Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لم بودند. با افزایش تعداد یهودیان و مردم کولی که می خواستند کشور را ترک کنند، محدودیت ها علیه آن ها افزایش یافت و بسیاری از کشورها قوانین پذیرش خود را سخت تر کردند. تا سال ۱۹۳۸، آلمان «وارد مرحله جدیدی از فعالیت های ضدیهودی رادیکال شده بود». برخی از تاریخ نگاران معتقدند که دولت نازی در حال برنامه ریزی برای یک شورش خشونت آمیز علیه یهودیان بوده و منتظر یک تحریک مناسب بوده است؛ گواه هایی از این برنامه ریزی به سال ۱۹۳۷ بازمی گردد. در مصاحبه ای در سال ۱۹۹۷، تاریخ نگار آلمانی هانس مومسن ادعا کرد که یکی از انگیزه های اصلی برای پوگروم تمایل گاولایترهای حزب نازی برای تصاحب اموال و کسب وکارهای یهودیان بود. رهبری صهیونیست در قیمومت بریتانیا بر فلسطین در فوریه ۱۹۳۸ نوشت که بر اساس «یک منبع خصوصی بسیار قابل اعتماد—که می توان آن را به بالاترین سطوح رهبری اس اس ردیابی کرد»، قصدی برای انجام یک پوگروم واقعی و دراماتیک در آلمان در مقیاس بزرگ در آینده نزدیک وجود دارد. اخراج یهودیان لهستانی در آلمان. در اوت ۱۹۳۸، مقامهای آلمانی اعلام کردند که مجوزهای اقامت برای خارجی ها لغو شده و باید تمدید شوند. این شامل یهودیان آلمانی الاصل با
تابعیت خارجی نیز می شد. لهستان اعلام کرد که حقوق شهروندی یهودیان لهستانی که حداقل پنج سال در خارج از کشور زندگی کرده اند را تا پایان اکتبر لغو خواهد کرد، که عملاً آن ها را بی تابعیت می کرد. در عملیات موسوم به «اخراج از زبنشین»، بیش از ۱۲,۰۰۰ یهودی لهستانی در ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸ به دستور هیتلر از آلمان اخراج شدند. آن ها دستور داشتند که در یک شب خانه های خود را ترک کنند و تنها یک چمدان برای هر نفر برای حمل وسایل خود مجاز بود. وقتی یهودیان اخراج می شدند، اموال باقی مانده آن ها هم توسط مقامهای نازی و هم توسط همسایگان به غارت رفت. اخراج شدگان از خانه های خود به ایستگاه های راه آهن برده شدند و به قطارهایی به سمت مرز لهستان سوار شدند، جایی که نگهبانان مرزی لهستان آن ها را به آلمان بازگرداندند. این بن بست برای روزها در باران شدید ادامه داشت، با یهودیانی که بدون غذا یا پناهگاه بین مرزها راهپیمایی می کردند. چهار هزار نفر اجازه ورود به لهستان را یافتند، اما ۸,۰۰۰ نفر باقی مانده مجبور شدند در مرز بمانند. آن ها در شرایط سخت منتظر بودند تا اجازه ورود به لهستان را بگیرند. یک روزنامه بریتانیایی به خوانندگان خود گفت که صدها نفر «گ
زارش شده که بی پول و رها شده در روستاهای کوچک در امتداد مرز در نزدیکی جایی که توسط گشتاپو رانده شده و رها شده اند، دراز کشیده اند.» شرایط در اردوگاه های پناهندگان «چنان بد بود که برخی واقعاً سعی کردند به آلمان بازگردند و تیراندازی شدند»، به یاد می آورد یک زن بریتانیایی که برای کمک به اخراج شدگان فرستاده شده بود. تیراندازی به فوم رات. در میان اخراج شدگان خانواده سندل و ریوا گرینشپان بودند، یهودیان لهستانی که در سال ۱۹۱۱ به آلمان مهاجرت کرده و در هانوفر، آلمان مستقر شده بودند. در محاکمه آدولف آیشمان در سال ۱۹۶۱، سندل گرینشپان وقایع اخراج آن ها از هانوفر در شب ۲۷ اکتبر ۱۹۳۸ را بازگو کرد: «سپس ما را در کامیون های پلیس، در کامیون های زندانیان، حدود ۲۰ مرد در هر کامیون، بردند و ما را به ایستگاه راه آهن بردند. خیابان ها پر از مردمی بود که فریاد می زدند: "Juden Raus! Auf Nach Palästina!"» («یهودیان بیرون، به فلسطین بروید!»). پسر هفده ساله آن ها هرشل گرینشپان با عمویش در پاریس زندگی می کرد. هرشل یک کارت پستال از خانواده اش از مرز لهستان دریافت کرد که اخراج خانواده را توصیف می کرد: «هیچ کس به ما نگفت چه خبر است، اما ما
