Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر زمان شاه عباس در «عباس آباد» اصفهان و پس از مدتی عده ای از آنان در نجف آباد ساکن شدند. که به دستور شاه عباس عده ای از آنان که دارای خصال ستیزه جویی و جنگاوری بودند، جهت حفظ پایتخت (اصفهان) از حملات اقوام لر و کرد همچنین به دلیل آب و هوای مساعد و مزارع و شکارگاه های مناسب به فریدن مهاجرت کردند. تمام گرجیانی که به فریدن رسیدند، ابتدا شهر افوس را بنیاد گذاردند و سپس عده ای از آن ها شهرهای «فریدون شهر (سوپلی)» و «میاندشت (تورلی)» را بنیان نهادند. و همچنین عده ای دیگر از شهر افوس جهت حفظ دین مسیحیت در «داشکسن» -که یک روستای ارمنی نشین متعصب به دین مسیحیت بود- سکنی گزیدند، و نیز عده ای به دلایل نامعلوم آبادی های «آغچه» و «بوئین» را بنا کردند. پس از حملهٔ کریم خان زند به گرجی های فریدون شهر، ساکنان آن به روستاهای «سیبک»، «چقیورت» و «نهضت آباد» مهاجرت کردند. جمعیت گرجی های ایران حدود ۱۰۰٬۰۰۰ تن است. ارمنی های فریدن. از حدود بیست روستای بنیان گذاری شده توسط ارامنه در فریدن، فقط روستای زرنه در شهرستان بوئین و میاندشت ارمنی نشین باقی مانده و همچنین چند خانوار ارمنی نیز در روستای خویگان علیا زندگی می کنند که تنهای روست
ای ایران است که دارای سه کلیسا است.ارامنه در گذشته در روستاهایی مانند درختک، سینگرد و ... نیز ساکن بوده اند که امروزه عموماً از این روستاها مهاجرت کرده اند. ترک ها. اکثر ترک های فریدن در زمان شاه عباس صفوی و تغیر پایتخت از قزوین به اصفهان به این ناحیه به سبب دفاع از پایتخت در صورت حمله احتمالی از غرب کوچانده شده اند و قبل از آن در آذربایجان بودند و از قزلباش ها و شاهسون ها بودند. و تصور اشتباهی که رایج شده است این است که آنها قشقایی هستند اما آنها در تمامی منابع از ترک های آذربایجانی حساب شده و غالباً اینانلو، افشار و بیات هستند که این در نام های خانوادگی این مردم نیز کاملا مشهود است. محل سکونت ترک های فریدن همانند یک خط موازی بوده و ضمن آغاز از بخش کرچمبو در شهرستان بوئین و میاندشت دارای جهت شمال غربی - جنوب شرقی می باشد. ترک های فریدن حدود ۷۵٪ از جمعیت شهرستان چادگان با جمعیت بالغ بر ۲۷،۰۰۰ نفر را در جنوب شرقی ناحیه فریدن تشکیل می دهند که در بخش مرکزی و اندکی در روستای فراموشجان بخش چنارود استقرار یافته اند. ترک های فریدن همچنین در سه شهرستان دیگر فریدن، بوئین و میاندشت و فریدونشهر نیز سکونت دارند. بختیاری
ها. فریدن جز مناطق ییلاقی ایل بختیاری است. بختیاری های فریدن بیش تر از شاخهٔ چهارلنگ. وطایفه های موگویی، محمود صالح و کیان ارثی هستندکه در مناطق پیشکوه وپشتکوه موگویی و دهستان های عشایر و چشمه لنگان و قعله سرخ فریدونشهر، بخش چنارود چادگان، و مناطقی از شهرستان فریدن وبوئین میاندشت ساکن هستند. بختیاری های ساکن در شهرستان چادگان ساکن بخش چنارود هستند که با جمعیتی بالغ بر ۸،۵۴۲ نفر در سال ۱۳۸۵ حدود ۲۲٪ از جمعیت این شهرستان را تشکیل می دهند. بخش چنارود پیش از دوره پهلوی اول ییلاق ایل بختیاری بوده و در این دوره با اجرای سیاست یکجانشینی عشایر، بختیاری های چهارلنگ در این منطقه ساکن شدند. در دوره نادرشاه ۳ هزار خانواده چهارلنگ بختیاری از فریدن به خراسان کوچ داده شدند و بخشی از طوایف عرب خراسان به ناحیه فریدن کوچانده شدند. این طوایف در روستاهای دره بید، دامنه و آشجرد اسکان داده شدند.
باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان یک باشگاه فوتبال در شهر آبادان، ایران است که در سال ۱۳۵۱ تاسیس شده است. این باشگاه هم اکنون در لیگ آزادگان حضور دارد. ورزشگاه تختی آبادان به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم می باشد که مالکیت آن برعهده شرکت پالایشگاه نفت آبادان است. پیشینه. ورود فوتبال به آبادان. تاریخ شروع فوتبال ایران به حدود یک قرن پیش بازمی گردد، یعنی زمانی که یک گروه انگلیسی برای اکتشاف نفت در جنوب ایران عازم کشور ایران شدند. پس از حفر اولین چاه نفت در منطقه مسجد سلیمان به سال ۱۹۰۸ میلادی، فوتبال به شکل جدی در جنوب ایران دنبال گردید. فوتبال در ایران حدود ۱۰۰ سال پیش با کارگران ایرانی شرکت نفت در مسجدسلیمان شروع شد و هنوز زمین آن در باشگاه نفت مسجدسلیمان است. بنیان گذاری باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان. در اواخر سال ۱۳۵۱ مسؤلان وقت فدراسیون فوتبال کشور به فکر برگزاری یک دوره مسابقات لیگ باشگاه ها، تحت عنوان جام تخت جمشید افتادند که پیشنهاد حضور نماینده ای از شهر آبادان با توجه به پشتوانه قوی و سابقه درخشان این شهر در رقابت های کشوری باعث شد تا کارگزاران وزارت نفت، آبادان را صاحب نماینده ای در اولین دوره رقابت های با
شگاهی کنند. بر همین اساس در این سال تعدادی از بهترین بازیکنان باشگاه های آبادان جذب تیم صنعت نفت شدند و نفت آبادان آرام آرام به تیم محبوب مردم جنوب تبدیل گشت. در آن سال ها مسابقات با کمترین امکانات ولی در سطح ایده آلی برگزار می گردید و نماینده فوتبال آبادان توانست با ارائه بازی های قابل قبولی یکی از تیمهای مطرح کشور شود. این تیم سال ها با پیراهن باشگاه های کشورهای آمریکای جنوبی و گاهی اوقات باشگاه های انگلستان بازی های خود را انجام می داد. اما از اواخر سال ۱۳۵۵ با روی کار آمدن کادر مدیریت جدید و مربیگری منوچهر سالیا به پیشنهاد پرویز دهداری رنگ لباس تیم صنعت نفت رسماً به زرد برزیلی تغییر یافت. از همان سال صنعت نفت با نام «برزیل ایران» شهرت یافت. ورزشگاه. ورزشگاه اصلی تیم صنعت نفت آبادان، ورزشگاه جهان پهلوان تختی آبادان واقع در آبادان می باشد. این ورزشگاه یکی از قدیمی ترین ورزشگاه های فوتبال در ایران است که طی ۲ دهه اخیر ۳ بار مورد بازسازی اساسی قرار گرفته است در مرحله اول روبروی جایگاه اصلی به تعداد ۶ سکو ساخته شد که ظرفیت ورزشگاه را از ۵ هزار نفر اولیه به ۱۵۰۰۰ نفر تبدیل کرد در مرحله دوم و پس از افتتاح جایگاه
های جدید جایگاه اصلی بعد از ۵۰ سال از بنای اولیه و ۳۰ سال از تبدیل به چمن بازسازی اساسی شد و این مرحله نیز در سال ۱۳۹۰ افتتاح گردید در مرحله سوم فضاهای زیر جایگاه اصلی به اماکنی از قبیل کلینیک پزشکی - اتاق کنفرانس - رختکنهای جدید و اتاق مانیتورینگ تبدیل شد در اواسط لیگ ۸۶–۸۷ و بازی با سایپا این ورزشگاه به عنوان دومین ورزشگاه ایران در آن زمان صاحب اسکوربورد تمام دیجیتال گردید تا تمامی وقایع بازی توسط تماشاگران قابل دیدن گردد. در اواسط لیگ ۸۹–۹۰ نیز این ورزشگاه پس از ورزشگاه آزادی دارای سیستم دوربین مداربسته برای کنترل هرچه بیشتر فضای ورزشگاه گردید. این ورزشگاه در بازدید مسئولان کنفدراسیون فوتبال آسیا نتوانست با معیارهای AFC همخوانی داشته باشد ولی با نکاتی که از سوی ناظران کنفدراسیون فوتبال آسیا گوش زد شد و طی اقدامی گسترده از سوی مدیران باشگاه صنعت نفت آبادان و پالایشگاه آبادان ۹۰ درصد نواقص برطرف شد و همچنین مقرر گردیده است که تا پایان سال تمام ورزشگاه تختی مجهز به صندلی شود درب های ورودی به ورزشگاه نیز به گیت های الکترونیک تبدیل شوند. همچنین از دیگر برنامه های تکمیلی جهت این ورزشگاه پیر نصب سایبان برای جایگ
