Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ریشه تا هر گره تفاوت سنی آن ها را نشان می دهد. چنین درختی که فاصله ریشه تا هر برگ آن برابر است فراشاخص نامید می شود. این الگوریتم یک قدم بهتر از تبارزایش افزایشی است. اما با این حال همیشه جواب درست نمی دهد چراکه نزدیک ترین خوشه ها لزوماً در درخت، همسایه نیستند. اهداف. قصد ما این است که از یک درخت فراشاخص برای شرح ماتریس فاصله استفاده کنیم. روش جفت گروه بدون وزن با میانگین حسابی یک روش اکتشاف برای خوشه بندی است که در علم بیوانفورماتیک از یک ساعت مولکولی فرضی برای ساخت درخت تکاملی فراشاخص استفاده می کند. الگوریتم. یک ماتریس به نام D با تعداد سطرها وستونهای برابر n در نظر می گیریم. برای ساخت درخت در هر گام دو خوشه نزدیک به یکدیگر باهم ترکیب شده و خوشه ایی در سطح بالاتر را می سازند. فاصله بین دو خوشه A و B برابر میانگین فاصله بین همه جفتهای x در A و y در B می باشد؛ که همان متوسط فاصله دو خوشه می باشد. این فرایند تا زمانی که تنها یک خوشه داشته باشیم ادامه می یابد. شبه کد مربوط به این الگوریتم در ادامه آمده است: UPGMA(D, n) Clusters ← n single-element clusters labeled 1, ... , n construct a graph T with n isolated
nodes labeled by single elements 1, ... , n for every node v in T Age(v) ← 0 while there is more than one cluster find the two closest clusters Ci and Cj merge Ci and Cj into a new cluster Cnew with |Ci| + |Cj| elements add a new node labeled by cluster Cnew to T connect node Cnew to Ci and Cj by directed edges Age(Cnew) ← DCi, Cj / 2 remove the rows and columns of D corresponding to Ci and Cj remove Ci and Cj from Clusters add a row/column to D for Cnew by computing D(Cnew, C) for each C in Clusters add Cnew to Clusters root ← the node in T corresponding to the remaining cluster for each edge (v, w) in T length of (v, w) ← Age(v) - Age(w) return T مثال. عکس زیر بازسازی درخت با UPGMA برای ماتریس فاصلهٔ افزایشی را نشان می دهد. همان طور که ذکر شد، الگوریتم UPGMA با تشکیل یک خوشه برای هر برگ شروع می شود. در هر مرحله، دو نزدیکترین خوشهٔ C1 و C2 شناسایی می شود، آنها را به یک گره جدید C متصل می کند و C به C1 و C2 را با یال جهت دار متصل می کند. سن C برابر با نصف مقدار ماتریس فاصله در سطر و ستون مربوط به C1 و C2 است.
سپس این روند را تکرار می کنیم تا زمانی که تنها یک خوشه باقی بماند. در مثال زیر در مرحلهٔ اول، یک ماتریس فاصلهٔ افزایشی (به انگلیسی: additive) و ۴ خوشهٔ مجزا داریم. سپس دو نزدیک ترین خوشه که مقدارشان ۲ است انتخاب می شوند (در مرحلهٔ دوم با رنگ قرمز مشخص شده است). این دو خوشه به هم وصل می شوند و یک خوشهٔ جدید ایجاد می کنند. سن خوشهٔ جدید برابر با نصف مقدار ماتریس فاصلهٔ انتخاب شده، یعنی ۱ خواهد بود(۱=۲÷۲). وزن یال ها هم از تفاضل سن خوشه جدید و خوشه های قبلی پیدا می شود. در مرحله بعد سطر و ستون مربوط به خوشه های قبلی حذف شده و سطر و ستون مربوط به خوشهٔ جدید جایگزین آن ها خواهد شد. سپس مانند مرحلهٔ قبل دو نزدیک ترین خوشه که اینجا مقدار ۳ دارند انتخاب شده و با هم ترکیب می شوند. در مرحلهٔ بعد هم پس از اصلاح ماتریس، دو خوشهٔ باقی مانده در هم ادغام می شوند و درخت نهایی ساخته می شود. پیچیدگی زمانی. الگوریتم بدیهی UPGMA از پیچیدگی زمانی formula_6 می باشد. اگر از هرم (علوم رایانه) برای نگهداری فاصله های هر خوشه از خوشهٔ دیگر استفاده کنیم، پیچیدگی زمانی به formula_7 کاهش خواهد یافت. روش های دیگری نظیر وجود دارند که دارای
پیچیدگی زمانی formula_1 برای داده با تعداد ابعاد ثابت k می باشد. مقالهٔ هم روش دیگری برای پیچیدگی زمانی formula_1 ارائه داده است. کاربردها. در علم بوم شناسی الگوریتم UPGMA یکی از پرکاربردترین روش ها برای دسته بند عناصر مختلف (مثلا نقشه های مربوط به زیست بوم گیاهی) است که در آن از شباهت دوتایی متغیرها توصیفی آن عناصر استفاده می شود. در علم بیوانفورماتیک از این الگوریتم برای ساخت درخت تبارزایی استفاده می شود. البته در ابتدا این روش برای الکتروفورز پروتئین ها مورد استفاده قرار می گرفته است ولی در حال حاضر بیشتر برای ساخت درخت راهنما برای سایر روشهای پیچیده تر دوباره سازی درخت فیلوژنتیک به کار می رود. برای مثال در به بررسی تنوع ژنتیکی شته های غالب نهالستان های مرکبات استان های گیلان و مازندران و نقش آنها در انتقال ویروس تریستزا با استفاده از UPGMA پرداخته شده است.
