Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تابورا یکی از استانهای کشور تانزانیا می باشد. شهر مرکزی این استان نیز تابورا نام دارد. این استان بخاطر صنایع چوب و تولیدات مواد غذایی مخصوصا تولید عسل بسیار معروف می باشد. وسعت این استان بخشهای مرکزی و غربی کشور تانزانیا را در بر گرفته است. استان تابورا ۷۶٬۱۵۱ کیلومتر مربع وسعت دارد که این میزان تقریباً معادل ۹% از کل مساحت کشور تانزانیا می باشد. برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این استان چیزی بالغ بر ۱٬۷۱۷٬۹۰۸ نفر اعلام شده است. شهرستانها. استان تابورا به لحاظ مدیریتی و اداری یه شش شهرستان تقسیم شده است. شهرستانهای:
کلود پروسپه ژولیو دو کره بییون نویسنده قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
بوفون نویسنده، ریاضی دان، زیست شناس و ستاره شناس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است. او اولین کسی بود که به شکلی جدی تلاش کرد تا عمر زمین را محاسبه کند، و این کار را با استفاده از چند توپ آهنی، یک ساعت جیبی و کوره آهنگری انجام داد. آزمایش بر مبنای نظر ایزاک نیوتون انجام شد که گفته بود تصور کنید جهان روزی کره ای فلزی و آتشین بوده اگر بتوانید محاسبه کنید که چقدر طول می کشد تا از آن وضعیت به شکل امروزی برسد، یعنی توانسته اید عمر زمین را محاسبه کنید. بوفون متقاعد شده بود که با ثبت کردن زمان خنک شدن توپ های سرخ شده در اثر حرارت در اندازه های مختلف و سپس در نظر گرفتن بزرگی زمین نسبت به این توپ ها می توان فهمید که چقدر طول می کشد تا زمین خنک شده و آماده برای زندگی شود. نتیجه ای که بدست آورد ۷۴۸۳۲ سال بود. نکته مهم دربارهٔ کار او این است که با انجام آزمایش ها و انتشار نتایج آن ها باعث شروع پرسش ها و بحث هایی مهم در آنزمان شد، اما نه دربارهٔ عمر زمین بلکه دربارهٔ اینکه چرا و چگونه موجودات به وجود آمده اند. کتاب های «روح» و «تاریخ طبیعی» از جمله آثار وی می باشد. وی به عنوان یک جانورشناس نقش مهمی در زیست شناسی و علم جانورش
ناسی ایفا کرده است. با تألیف یک دائرةالمعارف ۴۰ جلدی تلاش در معرفی گونه های جانداران کرد. بوفون اولین کسی بو که بحث تغییر در گونه ها را بیان کرد و با توجه به دیدمان مرجع آن دوران صحبت بسیار روشن گرایانه ای بوده است. منابع. Story of Science , BBC , Documentary movies
ژان بتیست گره سه شاعر و نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
شارل سیمون فاوار نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
اتین بونو دو کندیاک (۳۰ سپتامبر ۱۷۱۴ – ۳ اوت ۱۷۸۰) فیلسوف و نویسنده قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است. وی فیلسوف مادی بود ولی مع هذا به ثنویت دکارت اعتقاد داشت و انسان را مرکب از روح و بدن می دانست. کندیاک پسیکولوژی خود را با الهیات مسیحی آشتی داد و از آثار مهم او «رساله ای دربارهٔ محسوسات» است که به سال ۱۷۵۴ چاپ شده است. در سال ۱۷۴۶ کتابی به نام گفتار در باب منشأ دانش آدمی نوشته است که بخش دوم آن به بحث دربارهٔ زبان اختصاص دارد.
