Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مناطق معتدل در جغرافیا در بخش میانی زمین (از °۴۰ تا °۶۰ شمال/جنوب استوا)، بیشتر بین مناطق قطبی (مدارهای قطبی) و مناطق حاره (مدارهای حاره) قرار گرفته اند. منطقه معتدل شمالی مابین مدار قطب شمال تا مدار رأس السرطان و منطقه معتدل جنوبی مابین مدار قطب جنوب تا مدار رأس الجدی معمولاً تشکیل می شود. این مناطق عموماً دارای بازهٔ دمایی گسترده تر در طول سال و تغییرهای فصلی متمایز از هم در مقایسه با اقلیم حاره ای هستند؛ جایی که چنین تغییراتی معمولاً خفیف هستند. در شکل گیری اقلیم معتدل، نه تنها موقعیت های عرضی بر تغییرات دما تأثیر می گذارند، بلکه جریان های دریا، جهت غالب باد، وسعت قاره (اندازهٔ بزرگی یک خشکی) و فرازا نیز آب و هوای معتدل را شکل می دهند. بنابر تعریف سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن، منطقه معتدل به آب و هوایی گفته می شود که میانگین دمای سردترین ماه آن بالای ۳- درجه سانتی گراد اما کمتر از ۱۸ درجه سانتی گراد باشد. با این حال، دیگر طبقه بندی های آب و هوایی حداقل را روی صفر درجه سانتی گراد تعیین می کنند.
گیم فورج یک شرکت آلمانی توسعه دهنده بازی های رایانه ای و ناشر بازی رایانه ای است. دفتر مرکزی این شرکت در کارلسروهه آلمان واقع گردیده است.
نبرد استراسبورگ در طی جنگ فرانسه و پروس رخ داد و به پیروزی آلمانی ها و اسارت سربازان فرانسوی در ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۰ میلادی انجامید. نتیجه جنگ. پیروزی در این نبرد به آلمانی ها امکان داد تا بیشتر به سوی شمال شرقی فرانسه پیشروی کنند. هدف بعدی آنان شهر بلفور بود که در نوامبر همان سال تسخیر شد.
سیمون نیوکام اخترشناس و ریاضیدان آمریکایی، کانادایی بود. با وجود تحصیلات رسمی اندک، وی کارهای مهمی در گاه نگاری انجام داده و نوشته هایی در زمینه اقتصاد و آمار دارد و یک رمان علمی تخیلی نیز نوشته است. یکی از حفره های ماه به نام وی نام گذاری شده است.
در فیزیک ماده چگال، یک زوج کوپر یا زوج BCS شامل یک جفت الکترون (و یا فرمیون های دیگر) است که در دماهای پایین به صورت مشخصی در قید یکدیگر قرار دارند. این زوج در سال ۱۹۶۵م برای نخستین بار توسط فیزیک دان آمریکایی لئون کوپر معرفی شد. کوپر نشان داد که یک جاذبهٔ تصادفی کوچک بین الکترون ها در یک فلز می تواند باعث یک حالت جفت شده از الکترون ها گردد که دارای انرژی کمتری از انرژی فرمی است و این به معنای مقید بودن این زوج است. در ابررساناهای متعارف، این جاذبه ناشی از برهم کنش الکترون-فونون است. براساس نظریه BCS که توسط جان باردین، لئون کوپر، و جان شریفر ارائه شد ( و برای آنها جایزه نوبل سال ۱۹۷۲ را به ارمغان آورد) ،حالت زوج کوپر باعث بروز ابررسانایی می شود. جستارهای وابسته. نظریه بی سی اس
اتوبوس سطح های پایین (یا اتوبوس کم ارتفاع) نوعی اتوبوس است که ارتفاع کف و سقف آن از سایر اتوبوس ها کمتر است. اتوبوس های سطح پائین، اولین بار در سال ۱۹۶۰ به عنوان اتوبوس های فرودگاهی در اروپا پا به عرصه وجود نهادند. تقریباً ۳۰ سال بعد در اروپا از این اتوبوس ها در سیستم حمل و نقل عمومی استفاده شد. در اوایل ۱۹۹۲ اتوبوس New Flyer D40LF اولین اتوبوس سایز استاندارد و بادوامی بود که توسط شرکت های حمل و نقل ایالات متحده امریکا و کانادا به کار گرفته شد. تعدادی از شرکت های حمل و نقل آمریکای شمالی استفاده از اتوبوس های سطح پایین را به عنوان راهی برای دسترسی آسان تر تمامی مسافرین –اعم از بزرگسال، توانجو، کهنسال، کودک، والدینی که با کالسکه اند و افرادی که زنبیل یا بسته دارند- و همچنین کاهش مدت توقف در ایستگاه برگزیده اند. در اروپا نیز سرعت استفاده از اتوبوس های سطح پایین بدون هیچ قاعده و قانونی در حال افزایش است. در تحقیقات به عمل آمده از سوی نیروهای بازار در مورد راه حلی برای حرکت و دستیابی افراد توانجو به اتوبوس، اروپایی ها به این نتیجه رسیده اند که اتوبوس سطح پایین و رمپ آن بهتر از اتوبوس سطح پایین و لیفت(بالابر) است.
