Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ش از میلاد، با فلسفهٔ پیشاسقراطی آغاز شد. تالس فیلسوف سده های ۶ و ۷ پیش از میلاد، چون از پذیرش دلیل های فرای طبیعی و آوردن توضیح های افسانه ای و مذهبی برای پدیده های طبیعی سر باز زد و ادعا کرد که هر رویدادی باید عاملی طبیعی داشته باشد، عنوان «پدر علم» را از آن خود کرد. لئوکیپوس (فیلسوف) (نیمهٔ نخست سدهٔ ۵ پیش از میلاد) مکتب اتم گرایی را ایجاد کرد و پس از او دموکریت این مکتب را به تفصیل توضیح داد. اتم گرایی به این معنی است که هر چیزی در جهان از عنصرهایی تغییرناپذیر و تجزیه نشدنی به نام اتم ساخته شده است. فیزیک در یونان. ارسطو (سال های ۳۸۴–۳۲۲ پیش از میلاد) شاگرد افلاطون این اندیشه را پیشنهاد کرد که مشاهدهٔ پدیده های فیزیکی در نهایت منجر به شناخت قوانین طبیعی حاکم بر آن ها می شود. او این پیشنهاد را در قالب یک کتاب با نام «فیزیک» (Physics) ارائه کرد. در دوران کلاسیک یونان (سده های ۴، ۵ و ۶ پیش از میلاد) و دوران تمدن هلنی، فلسفهٔ طبیعی کم کم گسترش یافت و به یکی از شاخه های پُر تکاپوی دانش تبدیل شد. در اوایل دوران کلاسیک یونان کروی (گِرد) بودن زمین برای عموم مفهومی جا افتاده بود و نزدیک به سال ۲۴۰ پیش از میلاد بود
که اراتوستن (۱۹۴ تا ۲۷۶ پیش از میلاد) با دقت خوبی توانست پیرامون کرهٔ زمین را برآورد کند. در برابر اعتقاد زمین مرکزی ارسوط، آریستارخوس ساموسی (سال های ۲۳۰ تا ۳۱۰ پیش از میلاد) برهان روشنی بر مرکزی بودن خورشید و نه زمین در منظرمهٔ شمسی آورد. Seleucus of Seleucia از پیروان نظریهٔ آریستارخوس بود و او بود که پی برد، هنگامی که زمین به گرد خورشید در حرکت است هم زمان به دور خودش نیز می گردد. برهانی که آن زمان Seleucus of Seleucia ارائه می کند در دسترس نیست ولی پلوتارک دربارهٔ او گفته است که Seleucus of Seleucia نخستین کسی بود که نظریهٔ مرکزی بودن خورشید را با دلیل اثبات می کند. در سدهٔ سوم پیش از میلاد ریاضی دان یونانی، ارشمیدس پایه های دانش ایستاشناسی سیالات و استاتیک را بنا می کند و قانون اهرم را توضیح می دهد. وی در سال ۲۵۰ پیش از میلاد بر روی اجسام شناور کار می کند و در نهایت به قانونی با نام قانون ارشمیدس دربارهٔ شناوری دست می یابد. کلاودیوس بطلمیوس ستاره شناس نامدار، نوشته ای مفهومی در زمینهٔ اخترشناسی به نام المجسطی فراهم می کند، نوشته ای که بعدها پایهٔ بسیاری از زمینه های دانش شد. بیشتر دست نوشته های دانشمند
ان باستان از بین رفته است حتی کارهای بسیاری از اندیشمندان پرآوازهٔ آن دوران نیز از دست رفته و تنها بخش اندکی از آن ها به جای مانده است. برای نمونه هیپارکوس دست کم چهارده کتاب نوشته بود که می توان گفت هم اکنون هیچ کدام از آن ها به طور مستقیم در دسترس نیست. از ۱۵۰ مورد کارهای خوب مربوط به سامانهٔ فلسفی ارسطویی تنها ۳۰ مورد برجای مانده که تعدادی از آن ها نیز بیشتر شبیه یک مقاله اند تا یک کتاب. ایران و فیزیک. در تمدن اسلامی در دوران خلافت عباسیان بسیاری از کارهای دانشمندان دورهٔ باستان جمع آوری شد و به عربی ترجمه شد. همچنین فیلسوفان اسلامی مانند ابویوسف کندی، فارابی، پور سینا و ابن رشد مفاهیم مطرح شده در میان اندیشمندان یونان را به زبان خود و با توجه به مفهوم های آشنای خود باز ترجمه کردند و توضیح دادند. برجسته ترین این تلاش ها از سوی ابن هیثم و ابوریحان بیرونی بود و نکتهٔ مهم اینجا است که این دانشمندان اسلامی این کارها را پیش از آنکه محققانی چون راجر بیکن و ویتلو در غرب آغاز کنند، انجام داده بودند. دانش دوران باستان با ترجمهٔ از عربی به لاتین دوباره به دنیای غرب وارد شد ولی این بار این ترجمه ها با نظرهای الهی اسل