شصت و چهارمین دوره جایزه های امی برای ساعات پربیننده، که برای برگزیدن بهترین برنامه های تلویزیونی در فاصلهٔ زمانی ۱ جون ۲۰۱۱ تا ۳۱ می ۲۰۱۲، در تاریه ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۲ در تئاتر نوکیا، لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار می شود. جیمی کیمل میزبان برنامهٔ شبان گاهی و طنز، میزبان برنامهٔ امی، برای اولین بار، خواهد بود. کری واشینگتن و نیک آفرمن اسامی نامزدهای جوایز را در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ را اعلام خواهند کرد. شبکه کمپانی همه پخشی آمریکا بر حسب روش دوره ایی، این بار پخش کنندهٔ زنده مراسم به خواهد بود. زمانبندی. در ۲۴ مارس ۲۰۱۲، آمادمی علوم و هنر تلویزیون تاریخ های مهم جوایز امی پیش رو را به این شرح اعلام کرد. قوانیم آکادمی برای «قسمت های معلق. آکادمی تلویزیونی به «قسمت هایی معلق» شبمه استارز هشدار داد. این شبکه تعداد قابل توجهی از برنامه هایش به صورت «قسمت های معلق» هستند. «قسمت های معلق»، قسمت هایی است که بعد از پایان زمان اعلام شده از سوی آکادمی برای پایان فصل پخش می شوند برای مثال مجیک سیتی از شبکه استارز و مردان دیوانه از شبکه ای ام سی، که هر دو بعد از پایان تاریخ فصل یعنی در جون ۲۰۱۲، به پایان می رسند یعنی در می ۲۰۱۲. این برن
امه ها اجازه یافته اند تا پیش از پخش همگانی و تلویزیونی از طریق وب منتشر شوند تا پیش از اتمام زمان بتوانند تمام قسمت ها را برای جوایز نامزد نمایند. قوانین قبلی آکادمی چنین اجازه ایی را نمی داد، در این قوانین تصریخ شده بود که ادامه یک فصل از برنامه تلویزیونی باید در همان رسانه ایی پخش شود، که نمایش آن را شروع کرده. نامزدها. نامزدهای جوایز شصت و چهارمین دوره جواز امی برا برنامه های سرشب در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ اعلام شد. این اعلام در تئاتر لئوناردو اچ. گلدنسن هالیود کایفرنیا صورت گرفت. نامزدها توسط کری واشیتگتن، ستاره شبکه اسکندال اعلام شد. میزبان مراسم جیمی کیمل خواهد بود. اگرچه تهیه کنندگان و ستاره های مجموعه تلویزیونی "گمشده" به دلیل نامزد شدن برای بهترین مجموعه تلویزیونی کوتاه، از تصمیمشان برای ساخت فصل دوم پرده برداشتند. بیشترین نامزدها. براساس شبکه براساس برنامه: بیشترین جایزه. براساس شبکه: براساس برنامه:
مجتمع صنعتی آرتاویل تایر با نام تجاری لاستیک گلدستون بعنوان یکی از شرکت های زیر مجموعه شرکت سرمایه گذاری رازی در حوزه تولید لاستیک فعالیت می کند. این شرکت در زمینه تولید انواع تایر رادیال سواری و تایرهای بایاس وانتی، کامیونت، کامیون و اتوبوسی فعالیت دارد. از سایر محصولات تولید انواع تایر کشاورزی تیوب و نوار فلپ می باشد. از شرکت های هم گروه آن می توان به شرکت جام دارو، لاستیک رازی، یزد تایر، نخ تایر رازی تاکستان، سبلان تایر رازی، شرکت بازرگانی صنایع لاستیک سیمرغ و… نام برد که همگی عضوی از گروه صنعتی رازی می باشند. این شرکت یکی از تامین کنندگان تایرهای خودرو سازان ایران از جمله ایران خودرو و سایپا می باشد و همچنین یکی از بزرگترین شرکت های خودرو ساز در ایران و کشورهای منطقه آسیا و خاورمیانه است. کارکنان آن شرکت مطابق اطلاعات منتشر شده از آن شرکت در سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند۱۴۰۱ تعداد۱،۲۷۸ نفر در کارخانه و دفتر مرکز شرکت آرتاویل تایر می باشد. همچنین فاز دوم کارخانه آرتاویل تایر با تولید لاستیک سواری سنگین تحت عنوان پروژه TBR راه اندازی شده است که با نام “سبلان تایر رازی” در بازار لاستیک خودروی ایران نمایان شده ا
ست. در بدو تأسیس شرکت ظرفیت تولید سالانه ۵۰۰۰ تن را دارا بود که در سال 2010 این رقم به ۲۵٬۰۰۰ تن در سال افزایش یافت. بیش از ۹۰ درصد سهام این شرکت به بخش خصوصی و خانواده صنعتگر “برادران گنجی” تعلق دارد.
