Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن قانون نه از برای سلاطین امنیت خواهد بود و نه از برای ملت آسایش. تا بحال گردش جمیع امور این دولت بسته به اراده شخصی ما و اغلب موقوف به میل و اغراض وزرا بود. مناصب دیوان و حقوق ملت همه توی در هم. کل صنوف نوکر و رعیت در زندگی خود متحیر. هیچ عملی در دولت ما نیست که مبنی بر قانون باشد. بی قانونی دولت و اغراض و عدم کفایت بزرگان وضع این دولت و بقای این سلطنت را موجب حیرت و اسباب ترحم دنیا ساخته است. لهذا قلباً و قویاً مصمم شده ایم که سیل همه این مصایب را به سد قوانین دفع نماییم. جمیع حرکات دولت بعد از این باید مبنی بر قانون باشد. عزل و نصب عمال باید موافق قانون. تحصیل مالیات موافق قانون. محکمات موافق قانون. حبس موافق قانون. جزا موافق قانون. مصارف دولت موافق قانون. حکمرانی سلطنت موافق قانون. سختی و عدالت فرمایی و اطاعت همه باید به حکم قانون باشد. ولیکن باید این حقیقت بزرگ را همه خوب ملتفت بشوید که استقرار قانون فقط با اراده پادشاه میسر نخواهد بود. تا وزرا و عقلا بلکه تا عموم خلق یک ملک طالب قانون نباشند وضع قانون در آن ملک یک واقعه موقتی و عوض اینکه یک درخت برومند باشد یک گیاه بی ریشه خواهد بود. و این فقره را هم با
ید به خلق ایران درست حالی نمایید که این دولت تنها مال من نیست مال همه ماست. اگر شما در بند قانون نباشید و اگر خلق ایران از ما قانون نخواهند همت ما و دلسوزی دیگران از برای رفاه شما چه حاصلی خواه داشت. نظم دولت باید به اتفاق خلق باشد و شما معنی اتفاق را به کلی فراموش کرده اید. مایه کلی اغتشاش دولت ما از عدم اتفاق شما است. اگر واقعاً نظم و قانون می خواهید باید از روی جد در طلب قانون با هم متفق و یک دل بشوید. و این هم کافی نخواهد بود که فقط شما چند نفر با هم اتفاق نمایید باید آنچه قدرت و تدبیر دارید بکار ببرید که عموم اهل ایران طالب اتفاق و محرک و حامی قانون باشند. باید مجتهدین و علما و ارباب قلم و اصحاب کلام فواید قانون و لزوم اتفاق را در مدارس و بر منابر و بر سر کوچه و بازار شب و روز گوشزد خلق ایران بسازند. باید ایران را طوری مملو صدای قانون نمایید که کل صنوف مردم ملا و تاجر سرتیپ و سرباز شاهزاده و رعیت در طلب قانون هم رای و هم زبان و همدست بشوند. بالاتر از اینها باید معنی قانون را در قلب مردم چنان جایگیر بسازید که از برای تحصیل و حفظ قانون هیچ نوع فداکاری حتی جان خود را مضایقه نکنند.. راه نظم و شرط احیای دولت
اینست که پس از شیر اوضاع سایر دول و بعد از پنجاه سال تجربه به شما و به خلق ایران اعلام می نماییم. اگر واقعاً طالب حفظ دولت خود هستید قبل از همه چیز در طلب قانون و در تدبیر اتفاق باشید. این فرمایشات ملکوتی سمات را یقین فرشتگان اسلام به خط طلا بر در و دیوار مساجد ما خواهند نوشت پرتو و فیوض این فرمایشات شاهنشاهی جاده تکالیف ما را به طوری صاف و روشن می سازد که بعد از این طی مراحل آدمیت از برای ارباب غیرت یک عیش روح پرور خواهد بود. بعد از این آن عقولی که از انوار معرفت شعاعی دیده اند و آن قلوبی که به همت و ترحم سرشته شده اند چه اشکالی خواهند داشت که خلق ایران را از این خواب نکبت بیدار نمایند. ما از سفرای دول متحابه بی نهایت ممنون هستیم که محسنات و وجوب قوانین را به دولت ما حالی کردند. آن سفرا که دوست آدمیت و حقیقته دولتخواه ایران هستند انشاء الله باز هم در هر موقع، خاطر نشان اولیا دولت ما خواهند کرد که بعد از این بقای دول ممکن نخواهد بود مگر بر اساس قوانین عدلیه. ما نمی گوییم قانون پاریس یا روس یا قوانین هند را می خواهیم. اصول قوانین خوب همه جا یکی است و اصول بهترین قوانین همان است که شریعت خدا به ما یاد می دهد. ا
