Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
داود سوسلان (یا داوید سوسلان، به آسی: Сослан-Дауыт (سوسلان-دائویت)، به گرجی: დავით სოსლანი) (مرگ: ۱۲۰۷ میلادی) یک شاهزاده از قوم ایرانی تبار اَلان بود که بیشتر به خاطر دستاوردهای رزمی اش در زمان جنگ های گرجستان با همسایگان مسلمانش به ویژه به خاطر پیروزی هایش بر سلجوق ها و اتابکان آذربایجان شهرت دارد. داود سوسلان دومین شوهر ملکه تامار، ملکه فرمانروای گرجستان بود که در سال ۱۱۸۹ با او ازدواج کرد و تا اندازه زیادی در فرمانروایی با او شریک بود. پیشینه. داود سوسلان یکی از اعضای خاندان پادشاهی حاکم بر آلانستان بود. این خاندان یک پادشاهی مسیحی ارتدکس را در قفقاز شمالی تشکیل داده بود و میان این خاندان با دودمان باگراتیونی گرجستان ازدواج های زیادی صورت می گرفت. ملکه تامار خود از سوی مادر الانی بود و داود سوسلان نیز از بستگان مادری تامار بود. تامار پس از جدایی از شوهر نخست خود، یوری بوگولیوبسکی اهل روسیه، در سال ۱۱۸۷ یا ۱۱۸۹ با داود سوسلان در کاخ دیدوبه در نزدیکی تفلیس ازدواج کرد. تامار و داود دو فرزند داشتند. فرزند پسر آن ها که بعداً با عنوان جرج چهارم پادشاه گرجستان شد در سال ۱۱۹۱ به دنیا آمد. زاده شدن جرج، شادی و جشن
بزرگی را در قلمرو تامار به دنبال داشت. خواهر جرج، روسودان، در حدود سال ۱۱۹۳ به دنیا آمد و بعدها به عنوان ملکه گرجستان جانشین برادر خود شد. منابع. Wikipedia contributors, "David Soslan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September ۱۵، ۲۰۱۱).
ایران نام گروه موسیقی اکسپریمنتال راک نیویورکی است که توسط کارگردان/خواننده/آهنگ نویس آرون آیتس و کایپ مالونه از گروه تی وی آن د ریدیو و در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد.دیگر اعضای گروه بعد از هر آلبوم تغییر می کنند.
محسن قانع بصیری (۱۳۲۸–۱۳۹۶تهران) معرفت شناس، شیمی دان، نویسنده و نظریه پرداز در زمینه های اقتصاد، فرهنگ، هنر (سیبرنتیک)، تکنولوژی و مدیریت. وی سال ها سردبیر ماهنامه مدیریت بود و این پست را تا پایان زندگی حفظ کرد. محسن قانع بصیری در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ بر اثر ایست قلبی در تهران درگذشت. تحصیلات. محسن قانع بصیری تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در مدرسه ناصرخسرو، دبیرستان دارالفنون و دبیرستان علمیه تهران به پایان رساند. او در رشتهٔ شیمی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و برای ادامهٔ تحصیل در این رشته به دانشگاه جیورجیا در ایالات متحده آمریکا رفت. او در سال ۱۳۵۸ تصمیم گرفت به ایران برگردد. او سپس در حوزه های مختلف مدیریتی و پژوهشی مشغول به کار و تألیف شد. میراث فکری و نظری. مسائل مربوط به توسعه، به ویژه رابطهٔ میان توسعه با سیاست، اقتصاد و فرهنگ، همواره از اصلی ترین دغدغه های محسن قانع بصیری بوده است. او در آثار خود از ضرورت صورت بندی نظری رابطهٔ میان فرهنگ با صنعت سخن به میان می آورد و نگاه صرفاً سیاسی - اقتصادی به توسعه و تکنولوژی را مورد نقد قرار می دهد. مباحثی هم چون «خلاقیت در سازمان های کار»، «توسعهٔ منا
