Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دامه یافت. تک خوانی ها. میکی در آهنگ «درخشش عشق در توکیو» از مینی آلبوم «»ی دی جی ماکای حضور یافت.همچنین به همراه عضو دیگر گروه،یونهو، به عنوان رپر در آهنگ «لرزش قلب» از آلبوم سوم - «» - حضوری افتخاری داشت. برای دومین سریال خود - «» - ترانهٔ «جایی خالی برای تو» را اجرا کرد.این آهنگ اولین بار در قسمت نهم این سریال پخش شد و در آلبوم موزیک متن های سریال قرار گرفت. آهنگسازی. وی تواناییِ منحصر بفردی در نواختن پیانو و آهنگسازی دارد و تا قبل از شروع به کار بیش از صد آهنگ نگاشته بود.به گفتهٔ یکی از آهنگسازان،صدای بسیار رسای او یادآور خوانندگان پاپ دههٔ هشتاد است!میکی تا بحال ترانه ها و شعرهای فراوانی نوشته است که در آلبوم های کره ای و ژاپنی گروه قرار گرفته اند. به عنوان عضوی از ،با نوشتن ترانهٔ «»،در آلبوم زمستانی ۲۰۰۷ اس ام - «تنها عشق» - حضور داشت.وی همچنین ترانه سرایی و آهنگسازیِ «خداحافظ عشق» را برعهده داشت که در چهارمین آلبوم گروه،«»، قرار گرفت.برای پروژهٔ "تریک"،متن انگلیسیِ ترانهٔ «دوست دختر من» را نوشت. «ببوس آسمان عزیز را»،اولین آهنگ ژاپنی بود که هم ترانه سرایی و هم آهنگسازی آن برعهدهٔ میکی بود،این آهنگ به ع
نوان جزئی از گروه منتشر شد. وی به همراه دو عضو دیگر گروه،یونهو و جونسو،متن رپ ترانهٔ «عشق پس از عشق» را نوشت که در دومین آلبوم گروه،«»، قرار گرفت.برای سومین آلبوم ژاپنی،«»، به همراه آهنگسازی و ترانه سرایی «همدیگر را بوسیدیم،خداحافظ» را انجام داد.در سپتامبر ۲۰۰۹،به همراه جه جونگ،آلبوم دو نفریِ خود را با عنوان «» منتشر کرد که به عنوان آهنگ تصویری سی و پنجمین سالگرد "" انتخاب شد. میکی پس از جدایی گروه نیز به نویسندگی خود ادامه داد.در سال ۲۰۱۰،برای آلبوم بین المللی جی وای جی «»،ترانهٔ «دوستت دارم» را نوشت.در ژانویهٔ ۲۰۱۱،ترانه سرایی و آهنگسازی ترانهٔ «آهنگ بی نام،قسمت اول» را برعهده گرفت که در در مقالهٔ موسیقی جی وای جی،«»، قرار گرفت.همچنین بخش رپ ترانهٔ «ماموریت» را نوشت.برای اولین آلبوم کره ای جی وای جی،«»، به همراه ترانه سرایی و آهنگسازی ترانهٔ «برو بیرون» را انجام داد.این آلبوم در اواخر نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد. دیگر فعالیت ها. در سال ۲۰۰۹، فروشگاه بستنی فروشی «Timeout Gelato» را به مادر خود هدیه کرد. در سال ۲۰۱۱،اعلام شد یوچان و جه جونگ مدیران «Bum's Story» - رستوران و باری در کانگنام - هستند. در سال ۲۰۱۱، به عن
وان مدل تبلیغاتی شرکت هایی چون: چای سرد «تی او» ، بازی ویدئویی «زِلدا» و نودل «اوتوگی» انتخاب شد. وی همچنین به عنوان مدل و سخنگوی کافه رستوران « بلک اسمیت» فعالیت می کند. یوچان به همراه بقیه اعضای "جی وای جی" در تبلیغات شرکت های مختلفی مانند : مسکن «پنزال کیو»، «اِن آی آی»، بازی های رایانه ای « نینتِندو ماریو کارت ۷» حضور دارد. در دوم فوریهٔ ۲۰۱۲، به همراه دیگر اعضای "جی وای جی" به عنوان سفیر افتخاری "«اجلاس امنیت هسته ای»" برگزیده شد. این اجلاس، با حضور رهبران سازمان های بین المللیِ ۵۰ کشور مختلف جهان، به مدت دو روز ( ۲۶ و ۲۷ مارس ۲۰۱۲ ) برگزار شد.
