Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
حیدرآباد یا عادل آباد، روستایی در دهستان ناغان، بخش ناغان، شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲۵ نفر (۱۴۹ خانوار) بوده است.
گوشه، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
مریک، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان ناغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده است.
عنوان ظاهری روستای سَرمُور رویگَر، روستایی واقع در استان چهار محال و بختیاری از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در کشور ایران است. معرفی و پیشینه. روستای سرمور روَر در دهستان دیناران قرار دارد بیشتر مردم سرمور از طایفه روگری ایل زراسوند می باشند و به گویش لری بختیاری صحبت می کنند. مور یک کلمه بختیاری به معنای چمن است و سر مور یعنی روی چمن وجه تسمیه روگر: نویسنده تاریخ شهر گهرو معتقد است روگر از دو واژه تشکیل شده است، یکی رو که مخفف همان کلمه روی به معنی بالا است و دیگری گر که به گویش بختیاری به صخره بزرگ گفته می شود، چون اکًثر روستاهای این منطقه در کرانه رود خروشان کارون ساخته شده اند و روی بلندی هستن به رو گر معروف شده است، و همچنین ایشان معتقدند: که این منطقه ابتدا روور بوده که روی سنگ قبرهای که حدود ۲۰۰ سال قدمت دارند بعد از نام متوفی پسوند رووری نوشته شده است که از دو واژه تشکیل شده است یکی رود و دیگری ورده به گویش بختیاری، که همان آورده است و رود مخفف رودخانه است چون زمانی که خلیل خان دورکی فرزند ابدال خان به این منطقه آمد با تعجب از او پرسیدن چگونه با این سرعت به اینجا آمدی گفت: رود آورده ام که این منطقه ب
ه رود آورده موسوم گردید و جهت سهولت در تلفظ بتدریج به روور تبدیل شده است. (منبع: مقاله اسکندر شهبازی گهرویی) جمعیت روستای سرمور با توجه به مهاجرت های این چند ساله کاهش چشمگیری داشته و امروز تقریباً۱۰۰۰نفر می باشد که پهنای هرم سنی جمعیت روستا به همانند کل کشور جمعیت جوان و جویای کار را نشان میدهدوبراساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸۳ نفر (۱۸۸خانوار) بوده است. روستای سرمور در جنوب غربی استان چهار محال وبختیاری واقع شده است و جزء بخش مرکزی شهرستان اردل محسوب می شود فاصله روستای سرمور با مرکز شهرستان حدود بیست کیلومتر می باشد و همچنین فاصله روستای سرمور تا مرکز استان چهارمحال و بختیاری حدود ۹۵ کیلومتر است. ۷۰ درصد بافت ساختمانی سرمور نوساز است. قدمت روستای سرمور حدود ۴۰۰ سال است که با توجه به آثار تاریخی باید بیش از این قدمت داشته باشد جوان های روستای سرمور استعداد وصف نشدنی در ورزش فوتبال دارند که متأسفانه مثل مابقی استعدادهای استان حتی کشور نابود می شود زمینی به متراژ ۹۰۰۰متر به تربیت بدنی واگذاری شده که هیچ اقدامی توسط تربیت بدنی برای ساخت مجموعه ای ورزشی در این روستا نشده است. روستای سرمور