سبات انسانی در سازمان های کار»، «دموکراتیک شدن روابط میان نیروهای کار با بدنهٔ مدیریتی»، و هم چنین ضرورت «پژوهش انتقادی» در درون سازمان های کار، از جمله موضوعاتی هستند که او با اتکا به نگاه نظری خود دربارهٔ رابطهٔ میان صنعت و فرهنگ، به آن ها پرداخته است. نظریه تعادلات سه جزیی قانع بصیری بر مبنای دو تئوری تدوین گردیده است: ۱- رابطهٔ معکوس بین آگاهی و جرم و انرژی ۲- اصل نسبت آگاهی، مبنی بر این که میزان اطلاعات رسیده به سیستم، مدام موجب کاهش نسبت آگاهی در سیستم می شود، ازاین رو همهٔ سیستم ها دچار قانون «افت کیفیت» می شوند. این نظریه، در حوزه های جامعه شناسی، شناخت شناسی (اپیستمولوژی) و مهم تر از آن، در رابطه میان تکنولوژی و فرهنگ، تعریف شده است. این تئوری سعی دارد مناسبات و برهم کنش میان سیاست، اقتصاد و فرهنگ را در جامعه تبیین کند، تا آن که صرفاً اقتصاد و سیاست را در نسبت با یکدیگر ببیند. از جمله دیگر نظریه های او می توان به نظریهٔ «سازه های میانی» در موسیقی، و نیز نظریهٔ «تمدن های چهارگانه: آب، باد، خاک و آتش» که در کتاب «تاریخ تحلیلی صنعت در ایران» تبیین شده است، اشاره کرد. فعالیت در نشریات. قانع بصیری ماهنامه
کیمیا، نخستین نشریهٔ تخصصی پتروشیمی را در سال های بعد از انقلاب به راه انداخت. باوجود بعد تخصصی آن، ماهنامهٔ کیمیا به واسطهٔ شکل نوین خود و نحوهٔ ارایهٔ مطالب تحلیلی و انتقادی، به سرعت جای خود را در جامعه باز کرد و از نظر اهل فرهنگ و اهل علم به عنوان نشریه ای متفاوت و حرفه ای شناخته شد. قانع بصیری بیش از پانصد مقاله در نشریات مختلف از جمله ایران، گزارش، صنعت لاستیک ایران، صنعت پلاستیک، آریانا گردشگر و کیمیا به چاپ رسانده است. او سردبیری ماهنامهٔ «مدیریت» و مجلهٔ «آریانا گردشگر» را - که تا شماره ۱۳ با نام «صاعقه» منتشر می شده است - به عهده داشته است. وب سایت رسمی. وب سایت رسمی محسن قانع بصیری
ناپیرو مغالطه صوری، مغالطه بی ربطی یا مغالطه ساختاری در منطق شکلی استدلالی است که نتیجهٔ آن پی آمد مقدمات آن نیست. در فلسفه، مغالطه ساختاری الگویی از استدلال است که به دلیل اشکال در ساختار منطقی آن نادرست می شود. این اشکال را می توان به خوبی در یک سیستم منطقی استاندارد، مثلاً حساب گذاره ای، بیان کرد. استدلالی که یک مغالطه ساختاری است همواره اشتباه به شمار می آید. مغلطه ساختاری در مقابل مغلطه ناساختاری قرار دارد که ممکن است ساختار منطقی درستی داشته باشد اما بخاطر یک یا چند گزاره غلط اشتباه از آب در می آید. نمونه ها. رد استدلالات:
بازاریابی دارویی کسب و کار از تبلیغات و ترویج فروش محصولات دارویی است. شواهدی وجود دارد که شیوه های منفی بازاریابی می تواند بر سلامت بیماران و پزشکان اثرات منفی به جای بگذارد. برخی کشورها محدودیت هایی برای فعالیت های تبلیغاتی شرکت های دارویی-بهداشتی در نظر گرفته اند. هزینه هایی که شرکت های دارویی صرف تبلیغات بازاریابی دارویی می کنند، به مراتب بیش از هزینه های در نظر گرفته برای تحقیقات علمی است. در سال ۲۰۰۴ میلادی ۱٫۷ میلیارد دلار در کانادا صرف معرفی دارو به پزشکان شد. این رقم در آمریکا و در همان سال، ۲۱ میلیارد دلار بود. هزینه های بازاریابی دارویی در سال ۲۰۰۵ میلادی در آمریکا، ۲۹٫۹ میلیارد دلار برآورد شده اند. البته این رقم تا ۵۷ میلیارد دلار نیز برآورد شده است. تاریخچه. بازاریابی محصولات دارویی سابقه ای طولانی دارد. بازاریابی داروهای قانونی غیرنسخه ای مانند داروهای ضد درد و ضد حساسیت مدت هاست که صورت می گیرد. البته این اواخر، بازاریابی برخی داروها کمتر شده بود. تا مدت ها اعتقاد بر این بود که از آنجایی که این پزشکان هستند که نوع دارو را انتخاب می کنند، بازاریابی انبوه، باعث هدر رفتن منابع می شود؛ لذا تبلیغات
خاص با هدف قرار دادن پزشکان می تواند موثرتر و ارزان تر باشد. این امر شامل آگهی های تبلیغاتی در مجلات تخصصی و ملاقات پزشکان در مطب ها و بیمارستان ها توسط بازاریاب های دارویی می شد. بخش مهمی از تلاش ها معطوف دانشجویان پزشکی شد. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی. بازاریابی به ارائه دهندگان خدمات بهداشتی به چهار شکل صورت می گیرد. براساس یک نظر سنجی که در سال ۲۰۱۰ میلادی صورت گرفت نیمی از ۶۸۰۰۰۰ پزشک شرکت کننده در این نظرخواهی ملاقات با یک بازاریاب را به روش های دیگر بازاریاب را به روش های دیگر ترجیح می دادند. این رقم در نظرسنجی سال ۲۰۰۸ معادل ۳۸٫۵٪ بود. براساس نظرسنجی سال ۲۰۱۰ میلادی ۲۳٪ پزشکان راغب به ملاقات های مکرر با بازاریاب ها نبودند. جستارهای وابسته. گردشگری پزشکی گردشگری پزشکی
