Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بخش وَردَشت، یکی از بخش های شهرستان سمیرم در استان اصفهان ایران است. این بخش در سال ۱۳۹۰ با تصویب هیئت دولت ایجاد شد. مرکز این بخش فتح آباد است. موقعیت جغرافیایی. وردشت، دشتی وسیع و بکر بوده و از شمال شرقی به شهرستان شهرضا (۷۰کیلومتر) از شرق به شهرستان دهاقان (۶۰کیلومتر) و از شمال غربی و غرب به شهرستان بروجن (۶۰کیلومتر) استان چهار محال و بختیاری و از جنوب به مرکزی سمیرم (۲۰کیلومتر) منتهی می شود. وردشت با مساحت ۱۳۰۲ کیلومتر مربع دارای بیش از ۸ هزار نفر جمعیت ثابت می باشد که از اواسط اردیبهشت با ورود ایلات عشایر قشقایی جمعیت آن به بیش از ۱۴ هزار نفر می رسد. وردشت یکی از بخش های ۴ گانه شهرستان سمیرم و در فاصله ۲۳ کیلومتری شمال شهرستان است که مرکز آن فتح آباد است. آب و هوا و منابع طبیعی. اختلاف ۴۷ درجه ای بین سردترین و گرمترین ماه سال، بارش نسبتاً خوب ۳۴۲ میلی متر در سال، ۵ ماه یخبندان، رسیدن دما در فصل زمستان به ۲۰- درجه سانتی گراد و بارش برف در چهار ماه از سال از نکات جالب توجه اقلیمی منطقه است. مهم ترین تیپ ها و گونه های گیاهی مراتع منطقه شامل انواع گون، خوشک، جو وحشی و جاشیر می باشد. پوشش جنگلی منطقه نیز مشتم
ل برگونه های ارجن و سیب که به علت مصارف سوختی و چرایی بیش از حد عشایر روستائیان تقریباً از بین رفته است. مردم شناسی و فرهنگ. جمعیت. بخش وردشت در آخرین سرشماری صورت گرفته در سال ۱۳۹۰ جمعیتی بالغ بر ۸۱۱۱ نفر در قالب ۲۱۷۲ خانوار داشته که کاهش ۴/۴ درصدی نسبت به ۵ سال قبل نشان می دهد. جمعیت وردشت که یکی از بزرگ ترین ییلاق عشایر کشور است در حدود ۶ ماه از سال به خاطر حضور عشایر به بیش از ۱۶۰۰۰ نفر نیز می رسد. زبان و دین. مردم بخش وردشت از ایل بزرگ قشقایی هستند و به زبان ترکی قشقایی سخن می گویند. آداب و رسوم. آداب و رسوم مردم نیز بر پایة اعتقادات آنان به ائمه اطهار استوار بوده و در جشن های مختلف اعم از جشن های مذهبی، سیاسی (جشن پیروزی انقلاب) و بالاخص در جشن های عروسی نمونه هایی از آن را می بینیم. جشن عروسی و آداب و رسوم آن نیز در فتح آباد از اهمیت بسیاری برخوردار است. پس از اینکه آشنایی های مقدماتی بین زوجین صورت می گیرد آن ها مورد را صادقانه با پدر و مادر خود در میان گذاشته و خانوادة پسر با انجام تشریفات به خواستگاری رفته و پس از گرفتن جواب مثبت قرار عقد و عروسی را می گذارند که یک شب مانده به عروسی مراسم حنا بندان
را انجام داده و فردای همان روز عروسی با حضور اهالی روستا در محلی از قبل تعیین شده برگزار می گردد که تقریباً تا ساعاتی بعد از ظهر نیز ادامه می یابد. تقسیمات کشوری. شهر: فتح آباد گردشگری. مکانهای تفریحی. تالاب طبیعی خان. تالاب طبیعی خان یکی از مناطق زیبا، دیدنی، بکر و دست نخورده در بخش وردشت که سالانه میزبان مسافران زیادی است. سد مخزنی قره قاچ. سد مخزنی قره قاچ با ظرفیت ۲۰ میلیون متر مکعب یکی از اضلاع چهارگانه سدهای آبی شهرستان سمیرم می باشد. این سد در سال ۱۳۸۸ با هزینه ۲۰۰ میلیارد ریالی به بهره بردای رسید و بالاخره پس از چند سال آبگیری کشاورزان منطقه تابستان ۱۳۹۴ از آب آن استفاده کردند. سد قره قاچ یکی از زیباترین مناطق تفریحی در منطقه وردشت و شهرستان سمیرم است که در آینده ای نزدیک می تواند به قطب گردشگری شهرستان تبدیل گردد. شاه آلمالوق. ما بین روستاهای ورق، پیراسفنه و چشمه سرد، کوهی واقع است است به نام «آلمالوق». در قلهٔ این کوه، باغی بزرگ وجود دارد که به «شاه آلمالوق» معروف است. لفظ «شاه» بدین علت اضافه به کلمهٔ «آلمالوق» شده است که ساکنین منطقه معتقدند که این مکان قدمگاه یکی از معصومین بوده است و بدین علت تق
