Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تمبوره یا تمبورک یکی از سازهای متداول در بلوچستان است. ارتفاع آن تقریباً یک متر است که دارای سه سیم می باشد و در قسمت پایین دارای کاسه ای است که دَب نامیده می شود. روی دَب اشکال زیبایی منقوش است در قسمت بالای آن سه میخ (گوشک) تنظیم کننده وجود دارد که "گروهک" نام دارد. به عقیده برخی این وسیله در خارج نمودن ارواح از تن بیمار نقش مؤثری دارد. تمبوره خیلی شبیه عود است و آن را با انگشت می نوازند.
سازهای زهی یا زه صداها ، آن رده ای از سازها هستند که در آن ها صدا از لرزش زه یا تار یا سیم به وجود می آید. معمولاً با زخمه زدن یا ضربه زدن یا کشیدن آرشه بر روی این زه ها صدای دلخواه از ساز درمی آید. سازهای زهی را به صورت های مختلف بخش بندی نموده اند. زه صداها به دو دستهٔ زخمه ای و مرکب بخش می شوند. در قدیم به آلات موسیقی سیمی و زهی ذوات الاوتار می گفته اند. ذوات الاوتار دو نوع بوده یکی آن که مثل چنگ و قانون و سنتور برای هر صدایی یکی سیم روی ساز بسته می شده و در روی آن رشته ها انگشت نمی گذارده اند. نوع دوم آن هایی است که روی رشته ها که هر یک را وتر می نامیدند، انگشت های دست چپ تکیه می کرده، مانند عود (ساز)، رباب، تنبور. به اصطلاح دیگر آن هایی که نغمهٔ آن ها از مطلقات حاصل شود و نوع دیگر آنهایی که نعمهٔ به مطلق و گرفت ایجاد گردد. در موسیقی ایران. سازهای زهی زخمه ای موسیقی ایرانی: سازهای زهی کمانه ای موسیقی ایرانی: موسیقی غربی. سازهای زهی زخمه ای: سازهای زهی کمانه ای: دیگر موسیقی های غربی: منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/String_section
مطلق یا مفروض بم ترین نت گام کامل دواکتاوی (جماعت تام) (ذی الکل مرتین) است که در عود بکار می رود و آن دست باز سیم بم در کوک معمولی آن است.
شدرغو از آلات ذوات الاوتار است. این ساز در چین متداول بوده، دسته ای بلند داشته و نیمه کاسهٔ آن با پوست پوشیده شده بود و چهار سیم داشته که سه تای آن مثل بربط، کوک می شده است. به هر یک از نغمه های ۳۶۰ گانه ای که اهل ختای (چین) برای شدرغو ساخته اند، کوک گفته می شود.
هنری کنت آلفرد راسل کارگردان برجستهٔ سینمای بریتانیا و خالق فیلم هایی چون "عشاق موسیقی"، "زنان عاشق"، "تامی" و "شیاطین" است. "کن راسل" یکی از غیرمتعارف ترین کارگردانان سینمای بریتانیا بود و برخی از منتقدان فیلم بریتانیا او را "اورسون ولز" سینمای بریتانیا لقب داده اند. زندگی. "کن راسل" در سال ۱۹۲۷ در ساوث همپتون انگلستان زاده شد. او کارش را به عنوان کارگردان در اوایل دههٔ شصت با بی بی سی آغاز کرد و با ساختن فیلم «زنان عاشق» در سال ۱۹۶۹ که اقتباسی از داستان جنجالی دی اچ لارنس نویسندهٔ شهیر انگلیسی بود، به شهرت رسید. "راسل" به خاطر نگاه انتقادی اش به کلیسا و مذهب و نمایش بی پروای صحنه های جنسی در فیلم های خود شهرت داشت. وی سوژه های خود را عموماً از میان موسیقی دانان بزرگ جهان انتخاب می کرد و به اقتباس از آثار ادبی علاقه داشت. "چایکوفسکی"، "فرانتس لیست"، "ریچارد اشتراوس" و "مالر" از جمله آهنگسازان بزرگی اند که "کن راسل" دربارهٔ آن ها فیلم ساخته است. فعالیت سینمایی. وی در دوره ای ساختن فیلم های زندگی نامه ای از زندگی موسیقی دانان و اقتباس های سینمایی از آثار ادبی را شروع کرد که موج سینمای آزاد بریتانیا و جنبش رئال
