Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یوال ای زمان بند پیشفرض در سیستم عامل فری بی اس دی (نسخه ۷٫۱ به بعد) برای معماری های i386 و AMD64 است که اولین بار در فری بی اس دی ۵ معرفی شد. اما برای مدت زیادی غیر فعال بود و سیستم عامل فری بی اس دی از زمان بند سنتی BSD استفاده می کرد تا ULE به پایداری و بلوغ کامل برسد. زمان بند سنتی بی اس دی، به طور کامل از چند پردازشی متقارن و چندریسمانی همزمان استفاده نمی کرد که در محیط های رایانشی مدرن دارای اهمیت بسیار هستند. هدف اصلی پروژه ULE استفاده بهتر از محیط های چند پردازشی متقارن و چندریسمانی همزمان است. کاربر می تواند با کامپایل کردن یک هسته سفارشی زمانبند دلخواه خود را انتخاب کند. یوال ای می تواند کارایی سیستم را هم در سیستم های تک پردازنده و هم در سیستم های چند پردازنده بهبود بخشد. همینطور در زیر بار سنگین هم می تواند سرعت پاسخگویی به درخواست های تعاملی کاربر را بهبود بخشد.
ابوعمروعثمان بن سراج الدین محمد جوزجانی، مشهور به منهاج سراج ملقب به صدر جهان است. او قاضی، شاعر و مورخِ فارسی زبان دربار غوریان و سلاطین هند در سده هفتم، مؤلف کتاب طبقات ناصری است. از مطالب کتابش آشکار است که او در سال ۵۸۹ قمری متولد شده است. زادگاه او جوزجان بخشی از افغانستان امروزی است . اما برخی از مورخان محل تولد او را لاهور و برخی دیگر فیروزکوه (پایتخت غوریان) می دانند. زندگی. جوزجانی از خاندانی اهل سیاست و علم بود که اصالتاً از مردم جوزجان بودند و در دربار غزنویان و غوریان مناصب مهمی داشتند. پدر او، سراج الدین محمد بن عثمان، فقیه و قاضی دربار غوریان بود. جوزجانی از سوی مادر نیز متعلق به دودمان های معروف و وابسته به غوریان بود. دوره کودکی جوزجانی در حرم ماه ملک، دختر سلطان غیاث الدین محمد سام گذشت. او تا ۲۲ سالگی در فیروزکوه بود و در همان جا به تحصیل پرداخت. زندگی جوزجانی پس از انقراض غوریان مبهم است؛ بنظر می رسد او در این سال ها در خدمت حاکمان محلی بوده و سفرهایی نیز از جانب آنان به نیمروز و قهستان کرده است. جوزجانی به طریقت چشتیه ارادت داشت. وفات او احتمالاً بعد از سال ۶۵۸ ق در دهلی بوده است. مقامات و
مناصب منهاج سراج. جوزجانی در سال ۶۲۴ پس از هجوم مغول به هند، نزد ناصرالدین قباچه، از سلاطین مملوک غور که در سند و مولتان و اُچ حکومت می کرد، رفت. ناصرالدین قباچه نیز اداره امور مدرسه فیروزی اُچ و قضاوت لشکر را به او سپرد. در سال ۶۲۵ که سلطان شمس الدین التمش اُچ را فتح کرد، جوزجانی مورد توجه او قرار گرفت و همراه او به دهلی رفت. در سال ۶۳۰ جوزجانی عهده دار قضاوت و امور شرعی هند شد و در گوالیار اقامت کرد. پس از درگذشت التمش در ۶۳۳، اوضاع هند آشفته شد؛ اما وقتی سلطنت، در ۶۳۴، به سلطان رضیه رسید، جوزجانی تدریس و اداره مدرسه ناصریه دهلی را بر عهده گرفت و بار دیگر قاضی گوالیار شد. او در سال ۶۳۹، در دوره حکومت معزالدین بهرام شاه، قاضی کل هند شد و پس از کشته شدن بهرام شاه، که سلطان علاءالدین مسعودشاه به سلطنت رسید، جوزجانی به ناچار از منصب قضا کناره گیری کرد و در ۶۴۰ به لکهنو رفت. در سال ۶۴۳ به همراه طغان خان، حاکم لکهنو، به دهلی رفت و به دربار علاءالدین مسعود راه یافت و با حمایت غیاث الدین الغ خان بَلبن، مسئولیت مدرسه ناصریه و منصب قضا در گوالیار به او سپرده شد. در همان سال همراه سلطان مسعود در جنگ با مغولان شرکت کر