دس خاصی به این محل قائلند. این مکان دارای ویژگی های خاصی است که این مکان را از سایر مناطق شهرستان متمایز می گرداند. این مواردی که در اینجا ذکر می شود، با استناد به تجربیات و اعتقادات مردم منطقه است. یکی از این ویژگی ها اینست که اگر سیب های این مکان در همان جا خورده شوند، بسیار خوشمزه و لذیذ هستند ولی به محضی که این سیب ها در محلی خارج از این مکان خورده شوند، تلخ مزه می شوند! در این مکان صدها درخت سیب وجود دارند و همچنین چشمه ای موجود است که همیشه پرآب بوده و در بدترین شرایط منطقه که خشکسالی پدید آمده و دیگر چشمه های منطقه خشک گشته اند، این چشمه همیشه جاری و روان بوده است! این منطقه دارای مارهای سمی بسیار زیادی است ولی تا به حال کسی از این مارها آسیبی به خود ندیده است. این مکان دارای طبیعتی بسیار زیبا و دلپسند است و منطقه ای تفریحی برای مردم منطقه محسوب می شود. این منطقه مقر شکار حیوانات وحشی از قبیل قوچ، بز کوهی و کبک و… می باشد. کمپ گردشگری ارژنگ (فتح آباد). این کمپ در مرکز بخش وردشت (فتح آباد) قرار دارد و نمونه ای از زندگی عشایری را در مکانی دلنشین به نمایش می گذارد. همچنین این محل، مکان مناسبی برای برگزاری
جشن های عروسی و گذران اوقات فراغت می باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این کمپ و رزرو می توانید به سایت اختصاصی این کمپ به آدرس https://www.arzhenag.ir مراجعه کنید. کمپ عشایری موروک. کمپینگ عشایری مروک با امکانات بی نظیر زندگی عشایری یکی از مناطق توریست پذیر منطقه به حساب می رود که سالانه صدها نفر از آن دیدن می کنند و برنامه های مختلف جشنهای عشایری و همایشهای بزرگ نیز در آن برگزار می شود. این کمپ واقع در روستای مروک در فاصله ۶ کیلومتری مرکز بخش وردشت (فتح آباد) و تقریباً ۳۰ کیلومتری سمیرم قرار دارد و به دلیل قرار گرفتن در مرکز ثقل جاده های ارتباطی شهرضا، سمیرم، بروجن از اهمیت خاصی برخوردار است. کشاورزی. وردشت یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان سیب درختی در کشور است. محصولات دیگری مانند گندم، جو، سیب زمینی و … نیز تولید می شود. دامداری. بزرگ ترین ییلاق عشایر کشور سالانه حدود ۱۸۰ هزار دام را در خود می بیند که جهت استفاده از چراگاه های منطقه وارد آن می شوند. پرورش طیور و ماهی. به تازگی پرورش ماهیان سردآبی مانند قزل آلا در چندین نقطه صورت می پذیرد که سالانه مقدار بسیار زیادی ماهی را روانه بازار مصرف می کنند، در ضم
ن ده ها واحد تولید و پرورش مرغ گوشتی و تخم گذار، بوقلمون، بلدرچین، کبک و… در منطقه فعال هستند. معدن سنگ. معدن سنگ بردکان تنها معدن طبیعی منطقه است که دارای سنگ هایی با کیفیت جهت رفع نیاز بازار داخلی است. جمعیت. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش وردشت برابر با ۹٬۹۴۱ نفر بوده است.
بخش آهوران، یکی از بخش های شهرستان نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، شهر چانف است. تقسیمات کشوری. شهر: چانف نمای آبادی ها. دهستان چانف دهستان کهیری جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش آهوران برابر با ۱۲٬۴۵۳ نفر بوده است.
بخش مرکزی، یکی از بخش های شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، شهر مهرستان است. تقسیمات کشوری. شهر: مهرستان جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان مهرستان برابر با ۴۳٬۵۷۳ نفر بوده است.
بخش سیروان یکی از بخش های استان کردستان است که در شهرستان سنندج واقع شده است. مرکز این بخش روستای ۲۵ خانواری دره کوله است. تقسیمات کشوری. این بخش از دو دهستان ژاورود شرقی و میانرود تشکیل یافته است.
