Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فشار قرار می دهد. کمال پرستی خواستهٔ اجتماع، یعنی ایجاد انگیزه های کمال گرایانه در نتیجهٔ اینکه دیگری هایِ مهمِ یک شخص (مانند همسر یا شریک زندگی یا وابستگان عاطفی) از فرد انتظار داشته باشند که بی نقص باشد. والدینی که فرزندان خود را برای موفقیت در فعالیت های خاصی (مانند ورزش یا تحصیل) تحت فشار قرار می دهند، نمونه ای از این نوع کمال پرستی را به وجود می آورند، چرا که فرزندان این والدین، احساس می کنند که مجبورند که انتظارات بلندپروازانه والدینشان را برآورده سازند. بین مدل فراست و مدل هیویت و فلِت، یک شباهت شناخته شده وجود دارد. هر دو مدل، بین دو جنبه از کمال پرستی، نوعی تفکیک مشابه در نظر گرفته اند. معیارهای مورد نظر در مقیاس فراست (FMPS) که دو بعد مهم تر این مقیاس هستند، عبارتند از "تعیین استانداردهای بالا برای خویشتن" و "سطح نگرانی در مورد اشتباه کردن". و همین دو معیار در مقیاس هیویت و فلت عبارتند از کمال پرستی خودمحور و کمال پرستی خواستهٔ اجتماع. مقیاس تقریباً بی نقص بازنگری شده (APS-R). اسلِینی (به انگلیسی: Slaney) و همکارانش (۱۹۹۶) مقیاس تقریباً بی نقص بازنگری شده یا "APS-R" را برای شناسایی کمال گرایان (سازگ
ار یا ناسازگار) و ناکمال گرایان ایجاد کردند. در این مقیاس، مردم بر اساس نمرات خود برای سه معیار طبقه بندی می شوند: هر دو نوع کمال گرای سازگار و ناسازگار، در معیار استانداردهای بالا و معیار نظم، نمره بالایی می گیرند. اما تفاوت کمال گرایان سازگار و ناسازگار در این است که کمال گرایان ناسازگار حتی در سومین معیار، یعنی معیار تناقض نیز نمره بالایی به دست می آورند. منظور از تناقض، باور به این موضوع است که در وضعیت حاضر، استانداردهای شخصی سطح بالا به دست نمی آیند. این باور، وجه مشخصهٔ منفی کمال پرستی است. کمال گرایان ناسازگار معمولاً از نظر استرس اجتماعی و اضطراب بالاترین امتیازها را به دست می آورند که این امر، در واقع منعکس کنندهٔ احساس خودناکافی بودن و عزت نفس پایین آن هاست. به طور کلی استفاده از ابزار APS-R نسبتاً آسان است و برای شناسایی کمال گرایان بزرگسال و نوجوان قابل استفاده است، ولی مفید بودن آن در مورد کودکان، هنوز اثبات نشده است. در یک مطالعه ارزیابی APS-R در یک جمعیت نوجوان، کمال گراهای ناسازگار نسبت به ناکمال گرایان، نمرات رضایت بالاتری به دست آوردند. این نتایج نشان می دهد که استانداردهای سطح بالا در نوجو
انان، ممکن است تا زمانی که آن استانداردها برآورده نشده، آنها را در مقابل چالش های رضایت از خویشتن، محافظت کند. دو شکل دیگر از مقیاس APS-R، کمال پرستی در مورد شرکای صمیمی زندگی (همسر، مأنوس) و کمال پرستی مورد برداشت یک شخص از خانواده اش را اندازه گیری می کنند. نام مقیاس اول، مقیاس تقریباً بی نقص دوتایی و نام مقیاس دوم، مقیاس خانوادهٔ تقریباً کامل است. مقیاس کمال پرستی ظاهر فیزیکی (PAPS یا PAP). مقیاس کمال پرستی ظاهر فیزیکی یا "PAPS" نوع خاصی از کمال پرستی را توضیح می دهد: میل به داشتن ظاهر فیزیکی بدون نقص. PAPS یک ارزیابی چند بعدی از کمال پرستی ظاهر فیزیکی است که بیشترین بینش را زمانی فراهم می کند که زیرمقیاس های آن، جداگاه ارزیابی شوند. به طور کلی، PAPS به محققان اجازه می دهد که در افرادی که ارزیابی می شوند، تصویرِ بدن و تصورِ شخصیِ فرد از ظاهرش را ارزیابی کنند. این تصویر و تصور، در دوران حاضر که به جذابیت و کسب ظاهر ایدئال، توجه زیادی می شود، بسیار مهم است. دو زیر مقیاسی که در PAPS برای ارزیابی نگرانی های ظاهری استفاده می شوند عبارتند از: کسانی که سطوح بالایی از «نگرانی دربارهٔ نقص» دارند، معمولاً در حد زیاد