ام و یهود در گوشه و کنار آن ها آمیخته شده بود و این رویداد تأثیر مهمی بر فیلسوفان قرون وسطی مانند توماس آکویناس، اخلاق گرای اروپایی گذاشت. آکویناس کسی بود که همواره در اندیشهٔ آشتی دادن فلسفهٔ دوران باستان با الهیات مسیحی بود و از ارسطو با نام بزرگترین اندیشمند دوران باستان یاد می کرد و در جاهایی که مطلب مغایر با انجیل بود، فیزیک ارسطویی پایهٔ توضیحات فیزیکی کلیساهای اروپا می شد. گالیله و خیزش فیزیک ریاضیاتی. گالیله همچنین به عنوان «پدر علم اخترشناسی نوین رصدی»، و «پدر فیزیک نوین»، و «پدر علم»، و «پدر علم نوین» شناخته می شود. استیون هاوکینگ می گوید «گالیله احتمالاً بیش از هر شخص دیگری مسئول به وجود آمدن علم نوین است.» گالیله از کشف ماه های گالیله ای که در سال ۱۶۰۹ میلادی با تلسکوپ خود انجام داده بود، در کتاب خود سایدروس نونسیوس که در سال ۱۶۱۰ منتشر شد صحبت به میان آورد، و از این فرصت استفاده کرد تا موقعیتی به عنوان فیلسوف و ریاضیدان در دربار خاندان مدیچی بیابد. به عنوان فیلسوف دربار، ازو انتظار می رفت در مباحث فلسفی دربار با دیگر فیلسوفان به شیوه ارسطویی مشارکت کند. او به سبب نوشتارهایش همچون کتب "The Assayer
" و "Discourses and Mathematical Demonstrations Concerning Two New Sciences" محبوبیت پیدا کرد. این دو اثر گالیله در سال ۱۶۳۲ و پس از اینکه به سبب انتشار کتاب دیگرش "گفتگو در باب دو سامانه بزرگ جهان" مورد حبس خانگی قرار گرفت چاپ شدند. گالیله به بیان ریاضی مکانیک طبیعت علاقه مند بود و می کوشید حرکت را به صورت ریاضی درآورد. این سنت با تأکید غیر ریاضی مجموعه «تاریخچه آزمایش ها» توسط فلسفه دانانی همچون ویلیام گیلبرت و فرانسیس بیکن ترکیب شد؛ و به جنبشی انجامید که در سراسر اروپا به شدت دنبال شد که شامل اوانجلیستا توریچلی و دیگران در ایتالیا، مارین مرسن و بلز پاسکال در فرانسه، کریستیان هویگنس در هلند، و رابرت هوک و رابرت بویل در انگلستان بودند. آزمایش های فیزیکی در سده هجدهم و اوایل سده نوزدهم. در همین هنگام، سنت آزمایش گری که توسط گالیله و شاگردانش پایه گذاری شده بود، به راه خود ادامه داد. انجمن سلطنتی در انگلستان و فرهنگستان علوم در فرانسه مراکز مهمی برای انجام و گزارش کارهای تجربی شدند، و نیوتون خود از تأثیرگذارترین آزمایش گران، به ویژه در زمینه آزمایش های نورشناختی شد که در آن ها یک منشور نور سفید را به طیف های ر
نگی تشکیل دهنده اش تقسیم می کند. او برای این کار و چاپ کتابش با نام "نورشناسی" در سال ۱۷۰۴ بسیار مورد توجه قرار گرفت. آزمایش های در زمینه مکانیک، نورشناسی، مغناطیس، الکتریسیته ایستا، شیمی، و فیزیولوژی در طول سده ۱۸ام آنچنان از هم تمایزپذیر نبودند، ولی تفاوت های بنیادین در روش های انجام و در نتیجه، طراحی آزمایش آرام آرام در حال پدید آمدن بودند. برای نمونه، تلاش ها در زمینه فشار آوردن به واکنش های شیمیایی برای بروز نیروهای نیوتونی نافرجام ماندند و در عوض، باعث شکل گرفتن روش های مدون برای طبقه بندی عناصر شیمیایی و واکنش ها شدند. ترمودینامیک، مکانیک آماری و نظریه الکترومغناطیس. تأسیس فیزیک ریاضیاتی انرژی بین دهه ۱۸۵۰ تا ۱۸۷۰ رخ داد. در حالی که پیر لاپلاس بر روی مکانیک اجرام آسمانی کار می کرد و با فیزیکی رابطه داشت که کاملاً معلوم (دترمینستیک) و برگشت پذیر بود. فیزیک انرژی که فقط به صورت جریان هایی از گرما بود مکانیک را به زیر سؤال برد. تکیه بر نظریه مهندسی لازار کارنو، نیکولا سعدی کارنو و بنویت پال امیل کلایپرون و آزمایش جیمز ژول مبنی برای تغیرپذیری شکل های الکتریکی، گرمایی، شیمیایی و مکانیکی کار؛ و تمرینات امتحا