د. در سال ۶۴۹، در زمان سلطان ناصرالدین محمودشاه، جوزجانی قاضی القضات دهلی شد و تا ۶۵۱ بر این منصب بود؛ اما در آن سال، به دلیل اختلاف و بدبینی سلطان نسبت به بلبن، برکنار شد. در سال ۶۵۲، صدرالملک نجم الدین ابوبکر، به وزارت سلطان ناصرالدین محمود رسید و با حمایت او، سلطان به جوزجانی لقب صدر جهان داد. او به توصیه بلبن، که باز نزد سلطان تقرب یافته بود، قاضی القضات هند شد. آثار. مِنهاج سِراج جوزجانی علاوه بر تاریخ نگاری، به عربی و فارسی نیز شعر می گفت. او منظومه ای ناصری نامه را در مدح سلطان ناصرالدین محمودشاه سرود که اکنون در دست نیست. شهرت جوزجانی بیشتر به سبب کتاب طبقات ناصری او است. او این اثر را در ۶۵۳ به نام ناصرالدین محمود آغاز کرد و در ۶۵۸ به پایان رساند. این کتاب تاریخ عمومی، شامل ۲۳ طبقه است که بخش های مهم آن، تاریخ غزنویان، غوریان، خوارزمشاهیان و سلاطین هند است؛ ضمن اینکه تاریخ حمله مغولان به ماوراءالنهر و هند (قسمت آخر) اختصاصاً دربارهٔ استیلای مغول، از ابتدای خروج تاتار تا فتح بغداد، نوشته شده که بر اساس مشاهدات مؤلف است و اطلاعات تاریخی باارزشی دارد. طبقات ناصری همزمان با تاریخ جهانگشای جوینی نوشته شده
است. ضیاءالدین برنی نیز کتاب خود، تاریخ فیروز شاهی، را در تکمیل طبقات ناصری نوشته است.
روز ملی خرد جشنی سکولار برای انسان گرایان، بی خدایان و دیگر سکولاریست ها و آزاداندیشان است، که در پاسخ به «روز ملی عبادت»، یک جشن رسمی در ایالات متحده آمریکا برگزار می شود. این روز در اولین پنج شنبه ماه مه هر سال برگزار می شود، تا با روز ملی دعا تلاقی کند، زیرا بسیاری از گروه های بی خدا و سکولار آن را برخلاف قانون اساسی می دانند. پیشنهاد «روز ملی خرد» در سال ۲۰۰۳ توسط انجمن انسان گرای آمریکایی و انسان گرایان منطقه واشینگتن، در پاسخ به روز روز ملی دعا مطرح شد. از جمله فعالیت های این روز، اهدای غذا، اهدای خون، یا فراخوانی گروه ها به جلسه های شهری برای پایان دادن به روز ملی عبادت است.
سلول T سمی یا لنفوسیت T سمی یا سلول T کشنده یا سلول CD8+ T یکی از انواع لنفوسیت تی و نوعی گلبول سفید است که سلول های سرطانی، سلول هایی که آلوده شدند (مخصوصاً به وسیله ویروس)، یا سلول هایی که به شکلی دیگر آسیب دیده اند را می کشد. در بیماری ایدز، واکنش یک سلول CD8+ T سالم هر چند که ویروس HIV را از بین نمی برد اما باعث می شود بیماری با سرعت کمتری پیشرفت کند و بهتر بتوان بیماری را شناسایی کرد.
بیل کلیهر متولد ۲۳ مارس ۱۹۷۱، (۳ فروردین ۱۳۵۰) در آتلانتا ایالت جورجیا، گیتاریست گروه مستودون می باشد.
لعنت بر رابرت گالو سازنده ویروس اچ آی وی و ایدز رابرت چارلز گالو (زاده ۲۳ مارس ۱۹۳۷) پژوهشگر زیست پزشکی آمریکایی است که بیشتر به دلیل نقشی که در کشف ویروس اچ آی وی و بیماری ایدز داشت شناخته می شود. گالو در واتربری، کنکتیکوت و در یک خانواده مهاجر ایتالیایی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۹ لیسانس زیست شناسی خود را از دانشگاه پراویدنس و در سال ۱۹۶۳ دکترای پزشکی خود را از دانشگاه توماس جفرسون در فیلادلفیا گرفت. پس از تکمیل دستیاری (پزشکی) در دانشگاه شیکاگو، به عنوان یکی از پژوهشگران انستیتو ملی سرطان ایالات متحده آمریکا درآمد. کشف HIV/ایدز. در سال ۱۹۸۳، دو گروه تحقیقاتی جداگانه به رهبری رابرت گالو و لوک مونتانیه به طور مستقل اعلام کردند که یک ویروس پسگرد جدید بیماران مبتلا به ایدز را آلوده کرده، و یافته هایشان را در همان شماره از مجله "ساینس" منتشر کردند. گلو ادعا کرد که ویروسی که گروه خود از یک بیمار مبتلا به ایدز برای تحقیقات جدا کرده بود از نظر شکل کاملاً مشابه سایر ویروس های تی-لنفوتروپیک انسانی (HTLV) بوده که گروهش در همان ابتدا جدا کرده بود. گروه گالو نام آن ویروس را HTLV-III گذاشتند. در همان زمان، گروه مونتانیه
ویروسی از یک بیمار مبتلا به تورم غدد لنفاوی گردن و ضعف فیزیکی که دو مشخصه از علائم ایدز است، جدا کرده بود. تناقض در گرازش های گروه گالو و مونتانیه و همکارانشان نشان می داد که هسته پروتئین های این ویروس از لحاظ ایمنی شناسی، کاملاً متفاوت از HTLV-I است. گروه مونتانیه اسم ویروسی که جدا کرده بودند را ویروس مرتبط با لنفادنوپاتی (LAV) گذاشتند. از آنجا که مشخص شد هر دوی این ویروس یکسان هستند، در سال ۱۹۸۶ LAV و HTLV-III هر دو به HIV تغییر نام دادند.
