Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ناودیس به چاله یا طاق وارونه در یک چین خوردگی در طبقات سنگی گفته می شود و به معنی شیب به طرف یکدیگر است. ناودیس که واژه ای فارسی است برای فهم بیشتر به کلمهٔ ناو یا کف کشتی و ناو اشاره می کند و برای ساده فهمیدن آن دره ها و گودرفتگی های طولی را می توان نوعی ناودیس بیان کرد، چینی است که به طرف بالا مقعر است. به عبارت دیگر در ناودیس های ساده شیب دو پهلو به طرف یکدیگر می باشد. پهلوهای چین های ناودیس ممکن است در یک طرف شیب داشته، یا به صورت افقی، یا به طور عمود باشند. هر چند این تعریف عموماً صادق است ولی مواردی نیز وجود دارد که این تعریف پاسخگو نیست، به همین جهت ناودیس را به عنوان چینی که سنگهای جوانتر در مرکز آن قرار دارند، تعریف می کنند. ناودیس و طاقدیس متضاد یکدیگر در چین خوردگی ها اند. وجه تسمیه. ناودیس از لغت یونانی Syncline گرفته شده است. انواع ناودیس. به طور کلی همان طوری که در تعریف ناودیس ذکر شد، چینی که سنگ های جوان در مرکز آن قرار دارند، ناودیس نام دارد. با این وصف ناودیس ها را می توان از نظر شکل به انواع زیر تقسیم کرد که در این تقسیم بندی در تمامی موارد لایه ها از اطراف به سمت مرکز چین جوان تر می شوند.
این ناودیس ها، ناودیس های منفرد هستند. ناودیس مرکب. چین ها به تنهایی یافت نمی شوند و معمولاً هر چین به یک سیستم چین تعلق دارد که خود از چین های زیادی تشکیل شده و کمربند چین ها را تشکیل می دهد. ناودیس مرکب یا (Synclinovium)، ناودیس بزرگی است که از چین های کوچک تر تشکیل شده باشد. در اغلب این ناودیس ها، در روی چین اصلی، چین های فرعی و کوچکتری نیز وجود دارد که این چین های فرعی نیز به نوبه خود دارای چین های فرعی کوچکتر می باشند. ناودیس پلانج دار. ناودیس ها، مانند دیگر ساختارهای زمین شناسی باید در سه جهت فضایی مورد مطالعه قرار می گیرند، برای بررسی ناودیس در حالت سه بعدی بایستی محور ناودیس را نیز به مشخصات پیشین اضافه کنیم. محور ناودیس در بعضی مواقع به صورت افقی است، در بعضی دیگر مایل و در بعضی دیگر به صورت قائم می باشد، وقتی گوییم ناودیسی پلانج دار است. محور ناودیس نسبت به افق یک زاویه ای را تشکیل می دهد که این زاویه از ۰ تا ۹۰ درجه در تغییر است. اگر ناودیسی دارای پلانج باشد، از روی نقشه زمین شناسی به صورت V شکل دیده می شود که در این حالت جهت پلانج یا جهتی که محور ناودیس به آن سمت شیب دارد، در جهت مخالف نوک V می با
نقاط مبنا یا علامت مرجع یا بنچ مارک که نشان ترازیابی نیز نامیده می شود، علامت مرجع جهت تعیین ارتفاعات در روی زمین در علم نقشه برداری است. یک بنچ مارک با ارتفاع معین در سنگ، بتون، یا دیگر مواد بادوام کنده شده یا نصب می گردد و در تعیین ارتفاعات مورد استفاده قرار می گیرد.
یخ زایی به جدایی یک کوه یخ از جبهه یخچالی زمانی که یخچال به دریا می رسد گفته می شود یا جدایی قسمتی از یک یخ کوه زمانی که در آب شناور است.
قبایل شنگانی یا تسونگا گروهی از مردم شرق و جنوب شرقی آفریقا هستند. شمار ایشان بیش از چهار میلیون نفر می باشد. همچنین گروهی از مردم شنگانی در دوره صفویه توسط پرتغالی ها به خلیج فارس آورده شده و پس از ورود به خاک ایران در منطقه بخش لاشار در نیک شهر ساکن شده اند. شنگانی های ایران اگرچه امروزه تقریباً زبان شنگانی را فراموش کرده اند اما آداب و سنن شنگانی خود را حفظ نموده و همچنان خود را شنگانی معرفی می کنند.