فهمیدیم که این پایان خواهد بود ... ما یک پنی نداریم. می توانی چیزی برای ما بفرستی؟» او کارت پستال را در ۳ نوامبر ۱۹۳۸ دریافت کرد. صبح روز دوشنبه، ۷ نوامبر ۱۹۳۸، او یک تپانچه و یک جعبه گلوله خرید، سپس به سفارت آلمان رفت و درخواست دیدار با یک مقام سفارت کرد. پس از اینکه او به دفتر دیپلمات نازی ارنست فوم رات برده شد، گرینشپان پنج گلوله به سمت فوم رات شلیک کرد که دو گلوله به شکم او اصابت کرد. گرینشپان هیچ تلاشی برای فرار از پلیس فرانسه نکرد و آزادانه به تیراندازی اعتراف کرد. در جیبش یک کارت پستال به والدینش با پیام «خدا مرا ببخشد ... من باید اعتراض کنم تا تمام جهان اعتراض من را بشنود، و این کار را خواهم کرد» داشت. روز بعد، دولت آلمان تلافی کرد و کودکان یهودی را از مدارس ابتدایی دولتی آلمان منع کرد، فعالیت های فرهنگی یهودیان را به طور نامحدود تعلیق کرد و انتشار روزنامه ها و مجلهای یهودی، از جمله سه روزنامه ملی یهودیان آلمان را متوقف کرد. یک روزنامه در بریتانیا این حرکت آخر را که جمعیت یهودی را از رهبرانشان قطع کرد، به عنوان «قصد برای مختل کردن جامعه یهودی و ربودن آخرین پیوندهای ضعیفی که آن را نگه می دارد» توصیف ک
رد. حقوق آن ها به عنوان شهروندان سلب شده بود. یکی از اولین اقدامهای قانونی صادر شده، دستوری از سوی هاینریش هیملر، فرمانده کل پلیس آلمان، بود که یهودیان را از داشتن هرگونه سلاح منع می کرد و مجازات بیست سال حبس در اردوگاه کار اجباری را برای هر یهودی که از این پس در حال داشتن سلاح یافت شود، تحمیل می کرد. پوگروم. مرگ ارنست فوم رات. ارنست فوم رات در ۹ نوامبر ۱۹۳۸ بر اثر جراحاتش درگذشت. خبر مرگ او در همان شب به هیتلر رسید، در حالی که او با چندین عضو کلیدی حزب نازی در یک شام به مناسبت یادبود کودتای مونیخ ۱۹۲۳ حضور داشت. پس از بحث های شدید، هیتلر به طور ناگهانی بدون ایراد سخنرانی معمول خود، جلسه را ترک کرد. وزیر تبلیغات، جوزف گوبلز، به جای او سخنرانی کرد و گفت که «پیشوا تصمیم گرفته است که... تظاهرات نباید توسط حزب آماده یا سازماندهی شود، اما تا جایی که به طور خودجوش بروز می کنند، نباید مانع آن ها شد.» قاضی ارشد حزب، والتر بوخ، بعداً اظهار داشت که پیام واضح بود؛ با این کلمات، گوبلز به رهبران حزب دستور داده بود که یک پوگروم را سازماندهی کنند. برخی از مقامهای ارشد حزب با اقدامهای گوبلز مخالف بودند، زیرا از بحران دیپلمات
یکی که ایجاد می کرد، می ترسیدند. هاینریش هیملر نوشت: "من فکر می کنم که این خودبزرگ بینی و... حماقت گوبلز است که مسئول شروع این عملیات در حال حاضر، در یک وضعیت دیپلماتیک به خصوص دشوار است." تاریخ نگار اسرائیلی، سائول فریدلاندر، معتقد است که گوبلز دلایل شخصی برای به وجود آوردن "کریستال ناخت" داشت. گوبلز اخیراً به دلیل ناکارآمدی کمپین تبلیغاتی اش در طول بحران سودتنلند تحقیر شده بود و به دلیل یک رابطه با یک بازیگر چک، لیدا بارووا، در نوعی بی اعتباری قرار داشت. گوبلز نیاز به فرصتی داشت تا جایگاه خود را در چشم هیتلر بهبود بخشد. در ساعت ۱:۲۰ بامداد ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، راینهارد هایدریش یک تلگرام فوری و محرمانه به زیشرهایتس پولیتسای (پلیس امنیت) و اس آ (SA) ارسال کرد که شامل دستورالعمل هایی در مورد شورش ها بود. این شامل دستورالعمل هایی برای حفاظت از خارجی ها و کسب وکارها و اموال غیر یهودی بود. به پلیس دستور داده شد که تا زمانی که دستورالعمل ها نقض نشوند، در شورش ها دخالت نکنند. همچنین به پلیس دستور داده شد که آرشیوهای یهودی را از کنیسه ها و دفاتر جامعه ضبط کنند و «یهودیان مرد سالم که خیلی پیر نیستند» را برای انتقال نهایی
