Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
پروتون-ام(Протон-М) با شاخص گراو ۸کی۸۲ام یا ۸کی۸۲کی ام، موشکی روسی است که پرتابگری است که از موشک پروتون مشتق شده و توسعه یافته است. این موشک توسط کروچینف ساخته و از ایستگاه سایت ۸۱ از ایستگاه فضایی بایکونور در قزاقستان پرتاب می گردد. این پرتابگر توسط خدمات بین المللی پرتابی (آی ال اس) تجاری سازی شده که معمولاً از ایستگاه ۲۰۰/۳۹ پرتاب می شود. اولین پروتون-ام در سال ۲۰۰۱ (۱۳۸۰ش) پرتاب شد. توصیف حمل کننده. ویژگی پرتون-ام، تغییرات در مراحل ابتدایی برای کاهش وزن ساختارش است که باعث افزایش قدرت فشار و بهره وری کامل از نیروی پیشران است. از یک سامانهٔ حلقه ایی-بسته برای مرحلهٔ اول موشک استفاده شده که اجازهٔ مصرف تمام پیشرانش را به وی می دهد افزایش کارایی موشک در مقایسه ا گونه های قدیم اش و نیز کاهش مادهٔ تاکسیک از خصوصیات این نسل جدید از موشک های سری پروتون است. در نتیجه قادر است تا ۲۱ تن بار را به مدار نزدیک زمین حمل نماید. مرحله سوم این موشک توانیی حمل ۳ تون محموله به مدار زمین ساکن یا ۵٫۵ تن محموله مدار انتقالی زمین را داراست. تلاش هایی براش کاهش وابستگی قطعات به خارج نیز از سوی سازندگان صورت گرفته است. بیشتر پرت
اب های پرتون-ام از طبقهٔ بالای بریز-ام برای رسیدن به مدارهای بالاتر سود می برند. پرتاب ها نیز توسط طبقهٔ بالای بلوک-دی ام در زمان ارسال فضاپیمای گلوناس نیز انجام می شود، که برای دو پرتاب آینده با بلوک دی ام-۳ نیز آماده می گردد.. در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) هیچ پرتابی بدون طبقه بالایی از سوی پرتون-ام انجام نشد، به هرحال این کلاهک برای پرتاب مازول آزمایشگاهی چندمنظوره و بازوی روبوتیک اروپا (برای ایستگاه فضایی بین المللی) در سال ۲۰۱۳(۱۳۹۲-۳) استفاده خواهد شد. بهبودهای پرتون-ام. در ۷ ژوئیه ۲۰۰۷ (۱۶ تیر مرداد ۱۳۸۶)، خدمات بین المللی پرتابی اولین موشک پرتون-ام بهبودیافته را پرتاب نمود که حامل ماهواره دایرکت تی وی-۱۰ بود که به مدار حمل می نمود. این ۳۲۶مین پرتاب پرتون و ۱۶مین پرتاب پرتون-ام/بریز/ام بود و نیز ۴۱مین پرتاب آی ال اس بود.. ویژگی وی برتری مؤثر در طبقه نخست (موشک مرحله نخست) بود، که روزآمدی در دستگاه های ناوبری رقمی، تانک سوخت سبکتر وفشار ورنیر قدرتمندتر بر روی طبقه بالایی بریز-ام بود. همچنین کاهش وزن کل موشک با باریکتر نمودن تانک های سوخت در طبقه نخست و استفاده از مواد کامپوزیتی در سایر طبقات بود. دومین پرتابی این
موشک در ۱۸ اوت ۲۰۰۸ (۲۸ مرداد ۱۳۸۷) انجام شد که ماهواره "اینمارست ۴ اف-۳" ار به مدار پرتاب نمود. از سال ۲۰۰۷ نسخه اصلی پرتون-ام به نفع پرتون-ام بهبودیافته کنار گذاشته شد. فرانک مکنا، مدیرعامل ای ال اس، در سال ۲۰۱۰ ار عملیات طراحی برای پرتون-۳ که قادر است تا ۶٫۱۵ تن محموله را به مدار زمین ببرد پرده برداشت.
