Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
دیو خشم، اَئِشمَه در اوستا نام دیو زشتی است که مظهر تندخویی و غضب شناخته شده و رقیب سروش، فرشتهٔ اطاعت است. هیچ دیوی در اوستا، شریرتر از خشم تعریف نگردیده است. «اَئِشْمه» به معنای خشم: دیو خونین گرز دیو خشم در فرهنگ اَوِستایی. ایزد سُروش، سرانجام بر آن چیره خواهد شد. ایزد مِهر نیز از دشمنان ائشمه، دیو خشم، به شمار می رود. ائشمه پیام آور اَهریمن و دشمن اَشَه، نظمِ الهی و بنیاد نظمِ آفرینش، است. ائشمه از گاهَنبار و مراسم مِیزد می ترسد. خشم هر شب یک بار به جهان مادّی یا گیتی می آید؛ اما ایزد سروش او را می زند و می راند. ائشمه برای نابودی موجودات هفت نیرو دارد، و مأمور است خشونت و کشتار را بیافزاید؛ و آن گاه که برای کار خود در میان مردمان بهانه ای نمی یابد، دیوان را به ستیز با یکدیگر وامی دارد. خشم با دیوهای آز، شهوت، نیاز، و بدعت همراه است و اهریمن او را برای یاری رساندن به دیو آز به عنوان سپهبد شرق انتخاب کرده است. در نهایت نیز دیو آز او را می بلعد. در اوستا دیو خشم دارای صفت خونین گرز است. این دیو از ایران وارد دین و فرهنگ یهود نیز شده و در متون یهودی به نام: اَشمِدای (Ashmedai، عبری: אַשְמְדּאָ = "ʾAšmədʾāy")
و در یونانی به نام: اسمودایوس (Ἀσμοδαῖος) و در لاتین به نام اسمودئوس (Asmodeus) شناخته می شود.
اَئیریامَن در اوستا به طبقهٔ پیشوایان دینی و روحانیون گفته شده است. این کلمه در ادبیات پهلوی «اَئیرمان» و در سانسکریت و اوستا، «اَری یامن» به معنای یار و دوست بوده و نیز نام یکی از خدایان ودا است. به ودایی: آریامن و به اوستایی: ائیریامن ، در اساطیر ایرانی و آئین مزدیسنا، ایزد صلح و دوستی و درمان دهنده دردهای مردمان است. از وی که با عنوان "رامش دهندهٔ آریایی ها" نیز خوانده می شود، در ریگ ودا به عنوان ایزد تقسیم کننده شادی و شادمانی و بخت یاد شده است. از این ایزد همچنین گاهی به عنوان خدای باد نیز یاد شده است و از این روی برخی وی را با وای یا همان وایو (ایزد باد) یکی پنداشته اند. از آریامن با صفت پیروزمند یاد شده و به وی آریامن پیروزمند گفته می شود. روز بیست و دوم هر ماه، باد روز نام دارد و از آن اوست. در گذشته، در بهمن ماه این روز را جشن می گرفتند و آن را روزی نیک و سبک [سعد یا خوش یُمن] برای نو بریدن و نو پوشیدن و اسب نو سوار شدن می دانستند.
اَئیریاوَه نام خاندان منوچهر است که در اوستا به معنای «یاری کنندهٔ ایرانیان» آمده است.
اَئیریَنیم خوارِنو در اشتاد یشت اوستا، این نام به معنای فر ایرانی آمده است. معمولاً در اوستا، از دو فر یاد شده است؛ یکی فر ایرانی و دیگری فر کیانی. در اشتاد یشت آمده که فر ایرانی از «ستور و رمه و ثروت و شکوه برخوردار، و بخشندهٔ خرد و دانش و دولت و درهم شکنندهٔ غیر ایرانی است.»
اَئیزَخَ نام کوهی است که در اوستا نام آن آمده است. این واژه به همراه نام ۱۰ کوه دیگر، در بند ۴ زامیاد یشت آمده است که از مکان امروزین آن ها اطلاعی در دست نیست.
آئین بذ یا آئین پذ یا آئین پت، در ایران باستان، به ویژه در عصر ساسانیان رئیس محافظین عادات و رسوم به شمار می رفت و ظاهراً کارهای قضایی را نیز انجام می داده است.
آئین گشسب نام سپهبدی در دورهٔ ساسانیان بود که هرمز چهارم او را به جنگ بهرام چوبین فرستاد و در نهایت به دست مردی که با پادرمیانی خود آئین گشسب از زندان آزاد شده بود، کشته شد. منابع. فهرست شخصیت های شاهنامه
آئین نامه نام یکی از کتاب های عصر ساسانیان بود که ابن مقفع در قرن دوم هجری (هشتم میلادی) از زبان پارسی میانه به زبان عربی ترجمه کرد. این کتاب مانند خداینامه، کتابی نیمی رسمی و دارای مضامین پندآموز و تربیتی بود. ابن قتیبه این کتاب را در دسترس داشته و می گوید در کتاب آیین خواندم که یکى از ملوک عجم در خطبه می ‏گفت: من مالک تن‏هاى شما هستم نه نیت‏هاى شما. و در موضع دیگر از کتاب آیین مطالب مفصلى در مورد لشکرکشى و تعبیه ‏ى لشکر، تاکتیک‏هاى جنگى، چون شبیخون و... و در جاى دیگر مطالبى در خصوص تیراندازى از این کتاب نقل نموده است.
