Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
کویناره شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۵٬۱۱۵ نفر بوده است.
ندلینو شهری در استان اسمولیان کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۵٬۰۷۱ نفر بوده است.
دولنا بانیا شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۹۱۱ نفر بوده است.
دولنی دابنیک شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۸۹۱ نفر بوده است.
تسار کالویان شهری در استان رازگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۸۴۸ نفر بوده است.
بوژوریشته شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۸۲۲ نفر بوده است.
گورچ شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۸۰۱ نفر بوده است.
دوه موگیلی شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۷۹۰ نفر بوده است.
تراستنیک شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۷۸۴ نفر بوده است.
اسلاویانووو شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۷۶۳ نفر بوده است.
نیکوپول شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۷۵۸ نفر بوده است.
سوزوپول شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۶۷۹ نفر بوده است.
استرلچا شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۶۷۸ نفر بوده است.
بلووو شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۵۹۲ نفر بوده است.
کوستاندووو شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۵۳۵ نفر بوده است.
براتسیگوفو شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۵۲۹ نفر بوده است.
ایوالوفگراد شهری در استان خاسکوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۴۴۲ نفر بوده است.
پراودتس شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۴۳۰ نفر بوده است.
برزنیک شهری در استان پرنیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۹۴ نفر بوده است.
لتنیتسا شهری در استان لووچ کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۸۹ نفر بوده است.
گلوجوو شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۶۶ نفر بوده است.
رودوزم شهری در استان اسمولیان کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۶۱ نفر بوده است.
اسمیادووو شهری در استان شومن کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۳۱ نفر بوده است.
ساپاروا بانیا شهری در استان کیوستندیل کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۲۸ نفر بوده است.
شیواچفو شهری در استان اسلیون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۳۰۳ نفر بوده است.
زاوت شهری در استان رازگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۲۰۸ نفر بوده است.
واربیتسا شهری در شومن کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۲۰۴ نفر بوده است.
والچدرام شهری در استان مونتانا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۱۷۶ نفر بوده است.
دبلتس شهری در استان ولیکو ترنوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴٬۱۲۸ نفر بوده است.
شابلا شهری در استان دوبریچ کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۹۴۵ نفر بوده است.
ایسکار شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۹۲۵ نفر بوده است.
کرسنا شهری در استان بلاگووگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۸۲ نفر بوده است.
اسلیوو پوله شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۶۷ نفر بوده است.
گولیانتسی شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۱۷ نفر بوده است.
میزیا شهری در استان وراتسا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۱۰ نفر بوده است.
باتاک شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۰۶ نفر بوده است.
سارنیتسا شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۰۳ نفر بوده است.
کولا شهری در استان ویدین کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۸۰۲ نفر بوده است. این شهر مرکز اداری شهرستان کولا است. کولا سومین شهر بزرگ استان ویدین پس از شهرهای ویدین و بلوگرادچیک است. این شهر در نزدیکی مرز با صربستان قرار دارد.
فهرست جاری بسته های نرم افزاری مورد توجه در زمینهٔ محیط های توسعهٔ مجتمع هستند. ابزارهایی که قابلیت اصلاح منبع کد و سازنده واسط گرافیکی را دارا هستند در این فهرست قرار نگرفته اند. پایتون. در ویندوز، مفسر پایتون، آی دی ای پیش فرض خود را به نام IDLE نصب می کند اما این IDE امکانات کمی ارائه می دهد و با نصب IDEهای دیگر می توان سرعت برنامه نویسی را بالا برد و در محیطی زیباتر برنامه نوشت.
در اصطلاح رمز نویسی، رمزهای محصولی نوع معینی از رمزها هستند که در آن رمزگذاری(رمزگشایی) در تعدادی دور انجام می شود. هر دور دارای پیکربندی کلی یکسانی می باشد، به استثنای تعدادی پارامتر کد شده با سخت افزار و یک قسمت از کلید رمز که زیر کلید نامیده می شود. زمانبند کلید الگوریتمی است که برای یک کلید معین، زیرکلیدهای این دورها را محاسبه می کند. یادداشت. Knudsern و Mathiassen شواهد تجربی ارائه کردند که نشان داد زمانبند کلید باعث مقاومت و استحکام در مقابل تحلیل رمز تفاضلی و خطی، می شود. در نمونه رمز فیستل، دیده شده که با زمانبندهای کلید خوب طراحی شده و پیچیده می توان به توزیع یکنواخت برای احتمالات محدودهٔ خطی و تفاضلی سریع تر از زمانبندهای کلید با طراحی ضعیف، رسید.
