Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
معروف یکی از ولسوالیهای ولایت قندهار در جنوب خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ٢٠٠٠٠٠ نفر اعلام شده است. ولسوالی معروف ۳۰۰ قریه دارد قوم مشهور درقومهای پشتونها بارکزی و بعداٙ علیزی می باشد امپراتور احمدشاه درانی درین ولسوالی درنزدیک توبه وفات نموده درانی ها برای اولین بار درین ولسوالی جابجا ګردیده سربن نیکه جد درانی ها درهمین ولسوالی زندګی کرده معروف از شهر کندهار به فاصله ۱۹۰ کیلومتر دور است نصف از راهش تا ولسوالی ارغستان قیر ریزی شده نصفش خراب است معروف منطقه کوهستانی است سه دره عمده بنام معروف ناوه، سالیسون و اعلی جرګه دارند، معروف در شکم خود یک دریای کلان که در جغرافیه بنام ارغستان مسمی است در وی میګزرد امیر دوست محمد خان اولین شاه بارکزی ها بودند که سرچشمه اش از معروف هست خاندان شان ۱۵۷ سال حکمرانی را برخاک افغانستان کرد، قبرستان از جد محمدزی (بارکزی) در معروف و ارغستان که پیشتر یک ولسوالی بودند وجود دارند که نامش در قدیم اراکوزیا بود اراکوزیا در زمانه های سکندر مقدونی ۳٢٣ سال قبل المیلاد بر ولسوالی های معروف وارغستان نهاده شده است که یک تاریخ علیحده در منطقه آسیای جنوبی داشت از روایات قد
یمی نام پشتون ها برای اولین بار درین جا بر پشتون ها نهاده شده است امروز هر قوم درانی خود را از معروف وارغسان می دانند، و اجداد غلجی ها هم درنزدیک این ولسوالی زندګی داشت مثلاً هوتک بابا در اتغر متولد در قرن ششم شده ولسوالی معروف در قدیم ها تا ساحات پشین بلوچستان طولانی تر بود و بعد از کشیدن دیورند کوچک درآمد محصولات عمده این ولسوالی عبارت است از ګندم ، انګور ، بادام ، نصوار ، انار وغیره. معروف در جنګ باروسها مخفی ګاه اولین براى مجاهدین بود با دیورند 160 کیلومتر طول دارد
من خان هستم (به انگلیسی:My Name Is Khan) فیلمی آمریکایی به کارگردانی کاران جوهر است. این فیلم درام و عاشقانه است و در ۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۰ اکران شده است. این فیلم با هنرپیشگی شاهرخ خان و کاجول، دو هنرپیشهٔ مطرح سینمای هالیوود ساخته شده است و برای ساخت آن، هالیوود و بیش از پنج شرکت سینمایی همکاری کرده اند که از بارزترین آن ها کمپانی فاکس قرن بیستم را می توان نام برد. این فیلم جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن و بهترین کارگردان را از جوایز فیلم فیر ازآنِ خود کرد. "نام من خان است"، در سه هفتهٔ اول، در بیش از ۱۱۹ سینما در ایالات متحدهٔ آمریکا و کانادا اکران شد. در ۱۷ روزِ نخست، ۳٬۶۳۵٬۰۰۰ دلار فروش داشته که رکورد جدیدی برای بالیوود به شمار می آید. شعار این فیلم این جمله است: «آقای رئیس جمهور، اسم من خان است، و من تروریست نیستم.» داستان. "من خان هستم"، داستان پسر مسلمانی به نام رضوان خان (شاهرخ خان) اهل منطقهٔ بندر بوریویلا از بمبئی هند است که با دختری هندو به نام مندیرا (کاجول) در سانفرانسیسکو ازدواج می کند، اما پس از رخدادهای یازده سپتامبر، او به اشتباه به عنوان یک تروریست تحت پیگرد قرار می گیرد.
او، که به دنبال اثبات بی گناهی خود است، سعی در دیدار با جرج بوش، رئیس جمهور آمریکا دارد… نکته جالب در رابطه با این فیلم این است که شاهرخ خان در پی سفر خود به آمریکا و برخورد غیرمنتظره پلیس فرودگاه با او به دلیل مسلمان بودنش، خود درخواست ساخت همچین فیلمی را می دهد.
