Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فریننده در ایجاد معنای هنر بود. از دیگر آثار مشهور او که در این سال ها خلق شد، اثر «طراحی پاک شدهٔ دکونینگ» است. او در سال ۱۹۵۳ با پاک کردن یکی از طراحی های دکونینگ به دنبال ارائهٔ یک بیانیهٔ هنری بود. در سال ۱۹۶۲ تحولی در آثار راشنبرگ رخ داد و آن استفاده از «عکس های یافته» شده در کنار «شی یافته» در آثارش بود. او با استفاده از سیلک اسکرین این عکس ها را روی بوم انتقال می داد. سیلک اسکرین، ابزاری که تا پیش از این فقط برای تبلیغات به کار می رفت، به راشنبرگ این امکان را می داد که باز تولیدی چندگانه و چند باره از عکس ها داشته باشد. این ویژگی بعدها به وفور در کارهای اندی وارهول دیده شد و از این بابت راشنبرگ و در کنار او جانز را پیشگامان هنر پاپ آمریکا می دانیم. در ۱۹۶۶ بیلی کلودر و راشنبرگ با همکاری هم مؤسسهٔ «آزمایش در هنر و تکنولوژی»(E.A.T) را به طور رسمی افتتاح کردند که شرکتی بدون منفعت برای اشاعهٔ همکاری بین هنرمندان و مهندسان بود. در ۱۹۶۹ ناسا راشنبرگ را دعوت کرد تا شاهد پرتاب و روانهٔ آپولو ۱۱ به فضا باشد. در واکنش به این واقعهٔ برجسته او سری آثار «ماه سنگی» را با تکنیک چاپ سنگی به وجود آورد. او در این سری عک
سها، جدول ها و نمودارهایی از آرشیو ناسا را با عکسهایی از رسانه های دیگر تلفیق کرد. او خانه و کارگاهش در کپتیوا، فلوریدا، را بارها موضوع کار خود قرار داد. برای اولین بار با الهام از این موضوع در سال ۱۹۷۰ یک چاپ ۱۶٫۵ متری سیلک اسکرین که "امروزی ها۱ "نام داشت را اجرا کرد که در آن از روزنامه های دو ماه اول سال بهره گرفت. در ادامهٔ این پروژه سری "مقواها"۲ (۱۹۷۰–۷۱) و "مصری های اولیه"۳ (۱۹۷۳–۱۹۷۴) راخلق کرد. پس از آن او گروهی از نقش برجسته ها و مجسمه هایی را به وجود آورد که در ساخت آن ها جعبه های استفاده شده به کار برده بود. او همچنین تجربه هایی در زمینهٔ چاپ روی بافت ها و تکنیک انتقال حلال ها داشت که نتیجهٔ آن را در مجموعه ها ی "برفک و کپک"۴(۱۹۷۴–۷۶) و "گسترش ها"۵ (۱۹۷۵–۸۲) می بینیم. از تجربیات دیگر او در این سال ها چاپ های سیلک اسکرین رنگینی بودند که در کارهای دیواری و زمینی به کارگرفته شدند، (مجموعه ی"جمرز"۶(۱۶۷۵–۷۶)). پس از آن از سال۱۹۸۸تا ۱۹۹۵ او در پروژهٔ "بوربن شهری"۷ بر روی شیوه های مختلف انتقال عکس، بر روی گستره ای از فلزهای براق مانند استیل و آلومینیوم کار کرد. به علاوه در سال های دههٔ ۹۰ به استفاده کردن