به اردوگاه های کار اجباری دستگیر کنند. هاینریش مولر، در پیامی به فرماندهان SA و SS، اعلام کرد که "شدیدترین اقدامها" باید علیه یهودیان اتخاذ شود. شورش ها و کریستال ناخت. از ۹ نوامبر، SA و جوانان هیتلری شیشه های حدود ۷۵۰۰ فروشگاه و کسب وکار یهودی را شکستند، از این رو نام "کریستال ناخت" (شب کریستال) به آن داده شد، و کالاهای آن ها را غارت کردند. خانه های یهودیان در سراسر آلمان غارت شدند. اگرچه خشونت علیه یهودیان به طور صریح توسط مقامها تأیید نشده بود، مواردی از ضرب و شتم یا حمله به یهودیان گزارش شد. پس از خشونت ها، ادارات پلیس تعداد زیادی خودکشی و تجاوز را ثبت کردند. شورشیان ۲۶۷ کنیسه را در سراسر آلمان، اتریش و سودتن لند تخریب کردند. بیش از ۱۴۰۰ کنیسه و اتاق های نماز، بسیاری از قبرستان های یهودی، بیش از ۷۰۰۰ فروشگاه یهودی آسیب دیدند و در بسیاری از موارد تخریب شدند. بیش از ۳۰,۰۰۰ مرد یهودی دستگیر و در اردوگاه های کار اجباری نازی ها زندانی شدند؛ عمدتاً داخائو، بوخن والت و زاکسن هاوزن. کنیسه ها، که برخی از آن ها قرن ها قدمت داشتند، نیز قربانی خشونت و وندالیسم قابل توجهی شدند. سنگ قبرها از جا کنده شدند و قبرها مورد ت
عرض قرار گرفتند. آتش سوزی هایی به راه افتاد و کتاب های دعا، طومارها، آثار هنری و متون فلسفی بر روی آن ها انداخته شد و ساختمان های ارزشمند یا سوزانده شدند یا تا حد غیرقابل تشخیص تخریب شدند. اریک لوکاس تخریب کنیسه ای را به یاد می آورد که یک جامعه کوچک یهودی تنها دوازده سال پیش در یک روستای کوچک ساخته بود: خبرنگار "دیلی تلگراف"، هیو گرین، از وقایع برلین نوشت: پیامدهای پوگروم. روزهای بعد محکومیت های شدیدی از سراسر جهان نسبت به این شورش ها را به همراه داشت. در آلمان، از سوی دیگر، این روزها مشخص شدند با متهم کردن قربانیان یهودی به مسئولیت جنایتی که علیه آنها انجام شده بود و اتخاذ یک سری اقدامهای تنبیهی علیه یهودیان آلمان. در 12 نوامبر، گوبلز در روزنامه «"فولکیشر بئوباختر"» وقایع را خلاصه کرد: طبق خاطرهای روزانه گوبلز، هیتلر در تاریخ ۱۰ نوامبر تصمیم گرفت دستورهای را که هرمان گورینگ دو روز بعد صادر خواهد کرد، بدهد: «فوهرر خواستار اقدامهای شدیدترین علیه یهودیان است. خودشان باید کسب و کارهایشان را درست کنند. شرکت های بیمه چیزی به آنها پرداخت نخواهند کرد.» گورینگ در ۱۲ نوامبر با دیگر اعضای رهبری نازی ها ملاقات کرد تا مر
احل بعدی پس از شورش را برنامه ریزی کند و زمینه را برای اقدام رسمی دولت فراهم کند. در متن جلسه، گورینگ گفت: آزار و اذیت و خسارها اقتصادی که به یهودیان آلمانی وارد شد پس از پوگروم ادامه یافت، حتی زمانی که محل های کسب و کار آنها غارت شد. آنها مجبور شدند یک جریمه جمعی یا «سهمیه کفاره» به مبلغ یک میلیارد رایش مارک برای قتل فوم رات (معادل میلیارد € یا ۷ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۲۰) را بپردازند که از طریق مصادره اجباری %۲۰ از تمام اموال یهودیان توسط دولت اعمال شد. شش میلیون رایش مارک از پرداخت های بیمه برای خسارها وارده به اموال جامعه یهودی به جای آن به دولت رایش به عنوان «خسارها به ملت آلمان» پرداخت شد. یهودیان مجبور شدند هزینه تمام خسارها وارده به محل های سکونت و کسب و کار خود را در اثر پوگروم بپردازند. تعداد یهودیانی که مهاجرت کردند افزایش یافت، زیرا کسانی که توانستند کشور را ترک کردند. در ده ماه پس از کریستال ناخت، بیش از ۱۱۵,۰۰۰ یهودی از رایش مهاجرت کردند. اکثریت به کشورهای دیگر اروپایی، ایالات متحده یا فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا رفتند، اگرچه حداقل ۱۴,۰۰۰ نفر به شانگهای، چین رسیدند. به عنوان بخشی از سیاست