ما از عدم اجرای این اصول به جدی ضرر و ستم دیده ایم و الان به طوری محتاج و تشنه قانون هستیم که راضی شده ایم به هر قانون اگر چه قانون ترکمن باشد؛ زیرا که پست ترین قوانین بهتر از بی قانونی است.. سال گذشته یعنی سنه ۱۸۸۹ عیسوی از خاک فرانسه موافق حساب های گمرک ها مبلغ هزار و سی دو کرور تومان امتعه به خارج حمل شده. و از قرار حساب گمرکهای داخله و خارجه از ممالک ایرانی سالی پانزده کرور تومان مال به خارج می رود. مملک ایران خیلی وسیع تر. خاک ایران خیلی حاصل خیز. خلق ایران خیلی باهوش. خیلی کارکن. پس چرا از استعداد ملک و از هنرهای ذاتی خود به این درجه کمتر از دیگران منفعت می برند. سببش این است که در سایر ممالک قانون مجرا است و در ایران هنوز لفظ قانون معمول نیست. یک شخصی بسیار محترم که می توان گفت مملو دولتخواهی است از ایران می نویسد. از این دولت علیه چندین فقره طلب بی حرف دارم در این چند سال از برای ابطال طلبهای من هیچ بلایی نیست که بر سر من نیاورده باشند. بعضی از غربا که واقف مظلومیت من هستند می گویند چرا نمی روی به عدالتخوانه.[؟] تعصب ذاتی قبول نمی کندکه جواب بگویم کدام دیوانخانه. کدام قانون. کدام انصاف. کدام انسانیت.
اولیلی ما صد تومان پیشکش می گیرند و یکی از نوکرهای خود را امیر دیوانخانه قرار می دهند و بعد به ما یعنی به این ملت سیاه بخت ایران می گویند اگر طلب و حقی دارید بروید به دیوانخانه. خدا در این سی سال به من و چندین هزار امثال من حوصله داد. حالا دعا می کنم که هم به من و هم به خلق ایران یک قدری هم شعور و یک فی الجمله غیرت کرامت فرماید. جستارهای وابسته. انقلاب مشروطه ادبیات مشروطه رساله یک کلمه روزنامه حبل المتین کلکته روزنامه ثریا کتاب احمد سیاحتنامه ابراهیم بیگ
در نظریه گراف، مجموعه گره های بازخورد مجموعه ای از گره های گرافی است که برداشتنشان گراف را بدون دور می کند. به سخنی دیگر، مجموعه بازخورد دست کم گره ای را از هر دور در گراف دارد. از دید نظریه پیچیدگی محاسباتی، مجموعه گره بازخورد ان پی کامل است. مجموعه گره بازخورد یکی از ۲۱ پرسشی است که کارپ پیچیدگی رایانشی شان را بررسی کرده است. مجموعه گره های بازخورد کاربردی گسترده در سامانه عامل، پایگاه داده و زمینه تراشه های وی ال اس آی دارد. تعریف. نمونه تصمیمی مجموعه گره های بازخورد: نمونه بهینه سازی، مجموعه کمینه گره های بازخورد، کمترین شماری از گره ها را می جوید که با برداشتنشان گراف بدون دور می گردد. گراف برون داد جنگل است. می توان نشان داد که یافتن جنگل بیشینه دوگانه ی یافتن گره های بازخورد کمینه است: یافتن جنگل بیشینه هم ارز است با یافتن گره های بازخورد کمینه. سختی NP. نشان دادکه مسئله مجموعه گره بازخورد برای گراف های جهت دار، NP-کامل است.مسئله NP-کامل روی گراف های جهت دار بادرجهٔ ورودی و خروجی 2، وروی گراف های جهت دار دو طرفه با درجه داخلی و خارجی 2 باقی می ماند.. کاهش کارپ همچنین کامل بودن NP مسئله مجموعه گره بازخو
رد را روی گراف های بدون جهت ذکر می کند،جایی که مسئله روی گراف هایی از بیشینه درجه 4 ،NP سخت باقی می ماند.مسئله مجموعه گره بازخورد می تواند در زمان چندجمله ای روی گراف هایی از حداکثر درجه 3 حل شود. توجه کنید مسئله پاک کردن "یال ها" برای ایجاد گراف بدون دور معادل است با پیدا کردن یک درخت پوشای کمینه،که می تواند در زمان چندجمله ای انجام شود.