از مواد جدید ادامه داد، در حالی که هم زمان با تکنیک های ابتدایی همچون فرسک مرطوب، در سری "عقب نشینی آرکادی"۸یا انتقال عکس با دست مثل سری"آناگرام"۹ کار می کرد، از آخرین تکنولوژی های خلاقه همچون چاپ های رنگین دیجیتال و رنگ های گیاهی تجزیه پذیر هم استفاده می کرد، که مورد آخر گواه مسئولیت و دل مشغولی او نسبت به طبیعت است. نقاشی های سفید، سیاه و قرمز. در سال ۱۹۵۳ راشنبرگ "نقاشی های سفید"ش را با توجه به سنت نقاشی های تک رنگ به وجود آورد. او در این سری هدف "کاهش نقاشی به عناصر ضروری طبیعت"را دنبال می کرد و در نتیجه بیننده با دیدن این آثار به طرف تجربهٔ "عناصر خالص"راهنمایی می شد. این سری آثار او در اکتبر ۱۹۵۳ در گالری" استیبل"۱۰ به نمایش گذاشته شدند. این نقاشی ها ممکن است در نگاه اول همچون یک بوم سفید، کاملاً خالی به نظر برسند، اما به پیشنهاد یک مفسر بهتر است این گونه به آن ها نگاه کنیم:"به جای فکر کردن به آن ها به عنوان نوعی کاهش مخرب، این بیشتر خلاقانه است که آن ها را همچون آن چیزی که جان کیج توصیف می کند ببینیم:"صفحه هایی بسیار حساس، همچون فرودگاه هایی از نورها، سایه ها و ذره ها. کوچک ترین تغییر در نور و فضای اطر
اف آنها، می تواند در سطحشان ثبت شود." خود راشنبرگ در توصیف این آثار می گوید:"این آثار از محیط اطرافشان تأثیر می پذیرند، مثلاً شما با دیدن این آثارو انعکاس تصویر اتاق در آن ها می توانید بگویید چه تعداد افراد در اتاق هستند!" نقاشی های سیاه راشنبرگ همانند نقاشی های سفیدش در همان سال به صورت تک رنگ روی قاب های چندگانه انجام شده اند. اما او در این سری تکه های روزنامه را هم در آثارش جا داده بود. در سال های ۱۹۵۳و ۱۹۵۴ او از نقاشی های تک رنگ سیاه و سفید، به نقاشی های تک رنگ قرمز تغییر سلیقه داد. این مجموعه با طیف وسیعی از رنگ های قرمز به وجود آمده بود، همچنین مواد دیگری مثل میخ، چوب، روزنامه به آن ها اضافه شده بود که مجموعهٔ این ها با هم سطح پیچیده ای را به وجود آورده بودند که به عنوان مقدمهٔ ترکیب های مشهور راشنبرگ شناخته می شوند. سیلک اسکرین ها. درحالی که در ابتدای دههٔ شصت هنرمندهای دیگری چون وارهُل و «رُی لیکتن استین» نیز از این تصویرهای یافته در رسانه های انبوه در کارشان استفاده می کردند، او دامنهٔ کار خود را با سوژه هایی چون سیاست، علم، و ورزش گسترده تر کرد. روشنبرگ که همیشه شیفتهٔ «جان. اِف. کِندی» بود و او را
حمایت و دنبال می کرد، در ۱۹۶۳ در یک مجموعه از سیلک اسکرین هایش، تصویر تلویزیونی ثابت شده ای از کندی را که از فیلم مناظرهٔ دوم او با «ریچرد نیکسن» گرفته بود، چند هفته پیش از ترورش به کار برد. هراس همیشگی او از تکرار خود سبب شد تا هنگامی که در ۱۹۶۴ برای یکی از کارهای همین مجموعه به نام «بازگشتن به گذشته (شمارهٔ یک)» به عنوان نخستین هنرمند آمریکایی، جایزهٔ دوسالانهٔ ونیز را برنده شد، با دستیارش تماس گرفت و از او خواست تا تمام سیلک اسکرین های دیگر باقی مانده را نابود کند. کلاژ برای او شیوهٔ دیگری برای فراهم آوردن داده ها به صورتی غیرشخصی و واقعی بود؛ «من با تلویزیون و مجله ها بمباران شدم؛ با امتنا و افراط جهان. فکر کردم اگر می خواهم کاری صادقانه را نقاشی کنم یا بسازم، باید همهٔ این عنصرها را با هم پیوند دهم». بنابراین، تصویری از یک مجله، سوژهٔ کار او نیست، بلکه خود آن مجله است که در جهان خارج واقعیت دارد. ترکیب ها. راشنبرگ زباله ها و شیءهای یافته شده در خیابان های نیویورک را که توجه او را به خود جلب می کردند، انتخاب می کرد و به استودیو خود می برد، جایی که او آن ها را به آثار هنری کاملی تبدیل می کرد. او ادعا می ک
