Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا از اصفهان عازم نجف آباد و فریدن شدند، تا سال ۱۰۳۰ ق همگی بر دین مسیحیت باقی بودند. در این سال شاه عباس پس از بازرسی اقدامات انجام گرفته در خصوص اتصال آب کوهرنگ به زاینده رود، متوجه وضع عیسویان مهاجر از گرجستان و ارمنستان شد که تلاش و کوشش آنان باعث آبادی سردسیر فریدن شده بود «شاه از این که آن ها در میان مردم مسلمان زندگی می کردند مضطرب شد» در نتیجه دستور داد آن ها مسلمان شوند و عبدالمعالی نطنزی را مأمور این کار نمود. اسکندر بیک ترکمان مورخ و منشی مخصوص شاه عباس این واقعه را چنین می نویسد: «از وفور ترحم و غمخواری که چون دنیا محل حوادث و دار فتور است مبادا در آن هنگام وقوع حادثه و عدم استقامت ملک از الوار (لرها) قرب جوار که جور و اعتساف (ظلم و بیداد) جبی (ذاتی و سرشتی) آن طایف است، به ایشان که مطیع اسلام و اهل ذمه (مسیحی) اند دست درازی واقع شده نساء و صبیان بذل اسر گرفتار آیند از آن طبقه دعوت همایون به قدم اذعان تلقی نموده طوعا او کرها (با میل یا اکراه) پذیرای فرمان شدند» شاه عباس امیر ابوالمعالی نطنزی مجلس نویس خود را به این کار مأمور نمود. وی به میان عیسویان رفت. جمعی با رغبت و جمعی با تهدید و ارعاب مسلمان
شدند. در این اقدام ۵٬۰۰۰ تن از گرجیان و ارمنی ها مسلمان شدند. جایگاه گرجی ها در تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران. حاکمان و امیران گرجی تبار ایران. گرجیان مردم سرزمین کوهستانی قفقاز هستند و سخت کوش و جنگ آور بار آمده اند و رشادت آن ها توجه بسیاری از سیاحان اروپایی و اقوام مختلف را به خود معطوف نموده است. خواجه نظام الملک طوسی، وزیر با تدبیر سلاجقه در بحث از افراد تشکیل دهندهٔ سپاه وجود گرجی ها را به عنوان مردانی نیک ضروری می داند. دورهٔ اوج خدمات گرجی ها در تعالی اهداف سایر ملل در ایران عصر صفوی می باشد. با حملات شاه طهماسب یکم به قفقاز و گرجستان تعداد بسیاری از گرجی ها به ایران وارد شدند. «ورود این گروه قومی جدید تغییر عمیقی در طبیعت جامعهٔ صفوی پدیدآورد و تأثیرات عمیقی بر نهادهای نظامی و سیاسی کشور نهاد». گرجی ها در ایران به زودی و با سرعت پله های ترقی را پیمودند. چنان که در پایان دورهٔ سلطنت شاه طهماسب و در منازعات جانشینی او یکی از دو جناح ذی نفوذ و مدعی را تشکیل می دادند. در زمان سلطنت وی محمد خدابنده یک گرجی به نام کیخسرو بیک را در مقام مربّی فرزند وی می بینیم. شایان ذکر است این مقامی بود که تنها به بزرگان قزل
باش داده می شد و وی نخستین غیر قزلباش است که بدین مقام والا دست یافته است. با سیاست های شاه عباس که کوشش در کاستن از نیروی قزلباش ها و تاجیک ها داشت، در دورهٔ سلطنت وی گرجی ها به بالاترین مناصب و مقامات لشکری و کشوری دست یافتند. بر پایه برآورد مینورسکی گرجی ها و دیگر قفقازی ها در پایان سلطنت شاه عباس یکم، یک پنجم مناصب بالای اجرایی را اشغال کرده بودند. در منابع به فهرست بلندی از نام های امرا و حکام گرجی برمی خوریم. آن ها از شمالی ترین نقطهٔ ایران (قراباغ) تا جنوبی ترین نقطه (هرمز) و از شرقی ترین نقطه (قندهار) تا غربی ترین نقطه (بغداد) حکومت می کردند. تنها در دورهٔ صفویه بلکه در دورهٔ افشاریه، زندیه و قاجاریه نیز بسیاری از گرجیان سرشناس و جزء ارکان حکومت بوده اند. شاعران فارسی سرای گرجی تبار ایران. گرجستان به علت موقعیت ویژه جغرافیایی خود در درازای اعصار متمادی عرصهٔ کشمکش ها و رقابت های دولت های پر قدرت عصر بوده و در دل یکی از حساس ترین مناطق دستخوش تلاطمات گوناگون سیاسی، مذهبی و اقتصادی جای داشته است. گرجستان یکی از چند کشوری است که پیوسته در معرض داد و ستد فکری و فرهنگی شرق و غرب بوده و از هر دو منبع سرشار
