Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ا روسای عشایر به همراه پسرش مرحوم آقا سید علی هاشمی بازداشت و در زندان شهربانی اصفهان حبس گردید و تا زمستان ۱۳۲۰ در زندان به سر برد. سید قیدار در مدتی که در اصفهان زندانی بود نام خانوادگی یا شناسنامه ای «هاشمی» را برای خود و فرزندانش انتخاب نمود که فرزندانش آن را به «سیدزاده هاشمی» تغییر دادند. از وی اشعاری به خوشنویسی استاد سید محمد طاهر هاشمی باقیست که تا کنون چاپ و منتشر نگردیده است. مرگ. وی در هفدهم آبان ماه سال ۱۳۲۳ هجری شمسی برابر با ۱۳٦۳ قمری دیده از جهان فروبست و در دولت آباد در جوار نیاکانش به خاک سپرده شد. نمونه ای از اشعار. کی توان وصف جمال تو نماید کس به جا؟ حسن روی تو کجا فهم من اخرس کجا وصف آن مو چون توانم ایزدش واللیل گفت مدح آن رو کی بدانم، حق بگفته والضحی تو به زیبایی و خوبی فرد و فخر عالمی گر کنم با هرچه تشبیه تو خبط است و خطا حق کریم العفو باشد تو شفیع المذنبین «قیدر» بدبخت تا کی باد در قید بلا
ایچتاوی، که به صورت کامل آن در زبان مصری آمنمهات ایچتاوی خوانده می شده، شهری ساخته شده توسط آمنمهات یکم مربوط به دودمان دوازدهم مصر است که تاکنون موقعیت آن مشخص نشده. او این شهر را در سال ۲۰ام پادشاهیش بنا کرد. نام "آمنمهات ایچتاوی" به معنای «آمنمهات فاتح دو سرزمین» است. این شهر در منطقه فیوم واقع شده بوده و گورستان هایش در لیشت، لاهون، و دهشور قرار داشتند. دلیل انتخاب مکان این شهر در آن منطقه می توانسته جلوگیری از حمله قوم های آسیایی به درون مصر باشد.
نفرهوتپ دوم فرعونی در دودمان سیزدهم مصر باستان بود که در دوره دوم میانی فرمانروایی می کرد. دوران دقیق فرمانروایی او مشخص نیست. بر پایه نوشته های پاپیروس تورین، او برای سه سال و یک ماه فرمانروایی کرد. دو عدد از تندیس های او در کارناک پیدا شده اند.
آزادی ادیان در ایران همیشه بسته به حکومت، دستخوش دگرگونی های بسیاری بوده و همواره با فرهنگ ایرانی، دین و سیاست اصلی مشخص شده است. اما در چند قرن اخیر تحوّلی عمیق نسبت به بعضی از ادیان و پیروانشان اتفاق افتاده است. طبق قانون اساسی فعلی دین رسمی کشور اسلام و مذهب شیعه ۱۲ امامی می باشد. همچنین پیروان سایر ادیان ابراهیمی از قبیل یهودیان، زرتشتیان، مسیحیان و مندائیان به رسمیت شناخته شده و در حدود قانون در انجام مراسم دینی آزاد می باشند. با این وجود، علی رغم به رسمیت شناختن این اقلیت ها، اقدامات حکومت ایران «یک فضای تهدید کننده برای برخی اقلیت های مذهبی» را ایجاد می کند. اما می توان گفت از آغاز انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون نه تنها ایرانیان بهائی، یهودی، مسیحی و زرتشتی که حتی اهل تسنن و دیگر فرقه های اسلامی چون اهل حق، دراویش گنابادی و حتی شیعیانی که به نام های ملی ـ مذهبی یا روشنفکر دینی شناخته می شوند، از آزارها و سرکوب ها درامان نبوده اند. تا آنجا که عده زیادی از آنان، به ویژه یهودیان، مسیحیان و بهائیان، چاره را در جلای وطن یافته، راه مهاجرت به کشورهای دیگر را درپیش گرفته اند. وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا در روز جمعه ۲۰