فردیناند یکم (؛ ؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۷۹۳-درگذشته ۲۹ ژوئن ۱۸۷۵) امپراتور اتریش و رئیس کنفدراسیون آلمان و با عنوان فردیناند پنجم پادشاه مجارستان و بوهم بود. او از زمان مرگ پدرش فرانتس دوم، امپراتور اتریش تا انقلاب های ۱۸۴۸ بر قدرت بود. فردیناند که گرفتار بیماری صرع بود، دارای توانایی بسنده برای حکمروانی نبود. با این وجود ولیعهدی اش با حکم فرانتس دوم، نه فقط به اصرار کلمنس مترنیخ که طبیعتاً یک امپراتور با شخصیتی ضعیف را می پسندید، که بر این اعتقاد استوار بود که مشروعیت تنها از راه اصل و نسب و نه توانایی های شخصی حاصل می شود. امپراتوری. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۳۵ به عنوان امپراتور جدید بر تخت نشست ولی برای جبران کاستی ها، شورایی حکومتی در مسائل ضروری به او کمک و مشاوره می داد. این شورا به ریاست آرشیدوک لودویک عموی امپراتور اداره می شد. اعضای دیگر شورا: آرشیدوک فرانتس کارل برادر امپراتور، کلمنس مترنیخ صدراعظم و فرانتس آنتون وزیر شورا و دولت بودند. از دیگر افراد با نفوذ دربار می توان به آرشیدوشِس سوفی مادر امپراتور آینده فرانتس یوزف اشاره کرد که به دلیل قدرت سیاسی اش به او لقب «تنها مرد دربار» داده بوند. فردیناند در ۲
دسامبر ۱۸۴۸ در زمان انقلاب از قدرت کناره گیری کرد و تا زمان مرگ در پراگ به سر برد.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۷۱ بیست و هشتمین دوره از رقابت های قهرمانی جهان می باشد که از ۲۷ اوت تا ۵ سپتامبر ۱۹۷۱ در صوفیه، بلغارستان برگزار گردید.
دودمان یـِرواندونی (به ارمنی: Երվանդունիներ، (به انگلیسی Orontid Dynasty)، از ۵۷۰ (پیش از میلاد) تا ۲۰۰ (پیش از میلاد) حکمرانی کردند. مؤسس پادشاهی اَروَند (یرواند) یکم ساکاواکیاتس بود و آخرین پادشاه از این دودمان یرواند چهارم. آنتیوخوس چهارم کوماژن از این خاندان آخرین پادشاه کوماژن بود. شاهان یرواندی در آغاز ساتراپ های ایران هخامنشی در منطقه بودند. اصلیت. نام این دودمان یعنی یرواندی (در زبان های غربی Orontid) (در یونانی: Ὀρόντης لاتین: Orontes) گرفته شده که به معنی «چابک» و «دلاور» است. برخی از مورخان بیان می کنند که یرواندی ها اصالتاً ایرانی بودند، و پیوندهای خانوادگی دودمانی با سلسله حاکم هخامنشی داشته اند. یرواندی ها در تمام مدت فرمانروایی خود بر نسب خود از هخامنشیان تأکید داشتند تا مشروعیت سیاسی خود را تقویت کنند. به گفته این منابع، آن ها از خویشاوندان طایفه هخامنشی به حساب می آمدند و از خاندان ویدرنه از یاران هفتگانه داریوش یکم در سرکوب گئومات مغ محسوب می شدند. و هم استاتیرای یکم ملکه محبوب اردشیر دوم و برادرش تیسافرن سردار معروف پارسی از این خاندان بودند و هم یرواند یکم نوه عموی این دو با دختر اردشیر دو
م به نام روزگونه ازدواج نمود. مورخان دیگری می گویند که یرواندی ها اصالتاً ارمنی بودند، در حالی که به گفته رازمیک پانوسیان، یرواندی ها احتمالاً با فرمانروایان ایران و سایر خاندان های اشرافی برجسته در ارمنستان وصلت کرده بودند و می گویند که قومیت ارمنی آنها نامشخص است. پیشینه. مرزهای ارمنستان در دوران پادشاهی یرواند یکم ساکاواکیاتس همان مرزهای دوران اورارتو بود و در جنوب از جلگه دجله می گذشت، در شمال با ارمنستان علیا و منطقه گوگارک در غرب با فرات و در شرق توسط دریاچه ارومیه