Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
هلیله سیاه، اهلیج، هلج یا هاری تاکی، در چین جزو گیاهان مقدس به شمار می رود. خواص دارویی. در طب سنتی ادعا شده است که هلیله سیاه خون را صاف می کند، باعث تقویت چشم می شود، برطرف کننده موی سپید است، و تنبلی روده را درمان می کند، شواهدی برای این مطالب ارائه شده اند. با توجه به اثر محرک این ماده بر روی قلب، بهتر است پیش از استفاده، با پزشک مشاوره شود. مصرف آن به هنگام بارداری ممنوع است. بهتر است در زمان شیردهی از این ماده استفاده نشود. این ماده ممکن است باعث تغییر در میزان قند خون شود و با داروهای ضد دیابت تداخل کند. بهتر است بیماران دیابتی برای استفاده از آن با پزشک خود مشورت کنند. ترکیب های شیمیایی. تانن یکی از ترکیبات هلیله ها است. در یک بررسی دیگر که در خصوص هلیله کابلی صورت گرفته وجود ۳۰ درصد ماده قابضی که اثرش را از کبولینیک اسید می گیرد، محرز شده است. به علاوه در هلیله کابلی ۲۰ درصد تانیک اسید، گالیک اسید و رزین وجود دارد.
در فهرست زیر معادلات متداول و پر کاربرد ترمودینامیک آورده شده است: تعاریف. بسیاری از تعاریف زیر، در ترمودینامیک واکنش های شیمیایی نیز استفاده شده اند. معادله ها. خواص کوانتومی. where N is number of particles, Z is the partition function, h is ثابت پلانک، I is ممان اینرسی، Zt is Ztranslation, Zv is Zvibration, Zr is Zrotation where: پتانسیل ترمودینامیکی و مفاهیم مرتبط. See also: دیگر معادلات سودمند. برهان ۱. نمونه ای از کاربرد روش بالا: برهان ۲. نمونه های دیگر:
پاپیروس مسکو یک پاپیروس باستانی مصری است، این پاپیروس همچنین با نام پاپیروس ریاضی گلنیشکف نیز شناخته می شود که اولین صاحب آن ولادیمیر گلنیشکف (۱۸۵۶–۱۹۴۷) بود اما او پاپیروس را در سال ۱۸۹۲ در تبس مصر فروخت. این پاپیروس بعداً جزء کلکسیون موزه هنرهای زیبا در مسکو شد که به همین علت هم اکنون نیز با نام پاپیروس مسکو شناخته می شود. اکنون با استفاده از علوم خط شناسی باستانی و خط شناسی نوین (دستور-خط شناسی) و رمز گشایی خط هیروگلیف عبارات پاپیروس کاملاً ترجمه شده اند و مشخص شده است که این پاپیروس احتمالاً در سلسلهٔ سیزدهم (۱۷۷۳–۱۶۵۰ ق. م) نوشته شده است؛ اما به علت از بین رفتن ابتدای پاپیروس نویسندهٔ اصلی آن مشخص نیست. طول این پاپیروس ۵٫۴ متر است و این پاپیروس جزء با ارزش ترین منابع دسترسی به ریاضیات و هندسهٔ باستان است. این پاپیروس هم چنین از پاپیروس آهمس قدیمی تر است.
کارهای امبینت برگزیده ۹۲-۸۵ نام آلبومی از ریچارد دی جیمز تحت عنوان افکس توئین است. این آلبوم که در سبک امبینت تکنو ساخته شده است، سوّمین اثر منتشرشدهٔ ریچارد دی جیمز و نخستین آلبوم استودیویی منتشرشدهٔ او تحت عنوان افکس توئین به شمار می آید. این آلبوم در سال ۱۹۹۲ تحت لیبل بلژیکی آپولو منتشر شد. بسیاری کارهای امبینت برگزیده ۹۲-۸۵ را یکی از تأثیرگذارترین آثار تاریخ موسیقی امبینت، و نیز یکی از آثار پیشگام آی دی ام یا intelligent dance music و موسیقی الکترونیک دنس می دانند.
