Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ضریب نشر ماهیت انتقال حرارت تشعشعی جذب و نشر تابشهای الکترومغناطیسی است؛ که در محدوده طول موج ۴–۱۰ تا ۷–۱۰ متر قرار دارد و به عنوان تابش حرارتی شناخته شده می شوند. یکی از پارامترهایی که در انتقال حرارت بوسیله تشعشع تأثیر فراوانی دارد، ضریب نشر (ε) جسم تابش کننده به جسم گیرنده می باشد. بطوریکه ضریب نشر بین صفر تا یک تغییر می کند. برای جسمی که هیچ تابشی ندارد این ضریب صفر بوده و برای جسمی که ماکزیمم تابش را دارد و توان تشعشعی یک جسم سیاه (ایده آل) را دارد یک می باشد. ضریب نشر به عواملی چون طول موج، دما، فاصله و زاویه بستگی دارد
رودلف کریستیان کارل دیزل (۱۸ مارس ۱۸۵۸–۲۹ سپتامبر ۱۹۱۳) یک مخترع و مهندس مکانیک آلمانی بود که برای اختراع موتور دیزل شهرت یافت. آغاز زندگی. دیزل در سال ۱۸۵۸ در پاریس، زاده شد. او دومین از سه فرزند تئودور و الیزه دیزل بود. والدین او از مهاجران آلمانی تباری بودند که در فرانسه زندگی می کردند. رودولف دیزل نخستین سال های کودکی خود را در فرانسه گذراند اما با شروع جنگ های فرانسه و پروس در ۱۸۷۰ خانواده او همچون بسیاری دیگر از خارجیان مجبور به ترک فرانسه شدند. آنها در لندن اقامت گزیدند و مادر وی، رودلف ۱۲ ساله را تا پایان جنگ در سال ۱۸۷۱ به آوگسبورگ در باواریا پیش خاله و دایی او فرستاد تا زبان آلمانی وی تقویت شود. رودلف در ۱۴ سالگی به پدر و مادرش نوشت که می خواهد مهندس شود و پس از پایان تحصیلات مقدماتی در ۱۸۷۳ در مدرسهٔ صنعتی تازه تأسیس آوگسبورگ ثبت نام نمود. دو سال بعد او بورسیه ای را از طرف دانشگاه پلی تکنیک باواریایی سلطنتی مونیخ دریافت کرد و آن را علی رغم میل والدینش که تمایل به مشغول شدن رودلف به کاری داشتند پذیرفت. او در سال ۱۸۷۹ بر اثر ابتلا به بیماری تیفوئید نتوانست در امتحانات نهایی شرکت جوید و در مدتی که در
انتظار تاریخ بعدی امتحانات به سر می برد تجربهٔ مهندسی را به طور عملی در ماشین آلات سازی برادران زولزر در وینترتور سوئیس کسب نمود. دیزل در ژانویهٔ ۱۸۸۰ با بالاترین افتخارات دانشگاهی فارغ التحصیل شد و به پاریس بازگشت، جایی که دستیاری استاد سابق خود در دانشگاه مونیخ، پروفسور کارل فن لینده را در طراحی و ساخت کارخانهٔ یخسازی و سردسازی مدرنی برعهده داشت. یک سال بعد او مدیر همان کارخانه شد. دیزل در ۱۸۸۳ با مارتا فلاشه ازدواج نمود و به کار برای لینده ادامه داد و توانست چندین اختراع را در آلمان و فرانسه به ثبت برساند. رودلف دیزل در آغاز ۱۸۹۰ با همسر و فرزندانش رودلف پسر، هِدی و اُگین به برلین نقل مکان کرد تا علاوه بر ادامهٔ مدیریت بخش تحقیق و توسعهٔ لینده، به هیئت مدیرهٔ چند شرکت بزرگ دیگر نیز در آن جا بپیوندد. از آن جا که او اجازهٔ به کارگیری اختراعات ثبت شده خود را در زمانی که کارمند لینده بود را برای اهداف شخصی خودش نداشت در نتیجه کارش را در خارج از موضوع سردسازی ادامه داد. دیزل نخست کارش را با تحقیق بر روی بخار آغاز نمود و پژوهش های او در رابطه با بهره وری سوخت، او را به سمت ساختن موتور بخاری سوق داد که با بخار آم