یسم اجتماعی در این کشور با آثار فیلمسازانی چون "تونی ریچاردسن"، "لیندزی آندرسن" و بعدتر "کن لوچ" شروع شده بود. "راسل" ابتدا کارش را به عنوان عکاس مستند در اواخر دههٔ پنجاه شروع کرد و پس از ساختن چند فیلم مستند کوتاه تجربی در جنبش سینمای آزاد بریتانیا مثل فیلم کوتاه «امیلیا و فرشته» به عنوان کارگردان در بی بی سی مشغول به کار شد و به ساختن فیلم های مستند دربارهٔ هنر برای مجموعه های «مونیتور» و «آمنیباس» (مجموعه آثار) پرداخت. در همین دوره بود که او ساختن فیلم های مستند دراماتیزه شده ای دربارهٔ آهنگسازان بزرگ بریتانیایی را برای بی بی سی شروع کرد؛ مجموعه ای که با فیلم «الگار» (۱۹۶۲) دربارهٔ "ادوارد الگار" موسیقی دان بریتانیایی شروع شد و با فیلم های ایزادورا دانکن، بزرگترین رقاص جهان (۱۹۶۷)، آواز تابستان (۱۹۶۸) دربارهٔ "فردریک دلیوس" و "اریم فنبی" و فیلم «رقص هفت محجبه» (۱۹۷۰) دربارهٔ "ریچارد اشتراوس" ادامه پیدا کرد. فیلم های مستند "راسل" در بی بی سی دربارهٔ هنرمندان الهام بخش فیلمسازان بریتانیایی در دههٔ شصت گردید، از جمله "استنلی کوبریک" که گفته بود از این فیلم ها برای ساختن باری لیندون الهام گرفته است. "راسل" در
ساخت مستندهای تلویزیونی خود بی بی سی را مجبور کرد که به جای استفاده از عکس ها و نماهای آرشیوی از بازیگران مختلف برای بازسازی دوره های مختلف زندگی یک شخصیت استفاده کند. وی چندی قبل از مرگش در گفتگویی اعتراف کرد که بهترین فیلمی که ساخت «آواز تابستان» بود که در آن مجبور نشد حتی یک فریم را دربیاورد. فیلم های "راسل" دربارهٔ آهنگسازان، غیرمتعارف و جنجالی بود زیرا تصویر متفاوتی از آن ها نشان می داد که با تصویر رسمی و کلیشه ای از آن ها در جامعه متفاوت بود. در فیلم «رقص هفت محجبه»، او "ریچارد اشتراوس" را به عنوان یک نازی معرفی کرد. در یکی از صحنه های این فیلم او چند افسر اس اس را نشان می دهد که با لذت سرگرم شکنجه یک یهودیاند و در همان حال به موسیقی "اشترواس" گوش می دهند. این موضوع خشم خانوادهٔ "اشترواس" را برانگیخت و آن ها اجازهٔ استفاده از موسیقی "اشتراوس" را به "راسل" ندادند و جلوی نمایش فیلم در سراسر جهان را گرفتند که این ممنوعیت تا امروز هم باقی است. نخستین فیلم "کن راسل" در سینما، فیلم «لباس فرانسوی» محصول سال ۱۹۶۳ بود که برداشت آزادی از فیلم «و خدا زن را آفرید» "روژه وادیم" بود اما در گیشه و از دید هنری فیلم نا
موفقی بود. اما این اقتباس خلاقانهٔ او از رمان مشهور و جنجالی "دی اچ لارنس" به نام «زنان عاشق» بود که نام "کن راسل" را مطرح کرد و همچنان به عنوان امضای هنری او شناخته می شود. این فیلم که "گلندا جکسن"، "الیور رید" و "جنی لیندن" در آن بازی می کردند روایت صریحی ست از دو خواهر هنرمند از طبقهٔ مرفه انگلستان در سال های بعد از جنگ جهانی اول و روابط غیرمتعارف آن ها با مردان دیگر و تمایلات سرکوب شده جنسی آن ها. فیلم به عنوان اثری در ستایش انقلاب جنسی در بریتانیا شناخته می شود. صحنهٔ کشتی گرفتن "الیور رید" و "الن بیتس" در این فیلم که هر دو برهنه اند، یکی از فراموش نشدنی ترین صحنه های تاریخ سینماست که در زمان خود جنجال بسیاری به پا کرد. «زنان عاشق» نامزد دریافت چند جایزهٔ اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین سناریو و بهترین فیلمبرداری شده و "گلندا جکسن" نیز اسکار بهترین بازیگر زن را به دست آورد. "راسل" به دنبال موفقیت فیلم «زنان عاشق» فیلم «عشاق موسیقی» را دربارهٔ زندگی "چایکوفسکی" آهنگساز بزرگ روس ساخت که با بی اعتنایی منتقدان مواجه شد اما فروش خوبی در گیشه داشت. فیلم «شیاطین» "کن راسل" که بر اساس رمان «شیاطین لودون» نوشته
