Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لقب هنرمند سبک آلترناتیو پاپ را دهد. دل ری در مصاحبه ای با آرتیست دایرکت در مورد ارتباط خود با گذشته توضیح داد: «من حتی در دهه ۵۰ به دنیا نیامده بودم اما احساس می کنم آن جا بودم.» تأثیرگذاری. از دل ری به عنوان فرد تأثیر گذار بر روی تعدادی از هنرمندان از جمله بیلی آیلیش، لورن هرگی، کوین ابسترکت، مگی لیندمانو اکس اکس اکس تنتاسیون یاد شده است. بیلبورد آلبوم "زاده شده برای مردن" را به عنوان یکی از کاتالیزورهای اصلی تغییر موسیقی پاپ در اواسط دهه ۲۰۱۰ از EDM بی معنی به پالتی خوش خلق تر و هیپ هاپ معرفی کرد. این مجله عقیده داشت که دل ری برای موسیقی محبوب دهه ۲۰۱۰ ضروری است و بر همتایان خود و هم نسل بعدی هنرمندان پاپ متمایل به آلترناتیو مانند هالزی، بنکس، اسکای فریرا، فادر جان میستی، سیا، سلنا گومز و تیلور سوئیفت تأثیر گذاشته است. به طور مشابه، مجله وایس پیشنهاد می کند که «تصور یک ایلیش، یک لرد یا یک هالزی» بدون دل ری سخت است. در سال ۲۰۱۹، بیلبورد آهنگ "زاده شده برای مردن" را به عنوان یکی از ۱۰۰ آهنگی که دهه ۲۰۱۰ را تعریف کرد، اضافه کرد و افزود که این آهنگ بر «تغییر صوتی که به طور کامل چشم انداز پاپ را تغییر داد» تأث
یر گذاشت. واشینگتن پست دل ری را به عنوان تنها نوازنده در فهرست «دهه نفوذ» خود فهرست کرد. مجله پیچفورک، او را به عنوان بهترین ترانه سرای آمریکایی بعدی معرفی کرد. گاردین «موضع ناب زنانه» ی دل ری را «مشخصه ستارگان زن پاپ سرکش آینده» اعلام کرد. صفحات یوتیوب و ویوو او مجموعاً بیش از چهار میلیارد بازدید داشته است.
کونویکتد یا مهکوم (دستکاری شدهٔ Convicted به معنی محکوم) عنوان یک آلبوم استودیویی اثر ایکان خواننده ریتم و بلوز اهل آمریکا است. از جمله افراد حاضر در این آلبوم می توان از امینم و اسنوپ داگ نام برد.
برندان آیک (/ˈaɪk/، متولد ۴ ژوییه ۱۹۶۱) یک برنامه نویس کامپیوتر آمریکایی و سازنده زبان پردازه نویسی جاوااسکریپت است. او پیشتر مدیر ارشد فناوری در شرکت موزیلا بود. اما اندکی پس از انتصاب به دلیل اختلاف نظر در مورد مخالفت او با ازدواج همجنس گراها استعفا داد. وی هم اکنون مدیر ارشد اجرایی بریو (Brave software) است. برندان نیومن (زاده ۴ ژوییه ۱۹۶۱)یک برنامه نویس کامپیوتر آمریکایی است. او زبان برنامه نویسی جاوااسکریپت را خلق کرد و پروژه موزیلا، بنیاد موزیلا و شرکت موزیلا را تأسیس کرد. او قبل از منصوب شدن به مقام ارشد اجرایی موزیلا به عنوان افسر فنی corporation's موزیلا خدمت کرد، اما اندکی پس از انتصاب او به دلیل اختلاف نظر در مورد مخالفت او با ازدواج همجنس گراها استعفا داد. او بعدها مدیر عامل شرکت brave شد. تحصیلات. برندان ایچ مدرک کارشناسی خود را در رشته ریاضی و علوم کامپیوتر از دانشگاه سانتا کلارا دریافت کرد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه ایلینوی در اربانا شمپین دریافت کرد. زندگی کاری. او کار خود را به صورت حرفه ای در شرکت سیلیکون گرافیکس آغاز و به مدت ۷ سال در آنجا بر روی کدهای سیستم عامل و
