Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اربران زمینی و ارائه سرویس های پست الکترونیک و انتقال فایل نیز از جمله کاربردهای محموله مخابراتی سینا به شمار می رود. طلوع. ماهواره طلوع با نام کامل طلوع-۱، نخستین ماهواره سنجش از راه دور ایران که در ۱۴ بهمن ۱۳۸۸ روز ملی فناوری ماهواره ای رونمایی شده و قابل پرتاب با موشک ماهواره بر سیمرغ دارای فناوری هایی مانند محموله تصویربرداری، کنترل وضعیت مکانیزم ها و سلول های خورشیدی که مأموریت اصلی این ماهواره، تصویربرداری تک طیفی با تفکیک پذیری ۵۰ متر، ذخیره و ارسال داده های تصویر به ایستگاه های زمینی می باشد. مدار ماهواره طلوع از نوع ارتفاع پایین و ارتفاع مدار آن بیش از ۵۰۰ کیلومتر است و ۲ سال عمر مفید برای آن پیش بینی می شود. انرژی ماهواره طلوع توسط آرایه های خورشیدی از روی بدنه و باتری های ثانویه تأمین خواهد شد. جرم این ماهواره ۱۰۰ کیلو و ابعاد این سازه ۶ ضلعی به عرض ۸۶ و ارتفاع ۱۰۰ سانتی متر است. ماهواره سنجشی طلوع ۱ با قابلیت تفکیک ۲۵ متر است و قرار است که این میزان دقت در ماهواره طلوع ۴ به ۱۰ متر برسد. در نهایت ماهواره طلوع در مرداد ۱۳۹۶ و از پایگاه پرتاب امام خمینی و با ماهواره بر سیمرغ به فضا پرتاب شد که این پر
تاب موفقیت آمیز نبود و ماهواره در مدار قرار نگرفت. رصد. «ماهواره رصد»، دومین ماهواره ایرانی است که توسط موشک های حامل ایرانی به فضا فرستاده شده است. این ماهواره همچنین نخستین ماهواره تصویربرداری ایران محسوب می شود. «رصد»، با نام کامل رصد-۱، که در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ (۱۵ ژوئن ۲۰۱۱) به فضا پرتاب شده بود، روز ۱۵ تیرماه ۱۳۹۰ (۶ ژوئیه ۲۰۱۱) مجدداً وارد جو شد و به عمر تقریباً سه هفته ای خود پایان داد. نوید. "ماهواره نوید علم و صنعت" که به اختصار "ماهواره نوید" نیز نامیده می شود، سومین ماهواره پرتاب شده ایرانی و نخستین ماهواره ساخت مرکز تحقیقات ماهواره ای دانشگاه علم و صنعت است که در ۱۴ بهمن ۱۳۸۸ مصادف با روز فناوری فضایی رونمایی شده بود. مأموریت این ماهواره تصویربرداری از زمین با وضوح تصویر ۷۵۰ متر مبتنی بر روش جاروبی و به صورت تک باند است ماهواره نوید علم و صنعت در ساعت سه و نیم بامداد (به وقت محلی) روز جمعه، ۱۴ بهمن ۱۳۹۰ از پایگاه فضایی سمنان به فضا پرتاب شد. این ماهواره مکعب شکل و با ابعاد ۵۰×۵۰×۵۰ سانتی متر و جرم ۵۰ کیلوگرم ساخته شده که به منظور استقرار در مدار بیضوی با ارتفاع ۲۵۰ تا ۳۷۵ کیلومتر و زاویه انحراف
مداری ۵۵ درجه طراحی شده است. ارتباط ماهواره با ایستگاه زمینی از طریق سه فرستنده و گیرنده در باندهای وی اچ اف و یواچ اف برقرار است و تأمین انرژی آن نیز توسط صفحات خورشیدی نصب شده بر بدنه جانبی سازه ماهواره در کنار باتری و بهره گیری از تنظیم کننده ها و مبدل های ولتاژ صورت می گیرد. با توجه به مدار این ماهواره، می توان انتظار داشت که هر ۹۰ دقیقه یکبار زمین را دور بزند. فجر. ماهواره فجر به عنوان اولین ماهواره با مأموریت انتقال مداری کشور با قابلیت تغییر مدار ۲۵۰ تا ۴۵۰ کیلومتر بیضوی به مدار ۴۵۰ کیلومتر دایره ای با استفاده از پیشبرنده گاز سرد (تراست گاز سرد) است که سبب افزایش طول عمر ماهواره به یک و نیم سال می شود این ماهواره با کمک ماهواره بر سفیر ۱-ب در سیزدهم بهمن ۱۳۹۳ به فضا پرتاب شد. درحالی که اعلام شده بود ماهواره فجر ۱٫۵ سال در مدار باقی خواهد ماند، پایگاه مستقل n2yo.com گزارش داده که این ماهواره در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۱۵ / ۶ اسفند ۱۳۹۳ سقوط کرده است. نزول مداری سریع این ماهواره نشان از عملکرد نادرست سیستم پیشرانش و رانش زاهای ماهواره ای دارد. ناهید. ماهوارهٔ ناهید در سال ۱۳۹۵ با حضور رئیس جمهور ایران رونمایی ش