ی تحت تأثیر جنبه های ناسازگارانهٔ کمال پرستی، ظاهر فیزیکی و رفتار کنترل بدن قرار دارند. آنها همچنین سطح پایینی از خودانگاری مثبت دربارهٔ ظاهر خودشان را نشان می دهند. در حالی که کسانی که از نظر «امید به بی نقص بودن» امتیاز بالایی می گیرند، سطح بالایی از خودآگاهی مثبت را نشان می دهند. امید به بی نقص بودن، با رفتارهای مدیریتِ تصورات و تلاش برای اهداف بلندپروازانه نیز ارتباط دارد. به طور خلاصه، نگرانی در مورد بی نقص بودن، با جنبه های منفیِ کمال پرستیِ ظاهری مرتبط است، در حالی که امید به بی نقص بودن، مربوط به جنبه های مثبت کمال پرستیِ ظاهری است. یک محدودیت استفاده از PAPS، این است که مقالات کافی ای وجود ندارند که اعتبار آن را سنجیده باشند. پیامدهای روانشناختی. دنیِلز و پرایس (۲۰۰۰) با عنوان «» به اشاره می کنند. کمال گرایان بر یکپارچگی شخصی تمرکز می کنند و می توانند در تلاش خود برای جستجوی حقیقت، خردمند باشند، بینش داشته باشند، و الهام بخش باشند. آنها همچنین تمایل دارند خودشان را از نقص های خود یا آنچه که نقص می دانند (مثل احساسات منفی) جدا کنند و می توانند به افرادی ریاکار و فوقِ منتقدِ دیگران تبدیل شوند که با این
ابزارها، برای پنهان کردن گناهان خود، به دنبال توهم فضیلت بروند. محققان، کار بررسی نقش کمال پرستی در اختلالات روانی مختلف مانند افسردگی (حالت)، اضطراب، اختلالات خوردن و اختلالات شخصیت را شروع کرده اند. هر اختلال، اثرات متفاوتی بر روی سه معیارِ مقیاسِ کمال پرستیِ چندبعدی (MPS یا FMPS) دارد. در زنان جوان، کمال پرستی خواستهٔ اجتماع، با سطح بالاتری از نارضایتی از تصویر بدن و اجتناب از موقعیت های اجتماعی ای که در آنها بر روی وزن و ظاهر فیزیکی تمرکز می شود، مرتبط شده است. کتاب خودیاریِ "بیش از حد کامل: زمانی که تحت کنترل از کنترل خارج می شود" نوشتهٔ جِنِت دووایز و اَلِن مالینگِر ادعا می کند که کمال گرایان، شخصیت نوع وسواسی دارند. نوع شخصیت وسواسی، با اختلال وسواسی-مجبور (OCD) تفاوت دارد، به این ترتیب که OCD یک اختلال بالینی است که می تواند با رعایت تشریفاتی در رفتارها و احساسات مرتبط باشد. براساس نظر مالینگِر و دووایز، کمال گرایان، وسواسی هایی هستند که برای اینکه بتوانند از خودشان محافظت کنند و از امنیت خودشان مطمئن شوند، نیاز دارند که احساس کنند در تمام زمان ها در کنترل هستند. آن ها با مراقبت و تلاش بسیار سخت، می
توانند مطمئن شوند که نه تنها ناامید نمی شوند و وضعیتشان فراتر از سطح قابل سرزنش است، بلکه می توانند از خود در مقابل مسائل پیش بینی نشدهٔ ناشی از محیطشان نیز محافظت کنند. منظور از مراقبت، نظارت مستمری است که اغلب بر روی اخبار، آب و هوا و بازارهای مالی دارند. رابطه ای که بین تمایلات کمال گرایانه و روش های کنار آمدن با استرس وجود دارد نیز با برخی جزئیات مورد بررسی قرار گرفته اند. یک مطالعهٔ جدید نشان می دهد که دانشجویانی که ویژگی های کمال گرایانهٔ تطبیقی، مانند تثبیت هدف یا استانداردهای بالای عملکرد دارند، با احتمال بیشتری از روش های فعال یا متمرکز بر مشکل، برای کنار آمدن با استرس استفاده می کنند. کسانی که تمایلات کمال پرستی ناسازگار از خود نشان می دادند، نظیر نشخوار فکریِ رویدادهای گذشته یا تمرکز روی اشتباهات، تمایل داشتند برای کنار آمدن با استرس، از روش های بیشتر انفعالی و غیرفعال یا اجتناب گرایانه استفاده کنند. با وجود این تفاوت ها، هر دو گروه تمایل داشتند که از خود انتقادی، به عنوان یک روشِ کنار آمدن با استرس استفاده کنند. این موضوع با نظریه هایی که خود انتقادی را به عنوان یک عنصر مرکزیِ کمال پرستی در نظر می
