Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرهنگستان علوم فرانسه انجمنی علمی است که در سال ۱۶۶۶ توسط لوئی چهاردهم و به پیشنهاد ژان-باتیست کولبر بنیان گذارده شد تا به تشویق و پشتیبانی جامعه پژوهشی فرانسه بپردازد. این انجمن پیشروترین نهاد علمی در اروپا در قرن های ۱۷ و ۱۸ میلادی بود و از نخستین فرهنگستان های علوم در جهان به شمار می رود. تاریخچه. آغاز اندیشه فرهنگستان فرانسه توسط کلبر بود که در دسامبر ۱۶۶۶ پس از ملاقات با گروهی از دانشمندان در کتابخانه شاه، تصمیم بر آن گرفت تا این ملاقات ها به صورت مرتب در هر دو هفته یکبار برگزار شود. بر خلاف انجمن علوم بریتانیا، فرهنگستان به عنوان ارگانی دولتی بنیادگذاری شد. در هنگام بنیان گذاری تصمیم بر آن شد که فرهنگستان غیرسیاسی بماند و از وارد شدن به بحث های دینی یا اجتماعی دوری کند. در ۲۰ ژانویه ۱۶۶۹، لوئی نخستین دستورهای فرهنگستان را به آن ابلاغ کرد. به فرهنگستان نام فرهنگستان پادشاهی علوم داده شد و کار خود را در موزه لوور در پاریس آغاز کرد. در ۸ اوت سال ۱۷۹۳، مجمع ملی فرانسه همه فرهنگستان ها را لغو پروانه کرد. دو سال بعد در ۲۲ اوت ۱۷۹۵، همه فرهنگستان های پیشین دانش و ادبیات و هنر، که فرهنگستان فرانسه و فرهنگستان ع
لوم را نیز در بر می گرفت، به یک مجموعه با نام بنیاد ملی هنر و علوم منتقل شدند. عضویت در این فرهنگستان به دانشمندان محدود نمی شد و ناپلئون بناپارت در سال ۱۷۹۸ عضو این بنیاد شد. در ۱۸۱۶، بنیاد که اکنون نام پیشین فرهنگستان پادشاهی علوم خود را باز یافته بود، خودمختار شد و بخشی از بنیاد فرانسه را تشکیل داد. در جمهوری دوم فرانسه، نام فرهنگستان دوباره به فرهنگستان علوم بازگردانده شد. برای سه سده بانوان حق عضویت در فرهنگستان را نداشتند و این ماری کوری برنده دو جایزه نوبل، ایرن ژولیو کوری برنده جایزه نوبل و دختر ماری کوری، همچنین سوفی ژرمن ریاضی دان نامی و بسیاری دیگر دانشمندان زن شایسته را نیز شامل می شد. نخستین زن عضو فرهنگستان مارگریت پری از شاگردان ماری کوری بود که در سال ۱۹۶۲ به این مقام رسید. وضعیت کنونی. امروزه فرهنگستان فرانسه یکی از پنج فرهنگستان تشکیل دهنده بنیاد فرانسه است. اعضای این فرهنگستان برای همه طول عمر برگزیده می شوند. تا پایان ژوئن سال ۲۰۱۱، فرهنگستان ۲۵۱ عضو داخلی و ۱۴۰ همکار خارجی و ۱۰۲ وابسته داشت. آن ها به دو گروه عمده علمی تقسیم شده اند: گروه نخست دانشمندان حوزه ریاضی و فیزیک و کاربردهای آن ها
، و گروه دوم دانشمندان حوزه های شیمی، زیست شناسی، زمین شناسی، پزشکی به همراه کاربردهایشان. جوایز اهدایی. هر ساله فرهنگستان علوم نزدیک به ۸۰ جایزه و مدال به دانشمندان اهدا می کند. عنوان این جوایز و مدال ها عبارتند از:
آزارت می دهم ، ترانه ای از آلبوم عشق برای همه است گروه آلمانی رامشتاین است. این ترانه دومین تک آهنگ آلبوم عشق برای همه است می باشد.
