Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رای کلاهک مخصوص به شکل H باشد. دودکش و اتصالات آن باید از جنس مقاوم و بدون هیچگونه منفذ یا نشتی درسرتاسر آن باشد. شیب لوله های افقی درداخل واحدها باید مثبت و روبه بالا و ارتفاع عمودی لوله دربیرون حداقل سه برابر طول افقی آن باشد. قطر لوله دودکش باید مساوی یا بزرگتر از قطر لوله خروجی دستگاه گازسوز باشد. اگر فضای خود را با شوفاژ و سیستم حرارت مرکزی گرم می کنید درزبندی و بستن منافذ به منظور جلوگیری از اتلاف حرارتی بلامانع است. از قراردادن لوله خروجی بخاری به داخل ظرف آب جدا خود داری کنید. از به کار بردن وسایل گرمایشی بدون نصب دودکش یا دارای نقص در دودکش جدا خودداری فرمایید. آب گرمکن های دیواری گازی اگر به مدت طولانی روشن باشند خطرناک می شوند. به کارگیری آب گرمکن های دیواری درفضاهای بسته یا مکان های فاقد جریان هوا، مجاز نیست. هر وسیله گازسوز باید دارای یک دودکش مستقل و منتهی به فضای بیرون باشد. سرتاسر مسیر دودکش هارا به منظور اطمینان از هدایت مناسب محصولات احتراق به فضای بیرون کنترل و اطمینان حاصل کنید. هیچگاه کباب پز یا منقل را درون خانه، گاراژ یا محوطه بسته استفاده نکنید. هیچگاه از چراغ یا بخاری نفتی یا گازی که
فاقد دودکش است، درون خانه، به خصوص هنگام خواب استفاده نکنید. درون خانه، به خصوص در محل خواب تان دتکتور مونوکسید کربن نصب کنید. تعمیر وسایل گرمایشی توسط افراد غیر مجرب و بی تجربه یا نصب آن ها توسط افراد خانواده باعث ایجاد خطر می شود.
رود سالوین یا تانلوین که در چینی "نو جیانگ" و در تبتی "چیاما نگو چو" نامیده می شود رودی مهم در آسیای جنوب شرقی و طولانی ترین رود میانمار (برمه) است. این رود از شرق تبت سرچشمه می گیرد و با جریان یافتن به سمت جنوب از استان یونان در چین گذشته وارد شرق میانمار شده و در نهایت در مولمین به خلیج مارتابان در دریای آندامان می ریزد. رود سالوین همچنین در بخش های پایین دست خود مرز بین میانمار و تایلند را تشکیل می دهد. مشخصات. سالوین رودی به طول تقریبی ۲۴۰۰ تا ۲۸۲۰ کیلومتر است که از رشته کوه تانگ-کو-لا در شرق تبت سرچشمه می گیرد. این رود سپس مسیرش را به سمت جنوب شرقی ادامه داده و وارد استان یونان در چین می شود و پس از آن با جریان یافتن به سمت جنوب از شرق میانمار وارد این کشور شده و با پیمودن مسیری جنوبی، در پایین دست خود مرزی تقریباً ۱۳۰ کیلومتری را بین تایلند و میانمار تشکیل می دهد. سالوین در نهایت در نزدیکی شهر مولین در شرق برمه به خلیج مارتابان در دریای آندامان می ریزد. همچنین این رودخانه در مولمین، دلتای آبرفتی کوچکی را با رودهای گیائینگ و آتاران تشکیل می دهد. به دلیل وجود تندآب های خطرناک در طول مسیر رودخانه، تنها بخش
هایی از آن قابل تردد برای قایق ها و کشتی های کوچک است و نمی توان از آن به عنوان آبراهه ای مهم استفاده نمود. همچنین از آنجا که این رودخانه تقریباً در تمام طول مسیر خود از آبکندها و دره های تنگ می گذرد مانعی برای حمل ونقل شرق به غرب محسوب می شود. جاده برمه از طریق پل هوئیتینگ از روی سالوین می گذرد. کارکرد اقتصادی. عمق سالوین در فاصلهٔ فصول بارانی و خشک به اندازه ۲۰ متر تغییر می یابد که نتیجهٔ آن بی استفاده شدن رودخانه است. با وجود این مهمترین کارکرد اقتصادی رودخانه استفاده از آن برای شناورساختن الوارهای بریده شده از جنگل های جنوب شرقی میانمار و فرستادنشان با جریان آب به بخش پایین دست رودخانه به دریا است. همچنین تندآب های رود سالوین به طور بالقوه قابلیت بهره برداری برای تولید برق و آبیاری را دارا هستند.