بخش قلعه شاهین، یکی از بخش های شهرستان سرپل ذهاب در استان کرمانشاه ایران است. مرکز این بخش، روستای دوازده امام است. زبان. مردم بخش قلعه شاهین از ایل کلهر هستند و به زبان کردی و گویش کلهری سخن می گویند. مذهب. ساکنان بخش قلعه شاهین پیرو دین اسلام و مذهب شیعه هستند. فهرست روستاها. قیطگ، تپه عظیمه، مشکنار، نوده، دارکنار، مصطفی احمدی، قلعه سفید شیخ حسن، قلعه سفید سفلی ، قلعه سفید علیا، عثمان، دارتوت، داربلوط، لواسانی، تنگ اسماعیل، کاه سرا، دوازده امام، قلعه گلینه، ترکویس، دولنگان علیا، دولنگان سفلی، انزل، کل داود، آسیاب قرمز سراب قلعه شاهین، کلاوه، نرامان نقاره کوب، گنجوره، امامیه سفلی، امامیه علیا، سرباغ گلین، برآفتاب گلین جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش قلعه شاهین برابر با ۱۱٬۲۶۵ نفر بوده است.
مارکومان ها (به لاتین: "Marcomanni"، آلمانی:"Markomannen") مردمانی از قبیله ای ژرمن و به احتمال در پیوند با بورها یا سوئبی ها بودند. ریشه شناسی نام. مارکومان به احتمال ریشه در دو واژهٔ نیاژرمنی "مارک" به معنا و همریشه با "مرز" و "مان" به معنای "مرد" تشکیل شده است. تاریخچه. مارکومان ها در پیش از سال ۱۰۰ پیش از میلاد در کرانهٔ رود ماین جاگیرشدند. در سدهٔ نهم پیش از میلاد و زیر فشار رومیان اینان به خاور بوهم کوچیدند و به زودی به نیرویی تهدیدگر در برابر روم بدل گشتند. تاریخ نگاران رومی گزارش نموده اند که در سدهٔ یکم میلادی فرمانروایان مارکومان ها از سوی رومیان منصوب می گشتند. در سدهٔ دوم میلادی اتحادی میان مردمانی چون کوادها، وندال ها، سرمتیها و مارکومان ها برای نبرد با رومیان پدید آمد. مارکوس اورلیوس- امپراتور روم- سه سال را صرف نبرد با مارکومان ها نمود و سرانجام مارکومان ها و آنگاه هم پیمانانشان را درهم شکست. با این حال این رشته جنگ ها تا مرگ مارکوس اورلیوس در ۱۸۰ میلادی ادامه داشت و نتیجه اش پیروزی روم و تثبیت رود دانوب به عنوان مرز امپراتوری روم بود. بازماندگان مارکومان ها در میانهٔ سدهٔ چهارم میلادی به آیین
مسیحیت گرویدند. منابع. Wikipedia contributors, "Marcomanni," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Marcomanni&amp;oldid=500910109 (accessed August 30, 2012).
بخش ثمرین یکی از بخش های استان اردبیل است که در شهرستان اردبیل واقع شده است. مرکز این بخش شهر ثمرین است.روستای های بخش ثمرین :ابربکوه ، جبه دار ، رویندزق ، شیخ احمد ، علی قشلاقی ، کردقشلاقی ، کولانکوه ، گندیشمین ، معصوم آباد ، ینگجه ملامحمدحسن ، شیخ احمد ، مجنده ، تازه کند محمدیه ، قوناقرآن بهمن دژ ، شندرشامی ، چوخور یورد ، هاچاکندی ، امیر آباد ، اسماعیل خان کندی ، چرآپا ، . این بخش از دو دهستان غربی و دوجاق تشکیل یافته است.
بخش خنافره یکی از بخش های استان خوزستان است که در شهرستان شادگان واقع شده است. مرکز این بخش شهر خنافره است. این بخش از دو دهستان ناصری و سالمی تشکیل یافته است.