علم و فرهنگ الهام می گرفته است. گرجیان در سراسر تاریخ ممتد خود نوجو و نوپسند بودند ولی همواره کوشش می کردند که پایبند به اصالت قوی خود باشند و عناصر نوین را با مبادی ریشه دار خود پیوند زنند آنان بدین سان فرهنگ مادی و معنوی ویژهٔ گرجی را که از خصوصیات فرهنگی ملی است به وجود آورده اند. این نوجویی و نوپسندی و فرهنگدوستی ذاتی گرجیان نه تنها در وطن خودشان وجود داشت بلکه آن را در غربت نیز به منصهٔ ظهور رساندند. گرجیانی که توسط صفویان و قاجارها به ایران کوچانده شدند ذوق شعری خود را در زبان مهاجمان بکار بستند و زبان خصم پرکین را به حیله و زیور آراستند. تفلیس به عنوان شهری که برای مدتی تقریباً طولانی مقر حکام مسلمان بود، رونق علمی و ادبی فراوانی یافت. این رونق نیز زائیدهٔ تسامح مذهبی پادشاهان عیسوی گرجستان بود که نسبت به مسلمانان کمال احترام و محبت را روا می داشتند. شعرا و دانشمندان زیادی با عنوان «تفلیسی» در آسمان علم و ادب فارسی و اسلامی درخشیدند و تفلیس در نزد مسلمانان چنان شهرت یافت که مؤلف تاریخ قم می نویسد: «... حق جل و علا از جمیع شهرها کوفه و قم و تفلیس را برگزیده است».
سینما سپاهان یکی از قدیمی ترین سینماها در شهر اصفهان می باشد. ساختمان. این سینما، تئاتر در کوچه سپاهان که مشرف به خیابان چهار باغ عباسی می باشد، قرار گرفته است. تاریخ ساخت آن به سال ۱۳۴۰ برمی گردد. این سینما توسط آقای صدری (پسر عموی ارحام صدر) احداث گردیده است. ظرفیت. ظرفیت این سالن ۷۲۹ نفر می باشد. مدیر فعلی: سید مصطفی حسینی خالد آبادی مدیران قبلی: آقایان، خلیلی، فردوسی، پسندیده، رضایی کنسرت های موسیقی. به دلیل چند کاربره بودن این سالن نمایش، گروه های موسیقی هم در این سالن کنسرت اجرا می کنند.
این گور در کنار یکی از خیابان های اصلی شهر رامهرمز کنونی در باغی که به «برده شور» شهرت دارد، واقع شده است. گفته می شود که این قبر هرمز ساسانی (هرمز یکم)، بنا کننده رامهرمز است. در چند قدمی این محل، امام زاده بی بی سینی قرار دارد که زیارتگاه بی بی ساسانی را به یاد می آورد. هرمز یکم. هرمز یکم یا هرمزداردشیر از سال ۲۷۲ تا ۲۷۳ (میلادی)، پادشاه ساسانی بود. بعد از پدر خود، شاپور یکم، به عنوان شاهنشاه ایران سلطنت کرد. وی که در هنگام حیات پدر در جنگهای روم و ارمنستان شجاعت بسیار از خود نشان داده بود، به خاطر شجاعتهای خویش دلیر (جری، بطل) خوانده می شد و شاپور یک چند فرمانروایی پارت و سرانجام فرمانروایی ارمنستان را با عنوان ورزگ شاه ارمنشهر به او داده بود. به نظر میآید صفات جنگی بیش از تدبیر و درایت، وی را در نظر پدر لایق جانشینی او کرده باشد. اگر روایت طبری در باب آنکه وی یک دست داشت، درست باشد ممکن است، همین نکته بهانه ای شده باشد که بزرگان ناراضی او را خیلی زود از سلطنت برکنار کرده باشند. از روایات مانوی هم بر می آید که وی نسبت به مانی همچنان نظر تأیید و مساعدت داشته است و این نکته حاکی از سیاست تسامح جویی اوست. مان
ی پیامبر در زمان او آزادانه اندیشه اش را رواج می داد. همچنین کرتیر موبد نامدار زرتشتی و دشمن مانی، در زمان او ارج بسیار یافت. فرجام کار هرمزداردشیر، روشن نیست و درست معلوم نیست، به مرگ طبیعی درگذشته یا از سلطنت خلع گشته است. در شاهنامه ذکر او تحت نام اورمزدِ شاپور آمده است.