د. ناهید و پارس ۱ تنها ماهواره ای است که صفحات آن به صورت خورشیدی باز می شود؛ این در حالی است که تاکنون صفحات ماهواره هایی که توسط دانشمندان ایرانی ساخته شده اند، بر روی بدنهٔ آنها چسبیده بوده اند، اما ناهید قابلیت بازشدن صفحات را ممکن خواهد کرد. تاریخچهٔ ساخت این ماهواره به پیش از انقلاب می رسد. بعد از انقلاب اسلامی ایران و آغاز جنگ، این پروژه مانند نیروگاه هسته ای بوشهر متوقف شد اما وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در سال ۱۳۸۳ قراردادی ۱۳۲ میلیون دلاری را با کشور روسیه برای طراحی، ساخت و پرتاپ ماهوارهٔ ناهید امضا کرد. دکتر محسن بهرامی، رئیس سازمان فضایی ایران گفته ناهید یک در سال ۹۵ پرتاب می شود و قرارداد ناهید دو آماده شده که به زودی ابلاغ خواهد شد. پیام. ماهواره پیام بامداد ۲۵ دی ۱۳۹۷ با ماهواره بر سیمرغ به فضا پرتاب شد اما بنا به اعلام محمد جواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات، این پرتاب با موفقیت همراه نبود و ماهواره پیام در مدار قرار نگرفته است. این ماهواره با مشارکت چهار دانشکده مهندسی هوافضا، برق کامپیوتر و مکانیک و ۱۶ نفر از استادان دانشکده های دانشگاه امیر کبیر ساخته شده و علاوه بر آن بخش عمده فعالیت بر عه
ده دانشجویان ارشد و دکتری بوده است. این ماهواره از سری میکرو ماهواره های توسعه فناوری فضایی بود که به منظور تصویربرداری سه طیفی (سبز- قرمز و مادون قرمز نزدیک) و پانکروماتیک از محدوده ایران (به صورت نزدیک به زمان واقعی و ذخیره- ارسال)، ذخیره و ارسال پیام (S&amp;F) و اندازه گیری تشعشعات فضایی، ساخته شد. طراحی این ماهواره از سال ۸۴ آغاز شد. با وزن این ماهواره ۱۰۰ کیلوگرم و ارتفاع مداری طراحی شده برای ماهواره پیام ۵۰۰ کیلومتر و با شیب مداری ۵۵ درجه و تصاویری با دقت ۴۵ متر ارسال می کرد. ظفر. ظفر ماهوارهٔ سنجش از دور است و پایان سال ۱۳۹۹ با ماهواره بر ایرانی و بومی سیمرغ پرتاب شد. این ماهواره قرار است در مدار دایره ای حرکت کند. وزن این ماهواره ۱۱۳ کیلوگرم و دارای طول عمر تجهیزاتی ۱٫۵ سال است. بر روی این ماهواره ۴ دوربین رنگی نصب می شود. این دوربین ها دارای وضوح ۲۶ برای ظفر-۱ و ۱۶متری برای ظفر-۲ است و قادر به تصویربرداری از سطح زمین خواهد بود. به گفتهٔ محققان، این ماهواره دقت سیستمِ کنترل تعیین وضعیت ماهوارهٔ ظفر نسبت به ماهوارهٔ نوید ۳۰۰ درصد پیشرفت داشته است. این ماهواره ۲۰ بهمن سال ۹۸ به فضا پرتاب شد و به علت عدم
تغذیهٔ ماهواره توسط ماهواره بر سیمرغ در مدار زمین قرار نگرفت. نور ۱. نور ۱، یک ماهوارهٔ چندمنظورهٔ ساخت ایران است که در روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۹ توسط سپاه پاسداران و به وسیلهٔ ماهواره بر قاصد از کویر مرکزی ایران با موفقیت در مدار ۴۲۵ کیلومتری زمین قرار گرفت. نور ۱، اولین ماهوارهٔ نظامی ایران است که در مدار قرار گرفته است. طبق عوارض زمینی مشهود در تصاویر ماهواره ای گرفته شده از فضا توسط نور ۱ (مانند پهنای نفتکش های ایران در سواحل برزیل)، قدرت تفکیک این ماهواره بایستی در حدود ۲۰ متر بوده باشد. نور ۲. ماهواره نور ۲ دومین ماهوارهٔ نظامی ساخت جمهوری اسلامی ایران است که توسط قاصد نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فضا پرتاب شد و در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین قرار گرفت. این ماهواره می تواند با دقت تفکیک 13 متر از ارتفاع 500 کیلومتری تصویربرداری نماید. نور ۳. ماهواره نور ۳ سومین ماهوارهٔ نظامی ساخت جمهوری اسلامی ایران است که در تاریخ چهارشنبه ۵ مهر ۱۴۰۲ توسط ماهواره بر قاصد نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مدار ۴۵۰ کیلومتری زمین با مأموریت تصویربردای قرار گرفت. این ماهواره می تواند با دقت تفکیک
