Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
زبان شناسی زیستی ، مطالعه زیست شناسی و تکاملِ زبان است. زبان شناسی زیستی حوزه ای میان رشته ای متشکل از علوم زبان شناسی، زیست شناسی، عصب شناسی، روان شناسی، ریاضیات و سایر رشته ها است. این حوزه تلاش می کند تا عملکرد چرخه ای را در ذهن بیابد که ما را قادر می سازد تا اصول و مبانی زبان را بفهمیم. دیدگاه زبان شناسی زیستی از نیم قرن پیش در میان زبانشناسان تحت تأثیر تحولات زیست شناسی و ریاضیات شکل گرفته است. این امکان وجود دارد که اصول اساسی زبان وابسته به طبیعت است. اگر این قانون را در سیستمهای موجود شناخته شده هم در انسان ها و هم جانوران مطالعه کنیم این سؤال پیش می آید که چه چیزی اجازه می دهد تا ذهن ما زبان را بسازد؟ آیا چرخه ای وجود دارد که یک جزء منحصربه فرد توانایی ما را در ساختن جمله افزایش می دهد و در ارتباط بین خودمان با افراد دیگر، گروهی از اشیاء را گردآورده و ارتباط بین آنها را برقرار کرده تا معنی آنها را دریابیم؟ این سؤال ها در زبان شناسی زیستی مورد بررسی قرار می گیرند.
در رمزنگاری اِس اِچ اِی-۱ یا شا-۱ تابع درهم سازی در مقولهٔ رمزنگاری است که یک ورودی می گیرد و یک مقدار درهم ۱۶۰ بیتی (۲۰ بایت) به نام چکیده پیام (message digest) تولید می کند - که معمولاً به عنوان یک عدد ۱۰ رقمی در مبنای ۱۶ نمایش داده می شود. توسط سازمان امنیت ملی در ایالات متحدهٔ آمریکا طراحی شده و یک استاندارد مؤسسه ملی فناوری و استانداردها محسوب می شود. از ابتدای سال ۲۰۰۵ SHA-1 در برابر حمله کننده های با امکانات بالا امن محسوب نمی شود. از سال ۲۰۱۰ سازمان های بسیاری جایگزین برای آن پیشنهاد داده اند. سازمان NIST به صورت رسمی استفاده از SHA-1 را در سال ۲۰۱۱ منسوخ اعلام کرد و در سال ۲۰۱۳ استفاده آن در امضای دیجیتال را ممنوع کرد. در سال ۲۰۲۰ حمله های علیه SHA-1 به اندازهٔ حمله علیه MD5 کاربردی هستند. در نتیجه پیشنهاد می شود که SHA-1 را از تمام محصولات هر چه سریع تر حذف کنیم و به جای آن از SHA-256 یا SHA-3 استفاده کنیم. جایگزین کردن SHA-1 در جاهایی که برای امضای دیجیتال استفاده می شود ضروری است. تمام فروشندگان مرورگرهای اینترنتی از سال ۲۰۱۷ پذیرش گواهی ssl که با SHA-1 تولید شده است را متوقف کردند. در فروردین سال
۲۰۱۷ CWI و گوگل اعلام کردند که با اجرای یک حمله ی برخورد علیه SHA-1 دو فایل PDF غیر مشابه ایجاد کرده اند که hash یکسانی برای آن ها تولید می شود. Development. SHA-1 یک چکیده پیام بر اساس قوانینی مشابه آن هایی که توسط Ronald L. Rivest از MIT در طراحی چکیده پیام های MD2 و MD4 و MD5 از آن ها استفاده کرده است تولید می کند اما یک مقدار درهم بزرگ تر (۱۶۰ بیت به جای ۱۲۸ بیت) تولید می کند. SHA-1 به عنوان بخشی از پروژهٔ کَپستون. دولت آمریکا به وجود آمد. توضیحات اولیهٔ الگوریتم در سال ۱۹۹۳ تحت عنوان "Secure Hash Standard" در انتشار ۱۸۰ FIPS توسط سازمان استاندارد دولتی آمریکاNIST. منتشر شد. این نسخه الان معمولاً با نام "SHA-0" شناخته می شود. این نسخه مدت کوتاهی پس از انتشار توسط NSA پس گرفته شد و توسط نسخه اصلاح شده جایگزین شد (منتشر شده در انتشار ۱۸۰–۱ از FIPS). SHA-1 تنها در یک چرخش بیتی در برنامه پیام تابع فشرده سازی خود با SHA-0 متفاوت است. طبق حرف های NSA این کار برای تصحیح یک ایراد در الگوریتم اصلی انجام شده بود که امنیت رمزنگاری آن را کاهش می داد اما آن ها توضیحات بیشتری ندادند. روش های در اختیار عموم در سال ۲۰۰۴
