Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ی شدند تا بتوانند سرویس دهی مناسبی داشته باشند. ساخت آبرو خیابان. برای ایجاد آبروهای خیابان عموماً از قطعات بتن پیش ساخته و در پاره ای موارد با توجه به شرایط کار از بتن درجا استفاده می شود. با توجه به ارتفاع کم جداول بتنی، عموماً این جداول بدون آرماتور بوده و چنانچه ارتفاع کارگذاری جدول زیاد و رانش خاک قابل توجه باشد، باید از جداول بتن مسلح استفاده نمود. برای جمع آوری آبهای سطحی راههای ارتباطی و خیابان ها می توان از کانیو و با مقاطع V شکل یا نیم دایره از بتن پیش ساخته یا درجا استفاده نمود. چنانچه از جدول گذاری به صورت سرپوشیده به منظور جمع آوری آب های سطحی استفاده شود، باید در فواصل معین و بر اساس نقشه های اجرایی، دریچه های تخلیه و جمع آوری آبهای حاصل از شستشوی خیابان و آب های باران به صورت دریچه های افقی، عمودی یا ترکیبی از این دو پیش بینی کرد. نوع مصالح، نحوه ساخت، اجرا و نگهداری بتن جداول، باید بر اساس مندرجات آیین نامه های معتبر و دستورهای دستگاه نظارت صورت گیرد. بارش باران بخصوص در برخی فصول باعث خوشحالی مردم بویژه کشاورزان، و موجب لطافت و تمیزی هوا می گردد. در عین حال، در برخی موارد به دلیل نبود مجاری م
ناسب برای جمع آوری و هدایت آب باران، بارندگی در سطح شهر موجب ایجاد مناظری نازیبا می گردد که می بایست اقداماتی پیشگیرانه را اتخاذ نمود تا با هدایت آبهای سطحی از بروز چنین وقایعی جلوگیری گردد.
این فهرست به پررفت وآمدترین فرودگاه های کشورهای عربی خلیج فارس می پردازد.
جامعه ال جی بی تی (همجنسگرایان مرد، همجنسگرایان زن، دوجنسگرایان و افراد ترنس جندر) نمادی مشترک برای شناساندن خود به جامعه دارند. دو نماد مشهور برای افراد ال جی بی تی، مثلث صورتی و پرچم رنگین کمانی است. مثلث صورتی را نازی ها درخلال جنگ جهانی دوم به عنوان نمادی برای ننگ و شرم به زندانیان همجنسگرا می زندند. این نماد کماکان بار معنایی منفی دارد. پرچم رنگین کمانی رسمی تر و عمومی تر است و هیچ بار معنایی منفی ندارد. مثلث صورتی منتسب به جنگ جهانی دوم. مثلث صورتی یکی از قدیمی ترین نمادها است که نیروهای نازی آن را در خلال جنگ جهانی دوم برای زندانیان همجنسگرا در بازداشتگاه استفاده می کردند و این افراد ملزم به استفاده از این نشان بر روی لباس های خود بودند. حدود پانزده هزار همجنسگرا در بازداشتگاه های نازی به قتل رسیدند. به همین علُت نماد مثلث صورتی را همجنسگرایان استفاده می کنند تا هم خود را به جامعه معرفی کنند و هم یادبودی برای همجنسگرایان به قتل رسیده به دست نیروهای نازی باشد. در سوی دیگر زنانی بودن که به جرم همجنسگرایی، خودفروشی یا فمینیسم تحت عنوان «رفتار غیر اجتماعی» دستگیر و کشته می شدند. زنان همجنسگرا به مشابهٔ مرد
ان همجنسگرا مثلث مشکی به عنوان یادبود و شناساندن خود به جامعه را انتخاب کردند. همچنین نازی ها برای مشخص کردن یهودیان همجنسگرا از نماد ستارهٔ داوود با رنگ های زرد و صورتی استفاده می کردند. تبر دو تیغه. دو تیغه نمادی بود که در گذشته های دور برای مردم مینوسی استفاده می شد. و همچنین نمادی است برای زنانی که احساس قدرت و ریاست می کنند (گاهی نیز نمادی برای گرایش به رئیس خانواده شدن برای زنان است). در اواخر سال ۱۹۷۰ این نماد را همجنسگرایان زن به صورت خالکوبی بر روی قسمت داخلی مچ دست استفاده می کردند. لامبدا. حرف یونانی لامبدا را در سال ۱۹۷۰ ائتلاف همجنسگرایان فعال نیویورک به عنوان نماد برگزید. در دسامبر ۱۹۷۴ لامبدا به عنوان نماد بین المللی همجنسگرایان زن و مرد در همایش حقوق همجنسگرایان در اسکاتلند انتخاب شد. سازمانهای حمایتی همجنسگرایان به نام lambda legal و Lambda Literary Award نیز نام خود را با اقتباس از این نماد گرفته اند. پرچم رنگین کمانی. گیلبرت بِیکر (انگلیسی: Gilbert Baker) در سال ۱۹۷۸ پرچم رنگین کمانی را برای جشن آزادی همجنسگرایان طراحی کرد. در بین سال های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ یک رنگ از بالای پرچم حذف شد. در بالای پر