شبکه ادامه داد. پس از پایان کار ۷ ساله در سیلیکون گرافیکس؛ در MicroUnity Systems Engineering به مدت ۵ سال و با نوشتن کدهای(Microkernel , DSP) زندگی کاری خود را ادامه داد. او در آوریل ۱۹۹۵(۱۳۷۴ خورشیدی) شروع به همکاری با شرکت Netscape کرد. برای مرورگر Netscape یک زبان برنامه نویسی یا بهتر بگوییم زبان پردازه نویسی را طی ۱۰ روز آماده کرد؛ و آن را موکا(mocha) نامید. این زبان بعد از نام موچا نام livescript و سپس تا امروز نام javascript را بر خود دارد. وی در تاریخ ۲۴ مارس سال ۲۰۱۴، به مدیر عامل شرکت موزیلا ارتقا یافت. اندکی پس از این انتصاب وی مبلغ 10000 دلار به کمپین مخالفت با همجنسگرایی در ایالت کالیفرنیا (حمایت از ممنوعیت آن) کمک مالی نمود که در پی آن مورد حملات شدید اللحنی در توییتر و صفحات اجتماعی قرار گرفت. دو تن از برنامه نویسان نامی که همجنسگرا هم بودند کمپینی برای تحریم شرکت راه اندازی کردند؛ در پی آن عده ای از کارکنان شرکت از وی خواستند که استعفا دهد اما بودند کسانی هم که در وبلاگ های خود از این مرد تأثیرگذار حمایت می کردند. در ۳ آوریل همان سال به دلیل فشارهایی که از آن ها یاد شد وی سرانجام از سمت خود در
جهت منافع شرکت کناره گیری کرد. منابع. https://web.archive.org/web/20150201001407/http://programbook.ir/1393/11/پدر-جاوا-اسکریپت؛برندان-ایچ/
منوچهر وصال شیرازی چهرهٔ ماندگار رشتهٔ ریاضی ایران در سال ۱۳۸۳ و پدر آنالیز ایران بود. زندگی. منوچهر وصال(خواهر زاده محمد علی فروغی) در ۷ بهمن ۱۲۹۱ در تهران زاده شد. مقطع دبستان را در شیراز و دبیرستان را در دارالمعلمین و دبیرستان های شرف و رازی تهران به پایان برده، سپس یک سال در دانشسرای عالی در رشتهٔ فیزیک تحصیل کرد. در این دوره معلم فیزیک او محمود حسابی بود. حسابی شوق یادگیری علوم پایه را در او بیشتر می کند. وصال پس از آن با آخرین دورهٔ دانشجویانی که برای ادامهٔ تحصیل به اروپا اعزام شد به فرانسه رفت. منوچهر وصال در پاریس پس از یک سال شرکت در کلاس کنکور از تحصیل در رشتهٔ مهندسی منصرف شد و وارد دورهٔ لیسانس ریاضی شد. وی در سال ۱۳۱۹ موفق به اخذ درجهٔ دکترا در رشتهٔ ریاضی از دانشگاه ژنو تحت سرپرستی ریاضیدان سوییسی ژرژ دورام می شود. وصال در سال های پایان تحصیل در رصدخانهٔ ژنو و زوریخ به کارورزی و فعالیت علمی پرداخت و در نهایت در سال ۱۳۲۰ به ایران بازگشت. فعالیت ها. تدریس. وصال پس از بازگشت در دانشکده علوم دانشگاه تهران در رشتهٔ ریاضی استخدام شد و همچنین برای یک سال درس ریاضیات دورهٔ ششم دبیرستان را در دانشسرای م
قدماتی تدریس کرد و سال بعد، آموزش ریاضیات به دانشجویان فیزیک را عهده دار شد. پس از آن به تدریس آنالیز حقیقی ریاضی پرداخت و تا زمان بازنشستگی تدریس آن را به همراه ریاضیات عمومی ادامه داد. منوچهر وصال در سال ۱۳۴۱ به دعوت دانشگاه شیراز جهت تدریس عازم این دانشگاه شد و پس از دو سال خدمت به ریاست دانشکدهٔ مهندسی این دانشگاه منصوب گردید. اداره موفقیت آمیز این دانشکدهٔ جدیدالتأسیس باعث انتخاب وصال به سمت معاونت آموزشی دانشگاه شیراز شد. منوچهر وصال تا زمان بازنشستگی در سال ۱۳۵۶ تدریس در دانشگاه شیراز را ادامه داد و بعد از آن هم تا انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه ها به آموزش اشتغال داشت. او را بنیانگذار بخش ریاضی دانشگاه شیراز می دانند. دیگر فعالیت ها. وصال که به عنوان پیشکسوت ریاضی شناخته می شد پس از تصفیهٔ دانشگاه ها، در اسفند ۱۳۶۰ در مرکز نشر دانشگاهی به عنوان سرپرست گروه ریاضی، مسؤولیت ویرایش و نظارت بر انتشار کتب و نشریات ریاضی و آمار مرکز را عهده دار شد. ویراستاری آثاری چون «واژه نامهٔ ریاضی و آمار»، «مقدمات معادلات دیفرانسیل و مسائل مقدار مرزی»، «آشنایی با آنالیز عددی»، «معادلات دیفرانسیل و کاربرد آن ها»، «اصول آ
