Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مارتین کلیژان (زاده ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ - براتیسلاوا) تنیس باز اهل کشور اسلواکی است. کلیژان در مسابقات بین المللی مهمی شرکت کرده است که می توان به صعود وی به مرحله چهارم مسابقات تنیس آزاد آمریکا ۲۰۱۲ اشاره کرد، بهترین رتبه وی در رتبه بندی جهانی تنیس ۲۴ (۲۷ آوریل ۲۰۱۵) بوده است.
پردیس تئاتر تهران، بزرگ ترین مرکز تئاتر حرفه ای ایران است که در جنوب شرقی تهران ساخته شده است. این مرکز هنری و آموزشی در زمینی به مساحت حدود ۲۸ هزارمترمربع و با زیربنای حدود ۱۶ هزارمترمربع در مجاورت فرهنگسرای خاوران در منطقه ۱۵ تهران قرار گرفته است. مجموعه پردیس تئاتر تهران در بزرگراه امام علی، اتوبان شهید محلاتی شرق، خیابان شهید شاه آبادی جنوبی، بعد از میدان مالک اشتر، خیابان بقایی واقع است. پردیس تئاتر تهران بزرگ ترین مجموعه سالن تئاتر ایران است که به عنوان میزبان جشنواره های داخلی و بین المللی نمایشی مورد استفاده قرار می گیرد. سالن اصلی پردیس تئاتر تهران گنجایش ۹۱۷ نفر را داشته و ظرفیت برگزاری تئاتر موزیکال، تئاتر سنتی، اجرای ارکستر سمفونیک و کنسرت موسیقی را نیز دارد. مشخصات سالن اصلی: برای دریافت جرییات بیشتر در این باره اینجا کلیک کنید. در پردیس تئاتر تهران به منظور بزرگداشت و ادای احترام به پیشکسوتان هنرهای نمایشی، ۵ سالن با نام هنرمندان شناخته شده؛ علی نصیریان، داوود رشیدی، محمود استادمحمد و جمشید مشایخی، و محمدعلی کشاورز نامگذاری شده است. مشاهده تصاویر بلک باکس های پردیس تئاتر تهران مدیریت ساخت پردیس
تئاتر تهران را شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران بر عهده گرفته است. این مرکز هنری دارای کارگاه های ساخت دکور، سالن های تمرین، اتاق گریم و دیگر امکانات جانبی و فضاهای پشت صحنه است. آمفی تئاتر روباز. پردیس تئاتر تهران دارای فضای آمفی تئاتر روباز به مساحت ۳۵۰۰ مترمربع است که برای نمایش های آیینی و سنتی تعبیه شده است. سالن این مجموعه دارای امکان تغییر زاویه کف برای ساخت دکورهای با کف صحنه شیب دار می باشد. ظرفیت قرارگیری گروه های بسیار بزرگ موسیقی تا بیش از ۲۰۰ نفر از ویژگی های سالن پردیس تئاتر تهران است. شروع ساخت این مرکز از سال ۱۳۸۶ بوده است. سالن اصلی پردیس تئاتر تهران. قسمت تماشاگران روی سن اصلی: تجهیزات پشت صحنه: آثار اجرا شده در پردیس تئاتر تهران. برخی از آثار اجرا شده در پردیس تئاتر تهران نمایش من به کارگردانی فرهاد تجویدی نمایش خسیس به کارگردانی مریم کاظمی نمایش ماهیگیران ژاپنی به کارگردانی احمد بیگی نمایش آرش کمانگیر به کارگردانی مریم کاظمی نمایش شین به کارگردانی حسن همتی نمایش سرزمین سکوت به کارگردانی مالک حدپور سراج نمایش مطرب به کارگردانی بهزاد فراهانی
شمخال یا تفنگ شمخال نوعی تفنگ بزرگ و سنگین سرپُر بود که قطر دهانهٔ لولهٔ آن نزدیک به ۲۵ میلی متر بود و به سبب سنگینی اش، دو خدمهٔ شمخال چی آن را حمل می کردند که یکی هدف گیری می کرد و دیگری یک فتیلهٔ نوک تیز و شعله ور را آتش می زد. از شمخال ها بیشتر در دژها و سنگرها و برج و باروی شهرها استفاده می کردند. در دورهٔ فتحعلی شاه، سلاح پیاده نظام شمخال های سرپُر بسیار سنگینی بود که هنگام تیراندازی آن را بر روی سه پایه های بلند می گذاشتند. سلاح سواره نظام نیز تفنگ های لوله بلندِ سبک بود. دربارهٔ ریشهٔ این نام اطلاع زیادی در دست نیست. محمدطاهر میرزا در ترجمهٔ "سه تفنگدار" بارها از آن نام برده، و به نظر می رسد این واژه را در برابر واژهٔ انگلیسیِ Arquebuse به کار برده باشد که خود در اصل از واژهٔ هلندیِ haakbus به معنی «تفنگ قلابی» آمده است. در "لغت نامهٔ" دهخدا هم آمده است: «قسمی تفنگ زمخت و سنگین ابتدایی قدیمی نظیر خاندار.»
