Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
را به نیت خوانی متهم کرد و گفت که چنین قصدی نداشته، بلکه معتقد بود دفتر تحکیم وحدت هم مانند هر حزب دیگری می تواند با رعایت ضوابط قانونی تظاهرات کند و در نقد مدعای روحانی بر قصد برای حملهٔ «گاز-انبری» به دانشجویان به رفتار پلیس در آن دوران اشاره کرد و دولت اصلاحات را به عنوان شاهد آورد. روحانی در ادامه به صحبت های رضایی نیز معترض شد و گفت: «آقای رضایی طوری می گویند که نظرات دقیق داشتند و اجرا نشد. شما همان هستید که می گفتید شورای امنیت برای ما [در مسئلهٔ هسته ای] بهتر از شورای حکام است و چرا روحانی جلوی رفتن پرونده به شورای امنیت را گرفته است. نخستین جلسه سری ما در مورد پروندهٔ هسته ای را کدام سایت افشا کرد؟» بررسی حقایق. ولایتی گفت که از از سوی شخص دوم فرانسه، از وی برای ادامه مذاکرات و گفتگو با نیکلا سارکوزی دعوت شده و جلیلی این صحبت را زیر سؤال برد و گفت «لویت» یک کارشناس ساده بود است. «ژان-دیوید لویت»، فرد مذاکره کننده با ولایتی سمت مشاوره ویژه نیکولا سارکوزی در پرونده های دیپلماتیک بوده (اصل مذاکرات هم توسط لوموند تأیید شده ) در بخشی دیگر سعید جلیلی اعلام کرد که مصطفی معین موجب به اصطلاح ستاره دار شدن دا
نشجویان شده و وی آغازگر این کار بوده است. محمدرضا عارف در بخش جمع بندی صحبت هایش این حرف را از طرف معین، ظریفیان این صحبت را تکذیب کرد. ساعتی بعد سایت رجانیوز نامه ای منسوب به معین را منتشر ساخت . در این نامه از هجمه ۵۰ نفر از «انجمن اسلامی دانشجویان مستقل» به دفتروزارت خانه یاد شده که موجب اختلال در کارهای وزارت خانه شده و مورد حمایت روزنامه های رسالت، جام جم وکیهان بوده. دکتر معین با ذکر چندی از شعارها این افراد و اشاره به تجمعات پیشین آن ها، از رئیس جمهور وقت، تقاضای بررسی مسئله از نظر حقوقی، سیاسی و قضایی را کرده است؛ که سعید جلیلی آن به عنوانِ ستاره دار کردن دانشجویان یاد کرد. دکتر معین نیز پیش از این ادعای شروع ستاره دار کردن دانشجویان را از طریق انتشار نامه ایی تکذیب کرده بود جلیلی در بخش دیگر از صحبت هایش اضافه کرده که ایران از سال ۱۳۸۷ تاکنون مورد نظر هیچ قطعنامه ای نبوده است. اگرچه دقیقاً منظور وی از قطعنامه مشخص نیست، که مربوط به شورای حکام است یا شورای امنیت سازمان ملل متحد. اما ایران در بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲، مورد ۸ قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل قرار گرفته است. قطعنامه های ۱۶۳۹ در ۳۱ جولای ۲۰
۰۶، ۱۷۳۷ در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶، ۱۷۴۷ در ۲۴ مارس ۲۰۰۷، ۱۸۰۳ در ۳ مارس ۲۰۰۸، در ۲۰۰۸ ۱۸۳۵، ۱۹۲۹ در ۹ جون ۲۰۱۰، ۱۹۸۴ در ۹ جون ۲۰۱۱، ۲۰۴۹ ۷ جون ۲۰۱۲. البته این قطعنامه ها برای تمدید قطع نامه های قبلی بوده اند
شورای عالی مقابله و پیشگیری از جرائم پولشویی و تأمین مالی تروریسم عالی ترین مرجع حاکمیتی اقدامات ضد پول شویی در ایران است. اعضا. مطابق ماده ۴ قانون اصلاح قانون مبارزه با پول شویی مصوب سوم مهرماه سال ۱۳۹۷ مجلس شورای اسلامی، ترکیب اعضای این شورا عبارت است از: دبیرخانه. طبق تبصره ۱ ماده ۴ قانون اصلاح قانون مبارزه با پول شویی دبیرخانه شورای عالی مبارزه با پول شویی در وزارت امور اقتصادی و دارایی است. جایگاه قانونی و مأموریت. این شورا به موجب ماده ۴ قانون اصلاح قانون مبارزه با پول شویی به منظور هماهنگی برای پیشگیری و مقابله با جرائم پولشویی و تأمین مالی تروریسم، شورای عالی مقابله و پیشگیری از جرائم پولشویی و تأمین مالی تروریسم، تشکیل شده است. وظایف. طبق ماده ۴ قانون اصلاح قانون مبارزه با پول شویی وظایف این شورا عبارت است از:
جنجال بزرگ فیلمی به کارگردانی سیاوش شاکری، نویسندگی حسن هدایت و جمال امید و تهیه کنندگی علی صادقی محصول سال ۱۳۶۳ است. خلاصه فیلم. این فیلم داستان پیرمردی است که دو مشکل دارد، اول اینکه دامادش را متقاعد کند که هر چه زودتر خانه ای تهیه کند و همسر عقد کرده اش را از خانه او ببرد وگرنه اجازه ندارد وارد خانه او شود. دوم حفاظت از پس اندازش که مایل نیست در بانک نگهداری کند و آن را به صورت نقدی در آستر کت خود جاسازی کرده است.
