Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
اطلاعات بانوان یا بانوان نخستین مجله منتشرشده ویژه بانوان در تهران بود. این مجله اولین بار در ۱۲ فروردین ۱۳۳۶ در تهران با صاحب امتیازی و مدیر مسیولی قدسی امیرارجمند «مسعودی» به چاپ رسید. این مجله که به وسیلهٔ روزنامه اطلاعات در دوران حکومت محمدرضا پهلوی منتشر می شد، مطالبی در مورد سلبریتی ها، خانواده سلطنتی، سلامتی، زیبایی و دیگر مباحث مربوط به زنان مطلب منتشر می کرد. این مجله در سال های ابتدایی با سردبیری ایرج مستعان و در قطع ۲۵/۳۵ و در ۸۰ صفحه به فروش می رسید. در سال های ۱۳۳۸ و ۱۳۳۹ تیراژ مجله به رکورد بی سابقه ۴۵ هزار نسخه رسید. این مجله در دهه ۱۳۴۰ برای تشویق زنان به کار روزنامه نگاری، کلاس های روزنامه نگاری و دوره های ۲ ساله خبرنگاری برگزار کرد که از فارغ التحصیلان این دوره ها می توان از منصوره پیرنیا و منیژه دولتشاهی نام برد. این مجله در سال های ۱۳۳۹–۱۳۴۰ انجمنی به نام انجمن دوشیزگان و بانوان تأسیس کرد که به آماده کردن دختران و زن های جوان برای شرکت در کارهای اجتماعی کمک می کرد. در سال ۱۳۴۷ بانو پری اباصلتی به سردبیری مجله برگزیده شد. این مجله در سال ۱۳۵۷ بسته شد اما در سال ۱۳۵۹ دوباره تحت سردبیری زهرا
رهنورد چاپ شد.
بادامی واران در گذشته سابقاً یکی از ۴ زیرتیرهٔ گل سرخیان و در حال حاضر یکی از دو زیرتیرهٔ گل سرخیان است. بادامی واران شامل سرده پرونوس است و بسیاری از میوه های مهم مثل آلو، گیلاس، زردآلو، هلو و بادام را در خود جای داده است. از سال ۲۰۱۱ مطابق قوانین جهانی نام گذاری برای جلبک ها، قارچ ها و گیاهان سه زیرتیرهٔ بادامی واران، اسپیره اوئیده (پیچ وشان) و سیب واران با هم ادغام شدند و تشکیل یک زیرتیرهٔ واحد با نام آمیگدالوئیده یا بادامی واران را دادند. در زبان ژاپنی بادام واران، زیرتیرهٔ ساکورا نامیده می شود.
گیلاس کره ای یکی از گونه های زیرسردهٔ Lithocerasus متعلق به سردهٔ پرونوس است. این درخت در شمال و غرب چین، کره، مغولستان و احتمالاً شمال هند انتشار دارد. دیگر نام های آن عبارتند از: Korean cherry, Manchu cherry, Downy cherry, Shanghai cherry, Ando cherry, Mountain cherry, Chinese Bush cherry, Chinese Dwarf cherry و Hansen's Bush Cherry گیلاس کره ای یک درختچهٔ برگریز است و ارتفاع آن مابین ۳۰ سانتیمتر تا ۳ متر می باشد. قطر میوهٔ گیلاس آن بین ۵–۱۵ میلی متر و طعم آن شیرین است. از خصوصیات شکوفهٔ آن تک بودن شکوفه است. در زبان ژاپنی گیلاس کره ای، یوسورااومه نامیده می شود.
پرونوس گرایانا یا گیلاس پرنده ژاپنی یکی از گونه های زیرسردهٔ گیلاس های پرنده متعلق به سردهٔ پرونوس است. یکی از انواع درخت گیلاس است که در چین و ژاپن انتشار دارد. ارتفاع درخت بین ۱۰–۱۵ متر است. در زبان ژاپنی پرونوس گرایانا، اووا-میزو-زاکورا نامیده می شود. در ژاپن گل و میوهٔ آن خوراکی است و بخاطر عطر آن در تهیهٔ ساکی به کار برده می شود.