آئینهٔ سکندری کتابی دربارهٔ تاریخ ایران باستان است که توسط میرزا آقاخان کرمانی نوشته شده است. نویسنده در این کتاب مطالب تاریخی و اسطوره ای را درهم آمیخته و برای کلمات فارسی، معانی و اشتقاقات بی اساسی آورده است.
آئین هوشنگ کتابی مذهبی، اخلاقی و فلسفه گونه در بیان عقاید پارسیان و به زبان پارسی است. این کتاب مشتمل بر چهار رساله است: از دیباچهٔ رساله های اول، دوم و سوم برمی آید که در زمان خسرو پرویز تألیف شده است و رسالهٔ چهارم در زمان خسرو انوشیروان. مانکجی لیمجی هاتریا که بر رسائل مزبور مقدمه نوشته، متذکر گردیده که ترجمهٔ این رساله ها از پهلوی و ۳۰۰ سال قبل از چاپ کتاب صورت گرفته است. کتاب در سال ۱۹۲۶ در تهران چاپ شد. برخی این رساله ها را ساختگی و جعلی می دانند.
اَئیوی خوَرِنَ نام یکی از پارسایان و نام آوران زرتشتی است که در فروردین یشت فروشی اش ستوده شده است.
آبادیان به نقل از برهان قاطع، نخستین پیامبری بود که بر عجم مبعوث شد و در کتاب او را دساتیر خوانند.
آبِرِتَ نام یکی از طبقات هفت گانهٔ پیشوایان و چنانکه از نامش برمی آید، خدمت آب در آئین یزشنه به او محول شده است و مانند سروشاورز در هنگام یزشنه، جایی برای او در یزشنگاه معین نشده، زیرا وظایف او رفتن و آوردن چیزی و به جای خود گذاردن است. آبرت دارای چهارمین رتبه در مراسم موبدی است.
فتق دیافراگم ، نقص یا سوراخ در دیافراگم در هنگام تولد می باشد که اجازه می دهد تا محتویات شکم به سمت حفره قفسه سینه حرکت کنند. درمان آن معمولاً جراحی می باشد. تشخیص. بوسیله سی تی اسکن و پرتو ایکس انجام می شود.
بیمارستان و مرکز خیریه دکتر سپیر یک بیمارستان و مرکز خیریه یهودی در تهران با بیش از ۷۰ سال قدمت که در حال حاضر بزرگ ترین مؤسسه خیریه در میان اقلیت های مذهبی در ایران است. سیامک مره صدق استاد دانشگاه، دکتری متخصص جراحی عمومی و نماینده کلیمیان در دوره هشتم و کنونی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی ریاست این بیمارستان را که زیر مجموعه انجمن کلیمیان تهران است، برعهده دارد. روزنامهٔ کریستین ساینس مانیتور در سال ۲۰۰۷ میلادی در گزارشی یکی از علل برای همزیستی میان یهودیان و مسلمانان در تهران را «بیمارستان و مرکز خیریه دکتر سپیر» عنوان و تقدیر کرده بود. در حال حاضر دولت در قوانین بودجه سنواتی بودجه هزینه ای جداگانه ای را تحت عنوان بیمارستان سپیر در ذیل ردیف ۵۴۰۰۰۰ اختصاص می دهد. تاریخچه. این نهاد ابتدا نام خود را با نام درمانگاه کانون خیرخواه در سال ۱۳۲۱ آغاز نمود. درمانگاه بعدها گسترش یافت و بیمارستان کورش کبیر نام گرفت. بعد از انقلاب نام این مجموعه به دکتر سپیر تغییر پیدا کرد. مؤسسان آن کلیمیانِ مؤسس «کنیسه ملا حنینا» بودند. درمانگاه در نزدیکی همین کنیسه در محله «امامزاده یحیی» تهران تأسیس شد. «روح الله سپیر»
یکی از اولین پزشکان این مجموعه بود که بر اثر تیفوس جان خود را از دست داد. به همین دلیل، پس از انقلاب، بیمارستان کنیسه ملا حنینا، «بیمارستان خیریه دکتر سپیر» نام گرفت. در سال ۱۳۲۱ گروهی از یهودیان کنیسه ملا حنینا در محله امامزاده یحیی تصمیم به تأسیس درمانگاه گرفتند. مراجعان اولیه بیشتر زنان یهودی بودند که فرزندان خود را به دلیل مشکلات آب آشامیدنی به این درمانگاه می بردند. به تدریج با گسترش درمانگاه مراجعان غیریهودی نیز به درمانگاه افزایش یافت. پزشک یهودی روح الله سپیر جزو اولین پزشکان این مجموعه بود که خود در اثر بیماری تیفوس در سال ۱۳۲۲ از دنیا رفت. بعد از انقلاب این بیمارستان به یادبود او به نام وی نام گرفت. در زمان انقلاب ایران این بیمارستان نقش مهمی در پیروزی انقلاب داشت. سازمان اطلاعات دولت محمدرضا پهلوی از تمامی بیمارستانها خواسته بود که در صورت مراجعه انقلابیون به ساواک گزارش ارسال کنند تا آنان دستگیر شوند. از این رو تنها بیمارستانی که انقلابیها را درمان می کرد و به ساواک گزارش ارسال نمی کرد بیمارستان دکتر سپیر بود. روح الله خمینی شخصاً پس از پیروزی انقلاب نامه تشکری برای مسئولان این بیمارستان ارسال کر
د. در حال حاضر این بیمارستان به مدت ۲۲ماه است که تعطیل می باشد که دلیل تعطیلی آن عدم وجود بودجه برای کارکنان و اعلام ورشکستگی توسط رئیس بیمارستان می باشد.
