Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
واب دیگری دید که از زهدان دخترش درخت تاکی رویید که بر سراسر آسیا سایه افکنده است. کاهنان دربار و جادوگران آن را چنین تعبیر کردند که نواده او، کوروش جانشین او شده و به عنوان شاه به تخت سلطنت خواهد نشست. پس از شنیدن این تعبیر، ایشتوویگو فرمان داد تا دختر باردارش ماندانا را از پارس نزد او آورند، بعدها هنگامی که کوروش به دنیا آمد، ایشتوویگو دستور داد تا نوزاد را بکشند. این کار به دست هارپاگ سپرده شد که یکی از درباریان ایشتوویگو بود. هارپاگ این کار را به چوپانی به نام مهرداد سپرد که یکی از بردگان هارپاگ بود. به این چوپان دستور داده شد که کودک را در کوهستانی رها کند که پر از جانوران درنده بود. هنگامی که مهرداد کودک را به کلبه اش در کوهستان برد، مشاهده کرد که همان موقع همسرش اسپاکو، نوزادی مرده به دنیا آورده است. آن ها تصمیم گرفتند کوروش را به عنوان فرزندی نزد خود نگهدارند و آنگاه لباس های نفیس شاهانه کوروش را از تن او به درآورده و بر تن نوزاد مرده کردند و او را در نقطه ای دور افتاده در کوهستان رها کردند. پس از اجرای این کار، مهرداد نزد هارپاگ رفته گزارش داد که مأموریت خود را به انجام رسانده است. هارپاگ افراد قابل ا
عتمادی به کوهستان فرستاد تا جریان کار را بررسی کنند و پس از یافتن جسد، کوروش را به خاک بسپارند. پس از آن اطمینان حاصل شد که فرمان شاه اجرا شده است. هنگامی که کوروش ده ساله شد و با کودکان هم سن و سالش بازی می کرد، آن کودکان وی را به عنوان شاه برگزیدند: یکی از میان این کودکان که نجیب زاده ای از ماد بود از فرمان کوروش سرباز زد، در نتیجه کوروش او را گوشمالی داد. پدر آن پسر به نام آرتمبارس نزد ایشتوویگو شکایت برد و اظهار داشت که یکی از بردگان وی فرزندان درباریان را چوب زده است. کوروش را نزد ایشتوویگو فرستادند تا تنبیه شد. شاه با مشاهده کوروش و شباهت وی با افراد خانواده اش مظنون شد که مبادا کوروش نواده خودش باشد. پس شاه مهرداد را تهدید کرد که اگر حقیقت را نگوید شکنجه خواهد شد. مهرداد حقیقت را بیان داشت و ایشتوویگو از آن آگاه شد. پس از آن هارپاگ را به بی رحمانه ترین شکل تنبیه کرد. بدین ترتیب که او را برای صرف شام دعوت نمود و بدون آنکه وی خبردار شود گوشت بدن فرزند هارپاگ را به عنوان غذا، به خورد پدر داد. مدتی بعد ایشتوویگو به جادوگران و کاهنان روی آورد و از آن ها سؤال پرسید که آیا هنوز هم باید از خطر از جانب نوه اش ب
هراسد یا نه. آن ها پاسخ دادند که رؤیای شاه اکنون تعبیر شده است، برای اینکه کوروش هنگامی که با کودکان دیگر بازی می کرد، به عنوان شاه انتخاب شد. پس دیگر نیاز نیست از وی بترسد. پس از آن ایشتوویگو آرام گرفت و نوه اش را به پارس نزد پدر و مادرش فرستاد. نیکلاس دمشقی به نقل از کتسیاس می نویسد که کوروش نه نواده ایشتوویگو بوده و نه حتی یک هخامنشی، بلکه او مردی عادی بوده و تبارش به قبایل چادرنشین ماردیوثی می رسید. پدر وی به نام اَتراداتس مردی فقیر بود که بر اثر فشار فقر مجبور شد که یک دزد (سارق) شود، در حالی که مادرش اَرگوسته بزها را چوپانی می کرد. هنگامی که او به کوروش باردار شد، یک رؤیای پیش گویانه دید که در آن کوروش مقام والایی را در آسیا به دست خواهد آورد. وقتی کوروش به دنیا آمد و به راه افتاد، به دنبال یک ممر معاش شد. پس به دربار ایشتوویگو راه یافت و در آنجا شغل نوکری به او دادند. در آغاز او یک نظافت چی بود، ولی بعدها یک مشعل دار شد. پس از آن خواجه ای از دربار به نام اَرتمبارس، او را به فرزندی پذیرفت و اندکی بعد به ایشتوویگو نیز نزدیک شد و سرانجام ساقی ایشتوویگو شد. بعدها شاه ماد او را مأمور ساخت تا برود و شورش کاد
