Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نش ایجاد نمود؛ کشورهای موضوع جاسوسی عبارت اند از برزیل، فرانسه، مکزیک، بریتانیا، چین، آلمان، اسپانیا و همچنین ۳۵ نفر از رهبران جهانی، به ویژه آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان که در اعتراض به این عملیات اظهار نمود: «جاسوسی بین دوستان غیرقابل قبول است» و آژانس امنیت ملی آمریکا را با سازمان جاسوسی اشتازی مقایسه کرد. مدارک نشت شده ای که اشپیگل در ۲۰۱۴ منتشر کرد حاکی از این حقیقت است که آژانس امنیت ملی آمریکا از ۱۲۲ رهبر بلندپایهٔ جهان، جاسوسی کرده است. سند «بودجهٔ سیاه» آژانس امنیت ملی آمریکا که واشینگتن پست پس از دریافت از اسنودن منتشر کرد، میزان موفقیت و شکست ۱۶ آژانس امنیتی آمریکا را نشان می داد و همچنین آشکار می سازد که آن ها با پرداخت پول به طور غیرقانونی به شبکه ارتباطات و مکالمات شرکت های خصوصی فناوری نفوذ کرده است. در سال مالی ۲۰۱۳ سازمان های امنیت آمریکا بودجه ای معادل ۵۲ میلیارد دلار در اختیار داشتند. یک بیانیه مأموریت آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تحت عنوان «استراتژی شنود الکترونیک ۲۰۱۲–۲۰۱۵»، بیان می دارد که این آژانس قصد دارد فعالیت های جاسوسی و نظارتش را افزایش دهد. هدف آن «افزایش چشمگیر کنترل شبکه ه
ای بین المللی» و «به دست آوردن توانایی های لازم برای جمع آوری اطلاعات از هر کسی، در هر کجا و در هر زمان» مشخص شده بود. گلن گرینوالد در کتابش که «"جایی برای پنهان شدن نیست"» در مه ۲۰۱۴ منتشر شد با استناد به مدارک اسنودن نشان می دهد که هدف حقیقی آژانس امنیت ملی آمریکا از این قرار است: «جمع آوری تمامی اطلاعات»، «پردازش همه اطلاعات»، «شریک شدن در همه مسائل» و «دانستن همه چیز». اسنودن در مصاحبه با تلویزیون آلمان در ژانویهٔ ۲۰۱۴ می گوید؛ عملیات جمع آوری اطلاعات آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا به امور امنیت ملی ایالات متحده محدود نمی شود، و آژانس را به جاسوسی صنعتی متهم نمود. او با بیان نمونه شرکت آلمانی زیمنس افزود؛ " اگر مطلبی در زیمنس برای آمریکا مفید باشد ـ حتی بدون ارتباط با مسائل امنیت ملی ـ با این همه آژانس امنیت ملی آمریکا آن مطلب را برداشت می کند. پس از این اظهارات، سازمان امنیت داخلی آلمان بنا به تقاضای حزب چپ آلمان تحقیقاتی به عمل آورد ولی هیچ گواه جدی مبنی بر جاسوسی صنعتی آمریکا در آلمان نیافت. در فوریهٔ ۲۰۱۴، اسنودن در گواهی اش در برابر نمایندگان اتحادیه اروپا در مورد " برنامه هایی که هنوز افشا نکرد
ه است " چنین گفت ؛" من تشخیص این که دانستن کدام یک از این اسناد، اهمیت بیشتری برای مردم دارد را به وجدان روزنامه نگاران و هماهنگی با مسئولان دولت، واگذار می کنم. " در مارس ۲۰۱۴، گلن گرینوالد با افشای اسنادی در «اینترسپت» نشان داد که آژانس امنیت ملی آمریکا و ستاد ارتباطات دولت انگلیس در نظر دارند هزاران کامپیوتر را با بدافزاری به نام «توربین» "Turbine" آلوده کنند. در این نوشته هم چنین از کوانتوم هند گفته شده است که شامل یک فیس بوک قلابی است و می تواند حائل ارتباط با سرور گردد. بنا به گزارشی به دست آمده از اسنودن و منتشرشده در واشینگتن پست در تاریخ ژوئیهٔ ۲۰۱۴، نود درصد از آنانی که تحت جاسوسی و مراقبت در آمریکا قرار گرفته اند شهروندان معمولی هستند که هدف تحقیقات ویژه ای نبوده اند. این روزنامه اظهار داشت؛ مدارک شامل ایمیل، پیامک و حساب های آنلاینی را که کنترل کرده، ادعای اسنودن را تأیید می کنند. در اوت ۲۰۱۴، اسنودن برای اولین بار یک برنامه جنگ سایبری به نام «مانسترمایند» را افشا و محکوم کرد. این نرم افزار به طور دائم و اتوماتیک در صدد یافتن الگوهای ترددی است که می توانند حاکی از حملات سایبری باشند. انگیزه های اس