بازی مزایده دلار یا حراج دلار یک بازی ترتیبی غیر مجموع صفر است. (بازی مجموع-صفر) که توسط اقتصاددانی به نام مارتین شوبیک برای نشان دادن پارادوکس نظریه انتخاب عاقلانه کلاسیک ارائه شد. که نشان می دهد در آن بازیکنان که با اطلاعات کامل هستند مجبور می شوند که در نهایت یک انتخاب غیرعاقلانه انجام دهند که این انتخاب پیامد یک سری انتخاب های عاقلانه است. ساختار بازی. ساختار بازی یک مزایده است که یک دلار را به اینصورت حراج می کند: که دلار به بالاترین پیشنهادکننده می رسد و این شخص بایستی مقداری که برای دریافت یک دلار پیشنهاد داده است را بپردازد و یک دلار را دریافت کند همچنین پیشنهادکننده دومی که برای این یک دلار پیشنهاد کمتری داده است هم باید آن مقدار را بدون دریافت یک دلار بپردازد و در واقع چیزی هم دریافت نمی کند. حال فرض کنید نفر اول یک سنت پیشنهاد می دهد به امید اینکه ۹۹ سنت سود کند ولی بلافاصله با پیشنهاد دو سنتی نفر دوم از مزایده خارج می شود سپس او ۳ سنت پیشنهاد می کند تا جلوی ضرر خود را بگیرد این رویه با پیشنهاد نفر بعدی به مقدار ۴ سنت و به همین ترتیب ادامه پیدا می کند ولی مشکل جایی به وجود می آید که پیشنهاد ۹۹ سنتی
مطرح شود حال نفر مقابل با پیشنهاد بیشتر جلوی ضرر ۹۹ سنتی خود را می گیرد و بازهم نفر مقابل ۱٫۰۱ دلار پیشنهاد می دهد از این نقطه به بعد بازیکنان مرتباً برای کاهش ضرر خود پیشنهاد می دهند و در حقیقت دیگر هیچ کدام سودی نخواهند کرد.
کامامیشی نوعی غذای برنجی است که در آن به برنج سس سویا و میرین و چاشنی افزوده می شود و بر روی آن شیتاکه (نوعی قارچ) و گوشت مرغ و مواد غذایی دیگر قرار داده می شود. این غذا بر روی دیگ یک نفره پخته می شود. این غذا از انواع تاکی کومی گوهان (برنج مخلوط شده با مواد] به شمار می آید. از ویژگی های این نوع غذا اینست که برنج بر روی بشقاب کشیده نمی شود بلکه در همان دیگ سرو می شود.