دولت، نازی ها خانه ها، مغازه ها و سایر اموال مهاجران را مصادره کردند. بسیاری از بقایای تخریب شده اموال یهودیان که در طول کریستال ناخت غارت شده بودند، در نزدیکی براندنبورگ ریخته شدند. در اکتبر ۲۰۰۸، این محل دفن توسط یارون سوارای، یک روزنامه نگار تحقیقی، کشف شد. این محل، به اندازه چهار زمین فوتبال، شامل مجموعه ای گسترده از اقلام شخصی و مراسمی بود که در طول شورش ها علیه اموال و مکان های عبادت یهودیان در شب ۹ نوامبر ۱۹۳۸ غارت شده بودند. از جمله اقلام یافت شده، بطری های شیشه ای با ستاره داوود حکاکی شده، مزوزاها، طاقچه های نقاشی شده و دسته های صندلی های یافت شده در کنیسه ها، علاوه بر یک صلیب شکسته تزئینی بودند. علاوه بر این، پس از شب بلورین فرمانی صادر شد که مشارکت یهودیان در اقتصاد را از اول ژانویه ۱۹۳۹ ممنوع می کرد. یهودیان مجبور بودند کسب و کارها، زمین ها، موجودی کالاها، جواهرها و آثار هنری متعلق به خود را بفروشند. مجموعه ای از فرامین، ممنوعیت ها و محدودیت هایی را بر توانایی حرکت یهودیان تعیین کرد: ممنوعیت ورود به اماکن عمومی، ممنوعیت سفر با قطار و غیره. فرامینی صادر شد که مدارس یهودی را به طور کامل تعطیل می کرد
. ورود به موسسها فرهنگی ممنوع شد و وجود مطبوعات یهودی در آلمان ممنوع گردید. در ۱۵ نوامبر، تمام کودکان یهودی که هنوز در مدارس آلمانی تحصیل می کردند، اخراج شدند. در ۱۹ نوامبر، یهودیان از سیستم رفاه عمومی حذف شدند. در ۳ دسامبر، گواهینامه های رانندگی یهودیان باطل شد. تمامی فرامینی که در جلسه ۱۲ نوامبر تصمیم گیری شد، در طول ماه های دسامبر ۱۹۳۸ اجرا شد و شرایط زندگی یهودیان آلمان را به شدت وخیم تر کرد. شب بلورین به عنوان یک نقطه عطف. شب بلورین ماهیت آزار و اذیت یهودیان توسط آلمان نازی را از طرد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به خشونت فیزیکی، از جمله ضرب و شتم، زندانی کردن و قتل تغییر داد؛ این رویداد اغلب به عنوان آغاز هولوکاست شناخته می شود. در این دیدگاه، نه تنها به عنوان یک پوگروم توصیف می شود، بلکه به عنوان یک مرحله بحرانی در یک فرآیند توصیف می شود که هر مرحله بذر مرحله بعدی را می کارد. یک گزارش نقل می کند که چراغ سبز هیتلر برای شب بلورین با این باور بود که به او کمک می کند تا به آرزوی خود برای خلاص شدن از یهودیان در آلمان برسد. پیش از این خشونت سازمان یافته و گسترده علیه یهودیان، هدف اصلی نازی ها اخراج آنها از آلمان
بود، در حالی که ثروتشان را پشت سر می گذاشتند. به گفته مورخ مکس رین در سال ۱۹۸۸ٖ، «کریستال ناخت آمد... و همه چیز تغییر کرد.» در حالی که نوامبر ۱۹۳۸ٖ قبل از بیان آشکار «راه حل نهایی» بود، پیش بینی نسل کشی آینده را داشت. در حدود زمان شب بلورین، روزنامه SS "داس شوارتزه کورپس" خواستار «نابودی با شمشیر و آتش» شد. در کنفرانسی در روز بعد از پوگروم، هرمان گورینگ گفت: «مسئله یهودیان به راه حل خود خواهد رسید اگر به زودی وارد جنگی فراتر از مرزهای خود شویم—در آن صورت واضح است که باید با یهودیان حساب نهایی را انجام دهیم.» شب بلورین همچنین در تغییر افکار عمومی جهانی نقش داشت. به عنوان مثال، در ایالات متحده، این حادثه خاص بود که به نماد نازیسم تبدیل شد و ارتباط بین ناسیونال سوسیالیسم و شر را ایجاد کرد. همزمانی جالب. روز یادبود شب بلورین با فروپاشی دیوار برلین در ۱۹۸۹ هم زمان است. این هم زمانی توسط بسیاری یکی از سمبلیک ترین کش مکش های تاریخ معاصر آلمان است. از آنجا که هر دو رویداد در یک تاریخ رخ دادند، این تاریخ به عنوان یک روز تعطیل در نظر گرفته نشد و تاریخ دیگری برای بزرگداشت سقوط دیوار برلین انتخاب شد.