نودن. هویت ادوارد اسنودن بنا به خواست خودش در ۹ ژوئن ۲۰۱۳ توسط روزنامه گاردین به عموم معرفی شد. او چنین توضیح داد: " من قصد ندارم هویت خودم را پنهان کنم زیرا می دانم که خطایی مرتکب نشده ام ". او همچنین افزود، با معرفی خودش امیدوار بود که مانع تعقیب و بازجویی همکارانش به منظور یافتن عامل نشت مدارک بشود. بنا به گفتهٔ لورا پویترس که اولین فیلم مصاحبهٔ اسنودن در هنگ کنگ را تهیه کرده است؛ اسنودن در ابتدا مایل نبود که در مقابل دوربین ظاهر شود چون " نمی خواست داستان، در مورد شخص او باشد". پویترس می گوید او اسنودن را متقاعد ساخت که توضیحاتش در فیلم پیرامون اهمیت ویژهٔ مدارک، ضروری است: " نه فقط بدین دلیل که من می دانستم تفسیر و بیان رسانه های عادی قابل پیش بینی و محدود خواهند بود، بلکه حضور و توضیحات شخصی که می داند این فناوری (جاسوسی الکترونیکی) چگونه کار می کند، و حاضر است جانش را به خطر بیندازد تا مردم را مطلع سازد، شنیدن توضیحات مشروح و عمیق او تأثیری بیشتری بر مردم خواهد داشت، تا مدارک به خودی خود ." اسنودن در توجیه خودش گفت: در ماه اکتبر اسنودن طی مصاحبه ای با نیویورک تایمز در مورد انگیزه اش گفت؛ " سیستم گزارش
مشکلات، درست کار نمی کند، شما باید خطاها را به همان هایی گزارش دهید که مسئول نواقص هستند "، اسنودن هم چنین به عدم وجود حمایت قانونی برای افشاگرانی که پیمانکار دولتی هستند نیز اشاره کرد، مثل به کار بردن "قانون جاسوسی ۱۹۱۷" برای تعقیب قانونی نشت کنندگان اطلاعات، و به همین باور بود که او "زنگ خطرها را به صدا درآورده است. در غیر این صورت، افشاگری هایش برای همیشه دفن می شدند". در دسامبر ۲۰۱۳، به مجرد این که دریافت؛ حکم قاضی فدرال مبنی بر جمع آوری فراداده های تلفن توسط آژانس امنیت ملی آمریکا به احتمال قوی مغایر قانون اساسی ایالات متحده آمریکا است، اسنودن چنین گفت: "من بر اساس اعتقادم اقدام نموده ام چراکه برنامهٔ جاسوسی و مراقبت عمومی آژانس امنیت ملی آمریکا تاب چالش مغایرت با قانون اساسی را نمی آورد و مردم آمریکا سزاوارند که این موضوع در یک دادگاه علنی، تحت بررسی قرار گیرد … امروز، وقتی که یک برنامهٔ سری که با اجازهٔ یک دادگاه سری مشروعیت یافته بود به روشنی روز آورده شد، معلوم گشت که حقوق شهروندان آمریکایی را نقض می کند. این یک نمونه از بسیار است. در ژانویهٔ ۲۰۱۴، اسنودن گفت که "نقطهٔ عطف برای او دیدن جیمز کلاپر مدی
ر آژانس امنیت ملی آمریکا بود که با قید سوگند در مقابل کنگره ایالات متحده آمریکا دروغ گفت "(در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۱۳). سه ماه پس از آن، اسنودن در صدد برآمد که هزاران مدرک سرّی آژانس امنیت ملی آمریکا را با گلن گرینوالد به اشتراک بگذارد و ۹ ماه پس از این که جیمز کلاپر مدیر آژانس در مقابل کمیسیون ویژهٔ سنای آمریکا، منکر جمع آوری فراداده های شهروندان آمریکایی شد، اسنودن اولین بارگیری غیرقانونی اسناد آژانس امنیت ملی آمریکا را به انجام رساند. اسنودن گفت: "هیچ نیازی به حفظ سازمان امنیتی نیست که باور دارد به مردم و قانون گذارانی که به آن سازمان اعتماد کرده اند و مسئول تنظیم عملکردش هستند می تواند دروغ بگوید. از آن جایی که این مطلب واقعاً از نظر من مهم است، دیگر راه بازگشتی از این نقطه وجود نداشت. از طرف دیگر، درک این واقعیت بود که کس دیگری این کار را نخواهد کرد. حق مردم است که در مورد این برنامه بدانند. در مه ۲۰۱۴، ونتی فر بیان داشت که اسنودن در سال ۲۰۰۸ برای اولین بار شروع به تفکر در باب افشای اسرار نمود. اما او از این کار، خودداری کرد که بخشی از آن به دلیل باور او به باراک اوباما بود که در همان سال انتخاب شد و احتمالاً