اه های تماشاگران می باشد. این ورزشگاه متعلق به پالایشگاه آبادان بوده و به عنوان ورزشگاه اختصاصی تیم صنعت نفت آبادان شناخته می گردد. هواداران. هواداران این تیم آبادانی در نوع خود در جنوب کشور از پرشورترین ها هستند و در سال ۸۶–۸۷ در بازی پلی آف لیگ برتر این ورزشگاه پر از تماشاگر شد و تبدیل به دومین بازی پر هوادار ایران در آن سال شد. تعداد زیادی از هنرمندان مشهور، طرفدار صنعت نفت آبادان هستند که این مسئله در کشور کم نظیر است. از جمله این افراد می توان به ناصر تقوایی، حمید فرخ نژاد، نادر سلیمانی، رضا فیاضی و احمد ایراندوست اشاره کرد. حمید فرخ نژاد و نادر سلیمانی سابقه حضور در آبادان برای هواداری تیم را هم داشته اند. همچنین عروسک جناب خان در برنامه تلویزیونی خندوانه در شبکه نسیم نیز طرفدار صنعت نفت است. تیم های پایه و آکادمی. تیم های امید و پایه این باشگاه یکی از موفق ترین و فعال ترین تیم ها در زمینه پرورش بازیکن هستند که محمد دریس، مسلم مجدمی، محمدرضا غبیشاوی، رضا جبیره، حسین بغلانی و جعفر سلمانی چند مورد از بازیکنان پرورش یافته در این تیم ها هستند. بازیکنان. بازیکنان کنونی. فهرست زیر شامل بازیکنان فصل ۰۵–۱۴۰۴ صن
عت نفت می باشد. بازیکنان خارجی. فهرست بازیکنان خارجی باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان شامل بازیکنانی می شود که با تابعیت غیر ایرانی برای باشگاه فوتبال صنعت نفت بازی کرده اند. مربیان. کادر فنی کنونی. از تاریخ ۱ فروردین ۱۴۰۳ افتخارات. قهرمان(۲): ۷۵_۱۳۷۴، ۸۲_۱۳۸۱
فلش کارت مجموعه ای از کارت های حاوی اطلاعات همچون لغات و اعداد است که ممکن است در یک طرف یا دو طرف کارت نوشته شده باشند. از فلش کارت در تمرینات کلاسی یا مطالعه شخصی استفاده می شود. در یک طرف کارت پرسش و در طرف دیگر پاسخ آن نوشته می شود. بر روی فلش کارت ها می توان واژگان، تاریخ رویدادها، فرمول ها و هر چیزی که بتوان آن را با پرسش و پاسخ یاد گرفت نوشت. فلش کارت ها به طور گسترده در تمرینات یادگیری به منظور کمک در به یاد سپاری با روش تکرار با فاصله زمانی مورد استفاده قرار می گیرند.
نشر به تولید، توسعه و توزیع ادبیات، موسیقی یا هرگونه دانش و اطلاعات به روش تولید نسخه کاغذی کتاب، آلبوم یا هرگونه رسانه اطلاع رسانی وابسته به تکنولوژی های نوین گفته می شود. در بعضی از موارد ممکن است پدیدآورندگان خودشان ناشر اثر خود باشند؛ به این معنا که همان کسی که محتوا را ایجاد کرده است، رسانهٔ لازم برای پخش محتوا را نیز فراهم کند. همچنین، ناشر ممکن است به شخصی گفته شود که یک شرکت یا یک مؤسسه انتشاراتی دارد یا مجله ای را منتشر می کند. این اصطلاح از زمان گذشته به توزیع آثار چاپی مثل کتاب و روزنامه گفته می شد اما با بروز سیستم های اطلاعات دیجیتال و اینترنت، هدفِ نشر گسترده شده است و منابع الکترونیک مانند نسخه های الکترونیک کتاب ها و مجلات و همچنین ریزانتشار (میکروپابلیشینگ: Micropublishing)، وبگاه ها، وبلاگ ها، نشر بازی های ویدئویی، و مانند آن ها را دربرمی گیرد. نشر شامل این مراحل است: پذیرش، ویرایش نسخه اولیه ، تولید و چاپ (و نیز معادل های دیجیتالِ آن)، و بازاریابی و توزیع. فرایند نشر. پذیرش و مذاکره. وقتی یک اثر مورد پذیرش قرار می گیرد، ویراستاران کمیسیون گیرنده بر سر خرید مالکیت فکری و مبلغ مالکیت مذاکره م