ترومبوکسان (Thromboxane) یکی از معروفترین چربی های عضو خانواده ایکوزانوئیدها است. دو نوع معروف ترومبوکسان A2 و B2 هستند. نقش اصلی ترومبوکسان در ایجاد انقباض عروق و لخته خون (ترومبوز) است. ساخت. آنزیم Thromboxane-A سنتتاز که در پلاکتها یافت می شود ترومبوکسان A2 را از آراشیدونیک اسید و prostaglandin H2 میسازد. ترومبوکسان بی۲ متابولیت غیرفعال ترومبوکسان ای۲ است. عملکرد. ترومبوکسان باعث تجمع پلاکتها می شود و همچنین منقبض کننده عروق است و فشار خون را افزایش میدهد.
تری کلوکاربان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۵۴۷ است.تری کلروکربن در رده درمانی: پاک کننده و اشکال دارویی: صابون است موارد مصرف. صابون تری کلرو کربن (TCC) دارای اثر ضد باکتری و ضدقارچ بوده در درمان آکنه و جوش صورت مصرف میشود. با استفاده ازآن بروز جوشهای چرکی کاهش می یابد.
کوشکیچه، روستایی از توابع دهستان گرکن در بخش گرکن جنوبی، شهرستان مبارکه، استان اصفهان، ایران است. در حدود 30کیلومتری شهر اصفهان و۱۲ کیلومتری شهر مبارکه قرار دارد بر اساس سرشماری سراسری سال 1385جمعیت این روستا ۱۰۸۱نفر (۲۸۲خانوار) می باشد. نام روستا برگرفته شده از باغ کوچک است. قدمت این روستا با توجه به پیدا شدن سنگ قبر متعلق به ۵۰۰سال پیش می رسد. منابع. https://web.archive.org/web/20121012073813/http://www.mobarakeh.gov.ir/
در نظریهٔ احتمال قانون واریانس کلی بیان می کند که اگر "X" و "Y" متغیرهای تصادفی در فضای احتمال یکسان باشند و واریانس "Y" دارای مقدار محدود باشد در اینصورت داریم اثبات. از تعریف واریانس داریم که بر اساس قانون امید ریاضی کل برابر است با می توان جمله اول از عبارت فوق را بر اساس واریانس آن بازنویسی کرد: و جمع عبارات داخل امیدریاضی را تبدیل به جمع دو امید ریاضی کرد: و در نهایت داریم: تعمیم درجه های بالاتر. تعمیم قضیه فوق به گشتاور مرکزی درجه سه به صورت زیر است:
کرم تریشین ( Trichinae) یک کرم لوله ای است.این کرم به کرم خوک معروف است و از طریق خوردن گوشت آلودهٔ خوک، خرس و گراز منتقل می شود. انسان میزبان بن بست این کرم است و از طریق مدفوع منتقل نمی شود. در دو سه روز اول به علت جفت گیری کرم ها اسهال شدید و التهاب مخاط وجود دارد ولی یک تا دو هفته بعد لارو به خون و عضلات مهاجرت می کند و باعث تورم اطراف چشم و درد شدید عضلانی و لکه خون مرده و قهوه ای زیر ناخن می شود و بعد از ۸ ماه لارو ها کلسیفیه می شوند و اکثرا بهبود پیدا می کند و در این مرحله لاغری و کیست مشاهده می گردد. چرخه. در بیشتر مناطق دنیا وجود دارد و از طریق خوک و موش می تواند به سایرین منتقل شود. معمولاً لارو کرم تریشین در داخل بافت عضلانی حیواناتی چون خوک و موش وجود دارد. انسان پس از مصرف گوشت خوک آلوده، این انگل را وارد رودهٔ باریک خود ساخته و پس از مدتی از طریق مدفوع خود کرم های نر را خارج می سازد. سایر کرم های باقی مانده از طریق خون به سایر اعضای بدن انتقال یافته و به ویژه در عضلات جدار شکم و زبان و حنجره کوچ می کنند و در داخل عضلات ایجاد تورم و کیست آهکی می کنند. پستاندارانی همچون گربه، سگ، روباه، خوک و گراز
