Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رو هستیم. این وضعیت به نگاهِ اخلاقیِ کانت نزدیک تر است، زیرا برداشتِ کانت از خودمختاری به این معناست که عامل تنها تحتِ حاکمیتِ عواطفش نباشد. چنین نگاهی در تقابل با تفسیرِ پینکرز از اخلاق مسیحی قرار دارد. نقد خودمختاری. برخی فیلسوفان مثل الیزابت انسکوم، جین بتکه الشتین، سروه پینکرز و آیریس مرداک و همچنین "دانشنامهٔ کاتولیک" همگی بیان گر این مطلب هستند که برداشتِ کانت از اخلاق که ریشه در خودمختاری دارد، متناقض است زیرا از یک طرف انسان ها را قانون گذارانِ جمعیِ اخلاق می داند و از طرف دیگر بیان می دارد که اخلاق امر پیشینی است. آنها معتقدند که اگر چیزی به طور کلی پیشینی است (یعنی نامتغیر و پیشاتجربی است)، پس نمی تواند تا حدی وابسته به انسان هایی باشد که همواره وجود نداشته اند. از سوی دیگر، اگر انسان ها حقیقتاً قانون گذار اخلاق هستند، آنگاه دیگر تابعِ آن نیستند، چون آزادند آن را تغییر دهند. اونیل در مقابل می گوید اخلاق کانتی مبتنی بر ویژگی های تصادفیِ ارادهٔ یکایکِ موجودات یا ارادهٔ انسان ها به طور خاص نیست، بنابراین کانت به هیچ وجه فلسفهٔ اخلاق را «مبتنی» بر چیزی که همواره وجود نداشته، نمی داند. همچنین این گزاره ک
ه اراده های ما تحتِ حاکمیت قانون است، دقیقاً به این معناست که اگر اراده هایمان عقلانی باشد، باید به گونه ای قانون مانند اراده کنیم؛ یعنی باید مطابق قضاوت های اخلاقی که به همهٔ موجودات عقلانی از جمله خودمان نسبت می دهیم، اراده کنیم. این نکته با تجزیهٔ اصطلاح autonomy (خودآیینی) به ریشه های یونانی اش بهتر فهم می شود: auto (خود) + nomos (قاعده یا قانون). به عبارت دیگر، ارادهٔ خودآیین از نظر کانت، فقط اراده ای نیست که از خودش پیروی می کند، بلکه اراده ای است که قانون مدار باشد یعنی طبق اصل جهان شمولیت عمل کند که این جهان شمولیت نیز از عقل می آید. جالب اینکه الشتین در متن دیگری، اراده طبقِ عقلِ تغییرناپذیر را به خدا نسبت می دهد و آن را مبنای اقتدار اخلاقیِ خداوند می داند. او این تفسیر از رابطهٔ اخلاق و خداوند را مرجح بر برداشتِ اراده گرایانه و نازل ترِ نظریهٔ فرمان الهی می داند که هم اخلاق و هم ارادهٔ خداوند را تصادفی در نظر می گیرد. کاربردها. اخلاق پزشکی. کانت معتقد است که تواناییِ تعقلِ انسان ها باید مبنای اخلاق باشد و همین تعقل است که انسان ها را از نظر اخلاقی حائزِ اهمیت می سازد؛ بنابراین او معتقد است که همهٔ ا
نسان ها باید دارای حق کرامت و احترام باشند. مارگارت ایتون معتقد است که طبق اخلاق کانت، متخصصانِ حرفهٔ پزشکی باید خواهانِ آن باشند که خدماتشان توسط همه و برای همه باشد، حتی اگر خودشان بیمار باشند؛ مثلاً پژوهشگری که می خواهد بدون اطلاعِ بیماران، روی آنها آزمایش هایی انجام دهد، باید خواهانِ آن باشد که همهٔ پژوهشگران همین کار را انجام دهند. او همچنین استدلال می کند که شرطِ خودآیینیِ کانت به این معناست که بیمار باید بتواند تصمیمی کاملاً آگاهانه راجع به درمان بگیرد و بنابراین انجامِ آزمایش روی بیمارانِ ناآگاه غیراخلاقی است. پژوهش پزشکی باید با حرمت گذاشتن به بیمار انجام شود و بنابراین بیماران باید از همهٔ واقعیت ها مطلع باشند، حتی اگر این مسئله باعث شود بیمار منصرف شود. جرمی شوگرمن اعتقاد دارد که صورت بندی کانت از خودآیینی مستلزم آن است که بیماران هرگز صرفاً با هدفِ سودرسانی به جامعه موردِ استفاده قرار نگیرند، بلکه همواره با آنها به عنوان افرادِ عقلانی با اهدافِ خاص خود رفتار شود. آرون هینکلی خاطرنشان می کند که برداشتِ کانتی از خودآیینی مستلزمِ احترام به تصمیماتی است که عاقلانه اتخاذ می شوند، نه تصمیماتی که به صورت