بطرف جلگه شاخه سفلای ارس و رود کورا محدود می شد. یرواندی ها دشت آرارات را مرکز حکومتشان قرار دادند و شهر آرماویر که به روی خرابه های آرگیشتی خینیلی بنا گردیده بود. به عنوان پایتخت برگزیدند. آنها در این سرزمین به اصلاحات و آبادانی پرداختند و چند شهر بنا نهادند. در منطقه ای که رودهای ارس و آخوریان به هم ملحق می گردند شهر یروانداشات ساخته می شود؛ که جانشین آرماویر پایتخت پادشاهی ارمنستان می گردد. این شهر اخیر نقش خود را بعنوان مرکز پرستش حفظ می نماید. یک زیارتگاه بزرگ دیگر در باگاران در کنار آخوریان ایجاد می گردد. از اولین مذاکرات سرداران اسکندر
به منظور تقسیم سرزمین های او نام ارمنستان در فهرست اسامی ممالک فتح شده به دست اسکندر نیامده و ارمنستان برخلاف ایران، که هم زمان با سقوط دولت هخامنشی مطیع اسکندر و دولت مقدونی شد، توانست تمامیت ارضی و استقلال خود را حفظ کند. پس از فروپاشی سلسلهٔ هخامنشیان یرواند دوم از خاندان یرواندی، که والی ایالت ارمنستان در این دوره و از سرداران ارمنی حاضر در نبرد گوگمل بود، خود را پادشاه مستقل ارمنستان بزرگ معرفی کرد. میترنس دیگر سردار ارمنی، نیز که او هم در نبرد گوگمل حاضر بود، دولت مستقل دیگری در شمال غربی ارمنستان بزرگ تشکیل داد که به ارمنستان کوچک شهرت یافت. این بخش از ارمنستان هم زمان با حملات ارتش مقدونی به نواحی کاپادوکیه به فرماندهی اومئنس به دست نیروهای مقدونی تصرف شده و جزو قلمرو اسکندر قرار گرفت. البته، پس از مدتی بار دیگر استقلال خود را بازیافت. در این دوره، بخش دیگری از ارمنستان، که جنوب غربی این سرزمین را تشکیل می داد، «زوپک» نام داشت. این سرزمین زمانی جزوی از ارمنستان بزرگ بود اما به دلایل مختلف از آن جدا شده و فردی به نام آرشام از خاندان یرواندی بر آن حکومت می کرد.
مری ترزا الئنور هیگینز کلارک (زاده – درگذشته ) یکی از چهره های مطرح داستان نویسی ایالات متحده آمریکا بود. زندگی نامه. مری هیگینز کلارک در سال ۱۹۲۷ در نیویورک در یک خانواده ایرلندی تبار به دنیا آمد و در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه فوردهام فارغ التحصیل شد. کلارک در سال ۱۹۶۴ با نوشتن داستان های کوتاه کار نویسندگی را شروع کرد. او مدتی مهماندار هواپیمایی پان آمریکن بود. با ترک شغلش با وارن کلارک ازدواج کرد و این زوج ۵ فرزند داشتند. وی شوهرش را در ۳۵ سالگی از دست داد و برای تأمین زندگی شروع به نوشتن داستان کوتاه و متن های رادیویی کرد اما به او گفته شد روی نوشتن داستان تمرکز کند. اولین کتاب او "در آرزوی بهشت" نام داشت که این رمان بر اساس زندگی جورج واشینگتن بود که فروش خوبی نکرد. او از کودکی به رمان های آگاتا کریستی و شرلوک هلمز علاقه مند بود؛ لذا تصمیم گرفت رمان های تعلیقی بنویسد. "بچه ها کجایند؟" اولین رمان پرفروش کلارک بود. راجع به او گفته اند که داستان هایش پر از پدیده های روحی و روانی است. او به خواننده اجازه می دهد تا آخرین لحظه وادار به حدس زدن شود. او برای نوشتن کتاب هایش از اخبار الهام می گرفت. در محاکمه های جنا
یی حاضر می شد و با متخصصان پزشکی قانونی دربارهٔ قتل و شواهد آن حرف می زد. در بعداز ظهر جمعه در سن ۹۲ سالگی در ناپل، فلوریدا درگذشت. کتابشناسی. کلارک نویسندهٔ ۲۱ اثر پرفروش بود و به «ملکهٔ تعلیق» شهرت داشت. کتاب های او به ۳۵ زبان ترجمه شدند و اولین کتاب او به نام "بچه ها کجان؟" ۷۵ بار تجدید چاپ شده است. در سال ۲۰۰۰، ناشر او برای نوشتن ۵ کتاب به او ۶۴ میلیون دلار پرداخت کرد که این او را در آن زمان به گران ترین نویسنده زن دنیا تبدیل کرد. اکثر آثار این نویسنده در ایران توسط نشر لیوسا منتشر شده است. جوایز و افتخارات. وی سیزده دکتری افتخاری دریافت کرد.
