Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
راه آهن دولتی جمهوری ترکیه و با نام اختصاری "TCDD" نهادی است که در جمهوری ترکیه ترابری مسافر و بار، مدیریت و کنترل راه های ریلی را در جمهوری ترکیه بر عهده دارد. سازمان راه آهن ترکیه در سال ۱۸۵۶ در دوره عثمانی سابق افتتاح شد و بیشتر به صورت نیمه خصوصی و با مدل سفارش کار به نهادهای خصوصی و مدیریت دولتی آن اداره می شد. این سازمان در ۲۴ می ۱۹۲۴ بر اساس قانون شماره ۵۰۶ مبنی بر دولتی کردن این سازمان، با نام مدیریت عمومی راه های ریلی آناتولی-بغداد کاملًا دولتی شد. سپس این سازمان هم بخش اجرا و هم بخش مدیریت و کنترل را برعهده گرفته و در سال ۱۹۵۳ به صورت شرکت دولتی سهامی عام تغییر اساس نامه داد. این سازمان از نخستین سازمان های ترابری ریلی در منطقه خاورمیانه است که در دوره عثمانی پروژه های بلندپروازانه ای را همچون استابول به حجاز و بغداد به برلین را به مرحله اجرا درآورده بود. تاریخچه. دوره عثمانی. ترابری ریلی که برای نخستین بار در سال ۱۸۲۵ در انگلستان آغاز شده بود در امپراتوری عثمانی که بر گستره وسیعی شامل بخش هایی از سه قاره اروپا، آفریقا و آسیا حکومت می کرد نیز وارد گردید.در سال ۱۸۶۶،۵۱۹ کیلومتر راه ریلی در خاک عثمانی
احداث گردید.یک سوم از طول این راه آهن در خاک آناتولی(بخش هایی از ترکیه کنونی)و دو سوم باقی مانده نیز در مسیر کوستانجا (رومانی)-رود تونا و وارنا به روسه در خاک بلغارستان کنونی قرار داشت.در سال ۱۸۷۰ تعداد ۱۹۸۰۰۰۰ اوراق سهام توسط دولت عثمانی در قاره آسیا بفروش رسید تا بدین وسیله تأمین بودجه شود.این اوراق ۴۰۰ فرانکی و در دو نوع بوده که یکی از آن ها به شکل کوپن دار بوده که هر شش ماه با پاره کردن یکی از آن کوپن ها سود حاصله به دارنده سهام پرداخت می شد؛و نوع دیگر سهام نیز بدون کوپن بوده و پرداخت اصل و سود آن هم زمان صورت می گرفت.در حال حاضر مقداری از این سهام در دست افرا سرمایه گذار هستند که هنوز وصول نشده اند.لازم است ذکر شود که در آن زمان PARIS CONSTANTINOPLR و VIENNE و AMSTERDAM و FRANFORT پشتیبان این سهام بودند و نسبت به بازپرداخت اصل و سود آن تعهد داشتند.ساخت خط آهن ازمیر-آیدین با طول ۱۳۰ کیلومتر به عنوان اولین خط آهن ترکیه در ۲۳ سپتامبر سال ۱۸۵۶ آغاز گردید.امتیاز این راه ریلی که از سوی انگلیسی ها احداث می شد به نام مصطفی پاشا استاندار استان ازمیر بوده است.این خط ریلی در سال ۱۸۶۶ به بهره برداری رسیده است.در سا
ل ۱۸۶۵ یک شرکت انگلیسی دیگر خط آهن ۹۸ کیلومتری ازمیر-تورگوتلو-افیون را افتتاح نمود. بعد از احداث این دو خط ریلی پای شرکت های فرانسوی و آلمانی نیز به عثمانی باز شد و شرکت های فرانسوی آغاز به احداث راه های ریلی شمال یونان،سوریه و آناتولی غربی و جنوبی پرداختند.شرکت های انگلیسی مسئولیت احداث خطوط رومانی،آناتولی غربی عراق تا خلیج فارس؛و شرکتهای آلمانی نیز مسئولیت احداث خطوط ریلی منطقه تراکیا،آناتولی داخلی و بین النهرین را برعهده گرفتند.در آن سال ها دولت عثمانی در اندیشه احداث راه آهن حیدرپاشا(در استانبول)به بغداد و تبدیل شدن به مسیر ترانزیت هند به اروپا بودند.برای این امر،دولت عثمانی در سال ۱۸۷۱ کار احداث خط آهن ۹۱ کیلومتری حیدر پاشا-ازمیت را آغاز کرده و دو سال بعد این پروژه را به اتمام رساند.یک سال بعد کار ساخت مسیر ریلی ازمیت به آنکارا به یک شرکت خصوصی با سرمایه آلمانی واگذار می شود و این شرکت خصوصی امتیاز احداث مسیرهای ریلی اسکی شهر-قونیه و آلایونت-کوتاهیه را نیز به دست می آورد.راه آهن اسکی شهر به قونیه با سه سال فعالیت،در سال ۱۸۹۶ افتتاح می گردد.در حالی که عثمانی در نقاط مختلف در حال متصل نمودن شهرها به یکدیگر