گراند اوریان فرانسه یا شرق اعظم GODF در سال ۱۷۷۳ میلادی در پاریس تأسیس گردید و یکی از مهم ترین و بزرگترین لژهای فراماسونری اروپا بود، این لژ اکنون با نام گراند لژ فرانسه فعالیت می کند. تاریخچه. گفته می شود تشکیل هسته های اولیه فراماسونری به سال ۱۶۸۸ و دوره چارلز دوم انگلستان مربوط می شود. اما در فرانسه قدمت این تشکیلات به سال های ۱۷۲۳ تا ۱۷۲۸ مربوط می شود که در آن سال ها لژهای کوچکی در فرانسه توسط لژ اعظم انگلیس شکل گرفت. ژاک آندرسون که نویسنده قانون اساسی فراماسونری و استاد اعظم بود در سال ۱۷۲۸ در تشکیل لژ فرانسه سهیم بود. در پاره ای از نوشته ها، تأسیس گراند اوریان را به سال ۱۷۳۲ و توسط دوک وارتون نسبت می دهند اما تأیید این استناد مشکل است. در سال ۱۷۷۱ لژ اعظم فرانسه به دو لژ گراند اوریان و لژ ملی تقسیم گردید این درحالی بود که در آن زمان بیش از ۲۰۰ لژ در سراسر فرانسه وابسته به لژ اعظم بودند. در سال ۱۸۱۵ گراند اوریان فرماندهی واحدی بنام شورای عالی فرانسه تشکیل داد و به لژ اعظم مرکزی ملقب گردید. از سال ۱۸۹۴ تاکنون لژ اعظم مرکزی بنام گراند لژ فرانسه فعالیت دارد. فعالیت ها. هرچند لژهای فراماسونری بعدها بنا به گف
ته خودشان از فعالیت های سیاسی و دینی خود را کنار کشیدند ولی نقش اساسی گراند اوریان در ایجاد و پیشبرد انقلاب فرانسه و در پایه ریزی انقلاب آمریکا قابل انکار نیست. افراد شناخته شده انقلاب فرانسه مثل ولتر، مارکی دو کندروسه، کنت دو میرابو، ژرژ دانتون و دوک اورلئان از اعضاء فراماسونری بودند. فلیپ دوم، دوک اورلئان استاد اعظم گراند اوریان بود. در دانشنامه کاتولیک که در سال ۱۷۴۶ چاپ شده فراماسونرهای گراند اوریان را از عوامل مؤثر انقلاب فرانسه ذکر می کند هرچند در چاپ ۱۹۶۷ آن اظهار نظر را بزرگنمایی شده قلمداد می نماید. همچنین بنا به گفته ارنست بکس، گراند اوریان در تشکیلات کمون پاریس فعال بود و در پی آشتی دادن آن با حکومت فعالیت می کرد. نقش بنجامین فرانکلین که استاد اعظم لژ «۹خواهران» ("Les Neuf Sœurs") وابسته به گراند اوریان بود و جان پل جونز در طرح و تدوین قانون اساسی انقلاب آمریکا، قابل توجه است. ارتباط جهانی. از همان ابتدای تأسیس، گراند اوریان در فکر گسترش جهانی بود، شعار اصلی آن ها یعنی «برادری، مساوات، برابری» نیاز به توجه جهانی داشت. از اصول اولیه آن ها یکی جدایی دین از سیاست بود که درکشورهایی که این دو بهم آمیخته
بود، مطرح کردن آن اثرگذار بود. اولین لژ خارج از اروپا در سال ۱۸۴۴ میلادی در بمبئی هند تأسیس گردید تشکیل لژهای خارج از فرانسه در قرن ۱۹ در استانبول ترکیه مثل «لژ ستاره بُسفر» و «لُژ ترقی» و در ایران «لژ بیداری» از نمونه های دیگر فعالیت گراند اوریان بود. در این لژها اعضاء دربار عثمانی و قاجار و نیز بسیاری از نوگرایان و نواندیشان عضو بودند. در شکل گیری پایه های فکری جنبش مشروطه نیز این اشخاص مؤثر بودند.
غریبه فیلمی ایرانی به کارگردانی رحمان رضایی، نویسندگی نعمت شاه قدمی و رحمان رضایی و تهیه کنندگی حسین فرح بخش و امیر توسل محصول سال ۱۳۶۶ است. خلاصه فیلم. بهرام پرتوی (با بازی مهدی هاشمی) کارمند شهرداری پس از بازنشسته شدن احساس بطالت می کند. مدتی را به پارک نشینی و خیابان گردی و دیدار دوستان می گذراند. به توصیه اطرافیان نزد دامادش که مهندس شرکت ساختمانی است، مشغول به کار می شود. اما متوجه می شود که مدیران شرکت قصد دارند او را به کارهای خلاف بکشانند. شرکت ساختمانی را رها می کند و نزد برادر همسرش، پرویز (با بازی اکبر عبدی) که نمایشگاه اتومبیل دارد مشغول می شود. کارهای دلالی به مذاق او خوش نمی آید تا آنکه به کار در دفتر انجمن یک مدرسه می پردازد.