هبةالله بن احمد بن محمّد کاتبوی ملقب به ابن برنیه نوه دختری محمّد بن عثمان عمری، یکی از چهار نایب خاصّ مهدی است. «کتاب فی اخبار ابی عمرو و ابی جعفر العمریین» ابن برنیه در مورد زندگی نامه دو نایب اول مهدی بوده است که شیخ طوسی در کتاب الغیبة مطالب زیادی از این کتاب نقل کرده است. کتاب ابن برنیه یکی از دو منبع اصلی شیخ طوسی در مورد نایبان خاص مهدی بوده است. مادر او، ام کلثوم، دختر ابوجعفر محمد بن عثمان عمری نایب دوم و عروس و منشی حسین بن روح نوبختی نایب سوم امام زمان شیعیان بوده است. بگفته نجاشی ابن برنیه، نزد استادان زیدی مذهب تحصیل کرده است و به ایشان متمایل گردید و معتقد بود امامان شیعه، سیزده نفرند و زید بن علی نیز یکی از امامان شیعه است. بنوشته رجال نجاشی ابن برهیه به این روایت در کتاب سلیم بن قیس استناد می کرد که: «إنّ الأئمّه إثنا عشر من ولد أمیر المؤمنین (ع)» ابن برنیه، به زیارت قبور اهل بیت اهتمام زیادی داشته است. نجاشی، در آخرین سفر زیارتی اش به نجف در سال ۴۰۰ ق، با ابن برنیه همراه بوده است.
سایمون لِـبون (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۵۸) موسیقی دان انگلیسی است که بیشتر به عنوان خوانندهٔ گروه موج نوی دورَن دورَن شناخته شده است. او ۲ سال پس از تأسیس دورن دورن به آن پیوست و تا به امروز در آن عضویت دارد. آن ها طی بیش از ۳ دهه فعالیت موسیقی شان ۲ جایزهٔ گرمی برده اند و آثارشان بارها به جدول پُرفروش ترین های کشورهای مختلف راه یافته است. لِـبون همسری ایرانی تبار به نام یاسمین پروانه دارد.
اجرای خیابانی گونه ای از هنرهای نمایشی است که از متن اقشار مختلف اجتماع برخاسته و با توجه به انگیزه های بروز و ظهور آن، همواره کارکردهای مختلفی از جمله اصلاح رفتارهای اجتماعی داشته و خالقان و بازیگران این عرصه با زبان هنری خود بایدها و نبایدهای زندگی بشری را به فراخور فهم مردم کوچه و بازار بیان کرده اند. در تئاتر خیابانی بازیگر به دور از تمامی عناصر دست و پاگیر صحنه ای در تلاش است تا مخاطب خود را نسبت به موضوعی خاص به هیجان و گاه به تفکر و تعمق در آن مسئله وادارد. در نمایش خیابانی نیازی به طراحی لباس، نور، چهره آرایی و طراحی صحنه نیست، بازیگر این گونه نمایش ها بر اساس موضوع های مورد نظر خود اقدام به اجرای نمایش در مکان و زمانی خاص می کند. در نمایش هایی خیابانی متن نمایش، کارگردانی و بازیگری به موازات هم و در همان مکان خاص اتفاق می افتد. گستردگی اجراهای خیابانی می تواند هر چیزی باشد که از نظر مردم سرگرم کننده است. از حرکات آکروباتیک، دلقک بازی، نقاشی کاریکاتور، تردستی و شعبده بازی و فالگیری گرفته تا نمایش کمدی، آوازه خوانی، رقص، اجرای آثار موسیقی کلاسیک و معرکه گیری. تاریخچه. بعد از شروع قرن بیستم می توان به ت
اریخچه تئاتر خیابانی از دو وجهه سیاسی و هنری به طور جداگانه پرداخت، در اوایل قرن بیستم، به دنبال جنگ جهانی اول و انقلاب شوروی نمایش های خیابانی در اروپا از رونق بسیار برخوردار شد. این تئاتر با هدف تبلیغ و ترویج اجرا می شد و عموماً می خواست که مواضع انقلاب را تبلیغ کند. بعد از جنگ جهانی دوم و به خصوص در دهه ۱۹۵۰ میلادی این روند سیر نزولی یافت تا جنبش دانشجویی فرانسه در اواخر سال های ۶۰ و ظهور رادیکالیسم در اروپا به آن جان تازه ای بخشید. فرق رویکرد این تئاتر با تئاترهای قبلی این بود که اگر در گذشته تئاتر خیابانی در دفاع از پرولتاریا برخاسته بود این بار بر ضدسرمایه داری جهانی سر برآورده بود. به خصوص بعد از جنگ ویتنام خیلی از این نمایش ها با هدف مخالفت با امپریالیزم جهانی شکل گرفت و بعد کم کم تأثیرات سیاسی در این نمایش ها کم شد ولی جای خود را به دفاع از حقوق سیاهان، زنان و اکنون مخالفت با جهانی سازی داد. در حال حاضر هزاران نمایش در صحنه های تئاتر جهان به اجرا درمی آیند تا حق و معنویت از دست رفته بشر معاصر را فریاد بزنند و باطل را محکوم کنند.
