Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ً با آستانک رو به رو می شوند. اینبار نیز درگیری بین جیک و شری در برابر آستانک صورت می گیرد که آستانک موفق می شود اسلحه های این دو را نابود کند اما جیک بدون تفنگ با آستانک مبارزه می کند و آن را در میان مواد مذاب می اندازد. جیک و شری قصد فرار دارند و می بینند که آستانک هنوز زنده است و در حالی که پوست جلوی بدنش کاملاً سوخته به دنبال آن ها می آید جیک و شری در حالی که هیچ راهی برای خلاص شدن نمی بینند یک تفنگ پیدا می کنند و با هم تیری به قلب بیرون زده آستانک می زنند و آستانک کشته می شود.
اُریسی(تلفظ:اُڑیسی-به زبان اوریه:ଓଡିଶୀ Oḍiśī) که با نام اریسی نیز شناخته شده است یکی از هشت نوع رقص باستانی هند است. ریشه مکانی آن به ایالت اریسا در شرق هند برمی گردد. به گواه باستان شناسان، این رقص قدیمی ترین گونه رقص بازمانده هند است. در رساله باستانی ناتیا شاسترا از آن با نام "هدرا-ماگادهی" یاد شده است. براساس نقش برجستههای تپه اودایگیری(در حوالی بهوبانشوار) که به یک قرن پیش از تولد مسیح برمی گردد، می توان از قدمت این گونه رقص آگاه شد. این مکان موقوفه راج انگلیس بود، ولی پس از استقلال هند دوباره سازی شد. نکته متمایز این رقص به سایر گونه های رقص های باستانی هند، بر اهمت شیوه جای گیری بر پایه "تریبهانگی" (به معنای شکست سه پاره) است، که در حقیقت به معنای حرکت مجزای سر، سینه و لگن است و هم چنین طرز چهارچوب ایستادن ویژه آن که با عنوان "چایوکا" یا "چوکا" شناخته شده است که در حقیقت نشانه پردازی خداوندگار یاگاناث است. این گونه رقص با گونه های مختلف "بهانگاها"(طرز ایستادن) مشخصی می شود که شامل طرز قرار گرفتن پا و شکل گیری حالت ایستادن مانند مجسمه های هندی است. معروف ترین "بهانگاها" عبارتند از: "بهانگا"، "آبانگا"، "
آتیباهانگا" و "تریباهانگا". ریشه ها و تاریخچه. اولین تصویر روشنی که از رقص ادیسی یافت شده است مربوط به غار "مانچاپوری" واقع در "اودایاگیری" است که مربوط به دوره "امپراطوری خاراولا" می شود. در این تصویر "امپراتور خاراولا" را به همراه دو ملکه دیده می شوند که در حال تماشای اجرای رقص تک نفره زن رقاص ادیسی را در محیط بارگاه هستند در حالیکه زنانی دیگر نیز در حال نواختن آلات موسیقی هستند. پس با این اوصاف می توان دریافت که ریشه این رقص مادی و زمینی است و جنبه پرستش روحانی خاستگاه آن نیست. بعدها، این رقص با فرهنگ معبد "اریسا" در هم آمیخت. این رقص با شروع مراسم از "معبد یاگناث" در "پوری" در معابد "شایویته"، "وایشناویته" و "ساکتا" در اریسا ادامه یافت. سنگ نبشتهای یافت شده است که بر اساس آن می توان دریافت که به خاطر دل بستگی "دیوداسی کارپورسری" به معابد بودایی، این رقص را به همراه مادر و مادربزرگش در آن مکان ها اجرا می کرده است. این نکته به ما نشان می دهد که "آدیسی" در ابتدا یک رقص درباری بوده است و بعدها در تمام مکان های مذهبی دین جین و هم چنین معابد بودایی اجرا شده است. این رقص ابتدا در معابد به عنوان یک شیوه عرضه دینی
توسط "ماهاریس" انجام شد. تاریخ چه رقص ادیسی با مجسمه هایی که در غارهای "رانیگومپ ها" در "اودایگیری"(اریسا) مربوط به ۲ قرن پیش از میلاد مسیح یافت شده اند قابل پی گیری است. ادیسی به عنوان قدیمی ترین رقص باستانی که ریشه در سنت و آیین دارد شناخته می شود.
