Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
چ یک فیلم ایرانی در ژانر جنگی به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا است که در ۱۳۹۲ منتشر شد. این فیلم با بازی فریبرز عرب نیا، داستان دو روز از زندگی مصطفی چمران طی نبرد پاوه در جریان ۵۹–۱۳۵۷ کردها در ایران را به تصویر می کشد. دیگر بازیگران مریلا زارعی، بابک حمیدیان، مهدی سلطانی، امیررضا دلاوری، خسرو شهراز و سعید راد هستند. تحقیق و پژوهش اثر "چ" برعهدهٔ مژگان اینانلو و مشاور گروه نویسندگی بهرام عظیم پور بوده است. موسیقی متن این فیلم ساخته فردین خلعتبری است. مدیر تولید در این فیلم سید علی قائم مقامی و طراحی صحنه و لباس بر عهده عباس بلوندی بود. در سکانس پایانی این فیلم که در یکی از پادگان های نظامی تهران فیلمبرداری شد، به دلیل حضور نیافتن عرب نیا سر صحنه، کارگردان از یک بدل به جای وی استفاده کرد. "چ" دارای ۵۲۰ پلان است و در مقایسه با فیلم های دیگر ژانر سینمای جنگی ایرانی، دارای جلوه های ویژه و صحنه آرایی های نظامی کم نظیری است. فیلمبرداری این فیلم پنج ماه، صداگذاری شش ماه و مونتاژ چهار ماه و همگی به صورت بی وقفه انجام شد. همچنین عملیات جلوه های ویژه رایانه ای ۱۶ ماه به صورت هم زمان با دیگر فرایند پس از تولید
، انجام شد. "چ" در سی و دومین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر نامزد نه جایزه شامل سیمرغ بلورین بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد که توانست شش جایزه شامل بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای حمیدیان و چند جایزه در زمینهٔ فنی را کسب کند. داستان. در اواخر مرداد سال ۱۳۵۸، مصطفی چمران از طرف دولت موقت مأموریت پیدا می کند به پاوه برود و درگیری داخلی به وجودآمده در آنجا را خاتمه دهد. سه رأس درگیری موردنظر را مردم پاوه، پیشمرگه های حزب دموکرات و رزمندگان پاسدار تشکیل می دهند. چمران با تکیه بر نگاه عرفانی و بینش صلح جویانه اش، هم باید در برابر جسارت و میل به عدالت طلبی اصغر وصالی به عنوان فرمانده پاسداران مستقر در پاوه مقاومت کند و هم عنایتی به عنوان رئیس کردهای شورشی را قانع کند که دست از درگیری بردارد. وصالی که جوانی پرشور است و روحیه ای انقلابی دارد صلح طلبی و میل چمران به جلوگیری از برخوردها و ملایمت او را به انفعال تعبیر می کند و مدام با او کشمکش دارد. تیمسار فلاحی فرمانده نیروی زمینی ارتش هم در این میان نماینده نگرش دیگری به جنگ است و سعی می کند اوضاع را طبق تشخیص خود مدیریت کند. چمران همه تلاش اش را می کند که گروه
های فکری و عقیدتی مختلف را به وحدت و رفتار عاقلانه تشویق کند. اما برخلاف پیش بینی های او نه عنایتی که رفیق قدیمی او نیز هست پیشنهاد صلح را می پذیرد و نه وصالی و همسنگرانش حاضر می شوند دست از مقاومت بردارند. بدین ترتیب چمران که دردی عارفانه را در دل تحمل می کند، دو روز سخت و طاقت فرسا را پشت سر می گذارد، در حالی که نیروهای معارض در حال تسخیر شهر هستند. تا این که به فرمان مستقیم سید روح الله خمینی نیروهای رزمی کافی از مرکز به سرعت به محل اعزام می شوند و درگیری ها پایان می یابد. ساخت. ابراهیم حاتمی کیا در نشست خبری فیلم چ در پاسخ به پرسشی دربارهٔ خواندن تیتراژ توسط محسن چاوشی گفت: فیلم بسته شده بود و پس از آن، آقای چاوشی فیلم را دیدند. ایشان خیلی با چ ارتباط برقرار کرد و آن را دوست داشت و در نهایت هم قرار شد یک کار آزاد در این باره انجام دهد نه برای تیتراژ. پس از آن محسن چاوشی در صفحه شخصی خودش نوشت از پرویز پرستویی برای بازی در فیلم دعوت شد که او به دلیل مشکلات شخصی که با تهیه کننده «چ» داشت حاضر به ایفای نقش در این فیلم نشد. عده ای معتقدند نام فیلم، یادآور نام چه گوارا است و سازنده با این کار قصد داشته تا میان