ماهر اسد (زادهٔ ۸ دسامبرِ ۱۹۶۷ در دمشق) برادر کوچکتر بشار اسد است که فرمانده گارد ریاست جمهوری و فرمانده لشکر چهارم زرهی سوریه بعثی بود. زندگی. او متولد ۱۹۶۷ و فارغ التحصیل دانشگاه دمشق است و پس از برادرش باسل، به ارتش پیوست. پس از مرگ باسل در سال ۱۹۹۴ برخی معتقد بودند که او به عنوان جانشین پدر معرفی خواهد شد اما به دلیل پایین بودن سنش، بشار اسد به عنوان رئیس جمهوری انتخاب شد. فعالیت های نظامی. مدت کوتاهی پس از انتخاب بشار به عنوان رئیس جمهوری در سال ۲۰۰۰، ماهر به عضویت دومین بخش قدرتمند حزب بعث، یعنی کمیته مرکزی حزب درآمد. سه سال بعد، رسانه های اسرائیل گفتند ماهر به همراه اعضای وزارت خارجه اسرائیل و دو بازرگان اسرائیلی عرب تبار در یک سری جلسات غیررسمی به منظور از سرگیری مذاکرات صلح شرکت کرده است. نام ماهر اسد و آصف شوکت در گزارش تحقیق اولیه سال ۲۰۰۵ سازمان ملل متحد به عنوان طراحان احتمالی قتل رفیق حریری، نخست وزیر پیشین لبنان ذکر شد. جنگ داخلی سوریه. در ماه مارس سال ۲۰۱۱ و پس از آغاز خیزش سوریه در شهر درعا در جنوب سوریه، لشکر چهارم زرهی به فرماندهی ماهر برای سرکوب معترضان اعزام شد. به گفته فعالان حقوق بشر، ا
ز آن زمان هزاران نفر کشته شده اند. در تظاهرات، یکی از شعارهای مخالفان این بود «ماهر ترسو، نیروهایت را برای آزادی بلندی های جولان بفرست.» تانکهای لشکر چهارم در اواخر ماه آوریل ۲۰۱۱، مناطق مسکونی در سوریه را هدف قرار می دادند و نیروهای این لشکر به افرادی که مظنون به شرکت در تظاهرات بودند، حمله می کردند. دولت آمریکا، ماهر اسد و لشکر چهارم را به علت «نقش اصلی در اقدامات دولت سوریه در درعا» مورد تحریم قرار داد و اتحادیه اروپا نیز او را به عنوان «فرمانده اصلی خشونت علیه تظاهر کنندگان» تحریم کرد. پس از سقوط بشار اسد. در ژانویه 2025 شایعاتی مبنی بر بازگشت ماهر اسد به سوریه منتشر شد. روزنامه رأی الیوم برای عبدالباری عطوان در گزارشی نوشت: «انتشار یک شایعه در سوریه باعث دستپاچگی و وحشت گروه های مسلح حاکم بر این کشور شد. به تازگی شایعه شده بود که ماهر اسد، برادر بشار اسد به سوریه بازگشته و همزمان، هواپیماهای روسی بر فراز آسمان این کشور دیده شده اند. رژیم جولانی با شنیدن این شایعه و گسترش آن به شدت دچار دستپاچگی شد تا حدی که اخباری در خصوص عقب نشینی عناصر گروه های مسلح از لاذقیه منتشر شد.بعد از انتشار این شایعه، فعالان و
کاربران فضای مجازی پرچم سرخ سوریه را جایگزین پرچم سبز منسوب به گروه های مسلح کردند.کمی بعد نیز نیروهای حامی نظام بشار اسد حملات را علیه مواضع وزارت کشور سوریه وابسته به رژیم جولانی انجام دادند. تمام این تحولات نشان می دهد که شرایط رسانه ای، سیاسی و نظامی سوریه تا چه حد شکننده است.»
شهید رابع می تواند اشاره به لقب این فقهای شیعه باشد:
سلام بر فرشتگان فیلمی به کارگردانی و نویسندگی فرزاد اژدری و تهیه کنندگی حسن علیمردانی ساخته سال ۱۳۸۹ است. خلاصه فیلم. این فیلم داستان یک دختر بچه به نام شادی است که برای زنده نگه داشتن مادربزرگ بیمار خود دست به کارهای عجیبی می زند. جشنواره ها. جوایز فیلم سلام بر فرشتگان به شرح زیر است.
