Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بوالهیجا دیلمستانی است که ابراهیم، بدین صورت او را تلویحاً جانشینی خود کرده است. او در طی فعالیتش کلیساها و صومعه ها را به آتش کشید اما از ابودلف شیبانی شکست خورد و برای دریافت کمک به دربار بیزانس رجوع کرد ولی تلاش هایش بی فایده بود و سرانجام در سال ۳۷۹ یا ۳۸۰ توسط غلامانش کشته شد. سلّاریان طارم. نخستین فرمانروای سلّاری طارم، محمد بن مسافر بوده است؛ و جانشین او وهسودان بن محمد بود. پس از اینکه سلاریان آذربایجان را از دست دادند، حیات این حکومت در دیلم و طارم و شمیران ادامه یافت. نوح بن وهسودان و پسرش. از سال ۳۶۹ که ابن مسکویه از دستگیری ابراهیم خبر می دهد تا سال ۴۲۰ که ابن اثیر برای نخستین بار از وهسودان روادی نام می برد، جز در برخی منابع ارمنی (و آن هم به صورت محدود) هیچ اطلاعی از سلاریان در تاریخ نیست و کسروی از این دوران با عنوان «تاریکی پنجاه ساله» یاد می کند. سلاریان حکومت بر آران و آذربایجان و ارمنستان را در همین دوران از دست می دهند و آذربایجان مجدداً به دست روادیان می افتد. در سال ۳۷۹، فخرالدوله دیلمی بر قلعهٔ شمیران حاکم شد؛ پیش از او حکومت این قلعه به پسرِ نوح بن وهسودان رسیده بود که چون این پسر کودک
ی کم سن وسال بود امور قلعه توسط مادرش رسیدگی می شد. فخرالدوله با این زن ازدواج کرده و دختری از خویشاوندان خودش به پسر او داد و بدین ترتیب قلعه را به دست آورد. به نظر می رسد نام این بچه، جستان بوده است. گویا فخرالدوله پیش از روی آوردن به اقدام از طریق خویشاوندی برای تصاحب کردن قلعه، سپاهی را برای فتح قلعه اعزام کرده بود ولی این سپاه موفقیتی کسب نکرده بود. براین اساس که پسر نوح بن وهسودان به پادشاهی قلعه رسیده بود، می توان گفت که پیش از این پسر، پدرش نوح بن وهسودان فرمانروایی می کرده است و درواقع نوح، جانشین پدرش وهسودان بوده است. پیش ازاین، پس از فرار ابراهیم به ری و پناهنده شدنش به رکن الدوله، نوح به نمایندگی از پدرش وهسودان در آذربایجان به فرمانروایی رسیده بود. دراین زمان، باتوجه به حکومت فردی از آل بویه بر قلعهٔ شمیران، می توان گفت این سلسله به طور ناگهانی از بین رفته بودند زیرا هیچ شخصی از سلاریان در هیچ کجا حکومت نمی کرد. پس از مرگ فخرالدوله در سال ۳۸۷، سالار ابراهیم به حکومت رسید. سالار ابراهیم. ابراهیم بن مرزبان بن اسماعیل بن وهسودان، معروف به سالار ابراهیم یا سالار طارم، پس از مرگ فخرالدوله در سال ۳۸۷،
زنجان، ابهر، سهرورد و طارم را تحت فرمان خود درآورد. تمام سلاریان به لقب سالار یا سلّار مشهور بوده اند، ولی برخی از آنها مانند همین ابراهیم، با این عنوان مشهورتر بوده اند. از زندگی او پیش از به حکومت رسیدنش اطلاعاتی در دست نیست. در سال ۴۲۰، غزنویان ری را تصرف کرده و حاکم بویی را دستگیر کردند. مسعود زنجان و ابهر را هم تصرف کرده بود و پس از خروج محمود، درگیری هایی میان ابراهیم و مسعود رخ داد. در این درگیری ها ابراهیم دائماً پیروز می شد اما سرانجام شکست خورد و دستگیر شد. معلوم نیست پس از دستگیری چه اتفاقی برای ابراهیم افتاد، اما روایتی از ابن اثیر در سال ۴۲۷، نشان می دهد که در آن سال باوجودی که ری و اطراف آن هنوز توسط غزنویان اداره می شد، طارم همچنان تحت حاکمیت سلاریان قرار داشت. البته به نظر می رسد حاکمی که در آن سال بر طارم فرمانروایی می کرده، جستان بن ابراهیم (فرزند سالار ابراهیم) بوده است و نه خود ابراهیم. جستان بن ابراهیم. جستان بن ابراهیم، که به گفته ناصرخسرو (در سال ۴۳۸)، نام خود را در نامه ها چنین می نویسد: مرزبان الدیلم، جیل جیلان ابوصالح مولی امیرالمؤمنین، در جنگ پدرش با سلطان مسعود غزنوی حضور داشت. نا