مارتن شهری در روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۷۵۹ نفر بوده است.
سونگورلاره شهری در بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۷۵۶ نفر بوده است.
کاسپیچان شهری در استان شومن کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۷۴۹ نفر بوده است.
کریوودول شهری در استان وراتسا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۶۸۳ نفر بوده است.
والچی دل شهری در استان وارنا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۶۷۰ نفر بوده است.
دولنا میتروپولیا شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۶۶۹ نفر بوده است.
ماگلیژ شهری در استارا زاگورا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۶۱۰ نفر بوده است.
رومان شهری در استان وراتسا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۶۰۲ نفر بوده است.
بلیتسا شهری در استان بلاگووگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۵۸۲ نفر بوده است.
وترن شهری در استان پازارجیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۵۵۴ نفر بوده است.
دراگومان شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۵۵۱ نفر بوده است.
کالوفر شهری در استان پلوودیو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۴۷۵ نفر بوده است.
پریمورسکو شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۴۶۱ نفر بوده است.
دولنا اوریاهوویتسا شهری در استان ولیکو ترنوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۲۲۷ نفر بوده است.
اوپاکا شهری در استان ترگوویشته کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۲۲۴ نفر بوده است.
نیکولایفو شهری در استارا زاگورا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۱۶۷ نفر بوده است.
گورکوفو شهری در استارا زاگورا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۱۵۹ نفر بوده است.
آپریلتسی شهری در استان لووچ کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۱۲۲ نفر بوده است.
یابلانیتسا شهری در استان لووچ کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۰۸۰ نفر بوده است.
کائولینوفو شهری در شومن کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۰۷۳ نفر بوده است.
پاول بانیا شهری در استارا زاگورا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۰۶۰ نفر بوده است.
هاجیدیموفو شهری در استان بلاگووگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در فوریه ۲۰۱۱ میلادی ۴٬۵۶۰ نفر بوده است.
لوزنیتسا شهری در استان رازگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳٬۰۰۴ نفر بوده است.
اوگارچین شهری در استان لووچ کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۹۶۰ نفر بوده است.
ریلا شهری در استان کیوستندیل کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۹۵۹ نفر بوده است.
بیالا چرکوا شهری در استان ولیکو ترنوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۹۵۲ نفر بوده است.
دوبرینیشته شهری در استان بلاگووگراد کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۹۱۹ نفر بوده است.
کابلشکوفو شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۹۰۵ نفر بوده است.
زلاتاریتسا شهری در استان ولیکو ترنوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۸۴۵ نفر بوده است.
ترن شهری در استان پرنیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۸۳۸ نفر بوده است.
دوناوتسی شهری در استان ویدین کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۸۳۴ نفر بوده است.
برگوفو شهری در استان ویدین کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۸۰۹ نفر بوده است.
مالکو تارنوفو شهری در بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۸۰۱ نفر بوده است.
دوسپات شهری در استان اسمولیان کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۶۹۳ نفر بوده است.
بوروفو شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۶۱۳ نفر بوده است.
سادوفو شهری در استان پلوودیو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۶۱۳ نفر بوده است.
کوپریفشتیتسا شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۵۶۷ نفر بوده است.
کیلیفاروو شهری در استان ولیکو ترنوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۴۷۰ نفر بوده است.
باتانوفتسی شهری در استان پرنیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۴۴۷ نفر بوده است.
لاکی شهری در پلوودیو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۴۳۲ نفر بوده است.
Sveti Vlas ( known as St Vlas) (, is a town and seaside resort on the دریای سیاه coast of بلغارستان, located in Nesebar municipality، استان بورگاس. As of July 2007, it has a population of 3,869. سوتی ولاس شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۳۱۱ نفر بوده است.