حمید خادمی (۱۳۴۰ - ۲۹ فروردین ۱۳۹۵) مترجم و ویراستار ایرانی بود. حمید خادمی در سال ۱۳۴۰ در تهران به دنیا آمد. وی یادگیری زبان انگلیسی و مطالعه ادبیات فارسی را از کودکی آغاز کرد، او دانش آموخته دوره کارشناسی زبان و ادبیات فرانسه از دانشگاه تهران است و کارشناسی ارشد زبان شناسی نیز. او ترجمه و ویرایش را از همان سنین جوانی آغاز کرد، وی کار حرفه ای اش را با ترجمه و ویرایش کتاب در زمینه معماری و شهرسازی آغاز کرد و تاکنون بیش از صدها کتاب و مقاله ویرایش شده و ده ها ترجمه از وی موجود است، عمده شهرت وی بخاطر ترجمه آثار شل سیلورستاین است، آن هم به دلیل نثر روان و نزدیک به متن اصلی آن. حمید خادمی، افزون بر اینها، دارای مدرک ممتاز خوشنویسی از سال ۱۳۶۳، از انجمن خوشنویسان ایران است. حمید خادمی سی سال به تدریس خط زیبای شکسته مشغول بوده و دارای مدرک استادی در این رشته است. وی همین روزها، اوایل پاییز سال جاری قرار بود نمایشگاهی انفرادی از تازه ترین آثارش را در الجزایر -و در صورت امکان چند کشور دیگر- برگزار کند. درگذشت. حمید خادمی بعد از یک دوره کما در اثر ایست قلبی؛ ۲۸ فروردین ۱۳۹۵ در شهر درسدن آلمان درگذشت.
شهدای پنجگانه ۵ تن از فقهای شیعه بوده اند که در دوره های مختلف در راه دفاع از مذهب و فقه شیعه بدست مخالفان کشته شده اند. طبق نوشتهٔ عبدالحسین امینی در کتاب شهداء الفضیله، دانشمندان و شرح حال نویسان به استثنای شیخ بهائی که محقق کرکی را شهید ثالث نامیده است، مولی عبدالله تستری خراسانی م۹۹۷هـ را شهید ثالث می دانند و البته این لقب بعدها نیز در مورد قاضی نورالله شوشتری صاحب احقاق الحق و محمدتقی برغانی صاحب منهج الاجتهاد به کار رفته است. شهید اول. شهید اول؛ شیخ شمس الدین محمد بن مکی بن احمد عاملی نبطی جزینی معروف به شهید اول یکی از فقهای بزرگ شیعه است. او در سال ۷۳۴ هجری قمری، برابر ۷۱۲ خورشیدی، متولد و در سال ۷۸۶ هجری قمری، برابر ۷۶۳ خورشیدی، در دمشق به جرم گرایش به مذهب شیعه کشته شد. او از استادان بسیاری، مانند فخر المحققین پسر علامه حلی و سیّد ضیاءالدین عبدالله حلی و سید عمید الدین بن عبد المطلب حلی بهره گرفت. شهید ثانی. شهید ثانی؛ شیخ زین الدین بن علی بن احمد عاملی جُبَعی، معروف به شهید ثانی، از بزرگان فقهاء شیعه. زین الدین شهید ثانی در روز ۱۳ شوال سال ۹۱۱ هجری قمری، برابر ۲۷ اسفند ۸۸۴، در دهکدهٔ جبع (یا جباع)
جبل عامل، در یک خاندان علمی به دنیا آمد و در ۹۶۶ قمری، برابر ۹۳۸ خورشیدی، شهید شده است. شهید ثالث. محمدتقی برغانی، کشته شده به سال: ۱۲۶۳ قمری، احتمالاً در قزوین، که بیشتر او را شهید ثالث و برخی او را شهید رابع می دانند. معمولاً در ایران وی و در هند سید نورالله حسینی شوشتری هر دو به شهید ثالث ملقبند و در ایران محمدباقر اصطهباناتی و در هند سید محمد سبزواری هر دو به شهید رابع ملقبد. سید نورالله حسینی شوشتری کشته شده به سال: ۱۰۱۹ قمری در هند؛ که او نیز (بیشتر در میان مسلمانان هند) به شهید ثالث مشهور است. شهید رابع. محمدباقر اصطهباناتی، کشته شده به سال: ۱۳۲۶ قمری (۱۲۸۶ خورشیدی)، در شیراز؛ که بیشتر در میان شیعیان ایران به شهید رابع شهرت دارد. کتابی هم با نام شهید رابع پیرامون زندگی علمی و سیاسی این فیلسوف مشروطه خواه نوشته شده است. هر چند از نظر تاریخی پس از سید نورالله حسینی شوشتری گاه محمدتقی برغانی را نیز شهید رابع می دانند اما با توضیحات دربارهٔ شهید ثالث او بخصوص در ایران بیشتر به شهید ثالث مشهور است. میرزا محمد کامل دهلوی، احتمالاً کشته شده در دهلی هند. که بیشتر در میان مسلمانان هند به شهید رابع شهرت دارد. سی
د محمدمهدی خراسانی کشته شده بسال ۱۲۱۸ قمری در مشهد نیز بعنوان شهید رابع شناخته شده است. شهید خامس. شهید خامس سید محمدباقر صدر (زادهٔ ۱۳۱۳ ـ ۱۳۵۳ و درگذشتهٔ ۱۳۵۹ ـ ۱۴۰۰) فقیه شیعه و فعال سیاسی عراقی بود؛ که گاه به شهید خامس نیز لقب گرفته است.
