Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
جامعه شناسی پزشکی، شاخه ای از جامعه شناسی می باشد که تمرکز مطالعات خود را بر پزشکی به مثابه مجموعه ای از پنداره ها و رفتارها قرار می دهد. جامعه شناسی پزشکی و بهداشت، شاخه ای از جامعه شناسی بوده و از جدیدترین رشته های تخصصی است، که در آن اموری مانند بهداشت، بیماری و مراقبتهای پزشکی از دیدگاه جامعه شناسی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. تحقیق در تأثیر بیماری ها بر گروه های انسانی و نحوه دفاع در مقابل آن موضوع جالب توجهی برای جامعه شناسی است. توزیع بیماری ها در میان انسان ها متفاوت بوده و شناخت و آگاهی نسبت به بیماری در چارچوب الگوهای فرهنگی صورت می گیرد. به دلیل مداخله عوامل و شرایط اجتماعی در مسیر و جریان درمان، علوم اجتماعی با پزشکی و بهداشت و درمان مشارکت می یابد و پیدایش رشته جامعه شناسی پزشکی ضرورت می یابد. به عبارت واضح تر، جامعه شناسی پزشکی مطالعه و بررسی تأثیر و تأثرات بین جامعه و پدیده های اجتماعی از یک طرف، و مسایل پزشکی و بهداشتی از طرف دیگر است. این تأثیر و تأثرات دربرگیرنده جهات مختلفی است؛ از جمله عوامل و پارامترهای اجتماعی مؤثر در ایجاد و شیوع بیماری ها، عوامل و فاکتورهای اجتماعی مؤثر در شناخت و
درمان بیماری ها و تأثیرات اجتماعی ناشی از بیماری ها و درمان آن ها. جامعه شناسان در جستجوی تعادلی میان دو موضع پزشکی و جامعه شناسی هستند. جامعه شناسی پزشکی به دنبال این است که هم به جامعه شناسی چیزی اضافه شود و هم مشارکتی در حل مسایل پزشکی پدید آید. پیامدهای جامعه شناسی پزشکی. علم پزشکی با تأیید بر ماده گرایی، آدمی را از آسمان به اسارت تن درآورده است. جسم و بدن را مسلط بر وجود نموده است و اعتبار حیات را میان انسان و حیوانات به اشتراک گذارده و به این ترتیب، از اعتبار و شأن حیات انسان کاسته و وسعت نگاه او را به اندازه زندگی حاضر و مساوی با حیوانات در نظر می آورد. جهان غیرمادی را از انسان گرفته است و حوزه اختیارات او را در جهان مادی به اقتضائات و نیازهای بدن محدود نموده است. همچنین با حسابگری، بُعد عاطفی را از زندگی ربوده است و با قرار دادن عصیان در مقابل حسابگری، آن را به اقدامی غیرعقلانی و نابخردانه تبدیل کرده است. علم پزشکی با صحه بر فاصله و جدایی میان انسان ها (سالم و بیمار) موجب از بین رفتن وحدت و یگانگی میان انسان ها و یکپارچگی زندگی جمعی آنان شده است. شکل گیری جامعه شناسی پزشکی. جامعه شناسی پزشکی نخستین با
ر به عنوان یک رشته مستقل توسط یک پزشک آلمانی به نام چارلز مک اینتایر (Charles Mc.Intire) در سال ۱۸۹۴ پیشنهاد شد، ولی مدت ها مورد توجه قرار نگرفت، تا اینکه پس از سال ۱۹۴۶ مطالعات آن به نحو جدی دنبال گردید.