دوران کودکی و نوجوانی سید روح الله خمینی — بنیان گذار جمهوری اسلامی — در خمین، واقع در استان مرکزی سپری شد. او در روز اول مهر سال ۱۲۸۱ هجری شمسی در خمین به دنیا آمد. در ۵ ماهگی، پدرش را از دست داد و از آن به بعد، مادر و عمه اش عهده دار وظیفهٔ سرپرستی او شدند. بر اساس گفته های اطرافیان او و تاریخ نویسان، خمینی از همان سنین کودکی، شخصیتی برجسته نسبت به هم سن وسالان خود داشت. این موضوع نه تنها در نقاشی ها و اشعار به جای مانده از دوران کودکی او نمود داشت، بلکه در بازی های کودکانهٔ او و هم سن وسالانش نیز دیده می شد. او در شش سالگی تحصیلات خود را با آموختن قرآن و سایر علوم رایج آن دوران نزد اساتید مختلف، از جمله برادر بزرگترش، آغاز کرد. سپس با پشت سر گذاشتن مکتب و ورود به مدرسه، آمادهٔ آغاز بخش اصلی تحصیلات خود در حوزه شد. دوران نوجوانی او با سختی های فراوانی همراه بود. در شرایطی که خمینی خود را آمادهٔ هجرت از خمین و ادامهٔ تحصیلات در شهرهای دیگر می کرد، درگذشت عمه و مادرش از یک سو، و شرایط نابه سامان کشور از سوی دیگر، اوضاع نامناسبی برای وی به وجود آورده بود. خانواده. سید مصطفی پدر خمینی، روحانی و مجتهد ساکن خمین
بود حاصل ازدواج "سید مصطفی" با "هاجر"، دو فرزندِ دختر بنام "مولودآغا خانم" و "فاطمه" و سه فرزندِ پسر به نام های "مرتضی"، "نورالدین" و "روح الله" بود. روح الله آخرین فرزند این خانواده بود. سید مصطفی در ذی الحجه ۱۳۲۰ (اسفند ۱۲۸۱ هجری شمسی) و در پنج ماهگی روح الله، در مسیر خمین به اراک مورد حمله قرار گرفت و با اصابت چند گلوله به ناحیه کتف و کمر کشته شد و جنازه وی به نجف منتقل و درآنجا دفن شد. مادر او، بانو هاجر، نیز از پیشینهٔ مذهبی برخوردار بود. او دختر آیت الله میرزا احمد و از نوادگان آیت الله خوانساری (صاحب زبده التصانیف) بود. تولد. خمینی در سحرگاه چهارشنبه، اول مهرماه سال ۱۲۸۱ هجری شمسی (۲۴ سپتامبر ۱۹۰۲ میلادی)، معادل با بیستم جمادی الثانی ۱۳۲۰ هجری قمری – که روز تولد فاطمه زهرا دختر محمد، پیامبر اسلام، نیز محسوب می شد – در شهر خمین از توابع استان مرکزی واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب تهران به دنیا آمد. برخی منابع روز سی شهریور را به عنوان زادروز او در نظر گرفته اند. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می نویسد که قاتلین پدر خمینی از خان های خمین بودند که او را به خاطر ایستادگی اش در برابر ظلم و ستم آن ها به رعایا به قتل رسا
ندند. به قول برادرش سید مرتضی پسندیده، «از همان اوان زندگی به گوش تن و جان می شنید که پدرش فدایی مبارزه با ظلم است» باقر معین در کتاب خود، «خمینی: زندگی آیت الله» در مورد محل به دنیا آمدن خمینی می نویسد: «خمینی در خانه ای دوطبقه به دنیا آمد که واقع در باغی بزرگ در گوشهٔ شرقی روستا بود. خانه ای بزرگ با سه حیاط پیرامون آن، و با معماری مرسوم خانه های آن زمان، دارای یک بالکن و دو برج مراقبت که یکی مشرف بر رودخانه و زمین های دوروبر و دیگری مشرف بر کوچه ها و باغ های اطراف بود. در تمام دوران کودکی خمینی، این خانه بزرگ پابرجا بود. مادر بیوهٔ او، حاجیه خانم، قسمت اندرونی خانه را اجاره کرده بود و همراه با پنج فرزندش، و نیز خواهر شوهر و همسر دیگر شوهرش در آن جا زندگی می کردند. بخشی از خانه به نمایندهٔ استاندار در کمره اختصاص داشت که از طبقهٔ اول به عنوان دفتر خود و از قسمتی از طبقهٔ دوم به عنوان استراحت گاه نگهبانان خود استفاده می کرد.» کودکی. روح الله در پنج ماهگی، پدرش را از دست داد و در نتیجه وظیفهٔ سرپرستی و تربیت او به دست مادرش هاجر، عمه اش صاحبه و نیز دایه اش، ننه خاور افتاد. با وجود آن که در زمان مرگ پدر، روح ال
