Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
نسرا جمعی ۱۱ نفره را تشکیل می دهند. کلیه راه های ارتباطی مهمانسرا به دلیل شرایط بد جوی با خارج قطع شده است. ناگهان با کشته شدن یکی از آنان اوضاع بهم می ریزد. پس از مدتی کوتاه نفر بعدی هم کشته می شود. قاتل برای هر جسد، شمارهای می گذارد و این یعنی اینکه هر یک از آن ها می تواند قربانی بعدی ماجرا باشد. از اینرو یک فضای بی اعتمادی و رعب و وحشت در میان سایر افراد باقی مانده ایجاد می شود. فضایی که حتی مخاطب نیز آن را به روشنی لمس می کند. بین برخی از افرد اختلاف هایی جهت پیدا کردن قاتل اصلی درمی گیرد اما قاتل اصلی همچنان ناپیدا است. افراد باقی مانده یکی پس از دیگری کشته می شوند و سرانجام تنها کسی که زنده می ماند دختر جوان فیلم است؛ یعنی تا این لحظه سایر شخصیت های خطرناک منفک شده از مالکوم به قتل رسیده اند. دکتر مالیک با استناد به این امر، برای حاضرین در جلسه چنین استنباط می کند از آنجایی که مالکوم در حال حاضر به یک وحدت و یکپارچگی شخصیتی دست یافته و نسبت به سایر شخصیت های وجودی خویش بینش لازم را پیدا کرده است از اینرو نمی تواند دیگر خطری برای سایرین دربرداشته و به سطح آگاهی رسیده است؛ بنابراین با اعلام رأی بخشودگی از
سوی قضات حاضر در جلسه، جهت انتقال و بستری شدن در یک مرکز روانپزشکی به دکتر مالیک سپرده می شود. اما در طول مسیر انتقال به مرکز روانپزشکی در حالیکه به نظر می رسد همه چیز به خوبی و خوشی به پایان رسیده و در ماشینی که زندانی به همراه دکترش عازم محل مذکور است ناگهان مالکوم، دستبندش را دور گردن دکتر مالیک حلقه کرده و وی را خفه می کند و تازه اینجاست که مخاطب متوجه می شود شخصیت قاتل در ذهن مالکوم همان پسربچه ۱۰ ساله است. نقش ها. این آخرین نقش بازیگری فردریک کافین قبل از مرگ او در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۳، در سن ۶۰ سالگی بود. موسیقی فیلم. ترانه ای که زندانی شروع به خواندن می کند در حالی که به حمام می رسد، "I Got Stripes" می باشد. ترانه سرای آهنگ زندان جانی کش، یک سال پس از اکران فیلم درگذشت.
اکسایش فلمینگ–تاما او یا اکسایش فلمینگ–کومادا–تاما او واکنشیست در شیمی آلی که طی آن یک پیوند کربن–سیلیسیوم شکسته و یک پیوند کربن-اکسیژن شکل می گیرد. این واکنش شیمیایی در دهه ۱۹۸۰ توسط تیم تحقیقاتی تاما او و فلمینگ کشف شد.
تئودور پتر یوهان ویش (۱۳ دسامبر ۱۹۰۷ – ۱۱ ژانویه ۱۹۹۵) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم و از اعضای وافن اس اس بود.
ویلهلم مونکه (زاده ۱۵ مارس ۱۹۱۱ – مرگ ۶ اوت ۲۰۰۱) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۲۰ اوت ۱۹۴۴ تا ۶ فوریه ۱۹۴۵ فرمانده لشکر لایب اشتاندارته اس اس آدولف هیتلر بود. او جزو ۱۲۰ نفری بود که یگان اس اس را در ۱۹۳۳ تأسیس نمودند. وی همچنین جزو معدود ژنرال هایی بود که در واپسین روزهای هیتلر در کنار او مانده بود. او پس از جنگ دستگیر شد و برای بازپرسی به مسکو فرستاده شد و تا ۱۰ اکتبر ۱۹۵۵ در زندانی انفرادی در شوروی محبوس بود. پس از آن آزاد شده و به آلمان بازگشت و باقی زندگی خود را به عنوان شهروندی عادی طی کرد. با وجود آنکه تلاش های فراوانی در بریتانیا برای محاکمه او به دلیل جنایات جنگی در روزهای نخست جنگ جهانی صورت گرفت او تمامی این اتهامات را به شدت رد کرد و بیان داشت که وی هیچ دستوری برای زندانی کردن و اعدام زندانیان بریتانیایی صادر نکرده است. او توانست باقی عمر خود را بدون محاکمه و آزاد به عنوان دلال اتومبیل زندگی نماید. وی سرانجام در ۶ اوت ۲۰۰۱ در سن نود سالگی درگذشت.