ماجراهای هاکلبری فین (ハックルベリィの冒険) مجموعه انیمه ای است که بر اساس داستان کتاب ماجراهای هاکلبری فین نوشته مارک توین و در سال ۱۹۷۶ توسط کمپانی ژاپنی ساخته شد. این مجموعه، نخستین اثر از دو سریال انیمه هاکلبری فین است. دومین سریال در سال ۱۹۹۴ با نام (به انگلیسی: Huckleberry Finn Monogatari) نیز تولید گردید.[۱][۲] این مجموعه ۲۶ قسمتی بر محوریت داستان یک پسر ۱۳ ساله به نام هاکلبری فین می چرخد. ماجرای داستان از آنجا آغاز می شود که هاکلبری فین خودش را به کسی که ممکن است خوانندگان آن را از قبل بشناسند معرفی می کند. خوانندگان متوجه می شوند که هاک از آخرین ماجرایی که با تام سایر دوگلاس و خواهرش داشته است، پول خوبی به جیب زده است. خانم واتسون، هاک را به خانه شان برده تا به او دین و آداب معاشرت بیاموزد. به جای پیروی از محافظانش، هاک در شبی از خانه بیرون می زند تا به تام سایر بپیوندد و وانمود کنند که دزد دریایی هستند. یک روز هاک متوجه می شود که پدرش پپ به شهر برگشته است. به خاطر سابقه خشونت و نوشیدن زیاد الکل، هاک نگران رفتار پدرش و میزان پولی است که او خرج می کند. او با وجود پدرش، به مدرسه رفتن ادامه می دهد اما ترس های او
زمانی واقعی می شود که پدرش او را می رباید و در طول رود می سی سی پی با یک کابین کوچک تا ساحل ایلینوی می برد. با این که هاک از زندگی بدون مدرسه و دین راضی است اما پدرش از او سوءاستفاده می کند. به همین دلیل او مرگ خود را جعل می کند و از می سی سی پی می گریزد. جزیرهٔ جکسون او چند مایل آن طرف تر به جزیرهٔ جکسون می رود و آن جاست که به بردهٔ خانم واتسون جیم برمی خورد. کسی که از ترس فروخته شدن فرار کرده است. هاک و جیم خیلی زود متوجه می شوند که افرادی برای گشتن جزیره می آیند. پس با یک قایق به سمت پایین رودخانه فرار می کنند. برنامهٔ جیم آن است که از ایلینوی بگذرد و از آن جا به ایالت آزاد اوهایو برود. با این که هاک می داند که با هم راهی جیم، تمام آموزه های معاشرت و مذهبی را می شکند اما با جیم هم راه می شود. و این دیدگاه از برده داری و آزادی در طول رمان ادامه پیدا می کند. جیم و هاک در طول مبارزهٔ خود به شخصیت های زیادی برمی خورند. ازجمله گروهی از دزدانی که در یک کشتی بخار در حال شکستن سفر می کردند و دو خانوادهٔ جنوبی که باهم دشمنی داشتند. تنها زمانی که هاک و جیم واقعاً آزاد بودند زمانی بود که آن ها سوار قایق شدند. این آزا
دی با از راه رسیدن دوک و پادشاه از بین می رود. جیم و هاک مجبور می شوند تا در تمام شهرهای بندری توقف کنند تا نمایشی از قدرت و اعتمادبه نفس برای ساکنان اجرا کنند. نقشهٔ فرار به خاطر کم بود درآمد، پادشاه و دوک به جیم و هاک خیانت می کنند و جیم را به برده فروشی می فروشند. زمانی که هاک برای پیدا کردن جیم می رود، می فهمد که او در مزرعه فلپس به عنوان اسیر توسط سیلا و سالی نگاه داشته می شود. فلپس ها فکر می کنند که هاک برای ملاقات با آن ها آمده و عموزادهٔ آن ها تام است. هاک به راحتی در نقش تام سایر فرومی رود. تام سایر خیلی زود از راه می رسد و هاک برای او جریان اسیر شدن جیم را تعریف می کند. بعد از شکست خوردن نقشه هاک برای آزاد کردن جیم، تام پیشنهاد نقشهٔ را می دهد که بر اساس یک رمان هیجان انگیز است. درنهایت نقشه فرار کردن جیم تبدیل به یک پروسه پیچیده از مارها تله ها و پیام های اسرارآمیز می شود. بعد از آن که نقشهٔ فرار انجام می شود، کشاورز به تام شلیک می کند و از آن جایی که جیم، تام را در حال خون ریزی رها نمی کند، او بار دیگر به مزرعه بازمی گردد و اسیر می شود. در مزرعه، تام تمام داستان را برای عمو و زن عموی خود تعریف می