تفنگ اولیه، یا تفنگ سرپُرِ فتیله ای، از اولین جنگ افزارهای دستی آتشین بود. تفنگ به طور رسمی اولین بار در اواخر قرن دهم هجری/ اواسط قرن شانزدهم که در ارتش اسپانیا به کار رفت. در خلال جنگ سی سالهٔ اسپانیا، تفنگ های کم وزنتر، و در حدود اوایل قرن دوازدهم هجری/ اواخر قرن هفدهم، تفنگ های چخماقی جای تفنگ های سنگین و سرپُر را گرفت. تفنگ چخماقی تفنگی سرپُر بود که برای آتش زدنِ چاشنیِ آن از سنگ آتش زنه (چخماق) و فولاد استفاده می کردند. این نوع سلاح را نخستین بار، دو تن از تفنگ سازان فرانسوی به نام های براشی و ژسلن ساختند. قدرت تیراندازی با این تفنگ بیشتر بود و تا آغاز اولین امپراتوری فرانسه از سال های ۱۷۶۹ تا ۱۸۲۱ از آن استفاده می شد.
سفر جادویی فیلمی ایرانی در ژانر فانتزی کودکانه به کارگردانی ابوالحسن داوودی و تهیه کنندگی علی محمد سعدالدین محصول سال ۱۳۶۹ است. داستان. دکتر رضا کمالی با آزار و تنبیه فرزندش، سینا، می خواهد از او دانش آموز ممتازی بسازد. روزی سینا از ترس پدر به درون ماشین لباسشویی مرموز خانه پناه می برد. کسی توضیح دکتر کمالی را که چه بر سر فرزندش آمده باور نمی کند و او را در بیمارستان بستری می کنند، اما او می گریزد و در موقع فرار به درون ماشین لباسشویی بیمارستان می افتد، آنجا دادگاهی برپا میشود و دانش آموزان که اعضای دادگاه هستند، دکتر کمالی را مجازات می کنند و به دوران کودکی میفرستند.
کتابخانه ملی جمهوری آذربایجان با کتابخانه ملی میرزا فتحعلی آخوندزاده جمهوری آذربایجان (آذربایجانی: "Mirzə Fətəli Axundov adına Azərbaycan Milli Kitabxanası") کتابخانه دولتی مرکزی جمهوری آذربایجان که در سال ۱۹۲۲ بنیان گذاری شده است. که عموماً با نام میرزا فتحعلی آخوندزاده نمایش نامه نویس و فیلسوف آذربایجانی عهد قاجار نام برده می شود. در ورودی کتابخانه مجسمه های الکساندر پوشکین، حکیم نظامی، شوتا روستاولی، عزیر حاجی بیگف و مهستی گنجه ای نصب شده است. کتابخانه ملی جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۲۲ بنا نهاده شد، کتابخانه به مکان فعلی خود در ۲۳ مه ۱۹۲۳ نقل مکان کرد. این ساختمان توسط معمار آذربایجان میکائیل حسین اف طراحی شده است. از ابتدای بنیان گذاری به عنوان کتابخانه عمومی و دولتی جهت ذخیره سازی کتب آذربایجان شناخته شده می شود. از سال ۱۹۶۲ دارای روابط با کتابخانه ملی فرانسه می باشد. در سال ۲۰۰۵، مطابق با حکم صادر شده توسط شورای وزیران، کتابخانه به نام کتابخانه ملی میرزا فتحعلی آخوندزاده جمهوری آذربایجان تغییر نام داد و در سال ۲۰۰۵، به شورای کتابخانه های ملی اروپا پیوست.
پیشوا به معنای رهبر یا راهنماست که عموماً با شخص آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی، شناخته می شود. این کلمه ورای کاربرد آن در آلمان نازی در میان مردم آلمان همچنان به معنای راهنما رایج است، امّا به دلیل ارتباط قوی آن با حزب سوسیالیست ملّی کارگران آلمان در مفاهیم منفی به کار می رود و به جای آن از واژه "لایتر" (Leiter) برای رهبر استفاده می شود.
سیرک بزرگ فیلمی به کارگردانی اکبر خواجویی، نویسندگی سیروس مقدم و اکبر خواجویی و تهیه کنندگی حسین خواجویی و اکبر خواجویی محصول سال ۱۳۷۰ است. خلاصه فیلم. بین سال های ۴۵ و ۴۱ مهاراجه راجو یک سیرک باز ورشکسته، برای ادامه بقای حیوانات باقیمانده سیرک و خانواده اش، مجبور می شود در یکی از شهرهای کوچک ایران نمایشی برپا کند. نمایش با موفقیت روبرو نمی شود. همکارانش او را ترک می کنند. مهاراجه راجو که تحت فشار طلبکاران قرار گرفته است و همین طور به خاطر پنهان کردن یک قاتل کلاهبردار در پوست خرس، اقدام به فرار می کند و حیوانات و تأسیسات سیرک را به جا می گذارد.