جهان محلی شدن (یک واژه مرکب از جهانی شدن و محلی کردن) بیانگر انطباق موقعیت های محلی با موفقیت جهانی شدن در حوزه های فرهنگ و اقتصاد است. جهانی-محلی شدن ترکیبی از دو مفهوم جهانی شدن و محلی شدن است مبنی بر آن که در بازار جهانی محصول یا خدمات اگر با معیارهای محلی و فرهنگی هماهنگ شود موفقیت بیشتری خواهد داشت. فست فود بین المللی مک دونالدی به خوبی نشانگر این واقعیت است چرا که منوی آن برای سازش با ذائقه های محلی در هر منطقه متفاوت است. برای مثال در هند که گاو مقدس است به جای همبرگر، مک وژیز که نوعی همبرگر گیاهی است وجود دارد. این مفهوم برای اولین بار در دهه هشتاد میلادی توسط یک اقتصاددان ژاپنی در دانشگاه هاروارد بیزنس ریویو به کار برده شد. بر اساس گفتهٔ رولند رابرتسون، جهانی-محلی شدن، تأثیر متوسط شرایط محلی را تحت فشار بین المللی توصیف می کند. در سال ۱۹۹۷ کنفرانس «جهانی شدن و فرهنگ بومی» رابرتسون گفت جهانی شدن یعنی حضور دوطرفه گرایش های بومی و جهانی. بین المللی شدن یا اینترنشنالیزیشن اصطلاحی جدید تر از جهانی-محلی شدن است که به صنعت آماده کردن محصولات برای بازار بین المللی اشاره دارد. مثال بارزتر این مفهوم، وبسایت یا
هو است. وبسایت یاهو در سراسر جهان یکسان است اما در آن نسخه های مختلفی با خدمات متفاوت برای کاربران مختلف پیشنهاد می کند؛ مثلاً محتوا و زبان متفاوتی را در کشورهای چین، روسیه و کانادا فراهم می کند (در ایران نیز یاهو مکتوب مورد استفاده است که برای خاورمیانه طراحی شده است). و محتوای وبسایت را برای هماهنگی با معیارهای بومی تغییر می دهد. کاربرد. درحال حاضر شرکت های دولتی و خصوصی برای دستیابی به مشتری بیشتر و کسب درآمد بیشتر، جهانی-شدن را می آزمایند. بخصوص مورد استفاده کسانی است که خدماتی از راه دور برای مشتریان خود فراهم می کنند مانند خدمات شبکه های اجتماعی. جهانی محلی شدن، ایدهٔ جهانی شدن را با در نظر گرفتن پارامترهای محلی مرتبط می کند. به گفتهٔ اندرو هرولد: «هرچیز جهانی، محلی گری خود را دارد. به عبارت دیگر، هر چیز بومی، جهانی هم هست» او برای توضیح این مفهوم از استعارهٔ هشت پا استفاده می کند. جهان، بدن هشت پا است که نیروی پاهایش سطوح محلی را لمس می کند. این اصطلاح از دهه ۸۰ میلادی طور مستقل در کسب و کار ژاپنی گسترش یافته است. در دنیای انگلیسی زبان از دهه ۹۰ میلادی این اصطلاح توسط جامعه شناس بریتانیایی رونالد رابرت
سون، و جامعه شناسان کانادایی هیث هامپتون و بری ولمن مورد توجه قرار گرفت. همپتون و ولمن بارها از این اصطلاح برای اشاره به افرادی که به طور جدی فعالیت گستردهٔ محلی و جهانی در حوزه های دوستی، خویشاوندی و تجارت داشتند استفاده کردند. جهانی محلی شدن در دنیای کسب و کار اصطلاح مهمی است چرا که به فرایند جهانی شدن با ریشه های اقتصادی ارتباط نزدیکی دارد. این مفهوم با توسعه دادن ریشه های ژاپنی خود، امروزه رویکرد محبوب در کسب و کار غربی است. این رویکرد علی رغم استفادهٔ رایج آن، بخاطر ناکارآمدی طولانی مدت مورد انتقاد قرار گرفته است. در مقاله ای در بلومبرگ بیزنس ویک، دو اشکال برجسته در سیستم وجود دارد که اجازه می دهد موج ابداعات در یک مسیر هدایت شود: از دفتر مرکزی شرکت های چند ملیتی به جهان. این نتایج بخصوص در کشورهای در حال توسعه نمود دارد که از طریق اصلاح محصولات آن را مشابه نمونهٔ آن در کشورهای توسعه یافته می کنند و آن را آماده برای مصرف در کشورهای فقیر می کنند. همان طور که یک تاجر هندی توضیح می دهد این یک مدل ضعیف نشان می دهد افراد در کشورهای در حال توسعه دیگر طالب کالاهایی با ظاهر مشابه جهان ثروتمند نیستند بلکه به جای