سیبل جان یک خواننده محبوب سبک موسیقی پاپ و موسیقی آرابسک اهل ترکیه با ریشه کولی است. "سیبل جان" یک رقاصه بود ولی کم کم وارد عرصه خوانندگی شد. اولین آلبوم او را صدای ماندگار ترکیه یعنی اورهان گنجه بای (خواننده بسیار معروف سبک آرابسک ترکیه) آماده کرد. (یکی از دلایل شروع باور نکردنی سیبل جان کار کردن با حرفه ای ها بود). او که پهنای طرفدارانش در آلبوم چهارم او را تبدیل به خواننده شماره یک ترکیه می کرد در اکثر ترانه هایش پیرو سبک آرابسک بود در بخش موسیقی ترکی) ولی به مرور زمان یعنی بعد از ۱۹۹۵ سبک خود رابه پاپ تبدیل کرد. جستارهای وابسته. موسیقی دان ایرانی کولی تبار: نظام شکارچیان
جرج ایستمن (زادروز ۱۲ ژوئیه ۱۸۵۴ - درگذشته ۱۴ مارس ۱۹۳۲ مخترع فیلم رول، کارآفرین و بنیانگذار آمریکایی کمپانی کداک است. او کسی است که عکاسی را برای همهٔ مردم ممکن کرد. او یک نیکوکار و بخشنده بود، برقراری دانشکده موسیقی ایستمن و دانشکده های دندانپزشکی و پزشکی در دانشگاه روچستر، کمک به ساخت پردیس دوم دانشگاه ام آی تی در کنار رودخانه چارلز و اهدا آن به دانشگاه همپتون، ارائهٔ بودجه برای کلینیک ها در لندن و دیگر شهرهای اروپایی برای کمک به ساکنان کم درآمد، از جمله فعالیت های بشردوستانه وی بود. ایستمن در سال ۱۸۸۴ فیلم رول را که فیلمی از جنس پلاستیک آغشته به امولسیون ژلاتینی است را ابداع کرد و با ساخت دوربین های کداک عکاسی را برای مردم عادی مقرون به صرفه نمود و تحول مهمی در عکاسی ایجاد کرد. زندگی. جرج ایستمن در سال ۱۸۵۴ در یکی از روستاهای نیویورک دیده به جهان گشود. نام پدرش جورج واشینگتن ایستمن و مادرش ماریا ایستمن بود. او دو خواهر بزرگتر از خود به نام های "الن ماریا" و "کتی" داشت. در همان سال تولد او، پدرش دانشکده اقتصاد ایستمن را در روچستر بنا کرد و چند سال بعد خانواده را برای زندگی به آنجا برد. در سال ۱۸۶۲ زمانی که
دانشکده در حال شکل گیری و رشد بود، پدرش درگذشت و اندک سرمایه ای را برای آن ها به ارث گذاشت. در سال ۱۸۷۰ خواهر کوچکترش "کتی" نیز درگذشت. با پدید آمدن چنین شرایطی، جورج که تنها پسر خانواده بود برای سرپرستی و حمایت مالی مادر و خواهرش مجبور به ترک تحصیل شد و راهی بازار کار گردید. ابتدا برای یک شرکت کوچک بیمه مشغول به کار شد و پس از آن به استخدام بانک محلی روچستر درآمد. جرج برای گردش آخر هفته قصد داشت دوربینی را اجاره کند و از خانواده اش عکسبرداری کند. سنگینی، حجم و گرانی مبلغ تهیه یک دوربین یا حتی یک عکس تمامی فکر او را به خود مشغول ساخت؛ و او همواره در پی یافتن روشی برای ارزان کردن عکاسی و استفادهٔ آن برای همهٔ مردم بود. زندگی حرفه ای. او به مدت سه سال مشغول آزمایش موادی بود تا بتواند امولسیون ژلاتین را در جایگاه نگاتیو فیلم عکاسی دوربین قرار دهد. سرانجام در سال ۱۸۸۰ توانست دستگاهی با قابلیت کارایی با نگاتیو خشک جهت تهیه عکس اختراع نماید و در ۱۸۸۴ آن را به ثبت رساند. سرانجام در سال ۱۸۹۲ کمپانی ایستمن کداک افتتاح شد، کمپانی که با ظهور خود انقلاب بزرگی در صنعت عکاسی پدیدآورد. اندکی بعد کمپانی کداک توانست با بکارگ