گیرند سازگار است. سه عنصر اصلی کمال پرستی شناخته شده اند: "کمال پرستی خودمحور" یک بعد درون شخصی است که با یک انگیزهٔ قوی برای بی نقص بودن، تنظیم استانداردهای شخصی غیر واقع بینانه و تلاش برای آنها، تمرکز بر معایب، و تعمیم استانداردهای شخصی توصیف می شود. کمال پرستی خودمحور ممکن است شامل یک طرحِ شخصیِ ایدئالِ خوب بیان شده نیز باشد. "کمال پرستی دیگری محور" شامل رفتارهای مشابهی است ولی این رفتارها به جای اینکه به سمت خود شخص باشند، به سمت دیگران هدایت می شوند. "کمال پرستی خواستهٔ اجتماع" مستلزم وجود باور به این موضوع است که دیگران نسبت به شخص، انتظارت و انگیزه های کمال گرایانه دارند. جنبه های مثبت. کمال پرستی می تواند مردم را به سوی دستاوردهایشان هدایت کند و در مواجهه با دلسردی ها و موانع، انگیزه ای برای ادامهٔ مسیر فراهم کند. رُدل - در سال ۱۹۸۴ - ادعا کرده است: کمال پرستی، در شکل مثبت آن، می تواند انرژی محرکی فرآهم کند که به دستاوردهای بزرگ منجر شود. توجهِ خیلی دقیق به جزییات، که برای تحقیق علمی، حیاتی است، تعهدی که تنظیم کنندگان موسیقی را به جلو هل می دهد تا موسیقی شان، صداهای شکوهمندی که در ذهنشان دارند را به
دنیای واقعی بیاورد، و پافشاری ای که یک هنرمند بزرگ را در مقابل سه پایهٔ نقاشی نگه می دارد تا اثری که خلق کرده با تصورش منطبق شود، همه نتیجهٔ کمال پرستی است. اِسلِینی و همکارانش دریافتند که کمال گراهای سازگار، کمتر از ناکمال گراها تعلل به خرج می دهند. در حوزهٔ روان شناسی مثبت گرا، به نوعی از کمال پرستیِ سازگارانه و سالم، بهینه گرایی می گویند. نوع سازگار کمال پرستی، معمولاً به عنوان مولفهٔ مثبتِ این ویژگی شخصیتی شناخته می شود. کمال پرستی سازگار، شامل ترجیحاتی برای نظم و ترتیب و سازماندهی امور، تلاشی مداوم برای تعالی، و جهت گیریِ با حس وظیفه شناسی، نسبت به وظایف و عملکرد شخص است. تمام این خصوصیات، با سطوح پایینی از انتقاد و منفی نگری و سطوح بالایی از پشتیبانی از عملکرد و عزت نفس همراهند. اشکال مثبت و سازگار کمال پرستی، بیشتر با بعد وظیفه شناسی در مدل پنج عاملی شخصیت مرتبط است، در حالی که فرم های ناسازگارانه، بیشتر به بعد روان رنجوری آن شبیه است (پایین را ببینید). دانشمندانی که در آزمایشگاه ها، مشتاقانه به دنبال علایق خود هستند، اغلب کمال گرا به حساب می آیند. این وسواس نسبت به نتیجهٔ نهایی، می تواند به آنها انگیز
ه دهد که سرسختانه کار کنند و سطح چشمگیری از اخلاق کاری را حفظ کنند. بسیاری از شخصیت های مشهور، به طور عمومی بیان کرده اند که تمایلات کمال گرایانه دارند. تمرکز شدید بر اشتیاقات شخصی می تواند به موفقیت منجر شود. مارتا استوارت یک بار خودش را برای اپرا وینفری با عبارت «کمال گرای شیداگونه» توصیف کرد. ورزشکارانی که مقام های بالا کسب می کنند هم اغلب نشانه هایی از کمال پرستی را نشان می دهند. کسانی که استعدادهای درخشان دارند نیز اغلب کمال گرا هستند. بسیاری از افرادی که اکنون عموماً نابغه به حساب می آیند، دربارهٔ کیفیت کار و اثر خود وسواس داشته اند. در کتاب "فلسفهٔ طبیعی آیزاک نیوتون" گفته شده که «نیوتن، احتمالاً به خاطر نوعی از دمدمی مزاجیِ ساده بین انتخاب میلش به شناخته شدنِ اکتشافاتش و ترسش از نقد شدن، گرایش به ایرادگیری از نگارش های خود داشته است.» زمانی که در یکی از اولین چاپ های کتاب "اپتیکس" او (۱۷۰۴) خطاهایی یافت شد، پاسخ وی این بود که اسمش را به کل از روی کتاب حذف کنند. زمانی که ویلیام ویستِن برای چاپ کتاب "" (1707) از نسخهٔ خطی اشتباه استفاده کرد نیز عکس العمل وی همان بود. به همین ترتیب، دانشمند تاریخ ریاضی،