مزاج مرکب، در پزشکی سنتی عبارت است از برآیند مزاج داروهای تکی ترکیب شده در یک داروی مرکب، اعم از معجون، گوارشی، ایارج، و ... . مثال. برای بدست آوردن مزاج داروی مرکبی از، زنجبیل که در دویم گرم و خشک است و کندر که در سیم گرم و خشک است و بنفشه که در دویم سرد و تر است، بدین گونه عمل می کنیم: درجه گرمی و خشکی یک قدر شربت زنجبیل در محاسبات مرکب سه محسوب می شود (۱ قدر شربت + ۲ درجه گرمی و خشکی آن = ۳) چون اندازه آن دو قدر شربت است پس مجموع آن ۶ می شود. درجه گرمی و خشکی یک قدر شربت کندر هم چهار محسوب می گردد (۱ قدر شربت + ۳ درجه گرمی و خشکی آن = ۴) چون قدر شربت آن ۱ است، همان چهار می شود. درجه گرمی و خشکی یک قدر شربت بنفشه هم ۱ محسوب می گردد (۱ قدر شربت + ۰ درجه گرمی و خشکی آن = ۱) چون قدر شربت بنفشه یک است پس ضریبی ندارد و همان یک محاسبه خواهد شد. در نتیجه درجه گرمی و خشکی این مرکب با توجه به اعداد مذکور 6 + 4 + 1 = ۱۱ است. درجات سردی و تری هم به همین قیاس. پس درجه تری این مرکب ۶ می شود. چون عدد شش را از یازده (اقل از اکثر) کسر کنیم، پنج باقی خواهد ماند. در پایان برای بدست آوردن درجه گرمی و خشکی مرکب فوق عدد حاصل را
بر تعداد شربت ها مرکب تقسیم می کنیم. یعنی پنج را تقسیم بر چهار می کنیم و حاصل قسمت آن یک و بیست و پنج صدم است که درجه گرمی و خشکی مرکب مذکور است.
گردشگری در دبی یک بخش مهم در سیاست های حکومت دبی برای دریافت ارز و پول نقد از طرف گردشگران خارجی به این شیخ نشین است. دبی محبوب ترین شیخ نشین در بین ۷ شیخ نشین کشور امارات متحده عربی است و برعکس دیگر شیخ نشین های این کشور، نفت و گاز دبی تنها ۶ درصد از سود ناخالص آن را تشکیل می دهد و بیشتر درآمد این شیخ نشین از گردشگری و منطقه آزاد جبل علی است.
اَزره یکی از ولسوالی های ولایت لوگر در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۴،۵۵۰ نفر اعلام شده است.
بَرَکی بَرَک یکی از ولسوالی های ولایت لوگر در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۷۸،۰۶۳ نفر اعلام شده است.
پُلِ عَلَم یکی از ولسوالی های ولایت لوگر در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۸۸٬۸۸۶ نفر اعلام شده است. مرکز این ولسوالی پل علم می باشد.
چَرخ، یکی از ولسوالی های ولایت لوگر در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۰،۴۹۲ نفر اعلام شده است.
محمدآغه یکی از ولسوالی های ولایت لوگر در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۵۸،۹۷۹ نفر اعلام شده است.
ریفلاکس روشی در تقطیر صنعتی و آزمایشگاهی است که طی آن بخارات خروجی از انتهای برج تقطیر پس از سرد شدن در مبرد، مجدداً به برج تقطیر بازگردانده می شود. همچنین از این روش در شیمی برای تأمین انرژی واکنش ها در دوره زمانی طولانی استفاده می شود.
خروار یکی از ولسوالی های ولایت لوگر در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۲۶،۶۰۷ نفر اعلام شده است.
مولانا فخرالدین علی بن حسین واعظ کاشفی یا فخرالدین علی صفی (۹۳۹–۸۶۷ هـ ق) نویسندهٔ کتاب "لطایف الطوایف" از لطیفه پردازان نامبردار ایران است. او از خاندان دانش و قلم است که در قرن های نهم و دهم هجری زندگی می کرده است. فخر الدین شعر هم می سروده و صفی تخلص می کرده است. کتاب "رَشَحات عین الحیات" در شرح حال و معرفی مشایخ و بزرگان نقشبندی و کتاب "انیس العارفین" در وعظ و نصیحت از اوست. "لطایف الطوایف" کتابی است دلپذیر و خواندنی. این اثر مجموعه ای است از لطایف ارباب راز و خرد. این کتاب منحصر به شوخی و بذله نیست بلکه شامل حکایات لطایف نوادر کلمات و امثال و روایات مربوط به طبقات گوناگون جامعه است و در چهارده باب آمده است. نمونه ای از "لطایف الطوایف": فخرالدین علی صفی، پسر حسین واعظ کاشفی و باجناق جامی است. کاشفی خود خواهر جامی را به زنی گرفته بود اما معلوم نیست که آیا فخرالدین، خواهرزادهٔ جامی هست یا نه. شاید فخرالدین فرزند کاشفی از زنی دیگر بوده باشد. آثار فخرالدین عبارتند از: فخرالدین شعر نیز می سرود، از جمله رباعی زیر: یا مطلع: تخلص شعری او، صفی، توسط جامی انتخاب شد. صفی لقب فرزند دوم جامی، خواجه صفی الدین محمد، بود
که تنها پس از یک سال فوت شده بود. این موضوع نشان دهندهٔ ارتباط عاطفی بین فخرالدین و جامی است.