توگدامی «Tugdammi» دومین پیشوای کیمریان پس از تئوشپا محسوب می شود و وی از معدود پیشوایان صحراگرد بود که جسارت کرده به خاک امپراطوری مقتدر آن زمان یعنی آشور یورش برد و ظاهراً در جنگ هلاک شد. متأسفانه برای داوری در تاریخ و زبان کیمریان تنها منبع اطلاع، فقط نام سه پیشوا است که از ایشان باقی مانده: تئوشپا، سانداک شاترو و توگدامی. توجیه ممکن از نام توگدامی. برای دومین پیشوای کیمری یعنی توگدامی نیز اشتقاق روشنی وجود ندارد. نخست اینکه هنوز درست معلوم نیست که چرا توگدامی در زبان یونانی لوگدامیس لوگدامیس شده است اینجا سه نحوه توجیه ممکن است مطرح باشد، اول اینکه لوگدامیس اشتباه قدیمی در تحریر و به جای «دئوگنیس - Duganis» نوشته شده باشد، ولی در صورت چنین فرضی باید گفت که تمام موارد اشاره شده به لوگدامیس در مؤلفات باستان از یک منبع مأخوذ است و قبول این مطلب دشوار می باشد. دومین توجیه، لوگدامیس یک نام ناشناس کیمری بوده که در زبان یونانی به این صورت در آمده، در واقع، صرف نظر از لوگدامیس کیمری، در اخبار مؤلفان عهدعتیق اشخاص دیگری نیز به این نام دیده شده اند. مع هذا این نام اشتقاق یونانی ندارد و ظاهراً باید آسیای صغیری باشد.
سومین توجیه، ل در لوگدامیس و ت در توگدامی نحوهٔ مختلف ادای یک حرف بوده که محتملا در بعضی از زبان های آسیای صغیر متداول بوده است. برخی مدارک دیگر نیز برای اثبات این نکته وجود دارد. نگرانی آشور از توگدامی. تحرکات جنگجویان کیمری برهبری توگدامی در مرزهای آشور، موجب نگرانی اسرحدون شده بود و ایشان از مقابله با نیروی توگدامی درمانده شده بود بطوریکه از هاتفان غیب گو راه چاره می خواست. متن سروده ای خطاب به خداوند مردوک که شامل این اطلاعات می باشد خوب محفوظ مانده و محققان به انحای گوناگون آن را ترجمه می نماید: ترجمه نخست و توگدامه پادشاه اومان ماندا مرا مجبور می کند بروم (؟) به آن سوی دریا. ترجمه دوّم ترجمه سوّم
روستای طاء از توابع دهستان گاورود شهرستان کامیاران، استان کردستان می باشد زبان مردم این روستاهورامی است وقدمت بالایی دارد بطوری که مسجدجامعه این روستاراحضرت عمرساخته است
کانگال یک نژاد سگ نگهبان دام که خاستگاهش استان سیواس، شهر کانگال در کشور ترکیه است. سگ گنگال بزرگ اندام و از نوع ماستیف است. سگ های کانگال از یک پوشش مایل به زرد و پوزه سیاه برخوردار هستند. از جثه بزرگ و استخوان بندی قوی برخوردار است و به شدت نترس و شجاع می باشد. این سگ از نژاد اصیل است و یک کانگال اصیل به راحتی از کانگال دورگه قابل شناسایی است؛ و پوشش مایل به زرد دارند این سگ شباهت هایی با سگ سرابی دارد. تاریخچه نژاد سگ کانگال. نژاد سگ کانگال، که به نام سگ چوپان ترکی نیز شناخته می شود، از نژادهای بسیار قدیمی سگ است که بومی منطقه سیواس در ترکیه است. این نژاد برای محافظت از گله ها در برابر حیوانات درنده مانند گرگ و خرس پرورش یافته است. کانگال سگ هایی بزرگ، قدرتمند و با وفاداری بالا هستند که می توانند در شرایط سخت آب و هوایی به خوبی کار کنند.این نژاد به خاطر قدرت، شجاعت و حس حفاظتی قوی اش معروف است. کانگال ها دارای جثه ای بزرگ و ساختاری محکم هستند، با پوشش مویی که معمولاً به رنگ های خاکستری تا قهوه ای و با نقاب سیاه روی صورت می باشد. این سگ ها برای داشتن استقلال و هوش بالا شناخته شده اند، اما نیاز به آموزش و را