"آلدوس هاکسلی" ساخت، فیلمی علیه دستگاه کلیسا و مسیحیت شناخته شد. در این فیلم "راسل"، "الیور رید" را در نقش کشیشی تصویر کرد که در مقابل ایده های شیطانی و فاسد دستگاه کلیسا و دولت می ایستد. صحنه های بی پروا و صریح نمایش برهنگی راهبهها و روابط جنسی آن ها با یکدیگر نه تنها در آن زمان، بلکه امروز نیز از سوی نهادهای مذهبی جامعهٔ غرب و سانسور تحمل نمی شود و به صورت کامل به نمایش درنمی آید. برادران وارنر که پخش این فیلم را در آمریکا به عهده دارند تا امروز نیز با نمایش کامل آن مخالفند. "الکساندر واکر"، منتقد فیلم روزنامهٔ ایوینینگ استاندارد، در یک بحث تلویزیونی در مورد این فیلم با "کن راسل" به او و فیلمش حمله کرد و آن را به شدت بی ادبانه خواند. "کن راسل" نیز در این برنامه با روزنامهٔ ایوینینگ استاندارد که در دست داشت به او حمله کرد. فیلم «مالر» "کن راسل" دربارهٔ "گوستاو مالر" آهنگساز مدرنیست اتریشی که گرایش های ضدیهودی داشت نیز جنجال آفرین بود اما نمایش آن در جشنوارهٔ کن همان سال موفقیتی جز یک جایزه برای بهترین تکنیک فیلم نداشت. "کن راسل" در سال ۱۹۷۵ فیلم «تامی» را بر اساس آلبومی به همین نام از گروه موسیقی راک «هو» (
The Who) ساخت که استقبال زیادی از آن شد. آلبوم تامی که به عنوان یک اپرای راک شناخته می شود، داستان پسرکی کور و کرو لال به نام «"تامی"» است که رهبری یک فرقهٔ مسیحی را به عهده می گیرد. او که با عموی خشن و بداخلاقش زندگی می کند، سرانجام حس شنوائی و بیانی خود را به دست آورده و به عنوان یک «موعود» مورد ستایش پیروانش قرار می گیرد. راسل در همان سال فیلم دیگری بر اساس زندگی "فرانتس لیست" آهنگساز انگلیسی ساخت به نام «لیستومونیا» که در آن برای اولین بار از سیستم صوتی دالبی استفاده کرد. "راسل" در سال ۱۹۷۸ فیلم «والنتینو» را ساخت که برداشتی آزادانه از زندگی "رودولف والنتینو" بازیگر مشهور سینمای کلاسیک بود. این اثر موفقیتی به دست نیاورد و خود "راسل" را یک شکست در کارنامهٔ هنریش می دانست و از ساختن آن اظهار پشیمانی می کرد. «احوال دگرگون شده» فیلمی در ژانر علمی تخیلی و بر اساس سناریویی از "پدی چایفسکی" بود که "کن راسل" در دههٔ هشتاد ساخت و مورد استقبال منتقدین واقع شد. "راجر ایبرت" منتقد آمریکایی که به فیلم «شیاطین» "راسل" هیج ستاره ای نداده بود، از این فیلم او ستایش کرد. "راسل" در سال ۱۹۸۴ فیلم تریلر روانکاوانهٔ «جنایت های
هوس» را با بازی "کاتلین ترنر" و "آنتونی پرکینز" ساخت که آخرین فیلم آمریکایی او محسوب می شود و نتیجه اش شکست مطلق بود. وی بعد از چند سال کناره گیری از سینما و کارگردانی اپرا، با فیلم ترسناک «گوتیک» دربارهٔ "مری شلی" و داستان آفرینش فرانکشتاین به سینما بازگشت. راسل فیلم دیگری نیز به نام «آشیانهٔ کرم سفید» بر اساس رمانی از "برام استوکر" دربارهٔ یک افسانهی ترسناک فولکلوریک بریتانیایی ساخت که "هیو گرانت" در آن بازی می کرد. وی همچنین فیلم «آخرین رقص سالومه» را بر اساس نمایشنامهٔ غیرمتعارف سالومه نوشتهٔ "اسکار وایلد" ساخت؛ نمایشنامه ای که اجرای آن در قرن نوزدهم بریتانیا ممنوع اعلام شده بود. فیلم «رنگین کمان» اقتباس دیگری از رمان های "دی اچ لارنس" بود که در سال ۱۹۸۹ ساخت و دنبالهٔ رمان و فیلم «زنان عاشق» محسوب می شود و "گلندا جکسن" در آن بازی می کرد. منتقدین از این فیلم به عنوان آخرین فیلم شخصی "راسل" نام می برند. «خانهٔ روسی» فیلمی با شرکت "شون کانری" در نقش یک افسر سیا و "میشل فایفر"، در مایه های «جیمز باند» به سبک "کن راسل" بود که موفقیت چندانی نداشت. آخرین فیلم واقعی "کن راسل" در مقام کارگردان، فیلم «فاحشه» است