یک ایراد را در SHA-0 قبل از SHA-1 در ۲۰۱۷ نشان دادند. SHA-1 در واقع ابتدای واژه های این عبارت است: «الگوریتم درهم سازی ایمن» یا به انگلیسی SHA-1 (Secure Hash Algorithm 1). در حال حاضر سه الگوریتم درهم سازی از این گروه با نسخه های ۰ و ۱ و ۲ وجود دارد. الگوریتم SHA-1 شباهت بسیار زیادی به اس اچ ای-۰ دارد ولی در اصل ایرادهایی اساسی که در نسخه ۰ وجود داشته و سبب ضعف این الگوریتم شده بود را برطرف نموده است. نسخهٔ ۰ در تعداد کمی از نرم افزارهای امنیتی به کار می رود و کاربرد گسترده ای ندارد. در حالی که نسخه ۲ این الگوریتم بسیار با نسخه های ۰ و ۱ متفاوت است. الگوریتم درهم سازی ایمن با نسخهٔ ۱ در حال حاضر پرکاربردترین الگوریتم درهم سازی از این خانواده است و در بسیاری از نرم افزارها و کاربری های امنیتی امروزه به خدمت گرفته شده است. در سال ۲۰۰۵ خطاهای امنیتی این الگوریتم در موضوع ریاضیات به کار رفته در آن تشخیص داده شد که نشان می داد ممکن است این الگوریتم شکسته شود. و از آن زمان بود که نیاز به یک الگوریتم بهتر در این حوزه احساس شد. اس اچ ای-۲ از بعضی SHA-1 است. در سال ۲۰۱۷، مؤسسهٔ ملی تحقیقات ریاضی و علوم کامپیوتر آمستر
دام و گوگل، مشترکاً دو فهرست از رشته های متفاوت منتشر کردند که خروجی یکسانی داشتند. با این تفسیر الگوریتم دیگری هم در حال توسعه است با نسخه ۳ که NIST برای انتخاب بهترین الگوریتم با این نام، مسابقه ای مثل دوره های قبل برگزار کرده که تا پایان سال ۲۰۱۲ پیش بینی شده به طول انجامد. تابع درهم سازی SHA-1. الگوریتم SHA-1 یک چکیده پیام ۱۶۰ بیتی بر اساس روشی مشابه به الگوریتم های MD4 و ام دی۵ تولید می کند و البته قدری هم محافظه کارانه است. مشخصه های اصلی این الگوریتم اولین بار در سال ۱۹۹۳ به عنوان استاندارد درهم سازی ایمن توسط NIST انتشار یافت. این نسخه را به نسخه ۰ هم ارجاع می دهند چون ساختار به کار رفته در آن همان طور که قبلاً گفتیم شبیه نسخه ۰ است. NSA مدتی پس از انتشار نسخهٔ ۰ آن را پس گرفت و با یک نسخه جدید با تجدید نظر کلی جانشین کرد که امروز آن را با نام sha-1 می شناسیم. در واقع فرق میان این دو نسخه یعنی ۰ و ۱ در یک گردش بیتی در الگوریتم ساخت پیام است؛ یعنی بخش تابع فشرده سازی تغییر یافته است. البته NSA هم برای این عملکرد خود دلیل مشخص و واضحی بیان نکرد و معتقد بود با این کار امنیت الگوریتم نسبت به نسخه قبلی ارت
قا خواهد یافت. مقایسه ای میان توابع درهم سازی. سیستم تست شده در جدول بالا سیستمی یک ریسه (thread) با پردازنده intel Core 2 1.83Ghz است تحت ویندوز Vista ایکس۸۶. لازم است ذکر شود نوع ۵۱۲ بیتی بر روی بسیار سریعتر از ۲۵۶ بیتی است. کاربردها. SHA-1 امروزه در نرم افزارها و پروتکلهای متعددی کاربرد دارد. از میان آن ها می توان به TLS, SSL, PGP, SSH, S/MIME و آی پی سک اشاره کرد. در این کاربردها می توان از الگوریتم درهم سازی MD5 هم استفاده کرد و به همین صورت می توان MD4 را هم در این کاربردها جایگزین کرد که البته امنیت کمتری را تضمین خواهند نمود. از sha-1 هم چنین در سیستم های کنترل بازنگری استفاده می شود از قبیل گیت (Git) و مرکوریال و . در این موارد از sha-1 برای شناسایی و بازنگری تغییرات و تشخیص تخریب داده ای یا تغییر داده ای استفاده می شود. از این الگوریتم هم چنین در کنسول بازی Nintendo’s Wii در زمانی که سیستم بوت می شود جهت تأیید امضای شخص استفاده می شود. اما با وجود همهٔ این کاربردها، یک حملهٔ بالقوه و سازمان یافته در مقابل این الگوریتم ممکن است سبب شکسته شدن آن و گذر از سیستم یا سرویس امنیتی شود. الگوریتم های درهم سا