کتابخانه ملی قبرس شمالی یک کتابخانه ملی در جمهوری ترک قبرس شمالی است که در نیکوزیای شمالی واقع شده است. کتابخانه ملی قبرس شمالی در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۸ بنیان گذاری شده است. در این مجموعه شامل ۲۲۹٫۶۲۶ کتاب موجود است.
اکبر خواجویی (زادهٔ ۲۴ مرداد ۱۳۲۶ در اصفهان – درگذشتهٔ ۳۱ مرداد ۱۳۹۳ در تهران) کارگردان و فیلم نامه نویس و تهیه کننده سینما و تلویزیون اهل ایران بود. زندگی نامه. اکبر خواجویی در سال ۱۳۲۶ در اصفهان زاده شد و در دهه ۱۳۴۰ به عنوان بازیگر پا به عرصه سینما و تلویزیون گذاشت. او پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران چند سریال را برای تلویزیون ایران کارگردانی کرد. او مؤسس و بنیانگذار مؤسسه سینمای جوان در اصفهان بود. سریال «پدرسالار» یکی از پرمخاطب ترین آثار اکبر خواجویی بود. این سریال در دهه ۷۰ از شبکه دوم تلویزیون ایران پخش می شد و داستان یک پدر سنتی و مواجهه های او با فرزندانش را روایت می کرد. درگذشت. اکبر خواجویی از یک هفته پیش از درگذشتش در بیمارستان بستری بود. او در سال های پایانی عمرش مشکلات جسمی جدی داشت. وی به دنبال بیماری قلبی در ۳۱ مرداد ۱۳۹۳ در تهران درگذشت. مراسم تشییع پیکر وی از مقابل خانه سینمای ایران انجام شد و بنا به وصیت خودش، روز دوشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۳ از مقابل صدا و سیمای مرکز اصفهان تشییع و در قطعه هنرمندان باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
کلمپ کوخر ابزاری چنگ زننده که همزمان باعث بندایش خون شده و به نام مخترع آن امیل تئودور کوخر نام گذاری شده است.
ایراندخت فیاض از استادان دانشگاه و فعالان سیاسی ایران است. وی در حیطه فلسفه تعلیم و تربیت و روانشناسی تحصیل کرده است و به تدریس و پژوهش در این حوزه مشغول است. علاوه بر این سوابق متعددی در امور اجرایی و سیاسی بر عهده داشته است. فعالیت های علمی. ایراندخت فیاض هم اکنون عضو هیئت علمی گروه فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی می باشد. از جمله فعالیت های علمی و پژوهشی او، انجام ۶ پروژه تحقیقاتی ملی، تألیف بیش از ۴۰ مقاله، راهنمایی، داوری و مشاوره بیش از ۷۰ پایان نامه کارشناسی ارشد و دکتری است. فیاض عضو کمیته علمی دومین همایش ملی انجمن فلسفه تعلیم و تربیت ایران ۱۳۹۰، هیئت تحریریه مجله علمی و پژوهشی روان شناسی تربیتی و مطالعات تربیتی دانشگاه علامه ۱۳۸۹، هیئت تحریریه مجله پژوهش اندیشه و سازمان عقیدتی و سیاسی ناجا ۱۳۸۹، عضو کمیته بازنگری سرفصل های رشته علوم انسانی ۱۳۸۹، کمیته علمی چهارمین همایش نواندیشی دینی با محوریت خانواده و زنان ۱۳۹۰، کمیته علمی آموزش در ۱۴۰۴ - ۱۳۸۹ می باشد. و پیشتر عضو شورای عالی برنامه ریزی دانشگاه شیراز ۱۳۷۷ و عضو شورای علمی بخش تخصصی علوم انسانی بود