در دهه های ۶۰ و ۷۰ تیم فوتبال مطرحی به نام سرمور جوان (ظفر) به سرپرستی و مدیریت ایرج ظفری در سطح اول استان داشت که متأسفانه به دلایل مالی ادامه فعالتش متوقف شد روستای سرمور علاوه بر ورزش در آموزش هم استعداد بی نظیری در منطقه دارد روستای سرمور در حاشیه رشته کوهی زاگرس و در پایکوهی کوه مغول کشته واقع شده است. روایت شده که در کوه مغول کشته سرمور جلوی هجوم لشکر مغول گرفته شد و همین دلیل نامگذاریش بود متأسفانه به دلیل برداشت بی رویه از جنگل های روستا در سال های پیش روستا فاقد جنگل است. آثار دیدنی و تاریخی: کِفت مغول کشته در جاده ورودی سرمور بسمت چهاربنیچه و کل منطقه دیناران مانند دژی بسیار محکم واقع شده است. و در امتداد گردنه مغول کشته تا دشت دیناران و غربی ترین آن به پر از جاذبه های باستانی از جمله پیکر تراش های زیبا همچون عقاب و.. ، بَردگوری های بسیار زیاد، حکاکی های جالب توجه و… بَردگوری های بسیار که در فروردین سال ۱۳۸۲ با شماره ۸۱۸۹ به ثبت ملی رسید روستای سرمور در سر راه گذرگاه تاریخی دزپارت هخامنشیان بوده است. رشته قنات های بسیار باستانی در سرمور وجود دارد (لوله های انتقال آب سفالی مدفون بسیار قدیمی در جنوب س
رمور بسیار جذابند) سنگ فرشی مدفون همچون راه شاهی با عرض بسیار با طرح های موزاییکی منقش به اشکال گوناگون (کشف شده در جنوب غرب سرمور و بالای مرغزار و زمین چمن طبیعی فوتبال واقع در باغ حسین آقا ظفری) که اطراف آن پر است از اشیای مفرقی بخصوص اشیایی جنگی مانند سر نیزه، خنجر، شمشیر و نقره های پودر شده، انواع ظرفهای های سفال و ظرفهای با سنگی شبیه به سنگ مشکی مَرمر که سرتاسر سرمور می شود براحتی در قبرستانهای بسیار متعدد مدفون در جای جای روستا که هرکدام برای دوران خاصی است و همچنین سکونتگاه قدیمی منتطقه کالوسی فاصله حدود ۱۵۰ متری به بقایای حمام بسیار تاریخی روستای سابق چلو (از جمله دو کف که یکی بعنوان گربه رو که دمای حمام را بصورت شگرفی کنترل می کرد و با ستون های بسیاربا آجرهای ۲۰*۲۰ و ارتفاع حدود ۸۰ سانتی که در تمام حمام های قدیمی دوران صفویه و اوایل قاجار وجود دارد این حمام بصورت اتفاقی کشف گردیدلوله های انتقال آب به حمام تماماً ساروجی می باشند این حمام حدود ۸۰ سال پیش کشف سپس تا قبل از رانش زمین و جابجایی روستای چلو در سال ۱۳۷۱ خورشیدی مورد استفاده قرار می گرفته) در پایین روستای سرمور جاذبه دیدنی بر اثر رانش زمین در
سال ۷۲ پدید آمد که پرتگاهای به طول ۱۰۰ متر ایجاد کرده که دیدنی می باشد. علت رانش را در آن سالها مهندسین فعال حوزه انرژی در این بخش را منابع عظیم گاز ونفت ذکر کرده اند گَرکوچوره و آثار باستانیش در امتداد کفت مغول کشته فاصله روستای سرمور با بزرگ ترین رودخانه کشور یعنی رود کارون از راه پیاده روی ۵۰۰ .۶۰۰ متر است. اطلاعات تکمیلی : فامیل مردمان سرمور بخاطر مهاجرپذیر بودنش به عنوان مرکزیت منطقه و محل استقرار خوانین (عمو زاده های آقا ابولقاسم بختیار)در گذشته های دور از سه فامیل عمده (احمدی یا میراحمدی کاکاوند، ظفری یا صفروند، خسروی یا شیخ خسروی)، میرزایی، رجبی، اورکی، خلیلی، کیانی هفت لنگ، کاظمی، انصاری، شکوهی، نکوئی، ده چلی، اسدی، ترکی، رافعی، پَرور، سعادتمند، آشوری، مهدی پور و… جالب است هر کدام از این فامیلی ها کاملاً مجزا از دیگری است و از طایفه های زراسوند یا دینارانی باب دورکی یا اورک و… در ایل بختیاری می باشند. فامیل احمدی از سه طایفه مجزا تشکیل شده اند که ۲ طایفه از آن کاملاً فامیلی قراردادی است که از زمان صدور شناسنامه در ایران برای اتحاد گذاشته شده است است (مانند اولاد علی یار یا اولاد نجف و میراحمدی یا کا
