Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
گریمولد (زادهٔ ۶۱۵ - مرگ ۶۵۶ یا ۶۵۷، پاریس) شهردار کاخ اوسترازیا از ۶۴۳ یا ۶۴۴ تا هنگام مرگش بود. زندگینامه. گریمولد پسر پپن لاندنی، شهردار کاخ اوسترازیا بود. پس از مرگ پپن در سال ۶۳۹ یا ۶۴۰ جانشینی گریمولد توسط اتو، دیگر شهردار کاخ به چالش کشیده شد. اما اتو در سال ۶۴۴ به قتل رسید و زیگبرت سوم، پادشاه وقت اوسترازیا، گریمولد را شهردار کاخ ساخت. گریمولد ۱۳ سال در خدمت زیگبرت سوم بود و زیگبرت در زمانی که هنوز خود فرزندی نداشت شیلدبرت، پسر گریمولد را به فرزندخواندگی خود پذیرفت. با وجود این پادشاه در حدود سال ۶۵۰ صاحب فرزند پسری به نام داگوبرت گردید که جانشین قانونی او بود، اما پس از مرگ زیگبرت در سال ۶۵۶، گریمولد که در این زمان از قدرت و ثروت بسیاری برخوردار بود و فرصت را برای تغییر خاندان حاکم مناسب می دید، داگوبرت را پس از تراشیدن موهایش به صومعه ای در ایرلند فرستاد و پسر خودش شیلدبرت را بر تخت پادشاهی اوسترازیا نشاند. این موضوع اما با واکنش شدید اشراف اوسترازیایی روبه رو شد زیرا آنان پادشاه جدید را دارای خون سلطنتی نمی دانستند. این موضوع تا آنجا پیش رفت که سرانجام گریمولد، شیلدبرت و برادر زنش آنسژیزل دستگیر و
به کلوویس دوم، پادشاه نوستریا و برادر زیگبرت سوم تحویل داده شدند و او نیز فرمان به مرگ آنان داد. گریمولد را در سال ۶۵۶ یا ۶۵۷ در پاریس گردن زدند. بدین ترتیب خانوادهٔ آنان تا ۱۴ سال از صحنهٔ سیاست محو گردید تا آنکه پپن هرستالی، پسر آنسژیزل بار دیگر در این عرصه وارد شد. روایت دیگر. روایتی دیگری نیز وجود دارد که شیلدبرت را پسر واقعی گریمولد نمی داند و معتقد است که گریمولد با سو استفاده از ضعف دودمان مروونژی و پس از فرستادن داگوبرت به ایرلند، پسری به نام شیلدبرت را به عنوان دست نشاندهٔ خود بر تخت پادشاهی اوسترازیا نشاند که سرانجامی نداشت.
دولت شاه یکی از ولسوالی های ولایت لغمان در شرق افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۰،۸۸۷ نفر اعلام شده است. مردم. در شهرستان دولت شاه اقوام هزاره، تاجیک، نورستانی و پشه ای زندگی میکنند. زبان. باشندگان این شهرستان بیشتر به زبان پارسی و لهجه هزاره گی سخن میگویند همچنین به زبان پشه ای نیز گپ میزنند
قرغه ای یکی از ولسوالی های ولایت لغمان در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۷۰،۶۸۸ نفر اعلام شده است.
نازنین خسروانی (زاده ۱۳۵۵) روزنامه نگار، مقاله نویس، فعال و زندانی سیاسی سابق است. فعالیت های مطبوعاتی. وی فارغ التحصیل رشته روزنامه نگاری و ارتباطات از دانشگاه آزاد است و سابقه فعالیت روزنامه نگاری در روزنامه های اصلاح طلبی همچون شرق، اقبال، نوروز، یاس نو، بهار، دوران امروز، کارگزاران، سرمایه و آفتاب (وبگاه خبری) را داشته است. بازداشت و زندان. نازنین خسروانی پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) بامداد روز چهارشنبه ۱۲ آبان ماه سال ۱۳۸۹ در منزل پدری خود توسط مأموران امنیتی دستگیر و به سلول های انفرادی زندان اوین تهران منتقل شد. او پس از تحمل ۱۳۲ روز حبس در بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین، در تاریخ ۲۴ اسفند ماه ۱۳۸۹ با تودیع وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی پیرعباسی، نازنین خسروانی را به تحمل شش سال حبس تعزیری محکوم کرد. فریده غیرت، وکیل خسروانی، روز دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۳۹۰ به وبگاه کلمه گفت که دادگاه انقلاب اسلامی نازنین خسروانی را به اتهام «اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام» مجرم شناخته است. نازنین خسروانی پس از رد تقاضای ق
اضی مبنی بر امضای عفونامه و اظهار ندامت، برای گذراندن حکم شش سال زندان خود در اسفند ماه ۱۳۹۰ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. پس از اعلام حکم زندان خسروانی، ۱۰۸ روزنامه نگار و فعال رسانه ای در نامه ای خطاب به نازنین خسروانی از او حمایت کردند. در قسمت هایی از این نامه آمده است: "مفتخریم به روزنامه نگاری در زمانه ای که آزاده ای چون شما در آن قلم می زند؛ «حقیقت» را قربانی «مصلحت» نمی کند؛ قلم را به صاحبان زر و زور و تزویر نمی فروشد؛ آزادانه و آگاهانه «زندان» را به جای «آزادی صوری» برمی گزیند؛ و قدر قلم را چونان «توتم» ی پاس می دارد. مباهات می کنیم به داشتن همکار فرهیخته و گرانقدری چون شما؛ و در تمام ایام حبس، از یادتان نخواهیم کاست."