آن ها دریافتند که اتوبوس سطح پایین یک راه حل بهتر برای همه افراد جامعه خواهد بود. اغلب تولیدکنندگان اتوبوس در اروپا اتوبوس سطح پایین عرضه می کنند. این اتوبوس ها اساساً از ارتفاع ورودی ۳۲۰ میلی متر (۶/۱۲ اینچ) برخوردارند و توانایی زانوزدن تا ۲۵۰ میلی متر (۸/۹ اینچ) را دارند. اداره حمل و نقل آلمان در گزارش سالانه خود در سال ۱۹۹۲ اعلام کردند که از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲، تعداد ۳۹۰۵ دستگاه اتوبوس شهری low-floor توسط تولیدکنندگان آلمان تولید شده است؛ البته مناطقی که جاده های چندان پیشرفته ای ندارند هنوز اتوبوس های معمولی درخواست می کنند. تعریف. در گزارشی که در چهل و نهمین کنگره بین المللی اتحادیه بین المللی حمل و نقل عمومی(UITP) ارائه شد، تعریف زیر از یک اتوبوس low-floor مطرح گردید: اتوبوس شهری اتوبوسی است که بین درهای اول و دوم، کف خودرو کاملاً پایین آمده و سطح آن به اندازه کافی پایین است به نحوی که در راهرو و بین درها و در مجاورت درها هیچ پله ای لازم نیست. به منظور دسترسی به کف اتوبوس بدون استفاده از پله در درب ورودی، فاصله کف از زمین می بایست ۳۸۰ میلی متر (۱۵ اینچ) یا کمتر باشد (این در حالی است که فاصله کف از زمین در
اتوبوس های معمولی تقریباً ۸۹۰ میلی متر- ۳۵ اینچ – است). Level کف در قسمت عقب اتوبوس می بایست بیشتر باشد. تاکنون از دو شیوه عمومی برای افزایش ارتفاع کف در انتهای اتوبوس استفاده شده است. یک شیوه استفاده از پله از قسمت کف سازه تا برجستگی انتهای اتوبوس و روش دیگر استفاده از رمپ ما بین این دو سطح. از لحاظ تاریخی، تعداد اتوبوس های سطح پایین در اروپا بیشتر از اتوبوس های موجود در بازارهای امریکا وکانادا بوده است. بعضی می گویند که اتوبوس های اروپایی راهرو پایین بودند نه سطح پایین زیرا صندلی های آن ها همه بر یک سکو قرار داشتند. از این شیوه معمولاً در امریکای شمالی استفاده نمی شود. با این وجود، بیشتر مدل های جدید اتوبوس های شهری اروپایی کفی صاف و هموار بین درهای اول و دوم دارند (بعضی از آن ها در قسمت درب ها دارای سراشیبی هستند). طرح نهایی خانواده اتوبوس low–floor، اتوبوسUltra Low Floor است. در این اتوبوس نه تنها همانند اتوبوس های low–floor کف حد واسط دو درب صاف و بدون پله است بلکه تا انتهای اتوبوس نیز اختلاف سطح ندارد؛ لذا در این خودرو نصب درب سوم بدون پله امکان پذیر است. مزایای این اتوبوس از اتوبوس low–floor به مراتب
بیشتر اس
بی خدایی مسیحی نوعی از مسیحیت است که وجود تحت اللفظی خدا را نمی پذیرد اما ممکن است ریشه در آموزه ها، روایات، نمادها یا جوامع مرتبط با عیسی داشته باشد. الحاد مسیحی اشکال مختلفی دارد: اعتقادات. بیش تر خدا ناباوران مسیحی اعتقاد دارند که خدا هیچ وقت وجود نداشته است. اما تعداد کمی هم هستند که به مرگ خدا به معنای واقعی اعتقاد دارند. توماس جی. جی آلتیزر از سرشناسان این دسته است. او به مرگ خدا، به عنوان یک اتفاق رستگاری بخش باور دارد. او در کتابش، انجیل مسیحیان بی خدا می نویسند: "امروزه هر کسی می تواند غیبت خدا را تجربه کند، اما فقط مسیحیان می دانند که او مرده است و مرگ او، اتفاقی قطعی و نهایی است. این اتفاق در تاریخ ما یک بشریت نوین و آزاد ایجاد کرده است."
