Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دخانه کمو دارای چشمه مستقل می باشد و از مراتع دادکین محسوب می شود و مالکیت آن بر اساس مالکیت چشمه دادکین قرار داشته است. ولی پس از انقلاب اهالی توافق کردند که برای انتقال آب ان اقدام کنند و مزرعه امام دشت را تأسیس کردند. بر اساس توافقات حاصله کسانی که برای انتقال اب سهمی نپرداخته اند از حق خود از چشمه کمو اعراض نموده اند و فی الحال چشمه کمو تأمین کننده آب مزرعه امامدشت می باشد. کمو دارای یک دریاچه می باشد. این دریاچه معروف به دریای کمو است و بیش از ۲۰ متر مساحت دارد و از عمق آن اطلاعی در دست نیست. این دریا همیشه پرآب است و سرریز آن به امام دشت می آید. درختان کهن پایین دست این دریا به دلیل خشکسالی و انتقال آب به مزرعه امامدشت رو به خشکی و زوال می باشد. دادکین دارای اب لوله کشی نبوده و نیست. مردم با مشک و قمقمه و دله آب را از جوی بالای استخر برمی داشتند و به خانه می آوردند. البته برای ظرف شستن و گله و گوسفندان و مرغ و خروس و الاغ و قاطر که در قدیم وجود داشت چندین حوض در مسیر آبی که برای آبیاری باغات از کوچه ها و باغ ها می گذشت ساخته بودند. یکی بنام حوض در مسجد - این حوض کوچک هنوز وجود دارد- و دیگری حوض سر سه کو
چه و یکی هم در پایین تر ده بود. ولی برای استحمام مردم به نوچنگ بالای استخر معروف به حوضوی دادکین مراجعه می کردند. در قدیم مردم برای آبتنی به استخر می رفتند. معمولاً حدود ظهر استخر اب قابل توجهی داشت. ابتدا زنها و دخترها به استخر می رفتند و تا حدود ساعت ۱ ظهر مردان به استخر نمی رفتند. پسرها و مردها هم حدود ساعت ۱ ظهر در پشت پیچ نزدیک استخر جمع می شدند و وقتی مطمئن می شدند که خانمها لباس پوشیده اند به استخر می رفتند. دبستان خنج در سال ۱۳۵۲ حدود ۳۵ دانش آموز در ۵ پایه داشت و همگی در یک کلاس و با یک معلم درس می خواندند. آقایان زیدابادی و لافتی و سید محمد ال داوود و احمد ثقفی از جمله آموزگاران قبل از انقلاب ۱۳۵۷ مدرسه خنج می باشند. بعد از انقلاب آقایان احمد ثقفی و حسن ایزدی و علی دایی و خانم اشرف ثقفی در این دبستان آموزگاری کرده اند.
مهرجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان ایران است. این روستا شرقی ترین نقطه استان اصفهان از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. جمعیت. این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و دارای ده هزارنفر جمعیت است که در ایام محرم و اعیاد جمعیت ان ب بیش از۴۰هزار نفر می رسد. تاریخ. یاقوت حموی در معجم البلدان از مهرجان نام می برد و می گوید:"مهرجان بین راه اصفهان به طبس قرار دارد و دهی بزرگ است.از گفته یاقوت چنین بر می آید که در قرن هفتم هجری این روستا به دلایلی که بر ما معلوم نیست ویران بوده است. هم اکنون آثار این ویرانی ها را به صورت تل های خاک در اطراف مهرجان توان دید. در کنار این خرابه ها دیهی به نام «ده نو» به حیات خویش ادامه می دهد و بی شک ده نو بر ویرانه های ده قدیمی بنا گردیده است. قدیمی ترین سنگ نبشته های مهرجان به قرن هشتم و نهم هجری تعلق دارد. وجه تسمیه. در خور آن را با همان نام باستانی، مهرگان و "مهرگون" خوانند. گویند ایرج و مهرج دو برادر بودند. ایراج روستای ارابه (ایراج) را بنیاد نهاد و مهرج روستای مهرجان را. چون کاریز مهرجان کم آب بود مهرج از برادر خواست تا شب هنگام آب ایرا