ونیاک کار می کرد. اما این موتور در زمان آزمودن خود منفجر شد و دیزل که نزدیک بود در این حادثه کشته شود چندین ماه را در بیمارستان گذراند. با این حال او پس از بهبود نیز از نظر سلامتی و بینایی دچار مشکل شده بود. ساخت موتور دیزل. دیزل با ترمودینامیک و محدودیت های نظری و عملی مؤثر بر بهره وری سوخت آشنایی داشت. او می دانست که حتی بهترین موتورهای بخار نیز تنها بین ۱۰ تا ۱۵ درصد راندمان ترمودینامیکی دارند که این خود به معنای هدر رفتن نزدیک به ۹۰ درصد از انرژی موجود در سوخت بود. او کار طراحی موتور را با هدف بهره وری بیشتر آن شروع نمود و تلاش داشت تا موتوری را بر پایهٔ چرخه کارنو طراحی نماید. اما از این طرح منصرف شد و کار بر روی طرحی از خود را آغاز نمود که سپس به افتخار او موتور دیزل نام گرفت. در موتور او تزریق سوخت پس از فرایند فشرده سازی انجام می گرفت و این سوخت بر اثر حرارت بالای ناشی از فشرده سازی، مشتعل می گردید. او در ۱۸۹۳ کتابی را با عنوان "Theorie und Konstruktion eines rationellen Wärmemotors zum Ersatz der Dampfmaschine und der heute bekannten Verbrennungsmotoren "(تئوری و ساخت موتورهای حرارتی به عنوان جایگزین
ی برای موتورهای بخار و دیگر موتورهای احتراقی روز) در برلین منتشر ساخت و موفق شد تا بر اساس نظر و طرح خود موتوری را بسازد که کار می کرد. این موتور و موتورهای پس از آن امروزه به نام موتور دیزل استار شناخته می شوند. در فاصلهٔ سال های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۷ هاینریش فون بوتز، مدیر ام آ ان در اگزبورگ، این موقعیت را برای رودلف فراهم آورد تا به آزمایش و توسعهٔ طرح های خود بپردازد. همچنین رودلف دیزل موفق شد تا طرح خود را در آلمان و کشورهای دیگری همچون ایالات متحده آمریکا به ثبت برساند. مرگ. رودلف دیزل در بعدازظهر ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۳ در آنتورپ سوار بر کشتی بخار ادارهٔ پست به نام "درسدن" شد تا برای ملاقاتی به لندن برود. او شام را بر روی عرشهٔ کشتی خورد و سپس برای استراحت در حدود ساعت ۱۰ شب به کابینش رفت و سپرد تا او را در ساعت ۶:۱۵ صبح روز بعد بیدار نمایند. اما او پس از رفتن به کابین خود دیگر مشاهده نشد و ۱۰ روز بعد، جسد مردی که بر روی آب دریا شناور بود توسط خدمهٔ کشتی هلندی "کورنسن" پیدا شد. جسد در حال متلاشی شدن بود و به همین دلیل خدمه تنها لوازم شخصی همراه آن شامل جعبهٔ قرص، کیف پول، چاقوی جیبی و جعبهٔ عینک را برداشته و جسد را بار
دیگر به دریا انداختند. در ۱۳ اکتبر پسر دیزل، اُگین این اشیاء را به عنوان متعلقات پدرش شناسایی نمود. نظرات گوناگونی در رابطه با مرگ دیزل ارائه شده است. کسانی همچون گروسر که به نوشتن زندگی نامهٔ دیزل پرداخته اند خودکشی را محتمل ترین دلیل مرگ او دانسته اند اما نظراتی مبنی بر به قتل رسیدن دیزل توسط کسانی که موقعیت نظامی و کاری خود را در خطر می دیدند نیز وجود دارد. با این حال شواهد محدودی برای پذیرفتن هر کدام از این توضیحات به عنوان دلیل اصلی مرگ رودلف دیزل وجود دارد.
لوییس سوارز میرامونتس (زادهٔ ۲ می ۱۹۳۵ - درگذشتهٔ ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۳) معروف به لوییزیتو بازیکن فوتبال بازنشسته اهل اسپانیا بود. او سابقهٔ سرمربیگری و بازی در تیمهای اینتر میلان، باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا و تیم ملی اسپانیا و بارسلونا را در کارنامه خود دارد. او بهترین بازیکن سال اروپا در سال ۱۹۶۰ بوده و ۳ بار دیگر نیز نامزد دریافت این جایزه شده است. در سال ۱۹۶۱ باشگاه فوتبال اینترمیلان با خرید سوارز از بارسلونا رکورد نقل و انتقالات فوتبال جهان را جابه جا کرد. دوران پایانی زندگی و مرگ. در ژوئیه ۲۰۱۵، به عنوان بخشی از جشن های سی امین سالگرد موزه اف سی بارسلونا، سوارز توپ طلای خود را به این موزه اهدا کرد. سوارز در ۹ ژوئیه ۲۰۲۳ در سن ۸۸ سالگی درگذشت. ماسیمو موراتی، رئیس سابق اینترمیلان درگذشت سوارز را اعلام کرد و تأیید کرد که بازیکن و سرمربی سابق چند روز قبل از مرگش در بیمارستان «نیگواردا کا گراندا» در میلان بستری شده بود.