چمران و چه گوارا قیاس کند. پس از عرضه. علی کشوری فرزند شهید احمد کشوری با اشاره به سخنان ابراهیم حاتمی کیا در نشست خبری فیلمش در جشنواره فیلم فجر، به انتقاد از نحوه پرداختن به نقش شهیدان کشوری، شیرودی، سهیلیان و تیمسار فلاحی در این فیلم پرداخت: همچنین اکران این فیلم موجب اعتراضاتی از سوی برخی شخصیت های فرهنگی و سیاسی کردستان ایران شد. مسعود جزایری (معاونت فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح) و حسین سلامی (فرمانده کل سپاه) از سید علی قائم مقامی مدیر تولید این فیلم تقدیر کردند. همچنین امیرعلی حاجی زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه از ابراهیم حاتمی کیا و سید علی قائم مقامی برای ساخت فیلم تقدیر کرد. در شانزدهمین جشن سینمای ایران در یک رشته تندیس خانه سینما به دست آورد. این تندیس به مدیر تولید فیلم سید علی قائم مقامی تعلق گرفت. سیاهه وارسی (چک لیست) و پرده ها. ابراهیم حاتمی کیا، چ را به هفت پرده تقسیم کرد و برای لحظه به لحظه آن یک سیاهه وارسی تاریخ دار که شبیه یک جدول یا فرم خالی است، تهیه نمود. این سیاهه وارسی ها برای ارتباط با گروه جلوه های بصری تنظیم شد و حجم آن ها به تعداد هفت زونکن رسید. در سیاهه وارسیها توضیح هر پلان
نوشته می شد. حاتمی کیا برای هر سیاهه وارسی تصویری می چسباند و در کنار هر عکسی با مداد شرح صحنه را می نوشت. وی همچنین انتظارات و خواسته هایش را از تیم طراحی در آن سیاهه وارسی یادداشت می نمود. گروه طراحی نیز نظر خود را در آن فرم ذکر می کردند.
شناور اثر سطحی ، اکرانوپلان یا آب پیما شناورهای دریایی هستند که در ارتفاع کم نسبت به سطح آب پرواز می کنند. اکرانوپلان نوعی وسیله نقلیه دریایی و پرنده است که با بهره گیری از اثر متقابل سطح با فاصله کمی از سطح آب و با سرعت بالا به پرواز درمی آید و روی بالشتکی از هوا بر فراز آب می خزد. سازمان بین المللی دریانوردی قایق پرنده را در زمره کشتی ها طبقه بندی کرده است. اکرانوپلان از لحاظ ظاهری شبیه به هواپیماها است ولی بدنه آن مانند بدنه قایق های تندرو است. در دسته بندی شناورهای دریایی جزو شناورهای آیرودینامیک محسوب می شود. این اختراع برای اولین بار در شوروی سابق و در سال ۱۹۶۰ توسط آقای بوریسلاو الکسیو به ثبت رسید. اکرانوپلان یکی از تسلیحات نامتعارف شوروی در جنگ سرد بود، برای نخستین بار به طور گسترده در نیروی دریایی شوروی بکار گرفته شد و یکی از اسرار مهم نظامی اتحاد شوروی به شمار می رفت، بطوریکه سرویس های اطلاعاتی ایالات متحده مدت ها در مورد ماهیت این ماشین های غول آسا دچار سردرگمی بودند. واژه اکرانوپلان از ترکیب واژه «اکران» به معنای «سطح» و واژه «پلان» که بخشی از آئروپلان به معنای «هواپیما» است ساخته شده که اشاره به
هواپیمایی دارد در نزدیکی یک سطح پرواز می کند. به اکرانوپلان «شناور اثر سطحی»، «وسیله نقلیهٔ اثر متقابل سطح»، «وسیله نقلیهٔ اثر متقابل زمین» یا به اختصار GEV نیز گفته می شود. تاریخچه. در دهه ۶۰ میلادی دفتر مرکزی طراحی هیدروفویل شوروی (ЦКБ СПК) با مدیریت راستیسلاو الکسییف مرکز اصلی طراحی و ساخت اکرانوپلان در شوروی به شمار می رفت. دولت نیکیتا خروشچف ارزش زیادی برای توانایی نظامی این وسیله نقلیه قائل بود و پشتیبانی مادی و معنوی مورد نیاز را برای توسعه فناوری اکرانوپلان در اختیار راستیسلاو الکسییف قرار می داد. حاصل کار این دفتر طراحی و ساخت مجموعه ای موفق از اکرانوپلانهای نظامی برای نیروی دریایی شوروی بود. از جمله این اکرانوپلان ها می توان به اکرانوپلان ۵۵۰ تُنی مدل کا-ام اشاره کرد که به هیولای دریای خزر مشهور است. این کشتی پرنده غول آسا می توانست ۱۰۰۰ سرباز را با سرعت زیاد و درست بالای سطح دریا به هر نقطه ساحلی در جهان منتقل نماید. ساخت اکرانوپلان در شوروی با ارائه مدل های جدیدتر ادامه پیدا کرد. اکرانوپلان ترابری نظامی آ-۹۰ اورلیاناک با وزن ۱۲۵ تن و اکرانوپلان های موشک انداز کلاس لون با وزن ۴۰۰ تن از موفق ترین نم