زی SHA-1 و اس اچ ای-۲ الگوریتمهای ایمنی هستند که بنابر قانون در آمریکا بر روی نرم افزارهای مشخصی حتماً باید مورد استفاده قرار گیرند که می توانند همراه با الگوریتم های رمزنگاری دیگری هم استفاده شوند. در کابردهایی مثل محافظت داده های حساس طبقه بندی نشده. و البته sha-1 در بیشتر موارد استفادهٔ حکومتی در دولت آمریکا استفاده نمی شود و کنار گذاشته شده، به طوری که NIST گفته «آژانسهای فدرال آمریکا باید استفاده از SHA-1 را کنار بگذارند برای مصارف مختلف و در مصارفی که توانایی تحمل خطا مهم است و باید بالا باشد، از سال ۲۰۱۰ به بعد باید از نسخه ۲ استفاده کنند.» انگیزهٔ اولیه برای انتشار خانواده sha، امضای دیجیتال بود. توابع درهم سازی sha بنیان و اساس SHACAL block ciphers هستند. صحت داده. Git در ساختار خود از SHA-1 نه برای امنیت، بلکه جهت صحت و اطمینان از عدم تغییر داده ها استفاده می کند. و البته Git با این الگوریتم بسیار هم موفق است به طوری که اگر به عنوان مثال شما داده ای را در آن ذخیره کنید و حتی ۵ سال از آن زمان بگذرد و شما بخواهید داده های خود را ملاحظه کنید خواهید دید که داده ها به طور تضمین شده ای دچار هیچ گونه تغییر
ی نشده اند. آنالیز و ارزیابی رمزنگاری. وقتی یک چکیده پیام با طول L داریم در اغلب موارد می توانیم رمز شدهٔ این پیام را با همین طول با پیچیدگی ۲ به توان L، مورد حملهٔ غیرهوشمندانه قرار داد و آن را افشا نمود. به آن حمله به پیش تصویر هم گفته می شود. که حتی می تواند غیر وابسته به طول پیام یا شرایط محاسباتی حمله باشد. مسئله دومی که در اینجا مطرح می شود پیدا کردن دو الگوریتم رمزنگاری متفاوت است که هر دو یک چکیده پیام را تولید کنند. در چنین مواقعی می گوییم یک برخورد به وجود آمده و زمان لازم برای کشف آن از مرتبهٔ ۲ به توان L/2 است. حملهٔ اخیر را با نام حملهٔ روز تولد یاد می کنند. با دلایل ذکر شده و یک سری دلایل محاسباتی طول کلید تابع در هم سازی را با نصف طول چکیده پیام رمز شده در رمزنگاری متقارن مقایسه می کنند تا نتایج بهتری بدست آورند. با این شرایط SHA-1 طولی بالغ بر ۸۰ خواهد داشت تا امنیت لازم را برای عملیات رمزنگاری تضمین کند. البته دانشمندان رمزنگاری، برخوردهای دوتایی برای الگوریتم sha-0 و نیز sha-1 پیدا کردند. با وجود این برخورد در الگوریتم sha-1 تعداد کل حالات به جای آنکه از مرتبهٔ ۲ به توان ۸۰ باشد کادرهم سازی
یافته و از مرتبهٔ همان عدد به توان ۴۰ خواهد شد که زمان بسیار کمتری را برای افشا نیازمند است. بعضی کاربردهایی که از درهم سازی رمزنگاری استفاده می کنند (مثل ذخیره سازی رمزعبور) خیلی کم توسط حملهٔ برخورد تحت تأثیر قرار می گیرند. ساختن کلمه عبوری که برای یک حساب کاربری کار می کند علاوه بر حمله به پیش تصویر نیازمند دسترسی به hash کلمه عبور اولیه می باشد که ممکن است بدیهی نباشد. برعکس کردن رمزنگاری کلمه عبور (به عنوان مثال برای بدست آوردن کلمه عبوری که بتوان برای یک حساب کاربری دیگر کاربر استفاده کرد) توسط این حمله ها ممکن نیست. (با این حال یک الگوریتم hash امن نمی تواند از یک حمله brute-force به یک کلمه عبور ضعیف جلوگیری کند) در مورد امضای دیجیتال اسناد حمله کننده نمی تواند به سادگی یک امضا از یک سند موجود را جعل کند. برای این کار باید دو سند را تولید کند. یکی بدون آسیب و دیگری آسیب زننده و کاری کند تا نگه دارنده کلید خصوصی نسخه بدون آسیب را امضا کند. البته شرایطی وجود دارد که این کار ممکن باشد. تا پایان سال ۲۰۰۸ ایجاد گواهی نامه های جعلی SSL با استفاده از حمله برخورد MD5 ممکن بود. به خاطر ساختار بلوکی و تکرارشوند