یری چند نوآوری دیگر، دوربینهای سبک با کارایی بسیار ساده را با نام کداک وارد بازار نماید. شعار تبلیغاتی کارخانهٔ کداک برای دوربین هایش چنین بود که «شما دکمه را فشار دهید، بقیه اش را ما انجام می دهیم. » در مدت زمان بسیار اندکی دوربین های عکاسی کداک در سراسر جهان شهرت یافت و میزان تقاضای آن به شدت سرعت گرفت. در همان زمان، ابتکار جدید ایستمن برای پایه ریزی ظهور فیلم های متحرک در سال های بعد نیز با سر و صدای بسیاری همراه شد. در سال ۱۸۸۸ هنگامی که ایستمن نام کداک را برای کمپانی و محصولات خود برگزید، از او سؤالات بسیاری در مورد علت انتخاب این نام پرسیده شد و او در پاسخ اظهار داشت که از دوران کودکی علاقه خاصی به حرف "K" داشته است و همیشه آن را حرف مورد علاقه و قدرت بخش می دانسته است. از نظر او انتخاب کلمه ای که با این حرف شروع و با آن خاتمه می یابد، قطعاً خوش شانسی و موفقیت فراوانی برای او دربر خواهد داشت. خانهٔ ایستمن. در سال ۱۹۰۲ ایستمن که حال به یک ثروتمند مشهور تبدیل شده بود، تصمیم گرفت تا خانه ای را که همیشه در خواب های کودکی اش می دیده بنا نماید. از همین رو مشهورترین معمار آن دوران در ایالات متحده، فوستر وارنر
را به خدمت گرفت و ساخت خانه را آغاز نمود. خانه ای به مساحت ۳۲۰۰ متر با ۵۰ اتاق و مجهزترین سیستم گرمایش، تلفن، برق و از همه مهم تر با طراحی داخلی طراحان کاخ سفید که هزینه ساختش مبلغی معادل ۳۳۵ هزار دلار آن زمان شد را در روچستر نیویورک بنا نهاد. خانهٔ وی در سال ۱۹۹۶ به موزه بین المللی عکاسی و فیلم تبدیل شد. ویژگی های شخصی و اخلاقی. از خصوصیات بارز ایستمن می توان به سخاوتمندی و علم دوستی او اشاره کرد. از آنجا که او در دوران نوجوانی به دلیل مشکلات مالی و خانوادگی نتوانسته بود ادامه تحصیل دهد، در این دوران که صاحب مال و شهرت شده بود همواره به موسسات آموزشی کمک های شایانی اهدا می کرد. او در دوران حیاتش مبلغی معادل ۲۰ میلیون دلار به مؤسسه فناوری ماساچوست اهدا نمود. همچنین مرکز فناوری دانشگاه روچستر مبلغی معادل ۶۲۵ هزار دلار در سال ۱۹۰۱ از ایستمن به عنوان هدیه دریافت کرد. او همچنین هدیه ای معادل ۲ میلیون دلار به هر یک از موسسات آموزشی "توسکگی" و "دانشگاه همپتون" ارائه نمود. ایستمن علاقه فراوانی به شهر روچستر داشت و با تمام قوا جهت پیشرفت و توسعه این شهر گام برمی داشت. بنای مؤسسه و انجمن "چست" به عنوان دانشکده موسیقی
این شهر و همچنین بخشیدن منزل مسکونی مشهورش پس از مرگ به دانشگاه روچستر از جمله این اقدامات به شمار می روند. خودکشی و مرگ. ایستمن به علت سخت شدن بافت های ستون فقرات فلج شده بود و نمی خواست بقیهٔ عمر را به آن صورت بگذراند و متکی به کمک دیگران باشد و به همین دلیل در ۱۴ مارس ۱۹۳۲ با شلیک یک گلوله به سینه خود، خودکشی کرد. او در آخرین جملهٔ وصیت نامه اش نوشت «من کارم را انجام دادم. پس ماندن دیگر لزومی ندارد».
رود یالونگ (به چینی: "雅砻江"، به پین یین: "Yǎ lóng jiāng"، وید جایلز: "Ya-lung Chiang") که در زبان تبتی "نیاگ چو" نامیده می شود، رودی به طول تقریبی ۱۲۹۰ کیلومتر است که در مسیری از مرکز تا جنوب چین جریان داشته و در پایان به رود یانگ تسه کیانگ می ریزد. مشخصات. رود یالونگ از کوه های بایان هار (شاخه ای از کوه های کونلون) واقع در جنوب استان چینگ های در غرب چین و در ارتفاعی تقریباً ۵٬۰۰۰ متری سرچشمه می گیرد. این رود سپس به سمت جنوب شرقی جریان یافته و وارد شمال غربی استان سیچوان می شود. پایینتر از گانتزی این رود به سمت جنوب چرخیده و در امتداد کنارهٔ غربی کوه های داشوئه به مسیر خود ادامه می دهد تا آنکه پس از چند چرخش شدید در منتهی الیه جنوبی این کوه در نزدیکی مرز استان یونان به رود یانگ تسه کیانگ می پیوندد. رود یالونگ یکی از طولانی ترین رودهای فرعی است که به یانگ تسه می ریزد. این رود در طول مسیر خود از آبکندهایی عمیق می گذرد و در بیشتر طول این مسیر حالتی سیلابی داشته و حجم آب بسیاری را با خود حمل می کند. این موضوع سبب شده تا سدها و نیروگاه های برق آبی بزرگی برای کمک به توسعهٔ اقتصاد منطقه از دههٔ ۱۹۸۰ تاکنون در طول مسی
ر این رودخانه ساخته شود.