زبان شنگانی یا زبان تسونگا از زبان های بانتو و از خانواده زبان های نیجر-کنگو رایج در جنوب شرق آفریقاست که قریب به چهار میلیون گویشور دارد. این زبان زبان بومی قبایل تسونگا است که تنها در آفریقایی جنوبی از مقام زبان رسمی برخوردار است. زبان شنگانی به خطی برگرفته از الفبای لاتین نوشته می شود. این زبان گویش های متفاوتی را در زیمبابوه و در ماپوتو و اینهامبانه دارد. همچنین رابطه این زبان و زبان زولو در حد روابط دو گویش است.
در تورفان، اویغورها به مکان های تولید کشمش چونچه گویند. درون این بناها تاریک است و دیواره هاشان پر است از سوراخ های ورود باد جهت سرعت بخشیدن به خشک شدن انگورها. نیاز به باد، سبب رواج ساختشان بر بلندی ها و جاهای بادگیر شده. این بناها برای بازدیدکنندگان تورفان بسیار جذابند. جهانگرد قرن نوزدهمی روس گئورگی گروم گرژیمایلو درباره تورفان می نویسد: تورفان به خاطر کشمش هایش بسیار معروف است، کشمش هایی که بهترین اند در جهان. آن های در خشک هانه هایی بسیار ویژه خشک می شوند. فرایند خشک شدن چهل روز به طول می انجامد. انگورهایی که در خشک خانه ها خشک شده اند به طور معمول سبز یا زردند سبب اش خشک شدن در سایه است که انگورهایی که خشک شدن در آفتاب انگورها را سیاه می کند. تولید سالانه کشمش چین در ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ توسط کارشناسان بین المللی ۱۵۵۰۰۰ تن براورد شد (بیشترین در دنیا) که ۷۵ درصد آن از سهم تورفان بود.
خرزهره هندی درختی نام یک سرده از گیاهان گلدار است. درختی همیشه سبز با گل های درخشان است. کاشت آن در مناطق مسکونی در بین مردم بسیار محبوب است. بیشتر در بوتان، چین، هند، سری لانکا و تایلند یافت می شود. گل های این درخت به رنگ قرمز، صورتی و سفید هستند. خرزهره هندی درختی گل ملی کشور نپال به شمار می آید.
بین المللی سازی و محلی سازی به روندی گفته می شود؛که در طی آن نرم افزارهای رایانه ای تغییر و گسترش داده می شوند، تا به زبان های مختلف انسانی و در کشورهای مختلف قابل استفاده شوند. به روند توسعه دادنِ نرم افزارها با این هدف «بین المللی سازی»، و به روند ترجمهٔ پیغام ها و افزودن بخش های خاص محل ها یا زبان های مختلف، «محلی سازی» می گویند. بعضی از شرکت ها و مؤلفین، از اصطلاح سوم «جهانی سازی» نرم افزار نیز استفاده می کنند؛ که گاهی ترکیب بین المللی سازی و محلی سازی است، و گاهی شامل روندهای بیشتری است که ممکن است استراتژی های مدیریتی و بازاریابی را نیز در بر بگیرد. نام انگلیسی این دو اصطلاح، internationalization و localization، طولانی است و برای بعضی املای دشواری دارد. در نتیجه، معمولاً بین المللی سازی را به i18n و محلی سازی را به L10n مخفف می کنند. بین المللی سازی و محلی سازی در ایران. در ایران، سنتی به قدمت چندین دهه در صنعت نرم افزار وجود دارد که نسخهٔ ساده شدهٔ بین المللی سازی و محلی سازی امروزی است. این روند که فارسی سازی نام گرفته است به شیوه های مختلف انجام می شد. مهمترین ویژگی مشترک این شیوه ها این بود که معمول
اً پشتیبانی نرم افزار اصلی از زبان های دیگر محدودتر می شد. مثلاً، فارسی سازان نسخهٔ عربی یک نرم افزار حروفچینی را طوری تغییر می دادند که حرف ة (ت گرد) با هٔ (ه با همزه) جایگزین شود. در نتیجه، چاپ عباراتی مثل «خانهٔ بزرگ» ممکن می شد، ولی دیگر نمی شد عبارت های عربی، یا حتی عبارت های نامعمول فارسی مثل «دائرةالمعارف» یا «بقیةالله» را چاپ کرد. در مقابل، در شیوهٔ استاندارد امروزی بین المللی سازی نرم افزارها، پشتیبانی زبان های دیگر معمولاً قربانی زبان جدید نمی شود. در دهه های ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ شمسی، پس از پشتیبانی بسیاری از نرم افزارهای بین المللی از استاندارد یونی کد (و حتی ترجمهٔ پیغام های بعضی از این نرم افزارها به زبان فارسی)، نیاز به صنعت فارسی سازی کمتر شد و نرم افزارهای فارسی امروزه عمدتاً یا ،از ابتدا برای نیازهای زبان فارسی و ایران نوشته می شوند، یا به دست تولیدکنندگان اصلی، بین المللی سازی شده و سپس به دست داوطلبان یا مترجمان قراردادی، محلی سازی می شوند.
