Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ر شد. همچنین برنر چهار درس در ارتباط با تاریخچه زیست شناسی مولکولی و اثراتش بر روی علوم اعصاب و سؤالات بزرگ علمی مرتبط با آن را بررسی می نمود. این درسنامه ها تبدیل به کتابی با عنوان «In the Spirit of Science: Lectures by Sydney Brenner on DNA, Worms and Brains» شد. نقشه آمریکایی و اروپایی. «نقشه آمریکایی» و «نقشه اروپایی» توسط سیدنی برنر به عنوان مدل های رقیب برای روشی که سلول های مغزی عملکردهای عصبیشان را تعیین می کنند، پیشنهاد گردید. براساس نقشه اروپایی (که برخی مواقع به آن نقشه بریتانیایی نیز گفته می شود)، عملکرد سلول ها توسط دودمان ژنتیکی شان تعیین می گردد. براساس نقشه آمریکایی، عملکرد یک سلول توسط عملکرد همسایگانش بعد از مهاجرت سلولی تعیین می گردد. با تحقیقات بیشتر مشخص شده که بسیاری از گونه ها از ترکیبی از این دو روش پیروی می کنند، با این که درجات مختلفی در تبعیت از هر کدام جهت انتقال اطلاعات به سلول های جدید می توانند داشته باشند. زندگی شخصی. برنر با مری برنر (نام تولد کویتز، و بعد با نام بالکیند) در دسامبر ۱۹۵۲ میلادی ازدواج کرد و تا زمان مرگش در ژانویه ۲۰۱۰ میلادی با او زندگی نمود. فرزندانشان شامل بل
یندا، کارلا، استیفان و پسرخوانده شان به نام جوناتان بالکیند بود. جوناتان بالکیندپ حاصل ازدواج اولش با مارکوس بالکیند بود. او در الی، کمبریج شایر زندگی کرد. وی یک آتئیست بود. برنر در ۵ آوریل ۲۰۱۹ در سنگاپور در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
در ریاضیات، سری نامتناهی &lt;bdi&gt;۱/۲ + ۱/۴ + ۱/۸ + ۱/۱۶ + ⋯&lt;/bdi&gt;، یک مثال ابتدایی از سری های هندسی است که مطلقاً همگرا هستند. مجموع این سری به صورت زیر می باشد: formula_1 اثبات مستقیم. به عنوان یک سری نامتناهی، مجموع سری formula_2 به صورت حدی از مجموع formula_3 جملهٔ اول خواهد بود: formula_4 به شرطی که formula_3 به بی نهایت میل کند. با ضرب formula_6 در ۲ خواهیم داشت: formula_7 با حذف کردن formula_6 از دو طرف داریم: formula_9 با میل داد formula_3 به بی نهایت، formula_6 به ۱ میل خواهد کرد. تاریخچه. این سری به عنوان مثال برای یکی از پارادوکس های زنون استفاده می شد. پیش از این تصور می شد چشم حورس شش جملهٔ اول این دنباله را دارد.
فردریک دو توارنیکی (زاده ۱۹۲۰ در اتریش- ۱۶ ژانویه ۲۰۰۸ در پاریس) روزنامه نگار، منتقد ادبی و مترجم فرانسوی بود.
هووارد رابرت هرویتس (زاده ۸ مه ۱۹۴۷) زیست شناس اهل آمریکا است که بیشتر بخاطر روی کرم های لوله ای Caenorhabditis elegans شناخته شده است. وی در سال ۲۰۰۲، به همراه سیدنی برنر و جان سالستن برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.
یوهوی یکی از شهرک های کشور استونی است. این شهرک در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۷۷۵ نفر جمعیت داشته است.
زیست گاه شماری ، سن یابی نسبی رویدادهای زمین شناختی با استفاده از روش ها یا شواهد دیرینه شناختی یا زیست چینه ای را زیست گاهشماری (biochronology) می نامند. برای این سن یابی از بررسی سنگواره ها استفاده می شود.