دسامبر ۲۰۱۹، در راستای سیاست حمایت از آزادی ادیان که دولت دونالد ترامپ دنبال می کند، بیانیه ای منتشر کرد که بر اساس آن حکومت ایران به فهرست کشورهای ناقض حق آزادی ادیان بازگردانده شد. کمیسیون آمریکایی در امور آزادی مذهبی بین المللی در بیانیه سالانه ۲۰۲۰، ایران را براساس قوانین بین المللی آزادی مذهبی، به عنوان کشور مورد نگرانی ویژه قلمداد کرد و نسبت به وضعیت آزادی های دینی و مذهبی در ایران ابراز نگرانی کرد. در کارزاری جهانی، عفو بین الملل خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط همه زندانیان عقیدتی، که به دلیل پاندمی کووید ۱۹ اکنون در معرض خطر بیشتری قرار دارند، می باشد. بر اساس ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین، با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن؛ به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.ایالات متحده آمریکا در گزارش سالانه ۲۰۲۰ آزادی های مذهبی، نظام جمهوری اسلامی ایران را به نقض گسترده حقوق اقلیت های مذهبی از جمله شهروندان سنی و بهائی متهم کرده است، در گزارش آمده که ایران از سال ۱۹۹۹ به دلیل نقض شدید آزادی های مذهبی د
ر زمره کشورهای با «نگرانی ویژه» قرار گرفته است. روز ۲۷ اکتبر ۲۰۲۰ مایک پومپئو وزیر امور خارجه آمریکا در روز جهانی آزادی مذهب با صدور بیانیه ای اعلام کرد که امروز سه کشور از فاحش ترین ناقضان آزادی مذهبی در جهان هستند - جمهوری خلق چین، ایران و کره شمالی - که اقدامات قهری خود را برای ساکت کردن مردم خود تشدید کرده اند. طی سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ بیش از ۴۰۰ رویداد سرکوب با هدف قرار دادن گروه های اقلیت مذهبی در ایران توسط مقامات دولتی ایران انجام شده است. قوانین داخلی ایران دارای ذاتی تبعیض آمیز علیه گروه های اقلیت است. آزار اقلیت های دینی. در گزارش سال ۱۳۹۳ آمریکا دربارهٔ آزار اقلیت های دینی در جهان، هشدار داد. گزارش سالانه این کشور دربارهٔ آزادی های دینی، حاکی از آزار پیروان مذاهب غیرشیعه در ایران و محدودیت هایی است که به آنان در مورد پرداختن به آداب دینی شان تحمیل می شود. بخشی از گزارش وزارت امور خارجه آمریکا به بررسی وضعیت اقلیت های مذهبی در ایران اختصاص دارد. در این گزارش آمده است که مقامات جمهوری اسلامی در ایران محدودیت های سختی را برای پیروان مذاهب غیر از مذهب رسمی حکومت قائل می شوند؛ آنان پیروان تقریباً همه مذاه
ب غیرشیعه را تهدید و بازداشت کرده، آزار می دهند. این گزارش می گوید که جمهوری اسلامی به افرادی که به جامعه مسیحیان و جامعه زرتشتیان پیوسته اند، یا افراد دستگیرشده ای که به این دو گروه اقلیت مذهبی تعلق دارند، در زمینه پرداختن به آداب و مناسک مذهبی شان محدودیت هایی را تحمیل می کند. بر پایه این گزارش، سخنان و عملکردهای مقامات جمهوری اسلامی فضایی ترسناک برای پیروان تقریباً همه مذاهب غیر شیعه ایجاد کرده است، به خصوص برای بهائیان، دراویش گنابادی، مسیحیان پروتستان، یهودیان و شیعیانی که مواضع رسمی حکومت را نمی پذیرند. مسیحیان و بهائیان از بازداشت های خودسرانه، حبس های طولانی و مصادره اموال خود گزارش داده اند. این گزارش همچنین از رسانه های تحت کنترل حکومت جمهوری اسلامی انتقاد می کند که به تبلیغ منفی علیه اقلیت های مذهبی به خصوص بهائیان ادامه می دهند. طبق این گزارش، همه اقلیت های مذهبی به درجات مختلف از تبعیض هایی که به طور رسمی به خصوص در عرصه های اشتغال، آموزش و مسکن اعمال می شود، رنج می برند؛ بهائیان همچنان یا از دانشگاه ها اخراج می شوند یا اصلاً اجازه تحصیل در دانشگاه ها را نمی یابند. گزارش هایی از تبعیض و سوء استفا