علیشنگ یکی از ولسوالی های ولایت لغمان در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶۸،۱۵۳ نفر اعلام شده است.
علینگار یکی از ولسوالی های ولایت لغمان در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۸۹،۷۱۶ نفر اعلام شده است.
مهترلام یکی از ولسوالی های ولایت لغمان در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۱۲،۸۵۶ نفر اعلام شده است.
اینتف ششم با نام کامل سِخِم رع وِپماآت اینتف فرعونی در دودمان هفدهم مصر باستان در دوره دوم میانی بود. مصرشناسان او را گاه با نام اینتف ششم و گاه اینتف پنجم صدا می زنند. او در شهر تبس فرمانروایی می کرد و به احتمال زیاد در گورستان همان شهر به خاک سپرده شد. تابوت او، به شماره نگهداری E3019 در موزه لوور، در سده ۱۹ام پیدا شد و نوشته های روی آن آشکار ساختند که برادرش اینتف هفتم، که جانشین او نیز به شمار می رفت، او را به خاک سپرده. اینتف ششم و اینتف هفتم هر دو پسران شخصی به نام سوبکم سف بودند؛ کسی که به گمان قوی همان سوبکم سف یکم بوده و این را نگاره های بر روی چارچوب دری در معبدی مربوط به دودمان هفدهم در ذراع ابوالنجا آشکار ساخته.
لاکهید سی-۵ گلکسی بزرگترین هواپیمای ترابری نظامی موجود در نیروی هوایی آمریکا است. کشورهای استفاده کننده از این هواپیما. ایالات متحده آمریکا
منطقهٔ حفاظت شدهٔ بیدوئیه یک منطقهٔ حفاظت شده با مساحت ۱۵۶۰۵۵ هکتار است که در استان کرمان در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۶۵۱ در تاریخ ۱۳۷۵/۱۱/۲۷ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت. تنوع جانوری. انواع گربه سانان نادر از جمله یوزپلنگ آسیایی از جانوران حمایت شده این منطقه محسوب و مهم ترین جمعیت زاد و ولدکننده و تعداد قابل توجهی از چهارپایان علفخوار و پرندگان قابل شکار در آن یافت می شود. این منطقه یکی از بهترین و مهم ترین زیستگاه ها برای آهو یا همان غزال ایرانی در استان کرمان می باشد. تنوع گیاهی. این منطقه از نظر تنوع گیاهی نیز از اهمیت خاصی برخوردار است به طوری که ۲۶۰گونه گیاهی شامل گیاهان مرتعی و دارویی در آن وجود دارد. طبیعت و جاذبه های گردشگری. رودخانه کبوترخان و آب بندانی به همین نام در حاشیه این منطقه همه ساله پذیرای صدها پرنده آبزی و کنارآبزی می باشد که در این استان کم نظیر است. تنوع زیستی، پستی و بلندیها و چشم اندازهای طبیعی این منطقه جاذبه های گردشگری منحصربفردی را به وجود آورده است.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه یک پناهگاه حیات وحش با مساحت ۵۶۱۱ هکتار است که در استان کرمان در ایران قرار دارد. این پناهگاه حیات وحش طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۸۳ در تاریخ ۱۳۵۴/۵/۲۱ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت. علت نامگذاری آن، قرارداشتن این پناهگاه در محدودهٔ دهستان مهروئیه، بخش مرکزی شهرستان فاریاب است. این پناهگاه با آب و هوای گرم و مرطوب یکی از قدیمی ترین جنگلهای کهور جنوب شرقی ایران را در خود جای داده است. پناهگاه حیات وحش مهروئیه زیستگاه جوجه آوری «دراج و جیرفتی» دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه های نادر و حمایت شده نیز می باشند به شمار می آید. پیشینه. پناهگاه حیات وحش مهروئیه طی مصوبه شماره ۶۳ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۶۴/۵/۲۱ بعنوان پناهگاه حیات وحش به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. این پناهگاه با وسعت ۵٬۵۸۲ هکتار در محدوده شهرستان فاریاب، ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان جیرفت در استان کرمان واقع شده است. مهروئیه دارای اقلیم خشک بیابانی گرم است. قسمت های شمالی و غربی منطقه شامل اراضی کویری و دیگر بخش های آن پوشیده از جنگل های گرمسیری و
مراتع است. بخش عمده ای از منطقه را دشت های آبرفتی با پستی و بلندی های کم تشکیل می دهد. ناآگاهی جوامع محلی از ارزش های طبیعی منطقه و اهمیت اکولوژیک آن سبب شد تا در سال های اولیه پیروزی انقلاب، مردم به تصرف و کشت و زرع در بخش جنوبی آن بپردازند و قسمتی از پناهگاه به زمین های کشاورزی تبدیل شود.
زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد کتابی نوشتهٔ ارنست هیلگارد (۲۰۰۱–۱۹۰۴) استاد دانشگاه استنفورد و یکی از نظریه پردازان هیپنوتیزم است که بعد از مرگش نویسندگانی که قبلاً با او و با اتکینسون در تهیهٔ این کتاب همکاری داشتند، به افتخار این دو، نام کتاب را "زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد" گذاشتند. ویراست ها. "زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد" یکی از مهم ترین و پرطرفدارترین کتاب های روان شناسی در ایران است که علاوه بر رشته های روان شناسی، در رشته های دیگری مثل پزشکی و پرستاری نیز تدریس می شود. از این کتاب ترجمه های مختلف توسط مترجمان مختلف موجود است که معروف ترین و قدیمی ترین آن ها (ویراست ۱۹۹۶)، ترجمه یک گروه ۱۰ نفره از مترجمان و روان شناسانی از ایران، به ویراستاری محمدنقی براهنی است. تاریخچهٔ این کتاب به این صورت است: ویراست هفتم (۱۹۷۹)، ویراست هشتم (۱۹۸۳)، ویراست دهم (۱۹۹۰) و ویراست یازدهم (۱۹۹۳) را ارنست هیلگارد به همراه ریتا اتکینسون نوشت. ویراست دوازدهم (۱۹۹۶) را مجموعه ای از نویسندگان نوشتند: هیلگارد، ادوارد اسمیت، داریل بم، سوزان نولن-هوکسما و ریتا اتکینسون. این همان ویراستی است که محمدنقی براهنی و
گروه مترجمان (یوسف کریمی، مهرناز شهرآرای، بهروز بیرشک، محمدنقی براهنی، مهرداد بیک، نیسان گاهان، رضا زمانی و مهدی محی الدین بناب) ترجمه کردند. این کتاب، به رغم داشتن مترجمان وارد و تعلیم دیده در روان شناسی، با پشتوانهٔ علمی و معلومات انگلیسی لازم، تعدادی اشتباه فنی و اشتباه در ترجمه دارد که درگذشت براهنی، مانع از رفع این اشکالات شد. ویراست سیزدهم در سال ۲۰۰۰ نوشته شد. ویراست چهاردهم کتاب (۲۰۰۳) را ادوارد اسمیت، باربارا فردریکسون، جف لافتس، داریل بم، و نولن-هوکسما نوشتند. این کتاب را چند گروه مختلف ترجمه کرده اند و در مجموع، بیش از ۳۰ مترجم داشته است (به صورت گروه های ۳ تا ۱۵ نفره). با اینکه ویراست قبلی این کتاب به ویراستاری براهنی اشتباهات ترجمه ای زیادی دارد، ترجمه های موجود از ویراست جدید نیز، پراشتباه و با اصطلاحاتی عجیب وغریب نوشته شده اند. گمان می رود علت اشتباه های اینچنینی سپردن ترجمهٔ بخش های مختلف این کتاب از جانب استاد به دانشجوها و انجام آن توسط افراد ناوارد باشد. آخرین ویراست کتاب، ویراست پانزدهم ۲۰۰۹ را حمزه گنجی و مهدی گنجی ترجمه کرده اند و در دو جلد به چاپ رسانده اند. یک گروه ۱۲ نفره نیز، با حذ
ف تعداد زیادی از مطالب و حذف فصل آخر کتاب به طور کامل، خلاصهٔ این ویراست را به بازار فرستادند. سوزان نولِن-هوکسِما، نویسندهٔ اصلی و ویراستار نسخهٔ ۲۰۰۹ (ویراست ۱۵)، استاد روان شناسی دانشگاه ییل، دانشگاه استنفورد و دانشگاه میشیگان است و به خاطر تحقیقاتش دربارهٔ نشخوار فکری (rumination)، افسردگی (depression) و جنسیت (gender) معروف است.