سارا کاظمی (؛ متولد ۲۶ اکتبر ۱۹۸۷ (میلادی) بازیگر فرانسوی ایرانی تبار است. او برای بازی در فیلم "شرایط" از مریم کشاورز شناخته شده است. وی از سال ۲۰۱۱(میلادی) تاکنون مشغول فعالیت هنری و مدلینگ بوده است. سارا کاظمی دوشنبه ۴ آبان سال ۱۳۶۶(خورشیدی) در شهرستان نویی-سور-سن، ناحیه او-دو-سن کشور فرانسه متولد شد. از ابتدا به فعالیت در بازیگری پرداخت. در سال ۱۳۸۹ (خورشیدی) مجله تایم از او بعنوان ستاره شرق نام برده است. اوایل زندگی. سارا کاظمی در نویی-سور-سن فرانسه از پدری ایرانی و مادری الجزایری متولد شد.&lt;ref name="https://www.yogajournalfrance.fr/"&gt;&lt;/ref&gt; او در فرانسه بزرگ شد و پیش از تبدیل شدن به یک بازیگر قانون، عربی، آلمانی، و ایتالیایی را مطالعه کرد. چون پدر او ایرانی می باشد، پس میتوان گفت نژاد و نسبت های خانوادگی نسب او یک فرد ایرانی است. حرفه. زمانی که از او خواسته شد به بازی یکی از شخصیت های اصلی فیلم ایرانی مستقل "شرایط" بپردازد، هیچ تجربه ای در بازیگری نداشت. او نقش یک زن جوان را بازی می کند که جنسیت خود را کشف می کند و یک رابطه لزبین را توسعه می دهد. او برای آماده شدن برای این نقش یکی از بستگان
خود را در تهران ملاقات کرد تا از این وضعیت تجربهٔ شخصی کسب کند. چندی پس از آن فیلم وی در فیلم "کانیاماکان" نقش آیدا شخصیت اصلی زن فیلم را برعهده گرفت.
جانوران گوشتخوار افغانستان معمولاً حیوانات شکارچی و درنده بوده غذا خود را از تغذیه گوشت سایر حیوانات بدست می آورند. تمامی این حیوانات در صنف پستانداران شامل بوده توسط به دنیا آوردن چوچه تولید مثل می نمایند. این جانوران جز تسلسل طبیعی بوده از ازدیاد سایر حیوانات مضره ومفیده جلوگیری می نمایند. در افغانستان هرقدر حیوانات علفخوار ازدیاد می یابد به همان پیمانه جانوران گوشت خوار ازدیاد می یابد. طی ۳۳ سال جنگ و شکار نامطلوب تعداد زیادی حیوانات علف خوار نابود شده اند بدین ترتیب تعداد انگشت شمار از گوشتخواران زنده مانده است. تعداد مانند پلنگ برفی کفتار روباه خاکی در اسارت اداره WSPA یا جامعه جهانی پشتیبانی از جانوران سازمان ملل قرار دارند. گرگ و شغال علاوه بر جانوران وحشی بالای حیوانات اهلی نیز حمله می نمایند بدین لحاظ تعداد آن کم نگردیده است. چگونگی زیست جانوران گوشت خوار افغانستان. ظهیرالدین بابر امپراتور مغلیان هند در کتاب خاطرات خود از حیوانات بسیاری در افغانستان یاداوری نموده است. او ذکر نموده است که در بگرام یعنی فاصله ۵۰ کیلومتری کابل ببر را شکار نموده است. وامروز نشانه ازین حیوان نیست. حیوانات گوشتخوار که از ا
فغانستان منقرض شده اند عبارتند از شیر، ببر، چیتا یا تازی پلنگ می باشد؛ که امروز دیگر وجود ندارد. حیوانات گوشتخوار در جای وجود دارند که برای شان تعمه وجو داشته باشند. پلنگ برفی نوع پلنگ آسیائی بوده در ارتفاعات شمال شرقی زیست می نماید. گرگ خاکستری شغال وروباه در تمام ساحات افغانستان وجود دارد. پلنگ در واخان خرس در کنر ونورستان، سگ تازی در پکتیا، کفتار در دشت های قندهار وهلمند، پشی پلنک، کرکل در ساحات مرکزی وجود دارد. قبلاً در ولایت بامیان پلنگ گرگ و گربه وحشی وجود داشت. فعلاً در این ساحه از بین رفته است. فعلاً روبای سرخ، گربه، سیاه گوش همالیایی، پلنگ پشک، پشک وحشی، دله سنگی موش خرمای کوهی دم دراز، موش خاکستری و موش خاکستری دم دراز وجود دارد. در موسم سرما و زمستان جانوران گوشتخوار مانند پلنگ گرگ بالای بالای حیوانات اهلی نیز حمله می نمایند. در یک پژوهش که در سال ۲۰۰۶ در وادی واخان صورت گرفت چنین نتجه بدست آمد. جدول نماینگر آنست که چه تعداد حیوانات اهلی توسط پلنگ وگرگ خورده می شوند. فهرست گونه های جانوران گوشتخوار افغانستان. در جهان بالاتر از ۲۶۰نوع جانور گوشتخوار وجود دارد در افغانستان بالاتر از ۳۲نوع گوشتخوار زن
دگی بسر می برند.