از طریق راه های ریلی است سلطان عبدالحمید دوم که از سال ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹ به مدت ۳۳ سال پادشاه این امپراتوری بود پیرامون احداث راه های ریلی چنین می گوید:با تمام وجود به احداث راه های ریلی در آناتولی سرعت بخشیدم.هدف این خط،اتصال آناتولی به بین النهرین و بغداد و گسترش تا خلیج فارس است.این امر در سایه کمک های آلمان محقق شده است.حبوباتی که پیش از این در مزارع فاسد می شدند اکنون در وضعیت بهتری قرار دارند.معادن ما به بازارهای جهانی راه یافته اند و آینده ای پیش روی آناتولی ترسیم شده است.رقابت دول بزرگ برای احداث راه آهن در خاک امپراتوریمان عجیب و شک برانگیز است.دول بزرگ هرچقدر هم که نخواهند اعتراف کنند اهمیت این راه های ریلی تنها اقتصادی نیست بلکه این راه ها در عین حال اهمیتی سیاسی دارند. خطوط افتتاح شده در دوره عثمانی. در دوره عثمانی در سال ۱۸۷۰ تعداد ۱۹۸۰۰۰۰ اوراق سهام جهت پیشبرد اهداف و راه آهن در تمامی مناطق آسیا منتشر شدند؛که در ایران نیز این سهامها خریداری شد. دورهٔ زوال امپراتوری عثمانی (۱۹۱۹–۱۹۲۳). در این دوره که دوره زوال امپراتوری عثمانی و متولد شدن ترکیه جدید از خاکستر این امپراتوری است به طول راه های ریلی اضا
فه نشد اما ترک ها بیش ترین استفاده را از خطوط آهن برای ترابری سربازان و مهمات بردند. دوره ۱۹۲۳–۱۹۴۰. در این دوره، راه آهن ترکیه به طور کامل دولتی شد.خط آهن موجود در سال ۱۹۲۳، ۴٬۵۵۹ کیلومتر بود که این میزان تا سال ۱۹۴۰ به ۸٬۶۳۷ کیلومتر افزایش یافت.در برنامه های 5ساله توسعه صنعتی که در سال های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۶ به تصویب مجلس رسیده بود به بخش ها و صنایع آهن-فولاد،زغال و ماشین آلات اولویت داده شده بود و به توجه به اینکه ارزان ترین شیوه ترابری مواد و بار در آن دوره،استفاده از راه ریلی بود،خطوط آهن ترکیه توسعه یافت.در این دوره؛در سال ۱۹۲۷ قیصریه،در سال ۱۹۳۰ سیواس،در سال ۱۹۳۱ ملطیه،در سال ۱۹۳۳ نیغده، در سال ۱۹۳۴ الازیغ،در سال ۱۹۳۵ دیاربکر و در سال ۱۹۳۹ نیز ارزروم به خط آهن سراسری ترکیه متصل شدند. دوره ۱۹۴۰–۱۹۶۰. این دوره را باید دوره رکود احداث خطوط ریلی در ترکیه دانست.کمبود بودجه و وقوع جنگ جهانی دوم و تبعات اقتصادی آن بر کلیه کشورهای جهان ترکیه را نیز تحت تأثیر قرار داد.به طوری که در این دوره بیست ساله تنها ۳۷۰ کیلومتر راه آهن احداث گردید. دوره ۱۹۶۰–۲۰۰۰. در این دوره،با وجود پیشرفتهای تکنولوژیک و رشد سرمایه های ترکیه؛به
دلیل آنکه احداث راه آهن از اولویتهای اساسی دولت حذف شده بود کار ساخت خطوط ریلی کند شد.علت اصلی عدم توجه به ساخت راه آهن نیز تغییر سیاست های ترابری دولت بوده است.بطوریکه با وجود آنکه در دهه ۶۰ سهم راه های زمینی از بودجه ترابری ۵۰ درصد و سهم راه آهن ۳۰ درصد بوده است از سال ۱۹۸۵ بدین سو سهم راه آهن به زیر ۱۰ درصد کاهش یافته است. بعد از سال ۲۰۰۰. هم اکنون نقش راه آهن در ترکیه با احداث فرودگاه های متعدد در نقاط مختلف کشور و نیز ایجاد راه های زمینی دوبله کاهش یافته است.