چم رنگ قرمز برای مردان و در پایین ان رنگ بنفش برای زنان است به این معنی که همجنسگرایان مرد و همجنسگرایان زن در تمام دنیا هستند. در نمونه اصلی ۸ رنگ وجود داشت و به ترتیب رنگ ها از بالا به این صورت بود. صورتی به عنوان نماد فعالیت جنسی، قرمز به عنوان نماد زندگی، نارنجی به عنوان نماد سلامتی، زرد به عنوان نماد روشنایی، سبز به عنوان نماد طبیعت یا طبیعی بودن، فیروزه ای به عنوان نماد هنر، نیلی به عنوان نماد توازن و بنفش نمادی از روح بود. حلقهٔ آزادی. دیوید اسپادا (انگلیسی: David Spada) در سال ۱۹۹۱ این حلقه را طراحی کرد. حلقه های آزادی شامل ۶ حلقهٔ رنگی است که هر رنگ ان یکی از رنگ های پرچم رنگین کمانی است. این حلقه را مانند یک انگشتر، گردن آویز یا جا کلیدی استفاده می کنند. در ۱۱ اکتبر هر سال روزی به نام برون آیی برگزار می شود. دانش آموزان و نوجوانان همجنسگرا در این روز با "froot loops" (یک نوع خوراکی که مانند حلقه و رنگی است) حلقهٔ آزادی را می سازند و آشکارسازی می کنند. نماد دوجنسگرایی. در سال ۱۹۹۸ میشل پیج (انگلیسی: Michael Page) طرحی را برای انجمن دوجنس گرایان ارائه داد. این نماد ۳ خط افقی رنگی است. که در بالاترین ق
سمت رنگ سرخابی (نمادی برای گرایش به همجنس) در پایین ترین قسمت رنگ آبی (نمادی برای گرایش به جنس مخالف) و در وسط یک خط باریک تر به رنگ بنفش کمرنگ (به عنوان نمادی برای گرایش به هر ۲ جنس) وجود دارد. نماد دیگر برای دوجنس گرایان مثلث آبی و صورتی است که در یک نقطه با هم تلاقی دارند و در آن نقطه به رنگ بنفش کمرنگ در امده اند. این نماد برگرفته از نماد مثلث صورتی است که نازی ها در جنگ جهانی دوم استفاده می کردند. نماد دو ماه به عنوان جایگزینی برای نماد ۲ مثلث انتخاب شد. دلیل این جایگزینی دوری از اندیشه های نازیسم و فراموشی ان است. نماد ۲ ماه در کشور آلمان و اطراف ان بسیار پر استفاده است. نمادهای جنسیت. با تغییر در نمادهای جنسیت زن و مرد (نمادهای برگرفته از نجوم، نماد مریخ برای مردان و ونوس برای زنان) نمادهای جدیدی به وجود امده اند که برای همجنسگرایان به کار می رود. به عنوان مثال از کنار هم قرار دادن ۲ نماد مرد، نماد همجنسگرای مرد و از کنار هم قرار دادن ۲ نماد زن، نماد همجنسگرای زن پدید می آید. نماد تراجنسیتی (ترنسجندر). نماد افراد ترنس دایره ای است مخلوط از نمادهای جنسیت. این طرح را هولی باسوِل (انگلیسی: Holly Boswell)
درست کرده است. این دایره در بالا و سمت راست خود نماد مرد به رنگ ابی را دارد و در پایین وسط نماد زن به رنگ بنفش و در بالا سمت چپ خود ترکیبی از نماد مرد و زن با ترکیبی از هر ۲ رنگ بنفش و ابی وجود دارد. نمادی دیگر برای افراد ترنس پرچمی است که Monica Helms طراحی کرده است و اولین بار در گردهمایی در سال ۲۰۰۰ در اریزونا به نمایش درآمد. هِلمز (انگلیسی: Helms) معنی این پرچم را اینگونه تعریف می کند: 《رنگ ابی روشن برای مردان ترنس، رنگ صورتی برای زنان ترنس و رنگ سفید برای افراد نان باینری یا جندرکوییر است》. نماد بی جنسگرایی (آسکشوال). در اگوست ۲۰۱۰ پرچمی برای افرادی که بی جنسگرا (آسکشوال)هستند انتخاب شد. رنگهای این پرچم از بالا به ترتیب عبارتند از: سیاه نمادی برای بی میلی جنسی، طوسی به عنوان مرز بین امیال جنسی و بی میلی جنسی، سفید به عنوان میل جنسی و بنفش به عنوان جامعه پیرامون. درواقع این پرچم بیانگر این است که این افراد مرزی بین خود و جامعه با امیال جنسی قرار می دهند.