در تضاد بااین،مسئله پاک کردن یال ها از یک گراف جهت دار برای بدون دور کردنش،مسالع یال های بازخورد،NP-کامل است، را ببینید. الگوریتم های دقیق. مسئله بهینه سازی NP متناظر با پیدا کردن یک مجموعه گره بازخورد کمینه می تواند در زمان"O"(1.7347"n"), حل شود،جایی که "n" تعداد گره ها گراف است.. این الگوریتم در واقع یک جنگل مشتق شده بیشینه را محاسبه می کند،و و قتی که جنگلی به دست آمد، مکمل آن مجموعه گره بازخورد کمینه است.تعداد مجموعه های گره بازخورد در یک گراف به وسیلهٔ "O"(1.8638"n"). محدود می شود.مسئله گره بازخورد جهت دار هنوز می تواند در زمان "O*"(1.9977"n"), حل شود،جایی که "n" تعداد گره ها در گراف جهت دار داده شده است.. نسخه پارامتری شده از مسائل جهت دار و بدون جهت ،هر دو غیر بغرنج باپ
ارامتر ثابت هستند. تخمین. مسئله APX-کامل است،که مستقیماً به دنبال کامل بودن APX از مسئله پوشش گره می آید و وجود یک حفظ تقریبی کاهش L از مسئله پوشش گره که برای آن می آید. معروفترین تخمین روی گراف های بدون جهت به وسیلهٔ یک عامل دو است. کران ها. مطابق با نظریه Erdős–Pósa اندازه مجموعه گره بازخورد کمینه در داخل یک عامل لگاریتمی از حداکثر تعداد گره ها غیرمرتبط دورها در گراف داده شده است. کاربردها. در سیستم های عامل ،مجموعه گره بازخورد نقشی برجسته در مطالعه بازیابی بن بست بازی می کند.در به انتظار نشستن برای گراف از یک سیستم عامل،هردور جهت دار متناظر با یک موقعیت بن بست است.به منظور حل کردن همهٔ بن بست ها،بعضی از فرایندهای مسدود شده باید کنارگذاشته شوند.یک مجموعه گره بازخورد در این گراف متناظر است با یک حداقل تعداد از فرایندهایی که احتیاج به کنارگذاشته شدن دارد. علاوه براین،مسئله مجموعه گره بازخورد،کاربردهای فراوانی درطراحی چیپ وی ال اس آی (cf. ) و مونتاژژنوم دارد.
اسپیس دیسکو یک سبک درهم آمیخته با موسیقی دیسکو است که در واقع حاصل ادغام موسیقی دیسکو با تم ها، صداها، و تصاویر آینده گرانه است. اسپیس دیسکو یکی از زیرسبک های کم عمر موسیقی یورو دیسکو بود که نخستین بار در حدود ۱۹۷۶-۷۷ در صحنهٔ موسیقی دیسکوی اروپا پا گرفت و در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ به محبوبیت دست یافت. اسپیس دیسکو نتیجهٔ ادغام دیسکو و علم و تخیل بود؛ که هر دو در اواسط تا اواخر دههٔ ۱۹۷۰ به فرهنگ عامّهٔ بین المللی راه یافتند. ایدهٔ اصلی ای که در پس این سبک وجود داشت، کشف شگفتی های فضای بیرونی به وسیلهٔ انسان بود. علاوه بر این، بسیاری از گروه ها مواردی همچون اشکال روباتیک، روشنایی لیزر، و صفحهٔ نمایش رایانه را نیز به اجراهای زندهٔ خود می افزودند. خود هنرمندان این سبک نیز اغلب لباس هایی الهام گرفته از لباس های خوانندگان سبک گلم راک و سایر مدهای آینده گرانه می پوشیدند.
محمدحسین محمدی (زاده در مزارشریف) نویسنده ادبیات معاصر افغانستان است. زادروز. محمدحسین محمدی دربارهٔ سالروز تولدش می گوید: مهاجرت به ایران. محمدحسین محمدی در سال ۱۳۶۱ به ایران مهاجرت کرد و تحصیلاتش را تا کلاس دوازدهم در مشهد گذراند و در سال ۱۳۷۵ به شهرش بازگشت "... تا شهریار خود باشد" و در دانشکدهٔ طبی بلخ مشغول به تحصیل شد. ولی پس از جنگ های سال ۱۳۷۶ و سقوط مزارشریف به دست طالبان، تا دو قدمی اسارت - شاید هم مرگ - پیش رفت اما توانست از چنگ آنها فرار کرده و دوباره در فصل پاییز به ایران کوچید. محمدحسین محمدی در کنار نوشتن و کار در مطبوعات، برای گذران زندگی، مدتی را خیاطی کرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ وارد دانشگاه صدا و سیمای ایران شد و در رشتهٔ کارگردان تلویزیونی به تحصیل پرداخت. محمدی از سال های آخر مدرسه به داستان نویسی روی آورد. جوایز. محمدحسین محمدی در سال ۱۳۷۴ در مسابقات دانش آموزی سراسر ایران با داستان "کوکوگل" مقام نخست را بدست آورد که به گفتهٔ داوران آن مسابقه، چون به فارسی دری نوشته بود، دوم اعلام شد. هم چنین در سال ۱۳۸۱ با داستان "عبدل بیتل آمده بود این جا بمیرد" در پنجمین جشنوارهٔ شعر و قصه دانشجویان سراس