هانس فرانک (۲۳ مه ۱۹۰۰ – ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶) وکیل و سیاست مدار آلمانی بود که مدتی وکالت خصوصی آدولف هیتلر را بر عهده داشت. او از ۲۶ اکتبر ۱۹۳۹ تا ژانویه ۱۹۴۵ فرماندار دولت عمومی بود. وی در دادگاه نورنبرگ به اتهام مرگ سه میلیون یهودی در اردوگاه های مرگ لهستان به مرگ محکوم شد. اوایل زندگی. به عنوان فرزند دوم از سه فرزند کارل فرانک وکیل و همسرش ماگدالنا، در کارلسروهه به دنیا آمد. در ۱۷ سالگی به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. پس از جنگ به جنبش های پوپولیستی گرایش پیدا کرد. به فرای کور ملحق شد و در ساقط سازی جمهوری جدید خودخوانده در بایرن شرکت داشت. سال ۱۹۱۹ به حزب کارگران آلمان پیوست. ماه سپتامبر سال ۱۹۲۳ به اس آ و ماه اکتبر همان سال به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان پیوست. ماه نوامبر همان سال در کودتای مونیخ شرکت کرد. پس از شکست کودتا، به اتریش گریخت و یک سال بعد به مونشن بازگشت. وی حقوق خوانده بود و به همین دلیل مشاور حقوقی شخصی آدولف هیتلر شد. در جریان دست یابی نازی ها به قدرت، فرانک به عنوان وکیل حزب انتخاب شد. به نمایندگی از حزب در بیش از ۲٬۴۰۰ پرونده شرکت داشت و بیش از ۱۰٬۰۰۰ دلار خرج کرد. این سمت گاهی
باعث ایجاد درگیری میان وی و دیگر وکیلان می شد. سال ۱۹۳۰ به عنوان نماینده مردم به رایشستاگ راه یافت و سال ۱۹۳۳ به عنوان وزیر دادگستری بایرن منصوب گشت. همان سال به عنوان رئیس انجمن حقوق دانان ناسیونال سوسیالیست و رئیس آکادمی حقوق آلمان نیز برگزیده شد. وی به کشتارهای فراقضایی اعتراض می کرد زیرا معتقد بود این کار قدرت سیستم قضایی را تضعیف می کند. از سال ۱۹۳۴ به عنوان وزیر فاقد مقام در کابینه هیتلر حضور داشت. جنگ جهانی دوم. وی با آغاز جنگ جهانی دوم در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹، سمتی در ستاد گروه ارتش جنوب ورماخت دریافت کرد. روز ۲۶ اکتبر و پس از سلطه بر لهستان، به عنوان فرماندار دولت عمومی منصوب شد. در مقام فرماندار دولت عمومی، بر جدایی یهودیان از جامعه بیرون، جمع آوری آنان در گتوها و بیگاری کشیدن از شهروندان لهستانی نظارت می کرد. سال ۱۹۴۲ و پس از ایراد سخنرانی هایی در برلین، وین، هایدلبرگ و مونشن و کشمکش قدرت با فریدریش-ویلهلم کروگر، رهبر اس اس و پلیس در دولت عمومی، مورد غضب هیتلر قرار گرفت و سمت هایش را در خارج از دولت عمومی از دست داد. شب ۲۹ ژانویه ۱۹۴۴ دولت زیرزمینی لهستان تلاش کرد او را نزدیکی کراکوف ترور کند اما
موفق نشد. قطار حامل او که به سمت لویو در حرکت بود بر اثر انفجار ماده منفجره که در مسیر ریل کار گذاشته شده بود، از خط خارج شد اما هیچ کس کشته نشد. ژانویه سال ۱۹۴۵ و با پیشروی ارتش سرخ در خاک دولت عمومی، از لهستان گریخت. اردوگاه های مرگ. بعدها ادعا کرد که فرایند نابودی یهودیان به کلی توسط هاینریش هیملر و اس اس کنترل می شد و او تا اوایل سال ۱۹۴۴ از وجود اردوگاه های مرگ در خاک دولت عمومی مطلع نبوده است. ادعایی که از سوی دادگاه نورنبرگ رد شد. وی در شهادت خود در دادگاه ادعا کرد که ۱۴ بار درخواست استعفای خود را به هیتلر تقدیم کرده اما او نپذیرفته بود. دستگیری و محاکمه. روز ۳ می سال ۱۹۴۵ در تگرنزی در جنوب بایرن توسط نیروهای آمریکایی دستگیر شد. پس از دستگیری دو بار تلاش کرد خودکشی کند که هر دو بار ناموفق ماند. دادگاه نورنبرگ وی را به جنایت جنگی محکوم کرد. وی در زمان حضور در نورنبرگ به درخواست و با هدایت کشیش دادگاه به کاتولیسیسم گروید. وی داوطلبانه ۴۳ جلد از خاطرات شخصی خود را در اختیار متفقین قرار داد که در دادگاه نیز علیه او استفاده شد. در جایگاه شهود به برخی اتهامات خود اعتراف و ابراز پشیمانی کرد و از گناهان خود تو