نالیز حقیقی» و «روش های آنالیز حقیقی» را بر عهده داشته است. او این سمت را تا سال ۱۳۸۲ و به مدت ۲۲ سال بر عهده داشت. در نهایت، منوچهر وصال، پدر آنالیز ریاضی ایران و چهرهٔ ماندگار ریاضی در مرداد سال ۱۳۹۱ و در صدسالگی درگذشت و در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. منوچهر وصال از چهره های تأثیرگذار در ریاضیات ایران، به خصوص در زمینهٔ آنالیز، به شمار می رود و کتاب آنالیز او که در دههٔ ۱۳۴۰ انتشار یافت از اولین کتاب های معتبر تألیفی در این زمینه به زبان فارسی است. یادبود. انجمن ریاضی ایران که منوچهر وصال نیز از پایه گذاران آن است به پاس تجلیل از خدمات ارزشمند وی برای بیش از ۳۰ سال تدریس مستمر آنالیز ریاضی، جایزه ای را به نام وی تعیین کرد که هر سال در کنفرانس ریاضی ایران به مؤلف بهترین مقالهٔ ارائه شده در زمینهٔ آنالیز ریاضی اهدا می شود. همچنین به پاس خدمات ارزشمند ایشان مراسم تکریمی به همت بنیاد نخبگان استان فارس و با همکاری دانشگاه شیراز و انجمن ریاضی ایران در سال ۱۳۹۸ با حضور جمعی از مسئولان، اساتید دانشگاه، دانشجویان و مستعدین برتر برای ایشان برگزار شد.
شمال به شمال غربی فیلمی آمریکایی در ژانر فیلم جاسوسی دلهره آور محصول ۱۹۵۹ است که توسط آلفرد هیچکاک کارگردانی شد. به گفته دیوید تامسن "شمال به شمال غربی" از فیلم هایی است ارزش چند بار دیدن دارد. داستان. در رستوران اوک روم در هتل پلازا نیویورک، پیشخدمتی نام «جورج کاپلان» را صدا می زند، به درخواست دو مرد خوش پوش. همان لحظه که راجر تورنهیل، مدیر تبلیغاتی، همان پیشخدمت را صدا می زند، با کاپلان اشتباه گرفته می شود. او را می ربایند و به ملک لستر تاونسند در گلن کوو نیویورک می برند. تاونسند از تورنهیل بازجویی می کند و سپس ترتیبی می دهد تا با صحنه سازیِ یک تصادف ساختگیِ ناشی از مستی، او را به قتل برسانند. اما تورنهیل جان سالم به در می برد، با این حال نتوانسته پلیس یا مادرش را قانع کند که چه بر سرش آمده. او با بازگشت به ملک، درمی یابد که تاونسند دیپلماتی در سازمان ملل است. تورنهیل به همراه مادرش به اتاق خالی کاپلان در هتل پلازا نفوذ می کند، جایی که همان تبهکاران نیز دنبالش آمده اند. سپس تورنهیل راهی مقر مجمع عمومی سازمان ملل می شود تا با تاونسند دیدار کند؛ اما مشخص می شود مردی کاملاً متفاوت است. هنگام پرسیدن درباره فردی
که خود را به جای او جا زده، یکی از افراد تبهکار کاردی در پشت تاونسند فرو می کند. تاونسند در آغوش تورنهیل فرومی افتد و لحظه ای که تورنهیل چاقو را گرفته، از او عکس می گیرند؛ در نتیجه، گویی او قاتل است. تورنهیل می گریزد و در پی یافتن کاپلانِ واقعی برمی آید. در این میان، «سازمان اطلاعات ایالات متحده» متوجه می شود که تورنهیل به اشتباه به جای کاپلان گرفته شده؛ در حالی که کاپلان اصلاً وجود خارجی ندارد و صرفاً یک طعمهٔ جعلی برای منحرف کردن دشمنان بوده است. اما رئیس سازمان، معروف به «پروفسور»، از نجات تورنهیل خودداری می کند تا عملیات آن ها لو نرود. تورنهیل بی آن که بلیت داشته باشد، پنهانی سوار قطار لوکس قرن بیستم محدود به مقصد شیکاگو می شود، و آن جا با ایو کندال آشنا می شود. کندال او را در تخت بالایی کوپه اش پنهان می کند. رابطه ای میان آن دو شکل می گیرد، اما کندال در واقع مخفیانه با تبهکاران همکاری دارد. او کمک می کند تا تورنهیل از دام پلیس بگریزد و سپس می گوید دیداری با کاپلان در ایستگاه اتوبوسی دورافتاده در ایندیانا ترتیب داده است. تورنهیل که به محل می رسد، هدف حملهٔ یک هواپیمای سم پاش مجهز به تیربار قرار می گیرد.