ر ایران مقام نخست (مشترک) و در همان سال در چهارمین کنگرهٔ شعر و قصه جوان ایران با داستان "مردگان" بار دیگر، مقام نخست را به دست آورد. داستان "مردگان" هم چنین در سال ۱۳۸۲ (در بخش داستان کوتاه) برندهٔ نخست اولین دورهٔ جایزه ادبی اصفهان و برندهٔ سوم (مشترک) جایزه ادبی بهرام صادقی شد. در زمستان همان سال نیز با داستان "دشت لیلی" مقام نخست پنجمین گنگرهٔ شعر و قصه جوان ایران را به خود اختصاص داد. مجموعه داستان "انجیرهای سرخ مزار" برندهٔ بهترین مجموعه داستان نخست سال ۱۳۸۳ از طرف بنیاد هوشنگ گلشیری و برندهٔ سومین جایزهٔ ادبی اصفهان شناخته شد. رمان کوتاه "از یادرفتن" برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان ایران از سوی انجمن منتقدان مطبوعات ایران شده است. تدریس در دانشگاه. محمدحسین محمدی دارای مدرک کارشناسی ارشد تولید سیما (گرایش کارگردانی برنامه های تلویزیونی) از دانشگاه صدا و سیما در ایران است. او که مدتی استاد رشته روزنامه نگاری در دانشگاه ابن سینا بود در جریان بمب گذاری عاشورای ۱۳۹۰ در افغانستان بود اما آسیبی ندید. دیگر فعالیت ها. محمدی سردبیر ماهنامهٔ "غچی" (۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹) برای کودکان و ماهنامهٔ "گلستانه" (۱۳۷۹) برای نوجوانان و
سردبیر ماهنامهٔ "طراوت" و مدیرمسؤول فصلنامهٔ ادبب هنری فرخار و روایت بوده است. از محمدی علاوه بر آثار داستانی اش دو اثر پژوهشی "فرهنگ داستان نویسی افغانستان" (تهران، ۱۳۸۵) و جلد نخست تاریخ تحلیلی داستان نویسی افغانستان (تهران، ۱۳۸۸) نیز منتشر شده است. محمدی در سال ۲۰۱۰ (میلادی) به دهمین دورهٔ جشنواره ادبیات برلین دعوت شد و در شهر برلین داستانی خوانی داشت. برخی از داستان های او به زبان های انگلیسی، آلمانی، و ترکی استانبولی برگردان و منتشر شده اند. همچنین کتاب "انجیرهای سرخ مزار" به زبان فرانسوی ترجمه و توسط انتشارات آکتس سود در فرانسه منتشر شده است. نرگس صمدی این کتاب را به زبان ایتالیایی ترجمه و در کشور ایتالیا منتشر کرده است.
تقی بختیاری (محمد جان) (زاده سال ۱۳۵۴ هجری شمسی) یکی از نویسندگان معاصر افغانستان است. از تقی دو رمان به نامهای "بلوای خفتگان" و "گمنامی" و تعدادی داستان کوتاه به چاپ رسیده است، این دو رمان تاثیر عمیقی در بین مخاطبینش داشته و بختیاری را در رده برترین نویسندگان معاصر افغانستان قرار داده است. تقی بختیاری در قریه سرخ بیدگ از توابع ولایت غزنی دیده به جهان گشود. در مکتب ابتدایهٔ (کته سنگ) جاغوری سواد آموخت، در لیسه عالی فیضیه صنف دوازده را به پایان رساند و سپس در دانشگاه بلخ ود در رشته ٔ روزنامه نگاری فارغ التحصیل گردید. از تقی بختیاری چند داستان کوتاه به طور پراکنده در نشریات افغانی داخل و خارج از کشور چاپ شده است. وی مدتی مدیر مسئول هفته نامه «نگاه نو» در کابل بود. وی اکنون در خارج از افغانستان و در استرالیا زندگی را می گذراند. بلوای خفتگان. بلوای خفتگان اولین رمان تقی بختیاری با واکنش های مثبتی رو به رو گردید ومورد توجه داستان نویسان بزرگی چون زریاب و جواد خاوری و... قرار گرفته است. «بلوای خفتگان» رمانی است که سبک تازه ای از نویسندگی را در افغانستان نشان می دهد و از این نظر دارای اهمیت ویژه ایست. این رمان در ۳۵