له تنها پنج ماه سن داشت، اما بعدها و در ادامهٔ حیات خود (احتمالاً بعد از این که در جریان چگونگی از دست دادن پدرش قرار گرفت) همواره از پدر خود یاد می کرد، به گونه ای که در بزرگسالی برای خود نام خانوادگی «مصطفوی» برگزید و در جوانی بعضی نوشته هایش را با نام «ابن الشهید» تمام می کرد. روح الله در کودکی به وضوح از کودکان هم سن وسال خود خاص تر به نظر می رسید. در آن زمان بازی محبوب و رایج بین کودکان، بازی «دزد و وزیر» بود که او هم مانند بسیاری از کودکان هم سن خود به این بازی علاقه داشت. حتی کودکان دیگر هم متوجه خاص بودن شخصیت او شده بودند، به گونه ای که با ورود او به بازی نقش شاه یا نهایتاً وزیر به او داده می شد. فرزندش سیداحمد بعدها در این مورد می گوید: «پدرم با وجود این که کودکی خردسال بیش نبود، اما همیشه در بازی ای که انجام می داد اصرار داشت نقش شاه را داشته باشد.» در دوران کودکی، او به نقاشی نیز علاقهٔ زیادی داشت. با آن که معلم نقاشی نداشت، اما در همان سنین یکی از تصاویر خیالی اش از خانه فراتر رفت و در میان اقوام و دوستان دست به دست شد. در این نقاشی، تنها دو رنگ به کار رفته بود: مرکب سیاه و دواگلی (مرکورکروم). رو
ح الله در آن مجلس شورای ملی را بزرگ تر از ابعاد تالار بزرگ خانه شان رسم کرده بود و سرهایی را با عمامه های سیاه و سفید و کلاه های بوقی و پوستی به عنوان نمایندگان مجلس، دور اتاق جا داده بود. بر پشت بام تالار تعداد زیادی دایره به عنوان توپ کشیده بود به گونه ای که چند عدد از توپ ها پشت بام را سوراخ کرده و روی سر نمایندگان مجلس افتاده و از زیر در تالار خون سرخ روان بود. شرایط تربیتی. با وجود این که روح الله پنجمین فرزند سید مصطفی محسوب می شد، اما پدرش علاقه و اصرار زیادی بر تربیت او براساس تعلیمات دین اسلام داشت، به گونه ای که نقل است به دایهٔ روح الله – ننه خاور – چنین گفت: «تا وقتی که پسرم روح الله را شیر می دهی، دست به سوی هیچ سفره ای جز سفرهٔ خود یا غذایی که از خانهٔ من برای تو فرستاده می شود، دراز مکن.» وی دوران کودکی و نوجوانی را تحت سرپرستی مادرش «بانو هاجر»، عمه اش «صاحب خانم» (صاحبه خانم اشتباه است) و دایه اش «ننه خاور» سپری کرد. صاحب خانم پس از ترور برادرش (پدر خمینی) به تهران رفت و با عین الدوله صدر اعظم مظفرالدین شاه دیدار کرد و خواستار قصاص شد که عاقبت این امر محقق گردید. عمادالدین باقی دربارهٔ آنها م
ی گوید: «روح الله که آخرین و کوچک ترین فرزند بود، تحت تربیت عمه اش صاحبه خانم قرار گرفت و گویا بارها خاطرات مربوط به زندگی و شهادت پدرش را از زبان او شنیده بود… ننه خاور دایهٔ روح الله نیز از زنان نادر روزگار بود. او که در شیر دادن به خمینی به هاجر یاری می رساند، اسب سواری ماهر بود و حتی از روی اسب تیراندازی می کرد و به هدف می زد.» روح الله در خانواده ای اهل علم و دین و نسبتاً متمول بزرگ شد. همچنین با توجه به جایگاه خانوادگی خمینی، وی از کودکی مورد توجه و احترام مردم خمین و کمره بود. آغاز تحصیلات. در قرن سیزدهم خورشیدی در بیشتر مناطق ایران و از جمله خمین تقریباً مدرسه به شکل امروزی وجود نداشت و آن گروه از مردم که به تربیت و تحصیلات فرزندان خود اهمیت می دادند، آنها را به مکتب خانه می فرستادند، تا خواندن و نوشتن و قرآن و ادبیات فارسی بیاموزند. تبعاً خمینی نیز به مکتب فرستاده شد و نزد «ملا ابوالقاسم» به فراگیری «عم جز»، گلستان و بوستان سعدی و چند کتاب ادبی دیگر پرداخت. پس از اتمام این دروس کسانی که می خواستند به تحصیل ادامه دهند، به اراک می رفتند. اما با توجه به وقوع جنگ جهانی اول و اوضاع آشفته کشور، دیگر امکان