وسیان را درهم بکوبد، اما کوروش به جای این کار شخصاً علیه ایشتوویگو سر بلند کرد و شوروشیان را علیه او هدایت نمود. سپس کوروش تاج و تخت ماد را تصاحب نمود و سپس تاج و تخت پارس را هم از آن خود ساخت. داستان کتسیاس نمی تواند قابل اعتماد باشد، هر چند که جزئیاتی در آن تشریح شده است. برای اینکه از منابع گوناگون از جمله هرودوت و خطوط میخی اطلاع حاصل شده است که تبار کوروش از هخامنشیان بوده است که قبایل ایرانی را در پاسارگاد رهبری می کرده اند. بنابه گفته کنت داستان کتسیاس مربوط بوده است به منابعی که می خواسته اند کوروش دوم را خوار و خفیف کنند و این چنین نقل قول ناروایی شایع کرده اند. داستان وی مربوط به مناطقی می شده است که اطراف قلمروی اردشیر دوم بوده است. بنابر نظر کنت، کوروش جوان شورشی علیه نیاکان اردشیر به راه انداخته بود. در واقع این نام یعنی نام کوروش، باعث ناراحتی اردشیر دوم می شده است چون وی به یاد می آورده کوروش دوم یکی از نیاکان وی به نام آرسامش را از تخت شاهی پارس برانداخته بود. این در حالی است که شوبرت اظهار داشت داستان کتسیاس آب و رنگی از سنت های ماد را دارد که منظور اصلی آن خوار و خفیف کردن کوروش بوده است. بن
ا به گفته بائر، داستانی که کتسیاس از جوانی کوروش بیان کرده، در حقیقت یکی از فراوان داستان های رمانتیک ادبی قدیمی یونانی است، در این داستان فقط نکات اندکی از واقعیت را می توان پیدا کرد. هرودوت. بنا به گفتهٔ هرودوت، آستیاگ (پدربزرگ کوروش) شبی در خواب دید که از دخترش آنقدر آب خارج شد که همدان و کشور ماد و تمام آسیا را غرق کرد. او تعبیر خواب خویش را از مغ ها پرسید. آن ها گفتند از او فرزندی پدید خواهد آمد که بر ماد غلبه خواهد کرد. این موضوع سبب شد که آستیاگ تصمیم بگیرد دخترش را به بزرگان ماد ندهد، زیرا می ترسید که دامادش مدعی خطرناکی برای تخت و تاج او بشود؛ بنابراین دختر خود را به کمبوجیه یکم یکی از پارسیان، به زناشویی داد. ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگ های آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه، این بار هم از مغ ها تعبیر خوابش را خواست و آن ها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش فرزندی به وجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. آستیاگ به مراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد.
پادشاه ماد براساس خواب هایی که دیده بود، از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش به نام هارپاگ سپرد و دستور داد که کودک را نابود کند. هارپاگ طفل را به خانه آورد و ماجرا را با همسرش در میان گذاشت. در پاسخ به پرسش همسرش راجع به سرنوشت کوروش، هارپاگ پاسخ داد «وی دست به چنین جنایتی نخواهد آلود، چون یکم کودک با او خوشایند است. دوم چون شاه فرزندان زیادی ندارد، دخترش ممکن است جانشین او گردد، در این صورت معلوم است شهبانو با کشندهٔ فرزندش مدارا نخواهد کرد.» پس کوروش را به یکی از چوپان های شاه به نام میترادات (مهرداد) داد و از او خواست که وی را به دستور شاه به کوهی در میان جنگل رها کند تا طعمهٔ ددان گردد. چوپان، کودک را به خانه برد. وقتی همسر چوپان به نام "سِپاکو" از موضوع باخبر شد، با ناله و زاری به شوهرش اصرار ورزید که از کشتن کودک خودداری کند و به جای او، فرزند خود را که تازه زاییده و مرده به دنیا آمده بود را در جنگل رها سازد. چوپان نظر همسرش را پذیرفت و جسد مردهٔ فرزندش را به مأموران هارپاگ سپرد و خود سرپرستی کوروش را به گردن گرفت. هارپاگ هم جسد پسر چوپان را با اسمی دیگر در مقبرهٔ شاهی دفن