5 متر از ارتفاع 500 کیلومتری تصویربرداری نماید. مبین ۱ و مبین ۲. در جریان بازدید فرمانده کل قوا از نمایشگاه دستاوردهای نیروی هوافضای سپاه پاسداران در ۲۸ آبان ۱۴۰۲ نام پنج ماهواره در اختیار این نیرو رسانه ای شد که در میان آنها مبین ۱ و مبین ۲ وجود دارد اما مشخص نیست این دو ماهواره چه زمانی به فضا پرتاب شده اند و اطلاعات آنها محرمانه باقی مانده است. خیام. ماهواره خیام در روز ۱۸ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰و۲۳دقیقه صبح به وقت تهران در پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان با موشک سایوز روسیه با موفقیت پرتاب شد. وزن این ماهواره ۶۰۰ کیلوگرم و در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین در حال چرخش است؛ عمر مأموریتی این ماهواره ۵ سال گزارش شده. این ماهواره، دارای قدرت تصویربرداری با توان تفکیک 1 متر است. ثریا. ماهواره ثریا در صبح روز ۳۰ دی ۱۴۰۲، به وقت تهران پرتاب شده است و تا این لحظه جزئیات بیشتری از زمان و مکان پرتاب آن در دست نیست. وزن این ماهواره ۵۰ کیلوگرم اعلام شده و گفته شده به مدار ۷۵۰ کیلومتری زمین تزریق شده است ثریا توسط موشک قائم ۱۰۰ سپاه پاسداران پرتاب شده است. براساس اخبار منتشر شده این موشک دارای سوخت جامد و سه مرحله ای است. مهدا. م
اهواره مهدا یک ماهواره ۳۲ کیلوگرمی از ماهواره های سبک وزن پژوهشگاه فضایی ایران است. این ماهواره به منظور آزمایش زیرسامانه های توسعه یافته ماهواره ای طراحی و ساخته شده است. صبح روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ بود که در یک پروژه مشترک بین وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و وزارت دفاع، ماهواره بر سیمرغ برای نخستین بار، به طور همزمان ماهواره مهدا و ۲ محموله تحقیقاتی دیگر را با موفقیت در مدار ۴۵۰/۱۱۰۰ کیلومتری قرار داد. مأموریت اصلی این ماهواره، بررسی صحت عملکرد ماهواره بر سیمرغ در تزریق چندگانه محموله های فضایی در مدار پایین زمین و ارزیابی عملکرد برخی از طراحی های جدید و قابلیت اطمینان فناوری های بومی در فضا است. نام گذاری. مدیر پروژه مهدا دکتر محمد ندافی پور میبدی بود که وقتی بیش از ۹۰ درصد پروژه را پیش برده بود، در جریان شیوع کرونا در اثر ابتلا به این بیماری درگذشت و پژوهشگاه فضایی ایران به پاس خدمات وی، نام دختر او، مهدا، را بر این ماهواره نهاد. کیهان ۲. نانوماهواره کیهان ۲، از سری ماهواره های مکعبی شرکت صنایع الکترونیک ایران وزارت دفاع (صاایران) با وزن کمتر از ۱۰ کیلوگرم است که همراه ماهواره مهدا پرتاب شد. این ماهواره برای اث
بات فناوری موقعیت یابی فضاپایه طراحی و ساخته شده است. ماهواره کیهان ۲ امکان تعیین موقعیت را به صورت بومی و مستقل از سامانه های موقعیت یابی جهانی، برای گیرنده های زمینی فراهم می کند. در این ماهواره، از زیرسامانه تعیین و کنترل وضعیت به منظور نشانه روی پایدار و دقیق به سمت زمین، استفاده شده است. هاتف ۱. نانوماهواره هاتف ۱ از سری ماهواره های مکعبی ساخت شرکت صاایران با وزن کمتر از ۱۰ کیلوگرم به منظور اثبات فناوری مخابرات باند باریک با کاربرد اینترنت اشیا است. این ماهواره به عنوان نسخه آزمایشی اول از مجموعه ماهواره های منظومه ماهواره ای شهید سلیمانی، همراه با ماهواره مهدا به فضا پرتاب شد. پارس ۱. ماهواره پارس ۱، ماهواره ای تحقیقاتی است که مراحل طراحی، ساخت، تجمیع و آزمون آن در پژوهشگاه فضایی ایران انجام شده است. این ماهواره ۱۳۴ کیلوگرمی، از سری ماهواره های تحقیقاتی - سنجشی پژوهشگاه فضایی ایران است و به منظور تصویربرداری کاربردی، توسعه بازار داده های سنجشی داخلی، و توسعه و آزمون فناوری های مورد نیاز ماهواره های سنجشی عملیاتی بومی طراحی و تولید شده است و توسط پرتابگر سایوز در 10 اسفند 1402 به فضا پرتاب شد. چمران ۱. م