سِخِم رع شِدتاوی سوبک اِمساف یکم فرعونی در دودمان هفدهم مصر باستان است که در دوره دوم میانی فرمانروایی می کرد. نام تاجی او "سخم رع شدتاوی" به معنای «رع نیرومند است، او که نجات دهنده دو سرزمین است» می باشد. دیدگاه غالب در میان مصرشناسان اکنون این است که سوبکم سف یکم پدر هر دو شاه اینتف ششم و اینتف هفتم بوده است. شاهد بر این دیدگاه سنگ نوشته ای بر روی بقایای معبدی مربوط به دودمان هفدهم در جبل انتف است که در هنگام اینتف هفتم ساخته شده بوده. این سنگ نبشته سخن از کسی به نام سوبک [سف] می زند که پدر اینتف هفتم بوده. آرامگاه. هرم-آرامگاه سوبک امساف یکم در تبس بوده است. به گفته جیمز برستد این هرم تا میانه های ده ۱۹۳۰ میلادی هنوز تشخیص پذیر بود. احتمال دارد که خود گور در سال ۱۹۲۷ توسط مردم محلی مورد دستبرد قرار گرفته باشد. این در حالی است که دو پاپیروس ابوت و لئوپولد-امهرست، که به سال ۱۶ام فرمانروایی رامسس دوم بر می گردند، خبر از دزدی از گور سوبک امساف یکم در آن هنگام می کنند. شرح دستگیری دزدان و اعتراف آن ها به این کار و دادگاهی شدنشان در پاپیروس لئوپولد-امهرست آمده است. این متن می نویسد که آمنپ نوفر نامی پسر آن هرناخ
ته که سنگ تراشی در معبد آمون رع بود در دام "عادت دزدی از گور [اشراف در غرب تبس] افتاده و سنگ تراشی به نام هپی ور یاریش می کرده،" و به دزدی از گور سوبک امساف یکم و شش اشراف زاده ی دیگر در سال ۱۳ام فرمانروایی رامسس دوم اعتراف می کند. آمنپ نوفر اعتراف می کند که آن ها به احتمال قوی برای حکم آمنپ نوفر شدیدترین مجازات در مصر باستان درخواست شده؛ مجازاتی که می بایست چهارمیل کردن بوده باشد و تنها برای گناه های بسیار بزرگ و نابخشودنی مورد استفاده قرار می گرفته.
سیندیکیت یک بازی ویدئویی در سبک سایبرپانک و تیراندازی اول شخص و همینطور یک بازشروع برای این سری بازی است که توسط استودیو استاربریز توسعه یافته و به وسیلهٔ شرکت الکترونیک آرتس در فوریه ۲۰۱۲ برای مایکروسافت ویندوز، اکس باکس ۳۶۰ و پلی استیشن ۳ روانه بازار شد. شروع این بازی تیراندازی اول شخص در سال ۲۰۶۹ است.
ماجرای یک مسیحی فقیر که میان فارسی زبانان با نام ماجرای یک پیشوای شهید شناخته می شود، یک نمایشنامه است که اینیاتسیو سیلونه، نویسندهٔ اهل ایتالیا در سال ۱۹۶۸ میلادی، نوشته است. به فارسی. این کتاب با نام "ماجرای یک مسیحی فقیر" به قلم محمد قاضی به فارسی ترجمه و چاپ شد. از چاپ دوّم به بعد مترجم نام کتاب را به "ماجرای یک پیشوای شهید" تغییر داد. جز این چاپ در انتشارات نیل، سپس تر در سال ۱۳۹۳ کتاب با ویرایش در انتشارات فرهنگ جاوید به چاپ سوّم رسید.
سرگذشت هنرپیشه نام یک کتاب ادبی است که توسط آناتول فرانس، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است.