ه الگوریتم ها و غیبت مراحل پایانی اضافی تمام توابع خانواده SHA (به جز SHA-3) نسبت به حملات length-extension و partial-message collision attacks آسیب پذیر هستند. این حملات به حمله کننده اجازه می دهند تا یک پیام که فقط توسط یک keyed hash – or – امضا شده است با استفاده از گسترش پیام و محاسبه دوباره hash بدون دانستن کلید جعل کنند. یک بهبود ساده برای جلوگیری از این حمله دو بار درهم سازی است (طول 0"b" و zero block برابر اندازه بلوک الگوریتم درهم سازی می باشد) در اصطلاح امنیت کاربردی، نگرانی ویژه در مورد این گونه حملات تازه بنیاد اینست که روزی ممکن است راه افشا را از این هم که هست راحتتر کنند. و البته استفاده از الگوریتمهای رمزنگاری قدرتمندتر قدری اطمینان بخش است. نرم افزارهایی که رمز عبور را با استفاده از درهم سازی ذخیره می کنند کمتر در معرض خطر collision هستند. برای این موارد می توان از حملات حمله به پیش تصویر استفاده کرد. بدین صورت که پس از دستیابی به رمز عبور، آن را با الگوریتمی که تبدیل کردند، به صورت معکوس، رمز واقعی و Plain Text بدست می آورند. در چنین مواقعی هم وجود یک الگوریتم درهم سازی قدرتمند احساس می شود.
به دلیل ویژگی های ساختاری الگوریتم های درهم سازی sha، کلیهٔ آن ها نسبت به حملات تداخلی آسیب پذیر هستند. این دسته از حملات به حمله کننده اجازه پیشرفت و نفوذ بیشتر را می دهند. حمله ها. در اوایل سال ۲۰۰۵ رایمن و ازوالد مطلبی در مورد یک حمله روی یک نسخه کاهش یافته از SHA-1 که ۵۳ دور از ۸۰ دور را داشت منتشر کردند که برخوردها را با هزینه محاسباتی کمتر از 280 عملیات پیدا می کند. در ماه اول سال ۲۰۰۵ حمله ای توسط چایون وانگ و ییچون لیزا یین و هونگ بوی یو منتشر شد که می توانست برخوردها را در نسخه کامل SHA-1 با هزینهٔ محاسباتی کمتر از 269 عملیات پیدا کند. (یک جستجوی غیرهوشمندانه به 280 عملیات نیاز دارد) طبق نویسندگان مطلب بالا: «به صورت خاص تحلیل ما بر اساس حملات تفاضلی اصلی بر روی SHA-0 و تکنیک های برخورد چند بلوکی علاوه بر تکنیک های تغییر پیام استفاده شده در حمله collision search بر روی MD5 می باشد. شکستن SHA-1 بدون استفاده از این حملات تحلیلی قوی ممکن نمی بود»" مقاله حاوی توضیحات کامل د مورد حمله در سال ۲۰۰۵ در کنفرانس CRYPTO منتشر شد. در یک مصاحبه Yin می گوید که «به طور کلی ما از این دو ضعف استفاده می کنیم: یکی این
که مرحله پیش پردازش فایل به اندازه کافی پیچیده نیست و دیگری این که بعضی حملات ریاضی در ۲۰ دور اول ویژگی های پیش بینی نشده امنیتی دارند.» در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ یک بهبود روی حمله به SHA-1 از طرف چایون وانگ، اندرو یائو و فرانسیس یائو در جلسه CRYPTO 2005 Rump اعلام شد که پیچیدگی مورد نیاز برای یافتن برخورد در SHA-1 را به 263 کاهش می داد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷ جزئیات این نتیجه توسط Martin Cochran تأیید و توضیح داده شدند. Christophe De Cannière و Christian Rechberger در مقاله "Finding SHA-1 Characteristics: General Results and Applications," حمله به SHA-1 را بهبود دادند و جایزه بهترین مقاله را از ASIACRYPT در سال ۲۰۰۶ دریافت کردند. یک برخورد دو بلوکی که توسط توابع غیر بهینه با 235 عملیات مقایسه پیدا شده بود برای SHA-1 نشان داده شد. به خاطر این که این حمله تنها حدوداً 235 ارزیابی نیاز دارد یک پیشرفت تءوری بزرگ در نظر گرفته می شود. حملهٔ آن ها در سال ۲۰۱۰ به ۷۳ از ۸۰ دور توسط Grechnikov ارتقا یافت. با این حال برای این که یک برخورد در ۸۰ دور کامل الگوریتم درهم سازی پیدا شود مقدار بسیار زیادی زمان مورد نیاز است. در همین راستا یک