اهواره تحقیقاتی «چمران۱» که از سوی گروه فضایی صنایع الکترونیک ایران(صاایران) با همکاری و مشارکت پژوهشگاه هوافضا و شرکت های خصوصی دانش بنیان طراحی و ساخته شده است، شنبه ۲۴ شهریور ماه ۱۴۰۳ توسط ماهواره بر «قائم ۱۰۰» پرتاب شد و با موفقیت در مدار ۵۵۰ کیلومتری قرار گرفت. ماموریت اصلی ماهواره «چمران-۱» اثبات فناوری مانور مداری در ارتفاع و فاز بوده است.ارزیابی زیر سامانه پیشرانش گاز سرد در سامانه های فضایی و ارزیابی عملکرد زیر سامانه های ناوبری و کنترل وضعیت از ماموریت های فرعی این محموله فضایی به شمار می رود. در نیمه دوم آبان 1403 به صورت رسمی در رسانه های ایران اعلام شد که مانورهای مداری کاهش ارتفاع، افزایش ارتفاع و ملاقات در مدار (با بقایای بدنه موشک حامل)، با موفقیت توسط ماهواره چمران انجام پذیرفته است. کوثر. یک ماهواره سنجش از دور (تصویربرداری) که ساخته شده و تملک شده توسط بخش خصوصی در ایران است و در تاریخ 15 آبان 1403 با پرتابگر سایوز با موفقیت به فضا پرتاب شد. بخشی از منظومه ماهواره ای مد نظر به نام «دونما» است. ماهواره کوثر ۳۰ کیلوگرم وزن دارد و عمر مداری آن 3 سال عنوان شده است. این ماهواره به همراه ماهواره
هدهد، «اولین ماهواره های ساخته شده توسط بخش خصوصی» که توسط «شرکت دانش بنیان امید فضا» طراحی و تولید شده اند شناخته می شوند. سفیر ایران در مسکو، در تاریخ ۱۵ آبان تأیید کرد این ماهواره ها از پایگاه فضایی وستوچنی روسیه توسط ماهواره بر «سایوز ۲.۱ ب» به سمت مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین پرتاب شدند و قرار است به زودی در مدار مورد نظر قرار گیرند. گفته شده که ماهواره کوثر با هدف «سنجش از دور زمین» ساخته شده است. هدهد. یک ماهواره ارتباطی IoT که ساخته شده و تملک شده توسط بخش خصوصی در ایران است و در تاریخ 15 آبان 1403 با پرتابگر سایوز با موفقیت به فضا پرتاب شد. این ماهواره هم بخشی از منظومه ماهواره ای مد نظر به نام «دونما» است. هدهد ۴ کیلوگرم وزن دارند و عمر مداری آن 4 سال عنوان شده است. این ماهواره به همراه ماهواره کوثر، «اولین ماهواره های ساخته شده توسط بخش خصوصی» که توسط «شرکت دانش بنیان امید فضا» طراحی و تولید شده اند شناخته می شوند. گفته شده که ماهواره هدهد با هدف «استفاده از اینترنت اشیا در پهنای باند باریک» ساخته شده است. فخر ۱. نانو ماهواره «فخر ۱» در روز 16 آذر 1403 به عنوان محموله جانبی به همراه بلوک انتقال مداری «سا
مان۱» و یک محموله تحقیقاتی دیگر توسط ماهواره بر سیمرغ به فضا پرتاب شد. این ماهواره به سفارش ارتش جمهوری اسلامی ایران توسط شرکت صاایران و با مشارکت دانشگاه صنعتی مالک اشتر طراحی، ساخته و پرتاب شده است. ایران اعلام داشته که این ماهواره به منظور پاسداشت خدمات دانشمند شهید دکتر محسن فخری زاده، به نام «فخر ۱» نام گذاری شده است دارای ابعاد ۳ واحدی(۳U) بوده و جرم آن کمتر از ۱۰ کیلوگرم است. ناوک. میکروماهواره ناوک با وزن 40 کیلوگرم در تاریخ 28 بهمن 1403 با ماهواره بر سیمرغ بهینه، به مدار GTO (حضیض 200 و اوج 31000کیلومتری) پرتاب شد (یا اعلام شد که بزودی پرتاب می شود) و اینگونه، اولین ماهواره ارتفاع بلند ایران است. ناهید ۲. ماهواره ناهید ۲ در تاریخ سوم مرداد 1404 با پرتابگر سایوز روسی از پایگاه فضایی وستوچنی در شرق دور روسیه با موفقیت به فضا پرتاب شد.
