Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ندهای زیست شناختی است. این شکل از ترسیب کربن از طریق افزایش نرخ فتوسنتز از طریق شیوه های استفاده از زمین مانند احیای جنگل و مدیریت پایدار جنگل رخ می دهد. طبق گزارش ششمین ارزیابی هیئت بین دولتی تغییر اقلیم، تغییرهای مربوط به کارکرد زمین، جذب طبیعی کربن را افزایش می دهد. این تغییرها علاوه بر روش های ترسیب کربن در کشاورزی، هر ساله حفاظت، مدیریت و احیای اکوسیستم هایی مانند جنگل ها، مراتع، تالاب ها و علفزارها نیز دربر می گیرد. روش ها و شیوه هایی برای افزایش ترسیب کربن خاک در هر دو بخش کشاورزی و جنگل داری وجود دارد. جنگل ها. از نظر حفظ کربن در زمین های جنگلی، بهتر است از جنگل زدایی اجتناب شود تا اینکه درختان قطع شوند و متعاقباً دوباره کاشته شوند، زیرا جنگل زدایی منجر به اثرات جبران ناپذیری شامل از دست دادن تنوع زیستی و تخریب خاک می شود. علاوه بر این، اثرات مثبت جنگل کاری یا احیای جنگل ها در مقایسه با دست نخورده نگه داشتن جنگل های موجود در آینده دورتری نمایان خواهد شد، و خیلی بیشتر طول می کشد - چندین دهه - تا مناطق جنگلی به همان سطوح جذب کربن که در جنگل های استوایی بالغ وجود دارد بازگردند. تلفات ناخالص جهانی درختان
تقریباً ۱۵ میلیارد تخمین زده می شود و تعداد جهانی درختان از آغاز تمدن بشری حدود ۴۶ درصد کاهش یافته است. چهار راه اصلی وجود دارد که از طریق آن احیای جنگل و کاهش جنگل زدایی می تواند جذب کربن را افزایش دهد. ابتدا با افزایش حجم جنگل های موجود. دوم، با افزایش تراکم کربن جنگل های موجود در مقیاس توده و محیط. سوم، با گسترش استفاده از محصولات جنگلی که به طور پایدار جایگزین انتشار سوخت های فسیلی می شود. چهارم، با کاهش انتشار کربن ناشی از جنگل زدایی و تخریب. جنگل کاری (Afforestation) استقرار جنگل در منطقه ای است که قبلاً پوشش درختی وجود نداشته است. جنگل سازی (Proforestation) رشد یک جنگل موجود دست نخورده به پتانسیل کامل اکولوژیکی آن است. احیای جنگل (Reforestation) کاشت مجدد درختان در حاشیه زمین های زراعی و مرتع ها برای انتقال کربن از اتمسفر به زیست توده است. برای موفقیت این فرایند ترسیب کربن، کربن نباید در اثر سوختن یا پوسیدگی هنگام مرگ درختان به اتمسفر بازگردد. برای این منظور، زمین های اختصاص داده شده به درختان نباید به کاربری های دیگر تبدیل شود. از طرف دیگر، چوب از آنها نیز باید به عنوان مثال، از طریق بیوچار، استخراج ا
نرژی از زیست توده، دفن بقایا یا «ذخیره» آن با استفاده در ساخت و ساز ترسیب شود. با این حال، احیای جنگل با درختان با عمر طولانی (بیش از ۱۰۰ سال) برای دوره های قابل توجهی کربن را ترسیب کرده و به تدریج آزاد می شود و تأثیرات آب و هوایی کربن را در قرن بیست و یکم به حداقل می رساند. زمین فضای کافی برای کاشت ۱٫۲ تریلیون درخت دیگر را دارد. کاشت و حفاظت از آنها می تواند حدود ۱۰ سال انتشار CO2 را جبران کند و ۲۰۵ میلیارد تن کربن را جذب کند. احیای همه جنگل های تخریب شده در سراسر جهان در مجموع حدود ۲۰۵ میلیارد تن کربن را جذب می کند که حدود دو سوم کل انتشار کربن است. در طول یک دوره ۳۰ ساله تا سال ۲۰۵۰، اگر تمام ساخت و سازهای جدید در سطح جهان تا ۹۰٪ محصولات چوبی استفاده کنند، تا حد زیادی از طریق استفاده از چوب در ساخت و ساز می توان ۷۰۰ میلیون تن کربن در سال را جذب کرد. بنابراین تا سال ۲۰۱۹ تقریباً ۲٪ از انتشار کربن سالانه را خنثی می کند. این علاوه بر حذف انتشار کربن از طریق جابجا کردن مواد ساختمانی مانند فولاد یا بتن است که تولید آنها نیز با انتشار کربن زیادی همراه است. تالاب ها. احیای تالاب شامل احیای عملکردهای طبیعی بیولوژی