میزان ترابری مسافر در دوره کنونی از مسیر زمینی ۹۶ درصد و از طریق خطوط ریلی نیز ۲ درصد است.میزان حمل بار از طریق مسیرهای جاده ای نیز ۹۴ درصد و از مسیر ریلی ۴ درصد برآورد می شود.با تغییر سیاست دولت در زمینه ترابری، راه آهن ترکیه از سال ۲۰۰۳، احداث خطوط ریلی سریع السیر را در دستور کار قرار داد. قطارهای سریع السیر. خطوط ریلی سریع السیر هم اکنون در اولویت های سیاست ترابری دولت ترکیه قرار دارد به طوری که تمامی شهرهای پرجمعیت ترکیه به صورت شبکه ای به این خطوط مجهز می شوند.اولین خط ریلی سریع السیر افتتاح شده در ترکیه خط مسیر استانبول به آنکارا است که ۵۳۳ کی
لومتر طول دارد و مسیر آنکارا به اسکی شهر این خط به اتمام رسیده و در حال بهره برداری است.پیش از این، قطارهای معمولی این مسیر ۲۴۵ کیلومتری را در عرض چهار ساعت طی می کرده اند و اکنون با بهره برداری از این مسیر،مسافران با استفاده از قطارهای سریع السیر،مسیر فوق را در عرض ۹۵ دقیقه طی می کنند.ساخت مسیر اسکی شهر-استانبول این خط نیز به اتمام رسیده ولی به علت برخی کمبودها هنوز وارد مدار نشده است.این خط بعد از رسیدن به استانبول با استفاده از یک تونل از زیر بستر دریا از بخش آسیایی استانبول عبور کرده و به بخش اروپایی خواهد رسید. عملیات احداث خط ریلی سریع السیر قونیه به آنکارا نیز به اتمام رسیده و هم اکنون در حال استفاده است. برخی از مسیرهای در حال احداث یا در دست مطالعه عبارتند از: آنکارا-افیون-عُشاق-ازمیر آنکارا-قیصریه استانبول-بورسا استانبول-ادرنه-کاپی کوله (مرز بلغارستان) آنکارا-بورسا اسکی شهر-افیون-آنتالیا قونیه-مرسین-طرسوس-آدانا سیواس-ارزنجان-ارزروم-قارص آنکارا-قونیه-آنتالیا ازمیر-افیون-قونیه قیصریه-قونیه-آنتالیا قطارهای سریع السیر به کار گرفته شده در مسیر آنکارا-اسکی شهر دارای تلویزیون و ست موسیقی بوده و برای راحتی
معلولان نیز تدابیر خاصی اندیشیده شده است.ترکیه هم اکنون کِشنده های این قطارها را از اسپانیا، ایتالیا و کره جنوبی خریداری می کند. مدیریت کلان. راه آهن ترکیه زیر نظر وزارت ترابری و ارتباطات اداره می شود. این سازمان بر ۷ مدیریت منطقه ای و ۷ پایانه بندری- ریلی نظارت می کند. هفت مدیریت منطقه ای راه آهن ترکیه عبارتند از: هفت پایانه بندری-ریلی زیر نظر سازمان راه آهن دولتی ترکیه عبارتند از بندر حیدرپاشا، بندر ازمیر، بندر سامسون، بندر اسکندرون، بندر باندیرما و بندر درینجه. اطلاعات شبکه ریلی. طول خطوط اصلی راه آهن ترکیه در سال ۲۰۰۱، ۱۰۹۸۴ کیلومتر بود.۹۵ درصد از این خطوط به صورت تک خطه است. خطوط الکتریکی با ۲۳۰۵ کیلومتر ۲۱ درصد این راه ها را تشکیل می دهند.۲۶۶۵ کیلومتر از این راه ها نیز(۲۴ درصد) سیگنالی می باشند.طول مسیرهای دو خطه ۴۰۳ کیلومتر(۴٪ مجموع راه ها)،سه خطه ۲۸ کیلومتر(۳ صدم درصد)و چهار خطه ۹ کیلومتر(۱ صدم درصد)می باشد. خدمات راه آهن. راه آهن ترکیه از سال ۱۸۵۶ تاکنون در زمینه ترابری بار و مسافر فعالیت می کند. ترابری مسافر. در این بخش در مسیرهای اصلی ۳۶ خط فعالیت می کنند که در سال ۲۰۱۰ تعداد ۶٫۴۷۵٫۴۲۴ مسافر را جاب
