. ازدواج با فیلیپ عرب. اوتاچیلیا سویرا در سال ۲۳۴ میلادی با فیلیپ عرب که در آن زمان در خدمت امپراتور الکساندر سوروس در گارد پرتورین ها بود ازدواج کرد. آن ها صاحب دو فرزند شدند، یک پسر که در سال ۲۳۸ زاده شد و نامش را مارکوس ژولیوس فیلیپوس سوروس (فیلیپوس دوم) گذاردند و بنا بر سکه های ضرب شده یک دختر به نام یولیا سویرا یا سورینا که هرگز اشاره ای به او در منابع باستانی رومی نشده است. رسیدن به قدرت. در فوریه ۲۴۴ امپراتور وقت گوردیان سوم در میان رودان کشته شد. این احتمال وجود دارد که اوتاچیلیا سویرا نیز در توطئهٔ قتل گوردیان شریک باشد. با مرگ گوردیان فیلیپ به ع
نوان امپراتور جدید بر تخت نشست و برای امپراتور جوان پیشین مراسم خاکسپاری ای شایسته برگزار نمود و خاکستر او را برای دفن به روم بازگرداند. فیلیپ همچنین به همسرش سویرا لقب افتخاری «آگوستا» را اعطا نمود و پسرشان فیلیپوس دوم را سزار خود ساخت. از آنجا که اعدام مسیحیان در دوران حکومت فیلیپ عرب متوقف شد و آنان با سعهٔ صدر با دین جدید برخورد کردند، گاه او و همسرش را به عنوان نخستین زوج امپراتوری مسیحی در نظر می گیرند. همچنین اوتاچیلیا سویرا با دخالتش سبب نجات یافتن بابیلاس قدیس و اسقف انطاکیه از اعدام شد. برکناری از قدرت. فیلیپ در اوت ۲۴۹ طی نبردی در ورونا کشته شد و دسیوس به امپراتوری رسید. هنگامی که خبر مرگ فیلیپ به رم رسید پرتورین ها سر به شورش برداشتند و سزار فیلیپوس دوم را در آغوش مادرش اوتاچیلیا سویرا کشتند. سویرا زنده ماند و در گمنامی به زندگیش ادامه داد. از جزئیات زندگانی او در این زمان اطلاعی در دست نیست.
نقطه شبنم دمایی است که هوا باید تا آن نقطه سرد شود تا با بخار آب، اشباع شود. در دمای پایین تر از این دما، بخشی از آب موجود در هوا تقطیر خواهد شد تا دوباره به حالت تعادل برسد. به آب تقطیر شده بر روی سطوح، شبنم گفته می شود. وقتی دمای هوا تا پایین تر از دمای انجماد آب کاهش یابد، به نقطه شبنم، نقطه برفک گفته می شود و به جای تشکیل شبنم، برفک تشکیل خواهد شد. دمای نقطه شبنم (Td). دمای نقطه شبنم دمایی است که هوای مرطوب برای آنکه رطوبتش به حد اشباع برسد، بایستی تا آن دما سرد شود. در این فرایند فشار هوای مرطوب (P) و نسبت اختلاط (r) ثابت می ماند. باید توجه داشت که در این فرایند فشار هوا ثابت می ماند و هیچ بخار آبی به نمونه هوا اضافه نشده یا از آن برداشت نمی شود؛ بنابراین نسبت اختلاط هوا ثابت می ماند؛ ولی به هر حال هوا در دمای نقطه شبنم به حد اشباع می رسد و بنابراین مقدار نسبت اختلاط مساوی با نسبت اختلاط اشباع در این دما می شود. به بیان دیگر، رطوبت نسبی در این دما به ۱۰۰٪ می رسد. سرد شدن نسبی لایه ای از هوا در نزدیکی زمین در هنگام شب، ممکن است دمای هوا را تا حد نقطه شبنم برساند. از آن پس از سرد شدن باعث تراکم بخار آب می
