Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
منج علیا، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. روستای منج قدیمی ترین روستای بوانات می باشد تل حیدر بیگ در کنار رودخانه منج قرار دارد روی این تل قلعه دختر یا چهار طاق ساسانی قرار دارد در کنار این چهار طاق مصلای منج قرار داشته که نشان از گذشته پرجمعیت این روستا است که با گذر زمان از بین رفته است. آبشار دیدنی منج با نام کراز مکان دیدنی ست که گرفتار خشکسالی است .کان گوهر غاری جالب که روز سیزدهم فروردین مکان گردشگری مردم منج است چندین قبرستان قدیمی بزرگ در منج بوده که با گذر زمان از بین رفته اند و آثار آن با خاک برداری مشخص می شود محصولات این روستا انگور ،کشمش، مویز ، گردو و بادام می باشد.این روستا در گذشته مورد حمله افغان ها هم قرار گرفته است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳۶ نفر (۲۰۱خانوار) بوده است.
امامزاده بزم، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۲۰خانوار) بوده است.
چیر (بوانات)، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۳ نفر (۱۲۳خانوار) بوده است.
دشت خورده، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
سروستان، مرکز دهستان سروستان روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۱ نفر (۱۲۶خانوار) بوده است.
سونج (بوانات)، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. خاندان خون رز بر این منطقه حکومت میکنند. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
بزم (بوانات)، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۲ نفر (۱۱۱خانوار) بوده است.
جوی بزم، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
شیدان (بوانات)، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. مرغزار شیدان بوانات از جنات اربعه جهان اسلام است جمعیت. این روستا در دهستان سروستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۹ نفر (۱۴۶خانوار) بوده است.
قاضی آباد، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در شهرستان بوانات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۸۳خانوار) بوده است.
بادبر، روستایی از توابع بخش مزایجان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. روستایی با جمعیت کم و بیشتر باغات انگور سیب گردو و به میباشد زمین کشاورزی کاشت گندم جو یونجه و سایر علوفه ها زمستانی بسیار سرد در فصل بهار قارچ کوهی جاشیر کنگر و در فصل تابستان انواع گیاهان دارویی در کوهای مجاور میباشد قبلاً تفرجگاه حیوانات از قبیل اهو گوزن خرس و به گفته قدیمی ها پلنگ هم دیده شده ولی با شکار بی رویه چیزی باقی نمانده است از تفرجگاه های این روستا چشمه پیرکدوییه می باشد که با درختان کهنسال خود بیانگر قدمت این چشمه و روستای بادبر می باشد.از دیگر جاهای دیدنی این روستا چشمه اب گرم می باشد که در دل کوه قرار گرفته است.این روستا در دل کوه قرار گرفته و دارای طبیعت بکر و زیبا می باشد و دارای اب و هوای خنک در تابستان می باشد .در قدیم تمام اب کشاورزی این روستا توسط چشمه تامین میشد که به دلیل خشکسالی مداوم کم اب شده است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۰ نفر (۱۵۴خانوار)است. این روستا دارای تفرجگاه بسیار زیبایی به نام پیرکدویه می باشد.این روستا یکی از خوش آب و هوا
ترین و سرسبزترین روستاهای شهرستان بوانات است.
چنارسوخته (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. گویش این روستا به زبان عربی و شاخه ای از ایل خمسه طایفهٔ لبومحمدی هستند. شغل اکثر مردم روستا کشاورزی (کشت انگور، بادام، گردو، سیب) و دامداری است. در مجاورت روستا دو کوه مرتفع که اهالی روستا با نام کوه سفید و کوه سیاه نام گذاری کرده اند وجود دارد جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
عاصمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. یکی از مکان های تاریخی آن قبرستان قدیمی به نام خواجه نصیرالدین است که در این روستا واقع شده است. اولین شهید روستا به نام سید محمد رحمانی در این قبرستان دفن شده است. اکثر مردم روستا به علت بیکاری و خشکسالی به مرکز شهرستان یعنی سوریان و به مرکز استان فارس و یا به استان یزد مهاجرت اجباری کرده اند. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
قدمگاه (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۵خانوار) بوده است.
قلعه آباده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۶۹خانوار) بوده است.
