Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جشنواره قایق اژدها یکی از جشن های سنتی چین که به عنوان تعطیلات عمومی چین است. سرچشمه. اعتقاد بر این است که این جشنواره از چین سرچشمه گرفته است. نظرهای زیادی در مورد ریشه این جشن وجود دارد که بعضی از آن ها به عنوان داستان و افسانه در بین مردم منتقل می شود. تقویم. مثل همه جشن های سنتی دیگر، روز جشنواره قایق اژدها نیز با تقویم قمری محاسبه می شود که متشکل از ۲۹ یا ۳۰ روز است و برابر با پنجمین روز از پنجمین ماه قمری است و در تقویم میلادی و خورشیدی برابر است با دو پنجم سال که مصادف می شود با انقلاب تابستانی یا اواسط ماه مرداد یا فصل تابستان. به طور سنتی در چین اژدها نشان دهنده انرژی مردانه است که در این جشن اژدها با تصویری مردانه همراه شده. تاریخچه. اعتقاد بسیاری براین است که این جشنواره را چینی ها از مردم ایران باستان گرفته باشند، اما رایج ترین داستان در حال حاضر مربوط می شود به خودکشی چو یوآن شاعر چینی و به عنوان بزرگداشت او برگزار می شود. چو یوان که به تهمت خیانت تبعید شده بود در تبعید به سرودن شعر پرداخت و در پنجمین روز از پنجمین ماه سال خود را در رودخانه Miluo غرق کرد. فعالیت ها. سه فعالیت بزرگ و همگانی مهم در
این روز، خوردن غذا، نوشیدن شراب سرخ و مسابقه قایق اژدها است. جستارهای وابسته. چین
دریاچه طَشک نام یکی از دریاچه های استان فارس می باشد. این دریاچه در کنار روستای زیبا و قدیمی طشک از توابع شهرستان بختگان قرار دارد. این دریاچه یک فرونشست میان کوهی است که ارتفاع آن ها از سطح دریای آزاد حدود ۱۵۵۸ متر است. دریاچه طشک با وسعت تقریبی ۸۰۰ کیلومتر مربع در شمال باختری دریاچه بختگان و ۱۶۰ کیلومتری خاور شیراز قرار دارد. منشأ آب دریاچه. تأمین کننده اصلی آب این دریاچه، رودهای کُر و سیوند می باشد که از کوه های برآفتاب و موسی خانی، در ۵۰ کیلومتری جنوب باختری ده بید سرچشمه می گیرد و در باختر مرودشت، در محلی به نام پل خان پس از یکی شدن و عبور از دشت مرودشت و منطقه حاصلخیز دشت کربال با مرکزیت سلطانشهر گذشته و به دریاچه ها می ریزد. به جز رودخانه کر که از جنوب سلطان شهر گذشته آب های حاصل از زه کش ها که به کانال معروف به جهاد ریخته از شمال سلطان شهر گذشته و به دریاچه طشک و بختگان سرازیر می شود که اکنون آب های زه کش جهاد در تالاب کمجان جمع شده و تالابی زیبا را ساخته که بسیار دیدنی است این تالاب در شمال غربی سلطان شهر واقع است. خشک شدن دریاچه. ساختن سد درودزن سبب کاهش ورودی آب رودخانه کُر به دریاچه طشک شده بود. د
ر نتیجه، ورودی آب به این دریاچه به سیلاب های منطقه (آباده طشک، خیر، نیریز، خرامه و ارسنجان) محدود شده بود. سپس با احداث سد سیوند بر روی رود سیوند در تنگه بلاغی، سیلاب های رودخانه «سیوند» هم به رود کُر نرسید و در نتیجه به این دریاچه نیز آبی وارد نشد. به نظر کارشناسان، وجود سه سد درودزن، سیوند و ملاصدرا در بالادست دریاچه های طشک و بختگان بر روی رودخانه های کُر و سیوند که منبع اصلی تأمین آب این دریاچه هاست، موجب خشک شدن آن ها شده است. جزایر. تعدادی جزیره و شبه جزیره کوچک و بزرگ از جنس رادیولاریت، سنگ های پلاژیک و آهک های سروک در این دریاچه وجود دارد که از مهم ترین آن ها می توان به جزیره های نرگس و گنبان اشاره کرد که مساحت آن ها تابع شرایط بارندگی سالانه است. بلندترین نقطه جزیره نرگس ۱٬۶۳۵ متر از سطح دریا است.