بردار یک مدل ریاضی است که با سه مشخصه اندازه، جهت و راستا یک کمیت فیزیکی را توصیف می کند. بردار می تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آرشام شات (به ارمنی Արշամշատ، "آرشام شات") شهری در استان سوفنه ارمنستان قدیم در نزدیکی رود فرات بود که توسط پادشاهی به نام آرشام یکم از دودمان اروندی در سده سوم پیش از میلاد بنیاد نهاده شد. آرشام شات (یا آرشام شاد) نامی از ریشه پارسی به معنای «شادی برای آرشام» است. این شهر در سده یکم پیش از میلاد نابود و رها شده است.
پرایمل اسکریم نام گروه آلترنیتیو راک اسکاتلندی است که در سال ۱۹۸۲ در گلاسکو توسط بابی گیلسپی و جیم بیتی تشکیل شد. گروه بین سال های ۱۹۸۲ ال ۱۹۸۴ به اجراهایی می پرداخت اما تا زمانی که گیلسپی از گروه د جیزز اند مری جین (The Jesus and Mary Chain)جدا نشده بود به موفقیت خاصی دست نیافت.پرایمل اسکریم یکی از گروه های کلیدی موسیقی ایندی راک دهه هشتاد بود اما در یک تغییر ناگهانی صدای گروه به سمت صوتی سایکدلیک تر و سپس گاراژ راک تغییر کرد.آلبوم سال ۱۹۹۱ گروه به نام Screamadelica باعث شد که پرایمل اسکریم توجه زیادی را به خود جلب کند و با وجود تغییر زیادی که در بین نوازنده های گروه به وجود می آید همچنان از نظر اقتصادی یکی از پرفروش ترین گروه ها باقی بماند و همچنان به اجرای زنده و ضبط آهنگ ادامه دهد.
کنسول بازی سوپرگراف اکس مدل ارتقا یافته پی سی انجین (توربوگراف اکس-۱۶ در آمریکای شمالی) بود. در ابتدا این دسنگاه به عنوان پی سی انجین-۲ شناخته شد که ادعا می شد یک کنسول ۱۶ بیتی واقعی است که کرافیک و صدای آن بهبود یافته است و انتظار نمی رود تا سال ۱۹۹۰ عرضه شود. با این وجود محصول نهایی با نام سوپرگراف اکس در اواخر سال ۱۹۸۹ و زودتر از زمان پیش بینی شده عرضه شد. تنها گرافیک آن بهبود یافته بود و کیفیت صدای آن تغییری نکرده بود و همچنین فاقد پردازنده ۱۶ بیتی مانند پی سی انجین بود. برتری سوپرگراف اکس در مقاسیه با پی سی انجین عبارتند از چهار برابر شدن مقدار حافظه پردازنده اصلی، یک تراشه ویدئویی دوم به همراه حافظه ویدئویی خودش به همراه یک تراشه کنترلر که اجازه می داد خروجی هردو تراشه ویدئویی به راه های گوناگون باهم ترکیب شوند. سوپرگراف اکس از دو لایه پس زمینه پیمایشی همانند سگا مگا درایو/جنسیس به جای تک لایه توربوگراف اکس-۱۶ بهره می برد.
امانت الله روشن زائر مشهور به "ا. روشن" (زاده ۱۲۸۶ روستای همت آباد آباده) نویسنده و مترجم ایرانی و از فیزیک دانان پیشکسوت ایران و از مهره های اصلی دانشکدهٔ علوم بود. زندگی. "امانت الله روشن زائر" فرزند "نصرالله" در سال ۱۲۸۶ در خانواده ای بهائی در روستای همت آباد آباده زاده شد. تحصیلات ابتدایی خود را در آباده و تحصیلات متوسطه را در تهران به پایان رساند. او در اوایل دوران کودکی نزد پدرش خواندن و نوشتن و نیز ریاضیات را آموخت؛ سپس در مدرسهٔ «همت» آباده به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۰۱ پدرش او را برای ادامهٔ تحصیل به تهران می فرستد. وی موفق می شود تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در مدرسهٔ تربیت تهران که ویژهٔ بهائیان بود به پایان برساند. "روشن زائر" در سال ۱۳۰۷ در امتحان اعزام محصل به خارج از کشور شرکت کرده و پس از پذیرفته شدن در این امتحان عازم فرانسه شد. او از جمله نخستین گروه محصلین اعزامی به اروپا بود. وی در دانشگاهی در شهر پاریس به تحصیل می پردازد. در همان سال های اولیهٔ تحصیل در فرانسه به رشتهٔ فیزیک علاقه مند می شود و تحصیلات خود را در این رشته ادامه می دهد تا آن که در سال ۱۳۱۴ موفق به دریافت مدرک اعطایی دکترا