در علوم کامپیوتر حالت های بهترین، بدترین و متوسط (به انگلیسی: Best, worst and average case) برای اجرای الگوریتم عبارت است از اینکه الگوریتم مورد نظر ما در چه حدی از منابع استفاده می کند. معمولا منبعی که در نظر گرفته می شوند زمان اجرا است. ولی میتواند حافظه یا منابع دیگری در نظر گرفته شود. آیا الگوریتم مورد نظر حداقل استفاده را از حافظه می کند یا حداکثر؛ یا متوسط؛ که در ضمن این حافظه می تواند یک حافظه جانبی یا حافظه داخلی باشد؟ در تجزیه و تحلیل پیچیدگی زمانی الگوریتم ها "حالت متوسط و بدترین حالت اجرای یک الگوریتم" بیشتر استفاده می شوند. در مبحث رایانش بی درنگ، بدترین زمان اجرای الگوریتم حالتی است که به ما این تضمین را می دهد که الگوریتم ما همیشه به جواب خواهد رسید. این عبارات (بهترین، بدترین و حالت متوسط) در مباحث و علوم دیگر هم کاربرد دارند. برای نمونه: بدترین دما برای این که یک قطعه الکترونیکی بسوزد یا بهترین زمان برای اینکه یک بیماری بهبود یابد تا به اوج خود نرسد و غیره. مقدمه. حالت های بهترین، بدترین و متوسط از روش های تجزیه و تحلیل پیچیدگی زمانی الگوریتم ها است. زمانی که می خواهیم پیچیدگی زمانی یک الگوریت
م را محاسبه کنیم آن را در بدترین حالت و بهترین حالت و حالت متوسط بررسی می کنیم. که معمولاً بدترین حالات را در نظر می گیریم؛ تا یک تضمینی برای جواب دادن الگوریتم مورد نظر داشته باشیم. بهترین حالت زمانی برای یک الگوریتم. عبارت "بهترین حالت زمانی" در علوم کامپیوتر برای شرح دادن الگوریتمی به کار می رود که تحت شرایط آرمانی عمل می کند. برای نمونه، بهترین حالت زمانی برای به انجام رسیدن یک الگوریتم جستجوی خطی در یک لیستی از اعداد زمانی است که دادهٔ موردنظر ما در خانهٔ اول لیست قرار گرفته باشد. برای انتخاب یک الگوریتم یا گسترش دادن یک الگوریتم به ندرت از بهترین حالت استفاده می کنند: بیشتر افراد ترجیح می دهند که روی بدترین حالت یا حالت متوسط یک الگوریتم کار کنند یا استفاده کنند. بهترین حالت زمانی معمولاً برای داده های محدود و خاصی در نظر گرفته می شود حالت متوسط. تحلیل حالت متوسط یک الگوریتم دارای اهمیت بیشتری نسبت به بدترین حالت و بهترین حالت الگوریتم می باشد. اگر تعداد تکرار یک دستور العمل در یک الگوریتم با n ورودی را در حالت متوسط با (A(n نشان دهیم آنگاه یک رابطه ساده جهت به دست آوردن حالت متوسط به صورت زیر می باشد:
P(i).F(i) مجموع = A(n) که در آن s مجموعه حالات ممکنه و (P(i احتمال رخ دادن حالت i ام و (F(i تعداد تکرار دستور مورد نظر در حالت i ام می باشد. مثال: فرض کنید یک آرایه مرتب (صعودی) و کلیدx داده شده باشند. متوسط زمان اجرای الگوریتم جستجوی دودویی Binary Search را محاسبه کنید. Function BinarySearch(A, n, x) low ←1 high←n while low≤high do mid←(low+high)/2 if x=A(mid) then return mid elsif x&gt;A(mid) then low←mid+1 else high←mid-1 endif repeat return 0 end. در این الگوریتم اگر x داخل آرایه موجود باشد تعدادی مقایسه با عناصر آرایه صورت می گیرد و نهایتاً جستجو موفق خواهد بود و اگر x داخل آرایه موجود نباشد تعدادی مقایسه با عناصر آرایه صورت می گیرد و نهایتاً جستجو ناموفق خواهد بود. مقایسه ها به صورت جستجو در یک درخت جستجوی دودویی انجام می شوند. بدترین حالت در مقابل حالت متوسط. عملکرد بدترین حالت زمانی و حالت متوسط تقریباً شبیه به همدیگر هستند؛ ولی در عمل، قانون و روش هر کدام متفاوت از دیگری است. نمونه. برای نمونه اگر بخواهیم پیچیدگی زمانی جستجوی ترتیبی را در حالت بهترین، بدترین و متوسط بررسی کنیم به صورت زیر داریم: int
i=۰; for(i=0;i&lt;=n;i++) if(a[i] == x) cout«"find!"; return 1; else if(a[i]!= x) contiue; cout«"Not Found!"; return 0; در بهترین حالت: وقتی داده مورد نظر (x) را می خواهیم جستجو کنیم در ابتدای آرایه وجود دارد. پیچیدگی زمانی آن برابر formula_1 می شود. در حالت متوسط: وقتی داده مورد نظر (x) را می خواهیم جستجو کنیم در وسط آرایه وجود دارد. پیچیدگی زمانی آن برابر formula_2 می شود. در بدترین حالت: وقتی داده مورد نظر (x) را می خواهیم جستجو کنیم در انتهای آرایه وجود دارد. پیچیدگی زمانی آن برابر formula_3 می شود.