کاوند) روستای سرمور زادگاه بزرگان خوانین و کلانترانی بسیار بنام از ایل بختیاری همچون خلیل خان دورکی (بختیار) علی خان خلیلی و حاج سلطان می باشد. امکانات روستا: روستای سرمرور از دهه های شصت و هفتاد به برق، آب لوله کشی (از چشمه کُری)، گازشهری، تلفن، خیابان و آسفالت و جدول کشی شده، زمین چمن طبیعی فوتبال (که بسیار ناهموار و تخریب شده)، بیمارستان، چهار مدرسه جداگانه(۲عدد در سرمور و ۲عدد در شهرک چلو)، امکانات بسیار محدود سرگرمی نظیر تاب، میزهای تنیس در هوای آزاد و… حمام عمومی درحال تخریب در زمان جهاد سازندگی بر روی بقایای حمامی باستانی، ماشین جمع آوری زباله و… می باشد یکی دیگر از مشکلات اساسی روستا پروژه آب رسانی به بخش کشاورزیست که با توجه به موقعیت جغرافیای و زمین های هموار و حاصلخیز وبسیار مناسب هیچ اقدام مثمر ثمری توسط مسئولین در این چند سال نشده است که می توانیم دلیل عدم اجرای شدن این امر را در کم کاری و عدم همکاری برخی زمین داران اصلی مردم روستا بدلایل خاص!!! جستجو کرد منابع. __نمایه__
پارک ملی پینکلز پارکی طبیعی در ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا است. این پارک ۱۰۸ کیلومتر مربع وسعت دارد. تاریخچه. بومیان چالون و موتسون از قوم اولون در پیناکلز زندگی می کردند و مصنوعات سنگی در پارک برجای گذاشتند. ورود اسپانیایی ها در قرن هجدهم و بیماری های اروپایی جدید باعث کاهش جمعیت آن ها شد، که با استقرار هیئت اسپانیایی در سولداد تسریع گردید. آخرین شالون تا سال ۱۸۱۰ یا مرده بود یا از منطقه رفته بود. از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۶۵، زمانی که اولین مهاجران انگلیسی-آمریکایی از راه رسیدند، منطقه پیناکلز بیابانی بدون استفاده یا سکونت انسان بود. بنای یادبود ملی و شناسایی به عنوان پارک ملی. پیناکلز که بار در سال ۱۹۰۶ به عنوان بخشی از منطقه حفاظت شده جنگلی پیناکلز قرار گرفت. این پارک تاکنون تحت مدیریت های متعددی مانند اداره خدمات جنگلداری ایالات متحده، اداره کل اراضی ایالات متحده و در نهایت تا پارک های ملی ، را در خود جای داده است. در سال ۱۹۰۸، رئیس جمهور تئودور روزولت بنای یادبود ملی پیناکلز را ایجاد کرد. سازمان پارک ملی سرانجام در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد، اما در آن زمان، پیناکلز به اندازه کافی مهم تلقی نمی شد تا به عنوان ی
ک پارک ملی شناسایی شود. لایحه ای که توسط نماینده سم فار (دموکرات-کالیفرنیا) برای تبدیل بنای یادبود ملی پینکلز به یک پارک ملی تدوین شده بود، در 30 دسامبر 2012 در سنای ایالات متحده تصویب شد، در حالی که در 31 ژوئیه 2012 در مجلس نمایندگان تصویب شده بود. این قانون در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳ توسط رئیس جمهور باراک اوباما امضا شد.
شهرک ممسنی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. برخی تبار این مردمان را به لرهای ممسنی نسبت می دهند و برخی دیگر فقط آن را یک تشابه نامی می نامند به این دلیل که بسیاری دیگر از طوایف لری که در خاک بختیاری زندگی می کنند، اهالی روستای ممسنی ، ازتیره ممسنی طایفه اورک دینارونی باب ،هفت لنگ بختیاری هستند.محل سکونت این تیره در سردسیر دیناران و میانکوه و گرمسیرات دهدز وایذه خوزستان است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۳۷ نفر (۱۹۵خانوار) بوده است.