استالف یکی از ولسوالی های ولایت کابل در شمال شهر است با جمعیت نزدیک به ۲۹۸۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی استالف است. مردم استالف اکثراً پیشه دهقانی داشته و صنایع معروف ایشان می توان از کالالی و چرمدوزی نام برد. اکثریت مردم استالف تاجیک بوده و اقلیتی از پشتون های کوچی و هزاره های بومی اهل سنت در این منطقه زیست دارند. استالف دارای آب و هوایی گورا و محیطی زیبا است که مردم برای تفریح به این منطقه میروند. استالف بیشتر بخاطر هوای خوب در تابستان محل میله برای مردم کابل و دیگر شهر ها است اما نبود امکانات رفاهی در این منطقه یک مشکل جدی برای صنعت گردشگری این منطقه محسوب میشود. استالف با دو سرک اسفالت به شاهراه کابل پروان وصل است و مشکل عمده این منطقه کمبود آب در تابستان ها میباشد. استالف در سالهای حاکمیت طالبان توسط این گروه به آتش کشیده شده و ویرانی های زیادی را دید بعد از حاکمیت گروه طالبان دو باره کار بازسازی این منطقه شروع شده و فعلا به علت موجود نبود شغل تعداد زیادی از مردم استالف در شهر کابل و دیگر شهر های افغانستان به کار و بار مشغول هستند
ولسوالی چهارآسیاب در حدود ۱۱ کیلومتری (۷ مایلی) جنوب شهر کابل و در بخش جنوبی ولایت کابل افغانستان با جمعیت نزدیک به ۳۲٬۵۰۰ نفر که اکثریت پشتون ها و پس از آن تاجیک ها و همچنین چند هزاره ها هستند. است. مرکز این ولسوالی قلعه نعیم می باشد.
شکردره یکی از ولسوالیهای ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۷۲۹۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی شکر دره است. شکردره بزرگترین ولسوالی کابل از نگاه جمعیت و وسعت محسوب می شود که در قسمت شمالی شهر کابل واقع شده است. اراضی این ولسوالی بیشتر کوهستانی و نا هموار میباشد که با باغ های انبوه استطار شده است و اقلیم معتدل دارد. بند شاه و عروس که تازه تاسیس آن به پایان رسیده سبب در این ولسوالی در اخیر روستای دره موقعیت دارد که از برق و آب آن به گونه مفیدی در این ولسوالی استفاده به عمل میاید. بیشتر باشندگان این ولسوالی تاجیک ها می باشند و به زبان فارسی سخن می گویند. شکردره دارای چندین روستا می باشد که می توان از آن ها سیابقلی، صوفی خیل، قلعه مرادبیگ، حاجی بخشی، قلعه صاحبزاده، غازه، کاریزمیر (بالا کاریز و پایین کاریز)، آقا علی شیخو، دانشمند و خروتی نام برد. مردم شکردره بیشتر مشغول زراعت و مالداری هستند. صادرات این ولسوالی بیشتر میوه جاتی چون؛ سیب، انگور، شفتالو(هلو)، توت(خشک و تازه) ،و ندرتا؛ گیلاس، آلبالو و سایر سبزیجات و میوه جات هستند. محل های سیاحتی این ولسوالی عبارتنداز؛ بند شاه و عروس، بازار شاه مردان، خواجه م
وجود، قلعه مراد بیک و دره های زیبا و سر سبز هستند. آب و هوای معتدل و فضای سبز این ولسوالی هر روزه بازدید کننده گان بسیاری را از سرتاسر افغانستان به این ولسوالی جذب میکند. در دسامبر ۲۰۰۹، وزارت مبارزه علیه مواد مخدر افغانستان طرحی به نام "عاری از خشخاش" را با افتتاح تشریفاتی یک جاده آسفالته ۹ کیلومتری (۵/۶ مایلی) که توسط این وزارتخانه تکمیل شد، اعلام کرد و به این صورت به کشاورزان محلی اجازه می دهد تا محصولات خود را به بازاری در بخش دورافتاده ولسوالی شکردره (هر بار تحت حکومت کرزی) انتقال دهند. یک ولایت در افغانستان محصول خشخاش خود را کاهش می دهد یا از بین می برد، ساکنان آن از جاده ها، مدارس، سیستم های آبیاری یا تجهیزات کشاورزی جدید بهره مند می شوند. در سال ۲۰۰۹، کشت خشخاش در کل ولایت کابل تا ۵۷ درصد کاهش یافت.