احمد سودی بوسنوی (؟، Foča، امپراتوری عثمانی، بوسنی و هرزگوین فعلی - ۱۰۰۰/۱۰۰۶ هجری قمری) که گاهی در منابع به اشتباه محمد سودی نیز نامیده شده است، پژوهشگر و مترجم قرن ۱۶ میلادی در امپراتوری عثمانی بود. شهرت وی بیشتر به دلیل نگارش ترجمه و شرح دیوان حافظ و نیز گلستان و بوستان سعدی به زبان ترکی عثمانی است. به گفته استاد مطالعات فارسی و اسلامی، حامد الگار، سودی «احتمالاً برجسته ترین پارسی شناس عثمانی» است. او در شرح گلستان خود در بیشتر موارد تفسیر شمعی را رد کرده است.
کورپوریشن که ممکن است در منابع فارسی اَبَرشرکت هم گفته شود، یک گونهٔ حقوقی از سازماندهی افراد و منابع مادی است که با مجوز دولت و به منظور دادوستد تعریف می شود. در مقایسه با دو گونه دیگر از مالکیت تجاری، یعنی مالکیت انحصاری و شراکت، کورپوریشن (Corporation) به واسطهٔ شماری از مشخصه ها ابزاری منعطف تر برای فعالیت اقتصادی در مقیاس بزرگ، به ویژه به منظور فراهم کردن حجم عظیمی از سرمایه برای سرمایه گذاری، محسوب می شود. بنابر تعریف واژه نامه کمبریج، هر کورپوریشن یک شرکت بزرگ یا گروهی از شرکت ها است که به گونه یک سازمان واحد کنترل و مدیریت می شود. برجسته ترین مشخصه های این گونه عبارتند از:
میوکی ناکاجیما (متولد ۲۳ فوریه ۱۹۵۲) خواننده و آهنگ ساز ژاپنی است. وی تا به حال ۳۷ آلبوم استودیویی عرضه کرده است و آثارش بیست و یک میلیون نسخه فروش داشته اند. سال های اولیه. میوکی ناکاجیما در فوریه ۱۹۵۲ در شهر ساپورو مرکز استان هوکایدو در شمال ژاپن به دنیا آمد. پدربزرگ اش سیاست مدار بود و پدرش یک کلینیک را در همان شهر اداره می کرد. خانواده اش وقتی او پنج ساله بود به ایوانایی نقل مکان کردند و به مدت شش سال آن جا اقامت داشتند. او بیش تر سال های نوجوانی را در شهر اوبیهیرو سپری کرد. افتخارات. در نوامبر سال ۲۰۰۹ ناکاجیما به خاطر فعالیت های هنری مفتخر به دریافت مدال افتخار با روبان بنفش از دولت ژاپن شد
کول بَرها کارگرانی هستند که برای کسب درآمد به حمل ونقل کالا بین دو طرف خط مرزی مبادرت می ورزند. از آنجایی که کولبری اغلب قانونی تلقی نمی شود، این کارگران از مزایای کار ازقبیل بیمه، برنامه بازنشستگی و غیره محروم هستند. در میانِ کولبرها، جوانانی با تحصیلات عالیه نیز وجود دارند که به دلیل معضل بیکاری، ناچار به کولبری شده اند. آشفتگی و عدم وجود نظارت و رویه های قانونی برای بازرگانی مرزی از دیگر علل مهم وجود این آسیب اجتماعی قلمداد می شود. همه کسانی که توانایی حمل بار را دارند، از نوجوانان تا مردان بالغ و حتی سالمندان در میان کولبران وجود دارند. بیشتر کالاهای جابجا شده توسط کولبران را تلویزیون، کولر، بخاری، سیگار، لاستیک، پوشاک و منسوجات تشکیل می دهد. کولبری پیشه ای خطرناک است و سالانه کولبران بسیاری بر اثر سرما، سقوط از کوه یا به سبب تیراندازی نیروهای مرزی جان خود را از دست می دهند. کول بران بیشتر در استان های آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه و ایلام مشغول به کار هستند. به نوشته ایسنا کولبران به خاطر بیکاری و از روی ناچاری و در قبال دستمزد ناچیز اقدام به عبور از مرز و حمل و ورود کالای خارجی می کنند. روزنامه همشه