پایگاه کتابخانه دیجیتال نور (نورلایب)، یکی از وبگاه های وابسته به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است که در مهر ماه ۱۳۸۷ راه اندازی شد. این پایگاه بر آن است تا کلیه متون و منابع معتبر علوم اسلامی و انسانی را همراه با قابلیت های پژوهشی فراوان و ابزارهای تخصصی پیشرفته، در اختیار جامعه علمی و تحقیقاتی جهان قرار دهد. موضوعات. قرآن و علوم قرآنی، تفسیر، علوم حدیث، فقه، اصول، ادبیات، اخلاق، کلام و عقاید، فرق اسلامی، آداب و رسوم، تصوف و عرفان، تاریخ، جغرافیا، فلسفه، منطق، علوم سیاسی، علوم پزشکی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی، روان شناسی، هنر، اطلاع رسانی، کتابداری، حقوق و…
احسان پهلوان (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال ذوب آهن اصفهان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند. پهلوان در تیم های گسترش فولاد، ذوب آهن، سپاهان، تراکتورسازی، پرسپولیس و فولاد خوزستان نیز بازی کرده است. همچنین او برای ایران در سه رده سنی جوانان، امید و بزرگسالان، به میدان رفته است. احسان پهلوان دوبار در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ میلادی بهترین بازیکن ماه لیگ برتر ایران شده است. دوران باشگاهی. گسترش فولاد تبریز. احسان پهلوان خرید تیم گسترش فولاد تبریز در سال ۱۳۹۰ بود. ذوب آهن. پهلوان نیم فصل دوم لیگ برتر فوتبال ایران در فصل ۹۲–۱۳۹۱ را به طور قرضی در تیم ذوب آهن توپ زد. احسان پهلوان در فصل ۹۲–۹۳ توانست با گرفتن رضایت نامه از باشگاه گسترش فولاد تبریز با قراردادی ۳ ساله به تیم ذوب آهن بپیوندد. انتقال قرضی سپاهان و بازگشت به ذوب آهن. احسان پهلوان نیم فصل به طور قرضی در سال ۹۲ برای سپاهان اصفهان توپ زد. در سال ۹۳ با اتمام قراردادش با سپاهان مجدداً به ذوب آهن بازگشت. پرسپولیس. در ۱۲ شهریور ۱۳۹۹، پهلوان با قراردادی دو ساله به تیم پرسپولیس، قهرمان فصل قبلی لیگ برتر فوتبال ایران، پیو
ست. نخستین بازی او برای پرسپولیس، در ۲۵ شهریور ۱۳۹۹ در مرحلهٔ گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ در ورزشگاه بنیاد قطر در مسابقه ای برابر التعاون بود که با پیروزی ۱ بر ۰ پرسپولیس، همراه شد. احسان پهلوان به دلیل شلوغ شدن خط هافبک پرسپولیس از این تیم جدا شد. فولاد خوزستان. پهلوان در ۴ تیر ۱۴۰۱ با قراردادی به فولاد خوزستان پیوست. دوران ملی. احسان پهلوان از جمله معدود بازیکنانی است که در تمامی رده های تیم ملی شامل تیم ملی نونهالان در سالهای ۸۱، ۸۲، ۸۳، ۸۴ در تیم ملی نوجوانان در سال ۸۵، تیم ملی جوانان در سالهای ۸۹ و ۹۰، تیم ملی زیر ۲۲ سال و تیم ملی امید در سال۹۱ و ۹۲ و ۹۳ و تیم ملی المپیک ایران در ۹۴ برای کشور ایران بازی انجام داده است که در سال ۹۴ به همراه این تیم به قهرمانی مسابقات غرب آسیا رسید. گل او در تیم ملی جوانان در سال ۹۱ برابر کویت با پشت سر گذاشتن چندین نفر از مدافعان این تیم از زیباترین گلهای اوست. سردار آزمون بازیکن حال حاضر تیم ملی ایران اذعان دارد که او به همراه احسان پهلوان و بهنام برزای در مقطعی که در تیم ملی جوانان ایران بازی می کردند از تیم های خارجی پیشنهاد داشتند. احسان پهلوان در سال ۱۳۹۵ توسط کارلو
س کی روش به تیم ملی فوتبال بزرگسالان ایران دعوت شد اما به دلیل عدم حضور در اردوی تیم ملی (به دلیل حضور در جام باشگاه های آسیا و عزیمت به ازبکستان جهت دیدار با بنیادکار) از لیست کیروش حذف شد.
روزنامه آذربایجان یک روزنامه دولتی و مجله عمومی که توسط منتشر می شود.