ن ریاضی کمربیج در ریاضی تحلیلی؛ ویلیام تامسون دایره ای از فیزیکدانان تأسیس کرد که کارهای آنان به قانون بقای انرژی (اکنون به نام قانون اول ترمودینامیک شناخته می شود) منجر شد. کار آن ها به زودی با کار دو فیزیکدان آلمان یولیوس روبرت فون مایر پ هرمان فون هلمهولتز در رابطه با بقای انرژی یکسان درآمد. در نظر گرفتن اشارات ریاضی خود را از کار جریان گرما ژوزف فوریه (و اعتقادات مذهبی و زمین شناسی وی), تامسون بر این باور بود که اتلاف گرما با زمان به عنوان قانون تشریح شد و اکنون به صورت قانون دوم ترمودینامیک شناخته می شود. اگرچه تفسیرهای دیگری از ترمودینامیک توسط رودلف کلازیوس فیزیکدان آلمانی به وجود آمد اما مکانیک آماری توسط لودیگ بولتزمان و فیزیکدان انگلیسی جیمز کلارک ماکسول تأسیس شد که انرژی را اندازه گیری سرعت ذرات می دانست. کلازیوس با ربط دادن احتمالات آماری حالتهای ساختاری معین این ذرات با انرژی این حالتها، پراکندگی انرژی را میل آماری آرایش مولکولی به سمت حالتهای محتمل و نامرتب در حال افزایش تعبیر کرد. همو بود که واژه «آنتروپی» را برای توصیف حالتهای نامرتب یک سیستم رایج ساخت. برداشت آماری در برابر برداشت مطلق قانون
دوم ترمودینامیک مجادله بزرگی را به وجود آورد که چندین دهه ادامه یافت (بحث «شیطان ماکسول» نیز از همین جا سرچشمه گرفت)، تا اینکه فهم و درک رفتار اتمی در قرن بیستم بالاخره به این منازعه پایانی قابل قبول داد. در همین زمان بود که فیزیک نوینِ انرژی، تحلیل پدیده های الکترومغناطیسی را متحول گردانید. این تحولات به خصوص با معرفی مفهوم میدان و نیز انتشار کتاب مشهوری از ماکسول با نام "رساله الکتریسیته و مغناطیس" در سال ۱۸۷۳ تحقق یافت که خود بخشی از آن بر اساس مطالعات نظریه پردازان آلمانی همچون کارل فریدریش گاوس و ویلهلم وبر بود. توصیف گرما با حرکات ذره ای، و نیز افزوده شدن نیروهای الکترومعناطیسی به دینامیک نیوتونی، پایه و تکیه گاه نظری مستحکمی را برای مشاهدات تجربی فراهم نمود. پیش بینی نور به عنوان منتقل کننده انرژی به صورت موج از میان یک «اتر نوری»، و همچنین تأیید ظاهری آن پیش بینی به وسیلهٔ آشکارسازی تابش الکترومغناطیسی توسط هاینریش هرتز در سال ۱۸۸۸ میلادی، پیروزی بزرگی برای فیزیک نظری محسوب گشت، و این فکر امکان وجود نظریات میدانی پایه ای دیگر را باعث گردانید. تحقیق بر روی چگونگی انتقال امواج الکترومعناطیسی در همان زما
ن با آزمایش های نیکولا تسلا، چاندرا بوز و گولیلمو مارکونی در سال های ۱۸۹۰ آغاز گردید، که منجر به اختراع رادیو گشت. سال ۱۹۰۰ و پدیدار شدن فیزیکی نوین. در سال های حلول قرن جدید میلادی، کاستی هایی رفته رفته در حال پدیدار شدن بودند که پیروزی نظریات ماکسول را کمرنگ تر و کمرنگ تر جلوه و باعث بروز تدریجی نگرانی هایی شدند. به طور مثال آزمایش مایکلسون-مورلی در باب سرعت نور و زاویهٔ حرکت زمین در اتر ناموفق بود. نظر هندریک لورنتز مبنی بر اینکه اتر قابلیت فشرده سازی ماده را داشته که ممکن است به نامریی شدن آن منتهی شود خود مشکلاتی را ایجاد می کرد چرا که یک الکترون فشرده که توسط جوزف جان تامسون بریتانیایی در سال ۱۸۹۷ آشکارسازی گردیده بود ناپایدار قلمداد می شد. از سوی دیگر، اقسام تشعشع های غیر منتظرهٔ دیگری نیز توسط آزمایشگران در حال کشف شدن بود. به طور نمونه کشف قابلیت خودکار برخی مواد در ساطع کردن تشعشعات همانند پرتوی ایکس توسط ویلهلم کنراد رونتگن در سال ۱۸۹۵ و نیز هانری بکرل در ۱۸۹۶ باعث ایجاد هیاهوی زیادی در مجامع علمی گردید. پیر کوری و همسرش ماری کوری واژهٔ «واپاشی هسته ای» را جا انداختند تا بتوانند این خاصیت ماده را ت
