Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
در دنیای امروز مسائل فراوانی وجود دارد که می توان توسط الگوریتم ها راه حل های مناسب و بهینه ای برای آن ها ارائه نمود. استفاده از الگوریتم ها در این مسائل باعث صرفه جویی در وقت و هزینه شده و راهکارهای نوینی را پیش رو قرار می دهد. از جمله: - پزشکی و ژنتیک: یکی از کاربردهای مهم الگوریتم ها در ژنتیک و در پروژه ژن های انسانی است. هدف پروژه ژن انسان، شناسایی تمام ۱۰۰۰۰۰ ژن در DNA انسان، تعیین دنباله ای از ۳ بیلیون جفت پایه شیمیایی DNA انسان، ذخیره این اطلاعات در پایگاه داده ها و تولید ابزارهایی برای تحلیل داده ها است که هر یک از این مراحل نیازمند الگوریتم هایی حرفه ای است و این خود تصدیقی بر اهمیت الگوریتم ها در پیشرفتهای پزشکی و ژنتیکی است. - اینترنت: کاربرد دومی که برای الگوریتم ها ذکر می کنیم در اینترنت است. اینترنت موجب می شود افراد در سراسر جهان به سرعت به حجم زیادی از اطلاعات دستیابی داشته باشند و این مهم تحقق نمی یابد مگر به مدد الگوریتم های هوشمندی که برای مدیریت و دستکاری این اطلاعات استفاده می شود. مصداق هایی از کاربرد الگوریتم ها در فضای اینترنت شامل یافتن مسیرهای خوب برای ارسال داده ها و استفاده از موتو
رهای جستجو برای یافتن سریع صفحاتی است که اطلاعات مورد نظر در آن قرار دارد. - تجارت الکترونیک: کاربرد سوم الگوریتم ها در تجارت الکترونیک است. تجارت الکترونیک موجب می شود کالاها و سرویس ها بطور الکترونیکی مذاکره و مبادله شوند. برای تحقق این امر توانایی نگهداری اطلاعاتی مانند شماره کارت اعتباری، کلمه های عبور و صورت حساب های خصوصی بانک ها ضروری است به همین دلیل از فناوری هایی نظیر رمزنگاری کلید عمومی و امضاهای دیجیتال برای نگهداری موارد ذکر شده استفاده می شوند که همگی مبتنی بر الگوریتم ها و تئوری اعداد هستند و این کارایی الگوریتم را در این حوزه نشان می دهد. - صنعت: چهارمین موردی که می توان برای کارایی الگوریتم ها ذکر کرد، در صنعت و تجارت است. در صنعت و تجارت لازم است منابع نادر با سودمندترین روش تخصیص یابند به طوری که با منابع محدود بتوان به سود ماکزیمم و هزینه مینیمم رسید. برای دستیابی به این اهداف و حل مسئله هایی از این دست الگوریتمی نظیر الگوریتم برنامه ریزی خطی کارایی دارد که نتیجه بهینه را حاصل می کند. - مسیر یابی: کاربرد پنجم الگوریتم ها در مسیر یابی بالاخص یافتن کوتاهترین مسیرهای موجود است. اگر هدف ما تعی
ین کوتاه ترین مسیر از یک تقاطع به دیگری در یک نقشه جاده ای باشد در حالی که تعداد مسیرهای ممکن زیاد است، برای رسیدن به راه حل بهینه باید از الگوریتم های مسیریابی استفاده نماییم. چنین مسئله ای را اگر به صورت گراف مدل سازی کنیم می توانیم به کمک الگوریتم های متعدد مسیر یابی مانند پریم، دایکسترا، فلوید و... بسته به خواسته های مسئله و نوع گراف کوتاه ترین مسیر را از یک راس به راس دیگر گراف پیدا نموده و بدین ترتیب مسئله را حل کنیم. - مرتب سازی: ششمین کاربردی که برای الگوریتم ها ذکر می کنیم در مرتب سازی است. برای مثال در طراحی های مکانیکی که بر حسب کتابخانه ای از قطعات داده شده اند و هر قطعه ممکن است شامل نمونه هایی از قطعات دیگر باشد اگر بخواهیم قطعات را به ترتیب لیست کنیم به طوری که هر قطعه قبل از قطعه ای که از آن استفاده می کنند، قرار گیرد باید از الگوریتم های مرتب سازی مانند مرتب سازی موضعی استفاده کنیم. البته کاربرد الگوریتم ها در مرتب سازی و مدل های آن تنها محدود به این مثال و این مدل نمی شود بلکه الگوریتم های مرتب سازی مدل های فراوانی دارند از جمله مرتب سازی ادغامی، مرتب سازی درجی، مرتب سازی انتخابی و... که هر
کدام کاربردهای جداگانه و متنوعی مختص خود دارند. علاوه بر کاربردهای ذکر شده، کاربردهای دیگری نیز برای الگوریتم ها در ریاضیات و سایر زمینه های علمی وجود دارد مانند یافتن طویل ترین زیر دنباله مشترک، یافتن پوش محدب نقاط، انتخاب بهینه فعالیت ها و بسیاری نمونه های دیگر. پانویس. ۱. ↑کورمن، مقدمه ای بر الگوریتم ها. ۲. ↑نیپولیتان، طراحی الگوریتم ها. منابع. کورمن، توماس اچ. ،و دیگران، مقدمه ای بر الگوریتم ها. ترجمه عین الله جعفرنژاد قمی، بابل:نشر علوم رایانه،۱۳۸۹. نیپولیتان، ریچارد، و کیومرث نعیمی پور. طراحی الگوریتم ها. بابل:علوم رایانه،۱۳۹۰.