ماه چهره خلیلی زاده (۲۵ دی ۱۳۵۵ – ۱۷ مرداد ۱۳۹۹) بازیگر اهل ایران بود. او فرزند سرهنگ خلبان منوچهر خلیلی، خلبان جنگنده و لیدر تیم آکروجت تاج طلایی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، و نوهٔ دختریِ پروین سلیمانی بود. خلیلی دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه آکسفورد انگلستان بود و یک دورهٔ بازیگری را در مدرسه متد (Method School) واقع در لندن گذرانده بود. او بازیگری در تلویزیون را با سریال "مختارنامه" (۱۳۸۹) ساختهٔ داوود میرباقری، و بازی در سینما را با "چشمان سیاه" (۱۳۸۱) ساختهٔ ایرج قادری آغاز کرد. خلیلی در مرداد ۱۳۹۹ بر اثر سرطان لوزالمعده در لندن درگذشت. حرفه. در سال ۱۳۸۸، خلیلی هنگام بازی در فیلم کوتاهی با عنوان "پابوس" دچار آسیب دیدگی شد. در یکی از صحنه های فیلم، او می بایست از تپه ای بالا برود، اما در حین انجام این حرکت، دچار درد شدیدی در ناحیهٔ پشت پا شد که مانع ادامهٔ فعالیتش گردید. پس از انتقال به بیمارستان، مشخص شد که بافت عضلانی پشت پای وی دچار پارگی شده و این آسیب منجر به خونریزی داخلی گردیده است. پزشکان توصیه کردند که وی به مدت ۴۰ روز از انجام هرگونه فعالیت پرهیز کرده و پای خود را ثابت نگه دارد تا ا
ز تشدید خونریزی جلوگیری شود. در پی این توصیه، پای او گچ گرفته شد. درگذشت. ماه چهره خلیلی در ۱۷ مرداد ۱۳۹۹ بر اثر سرطان لوزالمعده در ۴۳ سالگی در لندن درگذشت. پیکر او در ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ با حضور خانواده و دوستانش در آرامستان مسلمانان منطقهٔ هِندون واقع در شمال غرب لندن به خاک سپرده شد. جوایز و افتخارات. تندیس اولین جشنواره فیلمسازی کودک و نوجوان تندیس چهارمین هفته فیلم و عکس (تیرماه ۱۳۸۱)جایزه چهارمین جشنواره فیلم کانادا به عنوان بهترین بازیگر- در سال ۲۰۱۳لوح تقدیر از ۲۶ امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان اصفهان- مهرماه ۱۳۹۱ جایزه اولین جشنواره فیلم و عکس گردشگری برای بهترین فیلم «عید قربان» لوح سپاس از سازمان صدا و سیما برای بازی درمختارنامه
رژهٔ افتخار مفهومی است که افراد ال جی بی تی یعنی همجنس گرایی زنانه، همجنس گرایی مردانه، دوجنس گرایی و ترنسجندر باید به گرایش جنسی خود مفتخر باشند. این افراد در مواقع خاصی به خیابان آمده و به اینکه ال جی بی تی هستند به صورت رژه و راه پیمایی افتخار می کنند. در سال ۱۹۷۰، راهپیمایی های افتخار و اعتراض در شیکاگو، لس آنجلس، شهر نیویورک و سانفرانسیسکو در زمان نخستین سالگرد شورش های استون وال برگزار شد. با گذر زمان این رویدادها سالانه شد و در سطح بین المللی رشد کرد. در سال ۲۰۱۹، در شهر نیویورک و در کل دنیا به مناسبت گرامیداشت پنجاهمین سالگرد شورش های استون وال، بزرگ ترین جشن بین المللی افتخار ال جی بی تی را جشن گرفتند. در این جشن، تنها در منهتن نیویورک پنج میلیون نفر حضور داشتند. زمینه. در سال ۱۹۶۵، جنبش اعتراضی حقوق همجنسگرایان در مراسم یادآوری سالانه که توسط اعضای گروه لزبین "دختران بیلیتیس" و گروه مردان همجنسگرای "ماتاچین" سازمان یافته بود، برگزار شد. اعضای ماتاچین همچنین در تظاهرات حمایت از همجنسگرایان زندانی در اردوگاه های کار کوبا شرکت داشتند. همهٔ این گروه ها در سال ۱۹۶۵ در سازمان ملل و همچنین در مقابل کاخ سفی