اصلاحاتی به عمل می آورد. اسنودن اظهار داشت که او مشکلات قانونی در ارتباط با برنامهٔ جاسوسی آژانس امنیت ملی را با بیش از ۱۰ فرد مسئول در میان گذاشت، ولی به عنوان یک پیمانکار، هیچ راه قانونی در پیش پا نداشت تا افشاگری مهمی بنماید. هنگ کنگ. در مه ۲۰۱۳، اسنودن به بهانهٔ درمان بیماری در آمریکا (قاره اصلی) از کارش در هاوایی مرخصی گرفت ولی در عوض به هنگ کنگ پرواز کرد؛ مقصدی که در تاریخ ۲۰ مه به آن جا رسید. در هنگ کنگ هفت پناهجوی سری لانکایی و فیلیپینی او را مخفی کردند. در ژوئن، اسنودن به خبرنگار گاردین گفت که در هتل میرا Mira Hotel اقامت دارد و به ندرت از اتاقش خارج می شود. در ۱۰ ژوئن، گزارشگر روزنامه، اون مک اسکیل چنین اظهار داشت " او همه روزه در اتاقش فرورفته و هرگز خارج نمی شود. فکر می کنم از ۲۰ مه تا به حال فقط سه بار از اتاقش خارج شده و آن هم برای مدتی کوتاه بوده است." کارمندان میرا هتل به خبرنگاران وال استریت جورنال گفتند که ورود اسنودن، ۱ ژوئن رسماً در هتل ثبت شده است. اسنودن قسم خورده بود که با هر گونه تلاش ایالات متحده برای بازگرداندنش به مبارزه برخیزد و به همین منظور، یک وکیل حقوق بشر کانادایی مقیم هنگ کن
گ به نام رابرت تیبو Robert Tibbo را به عنوان مشاور حقوقی خود انتخاب نمود. اسنودن به روزنامه صبح چین جنونی South China Morning Post گفت قصد دارد در هنگ کنگ بماند تا زمانی که از او خواسته شود که آنجا را ترک کند و افزود که می خواهد این تصمیم مهم را به مردم و دادگاه هنگ کنگ واگذار کند. در مدتی که در هنگ کنگ بود او گفت که دولت آمریکا جنایات مهمی در مورد هنگ کنگ مرتکب شده است؛ و هم چنین چین، " از قبیل شناسایی کردن آدرس های پروتکل اینترنت * چینی و جمع آوری داده ها از طریق کنترل پیامک های شهروندان هنگ کنگ . [...] در اواخر ماه اوت، روزنامه روسی کمرسانت مدعی شد که اسنودن درست قبل از عزیمت خود از هنگ کنگ به مقصد مسکو، در کنسولگری روسیه واقع در هنگ کنگ زندگی می کرده است. بن ویزنر مشاور حقوقی اسنودن که وکیل در اتحادیه آزادی های شهروندی آمریکا است، در ژانویه ۲۰۱۴ چنین اظهار داشت ؛" هر سازمان و شبکهٔ خبری در جهان تلاش نمود تا صحت آن خبر را تأیید کند و هیچ کدام نتوانستند، چون که خبر دروغ است." [...]. با این همه، رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین گفت؛ چند روز قبل از پرواز به مسکو آقای اسنودن با نمایندهٔ دیپلماتیک ما در هنگ کنگ
ملاقات نمود. [...] در۲۲ ژوئن (۱۸ روز پس از شروع انتشار مدارک اسنودن در مورد آژانس امنیت ملی) مقامات آمریکایی پاسپورت او را باطل کردند. در ۲۳ ژوئن، اسنودن سوار هواپیمای تجاری آئروفلوت به مقصد مسکو شد. در این سفر، سارا هریسون، یکی از فعالان ویکی لیکس او را همراهی می کرد. مقامات هنگ کنگ اعلان داشتند که به رغم تقاضای دولت آمریکا، اسنودن را دستگیر نکرده اند، زیرا درخواست ایالات متحده کاملاً با قوانین هنگ کنگ مطابقت نمی کند و توجیه قانونی برای ممانعت از پرواز ایشان وجود ندارد. در ۲۴ ژوئن سخنگوی وزارت خارجه آمریکا پاتریک ونترل گفت؛ " این اظهارات قابل قبول نیستند و در واقع تصمیم تکنیکی ادارهٔ مهاجرت هنگ کنگ است. این یک انتخاب حساب شدهٔ دولت و آزاد کردن یک فراری بود که حکم جلب قانونی و درست برای بازداشتش وجود داشت … هر چند قانون حریم خصوصی به من اجازه نمی دهد که در مورد جزئیات گذرنامه آقای اسنودن صحبت کنم، ولی می توانم بگویم که مقامات هنگ کنگ کاملاً از اهمیت آقای اسنودن برای ما آگاه بودند و وقت کافی داشتند تا مانع پرواز او شوند. " در همان روز جولیان اسانژ اعلام کرد که ویکی لیکس هزینه اقامت اسنودن در هنگ کنگ و پرواز او
