Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
د ۹۰٪ از جمعیت جمهوری آذربایجان را تشکیل می دهند. در جمهوری آذربایجان، جمعیت غالب پایتخت این کشور، کلانشهر باکو را آذری ها تشکیل می دهند. بر اساس آخرین سرشماری قومی در سال ۲۰۰۹ نیز، ۹۰٫۳٪ شهر را مردمان آذری شامل می شوند. از دیگر شهرهای مهم و بزرگ این جمهوری، می توان از گنجه و سومقاییت نام برد، که به ترتیب بیش از ۹۹٪ و ۹۵٪ آذری سکونت دارند. آذری های داغستان شاخه ای از مردمان آذری جمهوری داغستان و یکی از اهالی بومی داغستان که با ۱۳۰٬۹۱۹ نفر جمعیت و جمعیت کل ۴/۵٪ از داغستان و از لحاظ جمعیت ششمین گروه قومی این جمهوری به شمار می رود. مهم ترین و قدیمی ترین تمرکز آذری ها در داغستان، شهرستان دربند با بیش از ۵۸٪، شهر دربند با بیش از ۳۱٪ از قومیت آذربایجانی می باشد. گرجستان(بورچالی و بوزچلو). بورچالی نام منطقه ای تاریخی در گرجستان است که بزرگترین گروه قومی این منطقه آذری ها می باشند. در حال حاضر اکثر جغرافیای این منطقه در استان کومو کارتلی واقع شده است. در آخرین سرشماری قومی گرجستان به (سال ۲۰۰۲ تا به حال) آرایش قومی این استان از کل جمعیت ۴۹۷٬۵۳۰ نفری، ۴۵٫۱٪ را آذربایجانی ها تشکیل می دادند . آذری های گرجستان و بورچالی
بورچالی نام منطقه ای تاریخی در گرجستان که بزرگترین گروه قومی آن آذری ها می باشند.ترک های جنوب گرجستان از منطقه بوزچلو در شمال غربی استان مرکزی در شهرستان کمیجان و شرق همدان، به گرجستان کوچ کرده اند. ترکهای گرجستان، ترکهای بزچلو کوچیده از همدان و کمیجان: شاید بسیاری از ما ترک های همدان و کمیجان ندانیم که در جنوب شرق کشور گرجستان منطقه ای وجود دارد که از لحاظ بافت قومیتی، زبان، تاریخ، فرهنگ و فولکلور کوچک ترین تفاوتی با تبریز، اورمیه، اردبیل، زنجان، همدان، جمهوری آذربایجان و سایر مناطق آذربایجانی نظیر قارص، آرداهان و ایغدیر در شمال شرق کشور ترکیه نداشته و صدها سال است که پرچم ترکیت و اسلامیت را در یک کشور مسیحی برافراشته است. و جالب است بدانیم ترکهای گرجستان اصالتا از ترکهای بوزچلو منطقه همدان و کمیجان هستند. بالواقع ترکهای بورچلو یا بوزچلو یکی از شاخه های ایل ترک بیات هستند که در ابتدا در جنوب ترکیه ساکن بودند. سپس در زمان صفویه و باگرویدن به تشیع به ایران کوچ نموده و بعد از رشادت هایی که فرمانده آنها آدی بهادرخان در جنگ با ازبکان ازخود بروز می دهد منطقه همدان و کمیجان به تیول آنها واگذار می شود. بوزچالوها سپس
در دوران شاه عباس برای پاسداشت مرزهای ایران به قفقاز و منطقه شمال آذربایجان کوچ داده می شوند. بعد از تسلط روسها این منطقه ترک و شیعه نشین به گرجستان سپرده شد. ازاین رو بسیاری از بوزچالوها کوچ کرده و رحل اقامت در شهرستان نقده (سولدوز) آذربایجان غربی و اردهین و چیلدیر در شرق ترکیه افکندند. امروزه منطقه بورچالی/ بوزچلو در گرجستان یا جمعیتی در حدود پانصدهزار نفر به زبان مادری و ترکی خود صاحب چندین مدرسه، نشریه و روزنامه و... می باشد. همچنین امروزه روستایی بنام بزچلو در شهرستان فامنین استان همدان وجود دارد. ریشه و نام های خانوادگی بسیاری از اهالی روستاهای ویان و بابان در کبودراهنگ، روستاهای بخش قهاوند و روستای دینگله کهریز همدان بزچلو می باشد.همچنین در شهرستان کمیجان در شمال غرب استان مرکزی بسیار از نام های خانوادگی به بوزچلو یا بوزچلوئی ختم میشود و مردم در این شهر و روستاهای اطراف به زبان ترکی آذربایجانی تکلم میکنند. بنابراین مناطق شمال غربی استان مرکزی و شمال شرق استان همدان در قدیم به منطقه ی بوزچلو شهرت داشته است. حال چه ارتباط قومی و فرهنگی بین ترک ها در شهرستان های کمیجان در استان مرکزی، نقده (سولدوز) در آذ
ربایجان غربی، مناطق شمال شرق استان همدان و جنوب کشور گرجستان و چیلدیر در شرق ترکیه وجود دارد نیاز به پژوهش بیشتر دارد اما آن چیزی که مسلم است ریشه همه اهالی این مناطق به ایل ترک بازمیگردد. ترکیه (ایغدیر و قارص). آذری های بومی ترکیه در ایغدیر و استان قارص در ناحیه آناتولی شرقی سکونت دارند. در سال ۱۹۹۰، حدود ۴۰۰٬۰۰۰ آذری در سمت ترکیه از مرز اتحاد جماهیر شوروی زندگی می کردند. اقوام آذری بزرگترین گروه قومی در ایغدیر و دومین گروه قومی در استان قارص هستند.