در خرابات مغان دومین رمان داریوش مهرجویی که توسط نشر قطره در سال ۱۳۹۱ چاپ گردید. مهرجویی در دومین رمانش کوشیده است با گره زدن اندیشه ها در بافت روایت داستانی خود به این موضوع بپردازد که با این همه دشمنی وخشونت واختلاف مذهبی ومسلکی می توان در کنار هم با عشق زندگی کرد؟آیا میتوان بری از مسائل سیاسی به عشق و دین و عرفان پرداخت؟در این رمان دو دلداده ی دانشجوی دانشگاه پنسلیلوانیا در فیلادلفیا که یک پسر ایرانی مسلمان ویک دختر کاتولیک ایتالیایی تبار را شامل می شوند,درکشاکش اندیشه و ایمان درگیر عشق عمیقی می شوند و می خواهند به زندگی مشترک بپردازند تا این که رویداد خونبار ۱۱ سپتامبر پیش می آید. آن ها به سیاست کاری ندارند. ایا سیاست با زندگی و عشق و ایمان این دو دلداده کنار می آید؟ در توضیح این رمان میتوان گفت : درباره ی عشق و دین و فلسفه و سیاست و خشونت و... زندگی!
روش چو-فسمن یک تکنیک تجربی برای پیشگویی ساختار ثانویه در پروتئین ها است که در اصل در دههٔ ۱۹۷۰ توسط Peter Y. Chou و Gerald D. Fasman توسعه یافت. این روش بر اساس تحلیل فراوانی های نسبی هر اسید آمینه در مارپیچ های آلفا، صفحات بتا و دورها، با توجه به ساختار پروتئین هایی که توسط پراش پرتو ایکس به دست آمده اند، کار می کند. از این فراوانی ها، یک مجموعه از پارامترهای احتمالی برای ظاهر هر اسید آمینه در هر نوع ساختار ثانویه به دست می آید و این پارامترها به منظور پیشگویی احتمال این که یک توالی داده شده از اسید آمینه ها، یک مارپیچ، یک رشتهٔ بتا یا یک دور در پروتئین شکل خواهد داد، مورد استفاده قرار می گیرند. این روش در تشخیص ساختارهای ثانویهٔ صحیح از دقت حداکثر ۵۰ تا ۶۰ درصد برخوردار است که به طور قابل ملاحظه ای از تکنیک های مدرن مبتنی بر یادگیری ماشینی کم دقت تر است. تمایلات اسید آمینه ها. پارامترهای اصلی چو-فسمن، تعدادی از تمایلات شدید اسید آمینه های منفرد برای ترجیح دادن یک ساختار ثانویه بر دیگری را مدل کردند. پارامترهای اصلی چو-فسمن، از یک نمونهٔ کوچک و غیر نماینده از ساختارهای پروتئین به دست آمده بودند، چرا که در زم
ان کار اصلی چو و فسمن، تعداد این نوع ساختارهایی که شناخته شده بودند کم بوده است. این پارامترهای اصلی غیرقابل اطمینان به نظر می آمدند و با یک مجموعه دادهٔ فعلی به روز شدند و همچنین در الگوریتم اولیه نیز تغییراتی داده شد. روش چو-فسمن تنها احتمال این که هر اسید آمینهٔ منفرد، در یک مارپیچ، رشته یا دور ظاهر شود را به حساب می آورد. بر خلاف روش پیچیده تر جی اُ آر، این روش، احتمالات شرطی این که یک اسید آمینه یک ساختار ثانویهٔ خاص را شکل دهد با این فرض که همسایه های آن از قبل آن ساختار را داشته باشند را منعکس نمی کند. این فقدان، کارایی این روش را بالا می برد ولی دقت آن را کاهش می دهد. الگوریتم. روش چو-فسمن مارپیچ ها و رشته ها را طی یک مدل مشابه پیشگویی می کند، ابتدا در دنباله به صورت خطی به دنبال ناحیهٔ نوکلئاتین با احتمال زیاد وجود مارپیچ یا رشته در آن ناحیه می گردد و سپس آن ناحیه را تا زمانی بسط می دهد که به یک زیردنیاله با ۴ اسید آمینه برسد که احتمال آن کمتر از ۱ باشد. می دانیم که ۴ تا از ۶ اسید آمینهٔ متوالی برای مارپیچ بودن و ۳ تا از ۵ اسید آمینهٔ متوالی برای رشته بودن کافی است. مقادیر آستانهٔ احتمال برای نوکلئات