«نیز به آداب اغلب کمال گرایانه» ی نیوتون اشاره می کند. دیگر چهره های برجسته ای که کمال گرا بودند مانند فیلیپو برونلسکی، لئوناردو دا وینچی، نیکلاس کوپرنیک، لودویگ فان بتهوون، گوستاو فلوبر، یوهانس برامس، فرانتس کافکا، استنلی کوبریک، آندری تارکوفسکی، برایان ویلسون، و استیو جابز، همگی از چهره های اصلی حوزهٔ کاری خود در طول تاریخ هستند. گِری گِریسِن دربارهٔ کوبریک می نویسد «کمال پرستی او منجر به خلق تعدادی از بهترین آثار برتر سینما شده است.» برخی ادعا می کنند که کمال پرستی میکل آنژ به وی انگیزه داد تا با وجود دشواری، کارهایی مانند تندیس داوود و سقف کلیسای سیستین را تکمیل کند. در "گاردین"، لایا ماهشواری ادعا کرده است که بدنامی کمال پرستی ناعادلانه است و نوشته «زمانی که حتی یک عضو بلند پرواز یک تیم، ضرب الاجل خودخواسته درست می کند و می خواهد که چارت نیز آن را نشان دهد، چیزی که شما تولید می کند به همان اندازه بهتر خواهد شد.» جنبه های منفی. کمال پرستی در شکل پاتولوژیک آن می تواند آسیب زننده باشد. زمانی که از آن برای به تعویق انداختن وظایف استفاده شود، می تواند شکل تعلل به خود گیرد و زمانی که از آن برای توجیه عملکرد ضع
یف یا کسب حس همدردی و تأیید دیگران استفاده شود، می تواند به شکل در آید. اینها، با هم یا جداگانه، استراتژی های هستند که ممکن است کمال گرایان، برای محافظت از احساس صلاحیت خود استفاده کنند. به طور کلی، کمال گرایان ناسازگار، دائماً برای رسیدن به استانداردهای بالای خود، احساس فشار می کنند. وقتی که یک کمال گرای ناسازگار نتواند به انتظارات خود برسد، این فشار باعث ایجاد ناهماهنگی شناختی می شود. کمال پرستی، با بسیاری از عوارض روانشناختی و فیزیولوژیکی دیگر نیز مرتبط دانسته شده است. خودکشی. کمال پرستی به طور فزآینده ای به عنوان یک عامل ریسک خودکشی در نظر گرفته می شود که مانند یک شمشیر دو لبه عمل می کند. تمایل کمال گرایان به داشتن انتظارات بیش از حد از خود و تمایل شان به نقد خویشتن، در زمانی که تلاش هایشان، استانداردهایشان را برآورده نمی کند، در کنار گرایش شان به نشان دادن «چهرهٔ بی نقص» به جهان، ریسک آنها برای ایده پردازی دربارهٔ خودکشی را بالا می برد و در عین حال، وقتی که باید از دیگران کمک بگیرند، احتمال اینکه در عمل هم به دنبال کمک بروند را کم می کند. بی اشتهایی عصبی. در تحقیقات دهه های گذشته، کمال پرستی با بی اشتهای
ی عصبی مرتبط دانسته شده است. محققان در سال ۱۹۴۹ رفتار دختر معمولیِ آنورکسیک (بی اشتها) را نشانه ای از «سفت و سخت بودن» و «هوش هیجانی» توصیف کردند و همچنین آن را نشانه ای دیدند از تمایل این دخترها به «پاکیزگی، دقت و یک استبداد و یک دندگی چموش که قابلیت پذیرش منطق را ندارد و شخص را رسماً به یک کمال گرا تبدیل می کند». کمال پرستی، یک ویژگی ماندگار در طول زندگی افراد آنورکسیک است. در این افراد، کمال پرستی، قبل از شروع اختلال خوردن، معمولاً در دوران کودکی، در طول دوران بیماری، و بعد از بهبودی احساس می شود. تلاش بی وقفه برای لاغری در آنورکسیک ها، نوعی از بروز ویژگیِ اصرار بر رسیدن به استانداردهای عملکرد دست بالا و دست نیافتنی است. به علت مزمن بودن اختلالات خوردن، افرادی که این اختلال را دارند، در حوزه های دیگر زندگی، به غیر از تناسب اندام و کنترل وزن نیز تمایلات کمال گرایانه از خود نشان می دهد. برای مثال، دستاوردهای بیش از حد در مدرسه، در میان آنورکسیک ها دیده شده که در واقع یکی از نتایج کوشا بودنِ بیش از حد آنهاست. افراد عادی می توانند از یک ابزار استفاده کنند که به آنها کمک می کند بین اختلال غذا خوردن و اختلالی که