ولسوالی فرزه یکی از ولسوالی های ولایت کابل در افغانستان است که در حدود ۴۵ کیلومتری شمال شهر کابل، در تپه های شمال غربی دشت شمالی واقع شده است. این ولسوالی در ژانویهٔ ۱۹۹۱ از ولسوالی میربچه کوت جدا شد و به عنوان یک ولسوالی مستقل تأسیس گردید، هرچند این ساختار توسط دولت طالبان به رسمیت شناخته نشد. مشخصات جغرافیایی و جمعیتی مرکز ولسوالی: ده نو فرزه (Dehnawe Farza) جمعیت: بر اساس آمار سال ۲۰۱۵، جمعیت این ولسوالی حدود ۲۱٬۹۶۱ نفر بوده است. ساختار قومی: اکثریت ساکنان فرزه را تاجیک ها تشکیل می دهند، اما گروه هایی از پشتون ها نیز در این منطقه زندگی می کنند. وضعیت اقتصادی و طبیعی فرزه یکی از سرسبزترین ولسوالی های کابل محسوب می شود. اقتصاد محلی عمدتاً بر کشاورزی استوار است و محصولات اصلی آن شامل انگور، توت، انار و گردو می باشد. رودخانه ای به نام دریای فرزه از این منطقه عبور می کند که به حاصلخیزی زمین های کشاورزی کمک می کند. پیشینه تاریخی حدود دویست سال پیش، مردم فرزه دارای سبک زندگی پادشاهی بودند. مرکز تاریخی این ولسوالی، قلعه میره (Qala Mera)، توسط سید بابشاه ساخته شده است. قوم سید که در این منطقه ساکن بودند، قوانین محک
می داشتند و به صلح جویی شهرت داشتند. تأثیرات جنگ و مهاجرت در دورهٔ نخست حکومت طالبان، ساکنان فرزه به دلیل حمایت از ائتلاف شمال به رهبری احمد شاه مسعود مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. در سال ۱۹۹۹، طالبان بسیاری از ساکنان را مجبور به ترک خانه هایشان کردند، درختان و پوشش های گیاهی را قطع کردند و خانه ها را به آتش کشیدند. در نتیجه، حدود ۴٬۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ خانواده به شهرهای اطراف مانند کابل و جلال آباد مهاجرت کردند. منابع ویکی پدیا: ولسوالی فرزه ویکی پدیا انگلیسی: Farza District Afghan Biographies: Farza District Kabul Province برای آشنایی بیشتر با طبیعت و زندگی روزمره در ولسوالی فرزه، می توانید ویدیوی زیر را مشاهده کنید: مختار «اسلمی» موقعیت. فرزه ولسوالی کوچکی است که در ۴۵ کیلومتری شمال کابل در تپه های شمال غربی دشت شمالی واقع شده است. ولسوالی فرزه شامل هجده قریه است. کشاورزی منبع اصلی درآمد است. مردم. باشندگان اصلی شهرستان فرزه بیشتر تاجیک ها و عده ای از ناقلین پشتون می باشد. فرزه یکی از سرسبزترین ولسوالی های کابل است. دویست سال پیش مردم فرزه سبک زندگی پادشاهی داشتند. ده نو فرزه توسط سید بابشاه ساخته شد. قوم سید قوان
ین محکمی داشتند و مردمی صلح جویی بودند. در ژانویه ۱۹۹۱، فرزه به عنوان یک ولسوالی مستقل از ولسوالی میربچه کوت جدا شد، اما این ساختار هرگز توسط دولت طالبان به رسمیت شناخته نشد. فرزه به چم سبزه بسیار تازه و خوش می باشد انرا ورزگ و فرزگ نیز گویند و نامهای ورزقان در اذربایجان نیز از همین فرزه گرفته شده است از خانه چو رفت بر سر کوی چون فرزه نشست بر لب جوی نظامی ای که در بستان جانم شاخ مهر دست در هم داده همچون شاخ فرز نزاری
قره باغ یکی از ولسوالی های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۸۰٬۰۰۰ نفر. بیشتر باشندگان این ولسوالی را تاجیک ها و پشتون ها تشکیل می دهند. مرکز این ولسوالی قره باغ که در قسمت غربی ولسوالی می باشد. ولسوالی قره باغ در ۵۰ کیلومتری شمال شهر کابل در افغانستان و ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی میدان هوایی بگرام، در مسیر بین کابل و ولایت پروان قرار دارد. ولسوالی قره باغ از شمال با ولسوالی های گلدره و استالف، از جنوب و شرق با ولایت پروان و از جنوب با ولسوالی های ده سبز و کلکان همسایه است. مقر آن شهر قره باغ است کل ولسوالی متحمل خسارات شدید شده است. تمامی زیرساخت های کشاورزی، بهداشت و آموزش در طول جنگ ها ویران شد. بسیاری از مردم از ولسوالی گریختند. این ولسوالی ۹ درصد کشمش تولید شده در افغانستان را تولید می کند که بیشتر باشندگان آن صاحب تاکستان های بزرگ هستند.
کابل یکی از ولسوالی های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱٬۹۲۵٬۵۴۸ نفر. مرکز این ولسوالی کابل است.