کی، زمین شناسی و شیمیایی تالاب از طریق بازسازی یا احیا است که به عنوان یک استراتژی بالقوه کاهش تغییرات آب و هوایی پیشنهاد شده است. خاک تالاب، به ویژه در تالاب های ساحلی مانند حرا، علف های دریایی، و شوره زارها، یک مخزن کربن مهم است. ۲۰ تا ۳۰ درصد از کربن خاک جهان در تالاب ها یافت می شود، در حالی که تنها ۵ تا ۸ درصد از زمین های جهان از تالاب ها تشکیل شده است. مطالعات نشان داده اند که تالاب های احیا شده می توانند به مخازن CO2 مولد تبدیل شوند. گذشته از مزایای اقلیمی، احیا و حفاظت از تالاب می تواند به حفظ تنوع زیستی، بهبود کیفیت آب و کمک به کنترل سیل کمک کند. همانند جنگل ها، برای موفقیت در فرایند ترسیب کربن، تالاب باید دست نخورده باقی بماند. اگر به نحوی مختل شود، کربن ذخیره شده در گیاهان و رسوبات دوباره به جو آزاد می شود و اکوسیستم دیگر به عنوان یک مخزن کربن عمل نمی کند. علاوه بر این، برخی از تالاب ها می توانند گازهای گلخانه ای غیر مانند متان و اکسید نیتروژن آزاد کنند که می تواند مزایای بالقوه آب و هوایی را خنثی کند. اندازه گیری مقدار کربنی که از طریق کربن آبی توسط تالاب ها ترسیب می شود نیز می تواند دشوار باشد. تا
لاب زمانی ایجاد می شود که آب به خاکی با پوشش گیاهی سرریز می شود و باعث می شود گیاهان با اکوسیستم غرقاب سازگار شوند. تالاب ها می توانند در سه منطقه مختلف ایجاد شوند. تالاب های دریایی در نواحی ساحلی کم عمق یافت می شوند، تالاب های جزر و مدی نیز ساحلی هستند اما دورتر در داخل خشکی یافت می شوند و تالاب های غیر جزر و مدی در داخل خشکی یافت می شوند و هیچ تأثیری از جزر و مد ندارند. تغییرات اقلیمی می تواند ذخیره سازی کربن خاک را تغییر دهد و آن را از یک مخزن به یک منبع تغییر دهد. با افزایش دما، افزایش گازهای گلخانه ای از تالاب ها به ویژه مکان هایی با خاک منجمد همراه می شود. هنگامی که این خاک منجمد ذوب می شود، اکسیژن و آب موجود در خاک را افزایش می دهد.Save translation به همین دلیل، باکتری های موجود در خاک، مقادیر زیادی دی اکسید کربن و متان ایجاد می کنند تا در جو آزاد شود. ارتباط بین تغییرات اقلیمی و تالاب ها هنوز به طور کامل شناخته نشده است. همچنین مشخص نیست که تالاب های احیا شده چگونه کربن را مدیریت می کنند در حالی که هنوز منبع تولیدکننده متان هستند. با این حال، حفظ این مناطق به جلوگیری از انتشار بیشتر کربن در جو کمک می
کند. کشاورزی. در مقایسه با پوشش گیاهی طبیعی، خاک های زراعی از کربن آلی خاک تهی می شوند. هنگامی که یک خاک از زمین طبیعی یا زمین نیمه طبیعی مانند جنگل ها، مراتع، استپ ها و ساوانا به زمین کشاورزی تبدیل می شود، محتوای کربن آلی در خاک حدود ۳۰ تا ۴۰٪ کاهش می یابد. این کاهش به دلیل حذف مواد گیاهی حاوی کربن در زمان برداشت محصول است. هنگامی که کاربری زمین تغییر می کند، کربن موجود در خاک یا افزایش یا کاهش می یابد، این تغییر تا زمانی که خاک به تعادل جدیدی برسد ادامه می یابد. انحراف از این تعادل نیز می تواند تحت تأثیر اقلیم های متنوع باشد. با افزایش ورودی کربن می توان با کاهش کربن آلی خاک مقابله کرد. این عمل را می توان با چندین استراتژی انجام داد، به عنوان مثال، بقایای گیاهی پس از برداشت را در مزرعه بگذارید، از کود دامی استفاده کنید یا محصولات چند ساله را در تناوب زراعی قرار دهید. گیاه چند ساله بخش زیست توده زیر زمینی (ریشه) بیشتری دارد، که باعث افزایش کربن آلی خاک می شود. گیاهان چند ساله نیاز به خاک ورزی را کاهش می دهند و در نتیجه به کاهش فرسایش خاک کمک می کنند و ممکن است به افزایش مواد آلی خاک کمک کنند. در سطح جهان تخم