خط اصلی آنجلیا غربی یکی از خطوط راه آهن در کشور انگلستان است. این خط از شهر لندن شروع شده و در شهر کمبریج به پایان میرسد.
تیمزلینک یکی از خطوط راه آهن در کشور انگلستان است. این خط از شهر بدفورد شروع شده و در شهر برایتون و لندن به پایان می رسد.
فلسفه در قرن هفدهم در جهان غرب به صورت کلی به عنوان آغاز فلسفه مدرن محسوب می شود؛ و همچنین به عنوان جدا شدن از روش های قرون وسطی، به خصوص اسکولاستیسم. فلسفه اوایل قرن ۱۷ اغلب به عنوان عصر خرد یا عصر عقل گرایی خوانده می شود. این فلسفه به عنوان کامیابی فلسفه عصر رنسانس و مقدم بر فلسفه عصر روشنگری محسوب می شود.
خط لندن، تیلبوری و ساوتند یکی از خطوط راه آهن در کشور انگلستان است. این خط از شهر ساوتند-آن-سی شروع شده و در شهر لندن به پایان میرسد.
اداره ثبت اختراع سازمانی دولتی یا بین دولتی است که صدور گواهی نامه های ثبت اختراع را بر عهده دارد و با تأیید تقاضانامه های ثبت پذیر از آنها پشتیبانی حقوقی می کند. روند رجوع به این اداره ها معمولاً بدین صورت است که مخترع با استفاده از مشاوره های تخضصی مدارک ثبت اختراع خود را تدوین و با ارسال آن یا مراجعه حضوری به اداره ثبت اختراع، توسط وکیل رسمی دادگستری فرایند ثبت اختراع را به انجام می رساند. برپایه روند موجود در ایران: در صورت قبول اختراع مراتب ثبت اختراع به صورت آگهی تهیه شده و جهت درج در روزنامه رسمی کشور تحویل متقاضی یا وکیل او می گردد. پس از درج در روزنامه رسمی یک نسخه از روزنامه به اداره مالکیت صنعتی ارائه و گواهینامه ثبت اختراع به وسیله اداره مزبور کامل شده و یک نسخه از توصیف، ادعا و نقشه اختراع ضمیمه و قیطان کشی شده با امضاء مدیر کل و ممهور به مهر اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی تسلیم متقاضی یا وکیل قانونی او می شود. در صورت رد اختراع، (اخطار اداری) به متقاضی یا وکیل قانونی او ابلاغ می گردد. در این صورت متقاضی یا وکیل قانونی او می تواند ظرف ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ رد اظهارنامه نسبت به تقدیم دادخواست
و شکایت از تصمیم اداره کل مالکیت صنعتی به مراجع ذی صلاح قضایی مستقر در تهران اقدام نماید. چنانچه در مدت ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ تصمیم اداره مالکیت صنعتی نسبت به تقدیم دادخواست اقدام نشود، دیگر ادعا در مراجع ذی صلاح قضایی مسموع نخواهد بود.
