Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کلیسای سیستین (; ) یک کلیسای بزرگ و معروف در شهر واتیکان است و در کاخ رسالت قرار گرفته که اقامتگاه رسمی پاپ محسوب می شود. کلیسای سیستین در کاخ آپوستولیک واقع شده و ابتدا به نام کاپلا ماگنا (Cappella Magna) یا «کلیسای بزرگ» شناخته می شد، اما نام فعلی خود را از پاپ سیکستوس چهارم (Sixtus IV) گرفته است که در سال های ۱۴۷۳ تا ۱۴۸۱ آن را بنا کرد. از آن زمان تاکنون، این کلیسا به عنوان مکانی برای فعالیت های مذهبی و رسمی پاپی مورد استفاده قرار گرفته است. این کلیسا محل برگزاری همایش گزینش پاپ جدید است که پس از مرگ، استعفا یا برکناری پاپ برای انتخاب پاپ جدید با شرکت تمامی کاردینال های کلیساهای کاتولیک برگزار می شود. کلیسای سیستین همچنین به خاطر معماری و تزئینات فرسکوی هنرمندان عصر رنسانس همچون میکل آنژ، ساندرو بوتیچلی، پیترو پروجینو، پینتوروچیو و دیگران مشهور است. میکل آنژ ۱٬۱۰۰ متر مربع از سقف نمازخانه را در سال های ۱۵۰۸ تا ۱۵۱۲ میلادی و زیر قیمومیت پاپ ژولیوس دوم نقاشی کرد. نقاشی های سقف کلیسای سیستین و به ویژه اثر واپسین داوری (۱۵۳۴–۱۵۴۱) از شاهکارهای هنر نقاشی میکل آنژ به شمار می روند. کلیسای سیستین بیشتر به خاطر نقا
شی های دیواری مشهور خود شناخته می شود، به ویژه سقف کلیسا و نقاشی «داوری واپسین» (The Last Judgment) که هر دو اثر میکل آنژ هستند. در زمان پاپ سیکستوس چهارم، گروهی از نقاشان برجسته رنسانس مانند ساندرو بوتیچلی، پی یترو پروجینو، پینتوریچیو، دومنیکو گیرلاندایو و کوزیمو روسلی، مجموعه ای از نقاشی های دیواری را بر روی دیوارهای کلیسا خلق کردند که شامل زندگی موسی و زندگی مسیح بود. این آثار در سال ۱۴۸۲ تکمیل شد و نخستین مراسم مذهبی در کلیسا در ۱۵ اوت ۱۴۸۳ برگزار شد. بین سال های ۱۵۰۸ و ۱۵۱۲، میکل آنژ به سفارش پاپ ژولیوس دوم، سقف کلیسا را نقاشی کرد، پروژه ای که تأثیر عمیقی بر هنر غربی گذاشت و به عنوان یکی از بزرگ ترین دستاوردهای هنری بشریت شناخته می شود. او بین سال های ۱۵۳۵ و ۱۵۴۱، دوباره به کلیسا بازگشت و نقاشی «داوری واپسین» را بر روی دیوار محراب برای پاپ های کلمنت هفتم و پل سوم به تصویر کشید. کلیسای سیستین علاوه بر شهرت هنری خود، همچنان مکانی برای برگزاری مراسم مذهبی مهم در تقویم پاپی باقی مانده و همچنین محل اجرای کنگره انتخاب پاپ (کونکلاو) است. در این مراسم، کاردینال ها برای انتخاب پاپ جدید گرد هم می آیند. دود سفید از
دودکش کلیسا نشان دهنده انتخاب پاپ جدید و دود سیاه نشان دهنده عدم موفقیت در انتخاب است. نامگذاری. نمازخانه نام خود را از پاپ سیکتوس چهارم گرفته است. وی از ۱۴۷۷ تا ۱۴۸۰ اقدام به بازسازی ساختمان قدیمی تر کرد. در این دوره هنرمندانی همچون ساندرو بوتیچلی، پیترو پروجینو و دومنیکو گیرلاندایو به خلق فرسکوهایی که زندگی موسی و مسیح را به تصویر می کشید پرداختند. این نقاشی ها در ۱۴۸۲ به اتمام رسیدند و سیکتوس چهارم در ۱۵ اگوست ۱۴۸۳ انجام نخستین مراسم عشای ربانی را برای عروج مریم عذرا در کلیسای سیستین جشن گرفت. آفرینش آدم. آفرینش آدم نقاشی معروفی از میکل آنژ است که بر روی سقف نمازخانه سیستین دیده می شود. این اثر که چهارمین قاب بر روی سقف مشبک این کلیسا است، به سال ۱۵۱۱ توسط میکل آنژ هنرمند ایتالیایی کشیده شده است. در "آفرینش آدم"، یکی از داستان های انجیل از کتاب آفرینش دیده می شود که در آن خدا با دمی حیات بخش به آدم زندگی می بخشد. با کمی دقت می توان از نیمه راست تصویر، برشی عرضی از مغز انسان با جزئیاتی قابل توجه را تشخیص داد که نشان دهنده تسلط بالای نقاش بر آناتومی بدن انسان است. این اثر به همراه سایر بخش های کتاب آفرینش (
پیامبران، هاتف لیبیایی، زکریا و…) بر روی سقف کلیسا در دهه هشتاد میلادی بازسازی شدند.