ین های مارپیچی و رشته ای ثابت هستند ولی لزوماً برابر نیستند؛ در ابتدا این مقادیر به ترتیب برابر بودند با ۱٫۰۳ و ۱٫۰۰. دورها نیز در پنجره های با ۴ اسید آمینه ارزیابی می شوند، ولی با استفاده از یک رویهٔ چند مرحله ای محاسبه می شوند، چرا که نواحی زیادی که دور هستند شامل اسید آمینه هایی هستند که می توانند در نواحی مارپیچ یا در نواحی صفحه نیز ظاهر شوند. یک دور را پیشگویی خواهیم کرد تنها اگر احتمال دور بودن، بزرگتر از احتمالات مربوط به مارپیچ بودن و صفحه بودن باشد و یک مقدار احتمال که بر اساس مکان های اسید آمینه های خاص در دور است، در یک مقدار آستانهٔ از قبل تعریف شده بگذرد. احتمال دور بودن formula_1 به صورت زیر تعریف می شود: که j مکان اسید آمینه موجود در پنجرهٔ با ۴ اسید آمینه است. اگر formula_1 از یک مقدار آستانهٔ دلخواه بیشتر شود (در ابتدا این مقدار ۷٫۵e–۳ بود)، میانگین formula_1ها از ۱ بیشتر می شود، و formula_1 از احتمالات مربوط به مارپیچ آلفا بودن یا صفحهٔ بتا بودن آن پنجره بیشتر می شود و در نتیجه یک دور پیشگویی می شود. اگر دو شرط اول برقرار باشند ولی احتمال یک صفحهٔ بتا formula_6 از formula_1 بیشتر باشد، آنگاه
یک صفحه پیشگویی می شود.
مسئله انتخاب فعالیت ها از مسائل بهینه سازی ریاضی است که می توان برای آن الگوریتمی به روش حریصانه تولید کرد. برای نمونه فرض کنید n سخنران خود را به عنوان ورودی مسئله اعلام کرده اند. هدف انتخاب بیشترین تعداد سخنران به گونه ای است که هیچ دو سخنرانی با هم اشتراک بازهٔ زمانی نداشته باشند. جهت عدم تداخل در زمان شروع یا پایان می توان بدون کم شدن از کلیت مسئله فرض کرد که پایان بازه سخنرانی ها باز است یعنی به صورت (...} است. ورودی ها: توضیح الگوریتم: شبه کد الگوریتم را در زیر می بینیم (فرض بر این است که فعالیت ها بر حسب صعودی زمان پایانشان مرتب شده اند): Procedure Activity_selector (A, S, F, n) A {1} j 1 for i 2 to n do if Si ≥Fj then A A ∪{i} j i endif repeat end. تطابق با روش حریصانه: فعالیتی که زودترین زمان پایان را داشته باشد Select : با آخرین فعالیت انتخاب شده تداخل زمانی نداشته باشد Feasibility : اضافه کردن آن به مجموعه انتخاب شده ها Union : تحلیل زمانی :بیشترین زمان در الگوریتم مربوط به مرتب سازی ابتدای کار است و لذا الگوریتم دارای مرتبه زمانی (o(n log n می باشد. منابع. www.prozhe.com * www.irandisheh.com * www
.nooreaseman.com * www.iran-stu.com *
«آوف هه بونگ» (به آلمانی: Aufhebung یا Aufheben)، لغو دیالکتیکی، مفهوم مرکزی دیالکتیک هگلی و اشاره به یکی از کلمات فلسفی او است. آوف هه بونگ کهنه را نفی کردن و طرح نو درانداختن است. کهنه را نفی کردن اما نه حذف، آنچنان که جنبه های مثبتش گم و گور و حذف شود. پس زدن و در عین حال برکشیدن و کشف پیوندی دیگر و پیچیده تر است که در آن تنش تضاد، انگیزه پیشرفت شود. در واقع آنچه از میان برداشته می شود، هیچ و نابود نشده، بلکه تبدیل می شود. آوف هه بونگ نوعی قبض و بسط است و می توان آن را نفی، پایندگی، بالندگی، یا خلق یگانگی و هماهنگی و سرانجام نیل به تعالی ترجمه نمود. از آنجا که جهات مثبتِ کهنه در نو حفظ می شوند و بقایایی از قبل در آن می ماند، می توان گفت آوف هه بونگ برگذشتن، عبور از یک وضع به وضع دیگر و پشت سرگذاشتن وضعیت قبلی است بدون آنکه کل وضع قبلی را رّد کند و کنار بگذارد. آوف هه بونگ واژه ای چند پهلو. آوف هه بونگ به ویژه در گفتمان هگل، واژه ای چند پهلو و تودار است و برگردان آن در هیچ زبانی معنی غائی نهفته در آن را آنطور که باید و شاید نشان نمی دهد. Lifting, sublation, abolition در انگلیسی یا Abrogation در فرانسوی، Сня