شهرک چلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۲ نفر (۹۵خانوار) بوده است.
عزیزآباد علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
چشمه سلیمان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
روپینه، روستایی از توابع دهستان دیناران در بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۰خانوار) بوده است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران این روستا در سال 1390، 37 نفر جمعیت (9 خانوار) و در سال 1395، 28 نفر جمعیت(7 خانوار) داشته است. مردم روستا از ایل بختیاری طایفه کورکور زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
عباس آباد (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۴ نفر (۲۷خانوار) بوده است.مردم روستا بختیاری از طایفه کورکور ایل زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
عزیزآباد سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۸ نفر (۸۶خانوار) بوده است.
قراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.شغل عموم مردم دامداری و کشاورزی می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۲، جمعیت آن ۳۰۰ نفر ۶۰خانواده) بوده است.
گردپینه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۵ نفر (۹۷خانوار) بوده است.مردم روستا از ایل بختیاری طایفه کورکور زراسوند میباشند و به زبان لری بختیاری صحبت میکنند.
نجف آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
شهرک قراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۵۲خانوار) بوده است.
چویلان، (به لری بختیاری:چویلون) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.چویلان در دهستان دیناران واقع شده است و تا شهر اردل ۵۴کیلومتر فاصله دارد. مردم این روستا از قوم لر ، ایل بختیاری ، باب دینارانی و طایفه سهید هستند. چویلان در دامنه کوه گره (۳۹۷۵متر) قرار گرفته است و جز پر برف و باران ترین نقاط کشور است که اختلاف دمای سالانه ۱۰٫۴ درجه و بارش ۸۸۴٫۸ میلی متر سالانه گواه این مطلب است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۱۸خانوار) بوده است.
لشترگوروئی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری در ایران است. فاصله روستا تا شهر اردل ۵۱کیلومتر است. مردم روستای لشتر از قوم لر ، ایل بختیاری ، باب دینارانی و از طایفه گورویی هستند. لشتر در دامنه جنوبی کوه میلی (۳۹۰۸متر ارتفاع ) قرار گرفته است. لشتر در دسته برف گیرترین نقاط ایران قرار دارد که اختلاف دمای سالانه ی ۱۰٫۴ درجه و بارش میانگین ۸۸۱ میلی متر در طول سال گواه این مطلب است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۳۱خانوار) بوده است.
لشتر کی شمس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
لاخشک (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۸خانوار) بوده است.
مرادآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۶خانوار) بوده است.
چم بلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
بادره سمی یاگردوا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۲خانوار) بوده است.
دماب (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۹خانوار) بوده است. ولی امروزه به بیش از ۱۳۰۰ نفر می رسد. در روستایی دماب خانوارهایی که در روستا زندگی می کنند ۱۲۰ خانوار است. اقوام. مردم روستای دماب از قوم لر و ایل بختیاری می باشند و به زبان لری با گویش بختیاری تکلم می کنند. طوایف بختیاری. اکثر طوایف روستای دمابشاخه هفت لنگ شامل دورکی باب شامل طایفه زراسوند تیره مشایخ می باشند. آب وهوا. در این روستا آب هوا در بهار معتدل در تابستان گرم در پاییز کمی سرد و در زمستان بسیار سرد است. فهرست روستاهای شهرستان اردل
ایذه ، شهرستانی از توابع استان خوزستان ایران است. جمعیت. این شهرستان در دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۳، جمعیت آن ۲۴۹۳۲۸ تن (۶۸۸۶۹ خانوار) بوده است.