ده های اجتماعی به دلیل تعلقات مذهبی وجود داشته که می گوید پیروان مذاهب غیرشیعه از سوی جامعه مورد تبعیض قرار می گیرند و عواملی از جامعه فضای تهدیدآمیزی علیه آن ها ایجاد می کنند. کمیسیون آمریکایی آزادی بین المللی مذهبی، در گزارش سالانه خود که روز ۹ اردیبهشت منتشر شد نوشت جمهوری اسلامی بیش از پیش اقلیت های مسلمان، به ویژه اهل سنت و دراویش گنابادی، و همچنین پیروان ادیان و مذاهب دیگر، از جمله بهائیان و مسیحیان، را هدف قرار داده است. این کمیسیون به دولت آمریکا توصیه کرد که نهادها و مقام های حکومت ایران که مسئول نقض آزادیهای مذهبی در ایران هستند مورد تحریم قرار گیرند، دارایی های آنها مسدود و ورود آنان به ایالات متحده ممنوع شود. براساس این گزارش ایران طبق قوانین بین المللی آزادی مذهبی، به عنوان کشور مورد نگرانی ویژه قلمداد می شود. اساساً اقلیت های دینی و غیر دینی در رژیم جمهوری اسلامی ایران، سرکوب می شوند. به گزارش سنی نیوز، ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران چندی قبل در ایست بازرسی مهریز یزد (شهید مدنی) پس از متوقف کردن خودروی یاسین قاسمی بجد؛ هنرمند اهل سنت ایرانی موبایل ایشان را بدون هیچگونه حکمی مورد تفتیش
قرار داده و دلیل ریش گذاشتن این هنرمند اهل سنت را جویا شدند و در مورد اقدامات مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی نظر یاسین قاسمی بجد را جویا شدند. بر اساس گزارش های رسانه ای و سازمان های غیردولتی بین المللی حقوق بشر، دولت مخالفان، اصلاح طلبان سیاسی و معترضان صلح جو را به اتهام «دشمنی با خدا» و تبلیغات ضداسلامی محکوم و اعدام کرده و در مواردی اعضای برخی از اقلیت های مذهبی نیز با قطع ارتباطات، بازداشت شده اند. عفو بین الملل از «افزایش نگران کننده» اعدام زندانیان اقلیت های قومی از اواسط دسامبر ۲۰۲۰ خبر داد. مقامات زندانیان را از دسترسی به وکیل محروم و آنها را بر اساس «اعتراف هایی» که تحت شکنجه گرفته شده بودند، محکوم کردند. از سال ۱۹۹۹، ایران بر اساس قانون بین المللی آزادی مذهبی در سال ۱۹۹۸ به عنوان «کشور مورد نگرانی خاص» (CPC) به دلیل شرکت در نقض شدید آزادی مذهبی یا تحمل آن، تعیین شده است. اقلیت ها و اکثریت های به رسمیت شناخته شده. یهودیان. یهودیان در دوران هخامنشیان پس از فتح بابل توسط کوروش وارد ایران شدند. آنها توانستند در دوره هخامنشی نفوذ زیادی در دربار انجام دهند. شایعاتی در مورد نفرت یهودیان از ایرانیان در این ز
مان و اقدامات آنها وجود دارد که کاملاً بی پایه و اساس است. پس از فتح ایران توسط اسکندر مقدونی عدهٔ زیادی از آنان به کنعان (اسرائیل کنونی) بازگشتند. آنان پس از اسلام نیز در ایران ماندگار شدند. به دلیل فشارهایی که توسط مسلمانان به ایشان وارد شد، مجبور شدند که دین خود را مخفی کنند و به ظاهر مسلمان شوند. از جمله این که در واقعه الله داد عده زیادی از ایشان به ظاهر شیعه شدند. پس از تشکیل اسرائیل عده زیادی از این یهودیان به ظاهر مسلمان به اسرائیل مهاجرت کردند. به این گروه یهودیان آنوسی گفته می شود. زرتشتیان. پیروان آیین زرتشتی (مَزدَیَسنا، بهی) نیز از سوی مراکز امنیتی نظام جمهوری اسلامی ایران، تحت آزار و محدودیت هستند. مسلمانان. دین اسلام پس از حمله اعراب به ایران و آوردن این دین به این سرزمین، کم کم در قبایل و طوایف و ایالات مختلف آن دوران نفوذ پیدا کرده و هرچند در هر قومی با توجه به باورهای آنان بعضاً تفسیرهای گوناگون گرفته، ولی امروزه اسلام، دینی است که تحت قوانین جمهوری اسلامی از بیشترین آزادی در ایران برخوردار است. سنیان. با وجود اینکه جمهوری اسلامی ایران رسماً یک حکومت شیعه اثنی عشری است، اقلیت های قومی متعددی