به غذا خوردن مربوط نیست تفاوت قائل شوند. نام این ابزار که در قالب یک ابزار گزارش-به-خود است، «پرسشنامهٔ تشخیص اختلال غذا خوردن» یا QEDD است. از این ابزار در مطالعات متعددی در مورد بی اشتهایی عصبی استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد سطح کمال پرستی، بر بهبود بلند مدت بی اشتهایی فرد تأثیر دارد. سرعت بهبود کسانی که میزان کمال پرستی آنها در یک محدودهٔ نرمال اندازه گیری شده، بیشتر از کسانی بوده که سطح کمال پرستی آنها بالا اندازه گیری شده است. موارد عمومی. اثر کمال پرستی، معمولاً در عملکرد افراد در محل کار یا مدرسه، پاکیزگی و زیبایی شناسی، سازماندهی امور، کیفیت نوشتن و سخن گفتن، ظاهر فیزیکی، سلامت، و پاکیزگیِ شخصی دیده می شود. کمال پرستی در محل کار، اغلب با بهره وری پایین و نرسیدن به ضرب العجل ها مشخص می شود، چرا که افراد، با توجه به جزئیات نامربوط کار خود از پروژه های بزرگ گرفته تا فعالیت های معمولی روزمره، زمان و انرژی خود را هدر می دهند. چنین رفتاری می تواند منجر به افسردگی، بیگانگی اجتماعی، و ریسک بیشتر «حوادث» در محل کار شود. اَدِرهولت-اِلی یِت - در سال ۱۹۸۹ - پنج ویژگی از دانش آموزان و مدرسان کمال گرا را تو
صیف کرد که در عملکرد ضعیف آنها سهم داشت: به تعویق انداختن (تعلل)، ترس از شکست، تفکر "همه یا هیچ"، کمال پرستی فلج شده، و اعتیاد به کار. بنا به نظر سی. اَلِن ، در روابط صمیمی (عاشقانه)، انتظارات غیرواقع بینانه می تواند موجب نارضایتی قابل توجه برای هر دو طرف شود. گرینسپان فهرستی از رفتارها، افکار، و احساسات تهیه کرده است که معمولا کمال پرستی را توصیف می کند. کمال گرایان، تا زمانی که کارشان با استانداردهایشان مطابقت نداشته باشد، از آن راضی نخواهند بود و این ویژگی، می تواند کارآمدی کمال گرایان را در اتمام پروژه ها کم کند و به همین دلیل، آنها را در رسیدن به ضرب العجل ها، به تقلا بیندازد. ورزشکاران، در یک زمینه شغلی متفاوت، ممکن است تمایلات کمال گرایانه توسعه دهند. عملکرد فیزیکی و ذهنی مطلوب برای ورزشکاران حرفه ای مهم است و این ویژگی ها ارتباط نزدیکی با کمال پرستی دارند. با این که ورزشکاران کمال گرا، برای موفقیت تلاش می کنند، این افراد ممکن است به واسطهٔ ترس شدید از شکست، محدود شوند و درنتیجه، تمام تلاش خود را نکنند یا در کل، خود را مسئول یک باخت بدانند. از آنجا که موفقیت این افراد، اغلب با امتیاز یا آمار سنجیده می
شود، ورزشکاران کمال گرا ممکن است بیش از حد برای موفقیت احساس فشار کنند. کمال پرستی، تمایل مردم به ساختار و رهنمود را روشن می کند. آنها معمولاً در محیط های ساختارمندی که دستورالعمل های صریح و روشن دارند، خوب کار می کنند. از آنجایی که کمال گرایان بر جنبه های مشخص یک کار تمرکز می کنند، اگر مشکلاتی روی دهند، این افراد ممکن است در مقابل تغییر غیرقابل انعطاف باشند و خلاقیت به خرج ندهند. این وضعیت، زمانی که یک وضعیت پیش بینی نشده به وجود می آید، ممکن است مشکل ایجاد کند. در نوابغ. در حالی که کمال پرستی، نقش مهمی در کسب دستاوردهای بسیاری از شخصیت های موفق تاریخی ایفا کرده است، نمونه هایی از کمال پرستی افراطی وجود دارد که متفکران مهم را به منتشر نکردن آثار خود هدایت کرده و در نتیجه، باعث شده آنها نتوانند آن طور که می توانستند، بر زمینهٔ کاری خود، تأثیر مستقیمی داشته باشند. مورخ اسکاتلندی اِریک تِمپِل بِل، در مورد کارل فریدریش گاوس گفته که اگر این ریاضیدان، تمام اکتشافات خود را به موقع منتشر کرده بود، معادل ۵۰ سال ریاضیات را پیشرفت می داد. عوارض پزشکی. کمال گرایان ممکن است از اضطراب و عزت نفس پایین رنج ببرند. کمال پرستی
