Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
خاوری و باختری از داخل قالبگیری شده است. گنبدها بیضی شکل با تخته سنگها روی قالب هلالی تاق گذاشته شده است. گنبدها بر روی دیوارها با پیش آمدگی به میزان 0.05 متر آغاز گردیده است. بر روی هر دیوار سه حفره با قطر 0.20 متر وجود دارد ، که برای تحمل چوب بست تاقها و کفهای موقتی بوده است. آنچه از چوبها در این بنا به جا مانده است همه با پوششی از ملاط ویژه پوشانیده شده است تا از عوارض طبیعی نگهداری شود. از این چوبها تا سالهای اخیر مقداری به جا مانده بود و اکنون جز اندکی همه از بین رفته است. مهراز (معمار) به وجود آوردنده ی بنا را به کیفیت تهیه ی ملاط توجهی ویژه داشته است ، و در این باره بیش از تهیه ی سنگهای دیوار کوشش داشته است. سنگها ورقه هایی از شیست کم ستبراست. این سنگ به راحتی ورقه ورقه می شود و همین نکته شوند سنگ چینی به شکل پشت ماهی است که به روشنی در دیوارهای خاور و باختر فابل دیدن است. از آثار به جا مانده نمی توان دانست که این بنا را پیرایه های نیز بوده است یا نه؟. راهرو و دورسازی تالار که در بالا قرار دارد امکان تصور ساختن نوعی پیرایه به صورت منبت یا مولور(Moulure) را می دهد؛ دور از ذهن نیست که درون ساختمان به شیو
ه ای زیبا و ظریف گچ کاری شده بوده باشد. در تمام آتشگاه های بازمانده از دوره ساسانی آرایش نخستین از بین رفته و اندود زیر آن نیز فروریخته و در نتیجه اصل دیوار با مصالح نخستین نمایان است. کفهای درون بنای آدران قصران که تا حدودی دست نخورده مانده است از قشر ستبری از ملاط (4 تا 5 سانتی متر) که بر روی پی یا سکویی سنگی قرار گرفته پوشیده شده است. ورودی بنا از ایوان یا دالان جنوبی است که گویا از درگاه باختری یا حنوبی وارد آن می شده اند. گواه هایی مبنی بر اینکه این آدران دو اشکوبه بوده است وجود دارد که بزرگ ترین این نشانه ها بلندتر بودن بقایای دیوار شمال – جنوبی در میان دو تالار این آدران از اندازه یک اشکوبه است ، و چون این دیوار در میان بنا واقع است و از رخدادها به دور بوده ، سالم تر مانده است. دیگر از نشانه های نشان دهنده دو اشکوبه بودن این آدران بقایای سنگ و کلوخ موجود در پای بناست که تا نقطه های دور در پیرامون پراکنده شده است ، و با آنکه در طی دوره ها و سده ها ، حوادث طبیعی سنگها و کلوخها را خرد و نرم و نابود کرده اند ، آنچه هم اکنون موجود است از اندازه ی ویرانه ی یک بنای یک اشکوبه زیادتر است. دیگر از نشانه ها نبودن
محلی چهارگوشه یا چهارتاقی که آتش سپندینه در آنجا مورد نیایش قرار می گیرد ، در بقایای آثار موجود است که گویا باید چنین پنداشت که این چهارتاقی در اشکوب بالایی قرار داشته است و مردم آنجا پس از گرویدن به اسلام ، آن چهارتاقی را نابود کرده اند. تاریخچه بنای آتشگاه قصران و ویرانی و درازای پابرجا بودن آن. بنای این آدران به حکم گواه ها از جمله سن یابی که به روش کربن14 بر روی تکه چوبی که در گوشه ی باختری دیوار جنوبی دالان آتشگاه انجام گرفته سن آنرا 265 میلادی با تقریب 75سال (265±75میلادی) تعیین کرده اند که نتیجه همان دوره اردشیر یا آغاز ساسانیان می شود ، گواه دوم ، همانندی بنا و مصالح به کار رفته در بنا نشان از آتشگاه های پایان دوران اشکانیان و آغاز دوره ساسانیان دارد و سومین گواه اینکه در زمان ساسانیان دین زرتشت دین رسمی کشور شد و بر شمار آتشگاه ها در سراسر ایران افزوده شد.