آن خواهان کیفیت کالاهای کشورهای ثروتمند در بازار خودشان هستند. بر خلاف تأکیدی که جهانی-محلی شدن بر محلی گرایی کالاها دارد، کالاهای جهانی به طور معمول ارتباط کمی با معیارهای محلی دارند. این نو آوری از بالا به پایین به ابتکارات واقعی و فهم تخصصی مشرف است که تحت تملک افراد محلی به نفع شکلی است که در یک منطقهٔ کاملاً متفاوت و برای یک جمعیت منحصر به فرد، پاسخگو بوده است. درک محلی از نیازهای بازار و رفتار مخاطبان نابخردانه از ملاحظات حذف شده است در صورتی ممکن است افزایش اولیه ای در فروش محصولاتی که به تازگی سازگار شده اند، وجود داشته باشد. با گذر زمان، گزارش ها حاکی از آن است که محلی ها به دلیل تصمیمات کلی ناسازگار و و نارضایتی از منابع کاهش یافتهٔ خارجی علاقه خودشان را به این کالاها از دست داده اند. با وجود اینکه جهانی محلی شدن احتمالاً به عنوان یک شیوهٔ رایج تجاری باقی می ماند، جایگزین سودآور تری تحت عنوان نوآوری معکوس، توصیه می شود. در این روش تاجران به جای استفاده از مدل بالا به پایین برای فروش محصولات، قادر به شروع پایه ای و طراحی برای مصرف کنندگان خود با درک تخصصی تر از شرایط محیطی هستند. در دانشگاه. جهانی مح
لی شدن در گفتگوهای دانشگاهی و در رابطه با پاسخ آموزش به محیط جهانی دائماً در حال تغییر نیز ظاهر شد. در بخش مورد توجه رهبران علمی و جهانی شدن، جفری بروک و آنتونی نورمور دربارهٔ نیاز پیوستگی دید جهانی-محلی به رهبری فنون دانشگاهی استدلال می کنند. همان طور که جهانی شدن اهمیت روزافزونی در زندگی روزمرهٔ مردم به وجود آورد، بسیار مهم است که رهبران علمی آن را به رسمیت بشناسند و به آن پاسخ دهند. رهبران علمی معتقدند این تکامل به عنوان ادغام معنی دار از نیروهای محلی یا جهانی محلی شدن رهبران علمی از طریق دستیابی به سواد جهانی در نه حوزه خاص و جهانی رخ می دهد: سواد سیاسی، سواد اقتصادی، سواد فرهنگی، سواد اخلاقی، سواد آموزشی، سواد اطلاعاتی، سواد معنوی و مذهبی و سواد سازمانی. در ارائهٔ این نه حوزه که پویا و به هم پیوسته است، هرکدام با ظرفیت حال حاضر خود تحت تأثیر قدرت رهبران علمی هستند. محققان برای این جهانی –محلی شدن علمی اصولی را ارائه می کنند که توضیح می دهد که برخلاف تصور رایجی که جهانی محلی شدن برای ارتباط با فعالیت های روزه در دانشگاه یک ایدهٔ بیش از حد انتزاعی است، بسیاری از محققان با این وجود اذعان می کنند که این مسئل
ه مرتبط با جهانی محلی شدن بر شیوه محلی آن ها تأثیر می گذارد. آن ها فرض می کنند که علت قطع ارتباط بین این دو پاسخ احتمالاً در بخش تثبیت در دانشگاه در ضرورت فوری و محلی برای عملکرد وجود دارد. در نهایت، مطالعات انجام شده دربارهٔ جهانی محلی شدن علمی توسط اسپرینگ نشان می دهد گفتمان ها، فرایندها و نهادهای درهم تنیده سراسر جهان که بر شیوه ها و سیاست های علمی محلی تأثیرگذارند، خواستار در نظر گرفتن جهانی-محلی اند. با توجه به نبود مباحثی در ارتباط جهانی محلی شدن با رهبری علمی محققان پیشنهاد بی سایقه ای را استدلال می کنند که رهبری علمی باید با واقعیات اجرای وظایفش در جامعه جهانی مواجه بشود. محققان بعد از ارائهٔ دلایل پشت استدلال اصلی دربارهٔ نفع جهانی محلی رهبری علمی اقدام به توضیح رویکردهای خاص به سواد جهانی در هریک از آن نه حوزه کردند. سواد اطلاعاتی جهانی-محلی از سوی دیگر شامل داشتن یک درک کامل دربارهٔ استفاده از انواع فراوان ابزارهای موجود برای دسترسی به اطلاعات روز و توانایی تفکر انتقادی در مورد اطلاعات فراهم شده است. این دامنه به طور خاص مرتبط با سواد دیجیتالی است که شامل اجزایی مانند سواد رایانه ای و سواد رسانه ای
است. در رسانه. رسانه ها قلمرو مهم دیگری است که در جهانی محلی شدن در آن وارد شده است. رسانه ها وسیله ای قدرتمند برای ایجاد ارتباط در سطح بین المللی هستند، با این وجود این ابزار همچنین قادر به داشتن تأثیر در سطح محلی اند. در این راستا استفاده از اینترنت برای ارتباط در سطح محلی مثال بارزی از پدیده جهانی-محلی شدن ارائه می دهد. ارتباطات توسط اینترنت موانع ارتباطی مانند ترس و خجالت، زمان، موانع فضایی، اختلال شهری را کاهش داده و همچنین وسیله ای است که حتی برای جوامع محروم و در سطح محلی چیزی را ارائه می کند تا بتوانند آن را به سطح تعریف شده و مناسب برای اهداف خود تقلیل دهند. تشویق تعامل اجتماعی و اجازه دادن به ارتباط انتخابی در یک فضای کوچک هنوز هم با چالش های ارتباطی مواجه است مانند وسایلی که در نهایت اجازه می دهد تا شرایط محدودیت ها که مانع کنش و گفتگوی انتخابی است در جامعه کاهش یابد. توماس ال فریدمن در «جهان مسطح است» در مورد اینکه چگونه اینترنت جهانی-محلی شدن را تشویق می کند صحبت می کند. مانند تشویق مردم به ایجاد وبسایت به زبان مادری خود. جهانی-محلی شدن و رفاه. جهانی محلی پاسخ های بالقوه ای نیز به منظور مقابله ب