لیلا (صدیقه) زمردیان (اسفند ۱۳۲۸–۱۴ دی ۱۳۵۵) از اعضای سازمان مجاهدین خلق بود که در سال ۱۳۵۴ مارکسیست شد. وی با کشاندن مجید شریف واقفی (همسر سازمانی اش) به قرار تشکیلاتی عامل به قتل رسانیدن وی گردید. در روز چهارم خرداد ۱۳۵۳ لیلا زمردیان به همراه همسرش در شرکت جنرال الکتریک بمب گذاری کردند. در این بمب گذاری سرایدار شرکت جنرال الکتریک کشته شد. شریف واقفی و لیلا زمردیان هر دو تحت تعقیب کمیته مشترک ضد خرابکاری و مبارزه با تروریسم ساواک بودند. زمردیان در یک تعقیب و گریز توسط ساواک، از فرار ناامید شده و با قرص سیانور خودکشی کرد.
میچل هرویتز (زاده ۲۹ مه ۱۹۶۳) نویسنده و تهیه کننده تلویزیونی آمریکایی است. وی خالق اصلی مجموعه توسعه ناتمام است.
روش پَس گرد یکی از شیوه های کلی جستجوی فضای حالت برای حل مسائل ترکیبیاتی است. این شیوه، تمام ترکیب های ممکن را بررسی می کند تا یک جواب پیدا کند یا تمام جواب های ممکن را شمارش کند. تنها مزیت روش پسگرد در این است که می توان حالت هایی را بدون آنکه صریحاً بررسی شوند، با در نظر گرفتن ویژگی های مسئله، کنار گذاشت. واژهٔ BackTrack به وسیلهٔ یک ریاضی دان آمریکایی به نام در سال ۱۹۵۰ ابداع شد. در بسیاری از مسائل می توان بدون نیاز به بررسی تمام ترکیبات، از اینکه جواب مسئله توسط چه ترکیبی از مقادیر قابل تحقق نیست اطمینان بدست آورد و بدین ترتیب بخش های بزرگی از فضای جستجو را کنار گذاشت. اگر حل مسئله با انتساب مقادیر به n متغیر محقق شود، در بسیار مسائل با توجه به ویژگی های مسئله، می توان پیش از کامل شدن انتساب مقادیر، از اینکه انتساب جزئی برای رسیدن به جواب، «امیدبخش» نیست اطمینان بدست آورد و از این طریق از بررسی حالت هایی که از توسعه این انتساب به دست می آیند صرفنظر کرد. روش پس گرد شیوه ای در حل مسائل است که از علامت های خاصی برای بیان اینکه راه حل کاندیدی به حل مسئله می انجامد یا خیر استفاده می کند. این رویکرد برای حل مسا
ئل درخت فضای آن مسئله را ایجاد کرده و تعیین می کند کدام گره امید بخش است. الگوریتم های عقب گردی از تابلوها یا علامت هایی برای بیان اینکه یک راه حل کاندید به حل مسئله نمی انجامد استفاده می کند. عقبگرد، حالت اصلاح شدهٔ جستجوی عمقی یک درخت می باشد. مثال اول در روش پس گرد مسئله قفل رمزی می باشد. یک قفل رمزی شامل n کلید دیجیتالی است که هر کلید فقط دو حالت بسته(۱) یا حالت باز (۰) دارد. می دانیم که n کلید دیجیتالی تعداد 2nحالت مختلف را پدیدمی آورند و این قفل تنها با یک حالت که همان رمز است باز می شود. مثال دوم در روش پس گرد مسئله چند وزیر می باشد. هدف این مسئله چیدن n وزیر در یک صفحه شطرنج n*n است به گونه ای که هیچ دو وزیری یکدیگر را تهدید نکنند. مثال سوم در حل مسئله رنگ آمیزی گراف می باشد. در این مسئله می خواهیم تمام راه های ممکن جهت رنگ آمیزی گره های یک گراف بدون جهت را با استفاده از حداکثر m رنگ متفاوت پیدا کنیم، به گونه ای که هیچ دو رأس مجاوری هم رنگ نباشند. مثال چهارم مسئله حاصل جمع زیر مجموعه ها می باشد. در این مسئله، n عدد صحیح مثبت wi و یک عدد صحیح مثبت w داریم. هدف پیدا کردن تمامی زیر مجموعه هایی از این اعد