نیز معمولاً پس از خوردن گوشت موش یا سایر حیوانات آلوده، به این بیماری مبتلا می شوند. انسان هم ممکن است با مصرف گوشت خوک یا گوشت گراز به این بیماری دچار شود. در کشورهای اسلامی که از گوشت خوک استفاده نمی کنند شیوع این بیماری نادر است اما در اروپا و آمریکای جنوبی، شیوع این بیماری تا حدود ۱۲ درصد جمعیت انسانی است. زیرا پختن کامل گوشت یا انجماد گوشت به خوبی صورت نمی گیرد. نشانه های بالینی. تب ، تهوع ، استفراغ ، تعرق شدید، دردهای شکمی، اسهال ساده، اسهال خونی، تپش قلب، بلع دردناک، بی حالی، لاغری شدید، تورم شدید دست و پا و کاهش فشار خون از نشانه های ابتلا به این بیماری به شمار می روند. عوارض. تب، تهوع، اسهال، قولنج، عوارض ریوی، عوارض قلبی، مغزی، چشمی یا حتی مرگ از عوارض ابتلا به این بیماری است. تعداد مرگ و میر در بیماران مبتلا حتی به ۵ درصد نیز می رسد. تشخیص. بیوپسی عضله و کشف لارو تریشین ، تستهای سرولوژی و خونی.باید از تست پوستی باخمن برای تشخیص در دو هفته اول استفاده کرد. درمان. تیابندازول ، مبندازول ، کورتون با دوز بالا به ویژه در مواردی که لارو کرم به عضلات حمله کند و علائم بالینی شدیدی رخ دهد ضرورت دارد ( گاهی
نیز این بیماری خود به خود بهبود می یابد و درمان بیشتر جنبه نگهدارنده را دارد). پیشگیری. پختن گوشت خوک با دمای ۷۷ درجه سانتی گراد به مدت نیم ساعت یا منجمد کردن گوشت خوک برای حدود ۴۵ روز در فریزر با دمای ۱۵ درجه زیر صفر می تواند سبب نابودی انگل تریشین شود. مراقبت های بهداشتی و نظارت بر عملکرد کشتارگاه ها نیز ضرورت دارد. جستارهای وابسته. کرم کدو منابع. Contributeurs à Wikipédia. Ténia [Internet]. Wikipédia، l'encyclopédie libre; ۲۰۰۸ oct ۳۱، ۱۱:۴۲ UTC [cited ۲۰۰۸ nov 2]. Disponible à l'adresse: http://fr.wikipedia.org/w/index.php?title=Ténia&amp;oldid=34846554.
تری متافان رده درمانی: داروهای مهارکننده سیستم عصبی خودگردان اشکال دارویی: قرص و آمپول موارد مصرف. تری متافان برای درمان اورژانس فشارخون بالا مصرف میشود. همچنین در درمان آنوریسم آئورت دیسکان ، ادم ریوی و کاهش خونریزی در جراحی مغز به کار می رود. مکانیسم اثر. تری متافان با بلوک گیرنده های نیکوتینی استیل کولین در عقده های سیستم عصبی خودگردان (اتونومیک) در واقع هر دو سیستم پاراسمپاتیک و سمپاتیک را فلج میکند. عوارض جانبی. مهمترین عارضه آن افت فشارخون وضعیتی و تاکیکاردی رفلکسی است. یبوست و آزادشدن هیستامین نیز وجود دارد. جستارهای وابسته. پرفشاری خون سامانه عصبی خودگردان
راس میرکریمی (متولد ۱۹۶۱) کلانتر سن فرانسیسکو است. او از پدر ایرانی یهودی تبار و مادر روسی یهودی تبار در آمریکا زاده شد. نماینده منطقه ۵ در هیئت نظار سان فرانسیسکو از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ بود. او در نوامبر ۲۰۱۱ به کلانتری سان فرانسیسکو انتخاب شد و از ژانویه تا مارس ۲۰۱۲ مشغول به کار بود. در این هنگام اد لی شهردار سان فرانسیسکو او را معلق کرد. او در اکتبر ۲۰۱۲ به کار خود برگشت. او که از مؤسسان حزب سبز کالیفرنیا بود در ۲۰۱۰ دمکرات شد. او هنگامی که اولین منع قانونی استفاده از کیسه های پلاستیکی را در سوپرمارکتهای بزرگ و داروخانه ها در ۲۰۰۷ پیشنهاد داد که سن فرانسیسکو را به اولین شهر دارای این قانون بدل کرد توجه ملی را به خود جلب کرد. او در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲ متهم به خشونت خانوادگی، به خطر انداختن بچه به دلیل دعوایی با زنش در شب سال نو متهم شد.