جست وجوی برخورد در SHA-1 با استفاده از یک گروه کامپیوتر توزیع شده (BOINC) در ۸ اوت سال ۲۰۰۷ توسط Graz University of Technology شروع شد. این تلاش در ۱۲ ماه مه سال ۲۰۰۹ به علت عدم پیشرفت متوقف شد. در جلسه Rump همایش CRYPTO سال ۲۰۰۶ "کریستین رچبرگ"ر و "کریستف دو کانیه" ادعا کردند که یک حملهٔ برخورد روی SHA-1 پیدا کرده اند که به فرد متهاجم اجازه می دهد حداقل قسمت هایی از پیام را انتخاب کند. در سال ۲۰۰۸ یک روش حمله توسط استفان مانوئل با پیچیدگی تئوری 251 تا 257 عملیات برخوردها را گزارش می داد. با این حال او بعداً پس از همیدا این که مسیرهای برخورد محلی از هم مستقل نبودند از این موضع عقب نیشنی کرد. Cameron McDonald و Philip Hawkes و Josef Pieprzyk در جلسه RUMP همایش Eurocryptدر سال ۲۰۰۹ یک حمله برخورد hash با ادعای پیچیدگی زمانی 252 را ارایه کردند. با این حال مقاله همراه با این ادعا ("Differential Path for SHA-1 with complexity "O"(252)") به این علت که نویسندگان آن متوجه شدند که تخمینشان اشتباه بوده است حذف شده است. یک حمله علیه SHA-1 توسط مارک استیونز با هزینهٔ تقریبی $2.77M(2012) با هدف شکستن تنها یک مقدار hash ش
ده با استفاده از اجاره پردازش CPU از سرورهای ابری اتفاق افتاد. وی این حمله را در پروژه ای به اسم HashClash با پیاده سازی یک حمله مسیر تفاضلی ایجاد کرد. در ۸ نوامبر سال ۲۰۱۰ او ادعا کرد که یک حمله برخوردی نزدیک (near collision attack) کاملاً عملی علیه SHA-1 کامل که با پیچیدگی حدوداً 257.5 مقایسه کار می کند در اختیار دارد. او تخمین زد که این حمله می تواند به یک حمله تمام برخوردی (full collision attack) با 261 مقایسه ارتقا داده شود. The SHAppening. در Marc Stevens و Pierre Karpman و Thomas Peyrin یک حمله freestart collision روی SHA-1 منتشر کردند که فقط 257 ارزیابی SHA-1 نیاز داشت. این مستقیم به یک حمله برخورد کامل روی SHA-1 ترجمه نمی شود. (که در آن مهاجم نمی تواند وضعیت اولیه درونی را انتخاب کند) ولی ادعاهای امنیتی SHA-1 را تضعیف می کند. به طور خاص این اولین بار بود که یک حمله روی SHA-1 کامل نمایش داده می شد. تمام حملات قبلی برای این که طراحان آن ها آن ها را نمایش بدهند زیادی هزینه بر بودند. نویسندگان این مقاله آن را یک پیشرفت قابل توجه در آنالیز SHA-1 می دانستند و نام آن را "The SHAppening" گذاشتند. روش کار آن
ها بر پایه کار قبلی خودشان و همچنین تکنیک های سرعت بخشی با استفاده از مسیرهای کمکی (یا همان بومرنگ) که توسط Joux و Peyrin ابداع شده بودند و استفاده از کارت گرافیک های با کارایی بالا و هزینه پایین شرکت انویدیا بود. برخورد در یک خوشه ۱۶ گره ای با ۶۴ کارت گرافیک پیدا شده بود. نویسندگان ادعا کردند که یک برخورد مشابه می تواند توسط خرید US$۲٬۰۰۰ زمان GPU از EC2 پیدا شود. نویسندگان تخمین زدند که هزینه اجاره زمان کافی EC2 CPU/GPU برای ایجاد یک برخورد کامل SHA-1 در زمان انتشار مقاله بین US$75K و 120K می بود و اشاره کردند که این مبلغ به سادگی در بودجه سازمان های محرم چه برسد به سازمان های ملی مثل intelligence agencies می گنجد. در نتیجه نویسندگان پیشنهاد کردند که SHA-1 هر چه سریع تر منسوخ شود. SHAttered – first public collision. در CWI (Centrum Wiskunde &amp; Informatica) و گوگل حمله "SHAttered" را اعلام کردند که در آن آن ها دو فایل pdf با hash یکسان را با تقریباً 263.1 ارزیابی SHA-1 تولید کردند. این حمله تقریباً ۱۰۰۰۰۰ بار سریع تر از brute-force کردن یک برخورد SHA-1 با استفاده از یک birthday attack می باشد که تخمین زده
می شد که 280 ارزیابی SHA-1 نیاز داشته باشد. این حمله معادل ۶۵۰۰ سال محاسبه CPU و ۱۱۰ سال محاسبه GPU بود. Birthday-Near-Collision Attack – first practical chosen-prefix attack. در یک مقاله توسط گائتان لورنت (Gaëtan Leurent) و توماس پیرین (Thomas Peyrin) در Eurocrypt 2019 ارایه شد که یک پیشرفت برای بهترین حمله تا آن زمان (chosen-prefix attack در توابع شبه Merkle–Damgård بر اساس رمزهای بلوکی Davies–Meyer) اریه می کرد. با این پیشرفت این تابع توانایی پیدا کردن برخوردهای chosen-prefix