مک گیل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پوانکاره یک نام خانوادگی فرانسوی ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
مکعب به حجم بستهٔ سه بعدی ای گویند که از ۶ مربع برابر تشکیل شده باشد. مکعب همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رنگین کمان پدیده ای نوری در آسمان است، و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
فیلم اصطلاحی است که به طور عام شامل تصاویر متحرک و هم چنین زمینه می گردد. فیلم همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لاولیس یک نام خانوادگی ست. افرادشاخص با این نام از این قرارند:
شرودر یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قراراند:
خون آشام ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بداوی یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قراراند:
وایکینگ ها دریانوردانی از جنوب اسکاندیناوی بودند که به زبان نورس باستان صحبت می کردند. وایکینگ همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اواس ده ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جنگ یونان و ترکیه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آیوز یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قراراند:
شاه تخته ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مزون یک ذرهٔ زیراتمی ست. مزون همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سالوادور آلنده سیاست مدار مارکسیست و از بنیان گذاران حزب سوسیالیست شیلی بود. آلنده همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
میراژ (mirage) واژه ای فرانسوی به معنی سراب است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: عمده معنی آن همان سراب است که دقیقاً اکثر جنگنده های فرانسوی از این کلمه استفاده کرده اند. بخاطر سرعت زیاد و مافوق صوت معنی میراژ همان سراب است که نیروی هوایی ارتش فرانسه بخاطر سرعت مافوق صوت هواپیمای خود از آن استفاده کرده است
وج وود یک شرکت ساخت چینی و پرسلان انگلیسی است که در سال ۱۷۵۹ توسط جوزایا وج وود تاسیس شد. این شرکت به خاطر تولید جاسپرویر معروف است که از سال ۱۷۷۵ به طور مداوم تولید شده است. وجوود در قرن ۱۸ با چینی کرم رنگی که بعدها "Queen's Ware" نامیده شد، به موفقیت بزرگی دست یافت. در قرن ۱۹، وجوود با ادغام با Waterford Crystal به Waterford Wedgwood تبدیل شد و در نهایت در سال ۲۰۱۵ توسط شرکت فنلاندی فیسکارز خریداری شد.
آس به هر کدام از چهار ورق تک خال در ورق بازی گفته می شود. آس همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وزارت رایش برای روشنگری مردم و پروپاگاندا (German: "Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda" یا "Propagandaministerium") یک وزارت رایش آلمان بود که ایدئولوژی ناسیونال سوسیالیستی را در آلمان اعمال می کرد و فرهنگ و جامعه آن را تنظیم می کرد. این وزارت که در ۱۳ مارس ۱۹۳۳ توسط دولت نوین ناسیونال سوسیالیست آدولف هیتلر بنیان نهاده شد، یوزف گوبلس را در رأس خود داشت و مسئول نظارت بر مطبوعات و فرهنگ آلمان بود. وزارتخانه در اردنسپالاییس در برلین میته در ویلهلمپلاتس در برابر صدارت عظمای رایش قرار داشت. منابع. ۳-۴۹۹-۱۲۵۹۸-۶.