گاه شماری آتیکی نوعی گاه شماری است که در آتیک باستان به کار می رفت. این مقاله بر قرون پنجم و چهارم پیش از میلاد متمرکز است؛ یعنی سال هایی که برخی از مهم ترین آثار ادبی یونان باستان خلق شد. به دلیل تعدد مدارک و شواهدی که از آتن بر جای مانده است، گاه شماری آتیکی نسبت به سایر گاه شماری های هلنی شناخته شده تر است. گاه شماری آتیکی نسبت به گاه شماری های نوینی چون گاه شماری گریگوری، خصایص عجیب و غریبی دارد. علی رغم وفور منابع و مدارک موجود، شناخت ما از گاه شماری آتیکی جامع و کامل نیست و در پاره ای از موارد مبهم است. از آنجا که این گاه شماری برای اهالی آتن باستان کاملاً شناخته شده و معلوم بوده است، هیچ یک از منابع باستان سعی نکرده اند تا شرح مبسوطی پیرامون آن ارائه دهند. افزون بر این در دورهٔ یادشده (قرون پنجم و چهارم پیش از میلاد) گاه شماری آتیکی متحمل تغییراتی شد که کاملاً برای ما معلوم و مفهوم نیستند. لذا هیچ یک از توصیف ها و توصیحاتی که بر گاه شماری آتیکی نوشته می شوند، قطعی و بلاشک نیستند. محلی بودن. گاه شماری آتیکی منحصراً در آتیک کاربرد داشت و تنها برای نظم بخشیدن به امور داخلی اهالی آتن استعمال می شد و ارتباط
اندکی با جهان خارج داشت. مثلاً در بئوسی در همسایگی آتن، نه تنها ماه ها به نام هایی متفاوت خوانده می شدند بلکه آغاز سال نو با انقلاب زمستانی منطبق بود. حال آنکه در آتن سال نو شش ماه بعد و با وقوع انقلاب تابستانی آغاز می شد. ماه های یونانی با استهلال ماه نو آغاز می شدند اما رؤیت ماه نو به صورت محلی انجام می گرفت و با تغییرپذیری همراه بود. ماه ها در بسیاری از سال ها در جوامع گوناگون کمابیش مطابقت داشتند اما هیچ مدرکی دال بر اینکه آن ها عامدانه برای همگام سازی ماه ها تلاش می کرده اند موجود نیست. وجود تفاوت بین گاه شماری های جوامع همسایه مبین خصومت سنتی مابین آن هاست. اگر بئوسیایی ها به یکی از لهجه های ایونی—نظیر آنچه در آتن تکلم می شد—صحبت می کردند، احتمالاً اشتراکاتی میان نام ماه ها وجود می داشت. مثالی از این دست، جزیرهٔ ایونی دلوس است که در گاه شماری آنجا از دوازده ماه سال، اسامی چهار تای آن ها با اسامی مورد استفاده در آتن یکسان بودند اما نه به همان ترتیب زمانی. علی رغم آنکه جزیرهٔ دلوس بین سال های ۴۷۹ تا ۳۱۴ پیش از میلاد تحت سیطرهٔ آتنی ها قرار داشت، آغاز سال نو در آن سامان همچون گاه شماری بئوسیایی ها با انقل
اب زمستانی منطبق بود. بیش از یک گاه شماری. در واقع آتنی ها برای تعیین تاریخ از چندین گاه شماری به طور هم زمان استفاده می کردند. اینکه هر یک از این گاه شماری ها به چه میزان به کار یک فرد می آمده، به نحوهٔ زندگی او بستگی داشته است. آن گاه شماری های گوناگون از قرار زیرند: گاه شماری جشنواره ای. فهرست ماه ها. فهرست جامعی از تمامی دوازده ماه سال که به ترتیب زمانی چیده شده باشند به دست امروزیان نرسیده است اما اطلاعات موجود در جدول زیر که از روی شواهد و قرائن بازسازی شده اند مسلم و موثق به نظر می رسند. با این همه باید بدین نکته توجه داشت که ارتباط بین ماه های آتنی با ماه های میلادی چندان سفت و محکم نیست و در برخی سال ها ممکن است جابجا شوند. تحلیل. سال نو در گاه شماری آتیکی با نخستین رؤیت ماه نو پس از وقوع انقلاب تابستانی آغاز می شد. انقلاب تابستانی موقعی رخ می دهد که مکان طلوع و غروب خورشید در افق، که در نیمهٔ سال گذشته آرام آرام به سمت شمال حرکت کرده بودند، برای چندین روز متوالی ثابت و بدون تغییر به نظر برسند و پس از آن دوباره به تدریج به سمت جنوب باز گردند. در حالت آرمانی انقلاب تابستانی می بایست در آخرین ماه سال ر
خ می داد و فردای شبی که اولین باریکهٔ هلال ماه نو رؤیت می شد (یا به نظر می رسید که رؤیت شده است) سال نو آغاز می گشت. اما چون رابطهٔ بین این دو پدیدهٔ سماوی—وقوع انقلاب و ظهور ماه نو—متغیر است آغاز سال نو تا حداکثر یک ماه جابجا می شد (جابجایی نسبت به گاه شماری گریگوری). گاه شماری آتیکی هم به گردش ماه بستگی داشت و هم به گردش خورشید و از این رو یک گاه شماری شمسی-قمری به حساب می آید. دوازده ماه قمری روی هم رفته مشتمل بر ۳۵۴ روز بودند که این میزان حدوداً یازده روز از سال شمسی کوتاه تر است. در گاه شماری های صرفاً قمری، همچون گاه شماری هجری قمری، ماه ها در طول سال در جایگاه ثابتی قرار ندارند و مدام به تدریج جلو می افتند در نتیجهٔ رابطهٔ مشخص و از پیش تعیین شده ای بین ماه ها و فصل ها وجود ندارد. اما در یونان که تفاوت بین فصل ها کاملاً مشهود و محسوس بود، می بایست جلو این نقصان گرفته می شد. با گره زدن آغاز سال نو به انقلاب تابستانی، آتنیان توانستند تا حدی بین ماه ها و فصل ها رابطه برقرار سازند. اما مشکل یازده روز کوتاه تر بودن مجموع ماه های قمری نسبت به سال شمسی کماکان برقرار بود. برای جبران این مابه التفاوت، تقریباً ه