مسافرت به اراک برای نوجوانان وجود نداشت؛ لذا بزرگان خمین تصمیم گرفتند، مدرسه ای به سبک مدارس جدید ایجاد کنند. این مدرسه سه معلم داشت، که یکی مدیر بود و سر کلاس درس هم می رفت و یکی دیگر از آنها به نام میرزاعلی خان، معلم زبان فرانسه و یک فرد معمم نیز معلم زبان فارسی بود. «آقا شیخ فضل الله» عموی مادر خمینی نیز معلم شرعیات بود. خمینی نیز به این مدرسه رفت. علاوه بر آن خانواده وی که از وضع مالی خوبی برخوردار بودند، برایش معلم سرخانه گرفتند. نام این معلم «افتخارالعلما» بود و در غیاب او مادرش به شاگردان درس می داد. آیت الله پسندیده برادر بزرگ خمینی می گوید سواد مادرش بیشتر از خود افتخارالعلما بود و من نزد مادرش هیئت، نجوم و حساب می خواندم. خمینی پس از آن که مقطع ابتدایی را نزد افتخارالعلما تمام کرد، درس مقدمات را نزد «محمدمهدی داعی» شروع کرد. «حاج میرزا نجفی» شوهر خواهر روح الله نیز منطق را به او تدریس کرد. خمینی در شش سالگی تحصیل قرآن و سایر علوم ابتدایی رایج آن زمان را آغاز کرد. نخستین آموزگاران روح الله، شیخ میرزاجعفر و ملا ابوالقاسم بودند. میرزا جعفر – که از بستگان مادرش بود - هر روز صبح به خانهٔ آن ها می آمد و ب
ه روح الله پنج ساله خواندن و نوشتن می آموخت. او زبان عربی را نیز نزد شیخ جعفر آموخت. روح الله تحصیلات خود را با حفظ کردن قرآن در مکتبی که در نزدیکی خانهٔ آن ها توسط ملاابوالقاسم راه اندازی شده بود ادامه داد و در سن هفت سالگی حافظ قرآن شد. پس از آن که او در مکتب ملا ابوالقاسم همهٔ آنچه که در مکتب خانه های آن دوران مرسوم بود را آموخت، به مدرسه – که جزء مراکز تازه تأسیس آن زمان به حساب می آمد – رفت. حسن مستوفی، فرزند خالهٔ روح الله که در کودکی هم درس و هم بازی هم بودند، در مورد مدرسهٔ روح الله می گوید: «ما با هم به مدرسه ای می رفتیم که به سبک مدارس فرانسوی، میز و صندلی داشت.» احتمالاً وجود خان های متمول در خمین باعث به وجود آمدن مدارس جدید در آن ناحیه شده بود. آن گونه که در «سرگذشت های ویژه از زندگی امام خمینی» آمده است، نام آن مدرسهٔ تازه تأسیس «احمدیه» بوده است. از آثار به جامانده از دوران کودکی روح الله این طور برمی آید که او از همان دوران نسبت به وقایع و حوادث سیاسی و اجتماعی جامعه حساس بوده است، به گونه ای که برخی از حوادث مربوط به آن دوران، مانند بمباران مجلس، در نقاشی ها و مشق های خوش نویسی دوران کودکی و
نوجوانی او منعکس شده است. از جمله قطعه شعری که در دفترچهٔ یادداشت دوران نوجوانی (۹ یا ۱۰ سالگی) او با عنوان «غیرت اسلام، کو جنبش ملی کجاست» و خطاب به ملت ایران درج شده است: می توان از این دست نوشته به عنوان اولین بیانیهٔ سیاسی دوران نوجوانی روح الله یاد کرد. روح الله در ادامه تحصیلات مقدماتی خود را نزد میرزامحمد افتخارالعلماء و سپس عموی مادر خود، حاجی میرزا محمد مهدی ادامه داد. اولین استاد درس منطق او، شوهر خواهرش میرزا رضا نجفی خمینی بود. از اساتید دیگر او در این دوران می توان از شیخ علی محمد بروجردی، شیخ محمد گلپایگانی، و عباس اراکی نام برد. او هم چنین بخشی از تحصیلات پایه ای خود در خمین را نزد برادر بزرگ تر خود، مرتضی گذراند و با او کتاب نجم الدین کتیب قزوینی – المطول البدیع و المعانی - و شرحی بر معانی و لغت کتاب السیوطی را کار کرد. او خط و خوش نویسی را نزد یکی از اساتید مدرسهٔ تازه تأسیس آقا حمزه محلاتی آموخت. شرایط سیاسی و اجتماعی. شرایط اجتماعی و سیاسی ایران و خمین در سال های ۱۲۹۰ تا ۱۳۰۰ که هم زمان با نوجوانی سید روح الله خمینی بود، بسیار آشفته بود. حکومت مرکزی ضعیف شده بود و خوانین محلی قدرت یافته بود