شود. در واقع این میان فرایند اصلی تشکیل شبنم است. اندازه گیری نقطه شبنم. برای اندازه گیری ابتدایی نقطه شبنم یک ظرف که جداره خارجی آن کاملاً صیقلی باشد اختیار کرده مخلوط آب و یخ را در آن قرار می دهیم. هرگاه روی جدار خارجی ظرف که با هوای مورد نظر در تماس است به تدریج ذرات بخار آب به صورت مایع (شبنم) پیدا شد ، در اینحالت دمای آب را به وسیلهٔ دماسنج تعیین می کنیم این دما درجه اشباع یا نقطه شبنم است. محاسبه. نقطه شبنم تنها وابسته به دما و رطوبت نسبی است. رابطه تجربی زیر برای محاسبه نقطه شبنم به کار می رود:
راختش یا تریاژ فرایند اولویت بندی بیماران برای بهره مندی از درمان است که بر اساس شدت وخامت حال بیمار انجام می شود. تریاژ بیشتر در مواقع بحرانی مانند جنگ و زلزله و در اورژانس های شلوغ و در کل، در مواقعی که مراجعان از نظر تعداد بیش از توان پذیرش و خدمات دهی باشد، مورد استفاده قرار می گیرد. در برخی از کشورها نظیر ایالات متحدهٔ آمریکا، انگلستان، استرالیا، کانادا، ایران و ایتالیا، در بدو ورود به بخش اورژانس (EMS)، بیمار توسط یک پرستار مجرب، راختش می گیرد. واژهٔ تریاژ از فعل فرانسویِ «تریه» (trier) به معنی جدا کردن و سوا کردن مشتق شده و به زمانی برمی گردد که در جنگ، بیماران بدحال را از کسانی که می توانستند به نبرد بازگردند جدا می کردند. دسته بندی. بیماران به وسیلهٔ کد اولویت، در برخی کشورها، به ترتیب زیر تعریف می شوند. زمانبندی. بیماران وارد شده بایستی در حداقل زمان ممکن اولویت بندی شوند، یعنی پرستار تریاژ بایستی سرعت عمل کافی داشته باشد به طوری که طی ۲ تا ۵ دقیقه هر بیمار را تریاژ نماید. در این هنگام بدون هیچ گونه عمل درمانی پرستار، بیماران را با امکاناتی که در اختیار دارد، توسط نوار چسب رنگی-کارت مخصوص تریاژ-علای
م رنگی چراغ دار-شماره کد ویژه و غیره آماده می کند.
مدیر پرونده گنوم (به انگلیسی: GNOME Files)، که در گذشته با نام ناتیلوس (Nautilus) شناخته می شد، یک مدیر پرونده رسمی برای میزکار گنوم و یک نرم افزار آزاد و متن باز است. ناتیلوس ابتدا توسط شرکت ایازل ساخته شد. این برنامه در میزکار گنوم ۱.۴ (سال ۲۰۰۱) جایگزین گنو میدنایت کامندر شد و از نسخه ۲.۰ به بعد مدیر پرونده پیشفرض گنوم است. تاریخچه. ناتیلوس در ابتدا توسط شرکت ایازل و اندی هرتزفلد (بنیانگذار ایازل و مهندس سابق اپل) در سال 1999 توسعه یافت. ناتیلوس برای اولین بار در سال 2001 منتشر شد و توسعه آن از آن زمان تا کنون ادامه دارد. تاریخچه توسعه. در این نسخه به دلیل تغییرات عمده، برخی توزیع ها مانند لینوکس مینت تصمیم گرفتند که نسخه ۳.۶ را به عنوان مدیرپرونده پیشفرض انتخاب نکنند و از نسخه ۳.۴ استفاده کنند. ویژگی ها. نشانک ها، پس زمینه های پنجره، نکته ها و افزونه ها همگی در مدیر پرونده گنوم پیاده سازی و گنجانده شده اند. همچنین کاربر می تواند برای مشاهده محتویات پوشه ها، حالت نمایش را بین حالت شمایلی، فهرست وار یا فهرست فشرده تغییر دهد. در حالت مرورگری، مدیر پرونده گنوم یک تاریخچه از پوشه های اخیراً بازدید شده را مانند