را در تقریباً 268 ارزیابی SHA-1 دارد. این تقریباً یک بیلیون برابر سریع تر (و قابل استفاده برای بسیاری از حملات هدفمند به خاطر امکان انتخاب prefix) از حملات قبلی است که 277.1 ارزیابی نیاز داشتند. و به اندازهٔ کافی برای متهاجم های با منابع کافی سریع می باشد (حدود $۱۰۰٬۰۰۰ پردازش ابری نیاز دارد). این روش هم چنان می تواند برخوردهای chosen-prefix را دز تابع MD5 با پیچیدگی زمانی 246.3 پیدا کند که از بهترین روش تا آن زمان برای این کار که در تءوری 239 (البته در عمل ممکن بود به ≤249 ارزیابی برسد) ارزیابی نیاز داشت بهتر نیست. این حمله نیازمند
۵۰۰+ گیگابایت حافظه می باشد. در نویسندگان یک حمله بهبود یافته را منتشر کردند. در این مقاله یک حمله chosen-prefix با پیچیدگی 263.4 را نمایش دادند که در زمان انتشار 45k USD به ازای هر برخورد هزینه داشت. SHA-0. در سال ۱۹۹۸ توسط دو فرانسوی این الگوریتم مورد حمله تداخلی قرار گرفت که با پیچیدگی ۲ به توان ۶۱ که خیلی کمتر از حمله نرمال آن بود (یعنی ۲ به توان ۸۱) به موفقیت رسید. به طور مشابه در سال ۲۰۰۴ با پیدا کردن collision این میزان به ۲ به توان ۶۲ کادرهم سازی یافت و موفق شدند آن را بشکنند. در اوت همان سال توسط تیمی دیگر این میزان به ۲ به توان ۵۱ کادرهم سازی یافت که با امکاناتی که در آن روز در اختیار داشتند فرایند حمله را ظرف مدت ۱۳ روز به اتمام رسانیدند. بعد از آن حملاتی با پیچیدگی ۲ به توان ۴۰ و ۳۹ هم اتفاق افتاد که به زمان کمتری جهت شکستن الگوریتم نیاز داشتند. منابع. استانداردها: SHA-1, SHA-2
بَـد ۲۵ مجموعه ای جعبه ای است که به مناسب بیست وپنجمین سالگرد انتشار هفتمین آلبوم استودیویی مایکل جکسون با نام "بَـد" (۱۹۸۷)، در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۲ () توسط بنیاد مایکل جکسون منتشر شد. جکسون پیشتر نیز به مناسبت بیست وپنجمین سالروز انتشار آلبوم "تریلر" (۱۹۸۲)، آلبوم "تریلر ۲۵" (۲۰۰۸) را منتشر کرد. مجموعه "بد ۲۵" شامل ۳ عدد سی دی، ۲ کتابچهٔ عکس، و یک دی وی دی از تور جهانی بد است. تاکنون هیچ یک از کنسرت های تور جهانی بد، انشار رسمی نیافته اند. نسخهٔ کامل در لندن، انگلستان که در آن پرنس چارلز و پرنسس دایانا، مهمانان ویژهٔ مایکل بودند نیز در این مجموعه وجود دارد. در روز ۵ ژوئن ۲۰۱۲ در ایالات متحده نسخهٔ اصل سی دی تک آهنگ «نمی تونم دوستت نداشته باشم» همراه با یک دِموی منتشر نشده از آلبوم بد با عنوان «Don't Be Messin Round» شد. مقدمه. آلبوم "بد" که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد به یک موفقیت جهانی دست یافت و با فروش بیش از ۴۵ میلیون نسخه تا سال ۲۰۱۲، چهارمین آلبوم پرفروش جهان در تمام دوران ها است. این آلبوم نامزد ۶ و برندهٔ ۲ جایزهٔ گرمی شد. ۵ تک آهنگ این آلبوم در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد آمریکا به رتبهٔ یک رسیدند. تبلیغات. برای
تبلیغ "بد ۲۵"، بنیاد مایکل جکسون با شرکت نوشابه سازی پپسی قراردادی بسته است تا ۱ میلیارد قوطی نوشابه با تصویری از جکسون در لباس نماهنگ «مجرم زیرک» روانهٔ بازار شود. محتوا. آلبوم "بد ۲۵" دارای سه عدد سی دی، یک عدد دی وی دی و دو کتابچه است. یکی از سی دی ها دربرگیرندهٔ ترانه های اصلی آلبوم "بد" است. دیگری دربرگیرندهٔ نسخه های ریمیکس و دِموی آلبوم "بد" است. و آخرین سی دی نیز نسخهٔ صوتی کنسرت روز ۱۶ ژوئیه در ورزشگاه ومبلی است. سی دی سوم، نخستین آلبوم زندهٔ جکسون است. همچنین دو کتابچه از عکس های پیشتر دیده نشدهٔ مربوط به جلسه های ضبط، فیلمبرداری ها و تور بد در کنار طرح جلد آلبوم، یک پوستر دو رویه و چیزهای بیشتر در این مجموعه گنجانده شده اند. یک دی وی دی حاوی کنسرتی از تور جهانی بد نیز پخش شده است.
