Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ذاری کردند. مطالعات فیلم پس از تولید دوئل، فیلم قبلی درویش از سال ۱۳۸۳ آغاز شد. پس از یک سال پیش تولید از شانزدهم بهمن ۱۳۸۸ هم زمان با اربعین حسینی فیلمبرداری فیلم در شهرستان بم آغاز شد و پس از پشت سر گذاشتن بیش از ۲۵۰ جلسه فیلمبرداری در شهرهایی چون بم و شهداد کرمان، شاهرود، اصفهان، رباط کریم، کاشان، آران و بیدگل، فومن و تهران در تاریخ ۱۲ دی ماه ۱۳۸۹ فیلمبرداری به پایان رسید و در سال ۱۳۹۱ آماده نمایش شد. تدوین این فیلم توسط طارق انور تدوینگر نامزد اسکار بهترین تدوین ۲۰۱۰ برای فیلم سخنرانی پادشاه صورت گرفت. تمام مراحل فنی و تکنیکی این فیلم در استودیو مولینار در لندن انجام شده است. موسیقی فیلم توسط استفن واربک آهنگساز برجسته و برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شکسپیر عاشق نوشته شده و اجرای آن را ارکستر فیلارمونیک بلژیک برعهده داشته و در استودیو گلکسی بروکسل ضبط شده است. این فیلم از تکنیک های جلوه های ویژه تصویری سی جی ای بهره می برد و با پرده عریض اسکوپ و بهره مندی از صدای دالبی دیجیتال ساخته شده است.
صفی آباد، شهری در بخش مرکزی شهرستان بام و صفی آباد در استان خراسان شمالی ایران است. این شهر، مرکز شهرستان بام و صفی آباد است. موقعیت. شهر صفی آباد مرکز شهرستان بام و صفی آباد در ۵۲ کیلومتری شمال شهر سبزوار و ۶۵ کیلومتری جنوب شرق شهر اسفراین و بین ۳۹ ۵۷ تا ۰۶ ۵۸ طول جغرافیای و ۳۵ ۳۶ تا ۵۵ ۳۶ عرض جغرافیای قرار گرفته است. این شهر از شمال به شهرستان فاروج از شرق دهستان دره یام (خوشاب) از جنوب به دهستان های رباط جز (خوشاب) و حکم آباد (جوین) و از غرب به دهستان آذری محدود می گردد. پیشینه. نام این شهر به صورت ارغیان که بقایای آن در یک کیلومتری شمال شهر صفی آباد موجود بوده که به صورت مجموعه بنا و محوطه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. موسی خورنی جغرافیدان ارمنی معاصر ساسانیان در معرفی قلمرو جغرافیایی ساسانیان می نویسد: سرزمین ایران در دوره ساسانی به چهار کوست (ناحیه) تقسیم می شد خراسان یکی از این کوست ها بود که بیست و شش ایالات داشت. یکی از این ایالات ها، اپرشهر یا همان نیوشاهپور بود. نیشابور نیز به نوبه خود دارای ۱۳ رستاق (شهرک) و ۴ تسوگ (طسوج یا بخش) بوده است و ارغیان، اسفراین، جوین و بیهق در زمره رستاق های سیزده
گانه نیشابور بوده اند. در اواخر دوره ساسانی با ورود اسلام به ایران، روانیر مرکز ولایت ارغیان که از توابع نیشابور ذکر شده است. ولایت ارغیان در سال ۳۱ هجری در زمان حکومت عثمان بن عفان به دست عبدالله بن عامر فتح می شود. در قرن سوم هجری ابن رسته(۲۹۰ ه .ق) ارغیان را یکی از ۱۳ رستاق تابع نیشابور دانسته کمی بعد از ابن رسته در قرون سوم و چهارم هجری و ابوعبدالله حاکم نیشابوری تعداد ولایت های نیشابور را ۱۲ عدد دانسته که عبارتند از: ولایت بیهق، ولایت جوین، ولایت اسفراین، ولایت خبوشان، ولایت ارغیان، ولایت پشت ،ولایت رخ، ولایت زوزن، ولایت خواف ،ولایت ازقند ،ولایت جام، ولایت باخرز و ولایت جاجرم و از ارغیان به صورت یک ولایت که به کثرت علما و کبار مشهورمی باشد یاد کرده است. به اذعان اکثر منابع یکی از مهم ترین مراکز تربیت مشاهیر و دانشمندان جهان اسلام در سده های سوم و چهارم هجری ولایت ارغیان بوده که از جمله آن ها می توان به ابو عمرو محمد بن احمد بن جعفر بن احمد بن سیار مؤذن ارغیانی، ابو عمره بن مسیب بن ابی عبدلله محمد بن مسیب بن اسحاق بن عبدلله بن اسماعیل بن ادریس ارغیان، ابواحمد ارغیانی و محمد بن المسیب اشاره کرد. در مورد م