یک مرورگر وب نگه می دارد و امکان بازدید سریع تر از پوشه ها را فراهم می کند. مدیر پرونده گنوم می تواند پیش نمایشی از پرونده های داخل پوشه ها (مثل فایل های متنی، تصویری، صوتی یا ویدئویی) را در آیکون مخصوص آن پوشه نشان دهد. همچنین زمانی که نشانگر ماوس را روی یک فایل صوتی ببرید، فایل صوتی بازپخش می شود (این کار توسط چارچوب جی استریمر صورت می گیرد). مدیریت سامانه های پرونده. مدیر پرونده گنوم می تواند از طریق یک لایه انتزاعی سامانه پرونده (ارائه شده توسط GVfs)، سامانه های پرونده محلی و از راه دور را مرور و کنترل کند؛ از جمله: مدیر پرونده گنوم با به کار بردن کتابخانه GIO، می تواند تغییرات پرونده های محلی را به صورت آنی نشان دهد، و با این کار دیگر نیاز به تازه سازی(رفرش) به صورت دستی را نخواهید داشت. GIO از سیستم آگاه سازی رویدادهای Gamin ،FAM ،Linux's inotify و Solaris پشتیبانی می کند. فهرست بندی و جستجوی پرونده ها. مدیر پرونده گنوم برای فهرست بندی پرونده ها از نرم افزار Tracker استفاده می کند و از این رو، می تواند نتایج جستجوی پرونده ها را سریع نشان دهد.
محمدتقی برخوردار (۱۳۰۳–۱۳۹۰ یزد) معروف به «حاجی برخوردار» از کارآفرینان موفق پیش از انقلاب بود. او به پدر صنایع خانگی ایران معروف است. او در ابتدا واردکننده باتری و تلویزیون شاوب لورنس بود ولی پس از آن با تأسیس کارخانجات قوه پارس (اولین تولیدکننده باتری در ایران)، پارس الکتریک (اولین تولیدکننده تلویزیون در ایران) و کارخانجات متعدد دیگر مانند لوازم خانگی پارس پا در راه تولید نهاد. برخوردار یکی از اعضای اتاق بازرگانی تهران بود. فعالیت های مهم اقتصادی وی تا سال ۱۳۵۷ در ایران ادامه یافت. سپس در جریان مصادره های ابتدای انقلاب، تمامی کارخانجات و اموال برخوردار مصادره و در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفت. در مجموعه کارخانجات متعلق به برخوردار بیش از ۲۰,۰۰۰ تن کار می کردند. عباس میلانی او را جزو ۱۰۰ ایرانی اثرگذار معاصر برشمرده است. کارخانه ها. شرکت قوه پارس: اولین شرکت صنعتی که توسط برخوردار راه اندازی شد. شرکت ری اوواک (Rayovac) یا قوه پارس با سرمایه گذاری مشترک با یک آمریکایی بود. این شرکت که باطری تولید می کرد در سال ۱۳۵۵ وارد بورس شد. پارس الکتریک: شرکت پارس الکتریک در سال ۱۳۴۱ برای تولید تلویزیون و وسایل برقی ر