جا کرده اند.راه آهن ترکیه همچنین ۲۴ مسیر محلی ترابری مسافر را مدیریت می کند. مسیرهای بین المللی. مسیر اروپا. ترابری مسافر بین ترکیه و اروپا هر روزه از طریق قطارهای مسیر استانبول-بخارست-استانبول و استانبول-برلین-استانبول و استانبول-پاریس-استانبول و آنکارا-تفلیس-آنکارا و خط استانبول-تسالونیکی-استانبول صورت می گیرد.استانبول همچنین از طریق سرویس بسفر اکسپرس به شبکه ریلی صوفیه، بلگراد،بوداپست و کیشینف متصل است. مسیر خاورمیانه. پل قطور پلی است که در مسیر راه آهن ایران و ترکیه در نزدیکی شهرستان خوی ساخته شده است.ساخت این پل در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) به پایان رسید.این پل از نوع زیر قوسی است و تا مدتها بزرگترین دهانه قوسی را در بین پلهای ایران داشت.همچنین این پل در زمان جنگ ایران و عراق مورد اصابت موشکهای عراقی قرار گرفت.اما خوشبختانه موشکهای عراقی با خود پل اصابت نکردند و به اطراف پل برخورد کردند.گفته شده که مهندس سازنده این پل یک زن آلمانی است.این پل در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی شهر خوی و در ناحیهٔ سرحدی کردنشین بخش قطور از توابع شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی می باشد.این پل در سال ۱۳۴۷ توسط دو شرکت ایرانی(رانکین)و
شرکت اتریشی(پور)پی ریزی و پایه های بتونی آن اجرا و اسکلت فلزی و شاسی آن توسط امریکایی ها انجام گرفت.طول این پل ۴۴۸ متر،طول ارک فلزی پل ۲۲۳ متر و ارتفاع آن از سطح رودخانه قطور ۱۱۸٫۲۸ متر دارای ۱۰ عدد پایه بتونی مسلح بوده که ۶ عدد از این پایه ها به طرف خوی و ۴ عدد از پایه های بتونی به سمت رازی می باشد و در مجموع دارای ۸ دهنه که به صورت اکس به اکس در امتداد هم گسترش یافته اند.رنگ این پل فلزی در گذشته به رنگ قرمز بود و در زمان جنگ ایران و عراق جهت استتار از حمله هوایی عراق،به رنگ خاکی رنگ آمیزی شده است. ترکیه-ایران. ارتباط ریلی بین ترکیه و ایران از طریق ترن موسم به ترانس آسیا امکانپذیر است.این ترن در مسیر استانبول-وان-تبریز-تهران و بالعکس فعالیت می کند.قطار ترانس آسیا هفته ای یکبار بین استانبول و تهران تردد می کند.این ترن در برخی ایام هفته ای دو بار بین تهران–استانبول به حمل مسافر می پردازد.خطوط ریلی ایران-ترکیه در دریاچه وان واقع در شرق ترکیه به انتها می رسد و مسافرین این مسیر از طریق فری بوت به سمت دیگر دریاچه رفته و با تعویض قطار به مسافرت خود ادامه می دهند.خط محلی تبریز وان نیز هفته ای یکبار بین دو شهر تردد
می کند. ترکیه-سوریه. ترن توروس اکسپرس هفته ای یک بار در خط ریلی استانبول-غازی عینتاب-استانبول به جابجایی مسافرین این مسیر می پردازد. سوریه-ترکیه-ایران. در این مسیر قطارهای ایرانی به صورت ترانزیت از مسیر ترکیه عبور می کنند. قطار تهران-دمشق هفته ای یکبار تردد می کند. ترکیه-عراق. ترابری ریلی مسافر در این مسیر از طریق خط غازی آنتپ-بغداد-غازی آنتپ صورت می گیرد. جابجایی مسافرین حومه کلانشهرها. راه آهن ترکیه از طریق خطوط ریلی حاشیه کلانشهرهای آنکارا، استانبول و ازمیر به جابجایی مسافر از شهرها و شهرکهای اطراف به داخل کلانشهرها می کند. ترابری بار. راه آهن ترکیه در سال ۲۰۱۰ به میزان ۱۸٫۱۲۷٫۸۶۸ تن بار را جابجا کرده است.این سازمان قابلیت حمل هر گونه بار را داراست و علاوه بر مسیر داخلی در مسیرهای مختلف بین المللی نیز فعالیت می کند. موزه های راه آهن ترکیه. سازمان راه آهن ترکیه در شهرهای مختلف موزه های راه آهن را دایر کرده است.برخی از این موزه ها عبارتند از: موزه نبرد ملی، عمارت آتاترک و راه آهن. ساختمان این موزه که در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۶۴ افتتاح شده است در سال ۱۸۹۲ و در حین احداث راه آهن بغداد ساخته شده است.این موزه در ۲۷ دس