محله اکبری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۷ نفر (۸۵خانوار) بوده است. روستای اکبری یکی از قدیمی ترین روستاهای بخش مزایجان شهرستان بوانات می باشد این روستا در قسمت شرقی آباده مرشدی قرار دارد. دارای آب وهوای کوهستانی است. از قسمتهای مختلفی تشکیل شده است؛ که شامل: ۱- محله حمزه ۲- زمین های ملا حسن ۳- باغ های حسن مرجبو ۴- زمینهای زیدانی ۵- باغ نو ۶- زمین های شی جوی ۷- باغ بیات ۸-باغ کدبال باغ های رز نو فاصله ای روستا تا شهر بوانات ۲۵کیلومتر است. واحداموزشی :یک دبستان قدیمی ۵ کلاسه در این دبستان ۱۲ دانش آموز مشغول به تحصیل هستند. جاهای دیدنی :سروتنومند اکبری منابع. از کجا باید به شما کمک کرد
مرشدی (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۶ نفر (۱۵۸خانوار) بوده است.
دوراه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد، و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۳ نفر (۵۷خانوار) بوده است.
سمارجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
شیرخورشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۵خانوار) بوده است.
فنجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. فنجان یکی از روستاهای کوهستانی شهرستان بوانات می باشد که در فاصله ۲۰ کیلومتری مرکز شهرستان به سمت جنوب و در بخش مرکزی قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۹ نفر (۱۱۶خانوار) بوده است. و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۶۶ نفر بوده است. که بر اساس این آمار روند کاهشی داشته است.
قلعه سنگی (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
خورکش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۶۷خانوار) بوده است.
سیمکان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۰ نفر (۱۱۴خانوار) بوده است. اقتصاد. شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و باغداری است. تعدادی هم به دام پروری مشغولند. افراد اندکی نیز در مناصب اداری و آموزشی فعالیت می کنند. از محصولات باغات این منطقه می توان به گردو، بادام، انگور، آلو، به، زرد آلو، هلو، سیب و … اشاره کرد.
قلعه مسه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۳خانوار) بوده است.
گله دار (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
هونزا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۳۸خانوار) بوده است.
جلودَر یا آس چپ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. روز ۱۷ فروردین ماه ۱۴۰۴ هنگام حفاری برای نصب تیر چراغ برق در یک زمین زراعی در روستای جلودَر، در حدود ۴۵ کیلومتری تخت جمشید، یک خمره سفالین بسیار بزرگ باستانی پیدا شد. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۷ نفر (۱۴۸خانوار) بوده است. پیشینه. دشت ارسنجان از ۵۰ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است. روستای جلودر، نخستین روستا از روستاهای توابع ارسنجان است. به نظر می رسد جلودر در کنار راه باستانی اصطخر ـ کرمان قرار داشته است. اصطخری و فرصت الدوله در متون خود به نام و موقعیت آن اشاره کرده اند. در سال ۱۳۶۱ پایه ستونی هنگام تعریض مسیر جادهٔ آسفالت ارسنجان- مرودشت می شود که جنس سنگ آن از آهک و بهرنگ خاکستری و به شکل مکعب مستطیل دو پله ای است. این یافته با پایه ستون های کاخ های پاسارگاد، تخت جمشید، برازجان و محوطه قصر ابونصر شیراز مقایسه شده است. به نظر باستان شناسان، کشف پایه ستون از تُل جلودَر می تواند نشانی از آن داشته باشد که این محوطه دارای بنایی ستوندار از دورهٔ هخامنشی بود
ه که تنها یک پایه ستون از آن به دست آمده است. کشف خمره سفالین در جلودر. در فروردین ۱۴۰۴، یک خمره سفالین بزرگ به طور اتفاقی در جریان عملیات برق رسانی در روستای جلودَر (آس چپ) از توابع شهرستان ارسنجان در استان فارس کشف شد. این خمره که ابعادی حدود ۱٫۵ در ۱٫۵ متر دارد، هنگام حفاری برای نصب تیر چراغ برق در زمین های زراعی پیدا شده و خالی بوده است. گمان می رود که در گذشته برای نگهداری غلات به کار می رفته است. بر اساس ارزیابی های اولیه، قدمت این خمره به دوره ساسانی بازمی گردد، هرچند در ابتدا برخی گزارش ها به احتمال تعلق آن به دوره هخامنشی اشاره داشتند. این شیء تاریخی با حضور کارشناسان میراث فرهنگی و یگان حفاظت از محل خارج و برای مطالعه و مرمت به پایگاه میراث جهانی تخت جمشید منتقل شد. مسئولان تأکید کرده اند که این خمره هیچ ارتباطی با تخت جمشید ندارد و پس از انجام بررسی های لازم، به موزه ای مناسب در شیراز یا منطقه ارسنجان منتقل خواهد شد.