ین زده می شود که خاک ها حاوی بیش از ۸٫۵ گیگاتن کربن آلی هستند که حدود ده برابر بیشتر از مقدار موجود در جو و بسیار بیشتر از پوشش گیاهی است. محققان دریافته اند که افزایش دما می تواند منجر به رونق جمعیت میکروب های خاک شود و کربن ذخیره شده را به دی اکسید کربن تبدیل کند. در مطالعات آزمایشگاهی گرم کردن خاک، خاک های غنی از قارچ نسبت به سایر خاک ها دی اکسید کربن کمتری آزاد می کنند. اصلاح روش های کشاورزی یک راه حل شناخته شده برای ترسیب کربن است، زیرا خاک می تواند به عنوان یک مخزن کربن مؤثر برای جبران ۲۰ درصد از انتشار دی اکسید کربنی که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد عمل کند. احیای کشاورزی ارگانیک و کرم های خاکی ممکن است به طور کامل CO2 اضافی تا ۴ گیگاتن در سال را جبران کند و مقادیر مازاد در اتمسفر را کاهش دهد. روش های کاهش انتشار کربن در کشاورزی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: کاهش و/یا جابجایی انتشار و افزایش حذف کربن از جو. برخی از این کاهش ها شامل افزایش کارایی عملیات مزرعه (به عنوان مثال تجهیزات کم مصرف تر) است در حالی که برخی شامل وقفه در چرخه کربن طبیعی است. همچنین، برخی از تکنیک های مؤثر (مانند از بین بردن کلش از طریق س
وزاندن) می توانند بر سایر نگرانی های زیست محیطی تأثیر منفی بگذارند (افزایش استفاده از علف کش برای کنترل علف های هرز که با سوزاندن از بین نمی روند). بیوچار. بیوچار زغال چوب است که توسط آذرکافت ضایعات زیست توده ایجاد می شود. مواد حاصل به محل دفن زباله اضافه می شود یا به عنوان بهبود دهنده خاک برای ایجاد خاک سیاه استفاده می شود. افزودن بیوچار یک استراتژی جدید برای افزایش ذخیره کربن خاک در درازمدت و کاهش گرمایش جهانی با جبران کربن اتمسفر (تا ۹٫۵ گیگاتن کربن در سال) است. در خاک، کربن بیوچار برای اکسیداسیون به CO2 و در نتیجه انتشار در اتمسفر در دسترس نیست. با این حال، نگرانی هایی در مورد تسریع انتشار کربن موجود در خاک توسط بیوچار مطرح شده است.
مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۱۹۹۴ سی امین دوره مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری است که در دورتموند، آلمان از ۱۵ تا ۲۰ نوامبر ۱۹۹۴ میلادی فقط در بخش تیمی برگزار شده است.
نیروگاه سیکل ترکیبی قاین یا نیروگاه سیکل ترکیبی شهید کاوه همچنین با نام دیگر نیروگاه سیکل ترکیبی قاینات (در استان خراسان جنوبی، کیلومتر ۴ جاده قائن – مشهد جنب پست ۴۰۰ کیلوولت قائنات، شروع احداث ۱۳۸۶ و بهره برداری ۲۹ اسفند ۱۳۸۷)، یکی از نیروگاه های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۹۵۶ مگاوات است که شامل ۴ واحد گازی ۱۵۷.۵ مگاواتی از نوع می باشد و در فاز توسعه ۲ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی به آن اضافه خواهد شد. این مجموعه در زمینی به مساحت ۱۲۰ هکتار احداث گردیده است. سوخت اصلی نیروگاه گاز طبیعی و سوخت جایگزین آن نفت گاز (گازوئیل) است که جهت ذخیره گازوئیل دارای ۲ مخزن فلزی هریک به ظرفیت ۲۰ هزار مترمکعب و مجهز به هیتر کفی، سیستم اطفا حریق فوم و سیستم آب پاش جهت خنک کردن به هنگام وقوع آتش سوزی است. نیروگاه دارای یک پست بلافصل ۴۰۰ کیلوولت و به صورت ۱٫۵ کلیدی و دارای شش خط خروجی بوده که خطوط خروجی ازآن به سمت پست قدیم قاینات (دو خط)، بیرجند، طبس، تربت جام و شادمهر می باشد. تاریخ شروع ساخت این نیروگاه ۳ مهر ۱۳۸۶ و تاریخ سنکرون اولین واحد آن ۲۹ اسفند ۱۳۸۷ بوده است. مشاور عالی طرح، مهندسین مشاور قدس نیرو، پیمانکار اصلی
کلید در دست گروه مپنا، مشاور مقیم این طرح شرکت مهندسین مشاور نیرو و تأمین کنندگان اصلی تجهیزات (توربین، ژنراتور و سیستم کنترل) شرکت های توگا، پارس ژنراتور و مکو بوده اند.