اد صحیح می باشد که حاصل جمع آن ها بربر w است. پیاده سازی. پسگرد همه حالت های ممکن را برای جواب بررسی می کند تا حالت درست را بیابد. این یک جستجوی عمق اول بین جواب های ممکن است. هنگام جستجو اگر راهی که طی می شود نتیجه نداد (به جواب نرسید) به نقطهٔ قبلی بازمی گردد و راه بعدی را امتحان می کند. اگر همه راه ها را امتحان کرد و به جواب نرسید، جستجو نا موفق بوده است. این الگوریتم معمولاً در قالب توابع بازگشتی پیاده سازی می شود. به این صورت که در هر بار فراخوانی تابع، با اضافه شدن یک متغیر به طور متناوب همهٔ مقادیر ممکن را به آن نسبت می دهد و آن مقداری که با فراخوانی های بازگشتی بعدی سازگار است را ذخیره می کند. روش پسگرد را می توان یک پیاده سازی بازگشتی از جستجوی عمق-اول دانست. کاربردها. یکی از استفاده های رایج از این الگوریتم، پیاده سازی عبارات باقاعده است. برای مثال الگوی سادهٔ "a*a" بدون استفاده از روش پسگرد با عبارت "aa" سازگار دیده نمی شود (چون a دوم با * از بین می رود و چیزی برای تطابق با a آخر وجود ندارد) یکی دیگر از موارد استفاده از پس گرد، الگوریتم های مسیریاب است که با رفت و برگشت بر روی راس های یک گراف، کم ه
زینه ترین مسیر را پیدا می کند. همچنین استراتژی پسگرد در پیاده سازی زبان های برنامه نویسی و چیزهای دیگر مانند تجزیه متن ها کاربرد دارد. توضیح روش. الگوریتم پیمایش وارونه مجموعه ای از زیر مسئله ها را می شمارد که می توانند از طریق راه های مختلف کامل شوند و همهٔ راه حل های مسئله داده شده را بدهند. کامل شدن به صورت مرحله ای و قدم به قدم انجام می گیرد. زیر مسئله ها گره های یک درخت هستند. فرزندهای هر گره زیر مسئله هایی هستند که یک قدم کامل تر هستند. برگ ها زیر مسئله هایی هستند که دیگر نمی توانند افزایش یابند. الگوریتم پیمایش وارونه این درخت را به صورت بازگشتی با شروع از ریشه به صورت جستجوی اول عمق جستجو می کند. در هر گره c این الگوریتم امتحان می کند که آیا c می تواند به صورت یک جواب معتبر کامل شود. اگر نتواند زیر درخت به ریشه c قطع می شود. در غیر این صورت امتحان می کند که آیا c خودش یک جواب معتبر است. اگر بود آن را به کاربر برمی گرداند. سپس به صورت بازگشتی زیر درخت های c را پیمایش می کند. شبه کد. برای بکار بردن پیمایش وارونه برای دستهٔ خاصی از مسئله ها.P را برابر یک نمونه از مسئله که باید حل بشود در نظر می گیریم. و
۶ تابع که p را به صورت یک پارامتر می گیرند، اولین فرزند c را برمی گرداند. ابتدا (("bt"("root"("P" را صدا می زنیم. procedure "bt"("c") if "reject"("P","c") then return if "accept"("P","c") then "output"("P","c") "s" ← "first"("P","c") while "s" ≠ Λ do "bt"("s") "s" ← "next"("P","s") تحلیل. تابع reject باید boolean باشد و زمانی درست برگرداند که مطمئن باشد c به جواب نمی رسد. یک درست دادن اشتباه ممکن است باعث شود که bt به برخی از جواب ها نرسد. در عین حال کارایی پیمایش وارونه به درست برگرداندن reject برای زیر مسئله های نزدیک ریشه بستگی دارد. اگر همواره غلط برگرداند الگوریتم تبدیل به جست جوی کامل می شود. توابع first و next فرزندان زیر مسئله c را پیمایش می کند. اگر فرزند مورد نظر نبود این دو تابع باید null برگردانند.