چیپروفتسی شهری در استان مونتانا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۲۶۷ نفر بوده است.
کوچرینوفو شهری در کیوستندیل کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۲۱۰ نفر بوده است.
پوردیم شهری در استان پلون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۱۸۹ نفر بوده است.
سوهیندول شهری در استان ولیکو ترنوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۱۸۲ نفر بوده است.
گلاوینیتسا شهری در استان سیلیسترا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۱۳۳ نفر بوده است.
بالگاروفو شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۰۹۴ نفر بوده است.
بیالا شهری در استان وارنا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۰۸۱ نفر بوده است.
مریچلری شهری در استان خاسکوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۰۴۳ نفر بوده است.
پلاچکوفتسی شهری در استان گابرووو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۰۴۳ نفر بوده است.
بوزور شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۰۳۳ نفر بوده است.
برزوفو شهری در استان پلوودیو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۹۷۶ نفر بوده است.
زمن شهری در استان پرنیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۸۹۲ نفر بوده است.
بویچینوفتسی شهری در استان مونتانا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۸۰۴ نفر بوده است.
آنتونوفو شهری در استان ترگوویشته کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۷۹۶ نفر بوده است.
مومین پروهود شهری در استان صوفیه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۷۹۰ نفر بوده است.
آلفاتار شهری در استان سیلیسترا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۷۶۱ نفر بوده است.
گرامادا شهری در استان ویدین کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۷۳۰ نفر بوده است.
سنوفو شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۶۱۶ نفر بوده است.
بروسارتسی شهری در استان مونتانا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۴۴۴ نفر بوده است.
کلیسورا شهری در استان پلوودیو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۴۰۴ نفر بوده است.
بوبوشفو شهری در استان کیوستندیل کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۳۸۳ نفر بوده است.
یک بنای تاریخی در یامبول در بلغارستان است بولیاروفو شهری در استان یامبول کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۳۵۰ نفر بوده است.
شیپکا شهری در استارا زاگورا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۳۴۸ نفر بوده است.
دیموفو شهری در استان ویدین کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۳۴۳ نفر بوده است.
آهتوپول شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۳۲۸ نفر بوده است.
کیتن شهری در استان بورگاس کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۰۷۵ نفر بوده است.
پلیسکا شهری در استان شومن کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱٬۰۳۴ نفر بوده است.
ماجاروفو شهری در استان خاسکوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۶۹۶ نفر بوده است.
آنری فوکیلون (۷ سپتامبر ۱۸۸۱–۳ مارس ۱۹۴۳). مدیر موزه هنرهای زیبای لیون، استاد تاریخ هنر در دانشگاه لیون، استاد در مدرسه هنرهای زیبای لیون، دانشگاه سوربن، دانشگاه کولژ دو فرانس و ایالات متحده بود و در دانشگاه ییل تدریس کرد. او که شاعر، گراورساز و مدرسی بی همتا بود چند نسل از مورخان هنر تربیت کرد که جورج کولبر یکی از آنهاست. بیشترین آوازه اش را از آثار خود دربارهٔ هنرهای قرون وسطی دارد که به انگلیسی هم برگردانده شده است.
پی-۸۰۰ انیکس (;) که در بازارهای صادراتی تحت عنوان "یاخونت" هم شناخته می شود، یک موشک کروز ضد کشتی مافوق صوت روسیه/اتحاد جماهیر شوروی است که به عنوان مدل دارای رم جت از موشک پی-۸۰ زوبر توسط شرکت ساخته (توسعه یافته) شده است. ساخت این موشک از سال ۱۹۸۳ آغاز گردیده و در سال ۲۰۰۱ اجازه پرتاب این موشک از زمین، دریا، هوا و زیردریایی صادر شده است. این موشک توسط ناتو توسط تحت نام اس اس-ان-۲۶ نام گذاری شده است. هرچند در گزارش ها آمده که این موشک جایگزینی برای موشک "پی-۲۷۰ موسکیت" است اما این احتمال می رود که جایگزین موشک "پی-۷۰۰ گرانیت" نیز باشد. "پی-۸۰۰" همچنین به عنوان پایه و اساس موشک مافوق صوت پی جی-۱۰ براهموس ، که ساخت مشترک کشورهای هند-روسیه می باشد نیز قرار گرفته است. سرگئی پریخودکو، مشاور ارشد رئیس جمهور روسیه، در سخنان خود از قصد روسیه برای ارائه موشک "پی-۸۰۰" به کشور سوریه خبر داده بود. سوریه دو سامانه پرتابگر به همراه ۷۲ تیر از این مدل موشک را نیز دریافت کرده است.