در رشتهٔ فیزیک که بالاترین درجهٔ دکترای آن زمان در فرانسه بوده، می شود. "روشن زائر" پس از اتمام تحصیلات خود در فرانسه راهی ایران می شود و در تهران به کار تدریس در دانشکدهٔ علوم دانشگاه تهران مشغول می شود. از دیگر مسؤولیت های وی ریاست ادارهٔ امتحانات آموزش و پرورش است. "روشن زائر" همدورهٔ "محمود حسابی" بود و با همکاری هم توانستند اولین آزمایشگاه علوم را که "محمود حسابی" در دانشگاه تهران تأسیس کرده بود گسترش دهند. به گفتهٔ "روشن زائر"، بعد از تکمیل و گسترش این آزمایشگاه در آن زمان با همکاری "کمال الدین جناب" و "علی اکبر خمسوی" به آموزش و تدریس دانشجویان دانشکدهٔ علوم دانشگاه تهران مشغول می شوند. دکتر "امانت الله روشن زائر" فردی متواضع و فروتن بود و بر این عقیده بود که وظیفهٔ هر معلمی است که متواضع باشد و این تواضع را به شاگردان خود هم آموزش دهد. او در سال های پایانی عمر خود به دلیل بیماری و کهولت سن و به دستور پزشک معالج خود، تحقیق و پژوهش را علی رغم میل باطنی خود کنار گذاشته و تنها به آموزش می پردازد و تا پایان عمر تمام وقت خود را وقف تعلیم و تربیت می کند. در سال ۱۳۸۶ انتشارات دانشگاه تهران از وی به همراه تنی
چند از مؤلفان و مترجمان انتشارات دانشگاه تهران تقدیر شد. آثار. دکتر "روشن زائر" حدود ۲۳ جلد کتاب به رشتهٔ تحریر درآورده که ۶ جلد آن به سفارش وزارت فرهنگ وقت و بقیهٔ کتاب ها به سفارش دانشگاه تهران برای تدریس دوره های مختلف آموزشی در سطوح دبیرستان و دانشگاه بوده است که از آن جمله می توان به کتاب های فیزیک و شیمی دبیرستان (یعنی فیزیک و شیمی نظام قدیم قبل از سال های ۱۳۵۰) و فیزیک نجومی اشاره کرد.
توربودواو نام کنسول بازی است که در ۱۰ اکتبر ۱۹۹۲ در ایالات متحده توسط شرکت توربو تکنولوژی که زیر مجموعه ان ای سی و هادسون سافت در لس آنجلس بود عرضه شد.
زَریر (در ارمنی Զարեհ، زَره، در زبان های غربی: Zariadres) از پادشاهان سوفنه در ارمنستان قدیم بود و از تبار دودمان اروندی بود. استرابون در تاریخ خود نقل کرده است که سوفنه در سال ۲۰۰ پیش از میلاد توسط یکی از سرداران شاه آنتیوخوس سوم به نام زریر (زریادرس) تصرف شد. ویرایش بیوگرافی پس از شکست آنتیوخوس سوم توسط رومیان در نبرد ماگنزیا در سال ۱۹۰ پیش از میلاد، زریر و آرتاشس یکم شورش کردند و با رضایت رومیان به عنوان پادشاه تحت شرایط قرارداد آپامئا در ۱۸۸ پیش از میلاد - زریر بر سوفن و آرتاشس بر ارمنستان سلطنت کردند. . این احتمال وجود دارد که زریر پدر آبدیسارس (Dsariadres) بوده باشد، اگرچه در اسناد تاریخی اندک، آبدیسارها قبل از زریر حکومت می کردند. نامی که به عنوان Dsariadris نوشته شده است ممکن است یک برداشت و تلفظ یونانی از نام Bagdassar باشد. یک فرضیه این است که پادشاه باگداسار مجبور شد فرمانروایی پادشاه آنتیوخوس سوم را بپذیرد، اما به عنوان یک ساتراپ باقی ماند و تا زمانی که نبرد مگنزیا به او اجازه داد تا استقلال خود را مجدداً حفظ کند، خراج پرداخت. استرابون ۲۰۰ سال پس از این وقایع کتاب تاریخ خود را نوشت و شاید دقیق نبو
د. بیش از ده ها نشانگر مرزی سنگی از زمان سلطنت آرتاشس با کتیبه های آرامی در قلمرو ارمنستان امروزی کشف شده است، قبل از کشف آنها وجود این سنگ ها توسط موسی خورنی تایید شده بود. در این کتیبه ها آرتاش ادعا می کند که از سلسله اروندی است: شاه آرتاکسیا، پسر اورونتید زریادرس. منابع. Strabo: Geographia. Greece. ۲۴ AD. pp. ۳۳۶ and ۳۳۷.