به کرد. او و آلبرت اشپر تنها متهمانی بودند که از بابت جنایات شان ابراز پشیمانی کردند. وی در همان زمان از طرف متفقین و به خصوص روس ها به اعمال بی رحمی در دوران جنگ متهم شده بود. روز ۱ اکتبر ۱۹۴۶ به جرم جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت به اعدام با طناب دار محکوم و در ۱۶ اکتبر به دار آویخته شد. جنازه وی و ۹ تن دیگر در کنار جنازه هرمان گورینگ که پیش از اعدام خودکشی کرده بود، به اوستفریدهوف فرستاده و سوزانده و خاکستر آن به رود ایسار ریخته شد. خاطرات. وی در دوران اسارت، خاطرات خود را با عنوان Im angesicht des galgens (در برابر چوبه دار) نوشت. وی به عنوان وکیل هیتلر، از جزئیات زندگی شخصی وی آگاهی داشت. وی در خاطراتش که در روزهای انتظار وی برای اجرای حکم اعدام نوشته شده است، بیان می کند که هیتلر وی را در سال ۱۹۳۰ مأمور بازجویی از خانواده اش می کند چرا که برادرزاده هیتلر به نام ویلیام پاتریک هیتلر، یک نامه باج خواهی برای هیتلر می فرستد و او را تهدید می کند که حقایق خجالت آوری را دربارهٔ او فاش خواهد کرد. فرانک در کتاب خود می گوید که در جریان بازجویی ها مشخصی می شود که ماریا شیکل گروبر مادربزرگ هیتلر پیش از زاییدن پدر هیت
لر، به عنوان یک آشپز در خانه یک مرد یهودی به نام لئوپولد فرانکنبرگر کار می کرده است. فرانک می گوید که از طریق یکی از بستگان هیتلر مطلع شده که مجموعه ای از نامه ها میان ماریا شیکل گروبر و یکی از اعضای خانواده فرانکنبرگر رد و بدل می شده است که در آن ها دربارهٔ این که پس از ترک خانواده برای مادربزرگ هیتلر دستمزدی در نظر بگیرند بحث شده است. بر طبق اظهارات فرانک، هیتلر به وی گفته که این نامه ها ثابت نمی کند که پسر فرانکنبرگر پدربزرگ او بوده است اما شاید مادربزرگش صرفاً از فرانکنبرگر اخاذی می کرده تا فاش نکند که فرزندش حرامزاده است. فرانک توضیحات هیتلر را می پذیرد اما اضافه می کند که ممکن است هیتلر رگی یهودی نیز داشته باشد. اما خود او فکر می کند که این طور نیست و اضافه می کند که از کلیت رفتار هیتلر این حقیقت آشکار می شود که وی هیچ رگ یهودی ندارد و وجود شواهد به وضوح شفاف نشان می دهد که دیگر نیازی به گفتن در این باره نیست. با توجه به این نکته که تمامی یهودیان در قرن پانزدهم میلادی از استان اشتایرمارک اخراج شده بودند و تا دهه ۱۸۶۰ اجازه ورود به آن جا را پیدا نکرده بودند، بنابراین تاریخ دانانی هم چون یان کرشاو و بریگی
ته هامان معتقدند که قضیه خانواده فرانکنبرگر بی اساس است، به خصوص آن که هیچ کس جز فرانک در این باره چیزی نگفته است. به غیر از اظهارات فرانک، هیچ مدرک دیگری مبنی بر وجود شخصی به نام لئوپولد فرانکنبرگر در دهه ۱۸۳۰ در گراتس وجود ندارد. هم چنین داستان فرانک دارای اشکالاتی است نظیر اینکه وی در خاطرات خود می گوید که ماریا شیکل گروبر در لئوندینگ در نزدیکی لینتس زاده شده در حالی که وی جایی در نزدیکی روستای دولرسهایم زاده شده است. برخی اینطور اظهار می کنند که فرانک (که پس از ۱۹۴۵ از ناسیونال سوسیالیسم روی برگردانده بود اما هم چنان ضدیهود بود) ادعای داشتن یک رگ یهودی در هیتلر را جعل کرده تا بتواند بگوید هیتلر یک یهودی بوده نه یک آریایی، و از این طریق جنایات رایش سوم را بر گردن هیتلر یهودی بیندازد. در همین راستا، در سال ۱۹۸۲ نامه ای از طرف یک مرد آلمانی ساکن عربستان سعودی به یک روزنامه سعودی فرستاده شد که در آن نامه، مرد آلمانی صحت ادعای فرانک را تأیید کرده بود و هیتلر را یک یهودی خوانده بود و گفته بود که یهودیان باید بابت تخریب آلمان به آلمانی ها غرامت بپردازند. اما تاریخ نگار آمریکایی ران روزنباوم دلیل دیگری را برای دا
ستان فرانک می آورد: خانواده. روز ۲ آوریل ۱۹۲۵ با بریگیته هربست ۲۹ ساله اهل فرست ازدواج کرد. مراسم عروسی در مونشن برگزار شد. حاصل این ازدواج ۵ فرزند با نام های زیگرید، نورمان، بریگیته، میشائیل و نیکلاس بود. رابطه میان او و همسرش سال به سال سردتر می شد تا آن که در سال ۱۹۴۲ تصمیم به طلاق از همسرش گرفت اما همسرش همه چیزش را برای نگه داشتن این ازدواج داد تا بتواند هم چنان بانوی اول دولت عمومی باشد.