آبشار رودفاریاب پشتکوه در روستای رودفاریاب در شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران. این آبشار از به هم پیوستن آب چشمه های منطقه رودفاریاب دشتستان، رود روستای رودفاریاب و آبشار زیبای آن تشکیل می شود. با توجه به دمای بالای استان و کم آبی در این منطقه، آبشار رودفاریاب و چشمه سارهای اطراف آن بسیار مهم تلقی می شوند. مهمترین چشمه این منطقه چشمه تنگ فاریاب است که اهالی روستای رودفاریاب برای آبیاری باغ های خود از آن استفاده می کنند.
دریاچه زرین نام یکی از دریاچه های استان فارس می باشد. دریاچه زرین کوره با ۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳ متر عمق در شمال شهر کوره و در بخش بیدشهر از توابع شهرستان اوز واقع شده است و میزبان پرندگان مهاجرآبزی و کنار آبزی از کشورهای همسایه و سالانه نیز پذیرای به طور متوسط ۴ هزار پرنده است. آب این دریاچه شور است اما با این وجود در زیبایی در منطقه کم نظیر است. این دریاچه حوزه آبریز وسیعی دارد که در بارندگی ها سیرابش می کند اما از خود چشمه های آبگرم هم دارد. منابع. ۲ . افراد محلی و کهنسال شهر کوره
یونیا کلودیلا نخستین همسر کالیگولا پیش از رسیدن او به امپراتوری روم بود. او دختر مارکوس یونیوس سیلانوس، از سخنوران برجسته و کنسول سوفِکتوس در سال ۱۵ پس از میلاد بود. یونیا در سال ۳۳ میلادی با ترتیبات اتخاذشده توسط تیبریوس، امپراتور وقت روم به همسری سزار گایوس کالیگولا درآمد اما چند سال بعد به هنگام دنیاآوردن فرزندش درگذشت.
دریاچه هفت برم نام یکی از دریاچه های استان فارس می باشد. بَرْم در فارسی به معنی تالاب و آبگیر است. جغرافیا. این دریاچه در شهرستان ممسنی بخش دشمنزیاری ۵۵ کیلومتری باختر شیراز و شمال شرقی منطقه حفاظت شده ارژن و پریشان و همچنین مختصات جغرافیایی ۲۹ درجه و ۵ دقیقه عرض شمالی واقع شده و ۱۹۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این دریاچه دارای چشم اندازهای بسیار زیبا از تپه ماهورها و برم های چند گانه است. آب و هوای آن در زمستان ها سرد و خشک و در تابستان ها معتدل است. نزدیکی این منطقه به شیراز، تنوع چشم اندازها و آب و هوای مطبوع آن سبب شده است که در اکثر فصل های سال با وجود کمبود امکانات خدماتی و رفاهی، بسیاری از اهالی شهرستان های شیراز، کازرون و سپیدان به این مکان مسافرت کنند. دسترسی به این گردشگاه از طریق جاده ای فرعی جنب پل قره آقاچ بعد از خان زنیان که تا جاده اصلی شیراز - کازرون ۲۲ کیلومتر فاصله دارد صورت می گیرد. یکی از اکوسیستم های آب شیرین استان فارس، دریاچه های هفت برم می باشد که شامل چهار آبگیر دائمی و سه آبگیر فصلی است مساحتهای برخی از پهنه های آبی آبگیرهای دائمی بیش از ۲۰ هکتار می باشند. مجموعه دریاچه های هفت برم
به دلیل دارا بودن شرایط مناسب زیستگاهی و حضور عوامل اکولوژیکی مساعد نظیر پوشش گیاهی و آب شیرین از مناطق جذب و تجمع پرندگان آبزی مهاجر می باشد. آب دریاچه های هفت برم از ریزشهای جوی و چشمه های پیرامون آن ها تأمین می شود. لیکن باید اشاره نمود که به دلیل دخل و تصرفات انجام شده توسط اهالی و تبدیل اراضی مرتعی حاشیه آبگیرها، منطقه دچار فرسایش خاک شده، رسوبات وارده سبب تغییر شرایط اکولوژیک در این اکوسیستم ها گردیده اند که در کاهش سطح آبی این منابع تأثیر گذارده اند. باتوجه به اینکه منطقه از مناطق ویژه گردشگری استان فارس می باشد ولی متأسفانه بدون اخذ مجوز حفر چاه و اخذ تغییر کاربری دخل و تصرفهایی صورت گرفته است که در آینده نزدیک به دیس مرف شدن دریاچه ها کمک می نماید. در صورتی که اگر توسط ارگانهای محیط زیست، منابع طبیعی، شهرداری خان زنیان و اداره میراث فرهنگی و گردشگری فارس طرح توجیهی براساس توان اکولوژیکی منطقه تهیه می گردید و به در این منطقه ۶ ماه اول سال گردشگری و حفاظت ۶ ماه بعد حفاظت از پرندگان مهاجر صورت می گرفت می توانست به یکی از مناطق نمونه گردشگری جهان تبدیل گردد. جغرافیا و دسترسی. دریاچه هفت برم در منطقه ای