سرود کریسمس نام یک رمان کوتاه نوشته چارلز دیکنز، نویسندهٔ اهل بریتانیا است. این کتاب در کریسمس ۱۸۴۳ به چاپ رسید. در این کتاب شخصیت اصلی یعنی ابنیزر اسکروج که مردی ثروتمند ولی خسیس و سنگدل است به کمک روح دوستش مارلی وسه روح کریسمس دگرگون می شود. او پس از دیدن رنج مردم تبدیل به مردی سخاوتمند می شود که همگان او را دوست دارند. خلاصه. پیرمردی تنها در شهری کوچک به تجارت مشغول بود که در خساست، شهره همگان بود. روز پیش از کریسمس تنها خواهرزاده پیرمرد به دفتر کار او آمد و او را برای مهمانی شب کریسمس دعوت کرد. پیرمرد که عاری از هرگونه احساسات و عواطف بود دعوت او را رد کرد و این کار را مزخرف و بیهوده خواند؛ و در آخر دیدارشان تنها کارمند خود را مجبور ساخت تا در روز کریسمس به دفتر آمده و مشغول کار شود. پس از تاریک شدن هوا به منزل رفت و در آنجا حضور کسی را حس کرد. روح شریک و دوستش به سراغش آمده بود و حامل پیامی برای او بود. پیغام او این بود که امشب ۳ روح به ملاقات اسکروچ خواهند آمد و هرکدام پیامی برای او دارند و سپس ناپدید شد. اسکروچ که در حالت شوک و اضطراب بود حرف او را باور نکرد؛ ولی هنگامی که ساعت بزرگ شهر به صدا درآمد ر
وح اول به سراغش آمد؛ و از او خواست تا همراهش بیاید. آن روح اسکروچ را به گذشته برد. کودکی و نوجوانی و جوانی که در آن دوران او فردی شاد بود که همراه با اطرافیانش در انتظار کریسمس بودند. پس از آن به اتاق برگشتند و روح ناپدید شد و اسکروچ همراه با ترس و اضطراب منتظر روح های دیگر ماند. پس از به صدا درآمدن ساعت شهر روح دیگری ظاهر شد و او نیز از اسکروچ خواست با او همراه شود. آن ها به سراغ خیابان ها مغازه ها و حتی کشتی هایی که در اقیانوس ها بودند رفتند و در همه آن ها مردم غرق در شادی و نشاط بودند. پس از آن به خانه خواهرزاده اسکروچ رفتند در آنجا مهمانی با شکوهی برپا بود. اگر چه کسی حضور اسکروچ را حس نمی کرد؛ اما او با افراد داخل خانه در جشنشان همراه بود و برای لحظه ای دلش خواست که واقعاً در آن مهمانی حاضر باشد و حتی دید با اینکه در آن مهمانی واقعاً حضور ندارد افراد آنجا به یادش هستند. پس از آن به خانه باب کراچیت تنها کارمند اسکروچ رفتند. خانه ای کوچک ولی با شادی فراوان که همه انتظار کریسمس و شام بوقلمون را می کشیدند. باب کراچیت فرزندان بسیاری داشت اما «تیم» فرزند کوچک او گویی روح خانه با قلبی مهربان اما بیمار بود. اسکر
وچ دید پس از شام خانواده کراچیت او را از یاد نبرده اند و برای سلامتی او دعا می کنند همانگونه که خواهرزاده اش او را در مهمانی فراموش نکرده بود. او سخت منقلب شده بود. روح به او گفت که وقت رفتن شده است و او را به اتاقش بازگرداند. اکنون اسکروچ درسش را آموخته بود و دوست نداشت روح سوم را ملاقات کند چون می دانست آن روح آینده است. اما با صدای زنگ ساعت روح سوم ظاهر شد و بدون هیچ حرفی به اسکروچ اشاره کرد که همراه او برود. آن ها به خانه ای در قسمت فقیرنشین شهر رفتند. در آنجا چند نفر نشسته بودند و راجع به وسایل دزدیده شده از خانه فردی که به تازگی مرده بود صحبت می کردند که آن منزل اسکروچ بود. وحشت او را فرا گرفته بود. روح او را به خیابان های شهر برد نزد ۲ تاجر که اسکروچ احترام خاصی برای آن ها قائل بود اما در کمال تعجب دید که آن ها نسبت به شنیدن خبر مرگ یکی از تاجرهای شهر کلا بی تفاوت هستند. روح اسکروچ را به خانه اش برد و در آنجا فردی روی تخت خوابیده بود و ملحفه ای بر رویش کشیده شده بود روح به او اشاره کرد که ملحفه را کنار بزند اما اسکروچ با وحشت فراوان از این کار سرباز زد. روح او را به خانه باب کراچیت برد در آنجا فهمید فر