کرد. سال ها بعد هنگامی که کوروش ده ساله شده بود و با کودکان هم سن و سال خود بازی می کرد، آن کودکان وی را به عنوان پادشاه برگزیدند، یکی از میان این کودکان که نجیب زاده ای از ماد بود، از فرمان کوروش سرباز زد، در نتیجه کوروش او را گوشمالی داد. پدر آن پسر به نام آرتمبارس نزد آستیاگ شکایت کرد و اظهار داشت که یکی از بردگان وی فرزند درباریان را چوب زده است. کوروش را نزد آستیاگ فرستادند تا تنبیه شود. شاه با مشاهدهٔ کوروش و شباهت وی با افراد خانواده چنین سوءظن برد که مبادا او کوروش نوهٔ خودش باشد. شاه چوپان را تهدید کرد که اگر حقیقت را نگوید شکنجه خواهد شد و وی حقیقت را بیان داشت. پس از آن، شاه هارپاگ را احضار کرد و از وی پرسید: «طفل دخترم را که به تو سپرده بودم، چگونه کشتی؟» هارپاگ با دیدن چوپان پاسخ داد که: «پس از آنکه طفل را به خانه بردم، خواستم طوری رفتار کنم که امر تو اجرا شده باشد و قاتل پسر دخترت هم نباشم.» آستیاگ در باطن غضبناک شد ولی صلاح ندید که خشم خود را بروز دهد و اظهار کرد که وجدانم از کاری که کرده بودم آزرده بود، حالا که طفل زنده مانده باید خدا را شکر کرد و ضیافتی داد و از هارپاگ خواست به این میهمانی ب
یاید و فرزندش را هم همراه بیاورد. بدین ترتیب که او را برای صرف شام دعوت کرد و بدون آنکه وی خبردار شود از بدن فرزندش که همسن کوروش بود، غذایی تهیه کرد و به خورد وی داد. مدتی بعد آستیاگ بار دیگر به جادوگران و کاهنان روی آورد و از آن ها پرسید که آیا هنوز باید از آن خطر از جانب نواده اش بترسد یا خیر؟ آن ها پاسخ دادند که رؤیای شاه هم اکنون تعبیر شده است برای آنکه کوروش هنگامی که با کودکان دیگر بازی می کرد به عنوان شاه انتخاب شد؛ بنابراین دیگر نیازی نیست از وی بترسد. پس از آن آستیاگ آرام گرفت و نواده اش را به پارس نزد پدر و مادرش فرستاد. آژی دهاک دستور به احضار هارپاگ داد و چون او چوپان را در حضور پادشاه دید، موضوع را حدس زد و در برابر پرسش آژی دهاک که از او پرسید: «با طفل دخترم چه کردی و چگونه او را کشتی؟» پاسخ داد: «پس از آن که طفل را به خانه بردم، تصمیم گرفتم کاری کنم که هم دستور تو را اجرا کرده باشم و هم مرتکب قتل فرزند دخترت نشده باشم.» و ماجرا را به طور کامل نقل نمود. آژی دهاک چون از ماجرا خبردار گردید، خطاب به هارپاگ گفت «امشب به افتخار زنده بودن و پیدا کردن کوروش جشنی در دربار برپا خواهم کرد. پس تو نیز به خ
انه برو و خود را برای جشن آماده کن و پسرت را به اینجا بفرست تا با کوروش بازی کند.» هارپاگ چنین کرد. از آنطرف آژی دهاک مغان را به حضور طلبید و در مورد کوروش و خواب هایی که قبلاً دیده بود دوباره سؤال کرد و نظر آن ها را پرسید. مغان به وی گفتند که شاه نباید نگران باشد زیرا رؤیا به حقیقت پیوسته و کوروش در حین بازی شاه شده است پس دیگر جای نگرانی ندارد و قبلاً نیز اتفاق افتاده که رؤیاها به این صورت تعبیر گردند. شاه از این ماجرا خوشحال شد. شب هنگام هارپاگ خوشحال و بی خبر از همه جا به مهمانی آمد. شاه دستور داد تا از گوشت هایی که آماده کرده اند به هارپاگ بدهند، سپس به هارپاگ گفت «می خواهی بدانی که این گوشتهای لذیذ که خوردی چگونه تهیه شده اند؟» سپس دستور داد ظرفی را که حاوی سر و دست و پاهای بریده فرزند هارپاگ بود را به وی نشان دهند. هنگامی که مأموران شاه درپوش ظرف را برداشتند هارپاگ سر و دست و پاهای بریده فرزند خود را دید و گرچه به وحشت افتاده بود. خود را کنترل نمود و هیچ تغییری در صورت وی رخ نداد و خطاب به شاه گفت «هرچه شاه انجام دهد همان درست است و ما فرمانبرداریم.» این نتیجه نافرمانی هارپاگ از دستور شاه در کشتن کوروش
