Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کَهن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت (کوهبنان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۵۹خانوار) بوده است.
گراکوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت (کوهبنان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
مگسو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت (کوهبنان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
رتک (کوهبنان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است. موقعیت جغرافیایی و منطقه ایی. روستای تاریخی رتک در ارتفاع ۱۷۵۰ متری از سطح دریا ارتفاع و در شمال غربی شهر کوهبنان در طول و عرض جغرافیایی ۳۲/۳۱ شمالی، ۱۷/۳۱جنوبی، ۱۰/۵۶ شرقی و ۵۵/۵۶ غربی واقع است، در فاصله ۳۷ کیلومتری غرب شهر کوهبنان قرار گرفته است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت (کوهبنان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۴۶خانوار) بوده است. آثار تاریخی. قلعه رتک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کوهبنان، بخش مرکزی، دهستان خرمدشت، روستای رتک واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۹۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. برج رتک مربوط به سده های ۱۰ تا ۱۳ - دوره صفوی است و در شهرستان کوهبنان، بخش مرکزی، دهستان خرمدشت، روستای رتک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۳۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیر غوچی سنگ نوشته هایی با قدمتی چند هزار ساله با نقش و نگار قوچ که مردم روستای رتک عقاید و دیدگاه خاصی نسبت به آن ها دارند. درخت کهن سال پتک در ا
ین روستا درختی» مثل «کوهی استوار که به مرور زمان فرسوده شده است، وجود دارد که اهالی آن را به نام درخت (پتک) می شناسند و می گویند چندین نسل ما نیز به یاد ندارد و تقریباً ۱۵۰۰ سال به بالا عمر دارد. این درخت» مثل «درخت بائو باب که در منطقه سیستان وبلوچستان موجود است هرکجا شاخه ای در زمین فرومی رود در همان جا درخت کوچک دیگری از همین درخت رشد می کند و درحال حاضر در اطراف این درخت درختچه های کوچک زیادی وجود دارد و برخلاف درخت چنار آتش نمی گیرد. طبق گفته اهالی درختی دیگر از همین نوع با قدمت و ارتفاع بیشتر در صحن مسجد قرار داشته است که جهت گسترش مسجد و فرسودگی درخت آن را قطع کرده اند.این درخت در ۲۳ تیر ماه ۱۳۹۷ به دلیل نا معلوم در آتش سوخت. خانه های باستانی خانه های با قدمت چند صد ساله با معماری و سبک بسیار زیبا و تاریخی بوکن ها (بیکندها) زاغه هایی هستند که اشخاص برای نگه داری رمه های خود آن ها را معمولاً در بیابان حفر می کنند، چون زمستان هوا سرد است و دامداران هم نمی توانند دام های خود را هر شب به روستاها بیاورند، لذا هر گله داری برای خود بوکنی حفر می کند که سال ها به نام همان شخص نامیده می شود. در کنار بوکن اتاقی ز
یرزمینی مثل بوکن تعبیه می کنند به نام مرخونه، که چوپان برای جان پناه خود از آن استفاده می کند. برخی از جمله این بوکن ها که به زبان محلی بیکند گفته می شود به این شرح است، در گود حرم تعدادی بوکن وجود دارد که دامداران برای نگه داری از دام های خود از آن ها استفاده می کنند و عبارتند از: بی کندهای کوشکوئی ها، لویی، کویی (کربلایی حسن)، دره سگ دری (تقی کرمانی از روستای کرمانی)، حسن اکبر قاسم رتکی، علی رحیم، میرزا حسین (ملاحسین حاج علی اکبر)، حاجی آخوند، شمسی، لُک انجیر، کربلایی اکبر زینل، بیکند بیدحرم، بیکند غلام علی در حریم رودخانه کهنی و دو بیکند گازکن در جوار رودخانه ای به همین نام، بیکند بمانعلی شرق رتک، بیکند تل دُم دار و بیکند حسین حاجی که بین راه ده علی به بیدان قرار دارد. آداب و رسوم. مراسم جوش زنی و سنگ زنی بررسی و شناخت عزاداری ها به ویژه عزاداری های سنتی نیازبه بررسی از دو دیدگاه مذهبی و تاریخی دارد. آنچه به عنوان مذهب در مراسم عزاداری به چشم می خورد لزوماًپشتوانه تکلیف دینی و اعتقادی را به همراه ندارد. اما می تواند پشتوانه تاریخی – فرهنگی داشته باشد که با ورود به حوزه مذهبی در انطباقی مناسب با شرایط، ضمن