ترمینال رایانه یا پایانه رایانه یک دستگاه سخت افزاری الکتریکی یا الکترومکانیکی است که از آن برای وارد کردن داده ها ، و نمایش داده ها از یک رایانه یا یک سامانه رایانشی استفاده میشود. ترمینال های اولیه دستگاه های ارزان قیمتی بودند اما در مقایسه با کارت پانچ یا نوار پانچ اطلاعات را با سرعت خیلی آهسته تری به رایانه وارد می کردند اما با پیشرفت فناوری و با باب شدن دستگاه های نمایشی، ترمینال ها اینگونه روش های قدیمی برقراری ارتباط با رایانه(کارت پانچ و نوار پانچ) را به کنار راندن و کم کم محبوب شدند و حالا ترمینال یک ابزار قدرتمند برای لینوکس ، یونیکس ، ویندوز ، مکینتاش، شده است ولی استفاده بیشتر آن در گنو/لینوکس برای اجرای دستورهایی مانند روشن و خاموش کردن سیستم ،نمایش فایل ها، و مدیریت سیستم بدون استفاده از دکمه و واسط گرافیکی است . به طور معمول یک ترمینال متشکل از یک صفحه نمایش و صفحه کلید بود.
نخ بخیه سیلک جراحی در گروه نخ های غیرقابل جذب طبیعی قرار گرفته و از فراورده حیوانی ساخته شده از فیبر طبیعی لارو کرم ابریشم بوده و فیبرها طوری بهم تابیده می شوند تا یک نخ مولتی فیلامانت را تشکیل دهند. رنگ. بیشتر به رنگ سیاه بوده ولی گاهی به صورت سفید و آبی نیز در دسترس می باشد. کاربرد. سیلک توانایی کشش خوبی دارد و این توانایی کششی را در طی ٢ سال ازدست می دهد. انواع روش تهویه در اتاق عمل
در زمین شناسی لایه بندی مُوَرَب (cross-bedding) با لایه بندی چلیپایی به نوعی ساختار لایه ای گفته می شود که حاصل از نهشته شدن لایه های مورب بر روی سطح شیب دار باشد. لایه بندی مورب یک نوع چینه بندی با مقیاس کوچکتر است که غالباً ضخامت آن ها کم است و نسبت به طبقه بندی اصلی به حالت متقاطع قرار گرفته اند. به آن چینه بندی چلیپایی (cross stratification) هم گفته می شود. لایه بندی مورب نتیجه محیط ویژه ای از رسوب گذاری است و نه تغییر شکل هندسی سنگ بر اثر تنش یا همان دگرشکلی. لایه بندی مورب در سنگ هایی مانند کنگلومرا، ماسه سنگ، سنگ های رسی و به ندرت در سنگ آهک مشاهده می شود. لایه بندی مورب، غالباً در رودخانه ها و به خصوص در رسوبات دلتایی و رسوبات کنار رودخانه دیده می شود. هنگام ورود رودخانه به آب ساکن، ذرات سنگین آن، به طور ناگهانی سقوط کرده و لایه بندی چلیپایی را به وجود می آورند. چینه بندی متقاطع در لایه ای رسوبات بادی نیز به وجود می آید. زیرا هنگام حرکت تلماسه ها (تپه های ماسه ای)، ماسه های ریز از بالای تپه سرازیر شده و طبقات متقاطع را به وجود می آورد. لایه بندی مورب فراوان ترین و معمول ترین نوع ساختمان های رسوبی در ط
بیعت است. ضخامت لایه بندی مورب ممکن است از چند میلی متر تا ده ها متر تغییر کند. بر پایه ویژگی های سطوحی که یک سری لایه بندی مورب را احاطه می کند دو نوع طبقه بندی مورب تشخیص داده شده است: ۱ـ طبقه بندی مورب مسطح ۲ـ طبقه بندی مورب عدسی شکل یا تراف. به طور کلی لایه بندی مورب بیشتر در رسوبات سیلتی و ماسه ایی تشکیل می شود ولی ممکن است در رسوبات دانه درشت گراولی نیز دیده شود. لایه بندی مورب در اثر حرکت ذرات به توسط جریان آب یا باد در محیط های رسوبی مختلف (رودخانه ای، دلتایی، بادی، دریایی و غیره) و رسوب گذاری آن ها در قسمت پشتی موج نقش ripple mark، خاکریزها، امواج ماسه ای، سدها یا در روی مخروط ها و دلتاهای کوچک تشکیل می گردند. بنابراین در رسوباتی که توسط جریان های یک جهتی، از قبیل رودخانه، تشکیل شده اند می توان با استفاده از مقدار و جهت شیب لایه بندی مورب به جهت حرکت رسوبات از منشا به حوضه رسوبی پی برد.