ی کنند. پدیدآورندگان مواد سنتی چاپی معمولاً حقوق مالکیت فکری خود را مطابق با قوانین کشور (های) متبوع که قرار است توزیع در آنجا انجام گیرد می فروشند. در مورد کتاب ها، ناشر و نویسنده بایستی بر سر فرمت نشر (رایج ترین فرمت های نشر عبارتند از: جلد نرم، جلد نرم تجاری و جلد گالینگور) به توافق برسند. مراحل پیش از تولید. اگرچه به مراحل جداگانه رسیدگی می شود ممکن است همزمان با هم انجام پذیرند؛ مثلاً ویرایش متن کتاب و طراحی جلد آن ممکن است همزمان با فروش و بازاریابی کتاب آغاز شود. مرحله ویرایش. پس از اینکه تصمیم به چاپ گرفته شود و مشکلات حقوقی حل شود، از پدیدآورنده اثر خواسته می شود تا با بازنویسی و تغییرات جزئی کیفیت کارش را بهبود ببخشد و یک تیم شروع به ویرایش اثر می کنند. مرحله طراحی. پس از اینکه بر سر متن نهایی توافق شد، نوبت به مرحله طراحی می رسد. مرحله فروش و بازاریابی. مرحله فروش و بازاریابی شدیداً با فرایند ویراستاری گره خورده است. وقتی تصویرهای جلد کتاب آماده شد، یا فصل های کتاب مورد ویرایش قرار گرفتند، افراد فروشنده می توانند با مشتریان وارد صحبت شوند تا در آن ها ایجاد علاقه کنند. شرکت های نشر معمولاً صفحاتی از
اطلاعات پیشرفته تولید می کنند و برای مشتریان یا ناشران خارجی ارسال می کنند تا فروش احتمالی را برآورد کنند. پس از آنکه میزان علاقه اولیه اندازه گیری شد، این اطلاعات بازخورد خود را در فرایند ویرایش نشان می دهد و می تواند در انتخاب چارچوب کتاب و استراتژی مورد استفاده برای فروش آن اثر بگذارد. به عنوان مثال اگر علاقه ناشران خارجی زیاد باشد، ممکن است بین ناشران همکار توافقنامه هایی منعقد شود تا هزینه های چاپ را با کمک هم تأمین کنند و هزینه تمام شده برای هر واحد کتاب کاهش یابد. برعکس اگر بازخورد اولیه قوی نباشد، چاپ کتاب ممکن است کاهش یابد یا بودجه ای برای بازاریابی آن صرف نمی شود یا بالکل از انتشار آن منصرف می شوند. چاپ. گام پس از ویرایش و طراحی کتاب، چاپ است. در این مرحله ابتدا یک نسخه اصلاح پیش از چاپ (Prepress proofing) تولید شده و برای بررسی نهایی به چاپخانه و برای امضا برای ناشر فرستاده می شود. نسخه اصلاح، کتاب رابه صورت دقیق نمایش می دهد و حالت چاپ شده آن را مشخص می کند، به گونه ای که ناشر را قادر می سازد تا اشتباهات احتمالی را بیابد و اصلاح نماید. بعضی از شرکت های چاپ به جای نسخه اصلاح چاپی، نسخه اصلاح الکت
رونیکی تولید می کنند. پس از آنکه نسخه اصلاح مورد تأیید واقع شد، فرایند چاپ (تولید فیزیکی اثر چاپی) آغاز می شود. جدیداً یک فرایند چاپ به نام چاپ بنابر تقاضا ظهور یافته است. کتاب مثل حالت عادی نوشته، ویرایش و طراحی می شود اما ناشر تا زمانی که سفارش از مشتری دریافت نکند کتاب را چاپ نمی کند. با این روش هزینه انبارداری کاهش می یابد و احتمال چاپ به تعداد بیشتر از حد فروش را تقلیل می دهد. صحافی. در مورد کتاب ها صحافی فوراً پس از فرایند چاپ انجام می شود. صحافی شامل تا کردن صفحات چاپ شده، محکم کردن آن ها با هم، وصل کردن تخته یا جلد به آن ها و جلد کردن کل این ها با چرم یا مواد دیگر است. توزیع. آخرین مرحله نشر در دسترس عموم قرار دادن محصول است که معمولاً از طریق فروش صورت می گیرد. در سده های گذشته پدیدآورندگان خودشان اغلب وظایف ویرایش، چاپ و فروش را به عهده می گرفتند اما امروزه این ها جدا شده اند. وقتی کتاب، روزنامه یا هر نشریه دیگری چاپ شد ناشر کانال های مختلفی برای توزیع آن دارد. کتاب ها معمولاً از طریق کتابفروشی یا سایر خرده فروشان به فروش می رسند. روزنامه ها و مجله ها معمولاً توسط ناشر به صورت اشتراک و از طریق روزنا