عبدالله علیخانی (زاده ۱ دی ۱۳۲۸ در شهرری) تهیه کننده اهل ایران است. وی از فروردین ۱۳۴۷ به عنوان ناظر مالی در پارسا فیلم شروع به کار کرد که از این طریق وارد عرصهٔ سینما شد. در مهرماه ۱۳۵۸ پولیدو فیلم تأسیس گردید که در سال ۱۳۶۵ به پویا فیلم تغییرنام پیدا کرد و سپس در سال ۱۳۷۱ به مؤسسه پویا عصر فیلم تغییر یافت.
یک پَردازنده بُرداری، یا آرایه پرداز، رایانهٔ خاصی است با چند پردازنده برای پردازش موازی تعداد زیادی از آرایه ها. آرایه پرداز در واقع یک واحد پردازش مرکزی (CPU) می باشد که یک مجموعه دستورالعمل هایی را اجرا می کند که روی آرایه تک بعدی از داده، که همان بردار است، عمل می کند. این درست مقابل پردازنده های عددی قرار می گیرد که دستورالعمل های آن صرفاً روی یک تکه داده عمل می کند. اکثر پردازنده ها، پردازنده های عددی می باشند. پردازنده های برداری در دهه ۱۹۷۰ مورد بحث واقع شدند و پایه و اساس اکثر ابررایانه های دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ را تشکیل دادند. پیشرفتهای پردازنده های عددی، مخصوصاً ریزپردازنده ها، باعث کاهش به کار گیری پردازنه های برداری سنتی در ابررایانه ها و همچنین کاهش استفاده از تکنیک های پردازش برداری در پردازنده ها در اوایل دهه ۱۹۹۰ شد. امروزه اکثر پردازنده ها از یک معماری استفاده می کنند که در آن دستورالعمل هایی برای پردازش برداری روی چندین تکه داده، را به طور برجسته نشان می دهد. این دستورالعمل ها را SIMD (تک دستور، چند داده) می شناسند. از مثال های مشهود اینگونه دستورالعمل ها می توان به MMX, SSE و AltiVec اشاره کرد.
نمونه هایی از استفاده از تکنیک پردازش برداری را می توان در کنسول های بازی و شتاب دهنده گرافیکی نیز پیدا کرد. در سال ۲۰۰۰، IBM، توشیبا و سونی با همکاری هم موفق به تولید یک پردازنده سلولی (نوعی ریزپردازنده) شدند، این پردازنه سلولی شامل یک پردازنده عددی و هشت پردازنده برداری بود که در پلی استیشن ۳ مورد استفاده قرار گرفت. در برخی از طراحی های پردازنده ها، دستورالعمل های چندگانه روی چندین تکه داده عمل می کنند که آن ها را به عنوان MIMD (چند دستوره، چند داده) می شناسیم. اینگونه طراحی ها مختص کاربردهای ویژه هستند و به طور عادی برای استفاده های متداول کاربرد ندارند. تاریخچه. پردازش برداری اولین بار در اوایل دهه ۱۹۶۰ توسط وستینگهاوس، در پروژه Solomon مورد توجه قرار گرفت و توسعه یافت. هدف این پروژه افزایش چشمگیر سرعت محاسبات ریاضی، با استفاده همزمان از تعداد زیادی عملیات ساده ریاضی، زیر نظر یک پردازنده بود. به این صورت که پردازنده در هر کلاک یک سیگنال مشترکی را برای تمامی واحدهای محاسبه و منطق (ALUها) می فرستاد. در حالی که هر یک از این واحدهای محاسبه ورودی های مجزایی داشتند، یک کار مشترک روی آن ورودی ها انجام می دادند.