اینتف هفتم با نام کامل نوب خِپِر رَع اینتف شاهی تبسی از دودمان هفدهم در دوره تاریخی موسوم به دوره دوم میانی مصر بود؛ دوره ای که مصر به دودمان های متعدد و رقیب یکدیگر تقسیم شده بود. اینتف هفتم پسر سوبکم سف یکم و برادر اینتف ششم بود. دوران. اینتف هفتم از جمله شاهانی از دودمان هفدهم است که اطلاعات خوبی درباره شان در دست است. او تعدادی از معابد آسیب دیدهٔ مصر علیا را تعمیر کرد و به ساخت معبدی جدید در جبل انتف همت گذارد. به نظر می رسد او با فرعون هیکسوسی معاصر خود آپوپی، رابطه خوبی داشته است. در آن هنگام تبس با هیکسوس ها در صلح بود و داد و ستدهای بسیاری میان آن دو پادشاهی انجام می شد. نگرهٔ اتحاد میان دو پادشاهی در این دوره دور از ذهن نیست چرا که آپوپی خود را «شاه مصر علیا و سفلی» می نامید. آپوپی همچنین با دختری به نام هِریت که از اعضای خاندان پادشاهی تبس بود، ازدواج کرد. روابط خوب میان دو پادشاهی تنها در دوره او برپا بودند و با مرگ اینتف هفتم جدال های متعدد از سوی شاهان جانشین او با هیکسوس ها برای بیرون راندنشان از سرزمین مصر آغاز شدند. جدال هایی که بعدها باعث شکست هیکسوس و آغاز پادشاهی نوین مصر گشتند.
منطقه شکارممنوع کوه نودرهنگ شهرستان زرند (استان کرمان - ایران)جدول-فهرست-مناطق با ‪ ۲۵۰‬هزارهکتار وسعت در ۴۳ کیلومتری زرند و ۴۵ کیلومتری رفسنجان قرار گرفته و از سال ‪ ۱۳۶۶‬ با همین عنوان حفاظت می شود. این منطقه بین کویر نوق و دشت سیریز و بافق یزد قرار گرفته و کوهستان های مرتفع با اقلیم نیمه خشک و دامنه های خشک کویری دارد. پوشش گیاهی غالب این منطقه درمنه همراه با کاروان کش، قیچ و معدودی گونه در ارتفاعات پوشش درختچه ای و درختی بنه، انجیر و بادام وحشی و در حاشیه آن نیز دارای تاغ، اسکنبیل و شور می باشد. مهمترین جانوران این منطقه آهو، قوچ، میش، کل و بز، پلنگ، گرگ، روباه، کفتار، خرگوش، کبک، تیهو، باقرقره و هوبره هستند. حضور گونه بسیار ارزشمند پلنگ ایرانی (در معرض خطر انقراض) در این منطقه با تعبیه دوربین تله ای توسط حفاظت محیط زیست شهرستان زرند کرمان در ۳ فروردین ۱۳۹۹ با موفقیت فیلم برداری و ثبت شده است ضبط و ثبت تصاویر پلنگ برای اولین مرتبه در منطقه شکار ممنوع نودرهنگ کرمان توسط دوربین تله ای صورت گرفته است.