را پرداخته است. در اکتبر ۲۰۱۳ اسنودن گفت که قبل از عزیمت به مسکو تمامی مدارک محرمانه ای را که به همراه داشت به خبرنگارانی که در هنگ کنگ ملاقات کرده بود تحویل داده و هیچ نوع کپی برای خودش نگه نداشته است. اسنودن در ژانویهٔ ۲۰۱۴ در مصاحبه با تلویزیون آلمان گفت که تمام اطلاعاتش را " به خبرنگاران آمریکایی داده است که در مورد مسائل آمریکا گزارش تهیه می کنند ". در طی اولین مصاحبه اش با یک شبکهٔ تلویزیونی آمریکا، در مه ۲۰۱۴ اسنودن گفت؛ "خود را مقابل اعمال فشار روس ها با تخریب مدارک قبل از عبور به روسیه، حفاظت کرده است." روسیه. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳، پرواز اسنودن در فرودگاه بین المللی شرمتیوو مسکو فرود آمد. ویکی لیکس اظهار داشت مقصد او جمهوری اکوادور برای تقاضای پناهندگی، با عبور نمودن از مسیری مطمئن بود. اسنودن در مصاحبهٔ ژانویهٔ ۲۰۱۴ گفت که یک صندلی در پروازی به مقصد کوبا رزرو شده بود ولی نتوانست بلیت آن پرواز را بگیرد. به رغم این که هدف او تنها عبور از روسیه بود، در آنجا متوقف گشت. او افزود؛ من یک بلیت برای ادامهٔ سفر به هاوانا داشتم و فقط از مسکو عبور می کردم (یک هواپیما پر از گزارشگر شمارهٔ صندلی من را هم ثبت کرده اند
) ولی دولت آمریکا تصمیم گرفته بود که من مسکو بمانم و پاسپورت مرا باطل نمودند. اسنودن چنین توجیه می کند؛ مقامات آمریکایی می خواستند او در مسکو بماند تا بدین ترتیب او را جاسوس روسیه نمایان سازند. [...] یک گزارش روسی بیان می کند، اسنودن قرار بود از مسکو عبور کند و با پروازی که در هاوانا توقف می کرد به آمریکای لاتین برود؛ ولی هنگامی که او به فرودگاه مسکو رسید، مقامات کوبایی تحت فشار دولت آمریکا نظرشان را عوض کردند و به مسکو اعلام نمودند که به هواپیمای حامل اسنودن اجازهٔ فرود در هاوانا را نخواهند داد. در نتیجه اسنودن با باطل شدن پاسپورتش در منطقهٔ ترانزیت فرودگاه مسکو گیر کرد. فیدل کاسترو، مدعی شد که داستان ممانعت کوبا از آمدن اسنودن به آن کشور، دروغ محض و یک افترا است. واشینگتن پست گفت، حقایق موجود با این شایعه را که روسیه هرگز نمی خواسته است که به اسنودن مأمور سابق سیا اجازه ادامه سفرش را بدهد مغایرت دارند. ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه گفت، ورود اسنودن به مسکو غیرمنتظره و به مثابه یک هدیه سال نو ناخواسته بود. پوتین افزود؛ اسنودن در محدودهٔ ترانزیت فرودگاه مسکو باقی خواهد مان، و از آن جایی که او هیچ جرمی در رو
سیه مرتکب نشده است، آزاد است که برود و بهتر است که این کار را بکند. او منکر این مطلب شد که مأمورین اطلاعاتی روسیه با اسنودن کار کرده یا کار می کنند. با رسیدن اسنودن به مسکو، کاخ سفید نارضایتی خود از تصمیم هنگ کنگ مبنی بر دادن اجازهٔ خروج به اسنودن را اعلام داشت. روابط عمومی کاخ سفید جی کارنی گفت: "ما به روشنی بر این اعتقاد هستیم که آقای اسنودن باید به ایالات متحده بازگردانده شود تا در دادگاه رسیدگی به اتهاماتی که علیه ایشان اقامه شده اند حضور یابد." مدیر دفتر مطبوعات