این روش به ماشین های Solomon این قابلیت را می داد که یک الگوریتم را روی انبوهی از داده ها (که از آرایه ها تغذیه می شدند) اجرا نماید. در سال ۱۹۶۲، وستینگهاوس پروژه را لغو کرد ولی دوباره در دانشگاه ایلینوی تحت عنوان ILLIAC IV از سر گرفته شد. در طراحی ابتدایی آن، این ماشین به ۲۵۶ واحد محاسبه و منطق مجهز بود، درحالی که وقتی در سال ۱۹۷۲ عرضه شد تنها ۶۴ واحد محاسبه و منطق داشت و فقط می توانست ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون فلاپس کار کند. برای کار با اطلاعات فشرده و حجیم، مانند دینامیک محاسباتی سیالات، همین ماشین معیوب (به دلیل اینکه نتوانستند تعداد ۲۵۶ واحد محاسبه و منطق ایجاد کنند) سریعترین ماشین دنیا بود. تکنیک پردازش برداری تقریباً در تمام طراحی های پردازنده های مدرن وجود دارند، اگرچه معمولاً با نام SIMD می شناسند. در اینگونه پردازنده ها، واحد پردازش برداری در کنار واحد پردازنده عددی کار می کند و برنامه هایی با آن بخش کار می کنند که واقعاً می دانند که این واحد حضور دارد. جزئیات. بیشتر پردازنده ها دستورالعملی دارند که بیان می کند «A را با B جمع کن و درون C بریز». مقادیر A, B و C (حداقل در تئوری) به ندرت می تواند داخل دستورال
عمل باشند (چه به صورت صریح، چه رجیستر). در واقع داده به ندرت به طور خام فرستاده می شود، بلکه به صورت اشاره ای به آدرس حافظه که داده داخل آن است، می باشد. رمزگشایی این نشانی و دریافت داده از حافظه، خود زمان بر است. با افزایش سرعت پردازنده ها، این تأخیر حافظه تبدیل به مانعی بزرگ برای عملکرد سریع پردازنده محسوب می شود. خط لوله. برای کاهش زمان تأخیر، اغلب پردازنده های امروزی از فن خط لوله استفاده می کنند. در این تکنیک دستورالعمل ها از چندین بخش عبور می کند تا نوبتش برای اجرا فرارسد. اولین بخش، آدرس را خوانده و کدگشایی می کند، بخش بعد مقادیر آدرسها را از حافظه می گیرد و بعدی کار محاسبه و اجرا را انجام می دهد. در تکنیک خط لوله، رمز کار در این است که شروع کدگشایی دستورالعمل بعدی، باید حتی قبل از خروج دستورالعمل قبلی از پردازنده صورت گیرد؛ در نتیجه واحد کدگشایی آدرس همواره مشغول به کار می باشد. هر دستورالعمل برای اجرای کامل به همان زمان قبلی (بدون خط لوله) نیاز دارد. زمانی که آن را تأخیر می نامیم؛ ولی پردازنده با خط لوله می تواند دسته ای از دستورالعملها را خیلی سریعتر انجام دهد. پردازنده برداری. پردازنده برداری یک قد
م فراتر برمی دارد و به جای ایجاد خط لوله برای دستورالعمل ها، داده ها را نیز خط لوله می کند. دستورالعملهایی هستند که به جای اینکه بگویند «A را با B جمع کن»، می گوید «تمامی اعداد از اینجا تا آنجا را با تمامی اعداد از اینجا تا آنجا جمع کن». و به جای اینکه دستورالعمل ها را پشت سر هم رمزگشایی و داده های مربوط به آن ها را از حافظه دریافت کند، یک دستورالعمل را از حافظه می خواند و با فرض اینکه می داند که آدرس بعدی یکی بیشتر از آدرس فعلی است، دستورالعمل بعدی را رمزگشایی می کند. این عمل صرفه جویی چشمگیری در زمان رمزگشایی می کند. برای نشان دادن اینکه چه تفاوتی می کند، فرض کنید می خواهیم دو آرایه ۱۰ تایی از اعداد را با هم جمع کنیم. در حالت عادی نیاز به یک حلقه داریم که هر بار یک زوج از این دو آرایه را انتخاب می کند و سپس آن ها را با هم جمع می کند: execute this loop 10 times read the next instruction and decode it fetch this number fetch that number add them put the result here end loop در حالی که در پردازش برداری اینگونه خواهد بود: read instruction and decode it fetch these 10 numbers fetch those 10 numbers add them put