ا اثرات منفی جهانی شدن ارائه می کند. با توجه به سرعت روزافزون اثرات منفی جهانی شدن بر جامعه به عنوان یک کل، جهانی-محلی شدن کار اجتماعی ممکن است یک روش قدرتمند و لازم برای متوقف کردن یا کاهش این کشمکش ها ارائه کند. همان طور که میدگلی توضیح می دهد جهانی شدن می تواند آسیب هایی مانند تضعیف اقتصاد محلی، تضعیف حاکمیت دولت ها و ایجاد بیکاری و فقر در نقاط مختلف جهان داشته باشد. در صدر فهرست نگرانی ها در رابطه با جهانی شدن، عدم پاسخگویی در این دورهٔ نوظهور است که در آن نیروهای عظیم اقتصادی و روابط پیچیده بین المللی شناسایی منبع مشکل را سخت می کند و مسولیت کمی به دولت-ملت یا شرکت برای هرگونه آسیبی که آن ها ممکن است به جامعه تحمیل کنند اختصاص می دهد. محققان در شناخت این اثرات منفی، جهانی-محلی شدن کار اجتماعی را برای بالا رفتن رفاه شهروندان ارائه می کنند. از لحاظ تاریخی آگاهی دانش اجتماعی به صورت محلی متمرکز و عملگرا شده است در عین حال برای مدتی به گونه ای عمل کرده که گویی به صورت جامعه تنها در سطح دولت-ملت وجود داشته است. با توجه به تحولاتی که از جهانی شدن تأثیر می پذیرند، ضرورت روزافزونی برای توسعهٔ فراتر از محدودهٔ دی
دگاه موجود از کار اجتماعی وجود دارد که بهتربا نیازهای جامعه مدرن متناسب باشد. تحت فشار جهانی شدن دولت سخاوتمند رفاهی خود را ناتوان از رقابت با کسانی یافت که حداقل حمایت به شهروندان خود و حمایت اجتماعی بسیار پایین تر از حد معمول ارائه می کنند. با این حال از طریق جهانی محلی شدن این پتانسیل برای ایجاد بازیگران اجتماعی و ساختارهای جدید اجتماعی که لزوماً دارای روح محلی و شخصیت جهان اند وجود دارد. این ساختارها قادر به پاسخگویی به مشکلات اجتماعی محلی است دولت رفاهی از آن غافل است به شکلی که دارای پشتوانه ای با بینش و قدرت جهانی است. برای مخالفت با روند جهانی کاهش پاسخگویی و برنامه های رفاه اجتماعی هنگ و سانگ پیشنهاد می کنند که توسعه یک سیاست اجتماعی جهانی، با کمک سازمان های بین المللی با هم می تواند یک مجموعه مشترک از راه حل برای افزایش فشارهای جهانی ایجاد و حمایت کنند. این سیستم قادر خواهد بود تا با سرمایه گذاری بیشتر در مواردی مثل آموزش، اشتغال و خدمات واجب عمومی برای همه ایجاد فرصت کند. محققان استدلال می کنند از طریق این رویکرد بالا به پایین از نیروهای جهانی که در سطح محلی عمل می کنند، جهانی-محلی شدن کار اجتماعی
ممکن است وسیله ای برای پیشبرد رفاه محلی و کمک قدرت مورد نیاز برای مقابله با مشکلات روزافزون اجتماعی پیچیده جهانی در آینده انتظار می رود. منابع. Wikipedia.com Investopedia.com searchio.techtarget.com
کلید جیوه ای گونه ای از کلید است که از جیوه برای تشخیص وضعیت فیزیکی کلید نسبت به جهت گرانش زمین یا لختی های دیگر استفاده می کند و به تناسب عمل قطع یا وصل را انجام می دهد. کلیدهای جیوه از یک یا چند جفت کنتاکت الکتریکی در داخل یک محفظهٔ شیشه ای تشکیل شده اند که در داخل آن یک قطره جیوه قرار دارد. باقی محفظه ممکن است خلأ باشد یا با گاز بی اثر یا هوا پر شده باشد. نیروی گرانش پیوسته قطرهٔ جیوه را در پایین محفظه نگاه می دارد و هنگامی که کلید در جهت مناسب قرار بگیرد جیوه با کنتاکت های الکتریکی تماس پیدا می کند و مدار از طریق این کنتاکت ها بسته می شود؛ با جدا شدن قطرهٔ جیوه از کنتاکت ها کلید قطع خواهد شد. کلید ممکن است چندین دسته کنتاکت داشته باشد که هر دسته در یک زاویهٔ معین از کلید بسته می شود. مزایا و معایب. مزیت ها. از مزایای کلید جیوه ای این است که چون کنتاکت ها در فضای بسته قرار دارند امکان اکسیدشدن کنتاکت ها وجود ندارد؛ در مکان هایی که از گازهای اشتعال پذیر استفاده شده است، قطع شدن کلید موجب ایجاد جرقه نخواهد شد؛ کنتاکت ها تمیز باقی می مانند و پوشیده نمی شوند. به علت پایین بودن مقاومت الکتریکی جیوه حتی یک قطرهٔ