های تصادفی یا غیرعقلانی به دست می آیند. او معتقد است که ممکن است بین تصمیمِ یک عاملِ کاملاً عقلانی و تصمیمِ واقعیِ یک بیمار، تفاوت هایی وجود داشته باشد که این تفاوت نتیجهٔ امور تصادفی و غیرعقلانی است. از نظر هینکلی، اگرچه یک پزشکِ کانتی نباید به بیمار دروغ بگوید یا به او چیزی را تحمیل کند، اما نوعی قیم مآبی (مثلاً به صورتِ کتمان اطلاعاتی که می تواند باعثِ واکنش غیرعقلانی شود) ممکن است قابل قبول باشد. سوزان فلدمن در کتابش تحت عنوان "جایگاهِ بارداری و سقط جنین در اخلاق کانتی" استدلال می کند که طبق اخلاق کانتی، باید از سقط جنین دفاع کرد. او معتقد است زن باید چنان که کانت تأکید می کند، به عنوان فردِ خودمختارِ دارای کرامت که اختیارِ بدنش را دارد، در نظر گرفته شود. از نظر فلدمن، تصمیمِ آزادانهٔ زنان، طبق اخلاقِ کانتی بسیار اهمیت دارد و بنابراین، سقطِ جنین باید جزو اختیاراتِ مادر باشد. دین هریس خاطرنشان می کند که اگر اخلاق کانتی را بخواهیم در بحثِ سقط جنین در نظر بگیریم، باید تعیین کنیم که آیا جنین فردی خودمختار است یا خیر. کارل کوهن، اخلاق پژوهِ کانتی معتقد است که تواناییِ عقلانی بودن یا عضویت در یک گونهٔ عموماً ع
قلانی، تمایزِ معنادارِ بین انسان و اشیای بی جان یا جانورانِ غیرعقلانی است. کوهن معتقد است حتی زمانی که انسان ها به دلیل سن (مثلاً کودک یا جنین) یا معلولیتِ ذهنی، عقلانی نیستند، باز هم عاملان (مثلاً مادری که در پی سقط جنین است) اخلاقاً ملزم هستند که با آنها به عنوان هدفِ فی نفسه همچون بزرگسالانِ عقلانی رفتار کنند. اخلاق جنسی. کانت انسان ها را دارای تمایلاتِ حیوانیِ بقای نفس، بقای نسل و بقای لذت می داند. او معتقد است انسان ها وظیفه دارند از ضابطه هایی که به آنها آسیب می زند یا آنها را تحقیر می کند، از جمله خودکشی، خفتِ جنسی و مستی خودداری کنند. به همین دلیل کانت، آمیزش جنسی را خفت بار می داند زیرا انسان ها را به ابژهٔ لذت تبدیل می کند. او رابطه جنسی را تنها در چارچوب ازدواج به عنوان «اتحادی صرفاً حیوانی» می پذیرد. کانت معتقد است خودارضایی از خودکشی بدتر است و جایگاه فرد را به جایگاهی پایین تر از حیوان تقلیل می دهد؛ همچنین اعتقاد دارد که متجاوز را باید با اخته سازی مجازات کرد و کسی که مرتکبِ حیوان بازی شده است، باید از جامعه اخراج شود. کترین مک کینون، فیلسوف فمینیست، استدلال می کند که بسیاری از کنش های روزگارِ م
ا بر اساس معیارهای کانت غیراخلاقی هستند، زیرا شاملِ رفتار غیرانسانی نسبت به زنان هستند. او معتقد است تعرضِ جنسی، تن فروشی و پورنوگرافی، زنان را به ابژه تبدیل می کند و از معیار کانت راجع به خودآیینیِ انسان عدول می کند. خریدوفروشِ سکس نیز به دلیل تبدیل شدنِ هر دو طرف به ابژه (و لذا استفاده از آنها به عنوان وسیله ای برای رسیدن به هدف) مورد انتقاد قرار گرفته است؛ رضایت دوجانبه هم با چالش هایی مواجه است چون افراد با رضایت دادن تصمیم می گیرند خودشان را به ابژه تبدیل کنند. آلن سوبل خاطرنشان می کند که اخلاق پژوهانِ کانتیِ لیبرال تر معتقدند بسته به عواملِ بافتی، رضایتِ زنان می تواند مشارکتِ آنها در پورنوگرافی و تن فروشی را توجیه کند. اخلاق حیوانات. از آنجا که کانت عقلانیت را مبنایی برای برخورداری از ملاحظهٔ اخلاقی می داند، معتقد است که حیوانات هیچ حقِ اخلاقی ای ندارند. بنا به نظر کانت، حیوانات عقلانی نیستند، بنابراین امکانِ رفتارِ غیراخلاقی با آنها وجود ندارد. اگرچه کانت معتقد نیست که ما نسبت به حیوانات وظایفی داریم، اما اعتقاد دارد که بی رحمی نسبت به آنها خطاست، زیرا این رفتارمان ممکن است بر برخوردمان با سایر انسان ه