سید موسی زرآبادی (زاده ۱۲۵۶ در قزوین - درگذشت ۲۴ تیر ۱۳۱۳ در قزوین) عالم و عارف شیعه بود. نسب. نسب زرآبادی چنین است: سید موسی، فرزند علی (م ۱۳۱۸ ق)، فرزند مهدی (م ۱۲۷۰ ق)، فرزند میربزرگ (م ۱۲۳۰ ق)، فرزند میربابا (م ۱۲۱۷ ق)، فرزند میرفاضل (م ۱۱۹۵ ق). نسب او به زید بن علی می رسد. مادرش رقیه خانم نیز دختر عالم دینی کریم روغنی قزوینی بود. تحصیلات. سید موسی زرآبادی در مدرسه صالحیه قزوین نزد رضا برغانی قزوینی و علی اکبر ایزدی سیادهنی درس خواند. آنگاه به تهران رفته و در درس فلسفه حسن کرمانشاهی، سید شهاب الدین شیرازی، علی نوری حکمی و فضل الله نوری شرکت کرد و علوم غریبه را از سید محمدکاظم حسینی قزوینی (سید مصلایی) آموخت. شاگردان. او شاگردان زیادی در قزوین تربیت کرد که بعدها در تهران و مشهد و خود قزوین به تدریس مشغول بودند. برخی از شاگردان او عبارت اند از: سید ابوالحسن حافظیان، علی اکبر الهیان تنکابنی، میرزا رحیم سامت، مجتبی قزوینی خراسانی، هاشم قزوینی و محمدابراهیم محقق. او استاد علوم غریبه بود و در این رشته شاگردانی چون سید ابوالحسن حافظیان و علی اکبر الهیان تربیت کرد. درگذشت. او در روز ۲ ربیع الثانی ۱۳۵۳ ق. (۲۴ تیر
۱۳۱۳ ش) در شهر قزوین درگذشت و در صحن آرامگاه شاهزاده حسین دفن شد. مستند زندگی وی. در مهر ماه ۱۳۹۰ فیلمی مستند که پیرامون زندگی وی ساخته شده بود رونمایی گردید.
شیخ ابوبکر دلف بن جَحدر شبلی (۹۴۶–۸۶۱ میلادی) صوفی معروف سده سوم هجری؛ وی را ابن جعفر نیز نامیده اند. جامی می نویسد نامش جعفر بن یونس است و بر مزار وی در بغداد نیز همین نام را نوشته اند. زندگی نامه. شبلی در سال ۲۴۷ ه .ق در شهر سامرا متولد و ۸۵ سال بعد در بغداد از دنیا رفت. اصل وی از خراسان قدیم و از مردم اسروشَنه از فرغانه بود. پدر شبلی حاجب بزرگ خلیفهٔ عباسی بود و خود وی نیز مدتی حاکم دماوند بود؛ و سپس حاجب موفق بالله سردار عباسی گردید.آنگاه مشاغل دیوانی را ترک گفت و به عبادت پرداخت.عاقبت در مجلس خیر نساج (از بزرگان تصوف) توبه کرد و پس از آن برای مصاحبت با جنید بغدادی به پیش او رفت اما جنید آمادگی لازم برای رشد معنوی را در او ندید پس او را به گدایی کردن دستور داد تا صفات رذیله (همچون تکبر) در او از بین برود، پس از آن تا مدت ها شبلی گدایی می کرد و تمام پولی را هم که به دست میاورد را به جنید میداد و او هم به فقرا و دراویش میبخشید، پس از گذشت مدتی به این منوال شبلی نزد جنید نشسته بود، جنید از او پرسید: خود را چگونه میبینی؟ شبلی پاسخ داد :من پائین ترین خلق خدا هستم.پس جنید دانست که حالا استعداد و آمادگی لازم برا
ی مصاحبت و تربیت عرفانی و سلوکی را دارد، پس او را به دائره مریدان و شاگردانش راه داد'. شبلی به جز ضیاع و عقار، شصت هزار دینار از پدر به ارث برده بود که همه را در راه خدا بخشید. به سبب بسیاری مجاهده و اعمال خارق العاده، مردم وی را دیوانه می پنداشتند و مکرر وی را به تیمارستان می بردند. بنای یادبود. بنای یادبود شیخ شبلی در شهر دماوند به صورت یک برج قدیمی از دوران گذشته به جا مانده است. وی در گورستانی مشهور در بغداد به نام مقبره خیزران به خاک سپرده شده است. کتاب هایی دربارهٔ شبلی. اولین کتابی که دربارهٔ وی نوشته شده با عنوان «شبلی» توسط دکتر جواد نوربخش تألیف و در سال ۱۳۷۶ توسط انتشارات خانقاه نعمت اللهی (لندن) منتشر گردید. این کتاب (۳۲۶ صفحه) در ۱۰ بخش و در برگیرنده اصل و نسب، بزرگداشت، استادان، اصحاب و معاصران و… وفات می باشد. مؤلف با استفاده از آثاری از قبیل شذرات الذهب، تذکرة الاولیا، طبقات الصوفیه انصاری، طبقات الصوفیه سلّمی، اللمع، تاریخ بغداد، کشف المحجوب هجویری، حلیة الاولیا ج ۱۰، شرح تعرف، طبقات الاولیا، شرح شطحیات روزبهان و صفوة الصفه، و … این اثر تحقیقی را نگاشته است. کتاب دیگری دربارهٔ زندگی و سیر و س