کند و خوانندگان درمی یابند که خانم واتسون درگذشته و جیم را آزاد کرده است. تام تمام این زمان از آزادی جیم باخبر بوده است. در پایان رمان جیم آزاد می شود و هاک برای ماجرای بعدی خود آماده می شود.
بل و سباستین یک انیمهٔ ۵۲ قسمتیِ ساخت ژاپن می باشد که در سال های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ تولید گردید. این کارتون از سوی کمپانی ام کی بر پایهٔ کتابی با همین نام نوشتهٔ سسیل اوبری تولید و توسط کانال ژاپنی ان اچ کی پخش شد. "بل و سباستین" در کشورهایی مانند فرانسه، ژاپن، ایتالیا، آمریکا و انگلستان و همچنین ایران به روی آنتن رفت. این مجموعه، داستان های پسرکی به نام سباستین و یک سگ از نژاد سگ کوهستانی پیرنه به نام بل را به تصویر می کشد. ۱۶ سال پیش از ساخت این انیمه از سوی ژاپنی ها، فرانسوی ها مجموعهٔ تلویزیونی ۱۳ قسمتی سیاه و سفیدی از روی این کتاب ساخته بودند. داستان. در روستایی کوچک کوهستانی در حوالی پیرنه فرانسه، پسربچهٔ بازیگوشی به نام سباستین از زمان بچگی، در خانهٔ پیرمردی به نام سیسیل (پدربزرگ) و خواهرخوانده اش به نام آنجلینا بزرگ شده و زندگی می کند. سباستین هیچ وقت مادرش را ندیده است؛ مادر او یک زن کولی به نام ایزابل بود که بعد از تولد او را به سیسیل سپرده و از آنجا برای پیوستن به گروه نمایش کارلوس، رفته بود. سباستین به خاطر این که مادر ندارد، همواره از طرف بچه های دیگر مورد تحقیر قرار می گیرد. بنابراین تنها دوستان او، سگ
جیبی کوچولویش به نام پوسی (با نام واقعی پوچی) و سگ بزرگ سفیدی می شود که به طور اتفاقی در حالی که در حال تعقیب توسط مأموران پلیس است، آشنا می شود و نام او را بل می گذارد. مردم به دلیل جثه ی بسیار بزرگ بل، فکر می کنند که او، سگی بسیار وحشی و خطرناک است، اما در واقع سگ مهربانی است و البته فقط سباستین این را می داند. سباستین به خاطر این سگ که مورد حمایت خانواده اش نیز نمی باشد، مجبور به ترک آن ها می شود و به همراه سگ کوچولویش به نام پوسی که همواره در کنار بل و سباستین پرسه می زند، سفر پر ماجرایی را در جستجوی مادرش آغاز می کند. آن ها در اطراف اروپا، بارها گیر می افتند و با شخصیت های مختلف آشنا می شوند؛ برخورد با دو قاچاقچی به نام های مندوزا و موناس، برخورد با گروهبان گارسیا و سرجوخه مارتین، ملاقات با دختری مهربان به نام لِنا و... در انتها سباستین به کمک بل، مادرش را می یابد و به همه ثابت می کند که بل سگ خطرناکی نیست. صداپیشگان. دوبلهٔ "بل و سباستین" در دهه ۱۳۶۰ به سرپرستی صادق ماهرو انجام شد. وی از صداپیشگان زیر برای ارائه این اثر به زبان پارسی بهره برد. ممنوع شدن پخش این کارتون در تلویزیون ایران. انیمهٔ "بل و سب
استین" بعدها به دلیل آنچه ترویج نگهداری و بازی با سگ خوانده می شد، از جدول پخش برنامه های کودک تلویزیون کنار گذاشته شد.