رد: «می خواهم چیزی فرای آنچه کاملاً توسط خودم به وجود می آید، خلق کنم. می خواهم از اعجاب انگیزی و بخشندگی اشیاء یافت شده در آثارم استفاده کنم، حتی اگر این اشیاء از همان ابتدا شگفتی ساز نبودند، من با به وجود آوردن تغییراتی آن ها را خارق العاده می سازم؛ بنابراین اشیاء به مرور زمان تغییر می کنند و به یک چیز جدید تبدیل می شوند.» این جمله ای است که مقصود نهایی هنرمند را تعریف می کند. به نظر می رسد این توضیح او در صدد کم کردن فاصلهٔ هنر و زندگی است! ما آن سری از آثار راشنبرگ را تحت عنوان "ترکیب هاً می شناسیم که در فاصلهٔ سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ خلق شده اند. این آثار او مرز مشخص بین نقاشی و مجسمه سازی را فرو می ریزند و هر دو در کنار هم در یک اثر هنری واحد خود را نشان می دهند. او در این آثار به کولاژ روزنامه و عکس با عناصر دیگری از اشیاء روزمره همچون لباس، آشغال های شهری، حیوانات تاکسیدرمی شده و چیزهایی مثل آن ها می پردازد، همانند آنچه در اثر "مونوگرام"۱۱دیده می شود. آثار هنری ای که به عنوان نقطهٔ گذار آواز نقاشی ها به ترکیب هایش محسوب می شوند، "چارلن"۱۲ و"مجموعه"۱۳ نام دارند. در این آثار که از اولین ترکیب هایش بودند، ا
ستفاده از کولاژ و عناصری مانند شال، کمیک استریپ و عناصر معماری مثل تکه های گچ بری دیده می شود. نمونهٔ دیگری از این ترکیب ها اثر "رختخواب"۱۴ است که در این اثر، مقداری رنگ قرمز را روی لحاف چکانده شده بود. رختخواب، در دیدگاه برخی از منتقدان، به عنوان سمبلی از خشونت و تجاوز تلقی شد. واکنش منتقدان به این آثار در ابتدا این بود که آن ها را به عنوان نوعی هنر رسمی تلقی کنند که در ان شکل ها، رنگ ها، بافت ها و ترکیب بندی ها اهمیت داشتند، اما از دههٔ ۶۰ به بعد دیدگاه منتقدان نسبت به این آثار رفته رفته تغییر کرد و این آثار را به عنوان «پیام های رمزگذاری شدهٔ سختی برای شناختن» معرفی کردند. چرا که راشنبرگ برای خلق این آثارش از هیچ دستور مشخصی تبعیت نکرد. اجراها و رقص ها. از اوائل ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۷ راشنبرگ شروع به طراحی هایی برای لباس ها و مجموعه های رقص کرد. او علاوه بر انجام کارهای مستقل با رقاصان و هنرمندان معروفی همچون مرس کانینگهام، پائل تیلورو تریشا براون هم همکاری کرد. در دههٔ ۶۰ راشنبرگ تجربیاتی در زمینهٔ رقص-تئاترهای رادیکال داشت. در سال ۱۹۷۷ ارتباط و همکاری منسجم راشنبرگ، کانینگهام و کیج برای اولین بار برقرار شد و این ه