، یک عامل خطر برای اختلال وسواسی-جبری، اختلال شخصیت وسواسی-جبری، اختلال خوردن، اضطراب اجتماعی، فوبیای اجتماعی، اختلال خودزشت انگاری، اعتیاد به کار، خودزنی، سوءمصرف مواد، افسردگی بالینی و همچنین مشکلات فیزیکی ای مانند اضطراب مزمن و بیماری های قلبی-عروقی است. علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که افرادی که کمال گرا هستند، نسبت به افرادی که کمال گرا نیستند، میزان مرگ و میر بیشتری دارند. یک دلیل احتمالی این موضوع، نگرانی و استرس مضاعفی است که به همراه باور غیر منطقی به این موضوع است که همه چیز باید کامل باشد. درمانگران تلاش می کنند تا با تفکر منفی ای که کمال پرستی را احاطه کرده است، برخورد کنند، به ویژه تفکر «همه یا هیچ» که در آن شخص معتقد است که یک دستاورد یا کامل و بی نقص است یا بی فایده. آن ها، افراد را تشویق می کنند که اهداف واقع بینانه ای در نظر بگیرند و با ترس از شکست، رو به رو شوند. از آنجا که کمال پرستی یک مسئلهٔ عزت نفس است و اساس این مسئله، اعتقادات عاطفی در مورد کارهایی است که یک شخص باید انجام دهد تا به عنوان یک فرد قابل قبول باشد، در چارچوب یک روند بهبود که مستقیماً به این باورهای عاطفی می پردازد، ت
فکر منفی به طور موفقیت آمیزی مورد توجه قرار می گیرد. خودشیفتگی. آرنولد کوپر می گوید، خودشیفتگی را می توان کمال پرستی از نوع معطوف به خود در نظر گرفت - «اصراری بر کمال در موجودیت ایدئال خویشتن و کسب قدرت بی حد و حصر برای شکوهِ خویشن. این اصرارها، در آسیب های ناشی از ضربه به شکوهِ خویشتنِ فرد ریشه دارد». خودشیفته ها، اغلب شبه کمال گرا هستند و نیازمند قرار گرفتن در مرکز توجه و ایجاد موقعیت هایی هستند که به آنها توجه شود. این تلاش برای بی نقص بودن، با تصویر ذهنی شخص خودشیفته از شکوهِ خویشتن خویش، انطباق دارد. اگر یک وضعیت مورد نظر از کمال به دست نیاید، می تواند منجر به احساس گناه، شرم، خشم یا اضطراب شود؛ چرا که شخصِ خودشیفته، باور دارد که اگر بی نقص نباشد، آنچه از عشق و دیگران در ذهن خود متصور بوده را از دست خواهد داد. ویژگی های شخصیتی. کمال پرستی، یکی از عوامل در ریموند کَتِل است. بر اساس این ساختار، افرادی که مرتب (سازمان یافته)، اجبارطلب، خودمنضبط، از نظر اجتماعی دقیق، با انتظارات زیاد از قدرت اراده، دارای کنترل بر خود، و متکی بر احساسات خود هستند، افرادی کمال گرا هستند. در مدل پنج عامل بزرگ شخصیت، کمال پرستی
یک نمود شدید از وظیفه شناسی است و برآورده نشدنِ انتظاراتِ فردِ کمال گرا، می تواند محرک افزایش روان رنجوری شود. کمال پرستی ناسازگار، بیشتر شبیه روان رنجوری است، در حالی که کمال پرستی سازگار بیشتر به وظیفه شناسی شبیه است و به طور مثبتی با ، عزت نفس، و خودپیش برد منسجم، مرتبط است. یک مطالعه نشان داده که ورزشکارانی که نسبت به خود احساس احترام و عشق دارند («عزت نفس پایه»)، الگوهای مثبت کمال پرستی را نشان می دهند، در حالی که افرادی که عزت نفسشان وابسته به جنبه های شایستگی است («عزت نفس کسب شده»)، بیشتر کمال پرستی منفی از خود نشان می دهند. درمان ها. رفتاردرمانی شناختی با کاهش اضطراب اجتماعی، خودآگاهی عمومی، رفتارهای ناشی از اختلال وسواسی-اجباری (OCD) و کمال پرستی، برای کمک به کمال گرایان موفق بوده است. با استفاده از این رویکرد، فرد می تواند اندیشهٔ غیرمنطقی خود را بشناسد و راه جایگزین دیگری را برای برخورد با موقعیت ها پیدا کند. استفاده از رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش یا ABBT در درمان کمال پرستی، با افزایش آگاهی، افزایش پذیرش، و معنی دار کردن زندگی، کمک مؤثر و عمده ای از خود نشان داده است. این روش در کاهش اضطراب، افسرد
گی، و ترس - یا همان فوبیای - اجتماعی مؤثر بوده است و اثر آن شش ماه پس از درمان دیده شده است.