بود. کوروش برای مدتی در دربار آژی دهاک ماند سپس به دستور وی عازم پارس شد. پدر کوروش کمبوجیه یکم و مادرش ماندانا از وی استقبال گرمی به عمل آوردند. کوروش در دربار کمبوجیه یکم خو و اخلاق پارس ها و فنون جنگی و نظام پیشرفته آن ها را آموخت و با آموزش های سختی که سربازان پارس فرامی گرفتند، پرورش یافت. بعد از مرگ پدر، وی شاه پارس شد. داستان ها و افسانه هایی که دربارهٔ تولد و جوانی کوروش نقل شده، یک سبک داستان پردازی در مورد تولد قهرمانان تاریخی رایج بوده است و برخی از قهرمانان و اسطوره های تاریخی دیگر هم کمابیش داستان تولدشان شباهت هایی با این داستان دارد. تقریباً همهٔ جماعات متمدن از همان دوره های اولیه در اشعار و افسانه ها قهرمانانی از قبیل شاهان و امرای افسانه ای، بنیان گذاران مذاهب و سلسله های سلطنتی و مؤسسان امپراتوری ها یا شهرها و به طورکلی قهرمانان ملی خود را ستوده اند. شباهت بهت آور و گاه یکسان بودن این افسانه ها در میان اقوام مختلف که اغلب از هم فاصله های زیادی دارند، از دیر باز معلوم بوده و عده ای از دانشمندان را به حیرت افکنده است. در سبک و روال این نوع افسانهٔ ولادت معمولاً این شباهت ها به چشم می خورد: ق
دیمی ترین شخصیت معروفی که این افسانهٔ ولادت درباره اش صادق است. سارگن بزرگ بنیان گذار بابل در ۲۸۰۰ قبل از میلاد است. در رشته ای که با سارگن بزرگ آغاز می شود، نام های موسی، کوروش و رومولوس (بنیانگذار شهر روم) برای ما کاملاً آشناست. رانک توانسته است در کتاب "افسانهٔ تولد قهرمان" که اولین بار در سال ۱۹۵۹ منتشر شده، تعداد زیادی از این قهرمانان که دارای کودکی کلاً یا به طور جزئیً نظیر هم بوده اند، مانند ادیپ، کارنا، پاریس، تلفوس، پرسه، هراکلس، گیلگمش، آمفیون، زئوس و غیره را گردآوری نماید. همچنین دو داستان یونانی کاملاً مشابه با مهمانی آژی دهاک (پدر بزرگ کوروش) در افسانه های یونانی نیز وجود دارد. بنظر دو محقق هو و ولز از انگلستان، این داستان در اصل ریشهٔ یونانی دارد و در داستان های یونانی، نمونه هایی از آن دیده می شود. برای مثال افسانهٔ آتریوس آورده شده است. "آتریوس" با "ثی یستس" دشمنی داشت. پس به بهانهٔ آشتی با وی، او را با فرزندانش به میهمانی فرا خواند. چون آمدند چند تن از آن کودکان را کشت و به خورد پدر داد. لیکن پسر نوزاد "ثی یستس" را به دشتی برده، رها کرد. ماده بزی او را شیر داد و پروراند و این کودک چون بزرگ شد
، بازگشت و کین پدر از "آتریوس" بازجست. کتزیاس. کتزیاس داستان تولد کورش را به گونه ای متفاوت از هرودوت تعریف کرده است. وی می گوید: «کوروش پسر چوپانی از قبیلهٔ مردها بود که از شدت احتیاج مجبور گردید راهزنی پیش گیرد و به کارهای پست اشتغال ورزد که از این جهت، مکرر تازیانه خورد. او با آستیاگ، آخرین شاه ماد، هیچ گونه قرابتی نداشت و از راه حیله و تزویر به مقام سلطنت رسید.» وی ادامه می دهد که پدر کوروش "اَترَداد" نام داشته که از شدت فقر، دزدی می کرده و مادرش که "اَرگُسته" خوانده می شد، با چراندن بُزهای دیگران روزگار می گذراند. کوروش از شدت فقر به اکباتان رفت و در برابر دریافت غذا و لباس، بردهٔ یکی از جاروکشان دربار می شود، اما چون سرپرست جاروکشان مرد سخت گیری بود و او را شلاق می زد، کوروش نزد سرپرست مشعل داران می رود و طرف توجه او قرار می گیرد. او کوروش را به شاه نزدیک تر می کند و مشعل داری شاه را به او می دهد. وی در این کار نیز موفق می شود و سرانجام به خدمت اَرتمباز، شرابدار مخصوص شاه، در می آید و به سبب ظرافت و مهارت، حتی مورد توجه شاه نیز واقع می شود. این توجه چنان زیاد است که هنگامی که ارتمباز بیمار می شود، کوروش