د تظاهرات کردند. اوایل صبح شنبه ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹، در پی حمله پلیس به مهمانخانه استون وال، افراد ال جی بی تی در دهکده گرینیچ در محله منهتن جنوبی شهر نیویورک دست به شورش زدند. مهمانخانه استوان وال، یک بار همجنس گرایان بود و به بخش بزرگی از مراجعه کنندگان خدمات می داد، که در بین حاشیه نشینان جامعه ال جی بی تی مانند تراجنسی ها و جوانان بی خانمان محبوبیت زیادی داشت. اولین رژه های افتخار. در روز شنبه، ۲۷ ژوئن ۱۹۷۰، همجنسگرایان آزادی خواه شیکاگو، از پارک واشینگتن اسکوئر به سمت برج آب در تقاطع خیابان های میشیگان و شیکاگو، که از ابتدا این مسیر را برنامه ریزی کرده بودند، یک راهپیمایی ترتیب دادند و سپس بسیاری از شرکت کنندگان به طور خودجوش به سمت مرکز مدنی(ریچارد ج. دالی) پلازا حرکت کردند. آن روز به این دلیل انتخاب شد که رویدادهای استون وال در آخرین شنبه ماه ژوئن آغاز شد و به همین دلیل، سازمان دهندگان راهپیمایی می خواستند به حداکثر خریداران خیابان میشیگان برسند. رژه های بعدی شیکاگو در آخرین یکشنبه ماه ژوئن، مصادف با تاریخ برگزاری بسیاری از رژه های مشابه در سایر نقاط برگزار شده است. سواحل غربی ایالات متحده، شاهد راهپیمایی در
روزهای ۲۷و۲۸ژوئن ۱۹۷۰ بود و راهپیمایی در لس آنجلس در ۲۸ ژوئن همان سال برگزار شد. در لس آنجلس، موریس کایت (بنیانگذار جبهه آزادی خواه گی)، کشیش تروی پری (بنیانگذار یاران جهانی کلیساهای متروپولیتن) و کشیش باب همفریس (بنیانگذار مأموریت ایالات متحده) برای برنامه ریزی یک بزرگداشت دور هم جمع شدند. آنها در رژه پایین بلوار هالیوود مستقر شدند، اما گرفتن مجوز کار ساده ای نبود. آنها نام سازمان خود را《کریستوفر استریت وست》 گذاشتند و در این باره می گویند:《باید تا آنجا که می توانستیم مبهمش می کردیم》، اما کشیش پری یادآوری می کند که رئیس پلیس وقت لس آنجلس "ادوارد ام. دیویس" به وی گفت:《تا آنجا که به من مربوط است، اعطای مجوز به گروهی از همجنس گرایان برای رژه رفتن در بلوار هالیوود همان دادن مجوز به یک گروه دزد و سارق است. 》 کمیسیون مجوز را اعطا کرد، اگرچه هزینه هایی بیش از ۱٫۵میلیون دلار داشت. پس از ورود اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا، کمیسیون تمام الزامات خود را کنار گذاشت، اما هزینه ۱۵۰۰دلاری برای خدمات پلیس گرفته شد. اما وقتی دادگاه عالی کالیفرنیا به پلیس دستور داد که همان طور که هر گروه دیگری را محافظت می کند، گروه همجنسگرایان
را نیز محافظت کند، این مقدار دریافتی نیز رد شد. در ساعت یازده، دادگاه عالی کالیفرنیا به رئیس پلیس وقت دستور داد با توجه به 《قانون اساسی آزادی بیان》، مجوز رژه را صادر کند. از همان آغاز، سازمان دهندگان و شرکت کنندگان رژه لس آنجلس می دانستند که خطر خشونت وجود دارد. "کایت" درست در صبح روز رژه تهدید به مرگ شد. برخلاف رژه های بعدی، اولین رژه بسیار آرام بود. راهپیمایان در مک کادن در هالیوود، لس آنجلس دسته ای تشکیل دادند و به سمت شمال حرکت کردند و از سمت شرق به بلوار هالیوود برگشتند. ادوکیت گزارش داد:《بیش از ۱۰۰۰نفر از همجنسگرایان و دوستانشان نه تنها در یک راهپیمایی اعتراضی، بلکه در یک رژه تمام عیار در بلوار معروف هالیوود، به صحنه آمدند》 روز یکشنبه ۲۸ ژوئن۱۹۷۰، حوالی ظهر در نیویورک، گروه های فعال همجنسگرایان برای یادآوری وقایع سال پیش، رژه افتخار خود را برگزار کردند (که معروف شد به روز خیابان کریستوفر). در ۲ نوامبر۱۹۶۹، کریگ رودول، همسرش فرد سارجنت، آلن برودی و لیندا رودز، پیشنهاد دادند که اولین رژه افتخار همجنسگرایان در فیلادلفیا برگزار شود (که با قطعنامه ای آرسی اچ او(ERCHO)برگزار شد). این یادآوری سالانه، به منظور