هستند که پیرو آئین تسنن بوده اند و تابع حکومت مرکزی نبوده اند. از کشتار کردهای ایران توسط حکومت مرکزی می توان کشتار قارنا را نام برد. شکنجه و کشتار کردهای ایران تا به امروز توسط جمهوری اسلامی ادامه دارد. اقلیت های دینی به رسمیت شناخته نشده. خداناباوران، دین ناباوران، بهائیان، یارسانی ها، مندائیان، سیک های ایران، رائلیان و همهٔ مسلمانانی که به کیشِ دیگری بگروند (نوکیشان اسلام ناباور)... ، فاقدِ هرگونه حقوقِ شهروندی، قانونی و بشری هستند و به شدت، سرکوب می شوند. صوفیان. نعمت اللهی سلطان علی شاهی (گنابادی). آزادی مذهبی درویشان گنابادی از دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد در ایران، مورد تهدید و آزار بیشتری قرار گرفت تا جایی که چند حسینیه این سلسله، در شهرهای گوناگون، ویران شد. همچنین بیش از ۳۰ تن از کارکنان خبرگزاری تارنمای مجذوبان نور (وابسته به سلسله نعمت اللهی گنابادی) بازداشت و زندانی شدند. گسترده ترین و شدیدترین سرکوب مذهبی در جمهوری اسلامی هم در رابطه با دراویش در خیابان پاسداران تهران رخ داد. این درگیری ها و اعتراضات دراویش گنابادی منجر به اعدام یک نفر و کشته شدن ۶ نفر از هر دو طرف درگیر ماجرا شد. همچنین
نورعلی تابنده پس از این حوادث در حصر خانگی قرار گرفت و پس از گذشت دو سال در حصر درگذشت. مندائیان (صابئیان). حقوق انسانی مندائیان (صابئیان)، با اینکه جزو اقلیت های دینی هستند، در حکومت جمهوری اسلامی، در موارد قابل توجهی، نقض می شود. یارسان. یارسانی ها (اهل حق) نیز به دلیل اهل کتاب نبودن در جمهوری اسلامی ایران، به شدت سرکوب می شوند. خداناباوران و دین ناباوران. افراد خداناباور (آتئیست) به زندگی پس از مرگ عقیده نداشته و به اصالت لذت، گرایش دارند. آن ها موافق با آزار رساندن به دیگران نبوده و در عین حال، اصراری هم به رساندن خیر به دیگران ندارند. این افراد نیز اگر باورشان را آشکار کنند، با کیفر مرگ (اعدام) روبه رو می شوند. شیطان پرستان. در ایران، مجازات شیطان پرستان، برابر با مرگ (اعدام) می باشد و ضمناً هرگونه آسیب و آزار رساندن به آنها نیز از دید قوه قضاییه، مجاز است. قاضی صفر خاکی، دادیار دادسرای جنایی تهران در پاسخ به این سؤال که آیا قانون کشور ایران در رابطه با شیطان پرستان چه می گوید؟ گفت که از نظر قانونی هر نوع خروج از اسلام و مقابله با خداوند، ارتداد به شمار می رود و اگر از نوع فطری باشد یعنی که خودش مسلمان ی
ا از والدین مسلمان باشد حکمش اعدام است. نوکیشان. شمار چشمگیری از ایرانیان در حال دور شدن از اسلام هستند. کسانی که از دین اسلام، روی گردان شوند حکمشان اعدام است.
دودمان چهاردهم مصر باستان دودمانی است که به موازات دودمان پانزدهم در پی انقلابی که در دوره فرمانروایی فرعون سوبک هوتپ چهارم از دودمان سیزدهم روی داد، در شهر خاسو اعلام وجود کرد. این شهر در بخش شمال غربی دلتای نیل قرار داشته. اطلاعات چندانی دربارهٔ فرمانروایان این دودمان در دست نیست. احتمال دارد که آن ها ریشه کنعانی داشته باشند. فرمانروایی این شاهان محلی توسط شاهان هیکسوس (دودمان های دودمان پانزدهم و دودمان شانزدهم) که در شهر اواریس فرمانروایی می کردند، ساقط شدند. آن ها فرمانروایی خود را از سال ۱۶۵۰ پیش از میلاد آغاز کرده بودند. روند ورود هیکسوس ها به مصر از ۱۷۳۰ پیش از میلاد آغاز شده بود. دو تن از شاهان بیشتر شناخته شدهٔ این دودمان به شرح زیر هستند:
نِحِسی شاهی در دودمان چهاردهم مصر باستان در دوره دوم میانی بوده است. نام او در پاپیروس تورین در زیر مرجفارع قرار گرفته. شواهد. نام او تنها به عنوان یک شاه در فهرست تورین آمده که آثار باستانی همدوره ای از او نیز نام او را نشان می دهند. از دیگر اشیایی که به او اشاره دارند مهرهای تعداد زیادی از شاهان دوره دوم میانی است. از این رو می توان او را یکی از معدود شاهان دودمان چهاردهم دانست که اشاره فراوانی به نامشان شده.