مه پخش کن ها یا پست به دست مشترکان می رسد. گاهنامه ها نیز معمولاً توسط دکه ها یا دستگاه های خودکار فروش فروخته می شوند. نشر به عنوان کسب و کار. در ویرایش یازدهم دانشنامه بریتانیکا نشر را یک «کار کاملاً تجاری» تعریف کرده است که بیشتر هدفش کسب سود بوده است تا کیفیت ادبیات. نشر اساساً یک کسب و کار است که نیاز به هزینه های ساختن، تولید کردن، و توزیع کردن یک کتاب یا هر اثر دیگر دارد و هدفش افزایش درآمد ناشی از فروش کتاب نمی باشد. نشر امروزه یک کسب و کار بزرگ است و رید الزویر و پیرسون از غول های معروف جهان هستند. زیربخش های صنعت نشر. نشر روزنامه. روزنامه نشریه ای است که به طور مرتب طرح ریزی می شود تا خبرهای جدید را عرضه کند، معمولاً روی یک نوع کاغذ ارزان به نام کاغذ روزنامه چاپ می شود. روزنامه ها در درجه اول به مشترکان فروخته می شود یا در دکه های مطبوعاتی یا تبلیغ در روزنامه های رایگان عرضه می شود. در ایالات متحده آمریکا یک سوم ناشران، ناشر روزنامه هستند. نشر فصلنامه. نشریه های دوره ای نشریه هایی هستندکه ویرایش جدیدشان به صورت مرتب منتشر می شود. روزنامه ها و مجله ها نشریه ادواری (گاهنامه مطبوعاتی) هستند اما در صنعت
نشریات ادواری را شاخه ای جداگانه می دانند که شامل مجلات و ژورنال های دانشگاهی می شود. نشر کتاب. در ایالات متحده آمریکا، کمتر از یک ششم ناشران، ناشر کتاب هستند. نشر نیازمندی ها. نشر فهرست (دایرکتوری) (مثل نیازمندی ها) یک نوع تخصصی نشر بود که با ظهور اینترنت بسیاری از فهرست ها، آنلاین گردیدند. نشر دانشگاهی. ناشران دانشگاهی عمدتاً به نشر کتاب یا نشریات ادواری ای می پردازند که ویژه موضوعات دانشگاهی است. مالک بعضی از این انتشارات های دانشگاهی موسسات فرهنگی هستند. سایر آن ها نیز در متعلق به شرکت های تجاری هستند که بر روی زمینه های دانشگاهی تمرکز دارند. با توسعه چاپ فشاری انقلابی به وجود آمد در عرصه ارتباطات و تبادل آخرین فرضیه های علمی و نتایج تحقیقات بین جامعه دانشگاهی و آنچه را که دانشمندان شخصاً انجام می دادند گسترش داد. اما این بهبود ارتباطات موجب شد چالشی برای کتابخانه ها به وجود بیاید که به ناچار بایستی وزن و حجم عظیمی از متون را در خود جای می دادند. نشر دیجیتال. رادیو، تلویزیون، سینما، سی دی ها (لوح های فشرده)، دی وی دی ها، سیستم های موسیقی، بازی ها، سخت افزارهای رایانه ای، ارتباطات تلفنی اطلاعات را به مخاط
بان منتشر می کنند. به علاوه بازاریابی یک فیلم بزرگ، شامل داستان پردازی (Novelization) یک رمان گرافیک یا کمیک، آلبوم ساندترک، بازی، مدل، اسباب بازی، الخ می باشد. بعضی از ناشران بزرگ تمام بخش هایشان را یک فرانشیز خاص بخشیده اند مثلاً بالانتین دل ری لوکابوکس (Ballantine Books) صاحب حق انحصاری جنگ ستارگان در ایالات متحده است؛ همین حق را در انگستان راندوم هاوس (Random House) دارا می باشد. صنعت بازی نیز از طریق انتشارات BL (Black Library) یا Wizards of the Coast برای خود دست به انتشار می زند. بی بی سی نیز برای خود بخش انتشارات دارد که مجموعه های بلندی مثل دکتر هو را منتشر کرده است. این آثار رسانه ای از طرف سایرین نیز بازاریابی می شوند و میزان فروش شان بالا می رود. نشر رسانه جایگزین. نویسندگانی که در یک زمینه تخصصی یا برای گروه کوچکی از مخاطبان مطلب می نویسند ممکن است به جای بازار گسترده به دنبال رسانه های جایگزین بگردند مثل چاپ کوچک (Small press) یا خود تألیفی. نشر کتاب های نفیس نشر کتاب های نفیس، یکی از شاخه های خاص و هنری صنعت نشر است که هدف آن، تولید آثاری با کیفیت بالا، طراحی منحصربه فرد و ارزش ماندگار فرهنگی و