ر سه سال یک بار می بایست یک ماه به ماه های سال اضافه می گشت تا سال کبیسه ای با حدود ۳۸۴ روز به وجود آورد. بدین ترتیب هر سال معمولی به اندازهٔ دوازده گردش ماه به درازا می کشید و وقتی احساس می شد که ماه ها به اندازهٔ کافی عقب مانده اند، یک سال کبیسهٔ سیزده ماهه برای همگام سازی سال قمری با سال شمسی به جای سال عادی می نشست. ماه سیزدهم تکرار یکی از ماه های پیشین بود بدین معنی که در سال کبیسه از یک نام برای اطلاق به دو ماه مختلف استفاده می شد. معمولاً ماه ششم، یعنی پوسیدئون، تکرار می شد اما امکان تکرار ماه های اول یا دوم یا هفتم یا هشتم نیز وجود داشت. چرخه های مختلفی برای محاسبهٔ آنکه دقیقاً کدام سال ها می بایست کبیسه باشند وجود داشته است. چرخهٔ نوزده ساله ای موسوم به چرخهٔ متونی که توسط اخترشناسانی به نام های متون و ائوکتمون در آتن طرح ریزی شده بود، می توانسته برای تعیین سال های کبیسه مورد استفاده قرار گرفته باشد. با این همه، هیچ مدرک موثقی دال بر استفاده از چنین چرخه هایی در گاه شماری آتن در دست نیست و به نظر می رسد که گاه شماری آتن از پیش برنامه ریزی شده نبوده است. وجه تسمیه ماه ها. عمده ترین کاربرد این گاه شمار
ی، تعیین تاریخ برگزاری جشنواره های مذهبی بود. این جشنواره ها فعالیت ها و گستره ای وسیع تر را نسبت به آنچه از واژه «مذهبی» مستفاد می شود شامل می شدند و نقشی کلیدی و محوری در زندگی شهری ایفا می کردند. ماه ها در گاه شماری آتیکی به افتخار نام خدایان و جشنواره ها نامگذاری شده اند و از این لحاظ با گاه شماری های بین النهرین—که متقدم بر تمامی گاه شماری های یونانی بودند—تفاوتی فاحش دارند. به عنوان مثال در گاه شماری سومری یا بابلی نام ماه ها مولود از عمده فعالیت زراعی که در آن ماه انجام می گرفت بود. بسیاری از جشنواره های آتن رابطهٔ نزدیکی با مراحل مختلف زراعت داشتند نظیر جشنواره های کشت و برداشت. این امر احتمالاً از جمله دلایل لزوم همگام نگه داشتن سال قمری با شمسی بوده است هرچند که این هدف کاملاً محقق نمی شد. با این همه، هدف و وظیفهٔ اصلی گاه شماری آتیکی، تعیین موسم فعالیت ها و مراحل مختلف زراعت نبود. روزهای هر ماه. از آنجا که کرهٔ ماه تقریباً هر ۲۹٫۵ روز یک بار به دور زمین می گردد، ماه های قمری در گاه شماری آتن ۲۹ یا ۳۰ روزه بودند و معمولاً به تناوب از پس یکدیگر می آمدند (به بیانی دیگر معمولاً پس از هر ماه ۲۹ روزه، یک
ماه ۳۰ روزه قرار داشت و بالعکس). با وجود این، به جای تبعیت از طرحی ثابت و معلوم (مثلاً سپتامبر ۳۰ روز دارد، اکتبر ۲۹ روز، نوامبر ۳۰ روز و ...) مدت هر ماه تنها در انتهای آن و در پی یافتن اولین روز ماه قمری جدید از طریق رؤیت هلال ماه نو تعیین می شد. آتنیان ماه های ۲۹ روزه را «پوچ» می خواندند و ماه های ۳۰ روزه را «کامل». هر ماه به سه دورهٔ ده روزه تقسیم می شد: ماه رو به بدر، ماه بدر، ماه رو به محاق. نامگذاری روزها نسبتاً پیچیده بود. روز اول ماه را «نومنیا» به معنی ماه نو می نامیدند؛ نامی که تقریباً در میان تمامی گاه شماری های یونانی عمومیت داشت. از روز دوم تا بیستم، نام هر روز متناظر با عدد همان روز بود. در ثلث انتهایی ماه، برای پایان یافتن ماه شمارش معکوس می شد. تنها در ثلث میانی بود که عدد متناظر با هر روز از ده بزرگتر بود و حتی این اعداد را به صورت «روز سوم پس از ده» و . . . می خواندند. در ثلث اول اعداد متناظر با هر روز از ۲ تا ۱۰ افزایش می یافت و در ثلث سوم از ۱۰ تا ۲ کاهش. روزهای این دو ثلث را با افزودن صفت «بدری» و «محاقی» از یکدیگر تمیز می دادند. در ثلث میانی هر عدد منحصراً متناظر با یک روز بود و نیازی ب
ه ابهام زدایی احساس نمی شد هرچند بعدها صفت «میانی» مورد استفاده قرار گرفت. روز پایانی هر ماه «هنه کای نئا» به معنی «قدیم و جدید» نامیده می شد. این نام که مختص آتنیان بود به روز واصل دو ماه اطلاق می گشت. این روز در هر جای دیگری از یونان به سادگی روز سی ام نام داشت. آتنیان به جای آنکه هر ماه را به سادگی یک دورهٔ سی روزه در نظر بگیرند، با نامگذاری ثلث بندی شده سعی می کردند بر روی خود کرهٔ ماه تأکید کنند. به طور خاص روزهای رو به بدر ۲ تا ۱۰ و روزهای رو به محاق ۱۰ تا ۲ لحظهٔ حساس و مهم ناپدیدشدن ماه و پدیدارشدن مجدد آن را برجسته کرده بودند. با این روش عجیب و غریب نامگذاری، «[روز] سوم تارگلیون محاقی» به معنای روز ۲۸ از ماه تارگلیون است.