اکسپرس L'EXPRESS مجله هفتگی فرانسوی است که دفتر مرکزی آن در پاریس است. این هفته نامه از منظر سیاسی در چشم انداز رسانه ای در جناح راست قرار دارد. این مجله در سال ۱۹۵۳ توسط ژان ژاک سروان -شرایبر و فرانسوا ژیرو تأسیس شد. اکسپرس اولین هفته نامه خبری به سبک آمریکایی در فرانسه است. تاریخچه. اکسپرس در سال ۱۹۵۳ توسط ژان ژاک سروان شرایبر Jean-Jacques Servan Schreiber سردبیر سابق روزنامه لوموند و فرانسواز ژیرو Françoise Giroud مدیر مسیول مجله زنان پایه گذاری شد. در اولین شماره به عنوان پیوست روزنامه اکو Echos در ۱۶ مه ۱۹۵۳ چاپ شد و از سال ۱۹۵۶ با آغاز مبارزات انتخاباتی پارلمانی به طور مرتب انتشار یافت. با کوشش سردبیر اکسپرس ژان ژاک سروان شرایبر نویسندگان نامداری همچون آلبر کامو، ژان پل سارتر، آندره مالرو، فرانسوا موریاک و فرانسواز ساگان در این مجله ستون مخصوص داشتند و قلم زدند. از سال ۱۹۶۴ با الگو برداری از مجله تایم به اولین مجله خبری هفتگی فرانسوی تبدیل شد. ژان دانیل Jean Daniel روزنامه نگار برجسته اکسپرس بعدها به مجله رقیب "نوول اوبزرواتور" Nouvel Observateur پیوست و روزنامه نگار دیگر اکسپرس کلود ایمبرت Claude Imber
t بعد از کناره گیری از آن، خود مجله لو پوینت Le Point را منتشر کرد. امروز مجله اکسپرس در ۵۶۸٬۰۰۰ نسخه چاپ می شود که از این تعداد ۴۴۰٬۰۰۰ آن در خود فرانسه به فروش می رسد. خوانندگان اکسپرس ۲٬۲۹۳٬۰۰۰ نفر برآورد می شوند و همچنین ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نفر هم از طریق مراجعه به سایت مجله اخبار آن را دنبال می کنند.
اچین یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. ولسوالی اچین یکی از ولسوالی های دور افتاده ولایت ننگرهار بوده، که در جنوب شرق شهر جلال آباد موقعیت دارد. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۹۵٬۴۶۸ نفر اعلام شده است.
بتی کوت یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۷۱۳۰۸ نفر اعلام شده است.
پَچیر و اَگام یکی از ولسوالی های (شهرستان های) ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۰۱۴۱ نفر اعلام شده است.
چپرهار یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۵۷۳۳۹ نفر اعلام شده است.
دربابا یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۳۴۷۹ نفر اعلام شده است.
دره نور یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در غرب افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۲۸۲۰۲ نفر اعلام شده است. مناطق. منطقه برکوت، ناحیه ای کوهستانی در ولسوالی دره نور ولایت ننگرهار است.
ده بالا یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۳۲۹۴ نفر اعلام شده است.
رودات یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶۳۳۵۷ نفر اعلام شده است.
شیرزاد یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶۳۲۳۲ نفر اعلام شده است.
شینوار یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶۴۸۷۲ نفر اعلام شده است.
کوت یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۵۲۱۵۴ نفر اعلام شده است.