the results here در پردازش برداری، اول اینکه فقط دو انتقال آدرس از پردازنده به حافظه داریم، همچنین در این حالت به جای اینکه ۱۰ مرتبه یک دستورالعمل را کدگشایی کند تنها یک بار این کار را انجام می دهد. همچنین کد مورد استفاده در پردازش برداری کوتاه تر است که این خود سبب کاهش حافظه مورد نیاز برای دستورالعمل های آن می باشد. بررسی وابستگی بین این اعداد لازم نیست چون دستورالعمل برداری، چندین عمل غیر وابسته را معین می کند. این خود منطق کنترل را ساده می کند. مسئله زمانی جالب تر می شود که بتوان چند عمل را روی چند داده انجام داد. کد زیر را در نظر بگیرید که در آن می خواهیم دو گروه عدد را با هم جمع کنیم و سپس با گروه سوم ضرب کنیم. در این کد عمل دریافت دستورالعمل فقط یک بار انجام می شود (بر خلاف حالت عادی که ۲*۱۰=۲۰) و این دو عمل فقط در یک دستورالعمل انجام می پذیرد: read instruction and decode it fetch these 10 numbers fetch those 10 numbers fetch another 10 numbers add and multiply them put the results here عملیات ریاضی بالا خیلی سریعتر انجام خواهند شد چرا که دیگر تأخیر در دریافت و کدگشایی دستورالعمل بعدی را نداریم (فقط یک
دستورالعمل داریم). جنبه منفی. باید توجه داشت که تمام مسائل را نمی توان با استفاده از این روش بهبود داد. پیاده سازی این دستورالعمل ها در پردازنده خود پیچیدگی زیادی را بر هسته پردازنده تحمیل می کند. این پیچیدگی ها معمولاً سبب می شوند که دستورالعمل های دیگر دیرتر اجرا شوند. به عنوان مثال زمانی که بخواهیم فقط دو عدد تنها را با هم جمع کنیم. همچنین دستورالعمل های پیچیده سبب کندی قسمت رمزگشایی و پیچیدگی بیشتر آن خواهد شد، که این خود باعث کندی اجرای دستورهای عادی می شود. جنبه مثبت و کاربرد. در حقیقت، پردازش برداری برای انجام عملیات روی انبوهی از داده ها بهترین کارایی را دارند. برای همین است که این پردازنده ها اصولاً در ابر رایانه ها استفاده می شوند. این ابر رایانه ها عموماً برای پیش بینی وضعیت هوا و آزمایشگاه های فیزیک استفاده می شوند که انبوهی از داده را به چالش می گیرد. مثال دنیای واقعی: دستورالعملهای برداری در معماری x86. کد زیر مثال حقیقی معماری x86 با دستورالعمل های برداری می باشد. در اینجا از دو آرایه اعداد اعشاری استفاده می کند. //SSE simd function for vectorized multiplication of 2 arrays with single-precisi
on floatingpoint numbers //1st param pointer on source/destination array, 2nd param 2. source array, 3rd param number of floats per array void mul_asm(float* out, float* in, unsigned int leng) { unsigned int count, rest; //compute if array is big enough for vector operation rest = (leng*4)%16; count = (leng*4)-rest; // vectorized part; 4 floats per loop iteration if (count&gt;0){ __asm __volatile__ (".intel_syntax noprefix " "loop: " "movups xmm0, [ebx+ecx] ;loads 4 floats in first register (xmm0) " "movups xmm1, [eax+ecx] ;loads 4 floats in second register (xmm1) " "mulps xmm0,xmm1 ;multiplies both vector registers " "movups [eax+ecx],xmm0 ;write back the result to memory " "sub ecx,16 ;increase address pointer by 4 floats " "jnz loop " ".att_syntax prefix " : : "a" (out), "b" (in), "c"(count), "d"(rest): "xmm0","xmm1"); // scalar part; 1 float per loop iteration if (rest!=0) __asm __volatile__ (".intel_syntax noprefix " "add eax,ecx " "add ebx,ecx " "rest: " "movss xmm0, [ebx+edx] ;load 1 float in first reg
ister (xmm0) " "movss xmm1, [eax+edx] ;load 1 float in second register (xmm1) " "mulss xmm0,xmm1 ;multiplies both scalar parts of registers " "movss [eax+edx],xmm0 ;write back the result " "sub edx,4 " "jnz rest " ".att_syntax prefix " : : "a" (out), "b" (in), "c"(count), "d"(rest): "xmm0","xmm1"); return;
مؤسسه انتشاراتی توس به سال ۱۳۴۰ در مشهد پاگرفت. نخستین اثر منتشر شده از سوی این مؤسسه شعر امروز خراسان نام داشت. پس از چندی کتاب فروشی توس نیز به سال ۱۳۵۰ در مقابل دانشگاه افتتاح شد. بیشترین فعالیت انتشاراتی این مؤسسه در زمینه های ایران شناسی، ادبیات، تاریخ و فرهنگ ایران صورت گرفته است. این انتشارات در خیابان انقلاب - خیابان دانشگاه تهران قرار دارد. مدیریت این انتشارات را محسن باقرزاده بر عهده دشت.