شیخ جمال الدین ساوجی عارف و مؤسس قلندریان اهل شهر ساوه بوده است. قلندریان فرقه ای از صوفیه است که گفته می شود شیخ جمال الدین ساوجی به دلیل تراشیدن ریش و ابروهایش شناخته می شده است و گروهی نیز مانند او رفتار می کرده اند. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی، به دمشق سفر کرده و احتمالاً بین ۶۰۷ تا ۶۲۲ قمری در آنجا به تحصیل علوم شرعی پرداخته و سپس به شهر دمیاط مصر رفته است. ابن بطوطه در سفرنامه خود دربارهٔ شیخ جمال الدین این گونه یاد کرده است: جمال الدین در حدود ۶۳۰ قمری در دمیاط مصر درگذشت.
منحنی تجربه اواخر دههٔ ۱۹۶۰ توسط بروس هندرسون از گروه مشاوره ای بوستون ارائه شده است. وی بر استفاده از منحنی تجربه در راهبرد تأکید دارد. منحنی تجربه بیانگر این موضوع است که هرچه تجریه بیشتر باشد، هزینه های تولید آن کاهش می یابد. formula_1 formula_2هزینهٔ تولید nام واحد محصول formula_3هزینهٔ تولید اولین واحد محصول n= کل حجم تولید و نهایتاً =a نرخ یادگیری و کسب تجربه دلایلی برای اثر تجربه. یادگیری عموماً با مسایل عمومی تر شروع شده و نهایتاً به مسایل اختصاصی تر ختم می شود. معادلهٔ این اثر برگرفته از مدل های سودمند ریاضی می باشد. برخی از موارد اثرگذار. افراد به صورت فیزیکی ماهرتر شده و از نظر فکری با اعتماد به نفس بیشتری مراحل کار را انجام می دهند و کمتر درنگ می کنند ضمن اینکه کم کم وقت کمتری را برای یادگیری و کسب تجربه صرف کرده و کمتر مرتکب اشتباه می شوند. بعد از گذشت مدتی آن ها میانبرها را یاد گرفته و بهبود می دهند. تمام افراد چه کارگران و چه مدیران تحت تأثیر این اثر قرار دارند نه فقط کارگران خطوط تولید. با تولید بیشتر روش های کار استانداردسازی شده و کارایی تمایل به افزایش پیدا می کند. وقتی کارگران در محدودهٔ ک
وچکتری از کار قرار می گیرند، تجربه بیشتری کسب کرده و کارها را با سرعت بیشتری انجام می دهند. خطوط تولید خودکار و فناوری اطلاعات می توانند باعث افزایش کارایی شوند، به مرور زمان افراد یاد می گیرند که چگونه از اطلاعات و خطوط تولید خودکار به صورت اثر بخش و کارا استفاده نمایند. با استفاده از محصول، مشتریان و تولید کنندگان به تجربه در می یابند که راه کارهایی را برای بهبود محصول یافته اند. در حالی که کالا در محدودهٔ وسیع تری استفاده می شود، مصرف کنندگان کاراتر از محصول استفاده کرده و به نوعی با کالا انس می گیرند. برای درک بهتر این موضوع به مثال زیر توجه کنید. آدرس های ایمیل هرچه بیشتر باشند شبکه کاراتر گردیده و هزینهٔ آن به ازای هر کاربری که از آن استفاده می کند کاهش می یابد. اگر دو یا چند کالا به طور هم زمان از فعالیت ها یا منابع واحد استفاده نمایند منحنی تجربه تقویت می گردد. در واقع می توان کارایی تولید که از یک محصول به تجربه به دست می آید را به محصول دیگر انتقال داد. جا به جایی اثر تجربه. تحت شرایطی منحنی تجربه جدید باید با جایگزین منحنی قدیم گردد. در واقع برای اینکه شرکت در موضع رقابتی باقی بماند این به روزسازی
ضروری می باشد. شرایط بروزسازی. وقتی رقبا محصول جدیدی به بازار عرضه می کنند یا با مشتریان عمده ای مواجه می شویم که در تعیین قیمت محصول مؤثر اند همچنین به دلیل ایجاد تغییر در فناوری یاقرارگیری در جنگ قیمت، به روزرسانی منحنی ضروری می باشد. منتقدان. برخی از منتقدان، معتقدند که امکان بررسی تأثیر تجربه عملاً وجود ندارد زیرا مفهوم تجربه همواره با مفهوم صرفه جویی ناشی از افزایش تولید اشتباه گرفته می شود. جستارهای وابسته. صرفه جویی ناشی از افزایش تولیدهرمان ابینگ هاوسمدیریتاستراتژی های بازاریابی