سایوز-۴ یکی از مأموریت های پروژه فضایی سایوز است که توسط سازمان فضایی شوروی در تاریخ ۱۴ ژانویه ۱۹۶۹ (۲۴ دی ۱۳۴۷)، ساعت ۰۷:۳۰:۰۰ از پایگاه فضایی بایکونور ۳۱ به سوی فضا پرتاب شد. این فضاپیما حامل ولادیمیر شاتالوف بود که می بایست در مدار زمین به سایوز-۵ متصل شده، دو تن از فضانورد آن فضاپیما را خارج کرده و به زمین بازگردند. خلاصه مأموریت. با اتصال موفق سایوز-۴ و سایوز-۵ در تاریخ ۱۶ ژانویه ۱۹۶۹ (۲۶ دی ۱۳۴۷) نخستین ترازیابی فضایی و اتصال کامل و موفق بین دو فضا پیمای روسی در مدار زمین ثبت شد. در آن زمان مکانیزم اتصال و تونل اتصال مابین دو فضاپیما هنوز تکامل نیافته بود و فضانوردان بایستی برای رسیدن به سایوز-۴ از سفینه خود بیرون آمده و با راهپیمایی فضایی خود را به آن می رساندند. بالاخره در ۳۵ امین پیمایش مداری، ابتدا دو فضانورد (یوگنی خرونوف و الکسی یلیسیف) سایوز-۵ را ترک کردند. به وجود آمدن مشکلاتی برای لباس یکی از فضانوردان باعث حواس پرتی فضانورد فیلمبردار (بوریس وولینوف) شد و او فراموش کرد دوربین را در جای خود نصب کند و همین سهل انگاری موجب شد تا این رویداد مهم و تاریخی ضبط نشود. فقط یک فیلم با کیفیت بسیار پایین از
هنگام وارد شدن فضانوردان به سایوز-۴ موجود است. این مأموریت اعتماد به نفس کافی به روس ها برای رسیدن به طرح های بلندپروازانه خود و فتح کره ماه را به آن ها داد. البته مشکل تونل های اتصال همچنان باقی بود که آمریکایی ها توانستند در پروژه های آپولو آن را حل کنند. گئورگی شونین فضانورد پشتیبان این مأموریت بود.
سوپرمیجر، به پنج یا شش شرکت بزرگ نفتی جهان، اطلاق می گردد. این شرکت ها عبارتند از : این فهرست گاهی از ۵ شرکت تشکیل می شود و گروهی نیز کمپانی کونوکو فیلیپس را به این فهرست اضافه می کنند و این شرکت را نیز به عنوان بخشی از این گروه می دانند. تاریخچه. تاریخچه سوپرمیجر، به فهرستی بنام هفت خواهران نفتی باز می گردد. هفت خواهران نفتی به هفت شرکت نفتی گفته می شد، که کنسرسیوم مشترکی بنام کنسرسیوم ایران را تشکیل دادند. این کارتل از اواسط دهه ۱۹۴۰ میلادی تا دهه ۱۹۷۰ میلادی صنعت نفت را، در تمامی کشورهای دنیا، در اختیار داشت. هفت خواهران نفتی. ۷ کمپانی تشکیل دهنده کارتل هفت خواهران نفتی عبارت بودند از: تا پیش از آغاز بحران نفتی در سال ۱۹۷۳ اعضای هفت خواهران نفتی، کنترل حدود ۸۵٪ درصد از ذخایر نفتی جهان را در اختیار داشتند. ظهور سوپرمیجر. سوپرمیجر در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی، در پاسخ به کاهش شدید قیمت نفت شروع به ظهور نمود. شرکت های بزرگ نفتی اغلب در تلاش برای بهبود وضع اقتصادی کمپانی، شروع به ادغام شدن نمودند، زیرا برای ایستادگی در برابر نوسانات قیمت نفت و کاهش ذخایر نقدی، تنها راه را، در سرمایه گذاری مجدد می دانستند... این جا
بجایی ها و ادغام شرکت های بزرگ نفت و گاز، بین سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ صورت گرفت : این فرایند، به تثبیت و ایجاد برخی از بزرگترین شرکت ها، در سطح جهانی انجامید. با توجه به رتبه بندی فوربز جهانی ۲۰۰۰ از سال ۲۰۰۷ تا به حال، شرکت های مورد نظر در میان ۲۵ شرکت اول این لیست قرار داشتند. بین سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، سود حاصل از شش کمپانی سوپرمیجر، بالغ بر ۴۹۴،۸ میلیارد دلار برآورد شده است. ترکیب و وضع موجود. در دوره های زمانی، کمپانی های نفتی مختلفی در فهرست سوپرمیجر قرار گرفته اند، اما اکنون سوپرمیجر، از شرکت های زیر تشکیل می شود : شرکت کونوکو فیلیپس (ایالات متحده آمریکا) نیز، گاهی به این گروه اضافه می شود. در سال ۲۰۱۱ اکسون موبیل برای نخستین بار، در فهرست سوپرمیجر در رتبه اول قرار گرفت. این رتبه بندی براساس مجموع کل دارایی ها، جریان نقدی و میزان سود سالیانه این شرکت ها، تعیین می گردد. هفت خواهران نفتی جدید. سوپرمیجر اکنون، کنترل حدود ۶٪ درصد از ذخایر نفت و گاز جهانی را در اختیار دارد. در مقابل، ۸۸٪ درصد از ذخایر جهانی نفت و گاز توسط اوپک، کمپانی ها، کارتل ها و شرکت های نفتی دولتی، کنترل می شود که عمدتاً در خاورمیانه قرار