بصری است. برخلاف نشر عمومی که بر تیراژ بالا و توزیع گسترده تمرکز دارد، در نشر نفیس اولویت با کیفیت، ظرافت، و زیبایی است؛ گاه حتی در تیراژ محدود و کاملاً اختصاصی در این نوع نشر، انتخاب اثر معمولاً با دقت و بر اساس اهمیت فرهنگی، ادبی، تاریخی یا مذهبی آن صورت می گیرد. آثاری همچون دیوان شاعران کلاسیک فارسی، نسخ خطی کهن، متون مقدس، یا آثار نایاب از بزرگان ادب، فلسفه و عرفان، بیشترین سهم را در این حوزه دارند فرایند نشر کتاب نفیس از همان ابتدا با نگاه هنری آغاز می شود. طراحی جلد و صفحات، نوع کاغذ، نوع چاپ، و حتی نوع صحافی، همه با وسواس خاصی انتخاب می شوند. چاپ این آثار معمولاً با استفاده از دستگاه های پیشرفته افست یا روش های سنتی چاپ دستی انجام می شود و گاه برای بخش هایی از کتاب، چاپ طلاکوب، نقره کوب یا برجسته استفاده می شود ناشران کتاب های نفیس اغلب همکاری نزدیکی با هنرمندان، خوشنویسان، تصویرگران سنتی و طراحان کتاب دارند تا نتیجه نهایی چیزی فراتر از یک کتاب معمولی باشد؛ بلکه یک اثر هنری و فرهنگی تمام عیار خلق شود. در بسیاری از موارد، کتاب های نفیس در جعبه های ویژه، قاب های چرمی یا جعبه هایی با طراحی خاص عرضه می شو
ند که خود جزئی از تجربه هنری اثر به شمار می آیند نشر کتاب نفیس، تنها یک فعالیت اقتصادی نیست، بلکه نوعی نگاه فرهنگی بلندمدت است. این کتاب ها به عنوان هدیه های رسمی، آثار کلکسیونی، یادگارهای ماندگار خانوادگی یا نمادهای فرهنگی مورد توجه قرار می گیرند. در برخی موارد نیز به عنوان محصول صادراتی فرهنگی به کشورهای دیگر ارائه می شوند در ایران، نشر کتاب های نفیس در دهه های اخیر با رشد قابل توجهی روبه رو بوده و برخی ناشران تخصصی توانسته اند با بهره گیری از میراث هنرهای سنتی همچون تذهیب، نگارگری، خطاطی و صحافی دستی، مجموعه هایی منحصربه فرد تولید کنند که هم از نظر محتوا ارزشمندند و هم از نظر هنری با گسترش فناوری، اکنون امکان ترکیب روش های سنتی با ابزارهای مدرن فراهم شده است؛ از طراحی دیجیتال برای صفحات و جلد گرفته تا چاپ با کیفیت فوق العاده بالا. اما همچنان جوهره نشر نفیس، حفظ اصالت، اصالت فرهنگی و پرداختن به زیبایی گرایی در کتاب است وضعیت نشر در ایران. بی گمان سیاست های کلان فرهنگی، اقتصادی و سیاسی دولت در این نابسامانی ها بسیار اثر گذارند.
آب بازسانیان بی دندان یا نهنگان بی دندان یکی از دو زیرراسته های آب بازسانان است که شامل چهار تیره و پانزده گونه می شود. ویژگی اصلی این جانوران دارا بودن صفحه شانه ای به جای دندان در دهان است. این ویژگی آن ها را از آب بازسانیان دندان دار متمایز می کند. سنگواره آب بازسانان بی دندان نشان می دهد که آن ها پیش از فرگشت صفحه های شانه ای دارای دندان بودند. توصیف ظاهری. بیشتر نهنگ های بزرگ جثه در میان نهنگ های بی دندان هستند، از جمله نهنگ آبی که بزرگ ترین جاندار زنده بر روی زمین است؛ این در حالی است که در میان نهنگ های دندان دار تنها نهنگ عنبر جثه بسیار بزرگ دارد. همه نهنگ های بی دندان طولی بیشتر از ۶ متر دارند. نهنگ های بی دندان در فک بالایی آرواره خود صفحه های شانه ای دارند. در هر دو سوی فک بالا نزدیک به ۴۰۰ عدد از این صفحه ها در حالت بسیار متراکم و به هم فشرده وجود دارند. آن ها دارای دو سوراخ تنفسی هستند که شکلی همانند V در زبان انگلیسی دارند. شکار و وضعیت بقا. به استثنای نهنگ شکار کوتوله، همه دیگر نهنگ های بزرگ جثه قربانی شکار گسترده توسط صنعت شکار نهنگ بوده اند. بیش از ۲ میلیون نهنگ توسط ابزارهای پیشرفته شکار در
قرن ۲۰ام شکار شدند و این باعث شد که نهنگ های شکار و خاکستری و قطبی تا سال ۱۹۰۰ به شدت کاهش جمعیت پیدا کنند و تا مرز انقراض پیش بروند. با آنکه امروزه به نظر می آید که جمعیت بسیاری از این گونه ها در حال بهبود و بازیابی خود است، بعضی هنوز بسیار تهدیدپذیر باقی مانده اند. در میان بیشترین تهدید شده ها می توان به نهنگ شکار اطلس شمالی، نهنگ شکار آرام شمالی، جمعیت های نهنگ قطبی ساکن شمال اقیانوس اطلس، جمعیت های نهنگ خاکستری ساکن غرب اقیانوس آرام، بیشتر جمعیت های نهنگ آبی اشاره کرد.