پس از آن که از مزرعهٔ ذرت بیرون رانده می شود، سعی می کند کامیونی را متوقف کند؛ اما هواپیما به آن برخورد کرده و هر دو منفجر می شوند. در این آشوب، او وانت رهگذری را می دزدد. در هتل کاپلان در شیکاگو درمی یابد که کاپلان پیش از آن که کندال ادعا کرده با او صحبت کرده، هتل را ترک کرده بوده. او به اتاق کندال می رود و با او روبه رو می شود، اما کندال می گریزد. تورنهیل رد کندال را تا یک حراج آثار هنری می گیرد، جایی که وان دام، همان که خود را تاونسند جا زده، در حال خرید مجسمه ای بدوی است. وان دام به افرادش دستور می دهد تا به تورنهیل برسند. تورنهیل با ایجاد اختلال در حراج، پلیس را وادار به مداخله می کند. او نزد پلیس اعتراف می کند که همان قاتل فراری است، اما «پروفسور» مداخله می کند. در فرودگاه، پروفسور به تورنهیل می گوید کاپلان ساختگی بوده و ایو کندال مأمور واقعی آن هاست. وان دام بالای کوه راشمور زندگی می کند و سازمان گمان دارد قصد دارد از آن جا با هواپیما فرار کند. تورنهیل موافقت می کند تا برای حفظ هویت پوششی کندال، همکاری کند. در مرکز بازدید کوه راشمور، تورنهیل که به درخواست سازمان نقش کاپلان را بازی می کند، درباره تحویل
کندال برای دستگیری با وان دام گفت وگو می کند. کندال با گلوله های مشقی به تورنهیل شلیک می کند و می گریزد. پس از آن، پروفسور ترتیب دیدار آن دو را می دهد و تورنهیل درمی یابد که کندال باید با وان دام و دستیارش لئونارد سوار هواپیما شود. او می کوشد کندال را منصرف کند، اما رانندهٔ پروفسور او را بی هوش کرده و در اتاقی بیمارستانی زندانی می کند. تورنهیل می گریزد و به خانهٔ وان دام می رود تا کندال را نجات دهد. او می شنود که مجسمه حاوی میکروفیلم است و لئونارد پی برده که گلوله های اسلحهٔ کندال مشقی بوده اند. وان دام اظهار می کند که قصد دارد کندال را با پرتاب از هواپیما بکشد. تورنهیل با یادداشتی پنهانی او را هشدار می دهد. وان دام، لئونارد و کندال به سوی هواپیما می روند. خدمتکار وان دام تورنهیل را تهدید می کند، اما تورنهیل پی می برد که اسلحه، همان اسلحهٔ کندال با گلوله های مشقی است. وقتی وان دام سوار هواپیما می شود، کندال مجسمه را برمی دارد و به سوی تورنهیل می دود و با هم به سوی قلهٔ کوه راشمور می گریزند. آن دو هنگام پایین رفتن از کوه، هدف تعقیب افراد وان دام قرار می گیرند. یکی از مأموران پارک لئونارد را به ضرب گلوله می کشد
و پروفسور، وان دام را بازداشت می کند. در صحنهٔ پایانی، کندال که از لبهٔ صخره آویزان مانده، دست تورنهیل را می گیرد. در نمای بعدی، او که حالا «خانم تورنهیل» شده، دیده می شود که دارد به تخت بالایی قطار کشیده می شود، همزمان با ورود نمادین قطار به تونل. فیلم نامه. هیچکاک اغلب به روزنامه نگاران درباره ایده ای می گفت که در آن کری گرانت داخل بینی آبراهام لینکلن (کوه راشمور) پنهان شده و هنگام عطسه او، از بینی مجسمه بیرون می افتد! هیچکاک می گفت که این فیلم را می توان "The Man in Lincoln's Nose" (مردی در بینی لینکلن) نامید "". هیچکاک روی این ایده پافشاری کرد و در پی فیلمنامه نویسی مناسب برای گسترش آن بود. شخصیت اصلیِ فروشندهٔ دوره گرد، برای جیمز استوارت مناسب بود، اما "لیمن" آن را به یک مدیر آژانس تبلیغاتی در خیابان مدیسون تغییر داد، سمتی که خودش پیشتر آن را داشت. در زندگی نامه هیچکاک به قلم جان راسل تیلور در سال ۱۹۷۸ ("هیچک: زندگی و زمانه آلفرد هیچکاک)" نوشته شده که که داستان پس از طلسم گیر افتادن نویسنده در طول فیلم نامه نویسی یک پروژه سینمایی دیگر آغاز شده است: نام فیلم. وجه تسمیهٔ عنوانِ فیلم تا مدت ها مورد بحث بود