را برای جانشینی خود پیشنهاد می دهد. ارتمباز که فرزندی نداشت کوروش را به فرزندی خود نیز پذیرفت و چون از بیماری جان سالم به در نمی برد، کوروش به میراث هنگفتی دست می یابد. دینون به نقل از کتزیاس می نویسد که کوروش در زمانی که محافظ شاه ماد بوده است در خواب دید که سه بار در حال دست بردن در خورشید است. این خواب را برای وی چنین تعبیر کردند که سی سال فرمانروایی خواهد کرد. گزنفون. گزنفون دربارهٔ کودکی کوروش بر این عقیده است که او پسر کمبوجیه و ماندانا دختر شاه ماد است. گزنفون می گوید که کوروش از زمان تولد تا سن ۱۲ سالگی نزد پدر و مادر خویش در پارس زیسته و تربیت پارسی یافته و در سن ۱۲ سالگی برای چند سال به نزد پدر بزرگش یعنی شاه ماد رفته و در آن جا با روش زندگی و جنگ مادی آشنایی پیدا کرده است. سپس به پارس برگشته و تربیت پارسی خود را به اتمام رسانده است. گزنفون می گوید که کوروش موافق با حکایات و آوازهایی که هنوز در نزد پارسی ها محفوظ است، خیلی شکیل و خوش خلق و به قدری طالب معرفت و نام بود که همه گونه زحمات و مشقات را تحمل می کرد تا شایان تمجید باشد. افسانهٔ ماندانا. در بسیاری از افسانه هایی که دربارهٔ تولد کوروش نقل شد
، به جز نوشته های کتزیاس، دیگر نویسندگان، ماندانا دختر آستیاگ را مادر کوروش دانسته اند، در حالی که به سادگی می توان به این نتیجه رسید که چنین چیزی محال است. البته برای رسیدن به این مقصود باید اندکی به تاریخ ماد بازگردیم: هووخشتره، شاه ماد پس از اتحاد با بابلی ها در سال ۶۱۲ قبل از میلاد، نینوا پایتخت آشور را فتح کرد. وی در سال ۵۸۵ قبل از میلاد نیز همچنان فرمانروا بود و در این زمان با الیاتس شاه لودیه و پدر کرزوس در غرب آسیای صغیر در حال جنگ بود. هرودوت می نویسد که در حین جنگ، «روز ناگهان تبدیل به شب شد». دو طرف جنگ، وحشت زده از کسوف، بی درنگ تصمیم به صلح گرفتند. دانش اخترشناسی تاریخ دقیق این واقعه را روز ۲۸ ماه مه سال ۵۸۵ پیش از میلادی تعیین می کند. هووخشتره ۴۰ سال بر ماد فرمانروایی کرد که ۲۸ سال آن را زیر فرمانروایی سکاهای کیمری گذراند؛ بنابراین آستیاگ، پسر هووخشتره، احتمالاً در ۵۸۴ پیش از میلاد جانشین پدر شده است زیرا هرودوت ۳۵ سال فرمانروایی را به آستیاگ نسبت می دهد و می دانیم که او در سال ۵۵۰ پیش از میلاد از کوروش شکست خورد. به هر روی، آستیاگ به هنگام به تخت نشینی مردی میانسال بوده است و به این ترتیب می تو
انسته در حدود سال ۵۸۵ دختری دم بخت داشته باشد و اگر فرض کنیم که خواب های نگران کننده اش را درست در آغاز پادشاهی اش دیده باشد، ماندانا می توانسته پسری که گفته می شود کوروش است -اگر خیلی زود در نظر بگیریم- در سال ۵۸۳ پیش از میلاد به دنیا آورده باشد. اما در این هنگام کوروش تاریخی ۱۷ ساله بوده است زیرا در ۶۰۱ پیش از میلاد چشم به جهان گشوده بود. این نکته را علاوه بر نوشته های دینون و یوستین، کتاب دانیال نیز به صراحت بیان می کند و می نویسد که کوروش، فاتح بابل به هنگام پیروزی در نبرد بابل [۵۳۹ پیش از میلاد] ۶۲ ساله بوده است. احتمالاً رواج این روایت ریشه های سیاسی داشته است و هدفش این بوده که از بنیان گذار شاهنشاهی هخامنشی، مردی نیمه مادی بسازد تا مادها را با فرمانروایی پارس ها آشتی دهد.