وصیف کنند. آن ها تلاش های موفقی در منفردسازی عناصر پرتوزای رادیم و پولونیم از خود برجای گذاشتند. سپس ارنست رادرفورد و فردریک سادی متوجه شدند که پرتوهایی که بکرل مشاهده کرده بود از جنس الکترون (بتا) و هلیم (آلفا) بودند؛ و در سال ۱۹۱۱ رادرفورد مشخص گردانید که تمرکز جرمی اتم ها در هستهٔ آن ها بوده و بار مثبت دارد که الکتروهایی را در مداری در گردش به دور خود تجسم می کرد، پیکربندیی که از لحاظ نظری ناپایدار (و لذا ناممکن) می نمود. مطالعات پرتودهی و تلاشی رادیواکتیویته همچنان تمرکز بسیاری از دانشمندان و گروه های محقق علوم فیزیک و شیمی را تا دهه ۱۹۳۰ به خود مشغول گردانید. تا اینکه شکافت هسته ای درب بهره برداری عملی از آنچه که انرژی هسته ای نامیده شد را متوالیاً بازگردانید. اما در همین دوران، نظریه های افراطی دیگری نیز در حال شکل گیری بودند. در سال ۱۹۰۵ به طور نمونه آلبرت انشتین که در سوییس در دفتر ثبت اختراعات مشغول به کار بود مدعی گردید که سرعت نور در تمام دستگاه های مرجع لخت ثابت است و قوانین الکترومغناطیس بایستی معتبر و مستقل از مفروضات دستگاه مرجع باقی بمانند، که این خود باعث غیرضروری شدن نظریه اتر گردید و این مف
هوم را معرفی کرد که مشاهدات فضا و زمان بستگی به حرکت نسبی مشاهده شونده و مشاهده کننده داشت، مفهومی که به «نسبیت خاص» معروف گردید؛ و از همین جا سپس تعادل پذیری کمیتهای جرم مادی و انرژی طبق معادله هم ارزی جرم و انرژی بیان گردید. در همان سال انشتین در مقاله ای دیگر مدعی شد که نور به صورت کمیتی گسسته («کوانتم») در فضا پراکنده می شود، و این طبق ثابتی بود که ماکس پلانک در سال ۱۹۰۰ بدان رسیده بود که با آن توزیع پرتوی جسم سیاه به طور دقیقی بیان می گشت. انشیتن از همین مفهوم در مقالهٔ خود برای توضیح دادن خواص ناشناختهٔ اثر فوتوالکتریک استفاده کرد. نیلز بور دانمارکی نیز از همین ثابت در سال ۱۹۱۳ برای توصیف چگونگی پایداری مدل اتمی رادرفورد و نیز فرکانس نور ساطع شدهٔ گاز هیدرژنی استفاده کرد. تحولات اساسی: نسبیت عام و مکانیک کوانتمی. پذیرش نظریات انشتین و طبیعت کوانتیکی نور و نیز مدل اتمی بوهر همه با هم مشکلات تازه ای آفریدند که منجر به تلاشی تمام عیار جهت بازیابی مجدد مبانی و اصول فیزیک گردید. بسط نسبیت به دستگاه مرجع شتابدار («نسبیت عام») در دههٔ نخست قرن بیستم سرآغاز حرکتی بود که بنیان دانش فیزیک را تکانی مهیب داد: انشتی
ن نظریه ای جدید ارائه کرد که مبنی برهم ارزی بین نیروی لَخت شتاب و گرانشی بود، که در نتیجه باعث انحنادار و متناهی شدن فضا گردید، که این بنوبهٔ خود منجر به پیش بینی پدیده هایی همچون همگرایی گرانشی و اعوجاج زمان در میدان های گرانشی گردید. نظریهٔ اتم کوانتیزه در دهه دوم میلادی مبدل به یک نظریهٔ مجزا و مهمی گردید که به مکانیک کوانتمی معروف شد. تا آن زمان نظریهٔ کوانتمی صرفاً متکی بر «اصل توافق» بود که بیان می دارد نتایج فیزیک کلاسیک باید به صورت حالات حدی نتایج مکانیک کوانتمی دربرگرفته شوند. اما این نظریه زمانی روی دور افتاد که اثر کامپتون نشان داد که نور اندازه حرکت داشته و از روی ذرات قابلیت پراشیدگی دارد، و نیز زمانی که لویی دوبروی مدعی شد که همانطوری که امواج الکترومعناطیس رفتار ذره گونه از خود نشان می دهد، ماده نیز از خود رفتار موجی می تواند نشان دهد، که این مفهوم بنیادی را امروزه با نام دوگانگی موج-ذره بیان می کنند. این اصول جدید کوانتیکی در سال ۱۹۲۵ میلادی توسط ورنر کارل هایزنبرگ، ماکس بورن، و پاسکوال جردن به صورت مکانیک ماتریسی فرمول بندی شدند. این توصیف بر اساس روابط احتمالاتی بین حالات «گسسته» ذرات بیان