نشر گل آذین مؤسسه انتشاراتی چاپ کتاب در ایران و به مدیریت پروین صدقیان می باشد که کتاب هایی در حوزه ادبیات، مطالعات زنان روانشناسی و جامعه شناسی را چاپ و منتشر می کند. این انتشاراتی همچنین در زمینه چاپ کتاب هایی در قالب شعر و شعر دوزبانه، کتاب های متنوعی را نیز عرضه نموده است.
نشر ثالث یک ناشر ایرانی درزمینه چاپ و نشر کتاب است که از سال ۱۳۷۵ فعالیت می کند. این ناشر آثار متعددی در حوزه های علوم انسانی (ادبیات، دین، تاریخ، فلسفه، علوم اجتماعی، روان شناسی و هنر) منتشر کرده است. از میان کتاب هایی که نشر ثالث منتشر کرده است می توان به "دن کیشوت" اثر سروانتس با ترجمهٔ محمد قاضی، "ریشه های توتالیتاریسم" اثر هانا آرنت با ترجمه محسن ثلاثی و رمان های "کتابخانه نیمه شب" اثر مت هیگ با ترجمه امین حسینیون اشاره کرد. مدیر این نشر، محمدعلی جعفریه است. حواشی برخی ترجمه ها و کتاب ها. در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۵ ایسنا خبری منتشر کرد مبنی بر ترجمه کتاب های عتیق رحیمی از زبان انگلیسی به زبان فارسی توسط مهدی غبرایی درصورتی که کتاب ها از فارسی به انگلیسی ترجمه شده بودند و دوباره از انگلیسی قرار بود به فارسی ترجمه شود و علت آن را مهدی غبرایی چنین گفت: با توجه به این که برخی از این آثار به فارسی دَری نوشته شده بود، ناشر تصمیم گرفت این آثار به فارسی رایج در ایران ترجمه شود، زیرا بعضی مفاهیم فارسی دری در ایران فهمیده نمی شود. با انتشار چنین خبری عتیق رحیمی در یادداشتی که با عنوان «"من هم از این تمدنم، از این زب
ان فرهنگی و از این فرهنگ زبانی"» در پاریس نوشته شده چنین واکنش نشان داد که با آگاهی از برگرداندن دو کتابم که هر دو را به فارسی نوشته ام از زبان انگلیسی به زبان فارسی، آن هم با خامهٔ مترجم بس توانا مهدی غبرایی، کاملاً بهت زده شده ام. نمی دانم چه کسی این چنین تصمیمی گرفته؟ و چرا؟. ایشان در ادامه افزود؛ از بنگاه نشرات ثالث خواهانم که به عنوان یک بنگاه مهم و بس معتبر، آن هم از سرزمین بافرهنگ و متمدنی چون ایران، در این مورد با تمام مسؤولیت برخورد کند و چاپ و پخش کتاب هایم را متوقف سازد؛ زیرا چنین عملی، اهانتی است نه تنها در برابر زبان فارسی، بلکه در برابر نویسندگی، کار ترجمانی و پیشهٔ بس حساس نشراتیِ فرهنگ دو سرزمین هم زبان و هم ریشه. پس از آنکه گفتگوی مفصل «حسن فیاد»، نویسنده و فیلم ساز مقیم آمریکا با «ابراهیم گلستان» در سال ۱۳۹۴ در قالب کتابی با نام «"از روزگار رفته: چهره به چهره با ابراهیم گلستان"»، توسط نشر ثالث انتشار یافت، گلستان در مصاحبه مفصلی که چند ماه پس از انتشار این کتاب با محمد تنگستانی از ایران وایر داشت، می گوید: «من اصلاً نمی دانم نشر ثالث کی هست. من وقتی شنیدم این کتاب می خواهد توسط این نشر منتشر
بشود، از طریق کسی که مطلع شده بودم، آدرس ایمیل این نشر را گرفتم. روی کاغذی هم نوشتم که شما حق ندارید این کتاب را دربیاورید؛ این کتاب مال کسی نیست که به شما داده باشد. در این نامه، به این نشر به طور مشخص نوشته ام شما دارید معامله روی اموال مسروقه می کنید؛ بر اموال دزدیده شده دارید معامله می کنید. خیلی هم صریح نوشته ام.» حواشی نشست خبری. نشست خبری اعضای مستعفی از شرکت در انتخابات اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران که با ادعاهای جنجالی زیادی علیه چند عضو اتحادیه همراه بود بازتاب وسیعی داشت؛ از جمله واکنش مدیر نشر ثالث، جعفریه، همچنین در واکنش به جوابیه ای به مصاحبه اخیر خود توضیحاتی را منتشر کرد و افزود که؛ ایراد من به باغ کتاب، فعالیت رانتی آن بود مدیر نشر ثالث درباره تفاوت در فروش کتاب های ترجمه با تألیفی معتقد است؛ «احساس می کنم که ممیزی کتاب های ترجمه با تألیفی کمی متفاوت است و همین موضوع، دست نویسنده داخلی را می بندد و او نمی تواند آن طور که باید و شاید به داستانش بپردازد.»