ری می نویسد کول بران به دلیل نبود کار مناسب که درآمد آن برابر کول بری باشد به این کار روی آورده اند. درآمد هر کول بر ماهیانه به طور متوسطی ۵ میلیون تومان گزارش شده است. کالای مورد نظر که بدون پرداخت عوارض طبق تعریف قانون قاچاق محسوب می شود، بر روی پشت کول بران یا از طریق حمل با حیوان بارکش از مناطق صعب العبور مرزی به داخل شهرها و روستاهای مرزی انتقال داده می شود. بیشتر این اجناس تلویزیون، کولر، بخاری، سیگار، لاستیک خوردرو، مشروبات الکلی، اسلحه، پوشاک و منسوجات می باشند. کول بری در استان های مرزی بیشتر رواج دارد و جزو یکی از خطرناک ترین کارها در ایران محسوب می شود. کول بران را هم جوانان و هم افراد میانسال تشکیل می دهند که فقط برای امرار معاش روزانه خود روی به این شغل خطرناک آورده اند. بازه سنی این کارگران مرزی بین ۱۳ الی ۶۰ سال است. هزاران نفر از کول بران جان خود را در مرزهای ایران از دست داده اند. بیشتر آن ها در حین گذر از مرز بدون اخطار قبلی هدف تیراندازی نیروهای مرزی قرار می گیرند. بیشترین آمار کشته شدگان کول بر به شهرهای پاوه، گیلانغرب، قصرشیرین مریوان، سردشت، اشنویه، بانه، نوسود پیرانشهر بوکان و کرمانشاه
تعلق دارد. بر اساس آمارهای غیررسمی در سال ۱۳۹۹، تعداد کول بران در استان های مرزی کشور به نزدیک ۴۰ هزار نفر می رسد. دید کلی. مقایسهٔ شاخص های توسعه اقتصادی استان های مرزی با دیگر مناطق کشور، به دلیل فراهم نبودن زیرساخت ها و عدم توسعه صنعتی این مناطق باعث روی آوردن مردم به این شغل پر مخاطره شده است. یکی از عوامل اصلی گسترش این عمل خطرناک، نبودنِ فرصت های شغلی، همچنین نبود کار سیستم سرمایه گذاری در شهرهای مرزی به خصوص استان کردستان به دلیل قرار نداشتن در طرح های عمرانی است که باعث سیل عظیم هجوم کارگران به سوی کول بری شده است. اقتصاد استان های مرزی. اکثر شهرهای کردنشین مرزی برخلاف دیگر مناطق کشور از توسعه اقتصادی کمتری برخوردار هستند. برای مثال مرز کیله در شهرستان سردشت رسمی نبوده و درآمد زایی از این مرز غیرممکن است. مقایسهٔ شاخص های توسعه اقتصادی شهرهای مرزی با دیگر مناطق کشور، از وجود نابرابری در امر سرمایه گذاری و توجه دولت به این مناطق حکایت دارد. برای مثال استان های مرزی در شاخص های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در رده های آخر استان های کشور قرار دارند. به عنوان یک شاخص کلیدی می توان به درآمد سرانه اشاره ک
رد، که به عنوان مثال بر اساس نتایج حساب های منطقه ای سال ۱۳۸۵ میزان درآمد سرانه استان کردستان برابر ۱۵٬۷۰۰٬۰۰۰ ریال (یک میلیون و پانصد و هفتاد هزار تومان) در سال بوده، در حالی که میانگین کشوری آن حدود ۳۸٬۸۰۰٫۰۰۰ ریال (سه میلیون و سیصد و هشتاد هزار تومان) است. بر این اساس درآمد سرانه استان تنها حدود ۴/۴۶ درصد درآمد سرانه میانگین کشوری است و از حیث این شاخص، استان رتبه ۲۹ را در کل کشور به خود اختصاص داده است از طرف دیگر سهم استان کردستان از کل تولید ناخالص داخلی کشور در سال ۱۳۸۵ تنها حدود ۹۵/۰ درصد یعنی کمتر از یک درصد بوده است، و از این لحاظ حائز رتبه ۲۳ در کل کشور است. به عنوان مثال بر اساس آمارها، استان کردستان در پایان سال ۱۳۸۸ حدود ۲۷ درصد از راه های اصلی و فرعی و روستایی برخوردار بوده است که میانگین کشوری از نظر برخورداری از این لحاظ، برابر با ۵۶ درصد بوده، که از این حیث استان کردستان رتبه ۲۰ را در کل کشور به خود اختصاص داده است. زنان کول بر. در سال های اواخر دههٔ ۱۳۹۰ خورشیدی، کول بری در میان زنان کردستان رواج زیادی پیدا کرده است. ۲۱ مهر ۱۳۹۸ هلاله امینی نمایندهٔ استان کردستان در شورای عالی استان ها از د