وزارت امور خارجه ایالات متحده تأیید کرد: " ما خیلی از تصمیم مقامات هنک کنگ برای اجازهٔ فرار دادن به اسنودن، به رغم تقاضای قانونی استرداد ایشان مبنی بر موافقتنامهٔ موجود بین دو کشور مأیوس گشته ایم. ما امیدواریم که دولت روسیه امکانات موجود برای بازگرداندن آقای اسنودن به آمریکا را مورد مطالعه قرار دهد، تا او برای پاسخگویی به اتهامات وارده، به دستگاه قضایی ایالات متحده تحویل داده شود. [...] پس از این که با تقاضای پناهندگی اسنودن در روسیه موافقت شد، وکیل جنایی بین المللی داگلاس مک ناب گفت: "چون آقای اسنودن دیگر قصد سفر به آمریکای لاتین را ندارد تا زما
نی که در روسیه بماند در امنیت خواهد بود". جولین آسانژ هم که با این نظر موافق است، طی مصاحبه با رولینگ استون در ۲۰۱۳ گفت: "با این که اکوادور و ونزوئلا در کوتاه مدت از او حمایت می کردند، اما در بلندمدت، این کشورها دستخوش تحولات و تغییرات در دولت می گردند. او در روسیه امنیت دارد و محترم شمرده می شود و به نظر نمی آید که تغییری در این شرایط به وجود آید. این توصیهٔ من به اسنودن بود که او از لحاظ فیزیکی در روسیه در امنیت خواهد بود. بنا به اسنودن؛ " سیا در آمریکای جنوبی خیلی نیرومند است و دولت ها خیلی ضعیف تر از روسیه هستند … و آن ها [سیا] می توانستند مرا بدزدند …" چهار کشور به اسنودن پناهندگی دائم پیشنهاد کردند: اکوادور، نیکاراگوئه، بولیوی و ونزوئلا. شبکهٔ خبری ای بی سی گفت: "هیچ خط مستقیم هوایی بین نیکاراگوئه، بولیوی، ونزوئلا و مسکو وجود ندارد و ایالات متحده تمامی کشورهای واقع در مسیر را تحت فشار قرار داده بود تا اسنودن را تحویل بدهند. اسنودن در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ گفت که او تصمیم گرفته که از روسیه تقاضای پناهندگی کند وقتی که دریافت هیچ راه مطمئنی برای رسیدن به کشورهای آمریکای لاتین وجود ندارد. اسنودن گفت؛ او در روسیه باقی
ماند زیرا هنگامی که در حال تصمیم گیری در باب تقاضای پناهندگی در آمریکای جنوبی بود ایالات متحده به زور هواپیمای رئیس جمهور بولیوی، (اوو مورالس) را وادار به فرود نمود. در این مورد برخی از کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی نشان دادند که مایلند در خارج از محدودهٔ قانون عمل کنند، این طرز رفتار امروز هم ادامه دارد. وجود تهدید اعمال غیرقانونی دولت ها باعث شد که سفر من به آمریکای لاتین و بهره مند شدن از پناهندگی در آن جا غیرممکن گردد. او گفت که چنانچه مشکلی با دولت آمریکا وجود نداشت او از روسیه خارج می شد. در مصاحبهٔ اکتبر ۲۰۱۴ با مجلهٔ "دِ نیشن" اسنودن گفت ؛" دولت آمریکا صبر کرد تا هنگ کنگ را ترک کنم و سپس پاسپورت مرا باطل نمود تا بدین ترتیب من در روسیه گیر بیفتم، اگر واقعاً می خواستند مرا دستگیر کنند فقط لازم بود که بگذارند من سفرم به آمریکای لاتین را ادامه دهم و در آن جا سیا بی محابا قادر به هر کاری است. آن ها این راه حل را نمی خواستند و برای همین تصمیم گرفتند که من را در روسیه نگه دارند ." تقاضاهای پناهندگی. اسنودن از ۲۱ کشور تقاضای پناهندگی نمود. وی در بیانیه ای که به او نسبت داده می شود گفته است که دولت آمریکا و