خوشنویسی ایرانی که در ایران و سرزمین های وابسته یا تحت نفوذ او همچون کشورهای آسیای میانه، افغانستان و شبه قاره هند به تدریج حول محور فرهنگ ایرانی شکل گرفت. در حالی که عمدهٔ تبدیل نگارش معمولی کلمات به خوشنویسی هنرمندانه در جهان اسلام، به عهده ایرانیان بوده است، رفته رفته ایرانیان سبک و شیوه هایی مختص به خود را در خوشنویسی ابداع کردند. هرچند این شیوه ها و قلم های ابداعی در سایر کشورهای اسلامی هم طرفدارانی دارد اما بیشتر مربوط به ایران و کشورهای تحت نفوذ آن همچون کشورهای آسیای میانه، افغانستان، پاکستان و هند است. پرونده خوش نویسی ایرانی با عنوان «برنامه ملی پاسداری از هنر سنتی خوشنویسی در ایران» در شانزدهمین جلسه کمیته بین دولتی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس به ثبت رسید. شکل گیری. در ایران بعد از فتح اسلام، خطّاطی به شیوهٔ نسخ وجود داشت. در پرتو حمایت ابوبکر بن سعد زنگی در فارس، ده ها نسخه قرآن خطی به وجود آمد. در زمان حکومت ایلخانیان، به دلیل نفوذ هنر چین و سلطهٔ مغولها، اوراق مُذهّب کتاب ها، نخستین بار با نقش های تزیینی زینت یافت. در زمان حکومت تیموریان در ایران، خط و خوشنویسی اهمیتی ویژه یافت. میرعلی تبریزی
خط نستعلیق را که از ترکیب خط نسخ و تعلیق به تدریج ایجاد شده بود را قوام بخشید. از شاهزاده بایسنقر میرزا به عنوان مشهورترین خطاط قرآن در این دوره یاد می شود. آنچه که به عنوان شیوه ها یا قلم های خوشنویسی ایرانی شناخته می شود بیشتر برای نوشتن متون غیر مذهبی نظیر دیوان اشعار، قطعات ظریف هنری یا برای مراسلات و مکاتبات اداری ابداع شده و به کار رفته است. این در حالی است که خط نزد اعراب و ترکان عثمانی بیشتر جنبه دینی و قدسی داشته است. هرچند آنان نیز برای امور منشی گری و غیرمذهبی قلم هایی را بیشتر به کار می برند، اما اوج هنرنمایی آنان - برخلاف خوشنویسان ایرانی- در خط ثلث و نسخ و کتابت قرآن و احادیث قابل رویت است. در ایران نیز برای امور مذهبی مانند کتابت قرآن یا احادیث و روایات و همچنین کتیبه نویسی مساجد و مدارس مذهبی بیشتر از خطوط ثلث و نسخ بهره می گرفتند که نزد اعراب رواج بیشتری دارد. هرچند ایرانیان در این قلم ها نیز شیوه هایی مجزا و مختص به خود آفریده اند. در حال حاضر علاقه مندان به هنر خوشنویسی امکان شرکت در کلاس های انجمن خوشنویسان ایران یا کلاس های خصوصی توسط استادان مرتبط با این رشته را دارند. برای شرکت در کلاس
های انجمن خوش نویسان ایران باید به دفاتر این انجمن در محل سکونت خود مراجعه کنید خط تعلیق. خط تعلیق را می توان نخستین خط ایرانی دانست. خط تعلیق که ترسل نیز نامیده می شد از اوایل سده هفتم پا به عرصه گذاشت و حدود یکصد سال دوام داشت؛ و بعد رفته رفته از رواج آن کاسته شد و رونق سابق را از دست داد. تعلیق از ترکیب خطوط نسخ و رقاع به وجود آمد و کسی که این خط را قانونمند کرد خواجه تاج سلمانی بود؛ که بعدها به وسیله خواجه عبدالحی منشی استرآبادی به آن قواعد و اصول بیشتری بخشیده شد. تعلیق که بیشتر به عنوان خط تحریر برای نوشتن نامه ها و فرمان های حکومتی بکار می رفته، دارای دوایر زیاد، حروف مدور و قابلیت بسیاری در ارائهٔ ترکیب های متنوع و کمپوزیسیون های گوناگون دارد. به همین دلیل بیشتر در بین کسانی رواج داشته که از نظر سواد و میزان آشنایی با خط در سطح بالایی باشند. در زمانهٔ بی حوصلهٔ ما نمی تواند از نظر خوانایی گسترهٔ کاربری همگانی پیدا کند. از این رو این خط به تدریج کاربرد خود را از دست داد. خط نستعلیق. پس از خط تعلیق که نخستین خط شکل گرفته ایرانی بود نستعلیق شکل گرفت که افتخار هنر ایرانی است. در میان خطوط ایرانی و عربی، خ