اناگس شرکت گاز اسپانیایی است، که مالک شبکه اصلی خط لوله انتقال گاز اسپانیا می باشد. این شرکت همچنین دارای ۴ ترمینال گازمایع در اسپانیا است. این چهار پایانه انتقال ال ان جی، در شهرهای بارسلون، اوئلوا، ال موسل و کارتاجنا مستقر می باشند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مادرید قرار دارد. دولت اسپانیا در سال ۱۹۷۵ با هدف ایجاد یک شبکه خطوط لوله گاز سراسری در این کشور، اقدام به تأسیس شرکت اناگاس نمود. پس از خصوصی سازی این شرکت در سال ۱۹۹۴ شرکت گاز ناتورال، سهام عمده این شرکت را خریداری کرد، ولی در سال ۲۰۰۲ گاز ناتورال به تدریج سهام خود را در شرکت اناگس به ۵ درصد کاهش داد.
باغجی لار () از ناحیه های قسمت اروپایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۷۴۹٬۰۲۴ نفر جمعیت دارد. ساختار اداری. ناحیه باغجی لار از ۲۲ محله تشکیل می شود: ۱۵ ژوئیه Temmuz 15 باغ لار Bağlar بارباروس Barbaros چنار Çınar دمیرقاپو Demirkapı فاتح Fatih فوزی چخماق Fevzi Çakmak گوزتپه Göztepe گونشلی Güneşli حریت Hürriyet اینونو İnönü کاظم قره بکر Kazım Karabekir کمال پاشا Kemalpaşa کیرازلی Kirazlı محمودبی Mahmutbey مرکز Merkez سنجاق تپه Sancaktepe یاووز سلیم Yavuz Selim ینی گون Yenigün ینی محله Yenimahalle ییلدیزتپه Yıldıztepe یوزییل Yüzyıl
شاهزاده نشینان متحد مولداوی و والاچیا که با نام شاهزاده نشینان متحد رومانی نیز شناخته می شود، نام اداری رومانی به دنبال انتخابات ۱۸۵۹ میلادی بود که به انتخاب الکساندر یوهان کوزا به فرمانروایی دو شاهزاده نشین مذکور انجامید. در ۲۴ ژانویه ۱۸۶۲ میلادی، شاهزاده نشینان مولداوی و والاچیا رسماً با هم ادغام شدند. بعداً این دو شاهزاده نشین در کنار ترانسیلوانی، دولت-ملت رومانی را تشکیل دادند. یک قانون اساسی جدید در ۱۸۶۶ میلادی باعث تغییر این نام به رومانی شد و در ۱۴ مارس ۱۸۸۱، این سرزمین به پادشاهی رومانی تبدیل گردید. این شاهزاده نشین خراج گذار ِ امپراتوری ِ عثمانی بود. سرزمینی که امروزه بنام رومانی معروف است ابتدا داچیا نامیده می شد. عمده ساکنان آن از منطقه تراچ در یونان بودند که یونانیها آنها را بنام گتای می شناختند. بین سالهای 101 تا 106 میلادی سرزمین داچیا توسط ترایان، امپراطور روم، فتح و تبدیل به یکی از استانهای این امپراطوری شد. در سال 270 میلادی امپراطوری روم نیروهای خود را از داچیا عقب کشید اما تعدادی از رومیها ترجیح دادند در این منطقه بمانند، لذا تحت نفوذ رومیها مردم داچیا زبان لاتین را انتخاب کردند. در طی هزار
سال پس از آن این منطقه مورد هجوم هونها، اسلاوها و بلغارها قرار گرفت. اسلاوها در قرن چهارم مسیحیت را به این منطقه آوردند و با اقامت در رومانی و مبادرت به ازدواج با ساکنان داچیا موازنه نژادی قبلی در داچیا را متحول نمودند. بتدریج اسلاوها تبدیل به یک گروه نژادی قوی شده و به ولاحها معروف شدند. در قرن نهم میلادی بلغارها ساختار شرقی مذهب ارتدوکس را در این منطقه رواج دادند.