دارند. در پی افزایش نفوذ شرکت های عضو اوپک، که عمدتاً از شرکت های نفتی دولتی، تشکیل شده است، فایننشیال تایمز فهرستی بنام "هفت خواهران نفتی جدید" را منتشر نمود. این کمپانی ها عبارتند از :
استیت گرید کورپوریشن چین شرکت دولتی برق چینی است، که بزرگترین ارائه دهنده تجهیزات و تأسیسات الکتریکی در جهان می باشد. این شرکت وظیفه تولید انرژی الکتریکی، انتقال انرژی الکتریکی و توزیع انرژی الکتریکی را در کشور چین برعهده دارد. ساختمان مرکزی شرکت استیت گرید در شهر پکن قرار دارد. شرکت استیت گرید از ۵ شرکت تابعه منطقه ای تشکیل شده که از نظر تقسیمات توسط شرکت های تابعه منطقه ای خود مدیریت می شود. این تقسیمات شامل مناطق شمالی چین، شمال شرقی چین، شرق چین، مرکز چین و شمال غربی چین می باشد. در سال ۲۰۱۱ استیت گرید کورپوریشن در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه هفتم از بزرگترین شرکت های جهان قرار گرفت.
بورس کره بازار بورس اوراق بهادار کره جنوبی است، که پیشینه شکل گیری آن به سال ۱۹۵۳ و تاسیس "بورس اوراق بهادار کره" بازمی گردد. فرم کنونی بورس کره، در سال ۲۰۰۵ از ادغام "بورس اوراق بهادار کره"، "بازار آتی کره" و "بازار بورس کوسداک"، شکل گرفت. هم اکنون ساختمان مرکزی بازار بورس کره در شهر بوسان قرار دارد.
ژاپن پست هولدینگز شرکت دولتی ارائه دهنده خدمات پستی و همچنین خدمات مالی، در کشور ژاپن می باشد. دفتر مرکزی آن در منطقه چیودا شهر توکیو واقع شده است. ژاپن پست هولدینگز براساس برنامه خصوصی سازی دولت ژاپن، باید به طور کامل به بخش خصوصی واگذار می شد، ولی در حال حاضر، همچنان تحت مدیریت دولت ژاپن، اداره می شود. در رتبه بندی سال ۲۰۱۱ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ این شرکت، به عنوان نهمین شرکت بزرگ جهان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰ این شرکت، در رتبه ۷ لیست فورچون قرار داشت. تاریخچه. این شرکت در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۰۶ تأسیس شد. هر چند در عمل فعالیت خود را، در ماه اکتبر ۲۰۰۷ آغاز نمود. علت تأخیر نیز به راه اندازی مجدد شرکت پست ژاپن مربوط می شد. شرکت های تابعه. ژاپن پست هولدینگز، از چهار بخش اصلی تشکیل شده است، که هر بخش در اختیار یک شرکت تابعه قرار دارد. این شرکت ها عبارتند از:
بورس ایتالیا یا بورسا ایتالیانا بازار بورس اوراق بهادار ایتالیا است، که دفتر مرکزی آن در ساختمان پالازو مزانوته شهر میلان، ایتالیا قرار دارد. بورس ایتالیا در تاریخ ۱۶ ژانویه ۱۸۰۸ تأسیس شد. سال ۱۹۹۷ به بخش خصوصی واگذار گردید و از سال ۲۰۰۷ نیز بخشی از گروه بورس اوراق بهادار لندن می باشد. در سال ۲۰۰۵ شرکت های فهرست شده در بورس ایتالیا در مجموع ارزشی معادل ۸۹۰ میلیارد دلار را دارا بودند.
نیپون تلگراف اند تلفن شرکت مخابرات ژاپنی است، که طیف وسیعی از خدمات خطوط تلفن ثابت، شبکه تلفن همراه، خدمات اینترنت و پهنای باند، خدمات شبکه های کامپیوتری و خدمات تلویزیون دیجیتال را ارائه می کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر توکیو قرار دارد. در آخرین رتبه بندی مجله فورچون، شرکت نیپون تلگراف اند تلفن در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۲۹ از بزرگترین شرکت های جهان قرار داشت. با توجه به میزان درآمد سالیانه شرکت ژاپنی ان تی تی، به عنوان بزرگترین شرکت مخابراتی آسیا و دومین شرکت بزرگ در صنعت مخابرات جهان محسوب می شود. درحالی که بخش هایی از سهام شرکت نیپون تلگراف اند تلفن در بازارهای بورس توکیو، بورس اوساکا، بورس ناگویا، بورس فوکوکا، بورس ساپورو، بورس نیویورک و بورس لندن عرضه شده است، ولی دولت ژاپن، همچنان مالک یک سوم از کل سهام این شرکت می باشد.