سرمایش سیزیف (برگرفته از نام سیزیف، یکی از اساطیر یونانی) روشی است که با استفاده از آن می توان اتم ها را تا دمایی کمتر از دمای دوپلر سرد کرد. این روش به دلیل تشابه شیوه عملکرد آن با "مجازات سیزیف" در اساطیر یونانی نام گذاری شده است. پیشینه. این روش و مبنای فیزیکی آن، اولین بار توسط استیون چو و کلود کوهن تانوژی مطرح شد.، استیون چو و کلود کوهن تانوژی به همراه ویلیام دانیل فیلیپ جایزهٔ نوبل سال ۱۹۹۷ را به خاطر پژوهش هایشان در زمینهٔ به دام اندازی اتم ها و سرمایش لیزری دریافت کردند. روش کارکرد. این اتفاق در این روش ناشی از گرادیان قطبش ِ ایجاد شده توسط دو باریکه لیزری منتشر شونده در جهت مخالف یکدیگر و با قطبش متعامد است. اتم های حرکت کننده تحت تابع پتانسیل ایجاد شده توسط موج ایستاده ی ناشی از تداخل دو باریکه لیزری منتشر شونده در جهت مخالف، با حرکت به سمت پتانسیل بالاتر در میدان پتانسیل، انرژی جنبشی خود را از دست می دهند، اما با رسیدن به قله پتانسیل در موج ایستاده، توسط پمپاژ نوری مجدداً به کمینهٔ آن بر می گردند. در نتیجه اتم ها فقط در راستای افزایش پتانسیل و در نتیجه از دست دادن انرژی جنبشی حرکت می کنند. با تکرار
این فرایند می توان به دماهایی پایین تر از حد سرمایش دوپلر دست یافت.
مکانیک کلاسیک یک کتاب درسی دربارهٔ مکانیک کلاسیک، نوشته شده توسط هربرت گلدشتاین است. ویراست سوم این کتاب با مشارکت جان سافکو و چارلز پول در سال ۲۰۰۱ به چاپ رسیده است. از زمان چاپ در سال ۱۹۵۰ این کتاب همواره از بهترین منابع درسی در مکانیک کلاسیک بوده است و مرجعی استاندارد در مکانیک کلاسیک به شمار می آید. نویسنده اصلی این کتاب، هربرت گلدشتاین، در سال ۲۰۰۵ درگذشت.
شرکت نفت فیلیپس شرکت نفت آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۷ توسط فرانک فیلیپس و برادرش ال. ای. فیلیپس در شهر بارتلسویل، اکلاهما تأسیس شد. در سال ۱۹۶۶ شرکت فیلیپس، شرکت نفت تایدواتر را خریداری کرد، سپس دو شرکت با هم ادغام شدند و شرکت جدید، به "فیلیپس ۶۶" تغییر نام پیدا کرد. در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۰۲ شرکت کونوکو و شرکت فیلیپس با هم ادغام شدند و شرکت کونوکو فیلیپس تشکیل شد. شرکت نفت فیلیپس بیشتر با نام تجاری فیلیپس ۶۶ شناخته می شود و این درحالی است که فیلیپس ۶۶ تنها یکی از برندهای شرکت نفت فیلیپس می باشد.
سوسپتانس یا پذیرندگی در مهندسی برق، به قسمت موهومی ادمیتانس گفته می شود و با نماد B نشان می دهند. عکس ادمیتانس، امپدانس و قسمت حقیقی ادمیتانس، رسانایی نامیده می شود. یکای اس آی آن زیمنس (با نماد S) می باشد. این ویژگی را اولین بار الیور هویساید در ۱۸۸۷ میلادی با نامِ پرمیتانس به کار برد. فرمول. که در آن: نام رایج دیگر برای یکای زیمنس (واحد اندازه گیری امپدانس)، مهو با علامت ℧ (برعکس علامت اهم (Ω)) است.
جبهه های مدیترانه، خاورمیانه و آفریقا جنگ جهانی دوم یکی از جبهه های اصلی در جنگ جهانی دوم بود. گستره وسیع این جبهه شاهد نبردهای دریایی، زمینی و هوایی بین متفقین و نیروهای محور برای تسلط بر مدیترانه، خاورمیانه، شمال آفریقا، شاخ آفریقا و جنوب اروپا بود. با وجود تفاوت های جغرافیایی و اهداف گوناگون هر یک از طرفین عملیات در این حوزه ها از یکدیگر جدا نبودند بلکه جبهه ای گسترده و پیوسته را به وجود می آوردند. جبهه مدیترانه شاهد طولانی ترین مدت جنگ در جنگ جهانی دوم بود. جنگ در این جبهه از ۱۰ ژوئن سال ۱۹۴۰ میلادی با ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم تا ۲ مه ۱۹۴۵ وقتی که همه نیروهای محور در ایتالیا در پایان جنگ جهانی دوم در اروپا تسلیم شدند، ادامه یافت. همچنین بسیاری از وقایع پس از جنگ جهانی دوم مانند جنگ داخلی یونان یا جنگ داخلی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا (۱۹۴۸–۱۹۴۷) ریشه در اتفاقاتی دارند که در طول جنگ جهانی دوم در این جبهه رخ داد. محرک اصلی اتفاقات در مدیترانه سیاست های توسعه طلبانه ایتالیای فاشیست با نام اسپازیو ویتاله بود که به دنبال ساخت امپراتوری روم نو بود. به همین دلیل هم ایتالیا پس از ظهور علائم ضعف در میان متف