ج به مهرجان برود. ایرج پذیرفت. دو برادر جویی کندند و با ساروج و سنگ استوار ساختند و آب ایراج در این جوی به سوی مهرجان روان گردید. آثار این جوی بین دو روستا که بیش از سه فرسنگ با هم فاصله دارند اکنون بر جای است. آثار تاریخی. قلعه. قلعه مهرجان که قسمت اعظم آن را سیلاب ویران کرده از قلاع قدیمی بخش است. پیرامون قلعه خندقی بوده که اکنون از گل و لای انباشته شده است. گنبد شمس الدّین. یکی از زیارتگاههای اهالی مهرجان است. این بنا متعلق به قرن هشتم هجری و مقبره عارف و صوفی بیابانکی شمس الدین حاجی محمدشاه است. بر مزارش ضریحی چوبین دیده می شود و از نوشته سنگ قبر آن معلوم می شود که این عارف به شهادت رسیده است. مزرعه دهنو. در شرق روستاست و در اطراف آن ویرانه هایی به صورت تپه های مصنوعی دیده می شود. مسلماً روزگاری این محل روستایی آباد بوده که در اثر عواملی که بر ما معلوم نیست (مانند سیل، زلزله، جنگ و ...) ویران شده است. مزار خواجه جمال الدّین. جای مقبره خواجه جمال الدین به درستی معلوم نیست، اما سنگ قبر مرمرینی در کنار یکی از ستون های مسجد جامع مهرجان در این باره دیده می شود که متعلق به قرن نهم هجری است. افزون بر این در دهکد
ه شمس آباد مهرجان ویرانه های یک قلعه و چند واحد مسکونی دیده می شود. اقتصاد. اقتصاد روستا در گذشته بر پایه ابریشم تابی سنتی، نخل داری و گوسفند داری و شترداری استوار بوده است و هم اکنون 80 درصد اهالی از صنعت قالی بافی و ابریشم تابی تأمین می شود. وضعیت کالبدی. مهرجان از مجموع چند دهکده به نامهای شمس آباد، شُکرآباد، مزرعه حاجی، جلالیه و ده نو شکل گرفته و از قرن هفتم هجری رو به ویرانی رفته است که آثار آنها را توان دید. بافت قدیمی مهرجان متشکل از ساباط ها و کوچه های تنگ و پیچ درپیچ است. مهرجان دارای بزرگترین نخلستان استان اصفهان است. خرمای قصبش نمونه در جهان دهستان نخلستان مهرجان... ویرایش شده توسط:میلاد بابائیان ابان 1402.
سپرو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین، دهستان بافران در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بافران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۳۸خانوار) بوده است. مرغداری ها. در جاده 29 کیلومتری این روستا 35 مرغداری وجود دارد که بانی اکثر آن ها بانک کشاورزی نائین بوده است
سهیل (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین دهستان بافران در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بافران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
فرح آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بافران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶ نفر (۵خانوار) بوده است.
روستای محمدیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در بخش مرکزی نائین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۰۰ نفر (۳۶۰ خانوار) بوده است.
بنوید سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بافران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۱۰خانوار) بوده است. منابع. روستاییی متوسظ برای خانواده بزرگ ...
هندچوب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بافران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۸خانوار) بوده است. منابع. حاج صفر علی دهقان نصیری پسر ارشد صادق دهقان نصیری و با کمک نوه بزرگ امیر مهدی دهقان نصیری
چاه باشه (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بافران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
خاروان (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
زوروکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده است.