ولایت رود یا ولاترو روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم این روستا به گویش ولاترویی زبان مازندرانی (طبری) سخن می گویند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵۵ نفر (۴۸۵ خانوار) بوده است.
آزادبر روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. در گذشته بسیار دور بیشتر مردم، عشایر و کوچ نشین و اکثرا در حال مهاجرت بودند. منطقه آزادبر به لحاظ موقعیت جغرافیایی متصل کننده بیشتر روستا های اطراف به کرج بود و حتی کسانی که از مناطق شمالی کشور قصد عزیمت به کرج را داشتند از آزادبر عبور میکردند. همین امر موجب شده بود منطقه آزادبر به علت داشتن موقعیت جغرافیایی مناسب و امن، با توجه به شرایط جوی حاکم در کشور و آب و هوای خوب، میزبان چندین پارچه آبادی باشد. البته بیشتر در فصلهای بهار و تابستان در منطقه حضور داشتند و پاییز و زمستان ب علت بارش برفهای سنگین و صعب العبور بودن مناطق کوهستانی به مناطق گرمسیر کوچ میکردند. کم کم با پیشرفت زمان و رشد جمعیت و شیوع بیماریهای واگیر دار، زندگی در چنین منطقه ای سخت و منطقه به مرور زمان خالی از سکنه شد و فقط مردم روستای آزادبر ماندگار شدند. شغل اصلی مردم روستا دامداری و کشاورزی است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۳۸خانوار) بوده است. مردم آزادبر به زبان طبری صحبت می کنند. البته به دلیل
شرایط جوی و آب و هوایی در فصل سرما این روستا خالی از سکنه میباشد.
آسیاب درگاه روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. یکی از روستاهای لورا می باشد که در طول جغرافیای ۵۱ درجه و ۱۸ دقیقه و عرض جغرافیای ۳۶ درجه ۰۶ دقیقه قرار دارد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۲۱۰ متر می باشد که سیزدهمین روستا از لحاظ ارتفاع از سطح دریا در منطقه لورا می باشد.آب هوای متنوع و دوربودن از جاده اصلی چالوس ،مکانی دنج و آرام را برای اهالی و مهمانان فراهم آورده است.این روستا بهار و تابستای نمدار و خنک ،پاییزی رنگارنگ و سرد و زمستانی سپید با برف های سنگین دارد که در جای خود بسیار نادر هستند. آسیابدرگاه از دو واژه (آسیاب) و (درگاه)به معنای بیرون تشکیل شده است. علت نامگذاری این روستا آن است که مکان آسیاب در زمینی خارج از روستا موسوم به چل سر قرار گرفته است. حدود این روستا از شمال به گردنه تاریک نو ، گو وییر ، هلی چال ، مگس چالک و از جنوب به سریچال ، دهانه کفو ، زرد غار ، گلرد ، تلاورد ، گوچال ، و گردنه ویرنو و از شرق به رودخانه کرج (کندوان) و از غرب به ارتفاعات نیا در محدوده آزادبر می باشد. روستاهای وله در شمال ، امام چشمه (شاهپل) در شرق ، کهنه ده و آزادبر در غرب و روستای کوشکک د
ر جنوب با آسیابدرگاه هم جوار می باشند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
کوشکک روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.کوشکک روستایی تات زبان است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
کهنه ده روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۳۷خانوار) بوده است. زبان. ساکنین روستای کهنه ده به زبان تاتی سخن می گویند.
وارنگه رود روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم روستای وارنگه رود مانند اهالی روستای ولایت رود به زبان تاتی صحبت می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
وله روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۲ نفر (۷۶خانوار) بوده است. مردم. مردم روستای وله به زبان گیلکی صحبت می کنند.