امبر سال ۱۹۱۹ با ورود آتاترک به آنکارا به عنوان قرارگاه مرکزی فرماندهی نبرد ترک ها با نیروهای بیگانه مورد استفاده قرار گرفته بود.برخی از مهم ترین تصمیمات برهه جنگ ترکیه از جمله تأیید و امضای معاهده سال ۱۹۲۱ با فرانسه در این ساختمان گرفته شده بود.همچنین قانون تأسیس مجلس ملی کبیر ترکیه نیز در ۲۳ آوریل ۱۹۲۰ در این ساختمان به امضا رسیده است. موزه و گالری هنری راه آهن. ساختمان این موزه در سال ۱۹۹۰ از طرف معماران راه آهن ترکیه مرمت شده و کاربری هتل به این بنا داده شده بود. اما بعداً به عنوان موزه راه آهن مورد استفاده قرار گرفت.در موزه ایستگاه مرکزی راه آهن آنکارا همچنین واگن آتاترک به نمایش گذاشته شده است. معمار ترکیه نوین در سال های ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ سفرهای خود به مناطق مختلف ترکیه را با این واگن سفید انجام داده است. موزه روباز قطارهای بخار آنکارا. این موزه در کنار ایستگاه مرکزی راه آهن ترکیه در بلوار جلال بایار قرار دارد.در این موزه هوای باز انواع لوکوموتیوهای بخار به نمایش گذاشته شده اند. موزه راه آهن استانبول. این موزه در ایستگاه سیرکه جی استانبول قرار دارد.ایستگاه سرکه جی در سال ۱۸۹۰ توسط جاسمود معمار آلمانی طراحی
و اجرا شده بود.در موزه مذکور ۳۰۰ شیء قیمتی و دارای ارزش فرهنگی به نمایش گذاشته شده است. موزه و گالری هنری ازمیر. ساختمان این موزه در اصل در قرن نوزدهم از سوی انگلیسیهای ساکن در منطقه آل سنجاق ازمیر به عنوان انبار کالا استفاده می شده است.ساختمان این موزه از آغاز ساخت راه آهن ازمیر-آیدین به سال ۱۸۶۰ نیز قدیمی تر است.این ساختمان از سال ۱۹۹۰ به موزه تغییر کاربری داده است. موزه اسکی شهر. این موزه در سال ۱۹۹۷ افتتاح شده است و در ایستگاه مرکزی راه آهن اسکی شهر واقع است.
رشن یشت یشت دوازدهم کتاب اوستا است که در ستایش ایزد رشن سروده شده است. این یشت دارای سی و هشت بند است. رشن فرشته عدالت است و بر سر پل چینوت و هنگام گذار به بهشت در پدیده فرشگرد روان درگذشتگان را داوری می کند.
بهرام یشت چهاردهمین یشت از مجموعه یشت های کتاب اوستا می باشد که در ستایش بهرام ایزد جنگ و پیروزی بوده و ۲۲ کرده و ۶۴ بند دارد.بخش هایی از این یشت احتمالاً از بخش های قدیمی تر اوستا اتخاذ شده است و بخش هایی از آن مکرر و تکراری است.
رام یشت پانزدهمین یشت کتاب اوستا می باشد و یازده کرده و ۵۷ بند دارد. این یشت اگرچه به نام ایزد رام مسما شده اما عمدتاً در توصیف وای ایزد است. رام فرشته آرامش و شادی روی زمین است و وای ایزد آشوب و طوفان که لقب دیرنده خدا نیز دارد. نمونه ای از رام یشت. کرده دهم بندهای سی وهشت تا چهل. من آب و بغ را می ستایم.
دین یشت شانزدهمین بخش یشت ها در کتاب اوستا است که دارای هفت کرده و بیست بند است و در به نام دین سروده شده است. واژه دین که در زبان عربی هم به همین مفهوم به کار می رود، در زبان اوستایی دو مفهوم دارد؛ یکی دین که به صورت "دئنا" عنوان می شده و دیگری به مفهوم وجدان. هرچند که نام این یشت در وصف دین است اما از دین نامی برده نشده و بیشتر این یشت به ستایش ایزدبانوی دانش و معرفت چیستا می پردازد.
اَردْ یَشت یا اَرت یَشت یا اَشی یَشت نام هفدهمین یشت در بخش یشت های کتاب اوستا می باشد که به نام "اشی ونگوهی" یا ارت، ایزدبانوی ثروت و توانگری سروده شده و دارای ده کَرده (فصل) و ۶۲ بند است.