می گردید و با مفهوم علیت در تضاد قرار داشت. اما یک سال بعد در سال ۱۹۲۶ اروین شرودینگر نظریهٔ کوانتمی معادلی ارائه داد که این بار بر اساس مبانی موج بنا نهاده شده بود و توصیفی دلپذیرتر برای طرفداران فیزیک کلاسیک عرضه می کرد. لیکن اصل عدم قطعیت هایزنبرگ که در سال ۱۹۲۷ ارائه گردید اذعان داشت که اندازه گیری دقیق و هم زمان موقعیت و تکانه یک ذره غیرممکن است، و علاوه بر این نیز تفسیر کپنهاکی (که به افتخار شهر نیلز بوهر نامگذاری گردیده است) کماکان با مفهوم علیت از خود تضاد نشان می داد، تا جاییکه انیشتین خود اغلب از این خاصیت نظریه کوانتمی ابراز نارضایتی می کرد و می گفت: «خدا در اداره جهان تاس نمی اندازد». دهه ۱۹۲۰ میلادی همچنین مطالعات ساتیندرا بوز بر روی مکانیک کوانتمیِ فوتون به تولید آمار بوز-انیشتین، نظریه چگالش بوز-اینشتین، و کشف بوزون انجامید. ساختن بنیادهای فیزیکی جدید. در سال ۱۹۲۸ درحالی که فلاسفه سخت مشغول بحث بر سر طبیعت جهان هستی بودند، نظریه های کوانتیکی همچنان در حال تولید نتایج شگفت انگیزی بودند. از جمله پل دیراک دست به فرمول بندی ساختاری نسبیتی برای مکانیک کوانتمی زد. با اینحال، تلاش های برای کوانتیزه کر
دن الکترومغناطیس در دهه ۱۹۳۰ با مشکلات جدی مواجه گردید. خصوصاً مسئلهٔ صور نامحدود در این نظریه همچنان تا بعد از جنگ جهانی دوم باقی ماند، زمانی که جولیان شوینگر، ریچارد فاینمن، و سین ایترو تومونوجا مستقلاً روش بازبهنجارش، که به تولید الکترودینامیک کوانتومی (Q.E.D.) انجامید را ارائه نمودند. ظهور نظریه میدان های کوانتومی و برهمکنش تبادلی و ذرات کوته عمر مجازی (که حاصل خواص قوانین جهان کوانتمی بودند) باعث اشاعهٔ نظریه های جدید ذرات بنیادی گردیدند. به ویژه، هیدکی یوکاوا این نظریه را مطرح ساخت که هسته اتم با وجود بار مثبت هسته توسط نیروی برد کوتاهی به هم نگه داشته می شود که واسطش ذره ایست که بزرگی آن میان الکترون و پروتون است. این ذره که در سال ۱۹۴۷ مطرح گردید پیون نام گرفت، و یکی از تعداد ذرات مهمی بود که از دههٔ ۱۹۳۰ به بعد یکی پس از دیگری کشف شدند، از جمله نوترون، پوزیترون (نسخهٔ پادماده الکترون)، و میون. کشف این ذرات اغلب توسط روش های آشکارسازی همانند اتاقک ابری، امولسیون هسته ای، اتاقک حباب، و شمارش هم فرودی انجام گرفت. در اوایل، کشف این ذرات اغلب توسط ردهای یونشی پرتو کیهانی صورت می گرفت، لیکن رفته رفته جای خ
ود را به سیستم های شتاب دهنده ذره ای دادند که تا به امروز همچنان در حال تکامل به سر می برند. برهمکنش این ذرات با پراکندگی و واپاشی یک کلید برای پایه های تئوری های مکانیک کوانتم گردید. موری ژلمن و یوئیل نئومن شروع به تقسیم بندی ذرات بر پایه ویژگی هایشان کردند و نام آن را راه هشت گانه نامیدند، و این موضوع موجب به وجود آمدن جای خالی برای ذرات کشف نشده با ویژگی های معین شد (مشابه پیش بینی های علمی مندلیف)، که مشهورترین آن ، بود که در آزمایشگاه ملی بروکهیون در سال ۱۹۶۴ کشف گردید، و موجب شد که ایده «کوارک» ها برای ترکیب هادرون به وجود آید. اگرچه مدل کوارک در ابتدا به نظر می رسید در توضیح نیروی هسته ای قوی ناتوان باشد، اما باعث رقابت نظریه هایی مانند نظریه ماتریس اس و، به وجود آمدن کرومودینامیک کوانتومی گردید و در دهه ۱۹۷۰ بالاخره ذرات بنیادی دسته بندی شدند، که اکنون به نام «مدل استاندارد» مشهور است و بر پایه ریاضیات نظریه پیمانه ای قرار گرفته است، که به خوبی توانایی تشریح تمام نیروهایی بنیادی طبیعت به جز گرانش را داشت، و به موضوعی بدل گشت که باید حل شود. مدل استاندارد با برهمکنش الکتروضعیف و کرومودینامیک کوانتومی ب