مردی که موش شد فیلمی ایرانی به کارگردانی احمد بخشی و نویسندگی احمد بهبهانی ساخته سال ۱۳۶۴ است. بازیگران این فیلم محمدعلی کشاورز، اکبر عبدی، حمید جبلی، محبوبه بیات، بهرام فروغی ،سعید امیرسلیمانی، سروش خلیلی، پرویز پورحسینی، فرزانه کابلی و نعمت الله گرجی هستند. خلاصه فیلم. این فیلم داستان تاجر سرمایه داری برای معافیت از مالیات با پوشیدن لباس های ژنده و تظاهر به ورشکستگی به شعبه اخذ مالیات مراجعه می کند و مدعی می شود که کارخانه ها و شرکت های مقاطعه کاری اش در طول سال زیان داده اند کارمند وظیفه شناس و سخت گیر اداره که مسئول رسیدگی به پرونده مالیاتی تاجراست، ادعای او را نمی پذیرد، تاجر می کوشد با رشوه دادن به رئیس اداره کار خود را راه بیندازد.
قانون تشکیل سازمان حسابرسی یکی از مهم ترین قوانین حاکم بر حسابداری ایران است. این قانون مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره در جلسه روز دوشنبه ۵ دی ۱۳۶۲ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و در تاریخ ۸ دی ۱۳۶۲ توسط شورای نگهبان تأیید شد. تجدیدنظر. یک سال پس از تصویب «قانون تشکیل سازمان حسابرسی» (۵ دی ۱۳۶۲) «قانون راجع به اصلاح ماده واحده قانون تشکیل سازمان حسابرسی» مشتمل بر ماده واحده در جلسه روز پنج شنبه ۵ مهر ۱۳۶۲ در مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۶۳ به تأیید شورای نگهبان رسید. طبق قانون اخیر، گزاره «"ظرف سه ماه از تاریخ تصویب این قانون"» در متن «قانون تشکیل سازمان حسابرسی» (۵ دی ۱۳۶۲) به «"ظرف سه ماه از تاریخ تصویب اساسنامه این قانون"» اصلاح شد. راه اندازی سازمان حسابرسی. به موجب این قانون دولت وقت مکلف شد سازمان حسابرسی را تأسیس کند و کارکنان مورد نیاز آن را از واحدهای حسابرسی وزارت خانه ها یا موسسات و شرکت های دولتی یا وابسته به دولت با حفظ سوابق خدمتی به این سازمان منتقل کند. نزدیک به چهار سال گذشت، تا سرانجام در ۱۷ شهریور ۱۳۶۶ «اساسنامه سازمان حسابرسی» به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. به این تر
تیب، سازمان حسابرسی به صورت موسسه ای دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی و وابسته به وزارت امور اقتصادی و دارایی راه اندازی شد. در این راستا، «مؤسسه حسابرسی سازمان صنایع ملی و سازمان برنامه» (تأسیس: ۱۳۵۹)، «مؤسسه حسابرسی بنیاد مستضعفان» (تأسیس: ۱۳۵۹)، «مؤسسه حسابرسی شاهد» (تأسیس: ۱۳۶۲) و «شرکت سهامی حسابرسی» (تأسیس: ۱۳۵۰ - حسابرسی شرکت های دولتی را به عهده داشت) ادغام شدند و سازمان حسابرسی راه اندازی شد. تعیین مرجع رسمی ضابطه گذاری حسابداری در ایران. طبق بند ۴ تبصره ۲ ماده واحده «قانون تشکیل سازمان حسابرسی» و مواد ۶ و ۷ «اساسنامه سازمان حسابرسی» (۱۷ شهریور ۱۳۶۶) سازمان حسابرسی تنها مرجع قانونی «تدوین اصول و ضوابط فنی قابل قبول حسابداری و حسابرسی» در ایران است. به موجب این اختیار قانونی، سازمان حسابرسی - از اواخر دهه ۱۳۷۰ - «اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی» ایران را وضع می کند که برای همه نهادهای گزارشگر و موسسات حسابرسی در ایران لازم الاجرا است.