لوک و افکار و اندیشه های او اثر کاظم محمّدی است با نام «شبلی مجنون عاقل» که چاپ های نخستین آن توسط انتشارات وزارت ارشاد اسلامی در سال ۱۳۸۲ و چاپ های بعدی توسط انتشارات نجم کبری در سال ۱۳۸۶ منتشر شده است. معاصران. برخی دیگر از معاصران شبلی. ابوالقاسم نصرآبادی، ابن خفیف، عبدالرحمن خراسانی، علی بن جعفر سیروانی درگذشت. در جلد اول، صفحه ۸۹ کتاب خزینة الاصفیا آمده: شبلی اول صبح روز جمعه ۲۷ یا ۲۸ ذی الحجه سال ۳۳۴ در سن ۸۷ یا ۸۸ سالگی در بغداد درگذشت و در مقبره خیزران مدفون شد. در همان سال المستکفی بالله خلع و المطیع بالله جانشنین او گردید. عین گفتار به نقل از صفحه ۸۹ خزینة الاصفیا چنین است: «وفات آن جامع الکمالات به قول صاحب نفحات الانس در ماه ذی الحجج سال سه صد و سی و چهار و بقول مؤلف سفینه الاولیا بروز جمعه بیست و هفتم ماه ذی الحجج سنه مذکور و بقول صاحب مخبرالواصلین در سال سه صد و چهل و دو بوقوع آمده و قول اصح قول صاحب نفحات الانس است و بعضی مورخان وفات آن جناب به سال سه صد و سی و پنج نیز گفته اند و مدت عمر آن جناب به اتفاق جمیع اهل تاریخ هشتاد و هشت سال است - قطعه از مؤلف».
در علوم کامپیوتر، یک الگوریتم انتخاب، یک الگوریتم برای پیدا کردن "k"امین کوچک ترین عدد در یک لیست است (به چنین عددی "k"امین "مرتبه آماری" گفته می شود). این الگوریتم ها شامل پیدا کردن کمینه، بیشینه و میانه ی عناصر است. الگوریتم های انتخاب از formula_1، که در بدترین حالت خطی اند، وجود دارند. انتخاب یکی از زیرمسئله های مسائل پیچیده تر مانند مسئله نزدیک ترین همسایه و مسئله یافتن کوتاهترین مسیر است. انتخاب با مرتب سازی. انتخاب ممکن است با مرتب کردن لیست و سپس استخراج عنصر دلخواه، به مرتب سازی تبدیل شود. این روش زمانی کارآمد است که به تعداد زیادی انتخاب از یک لیست نیاز باشد، در موردی که تنها یک بار مقداردهی می شود، یک مرتب سازی پرهزینه، همراه با چندین عمل استخراج کم هزینه انجام می شود. در حالت کلی، این روش نیازمند زمان formula_2 است، که در آن "n" طول لیست است. الگوریتم های کمینه/بیشینه خطی. الگوریتم های خطی، از لحاظ زمانی، برای پیدا کردن کمینه ها یا بیشینه ها این گونه کار می کنند که روی لیست تکرار می کنند و رد کمینه یا بیشینه تا هر بار نگه می دارند. الگوریتم کلی انتخاب غیر خطی. با کمک ایده های مورد استفاده در الگور
یتم های کمینه/بیشینه، ما می توانیم یک الگوریتم کلی ساده، ولی ناکارامد برای پیدا کردن کوچک ترین "k"امین یا بزرگ ترین "k" عنصر در یک لیست بدهیم، که نیاز به زمان formula_3 دارد، که وقتی "k" کوچک باشد مؤثر است. برای انجام دادن آن، ما به سادگی کوچک ترین/بزرگ ترین مقدار را می یابیم و آن را به ابتدای بازه حرکت می دهیم تا به اندیس دلخواه برسیم. این کار را می توانیم به عنوان یک مرتب سازی انتخابی ناتمام ببینیم. در اینجا الگوریتم بر اساس کمینه را می بینیم: function select(list[1..n], k) for i from 1 to k minIndex = i minValue = list[i] for j from i+1 to n if list[j] &lt;minValue minIndex = j minValue = list[j] swap list[i] and list[minIndex] return list[k] دیگر مزیت های این روش عبارتند از: الگوریتم کلی انتخاب بر پایهٔ افراز. یک الگوریتم فراگیر انتخاب که در عمل کارآمد است، اما در بدترین حالت کارایی ضعیفی دارد، توسط ابداع کنندهٔ مرتب سازی سریع، "سی. اِی. آر هوار"، ارائه شده است. این الگوریتم به نام الگوریتم انتخاب هوار یا انتخاب سریع شناخته می شود. در مرتب سازی سریع، یک زیررَویه به نام افراز وجود دارد که می تواند در زمان