امام چشمه روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۵۱خانوار) بوده است.
حسنک در (حسنک دره) روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. نام روستا از امامزاده حسن از نوادگان امام هفتم شیعیان که مدفون در آن است، برگرفته شده است. روستا حدوداً در کیلومتر 60 جاده چالوس قرار دارد. یکی از مسیرهای قله هزاربند از این روستا آغاز می شود. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۹۲ نفر (۱۹۸خانوار) بوده است. زبان. مردم روستای حسنکدر به زبان ایرانی دری وپهلوی سخن می گویند.
ملک فالیز روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. محل این روستا در کیلومتر جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و رساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸سا می باشد جاذبه ها و دیدنیهای این روستا بسیار اندک هستند میتوان به چشمه الاعدین کوه خنکا باغ ها و کوره های آهک پزی اشاره کرد ۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۹خانوار) بوده است. مردم. ساکنین روستای ملک فالیز مسلمان شیعه هستند و از قوم تات می باشند و زبان شان تاتی است.
نسا (کرج) روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۷ نفر (۲۰۴خانوار) بوده است. مردم. مردم روستای نسا از قوم تات هستند. نسا نامی آشنا در بین مناطق تات نشین ایران است. روستاهای تات زبان دیگری با همین نام در طالقان و الموت هستند: نسا، نسا علیا و نسا سفلی.
سرخه دره روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم سرخه ده مانند دیگر روستاها به زبان تاتی صحبت می کنند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۸ نفر (۶۷خانوار) بوده است.
گَسیل روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. زبان مردم روستا تاتی است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۸ نفر (۵۹خانوار) بوده است.
گرماب روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۶۰خانوار) بوده است. زبان. مردم روستای گرماب به زبان-لورا سخن می گویند.
گشنادر روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم روستای گشنادر تات زبان هستند. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
میدانک روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸ نفر بوده است. زبان. اهالی روستا از مردمان تات زبان هستند.
حسن آباد کوه گچ، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۶۹خانوار) بوده است.
حصارسرخ (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
سلمان آباد، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۸ نفر (۲۴۲خانوار) بوده است.
طاهرآباد (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. روستایی امن و زیبا با اهالی بسیار خون گرم و مهمان نواز. کشاورزان این روستا سالها به دلیل فاصله زیاد چاه آب و خشک شدن قنات رغبتی به کشاورزی در زمینهای روستا نداشتند و اغلب سعی داشتند به دلیل مسافت زیاد چاه با روستا ، در زمینهای روستاهای بالا دست آب کشاورزی این روستا را استفاده نمایند. در سال ۱۳۹۸ توسط دو سرمایه گذار یدالله مهریزی و علی باقری از علاقه مندان به تولید و کشاورزی نیمی از زمینهای این روستا را از دو مالک خریداری کردند، کشت و زراعت با تمرکز بیشتری در این روستا آغاز شد. با توجه به اهالی خونگرم و پرتلاش این روستا مالکین جدید که نیمی از این روستا را خریداری کردند توانستند برخی از مالکین را به همکاری در لوله گذاری تشویق و در سال ۱۳۹۹ با همت و مشارکت یکدیگر لوله انتقال آب چاه به روستا با طول ۴۵۰۰ متر از محل چاه تا زمینها صورت گرفت و باعث رونق کسب و کار و زراعت در این روستا گردید. منتظراخبار و اطلاعات بیشتر باشیم. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آ