در زمین شناسی، موج نقش ها (ripple marks) سطوح مواجی هستند که در اثر حرکت آب یا باد بر روی سطوحی با دانه هایی در حد سیلت درشت تا ماسهٔ ریز تشکیل می گردند. به عبارت دقیق تر، موج نقش سطح موجی یا سیمایی سطحی است متشکل از فرورفتگی ها و پشته های کوچک مقیاس تقریباً موازی که در سطح تماس بین سیال و مواد رسوبی نامنسجم، به ویژه ماسهٔ سست، تشکیل می شود. از این اشکال می توان برای تشخیص بالا و پایین لایه ها، جهت جریان قدیمه و همچنین تشخیص میزان انرژی محیط در زمان تشکیل استفاده کرد. برای تعیین میزان انرژی محیط از ضریبی به نام اندیس موجی استفاده می شود که به صورت نسبت طول موج (L) به ارتفاع موج (H) بیان می شود. L/H: اندیس موجی تعریف ها. بخش انباشته موج نقش ها کوهه یا پشته و سر کوهه ها، تاج crest نام دارد. فرورفتگی بین کوهه ها ناوه trough نامیده می شود. آن سمت از کوهه که «رو به جریان» stoss side است دارای شیب ملایم و جهت «پشت به جریان» lee side شیبی تندتر دارد. بسته به این که جریان مورد نظر آب یا باد باشد، سمت رو به جریان را سمت آبخور یا بادخور و سمت پشت به جریان را سمت آب پناه یا بادپناه می گویند. دو دسته اصلی. معمولاً موج نق
ش ها به دو صورت دیده می شوند: اول قسمتی که دارای شیب ملایم است و در خلاف جهت جریان قرار دارد دوم قسمتی است دارای شیب تند بوده و در جهت جریان قرار می گیرد و سوم خط الراس آن می باشد که بر اساس تفاوت در خط الراس، آنها را به چند نوع تقسیم می کنند که از آن جمله می شود انواع زیر را نام برد: مستقیم، پیچیده، زنجیره ای، و زبانه ای. سازوکار تشکیل این موج نقش ها بدین صورت است که در اثر حرکت امواج آب یا باد از یک جهت رسوب از قسمت با شیب ملایم به قسمت با خط الراس موج نقش و ریزش آن بطرف پایین در قسمت پرشیب مهاجرت می کند این نوع حرکت رسوبات باعث مهاجرت و حرکت موج نقش می شود بطوری که خود باعث تشکیل ساختمان دیگری بنام لایه بندی مورب می شود.
پیشه ور یا صنعتگر به افرادی گفته می شود که مهارت در ساخت اشیاء کاربردی دارند و وسایلی که می سازند به انواع مختلفی مثل مجسمه سازی ساخت وسایل منزل اشیاء دکوری زیورآلات طراحی لباس و غیره تقسیم می شود. وسایل خانه ابزارآلات و همچنین ماشین های ساده دستی نیز جزو این کارها به حساب می آیند. صنعتگری پیشه ای است که نیاز به تجربه و مهارت فراوان و تمرین زیاد دارد و شخصی که این پیشه را شغل خود می داند باید به تجربه و مهارت فراوان دست یابد تا بتواند از پس این کار برآید. تاریخچه. صنعتگران قبل از انقلاب صنعتی تولیدکننده بودند. پیشه وران در قرون وسطی. در قرون وسطی صنعتگر به کسانی گفته می شد که یا تولیدکننده بودند یا سرویس هایی را ارائه می دادند. تولیدکننده مانند قفل سازی و ارائه کننده سرویس مانند تعمیر اسلحه در آن زمان پیشه وران به دوگروه کلی تقسیم می شدند. استادان و شاگردان. استادان در قرون وسطی دارای موقعیت اجتماعی بهتری نسبت به شاگردان بودند. گالری تصاویر. تصاویری از پیشه وران را مشاهده کنید.