لوک دو کلاپیر، مارکی دو ووونارگ (۶ اوت ۱۷۱۵ – ۲۸ مه ۱۷۴۷) نویسنده و اخلاق دان قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-فرانسوا دو سن لامبر فیلسوف و و شاعر قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
لوئی کاربوژی کارمونتل نقاش، نمایش نامه نویس و نویسنده قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
میشل-ژان سدن نویسنده و نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
پل آنری دیتریش، بارون دولباخ (8 دسامبر ۱۷۲۳–۲۱ ژانویه ۱۷۸۹) دانشمند و فیلسوف قرن هجدهم میلادی آلمانی-فرانسوی است. او از چهره های برجسته عصر روشنگری فرانسه بود و کتاب "منظومهٔ طبیعت" از آثار اوست. بارون دولباخ در ادسهایم، نزدیک لاندائو در فالتس رنیش متولد شد، اما عمدتاً در پاریس زندگی و کار می کرد و آنجا یک محفل ادبی داشت. وی به دلیل بی خدایی و نوشتارهای گسترده علیه دین مشهور است. زندگی. تاریخِ دقیقِ تولّد و مرگِ او دانسته نیست؛ اما اسناد نشان می دهد که در ۸ دسامبر ۱۷۲۳ غسل تعمید داده شده است. او در خانواده کاتولیک و ثروتمند متولد شد. برخی نویسندگان ژوئن ۱۷۸۹ را به اشتباه ماه مرگ وی اعلام کرده اند. کاترین ژاکوبینا (۱۶۴۳–۱۷۴۳)، مادر دولباخ، دختر یوهانس ژاکوبوس هولباخ (درگذشته ۱۷۲۳) محصل مالیات شاهزاده-اسقف اشپیر و پدرش، یوهان یاکوب دیتریش (۱۶۷۲–۱۷۵۶)، شراب ساز بود. د هولباخ دربارهٔ دوران کودکی خود چیزی ننوشته اگرچه مشخص است که وی توسط عمویش فرانتس آدام هولباخ، (یا آدام فرانسوا د هولباخ یا مسیه فرانسوا آدام، بارون د هولباخ، سیگنور هیتز) ( ۱۶۷۵–۱۷۵۳) خرید و فروش سهام در بورس پاریس میلیونر شده بود، بزرگ شد. دولباخ
با حمایت مالی عمویش از سال ۱۷۴۴ تا ۱۷۴۸ در دانشگاه لیدن تحصیل کرد. آنجا با جان ویلکس دوست شد. بعداً در ۱۱ دسامبر ۱۷۵۰ با عموزاده دوم خود باسیل-ژنویه دوان (۱۷۲۸–۱۷۵۴) ازدواج کرد. در سال ۱۷۵۳ پسرشان فرانسوا نیکلاس که قبل از مرگ پدر فرانسه را ترک کرد، متولد شد. در سال ۱۷۵۳، عمو و پدر دولباخ درگذشتند و ارثی عظیم، از جمله قلعه هیزه، به او رسید. دولباخ در طول زندگی خود ثروتمند باقی ماند. در سال ۱۷۵۴، همسرش بر اثر بیماری ناشناخته درگذشت. دولباخ که شرایط روحی مناسبی نداشت، برای مدت کوتاهی به همراه دوست خود بارون گریم به استان ها نقل مکان کرد و در سال بعد برای ازدواج با خواهر همسر متوفی خود، شارلوت-سوزان دوان (۱۸۱۴–۱۷۳۳) از پاپ حکم ویژه ای دریافت کرد. آنها صاحب یک پسر به نام چارلز-ماریوس (۱۷۵۷–۱۸۳۲) و دو دختر به نام های آملی-سوزان (۱۳ ژانویه ۱۷۵۹) و لوئیزه-پائولین (۱۹ دسامبر ۱۷۵۹–۱۸۳۰) شدند. در ماه های تابستان، هنگامی که پاریس گرم و مرطوب بود، بارون دولباخ به ملک خود لوشاتو دو گرانوال در حومه پاریس می رفت و در آنجا او دوستان خود را برای چند روز یا چند هفته دعوت می کرد، از جمله دنی دیدرو که همه ساله یکی از دعوت شدگان
بود. دولباخ به سخاوتمندی مشهور بود و اغلب به دوستان خود، از جمله دیدرو، به صورت ناشناس کمک مالی می کرد. باور بر این است که که وولمار، بی خدای فاضل داستان "هلوئیز جدید" از ژان-ژاک روسو، از دولباخ اقتباس شده است. هولباخ در ۲۱ ژانویه ۱۷۸۹، چند ماه قبل از انقلاب فرانسه، در پاریس درگذشت. نام نویسنده آثار مختلف ضد دینی وی تا اوایل قرن نوزدهم به طور گسترده ای ناشناخته باقی ماند. از قضا او در کلیسای سنت روش پاریس به خاک سپرده شد. محل دقیق قبر مشخص نیست.