حفظ آشکار یا نهانی صبقه بومی خود به حیات خود وجهه قانونی می بخشد. از این روست که تنوع گسترده مراسم عزاداری در داخل ایران و کشورهای خارجی دیگر به چشم می خورد. جدای از وجوه اشتراک این تنوع عزاداری که زاده تعامل فرهنگی انسانها در طول تاریخ می باشد. جلوه های خاص و ویژه ای در اجرای مراسم عزاداری نیز در جای جای ایران و دیگر کشورها دیده می شود که می توان به عنوان ویژگی خاص آن مراسم در آن منطقه خاص بشمار آورد. مراسم جوش زنی و سنگ زنی در ایران نیز در این مقوله می گنجد. بررسی وجوه اشتراک و افتراق این دو مراسم فی نفسه و همچنین به لحاظ مکانی می تواند بسیار ارزشمند باشد. تنوع گسترده شیوه های سینه زنی ایرانیان با توجه به پیشینه تاریخی نخستین پایگاه شیعه و از سوی دیگر وجود صبقه های تاریخ کهن این کشور در زمینه سوگ های تاریخی، بر غنای این مقوله افزوده است. نگرش به این شیوه ها مثلاًتوجه به حرکت های گوناگون دست و پا و بدن و زبان گفتاری که در تنوع مراثی و نوحه ها نمود پیدا می کند. گاه آنقدر به یکدیگر نزدیک می شود که بررسی تشخیص خاستگاه آن را با مشکل روبرو می سازد. حرکت همآهنگ پا و دست که بر زمین و سینه زده می شود. در مراسم سینه
زنی بوشهر، هرمزگان و بسیاری از شهرهای حاشیه خلیج فارس مشابهت بسیاری با رسم سینه زنی مردم بعضی نقاط کرمان و یزد می یابد. مراسم سنگ زنی در روستای کهن مجاور روستای رتک و مراسم جوش زنی در اکثر روستاهای اطراف رتک برگزار می شود. عاشوری روز تاسوعا به نیت تمام مردانی که از محرم سال قبل فوت شده اند، عاشوری می گیرند، به این صورت که مردم در حسینیه جمع می شوند، علم را برداشته به خانه ای که مردی از آن مرده می روند. در آنجا مختصری جوش زده و به یاد مرحوم مورد نظر روضه می خوانند، آنگاه به خانه بازماندگان مردگان دیگر می روند، البته این روش منسوخ شده و فقط روز تاسوعا در حسینیه یا مسجد به یاد اموات مورد نظر روضه خوانی می کنند. چاوش خوانی یکی از رسوم چند صد ساله روستای تاریخی رتک می باشد که در هنگام عزیمت یکی اهالی به سفری زیارتی خوانده می شود. بیست هفتمو شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان، جوانان در حالی که روی سر خود چادری انداخته اند تا شناخته نشوند، یک سوزن جوالدوز برای دفاع از خود به همراه داشته و به درب خانه های اهالی رفته دق الباب می کنند، ظرفی را در درگاه درب انداخته تا صاحب خانه هدیه ای را داخل آن قرار دهد، وقتی صاحب خانه ه
دیه را درون ظرف گذاشت فرد چادر به سر ظرف را با هدیه درون آن برداشته می رود. گاهی صاحب خانه شیطنت کرده و می خواهد بداند که چه کسی از او هدیه می خواهد، به چادر به سر نزدیک شده تا چادر را از سر او بردار لذا چادر به سر با سوزن جوالدوزی که همراه دارد صاحب خانه را از خود دور می کند و اگر موفق نشد فرار را بر قرار ترجیح می دهد. پوشش گیاهی و جانوری. در این منطقه انواع مختلفی از پوشش گیاهی و درختان جنگلی وجود دارد که متأسفانه در سال های قبل، قبل از این که نفت نقشی در زندگی مردم داشته باشد، مردم این جنگ ها را از بین برده و به صورت زغال یا به طور مستقیم به عنوان سوخت استفاده کرده اند حتی بعضی از روستاها سقف خانه های خود را از چوب های درختان جنگلی درست کرده اند، حال آنچه باقی مانده از این قرار است: این منطقه از وحوش هم بی نصیب نیست و انواع حیوانات وحشی در آن زندگی می کنند مثل بزکوهی، میش کوهی، آهو، یوزپلنگ، انواع مارها، گرگ، روباه، شغال، کفتار، خرگوش، لاک پشت، جوجه تیغی، سیخول، بزمجه و انواع حشرات از جمله عقرب، رتیل و … وجود دارد. پرندگان این منطقه عبارتند از: کبوتر، کبک، چکُر، بلدرچین، فاخته، کلاغ، کلاغ گر، زاغ، گنجشک، ه