دربحث امنیت کامپیوتر، سرور کلید، کامپیوتری می باشد که کلیدهای رمزنگارانهٔ موجود را دریافت و برای کاربران یا دیگر برنامه ها فراهم می کند. برنامه های کاربران می توانند بر روی همان شبکه یا دیگر کامپیوترهای شبکه به عنوان سرور کلید کار کنند. کلیدهایی که به وسیلهٔ سرور کلید توزیع می شوند، قسمتی از اطلاعات گواهی شناسایی ای که علاوه بر کلید شامل اطلاعات مالک کلید می باشد و با رمزنگاری محافظت شده، را فراهم کرده اند. این گواهی معمولاً دارای یک قالب استاندارد می باشد مانند فرمت کلید عمومی OpenPGP، فرمت گواهی X.509 یا فرمت PKCS. تاریخچه. دیگر اینکه، این کلید تقریباً کلید عمومی برای استفاده در الگوریتم رمزگذاری کلید نامتقارن می باشد. ساخت سرورهای کلید با اختراع رمزنویسی کلید عمومی، ممکن شده اند. در رمزنویسی کلید عمومی یک فرد قادر به تولید جفت کلید، که یکی از کلیدها محرمانه نگه داشته می شود و دیگری آشکارا توزیع می شود. دانش و علم کلید عمومی، امنیت رمزنویسی کلید عمومی را برآورده می کند. با در اختیار داشتن کلید عمومی در یک جفت کلید می توانیم از آن برای انجام عملیات رمزگذاری برای برقراری ارتباط محرمانه یا احراز اصالت دارندهٔ
کلید خصوصی مطابق با این کلید، استفاده کرد. نیاز به داشتن کلید عمومی در یک جفت کلید به منظور شروع ارتباط یا تصدیق امضا یک مسئلهٔ خود راه انداز می باشد. قرار گرفتن کلیدها بر روی وب یا نوشتن درخواست تبادل کلیدهای عمومی می تواند زمان بر و ناامن باشد. سرورهای کلید به عنوان مخزن های مرکزی برای کاهش نیاز به تبادل انفرادی کلیدهای عمومی، عمل می کند و همچنین می تواند به عنوان ریشهٔ زنجیرهٔ اعتماد عمل می کند. اولین سرور کلید PGP مبتنی بر وب، پایان نامهٔ فردی به نام Marc Horowitz دانشجوی دانشگاه MIT بود. سرور کلید Horowitz، بعد از به کار بردن (OpenPGP HTTP Keyserver Protocol(HKP مبتنی بر وب و امکان برقراری تعامل کابران با سرور کلید، KeyserverHKP نامیده شد. کاربران قادر به آپلود، دانلود و جستجوی کلیدها از طریق HKP بر روی پورت ۱۱۳۷۱ یا از طریق صفحات وبی که اسکریپت CGI را اجرا می کرد، شدند. قبل از ساختن سرور کلید HKP، سرورهای کلید وابسته به اسکریپت های پردازش ایمیل برای تراکنش ها بودند. یک سرور کلید جداگانه معروف به PGP Certificate Server، توسط PGP Inc (به عنوان نسخهٔ 2.5x) ساخته شد و به عنوان نرم افزاری (در نسخهٔ 2.5x سرور
) برای سرور کلید پیش فرض در نسخهٔ هشت keyserver.pgp.com ,PGP (برای نرم افزار مشتری) مورد استفاده قرار گرفت. به Network Associates و Jon Callas ثبت اختراعی ایدهٔ سرور کلید (ثبت اختراع ایالات متحده آمریکا به شمارهٔ ۶۳۳۶۱۸۶) اعطا شده است. برای تعویض کردن سرور قدیمی تصدیق، یک سرور مبتنی بر LDAP در Network Associates به وسیلهٔ Randy Harmon و Len Sassaman به نام PGP Keyserver 7.0 مجدداً طراحی شد. با ورود PGP 6.0 ،LDAP یک واسط برتر سرور کلید نسبت به نسخه های PGPی Network Associates بود. سرور کلید LDAP و LDAPS با هم به عنوان پایه ای برای ابزارهای PGP Administration برای سرورهای کلید خصوصی و در کنار شمایی برای Netscape Directory Server قرار گرفتند؛ که این بعداً با PGP Corporation Global Directory جایگزین شد. سرورهای کلید عمومی در مقابل خصوصی. اکثر سرورهای کلید در دسترس در سرتاسر دنیا، کامپیوترهایی هستند که به ذخیره و تولید کلیدهای OpenPGP بر روی اینترنت، برای کاربران سیستم های رمز مشغولند. در این مورد، این کامپیوترها می توانند توسط افراد به عنوان سرویس probono کار کنند و کاربرد PGP مدل مبتنی بر وب مطمئن را تسهیل بخشند