وقعیت ولایت ارغیان در این دوره (سده های سوم و چهارم ه .ق) با استناد به نقشه ابن حوقل اینگونه برداشت می شود که روانیچ (راونیز) مرکز ارغیان بوده و حدود آن از شرق به نیشابور، از غرب به اسفراین، از جنوب به سبزوار و از شمال به نوقان می رسیده است. در همین دوره راه تجاری و ارتباطی اسفراین نیشابور از ارغیان می گذشته؛ و در مسیر عبور آن از سرزمین ارغیان، منابع به دو ایستگاه معقلی و راونیز اشاره کرده اند بطوریکه جیهانی در نیمه دوم سده چهارم هجری قمری نخستین ایستگاه راه اسفراین- ارغیان- نیشابور را منزلگاه معقلی ذکر کرده که در غرب منزلگاه دوم یعنی راونیز قرار داشته است. با به حکومت رسیدن ملک شاه سلجوقی شهرهای خراسان به ویژه نیشابور با تأسیس مدارس نظامیه توسط خواجه نظام الملک به صورت یکی از مراکز پررونق علمی جهان اسلام درآمد و در این زمان ولایت ارغیان هم که یکی از توابع نیشابور محسوب می شد از رونق و شکوفایی خاصی به ویژه در زمینه تعلیم و تربیت اهل دانش برخوردار بوده است. از مشاهیر ولایت ارغیان در این دوره می توان به ابوالفتح ارغیانی اشاره کرد؛ بنا به نقل عبدالغافر فارسی در کتاب السیاق؛ ابوالفتح ارغیانی مدتی قضاوت در منطقه ا
رغیان را برعهده داشته است. و همچنین می نویسد؛ اسفنج، بان و راونیر از قرای ارغیان اند. ابوسعد سمعانی (۶۱۶–۵۶۲ هـ) نیز در توصیف ارغیان می نویسد:. یاقوت حموی در کتابش معجم البلدان دربارهٔ ارغیان می نویسد:. در سال ۶۳۰ هجری حکمرانی خراسان به جنتیمور از سوی اوکتای قان داده می شود و ملک اسفراین، جوین، بیهق، جاجرم، خورند، و ارغیان هریک به پایزده یرلیغ به ملک بهاالدین واگذار می شود. در حدود سال ۷۸۲ هجری زمانی که تیمور به اسفراین حمله می کند چنین به نظر می رسد که ارغیان رونق و اعتبار قبلی خود را از دست داده است. امیرتیمور گورکانی پس از تصرف ولایت جهان و ارغیان مردم و حاکمان این ولایت را از بین می برد. (نطنزی، ۱۳۷۳، ص۲۴۰) وجه تسمیه شهر صفی آباد. نام صفی آباد فعلی بیشتر به دوره نادرشاه و پس از آن بر می گردد. این دهستان که امروزه به شهر مبدل گشته به سال ۱۱۴۰–۱۱۴۵ هجری به دست صفی خان بغایری احداث شد. در دوره قاجاریه در زمان محمد خان قاجار در سال ۱۲۱۱حاکم آن لطفعلی خان بغایری بود پس از او در سال ۱۲۱۵حکمت صفی آباد به لطفعلی خان بغایری رسید. صفی آباد در دوره قاجاریه در حدود ۵۰۰ خانوار بوده که نژاد آن ها از ترکان بغایری از تیر
ه گرایلی می باشند. توپوگرافی و ژئومورفولوژی شهر صفی آباد. الف – دشت ها: اگر چه در بخش صفی آباد دشت به معنای واقعی کلمه وجود ندارد، اما با توجه به پستی و بلندی ناحیه یک بخش کم ارتفاع و تقریباً هموار وجود دارد که می توان از آن به عنوان دشت نام برد: دشت صفی آباد – گراتی: این دشت با جهت و شیب جنوب شرقی- شمال غربی در قسمت جنوبی شهرستان اسفراین و در دامنه های شمالی هرده جوین (رشته اسفراین) در غرب و جنوب صفی آباد قرار دارد و به دشت چارم معروف و از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این دشت از شمال غرب به دشت اسفراین متصل می گردد و رود قره سو (کال شور) در این دشت جریان دارد (فدایی، ۱۳۷۳: ۱۴). این دشت به صورت یک آمفی تئاتر بزرگی است که در داخل ان چاله های پست آهکی فراوان است، از سمت غرب توسط رودخانه سرخ آب که سه شاخه اصلی رودخانه کال شور اسفراین محسوب می شود زهکشی می گردد. به علت شستشوی مواد نرم و ریز توسط آب و باد در قسمت دشت، سرزمین پوشیده از شن و ریگ با پوشش گیاهی استپی پراکنده است؛ بنابراین دشت صفی آباد بی شباهت به یک دشت ریگی نیست که هنوز به صورت زره یا سنگ فرش در نیامده است و قابل ذکر است که پست-ترین منطقه بخش در محل ک