اوریه ( ')، به طور رسمی اودیه تلفظ می شود یکی از زبان های هندوآریایی هندوستان است. خاستگاه این زبان ایالت اوریسا است، ولی در بخش هایی از بنگال غربی، جارکند، چتیسگر و آندرا پرادش نیز گویشورانی دارد. این زبان یکی از چندین زبان رسمی کشور هند است، در اوریسا زبان رسمی و در جارکند دومین زبان رسمی شمرده می شود. پیدایش ادبیات اوریه ای به سدهٔ دهم میلادی بازمی گردد.
اَنگرِن (به ازبکی: Angren، انگرېن) شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است. این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۷٬۶۸۹ نفر جمعیت داشته که این رقم در سال ۲۰۲۴ به ۱۸۲٬۴۰۰ نفر رسیده است. مردم. جمعیت انگرن در سال ۲۰۲۴، حدود ۱۸۲٬۴۰۰ نفر تخمین زده شده است. در گذشته، شهر انگرن به عنوان یکی از مراکز جمعیتی روس تباران ازبکستان شناخته می شد. بر اساس سرشماری سال ۱۹۵۹ در زمان شوروی، ۴۲٫۹٪ جمعیت را روس ها، ۱۷٫۹٪ را تاتارهای ولگا، ۱۵٫۷٪ را مردم ازبک، و ۷٫۴٪ را مردم تاجیک تشکیل داد. اما امروزه، ۷۳٪ جمعیت را مردم ازبک، ۱۷٪ را مردم تاجیک، ۵٪ را اقلیت کره ای ساکن ازبکستان، و فقط ۳٪ جمعیت را روس تباران تشکیل می دهند. اکثریت جمعیت روس ها و تاتارها و غیره پس از استقلال ازبکستان و فروپاشی شوروی، از این کشور کوچیدند.
فرودگاه خرابوروفو (به زبان بومی: Аэропорт Храброво) یک فرودگاه همگانی و نظامی مسافربری با کد یاتا KGD است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کالینینگراد کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی خوست (به پشتو: د خوست نړیوال هوایی ډګر) یک فرودگاه داخلی و بین المللی با کد یاتا KHT در ارتفاع ۱۴۵۷ فوتی (۴۴۴ متری) از سطح دریا قرار دارد. دارای یک باند با سطح آسفالت به ابعاد ۸۷۴۰ در ۱۴۸ فوت (۲۶۶۴ متر × ۴۵ متر) است. این فرودگاه در شهر خوست کشور افغانستان قرار دارد و حمل و نقل هوایی به کل منطقه لویه پکتیا را فراهم می کند. این فرودگاه زیر نظر وزارت حمل و نقل و هواپیمایی افغانستان (MoTCA) است و برای پروازهای داخلی و خارجی استفاده می شود. وزارت دفاع همچنین از آن برای مقاصد مدیریت شرایط اضطراری مانند زمان وقوع زلزله اخیر در منطقه استفاده می کند. دیگر فرودگاه های بزرگ نزدیک به خوست عبارتند از فرودگاه بین المللی کابل در شمال، فرودگاه جلال آباد در شمال شرقی، فرودگاه غزنی در شرق، و فرودگاه بین المللی احمدشاه بابا در قندهار در جنوب غربی. تاریخچه. در طول جنگ ۱۹۸۰ شوروی در افغانستان، فرودگاه خوست توسط نیروهای اتحاد جماهیر شوروی اشغال شد. سپس در طول جنگ ۲۰۰۱–۲۰۲۱ به رهبری ایالات متحده در افغانستان توسط آمریکایی ها اشغال شد. ایالات متحده یک پایگاه نظامی در آنجا ایجاد کرد که به عنوان پایگاه عملیاتی پیشرو
چپمن شناخته می شود.