آموزش اسپارتی به سبک تربیت کودکان در اسپارت در تاریخ باستان و تا سال ۳۷۱ پیش از میلاد اشاره دارد. اهالی اسپارت بر این اعتقاد بودند که کودکان تنها متعلق به والدین نیستند بلکه سرمایهٔ کشور هستند و به همهٔ شهروندان تعلق دارند به همین سبب حق تربیت کودک بجای والدین برعهدهٔ جامعه است. بعد از تولد، کودک نوزاد به نزد انجمن ویژه ای برده می شد و بزرگ اسپارت ها در این انجمن نوزاد را از نظر سلامتی بررسی می کرد و تنها در صورت تأیید قدرت و سلامت نوزاد اجازهٔ پرورش صادر می شد. کودکانی که مورد تأیید نبودند در کوه تایگتوس به دور انداخته می شدند. کودکان پسر از سن ۷ سالگی از والدین جدا شده و در اختیار گروه تربیت قرار می گرفتند. هدف اصلی این گروه تربیتی بیش از هر چیز دادن تمرین های نظامی و جنگی و پرورش سربازان ورزیده بود. در طی مدت تعلیم کودکان همواره به طور برهنه زندگی می کردند. سیستم پرورشی به طور کامل کودکان را تحت نظر داشت و در صورت تخلف از اجرای اوامر یا انجام ندادن وظایف، کودک به شدت تنبیه بدنی می شد. در این زمان در شهرهای دیگر یونان احترام به آزادی فرد و اصل عدم مداخله معمول بود ولی در اسپارت تا هنگام بلوغ شخصیت فرد بر اس
اس خواست جامعه شکل داده می شد و خواست گروه بر خواست فرد مقدم بود. در اسپارت فرد باید به عنوان یک جزء از گروه زندگی می کرد. کودک مجاز به خوردن غذایی که به دست می آورد به صورت فردی نبود و موظف بود که مواد خوراکی را به محل گروه آورده و به همراه دیگران بخورد. از نظر تغذیه مقدار غذای داده شده به حدی نبود که کودک سیر شود و کودک همیشه در حالت نیمه گرسنه به سر می برد. اندام لاغر امتیاز بالاتری نسبت به اندام چاق داشت. به همین سبب در مجالسی که کودکان نیز شرکت داده می شدند، دزدی غذا از بالغین رایج بود و مربیان به این نوع دزدی به چشم یکی از روش های یادگیری هجوم به افراد غافل نگاه می کردند. در مورد دختران بیشترین نکته ای که به آن توجه می شد پرورش زنان سالم به منظور زایمان سرباز سالم بود. ارتباط با همجنسگرای. منشا به وجود آمدن همجنس گرایی به شیوهٔ یونانی، نظامیان اسپارتی و کرت دانسته می شود. در آموزش و پرورش اسپارتی کودک از سن ۷ سالگی تا سن ۳۰ سالگی جدا از خانواده و در خوابگاه مخصوصی به همراه دیگر پسران به صورت گروهی و برهنه به سر می برد و همجنسگرایی می کردند. حتی هنگام ضیافت ها و غذاخوردن هم تنها پسران شرکت داشتند. این ام
ر به این سبب بود که سربازان در هنگام جنگ به علت پیوندهای قوی ای که در طول زمان به وجود آمده بود، به خوبی بتوانند همرزمان خود را حمایت کنند. به نظر می رسد گسترش چنین طرز تفکری موجب شد که نخست در اسپارت و سپس در یونان، سربازان تشویق به همجنس گرایی شوند. بارزترین نمونه رواج همجنس گرایی را می توان در سپاه مقدس تبس دید. این سپاه به طور کلی با الهام از سپاه لئونیداس شکل گرفته بود و از ۳۰۰ نفر که به صورت زوج زوج همجنس گرا بودند، تشکیل شده بود. تبس توانست با کمک همین سپاه در ۳۷۱ پیش از میلاد در جنگ لوکترا بر اسپارت پیروز شود.