خسروخان سردار ظفر (زاده ۱۲۴۰ – درگذشته ۱۳۱۲) از رجال سیاسی دوران قاجار بود، که پس از وقوع انقلاب مشروطه در ادوار مختلف حکومت ولایات یزد، کرمان، بلوچستان، اصفهان و مازندران را برعهده داشت. وی فرزند حسین قلی خان ایلخانی و برادر کوچکتر سردار اسعد بختیاری و صمصام السلطنه بود. زندگی. خسروخان سردار ظفر در سال ۱۲۷۸ هجری قمری، مقارن با ۱۲۴۰ خورشیدی، در روستای چغاخور، در یکی از بانفوذترین خانواده های ایل بختیاری، زاده شد. وی فرزند کوچک حسینقلی خان ایلخانی و بی بی مهری جان بود. پدر وی، حسین قلی خان، به مدت ۳۰ سال، حاکم ایل بختیاری بود. (در گذشته کسی که این منصب را در ایل بختیاری برعهده داشت ایلخان نامیده می شد) سردار ظفر در عهد جوانی در چهارمحال و بختیاری، خوزستان و اصفهان در مأموریت های ایلخانی شرکت داشت. حسینقلی خان پدر وی، در سال ۱۲۵۹ به همراه دو برادر بزرگتر سردار ظفر؛ یعنی علی قلی خان و اسفندیارخان، به طهران احضار شدند و به دیدن ناصرالدین شاه رفتند. در این ملاقات تصمیماتی اتخاذ شد، از جمله اینکه این دو برادر با یکصد سوار بختیاری، عضو کشیک خانه سلطنتی شدند، ولی اقدامات اسفندیارخان و علیقلی خان در تهران طولانی شد و
به تقاضای ظل السلطان؛ حکمران اصفهان، شاه موافقت کرد که دو برادر به اصفهان برگردند. برای ظل السلطان؛ حکمران اصفهان، تحمل قدرت ایلخانی خطرناک بود. همچنین فرهاد میرزا معتمدالدوله که بر اثر دسایس ظل السلطان از حکومت فارس بر کنار شده بود، ذهن شاه را نسبت به ظل السلطان مشوش نمود و برای خراب کردن ظل السلطان و از بین بردن قدرت ایلخانی، امکان طغیان او را مطرح کرد. به همین مناسبت، ظل السلطان به تهران احضار شد و دستور قتل ایلخانی را از ناصرالدین شاه گرفت و به اصفهان بازگشت. در ۲۲ خرداد ۱۲۶۱ ظل السلطان، حسین قلی خان و دو پسرش را برای شرکت در یک رژه نظامی به اصفهان دعوت کرد. پس از مراسم در چهل ستون از آن ها پذیرایی شد. در این پذیرایی، یک فنجان قهوه آمیخته با زهر، به حسینقلی خان داده شد، سپس وی را روانه زندان ساختند. او پس از ۲ روز در زندان درگذشت و اسفندیارخان و علی قلی خان نیز به دستور ظل السلطان به زندان افتادند. سردار ظفر در مجموع از خوانین زبده بختیاری به شمار می آمد و بر خلاف حکام و خوانین گذشته، یادداشت های روزانه تهیه می کرد و کتابی نیز دربارهٔ بختیاری و تاریخ آن، در سیصد صفحه نوشته است. انقلاب مشروطه. در خلال انقل
اب مشروطه، خسروخان همراه با برادر بزرگترش؛ علیقلی خان سردار اسعد، به مشروطه خواهان پیوست و در زمان فتح تهران، از فرماندهان ارشد سواران بختیاری مشروطه خواه محسوب می شد. جنگ با سالارالدوله. هنوز مدت زیادی از فتح تهران نگذشته بود، که با ورود محمدعلی میرزا به کشور، با باقی مانده پولی که از بانک روسیه قرض گرفته بود و در عوض آن مقداری از جواهرات سلطنتی را به امانت نزد بانک استقراضی روسیه گذاشته بود، سپاهی منظم به فرماندهی سالارالدوله، روانه پایتخت نمود. در این میان، نصیر خان سردار جنگ به همراه خسروخان سردار