انژی اس.ای. یک شرکت برق فرانسوی است، که به عنوان دومین شرکت برق جهان شناخته می شود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاریس، فرانسه قرار دارد. این شرکت در عمل، در زمینه تولید برق، توزیع گاز طبیعی و انرژی های تجدیدپذیر اشتغال دارد. شرکت انژی، در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸ پس از ادغام شرکت گاز دو فرانس (Gaz de France) و شرکت سوئز (Suez) تأسیس شد. شرکت سوئز یکی از قدیمی ترین شرکت های ثبت شده در اروپا می باشد، که در سال ۱۸۵۸ به منظور ساخت کانال سوئز، تأسیس شد. در سال ۲۰۱۰ شمار کارکنان انژی؛ ۲۳۶٬۰۰۰ نفر اعلام شد، که در دفاتر و شعب مختلف این شرکت در سراسر جهان، پراکنده می باشند. همچنین شمار ۱٬۲۰۰ پژوهشگر و کارشناس در ۹ مرکز تحقیق و توسعه این شرکت، فعالیت می نمایند. در سال ۲۰۱۰ شرکت انژی، درآمدی معادل ۸۴٬۵ میلیارد یورو درآمد داشته است. انژی در فهرست بازارهای بورس یورونکست پاریس و در بورس اوراق بهادار بروکسل ذکر شده است. همچنین نام این شرکت، در فهرست شرکت های عضو در شاخص کک ۴۰ و شاخص بل ۲۰ نیز قرار دارد.
دویچه بورزه شرکت اداره کننده بازار بورس فرانکفورت، برای معاملات سهام و سایر معاملات مرتبط با اوراق بهادار می باشد. دویچه بورزه یک شرکت سهامی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد. دفتر مرکزی دویچه بورزه در شهر فرانکفورت، آلمان قرار دارد. در ماه دسامبر سال ۲۰۱۰ در فهرست بازار بورس فرانکفورت بیش از ۷۶۵ شرکت ذکر شده بود و ارزش بازاری معادل ۱٫۴ تریلیون یورو را دارا می باشد.
ا. آن بزرگ ترین شرکت سرمایه گذاری، تولید و توزیع برق در جهان است که مرکز مدیریت آن در شهر دوسلدورف و مرکز اجرایی آن اسن، در ایالت نوردراین وستفالن، آلمان قرار دارند. نام این شرکت از واژه یونانی aeon گرفته شده است، که به معنی "ابدیت" می باشد. شرکت ا. آن در بیش از ۳۰ کشور فعالیت تجاری داشته و دارای بیش از ۲۶ میلیون مشتری در سرتاسر جهان است. این شرکت یکی از ۳۰ عضو شاخص سهام دکس است، همچنین از شرکت های بزرگ آلمان و نیز یکی از اعضای شاخص گلوبال تیتان ۵۰ به شمار می آید. مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره ا. آن؛ یوهانس تیسن می باشد.