شورای عالی اختصاصی اعلیحضرت، که معمولاً به آن شورای اختصاصی یا شورای ویژه پادشاه گفته می شود، بدنهٔ رسمی مشاورین فرمانروای بریتانیا است. عضویت آن غالباً از سیاستمداران ارشد، که اعضای کنونی یا سابق مجلس عوام بریتانیا یا مجلس اعیان بریتانیا هستند تشکیل می شود. ریشه های شورای اختصاصی به قرن سیزدهم میلادی بازمی گردد، و شاهان به طور سنتی و بدون اعتنا به پارلمان، از طریق یک شورای اختصاصی حکومت می کردند. اما با تغییرات بنیادین در سال ۱۶۸۸ و شکل گیری نظام پارلمانی در بریتانیا با این که نقش شورای اختصاصی در امور روزمره حکومتی کاهش یافته است، تصمیمات مهم در خصوص مسائل استراتژیک یا امنیت ملی از طریق این شورا، و خارج از نظام پارلمانی، انجام می گیرند. دستورهای شورای اختصاصی که می توانند جنبه های تقنینی، اجرایی یا قضایی داشته باشند، در حکم قانون مصوب پارلمان هستند. قانونگذاری در خصوص مستعمرات هم یکی از اختیارات شورای اختصاصی پادشاه است. اعضای کنونی شورا بیش از ۴۰۰ نفر هستند که به طور مادام العمر توسط پادشاه منصوب می شوند. از جمله اعضای شورای اختصاصی، اعضای کابینه فعلی، اعضای کابینه های پیشین، گروهی از اعضای مجلس اعیان و ره
بران کلیسای انگلستان هستند. با این حال جلسات شورا با حضور سه عضو در کنار پادشاه رسمیت پیدا می کنند و لذا کافی است که حتی برای امور بسیار مهم، نخست وزیر و دو تن از یاران نزدیک او در کابینه، در حضور پادشاه به یک تصمیم برسند. بدین ترتیب، با وجود شورای اختصاصی، دست دولت عملاً باز است که با انعطاف پذیری کامل، مقرراتی را که نمی توان به دلیل حساسیت موضوع به سادگی در جلسات علنی پارلمان مطرح کرد، در قالبی دیگر به عنوان دستورهایی که در حکم قانون است معرفی کند و به اجرا بگذارد. منابع. Plant, D (2007). "The Council of State". British Civil Wars, Commonwealth and Protectorate, 1638–60. Retrieved 11 September 2008.
ساتردی نایت لایو (شنبه شب ها زنده) فصل ۳۸ام خود را در سال ۲۰۱۲–۲۰۱۳ پی خواهد گرفت و همچنان از شبکهٔ ان بی سی پخش خواهد شد. بازیگران. اصلی: جدا شده: اضافه شده: ویژه ها. اخبار هفتگی شنبه شب ها زنده روز سه شنبه. سومین فصل از اخبار هفتگی شنبه شب ها زنده روز سه شنبه، که یک برنامه با پخش محدود از اخبار هفتگی طنز است در این فصل پخش خواهد شد. این ویزه برنامه بر روی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۲) تمرکز دارد. این برنامه به میزبانی ست مایرز برگزار می شود؛ وی میزبان فعلی بخش اخبار هفتگی است.