ونه هایی بودند که به خدمت نیروی دریایی شوروی درآمدند. گونه ای از اکرانوپلان کلاس لون برای عملیات نجات دریایی نیز طراحی شد گرچه هیچگاه به مرحله تولید انبوه نرسید. برنامه ساخت اکرانوپلان در شوروی برای پاسخ به نیاز نیروی دریایی این کشور برای ایجاد توانایی ترابری بسیار سریع نظامی بود. اکرانوپلان ها در پایگاه هایی در دریای خزر و دریای سیاه مستقر بودند و وزن آن ها در هنگام پرواز تا سقف ۵۵۰ تن نیز می رسید. توسعه فناوری اکرانوپلان مستقیماً توسط مارشال دمیتری اوستینوف وزیر دفاع اتحاد شوروی پشتیبانی می شد. حدود ۳۰ فروند اکرانوپلان مدل آ-۹۰ در دهه ۷۰ در پایگاه های نیروی دریایی شوروی در دریای سیاه و دریای بالتیک مستقر شده بودند. پس از مرگ مارشال اوستینوف، پشتیبانی و علاقه نسبت به توسعه برنامه اکرانوپلان کاهش یافت بطوریکه از سال ۱۹۸۵ به بعد تنها ۳ فروند آ-۹۰ تولید و وارد خدمت شدند، و تعداد اکرانوپلان های موشک انداز کلاس لون در پایگاه نیروی دریایی در کاسپیسک در سواحل دریای خزر به یک فروند کاهش داده شد. اکرانوپلان در آلمان. الکساندر لیپیش دانشمند آلمانی که در دوره جنگ جهانی دوم در صنایع نظامی هوافضایی آلمان بکار مشغول بود،
پس از جنگ و در دهه ۱۹۶۰ نوعی اکرانوپلان با بال دلتاشکل معکوس طراحی کرد و یک نمونه از آن به نام X-112 ساخته و با موفقیت آزمایش شد. گرچه اکرانوپلان در آلمان هیچگاه به تولید انبوه نرسید، اما دانشگاه دوییسبورگ-اسن هنوز پژوهشکده ای برای تحقیق بر روی فناوری اکرانوپلان دارد. وضعیت کنونی. از زمان فروپاشی اتحاد شوروی تاکنون، تولید اکرانوپلان در کارخانه کشتی سازی ولگا در نیژنی نووگورود ادامه دارد. بیشتر اکرانوپلان های تولید شده از اواخر دهه ۱۹۸۰ تاکنون در اندازه های متوسط و برای حمل مسافر یا استفاده های تفریحی ساخته شده اند. علاوه بر روسیه، شرکت هایی در آلمان، آمریکا، استرالیا، ژاپن، چین و تایوان به طراحی و تولید گونه های کوچک اکرانوپلان مشغولند. دفتر مرکزی طراحی هیدروفویل از سال ۱۹۸۵ گونه های کوچک اکرانوپلان با ظرفیت حمل ۸ سرنشین را ساخته و عرضه کرده است. طبقه بندی. یکی از مشکلاتی که توسعه فناوری اکرانوپلان در سطح بین المللی با آن مواجه است، عدم وجود طبقه بندی و چارچوب قانونی مشخص برای اینگونه شناورهای پرنده است. استفاده از قوانین ایمنی شناورهای سریع (مانند قایق های باله دار و قایق های دوبدنه) برای قایق پرنده توسط ساز
مان دریانوردی بین المللی در دست مطالعه است. بر اساس طبقه بندی سازمان دریانوردی بین المللی، اکرانوپلان ها در یکی از سه کلاس زیر قرار می گیرند: بیشتر چارچوب های طراحی و ساخت اکرانوپلان در حال حاضر بر اساس چارچوب های اکرانوپلان گونه A روسی است. همچنین، این طبقه بندی تنها برای اکرانوپلانهایی بکار می رود که توانایی جابجایی ۱۲ نفر یا بیشتر را داشته باشند. اصول و طراحی. اکرانوپلان برای ایجاد نیروی برا و پرواز نیاز به حرکت رو به جلو دارد که معمولاً توسط موتورهای نصب شده در بخش فوقانی بدنه تأمین می شود. دلیل اصلی استفاده از بال در اکرانوپلان، تلاش برای کاهش نیروی پسار ایجاد شده توسط نیروی برآر است. هرچه قایق پرنده نزدیک تر به سطح آب یا زمین حرکت کند، بازده آن بیشتر است. در هواپیماها و وسایل نقلیه بالدار، حرکت جریان هوا از زیر و روی بال باعث افزایش فشار در زیر بال و کاهش فشار در بالای بال می شود. همین اختلاف فشار نیروی برآر را ایجاد کرده، به پرواز هواپیما کمک می کند. در همین حال، وقتی جریان های زیر و روی هوا در پشت بال به هم می رسند، جریان گردابی شکلی از هوا ایجاد می شود که باعث ایجاد نیروی پسار می شود که و به آن "نیرو