مخصوصاً معاون رئیس جمهور جو بایدن با اعمال فشار، مانع از پذیرفته شدن تقاضایش از جانب این دولت ها شده است. بایدن قبل از اظهارات اسنودن به رافائل کورئا رئیس جمهور وقت اکوادور تلفن کرده و از او خواسته بود که تقاضای پناهندگی اسنودن را نپذیرد. اکوادور در ابتدا یک برگهٔ موقت مسافرت به اسنودن پیشنهاد کرد که بعداً آن را پس گرفت. در ۱ ژوئیه رافائل کورئا گفت که تصمیم به ارائهٔ برگهٔ موقت مسافرت "یک اشتباه بود ". در ۱ ژوئیه در یک بیانیهٔ منتشرشده توسط ویکی لیکس، اسنودن دولت آمریکا را متهم کرد که "از شهروندی، به مثابه یک حربه استفاده می کند. او این راهکار را یکی از ابزارهای بد و قدیمی سیاست تهاجمی" توصیف نمود و با یادآور شدن قول اوباما مبنی بر این که اجازه نمی دهد در موارد و قضایا «زد و بند و معامله» به کار رود، گفت: "این نوع اغفال گری از جانب یک رهبر جهانی عادلانه نیست، و یک تاوان فراقانونی در تبعید است." چندین روز پس از آن، ویکی لیکس اعلام کرد که اسنودن از ۶ کشور دیگر تقاضای پناهندگی نموده است، ویکی لیکس از نام بردن آن ها " به دلیل نگرانی موجود از دخالت آمریکا در این موضوع " خودداری کرد. وزارت کشور فرانسه تقاضای پناهن
دگی اسنودن را رد کرد با این توضیح که " پس از تجزیه و تحلیل شرایط متقاضی، فرانسه با این موضوع، موافقت نخواهد کرد ". لهستان از بررسی تقاضای پناهندگی او خودداری کرد به این دلیل که طبق رویهٔ مرسوم، ارائه نشده است. وزیر امور خارجه برزیل گفت که دولتش در نظر ندارد که به تقاضای پناهندگی اسنودن پاسخ گوید. آلمان، فنلاند و هند تقاضای اسنودن را صراحتاً رد کردند و اتریش، اکوادور، نروژ، ایتالیا، هلند و اسپانیا گفتند که این تقاضا باید در خاک کشورشان ارائه گردد. در نوامبر ۲۰۱۴، آلمان اعلام کرد که اسنودن تقاضای قبلی ردشده اش را تجدید نکرده است و دیگر به مثابه متقاضی قلمداد نمی شود. ولادیمیر پوتین در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ گفت: "اگر اسنودن می خواهد که با تقاضای پناهندگی اش در روسیه موافقت شود باید کارهایی [افشاگری ها] که به دوستان آمریکایی ما صدمه می زنند را متوقف سازد. یک سخنگوی پوتین متعاقباً اعلام کرد که اسنودن پس از آگاهی از این شرط، تقاضای پناهندگی اش را پس گرفت. در ۱۲ ژوئیه در ملاقاتی با نمایندگان سازمان های حقوق بشر و وکلا که از جانب دولت روسیه در فرودگاه بین المللی شرمتیوو شهر مسکو ترتیب داده شده بود، اسنودن اعلام کرد هر پیشنها
د پناهندگی که تا به امروز دریافت کرده یا در آینده دریافت خواهد نمود را می پذیرد. او همچنین افزود که با تقاضای پناهندگی اش در ونزوئلا موافقت شده است. اسنودن گفت به مدتی که برای حل مسائل سفرش نیاز دارد از روسیه تقاضای پناهندگی خواهد نمود. ادارهٔ مهاجرت روسیه تأیید کرد که اسنودن در ۱۶ ژوئیه یک تقاضای پناهندگی موقت ارائه نموده است. کوچرنا گفت که موکل او قصد دارد در روسیه کار بیابد، مسافرت کند و زندگی خود را در این جا آغاز نماید، او اکنون شروع به یادگیری زبان روسی نموده است. در نامه ای به وزیر دادگستری روسیه، الکساندر کونووالوف، دادستان کل ایالات متحده، اریک هولدر سعی نمود که دلایل اسنودن برای تقاضای پناهندگی موقت یا دائم را بی پایه و اساس نشان دهد. هلدر گفت که جرایمی که آقای اسنودن به آن ها متهم است مجازات اعدام ندارند و دادستانی آمریکا قصد ندارد تقاضای حکم اعدام کند حتی اگر اتهامات مهم تری که مشمول حکم اعدام هستند در آینده به کیفرخواست اضافه شوند. هلدر افزود؛ به رغم ابطال پاسپورت او که در ۲۲ ژوئن صورت گرفته است اسنودن می تواند آزادانه از مسکو سفر کند. او یک پاسپورت موقت که فقط برای بازگشت مستقیم به آمریکا قابل ا