اتو کوم (۱ اکتبر ۱۹۰۹ – ۲۳ مارس ۲۰۰۴) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۶ فوریه ۱۹۴۵ تا ۸ مه ۱۹۴۵ فرمانده لشکر لایب اشتاندارته اس اس آدولف هیتلر بود. وی همچنین از ۳۰ ژانویه ۱۹۴۴ تا ۲۰ ژانویه ۱۹۴۵ فرمانده لشکر هفتم کوهستانی اس اس بود.
روستای حاجی آباد از توابع شهرستان زبرخان، جزو بخش مرکزی بوده و در دهستان زبرخان و در ۲۶ کیلومتری شرق نیشابور و ۹۴ کیلومتری غرب مشهد در مسیر بزرگراه مشهد به تهران واقع شده است. روستا از شمال به روستای حریم آباد و از شمال شرق به روستای باغشن،از شرق به روستای قره داش ،از جنوب به اسحق آباد،از غرب به کاریزنو و از جنوب غرب به دولت آباد محدود است. فاصله حاجی آباد تا مرکز شهرستان یعنی شهر قدمگاه حدود ۳ کیلومتر است. از نظر وسعت روستا تقریباً ۹ کیلومتر طول از شمال به جنوب و حدود ۲ کیلومتر عرض از شرق به غرب را دارد. یعنی حدود ۱۸۰۰ هکتار مساحت دارد که شامل زمین های زراعی، زمین های بایر (که در دست جنگلبانی می باشد) و زمین های مسکونی می باشد. ضمناً جاده قدیم مشهد به نیشابور در قسمت شمالی روستا واقع شده؛ که حدود 800 متر از روستا فاصله دارد و مسیر ماشین های نیشابور و حومه و قدمگاه می باشد. طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) جمعیت خانوار روستای حاجی آباد 509 و تعداد 1637 نفر در این روستا ساکن هستند که از این تعداد، 840 نفر مرد و 797 نفر زن هستند. آرامستان روستا در موقعیت جنوب غرب روستا واقع شده است. همچنین آستان مبارک امامز
اده سلطان سیدحبیب از نوادگان امام موسی کاظم(ع) در همین موقعیت واقع شده است. شغل عمده مردان روستا کشاورزی و دامداری است. همچنین زنان روستا به هنر قالی بافی مشغول هستند. روستای حاجی آباد زبرخان دارای 2 نانوایی است که یکی در شمال روستا و دیگری در جنوب روستا واقع شده است. همچنین روستا دارای یک مرکز مخابرات، یک خانه بهداشت، و مدرسه دخترانه و پسرانه است که تا پایان مقطع متوسطه اول خدمات می دهد. پسران و دختران روستا برای گذراندن مقطع متوسطه دوم در مدارس قدمگاه ثبت نام می کنند. روستای حاجی آباد زبرخان 11 شهید دارد. تاریخچه روستا. پیدایش روستای حاجی آباد به حدود 150 سال پیش بر می گردد ظاهرا علت نامگذاری حاجی آباد برای روستا هم این بوده که اولین کسی که در پیدایش روستا نقش مهمی داشت فردی بود به نام حاجی علی محمد که اصالتاً از تهران بوده و چون حاجی بوده و ایشان این روستا را آباد کرد لذا به این محل حاجی آباد گفتند. در ابتدای تشکیل روستا جمعیت آن حدود 4 خانوار بود که بعدها به مرور زمان بر تعداد اهالی اضافه شد چون در آن زمان ها رسم اینگونه بوده که روستاها بین افراد خرید و فروش می شد لذا بعد از اینکه 35 سال حاج علی محمد در ح
اجی آباد به کشت و کار پرداخت و زراعت کرد فردی به نام حاجی دستمالچی روستا را از حاجی علی محمد خریداری نمود و به تملک خود در آورد و این وضع حدود 40 سال طول کشید و روستا در اختیار حاجی دستمالچی بود تا اینکه پس از مرگ ایشان زمین ها بین دو وارث ایشان دو دختر حاجی دستمالچی تقسیم گردید و چون یکی از دخترها از نظر پزشکی مشکل داشت لذا روستا به یکی از دامادهای حاجی دستمالچی به نام حاج میرزا عبداله واگذار گردید که سهم دختر دیگر حاجی دستمالچی را به صورت اجاره بها پرداخت می کرد. این وضع هم حدود 40سال ادامه داشت تا اینکه پس از مرگ حاج میرزا عبداله روستا بین نوه های حاجی دستمالچی تقسیم گردید و این وضع ادامه یافت تا سال 1341 که اصلاحات ارضی صورت گرفت و زمین ها بین کشاورزان و مالکین تقسیم گردید. امامزاده سلطان سید حبیب حاجی آباد. امامزاده روستا که در فاصله ۵۰۰متری جنوب غرب روستا و در مل آرامستان عمومی روستا واقع است به نام امامزاده"سلطان سید حبیب بن موسی بن جعفر(ع)" از نوادگان امام موسی کاظم(ع) شناخته می شود.