اچ تی سی وان یک تلفن هوشمند مبتنی بر سیستم عامل اندروید است که در فوریه ۲۰۱۳ معرفی گردید و در مارس همان سال توسط کمپانی تایوانی اچ تی سی عرضه گردید. طراحی و بدنه. ابعاد این تلفن شامل ۱۳۷٫۴ میلی متر در بلندی، ۶۸٫۲ میلی متر در پهنا و ۹٫۳ میلی متر در باریکی می شود و وزن آن نیز ۱۴۳ گرم است. اچ تی سی وان از یک بدنه تمام آلومینیومی برخوردار است، بلندگوها برخلاف معمول در جلوی تلفن قرار گرفته اند، در سمت راست گوشی کلید کنترل صدا، در بالای آن کلید قفل و درگاه مادون قرمز جهت کنترل لوازم صوتی و تصویری قرار دارد، این کلید با درگاه مادون قرمز تلفیق شده و در واقع درگاه مادون قرمز بر روی همین کلید قرار گرفته است. در پایین گوشی نیز تنها درگاه مایکرو یواس بی جهت شارژ دستگاه و اتصال به دستگاه های دیگر قرار دارد. بدنه اچ تی سی وان به عنوان یکی از مهم ترین نقاط قوت آن در نظر گرفته می شود و در بررسی های گوناگون از آن یاد شده است. سخت افزار. نمایشگر. اچ تی سی وان از یک نمایشگر ۴٬۷ اینچی لمسی خازنی با تفکیک پذیری فول اچ دی با تراکم پیکسل ۴۶۸ پیکسل در هر اینچ بهره می برد. این نمایشگر از زاویه دید وسیع ۱۷۸ درجه و قابلیت لمس چندگانه پ
شتیبانی می کند. محافظ نمایشگر وان گوریلا گلس نسل دوم است. حافظه. حافظه رم دستگاه ۲ گیگابایت و حافظه داخلی دستگاه ۳۲ یا ۶۴ گیگابایت است و از حافظه خارجی پشتیبانی نمی کند. پردازنده. چیپ ست اچ تی سی وان کوالکام اسنپ دراگون ۶۰۰ است که شامل پردازندهٔ اصلی چهار هسته ای در فرکانس ۱٫۷ گیگاهرتز و پردازنده گرافیکی آدرنو ۳۲۰ می شود. دوربین. اچ تی سی وان نخستین تلفن هوشمند است که از دوربینی برخوردار است که سایز پیکسل های آن ۲ میکرو پیکسل است که اچ تی سی آن را «اولترا پیکسل» (Ultra pixel) نامیده است، به دلیل افزایش اندازه پیکسل ها تفکیک پذیری این دوربین به ۴ مگاپیکسل تقلیل یافته است. به گفته اچ تی سی این افزایش اندازه پیکسل ها باعث می شود تا در شرایط نوری ضعیف بسیار بهتر از سایر دوربین های موبایل عمل کند. امکانات دوربین این تلفن شامل فلاش ال ای دی، امکان تشخیص چهره و لبخند، ژئوتگینگ و قابلیت فیلمبرداری فول اچ دی با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه می شود. بلندگوها. بلندگوهای اچ تی سی وان از سیستم صوتی بیتس برخوردار هستند و اچ تی سی علاوه بر این از دیگر فناوری صوتی خود با نام بوم سوند (BoomSound) جهت افزایش بلندی و کیفیت صدای خروجی اس
تفاده کرده است. نرم افزار. اچ تی سی وان دارای سیستم عامل اندروید نسخهٔ ۴٫۱ و رابط کاربری جدید اچ تی سی سنس ۵ است، اچ تی سی کمی پس از عرضه این تلفن بسته به روزرسانی اندروید ۴٫۲ را عرضه کرد. در اکتبر ۲۰۱۳ به روزرسانی اندروید ۴٫۳ به همراه رابط سنس نسخه ۵٫۵ را در برخی نسخه ها عرضه شد. در نوامبر ۲۰۱۳ و اندکی پس از عرضهٔ نسخه ۴٫۴ سیستم عامل اندروید اچ تی سی اعلام کرد که تمامی نسخه های عرضه شده اچ تی سی وان در آمریکای شمالی در ظرف ۹۰ روز به روزرسانی این نسخه را دریافت خواهند کرد و نسخه های بین المللی نیز این به روزرسانی را به زودی دریافت می کنند.