مرجفارع یا مریجفارع (مِ جِ رَ) فرعونی در دودمان چهاردهم مصر بود. معنای نام او «رع مقررات را دوست دارد» است. نام او در فهرست پادشاهان تورین آمده است. او برای سه سال در شهر اواریس فرمانروایی می کرد. او به همراه نهه سی تنها شاهان دودمان چهاردهم هستند که بقایای باستان شناسی از آن ها به جای مانده. باستان شناس دانمارکی کیم ریهولت بر این باور است که او در سال ۱۶۹۹ پیش از میلاد به تخت رسید.
ساری اصلان به معنای «شیر زرد» لقبی بود که شاهان قاجار به بعضی نزدیکان خود به سبب شجاعت و دلاوری اعطا کردند. نخستین بار فتحعلی شاه این لقب را خطاب به حسن خان قاجار قزوینی برادر حسین خان سردار ایروانی که یکی از سرداران ایروان است به کاربرد. او از سرداران و فرماندهان ایران در زمان فتحعلی شاه قاجار بود و به همراه برادرش حسینقلی خان، برخلاف دیگر خوانین ایروان حاضر به همدستی با روسها نشدند و به مدت بیست سال در مقابل آن ها مقاومت نمودند. روسها خشم خود را از این برادران در ماده ۱۲ معاهده ترکمانچای (شعبان ۱۲۴۳ ه . ق) نشان دادند که به موجب آن بنا به امر امپراتور روس (نیکلای اول) از کلیه دارایی و املاک خود به کلی محروم شدند. ساری اصلان دو مدرسه، یکی در قزوین و دیگری در کربلا ساخت، که هر دو به «مدرسه سردار» معروف شدند و چون اولاد ذکور نداشت، تولیت این مدارس به دست ملامحمدتقی برغانی افتاد. از دیگر کسانی که به ساری اصلان ملقب شد، رحمت الله خان افشار از خوانین افشار خمسه و حاکم کنگاور است. رحمت الله خان نواده فرج الله خان افشار خمسه ای بود و در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه سمت میرشکاری داشت. او پس از کشتن یک پلنگ با خنجر در شک
ارگاه فرح آباد تهران در حضور ناصر الدین شاه، از وی لقب «ساری اصلان» گرفت. رحمت الله خان همچنین لقب امیرتومان داشت و در فرامین سلطنتی «عمده الامراء عظام» خوانده می شد و در ارتش قاجار از سرکردگان جماعت زرین کمر بود. ساری اصلان در سن هشتادسالگی در سال ۱۳۱۶ قمری بر اثر پرت شدن از اسب جان سپرد. نوادگان ساری اصلان در کنگاور صاحب نام بودند و به حکومت این شهر و نمایندگی مجلس شورای ملی برگزیده شدند. آنان در دوره پهلوی نام خانوادگی «ساری اصلانی» را انتخاب کردند و بعضی از خویشاوندان سببی ایشان نیز همین نام را برگزیدند.
آرامگاه خشایارشا گوری صخره ای در کوه حاجی آباد نقش رستم است که در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته است. خشایارشا در اکتبر ۴۶۵ پیش از میلاد توسط رئیس گارد سلطنتی اردوان و یک خواجه به نام میترا یا اسپنت میترا که با یکدیگر همدست شده بودند، در خوابگاه خویش کشته شد و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. وی در سال ۴۸۶ پیش از میلاد در سن ۳۵ سالگی به تخت نشست و پس از ۲۰ سال پادشاهی، در سال ۴۶۵ پیش از میلاد به قتل رسید. این آرامگاه در فاصلهٔ ۱۰۰ متری شرق و شمال شرقی آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل چِلیپا تراشیده شده است. در بخش بالایی چلیپا، نقش نماد فروهر و ماه، در بالا و تصویر خشایارشا در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتشدانی که روبه رویش قرار دارد دراز کرده، حکاکی شده است. در زیرپای شاه اورنگی که مردم سرزمین های گوناگون بر دوش دارند، قرار دارد. دهلیز و ورودی آرامگاه، ۳ متر در ۶٫۶۰ متر است و تنها یک اتاقک دارد که درست روبه روی درگاه ورودی است و در آن سه قبر کنده شده است. مشخص نیست که چه کسانی با خشایارشا در این قبرها دفن شده اند. به چهار دلیل می توان انتساب این آرامگاه را به خشایارشا، اثبات کرد