دهد، سیسالنگ، گنجشک سرسیاه، کون جازو، عقاب، شاهین و …
قریه علی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خرم دشت (کوهبنان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۸ نفر (۲۳۷خانوار) بوده است.
ابگرم (رودبار جنوب)، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۷خانوار) بوده است.
درحمزه (رودبار جنوب)، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
کزکنار، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
ساده میتون، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
دمیر، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۶خانوار) بوده است.
چاه جهانی، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
میان آب (رودبار جنوب)، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
درگی (رودبار جنوب)، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۴خانوار) بوده است.
پِنگ، روستایی در دهستان جازموریان بخش مرکزی شهرستان جازموریان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۷۲۵ نفر (۴۱۳ خانوار) بوده است.
رحمت آباد میاندران، روستایی در دهستان جازموریان بخش مرکزی شهرستان جازموریان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۰۴ نفر (۲۴۹ خانوار) بوده است.
کم سرتاپ، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
عالی آباد (رودبار جنوب)، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱۶ نفر (۱۷۵خانوار) بوده است.
علی آباد، روستایی در دهستان جازموریان بخش مرکزی شهرستان جازموریان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۹ نفر (۴۱ خانوار) بوده است.
توکل آباد زهکلوت، روستایی از توابع بخش جازموریان شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۹خانوار) بوده است.
چاه گمشاد، روستایی در دهستان بوئینگ بخش مرکزی شهرستان جازموریان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴۸ نفر (۹۰ خانوار) بوده است.
چاه دشت، روستایی در دهستان بوئینگ بخش مرکزی شهرستان جازموریان در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۱۹۷ نفر (۲۷۹ خانوار) بوده است.
راشته از روستاهای ماهدشت در بخش مرکزی شهرستان کرج استان البرز ایران است که امروزه به نام «کوی راشته» به عنوان محله ای از شهر ماهدشت درآمده است. کوی راشته واقع در جنوب شهرستان ماهدشت استان البرز، از طرف شرق در مجاورت صفادشت و ملارد و شهرستان شهریار استان تهران و از طرف غرب، شهرستان اشتهارد و بوئین زهرا استان قزوین قرار دارد. پیشینه. فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱ در مورد راشته می نویسد: راشته دهی است جزء دهستان حومهٔ شهرستان کرج، در ۲۲هزارگزی جنوب باختری کرج، کنار راه عمومی کرج به اشتهارد. این ده در جلگه قرار گرفته، هوای آن معتدل و سکنهٔ آن ۳۰۰۰ تن است که به زراعت اشتغال دارند. آب آن از قنات تأمین می شود و محصولات آن غلات، چغندرقند، بنشن، و میوه های مختلف است و دارای باغستان ها و راه ماشین رو است. سطح بالای آب های زیرزمینی این منطقه و سرازیر شدن آن ها در دهه های گذشته باعث به وجود آمدن مناطق سرسبز و باغات فراوان شده بود. در راشته تپه هایی باستانی وجود داشت که امروزه با ساخت وساز تخریب شده اند. (قلعه مشه بور بور و فروشگاه هاپیراستار توریستی از جاذبه های گردشگری راشته (راه شتر) می باشد. تپه های باستانی راشته به سده ۵
تا ۹ ه .ق مربوط است.