тие در روسی و «رفع» در عربی و… هیچ کدام منظور هگل را نمی رساند. برای آوف هه بونگ دکتر حمید عنایت، واژه «انحلال» را برگزیده است که در آن هم معنای ناپدیدشدن ماده هست و هم معنای انضمام و حفظ آن در ماده دیگر، مثل حّل شدن حبّه قند در آب. اما انحلال واژه ای عربی است. در ادبیات عرفانی ما «فنا» به معنی عدم محض نیست و نوعی بقا است اما اگر نخواهیم از «فنای ابقایی» که آنهم عربی است استفاده کنیم، با توجه به این نکته که آوف هه بونگ به طور توامان واجد هر دو معنای حذف و حفظ، لغو کردن و نگه داشتن و نفی و اثبات است، «برداشتن» معادل دقیقی برای آن است. فعل «برداشتن» در فارسی، حفظ کردن و نگاه داشتن و ارتقا دادن به سطح بالاتر و نیز لغو کردن همه را معنا می دهد. کارل مارکس و آوف هه بونگ. کارل مارکس در نقد هگل و فویرباخ و در متن «نظریه بیگانگی» به آوف هه بونگ اشاره نموده و ادعا می کند مفهوم آوف هه بونگ، هگل را درک کرده و آن را فراتر از دیدگاه وی برده است. مارکس در «نقد دیالکتیک هگل»، با اشاره این نکته که هگل به خودآفرینی آدمی به عنوان یک فرایند پی برده است، تأکید می کند که رابطه حقیقی و فعال آدمی با خویشتن تنها به این دلیل ممکن است
که آدمی عملاً تمام توانایی های نوع خویش را تولید می کند و این امر فقط به مدد فعالیت جمعی انسان ها و در نتیجه تاریخ امکان پذیر است… مارکس می گوید فرایند آوف هه بونگ باید یک حامل یا سوژه داشته باشد، اما هگل به جای نام بردن از انسان زنده، سوژه فلسفه اش را «خود آگاهی» نامیده است و هنگامی که سوژه صرفاً «خود آگاهی» قلمداد شود، فرایند «آوف هه بونگ» فقط در قلمرو دانش و در «ظاهر» صورت می گیرد و بیگانگی، در زندگی روزمره باقی خواهد ماند. به نظر مارکس چون فرایند آوف هه بونگ، حامل و سوژه عینی ندارد، بیگانگی در زندگی بالفعل انسان ها باقی می ماند و از همین رو است که هگل در فلسفه حق Philosophy of Right با دولت پروس سازش می کند و در تضاد بین خرد و واقعیت گیر می کند. مارکس با دگرگون کردن مفهوم آوف هه بونگ، به درک جدیدی از رابطه زندگی کردن و اندیشیدن می رسد. از دیدگاه وی اگرچه دستیابی به قلمرو آزادی به معنی محو کردن قلمرو نیاز نیست اما انسان می تواند از قلمرو نیاز فراتر و فراتر رود. انسان ها فقط «موجوداتی طبیعی» نیستند که وجود خود را در رابطه با نیازهای بلاواسطه خویش تثبیت کنند. موجوداتی نوعی هستند که وجود خود را در رابطه با فر
ایند شکل گرفتن خویش یعنی در رابطه با تاریخ تثبیت می کنند.
نورتابناکی یکی از گونه های تابناکی است که در آن، ماده با جذب کردن فوتون برانگیخته می شود و بر اثرگذارِ الکترونیِ اندرنواری، نور می گسیلد. نورتابناکی بیشتر در نیمه رساناها بررسی می شود. در نورتابناکی، نیمه رسانا با جذب کردن فوتون هایی با انرژی بیشتر از گاف انرژی (گاف باند) خود برانگیخته می شود و هنگام فروانگیزش از تراز بالا به تراز پایین نور می گسیلاند. این فرایند هم در نیمه رساناها با گاف باندِ مستقیم (direct bandɡap) و هم با گاف باندِ غیرمستقیم(indirect bandɡap) روی می دهد ولی از آنجا که گذار اندرنواری در ماده هایی با گاف باند-غیرمستقیم باید با جذب یا گسیل فونون (به نوسان اتم های یک بلور بر اثر برانگیختگی گرمایی فونون می گویند) همراه باشد معمولاً احتمال روی دادنشان کمتر است و همین طور از بازده کمتری برخوردارند. طول موج نور دَرآشامیده و گسیل شده متفاوت است. نور گسیل شده معمولاً دارای انرژی کمتری از نور درآشامیده است. نمونه ترکیب هایی که دارای ویژگی نورتابناکی هستندː پتاسیم کلرید (KCl) که در آن عنصر آلایندهٔ تالیم (TL) را آمیخته باشند. از جمله کاربردهای این ترکیب ها در ساخت لامپ های فلورسنس است. بر اثر تخلیه ا