یوجین آلبرت نایدا زبانشناسی بود که نظریه هم ارزی پویا در ترجمه انجیل را توسعه داد. زندگی. نایدا در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۴ در اوکلاهاما سیتی اوکلاهاما به دنیا آمد. او وقتی که جوان بود در کلیسای محلش، بنا به گفته خودش، «با پذیرفتن مسیح به عنوان ناجی اش» مسیحی شد. وی در سال ۱۹۳۶ به عنوان دانشجوی ممتاز از دانشگاه کالیفرنیا فارغ التحصیل شد. بعد از آن به کمپ وایکلیف(Camp Wycliffe) رفت که نظریه ترجمه انجیل را درآنجا بیاموزد. او برای مدت کوتاهی در بین سرخپوستان تاراهومارایی در چیچوانای مکزیک کار می کرد، تا اینکه بخاطر مشکلات جسمانی ناشی از رژیم غذایی نامناسب و ارتفاع زیاد منطقه مجبور به ترک آنجا شد. در برهه ای از همین زمان، نایدا عضوی صاحب نظر در مترجمین وایکلیفی انجیل شد که یک سازمان خواهرخواندهٔ مؤسسه "Summer Institute of Linguistics" بود.(موسسه ای که انجیل را در سطح جهانی ترجمه می کند.) در سال ۱۹۳۷، نایدا مطالعاتی را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بر عهده گرفت؛ جایی که او بعدتر یعنی در سال ۱۹۳۹ مدرک کارشناسی ارشدش را در رشته زبانشناسی یونانی نوین گرفت. در همان سال، پس از استعفای کشیش اصلی در سال ۱۹۳۹، یوجین نایدا کشیش موقت ک
لیسای کالواری در سانا آنای کالیفرنیا شد. نایدا برخلاف پیشینه محافظه کارانه خود، در سال های بعد به طور روزافزونی جهانی و با گرایش به مسیحیت جدید شد. در سال ۱۹۴۳، نایدا مدرک دکترای زبانشناسی خود را از دانشگاه میشیگان دریافت نمود؛ او به عنوان کشیش تعمید دهنده برگزیده شد، و با آلثی لوسیل اسپراگ ازدواج کرد. این زوج تا زمان مرگ آلثی یعنی سال ۱۹۹۳ با هم زندگی کردند. در سال ۱۹۹۷ نایدا با دکتر ماریا النا فرناندز میراندا ازدواج کرد که یک وکیل و دیپلمات بود. نایدا در اوایل دهه ۸۰ میلادی بازنشسته شد، هرچند که به سخنرانی در دانشگاه های سراسر دنیا ادامه می داد و در شهرهای مادرید اسپانیا و بروکسل بلژیک زندگی کرد. وی در ۲۵ آگوست ۲۰۱۱ در سن ۹۶ سالگی درگذشت. زندگی کاری. در سال ۱۹۴۳، نایدا کارش را به عنوان زبانشناس در انجمن انجیل آمریکا (American Bible Society) شروع کرد. او خیلی زود به سِمت معاونت رئیس نسخه های انجیل انتخاب شد و سپس به عنوان رئیس بخش ترجمه تا پایان کار و بازنشستگی اش به کار خود ادامه داد. نایدا در طراحی کار گروهی بین واتیکان و انجمن های انجیل متحد برای ترجمه انجیل های فرقه ای در سراسر دنیا بسیار مؤثر بود. این ک
ار در سال ۱۹۶۸ آغاز شد و مطابق قانون هم ارزی کاربردیِ نایدا(Functional Equivalence) ادامه پیدا کرد. نظریه ها. نایدا فردی پیشگام در عرصه ترجمه و زبانشناسی بود. پایان نامه وی یعنی "نگاهی اجمالی بر علم نحو در زبان انگلیسی" (به انگلیسی "A Synopsis of English Syntax") اولین تجزیه و تحلیل تمام عیار یک زبان مهم . . برجسته ترین کمک وی به نظریه ترجمه، هم ارزی پو یا("Dynamic Equivalence")بود که با نام هم ارزی کاربردی ("Functional Equivalence") هم شناخته می شد. نایدا همچنین، فن تجزیه و تحلیل جزء به جزء("componential-analysis")را توسعه داد که فنی بود که در آن، فرد با ریز کردن یا شکستن واژه ها معادل بهتری در ترجمه برایشان پیدا می کند( مثال:bachelor = male + unmarried)؛ شاید این بهترین مثال برای این فن نباشد، اگرچه معروفترین مثال است. نظریه هم ارزی پویا ی نایدا اغلب در مقابل دیدگاه های فیلولوژیست@12@ها قرار می گیرد که مدعی اند درک "متن منبع"(ST) با ارزیابی الهامات روی یک صفحه بدست میاید، و اینکه معنا در متن پنهان است.(به عبارت دیگر، تمرکز آن ها بیشتر روی رسیدن به هم ارزی معنایی یا Semantic Equivalence است.) این نظریه، به ه