ایستگاه مترو شارل دوگل-اتوال در سال ۱۹۰۰ افتتاح شد و رو خط ۱، ۲، ۶ مترو پاریس قرار گرفته و در محله شارل دوگل است. نام این ایستگاه در ابتدا اتوال بوده و به محله ها ۸، ۱۶، ۱۷ پاریس محدود می شده است. در ۲۱ فوریه ۱۹۷۰ نام این ایستگاه برای بزرگداشت نام رئیس جمهور فرانسه، شارل دوگل، به نام کنونی آن تغییر یافت. منابع. تارنما رسمی خط ها مترو در پاریس
محمّد عاصمی (درگذشتهٔ ۲۱ آذرِ ۱۳۸۸) شاعر و نویسنده و پژوهشگر ایرانی مقیم آلمان و بنیانگذار مجله کاوه در مونیخ بود. زندگی. محمّد عاصمی در جوانی شاعر و نویسنده ای پرشور بود و اشعار حماسی او با امضای «شرنگ» در نشریات چپ منتشر می شد. وی در دوران طوفانی پس از شهریور ۱۳۲۰ از هنرمندان تئاتر بود و در «تئاتر سعدی» به روی صحنه می رفت. او از شاگردان عبدالحسین نوشین کارگردان نامی تئاتر و عضو «کمیته مرکزی حزب توده» بود. عاصمی در همان دوران با «ایرن»، بازیگر نامدار تئاتر و سینمای ایران پیوند ازدواج بست، که دوام چندانی نداشت. محمد عاصمی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تحت پیگرد قرار گرفت و ناگزیر شد ایران را ترک کند و در آلمان اقامت گزیند. وی از فروردین ۱۳۴۲ نشریهٔ فرهنگی و اجتماعی کاوه را به زبان فارسی در مونیخ منتشر کرد. این نشریه به ویژه ناشر افکار و آثار نویسندگان و پژوهشگران ایرانی شد که در اروپا اقامت داشتند. عاصمی، چنان که خود در مصاحبه ای گفته است، نشریهٔ خود را «کاوه» نامید، برای زنده داشتن یاد نشریه مهمی که نیم قرن پیش از آن برخی ادبای تبعیدی سرشناس ایرانی مانند سید حسن تقی زاده، علامه محمد قزوینی، محمدعلی جمالزاده در
برلین منتشر می کردند. با «مجله کاوه» با مدیریت عاصمی گروه بزرگی از نویسندگان و پژوهشگران ایرانی همکاری داشتند، مانند محمدعلی جمالزاده، پرویز ناتل خانلری، علی دشتی، عباس زریاب خویی، بزرگ علوی، احسان طبری، محمود تفضلی، علی نقی منزوی، سعیدی سیرجانی و ده ها ادیب و متفکر دیگر. از او آثاری در تألیف و ترجمه باقی مانده است. آخرین کار او یک «سی دی» است که در آن شعرهای دوست خود مسعود عطایی را خوانده است. این اثر در زمستان ۲۰۰۸ به بازار آمد. وی از چند سال پیش از بیماری سرطان مری رنج می برد و سرانجام بامداد روز شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۸ (۱۲ دسامبر ۲۰۰۹) در سن ۸۴ سالگی در بیمارستانی در نزدیکی شهر مونیخ درگذشت.
لالا دین دایال یا راجا دین دایال (۱۹۰۵–۱۸۴۴) عکاس نامی هندوستان است. در اواسط دهه هفتاد میلادی به عنوان عکاس کار خود را با افتتاح استودیویی در بمبئی و سپس حیدرآباد آغاز کرد. او در دربار محبوب علی خان آصف جاه پنجم یا همان نظام حیدرآباد به عنوان عکاس مشغول به فعالیت شد و سپس در سال ۱۸۸۵ به عنوان نایب السلطنه برگزیده شد. دین دایال در سال ۱۸۹۷ نشان حکم سلطنتی (رویال وارانت) را از ملکه ویکتوریا دریافت نمود. زندگی و تحصیل. دین دایال در ساردهانا یکی از شهرهای ایالت اوتارپرادش در خانواده ای که پیشه ی جواهر فروشی داشتند، چشم به جهان گشود. او در سال ۱۹۶۶ در کالج مهندسی عمران (ThomasonCollege of Civil Engineering)، دوره های آموزش های فنی را گذراند. فعالیت. در سال ۱۸۶۶ دین دایال وارد کارهای دولتی شد و همزمان با کار عکاسی در دبیرخانه ای در شهر ایندور نیز مشغول به کار شد. نخستین مشتری او برای عکاسی ماهاراجه تُکوجی رائوی دوم از ایالت ایندور بود که بعدها او را به عالیجناب هنری دالی که از استانداران هند مستعمره بود معرفی کرد و با تشویق همان دو بود که دین دایال اقدام به راه اندازی استودیو عکاسی در ایندور نمود. او در سال ۱۸۶۸ ا