گُلدَره یکی از ولسوالی های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۲۵٬۲۱۳ نفر. مرکز این ولسوالی گلدره است که در بخش شمال شرقی آن قرار دارد. این ولسوالی خود از ۴۵ روستا تشکیل شده است. بر اساس آمار تخمینی برنامه عمران ملل متحد در سال ۲۰۰۶، این ولسوالی ۲۵٬۲۱۳ نفر جمعیت دارد که حدود ۷۰٪ آن ها تاجیک و ۳۰٪ پشتون هستند. آمار ۲۵٬۲۱۳ نفر بدون در نظر داشت مردمانی که سالیان قدیم از این ولسوالی به مناطق مرکزی افغانستان به ویژه دایکندی مهاجرت کرده اند می باشد. مردم ولسوالی گلدره با نزدیکی که به شهر کابل دارند بیشتر مواد مورد نیاز را از شهر خریداری می کنند اما بازارهای کوچک که مواد اولیه را ارائه می کنند نیز در این ولسوالی وجود دارد. مردم بومی این ولسوالی تاجک ها اند و عرب ها، خواجه ها، سادات و پشتون ها نیز در رده های پاین در این ولسوالی زندگی می کنند. مردم این ولسوالی همه مسلمان و پیروی اهل سنت اند. نزدیک به ۹۵ درصد مردم ولسوالی گلدره به زبان فارسی در شش لهجه متفاوت تکلم می کنند و باقی پشتو حرف می زنند. بیشتر مردم این ولسوالی مشغول کارهای خصوصی و دولت در شهر کابل اند و متباقی مشغول باغداری و کشاورزی. جغرافیا.
گلدره یکی از ولسوالی های پانزده گانه ولایت کابل است که در شمال غرب شهر در منطقه ای به نام کوهدامن کابل موقعیت دارد. موقعیت جغرافیایی: این ولسوالی بیشتر توسط کوه های بلند و برفی احاطه شده و یکی از مناطق سرسبز ولایت کابل به شمار می رود. ولسوالی گلدره دارای یک دریا (رود) نسبتاً بزرگ و سه دریاچه است که در هفت ماه آب کافی داشته و در ماه های تابستان تنها برای کشاورزی و باغداری این منطقه کفایت می کند. هوای ولسوالی گلدره در شب های تابستان مرطوب بین ۲۰ تا ۲۵ و در روزها تا ۳۵ درجه سانتی گراد می رسد و در زمستان برفی و خنگ تا منفی ۱۸ و بیشتر ثبت شده است. نام های روستاهای این ولسوالی: ده نو، یکه توت، بیدک، تولاد، ده میانه، ده عرب ها، گد دره، میر خیل، قول کلان، شکر خیل، باغ وفا، ده بالا، شامیر، سنگ شانده، قول نعمت، دره، قلعه فرمان از مناطق مشهور این ولسوالی اند. تاریخچه. تا پیش از روی کار آمدن دولت برهان الدین ربانی، گُلدَره بخشی از ولسوالی شکردره بود. در جریان جنگ های داخلی تقریباً کل این ولسوالی تخریب شد و روستاهای اصلی آن که در نزدیکی جاده اصلی کابل قرار دارند، ویران گشتند. به دلیل کوهستانی بودن منطقه، روستاهای آن پراکن
ده اند. امکانات و چالش ها. در ولسوالی گلدره بیش از ۱۲ مکتب لیسه و ابتدایی دخترانه و پسرانه وجود دارد و بیش از ۹۵ درصد کودکان و نوجوانان مشغول آموزش و پرورش در این ولسوالی اند. در این ولسوالی دانشگاه و موسسات نیمه عالی وجود ندارد و بیشتر جوانان با ختم دروس مکاتب به دلیل دور بودن دانشگاه ها با چالش کلان مواجه می شوند به ویژه ۹۹ درصد دختران پس از ختم صنوف دوازدهم مکتب نمی توانند به آموزش های عالی دست یابند. با وجود مشکلات گذشته، از سال ۲۰۰۱ به بعد پیشرفت های قابل توجهی در این ولسوالی، به ویژه در حوزه زیرساخت ها و امکانات اولیه، صورت گرفته است. تولیدات کشاورزی و دامداری در گُلدَره به دلیل کمبود نظام مکانیزاسیون کشاورزی، کمبود آب کشاورزی و شیوع بیماری های گیاهی و حیوانی پایین است. تخریب یا فقدان جاده ها باعث ایجاد مشکلات حمل و نقل و افزایش قیمت مواد غذایی و سایر اقلام مورد نیاز شده است. تعداد مدارس موجود کافی نیست، فاصله بین مدارس و خانه دانش آموزان زیاد است و مدارس ساختمان ندارند، به همین دلیل دانش آموزان در فضای باز تحصیل می کنند که گاهی برای آن ها ایجاد بیماری می کند. نرخ بیکاری بالا است و تعداد زیادی از ساکنان