. چندین سرور کلید S/MIME عمومی در دسترسند تا گواهی هایی که در سیستم های رمز S/MIME استفاده می شوند، را منتشر و بازیابی کنند. همچنین سیستم های زیربنای کلید عمومی اختصاصی ای وجود دارد که برای کاربرانش از سرورهای کلید پشتیبانی می کند؛ که ممکن است خصوصی یا عمومی باشند و تنها کاربران شرکت کننده اند که احتمالاً از وجود این سرورهای کلید آگاهند. نگرانی در مورد حریم خصوصی. برای تعدادی از افراد، هدف از استفادهٔ رمزنویسی داشتن حریم خصوصی بیشتر در ارتباطات و تراکنش های شخصی می باشد. این نکته برداشت می شود که با آپلود کردن کلید عمومی در یک سرور کلید هنگام استفاده از سیستم های رمزنگاری غیرمتمرکز وبی مبتنی بر اعتماد، شبیه PGP، ممکن است مقدار زیادی از اطلاعات فاش شود که یک فرد قصد حفظ محرمانگی را دارد. ازآن جا که PGP برای تعیین محرمانگی کلید، وابسته به امضاهای کلید عمومی افراد می باشد، ارتباطات پنهانی با تحلیل امضای آن کلید، می تواند فاش شود. به این روش، شبکه های اجتماعی بی نقص می توانند ساخته شوند. مشکلات سرورهای کلید. سرورهای کلید OpenPGP ای که در دهه ۱۹۹۰ ساخته شدند از مسائلی زیان دیدند. وقتی کلید عمومی ای یک بار آپلود شد
ه بود، حذف کردن آن سخت می باشد. کاربران کلیدهای عمومی خود را به دلایل متنوعی دیگر استفاده نمی کنند و کنار می گذارند؛ زمانی که گذر واژهٔ خود را فراموش کند یا خطر کشف کلید خصوصی وجود داشته باشد یا گمشده باشد. در این موارد، حذف کردن کلید عمومی از روی سرور کاری سخت می باشد و اگر هم حذف شود، شخص دیگری می تواند کپی جدیدی از همان کلید عمومی در سرور آپلود کند و به این ترتیب انباشتی از کلیدهای عمومی فسیل شدهٔ قدیمی که هرگز دور ریخته نمی شوند، نوعی از «پلاک سرور کلید» را به وجود می آورد. مسئلهٔ دیگر این است که هر کسی می تواند کلید عمومی جعلی ای در سرور کلید آپلود کند که نام فردی که در واقع مالک آن کلید نیست را دارا می باشد. سرور کلید هیچ راه و تدبیری برای بررسی قانونی بودن کلید ندارد. برای حل این مسائل، PGP Corp نسل جدید سرور کلید به نام PGP Global Directory را تولید کرد. این سرور کلید درخواست تصدیق ایمیلی به مالک مفروض کلید می فرستاد تا از آن فرد سئوال کن آیا کلید مورد سئوال مال او است. اگر آن ها آن کلید را تصدیق کردند، PGP Global Directory آن کلید را قبول می کند. این می تواند به طور دوره ای تکرار شود تا از انباشت پلا
ک های سرور کلید جلوگیری شود. نتیجه مجموعه ای با کیفیت از کلیدهای عمومی می باشد. هر کلید به وسیلهٔ مالک مسلم کلید به وسیلهٔ ایمیل بررسی می شود. هرچند این برداشت می شود که از آن جا که PGP Global Directory مجوز نگهداری حساب کلید را می دهد و تنها با ایمیل آن را تصدیق می کند، بدون رمزنگاری، پس هر کسی که به حساب ایمیل دسترسی دارد می تواند برای مثال یک کلید را حذف یا یک کلید جعلی را آپلود کند.