داشتن موضوعیت بیشتر، باید به تعداد بیشتری از مردم برسد تا شامل ایده ها و آرمان هایی برای مبارزه بزرگتری شود که درآن درگیر هستیم-یعنی حقوق بشر-. باید هم از نظر زمانی و هم مکانی منتقل شود. ما پیشنهاد می کنیم که سالانه، در آخرین شنبه ماه ژوئن، یک تظاهرات به مناسبت تظاهرات های خودجوش ۱۹۶۹ در خیابان کریستوفر برگزار شود، و این تظاهرات را روز خیابان کریستوفر نامگذاری کنیم. برای این تظاهرات نباید هیچگونه لباس و ضابطه خاصی در نظر گرفته شود. ما همچنین پیشنهاد می کنیم که با سازمان های حامی حقوق بشر در سراسر کشور تماس بگیریم و به آنها پیشنهاد دهیم تظاهرات موازی ای را برگزار کنند. ما یک نمایش حمایت در سراسر کشور را پیشنهاد می دهیم. همه شرکت کنندگان در نشست ECHO در فیلادلفیا به این راهپیمایی رأی مثبت دادند، به جز انجمن ماتاچین شهر نیویورک که رای ممتنع داد. اعضای جبهه آزادی همجنسگرایان (GLF) باعنوان جنبش جوانان همجنسگرا در محله ها(HYMN)، به عنوان مهمانان گروه رودول، در جلسه شرکت کردند. جلسات سازماندهی رژه در اوایل ماه ژانویه در آپارتمان رودول در خیابان ۳۵۰ بلیکر آغاز شد. در ابتدا راه اندازی بعضی سازمان های مهم در نیویورک م
انند اتحادیه فعالان همجنسگرا(GAA) برای اعزام نمایندگان مشکلاتی وجود داشت. کریگ رودول، همسرش فرد سرژانت، آلن برودی، مایکل براون، مارتی نیکسون و فاستر گانیسون از ماتاچین، گروه سی اس ال دی، چتر(CSLDUC)، را تشکیل دادند. برای تأمین بودجه اولیه، گانیسون به عنوان خزانه دار خدمت می کرد، او از سازمان های ملی همجنسگرایان و حامیان مالی درخواست کمک می کرد، در همین حال سرژانت از طریق لیست پستی مشتری های کتابفروشی یادبود اسکار وایلد، و نیکسون با تلاش برای کمک گرفتن از سازمان GLF (که خودش خزانه دارش بود)، تلاش می کردند. دیگر ستون های اصلی کمیته سازماندهی GLF، جودی میلر، جک والوسکا، استیو جری و برندا هوارد بودند. سی اس ال دی با اعتقاد به اینکه افراد بیشتری در این رژه در روز یکشنبه شرکت می کنند، و به عنوان تاریخ شروع شورش های استون وال، تاریخ اولین رژه را برای یکشنبه، ۲۸ ژوئن۱۹۷۰ تعیین کرد. با جایگزینی دیک لایچ به عنوان رئیس گروه ماتاچین توسط مایکل کوتیس در آوریل۱۹۷۰، مخالفت گروه ماتاچین با این رژه نیز پایان یافت. برندا هوارد، یک فعال دوجنسگرا، به دلیل فعالیت در هماهنگی رژه، به عنوان 《مادر افتخار》 شناخته می شود. تام لیمونچی،
فعال دوجنسگرا بعداً گفت:《دفعه دیگر که کسی از شما پرسید چرا رژه های افتخار وجود دارد؟، یا چرا ماه ژوئن را انتخاب کردید؟، به آنها بگویید 《یک زن دوجنسگرا به نام برندا هوارد فکر می کرد که باید باشد. 》 اولین راهپیمایی ها جدی و سرگرم کننده بود و در خدمت الهام بخشیدن به جنبش فعال درحال گسترش بود. راهپیمایی ها در سال های بعد تکرار شدند و راهپیمایی های سالانه بیشتری در شهرهای دیگر نقاط جهان آغاز شدند. در آتلانتا و شهر نیویورک به این راهپیمایی ها راهپیمایی های آزادی همجنسگرایان و روز جشن «آزادی همجنسگرایان» گفته شد. در لس آنجلس و سانفرانسیسکو به «راهپیمایی های آزادی همجنسگرایان» معروف شدند و این روز «روز آزادی همجنسگرایان» نامیده شد. همان طور که شهرهای بیشتر و حتی کوچکتر شروع به برگزاری جشن های خود کردند، این نام ها نیز گسترش یافت. در پی برگزاری این رژه ها ایدئولوژی قدیمی دگرجنس گراهنجاری، نیز مطرح شد و عده ای با هر عملی که همجنسگرایانه تلقی می شد مخالفت می کردند؛ و معتقد بودند که رژه این فرهنگ عجیب و غریب را وارد فضا می کند. این راهپیمایی ها در سطح بین المللی گسترش یافت، و به لندن رسید، جایی که اولین «تجمع افتخار همجن
سگرایان» در ۱ ژوئیه ۱۹۷۲ برگزار شد، تاریخی که به عمد به مناسبت سه سالگی شورش های استون وال انتخاب شده بود. در دهه ۸۰ میلادی، تحول فرهنگی ای در جنبش همجنسگرایان ایجاد شد. فعالانی با ماهیت رادیکال کمتر شروع به تسخیر کمیته های افتخار در شهرهای مختلف کردند، و نام《افتخار همجنسگرایی》 را جایگزین 《آزادی همجنسگرایان》 کردند.