زند کوچک آن ها تیم در اثر بیماری مرده است و ان خانواده سخت متأثر هستند. اما باب کراچیت خبری برای خانواده خود داشت. خواهرزاده اسکروچ که باب را فقط یکبار در دفتر کار دایی خود دیده بود به او پیشنهاد یک کار خوب را داده و حالا فرزند بزرگ باب می تواند مشغول به کار شود. این خبر آن خانواده را بسیار خوشحال کرد. روح دوباره اسکروچ را به خانه اش برد و دوباره از او خواست ملحفه روی جنازه را کنار بزند و چهره آن را ببیند؛ ولی هرچه اسکروچ مقاومت کرد که این کار را انجام ندهد نتوانست روح را منصرف کند؛ و در نهایت مجبور شد ملحفه را کنار بزند. با کنار زدن ملحفه همراه با ترس فراوان حس کرد از خواب بیدار شده است. خود را روی تخت خوابش دید. به کنار پنجره رفت به ساعت نگاه کرد تازه سرشب بود. از اینکه فهمیده بود همه اتفاقات را در خواب دیده است بسیار خوشحال شد. پسرکی را در خیابان دید و به ازای مبلغی پول از او خواست به مغازه بوقلمون فروشی برود و یک بوقلمون خریده و به خانه باب کراچیت بفرستد. سپس آماده شد و به خانه خواهرزاده اش رفت و در مهمانی او شرکت کرد. در بین راه افرادی را دید که برای خیریه کمک جمع می کنند. به آن ها مبلغ زیادی کمک کرد به
طوریکه آن ها از اینکار پیرمرد در تعجب بودند. فردای کریسمس به دفتر کار خود رفت. باب با تأخیر به دفتر رسید و انتظار سرزنش داشت. اما دید که اسکروچ حقوقش را افزایش داده و به او کریسمس را تبریک گفت. از این به بعد برای تیم کوچولو مانند پدری دیگر بود و با کمک های او باعث شد تیم کوچولو زنده بماند. آن خواب زندگی اسکروچ را تغییر داد. از آن روز دیگر هیچ کس اسکروچ را پیرمردی عبوس و خسیس و بی احساس نمی دانست و همه نام او را تا سال های سال به نیکی یاد می کردند. نمایش. چارلز دیکنز به غیر از اینکه یکی از بهترین رمان نویسان سده ۱۹ (میلادی) باشد هنرپیشه و کارگردان تئاتر هم بود. خود دیکنز، نمایش سرود کریسمس را به صورت تک نفره در سراسر بریتانیا اجرا کرد. این بازی او در ۳۸ نقش، مورد ستایش بسیار قرار گرفت. اسکروج واقعی. نام اسکروج. گفته می شود چارلز دیکنز هنگامیکه در ژوئن ۱۸۴۱ در حالیکه گورستان کنون گیت در ادینبرا قدم می زد به سنگ قبری برخورد که نام «ایبنزر لنوکس اسکروج» و mealman (فروشندهٔ مواد غذایی) روی آن نوشته شده بود. اما دیکنز آنر به اشتباه mean man (مرد بدجنس) خواند. بعد ها در یادداشت های خود نوشت: «اینکه تا ابد تنها یادگا
ری که از انسان بماند بدجنسی و آزمندی باشد روشن ترین گواه زندگی بیهوده و بر باد رفته است». اسکروج واقعی بازرگانی بوده که با واردات شراب و صادرات ویسکی شهرتی به هم می زند و پشتیبانی دربار بریتانیا را بدست می آورد. تا جایی که برای دو سال، نماینده اعیان ادینبرا در مجلس اعیان بریتانیا می شود. او فردی خوش مشرب و کمی حقه باز بود. او یکی دو بار هم به زنان، دست درازی کرده است. او به احتمال زیاد از یکی از خدمتکار هایش هم سؤاستفاده می کرده و فرزندی خارج از ازدواج داشته است. قبر اسکروج در جریان بازسازی گورستان کنون گیت در سال ۱۹۳۲ گم شد. شخصیت اسکروج. جان الویس. به نظر می رسد چارلز دیکنز شخصیت خسیس اسکروج را از روی جان الویس (۱۷۸۹–۱۷۱۴) نماینده مجلس عوام بریتانیا از حوزه بارکشر الهام گرفته باشد. با اینکه جان الویس اهل خانواده ای ثروتمند و سرشناس بود اما همه، او را به خاطر خساست می شناختند. آشنایی دیکنز با جان الویس به کتاب "زندگی جان الویس آخر" نوشته «ادوارد تاپهام» در سال ۱۷۹۰ بازمی گردد. این کتاب با ۱۲ سری چاپ، پرفروش ترین کتاب زمانه خود بود و «الویس خسیس» را به عنوان نماد خساست معرفی و ثبت کرد. ادوارد تاپهام می نویسد:
«او داوطلبانه خود را از همه راحتی های زندگی زمینی منع می کرد. زیر باران شدید لندن، پیاده به خانه می رفت که مبادا یک شیلینگ خرج درشکه کند یا با لباس خیس می نشست تا مبادا آتشی روشن کند و لباس هایش را خشک کند. با این که می توانست به راحتی گوشت تازه بخرد غذاهای مانده ای که با فاسد شدن فقط یک گام فاصله داشتند می خورد». این در حالی بود که جان الویس مشاور و وکیل اموال عمویش بود که معادل ۱۸ میلیون پوند ارزش داشت. البته الویس، گاهی آدم خیرخواه و قابل اعتمادی می شد. او گاهی به مردم نیازمند پول نقد می داد. خساست جان الویس و خودداری او از خرج کردن پول (حتی برای خودش) باعث شد هنگامیکه در سال ۱۷۸۹ از دنیا برود مبلغی برابر ۲۵ میلیون پوند (امروز) برای فرزندانش به جا گذاشت. گابریل گروب. چارلز دیکنز از یک شخصیت خسیس حقیقی دیگر به نام گابریل گروب نیز الهام گرفته است. میراث. عبارت "کریسمس مبارک" اولین بار در سال ۱۵۳۴ شکل گرفت اما استفاده دیکنز از این عبارت در "سرود کریسمس" آن را در بین مردم محبوب کرد. نام "اسکروچ" بعنوان مردی خسیس مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۸۲به "فرهنگ انگلیسی آکسفورد" اضافه شد. در اوایل سده نوزدهم جشن ک