مراه سایر نظریه های تطابق نایدا، در مقاله اش به نام "Principles of Correspondence" تشریح شده است که آن را با این ادعا شروع می کند که "هیچ دو زبانی یکجور نیستند، نه در معنای داده شده با نماد مورد نظر و نه در نوع قرار گرفتن نمادها در عبارات و جملات"؛ این ادعا نتیجه می دهد که هیچ دو زبانی به طور تمام عیار، یکسان و مشابه نیستند. بنابراین، هیچ ترجمه صددرصد دقیقی وجود ندارد. درحالیکه تأثیر متن ترجمه شده ممکن است نزدیک به اثرگذاری متن اصلی باشد ولی هیچ هویت و اصلیتی در تفصیل وجود ندارد. نایدا تفاوت های ترجمه را برپایه عوامل تأثیرگذار در ۳ نوع اساسی ذکر می کند(اضافه شده: ترجمه بر این سه اساس متفاوت است): (۱)ذات پیام؛ در برخی پیام ها محتوا از اهمیتی بیشتر برخوردار است و در برخی دیگر باید به فرم اولویت داد. (۲)هدف مولف و مترجم؛ اینکه بخواهند هم از محتوا و هم از فرم اطلاعات بدهند، یا بخواهند طوری متن را به خواننده بفهمانند که او تمام وجوه و اهداف پیام را دریابد، یا هدفشان الزامی باشد یعنی نه تنها تمام پیام را به خواننده منتقل کنند بلکه اجازه هیچگونه کج فهمی از ترجمه را هم ندهند. (۳)نوع مخاطب؛ مخاطبی که درآینده مؤثر خواه
د بود هم در توانایی رمزگشایی و هم در علایق بالقوه متفاوت از بقیه خواهد بود. نایدا ضمن اینکه متذکر می شود که در ترجمه هیچ هم ارز یا معادل یکسانی وجود ندارد، کاری که یک مترجم باید به دنبالش باشد این است که به دنبال نزدیکترین معادل طبیعی باشد(معادلی که در زبان مقصد استفاده اش عادی و طبیعی باشد). در اینجا او دو گرایش در ترجمه را ذکر می کند که برپایه دو نوع معادل مختلف است: هم ارزی یا معادل رسمی یا قراردادی(Formal Equivalence (F-E و معادل پویا(Dynamic Equivalence (D-E F-E هم در فرم و هم در محتوا روی خود پیام تمرکز می کند. پس چنین ترجمه هایی به ترجمه شعر به شعر، جمله به جمله و مفهوم به مفهوم مربوطند. چنین گرایش قرارداری که این نوع معادل ساختاری را متمایز می کند "gloss translation" نامیده می شود که در آن مترجم سعی می کند تا حد ممکن واژه به واژه و با معنی نزدیک به فرم و محتوای متن اصلی ترجمه کند. بنابراین، قواعد حکمفرما بر ترجمهٔ F-E عبارتند از: باز ساخت واحدهای دستوری، هماهنگی در استفاده واژگان، و معنا با توجه به متن مبدا. از سوی دیگر، D-E هدفش "کاملاً طبیعی بودن" بیان است. یک ترجمه D-E درابتدا به سمت هم ارز بودن پا
سخ سوق پیدا می کند تا هم ارزی فرم. رابطه بین دریافت کننده زبان مقصد و پیام اساساً باید مشابه رابطه موجود بین دریافت کننده زبان اصلی(مبدا) و پیام باشد. بنابراین، قواعد حکمفرما بر ترجمهٔ D-E عبارتند از: پیروی(تطابق با) زبان فرد دریافت کننده و فرهنگ به عنوان یک کُل، و ترجمه باید مطابق متن (یا محتوا یا Context) پیام باشد که این، گزینش سبک شناسانه و مرتب کردن اجزای اصلی پیام را درگیر می کند. نایدا و لارنس ونوتی ثابت کرده اند که مطالعات ترجمه، نظامی پیچیده تر از آنست که در نگاه اول بنظر می رسد، بدین معنی که مترجم باید بدنبال چیزی ورای خود متن باشد تا متن را خُرد کرده و به محتوای درون متنی برسد و در سطح ارجاعی رمزگشایی کند_با ارزیابی آیتم های منحصر به فرهنگی خاص، اصطلاحات و زبان مَجاز، تا به درکی از متن مبدا(متن اصلی) دست یابد و شروع به ترجمه ای کند که نه تنها معنای واژه ها را در یک متن مشخص منتقل می کند بلکه تأثیر متن اصلی را بازتولید می کند در محدودیت های نظام زبانی خود مترجم. برای مثال، این گفته: مسیح، یک کسی را "ملاقات کرد". وقتی بخواهیم به زبانی که بین "برای اولین بار ملاقات کرد"، "معمولاً ملاقات میکرد" و "ملاق