فرودگاه خاروغ یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۴۰ متر است. این فرودگاه در شهر خاروغ کشور تاجیکستان قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۴۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خون کائن یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا KKC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور تایلند قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی خارطوم یک فرودگاه نظامی و غیرنظامی بود که در ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ طی نبرد خارطوم بسته شد. این فرودگاه، یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۹۸۰ متر است. این فرودگاه در شهر خارطوم کشور سودان قرار دارد و در ارتفاع ۳۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی خارکوف یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HRK است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر خارکوف کشور اوکراین قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه خاباروفسک ناوی یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا KHV است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۴۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر خاباروفسک کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۷۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کی استون هایتس یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۳۷ متر است. این فرودگاه در شهر کی استون هایتس، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۹٫۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کی وست یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا EYW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۶۳ متر است. این فرودگاه در شهر کی وست، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. دلتا ایرلاینز currently operates mainline jet service into the airport with بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی jetliners. Key West's 4,801 foot runway is the shortest runway in North America used regularly by 737s. Delta's regional affiliate, دلتا کانکشن (اجرا توسط ExpressJet), operates بمباردیه سی آرجی ۷۰۰/۹۰۰ regional jets. امریکن ایگل operates امبرائر ئی آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵، امبرائر ئی-جت, and امبرائر ئی-جت regional jets into Key West. سیلور ایرویز operates Saab 340B turboprops. یونایتد اکسپرس currently operates امبرائر ئی-جت for service to Newark and Chicago O'Hare.
فرودگاه کی لیک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۶۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۱۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کچیکان یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا KTN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۸۶ متر است. این فرودگاه در شهر کچیکان، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. Alaska Airlines flies بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک and بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی jetliners while Delta Connection اجرا توسط اسکای وست flies بمباردیه سی آرجی ۷۰۰/۹۰۰ regional jets into the airport. Alaska Airlines' flights includes Boeing 737-400 passenger/cargo Combi aircraft as well as all-cargo Boeing 737-400 jet freighter service.