ناتریورز مرحله دفع سدیم در ادرار از طریق عمل کلیه ها می باشد. (بازجذب سدیم کمتر شده و در نتیجه سدیم بیشتر دفع می شود)(هایپر کالمی افزایش بیش از حد پتاسیم). برای جبران این حالت بازخورد خودش فعال شده وبا تحریک CRH هیپوتالاموس و آن نیز تحریک ACTH هیپوفیز، باعث تحریک و ترشح آلدوسترون از بخش قشری فوق کلیه می شود. آلدسترون باعث جذب سدیم و آب بیشتر توسط کلیه ها می شود. یعنی آلدسترون باعث مهار ناتریورز می شود و یامصرف مقداری Nacl (نمک طعام) پیشنهاد می شود، که باعث حفظ آب و نمک در حد نیاز (هموستاز) می شود. ناتریورز غلظت سدیم در خون را کاهش می دهد و همچنین تمایل به کاهش حجم خون به دلیل نیروهای اسمزی آب را دنبال دفع سدیم از گردش خون بدن از طریق ادرار است. بسیاری از داروهای دیورتیک استفاده از این مکانیسم برای درمان شرایط پزشکی مانند هیپرناترمی و فشار خون بالا تجویز می شود.
انسان خردمند ایدالتو یک زیرگونه منقرض شده از "انسان خردمند" است که در حدود ۱۶۰٫۰۰۰ سال پیش در دورهٔ پلیستوسن در آفریقا می زیسته است. لغت "ایدالتو" از زبان عفاری می آید و به معنای «قدیم تر یا اول زاده شده» است. پژوهش ها. در مقاله توصیفی اولیه، این ۱۲ نفر (حداقل) به عنوان افرادی توصیف شدند که درست خارج از چتر «انسان مدرن از نظر آناتومی» قرار می گیرند. بنابراین، انسان هرتو در یک زیرگونه جدید به نام «هومو ساپینس آیدالتو» (Afar: Idaltu "بزرگتر") طبقه بندی شد. ظاهراً این زیرگونه، یک ریخت انتقالی بین گونه باستانی تر H.s. rhodesiensis و H. s. sapiens (یعنی مرحله ای در یک گونه زمانی) را نشان می دهد. محققان بعدی این طبقه بندی را رد کرده اند. اعتبار چنین زیرگونه هایی به دلیل تعاریف مبهم «گونه» و «زیرگونه»، به ویژه هنگام بحث در مورد گونه زمانی، به سختی قابل توجیه است، زیرا مورفولوژی دقیق پایان و مورفولوژی اولیه گونه های اجداد و فرزندان ذاتاً غیرقابل حل هستند. انسان هرتو ابزارهای سنگی زیادی تولید کرد که می توانند در تعریف مبهم «آشولی انتقالی» قرار گیرند، سنت فرهنگی دیرینه ای که شامل ابزارهای مشخصاً آشولی (ساخته شده توسط ا
نسان های باستانی) و دوران سنگ میانی (ساخته شده توسط انسان های مدرن) است. به نظر می رسد که آنها عمدتاً اسب آبی و همچنین گاو را در محیط کنار دریاچه قصابی می کردند. سه جمجمه کامل (یکی مربوط به کودکی ۶ تا ۷ ساله) دارای علائم برش دست ساز و سایر تغییرات هستند که می تواند گواهی بر شیوه های تدفین مانند بیرون آوردن جسد باشد. فسیل های انسان هرتو برای اولین بار در سال ۱۹۹۷ از عضو بالایی هرتو از سازند بوری در محل آواش میانی در مثلث آفار، اتیوپی کشف شدند. این مواد عبارتند از: BOU-VP-16/1، جمجمه ای تقریباً کامل که کاسه سر چپ آن وجود ندارد؛ BOU-VP-16/2، قطعات جمجمه؛ BOU-VP-16/3، قطعه ای از استخوان آهیانه؛ BOU-VP-16/4، قطعه ای از استخوان آهیانه؛ BOU-VP-16/5، جمجمه ای تقریباً کامل از یک کودک ۶ یا ۷ ساله؛ BOU-VP-16/6، دندان آسیای بالا سمت راست؛ BOU-VP-16/7، قطعه ای از استخوان آهیانه؛ BOU-VP-16/18، قطعات آهیانه؛ BOU-VP-16/42، دندان آسیای کوچک بالا؛ و BOU-VP-16/43، قطعه ای از استخوان آهیانه. کاوش های بیشتر در مجموع ۱۲ نفر را به دست آورده است. این منطقه از جهان به خاطر ارائه مجموعه ای از گونه های باستانی انسان و انسان تبار که قدم