حسین خان سردار ایروانی (۲۵ مهر ۱۱۸۵ - ۳ آبان ۱۲۰۶ خورشیدی) فرزند بهرام قلی بیگ قاجار از قاجارهای قزوین و از حاکمان معروف دورهٔ فتحعلی شاه قاجار است. حسین خان سردار و برادر وی حسن خان قاجار قزوینی (ملقب به ساری اصلان) تنها حاکمان ایروان بودند که در مقابل دست اندازی های روسیه به مناطق ایروان مقاومت نمودند. روس ها خشم خود را از این برادران در مادهٔ ۱۲ عهدنامهٔ ترکمانچای (۱ اسفند ۱۲۰۶) نشان دادند که به موجب آن بنا به امر امپراتور روس (نیکلای یکم) از کلیهٔ دارایی و املاک خود به کلی محروم شدند. حسین خان سردار ایروانی را نباید با حسینعلی خان قاجار ایروانی، حاکم ایروان در دوره کریم خان زند، اشتباه کرد. ماموریت های جنگی آغاز سلطنت فتحعلی شاه. در ایام که باباخان جهانبانی (فتحعلی شاه) از سال ۱۲۰۹ تا ۱۲۱۱ قمری حاکم فارس بود حسین خان سردار نیز در دستگاه او مشغول خدمت و در آن زمان معروف به حسین بیک قاجار قزوینی و شغلش یوزباشی غلامان خاصه بود. پس از کشته شدن آغا محمد خان در پناه آباد (شوشی) در ذیحجه ۱۲۱۱ قمری، باباخان در محرم ۱۲۱۲ با ششصد سوار زبده به سرکردگی حسین بیک یوزباشی عازم تهران شد. پس از شورش صادق خان شقاقی، فتحعلی
شاه در اواخر تابستان ۱۲۱۲ قمری حسین بیگ قاجار قزوینی که سرکرده سواران همراهش در سفر شیراز بود را لقب خانی داد و به سمت قوللر آقاسی باشی (رئیس غلامان) منصوب کرد و به عنوان جلودار به سوی قزوین برای جنگ با صادق خان شقاقی فرستاد. فتحعلی شاه خواهر او را به زنی گرفت و دخترش نیز با عباس میرزا ازدواج کرد. لسان الملک سپهر در ناسخ التواریخ می نویسد در سال ۱۲۱۲ قمری فتحعلی شاه پس از شورش محمد خان زند پسر زکی خان زند که با بیست هزار سپاهی از بصره به اصفهان تاخت و این شهر را تسخیر کرد. سپاهیان زبده ای به فرماندهی حسین خان قاجار قزوینی "قوللر آغاسی" و مهرعلی خان واشلو و الله وردی خان عضدانلو قاجار به دفع محمد خان زند مأمور کرد. سپاهیان قاجار محمد خان زند را شکست سنگینی دادند. خراسان. فتحعلی شاه در بهار سال ۱۱۸۰ خورشیدی مطابق با اوایل ۱۲۱۷ قمری برای تنبیه نادر میرزا رهسپار خراسان شد. پس از اینکه اسحاق خان قراییی ، جعفر خان بیات را در چمن رادگان به نزد فتحعلی شاه آورد.اردوی شاهی به سمت مشهد رهسپار شده و شهر را محاصره نمود. برای اینکه به اهالی صدمه ای وارد نیاید به شفاعت علماء مخصوصا میرزا محمد مهدی مجتهد، قرار شد فتحعلی شاه
از محاصره شهر مشهد دست کشیده و به تهران برود و بعد خود اهالی نادر میرزا را دستگیر و تسلیم دولت نمایند. فتحعلی شاه متقاعد شد و در موقع عزیمت ، حسین خان قاجار قزوینی سردار ایروانی به سمت حاکم نیشابور به جای جعفر خان بیات و سرداری خراسان تعیین شد و غرض از این انتصاب این بود که پس از رفتن پادشاه، حسین خان قاجار ، نادر میرزا دستگیر و به تهران اعزام کند. در آذر ۱۱۸۲ خورشیدی مطابق با اول رمضان ۱۲۱۸ قمری حسین خان قاجار به اتفاق محمد ولی میرزا پسر سوم فتحعلی شاه و خان ها ی بزرگ خراسان از قبیل اسحاق خان قرایی، محمد خان هزاوه ، امیر قلیچ خان تیموری ، امیرگونه خان زعفرانلو و لطفعلی خان دره گزی با هفت هزار سپاهی شهر مشهد را محاصره نموده و با وجود مقاومت شدید نادر میرزا سرانجام شهر تسلیم شد و نادر میرزا در حال فرار در ۱۲ کیلومتری دستگیر و به مشهد آوردند و به محمد ولی میرزا که در این زمان به حکومت خراسان تعیین شده بود تسلیم کردند و او نیز وی را با جمعی از بازماندگان نادری به تهران فرستاد. سردار ایروان. فتحعلی شاه در سال ۱۲۲۱ قمری برای یاری رساندن به ابراهیم خلیل خان جوانشیر حاکم قراباغ و بیرون کردن روس ها از پناه آباد (شوش