صرخسرو که درطی سفرش از محدودهٔ جستان عبور می کند، او را فرمانروایی بسیار عادل و نیرومند معرفی می کند. از گفته های او پیداست جستان یکی از بهترین فرمانروایان دورهٔ خود بوده است. ناصرخسرو درحین بازگشت از سفرش، از میان همهٔ مناطقی که بازدید کرده، چهار منطقه را دارای امنیت معرفی می کند که یکی از این چهار منطقه را «دیلمستان در زمان امیرامیران، جستان بن ابراهیم» معرفی می کند. مسافر بن ابراهیم. مسافر، آخرین حاکم سلّاریان است. مادلونگ او را برادر جستان، (پادشاه پیشین) و فرزند سالار ابراهیم می داند. اما کسروی معتقد است که از نسب او هیچ اطلاعی در دست نیست. در سال ۴۵۴ طغرل بیک به طارم لشکر کشید و مسافر پذیرفت سالیانه صدهزار دینار خراج بپردازد. پس از مسافر، دیگر نامی از سلاریان در تاریخ نیست؛ اما یاقوت حموی دربارهٔ قلعه شمیران می نویسد: «خداوندگار الموت، ویرانش ساخت.» از روی این جمله می توان حدس زد که نابودی این سلسله به دست اسماعیلیان الموت صورت گرفته باشد. ازطرفی اسماعیلیان در اواخر قرن پنجم و اوائل قرن ششم بر سرتاسر دیلمستان، رشته کوه البرز فرمانروایی می کردند و دلیلی نداشته تا سلاریان را به حال خود رها کنند و نابودشان
نکنند.نابودی سلاریان، اندکی پس از اطاعت آنان از طغرل بیک و قبول پرداخت خراج سالیانه بوده است.
اوت-سُون () از شهرستان های کشور فرانسه است. شهرستان اوت-سئون در مرکز شرقی این کشور قرار دارد. این شهرستان زیرمجموعه ناحیه فرانش-کنته می باشد. مساحت این شهرستان ۵٬۳۶۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۲۹٬۷۲۲ نفر است. این شهرستان در خلال انقلاب فرانسه بر پا گردید.
اورن () ( Haut-Rhin ) یکی از دپارتمان هان های کشور فرانسه است. دپارتمان اورن در شمال شرقی این کشور قرار دارد. این دپارتمان جزو ایالت آلزاس Alsace می باشد. مساحت این دپارتمان ۶٬۱۰۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۹۲٬۶۰۹ نفر است. این دپارتمان در خلال انقلاب فرانسه بر پا گردید.
پچنگ ها و یا پاتزیناک ها (به انگلیسی: Pechenegs یا Patzinaks) قومی تُرک نژاد و نیمه کوچ نشین در استپ های آسیای مرکزی بودند. مردمان پچنگ به زبان پچنگی که از زبان های ترکی تبار بود سخن می گفتند.در قرن های ۹ و ۱۰ میلادی، پچنگ ها بیشتر استپ های جنوب شرقی اروپا و شبه جزیره کریمه را تحت کنترل داشتند. در قرن نهم، پچنگ ها دوره ای از جنگ ها را با روس های کیف داشتند که گاهی به جنگ های تمام عیار تبدیل می شد. تاریخچه. به گفته پریتسک، پچنگ ها از نوادگان کنگرهای باستانی هستند که از تاشکند سرچشمه می گیرند. کتیبه های اورخون، کنگرها را در میان مردمان تابع خاقانات ترک شرقی ذکر کرده اند. پریتسک می گوید که سرزمین پچنگ ها بین دریای آرال و مسیر میانی سیر دریا، در امتداد راه های بازرگانی مهمی که آسیای مرکزی را به اروپای شرقی متصل می کرد، قرار داشت. پچنگ ها در پایان سدهٔ نهم در غرب رود ولگا اقامت گزیده بودند. سیاستمداران روم شرقی از طریق اتحاد با قوم پچنگ می کوشیدند تا در برابر اقدامات جنگجویانهٔ روسیه و قبایل مجار سدی به وجود آوردند. با این همه نتوانستند از دست یابی روسیه به دریای سیاه و بازارهای امپراتوری جلوگیری کنند. در جنگ ملاز
گرد پچنگ ها به همراه بسیاری اقوام دیگر در جبهه بیزانس و علیه ترکان سلجوقی می جنگیدند. در هنگامه جنگ اما افراد پچنگ و اوز (اوغوز) از سپاه بیزانس جدا شده به نیروهای سلجوقی پیوستند. این عمل آن ها باعث اضطراب نیروهای بیزانسی و شکست آنان گردید. امپراتوران روم شرقی، در زمان های مختلف، ترکان مهاجر اهل شمال دریای سیاه را، که اسیر یا به عنوان سپاهیان مزدور به ارتش خود وارد می کردند، تحت عنوان سرباز، مرزبان یا مستعمره نشین به آناتولی سوق می دادند. در جنگ صلیبی ۵۰۱-۵۰۲ ق. /۱۱۰۸-۱۱۰۹ م نیز پچنگ ها انتقال داده شدند. هنگامی که ژان کومنن، پچنگ ها را در روملی شکست داد، گروهی از آن ها را به منظور ایجاد روستاهایی در سرزمین های بالکان ساکن کرد و به بقیّهٔ آن ها نیز با شرط پرداخت مالیات به او، زمین های حاصلخیزی در نزدیکی ازمیت، در نزدیکی استانبول، اختصاص داد. با گذشت زمان، پچنگ ها در جنوب دانوب هویت ملی خود را از دست دادند و به طور کامل جذب شدند ، عمدتاً با رومانی ها و بلغارها. جوامع قابل توجهی از آنها نیز در پادشاهی مجارستان، در حدود 150 روستا مستقر شدند.