. برخی می گفتند علاوه بر محلی که نقطهٔ اوج داستان در آن جا اتفاق می افتد، اشاره ای نیز به قطعه ای از نمایش نامهٔ هملت اثر ویلیام شکسپیر دارد: «به هنگام وزش باد جنوبی، خوب و بد را از هم بازمی شناسم، جنون من تنها در هنگامیست که باد از شمال - شمال غربی می وزد.» اما حقیقت آن است که نورث وست (Northwest) نام یک شرکت هواپیمایی مشهور در آمریکاست و در صحنهٔ فرودگاه، «کری گرانت» (راجر تورنیل) با هواپیمای آن شرکت، به طرف شمال آمریکا می رود و در نمایی کوتاه، نام این شرکت هواپیمایی را بر محل ورود به دفتر آن می بینیم. از طرفی آلفرد هیچکاک در مصاحبه ای با پیتر بوگدانوویچ در سال ۱۹۶۳، اشاره کرد که تمام فیلم بر روی عنوان آن متمرکز است، اما چیزی به نام «شمال از شمال غربی» روی قطب نماها وجود ندارد و طبعاً چنین برداشتی غلط است. سکانس پایانی. کات آخر، که به قطار می رود، هم زمان یک کات کارتونی، یک کات خیال به واقعیت و یک کات هیچکاکی است. این کات، گذار از رویا به واقعیت را نشان می دهد. در پایان فیلم، با تکرار تصویر قطار، بار دیگر خطر بالقوه ای را که همچنان زندگی این شخصیت را تهدید می کند، به تصویر می کشد.
تاریخ یهودیان در ایران به زمان عهد عتیق بازمی گردد. در کتاب های اشعیا، دانیال، عزرا و نحمیا مطالب زیادی در مورد زندگی یهودیان در سرزمین پارس وجود دارد. در کتاب عزرا شاهان ایرانی به دلیل اجازه دادن به یهودیان برای بازگشت به اورشلیم و بازسازی معبد توسط شاهان هخامنشیان مورد احترام قرار گرفته اند. بازسازی معبد بنا به دستور کوروش، داریوش و خشایارشا انجام شد (عزرا ۶:۱۴). این اتفاق مهم در تاریخ یهودیان در سده ۶ پیش از میلاد رخ داد که در آن زمان گروه های یهودی پابرجا و بسیار بانفوذ در ایران وجود داشتند. یهودیان در سرزمین ایران فعلی از ۲۷۰۰ سال پیش زندگی کرده اند. نخستین کوچ آن ها به ایران از زمان شلمنسر پنجم و تسلط او بر پادشاهی شمالی اسرائیل (۷۲۲ پیش از میلاد) و اخراج یهودیان (ده قبیله گمشده) به سمت خراسان است. در ۵۸۶ پیش از میلاد، بابلیان بر یهودیان چیره شدند و آن ها را در بابل به اسارت گرفتند. یهودیان ایران معمولاً فقط در جوامع خود زندگی می کردند. یهودیان ایران قدیم امروزه جزئی کوچکتر از یهودیان کشورهای ایران بزرگ نظیر افغانستان، آذربایجان، شمال هند، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان هستند. بعضی از این جو
امع از جوامع دیگر به دور بودند و با آن ها در ارتباط نبودند. پادشاهی شمالی اسرائیل. بعد از مرگ سلیمان پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) به دو قسمت پادشاهی شمالی اسرائیل و پادشاهی یهودا تقسیم شد. بر اساس کتاب مقدس پادشاهی شمالی اسرائیل به یهوه وفادار نماند و پرستش بعل را در کشور خود آزاد گذاشت. همچنین پادشاهان اسرائیل به جای معبد سلیمان که توسط سلیمان بنا نهاده شده بود، معبد دیگری در سرزمین خود ساختند تا نیازمند پادشاهی یهودا نباشند. در سال ۷۲۲ قبل از میلاد پادشاهی شمالی اسرائیل توسط آشوریان مورد حمله قرار گرفت و پایتخت آن سامریه (شومرون) تسخیر شد. بر اساس کتاب مقدس (دوم پادشاهان ۱۸:۱۱) آشوریان یهودیان پادشاهی اسرائیل را به سرزمین مادها اخراج کردند. بر اساس کتاب توبیاس که فقط توسط کلیسای کاتولیک و ارتدوکس مورد قبول است در ری و اکباتان افرادی از قبیله نفتالی از ده قبیله گمشده وجود داشتند. یهودیان در زمان کوروش بزرگ. در سده شش پیش از میلاد یهودیان سه بار از سرزمین اسرائیل اخراج شده و در بابل توسط بخت النصر به اسارت گرفته شدند. این رویدادها در کتاب ارمیا (۵۲:۲۸–۳۰) تعریف شده اند. در اولین اخراج در زمان جهویاشین در ۵۹