ر نطق پیش از دستور خود در جلسهٔ این شورا ضمن انتقاد از بی عدالتی در توزیع امکانات و فقر مُطلق در کردستان، اعلام کرد که شمار زنان کول بر در حال افزایش است. همچنین سرویس اجتماعی روزنامهٔ همشهری با چاپ مقاله ای در ۲ بهمن ۱۳۹۸ از افزایش شمار زنان کول بر خبر داد. دیدگاه های مختلف در مورد کول بران. اولین نکته ای که در تحلیل قاچاق کول بران بایستی بدان پرداخته شود جنبهٔ فرهنگی این مسئله است، بدین معنی که درک و تعریف بسیاری از مردم مناطق مرزی که کول بران نیز بخشی از آن ها هستند از قاچاق و مرز تا حد زیادی با تعریف قانونی آن متفاوت است و درک و ذهنیت مشترکی در این زمینه موجود نیست؛ کول بران در شهرهای مرزی به عنوان افرادی شریف و زحمت کش که در پی کسب روزی و معیشت حلال هستند مورد تقدیر مردم قرار می گیرند. فقدان ذهنیت و تعریف مشترک میان مردم و قانون ناشی از سلطهٔ نگرش اقتصادی بر نگرش قانونی از سوی مردم منطقه و سلطهٔ نگرش امنیتی بر نگرش اقتصادی از سوی دولت در شهرهای مرزی است. در گزارش احمد شهید دربارهٔ حقوق بشر نیز به این موضوع پرداخته شده و از آن با عبارت «کشتار سیستماتیک کول بران و کاسب کاران کُرد ساکن در مناطق مرزی» یاد شد
ه است؛ بنابراین گزارش جرم کول بران که از طریق قاچاق محموله هایی نظیر چای، تنباکو و بنزین از مرز، امرار معاش می کنند، ماه ها زندان یا معادل ارزش کالاهاست. در این گزارش آمده است که مأموران مرزی ایران یک سره به کول بران تیراندازی می کنند و سالانه ده ها تن از آنان را می کشند یا مجروح می کنند. آمار کول بران تا اسفند ۱۳۹۵ و ریشهٔ کول بری. آمار اعلام شدهٔ کول بران کردستان و آذربایجان غربی و سیستان و بلوچستان تا اسفند ۱۳۹۵ توسط پایگاه های خبری جمهوری اسلامی ایران همچون سلامت نیوز و روزنامهٔ وقایع اتفاقیه، عبارت است از ۴۰ هزار نفر که سال هاست جان خود را در کف دست می گذارند تا نانی برای معیشت خود به دست آورند. طبق آخرین خبرها تا اسفند ۱۳۹۵ کول بری از اساس در استان کردستان جریان دارد که به دلیل نابرابر بودن این استان در سرمایه گذاری و کم توجهی دولتی به این استان از فقر بیشتری رنج می برد. استان کردستان از نظر توسعهٔ اقتصادی و فرهنگی در رده های آخر استانهای کشور قراردارد. درآمد سرانه در این استان حدود ۴٫۴۶ درصد درآمد سرانهٔ میانگین کشوری است. در سال ۱۳۹۳ سهم کردستان از تولید ناخالص داخلی ۰٫۹۵ و به عبارت دیگر کمتر از یک در
صد بوده و رتبهٔ کردستان از این نظر در کل کشور ۲۳ است. بیش از بیست درصد مردم که توان کار دارند بیکارند و این بیکاری عامل اصلی گرایش بیکاران و محرومان به کول بری است. حتی افرادی با مدارک بالا به خاطر بیکاری به کولبری می پردازند. این باعث شده است که بسیاری از محققان ریشهٔ کول بری را فقر بدانند. دولت هم به جای ایجاد کار برای این افراد از شلیک نیروهای مرزبانی چشم پوشی می کند و به راحتی از این مسئله می گذرد. طرح در مجلس. بسیاری از کول بران در مسیر حمل کالا از مرز، علاوه بر این که گرفتار بهمن می شوند یا در اثر پرتاب از صخره ها و غرق شدن در رودخانه کشته می شوند توسط نیروهای انتظامی مورد اصابت گلوله قرار می گیرند و کشته می شوند. این موضوع در مجلس شورای اسلامی نیز توسط نمایندهٔ سردشت و پیرانشهر بنام رسول خضری در ۲۲ اسفند ۱۳۹۵ بیان شد که کول بران در مرزها به علت شلیک گلوله توسط هنگ مرزی و نیروی انتظامی جان می بازند و به دنبال آن خانواده های داغدارشان سرپرست و نان آور خود را از دست می دهند و همچنین این امر باعث نارضایتی عمومی در سطح منطقه می گردد. این موضوع نیز در مجلس مطرح شد که نباید به کول بران شلیک کرد بلکه چنانچه کو