مک کسان شرکت آمریکایی توزیع دارو در سطح عمده و ارائه فناوری اطلاعات پزشکی، ابزارهای مراقبت و تجهیزات پزشکی می باشد. این شرکت بزرگ ترین شرکت توزیع دارو در جهان می باشد. شرکت مک کسان، در ایالات متحده در زمینه توزیع سیستم های مراقبت بهداشتی، منابع پزشکی و محصولات دارویی فعالیت می کند. مک کسان کورپوریشن در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ بوده، همچنین در فهرست بزرگ ترین شرکت های ایالات متحده، در رتبه ۱۴ قرار دارد. این کمپانی در سال ۱۸۳۳ بنام شرکت اُلکوت &amp; مک کسان Olcott &amp; McKesson توسط چارلز اُلکوت و جان مک کسون در شهر نیویورک تأسیس شد. در ابتدا فعالیت خود را به عنوان یک واردکننده و عمده فروش داروهای گیاهی آغاز نمود. سپس به منظور توسعه این شرکت، شریک سوم؛ بنام دانیل رابینز نیز، به آن ها پیوست. پس از مرگ اُلکوت در سال ۱۸۵۳ این شرکت به مک کسون &amp; رابینز McKesson &amp; Robbins تغییر نام داد. این شرکت از یکی از بدنام ترین رسوایی های اقتصادی قرن بیستم با موفقیت خارج شد، ولی در پی رسوایی رابینز، دو شرکت در سال ۱۹۳۸ تفکیک شدند، سپس مک کسان به طور جدا گانه، تحت نام «مک کسان» به فعالیت خود ادامه داد. این رویداد منجر به ت
غییرات عمده ای در استانداردهای حسابرسی آمریکا گردید… در سال ۱۹۹۹، مک کسان اقدام به خرید بخش سیستم های اطلاعاتی پزشکی شرکت اچ بی او HBO که اچ بی اوسی HBOC نام داشت، نمود. سپس دو شرکت با هم ادغام شده و شرکت جدید، مک کسون اچ بی اوسی McKessonHBOC نام گرفت. بی نظمی های حسابداری در اچ بی اوسی، قیمت سهام این شرکت را به نصف کاهش داد و منجر به اخراج بسیاری از مدیران اچ بی اوسی گردید. سپس در سال ۲۰۰۱ در پی جدا شدن دو شرکت، بار دیگر نام این کمپانی به «مک کسان» تغییر یافت. مک کسان کورپوریشن، علاوه بر ایالات متحده، دارای دفاتر و شعب بسیاری در سراسر آمریکای شمالی، استرالیا، ایرلند، فرانسه، هلند و انگلستان می باشد. در حال حاضر مک کسان، یکی از قدیمی ترین شرکت های تجاری در ایالات متحده شمرده می شود. تاریخچه. تاریخچه شرکت «مک کسان» به زمانی بازمی گردد که ارائه خدمات بهداشتی به شکل سازمان یافته، به تازگی در ایالات متحده آغاز شده بود. این شرکت که در سال ۱۸۳۳ توسط «جان مک کسان» و «چارلز اولکات» در نیویورک تأسیس شد، در ابتدا بر واردات و عمده فروشی داروهای درمانی و مواد شیمیایی از کشورهای تولیدکننده این محصولات متمرکز بود. این شرکت
که کار خود را از یک مغازه کوچک واقع در منطقه شرکت های مالی نیویورک شروع کرده بود، به سرعت شروع به پیشرفت کرد. آن سال ها دورانی بود که دریانوردی و حمل ونقل کالاها با کشتی آمریکا را با دنیای جدید تجارت جهانی آشنا می کرد. «مک کسان» و «اولکات» با پر کردن کشتی ها از صندوق های مواد دارویی کسب و کار رو به رشد را بنا نهادند. واردات دارو از اروپا و واردات گیاهان دارویی، ریشه های گیاهی و ادویه جات به دست آمده از پنسیلوانیا از طریق این کشتی ها میسر می شد. دو شریک پس از مدت کوتاهی از شروع کار، شخصی به نام دانیل رابینز را به عنوان دستیار استخدام کردند. رابینز به زودی به یکی از شرکای شرکت تبدیل شد. پس از اینکه اولکات در سال ۱۸۵۳ در گذشت، شرکت به «مک کسان و رابینز» تغییر نام داد. شرکت در آن زمان به هفده ایالت آمریکا از ورمانت گرفته تا کالیفرنیا محصولات دارویی توزیع می کرد. در سال ۱۸۵۵ شرکت به یکی از اولین عمده فروشان دارو تبدیل شد که به تولید دارو نیز روی آورده بود. داروهای تولیدی «مک کسان و رابینز» به زودی در سراسر جهان شناخته شدند و شرکت برای اقدامات نوآورانه و پیشگامی در صنعت، مدال ها و جوایز زیادی دریافت کرد. گسترش مرز