ژان-فرانسوا مارمونتل شاعر، تاریخدان، رمان نویس، دانشنامهنویس، نمایش نامه نویس و فیلسوف قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
جیاکومو جیرولامو کازانوا ( [ˈdʒaːkomo dʒiˈrɔːlamo kazaˈnɔːva, kasa-]) یک ماجراجو و نویسنده ایتالیایی اهل جمهوری ونیز بود. خودزندگی نامه او بنام خاطرات زندگی من (Story Of My Life)، به عنوان یکی از موثق ترین منابع رسم و رسومات زندگی اجتماعی اروپایی طی قرن هجدهم میلادی شناخته می شود. طبق عرفی که در زمان او روزآمد بود، کازانوا با حضور در شرایط مختلف کم و بیش از نام های جعلی استفاده می کرد، مانند بارون یا کنت فاروسی (نام دوشیزگی مادرش) یا شوالیه دو سینگال (تلفظ فرانسوی [sɛ̃ɡɑl]). پس از دومین خروجش از ونیز، او بیشتر کارهایش را با نام «جاکو کازانوا دو سینگال» به زبان فرانسوی امضا می کرد. او بیشتر بخاطر روابط پیچیده و موشکافانه خود با زنان شناخته شده است، تا جایی که نام او اکنون مترادف با کلمه «زن باز» است. بسیاری از رفتارها و عادات او با استانداردهای زمانه مدرن منفعت طلبانه درنظر گرفته می شود، مانند روابط او با زنانی که از لحاظ عاطفی آسیب پذیر بودند. او با اشراف اروپایی، پاپ ها، کاردینال ها، هنرمندان سرشناس مانند ولتر، گوته و موتسارت ارتباط داشت. او آخرین سال های عمرش را در کتابخانه ای در بوهم به عنوان کتابدار کنت ف
ن والدشتاین گذراند. او اثر خاطرات زندگی من را در آنجا به نگارش درآورد. زندگی. جاکومو کازانوا دو سینگال در ۲ آوریل سال ۱۷۲۵ از خانواده ای هنرمند در ونیز به دنیا آمد. ابتدا به تحصیل الهیات پرداخت و در این زمینه استعداد و هوش فوق العاده ای نشان داد اما در سال ۱۷۴۱ بخاطر رفتار ناشایستش از صومعه سنت سیپریان اخراج شد. پس از آن وارد ارتش ونیز شد و بعد از آن به مدت ۲۰ سال با معرفی خود به عنوان سخنران، کشیش، قمارباز، نوازنده ویلون و … به گشت و گذار از پایتخت های اروپایی پرداخت. پس از بازگشت به ونیز در سال ۱۷۵۵ به جرم جاسوسی زندانی شد اما به طرز معجزه آسایی از زندان فرار کرد و به فرانسه رفت. در فرانسه با زرنگی خاصی که داشت در دستگاه های دولتی نفوذ کرد و به مقامات بالا رسید و حتی شغلی را که فردریک دوم پادشاه آلمان به او پیشنهاد کرده بود رد کرد. سپس باب آشنایی با بزرگان دوران زمان خود یعنی پاپ، ملکه کاترین، ولتر، گوته، موتسارت، آلبرشت فون هالر و مادام دو پمپادور را باز کرد. در سفری به پاریس یک «لتردوکاشه» گرفت. این ورقه بیشتر به افراد مورد علاقه و احترام شاه داده می شد و بیشتر افراد متشخص زمان فتح باستیل در انقلاب کبیر ف
رانسه با همین اوراق درباری «لتردوکاشه» زندانی شده بودند، آزاد شدند. کازانوا سپس به اسپانیا رفت ولی در سال ۱۷۶۹ از مادرید نیز اخراج شد. در سال ۱۷۷۴ مأمور مخفی پلیس ونیز شد ولی در سال ۱۷۸۲ بخاطر تهمت بزرگی که به یکی از صاحب منصبان با نفوذ زده بود، اخراج شد. پس از آن کتابدار کنت فن والدشتاین شد. کازانوا کتابی بنام «خاطرات زندگی من» دارد که از نظر تاریخی خیلی با ارزش است که شامل خاطرات عشقی فراوان اوست. جاکومو کازانوا در ۴ ژوئن ۱۷۹۸ درگذشت.
آن روبر ژاک تورگو سیاست مدار و اقتصاددان قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه بود.
پیر-آگوستن کارون دو بومارشه نمایش نامه نویس، ساعت ساز، مخترع، موسیقی دان، دیپلمات، فراری، جاسوس، ناشر، دلال اسلحه، هجونویس، سرمایه گذار و انقلابی قرن هجدهم میلادی فرانسوی-آمریکایی بود. زندگی. پیر آگوستی کارو بومارشه درام نویس بزرگ فرانسوی در ۲۴ ژانویه ۱۷۳۲ در پاریس چشم به جهان گشود. او نخست شغل ساعت سازی را برگزید و سپس به دربار راه یافت و استادی چنگ نوازی دختران شاه را بعهده گرفت و بعدها پیشرفت های زیادی کرد و به مقام منشی گری و سپس معاونت میرشکاری شخص شاه (لوئی شانزدهم) رسید و سرانجام از اشراف شد. او بسبب نوشتن مقاله های تند در انتقاد از دستگاه قضائی فرانسه به محاکمه خوانده شد و بعدها از طرف دولت مأمور رساندن اسلحه به شورشیان آمریکا شد و چندی بعد پس از انقلاب فرانسه دستگیر و زندان افتاد آثار معروف او که شاهکارهای ادبی فرانسه است عبارتند از: از خدمت های شایسته دیگر او چاپ هفتاد جلد آثار ولتر است
شارل ژوزف، پرنس لینی شاهزاده، نویسنده و ادبیات شناس قرن هجدهم میلادی اهل بلژیک است.