باب الابواب نام شهر دربند در دوره اسلامی است که واقع در داغستان امروزی و در غرب دریای خزر، تقاطع قفقاز شمالی و جنوبی و در ۲۶۱ کیلومتری شمال شهر باکو و جنوب شهر تاریخی بلنجر و سمندر است و به عنوان یکی از معبر (دربند) های قدیم رفت و آمد بین شمال و جنوب رشته کوه قفقاز به شمار می رفت. چون در دهانه دره های رشته کوه های قفقاز، دیوارها و قلعه هایی از جمله مدینه باب قرار داشت، به آن (دربند) باب الابواب گفته اند. کتزیاس (Ctesias)، جغرافیانویس یونانی، آن را دروازه خزر ضبط کرده است. بنابر مطالب تاریخ آغوان (Agvan)، به آن دروازه هون ها گفته اند. ظاهراً این نامگذاری به لحاظ هجوم اقوام خزر و هونها از آنجا (باب) به بلاد قفقاز بوده است. به نوشته مارکوارت به یونانی به آن چور (Tchor) و به ارمنی چول (Tchols) می گفته اند. در منابع ساسانی باب را دربند نوشته اند.
دریاچه (به تاجیکی: کول) محدودهٔ آبی بزرگی است که به آب های آزاد راهی ندارد (دریاچه بزرگ تر از آبگیر است). بعضی از دریاچه ها مانند دریاچه کاسپین به اندازه ای بزرگ هستند که در صحبت محاوره از آن ها به عنوان دریا نام برده می شود. دریاچه ها همانند رودها جاری نمی شوند و ساکن هستند. بیشتر دریاچه ها دارای آب شیرین هستند و اکثر آن ها در نیمکرهٔ شمالی زمین هستند. تعداد دریاچه ها و تالاب ها. دریاچه ها یکی از منابع مهم آبی در جهان محسوب می شوند و بخش های وسیعی از کره زمین را به خود اختصاص داده اند. نتایج یک تحقیق نشان داده است که حدود ۳۰۴ میلیون دریاچه و تالاب در سراسر کره زمین وجود دارد که البته حدود ۹۱ درصد آن ها زیر یک هکتار مساحت دارند. دریاچه ها نقش بزرگی در اکوسیستم طبیعت بازی می کنند. بر اساس برآوردی ۱۱۷ میلیون دریاچه در نقاط مختلف کره زمین، نزدیک به ۴ درصد از مساحتی را که توسط یخچال های طبیعی اشغال نشده، پوشش می دهد. محققان تنها دریاچه هایی را با وسعت حدود نیم هکتار و بیشتر، شمارش کرده اند، ما در مورد مساحتی بالغ بر ۵۱۷۹۹۷۶ کیلومتر مربع از کره زمین که با آب دریاچه ها پوشش داده شده، صحبت می کنیم. دومین کشور بزرگ ج
هان از نظر زیبایی طبیعی و فعالیت در فضای باز کشور کانادا شناخته شده است. این کشور دارای ۸ منطقه جنگلی مجزا و دو منطقه کوهستانی و آتشفشان و مناطق قطبی است. بیشترین میزان دریاچه آب شیرین در جهان را دارد که در هر ده استان و سه سرزمین پخش شده است. اعتقاد بر این است که بیش از ۲ میلیون دریاچه در کانادا وجود دارد که ۳۱۷۵۲ مورد بزرگتر از ۳ کیلومتر مربع است با ۵۶۱ مورد از این دریاچه ها بیش از ۱۰۰ کیلومتر مربع و در حقیقت بیش از ۹ درصد کشور توسط اب شیرین پوشانده شده است. رتبه بندی کشورها از نظر تعداد دریاچه به شرح زیر است: کانادا بیشتر از هر کشور دیگری