سرخونی (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
سنجدواله قلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
صفی آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
قاسم آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
روستای کجان ، مرکز دهستان بهارستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۳ نفر (۱۹۵خانوار) بوده است. موقعیت جغرافیایی. کجان(kajan)مرکز دهستان بهارستان شهرستان نائین در تقسیمات کشوری تا سال ۱۳۶۸ بخشی از برزاوند اردستان بود و از آن پس جزء منطقه بهارستان شهرستان نائین قرار گرفت. این دهستان در دامنهٔ سلسله کوه هایی قرار دارد که از طرف جنوب غربی به کوه های شهرستان کوهپایه (مارشنان – بید آخوند) و امتداد آن تا جنوب شرقی گردنه ملااحمد، سلسله کوه های میل (این کوه با ارتفاع ۳۰۳۵ متر) و مادر کوه ادامه یافته است. آبرفت های سمت شمالی این کوه ها و سیلاب های فصلی آن گاهی تا حوالی شهرستان نائین جاری و روان می گردد. نام کوه ها از غرب به شرق عبارتند از: کوه گاجستان، کوه میل و شاه کوه. همچنین در جنوب غربی کجان کوه دیگری به نام کوه قاسم آباد وجود دارد. بین کوه ها، دره هایی هستند که به نام های: لای قاسم آباد، لای بید، لای آب، لای اژدها، لای خرگوشی، لای سوتی و لای حاجی رمضان می باشند. کجان از مشرق ب
ه روستای بلان و از شمال به نیستانک و شمال غربی به نیسیان و از مغرب به زرد کوه و نهوج منتهی می گردد.&lt;ref name="http://www.ketab.ir/modules.php?name=News&amp;op=pirbook&amp;bcode=1532110"&gt;کتاب کجان زادگاه نیکان&lt;/ref&gt; گذشته کجان. در خصوص قدمت کجان سندی در دست نیست ولی نام هایی چون کجان و نام های ورماگو، کی بید و گل هست و قبور زرتشتی ها و آثار خرابه گبری در حوالی مهرجان نشان از قدمت بالای روستای کجان دارد. تاریخ کجان متصل به تاریخ برزاوند اردستان است، بنابراین با استناد به شرح جغرافیا و تاریخ آن منطقه، می توان تا حدودی قدمت کجان را هم مشخص کرد. وجه تسمیه کجان. واژه شناسی کجان به فتح اول واژه است مرکب از (کَ ج ان) کجان در لغت به معنای جایی که همه جای آن کج است در واقع کلمه «کَجان» درست است زیرا اگر به این روستای خوش آب و هوا و بکر قبل از اسلام سفر کرده باشید می بینید که تقریباً جایی صاف و هموار نیست و همه چیز کج است رود خانه ها، درختان، تپه ها و حتی بسیاری از دیوارها هم کج است • اما در عوض مردمان با فرهنگ و اصیل آن، با فرهنگ ترین اصالت را در تاریخ خود به ثبت نموده که نشانهٔ آن علمایی است که نام آن ها ی
ادگار دل ها است. آب و هوای کجان. دارای آب و هوای کوهستانی و معتدل با اقلیمی نیمه کوهستانی و خشک می باشد. حتی کوه های مرتفع و درختان گردوی چند صد ساله، و باغستان وسیع و دو کشتزار گسترده، و قناتهای متعدد، نتوانسته از خشکی هوا بکاهد، اما آب و هوایی معتدل و تاحدودی خنک را به وجود آورده و زیبایی خاصی به این روستا بخشیده است و روستا دقیقاً در میان دو کشتزار مهرجان و باغستان واقع شده که این از مختصات ایرانیان قدیم در انتخاب مکان روستا در استفاده از دو نسیم است. گویش محلی کجان. مردم کجان با گویش و لهجه محلی سخن می گویند. این لهجه با لهجهٔ گویش نایینی اندکی تفاوت دارد. شهرهایی مانند نایین، اردستان، نطنز، جوشقان، خوانسار، مهاباد، کوهپایه، زواره، ابیانه و بخش هایی از استان مازندران و همچنین زرتشتیان با این ریشه گویش سخن می گویند. برای مثال در گلستان سعدی، به جای قاشق، از واژهٔ «چِمچه» استفاده شده است که در زبان محلی کجان به قاشق، چمچه می گویند. مکان قبلی کجان. زرتشتیان کجان، پیش از اسلام تا دو قرن بعد از آن، در بالادست کشتزار مهرجان سکونت داشته اند، و آب شرب خود را از کاریز مهرجان برمی داشته اند. هرکس اسلام را می پذیرفت