۰ صفحه و در سالهای ۱۳۸۸-۱۳۸۰ به نگارش در آمد. کتاب دوم وی تحت عنوان گمنامی دومین اثر وی است که در سال در ۲۷۲ صفحه در سال ۱۳۹۱ به چاپ رسید. رمان ها. بلوای خفتگان  بلوای خفتگان (رمان) کابل، خانه ادبیات افغانستان، چاپ اول، ۱۳۸۸، ۱۰۰۰ نسخه، ۳۵۲ ص. تهران، نشر افراز، ۱۳۸۹، ۱۲۰۰ نسخه، ۳۵۶ ص. خلاصه: داستان با تحولاتی آغاز می شود که طی آن افغانستان حاکمیت های متفاوت را از سر گذراند و با تجربه جنگ های پیهم وارد قرن بیست و یک شد. کمتر از یک قرن قبل مردمی که زمین های حاصلخیز و هموارشان مصادره شده بود، به نقطه ای در کوه پایه های مرکزی پناه آورده و قریه «بلاق دره» را بنا نهادند. داستان با شرح دشواری های زندگی در این قریه آغاز می شود. دشواری هایی که صرفاً زاده قهر و خشونت طبیعت نیستند، بلکه عامل عمده آن سلطه انسان بر انسان است. سیدمردان شاه آخوند، از قریه «شش دره» سعی دارد بلاق دره ای ها را تحت قیمومیت خودش نگهدارد. او به این منظور تلاش می کند که مردم بلاق دره به مسجد و قبرستانی که در قریه او و از آن اوست، وابسته بمانند. اما ناگهان قحطی فرامی رسد و سرما در بلاق دره جان شانزده تن را می گیرد. قدم زوار، خسته از انتقال مرده ها
به قبرستان قریه مجاور و برسم اعتراض تابوت منقش به آیات قرآنی را آتش می زند. با این وجود او از سرما نجات نمی یابد و هر ده انگشت پاهایش سیاه و قطع شده در حومه بلاق دره دفن می شوند. به این ترتیب، برای اولین بار بلاق دره به قبرستان و سپس به مسجدی دست می یابد که از آن خودش است. حاجی ملک فرد زمیندار و پرنفوذ، باور دارد که از مسجد بی ملا، درمسال هندو بهتر است و بنابرین مردم بازهم دست به دامن سیدمردان شاه آخوند می شوند. او هم از روی خیرخواهی و دوراندیشی سید مونس آخوند را در مسجد بلاق دره به ملایی می گمارد. نخستین عاشورایی که در مسجد بلاق دره برپا می شود با آمدن دو حواله دار حکومتی اخلال می گردد. حواله دارها «مراد» این تنها فرد باسواد قریه را باخود می برند. مراد دو ونیم سال خدمت زیر بیرق را در کنر به پایان می رساند اما ترخیص او سال ها به تعویق می افتد، زیرا حکومت های مختلف هرکدام یک دوره ای او را به خدمت می گیرند. مراد با سی وپنج تن از افسران قول اردوی اسمار به اسارت مجاهدین در می آید. با قرار گرفتن در جوخه اعدام مرمی ها بر بازو و رانهایش اثابت می کند و از مرگ حتمی نجات می یابد اما مراد تا ماه ها حاضر نمی شود که بگوی
د او زنده است. در پنجشیر پای درس مولوی آستانه می نشیند و به عناصر اقلیدس و کتاب سید قطب مصری آشنا می شود. مراد از پنجشیر تا بامیان و دایکندی در جبهات گوناگون برضد حکومت مرکزی می جنگد. زیور خواهر و یگانه بازمانده مراد برای تنها برادرش دلتنگی می کند. قدم زوار برای یافتن مراد راهی کابل می شود اما مدت ها بعد بجای یافتن مراد خودش را در پایتخت بلوچستان پاکستان در هیئت یک قوماندان زبردست و ماهر می یابد. او همراه با حاجی ملک اتحادیه اسلامی مجاهدین بلاق دره را تأسیس می کند. دربازگشت جنگ های خونینی میان گروه آنان و حزب پر قدرت شورای اتفاق انقلاب اسلامی افغانستان (ش اااا) به نمایندگی سیدمردان شاه آخوند در می گیرد. حاجی ملک اعدام و قدم زوار فراری و در منطقه «چیک تومور» پناه می برد. او درانجا به تجدید قوا می پردازد. قدم زوار علی رغم بی سوادی اش بگونه ای غریزی خطابه های پرشوری ایراد می کند. مردم در کنار او و همه باهم یک جاده موتر رو را از چیک تومور تا بلاق دره و با عبور از سنگلاخ ها به سمت شمال اعمار می کنند. اینک مردم بلاق دره که روزگاری از دیدن پودر خشک که «آب را به شیر تبدیل می نمود» حیرت می کردند، اکنون شاهد جنگ افزاره