این محل که به تازگی ساختمان جدید آن احداث گردیده مورد توجه خاص اهالی روستا و روستاهای همجوار می باشد به طوری که در روزها
ی تعطیل بخصوص در فصل تابستان، نذر کنندگان با دعوت کردن مهمانان خود به امامزاده و پذیرایی از آنان در این مکان مقدس و زائر سرای آن نذر خود را ادا می کنند. آیین و مراسم های محلی. روستای حاجی آباد دارای آیین و رسم ورسومات مختلفی است که مهم ترین آن ها آیین کاروان نمادین عاشورا، اربعین حسینی و آیین کشتی با چوخه است. کاروان نمادین عاشورا. این مراسم نمادین قدمتی بیش از 50 سال دارد. بانیان اول این مراسم زنده یادان حاج امیرخان حاجی آبادی و حاج علی معتمدی می باشند.در ابتدا قبیله نمادین بنی اسد،جنازه شهدا،و سرهای نمادین شهدای کربلا برسرنیزه، حرکت کاروان اسراء، تیر خوردن حضرت عباس(ع)، نیزه خوردن گلوی حضرت علی اصغر (ع) وآتش زدن خیمه ها توسط شمر انجام می شد. در حال حاضر این مراسم همه ساله در عصر عاشورا برگزار می شود و مسئول برگزاری این مراسم نمادین آقای علی حاجی آبادی می باشند که دراین مراسم تعداد 300 نفر ایفای نقش می کنند. مراسم با حرکت هیأت زنجیرزنی ابوالفضلی و گروه موزیک از جلو مسجد روستا به طرف امامزاده روستا، سلطان سید حبیب بن موسی بن جعفر(ع)، شروع شده تا به کاروان نمادین عصر عاشورا ملحق شده و سپس از امامزاده به طرف جا
ده اتوبان حرکت کرده وشروع به مراسم سوگواری عصر عاشورا می کنند. برای دیدن این مراسم، تعداد کثیری از مردم مشهد، نیشابور و روستاهای همجوار حضور پیدا می کنند. اربعین حسینی. قدمت و سابقه ی این مراسم به 37 سال پیش بر می گردد. هر ساله روستای حاجی آباد میزبان 9 روستای حشمتیه، دولت آباد،کاریزنو،یوسف آباد، حریم آباد، سخدر، سرتلخ، قره داش، محمدآباد و شهر قدمگاه در اربعین حسینی می باشد. درپایان بعدازمراسم عزاداری برای صرف ناهار که حلیم نیشابوری است، عزاداران به مسجد و حسینیه روستا می روند. کشتی باچوخه. در فصل بهار، مسابقات کشوری کشتی با چوخه در روستا برگزار می گردد. این مسابقات در محل مخصوص که با عنوان گود کشتی پهلوان سخدری شناخته می شود، هر ساله برگزار می شود. آخرین دوره این مسابقات، بیستمین دوره، اردیبهشت 96 برگزار شد. خیابان ها. روستای حاجی آباد دارای 5 خیابان اصلی است. خیابان ولیعصر که شاهراه روستا بوده و به بزرگراه مشهد-نیشابور متصل است و عمده رفت وآمدها از طریق این خیابان صورت میگیرد. چهارراه روستا که مرکز روستا و و همچنین محل تجمع مردم است که در زبان محلی به آن چینگِه باغ(گوشه باغ: علت آن این بوده است که در قدیم ا
ین بخش از روستا باغ بوده و مکان چهارراه کنونی گوشه باغ بوده است) می گویند که محل تقاطع سه خیابان مهم روستا از جمله خیابان ولیعصر(ضلع شمال)، آزادی(ضلع شرقی)، امام خمینی(ضلع غربی) و ضلع جنوبی چهارراه کوچه شهید رضا عباسی است. خیابان شریعتی(رو به روی مسجد جامع)، خیابان کشاورز(جنب مسجد جامع)، خیابان امام زاده و خیابان عدالت از دیگر خیابان های مهم روستا است.