تپه ماهوری واقع شده و به دلیل وجود دریاچه های کوچک و بزرگ متعدد که “برم” نامیده می شوند، به این نام شناخته شده است. مجموعه هفت برم شامل چهار آبگیر دائمی و سه آبگیر فصلی است که برخی از آن ها بیش از ۲۰ هکتار مساحت دارند. آب دریاچه ها عمدتاً از بارش های جوی و چشمه های پیرامونی تأمین می شود. دسترسی به این گردشگاه طبیعی از طریق جاده ای فرعی در مجاورت پل قره آقاج و بعد از خان زنیان فراهم است. فاصله این جاده تا محور اصلی شیراز–کازرون حدود ۲۲ کیلومتر است. اقلیم و طبیعت. این منطقه دارای اقلیم سرد و خشک در زمستان و معتدل در تابستان است و به دلیل همین آب وهوا، از جمله مقاصد محبوب برای سفرهای کوتاه مدت شهروندان شیراز، کازرون، سپیدان و روستاهای اطراف محسوب می شود. چشم اندازهای طبیعی تپه ماهورها، چندین برک (آبگیر) و پوشش گیاهی مناسب، زیبایی خاصی به منطقه بخشیده اند که همراه با تنوع زیستی، ارزش اکولوژیک قابل توجهی دارد. اکوسیستم و اهمیت زیست محیطی. دریاچه های هفت برم از جمله مهم ترین اکوسیستم های آب شیرین در استان فارس به شمار می آید. پوشش گیاهی مناسب، وجود منابع آب دائمی و فصلی و ویژگی های زیستگاهی مطلوب، موجب حضور گونه ها
ی مختلف پرندگان آبزی مهاجر و بومی در این منطقه شده است. حضور این پرندگان، نقش به سزایی در پویایی اکولوژیکی منطقه ایفا می کند. چالش ها و تهدیدات. در سال های اخیر، دخل و تصرفات انسانی نظیر تغییر کاربری اراضی مرتعی پیرامون دریاچه ها، حفر چاه های غیرمجاز و تبدیل زمین های اطراف به مزارع، باعث بروز فرسایش خاک و ورود رسوبات به آبگیرها شده و تراز سطح آب را کاهش داده است. این معضلات به تدریج شرایط اکولوژیکی منطقه را دگرگون کرده و حیات زیستی آن را تهدید می کند. گردشگری. با وجود کمبود زیرساخت های خدماتی و رفاهی، هفت برم به عنوان یکی از مناطق سرسبز اطراف شیراز، هر ساله در فصل بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است. چشم اندازهای طبیعی، نزدیکی به جاده اصلی و امکان دسترسی آسان، این مکان را به یکی از ظرفیت های گردشگری در استان فارس تبدیل کرده است. از طرف دیگر، توسعه گردشگری بی رویه و استفاده نادرست از منابع بدون توجه به ظرفیت های اکولوژیکی، می تواند تهدیدی جدی برای پایداری زیست بوم منطقه باشد.
تنگ شیو ممسنی نام یکی از رودخانه های استان فارس می باشد. سرچشمه رود، تنگه گجستان است که در مرز استان کهگیلویه و بویراحمد و استان فارس قرار دارد. این تنگه در دامنه سردسیری کوه زرآورد قرار دارد که چشمه ای پر آب در آن می جوشد. رود تنگ شیو در مسیر خود از روستاهای امیرایوب انصار، فاریاب، دودک علیا و سفلی، نظراباد، چهارتاق، کناره، پرین، نوگک ،حسین آباد، اکبری و... می گذرد و در نهایت به رود فهلیان و رود زهره میپیوندد. نقش مادر دختر از آثار تاریخی قبل از اسلام است که در کنار مسیر این رود و در نزدیکی روستای مراسخون رستم کنده کاری شده است همچنین رود پس از آبیاری زمین های کشاورزی( منطقه رستم) از زیر پل تاریخی تنگه بریم رد می شود. جغرافیا. این رودخانه از کوه های شهرستان رستم سرچشمه می گیرد و پس از طی مسافتی، و پس از عبور از بخش سورنای شهرستان رستم به رودخانه فهلیان می پیوندد. این رودخانه در طول تاریخ مرز بین فارس و کهگیلویه بوده است، و پس از طی عرض خاک رستم در محل پل بریم وارد استان کهگیلویه و بویراحمد می شود.آب این رودخانه شیرین می باشد و گونه هایی از ماهی در این رودخانه زیست می کنند که بعضا توسط ساکنین این مناطق صید می
جوبخله نام یکی از رودخانه های استان فارس می باشد. جغرافیا. این رودخانه از کوه های از سرشاخه های رود کر است . از کوه چال کلاغ سرچشمه می گیرد، این رود پس از طی مسیر کوهستانی پر پیچ و خم از شهرستان سپیدان خارج می شود.