ات کرد" ساده تفاوت قائل می شود با دقت زیادی ترجمه کنیم. نایدا یک بار بخاطر تغییر بحث برانگیز ترجمه انجیل استاندارد(Revised Standard Version) (RSV) و حذف کلمه "پاکدامن" از بخش ۷:۱۴ اشعیا مورد انتقاد قرار گرفت. با اینحال، آنطور که کتاب Peter Thuesenیعنی "در ناهماهنگی با کتب آسمانی" عنوان می کند، نایدا در واقع عضو کمیته آن پروژه نبود. آثار. آثار منتشر شده وی عبارتند از: Linguistic Interludes - (Glendale, CA: Summer Institute of Linguistics, 1944* (Revised 1947)) The Bible Translator - (Journal founded and edited by Dr. Nida (retired), 1949- ) Morphology: The Descriptive Analysis of Words - (Univ. of Michigan Press, 1949) Message and Mission - (Harper, 1960) Customs, Culture and Christianity - (Tyndale Press, 1963) Toward a Science of Translating - (Brill, 1964) Religion Across Cultures - (Harper, 1968) The Theory and Practice of Translation - (Brill, 1969, with C.R. Taber) Language Structure and Translation: Essays - (Stanford University Press, 1975) From One Language to Another - (Nelson, 1986, with Jan de Waar
d) The Greek-English Lexicon of the New Testament Based on Semantic Domains - (UBS, 1988, with Louw) Contexts in Translating - (John Benjamins Publishing Company, Amterdam, 2002) Fascinated by Languages - (John Benjamins Publishing Company, Amsterdam, 2003) منابع. Felber, Stefan. Kommunikative Bibelübersetzung. Eugene A. Nida und sein Modell der dynamischen Äquivalenz, Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 2013, 481 pp. (contains comprehensive bibliography of Nida). Ma, H. J. 2003. A study of Nida’s translation theory. Beijing: Teaching and Research Press. Stine, Philip. 2005. Let the Words Be Written: The Lasting Influence of Eugene A. Nida. Brill Academic Publishers. George, Calvin. The History of the Reina-Valera 1960 Spanish Bible, Morris Publishing, 2004. (Contains a lengthy chapter about Nida's life and religious beliefs) Still in print and available through https://web.archive.org/web/20080411033537/http://en.literaturabautista.com/node/22 Nida, Eugene. “Principles of Correspondence”. The Translation S
tudies Reader. Ed. Lawrence Venuti. London: Routledge, 2004.
مأموریت فیلمی به کارگردانی حسین زندباف، نویسندگی حسین ایری و سعید ابراهیمی فر و تهیه کنندگی امیر توسل و حسین فرح بخش محصول سال ۱۳۶۵ است. خلاصه فیلم. دختر آقای سعادت با مهندس مهران قرار ازدواج گذاشته است. آقای سعادت، که آدم بدگمانی است، آقا تقی خیالاتی و دست و پا چلفتی را مأمور می کند تا مهران را زیر نظر بگیرد. آقا تقی ادعا می کند که مهران عضو باند قاچاق هروئین است. به زودی معلوم می شود که قاچاقچی مورد نظر فرد دیگری است شبیه مهران که در ساختمان محل سکونت او زندگی می کند. به این ترتیب چابکی آقا تقی در کشف باند قاچاق اثبات می شود و مهران و دختر آقای سعادت به وصال هم می رسند.