لبری جرم محسوب می شود باید حداکثر بازداشت شوند و در دادگاه به اتهام آنان پرداخته شود. حوادث کول بران. سال ۱۳۹۰. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۱ (۷ دی ۱۳۹۰) طی عملیات نیروی هوایی ارتش ترکیه در روستای اولودرهٔ استان شرناق در جنوب خاوری آن کشور، ۳۵ نفر که همگی از کُردهای محلی غیرمسلح و اغلب نوجوان و جوان بودند کشته شدند. جان باختگان برای امرار معاش از عراق سیگار و شکر قاچاق می کردند.؛ یکی از اهالی روستای ارتاسو که شاهد عینی این حمله بود در گفتگو با شبکه تلویزیونی الجزیره گفت: «غیرممکن است که کشتن این افراد به اشتباه صورت گرفته باشد. سربازان ارتش در فاصله ۱۵۰ متری محل حمله قرار داشتند و از ارتفاعات همه چیز را مشاهده می کردند.» در سال ۲۰۱۷ و مصادف با چهارمین سالگرد این واقعه نیز دولت نماد و مجسمه کشتار روبوسکی را که در میدان روژآوای دیاربکر بود، از بین برد. نماد روبوسکی در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳ توسط شهرداری دیاربکر در این پارک نصب شده بود. سال ۱۳۹۱. براساس گزارش منتشر شده در سال ۱۳۹۱، آمار حوادث یکسال کول بران ۷۴ مورد مرگ و ۷۶ مورد مجروح شدن بوده است. از این تعداد ۷۰ نفر با شلیک نیروهای انتظامی کشته شده اند و ۴ نفر بر اثر سرما یا انفج
ار مین یا سایر حوادث جان خود را از دست دادند. سال ۱۳۹۵. در سال ۱۳۹۵ تعداد ۱۵۴ کول بر در حوادث مختلف تیراندازی، انفجار مین، سرما، تعقیب و گریز کشته یا زخمی شدند. همچنین آمار اعلام شدهٔ کول بران کشته شده با شلیک نیروهای مرزبانی از ابتدای روی کار آمدن دولت اول حسن روحانی تا فروردین آن سال ۲۱۲ نفر اعلام شد. سن این افراد بین سال های ۱۳ تا ۷۰ ساله اعلام شده و گفته می شود بعضی از کول برها زیر فشارهای وارده، به ویژه آنگاه که کالاهایشان به دست نیروهای مرزبانی ضبط شده خودکشی کرده اند. در شهر سردشت همه ساله کول بران زیادی اکثراً به دلیل شلیک نیروهای مرزبانی، افتادن از کوه، سرما و ریزش بهمن جان خود را از دست می دهند. در ۹ بهمن ۱۳۹۵ در نتیجه ریزش بهمن در حوالی روستای «بیوران علیا» در ۱۰ کیلومتری شهر سردشت، ۱۶ کولبر زیر برف ماندند. این حادثه منجر به جان باختن ۴ تن از کول بران و وارد آمدن جراحات و آسیب هایی به شماری دیگر از آنان شد. کشته شدگان علی محمدنژاد ۱۸ساله، شیرزاد عبداللهی ۲۷ ساله اهل سردشت، هیوا ابراهیمی نیا ۲۲ ساله اهل بانه و محمد حمزه زاده ۲۱ ساله اهل مهاباد هستند. در نیمه اسفند ۱۳۹۵ بر اثر سرمای شدید پنج کول بر س
ردشتی در منطقه روستای بیوران دچار سرمازدگی شدند. یکی از این کول بران که جوانی ۱۸ ساله بود جان خود را از دست داد. سال ۱۳۹۶. روز شنبه ۵ فروردین ماه ۱۳۹۶، دو کول بر در منطقه مرزی «شیخ سیله» از توابع منطقه «تازه آوا» در ثلاث باوه جانی، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای هنگ مرزی و انتظامی این شهرستان به شدت مجروح شدند. هویت یکی از کول بران «ولی رمضانی» اعلام شد. غروب روز جمعه ۱۱ فروردین ماه ۱۳۹۶، یک کول بر کُرد بنام عبدالله از اهالی روستای «کوربناو» سردشت، بر اثر سقوط از ارتفاعات در مرز «بیتوش» این شهرستان جان باخت. وی ۶۵ ساله بود. شامگاه ۱۹ فروردین ۱۳۹۶ یک شهروند کُرد به دنبال کمین و شلیک نیروهای هنگ مرزی جمهوری اسلامی ایران در منطقهٔ مرزی سردشت به شدت مصدوم گردید. هویت کول بر زخمی شده «رزگار» اهل روستای «کوسه له» اعلام شده است. روز چهارشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۶ یک کول برکرد در مناطق مرزی شهرستان بانه، به علت شلیک مستقیم نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران کشته شد. هویت این کول بر «آزاد محمودی»، اعلام شده است. سحرگاه روز ۲۴ فروردین ۱۳۹۶ دو کول بر پس از اصابت گلوله نیروی انتظامی، در سقز و بانه جان باختند. اسامی افراد کشته شده