دارای آب شیرین می باشد که این آب از دریاچه های آن که تعداد آن بالای ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ است و بیش از ۵۶۳ تای آن بزرگتر از ۱۰۰ کیلومتر می باشد تأمین می شود. بسیاری از زبان ها در کانادا استفاده می شود ولی زبان انگلیسی و فرانسوی دو زبان اصلی مردم کانادا است. براساس سرشماری درسال ۲۰۱۱ زبان مادری ۵۶٫۹ درصد مردم انگلیسی و ۲۱٫۳ درصد فرانسوی است. در محیط کاری ۸۵٫۶ درصد انگلیسی و ۳۱٫۱ درصد فرانسوی صحبت می کنند. پراکندگی جغرافیایی. اغلب دریاچه ها، دارای آب شیرین بوده و در نیم کره شمالی و عرض
های جغرافیایی بالاتر واقع هستند. کانادا دارای ۳۱٬۷۵۲ دریاچه با مساحت بیشتر از ۳ کیلومتر مربع و تعداد نامعلومی دریاچه های کوچک تر می باشد. تعداد مجموع دریاچه های کانادا، در حدود دو میلیون مورد تخمین زده می شود. کشور فنلاند نیز دارای ۱۸۷٬۸۸۸ دریاچهٔ بزرگ تر از ۵۰۰ مترمربع، و ۵۶٬۰۰۰ دریاچه با مساحت بیش از ۱۰۰۰۰ متر مربع است. بیشتر دریاچه ها دست کم دارای یک مسیر خروج آب مانند رودخانه و جویبار هستند. برخی از دریاچه ها نیز فاقد مسیر خروجی آب بوده و سطح آب این دریاچه ها، تنها با تبخیر سطحی کنترل و تثبیت می شود. این گونه از دریاچه ها، حوضه بسته نام دارند. تعداد دریاچه های جهان نامشخص است اما پژوهشی در این زمینه، تعداد دریاچه ها و آبگیرها را ۳۰۴ میلیون تخمین می زند که بیش از ۹۱ درصد از آن ها مساحتی کمتر از یک هکتار دارند. شواهد زیادی در رابطه با وجود دریاچه ها در سیاره های دیگر و قمرها، وجود دارد. ناسا پس از کاوش های فضایی کاسینی-هویگنس، مشاهدهٔ دریاچه هایی شبیه به دریاچه های کره زمین را بر سطح قمر تایتان، اعلام کرد. پیش از این، بستر خشک دریاچه هایی بر سطح مریخ نیز مشاهده شده بود. بیش از ۶۰٪ دریاچه های جهان در کانادا
قرار گرفته اند. همچنین فنلاند به عنوان سرزمین هزار دریاچه شناخته می شود (۱۸۷٬۸۸۸ دریاچه در فنلاند وجود دارد که ۶۰٬۰۰۰ از آن ها دریاچه های بزرگ هستند). بعضی از دریاچه ها ساخته دست بشر هستند. این دریاچه ها به منظورهای مختلفی نظیر تولید برق (به عنوان مثال دریاچه پشت سدها)، برای استفاده از آب آن ها برای کشاورزی یا در خانه ها یا برای تفریح ساخته شده اند. شناخته شده ترین دریاچه های جهان عبارتند از: دسته بندی زیست محیطی. دریاچه ها را در پژوهش های علمی زیست محیطی به دسته های زیر تقسیم می کنند: چگونگی پیدایش دریاچه های جهان. عوامل متعددی باعث پیدایش دریاچه ها می گردند که عمدتاً ناشی از فرایندهای بیرونی (دینامیک های بیرونی) و درونی (دینامیک های درونی) زمین می باشند. بعضی از این عوامل عبارت اند از: پیوند به بیرون. محصولات آب و فاضلاب