ا تأثیر بگذارد و باعث شود آسیب زدن به انسان ها را هم مجاز بدانیم. تام ریگان، فیلسوف آمریکایی، بر اساسِ سه نکته، برداشت کانت از ارزشِ اخلاقیِ حیوانات را نمی پذیرد: اولاً او با ادعای کانت مبنی بر اینکه حیوانات خودآگاه نیستند مخالفت می کند. سپس ادعای کانت را مبنی بر اینکه حیوانات به دلیل عدم تواناییِ قضاوت اخلاقی دارای ارزش اخلاقیِ ذاتی نیستند، رد می کند. ریگان معتقد است که اگر ارزشِ اخلاقیِ یک موجود بر اساس توانایی اش در قضاوتِ اخلاقی تعیین می شود، آنگاه باید انسان هایی را هم که نمی توانند تفکر اخلاقی داشته باشند فاقدِ شایستگیِ ملاحظهٔ اخلاقی بدانیم. ریگان در نهایت استدلال می کند که برداشتِ کانت مبنی بر اینکه حیوانات تنها به عنوان وسیله ای برای رسیدن به هدف وجود دارند، بی مبناست؛ اینکه حیوانات زندگی ای دارند که می تواند خوب یا بد پیش رود، نشان می دهد که آنها هم مثل انسان ها اهداف و غایاتِ خود را دارند. کریستین کورسگارد تفسیرِ مجددی از نظریهٔ کانت ارائه می دهد و تأکید دارد که در اصولِ اخلاقی او تلویحاً حقوق حیوانات به رسمیت شناخته شده است. دروغگویی. کانت معتقد است امر مطلق حکم می کند که در "هیچ" شرایطی دروغ نگوی
یم، حتی اگر به دنبال نتایجِ خیر باشیم، مثلاً وقتی که به یک قاتل دروغ می گوییم تا نتواند قربانیِ مورد نظر را پیدا کند و او را بکشد. کانت اعتقاد دارد از آنجا که نمی توانیم نتایجِ یک عمل را به طور کامل بدانیم، پس پیامدِ عمل می تواند برخلاف انتظار ما، آسیب زا باشد؛ بنابراین باید به گونه ای عمل کنیم که از خطای معلوم (دروغگویی) جلوگیری شود نه اینکه از یک خطای احتمالی جلوگیری کنیم. اگر نتایجِ مضر به بار آمد، قصوری به گردن ما نیست زیرا طبق وظیفه مان عمل کرده ایم. کانت در نوشته ای مستقل با عنوان «در باب حق پنداری دروغ گفتن به انگیزه های انسان دوستانه» از دیدگاه خود در این باره دفاع کرده است. درایور استدلال می کند که اگر ضابطه ها را به گونه ای متفاوت صورت بندی کنیم، مشکل حل می شود، یعنی مثلاً ضابطهٔ «برای نجاتِ جانِ انسانِ بیگناه دروغ می گویم» می تواند جهان شمول باشد. اما این ضابطهٔ جدید باز هم قاتل را به عنوان وسیله ای برای رسیدن به هدف در نظر می گیرد و اخلاقی نیست؛ لذا به نظر می رسد در هر حال لازم است در مثالِ کانت، حقیقت را به قاتل بگوییم.
علی باغمیشه (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۵۴، تبریز) بازیکن سابق فوتبال ایران است. او سابقه بازی در تیم های تراکتورسازی تبریز، پرسپولیس تهران، پیکان تهران، الاتحاد کلبا و برق شیراز را دارد. وی سابقه ۱ بازی ملی نیز در کارنامه دارد.
اخلاق به عنوان موضوعی مستقل ابتدا در آثار ارسطو مورد توجه قرار گرفت. اخلاق ارسطویی عمدتاً به فضیلت یا داشتن رفتار یا عادات خوب و مناسب می پردازد. هدف دستیابی به فضیلت هم، شاد زیستن است. در واقع، اخلاق همان مطالعه نظام مند نحوه زیست به بهترین صورت است.
مهندسی هوانوردی هم یک دانش است و هم یک هنر. به عنوان یک شاخه مهندسی، حریم هوایی، طراحی فرودگاه، فناوری های ناوبری هواپیما و برنامه ریزی فرودگاه های کوچک سروکار دارد. رشته هوانوردی، علم پرواز است. دانشجویان این رشته در مورد طراحی، توسعه، تحلیل، ساخت ، نگهداری،استفاده و عملیات ایمنی آن و کنترل پرواز و تعمیرات و…. مطالعه می کتند و توانایی لازم را کسب می کنند. رشته ی هوانوردی دارای ۳ گرایش خلبانی، مراقبت پرواز و ناوبری هوایی است که تنها ۲ گرایش خلبانی و مراقبت پرواز از طریق آزمون سراسری اقدام به جذب دانشجو می نماید. طراحی فرودگاه. طراحی های اخیر فرودگاه ها به گونه ای است که با استانداردهای جهانی محیط زیستی هماهنگ باشند. پیشرفت در مهندسی عمران و معماری باعث ایجاد تعامل بین این دو رشته می شود.