کوز-کُنَر () یا خیوه ( یک وُلسوالی (شهرستان) در شمال ولایت ننگرهار افغانستان در کنار رود کُنَر است. کوزکنر یکی از ولسوالی های امن ننگرهار به شمار می رود که بسیاری از خارجی ها برای بازدید از بازسازی اجتماعی، زراعی و زیرساختی این منطقه به آنجا می روند. جمعیت آن که ۷۵ درصد پشتون هستند در سال ۲۰۰۲ حدود ۱۶۷۶۴۰ نفر تخمین زده شد که از این تعداد ۳۲٬۰۰۰ نفر کودکان زیر ۱۲ سال بودند. این شهر همچنین زادگاه سعید احمد، بازیکن سوئدی کریکت است. تاریخ. در حمله اردیبهشت ۱۳۹۹، یک بمب گذاری انتحاری در ولسوالی کوزکنر در مراسم تشییع جنازه شیخ اکرم، فرمانده سابق نیروی پلیس این ولسوالی، که یک روز پیش از آن بر اثر سکته قلبی درگذشت، روی داد. در این انفجار ۳۲ نفر کشته و ۱۳۳ نفر زخمی شدند. عبدالله ملکزی، یکی از اعضای شورای ولایتی ننگرهار، در این حمله کشته شد، در حالی که پدرش، ملک قیس نور آغا، نماینده مجلس زخمی شد. دولت اسلامی عراق و شام – ولایت خراسان (داعش – خیبر پختونخوا) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. با این حال، دولت افغانستان مدعی شد که طالبان و شبکه حقانی وابسته به آن پشت این حمله بودند.
گوشته یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۱۱۳۰ نفر اعلام شده است.
لعل پور یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۸۹۹۷ نفر اعلام شده است.
مهمنددره یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۲۱۰۳ نفر اعلام شده است.
هیبیس (Hibis) یا هبت (hbt) پرستشگاهی باستانی در واحه خارگا به عربی الخارجه در استان الوادی الجدید مصر است که از سده ششم پ.م. باقی مانده و آثاری از دوره هخامنشیان را در خود دارد. این پرستشگاه در بنیان به ایزد آمون-رع پیشکش شده بود ولی در آن تقریباً همه ایزدستان مصری گرامی داشته شده اند. پرستشگاه هیبیس نمونه کاملی از سبک معماری دوره پایانی مصر باستان (Late Period of Ancient Egypt) است. افزون بر ساختمان اصلی پرستشگاه که مربوط به دوره هخامنشی (دودمان بیست و هفتم) است و به فرمان داریوش بزرگ برپا شده ("Zivie-Coche")، آثار دیگری از دودمانهای بیست و ششم، بیست و نهم و سی ام نیز در این بنا دیده می شود. پلان. پرستشگاه ۴۴ متر درازا و ۱۹ متر پهنا دارد و بر پایه و بنیان شرقی-غربی ساخته شده است. بخش های گوناگون آن بیرون به درون از این قرارند:("Hawass") مرمت و نجات بخشی. این پرستشگاه تا نخستین سالهای سده بیستم میلادی زیر شن ها پنهان بود و پیرامون آن را نخلستان ها و زمین های کشاورزی در بر گرفته بودند. برای نخستین بار در سال ۱۹۰۹ هیئتی از موزه متروپولیتن نیویورک این جایگاه باستانی را کاوش و متن سنگنبشته های آن را منتشر کرد. سپ
س یک هیئت مصری تا سال ۱۹۸۶ ادامه کاوش ها و بررسی پرستشگاه را برعهده گرفت. ("Hawass") در سال ۱۹۵۸ کارشناسان اعلام کردند که به شَوَند بالا آمدن تراز آب های زیرزمینی، خاک این مکان بسیار سُست شده و بیم آن میرود که سازه پرستشگاه فرو بریزد. نخست برای رهایی پرستشگاه قرار بر جابجایی آن بود و به طوری که بخشی از پرستشگاه (دروازه رومی) به مکانی در دو کیلومتری منتقل گردید. اما در نهایت تصمیم بر این شد که سازه در همان مکان پابرجا بماند و بازسازی شود. ("Hawass") همزمان با تقویت سازه، برای کاهش ورود آب به محوطه، زمین های کشاورزی پیرامون آن خریداری شد و با کندن کانال های زهکشی آبهای زیرزمینی به بیرون محدوده پرستشگاه هدایت گردید. پروژه نجات بخشی (Salvage Project) و بازسازی محوطه هم اکنون با موفقیت پایان یافته. اما بخش های داخلی آن هنوز به روی گردشگران باز نیست. نگاره های داریوش. هنرمندان مصری داریوش شاه را مطابق باورهای خود و در جامه و شمایل یک فرعون به تصویر کشیده اند. بر دیوارهای معبد (به ویژه اتاق L در بخش نمازگاه) تصاویر پرشماری از او در صحنه های آیینی به چشم می خورد. برخی از مهم ترین آن ها عبارتند از:
نازیان یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۶۳۲۸ نفر اعلام شده است.