ارمان-لوئی دو گنتو بیرون سرباز و سیاست مدار قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
اونوره گابریل ریکوتی، کنت دو میرابو نویسنده، روزنامه نگار و سیاستمدار قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است. بزرگ ترین و قوی ترین ناطق دوره مجلس مؤسسان انقلاب فرانسه کنت دو میرابو هم جزء حزب مشروطه خواه محسوب می شد، میرابو از طبقهٔ نجبا بود و به علت پیشامدهای ناشایسته که در زندگانی خصوصی او رخ داد مطرود گردید و به طبقهٔ سوم (طبقه رعیت) پناه برد و از جانب اهل اکس نمایندگی یافت. هوش و فطنتی داشت که معضلات امور را به حدس صائب در می یافت و بر غوامض امور اطلاع حاصل می کرد، خطابه های خود را با آهنگی موقر و متین قرائت می کرد و آثار شتاب زدگی و حرکات جوارح و اعضاء از خود ظاهر نمی ساخت. گروهی از نویسندگان با او در تهیهٔ خطابه ها کمک می کردند و جزء هیئت تحریریه او بشمار می آمدند، چون میرابو محل تنفر عمومی بود کلامش در مجلس دیر زمانی بی تاثیر ماند، در ابتدای امر میرابو طرفدار ملت بود و با نطق های آتشین دربار شاهی را مورد تعرض قرار می داد و به این جهت مقبولیت عامه یافت اما در اوایل سال ۱۷۹۰ عقیدهٔ او تغییر کرد و افراط مجلس را در محدود ساختن قدرت پادشاه به حال مملکت مضر دانست پس به دفاع پادشاه پرداخت و در نهان به لوئی شانزدهم ت
قرب حاصل نمود و به اخذ شهریه نایل گردید. چون موقع اصلاح و تجدید نظر قانون اساسی رسید میرابو سعی بسیار کرد که مجلس بر قدرت شاه بیفزاید مخصوصاً حق اعتراض پادشاه را در قانون مزبور بگنجاند و صلح و جنگ را به اختیار شاه بگذارد لکن کسی با او موافقت نکرد و در نتیجه معلوم شد که فی الحقیقه میرابو با دربار سازش کرده است پس در کوچه های پاریس مردم فریاد برآوردند "خیانت بزرگ موسیو میرابو" با وجود این زمانی که در ماه آوریل ۱۷۹۱ جهان را بدرود گفت عموم مردم عزادار و سوگوار شدند و جسد او را در مقبرهٔ مشاهیر (پانتئون) دفن کردند. نبردناو میرابو. نبردناو میرابو یکی از ۶ کشتی کلاس دانتون و دریدنوت است که در دهه اول قرن ۲۰ام به احترام کنت دو میرابو برای ارتش فرانسه ساخته شد.
اواریست دزیره دو فورژ، ویکنت دو پارنی شاعر قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه بود. از مجموعه شعرهای او می توان به «اشعار اروتیک» (۱۷۷۸) و «سفر سلین» (۱۸۰۶) اشاره کرد.
ژوزف ماری دو مستر (۱۷۵۳–۱۸۲۱) سیاستمدار، فیلسوف، مورخ و نویسنده سلطنت طلب و ضد انقلاب قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه بود. او برادر اگزویه دو مستر، رمان نویس مشهور فرانسوی است. از جملات بسیار مشهور او: «این فاجعهٔ انقلاب فرانسه، فاجعه ای ملّی است. چون ملّی است، پس نقش ملت در آن بسیار مهم است. خونی که از شاه (لویی شانزدهم) بر روی زمین ریخت، صد طوفان از آن بلند خواهد شد و ملت فرانسه باید بدانند که تاوان آن را خواهند داد. از این طوفان هائی که از هر قطرهٔ خون او ایجاد خواهد شد، جان سالم به در نخواهند برد.» ژوزف دومستر از پیروان فلسفه اشراق بود و معتقد بود که حکمرانان به نیابت از خدا حکمرانی می کنند.