اکتاویا لئنورا سپنسر (زاده ۲۵ می ۱۹۷۲) بازیگر آمریکایی است. او برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار برای فیلم "خدمتکاران" شد. فیلم شناسی. فهرست برخی از فیلم هایی که اکتاویا اسپنسر در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
هاینریش ولفلین (نوزدهم ژوئیه ۱۹۴۵- بیست و یکم ژوئن ۱۸۶۴). منتقد بلندآوازه هنر از اهالی سوئیس بود که کوشید یک نظام طبقه بندی عینی گرایانه برای آثار هنری ترتیب دهد. اصول طبقه بندی عینی او «نقاشانه در برابر خطی» و جز آن تأثیر مهمی بر تحلیل شکلی در تاریخ هنر قرن بیستم داشت. مطالعه نوشته های او می تواند به درک روح حاکم بر دوره های گوناگون هنرهای غربی کمک کند. او در میان نسلی که تاریخ هنر آلمان را به برتری رساند در بال، برلین و مونیخ تدریس کرد. سه اثر بزرگش، رنسانس و باروک (۱۸۸۸)، هنر کلاسیک (۱۸۸۹) و اصول تاریخ هنر (۱۹۱۵) هنوز هم در شمار مراجع این مباحث اند. وی دوران رنسانس و باروک را مقایسه می کرد و بر پایه نظریه خود پنج تفاوت میان این دو دوره قائل بود به شرح زیر:
مُصحَف علی به نسخه ای از قرآن گفته می شود که به کوشش علی بن ابی طالب گردآوری شده است. علی یکی از اولین گردآورندگان قرآن بود و سوره های قرآن را به ترتیب تاریخ نزول چیده بود. همچنین، روایت شده که این مصحف شامل مطالب تفسیری مانند نسخ آیات نیز بود. منابع شیعی می نویسند که پس از درگذشت محمد، علی مصحفش را به گروه حکومتی جمع آوری قرآن عرضه می کند ولی با مخالفت صحابه روبه رو و مجبور می شود قرآن را به خانه اش برگرداند. گرچه وجود تاریخی مصحف علی مسلم است، اما به مانند دیگر مصحف صحابه چیزی به عنوان واقعیت خارجی در دسترس نیست. گروه هایی از شیعیان در طول تاریخ به تفاوت های عمده این مصحف با قرآن فعلی اعتقاد داشتند ولی با مخالفت جمع کثیری از روحانیون و قرآن پژوهان شیعه مواجه شده اند. علی از قاریان اصلی قرآن هم بود و قرائتی از او برجای مانده که، به گفتهٔ برخی نویسندگان کتاب های قرائات قرآن، با قرائت حفص از عاصم یکی است. داستان جمع آوری. در بعضی از روایات آمده است که علی اولین فردی بود که اقدام به جمع آوری قرآن کرد. داستان عموماً چنین روایت شده است که پس از آغاز خلافت ابوبکر علی در خانه ماند. به ابوبکر گفتند که علی از بیعت با
تو کراهت دارد. ابوبکر از علی پرسید: «آیا تو از بیعت با من کراهت داری؟» علی گفت: «با خود پیمان بسته ام که جز روز جمعه لباس روئین نپوشم تا کتاب خدا را در مصحفی گرد آورم». سپس مصحف را بر شتری نهاده و به مسجد پیامبر می برد؛ ولی صحابه آن را قبول نمی کنند و علی می گوید دیگر آن را نخواهید دید. مدرسی این داستان را ساختهٔ اهل سنت برای توجیه عدم حضور علی در سقیفه و نارضایتی او از خلافت ابوبکر می داند. ابوبکر سجستانی می گوید: «وجود و جمع مصحف توسط علی را کسی جز اشعث نقل نکرده و سخن او استوار نیست». همچنین عبارت «تا آنکه قرآن را جمع کنم» در عربی به معنی حفظ و ازبر