ادرسکن یکی از ولسوالی های ولایت هرات در شمال باختری افغانستان است. که در گذشته نچندان دور با نام آذرشکن یاد می شد. جمعیت آن در سال ۱۴۰۰ ه .خ، ۱۹۸،۹۴۴ نفر اعلام شده است. ادرسکن دارای بیش از ۶۰۰ قریه کوچک و بزرگ است اکثر مردم در این ولسوالی مشغول دام پروری و کشاورزی به صورت سنتی هستند. هاروت رود که به نام رود ادرسکن نیز یاد می شود از شرق به جنوب این ولسوالی می گزرد. ادرسکن در زمان غزنویان که والی هرات بود شکارگاه سلطان مسعود غزنوی بود. بیهقی می گوید:
چِشت شریف یکی از ولسوالی های ولایت هرات در شمال باختری افغانستان به مرکزیت شهر چشت شریف است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۹، ۲۸٬۴۲۶ نفر شده است. رود هریرود از این ولسوالی می گذرد و بند معروف سلما در این ولسوالی قرار دارد. ولسوالی چشت شریف زادگاه سلسله معروف چشتیه است. ولسوالی چشت شریف که موقعیت آن، از نیمروز به ولسوالی تولک غور، از خاور ولسوالی شهرک غور، از اباختر ولسوالی قادس بادغیس، و از باختر ولسوالی اوبه ولایت هرات می باشد. ولسوالی چشت شریف که در فاصله ۲۶۰ کیلومتری شهر هرات موقعیت دارد، دارای حدود و ۹۶ قریه بزرگ و کوچک می باشد. نام. ولسوالی چشت فعلی؛ ابتدا بنام (کنزور) یاد می گردیده و بعد از آمدن ابو اسحاق شامی به افغانستان (چشت) نامیده شده است، پیشینه تاریخی ولسوالی چشت شریف به بیش از ۹۷۰ سال می رسد. مشاغل. منابع درآمد مردم این ولسوالی را باغداری، میوه جات، کشاورزی و دامداری تشکیل می دهد. حدود ۳۰٪ شاغلین این ولسوالی در بخش کشاورزی و باغداری، ۴۰٪ دامداری و ۳۰٪ دیگر به صورت آزاد مشغول می باشند. جغرافیا. ولسوالی چشت شریف از دیدگاه جغرافیایی به موقعیت کوهستانی قرار داشته و از دره های پر خم و پیچ تشکیل گردیده و منابع آ
بی و چشمه های زیادی دارد؛ هر یک از دره های این ولسوالی از دیدگاه مهندسی ظرفیت بندهای آبگردان جهت کشت و همچنان تولید انرژی برق دارد که از آن استفاده صورت می پذیرد. منابع طبیعی این ولسوالی را معادن سرشار سنگ مرمر، سنگ گرانیت، سنگ رخام و معادن گچ و سرب تشکیل می دهد.
فارسی یکی از ولسوالی های ولایت هرات در شمال باختری افغانستان است.جمعیت آن در سال ۱۳۹۹، ۳۶٬۵۲۰ نفر اعلام شده است. مرکز این ولسوالی فارسی است.
منطقه حفاظت شده دهج در استان کرمان با ۱۰۰هزار هکتار وسعت و سیمای طبیعی کوهستانی و دشتی نیز از سال ۱۳۸۹به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شده است. پوشش گیاهی منطقه دربرگیرنده گونه های بنه، کهکم، ارژن، بادام کوهی، انجیر وحشی است. پستانداران این منطقه نیز کل و بز، قوچ و میش، گرگ و روباه و کفتار هستند و استعداد نگهداری آهو و پلنگ نیز در آن وجود دارد. کبک، تیهو، هوبره، باقرقره، و زاغ بور از مهم ترین پرندگان منطقه حفاظت شده دهج و منطقه شکار ممنوع شهربابک هستند.
ولسوالی کَرُخ در ۳۵ کیلومتری شهر هرات موقعیت داشته که حدود اربعهٔ آن، از جانب شمال با ولسوالی های کُشک کهنه و کشک رباط سنگی، سمت جنوب ولسوالی پشت زیرغان و ولسوالی اوبه، شرق آن را ولایت بادغیس و غرب آن را ولسوالی انجیل محدود کرده است. این ولسوالی دارای حدود ۱۲۰٬۰۰۰ نفوس بوده و مساحت آن حدود ۲٬۰۱۰ کیلومتر مربع تخمین گردیده و دارای ۱۸۶ روستا می باشد. مردم این ولسوالی بیشتر از طریق کشاورزی و دامداری امرار معیشت می نمایند؛ اراضی زیر کشاورزی آبی درین ولسوالی ۲۲٬۹۰۵ هکتار و للمی ۱۹٬۴۴۹ هکتار می باشد. پیداروار مهم کشاورزی در ولسوالی کرخ عبارتند از: گندم، بادنجان رومی، کچالو، تنباکو، نخود و میوه جات. لازم به یادآوریست اینکه، معادن زغال سنگ سبزک و کچ خواجه جیر به اهمیت اقتصادی این ولسوالی افزوده است. ولسوالی کرخ از لحاظ آبادات تاریخی و موقعیت جغرافیایی از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد؛ می توان از: مسجد جامعه قریهٔ اسلام آباد (خلفای راشیدین)، مسجد جامعه بزرگ صوفی اسلام کرخ، مسجد بالا محله که بنام مسجد عمر بن خطاب یاد می شود، مسجد جامع قریهٔ پاشتان، غار خواجه محمد عباس که سابقهٔ صدها ساله دارند یاد آورده شد. این ولسوالی
یکی از تفریحگاه های همگانی و خاص به ویژه شهروندان هرات بشمار می رود، که سالانه هزاران هموطن در فصل بهار به این ولسوالی در نکات تفریحی چون قلعهٔ شربت، آبگرمک و زیارت دهن غار از آب و هوای گوارا و معتدل و فضای سرسبز آن لذت می برند. همچنان این ولسوالی دارای ۳۲ باب مکتب پسرانه و دخترانه نیز می باشد. مرکز این ولسوالی کرخ است.