دیوار سبز دیواری است که بخشی از آن یا تمام آن دارای پوشش گیاهی است. دیوارهای سبز مبتنی بر شرایط ممکن است در محیط داخل یا خارج از ساختمان نصب گردند. هم چنین تکنیک ها و روش های مختلفی وجود دارد که می توان دیوارهای سبز را در ابعادهای متفاوت به منظور فضاسازی محوطه داخلی یا نمای بیرونی ساختمان ایجاد کرد. دیوارهای سبز همچنین به صورت دیوارهای زنده، دیوارهای زیستی، باغ های عمودی یا به طور علمی VCWV (دیوارهای پیچیده گیاهی عمودی) نامیده می شوند. دیوار سبز دیوار آزاد یا ایستاده ای است که به طور نسبی یا به طور کامل با پوشش گیاهی پوشیده شده است. دیوارهای سبز بسیار با شکوه هستند؛ کاربرد آن ها در بام های سبز نمای دلنشینی را ایجاد می نماید که صرف نظر از مزایای زیست محیطی اش، همگان می توانند از آن لذت ببرند. گاهی به ابعاد بزرگ آن برای پوشاندن دیوارهای خانه و ساخت محیطی شاداب و با طراوت فکر می کنم. سیستم آبیاری اکثر دیوارهای سبز متشکل از یک قاب، سلول ها و دیوار سبز چوب پلاست نات وود یا دیوار زنده به سیستمی گفته می شود که شامل رویش گیاهان در سطح عمودی است. این سیستم، به طور معمول بر روی سطوح دیوارهای ساختمان ها، منازل، ساختمان
های تجاری و حتی فضاهای داخلی نصب می شود. دیوار سبز به وسیله طراحی و ایجاد یک لایه از گیاهان در جلوی سطح دیوار، از فواید زیست محیطی و زیبایی شناسی برخوردار است. برخلاف دیوارهای سنتی که تنها یک لایه سطحی دارند، دیوار سبز می تواند فضای بیشتری را برای رشد گیاهان فراهم کند و همچنین بهبود کیفیت هوای محیط را نیز به همراه داشته باشد. دیوار سبز دارای مزایای زیست محیطی بسیاری است، از جمله: بهبود کیفیت هوا: گیاهان در دیوار سبز، با جذب دی اکسید کربن و تولید اکسیژن، به تصفیه هوا کمک می کنند و کیفیت هوای محیط را بهبود می بخشند. عایق حرارتی و صوتی: گیاهان و ساختار دیوار سبز می توانند به عنوان عایق حرارتی و صوتی عمل کرده و انتقال حرارت و صدا را کاهش دهند. کاهش شهرسازی: دیوارهای سبز به عنوان فضاهای سبز در شهرها عمل می کنند و باعث کاهش اثرات منفی شهرسازی مانند گرما و آلودگی هوا می شوند. زیبایی و تحسین: دیوارهای سبز به طراحی زیبا و جذابیت طبیعی به محیط اطراف می اندازند و تحسین و رضایت بینندگان را به همراه دارند. معمولاً نصب دیوار سبز نیاز به طراحی مناسب، سیستم آبیاری مناسب، لایه های محافظ و انتخاب گیاهان مناسب دارد. همچنین نیاز
به مراقبت و نگهداری منظم از آن وجود دارد تا گیاهان به خوبی رشد کنند و دیوار سبز به طول عمر طولانی برخوردار باشد. تاریخچه. تلفیق معماری با طبیعت و گیاهان، یک ایده جدیدی نیست، بلکه از زمان های اولیه، منظرهای طبیعی و ساخته شده با بناهای شهری در هم آمیخته شدند. فضاهای سبز طراحی شده هم زمان با شکل گیری دغدغه های انسان در مورد معماری نیز پدیدار گشت. دیوارهای شیبدار زیگورات نانا، که ۲۱۰۰ سال قبل از میلاد مسیح ساخته شد، با درختان و بوته ها پوشیده شده بود. باغ های معلق افسانه ای بابل، که شامل بام باغ های باشکوه و باغ های پلکانی بوده اند، نخستین نمونه شناخته شده از بام ها و دیوارهای سبز می باشند که بین قرون ۸ و ۱۰ قبل از میلاد ساخته شدند. قدمت دیوار سبز متعلق به ۶۰۰ سال قبل از میلاد و باغ های متعلق به بابل بر می گردد. دیوار سبز توسط استنلی هارت در دانشگاه ایلینوینز اورابا شامپاین در سال های ۱۹۳۸–۱۳۹۱ اختراع شد. اخیراً مفهوم دیوار سبز با رشد و نمو گیاهان در آب های مغذی و معدنی برای تقویت نوآوری فناوری مورد استفاده بزرگ تر شده است. در سال ۲۰۱۲، بزرگترین دیوار سبز ۲۷۰۰ مترمربع را پوشش می داد و در مرکز قرارداد بین المللی