محمد راسخ (زاده ۱۳۴۲ در تهران)، حقوق دان و پژوهشگر ایرانی و استاد گروه حقوق عمومی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و عضو پژوهشگاه علمی ابن سینا است. او در سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۹۶ به عنوان پژوهشگر نمونه دانشگاه شهید بهشتی شناخته شد. همچنین کتاب "تاریخ تئوری های حقوقی اسلامی" با ترجمهٔ وی برنده جایزهٔ کتاب فصل در سال ۱۳۸۷ شد. او تحصیلات حوزوی نیز دارد ، با پرداختن به فلسفه حقوق، حقوق عمومی و مباحث میان رشته ای حقوق و اخلاق و فلسفه، تأثیری مهم بر رشته حقوق در ایران گذاشته و آثار مهم و ماندگاری در ادبیات حقوقی ایران تألیف و ترجمه کرده است. از جمله این آثار می توان ترجمهٔ کتاب تاریخ مختصر تئوری حقوقی در غرب را نام برد و تألیف کتبی مانند «بنیاد نظری اصلاح نظام قانونگذاری» و «سلول بنیادی: حقوق و اخلاق» را نام برد. وی هم اکنون عضو هیات تحریریه فصلنامه علمی تخصصی دانشنامه های حقوقی نیز است. زندگی. محمد راسخ در رشته حقوق ،کارشناسی خود را از دانشگاه تهران گرفت و حدود ده سال به طور منظم در مدارس علمیه و جلسات حوزوی در تهران تا مقطع سطح دروس علوم اسلامی مانند زبان عربی، منطق، فقه، اصول، تاریخ، تفسیر، کلام و فلسفه خواند. سپس در
رشتهٔ حقوق و اقتصاد، و فلسفه حقوق در دانشگاه لندن تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد و دکترای خود را در رشته حقوق و فلسفه از دانشگاه منچستر گرفت. راسخ در سال ۱۳۷۷ عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی شد و هم اکنون استاد گروه حقوق عمومی این دانشگاه و عضو پژوهشگاه علمی ابن سینا است. در سال ۱۳۸۹ و ۱۳۹۶ محمد راسخ به عنوان پژوهشگر نمونهٔ دانشگاه شهید بهشتی شناخته شد. همچنین کتاب "تاریخ تئوری های حقوقی اسلامی" نوشتهٔ وائل بن حلاق با ترجمهٔ وی برنده جایزهٔ کتاب فصل در سال ۱۳۸۷ شد.
گل مبارک کوهی بوته زینتی است همیشه سبز پیجنده و رونده و دائمی و زبر دارای رشد گسترده و افتاده بر خاک است. با برگ های چرم مانند با بریدگی های عمیق که در سطح زیرین خاکستری رنگ است. گل های کوچک و فنجان شکل هستند و از اواسط بهار ظاهر می شوند. این گیاه پوشش مناسبی برای پوشاندن سطح باغ های سنگی یا صخره ای است. تکثیر و ازدیاد از طریق کاشت بذر نو و تازه در بهار در عمق کم یا از راه کاشت قلمه در اواسط تابستان یا خوابانیدن شاخه های رونده در بهار یا اوائل تابستان است. گل مبارک کوهی گل ملی کشور ایسلند است.
بیلی کراداپ بازیگر آمریکایی زاده ۸ ژوئیه ۱۹۶۸ است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم مأموریت غیرممکن ۳ اشاره کرد.
ادی مارسن (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۶۸) بازیگر انگلیسی است. از فیلم های معروف او می توان به فیلم های "مأموریت غیرممکن ۳"، "اسب کارزار"، "جنایت و مکافات"، "بلوند اتمی"، "محاکمه خدا"، "بیوولف و گرندل"، "رودخانه"، "افسانه های واهی"، "کتاب جنگل"، "هابز و شاو"، "میمون شاه"، "پیمانکار"، "ناپدید شدن آلیس کرید"، "بهترین آن ها"، "هنرمند درجه یک،" "جیب خدا"، بهترین مردان، ری داناوان،"استثنا" و وسپر اشاره کرد.
بداغ ژاپنی، هفت کول ژاپنی، گلوله برفی ژاپنی در کشورهای آسیا مانند چین، کره، ژاپن و تایوان یافت می شود. درختچه ای زینتی با برگ های تخم مرغی شکل و پیچ دار و گل های سفید به صورت گل آذین پهن و شبیه برف است. شاخه ها در طبقات پشته ای و انباشته بر روی هم هستند و حالت ردیفی دارند. برگ ها در تابستان به رنگ سبز درخشان و در پاییز به رنگ زرد تا ارغوانی قرمز تغییر رنگ می دهند.