انتشارات فرهنگ جاوید یک موسسه ی چاپ و نشر کتاب در ایران است. انتشارات فرهنگ جاوید در زمینه علوم انسانی و ادبیات به چاپ و نشر کتاب می پردازد.
داوود موثقی (زاده ۳۰ اسفند ۱۳۲۹ در مشکین شهر) تهیه کننده، کارگردان، فیلم نامه نویس و بازیگر ایرانی است. وی فعالیت در سینما را از سال ۱۳۵۸ با فیلم قیام به عنوان بازیگر آغاز کرد.
شمس الدین محمد بن محمود آملی پزشک، فیلسوف شهیر ایرانی قرن هشتم قمری و معاصر با حافظ شیرازی است. تولد و تحصیلات. علامه محمد بن محمود ملقب به شمس الدین آملی از علما و محققین و پزشک بزرگ شیعه در قرن های هفتم و هشتم هجری است. تاریخ ولادت او مشخص نیست ولی می توان گفت که ایشان در نیمه دوم قرن هفتم هجری در آمل به دنیا آمد و برای تحصیل علوم مختلف محضر استادان بزرگی را در چند شهر درک نمود و سپس در زمان الجایتو بنا به درخواست آن پادشاه به سلطانیه رفت و مورد احترام وی و وزیرش خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی قرار گرفت و مدرس مدرسه سلطانیه شده و بعد از مرگ آن پادشاه و اختلال امور آذربایجان چندی در سیاحت بلاد گذرانید تا اینکه در زمان فرمانروایی شاه شیخ ابواسحق به شیراز رفت و همان جا متوطن شد و به تدریس و تألیف پرداخت. معاصران. وی همچنین با جمال الدین حسن بن یوسف بن علی بن مطهر معروف به علامه حلی متوفی به سال ۷۲۶ هـ. ق معاصر بود و با قاضی عضدالدوله ایجی از علمای اهل سنت متوفی به سال ۷۵۷ هق طریق مجادله و مناظره می پیمود. تالیفات. محمود آملی در زبان فارسی و عربی مهارت بسزایی داشت و در هر دو زبان تالیفات زیادی داشت از جمله تال
یفات مشهور او در زبان عرب شرح کلیات قانون ابن سینا است که در سال ۷۵۳ هـ. ق تمام کرد و شرح بر مختصر الاصول ابن صاحب که قاضی عضدالدین ایجی به مذاق اهل تسنن شرح کرده بود و وی به مذاق شیعه نوشته و در آن عقاید عضدالدین ایجی را رد کرده است. از دیگر تالیفات وی شرح کلیات طب سید شرف الدین ایلاقی است. نفائس الفنون فی عرایس العیون. مهمترین اثر شمس الدین آملی کتاب نفائس الفنون فی عرایس العیون است که از جمله کتب معتبر فارسی شمرده می شود و دربارهٔ شرح موضوعات مختلف علوم است و در آن بالغ بر ۱۲۰ نوع از علوم و چندین فنون مختلف یاد شده است. آنطوری که در تاریخ ادبیات ایران تألیف دکتر ذبیح الله صفا آمده است کتاب نفایس الفنون فی عرایس العیون حکم دائرةالمعارف جامع و مفصلی در علوم قدیم دارد که شمس الدین آملی آن را با نهایت تبحر و دقت نوشته و در همه ابواب چنان که باید از عهده کار دشوار خود برآمده و مطالب غامض علمی را با انشایی درست و متقن به صراحت و روشنی ادا کرده است. انشاء علامه آملی در این کتاب به شیوه عمومی نوشته می شده است ملاحظه می شود همان شیوه ای که در آثار خواجه نصیرالدین طوسی و علامه قطب الدین شیرازی هم دیده می شود. ساختار