مسجد میرزا عبدالباقی خان درآخوند محله رامسر می باشد. ساختمان اولیه این مسجد از آثار دوره قاجاریه است. ابعاد مسجد، ۱۴×۱۹ متر است که پوشش چوبی داخلی، بر روی دو حمال قرار گرفته که هر سر حمال ها نیز روی سه ستون چوبین ضخیم قدیمی پا بر جا است. بالای سرنال ها، واشان کشی و پل کوبی است. سه ستون از سرستون ها، قدیمی است. طرف شرقی، پنجره های ارسی قدیمی یی بوده که بعدها تبدیل به پنجره هایی آهنین شده است. ستون های چوبین ایوان ها، لاچ لنگری مارپیچ و هفت وهشت است. پوشش بیرونی مسجد، سفال سر است. در گذشته، در کنار مسجد، مدرسه ای وجود داشته که امروزه از بین رفته است.
مسجد جامع یالو در روستای یالو از روستاهای یالورود شهرستان نور در استان مازندران واقع گردیده است. این مسجد شبستانی است که شش فیلپای مربع به ابعاد هر ضلع ۱۱۸ سانتی متر، پوشش طاق و گنبد آن را استوار ساخته است. این بنا، محرابی گچکاری دارد که سوره نور بر اطراف آن گچبری شده است. در سال ۱۲۳۰ هجری قمری این مسجد مرمت و بازسازی شده است.
شک دکارتی (به انگلیسی: Cartesian doubt) شکی است که بنای فلسفه رنه دکارت بر آن نهاده شده است. توضیح شک. این شک رنه دکارت ، مبتنی بر آن است که انسان به طور شک دستوری و سیستماتیک در همه چیز شک کند و تنها چیزی که در آن شک نکند شک در شک کردن است. یعنی بالاخره یک «من» وجود دارد که شک می کند و در این من شکاک نمی توان شک کرد. از این نقطه فلسفه دکارت آغاز می شود و این اندیشه شکاکانه وی را که به ادعای او زیربنای یقین های فلسفه اوست در جمله «می اندیشم پس هستم» و «شک می کنم پس هستم» که به کوگیتو، کوژیتو و کوجیتو معروف است تبلور یافته است. تأثیرات شک دکارتی. شک دکارتی تأثیرات زیادی در تاریخ و اندیشه غرب ایفا نموده و به ویژه در نوع نگرش فلاسفه و نیز تحول در رنسانس مؤثر بوده است. نقدهای وارد بر شک دکارتی. چه در غرب و چه در بین اندیشمندان مسلمان نقدهای زیادی بر شک دکارت که دارای مغالطه هایی چون دور و تحصیل حاصل است وارد گشته و خود دکارت در تاملات سعی در جواب دادن این اشکالات دارد و توجیهاتی را نیز بیان داشته است. نقد مطهری. مرتضی مطهری در نقد شک دکارت می نویسد: «قطع نظر از همه ایراداتی که از طرف ما و دیگران بر این روش وارد ش
ده اساساً انتخاب این راه برای نقطه شروع فلسفه متضمن فائده ای نیست زیرا که به اعتراف خود دکارت شک وی در همه چیز سوای وجود خویشتن شک واقعی و حقیقی نبود بلکه شک دستوری و فرضی بود و البته ممکن نیست که کسی بتواند در یقینیات فطری خویش که جبراً و اضراراً به آن ها اذعان دارد واقعاً شک کند و بقول پاسکال «شکاک واقعی وجود ندارد» و حتی سوفسطائی ترین افراد نیز طبق فطرت ادراک و اراده خویش در عمق ذهن خود به بسیاری از حقائق جزما اعتراف دارد... بنابراین اینکه دکارت می گوید: «در هر چیزی اگر شک کنم خواهم گفت ولی در خود اندیشه نمی توانم شک کنم» جز یک بیان شاعرانه چیزی نیست. مطهری در نقد دیگری می نویسد: اگر کسی شک را مبنا قرار دهد نمی تواند از آن به حقیقت برسد؛ زیرا هرچه را بخواهد به عنوان زیربنای گزاره های معرفتی خود قرار دهد در معرض شک واقع می شود (یعنی در آن هم شک خواهد کرد)؛ بنابراین عبور از شک و رسیدن به حقیقت برایش غیرممکن می شود؛ لذا اشکال دیگری که به شک دکارتی می کنید این است که اگر واقعاً دکارت از شک شروع کند چگونه می خواهد من می اندیشم را ـ که مبنای خروج او از شکَّش است ـ اثبات کند؛ زیرا در همین من می اندیشم نیز باید شک
کند تا واقعاً از شک شروع کرده باشد و وقتی در آن شک کرد چگونه می خواهد از آن به حقیقت برسد.(پاورقی اصول فلسفه و روش رئالیسم، انتشارات صدرا، چاپ سوم، ج۳، ص۲۷ و ۲۸. و ج۲، ص۶۷ و ۶۸.) نقد دینانی. دکتر دینانی می نویسد: شک بر دو نوع است: شک واقعی و دستوری. شک غزالی، شک واقعی بود. او در همه چیز، خدا و پیامبر شک کرد و نیمه شب همه چیز را رها کرد. این حالت دو ماه در وی طول کشید به حسب حال نه به حسب مقال. او سه روز در مناره مسجد دمشق معتکف شد. غزالی می گوید که نوری در قلب او تابیدن گرفت و عقاید از دست رفته او دوباره بازگشت. این بازگشت از روی تحقیق بود نه از روی تقلید. دکارت در همه چیز، حتی در بدن خود شک کرد، اما در شک کردن خود، شک نکرد. شکِ در شک، دیگر شک نیست و شک از بین می رود. فقها می گویند خُمس، مخمس نمی شود. ادبا می گویند جار، مجرور واقع نمی شود. او گفت در اینکه در اشیاء شک می کنم، شک ندارم. شک کردن یعنی اندیشیدن. تنها چیزی که می توانم به آن اعتماد کنم، اندیشیدن است. دکارت گفت: می اندیشم پس هستم. (شک دارم پس هستم) غزالی هم دید که سایه او حرکت می کند اما چشم او آن را ثابت می بیند. سایه، ثابت نیست ولی ما آن را ثابت م