بسکتبال مردان اورگن داکس تیم بسکتبال مربوط به دانشگاه اورگن است که در کنفرانس پک-۱۲ در لیگ دسته یک ان سی ای ای حضور دارد. این تیم بازی های خانگی خود را در ورزشگاه «متیو نایت آرنا» انجام می دهد.ارسلان کاظمی در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۲ برای این تیم به میدان می رفت. تیم اورگن ۴ بار به عنوان قهرمانی کنفرانس دست یافته و ۱۱ بار در جام قهرمانی بسکتبال دسته اول مردان ان سی ای ای حضور داشته که تنها یک بار، در سال ۱۹۳۹، قهرمان آن شده است. در آن زمان هاوارد هابسن مربیگری این تیم را بر عهده داشت. مربیگری این تیم از سال ۲۰۱۰ بر عهده دانا التمن است که وی توانسته تیم را در جام قهرمانی بسکتبال دسته اول مردان ان سی ای ای سال ۲۰۱۳ به قهرمانی کنفرانس برساند و همچنین تیم را تا رسیدن به مرحله Sweet 16 رهبری کند. وی در سال اول مربیگری خود، تیم را به قهرمانی «مسابقات دعوتی بسکتبال دانشگاهی آمریکا» رساند. شگون نمای این تیم از شخصیت اردک در کارتون های والت دیزنی برداشته شده است. بازکنان شاخص. از برترین بازیکنان ایت باشگاه می توان به اسامی زیر اشاره کرد: لوک ریدنور، آرن بروکس، رون لی. پیش از فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۲ ارسلان کاظمی از تیم رایس و برای این فصل
به تیم دانشگاه اورگن پیوست و در پایان، به عنوان یکی از برترین بازیکنان فصل برای تیم شناخته شد.
داوید فرر (زاده ۲ آوریل ۱۹۸۲ - خاوه آ) تنیس باز اهل کشور اسپانیا است. فرر در مسابقات بین المللی مهمی شرکت کرده است که می توان به صعود وی به مرحله نیمه نهایی مسابقات تنیس آزاد استرالیا، مسابقات تنیس آزاد فرانسه و مسابقات تنیس آزاد آمریکا و همچنین کسب نایب قهرمانی مسترز کاپ ۲۰۰۷ و مقام چهارم تنیس در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در بخش دونفره اشاره کرد، بهترین رتبه وی در رتبه بندی جهانی تنیس ۴ (۲۵ فوریه ۲۰۰۸) بوده است.
کوین اندرسون (زاده ۱۸ مهٔ ۱۹۸۶ - ژوهانسبورگ) تنیس باز اهل کشور آفریقای جنوبی است. اندرسون در مسابقات بین المللی مهمی شرکت کرده است که می توان به صعود وی به فینال مسابقات تنیس ویمبلدون ۲۰۱۸ اشاره کرد، بهترین رتبه وی در رتبه بندی جهانی تنیس ۲۵ (۲۰ مه ۲۰۱۳) بوده است.
نخستین جنگ صلیبی (۱۰۹۶–۱۰۹۹ میلادی) نخستین جنگ از مجموعه جنگ های صلیبی به شمار می رود که در پی فرمان پاپ اوربان دوم برای بازپس گیری سرزمین مقدس، در جریان شورای کلرمون در سال ۱۰۹۵ میلادی آغاز شد. این لشکرکشی منجر به تصرف نیقیه، انطاکیه، اورشلیم و بخشی از آناتولی و کرانه شرقی دریای مدیترانه شد و لشکرهای مسلمانی که توسط سلجوقیان روم، اتابکان ترک شام و خلافت فاطمیان گسیل شدند، همگی شکست خوردند. پس از آنکه بخش بزرگی از قلمرو امپراتوری بیزانس در آناتولی در پی نبرد ملازگرد (۱۰۷۱ م) به تدریج به دست ترکان سلجوقی تسخیر گردید، پاپ اوربان دوم خواستار گسیل شدن اردویی نظامی، برای یاری رساندن به امپراتوری بیزانس گردید و پیشنهاد محاصرهٔ شهرهای نیقیه و انطاکیه، که به تازگی تصرف شده بودند را مطرح کرد. این اردوکشی در پاسخ به درخواست کمک نظامی از سوی آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس به وقوع پیوست. اگرچه، طبق اظهارات شاهدان عینی که پس از سال ۱۱۰۰ م به نگارش درآمده است، پاپ در سخنرانی اش در کلرمون، با تأکید بر آزادسازی اراضی مقدس، آن را با اعتقاد به زیارت اماکن مقدس پیوند زد و سرزمین مسیح و مقدس ترین مکان در دیدگاه مسیحیان را هدف نهای