ستفاده است را دریافت خواهد کرد. [...] در همان روز، سخنگوی رئیس جمهور گفت که کرملین تکرار می کند که بر موضع خود مبنی بر عدم استرداد اشخاص باقی است. او افزود که پوتین شخصاً در پرونده دخالتی ندارد و اسنودن درخواستی نکرده است که نیازمند رسیدگی از جانب رئیس حکومت باشد. این موضوع بین سرویس امنیت فدرال روسیه و اداره تحقیقات فدرال حل و فصل می شود. در مارس ۲۰۱۵، گلن گرینوالد در اینترسپت گزارش داد که زیگمار گابریل معاون صدراعظم آلمان به او گفته است که دولت آمریکا تهدید کرده بود چنان چه به اسنودن پناهندگی دهند یا امکان مسافرت او را فراهم آورند، دیگر اطلاعات امنیتی در اختیار آلمان نخواهد گذاشت. دریافت جایزه. در ۳۰ اوت ۲۰۱۳ سه نهاد مدنی ضدفساد آلمان به نام های «شفافیت بین الملل»، «انجمن دانش پژوهان آلمان» و «حقوقدانان علیه سلاح اتمی» با اهدای جایزه افشاگران به اسنودن از عمل وی در راستای دفاع از حقوق شهروندی تقدیر کردند. از نظر این سه نهاد، ادوارد اسنودن در راستای تأمین منافع عمومی عمل کرده است. ادا مولر، رئیس سازمان «شفافیت بین الملل» آلمان گفت: «ما از اسنودن عمیقاً سپاسگزاریم.» وی گفت که اسنودن با شهامت و احساس مسئولیت خ
ود، بحثی پراهمیت را در پهنه ای همگانی به راه انداخته است. مسئله بر سر این پرسش است که حقوق اساسی ما تا چه اندازه ارزش دارد. همچنین در آیین اهدای جایزه، گلن گرینوالد، خبرنگاری که با اسنودن همکاری داشته، در یک پیام ویدئویی، اسنودن را افشاگری خواند که «به پاکیزه ترین شکل ممکن» عمل کرده است. وی گفت که اسنودن تمام خطرها را به جان خرید تا افکار عمومی را در مورد «اقدامات نادرست دولت آمریکا در مقیاسی باورنکردنی» روشن سازد. تعطیلی لاوابیت. خدمات رایانامهٔ لاوابیت که اسنودن با نشانی edsnowden@lavabit.com در آن حساب داشت و به عنوان جایگزینی امن برای گوگل مطرح بود، در پی جلب توجه دولت و سازمان های امنیتی ایالات متحده به این سرویس، در اقدامی هوشمندانه تصمیم گرفت به جای همکاری با دولت، خدمات خود را در اوت ۲۰۱۳ تعطیل کند. با وجود اینکه بنیان گذار این سرویس اعلام کرد که به علت محدودیت های اعمالی بر او نمی تواند اطلاعات بیشتری در این مورد بدهد، احتمال داده می شود که دولت قصد داشته است به اطلاعاتی در مورد ایمیل ادوارد اسنودن (فراداده های آن، کلیدهای رمزنگاری و گذرواژه اش) دست یابد. در پی این اتفاق، ادوارد اسنودن از طریق روزنام
هٔ گاردین اعلام کرد که شرکت های بزرگ آمریکایی دیگر باید از رفتار لاوابیت درس بگیرند: واکنش ها نسبت به افشای اطلاعات و درخواست پناهندگی. آمریکا. افشای اطلاعات: در ژوئن ۲۰۱۳ ارتش آمریکا دسترسی به بخش هایی از سایت روزنامهٔ گاردین را که مربوط به برنامهٔ جاسوسی این حکومت بوده است برای هزاران پرسنل خود در آمریکا فیلتر کرد و کل سایت گاردین را برای پرسنل خود در افغانستان، خاورمیانه و جنوب آسیا مسدود نمود؛ و این فیلتر اطلاعات را یک روش «بهداشت شبکه ای» به قصد تقلیل افشای غیرمجاز اطلاعات طبقه بندی شده توسط رایانه های وزارت دفاع دانست. هرچند واکنش به افشاگری اسنودن در کنگره آمریکا عموماً منفی بوده است، و او را یک خائن به کشور و سزاوار پیگرد قانونی و دستگیری دانسته اند، دو نفر از نمایندگان کنگره درخواست یک اصلاحیه در قانون اختیارات سازمان امنیت ملی آمریکا کردند که به قصد کاهش جمع آوری و ذخیرهٔ اطلاعات شخصی افراد بود، ولی با آن مخالفت شد. مفسران سیاسی و شخصیت های اجتماعی مانند نوآم چامسکی، الیور استون، مایکل مور، الکس جونز، گلن بک، اندرو ناپولیتانو اسنودن را برای افشای جاسوسی مخفیانهٔ حکومت آمریکا تحسین کردند؛ ولی برخی کا