ی بینیم. او دریافت که ادراکات حسی دچار خطا می شوند و در شرایط مختلف، احکام مختلف صادر می کند، لذا نمی توان به ادراک حسی خود اعتماد کنم و حکم مطلق به آن تصور کنم. معنی کوجیتوی دکارت این نیست که بگوید می اندیشم، پس «اندیشنده هستم» بلکه معتقد است «می اندیشم، پس اندیشه هستم» دکارت اصالت را به مِتُد داد و چهره جهان را عوض کرد. عقل از نظر دکارت، مِتُد است. حکما معتقدند: عقل مِتُد نیست، بلکه متدساز است. نقد عابدینی. دکتر عابدینی در نقد کوژیتوی دکارت می نویسد: «یکی از اشکالات وارد بر دکارت این است که شکِ در خود، اصولاً منطقی نیست و اینکه دکارت می گوید من این شک را نه یک شک حقیقی که یک شک دستوری می گیرم، هم حرف صحیحی نیست. چون در چیزی که نتوان در آن شک کرد، چگونه می توان شک فرضی تصور نمود و سپس بر همان چیز معتقدات یقینی خود را قرار داد؟ وقتی چیزی را انسان بداند، دانستن مجددش -حتی بی زحمت، چه برسد به زحمت و مسیری که دکارت طی کرده- یک کار عبث و بیهوده و تحصیل حاصل و اثبات ثابت و اندوختن اندوخته و خوردن غذای خورده شده است و این دور باطل و مصادره به مطلوب و طلبیدن معشوقی که در آغوش است، کاری نابخردانه تلقی می شود. به علاو
ه شک دکارت در همه چیز، طبیعتاً شامل بسیاری از بدیهیات می شود و به عنوان نمونه قاعده ی امتناع جمع نقیضین و رفع آن ها را هم شامل می شود. حال آنکه شک در صحت این قضیه و رد کردن آن موجب فقدان نتیجه گیری در مسیر دستوری و فرضی دکارت می شود. یعنی به دکارتی که می گوید می اندیشم پس هستم، باید گفت تو علاوه بر بیان اینکه می اندیشی پس هستی، می توانی بگویی نمی اندیشم پس هستم؛ و از سوی دیگر می توانی بگویی هم هستم و هم نیستم.»
مسجد کاظم بیگ (بیک) واقع در میدان محله سرحمام شهرستان بابل می باشد. این ساختمان به صورت مسجد و مدرسه در سال ۱۰۹۲ هجری قمری به وسیله حاج سید محمدکاظم بیک در کاظمیه ی پدربزرگش بنا شده و پس از بارش شدید باران (در سال ۱۱۰۱) توسط فرزندش "آقا سیدمحمد رضا" و سپس در سال ۱۱۶۹ توسط "مولانا میرنظام الدین محمد" بازسازی شده است. بنای مسجد شامل حیاطی وسیع و مربع است. در دو سوی غرب و شرق حیاط، ایوان هایی با پوشش مسطح سفال پوش، تکیه داده شده بر هشت فیلپا قرار دارد. شبستان اصلی مسجد، در سوی جنوب قرار دارد و از سه قسمت اصلی تقسیم می شود. قسمت میانی، بزرگتر است و با گنبد اصلی پوشش یافته است. این گنبد بر روی چهار طاق جناغی که بر روی ۴ فیلپا قرار گرفته، استوار شده است. دو قسمت دیگر، در دو سوی گنبد اصلی قرار گرفته و با گنبدهای کوچکتری پوشش یافته اند. سمت غربی، محلی برای بانوان، و سمت شرقی، مقبره سه تن از علما است. در ضلع جنوبی بخش میانی، محرابی تعبیه شده که بر دو طرف آن، دو سنگ نوشته، متضمن ابیاتی به تاریخ ۱۱۶۹ و به خط نستعلیق نصب شده است. این مسجد در سال ۱۳۴۲ خورشیدی توسط متولی آن "محمدجعفر کاظم بیگی" تعمیر گردید و سردر ورودی شما
لی آن به شکل جدیدی ساخته شد. این مسجد در سال ۱۳۹۵ مجددا تعمیر و بازسازی شد و از جمله کار های انجام شده اضافه شدن مناره به دروازه ی ورودی و حوض به حیاط و منقش شدن حجره های مسجد به معماری اصیل ایرانی است . میرزا محمد کاظم فرزند میرزا محمد علی فرزند کمال الدین کاظم حسینی مازندرانی است، کمال الدین بین سالیان ۹۵۲ تا ۹۶٠ قمری مجموعه کاظمیه را ساخت که شامل: گورستان، کاروانسرا، حمام و مقبره ای بود که در آن مقبره بعدا میرزا محمد علی بیک و همسرش، میرزا محمد کاظم بیک و میرزا محمد مقیم بیک مدفون شدند. این مسجد یکی از بزرگترین دسته روی های شمال کشور را داراست به طوری در سال ۹۷ بیش ۷۶۵ نفر به این دسته امدند که در روز های تاسوعا و عاشورا از مسجد کاظم بیک به طرف امام زاده قاسم حرکت می کنند.