کامه یکی از ولسوالی های ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶۳۲۳۲ نفر اعلام شده است.
بَرگِ مَتال یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۸،۳۹۶ نفر اعلام شده است.
پارون یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۱،۵۰۸ نفر اعلام شده است. مردم این منطقه به زبان پرسونی که زیرمجموعه زبان های نورستانی، شاخه هندواروپایی است، صحبت می کنند.
دوآب یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶،۹۷۳ نفر اعلام شده است.
کامدیش یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۲،۷۲۰ نفر اعلام شده است.
مندول یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۳ میلادی، ۱۳۵۰۰۰ نفر اعلام شده است.
نورگرام یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۳،۰۲۳ نفر اعلام شده است.
واما یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۱،۰۴۲ نفر اعلام شده است.
وایگل یکی از ولسوالی های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۲۵،۴۲۵ نفر اعلام شده است. ولسوالی وایگل دارای هشت قریه بزرگ می باشد که عبارت اند از: اکوعن، کیگل، نیشیکرام، مندیش، جمچ، ژنچیگل، وایگل، همشدیش و وایگل بزرگترین که بانفوس ترین قریه این ولسوالی است. منابع. ورایش شده توسط محصل افغان ٢٠١٨-٨-٣٠
چهاربُرجک یا چاربرجک یکی از ولسوالی های ولایت نیمروز در جنوب باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۲۹٬۸۹۳ نفر اعلام شده است. چهاربُرجک پهناورترین ولسوالی افغانستان می باشد. بلوچ ها بیشتر جمعیت این ولسوالی را تشکیل می دهند؛ ولسوال آن محمدنبی براهویی (فرزند ارشد حاجی کریم براهویی) است. این ولسوالی از شمال با ولسوالی های زرنج و چخانسور، از غرب با ولایت هلمند، از جنوب با کشور پاکستان و از غرب با کشور ایران سرحد است که مرز آن با ایران به طول ۱۴۲ کیلومتر می باشد. از صنایع دستی تولیدی در این شهر به فرش بلوچی و سوزن دوزی بلوچی که توسط بلوچ های افغانستان عرضه می شود می توان نام برد. بند کمال خان. بند کمال خان یکی از مهم ترین بندهای افغانستان در این ولسوالی قرار دارد که از دیرباز تاکنون پروسهٔ ساخت وساز آن از زمان محمد داوودخان آغاز و در دورهٔ جنگ های داخلی افغانستان متوقف و با قدرت گرفتن ژنرال عبدالکریم براهویی در ولایت نیمروز در زمان ریاست جمهوری حامد کرزی دوباره آغاز گردیده ولی به دلیل دخالت دولت ایران و کم کاری و مصلحت اندیشی دولت کرزی روند کار آن کند گردید. بالاخره در سال ۱۳۹۲ کار آن در دوره ریاست جمه
وری محمد اشرف غنی سرعت گرفت و در سال ۱۴۰۰ خورشیدی کار آن به پایان رسید و توسط رئیس جمهور وقت دکتر محمداشرف غنی افتتاح گردید.