هلموت کارل برنهارت گراف فون مولتکه ؛ ( ۲۶ اکتبر ۱۸۰۰ – ۲۴ آوریل ۱۸۹۱) فیلدمارشال آلمانی بود. برای سی سال وی فرمانده ستاد ارتش پروس بود و به عنوان خالق شیوه های جدید و مدرن تر هدایت ارتش ها در میدان جنگ شناخته می شود. وی سابقه رهبری نیروهایش را در اروپا و خاورمیانه و نیز هدایت ارتش پروس در جنگ دوم شلزویگ، جنگ اتریش و پروس و جنگ فرانسه و پروس را در کارنامه دارد. مولتکه به عنوان تجسم «سازمان نظامی پروس و نبوغ تاکتیکی» توصیف شده است. او شیفته راه آهن و از پیشگامان استفاده نظامی از آن بود. اغلب برای تمییز اسمی وی از برادرزاده اش که هلموت فون مولتکه(جوانتر) نام داشت و در بدو جنگ جهانی اول رئیس ستاد ارتش بود، او را مولتکه بزرگتر می نامند. سالهای اولیه. مولتکه در پارخیم، مککلنبورگ_اِشوِرین به عنوان فرزند یک ژنرالِ یک ستاره آلمانی به نام فریدریش فیلیپ ویکتور فون مولتکه(۱۸۴۵_۱۷۶۸) که در خدمت ارتش دانمارک بود، زاده شد. در ۱۸۰۵ پدرش در دوشه هولشتاین در جنوب دانمارک مسکن گزید اما در همین زمان بود که در خلال جنگ ائتلاف چهارم علیه ناپلئون بر اثر سوزاندن خانه ویلایی اش در وطن توسط فرانسویان و غارت خانه دیگرش در لوبک، فقیر گش
ت؛ بنابراین مولتکه جوان در شرایط مصیبت باری بزرگ شد. در نُه سالگی به عنوان شاگرد شبانه روزی به هولشتاین رفت و در دوازده سالگی با هدف ورود به ارتش دانمارک به مدرسه نظامی کادت در کپنهاگن رفت، در هجده سالگی شاگرد پادشاه دانمارک شده و درجهٔ ستوان دومی پیاده نظام ارتش این کشور را دریافت داشت. در بیست و یک سالگی به رغم نداشتن ارشدیت، تصمیم گرفت وارد خدمت ارتش پروس گردد. یکسال بعد ستوان دوم در تیپ هشتم پیاده پروس واقع در فرانکفورت گردید. در بیست و سه سالگی اجازه یافت وارد مدرسه جنگی ژنرال (که بعدها با عنوان آکادمی نظامی پروس شناخته شد) شود، جایی که سه سال تمام را در آنجا گذرانید و در ۱۸۲۶ مدرک گرفت. زندگی نظامی. در آغاز کار. افسری جوان. برای یک سال مولتکه متصدی مدرسه نظامی کادت در فرانکفورت شد و سپس برای سه سال به عنوان بازرس و گزارشگر نظامی در سیلزیا و پوزن استخدام گردید. در ۱۸۳۲ برای خدمت در ستاد ارتش در برلین تأیید شد و در ۱۸۳۳ با ارتقا به مقام ستوان یکمی بدانجا منتقل گشت. در اینجا بود که برای اولین بار به عنوان یک افسر درخشان مورد توجه مافوق هایش از جمله شاهزاده ویلهلم (بعدها ویلهلم یکم، امپراتور آلمان) قرار گرف
ت. او در دربار پادشاه فردریش ویلهلم سوم و طبقات عالیرتبهٔ برلین مورد تکریم قرار گرفت. ذوق و قریحه اش وی را متمایل به ادبیات، مطالعه تاریخ و مسافرت نمودند. در ۱۸۲۷ یک رمان کوتاه به نام «دو دوست» منتشر ساخت. در ۱۸۳۱ نوشته کوتاهی با عنوان «هلند و بلژیک در روابط متقابلشان، از جدایی شان بدست فیلیپ دوم تا اتحاد مجددشان توسط ویلیام یکم» را نوشت. سال بعد نوشته ای در مورد شرایط داخلی و اوضاع اجتماعی لهستان نوشت، نوشته ای که هم برپایه مطالعاتش و هم مشاهدات شخصی زندگی و خلق و خوی لهستانی ها بود. او به انگلیسی روان تکلم می کرد و در نوشتن به آلمانی مستعد بود، برای همین در ۱۸۳۲ برای ترجمه کتاب انحطاط و سقوط امپراتوری روم به زبان آلمانی با او قراردادی به ارزش ۷۵ مارک منعقد کردند و او هم قصد داشت این پول را خرج خرید یک اسب کند. ظرف هیجده ماه وی نه مجلد از دوازده مجلد را ترجمه نمود اما ناشرش در چاپ کتاب ناموفق بوده و مولتکه هرگز بیش از ۲۵ مارک دریافت ننمود. در خدمت امپراتوری عثمانی. در سال ۱۸۳۵ بر اثر ارتقای درجه اش به سروان، مرخصی شش ماهه ای برای سفر به جنوب شرقی اروپا دریافت داشت. بعد از اقامتی کوتاه مدت در عثمانی سلطان محم