ط نستعلیق به گواه آثار آفریده شده به عنوان زیباترین خط و برتر از خطوط اسلامی شناخته شده و آن را «عروس خطوط اسلامی» نامیده اند. از ترکیب و ادغام دو خط "نسخ" و "تعلیق" به تدریج خط جدیدی پدید آمد که "نسختعلیق" نام گرفت و در اثر کثرت استعمال این نام به نستعلیق تغییر پیدا کرد. در سده هشتم هجری قمری میرعلی تبریزی (درگذشت: ۸۵۰ هجری قمری) این خط را قانون مند کرد و در حد رقابت با خطوط ششگانه قدیمی مطرح نمود. این خط بسیار مورد اقبال واقع شد و موجب تحول عظیمی در هنر خوشنویسی گردید. نستعلیق حدود یک دانگ سطح و مابقی آن دور است. (یک ششم حرکت های مستقیم و پنج ششم حرکت های مدور دارد) پس از میرعلی تبریزی پسرش میرعبدالله و بعد از او میرزا جعفر تبریزی و اظهر تبریزی در تکامل خط نستعلیق کوشش ها کردند تا نوبت به سلطانعلی مشهدی رسید که خدمات شایانی به این هنر اصیل نمود. استادان زیادی پس از سلطانعلی مشهدی در رشد نستعلیق مؤثر بودند. همانند میرعلی هروی و پس از حدود یک سده، خوشنویس نامی و بزرگ، میرعماد حسنی (۱۰۲۴ هجری قمری). او که معاصر شاه عباس صفوی بود با نبوغ خود تغییرات و سبکی در خط نستعلیق به وجود آورد که هنوز پس از گذشت قریب ۴۰۰
سال مورد استفاده و الهام بخش خوشنویسان است. او پایه خط را به جایی رساند که برخی معتقدند از زمان پیدایش خط نستعلیق تاکنون هنرمندان خوشنویس را یارای برابری با او نبوده است. هم زمان با میرعماد هنرمند بزرگ دیگری به نام علیرضا عباسی می زیست که رقیبی برای او به شمار می رفت. علیرضا عباسی علاوه بر خط نستعلیق خفی و جلی، در خط ثلث نیز استاد بود به طوری که قالب کتیبههای مساجد و بناهای تاریخی اصفهان به خط ثلث یا به سرپرستی او انجام شده است. خط نستعلیق علاوه بر خوشنویسانی که در حیطه ایران کنونی می زیستند، در خراسان بزرگ و کشورهای آسیای میانه، افغانستان و به ویژه خوشنویسان دربار گورکانیان هند (که تعلق خاطر ویژه ای به فرهنگ ایرانی داشتند) رشد و پیشرفت قابل توجهی کرد. به طور کلی سده های نهم تا یازدهم هجری را می توان سده های درخشان در هنر خوشنویسی دانست. خط شکسته نستعلیق. در اواسط سده یازدهم هجری سومین خط خالص ایرانی، یعنی شکسته نستعلیق شکل گرفت. مرتضی قلی خان شاملو حاکم هرات از جمله کسانی بود که در پدید آمدن و استواری این خط جدید مؤثر بود. علت پیدایش آن را می توان نیاز به تندنویسی و راحت نویسی در امور منشی گری و البته بیش از
آن، ذوق و خلاقیت هنری ایرانی دانست. همانطوری که پس از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به خاطر سرعت در کتابت، شکسته تعلیق آن را نیز به وجود آوردند. از آن جایی که نوشتن خط زیبای نستعلیق مستلزم صرف وقت و دقت زیاد است، خط شکسته نستعلیق از ترکیب خط محجور تعلیق با خط ظریف نستعلیق شکل گرفت تا سرعت و زیبایی را هم زمان داشته باشد. خط شکسته نستعلیق به دست محمدشفیع هروی حسینی هراتی کامل تر شد و عبدالمجید طالقانی قواعد جدیدی برای آن وضع نمود و آن را به اوج رساند. درویش عبدالمجید شکسته نستعلیق را به جایی رساند که میرعماد در نستعلیق انجام داده بود. پس از او می توان از سید علی اکبر گلستانه و میرزا غلامرضا اصفهانی به عنوان شکسته نویسان بزرگ نام برد که در ترویج خط شکسته نقش مهمی ایفا نمودند. در بخش شکسته نستعلیق دو شیوه وجود دارد یکی بر اساس مکتب قدما و دیگری شیوه نوین می باشد که مبدع آن یدالله کابلی خوانساری است .در این شیوه فرم های گرافیکی و تغییر اندازه های دانگ قلم و ارتباط فرم ها بیشتر دیده می شود که در اصطلاح نوین به آن سماع قلم می گویند. دوران قاجار. در دوره قاجار با ظهور پدیده چاپ و چاپ سنگی و همچنین گسستگی ارتباط خوشنویسا