ند و بانی مرگ پدر سید روح الله خمینی نیز شدند. علاوه بر آن در جای جای کشور اشرار دستجات مختلفی تشکیل داده و به شهرها و آبادی ها حمله کرده و مردم را غارت می کردند؛ لذا مردم از کودکی و نوجوانی روحیه سلحشوری یافته، می آموختند که برای حفاظت از خود با اشرار و بیگانگان مبارزه کنند. سید روح الله خمینی خود دربارهٔ دوران کودکی و نوجوانی اش می گوید: من از بچگی در جنگ بودم… ما مورد هجوم «زلقی ها» بودیم، مورد[هجوم] «رجبعلی ها» بودیم و خودمان تفنگ داشتیم و من در عین حال که تقریباً شاید اوایل بلوغم بود، بچه بودم، دور این سنگرهایی که بسته بودند در محل ما و اینها می خواستند هجوم کنند و غارت کنند، آنجا می رفتیم، سنگرها را سرکشی می کردیم… ما در همان محلی که بودیم یعنی خمین که بودیم، سنگربندی می کردیم. من هم تفنگ داشتم. منتها من بچه بودم به اندازه بچگی ام. بچه شانزده هفده ساله، ما تفنگ دستمان بود و تعلیم و تعلم هم می کردیم… ما سنگر می گرفتیم و با این اشراری که بودند و حمله می کردند و می خواستند بگیرند و چه کنند [مقابله می کردیم]. هرج و مرج بود… یک دفعه هم یک محله خمین را گرفتند و مردم با آنها معارضه کردند و تفنگ دست گرفتند. ما
هم جزء آنها بودیم.» جنگ جهانی اول و درگذشت عمه و مادر. روح الله سیزده سال داشت که جنگ جهانی اول آغاز شد. در آن زمان، اگرچه ایران اعلام بی طرفی کرده بود، لشکریان روسیه، بریتانیا و عثمانی از شمال، جنوب و غرب وارد ایران شدند و کشور را مورد تاخت و تاز قرار دادند. خمینی خود در این باره می گوید: «من هر دو جنگ بین المللی را یادم هست… من کوچک بودم لکن مدرسه می رفتم و سربازهای شوروی [روسیه تزاری] را در همان مرکزی که ما داشتیم، در خمین، من آنها را آنجا می دیدم. ما مورد تاخت و تاز واقع شدیم در جنگ بین المللی اول.» در شرایطی که دو سال و نیم از شروع جنگ جهانی اول می گذشت، اجساد کشته شدگان جنگ باعث شیوع وبا در شهر شده بود. در آن زمان موثرترین داروی موجود که کمی از کشتار ناشی از وبا می کاست، ماست بود. اما سربازان روس ماست ها را از خانهٔ مردم می گرفتند و خود مصرف می کردند. مادر روح الله، هرچند وقت یک بار فرزند خود را با مشکی پر از ماست به خانهٔ بیماران می فرستاد تا به درمان آن ها کمک کرده باشد. با این حال خانهٔ آن ها نیز از گزند بیماری وبا مصون نماند و در پانزده سالگی روح الله در سال ۱۲۹۷، ابتدا صاحبه خانم، عمهٔ او و اندکی پ
س از او هاجر، مادرش قربانی این بیماری شده هر دو درگذشتند. نوجوانی. روح الله نوجوان در سن پانزده سالگی بعد از آموختن دروس مقدماتی حوزه، آمادهٔ ورود به مرحلهٔ جدیدی از تحصیلات خود شده بود. در آن زمان، آشنایی او به ادبیات و زبان عرب و فارسی بیش از مقدار مورد نیاز برای طلبه ها بود. به منطق و فنون استدلال به خوبی آشنا بود. خط را بسیار زیبا می نوشت و پی گیر اخبار شهر و کشور بود. او در همهٔ فعالیت های مربوط به جوانان مدافع شهر شرکت می کرد، برای مثال جمعه ها به میدان مشق تیر می رفت تا فنون دفاع را بیاموزد. در آن سال ها، با وجود آن که رفاه مادی دو برادر به دلیل وجود املاک و زمین هایی که از پدرشان برجا مانده بود تضمین شده بود، اما وجود ناامنی ها و بی قانونی ها موجب شده بود تا زندگی آن ها به سختی پیش برود. علاوه بر دشمنی های مداوم میان زمین داران منطقه، وجود قبایل بختیاری و لرهای مناطق اطراف که هر چند وقت یک بار به خمین حمله می کردند موجب ایجاد ناامنی در این شهر شده بود. یک بار وقتی یک سالار بختیاری به نام «رجب علی» با افراد خود به شهر حمله کرده بود، خمینی جوان همراه با برادران خود اسلحه به دست گرفت و از خانهٔ خود دفاع