بخش مرکزی شهرستان پلدشت یکی از بخش های تابعه شهرستان پلدشت در استان آذربایجان غربی است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این بخش برابر با ۲۸٬۳۷۷ نفر (۷٬۷۴۱ خانوار) بوده است. تقسیمات کشوری. دهستان های بخش مرکزی شهر: پلدشت
بخش ارس یکی از بخش های تابعه شهرستان پلدشت در استان آذربایجان غربی است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این بخش برابر با ۱۳٬۷۹۳ نفر (۳٬۷۹۶ خانوار) بوده است. تقسیمات کشوری. دهستان های بخش مرکزی شهر: نازک علیا
بسکتبال ناشنوایان رشته ای ورزشی ویژه افراد ناشنوا است که در آن از زبان اشاره برای ارتباط برقرار کردن بین بازیکنان و مربیان و داوران استفاده می شود. این ورزش برای نخستین بار توسط تیم های بسکتبال ناشنوایان استرالیا ، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا رسمیت یافت. فدراسیون بین المللی بسکتبال ناشنوایان (دی.آی.بی.اف) ارگانی جهانی وابسته به فدراسیون بین المللی بسکتبال (فیبا) و کنفدراسیون المپیک ناشنوایان می باشد که در فبریه سال ۲۰۰۳ تشکیل شد و مسئولیت های مربوط به این رشته را برعهده دارد.
بخش مرکزی شهرستان شوط یکی از بخش های شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی کشور ایران است. مردم بخش مرکزی شوط شیعه هستند. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این بخش برابر با ۴۳٬۵۳۶ نفر (۱۲٬۱۶۹ خانوار) بوده است. تقسیمات کشوری. دهستان های بخش مرکزی:
بخش قره قویون شهرستان شوط یکی از بخش های شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی در کشور ایران است. مردم قره قویون شیعه هستند جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این بخش برابر با ۱۲٬۱۴۶ نفر (۳٬۵۸۷ خانوار) بوده است. تقسیمات کشوری. دهستان های بخش قره قویون:
شهر مرگنلر مرکز بخش قره قویون شهرستان شوط در استان آذربایجان غربی در کشور ایران است. این شهر دومین شهر شهرستان شوط است. این شهر بر اساس مصوبه هیئت دولت با تجمیع روستاهای مرگن عزیزآباد ،مرگن وسط، مرگن قدیم ،مرگن اسماعیل کندی در آذرماه سال ۱۳۸۶ از روستا به شهر ارتقا یافت و بزرگراه بازرگان-تبریز از وسط این شهر عبور می کند. این شهر به دلیل قرار گرفتن در دروازه منطقه آزاد تجاری-صنعتی ماکو و مجاورت فرودگاه منطقه آزاد تجاری-صنعتی ماکو از موقعیت بسیار مهم اقتصادی و ارتباطی برخوردار است. این شهر در ۲۵ کیلومتری جنوب شرق شوط واقع شده است. شهر مرگنلر به تازگی در منطقه آزاد ماکو با نام شهر قصاب ها معروف شده و اکثر مردم ماکو شهرستان های پلدشت و شوط و قره ضیاالدین و حتی رانندگان تریلرهای کشور ترکیه هنگام تردد از این شهر اقدام به خرید گوشت میکنند اکثر قصاب های این شهر به کشتار گوسفند اقدام میکنند تیم فوتبال مورد علاقه مردم این شهر در لیگ خلیج فارس ایران تیم بزرگ #تراکتور است و هوادار سر سخت این تیم ایرانی هستند مردم. زبان. زبان رایج در این شهر ترکی آذربایجانی است دین و مذهب. دین مردم این شهر اسلام و از اهل تشیع تشکیل شده است
. پیشینه. ساکنین این شهر از بازماندگان طایفهٔ قره قویانلوها می باشند. قره قویان در زبان ترکی به معنی کسانی است که کلاه سیاه بر سر می گذارند و اهل تشیع هستند و در فرهنگ ایران هم در حال حاضر روحانیونی که سید هستند عمامه سیاه بر سر می گذارند. طایفه دیگری که کلاه سفید بر سر می گذاشتند به آق قویانلوها معروف بودند که اشتباهاً نام آنها آق قویونلو (مالکان گوسفند سفید) ترجمه شده است که عموماً سنی مذهب بوده اند. مورخین و مترجمینی که با ترکی و فرهنگ این مردم ناآشنا بوده اند اشتباهاً نام این طایفه را به جای قره قویانلوها (کسانی که کلاه سیاه بر سر می گذارند) به قره قویونلوها (مالکان گوسفند سیاه) ترجمه کرده اند. نام طایفه قزلباش ها هم به خاطر کلاه سرخی بوده که به سر می گذاشتند. مرگنلر از تاریخ و سابقه طولانی برخوردار است به طوری که یکی از کلیساهای ارمنیان بنام کلیسای گئورگ مقدس در قرن های ۱۶ و ۱۷ میلادی در مرگن ساخته شده بوده ولی سپس ویران شده و از بین رفته و فقط در کتاب های تاریخی ارمنی به آن اشاره شده است. کلیساهای دیگری به همین نام در روستای هفتوان سلماس و روستای گردآباد ارومیه ساخته شده اند که هنوز هم دایر می باشند.