ولسوالی کُشک یکی از ولسوالی های ولایت هرات در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۳۳،۴۴۶ نفر اعلام شده است. مرکز این ولسوالی کـُشک است.
کُشک کهنه یکی از ولسوالی های ولایت هرات در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۴۱٬۶۴۲ نفر اعلام شده است. مرکز این ولسوالی کشک کهنه است. اکثریت مردم کُشک کهنه را اقوام تیموری، جمشیدی، زوری، طاهری، تاجیک، مغول، اسحاقزی، علیزی، بارکزی، چوقک، غلجای ترین، ترکمن و نورزی سکونت دارند.
گذره یکی از ولسوالی های زیبای ولایت هرات در جنوب باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۳۵٬۱۸۷ نفر اعلام شده است. ۹۰ درصد باشندگان این ولسوالی فارسی زبانان هستند که در مناطق اطراف مرکز ولسوالی و غرب و جنوب آن از قریه روضه باغ و شکور خانی تا زیارتجاه و تیزان طوائف پشتون علی زی، اسحاق زی، نورزی، بارکزی، الکو زی، پوپلزی، ماکو، غلجی و اقلیتی هم از خواجه ها و تاجیک ها و هزاره ها ساکن می باشند. و در شرق ولسوالی از محل دشت و سیاوشان تا نشین، دادشان و مرز پشتون زرغون اکثراً پشتون های الکو زی، پوپلزی، اسحاق زی، بارکزی، علی زی، نورزی و اقلیتی از عرب، ایماق، مغول، تاجیک و هزاره زندگی می کنند. باشندگان این ولسوالی پیرو مذهب اهل سنت می باشند و زبان های رایج در میانشان فارسی با لهجهٔ هراتی، هزارگی و در بعضی مناطق پشتو می باشد. مردم این منطقه در مبارزه علیه روس ها و اشغال آمریکا نقش عمده ای داشتند. محصولات کشاورزی این ولسوالی شامل انواع و اقسام حبوبات و غله جات، میوه جات تازه مثل انگور، سیب، انار، شفتالو، زردآلو و غیره می باشد. برنج سیاوشان از شهرت خاصی برخوردار است که به نام برنج صدری سیاوشان مشهور است. مرکز ا
ین ولسوالی شهر گذره است. و بزرگ ترین منطقه ای آن کورت است. در تصادف جاده ای هرات (۱۴۰۴)۱۹ اوت ۲۰۲۵/ ۲۹ مرداد (اسد) ۱۴۰۴، یک اتوبوس مسافربری مملو از سرنشین، که احتمالاً با سرعت بالا حرکت می کرد و حامل مهاجران اخراج شده از ایران بود، در بخش ولسوالی گذرهٔ بزرگراه هرات–اسلام قلعه، بخشی از جادهٔ حلقوی افغانستان، از جاده منحرف شد و با یک کامیون و یک موتورسیکلت برخورد کرد و دچار آتش سوزی شد. در این سانحه دست کم ۷۹ نفر، از جمله ۱۹ کودک، جان خود را از دست دادند و دو نفر دیگر زخمی شدند. این حادثه یکی از مرگبارترین تصادفات جاده ای کشور در سال های اخیر به شمار می رود.