خطی، یک لیست را به دو بخش codice_1 و codice_2 تقسیم بندی می کند که یک گروه کوچک تر از یک عنصر خاص و گروه دیگر بزرگ تر یا مساوی آن عنصر خاص هستند. اینجا سودوکدی را می بینیم که یک افراز را برای عنصر codice_3 اجرا می کند: function partition(list, left, right, pivotIndex) pivotValue := list[pivotIndex] swap list[pivotIndex] and list[right] "// Move pivot to end" storeIndex := left for i from left to right if list[i] &lt;pivotValue swap list[storeIndex] and list[i] increment storeIndex swap list[right] and list[storeIndex] "// Move pivot to its final place" return storeIndex در مرتب سازی سریع، ما به صورت بازگشتی هر دو شاخه را در بهترین حالت در زمان formula_2 مرتب می کنیم. اما، وقتی که انتخاب انجام می دهیم، از می دانیم که عنصر مورد نظر ما در کدام افراز قرار دارد، چون محور (انگلیسی: pivot) در محل نهایی مرتب شدهٔ خود قرار دارد و از همهٔ عناصر قبل از خود بزرگ تر و از همهٔ عناصر بعد از خود کوچک تر یا مساوی است. بنابراین یک فراخوانی بازگشتی می تواند مکان یک عنصر دلخواه را در افراز درست بیابد: function select(list, left,
right, k) if left = right // If the list contains only one element return list[left] // Return that element select pivotIndex between left and right pivotNewIndex := partition(list, left, right, pivotIndex) pivotDist := pivotNewIndex - left + 1 // The pivot is in its final sorted position, // so pivotDist reflects its 1-based position if list were sorted if pivotDist = k return list[pivotNewIndex] else if k &lt;pivotDist return select(list, left, pivotNewIndex - 1, k) else return select(list, pivotNewIndex + 1, right, k - pivotDist) مانند مرتب سازی سریع، کارایی الگوریتم به محوری که انتخاب می شود بستگی دارد. اگر محورهای نامناسب به طور متوالی انتخاب شوند، این رویه به انتخاب بر پایهٔ کمینه، که قبلاً گفته شد، تنزل پیدا می کند و در نتیجه به زمان (O("n"2 نیاز پیدا خواهد کرد. الگوریتم کلی انتخاب به صورت خطی - الگوریتم میانهٔ میانه ها. یک الگوریتم با بدترین زمان اجرای خطی برای حالت کلی انتخاب "k"امین بزرگ ترین عنصر توسط "بلوم"، "فلوید"، "پرت"، "ریوست" و "ترجان" در مقاله سال ۱۹۳۷ با نام «حدود زمانی برای انتخاب» منتشر
شد. گاهی از این الگوریتم با نام BFPRT، که حروف اول نام خانوادگی نویسندگان آن است، یاد می شود. این الگوریتم بر اساس الگوریتم انتخاب سریع کار می کند و هم چنین به نام الگوریتم میانه میانه ها شناخته می شود. هرچند انتخاب سریع به طور میانگین دارای زمان خطی است، زمانی که محورهای ضعیفی استفاده شوند می تواند به زمان از درجه دوم نیاز پیدا کند (حالتی را در نظر بگیرید که در هر گام، محور در نزدیکی کوچک ترین عنصر انتخاب شود). راه چاره برای اینکه آن را به formula_1 در "بدترین" حالت تبدیل کنیم این است که به طور پیوسته در هر گام محور "مناسب" را بیابیم. یک محور خوب باید به گونه باشد که بتوانیم اطمینان داشته باشیم نسبت ثابتی از عناصر قبل از آن و بعد از آن قرار بگیرند. الگوریتم "انتخاب" لیست را به گروه هایی شامل پنج عنصر تقسیم می کند. (فعلاً با عناصر باقی مانده کاری نداریم). سپس، برای هر گروه پنج تایی، میانه محاسبه می شود (اگر آن پنج مقدار داخل ثبّات ها بارگذاری شوند و مقایسه شوند، عملیات به طور بالقوه بسیار سریع انجام می شود). (اگر مرتب سازی به صورت درجا صورت گیرد، این میانه ها به یک بلوک پیوسته در لیست منتقل می شوند) "انتخاب"
به صورت بازگشتی در این زیرلیست های "n"/5 عنصری فراخوانده می شود تا مقدار واقعی میانه یافت شود. سرانجام، "میانهٔ میانه ها" به عنوان محور انتخاب می شود. ویژگی های محور. محور انتخاب شده، از نیمی از عناصر لیست میانه ها بزرگ تر و از نیمهٔ دیگر کوچک تر است، به طوری که در هر نیمه formula_7 عنصر formula_8 قرار دارند. هر کدام از این عناصر، میانهٔ ۵ عنصر است و از ۲ عنصر کوچک تر و از ۲ عنصر در خارج از بلوک بزرگ تر است. پس، محور کوچک تر از formula_9 عناصر خارج از بلوک است، و از formula_9 عنصر دیگر خارج از بلوک بزرگ تر است. بنا بر این، میانهٔ انتخاب شده، عناصر را به مکانی بین ۳۰٪/۷۰٪ و ۷۰٪/۳۰٪ تقسیم می کند. این کار به ما اطمینان می دهد که رفتار الگوریتم در بدترین حالت خطی است. برای به دست آوردن شهود کافی به جدول زیر دقت کنید: در جدول بالا، برای وضوح بیشتر ۵-تایی ها بر اساس میانه مرتب شده اند. مرتبسازی چندتایی ها لزومی ندارد، زیرا ما تنها به میانه برای استفاده به عنوان عنصر محور نیاز داریم. توجه داشته باشید که تمام عناصر بالا/چپ خانهٔ قرمز (۳۰٪ از ۱۰۰ عنصر) کوچک تر از قرمز، و تمام عناصر پایین/راست خانهٔ قرمز (۳۰٪ دیگر از