شجره نامه صفویان به تبارشناسی دودمان صفوی می پردازد. این دودمان در جریان ایران صفوی به مدت دو قرن بر ایران حکمرانی کرد. عالم آرا. در کتاب عالم آرای عباسی شجره نامه شاه عباس یکم اینگونه آمده است: «ابوالمظفر شاه عباس بن سلطان محمد پادشاه بن شاه طهماسب بن شاه اسماعیل بن سلطان حیدر بن سلطان جنید بن سلطان ابراهیم، معروف به شیخ شاه بن سلطان صدرالدین موسى بن شیخ صفی الدین اسحاق بن امین الدین جبرائیل بن صالح بن قطب الدین بن صلاح الدین رشید بن محمد حافظ بن عوض القواص بن فیروزشاه بن محمد بن صراف بن محمد بن حسن بن محمد بن ابراهیم بن جعفر بن محمد بن اسماعیل بن محمد بن احمد العرابی بن ابو محمد القاسم بن ابوالقاسم حمزه بن امام ابو ابراهیم موسی کاظم بن امام جعفر صادق بن امام محمد باقر بن امام علی زین العابدین بن امام ابو عبدالله حسین بن امام امیرالمؤمنین، شیر پیروز خدا، علی بن ابی طالب.» نسب. "صفوةالصفا" قدیمی ترین اثری است که از تبارشناسی صفویان در دست است که در سال ۱۳۵۰ میلادی توسط ابن بزاز اردبیلی از شاگردان شیخ صدرالدین موسی پسر شیخ صفی الدین اردبیلی نوشته شده است. طبق گفته ابن بزاز نسب شیخ صفی الدین به علی بن ابی طالب
چهارمین خلیفه مسلمانان می رسد. به گمان برخی مورخان معاصر همچون راجر سیوری، این بعدها بود که شاهان صفوی ادعا کردند که سید بوده و از نسل پیامبر اسلام هستند. در "سلسلةالنسب الصفویه " که در زمان شاه سلیمان یکم تهیه شد، نسل پدری صفویان از شیخ صفی الدین به قرار زیر است: «شیخ صفی الدین ابوالفتح اسحق بن شیخ امین الدین جبرائیل بن قطب الدین بن صالح ابن محمد الحافظ بن عوض بن فیروزشاه زرین کلاه بن محمد ابن شرفشاه ابن محمد ابن حسن بن سید محمد ابن ابراهیم بن سید جعفر بن سید محمد بن سید اسمعیل بن سید محمد بن سید احمد اعرابی بن سید قاسم بن سید ابوالقاسم حمزه بن موسی الکاظم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن زین العابدین بن حسین بن علی بن ابی طالب». نواده شیخ صفی، شیخ جنید با خدیجه بیگم خواهر اوزون حسن و دختر علی بیگ ازدواج کرد. حیدر پسر جنید، با دسپینا خاتون دختر اوزون حسن از همسر او تئودورا دختر ژان چهارم ترابوزان ازدواج کرد. نسل مادری شاه اسماعیل یکم، بنیان گذار دولت صفوی به این شرح است: حلیمه بیگم دختر اوزون حسن پسر علی بیگ پسر قره عثمان از همسرش که دختر آلکسیوس سوم بود و خود عثمان پسر ماریا دختر باسیل پادشاه ترابوزان بود.