حسن آباد جلودر یا حسن آباد روستایی در دهستان خبریز بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۰۸ نفر (۱۱۲خانوار) بوده است.
ده بید (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۳ نفر (۱۰۵خانوار) بوده است.
عزآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۳۸خانوار) بوده است.
حسین آباد عرب شیبانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۰خانوار) بوده است.
ده نو نصیرآباد یا ده نو روستایی در دهستان خبریز بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴۳ نفر (۶۶خانوار) بوده است.
رحیم آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
سعادت آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۳۸خانوار) بوده است.
سیدآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
عبدالله آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۷ نفر (۴۹خانوار) بوده است.
علی آباد سالار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۷ نفر (۱۲۰خانوار) بوده است.
ولی آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
جعفرآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. این روستا دارای سه تپه تاریخی می باشد که در فهرست آثار ملی ثبت شده اند. طایفه لشنی از طایفه های لر بوده ک در زمان زندیان به همراه کریم خان زند به شیراز مهاجرت کردند و در زمان قاجار بسیاری از آنها تبعید شدند. جمعیت. این روستا در شهرستان ارسنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۷۰خانوار) بوده است.
انارک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۶۰خانوار) بوده است.
باغ تیر حاجی آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۱خانوار) بوده است.
دره اهکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۷خانوار) بوده است.
رحمت آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۶۳خانوار) بوده است.
زیادآباد یا زیاد آباد کهنسال (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. روستای زیاد آباد کهنسال دارای قدمت زیادی می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۷ نفر (۱۱۰خانوار) بوده است. منابع. دیدنی های زیادآباد کاجهای دوقلو دو کاج کهنسال از درختان باقیمانده باغ قدیمی سالار می باشند که در سال 1305 کاشته شده اند . این دو کاج نماد روستای زیادآباد هستند غار(اشکفت ) زیاداباد غاری بزرگ با ستون های دیدنی که بعد از گلزار روستای زیادآباد در مسیر منتهی به روستای جمال آباد قرار دارد . ارتفاع غار از سطح زمین زیاد نیست و دسترسی به آن بسیار آسان است
صفرآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۳۶خانوار) بوده است.
قصرجمال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰نفر (۲۷خانوار) بوده است.
مهریان (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۶ نفر (۶۶خانوار) بوده است.
احمدآباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. این روستا در فاصله ۲۵ کیلومتری ارسنجان واقع شده است. نام احمدآباد در کنار ۲۳ روستای دیگر که نامشان در فارسنامه ناصری(کتابی که توسط حسن حسینی فسائی و به دستور ناصرالدین شاه قاجار به رشتهٔ تحریر درآمده است و ناشر آن نیز امیر کبیر بوده است) بیان شده،آمده است. احمدآباد از گذشته دارای مردمی بافرهنگ بوده و افتخار آفرینان زیادی در این روستا پرورش یافته اند. شغل مردم احمدآباد از گذشته کشاورزی بوده است اما متاسفانه ،خشکسالی مردم این روستا را مجبور به تغییر شغل میکند. ↵از امکانات این روستا می توان به آموزشگاه ابتدایی و راهنمایی،زمین چمن مصنوعی، فروشگاه های سوپرمارکت،تعمیر گاه های موتور سیکلت و خودرو، جوشکاری، فروشگاه های لباس، خرازی ها، نانوایی، کافی شاپ،خانه بهداشت،فست فود،تصفیه آب،کافی نت و... اشاره کرد. احمدآباد پرامکانات ترین و آبادترین روستای مجموعه قدمگاه است و مهم ترین روستای این منطقه شناخته میشود. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن بیش از 100 خانوار بوده است.
حسن آباد قدمگاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
خان آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۴ نفر (۷۱خانوار) بوده است.
سهل آباد سروش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
کوشک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۳ نفر (۶۷خانوار) بوده است.