ها در قرن بیستم در سال های اولیه قرن بیستم «مک کسان و رابینز» یک تصمیم استراتژیک اتخاذ کرد که از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. این شرکت تصمیم گرفت برخی عمده فروشی های باسابقه را به شعب خود تبدیل کند و برای متقاعد کردن آنها، شروع به مذاکره کرد. به این ترتیب شرکت تصمیم داشت به یک عمده فروشی ملی دارو تبدیل شود. این اقدام «مک کسان و رابینز» را به توزیع کننده پیشرو مواد دارویی در ایالات متحده تبدیل کرد. این اقدام همچنین موجب تغییر تمرکز شرکت به توزیع کالاهایی خارج از حیطه محصولات بهداشتی شد. در دهه ۱۹۶۰ شرکت تمرکز بر توزیع را ادامه داد و با شرکت «فورموست دایریز» در سانفرانسیسکو ادغام شد. به این ترتیب شرکت «فورموست مک کسان» به وجود آمد. شرکت جدید چهار حوزه اصلی عملیاتی داشت که عبارت بودند از: مواد دارویی، مواد غذایی، نوشیدنی و مواد شیمیایی. «فورموست مک کسان» به بزرگ ترین توزیع کننده دارو، نوشیدنی و مواد شیمیایی تبدیل شد. همچنین این شرکت بزرگ ترین تولیدکننده آب معدنی، شرکتی پیشرو در زمینه محصولات لبنی تازه و شرکتی با عملکرد فرامنطقه ای در زمینه توزیع تجهیزات بیمارستانی و آزمایشگاهی بود. مک کسان در دهه های هشتاد و نود
میلادی تصمیم گرفت تا بار دیگر بر محصولات بهداشتی تمرکز کند و کسب و کارهای نامرتبطی چون لبنیات، مواد شیمیایی و نوشیدنی را متوقف کرد. در این زمان «مک کسان» شرکت «مراقبت های بهداشتی اتومیتد» را تصاحب کرد. شرکت همچنین HBO &amp; Company را به قیمت ۱۴ میلیارد دلار در بازار سهام به تصاحب خود درآورد و به این ترتیب بزرگ ترین شرکت ارائه خدمات مراقبت بهداشتی جهان تشکیل شد. در سال ۲۰۰۰ شرکت فعالیت تنها دارایی غیرمرتبط خود به محصولات بهداشتی یعنی شرکت «آب معدنی مک کسان» را نیز متوقف کرد. وضعیت امروز شرکت «مک کسان» در سال ۲۰۱۱ با درآمد ۱۰۶٫۶ میلیارد دلار، در فهرست فورچون ۵۰۰ رتبه ۱۴ را کسب کرده است. این شرکت امروزه ارائه کننده داروهای حیاتی، تجهیزات پزشکی و راه حل های فناوری اطلاعات در زمینه مراقبت های بهداشتی است و از این طریق بر زندگی و سلامت بیماران در بسیاری از کشورهای جهان تأثیرگذار است. این شرکت امروزه بیشترین تعداد مشتری را در صنعت مراقبت های بهداشتی داراست، به طوری که ۲۰۰۰۰۰ پزشک، ۲۶۰۰۰ داروخانه خرده فروشی، ۱۰۰۰۰ مرکز مراقبت های بلندمدت پزشکی، ۵۰۰۰ بیمارستان، ۲۰۰۰ تولیدکننده کالاهای پزشکی و اورژانس و شمار زیادی از
آژانس های ارائه دهنده مراقبت های پزشکی در منزل و تولیدکنندگان محصولات داروخانه ای مشتری این شرکت هستند. از مشتریان به نام این شرکت می توان به فروشگاه های زنجیره ای وال مارت و ارتش آمریکا اشاره کرد. این شرکت در جریان بحران اقتصادی بسیار قدرتمند عمل کرد؛ به طوری که رتبه آن در استاندارد اندپورز (شاخصی که از سال ۱۹۵۷ مورد استفاده قرار گرفت و از قیمت سهام ۵۰۰ شرکت بزرگ که در دو بازار عمده سهام ایالات متحده داد و ستد می شوند، به دست می آید) ارتقا یافت. مک کسان امروزه در حدود ۵/۴ میلیون محصول در روز تولید می کند و در حال توسعه فعالیت های خود به حوزه هایی چون دیجیتالی کردن پرونده پزشکی بیماران است.
کارگیل شرکت صنایع غذایی چندملیتی آمریکایی است، که توسط خانواده کارگیل مدیریت می شود و مقر اصلی آن در شهر مینه تونکا ایالت مینه سوتا قرار دارد. این شرکت در سال ۱۸۶۵ بنا نهاده شد و اکنون از لحاظ میزان درآمد، به عنوان بزرگترین شرکت خصوصی جهان شناخته می شود. اگر سهام این شرکت به صورت عمومی واگذار شود و کارگیل را یک شرکت سهامی عام در نظر بگیریم، آنگاه در فهرست فرچون ۵۰۰ با توجه به رتبه بندی سال ۲۰۱۳، شرکت کارگیل در رتبه نهم از بزرگترین شرکت های عمومی جهان، پس از شرکت فورد و پیش از والرو انرژی قرار می گرفت. برخی از فعالیت های اقتصادی کارگیل در زمینه خرید، فروش و توزیع انواع غلات، دانه های خوراکی و دیگر کالاهای کشاورزی، تولید خوراک دام، تولید موادغذایی، مانند نشاسته، روغن های گیاهی و دیگر روغن های خوراکی، برای استفاده در غذاها و همچنین روغن های غیرخوراکی، برای مصارف صنعتی می باشد. این شرکت همچنین در زمینه تجارت انرژی نیز فعالیت می نماید. کارگیل باقی مانده شرکتی متعلق به خانواده های کارگیل و مک میلان است، که اکنون ۸۵٪ از سهام آن نیز متعلق به نوادگان دو خانواده بنیانگذار این شرکت می باشد. عامل اصلی رشد و توسعه کارگیل،