سلطان نشین ایفات دولتی قرون وسطایی در شاخ آفریقا بود که از ۱۲۸۵ تا ۱۴۱۵ میلادی بر این منطقه حکومت کرد. فرمانروایان این دولت از خاندان والاشما بودند که پایتخت آنان در شهر زیلع قرار داشت. قلمرو این امپراتوری شامل شرق اتیوپی، جیبوتی و شمال سومالی کنونی می شد.
سارت یا سَرت () از شهرستان های کشور فرانسه است. شهرستان سرت در مرکز غربی این کشور قرار دارد. این شهرستان زیرمجموعه ناحیه پیی دو لا لوآر می باشد. مساحت این شهرستان ۶٬۲۰۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵۵۶٬۹۴۶ نفر است. این شهرستان در خلال انقلاب فرانسه بر پا گردید.
یون () از شهرستان های کشور فرانسه است. شهرستان یون در مرکز این کشور قرار دارد. این شهرستان زیرمجموعه ناحیه بورگوین می باشد. مساحت این شهرستان ۷٬۴۲۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳۵۲٬۵۸۵ نفر است.
میرزا علی، یا میرزا محمد علی، هنرمند نگارگر ایرانی عصر صفوی، میانهٔ ۱۵۱۰ تا ۱۵۷۶ میلادی بود. زندگی. قاضی احمد منشی قمی مورخ عصر صفوی و نگارندهٔ گلستان هنر، در خصوص او می نویسد: مولانا میرزا علی، فرزند سلطان محمد نگارگر، در هنر منظره سازی بی همتاست، همچنین می گوید که میرزای جوان، تحت نظارت پدرش سلطان محمد، در کتابخانهٔ شاه تهماسب به نگارگری مشغول بوده است. تاریخ نگار عثمانی، مصطفی علی (۱۵۸۷ میلادی)، از میرزاعلی نگارگر به عنوان هنرمندی برجسته و شهیر یاد می کند. دوران فعالیت میرزا علی، همزمان با سلطنت شاه تهماسب اول است. ابتدا در ۱۵۳۰ میلادی در کتابخانهٔ شاه تهماسب در تبریز مشغول گردیده، و تحت تعلیم بهترین هنرمندان عصر، از جمله پدرش سلطان محمد، از وی هنرمندی برجسته و استادی برای آینده ساخته شد. در ۱۵۵۰ میلادی، همزمان با زهدگرایی شاه تهماسب و بی علاقه شدن اش به نقاشی و هنر، میزا علی به دربار برادرزادهٔ شاه، یعنی سلطان ابراهیم میرزا پیوست. اما چندی بعد و به سال ۱۵۵۸ زمانی که پایتخت به قزوین انتقال یافت، میرزا علی یکی از هنرمندان پیشرو کتابخانهٔ قزوین شد. نخستین آثار به جا مانده از وی، دو اثر در پنج گنج نظامی است ک
ه به دستور شاه تهماسب کتاب آرایی شده و هم اینک در کتابخانهٔ بریتانیا محفوظ است. میرزا به رغم جوانی، در کنار بزرگانی چون آقا میرک، میرسیدعلی و پدرش سلطان محمد، نگارگر این اثر بود. این خمسه مشتمل بر ۱۴ نگاره است که در قرن هفدهم محمد زمان نیز آثاری بدان افزوده است. آثار. یکی از نگاره های منسوب به میرزا علی در پنج گنج یادشده، مجلس نمودن شاپور صورت خسرو است، که بخشی است از منظومهٔ خسرو و شیرین، و راوی صحنه ایست که در آن، شیرین پرتره یا نقشی از صورت خسرو را که فرستادهٔ خسرو (شاپور) تصویر کرده به خود او نشان می دهد، تا دریابد که صاحب تصویر کیست. حال آنکه شاپور، خود آن نگاره را بارها سر راه شیرین نهاده بود تا شیرین را شیفتهٔ خسرو کند. شعر نگاره، بخشی از ابتدای این داستان را روایت می کند، که شیرین بار نخست، تصویر خسرو را دیده است: بیاوردند صورت پیش دلبند، در آن صورت فرو شد ساعتی چند نه دل می داد از او دل برگرفتن، نه می شایست اش اندر بر گرفتن نگاره اما راوی بخش نمایش تصویر خسرو است به فرستاده اش شاپور: چو شیرین یافت آن گستاخ رویی، بدو گفتا در این صورت چه گویی؟ به پاسخ گفت رنگ آمیز، شاپور، که باد از روی خوبت چشم بد دور