کوچک هم می تواند یک اتصال کم مقاومت را فراهم کند، بنابراین حتی کلیدهای کوچک هم می توانند مقدار قابل توجهی جریان را هدایت کنند. حساسیت قطرهٔ جیوه به گرانش امکان استفاده از آن به عنوان یک حسگر ساده با عملکرد خودکار یا دستی که نیاز به نیروی محرک کمی دارد را فراهم می آورد. از آنجایی که کنتاکت ها ناگهانی به هم برخورد نمی کنند، کارکرد سوییچ کم صدا است. جرم جیوه می تواند از مرکز کلید بگذرد و برای تغییر وضعیت های کلید نیازی به گذر از حالات میانی نیست. چندین کنتاکت می توانند در داخل یک محفظه جای بگیرند و مدارهای مختلف را کنترل کنند. عیب ها. با توجه به لختی جیوه، کلید جیوه ای دارای سرعت عملکرد کندتری نسبت به گونه های دیگر است بنابراین در جاهایی که تعداد زیادی عملکرد متناوب در هر ثانیه مورد نیاز است از این کلیدها استفاده نمی شود. کلیدهای جیوه به جاذبه حساس هستند بنابراین ممکن است در ابزارهای قابل حمل و متحرک که جهتشان تغییر می کند یا لرزش دارند مناسب نباشند. ترکیب های جیوه بسیار سمی هستند و می توانند در هر زنجیرهٔ غذایی تجمع کنند، بنابراین در بسیاری از طراحی های نو استفاده از جیوه مجاز نیست. محفظهٔ شیشه ای و الکترودهای
سیمی ممکن است شکننده باشند و نیاز به استفاده از درپوش انعطاف پذیر برای جلوگیری از آسیب رسیدن به محفظه باشد. قطرهٔ جیوه یک الکترود مشترک ایجاد می کند که باعث می شود در کلیدهای چندپل، مدارها به صورت مطمئنی از هم جدا (ایزوله) نشده باشند. کاربردها. حسگر چرخش. این حسگرها ممکن است در ابزارهای ساختمانی یا بالابرها و وسایل دیگر به عنوان حسگر واژگونی یا چرخش استفاده شوند. خودروها. کلیدهای جیوه در خودروها برای واپایی چراغ ها، حرکت وسیلهٔ نقلیه و سامانهٔ ترمز ای بی اس استفاده می شدند (برای نمونه چراغ صندوق عقب). از آنجایی که اگر این کلیدها در خودروهای اسقاطی به صورت مناسب برداشته نشوند ممکن است موجب نشت آلودگی جیوه به محیط گردند، استفاده از آن ها از سال ۲۰۰۳ در خودروهای امریکایی ممنوع شده است. حسگر افتادن. کارهای انجام شده در فضاهای بسته (مانند جوشکاری در داخل اتاقک) نیازمند رعایت نکات ایمنی ویژه ای است. کلیدهای جیوه ای در صورت افتادن کارگر برای به صدا درآوردن زنگ خطر به کار می روند. دماپاها. کلیدهای جیوه ای در دماپاهای بی متال کاربرد زیادی داشتند. وزن جیوه باعث ایجاد پسماند در فنر بی متال می شد که موجب می گردید بی متا
ل پیش از وصل شدن کمی بیشتر قطع بماند و برعکس. همچنین کلیدهای جیوه ای می توانستند تا میلیون ها بار خاموش و روشن شدن را بدون پایین آمدن کیفیت کنتاکت ها تحمل کنند. دستگاه های سکه ای. کلیدهای جیوه ای هنوز هم در دستگاه های مکانیکی که به صورت الکتریکی کنترل می شوند و موقعیت فیزیکی محرک یا روتور در آن ها مهم است کاربرد دارند. برای نمونه در دستگاه های سکه ای از زنگ خطری با کلید جیوه استفاده می شود که تلاش برای دسترسی به محصول از راه تکان دادن شدید دستگاه را اعلام می کند. بمب ها. کلیدهای جیوه می توانند برای تحریک بمب ها استفاده شوند. کلیدهای جیوه در بمب ها و فیوز مینها کاربرد دارند (معمولاً به عنوان وسیلهٔ تشخیص دستکاری) سمی بودن و جایگزین ها. از آنجایی که جیوه از فلزات سنگینی است که می تواند باعث مسمومیت جیوه شود، باید با آن به عنوان یک زبالهٔ خطرناک برای دفع برخورد شود. بر طبق روهس از این کلیدها در کاربردهای نوین استفاده نمی شود. یک گوی فلزی و سیم هایی به عنوان کنتاکت می توانند جایگزین این کلید شوند؛ با این وجود استفاده از روش هایی برای کاهش لرزش کلید ممکن است نیاز باشد. دماپاهای کم دقت مستقیماً از یک ورقهٔ بی متال
و کنتاکت برای کلیدزنی استفاده می کنند و در مدل های دقیق تر از ترمیستور یا حسگرهای دمای سیلیکونی استفاده می شود. در کارهای دقیق دیگر به جای کلید جیوه ای از شتاب سنجهای کم قیمت به عنوان جایگزین استفاده می شود.