ی) حسین خان قاجار قزوینی را به همراه اسماعیل خان سردار دامغانی و امان الله خان افشار خمسه به شوشی فرستاد؛ ولی قبل از رسیدن آنها روس ها ابراهیم خلیل خان را با سی و یک نفر از زن و بچه و بستگانش کشته بودند. سپس در همین سال حسین خان سردار قاجار به همراه امان الله خان افشار برای دفع مصطفی خان حاکم شیروان که با روس ها علیه ایران سازش کرده بود و همچنین کوچاندن ایلات آن منطقه به نواحی ارسباران و مغان (موغان) مأمور شدند. در همین سال و پس از این مأموریت به سرداری ایروان منصوب و از این تاریخ به سردار ایروانی مشهور شد. جنگ های ایران و روسیه. در دوره دوم جنگ های ایران و روسیه یکی از نخستین اقدامات نظامی انجام شده این بود که در روز جمعه ۶ مرداد ۱۲۰۵ خورشیدی مطابق با ۲۲ ذی الحجه ۱۲۴۱ قمری حسین خان قاجار سردار ایروانی بیگلربیگی ایروان با پنج هزار تن از لشگریان خود از مرزی که در آن تاریخ پس از عهد نامه گلستان معین شده بود گذشته و وارد متصرفات روسیه شد. بر اساس ماده دوازدهم عهدنامه ترکمنچای حسین خان قاجار سردار ایروانی و برادرش حسن خان سردار از کلیه دارایی و املاک خود به کلی محروم شدند.
دانشگاه ماستریخت یکی از برجسته ترین دانشگاه های دولتی در هلند و اروپا، و از برجسته ترین دانشگاه ها برای رشته ی حقوق در جهان است که در شهر ماستریخت قرار گرفته است. دانشگاه در سال ۱۹۷۶ بنیانگذاری شده و به عنوان یکی از تازه تاسیس ترین دانشگاه های هلند محسوب می شود. نام اولیه دانشگاه دیکسونورسیتات لیمبورگ بود که در سال ۱۹۹۶ به "ماستریخت" تغییر کرد. دانشگاه ماستریخت حدود ۱۴۴۰۰ دانشجو دارد که ۴۳ درصد آنها را دانشجویان خارجی تشکیل می دهند. بیش از نیمی از دوره های کارشناسی دانشگاه به زبان انگلیسی ارائه می شوند و اکثر دوره های ارشد و دکتری هم به زبان انگلیسی ارائه می شوند. دانشگاه ماستریخت در سال ۱۹۷۶ به عنوان یکی از هشت دانشکده پزشکی هلند پایه گذاری شد. با توجه به نیاز هلند به نیروهای متخصص پزشکی در اواخر دهه ۱۹۶۰ دولت تصمیم به راه اندازی دانشکده پزشکی گرفت. مسئولان سیاسی و محلی استان لیمبورگ به ویژه استنگ تاجز دبیرکل حزب کارگر هلند نقش اساسی در تعیین ماستریخت به عنوان محلی برای این دانشکده جدید داشتند. از سال ۲۰۰۸ نام رسمی دانشگاه به صورت انگلیسی (Mastricht University) تغییر کرد که به خاطر تاکید بر جنبه ی بین المللی
بودن دانشگاه دارد.
آرامگاه اردشیر یکم گوری صخره ای در کوه حاجی آباد نقش رستم است که در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته است. اردشیر یکم در سال ۴۶۵ پیش از میلاد به تخت نشست و پس از ۴۰ سال پادشاهی، در سال ۴۲۴ پیش از میلاد در سن ۶۰ سالگی به مرگ طبیعی درگذشت و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. این آرامگاه در فاصلهٔ ۳۷ متری سمت چپ آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل چلیپا تراشیده شده است. در بخش بالایی چلیپا، نماد فروهر و ماه، نقش شده و در پایین آن اردشیر یکم در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتشدانی که روبه رویش قرار دارد دراز کرده، حکاکی شده است. در زیرپای شاه اورنگی که مردم سرزمین های گوناگون بر دوش دارند، قرار دارد. درون آرامگاه به تقلید از آرامگاه داریوش کنده شده و سه اتاقک دارد، اما تفاوت های عمده ای آشکار است. بی دقتی و عدم مهارت سنگ تراشان چنان بوده که دهلیز به صورت مستطیلی بی قواره و کم ارتفاع درآمده است و به هیچ وجه موازی با جبههٔ آرامگاه نیست، بلکه گوشهٔ جنوب شرقی اش تنها چند سانتیمتر با دیوار جبهه فاصله دارد، در حالی که گوشهٔ شمال غربی اش بسیار در کوه پیش رفته است. اتاقک ها را هم بدون دقت و کمی کج و ن
اراست ساخته اند و در هرکدام فقط یک قبر کنده اند. علت انتساب این آرامگاه به اردشیر یکم آن است که ریزه کارها و ویژگی های دورهٔ داریوش بزرگ و خشایارشا را ندارد و باید پس از دورهٔ خشایارشا باشد.