شریعت رضوی می تواند به افراد زیر گفته شود که برادر و خواهر هستند:
کیهان رهگذار (زاده ۸ تیر ۱۳۲۶ - درگذشته ۳ اردیبهشت ۱۳۷۲) فارغ التحصیل تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. وی فعالیت هنری را در تلویزیون به عنوان فیلم نامه نویس آغاز کرد. رهگذار در سوم اردیبهشت ماه ۱۳۷۲ بر اثر سکته قلبی در دانمارک درگذشت. وی هچنین نویسنده سریال شهر من، شیراز در پیش از انقلاب نیز بوده است. زندگی نامه. کیهان رهگذر در ۸ تیر ۱۳۲۶ در تهران متولد شد. پدر ایشان ذبیح الله رهگذار بودند که دستی نیز در شعر داشته و "صافی" تخلص می کردند. "رباعیات صافی" و "داستانهائی از زندگی" از کتاب های ذبیح الله رهگذار می باشد. ایشان چهار برادر به نام های کیوان، کامران، مهران، ساسان و یک خواهر به نام پوران داشتند. نظرات دیگران. غلام عباس فاضلی می گوید: فیلم شناسی. کارگردان: نویسنده: تدوین:
مرتضی الهی قمشه ای فرزند مهدی الهی قمشه ای در ۱۳۲۹ خورشیدی در جنوب شهر تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در دبستان دانش و دبیرستان بهمن (قلهک) گذراند و سپس در رشتهٔ مهندسی معدن در دانشگاه تهران فوق لیسانس دریافت کرد. وی برای ادامه تحصیل در رشته خود به فرانسه رفت و دکترای خود را در ۱۳۶۲ از دانشگاه پاریس دریافت نمود و سپس فوق دکترای ژئوفیزیک را نیز دریافت کرد وی پس از مدتی تحقیق در دانشگاه برتیش کلمبیا (تا ۱۹۸۸م) اکنون نیز به عنوان مشاور بین المللی در زمینه اکتشافات و بهره برداری از انرژی زمین گرمایی مشغول به کار است. در کنار این فعالیت ها وی به مطالعه، سخنرانی و تألیف در زمینه عرفان و ادب فارسی نیز پرداخته است. مرتضی الهی قمشه ای فرزند استاد فقید مهدی الهی قمشه ای و خانم طیبه تربتی است که برادران وی حسین الهی قمشه ای؛ نظام الدین الهی قمشه ای و خواهر وی خانم مهدیه الهی قمشه ای هستند. مرتضی الهی قمشه ای مدرک دکترای خود را در رشتهٔ مهندسی انرژی و مواد از دانشگاه پاریس در سال ۱۹۸۳ میلادی اخذ نمود و سپس به کانادا مهاجرت کرد. وی به عنوان مهندس متخصص و مشاور در زمینهٔ انرژی در سطح بین المللی شناخته
شده است. قمشه ای همچنین در دانشگاه بریتیش کلمبیا در ونکوور کانادا به تدریس دروسی در زمینه تکنولوژی و منابع انرژی اشتغال دارد. وی در مدت ۱۵ سال اخیر ریاست انجمن ژئوترمال کانادا را بر عهده داشته و تا کنون بیش از ۱۰۰ مقاله و کتاب در زمینه های انرژی و محیط زیست به چاپ رسانده است. به مدد پیش زمینهٔ مهندسی خود، مرتضی الهی قمشه ای توانست شیوهٔ جدیدی برای شناخت و تفسیر ادبیات ارائه دهد که کارهایش در این زمینه به زبان های فارسی و انگلیسی به چاپ رسیده اند. از آن جمله، کتاب "Paradise Never Lost" مجموعه ای از داستان های عرفانیست که در تئاترهای ونکوور به روی صحنه رفته است. وی در شرح تئوری خود تحت عنوان "هفت آسمان ادب پارسی " و همچنین شرح و تفسیر "گلشن راز" شبستری و نیز قصه هایی برای کودکان مقالات و کتبی به طبع رسانده است. قمشه ای بیش از ۲۰ سال به تدریس ادبیات فارسی پرداخته و نیز سخنرانی های متعددی در این زمینه داشته است.