ن ۷۵ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
بوالعرض، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که موقعیت جغرافیایی آن به عرض جغرافیایی ۱۶ دقیقه و ۳۵ درجه و طول جغرافیایی ۳۷ دقیقه و ۵۱ درجه است . فاصله آن با شرق شهر ورامین ۲۲ کیلومتر و با شهر پیشوا ۶ کیلومتر است . این روستا یکی از جذابترین ترین روستاهای ورامین است که اهالی آن بسیار خونگرم و مهربان هستند.متاسفانه این روستای زیبا و سرسبز چندین سال است که خالی از سکنه شده و مردم روستا فقط روزها برای کار به آنجا مراجعه می کنند.اهالی از طایفه ی شیبانی می باشند.یکی از خوشنامترین خانواده های بوالعرض،فرزندان مرحوم حاج ستار شیبانی(عمو ستار)ومرحوم علی محمد خان و فرزندان او مرحومان مرتضی خان شیبانی و کدخدارضا هستند که انسانهای بسیار فرهیخته و مردمداری می باشند. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده است که اقوام اصیل آن شیبانی ، مهابادی ، عجمی ، طباطبایی و تاجیک هستند . تاریخچه. از آثار تاریخی و مذهبی باقیمانده می توان اشاره به امامزاده عبدالله ، قلعه ی مسکونی ، تپه یا قلعه ، غسالخانه ، مسجد ، حما
م و درخت توت کهنسال یاد کرد . تمام آثار این روستا در فهرست آثار میراث فرهنگی ثبت گردیده است . آستانه مقدس امامزاده عبدالله. "مدخل ورودی امامزاده عبدالله رو به شرق است . با گنبدی بلند کاهگلی بدون هیچ تزئینی که بهترین عایق برای گرما و سرمای سرسخت دشت ورامین می باشد ساخته شده است . با مصالحی از خشت و گل اتاق حرم مطهر به ابعاد ۶*۶ متر طول و عرض محرابی شکل است و در دوران بعد ایوانی در قسمت شرقی به آن الحاق شده است . ضمناً در فاصله متری تپه یا قلعه های متعددی وجود دارد که حرف از دل تاریخ باستان می زنند و آثار سفالینه آن از هنر و ذوق مردم دوران گذشته این دیار است دیده می شود . دارای قبرستانی بزرگ می باشد . سیستم اداری. توسط شورای روستایی و بخشداری اداره می شد . یکی از اولین نفر های شورای روستا بوالعرض در سال 1360 مرحوم مرتضی خان" شیبانی بود "که اقدامات مثبتی برای پیشرفت روستا انجام داد یکی از اقدامات او اوردن اب لوله کشی به روستا بود ،بخاطر این امر بین مردم به مردمداری، خردمندی، بزرگی و سالاری شناخته می شد و مورد احترام مردم بود و در سال 1403 چشم بر اسمان گشود ومردم روستا بوالعرض را عزادار خود کرد ، یادش گرامی" مناب
ع. ۱. علیرضا تاجیک و سیده زهرا عطری ، آثار تاریخی ورامین باستان ، پاییز ۱۳۸۴ ، صفحات ۱۱۶ و ۱۱۷