هنمایی مناسب دارند تا بتوانند به خوبی در جامعه انسانی سازگار شوند.کانگال در ترکیه و سراسر جهان به عنوان یکی از بهترین نژادهای سگ نگهبان شناخته شده اند و به تدریج جایگاه خود را به عنوان حیوانات خانگی محبوب و محافظان قابل اعتماد برای خانواده ها و مزارع پیدا کرده اند. خصوصیات ظاهری. از خصوصیات ظاهری آن می توان به بدن تراشیده و خشک، پوزه و سر بزرگ و به رنگ مشکی و گوش های افتاده اشاره کرد. این نژاد اغلب در دو رنگ زرد و خاکستری بعضاً با رگه های سیاه دیده می شود. میانگین قدی این نژاد در نرها بین ٧٠ تا ٨٠ سانتی متر و در ماده آن بین ۶٣ تا ٧۵ سانتی متر است. میانگین وزنی این نژاد در نرها بین ۴٨ تا ۶٠ کیلوگرم و در ماده آن بین ۴٠ تا ۵٠ کیلوگرم متغیر است. از ویژگی های بارز آن می توان به اعتماد به نفس بالا در برخورد با سگ سانان دیگر اشاره کرد. با اینکه کانگال یک ماستیف است، ولی در برابر برخی ماستیف ها وزن سبک تری دارد و با وزن کمتر از چالاکی بیشتری برخوردار است. در این سگ اضافه وزن دیده نمی شود. برای بهره وری کامل از ویژگیها، این نژاد نیازمند تربیت درست و اصولی می باشد. از کانگال به عنوان نگهبان و سگ گله استفاده می شود و نم
ی توان آن را در محیط آپارتمانی نگهداری کرد. کانگال خصوصیت حمله به هر تهدیدی را دارد از همین رو نباید قلاده آنرا در محیط های پر رفت وآمد باز گذاشت؛ ولی با تربیت درست تهدیدی برای مردم به حساب نمی آید. این سگ به گفته مربیان برای مبارزه به وجود آمده است.
لوک مونتانیه ؛ (۱۸ اوت ۱۹۳۲ – ۸ فوریهٔ ۲۰۲۲) ویروس شناس فرانسوی و برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۲۰۰۸ برای کشف اچ آی وی بود. او سال ها پژوهشگر انستیتو پاستور در پاریس بوده است و به طور تمام وقت در دانشگاه جیائو تونگ شانگهای در چین فعالیت می کرد. زندگی حرفه ای. لوک مونتانیه در سال ۱۹۳۲ در شهر شابریس در مرکز فرانسه زاده شد و در سال ۱۹۵۵ کار در انجمن علوم پاریس را آغاز کرد. او در سال ۱۹۷۲ به انستیتو پاستور پاریس رفت و پس از کار به روی ویروس اچ آی وی هدایت این موسسه را به عهده گرفت. لوک مونتانیه بعدا در سال ۱۹۹۷ در کوئینز کالج نیویورک مشغول به کار شد. کشف HIV/ایدز. در سال ۱۹۸۳ دو گروه پژوهشگر جداگانه به رهبری رابرت گالو و لوک مونتانیه به طور مستقل اعلام کردند که یک ویروس پسگرد جدید، بیماران مبتلا به ایدز را آلوده کرده و یافته هایشان را در همان شماره از مجله "ساینس" منتشر کردند. گلو ادعا کرد که ویروسی که گروه خود از یک بیمار مبتلا به ایدز برای تحقیقات جدا کرده بود از نظر شکل کاملاً مشابه سایر ویروس های تی-لنفوتروپیک انسانی (HTLV) بوده که گروهش در همان ابتدا جدا کرده بود. گروه گالو نام آن ویروس را HTLV-III
گذاشتند. در همان زمان، گروه مونتانیه ویروسی از یک بیمار مبتلا به تورم غدد لنفاوی گردن و ضعف فیزیکی که دو مشخصه از علائم ایدز است جدا کرده بود. تناقض در گزارش های گروه گالو و مونتانیه و همکارانشان نشان می داد که هسته پروتئین های این ویروس از لحاظ ایمنی شناسی، کاملاً متفاوت از HTLV-I است. گروه مونتانیه اسم ویروسی که جدا کرده بودند را ویروس مرتبط با لنفادنوپاتی (LAV) گذاشتند. از آنجا که مشخص شد هر دوی این ویروس یکسان هستند در سال ۱۹۸۶ LAV و HTLV-III هر دو به HIV تغییر نام دادند. گالو در سال ۱۹۹۱ اذعان کرد که ویروسی که او شناسایی کرده یک سال پیش از موسسه پاستور به دستش رسیده