چشمه شیرین (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۳۳خانوار) بوده است.
چاشت خور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جاذبه های گردشگری. ' ایوان قدمگاه" بنایی مربوط به دوره هخامنشی (یا کمی بعد از دورهٔ هخامنشی) است در نزدیکی روستای چاشت خوار واقع شده است." جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۶۱خانوار) بوده است.
حسین آباد نجف آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۳۰خانوار) بوده است.
دوکوهک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. وجه تسمیه. در مورد علت نامگذاری آن گفته اند چون دو کوه که یکی در سمت غرب و دیگری در سمت شرق روستا قرار دارد و این دو کوه نسبت به کوههای اطراف کوچکتر هستند به این روستا دوکوهک گفته اند. موقعیت جغرافیایی. روستای دوکوهک یکی از روستاهای دهستان شوراب از بخش مرکزی شهرستان ارسنجان است با طول جغرافیایی ۵۳° ۱۵’ ۵۰” و عرض جغرافیایی ۲۹° ۴۰’ ۵۰” از شرق به دریاچه طشک، از غرب به بخش کربال (شهرستان خرامه) و از شمال و غرب با روستاهای دهستان شوراب ختم می شود. از نظر موقعیت جغرافیای، این روستا در آخرین نقطه مرزی شهرستان ارسنجان و شهرستان خرامه قرار دارد. راه های ارتباطی این روستا از شمال به روستای مقبل آباد (ارسنجان) و از جنوب به شهر (سلطان شهر) منتهی می شود، البته این روستا از طریق جاده خاکی با روستاهای نجف آباد، حسین آباد قیطاس، حسین آباد کتک، نظام آباد و دولاب ارتباط دارد. فاصله این روستا تا مرکز دهستان ۸ کیلومتر و تا مرکز شهرستان ۳۰ کیلومتر است. مساحت کل این روستا حدود ۲۴ کیلومتر مربع است که بیشتر آن را مراتع دام و زمین های بایر و شوره زا
ر تشکیل داده است. همچنین ارتفاع از سطح دریا در این روستا 1600 متر است. جمعیت. این روستا در سرشماری سال ۱۳۹۰دارای ۹۷ خانوار و ۳۱۴ نفر جمعیت بوده است که از این تعداد ۱۵۳ مرد و ۱۶۱ زن هستند. تاریخ. با توجه به وجود چندین اشکفت و غار در کوههای روستا سابقه زندگی بشر در اینجا به دوران پیش از تاریخ و چندین هزار سال قبل بر میگردد از دوران ساسانی آثاری چون خرف خانه یا قبور لاشه سنگی در کوه های دوکوهک وجود دارد همچنین تل گربه ای و تل جمال آباد شواهد زندگی انسان پیش از تاریخ در این منطقه هستند. تل حمّامی و تل خندقی و چند تل دیگر شواهد دوره اسلامی در این منطقه هستند. قبرستان بزرگی در قسمتی از مکان فعلی روستا قرار داشته که متأسفانه امروز از بین رفته و به نقل از مطلعین دارای سنگ قبرهای بسیار زیبا و خوش خط و پر نقش و نگار و شکیل بوده است. با توجه به برخی شواهد و نقل قول مطلعین و کهنسالان احتمال دارد که اقوامی که در اینجا زندگی می کردند از قوم نانکلی بودند. در دوره قاجاریه طایفه عمادی ایل عرب خمسه در دوکوهک زندگی می کرده و گویا دوکوهک به عنوان ییلاق آنها مورد استفاده قرار میگرفته است که کهنسالان با خواندن سنگ قبرهای آنان در ق
برستان بزرگ روستای دوکوهک به این امر پی برده اند. از اواخر دوره قاجاریه اقوامی از ایلات و طوایف لشنی و کتکی در دوکوهک و قلعه جمال آباد ساکن شدند. تاریخ قلعه و مزرعه جمال آباد دوکوهک از قدیم الایام به هم پیوند خورده است. اقوامی که در گذشته زندگی میکردند به هنگام زمستان و بهار برای قشلاق محافظت از خود در مقابل سرما و باران و تهیه علوفه مناسب برای دامهایشان به دوکوهک می آمدند و تابستان به قلعه بر می گشتند. اولین مالک شناخته شده قلعه و مزرعه جمال آباد دوکوهک میرزا علی اکبر خان معز الملک حاکم ارسنجان در اواخر دوره قاجاریه بوده است میرزا علی اکبرخان، ملک جمال آباد را