ا و لاری های پیشرفته «بیورکولن» هستند. قوماندان مراد که سال ها در ارزگان و بامیان برای حزب ش اااا جنگیده بود، با رهبر این حکومت که در ورس موقعیت دارد، اختلاف نظر یافته و انشعاب می کند. مراد با افراد تحت امرش و پس از جنگ های فراوان در دره ترکمن، ناهور و غزنی سرانجام به بلاق دره می رسد. مراد در بلاق دره استقرار می یابد و خیلی زود قلمرو حاکمیتش را تا چندین دره دیگر وسعت می بخشد. بدلیل حاکمیت دولت مرکزی بر شاهراه های مواصلاتی، بلاق دره تنها راه عبور و مرور کاروان های اکمالاتی و نقطه وصل شمال و جنوب کشور می گردد. تورگل یکی از همراهان دوران سربازی قوماندان مراد در بلاق دره از مشرقی به او ملحق می شود. سال ها قبل، حاجی بیگم (بیوه حاجی ملک) و زیور خواهر مراد که در خفا دل به قدم زوار سپرده بوده، هردو به دسیسه حاجی بنیادکربلایی و سید مونس آخوند گرفتار شده بودند. اولی بخاطر میراث شوهر اعدام شده اش و دومی بخاطر تن دست نخورده اش. قدم زوار روزگاری از قول رادیو پیشگویی کرده بود که میلیون ها سال بعد مهتاب به بلاق دره برخورد خواهد کرد زیرا ماه هر سال به اندازه یک بند انگشت به زمین نزدیک تر می شود. اکنون قوماندان مراد اگرچند در
کسوت یک رهبر نظامی پر هیبت، بر بخش هایی از غزنین و ارزگان حکم می راند، اما شبی ناگهان از دیدن نیم کره سفید و نورانی که سه چهارم آسمان بلاق دره را در برگرفته، به شدت هراسان می شود. حاجی بنیادکربلایی با ترس و لرز پیشگویی قدم زوار را برای قوماندان مراد باز می گوید و نظر می دهد که شاید بدلیل کثرت گناهان میلیون ها سال تنها به چند سال کاهش یافته باشد. قوماندان مراد نه تنها برای همیشه با قدم زوار متارکه جنگ می کند بلکه حاضر می شود زیور خواهرش را نیز طبق میل او به قدم زوار دهد. اما این وصلت به خودکشی عروس می انجامد. زیرا سیدمونس آخوند که روزگاری این دختر جوان را در خفا به عقد و نکاح شرعی خودش درآورده بود، اکنون بی هیچ طلاقی، قرار است با زبان خود زنش را به عقد قدم زوار دراورد. زیور این وضع را تحمل نمی تواند و باکوبیدن چراغ بر سر سید مونس آخوند از مجلس عقد فرار و از فراز بلندترین جابه سنگ خودش را به دریای بلاق دره می اندازد و بطرز بسیار تراژیک کشته می شود. کشمیرخان یک مجاهد تندرو و بنیادگرا که سال ها قبل در منطقه اسمار کنر مراد و سی وپنج سرباز اسیر را به رگبار مسلسل بسته بود؛ در جنگ با قوماندان مراد در منطقه «دهراوود»
کشته می شود. نبرد دهراوود؛ نقطه عطفی در تاریخ جنگ های قوماندان مراد می گردد. زیرا او به دسیسه تورگل، پی می برد که سوار بر شتر کشمیرخان از معرکه گریخته بود. قوماندان مراد به بدگمانی گرفتار و از قدم زوار حساب پس می گیرد. بر جاده عامه صندوق حق العبور نصب می کند، از دره های اطراف افراد را به خدمت می کشاند. چمن و بوستان از قدیمی ترین باشندگان قریه شب هنگام کوچ می کنند. فرزندان خلیفه قاسم نیز مدت ها قبل فرار کرده اند. قوماندان مراد آنان را تا دور دست ها دنبال می نماید و از دست نیافتن برآنان غضب ناک می شود. سیدمونس آخوند را علی رغم شفاعت ریش سفیدان بطرز فجیعی عذاب کُش می کند. اما حاجی بنیادکربلایی با گفتن اینکه بلاق دره به مقبره یک سید نیازمند است؛ قوماندان مراد را متقاعد می سازد که جسد سید مونس آخوند را در دریا نیانداخته بلکه در همواری ای دفن کنند که از بیست سال قبل هر ده انگشت بریده شده قدم زوار آنجا خاک شده است. مردان پنجاپی و عربی با قواره ها و ظواهر بسیار متفاوت ولی باطن سخت یکسان از گوشه وکنار عالم به بلاق دره می آیند. آنان به جنگ عشق می ورزند، هرگز به ستاره ای زل نزده اند و بازنی نخوابیده اند. در بازار بلاق