کارل وایرشتراس (زاده ۳۱ اکتبر ۱۸۱۵ – درگذشته ۱۹ فوریه ۱۸۹۷) ریاضی دان آلمانی قرن ۱۹ بود. از او به عنوان پدر آنالیز مدرن یاد می شود. زندگی. برخلاف بیشتر ریاضی دانان آن زمان که از خانواده های پروتستان بودند. او در خانواده ای کاتولیک در شهر اوستن فلده به دنیا آمد. پدرش در خزانهٔ کلیسای کاتولیک کار می کرد. آثار. کار اصلی او قرار دادن آنالیز بر پایه های صحیح و توسعهٔ نظریهٔ تابع ها بر پایه سری های توانی بود. او همچنین کمک های شایانی به تئوری های توابع بیضوی، هندسه دیفرانسیل و معادله های چندمجهولی کرد.
تک دندانان ، یا شبه نهنگیان خانواده ای از آب بازسانان است که شامل دو سرده قناری های دریا و تک دندان ها می شود. تک دندانان سر پیازی شکل و کوچک دارند و بدون بالهٔ پشتی اند و دارای فقط یک دندان اند در خارج از دهان که به مثابهٔ شاخ است. اعضای این خانواده در کرانه ها و مناطق یخی قطب شمال و شمال اقیانوس های اطلس و آرام زندگی می کنند. به خاطر ظاهر منحصر به فردشان، این نهنگ های دندان دار از دیگر آب بازسانان به سادگی تشخیص پذیرند. ویژگی ها. نهنگ سفید و شبه نهنگ تک شاخ هر دو نهنگانی با جثه متوسط به شمار می روند و طولشان میان ۳ تا ۵ است. بخش ملون در جلوی پیشانیشان قرار دارد و پوزه شان کوتاه است و گاه وجود ندارد. آن ها باله پشتی ندارد ولی در پشتشان انحنای کوچکی دیده می شود که در شبه نهنگ تک شاخ آشکارتر است. این جانوران بسیار تولید صدا می کنند و با گستره وسیعی از آواها ارتباط برقرار می کنند. همانند دیگر نهنگ ها، آن ها از پژواک یابی برای ناوبری و موقعیت یابی بهره می برند. از ویژگی های این دو گونه می توان به رنگ سفید بدن، گردن بسیار انعطاف پذیر، سر و «لب»ها در نهنگ سفید و عاج بلند در نرهای شبه نهنگ تک شاخ، که برای نبرد میان
آن ها به کار می رود، اشاره کرد. شاید «شبه نهنگ های تک شاخ» منشأ افسانه اسب تک شاخ باشند.
رضایی یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند: خانواده ها. خانواده رضایی - اعضای مجاهدین خلق. این خانواده اصالتا در محدوده محلات بوده که به تهران مهاجرت کرده اند. خانواده رضایی - حامی انقلاب اسلامی. این خانواده اصالتا در محدوده مسجد سلیمان بوده که به تهران مهاجرت کرده اند. خانواده رضایی - ملی گرای هنری. این خانواده اصالتا در محدوده همدان و زنجان بوده که به تهران مهاجرت کرده اند. خانواده رضایی - کار آفرین و سرمایه دار. این خانواده اصالتا در محدوده سبزوار بوده که به تهران مهاجرت کرده اند.
احمد رضایی می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
هرمزد رسام (به ؛ ۱۸۲۶ - ۱۶ سپتامبر ۱۹۱۰) باستانشناس، دیپلمات و جهانگرد آشوری تبار اهل بریتانیا بود که الواح گلی حماسه گیلگمش، کهن ترین حماسه بشری و همچنین استوانه مشهور به منشور حقوق بشر کوروش بزرگ را در سال ۱۸۷۹ طی کاوش های باستانشناسی در بین النهرین کشف کرد. زندگی نامه. پدرش آنتون رسام معاون کلیسای آشوری و زادهٔ موصل در امپراتوری عثمانی (عراق فعلی) و مادرش ترزا زادهٔ حلب در سوریه امروزی بودند. او که از ۱۹ سالگی کار حفاری در بناهای تاریخی عراق و به خصوص بابل را شروع کرده بود، در جوانی راهی بریتانیا شد تا تحصیلاتش را در این کشور ادامه دهد، اما در همین مدت به استخدام مؤسسهٔ باستانشناسی بریتانیا درآمد و از این مؤسسه مأموریت گرفت تا به کشورش برگردد و تحقیقات باستانشناسی خود را در بابل ادامه دهد. در سال ۱۸۷۹، به دنبال کاوشهای گروه انگلیسی در معبد بزرگ اِسَـگیلَـه (نیایشگاه مَـردوک، خدای بزرگ بابلی) در شهر باستانی بابِـل در میان رودان (بین النهرین) استوانه های از گل پخته مشهور به لوح حقوق بشر کورش به دست این باستانشناس کلدانی پیدا شد که امروزه در موزه بریتانیا در شهر لندن نگهداری می شود.