۱۰۰ عنصر) بزرگتر از قرمز هستند. اثبات زمان اجرای (O(n. محاسبهٔ میانه به طور بازگشتی، در بدترین حالت از درجه خطی بیشتر نخواهد شد، زیرا لیست میانه ها ۲۰٪ از اندازهٔ لیست است، در حالی که فراخوانی بازگشتی دیگر حداکثر روی ۷۰٪ لیست لیست اجرا می شود. بنا بر این زمان اجرا به صورت زیر می شود: T("n") ≤ T("n"/5) + T(7"n"/10) + O("n") زمان (O("n" ناشی از عمل افراز کردن است (ما هر عنصر را به تعداد دفعات ثابتی ملاقات می کنیم، تا آن ها را به گروه های (O(n دسته بندی کنیم و هر میانه را در زمان (O(n به دست آوریم. به این ترتیب می توان نشان داد که T("n") ≤ c*n*(1 + (9/10) + (9/10)2 + ...) = O("n").
گوگل سوییفی نرم افزار تحت وبی است که فایل های فلش را به اچ تی ام ال۵ تبدیل می کند. مرورگرهایی که توانایی اجرای اچ تی ام ال۵ جاوا اسکریپت و سی اس اس۳ و اس وی جی را داشته باشند می توانند خروجی گوگل سوییفی را اجرا کنند. در حال حاضر بیشتر مرورگرهای مدرن (دسکتاپ و موبایل) این توانایی را دارند. البته مرورگر آندروید۳ توانایی اجرای اس وی جی را ندارد. این برنامه به مرورگرهایی که فایل های فلش را پشتیبانی نمی کنند کمک می کند تا محتوای این فایل ها را نمایش دهند. مرورگرهایی همچون مرورگرهای آندروید و آی اواس. شرکت ادوبی همچنین نرم افزاری برای تبدیل فایل های fla به اچ تی ام ال۵ دارد. پشتیبانی. گوگل سوییفی علاوه بر فایل های فلش فایل های اکشن اسکریپت۲ را نیز پشتیبانی می کند. اشکال. ویرایش کدهای تولید شده توسط سوییفی دشوار است.
اصطلاح نظم نوین جهانی به هر دوره ای از تاریخ که با تغییری چشمگیر در اندیشهٔ سیاسی و توازن قوا در جهان همراه بوده است گفته می شود. با وجود ارائهٔ تعاریف متعدد از این اصطلاح، نظم نوین جهانی اصولاً به باور ایدئولوژیکی مرتبط است که برقراری حکومت جهانی را فقط و فقط از طریق تلاش همگانی برای شناسایی، فهم، یا رفع مشکلات جهانی که از ظرفیت و گنجایش دولت-ملت های انفرادی خارج است، امکان پذیر می داند. تاریخچه. یکی از نخستین و شناخته شده ترین استفاده های غرب از این اصلاح به اصول چهارده گانهٔ وودرو ویلسون و تقاضایش مبنی بر تأسیس جامعهٔ ملل پس از جنگ جهانی اول باز می گردد. این اصطلاح در پایان جنگ جهانی دوم و به هنگام توصیف طرح های سازمان ملل متحد و سیستم برتون وودز به ندرت به کار می رفت، که تا حدودی می توان این کاربردِ کم را ناشی از این موضوع دانست که این عبارت یادآور جامعهٔ مللی بود که یک طرح شکست خورده در نظر گرفته می شد و ممکن بود استفاده از آن تأثیرات منفی بر جای بگذارد. با این وجود بسیاری از مفسرین اصطلاح «نظم نوین جهانی» را برای نظامی که توسط فاتحین جنگ جهانی دوم جایگزین نظام موجود شد، به کار برده اند. گسترده ترین کارب
رد اخیر این اصطلاح به پایان جنگ سرد بر می گردد. میخائیل گورباچف و جورج هربرت واکر بوش هر دو برای مشخص کردن ماهیت عصر پس از جنگ سرد و روح همکاری بین دو ابر قدرت که امیدوار به تحققش بودند از این عبارت استفاده کردند. تعاریف و تنظیم های اولیهٔ گورباچف از نظم نوین جهانی گسترهٔ وسیعی را شامل می شد و بیشتر آرمان گرایانه بود، اما توانایی او برای پافشاری و تأکید بر آن به دلیل بحران های داخلی نظام شوروی محدود بود. دیدگاه بوش در قیاس با گورباچف، مشخص تر، محدودتر و واقع گرایانه تر بود، و شاید حتی در مواقعی مهم تر و کاراتر، و ارتباط تنگاتنگی با جنگ خلیج فارس داشت.