قین به سرعت در کنار آلمان وارد جنگ شد و حمله به فرانسه، محاصره جزیره مالت و نبرد دریایی با متفقین را آغاز کرد. پس از آن در اکتبر سال ۱۹۴۰ میلادی جنگ یونان و ایتالیا رخ داد که نتیجه آن دخالت آلمان نازی به نفع ایتالیا و تهاجم به یوگسلاوی و سپس تصرف یونان توسط نیروهای محور در آوریل ۱۹۴۱ میلادی بود. همچنین در شمال قاره آفریقا نیز نیروهای متفقین و متحدین در کارزار آفریقا با یکدیگر درگیر شدند و دخالت های نیروهای محور در خاورمیانه نیز موجب بمباران فلسطین، کودتای ۱۹۴۱ عراق و اشغال ایران شد. اعتماد به نفس بالای ارتش آلمان در اثر پیروزی های اولیه در اروپا این احتمال را در ذهن آن ها تقویت می کرد که در شمال آفریقا و خاورمیانه نیز می تواندد به سرعت پیروز شوند و راهی برای هجوم به اتحاد جماهیر شوروی از جنوب باز کنند اما شکست های ایشان در نبرد دوم العلمین و نبرد تونس باعث پایان حضور متحدین در شمال آفریقا در مه ۱۹۴۳ میلادی شد. پس از این متفقین بودند که به ایتالیا حمله کردند که نتیجه آن آتش بس کاسیبیله و آغاز جنگ داخلی ایتالیا بود. متعاقب این وقایع کارزار ایتالیا (جنگ جهانی دوم) میان متفقین و متحدین در ایتالیا تا پایان جنگ جها
نی دوم ادامه داشت که پادشاهی ایتالیا در جنوب زیرنظر متفقین و جمهوری سوسیال ایتالیا در شمال زیر نظر آلمانی ها مشغول به حکومت بودند. نتیجه نبرد در جبهه مدیترانه، خاورمیانه و شمال آفریقا نابودی امپراتوری ایتالیا و تضعیف موقعیت آلمان بود که مجبور شد برای حفظ ایتالیا تجهیزات و نفرات زیادی را از جبهه های دیگر به این بخش منتقل نماید. در پایان جنگ آلمانی ها در این جبهه ها ۲ میلیون کشته، زخمی و اسیر دادند، ایتالیا نیز متحمل ۱۷۷۰۰۰ کشته و صدها هزار اسیر شد. در سمت متفقین نیز بریتانیایی ها ۳۰۰۰۰۰ تن کشته، زخمی و اسیر دادند و آمریکایی ها هم ۱۳۰۰۰۰ تن را از دست دادند. عملیات های لوفت وافه. در پی انهدام بیشتر ناوگان دریایی رزمی ایتالیا در تارانتو توسط نیروی هوایی بریتانیا و شکست این کشور در یونان، روز ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۰ آلمان پیشنهاد اعزام یگان هوایی قدرتمندی به سیسیل جهت اجرای حملات برد بلند علیه ناوگان دریایی بریتانیا در شرق مدیترانه را به ایتالیا کرد. ایتالیایی ها که در موقعیتی نبودند هر گونه پیشنهاد کمک را رد کنند، به سرعت با آن موافقت نمودند. اواخر ماه دسامبر سفارت آلمان در رم اعلام کرد تنها یک فرماندهی یگانه به رهبری
افسران آلمانی در مدیترانه می تواند اوضاع فاجعه بار به پا در اثر بی کفایتی ایتالیایی ها را بهبود ببخشد اما هیتلر بنا بر دلایل سیاسی در دست گرفتن امور جنگی ایتالیا را رد کرد. تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ سپاه ۱۰ هوایی لوفت وافه عموما متشکل از یگان های مستقر در نروژ، در سیسیل مستقر گشت. تا میانه ماه ژانویه قریب به ۲۰۰ بمب افکن و جنگنده برد بلند آلمانی در حال عملیات علیه نیروی دریایی بریتانیا و خطوط ارتباطی آن در مرکز و شرق مدیترانه بودند. تاثیر لوفت وافه در عملیات های هوایی و دریایی جبهه مدیترانه بلافاصله و مستقیم بود. به دستور هیتلر این یگان تقریبا در همین زمان جهت پشتیبانی از عملیات های زمینی نیروهای محور به شمال آفریقا منتقل گشت. به هر صورت حضور لوفت وافه در مدیترانه یک عملیات جانبی برای آن به حساب می آمد. در مجموع ماموریت این نیرو در این جبهه تا حدود زیادی شامل حمله به جزیره مالت، پشتیبانی از آفریکاکور، تهاجم به ناوگان دریایی بریتانیا، محافظت از خط تدارکاتی بین آفریقا و اروپا و پشتیبانی از ایتالیایی ها می شد..