لکتریکی از مخلوط بخار آرگن و جیوه، نوری تولید می شود که عمدتاً در حوزه باند فوق بنفش و آبی می باشد. منتها دیواره لامپ فلور سنت از موادی پوشانده می شود که انتقال فرکانسی استوکس روی دهد و ضمن آن نور منتشره از لامپ به حوزه باند مرئی نوری منتقل می گردد.&lt; شکل ها. فرایند های نورتابناکی را بر اساس پارامتر های مختلف می توان طبقه بندی کرد مانند انرژی فوتون نشر شده. برانگیخته شدن شدید موقعیتی را توصیف می کند که درآن فوتون هایی با طول موج خاص جذب می شوند و فوتون های معادل آن بسیار سریع دوباره ساطع می شوند. این معمولا به عنوان رزونانس معرفی می شود. برای مواد در محلول با در فاز گاز، این فرایند شامل الکترون ها می باشد اما هیچ انتقال انرژی قابل توجهی شامل ویژگی های مولکولی ماده شیمیایی بین جذب و نشر وجود ندارد. در نیمه رساناهای بلوری معدنی در صورت شکل گیری یک باند الکترونیکی، نشر ثانویه می تواند پیچیده تر باشد، زیرا وقایع ممکن است شامل هر دو سهم مشارکت های همدوسی باشند مانند تشدید پراکندگی رایلی که در آن یک رابطه فاز ثابت که با محرک میدان نور حفظ می شود؛و مانند مشارکت های همدوسی. فرایند های بیشتری ممکن است رخ دهد وقتی که
قبل از نشر مجدد انرژی پس از جذب، یک ماده دچار انتقال انرژی داخلی شود. الکترون ها با به دست آوردن انرژی از جذب یک فوتون و یا از دست دادن انرژی با انتشار فوتون ها ، حالت های انرژی را تغییر می دهند. در رشته های مرتبط با شیمی، اغلب بین فلورسانس و فسفرسانس تمایز قائل می شوند. مورد اول معمولاً یک روند سریع است ، هنوز مقداری از انرژی اصلی تلف می شود به طوری که فوتون های نور ساطع شده انرژی کمتری نسبت به فوتون های تحریک جذب شده دارند. گفته می شود فوتون ساطع شده مجدد در این حالت قرمز تغییر مکان می دهد، اشاره به انرژی کمتری که پس از این تلفات حمل می کند. برای فسفرسانس ، الکترونهایی که فوتونها را جذب می کنند ، از طریق سیستم عبور می کنند، جایی که آنها با تعدد چرخش تغییر یافته وارد حالت می شوند، معمولاً . هنگامی که الکترون برانگیخته شده به این حالت سه گانه منتقل می شود، انتقال الکترون (آرامش) به انرژی تک حالته پایین تر از نظر مکانیکی کوانتومی ممنوع است، به این معنی که خیلی کندتر از سایر انتقال ها اتفاق می افتد. نتیجه یک روند آهسته انتقال تابشی به حالت منفرد است که گاهی چند دقیقه یا چند ساعت طول می کشد. این اساس مواد "درخش
ش در تاریکی" است. فوتولومینسانس یک روش مهم برای اندازه گیری خلوص و کیفیت کریستالی نیمه هادی ها مانند و و کمی سازی میزان اختلال موجود در سیستم است. نورتابناکی، خواص نیمه هادی های گاف انرژی مستقیم. در آزمایش های معمول PL، نمیه هادی برانگیخته می شود با منبع نوری که فوتون هایی را فراهم می کند که انرژی بزرگتری از انرژی نوار ممنوعه دارند. نور ورودی قطبیت را تحریک می کند که می توان آن را با معادلات نیمه هادی بلوک() توصیف کرد. پس از جذب فوتون ها، الکترون ها و سوراخ ها به ترتیب با گشتاورهای محدود در نوارهای هدایت و ظرفیت تشکیل می شوند.سپس هیجانات به سمت حداقل نوار ممنوعه تحت انرژی و حرکت قرار می گیرند.مکانیسم های معمول پراکندگی رادرفورد و تعامل با فونون های گوناگون است.در نهایت، الکترون ها با حفره هایی تحت تابش فوتون ها ترکیب می شوند. نیمه هادی های ایده آل و بدون نقص سیستم های چندپیکره هستند که در آن ها تعاملات حامل های بار و ارتعاشات شبکه باید علاوه بر اتصال ماده سبک در نظر گرفته شود.به طور کلی ، خصوصیات PL نسبت به میدان های الکتریکی داخلی نیز بسیار حساس هستند و به محیط دی الکتریک (مانند بلورهای فوتونیک) که درجه بیشت