برای یافتن کار به کشورهای همسایه مهاجرت می کنند یا در داخل کشور به مواد مخدر روی می آورند. کمبود نیروهای پلیس، ارتش ملی و پرسنل باتجربه در بخش های امنیتی باعث افزایش بی ثباتی و ناامنی شده است. در ولسوالی گلدره دو مرکز بهداشتی موقعیت دارد که خدمات ابتدایی را ارایه می کنند و بیماران عاجل و نسایی ولادی باید حدود سی کیلومتر را طی کنند تا به مراکز معیاری برسند. کمک جهانی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۰ در این ولسوالی باعث قیراندازی جاده ولسوالی گلدره تا ده بالا، حفر چاه های آب آشامیدنی، ساخت آب روهای زراعتی و ساخت مکاتب شده است. دیدنی ها. ولسوالی گلدره یکی از ساحات سبز و دست نخورده در کابل بوده و در فصل های گرم هزاران تن از کابل و ساحات دیگر به این ولسوالی سفر می کنند. آرامگاه بابا ملنگ در یکی از دامنه های کوه در این ولسوالی قرار گرفته است که سالانه صدها تن از مریدان این فرد از بخش های افغانستان به زیارت می آیند. بیشتر مردم ولسوالی گلدره مشغول پرورش میوه های سردسیر مانند، انواع سیب، ناک، آلو، گیلاس (شالو) توت، چهارمغز، انگور، آلوبالو، بادام، سنجد، زردآلو، آلوچه، شلیل و خرم آلو اند. پرورش باغ ها در این ولسوالی کاملاً سنتی و د
ر بیشتر حالات غیر معیاری اند. پرورش کچالو، گندم، لوبیا، رومی (سیب زمینی)، ماش، مشنگ و انواع سبزیجاد به رقم پاین و سنتی نیز در این ولسوالی کشت می شود.
موسهی یکی از ولسوالی های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۳۰٬۰۰۰ نفر. مرکز این ولسوالی موسهی است.
میربچهکوت یکی از ولسوالی های پر جمعیت ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۴۶۶۵۶۳ نفر. مرکز این ولسوالی میربچهکوت است. مردم این ولسوالی را تاجیک ها تشکیل می دهند. ولسوالی میربچه کوت از غرب با ولسوالی شکردره، از شمال با ولسوالی گلدره و کلکان و از شرق با ولسوالی ده سبز همسایه است. مرکز آن قریه میر بچه کوت است که در بخش مرکزی ولسوالی در ۲۵ کیلومتری شمال کابل موقعیت دارد. ده کو یا {دکو} یکی از مشهورترین و قدیمی ترین قریه ولسوالی میربچه کوت به حساب میرود.این ولسوالی در جریان جنگ تقریباً به طور کامل ویران شده بود و اکنون در حال روند بازسازی است. منبع اصلی درآمد در این ولسوالی کشاورزی است.
استالف (به لاتین: Istalif) یک روستا در افغانستان است که در ولسوالی استالف واقع شده است. این روستا در ۱۸ مایلی شمالغربی شهر کابل قرار گرفته است و از سطح دریا ۱۶۹۳ متر ارتفاع دارد
ولسوالی قره باغ ممکن است به یکی از این موارد اشاره کند:
سروبی یکی از ولسوالی های ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۴۴٬۸۷۱ نفر. مرکز این ولسوالی سروبی است. بیشتر باشندگان این ولسوالی را تاجیکان و پشتون ها تشکیل می دهند و به زبان فارسی و پشتو سخن می گویند. جُستارهای وابسته. ولسوالی سروبی (ولایت پکتیکا)
سیاره میمون ها فیلمی آمریکایی در سبک علمی- تخیلی است که در سال ۲۰۰۱ ساخته شد. این فیلم بر اساس رمان سیاره میمون ها اثر «پیر بول» و بازسازی فیلم "سیاره میمون ها" در سال ۱۹۶۸ می باشد. کارگردان فیلم تیم برتون است و مارک والبرگ، تیم راث، هلنا بونهام کارتر، مایکل کلارک دانکن، پل جیاماتی و استلا وارن بازیگران فیلم می باشند. داستان فیلم دربارهٔ فضانوردی به نام «لئو دیویدسون» است که سفینه اش روی سیاره ای که ساکنانش میمون هایی هوشمند هستند سقوط می کند. در این سیاره میمون ها با انسان ها مثل برده رفتار می کنند اما لئو با کمک میمونی به نام «اری» شورش به راه می اندازد. «ویلیام برویلس» نویسندهٔ فیلمنامه است و «لارنس کانر» و «مارک روزنتهال» فیلم نامه را بازنویسی کردند. فیلمبرداری از نوامبر ۲۰۰۰ تا آوریل ۲۰۰۱ انجام شد. "سیاره میمون ها" بعد از انتشار با نظرات مثبت و منفی روبرو شد اما فروش موفقیت آمیزی داشت. بیشتر انتقادها به دلیل پایان سردرگم کنندهٔ فیلم بود. همچنین طرح های گریم «ریک بیکر» مورد تحسین قرار گرفت. با وجود فروش موفقیت آمیز، استودیو فاکس قرن بیستم ادامه ای برای این فیلم نساخت و در سال ۲۰۱۱ فیلم "ظهور سیاره میمون ه