انجیل یکی از ولسوالی های ولایت هرات در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن ۲۲۲،۶۰۷ نفر اعلام شده است. باشندگان این ولسوالی اقوام تاجیک، پشتون و هزاره هستند. شهر هرات که مرکز ولایت هرات است بخشی از این ولسوالی می باشد. موقعیت ولسوالی انجیل از سمت شرق با کرخ، از سمت غرب با زنده جان، از شمال با کشک ربات سنگی و از جنوب با رود هریرود و گذره هم مرز است. این ولسوالی در فاصله ۵ کیلومتری شهر هرات واقع شده است. مساحت آن نیز بالغ بر ۳٫۰۰۰ کیلومتر مربع می باشد. روستا ها. این ولسوالی از ۴۸۶ روستا تشکیل شده است که مهم ترین آنها عبارتند از: عقاب، ادران، بزدان، نوین علیا و سفلی، کارته، بلندشاهی، غیزان علیا و سفلی، بالیان، بکرآباد، غور درواز، برامان، دیوانچه، محله عرب ها، ملاسیان، خوش باشان،قبور دراز. کشاورزی. مساحت زمین های سازان ولسوالی انجیل ۱۷،۰۰۰ هکتار بوده که از دریاها و جوی ها آبیاری می گردد. همچنان تعداد ۵۰۰ حلقه چاه عمیق، ۱۲۰ قنات، و ۵۰ نخ چشمه نیز به وسعت آبیاری در این ولسوالی افزوده است. مشاغل مردم. اهالی این منطقه اکثراً به کشاورزی، دامداری و باغداری مشغول هستند مهمترین محصولات این ولسوالی عبارتنداز: گندم، جو، ماش
، هویج، لوبیا، برنج، پنبه، انگور، سیب، زردآلود، انار، و هلو. همچنین عمده ترین محصولات دامی این ولسوالی عبارتنداز: ماست، شیر، پشم، پوست، و روغن می باشد. مردم. حدود ۷۰ درصد مردم که متشکل از ۲۷۰ قریه می باشند، از نیروی برق در این ولسوالی برخوردارند. هم اکنون این ولسوالی دارای ۱۱۳ مدرسه بوده که به تعداد ۲٫۲۰۰ آموزگار برای آموزش و پرورش حدود ۵۳٫۰۰۰ دانش آموز پسر و ۵۷٫۰۰۰ دانش آموز دختر دارد. آثار باستانی. این ولسوالی دارای ۱۵ آثار باستانی نیز می باشد، آبادات تاریخی می توانند معرف هرات منحیث یک شهر گردشگری در جهان باشند. از مهمترین این مناطق تفریحی این ولسوالی می توان به: خواجه سربَر، قریه کبرزان، شهزاده یعقوب، امام شش نور، پل پشتون، تخت صفر، باغ ملت، ارگ هرات، مصلی هرات، منار های هرات، گازرگاه، خواجه عبدالله انصاری، پل مالان و شیدایی اشاره کرد. گردشگری. یکی از مواضع دیدنی و تاریخی هرات، مزار امام شش نور علیهم الرحمه است. این مزار در شمال قریه باشان (خوشباشان کنونی) موقعیت دارد و زیارتگاه خاص و عام است. مزار امام شش نور در شمال باشان واقع است و این مقبره، میان قریه های باشان، شادیجام و کتنی، مشترک است و مردمی از ای
ن سه قریه، اموات شان را در آن دفن می نمایند. قراری که مردم می گویند و از نامش معلوم است در این مزار، شش نفر مدفون اند و به اساس روایاتی که نقل می شود، ایشان «از کبار سادات عظام بوده اند». بیان رساله مزارات هرات چنان می نماید که این شش نفر که در این مزار دفن اند از اهل بیت پیامبر بوده اند که به اثر مشکلات سیاسی به این سرزمین رهسپار شده و مسکن گزیده بوده اند. روی این زیارت، بنای بزرگی از خشت پخته اعمار و آبادانی شده که از بناهای نفیس تاریخی به شمار می رود. در شرق زیارت امام شش نور مصلای این منطقه در سال های پیشین، ایجاد و اعمار شده که جای باصفایی است. نماز عید در آنجا برگزار می شود و سایر گردهمایی ها مثل برگزاری نمازهای جنازه نیز در آنجا انجام می شود. قریه باشان نیز از مواضعی است که در جنوب امام شش نور موقعیت دارد و مردان دانش و ادب زیادی از آن برخاسته اند که از جمله می توان از: ابوسعید ابراهیم بن طهمان باشانی، ابوعبید احمد بن محمد مؤدب باشانی صاحب کتاب الغریبین را یاد کرد. منابع. دانش مردان باشان در گذار تاریخ نوشته فضل الرحمن فقیهی استاد دانشگاه هرات.
منطقه شکار ممنوع گودغول سیرجان در استان کرمان با ۵۳هزار هکتار وسعت در ۴۰ کیلومتری غرب این شهر واقع است. پوشش گیاهی این منطقه مخصوصاً در بخشهای کم شیب و دشتی را گیاه درمنه تشکیل می دهد و درختچه های قوسک، بنه و کهکم از مهمترین درختچه های این منطقه محسوب می شوند. مهمترین حیوانات آن نیز شامل کل و بز، قوچ و میش، جبیر، عقاب طلایی، سارگپه پابلند، دلیجه، شاهین، کبک، تیهو، زاغ بور و هوبره هستند.