پیرآب نام یکی از رودخانه هایی است که از استان فارس گذر می کند. این رودخانه که به پریاب نیز معروف است، از استان کهگیلویه و بویراحمد در شمال ممسنی سرچشمه گرفته و پس از طی مسافتی در دهستان رستم به رودخانه فهیلان می ریزد. این رودخانه در شهرستان ممسنی جریان دارد.
ژاکت تریلر مایکل جکسون یا ژاکت تریلر نام لباسی نمادین و همچنین یکی از مشهورترین و پرفروش ترین لباس های جهان است که توسط مایکل جکسون، هنرمند و موسیقی دان اهل آمریکا در موزیک ویدئوی «تریلر مایکل جکسون» در سال ۱۹۸۳ (۱۳۶۲ ه.ش) پوشیده شده بود. این لباس، توسط دبورا نادولمن لندیس (Deborah Nadoolman Landis)، کسی که لباس های فیلم «مهاجمان صندوق گمشده» از مجموعه فیلم های ایندیانا جونز را ساخت، برای مایکل جکسون طراحی شد. از مشخصه های این ژاکت قرمز که در آن خطوط سیاه رنگی نیز وجود دارد، می توان به داشتن شیارهای بسیار، داشتن نماد "M" و همچنین دارا بودن سبک لباس های فیلم معروف پیشتازان فضا که در آن شانه ها را بزرگ تر و قوی تر از معمول و به شکل عدد ۷ نشان می دهد، اشاره کرد. این ژاکت عنوان «جذاب ترین و داغترین کت اواسط دههٔ ۱۹۸۰» را با خود یدک می کشد و همچنین در دوره های بعد از دههٔ ۱۹۸۰، بسیار مورد تقلید و درخواست نوجوانان جهان قرار گرفته است. قیمت بدل این ژاکت در بعضی دوره ها، به بیش از ۵۰۰ دلار رسیده است. گفته می شود که بیش از ۱ میلیارد دست از این ژاکت به فروش رسیده است و آن را به پرفروش ترین لباس جهان تبدیل کرده است. این
کت در ژوئن ۲۰۱۱ (تیر ۱۳۹۰) به قیمت یک میلیون و هشتصد هزار دلار در خانهٔ حراج جولین به فروش رفت. این در حالی بود که صاحب نظران و منتقدان قیمت فروش را بین ۲۰۰ هزار تا ۴۰۰ هزار دلار تخمین زده بودند. خریدار این ژاکت شرح داد: «این کت، بزرگ ترین و گران ترین لباس یادگاری راک اند رول است». دارن جولین، سرپرست خانهٔ حراج جولین می گوید: در ماه نوامبر سال ۲۰۱۱ تعداد ۵۰۰ عدد از این ژاکت که برچسب آن توسط جکسون فایو و پرنس جکسون امضا شده بود برای فروش در وب گاه آمازون گذاشته شد. هر کدام این ژاکت های ۱۰۰ درصد از چرم گاو، به قیمت ۲،۳۵۰ دلارفروخته شد.
جوزپ سامیتیر ویلالتا (۲ فوریه ۱۹۰۲ - ۵ مه ۱۹۷۲) که با نام خوزه سامیتیر هم شناخته می شود، فوتبالیست و مدیر اسپانیایی بود که سابقه بازی در بارسلونا، رئال مادرید، نیس و همچنین تیم ملی فوتبال کاتالونیا و تیم ملی فوتبال اسپانیا را دارد. وی در طول زندگی حرفه ای خود ۳۳۳ گل را با بارسلونا به ثمر رساند. همچنین در سال ۱۹۴۵ به عنوان مدیر رهبری بارسلونا را به عهده داشت.