زردلیمه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. آبشار زردلیمه یکی از زیباترین آبشارهای ایران است و در قعر دره ای جای گرفته که به رودخانه بازفت منتهی می شود . دسترسی به این آبشار برای افراد عادی سخت است و مستلزم پیاده روی حداقل ۸ ساعته و همراه داشتن حداقل وسایل کوه پیمایی و اقامت یک شبه در طبیعت زیبای منطقه است .همراه داشتن راهنمای و بلد محلی از مهمترین نکاتی است که باید در نظر داشت، با بهره گیری از امکانات جدید همچون GPS های پیشرفته و راهنمای محلی میتوان تجربه بازدید ازین اثر منحصر به فرد را زیبا و خاطره آفرین کرد . از مهمترین راه های دسترسی به آبشار زردلیمه میتوان به راه تعاونی که مسیر دسترسی به آن از شهر کاج ،رستم آباد،عباس آباد،گرده پینه ،چسمه سلیمان،لاخشک و لشتر و در ادامه با انتخاب راه وسط به بقایای ساختمان شرکت تعاونی می رسیم در مسیر پاکوب به سمت آبشار سیاه چادرهای عشایر وجود دارند این مسیر دارای شیب تندی است و با حدودا ۶ تا ۸ ساعت پیاده روی سخت به آبشار منتهی می شود.همراه داشتن آب از مهمترین نکاتی است که باید در نظر داشت . راه دسترسی دیگر از مسیر دره است جمعیت. ا
ین روستا در دهستان دیناران شهرستان اردل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
سرتنگ (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن در حال حاضر ۶۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است. انتقال روستا. بخش زیادی از این روستا در سال 1386به مکان جدیدی منتقل شد؛ علت این انتقال قرار گرفتن این روستا روی گسل و سختی دسترسی به آن ذکر شده است.
ابسرده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۰ نفر (۸۶خانوار) بوده است.
ارجل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. این آبادی در دامنه ی کوه «هفت چشمه» و در کنار رودخانه «آبسرده» واقع شده است. جمعیت. این ابادی در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال (۱۳۸۵)، جمعیت آن ۵۴۱ نفر (۱۷۱خانوار) بوده است. نژاد و طوایف. مردم این دهکده از شاخه هفت لنگ، طایف اورک و دینارانی باب و تیره چهاربنیچه می باشند. ساکنین و نامداران. نشان خانوادگی ساکنین این ابادی (کیانی/پورکیان/ ازادی/ابزاده/اذربایگان/ آشیانی) می باشد ، تمامی ساکنین از خانواده های بزرگ و محترم می باشند و غالبا رابطه خویشاوندی نزدیک با همدیگر دارند ، از بزرگان نامدار این دیار کی مقصود کیانی که اوازه نامشان در قوم بختیاری و طایفه اورک زبانزد عام و خاص و مورد احترام می باشد و ایشان از پشتیبانان مالی مشروطه خواهان بختیاری در زمان انقلاب مشروطیت و فتح تهران نیز می باشد. و شعر مال من تا مال قارون بیش بود صد چند مثل قارون نزد من درویش بود از گفته های وی در زمان حمایت از مشروطه خواهان بختیاری می باشد. مردمداری و رشادتهای ایشان دردفاع و نگهداری از ملک طایفه
چهاربنیچه در خوزستان (تخت کبود اسماری) با گذشت سالیان زیاد کماکان نقل محافل بزرگان قوم می باشد. از دیگر بزرگان و نامداران این دیار سردار سرلشکر شهید مهندس محمدرضا پورکیان اولین سردار شهید دفاع مقدس می باشد که اوازه ی نامشان بر پهنه ی سرزمین ایران گسترانیده شده است. همچنین این ابادی دو تن دیگر از فزندان رشید و پاک خود به نامهای شهید غلامرضا کیانی و شهید داود کیانی را تقدیم دفاع از سرزمین ایران نموده است. این دهکده از سرچشمه های شعر بختیاری می باشد و شاعرانی چون وحید کیانیان و یاسر کیانی،جمشید پورکیان و حمید میرعلایی در این خطه رشد و پرورش یافته اند. بزرگش نخوانند اهل خرد که نام بزرگان به زشتی برد منابع. تاریخ و مستندات کتبی و شفاهی قومی
شوران (اردل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۵ نفر (۶۴خانوار) بوده است.