Cabos Los قرار گرفته است. پیشینه دیوار سبز. باغهای معلق افسانه ای بابل که شامل بام باغ های باشکوه و باغ های پلکانی بوده اند نخستین نمونه شناخته شده از بام ها و دیوارهای سبز می باشند که بین قرون ۸ و ۱۰ قبل از میلاد ساخته شده اند . قدمت دیوار سبز متعلق به ۶۰۰ سال قبل از میلاد و باغ های معلق بابل است. رومی ها نیز درختان را بر بالای ساختمان های حکومتی از قبیل مقبره های آگوستوس و هادرین قرار می دادند. در طول دوره رنسانس نیز باغ های تراس مانند شیبدار و بام های سبز در شهر جنوا رایج بود. در دوران معاصر لوکوربوزیه اولین فرد در قرن ۲۱ بود که سقف سبز را استفاده کرد. رایت بام های سبز را در باغ میدوی شیکاگو، خانه ختمی درختی، خانه چینی، خانه آبشار، مسافرخانه نعل اسبی به کار می گیرند. در ایران نیز با توجه به پیشینه تاریخی استفاده از خشت و گل در معماری ایران پوشش خزه و گلسنگ و انواع گیاهان علفی روی بام بناهای مناطق مختلف کشور چون آذربایجان، گیلان و مازندران، بام های خانه های کوهستانی و روستاها استفاده شده است که نمونه بارز آن خانه های روستای ماسوله است که در آن بام خانه های پایین تر به عنوان حیاط خانه های بالایی عمل می کند ب
ام سبز در کشورهای آسیای شرقی و آمریکای شمالی به عنوان عنصری جدید و در حال رشد پدیدار شده است. مفهوم ساختمان سبز. در زمان حاضر، واژه سبز به عنوان یک موضوع جالب در کانون توجه معماران و شهرسازان معاصر قرار گرفته است. اما ساختمان سبز چیست؟ در آمریکا، اداره محیط زیست ساختمان سبز را این گونه تعریف می کند:فرایندی در جهت افزایش کیفیت ساختمان که در آن، ساختمان ها و مکان قرارگیری آن ها از آب، انرژی و مصالح استفاده می کنند و تأثیرات منفی ساختمان را روی سلامت انسان و محیط، از طریق مکان یابی بهتر، طراحی، ساخت، اجرا و نگهداری چرخه زندگی کامل یک ساختمان کاهش می دهند؛ بنابراین ساختمان سبز نه تنها به محیط زیست آسیب نمی رساند، بلکه به گونه مثبتی در اکوسیستم مشارکت می نماید و حتی ممکن است به درمان اثرات ناشی از منظرهای آسیب رسان کمک نماید. تعریف نمای سبز. در این سیستم گیاه بر روی سطح نما حرکت می کند ، گیاه رونده یا پیچ در حالیکه ریشه در زمین دارد (در یک بستر خاکی) شروع به بالا رفتن از ساختمان می کند. اخیراً برای نمای سبز سازه ای حمایت کننده هم در نظر می گیرند. در این حالت استراکچر ساده ای که به صورت داربست به دیواره بنا متصل شد
ه، به عنوان تکیه گاهی برای گیاهان خزنده و با لا رونده چون مو، پاپیتال و غیره عمل می کند. نماهای سبز می توانند به نمای ساختمان، نرده و ستون ها تکیه کنند یا خود به صورت ساختار مستقل احداث شوند. ساختار داربست نمای سبز می تواند از جنس های مختلفی چون چوب، فلز، شبکه توری، سیم های کابلی و غیره می باشد. بنابراین نماهای سبز به دو دسته تقسیم می شوند: مزایای استفاده از گیاهان در کنار دیواره های خارجی ساختمان. پوشش گیاهی مانند پیچک های بالا رونده یک ابزار خوب اقلیمی هستند، بخصوص زمانی که روی سطح خارجی دیوار رشد کنند که در این صورت ویژگی های متعددی را به همراه خواهند داشت. مشخص ترین فایده آن ها ایجاد سایه در تابستان است. پوشش انبوه گیاهی در طول تابستان به عنوان حائلی بین تابش مستقیم اشعه خورشید و پوسته خارجی دیوار عمل می کند؛ بنابراین درجه حرارت پوسته خارجی را کاهش داده و مقدار هدایت حرارت از خارج به داخل بنا را کم می کند. تنها نکته منفی ایجاد پوشش گیاهی در مجاورت دیوار خارجی در فصل تابستان در این است که چنین پوششی هوا را در لایه های نزدیک به سطح ساختمان حبس می کند و لذا قدرت بادهای محوطه جهت دور ساختن این لایه های هوای گ