ی پسار ناشی از برآر" گفته می شود. این نیروی پسار بخش عمده ای از کل نیروی پسار وارد شده به هواپیما را تشکیل می دهد. هرچه نسبت تناسب بال (نسبت طول به ضخامت بال) بیشتر باشد، نیروی پسای ناشی از برا کمتر خواهد بود. به همین دلیل است که گلایدرها به بالهایی بسیار بلند ولی نازک مجهزند. هرچه بال به سطح آب یا زمین نزدیکتر باشد، اختلاف فشار زیر و روی بال بیشتر شده و نیروی برآر بیشتر خواهد شد. به عبارت دیگر، بالهایی که در نزدیکی سطح زمین یا آب حرکت می کنند از نظر بازده مانند بالهای بسیار دراز و نازکی هستند که در ارتفاعات بالاتر حرکت می کنند. به این ترتیب، بالهای کوتاه اکرانوپلان چون در ارتفاع بسیار پایین از سطح دریا بکار گرفته می شود، راندمان بسیار زیادی دارند. برای افزایش بیشتر فشار هوا در بخش زیرین بالها، موتورهای بسیاری از اکرانوپلان ها در قسمت جلوی بدنه و با زاویه ای خاص نصب می شود بطوریکه هنگام کار هوای خروجی از موتور با فشار به زیر بالهای اکرانوپلان حرکت می کند و به ایجاد نیروی برای بیشتر کمک می کند. گونه های بال. طراحی بال اکرانوپلان تاکنون در یکی از سه دسته زیر قرار دارد: برتری ها و کاستی ها. اکرانوپلان ها در مقای
سه با هواپیماهایی که در ارتفاع پایین پرواز می کنند سوخت کمتری مصرف می کنند، چرا که پرواز در نزدیکی سطح آب باعث کاهش نیروی پسار ایجاد شده توسط نیروی برا می گردد. همچنین سرعت اکرانوپلان از کشتی هایی که دارای توان مشابه هستند بیشتر است. اکرانوپلان با توجه به نزدیکی به سطح آب در مقایسه با هواپیما دارای ایمنی بیشتری است زیرا در صورت از کار افتادن موتورها، خطر سقوط مرگبار روی آب وجود ندارد. اما در عین حال در صورت از کار افتادن پیشرانه ها، اکرانوپلان توانایی کمی برای مانور و تغییر مسیر دارد و امکان تصادف آن با کشتی ها یا وسایل ترابری دیگری که در سطح آب و در نزدیکی آن قرار دارند وجود دارد. اکرانوپلانهای نظامی دارای ویژگیهای مهم دیگری در مقایسه با کشتی ها و هواپیماهای نظامی هستند: به دلیل پرواز در ارتفاع پایین، اکرانوپلانها نه تنها از دید رادارها پنهانند، بلکه ابزار شنوایی زیرآبی نیز حرکت آن ها را ثبت نمی کنند. همچنین به علت خزیدن بالای سطح آب، اکرانوپلانها از گزند مین های دریایی نیز در امانند.
منطقه ۵ گازرسانی شرکت ملی گاز ایران در سال ۱۳۴۲ ه .ش با سرپرستی استان های فارس، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد، کرمان با مرکزیت شهر شیراز شروع به فعالیت نمود. پس از تجزیه منطقه ۵ در سال ۱۳۷۷ به منطقه ۵ خطوط لوله و مخابرات و شرکت گاز استان فارس و استقلال استان کرمان، شرکت گاز استان فارس تأسیس شد. پس از آن نیز به ترتیب استانهای کهگیلویه و بویراحمد و بوشهر مستقل شده و محدوده فعالیت شرکت به استان فارس محدود گردید. نظر به گازرسانی از پالایشگاه گازی بید بلند به مجتمع پتروشیمی شیراز، شیراز یکی از اولین شهرهای گازرسانی شده در ایران بوده است. همچنین روستای گویم اولین روستای گازرسانی شده در ایران است. هم اکنون حدود ۳۲۰۰۰ کیلومتر خطوط گازرسانی در استان فارس تأمین کننده انرژی موردنیاز در بخشهای صنعت، تجارت و مصارف خانگی است. تاکنون ۱۲۵ شهر و بیش از ۲۳۰۰ روستا در استان فارس گازرسانی شده و بیش از ۷۰۰۰ صنعت به همراه ۱۳۲ جایگاه CNG از گاز طبیعی بهره مند شده اند. شرکت گاز استان فارس یک میلیون و هشتصد هزار مشترک دارد. اسامی اشتباه. به سبب اسم قبلی ' شرکت ملی گاز ایران - منطقه ۵ گازرسانی' و ملی بودن شرکت مادر گاه این شرکت به اسامی
زیر نیز نشناخته می شود که همگی غیررسمی و اشتباه می باشد. حذف قبض کاغذی. از پایان آذرماه سال ۱۳۹۸ دیگر قبض کاغذی صادر نخواهد شد. در راستای کاهش هزینه و عدم مصرف کاغذ صورت حساب مشترکین توسط پیامک به مصرف کننده اطلاع داده خواهد شد.