نفائس. شمس الدین محمود پیش از شروع به بحث دربارهٔ اقسام علوم مقدمه ای بر سه فایده ترتیب داد یکی بیان شرف علم، دوم تقسیم علوم، سوم در ترتیب کتاب و آن فایده در تقسیم علوم است با آنکه به کوتاهی پرداخته شده برای شناخت نظر قدما دربارهٔ علوم و تقسیمات آن سودمند به نظر می آید بعد از این مقدمه شمس الدین به بحث دربارهٔ علوم اوایل متضمن هفتاد و پنج علم که آن بر سی و شش فن نهاده شده شد قیام کرد و هر فن را به فصولی تقسیم نمود. زمان تألیف نفائس. وی تألیف کتاب نفایس الفنون فی عرایس العیون را به سال ۷۳۶هـ. ق آغاز نموده و بعد از سال ۷۴۲ هـ. ق آن را به نام شاه شیخ ابوسحق اینجویه انجام برد و در قسمت تاریخ آن ذیل وقایع را تا مرگ سلطان ابو سعید به سال ۷۳۶ امتداد داده بوده است. شعر. همچنین وی به زبان های فارسی و عربی شعر می سرود و در مقدمه نفایس الفنون بعضی از اشعار خویش را به مناسبت هایی آورده است به طور نمونه دربارهٔ توحید می گوید: درگذشت. از تاریخ وفات وی صریحاً اطلاعی در دست نیست ولی وفات وی به طور یقین چنان که از شدالازار بر می آید در فاصله سال ۷۵۰ تا ۷۶۰ ق در شیراز بوده است. آرامگاه. در مورد مدفن وی سه نظریه وجود دارد. برخ
ی گویند که قبر وی در آرامگاه مصلی در شیراز قرار دارد چنان که صاحب شد الازار که با وی دوست بوده است این گزارش را داده است. برخی گویند وی در آتشکده آمل معروف به شمس آل رسول دفن شده است و برخی نیز می گویند نباید وی را با شخصی که در مقبره بقعه شمس آل رسول است، و در کتیبه آن نوشته الشمس الدین المحمد بن محمود بن محمود علی آملی یکی دانست.
النقوری (شهاب الدین آل النقوری) پزشک ایرانی که در قرن چهاردهم می زیست. از آثار النقوری می توان به چند رساله و کتاب پزشکی از جمله واژه نامهٔ دارویی و کتابی در درمان به نام "طب شهاب" اشاره کرد.
کوفی سارکودیه منشا شناخته شده با نام کوفی کینگستون (Kofi Kingston) یک کشتی گیر حرفه ای، اهل کشور غناست. او ۱٫۸۳ متر قد، ۹۹ کیلو گرم وزن دارد و از دیگر نام های او می توان به کوفی جامایکا اشاره کرد. کینگستون در رسلمانیا ۳۵ پس از یازده سال تلاش فراوان موفق به قهرمانی کمربند دبلیودبلیوئی شد هرچند که چند ماه بعد کمربند خود را به براک لزنر واگذار کرد. او لیدر تیم نیودی است و در شوی راو ۱۵ مارس ۲۰۲۱ با زاویر وودز قهرمان تگ تیم راو شدند که این کمربندان را در رسلمانیا ۳۷ به ای جی استایلز و اوماس واگذار کردند. او در فیلم "رویداد اصلی" بازی کرده است.
پرنده هما یا همای در افسانه ها و ادبیات ایران، ازبکستان، آناتولی، مصر، هند، اقوام غُز و بوداییان تبت جایگاه ویژه ای دارد و معروف است که سایه اش بر سر هر کس بیفتد به سعادت و کامرانی خواهد رسید به همین دلیل به مرغ سعادت و نشانگان پادشاهی معروف شده است. هما در افسانه ها با پرنده هما متفاوت است و دارای ویژگی های افسانه ای است. در افسانه های کشورهای مرکز آسیا، هما، مانند ققنوس، صاحب کرامت است و در اشعار شاعران بزرگ فارسی همچون فردوسی، سعدی، حافظ و نظامی به دفعات به جایگاه افسانه ای اش اشاره شده است. هما، پرنده ای بهشتی است که نیمی از وجودش نر و نیمی دیگر ماده (آنیما و آنیموس) است. این پرنده هرگز بر زمین نمی نشیند و سایه اش موجب سعادت افراد روی زمین است. تصویر این پرنده امروزه به طور رسمی در نشان جمهوری ازبکستان قرار دارد. در واقعیت. هما در واقعیت یک کرکس (لاشه خوار - عمدتاً مغز استخوان خوار) بزرگ جثه از تیرهٔ بازان است که در کوه های مرتفع آفریقا، جنوب اروپا و آسیا از جمله مناطقی از ایران زندگی می کند. این پرنده یکی از گونه های در معرض تهدید انقراض در ایران محسوب می شود. ویژگی های کلی ای که از همای افسانه ای شمرده