ه عنوان یک ساختار که در نظریه گروه ها به شکل "(SU(3)×SU(2)×U(1" نمایش داده می شوند به وحدت می رسند. فرمول بندی اتحاد نیروی الکترومغناطیسی و نیروی هسته ای ضعیف در مدل استاندارد توسط عبدالسلام، استیون واینبرگ و، متعاقباً، شلدون لی گلاشو انجام شد. بعد از آن در سرن جریان خنثی ضعیف کشف شد، که بوزون میانجی آن بوزون های دبلیو و زد بودند و به همین خاطر در سال ۱۹۷۹ جایزه نوبل فیزیک به این سه نفر تعلق گرفت. با اینکه مدل استاندارد از طریق پیش بینی ذرات و برهمکنش های میان آن ها در انرژی های مختلف به خوبی امتحان خود را پس داده است اما هنوز نظریه ای مدل استاندارد را با نسبیت عام به شکل یک نظریه واحد در نیارورده است اگرچه نظریه ریسمان تلاش خود را می کند. از دهه ۱۹۷۰ فیزیک ذرات بنیادی در تلاش بوده است تا با بررسی شرایط اولیه بعد از مهبانگ یا به نوعی کیهان شناسی زمان های اولیه به اتحاد برسد. با این حال از اوایل دهه ۱۹۹۰ مشاهدات اخترشناسی چالش های جدیدی را پیش روی اخترشناسان قرار داده است همانند چرایی پایداری جهان (مسئله ماده تاریک) و چرایی شتاب جهان (مسئله انرژی تاریک). علوم فیزیکی. در قرن نوزدهم میلادی، علم فیزیک بیشتر تا ای
نکه بر اساس تلاش برای یافتن انرژی و اصول حرکت و قوانین طبیعی ماده بنا شده باشد، غالباً بر اساس روش های پیشرفته تحلیلی پایه گذاری شده بود که در آن زمان استفاده روزافزون و دسترسی فراینده ای پیدا کرده بودند. علومی همچون صداشناسی، ژئوفیزیک، اخترفیزیک، آیرودینامیک، فیزیک پلاسما، سرماشناسی، و فیزیک حالت جامد به شاخه های دیگر پژوهش فیزیک همانند نورشناخت، دینامیک شاره ها، الکترومغناطیس، و مکانیک پیوستند. در قرن بیستم فیزیک حتی با مهندسی برق، مهندسی هوافضا، و مهندسی و علم مواد نیز پیوندهای بسیار نزدیکی برقرار کرد، و فیزیکدان ها علاوه بر محیطهای آکادمیک، در آزمایشگاه های دولتی و صنعتی نیز مشغول به کار شدند. با رشد چشمگیر جمعیت فیزیکدان ها و به دنبال جنگ جهانی دوم، مرکز ثقل فعالیت های علمی فیزیک در کشور آمریکا متمرکز گردید. لیکن در دهه های اخیر علم فیزیک بیش از هر زمانی در گذشته حالتی همگانی و بین المللی پیدا کرده است.
جوبیلو ایواتا یک باشگاه فوتبال در شهر ایواتا، استان شیزوئوکا در کشور ژاپن است که برای فصل ۲۰۲۴ قرار است در جی لیگ بازی کند. این باشگاه در سه دوره متوالی(۱۹۹۹,۲۰۰۰,۲۰۰۱) حضور در فینال جام باشگاه های آسیا را تجربه کرده است و از این نظر در بین باشگاه های آسیایی رکورددار است. در دوره ۱۹۹۹ با شکست تیم استقلال تهران با نتیجه ۱-۲ در ورزشگاه آزادی تهران به مقام قهرمانی این مسابقات رسید. اما در دو دورهٔ بعدی این مسابقات به ترتیب با شکست برابر الهلال و سوون سامسونگ در فینال، به مقام نایب قهرمانی دست یافت. این باشگاه در سال ۱۹۹۹ قهرمان سوپرجام آسیا شد. جوبیلو ایواتا سابقهٔ سه قهرمانی و سه نایب قهرمانی در جی لیگ را نیز دارد. این تیم همچنین دو بار به مقام قهرمانی و سه بار به مقام نایب قهرمانی در جام جی لیگ رسیده است. دیدار دو تیم جوبیلو ایواتا و شیمیزو اس-پالس، دربی شیزوئوکا تلقی می شود. از مربیان مشهور این باشگاه می توان به فیلیپه اسکولاری اشاره کرد. دونگا مربی برزیلی، از بازیکنان سابق این باشگاه بوده است. ماسامی ایهارا و لی کئون-هو از دیگر بازیکنان برجسته این باشگاه بوده اند. ستاره روی لوگو به ازای هر ۱ قهرمانی لیگ داخل
ی زده شده است.