خدمات به روزرسانی ویندوز سرور به صورت مخفف WSUS، یک برنامه کامپیوتری است که به وسیلهٔ شرکت مایکروسافت توسعه داده می شود و امکان مدیریت وصله ها و هات فیکس های محصولات مایکروسافت را یک محیط سازمانی در اختیار مدیر سیستم قرار می دهد. برنامه wsus این وصله ها را از وبسایت آپدیت مایکروسافت بارگذاری می کند و به رایانه های شبکه انتشار می دهد. خدمات به روزرسانی ویندوز سرور روی ویندوز سرور اجرا می شود برای کاربران مجوز دار ویندوز رایگان است.
کمپین پنجاه درصد از گروه های فعال حقوق زنان در افغانستان است که برای بالا بردن مشارکت سیاسی زنان افغان و پیگیری مطالبات زنان از سیاستمداران افغانستان و مجامع جهانی تلاش می کند. بیانیهٔ این کمپین در آستانهٔ کنفرانس بن دوم از شرکت کنندگان در کنفرانس و دولت افغانستان می خواست در مذاکره با طالبان بر سر حقوق زنان معامله ای نکند و روند مذاکرات شفاف باشد. فعالان این کمپین در شهرهای کابل، هرات و مزار شریف فعالیت دارند. نام این کمپین در اشاره به زنان افغانستان است که به گفته این فعالان، «نیمی از جامعه یا نیمی از رای دهندگان را تشکیل می دهند و نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان باید برای به دست آوردن رای آنها به خواسته های زنان توجه کنند.» مطالبات کمپین ۵۰ درصد به اختصار عبارتند از:
مقیاس کروماتیک فن لوشان روشی برای تقسیم بندی رنگ پوست است. این ابزار از ۳۶ کاشی شیشه ای مات که به طور ایده آل در محلی که خورشید به آن نمی تابد (مثل زیر بغل) با پوست سوژه مقایسه می شوند. این مقیاس برای ایجاد تقسیم بندی نژادی همه جوامع هم ریشه بر اساس رنگ پوست به کار رفت. همچنین در سرتاسر نیمه اول قرن بیستم در مطالعات نژادی و مردم سنجی به کار رفت. این مقیاس در اوایل دهه ۱۹۵۰ منسوخ شد و روشهایی با استفاده از طیف سنجی نوری انعکاسی جایگزین آن شد. مقیاس فیتسپتریک. در ۱۹۷۵ تامس فیتسپتریک متخصص پوست هاروارد مقیاس دیگری با شش نوع پوست را ارائه داد تا عملکرد برنزه شدن پوستهای مختلف را بدون طبقه بندی نژادی توصیف کند.
لایحه اختیارات دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۱۲ یک قانون فدرال ایالات متحده است که علاوه بر سایر مقررات بودجه و هزینه های وزارت دفاع ایالات متحده را مشخص می کند. این قانون در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ به تصویب سنای ایالات متحده رسید و با امضای باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ به قانون ایالات متحده تبدیل شد. جنجالی ترین مقرراتی که مورد توجه قرار گرفتند در تیتر X، زیر تیتر D، با عنوان «ضد تروریسم» بود. به طور خاص زیربخشهای ۱۰۲۱ و ۱۰۲۲ که در خصوص بازداشت افرادی ست که دولت به آنان در خصوص درگیر بودن در تروریسم مظنون است. مجادله بر سر معنای حقوقی و تأثیرات احتمالی آن ها بر سوء استفاده از اقتدار ریاست جمهوری بود. گرچه کاخ سفید و حامیانش در سنا می گویند که اختیارات برای استفاده از نیروی نظامی از قبل به اقتدار ریاست جمهوری اجازه بازداشت نامحدود را می دهد، لایحه اظهار می دارد که کنگره این اختیار را «تأیید می کند» و مقررات مشخصی برای اعمال این اختیار ایجاد می کند. مقررات بازداشت این لایه مورد توجه انتقادی از جمله در بین اتحاد آزادیهای مدنی آمریکا، کمیته دفاع از منشور حقوق قرار گرفته و برخی منابع رسانه ای در خصوص
حوزه اقتدار رئیس جمهور نگرانند، از جمله این مجادله که آنهایی که آن ها مدعی اند ممکن است نامحدود بازداشت شوند می تواند شهروندان ایالات متحده را که بر خاک آمریکا بازداشت شده اند شامل شود، از جمله بازداشتهایی توسط اعضای نیروهای مسلح. قدرتهای مربوط به بازداشت در حال حاضر با چالش حقوقی مواجه شده اند. بخش ۱۰۲۱: بازداشت نامحدود بدون محاکمه. ایالات خواهان ممنوعیت بازداشت نامحدود. نه ایالات قوانینی در جهت اصلاح یا لغو ۲۰۱۲ NDAA ارائه کرده اند.