حکایت های این صورت دراز است، وزین صورت مرا در پرده راز است من آن صورتگرم کز نقش پرگار، ز خسرو کردم این صورت نمودار بر اساس ویژگی های این اثر، دیکسون و ولش بر این باورند که میرزا علی در کتاب آرایی شاهنامه تهماسبی، میانهٔ ۱۵۳۰ تا ۱۵۴۰ میلادی، سهیم بوده، و حداقل در ترسیم شش نگاره از این شاهنامه نقش داشته است. خلق یک مجلس شکار دوبرگی از سلسله الذهب جامی که هم اینک در موزهٔ سن پطرزبورگ نگهداری می شود نیز به میرزا منسوب است. نگارهٔ زیبای دیگری از او در موزهٔ متروپولیتن نیویورک وجود دارد، که تصویرگر صحنهٔ شکار است؛ و در نهایت، شاهکار کم نظیر نگارگری ایرانی، هفت اورنگ ابراهیم میرزا (۱۵۵۶ تا ۱۵۶۵ میلادی) که اینک در نگارخانه فریر واشینگتن نگهداری می شود، حاوی نگاره هایی منسوب به میرزا علی است. از جمله مجلس فروش خر.
مسافت یابی صوتی که بیشتر در میدان جنگ مورد استفاده قرار می گیرد به روشی در جهت پیدا کردن مختصات منبع صدا٬ مانند گزارش تیراندازی توپ خانه دشمن٬ توسط محاسباتی بر مبنای فواصل بین دریافت صدا در ایستگاه های شنود(میکروفون) مختلف گفته می شود.
این فهرست، حاوی برخی از مهم ترین خورشیدگرفتگی های دوران باستان است.
ناوی به هریک از افراد رده پایین در نیروی دریایی برخی از کشورها گفته می شود. ناوی دوم، ناوی یکم، سرناوی، به ترتیب برابر عناوین درجات سرباز دوم، سرباز یکم و سرجوخه در نیروهای دریایی و زمینی ارتش ایران است.
نوامبر ۲۰۱۲، یکی از ماه های ۲۰۱۲ (میلادی) است. آغاز آن، روز پنجشنبه برابر با ۱۱ آبان ۱۳۹۱ خورشیدی. مطابق با ۱۶ ذی الحجّه ۱۴۳۳ قمری می باشد.
شرکت ارتباطات زیرساخت شرکت دولتی زیرمجموعه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات است، که در زمینه تأمین زیرساخت های ارتباطات مخابراتی و پهنای باند شبکه اینترنت، فعالیت می کند که واردات و توزیع پهنای باند اینترنتی در سراسر کشور(بین الملل و بین استانی) را در اختیار دارد. این شرکت به عنوان متولی شبکه های مادر مخابراتی در کشور و کارگزار وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، وظیفه اجرای سوئیچینگ و تأمین ارتباطات بین استانی و بین المللی اپراتورهای مخابراتی را در نقاط حضور و شبکه های مربوط بر عهده دارد. تاریخچه. پیشینه شرکت ارتباطات زیرساخت، به شرکت تلفن بر می گردد که عین الله محمودی همدانی، پدر صنعت مخابرات ایران، گسترش ارتباطات زیرساخت به شیوه نوین را در ایران آغاز نمود. بعدها شرکت تلفن با شرکت تلگراف ادغام و شرکت مخابرات ایران را ایجاد کرد. بعدها شرکت ارتباطات زیرساخت از شرکت مخابرات در چندین مرحله مستقل شد. هر چند شرکت ارتباطات زیرساخت کنونی پیرو سیاست ها و برنامه های کلان نظام جمهوری اسلامی در راستای ابلاغ سیاست های اصل 44 قانون اساسی، به عنوان شرکتی مستقل از شرکت مخابرات ایران به فعالیت خود ادامه می دهد، اما این استقلال؛
روندهای تاریخی را طی نموده که به طور اختصار به آن اشاره می شود: شرکت طرح و توسعه تلفن ایران به عنوان هسته اولیه تشکیل شرکت ارتباطات زیرساخت کنونی بر اساس مصوبه 2134 مورخ 68/4/4 با طی مراحل قانونی اساسنامه و تشکیل هیأت مدیره خود را پیگیری کرد . پس از حدود ده سال فعالیت در عرصه مخابرات و ارتباطات به استناد صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده مورخ 78/10/15 نام شرکت از طرح و توسعه تلفن ایران به طرح و توسعه شبکه های مخابراتی تغییر یافت. هیأت وزیران در جلسه مورخ 83/5/14 بنا به پیشنهاد شماره 13898/100 مورخ 83/5/14 وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و به استناد مواد 2 و 4 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1379 و مصوبه شماره 76016/190 مورخ 82/4/24 شورای عالی اداری در اجرای بند ب ماده یک قانون مذکور با تجدید سازمان و تغییر نام و اصلاح اساسنامه شرکت طرح و توسعه شبکه های مخابراتی ( ثبت شده به شماره 18347 ) به شرکت ارتباطات زیرساخت موافقت نمود . متعاقب تصویب موضوع تغییر نام شرکت طرح و توسعه شبکه های مخابراتی به شرکت ارتباطات زیرساخت و انتصابهیأت مدیره آن به وسیله مجمع عمومی به تاریخ 83/7/