رُزی پرچ کن نماد فرهنگی ایالات متحده آمریکا است و نشان دهنده زنان آمریکایی است که در خلال جنگ جهانی دوم در کارخانه ها مشغول به کار بودند و بسیاری از آنان مهمات و تجهیزات جنگی تولید می کرده اند. گاهی این زنان مشاغل کاملاً جدیدی را به جای مردان انجام می داده اند. رزی پرچ کن عموماً به عنوان نمادی برای فمینیسم و قدرت اقتصادی زنان مورد استفاده قرار می گیرد. تاریخچه. عبارت «رزی پرچ کن» برای نخستین بار در سال ۱۹۴۲ در ترانه ای به همین نام، اثر رد ایوانز و جان جیکاب لوب به کار رفت. این ترانه توسط هنرمندان متعددی، از جمله رهبر مشهور ارکسترهای بزرگ «کی کالزر»، اجرا شد و تبدیل به یکی از ترانه های معروف در سطح کشور آمریکا گردید. این ترانه رزی را به صورت یک کارگر خستگی ناپذیر خط مونتاژ تصویر می کرد که در حال انجام سهم خود در کمک به فعالیت های جنگی آمریکا است. تمام طول روز، بارانی یا آفتابی، او جزئی از خط مونتاژ است. او تاریخ را می سازد، برای پیروزی کار می کند، رزی پرچ کن. هرچند در خلال جنگ جهانی دوم، زنان فعالیت هایی را در دست گرفتند که پیش از آن مردانه محسوب می شدند، از آنان انتظار می رفت تا به محض بازگشت مردان از جنگ، به
فعالیت های روزمره خانه داری خود بازگردند. فعالیت های دولتی مربوط به زنان، تنها زنان خانه دار را مورد خطاب قرار می دادند، شاید به این دلیل که زنان استخدام شده به مشاغل اساسی و پردرآمد تر مربوط به خودشان منتقل می شدند، و شاید به این دلیل که فرض بر آن بود که بیشتر زنان می باید خانه دار بوده باشند. در یکی از آگهی های دولتی از زنان پرسیده شده بود آیا می توانید از یک مخلوط کن برقی استفاده کنید؟ اگر چنین است، می توانید کار با یک مته برق را نیز بیاموزید. تبلیغات همچنین بر همسران این زنان نیز متمرکز بود، که بسیاری از آنان تمایلی به حمایت از انجام این مشاغل توسط زنان نداشتند. اغلب زنان خود را با این وضعیت تطبیق دادند. علی رغم اکراه زنان برای تصدی مجدد مشاغل کم درآمدتر، در سال های بعد بسیاری از زنان به مشاغل سنتی خود نظیر کارهای دفتری و اداری بازگشتند. هرچند برخی از این زنان به کار خود در کارخانجات ادامه دادند. شخصی که الهام بخش این ترانه بود، «رزالیند پی. والتر» نام داشت که از خانواده ای ثروتمند و قدیمی بود که در شیفت شب ساخت هواپیمای اف-۹کورسیر مشغول به کار بود. بعداً والتر به فعالیت های بشردوستانه روی آورد، عضو هیئت
مدیره ایستگاه تلویزیونی عمومی دبلیوان ای تی در نیویورک شد، و حامی قدیمی و دیرپای برنامه مصاحبه چارلی رز گردید. رزی پرچ کن با یک زن واقعی دیگر نیز مرتبط گردید؛ رز ویل مونرو، که در سال ۱۹۲۰ در پولاسکی کاونتی ایالت کنتاکی متولد شده و در سال های جنگ جهانی دوم به میشیگان نقل مکان کرد. وی به عنوان پرچکار در کارخانه هواپیماسازی «ویلو ران» در ییپسیلانتی در ایالت میشیگان مشغول به کار بود که بمب افکن های بی-۲۹ و بی-۲۴ را برای نیروی هوایی ارتش آمریکا تولید می کرد. از مونرو خواسته شده بود تا در فیلمی تبلیغاتی دربارهٔ فعالیت های جنگی در پشت جبهه های نبرد بازی کند. مونرو به آرزویش که خلبانی یک هواپیما بود در سالهای دههٔ ششم زندگی خود رسید و عشق او به پرواز منجر به سانحه ای در ۱۹ سال بعد شد که باعث مرگش گردید. ترانه رزی پرچ کن در آن زمان معروف بود و بر حسب اتفاق مونرو بهترین کسی بود که با کارگری که در این ترانه تصویر شده بود، تناسب داشت. رزی به همین ترتیب معروف تر شد تا احتمالاً به شناخته شده ترین نماد این عصر تبدیل شد. فیلم ها و پوسترهایی که او را به تصویر درمی آوردند، جهت تهییج و تشویق زنان برای شرکت در فعالیت های جنگی ب