لیرابی[شهرک منتظری]، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. نویسنده یاسین میرمرق آبی میرون. پیج اینستاگرام هاشمی یاسین yasimirll نژاد و طوایف. همه ی اولا ها باهم هم خون و برادر هستن اکثر طوایف روستای لیرابی از شاخه هفت لنگ و باب دینارانی شامل طایفه «اورک» و تیره چهار بنیچه می باشند. لیرابی چهاربرادر در آن زندگی می کنند //میرتاجدالدین /میرحیدر /میرعلیرضا/میرخسرو ایلاغ گرمسیری مرقاب طایفه اورک. چهار بنیچه کلبعلی/فرامرزی/میر/کی کریمی جلالی شیرانی اولاد حاجعلی قلعه سردی لجم اورک آر) احمدی اسماعیل وندی ، سخندری و...) قنبری (گودرزی) خدا بخشی زندی شیوندی موزرمی خواجه لندى غریبی گل با مکی آل داوودی کی شیخ عالی شیخ چهل تنانی شهپیری گوزلکی ممسنی عرب پسمکن سادات حسینی چهاربنیچه. چهاربنیچه طایفه ای از طوایف ایل اورک باب دیناران شاخه هفت لنگ بختیاری می باشد.طبق جستارهای وابسته و بدون منبع جمعیت چهاربنیچه بیش از بیست هزار نفر تخمین زده شده.در فرهنگ لغت بنیچه به معنای ریشه و چهاربنیچه به معنای گرفته شده از چهار ریشه وابسته به هم می باشد.چهاربنیچه از پر جمعیت ترین طایفه اورک می باشد و به پاس
حضور فعال و ارزشمند آنها در امور اجتماعی و فرهنگی در سطح منطقه،ایل اورک به آن می بالد و مایه سرافرازی اقوام بختیاری می باشد.طایفه چهاربنیچه از چهار شاخه تشکیل شده و گستردگی جغرافیایی مردم چهاربنیچه شامل: آبسرده ، ارجل ، دره توت ، نوترکی ، کری ، لیرابی ، اردل ، شهرکرد ، فرخشهر ، مینادشت ، فولادشهر ، زرین شهر ، اصفهان ، شاهین شهر ، تهران ، دهدز ، مورد ، مرغاب ، احمد آباد ، کل خواجه ، گرمت ، جفتان ، دره جهود ، دره خصی ، بلداجی ، خانمیرزا ، باغ حیران ، ایذه ، اشکفت بامیر ، باغ انار ، اکبر آباد ، باغملک ، هفتکل ، سرتنگ محمود ، عزیزآباد ، بازفت ، کاوند ، رامهرمز ، ایذه ، آبادان ، مسجدسلیمان ، ماهشهر ، گناوه ، بوشهر ، دلوار ، بندر ریگ ، عسلویه ، بندرعباس ، قشم ، کویت ، آلمان و آمریکا می شود.همچنین چند خانوار از چهاربنیچه در طایفه سعید و در طایفه منجزی سکونت دارند. شاخه های این تیره عبارتند از: 1-شاخه کلبعلی لالی و آن به یازده اولاد منشعب شده: الف: اولاد عسکر ب: اولاد حسن جافر ج: اولاد حسین شوسی د: اولاد اسمی و اولاد احسه هـ: اولاد گرگعلی ی: اولاد عالیشه 2-شاخه فرامرزی که پنج اولاد تشکیل شده: الف: اولاد عبدالله ب: ا
ولاد محمد ج: اولاد حسن هاشم د: اولاد عزیز و اولاد میر شکال شهید علی کیانی فرزند عیدی از اولاد عبدالله می باشد. 3-تش کی کریمی که به سه شاخه تقسیم می شود: الف: اولاد محمد باندر ب: اولاد مقصود د: اولاد کی علیجان شهید غلامرضا کیانی ، شهید داود کیانی ، شهید کیانی فرزند علیرضا و شهید محمدرضا پور کیان از شاخه کی کریمی بودند. 4-شاخه میر که به چهار اولاد انشعاب پیدا کرده عبارتند از: الف: اولاد میر علیرضا ب: اولاد میر حیدر ج: اولاد میر خسرو د: اولاد میر تاجدین شهید میر الهی فرزند اسماعیل و شهید موسی هاشمی از شاخه های میر می باشند. طایفه چهاربنیچه با توجه به گستردگی و جمعیت زیاد از زمان ایلخانی به صورت دو کدخدایی اداره می شده.در زمان پهلوی آخرین کدخدایان طایفه چهاربنیچه مرحوم مش قباد کیانی و مرحوم ملا ناصر کیانی عهده دار کرا میران و کییان بودند.لازم به ذکر است این دو مرد بزرگ در جوی مسالمت آمیز و برادری نسبت به رتق و فتق امور طایفه با هم همکاری داشته و همچنین نسبت فامیلی نزدیکی میان این دو بزرگوار وجود دارد و در تمام ایل دیناران از حُسن شهرت و کاردانی و لیاقتشان به صورت عام خاص از آنان به نیکی یاد می شود.هم اکنون اداره
طایفه به عهده شورای محلی سپرده شده است.ناگفته نماند هر یک از روستاهای چهاربنیچه در دوران پهلوی دارای یک نفر ریش سفید بوده که در حال حاضر شوراهای همیاری عهده دار این مسئولیت می باشند.