نگامی بود که راشنبرگ برای اجرای "تراولگو"۱۵ شرکت کانینگهام لباس رقص طراحی کرد. سفارش ها. راشنبرگ در سال ۱۹۶۵ یک سفارش تصویرسازی از مجلهٔ لایف داشت که در آن از او خواسته شده بود که یک «دوزخ مدرن» را به تصویر بکشد. او با گرفتن این سفارش حتی لحظه ای به خود تردید راه نداد که فرصت مناسبی یافته که خشم و غضب خود را از جنگ ویتنام بروز دهد و در این سری از تصویرسازی های خود محدودهٔ وسیعی از وحشت را، همچون خشونت های قومی، نئونازیسم، ترورهای سیاسی و فجایع روان شناسی، بازتاب داد. پس ازآن در سال ۱۹۸۳ او با طراحی ای که برای آلبوم "حرف زدن با زبان"۱۶ گروه تاکینگ هدز انجام داد، موفق به کسب جایزهٔ گرمی شد. سفارش بعدی او در سال ۱۹۸۶ از شرکت اتومبیل ب ام و بود. در این سفارش از او خواسته شده بود در ادامهٔ ۶ کار قبلی، تصویر بزرگ و کاملی از مدل ۶۳۵سی. اس. آی به تصویر بکشد. راشنبرگ در سال ۱۹۸۸سفارش دیگری از واتیکان گرفت که البته بعدها خود منصرف شده و سفارش را باز پس گرفتند. آنچه در این سفارش از راشنبرگ خواسته شده بود، این بود که اثری بر اساس آپوکالیپس برای به یاد آوردن کشیش مشهور "پیواف پی یت رلسینا"۱۷خلق کند. این کشیش کسی بود که به
خاطر داشتن نشانه های مقدس و هاله های نور اطرافش مورد احترام قرار می گرفت. میراث. راشنبرگ در سال ۱۹۸۴ طرحی تحت عنوان «مبادلات فرهنگی فراسوی دریاهای راشنبرگ» را به ملل متحد معرفی کرد که در این طرح خود قصد داشت برای تشویق صلح و دانش جهانی به ده کشور سفر کند (مکزیک، شیلی، ونزوئلا، بیجینگ، تبت، ژاپن، کوبا، روسیه، برلین، مالزی) و در هر کشور یکی از آثار هنری خود را که با تأثیر از فرهنگ همان کشور خلق شده بود، در آنجا به یادگار بگذارد. این ماجراجویی او که توسط نشنال گالری حمایت می شد، به هفت سال زمان احتیاج داشت تا به اوج برسد. نتیجهٔ این ماجراجویی در سال ۱۹۹۱ در واشینگتن در منظر عمومی قرار گرفت. در سال۱۹۹۰ راشنبرگ مؤسسهٔ خیریهٔ رابرت راشنبرگ را به وجود آورد. او با تأسیس این مؤسسه، هدف گسترش آگاهی و توجه به مسائلی که فکر خود او را به خود مشغول کرده بودند، مثل صلح جهانی، محیط زیست و مسئلهٔ انسانیت را دنبال می کرد. او همچنین این طرح را به اجرا گذاشت که به هنرمندان تصویری ای که احتیاجات مالی دارند، جوایز ۱۰۰۰ دلاری اهدا شود. این مؤسسهٔ خیریه امروزه بسیاری از کارهای راشنبرگ را در اختیار دارد. در سال ۲۰۱۱ این مؤسسه با همک
اری گالری "گاگسین۲۰” مجموعه ای از آثار خصوصی راشنبرگ که تا به حال در معرض دید عموم نبوده اند، را به نمایش گذاشتند. سود مالی ناشی از این مجموعه را صرف اقدامات بشردوستانه کردند. بازاریابی هنر. در سال ۲۰۰۹ گالری گاگسین برای به نمایش گذاشتن آثار راشنبرگ انتخاب شد. (در ۱۵ سال گذشته کارهای او توسط گالری پیس۲۱ اداره می شدند) در سال ۲۰۱۰ اثر"نقاشی استودیوای " ۲۲، یکی از ترکیب های معروف راشنبرگ، با قیمت اصلی ۹ میلیون، از مجموعهٔ "مایکل کریچتن"۲۳ به قیمت ۱۱ میلیون دلار در حراج کریستی نیویورک به فروش رفت. پیوند به بیرون.