۷ پیش از میلاد بخشی از معبد سلیمان ویران شد و بعضی نخبگان اخراج شدند. بعد از ۱۱ سال یهودیان شورش کردند و شهر غارت شد و اخراجهای بیشتری شکل گرفت. پنج سال بعد ارمیا به یک اخراج دیگر اشاره می کند. پس از اینکه هخامنشیان توسط کوروش بر بابلیان پیروز شدند، یهودیان اجازه بازگشت به سرزمینشان را پیدا کردند (۵۳۷ قبل از میلاد). کوروش به آن ها اجازه داد که دین خود را آزادانه پیروی کنند که اینکار برخلاف حکمرانان آشوری و بابلی پیشین بود. شرح دستور کورش و بازگشت یهودیان به اورشلیم و تکمیل معبد دوم در کتاب عزرا-نحمیا ذکر شده است. معبد دوم. کوروش دستور با ساخت معبد دوم در مکان معبد اول داد، اما پیش از پایان آن از دنیا رفت. داریوش، بعد از حکومت کوتاه بردیا، بر امپراتوری ایران حاکم شد و دستور پایان معبد را داد. این کار با مشاوره پیامبران یهودیان حجی و زکریا انجام شد. بنای معبد در ۵۱۵ پیش از میلاد به پایان رسید که این زمان ۲۰ سال بعد از بازگشت یهودیان از اخراج بود. هامان و یهودیان. در کتاب استر، هامان یک اشراف زاده و وزیر در دربار شاه ایرانی اخشورش است که معمولاً توسط محققان با خشایار یکی دانسته می شود. هامان به شاه می گوید که در
قلمرو او کسانی (یهودیانی) هستند که به قوانین او پایبند نیستند و تصمیم می گیرد که یهودیان را از بین ببرد اما این برنامه توسط ملکه یهودی خشایار، استر و عمویش مردخای خنثی می شود و در نتیجه هامان و پسرانش به دار آویخته می شوند. در کتاب استر نقل شده است که در سه روز بعد از این ماجرا یهودیان از دشمنان خود در سرتاسر امپراتوری ایران انتقام گرفته و ۷۵۰۰۰ نفر از دشمنان خود در سراسر امپراتوری را نابود می کنند. این اتفاق همه ساله در عید پوریم که در روز ۱۴ آدار در تقویم یهودی است جشن گرفته می شود. در بعضی تفسیرهای یهودی برخلاف نظر تاریخدانان ذکر شده است که کورش پسر استر بوده است. شاهین شیرازی شاعر ایرانی یهودی نیز در کتاب خود عزرانامه از کورش به عنوان پسر استر نامبرده است. هر چند که این مسئله با تحقیقات تاریخی همخوانی ندارد. ممکن است دلیل این امر توجیه این باشد که چرا خداوند یک جنتیل را به عنوان مسیح یهودیان انتخاب کرده است. حکومت اشکانیان. در کتاب های یهودی در مورد اشکانیان مطالب کمی وجود دارد و واژه پارتی در آن ها نقل نشده است. شاهزاده ارمنی، ساناتروسس به عنوان یکی از جانشینان اسکندر مقدونی یاد شده است. در زمانی بعد از
تشکیل حکومت اشکانیان، ارتش پارتی - بابلی توسط یهودیان مورد حمله قرار گرفت. شاه سوریه، آنتیوکوس سیداتس نیز علیه پارتیان اعلام جنگ کرد. پس از اینکه ارتش آن ها بر پارتیان چیره شد (۱۲۹ پیش از میلاد)، شاه دستور داد که دو روز آتش بس برای شبات یهودیان و شووت انجام شود. در ۴۰ پیش از میلاد، هیرکانوس دوم که در دست یهودیان بود، توسط پارتیان دستگیر شد و آن ها گوش او را بریدند تا او را برای حکومت نامشروع جلوه دهند. حکومت اشکانیان یک حکومت مرکزی قدرتمند نبود و از شاهان کوچک تر متعددی تشکیل می شد. این عدم مرکزی بودن دارای مشکلاتی بود که یکی از آن ها ایجاد گروه های راهزن یهودی در نهاردیا بود. با این وجود شاهان پارتی به خصوص آرساسیدیان نسبت به دینهای دیگر بسیار با مدارا برخورد می کردند. حتی گزارش هایی نیز از اینکه بعضی از شاهان پارتی به یهودیت گرویدند وجود دارد. شاهان پارتی از یهودیان بسیار محافظت می کردند. شاهان ساسانی. در حدود سده سوم پس از میلاد، پارسیان دوباره قدرت گرفتند. در زمستان ۲۲۶ اردشیر بابکان آخرین شاه پارتی را سرنگون کرد و سلسله ساسانیان را جایگزین سلسله اشکانیان کرد. با اینکه در زمان پارتیان اثرات یونانی تأثیر