کرد. سال ها بعد خمینی با اشاره به این حوادث گفت: «من از زمان کودکی در جنگ بوده ام.» از او هم چنین در همین زمینه این گونه نقل شده است: «من از بچگی در جنگ بودم… ما مورد هجوم «زلقی ها» بودیم، مورد[هجوم] «رجبعلی ها» بودیم و خودمان تفنگ داشتیم و من در عین حال که تقریباً شاید اوایل بلوغم بود، بچه بودم، دور این سنگرهایی که بسته بودند در محل ما و اینها می خواستند هجوم کنند و غارت کنند، آنجا می رفتیم، سنگرها را سرکشی می کردیم… ما در همان محلی که بودیم یعنی خمین که بودیم، سنگربندی می کردیم. من هم تفنگ داشتم. منتها من بچه بودم به اندازه بچگی ام. بچه شانزده هفده ساله، ما تفنگ دستمان بود و تعلیم و تعلم هم می کردیم… ما سنگر می گرفتیم و با این اشراری که بودند و حمله می کردند و می خواستند بگیرند و چه کنند [مقابله می کردیم]. هرج و مرج بود… یک دفعه هم یک محله خمین را گرفتند و مردم با آنها معارضه کردند و تفنگ دست گرفتند. ما هم جزء آنها بودیم.» مشاهدهٔ رفتارها و برخوردهای مستبدانهٔ حاکمان استانی و خان ها و زمین داران منطقه در زمان نوجوانی روح الله احتمالاً تأثیر عمیقی بر شکل گیری اندیشه های سیاسی او داشته است. او بعدها نقل می کن
د که چگونه یک حاکم تازه منصوب شده، رئیس صنف تاجران گلپایگان را دستگیر کرده و به فلک می بندد تا در مردم عادی ایجاد ترس و وحشت کند. علاقه و توجه به نهضت جنگل. گفته می شود خمینی در سال های نوجوانی تحولات مربوط به نهضت جنگل را با دقت دنبال و حتی اقدام به سرودن شعر در وصف میرزا کوچک خان می کرده است. نقل است روزی برادرش مرتضی قصیده ای در لابه لای دفتری که مادرشان مخارج خانه را در آن می نوشت پیدا می کند و متوجه می شود که متعلق به روح الله است. از او سؤال می کند که این شعر در وصف چه کسی است. روح الله پاسخ می دهد: «برای میرزا کوچک خان که چندی پیش مهمان ما بود.» برادرش با تعجب می پرسد: «خود میرزا؟» و روح الله پاسخ مثبت می دهد. در این هنگام دایهٔ روح الله، ننه خاور، دخالت می کند و این گونه توضیح می دهد: «یک ماه پیش دیدم روح الله خیلی سرحال است. گفتم از وقتی که مادرتان به رحمت خدا رفته شما غمگین هستید. چطور امروز این قدر سرحال هستید؟ برایم خواب شب گذشته اش را تعریف کرد: «شب بود، اما خورشید هم چنان در آسمان بود. این خانه نیز جنگل بود. جنگلی ها با اسب به این خانه آمدند و میرزا نیز در میان آن ها بود. برایش چای آوردم، لبخندی
زد. سپس بی آن که چیزی بگوید خداحافظی کرد و رفت.»» به جز این، نشانه های دیگری وجود دارد که نشان می دهد خمینی در نوجوانی علاقه و اعتقاد زیادی به رهبر نهضت جنگل داشته است. او همواره برای سلامتی آن ها دعا می کرد و یک بار به برادرش پیشنهاد پیوستن به آن ها را داد. حتی گفته می شود که روح الله در آن سنین یک بار در فرصتی که پیش می آید به جنگل سفر می کند و پایگاه میرزا را از نزدیک می بیند. فهرست منابع. انگلیسی فارسی
آلوی چینی یا زردآلوی ژاپنی یک درخت برگریز و یکی از گونه های زیرسردهٔ Prunus متعلق به سردهٔ پرونوس است. شکوفه های این درخت از زمان های قدیم از موضوعات مورد توجهٔ نقاشان شرق آسیا بوده است. این درخت به هر دو گروه درختان آلو و زردآلو تعلق دارد. در انگلستان عموماً بیشتر از یک نوع زردآلو به عنوان یک نوع درخت آلو شهرت دارد. در زبان ژاپنی پرونوس مومه، اومه نامیده می شود.