حقوق کودکان در ایران با مسائلی درگیر است مانند کار کودکان، مجازات و اعدام کودکان (پایین بودن سن مسئولیت کیفری در قوانین ایران)، ازدواج قانونی کودکان، استفاده از کودکان در نظامی گری. از نکات مثبت حقوق کودکان در ایران این است که بر اساس قانون اساسی ایران، آموزش و پرورش برای همهٔ کودکان و نوجوانان ایرانی، تا دورهٔ متوسطه رایگان است و دولت وظیفه دارد امکان تحصیل را برای همگان از طریق وزارت آموزش و پرورش، فراهم سازد. همچنین ایران از سال ۱۳۷۳ به پیمان نامه حقوق کودک پیوسته است اما تعدادی از قوانین ایران هنوز با این پیمان نامه مغایرت دارند. آمار. در سال ۱۳۹۲ بیش از ۲۴۰۰ مورد تنبیه کودکان به انجمن حمایت از حقوق کودکان ایران گزارش شده است. انجمن حمایت از حقوق کودکان که خط مشاوره تلفنی «صدای یارا» را اداره می کند، می گوید ۵۵ درصد کودکان، تنبیه روانی و عاطفی شده اند و ۴۵ درصد دیگر مورد تنبیه بدنی قرار گرفته اند. بر اساس آماری که شیرین صدر نوری، مددکار انجمن حمایت از حقوق کودکان به خبرگزاری ایسنا اعلام کرده، ۹۳ درصد کسانی سال ۹۲ تماس گرفته اند، مادران کودکان بوده اند. سه درصد، خود کودکان تماس گرفته اند و دو درصد تماس ها
از سوی پدران بوده است. کار کودکان. کار کودکان پیامدهای بدی برای این کودکان که به «کودکان کار» معروف هستند دارد. در ایران کودکان کار وجود دارند اما آمار دقیقی از تعداد آنها در دست نیست. با این حال تعداد این کودکان به دلایل گوناگون در حال افزایش است. تعداد کودکان کار در تهران بیش از ۲۰ هزار نفر است. سازمان جهانی کار در سال ۱۹۹۵ تخمین زد بیش از ۷۱/۴ درصد از کودکان ایرانی بین ۱۰تا ۱۴ سال از لحاظ اقتصادی فعال بوده اند. در سرشماری رسمی ایران سال ۱۳۷۵ اعلام شد بیش از ۴ درصد جمعیت شاغل ایران بین ۱۰ تا ۱۴ سال داشتند. در این آمار جمعیت شاغل ایران ۵/۱۴ میلیون نفر ذکر شده است بنابراین تعداد کودکان کار ۱۰ تا ۱۴ ساله، که ۴ درصد آن هستند در حدود ۶۰۰ هزار نفر است. در سال ۱۳۷۵ حدود ۳۸۰ هزار کودک در سن ۱۰ تا ۱۴ سال در ایران کار ثابت داشته است. همچنین کودکان بسیاری در شهرها به دست فروشی مشغولند. والدین تعداد زیادی از این کودکان معتاد به مواد مخدر هستند. بسیاری از این کودکان مورد کودک آزاری و سوءاستفاده جنسی قرار می گیرند. زباله گردی کودکان. با توجه به آماری که توسط مقامات ایران در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ منتشر شد، تنها در تهران ۱۴
هزار زباله گرد وجود دارد که یک سوم آنها یعنی ۴ هزار و ۷۰۰ نفر کودک هستند. از سوی دیگر مونیکا نادی، عضو انجمن حمایت از حقوق کودکان، روز چهارشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۹، با اشاره به این که کودکان کار در حاشیه شهرها در مکان های مملو از زباله به نام «گود» زندگی و زباله گردی می کنند، گفت: «کودکان زباله گرد به گودها می روند و در آن جا در شرایط بسیار سخت و عجیبی هم زندگی و هم زباله گردی می کنند.» همچنین روزنامه همشهری در ۲۶ مرداد ۱۳۹۹، در گزارشی درباره پدیده زباله گردی کودکان در شهر تهران نوشت «تهران ۴هزار و ۷۰۰ کودک زباله گرد دارد که تقریباً نیمی از آنان نان آور خانه هستند» و درآمد هر زباله گرد خرد ۵۰ هزار تومان در روز و در مناطق شمالی تا ۸۰ هزار تومان هم می رسد. در ادامه این گزارش آمده که:«زباله گردی در هر منطقه قیمت خودش را دارد. درواقع هر منطقه یک پیمانکار دارد و بررسی ها نشان داده که معمولاً پیمانکار هر ۵ تا ۶ خیابان را به یک گروه واگذار می کند و معمولاً از ۳تا ۵میلیون تومان از این زباله گردها می گیرد و به آنها کارتی می دهد که نشان مالکیت آنان بر خیابان هاست.» از جمله پیامدها و آسیب های زباله گردی کودکان می توان به تجر