26 اقدامات لازم قانونی در جهت شکل دهی هیأت مدیره انجام شد . اساسنامه شرکت ارتباطات زیرساخت در راستای توجه و اجرای سیاستهای کلی اصل 44 قانون اساسی و واگذاری شرکت مخابرات ایران به بخش خصوصی تغییر و به صورت شرکت مستقل و زیر نظر وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در تاریخ 87/8/26 و با نامه شماره 29217/30/87 در چهار فصل و 36 ماده به تصویب شواری نگهبان رسید. ماموریت ها. بسترساز ارتباطات دیجیتال امن و پایدار، تأمین کننده الزامات شبکه ملی اطلاعات در حوزه زیرساخت های ارتباطی و اطلاعاتی و ارائه دهنده خدمات بین الملل کشور، توانمندساز فنی بازیگران داخلی زیست بوم ارتباطی کشور در عصر تحول دیجیتال خدمات قابل ارائه. 1- خدمات پهنای باند 2- خدمات جانبی زیرساخت ارتباطی 3- خدمات زیرساخت های برقراری مکالمه 4- خدمات زیرساخت ابری توزیع پهنای باند. بر اساس قانون، شرکت ارتباطات زیرساخت، مجری واردات و توزیع پهنای باند اینترنت به کشور است.
پل آکاشی کای کیو، شناخته شده به نام پل مروارید، با دهانه مرکزی به طول ۱۹۹۱ متر بزرگترین دهانه مرکزی را در بین پل های معلق در اختیار دارد، این پل در ژاپن قرار دارد و در سال ۱۹۹۸ میلادی ساخته شده است . این پل با گذشتن از روی تنگه آکاشی، شهر کوبه در هونشو را به ایوایا در جزیره آواجی متصل می کند. شکل ساختاری این پل سه دهنه دارد.دهنه مرکزی ۱۹۹۱ متر(۶۵۳۲فوت) و دو قسمت دیگر نیز هر کدام ۹۶۰ متر (۳۱۵۰فوت) است. این پل در کل ۳۹۱۱ متر (۱۲۸۳۱ فوت) درازا دارد. در واقع در طراحی ها دو دهنه با طول ۱۹۹۰متر(۶۵۲۹فوت) در کنار هم بودند ولی زمین لرزه کوبه در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵ دو دهنه را جابه جا کرد (در آن زمان فقط دو دهنه ساخته شده بود) طوری که ۱ متر (۳٫۳فوت) به طول هریک اضافه شد. این پل با سیستم تیر نگهدارندهٔ دو مفصلی طراحی شده که این ساختار به آن اجازهٔ مقاومت در برابر: باد تا سرعت ۲۸۶ کیلومتر بر ساعت (۱۷۸ مایل در ساعت), زلزله تا اندازه ۸٫۵ در مقیاس ریشتر و جریان آب دریا، را می داد. همچنین برای این پل شاغول هایی طراحی شده که هنگام به وجود آمدن فرکانس تشدید نیروها را تعدیل کنند. دو برج پشتیبان اصلی ۲۸۲٫۸ متر(۹۲۸فوت) از سطح آب ارتفاع
دارند و پل در طول یک روز به علت گرما تا ۲متر(۷ فوت) می تواند افزایش طول داشته باشد.برای هر تکیه گاه ۳۵۰۰۰۰ تن بتن استفاده شده است. کابل های فولادی شامل ۳۰۰۰۰۰ کیلومتر(۱۹۰۰۰۰مایل) سیم است. کلفتی هر کابل ۱۱۲ سانتی متر(۴۴اینچ) و شامل ۳۶۸۳۰ رشته سیم است. پل آکاشی کایکیو از ۱۷۳۷ لامپ برای روشنایی استفاده می کند که شامل : ۱۰۸۴ عدد برای کابل های اصلی، ۱۱۶ عدد برای برج های اصلی, ۴۰۵ عدد برای تیرها و ۱۳۲ عدد برای تکیه گاههاست. روی کابل های اصلی سه لامپ تخلیه بزرگ با رنگ های قرمز, سبز و آبی تعبیه شده است. از مدل RGB و نرم افزارهای کامپیوتر برای ترکیب بندی چندگانه رنگ استفاده شده است.در حال حاضر از ۲۸ الگو برای موقعیت هایی نظیر جشن های ملی و منطقه ای, روزهای خاطره انگیز و فستیوال ها استفاده می شود.