بود. گالو و مونتانیه در سال ۲۰۰۲ به طور علنی موافقت کردند که تیم مونتانیه ابتدا ویروس را کشف کرد اما این گالو بود که ابتدا نقش آن در ایجاد ایدز نشان داد. لوک مونتانیه در سال ۲۰۰۸ به خاطر پژوهش برای شناسایی ویروس عامل ایدز به طور مشترک از برندگان جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی بود. کووید-۱۹. لوک مونتانیه در سال های پایانی زندگی خود به دلیل ادعاهای غیرعلمی در مورد اوتیسم و کووید ۱۹ مورد انتقاد قرار گرفت. وی مدعی شد که ویروس کرونا از آزمایشگاهی
در ووهان چین منتشر شده است.
سگ قفقازی یک سگ گله آسیایی است و همان طور که از اسمش پیداست متعلق به شمال قفقاز، گرجستان، ارمنستان ، آذربایجان و ایران است. زادگاه اصلی این سگ مناطق آذربایجان گرجستان کنونی است اما در گذشته متعلق به ایران بوده و بعنوان نژاد سگ روسی به ثبت رسیده . نژاد گرجی و آذری سگ قفقازی جثه بزرگ تری دارد این نژاد در ایران به سگ شاهسون نیز معروف است. ویژگی ظاهری سگ قفقازی. سگ های قفقازی بدنی عظیم الجثه با سر بزرگ، چشم های بیضی شکل و گوش های مثلثی دارند. سگ های نر این نژاد دارای جثه بزرگ تری هستند که آن ها را به راحتی از ماده ها قابل تشخیص هستند. وزن متوسط سگ های قفقازی نر ۵۰ کیلوگرم و ماده ها به ۴۵ کیلوگرم است. قد قفقازی نر از ناحیه شانه حدود ۶۸٫۶ تا ۷۶٫۲ سانتی متر و ماده ۶۳٫۵ تا ۷۱٫۱ سانتی متر است. این سگ ها بر اساس طول خزشان دو نوع کوهستانی با موهای بلند و استپی ها با موهای کوتاه دارند. پوشش دولایه شان از آن ها در برابر سرمای کوهستان محافظت می کند؛ خز لایه بیرونی دارای موهای بلندتر و کلفت تر است و لایه زیرین نیز موهای متراکم تر، نرم تر و نازک تری دارد. این سگ ها در رنگ های مختلفی مانند کرم، حنایی، خاکستری و سفید دیده می ش
وند و پنجه های آن ها بزرگ و سنگین بوده و همچون دم بلند آن ها پوشیده از موهاست. وزن جنس نر این سگ بین ۶۰ تا ۱۳۰کیلوگرم و ماده ها بین ۵۰ تا ۸۰ کیلوگرم است. این سگ در مقایسه با سگ سرابی وزن بیشتری دارد و از لحاظ قدرت و شجاعت فوق العاده ای که دارد نسبت به سگ های جهان قابل قیاس نیست. رنگ غالب در این نژاد رنگ قهوه ای تیره است اما در طیف وسیعی از رنگ ها شامل سفید ، کرمی ، آجری ، ابلق و... وجود دارد . این سگ دارای پوشش مویی بلند است تا نسبت به سرما و شرایط محیطی منطقه مقاوم باشد شخصیت و رفتار سگ قفقازی. این نژاد با نام سگ قفقازی یا شاهسون شناخته می شود. آن ها نژادی مناسب برای محافظت از گله ها شناخته می شوند. این سگ ها بسیار شجاع، جسور و سرسخت هستند. این نژاد دارای فعالیت و هوش بالا، قوی، متعادل و آرام است. رفتارهای دفاعی آن ها نشان از فعالیت و تکامل یافتگی دارد، و خصوصیت های تهاجمی و بدگمانی نسبت به غریبه ها از جمله ویژگی های بارز آن هاست. به منظور جلوگیری از وقوع حوادث ناگوار در بزرگسالی، آموزش اجتماعی و اطاعت پذیری از مراحل مهم در تربیت این نژاد است. این سگ ها دارای حس ششم و غریزه قوی هستند و هرچه مربوط به صاحبشان