ت آنها به 6 میلیون سال پیش می رسد، مشهور است. در سال 2003، با استفاده از روش تاریخ گذاری آرگون-آرگون، قدمت عضو بالایی هرتو به 160 تا 154 هزار سال پیش تخمین زده شد. انسان هرتو یک کشف فسیلی مهم بود، زیرا در آن زمان، شکاف قابل توجهی در سوابق فسیلی انسان بین 300 تا 100 هزار سال پیش وجود داشت که تکامل «هومو (ساپینس؟) رودزیانسیس» به هومو ساپینس را مبهم می کرد. زمانی که انسان هرتو کشف شد، بر اساس تجزیه و تحلیل های ژنتیکی و سوابق فسیلی پس از ۱۲۰۰۰۰ سال پیش، تا حد زیادی توافق شده بود که انسان های مدرن H. s. sapiens در آفریقا تکامل یافته اند (مدل اخیر منشأ آفریقایی)، اما اینکه آیا این فرآیندی در سطح قاره بوده یا محلی، مورد بحث بود. در رابطه با مدل محلی، قدمت انسان هرتو و چندین نمونه مشابه با سن احتمالاً برابر یا حتی بیشتر که در سراسر شرق آفریقا توزیع شده اند، تمرکز را به آن منطقه معطوف کرد. در سال ۲۰۱۷، بقایای جبل ایرهود به ۳۱۵۰۰۰ سال پیش قدمت گذاری شد، که آنها را به قدیمی ترین نمونه های طبقه بندی شده به عنوان H. sapiens تبدیل کرد. از آنجا که این تاریخ با "H. rhodesiensis" همپوشانی دارد، بقایای ایرهود همچنین نشان می ده
د که این گونه های انتقالی، از جمله انسان هرتو، نشان دهنده تکامل سریع صورت انسان خردمند، با تغییرات تدریجی در کاسه سر در میان جمعیت های توزیع شده در سراسر آفریقا است که از اوایل ۳۰۰۰۰۰ سال پیش آغاز شده است. در مقاله ای که همزمان منتشر شد، انسان شناسانی به نام های تیم دی. وایت، برهان آسفا، دیوید دگوستا، هنری گیلبرت، گری دی. ریچاردز، جن سووا و فرانسیس کلارک هاول، این نمونه ها را تقریباً خارج از آنچه که به عنوان "انسان مدرن از نظر آناتومی" (AMH) در نظر گرفته می شود، توصیف کردند، فراتر از محدوده تنوع برای هر انسان امروزی. آنها در عوض، قدیمی ترین نمونه های "AMH" از غارهای رودخانه کلاسیس، آفریقای جنوبی یا غار قفزه، اسرائیل را در نظر گرفتند. آنها این کار را با مقایسه BOU-VP-16/1 با جمجمه قفزه 6، جمجمه لا فراسی 1 (یک نئاندرتال مرد، H. (s.?) neanderthalensis)، جمجمه کبوه 1 ("H. (s.?) rhodesiensis") و 28 جمجمه مرد امروزی انجام دادند. در نتیجه، آنها انسان هرتو را به عنوان یک زیرگونه جدید از انسان خردمند امروزی به عنوان "H. s. idaltu" (با فرض نر بودن BOU-VP-16/1 به عنوان هولوتیپ) طبقه بندی کردند، که نشان دهنده یک ریخت واس
طه بین "H. s rhodesiensis" و انسان خردمند امروزی است. این نام از زبان محلی آفار idàltu به معنای "بزرگتر" گرفته شده است. به طور مشابه، نمونه های انتقالی (که در آن زمان، قدمت آنها به خوبی مشخص نبود) که به طور آزمایشی به "انسان خردمند باستانی متاخر" نسبت داده می شدند، از نگالوبا، تانزانیا؛ اومو، اتیوپی؛ الیه اسپرینگز، کنیا؛ و جبل ایرهود، مراکش گزارش شده بودند. در مقاله دیگری که همزمان منتشر شد، کریس استرینگر، انسان شناس فیزیکی بریتانیایی، اعتبار «H. s. idaltu» را زیر سوال برد و گفت که این نمونه شبیه به برخی از نمونه های استرالیایی اواخر پلیستوسن است. وایت و همکارانش به این نکته اشاره کردند، اما همچنان انسان هرتو را «به وضوح متمایز» می دانستند. در سال 2011، انسان شناسان آمریکایی، کایل لوبسن و رابرت کوروچینی، BOU-VP-16/1 را با Skhul 5 از غار Es-Skhul، اسرائیل (که از نظر زمانی نزدیک به مواد قفقاز بود) مقایسه کردند و در عوض گزارش دادند که این دو جمجمه با یکدیگر ارتباط نزدیکی دارند. یعنی، تجزیه و تحلیل آنها هیچ پشتیبانی برای موقعیت انسان هرتو به عنوان یک ریخت انتقالی یا نام idaltu پیدا نکرد. در سال ۲۰۱۴، انسان شناسان