ورنر مولدرس (۱۸ مارس ۱۹۱۳ – ۲۲ نوامبر ۱۹۴۱) نظامی و خلبان تک خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "لوفت وافه" خدمت کرد. او به عنوان نخستین خلبان جنگنده در تاریخ هوانوردی ۱۰۰ پیروزی هوایی حاصل نمود. همچنین با حضور داوطلبانه برترین خلبان جنگنده در جنگ داخلی اسپانیا به حساب می آید. مولدرس در توسعه تاکتیک های نوین جنگنده نقش کلیدی داشت. او با بهره گیری از تجربیات خود در اسپانیا مبدع آرایش های بسیار موفق و مؤثر دو هواگردی و چهار هواگردی جنگنده ها موسوم به «چهار انگشت» بود که در مراحل آغازین جنگ جهانی دوم دست بالا را به "لوفت وافه" بخشید. به جهت مجموع این موفقیت ها، مولدرس جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ های بلوط، شمشیرها و الماس ها را دریافت کردند بود. سال های اولیه. ورنر مولدرس روز ۱۸ مارس سال ۱۹۱۳ در گلزنکیرشن زاده شد. پدرش سال ۱۹۱۵ در نبردگاه جنگ جهانی اول جان باخت و او نزد خانواده مادری پرورش یافت. سال ۱۹۳۱ از یکی بهترین دبیرستان های آلمان فارغ التحصیل شد. در ابتدا به نیروی زمینی پیوست و در هنگ ۲ پیاده نظام پروس قرار گرفت تا دوره سه ساله افسران را بگذراند. ب
ا علاقه مند شدن به پرواز توسط عمویش، نخستین درخواست او در سال ۱۹۳۵ برای ورود به "لوفت وافه" به دلیل رنج بردن از بیماری حرکت از سوی پزشکان رد اما با نشان دادن ممارست نهایتاً به شکل مشروط مقبول واقع شد. البته مشکل او هنوز کاملاً برطرف نشده بود و در حین پرواز مکرراً دچار حالت تهوع و سردرد شدید می شد. بل این حال با اراده سخت به تلاش برای فائق آمدن بر آن ادامه داد. با درجه ستوان دومی یک دوره شش ماهه آموزش خلبانی را ماه ژوئن سال ۱۹۳۵ به پایان رساند. سال ۱۹۳۶ به درجه ستوان یکمی ترفیع گرفت. سپس به عنوان مدرس جنگنده دوباله به جناح ۱۳۴ شکاری فرستاده شد. جنگ داخلی اسپانیا. تابستان سال ۱۹۳۸ به عنوان «داوطلب» در قالب لژیون کوندور راهی میدان های نبرد در جنگ داخلی اسپانیا گردید. مولدرس با پرواز با مدل های اولیه ای هواگرد جنگنده تک باله مسرشمیت ب اف ۱۰۹، به عنوان جانشین آدولف گالانت، رهبری اسکادران ۳ از گروه شکاری ۸۸ را بر عهده گرفت. برخی مدعی شده اند مولدرس پیش از این دانشجوی گالانت در مونشن بود؛ به هر صورت این ادعا صحت ندارد و این دو برای نخستین بار در اسپانیا با یکدیگر دیدار کردند. گالانت ماه بعد هنگام ترک اسپانیا در گزار
شی آورد: «ستوان مولدرس یک افسر و خلبان عالی با توانایی رهبری درخشان و دقیق است.» در این هنگام یگان به هواگردهای منسوخ هاینکل هائی ۵۱ مجهز بود. دو ماه پس از آن که مولدرس هدایت اسکادران را در دست گرفت باز تجهیز آن به هواگردهای به روز مسرشمیت ب اف ۱۰۹ آغاز شد. مولدرس نبردهای شدیدی را در مناطق آراگون و ابرو تجربه کرد. مولدرس نخستین و دومین پیروزی هوایی خود را روز ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۳۸ حاصل کرد. او تا هنگامی که اوایل ماه دسامبر فرماندهی اسکادران را به ستوان دوم هوبرتوس فون بونین سپرد، با مجموعاً ۱۴ پیروزی هوایی به برترین خلبان تک خال لژیون کوندور بدل شد. آخرین مورد از این پیروزی ها را روز ۳ نوامبر به دست آورد. تمامی این قربانی ها، شامل چهار آی-۱۵ و ده آی-۱۶، هواگردهای تک موتوره بودند. در بهترین روز، ۳۱ اکتبر، دو آی-۱۵ سرنگون شدند. به جهت تقدیر از این موفقیت ها صلیب اسپانیایی طلایی با شمشیرها و الماس ها به او اعطا گردید. نوآوری تاکتیکی. مولدرس اواخر سال ۱۹۳۸ به آلمان بازگشت. پیشینه شخصی رزمی جایگاه ویژه ای در نیروی هوایی برای او ایجاد کرد و او را به یکی از خلبانان مورد علاقه فیلدمارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت وا