ود دوم از وی درخواست کرد که در مدرن سازی ارتش عثمانی به آنها کمک نموده و از سوی حکومت متبوعش در برلین، حکم نمایندگی تام الاختیار بگیرد. مولتکهٔ جوان پذیرفت و دو سال را در استانبول گذراند، ترکی را فرا گرفت، شهر استانبول و بغازهای بسفر و داردانل را مورد مساحی و نقشه برداری قرار داد. مسافرت در طول والاشی (رومانی فعلی)، بلغارستان و روملیا (بخش اروپایی امپراتوری عثمانی) و بسیاری مسافرت های دیگر در هر دو سوی بغاز، از وقایع زمان اقامت رئیس آیندهٔ ستاد ارتش آلمان در امپراتوری اسلامی بودند. در ۱۸۳۸ مولتکه به عنوان مشاور فرماندهی نیروهای عثمانی در آناتولی، منصوب شد، کسی که درگیر جنگ با محمدعلی پاشای مصری بود. در طول تابستان، مولتکه شناسایی و نقشه برداری های بسیاری انجام داده و هزاران مایل در طول مأموریتش پیمود. وی سخت ترین بخش های رود فرات را پیموده و بسیاری از نقاط امپراتوری عثمانی را مورد مساحی و نقشه برداری قرار داد. در ۱۸۳۹ ارتش عثمانی به جنوب برای جنگ با مصریان رفت اما به محض رسیدن نیروهای مصری، ژنرال حافظ پاشا از گوش فرادادن به مشاورهٔ مولتکه خودداری کرد پس وی از سمتش به عنوان افسر ستاد استعفا نمود و مسئولیت توپخ
انه را بر عهده گرفت. در نبرد نِزیب در روز ۲۴ ژوئن ۱۸۳۹ ارتش عثمانی شکست خورد. با مشقت فراوان، مولتکه توانست راه بازگشت به سوی دریای سیاه و سپس استانبول را بپیماید. حامی اش سلطان محمود دوم حالا متوفی بود پس مولتکه پس از چهار سال قصد وطن کرد؛ در دسامبر ۱۸۳۹ با وضع سلامتی وخیمی به برلین بازگشت. در آلمان وی نامه هایی با عنوان"نامه هایی درباب اوضاع و حوادث ترکیه؛ از ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۹" را منتشر ساخت. این کتاب در آن زمان با استقبال روبرو شد. در بدو سال جدید با زن انگلیسی جوانی به نام ماریا برتا هلنا برت، دختر جان هایلیگر برت که با خواهر مولتکه به نام آگوستا فون مولتکه ازدواج نمود، وصلت کرد. هر چند ازدواجی سعادتمندانه بود اما فرزندی به بار نیاورد. در ۱۸۴۰ مولتکه به ستاد ارتش چهارم واقع در برلین منتقل شد و نقشه های قسطنطنیه اش، نقشهٔ جدیدی از آسیای صغیر و خاطراتی از نقشه برداری آن منطقه را به همراه دیگر همسفرانش انتشار داد. مولتکه شیفته راه آهن شده و یکی از اولین هدایت کنندگان راه آهن هامبورگ_برلین بود. در ۱۸۴۳ مقاله ای تحت نام "چه نکاتی باید گزینهٔ گسترش راه آهن را قطعی کنند؟" انتشار داد. حتی پیش از آنکه آلمان اقدام به سا
خت اولین سیستم ریلی اش نماید، وی ظرفیت نظامی آن را مورد مداقه قرار داده و ستاد ارتش را با استدلال بسیج نیروها و لجستیک، قانع به پشتیبانی از تأسیس سیستم ریلی کرد. وی تمامی ذخیره و پس اندازش را در پروژهٔ پر ریسک سیستم ریلی پروس سرمایه گذاری کرد، کاری که بعدها به وی ثروتی قابل توجه بخشید. او همچنین در اواخر دهه ها حضورش در ستاد ارتش، یک دپارتمان راه آهن ایجاد کرد، دپارتمانی که بر خلاف سایر دپارتمان ها وظیفه طرح ریزی و نقشه کشی نظامی نداشت بلکه وظایفش بر استفاده نظامی از راه آهن متمرکز بود. در ۱۸۴۵ مولتکه"جنگ روسی_ترکی در اروپا؛ ۱۸۲۸_۱۸۲۹" را انتشار داد؛ کتابی که در محافل نظامی با گشاده رویی استقبال شد. نیز در همان سال، در رم به عنوان آجودان شخصی شاهزاده هانری فون پروس خدمت نمود، کسی که به وی اجازه داد نقشه شهر رم را ترسیم کند. در ۱۸۴۸ پس از بازگشتی کوتاه مدت به ستاد ارتش در برلین، وی رئیس ستاد ارتش چهارم که مقرش در ماگدبورگ بود، گردید و هفت سال را در این ناحیه ماند و در این مدت به درجه سرهنگ دوم و سپس سرهنگ تمام رسید. در ۱۸۵۵ به عنوان دستیار شخصی شاهزاده فریدریش (بعدها به عنوان فریدریش سوم (امپراتور آلمان)) مشغو