اچ یوسی۶۲۸۰ یک ریزپردازنده ۸-بیتی ساخت شرکت ژاپنی هادسون سافت می باشد که نسخه بهبود یافته پردازنده دابلیودی سی ۶۵سی۰۲ می باشد. معروفترین محصولی که از این پردازنده استفاده می کند کنسول بازی توربوگراف اکس-۱۶ ساخت ان ای سی است.
گسست غربی یا اِنشِقاقِ غربی یا گسست بزرگ باختری ، دوره ای در تاریخ کلیسا بین سال های ۱۳۷۸ تا ۱۴۱۷ است که در آن پاپ ها و ضد پاپ ها با یکدیگر رقابت می کردند. این انشقاق با شورای کنستانس به پایان رسید. ریشه این گسست نه در الهیات و نه در آموزه های دینی بود، بلکه منشأ آن به اسارت بابلی پاپ ها (۱۳۰۹ تا ۱۳۷۶) و پیامدهای آن بر توازن قدرت بین دولت ها بازمی گردد. واژه «غربی» نشان می دهد که این انشقاق در درون کلیسای دنیای غربی (کلیسای کاتولیک روم) رخ داده است. این چنددستگی، انشقاق بزرگ نیز نامیده می شود، گرچه این اصطلاح برای انشقاق بزرگ شرق در سال ۱۰۵۴، زمانی که جدایی بین این کلیسای غربی و کلیسای ارتدکس شرقی رخ داد، نیز به کار می رود. این بحران چهل ساله در اروپا در میانه جنگ صدساله و همزمان با انتقال از یک رژیم فئودالی رخ داد که دیگر پاسخگوی یک جامعه در حال تحول نبود. در واقع کلیسا نقش فرهنگی و اجتماعی خود را که در اوایل قرون وسطی برای حکومت ضروری بود از دست داد. از دید سیاسی، این مسئله با کشمکش فیلیپ چهارم پادشاه فرانسه و پاپ بونیفاس هشتم که هریک ادعای قدرت کامل را دارند، به وقوع می پیوندد. این تنش در ابتدا با استقرار
حکومت پاپ در آوینیون فرانسه و سپس به دودستگی بزرگ انجامید. دلایل تنش. جهش اجتماعی. از اوایل قرن دهم، کلیسا تصویر نظام سه گانه اجتماعی را تحمیل می کند. او با به اختیار گذاشتن قدرت نظامی و دنیوی به اشراف، اخلاقیات جامعه را به طور مطلق در اختیار خود می گیرد. از آنجایی که کلیسا متمرکزکننده دانش از دوران عتیق به شمار می رود، روحانیت موقعیت خود را در اجتماع قرون وسطی، اجتناب ناپذیر و محوری می داند. روحانیت با داشتن سواد خواندن و نوشتن، مؤسسات گوناگون، مدارس و بنیادهای نیکوکاری را اداره می کند. با آگاهی از مبادلات فرهنگی و دانش تجربی، کلیسا بیشترین سهم از بافت اقتصادی آن دوره را - که هنوز عموماً کشاورزی است - از آن خود می کند. در زمان جنگ های صلیبی است که قدرت فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و حتی نظامی کلیسا به بالاترین حد خود می رسد. از آغاز قرن سیزدهم اما تعادل میان این نظام سه گانه به هم می خورد. بورژوازی از یک سو، به مرور زمان، از نظر اقتصادی به اهمیتی دست می یابد که موقعیت وی را از نظر سیاسی اجتناب ناپذیر می سازد (احتیاج شاهزادگان و امرای کلیسا برای استقراض). از سوی دیگر برای احتیاج تجاری و سپس پیشرفت اجتماعی خود، قسمت
ی از فرهنگ را با سرمایه گذاری در مدارس غیر مذهبی و چندین اثر اجتماعی به عهده می گیرد. شرح واقعه. انتقال پاپی به آوینیون (۱۳۰۹–۱۳۷۷). در سال ۱۳۰۹، پاپ کلمنت پنجم به دلیل ناامنی های سیاسی در رم و فشارهای فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه، مقر پاپی را از رم به آوینیون (در جنوب فرانسه) منتقل کرد. این دوره به اسارت آوینیون (Avignon Papacy) معروف شد. در این دوره، پاپ ها تحت نفوذ پادشاهان فرانسه بودند، که باعث نارضایتی بسیاری از کاتولیک ها، به ویژه در ایتالیا و سایر نقاط اروپا، شد. در سال ۱۳۷۷، پاپ گریگوری یازدهم پاپی را به رم بازگرداند، اما پس از مرگ او در ۱۳۷۸، تنش ها به اوج رسید. پس از مرگ گریگوری یازدهم، کاردینال ها در رم تحت فشار مردم محلی (که خواستار پاپ ایتالیایی بودند) بارتولومئو پریگنانو را به عنوان پاپ اوربان ششم انتخاب کردند. اوربان ششم به سرعت با رفتارهای تند، اصلاحات غیرمحبوب و توهین به کاردینال ها (به ویژه کاردینال های فرانسوی) باعث نارضایتی شد. آغاز گسست. گروهی از کاردینال ها (عمدتاً فرانسوی) که از اوربان ششم ناراضی بودند، ادعا کردند انتخاب او تحت فشار و غیرقانونی بوده است. آن ها در همان سال ۱۳۷۸ در فوندی (ا