رشناسان او را تقبیح کردند، کارش را مخالف منافع ملی آمریکا دانستند و رسانه ها نیز او را یک خیانتکار نامیدند. باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، از برنامه های آژانس امنیت ملی این کشور دفاع کرد، اما گفته است که "برای تضمین نظارت بهتر بر قانونی بودن اقدامات آژانس، اصلاحاتی باید انجام پذیرد." اروپا. افشای اطلاعات: سران کشورهای اروپایی خشمگینانه عکس العمل نشان دادند و آنگلا مرکل و فرانسوا اولاند جاسوسی آمریکا را غیرقابل قبول خواندند، و تأکید کردند که آژانس امنیت ملی آمریکا باید فوراً آن را متوقف کند. دیپلمات های روسیه، ترکیه و آفریقای جنوبی نیز که در اجلاس سران گروه ۲۰ (جی۲۰) سال ۲۰۰۹ لندن گفتگوهایشان مورد شنود قرار گرفته بود، واکنش خشمگینانه ای داشتند. پس از آن که نیروهای امنیتی بریتانیا دیوید میراندا، شریک زندگی گلن گرینوالد را در فرودگاه هیترو لندن بازداشت کردند، سردبیران چهار روزنامهٔ اروپایی به نام های پولیتیکن دانمارک، داگنس نیهتر سوئد و آفتنپوستن و هلسینگین فنلاند با انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا، در هفته نامهٔ بریتانیایی آبزرور از نقض آزادی بیان در بریتانیا ابراز نگرانی کرده
اند. سردبیرهای این روزنامه ها در نامه خود بازداشت شریک زندگی گلن گرینوالد (یکی از خبرنگاران گاردین) را نمونه ای از آزار و اذیت روزنامه نگاران توصیف کرده اند. گرینوالد برای نخستین بار، اطلاعات ارائه شده از جانب ادوارد اسنودن دربارهٔ جاسوسی غیرقانونی آژانس امنیت ملی آمریکا را در گاردین منتشر کرده بود. افشای اطلاعات: به گفته آلن راسبریجر، سردبیر روزنامه بریتانیایی گاردین در تاریخ ۲۰ اوت (۲۹ مرداد)، نیروهای امنیتی بریتانیا درایوهای کامپیوتری حاوی اطلاعات فاش شده توسط ادوارد اسنودن را از بین برده اند. وی گفت اقدام به از بین بردن این اطلاعات، نقطهٔ اوج فشارهایی است که «چهره های در سایه ی» دولت بریتانیا در هفته های اخیر بر گاردین وارد کرده اند. او می گوید پس از تهدید و فشار طولانی مأموران امنیتی در دفتر گاردین کامپیوترهایی را که اطلاعات اسنودن روی آن ها بود از بین بردند. او این اتفاق را یکی از «عجیب و غریب ترین لحظاتی» دانسته که در تاریخ گاردین به چشم می خورد. گاردین می گوید به رغم نابود کردن اطلاعات اسنودن در کامپیوترهای لندن، کپی این اطلاعات در دفاتر دیگر گاردین وجود دارد. همچنین نیروهای امنیتی بریتانیا دیوید میرا
ندا، شریک زندگی گلن گرینوالد را در فرودگاه هیترو لندن بازداشت کردند. آقای گرینوالد برای نخستین بار اطلاعات ارائه شده از جانب ادوارد اسنودن دربارهٔ جاسوسی غیرقانونی آژانس امنیت ملی آمریکا را در گاردین منتشر کرد. درخواست پناهندگی: چندین کشور اروپایی چون فنلاند، اتریش، ایتالیا و اسپانیا در جواب به درخواست پناهندگی ادوارد اسنودن این گونه پاسخ دادند که پناه جو خود برای پناهندگی باید به صورت فیزیکی در کشور حضور داشته باشد که این شرط برای اسنودن قابل قبول نبود چراکه سفر و معلوم شدن مکانش در آن زمان، ریسک بزرگی بود. درخواست پناهندگی: اسنودن سه روز پس از افشای هویت خود به جهان از مسئولان کشور ایسلند درخواست پناهندگی کرد اما سفیر این کشور در چین تأکید می کند که کشورش نمی تواند با درخواست اسنودن موافقت کند چراکه ممکن است مسائل امنیتی کشورش را به خطر بیندازد. درخواست پناهندگی: در تاریخ ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ (۱۱ تیر ۱۳۹۲) وزیر امور خارجه آلمان، گیدو وستروله صحبت های انجام شده به منظور دادن پناهندگی به ادوارد اسنودن را تأیید کرد و اعلام کرد که پروسهٔ پناهندگی او بر اساس قانون اساسی کشور آلمان به صورت گام به گام ادامه خواهد یافت. د