قانون ۲۰۱۱ جلوگیری از تهدیدهای واقعی در دنیای مجازی برای خلاقیت اقتصادی و تاراج دارایی های فکری، که کوتاه شدهٔ نام آن قانون حفاظت از آی پی است و در کاربرد به آن PIPA گفته می شود. همچنین این قانون با نام لایحهٔ ۹۶۸ سنا یا S.968 شناخته شده است. پیشنهاد دهندگان این قانون گفته اند که هدف آنان دادن ابزارهای بیشتر به دولت ایالات متحده و دارندگان حق مالکیت آثار است تا بتوانند دسترسی سایت هایی را که از نظر آنان «متخلف اند یا کالا و خدماتی که ارائه می کنند تجاوز به حق دیگران است»، محدود کنند یا از این کار بازدارند. این قانون به ویژه برای آن هایی که در بیرون از مرز ایالات متحده فعالیت می کنند گذاشته شده است. این لایحه در ۱۲ مه ۲۰۱۱ از سوی سناتور پاتریک لیهی (D-VT) و ۱۱ نفر دیگر که با او همکاری داشتند پیشنهاد شد. برآورد شده است که این لایحه تا سال ۲۰۱۶ هزینه ای برابر با ۴۷ میلیون دلار به بار آورد این هزینه برای ایجاد پوشش حفاظتی، به کارگیری و آموزش ۲۲ عامل تخصصی و ۲۶ کارمند پشتیبانی است. کمیتهٔ قضایی مجلس سنا این لایحه را پذیرفته اما ران وایدن (D-OR) درخواست داده تا این لایحه نگه داشته شود. PROTECT IP Act بازنوشتهٔ «لای
حهٔ مبارزه با تجاوز و تخلف های برخط در شبکه» یا (COICA) است. رئیس بخش اکثریت مجلس سنا «هری رید» (Harry Reid) روز ۲۴ ژانویه ۲۰۱۲ را برای رای به قانون، برنامه ریزی کرده است.
لیلا محمدبیگوا خلبان آذربایجانی و نخستین خلبان زن مسلمان و اولین خلبان زن در تاریخ منطقهٔ قفقاز، جنوب و شرق اروپا و آسیای میانه بود. او اولین پرواز خود را در باشگاه حمل و نقل هوایی محمدبیگوا در سال ۱۹۳۱ در باکو انجام داد. لیلا محمدبیگوا تحصیلات هوایی خود را سال ۱۹۳۲ در یک باشگاه هوانوردی در مسکو ادامه داد و در ۱۷ مارس ۱۹۳۴ میلادی با هواپیمای U2 روسیه موفق به پرواز شد. وی برترین خلبان زن در اتحاد شوروی پس از نینا کامنه وادان می باشد. او به دلیل اینکه مادر چهار فرزند کوچک (در مجموع شش فرزند) بود از شرکت در جنگ جهانی دوم معاف شد. فرزند بزرگ او به نام فریدون در جنگ جهانی دوم و فرزند کوچک او خانلار عیسی در جنگ قره باغ حضور داشتند. لیلا محمدبیگوا چندی بعد به تنها معلم خلبانی و آموزش هواپیما در قفقاز مبدل شد و در طول دوران تدریسش ۴۰۰۰ چترباز را آموزش داد که از میان این تعداد دو نفر موفق به دریافت نشان افتخار «قهرمان اتحاد شوروی» شدند. در سال ۱۹۹۵ میلادی فیلمی به کارگردانی ناظم رحمان با عنوان «عصمت» دربارهٔ زندگی وی ساخته شد.
حسن بقایی از سرلشکران دورهٔ نخست وزیری محمد مصدق بود. وی در جریان تظاهرات حزب توده در تاریخ ۲۳ تیر در سال ۱۳۳۰ خورشیدی مصادف با ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۱ که در شهر تهران برگزار گردید، به جهت امکان تسخیر مجلس و به خطر افتادن جان نمایندگان دستور تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان را صادر کرد و به همین دلیل محمد مصدق نخست وزیر فوراً وی را از ریاست شهربانی برکنار کرد و برای مجازات تحویل مقامات قضایی داد. سرلشکر حسن بقایی، چهار روز پیش از انجام تظاهرات، از ریاست دادرسی ارتش شاهنشاهی به ریاست شهربانی کل منصوب شده بود.