لاته حاج علیخان در این دشت است و بیشترین وسعت دهستان صفی آباد را این دشت دربر گرفته است. دشت به دلیل کمی بارندگی و نامناسب بودن تشکیلات زمین شناسی (وجود مارن و گچ نمک دار) از یک طرف و بالا بودن آب های زیرزمینی و کیفیت پست آن و تبخیر از طرف دیگر، دشت شوره زار می باشد و محوطه های باستانی بیشتر در حاشیه شمالی دشت قرار داشته و بیشتر روستاها آب مورد نیاز خود را از قنات تأمین می کرده اند که گاهی طول این قنات ها به چندین کیلومتر می رسیده است. خاکها. خاک، محل تقاطع، تماس و تأثیر عوامل مهم اکولوژیکی سطح خارجی زمین است. این عوامل عبارتند از اقلیم یا آب و هوا، سنگ ها عوامل بیولوژیکی و عوامل جغرافیایی، به عبارت دیگر خاک در اثر فرایندهایی توسط آب وهوا و عوامل بیولوژیکی در روی سنگ ها حاصل می گردد. منشأ مواد معدنی آن متعلق به سنگ ها و منشأ مواد آلی آن وابسته به پوشش زنده آن و موجودات ریز و درشت است. خاک به اصطلاح دیگر مرز ممات و حیات است. با یک دید کلی در منطقه ملاحظه می شود که ارتفاعات در بخش شمالی و اراضی پست در قسمت جنوبی واقع اند که دشت ها را شامل می شوند و شیب کلی از شمال به جنوب و از شرق به غرب منطقه می باشد. حال آن ک
ه خاک هایی که دامنه شمالی را تشکیل داده اند دارای بافتی خیلی سبک و گاهی سنگریزه های تشکیل شده که دارای ساختمان مشخص نمی باشند و به تدریج که به طرف جنوب نزدیک می شویم از ارتفاع نقاط کاسته شده و خاک ها سنگینتر می شوند. دامنه کوه ها بیشتر از سنگریزه های حاصله از تخریب سنگ ها به وجود آمده که ابعاد آن ها به تدریج کم می شود در پایین دست این طبقه بافت خاک لیمونی است که بر روی یک طبقه شن قرار دارد. در دشت، بافت خاک مطبق و طبقه سطحی رسی لیمونی و طبقه زیر آن از رس تشکیل شده است و در قسمت جنوبی دشت خاک یکنواخت تر بوده و درصد رس آن زیادتر شده است. سازنده های مارنی و رسی که حاوی گچ و نمک می باشند قسمت وسیعی از حوزه به خصوص قسمت های جنوبی (صفی آباد) را دربر گرفته از طرفی مانع فرورفتن آب ها گردیده و از طرفی به دلیل پایداری کم در مقابل فرسایش باعث انحلال در آب ها گردیده و باعث کیفیت نامطلوب آب های منطقه از نظر شرب و کشاورزی می شود و به عنوان یک عامل مضر و محدودکننده باید از آن نام برد. وجود کال شور در حوضه صفی آباد بیانگر این ارتباط است. منابع و مسایل آب شهر صفی آباد. بخش صفی آباد یکی از حوزه های شمالی حوزه آبریز کویر مرکزی
می باشد که رودخانه های دائمی و فصلی آن با پیوستن به شاخه های دیگر رودخانه قرسو از طریق کویر خارتوران به کویر مرکزی می رسند. منبع اصلی تأمین کننده آب ها بخش بارندگی است و به ویژه از ذوب برف دامنه های جنوبی ارتفاعات شاه جهان ناشی می شود که با توجه به ویژگی بارش ها، آب های جاری غالباً به صورت سیلاب های فصلی و اتفاقی ظاهر می شوند و شبکه های دایمی به قسمت های شمالی محدود می شوند. ذوب برف در ارتفاعات شمالی و نفوذ تدریجی آن در خلل و فرج و شکستگی های تشکیلات زمین شناسی سفره آب های زیر زمینی را تغذیه می کند. با توجه به مطالب مذکور در مجموع می توان منابع آب این بخش را به دو دسته آب های زیر زمینی و آب های سطحی تقسیم بندی کرد، آب های زیر زمینی شامل، چشمه، قنات و چاه می گردند. آبهای سطحی شهر صفی آباد. رودخانه گرماب. از مهم ترین رودخانه های منطقه صفی آباد است که یک رودخانه فصلی است و نقش تعیین کننده ای در شکل گیری محوطه ها و آبیاری زمین های مسیر خود ایفا می کند. این رودخانه از دامنه های باختری قوچ خوار واقع در ۵۸ کیلومتری جنوب شرقی اسفراین سرچشمه می گیرد و شاخه های اولیه آن در دهکده عباس آباد به هم پیوسته و با جهت شمال شرق