در جریان عزاداری شیعیان در روز عاشورا (۱۵ آذر) ۱۳۹۰ سه بمبگذاری مختلف روی داد که طی آن ۷۸ نفر کشته و بیش از ۱۵۰ نفر زخمی شدند. در شهر کابل یک انفجار انتحاری در زیارتگاه ابوالفضل روی داد. انفجار دیگری در مزار شریف شش کشته و چندین زخمی در بر داشت. در قندهار نیز انفجار دیگری تعدادی را مجروح کرد. حمله انتحاری به عزاداران در افغانستان کم سابقه بوده است. همزمان نمایندگان کشورهای مختلف در بن گرد هم آمده اند تا دربارهٔ آینده افغانستان بحث کنند. عاملان. در روز حادثه گروه طالبان این حملات را محکوم کرده و آن را "ظالمانه و وحشیانه" خواندند..چندی بعد یک گروه تروریستی پاکستانی به نام لشکرِ جهنگوی مسئولیت این حمله را به عهده گرفتند. بیشتر باورها بر این است که این حمله کار سازمان استخباراتی پاکستان (ISI) است که می خواهد با آدرس های اغوا کننده، دولت و مردم افغانستان را اغفال کنند.
منطقهٔ آموزشی مستقل هیوستون بزرگ ترین مدرسهٔ دولتی در تگزاس و هفتمین آن در ایالات متحده است. این منطقهٔ آموزشی به قسمت اعظم شهر هیوستون و چندین شهر مجاور و وابسته خدمات ارائه می دهد. مشابه اغلب مناطق تگزاس، این مدرسه نیز مستقل از حوزهٔ قضائی شهر هیوستون یا سایر شهرها و شهرستان هاست. مقر اصلی این منطقهٔ آموزشی در مرکز پشتیبانی آموزشی هاتی مائه وایت (HMWESC) در هیوستون واقع است. در سال ۲۰۰۹ این منطقهٔ آموزشی توسط آژانس آموزشی هیوستون با درجهٔ «قابل قبول از نظر آموزشی» رتبه بندی شد.
شترمرغ استرالیایی یا (اِمو) بزرگ ترین پرنده بومی استرالیا است. شترمرغ استرالیایی بزرگ ترین پرنده ای است که بومی استرالیا است و در استرالیا سه زیر گونه از شترمرغ استرالیایی وجود دارد. و تنها گونه موجود از سردهٔ Dromaius است. این پرنده از لحاظ ارتفاع، پس از شترمرغ آفریقایی، دومین پرنده بزرگی است که در جهان وجود دارد. بزرگ ترین پرنده ها می توانند به اندازهٔ برسند. اِمو پس از دو گونهٔ شترمرغ و دو گونه شترمرغ شاخدار، چهارمین (یا احتمالاً پنجمین) پرندهٔ سنگین وزن دنیا هم محسوب می شود که به طور متوسط اندکی بیشتر از پنگوئن امپراتور وزن دارد. اِموهای بالغ، به طور میانگین دارای وزنی بین هستند که میانگین آن در نرها و ماده ها به ترتیب می باشد. ماده ها معمولاً اندکی بزرگ تر از نرها هستند. شترمرغ استرالیایی به صورت روزگرد از انواع گیاهان بومی تغذیه می کند. تنوع رژیم غذایی این شترمرغ ها، بستگی به در دسترس بودن فصلی گیاهانی همچون آکاسیا، دم اسب درختی و تیره گندمیان دارد. البته رژیم غذایی این پرنده منحصر به این گیاهان نیست و اِموها همچنین از حشرات و سایر بندپایان از جمله ملخ، جیرجیرک، سوسک، کفشدوزک، انواع لاروها، مورچه، عنکبو
ت و هزارپا هم تغذیه می کنند این حشرات، بخش بزرگی از پروتئین مورد نیاز آنها را هم فراهم می نماید. شترمرغ استرالیایی عموماً و البته غیررسمی، به عنوان یک نماد (سمبل)، پرندهٔ ملی استرالیا در نظر گرفته می شود و به اتفاق کانگورو بر روی نشان ملی استرالیا حضور دارد.