که در سال ۱۹۹۱ با شرکت "ترزا راسل" ساخت که از نظر نمایش صحنه های جنسی بسیار بی پروا و غیرمتعارف است. فیلمی که حتی پخش کنندهٔ آن حاضر نشد پوستر آن را به خاطر واژه فاحشه در ملأ عام توزیع کند و آن را با نام «اگر نمی توانی بگویی، ببین» توزیع کرد که با مخالفت و اعتراض "راسل" روبه رو شد. "راسل" در سال های اوایل ۲۰۰۰ چند فیلم با بودجهٔ کم از جمله «دهان شیر» ساخت که بسیار ناموفق بود. وی مدتی هم به عنوان استاد مهمان در دانشگاه ولز و نیوپورت فیلم اسکول و ساوث همپتون تدریس کرد. او در سال های آخر عمرش به بازی در فیلم ها و سریال های تلویزیونی پرداخت. وی در سال ۲۰۰۶ به نحو غیرمنتظره ای در برنامهٔ تلویزیونی بیگ برادر (بخش افراد مشهور) ظاهر شد اما پس از مدتی در پی اختلافش با "جید گودیز" و مادرش "جکی" از ادامهٔ بازی در این مجموعه انصراف داد. وی پس از خروج از مجموعه در گفتگو با رسانه ها اعلام کرد: «می دانستم که در این برنامه با رفتارهای غافلگیرکننده ای مواجه خواهم بود اما این رفتارها از نوعی نبود که من تجربه کرده بودم و با روحیهٔ حساس من جور درنمی آمد.»
کوکوتای یا تنّوئیزم عبارت است از اعتقاد به امپراتور ژاپن (تنّو) به عنوان تجسد زندهٔ الهه خورشید و از این قرار به مثابهٔ تجلی یا ظهور حقیقت مطلق. پرستش امپراتور یکی از قدیمی ترین سنت های مردم ژاپن بوده است و تاریخ آن به قرون نخست مسیحیت برمی گردد، و زمانی که طایفه یاماتو نخستین بار زمام امور ملت را در دست گرفت. امپراتور نه تنها فرمانروا و بلکه رئیس مذهب ملت، و همچنین واسطهٔ اصلی بین ملت ژاپن و الهه خورشید به شمار می آمد. بنابر روایات و اساطیر تاریخی، وی مستقیماً از اخلاف خدایانی بود که ژاپن و کائنات را خلق کرده بودند و لذا کیش پرستش امپراتور که اعتقادات کنفوسیوسی در باب وفاداری نسبت به نیاکان، باعث تقویت آن شده بود، در سرتاسر ژاپن گسترش پیدا کرد. در خلال سال های پر تلاطم عصر تاریکی تاریخ ژاپن، توجه چندانی به امر پرستش امپراتور وجود نداشت و خانوادهٔ سلطنتی که در چنگال قدرت دیکتاتورهای نظامی اسیر بود، غالباً در گمنامی و فقر زندگی می کرد. مسیر حوادثی که به دوران احیاء و اعادهٔ میجی منجر شد علاقه و توجه مردم به شینتو و حکومت پادشاهی را از نو بیدار ساخت و امپراتور به صورت مظهر و نقطهٔ حرکت نیروهایی درآمد که درصدد س
رنگونی رژیم شگون سالاری توکوگاوا بودند. وقتی این استقرار مجدد برقرار شد، امپراتور دوباره پیشوای ملت ژاپن شد. هرچند مبنای چندان محکمی برای این فکر که امپراتور همواره بر ملت فرمان رانده است، وجود نداشت، اولین مادهٔ قانون اساسی جدید اظهار می کرد که خاندان سلطنتی از آغاز زمان بر ژاپن حکومت کرده است و سومین مادهٔ آن هم مدعی تقدس و غیرقابل سرپیچی بودن شخص امپراتور بود. بنیانگذاران ژاپن جدید از ساختن تصنعی تاریخ بسیار خشنود بودند و لذا تلاش می کردند تا ذهن افراد را بنابر مقاصد خویش قالب بندی کنند. هدف آن ها تأسیس یک کشور بر پایهٔ پرستش الهه خورشید و ایجاد شینتوی شوونیستی (میهن شیفتگی) افراطی و به غایت ملی گرایانه بود. واژه ای که برای توصیف این ایده به کار گرفته می شد، کوکوتای بود که ترجمهٔ آزاد آن ساختار ملی است. پرستش امپراتور اصل محوری این ساختار ملی جدید بود و فرمان امپراتوری صادره در سال ۱۸۹۰ میلادی در موضوع آموزش، به مثابهٔ متن مقدسی بود که توجیهات اخلاقی امپراتورپرستی را به دست می داد. امپراتورپرستی، در افراطی ترین معنای خود به این باور همگانی انجامید که رئیس ملت ژاپن به حکم الهی حاکم و فرمانروای همهٔ کائنات ا
ست. این دیدگاه را آژانس های تبلیغاتی دولتی رسماً ترویج می کردند که ملت ژاپن به حکم الهی برای حکومت بر جهان انتخاب شده است. این دیدگاه در درجات مختلف نه تنها در تعالیم سرسپردگان شینتوی حکومتی، و بلکه تمام مکاتب شینتویی و حتی تا حدودی کل ملت ژاپن و از آن جمله سایر تشکل های دینی وارد شد.