خردگرایی متألهانه ترکیبی از دین طبیعی، مسیحیت، و خردگراییست که در آن خردگرایی عنصر غالب است.. بنا به تیسن، مفهوم خردگرایی متألهانه اولین بار در جریان قرن هیجدهم به عنوان شکلی از دادارباوری انگلیسی و آلمانی توسعه پیدا کرد. برخی استدلال کرده اند که این لفظ به طرز مناسبی باورهای پدران بنیان گذار ایالات متحده آمریکا از جمله جورج واشینگتن، جان ادمز، بنجامین فرانکلین، جیمز ویلسن و تامس جفرسن را توصیف می کند.
آبنبات فروش نام ترانه ای استودیویی اثر آکوا که در سال ۱۹۹۷ خوانده شده است.
ای داد بیداد نام ترانه ای استودیویی اثر آکوا که در سال ۱۹۹۷ خوانده شده است.
ساشیمونو نوعی پرچم کوچک بود که در سربازان دوران های پیشین ژاپن آنها را در جنگ به لباس خود وصل می کردند تا یکدیگر را بشناسند. توضیحات. ساشیمونو را با روشی خاص به پشت زره سینه (با نام ژاپنی دوو) می بستند. ساشیمونو را سربازان عادی (آشیگارو)، ساموراییهای برگزیده و نیز نیروهای سواره نظام حمل می کردند. این پرچم ها شامل نشان خانوادگی (مون) بودند و استفاده از آنها در دوره سن گوکو که جنگ های داخلی از قرن پانزدهم تا هفدهم میلادی جریان داشت بسیار معمول بود. گونه ها. با توجه به انواع گوناگون سلاح و تجهیزات زره مورد استفاده در ژاپن، ساشیمونو به افراد یک ارتش شمایل متحدالشکلی می داد. ساشیمونوها معمولاً سیاه وسفید بودند و در آنها از اشکال هندسی مانند مربع یا مستطیل استفاده می شود اگرچه انواع گوناگونی داشت. یک گونه از آن که بزرگتر و غالباً رنگی بود، اوماجیروشی نام داشت که حالتی شخصی داشته و فرماندهان آنها را می پوشیدند. یک گونه دیگر آن نوبوری نام داشت که بسیار بلند و باریک بوده و چند مرد آنرا نگه داشته و حرکت می دادند تا جهت حمله را در هنگام نبرد مشخص کنند. (از اوماجیروشی و نوبوری هنوز در مراسم ورزشی استفاده می شود.) ساشیمون
و با یک قاب L شکل به پشت سینه زره (دوو) با بست ماچی-اوکه متصل می شد. معمولاً از ابریشم یا چرم در ساخت آن استفاده می شد. طراحی. در آن معمولاً از طرح های هندسی ساده، گاهی به همراه واژه های ژاپنی که نام یا شعار خاندان است استفاده می شود. از مونها که نشان های خاندان هستند نیز در آن استفاده می شود. معمولاً رنگ زمینه مشخص کننده واحدی است که سرباز در آن خدمت می کند، البته گاهی هر واحد در یک ارتش نشانی مربوط به خود داشته است که این مسئله کم پیش می آمده است و معمولاً مون مربوط به دایمیو بر آن بوده است. مسئله مهم در نبردها شناخت دوست از دشمن تنها با یک نگاه بوده است. گاهی سامورایی ها یا سربازان برگزیده می توانستند نشان خود یا نام خود را برخلاف واحد خود در ساشیمونو داشته باشند.