وست فارمرز شرکت خوشه ای و خرده فروشی استرالیایی است، که مالک بیش از ۴۰ شرکت تابعه، زیرمجموعه و فرعی می باشد. اکثریت این شرکت ها در زمینه مدیریت بر فروشگاه های زنجیره ای خرده فروشی که شامل سوپرمارکتها، سوپراستورها و هایپرمارکتها فعالیت می نمایند. شرکت وست فارمرز در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد و در طول سالها فعالیت از طریق استراتژی خریداری و ادغام (تملیک و ادغام) توسعه یافت و امروزه شرکت های زیرمجموعه وست فارمرز دارای فعالیت در حوزه هایی چون: استخراج معادن، توزیع ال پی جی و ال ان جی، ارائه خدمات بیمه، توزیع انواع مواد غذایی و نوشیدنیها، فروش لوازم خانگی، رسانه های گروهی، هتلداری و تولید کود می باشند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر پرت، استرالیای غربی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می شود. شرکت وست فارمرز در حال حاضر با در اختیار داشتن بیش از ۲۲۰ هزار کارمند، به عنوان بزرگترین کارفرمای نیروی انسانی استرالیا به شمار می آید.
پروسکونِسیس نامی است که یونانیان به رسمِ باستانیِ فرودستانِ ایرانی در تعظیم و زمین بوسی مقابلِ فرادستان دادند. این رسم همچنین بین یونانیان و رومیان نیز بود. در مراسم های دربارِ بیزانس، این یک حرکت مرسوم برای فروتنی یا گرامی داشت بود. این حرکت از سجده کامل تا یک تعظیم یا یک سلام ساده(بسته به موقعیتِ طرفین) متغیر بود و آن را «taxis» می نامیدند. ریشه شناسی. Προσκύνησις از کلمات πρός به معنی «به سوی» و κυνέω به معنی «می بوسم» تشکیل شده است و معنای تحت الفظی «بوسیدن به سمت» می دهد. عمل پروسکونسیس در واقع نشان دهندهٔ فرمان برداری یا ستایش فرمان روای کشور، خدا، یا خدایان است. چگونگی. بنا به "تاریخ هرودوت"، شخصِ هم رده لبان را می بوسید، شخصِ اندک فرودست تر گونه ها را و شخص خیلی فرودست در مقابل فرادستش تعظیم می کرد. تاریخچه. به نظر می رسد برخی راویان یونانی با تماشای این حرکت توسط ایرانیان گمان کرده اند که ایرانیان پادشاه خود را به عنوان یک خدا می پرستند. اولا این حرکت تنها برای هخامنشیان نبوده و پیشتر در دربار آشوریان نیز رواج داشته است. دوما برخلاف گمانه ی نویسندگان یونانی، منابع شرقی شکی باقی نمی گذارند که پروسکونس
یس یک ژست مذهبی نبوده و تنها عنصری از تشریفات دربار بوده است. اسکندر مقدونی این عمل را برای انطباق با آداب و رسومِ محلیِ نواحیِ ایرانی که فتح کرده بود سفارش کرد، اما یاران یونانیِ او نپذیرفتند.(مانند کالیستنس، مورخ دربارش). بیشتر خدمت گذاران و مردانِ او می توانستند با فرمانِ اسکندر مبنی بر داشتنِ یک کمد لباسِ ایرانی کنار بیایند، اما احترام گذاشتنِ خداگونه به پادشاه برایشان زیاده روی محسوب می شد. به گفته آریان، کالیستنس سجده برای خدایان را مجاز می شمرد و سجده به انسان ها آن هم به عنوان یک رسمِ بیگانه را خوارکننده می دانست. معمولاً تصور می شود که امپراتور دیوکلسین(۲۸۴–۳۰۵ پس از میلاد) این رسم را در امپراتوری روم مرسوم کرده است. با این حال، گواه هایی وجود دارند که نشان می دهند شکل غیررسمی پروسکونسیس پیشتر در دربار سپتیمیوس سوروس انجام می شده است. اشکال خاصی از پروسکونسیس، مانند بوسیدن سینه، دست ها یا پاها به دسته های ویژه ای از مقامات اختصاص داشتند. حداقل تا سده ی دهم، تشریفات امپراتوری برای احترام به خدا، از پروسکونسیس در یکشنبه ها می پرهیخت. این رسم گاهی اوقات دردسرهای دیپلماتانه ی ظریفی می ساخت. با رسمیت مسیح
یت در امپراتوری، این رسم، بخشی از یک آیین مفصل شد و به موجب آن، امپراتور نماینده ی خدا بر زمین شد. ژوستینین اول و تئودورا هر دو به شکل افراطی پروسکونسیس حتی از سوی اعضای سنای روم پافشاری می کردند.