شل کانادا شرکت نفتی کانادایی است، که به عنوان شرکت تابعه شل پی ال سی، در زمینه اکتشاف، استخراج، پالایش، انتقال و بازاریابی نفت خام، گاز طبیعی و میعانات گازی، همچنین تولید بنزین و مدیریت جایگاه های پمپ بنزین فعالیت می کند. این شرکت در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد و پس از سازماندهی مجدد شل، که توسط شرکت اصلی، یعنی رویال داچ شل، انجام شد، بخش عملیات آمریکای شمالی، به شل یواس ای، که در هیوستون، تگزاس مستقر است، سپرده شد و مدیریت کلیه دارایی های شل در کشور کانادا نیز، به شرکت شل کانادا واگذار گردید. دفتر مرکزی این شرکت، در کلگری، آلبرتا قرار دارد. دفتر عملیاتی شرکت شل کانادا در تورنتو، انتاریو مستقر می باشد. شرکت شل کانادا هم اکنون مالک ۳ پالایشگاه نفت و شبکه گسترده ای از ۱۸۰۰ جایگاه پمپ بنزین، در سراسر کانادا می باشد. ظرفیت تولید نفت خام این شرکت به طور متوسط بالغ بر ۳۳۳ هزار بشکه در روز است.
جنبش زنان در افغانستان به جنبش اجتماعی برای حقوق زنان در افغانستان گفته می شود. از سازمان هایی که اکنون در دفاع از حقوق زنان در افغانستان فعالیت دارند می توان به سازمان خدیجه کبرا در قندهار به رهبری مریم درانی، زنان جوان برای تغییر، کمیته مشارکت سیاسی زنان افغانستان، شبکه زنان افغانستان، اتحادیه سراسری زنان افغانستان، کمپاین پنجاه در صد، جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا)، مؤسسه شهدا اشاره کرد. در بین مهاجرین افغانستانی در ایران؛ «جامعه زنان مهاجر» از ۲۰۱۸ فعالیت دارد. تاریخچه. در زمان امان الله شاه تشکل زنان با هدف پیشرفت و ترقی و نجات زن از محرومیت شکل گرفت و در پی حقوق و آزادی زنان به خصوص در تعلیم و تربیت، حق تحصیل، حق کار و استراحت، حق آزادی فردی، مصونیت فردی، آزادی گفتار و بیان، اجتماعات، فعالیت های سیاسی و مدنی، و سفرهای تحصیلی به خارج کشور بود. در دورهٔ امانی، انجمن حمایت نسوان در کابل تأسیس شد که بیشتر در راستای آموزش سواد، دوخت و بافت و امور منزل فعالیت می کرد. در زمان محمدظاهر شاه در سال ۱۳۲۲ اتحادیه زنان که بیست زن در آن عضویت داشتند، مؤسسه عالی نسوان را در مرکز شهر کابل با هدف تشکل، آموزش و روشن
گری زنان افغان تأسیس کردند. با پیشنهاد و پیگیری بی بی زینب، خواهر امان الله شاه، یک قطعه زمین به این مؤسسه اختصاص یافت و در آن کودکستان، مکتب، سینما و دفترهای کار ساخته شد. مکتب آن به سوادآموزی برای زنان بزرگسال می پرداخت. فعالیت مؤسسه عالی نسوان به آموزش های فنی و حرفه ای محدود بود. نام این مؤسسه در سال ۱۳۴۲ به «میرمنو تولنه» تغییر یافت و زیر نظارت وزارت کار و امور اجتماعی افغانستان قرار گرفت و فعالیت آن به سمت «انکشاف مزید نهضت زنان و اشتراک آنها در امور مهمه معطوف گردید تا موقف زن را در جامعه افغانی به طور سالم تقویه نماید». مؤسسه نسوان در ابتدای دهه ۱۹۷۰ روز ۱۴ جون هر سال را برای بزرگداشت مقام مادر، روز مادر نامگذاری کرد. بعداً صالحه فاروق اعتمادی به مدیریت "میرمنو تولنه" رسید. او به مکتب مسلکی دمیرمن و تولنه توجهی خاص داشت و برای تحصیل دختران افغان در خارج از این کشور به آنان کمک می کرد. در سال ۱۳۴۴ (نوامبر ۱۹۶۵ میلادی) سازمان دموکراتیک زنان افغانستان توسط داکتر آناهیتا راتب زاد، ثریا پرلیکا، کبرا علی، حمیده شیرزی، مومنه بصیر و جمیله کشتمند در کابل بنیان گذاشته شد. از فعالیت های این گروه می توان به برپای