عطا حسینی و آزاد محمودی است. روز شنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۶ نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران به تجمع کول بران در منطقه «هوردران» از توابع شهرستان سردشت هجوم بردند که طی آن حداقل ۴ نفر کشته و زخمی شده اند. هویت یکی از کول بران کشته شده «احمد مام قادری» است که به علت شدت جراحات وارده جان خود را از دست داد. سحرگاه روز دوشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۶ یک کول بر۲۰ ساله کُرد به نام «نظیر ادراک» که برای تأمین معاش روزانه روانه نقاط مرزی پاوه شده بود به علت سقوط از ارتفاعات در گردنه «تته» واقع در میان مریوان و پاوه جان خود را از دست داد. روز سه شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۶، یک جوان کرد ۳۵ ساله به نام حسن مام رسولی بر اثر انفجار مین در روستای «مه زرا» از توابع شهرستان سردشت مجروح شد و از ناحیه چشم نقص عضو شد. در ۱۳ تیر ۱۳۹۶ یک کولبر نوجوان به نام «برهان علم هولو» در یکی از مناطق مرزی ماکو توسط نیروهای نظامی ایران کشته شد. در هفتهٔ دوم مرداد ۱۳۹۶ در پی آتش گشودن نیروهای انتظامی در اشنویه دو کولبر کشته شدند. همچنین در پی شلیک مستقیم نیروهای هنگ مرزی در ارومیه یک کولبر زخمی شد. دو کولبر کشته شده عزالدین خالدی و فرجاد جسیمی نام داشتند. اجناس
ده ها کولبر نیز در مناطق مرزی مصادره شد. روز دوشنبه ۳۰ مرداد نیز در پی شلیک مستقیم نیروهای پاسگاه میل ۳۷ هنگ مرزی بازرگان، یک کولبر نوجوان به نام «وحید دولتخواه جنکانلو» در روستای «یاریم قیه علیا» از توابع ماکو مجروح شد که به علت شدت جراحات پس از چند ساعت در بیمارستان فجر ماکو درگذشت. در ۹ مرداد ۱۳۹۶ حکومت ایران دستور انسداد معابر غیرمجاز کولبران در ۴ استان مرزی آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه و سیستان و بلوچستان را صادر کرد. هیئت دولت آیین نامه ای تحت عنوان «ساماندهی مبادله در بازارچه های غیررسمی موقت مرزی» را ابلاغ نمود که بر اساس آن مدیریت ۸ بازارچه مرزی جدید به گمرک ایران واگذار شد و لذا نیروی انتظامی باید نسبت به انسداد معابر آن اقدام نماید. سال ۱۳۹۷. در ۱۲ آبان ۱۳۹۷ نیروهای سپاه پاسداران در مرز شیخ صله ثلاث باباجانی به سوی دسته ای از کولبران آتش کشودند که در نتیجه یک کولبر به نام برومند (بروومه ن) بهرامی کشته و دو کولبر دیگر زخمی شدند. یکی از مجروحان به نام هوشیار نمامی چند روز بعد به دلیل شدت جراحات جان سپرد. سال ۱۳۹۸. در روزهای پایانی آذر ۹۸، خبر مفقود شدن دو کولبر در ارتفاعات ژالانهٔ کردستان رسانه