پایگاه آب نشین کچیکن هاربر یک فرودگاه همگانی با کد یاتا WFB است که یک باند فرود آب دارد و طول باند آن ۳۰۴۸ متر است. این فرودگاه در شهر کچیکان، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کری (به زبان بومی: Aerfort Chiarraí) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KIR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کیلارنی کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Kerry:
فرودگاه کرکی (به زبان بومی: Kerkiçi Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۹۷ متر است. این فرودگاه در شهر کرکوه کشور ترکمنستان قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کری کری یک فرودگاه با کد یاتا KKE است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۴۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور نیوزلند قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کرما یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KMA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۲۸ متر است. این فرودگاه در شهر کرما، پاپوآ گینه نو کشور پاپوآ گینه نو قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه دانشگاه کنت استیت یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا none است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در شهر کنت، اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۵۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کنت یک فرودگاه همگانی حمل و نقل با کد یاتا MSE است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۷۵۲ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای کنوشا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا ENW است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر کنوشا، ویسکانسین کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه یادبود کنت یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا KNT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۸ متر است. این فرودگاه در شهر کنت، میزوری کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تک بانده کنل یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۰۱ متر است. این فرودگاه در شهر بند، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه آب نشین کنمور یک فرودگاه همگانی ۳۵۵۰۰ با کد یاتا LKE است . این فرودگاه در شهر سیاتل، واشینگتن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اجرایی کندال-تامیامی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا TMB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۵ متر است. این فرودگاه در شهر میامی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری کنای یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا ENA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۹ متر است. این فرودگاه در شهر کنای، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی کن جرن استیت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۲۷ متر است. این فرودگاه در شهر هود ریور، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۲٫۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کمپسی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KPS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری کمرر یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا EMM است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۸۱۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۲۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی کِمی یَروی (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فنلاند قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کلونا یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YLW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۷۱۳ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کفلاویک بزرگ ترین فرودگاه ایسلند و یک فرودگاه همگانی و نظامی مسافربری با کد یاتا KEF است. طول باند فرود آسفالت آن ۳۰۵۴ متر است. این فرودگاه در شهر ریکیاویک و در ارتفاع ۵۲ متری از سطح دریا قرار دارد. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. مسافری. Although the population of Iceland is only about 300,000, there are scheduled flights to and from numerous locations across North America and Europe. The largest carrier operating out of Keflavík is ایسلندایر. On ۲۳ اکتبر ۲۰۱۲ واو ایر acquired Iceland Express making it the second largest Icelandic carrier and the second largest at Keflavík. The airport only handles international flights (except for flights to آکوریری in connection with certain Air Iceland Connect flights to Greenland); domestic flights and flights to گرینلند are operated from ریکیاویک. The following airlines operate regular scheduled and charter services to and from Keflavík:
فرودگاه کچک مت یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۹۹ متر است. این فرودگاه در شهر کچکمت کشور مجارستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری کیرنی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا EAR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۶۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی کازلو رودا یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۲۲۵ متر است. این فرودگاه در کشور لیتوانی قرار دارد و در ارتفاع ۷۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی قازان یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا KZN است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۷۲۴ متر است. این فرودگاه در شهر قازان کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۶ متری از سطح دریا واقع شده است. شرکت های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. Kazan International Airport is served by the following passenger airlines (as of August 2015), all of which operate out of Terminal 1A:
فرودگاه تک بانده قیصر یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور سورینام قرار دارد .
فرودگاه کاینتا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا MVM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۶۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کاوالا (به زبان بومی: Kavala International Airport, "Megas Alexandros") یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KVA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاوالا کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاناس (به زبان بومی: Kauno Oro uostas) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا KUN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاوناس و در کشور لیتوانی قرار دارد و در ارتفاع ۷۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
برندگان جایزه سالگرد یوفا فهرستی از بازیکنان برتر کشورهای عضو یوفا است که به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس این سازمان در سال ۲۰۰۴ میلادی انتخاب شده اند.