فه" بدل ساخت. مولدرس در یک جایگاه ستادی در بازرسی نیروهای جنگنده در وزارت هوانوردی رایش در برلین قرار گرفت. مولدرس با بهره گیری از تجربیات خود از این جنگ داخلی اسپانیا نقش مهمی در ابداع تاکتیک های نوین جنگنده داشت. او معتقد تاکتیک های جنگ جهانی اول برای جنگنده های نوین تک باله و پرسرعت منسوخ و بی تاثیر است. به جای پرواز در آرایش سه هواگردی تنگ وی شکل (V)، او پرواز جفت با فاصله زیاد در آرایش چهار هواگردی (خوشه) را توسعه داد. این آرایش به جهت شباهت آن به انگشتان یک دست گشاده «چهار انگشت» نامیده شد. بر این اساس در هر جفت یک خلبان نقش اصلی تهاجمی را ایفا و در همین حال هم بالش از او پشت سرش محافظت می کرد. به شکل مشابهی در سطح خوشه نیز یک جفت نقش اصلی تهاجم را بر عهده می گرفت درحالیکه جفت همراهی کننده در صورت ایجاب از آن در برابر حملات محافظت می نمود. تجهیزات رادیویی نیاز به ارتباط دیداری نزدیک را از بین برده بود. در این حالت لزومی بر تلاش جهت حفظ دقیق آرایش نبود و تمرکز خلبان ها بر شناسایی دشمن قرار می گرفت؛ در نتیجه فضای بسیار بیشتری در آسمان پوشش داده می شد و ابتکار عمل حاصل می گردید. علاوه بر این با پخش شدن اعض
ای آرایش خطر کمتری متوجه هر یک از آن ها نسبت به آرایش تنگ بود. عملکرد موفقیت آمیز و چشمگیر مولدرس در اسپانیا یاری گر او با وجود سن کم در پذیرش عمومی نوآوری های تاکتیکی اش بود. "لوفت وافه" با بهره گیری از این تاکتیک ها هنگام آغاز جنگ جهانی دوم دست بالا را در برابر تمامی دشمنان خود داشت. بهره وری زیاد این تاکتیک سایر کشورها به خصوص متفقین را نیز بر آن داشت در نهایت آن را اقتباس کنند. جنگ جهانی دوم. نبرد فرانسه. مولدرس ماه مارس سال ۱۹۳۹ با درجه سروانی فرمانده اسکادران ۱ از جناح ۵۳ شکاری را در دست گرفت. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم یگان او در جریان جنگ تصنعی در حال دفاع از مرزهای غربی با فرانسه بود. در این موقعیت نزدیک بود مولدرس نخستین تلفات جناح خود نام بگیرد. با وجود این که ادعا شده است صبح روز ۸ سپتامبر یک جنگنده اچ-۷۵ فرانسوی به هواگرد او آسیب زده است، دفترچه ثبت وقایع مولدرس برای این روز گزارش از هیچ برخوردی با هواگردهای دشمن بر فراز خط مقدم نمی دهد. به هر صورت هواگرد مولدرس در این مورد هنگام بازگشت وادار به فرود اجباری و در حین آن واژگون شد و جراحات جزئی به او وارد آمد. بدین شکل تا روز ۱۵ سپتامبر قادر به پرواز
نبود. در این مدت اسکادران او نخستین پیروزی هوایی جناح در جنگ را کسب کرد. به هر صورت، مولدرس با بازگشت به خدمت نخستین پیروزی هوایی خود در جنگ را روز ۲۰ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با ساقط کردن یک جنگنده فرانسوی اچ-۷۵ در غرب مرتسیش حاصل نمود. در این مورد، به نقل از گزارش رزمی او، ساعت دو و نیم بعد از ظهر با دسته چهار هواگردی خود به آسمان برخاست تا با شش هواگرد تک باله دشمن درگیر شود که در جنوب تری یر مشاهده شده بودند. دسته پس از گذر از رود زار در نزدیکی مرتسیش هواگردهای دشمن را در ارتفاع بالاتری دید. مولدرس با یک حرکت قوسی شکل