مسجد میرزا محمدعلی در نیاکی محله آمل و کنار تکیه نیاکی می باشد. این بنا در سال ۱۲۵۵ هجری قمری توسط "میرزا محمد علی نیاکی" ساخته شده و در دوره های بعد، تغییرات و تعمیراتی در آن انجام شده است. بر بالای محراب، لوحه ای چوبین به تاریخ ۱۲۵۵ هجری قمری نصب شده است.
مسجدسیدعزیزالله مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در تهران، بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا در محله بازار تهران، نزدیک چهارسوق کوچک و بزرگ واقع گردیده و از بناهای دوره فتحعلی شاه قاجار در تهران است. از بانی مسجد اطلاعاتی موجود نیست. بنای مسجد شامل صحن سه ایوانه، گنبد، شبستان تابستانی و زمستانی و تزیینات زیبای کاشی کاری است که در دوره اخیر متحمل تغییرات و تبدیلات ناشایستی گردیده؛ به طوری که صورت قدیمی آن دگرگون شده است. شبستان اصلی مسجد در سمت جنوب به سبکی زیبا و پایدار ساخته شده بوده که بر اثر تعمیرات و اضافات بعدی، از جنبه تاریخی آن کاسته شده است. در ضلع شمالی، شبستان زیرزمینی سراسری قرار داشته که آن را در دوره اخیر خراب کرده و شبستان جدیدی به جای آن ساخته اند. در سمت شرق و غرب صحن نیز شبستان های کوچکتری قرار دارد که با ساختن اتاقک های جدید، شکل نامناسبی به مسجد داده اند. نام فتحعلی شاه بر کاشی های جبهه شمالی صحن به طور مکرر نگاشته شده بوده که با بناهای جدید از بین رفته است. تاریخ کتیبه های ایوان جنوبی و شرقی، ۱۳۱۰ هجری قمری است که مربوط ب
ه تکمیل کاشی کاری و تزیینات مسجد در دوره بعد است. در داخل شبستان جنوبی زیر گنبد، سه کتیبه کمربندی قرار دارد که دو تای آنها جدید و یکی دیگر قدیمی است و بر انتهای آن، تاریخ ۱۲۷۴ قمری ثبت شده است. در سمت در خروجی که به سمت بازار چهارسوق بزرگ است، یک منبع آب سنگی با آیینه کاری قرار دارد. مسجد از نظر طرح و هیئت گنبد دوپوش و کاشیکاری های داخل ایوان ها و رعایت تناسب ابعاد ساختمانی، بنای قابل توجهی به شمار می رود. سقف و ایوان این مسجد در زمان سید حسین طباطبایی بروجردی و با کمک های وی بازسازی شده است. این بنا به شماره ۴۱۵ به ثبت تاریخی رسیده است.