اه اندازی شد. در بخش های پژوهش از مهندسان خارجی استفاده می شد که هدف آنها آموزش پرسنل بود. پارس خزر (پارس توشیبا): کارخانه شرکت پارس خزر در سال ۱۳۴۷ در شهر رشت تاسیس شد. این کارخانه انواع لوازم برقی خانه مثل آبمیوه گیری، چرخ گوشت، پنکه، پلوپز و … تولید می کرد. شرکت کاشی پارس: در سال ۱۳۵۲ حاجی برخوردار با همکاری دیگران شرکت کاشی پارس را در شهرک صنعتی قزوین راه اندازی کرد. سرامیک البرز: شرکت تولید سرامیک البرز را در سال ۱۳۵۶ تأسیس کرد. هدف از ایجاد این دو شرکت رشد شهرنشینی در شهر های بزرگ و افزایش تقاضا برای مصالح ساختمانی بود. کشت و صنعت جیرفت: یکی از مهم ترین کشت و صنعت های کشور توسط حاجی برخوردار در جیرفت راه اندازی شد که به عنوان بهشت کشاورزی ایران شناخته می شود. شرکت لوازم خانگی پارس: کارخانه پارس در سال ۱۳۵۴ با سرمایه اولیه حدود ۸۰ میلیون تومان و با مشارکت ۱۵ درصدی شرکت جنرال الکتریک آمریکا راه اندازی شد. این کارخانه برای تولید یخچال، فریزر و ماشین لباسشویی که استفاده از آنها در شهر های بزرگ کم کم داشت همه گیر می شد، تأسیس شد. فرش پارس: شرکت فرش پارس «تولید کننده فرش ماشینی و دارنده شش واحد ریسندگی انواع
نخ، گونی بافی، پلی پروپیلن، موکت، فرش ماشینی، موکت بافی، رنگرزی و چاپ موکت» که تمام زیرساخت کارخانه فرش پارس را از انگلستان و سوییس و آلمان آورد. صنایع پوشش: شرکت صنایع پوشش «تولید کننده انواع منسوجات با چهار کارخانه تولید مخمل، ریسندگی، حوله و بلوجین» توسط آقای برخوردار با مشارکت دیگران راه اندازی شد. دوران کودکی، نوجوانی و جوانی. محمدتقی برخوردار در خانواده ای تجارت پیشه در یزد به دنیا آمد. بنا به روایتی خانواده او تا قرن نوزدهم میلادی زرتشتی بودند و سپس به اسلام گرویدند. خانواده او، خانواده ای بسیار مذهبی بودند و پدرش از تاجران بزرگ و متدین معروف شهر بود. از دوران جوانی در تجارت خانه پدر در یزد کار می کرد تا ۱۸ سالگی که جهت ادامه تحصیل به تهران آمد. او تمایل چندانی به تحصیل در دانشگاه نداشت و به کارهای دولتی نیز وارد نشد. در تهران حجره ای در سرای امید روبه روی مسجد شاه خرید و به تجارت پرداخت. او در ۳۳ سالگی ازدواج کرد. همسر او قبلاً ازدواج کرده بود و از ازدواج قبلی خود دارای فرزند بود. این امر با معیارهای آن روز جامعه همخوانی نداشت، امّا برخوردار به این مسایل توجهی نداشت. شروع تجارت و تولید. او در ابتدا تن
ها به صادر کردن پسته اشتغال داشت. در همین زمان شروع به وارد کردن کالاهای مصرفی خانواده ها کرد. چون یکی از اقلام وارداتی او باتری بود، اولین قرارداد تولیدی خود را با شرکت ری او واک آمریکا بست و سپس بلافاصله شرکت قوه پارس را تأسیس کرد. بعد از آن نمایندگی لوازم خانگی رافائل را کسب کرد. در گام بعدی به ژاپن رفت و نمایندگی پنکه توشیبا را بدست آورد. برخوردار یکی از کسانی است که در تأمین مالی مرکز مطالعات مدیریت ایران نقش مهمی داشت چون آنها نیاز صنایع و کارخانه های رو به رشد ایران را به افراد تحصیل کرده ای که دوره های مدیریت هم گذرانده باشند حس می کرد. تأسیس مرکز مطالعات مدیریت ایران توسط حبیب لاجوردی و کمک مالی کارخانه ها و صنایع بزرگ انجام شد. نکته جالبی که آدم دربارهٔ برخوردار مشاهده می کند، این است که گسترش صنایع اش هم افقی بود و هم عمودی؛ مثلاً وقتی کارخانه توشیبا را در ایران راه انداخت بعد از مدتی کارخانه چوب بری هم برایش خرید یا وقتی شرکت قالیبافی تأسیس کرد در کنارش کارخانه نخ ریسی هم راه انداخت و یک بانک هم برایش تأسیس کرد. سال ۱۳۵۱ بود که او دست به اقدام شجاعانه ای در تولید زد. محمدتقی امتیاز کارخانجات خارجی