حسین قندی (اسفند ۱۳۳۰–۳ اردیبهشت ۱۳۹۴) روزنامه نگار، استاد رشتهٔ علوم ارتباطات در دانشگاه علامه طباطبایی و مدرس روزنامه نگاری، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد از آمریکا در رشتهٔ مدیریت بین الملل بود. ویژه ترین مهارت حسین قندی را در انتخاب تیترهای مناسب برای مطالب مطبوعاتی می دانند. او از جمله روزنامه نگارانی است که بسیار بر اخلاق روزنامه نگاری تأکید می کرد. او به بیماری آلزایمر مبتلا شد که بسیاری از روزنامه نگاران از این خبر متأثر شدند و بیانیه ای صادر کردند. زندگی. حسین قندی متولد اسفند ۱۳۳۰ در سبزوار و بزرگ شده تهران بود. او در سنین ۱۵ یا ۱۶ سالگی شروع به سرودن یک شعر دربارهٔ زلزله ای کرد که در یکی از روستاهای خراسان خرابی زیادی به بار آورد و عدهٔ زیادی هم کشته شدند. او در سال ۱۳۴۹ دیپلم خود را گرفت و بعد از دو بار شرکت در کنکور دانشگاه، در دو رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی و روزنامه نگاری دانشکدهٔ علوم ارتباطات اجتماعی قبول شد و از میان آن دو، روزنامه نگاری را انتخاب کرد. پیش از دانشگاه، در یک گروه تحقیقاتی مطالب روزنامهٔ "کیهان" را از سال شروع این روزنامه (۱۳۲۱) تا سال (۱۳۴۹) به صورت کوتاه و خلاصه چاپ و منتشر کند
، مشغول به کار شد و خلاصه کردن سرمقاله ها برعهدهٔ او گذاشته شد. او این دوره را از مؤثرترین دوره های کار خود می دانست. پس از اتمام آن دوره، در سال ۱۳۵۱ مؤسسهٔ کیهان تصمیم به چاپ نشریه ای برای دو قارهٔ آمریکا و اروپا گرفته بود و قرار شد نشریهٔ "کیهان هوایی" را همان گروه تحقیقاتی به نشر برسانند. در همان سال، اولین شمارهٔ آن به سردبیری حسین عدل با همکاری سایر اعضا منتشر شد و قندی معاون سردبیر شد و علاوه بر آن، مسؤولیت بخش سیاسی نشریه نیز به عهدهٔ او گذاشته شد. قندی پس از چند سال تحمل بیماری آلزایمر، در فروردین ۱۳۹۴ طی سکتهٔ مغزی به کما رفت و در ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ در سن ۶۳ سالگی درگذشت. او در ۵ اردیبهشت در قطعهٔ نام آوران بهشت زهرا در تهران دفن شد. آغاز کار حرفه ای. نخستین نوشته های حرفه ایِ قندی برای کیهان هوایی بود و بعد از مدتی در کیهان استخدام شد. اولین مطلبی که نوشت در سال ۱۳۵۱، سرمقاله ای دربارهٔ روابط ایران و هند بود که برای "کیهان هوایی" نوشت. او در بخش های مختلف ازجمله شهرستان ها، فرهنگی، اقتصادی و… مشغول بود و بعد از خدمت سربازی در سال ۱۳۵۶ دوباره به کیهان برگشت.بعد از بازگشت از آمریکا، در روزنامه های کیهان
، "ابرار"، "اخبار"، "انتخاب" و "جام جم" در سمت های مختلفی مشغول به کار نویسندگی و ایفای مسؤولیت شد. خبرنویسی. وی معتقد بود که هر خبرنگار به هر خبر با زاویهٔ دید خاص خود نگاه می کند و می تواند خبر را با رعایت صحت آن به صورت توصیفی بنویسد که خبرگزاری ها با استفاده از این روش خبرنویسی می توانند مخاطب و مشترک بیشتری جذب کرده و علاوه بر کسب درآمد، بیشتر رقبا را از صحنه خارج کنند. همچنین قندی بر این باور بود که هر حوزهٔ خبری، زبان و ادبیات خاصی دارد و خبر باید توسط رسانه ها و خبرگزاری ها با انعطاف و جذابیت نگارش شود تا احساسات خواننده را تحریک کنند. قندی خبر را