دوماهنامه طب جنوب قدمت انتشار اولین شماره از مجله طب جنوب به سال ۱۳۷۶ برمی گردد. دامنه مقالات این مجله در شاخه های گوناگون علوم پزشکی در گستره علوم پایه، بالینی و حوزه سلامت بویژه در منطقه جنوب کشور و شمال خلیج فارس و دریای عمان می پردازد. انجمن تحریریهٔ مجله، متخصص در تمام زمینه های علوم پایه و بالینی پزشکی از سراسر جهان است. با این حال مخاطبان ما، شامل تمامی همکاران شاخه پزشکی و پیراپزشکی در سراسر جهان هستند. ماهیانه در حدود ۴۰ مقاله به صورت آنلاین برای مجله ارسال می شود که بعد از داوری تخصصی، مقالات مناسب پذیرفته شده و در نوبت چاپ قرار می گیرد. مجله «طب جنوب» به صورت دو ماهنامه به زبان فارسی و چکیده مقالات آن به هر دو زبان فارسی و انگلیسی نمایه می شود. متن کامل مقالات به صورت رایگان در وب سایت مجله (ismj.bpums.ac.ir) در دسترس عموم قرار دارد. گستره انتشار. مقالات این نشریه علاوه بر انتشار در وبگاه رسمی طب جنوب، در Ebsco, DOAJ, google scholar,سامانه دانش گستر برکت و پایگاه اطلاعات علمی و پایگاه استنادی علوم جهان اسلام و بانک اطلاعات نشریات کشور و پرتال اطلاعات پژوهشی کشور نیز منتشر می گردد. اهداف. مجله طب جن
وب نشریه ای دارای رتبه علمی- پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر است که هدف از انتشار آن ارائه نظریه ها، نتایج پژوهش ها و دستاوردهای علمی در زمینه علوم پایه، بالینی و سلامت و ارتقا دانش موجود می باشد که به دنبال آن ارتقای سطح کیفی آموزش و پژوهش، تبادل و توسعه آموخته ها و تجربیات تازه علمی و آشنا کردن دانش آموختگان با آخرین یافته های علمی را دربردارد. مجله به صورت دوماهنامه و به زبان فارسی با خلاصه انگلیسی در منتشر می شود که با هدف ارتقای سطح دانش پژوهشگران در حیطه علوم پایه و بالینی و برقراری ارتباط سازنده بین محققین این حوزه، از طریق انتشار دستاوردهای علمی ایشان، به صورت الکترونیک ارائه می گردد. انتشار مقاله پژوهشی اصیل (Original Research Article)، مقاله مروری (Review Article)، مورد نگاری (Case Report)، مقالات کوتاه (Short Article)، نقد کتاب (Book Review) و نامه به سردبیر (Letter to Editor) در شاخه های گوناگون علوم پزشکی در گستره علوم پایه، بالینی و حوزه سلامت بویژه بیماری های شایع منطقه جنوب کشور و شمال خلیج فارس و دریای عمان که در هیچ مجله داخلی یا خارجی چاپ یا تحت بررسی نشده است، در حوزه عملکرد این مجله می با
شد. مشخصات. مجله علمی پژوهشی طب جنوب
جهان، روستایی در دهستان ساریگل بخش بام شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی ایران است. موقعیت جغرافیایی. روستای جهان یکی از روستاهای پلکانی و از مهم ترین روستاهای تاریخی ولایت ارغیان بوده که امروزه یکی از روستاهای شهرستان اسفراین محسوب می گردد این روستا نسبت به استان خراسان شمالی در قسمت جنوب شرقی واقع شده و در سمت شرق شهر اسفراین وغرب دهستان بام قرار گرفته است و محدود است از طرف شمال به کوه های شاه جهان وشیروان، طرف شرق به روستای زالی و بانی در و جنوب به روستای چهارمست و وازطرف غرب به پارک ساریگل؛ که زندگی انسان ها در این روستا و پیرامون آن حداقل به دوره هخامنشیان می رسدکه که بقایای آن را می توان در قزقلعه و آغول قلعه مشاهده کرد. تاریخچه. با توجه به تحقیقات باستان شناسی که در زمینه سکونت در این روستا انجام گرفته قدمت استقراردر این منطقه به حدود ۲۵۰۰ سال پیش برمی گردد که در آن زمان احتمالاً خانواده های از هخامنشیان در قلعه معروف به قزلرقلعه شاه جهان سکونت داشته اند. از زمان پیدایش این روستای جدید اطلاعات زیادی وجود ندارد و پیدایش آن را شاید بتوان به پس از تخریب و متروکه شدن روستای جهان قدیم نسبت داد.