ساخت هشتمین فصل سریال چگونه با مادرتان آشنا شدم در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ به همراه فصل نهم آن تأیید شد. پخش این فصل در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲ آغاز شد و در ۱۳ مه ۲۰۱۳ به پایان رسید. قسمت ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; بازخوردها. فصل هشتم چگونه با مادرتان آشنا شدم به طور کلی با واکنش های متفاوتی روبرو شد. سایت جمع آوری نقد راتن تومیتوز گزارش داد که ۵۴ درصد از منتقدان به آن نظر مثبت داده اند. اجماع چنین می گوید: « چگونه با مادرت آشنا شدم، استقبال خود را در این فصل از بین می برد، با ظاهری ضدآفتاب و طنز بی نظیر و کم ثمر». الکساندر لو از We Got This Covered به این فصل نقد منفی داد و گفت: "پس از 8 سال طولانی و ۱۹۲ قسمت از چگونه با مادرتان آشنا شدم، سرانجام خانم تد موزبی آینده مشخص شد. و به طرز وحشتناکی ضد آب و هوا بود." او به کل فصل امتیاز ۵/۱۰ داد. مت روش از تی وی گاید نیز نقدی منفی به این فصل داد و نوشت: "برای من سخت است که خمیازه را خفه نکنم. ادامه دهید، نمایش دهید، و لطفاً به پایان دادن به همه چیز در این فصل فکر جدی کنید، در حالی که ممکن است هنوز برای ما مهم باشد." در حالی که اکثر نظرات متفاوت بود، برخی از آنها مثبت
بودند و دونا بومن از The AV Club به این فصل نمره "B" داد.
نهمین و آخرین فصل سریال کمدی موقعیت آمریکایی چگونه با مادرتان آشنا شدم، در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳ در شبکه سی بی اس با پخش دو اپیزود آغاز شد و در مارس سال ۲۰۱۴ به پایان خواهد رسید. کریستین میلیوتی که در آخرین قسمت فصل ۸، به عنوان «مادر» معرفی شد، در این فصل به بازیگران اصلی مجموعه پیوست و به این صورت، برای نخستین بار در این سریال، بازیگری به بازیگران اصلی سریال اضافه شد. فصل نهم دارای ۲۴ قسمت که طول زمان هر یک حداکثر ۲۲ دقیقه است، خواهد بود. داستان سریال دقیقاً از جایی شروع می شود که فصل هشتم به پایان رسید و اتفاقات آخر هفتهٔ منجر به عروسی رابین و بارنی را پوشش می دهد. در طول این آخر هفته، «مادر» یک به یک با شخصیت های لیلی، بارنی، رابین، مارشال و نهایتاً تد آشنا می شود. این فصل همچنین دارای فلش بک و فلش فورواردهایی در جهت آشنایی بیشتر با شخصیت مادر خواهد بود. کریگ توماس در مصاحبه ای اعلام کرد که در این فصل «هرچیزی ممکن است رخ دهد». قسمت ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; بازخورد. فصل نهم چگونه با مادرتان آشنا شدم اکثراً نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و استقبال بهتری نسبت به فصل قبل داشت. وب سایت جمع آوری
نقد راتن تومیتوز بر اساس ۱۰ بررسی، ٪۸۰ امتیاز تأیید را برای فصل با میانگین امتیاز ۷.۳/۱۰ ارائه کرد. در پایان فصل، مکس نیکلسون آی جی ان یک نقد منفی به فصل داد و نوشت: «چگونه با مادرتان آشنا شدم طرفداران پس از تماشای پایان سریال احساس خیانت کردند - و قابل درک است که پس از اینکه فصل نهم ۲۲ قسمت از ۲۴ قسمت خود را صرف ساختن عروسی کرد که اساساً بی معنی بود. در نگاهی به گذشته، تقریباً هر آرک دیگری می توانست پایه و اساس بهتری برای فصل نهم ایجاد کند، از جمله قسمت پایانی سریال. در پایان، داستان گویی نامتعادل، عدم تمرکز و انحرافات غیر خنده دار منجر به سقوط نهایی سریال شد.» آدام ویتکاویج از مجله پیست، فصل را نقدی ملایم کرد و گفت: «هیچ چیز خیلی خنده دار نبود، اما ترکیبی عالی از خنده و لحظات شیرین بود که واقعاً تمام قسمت های ضعیف چند فصل گذشته را جبران می کند.»
زمان درمانی خواب راهی برای تنظیم زمان بندی خواب در کسانی است که دچار سندرم زمان خواب مؤخر هستند. در این روش، فرد هر روز دیرتر بیدار می شود تا وقتی که زمان بندی خواب او به وضعیت مطلوب برسد.