خط فقر، آستانه فقر یا حد فقر، حداقل سطح درآمدی است که در یک کشور خاص، کافی تلقی می شود. خط فقر معمولاً با یافتن هزینه کل تمام منابع ضروری، که یک انسان بالغ متوسط، در یک سال مصرف می کند محاسبه می شود. بزرگ ترین این هزینه ها معمولاً اجاره بهای مسکن است، به همین دلیل از گذشته، اقتصاددانان توجه خاصی به بازار املاک و مستغلات و قیمت مسکن به عنوان معیاری قوی برای تعیین خط فقر داشته اند. عوامل فردی اغلب برای توضیح شرایط مختلف استفاده می شود، مانند اینکه آیا کسی سرپرست خانواده، سالخورده، فرزند، متأهل و غیره است. آستانه فقر ممکن است به صورت سالانه تنظیم و تعیین شود. در عمل، مانند تعریف فقر، درک رسمی یا رایج از خط فقر در کشورهای توسعه یافته به طور قابل توجهی بالاتر از کشورهای در حال توسعه است. در اکتبر ۲۰۱۵، بانک جهانی خط فقر بین المللی (IPL) را که حداقل مطلق جهانی است، ۲٫۱۵ دلار در روز تعیین کرد (بر حسب PPP یا برابری قدرت خرید)، که تا سال ۲۰۲۲ ثابت بوده است. همچنین در سال ۲۰۲۲ خط فقر برای کشورهای با درآمد متوسط به پایین، ۳٫۲۰ دلار در روز بر حسب PPP و ۵٫۵۰ دلار در روز برای کشورهای با درآمد متوسط به بالا بر حسب PPP تعیین
شده است. بر اساس برآوردهای سازمان ملل متحد که نشان می دهد تقریباً ۷۳۴ میلیون نفر در فقر مطلق باقی مانده اند. بر اساس ملاک ۱٫۹۰ دلار در روز، درصد جمعیت جهان که در فقر مطلق زندگی می کنند از بیش از ۸۰ درصد در سال ۱۸۰۰ به ۱۰ درصد در سال ۲۰۱۵ کاهش یافته است. اکثر مردم جهان در فقر زندگی می کنند. ۸۵ درصد از مردم جهان با کمتر از ۳۰ دلار در روز زندگی می کنند، دو سوم با کمتر از ۱۰ دلار در روز زندگی می کنند و هر دهم نفر با کمتر از ۱٫۹۰ دلار در روز زندگی می کنند. معمولاً در آمارها تفاوت قیمت بین کشورها برای تنظیم قدرت خرید در هر کشور در نظر گرفته می شود. یک مشکل کلیدی در اندازه گیری فقر جهانی این است که سطح قیمت ها در کشورهای مختلف بسیار متفاوت است. به همین دلیل، صرفاً تبدیل سطح مصرف مردم در کشورهای مختلف با نرخ ارز بازار کافی نیست. علاوه بر این، لازم است تفاوت های بین کشوری برای تعیین قدرت خرید نیز لحاظ شود. این کار از طریق تنظیمات برابری قدرت خرید انجام می شود. شواهد بلندمدت موجود نشان می دهد که در گذشته، تنها یک گروه نخبه کوچک از شرایط زندگی مناسب برخوردار بودند که امروزه به عنوان «فقر شدید» توصیف نمی شود. اما با شرو
ع صنعتی شدن و افزایش بهره وری، سهم افرادی که در فقر شدید زندگی می کردند شروع به کاهش کرد. بر این اساس، سهم مردم در فقر شدید در طول دو قرن اخیر به طور مداوم کاهش یافته است. این موضوع مطمئناً یکی از برجسته ترین دستاوردهای بشر است. ایران درآمد ماهانه حداقل ۱۱ میلیون و ۲۱۴ هزار تومان را به عنوان خط فقر در نظر می گیرد. از انقلاب ۱۳۵۷، درصد جمعیتی که زیر خط فقر قرار دارند، در حال افزایش است. تا سال ۲۰۲۴، ۳۱ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی می کنند و بر اساس برخی منابع، حدود ۴۵ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی می کنند. بیشتر افرادی که در فقر مطلق زندگی می کنند، دارای شغل و درآمد هستند، امّا درآمدشان برای تأمین هزینه های زندگی کافی نیست. نرخ فقر شدید در ایران حدود ۶ درصد با جمعیتی در حدود ۵ میلیون نفر است. شاخص فقر. مطالعهٔ فقر نیازمند تعریف شاخص یا معیار برای سنجش فقر است. شاخص فقر می تواند صورت های متفاوتی را ب پذیرد که از جملهٔ آن ها سه برداشت زیر است: مورد نخست همان روشی است که به وسیلهٔ جیمز توبین پیشنهاد شده است. توبین به نیازهای بیولوژیکی و ضروریاتی اشاره می کند که اگر به طور نابرابر بین افراد توزیع شو