فجر-۵ راکت توپخانه ای ۳۳۳ میلی متری دوربرد و راکت انداز چندتایی متحرک ساخت ایران است. حداکثر برد آن به ۸۰ کیلومتر می رسد این سیستم بخشی از راکت های خانواده فجر است و طول هر راکت ۶٫۵۸ متر و وزن آن ۹۱۵ کیلو است و یک کلاهک جنگی ۹۰ کیلویی را حمل می کند. طی اخبار اعلام شده راکت های فجر ۵ سپاه به کلاهک ترموباریک تجهیز شده اند. تاریخچه. فجر ۵ راکتی است که در اوایل دهه ۱۳۷۰ شروع به تولید شد. راکت فجر ۵ نیز از دیگر ساخته های وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ایران است. در سال ۱۳۹۵ وزارت دفاع از نوع ۵C این راکت با قابلیت پرتاب هدایت شونده و لانچری جدید، رونمایی کرد. در حمله نیروهای حماس به اسرائیل، گروهی از رسانه های ایرانی، موشک های فجر ۵ را متعلق به نیروهای حماس دانسته اند که توسط ایرانی ها طراحی شده است. این موضوعات سبب شد تا حکومت ایران، رسما چنین موضوعی را تکذیب کند و مسئولیت تولید این موشک که توسط حماس استفاده می کند را نپذیرد. مشخصات فنی. فجر یک مرحله ای. راکت فجر ۵ در سه مدل طراحی شده است، مدل اول، تک مرحله ایست. این مدل برد 75 کیلومتر دارد و کالیبر 333 میلیمتر برای آن ادعا شده است. وزن راکت 907 کیلوگرم و وزن
سرجنگی 175 کیلوگرم است. طول راکت 6.4 متر، حداکثر سرعت آن 1100 متر برثانیه و ماموریت آن زمین به زمین است. از ویژگی های این راکت، قابلیت استفاده در دمای ۴۰ - تا ۵۰ + درجه سانتی گراد عنوان شده است. فجر دو مرحله ای. نوع دوم از این راکت، دو مرحله ایست. برد این راکت 180 کیلومتر و کالیبر آن 333 میلیمتر است. وزن سرجنگی آن 175 کیلوگرم و طول راکت: 9.4 متر است. ماموریت این راکت هم، زمین به زمین است. فجر ۵C. راکت ۵C اطلاعات فنی مشخصی ندارد. بالک های روی این موشک مشخص می کند که قابلیت هدایت پذیری دارد. کالیبر این موشک 333 میلیمتر است. این مدل از خانواده فجر، احتمالا به هدایت ماهواره ای متصل است. با توجه به بالک قرار گرفته بر روی انتهای این راکت، امکان شلیک آن از روی لوله های پرتابگر فراهم نیست و لانچر مخصوص به خود را دارد. برد این موشک را ۱۹۰ کیلومتر، طول آن را ۶.۴ متر و وزن آن را ۹۲۰ کیلوگرم گزارش کرده اند. وزن سر جنگی آن را هم ۱۱۲ کیلوگرم گفته اند. لانچر. لانچر این موشک، عموما به صورت چهارتایی است اما به صورت تکی نیز وجود دارد و توسط نیروهای فلسطینی مورد استفاده قرار می گرفت. لانچر این راکت، ۱۵ تن وزن دارد و با احتساب و
زن چهار راکت، ۱۹.۹ تن می رسد. در آخرین رونمایی های صورت گرفت توسط نیروهای نظامی ایران، لانچر جدیدی که قابلیت پرتاب ۶ راکت فجر ۳ و همزمان ۶ راکت فجر ۵ را داشته باشد، رونمایی شده است. کاربرد در خارج از ایران. فجر-۵ راکت مورد استفاده نیروهای حماس در حملات راکتی خود به اورشلیم و تل آویو در سال ۲۰۱۲ می باشد. در جنگ پنجاه و پنج روزه غزه موشک های فجر-۵ از سپر دفاعی گنبد آهنین گذشتند و شهرک های یهودی نشین را مورد اصابت قرار داد. گزارش هایی از استفاده حزب الله لبنان از این راکت نیز منتشر شده است. در سال ۲۰۰۴ رئیس سازمان اطلاعات نظامی اسرائیل از وجود ۱۳ هزار راکت در زرادخانه حزب الله لبنان خبر داد که حدود ۵۰۰ عدد از آن ها راکت های دارای برد ۴۵ کیلومتری فجر-۳ و برد ۷۵ کیلومتری فجر-۵ هستند. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۶ حزب الله هفت راکت خیبر-۱ را به سوی شهر آفولا در شمال اسرائیل شلیک کرد که به خارج از شهر برخورد کرده و هیچ کشته و مجروحی نداشت. خیبر-۱ به احتمال زیاد نام لبنانی راکت فجر-۵ است.