ماجرای اتوبوسِ ارمنستان یکی از رویدادهای مطرح در قتل های زنجیره ای ایران است. این عملیاتِ ناموفق که در ۱۶ مردادِ ۱۳۷۵ رخ داد، دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران در دوره هاشمی رفسنجانی قصد داشته تعداد زیادی از چهره های فرهنگی کشور را یک جا به قتل برساند. محمّد رسول اف فیلمی به نامِ "دستنوشته ها نمی سوزند" دربارهٔ این ماجرا ساخت. راننده اتوبوس در دو تلاش نافرجام و پی در پی کوشید اتوبوس را در گردنه حیران به دره بیندازد. هر دو بار خود از پشت فرمان به بیرون از اتوبوس پریده بود، تصادف یا بخت بلند سرنشینان و هوشیاری و سرعت عمل مسعود توفان و شهریار مندنی پور، آنان را زنده نگه داشت. آغازِ سفر. انگیزه سفر دعوت فردی ارمنی-ایرانی از اعضای کانون نویسندگان ایران جهت تبادل فرهنگی و برگزاری جلسات شعر و سخنرانی و گفت وگوی مطبوعاتی به مدت سه شب بود. اتحادیه نویسندگان ارمنستان به طور رسمی از میهمانان دعوت کرده بود و درستی این دعوتنامه توسط سفارت ارمنستان به تأیید هوشنگ گلشیری و منصور کوشان رسید. از آن جا که پرواز تهران-ایروان در آن زمان فقط هفته ای یک بار برقرار بود و امکان اقامت یک هفته ای نیز وجود نداشت، انجام مسافرت با اتوب
وس مطرح شد. غفّار حسینی همان زمان به ماجرا مشکوک شد و به صراحت گفت «همه تان را می فرستند ته دره!» و نیز در آخرین لحظات اتوبوس و ترمینال مسافربری عوض شده بود، اما موضوع جدی گرفته نشد. مسافران. از فهرست اولیه احمد شاملو، هوشنگ گلشیری و رضا براهنی از رفتن به سفر انصراف دادند و در نهایت ۲۱ نفر راهی شدند: محمدعلی سپانلو، علی باباچاهی، جواد مجابی، مسعود بهنود، سیروس علی نژاد، امیرحسن چهلتن، بیژن بیجاری، بیژن نجدی، محمد محمدعلی، شهریار مندنی پور، شاپور جورکش، مسعود توفان، حسن اصغری، منوچهر کریم زاده، کامران جلیلی، محمود طیاری، فرج سرکوهی، فرشته ساری، مجید دانش آراسته، علی صدیقی و منصور کوشان. افراد دیگری نیز قرار بوده که در این سفر حضور داشته باشند که به روش های مختلفی منصرف شدند. به دکتر قندی استاد دانشگاه توصیه شده بود که سفر با کسانی که پرونده سیاسی دارند برای ارتقاء موقعیت دانشگاهی اش مناسب نیست. شاهرخ تویسرکانی، سردبیر مجله دنیای سخن چند دقیقه قبل از سفر به صورت ناگهانی اعلام کرده است که همسرش تصادف کرده و باید به بیمارستان برود و به همراه محمد بهارلو رفتند. منصور کوشان که این سفر را مدیریت می کرد چند روزنامه ن
گار مانند مسعود بهنود را نیز برای سفر ارمنستان دعوت کرده بود. فرج سرکوهی در مورد تلاش های وزارت اطلاعات برای جلوگیری از مسافرت بهنود می نویسد: محمد محمدعلی نیز در خاطراتش به صورت مشابه از عدم اجازه دولت جمهوری اسلامی ایران به حضور مسعود بهنود در این سفر اشاره می کند. ماجرا. ۲۱ چهرهٔ فرهنگی سوار بر اتوبوسی به رانندگی خسرو براتی راهی ارمنستان می شوند. به گفته منصور کوشان، در گردنه حیران، نزدیک صبح مسافران ناگهان متوجه می شوند که اتوبوس بر سر یکی از پیچ ها توقف کرده و راننده نیست. او را کمی دورتر می بینند که ایستاده است و می گوید خوابم برد، ترسیدم و پیاده شدم. در این هنگام نویسندگان به یاد جمله غفّار حسینی می افتند اما با وجود وحشت زیاد تصمیم می گیرند دو نفر در نزدیکی راننده مستقر شده و او را زیر نظر بگیرند و سفر ادامه یابد. پس از حدود ۴ متر حرکت، راننده پس از پرگاز کردن اتوبوس پایین می پرد. مسعود توفان فرمان را در دست می گیرد و شهریار مندنی پور ترمز دستی را می کشد. اتوبوس متوقف و مسافران پیاده می شوند. مسعود توفان نیز به شرح ماجرا از دیدگاه خود پرداخته که در روزنامه آفتاب امروز ۲۰ آبان ۱۳۷۸ چاپ شد. توفان می نوی