طبق اسناد موجود نام تاریخی این روستا در گذشته قریه جهان نام داشته است که به دوره تیموری بر می گرد و آن زمانی است که حافظ ابرو در سال ۸۳۳ ه .ق از منطقه ارغیان گذر کرده برای جهان ارغیان ۱۲ قریه ذکر کرده که جهان یکی از این قرای به شمار می آمده است: «ولایت جهان و ارغیان: قریه روئین و توابع، قریه اردین، و توابع، قریه دستجرد و توابع، قریه کاریزدر، قریه بکر آباد، قریه نهامود، قریه جهان و توابع، قریه بان و توابع، قریه اسفنج و توابع، قریه خرق و توابع، قریه کرد، قریه سی و توابع، بیرون از این قری مزارع بسیار دارد.» زمین شناسی روستای جهان. روستای جهان در قسمت جنوبی ارتفاعات شاه جهان قرار گرفته است که از لحاظ تقسیمات زمین شناسی ایران جزئی از زون رسوبی کپه داغ می باشد. و در بین ارتفاعات بینالود، در شرق آن و آلاداغ در غرب آن قرار گرفته است. قسمت شمالی (روستای جهان) بیشتر کوهستانی و قسمت جنوبی بیشتر حالت دشت به خود می گیرد. توپوگرافی و ژئومورفولوژی. به طور کلی روستای جهان را می توان به دو قسمت تقسیم کرد: الف – زمین های دشتی: اگر چه در روستای جهان دشت به معنای واقعی کلمه وجود ندارد، اما با توجه به پستی و بلندی ناحیه یک بخش کم
ارتفاع و تقریباً هموار وجود دارد که می توان از آن به عنوان دشت نام برد: دشت نگرد: این دشت در بخش جنوبی روستا ودر پایکوه های شاه جهان گسترش یافته که دارای شیبی با جهت شمالی –جنوبی دارد. مهم ترین کشت در این دشت کشاورزی از نوع زراعی است. این دشت از آبرفتهای سیلابی و مخروطه افکنه های کال جهان تشکیل شده است. بافت تاریخی روستا. خانه های پلکانی روستا. روستای جهان یکی از روستاهای پلکانی شهرستان اسفراین و استان است که به گواه کارشناسان، از بالاترین پتانسیل گردشگری برخوردار است، اما گمنامی این روستا به واسطه معرفی نشدن، موجب شده است تا فعالیت های متمرکز برای ارتقای شرایط این روستا در امر گردشگری بسیار کم رنگ و کم اثر باشد. به طوری که این روستا به جز میزبانی گردشگری نامتمرکز حتی جز موارد نادر مورد بازدید جدی مسئولان قرار نگرفته است. خانه های پلکانی و در زیر آن آثار تاریخی و تونل های زیر زمینی با چشمه های جوشان و بافت های تاریخی و ساختار معماری خانه ها، آن را جزو منحصر به فردترین بافت های موجود در روستاهای کشور کرده است. کوچه ها و خانه های این روستا به طرز عجیبی هویت تاریخی خود را حفظ کرده اند. شاید اگر هر گردشگری فقط چ
ند قدم در این کوچه ها بردارد و چهره زنان و کودکان را کنار دیوارهای کاهگلی ببیند، زمان و تاریخ را فراموش کند. آبی، سبز، نارنجی و گاه قرمز عمده ترین رنگی است که در لباس زنان این روستا به چشم می خورد. آب های سطحی و زیرزمینی. رودخانه جهان. از شاخه های رودخانه کال ولایت می باشد از دامنه های جنوبی کوه یاتوبا ارتفاع ۳۱۰۲ متر از رشته کوه بینالود واقع در ۲۹ کیلومتری خاور شهر اسفراین سرچشمه می گیرد. از شمال به جنوب جریان می یابد. سپس از خروج از دامنه های جنوبی بینالود وارد اراضی روستای جهان می گردد. اراضی این روستا و روستای چهارمست را مشروب نموده و در جنوب باختری روستای اخیر وارد رودخانه کال ولایت می شود. طول این رودخانه ۲۴ کیلومتر بوده و در روستای جهان محل مناسبی برای احداث سد بر روی آن وجود دارد رودخانه جهان دارای آب دائم بوده ولی جریان دائمی آن به مصرف روستاهای مسیر رسیده و فاضلاب ان وارد رود ولایت می شود. قنات ها. قنات یخدان طول این قنات ۱۰۰۰ متر است و تعداد ۳۰ میله چاه دارد. عمق مادرچاه این قنات، ۱۲ متر و فاصلهٔ مظهر تا محل آن ۳۰۰۰ متر می باشد. دبی این قنات ۲۵ لیتر بر ثانیه است. تعداد مالکان این قنات ۱۰۰ نفر می با