اشتاد یشت هجدهمین یشت از بخش یشت های کتاب اوستا می باشد که نه بند است و بنام ایزد اشتاد که از ایزدان زرتشتی عدالت پرور می باشد، سروده شده است. این اید در زبان اوستایی "ارشتات" خوانده می شده است و "اشتات" تلفظ پهلوی آن است.
ونند یشت یشت یست و یکم در بخش یشت های کتاب اوستا است که تنها دارای یک بند است و در ستایش ونند که ایزد و نام ستاره ای بوده است سروده شده است. این یشت اطلاعی از کیفیت و موقعیت ستاره یا سیاره مزبور بدست نمی دهد. معنی این کلمه چیره شونده و شکست دهنده می باشد. از فعل ون به معنی غلبه کردن است.
ببشیر گربه سانی است که از آمیزش و جفت گیری ببر نر و شیر ماده زاده می شود. پشت گوش هایی کمی سپید رنگ، تنی با رنگی میانهٔ شیر و ببر و چهره ای با لکه هایی چون پدر، از ویژگی های این گربه سان بزرگ تن است. تازش بردن به طعمه از پشت سر که از ویژگی های ببر است، میراثی است که ببشیر از پدر خود دریافت کرده است. صدای غرش ببشیر نیز همانند غرش ببر است. ببشیرها به لحاظ جثه از توله شیر درشت تر هستند اما گاهی تفاوت هایی در واکنش های آنها وجود دارد، به طورمثال ببر عاشق زندگی در کنار آب است در صورتی که شیر تمایلی به نزدیک شدن به آب ندارد، اما ببشیرها برخی اوقات به بازی با آب تمایل نشان می دهند در حالی که برخی اوقات به سمت آن هم نمی روند. شیر و ببر در طبیعت به طور متوسط زیر ۱۷ سال و در اسارت، حدود ۲۵ سال عمر می کنند اما با وجود این که ببشیرها دورگه و قوی تر هستند پیش بینی می شود که عمرشان هم بیشتر باشد. وزن نرها بین ۲۰۰ الی ۳۶۰ کیلوگرم و برای ماده ها ۱۵۰ الی ۲۰۰کیلوگرم است. اگرچه ببشیرها از سه سالگی توانمندی بارور شدن را دارند ولی ممکن است به دلیل این ناهماهنگی میان پدر و مادر، توانایی زایایی نداشته باشند. گفته می شود که این گربه
سانان به ریخت طبیعی زاده شدنی نیستند، از این رو یا باید در محیط باغ وحش ایجاد شوند یا با بهره گیری از شیوهٔ لقاح مصنوعی. گونهٔ آمیزشی دیگری نیز از ببر و شیر وجود دارد. شیببر آمیزه ای از شیر نر و ببر ماده است که جثه اش از ببشیر بزرگ تر است. البته ایجاد ببشیر از ایجاد شیببر دشوارتر است؛ زیرا شیر ماده به سادگی حتی در محیط باغ وحش با ببر نر که او را ناهمسان خود می بیند جفت گیری نمی کند. در باغ وحش مشهد مقاربت طبیعی بین شیر ماده و ببر نر و برعکس صورت گرفت تا این که برای اولین بار در دنیا حامله شدن شیر ماده کاملاً به صورت طبیعی صورت گرفت و حاصل آن تولد سه توله ببشیر در نهایت سلامت بود. نامگذاری. با توجه به اینکه این جانور از جفت گیری ببر نر و شیر ماده پدید می آید؛ زیست شناسان در زبان انگلیسی از آمیختن دو واژهٔ Tiger به معنای ببر و Lion به معنای شیر با اولویت نام پدر، نام تایگون (Tigon) را برای آن برگزیده اند. (Tiger + Lion = Tigon) ببشیر در ایران. باغ وحش وکیل آباد مشهد از کانون های پیشگام در تولید این جانور در ایران بوده است. کارکنان و دام پزشکان این باغ وحش در سال های اخیر توانستند به شیوهٔ لقاح طبیعی میان یک ما
ده شیر و یک ببر نر با نژاد بنگال نخستین توله ببشیرهای ایران را تولید کنند. این ببشیرها اکنون در این باغ وحش قابل بازدید برای همهٔ مردم است.
کورت هرمان ادوارد کارل یولیوس شویترس(زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۸۸۷ – مرگ ۸ ژانویه ۱۹۴۸) نگارگر آلمانی بود. شویترس در چندین سبک و رسانه کار کرد، از آن جمله دادائیسم، ساخت گرایی، سوررئالیسم، سفال گری، آواها، نگارگری، مجسمه سازی، هنر گرافیک، نقاشیخط و چیزی که در آینده هنر چیدمان خوانده شد. او بیشتر به دلیل کلاژهایش که تصاویر مرتس نام دارد مشهور است. منابع. Wikipedia contributors, "Kurt Schwitters," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurt_Schwitters&amp;oldid=434086970 (accessed June 20, 2011).