ی خود قرار داد. در این جنگ دو یورش عمده به سوی خاورمیانه صورت پذیرفت. موج نخست که به جنگ صلیبی عوام الناس شهره شد، در بهار سال ۱۰۹۶ و پیش از روز موعود تعیین شده از سوی پاپ به وقوع پیوست و رهبری آن برعهده شخصی به نام پیتر زاهد بود. پیتر توانست شور و هیجان مذهبی زیادی را در میان شمار بسیار زیادی از افراد غیرورزیده و روستایی های عامی و بیسواد و همچنین نجیب زادگان دون پایه ایجاد نماید و آنان را ترغیب به همراهی خود کند. پیروان او در راینلند، در شمال اروپا، در اثر شور و شوق ناشی از سخنرانی های مذهبی پیتر به یهودیان حمله کردند و همچنین در مسیرشان به سوی آناتولی با مجارها و بیزانسی ها نیز بر سر تأمین آذوقه درگیر شدند. سرانجام سپاه پیتر و مردم صلیبی پیروش، از تنگه بسفر عبور کرده و در ماه اکتبر از ترکان آناتولی به سختی شکست خوردند. یورش دوم معروف به جنگ صلیبی شاهزادگان در مقایسه با یورش عوام، از سازماندهی جنگی بسیار بهتری برخوردار بود و در اواخر تابستان ۱۰۹۶ م آغاز شد. علت نام گذاری این یورش همراه شدن شمار زیادی از شاهزادگان و نجیب زادگان مسیحی اروپا با این سپاه بود. این سپاه که از چهار سپاه کوچکتر تشکیل می شد، در میان
هٔ نوامبر ۱۰۹۶ تا آوریل ۱۰۹۷ در پشت دیوارهای قسطنطنیه به یکدیگر رسیده و از تنگه بسفر گذشتند. آن ها به آناتولی یورش برده و نیقیه را در ژوئن ۱۰۹۷ تصرف نموده و کنترل آن را به بیزانسی ها سپردند و در ادامه سپاه سلجوقیان روم را در دورلیوم شکست دادند. آنها توانستند در ۱۰۹۷، انطاکیه را تسخیر کرده و سپاه کمکی مسلمان که از سوی اتابک موصل و حاکمان دمشق و حلب اعزام شده بود را درهم بشکنند. سرانجام صلیبیون در ژوئن ۱۰۹۹ به اورشلیم رسیدند و در جریان حمله ای که در ۷ ژوئیهٔ ۱۰۹۹ رخ داد، شهر را به کنترل خود درآورده و مدافعان را قتل عام کردند. تلاش کوچک فاطمیان برای بازپس گیری اورشلیم، توسط صلیبیون در نبرد اشکلون دفع گردید. آن ها هم زمان با فتوحاتشان، دولت هایی لاتین و صلیبی مانند پادشاهی اورشلیم، کنت نشین طرابلس، شاهزاده نشین انطاکیه و کنت نشین ادسا را پایه ریزی کردند که باعث به تیرگی گراییدن روابطشان با امپراتوری بیزانس گردید. پس از تصرف اورشلیم، بیشتر صلیبیون به خانه هایشان بازگشتند که باعث آسیب پذیری پادشاهی صلیبی در مقابل مسلمانان در طول جنگ های صلیبی دوم و سوم شد. پیش زمینهٔ تاریخی. در قرن ۷ و ۸ میلادی، با ظهور اسلام و گست
رش فتوحات مسلمانان در سوریه، مصر و شمال آفریقا — که قسمت بزرگی از امپراتوری مسیحی بیزانس بود — و همچنین هیسپانیا ـ که تحت فرمانروایی پادشاهی ویزیگوت بود ـ زمینه های برخورد، اختلاف و تضاد میان مسلمانان و مسیحیان فراهم آمد. اما در سده های بعد با ضعف خلافت اسلامی، انشقاق خلافت سنی عباسی و خلافت شیعی فاطمیان و پدید آمدن دولت های کوچک مسلمان در قلمروی اسلامی، قدرت مسلمانان در برخی مناطق همچون هیسپانیا با شکل گیری جنبش هایی همچون رِکُونکیستا (بازپس گیری اندلس) به تدریج کاهش یافت. با آغاز جنبش بازپس گیری اندلس، تفکر و روحیهٔ آزادسازی سرزمین های مقدس که به زعم مسیحیان از سوی کلیسا وقف عیسی مسیح شده بودند، میان جنگجویان مسیحی ظهور پیدا کرد. هرچند کلیسا در آن زمان از جنگ به عنوان واکنشی صحیح و مناسب در مقابل کافران (به خصوص مسلمانان) حمایت می کرد اما برای آن امتیازات معنوی چندانی قائل نبود. دلایل وقوع جنگ های صلیبی و به طور ویژه نخستین جنگ صلیبی، به صورت گسترده ای میان مورخان مورد گفت وگو قرار گرفته است. در حالی که ممکن است در مورد کم و کیف وقوع این جنگ ها بین مورخان اختلاف باشد، اما آنچه روشن است این است که وقوع نخستی