نوستالژیا یک فیلم درام شوروی-ایتالیایی، محصول ۱۹۸۳ به کارگردانی آندری تارکوفسکی و بازیگری اولگ یانکوفسکی، دومیتسیانا جوردانو و ارلاند یوسفسون است. تارکوفسکی فیلمنامه را با تونینو گوئرا نوشت. داستان. داستان فیلم که در حوالی حمام های آب گرم وینیونی در تپه های توسکانی فیلمبرداری شده، دربارهٔ تبعید مردی روس است که برای تحقیق دربارهٔ زندگی یک آهنگساز روسی در قرن هفدهم به ایتالیا می رود. انتقادات. وینسنت کنبی در نقدش در "نیویورک تایمز" نوشت: «گورباچف خیلی کم تحقیق می کند و بیشتر در حال تفریح است که اغلب شکل فلاش بک ها و تخیلاتی زیبا به خود می گیرد… زیبایی، به نظرم، واقعاً موضوع این فیلم است… تارکوفسکی شاید یک شاعر سینما باشد اما شاعری است با دایرهٔ لغات محدود. همان تصاویر در نهایت ملال آور، در همهٔ فیلم هایش تکرار می شود. همان چشم اندازهای مرطوب، مرداب ها، تپه هایی در مه و ساختمان هایی مخروبه با سقف هایی که از آن آب چکه می کند» ایوت بیرو در ویلج وویس گرچه نگاهی انتقادی به تارکوفسکی داشت ولی نسبت به زیبایی فیلم گشاده روتر بود. او نوشت: «"نوستالژیا" به طرز باشکوه و آزاردهنده ای، چنان که در خود فیلم هم اشاره شده، زیبا
ست اما تا حدی به همین دلیل دچار عدم توازن می شود و متأسفانه در جستجوی نومیدانه اش برای یافتن زیبایی راه گم می کند.»
حسین شب زنده دار جهرمی (۱۳۰۸ – ۴ مرداد ۱۳۹۳) مجتهد، عالم شیعه، مفسر قرآن کریم و از استادان مطرح اخلاق در حوزه علمیه قم بود که بیش از ۴۰ سال سابقه تدریس دروس عالیه حوزه علمیه را داشت. وی پدر و استاد مهدی شب زنده دار، از فقهای شورای نگهبان، است. تولد. حسین شب زنده دار در سال ۱۳۰۸ شمسی (۸ شوال ۱۳۴۷) در خانه کربلایی احمد واقع در محله قدیمی سنان جهرم، دیده به جهان گشود. پدرش کربلایی احمد و برادرش حاج قنبر با همسر و فرزندان در یک خانه ساده زندگی می کردند. هر دو کاسبی ساده بودند که روزانه کالاهای مورد نیاز را تهیه می کرد و برای فروش به محل می برد. وی ضمن گذران امر معاش از این راه احکام دینی و مسائل شرعی را نیز به اهالی می آموخت. قمر خانم مادر حسین نیز از زنان شایسته محل بود و او نیز همچون همسرش به کمالاتی آراسته بود. تحصیلات. حسین بین ۶ تا ۷ سالگی به مکتب خانه محل زادگاهش رفت. خواندن و نوشتن، قرائت قرآن و برخی از آداب و رسوم و احکام شرعی را آموخت. تحصیل در جهرم. نوجوان جهرمی که عاشق علم و دانش بود و به خاطر ارتباط و ملازمت پدر با اهل علم و مردان حق، علاقه شدیدی به روحانیان و عالمان دینی پیدا کرده بود، با آنان ارتباط
و مراوده برقرار کرد و با راهنمایی آنان در مدرسه خان (زمانیه) جهرم حجره گرفت و مشغول تحصیل شد. او در مدرسه خان (زمانیه) جهرم حجره گرفت و مقدمات علوم، ادبیات، مقداری از مسائل فقهی و شرعیات و آداب و اخلاق را از سید حسن شریعتمداری (۱۳۵۲ش)، میرزا محمد نمازی (۱۳۶۴ش)، سید حسن موسوی نائینی (۱۳۶۹ش)، علی اکبر ناصری (۱۳۶۸ش)، سید محمد احمدی (۱۳۵۶ش)، سید محمدرضا اصفهانی (۱۳۶۲ش)، به طور ویژه سید ابراهیم حق شناس (۱۳۶۰ش) و عطاءالله حقدان(۱۳۳۰ش) به خوبی فراگرفت. با اتمام دروس این دوره، عطش فراگیری و کسب بهره های علمی و معنوی در او بیشتر شد. وی می خواست به حوزه بزرگ شیراز برود، اما با موانعی مانند نامساعد بودن وضع مالی پدر، سختی تحمّل جدایی از پدر، عمو و سایر بستگان، فراق مادر از دست رفته و مسائلی دیگر رو به رو شد، ولی همچنان امید عزیمت به شیراز را داشت. تحصیل در شیراز. شب زنده دار جهرمی برای مدتی در مدرسه مقیمیه و پس از آن در مدرسه منصوریه شیراز اقامت گزید و به تحصیل مشغول گردید. در این دوره کتاب های درسی رایج در معانی و بیان، فقه و اصول و کلام و عقاید را نزد استادان و بزرگان حوزه علمیه شیراز چون شیخ محمدجواد آیت الهی (۱۳۵۲)