ژوزف ژوبر اخلاق دان قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-پیر کلاری دو فلوریان دراماتورژ، رمان نویس و شاعر قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ماساژ پروستات یا شیردوشی پروستات به مالش یا تحریک پروستات مرد به منظور ایجاد اوج لذت جنسی یا کاربردهای پزشکی گفته می شود. طی این عمل، ممکن است بدون آن که آلت تناسلی مرد تحریک شود، انزال صورت گیرد. در پزشکی برای گرفتن آزمایش semen (تعداد مشخص اسپرم مایع منی) همسر شخص می تواند از این روش استفاده کند. در مذهب. براساس استفتائاتی که از مهدی هادوی تهرانی شده، انگشت کردن زن در مقعد شوهر برای مالش پروستات ازنظر شرعی جایز است.
ژاک پیر بریسو روزنامه نگار، نویسنده، ناشر، سیاستمدار قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه بود.
کنستانتن-فرانسوا شاسبوف، کنت دو ولنی فیلسوف، نویسنده و شرق شناس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است. آثار. از جمله آثار او: - Voyage en Syrie et en Égypte, pendant les années 1783, 1784 &amp; 1785 (1785, 1787) - Simplification des langues orientales, ou méthode nouvelle et facile. D'apprendre les langues arabe, persane et turque, avec des caractères européens (1795) - Discours sur l'étude philosophique des langues (1820).
لوئی-شارل کنیه نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
آنه لوئیز ژرمن دو استال که در فرانسه به اختصار مادام دوستال خوانده می شود (زاده ۲۲ آوریل ۱۷۶۶ - درگذشته ۱۴ ژوئیه ۱۸۱۷) نویسنده، مبلغ سیاسی و سخنور زن فرانسوی بود. وی به عنوان مروج فرهنگ کشورهای انگلیس و آلمان در فرانسه و از بنیانگذاران مکتب رمانتیک به شمار می رود. نوشته های او در زمینه های داستانی، نوازندگی، مقالات اخلاقی و سیاسی، انتقادات ادبی، مطالب تاریخی، خاطرات شخصی و شعر از شهرت بالایی برخوردار است. جمله ای معروف از وی. اگر آدم در زندگی حق انتخاب داشته باشد یا باید کسالت را انتخاب کند یا مرارت!
بنژامن کنستان دو ربک رمان نویس و فعال سیاسی قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژوزف فیه وه روزنامه نگار و نویسنده قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
رنه-شارل گیلبر دو پیکسره کور نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان شارل امانوئل نودیه رمان نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
پیِر-ژان دو بِرانژه شاعر و ترانه سرا قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است. یکی از معروفترین سروده های او "پرچم کهن" ، نام دارد.
تئوفیل ماریون دومرسان شاعر، ترانه سرا و رمان نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ویکتور آنری-ژوزف برائن دوکانژ رمان نویس و دراماتورژ قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
آلفونس راب روزنامه نگار، مورخ، نویسنده و شاعر قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
تئودور لوکلرک نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
الکساندر گیرو شاعر، نمایش نامه نویس و رمان نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
شارل-ویکتور پروو، ویکنت دارلنکور رمان نویس، شاعر و نویسنده قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
پل دو کوک رمان نویس و نمایش نامه نویس قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
آلفرد ویکتور، کنت دو وینی نویسنده، نمایش نامه نویس و شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. او در سال ۱۷۹۷ در خاندانی از نجبای دیرینه و دارای سنت سپاهیگری دیده به جهان گشود. نویسنده زندگی خود را همواره به سه دوره مجزا تقسیم می کند: «یکی دورهٔ تربیت من بود؛ دیگری زندگی نظامی و شاعری من، سپس دوره سومی آغاز می گردد. این دوره فیلسوفانه ترین دوره عمر من بود». او از پیشگامان اولیه رمانتیسم فرانسه بود و همچنین رمان ها، نمایشنامه ها و ترجمه هایی از شکسپیر را ایجاد کرد. زندگی نامه. وینی در لوش (شهری که دیگر هرگز به آنجا بازنگشت) در خانواده ای اشرافی به دنیا آمد. پدرش یک جانباز ۶۰ ساله از جنگ هفت ساله بود که قبل از ۲۰ سالگی وینی درگذشت. مادرش، ۲۰ سال جوان تر، زنی با اراده بود که از روسو الهام گرفته بود و مسئولیت شخصی آموزش اولیه وینی را بر عهده داشت. پدربزرگ مادری وی، مارکیز دو بارودن، در پست ناخدا در نیروی دریایی سلطنتی خدمت کرده بود. وینی در پاریس بزرگ شد و تحصیلات مقدماتی را برای مدرسه پلی تکنیک در دبیرستان بناپارت گذراند و قبل از ایجاد «عشق بی رویه به جلال اسلحه» دانش خوبی در مورد تاریخ فرانسه و کتاب مقدس کسب کرد.