ایل عرب خمسه یک ایل عرب تبار ساکن جنوب ایران و یکی از ایلات تشکیل دهندهٔ اتحادیهٔ ایلات خمسه در استان فارس است. عرب خمسه از دو شاخه عرب جبَاره و شیبانی تشکیل شده است. این قوم به گویشی از عربی سخن می گویند و مسلمان و شیعه مذهب می باشند. ییلاق ایل عرب در شهرستان های بوانات، خرم بید و سرچهان، در شمال شرقی استان فارس و قشلاق آن ها در منطقه پهناوری از سروستان تا لارستان در جنوب شرقی فارس و منطقه احمدی در شمال هرمزگان قرار دارد. امروزه بیشتر عرب های خمسه یکجانشین شده و در شهرها و روستاهای شرق فارس ساکن شده اند. تاریخچه. بیشتر محققان بر این باورند که خاستگاه جغرافیایی ایلات عرب ساکن در ایران، شبه جزیره عربستان، در مناطق نجد، یمامه، یمن و عمان بوده است که پس از ظهور اسلام به ایران مهاجرت کرده اند. در دورهٔ مهاجرت، گروهی از قبایل و طوایف عرب، در خوزستان، و شماری دیگر در فارس ساکن شدند. براساس روایتی شفاهی، جباره ها خود را از نسل جابر بن عبدالله انصاری، از اصحاب پیامبر اسلام دانسته اند که برای فتح فارس با سپاه اسلام با «عیال و مواشی» به ایران آمدند و در این سرزمین ساکن شدند. دو طایفهٔ عرب جباره و شیبانی از دورهٔ صفویه
به این سو از طوایف شناخته شدهٔ منطقه فارس بوده اند. عشایر عرب منطقه فارس برخلاف عشایر عرب خوزستان، با مردم بومی فارس درآمیختند، به طوری که امروزه بسیاری از ویژگی های فرهنگی خود را از دست داده و با اهالی بومی زیستگاه خود کم و بیش همگن شده اند. در برخی از منابع، جباره را «عرب کوچی» نیز ذکر کرده اند. در گذشته دو طایفه عرب مستقل در استان فارس به نام های بهاءالدینی و شیری نیز وجود داشته اند که امروزه توسط گروه های بزرگتری جذب شده اند؛ اولی به اتحادیه ایلی قشقایی و دومی نیز به ایل عرب خمسه پیوسته است. به گفته فسایی میراسماعیل خان عرب شیبانی جد اعلای خاندان خوانین عرب در دولت صفویه احترامی تمام داشت و حکومت ایل عرب به انضمام حکومت ایل باصری در این دوره به او سپرده شد. پس از او نیز حکومت نسل اندر نسل در نوادگان او ادامه یافت تا اینکه در سال ۱۲۶۰ خورشیدی پس از کاهش قدرت حکومت مرکزی در منطقهٔ فارس و به قدرت رسیدن حکومت محلی، خان های طایفه های دیگر عرب شیبانی قدرت را به دست گرفتند. دوره قاجار. در سال ۱۲۷۸ قمری (۱۲۴۰ خورشیدی)، علی محمد خان قوام الملک حاکم فارس با پشتیبانی دولت مرکزی اتحادیه ایلی خمسه را به جهت رقابت و خن
ثی سازی قدرت قشقایی ها در فارس از پنج ایل کوچکتر ایجاد کرد. ایل عرب در میان این پنج ایل بزرگ ترین و پرجمعیت ترین آن ها بود و نیروی غالب را در میان ایل ها داشت؛ چنانچه در برخی از منابع به اشتباه از تمامی ایلات خمسه گاه به عنوان عرب یاد می شود. در دورهٔ قاجار در ایلات خمسه دو کنش سیاسی ناهمسو فعال بود. گروهی وفادار به دولت و گروهی دیگر بر ضد حکومت بودند و در قیام ضدانگلیسی عشایر جنوب به مبارزه برخاستند. چنانچه در این دوره برخی از طوایف عرب با تشکیل پلیس جنوب با آن به جنگ پرداختند که تلفات بسیاری بر آن ها وارد شد. برای نمونه در یک درگیری پلیس جنوب با ایل عرب ۲۴ مرد، زن و بچه کشته و زخمی و پنج مرد دیگر اسیر شدند و روستای آن ها نیز غارت شد. از سویی دیگر نیروهای دیگری از ایل عرب در کنار تفنگچیانی از ایل بهارلو به رهبری ابراهیم خان قوام الملک به همکاری با پلیس جنوب تن دادند و با شکست صولت الدوله، فیروزآباد را تصرف کردند. در این دوره عسکر خان عرب شیبانی معروف به «صولت العشایر» کلانتر ایل عرب نیز علیه انگلیسی ها به پا خواست. او در حدود سال ۱۲۹۰ خورشیدی با نپرداختن مالیات، علیه دولت قاجار شورید و قسمتی از شمال فارس را
اشغال کرد و خود را «عسکر شاه» نامید. پس از مدتی قوام الملک او را با نیرنگ دستگیر کرد و کلانتر ایل عرب پس از مصادره تمامی اموالش در شیراز به دار آویخته شد. از میراث او درب نقره مشهور حرم شاهچراغ موسوم به «در عسکر خانی» است. خود او نیز در شاهچراغ به خاک سپرده شد. پس از اعدام عسکر خان، فرزندش خانباز خان عرب شیبانی رهبری شورش را بر عهده گرفت و درگیری های متعددی را با نیروهای دولتی رهبری کرد و سرانجام در اثر خیانت یکی از نزدیکانش در سال ۱۳۰۰ به قتل رسید. دوره پهلوی تاکنون. با روی کار آمدن رضاشاه، دوره ای از سرکوب و فشار بر روی ایلات و عشایر آغاز شد. عشایر فارس در پاسخ به این سرکوب ها طی شورش عشایری ۱۳۰۹-۱۳۰۷ فارس به پا خواستند. طی این شورش عشایر بهارلو داراب را تصرف نموده و سپس با همراهی عشایر عرب، فسا را در اول تیرماه ۱۳۰۸ تصرف کردند. در شهریور همان سال دولت سرهنگ محمدتقی خان عرب شیبانی را به عنوان حاکم خمسه و لارستان برگزید و او پس از درگیری های سنگین شهرهای فسا و داراب و دیگر مناطق تصرفی عشایر را پس گرفت و شورش را کاملاً سرکوب کرد. رضاشاه پس از سرکوب شورش سیاست اسکان اجباری عشایر موسوم به تخته قاپو را اجرا کرد.