ه کار می رفتند. بر طبق "دانشنامه تاریخ اقتصاد آمریکا"، «رزی پرچ کن» الهام بخش جنبش اجتماعی ای گردید که منجر به افزایش زنان شاغل آمریکایی تا ۲۰ میلیون نفر در سال ۱۹۴۴ گردید، که نسبت به سال ۱۹۴۰ رشدی ۵۷ درصدی داشت. تا سال ۱۹۴۴، تنها ۱٫۷ میلیون مرد مجرد در بازه سنی ۲۰ تا ۳۴ سال در صنایع دفاعی مشغول به کار بودند، در حالی که در همین زمان ۱٫۴ میلیون زن مجرد دارای سن مشابه در این صنایع شاغل بودند. هرچند تصویر «رزی پرچ کن» نشان دهنده کارهای صنعتی پرچ کاران و جوشکاران در خلال جنگ دوم جهانی بود، اکثر زنان شاغل، در مشاغل غیر صنعتی در تمامی بخش های اقتصاد شاغل بودند. آنچه که تجربه ای زنان را با هم متحد می ساخت، این بود که آنان به خود (و به کشورشان) ثابت کرده بودند که می توانند مشاغل مردانه را برعهده گیرند، و علاوه بر این می توانند این کارها را به خوبی انجام دهند. در سال ۱۹۴۲، تنها بین ماه های ژانویه و ژوئیه، نسبت تخمینی مشاغل «قابل قبول» برای زنان از ۲۹ به ۵۸٪ رسید. زنان سیاه پوست بیش ترین تأثیر را از نیاز به کارگران زن پذیرفتند. گفته شده است که فرایند همکاری سفیدپوستان و سیاه پوستان در آن زمان بود که باعث تشویق فروپاشی
موانع اجتماعی، و ایجاد درک سالمی از تفاوت نژادی گردید. سیاه پوستان توانستند از طریق برابر دانستن تبعیض نژادی با ایدئولوژی برتری نژادی نازیها، بستری برای انقلاب حقوق مدنی پس از جنگ پدیدآورند. گاهی شرایط کاری سخت بود و حقوق پرداختی نیز همواره یکسان نبود؛ یک مرد شاغل در کارخانه های زمان جنگ، به طور متوسط ۶۵٫۵۴ دلار در هر هفته حقوق می گرفتند، در حالی که برای زنان، این مبلغ ۵۰٫۳۱ دلار در هفته بود. با این حال، زنان به سرعت به رزی پیچ کن، که ایشان را متقاعد کرده بود که وظیفه ای میهن پرستانه در ورود به نیروی کار دارند، واکنش نشان دادند. برخی ادعا می کنند که رزی پرچ کن فرصت اشتغال زنان را برای همیشه گشود، ولی سایرین عقیده ای برخلاف این دارند و به این نکته اشاره می کنند که بسیاری از زنان پس از جنگ بیکار شدند و شغل ایشان به مردانی که از جنگ بازگشته بودند واگذار شد. این افراد مدعی هستند که با برقرار شدن صلح، تعداد کمی از زنان بر سر کارهای خود در کارخانه ها باقی ماندند، و مابقی به مشاغل خانه داری بازگشته، یا به مشاغل مرتبط با جنسیت، نظیر مشاغل دفتری و خدماتی منتقل شدند. برای برخی، جنگ جهانی دوم نمایانگر نقطه عطف مهمی برای
زنان است، زیرا زنان در این دوره مشتاقانه از فعالیت های جنگی حمایت و پشتیبانی می نمودند، در حالی که مورخان دیگری بر این نکته تأکید دارند که این تغییرات موقتی بوده، و به محض پایان جنگ، از زنان انتظار می رفته تا مجدداً به وظایف سنتی مادری و همسری خویش بپردازند، و بالاخره گروه سومی نیز بر این نکته انگشت گذاشته اند که چگونه اهمیت زیاد تغییرات ایجاد شده در اثر جنگ، شالوده ای برای جنبش های معاصر زنان ایجاد کرده است. لیلا جی. راپ در تحقیقی در مورد جنگ دوم جهانی نوشته است: «برای نخستین بار، زنان شاغل در تصویر ذهنی اجتماع، نقش غالب پیدا کردند. زنان همسرانشان را در شلوار کارشان پرچ کردند؛ و نقشی غیر از مادر، انجام دهنده کارهای روزمره خانه و تمدن سازها را داشتند.» پس از جنگ، «رزی ها» و نسل های بعد از آنان، می دانستند که کار در کارخانه ها در حقیقت برای زنان کاملاً ممکن بود، هر چند که زنان تا دهه ۱۹۷۰ نتوانستند به همان نسبت زمان جنگ وارد بازار کار شوند. تا دهه ۱۹۷۰، استخدام در کارخانه ها در سراسر کشور به حالت رکود درآمده بود. در ۱۴ اکتبر سال ۲۰۰۰، «پارک تاریخی ملی جبهه داخلی رزی پرچ کن/ جنگ جهانی دوم» در ریچموند ایالت کال