خاش رود یکی از ولسوالی های ولایت نیمروز در جنوب باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ٢٨٬۶٩٨ نفر اعلام شده است. ولسوال این ولسوالی محمد هاشم نورزی است که در ۲۰می سال۲۰۰۵ به این پست منصوب شد. خاشرود ولسوالی ای است در شمال شرق شهر زرنج و چخانسور میان دشت بکوا و دشت مارگو در کنار راست رود خاشرود. در دوره اسلامی شهر خاش دومین شهر بزرگ نیمروز پس زرنج و مرکز این منطقه بوده است. این ناحیه چون از مضافات سیستان بوده است بنابران آثار قدیم زیاد در آن به مشاهده می رسد، مثلاً قلعهٔ خرابهٔ خاش که هنوز هم مورد استفاده می باشد و خرابه های در شمال قریه رزی. همچنان خطوط نهرهای متروکه در این حصه موجود است. قرار روایات در حوزهٔ رزی باغ های وسیع انگور وجود داشته است و علت تسمیهٔ آن هم همین باشد، چو رز به معنای تاک است. اداره. وزارت شهرسازی و اراضی افغانستان طرح انتقال مرکز ولایت نیمروز از زرنج به خاشرود را روی دست گرفته است؛ این بدلیل موقعیت شهر خاش در ولایت نیمروز است که به مراکز تمام ولسوالی ها دسترسی دارد، درحالیکه شهر زرنج در مرز افغانستان و ایران قرار گرفته است و فاصله زیادی از مراکز ولسوالی های شمالی و شرقی دار
د. ولسوال قبلی محمد هاشم نورزهی بود که توسط طالبان جان باخت. پاسوال خواجه جیلانی ابوبکر قومندان امنیه این ولسوالی است، قوماندانی امنیت خاشرود نهاد زیر دست زون ۵۰۵ بست وزارت امور داخله افغانستان می باشد. امنیت. به گفته مردم خاشرود کشور ایران عامل اصلی بی امنیتی این ولسوالی است و از گروه تروریستی داعش این ولسوالی حمایت مالی و تسلیحاتی می کند. درست در ۱۶ سرطان ۱۴۰۰، جیلانی ابوبکر یک مهاجم انتحاری ایرانی را در این ولسوالی بازداشت کرد. جیلانی ابوبکر، فرمانده پولیس نیمروز می گوید که این مهاجم خود را تبعه ایران معرفی کرده است؛ او در حمله نیروهای امنیتی از قریه خیرآباد خاشرود بازداشت شده است.وی افزود به جز دستگیری این فرد، سه مهاجم دیگر در درگیری با پولیس کشته شدند که مهاجم بازداشت شده، یکی از کشته شده ها را پسر عموی خود خوانده و مدعی شده که او نیز شهروند ایران بوده است. نامگذاری. نام ناحیه خاشرود از نام دریاچه یی به این نام گرفته شده که از کنار این ساحه می گذرد. شاید نام اصلی این ناحیه خاش بوده است، چنان که قلعهٔ کهنه یی هنوز هم به نام خاش معروف است در مورد نام خاشرود در بین اهالی روایتی هم شایع است و آن اینکه گویند
: اصلآ اینجا خشکرود نامیده می شد زیرا که رود آن کم اب بوده در طول سال بیش از دوسه ماه آب نداشته است. اما از نظر لغت و ریشه یابی کلمهٔ خاش، خواش و خاشرود یا خواشرود مهم ترین مرجع نام رودهای زرنج است که در اوستا ذکر شده است، چنان که از جمله نه رود این ناحیه یک از آن هواسترا می باشد که به مفهوم خوش مرغزار و دارای مرغزارهای خوب است و این همان خاشرود فعلی باشد که دارای ساحه یی با چنین اوصاف بوده است. همچنان واژهٔ خواش یا خاش (خاس) به معنای آب، چشمه و نهر آمده است، چنان که در نام کانالهای سغد دیده شده است و نیز نام دریاچه یی هم است که زرافشان از آن بیرون آید. اصطخری این حوقل این کلمه را بر شهر اطلاق کنند که همین خاشرود (شهر خاش) را میناید، و گویند که این شهر بر مرز داور (زمین داور) موقعیت دارد. صنایع دستی. از صنایع دستی تولیدی در این شهر به فرش بلوچی و سوزن دوزی بلوچی که توسط بلوچ های افغانستان عرضه می شود می توان نام برد.
زرنج یکی از ولسوالی های ولایت نیمروز در جنوب باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ۶٥٬٣١۰ نفر اعلام شده است. جغرافیا. ولسوالی زرنج از شرق با ولسوالی چخانسور، از جنوب با ولسوالی چهاربرجک، از شمال با ولسوالی کنگ و از غرب با کشور ایران همسرحد است که مرز آن با ایران به طول ٢٧٫۶ کیلومتر میباشد. صنایع دستی. از صنایع دستی تولیدی در این شهر به فرش بلوچی و سوزن دوزی بلوچی که توسط بلوچ های افغانستان عرضه می شود می توان نام برد.
کنگ یکی از ولسوالی های ولایت نیمروز در جنوب باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ٢٥٬٣٧۶ نفر اعلام شده است. جغرافیا. ولسوالی کنگ از شرق با ولسوالی چخانسور از جنوب با ولسوالی زرنج و از غرب و شمال با کشور ایران همسرحد است که مرز آن با ایران به طول ٥۶.۴ کیلومتر میباشد. صنایع دستی. از صنایع دستی تولیدی در این شهر به فرش بلوچی و سوزن دوزی بلوچی که توسط بلوچ های افغانستان عرضه می شود می توان نام برد.