ی-جنوب غربی اسفراین عبور کرده و باعث تغذیه منابع آب های سطحی می شود. وسعت حوضه آبگیر این رودخانه تا محدوده ورود به دشت ۲۷۰ کیلومتر محاسبه شده است (هوشیار، ۱۳۷۹: ۱۲۰). این رودخانه نقش مهمی در ایجاد و شکوفایی استقرارهای دوره اسلامی داشته است (نیک گفتار، ۱۳۸۷: ۱۸۰–۱۷۴). شاید بتوان گفت قریه راونیر که در منابع ذکری از آن شده و مرکز ارغیان بوده، هدیه این رودخانه باشد که احتمال می رود بقایای آن همان نوروز تپه باشد. رودخانه سرخاب (کال شور یا قره سو). این رودخانه که در حقیقت زهکش دشت صفی آباد به حساب می آید اصلی ترین رودخانه اسفراین است. این رودخانه که از ارتفاعات قوچ خوار و دشت صفی آباد واقع در جنوب شرق حوضه آغاز و در جهت شمال غرب جریان می یابد. رودخانه پس از عبور از پایین منگلی و کلاته الو وارد سد باهره (بند مهار) می شود. این رودخانه پس از آمیختن با آب گراتی به دهستان زرق آباد در جنوب غرب اسفراین وارد می شود و دامنه شمالی رشته کوه های جوین را رو به شمال غربی طی می کند و مناطق میاندشت و شورلق را پشت سر نهاده و در اینجا کال بکوری و کال جلوگیر را دریافت می کند و به شهرستان جاجرم وارد می شود. پس از آن رودخانه به سمت جنو
ب غربی تغییر جهت می دهد و در این مسیر با ریزابه هایی چون کال چهل بوقور، کال حمزه چاه و کال قلعه چه در هم می آمیزد و پس از عبور از دامنه شمالی و غربی هرده سیاه گچی تغییر مسیر می دهد و به سمت جنوب جاری می شود. در پلی که در ۴ کیلومتری غرب ایستگاه جاجرم برای عبور راه آهن ساخته شده و به پل ابریشم معروف است با رودخانه جوین و کال شور غربی در هم می آمیزد و از غرب روستاهای حسین آباد و محمدآباد عبور می کند و از استان خراسان به سمنان وارد می شود. در این استان راه اتومبیل روی شاهرود و سبزوار را قطع می کند و پس از آمیختن با کال شور سبزوار به نام کال شور خارتوران تغییر نام می دهد و پس از مخلوط شدن با کال های بز رنگ، چاه خشک، گذر ذوقدی، گذر گرماب، شوراب، پنج چاهی، چاه معدن، سرخ تول، چاه وکیل، گرماب و غریبه در ۱۷۵ کیلومتری جنوب غربی سبزوار به شن زارهای کویر مرکزی می ریزد. طول کلی این رودخانه ۳۶۰ کیلومتر و ارتفاع آن در سرچشمه ۱۱۵۰ متر و در ریزشگاه ۶۸۰ متر است. شیب متوسط این رودخانه ۱/۰ است و میزان آبدهی سالانه آن حدود ۲۰ میلیون مترمکعب محاسبه شده است. آبهای زیر زمینی شهر صفی آباد. با توجه به اینکه ایران در منطقه خشک و نیمه خش
ک جهان واقع است و اکثر رودخانه های ایران در ماه های سرد جاری است لذا در فصل گرم سال در آب رودخانه ها قطع یا کم می شود، نیاز به تأمین آب از زیر زمین بسیار شدید می شود که با این انگیزه کشاورز ایرانی از دوران بسیار قدیمی با استفاده از آب های زیر زمینی آشناست که علاوه بر استفاده از آب چشمه ها، هزاره ای بیشتر است که دست به حفر چشمه های مصنوعی یا به قولی قنات زده است و چون بازدهی آن ها کم بوده یا قابل دسترس در هر مکانی نبوده، قرنی می شود که روی به استفاده از چاه های عمیق و نیمه عمیق آورده است حوزهٔ آب های زیر زمینی دشت صفی آباد، دشت های نیشابور، جوین در ارتباط است، در دشت صفی آباد سطح آب زیر زمینی از سطح تپوگرافی طبعیت می کند. آبرفت این دشتها از پتانسیل آب دهی نسبتاً مناسبی برخوردار می باشند. ولی از نظر کیفیت، سفره های آب شیرین در دشت صفی آباد محدود بوده و بیشتر به قسمت ابتدایی عامل در تغییر کیفیت و گرایش به شوری آب هاست و از نظر شرب مناسب نمی باشد البته قابل ذکر است که از نظر کشاورزی محدودیت هایی نه تنها در قسمت غربی دشت بلکه در انتهای قسمت شرقی نیز وجود دارد و بر اساس طبقه بندی آب های دهستان ۱۶٪ آب ها نسبتاً مناس