آنا ماریا لیند (زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۵۷ - درگذشته ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۳)، یک سیاستمدار سوسیال دموکرات و رئیس لیگ جوانان سوسیال دموکرات از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ و عضو پارلمان سوئد از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ بود. با پیوستن به دولت به عنوان وزیر محیط زیست در سال ۱۹۹۴، او در دولت یوران پرشون در سمت وزیر امور خارجه سوئد در سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ (پایان عمر) ارتقا یافت و به عنوان جانشین او در ریاست حزب و نخست وزیری در نظر گرفته شده بود (در سوئد تا کنون خانم ها هیچ یک از این سمت ها را نداشته اند). در رابطه با اتحادیهٔ اروپا در سال ۲۰۰۱ لیند به عنوان رئیس شورای اتحادیه اروپا، مسوول ارائهٔ موضع رسمی سیاست خارجی اتحادیهٔ اروپا بوده است. انا لیند در روز ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۳ در حالی که در فروشگاه اِنکو در مرکز شهر استکهلم پایتخت سوئد به همراه یکی از دوستان نزدیکش در حال خرید بود توسط فردی به نام میایلو میایلویچ با ضربات کارد به شدت مجروح شد و پس از چند ساعت در بیمارستان درگذشت. انا لیند دارای همسر و دو فرزند پسر بود.
جی. پی. مورگان اند کو. بانک تجاری و موسسهٔ مالی ارائه کننده خدمات بانکداری سرمایه گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۸۷۱ توسط جی پی مورگان تأسیس شد. در سال ۱۹۵۹ جی. پی. مورگان اند کو. با "گارانتی تراست کمپانی" نیویورک ادغام شد و نام آن به "مورگان تراست گارانتی کمپانی" تغییر پیدا کرد. این بانک تا دهه ۱۹۸۰ با همین نام به فعالیت خود ادامه داد و در سال ۱۹۸۱ بار دیگر شروع به استفاده از برند "جی. پی. مورگان" برای بخش بانکداری خود نمود. در سال ۱۹۸۸ بار دیگر نام شرکت به "جی. پی. مورگان اند کو." تغییر یافت. در سال ۲۰۰۰ در پی ادغام جی. پی. مورگان اند کو. و چیس بانک بزرگترین بانک ایالات متحده؛ جی پی مورگان چیس تشکیل شد. شعبه مرکزی این بانک در شهر نیویورک قرار دارد.
هرمن وبستر ماجت (۱۶ مه ۱۸۶۱ – ۷ مه ۱۸۹۶) که بیشتر با نام مستعار دکتر هنری هوارد هولمز شناخته می شود یک قاتل سریالی بود که در ۷ مه ۱۸۹۶ در فیلادلفیای آمریکا به دار آویخته شد. در سال ۱۸۸۶، دکتر اچ اچ هولمز که یک داروساز شناخته شده اهل شیکاگو بود که یک داروخانه را در این شهر خریداری کرده و در طی ماه ها بعد به خریداری املاک کنار آن ادامه داد تا یک بلوک کامل را صاحب شد و در ادامه این بلوک را به یک هتل مجلل تغییر داد. این هتل در سال ۱۸۹۳ و رویداد بزرگ جهانی موسوم به نمایشگاه بین المللی افتتاح شد، به همین دلیل بود که نام هتل را هتل نمایشگاه بین المللی گذاشت. اما در این هتل و بدون اطلاع زنان و مردانی که در آن کار می کردند، کارهای دیگری نیز انجام می شد. هولمز که نام واقعی او هرمان وبستر ماجت بود، یک روانی سادیسمی بود که این سازه را با توجه به نیازهای خود و با دقت تمام ساخته بود. کارگران هر کدام در بخش کوچکی از ساختمان کار کرده و هر کدام نیز مدتی قبل از اتمام کار آن قسمت از هتل اخراج می شدند، به جز هولمز که خود می توانست تصویر کلی تمامی بخش های تکمیل شده هتلش را ببیند. هتل نمایشگاه بین المللی در واقع یک خانه وحشت بود ک
ه برای شکنجه و قتل طراحی می شد. بیشتر اتاق ها هیچ پنجره ای نداشته، همراه با درها و راه پله هایی که به جایی نمی رسیدند و راهروهایی که به بن بست منتهی می شدند. یکی از اتاق ها مخصوص دار زدن بود، سلولی دیگر با آجر ساخته شده و برای کسانی بود که هولمز می خواست از گرسنگی و تشنگی در آن بمیرند. در دیوار برخی از اتاق ها چراغ های جوشکاری نصب شده و در برخی دیگر شیرهای گاز تعبیه شده بود، در حالی که راهرویی از طبقات بالاتر به سمت زیرزمین می رفت. زیرزمین دارای دو کوره بزرگ بود که می توانستند به یکباره چندین جنازه را در خود جای دهند. هولمز از هجوم توریست ها و شهروندان جدید که به خاطر نمایشگاه بین المللی به شیکاگو می آمدند استفاده کرده و آن ها را به هتل خود که بعدها به هتل مرگ مشهور شد می کشاند. او تا قبل از دستگیری ده ها نفر را شکنجه، قصابی و به قتل رساند، اما از آنجایی که بقایای اجساد در کوره ها، چاله های آهک یا اسید از بین رفته بودند، مشخص کردن تعداد قربانیان بسیار دشوار می نمود. بعد از بررسی مدارک جمع آوری شده توسط پلیس در جریان تفتیش هتل، ۹ قتل به طور رسمی تأیید شد. هولمز که یک شخصیت توهمی و بسیار دروغگو داشت ادعا کرد که