ی تظاهرات هایی در جهت حقوق زنان اشاره کرد. برای اولین بار در افغانستان، زنان در تظاهرات مظاهره سه عقرب که توسط گروه های چپ گرا سازمان دهی شده بود، شرکت کردند. در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸ میلادی) برخی از اعضای محافظه کار ولسی جرگه می خواستند قانونی برای منع تحصیل دختران افغان در خارج کشور به تصویب برسانند ولی با سازماندهی سازمان زنان، صدها دختر علیه این پیشنهاد تظاهرات کرده و آن را مغایر با قانون اساسی افغانستان و تساوی حقوق زن و مرد دانستند. در نتیجه، ولسی جرگه از این پیشنهاد صرف نظر کرد. در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) اعضای جناح افراطی «جوانان مسلمان» علیه پوشیدن لباس کوتاه و شیک پوشی زنان، به پای دختران و زنانی که لباس کوتاه به تن داشتند، فیر کردند و گاه به روی بعضی آنها با تیزاب اسید پاشی کردند. سازمان زنان بیش از ۵۰۰۰ زن و دختر در شهر کابل را سازمان دهی کرد و با تظاهراتی گسترده از حکومت وقت خواهان بازرسی و مجازات عاملین این کار شدند. حکومت نیز تعدادی از عاملین را دستگیر و زندانی کرد. شوراهای ولایتی زنان که از سازمان های زنان بسیار قدیمی در افغانستان و منطقه بود، در این زمان تأسیس شدند. این شوراها دارای ۱۶۵ هزار عضو در ۳
۱ شورای ولایتی، ۲۵ شورای شهری، ۳۸ شورای ناحیوی، ۲۵ شورای ولسوالی و ۳۱۰۰ سازمان اولیه می باشد. آناهیتا راتب زاد که علاوه بر عضویت سازمان دموکراتیک زنان افغانستان، نماینده مردم کابل در پارلمان ۱۲ نیز بود در ایجاد شوراهای ولایتی زنان نقش مهمی داشت. دورهٔ طالبان. در ماه میزان سال ۱۹۹۲ میلادی طالبان در افغانستان به روی کار آمدند و زنان را از بسیاری از حقوق اجتماعی محروم کردند. همچنین مؤسسه عالی نسوان و میرمنو تولنه را ادغام کرده و کارمندان مرد را به جای زنان به کار گماشتند. حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱ پایان یافت. اکنون. بعد از برکناری طالبان، بر اساس توافقات کنفرانس بن، در قوس ۱۳۸۰ وزارت امور زنان افغانستان در چوکات اداره موقت افغانستان تأسیس شد. همچنین اکنون سازمان های زنان از جمله کمیته مشارکت سیاسی زنان افغانستان، شبکه زنان افغانستان، اتحادیه سراسری زنان افغانستان، کمپاین پنجاه در صد، زنان جوان برای تغییر، جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا)، مؤسسه شهدا و … در افغانستان در جهت حقوق زنان در افغانستان فعالیت می کنند. سازمان خدیجه الکبرا. سازمان خدیجه الکبرا برای کاهش مشکلات زنان در سال ۲۰۰۴ توسط مریم درانی ایجاد شد.