رم کاهش پیدا می کند. اما هر بادی که دارای توان کافی جهت عبور از میان برگ ها را داشته باشد مسلماً چنین مشکلی را برطرف خواهد کرد و به علاوه برودت حاصل از بخار آب روی برگ ها نیز به خنکی اطراف بنا کمک خواهد کرد. تعریف دیوار زنده. دیوارهای زنده، ترکیبی از قطعات با پوشش گیاهی از پیش کاشته شده اند، که به صورت عمودی و توسط سیستم استراکچر سبکی، با فاصله به نمای ساختمان نصب شده، یا به صورت مستقل خود ایستا می باشند. از دیوارهای زنده همچنین می توان در فضاهای داخلی ساختمان استفاده کرد. دیوارهای زنده، بسته به کارخانه تولیدکننده آن، جنس صفحات و نوع بیرونی یا داخلی آن، جزئیات اجرایی متفاوتی دارند. در این روش در تمام ارتفاع و در تمام سطح دیوار گیاه کاشته می شود که به دو روش می توان این عمل را انجام داد: به منظور هر چه سبک تر شدن سیستم دیوارهای زنده، معمولاً از سیستم های کاشت هیدرو پونیک و نیمه هیدروپونیک استفاده می شود و در اغلب موارد بستر کاشت فقط حکم نگهدارنده گیاه را داشته، مواد غذایی توسط سیستم آبیاری در دسترس گیاه قرار می گیرد. دیوارهای سبز با سیستم گردش مجدد آب بکار می روند و به منظور کاهش آلودگی آب سنگین، این کار را با
جذب مواد مغذی غیر حلال در آب انجام می دهند. این مواد مغذی باکتریهای معدنی هستند که اجزای ارگانیک میکروسکوپی آن ها را برای گیاهان آماده می کنند انواع دیوارهای زنده. دیوار زنده غیرفعال: تأثیر سیستم غیرفعال بر روی کیفیت هوای ساختمان از نظر علمی جای سوالات زیادی دارد چرا که هیچ استفاده ای از حرکت هوا از ریشه ها به درون سیستم تهویه ساختمان ندارد. بعضی از دیوارهای سبز پشت شیشه محافظت می شوند تا نسبت به آنچه در دیوارهای غیرفعال رخ می دهد، جریان هوای قابل پیش بینی تری داشته باشند. در دیوار غیرفعال هیچ مکانیزمی برای گردش هوا وجود ندارد. در عوض آن ها به صورت باز نگهداری می شوند تا بهبودی نسبی در گردش هوای آزاد تا آنجا که ممکن است، ایجاد کنند. جزییات مختلفی برای طراحی این دیوارها وجود دارد، که این جزییات بیشتر مربوط به چگونگی نگهداری گیاه بر روی دیوار و شکل قالب های نگهدارنده سیستم مربوط می گردد. این سیستم ها جدیدترین نوع دیوارهای سبز می باشند. در این سیستم از هوای تولید شده توسط گیاهان در سیستم تهویه هوای ساختمان استفاده می شود. این دیوارها بر مبنای علم تصفیه هوای بیولوژیکی با واسطه گیاهی بر مبنای تحقیقاتی که در بیمار
ستان واترلو کشور کانادا انجام شده است، پایه ریزی شده است. دیوارهای سبز با فیلتر بیولوژیکی، ظرفیت تصفیه هوا را افزایش می دهند. پوشش های طبیعی موتورهای تصفیه کننده و پاک کننده هستند و سیستم تهویه هوا با مکش از ریشه سیستم عمل می کند. دیوار زنده فعال :این نوع دیوار با تلفیق و ادغام در تأسیسات گرمایش /سرمایش و تهویه ساختمان به گونه ای طراحی شده است تا هوای فضاهای داخلی را تصفیه نموده و به صورت تنظیم کننده حرارتی عمل کند. دیوارهای سبز با فیلتر بیولوژیکی، ظرفیت تصفیه هوا را افزایش می دهند. پوششهای طبیعی موتورهای تصفیه کننده و پاک کننده هستند؛ و سیستم تهویه هوا با مکش از ریشه سیستم عمل می کند. فواید دیوار سبز. استراتژی مؤثر گسترش فضای سبز شهری: به علت قیمت بالای زمین در شهرهای بزرگ، گسترش فضای سبز در سطح افقی بسیار پرهزینه است بنابراین می بایست استراتژی و راهبرد اصلی شهرداری ها، «گسترش فضای سبز در سطح عمودی» باشد. فایده دیگر استفاده از این نوع دیوار حفاظت از سازه های ساختمان می باشد. چرا که ساختمان ها در معرض المان های آب و هوایی می باشند و در طول زمان، بعضی مواد ارگانیک ساختمانی ممکن است شروع به خراب شدن کند که در ا