ه، به محل فعلی روستا نقل مکان می کرده است، تا کم کم مکان قدیمی خالی از سکنه شده و رو به ویرانی نهاده و اکنون اثری از بناهای آن دیده نمی شود. آثار باستانی و تاریخی کجان. قلعه کجان. در فاصله صدمتری مسجد جامع به سمت غرب قلعه ای بزرگ وجود داشته است. این قلعه با نظر شورای قدیم هشت نفری آب کجان، خراب و به خانه تبدیل شد. قلعه گبری. در حوالی مهرجان مخروبه ای از قلعه وجود دارد که به پیش از اسلام مربوط می شود. حمام خزانه. این حمام ظاهراً متعلق به پیش از اسلام است که البته زمان ساخت آن نامشخص است. حمامی بزرگ دارای راهروهای پیچ در پیچ که ابتدا به سکوهای متعدد محل رخت کن می رسید. سپس با دالان پر پیچ و خم دیگر به محل گرمخانه و شست وشو وارد می شد. مقابل گرمخانه و درست روبروی درب ورودی خزانه ای به طول و عرض حدود چهار متر ارتفاع و دو متر و سی سانتی متر قرار داشت. در قسمت زیر خزانه و درست در وسط آن یک دیگ بزرگ تعبیه شده بود که با سوختن هیزمی که از صحرا می آوردند، آب آن گرم می شد. بعدها این حمام تخریب و حمامی جدید ساخته شد. مسجد جامع کجان. مسجد جامع کجان با ستون های بسیار پهن چهارگوش و شبستان بزرگ و زیر زمینی وسیع برای گرم نگه
داشتن در فصل زمستان و راه های مخفی تونلی که به قلعه و حمام راه داشته احتمالاً قدمت آن به پیش از اسلام می رسیده است. منبری بسیار قدیمی و احتمالاً مربوط به دوران سلجوقی نیز در این مسجد وجود داشته است. این بنا در اواخر دهه ۱۳۶۰ تخریب شده است. محله های کجان. روستای با صفای کجان دارای ۷ محله به نام های زیر است: محله اسده. این محل در قسمت شمال کجان در دامن تپه کِرکِری واقع شد است. محله بالاده. در قست مغرب کجان، درست در مسیر کجان به روستای خاروان واقع شده است. محله پایین ده. در قسمت مشرق کجان در کنار باغستان واقع شده است. محله پشته. در قسمت جنوب در مجاورت راه اصلی و روبروی قبرستان بسیار قدیمی واقع شد است. (این قبرستان قدمتش به قبل از اسلام می رسد و هنوز آثاری از قبور زرتشتیان در بعضی از مناطق آن به چشم می خورد) محله قلاع. این محله در واقع «محله قلعه» بوده است که به غلط عده ای تصور می کنند بواسطه کلاغها این نام گذاری صورت گرفته و به غلط عده ای آن را محله عقلا می گویند هرچند که بزرگان و مردمان نجیبی در این محل ساکنند این محل نیز در قسمت شمال شرقی واقع شده است. محله سراب یا پاچنار. به علت چشمه آب بسیار قدیمی و چنار کهن
سال چند صد ساله به این نام مشهور شده است. محله میدان. به علت واقع شدن در کنار میدانی که در جنب مسجد جامع واقع است، به این نام مشهور شده است. این محله باستانی ترین محله کجان است. چشمه جوجی. کجان دارای محله های بسیاری با اسامی خاص است که به نظر گویای برخی دوران های تاریخی است مانند چشمه جوجی که این نام احتمالاً مربوط به دوران گورکانیان می باشد. محله های داخلی کجان. محله های داخلی کجان عبارتند از: بالا ده، پشته، میدان، محله، محله قُلا، پلر، محله اسده، پای چنار و محله های اطراف و متصل به کجان کی بید، ورماگو، مهرجان، کوه نخود، چشمه جوجی، گاله خون، گاله زرده، سنگ دُل دُل، ارد راست، ارد چپ، کناره، سیبستان، پروستان، ایرندو، گرشنونه، گل هست، همو. جوق های کجان. کجان دارای ۸ جوق یا همان جوب است به نام های: ۱- جوق آقا غلامحسین ۲- جوق عرفان صالحی ۳- جوق جواد علی ۴- جوق حاج علی اکبر خان ۵- جوق علی اکبر حسین ۶- جوق حاج علی آقا ۷- جوق نائینی ۸- جوق حاج محمد صالحی
وندیش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۴۹خانوار) بوده است.