که تولید ابزار برقی می کردند را خرید و دست به کار تولید شد. کلیدپریزها، سرپیچ، دو شاخه، آنتن و فیش تلویزیون از همین کالاهای الکتریکی بودند. سال ۱۳۵۲ کارخانه های کارتن البرز، کاشی پارس و سرامیک البرز را راه اندازی کرد. مخمل و حوله و بلوجین و لباس زیر و جوراب هم تولیدات بعدی او بود که راه اندازی کارخانه های شان را در سال ۱۳۵۴ انجام داد. سال ۱۳۵۶ محمدتقی برخوردار اولین تلویزیون های رنگی را تحت لیسانس توشیبا و شاوب لورنس و بعد گروندیک تولید کرد. توسعه فعالیت های تجاری. در حال حاضر فرزندان و خانواده محمدتقی برخوردار چندین شرکت معتبر و مطرح در زمینه های مختلف لوازم خانگی در ایران دارند. انقلاب و مصادره اموال. به دنبال ملی شدن شرکت ها و کارخانجات صنعتی ایران از جمله اموال محمدتقی برخوردار که بعدها در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفت، او پیش از یک سالگی انقلاب، از ایران خارج شد و این هجرت تا سال ۱۳۷۰ ادامه داشت که به سودای بازپس گیری اموالش به ایران بازگشته بود. حاصل این بازگشت فقط بازپس گیری قطعاتی زمین در رفسنجان و استرداد منزل شخصی اش بود. تقریباً همه هم نسلان کارآفرین محمدتقی برخوردار در جریان مصادره اموالشان رخت
خود را از ورطه هولناکی که ایران در آن قرار گرفته بود بیرون کشیدند اما محمدتقی پس از ناکامی در بازپس گیری اموالش، در برابر این سؤال که اگر امروز فعالیت تجاری را شروع می کردی چطور عمل می کردی این جواب را داده بود: یک شرکت تأسیس می کردم و آن را شخصاً اداره می کردم و در جهت گسترشش هیچ اقدامی نمی کردم." محمدتقی برخوردار که تلاش ناموفق زیادی برای بازپس گیری اموالش داشت، در جلسه ای با حضور مهدی بازرگان می پرسد: «ما چه گناهی کرده ایم، تعداد زیادی کارگر تعلیم دادیم، تعدادی مهندس استخدام و مشغول کار کردیم؟» درگذشت. برخوردار در سالهای پایانی عمر خود مبتلا به فراموشی شد و در نهایت در تاریخ ۴ مرداد ۱۳۹۰ در منزل شخصی خود در تهران درگذشت. وی را در آرامگاه خانوادگیش در بهشت زهرا به خاک سپردند. یادمان. در سال ۱۳۸۸ کتاب "زندگی و کارنامه محمد تقی برخوردار- موقعیت تجار و صاحبان صنایع در ایران عصر پهلوی" از سوی نشر گام نو منتشر شد. این کتاب شرح حال فعالیت های تجاری و صنعتی محمدتقی برخوردار، پدر صنعت خانگی مدرن در ایران است. زندگی و کارنامه وی می تواند برخی مشکلات توسعهٔ اقتصادی ایران را از نگاه فعالان اقتصادی نشان دهد ضمن آنکه ا
لگویی بومی در مدیریت و کارآفرینی را نیز ارائه می کند.