به بالای سر آن ها اوج گرفت و غافلگیرانه ای به عقب ترین هواگرد حمله کرد. از فاصله حدود ۵۰ متری بر آن آتش گشود. هواگرد دشمن عمل گریزی صورت داد اما مولدرس با تیراندازی بیشتر به آن آسیب وارد کرد. مولدرس شیرجه زد و دید خود بر هواگرد دشمن را از دست داد؛ چرا که زیر حمله دیگر هواگردهای دشمن قرار گرفته بود. به هر شکل سه خلبان دیگر دسته پیروزی مولدرس را تأیید کردند و گزارش دادند که خلبان فرانسوی بیرون پریده و هواگرد او غرب مرتسیش سقوط کرده است. در ادامه روز ۱۸ سپتامبر فرماندهی گروه ۳ به تازگی شکل گرفته جناح
۵۳ شکاری به او سپرده شد. او جایگاه پیشین خود را به ستوان یکم هانس-کارل مایر تحویل داد. مولدرس تا پایان سال دو هواگرد دیگر دشمن از جمله نخستین پیروزی گروه در قالب یک بمب افکن بریتانیایی بلنهیم در روز ۳۰ اکتبر در نزدیکی کلوسرات، را سرنگون کرد. در مورد دوم روز ۲۲ دسامبر هواگردهای گروه ۳ دو هواگرد شناسایی دورینه دو ۱۷ را از ارتفاع بالاتر در ۲۰ کیلومتری داخل خاک فرانسه در شمال شرقی متس پوشش می دادند که سه جنگنده دشمن را در ارتفاع بسیار پایین تر مشاهده کردند. مولدرس و ستوان دوم هانس فون هان، فرمانده اسکادران ۸ هر یک یکی از هواگردهای دشمن را سرنگون کردند. مولدرس می پنداشت با جنگنده های موران-سولنیه فرانسوی مواجه شده است؛ درحالی که در حقیقت دو جنگنده هاریکن نیروی هوایی بریتانیا سرنگون شدند. از مجموع یازده پیروی جناح ۵۳ در ماه نوامبر سال ۱۹۳۹ هفت مورد مربوط به گروه ۳ مولدرس بود. یگان او با فاصله موفق ترین گروه جناح در نیمه نخست سال ۱۹۴۰ هم بود. دفترچه ثبت وقایع مولدرس نشان گر این است که ماموریت های رزمی او در این مدت شامل پنج مورد در ماه ژانویه، سه مورد در ماه فوریه، هجده مورد در ماه مارس، ده مورد در ماه آوریل و سه مو
رد در روزهای ابتدایی ماه مه بود. تا این زمان شمار پیروزی های هوایی او به ۹ مورد رسید. آخرین پیروزی او در جنگ تصعنی ساقط کردن یک جنگنده هاریکن در روز ۲۳ آوریل در نزدیکی محل تلاقی مرزهای لوکزامبورگ، فرانسه و آلمان بود. با تهاجم آلمان به فرانسه و کشورهای سفلی از روز ۱۰ مه سال ۱۹۴۰ نبرد هوایی شدت بیشتری گرفت. نخستین پیروزی هوایی مولدرس در نبرد فرانسه با ساقط کردن یک جنگنده بریتانیایی هاریکن در روز ۱۴ مه در شمال نوآروال محقق شد. مولدرس پیروزی های هوایی خود را تا روز ۲۷ مه به ۲۰ مورد رساند. او نخستین خلبان جنگنده "لوفت وافه" بود که این تعداد هواگرد دشمن را سرنگون می ساخت. بدین جهت، به عنوان نخستین فرد از "لوفت وافه"، روز ۲۹ مه سال ۱۹۴۰ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین گردید. در این حال نفر بعدی در گروه ۳ جناح ۵۳ شکاری گروهبان یکم هانس گالوبینسکی بود که تنها چهار پیروزی هوایی در کارنامه داشت. یک هفته بعد، روز ۵ ژوئن هواگرد مولدرس توسط تک خال فرانسوی، رنه لرارگ ساقط شد. با چتر نجات در ۶۰ کیلومتری عمق اراضی زیزر سلطه دشمن، بین بلینکور و ساسی-لو-پتی در غرب کومپین فرود آمد. با وجود تلاش برای گریز، یک ساع