ب و۸۴٪ نامناسب برای کشاورزی و ۸٪ آب های خوب ۲۸٪ متوسط و ۶۴٪ بقیه غیرقابل آشامیدن است که علل شوری آب وجود رسوبات تبخیری با گسترش وسیع در ارتفاعات شمالی و جنوبی این دشت می باشد. به طور کلی این شهر دارای ۲۲ رشته قنات، ۱۴دهنه چشمه و ۳۵ حلقه چاه عمیق است. پوشش گیاهی شهر. پوشش گیاهی منطقه را می توان با توجه به موقعیت جغرافیایی آن به دو بخش کوهستانی و دشتی طبقه بندی کرد: پوشش گیاهی بخش کوهستانی. پوشش گیاهی بخش کوهستانی شهر صفی آباد بیشتر از درختچه و گیاهانی از قبیل: خارشتر(Alhagi)، ختمی(Alcea، گل گاو زبان(Anchusa Italica)، قان تپر(DC multifida Biebersteinia)، باریجه یا قسنی (Ferula gummosa) ،کنگر(Gundellia tournifoti)، شیرین بیان(Glycyrrhiza glabra)، پونه (Mentha pulegium)، کاکوتی کوهی (lam Ziziphora cliniopodiodes) ،خاکشیر(sisymbrium irio)، بذرالبنج یابنگ دانه(Hyoscyamus niger)، گون زرد(Astragalus gummifer)، زرشک(Berberis integrrima Bunge)، شکر تیغال، چول کده یاکَبَر(Capparis spinosa)، قزل اواچکن، بادام کوهی، ورک، انجیروحشی، بومادران، استاقدوس، کتیرا و … تشکیل شده است. پوشش گیاهی بخش دشتی. این بخش به دلیل قرار گرفت
ن در شرایط آب و هوایی گرم و داشتن زمین های رسی از گیاهانی چون پیاز کوهی، درمنه، خارشتر، بارهنگ، اسپند، قارچ، پونه، تلخه، پوشیده شده است. پوشش جانوری. بز کوهی یوزپلنگ ایرانی گرگ روباه خاکستری شغال کفتار محصولات شهر. مهم ترین محصولات زراعی این شهر گندم، جو و زیره می باشد. جاذبه ها. شهر صفی آباد یکی از شهرهای کهن و داری پیشینه غنی است. این شهر با توجه به موقعیت قرارگیری در جاده ابریشم و از سویی داشتن منابع طبیعی قوی دارای جاذبه های فرهنگی -تاریخی و طبیعی است. جاذبه های تاریخی شهر صفی آباد. نقوش صخره ای. در طی تحقیقاتی باستان شناختی که در تیرماه سال ۱۳۹۱ به سرپرستی احمد نیک گفتار جهت شناسایی استقرارهای پیش از تاریخ و تاریخی در بخش بام و صفی آباد صورت گرفت در محدوده یک غار قدیمی بقایای از نقوش کنده بر روی تکه سنگ های بزرگ شناسایی گردید که این نقش ها احتمالاً به وسیله شکارچیان دوران باستان بر روی این سنگ ها ایجاد شده است. احتمال می رود مربوط به دوره مس سنگ یا عصر مفرغ باشند. این نقوش شامل بزکوهی و نقوش نمادین به شکل دایره و…می باشد. آب انبار. آب انباری صفی آباد: این اثر در مرکز شهر کنونی صفی آباد واقع شده است که با
توجه به نوع معماری ومنابعی که به آن اشاره شده است متعلق به دوره نادر افشار می باشد که توسط صفی خان در بیرون از ارگ ساخته شده است که بعد از آن مرمت هایی در آن صورت گرفته و امروزه بر اثر ساخت و ساز خانه های مسکونی در حال تخریب می باشد. وجه تسمیه: این بنا با توجه به نوع معماری و منابع تاریخی که به آن اشاره شده در زمان نادر افشار توسط شخصی به نام صفی خان بغایری در سال های ۱۱۴۰ تا ۱۱۴۵ ساخته شده و در دوره های بعدی توسط حاج عبدالله ارغیانی در سال ۱۳۴۴ شمسی تعمیر شد. دربارهٔ وجه تسمیه آن با توجه به منابعی که اشاره شده به آب انباری معروف است. این آب انباری با توجه به تقسیم بندی آب انبارها از نوع آب انباری همگانی یا عمومی است که قسمت های عمده آن: ۱- سردر تزئینی ۲ – راه پله و پاشیر ۳– هواکش و بادگیر ۴ - پوشش منبع ذخیره آب می باشد. این آب انباری دارای یک سردر ورودی بوده که امروزه به علت ریختن زباله و ساخت وساز خانه های مسکونی سردر ورودی آن مسدود شده و بخش میانی آب انبار را بریده اند که نشان می دهد سقف بنا دارای قوس جناغی بوده و در گذشته بر سردر آب انبار اشعاری به شرح زیر نوشته بوده اند که به شرح زیر می باشد. پس از سردر