او به طور مستقیم آلت دست شیطان است و در حالی که در ابتدا به قتل ۱۰۰ نفر اعتراف کرده بود، سپس تعداد آن ها را به ۲۷ و ۳۰ نفر تقلیل داده و در نهایت ادعا کرد که تنها دو نفر را کشته است، اما برآوردهای مقامات، تعداد قربانیان او را بیش از ۲۰۰ نفر نشان می داد. هولمز در می ۱۸۹۶ گناهکار شناخته شده و به اعدام محکوم شد. طناب دار نتوانست گردن او را بکشند که باعث خفگی دردناک هولمز در مدت ۱۵ دقیقه شد. هلمز تا لحظه مرگش آرام باقی ماند و علائم بسیار کمی از ترس، اضطراب یا افسردگی از خود نشان داد. او وصیت کرد تا تابوت خود را در سیمان قرار دهند و در عمق ۱۰ فوتی دفن کنند، زیرا نگران بود دزدان قبر جسد او را بدزدند و از آن برای تشریح استفاده کنند. یک سال قبل از مرگ هولمز، هتلش به شکلی رازآلود دچار آتش سوزی شده و اسکلت باقی مانده از آن نیز چند دهه بعد فرو ریخت. زمین این هتل اکنون محل استقرار شاخه انگلوود اداره پست ایالات متحده است. در سال ۲۰۱۷، در پی برخی شایعات که هلمز از مجازات اعدام گریخته است، بدن وی توسط دانشگاه باستان شناسی و مردم شناسی پنسیلوانیا نبش قبر شد، به دلیل اینکه تابوت هلمز توسط سیمان کاملاً پر شده بود مشاهده شد که
بدن او به طور طبیعی تجزیه نشده است. لباس های او تقریباً کامل حفظ شده بود و سبیل هایش دست نخورده پیدا شد. طبق آزمایش ها تشخیص داده شد که جسد هولمز است.
هانس یناس (به انگلیسی: Hans Jonas) فیلسوف پدیدارشناس آلمانی که از شاگردان مارتین هایدگر بود. او در کتاب خود با عنوان «اندیشه های گنوسی و روح جهان باستان پسین» تفسیری مانوی و گنوسی از اندیشه های هایدگر ارائه داد. در مقابل این دیدگاه، شاگرد دیگر هایدگر یعنی کارل لویت در دهه ۱۹۴۰ انتقادی بر این گونه اندیشه نگاشت که سعی در عرضه قرائتی دینی و عرفانی بر مبنای اندیشه های هایدگر دارد.
جیمی دایمن (زاده ۱۳ مارس ۱۹۵۶) بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که هم اکنون به عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره جی پی مورگان چیس (بزرگترین بانک ایالات متحده بر پایه میزان دارایی) فعالیت می کند. وی از ماه ژانویه ۲۰۰۷ نیز یکی از اعضای هیئت مدیره بانک فدرال رزرو نیویورک محسوب می شود. نام دایمن در سالهای ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ در فهرست تایم ۱۰۰ از ۱۰۰ فرد قدرتمند و بانفوذ در جهان، که هر ساله توسط مجله "تایم" منتشر می شود، قید شده است. وی همچنین به عنوان مدیر سال ۲۰۱۱ انتخاب شد.
چی یک رابط استاندارد توسعه یافته توسط کنسرسیوم شارژ بی سیم برای انتقال قدرت الکتریکی القایی تا فواصل ۴ سانتی متر (۱٫۶ اینچ) است. سیستم چی شامل یک پد انتقال قدرت و یک گیرنده سازگار در یک دستگاه قابل حمل است. برای استفاده از این سیستم، دستگاه تلفن همراه در بالای پد انتقال قدرت قرار می گیرد، که آن را از طریق القای الکترومغناطیسی شارژ می کند. دستگاه های تلفن همراهی که از این استاندارد استفاده می کنند شامل ایسوز، اچ تی سی، هواوی، ال جی الکترونیکس، موتورولا موبیلیتی، نوکیا، سامسونگ و سونی است. کنسرسیوم شارژ بی سیم در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد، و یک همکاری عضویت-آزاد از شرکت های آسیایی، اروپایی و آمریکایی در صنایع تولیدی مختلف است. هدف آن ها ایجاد یک استاندارد جهانی برای تکنولوژی شارژ القایی است. در حال حاضر در برخی کافی شاپ ها و فرودگاه های کشور امریکا و انگلیس این سیستم نصب گردیده همچنین شرکت خودرو سازی لکسوس اعلام کرده این سیستم را در قسمت کنسول مرکزی مدل NX خود از سال 2015 ارائه خواهد کرد.