بدین ترتیب عشایر از حالت چادرنشینی و کوچ گردی خارج شدند و ایل عرب از شمال شرقی (صفاشهر) تا جنوب شرقی (زرین دشت و لارستان) فارس به طور پراکنده سکونت اجباری را در کنار شهرها و روستاها یا در نقطه های دور بدون هیچگونه وسیلهٔ رفاهی آغاز کردند. در جریان اسکان اجباری جمعیت قابل توجهی از عشایر به دلایل متعددی همچون بیماری، قحطی، گرما و سرمازدگی و تلف شدن احشام کشته یا پراکنده شدند. چنانچه الیور گارود در سال ۱۳۲۴ در بازدید از فارس، مشاهده کرد که بسیاری از طایفه های ایل عرب «در وضعیت اسفباری قرار دارند؛ به طوری که [برای گذران زندگی] به گدایی و دزدی های کوچک وادار شده اند.» عشایر با سقوط رضاشاه از اسکان خارج شدند و دوباره به کوچ نشینی روی آوردند. پس از خروج از اسکان جمعیت آن ها رو به فزونی گذاشت و تعداد احشام آنان به بالاترین رقم رسید. به طوری که طبق آمار سرشماری سال ۱۳۴۲ جمعیت ایل عرب رقمی در حدود دوازده هزار خانوار و پنجاه هزار نفر را تشکیل می داد. عشایر عرب از سال ۱۳۴۲ به مرور کوچ را رها کرده و در شهرها و روستاها یکجانشین شدند. بدین ترتیب نظام سیاسی رهبری ایل به طور کلی درهم ریخت و کارآمدی پیشین خود را از دست داد و
امروزه بیشتر اهالی ایل عرب یکجانشین شده اند. زبان. مردم ایل عرب خمسه به گویش عربی خمسه سخن می گویند و این گویش در دسته عربی خلیجی قرار می گیرد. به سبب سکونت درازمدت مردم ایل عرب در منطقهٔ فارس و هم زیستی با گروه های فارس، ترک و لر، واژگان فراوانی از زبان این مردمان به گویش عربی خمسه راه پیدا کرده است. با گذشت هر نسل از فصاحت این گویش کاسته و واژگان فارسی جایگزین آن می شود. آنچه که چهارچوب اصلی گویش عربی خمسه را حفظ نموده است، وجود فعل های عربی است چرا که اسم های فراوانی در این زبان از فارسی و دیگر زبان های همجوار وام گیری شده اند اما بیشتر فعل ها هنوز دست نخورده باقی مانده اند. فرهنگ. امروزه می توان گفت ایل عرب خمسه به طور آشکاری ایرانی شده اند و به سرزمین، تاریخ و فرهنگ جامعه ایرانی پیوسته اند و عوامل فرهنگی و هویتی ایرانی در وجود آن ها نهادینه شده ست. در بین اعراب فارس غیر از زبان مادری شان (که البته در آن نیز واژه های فراوان فارسی و همجنین لری و ترکی دیده می شود) در سایر موارد با فرهنگ و هویت جامعه ایرانی به ویژه خطه جنوب، احساس همبستگی و هماهنگی زیادی دیده می شود و مردم این ایل در پوشش، رسوم و فرهنگ، تفاو
ت عمده ای با دیگر عشایر جنوب مانند قشقایی ها، باصری ها و لرها ندارند. مؤلفه های هویت ایرانی به وضوح در شعر و ادبیات و همچنین مراسم های ایل مانند عید نوروز، چهارشنبه سوری (که در بین ایل عرب به چله به در معروف است)، مراسم پرسه، جشن آبریزگان (مراسم باران)، شاهنامه خوانی و نصب شیر سنگی بر بالای قبر افراد دلیر و شجاع یافت می شود. صنایع دستی. ایل عرب نقش بسیار پررنگی در تولید قالی دارد. طبق پژوهش های انجام شده حدود ۴۰ درصد از فرش های دستباف استان فارس توسط اعراب خمسه بافته می شود. فرش بافی این قوم ابتدا به صورت تفریحی و برای همراهی زنان عشایر در کسب درآمد هنگام کوچ انجام می شد، اما با یکجانشینی این هنر به صورت حرفه ای تر دنبال شد به صورتی که امروزه شهرستان سرچهان به عنوان یکی از مهم ترین مراکز تولید فرش با کیفیت اعراب خمسه شناخته می شود. روستا نشینی و کمتر شدن کار و زحمت زندگی عشایری، باعث شد زمان بیشتری برای بافت قالی وجود داشته باشد، امروز بیشتر بافندگان ایل خمسه را زنان روستانشین میانسال تشکیل می دهند. طوایف. طوایف ایل عرب خمسه از نظر وابستگی نژادی به دو گروه عمده عرب تبار و مهاجر-همجوار تقسیم می شوند. طوایف عرب