ورزشگاه یاماها یک ورزشگاه فوتبال در شهر ایواتا، استان شیزوئوکا واقع در کشور ژاپن می باشد. این ورزشگاه میزبان بازی های خانگی باشگاه جوبیلو ایواتا در رقابت های جی لیگ است. گنجایش این ورزشگاه ۱۶٬۸۷۹ هزار نفر است.
بخش آباد روستایی در دهستان لاسگرد بخش سرخه شهرستان سرخه استان سمنان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده است. جغرافیا. بخش آباد منطقه ای است در ۲ کیلومتری جنوب لاسجرد که قبلاً دارای قلعه محل سکونت و مزرعه جهت کشاورزی بوده که به تدریج با بزرگ شدن و رونق گرفتن روستای لاسجرد اهالی ده بخش آباد به لاسجرد مهاجرت کردند؛ ولی هنور کار کشاورزی در این منطقه رواج داشته و تقریباً زمینهای حاصلخیز تری نسبت به مناطق اطراف دارد. در زمان گذشته آب کشاورزی ای منطقه از طریق قنات تأمین می گردیده ولی از سال ۱۳۷۵ به بعد آب قنات این منطقه رو به کاهش یافت و بعد از دو سال به صورت کامل خشک شد و کشاورزان مجبور به حفر چاه شدند. این چاه در ضلع غربی کاروانسرای لاسجرد واقع گردیده است . این منطقه کشاورزی توسط آقای حاج علی النقی کاشانی وقف حضرت حسین بن علی گردیده است. اکثر محصولات بخش آباد خربزه و گندم می باشد.
الگوریتم رنگ آمیزی آزمند (حریصانه) در میان مسائل گوناگون رنگ آمیزی گراف، یک الگوریتم آزمند برای رنگ آمیزی رئوس یک گراف می باشد. این روش رئوس گراف را بر اساس ترتیب مشخصی انتخاب کرده و تلاش می کند با رنگ هایی که در رنگ آمیزی رئوس قبلی به کار رفته آن را به گونه ای رنگ کند که هیچ دو راس مجاوری دارای رنگ یکسان نباشند. در صورتی که امکان استفاده از رنگ های پیشین نباشد یک رنگ جدید به مجموعه رنگ ها اضافه می شود. اگرچه با استفاده از این الگوریتم در همه حالات جواب بهینه برای مسائل رنگ آمیزی بدست نخواهد آمد اما به طور کلی از آن برای کمینه کردن تعداد رنگ های لازم برای رنگ آمیزی گراف استفاده می شود. این الگوریتم از دو قسمت اصلی تشکیل شده است: مرتب سازی رئوس و مرتب سازی رنگ ها مرتب سازی رئوس. معمولاً الگوریتم رنگ آمیزی آزمند، بدترین عملکرد خود را بر روی گراف های کامل دوبخشی k n,n دارد که یال نظیر رئوس xi و xj که i=j حذف شده اند. در صورتی که پس از شماره گذاری رئوس، دو راسی که در یک یال حذف شده قرار دارند به صورت متوالی شماره گذاری شوند، چنین گرافی با n رنگ، رنگ آمیزی می شود درحالیکه یک گراف ۲-رنگ پذیر است؛ بنابراین ترتیب رئو
س در الگوریتم آزمند اهمیت فراوانی دارد. یکی از روش های معمول شماره گذاری رئوس، انتساب کمترین اولویت به راس با کمترین درجه و مرتب سازی بقیه رئوس به همین شکل است. اگر هر زیرگراف یک گراف دارای بیشینه درجه d باشد الگوریتم حریصانه حداکثر از d+۱ رنگ استفاده می کند. برای گرافی با بیشینه درجه D الگوریتم حریصانه از حداکثر D+۱ رنگ استفاده می کند. قضیه بروک نشان می دهد این تعداد با دو استثنا (گراف های cliques, odd cycle) حداکثر برابر D است. یکی از روش های اثبات این نظریه، شماره گذاری رئوس به صورتیست که دو راس اول، مجاور راس نهایی بوده ولی با یکدیگر مجاور نباشند بنابراین تعداد رنگ های استفاده شده الگوریتم آزمند برابر D خواهد بود. پاسخ به این سؤال که آیا برای گراف مفروض G وعدد مفروض K یک الگوریتم آزمند وجود دارد که گراف را با کمتر از K رنگ، رنگ آمیزی کند یا خیر یک مسئله NP-Complete است. تعدادی از معروف ترین الگوریتم های شماره گذاری رئوس عبارتند از: ترتیب خاص از پیش تعیین شده (SPECIFIC-PREDEFINED-ORDERING:SP) ترتیب کاهش درجه نودها (DECREASING DEGREE ORDERING: DD) به عبارت دیگر هر بار راس رنگ نشده با بزرگترین درجه ترتیب افز