شد و اراضی تحت کشت این قنات ۲۰ هکتار می باشد. محصولات روستا. از مهم ترین محصولات این روستا می توان به بادام، گردو، انگور، زردآلو، هلو اشاره کرد. مردمشناسی. مردم این روستا از نژاد ترک و تیره بغایری هستند. که در زمان حمله هولاکوخان به ایران از منطقه قراقوم ترکمنستان به این منطقه کوچ داده شدند و زبان آن ها ترکی است. معادن. در این روستا معادن که در حال استخراج باشد مشاهده نگردیده اما با توجه به شواهد به دست آمده از منطقه شرقی روستا تعدادی از معادن متروکه نیز در این منطقه وجود داشته که در گذشته های دور از آن ها به عنوان معدن گچ استخراج می شده است. به طور کلی از لحاظ معادن و منابع معدنی این منطقه بسیار فقیر و فاقد اندیس های معدنی می باشد. گچ، مهم ترین ماده معدنی موجود در منطقه است. ذخایر گچ به صورت نواری به ضخامت ۳ الی ۵ متر و طول بیش از ده کیلومتر با راستای شرقی-غربی راه جهان –بام-تارخه بیرون زدگی دارد. طبق اسناد و سفرنامه نویسان خارجی که در ۱۲۰ سال پیش از منطقه بازدید نمودند به استناد نوشته های ایشان یک معدن متروکه طلا در شمال کوه شاه جهان وجود دارد که قبلاً فعال بوده است. مشاغل. مشاغل عمده روستا شامل: زراعت، باغ
داری، دامداری و کارگری است. صنایع دستی. صنایع دستی بیانگر صنعت و هنر نیاکان و نمایشگر ذوق و هنر مردم هر دیار است. در روزگاران گذشته، صنایع دستی به عنوان پدیده ای تمام عیار در هر عهد حضور فعال داشته است. در ایامی که ماشین بوجود نیامده بود و حتی در دورانی که حضور آن به گستردگی امروز نبود صنایع دستی بود که حامی تمامی استعدادها و آفرینش های سازندگی بشر بود. به همین دلیل است که امروز با نگاه به صنایع دستی هر قوم و قبیله ای می توان دریافت آن قوم در چه مرحله ای از صنعتگری بوده و مدنیت آنها در چه سطحی بوده است. صنایع دستی، آن دسته از میراث فرهنگی است که با توجه به نیازهای بوم شناختی هر منطقه و با استفاده از وسایل موجود در آن دیار، توسط مردم خلاق به شکلی هنرمندانه ساخته و گاهی اوقات جنبه تخصصی پیدا کرده و مشاغل خاصی در این رابطه ایجاد شده است. صنایع دستی از دیر باز در این روستا رواج و رونق خاصی داشته که از مهم ترین آنها می توان به صنعت فرش بافی، گلیم بافی و سبد بافی با ساقه گندم و شاخه بید اشاره کرد. در گذشته انواع فرش و گلیم با متراژهای مختلف و طرح و نقشه های گوناگون در این روستا بافته می شد ولی متأسفانه به علت عدم ح
مایت ارگان های مرتبط از فرش بافان این صنعت از رونق افتاده است. جاذبه های گردشگری. بنای امامزاده حسین بن رضا و علی بن حسن. بنای امامزاده حسین بن رضا وعلی بن حسن در ۳ کیلومتری متری شمال روستای جهان از توابع بخش بام شهرستان بام و صفی آباد قرار گرفته است. این بنا در میان ارتفاعات شاه جهان در داخل دره معروف به قبرستان و در سمت چب رودخانه جهان ارغیان در میان باغها واقع شده است و در کنار آن دو چنار قرار دارد که به گفته مردم یکی از این چنارها به نام چنار سوخته معروف است ودر گذشته این چنار خیلی قطور و توخالی بوده است که به اعتقاد مردم این چنارها بر اثر برخورد ساعقه آتش گرفته و دوباره پاجوش های از کنار پایین آن رشد کرده است. داده های تاریخی مکتوب. این اثر از از زمان های دور محل تجمع مردم منطقه در مراسم های مذهبی و در ایام نوروز، روز سیزده بدر، عید سعید فطر و عید قربان بوده و زن و مرد، بزرگ و کوچک گرد هم می آیند و اوقات خود را در کنار این مزار مقدس می گذرانند. دربارهٔ نسب شناسی این امامزاده در منابع مکتوب متاخر اشارات کلی شده است؛ عبدالرفیع حقیقت در کتاب تاریخ و جغرافیا صفحه ۵۶ ذکرکرده است: که اسفراین ۴۵۱ روستا بوده است