به خشونت ازسوی ناظران کارفرما و بازرسان شهرداری، ساعات کار طولانی و خستگی مفرط، کار در سرما و گرما، پیاده روی طولانی به همراه حمل بار سنگین، تفکیک زباله ها از داخل سطل های زباله و زباله های تر، بوی بسیار بد و مشمئزکننده زباله ها و سطل ها، امکان زخمی شدن به هنگام جمع آوری زباله، کار دور از خانواده و وطن، ناامن و کثیف بودن محل اسکان، تخریب مکرر محل اسکان ازسوی شهرداری و دستگاه قضائی، نگاه ترحم آمیز شهروندان و شکل گیری احساسات منفی در کودکان، درگیری با سایر زباله گردها و بی خانمان ها، عدم دسترسی به امکانات مناسب رفاهی و بهداشتی مانند دستشویی و حمام مناسب در محل اسکان، نداشتن ابزار و لباس کار مناسب، زندگی با بزرگسالان، اشاره کرد. ازدواج کودکان. ازدواج کودکان نوعی ازدواج رسمی یا غیررسمی است که که در آن فرد پیش از رسیدن به ۱۸ سالگی وارد پیمان زناشویی می شود. با نگاه به سنت فرهنگی و قوانین حقوقی ایران می توان مفاهیم مرتبط با مقوله ازدواج کودکان را در آن یافت. در ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی ایران در رابطه با حداقل سن ازدواج شهروندان اشاره می شود که: «عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن ۱۳ سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن
۱۵ سال تمام شمسی منوط است به اذن ولی به شرط مصلحت با تشخیص دادگاه صالح». ماده قانونی که ازدواج افراد در سنین کودکی را با رعایت بعضی شرایط، قابل انجام شدن می داند. تا پیش از وقوع انقلاب اسلامی و تغییر در قوانین کشور، با توجه به قانون حمایت از خانواده مصوب سال ۱۳۵۴، ازدواج پسران زیر ۱۸ سال و دختران زیر ۱۵ سال ممنوع بود. البته در شرایط خاص و با ارائه گواهی دادگاه، دختران از ۱۳ سالگی و پسران از ۱۵ سالگی می توانستند ازدواج کنند. آمارهای سال ۱۳۸۹ نشان می دهد در این سال ۴۳٬۴۵۷ مورد ازدواج کودکان زیر ۱۵ سال به طور رسمی به ثبت رسیده است. ۹۰ درصد این آمار مربوط به دختران است. اما تحقیقات نشان می دهد تعداد ازدواج کودکان محدود به آمار ثبت شده نیست زیرا در روستاها کودکان متعه (صیغه) می شوند و سال ها بدون ثبت رسمیِ ازدواج زندگی می کنند. همچنین بر اساس آمار سال ۱۳۸۹، تعداد ۳۷۰۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۸ ساله طلاق گرفته یا بیوه بوده اند. در هر سال ۸۰۰ دختر ۱۰ تا ۱۴ سال و ۱۵ هزار دختر ۱۵ تا ۱۹ سال در ایران طلاق گرفته اند. طبق آمار ثبت شده در سازمان ثبت احوال کشور بر اساس آمار ۹ ماه اول سازمان ثبت احوال ایران در سال ۹۴ بیش از پنج درصد ز
نانی که در این مدت ازدواج کرده اند کم تر از ۱۵ سال سن داشته اند یعنی ۲۸۲۴۲ نفر. مطابق این آمار بیش از ۲۱۴ هزار ازدواج دختران ۱۵ - ۱۹ سال را نیز در این دوره از سال ثبت شده است. از جمله علل رواج مقوله کودک همسری در ایران را می توان به عواملی نظیر فقر، ضعف قوانین بازدارنده، آداب و رسوم فرهنگی، اعتقادات مذهبی، اختلاف طبقاتی، پایین بودن سطح تحصیلات، پدرسالاری و «ناموس پرستی» مردان نسبت داد. در بیشتر موارد خانوادهٔ داماد به خانواده عروس که اغلب فقیر هستند پولی پرداخت می کنند. از پیامدهای ازدواج زودهنگام می توان به افزایش بی سوادی و کم سوادی در میان دختران و پسران، چندزنی، پدیده فرار از خانه و همسرکشی اشاره کرد. مجازات و اعدام کودکان. در قوانین ایران «سن مسئولیت کیفری» تعریف نشده است و قاضی ها با برداشت خود از فقه و مادهٔ ۱۲۱۰ قانون مدنی، دختران بالای ۹ سال قمری و پسران بالای ۱۵ سال قمری را بالغ دانسته و برایشان مانند بزرگسالان حکم صادر می کنند. بر اساس مادهٔ ۴۹ قانون مجازات اسلامی، طفل کسی است که به حد «بلوغ شرعی» نرسیده باشد. مواردی از اعدام کودکان یا اعدام افرادی که جرمی را پیش از ۱۸ سالگی مرتکب شدند دیده می شود،