سوره (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جنوباً به همسایگی هفت جوبه ، شمالاً به روستای فتح آباد ، شرقاً به روستای بوالعرض و غرباً به روستای معین آباد می باشد که مردمی مذهبی و مهمان دوست هستند. سوره به دو قسمت تقسیم میشود سوره و بر بند که بیشتر از عشایر هداوند هستند. یکی از روستا های قدیمی بخش جواد آباد که در ۱۷ کیلومتری شرقی شهر ورامین می باشد . با درختان کهنسال که عمر درختان بیش از ۳۰۰ سال نشان می دهد با دشتی سرسبز و حاصلخیز که بیشترین محصولات غلات ، صیفی جات ، پنبه ، علوفات دامی ، حبوبات و دامپروری و مرغداری و کارگاهی صنعتی نیز مشغول می باشد . جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۲۳خانوار) بوده است تمام خانواده های آن میرزایی(از طایفه هداوند)هستند. تاریخچه. دارای آثار تاریخی مذهبی من جمله امامزاده دو سید ، قلعه یا تپه نقارخانه و قلعه مسکونی چارکول سوره و خانه ارباب معتمد لاریجانی می باشد. امامزاده دو سید روستای سوره. بقعه دو سید بزرگوار در کنار جاده سوره به بوالعرض واقع شده با گنبدی ا
هرمی شکل متوسط است که از چهار طرف درب ورودی دارد که شباهت زیادی به امامزاده طاهر طاهر آباد دارد . مقبره دو سید بزرگوار در زیر گنبد وسط اتاق حرم واقع شده است . ابعاد داخل حرم مطهر ۶/۵*۸ متر طول و عرض است . با مصالحی از خشت گل است که ضخامت دیواره هایش بیش از ۲ متر است . در چند سال اخیر مرمتی از طرف مردم جهت جلوگیری از تخریب انجام شده . چهار طرف بقعه دیواری به صورت حمال ساخته شده . بدون ضریح و متولی است ، ضمن یادآوری که قلعه یا تپه در ضلع جنوب و جنوب شرقی فاصله ۵۰۰ متر دیده می شود و در ۱ کیلومتری شمال غربی تپه یا قلعه و نقاره خانه وجود دارد و در مسیر راه سوره قلعه مسکونی معین آباد با چهار برج دیده می شود بسیار زیبا و دیدنی که در دست بررسی ثبت آثار ملی است . در راه قلعه معین آباد آثار عمیقی از رانش زمین در چند سال اخیر دیده می شود که بعضی گمان می کنند این مسیر ری باستان می باشد و خانه ارباب محیط لاریجانی و قلعه مسکونی روستای معین آباد و قلعه مسکونی چهار برجی معین آباد دیده می شود . آدرس : جاده قلعه سین ، دو راهی معین آباد ، کیلومتر ۱۰ شرقی شهر ورامین .
شمس آباد عرب، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۵ نفر (۶۴خانوار) بوده است.
محمدآباد عرب، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. تفاوت این روستا با روستاهای اطراف این هست که بیش از 30 سال که درگیری در این روستا رخ نداده ومردمی مومن هستند جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۷۸ نفر (۵۰۰خانوار) بوده است.
هفت جوبه، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۵ نفر (۷۹خانوار) بوده است.
قلعه خواجه (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۱۸ نفر (۳۱۶خانوار) بوده است.
حصار بالا، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۷ نفر (۱۴۷خانوار) بوده است.
رستم آباد (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۹ نفر (۱۹۲خانوار) بوده است.
احمدآباد کوزگران (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام وسط قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال1400، جمعیت آن 2950 نفر بوده است == اقتصاد == شغل اکثر مردم روستا کارگری است و بیشتر جمعیت را مهاجرین تشکیل میدهد از نظر کیفیت زندگی در سطح قابل قبولی قراردارد وسایل نقلیه. احمدآباد وسط دارای 14 خط تاکسی عمومی جهت انتقال مسافران به ایستگاه قاسم آباد می باشد اما به دلایلی نامعلوم تنها 3 تاکسی در خط موجود می باشند
تپه عطا، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۲خانوار) بوده است.