سازمانی غیردولتی برای توانمندسازی زنان که ۲۴۰ عضو دارد. برگزاری صنوف مختلفی چون سواد پایه یا فعالیت های دیگری چون خیاطی، قالیبافی، گلسازی و آرایشگری و همچنان ایجاد نخستین نمایشگاه های صنایع دستی زنان در قندهار از کارهای این سازمان بوده است. این سازمان به خانوارها قرضه های کوتاه مدت و بدون بهره برای ساختن سرپناه یا راه اندازی کار می دهد. این سازمان هفت سال بعد در سال (۲۰۱۱) کار رادیویی به نام میرمن را آغاز کرد که به موضوعات زنان و مشکلات آنان مثل ازدواج های اجباری و رسوماتی می پردازد که مروج خشونت و تضییع حقوق زنان است. دو سال بعد یعنی سال ۲۰۱۳ نخستین انترنیت کیفی رایگان را برای دختران در افغانستان ایجاد نمود، در انترنیت کیفی ملالی میوندی دختران می توانند بدون کدام ممانعت از طرف فامیل هایشان همه روزه بخاطر مطالعه سایت های علمی و خبری، به حل سوالات، مشکلات در دروس مکتب و دانشگاه توسط فیلم های آموزشی در یوتوب و همچنان با استفاده از شبکه های اجتماعی فیس بوک و اسکایپ با سایر دختران در ولایت مختلف افغانستان و خارج از افغانستان در ارتباط شده و این اقدام باعث تبادلات ایده ها و نظریات بین زنان می شود. این سازمان همچن
ان شبکه ای سازمان یافته از زنان را در قندهار به نام «شبکه دادخواهی زنان قندهار» به راه انداخت تا به دادخواهی و دفاع از حقوق زنان بپردازد. این سازمان در سال ۲۰۱۴ نخستین انستیتوت تعلیمات عصری را که توسط زنان رهبری می شود بنام خانه تعلیم را ایجاد نمود این انستیتوت درای صنوف کامپیوتر، لسان انگلیسی، مدیریت، حسابداری، رهبری، خبرنگاری و غیره می باشد که دختران را در بخش تعلیمات عصری آموزش و تربیه می سازد. این سازمان همچنان در سال ۲۰۱۵ نخستین کتابخانه مخصوص زنان را در حوزه جنوب افغانستان ولایت قندهار ایجاد نمود، این کتابخانه داری بیش از ۴۵۰۰ جلد کتاب در عرصه های مختلف می باشد که به دختران زمینه مطالعه کتاب را در کتابخانه یا امانت گرفتن کتاب و مطالعه ان در بیرون از کتابخانه را مهیا می سازد. مریم درانی بنیان گذار این سازمان، چندین جایزه جهانی حقوق بشر و صلح را دریافت کرد. شبکه زنان افغان یکی از سازمان های فعال کنونی است. مشارکت در کمپین روسری سبزها برای تشویق زنان به مشارکت سیاسی در انتخابات افغانستان از کارهای این گروه است. جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) یکی از سازمان های سابقه دار زنان افغان است. به گفته وب سایت
راوا، این جمعیت «از سال ۱۳۵۶ برای آزادی، دموکراسی و احقاق حقوق زنان در افغانستان بنیادگرا تلاش می کند.» کمپین پنجاه درصد از گروه های فعال حقوق زنان در افغانستان است که برای بالا بردن مشارکت سیاسی زنان افغان و پیگیری مطالبات زنان از سیاستمداران افغانستان و مجامع جهانی تلاش می کند. بیانیهٔ این کمپین در آستانهٔ کنفرانس بن دوم از شرکت کنندگان در کنفرانس و دولت افغانستان می خواست در مذاکره با طالبان بر سر حقوق زنان معامله ای نکند و روند مذاکرات شفاف باشد. فعالان این کارزار تبلیغاتی در شهرهای کابل، هرات و مزار شریف فعالیت دارند. نام این کمپین در اشاره به زنان افغانستان است که به گفته این فعالان، «نیمی از جامعه یا نیمی از رای دهندگان را تشکیل می دهند و نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان باید برای به دست آوردن رای آنها به خواسته های زنان توجه کنند.» زنان جوان برای تغییر یک مؤسسه غیرانتفاعی در کابل افغانستان است. این انجمن از ده ها عضو داوطلب زن و مرد تشکیل شده است. اعضای «زنان جوان برای تغییر» به ایدئال های توانمند سازی زنان، و بهبود زندگی شان توسط مشارک اقتصادی و اجتماعی، توانمندی سیاسی، آگاهی و دادخواهی متعهد
هستند و برای افغانستانی عاری از تبعیض مبارزه می کنند. این مؤسسه در میان جوانان این کشور کاملاً شناخته شده است و مبارزه علیه خشونت خانوادگی، بالا بردن آگاهی نسبت به حقوق زنان، بالا بردنِ مشارکت زنان در جامعه، و توانمندسازی زنان و دختران در افغانستان را پی گیری می کند. از فعالیت های اخیر این مؤسسه باز کردن کافی نت سحرگل در کابل بود. مؤسسه شهدا یکی از سازمان های غیردولتی، غیرانتفاعی و غیرسیاسی در افغانستان است که به هدف کمک به سلامت شهروندان افغان و به خصوص زنان و کودکان در سال ۱۳۶۸ توسط سیما سمر ایجاد شد. این مؤسسه در حال حاضر مشغول فعالیت در ۹ ولایت افغانستان می باشد. و در شرایط سخت دورهٔ طالبان نیز به کار خود ادامه داد. این مؤسسه قدیمی ترین سازمان غیردولتی در منطقه و بزرگ ترین ان جی اوی اداره شده توسط زنان (woman-led) است. داکتر سیما سمر بنیان گذار این مؤسسه، چندین جایزه حقوق بشر و صلح دربافت کرده و نامزد دریافت جایزه صلح نوبل بوده است.