بعد از زلزله مجموعه ای از شش داستان به زبان ژاپنی نوشته هاروکی موراکامی است. موراکامی در این مجموعه داستان به تشریح خشونت پنهان در لایه های زیرین جامعهٔ مدرن ژاپن می پردازد. «وضعیت اقتصادی در اوج شکوفایی بود و مردم آنقدر پول داشتند که نمی دانستند با آنچه کار کنند. در همین حال بود که زلزله اتفاق افتاد. برای شخصیت های «بعد از زلزله»، زمین لرزه کوبه بازتاب گذشتهٔ فراموش شده ای است که پیش تر از این ها به خاکش سپرده بودند. ساتسوکی سی سال از عمر خود را با نفرت از یک مرد سپری کرده است: عاشقی که شانس او را برای بچه داشتن از بین برده. آیا حس انتقام جویی او باعث وقوع زلزله شده بود؟ پدر و مادر عجیب و غریب جان پِی، در کوبه زندگی می کنند. آیا او می تواند خود را به آن ها برساند؟ میاکه خانوادهٔ خود را در کوبه ترک کرده است تا در جایی فرسنگ ها دورتر، نیمه شب ها در کنار ساحل، آتش بازی راه بیندازد. سالایِ چهار ساله هر شب در کابوس های خود مردِ زلزله را می بیند که می خواهد او را در جعبه ای کوچک محبوس کند. کاتاگیری وقتی به خانه برمی گردد، در آپارتمان خود با ابَر قورباغه ای روبرو می شود که مأموریت دارد توکیو را از شرّ کِرم بزرگی که
زمین را سوراخ سوراخ می کند، نجات دهد. ابَرقورباغه می گوید: «وقتی آن کِرم عصبانی می شود، زلزله ای اتفاق می افتد؛ و الآن او خیلی خیلی عصبانی است.» یکی از ویژگی های اصلی این مجموعه داستان این است که یک سری نکات و رمز، این داستان ها را به هم پیوند می دهد. در واقع برخی منتقدان آمریکایی براین باورند که بعد زلزله مجموعه داستان نیست، بلکه یک رمان است. ترجمه ها. این مجموعه داستان نخستین بار در سال ۱۳۹۱ از روی نسخه انگلیسی توسط رضا دادویی به فارسی برگردانده شد و بعدها نیز به دست علی حاجی قاسم و بهرنگ رجبی ترجمه شده است.
در سلسله مراتب ساختاری از تقسیمات کشوری در تایوان (به طور رسمی "جمهوری چین")، سه نوع از تقسیمات شهری است که (市 شی) در نام آنها وجود دارد: Quelle: Department of Statistics, Ministry of Interior, Republic of China
نوبوری با معنای لغوی برنوشته، معنی ویژه ای در نبردهای دوران فئودالی ژاپن داشت. نوبوری نوعی پرچم بود که برای مشخص کردن واحدها در ارتش بکار می رفت. بکارگیری نوبوری در دوره سن گوکو رواج یافت و جایگزین هاتاجیروشی شد. نوبوری پرچمی دراز و باریک بود که بر قابی محکم می شد که از پیچیدن آن جلوگیری می کرد. از آن گاهی برای تمایز گذاشتن بین واحدهای مختلف ارتش استفاده می شد اما اگهی نیز همه آن ها را به طور یک شکل می ساختند تا اثر ترس آور و تأثیرگذاری بر جنگجویان دشمن بگذارد. امروزه از نوبوری در جشنواره ها، مسابقات ورزشی، سخنرانی ها، خوشآمدگویی ها و گاهی برای مشخص کردن گروه های سیاسی در انتخابات بکار می رود.
در علوم جغرافی و زمینی، یک چرخهٔ بیوژئوشیمی به گردشی می گویند که مولکول ها یا یک عنصر شیمیایی از طریق جانداران (زیست کره) و غیر جانداران (لیتوسفر، جو زمین و آب کره) مسیری را طی می کنند. چرخه، مجموعه ای از تغییرات است که به نقطه شروع بازمی گردد و تکرار شود. اصطلاح «بیوژئوشیمی» از واژه های «بیو» زیست شناسی، «ژئو» زمین شناسی و شیمی گرفته شده اند. این بدان معنی است که تمامی این عوامل در این نوع چرخه دخیل هستند. گردش مواد مغذی شیمیایی مانند کربن، اکسیژن، نیتروژن، فسفر، کلسیم، و آب و غیره از طریق جهان بیولوژیکی و فیزیکی به عنوان چرخهٔ بیوژئوشیمی شناخته می شوند. در واقع، این عنصر هربار تکرار و بازیافت می شود، اگرچه در بعضی از چرخه ها ممکن است مخازنی وجود داشته باشد که در آن عنصر برای یک دورهٔ زمانی طولانی انباشته شود. برای مثال همان طور که در نمودار نشان داده شده است آب همیشه از طریق چرخه آب بازیافت می شود. آب در این چرخه فرایندهای تبخیر، میعان، و بارش را سپری می کند و پاک و تازه به زمین بازمی گردد. عناصر، ترکیبات شیمیایی، و دیگر اشکال ماده از یک ارگانیسم به ارگانیسم دیگر و از یک بخش از زیست کره به بخش دیگری از طریق