د بعضی را زیر خط فقر قرار خواهد داد. ترسیم خط فقر بر اساس هزینهٔ حداقل یا درآمد حداقل دو برداشت است که از دیر زمان، انتخاب یکی از این دو روش مطرح بوده است. مطالعاتی که بعد از جنگ جهانی دوم در زمینهٔ فقر در انگلستان صورت گرفته عمدتاً متکی به آمار بودجه خانوار بوده و از روش هزینه استفاده شده است. آبل اسمیت و تاونزند در سال ۱۹۶۵ به عنوان پیش گام مطالعات بودجهٔ خانوار از روش فوق برای تعیین فقر استفاده نمودند. دلایلی وجود دارد که استفاده از درآمد به جای هزینه منجر به نتایج متفاوتی می گردد؛ مثلاً امکان دارد که کسانی از نظر سطح درآمد، زیر خط فقر قرار داشته باشند، ولی از طریق قرض نمودن یا فروش بعضی از دارایی ها سطح رفاه خود را بالاتر از خط فقر قرار دهند. هم چنان که ممکن است گروهی که سطح درآمد خط فقر را دارا می باشند، به دلایلی چون عادت اجتماعی، دانش ناقص یا ناقص بودن بازار قادر به تأمین نیازهای خود در سطح مناسب و بالای فقر نباشند. خط فقر. کسانی زیر خط فقر در نظر گرفته می شوند که قادر به فراهم نمودن نیازهای اساسی خود، خصوصاً اولین نیاز که سلامت جسم و تغذیهٔ مناسب است نباشند. گام اوّل در تشخیص فقیر از غیر فقیر معیاری ا
ست که بر اساس آن بتوان تعیین نمود چه کسی فقیر است و چه کسی فقیر نیست. این معیار در مطالعات خط فقر نامیده می شود. مارتین راوالیون خط فقر را به صورت مخارجی که یک فرد در یک زمان و مکان معین برای دسترسی به یک سطح رفاه مرجع متحمل می شود، تعریف می کند. افرادی که به آن سطح رفاه دسترسی ندارند، فقیر و کسانی که به این سطح رفاه دسترسی دارند، غیر فقیر تلقی می شوند. «سطح مرجع» یا «حد قابل قبول» در تعریف خط فقر منجر به ایجاد دو مفهوم فقر مطلق و فقر نسبی می شود. با توجه به اینکه فقر در مفهوم مطلق یا نسبی آن بررسی می شود، خط فقر نیز به دو روش مطلق و نسبی محاسبه می شود. انتخاب هر یک از این دو روش حائز اهمیت است، چرا که شاخص های فقر مبتنی بر هر یک، حساسیت های متفاوتی در مقابل تغییرات اقتصادی-اجتماعی از خود نشان می دهند. خط فقر خشن. خط فقر خشن یا گرسنگی، پایین ترین رده های درآمدی یک جامعه را شامل می شود، خط فقر خشن هنگامی کاربرد دارد که معیارهای خط فقر نسبی و حتی فقر مطلق پاسخگو نباشد. خط فقر مطلق و شدید. عبارت است از مقدار درآمدی که برای تأمین حداقل نیازهای فردی در یک جامعه لازم است و عدم تأمین آن موجب می شود فرد مورد بررسی به