به آقایان رئیس علیخان زارعی (کلانتر طایفه کتکی) مشهدی عباسقلی زارعی (از متمولین طایفه کتکی) و ملا آقا میرزا رحیمی (کلانتر طایفه لشنی کوهکی ) می فروشد و آنان دهقانان خود را در آنجا مستقر می کنند. قلعه دارای چهار برج بوده و دو در ورود و خروج داشته که در اصلی آن به سمت غروب آفتاب باز می شده است. باغ بزرگ و زیبایی که پر از انواع درختان میوه بوده نیز در کنار قلعه قرار داشته که امروز بجز خرابی قلعه اثری از باغ نمی بینیم. قلعه جمال آباد تا حدود سال ۱۳۶۰ خورشی
دی دارای آبادی و سکنه بوده و به مرور زمان و با وقوع سیل ۱۳۶۵ شمسی اکثر اهالی آن روستا به روستای دوکوهک و تعدادی نیز به روستای مقبل آباد و روستاهای همجوار مهاجرت کرده و در آنجا ساکن شدند. مکان های دیدنی و خاص روستا. روستای دوکوهک در بین دو کوه واقع شده و خانه های مسکونی در دامنه کوه غربی قرار دارند. از مکان های دیدنی روستا می توان به اشکفت بزرگ که در کوه غربی واقع است و نمایی بسیار جالب دارد. این غار دهانه ای بطول ۱۵ متر و ارتفاع ۵ متر دارد و در قدیم به عنوان محل نگهداری دام ها و گوسفندان در فصول سرد سال استفاده می شده است. چشمه خشکیده یا به اصطلاح مردم روستا (چشموو)، انجیر باغی و قلعه جمال آباد از دیگر مکان های دیدنی روستا می باشد. این روستا همه ساله و در ایام عید بخصوص روز ۱۳ فروردین پذیرای تعداد زیادی از میهمانان نوزوزی که برای روز طبیعت به این مکان آمده اند است. این روستا دارای یک مسجد بنام بیت العباس و یک مدرسه بنام ۱۵ خرداد (که چندسال تعطیل بوده است) و زمین ورزشی، خانه عالم و پایگاه بسیج (بنام حبیب ابن مظاهر) است و همچنین دو مغازه خواروبار فروشی و یک رستوران است. شغل بیشتر مردم این روستا کشاورزی بوده ولی
با توجه به خشکسالی های پی در پی اکثر مردم روستا به دامداری و دامپروری (پرورش گوسفند و بز و گاو) روی آورده اند و برخی نیز جهت کار به شهرها مهاجرت کرده اند. تنها محصول حاصل از کشاورزی این روستا جو است که به صورت دیم کشت می شود و در صورت نزول باران مستمر و بموقع محصول به ثمر خواهد نشست (گر چه بسیار بعید بنظر می رسد). خشکسالی بسیاری از مردم این روستا را تا مرز فقر کشانده ولی همچنان مردم روستا همه ساله از رحمت الهی ناامید نشده و به امید نزول باران شروع به کاشت جو می کنند گرچه موقع برداشت معلوم می شود که هم هزینه آماده کردن و شخم زمین و هم هزینه بذر را متضرر شده اند و دریغ از یک ریال درآمد. منابع. __نمایه__
فتح آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۴خانوار) بوده است.
کفر (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۵ نفر (۷۷خانوار) بوده است.
مقبل آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است، که در فاصله ۲۹ کیلومتری جنوب ارسنجان و در مسیر ارسنجان به سمت خرامه قرار دارد. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۲ نفر (۶۴خانوار) بوده است.
نجف آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.دهیار روستا دکتر حمید برومند از استادان دانشگاه میباشد. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۲۷خانوار) بوده است.
دهک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۴ نفر (۷۸خانوار) بوده است.
نظام آباد (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان شورآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۸ نفر (۱۱۹خانوار) بوده است.
شورآب روستایی در دهستان شورآب بخش مرکزی شهرستان ارسنجان استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۳۲۵ نفر (۴۰۵خانوار) بوده است.