دربیک ها (derbices) قومی باستانی بودند که در شمال جرجان و همچنین در ناحیه رودبار گیلان در شمال فلات ایران و جنوب دریای خزر جای داشتند. به گزارش استرابون گروهی از تپورها مابین هیرکانیا و دربیک ها سکونت دارند. به گزارش بطلمیوس دربیک ها (dribyces) در کنار اقوام کادوسی و گلائه در منطقه مارگیانا (غرب سپیدرود تا مغان) سکونت داشتند. طبق این گزارش دربیک ها بین گلائه ها و آناریاکه ها سکونت داشتند. هرودوت از قبیله دروپیک ها (dropiques) در کنار دائی ها (daens)، مارد (mardes)، و ساگارتی ها (sagarties) به عنوان پارس های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده است، بیشتر اطلاعاتی که از آن ها بر جای مانده، بر اساس نوشته های کتزیاس است. آن ها به پیروی از رهبر خود آمورائوس علیه کوروش بزرگ شورش کردند، که سرانجام باعث زخمی شدن و مرگ کوروش شد. با این حال این قوم از کوروش شکست خورده و به شاهنشاهی هخامنشی ملحق شدند. وجود چنین اطلاعاتی در مورد این قوم بر نوشته های کتزیاس پزشک دربار هخامنشیان بنا شده و این مطالب مبنای یکی از نظریه های مطرح در مورد علت مرگ کوروش بزرگ است. دیگر نطریه های مطرح در مورد مرگ کوروش بزرگ یکی براساس گفته های هرودوت است ک
ه مرگ کوروش را در اثر جنگ با ماساژت ها ذکر کرده است و دیگری گفته های کسنوفون است که مرگ این پادشاه را به صورت طبیعی و در قصرش دانسته است. از یونانیان نقل شده است که در میان مردم دربیکی رسمی بوده است مبتنی بر آنکه مردان و زنانی را که به سن ۷۰ سالگی می رسیدند می کشتند و گوشت شان را میان خویشاوندان تقسیم کرده و می خوردند. البته در اغلب اوقات از خوردن زنان خودداری کرده و در این موارد بعد از خفه کردن آنان دفن شان می کردند. دانشنامه ایرانیکا. به نقل از دانشنامه ایرانیکا دربیک ها یکی از اقوامی بودند که در دوره هخامنشیان منطقهٔ هیرکانیا را تحت فشار قرار می دادند. اراتوستن آنها را در منطقه خشک شمال اترک قرار داد. ظاهراً تعداد زیادی از دربیک ها باید قلمرویی از ساحل دریای خزر تا آمودریا (اکسوس) که توسط داهه اشغال شده است، در اختیار داشته باشند. به گفته پلینی دربیک ها در کنار آمودریا (اکسوس) نشیمن دارند و استفانوس بیزانتیوس دربیک ها را تا هند و باکتریا گسترش می دهد. در روایت کتزیاس، این آخرین نبرد کوروش علیه دربیک ها انجام گرفت. وی با پیروزی (به کمک ساکاها) یک ساتراپ به دربیک ها اختصاص داد. حرکت برخی دربیکی ها به سمت جنو
ب غربی در امتداد ساحل خزر از کنار هیرکانی به مرکز مازندران ادامه پیدا کرد. به گزارش کوینت کورس این دربیکی ها با چهل هزار نیرو بیشترین شمار نیروها را در نبرد گوگمل در بین سایر اقوام ساحل خزر داشتند. برخی دیگر از دربیکی ها به سمت جنوب شرقی به مارگیانا راه پیدا کردند.
سِر گئورگ شولتی (؛ ؛ تلفظ: ) با نام اصلی گیورگی اشترن (به مجاری: György Stern) (زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۱۲ – درگذشتهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۹۷) رهبر ارکستر و اپرای مجارستانی-انگلیسی یهودی تبار و رهبر ارکستر سمفونیک شیکاگو بود. اکثر مراسم جایزهٔ گرَمی توسط وی برگزار شده است. شولتی ۳۱ بار برندهٔ جایزهٔ گرمی شد. او تا قبل از مرگش در سال ۱۹۹۷، جمعاً ۷۴ بار نامزد دریافت این جایزه شده بود.