عنوان فقیر در نظر گرفته شود. افرادی که زیر خط فقر مطلق قرار دارند توانایی تأمین حداقل نیازهای اساسی خود را ندارند و به طور مطلق فقیر محسوب می شوند. خط فقر نسبی. خط فقر نسبی عموماً به صورت در صد معینی از میانه (آمار) توزیع درآمد (یا هزینهٔ) جامعه در نظر گرفته می شود و افرادی که درآمد (یا هزینهٔ) آن ها پایین تر از این آستانه قرار می گیرد فقیر محسوب می شوند. افرادی که زیر این خط فقر قرار می گیرند فقیر مطلق نیستند؛ بلکه در مقایسه با دیگران فقیر محسوب می شوند. برای ارزیابی فقر بهتر است فقر مطلق مبنا قرار بگیرد چراکه فقر نسبی بیشتر با توزیع نابرابر درآمد مرتبط است. طبقه بندی های متعدد و گوناگون دیگری (مانند دهک های پردرآمد یا خط کفاف به معنی حد میانی بین اغنیاء و فقرا) نیز در این رابطه وجود دارند. شرط سازگاری. مسئلهٔ مهم دیگری که در مورد روش تعیین خط فقر مهم است، مسئلهٔ سازگاری است. راوالیون و بیدانی (۱۹۹۴) معتقدند اگر دو خانواده با سطح زندگی یکسان، امّا محل زندگی متفاوت را در نظر بگیریم، روشی که یکی از این خانوارها را فقیر می داند و دیگری را غیر فقیر، روش ناسازگار است. شرط سازگاری نیازمند این است که «خط فقر» واقع
ی در همه جا ثابت باشند. خط فقر واقعی نیز خط فقر اسمی است که بر اساس هزینهٔ زندگی در مناطق مختلف تعدیل شده است؛ یعنی تفاوت خطوط فقر منطقه ای (برای افراد با نیازهای یکسان) باید تنها مربوط به تفاوت هزینهٔ زندگی در مناطق مختلف باشد. به علاوه دید مطلق به اندازه گیری فقر منجر به این می شود که خط فقر واقعی در طول زمان نیز ثابت باشد و تنها برای تغییرات ایجاد شده در قیمت ها تعدیل شود؛ بنابراین سطح زندگی که خط فقر مطلق بر اساس آن تهیه شده است حداقل در کوتاه مدت تغییر نمی کند و تغییرات آن در بلندمدت کند است. خط فقر در ایران. طبق مرکز پژوهش های مجلس، ایران درآمد ماهانه حداقل ۱۱ میلیون و ۲۱۴ هزار تومان را به عنوان خط فقر در نظر می گیرد. از انقلاب ۱۳۵۷ و تأسیس نظام جمهوری اسلامی ایران، درصد جمعیتی که زیر خط فقر قرار دارند، روز به روز در حال افزایش است. در اواسط دهه ۱۳۸۰، ۱۲ تا ۱۵ درصد از جمعیت زیر خط فقر بودند، در اواسط دهه ۱۳۹۰، ۲۰ درصد از جمعیت زیر خط فقر بودند و از سال ۲۰۱۸ بیش از ۳۰ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر قرار گرفته اند. تا سال ۲۰۲۴، ۳۱ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی می کنند و بر اساس برخی منابع، حدود ۴۵
درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی می کنند. بیشتر افرادی که در فقر مطلق زندگی می کنند، دارای شغل و درآمد هستند، امّا درآمدشان برای تأمین هزینه های زندگی کافی نیست. نرخ فقر شدید در ایران (فقر شدید به این معنی است که درآمد فرد برای تأمین هزینه های غذایی کافی نیست) حدود ۶ درصد با جمعیتی در حدود ۵ میلیون نفر است. بر اساس گزارش مرکز پژوهشی مجلس در سال ۱۳۹۷، بین ۲۳ تا ۴۰ درصد از کل جمعیت ایران زیر خط فقر به سر می برند. در مهر ماه ۱۳۹۹ بر اساس گزارش ها و رویکرد بی سابقه سقوط پول ایران بیش از سه چهارم درصد کل جمعیت ایران زیر خط فقر هستند. بر اساس آمار سال ۲۰۱۸ بانک جهانی ۰٫۵ درصد از مردم ایران (معادل ۴۲۰ هزار نفر) زیر خط فقر مطلق (درآمدی کمتر از ۱٫۹ دلار در روز) قرار دارند.
فاصله اجتماعی به تفاوت میان گروه های اجتماعی در یک جامعه بر اساس برخی از مؤلفه های از پیش تعیین شده و قابل اندازه گیری گفته می شود. مفهوم این اصطلاح ارتباطی به فاصله مکانی ندارد. این اصطلاح به تفاوت ها در طبقه اجتماعی، نژاد/قومیت، جنسیت و میل جنسی اشاره دارد. این اصطلاح بیشتر برای شهرها به کار می رود.