پالولیبرترینیسم مکتبی فکری از زیرمجموعه های لیبرالیسم در ایالات متحده آمریکاست که با نام اقتصاددان متاخر موری راتبارد و انستیتو لودویگ فن میزس گره خورده است. در این مکتب مخالفت آزادی خواهانه با همه گونه های دخالت دولت در اقتصاد، فرهنگ، جامعه و حتی در سطح بین المللی مبنا قرار گرفته و با نوعی محافظه کاری در اندیشه و رفتار اجتماعی ترکیب شده است و به این ترتیب با نوع هرزه درای آزادی خواهی که «آزادی از اخلاق بورژوازی و اقتدار جامعه» را تبلیغ می کند نیز مخالف است. اقتصاد مکتب اتریش، ضدیت با فدرالیسم، مخالفت با جنگ، لیبرترینیسم میزسی، و آنارکو کاپیتالیسم به شدت روی اندیشه های این مکتب دربارهٔ دولت، تجارت و مهاجرت تأثیرگذار بوده اند. بنیان ها. در ژانویه ۱۹۹۰، لولین راکول در مجله لیبرتی، «پرونده ای برای پالئولیبرترینیسم» را منتشر کرد. راکول با اشاره به مصرف مواد مخدر توسط لیبرترینها و نامزدی یک روسپی به عنوان نماینده حزب لیبرتارین، اعلام کرد: «تنها راه جداسازی پیوند میان آزادی خواهی و بی بندی و باری، یک بحث تطهیر کننده است.» او اعلام کرد که «عکاسی پورنوگرافی، نقاشی آشوب، موسیقی ناموزون، ادبیات ساختارشکنانه و فیلم های
مدرنیست هیچ اشتراکی با دستورکار سیاسی لیبرترین ندارند، و مهم هم نیست که چه تعداد از افراد لیبرترین ممکن است در این حوزه ها حاضر باشند». او با توضیح این که چرا محافظه کاری فرهنگی استدلال بهتری به نفع آزادی طبقه متوسط فراهم می کند، پیش بینی کرد که «در جنبش جدید، لیبرترین هایی که فساد کنونی را نمایندگی می کنند، و حزب لیبرترین که میز خطابه اهریمنی آنان بوده نیز، حذف خواهند شد.» در سال ۲۰۰۳ کارن دکوستر از راکول چنین نقل کرد: پالئولیبرترینیسم با لرد اکتون هم سخن است که آزادی غایی ترین آرمان سیاسی انسان است و هرگونه دخالت دولتی، در اقتصاد، فرهنگ و جامعه، حمله ای علیه رفاه اخلاق و خود تمدن بورژوازی محسوب می شود و باید با هر سطحی از آن بی هیچ مماشاتی برخورد کرد. این اندیشه به دلیل ریشه هایی که در آثار موری راتبارد و پیشینیانش یعنی لودویگ فن میزس، آلبرت جی. ناک و کل راست قدیم دارد «پالئو» است، کسانی که با نظم نوین مخالف بودند و جمهوری خواهی، حقوق مالکیت و تمرکززدایی را دنبال می کردند. به همین میزان مهم است که بدانیم پالئولیبرترینیسم مخالف سیاست زدگی و سیاسی سازی لیبرترینیسم است که در دهه هشتاد آغاز شد. زمانی که سازمان