عبارتند از: قلمرو. قلمرو کوچ ایل عرب منطقهٔ وسیعی از شمال شرق تا جنوب شرقی استان فارس است. ییلاق آن ها در شهرستان های بوانات، خرم بید (قنقری) و سرچهان، در شمال شرقی استان فارس و قشلاق آن ها در منطقه سروستان، داراب، فسا، جهرم، بخش هایی از لارستان در جنوب شرقی فارس و رودان و احمدی در شمال هرمزگان قرار دارد. ریاست. رؤسای ایل عرب به طور موروثی از شاخهٔ شیبانی بوده اند. میراسماعیل خان عرب شیبانی، جد اعلای خاندان خوانین عرب، در دوره صفویه شخصیت برجسته ای به شمار می رفت و به گفته فسایی حکومت بر ایل عرب به او محول شد و از آن دوره حکمرانی نسل اندر نسل در خاندان او ادامه داشت. حکومت ایل باصری نیز از آن زمان تا دوره کریم خان زند ضمیمه ایل عرب بود و حاکم ایل عرب بر این ایل نیز حکمرانی می کرد.
میشکولتس چهارمین شهر بزرگ مجارستان و مرکز استان بورشود-آبااوی-زمپلن است. جمعیت شهر میشکولتس در سال ۲۰۱۰ برابر با ۱۷۰٫۰۰۰ نفر بوده است.
پچ یکی از شهرهای مجارستان است که در جنوب غربی این کشور قرار گرفته است. نام رومی این شهر سوپیانه و تاریخ بنیان گذاری آن سالهای آغاز سده دوم میلادی است. جمعیت شهر پچ در سال ۲۰۰۷ برابر ۱۵۶٫۶۴۹ نفر بوده است. پچ پنجمین شهر بزرگ کشور مجارستان است. شیراز از ۱۰ مه ۲۰۱۶ با این شهر خواهرخوانده می باشد.
کوفته هلو یکی از غذاهای شهر شیراز می باشد و به این صورت تهیه می شود که گوشت چرخ کرده را با آرد نخودچی و تخم مرغ و پیاز رنده می کنند و با زردچوبه و نمک مخلوط کرده، خوب ورز می دهند. دو عدد پیاز بزرگ را خلال نموده، سرخ می کنند و در پایان کشمش را روی آن ریخته، کمی تفت می دهند. (بعضی ها در خمیرمایه اولیه مقداری هویج یا مقداری نرگسی می ریزند) از خمیرمایه اولیه به اندازه یک هلو جدا کرده روی کف دست پهن می کنند و مقداری پیاز داغ و کشمش وسط آن قرار می دهند. خمیر پهن شده را دور کشمش و پیاز داغ جمع کرده، به صورت گلوله ای درمی آورند. هنگامی که کوفته ها آماده شد کمی آن ها را تفت می دهند تا کمی سرخ شود. سپس مجدداًپیاز داغ درست کرده و مقداری آب در آن ریخته می گذارند تا خوب بجوشد، مقداری هویج رنده شده (کوتراش) را با زردچوبه ونعنای خشک و روغن به آن اضافه نموده، به جوش می آورند. سپس کوفته ها را یکی یکی به داخل آن می اندازند. عده ای برای چاشنی (مزه) غذا از سرکه و شیره استفاده می کنند و عده ای هم از شکر و آبلیمو استفاده می کنند یعنی زمانی که دانه های برنج کاملاً نرم شد به دلخواه چاشنی غذا را به آن اضافه می کنیم. عده ای پس از اینک
ه کوفته ها را کشیدندروی آن ها نعنا داغ می ریزند حالا کوفته هلو آماده است. منابع. شهرداری شیراز
دوپیازه آلو، غذائی حاوی پیاز و سیب زمینی است که جزو غذاهای محلی و سنتی استان فارس است. این غذا در ابتدا در کشورهای هند و پاکستان طبخ می شده و متشکل از دو عدد پیاز و یک عدد سیب زمینی بوده با سیر و ادویه جات فراوان. برای همین دوپیازه سیب زمینی نام گرفته و از آن جایی که شیرازی ها به سیب زمینی آلو می گویند، به دوپیازه آلو هم مشهور است.