ورودی یک دالان مستطیلی به طول ۸ متر و عرض ۳ متر درست شده که دارای سقف جناغی از آجر ساخته شده که ابعاد آجرها ۵*۲۲*۲۲سانتی متر می باشد. در انتهای این راهرو آثاری از پاشیر به شکل نیم قوس به عرض۱/۴۰و طول ۵ متر قرار دارد. بعد از پاشیر مخزن ذخیره آب به شکل مستطیل به ابعاد ۱۹/۶۰ *۸ متر با پوشش آجری که ملاط آن از ساروج و آهک ساخته شده که ارتفاع آن از سقف تا کف ۱۰ متر می باشد و در انتهای مخزن آب محل ورود آب قرار دارد و در سقف منبع ذخیره آب، یک هواکش کوچک به ابعاد ۸۵*۸۵ سانتی متر که برای سالم نگه داشتن آب وخنک کردن آن استوار گردیده تا جریان هوا را در آن برقرار سازد. امامزاده ها. آرامگاه شاهزاده محمد. این آرامگاه یکی از بقاع متبرکهٔ شهر صفی آباد می باشد که در روستای باغشجرد واقع گردیده است. از لحاظ قدمت متعلق به دورهٔ صفوی تاریخ گذاری شده و به شماره ۵۹۵۰ در فهرست آثار ملی ثبت شده است. پلان بنا به صورت مربعی با مساحت ۹۹ متر مربع می باشد که دارای چهار ورودی در جهات اصلی بوده که فعلاً فقط ورودی شرقی باز است و سایر ورودیها به شکل تاق نما درآمده اند. ورودی اصلی با قوس جناقی پوشش یافته که در داخل آن یک طاق نما با قوس نیز تعب
یه شده است. در حاشیه قوس ها قاب هایی با نقوش گل و بوته ایجاد شده و کتیبه هایی با متن آیه الکرسی با اندود گچ تزئین گردیده و پایین تر از کتیبه ها کمربندی با نقوش گل و بوته با رنگ های اصلی به صورت قرینه کشیده شده است که جلوه ای خاص به فضای داخلی بنا داده است و بیشتر آن ها مربوط به دوره قاجاریه می باشد. آرامگاه امامزاده حمزه بن موسی. این بنا در دهستان دهنه شیرین در ۷۵ کیلومتری شرق شهر اسفراین و ۱۰ کیلومتری شرق شهر صفی آباد واقع شده است. بقعه امامزاده حمزه بن موسی در دامنه تپه ای با شیب ملایم قرار گرفته است. طرح کلی پلان بنا مربع شکل است که بوسیله سه کنج در گوشه ها فضای مناسب برای استقرار گنبد بر فراز آن فراهم شده است. در ضلع جنوبی بنا ایوان کاشیکاری شده ای وجود دارد. فضای داخلی مقبره با نقوش بسیار زیبا و گل و بوته و کتیبه ای از آیات قرآنی مزین شده است. آیات قرآنی با استفاده از خط ثلث سفید رنگ بر زمینه آبی و دور کمربند میانی و دیوارها به صورت قرینه بنا بکار رفته است که بیشتر نقوش و کتیبه ها متعلق به دوران قاجاریه می باشد. گفتاوردها. طبق نوشته کتابچه «بام و صفی آباد من محال ارض اقدس» دردوره قاجاریه (قرن ۱۳) «قلعه ص
فی آباد قدیم است. در اطراف قلعه شهر است و قشلاق است. ئیلاق مالدارش کوه جهان ارغیان است. ابش رودخانه است از دوفرسخی قلعه مزبورحرکت می کند. یک سنگ اب دارد وسه قنات جاری هم دارد. و آب رودخانه و قنات شور است. طایفه اکراد قوچان درزمستان گوسفند خویش آنجا آورند سابقاً ده نفر سواره داشته است. پنج سالی است معزول شده است دویست و پنجاه خانوار مالیات بده است و ده خانوار غریبه دارد» جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر صفی آباد برابر با ۳٬۴۲۷ نفر (۱٬۰۲۰ خانوار) بوده است.
برایان ویلیام هو (زاده: ۷ ژانویه ۱۹۴۹ - درگذشت: ۱۸ ژوئن ۲۰۱۱) فعال ضد جنگ و صلح طلب انگلیسی وی به مدت حدود ۱۰ سال از سال ۲۰۰۱ در اعتراض به سیاست دولت های انگلیس و آمریکا در حمله به عراق و افغانستان و همچنین علیه جنگ علیه مردم غزه در میدان پارلمان انگلیس چادر زد و در سرما و گرما حضور خود را بعنوان اعتراض به جنگ ادامه داد. «شبکه ۴» تلویزیون انگلستان در سال ۲۰۰۷ لقب «الهام بخش ترین شخصیت سیاسی سال» را به وی اعطا کرد.
مارک والینگر (زاده:۱۹۵۹) که بدلیل برخی مجسمه هایش از جمله در میدان ترافالگار و همچنین همکاری با برایان هو فعال ضد جنگ انگلیسی معروف است.