دکتر محمد یوسف صدراعظم افغانستان در زمان سلطنت محمدظاهرشاه بود. زندگی نامه. محمد یوسف در سال ۱۹۱۷ در یک خانواده متوسط تاجیک در شهر کابل متولد گردید. او از صنف دوازدهم لیسه نجات فارغ التحصیل شد. سپس دکترای خود را در رشته فیزیک از کشور آلمان بدست آورد. پس از بازگشت به افغانستان به تدریس در دانشگاه کابل مشغول شد. در سال ۱۹۴۹ به صفت معین وزارت تعلیم و تربیه مقرر گردید. و پس از مدت تجارب در تاریخ ۱۰ مارس ۱۹۶۳ به صفت وزیر معادن مقرر گردید. پس از انفکاک محمدداوودخان از پست نخست وزیری به حیث نخست وزیر افغانستان مقرر گردیده در ۱۳ مارس ۱۹۶۳ کابینه خودرا اعلان نمود. او اولین صدراعظم افغانستان در دوره حکومت محمدظاهرشاه بود که از خانواده شاه نبود. مهمترین رویداد که در دوره این صدراعظم افغانستان رخداده است روند دموکراسی و توشیح قانون اساسی جدید افغانستان است که بتاریخ اول اکتبر ۱۹۶۴ میلادی پاس شد. این قانون ممد دموکراسی و آزادی فعالیت سیاسی احزاب گردید. این قانون یکی از جامعترین و مدرنترین قانون های اساسی در منطقه بود که در آن به حقوق و آزادی فردی ارج گذاشته شده، مصونیت مسکن، آزادی مناسک مذهبی، آزادی تشکیل اجتماعات و احزاب
در قانون تسجیل گردیده شکنجه، تبعید، سانسور قبل از نشر و تعقیب مخالفین سیاسی ممنوع شد. دکتر یوسف در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۵ از وظیفه استعفا نمود. در تاریخ ۲۳ ژانویه ۱۹۹۸ در آلمان درگذشت.
بخیه روشی پزشکی است که برای نگهداری بافت های بدن بعد از آسیب یا عمل جراحی به کار می رود. این روش شامل استفاده از یک سوزن با مقداری نخ است. اشکال، اندازه ها و مواد مختلفی در طول تاریخ برای این کار توسعه یافته است. جراحان، پزشکان، دندانپزشکان و پرستاران دوره دیده معمولاً در زدن بخیه مهارت کسب می کنند. برای ایمن کردن بخیه، از انواع مختلفی از گره های جراحی استفاده می شود. انواع نخ بخیه. علاوه بر جنس نخ، نخ های بخیه بر اساس قطر مقطع عرضی نیز طبقه بندی می گردند به گونه ای که هرچه شماره نخ بیشتر باشد، اندازه مقطع عرضی نخ کمتر خواهد بود. به عنوان مثال از نخ های ۴/۰ جهت آناستوموز عروق ظریف، نخ های ۲/۰ برای آناستوموز لوله های گوارشی و نخ ۱ برای بستن دیواره شکم استفاده می شود. انواع سوزن ها. سوزن های قابل استفاده مجدد با سوراخ که جدا از نخ هستند، برای انجام بخیه لازم هستند. نخ کردن سوزن بایستی در محل جراحی انجام گیرد. مزیت این روش در امکانپذیر بودن ترکیب هر نوع نخ و سوزن بسته به نیاز می باشد. علاوه بر سوزن های قابل استفاده مجدد، نوع دیگری از سوزن ها متصل به طول مشخص و از پیش تعیین شده نخی متصل شده است نیز وجود دارد که د
ر کارخانجات مخصوص تولید می شوند و امروزه بیشتر از این سوزن ها استفاده می شود. فایده اصلی این کار این است که پزشک یا پرستار نیازی صرف کردن وقت برای نخ کردن سوزن در محل انجام بخیه که ممکن است برای برخی نخ ها یا سوزن ها فرایند مشکلی باشد، ندارند. همچنین، انتهای یک سوزن آماده نسبت به باریک تر است و باعث از بین رفتن کشش از محل اتصال نخ می شود. در سوزن های با سوراخ، نخ از دو طرف سوزن خارج شده است و در نهایت باعث کشش می شود. به همین دلیل هنگامی که سوزن از بافت های ظریف عبور می کند، سوزن