همان طور که برای هر خانواده اشرافی وجود داشت، انقلاب فرانسه نیز از شرایط خانواده بطور قابل توجهی کاست. پس از شکست ناپلئون در واترلو، یک بوربن، لوئی پانزدهم، برادر لوئی شانزدهم، به قدرت رسید و در سال ۱۸۱۴ وینی در یکی از شرکت های اشرافی ممتاز مزون دو روآ (نگهبان پادشاه) به عنوان ستوان دومی ثبت نام کرد. اگرچه در سال ۱۸۲۲ به درجه ستوان درجه یک و در سال بعد به کاپیتانی نائل شد، اما حرفه نظامی در زمان صلح او را خسته کرد. او پس از گرفتن چندین برگ غیبت، زندگی نظامی را در سال ۱۸۲۷ رها کرد، زیرا او قبلاً اولین شعر خود را با عنوان "لو بل" در سال ۱۸۲۰ و یک شعر بلندپروازانه روایی "الوآ" را در سال ۱۸۲۴ با موضوع محبوب رمانتیک رستگاری شیطان منتشر کرد.
ژول میشله مورخ قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. از مورخان بزرگ فرانسه بود وی مردی آزادیخواه و روشنفکر بود همین روشن بینی و آزادی خواهی سبب شد که دو بار از تدریس وی در دانشکده جلوگیری کنند وی برای اولین بار واژه رنسانس را به کاربرد و آنرا کشف انسان وجهان نامید.
آنری-بناونتر مونیه نمایش نامه نویس، کاریکاتوریست و بازیگر قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-ژاک آمپر زاده ۱۲ اوت ۱۸۰۰ در لیون و درگذشتهٔ ۲۷ مارس ۱۸۶۴ در شهر پو (فرانسه) تاریخ نگار متخصص قرون وسطی، نویسنده و سیاح فرانسوی قرن نوزدهم میلادی است. زندگی نامه. ژان-ژاک آمپر فرزند آندره-ماری آمپر، فیزیکدان معروف فرانسوی، از اساتید کلژ دو فرانس و از اعضای فرهنگستان کتیبه شناسی و زبان های باستانی فرانسه (۱۸۴۲) و فرهنگستان فرانسه (۱۸۴۸) بود. به اظهار ماری-سوفی ماس ، او نخستین فرانسوی بود که در سال ۱۸۴۰، کلمهٔ رنسانس را در زبان فرانسه با مفهوم تاریخی آن مورد استفاده قرار داد. آمپر در مقام سیاح و خاورشناس، نخستین سفر خود به خاور نزدیک را در ۱۸۴۱ به همراه پروسپر مریمه انجام داد. او شرح این سفر را در کتاب «یونان، رم و دانته: مطالعات ادبی مطابق طبیعت» (۱۸۴۸) نوشت. آمپر به ادبیات فارسی علاقهٔ وافری داشت. او از اولین کسانی بود که دربارهٔ ترجمه شاهنامه به زبان فرانسه توسط ژول مل نقد مفصلی نوشت و فردوسی آفرینندهٔ آن را «هومر ایران» لقب داد. افزون بر این، در تحقیقی که راجع به تشابهات میان منظومه های حماسی هندی-اروپایی انجام داد به این نتیجه رسید که «شاهنامه از مهمترین حماسه هایی است که در جهان ادبیات به نوع بشر اعطا
شده است.» در سال ۱۹۲۹، بخش عمده ای از نامه ها و دستنوشته های آمپر جهت استفادهٔ پژوهشگران به بنیاد فرانسه سپرده شد.
امامزاده قاسم بن موسی کاظم امامزاده ای است در شهرستان ساری استان مازندران و در نزدیکی امامزاده ملا مجدالدین است. این امامزاده در ۵ کیلومتری شهرستان ساری و در مسیر جاده ساری به جویبار در روستای عیسی خندق قرار دارد. صندوق چوبی قدیمی منبت و پر نقش مکعب مستطیل شکل این بقعه که مزین به نام الله است متعلق به امامزاده قاسم است که در سال ۸۵۶ هجری قمری به دست استاد شمس الدین بن محمد ساخته شده است. ویژگی های بنای امامزاده. بنای بقعه استوانه ای بام آن هرمی شکل / هشت ضلعی و از نوع در پوش و از آجر و ساروج ساخته شده است. در داخل بنا سه حفره در قسمت پایین دیوار به شکل مثلث /طاق نیم دایره و شعله آتش برای قرار دادن چراغ و روشنایی بنا به چشم می خورد. از جمله تزئینات این بنا می توان به انواع آجر کاری به صورت رسم بندی – پنجه موشی و قابهای کاشی مستطیل شکل اشاره کرد. در دو نقطه از بنا دو کاشی به صورت ستاره ۸ پر و ۶ پر دیده می شود.