ل گردید. او ولیعهد را در سفر به انگلستان برای مراسم ازدواجش و نیز در سفر به پاریس و همچنین به سن پترزبورگ در مراسم تاجگذاری تزار الکساندر دوم (روسیه) همراهی نمود. خدمت در پروس. رئیس ستاد کل پروس و ستاد کل بزرگ. در ۱۸۵۷ مولتکه ریاست ستاد ارتش پروس را عهده دار شد، سمتی که تا سه دهه آنرا در پنجه گرفت (هر چند پس از تشکیل امپراتوری آلمان در ژانویه ۱۸۷۱ نام «ستاد ارتش پروس» به «ستاد بزرگ ارتش» تغییر یافت). به محض آنکه این ریاست را عهده دار شد، شروع به اقدامات اصلاحی نمود که از جمله آنها می توان به تغییراتی در روش های استراتژیکی و تاکتیکی ارتش پروس، تغییراتی در تجهیزات نظامی و ارتباطات؛ تغییراتی در آموزش افسران ستاد (از جمله ابتکار جدیدی به نام "اردوهای ستادی" یا "staff rides") و نیز تغییراتی در نحوه بسیج نیروها اشاره کرد. وی هم چنین مطالعهٔ سیاست کشورهای اروپایی در طراحی نبردها_ که ممکن بود لازم شوند_ را به برنامه واحدهای درسی اضافه نمود. به طور خلاصه، او به سرعت شالوده یک ستاد ارتش مدرن و امروزی را پایه گذاشت. در ۱۸۵۹ جنگ پادشاهی ساردنی و امپراتوری اتریش در ایتالیا منجر به بسیج ارتش پروس گردید، هرچند که وارد جنگ ن
شدند. پس از این بسیج، ارتش سازمان مجددی یافته و توان آن دو برابر گردید. این بسیج نیروها نه از سوی مولتکه بلکه توسط شاهزاده و نایب السلطنه شان به نام ویلهلم (بعدها با عنوان ویلهلم یکم، امپراتور آلمان) و وزیر جنگ آلبرشت فن رون انجام شد. مولتکه نبرد در ایتالیا را از نزدیک دیده و آن را به صورت مکتوب تاریخ نگاری نمود (در ۱۸۶۲ منتشر شد)؛ هرچند در صفحهٔ عنوانِ این کتاب، تألیف آن را به بخش تاریخیِ ستاد ارتش نسبت دادند. در دسامبر ۱۸۶۲ نظر مولتکه را دربارهٔ جنبه های نظامی تنش با دانمارک استعلام کردند. او در پاسخ نظر داد که سختی چنین جنگی در پایان دادن و اختتام آن خواهد بود، چرا که ارتش دانمارک، البته اگر بتواند، به جزایر عقب نشینی خواهد کرد و از آنجا که بر دریا تسلط دارد، [به سادگی] مورد تهاجم قرار نخواهند گرفت. وی نقشه ای را برای دور زدن جناح ارتش دانمارک به محض موضع گیری اش در جلوی شلسویگ و پیش از آغاز جنگ، ترسیم کرد. او فرض را بر این گذاشت که در این صورت عقب نشینی اش به جزایر ممکن است قیچی شود. جنگ با دانمارک. وقتی جنگ دوم شلسویگ در فوریه ۱۸۶۴ آغاز شد، مولتکه با سپاهیانش اعزام نشد و در برلین ماند. ژنرال های پروسی نق
شهٔ جنگی رئیس ستاد نابغه شان را بد اجرا کرده و در نتیجه ارتش دشمن توانست با گذر از تنگه آبی، به دژهای دیبول و فردریشیا در جزیره ای پناه ببرد. پروسی ها این دو دژ را تحت محاصره قرار دادند. دیبول شکست خورده و فردریشیا بدون تحمل تهاجمی تسلیم شد اما جنگ به پایان نرسید چرا که ارتش دانمارک در آلس و فونن هنوز موضع امنی داشت. در پایان آوریل ۱۸۶۴ مولتکه به فرماندهی ستاد متفقین (پروس و شاهزاده نشین های آلمانی) برگزیده و به محل عملیات فرستاده شد. پس از آتش بس دوماهه، ارتش مشترک پروس و شاهزادگان آلمانی در ۲۹ ژوئن به جزیره آلس هجوم بردند. دانمارکی ها آلس را تخلیه نموده و بعد از مدتی کوتاه شرایط صلح دشمن را پذیرفتند. ابهت مولتکه در صحنه جنگ ورق را برگرداند و نفوذش بر پادشاه ویلهلم یکم، جایگاهی محکم در فرماندهی نیروهای مسلح برایش به وجود آورد. متعاقباً، وقتی در ۱۸۶۶ تنش با اتریش به حد انفجار رسید، بار دیگر نقشه های مولتکه تنظیم و عملی شدند. تئوری جنگ مولتکه. بر خلاف آنتوان آنری ژومینی، استراتژیست فرانسوی که به پرداخت مجموعه ای خشک از قواعد و قوانین بسنده کرد، آقای مولتکه پیرو کارل فون کلاوزویتس بوده و همانند او استراتژی را ب