، چنان چنگیز مغول آتش ظلمی برافروخت که مردمان آنجا و آبادی ها را بخاک سیاه کشاند و یکی از روستاهای فرازنده و آبادی های ارزنده اسفراین جهان است که در سابق این روستا اهمیت جهانی و شهرت آفاقی که داشته است اسم این سامان را جهان می گفتند و یکی از امتیازات آن همین بقعه مبارکه که امامزاده حسین بن رضا می باشد در این حرم مطهر و منور دو امامزاده مدفون است، امامزاده حسین و علی بن حسن. در یک کتاب خطی مزارات اسفراین در صفحه ۱۶ آن ذکر شده است: «امامزاده حسین بن رضا که نسب شریف ایشان با قراین و شواهد و مدارک به حضرت موسی بن جعفر علیه السلام می رسد و به علاوه نگاشته شده است زمانیکه امامزاده حسین بن رضا به دهستان جهان رسیدند، مشغول زراعتکاری گردید و دشمنان به معتصم عباسی خلیفه هشتم بن عباس خبر دادند و او، مردیکه به نام خواجه بود فرستاد و امامزاده حسین بن رضا را شهید کرد».اما برحسب یک سند خطی که در اوایل قاجارجمع آوری شده و در مجموعه خصوصی آقای شاهد نگهداری می شود «درفصل مقتل و مدفن و اسامی اولاد ائمه اطهار» به اسامی این دو امامزاده به نام علی اصغر از اولاد امام حسن (کوه های شاه جهان و ارغیان) قاتل عمر و حسین از اولاد محمد تقی
(مدفن در جهان ارغیان) قاتل زیادبن حکم و خواجه ملعون به حکم مصتعصم برمی خوریم (شاهد، ۱۳۸۷، ۷). ساختار معماری. این امامزاده بنایی است با پلان یک ایوانی که نمای خارجی آن به صورت چند وجهی نامنظم ساخته شده و از داخل پلان چهار گوش مستطیلی دارد. این بنا حدود ۶۰/۱۵ متر در راستای شمالی- جنوبی و ۵۰/۹ در امتداد شرقی- غربی گسترش یافته است. دیوارهای امامزاده با توجه به ضخامتشان در گروه دیوارهای باربر پیوسته قرار می گیرند، هر چند که در سطح داخلی دیوار قالب ها و طاق نماهایی اجرا شده است که بیشتر جنبه تزئینی دارد. مصالح سازنده دیواره عبارتند ازلاشه سنگ های تراشیده و قلوه سنگ با ملاط گچ و آهک و چوب که به صورت کلاف در دل دیوارها کار گذاشته شده است. بیشترین استفاده از لاشه سنگ های نیمه تراش خورده در گنبد و طاق نماهای داخل بنا می باشد. ارتفاع کل بنا از بیرون ۷۰/۶ سانتی متر است و گنبدی که بر روی مقبره اجرا شده سنگی است و به شیوه گرد چین اجرا شده است گنبد بنا حدود ۳۰/۳ متر ارتفاع دارد که در مجموع ارتفاع بنا را به حدود ۷۰/۶ متر می رساند و قطر دهانه گنبد به علت تخریب نامشخص است. ایوان بنا به گفته مردم و شواهد موجود در ضلع شرقی بوده
است که امروزه تخریب شده است. و تنها یک طاقنمای تزئینی در کنار سردر باقی مانده که آن هم بر اثر مرمت غیراصولی اهمیت خود را از دست داده است. این طاق نماها به عرض ۵/۲ سانتی متر و ارتفاع۷۰/۳ متر بوده است. تمام نمای داخلی بنا با گچ اندود بوده است که امروزه از بین رفته است و تنها در نزدیک طاقنماها به صورت جزئی دیده می شود و داخل بنا که در گذشته به صورت دو اتاق تو در تو بوده تنها در دیوار غربی بقایایی از طاقنما دیده می شود. این طاقنماها از یک قاب مستطیلی حدود ۵/۲ متر عرض و ۷۰/۳ متر ارتفاع و از نوع جناغی می باشد. در قسمت های بالای دیوار بویژه دامنه جنوبی و تا حدودی غربی یک رفی ایجاد شده و بالای طاق ها گنبد مدور سنگی قرار دارد. در پایین گنبد بقایای از چوب ارس کوهی دیده می شود که برای قفل بست دیوارها سنگی استفاده شده است. با توجه به فرم و مصالح به کار رفته در بنا می توان گفت که این بنا احتمالاً متعلق به دوره تیموری است ولی در دوره های دیگر بویژه دوره قاجاریه مرمت شده است. درحدود ۳۰ سال قبل که در کنار آن یک جوی آبی جریان داشت، بر اثر نفوذ تدریجی به داخل بنا بخشی از این بنا فرو ریخته شده و تمام ضریح و قرآن های خطی همراه