ظفر، مأمور جبهه غرب شدند و تحت فرماندهی عبدالحسین میرزا فرمانفرما از پیشروی قوای سالارالدوله بسمت پایتخت جلوگیری نمودند. مسئولیت ها. خسروخان در طول حیاتش، که مقارن با حکومت ۴ شاه از سلسله قاجار و نیز رضاشاه پهلوی است، در مناصب مختلفی حضور داشت. در جریان فتح تهران در زمان جنبش مشروطه، خسروخان از فرماندهان ارشد قوای بختیاری ها به شمار می آمد و در حوادث پس از آن در زمان مشروطیت، در جنگ های رضا جوزانی و جعفرقلی چرمهینی و نایب حسین کاشانی، به طور مستقیم و غیر مستقیم حضور داشت. وی سال ها والی گری ولایات یزد، اصفهان، ک
رمان و بلوچستان و مازندران را برعهده داشت، به ایلخانی بختیاری رسید. روابط با بریتانیا. با دخالت مستمر دولت انگلیس در ادارهٔ مناطق جنوبی و نیز خوزستان، سالار محتشم از ایلخانی کناره گرفت و معاون کنسول بریتانیا در اهواز (کاپیتان نوئل) به پشتیبانی از سردار ظفر، او را به ایلخانی بختیاری رساند. سردار ظفر تا پایان جنگ جهانی اول، ماهانه ۱۵۰۰ تومان از انگلیس، برای حفاظت از منافع آن ها حقوق می گرفت. یادداشت ها و خاطرات. در حال حاضر اصل کتاب سردار ظفر در دست نیست. یادداشت های وی مربوط به سفرش به اروپا است، که روز ۱۹ صفر ۱۳۳۱ هجری قمری شروع شده و در شوال همان سال پایان یافته است. وقایع این ایام، قریب ۵۰ صفحه است و بقیه یادداشت ها مربوط به حکومت یزد، اصفهان، کرمان و بختیاری، همچنین جنگ با غنجعلی خان، در کرمان است، که جمعاً قریب ۲۵۰ صفحه می شود. سردار ظفر در یادداشت های خود از اغلب خوانین بختیاری گله و انتقاد کرده و گاهی نیز به آن ها ناسزا گفته است. آخرین سال انتشار "یادداشت ها و خاطرات سردار ظفر بختیاری" معلوم نیست، زیرا در شناسنامه و پشت جلد کتاب، هیچگونه تاریخی قید نشده است. وی گاه به برخی از آداب و رسوم بختیاری ها اشار
ه دارد، که اکنون دیگر اثری از این آداب دیده نمی شود. خود این مسئله، به مرور زمان به تاریخی بودن کتاب می افزاید و ارزش مردم شناسی و قوم شناسی بیشتری می یابد. کتاب دارای فصل های مختلفی است، که برخی از سرفصل های کتاب عبارت اند از: «تفصیل کشته شدن جدم جعفرقلی خان، رمضان ۱۲۵۲ جنگ منار»، «داستان جنگ مشهور به جنگ نُه هزار»، «داستان کشته شدن علاءالدین وندها و عده دیگر در سرآستان، بدست جعفر قلی خانِ اسدخان». وی در ارتباط با قتل پدرش؛ حسین قلی خان ایلخانی می نویسد: همچنین در بخش دیگری از کتاب که مربوط به خاطرات روزهای قبل از فتح تهران و انقلاب مشروطه می باشد و در این زمان سردار ظفر در تهران و در قشون محمدعلی شاه حضور داشته است. از مطالعه «یادداشت ها و خاطرات سردار ظفر بختیاری» و تاریخ بختیاری اثر سردار اسعد بختیاری و همچنین یادداشت های هنری لایارد چنین بر می آید، که بسیاری از مطالب ذکر شده توسط این سه تن، تا حدود زیادی مشابه به هم است و گویی آنان مطالب خود را از روی دست هم نوشته اند. به عنوان نمونه مطالبی که سردار ظفر در این کتاب دربارهٔ باور "بختیاریان نسبت به شیر" می نویسد، در آثار سردار اسعد و لایارد نیز آمده است یا