دره هیچ چیزی به اندازه اسلحه و اشیای مردانه خریدار ندارد. بلاق دره که از حمله گرگ های کشمیری، قحطی مفرط، سرمای استخوان سوز، بمباران هواپیماهای جنگی و هجوم لاشخورها قدبرفراشته بود؛ اکنون کمرش زیر بار جنگ جویان ابدی خم می شود. تمامی خانواده ها از بلاق دره رفته اند، حتی از شش دره سیدمردان شاه آخوند نیز جلای وطن اختیار می کند. وقتی نخستین شفاخانه در بلاق دره افتتاح می گردد، بخش نسایی ولادی آن سخت بیهوده به نظر می رسد زیرا دیگر در بلاق دره، هیچ زنی نیست تا زایمانی اتفاق بیفتد قوماندان مراد به موسسه خیره نامه می نویسد و پیشاپیش بجای اعمار یک مکتب از واریز شدن نقدینگی هزینه آن در خزانه جبهه جنگ سپاسگزاری می کند و استدلال می نماید که در بلاق دره هیچ کودکی نیست تا مکتب برود. برای نخستین بار در تاریخ بلاق دره دریای توفنده آن ایست نمی کند بلکه کاملاً خشک می شود. دلاور آسیابان به کمک مردان قوماندان مراد می شتابد و همه در بستر خشکیده دریا یک چاه حفر می کنند. پس از سی سال، زمانی که بلاق دره ای ها مصوبات اهل «حل و عقد» را سبک سنگین می کنند، میان کابل و زابل سرها و دست های بریده شده رد و بدل می شود. تحریم های متوالی بلاق دره
را به ستوه می آورد. خط جنگ از دو انتهای بلاق دره بسوی پایگاه لمبریک نزدیک تر می شود. قوماندان مراد به سختی مقاومت می کند. کشته شدن مردان همراهش قبرستان بلاق دره را وسعت می دهد. خودش نیز بدست مولوی تورگل اعدام می شود. قدم زوار با سید مومن شاه (پسر سید مردان شاه آخوند) و یک سبد اوراق زردکاهی و رادیو که یادگار حاجی ملک است، در غار اژدر پناه می برند. در تحولی تازه تر سربازانی که کلاه های آهنی شان مملو از خزه های دریای اتلانتیک است، مولوی تورگل را از بلاق دره می رانند. سیدمومن شاه از لای کاغذهای زرد کاهی فتوای قدیمی پدرش را برای قدم زوار می خواند که طی آن قدم زوار تکفیر و املاکش شرعاً مصادره شده بود. سید مردان شاه آخوند باز گشته و یک عَلَم متبرک را که هزاران کیلومتر بردوش کشیده برفراز قبر سیدمونس آخوند نصب می کند. گم نامی  گم نامی (رمان) کابل، انتشارات تاک، چاپ اول، ۱۳۹۱، ۱۰۰۰ نسخه، ۲۷۲ صفحه خلاصه: یک مرد سرخورده از دین، محکوم به اعدام می شود اما او نه تنها به دین که به بی دینی خودش نیز مشکوک است. داستان از زبان «میرجان» یکی از شخصیت های محوری رمان روایت می شود. میرجان در زندان است و با شنیدن حکم قطعی مرگ خویش ب
ه گذشته اش می رود. او از زادگاهش «کُندلو» آغاز می کند. کندلو منطقه ای دورافتاده در ارزگان جنوبی است. میرجان در «قلعه شیروبیگ» بدنیا آمده و به نو جوانی می رسد. قلعه شیروبیگ با چهار برج نیمه فروریخته اش درست در مقابل «قلعه پنج برجه مندوخان» موقعیت دارد. مندوخان یک ارباب زمین دار است. او شش زن گرفته است با این وجود «کامل خان» آخرین فرزندش با شیر پستان «دردانه» مادر اندر میرجان زنده می ماند، زیرا آخرین زن مندوخان حین زایمان مرده است. میرجان و کامل خان در مدرسه ای که توسط مولوی تورگل اداره می شود درس می خوانند. بعدها این مدرسه به شعبه ارزگان مدرسه حقانیه ارتقا می یابد. علی رغم آنکه مولوی تورگل اهل ارزگان نیست و از پشاور آمده است اما خیلی زود سررشته امور مردم را بدست می گیرد. او از فراز جابه سنگ قبرستان کندلو خطبه می خواند و زن شربت گل را در ملأ عام اعدام می کند. زیرا گوربز خان که سال ها آب تن این زن را بوی کشیده بوده اخیراً توسط شربت گل شوهر این زن کشته شده است. روزی میرجان در مسجد با مولوی تورگل درگیر می شود. کار بجایی می رسد که او دیگر نمی تواند درکندلو زندگی کند. مندوخان به شکرانه شیر پستان دردانه و اینکه پسرش