ریسمس در انگلیس با شادی دهقانان و افزایش شهرنشینی و صنعتی شدن همراه بود. دیویس معتقد است که در "سرود کریسمس"، دیکنز نشان داد که کریسمس را می توان با وجود افزایش نوسازی، در شهرها جشن گرفت. دیکنز از تمرکز بشریت در تعطیلات حمایت می کند که بر جنبه های مختلف کریسمس مانند اجتماعات خانوادگی، غذاها و نوشیدنی های فصلی، رقص، بازی ها، و سخاوتمندی که هنوز هم در فرهنگ غربی جشن گرفته می شود تأثیر گذاشت. رونالد هاوتون به عنوان مورخ می نویسد که دیکنز "عبادت و جشن را با هم و بستر آشتی اجتماعی پیوند داده است". رمان نویس ویلیام دین هاولز، با تجزیه و تحلیل چندین داستان کریسمس دیکنز، از جمله سرود کریسمس، معتقد است که تا سال ۱۸۹۱ «طنز تا اندازه زیادی اسباب بازی، شخصیت ها تئاتری؛ شوخی پمپاژ؛ روانشناسی معمول؛ جامعه شناسی به تنهایی خنده دار» شناخته می شد. نویسنده جیمز جویس در نظر داشت که دیکنز رویکرد کودکی را با "سرود کریسمس در پیش گرفت" تا بین خوش بینی سادهٔ داستان و واقعیت های زندگی در آن زمان فاصله ایجاد کند. روت گلنسی، استاد ادبیات انگلیسی، اظهار می دارد که بیشترین تأثیر "سرود کریسمس" تأثیرگذاری توسط خوانندگان فردی بوده است. در ا
وایل سال ۱۸۴۴ "مجله ای" ظهور خیرخواهانه در انگلیس را به رمان دیکنز نسبت داد. در سال ۱۸۷۴ رابرت لویی استیونسن پس از خواندن کتاب های کریسمس دیکنز، عهد کرد که سخاوتمند باشد و به افراد نیازمند کمک کند. و توماس کارلی پس از خواندن کتاب، از مهمان نوازی مهربانی استقبال کرد. در سال ۱۸۶۷ یکی از تاجران آمریکا کوشید که کارخانه خود را در روز کریسمس تعطیل کند و برای همه کارمندان یک بوقلمون بفرستد در حالی که در سال های اولیه سده بیستم ماود ولز - ملکه نروژ - برای فرزندان فلج شده لندن هدیه ای را ارسال کرد که با "عشق کوچک" امضا شده است. در نوکلا، نویسنده جی کی چسترتون نوشت: "زیبایی و نعمت داستان … در کوره بزرگی از خوشبختی واقعی که از طریق اسکروچ و همه چیز در اطرافش می درخشد قرار دارد. … خواه دیدگاه های کریسمس اسکروچ را تبدیل می کرد یا نه، آنها ما را تبدیل می کردند". دیویس با تجزیه و تحلیل تغییرات ایجاد شده در اقتباس ها با گذشت زمان، تغییراتی را در تمرکز داستان و شخصیت های آن مشاهده می کند تا بازتاب تفکر جریان اصلی دوره باشد. در حالی که تماشاگران دیکنز این داستان را به عنوان یک تمثیل معنوی اما سکولار تلقی می کردند، در اوایل سده
بیستم این فیلم تبدیل به یک داستان کودکانه شد، توسط والدینی که والدین خود را به یاد می آوردند هنگام کودکی برایشان می خواندند. در پیش رو و در طی آن، رکود بزرگ، دیویس تصریح می کند که در حالی که برخی داستان را "نفی سرمایه داری می دانند، … بیشتر آن را به عنوان راهی برای فرار از واقعیتهای اقتصادی سرکوبگر خواندند. " نسخه های فیلم دهه ۱۹۳۰ در انگلستان و ایالات متحده آمریکا متفاوت بود. فیلم های انگلیسی ساخته شده توسط انگلیس حکایت سنتی از این داستان را نشان می دادند، در حالی که آثار ساخته شده توسط آمریکا. کراچیت را در نقشی محوری تر نشان داد و از افسردگی ناشی از بانکداران اروپایی فرار کرد و از آنچه دیویس آن را "کریسمس انسان معمولی" می نامد تجلیل کرد. در دهه ۱۹۶۰ اسکروج بعضاً به عنوان یک چهره فرویدی با کشتی های گذشته خود ترسیم می شد. در دهه ۱۹۸۰ او دوباره در دنیای افسردگی و عدم قطعیت اقتصادی قرار گرفت.