شی جین پینگ (زاده ) سیاستمدار چینی است که از سال ۲۰۱۲ دبیرکل حزب کمونیست چین و رئیس کمیسیون مرکزی نظامی بوده و بدین ترتیب رهبر عالی مقام چین است. شی همچنین از سال ۲۰۱۳ به عنوان رئیس جمهور چین فعالیت می کند. او به عنوان دبیرکل دارای یک کرسی در کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین، عالی ترین نهاد تصمیم گیری چین، است. شی پسر کهنه سرباز کمونیست شی ژونگ سون است و در نوجوانی به دنبال حذف پدرش در جریان انقلاب فرهنگی به شهرستان یانچوان تبعید شد. او در یائودانگ روستایی واقع در شنشی زندگی می کرد که در آنجا پس از چند تلاش ناموفق به حزب کمونیست چین پیوست و به عنوان دبیر محلی حزب مشغول به کار شد. شی پس از تحصیل در رشته مهندسی شیمی در دانشگاه چینهوا به عنوان دانشجوی کارگر-دهقان-سرباز، از نظر سیاسی مدارج ترقی را در استان های ساحلی چین پیمود. شی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ فرماندار فوجیان و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ فرماندار و دبیر حزب ژجیانگ بود. پس از برکناری چن لیانگیو، دبیر حزب شانگهای، شی به مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۷ جای او را گرفت. او سپس در همان سال به کمیته دائمی پلیتبورو حزب کمونیست چین ملحق شد و در اکتبر ۲۰۰۷ دبیر اول دبیرخانهٔ مر
کزی شد. در سال ۲۰۰۸، او به عنوان جانشین فرضی هو جینتائو به عنوان رهبر عالی مقام تعیین شد. در این راستا، شی به عنوان هشتمین معاون رئیس جمهور و نایب رئیس کمیسیون مرکزی نظامی منصوب شد. او در سال ۲۰۱۶ به طور رسمی عنوان هستهٔ رهبری را از حزب کمونیست چین گرفت. در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲ حزب کمونیست چین وی را به عنوان رهبر جدید این کشور و رئیس جدید کمیسیون مرکزی ارتش چین برگزید. در مارس ۲۰۱۸ کنگره ملی خلق با اصلاح قانون اساسی چین، محدودیت دوره های تصدی ریاست جمهوری و معاون ریاست جمهوری چین را برداشت و کمیسیون نظارت ملی را ایجاد کرد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۸ شی جین پینگ بار دیگر برای ریاست جمهوری برگزیده شد و وانگ چی شان نیز معاون رئیس جمهور شد. وی در سال ۲۰۰۷ دبیرکل کمیته حزبی شهر شانگهای بود. در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ حزب کمونیست چین ایدئولوژی شی را «جوهر فرهنگ چین» اعلام کرد. این سومین قطعنامه اساسی حزب کمونیست چین از زمان تأسیس آن است. اولین قطعنامه در سال ۱۹۴۵ برای افزایش و تصویب قدرت مائو تسه تونگ به تصویب رسید. تصمیم به صدور یک قطعنامه دیگر در زمان شی به طور نمادین او را به وضعیت مائو قدرتمندترین رهبر چین می رساند. طرفداران شی جین پینگ
او را «شاهزاده» یا «آقازاده» می نامند؛ زیرا فرزند یکی از مقامات ارشد است. شی از سوی کارشناسان سیاسی و دانشگاهی، رهبری مستبد توصیف شده است. دوران تصدی او با افزایش سانسور و نظارت توده ای، افول حقوق بشر (شامل بازداشت یک میلیون اویغور در سین کیانگ که برخی ناظران آن را نسل کشی توصیف کرده اند)، ایجاد کیش شخصیتی پیرامون او، و برچیدگی محدودیت تصدی برای ریاست او در ۲۰۱۸ همراه بوده است. ایده ها و مبانی سیاسی شی، معروف به اندیشه شی جین پینگ، در قانون اساسی حزبی و ملی گنجانده شده است و او بر اهمیت امنیت ملی و نیاز به رهبری حزب کمونیست در کشور تأکید کرده است. شی به عنوان شخصیت اصلی نسل پنجم رهبری جمهوری خلق چین، قدرت نهادی را با گرفتن چندین سمت، از جمله ریاست کمیسیون امنیت ملی و کمیته های جدید راهبری اصلاحات اقتصادی و اجتماعی، بازسازی و نوسازی نظامی و اینترنت، متمرکز کرده است. آغاز زندگی. شی جین پینگ زاده ۱۹۵۳ در پکن و فرزند شی ژونگ شان، یکی از انقلابیون کهنه کار و بنیانگذاران حزب کمونیست است. پدر وی از قهرمانان انقلاب و نسل اول رهبران چین کمونیست بود که سه بار توسط مائو از مقام های خود برکنار شد. شونپینگ از معدود مقاما