اختلال شخصیت خودشیفته (ان پی دی) یک اختلال شخصیت است که با الگوی طولانی مدت احساسات اغراق شده از اهمیت خود، نیاز مفرط به تحسین و کاهش توانایی همدلی با احساسات دیگران مشخص می شود. اختلال شخصیت خودشیفته یکی از زیرمجموعه های دسته گسترده تری به نام اختلالات شخصیت است. این اختلال اغلب با سایر اختلالات روانی هم رخ می دهد و با ناتوانی های قابل توجه عملکردی و مشکلات روانی-اجتماعی همراه است. اختلالات شخصیت یک کلاس از اختلالات روانی هستند که با الگوهای رفتاری، شناختی و تجربیات درونی پایدار ناسازگار و غیرقابل انعطاف مشخص می شوند که در زمینه های مختلفی بروز کرده و از الگوهای پذیرفته شده توسط هر فرهنگ منحرف می شوند. این الگوها در اوایل بزرگسالی توسعه می یابند و با استرس یا ناتوانی قابل توجهی همراه هستند. معیارهای تشخیص اختلالات شخصیت در فصل ششم طبقه بندی بین المللی آماری بیماری ها و در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روان پزشکی آمریکا ذکر شده است. هیچ درمان استانداردی برای ان پی دی وجود ندارد. هم رخدادی بالای آن با سایر اختلالات روانی بر انتخاب درمان و نتایج آن تأثیر می گذارد. درمان های روان درمانی معمولاً به
دو دسته تقسیم می شوند: درمان های روان کاوی/تحلیلی و رفتاردرمانی شناختی، با حمایت روزافزون از ادغام هر دو در درمان. با این حال، تقریباً هیچ گونه مطالعه ای در مورد تعیین اثربخشی درمان ها وجود ندارد. تجربه ذهنی فرد از اختلال روانی و همچنین موافقت و سطح درگیری او با درمان، به شدت به انگیزه او برای تغییر وابسته است. علائم و نشانه ها. با اینکه افراد مبتلا به ان پی دی علائم ظاهری بزرگ منشی را از خود نشان می دهند، بسیاری از آنها با نشانه های شدید شرم، بی ارزشی، خوددلسوزی کم و خودبیزاری دست و پنجه نرم می کنند. دیدگاه آنها نسبت به خود به شدت قابل تغییر و وابسته به نظرات دیگران در مورد آنهاست. آنها همچنین نسبت به انتقاد بسیار حساس بوده و نیاز شدیدی به تحسین دارند. افراد مبتلا به ان پی دی از طریق این تحسین، ارزش خود و معنای زندگی را به دست می آورند. افراد مبتلا به ان پی دی معمولاً انگیزه دارند تا به اهداف، وضعیت، پیشرفت و کمال پرستی خود برسند و ارتباطات را نادیده گرفته یا از موقعیت ها فرار کنند به دلیل ترس از ناتوانی، شکست، بی ارزشی، حس حقارت، شرم، تحقیر و از دست دادن کنترل. افراد مبتلا به ان پی دی تلاش می کنند تا از طری
ق جلب توجه اجتماعی و تأیید، از این احساسات فرار کنند و با آنها مبارزه کنند، اغلب با اغراق در مورد مهارت ها، دستاوردها و درجه نزدیکی خود با افرادی که آنها را با مقام های بالا می دانند. همچنین، آنها ممکن است در قبول کمک دچار مشکل شوند، تصورات انتقامی و احساس حق مالکیت داشته باشند و ممکن است به طور ظاهری از خود تواضع نشان دهند. آنها به احتمال بیشتری به دنبال جراحی های پلاستیک خواهند رفت به دلیل میل برای جلب توجه و دیده شدن به عنوان فردی زیبا. احساس برتری شخصی ممکن است آنها را وادار به تسلط بر گفتگوها کند، به دیگران بخندند یا زمانی که دیگران درباره خود سخن می گویند، نامتعادل و تحقیرآمیز رفتار کنند. تغییرات ناگهانی در سطوح عزت نفس می تواند منجر به کاهش قابل توجه توانایی در تنظیم عواطف شود. بیماران مبتلا به ان پی دی دارای توانایی پایین تری در شناسایی حالت های چهره یا تقلید از احساسات هستند و همچنین ظرفیت کمتری برای همدلی عاطفی و هوش هیجانی دارند. با این حال، آنها نمی توانند به فقدان ظرفیت برای همدلی شناختی یا نظریه پردازی در مورد ذهن اشاره کنند؛ به عبارت دیگر، آنها قادر به درک احساسات دیگران و انتساب حالات ذهنی به