کری چهاربنیچه، روستایی از توابع دهستان دیناران، شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. بنیچه به معنای ریشه است و چهار بنیچه یعنی گرفته شده از چهار ریشه. چهار برادر //منطقهٔ کری چهار بنیچه نام چهار طایفه چهار برادران وابسته به هم در چهار روستای نزدیک به هم است. روستاهای لیرابی، نوترکی، کری، آبسرده ،اَرجُل و دره توت از روستاهای وابسته به منطقهٔ چهاربنیچه هستند. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۳۴خانوار) بوده است. اقوام. مردم روستای کری چهاربنیچه از قوم لر و ایل بختیاری می باشند و به زبان لری با گویش بختیاری تکلم می کنند. طوایف بختیاری. اکثر طوایف روستای کری چهاربنیچه از شاخه هفت لنگ شامل باب دینارانی شامل طایفه اورک و شامل تیره چهار بنیچه می باشند. نویسنده یاسین میرمرقابی. اولاد میر علیرضا در کری چهار بنیچه زندگی می کنند. وهم خون هایش در شهرک منتظری [لیرابی]زندگی می کنند واسم آنان میرحیدر/میرتاجدالدین /میرخسرو
نوترکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۲۳خانوار) بوده است. اقوام. مردم روستای نوترکی از قوم لر و ایل بختیاری می باشند و به زبان لری با گویش بختیاری تکلم می کنند. طوایف بختیاری. اکثر طوایف روستای نوترکی از شاخه هفت لنگ شامل باب دینارانی شامل طایفه اورک و شامل تیره چهار بنیچه می باشند.
شهرک شهیدامامی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
دره یاس، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۹ نفر (۷۶خانوار) بوده است.
سررک، روستایی در دهستان مشایخ از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مشایخ در حاشیه رود کارون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال1395، جمعیت آن ۳۸۰ نفر (۷۴خانوار) بوده است.
کل کله، روستایی در دهستان مشایخ از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۶۷خانوار) بوده است.
ده کهنه (کیار)، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
دره بید، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۵۶خانوار) بوده است.
دره عشق، روستایی از توابع بخش ناغان شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. «آبشار دره عشق» در تلاقی جنگل های بلوط و رودخانه کارون قرار دارد و یکی از بلندترین آبشارهای ایران است.مردم این روستا به زبان لری بختیاری سخن می گویند. آبشار دره عشق. آبشار دره عشق، بعد از روستای جوزستان و پوراز و عبور از روستای دورک اناری مجاور روستای دره عشق دهستان مشایخ در بخش ناغان، شهرستان کیار و استان چهارمحال و بختیاری و در فاصله ۱۲۰ کیلومتری شهرکرد قرار گرفته است. این آبشار با ارتفاع ۱۰۰ متر یکی از بلندترین آبشارهای ایران است. رود کارون از کنار این آبشار عبور می کند و آب آبشار را هم همراه خود می کند. جمعیت. این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۴ نفر (۳۶خانوار) بوده است.