چرخه های مختلف بیوژئوشیمی منتقل می شوند. چرخه های مهم. مهم ترین چرخه های بیوژئوشیمی که به خوبی شناخته شده و مهم هستند: در حال حاضر با تغییر اقلیم چرخه های بسیاری وجود دارند که برای اولین بار مورد مطالعه قرار می گیرند و اثرات بشر به شدت در حال تغییر سرعت، شدت، و تعادل این چرخه های ناشناخته است. چرخه هایی که به تازگی مورد مطالعه قرار گرفته اند عبارتند از:
لایحه ماگنیتسکی، با عنوان کامل قانون لغو اصلاحیه جکسون–وانیک برای روسیه و مولداوی و قانون پاسخگویی به حاکمیت قانون سرگئی ماگنیتسکی مصوب ۲۰۱۲، یک لایحه فدرال دوحزبی ایالات متحده است که در سال ۲۰۱۲ تصویب شد. این لایحه تحریم هایی را علیه مقام های روسی اعمال می کند که مسئول مرگ سرگئی ماگنیتسکی—وکیل امور مالیاتی—در زندان مسکو در سال ۲۰۰۹ شناخته شده اند. همچنین این لایحه اصلاحیهٔ جکسون–وانیک را لغو کرد و وضعیت «روابط تجاری عادی دائمی» را به روسیه و مولداوی اعطا نمود. این لایحه در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲ توسط رئیس جمهور وقت، باراک اوباما، امضا شد و نقطهٔ عطفی در استفاده از تحریم های هدفمند برای مقابله با نقض حقوق بشر به شمار می آید. در ادامه، لایحه جهانی پاسخگویی به حقوق بشر ماگنیتسکی در سال ۲۰۱۶ به عنوان بخشی از لایحه تخصیص بودجه دفاعی ملی ایالات متحده برای سال مالی ۲۰۱۷ تصویب شد. این لایحه چارچوب اولیه را گسترش داد تا امکان تحریم مقام های خارجی در سراسر جهان را به دلیل نقض حقوق بشر یا فساد گسترده فراهم کند. ابزارهای این تحریم شامل مسدودسازی دارایی ها و ممنوعیت ورود به خاک ایالات متحده است. وزارت خارجه روسیه نیز فهرستی مشاب
ه لیست تهیه شده از سوی وزارت امور خارجه آمریکا را تهیه کرده است. دراین فهرست اسامی شهروندان و مقامات آمریکایی قرار دارد که به عقیده روسیه متهم به نقض حقوق بشر بوده و در آینده دیگر اجازه ورود به خاک فدراسیون روسیه را نخواهند داشت. زمینه. در سال ۲۰۰۹، سرگئی ماگنیتسکی، وکیل امور مالیاتی اهل روسیه، موفق به افشای یک پروندهٔ فساد مالیاتی به ارزش ۲۳۰ میلیون دلار شد که شماری از مقام های دولتی روسیه در آن نقش داشتند. پس از گزارش این فساد، خود او به اتهام مشارکت در همان پرونده بازداشت شد و در زندان بوتیرکا در مسکو نگهداری گردید. ماگنیتسکی در طول دوران بازداشت از بیماری های درمان نشده ای چون سنگ صفرا، پانکراتیت و التهاب کیسه صفرا رنج می برد. پس از نزدیک به یک سال حبس، در نوامبر ۲۰۰۹ درگذشت؛ گزارش ها حاکی از آن است که او توسط نگهبانان زندان مورد ضرب وشتم قرار گرفته بود. این پرونده توجه جهانی را به خود جلب کرد و نمادی از فساد ساختاری و نقض حقوق بشر در روسیه شد. در پی این واقعه، بیل براودر—کارفرمای آمریکایی ماگنیتسکی و یکی از سرمایه گذاران برجسته در روسیه—برای تحقق عدالت به طور گسترده فعالیت کرد. او با جلب حمایت قانون گذار
ان آمریکایی، از جمله سناتورها بن کاردین و جان مک کین موفق شد زمینهٔ تصویب قانونی را فراهم کند که افراد مسئول در مرگ ماگنیتسکی و فساد مرتبط با آن را هدف تحریم قرار دهد. این تلاش ها در نهایت منجر به تصویب قانون ماگنیتسکی در سال ۲۰۱۲ شد.