سرنوشت یک انسان نام یک کتاب ادبی است که توسط میخائیل شولوخف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده است. سرنوشت یک انسان به سال ۱۹۵۷ به رشته تحریر آمده است.
سفرای کبار نام یک کتاب ادبی است که توسط هنری جیمز، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده است.
سفر با خر نام یک کتاب ادبی است که توسط رابرت لویی استیونسن، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است.
سفرنامه ماژلان نام یک کتاب ادبی است که توسط آنتونیو پیگافتا، نویسندهٔ اهل ایتالیا نوشته شده است. آنتونیو پیگافتا بیست سال بیش نداشت که نقشه کش فردیناند ماژلان شد. اصل این کتاب در کتابخانه ای در واتیکان نگهداری می شود.
سرنگونی قسطنطنیه نام رمانی است که توسط میکا والتاری، نویسندهٔ اهل فنلاند نوشته شده است.
سپیده دم نام یک کتاب ادبی است که توسط فردریش نیچه، نویسندهٔ اهل آلمان نوشته شده است.
سرخ و سیاه رمانی است از استاندال نویسنده فرانسوی، که در نوامبر ۱۸۳۰ میلادی انتشار یافت. اگرچه استاندال، در مقدمه کوتاهی که برای آگاهی خواننده در آغاز سرخ و سیاه نوشته است، مدعی است که این کتاب در ۱۸۲۷ نوشته شده است، بنابر اشاره های خودش، احتمال می توان داد که اندیشه نوشتن این رمان را در ۱۸۱۸ در سر می پرورانده است. ماجرای داستان. دربارهٔ ماجرای داستان باید گفت که این ماجرا زاده واقعیت بود و به زبان دیگر، این حوادث مختلفی که جان داستان را به وجود می آورد ماجرایی است که واقعیت برایش فراهم آورد. استاندال از خوانندگان مشتاق روزنامه دادگاه ها بود: در شماره های روز ۲۸ تا ۳۱ دسامبر ۱۸۲۷، گزارش محاکمه ها را در این روزنامه دید که آن روزها در دادگاه جنایی ایزر، یعنی در زادگاهش، جریان داشت. حادثه هایی که موجب این محاکمه شد، از این قرار است: آنتوان برته پسر خانواده ای پیشه ور، بسیار زود به سبب تیزهوشی اش در نظر کشیش خود ممتاز شمرده می شود. کشیش او را در مدرسه علوم دینی ثبت نام میکند، اما دیری نمی گذرد که به علت ضعف مِزاج از این مدرسه بیرون می رود. آنوقت، معلم سرخانه بچه های مردی به نام موسیو می شود و کمی پس از آن، با زن ص
احبخانه روی هم می ریزد و به اصطلاح فاسق او می شود. بار دیگر به مدرسه علوم دینی می رود. اما اقامتش در این مدرسه، که این بار مدرسه بزرگ علوم دینی گرنوبل است، مثل اقامتش در آن مدرسه نخست، به درازا نمی کشد. آنگاه، برته شغل تازه ای پیدا می کند و معلم سرخانه موسیو دوکوردون می شود. اما بسیار زود معلوم می شود که با دختر صاحبخانه سر و سری دارد. از خانه موسیو دوکوردون رانده می شود، آواره می ماند و از اینکه تاکنون خدمتگزاری بیش نبوده است، به خشم می آید و سوگند یاد می کند که انتقام خود را بگیرد. در کلیسای دهکده زادگاه خود، هنگامی که ولی نعمت سابقش، کشیش، آیین قداس را به جای می آورد، تیری به سوی مادام میشو شلیک میکند. در ماه دسامبر، به محکمه جنایی کشانده می شود و دادگاه حکم مرگش را می دهد، و روز ۲۳ فوریه ۱۸۲۸ اعدام می شود. بیست و پنج سال داشت. چنین است داستانی که ذهن استاندال را به خود مشغول می دارد... نام گذاری رمان. عنوان قطعی که استاندال سرانجام برای رمان ژولین انتخاب کرده بود، سرخ و سیاه بود. دربارهٔ معنی این کلمه ها بحث های فراوان و بسیار عالمانه ای صورت گرفته است. البته باید این دو کلمه سرخ و سیاه را مظهر دو راهی دا