ری از پیچیدگی را تحمیل می کنند.شرح دقیق میکروسکوپی توسط ارائه شده است. ساختارهای ایده آل چاه کوانتومی. یک ساختار چاه کوانتومی نیمه هادی ایده آل و بدون نقص یک سیستم مدل مفید برای نشان دادن فرایندهای اساسی در آزمایش های معمولی PL است.این بحث بر اساس نتایج منتشر شده در کلینگشیرن (2012) و بالکان(1998) است. تحریک نوری. به طور کلی ، سه شرایط مختلف تحریک از هم متمایز می شوند: تشدید ، شبه تشدید و غیر تشدید. برای تحریک تشدید ، انرژی مرکزی لیزر مربوط به کمترین تشدید اکسیتون چاه کوانتوم است. هیچ مقدار ناچیزی از انرژی اضافی به سیستم حامل تزریق نمی شود. برای این شرایط ، فرایندهای منسجم به میزان قابل توجهی به انتشار خود به خود کمک می کنند. فروپاشی قطبی مستقیماً اکسیتون ایجاد می کند.تشخیص PL برای تحریک رزونانس چالش برانگیز است زیرا تمایز سهم ناشی از تحریک ، به عنوان مثال ، نور سرگردان و پراکندگی منتشر از زبری سطح دشوار است.بنابراین ، لکه ها و پراکندگی های تشدید رایلی همیشه به انتشار غیرمنسجم اضافه می شوند. در صورت تحریک غیر تشدید ، ساختار با مقداری انرژی اضافی تحریک می شود.این وضعیت معمول در بیشتر آزمایش های PL است زیرا انر
ژی تحریک را می توان با استفاده از یک طیف سنج یا یک فیلتر نوری تشخیص داد. اثرات بی نظمی. سیستم های واقعی مواد همیشه شامل بی نظمی هستند.به عنوان مثال ناکاملی بلوری است. در شبکه یا اختلال به دلیل تغییرات ترکیب شیمیایی. اصلاح آنها برای نظریه های میکروسکوپی به دلیل عدم دانش دقیق در مورد اغتشاشات ساختار ایده آل بسیار چالش برانگیز است. بنابراین ، تأثیر تأثیرات خارجی بر PL معمولاً به صورت پدیدارشناختی مورد توجه قرار می گیرد. در آزمایش های ، بی نظمی می تواند منجر به محلی سازی حامل ها شود و از این رو زمان زندگی فوتولومینسانس را به شدت افزایش می دهد زیرا حامل های موضعی نمی توانند به راحتی مراکز نوترکیبی غیر تابشی را به عنوان مراکز خالی پیدا کنند. محققان از دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله با استفاده از نور لومینسانس وابسته به دما ، آنتروپی ناشی از عکس نانوساختار مضاعف InGaN / GaN p-i-n و نانوسیم های AlGaN را بررسی کرده اند. آنها آنتروپی ناشی از تابش را به عنوان کمیت ترمودینامیکی تعریف کردند که نشان دهنده در دسترس نبودن انرژی سیستم برای تبدیل به کار مفید به دلیل ترکیب مجدد حامل و انتشار فوتون است. آنها همچنین تغییر در تولی
د آنتروپی را با تغییر در پویایی ناقلین نوری در مناطق فعال نانوسیم با استفاده از نتایج حاصل از مطالعه فوتولومینسانس با زمان حل کرده اند. آنها این فرضیه را مطرح کردند که با نزدیک شدن دما به دمای اتاق به دلیل فعال شدن حرارتی حالتهای سطحی ، در نهایت مقدار بی نظمی ایجاد شده، در حالی که افزایش ناچیزی در نانوسیم های AlGaN مشاهده شده است ، که نشان دهنده درجات پایین عدم اطمینان ناشی از اختلال در نیمه هادی نوار ممنوعه گسترده تر است. دانشمندان برای مطالعه آنتروپی ناشی از تابش ، یک مدل ریاضی را ایجاد کرده اند که مبادله انرژی خالص ناشی از تحریک تابش و نور لامپ را در نظر می گیرد.