غیرآماده و سوراخ دار ممکن است به بافت ها بیشتر از سوزن آماده آسیب بزند. چندین مدل و شکل از سوزن های جراحی وجود دارد که شامل موارد زیر می باشد: سوزن ski و canoe برای جراحی های لاپاراسکوپیک که در آن سوزن از طریق یا مجرای باریکی به درون بدن هدایت می شود طراحی شده است. همچنین سوزن های جراحی را می توان با توجه به شکل مقطع آن ها نیز طبقه بندی کرد: روش های بخیه زدن. در بخیه های ساده برای اکثر پوشش های خارجی که زیبایی چندان ملاک نیست مورد استفاده قرار می گیرد در بخیه های پیوسته بیشتر در مواقعی استفاده می شود که ملاک زیبایی باشد از بخیه های f
ar near برای زخم های عمیق استفاده می شود کشیدن بخیه. اگرچه بعضی از بخیه ها دائمی هستند، با این حال بخیه هایی که بر روی پوست زده می شود را پس از آنکه کارایی خود را به جای گذاشت، کشیده می شوند. این زمان بر اساس میزان کشش موجود دربافت، میزان بهبودی زخم و وجود عفونت با نظر پزشک تعیین می گردد، با این حال به طور معمول، بخیه های صورت، طی ۵ تا ۷ روز، اندام های فوقانی و قدام تنه، طی ۷ تا ۱۰ روز و خلف تنه و اندام تحتانی طی ۱۴ روز کشیده می شوند.
کلیسای جامع سنت مارک (یا به طور رسمی در زبان ایتالیایی ) یک کلیسای جامع در شهر ونیز، شمال ایتالیا است. که مشهورترین کلیسای شهر ونیز و مثال بارزی از معماری بیزانسی است. این تنها کلیسای جامع شهر ونیز از سال ۱۸۰۷ است. این کلیسا دفتر کار اسقف اعظم ونیز نیز هست. در بخش داخلی این کلیسا مقبره سنت مارکو (مرقس قدیس) نیز قرار دارد.طبق گفته ویل دورانت ساخت آن توسط پیترو اورسئولوی دوم شروع شد و صد سال طول کشید. دورانت در کتاب عصر ایمان صفحه ۵۸۵ عنوان کرده که این کلیسا در سال ۱۰۷۱ ساخته شد و در سال ۱۰۹۵ تقدیس شد. ساخت کلیسای اصلی سنت مارک که از کلیسای فعلی قدیمی تر بود، از ۸۳۰ آغاز شده بود ولی در ۹۷۶ بر اثر حریق طوری آسیب دید که پیترو مجبور شد کلیسای فعلی از ابتدا بسازد. طبق روایتی که برای مسیحیان ونیزی بسیار عزیز است، چون یادگارهای مرقس حواری در آتشسوزی ۹۷۶ از بین رفته بود و بیم آن میرفت که فقدان آن یادگارها از قداست این کلیسای جامع بکاهد، مقرر شد که روز اجرای مراسم تقدیس تمام مومنان در کلیسا جمع شوند و برای پیدا شدن آن یادگارها دعا کنند. ناگهان یک ستون در اجابت دعای آنها فرو ریخت و استخوانهای مرقس حواری از زیر آوار نمای
ان شد. معماری. این بنا یکی از کلیساهای برجستهٔ دورهٔ بیزانس پسین در شهر ونیز در ایتالیا است. بنای اصلی کلیسای سن مارکو در سدهٔ یازدهم میلادی ساخته شده است، در سطوح پائین با افزوده های رومانسک و گوتیک تغییر شکل یافته است ولی نقشه یا منظرهٔ هوایی گنبدها که در امتداد صلیبی با بازوهای نابرابر (صلیب یونانی) شکل گرفته اند، منشأ بیزانسی آن را آشکار می سازد. پوسته های داخلیِ گنبدها با شکل های برآمده، چوبی و کلاه خود مانندی پوشیده شده اند که سطح بیرونی شان با ورقه های مس طلاکاری شده است. فضای داخلی کلیسا همانند پلانش، اساساً بیزانسی است هر چند مقیاس ژوستی نین و سکته های ناشی از بندهای گنبددار آن تا اندازه ای جزئی در اثر عناصر رومانسک غربی دگرگون شده اند. یکی از ویژگی های بارز ساختمان روش تأمین روشنایی و سلسله موزائیک های روایتی آن، تماماً بیزانسی است.