اِرمیا بن حلقیّا (؛ ۶۵۵ – ۵۸۶ پیش از میلاد)، یکی از انبیای اسرائیل است و تألیف کتاب های ارمیا، اول و دوم پادشاهان و مراثی ارمیا به او (با همکاری کاتب و شاگردش باروخ) نسبت داده می شود. از دیدگاه یهودیت، ارمیا دومین پیامبر بزرگ تاریخ بشریت، و کتاب ارمیا توضیح دهندهٔ احکام شریعت دین یهود است. مسیحیان نیز ارمیا را یکی از پیامبران می دانند. هنگامی که بخت نصر اورشلیم را در ۵۸۶ پیش از میلاد فتح کرد، دستور داد ارمیا را آزاد سازند و با وی به نیکی رفتار کنند. معنای تحت اللفظی ارمیا «گرامی داشته شده از سوی خداوند» است. ارمیا در اسلام. در قرآن گفته شده که دو دورهٔ افساد بنی اسرائیل و دو بار انتقام الهی که در آیات ۴ تا ۷ اسراء بدان اشاره شده، دوره نخست افساد، مربوط به زندانی ساختن ارمیا و دورهٔ دوم نیز، بنابر نقلی مربوط به حبس و شکنجهٔ وی است. برخی مفسّران ذیل آیات دیگری نیز، از او یاد کرده اند. در روستای جیغه واقع در استان آذربایجان شرقی قبری وجود دارد که برخی معتقدند متعلق به ارمیاست.
مهاجرت آریاییان به فلات ایران به چگونگی مهاجرت اقوام ایرانی تبار (آریایی) به داخل و در درون فلات ایران گفته می شود که اولین بار توسط کریستین سن و گیرشمن مطرح شد. خاستگاه. تاکنون چند فرضیه رقیب برای خاستگاه مردمان هندواروپایی به ویژه شاخه ای که به اروپا رسید مطرح شده است: مهاجرت نخست هندواروپائیان. فرهنگ گورچالی یا فرهنگ یامنا به عنوان فرهنگی از مردمان هندواروپایی اولیه در دوران متاخر خود یعنی پیش از جدا و پراکنده شدن هندواروپاییان دانسته می شود. محدوده حضور فرهنگ گورچالی نیز به عنوان یکی از نامزدها برای شناسایی سرزمین اصلی هندواروپاییان به شمار می آید. در هزارهٔ دوم پیش از میلاد واقعهٔ مهم آسیای غربی، ظهور عناصری از تبار هندواروپایی در میان اقوام بومی بود. هندواروپائیان زادگاه خود را که اغلب استپ اوراسیا (سبزدشت بزرگ) واقع در جنوب روسیه بود احتمالاً بر اثر فشار اقوام دیگر تَرک گفتند و به دو دسته تقسیم شدند. یک دسته دریای سیاه را دور زده پس از عبور از بالکان و بُسفُر به آسیای کوچک درآمده و با اقامت در میان ملل آسیایی تبدیل به عنصر غالب شدند و اتحادیهٔ هیتیان را به وجود آوردند. شعبهٔ شرقی هندوایرانی در سمت شرق
دریای خزر حرکت کرده، یک دسته که ظاهراً مرکب از افراد جنگجویی بود از راه قفقاز تا انحنای رود فرات پیش راند و با هوریان بومی ممزوج گردید و پادشاهی میتانی را تشکیل دادند. سنگ نبشتهٔ میتانی، بازمانده از سدهٔ چهاردهم پیش از میلاد، باستانی ترین سند مکتوب زبان های هند و ایرانی است و از لحاظ زبان شناسی تاریخی و نیز از لحاظ تاریخ مهاجرت تیره های آریایی به آسیای میانه و ایران و هند اهمیت بیش از اندازه دارد. مجموعهٔ قراین حاکی از این است که میتانی ها قبیله ای از اقوام آریایی بودند که پیش از جدایی هندیان و ایرانیان از آنان جدا شده و به میانرودان آمده و در آنجا سلسلهٔ شاهی بنیان افکنده اند. اقوام آریایی. اصطلاح تازهٔ هندوایرانی و لقب باستانی آریایی دربارهٔ گروه های قومی-زبانی معینی از اقوام گوناگون هند و اروپایی زبان گفته شده است که زمانی دراز در جنوب شرقی زیستگاه هندواروپائیان در ناحیه ای که از شرق به دریاچه بالخاش و از غرب به نواحی غربی ولگا گسترش داشته کنار یکدیگر می زیسته اند. آنان زبانی تقریباً واحد و دین و آئینی ساده و تا حد زیادی هماهنگ داشته اند. آریائی ها یا هندوایرانیان مرکب از سه دستهٔ مهم بودند: فرهنگ آندرونوو