ریاضت اقتصادی در علم اقتصاد به طرحی گفته می شود که دولت ها برای کاهش هزینه ها و برای رفع کسری بودجه یا به منظور نشان دادن نظم مالی دولت به طلبکاران، به کاهش یا حذف ارائه برخی خدمات و مزایای عمومی دست می زنند. این طرح که به منظور مقابله با کسری بودجه توسط برخی دولت ها انجام می شود گاهی با افزایش میزان مالیات و افزایش دریافت وام ها و کمک های مالی خارجی می انجامد. واژه "ریاضت اقتصادی" به عنوان واژه سال ۲۰۱۰ دانشنامه مریام-وبستر (Merriam-Webster) انتخاب شد.
خدمات عمومی یک اصطلاح معمول به معنی فراهم آوری برخی خدمات توسط دولت به شهروندان است. این خدمات ممکن است به شکل مستقیم توسط دولت به مردم ارائه شود یا با پشتیبانی دولت از بخش خصوصی به منظور ارائه خدمات به شهروندان انجام پذیرد. این خدمات که با توافق جمعی بیشینه یک ملت انجام می گیرد، بیانگر آن است که برخی خدمات باید بدون درنظرگرفتن سطح درآمد شهروندان و به شکل همگانی در دسترس همه قرار گیرد. آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، انرژی، و ترابری عمومی از جملهٔ این خدمات هستند.
زهره صفوی (زاده ۱۶ فروردین ۱۳۲۱ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است. زندگی هنری. صفوی بازی در تئاتر را از سال ۱۳۲۶، بازی در تلویزیون را از سال ۱۳۳۶ و بازی در سینما را از سال ۱۳۳۸ با فیلم صفرعلی آغاز کرد. بازی در فیلم کوتاه. زهره صفوی در اوایل سال ۱۳۹۰ در یک فیلم کوتاه تحت عنوان ننه چمن به کارگردانی رضا حسن زاده بازی کرده است.
پُستچی (نامه رسان، پست رسان) کسی است که نامه ها و بسته های پستی را به افراد و صاحبان مشاغل می رساند. پستچی برای ادارهٔ پست کار می کند. مشارکت زنان. مشارکت زنان در نامه رسانی و کار به عنوان پُستچی در ایالات متحده از سال اواخر ۱۸۰۰ میلادی آغاز شده است. با توجه به آرشیو اداره پست در ایالات متحده، نخستین قرارداد شناخته شده از یک زن برای نقل وانتقال نامه در تاریخ ۳ آوریل ۱۸۴۵ ثبت شده است. دست کم دو زن، سوزانا ا. برونر در نیویورک و مینی وِستمَن از در اورگان در ۱۸۸۰ میلادی بع عنوان پُستچی شناخته شده بودند. مری فیلدز، نخستین زن سیاه پوست شاغل در پُست ایالات متحده بود و یک دلیجان را در مونتانا از ۱۸۹۵ تا اوایل ۱۹۰۰ میلادی هدایت می کرد.
پستچی، به نامه رسان می گویند. همچنین، می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
لنفادنوپاتی، عبارتی است که به بیماری های غدد لنفاوی اشاره دارد. نشانه ها. لنفادنوپاتی یا تورم غدد لنفاوی یکی از شایع ترین علایم برخی بیماری های است. در این بیماری یک غده واحد یا تعدادی از غدد یا همه غدد ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند.غدد لنفی عموماً در پاسخ به عفونت باکتریایی یا ویروسی متورم می شوند. در صورتی که غدد ناحیه گردن، زیر بغل یا کشاله ران متورم شوند فرد با احتمال بیشتری متوجه این تورم می شود چرا که این غدد ه سطح پوست نزدیک می باشند. تورم یک یا چند غده اغلب به خاطر عفونت باکتریایی موضعی است . برای مثال تورم غدد لنفی گردن اغلب و عمدتا به علت عفونت گلو ایجاد می شود. در بیشتر موارد لنفادنوپاتی ناشی از عفونت، با از بین رفتن عفونت، این تورم نیز فروکش می کند. تورم غدد لنفی که ناشی از عفونت باشد معمولاً دردناک است. تورم تعداد زیادی یا همه غدد لنفی ممکن است نتیجه انواعی از سرطان مثل سرطان پستان، لنفوما یا لوسمی باشد. عفونت با HIV یا باکتری سل نیز می تواند لنفادنوپاتی دائم ایجاد کند. در صورت مشاهده علائم لنفادنوپاتی باید با پزشک مشورت نمود.
سیستان علیا نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. جمعیت. این روستا در دهستان جلگاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۳ خانوار) بوده است.