ت بعد به دام سربازان فرانسوی افتاد و اسیر شد. فرانسوی ها نشان صلیب شوالیه مولدرس را گرفتند و او را مورد ضرب وشتم قرار دادند. تا این زمان او با به انجام رساندن ۱۲۸ مأموریت رزمی، ۲۵ پیروزی هوایی کسب کرده بود. با پیروزی آلمان بر فرانسه، مولدرس روز ۲۵ ژوئن از اسارت آزاد شد. پس از آزادی چند هفته نخست ماه ژوئیه را در مرخصی گذراند. نبرد بریتانیا. مولدرس به درجه سرگردی ترفیع یافت و در جریان نبرد بریتانیا، به فرماندهی جناح ۵۱ شکاری برگزیده شد. در این زمان جوان ترین فرمانده یک جناح در "لوفت وافه" بود. سروان هارو هاردر جانشین او در فرماندهی گروه ۳ جناح ۵۳ شکاری شد. مولدرس در نخستین گشت زنی خود بر فراز انگلستان، روز ۲۸ ژوئیه درگیر نبرد تن به تن با آدولف مالان، تک خال بریتانیایی با هواگرد اسپیت فایر، شد. مولدرس در این درگیری سه جنگنده یگان خود را از دست داد و خود از ناحیه هر دو پا مجروح شد. به هر صورت توانست هواگرد آسیب دیده خود را به پایگاه هوایی ویسان در شمال فرانسه برساند و فرود اضطراری کند. به عملیات در فراز بریتانیا ادامه داد و روز ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۴۰ به چهلمین پیروزی هوایی خود رسید. این موفقیت برگ های بلوط را بر نشا
ن صلیب شوالیه او به عنوان نخستین خلبان "لوفت وافه"، به ارمغان آورد. موفقیت های مولدرس ادامه پیدا کرد و در ماه اکتبر او نخستین خلبان در جنگ شد که ۵۰ پیروزی هوایی دست یافته است. از روز ۱۱ نوامبر برای مدتی با ابتلا به آنفولانزا زمین گیر شد اما همچنان خلبانان یگان خود را به کمک ارتباطات رادیویی هدایت می کرد. وقتی متوجه ساقط شدن ستوان یکم گئورگ کلاوس، هم بال خود در کانال مانش شد به یگان های هوایی-دریایی نجات دستور داد او را بازیابی کنند. با غیرممکن اعلام شدن این اقدام، مولدرس در پروازی بسیار خطرناک، خود با همان حال بیماری در همراهی با شخص دیگری، در جست وجوی هم قطارش تا پای رود تیمز رفت اما بدون حصول مقصود بازگشت. سال ۱۹۴۰ را با ۵۵ پیروزی هوایی به پایان رساند. آخرین یک جنگنده هاریکن بود که بعد از ظهر روز ۱ دسامبر در نزدیکی ساحل کنت توسط او ساقط شد. جبهه شرقی. مولدرس تا بهار سال ۱۹۴۱ در جبهه کانال مانش باقی ماند؛ تا این که جناح ۵۱ شکاری به منظور عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، به شرق لهستان منتقل گشت. تا این زمان شمار پیروزی های هوایی او ۶۸ مورد بود. مولدرس ساعات آغازین عملیات چهار هواگرد دشمن شامل یک جنگنده
آی-۱۵۳ و سه بمب افکن اس بی را ساقط کرد. سه مورد آخر تنها در عرض چهار دقیقه در حدود ساعت ۱۲:۳۰ سرنگون شدند. مولدرس، با ۷۲ پیروزی هوایی، همان روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ تلگراف تبریک از جانب هیتلر و شمشیرهای نشان صلیب شوالیه را دریافت نمود. روز بعد هواگردهای یگان او با توپ های خودکار خود دست کم ۲۵ تانک ارتش سرخ را در نزدیکی پروژانی منهدم و راه را برای گروه زرهی ۲ هاینتس گودریان باز کردند. روز ۳۰ ژوئن موفقیت های مولدرس با درجه سرهنگ دومی به عنوان نخستین تک خال جهان از ۸۰ پیروزی هوایی گذشت. متعاقباً، مولدرس روز ۱۵ ژوئیه با سرنگون کردن یک بمب افکن پی ایی-۲ به نخستین فرد در تاریخ با ۱۰۰ پیروزی هوایی بدل شد. این موضوع سبب گشت مولدرس همان روز ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۴۱ به عنوان نخستین نظامی آلمانی الماس های نشان صلیب شوالیه را نیز دریافت کند. به جهت اجتناب از آثار سو تبلیغاتی از رفتن فردی در جایگاه او، رایشس مارشال گورینگ بلافاصله مولدرس را از هر گونه پرواز عملیاتی دیگری منع کرد. مولدرس درحالیکه تنها ۲۸ سال داشت، روز ۲۰ ژوئیه به درجه سرهنگ تمامی نائل آمد و روز ۷ اوت به عنوان بازرس کل نیروهای جنگنده برگزیده شد. بر خلاف فرمان گورینگ،