لوراسیا، لورازیا یا لارازیا در جغرافیای دیرینه،شمالی ترین قاره از دو ابرقارهٔ لوراسیا و گندوانا بود که همراه با قارهٔ گندوانا در جنوب خود، بخشی از ابرقارهٔ پانگه آ را از تقریباً ۵۱۰ تا ۲۰۰ میلیون سال پیش تشکیل می داد. این قاره در اواخر دورهٔ تریاسه در حدود ۲۰۰ تا ۱۸۰ میلیون سال پیش و در طی تقسیم ابرقارهٔ پانگه آ از گندوانا جدا شد و به دنبال این جدایش، میزان بیشتری به سمت شمال حرکت کرد لوراسیا از ترکیب دو نام لورنتیا که به کراتون آمریکای شمالی گفته می شود و اوراسیا درست شده است. زمین شناسان چنین اظهار داشته اند که لوراسیا بیشتر سرزمین هایی را که امروزه قاره های نیمکره شمالی را تشکیل می دهند، در بر می گرفت. مهمترین این سرزمین ها شامل لورنتیا (یا هستهٔ قارهٔ آمریکای شمالی)، بالتیکا، سیبریا، قزاقستانیا و کراتون های چین شمالی و چین شرقی بود. خاستگاه. گرچه لوراسیا را به عنوان پدیده ای میانه زیستی می شناسند اما باور امروزی بر آن است که همان قاره هایی که بعدتر لوراسیا را شکل دادند، خود به عنوان ابرقاره ای منسجم پس از تقسیم رودینیا در حدود ۱ میلیارد سال پیش نیز وجود داشتند. به همین دلیل برای تمیز این قاره از قارهٔ لور
اسیا، آن را پروتو-لوراسیا نامیده اند. همچنین اعتقاد بر این است که لوراسیا تا پیش از اتصال دوباره اش به قاره های جنوبی و بعدتر تشکیل ابرقارهٔ پانوتیا در دورهٔ پرکامبرین و حیات پانوتیا تا اوایل کامبرین، هنوز دچار تقسیم دوباره نشده بود. لوراسیا نخست تلفیق شد و سپس بر اثر فعالیت های تکتونیک صفحه ای، رانش قاره ای و گسترش بستر دریا تقسیم گردید. گسیختگی و شکل گیری دوباره. در دورهٔ کامبرین، بخش عظیمی از لوراسیا در عرض استوایی قرار داشت و هنگامی که شروع به تقسیم شدن نمود، چین شمالی و سیبری به عرض هایی شمالی تر از آنچه که توسط قاره در طول ۵۰۰ میلیون سال گذشته اشغال شده بود، کشیده شدند. چین شمالی تا رسیدن به دورهٔ دوونین در نزدیکی مدار قطب شمال قرار گرفته بود و در عصر یخبندان کربونیفری در فاصلهٔ ۳۰۰ تا ۲۸۰ میلیون سال پیش، به عنوان شمالی ترین سرزمین جهان باقی ماند. در عین حال مدرکی دال بر یخبندان گستردهٔ کربونیفری در قاره های شمالی در دست نیست. در این دورهٔ سرما، لورنتیا و بالتیکا باردیگر به یکدیگر متصل شدند و رشته کوه آپالیشین شکل گرفت. همچنین توده های وسیع زغال سنگ ایجاد شد که این ذخایر، تکیه گاه اصلی اقتصادهای مناطقی
همچون ویرجینیای غربی و بخش هایی از پادشاهی متحده و آلمان بوده است. از سوی دیگر قارهٔ سیبریا به سمت جنوب حرکت کرد و به قزاقستانیا، قاره ای کوچک که امروزه گمان می رود بر اثر آتشفشانی های گسترده ای در دورهٔ سیلورین ایجاد شده باشد پیوست. هنگامی که این دو قاره به یکدیگر متصل شدند، لوراسیا تقریباً دوباره شکل گرفت و با آغاز دورهٔ تریاس، کراتون چین شرقی نیز به لوراسیای در حال تغییر پیوست. لوراسیا سپس با گوندوانا برخورد کرد و پانگه آ شکل گرفت. چین شمالی آخرین قاره ای بود که با حرکت از عرض های تقریباً نزدیک به قطب شمال به سوی جنوب به پانگه آ پیوست. تقسیم نهایی. پانگه آ در حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش شروع به تقسیم شدن کرد. در شرق آمریکای شمالی و در شمال غربی آفریقا اقیانوس جدیدی (اقیانوس اطلس) با وجودی که گرینلند (متصل به آمریکای شمالی) و اروپا هنوز به یکدیگر پیوسته بودند شکل گرفت. جدایی اروپا از گرینلند در حدود ۵۵ میلیون سال پیش در پایان دورهٔ پالئوسن روی داد و در نهایت لوراسیا به قاره هایی تقسیم شد که نامشان برگرفته از آن است: لورنتیا (آمریکای شمالی امروزی) و اوراسیا (به استثنای هند).