های بزرگ به واشینگتن رفتند و زبان آزادی را به عنوان کیفی برای جمع آوری گزینه های سیاسی به کار گرفتند. به جای اصول، به ما ائتلاف سیاسی می دهند و به جای اندیشه های درخشان، ابتذال بازاری.» پالولیبرالیسم اغلب با ایده دولت محدود مشروطه و اندیشه های ضد فدرالیسم شناخته می شود که گاهی به نقد آبراهام لینکلن می پردازد چرا که آمریکا را به سوی یک دولت متمرکز مدیریت کننده پیش برد. پالولیبرترین ها با هانس هرمان هپه موافقند که می گوید در جهانی که مالکیت به طور کامل خصوصی باشد حتی مسئله مهاجرت و قوانین آن نیز باید توسط مالکان فردی تصمیم گیری شود و نه دولت. جاستین ریموندو در سال ۱۹۹۳ در کتابش با عنوان "خیزش دوباره راست در آمریکا"، پالولیبرترینیسم را با راست قدیم آمریکا مرتبط دانست. هانس هرمان هپه در کتابش با عنوان "دموکراسی: خداوند شکست خورده" می نویسد که «محافظه کاران امروز باید لبرترین های ضد دولت باشند و همین قدر هم مهم است که لیبرترین ها محافظه کار باشند. انشعاب از محافظه کاری. موری راتبارد در سال ۱۹۹۲ اعلام کرد که با رهبری پت بوچنن سوسیال دموکراسی را در هم خواهیم شکست. سه سال بعد او گفت که بوکانان زیادی به برنامه ریزی اق
تصادی و قدرت متمرکز دولتی ایمان آورده است. راکول سال ۲۰۰۰ نوشت که «پالئویسم» نمرده، و تنها مسئله این است که بوکانان فرد مناسبی برای رهبری یک جنبش طبقه متوسط نیست. او نوشت: لبرترین های جنبش پالو، تلاش بسیار کردند تا با اندیشه های سیاسی دولت گرای خاص بوچنن کنار بیایند. اما تعصبات ضد بازار آزاد او حالا دیگر رو شده و در واقع بخشی مرکزی از کمپین او شده است. اندیشه پشت سر جنبش پالو، رسوا کردن معاملات ایدئولوژیک بود نه پیروی کورکورانه از یک سیاست مدار جاه طلب.
اونتیک () یا هستی موجودشناختی آن نوع وجود یا هستی است که در ظل وجود موجودات معنایش را درک می کنیم. وجود آنتیک در واقع وجود مضاف است و در برابر هستی اونتولوژیک یا وجودشناختی قرار می گیرد که آن را می توان وجود فی نفسه نامید. مفهوم. تمایز میان اونتیک و اونتولوژیک از هایدگر است و در واقع این دو نوع هستی، دو سطحِ تحلیل دازاین هستند. سطح اونتیک مربوط به بخش ملموس، خاص و محلی دازاین است، یعنی بخش واقعی که می توان آن را مشاهده کرد. سطح اونتولوژیک مربوط به ژرف ساختی ست که زیربنا و شکل دهندهٔ بخش اونتیک است و توصیف پدیدارشناختی را ارائه می دهد. از نظر هایدگر، نقطه ضعف متافیزیک سنتی آن است که با نهاد فرض کردنِ هستی، این دو سطح را یکی در نظر می گیرد. به عبارت دیگر تاریخ کنونی فلسفه، با خلط موجودشناسی و وجودشناسی، از شناخت وجود به معنای اصیل آن بازمانده است. معادل فارسی. عبدالکریم رشیدیان. عبدالکریم رشیدیان در ترجمه خود از کتاب هستی و زمان مارتین هایدگر این واژه را به فارسی برنمی گرداند و به همان صورت اونتیک استفاده می کند. سیاوش جمادی. سیاوش جمادی در ترجمه کتاب هستی و زمان برای واژه اونتیک واژه هستومند را معادل قرار می د
هد. وی در پاورقی صفحه ۸۱ ترجمه کتاب هستی و زمان در توضیح این معادل گذاری می آورد که هستومند واژه ای است پهلوی به معنای موجود، هستنده و هست مند.