نست که هر آینه ممکن بود در برابر خُلق و خویی چون خُلق و خوی ژولین سُورِل گشوده شود: یکی از این راه ها ارتش بود که ژولین سورل هر آینه می توانست امیدها و آرزوهایش را در آنجا به تحقق برساند، اما این راه از زمان سقوط «امپراتور» یعنی ناپلئون، به روی او بسته بود. راه دیگر این بود که به کِسوَت روحانی درآید و اگر می خواست که در اجتماع دوره «تجدید سلطنت» نقشی ایفا کند که پَستیِ حَسب و نَسَبش در هر وضع و موقع دیگری مانعش می شد، می بایست به پیوستن به جامعه روحانیان رضا بدهد. این تفسیر تا اندازه ای مبتنی بر این حقیقت است که استاندال برای داستان لوسین لوون خود نیز به فکر رنگ هائی افتاده بود تا از این راه رمز و کنایه های به کار ببرد؛ به این معنی که یا اسم ارغوانی و سیاه را برای نشان دادن مشاغل و مراحل مختلف زندگی قهرمانش به روی این داستان بگذارد یا اینکه برای بیان تضاد و تناقض افکار و عقاید سیاسی قهرمانان اصلی کتابش عنوان سرخ و سفید را برگزیند. شخصیت های اصلی رمان. ژولین سورل، فوکه، مادام دو رنال، دو رنال، کشیش پیرار، کشیش شلان، مارکی دو لامول، مارکیز دو لامول، ماتیلد(دوشیزه دولامول)، والنو ترجمه های فارسی. رمان سرخ و سیاه
اول بار در سال ۱۳۳۰ توسط عبدالله توکل به فارسی بر گردانده شد. پس از وی عظمی عدل نفیسی (۱۳۳۵) و مهدی سحابی (۱۳۸۷) نیز این کتاب را دوباره ترجمه کرده اند.
سرگذشت منون نام یک کتاب ادبی است که توسط ولتر، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است.
خالده ادیب آدیوار ، نویسندهٔ ترک در دوره های مشروطیت دوّم و جمهوریت عثمانی است. او به همراه یونس نادی از بنیانگذاران خبرگزاری آناتولی بود. آثار. خالده ادیب در دوران بیش از نیم قرن نویسندگی خود آثار بسیاری پدید آورد که در شش دسته قرار می گیرد: آثار تحقیقی و فکری. « تاریخ ادبیات انگلیسی» در سه جلد (۱۹۴۰-۱۹۴۹)، تأثیرات شرق، غرب و امریکا در ترکیه، به انضمام « ترکیه به غرب می نگرد» و « برخورد شرق و غرب در ترکیه». ترجمه ها. تاجر ونیزی، که نیمه تمام مانده است. هملت، هر طور که بخواهید، کوریولانوس، مزرعه حیوانات از جورج اوروِل، جلد اول « تاریخ شعر عثمانی» از گیب. خاطرات. شامل « خاطرات» به زبان انگلیسی ( ۱۳۰۵ش/۱۹۲۶م). آزمایش سخت ترک ( ۱۳۰۷ش/۱۹۲۸م)، خاطرات دورهٔ جنگ رهایی. نمایشنامه ها. شامل « چوپان های کنعان» ( ۱۳۳۶ش/ ۱۹۱۸م) و « ماسک و روح» ( ۱۳۲۴ش/۱۹۴۵م)، این اثر با عنوان « ماسک ها یا روح ها» ( ۱۳۳۲ش/۱۹۵۳م). مجموعه داستان ها. شامل « معابد ویران» ( ۱۳۳۰/ ۱۹۱۱)، « گرگِ به کوه برآمده» ( ۱۳۰۱ش/۱۹۲۲)، « از ازمیر تا بورسه» (با داستان هایی از سه نویسندهٔ دیگر) ( ۱۳۰۱ش/ ۱۹۲۲)، « صدای خوشِ مانده در گنبد» ( ۱۳۵۳ش/ ۱۹۷۴). رمان ه
ا. جودت قدرت، رمان های وی را از نظر موضوع به سه دسته تقسیم کرده است:
نیو اردر یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۰ تشکیل شد. این گروه در پی خودکشی ایان کرتیس، خوانندهٔ گروه جوی دیویژن به وسیلهٔ اعضای باقی ماندهٔ آن گروه و افزوده شدن یک نوازندهٔ کیبورد به نام گیلیان گیلبرت شکل گرفت. با ترکیب موج نو و موسیقی الکترونیک، نیو اردر به یکی از تحسین شده ترین گروه ها به وسیلهٔ منتقدان و یکی از تأثیرگذارترین گروه های دههٔ ۱۹۸۰ تبدیل شد. هرچند سال های آغازین فعّالیّت این گروه بسیار مشابه گروه جوی دیویژن بود، امّا در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی با رایج شدن موسیقی رقص در نیویورک، آشنایی آن ها با این سبک موسیقی افزایش یافت و برای آن ها این امکان به وجود آمد که از برخی عناصر موسیقی رقص در آثار خود بهره ببرند.