ستودیوی «لالا دین دایال و پسران» را راه اندازی کرد و پس از آن از سوی ماهاراجه تُکوجی و عالیجناب دالی ماموریت یافت تا از معابد و مکان های گوناگون هندوستان عکس بگیرد. او در سال ۱۸۷۰ استودیوهایی در شهرهای سکندرآباد، بمبئی و ایندور راه اندازی کرد. لالا دین دایال در سال ۱۸۸۰ به همراه عالیجناب لپل هنری گریفین در سفر به بندیل کهند از معماری های باستانی منطقه عکاسی کرد. گیفین به او پیشنهاد داد تا با موضوع باستان شناسی به عکاسی بپردازد. نتیجه ی این پیشنهاد مجموعه عکسی دربرگیرنده ۸۶ عکس از بناهای بنام تاریخی هند مستعمره بود. پس از آن او از کارهای دولتی بازنشسته شد و به صورت حرفه ای بر روی هنر عکاسی تمرکز کرد. مرگ. دین دایال در سال ۱۹۰۵ در شهر بمبئی درگذشت. پس از مرگ او، خانواده اش تا چند نسل بعد فعالیت استودیو را تا به امروز ادامه داده اند. میراث دین دایال. امروزه مجموعه های عکس او جزو گنجینه های مستند هند به شمار می آیند. مجموعه بزرگی در برگیرنده عکس های مشهوری از خشکسالی ۱۸۷۰ که در موزه ی «پیبودی اسکس» در آمریکا و مجموعه الکازی در دهلی نو می باشد. در سال ۲۰۱۰ به سرپرستی جیوتیندرا جین نمایشگاهی برای مرور آثار و زندگی
لالا دین دایال برگزار شد.
درخت دودویی فرزند چپ همزاد راست در علوم رایانه، یک درخت باینری است که بازنمایی ای از درخت formula_1 تایی است. روش تبدیل یک درخت formula_1 تایی دلخواه به یک درخت باینری به این صورت است که، ریشه درخت اولیه به عنوان ریشه درخت باینری در نظر گرفته می شود. سپس از ریشه شروع می کنیم و سمت چپ ترین فرزند هر رأس در درخت اولیه، فرزند چپ آن رأس در درخت باینری را می سازد و نزدیک ترین همزاد راست در درخت اولیه، فرزند راست درخت باینری را می سازد. اگر درخت اولیه مرتب شده باشد، درخت جدید درخت جستجوی دودویی خواهد بود. درخت. درخت چیست. درخت formula_3 یک گراف ساده بدون جهت است که در یکی از شروط معادل زیر صدق کند: اگر formula_3 تعداد متناهی رأس داشته باشد احکام بالا با شروط زیر نیز معادل اند: فرزند. برای بررسی یک درخت ابتدا یک رأس مانند رأس را انتخاب کرده و آن را به عنوان ریشه درخت در نظر می گیریم. حال اگر دو رأس مانند به هم با یک یال متصل باشند با استفاده از تعریف فاصله که بیان می کند فاصله دو رأس از یک دیگر به میزان تعداد یال های کوتاه ترین مسیر بین آن دو رأس است (که با توجه به درخت بودن گراف مطمئن هستیم مسیر وجود دارد) تعریف می
کنیم رأسی که فاصله کمتری تا رأس که رأس ریشه است دارد پدر رأس دیگر است و دیگری فرزند آن به حساب می آید. برای مثال داریم: ۱ / ۲ ۳ / ۴ ۵ در این شکل ۱ به عنوان ریشه انتخاب شده است، ۲ و ۳ فرزندان ۱ هستند، ۲ فرزندی ندارد و ۴ و ۵ فرزندان ۳ هستند. این درخت را به گونه ای دیگر نیز می توان نشان داد. ۲ ۱ ۳ ۴ ۵ در این شکل نیز همان گراف قبل نمایش داده شده با این تفاوت که در این شکل ۲ به عنوان ریشه درخت انتخاب شده است. همزاد. به دو رأس مانند همزاد می گوییم اگر پدر مشترک داشته باشند (پدر هر دو یک رأس باشد). به عبارتی دیگر به دو فرزند یک پدر همزاد گوییم. برای مثال در همان گراف قبل داریم : ۱ / ۲ ۳ / ۴ ۵ رئوس ۲ و ۳ که هردو دارای پدر مشترک ۱ هستند با یک دیگر همزاد هستند. به طریق مشابه نیز می توان گفت رئوس ۴ و ۵ نیز با یک دیگر همزاد هستند. درخت formula_1 تایی. در نظریه گراف به یک درخت formula_1 تایی گفته می شود اگر هر رأس حداکثر به تعداد formula_1 بچه داشته باشد. برای مثال حالت خاصی از درخت formula_1 تایی حالت formula_19 است که به آن درخت باینری گفته می شود. ۱ / | ۲ ۴ ۳ / / | ۸ ۷ | ۵ ۶ در این شکل یک درخت formula_1 تایی به ازای fo