اوماجیروشی (به معنای لغوی نشان اسب) پرچم های بزرگی بودند که در ژاپن دوران فئودال برای مشخص کردن دایمیو یا فرمانده عالی رتبه در جنگ بکار می رفت. در دوره سن گوکو بکارگیری آن زیاد شد. با اینکه بیشتر آنها پرچم های ساده بزرگ بودند اما در میان آنها اشیاء بزرگ سه بعدی همچون بادبادک ها، ناقوس، چتر و کلاه خود هم دیده می شد. با اینکه آنها اشکال متفاوتی داشتند اما همگی در دو شاخه قرار می گرفتند. "اوماجیروشی" به معنی پرچم بزرگ و "کوماجیروشی" به معنی پرچم کوچک. دایمیوهای کوچکتر تنها یکی و آن هم کوماجیروشی را داشتند و دایمیوهای بزرگتر و پولدارتر هر دو را داشتند. در سال ۱۶۴۵، شوگون سالاری توکوگاوا به این پرچم ها سر و سامان داد و به دایمیوهای دارای درآمد بالای ۱۳۰۰ "کوکو" (واحد پولی در ژاپن قدیم) اجازه داشتن کوماجیروشی و به دایمیوهای دارای درآمد بالای ۶۰۰۰ "کوکو" اجازه داشتن اوماجیروشی را داد. اوماجیرو در نبرد باعث دلگرمی نیروهای خودی و سازماندهی آنها و در عین حال جلب توجه جنگجویان دشمن می شد. حمل کردن اوماجیروشی را می توان خطرناک ترین وظیفه در جنگ دانست. گاهی اوماجیروشی با چرم به کمربند حمل کننده متصل می شد و انواع بزرگ آن
نیز به پشت جنگجو متصل می شد. جنگجو دارای طناب هایی بود که در هنگام دویدن یا در باد هم می توانست اوماجیروشی را محکمی بگیرد. در ۱۶۵۰، راهبی با نام کویان کتابی با نام اوماجیروشی نوشت و در آن فهرستی از نشان شناسی زمان خود را کنجاند. در این کتاب نشان بیشتر خانواده های سامورایی جنگ های دوره سن گوکو را می توان یافت. این کتاب هنوز هم وجود دارد و یکی از مهمترین منابع نشان شناسی ژاپن درباره آن دوران است.
لوستِر یا نورافشان وسیله ای برای نگه داشتن یک یا چند لامپ است که معمولاً به صورت ثابت بر سقف یا روی دیوار نصب می گردد. بعضی از لوسترها با ده ها لامپ و منشور بلوری مزین می شوند. بزرگترین لوستر کریستالی جهان، هدیه ای از طرف ملکه ویکتوریا بود که اکنون در کاخ دلمه باغچه در استانبول قرار دارد. این لوستر ۷۵۰ لامپ دارد و وزن آن ۴٫۵ تن است. دولما باغچه دارای بزرگترین کلکسیون لوسترهای کریستال بریتانیایی و باکارا در جهان است. چِلچراغ (چهل چراغ) معمولاً به لوسترهای بسیار بزرگ گفته می شود که در اماکن زیارتی مورد استفاده هستند. لوسترها در بیش از ۱۲ دسته بندی مختلف به بازار عرضه می شوند که در این بین می توان به لوسترهای بزرگ، لوستر سقفی، لوستر آشپزخانه، لوستر مدرن، لوستر کلاسیک، لوستر آویز و… اشاره کرد. از نگاه ادبی ،Chandelier از واژه ی فرانسوی “Chandelle” مشتق شده است. این به معنای “شمع نگهدار” است که در ابتدا همین طور هم بوده است. تلفظ صحیح در زبان فارسی. در زبان فارسی واج ها طبق قاعده این زبان در کنار هم قرار می گیرند و تکواژها و واژه ها را می سازند. یکی از این قواعد واجی آن است که دو صامت بدون واسطه مصوت هم می توانند
در کنار هم قرار بگیرند اما بیشتر از آن نمی توانند بدون واسطه در کنار هم قرار گیرند؛ چون تلفظ آن برای فارسی زبانان دشوار است. مانند «رَفت» که از یک صامت ر + یک مصوت کوتاه + دو صامت ف و ت ساخته شده است. البته این برای دستگاه گفتاری زبان فارسی است و در زبان های دیگر دنیا ممکن است که سه صامت یا حتی بیشتر هم بدون واسطه یک مصوت هم در کنار هم بیایند؛ مانند زبان فرانسوی. همین کلمه لوستر را در زبان فرانسوی با ساکن تلفظ می کنند (سه صامت در کنار هم) اما چون با قواعد واجی زبان فارسی هم خوانی ندارد، باید آن را با کسره تلفظ کنیم (لوستِر) تا از یک هجا آن را به دو هجا تبدیل کنیم (لوس/تِر). تاریخچه. در دوره بیزانس از لوسترها به عنوان نگهدارنده منبع های نوری مانند شمع استفاده می شد و به پلی کندلا (به انگلیسی: polycandela) معروف بودند. در اواخر دوره باستان و تکامل بیشتر در اوایل قرون وسطی، پلی کندلا در مکان هایی مانند کلیساها، کنیسه ها و خانوارهای اشرافی استفاده شد و شک یک قاب برنزی یا آهنی را به خود گرفت که تعداد مختلفی از پیاله ها کروی شکل شیشه ای را در خود جای می داد. یک فتیله و پر از روغن. اولین لوسترهای شناخته شده حدود قرن