فرورتیش دوم فردی مادی بود که در زمان داریوش بزرگ علیه وی شورش کرد و خود را شاه ماد خواند. پس از روی سر کار آمدن داریوش بزرگ و به دست گرفتن حکومت از جانب وی، آشین در عیلام و بختنصر سوم در بابل از قلمرو او جدا شدند و ادعای استقلال کردند. در دسامبر سال ۵۲۲ پیش از میلاد و در حالی که داریوش در حال جنگ با بابلیان بود، فرورتیش در ماد شورش کرد. او اعلام کرد که از خاندان هووخشتره است و نام سلطنتی خشثریتَه را بر خود گذاشت و هگمتانه پایتخت مادها را به تصرف خود درآورد. در این قیام ساکنان ماد، پارت و هیرکانه هم به او ملحق شدند و ظاهراً مردم ارمنستان هم از او حمایت می کردند. هم زمان شورش های دیگری هم در سایر ایالات بر پا شد. داریوش که در بابل بود سپاهی را به فرماندهی هایدرانوس برای سرکوب فرورتیش فرستاد. هایدرانوس در ژانویهٔ سال ۵۲۱ پیش از میلاد با یکی از سرداران فرورتیش در مرز جنوب غربی ماد و در شهری به نام ماروش (مهریز، جنوب یزد امروزی) جنگید ولی توفیقی به دست نیاورد و در کامپدانا منتظر رسیدن داریوش و نیروهایش شد. از طرفی دیگر ویشتاسپ پدر داریوش هم که ساتراپ پارت بود از سمت مشرق علیه فرورتیش اقدام کرد و فرورتیش به ناچار ب
اید در دو جبهه می جنگید. در ماه آوریل همان سال داریوش پس از سرکوب شورش بابل رهسپار ماد شد و در ماه مه با فرورتیش در شهری به نام کوندورو در خاک ماد وارد جنگ شد. در این جنگ فرورتیش شکست خورد و با معدود سواران خود به رغه (ری) گریخت. ولی هنوز کنترل ماد به طور کامل به دست داریوش نیفتاده بود. در اواخر ماه ژوئن داریوش دسته ای از جنگجویان را به رغه فرستاد و در آن جا آن ها توانستند فرورتیش را دستگیر کنند. از ری هم عده ای به کمک ویشتاسپ رفتند و در جنگی دیگر در خاک پارت توانستند آخرین هوادارن فرورتیش را شکست داده و نابود کنند. داریوش در سنگ نبشتهٔ بیستون دربارهٔ سرنوشت فرورتیش می نویسد که شخصاً بینی، دو گوش و دهان فرورتیش را بریده و یک چشم وی را درآورده. سپس وی را به زنجیر در دربار نگه داشتند تا همه او را ببینند و عاقبت به فرمان وی او را در هگمتانه بر نیزه کردند و افرادی را که از نخستین طرفداران او بودند در درون دژ هگمتانه دار زدند. داریوش در کتیبهٔ بیستون دربارهٔ سرنوشت فرورتیش چنین می گوید:
جایزه گرمی برای بهترین اجرای هارد راک یکی از جوایز گرمی بود که به صورت سالیانه به باکیفیت ترین اجرای موسیقی در سبک هارد راک داده می شد.آکادمی مربوطه هنرمندان موسیقی هارد راک را برای نخستین بار در سال ۱۹۸۹ و در سی و یکمین مراسم اهدای جوایز گرمی سازماندهی کرده بود و در اصل این دسته بندی با عنوان "بهترین اجرای هارد راک/متالِ باکلام یا بی کلام" ارائه می شد که دو سبک محبوب در دههٔ هشتاد میلادی را با هم ادغام می کرد.گروه جترو تال با آلبوم خود "Crest of a Knave" توانست جایزهٔ این سال را برنده بشود و آلبوم "و عدالت برای همه ..." را که انتظار میرفت برنده شود؛ پشت سر بگذارد.این انتخاب موج گسترده ای از انتقادات را بر آکادمی وارد آورد و ژورنالیستها عنوان کرده بودند که موسیقی جترو تال در دستهٔ هارد راک و موسیقی هوی متال قرار نمی گیرد؛این واکنش ها آکادمی را بر آن کرد که هارد راک و هوی متال را از هم جدا کند و از سال ۹۰ میلادی تا سال ۲۰۱۱ به صورت جدا از هم به برندگانش اهدا می شد و از ۲۰۱۲ به بعد به بهترین اجرای هارد راک/متال شیفت داده شد.گروه لیوینگ کالر نخستین گروهی بود که "جایزه بهترین اجرای هارد راک" را ازآن خود کرد (۱۹۹۰
) و به همراه گروه های فو فایترز و اسمشینگ پامپکینز تا سال ۲۰۱۱ با دو بار برنده شدن اول از هنرمندان دیگر هستند. گروه آلیس این چینز نیز با ۸ بار نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را به نام خود ثبت کرد.