رابرت مک کارتی و لین لوکاس نمونه ای بسیار بزرگتر از وایت و همکارانش را در نظر گرفتند - با استفاده از چندین نمونه که نمایانگر "انسان باستانی"، نئاندرتال، "انسان خردمند اولیه مدرن" و انسان خردمند پلیستوسن پسین بودند - و به همان نتیجه ای رسیدند که لوبسن و کوروچینی رسیده بودند. استرینگر در سال ۲۰۱۶ با استناد به این دو مطالعه، در بررسی خود از متون مربوط به اشتقاق انسان خردمند، گفت که نام idaltu "به نظر موجه نمی رسد". مسئله اصلی اعتبار زیرگونه های دیرینه در تعاریف مبهم «گونه» و «زیرگونه» نهفته است، به خصوص هنگام بحث در مورد گونه های زمانی (یک دودمان پیوسته که به تدریج تغییر می کند و مورفولوژی دقیق پایان و مورفولوژی اولیه گونه های اجداد و فرزندان را غیرقابل حل می کند). توصیف کنندگان اصلی در سال ۲۰۱۹ همچنان نام «H. s. idaltu» را تأیید کردند زیرا استدلال آنها «تا حد زیادی به ویژگی های گسسته وابسته بود»، در حالی که مک کارتی و لوکاس «فقط بر معیارهای کلی جمجمه تمرکز داشتند»، اما همچنین اظهار داشتند که بحث در مورد نام ها و برچسب های دقیق طبقه بندی به طور کلی به اندازه درک روندهای تکامل انسان مهم نیست. آناتومی. جمجمه هرتو
، مانند آنچه می توان آن را یک «انسان از نظر آناتومی مدرن» در نظر گرفت، دارای طاق جمجمه ای بلند (پیشانی برجسته)، شکل کلی کروی در نمای جانبی و صورتی صاف است. حجم مغز حدود ۱۴۵۰ سی سی بوده است. جمجمه با داشتن برآمدگی پیشانی برجسته، استخوان های آهیانه با انحنای ضعیف و استخوان پس سری با خمیدگی قوی در پشت جمجمه، کاملاً تنومند است. این ویژگی ها به خوبی در محدوده تنوع انسان های مدرن قرار دارند. در مقایسه با جمجمه انسان امروزی، جمجمه هرتو به طور قابل توجهی بلند و دارای ابعاد کلی بزرگی است، اگرچه استخوان های گونه نسبتاً ضعیف هستند. ابزار. عضو بالایی هرتو یک واحد رودخانه ای شنی (ته نشین شده توسط رودخانه ها) است که محیط دریاچه ای آب شیرین را ثبت می کند و بقایای باستان شناسی مرتبطی را در امتداد ۵ کیلومتری (۳.۱ مایلی) به دست داده است. محل BOU-A19 تعداد ۷۱ اثر باستانی، BOU-A26 تعداد ۳۳۱ اثر باستانی و BOU-A29 تعداد ۱۹۴ اثر باستانی، در مجموع ۶۴۰ اثر باستانی را حفظ کرده است. علاوه بر این، BOU-A19B تعداد ۲۹ اثر باستانی و BOU-A19H تعداد ۱۵ اثر باستانی دارد. مجموعه ابزار شامل ابزارهایی است که با استفاده از تکنیک Levallois (مرتبط ب
ا "دوران سنگ میانی" آفریقا) و همچنین ساطورها و سایر ابزارهای دو رویه (مرتبط با آشولی های اولیه) ساخته شده اند. اگرچه ابزارهای دو رویه و تیغه ها نادر هستند (به ترتیب کمتر از ۵٪ و ۱٪ ابزارها)، اما به احتمال زیاد این ابزارها اغلب توسط انسان هرتو در مکانی متفاوت ساخته شده اند تا اینکه در واقع به ندرت تولید شده اند. چنین مجموعه ای معمولاً به عنوان «آشولین انتقالی» با تعریف مبهمی شناخته می شود که قدمت آن به ۲۸۰،۰۰۰ سال پیش می رسد. بنابراین، محوطه هرتو نشان می دهد که مرحله انتقالی طولانی بوده و اشتقاق واقعی آنچه که «عصر سنگ میانی» در نظر گرفته می شود، تدریجی یا ساده نبوده است. نوک ها و تیغه ها از ابسیدین و سایر ابزارها از بازالت ریزدانه ساخته می شدند، اگرچه چند خراشنده با سنگ کریپتوکریستالی ساخته می شدند. از مجموع ۶۴۰ ابزار، ۴۸ تیغه، پولک و نوک با تکنیک لووالوا ساخته شدند. ۲۸ ابزار دو رویه شامل بیضی، بیضی کشیده، مثلثی، ساطور و یک کلنگ، خراشنده و هسته دو رویه است. هر ۱۷ تبر دستی با پولک ساخته شده و با چکش کاری نرم پرداخت شده اند. از ۲۵ خراشنده کناری، ۲۲ عدد ساده بودند (فقط یک طرف می توانست خراش دهد). ۱۵ خراشنده انتها