امپراتریس گو-ساکوراماچی با نام کامل "گو-ساکوراماچی تنو" ۱۱۷مین امپراتور ژاپن و در دوره های امپراتوری ژاپن وی ۸مین و آخرین امپراتریسِ فرمانروای ژاپن است. زندگی. گو-ساکوراماچی در ۲۳ سپتامبر ۱۷۴۰ با نام توشیکو (智子, Toshiko) به دنیا آمد. وی دومین دختر امپراتور ساکوراماچی بود و امپراتور موموزونو برادر کوچکترش بود. خواهر بزرگتر او در جوانی درگذشت و در پی کناره گیری برادر کوچکش از امپراتوری با فرمان ویژه امپراتور موموزونو، خواهر بزرگترش توشیکو با نام گو-ساکوراماچی به امپراتوری رسید. در این زمان پسر برادرش با نام هیده هیتو (Hidehito) تنها ۵ سال داشت. بعدها هیده هیتو با نام گو-موموزونو (Go-Momozono) به امپراتوری می رسد. از حکومت آخرین امپراتریس به نام میشو (明正天皇, Meishō Tennō) در ژاپن تا امپراتوری گو-ساکورا ماچی در ۱۵ سپتامبر ۱۷۶۲ مدت زمان ۱۱۹ سال فاصله زمانی وجود داشت. در ۲۳ می ۱۷۷۱ پس از نزدیک ۸ سال و ۴ ماه امپراتوری بر ژاپن، قدرت را بر اساس رسم سنتی خانواده سلطنتی به برادر زاده اش گو-موموزونو (後桃園天皇) واگذار کرد. حکومت گو-موزومونو در ۱۶ دسامبر ۱۷۷۹ با مرگ وی به پایان رسید و مشاوران بلندپایه، موروهیتو (師仁) فرزند ششم
شاهزاده کان این-نو-میا سوکه هیتو (閑院宮典仁) را که از حمایت مشاور اعظم کانپاکو (Kampaku) برخوردار بود را به عنوان فرزند خوانده امپراتور درگذشته معرفی کرده و بدین ترتیب موروهیتو با نام امپراتور کوکاکو (光格天皇) به امپراتوری رسید. و گو-ساکوراماچی از این پس نگهبان امپراتور جوان شد. او کتابی با عنوان "کینچو-ننجو نو کوتو" (禁中年中の事)به معنی سوژه های سال های امپراتوری از خود برجای گذاشته که شامل اشعار و روزانه نگاری وی است. ساکوراماچی در سال ۱۸۱۳ در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
سای یک سلاح سرد ژاپنی است. این اسلحه بیشتر در جزیره اوکیناوا استفاده می شد. تاریخچه. پیش از آنکه این اسلحه با نام سای به اوکیناوا وارد شود در کشورهای دیگری مانند اندونزی، هند، مالزی، ویتنام، چین، و تایلند بکار می رفته در اندونزی چنین سلاحی را چابانگ (chabang) می نامیدند که خود نوع پیشرفته سلاحی است که در هند با نام تریشولا شناخته می شود. گمان می رود که این اسلحه از ریشه وسیله ای مانند چنگک کشاورزی باشد که کشاورزان از آن استفاده می کردند. این اسلحه با نام سای در اصل در جزیره اوکیناوای کشور ژاپن استفاده می شد. پلیس محلی اوکیناوا (Ufuchiku) در دوره فئودال ژاپن از وسیله ای مانند سای بهره می برد که بنام جیت یا جوت شناخته می شد و شباهت زیادی با اسلحه سای دارد. جیت در نوع پیشرفته با نام سای-جیت نیز شناخته می شود. این اسلحه توسط موتو چوهئی (Moto Chohei) یک شاهزاده اوکیناوایی در سال ۱۶۶۸ به صورت پیشرفته درآمد. کارکرد. این اسلحه به شکل یک نیزه کوتاه سه شاخه است و معمولاً سای به صورت جفت کاربرد دارد. گاهی سومین سای هم می تواند وجود داشته باشد که به عنوان جایگزین یا کاربرد پرتابی آن حمل می شود. این باور وجود دارد که کشاو
رزان اوکیناوایی از سای برای مقابله با کاتانا یا شکستن آن استفاده می کردند. اما در واقع این سلاح برای مبارزه با سامورایی ها و جنگ افزارها ی آنان ساخته نشده. گفته می شود که سای مانند بیشتر سلاح های کشاورزان به صورت تصادفی به وجود آمده و کم کم در سبک های رزمی (Kobudo) اوکیناوا آموزش داده شده و سپس به هنر رزمی ژاپنی کاراته وارد شد. در هنرهای رزمی ژاپن با سلاحی به نام «مانجی سای» نیر کار می کنند که این سلاح به شکل صلیب شکسته است.مشابه سلاح سای در هنر های رزمی هندی و چینی نیز فراوان است. قطعات. سای شامل ۶ قسمت اصلی زیر است: در رسانه ها. لاکپشت های نینجا یک کمیک آمریکایی است که در آن سلاح سای در دست یکی از چهار شخصیت اصلی قرار دارد. در این کمیک شخصیت رافائل در مبارزات خود از سلاح سای استفاده می کند. کاتای سای. گمان می رود که کاتای سای زمان زیادی است که وجود دارد و از نسلی به نسل دیگر منتقل می شده و بسیار بیشتر از کاتاهای کنونی (با سای) بوده است و با گذشت زمان استادان بزرگ هنرهای رزمی ژاپن بیشتر این کاتاها و حرکات را حذف کردند. علت حذف آن ها سختی بیش از حد یادگیری و تأثیر کم آن ها در مبارزات واقعی بوده. جستارهای وابس
ته. کاتانا سانچیکو لانچیکو ریکما