عام ترین تعریف از سرانه مطالعه میانگین مدت زمان های مطالعه یک نفر در یک شبانه روز است همچنین میتوان بصورت درصدی از کل جمعیت تعریف کرد اما لزوماً همیشه این تعریف صادق نیست و می توان به جای "مدت زمان" از "تعداد کتاب های خوانده شده" یا "تعداد صفحات خوانده شده" در طول روز نیز برای تعریف سرانه مطالعه بهره برد. در ساده ترین حالت می توان میزان مطالعه افراد یک جامعه در یک مدت زمان با هم جمع نمود و بر تعداد افراد آن جامعه و تعداد روزهای در نظر گرفته شده تقسیم نمود. برای اندازه گیری، یک جامعه آماری در نظر می گیرند؛ متوسط مطالعه در آن جامعه را محاسبه نموده و به تمام جامعه تعمیم می دهند. البته عوامل دیگری نیز همچون تیراژ کتاب ها بر اندازه گیری سرانه مطالعه اثر دارد. پایین بودن سرانه مطالعه بر تولیدات فرهنگی و نویسندگان نیز به صورت عرضه و تقاضا اثر می گذارد. سنجش سرانه مطالعه. نگاهی به مفهوم سرانه می تواند به ما در سنجش این شاخص یاری دهد. سرانه Per capita مفهومی آماری است و اشاره به وضعیت یک متغیر یا شاخص نسبت به هر فرد در یک مکان خاص در یک دوره زمانی معین (عموماً سال) دارد و اولین کاربرد آن در علم اقتصاد بوده است که شاخص
هایی نظیر تولید سرانه، درآمد سرانه، تولید ناخالص سرانه، تولید خالص ملی سرانه و … از آن بهره می جستند. چنین شاخص هایی حاصل کسری است که صورت آن جمع کل متغیر مورد بررسی و مخرج آن جمعیت ساکن در یک محل خاص است. با این توصیف صورت کسر سرانه مطالعه (یا با توجه به شیوه بیان آن در اقتصاد، مطالعه سرانه) ایرانیان، میزان مطالعه مردم در طول یک سالِ معین است. میزان مطالعه می تواند بر حسب زمان یا تعداد عناوین مطالعه شده باشد. همچنین مخرج کسر جمعیت ایران (یا در برخی موارد جمعیت باسواد) در سال مورد بررسی است. پژوهش در حوزه میزان مطالعه عموماً به سه صورت عمده است که دو گونه آن پیمایش و یک گونه آن بر مبنای اَسناد است: میزان مطالعه= میزان فروش کتاب (نشریات و …)× ضریب گردش + میزان امانت+ میزان مطالعه در اینترنت در این رابطه منظور از ضریب گردش این است که یک نسخه چند بار خوانده می شود و برای این ضریب نیز مقداری در دست نیست. سرانه مطالعه در جهان. بر اساس آمارهای اعلام شده در خبرگزاری های ایران سرانه مطالعه کشورهای جهان به صورت زیر است. اما با پیگیری استنادهای این دقایق به منبع موثق و متکی بر پژوهی نمی توان رسید. در واقع این آمار و ا
رقام اعلام شده در خبرگزاری های مختلف بیشتر جنبهٔ ژورنالیستی داشته و از پایه علمی محکمی برخوردار نیستند. یکی از منابع موثقی که می توان دربارهٔ شیوه گذران وقت مردم از آن استفاده کرد و میزان زمان اختصاص داده شده برای مطالعه را استخراج کرد، مرکز بین المللی مطالعات گذران وقت است. بر اساس تحقیقی که این مرکز در سال ۲۰۱۰ در ۲۲ کشور انجام داده است بیشترین زمان اختصاص داده شده برای مطالعه در بین مردمان جهان مربوط به کشور کوچک فنلاند است و ۴۴ دقیقه در روز است. سرانه مطالعه در ایران. در ایران آمارهای متعددی گفته می شود و اندازه های اعلام شده از ۲ دقیقه تا ۱۲۰ دقیقه متغیر است. زمانه های اعلام شده برای مطالعه هر ایرانی: FR=۱٫۳۳۷ L+14.078 FR: مطالعه آزاد L: امانت بر این اساس و بر اساس آمار امانت کتاب از کتابخانه های عمومی کشور چیزی نزدیک به15 دقیقه در روز بوده است که شامل انواع مطالعه (کتاب، روزنامه، ادعیه و …) می شود. یافته های پژوهش دیگری که توسط «شورای فرهنگ عمومی» و با عنوان «وضعیت گذران وقت مردم شهری و روستایی کل کشور» در سال ۱۳۹۰ به صورت گذران وقت انجام شده است به تخمین این پژوهش نزدیک است. بر اساس یافته های این تحقیق