باشد، از جمله ملک، اشیا و حتی حیوانات دیگر، را به عنوان بخشی از خانواده و دارایی خود می شناسند و آن را حفظ می کنند. با توجه به روحیه سلطه جویی، خشونت و قدرت فوق العاده آن ها، توصیه می شود که از تماس آن ها با کودکان خود پرهیز کنید. همچنین، آموزش و اجتماعی کردن این سگ ها از سنین پایین در کنترل رفتارهای غیرمطلوب آن ها موثر است. سگ قفقازی مناسب برای امور نگهبانی با ویژگی های برجسته ای از قبیل قدرت، فعالیت و قابل اعتماد هستند. نکته جالبی که وجود دارد این است که این نژاد در داخل خانه بسیار آرام و ساکت است در حالی که برون از خانه و در برابر غریبه ها ممکن است خشونت آمیز عمل کنند. بنابراین، استفاده از قلاده برای جابه جایی آن ها امر ضروری است. باید توجه داشت که این نژاد بیش از حد پارس نمی کند و اگر زیادی با پارس کند، ممکن است به عنوان یک هشدار و خطر محسوب شود. این نژاد کمتر به عنوان حیوانات خانگی مورد استفاده قرار می گیرند و بیشتر برای محافظت از اموال و اماکن تجاری بزرگ استفاده می شوند. از مشخصات سگ قفقازی، نترس بودن، سلطه گری، شجاعت زیاد و بد بینی نسبت به اطراف است. این سگ ها توانایی ارتباط زیاد با محیط اطراف دارد و د
ر صورت آموزش دادن، کاملا اجتماعی خواهد بود. حداکثر سن سگ قفقازی 12 سال است. خواستگاه. سگ قفقازی همانطور که از اسم آن پیداست متعلق به کشور روسیه.جمهوری آذربایجان و گرجستان وایران ودرکل ناحیه قفقاز است. موطن این سگ در ناحیه ای بین دریای سیاه و کاسپین است. این سگ با آب و هوای سرد مشکلی نداشته و سازگاری بالایی در آب و هواهای سردسیر با محیط خواهد داشت به همین دلیل ازاین سگ در نواحی مختلف دنیا استفاده شده و نژادهای جدیدی از این سگ ها به صورت بومی کشورها شناخته می گردد. از نمونه های سگ قفقازی در ایران سگ سرابی مو بلند است که از اختلاط نژادهای سگ قفقازی و سرابی به وجود امده است و سابقه استفاده و وجود این سگ به قدری در ایران زیاد است که تا حدی می توان این سگ را متعلق به ایران کهن دانست و شواهد نشان می دهد که این سگ ها در قرن های دور توسط عشایر ایران برای شکار و نگهبانی استفاده شده است. در حدود دهد 40 میلادی سگ قفقازی در اروپا رسما شناخته و ثبت گردید و تا سال های سال درنمایشکاه های نژادهای سگ در اروپا حضور داشته است. سگ قفقازی هم چنین به دلیل توانایی بالای این سگ ها در حفاظت از گله و گوسفندان، توسط بومیان منطقه قفقاز ب
ه عنوان سگ خرس کش شناخته می شده است که گفته می شود توان مقابله با حیوانات درنده حتی تا اندازه خرس را خواهد داشت. نام های دیگر سگ قفقازی، شاهسون، سنگسری است. سگ قفقازی نگهبان دام و دارایی است. این نژاد با بدنی غول پیکر، سر بزرگ و نیروی تهاجمی قدرتمند. بسیار به صاحبش وفادار است و نسبت به غریبه ها بیزار است و بسیار کارآمد از دام محافظت می کند. هرگاه هر جانور وحشی نزدیک می شود، سگ با گوش های ایستاده به حالت هشدار می رود، دم را با تاز بسیار بلند بالا می آورد تا همه را آگاه کند. سگ به طور کلی از رویارویی مستقیم اجتناب می کند، اما زمانی که مهاجم نزدیک می شود، در حالت ترسناک ایستاده است. قفقازی یک انتخاب مناسب برای دامدارانی است که از وجود گرگ ها آسیب می بینند و رنج می کشند چون که عملاً گرگ خاکستری هیچ شانسی در مقابل این نژاد غول پیکر ندارد. البته مستنداتی در مورد درگیری سگ قفقازی حتی با خرس نیز وجود دارد چرا که این نژاد بسیار بی باک و شجاع بوده و ترسی از چیزی ندارد. قیمت سگ قفقازی. قیمت سگ قفقازی بر اساس سن سگ شاهسون، قد و جثه، میزان سلامت، آموزش های داده شده، نژاد، جنسیت و ... تعیین می گردد. سگ قفقازی دارای جثه بزر