ژان-باتیست کُلبر (زاده ۲۹ اوت ۱۶۱۹ - درگذشته ۶ سپتامبر ۱۶۸۳) سیاست مدار فرانسوی بود که وزارت اقتصاد دربار لوئی چهاردهم میان سال های ۱۶۶۵ تا ۱۶۸۳ را اداره می کرد و نقش مهمی در تشکیل نهادهای علمی و فرهنگی نوین فرانسه داشت. زندگی. کار و تلاش سخت کلبر او را به یکی از معتمدان دربار لوئی تبدیل کرد. به خاطر کارهای او اقتصاد فرانسه در آن سال ها از ورشکستگی به درآمد و تولید بالا رفت؛ با این حال به دلیل خرج های بسیار پادشاه بر جنگ ثروت ملی فرانسه کاهش چشمگیری پیدا کرد. کلبر بر روی ایجاد تعادل داد و ستد با شریکان و نیز نگهداری بهتر مستعمرات فرانسه کار کرد. اصلاحات بازاری او شامل بنیان گذاری «کارخانه پادشاهی شیشه های آیینه جات» در سال ۱۶۶۵ به منظور کمک به جایگزینی واردات شیشه های ونیزی و نیز تشویق متخصصان تولید پوشاک اهل فلاندرز می شد. او همچنین از صنعت دوخت پرده های نگارین در فرانسه پشتیبانی کرد. کلبر برای بهبود اقتصاد ملی تعرفهها را بالا برد و پروژه های بزرگ تولید کار به راه انداخت. او همچنین تلاش کرد تا اطمینان حاصل شود که کمپانی هند شرقی فرانسه به بازارهای خارجی دسترسی دارد و این دسترسی منجر به دست یافتن فرانسویان به
قهوه و پنبه و خز و چوب های رنگرزی و فلفل و شکر می شود. کلبر همچنین تجارت دریایی فرانسه را بنیان گذاشت. کلبر بیش از ۱۵۰ فرمان برای قانون مند کردن اصناف صادر کرد. یکی از این فرمان ها، برای نمونه، در بر گیرنده دستوری برای بالا بردن کیفیت پوشاک تولیدی بود. این فرمان عنوان می کرد که اگر مأموران قانون در سه مورد گوناگون، تولیدات تولیدکننده ای را رضایت بخش تشخیص ندهند، آن تولیدکننده باید به همراه کالای تولیدی خود به تیرکی بسته شود و مردم نظاره گر باشند. او ۱۶۰۰۰ کارآفرین کوچک را به اتهام تولید و وارد کردن پارچه که خلاف قوانین صنعتی فرانسه بود اعدام کرد.
اِباحه از ریشهٔ «بَوح» و «بُؤوح» به معنی اجازه دادن است و به فعلی گفته می شود که بر اِتیان و ترک آن، پاداش و کیفری بار نیست. اباحه از مفاهیم پراهمیت در فقه، شریعت، و حقوق اسلامی است. اباحه یعنی اجازهٔ تملک. این اجازه را گاهی مقنِّن مستقیماً می دهد؛ مانند اجازهٔ تملک مباحات در مادهٔ ۱۴۷ قانون مدنی، و گاهی شامل قصد و انشای مالک است؛ مثل نثار مال در عروسی یا اذن در نهادن سرِ تیر بر سرِ دیوار که مصداق اباحهٔ تملک منافع است.
در دین اسلام، آب به عنوان یکی از پاک کننده های نجاسات محسوب می شود. آب جاری، که یکی از تطهیر دهنده هاست، به آبی که بر اثر بارش باران بر روی زمین روان می شود و همچنین به آب چشمه ها و رودخانه ها گفته می شود. پاک کنندگیِ آن در دین اسلام، احکام خود را دارد. آب جاری اگر چه کمتر از کر باشد، چنانچه نجاست به آن برسد ولی بو یا رنگ یا مزه آن به واسطه نجاست تغییر نکند، پاک است.