کد ماشین یا زبان ماشین یک مجموعه از دستورالعمل هاست که مستقیماً توسط واحد پردازش مرکزی یک رایانه (CPU) اجرا می شوند. هر دستورالعمل یک کار خاص را انجام می دهد، به عنوان مثال: یک بارگذاری، یک پرش یا یک عملیات ریاضیاتی روی یک واحد از داده ها در یک رجیستر CPU یا حافظه. هر برنامه ای که توسط CPU اجرا می شود، از مجموعه ای از دستورالعمل ها تشکیل شده است. کد ماشین عددی (منظور کد اسمبلی نیست) ممکن است به عنوان پایین ترین سطح نمایش یک برنامهٔ رایانه ای کامپایل شده، (یا سرهم شده) یا به عنوان یک زبان برنامه نویسی وابسته به سخت افزار اولیه در نظر گرفته شود. علی رغم اینکه مستقیماً امکان نوشتن برنامه ها به صورت کد ماشین عددی وجود دارد، مدیریت کردن بیت های تک و محاسبهٔ آدرس های عددی و ثابت ها به صورت دستی، خسته کننده و خطاپذیر است. به این دلیل، کد ماشین تقریباً هیچگاه برای نوشتن برنامه ها مورد استفاده قرار نمی گیرد. امروزه تقریباً تمام برنامه های عملی با زبان های سطح بالاتر یا زبان اسمبلی نوشته می شوند. سپس کد منبع با ابزاری مانند کامپایلرها، اسمبلرها و ارتباط دهنده ها با جنبهٔ مهم برنامه های ترجمه شده، که به کد ماشین ترجمه ن
شده اند، به کد ماشین قابل اجرا ترجمه می شود. با این حال، خود ترجمه کننده (که ممکن است به عنوان یک اجراکننده یا پردازش کننده دیده شود و دستورالعمل های کد منبع را انجام می دهد)، معمولاً شامل کد ماشین که مستقیماً قابل اجرا باشد (که منشأ گرفته از کد منبع اسمبلی یا زبان سطح بالاست)، است. دستورالعمل های کد ماشین. هر پردازنده یا خانوادهٔ پردازنده، مجموعهٔ دستورالعمل کد ماشین مربوط به خود را دارد. دستورالعمل ها، مولد بیت هایی می باشند که توسط طراحی فیزیکی، متناظر با دستورها مختلفی برای ماشین هستند؛ بنابراین، مجموعهٔ دستورالعمل، مخصوص به دسته ای از پردازنده هاست که (تقریباً) از معماری مشابهی بهره می برند. طراحی های جانشین یا پردازندهٔ فرعی اغلب شامل تمام دستورالعمل های یک دستور پیشین هستند و ممکن است دستورالعمل های اضافی را بیافزایند. گه گاه، یک طراحی جایگزین - که مفهوم و معنی برخی کدهای دستورالعمل را تغییر خواهد داد یا قطع خواهد کرد (چون معمولاً برای اهداف جدید مورد نیاز است) - تا حدی روی سازگاری کد تأثیر می گذارد؛ حتی تقریباً پردازنده های کاملاً سازگار ممکن است برای برخی دستورالعمل ها رفتار کمی متفاوت نشان دهند ولی
این به ندرت یک مشکل محسوب می شود. همچنین ممکن است سیستم ها در جزئیات دیگری مانند چیدمان حافظه، سیستم های عامل یا دستگاه های جانبی متفاوت باشند. از آن جایی که یک برنامه به شکل معمولی به چنین عواملی بستگی دارد، سیستم های متفاوت معمولاً یک کد ماشین اجرا نخواهند کرد، حتی وقتی نوع پردازندهٔ یکسانی استفاده شود. یک مجموعهٔ دستورالعمل کد ماشین ممکن است تمام دستورالعمل ها با طول یکسان را داشته باشد یا ممکن است دارای دستوالعمل هایی با طول متغیر باشد. شکلی که الگوها سازماندهی می شوند، شدیداً با معماری خاص و همچنین اغلب با نوع دستورالعمل تغییر می کند. بیشتر دستورالعمل ها یک یا بیشتر حوزهٔ آپ کد دارند که نوع اصلی دستورالعمل (مثلاً ریاضیاتی، منطقی، پرش و غیره) و عملیات واقعی (مانند جمع یا مقایسه) را مشخص می کند و سایر حوزه ها ممکن است نوع عملوند(ها)، مد(ها) آدرس دهی، آفست(ها) آدرس دهی، شاخص یا خود مقدار واقعی را بدهند (چنین عملوندهای ثابت گنجانده شده در یک دستورالعمل صریح نامیده می شوند). تمام ماشین ها یا دستورالعمل های فردی، عملوندهای صریح ندارند. یک ماشین انباشتگر دارای یک عملوند چپ ترکیبی است که منتج به انباشتگر ضمنی بر