کوفته سبزی یکی از غذاهای شهر شیراز می باشد و به این صورت تهیه می شود که گوشت را با پیاز چرخ کرده و نخود را که از قبل در آب خیس کرده اند با گوشت چرخ کرده دوباره چرخ می کنند. یک لیوان از برنج ها را برداشته و بقیه را با مقداری از سبزی ها چرخ می کنند و سپس تمام مواد چرخ شده را با کمی فلفل و نمک به هم مخلوط نموده به خوبی ورز می دهند و درصورت لزوم تمام مواد را یک دفعه با هم چرخ می کنند. پیاز خلال شده و کشمش را تفت داده، در ظرفی (دیگ یا قابلمه) مقداری آّب ریخته سبزی و بقیه نخود چرخ شده را در آن ریخته، زردچوبه و فلفل و نمک به آن اضافه می کنند وقتی که آب جوش آمد از مواد چرخ شده به اندازه یک پرتقال نسبتاً بزرگ جدا کرده وسط آن کشمش و پیاز داغ گذاشته و به صورت گلوله ای درمی آورند، این گلوله را بین دو کف دست به قدری می گردانند که کاملاً سفت شود و در آب جوش می اندازند. در قدیم به جهت باز نشدن کوفته ها اولین کوفته را با نام سنگ و بقیه را را نام دخترهای خانواده یا آَشنا به درون آب جوش می انداختند. آنگاه یک لیوان برنج را که کنار گذاشته اند در ظرف محتوی کوفته ها ریخته مقداری روغن به آن افزوده، حرارت می دهند تا قوام بیاید و سپس
مصرف می کنند. منابع. شهرداری شیراز
رود شور دهرم که در ابتدای مسیر رود فیروزآباد نامیده می شود، یک رودخانه دائمی در استان فارس به طول ۱۸۰ کیلومتر است که مسیر کلی آن نخست جنوب خاوری و سپس جنوب باختری است. سد تنگاب در فیروزآباد بر روی این رود بنا شده است. این رودخانه از کوه های سلامتی و دولوو میشوان واقع در دهستان خواجه ای در ۶۵ کیلومتری شمال باختری فیروزآباد سرچشمه گرفته و به نام رودخانه حنیفقان متوجه جنوب می شود. سپس با نام رودخانه فیروزآباد از دره باختری کوه پادنا عبور کرده و وارد دهستان احمدآباد حومه فیروزآباد می شود. در این (دهستان) به شاخه های فراوانی تقسیم می شود که شاخه اصلی آن از نواحی باختری (شهر فیروزآباد) عبور کرده و ضمن آمیختن با ریزابه های فراوان و عبور از روستاهای بسیار و شهر دهرم سرانجام در دامنه جنوبی ماده کوه به اتفاق رودخانه دشت پلنگ در منطقه دزگاه به رودخانه مند می پیوندد. مسیر عبور رود از ابتدا. رودخانه فیروزآباد که پس از عبور از تنگ عربها یا هایقر بنام نهراعظم نامیده شده، سپس با پیوستن آبهای شور حاصل از گنبدهای نمکی از پائین دست به رودخانه شور موسوم و از منطقه دهرم و احمدآباد گذشته و به رودخانه قره آغاج می پیوندد، و از آنجا
بنام رودخانه مند مجموعه آبهای حوضه بزرگی را به خلیج فارس تخلیه می نماید. از آنجا که بعد از خروج از دشت فیروزآباد آب این رودخانه تقریباً قابل استفاده نمی باشد و فقط در منطقه دهرم و احمدآباد در فصلهای سیلابی آب این رودخانه به سمت مزارع منحرف می گردد، لذا می توان، گفت که عملاً آب این رودخانه از بین می رود و با انتقال آب شور به رودخانه قره آغاج کیفیت آنرا نیز از بین می برد. رودخانه فیروزآباد که در سرشاخه بنام حنیفقان نامیده می شود از بلندی های کوههای میشوان، دلو، سلامتی و بری (در جنوب حوضه رودخانه قره آغاج) با ارتفاع حداکثر 3097 متر از سطح دریا سرچشمه گرفته و آب چشمه های حنیفقان سبب پرآب شدن آن می گردد.