کلاوس فیلیپ ماریا شِنک گْراف فون اشتاوفنبرگ (۱۵ نوامبر ۱۹۰۷ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴)، نظامی آلمان بود که بیشتر به خاطر تلاش نافرجامش در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ برای ترور آدولف هیتلر پیشوای آلمان در ولفس شانتسه شناخته می شود. اشتاوفنبرگ از انتصاب آدولف هیتلر به عنوان صدراعظم در سال ۱۹۳۳ استقبال کرد و از آرمان های ناسیونالیستی و تجدیدنظرطلبانه ناسیونال سوسیالیسم حمایت کرد. با این حال، او از پیوستن به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان خودداری کرد. با طولانی شدن جنگ جهانی دوم، او به ماهیت جنایتکارانه دیکتاتوری ناسیونال سوسیالیستی پی برد. با توجه به وضعیت ناامید کننده نظامی پس از شکست آلمان در استالینگراد، او تصمیم گرفت در مقاومت فعالانه شرکت کند. اشتاوفنبرگ در کنار هنینگ فون ترسکو به یکی از شخصیت های مرکزی مقاومت نظامی در ورماخت تبدیل شد. به عنوان رئیس ستاد فرماندهی ارتش ذخیره، او در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ اقدام به ترور آدولف هیتلر کرد و به طور قاطع در عملیات والکری، شرکت داشت. پس از شکست عملیات، اشتاوفنبرگ به همراه معتمدانش آلبرشت مرتس فون کویرنهایم، فردریش اولبریخت و ورنر فون هفتن در شب ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴ درحیاط بندلربلوک در مرکز برلین تیر
باران شدند. طرح سو قصد به هیتلر. فون اشتاوفنبرگ، مجری مهم ترین سوءقصدی بود که در جریان دوران قدرت هیتلر علیه وی صورت گرفت. این سوءقصد نافرجام در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ زیر نام عملیات والکری صورت گرفت. کلاوس فون اشتاوفنبرگ و طراحان سوءقصد قصد داشتند با از میان بردن هیتلر، رژیم نازی را سرنگون کرده و یک حکومت میانه رو را بر سر کار بیاورند. آن ها تصمیم داشتند با کشورهای آمریکا و بریتانیا صلح کرده ولی به جنگ با اتحاد جماهیر شوروی ادامه دهند. بمب گذاری در نشست هیتلر. کلاوس فون فون اشتاوفنبرگ در روز سوءقصد، کیف حاوی بمب را در نزدیکی هیتلر و در زیر میزی می گذارد که در اطراف آن هیتلر و ژنرال هایش نقشه ها را بررسی می کردند. او سپس به بهانه یک تماس تلفنی خارج شده و به سرعت رهسپار برلین شد تا پس از کشتن هیتلر، ارتش را به خیزش دعوت کند. اما پای یکی از افسران به کیف برخورد می کند و او کیف را برداشته و آن را در فاصله دورتری قرار می دهد. هنگام ظهر که انفجار رخ می دهد، میز کنفرانس مانند یک حفاظ مانع از کشته شدن هیتلر شده و او فقط جراحتی سطحی می بیند، اما تا پایان عمر دچار لرزش دست و پا می شود. عاملان سوءقصد که از سرنوشت هیتلر آگاه
نبودند در به دست گرفتن قدرت تردید به خرج می دهند. اعدام. بعد از شکست کودتا، سرهنگ اشتاوفنبرگ به همراه همدستانش در شب ۲۰ ژوئیه در محل وزارت دفاع آلمان بازداشت شد. وی پس از یک محاکمه کوتاه، به دستور ارتشبد فریدریش فروم، فرمانده ارتش جایگزینی به همراه سه نفر دیگر به مرگ محکوم و در حیاط وزارت دفاع تیرباران شد. در سینما. فیلم والکیری محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی برایان سینگر و بازی تام کروز در نقش سرهنگ اشتاوفنبرگ، موضوع کودتای نافرجام ۲۰ ژوئیه را به تصویر می کشد.
آب مطلق. به آبی که خالی از اضافات دیگر و بدون آمیختگی با چیزهای دیگر باشد آب مطلق گفته می شود. در دین اسلام یکی از شروط برای پاک کنندگی آب مطلق بودن آن است. مخالف آن آب مضاف است. در فقه شیعه آب را بر دو قسم می دانند. آب مطلق و آب مضاف. آب مطلق همان ابی است که بدون تقیید و اضافه می توان به آن عنوان آب داد. آب دریا، آب چشمه، آب چاه به صورت مطلق اب هستند. اقسام آب مطلق. اقسام اب مطلق در فقه از این قرار اند: احکام فقهی. تمام اقسام آب مطلق ذاتاً پاک و پاک کننده چیزهای آلوده شده به نجس (مزیل خبث) اند. با آب مطلق می توان وضو گرفت و غسل کرد. درفقه اهل سنت نیز آب برای پاکسازی از نجاست و گرفتن وضو و غسل است. از نظر عالمان اهل سنت، آب مطلق آبی است که به اسم دیگری اضافه نشده باشد. هر گاه آب را به جایی نسبت بدهیم که اگر آب را از آن جا خارج کنیم بتوانیم به آن فقط عنوان آب دهیم همان آب مطلق است.