کوزه داران (Ascidiacea) رده ای از جانوران بی مهره دریازی از زیرشاخه آب دزدکان دریایی هستند. کوزه داران پالوده خوارند یعنی آب را برای به دست آوردن غذا از صافی خود می گذرانند. کوزه داران شکلی کوزه ای دارند و پوشش بدن آن ها سخت و از جنس نوعی سلولوز است. بدن آن ها آب ششی سبدی دارد که آب را از صافی گذرانده و با این کار پلانکتونها را صید می کند. کوزه بدن آن ها یک حفره ورودی و یک حفره خروجی دارد. لارو کوزه داران در آب شناور است اما کوزه داران بالغ به سنگ های کف دریا چسبیده اند. کوزه داران در آب های سراسر جهان یافت می شوند و به طور معمول در آب های کم عمق شورتر از ۲٫۵ درصد زندگی می کنند. ۲٬۳۰۰ گونه از کوزه داران شناسایی شده که به سه نوع اصلی بخش می شوند: کوزه داران تک زی، کوزه داران اجتماعی، که پایه هایشان را به طور جمعی به هم می چسبانند، و کوزه داران مجتمع زی، که کلنی هایی متشکل از تعداد زیادی فرد کوچک تشکیل می دهند که قطر این مجتمع ها به چند متر می رسد. منابع. Wikipedia contributors, "Ascidiacea," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed April 22, 2012).
باغ کتاب تهران یک مجموعه فروشگاه کتاب و سرگرمی های علمی در منطقه عباس آباد تهران است. این باغ از شرق با کتابخانه ملی ایران، از شمال شرقی با فرهنگستان های علوم، و زبان و ادب فارسی، از شمال غربی با باغ هنر، و از غرب با باغ موزه دفاع مقدس همسایه است. وسعت باغ کتاب تهران ۱۱۰ هزار متر مربع است که ۶۵ هزار متر مربع آن ساختمان نمایشگاهی، تالارها همایش و اداری است و بقیه آن را فضای سبز و یک دریاچه مصنوعی تشکیل می دهد. فضای داخلی باغ کتاب تهران شامل چهار بخش اصلی با نام های بهارستان (کودک و نوجوان)، خیالستان (فناوری های دیجیتال)، نگارستان (سالن های سینما) و سروستان (عمومی و بزرگسال) است و در دو طبقه ساخته شده است. هزینهٔ ساخت پروژهٔ باغ کتاب در طول دورهٔ اجرا بالغ بر ۲۰۰ میلیارد تومان برآورد شده است. مالکیت و مدیریت. مجموعه باغ کتاب زیرمجموعه سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران می باشد. در حال حاضر مدیریت مجموعه باغ کتاب به عهده محمدحسن سعادت هندی است.
دولپه ای های نو یک کلاد فراگیر از گیاهان گلدار هستند. این کلاد یکی از دو کلاد اصلی است. فراموشم مکن، کلم برگ، سیب، قاصدک، آلاله، افرا، فندق استرالیایی نمونه هایی از دولپه ای های نو هستند.
کابوس در خیابان الم نام فیلمی ترسناک-فانتزی محصول سال ۱۹۸۴ کشور آمریکا است. شخصیت منفی این فیلم، فردی کروگر، یکی از برترین شروران تاریخ سینماست که در لیست "۱۰۰ سال… ۱۰۰ شرور و قهرمان" بنیاد فیلم آمریکا نیز حضور دارد. این شخصیت بعدها در فیلم ها و بازی های دیگری نیز ایفای نقش کرد. فیلم کابوس در خیابان الم که در سال ۲۰۱۰ ساخته شد بازسازی این فیلم محسوب می شود. این فیلم، اولین کار جانی دپ می باشد. خلاصه داستان. داستان فیلم در مورد چند انسان است که در کودکی با هم در یک مهد کودک بوده اند. در مهد کودک شخصی به نام فردی کروگر آنها را مورد آزار قرار می دهد و پدر و مادرشان وقتی به این قضیه پی می برند دنبال فردی می گردند و در نهایت او را آتش می زنند (همین زمان است که او روح شیطانی گرفته و به شیطان تبدیل می شود). حال که آن کودکان بزرگ شده اند یک مشکل مشترک برای همه آنها پیش می آید. مشکل همان کابوس های واقعی است که تک تک این افراد می بینند و از آن رنج می برند. کابوس هایی که در همه آنها شخصی به نام فرِدی (فِرِد کروگر) می آید و پس از آزار و شکنجه روحی و روانی افراد را در خوابشان به قتل می رساند. پس از مرگ چند تن از آنها، دو
نفر از این افراد به نام های کوئتین و نانسی برای نجات جان خود و بقیه و رهایی از دست فردی تلاش می کنند تا او را نابود کنند.