ای شد. آزاد خسروی ۱۷ ساله و فرهاد خسروی ۱۴ ساله دو برادر کولبر، اهل روستای نِی در شهرستان مریوان بودند. جسد آزاد، در ۲۶ آذر در حالی پیدا شد که بر اثر سرمازدگی شدید جانش را از دست داده بود. سه روز بعد، با کمک صدها نفر از مردم محلی، جنازهٔ فرهاد خسروی که بر اثر یخ زدگی جان باخته بود، در نزدیکی جادهٔ اصلی پیدا شد. به نظر می رسد پس از آن که دو برادر گرفتار بوران شدید و بهمن شدند و راه شان را گم کردند، فرهاد به دنبال کمک به آنجا رفته بود. براساس گزارش منابع محلی کُت فرهاد بر روی پیکر بی جان آزاد قرار داشته و جسد خودش در محلی یافت شد که مسافت کمی مانده بود تا به جاده و شهر مریوان برسد. در مراسم تشییع جنازهٔ فرهاد خسروی، مشایعت کنندگان با شعارهای «جگرمان سوخت، برای نان شهید دادیم» و «مرگ بر دیکتاتور» جسد را بدرقه کردند. عده ای از حاضران هم، به نشانهٔ اینکه برادران خسروی در راه یافتن لقمه ای نان جان باختند، تکه های نان در دست داشتند. سال ۱۳۹۹. مانی هاشمی، نوجوان ۱۴ ساله ای بود که برای خرید یک گوشی جهت اجرای نرم افزار شاد و ادامه تحصیل از طریق فضای مجازی، اقدام به کولبری کرد اما هنگام فرار از ترس تیراندازی مأموران ان
تظامی، سقوط کرد و دچار جراحت های عمیق در سر و چشم شد. در آن روز او ۶ بسته ۲۵ کیلویی لوبیا به همراه داشت. او در ۲۵ شهریور ۹۹ در یکی از بیمارستان های تهران، تحت عمل جراحی چشم قرار گرفت. در ۲۸ مهر ۹۹ سازمان حقوق بشری هه نگاو گزارش داد «امین شمس» که ۲۰ باکس سیگار حمل می کرد، در مرز چالدران با هدف ۳ گلوله کشته شد. او که از اهالی روستای ملاحسن شهرستان ماکو بود ۲۱ ساله بود و یک فرزند داشت. عصر روز ۱۵ آبان ۹۹، نیروهای مرزبانی جمهوری اسلامی در مرزهای چالدران استان آذربایجان غربی به سوی گروهی از کولبران آتش گشودند که منجر به کشته شدن یکی از آنها شد. این کولبر حسن دالایی نام داشت که در هنگام مرگ ۳۸ ساله بود. سال ۱۴۰۰. در فروردین ۱۴۰۰ مرزبانان ترکیه دو کولبر ایرانی را مورد آزار شکنجه جسمی و جنسی قرار دادند که به مرگ آن ها منجر شد. در آبان ۱۴۰۰ پس از آن که نیروهای هنگ مرزی قاطرهای قرضی یک نوجوان کولبر را به رگبار بستند و کشتند، او خودکشی کرد. سروش رحمانی از اهالی روستای هانی گرمله بود و زمانی که در بالکن خانه پدریش خود را حلق آویز کرد ۱۵ سال داشت. روز کولبر. روز ۱۱ آبان برابر با ۲ نوامبر از طرف بسیاری از کولبران و فعالان
مدنی کرد به عنوان روز کولبر شناخته شده است، براساس آمارهای محلی هر سال در این روز بین ۱۵ تا ۳۰ نفر در مناطق مرزی مختلف کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی قربانی شلیک مستقیم نیروهای مرزی می شوند. نمونه این مورد کشته شدن دوتا جوان به نامهای بروومه ند-بهروز بهرامی و هوشیار نمامی می باشد که همزمان به وسیلهٔ شلیک مستقیم نیروهای سپاه در مرز قه یتول ازگله در شهرستان ثلاث باباجانی جان خود را از دست دادند. طرح های مطرح شده برای حل مسئلهٔ کولبری. بنیاد برکت رویدادی با عنوان «کاک برکت» (اشتغال آفرینی برای کولبران استان های مرزی) راه اندازی کرده است تا با جمع آوری طرح های کارآفرینان و ایده پردازان اقدام به اشتغال زایی برای کولبران نماید. بدین ترتیب قرار است گردآوری ۳ هزار طرح بر از سوی خود کولبران، جوامع دانشگاهی و کارآفرینان و با مشارکت بنیاد برکت در سه استان کرمانشاه، آذربایجان غربی و کردستان، نزدیک به ۱۰ هزار فرصت شغلی مستقیم و غیرمستقیم ایجاد گردد. گفته شده است اکثر مشاغل ایجاد شده در قالب این رویداد، خرد و خانگی هستند. در دی ۱۴۰۱ محمدطیب صحرایی استاندار کرمانشاه در هفتمین روز از فعالیتش در دیدار با امام جمعه و روحان
یون اهل تسنن شهرستان پاوه مدعی شد که حل مسئلهٔ کولبری را در «اولویت کاری برای مدیریت ارشد استان» قرار داده و ادعا کرد که در رابطه با مسئلهٔ کولبری از قبل بررسی ها و مطالعاتی انجام داده و طرح اولیه ای برای حل معضلات کولبری تهیه کرده است که می خواهد آن را با جدیت اجرا کند.