فهرست پرچم های کشورهای آمریکای شمالی در زیر آورده شده است:
گوستاویا پایتخت و شهر اصلی جزیره سنت بارثلمی از مجموعه فرادریایی فرانسه است. خصوصیات. گوستاویا ۲٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
شراب جمهوری، شرابی است که از جوشانیدن شراب مثلث با آب بدست می آید. شرط آن است که در این جوشانیدن تمام آب بخار شود و بعد از مدتی قابل شرب می شود و بعضی شراب انگوری سه ساله را جمهوری نامند و گویند آب انگور ی است که در جوشیدن به نصف رسیده باشد. گرم و خشک و منضج (قوام آورنده اخلاط) و محلِّل و مشهی (اشتهاء آور) و معین جماع و سریع الانحدار (زود جذب) و مولد خون (خون ساز) غلیظ و مسخن احشاء (لاغرکننده شکم) است.
سپید و سیاه نام مجله ای بود که از سال ۱۳۳۲ با مدیریت علی بهزادی، فعالیت خود را آغاز کرد. این مجله در حوالی کودتای ۲۸ مرداد به صحنه آمد. این مجله توسط روزنامه نگاران دولتی جمهوری اسلامی به حمایت از حکومت پهلوی و فراماسونری متهم می شود و کتابی هم با عنوان «مجله سپید و سیاه» در همین مورد نوشته شده است. بارها در ستون نیمه پنهان کیهان نیز به شخص علی بهزادی به عنوان «کارگزار فرهنگی رژیم پهلوی» حمله شده است. اما علی بهزادی در گفتگو با بی بی سی می گوید که به خاطر علاقه ای که به مصدق داشت، عکس وی را در جلد شماره اول مجله قرار داد. دفتر مجله "سپید و سیاه" در خیابان ایرانشهر شمالی، خیابان آذرمهر، نبش فریدون شهر، شماره ۲۳ قرار داشت.
بِلای یکم (زادهٔ پیرامون ۱۰۱۶ میلادی - درگذشتهٔ ۱۰۶۳ میلادی) پادشاه مجارستان از ۱۰۶۰ میلادی تا زمان مرگش بود. او از شاخه ای فرعی از دودمان آرپاد بود و هفده سال از زندگی اش را در تبعید گذرانده بود. هنگامی که برادر او -آندراش یکم- به شاهی رسید، او از تبعید بازگشت و ولیعهد برادر خوانده شد؛ ولی چون نمی توانست جانشینی پسر آندراش -شالامون- را پس از خود برتابد، بر آندراش شورید و توانست خود به پادشاهی برسد.
شالامون (زادهٔ ۱۰۵۳- مرگ ۱۰۸۷) پادشاه مجارستان بود. زندگی. هنگامی که او کودکی بیش نبود پدرش آندراش یکم کوشید او را به جانشینی خویش برساند، ولی با شورش برادرش بلای یکم روبه رو شد. بلای آندراش را از تخت سرنگون کرد و خود به شاهی رسید؛ ولی شالومون چند سال پس از آن توانست با یاری هاینریش چهارم تاج و تخت پدر را به دست آورد؛ ولی به زودی با شورش عموزادگانش رودرو شد و به زودی تنها توانست بر بخش باختری مجارستان فرمان راند. سرانجام در ۱٠٨١ ، آنگاه که از یاری دیگران و به ویژه پاپ گرگوری هفتم نومید شد و دانست که از پس یکی از مدعیان نیرومند شاهی به نام لاسلوی یکم برنمی آید از پادشاهی کناره گرفت و پادشاهی لاسلو را به رسمیت شناخت و در برابر آن فرمانروایی بر سرزمین های بسیاری را در دست گرفت. ولی او از اندیشهٔ پادشاهی بیرون نیامد و به توطئه چینی بر ضد لاسلو پرداخت، ولی نقشه هایش افشا شد و خود نیز به زندان افتاد؛ ولی به زودی به دلیل نژاد شاهانه اش آزاد شد. او پس از آزادی به پچنگ ها پیوست و با دختر رئیس این قبیله پیمان زناشویی بست و با یاری آنان کوشید تا دوباره بر تجت و تخت مجارستان دست یابد ولی شکست خورد. او سرانجام در جریان حم
لهٔ پچنگ ها به بیزانس کشته شد.