اشکستان (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گرداب (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۵خانوار) بوده است.
تیرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
گل سفید دولت آباد ، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
کوگانک، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۵خانوار) بوده است.
کوگانک سفلی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
جوی آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۹خانوار) بوده است.
دره آلوچه، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۷خانوار) بوده است.
اورگان، مرکز بخش چنارود و روستایی از توابع این بخش در شهرستان چادگان استان اصفهان ایران می باشد. مردم. مردم این روستا از طایفه استکی چهارلنگ بختیاری، می باشند.امروزه مردم این روستا به لری بختیاری صحبت می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۸ نفر (۱۹۹خانوار) بوده است. قابل ذکر است که بیش از هشت هزار نفر با اصالت اورگانی ، در شهر اصفهان و سایر مراکز مهاجرت ساکن هستند
دلنگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
حسین آباد، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
ده باد سفلی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
شاه کوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
ده باد علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۳۷خانوار) بوده است.
کلیچه (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود جنوبی شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است.مردم این روستا از ایل بختیاری می باشند جمعیت. این روستا در دهستان چنارودجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۵۷خانوار) بوده است.
پرمه علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
صالح آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
پرمه سفلی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۱ نفر (۱۰۰خانوار) بوده است.
چشمندگان سفلی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۰ نفر (۴۹خانوار) بوده است.
فخرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
چشمندگان مجید، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۴۶خانوار) بوده است.
حیدرآباد، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۱۵ خانوار) بوده است.
گاله کجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
درک آباد (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۹ نفر (۸۰خانوار) بوده است.
قلعه زنبور علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
تقی آباد، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۵خانوار) بوده است.
نصیرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
اصفهانک ساکی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
اصفهانک سفلی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
کبریائی (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده است.
اصفهانک عبدل، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۴خانوار) بوده است.
اصفهانک علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
اصفهانک مشاعی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
جزن آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۳۵خانوار) بوده است.
پرزگان خراج، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
پرزگان سفلی، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۵خانوار) بوده است.
جان احمد (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۹خانوار) بوده است.
مهرادران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۴۷خانوار) بوده است.
چشمندگان علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
مهدیه (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۱۶خانوار) بوده است.
جلال آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۸خانوار) بوده است.
لگاله (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۳۲خانوار) بوده است.
ونک علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
فراموشجان، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان است. جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۱ نفر (۲۵۴خانوار) بوده است. زبان مردم روستای فراموشجان، ترکی و بختیاری است.
فیض آباد حاج کاظم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۸ نفر (۵۳خانوار) بوده است.
چهل چشمه (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. مردمان این روستا از طایفه گورویی و بخشی از خوانین مردانی می باشند. در وصف پایه گذاری این روستا باید به زنده نام آقا ملا لطفعلی گورویی اشاره کرد. ایشان توانست با استفاده از موقعیت سیاسی خود( کسب حکم کلانتری از محمدرضا شاه پهلوی ) اقدام به تاسیس اولین خانه ها و ایجاد سپاه دانش نماید. نامبرده به همراه سالار شجاع بختیاری و آ محمدباقر اورش صالحی با حضور در مراسمی در سال ۱۳۲۷ احکام کلانتری خود را توسط سپهبد رزم آرا دریافت نمودند. مردم. مردم این روستا لرتبار و از ایل بختیاری می باشند که به گویش لری بختیاری سخن می گویند جمعیت. این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۲۸خانوار) بوده است.