میزان زمان اختصاص داده شده توسط به مطالعه در میان مردم ایران ۱۲ دقیقه است (این زمان شامل مطالعه کتاب، روزنامه، ادعیه و …) است. تیراژ کتاب. تیراژ کتاب در ایران در سال های اخیر بسیار کاهش داشته. به طوری که تیراژ کتاب از ۳٬۰۰۰ در دهه ۵۰ تا ۶۰ خورشیدی با وجود دوبرابر شدن جمعیت به ۵۰۰ عدد در دهه ۹۰ رسیده است. عوامل مؤثر بر سرانه مطالعه در ایران عدم احساس نیاز به مطالعه در ایران از جمله عوامل پایین بودن سرانه مطالعه عنوان می شود. یکی از علت های دیگر آن عادت تاریخی ایرانیان به ادبیات شفاهی بوده است. هزینهٔ بالای کتاب های منتشر شده در سال های اخیر برای دانشجویان، دانش آموزان و علاقه مندان به کتاب بوده است.
جَلریز یکی از ولسوالی های ولایت میدان وردک در خاور افغانستان است. مرکز این ولسوالی در ۶۲٫۹ کیلومتری جنوب غربی کابل واقع شده، که شاهراه کابل-بهسود از وسط آن می گذرد. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ۵٩٬٩٢۰ نفر اعلام شده است. این ولسوالی یکی از تولیدکنندگان عمده کچالو و سیب است. تاریخ. جلریز در جاده ابریشم بین کابل و بامیان قرار دارد. باور بر اینست که نام جلریز از کلمه دری جل یا جلا به معنی درخشنده و پسوند ریز به معنی پاشیدن گرفته شده است. احتمال بر آنست که این نام با دو رود که در آن جاریست مرتبط باشد.&lt;ref&gt;
جغتو یکی از ولسوالی های ولایت میدان وردک در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۶،۶۶۷ نفر اعلام شده است. جمعیت آن عمدتا پشتون ها هستند اما اقلیتی از هزاره ها هم در این منطقه زیست می کنند.
چَک وردک یکی از ولسوالی های ولایت میدان وردک در 74 کیلومتری شهر کابل موقعیت دارد. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ٩٥٬٣٩٢ نفر اعلام شده است.
حصهٔ اول بهسود یکی از ولسوالی های ولایت میدان وردک در شرق افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۴۱٬۸۵۰ نفر اعلام شده است. گروهای قومی و مذهبی. اکثر مردم بهسود هزاره هستند. به لحاظ مذهبی شیعه مذهب استند. علاوه بر شعییان ۱۲ امامی تعداد زیادی از باشندگان بهسود شیعیان اسماعیلی استند. در طول تاریخ اسماعیلیان با تعبیض، تعصب و مشکلات حاد مذهبی رو برو بوده اند. در منطقه سیاه سنگ اکثراً اسماعیلیان زندگی می کنند. قیوم خان فرزند آخند صافی از رهبران محلی اسماعیلیان بهسود از سوی یک تنظیم جهادی در یک مراسم عروسی ترور گردید. مکان های تاریخی و مذهبی. سرای سیاه سنگ: سرای است که از زمان تجارت راه ابریشم باقی مانده است. جماعت خانه اسماعیلیان نیز از بناهای مشهور این منطقه است که قدامت نزدیک به ۶۰ سال دارد. شخصیت های نامدار حصه اول بهسود:. ۱: استاد محمد کریم خلیلی ۲: محمد اسماعیل مبلغ ۳: روح الله نیکپا ۴: آخند صافی (شخصیت اجتماعی و مردمی اسماعیلیان بهسود) ۵: قیوم خان فرزند آخند صافی ۶: ملا عاصم: خطیب جماعت خانه اسماعیلیان سیاه سنگ، حاجی حسن خان