ا" را با داستانی جدید تولید کرد. داستان. در سال ۲۰۲۹ در «ابرون»، ایستگاه فضایی نیروی هوایی آمریکا «لئو دیویدسون» با نخستیها که برای مأموریت فضایی آموزش دیده اند کار می کند. میمون همکار مورد علاقه او شامپانزه ای به نام «پریکلیز» است. با نزدیک شدن یک طوفان الکترومغناطیسی کشنده به ایستگاه، پریکلیز با ربات فضایی کوچکی برای بررسی طوفان می رود. پریکلیز به سمت طوفان می رود و ناپدید می شود. لئو با سرپیچی از دستور فرماندهانش با یک ربات دیگر به دنبال پریکلیز می رود. با وارد شدن به طوفان ارتباط لئو با «ابرون» قطع می شود و در سیاره ای به نام «اشلر» در سال ۵۰۲۱ سقوط می کند. او در می یابد دنیا به دست میمون هایی شبیه انسان که می توانند به زبان انسان ها صحبت کنند و با انسان ها مثل برده رفتار می کنند، اداره می شود. لئو با شامپانزه ای به نام «آری» (با بازی هلنا بونهام کارتر) که به رفتار وحشتناکی که با انسان ها می شود اعتراض می کند، آشنا می شود. آری تصمیم می گیرد لئو و یک بردهٔ زن به نام «دینا» را به عنوان خدمتکار بخرد تا در خانه پدرش سناتور سندر، کار کنند. لئو از قفسش فرار می کند و بقیه انسان ها را هم آزاد می کند. آری آن ها را
می بیند اما لئو موفق می شود تا آری را متقاعد کند تا به شورش انسان ها بر ضد میمون ها بپیوندد. «جنرال تید» و «کلونل اتر» میمون های جنگجو را به دنبال انسان ها می فرستند. لئو «کالیما» (معبد سیموس) را که مکانی ممنوع اما مقدس برای میمون هاست پیدا می کند. کالیما بقایای ابرون همان ایستگاه فضایی اش است که در این سیاره سقوط کرده است و حالا باستانی به نظر می رسد (کلمهٔ کالیما از حروفی از علامت "CAution LIve aniMAls" که با غبار پوشیده نشده، گرفته شده است). طبق اطلاعات کامپیوتر این ایستگاه از هزاران سال پیش آنجا بوده است. لئو نتیجه می گیرد که وقتی که او وارد جریان طوفان شده است در زمان به سمت آینده رفته است در حالی که ابرون در جستجوی او نبوده بلکه خیلی قبل از او روی این سیاره سقوط کرده است. داده های ابرون نشان می دهد که میمون ها به فرماندهی سیموس شورش به راه می اندازند و کنترل آن را به دست می گیرند. انسان ها و میمون هایی که از این درگیری جان سالم به در می برند سفینه را ترک می کنند و فرزندان آن ها همان مردمی هستند که لئو از زمان سقوطش تا به حال آن ها را دیده است. بلافاصله جنگی بین انسان ها و میمون ها در می گیرد. سفینه ای
آشنا در آسمان دیده می شود و لئو فوراً آن را می شناسد. سفینه همان ربات پریکلیز، شامپانزه فضانورد است. پریکلیز هم مثل لئو در جریان طوفان به آینده سفر کرده است و تازه رسیده است. وقتی پریکلیز فرود می آید میمون ها فکر می کنند که او سیموس اولین میمون و ارباب آنهاست که بازگشته است. میمون ها تعظیم می کنند و دشمنی بین انسان ها و میمون ها تمام می شود. پریکلیز وارد ابرون می شود و لئو هم به دنبالش می رود در حالی که جنرال تید به دنبال لئو است. داخل معبد لئو و تید با هم درگیر می شوند و پریکلیز که می خواست به لئو کمک کند محکم به دیوار کوبیده می شود. تید تفنگ لئو را می گیرد و به نظر می رسد که می خواهد به لئو شلیک کند. لئو وقتی می بیند تید در کابین پرواز است درهای خودکار ورود را می بندد و تید را به دام می اندازد. تید مدام به در شلیک می کند و گلوله ها کمانه می کنند. اما دیده می شود که تید پشت صفحه کنترل پرواز زنده است. لئو تصمیم می گیرد که سیاره میمون ها را ترک کند. او پریکلیز را به آری می سپارد و آری قول می دهد که از او مراقبت کند. لئو با همه خداحافظی می کند و سوار سفینه پریکلیز که سالم مانده می شود و از مسیر طوفان الکترومغنا
طیسی به گذشته برمی گردد. لئو در واشنگتن دی. سی در زمان خودش فرود می آید و سرش را بالا می آورد تا به مجسمه یادبود لینکلن نگاه کند اما می بیند مجسمه جدیدی به افتخار جنرال تید آنجاست. گروهی از افسران پلیس، آتشنشان ها و خبرنگاران به سمت لئو می آیند. وقتی نزدیکتر می شوند مشخص می شود که همه آن ها میمون هستند.