جایزه بهره وری ۱۴۰۴ یک نظام ارزیابیست که با هدف شناسایی و تقدیر از سازمان های بهره ور مطابق اسناد بالادستی به ویژه تحقق اهداف سند چشم انداز ۱۴۰۴ ایران طراحی گردیده است. این جایزه از سال ۱۳۸۸ در عرصه بهره وری کشور اجرایی شده و تا کنون بیش از ۱۰۰ سازمان بزرگ و متوسط در سطح ملی موفق به اخذ تندیس یا گواهینامه های سطوح مختلف جایزه بهره وری ۱۴۰۴ شده اند. شکل گیری. در چشم انداز بیست ساله کشور پیش بینی شده است که: «در سال ۱۴۰۴ ایران کشوری است توسعه یافته از نظر اقتصادی علمی و فناوری در سطح منطقه با هویت اسلامی و انقلابی الهام بخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و مؤثر در روابط بین الملل.» در راستای دستیابی به این مهم در برنامه های چهارم و پنجم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به عنوان ایستگاه های اول و دوم توسعه در برنامه ۲۰ ساله، پیش بینی شده است که ایران اسلامی می بایست در سال های برنامه سالانه متوسط ۸ درصد رشد اقتصادی به قیمت های ثابت داشته باشد. علاوه بر این سهمی از رشد اقتصادی می بایست از طریق ارتقاء بهره وری صورت پذیرد. (به عنوان مثال در برنامه پنجم سهم ۳۳ درصدی از رشد اقتصادی به بهره وری اختص
اص یافته است) به همین منظور و در پی اجرای طرح ملی سنجش بهره روی کشور (در سال ۱۳۸۷) جایزه بهره وری ۱۴۰۴ به منظور شناسایی و تقدیر از سازمان های همراستا با سند چشم انداز افق ۱۴۰۴ طراحی و تاکنون سه دوره از جایزه بهره وری ۱۴۰۴ از سال ۱۳۸۸ برگزار گردیده است. برنامه اعطای جایزه متعلق به یک مؤسسه خصوصی است و فاقد ارتباط یا اعتبارسنجی از سوی دولت می باشد. محورهای ارزیابی. در جایزه بهره وری ۱۴۰۴ ارزیابی سارمان ها بر اساس اطلاعات خام دریافت شده از سازمان ها و محاسبه شاخص های عمومی بهره وری از جمله بهره وری کل عوامل تولید، بهره وری نیروی کار، بهره وری سرمایه و سهم بهره وری در رشد اقتصادی صورت می گیرد. علاوه بر ارزیابی شاخص های بهره وری این جایزه بخشی را به سنجش زیر ساخت های لازم برای دستیابی به اهداف ملی و سیاست های کلان کشور اختصاص داده و شاخص های دیگری حسب نامگذاری هر سال و همچنین اجرای طرح های ملی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. چهار دوره جایزه با محورهای جانبی ذیل برگزار گردیده است تندیس بهره وری ۱۴۰۴. بالاترین سطح اعطای نشان در جایزه بهره وری سطح تندیس است. این نشان به سازمان هایی تعلق می گیرد که علاوه بر حرکت روبه رشد
اقتصادی منطبق با اهداف سند چشم انداز ۲۰ ساله کشور، از ثبات روند تغییرات برخوردار بوده و بتواند ۹۵ درصد از امتیاز شاخص های بهره وری را کسب نماید. در سه دوره گذشته سازمان های ذیل توانسته اند نشان تندیس بهره وری ۱۴۰۴ را کسب نمایند: دوره هفتم جایزه. مراسم اختتامیه چهارمین دوره جایزه ملی بهر ه وری ۱۴۰۴ مورخ ۲۴ خرداد ۱۳۹۵ در مرکز همایش های مدیریت دولتی، با حضور رئیس شورا و مرکز ملی رقابت برگزار گردید. در این مراسم از سازمان های حائز شرایط در چهار سطح تندیس، سازمان پیشرو در چشم انداز ۱۴۰۴، سازمان همگام با چشم انداز ۱۴۰۴ و سازمان متعهد به چشم انداز ۱۴۰۴ تقدیر گردید. سازمان صنایع دفاع به عنوان برگزیده ادوار (هفت دوره) انتخاب شد. سایر رتبه ها بدین شرح می باشد: دوره چهارم جایزه. مراسم اختتامیه چهارمین دوره جایزه ملی بهر ه وری ۱۴۰۴ مورخ ۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۲ در سالن تلاش، با حضور رئیس شورا و مرکز ملی رقابت برگزار گردید. در این مراسم از سازمان های حائز شرایط در چهار سطح تندیس، سازمان پیشرو در چشم انداز ۱۴۰۴، سازمان همگام با چشم انداز ۱۴۰۴ و سازمان متعهد به چشم انداز ۱۴۰۴ تقدیر گردید. شایان ذکر است چهارمین دوره جایزه بهره و