پیوند کربن-کربن، یک پیوند کوالانسی میان دو اتم کربن است. که معمول ترین آن ها به صورت پیوند یگانه است که در آن دو الکترون، یکی از هر اتم، در پیوند شرکت می کند. پیوند یگانهٔ کربن-کربن، از نوع پیوند سیگما است و گفته می شود که میان یک اوربیتال هیبریدی از هریک از دو اتم تشکیل می شود. در اتان اوربیتال های sp۳ در پیوند درگیر می شود ولی در پیوند کربن با دیگر اتم ها، اوربیتال های دیگر نیز می توانند در پیوند وارد شوند؛ مانند: sp۲ با sp۲. در حقیقت اتم های کربن برای آنکه پیوندهای یگانه برقرار کنند باید اوربیتال های یکسان را درگیر کنند. اتم ها کربن می توانند پیوند دوگانه معروف به آلکن و پیوند سه گانه معروف به آلکین نیز برقرار کنند. یک پیوند دو گانه از اوربیتال های هیبریدی sp۲ و یک اوربیتال p که در هیبریداسیون شرکت نکرده ساخته شده است. پیوند سه گانه از یک اوربیتال هیبریدی sp و دو اوربیتال p از هر اتم ساخته شده است. کاربرد اوربیتال های p در برقرار کردن پیوند پی است. کربن نسبت به دیگر عنصرها از ویژگی های یکتایی برخوردار است و می تواند زنجیره های طولانی از پیوند را میان اتم های خود برقرار کند. به این ویژگی "زنجیره کردن" گفته
می شود. کربن ها به دلیل داشتن این ویژگی یکتا، سازندهٔ بسیاری از مولکول های ضروری برای ساختارهای موجودات زنده اند. از این رو کربن به خودی خود یک شاخهٔ جدا در شیمی به وجود آورده است: شیمی آلی. پیوند کربن-کربن را به صورت C−C نیز نمایش می دهند. پیوندهای کربن بسته به این که چند اتم در آن درگیر اند نام های گوناگون به خود می گیرند: ساخت مواد. پیوندهای کربن-کربن، واکنش های آلی نام دارند. بسیاری از مواد شیمیایی ساخت انسان، مانند داروها یا پلاستیک از این دست اند.
سید علی اکبر ابوترابی فرد (۶ شهریور ۱۳۱۸ – ۱۲ خرداد ۱۳۷۹) روحانی و سیاستمدار ایرانی بود، که نمایندگی تهران، ری و شمیرانات در ادوار چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی و نمایندگی ولی فقیه در امور آزادگان را برعهده داشت. وی از اعضای مؤسس جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی به شمار می آمد. زندگی. سید علی اکبر ابوترابی فرد، ۶ شهریور ۱۳۱۸ در قم و در خانواده ای روحانی و قزوینی تبار زاده شد. پدر وی سید عباس ابوترابی فرد نام داشت. وی از خاندان سادات سکاکی بود. ابوترابی دوران ابتدایی را در مدارس دولتی قم سپری کرد. وی سپس وارد مدرسه دین و دانش شد. ابوترابی به دلیل علاقه وافر به ورزش، مشتاق ورود به دبیرستان نیروی هوایی بود، سپس با وجود مخالفت اعضای خانواده اش، ابتدا دانشکده خلبانی نیروی هوایی را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد. ورود به حوزه علمیه مشهد. ابوترابی در جریان مشاهده رفتارهای غیر اسلامی از ادامه تحصیل منصرف شد. وی در سال ۱۳۳۹ با وجود اصرارهای دایی اش مبنی بر عزیمت به آلمان و ادامه تحصیل در آن کشور، عازم حوزه علمیه مشهد شد. وی و برادرش سید محمدحسن ابوترابی فرد در نجف به تحصیل حوزوی پرداختند. جنگ ایران و عراق و اسارت. با شروع
جنگ ایران و عراق ابوترابی همراه با عده ای از سمنان عازم جبهه شد. او در خلال جنگ در کنار مصطفی چمران حضور داشت و فرماندهی بخشی از نیروهای اعزامی را عهده دار بود که در ۲۶ آذر ۱۳۵۹ در اطراف اهواز به اسارت نیروهای عراقی درآمد. وی نقش عمده ای در اردوگاه های اسرای ایرانی در عراق داشت. همچنین او نمایندهٔ اسرای ایرانی در اردوگاه های عراق بود. در کتاب "من زنده ام" بخشی از خدمت های او بیان شده است. ابوترابی سرانجام در شهریور ۱۳۶۹ و پس از ۱۰ سال اسارت،از زندان های عراق آزاد شد و به ایران بازگشت. فعالیت سیاسی. او یکی از مؤسسین جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی بود و در دوره های چهارم و پنجم به عنوان نماینده تهران در مجلس حضور داشت. درگذشت. سید علی اکبر ابوترابی در دوازدهم خرداد ۱۳۷۹ در مسیر زیارت حرم علی بن موسی الرضا به همراه پدرش؛ سیدعباس ابوترابی فرد، بر اثر سانحه رانندگی با اتومبیل پیکان شخصی که خود او رانندگی می کرد، در ۶۰ سالگی درگذشت. پیکر ابوترابی و پدرش در صحن آزادی حرم امام رضا به خاک سپرده شد.