مانند دلارا دارابی و بهنود شجاعی. گفته می شود در «قانون جدید مجازات اسلامی» مبنای جدیدی برای تعیین سن مسئولیت کیفری برای مجازات قصاص و حد وجود خواهد داشت و دیگر سن مسئولیت کیفری سن مطلقی (دختران ۹ و پسران ۱۵ سالگی) نخواهد بود و در هر مورد از نظرات یک کارشناس برای تشخیص سن مسئولیت کیفری استفاده خواهد شد. همچنین پزشکی قانونی به تشخیص بلوغ واقعی متهم رسیدگی خواهد کرد. کودک آزاری و خشونت علیه کودکان. از آنجا که پدر و جد پدری، ولی و به نوعی صاحب کودک شمرده می شود، قوانین ایران دربارهٔ کودک آزاری و خشونت خانوادگی علیه کودکان دچار مشکل هستند. همچنین قوانین خاصی برای پیشگیری از کودک آزاری در ایران وجود ندارد و خشونت علیه کودکان جزو موارد عمومی است. بر اساس ماده ۲۲ قانون جزای اسلامی، اگر پدر یا جد پدری فرزند خود را بکشد قصاص نمی شود و تنها به پرداخت دیه و تعزیر محکوم می شود اما در شرایط مشابه مادر به قصاص محکوم خواهد شد. تا پیش از سال ۱۳۸۱، کودک آزاری از جرایم خصوصی شناخته می شد و فقط پدر که ولی کودک است، به مثابه مالک کودک حق داشت در صورت رخ دادن کودک آزاری شکایت کند. در سال ۸۱ طرحی ۱۲ ماده ای به پیشنهاد انجمن حمایت
از حقوق کودکان به مجلس ارائه شد و با پیگیری کمیسیون بهداشت مجلس تصویب شد که بر اساس آن کودک آزاری از مصادیق جرایم عمومی قرار گرفت و اعلام جرم علیه مرتکبین کودک آزاری ممکن شد. با این حال، به گفته مسئول انجمن حمایت از حقوق کودکان، پدر از شمول این قانون مستثنی شده و در صورت آزار کودک از سوی پدرش، نمی توان شکایتی علیه او مطرح کرد. در حالی که آمار نشان می دهد بیشتر موارد کودک آزاری در خانواده را پدران انجام می دهند. همچنین طبق قانون مدنی تنبیه کودک اگر برای تربیت وی و به اندازه انجام شود مجاز است. این در حالی ست که حدود این «اندازه» مشخص نشده است. آمارها. روزنامه همشهری در شماره روز دوازدهم خردادماه ۱۳۹۳، خبر داد که «ناظم مدرسه ای که متهم است چند نفر از دانش آموزان یک مدرسه پسرانه ابتدایی در غرب تهران را مورد آزار و اذیت قرار داده است در شعبه ۷۹ دادگاه کیفری استان تهران به صورت غیرعلنی در حال محاکمه است.» به نوشته روزنامه همشهری، این مرد ۳۳ ساله که از پنج سال پیش، ناظم دبستانی در شهرک دانشگاه تهران بوده، در ۱۹ اردیبهشت ماه امسال با شکایت پدر و مادر دانش آموزان بازداشت شده و در ابتدا به تجاوز به دو دانش آموز پسر م
تهم شده بود. اما پزشکی قانونی در همان زمان اعلام کرد که شش دانش آموز این دبستان پسرانه مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند. این پرونده در نهم تیرماه با شکایت شاکیان تازه وارد مرحله ای تازه شد. استفاده نظامی از کودکان. استفاده نظامی از کودکان به سه شکل می باشد: اولین شکل آن به کارگیری کودکان به عنوان کودک-سرباز در جنگ است، دومین صورت آن استفاده در فعالیتهای حمایت از جنگ مانند نگهبانی، جاسوسی و بردگی جنسی می باشد. سومین شکل آن نیز استفاده از کودکان برای پروپاگاندا در جنگ می باشد. بر اساس ماده ۳۸ کنوانسیون حقوق کودک، گروه های سیاسی نباید از افراد زیر پانزده سال درجنگ استفاده کنند. ماده ۴ «پروتکل اختیاری شرکت کودکان در جنگ» از طرفین درگیری ها می خواهد که به افراد زیر هیجده سال اجازه شرکت در جنگ داده نشود و سربازگیری اجباری در مورد این افراد نیز ممنوع می باشد. به گزارش ائتلاف برای توقف سربازی کودکان، تعداد کودکان سرباز در ایران مشخص نیست اما نیروی مقاومت بسیج از افراد داوطلب زیر هیجده سال در طول جنگ ایران و عراق استفاده می کرد. این سازمان همچنان از افراد زیر هجده سال به صورت داوطلب استفاده می کند. آموزش. بر اساس قانون