در قلعه شیروبیگ از دست مادراندرها نجات یافته بود، میرجان را بر اسپ خودش تا مالستان فراری می دهد. میرجان از مالستان به ایران می رود. او در اصفهان درس دین می خواند. اما نیمه شبی مدرس آیت الله حاج سید ابراهیم اصفهانی را می بیند که کنار او دراز به دراز افتیده وسعی دارد به او تجاوز کند. میرجان فریاد می کشد و آیت الله با آلت نعوذ کرده اش از حجره می براید. میرجان شب هنگام از مدرسه بیرون می شود. او در تهران به کارگری می پردازد و پول هایش را کتاب می خرد. سال ها بعد قصد وطن می کند اما محمدعلی ماما به او می گوید که مولوی تورگل دیگر قوماندان قدرتمندی شده و بر ارزگان حکومت می راند. میرجان ناگزیر بجای ارزگان به پشاور می رود. آنجا زبان خارجه می خواند و فقر را تجربه می کند. میرجان در پشاور کامل خان را می بیند که همچون پدرش لنگی بسته است و همچون استادش مولوی تورگل از فراز مینی بس فرسوده برای سه مرد گنه کار حکم شرع را ابلاغ می کند. میرجان می ترسد و خود را به او نزدیک نمی تواند. وقتی افغانستان از جنگ های تنظیمی و سیطره طالبان رهایی می یابد، میرجان برای اولین بار به کابل می رود. او برای یک آژانس خبری از نبرد انگلیس ها در هلمند و
تریاک رزارهای جنوبی گزارش تهیه می کند. در بحبوحه نخستین انتخابات در تاریخ کشور از ارزگان می نویسد: «تنها ولایتی که هیچ نامزد زن ندارد.» این گزارش باعث می شود با دختری بنام مرجان آشنا شود. مرجان تنها با عمه پیرش در عمارتی اعیانی زندگی می کند. در یک انفجار بزرگ در مرکز شهر بیست و هشت تن کشته می شوند. میرجان اگرچند جان سالم بدر می برد اما بشدت دیگرگون می گردد زیرا در می یابد که کامل خان پسر مندوخان عامل اصلی این انفجار بوده است. این رویداد او را بیشتر به یاد ارزگان می برد و کشته شدن پدرش بدست مولوی قوماندان تورگل را به یاد می آورد. کار رسانه ای دل میرجان را می زند. به کمک مرجان به شغل ترجمه می گراید. زمانی که نخستین مبلغ حق الترجمه را از دستان سپید مرجان دریافت می کند دیگر آشنایی آنان نه تنها به دوستی که به دلبستگی می انجامد. عشق مرجان او را بیشتر از پیش به تأمل در باره زنان وامی دارد. ازان به بعد هردو تمامی سوراخ سمبه های شهر را می گردند. به پغمان می روند و شبانگاه در بند قرغه آب تنی می کنند. مدت ها می گذرد و طی آن مرجان همواره از میرجان می خواهد که برای او از ارزگان بگوید. اما هربار که میرجان از قلعه پنج برجه
و شش زن مندوخان قصه می کند، مرجان اشک می ریزد و چیزی نمی گوید. میرجان چنان به زن علاقه مند می شود که لوحه سنگی برای قبر شیروبیگ می خرد و این جمله را برآن حک می کند:» ما از زنان بوده ایم و باید به سوی آنان بازگردیم.» محرم فرا می رسد و مرجان از میرجان در باره دهه عاشورا می پرسد. میرجان پاسخ می دهد: در عاشورا اغلب مردم عقده های شان را تخلیه می کنند؛ و از مرجان می خواهد که ما نیز ازین فرصت استفاده کنیم. به این ترتیب هردو در شام غریبان زمانی که شهر در تاریکی فرورفته و آواز نوحه و سینه زنی از هر طرف به گوش می رسد، آن دو نخستین رابطه جنسی شان را برقرار می کنند. مردم عزادار بالای آنان یورش می برند. مرجان توسط مالک رستورانت نجات می یابد ولی میرجان پس از لت و کوب فراوان دستگیر و زندانی می شود. در زندان از لوحه سنگی که آیه قرآن برآن تحریف شده است تا سینه بند یک زن، شواهد کافی وجود دارد که ارتداد، کفر و فحشای او را ثابت کند. مولوی تورگل که اکنون از اراکین حکومت است برای کامل خان و میرجان حکم اعدام همزمان را ثابت می کند. میرجان در آخرین روز زندگی اش می فهمد که مرجان همان کتوری دختر مندوخان و عمه پیر او همان دردانه مادر ا