پزشکی اجتماعی تخصصی در پزشکی است که به درک تاثیر وضعیت های اجتماعی و اقتصادی بر سلامت، بیماری و عملکرد پزشکی و همچنین بهبود شرایطی که منجر به جامعه سالم می شوند می پردازد.
مراقبتهای ویژه پزشکی، یکی از تخصص های پزشکی است که با تشخیص و درمان وضعیت های تهدیدکننده زندگی که نیازمند حمایت های پیشرفته حیاتی و مانیتورینگ تهاجمی است سروکار دارد. متخصصان این رشته در بخش مراقبت های ویژه فعالیت می کنند. در این بخش، بیماران به طور لحظه ای و شبانه روز تحت پایش قرار داشته و درمان ها به صورت تهاجمی و نیمه تهاجمی انجام می شود. منظور از نیمه تهاجمی سامانه های پایش مستقیم مانند اندازه گیری مستقیم فشار خون درون سرخ رگ یا درون جمجمه و ایجاد و تحریک تنفس درون نای توسط دستگاه تنفس مصنوعی است. بیشتر تجویز دارویی، داروهای مراقبت ویژه بوده که به بیماران داده می شود.
داود نوشی صوفیانی (زاده ۱۲ تیر ۱۳۶۹ در تبریز) دروازه بان فوتبال اهل ایران، عضو پیشین تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایران و تیم ملی فوتبال جوانان ایران است. وی سابقه بازی در رده پایه های ماشین سازی و راه آهن و رده بزرگسالان راه آهن، شهرداری تبریز، گسترش فولاد، تراکتورسازی، صنعت نفت آبادان، گل ریحان البرز، پارس جنوبی جم، مس کرمان و مس رفسنجان را در کارنامه خود دارد.
پیام یزدانجو (زادهٔ ۱۳۵۴) نویسنده، مترجم، و پژوهشگر ایرانی است. ادبیات، فلسفه و هنر عرصه های اصلی فعالیت های او است. یزدانجو در سال ۱۳۸۸ از ایران به هند رفت، و از سال ۱۳۹۳ در فرانسه زندگی می کند. پیام یزدانجو دانش آموختهٔ کارگردانی سینما (۱۳۷۹) و کارشناسی ارشد سینما (۱۳۸۲) از دانشگاه هنر (تهران) است. پایان نامهٔ کارشناسی ارشد او، که به راهنمایی مانی حقیقی ارائه شد، با عنوان «اکران اندیشه: فصل هایی در فلسفه سینما» منتشر شده است. یزدانجو در سال ۱۳۹۳ دکترای خود را در رشتهٔ مطالعات فرهنگی و رسانه ای از دانشکدهٔ ارتباطات و روزنامه نگاری دانشگاه پونا دریافت کرد؛ عنوان رسالهٔ دکترای او «هویت فرهنگی و رسانه های همگانی: سیاست فرهنگی در سینما و تلویزیون ایران و هند» بود. یزدانجو فعالیت ادبی خود را از سال ۱۳۷۶ آغاز کرد. نخستین داستان های کوتاه او در مجله کارنامه، به سردبیری هوشنگ گلشیری، منتشر شد و بعد از آن با نوشتن مقالات ادبی و انتقادی به وبلاگ نویسی و همچنین همکاری با نشریات مختلف پرداخت. یزدانجو نخستین مجموعه داستان خود، شب به خیر یوحنا، را در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد و نخستین رمان اش، فرانکولا، یا پرومته پسامدرن، در سال