مربوط به سرمایه گذاری مجدد توسط مالکین شرکت بوده، که این سرمایه از سود حاصل از خود شرکت به دست آمده و نه از منابع مالی عمومی شرکت. تاریخچه. شرکت تجاری خانوادگی کارگیل در سال ۱۸۶۵ زمانی که «ویلیام کارگیل» یک کشتزار بزرگ در آیووا خریداری کرد، فعالیت خود را آغاز نمود. یک سال بعد سام کارگیل برادر ویلیام، نیز به او پیوست و دو برادر شروع به توسعه تجارت خانواده خود کردند. در سال ۱۸۷۵ این شرکت به ویسکانسین منتقل شد و برادر دیگرشان جیمز نیز، به آن ها پیوست. مالکان شرکت کارگیل از همان آغاز همواره بر آن بودند، که توجه رسانه ها را به خود جلب نکنند، که اساسی ترین دلیل این مسئله، درآمد عظیم این شرکت خانوادگی هشتاد عضوی بوده است. این شرکت که سال ها به عنوان یک واسطه در عرضه محصولاتی همچون گندم، ذرت، سویا، شکر و پنبه فعالیت می کرد، با خرید ارزان و فروش گران محصولات کشاورزی، به سرمایه بسیاری دست یافت. شرکت کارگیل به عنوان یکی از غول های صنایع کشاورزی، در چند حوزه و صنعت دیگر نیز، فعالیت می کند و به همراه شرکت داو کمیکال، برترین شرکت شیمیایی جهان، در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی به توسعه و تبدیل شکرهای گیاهی به پلاستیک همت گماشتند، که
در نهایت به تبدیل شکر حاصل از ذرت و دیگر گیاهان، به پلاستیکی به نام پلی لاکتید منجر شد. در این فرایند، زنجیره ای مشابه زنجیره پلی اتیلن ترفتالات، که پلاستیکی پتروشیمیایی است و در بطری نوشابه های خانواده و در الیاف لباس ها استفاده می شود، به دست می آید. در واقع جستجوی محصولات جدید از شکر ذرت، جزئی از فعالیت های طبیعی شرکت کارگیل بود، که با استفاده از کارخانه های آسیاب مرطوب، دانه های ذرت را به محصولات مختلفی مانند شربت با فروکتوز بالای ذرت، اسید سیتریک، روغن نباتی، بیواتانول و غذاهای حیوانات تبدیل می کرد. در سال ۱۹۹۹ کارخانه های این شرکت ۳۹ میلیون تن ذرت را فرآوری کردند، که این مقدار تقریباً ۱۵٪ درصد کل برداشت ذرت ایالات متحده در آن سال بود. در آغاز سال ۲۰۰۰ مجموعه «کارگیل- داو» طرحی با سرمایه ۳۰۰ میلیون دلار به منظور تولید انبوه پلاستیک جدیدشان راه اندازی کرد. این طرح با نام تجاری نیچر ورکز و برای تولید انبوه پلی اتیلن ترفتالات ارائه شد. این شرکت مالک دو/سوم شرکت «موزاییک» یکی از عرضه کنندگان بزرگ فسفات و پتاس بوده و همچنین مالک گروه مالی بزرگی بود، که در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک زیرمجموعه از این شرکت جدا شد و ب
ا نام «شرکت مدیریت دارایی بلک ریور» ثبت گردید. این شرکت همچنان به ارائه خدمات سرمایه گذاری مالی می پردازد. از زمانی که پیمان نفتا بین کشورهای آمریکای شمالی منعقد گردید، صادرات ذرت آمریکایی به مکزیک سه برابر شده و بهای محصولات داخلی ۷۰٪ درصد کاهش یافت. در همین حال صنایع کشاورزی ایالات متحده شاهد سود زودرس و سریع بوده اند. در سال ۲۰۰۸ شرکت کارگیل اعلام کرد، که سود سه ماهه سوم این شرکت ۸۶٪ درصد افزایش داشته و به بیش از یک میلیارد دلار رسیده است، اما در همین مدت، تقریباً ۱۰۰ میلیون نفر به دلیل افزایش بهای مواد غذایی فقیرتر شدند، گرچه ارتباط مستقیم با این شرکت نمی تواند داشته باشد. آمار و ارقام. کارگیل دارای بازوی ارائه خدمات مالی بوده، که مدیریت ریسک های مالی در بازارهای کالا را، برای این شرکت انجام می دهد. در سال ۲۰۱۰ شرکت کارگیل درآمدی معادل ۱۱۶،۶ میلیارد دلار کسب نموده، که نسبت به سال ۲۰۰۹، در حدود ۳،۳۳ میلیارد دلار افزایش درآمد داشته است. شمار کارکنان این شرکت بیش از ۱۴۰٫۰۰۰ نفر می باشد، که در شعب مختلف آن، در ۶۶ کشور فعالیت می نمایند. شرکت کارگیل ۲۵٪ درصد از صادرات دانه های خوراکی ایالات متحده را، به خود اخت