خود یا دیگران هستند. این افراد ممکن است در ارتباط با تجربیات دیگران و ابراز آسیب پذیری عاطفی با مشکل مواجه شوند. همچنین، افراد مبتلا به ان پی دی کمتر احتمال دارد که در رفتارهای اجتماعی شرکت کنند، اگرچه همچنان می توانند به طرقی ایثارگرانه عمل کنند تا دیدگاه دیگران درباره خود را بهبود بخشند، پایگاه اجتماعی خود را ارتقا دهند یا اگر به طور صریح از آنها خواسته شود. رابطه های افراد مبتلا به ان پی دی معمولاً دشوار است. این افراد ممکن است مرزهای دیگران را بی احترامی کنند و آنها را ایده آل سازی و بی ارزش سازی کنند. آنها معمولاً افراد را از نظر احساسی دور نگه می دارند و ممکن است انکار، فرافکنی یا دوپاره سازی کنند. افراد خودشیفته معمولاً با خشم و خصومتی به رد خود واکنش نشان می دهند و ممکن است دیگران را که با آنها مخالفت می کنند، تحقیر، توهین یا سرزنش کنند. آنها معمولاً فاقد خویشتن آگاهی هستند و در درک ویژگی ها و تمایلات خودشیفته خود دچار مشکل خواهند بود؛ یا به دلیل اعتقاد به اینکه ویژگی های ان پی دی به آنها تعلق ندارد، یا به دلیل امتناع از پذیرفتن یا تأیید ویژگی های منفی به منظور حفظ تصویر مثبت از خود. خودشیفته ها ممکن
است در درک دیدگاه های متعدد درباره مسائل دچار مشکل شوند و به تفکر سیاه و سفید تمایل داشته باشند. با این حال، افراد مبتلا به ان پی دی اغلب احساس می کنند که در ارزیابی درست احساسات دیگران مهارت دارند. همه گیرشناسی. طبق DSM-IV-TR شیوع تقریبی اختلال شخصیت خودشیفته، دو تا شانزده درصد از جمعیت بالینی و کمتر از یک درصد از جمعیت عمومی است. خطر وقوع این اختلال در فرزندان افراد مبتلا ممکن است بیشتر از دیگران باشد، چون آن ها احساس غیر واقع بینانه همه توانی (قدرت مطلق؛ omnipotence)، خود بزرگ بینی، زیبا بودن و با هوش بودن را در ذهن فرزندان خود نیز می کارند. تعداد افراد مبتلا به این اختلال هر روز بیشتر از پیش گزارش می شود.به گزارش DSM-5، نرخ شیوع اختلال شخصیت خودشیفته، بر اساس معیارهای DSM-IV، در نمونه های آماری گرفته شده از جامعه، ۰٪ تا ۶٫۲٪ است. تشخیص. ملاک های تشخیصی DSM-IV-TR در مورد اختلال شخصیت خود شیفته. خود بزرگ بینی (در خیال یا رفتار)، نیاز به مقبولیت، و فقدان حس همدلی به صورت الگویی نافذ و فراگیر که از اوایل بزرگسالی شروع شده باشد و در زمینه های گوناگون به چشم آید، که علامت اش وجود لااقل پنج تا از موارد زیر است:
خصایص بالینی. افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته، احساس خود بزرگ بینی می کنند و خود را آدم مهمی می پندارند. فکر می کنند شخص منحصر به فردی هستند و باید دیگران به طرز خاصی با آن ها تا کنند. احساس استحقاق و برتری آن ها کاملاً چشمگیر است. تاب تحمل انتقاد را ندارند و از اینکه هر کسی به خود اجازه انتقاد کردن از آن ها را می دهد، عصبانی می شوند یا ممکن است بی اعتنایی کامل به انتقادها از خود نشان دهند. آن ها فقط نظر خود را قبول دارند و اغلب در طمع کسب شهرت و ثروت بادآورده اند. روابط آن ها شکننده است و چون به قواعد مرسوم رفتار تن در نمی دهند، ممکن است خون دیگران را به جوش آورند. رفتار استثمار گرانه در روابط بین فردی آن ها چیز کاملاً پیش پا افتاده و رایجی است. اینها نمی توانند همدلی از خود نشان دهند و تنها برای دستیابی به اهداف خودخواهانه خودشان تظاهر به همدردی می کنند. اعتماد به نفس این بیماران شکننده است و آن ها مستعد افسردگی اند. مشکلات بین فردی، مشکلات شغلی، طرد، و از دست دادن محبت دیگران از جمله فشارهای روانی شایعی است که خودشیفته ها با رفتارشان برای خودشان ایجاد می کنند و همین فشارها نیز همانهایی است که اینها هی