حالت بر پشت خوابیدن را اصطلاحاً طاق باز می گویند. در جراحی. قرارگیری طاق باز متداول ترین وضعیت در اعمال جراحی می باشد. بیمار به حالت صاف بر روی پشت قرار می گیرد در حالی که کف دست های وی در طرفین قرار گرفته باشد. زاویهٔ دست ها با تخت نباید بیش از ۹۰ درجه باشد لازم است ذکر شود که نقاط دارای انحناء، مانند پشت زانو و پشت مچ پا باید به وسیلهٔ بالشتک های کوچکی پر شود تا از وارد آمدن فشار به عروق و اعصاب آن نواحی جلوگیری شود، همچنین می توان با قرار دادن یک بالش کوچک در زیر سر، امتداد ستون فقرات را حفظ نمود در عمل آپاندکتومی (برداشتن کامل آپاندیس)، ماستکتومی (برداشتن بافت پستان)، عمل قلب باز، عمل های چشمی و عمل های جلوی قفسهٔ سینه بیش ترین کاربرد را دارد.
نصرت بوتو (زاده ۲۳ مارس ۱۹۲۹ در اصفهان – درگذشته ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱ در دبی) زن سیاستمدار ایرانی - پاکستانی بود که فعالیت سیاسی اش را در پاکستان با حزب مردم پاکستان آغاز کرد. او همسر دوم ذوالفقار علی بوتو و مادر بی نظیر بوتو بود. زندگی نامه. وی فرزند یک بازرگان ایرانی و از خاندان کرد جلالی (خراسان) و از یاران سردار علی رحمانی از بزرگان روستا زینگر بود و با ذوالفقار علی بوتو در کراچی آشنا شد و با وی در ۸ مارس ۱۹۵۱ ازدواج کرد. آنها صاحب چهار فرزند شدند بی نظیر ۲۰۰۷–۱۹۵۳، مرتضی ۱۹۹۶–۱۹۵۴، صنم ۱۹۵۷ و شهنواز ۱۹۸۵–۱۹۵۸. نصرت بوتو بین سالهای ۱۹۷۷–۱۹۷۱ بانوی اول پاکستان بود زمانی که همسرش ذوالفقار علی بوتو به مقام ریاست جمهوری و سپس نخست وزیری پاکستان رسید. پس از کودتای نظامی ۴ آوریل ۱۹۷۹ و اعدام همسرش، نصرت بوتو به ریاست حزب مردم پاکستان رسید قبل از آنکه دخترش بی نظیر به این مقام برسد. سه فرزند از چهار فرزندش در ترورهای سیاسی به قتل رسیدند. او تحت تأثیر این قتل ها کار سیاسی را از اواخر سالهای ۱۹۹۰ کنار گذاشت. او که از بیماری سرطان و آلزایمر رنج می برد سالهای واپسین عمرش را در دبی و منزل دخترش بی نظیر بوتو سپری کرد.
اسپاتنیک میوزیک یک وبگاه موسیقی است که نقدهای موسیقی و اخبار مربوط به هنرمندان مختلف از سبک های مختلف را ارائه می دهد.قالب این سایت بگونه ای است که محتوای حرفه ای و غیرحرفه ای هر دو مشترکاً در وبسایت قرار می گیرند و نسبت به سایتهای مشابه مانند پیچفورک مدیا آن را متمایزتر می کند. این سایت همهٔ سبک های موسیقی را پوشش می دهد و زیربخش های اختصاصی برای راک، متال، پاپ،ایندی و هیپ هاپ در نظر گرفته است. تمرکز کارمندان و بررسی کنندگان این سایت اغلب روی هنرمندانی است که جزو هنرمندان باب روز و اصلی نیستند. انواع بررسی ها. اسپاتنیک میوزیک در حال حاضر چهار کلاس مختلف از بررسی را ارائه می دهد:
فرودگاه صحرایی سسنا ایرکرفت یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CEA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۸۰ متر است. این فرودگاه در شهر ویچیتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه نیروی هوایی سرویا یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
پاپ مترز یک نشریه الکترونیکی بین المللی است که به انتشار مقاله، بررسی، مصاحبه در زمینه های موسیقی، فیلم، بازی ویدئویی، کتاب، سفر ،تئاتر ،ورزش، هنرهای تجسمی و اینترنت می پردازد و از سال ۱۹۹۹ توسط سارا زوپکو تأسیس شده است.