ای بیشتر دستورالعمل های ریاضیاتی می شود. سایر معماری ها (مانند ۸۰۸۶ و خانوادهٔ x86) نسخه های انباشتگری از دستورالعمل های رایج دارند که در آن ها، انباشتگر توسط دستورالعمل های طولانی تر به عنوان یکی از رجیسترهای اصلی در نظر گرفته می شود. بیشتر عملوندهای یک ماشین استک، روی یک استک، به صورت ضمنی است. دستورالعمل های با هدف خاص نیز اغلب دارای کمبود عملوندهای صریح هستند (به عنوان مثال CPUID در معماری x86، مقادیر را در چهار رجیستر مقصد ضمنی می نویسد). این تمایز بین عملوندهای ضمنی و صریح، در مولدهای کد ماشین، مخصوصاً در تخصیص رجیستر و بخش های ردیابی محدودهٔ زنده، مهم است. یک بهینه ساز کد خوب می تواند عملوندهای ضمنی را به خوبی عملوندهای صریح - که ممکن است اجازهٔ انتشار پرتکرار، به هم آمیختن ثابت رجیسترها (یک رجیستر که حاصل یک عبارت ثابت به آن اختصاص یافته است با جایگزین کردنش با آن ثابت، آزاد می شود) و سایر بهبوددهی های کد را بدهد - را ردیابی کند. برنامه ها. یک برنامهٔ رایانه ای یک دنباله از دستورالعمل هاست که توسط یک CPU اجرا می شوند. علی رغم اینکه پردازنده های ساده، دستورالعمل ها را یکی بعد از دیگری اجرا می کنند، پرد
ازنده های ابرمقیاس پذیر قادر به اجرای چندین دستورالعمل به طور همزمان هستند. جریان برنامه ممکن است تحت تأثیر دستورالعمل های «پرش» قرار گیرد که اجرا را به جای اجرای به ترتیب، به یک دستورالعمل دیگر منتقل می کنند. پرش های شرطی بسته به شرایط در نظر گرفته می شوند (اجرا از یک آدرس دیگر ادامه پیدا می کند) یا در نظر گرفته نمی شوند (اجرا از دستور بعدی ادامه پیدا می کند). زبان های اسمبلی. یک ترجمهٔ قابل خوانش تر از زبان ماشین، که زبان اسمبلی نامیده می شود، از کدهای حافظه ای برای ارجاع به دستورالعمل های کد ماشین به جای استفادهٔ مستقیم از مقادیر عددی دستورالعمل ها، بهره می برد. به عنوان مثال، در پردازندهٔ Zilog Z80، کد ماشین ۰۰۰۰۰۱۰۱ که باعث می شود CPU رجیستر پردازندهٔ B را یک واحد کاهش دهد، در زبان اسمبلی به صورت DEC B نشان داده می شود. مثال. مجموعه دستورالعمل MIPS، یک مثال خاص برای یک زبان ماشین که دستورالعمل های آن همواره ۳۲ بیتی هستند، فراهم می کند. نوع کلی دستورالعمل توسط آپ فیلد که ۶ بیت با ارزش است، داده می شد. دستورالعمل های نوع J (پرش) و نوع I (صریح) با op مشخص می شوند. دستورالعمل های نوع R (رجیستر) شامل یک بخش ا
ضافی funct برای تعیین دقیق عملیات هستند. بخش های استفاده شده در این انواع به صورت زیر هستند: 6 5 5 5 5 6 bits [op | rs | rt | rd |shamt| funct] R-type [op | rs | rt | address/immediate] I-type [op | target address] J-type rs ،rt و rd عملوندهای رجیستر را نشان می دهند، shamt یک مقدار شیفت را می دهد و بخش های address یا immediate مستقیماً حاوی یک عملوند هستند. به عنوان مثال، جمع کردن رجیسترهای ۱ و ۲ و قراردادن حاصل در رجیستر ۶ به این صورت کدگذاری می شود: [op | rs | rt | rd |shamt| funct] 0 1 2 6 0 32 decimal 000000 00001 00010 00110 00000 100000 binary بارگذاری یک مقدار در رجیستر ۸ که از خانهٔ حافظهٔ ۶۸ خانه بعد از خانهٔ ذکرشده در رجیستر ۳ گرفته شده است: [op | rs | rt | address/immediate] 35 3 8 68 decimal 100011 00011 01000 00000 00001 000100 binary پرش به آدرس ۱۰۲۴: [op | target address] 2 1024 decimal 000010 00000 00000 00000 10000 000000 binary رابطه برای میکرو کد. در برخی معماری های رایانه، کد ماشین توسط یک لایهٔ اصلی تر و پایه ای تر از برنامه ها که زیربرنامه ها نامیده می شوند، پیاده سازی می شود و یک رابط ز