یی وجود داشت (فقط یک یا هر دو انتها می توانست خراش دهد) و تعداد کمی از آنها گرد بودند که تا حدودی شبیه خراشنده های انتهایی اورینیاکی (۴۰۰۰۰ سال پیش) بودند. هر دو عضو هرتوی پایینی و بالایی چندین لاشه گاو و اسب آبی را با آثار بریدگی دست ساز بشر نگهداری می کنند که نشان دهنده یک سنت قصابی طولانی مدت با علاقه به اسب آبی است. در یکی از مکان ها، تجمع تعداد زیادی گوساله اسب آبی (تا چند هفته) و اسب های بالغ ثبت شده است. روش خاک سپاری BOU-VP-16/1 بالغ یک برش عمودی ضعیف و نازک ۳۵ میلی متری (۱.۴ اینچی) در گوشه پایین استخوان آهیانه سمت راست خود و یک خط عمودی کوچکتر دیگر در امتداد خط گیجگاهی سمت راست نشان می دهد. BOU-VP-16/2 بالغ دارای تغییرات شدید ۱۵ قطعه از ۲۴ قطعه جمجمه مرتبط خود و همچنین علائم برش عمیقی است که با گوشت زدایی روی آهیانه ها، استخوان گونه چپ، استخوان پیشانی و استخوان پس سری مطابقت دارد. BOU-VP-16/2 همچنین شواهدی از خراشیدن مکرر در اطراف محیط کاسه سر (که عموماً به عنوان یک تغییر نمادین و نه برای مصرف تفسیر می شود) ارائه می دهد و عدم وجود قطعات از پایه جمجمه ممکن است به این معنی باشد که نمونه از ابتدا به عنو
ان یک جمجمه جدا شده رسوب داده شده است. BOU-VP-16/5 نابالغ دارای علائم برش عمیقی است که با گوشت زدایی در تمام قسمت های زیرین استخوان های اسفنوئید و گیجگاهی مطابقت دارد، احتمالاً پس از برداشتن استخوان فک. استخوان پس سری و سوراخ بزرگ جمجمه (قاعده جمجمه) شکسته و لبه های آن صیقل داده شده و صاف شده اند، که شبیه به شیوه های تدفین برخی از قبایل پاپوآ است. این موارد می تواند نشان دهد که مرد هرتو به طور نمادین در حال آماده سازی مردگان در برخی از آیین های تدفین بوده است.
مقیاس مه لرزه ای اروپا مبنای سنجش شدت لرزه ای در کشورهای اروپایی و برخی از کشورهای غیراروپایی است. این مقیاس در سال ۱۹۹۸ به عنوان نسخهٔ به روزشده ای از نسخهٔ آزمایشی سال ۱۹۹۲ رسماً منتشر شد و با نام ئی ام اس-۹۸ شناخته می شود. تاریخچهٔ ئی ام اس در سال ۱۹۸۸ آغاز شد هنگانی که کمیسیون زلزله شناسی اروپا تصمیم گرفت که مقیاس مدودف–اشپونهویر–کارنیک را بررسی و به روزرسانی کند. مقیاس مدودف-اسپونور-کارنیک در شکل اولیه اش تقریباً برای ربع قرن در اروپا مورد استفاده قرار می گرفت. پس از پنج سال تحقیق و توسعهٔ فشرده و گذراندن ۴ سال دورهٔ آزمایشی، مقیاس جدید رسماً منتشر شد. در سال ۱۹۹۶ بیست وپنجمین مجلس عمومی کمیسیون زلزله شناسی اروپا در ریکیاویک قطعنامه ای صادر کرد و به کشورهای عضو توصیه کرد که از این مقیاس جدید استفاده کنند. مقیاس مه لرزه ای اروپا نخستین مقیاس شدت لرزه ای است که برای ترغیب همکاری بین مهندسین و زمین شناسان طراحی شده است، به جای آنکه تنها توسط زمین شناسان مورد استفاده قرار گیرد. این مقیاس همراه با دفترچهٔ راهنمای مفصلی که شامل رهنمودها، تصاویر و مثال های کاربردی می باشد منتشر شده است. بر خلاف مقیاس های بزرگی
زمین لرزه که بیانگر انرژی لرزه ای رهاشده توسط زمین لرزه می باشند، مقیاس مه لرزه ای اروپا شدت تأثیرات زمین لرزه بر روی یک مکان معین را مشخص می کند. این مقیاس دوازده درجه دارد که در ذیل مشروح آن ها می آید.