چ نمی توانند از پسشان برآیند. تشخیص افتراقی. اختلال شخصیت خودشیفته علائم زیادی را با اختلال شخصیت ضد اجتماعی به اشتراک دارد ولی تمام افراد مبتلا به NPD مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی نیستند. معنی کرنبرگ تفاوت بین اختلال مرزی و خودشیفته را در چسبندگی بیش از اندازه افراد با اختلال شخصیت مرزی می داند. بیماران دچار اختلال شخصیت خودشیفته کمتر از بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی اضطراب دارند، زندگیشان کمتر از آن ها آشوبناک است، و کمتر اقدام به خودکشی می کنند. در بیماران دچار اختلال شخصیت ضداجتماعی سابقه رفتار تکانشی وجود دارد که اغلب به سوءمصرف الکل و سایر مواد مربوط است و باعث می شود گرفتاریهای مکرر قانونی پیدا کنند. در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی، خصایصی از نمایشگری و دست انداختن و سر کار گذاشتن دیگران در روابط بین فردی دیده می شود که با آنچه در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته دیده می شود، مشابهت دارد.اختلال شخصیت خودشیفته با اختلال شخصیت ضداجتماعی ارتباط نزدیکی دارد و افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته معمولاً رفتار خودخواهانه، مکارانه، و پرخاشگرانه نشان می دهند. آن ها می خواهند از دیگران ب
هره کشی کنند، و نسبت به دیگران همدلی ندارند. همه اینها به رفتارهای موجود در اختلال شخصیت ضد اجتماعی شبیه هستند. اما آنچه تمایز این دو را آسان می سازد این است که افراد خود شیفته دایماً استعداد خود را بزرگ نمایی می کنند و خود را منحصر به فرد و برتر از دیگران می دانند. سیر و پیش آگهی. اختلال شخصیت خودشیفته، اختلالی مزمن و صعب العلاج است. این گونه بیماران پیوسته باید متحمل ضربه هایی شوند که در نتیجه رفتار خودشان با وقایع زندگی بر خودشیفتگی شان وارد می شود. آن ها نمی توانند پیری را تاب آورند؛ چون زیبایی، قدرت، و مزایای جوانی برایشان مهم است و آن ها دودستی به این چیزها چسبیده اند. به همین دلیل در برابر بحران های میانسالی آسیب پذیر تر از دیگران اند. علت شناسی. نظریهٔ روان پویشی. بر این اساس امروز صفات شخصیتی اختلال شخصیت خودشیفته، در فرزندان والدینِ سرد و بی عاطفه، که به ندرت موفقیت های کودک را ستایش می کنند، به وجود می آیند. این گونه والدین موفقیت های کودکان را معمولاً بی ارزش می دانند و ترجیح می دهند دربارهٔ موفقیت های خودشان حرف بزنند. در اثر این تجربه ها، کودکان برای مقابله با احساس بی ارزشی، نارضایتی، و عدم پذی
رش خود، سعی می کنند راه هایی پیدا کنند. یکی از روش ها این است که به خود دلداری دهند و خودشان را متقاعد کنند که فردی باارزش و بااستعداد هستند. محصول نهایی این فرایند، فردی است بدون اعتماد به نفس که دربارهٔ استعدادها و موفقیت های خود دایماً به دنبال جلب توجه است، نسبت به دیگران بی عاطفه و بی اعتناست، زیرا در کودکی زندگی با والدین سرد و بی عاطفه را تجربه کرده است. آنچه این نگرش را تأیید می کند گذشته افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته است، زیرا اکثر آن ها قربانی بدرفتاری و غفلت بوده اند. اما بدرفتاری و غفلت در دوران کودکی شرط کافی برای ابتلا به اختلال شخصیت خودشیفته نیست، و بعضی روان شناسان بالینی اعتقاد دارند که محبت بیش از حد والدین و رفتار بیش از حد مثبت آن ها باعث می شود که فرزندان بیش از حد به خود مطمئن شوند و باورهای غیرمعقول و خود بزرگ بینانه به وجود آورند. جالب اینجاست که شواهد تصادفی نیز تأیید می کنند که اکثر افراد مبتلا به خودشیفتگی اولین فرزندان یا تنها فرزندان خانواده هستند، زیرا در این حالت، والدین برای رسیدگی به فرزندان وقت و توجه بسیار زیادی به کار می برند. مدل روان شناسی خود. هینز کوهات، نوعی نظ