اساسی ایران، آموزش و پرورش برای همهٔ کودکان و نوجوانان ایرانی تا دورهٔ متوسطه رایگان است و دولت وظیفه دارد امکان تحصیل را برای همگان از طریق وزارت آموزش و پرورش فراهم سازد. اما تعداد زیادی از کودکان ایرانی به دلیل فقر تحصیل را رها می کنند. از سوی دیگر، به ارث نرسیدن تابعیت از مادر سبب عدم ثبت هویت و بی شناسنامه بودن کودکانی شده است که پدر خارجی مثلاً افغان و مادر ایرانی دارند. این کودکان بدون شناسنامه نمی توانند در هیچ مدرسه ای ثبت نام و تحصیل کنند. کودکان مهاجر و پناهنده. به ارث نرسیدن تابعیت از مادر سبب عدم ثبت هویت و بی شناسنامه بودن کودکانی شده است که پدر خارجی مثلاً افغان و مادر ایرانی دارند. نداشتن شناسنامه و عدم ثبت هویت مشکلات عمده ای دارد؛ مثلاً آنها نمی توانند در هیچ مدرسه ای ثبت نام و تحصیل کنند. سازمان های حقوق کودکان. دفتر یونیسف در تهران فعال است و در ۱۲ شهرستان در استان های هرمزگان، سیستان و بلوچستان و آذربایجان غربی نیز دفتر دارد. برخی از سازمان های غیردولتی (NGO) حقوق کودکان در ایران عبارتند از:جمعیت امام علی، شبکه یاری کودکان کار و خیابان، جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان، انجمن حمایت از حق
وق کودکان نقض حقوق کودکان. طبق گفته شاهدان و اسناد به دست آمده، طی اعدام دسته جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، مسئولین اعدام در فرایند نقض حقوق کودکان، در مقابل کودکان زیر ۱۴ سال، اعضای خانواده شان را تیرباران و اعدام می کردند. کودکان و نوزادان را همراه با خانواده خود، در سلول های انفرادی حبس می کردند. همچنین شواهد و شاهدان نشان می دهند که ده ها کودک زیر ۱۸ سال که اکثر آن ها دختر بودند، اعدام شدند.
کانویر بی-۵۸ هاسلر نخستین جت بمب افکن جهان بود که توانست به سرعت بالای ۲ ماخ دست یابد. این هواپیما توسط شرکت کانویر (اکنون جنرال داینامیکس) جهت ماموریت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا طراحی و توسعه یافت و در سال ۱۹۶۰ وارد خدمت گردید. بی-۵۸ دارای چهار موتور توربوجت جی-۷۹ است که هریک کششی معادل ۱۵۰۰۰ پوند در حالت پس سوز دارند. هاسلر می تواند مسافت ۷۰۰۰ کیلومتری را بدون سوخت گیری هوایی طی نماید. طول این هواپیما، حدود ۳۰ متر و فاصله دو سر بال آن حدود ۱۷ متر می باشد. این هواپیما دارای سه خدمه در اتاقک های جداگانه است که هر اتاقک به ترتیب از جلو به عقب متعلق به خلبان، افسر تسلیحات نظامی و مهندس پرواز می باشد. پروژه. نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا برنامه ای را در سال ۱۹۵۲ برای توسعه یک بمب افکن مافوق صوت آغاز کرد. نتیجه کار هواپیمای بی-۵۸ بود. یک هواپیمای بال مثلثی با چهار موتور که در زیر بال نصب شده بودند. این هواپیما برای اولین بار در سال ۱۹۵۶ پرواز کرد. بی-۵۸ دارای توانایی حمل بار زیادی بود، به طوری که می تواست یک هواپیمای بزرگ، تقریباً به اندازه خود بی-۵۸ را حمل کند. قابلیت های بی-۵۸ بسیار قابل توجه بود، زیر
ا بُرد و توانایی حمل بار بسیار بیشتری از هر هواپیمای مافوق صوت دیگری داشت.
لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر یک هواپیمای جنگنده رهگیر تک موتوره مافوق صوت است که توسط کلی جانسون (مهندس) شرکت لاکهید برای انجام مأموریت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا طراحی و توسعه یافته بود. کاربران. اف-۱۰۴ در نیروهای نظامی کشورهای زیر مورد استفاده بوده است: چندین فروند از این جنگنده همچنان در تیم های نمایش هوایی یا به طور شخصی، در اختیار افراد قرار داشته است.