فرودگاه بین المللی سروو مورنو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ANF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور شیلی قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سرکلی اب کرکی یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور اسلوونی قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی سفلوونیا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا EFL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۶ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای شهرستان سنتر–پیدمونت–چروک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر سنتر، آلاباما کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سنتردال یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری سنتر یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۳۷ متر است. این فرودگاه در شهر سنتر، آلاباما کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی سنترالیا/یامس ت. ممریال فیلد یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YCE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سنترال ویسکانسن یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CWA است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۳۳۰ متر است. این فرودگاه در شهر واسا، ویسکانسین کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای سنترال نبرسکا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا GRI است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۱۳۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۶۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آو نوریدگووک سنترال مین یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا OWK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای سنترال جرزی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا JVI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای سنترال ایلنوی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا BMI است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۳۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۶۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سنترال بیوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سنترال یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CEM است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۸۴۸ متر است. این فرودگاه در شهر سنترال، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری سنترویل (تنسی) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا GHM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری سنترویل (ایووا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۲۴۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
ایستگاه هوایی نیروی دریایی چنگیز توپل یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا KCO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ایزمیت کشور ترکیه قرار دارد و در ارتفاع ۵۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کمووسکو پولی (به زبان بومی: Aerodrom Ćemovsko Polje) یک فرودگاه با کد یاتا --- است که یک باند فرود سنگفرش آسفالت دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر پودگوریتسا کشور مونته نگرو قرار دارد و در ارتفاع ۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی سله (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا ZCN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۳۱ متر است. این فرودگاه در کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۳۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سلی (به زبان بومی: Letališče Celje (Letališče Levec)) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اسلوونی قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سدونا یک فرودگاه با کد یاتا CED است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۴۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه منطقه ای شهر سیدر یک فرودگاه همگانی ۳۰۰۶۵ با کد یاتا CDC است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۱۳٫۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه سسیل یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا NZC است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۴۳۹ متر است. این فرودگاه در شهر جکسون ویل کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کزومبو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CAV است . این فرودگاه در کشور آنگولا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کیلی/ا. ی. فلایینگ رنچ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۷۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاین رشابوو (به زبان بومی: ) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CAY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاین کشور گویان فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه تک بانده کایانا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا AAJ است . این فرودگاه در کشور سورینام قرار دارد .
فرودگاه کاکسیاس دو سول (به زبان بومی: Aeroporto Hugo Cantergiani (Campo dos Bugres)) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CXJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۷۵۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایانه هوایی کورن سیتی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CNM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۹۴ متر است. این فرودگاه در شهر کارلزبد، نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کواناوگه بی یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۹۴۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۵۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه شهری کولیر یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۱٫۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کوساپسکل یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کوکیا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا LQM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کلمبیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کوایان (به زبان بومی: Paliparan ng Cauayan) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CYZ است . این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۶۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کتارمان نشنل (به زبان بومی: Paliparang Pambansa ng Catarman) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CRM است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۳۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی آبشار ایگواسو (به زبان بومی: Aeropuerto Internacional Cataratas del Iguazú) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا IGR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور آرژانتین قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کاتانیا-فونتاناروسا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CTA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر کاتانیا کشور ایتالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کتلینا یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا CIB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر آوالون، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کت لیک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YAC است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین المللی کت بای (به زبان بومی: Sân bay Quốc tế Cát Bi) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HPH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.