ثر انقباض و انبساط های متوالی در اثر سیکل انجماد و اشعه UV ایجاد می شود. فواید این نوع دیوار در مواجهه ساختمان با این عوامل مخرب موارد زیر می باشد: از آنجا که دیوارهای سبز فقط مختص فضاهای خارجی نیستند و با کمک جزئیات اجرایی مناسب می توانند در فضاهای داخلی بنا نیز استفاده شوند قادرند به بهبود کیفیت هوای داخلی نیز بپردازند. به این منظور برای پروژه های داخلی، دیوارهای سبز قادر به فیلترکردن ذرات معلق وارد شده به ساختمان از طریق سیستم های تهویه سنتی می باشد. فیلتراسیون از طریق گیاهان انجام می گیرد و در صورت فیلتراسیون زنده، از راه میکرو ارگانیسم ها صورت می گیرد. به این منظور این نوع دیوارها فواید زیر را دربردارند: تأثیر نور آفتاب در مناطق شهری با توجه به بافت شکل گیری شهرها بلا انکار است. دما در مناطق شهری به دلیل جایگزین کردن پوشش گیاهی طبیعی با کف سازی، ساختمان ها و سایر سازه هایی که برای امکان جمعیت در حال رشد لازم است، افزایش می یابد. در این پدیده که به اثر جزیره گرمایی شهرت دارد نور خورشید به گرما تبدیل می شود؛ لذا به کمک استفاده از گیاهان در محیط های شهری، ساختمان ها و محیط اطرافشان را خنک می کنند و سایه ایج
اد می کنند، گرمای انعکاسی را کاهش می دهند و رطوبت تولید می کنند. فواید گیاهان در این خصوص موارد زیر می باشد: افزایش دما درمحیط های مدرن شهری همراه با تعداد رو به ازدیاد خودروها، تهویه ها و آلودگی های صنعتی، به افزایش مقدار اکسیدهای نیتروژن، اکسیدهای گوگرد، ترکیبات ارگانیک فرار (VOC)، مونواکسید کربن ذرات ریز می انجامد. فواید استفاده از گیاهان در بهبود کیفیت هوای خارجی ساختمان ها به این صورت است که: علاقه انسان به زیبایی از دیرباز مورد توجه بوده است. استفاده از این نوع دیوارها تنوع زیبایی شناسی در یک محیط که مردم در آن فعالیت های روز مره خود را انجام می دهند فراهم می کند. مطالعات بی شماری، حضور گیاهان را به سلامت بشر و شادابی روحی آنان، مربوط می داند. به این منظور دیوارهای سبز با ایجاد تنوع در محیط های خارجی: مزایای استفاده از دیوار سبز. مزایای دیوار سبز فقط به زیبایی آن ختم نمی شود همچنین وجودشان باعث حفاظت از ساختمان در برابر نور خورشید، باران و برف و نوسانات حرارتی می گردد از دیگر مزایای دیوار سبز، توانایی مجدد استفاده از آب است. گیاهان با شکستن ترکیبات و مواد مغذی در آب آلوده، به صورت مجدد از آن استفاده می
کنند.دیوارهای سبز دامنه وسیعی از فواید زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی را نیز در بر می گیرند. چه گیاهانی برای دیوار سبز مناسب است. این که در دیوار سبز چه نوع گیاهانی بکاریم که دوام مناسب را داشته باشد، از اصلی ترین نکات این کار است. گیاهان انتخابی باید در برابر تابش مستقیم آفتاب، سرما، گرما و بارندگی دارای شرایط ایده آل و مقاوم باشند. به علاوهٔ این که زیبایی مد نظر را برای دیوار سبز به ارمغان آورند؛ بنابراین نکات زیر را بخاطر بسپارید: عواملی مانند رطوبت محیط، کیفیت آب، میزان آب دریافتی، شدت نور، شدت باد، ارتفاع خاک و عواملی از این قبیل در انتخاب گیاهان برای دیوار سبز تأثیر بسزایی دارند. هم چنین توجه به تنوع رنگ و فرم و غنای بویایی می تواند بر روی روحیهٔ افراد بازدید کننده تأثیر بسیار خوبی بگذارد. انتخاب دستهٔ گیاهان همیشه سبز را هرگز فراموش نکنید. با در نظر گرفتن این که اقلیم در این مورد نقش مهمی دارد. چرا که در اقلیم های سرد و خشک استفاده از این گیاهان اشتباه بوده و توصیه نمی شود؛ زیرا از نفوذ نور خورشید در بین برگها تا حدی جلوگیری می نماید. ویژگی های دیوار سبز. دیوارهای سبز به عنوان حایل در ساختمان ها مورد اس