ه منزله هنر عملیِ به کارگیری ابزارها برای به پایان بردن جنگ می دید. وی شیوه های ناپلئون را با شرایط عصرش منطبق نموده و گسترش داد. وی در درک قدرت دفاعیِ عظیمِ جنگ افزارهای مدرن پیشگام بود و این نتیجه را حصول کرد که یک حمله محاصره ای اکنون بیش از تلاش برای رخنه در خط مقدم دشمن، خوفناک تر شده است. یکی از استراتژی های ممیزهٔ این نابغه نظامی، که در تمامی نقشه هایش برای جنگ با روسیه و فرانسه دیده می شدند، چیزی بود که استراتژی هجومی_دفاعی نامیده شد، یعنی مانور دادن ارتش برای قطع خطوط ارتباطی دشمن و سپس در هم کوباندن تلاش دشمن برای بازسازی این خطوط طی یک عملیات دفاعی. مولتکه تاکتیک های ناپلئون را در نبرد باوتزن مورد مداقه و کنکاش قرار داده بود؛ زمانی که ناپلئون سپاهیان یکی از ژنرالهایش به نام میشل نی که از مسافتی دور می آمد، را به جای آنکه در نیروهایش ادغام نماید، در برابر جناحین دشمنان قرارش داد؛ مولتکه همچنین با مطالعهٔ نقشه متفقین در نبرد واترلو به نتیجهٔ مشابهی رسید. افزون بر اینها، وی افزود که [در قرن نوزدهم] بهبودیِ قدرتِ آتش، ریسکِ بازشدنِ خطوط دفاعیِ مدافع را کاهش داده است، در حالی که افزایش حجم ارتش ها، مانو
رهای محاصره ای را عملی تر نموده است. همزمان با این ها، مولتکه راجع به شرایط پیاده روی و تدارکات یک ارتش نیز تحقیق کرد. فقط یک سپاه می تواند در یک روز از یک جاده گذرانده شود، گذراندن دو یا سه سپاه از همان جاده بدین معنی بود که سپاهیان دوم و سوم نمی توانند [بر خلاف سپاه اول] در خط مقدم قرار گیرند. چندین سپاه که نزدیک به یکدیگر در موضعی تنگ استقرار یافته باشند، نمی توانند برای بیش از یک یا دو روز تغذیه شوند. همین طور این نظامی نابغه بر این اعتقاد بود که جوهرهٔ استراتژی عصرش بر چیدمانِ صحیحِ سپاهیانِ منفصل از یکدیگر برای پیشروی، و سپس تمرکز مجدد آنان در زمان نبرد استوار بود. برای ایجاد ارتشی بزرگ و در عین حال قابل اداره، بایستی آنرا به ارتش ها یا سپاه های مجزایی بخش بخش نمود که هر یک تحت فرماندهی یک ژنرال که اختیار تام در تنظیمِ حرکات سپاهِ خودش را_البته در چارچوب اوامر فرماندهی کل قوا_دارد، قرار گیرند. این نویسنده نظامی همچنین به این درک رسید که ازدیاد حجم ارتش ها از دهه ۱۸۲۰ بدین سو برخلاف دوران ناپلئون و ولینگتن، کنترل همه جانبه بر سراسر نیروها را اساساً ناممکن ساخته است. زیردستان و افسران جزء برای عملکرد مؤثر
در نبرد مجبور به بهره گیری از نیروی ابتکار و قضاوت شخصی شان خواهند شد؛ بنابراین تمامی نقشه های جبهه ها و نبردها بایستی مرکز زدایی (به انگلیسی:decentralization که منظور از آن دادن فضای آزادی عمل بیشتر به فرماندهان و افسران دون پایه است. م) شوند چرا که این مرکززدایی لازم خواهد شد. در این مفهوم جدید از مدیریت جنگی، فرماندهان واحدهای مجزا موظفند که از ابتکارات[فردی] خود در تصمیم گیری استفاده کنند و آقای مولتکه بر مزایای تکثر افسران تأکید دارد؛ افسرانی که البته بایستی ابتکارات فردیشان محدود به چارچوب اهداف [و دستورالعمل های] فرماندهان ارشدشان باشد. وی این ایده نو را با عبارت directives stating his intentions یا به فارسی"دستورهای[ستاد کل تنها] اهداف را معین می کنند[نه چیزی بیشتر]" تبیین نمود، وی بر این نیت بود که انحرافات و تخطی های جزئی از اوامر ستاد را به شرطی که از چارچوب کلی مأموریت و دستورهای ستاد فراتر نروند، به رسمیت بشناسد. مولتکه بر این ایده اصلاح طلبانه اش پافشاری کرده و بعدها شالودهٔ تمامی نظریات نظامی آلمان شد. اساس تز مولتکه این بود که استراتژی نظامی باید به صورت سیستمی از گزینه ها[ی محتمل] در نظر گرف