۳ درجه تب نام فیلمی سینمایی با درونمایه کمدی است که به وسیلهٔ حمیدرضا صلاحمند کارگردانی شده و یوسف صمدزاده تهیه کنندگی آن را بعهده داشته است. این فیلم در سال ۱۳۸۹ تولید شده و در آن رضا عطاران، الهام حمیدی، علی صادقی و امیرعلی دانایی به عنوان بازیگران اصلی حضور دارند. مجری طرح و سرمایه گذار جواد فرحانی است. گمان می رود این اثر از فیلم آمریکایی شوهر تصادفی تقلید شده باشد. داستان. الهام (الهام حمیدی) در آستانه ازدواج با نامزد پولدارش سهیل (امیرعلی دانایی)، بینی اش را به خاطر بزرگ بودن و حساسیتی که مادر سهیل (مهتاج نجومی) نسبت به آن دارد، عمل جراحی می کند. او برای تغییر عکس شناسنامه وارد مشکلات جدیدی می شود و در شناسنامه المثنی نام فردی به نام عبدالکریم (رضا عطاران) را می بیند که ماجراهایی را برایش به وجود می آورد.
شب رؤیایی رمانی از اشتفان تسوایگ، نویسندهٔ اهل اتریش است که سال ۱۹۲۲ منتشر شده است.
شب ایگوانا نمایش نامه ای از تنسی ویلیامز، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است که اولین بار در سال ۱۹۶۱ به روی صحنه رفت. ویلیامز قبلا یک داستان کوتاه نیز با همین نام نوشته بود که در همان زمان و مکان نمایشنامه رخ می دهد ولی به جز حضور مشابه یک ایگوانا، داستان های این دو نوشته به هم ربطی ندارند. ترجمه فارسی. این کتاب با ترجمه مسعود خیام توسط نشر قطره (۱۳۸۶) و با ترجمه مرجان بخت مینو (۱۳۸۲) توسط انتشارات مینو به چاپ رسیده است.
شب نشینی های تست نام یک کتاب ادبی است که توسط پل والری، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است.
گویش ایرانی تبریز لهجه ای بوده است از لهجه های ایرانی که در دورهٔ کنونی دیگر در میان مردم تبریز رایج نیست. این زبان پیش از ترک زبان شدنِ تبریزیان، در این شهر رواج داشته، آذری یا پهلوی نامیده می شده و به پارسی هم شناخته می شده است. این زبان با فارسی دری تفاوت دارد. به گفتهٔ پروفسور ژان دورینگ در قرن دوم قبل از میلاد ساکنین تبریز به زبان آذری، شاخه ای از زبان های هند و اروپایی(آریایی)، گویش داشتند. قطران تبریزی (شاعر قرن یازدهم میلادی) دربارهٔ زبان مردم تبریز می گوید: شمس تبریزی در مقالاتش می گوید: گویش ایرانی تبریز در آثار جغرافی دانان و مورخان. معنی بیت های آذری: که بیت مقطع آن به زبان آذری است: معنی: بهار و گل به چهره یار خوش است، بی یاران نه گل باشد نه بهاران.