محمودآباد شهرکی در بخش مرکزی شهرستان اصفهان استان اصفهان است.منطقه محمودآباد دارای صنایع سنگبری است که اکثریت کارگران این صنایع اتباع کشور افغانستان هستند. موقعیت و مشخصات. محمودآباد در شمال غرب اصفهان قرار دارد که از شمال به شاهین شهر و از جنوب به خمینی شهر راه دارد. از آنجا که این روستا دارای قدمتی چند هزار ساله است اکثر بافت طولی یا فرتوتی آن را بافت فرسوده تشکیل داده بود که پس از انقلاب نوسازی روستاها صورت گرفت و بافت این روستا به طور کلی تغییر یافت و اکنون چهره بافت شهری شعاعی به خود گرفته است. اقتصاد و کشاورزی. اقتصاد محمودآباد مبتنی بر صنایع کوچک و کشاورزی است. میزان اراضی کشاورزی این روستا ۹۰۰ هکتار بوده و الگوی کشت این روستا شامل گندم، جو، یونجه، و آفتابگردان و ذرت و زردآلو و آلوزرد و… می باشد. بدیل آلایندگی بیش از حد پالایشگاه و پتروشیمی نفت اصفهان که در کمتر از ۵کیلومتری این روستا واقع است تمام پخش های کشاورزی و زندگی مردم این روستا با مشکلات جدی رو به رو شده است. بخش عمده از کشاورزی محمودآباد را باغات تشکیل می دهند که میوه جاتی از قبیل آلو زرد، زردآلو، گیلاس، گوجه، سیب، آلبالو، به، خربزه، گرمک، هن
دوانه و… از محصولات این روستا است. گروه کارخانجات اصفهان کوبیک در گذشته بیشترین تعداد کارخانه تولید سنگ کوبیک را در این شهرک دایر کرده بود که تا سال ۱۴۰۳ همه این واحدهای تولیدی به شهرک های صنعتی دولت آباد و حبیب آباد و دیگر نقاط کشور منتقل شد.
منطقه شکارممنوع زیستگاه هایی با ویژگی های بارز است که جمعیت جانوری آن ها به دلیل شکار بی رویه رو به کاهش است و از این رو به حمایت نیاز دارند، برای مدتی محدود و به طور معمول ۳ تا ۵ سال، شکار ممنوع می شود. چنانچه جمعیت جانوری منطقه ای در این دوره ترمیم شود، می توان آن را با توجه به سایر معیارها، به عنوان یکی از مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران تعیین کرد. راهکار تعیین مناطق شکار ممنوع را می توان پشتوانه ای برای حفاظت از ذخایر طبیعی کشور و نوع آزمون برای بررسی قابلیت های مناطق، برای پیوستن به مجموعه مناطق حفاظت شده دانست. فهرست مناطق شکارممنوع ایران. توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران ۱۵۳ منطقه شکارممنوع زیر به تفکیک استان معرفی شده است: آذربایجان شرقی: قره قشلاق، سهند، میشوداغ، یکانات، دریاچه قوریگل، کاغذ کنان آذربایجان غربی: آغ گل، گرده قیط و میمند، تالاب کانی برازان، زر آباد، دره شهیدان، بیان، تالاب حسنلو، دشت سوتاو، دشت سه کانیان اردبیل: تالاب شورابیل، گندیمن، دربند مشکول اصفهان: حنا، قمیشلو، کهیاز، قمصرکاشان، دالانکوه و دریاچه آب شیرین، زاگرس مرکزی، عباس آباد تنگلها، سد زاینده رود، خارو
ایلام: بیجار وتالاب چکر- کولک- بوشهر: کوه مند تهران: رودبار الموت- سد لتیان- فیروزکوه- گاوده- کوه سفید چهار محال و بختیاری: تالاب چغاخور- شمس آباد خراسان جنوبی: درح- تالاب کجی نمکزار- لشگرگاه- جیک و زیدر- شاسکوه و دشت اسفدن خراسان رضوی: هنگام- بزمای- سید مرتضی خراسان شمالی: منطقه شکار ممنوع مرزی (میسینیو)- درکش و هاور- باغی- تخت ایران (بهکده رضوی)- شاه جهان- سالوک خوزستان: دیمه- قلعه شاداب- بدیل- شو ولندر- میشوداغ- چهل پا زنجان: فیله خاصه- خراسانلو- خرمنه سر سمنان: چاه شیرین- تپال- سفیدکوه آرسک- خنار- طالو شیر بند سیستان و بلوچستان: بزمان- نصرت آباد بلبل آب- مک سرخ- پزم فارس: سیاه کوه ارسنجان- بصیران- مهارلو- پادنای فیروز آباد- خرمنکوه- مزا یجان داراب- دره باغ- کوه گورم- کوه درا- کوهستان- چاه نفت- دالان- مل بلند- کوه هوا و تنگه خور- توت سیاه- روشن کوه قزوین: رودبار الموت- طارم سفلی قم: پلنگ دره- حوض سلطان- دشت سلطان کردستان: زرینه اوباتو کرمان: گلچین- گود غول- شهر بابک- کوه نودرهنگ- انجرک ورابر- گود چال کرمانشاه: هشیلان- قراویز- امروله و دالاخانی- زله زرد کهگیلویه و بویر احمد: پادنای سمیرم- خرم ناز گلستان: چل