عبدالرحمان حیدری ایلامی (۱۳۰۴ – ۱۱ دی ۱۳۶۵) از مجتهدان معاصر استان ایلام و عضو مجلس خبرگان رهبری از ایلام بود. وی هم چنین در سازماندهی مقاومت مردم در برابر تجاوز عراق به خاک ایران نقش و حضور فعال داشت و اولین ستاد جذب و هدایت کمک های مردمی را راه اندازی کرد. کتاب «معراج شقایق» در شرح زندگانی وی منتشر شده است. عبدالرحمن حیدری ایلامی نماینده سید روح الله خمینی در استان ایلام و نماینده مردم استان ایلام در مجلس خبرگان رهبری بود که در طول جنگ ایران و عراق همگام با رزمندگان ایران از مرزهای غربی کشور دفاع کرد. زندگی نامه. حیدری ایلامی در سال ۱۳۰۴ شمسی در شهر ایلام دیده به جهان گشود و پس از تحصیلات نظام قدیم با هجرت به کربلا در کنار بارگاه حسین بن علی به فراگیری علوم دینی نزد استادان بنام آن زمان از جمله: سید محسن حکیم، ابوالقاسم خویی، سید روح الله خمینی، شاهرودی، باقری زنجانی، شیخ حسین حلی، شیخ مجتبی لنکرانی، شیخ عبدالرسول اصفهانی، شیخ عبدالله اصفهانی پرداخت و در سال ۱۳۵۴ به شهر ایلام بازگشت. وی در سال ۱۳۵۸ با رای مردم ایلام به مجلس خبرگان رهبری راه یافت و تا پایان حیاتش دو دوره نمایندگی در این مجلس را بر عهده داشت.
از جمله نظرات وی می توان به نظرهای وی در خصوص حاکمیت ولایت فقیه و موضع گیری در مقابل تفکر لیبرالی کسانی چون ابوالحسن بنی صدر اشاره کرد. حیدری نخستین مجتهدی بود که در ساعات آغازین جنگ با حضور در منطقه مرزی مهران، فرمان تشکیل خط پدافند را صادر و با فراخوانی مردم، بسیج مردمی را پایه گذاری کرد. ایشان همواره به همراه مردم به جبهه ها می رفت و در عملیات فتح میمک که با هماهنگی ارتش و نیروهای عشایر ایلام صورت گرفت فرماندهی عملیات را بر عهده داشت درج ولایت فقیه در اولین قانون اساسی. گرچه اعضای مجلس خبرگان قانون اساسی اطلاعات دقیقی از مذاکرات پشت پرده بدست نداده اند، اما بنا به متن رسمی مذاکرات (که در سال ۱۳۶۳ انتشار یافت) نخستین بار در جلسه سوم مجلس خبرگان محمد کیاوش نمایندهٔ خوزستان و پس از او عبدالرحمن حیدری ایلامی نماینده ایلام و سپس حسن آیت به طرح موضوع اصل ولایت فقیه پرداختند. درگذشت. حیدری ایلامی در نیمه شب ۱۱ دی ۱۳۶۵ دیده از جهان فرو بست و پیکرش با تشییع مردم ایلام در جوار حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
دیوید کریستال (متولد ۶ ژوئیه ۱۹۴۱ در لیسبورن، شمال ایرلند) زبان شناس انگلیسی و استاد دانشگاه ریدینگ است. وی از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ تحصیلاتش را در دانشگاه لندن و در رشته مطالعات زبان انگلیسی کامل کرد و پس از آن زندگی آکادمیک خود را به عنوان استاد و مدرس زبان شناسی در دانشگاه های بانگور و ریدینگ آغاز کرد. تا کنون یک صد عنوان مقاله از او به چاپ رسیده است. اولین کتابش در سال ۱۹۶۴ و در زمینه سبک شناسی به چاپ رسید. کتاب های منتشر شده از وی حوزه های زبان، زبان شناسی، فرهنگ نگاری و گرامر را در بر می گیرد. برخی از تألیفات مهم او عبارتند از: بازی زبان، زبان و اینترنت، مرگ زبان، دائرةالمعارف زبان انگلیسی کمبریج، واژه نامه زبان شناسی و آوا شناسی، مقدمه ای بر آسیب شناسی زبان، انگلیسی به عنوان زبانی جهانی و واژگان شکسپیر. کریستال دارای کرسی استادی در دانشگاه ویلز نیز می باشد.