این فهرست پایگاه های نظامی ایالات متحده آمریکا در آمریکا و سرتاسر جهان است که در اختیار هستند یا مورد استفاده قرار می گیرند. این فهرست، فقط پایگاه های فعلی یا اخیراً بسته شده را شرح می دهد. پایگاه های مشترک بین نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا. خارجی. نیجر. آمریکا، پایگاه های پهپادی را از سه نقطه در سراسر نیجر اداره می کند. این مکان ها توسط چند صد نیروی عملیات ویژه آمریکا در نقش غیر جنگی، به ارتش نیجریه در آموزش و نظارت کمک می کنند. سوریه. تقریباً ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نیروی آمریکایی در سوریه وجود داشت که در ۱۲ تأسیسات مختلف پراکنده شده بودند و به عنوان پایگاه آموزشی برای شورشیان کرد، استفاده می شدند. این سربازان در اکتبر ۲۰۱۹ از سوریه به غرب عراق، عقب نشینی کردند. در همین حال، "مجله نیویورک تایمز" گزارش داد که پنتاگون در نظر دارد "۱۵۰ نیروی عملیات ویژه را در پایگاهی به نام التنف"، جایی که ایالات متحده در حال آموزش شورشیان ارتش آزاد سوریه است، نگه دارد. علاوه بر این، ۲۰۰ سرباز آمریکایی برای جلوگیری از پیشروی در منطقه توسط داعش، دولت سوریه و نیروهای روسیه، در شرق سوریه، در نزدیکی میادین نفتی باقی خواهند ماند. به گفته ر
ئیس هیئت جمهوری عربی سوریه در مذاکرات آستانه، حضور آمریکا در سوریه، «غیرقانونی» و «بدون رضایت دولت» است. پایگاه های نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا. خارجی. ژاپن. فهرست تأسیسات ارتش ایالات متحده آمریکا در ژاپن پایگاه های نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا. داخلی. هاوایی. Bellows Air Force Station
سیاست به پیش هند عبارت است از دستور دولت هند مبنی بر این که در نواحی مرزی مورد اختلاف چین و هند در سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۲ پست های مرزی هند هرچه بیشتر جلوتر بروند تا در نهایت مناطق بیشتری نصیب هندوستان شود سیاست به پیش در مناطق آروناچال پرادش و اقصای چین اجرا شد.این سیاست تا جایی پیش رفت که حتی تعدادی از پست های مرزی هند از پست های مرزی چین به داخل این کشور نزدیک تر بودند. این سیاست باعث ایجاد تنش بین دو کشور و سرانجام درگیری نظامی شد که با پیروزی چین پایان یافت.
آرامگاه داریوش دوم گوری صخره ای در کوه حاجی آباد نقش رستم است که در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته است. داریوش دوم در سال ۴۲۳ پیش از میلاد به تخت نشست و پس از ۲۰ سال پادشاهی، در سال ۴۰۴ پیش از میلاد به مرگ طبیعی درگذشت و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. این آرامگاه در فاصلهٔ ۳۳ متری سمت جنوب غربی آرامگاه اردشیر یکم و به شکل چلیپا تراشیده شده است. در بخش بالایی چلیپا، نماد فروهر و ماه، نقش شده و در پایین آن اردشیر یکم در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتشدانی که روبه رویش قرار دارد دراز کرده، حکاکی شده است. در زیرپای شاه اورنگی که مردم سرزمین های گوناگون بر دوش دارند، قرار دارد. نمای آرامگاه دقیقاً روبه روی بنای موسوم به کعبه زرتشت قرار دارد که ۴۵ متر دورتر از آن، برپای می باشد، ولی این موقعیت از روی عمد انتخاب نشده بوده، زیرا فاصلهٔ میان آرامگاه داریوش بزرگ و آرامگاه اردشیر اول ۳۷ متر است و همین فاصله در انتخاب آرامگاه بعدی نیز رعایت شده است، در نتیجه قرار گرفتن بنای کعبه زرتشت در جلوی آرامگاه، عمدی نبوده است. درون آرامگاه تقریباً شبیه آرامگاه اردشیر یکم است، دهلیز بدون دقت و با