کردن قرآن است و به کسی که قرآن را حفظ کرده می گویند قرآن را جمع کرده است. ویژگی ها. محمد بن عبدالکریم شهرستانی در کتاب تفسیر خود «مفاتیح الاسرار و مصابیح الأبرار» دربارهٔ مصحف می نویسد سوره ها به ترتیب نزول مرتب شده بودند و مصحف علی دارای متن و حواشی، علاوه بر متن اصلی قرآن، بود که البته نظر دوم را تنها شهرستانی بیان کرده است. شیخ مفید می نویسد در این مصحف تأویل آیات قرآن آمده بود. برخی دیگر نوشته اند که منسوخ را قبل از ناسخ آورده و بسیاری از مبهمات قرآن مانند
اسامی برخی منافقان را در آن آشکار کرده بود و این دلیل ردشدن مصحف به دستور برخی صحابه و در عین حال تأیید مصحف عثمان از زبان علی بود. بسیاری از منابع شیعی بر این اعتقادند که مصحف از امامی به امام بعدی به ارث می رسید و اکنون در نزد حجت بن الحسن است. گروه هایی از شیعیان در طول تاریخ با استناد به روایاتی به تفاوت های عمده این مصحف با قرآن فعلی اعتقاد داشتند. به عنوان مثالی از این روایات، شیخ کلینی رازی در الکافی با اسناد خود از جابر از محمد باقر نقل کرده است که به جز جانشیان پیامبر کسی حق ندارد ادعا کند که همهٔ قرآن، ظاهر و باطنش، نزد اوست. سید ابوالقاسم خویی در مقدمهٔ البیان فی تفسیر القرآن وجود تفاوت های عمده در مصحف علی را رد می کند. او پس از ضعیف دانستن سند دسته ای از این احادیث و کنار گذاشتن آنان، محتوای تنزیلی اشاره شده در احادیث معتبر را از گونه سخنانی می داند که برای شرح آیات قرآن از طرف خداوند نازل شده است. همچنین، او احادیثی در تأیید عدم تحریف قرآن فعلی آورده است. شناسایی. از بین مورخان تنها دو تن اقدام به توصیف دقیق ترتیب سوره ها در مصحف علی کرده اند. ابن واضح یعقوبی در تاریخ یعقوبی می نویسد که علی قرآ
ن را به هفت جز به ترتیب زیر تقسیم کرده بود: هر جزء در ترتیب بالا ۸۸۶ آیه دارد. محققان چندین مشکل در این فهرست ذکر کرده اند: ابن ندیم در کتاب تاریخ خود الفهرست می نویسد: «من این مصحف را دیدم و به مرور زمان اوراقی از آن افتاده بود و این است ترتیب سوره ها در این مصحف…». ادامه متن در تمام نسخ الفهرست افتاده است و ترتیب ابن ندیم امروزه در دسترس نیست. نوشتارهای قرآنی متعددی به امضای علی بن ابی طالب (و گاهی علی بن ابو طالب) وجود دارند که همگی از نظر متن با مصحف عثمان برابری می کنند. بسیاری از این مصحف نمی توانند به قلم علی نوشته شده باشند. محمود رامیار در تحلیل منشأ این نوشتارها احتمال می دهد علی در کوفه دستور به نوشتن قرآن داده است یا تعدادی از کاتبان قرآن همنام علی بودند. احتمال های دیگر اینچنین هستند که پادشاهان برای آنکه خزانه خود را خالی از این قرآن ارزشمند نبینند دستور به کتابت قرآن به نام علی داده اند؛ یا اشخاصی برای آنکه نشان دهند مصحف علی با مصحف عثمان یکی بوده این نسخ را از روی قرآن عثمان به نام قرآن علی نوشته اند. قرائت علی. علی همچنین از معدود قاریان اصلی قرآن بود و قرائتش حفظ شده است. ادعاهایی مبنی بر ت