سوپر بیس ترانه ای از رپر ترینیدادی نیکی میناژ می باشد که در نسخهٔ دیلاکس نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "جمعهٔ صورتی" (۲۰۱۰) قرار دارد. این پنجمین آهنگ از آلبومش است که در ماه مه سال ۲۰۱۱ منتشر شد. سوپر بیس از ابتدا با نظر مثبت منتقدان به عنوان یک آهنگ خوب هیپ هاپ و سبک الکترونیک و کسب رتبه سوم در فهرست بیلبورد توانست معروفیت جهانی کسب کند. موزیک ویدئوی این آهنگ توسط سنا حمری که یک کارگردان موزیک ویدئو و اصالتاً مراکشی است ، ساخته شد. در موزیک ویدئو میناج با حالت شوخی در میان گروهی از مردان متلک میفرستد و آنان با وسایل مختلف به رنگ صورتی درمی آیند. به نظر منتقدان در کل این ویدئو در توصیف مانند "یک چشم آبنباتی" به یاد می آید و در کل نظر مثبت بسیاری را به خود جلب کرد.
بازی ورزش یا بازی-ورزش واژه ای مرکب از «ورزش» و «بازی» است)، اصطلاحی است که برای بازی های ویدیوئی استفاده می شود که فرمی از ورزش کردن نیز هستند. بازی ورزش به تکنولوژی ای وابسته است که حرکت یا عکس العمل بدن را دنبال می کند. به این ژانر، به دلیل پایان دادن به کلیشه های مرسوم بازی به عنوان فعالیتی بدون تحرک، و همچنین تشویق یک شیوه زندگی فعال، بها داده شده است. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که بازی-ورزش ها در واقع شیوه زندگی فعال تری را ایجاد نمی کنند. به بازی-ورزش ها، به عنوان تحولی در تغییرات تکنولوژی نگاه می شود که تلاشش مفرح ساختن بیشتر بازی های ویدیوئی است. تاریخچه. ریشه این ژانر را می توان در بازی هائی که اواخر دهه ۸۰ میلادی به بازار آمدند جستجو کرد که از آن جمله می توان به پاور پد (یا مربی خانگی) اشاره کرد که برای سیستم سرگرمی نینتندو (ان ئی اس) در سال ۱۹۸۶، و فوت کراز، که برای آتاری ۲۶۰۰ در سال ۱۹۸۷ به بازار آمد؛ با این حال هر دو موفقیت کمی داشتند. از دنس دنس روولوشن کونامی به عنوان یکی از اولین موفقیت های بازی ورزش یاد شده است؛ و زمانی که از آرکید به پلی استیشن منتقل شد، بیش از سه میلیون نسخه از آن فرو
خته شد. در سال های ۲۰۰۰، یک سری دستگاه و بازی، شیوه بازی ورزش را برای موفقیت بیشتر استفاده کردند: دوربین آی توی بیش از ۱۰ میلیون واحد فروخته، در حالی که ویی فیت نینتندو بیش از ۲۱ میلیون نسخه فروخته است. تا قبل از ۲۰۰۹، بازی های طبقه بندی. جدیدترین مدل طبقه بندی ورودی داده برای دستگاه های بازی ویدیوئی فعال، شامل شش نوع تکنیک ورودی داده می شود: تأثیر. تأثیر حفظ علاقه مندی به انجام ورزش با استفاده از دستگاه های سنتی آمادگی جسمانی به وسیله گیمرسایز مورد آزمایش قرار گرفته و مشخص شده که آن هایی که از این گونه وسایل استفاده می کنند، ۶ برابر بیشتر نسبت به ورزش معمولی آن را انجام می دهند. در حالی که کنسول ویی به عنوان دستگاهی دیده می شد که نسبت به کنسول های بازی غیرفعال، آمادگی بدنی بیشتری را طلب می کند، با این حال، یافته های مطالعه انجام شده که در ژورنال بریتیش مدیکال (بی ام جی) چاپ شده، نشان می دهد که با اینکه بازی با ویی به طور معنی داری نسبت با بازی های غیرفعال انرژی بیشتری را طلب می کند، اما انرژی ای که هنگام بازی های فعال ویی استفاده می شود، آنقدرها شدت زیادی ندارد که منطبق با نیاز روزانه ورزش در بچه ها نیست. بر