مخروطی مورس (Morse Taper)، توسط استیون ای. مورس (Stephen A. Morse) در اواسط دههٔ ۱۸۶۰ میلادی اختراع شد، اگرچه پس از آن با اندازه های کوچک تر و بزرگ تر رو به تکامل بوده و به عنوان استاندارد توسط سازمان های متعددی به تصویب رسیده است، که از آن جمله شامل استاندارد ISO 296 سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO) و استاندارد DIN 228-1 مؤسسهٔ استاندارد آلمان (DIN) می شود. مخروطی مورس، یکی از انواع بسیار رایج است که عموماً روی ساق دریل پیچ های مخروطی، دستگاه های برقوزنی، در دوک پرس (اسپیندل) مته های صنعتی و در نگهدارندهٔ مرغک متحرک (Tailstock) دستگاه های تراش استفاده می گردد. اندازه ها. مخروطی های مورس، در هشت اندازه که با اعداد صحیح صفر تا هفت مشخص می شود و نیز یک نیم سایز (اندازهٔ ۲/۱ ۴ که به ندرت یافت می شود و در جدول نیز نیامده است)، شناخته می شوند. اغلب در نام گذاری، به صورت اختصار از MT به همراه یک رقم استفاده می گردد، برای مثال یک مخروطی مورس شمارهٔ چهار به صورت MT4 خواهد بود. مخروطی MT2 سایز رایجی است که معمولاً در پرس های دریل تا ظرفیت ۱/۲" استفاده می شود. برای اینکه ببینیم چه اندازه ای از مورس بر روی دستگاه ت
راش سوار می شود (که معمولاً مورس شمارهٔ یک یا دو است)، می توان کولیس یا خط کش را در دهانه نگه دارنده متحرک مرغک قرار داد، اگر قطر دهانه در حدود 12(mm) باشد، مورس شمارهٔ یک، و اگر در حدود 18(mm) باشد، مورس شمارهٔ دو خواهد بود. گونه های خرد (کوتاه)، زاویهٔ مخروطی مشابه، ولی طولی کمی بیش از نصف طول رایج دارند، و گاهی با اعداد صحیح از یک تا پنج، مشخص می گردند. استاندارهایی برای این ها نیز وجود دارد، تا بتوان از آن ها برای نگه داشتن اسپیندل های بزرگ تر در سوراخ میانی نگه دارندهٔ مرغک ثابت (Headstock) استفاده کرد. انواع انتها. مخروطی های مورس از نوع خودنگهدارنده هستند، و می توانند سه نوع انتها داشته باشند: ۱) "زبانه دار"، که باربرداری با وجود رانش را تسهیل می کند. ۲) "رگه (سوراخ دار)" که به وسیلهٔ یک زبانه، در محل نگه داشته می شود. ۳) "تخت" (که مقطع زبانه دار یا رگه ندارد.) مخروطی های خودنگهدارنده، برای تحمل بار محوری نسبت به بار شعاعی و نیز انتقال گشتاورهای بالا مناسب ترند. مشکلات ممکن است در هنگام استفاده از دریل های بزرگ نسبت به ساق، اگر سوراخ راهنما بسیار بزرگ باشد، افزایش یابند. نوع رگه دار، برای هنگامی که بار
جانبی وجود دارد، به خصوص در فرز مفید است. تنها استثنا زمانی است که چنین موقعیت های نامناسبی، برای حذف یک میکهٔ فشرده شده شبیه سازی شوند. اجازه دادن به وقوع چتر (Chatter) (لرزش های داخلی در قطعه) به آزاد کردن گیر، کمک خواهد کرد. زاویهٔ مخروطی حاد (باریک) می تواند در چنین فشرده سازی هایی با بار محوری زیاد یا در طول زمان طولانی، ایجاد شود. برش های فرز نهایی گاهی با ساق های مخروطی مورس با زبانه، دیده می شوند، که برای ایمنی آن ها، باید از گیره های C شکل یا مشابه آن استفاده شود، به طوری که در گردنهٔ بین ساق و تراش، جا زده شود، و بر خلاف انتهای بزرگ مخروطی، رو به عقب کشیده شود. زبری خود مخروطی "۸/۵ در هر فوت است، اما نسبت ها و ابعاد دقیق برای اندازه های مختلف مخروطی های زبانه دار در زیر آورده شده است.
تابورا یکی از شهرهای کشور تانزانیا و مرکز استان تابورا می باشد. برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این شهر بالغ بر ۱۲۷٬۸۸۰ نفر اعلام شده است. این شهر در سال ۱۸۰۷ توسط تجار عرب شکل گرفت و تبدیل به مرکزی برای خرید و فروش برده شد.