هامر اچ وان (HMMWV) با نام کامل خودروی چرخ دار چندمنظورهٔ قابلیت تحرک بالا (High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle) یک خودرو نظامی چهارچرخ سبک با موتور دیزلی است که شرکت ای ام جنرال و جنرال موتورز برای ارتش آمریکا طراحی و تولید کرده است. هاموی از سال ۱۹۸۵ به عنوان جایگزین چند خودروی جیپ، آمبولانس و باری وارد ارتش آمریکا شد و در سال های بعد ارتش های ده ها کشور دیگر دنیا نیز از آن استفاده کردند. این خودرو برای حرکت در هر نوع جاده، در هر گونه شرایط اقلیمی طراحی شده و قدرت تحرک مناسبی در خارج از جاده دارد. جنرال موتورز نوع غیرنظامی این خودرو را نیز با نام هامر تولید کرده است. خودرو هاموی برای انجام مأموریت در بدترین محیط ممکن یعنی در وضعیت جنگی ساخته شده و در طراحی آن توجهی به زیبایی ظاهری نشده است. سربازانی که از این خودرو استفاده می کردند با توجه به ظاهر نازیبا و قدرتمند این خودرو به آن لقب «جیپ استروئیدی» را داده اند. هاموی در ۱۱ مدل مورد استفاده ارتش آمریکاست که به عنوان نفربر، حمل و نقل بار و مهمات، آمبولانس، سکوی شلیک موشک ضدتانک تاو و خودروی گشتی ساخته شده اند. هاموی از دنده اتوماتیک، ترمز هیدرولیک، و
سیستم الکتریکی ۲۴ ولت استفاده می کند. این خودرو قادر است در آب هایی به عمق ۷۶ سانتیمتر حرکت کند و اگر لوازم مخصوص حرکت در آب بر آن نصب شود امکان حرکت در آب هایی به عمق یک و نیم متر را خواهد داشت. حداکثر سرعت هاموی ۱۰۵ کیلومتر در ساعت است و برد عملیاتی آن در بزرگراه حدود ۵۶۰ کیلومتر است. برخی از هاموی ها به سیستم تنظیم فشار هوای تایر مجهز شده اند تا راننده بتواند با توجه به شرایط ناهمواری فشار مناسب را برای تحرک بهتر خودرو انتخاب کند. مدل های سری "ام۹۹۸ آ" وزنی در حدود ۲۳۵۰ کیلوگرم داشته و توانایی حمل حدود ۱۱۰۰ کیلوگرم بار را دارند. یک موتور ۶۲۰۰ سی سی دیزلی به قدرت ۱۵۰ اسب بخار در ۳۶۰۰ دور در دقیقه همراه با دنده اتوماتیک ۳ وضعیتی نیروی پیشرانه آن ها را تأمین می کند. مدل "ام۱۰۹۷آ۲" که اکنون در خط تولید است حدود ۳۰۰ کیلو سنگین تر شده اما به لطف موتور پرقدرت تر ظرفیت حمل بار آن تقریباً دو برابر شده و به دو تن رسیده است. در این سری یک موتور دیزلی "وی-۸" ۶۵۰۰ سی سی به قدرت ۱۹۰ اسب بخار همراه با دنده اتوماتیک ۴ وضعیتی نصب شده است. در مدل "ام۱۱۱۳" که گنجایش بیشتری دارد وزن خودرو به ۲۹۰۰ کیلوگرم افزایش یافته و ظرفیت
حمل بار هم به حدود ۲۳۰۰ کیلوگرم افزایش یافته است. نیروی محرکهٔ ام۱۱۱۳ هم از موتور توربوشارژ دیزلی وی-۸ ۶۵۰۰ سی سی تأمین می شود. مدل زره پوش "ام۱۱۴" نیز از سال ۱۹۹۶ با افزودن یک پکیج زرهی فولادی و شیشه های ضدگلوله برای حفاظت سرنشینان از سلاح های سبک تولید می شود. هاموی ارتفاع کمی در حدود ۱۸۰ سانتیمتر و عرض زیادی در حدود ۲۱۵ سانتیمتر دارد و طول آن ۴۵۷ سانتیمتر است. این ابعاد به معنی خودرویی باثبات است که احتمال چپ کردن آن بسیار کم است. برعکس جیپ های ام۱۵۱ که ثبات و تعادل خوبی نداشتند.&lt;ref&gt;HMMWV FEATURES &amp; Design در بعضی موارد زره اضافی که در برابر ak47 کلاشینکوف مقاومت دارد نصب می شود.
کلیسای اسقفی یا اِپیسکوپِیلیِن (کلیسای پروتستان اسقفی در ایالات متحده آمریکا) یک مذهب مسیحی خط اصلی آنگلیکن است که عمدتاً در ایالات متحده، هوندوراس، تایوان، کلمبیا، اکوادور، هاییتی دومینیکن، ونزوئلا، جزایر ویرجین بریتانیا و بخشهایی از اروپا یافت می شود. ۲٬۱۲۵٬۰۱۲ نفر تا سال ۲۰۱۰ به طور اسقفی غسل تعمید داده شده بودند.