زبان ترکی تبریز از شاخه اغوزی مرکزی زبانهای ترکی است. زبان ترکی آذربایجانی هشت گویش متفاوت دارد که در این میان، دو زیر شاخه گویشهای شرقی و غربی را می توان برشمرد. از میان گویش های شرقی می توان به گویش رایج در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان اشاره کرد. گویشهای غربی هم خود به دو زیر شاخه ایرانی شمالی و ایرانی جنوبی تقسیم می شوند که زبان ترکی تبریز زیر شاخه شمالی آن است.
سوبک اِمساف دوم یا سوبک اِم ساف با نام کامل سوبک امساف دوم سِخِم رَع واجخاو فرعونی مصری در دودمان هفدهم در دوره دوم میانی بود. دوران. نام او در چندین منبع از جمله نگاره هایی بر روی سنگ های وادی حمامت در صحرای شرقی که به تعریف سفرهای اکتشافی برای منظورهای کشف معدن در دوران او می پردازند، دیده می شود. یکی از این سنگ نوشته ها به ویژه به سال هفتم پادشاهی او اشاره می کند. او همچنین معبد منثو در مدامود را بسیار ارج نهاد و به تعمیر و تزیین آن همت کرد. سنگ نگاره ای در این معبد است که او را در حال هدیه دادن به خدایگان نشان می دهد. خانواده. همسر اصلی سوبک امساف یکم شهبانو نوبِمهات بوده است. نام پسر سوبکم سف دوم نیز همچون پدر سوبک امساف بود. تصویر او در حالی که در زیر و میان پاهای پدر قرار دارد در تندیس CG 386 قاهره که در ابیدوس پیدا شده به تصویر کشیده شده است.
کلاه قرمزی و بچه ننه سومین فیلم سینمایی بر اساس شخصیت کلاه قرمزی است که پس از "کلاه قرمزی و پسرخاله" و "کلاه قرمزی و سروناز" به نویسندگی حمید جبلی، ایرج طهماسب و به کارگردانی ایرج طهماسب ساخته شده است. حمید جبلی، ایرج طهماسب، خسرو احمدی، مهدی باطبی، عیسی یوسفی پور، بهادر مالکی، بنفشه صمدی و پوپک مظفری در این فیلم به ایفای نقش می پردازند. فیلمبرداری این فیلم دی ۱۳۹۰ آغاز شد و در اسفند همان سال پایان یافت. فیلم از روز ۲۷ مرداد ۱۳۹۱ در اکران عید فطر به روی پرده سینماها رفت و در پنج روز اول اکران ۷۵۰ میلیون تومان فروش کرد. همزمان با اکران این فیلم، پروین شمشکی تهیه کننده ای که برای نخستین بار کاراکتر کلاه قرمز و پسرخاله را معرفی کرد از نادیده گرفته شدن حقوق معنوی اش انتقاد کرد. خلاصه داستان. پسرعمه زا که از عید در خانه آقای مجری ساکن شده است، با گذاشتن هیزم در اجاق گاز، خانه را منفجر می کند و با شکایت همسایگان به زندان می افتد و … برداشت های مفهومی. برخی منتقدان برداشت هایی فراتر از متن دربارهٔ این فیلم ذکر کرده اند. آرمان اسلامبولچی، روزنامه نگار و محقق علوم رسانه دانشگاه خرونینگن در نوشتاری به نام «کلاه قرمزی و
بچه ننه: فیلمی برای نخندیدن» دربارهٔ این فیلم نوشته است: «فیلم ساز در درجهٔ اول می داند که مخاطب اصلی اش دیگر بچه ها نیستند… بعد می رود سراغ مسایلی که گفتیم و اصلاً خنده دار نبودند. فقر، تصاویری بدون توضیح از یک کودک که شبیه بچه های خیابانی است (و من فکر می کنم واقعاً از میان بچه های خیابانی انتخاب شده) زن هایی که خودشان قبول دارند تنها کارشان شستن و رفتن است و خانوادهٔ محترمی که برای خوردن یک وعده صبحانه، چیزی بیشتر از چند تکه نان خشک ندارند، اما زیاد به روی خودشان نمی آورند که بی چیز شده اند. پلیس های بی دست و پا و آدم هایی که بازیگر نیستند، آدم های معمولی کوچه خیابانند و خودشان آن قدر گیر هستند که حتی حاضر نیستند مستراح مغازه یا خانه شان را در اختیار یک کودک قرار دهند که دارد فشار سختی را تحمل می کند! اما فیلم ساز بعد از نمایش این مسایل که بیشتر نماد مسایل جدی اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هستند، به سرعت با صحنه هایی از ساز و آواز و نوعی کمدی که زیاد هم خنده دار نیست (که بیشتر مسخره است) نمادین بودن فیلمش را تکذیب می کند.»