زیادی گذاشته بود، شاهان ساسانی تصمیم به گسترش فرهنگ ایرانی گرفتند و زبان پهلوی را به عنوان زبان رسمی و دین زرتشتی را به عنوان دین رسمی برگزیدند. این باعث شد که دینهای دیگر مورد فشار قرار بگیرند. یک کتیبه زرتشتی از موبدان در زمان شاه بهرام دوم دارای لیستی از دینهای دیگر (شامل یهودیت، مسیحیت، بوداییت،...) است که شاهان ساسانی از بین بردند است. اما شاپور اول با یهودیان بسیار دوستانه بود. او دارای دوستی با نام شموئل بود که به وسیله او یهودیان امتیازات بسیاری گرفتند. بر اساس نوشته های ربیها، مادر شاپور دوم یهودی بود و از این رو بر اساس قوانین یهودیت خود او نیز یهودی محسوب می شود. این باعث شد که یهودیان امتیازات زیادی بگیرند و در انجام فرائض دینی خود کاملاً آزاد باشند. او همچنین با یکی از ربیهای تلمودی به نام ربا بسیار روابط صمیمی داشت. دوستی ربا با شاپور دوم باعث شد بیشتر قوانین ضدیهودی برچیده شود. پسر شاپور دوم، یزدگرد اول دارای همسری یهودی به نام شوشان دخت بود که دختر راس جالوت حنا بار ناتان بود. در بسیاری کتب یهودی نوشته شده است که شوشان دخت محله یهودی اصفهان را ایجاد کرد. شوشان دخت مادر بهرام گور بود و بر اساس
قوانین یهودی او نیز یهودی محسوب می شود؛ اما با گذشت زمان روابط مغها (روحانیون زرتشتی) و یهودیان تیره شد. یزدگرد دوم به درخواست مغها دستور ممنوعیت خواندن دعای شما را داد. پیروز یکم به درخواست روحانیون زرتشتی نیمی از جمعیت یهودی اصفهان را کشت و کودکان یهودی را مجبور به زرتشتی شدن کرد. در سال ۴۷۱ میلادی راس جالوت حنا ماری اعدام شد. در سال ۴۹۲ دو دانشمند یهودی مر زترا و مر هنینا به دست ساسانیان اعدام شدند. در زمان خسرو اول مالیات یهودیان کاهش یافت و وضعیت آنان بهبود یافت. یهودیان در حمله ساسانیان به اورشلیم و محاصره اورشلیم در سال ۶۱۴ میلادی به سپاه ساسانی ملحق شدند که باعث شکست خوردن امپراطوری بیزانس و تسخیر اورشلیم شد. در دوره حمله اعراب به ایران. حمله اعراب به ایران با یهودیان که در آن زمان توسط ساسانیان به شدت تحت فشار بودند با استقبال مواجه شد. یکی از یهودیان اصفهان در این زمان به نام «ابونعیم» در کتاب «ذکر اخبار اصبهان» می نویسد با نزدیک شدن اعراب به اصفهان یهودیان شادمانه به سمت آنان شتافتند و دروازه های شهر را باز کردند. ابونعیم می نویسد که یهودیان تصور می کردند که دوران ظهور مسیحای آنان فرا رسیده است. اب
ونعیم ادامه می دهد که بسیاری یهودیان به همراه سازهای موسیقی به دروازه شهر شتافتند تا از اعراب استقبال کنند. امنون نتصر معتقد است که این داستان نشان می دهد که جمعیت یهودیان در این زمان در اصفهان قابل توجه بوده است زیرا در صورتی که یهودیان یک اقلیت بودند انجام چنین کاری دارای خطرات زیادی بود. او معتقد است در زمان حمله اعراب اصفهان شهری صددرصد یهودی بوده است. بعد از پیروز شدن مسلمانان در ایران، یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان دارای شرایط ذمی شدند. ذمیها دارای اجازه برای انجام دین خود بودند ولیکن باید مالیات اضافه ای به نام جزیه پرداخت می کردند و از شرکت در جنگ نیز معاف بودند. ذمیهای همچنین دارای محدودیت های اجتماعی نظیر حمل اسلحه، سوار شدن بر اسب، گواهی دادن در دادگاه علیه مسلمانان بودند و معمولاً باید لباسی می پوشیدند که آن ها را از مسلمانان متمایز کند. با اینکه بعضی از این قوانین به سختی اعمال نمی شد بیشتر آن ها تا زمان حمله مغولها پابرجا بود. در این زمان یهودیان بخش بسیار مهمی از جمعیت ایران بودند و بعضی تخمین ها آن ها را اکثریت جامعه ایران دانسته است. در قرن دهم میلادی اصطخری جغرافیادان مسلمان نوشته است: اصطخری