به دو مقولهٔ «سخت خبر» و «نرم خبر» تقسیم کرد و معتقد بود سخت خبر، عناصر اصلی خبر را بیان می کند و نرم خبر با استفاده از قوهٔ تخیل به تشریح حوادث حاشیه ایِ خبر اصلی می پردازد. قندی در سمینارهای بررسی مسائل مطبوعات ایران که طی سه دوره در سال های ۱۳۶۹، ۱۳۷۷ و ۱۳۸۳ برگزار شد، مقاله هایی در زمینهٔ تحولات حرفهٔ روزنامه نگاری ارائه کرد و همیشه حضور فعال در این سمینارها داشت. قندی به همراه فریدون صدیقی در دوره های مختلف، کارگاه های مختلفی در کشور ازجمله در اهواز، بر
ای آموزش روزنامه نگاری راه اندازی می کردند. او در گفتگویی با روزنامهٔ "شرق" در رابطه با تحریریه های استان ها بیان کرده بود که به واسطهٔ او و دو نفر از دوستانش در خوزستان یک تحریریه تربیت شد و روزنامهٔ "همسایه ها" را حرفه ای ترین نشریه در سطح شهرستان ها معرفی کرد. تألیف. "روزنامه نگاری نوین"، "مقاله نویسی در مطبوعات"، و "روزنامه نگاری تخصصی" ازجمله تألیفات او هستند. اولین مطلب وی، سرمقاله ای بود دربارهٔ روابط ایران و هند که برای "کیهان هوایی" نوشت (۱۳۵۱).کتاب "روزنامه نگاری تخصصی" حاصل چندین سال تدریس و تجربهٔ حرفه ایِ اوست که گام مؤثری در درک پایه ای و مقدماتی از مطبوعات تخصصی، نحوهٔ انتشار و فعالیت ثمربخش برای دانش پژوهان ارتباطات و به ویژه روزنامه نگاران است. این کتاب دربرگیرندهٔ تاریخچه ای از مطبوعات تخصصی در جهان و ایران، گسترهٔ معناییِ این گونه مطبوعات، شکل، قالب ها و محتوای موجود درزمینهٔ روزنامه نگاری و انتشار نشریه است. قندی این کتاب را به دنبال برآورده شدن دو هدف تألیف کرد: نخست ارتقای دانش تخصصی روزنامه نگاران و دوم توجه بیش از پیش به مقولهٔ اقتصاد نشریات به عنوان یکی از عوامل ماندگاری مطبوعات. اما
"تخیل در روزنامه نگاری: شش گزارش و یک سفرنامه" هم حاصل تجربیات حسین قندی است که دربارهٔ نقش تخیل، ذهنیت داستان پردازانه و خلاقیت ذهنی در روزنامه نگاری سخن گفته و بر آن است تا فنون پرورش خلاقیت ذهنی و تخیل را آموزش دهد. همچنین نمونه هایی عینی از روزنامه نگاری متخیل از مطبوعات جهان و گزارش های نویسنده در کتاب درج شده است. مقالات. مقالات «ادبیات مطبوعات، عامل وحدت ملی»، «آموزش روزنامه نگاری، علم و تجربه»؛ «واژه و تصویر را باید شناخت»، «فراسوی مرزها و ثانیه ها»، و «کاریکاتورهای خبری» ازجمله آثار قندی عنوان شده است.
عطا عمرانی (زادهٔ ۲۴ تیر ۱۳۶۵ در تهران) بازیگر ایرانی تئاتر و تلویزیون است. ورود به عرصه بازیگری. عطا عمرانی بازیگری را در کلاس های امین تارخ فراگرفت. در اردیبهشت ۱۳۹۰ سعید نعمت الله (نویسندهٔ سریال شیدایی) عمرانی را به محمدمهدی عسگرپور (کارگردان شیدایی) معرفی کرد و او برای بازی در سریال شیدائی انتخاب شد. این نخستین تجربهٔ تصویری عمرانی شمرده می شد. او برای تناسب ظاهری با نقش خود به سفارش نویسنده، هفت کیلو وزن کم کرد. سریال «شیدایی» که از دی ماه ۱۳۹۰ به روی آنتن شبکهٔ سوم سیما رفت، نام عطا عمرانی را به عنوان بازیگر مطرح کرد. پس از آن نیز در مجموعه سریال کیمیا در نقش فرشید ظاهر شد و در مجموعه های دیگری همچون ماه و پلنگ، و در جستجوی آرامش در کنار مهدی هاشمی و داریوش فرهنگ به ایفای نقش پرداخت.