ای درک بهتر رابطه بازی ورزش با فعالیت بدنی، مطالعات آزمایشگاهی، بازی ورزش را با هم بازی های ویدیوئی نشسته و هم دیگر فعالیت های بدنی مثل راه رفتن روی تردمیل مقایسه کرده اند. شواهد قطعی نشان می دهد که بازی ورزش نیازمند انرژی بیشتری است و این پتانسیل را دارد تا ضربان قلب را در مقایسه با بازی های ویدیوئی نشسته و حالت استراحت، بالاتر ببرد. در کل، بیشتر بازی ورزش ها برای هم بزرگسالان و هم برای بچه ها، معادل فعالیت بدنی سبک-تا-متعادل است. بازی ورزش در آزمایشگاه. برای درک بهتر رابطه بازی ورزش با فعالیت بدنی، تحقیقات آزمایشگاهی، بازی ورزش ها را هم با بازی های ویدیوئی نشستنی و هم دیگر فعالیت های بدنی، مثل راه رفتن روی تردمیل مقایسه کرده اند. شواهد ثابت نشان می دهند که بازی ورزش نیازمند انرژی بیشتر است و این قابلیت را دارد که ضربان قلب را در مقایسه با بازی ویدیوئی نشستنی و حالت استراحت، بالا ببرد. در کل، بیشتر بازی ورزش ها در حد فعالیت سبک-تا-متعادل برای هم بچه ها و هم بزرگسالان هستند. یک مطالعه سایکو-بایوفیزیکال، به بررسی استفاده از بازی-ورزش برای آموزش و تمرین ورزش واقعی پرداخت. نتایج نشان داد که بازی-ورزش های ورزشی م
مکن است به دلیل افزایش انگیزه در انتقال دانش (از محیط بازی به واقعی) مؤثر باشند. با این حال، آن ها ممکن است به اندازه روش های آموزش سنتی مفید نباشند، چون سنسورهای حرکتی موجود در این دستگاه ها ممکن است قادر به تشخیص حرکت ظریف ورزش های واقعی نباشند. در نتیجه مربیان باید به صورت واضح تعریف کنند که چرا و چگونه می خواهند از بازی-ورزش های ورزشی در آموزش خود استفاده کنند. تحقیق دیگری پیشنهاد می کند که خوب بودن در یک رشته ورزشی (مثلا شنا) لزوماً سبب اجرای بهترِ بازی-ورزشِ شنا نمی شود چون حتی پس از بازی کوتاه مدت، بازیکنان تمایل دارند که الگوهای حرکتی شان را جوری تغییر دهند که برای برد در بازی کافی باشد. این پدیده همچنین با ارزیابی فعالیت ماهیچه ای حین بازی با دو سرعت متفاوت نشان داده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که بازی در سرعت های بالاتر سبب افزایش فعالیت ماهیچه هایی می شود که فقط برای برد در بازی کافی هستند. به همین دلیل، بازی-ورزش های ورزشی ممکن است برای تمرین ورزش های واقعی مفید نباشند. همانگونه که بازی-ورزش ها به عنوان فعالیت هایی با شدت کم تا متوسط طبقه بندی می شوند، تحقیقات قبلی فقط مسیر هوازی را برای اندازه گ
یری مصرف انرژی حین بازی-ورزش در نظر گرفته بودند. با این حال، یک تحقیق تازه نشان داد که مسیر غیر هوازی هم ۵/۶ ± ۸/۹ درصد کل مصرف انرژی را حین بازی-ورزش در بر می گیرد. نتایج همچنین پیشنهاد می کنند که افزایش کوتاه مدت پارامترهای فیزیولوژیکی ممکن است در ابتدای بازی و به دلیل ناآشنایی بازیکنان رخ دهد. وییتیس. وییتیس یک عارضه بدنی است که شامل درد شدید در شانه هاست. این عارضه ممکن است بعد از انجام بازی ورزش های خاص مثل تنیس و بعد از بازی طولانی مدت بروز کند. بر خلاف ورزش واقعی، قدرت بدنی و استقامت، عوامل محدودکننده نیستند. در حالی که استفاده از سیستم های جدید ویدیوئی افزایش می یابد، آنگونه که تحقیقات می گوید، ریسک ایجاد وییتیس ممکن است از نینتندینیتیس بیشتر باشد، مخصوصاً در بین افراد بالغ. بازی های بعدی می تواند گروه های عضلانی مختلف را درگیر کند. ویی شولدِر. شامل خستگی و شانه دردناک بعد از بازی کردن با کنسول بازی ویی و بازی ویی اسپورتس. پروژه های مرتبط با بازی-ورزش. بازی ورزش به تقویت غیرارادی عضلات و هماهنگی ها منجر خواهد شد به نحوی که شخص به طور مشخص اصراری بر تقویت و پرورش عضلات و هماهنگی ذهنی و بدنی ندارد، اما
انجام اینگونه بازی ها باعث افزایش هماهنگی و تقویت عضلات شخص خواهد شد.