یفرنیا، که مکان ۴ تا از حوضچه های شرکت کشتی سازی کایزر، جایی که هزاران نفر از «رزی ها» از سراسر کشور در آن کار کرده بودند بود افتتاح گردید (هرچند که بدنه کشتی ها در حوضچه های شرکت کایزر پرچ نمی شدند، بلکه بیشتر جوشکاری می شدند) بیش از ۲۰۰ «رزی» سابق در این مراسم شرکت کردند. فیلم مستند زندگی و زمانه رزی پیچ کن به تاریخچه شخصیت رزی پرداخته است. رزی پرچ کن. پوستر شرکت وستینگهاوس. در سال ۱۹۴۲، هنرمندی از اهالی پیتسبورگ به نام جی. هاوارد میلر، از سوی کمیته هماهنگی محصولات جنگی شرکت وستینگهاوس الکتریک استخدام شد تا پوسترهای متعددی را برای فعالیت های جنگی طراحی کند. یکی از این پوسترها تبدیل به تصویر معروف «ما می توانیم انجامش دهیم!» گردید. تصویری که در سال های بعد به اثر «رزی پرچ کن» نورمن راکول بسیار شباهت داشت. میلر پایه طرح پوستر خود را بر عکسی از خبرگزاری یونایتد پرس که در شهر آربر، میشیگان گرفته شده بود قرار داد که از کارگری اهل لنسینگ در ایالت میشیگان به نام جرالدین هاف (بعداً دویل) که ۱۷ سال داشت و در قسمت اپراتور دستگاه پرس فلز کار می کرد، برداشته شده بود. قصد اصلی از طراحی این پوستر، افزایش روحیه برای تولید
بالاتر بوده است، نه کمک به جذب زنان جهت پیوستن به نیروی کار. در هنگام انتشار پوستر، نام «رزی» به این پوستر ارتباطی نیافته بود. در ابتدا این پوستر – یکی از پوسترهای متعدد میلر برای شرکت وستینگهاوس- در خارج از کارخانه وستینگهاوس در غرب میانه، جایی که در فوریه ۱۹۴۳ به مدت دو هفته به نمایش درآمد، چندان دیده نشد. سال ها بعد و در اوایل دهه ۱۹۸۰ بود که این پوستر میلر مجدداً کشف شد. دویل در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۰ در سن ۸۶ سالگی درگذشت. در ایستگاه رادیویی همگانی ملی از وی با این عبارات یاد شد: «بدرود می گوییم به قهرمان ناخواسته فمینیست، کسی که به عنوان مدلی برای پوستر نمادین جنگ دوم جهانی شناخته شده است.» نشریه ستردی ایونینگ پست. تصویر نورمن راکول از «رزی پرچ کن» بر روی جلد نشریه ستردی ایونینگ پست در ۲۹ مه ۱۹۴۳، در سطح گسترده ای انتشار یافت. تصویر راکول، زنی سبزه رو به نام «رزی» را نشان می داد که در حالت استراحت و صرف ناهار است، در حالی که یک تفنگ پرچ بر روی پای خود دارد، و در زیر چکمه هایش نسخه ای از کتاب "نبرد من" هیتلر قرار دارد. چیزی که کمتر در بین عموم مردم دانسته شده، این است که تصویر فرشته آیزیا بر روی سقف نمازخانه سی
ستین اثر میکل آنژ در سال ۱۵۰۹، ریشه اصلی تصویر راکول از «رزی» است. راکول، به زنی به نام شرلی کارپ دیک، مبلغ ۶ دلار برای مدل شدن پرداخته بود. دو تا از مشهورترین تصویرهایش، یکی آن بود که پا بر روی کتاب آدولف هیتلر نهاده بود، و دیگری آنی بود که وی در یک هواپیمای جنگنده آمریکایی نشسته و زن دیگر در حال سوخت رسانی به هواپیما است. در خلالی که شرلی کارپ دیک در نقش رزی ظاهر شده بود، بخشی از جنبشی گردید که بیش از ۱۱ میلیون زن را برانگیخت تا مشاغل مردانه را در زمان جنگ دوم جهانی بر عهده بگیرند. وی در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ در سن ۸۵ سالگی درگذشت. بعد از جنگ «رزی» راکول به علت سیاست حمایت از حقوق پدیدآورندگان توسط مرکز راکول کمتر و کمتر دیده شد. در سال ۲۰۰۲، نقاشی اصلی در سادبیز نزدیک به ۵ میلیون دلار فروخته شد. نقاشی راکول از رزی پرچ کن، در سال ۲۰۰۹ توسط موزه هنر آمریکایی کریستال بریجز در بنتنویل، آرکانزاس به قیمتی اعلام نشده خریداری گردید. بزرگداشت ها. مطابق اثر پنی کولمن به نام رزی پرچ کن، شخصیت دیگری نیز به نام «وندی جوشکار» بر پایه شخصیت جنت دویل، کارگری در صنایع کشتی سازی کایزر ریچموند لیبرتی در ایالت کالیفرنیا آفریده شده ا