جان کارتر فیلمی اکشن، علمی-تخیلی محصول سال ۲۰۱۲ آمریکاست که داستان ماجراجویی جان کارتر، شخصیت اصلی رمان ادگار رایس باروز و سفر او به سیارهٔ عجیب بارسوم (مریخ) را بازگو می کند. فیلم توسط استودیو والت دیزنی پیکچرز ساخته شده و در ۹ مارس ۲۰۱۲ در آمریکا منتشر شده است. این فیلم به صورت دوبعدی، سه بعدی دیجیتالی و سه بعدی آی مکس به نمایش درآمد. خلاصهٔ داستان. «جان کارتر» یک کهنه سرباز جنگ داخلی است که سعی دارد تا یک زندگی عادی داشته باشد؛ امّا از او خواسته می شود تا به ارتش بپیوندد. او این درخواست را نمی پذیرد و به همین دلیل زندانی می شود. کارتر موفّق می شود تا از زندان فرار کند ولی توسط سربازان ارتش تحت تعقیب قرار می گیرد. درنهایت، آنان با تعدادی سرخ پوست مواجه می شوند و درگیری مسلحانه ای رخ می دهد. کارتر به یک غار پناه می برد. در آنجا، با شخصی مواجه می شود که نوعی مدال را در دست دارد. وقتی کارتر به آن مدال دست می زند، خود را در جایی می یابد که می تواند تا ارتفاع شگفت انگیزی بپرد. سپس او با موجوداتی روبه رو می شود که هرگز مانند آن ها را ندیده است. کارتر با زنی آشنا می شود که به او کمک می کند تا بفهمد در مریخ است و…
بازیگران. تیلور کیچ در نقش جان کارتر، یک کاپیتان ارتش مؤتلفه که به مریخ منتقل می شود. لین کالینز در نقش دژا ثوریس، شاهزاده خانم هلیوم. سامانتا مورتون در نقش سولا، تارکی که با جان کارتر همکاری می کند. مارک استرانگ در نقش ماتای شنگ، حکادور ترن ها. کیران هایندز در نقش تاردوس مورس، پادشاه هلیوم و پدر دژا ثوریس دومینیک وست در نقش ساب تان، پادشاه زودانگا. جیمز پیورفوی در نقش کنتوس کان، کاپیتان کشتی زورین. برایان کرانستون در نقش سرهنگ پاول، یک سرهنگ اتحادیه که می خواهد جان به سربازان سواره نظام آمریکایی خود در برابر آپاچی کمک کند. داریل سابارا در نقش ادگار رایس باروز، برادرزاده جان کارتر. پالی واکر در نقش سارکوجا، تارک بی رحمی که از سولا متنفر است. توماس هیدن چرچ در نقش تال حیجس، تارک شروری که از جان کارتر و تارس تارکس بیزار است. ویلم دفو در نقش تارس تارکس، پادشاه تارک ها و پدر سولا. دیوید شویمر در نقش یک جنگجوی تارک جوان، تارکی که به تارس تارکس اطلاع می دهد که هجده تخم تارک تخلیه نشده است. جان فاورو در نقش تارک دلال شرط بندی، تارکی که شرط بندی ها را برای هرگونه نبرد جمع می کند. دان استارک در نقش دیکس، یک مغازه دار
در شهری در آریزونا که جان کارتر در آنجا توقف می کند. نیکلاس وودسن در نقش دالتون، مستخدم جان کارتر که ادگار را احضار می کند. ارت مالک در نقش ژنرال زودانگایی.
برنامهٔ وفاداری مشتریان، روشی در بازاریابی هست که موجب ارتقاء شخصیت حقیقی و اعتباری مشتری می شود و در نهایت به تکرار خرید مشتری منتهی می شود. برنامه وفاداری مشتریان سالهاست که به یکی از روش های ثابت و پرکاربرد جهت افزایش دفعات مراجعه خریدار به محل خرید تبدیل شده و از همین رو بسیاری از مراکز فروش کالا به استفاده از آن روی آورده اند. تعریف. وفاداری واژه ای مثبت است. وفاداری، اصولاً دو طرفه و مبتنی بر همکاری است. در بیشتر موارد وفاداری به مردم، شرکت ها، و محصولات نسبت داده می شود. ولی وقتی که وفاداری در رابطه با مشتری مطرح می شود، تعریف سنتی، معتبر نیست. تئوری وفاداری مشتری، در ادبیات فروش و بازاریابی نسبتاً جدید است. می توان مفهوم وفاداری مشتری را به این شکل تعریف کرد :“ایجاد تعهدی عمیق برای خرید مجدد یا انتخاب مجدد محصول یا خدمات، به طور مستمر در آینده، به رغم اینکه تأثیرات موقعیتی و تلاشهای بازاریابی رقبا، به صورت بالقوه نتواند باعث تغییر در رفتار مشتری شود. “ اما این تعریف ممکن است محدود باشد. در واقع تعهد مشتری نتیجه این است که یک سازمان مزایایی را برای مشتریان ایجاد کند به طوری که آنها افزایش خرید از آن سا