الگوریتم هش امن ۲ رمزنگاری، SHA-2 Secure Hash algorithm 2 مجموعه ای از توابع درهم سازی محسوب می شود (SHA-224 , SHA-256 , SHA-384 , SHA-512) که توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا طراحی و توسط مؤسسه ملی فناوری و استانداردها در سال ۲۰۰۱ به عنوان استاندارد پردازش اطلاعات انتشار یافت. SHA برگرفته از الگوریتم درهم سازی ایمن است که به انگلیسی اگر بنویسیم و ابتدای آن ها را در نظر بگیریم این عبارت مخفف را به ما می دهد. الگوریتم SHA-2 نسبت به نسخهٔ قبلی خود تغییرات اساسی کرده است. این الگوریتم شامل ۴ تابع درهم سازی است با چکید پیام های ۲۲۴ و ۲۵۶ و ۳۸۴ و ۵۱۲. در سال ۲۰۰۵ خطاهای امنیتی در الگوریتم اس اچ ای-۱ کشف شد که ممکن بود منجر به شکست آن در حوزه ریاضیات به کار رفته در آن شود و از آن موقع بود که نیاز به یک الگوریتم ایمن تر احساس شد. اگرچه SHA-2 از لحاظ زیادی شبیه نسخه ۱ است ولی این دست از حملات ذکر شده برای آن پیش بینی نشده است. با این تفاسیر الگوریتم دیگری هم در حال توسعه است با نسخه ۳ که NIST برای انتخاب بهترین الگوریتم با این نام مسابقه ای مثل دوره های قبل برگزار کرده که تا پایان سال ۲۰۱۲ پیش بینی شده به طول
انجامد. تابع درهم سازی. NIST توابع درهم سازیی را منتشر کرد که بر اساس طول چکیده آن ها نامگذاری شدند (به تعداد بیت). به نام های sha-224 , sha-256 , sha-384 , sha-512 هستند که به مجموعهٔ آن ها در کل sha-2 می گویند. الگوریتم های با طول ۲۵۶ و ۵۱۲ به نام رمان معروفند و محاسباتشان با کلمات ۳۲ و ۶۴ بیتی صورت می گیرد. این دو، تعداد شیفت و ساختار متفاوت و نزدیک به هم دارند و هم چنین در تعداد دورهای تغییر و مقادیر اولیه به کار رفته متفاوت هستند. SHA-2 به گستردگی SHA-1 مورد استفاده قرار می گیرد با وجود اینکه امنیت بهتری نسبت به نسخهٔ پیشین خود داراست. دلایل احتمالی آن را می توان کمبود حمایت از این الگوریتم به خصوص در سیستم های تحت ویندوز xp و پایین تر از آن دانست. البته در سیستم های لینوکس برای احراز هویت فایلهای debian از ۲۵۶ بیتی این الگوریتم استفاده می شود. از دیگر موارد استفاده آن در سیستم های DKIM می توان نام برد. از ۵۱۲ بیتی آن در International Criminal Tribunal of the Rwandan genocide استفاده می شود. به زودی سیستم های بر پایهٔ سیستم عامل یونیکس برای درهم سازی کردن رمزعبور از نسخه های ۲۵۶ و ۵۱۲ بیتی آن استفاده خو
اهند نمود. همچنین از سال ۲۰۱۰ به بعد آژانس های دولت آمریکا باید استاندارد مورد استفاده خود را از نسخه ۱ این الگوریتم به نسخه ۲ ارتقا دهند. مقایسهٔ توابع SHA. سیستم تست شده در جدول بالا سیستمی یک ترید یا ریسه(thread) با پردازنده intel Core 2 1.83Ghz است تحت ویندوز Vista ایکس۸۶. لازم است ذکر شود نوع ۵۱۲ بیتی بر روی سیستم های ۶۴ بیتی بسیار سریعتر از ۳۲ بیتی است. کاربردها. از این الگوریتم در TLS , SSL , PGP , SSH , توسعه چندمنظوره پست الکترونیک اینترنت/امن، بیت کوین و آی پی سک استفاده می شود. در طراحی برنامه ها و بازی های مدرن دیجیتال که مبتنی بر نمودارهای افزایشی یا کاهشی هستند، توابع هش خانوادهٔ SHA-2 برای ایجاد شفافیت و جلوگیری از تقلب مورد استفاده قرار می گیرند. در این برنامه ها، ضریب رشد پیش از شروع هر دور توسط الگوریتم های شبه تصادفی (PRNG) تولید و با استفاده از توابعی مانند SHA-256 هش می شود. این مقدار هش شده به عنوان تعهد رمزنگاری شده در اختیار کاربران قرار می گیرد و پس از پایان بازی، مقدار اصلی برای تطبیق با هش اولیه افشا می شود. این سازوکار که با عنوان «شفافیت قابل اثبات» (Provably Fair) شناخته می شود،