پایه فیلم یک بستر شفاف است که به عنوان در بر گیرنده و نگهدارنده امولسیون عمل می کند. با وجود لایه های متعدد امولسیون و پوشش ژلاتین، پایه فیلم قسمت اعظم ضخامت یک فیلم را تشکیل می دهد. شیشه از اولین موادی بود که در سال ۱۸۴۶ به عنوان حامل، به ژلاتینو نقره برمید آغشته گردید. انواع پایه فیلم. از نظر مواد مورد استفاده. از نظر تکامل در صنعت فیلم سازی، از سه نوع عمده پایه فیلم استفاده شده است: از نظر رنگ. در فیلم های عکاسی از انواع رنگی پایه فیلم بسته به نوع آن استفاده می شود.در فیلمی که برای نور روز بالانس شده است پایه فیلم نارنجی است.در فیلم های نور شب پایه فیلم رنگ آبی دارد و در فیلم های اسلاید پایه فیلم شفاف و شیشه ای است. هاله. دو نوع هاله مؤثر در فیلم عکاسی وجود دارد که تأثیر منفی بر روی نتیجه عکس برداری می گذارند. معمولاً برای جلوگیری از تأثیر منفی این هاله ها سطوح حساس عکاسی را به مواد ضد هاله آغشته می کنند. آنچه در بحث از پایه فیلم مورد توجه است، هاله بازتابی است که در نتیجه عبور نور و شکست آن در ضخامت پایه به وجود می آید. این هاله در بخش هایی از نگاتیو که نور بیشتری دریافت کرده اند به چشم می خورد و باعث از
بین رفتن جزئیات تصویر می شود. روزالیک اسید ماده ای است که به عنوان ضد هاله در زیر امولسیون و روی پایه فیلم مالیده می شود. این ماده رنگی تیره به فیلم می دهد، ولی در جریان ظهور توسط ماده قلیایی ظهور حل شده و از محیط خارج می شود. منابع. فارسی:
ایستمن کداک یک شرکت چند ملیتی سازندهٔ تجهیزات، مواد خام و خدمات عکاسی است که دفتر مرکزی آن در شهر روچستر در ایالت نیویورک ایالات متحده واقع شده و توسط جورج ایستمن در سال ۱۸۹۲ تأسیس شد. این شرکت مخترع اولین دوربین های عکاسی دستی بود که موجب عمومیت یافتن هنر عکاسی شد و از قدیمی ترین و معروف ترین تولیدکنندگان تجهیزات و مواد عکاسی در جهان به شمار می رفت و تصاویر نخستین فرود انسان بر کره ماه توسط یکی از دوربینهای این شرکت تصویربرداری شد. ورشکستگی. کداک که مشهورترین شرکت عکاسی سده بیستم محسوب می شد در سال ۲۰۱۲ اعلام ورشکستگی کرد. کارشناسان دلیل ورشکستگی کداک را ناتوانی آن در تطبیق با پیشرفت ها و تحولات بنیادین دنیای عکاسی در پی ورود دوربین های دیجیتال دانستند. این وضعیت باعث شده بود تا ارزش سهام کداک در پانزده سال از ۳۱ میلیارد دلار به کمتر از ۱۵۰ میلیون دلار کاهش یافته و تعداد کارکنان آن در مرکز اصلی شرکت هم از ۶۰ هزار نفر به هفت هزار نفر تنزل پیدا کند. فناوری های نو. شرکت کداک میلیون ها دلار در فناوری زنجیره بلوکی سرمایه گذاری کرده است و در حال توسعه توکن خود به نام «کوداک وان» (KODAKOne) می باشد.
ارتفاعات گلیل در 80 کیلو متری شمال شیروان و در مرز میان ایران و ترکمنستان واقع است. جاده از شیروان تا روستای نامانلو آسفالت است (حدود 65 کیلومتر) و پس از آن جاده خاکی می باشد.آخرین روستای مسیر نامانلو می باشد.نوشته شده توسط علی بدرزاده نامانلو منطقه حفاظت شده. گلیل یکی از مناطق حفاظت شده ایران می باشد . به دلیل جلوگیری از چرای دام و دیگر بهره برداری ها ، منطقه نسبتا دارای محیطی دست نخورده است. دارای پوشش جنگلی تنک درختان ارس است و می توان بسیاری از گونه های جانوری و گیاهی را در آن جا یافت . وجه تسمیه. گول به معنای جایی است که به طور طبیعی آب بسیاری در آن جمع می شود(نوعی استخر طبیعی). قابل ذکر است که گؤل واژه ایی ترکیست و معنی دقیق و وجه تسمیه گؤل ایل یعنی محل و مکان دریاچه یا محل حوضچه واژه «گلیل-gulîl» از دو تک واژ «گل+یل» درست شده است پس گلیل به معنای گل است و «یل یا ییل» مفهوم ؛پر،سرشار،فراوان،لبریز،گوناگون ومتنوع و...را دارد بنایراین گلیل به معنای جای پر از گل و یا مکان پر از گل های گوناگون را دارد. و از آنجایی که واژه «گل » درمفهوم کنایی زیبا وقشنگ نیز کاربرد دارد پس گلیل به معنی دشت زیبا است. (سین محمدی
) گونه های جانوری منطقه. انواع گونه های جانوری منطقه ، عبارت است از پلنگ ، کل ، بز ، قوچ ، آهو ،گراز ، گرگ ، روباه ،کبک و دیگر پرندگان ،انواع مار و مارمولک و ... . گونه های گیاهی منطقه. انواع گونه های گیاهی منطقه شامل : سرو کوهی (ارس یا مرخ) ، زرشک کوهی ،انواع گونه های گون ،کتیرا ، انواع لاله ها ،آلاله زرد ، شقایق ، گل پر ، انواع افوربیا ، گونه های خانواده چتریان ، کاکوتی (آنخ) ، چای کوهی(پپوک) ، پونه ، بومادران ، گزنه و گونه های تیره گل گاو زبان ، گونه های چمن و جگن و ... .