. فرهنگ آندرونوو و تمدن آمودریا در استپ ها و واحه های آسیای مرکزی به اقوام «هندوایرانی» شناخته شدند که احتمالاً در اواخر هزاره چهارم را اوایل هزار سوم قبل از میلاد، در استپ های آسیای مرکزی از اقوام هندواروپایی جدا شدند و به سمت نواحی آسیای مرکزی جنوبی و افغانستان حرکت کردند. این اقوام پس از سکونت در منطقه ای که بر حسب سنت و روایت اوستا و ریگ ودا (متون باستانی اقوام هندوایرانی) به نام اَریانم وَئِجَه (Airyanəm vaējō) شهرت دارد، در حدود اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پ م هم زمان با عصر برنز متأخر از یکدیگر جدا شدند و در مسیرهای جداگانه ای وارد سرزمین هند و فلات ایران شدند. مسیرهای احتمالی اقوام ایرانی. از راه شمال غربی و قفقاز. برخی از محققان حتی برخی از آنانی که ایرانویج را به ناحیهٔ خوارزم منطبق می دانند، مسیر مهاجرت این دو گروه بزرگ آریایی را شمال دریای خزر، قفقاز، و سپس غرب فلات ایران تصور می کنند. برخی از دلایل طرفداران این نظریه به این ترتیب است. از راه شمال شرقی. حسن پیرنیا در مورد مسیر این مهاجرت چنین می نویسد: اقوام ایرانی تبار پس از جدا شدن از اقوام هندی آریایی از سغد به مرو آمده سپس به هرات رسیده
اند. متعاقب آن کابل و نیسایه را اشغال کردند و به رخج و وادی هیرمند وارد شده اند. مدتی در اطراف دریاچه هامون در سیستان سکونت اختیار کردند و سپس متوجه شمال و شمال غربی گردیده، وارد خراسان و نواحی جنوبی کوه های البرز تا حد ری گردیده اند. جوهر و جان کلام در این نوشته به حقیقت نزدیک تر از نظر مدعیان راه قفقاز است. حسن پیرنیا این منازل سر راه را از روی کشورهای ۱۶ گانه وندیداد پشت سر یکدیگر آورده است. دیاکونوف مؤلف کتاب تاریخ ماد نیز آشکارا خط سیر شرق به غرب را برای طوایف مادی تأیید می کند. مقارن حرکت طوایف آریایی بالقوه مادی در مسیر نجد شمالی، طوایف آریایی دیگری بالقوه پارسی از نواحی جنوبی افغانستان امروز وادی هلمند تحت تأثیر همان شرایط و الزام به سوی نجد ایران پیشروی آغاز کردند. این دو مسیرهای تازه ای نبودند این مسیرها از هزاره های پیش راه های شناخته شده بودند که اولی آسیای صغیر و بین النهرین شمالی را به آسیای میانه متصل؛ و دومی بین النهرین جنوبی را به وادی سند مربوط می ساخت. اکنون دیگر مسیر شمال شرقی، نجد مرکزی، شمالی، نجد غربی برای طوایف ماد و مسیر شرق، نجد مرکزی، جنوبی برای طوایف بالقوه پارس مورد تأیید اکثریت د
انش پژوهان است. گیرشمن در این باره می نویسد، تقریباً مقارن با ظهور زرتشت قبایل آریایی ساکن در اطراف سیلک نزدیک کاشان بر اثر فشار خارجی شروع به حرکت به سوی غرب و جنوب غرب می کنند. سیلک متعلق به نخستین قبایل ایرانی بود که در حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد به داخل فلات ایران رسیدند. مهاجمان قبلی هندواروپایی از راه قفقاز به آسیای صغیر و بین النهرین و ایران غربی نفوذ می کردند؛ ولی توسط اقوامی بومی مستهلک می شدند. گیرشمن در مورد مسیر مهاجرت مادها و پارسیان در داخل فلات ایران می نویسد، گروهی که بعدها موسوم به ماد شدند از ماوراءالنهر به سوی شمال خراسان کنونی و گرگان، تپه حصار سیلک و گیان درآمد و دیگری که بعدها موسوم به پارس شد، در رخج با شاخه هندی-آریایی درافتاد و پس از مدتی اقامت در جنوب افغانستان و وادی هیرمند به سوی داخل نجد، سیستان، کرمان و پارس تا مرز ایلام گسترش یافت. مهاجرت پارسیان در داخل فلات ایران. نظریه مهاجرت از پارسوآ به پارسوآش. عبدالحسین زرین کوب می نویسد طوایف پارسه ظاهراً از محلی در نواحی شرق دریاچه ارومیه به نام پارسواش (زرین کوب در اینجا به جای پارسوا، پارسوآش را ذکر کرده است) در امتداد زاگرس در دره ها