پیروکالول یا ۳،۲،۱، بنرن تری اول، به شکل پودر بلوری سفید رنگ، و یک احیاء کننده پر قدرت است. برای اولین بار در سال ۱۷۸۶ توسط Scheele با حرارت دادن اسید کالیک بدست آمد. روش دیگری که برای تهیه آن وجود دارد، حرارت دادن متناوب پارا کلرو فنول دی سولفونیک اسید با پتاسیم هیدروکسید است. زمانی که محلول قلیایی آن اکسیژن هوا را جذب می کند، رنگ بنفش خود را از دست می دهد. از این خاصیت پیروکالول برای سنجش مقدار اکسیژن هوا استفاده می شود. استفاده در عکاسی. هر چند پیروکالول در قرن ۱۹ میلادی الی اوایل قرن بیستم یکی از عوامل محبوب ظهور فیلم در عکاسی بود، اما از سال ۱۹۲۰ به این طرف بخاطر ایجاد لکه رنگی بر روی نگاتیو محبوبیت خود را از دست داد؟! ولی باز هم توسط عکاسان معروفی همچون ادوارد وستون مورد استفاده قرار می گرفت. اکسیداسیون سریع پیروکالول یکی از موانع استفاده روزمره و آسان آن در عکاسی بود. به این منظور در سال ۱۹۸۰ تلاش های زیادی از طرف جان ویمبرلی (John Wimberley) و گوردون هات چینگز (Gordon Hutchings) انجام گرفت. آزمایش های هات چینگز به مدت یک دهه ادامه یافت و عاقبت موفق به ارائه فرمولی به نام PMK شد که ترکیبی از پیروکالول،
متل و کدالک (کدالک نام تجاری سدیم متا بورات است) بود. هات چینگز نشان داد که این فرمول مشکلات استفاده از پیروکالول خالص را ندارد و باعث بروز لکه سبز که نتیجه استفاده از پیروکالول خالص بود، نمی شود. ویمبرلی نیز از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۷۷ آزمایش هایی انجام داد، نتیجه این آزمایش های ارائه فرمولی با نام اختصاری WD2D بود که در بوسیله کارخانجات لوازم عکاسی پترسون (Petersons) در سال ۱۹۷۷ اعلام و معرفی گردید. در حال حاضر PMK و دیگر فرمولاسیون های مدرن pyro توسط بسیاری از عکاسانی که کار سیاه و سفید انجام می دهند مورد استفاده قرار می گیرد.
آب مضاف آبی است که از چیزی گرفته شود، مانند آب هندوانه و گلاب یا با چیزی مخلوط شود، مانند آبی که با گل مخلوط گردد، به صورتی که دیگر به آن آب نگویند. در احکام اسلامی با آب مضاف نمی توان چیزهای نجس را پاک نمود. منابع. توضیح المسائل سید صادق حسینی شیرازی بحث طهارت مسئله ۱۷
عملیات والکری () یک طرح عملیات اضطراری دولت در جنگ جهانی دوم آلمان بود که برای ارتش ذخیره آلمان صادر شد تا در صورت فروپاشی عمومی به دلیل بمباران شهرهای آلمان توسط متفقین یا قیام کارگران و اتباع خارجی که در کارخانه های آلمان کار می کردند، اجرا شود. افسران ارتش آلمان، ژنرال فردریش اولبریخت، سرلشکر هنینگ فون ترسکوف و سرهنگ کلاوس فون اشتاوفنبرگ این طرح را با هدف استفاده از آن برای کنترل شهرهای آلمان، خلع سلاح اس اس و دستگیری رهبری نازی پس از ترور هیتلر در توطئه ۲۰ ژوئیه تغییر دادند. مرگ هیتلر (برخلاف دستگیری او) برای آزاد کردن سربازان آلمانی از سوگند وفاداری به او ضروری بود. نتیجه این تلاش، مهم ترین سوء قصدی بود که نسبت به جان هیتلر رهبر آلمان نازی در ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ میلادی صورت گرفت. این سوءقصد در مقر هیتلر به نام آشیانه گرگ و توسط تعدادی از افسران و ژنرال های عالی رتبهٔ آلمان نازی صورت گرفت. عملیات اصلی. بر اساس طرح اصلی که برای مقابله با اختلالات داخلی در شرایط اضطراری طراحی شده بود، آمادگی رزمی واحدها را در زمان مورد نیاز تضمین می کرد. این طرح توسط کارکنان ژنرال فریدریش اولبریخت به عنوان رئیس دفتر کل ارتش ت