، ملاّ احمد دارابی، سید علی خفری، بهاءالدین محلاّتی (۱۴۰۱ق)، شیخ ابوالحسن حدائق (۱۳۸۸ق) و سید عبدالعلی آیت اللّهی آموخت. در پایان این دوره سه ساله به دستور حدائق که محبت سرشاری به شب زنده دار داشت، مجلس جشنی در باغ مدرسه منصوریه برگزار گردید و حدائق ضمن اهدای عبا و عمامه به شب زنده دار با دستان خود عمامه بر سر وی گذاشت و او را به لباس روحانیت درآورد. تحصیل در قم. وی که حدود هجده بهار از عمرش را پشت سر گذاشته و متون دروس دوره سطح متوسطه را خوانده بود، تصمیم گرفت، برای ادامه تحصیلات عالی به قم مهاجرت کند. وی در آغاز سال تحصیلی ۱۳۶۵ق. (۱۳۲۶ش) با اجازه پدر و استاد به قم مهاجرت نمود. نخست در مدرسه فیضیه و پس از مدتی در مدرسه حجتیه سکونت گزید و به تحصیل مشغول گردید. او قسمتی از درس هایی را که در دوره سطح متوسطه نخوانده بود، نزد محمد صدوقی (۱۴۰۱ق) خواند. سپس فراگیری متون دروس سطح عالی را شروع کرد. «رسائل»، «مکاسب» و «کفایة الاصول» در فقه و اصول را نزد محمدتقی بهجت، مرتضی حائری یزدی (۱۴۰۶ق)، سید رضا بهاءالدینی (۱۴۱۸ق)، سید محمدباقر سلطانی طباطبایی (۱۴۱۸ق)، شیخ عبدالجواد اصفهانی (۱۴۰۷ق)، میرزا محمد مجاهدی تبریزی (۱۳۸۰
ق)، آقا سید رضا صدر (۱۴۱۵ق) و عبدالرزاق قاینی (۱۴۱۴ق)، خواند و «شرح تجرید و شوارق» در کلام و حکمت را نزد سید احمد خوانساری (۱۴۰۵ق) و … خواند و دوره سطح را به پایان رسانید. پس از آن خود را برای استفاده از مباحث دوره خارج آماده کرد. شب زنده دار سال ها به طور مرتب و منظم و مجدّانه در دروس خارج فقه و اصول سید حسین بروجردی (۱۳۸۰ق)، سید محمد محقق داماد(۱۳۸۸ق)، محمدعلی اراکی (۱۴۱۵ق)، روح الله خمینی (۱۴۰۹ق)، سیدمحمدرضا گلپایگانی (۱۴۱۴ق)، عباسعلی شاهرودی (۱۳۸۳ق) حاضر شد و هم زمان در درس تفسیر سید محمدحسین طباطبایی (۱۴۰۲ق) حضور یافت و ضمن مباحثه، تقریر برخی از دروس یاد شده را نگاشت و از آن پس خود در شمار استادان حوزه قرار گرفت. شب زنده دار، در سال هایی که در حلقه دروس خارج شرکت می کرد، به خاطر دریافت سریع مطالب، پشتکار و حافظه قوی، پیوسته از صحبتهای استادان بهره مند می گشت. تدریس. وی از استادان حوزه علمیه قم به شمار می رود و سابقه تدریس حوزوی او به چهل سال می رسد. وی در مدرسه خان جهرم و منصوریه شیراز کتابهایی را که خوانده بود، برای داوطلبان درس داد و از سالی که به حوزه علمیه قم وارد شد، متون آموخته شده را تدریس کرد. بی
شتر تدریس او در قم طی چند دوره شامل مباحث فقهی و اصولی از «لمعتین»، «مکاسب»، «قوانین الاصول» و «اصول الفقه» برای طلاّب داوطلب در مساجد اعظم، امام حسن عسکری، مسجد نو، مسجد معصومیه و مدارس حقانی، رضویه، گلپایگانی و بحث تفسیر و اخلاق در مدرسه فیضیه و مسجد حضرت معصومیه به صورت آزاد و عمومی بود. او در حوزه علمیه قم سال ها از مدرسان برجسته کتاب قوانین الاصول محقق قمی بود. شب زنده دار در ارائه نوع درس نیز جانب تواضع و اخلاقمداری را پاس می داشت. او سال ها پیش از پیروزی انقلاب اسلامی مدرس سطوح عالی بود؛ اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی به درخواست برخی طلاب حاضر به تدریس شرح لمعه شد. وی در تدریس بیانی شیرین و شیوا داشت و برای تفهیم و انتقال درست مطالب به مخاطبان از الفاظ و قالبهای ساده استفاده می نمود. از امثال و نمونه ها نیز بهره می گرفت و موقع پاسخ دادن به پرسشهای درسی و حلّ مشکلات علمی، تحمّل به خرج می داد و با جوابی درخور، سؤال کننده را قانع می کرد. تالیفات و مقالات. شب زنده دار در کنار تمام فعالیت ها در عرصه نگارش هم آثار زیادی به صورت تقریرات دروس خارج، شرح و حواشی بر برخی از تفاسیر و ادعیه و مقالات پربار در موضوعا