هنر و صنعت در ایران باستان به شناخت پدیدارهای مادی فرهنگی و شیوهٔ معماری و هنری ایرانیان و انواع دست بافت ها و دست ساخت های ایران و تحولات آن در ایران باستان اختصاص داده شده است. صنایع فلزی. شواهد و مدارک باستان شناسی این نکته را تأیید می کند که شمال و مرکز ایران جزء قدیمی ترین مراکز صنایع فلزکاری جهان بوده است. مشخص است که بشر تنها در سرزمینی می توانست به سودمندی فلز پی ببرد که در آن فلزات و کانی های آن ها وجود داشته باشد. ایران از لحاظ طبیعی دارای ذخایر بزرگی از کانی هاست. رشته کوه هایی که از توروس در ترکیه تا کرانه های جنوبی دریای مازندران کشیده می شد سرشار از انواع کانی ها و سوخت بود و دانش فلزکاری از آنجا به مراکز دیگر در آسیا، آفریقا و اروپا گسترش یافت. مس. در اوایل هزارهٔ چهارم پیش از مسیح، مس مصرف عمومی یافت و برای ساختن پیکان، درفش، سنجاق جامه و جواهرات آن را چکش کاری می کردند ولی در نیمهٔ دوم هزارهٔ مزبور تغییر قابل ملاحظه ای در تکنولوژی فلزات پدید آمد. در این دوره مس را با گداختن آن از کانی جدا کرده و به اشکال مختلف می ریختند. اسناد آشوری دلالت دارد به اینکه ایرانیان سنگ مس گوگردی خود را در کوره ها
یی به ارتفاع ۲ متر تشویه می کردند در صورتی که احیای آن در کوره های هوایی کوچک که قطر دهنهٔ آن در حدود ۲۲ و ارتفاع آن ۴۵ سانتیمتر بوده، انجام می شد.در نزدیکی انارک چند کورهٔ گداز مس ماقبل تاریخ درحالی که در داخل بعضی از این کوره ها هنوز بقایای مس و سرباره باقی مانده بود، کشف شده است مفرغ. از گورستان شوش، تپهٔ گیان و تپه گئوی ابزار مفرغی (برنز)و زینت آلات مفرغی و نقره ای بسیاری به دست می آید. ابزار مسی یافت شده از هزارهٔ چهارم پیش از مسیح دارای مقادیر مختلف طلا، نقره، ارسنیک، آنتیموان، آهن، نیکل و قلع هستند. اما نمونه های پیدا شده، متعلق به ۲۵۰۰ سال پیش از مسیح به بعد نشان می دهد که مقدار قلع در مفرغ ۵ درصد است و این مقدار در مدت ۱۰۰۰ سال به ۱۰ درصد می رسد. می توان حدس زد که فلزکاران در آن موقع از گداختن سنگ های مس و قلع با هم دست کشیده و هر کدام از آن ها را جداگانه ذوب می کردند بدین ترتیب آلیاژ دقیقی به دست می آوردند و جز به این طریق نمی توان علت وجود مقدار یکسان قلع را در آنها، توجیه کرد.گذار از عصر سنگ به عصر مس بسیار تدریجی بود ولی در ایران عصر مفرغ در ۲۰۰۰ سال پیش از مسیح به خوبی پیشرفت کرده بود. چنین به ن