ن جنگ صلیبی ناشی از ترکیبی از عوامل مؤثر در اروپا و غرب آسیا است. در اروپا، اورشلیم به عنوان شهر مقدس مسیحیان، به عنوان محلی برای توبه از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. با آغاز ضعف خلافت فاطمی و ظهور و قدرت گیری امپراتوری سلجوقیان، کنترل اورشلیم در دست ترکان سلجوقی افتاد که سیاست سختگیرانه شان در قبال زائران مسیحی، موجب شکایت آنها به پاپ شد. در همین زمان بود که شکست امپراتوری بیزانس در نبرد ملازگرد از سلجوقیان و نیاز این امپراتوری به حمایت نظامی با افزایش تمایل طبقهٔ نظامی اروپای غربی برای پذیرش رهبری پاپ مقارن شد. وضعیت اروپا. در قرن ۱۱ میلادی، با پیشرفت ها و ابداعات در حوزهٔ فناوری و کشاورزی، اروپا شاهد شکوفایی تجارت، توسعهٔ اقتصادی و رشد جمعیت بود. همچنین به دنبال رشد شهرنشینی ناشی از پیشرفت فعالیت های صنفی و تجاری، دو قطب تجاری و اقتصادی اروپای غربی (شمال ایتالیا و حوزه دریای بالتیک) پدیدار شد. کلیسای کاتولیک همچنان به عنوان بازیگر اصلی اثرگذار بر تمدن غرب باقی ماند؛ هرچند دستگاه کلیسا در این زمان نیاز مبرمی به اصلاحات داشت. مناسبات اجتماعی اروپا نیز بر پایهٔ سیستم ارباب منشی و فئودالیسم شکل و سازمان یافت. ش
والیه ها و سایر اربابان و اشراف نیز براساس ساختار سیاسی اروپای فئودالی قرن ۱۱ میلادی، در ازای تعهد نظامی به اربابان مافوق خود، حق اجاره و دریافت اراضی و املاکی را دریافت می کردند. اروپای غربی پس از حملات وایکینگ ها، مجارها و مسلمانان در قرن ۹ و ۱۰ میلادی و همچنین با سقوط امپراتوری کارولنژی، از جهات بسیاری به صورت یک اردوگاه نظامی درآمده و قلعه های زیادی در تمامی اروپای غربی ساخته شده بود و شوالیه های مسلح و جنگجویان تعلیم دیده در همه جا حضور داشتند. نظر به فقدان اقتدار مرکزی و کثرت جنگجویان و شوالیه ها، خشونت در اشکال گوناگون به صورت چشمگیری در اروپای غربی افزایش یافت. کلیسا کوشید با ارائه راهکارهایی، خشونت را کاهش دهد: نخست، راهکار صلح الهی بود که افرادی را که به غیرنظامیان حمله می کردند با کیفر الهی تهدید می کرد؛ دوم، راهکار آتش بس الهی بود که طی آن جنگ در روزهای یکشنبه و ایام مقدس، ممنوع می شد. هرچند کلیسا کنترل چندانی بر شوالیه ها و بارون ها نداشت. نخستین پیروان و روحانیون مسیحی، جنگ را چیزی جز قتل عام نمی دانستند ولی پس از گرویدن کنستانتین، امپراتور روم () به مسیحیت در سال ۳۱۲ میلادی و رسمی شدن این آیین،
ضروری می نمود که یک مسیحی برای حفظ مصالح دین و سرزمین خود، دست به شمشیر برد، ولی کلیسا هنوز بر آن بود که جنگ و خونریزی [حتی با غیرمسیحیان] روا نیست و کار ناپسندی به شمار می رود. در قرن ۵ میلادی، سن آگوستین اعلام داشت: «جنگی که جنبهٔ تهاجمی داشته باشد، نامشروع است اما اگر از جانب یک مقام مشروع همچون اسقف یا پادشاه، برای دفاع یا بازپس گیری اراضی از دست رفته باشد، مجاز و مشروع است.» در هر حال، کلیسا در آغاز به جنگ به عنوان نوعی سازوکار دفاعی می نگریست و بیشتر تحت تأثیر جنبش صلح الهی، فرمان جنگ مقدس را صادر می کرد. تا قرن ۱۱ میلادی، نظر کلیسا در مورد مشارکت فعالانه در جنگ هنوز ساخته و پرداخته نشده بود؛ زیرا اقدامات کلیسا به آن حد نبود که نجبا و اشراف را به ادای سوگند نسبت به پیمان های صلح ترغیب کند. اما با به قدرت رسیدن گریگوری هفتم () و آغاز اصلاحات مذهبی وی، ایدهٔ جنگ مقدس از مرحله تئوری و حرف گذشت و به میدان عمل پا گذاشت. رهبران کلیسا، زان پس شوالیه ها و جنگجویان مسیحی را تشویق می کردند تا دست از کشمکش های بیهوده بردارند و برای نبرد با کافران، روانهٔ مرزهای جهان مسیحیت شوند. پاداش آنها تصاحب سرزمین های فتح شد