تفاده قرار می گیرد: وظایف حایل ها به شرح ذیل می باشد: انواع دیوار سبز (باغ عمودی). دیوارهای سبز غالباً از قطعات پیمانه ای که نگهدارنده ماده رشد هستند ساخته شده اند و می توان آن ها را بنا بر نوع پوشش رشد بکار رفته طبقه بندی کرد: پوشش نرم، پوشش حصیر شکل و پوشش ساختاری پوشش نرم. دیوارهای دارای پوشش نرم سیستم های نوع «خاک درون تاقچه» یا «خاک درون کیف» دارند. سیستم های دارای پوشش نرم بسته های خاک خود را در کیف یا مکانی مانند تاقچه دارند و سپس بر روی دیوار نصب می شوند. لازم است که پوشش این سیستم ها حداقل یکبار در سال در مکان های خارجی و به طور تقریبی دو بار در سال در مکان های داخلی تعویض شود. سیستم های خاک نرم برای مناطق دارای فعالیت لرزشی مناسب نیستند. اصلاحات فقط با انباشتن مجدد خاک در حفره های دیوار بدست می آیند، که این امر دشوار و آشفته است. سیستم های دارای خاک نرم نباید در مناطقی که رفت وآمد عمومی زیادی وجود دارد نباید استفاده شوند، جایی که به نسبت شلوغ و آشفته است و در طی زمان کمکم خاک خود را از دست می دهند. به طور مهم تر، چون این سیستم ها می توانند به راحتی به وسیلهٔ باد حاصل از باران یا بادهای سنگین از بین
بروند، این سیستم ها را نباید در کاربردهایی بیش از ۸ فوت ارتفاع استفاده کرد. سیستم هایی در آسیا وجود دارند که با استفاده از سیستم های سایه افکنی برای نگهداشتن پوشش در سیستم دیوار سبز حتی زمانی که گدازش خاک تحت بار لرزشی اتفاق می افتد، مشکل فرسایش پوشش نرم را حل می کنند. در این سیستم ها، گیاهان می توانند خود را در خاک گدازش یافته تحت بار لرزشی ریشه کن کنند و بنابراین لازم است که به منظور جلوگیری از افتادن از دیوار، گیاهان در این سیستم حفظ شوند. سیستم های دارای خاک نرم بدون سیستم های فرسایش پوشش فیزیکی بهترین گزینه برای باغبان خانه است جایی که کاشت مجدد از یک فصل تا فصل دیگ یا سال به سال مطلوب است. سیستم های خاک نرم با سیستم های فرسایش پوشش فیزیکی برای تمام کاربردهای مربوط به دیوار سبز مناسب هستند. پوشش حصیری. بیشتر سیستم های حصیری می توانند از فیبر الیافی یا حصیرها باشند. پوشش حصیری به نسبت لاغر و در چندین لایه است و به این طریق نمی توانند سیستم های ریشه لرزان گیاهان بالغ را برای بیش از سه تا پنج سال قبل از اینکه ریشه های حصیر را بپوشانند و آب نتواند به طور مناسب از حصیرها بگذرد. روش اصلاح این سیستم ها جابجا کر
دن قطعات بزرگ سیستم در طی زمان با برش حصیر بیرون از دیوار و جابه جا کردن آن با حصیر جدید است این روند مطابق با ساختارهای ریشه گیاهان همسایه بر روی دیوار است و غالباً در روند اصلاح بسیاری از گیاهان جانبی را از بین می برد. این سیستم ها بهترین کاربرد را در قسمت داخلی ساختمان دارند و بهترین انتخاب برای نواحی دارای فعالیت لرزشی کم با گیاهان کوچک که رشد نمی کنند، هستند. مهم است توجه داشته باشید که سیستم های حصیری به طور خاص از لحاظ آب غیرمؤثر هستند و غالباً به دلیل باریک بودن و عدم توانایی در نگه داشتن آب و فراهم کردن حائلی در برابر ریشه های گیاه به آبیاری مداوم نیاز دارند. این خاصیت غیرمؤثر بودن سبب می شود که این سیستم ها، سیستم چرخش مجدد آب را در خود داشته باشند که این خود هزینه ای اضافی دارد. بهتر است که پوشش حصیری برای نصب های کم ارتفاع تر از ۸ فوت بکار برده شود جایی که اصلاحات به آسان تکمیل می شوند. پوشش ساختاری. پوشش های ساختاری قطعاتی هستند که نه نرم و نه حصیری هستند، اما بهترین مشخصه های هر دو را در خود دارند که می توانند در اندازه ها، شکل ها و ضخامت های مختلف تولید شوند. مزیت این پوشش ها این است که برای ۱۰