فیض الله بیگی، یکی از ایلات کرد استان آذربایجان غربی و شمال استان کردستان است که در شهرستان های بوکان، سقز و شهر ربط در شهرستان سردشت و شهرستان بانه ساکن هستند. سکونتگاه. ایلات اطراف بوکان، دو خاندان مشهور فیض الله بیگی مشهور به بیکزاده و دیگری دهبکری ها هستند که هر یک از این دو عشیره در حدود یکصد آبادی را فرا گرفته بودند (دهبکری ها در روستای برهان سکونت داشتند) و قبل از اجرای اصلاحات ارضی این دو خاندان مالکینی بودند که هر یک پنج الی ده آبادی را در مالکیت و تصرف داشته و رعایا از آنها فرمانبرداری می کردند. روستاهای شهرستان بوکان از نظر زراعت بهترین محصول گندم و جو را عرضه می داشت و از این جهت بوکان به «انبار غلهٔ آذربایجان» معروف بود. سایر محصولات از قبیل چغندر قند، توتون، پنبه، تخم آفتابگردان، ذرّت، و غیره نیز جزو صادرات این منطقه به شمار می رفته است. از باغات جدیدالإحداث نیز میوه های درختی از جمله سیب، هلو، زردآلو و غیره به بازار وارد می شده است. پیشینه تاریخی. جد اعلای این عشیره فقیه احمد دارشمانه عراقی است (قهرمان داستانهای حماسه آفرین و بنیانگذار سلسله ی پنجم امارت بابان) و شجاعت ایشان در این مختصر نمی گن
جد. فیض اله بیگ پسر عبدالرحمن بیگ مکری پسر مصطفی بیگ دوم پسر مصطفی بیگ اول (مشهور به مصطفی بیک پی بازی) پسر احمد خان بیگ پسر محمد خان بیگ پسر سیف الدین پسر میره پاشا پسر بابا عمر پسر فقه احمد دارشمانه است که او نیز پسر میر ابدال بیگ بوده است. فقه احمد در قرن ۱۷ میلادی (۱۶۶۴_۱۶۱۰) زندگی کرده است. یکی دیگر از پسران فقه احمد دارشمانه ای میر سلیمان بیگ پاشای بابان می باشد که در فاصله سالهای ۱۷۰۳_۱۶۶۴ میلادی حکومت بابان را برعهده داشته است و مشهورترین امیر این امارت می باشد. عبدالرحمن بیگ پدر آقا فیض الله بیگ دارای سه پسر به نامهای فیض الله، کریم و سلطان بیگ بوده است، فیض اله بیگ شخصیتی ممتازی بوده که بر سایر برادران خود برتری و تفوق داشته، مرد مقتدر و با نفوذ و توانا و هر دهی را که می خرید یا به تصرف خود درمی آورد در آنجا مسجد، حمام و مدرسه می ساخت و بچه های مردم را وادار به تحصیل و درس خواندن می کرد. عبدالرحمن بیگ. عبدالرحمن بیگ پدر فیض الله بیگ، بر اثر مخالفت و فشار ایل منگور در اطرافِ مهاباد که قبلاً آن منطقه را برای سکونت برگزیده بود، ناچار شد که به طرف بوکان نقل مکان نماید و املاکی را در این منطقه بدست بیاور
د و پس از قتل عباس آقا رئیس ایل دهبکری در ساوجبلاغ به تهران رفت تا در آنجا با نخست وزیر وقت حاج میرزا آقاسی دیدار نماید و بر اثر این ملاقات بنا به توصیه ی نخست وزیر که مورد اعتماد شاه بود، عبدالرحمن بیگ به حضور شاه بار یافتند، و مورد مرحمت و خلعت قرار گرفت و نیز این ملاقات موجب آن شد که منطقه مکری از آشوب و خونریزی در امان مانده و مصون گردد و قبل از آمدن عبدالرحمن بیک به اطراف بوکان املاک آنجا در دست عده ای از ترک های افشاری بود و قسمتی نیز در دست کردهای طایفه به نام ورمزیار بود که در خاک مکری زندگی می کردند و هنوز هم خانواده هایی از این طایفه در بوکان و حومه آن باقی هستند ولی این طایفه در اثر فشار ایل فیض اله بیکی ناچار به مهاجرت و ترک املاک خود به سوی جنوب شدند عده ای نیز با رضا و رغبت املاک خود را به فیض اله بیگی ها فروختند عبدالرحمن بیک برای تسلط کامل بر املاک بوکان که از حیث درآمد و حاصلخیزی ممتاز بود با نخست وزیر وقت محمدشاه قاجار توافق نموده و نظر او را جلب کرد. پس از عبدالرحمن بیگ فیض اله بیگ پسرش (۱۲۶۲-۱۲۰۰ ه.ش) رئیس این طایفه با پشتیبانی و هدایت سردار عزیزخان مکری (۱۲۴۹_۱۱۷۰ ه.ش) وزیر جنگ ناصرالدین