یتالیا) گرد هم آمدند و رابرت ژنو را به عنوان پاپ کلمنت هفتم انتخاب کردند. کلمنت هفتم به آوینیون بازگشت و در آنجا مقر پاپی خود را برقرار کرد. این امر کلیسا را به دو شاخه تقسیم کرد: هر پاپ رقیب، کاردینال های خود را منصوب کرد، مالیات کلیسایی جمع آوری کرد و دیگری را تکفیر کرد. این تقسیم بندی باعث سردرگمی در میان مسیحیان و تضعیف اقتدار کلیسا شد. پادشاهی های اروپایی بر اساس منافع سیاسی و اتحادهای خود از یکی از پاپ ها حمایت می کردند، که انشقاق را به یک بحران سیاسی تبدیل کرد. ظهور سومین پاپ (پیزا، ۱۴۰۹). تلاش ها برای حل بحران از طریق مذاکره یا شوراها ناموفق بود. در سال ۱۴۰۹، گروهی از کاردینال های هر دو جناح (رم و آوینیون) در شورای پیزا گرد هم آمدند تا انشقاق را پایان دهند. آن ها هر دو پاپ (گریگوری دوازدهم در رم و بندیکت سیزدهم در آوینیون) را خلع کردند و الکساندر پنجم را به عنوان پاپ جدید انتخاب کردند. اما هیچ یک از دو پاپ رقیب این تصمیم را نپذیرفتند، و نتیجه این شد که حالا سه پاپ همزمان ادعای مشروعیت داشتند: در رم :گریگوری دوازدهم، در آوینیون :بندیکت سیزدهم، و در پیزا :الکساندر پنجم و جانشینش ژان بیست وسوم پایان گسست
. انشقاق سرانجام در شورای کنستانس (۱۴۱۴–۱۴۱۸)، که توسط زیگیسمونت، امپراتور مقدس روم سازماندهی شد، حل شد. این شورا اهداف زیر را دنبال کرد: پیامدها. انشقاق بزرگ به اقتدار پاپی ضربه شدیدی زد و ایده کنسیلیاریسم (برتری شوراهای کلیسایی بر پاپ) را تقویت کرد. این بحران زمینه ساز اصلاحات بعدی در کلیسا و همچنین جنبش اصلاحات پروتستانی در قرن شانزدهم شد. کلیسا برای جلوگیری از انشقاق های آینده، قوانین دقیق تری برای انتخاب پاپ وضع کرد. انشقاق بزرگ غربی (۱۳۷۸–۱۴۱۷) که ۳۹ سال موجب تفرقه در کلیسای کاتولیک شده بود به وسیله شورای کنستانس و انتخاب مارتین پنجم پایان یافت، اما تأثیرات آن بر اقتدار پاپی و ساختار کلیسا برای قرن ها باقی ماند.
کنفدراسیون آلمان اتحادیه ای بود که پس از کنگره وین در ۱۸۱۵ میلادی میان ایالت های آلمانی زبان اروپای مرکزی پدید آمد. این کنفدراسیون به صورت حائلی میان پروس و امپراتوری اتریش جای گرفته بود. بریتانیا موافق و مشوق برپایی این کنفدراسیون در اروپای مرکزی بود تا هم در منطقه آرامشی برقرار سازد و هم در برابر توسعه طلبی فرانسه و روسیه در دو سوی سرزمین های آلمانی نشین ایستادگی کند. کنگره وین در ۱۸۱۵ با تأکید بر اصل مشروعیت، راه را برای بازگشت خاندان سلطنتی به شهریارنشین های آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین تنها ۳۸ شهریارنشین خودمختار در یک کنفدراسیون به رهبری اتریش گردهم آمدند. از این پس دیت یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در فرانکفورت محلی برای رقابت دو کشور اصلی آن، یعنی اتریش و پروس، برای افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی خود و همچنین سرکوب جنبش های انقلابی شد. از ۱۸۱۸ جنبش های ملی گرایی در بین دانشجویانی که در جنگ های ناپلئونی علیه فرانسه شرکت کرده بودند بروز کرد ولی تا ۱۸۳۰ مجالی برای مخالفت با استبداد سلطنتی پیدا نکردند. سوء قصد به جان شهریار ناسو بهانه لازم را به دست مترنیخ صدراعظم اتریش داد تا طی کنفرانس کا