وسعه یافت و توسط هیتلر تأیید شد. با این حال، به غیر از خود هیتلر، تنها سرهنگ ژنرال فردریش فروم، فرمانده ارتش ذخیره از سال ۱۹۳۸، توانست عملیات والکری را آغاز کند. دستور اصلی والکری فقط به آمادگی رزمی واحدهای ارتش ذخیره می پرداخت. اولبریخت قسمت دومی به نام والکری ۲ را اضافه کرد که جمع آوری سریع این واحدها در گروه های جنگی آماده برای عملیات را فراهم می کرد. در تکمیل این عملیات ها که با یک بیانیه به این شرح نوشته می شد: دستورالعمل های مفصلی برای تصرف وزارتخانه های دولتی در برلین، مقر هیملر در پروس شرقی، ایستگاه های رادیویی، تبادل تلفن، سایر زیرساخت های نازی ها از طریق مناطق نظامی و اردوگاه های کار اجباری نوشته شد. طراحان عملیات. طراحان این سوء قصد افسران و ژنرال های عالی رتبه ارتش آلمان چون آدمیرال ویلهلم کاناریس و گونتر فون کلوگه بودند و مجری عملیات بمب گذاری کلاوس فون اشتاوفنبرگ بود. اجرای عملیات. کلنل کلاوس فون اشتاوفنبرگ که قصد ترور هیتلر را داشت، این امکان را می یابد که برای گزارش دربارهٔ ارتش ذخیره آلمان، در جلسه هیتلر با سران ارتش حضور یابد. این جلسه در راستنبورگ در پروس خاوری برگزار شده بود. در روز سوءقصد
، اشتاوفنبرگ کیفی حاوی بمب را در نزدیکی هیتلر و در زیر میزی می گذارد که در اطراف آن هیتلر و ژنرال هایش نقشه های جنگی را بررسی می کردند. او سپس به بهانه یک تماس تلفنی خارج شده و فوراً عازم برلین می شود تا پس از قتل هیتلر، ارتش ذخیره را به خیزش دعوت کند. اما پای یکی از افسران به کیف برخورد می کند و او کیف را برداشته و آن را در فاصله دورتری قرار می دهد. این کار باعث می شود که انفجار بمب نتواند آسیب مهمی به هیتلر برساند. این افسر خود نیز از طرح ترور باخبر بود اما نمی دانست که این طرح قرار بود همان روز اجرا شود. بعد از انفجار بمب در مقر هیتلر، سرهنگ اشتاوفنبرگ به سرعت خود را به برلین رساند تا کودتا را به نتیجه برساند او طرح عملیات والکری که پیش تر به امضای خود هیتلر رسیده بود و هدف آن جلوگیری از کودتا توسط نیروی اس اس علیه هیتلر بود را به همراه چند تن از سیاست مداران برجسته و نظامیان عالی رتبه آغاز کرد. او نیروی ذخیره ارتش آلمان را مأمور دستگیری نیروهای اس اس کرد؛ اما این طرح در آخرین لحظه شکست خورد، زیرا فرمانده نیروهای ذخیره ارتش آلمان از زنده بودن هیتلر آگاه شد مطمئن گشت این کودتا در اصل بر ضد هیتلر بوده است. ش
کست عملیات. هنگام ظهر که انفجار رخ می دهد، میز کنفرانس مانند یک حفاظ مانع از کشته شدن هیتلر شده و او فقط جراحتی سطحی می بیند، اما پرده های گوش او پاره شده و تا پایان عمر دچار لرزش دست و پا می شود. عاملان سوءقصد که از سرنوشت هیتلر نامطمئن بودند در به دست گرفتن قدرت تردید به خرج می دهند. کلنل اشتاوفنبرگ در همان شب ۲۰ ژوئیه دستگیرشده و به جوخه اعدام سپرده می شود. آدمیرال ویلهلم کاناریس به اردوگاه مرگ فلوسنبورگ اعزام شده و در آن جا به دار آویخته می شود. مارشال گونتر فون کلوگه پیش از دستگیری خودکشی کرد. در روز ۱۴ اکتبر سال ۱۹۴۴ میلادی، فیلد مارشال اروین رومل که از تحرکات توطئه آمیز در ارتش مطلع بود و نهایتاً ابراز حمایت از این حرکت کرده بود، ناگزیر به خودکشی می گردد. با این حال با توجه به محبوبیت بسیار او در آلمان و در میان نظامیان، به دستور هیتلر برای رومل مراسم تشییع جنازه رسمی و ملی برپا می گردد