ست. در دهه ۱۹۶۰، جین ویترز، ستاره سینمای هالیوود، در نقش «جوزفین لوله کش» شهرت یافت؛ شخصیتی در آگهی های تلویزیونی معروف و دراز مدت برای پودر شوینده «کامت» که پخش آنها تا دهه ۱۹۷۰ نیز ادامه یافت. این شخصیت نیز بر پایه «رزی» آفریده شده بود و در نتیجه سهم زیادی در تلاش مثال زدنی زنان برای به دست آوردن مشاغل سنتی مردانه دارد. ارجاعات جدیدتر فرهنگی، شامل شخصیتی به نام «رزی» در بازی ویدئویی بایوشاک، که به یک تفنگ پرچ کن مسلح است. در کتاب های مصور دی سی کامیکز شخصیتی به نام «رزی پرچ کن» وجود دارد که از یک تفنگ پرچ به عنوان سلاح استفاده می کند (و برای اولین بار در نشریه گرین لنترن، دوره انتشار دوم، شماره ۱۷۶، (می ۱۹۸۴) ظاهر گردید). در بازی ویدئویی فال آوت ۳ بیلبوردهایی با تصویر «رزی» وجود دارد که در آنها «رزی» مشغول مونتاژ یک بمب اتمی و در حال نوشیدن نوکا- کولا است. عروسک متحرکی از «رزی» نیز توسط شرکت اکوترمنت تولید گردید، هر چند تشابه چندان زیادی با شخصیت گمنام پوستر میلر ندارد. در آخرین مصرع های ترانه «شکلات فروش» اثر کریستینا آگیلرا و در زمان ۳ دقیقه و ۶ ثانیه از آغاز آن، در حالی که موزیک این ترانه، هارمونی های آو
ایی معروف اندروزسیسترز مربوط به زمان جنگ دوم جهانی را مشابه سازی می کند، آگیلرا در حالی که دستمال قرمزی به سر خود بسته و تصویرش به روش تکنیکالر (معجزه فنی آن زمان) برداشته می شود، حالت معروف «رزی» را به خود می گیرد؛ مشت ها رو به بالا، و دست راست روی عضله بازو. همچنین بیانس نولز نیز در کلیپ ال ۲۰۱۰ خود به نام «چرا عاشقم نیستی؟» از همین ایده استفاده کرده است. در ژوئن ۲۰۰۹، موزه کریستال بریجز در بنتونویل، نقاشی نمادین نورمن راکول از «رزی پرچ کن» را از کلکسیون شخصی یک کلکسیونر خریداری و به مجموعه دائمی خود اضافه کرد. اما جیکاب خواننده موسیقی کانتری، در آلبوم خود به نام «قوی همچو من» به طرز دقیقی تصویر رزی پرج کن را برای جلد آلبوم خود بازآفرینی کرده است. پینک، خواننده آمریکایی، در ویدیو کلیپش به نام «جامت را بالا بیاور» در آلبوم بهترین آثار، از تصویر رزی تجلیل کرده است. شماره آوریل ۲۰۱۱ مجله وایرد، تصویری از لایمور فرید را در حالت کلاسیک رزی، بر روی جلد خود قرار داده است. از تصویر سه بعدی/ استریوگرافیکی رزی به عنوان نماد نام برای هنرپیشه انگلیسی، هیلی آتول در تیتراژ انتهایی فیلم ابرقهرمانی آمریکای به نام کاپیتان آ
مریکا: اولین خونخواه مورد استفاده قرار گرفت.
باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا باشگاه فوتبال اوکراینی است که در شهر اودسا قرار دارد و هم اکنون در لیگ برتر فوتبال اوکراین بازی می کند. این باشگاه در تاریخ ۲۶ مارس ۱۹۳۶ میلادی تأسیس شده است.
بازی دزدان دریایی یک بازی ساده ریاضی است که نشان می دهد اگر فرضیاتی که رفتار انسان را مطابق با مدل انسان اقتصادی ارزیابی می کنند (انسانی که همیشه عاقلانه فکر می کند و نفع شخصی خود را در نظر دارد) برقرار باشد نتیجه شگفت انگیز خواهد بود. این بازی نسخه چند نفرهٔ بازی اتمام حجت است. بازی. پنج دزد دریایی عاقل A، B، C، D، E صد سکه طلا را پیدا می کنند و باید آن را بین خود تقسیم کنند. این دزدان دریایی ترتیب اکید ارشدیت نسبت به هم دارند، به این صورت که A مافوق B است و B مافوق C است و C مافوق D است و D مافوق E است. قانون توزیع در دنیای دزدان دریایی به این صورت است: مافوق ترین دزد دریایی روشی برای تقسیم سکه ها پیشنهاد می دهد. سپس دزدان (به اضافهٔ خود پیشنهاد دهنده) رای گیری می کنند. اگر اکثریت (حالت مساوی هم محاسبه می شود) به آن پیشنهاد رای بدهند، پیشنهاد پذیرفته می شود. در غیر اینصورت فرد پیشنهاددهنده از کشتی به بیرون پرتاب شده و می میرد و نفر بعدی باتوجه به ارشد بودن پیشنهاد دیگری برای توزیع ارائه می کند و این چرخه ادامه پیدا می کند. تصمیمی که دزدان دریایی می گیرند بر پایه سه عامل است: نتیجه. در ابتدا به نظر می رسد که