روستای هدف گردشگری تجره، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که موقعیت جغرافیایی آن به عرض جغرافیایی ۱۳ دقیقه و ۳۵ درجه و طول جغرافیایی ۴۲ دقیقه و ۵۱ درجه است. این روستا در زمان قاجار به حمایت آقا محمد خان ۶۰ سوار به تهران گسیل داشته است. محصولات کشاورزی آن شامل صیفی جات، غلات، پنبه، انگور، انار و انجیر و علوفه دامی است. وجه تسمیه. در برهان قاطع تجره بر وزن شرر به خانه های زمستانی (کاخ) یا سپید پوش می گویند. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۴۹خانوار) بوده است که بیشترین اقوام ساکن آن، عرب، علیدوستی، قنبری و تاجیک می باشند. آثار تاریخی. آثار تاریخی فرهنگی باقی مانده این روستا عبارتند از مزار علی اکبر شاه ترک، تپه بزرگ، تپه شغالی، تپه کوچک (نقارخانه)، قلعه یا کاروانسرای رضاخان علیدوستی، قلعه ایوب خان علیدوستی، قلعه ابراهیم و خانه های اربابی ایوب خان و ابراهیم علیدوستی، باغ پایین، باغ کهنه، باغچه قلعه باغ، باغ علیدوستی که درختان کهن سال دارد، مسجد و مکتب خانه یا مدرسه قدیمی که خانه شعبانعلی بوده
است و برج دو طبقه قدیمی که باقی مانده برج نگهبانی قلعه ای بوده که در مکان قدیمی روستای تجره در حیاط آقای قنبری باقی مانده است ضمن اینکه قدیمی تر از قلعه رضاخان و ایوب خان می باشد. آرامگاه علی اکبر شاه ترک. شاه علی اکبر ترک عارفی نامدار بوده است که لقبش شاه بوده و مراد منطقه بوده است. این آرامگاه شامل گنبدی هرمی شکل و پله ای زیبا و دیدنی است که مدخل ورودی آن رو به شمال و جنوب می باشد و دارای دو ایوان شمالی و جنوبی است که هر دو طرف آن سرپوشیده است و سقف آن قوسی هلالی دارد و مشابه هم هستند به ابعاد ۷* ۳۰۵ متر طول و عرض بدون هیچ تزئین در ایوان، که با سقف ضربی بعدها الحاق شده است. اتاق هشت ضلعی آن که دیوارهای بدنه اش تو رفته محرابی شکل است که دارای سکو یا تخت شاه نشین در قسمت شرقی و غرب اتاق است. هر چهار طرف آن طاقچه های بزرگ مشابه هم با تزئینات گچبری ساده و گلدانی دارد و مقبره این بزرگوار در وسط اتاق قرار گرفته که ضریح ندارد و ضخامت دیواره هایش به بیش از یک متر می رسد که با مصالحی چون خشت و گل و آجر و ملات ساخته شده است. کنار امامزاده خانقاه و ذکرخانه ای بوده که کاملاً تخریب شده است. تاریخ بنا آن به دوران صفوی بر
می گردد که قسمتی هم در دوران قاجاریه تعمیر شده است. ضمناً چهار طرف امامزاده را قبرستان بزرگی محاصره کرده که بیشترین اقوام دفن شده در آن علیدوستی، محمدی، قنبری، طباطبائی و تاجیک می باشند. شجره نامه ای در دست نیست. خانه اربابی ایوب خان علیدوستی. این خانه با معماری سنتی ساخته شده که به خانه های پنج دری معروف است. این خانه به چند بخش تقسیم می شود: تالار، ایوان، دو مطبخت، شاه نشین، بادگیر، سردابه و انبار که امروزه در اختیار صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می باشد و در آن فیلم های زیادی بازی کرده اند.و هم اکنون درحال مرمت و بازسازی به جهت لوکیشن فیلم برداری و عکس برداری واقامت گاه بوم گردی میباشد خانه اربابی رضاخان علیدوستی. این خانه پنج دری شامل شاه نشین، مطبخت، تالاری بزرگ، تراسی زیبا و بلند و دو بادگیر بلند جهت تهویه هوا و خنک کردن آن در فصل تابستان است. تپه شماره ۱. این اثر مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ ه .ق است و در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۴۳۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه شماره ۳. این اثر مربوط به قرن ۶ و ۷ ه .ق است و در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۴۳۴ به ثبت رسیده است. تپه شماره
۴. این اثر مربوط به دوره ایلخانی است و در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۴۳۵ به ثبت رسیده است .تپه باستانی شماره ۴روستای تجره ورامین نام تپه ای درجنوب روستای روستای تجره ورامین ودرشرق جاده روستای تجره به روستای حصارحسن بیگ قراردارد؛ درکناراین تپه (یعنی تپه شماره۴)؛ سه تپه باستانی دیگرقرارداردولی تپه شماره ۴تجره از۳تپه دیگربزرگترمی باشد؛ این تپه مانند۳تپه باستانی دیگرروستای تجره متعلق به قرن ۸و۹هجری می باشد. منابع. __بخش جدید__
زواره ور، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که یکی از قدیمی ترین روستا های شرقی دشت ورامین است و باغات فراوانی دارد . جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۶ نفر (۲۴۴خانوار) بوده است. وجه تسمیه. زواره ور از اسم برادر رستم ، زوار ، گرفته شده است . آثار تاریخی. قلعه ( تپه ) روستایی. این قلعه که در جنوب شرقی روستا واقع شده است طبق نظر و بررسی و کاوش کارشناسان اداره میراث فرهنگی کشور به دوران اسلامی می رسد همچنین قلعه دیگری در جنوب روستا واقع شده که در کنار آن قبرستانی قدیمی نیز وجود دارد . در فاصله ۲ کیلومتری تپه یا قلعه صادق آباد نیز موجود است . شماره ثبت آثار ملی کشور : ۷۶۲۹ تاریخ ثبت : ۱۳۸۱/۱۲/۱۷ در فهرست آثار تاریخی ثبت گردیده است .