همچنین ذکر می کند که یهودیان بعد از زرتشتیان و مسیحیان سومین جامعه بزرگ ایران هستند. المقدسی اورشلیمی ذکر می کند که جمعیت یهودیان در ایران در این زمان بعد از زرتشتیان بزرگ ترین بخش جمعیت بوده است. او ادامه می دهد که بیشتر یهودیان در سرزمین مادها (جبال) و در شهرهای همدان، هلوان، نهاوند و قرمیسین (کرمانشاه) یافت می شوند. اطلاعات دقیقی از دید یهودیان نسبت به حضور نیروهای اسلامی وجود ندارد. برخی حتی معتقدند یهودیان برای رهایی از فشار حکام ساسانی که در اواخر دوره حکومت خود به شدت به یهودیان فشار وارد می کردند به نیروهای اسلامی در فتح مناطق مختلف کمک کردند. بیشتر تاریخدانان یهودی امروزی معتقدند که دید یهودیان نسبت به حمله مسلمانان بسیار مثبت بوده است و یهودیان از مسلمانان با آغوش باز استقبال کردند. تنها داستان ذکر شده در مورد برخورد یهودیان ایران و اعراب مربوط به راس جالوت آن زمان بوستنای است که بنا بر روایاتی دختر یزدگرد سوم، ایزدونداد، به عنوان برده توسط عمر به او داده شد. بوستنای از او صاحب سه فرزند شد ولیکن به طور رسمی با او ازدواج نکرده بود. بعد از مرگ بوستنای سایر فرزندان او حاضر به قبول فرزندان شاهزاده ایران
ی به عنوان وراث وی نشدند زیرا بوستنای نه با وی ازدواج کرده بود و نه او را به یهودیت گروانده بود. مغول ها. حمله مغولها به ایران وضعیت یهودیان را بسیار بهبود بخشید. در سال ۱۲۵۵ میلادی مغولها به فرماندهی هولاکوخان به ایران حمله کردند و بغداد را گرفتند و حکومت عباسیان را پایان دادند. مغولها یک زیر شاخه از امپراتوری مغولی به نام ایلخانیان را مستقر کردند. ایلخانیان تمامی دینها را یکسان می دانستند و شاهان مغولی مالیات ذمیها را لغو کردند. یکی از شاهان ایلخانی، ارغون خان، حتی یهودیان را به بقیه ترجیح می داد و یک یهودی به نام سعدالدوله را به عنوان وزیر انتخاب کرد. این انتخاب شدیداً از طرف روحانیون مسلمان مورد انتقاد قرار گرفت و بعد از مرگ ارغون مسلمانان علیه یهودیان شوریدند. بعد از اینکه غازان پسر ارغون در سال ۱۲۹۵ به دین اسلام گروید وضعیت یهودیان دوباره به ذمی بازگشت. محمد خدابنده الجایتو، جانشین غازان خان بعضی یهودیان را مجبور کرد که مسلمان شوند. معروفترین این افراد، رشیدالدین همدانی است که پزشک، تاریخدان و بازرگان بود و برای پیشرفت در دربار به دین اسلام گروید؛ ولیکن در سال ۱۳۱۸ او متهم به مسموم کردن محمد خدابنده الج
ایتو شد و اعدام گردید. سر او توسط مردم تا چند روز در شهر حمل می شد و مردم می گفتند: «این سر یهودی ای است که از نام خدا سوء استفاده کرد. خدا او را لعنت کند.» حدود ۱۰۰ سال بعد جلال الدین میران شاه تیموری قبر رشیدالدین همدانی را نابود کرد و بازمانده او به قبرستان یهودیان منتقل شد. در ایران برخلاف دیگر کشورهای اسلامی که یهودیان بعد از گرویدن به اسلام مورد استقبال قرار می گرفتند، آن ها همچنان مورد شک و سوءظن به دلیل نژاد یهودی خود تا چندین نسل بودند. بنیامین تودلایی گردشگر یهودی که در قرن ۱۲ میلادی از ایران بازدید کرده است جمعیت یهودیان در ایران را در آن زمان حدود ۲۵۰۰۰۰ نفر تخمین می زند. نقش یهودیان ایرانی در گسترش فقه یهودی و تورات و تلمود بسیار ناچیز بوده است. حکومت صفوی و قاجار. در زمانی که مذهب شیعه توسط شاهان صفوی به دین رسمی ایران تبدیل گشت وضعیت یهودیان بدتر شد. اسلام شیعه توجه بسیار زیادی به مسئله پاکی و نجاست داشت و یهودیان را نجس می دانست. از این رو هرگونه ارتباط بین یهودیان و مسلمانان باعث نجس شدن آنان و نیاز به غسل برای نماز خواندن می شد. از این رو شاهان صفوی و بیشتر مردم معاشرت بین یهودیان و مسلمانان