گ و قوی هیکلی دارد و جمجه بزرگ و پهن از دور حس خشن بودن به شما القا خواهد نمود. پوزه کوتاه، قد کوتاه در عین جثه بزرگ، صورت تیره به ویژه چشم های ریز و تخم مرغی و گاها چشم های قرمز از ویژگی های ظاهری سگ قفقازی خواهد بود. بینی سگ شاهسون بزرگ است و جمجمه به شکل مخروطی خواهد بود از همه مهم تر موها و دم این سگ ها بلند است و در نگاه اول پرپشتی موهای سگ قفقازی به چشم خواهد آمد و این موهای بلند و پرپشت به این سگ ها کمک خواهند نمود که دمای پایین را تحمل کنند و تا کنون دمای 47 درجه زیر صفر منطقه قفقاز را به خود دیده اند. اگر از این سگ برای مناطق کوهستانی و سردسیر می خواهید استفاده کنید نگران نباشید، سگ قفقازی حتی تحمل پیاده روی های طولانی در سرما را خواهد داشت. گوش های بزرگ این سگ ها در شنیدن صداهای ضعیف مفید خواهد بود اگرچه بعضی از افراد گوش های این سگ ها را عمل می کنند ولی گوش های بلند این سگ معروف بوده و بر زیبایی این سگ ها میفزاید. گونه های مختلف نژاد قفقازی. سگ های بزرگ از سه گونه مختلف با خاستگاه های مختلف، یعنی گرجستان، ارمنستان و آذربایجان، تشکیل شده اند: نژاد گرجی قفقازی: این نژاد به عنوان تنها گونه رسمی از سگ
های قفقازی، از گرجستان به دنیا آمده است. این سگ ها معروف به سگ های خرسی هم هستند و دارای بزرگترین وزن و جثه در میان سگ های نژاد قفقازی هستند. سگ قفقازی ارمنی: این نژاد دارای بدنی مربعی شکل و موهایی با طول متوسط است و از سگ های گرجی کمتر در اندازه هستند. پوشش این گونه اغلب به رنگ های خاکستری یا ترکیبی از آن با سایر رنگ هاست. نژاد آذربایجان قفقازی: این نژاد به دو زیرگونه تقسیم می شود: کوهپایه ای: این گونه دارای کوتاه ترین موها و کوچک ترین جثه در میان سگ های نژاد قفقازی است و به سگ گامپر هم معروف است. قله ای: این گونه بیشتر به سگ های قفقازی گرجی شبیه است و دارای پاهای بزرگ، پوزه و صورت سیاه و پوششی به رنگ زرد روشن و نارنجی است.
ویروس های نقص ایمنی میمونی رتروویروس هایی هستند که قادرند حداقل ۴۵ گونه از نخستی سانان آفریقایی را مبتلا کنند. ویروس SIV در واقع عامل به وجود آمدن ویروس HIV بوده است که خود به دو نوع HIV-1 و HIV-2 تقسیم می شود. به نظر می رسد که هر دو ویروس HIV-1 و HIV-2 در اصل متعلق به نخستی سانان مرکز آفریقا بوده و در اوایل قرن بیست به بدن انسان منتقل شده اند. ویروس HIV-1 در اصل متعلق به مناطق جنوبی کامرون و تکامل یافتهٔ ویروس نقص ایمنی میمونی که در میان شامپانزه های وحشی شیوع دارد، بوده است. همچنین ویروس HIV-2 تکامل یافتهٔ ویروس SIV میان گونه ای میمون به نام منگابی دودی بوده است که در غرب آفریقا (از جنوب سنگال تا غرب ساحل عاج) زندگی می کرده است. میمون های جهان جدید مانند میمون های شب نسبت به ویروس HIV-1 مقاوم هستند و این احتمالاً به دلیل یک نوع ژن پیوندی دو گونهٔ مقاوم ویروس در آن ها است. مدارکی موجود است که نشان می دهد انسان هایی که در شکار یا فروش حیوانات دخالت داشتند دچار ویروس SIV شده اند. اگرچه SIV ویروس ضعیفی است که سیستم دفاعی بدن انسان با آن مقابله می کند و بیش از چند هفته در بدن انسان باقی نمی ماند، اما انتقال سریع
و متوالی آن بین انسان های مختلف زمان کافی را به این ویروس برای تبدیل آن به اچ آی وی می دهد. علاوه بر این، با توجه به نرخ پایین انتقال فرد به فرد بیماری، SIV فقط می تواند از طریق تعداد زیادی افراد در معرض خطر پخش شود که باور بر این است که تا قبل از قرن بیستم چنین جمعیتی وجود نداشته است.