نصیرآباد (ورامین)، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۸خانوار) بوده است.
خاوه، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱٬۰۱۲ نفر ۲۷۰(خانوار) بوده است. نام قدیم این روستا خوابه یا خاور بوده که محل زندگی کمال ابوالقاسم خوابی بوده که وی از بزرگان شیعه در قرن ششم بوده است. خاوه از معدود روستاهایی است که دهه ۵۰ شمسی دارای بیمارستان و دبیرستان بوده است. وجه تسمیه. وجه تسمیه این روستا به علت آب و هوای مناسب آن می باشد بدین مقصود که معنای لغوی خاوه را «بهشت کوچک» گویند. سعید وزیری نویسنده سرشناس ورامینی این روستا را در زمان آل بویه دارای ۱۰۰۰۰مرد جنگی طبق مستندات تاریخی می داند که نشان می دهد که خاوه در زبان آل بویه شهر بوده است. آثار تاریخی. امامزاده علی، بی بی زبیده، نقاره خانه، دو حمام قدیمی، آب انبار، قلعه و تپه باستانی، آسیاب آبی، حسینیه احمدی ها، خانه احمدی ها، خیابان درختی و مدرسه تاریخی روستای خاوه از جمله آثار منحصر به فردی است که می تواند مورد توجه گردشگران نوروزی قرار گیرد. بقعه سیدسلطان محمود خاوه ای یکی از آثار تاریخی مهم این روستاست که هم
ه ساله پذیرای تعداد زیادی از مسافران نوروزی است. سبک معماری این بقعه شباهت بسیاری از بقاع روستاهای مجاور خود را دارد و با گنبدی کم خیز با شیب ملایم با رنگ سبز و با مهارتی خاص ساخته شده است. این اثر مهم تاریخی در تاریخ یکم مهر سال ۸۲ به شماره ۱۰۳۲۴ به ثبت آثار ملی رسیده است. قلعه باستانی خاوه نیز یکی از قلعه های دیدنی ورامین است که با ارتفاع ۱۲ متر و وسعتی در حدود نیم هکتار متعلق به دوره صفویه یا زندیه است. حمام قدیمی خاوه یکی دیگر از آثار تاریخی این روستاست که با وجود قدمت بسیار و قرار گرفتن در فاصله ۲ و نیم متری از سطح زمین از زیبایی و صلابت منحصر به فردی برخوردار می باشد. مدخل آن رو به شمال واقعه شده و متشکل از رختکن، آب انبار، حوضچه، پاشور، خلوت خانه، خزانه، تیون و گرمخانه می باشد. این حمام که متعلق به اوایل دوره قاجاریه است از آجر و ساروج ساخته شده است. بقعه امامزاده علی که نسب وی به موسی ابن جعفر می رسد در جنوب روستای خاوه واقع شده است. ایوان این بقعه به ابعاد ۵ در ۳ و نیم متر رو به شمال واقع شده و گنبد آن دو پله ای و ارتفاع آن از سطح زمین ۷ متر است و با خشت خام و بدون هیچ گونه تزئینی احداث شده است. اتاق