صادق آباد نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. این روستا با ۸۵۹ نفر (۲۴۲ خانوار) جمعیت، پر جمعیت ترین روستای بخش مرکزی و ششمین روستای پر جمعیت شهرستان جهرم به شمار می رود.
کناردان یا هکان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. این روستا براساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیتی برابر با ۷۶۲ نفر (۲۴۴ خانوار) داشته است.
مانیان روستایی در دهستان جلگاه بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. این روستا با ۶۹۵ نفر جمعیت (۲۰۳ خانوار) در ۴۵ کیلومتری جنوب غربی جهرم واقع شده است.
مزرعه کشه تنقور نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
میرچاکی نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است. جمعیت. این روستا در دهستان جلگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۶ خانوار) بوده است.
یرج نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس بود. در اسفند ماه ۱۳۹۵ در پی دو روز بارش باران شدید در شهرستان جهرم و بالا آمدن سطح آب دریاچه سد سلمان فارسی، این روستا تخلیه شد و سپس به زیر آب رفت. نابودی روستا. ۲۸ بهمن ۱۳۹۵ پس از دو روز بارش شدید روستا به زیر آب رفت شایان ذکر است پیش از آن به طور کامل تخلیه شده بود. روستای یرج در حوزه آب ریز سد سلمان فارسی قرار داشت و مدت ها پیش از این زمین های ساکنان این روستا به منظور ساخت حوضچه سد سلمان خریداری شده بود اما بعضی از ساکنان با بهانه این که بهای زمین های آنها بیش از میزان پرداختی است روستا را تخلیه نکرده بودند که با شدت باران توسط اتوبوس از منطقه خارج گردیدند.
گروه پنگوئن نام یک موسسه انتشارات کتاب می باشد که دفتر مرکزی آن در شهر وست مینستر، لندن واقع است. شاخهٔ انگلستان این گروه، کتاب های پنگوئن است و شاخهٔ آمریکای این انتشارات با نام گروه پنگوئن به ثبت رسیده است. در اکتبر ۲۰۱۲ شرکت پیرسون (مالک گروه پنگوئن و فایننشیال تایمز) و شرکت برتلسمان (مالک رندوم هاوس) اعلام کردند به توافقی دست پیدا کرده اند که به موجب آن، دو گروه انتشاراتی پنگوئن و رندوم هاوس با یکدیگر ادغام خواهند شد و این دو شرکت ناشر در قالب یک مجموعه واحد، زیر نام «پنگوئن رندوم هاوس» اداره خواهد شد. برتلزمان ۵۳ درصد از سهم شرکت جدید و پیرسون ۴۷ درصد از آن را در اختیار خواهند داشت.
حسن عابدینی مشهور به امیر عابدینی (زاده ۲۲ آذر ۱۳۲۸ تهران) سیاستمدار و مدیر ورزشی اهل ایران است. عابدینی از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۲ به عنوان استاندار لرستان، از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۶ به عنوان استاندار آذربایجان شرقی و از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ به عنوان استاندار خراسان فعالیت می کرد. وی از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۹ مدیرعامل باشگاه فوتبال پرسپولیس و برای مدت ۶ ماه در سال ۱۳۷۳ رئیس فدراسیون فوتبال ایران بود. عابدینی همچنین در دوره نخست شورای شهر از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۱ به عنوان عضو شورای اسلامی شهر تهران فعالیت می کرد. سوابق سیاسی و اجرایی. او پس از انقلاب دارای سمت ها و مسئولیت های گوناگونی به شرح زیر بود: او پس از حوادث شهرآورد سی و نهم تهران در دی ماه سال ۱۳۷۳ یک سال محروم شد. سوابق ورزشی. دوران بازیکنی. عابدینی از دسته بازیکنان سابق تیم فوتبال پیکان تهران در اولین سال تشکیل این تیم بود. وقتی بازیکنان تیم پرسپولیس در سال ۱۳۴۸ به پیکان پیوستند، عابدینی از معدود افرادی بود که همراه علی پروین در این تیم حضور پیدا کرد. عابدینی در هنگام بازگشت پرسپولیسی ها به پیکان هم در این تیم ماند. او تا ۲۴ سالگی در پرسپولیس بود و سپس ادامه تحصیل را به ادامه
فوتبال ترجیح داد. او سابقه بازی در برق تهران را نیز دارد.
روغندان وسیله ای فلزی جهت نگهداری روغن روانکاری برای روغنکاری برخی ماشین هایی است که معمولاً در خانه استفاده یا نگهداری می شوند؛ مانند چرخ خیاطی، تفنگ، بخش متحرک اهرم ها و لولاها و غیره.