بان ماشین رایج در امتداد یک خط یا خانواده از مدل های مختلف از رایانه با جریان داده های گستردهٔ متفاوت فراهم می کند. این کار انجام شده است تا انتقال برنامه های زبان ماشین بین مدل های مختلف را تسهیل کند. یک مثال از این استفاده، خانوادهٔ System/360 رایانه های IBM و جایگزین های آن هاست. با وجود مسیر جریان داده به پهنای ۸ تا ۶۴ بیت و بالاتر، آن ها یک معماری رایج در سطح زبان ماشین را در طول کل خط ارائه می کنند. استفاده از یک لایهٔ میکرو کد برای پیاده سازی یک کپی کننده، رایانه را قادر می سازد تا معماری یک رایانه کاملاً متفاوت را ارائه کند. خط System/360 از این استفاده کرده است تا امکان انتقال برنامه ها از ماشین های IBM قبلی به خانوادهٔ جدید رایانه ها مثلاً یک کپی کنندهٔ IBM 1401/1440/1460 روی مدل 40 IBM S/۳۶۰ را ایجاد کند. رابطه برای بایت کد. کد ماشینی نباید با «بایت کد» (یا عبارت قدیمی تر p-code) که توسط یک ترجمه کننده اجرا می شود یا برای اجرای سریع تر، خودش به زبان ماشین کامپایل می شود (به شکل مستقیم)، اشتباه شود. کد ماشین و کد اسمبلی هنگام ارجاع به بخش های وابسته به پلتفرمِ ویژگی ها یا کتاب خانه های زبان، بعضی او
قات کد محلی نامیده می شود. ذخیره سازی در حافظه. معماری هاروارد، یک معماری رایانه است که حافظهٔ آن از نظر فیزیکی و مسیرهای عبور سیگنال برای کد (دستورالعمل ها) و داده ها جداست. امروزه، بیشتر پردازنده ها، چنین مسیرهای عبور سیگنال جدایی را به دلایل عملکردی پیاده سازی می کنند ولی در واقع یک معماری هاروارد اصلاح شده را پیاده می کنند تا بتوانند کارهایی مانند بارگذاری یک برنامهٔ قابل اجرا از دیسک حافظه به عنوان داده و سپس اجراکردن آن را پشتیبانی کنند. معماری هاروارد با معماری ون نیومن مقایسه می شود که در آن داده ها و کدها در حافظهٔ یکسان ذخیره می شوند که توسط پردازنده خوانده می شود و به رایانه این امکان را می دهد تا دستورها را اجرا کند. از نقطه نظر یک پردازش، فضای کد بخشی از فضای آدرسش است که در آن، کد در حال اجرا ذخیره شده است. در سیستم های چندوظیفه ای، این شامل بخش کد برنامه و معمولاً کتاب خانه های اشتراکی است. در محیط چند تهدید، تهدیدهای مختلفی از یک فرایند فضای کد را با فضای داده به اشتراک می گذارند که سربار تعویض محتوا را به میزان چشم گیری در مقایسه با تعویض فرایند، کاهش می دهد. قابلیت خوانش توسط انسان ها. گفته
شده است که کد ماشین آن قدر غیرقابل خوانش است که دفتر کپی رایت ایالات متحده نمی تواند بفهمد که یک برنامهٔ کدگذاری شدهٔ خاص، کار اصلی نویسندگانش است یا خیر! (به دلیل پیچیدگی بسیار زیاد)؛ با این حال، دفتر کپی رایت ایالات متحده، اجازهٔ ثبت کپی رایت برنامه های رایانه ای را می دهد. داگلاس هاف استادتر، کد ماشین را با کد ژنتیک مقایسه می کند: «نگاه کردن به یک برنامهٔ نوشته شده به زبان ماشین به شکل مبهمی قابل مقایسه با نگاه کردن اتم به اتم به یک مولکول DNA است».