فیزیک غیرممکن: اکتشاف علمی در دنیای فازرها، میدان های نیرو، حمل و نقل از راه دور و سفر در زمان کتابی نوشتهٔ میچیو کاکو است. او در این کتاب به توضیح پدیده هایی به ظاهر غیرممکن و خارق العاده همچون سفر در زمان، سفر به دنیاهای موازی، نامرئی شدن، ساخت بشقاب پرنده و نیز سیاحتی در زیباترین بخش های طبیعت جهانی که هنوز آن را به خوبی نمی شناسیم پرداخته است. فیزیک غیرممکن ها یکی از پرفروش ترین کتاب های علمی همگانی در سراسر جهان بوده است. این کتاب بینشی هیجان انگیز از آنچه در آینده می توانیم امید به داشتن آن داشته باشیم ارائه می دهد و ما را به سوی مرزهای علم و ورای آن می برد. کاکو در این کتاب می گوید: «هرچیزی که غیرممکن نباشد، حتمی است!»
فرانکو زفیرلی (زاده ۱۲ فوریه ۱۹۲۳ – درگذشته ۱۵ ژوئن ۲۰۱۹) کارگردان و تهیه کننده سینما، طراح اپرا و سناتور سابق ایتالیایی بود. از جمله فیلم های زفیرلی می توان به «رومئو و ژولیت»، «رام کردن زن سرکش»، «چای با موسولینی» و همچنین مجموعه تلویزیونی «عیسای ناصری» اشاره کرد. زفیرلی برای فیلم "رومئو ژولیت" (۱۹۶۸ میلادی) نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین کارگردانی و نامزد اسکار بهترین طراحی هنری بوده است. این فیلم با در نظر گرفتن نرخ تورم، موفق ترین اقتباس سینمایی از یکی از نمایشنامه های ویلیام شکسپیر است. از دیگر ساخته های معروف زفیرلی می توان به فیلم "رام کردن زن سرکش" (۱۹۶۷) با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتون در نقش های اصلی و مجموعه تلویزیونی "عیسی ناصری" اشاره کرد. فیلم "چای با موسولینی" (۱۹۹۹ میلادی) زفیرلی، به نوعی یک زندگی نامه شخصی دربارهٔ دوران جوانی او در سال های ظهور فاشیسم در ایتالیاست. زفیرلی را آخرین بازمانده نسل کسانی همچون فدریکو فلینی، لوکینو ویسکونتی، ویتوریو دسیکا ، پیر پائولو پازولینی و روبرتو روسلینی یعنی سینماگران بزرگ ایتالیا در دوران پس از جنگ دوم جهانی می دانستند. وی صبح روز شنبه ۱۵ ژوئن ۲
۰۱۹ در ۹۶ سالگی در شهر رم درگذشت.
پیشگیری پیش از در معرض قرارگرفتن به اقداماتی مانند مصرف دارو اشاره دارد که برای جلوگیری از ابتلا به یک بیماری پیش از در معرض قرار گرفتن آن انجام می شود. پیشگیری پیش از در معرض قرارگرفتن برای مالاریا. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری توصیه هایی برای افرادی که قصد سفر دارند منتشر کرده است که با توجه به احتمال تماس با مالاریا در کشورهای مختلف اقداماتی را پیشنهاد کرده است. پیشگیری پیش از در معرض قرارگرفتن برای HIV. درمان زودهنگام افراد مبتلا به HIV با ضدویروس، تا ۹۶ درصد از سرایت شریک آنها جلوگیری می کند. پیشگیری پیش از در معرض قرارگرفتن با دوز معینی در روز از داروی تنوفوویر به همراه یا بدون امتریسیتابین بر روی بعضی از گروه ها مؤثر است: مردانی که با مردان دیگر نزدیکی دارند، زوج هایی که یکی از آنها مبتلا به HIV است، و دگرجنس گراهای جوان در آفریقا. به نظر می رسد اقدامات احتیاطی جهانی در محیط مراقبت های بهداشتی بر روی کاهش خطر HIV مؤثر است. اعتیاد به مواد مخدر تزریقی عامل مهم دیگری است و راهبردهای کاهش آسیب مانند برنامه تعویض سرنگ و درمان جایگزین مواد مخدر ظاهراً در کاهش خطر انتقال مؤثر بوده اند.