برای درک اهمیت الگوریتمهای کارا یا به بیان دیگر لزوم استفاده از الگوریتمهای کاراتر بهتر است دو الگوریتم خاص را برای جستجوی یک عدد در یک آرایهٔ مرتب غیر نزولی با یکدیگر مقایسه کنیم. آن دو الگوریتم عبارتند از: جستجوی ترتیبی (sequential search) و جستجوی دودویی (binary search). در الگوریتم جستجوی ترتیبی برای یافتن عنصر مشخص x در آرایه، از ابتدای آرایه آغاز کرده و به ترتیب یکی یکی عناصر را با آن مقایسه می کنیم. هرکدام که با عنصر x برابر بود، مکان همان عنصر را در آرایه به عنوان جواب معرفی کرده و در صورت عدم وجود عنصر x عدد صفر را به عنوان خروجی الگوریتم معرفی می کنیم. یک الگوریتم جستجوی ترتیبی به صورت زیر است: void seqsearch (int n, const keytype S[], keytype x, index&amp; location) location = 1; While (location&lt;=n &amp;&amp; S[location]!=x) location ++; if (location&gt; n) location = 0; }اما در الگوریتم جستجوی دودویی روش کار به این صورت است که ابتدا عنصر x را با عنصر میانی آرایه مقایسه می کنیم، اگر برابر بودند به جواب رسیده ایم و اگر نه دو حالت روی خواهد داد. یا x کوچکتر از عنصر میانی است که در چنین حالتی در صو
رت وجود باید در نیمهٔ اول آرایه باشد. لذا با همین روال جستجو را برای نیمهٔ اول انجام می دهیم. (اگر x با عنصر میانی نیمهٔ اول برابر بود به جواب رسیده ایم و تا انتها همینطور ادامه می دهیم.) و یا x بزرگتر از عنصر میانی است که در این صورت در نیمهٔ دوم آرایه جستجو را انجام می دهیم. به همین ترتیب جستجو را تا جایی ادامه می دهیم که به x برسیم یا اگر تا انتها پیدا نشد عدد صفر را به عنوان خروجی آرایه معرفی می کنیم. یک الگوریتم جستجوی دودویی در زیر آمده است: void binsearch (int n, const keytype S[], keytype x, index&amp; location) index low, high, mid; low = 1; high = n; location = 0; while (low &lt;= high &amp;&amp; location = 0) { mid =[ (low + high)/2 ]; if (x == S[mid]) location = mid; else if (x S[mid]&lt;/math&gt; مقایسه می شود. اما در واقع اگر اجرایی کارا از الگوریتم توسط اسمبلر صورت گیرد در هر بار اجرای حلقهٔ while تنها یک بار x با formula_1 مقایسه می شود. در نتیجهٔ این مقایسه حالت مناسب بر اساس مقدار کد شرط تعیین می شود. با فرض اینکه الگوریتم جستجوی دودویی از این روش استفاده می کند، برای جستجوی عدد x در همان آر
ایهٔ ۱۶ عنصری که x از همهٔ عناصر آرایه بزرگتر است، این الگوریتم فقط ۵ مقایسه انجام می دهد که formula_2 است (منظور، لگاریتم در مبنای 2 می باشد). و البته این بیشترین تعداد مقایسه هاست که با این روش صورت می گیرد. (در صورتی که x در آرایه موجود باشد تعداد مقایسه ها بیشتر نخواهد بود). حال اگر تعداد عناصر آرایه دو برابر شود یعنی 32 عنصر داشته باشیم، تعداد مقایسات در الگوریتم جستجوی دودویی فقط ۱ مرتبه از حالت قبل بیشتر خواهد بود، یعنی زمانی که اولین مقایسه صورت می گیرد و آرایه به دو زیر آرایه تقسیم می شود. لذا باز هم در بدترین حالت که x در آرایه موجود نیست، این الگوریتم 6 مقایسه انجام می دهد (formula_3). در حالت کلی هر بار تعداد عناصر آرایه دو برابر شود، یک مرتبه به تعداد مقایسه ها افزوده خواهد شد. بر این اساس اگر n یکی از توان های 2 و x از همهٔ عناصر یک آرایهٔ n عنصری یزرگتر باشد، در جستجوی دودویی تعداد کل مقایسه ها از این رابطه حاصل می شود: formula_4. در نتیجه زمانی که x از همهٔ عناصر آرایه بزرگتر باشد تعداد مقایسه ها در الگوریتم جستجوی دودویی نسبت به الگوریتم جستجوی ترتیبی به ویژه برای مقادیر بزرگ n به مقدار قابل
توجهی کمتر خواهد بود. برای نمونه برای n=128 تعداد مقایسه ها در جستجوی ترتیبی برابر 128 بوده و در جستجوی دودویی 8 می باشد. و برای n=1024 در جستجوی ترتیبی تعداد مقایسه ها برابر 1024 بوده و در جستجوی دودویی تنها 9 مقایسه انجام می شود. و برای مقادیر بزرگتر n این اختلاف به مراتب بیشتر و چشمگیرتر خواهد بود. منابع. عنوان اصلی: Foundations of algorithms using C++pseudocode,c2004. Neapolitan,Richard E. Naimipour,kumarss عنوان ترجمه: طراحی الگوریتم ها با استفاده از شبه کد C++ با ترجمه کامل ضمایم. ترجمهٔ سید حجت الله جلیلی انتشارات پارتیان.