ریه تحلیل روانی به نام روان شناسی خود را پایه گذاری کرد که آن را در دو کتاب تحلیل خود(۱۹۷۱) و بازسازی خود(۱۹۷۷) شرح داد. کوهات خاطرنشان کرد که شخص دچار اختلال شخصیت خودشیفته، در ظاهر، خود والابینی چشمگیر، خودشیفتگی، و خیالات مربوط به موفقیت نامحدود را نمایش می دهد. اما طبق نظریه پردازی کوهوت این ویژگی ها عزّت نفسی بسیار شکننده را پنهان می کنند. به عقیده کوهات، خود در اوایل زندگی به شکل یک ساختار دو قطبی، با بزرگی و عظمت نارس در یک قطب و بیش آرمانی سازی مشروط دیگران در قطب دیگر، پدید می آید. وقتی که پدر و مادر با احترام، صمیمیت و همدلی به کودک پاسخ می دهند، حس بهنجار ارزش خویشتن را به فرزند هدیه می کنند. شکست در کسب عزت نفس سالم زمانی روی می دهد که پدر و مادر با تأیید و پذیرش به نمایش های کودک در خصوص قابلیت و شایستگی اش واکنش نشان نمی دهند؛ یعنی به کودک به عنوان ابزاری برای پرورش عزت نفس پدر و مادر بها می دهند، نه به خاطر ارزشمندی خود او. این کودکان در پذیرش کمبودها و معایب شان مشکل خواهند داشت. به عقیده کوهات این نقایص در پایه ریزی خود پنداشت سالم، باعث پیدایش اختلال شخصیت خود شیفته می شود. اشخاص دچار اختلال
شخصیت خودشیفته، در بزرگسالی می کوشند تا از طریق جستجوی پایان ناپذیر عشق و تأیید از جانب دیگران به حس خودارزشمندی شان کمک کنند. این مدل گرچه با نفوذ بوده است، پژوهش اندکی برای آزمودن آن انجام شده است. اختلال شخصیت نارسیستیک نتیجه نقص در ساختار «خود» است؛ یعنی «خود» ی انعکاس نایافته که در جستجوی موضوعی آرمانی است. نقص در ساختار «خود»، از نقصان ها و کمبودهای دوران کودکی ناشی می شود. در دوران کودکی برای جبران یا پوشش نهادن بر این نقایص، ساختارهای ثانوی ایجاد می شوند. مدل شناختی اجتماعی. کارولین مورف و فردریک رودوالت(۲۰۰۱) مدلی برای اختلال شخصیت خودشیفته طرح ریزی کردند که بر پایه دو عقیده بنیادی استوار است: نخست اینکه اشخاص دچار این اختلال عزت نفس شکننده دارند، که تا حدودی به این علت است که سعی می کنند باور استثنایی بودن خود را حفظ کنند و دوم اینکه، اهمیت تعاملات بین شخصی برای آن ها به خاطر کمک به عزت نفس است نه به خاطر دست یافتن به نزدیکی و صمیمیت. به عبارت دیگر، آن ها در بند هدف حفظ تصویری باشکوه از خودشان هستند، و این هدف بر تجارب آن ها سایه می افکند. کارهای مورف و رودوالت از این حیث که آن ها مطالعات آزمایشگاه
ی و پژوهشی طراحی کرده اند تا فرایندهای شناختی، هیجانی و بین شخصی مرتبط با اختلال شخصیت خودشیفته را تبیین کنند، کاملاً منحصر به فرد است. مورف و رودوالت برای ارزیابی این عقیده که اشخاص دچار اختلال شخصیت خودشیفته سعی می کنند باورهای عظمت را در مورد خودشان حفظ کنند، مطالعات مربوط به سوگیری ها در شیوه ارزیابی اشخاص دچار این اختلال از خودشان در موقعیت های مختلف را بررسی می کنند. برای مثال، در مطالعات آزمایشگاهی، اشخاص دچار اختلال شخصیت خودشیفته جذابیت خود برای دیگران را بیش از حد برآورد می کنند، و کمک هایشان به فعالیت های گروه را زیادی برآورد می کنند. («دیگران قطعاً به من حسادت می کنند، من مسئول بیشترین سهم از پیشرفت مان در اینجا بوده ام.») در برخی مطالعات، پژوهشگران به آزمودنی ها پسخوراند دادند که آن ها در کاری موفق بوده اند (بدون توجه به عملکرد واقعی شان)، سپس از آن ها خواستند دلایل موفقیت شان را ارزیابی کنند. در این نوع مطالعات، اشخاص دچار اختلال شخصیت خودشیفته، موفقیت را به توانایی خود نسبت داده اند نه به شانس یا اتفاق؛ بنابراین مجموعه ای از مطالعات حاکی از آن است که اشخاص دچار اختلال شخصیت خودشیفته سوگیری های