Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
انوسیه در دسترس است. کاربران و مشترکان آن عمدتاً مستقر در ایالات متحده و اروپا هستند و به طور مشترک حدود ۵۳٪ از کاربران و ۶۷٪ از کل درآمد این سرویس را تشکیل می دهند. همچنین در ایران، دسترسی به محتوای اسپاتیفای اغلب بدون نیاز به ابزارهای تغییر IP امکان پذیر است، اگرچه ثبت نام یا ورود به حساب کاربری همچنان مشکلاتی دارد. این سرویس در اکثر دستگاه ها از جمله رایانه های ویندوز، مک اواس، و لینوکس، تلفن های هوشمند و تبلت های آی اواس و اندروید، دستگاه های خانگی هوشمند مانند محصولات آمازون اکو و گوگل نست و پخش کننده های رسانه دیجیتال مانند «روکو» در دسترس است. برخلاف فروش فیزیکی یا دانلودی، که به هنرمند یک قیمت ثابت به ازای هر ترانه یا آلبومی که فروخته شده، پرداخت می شود، اسپاتیفای بر اساس تعداد استریم های هنرمندان، به نسبت تعداد کل آهنگ های پخش شده، بهره مالکانه پرداخت می کند. آن ها تقریباً ۷۰٪ از مجموع درآمد را به دارندگان حق تکثیر (اغلب کمپانی های رکورد) توزیع می کنند، که سپس ناشران بر اساس توافقنامه های فردی خود با هنرمندان، حقوق آن ها را پرداخت می کنند. تیلور سوئیفت، با بیش از ۱۰۰ میلیون شنونده ماهانه در اسپاتیفای
، تنها خوانندهٔ زنی است که در سال های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ پرشنونده ترین هنرمند این پلتفرم بود؛ آلبوم های «Midnights» و «1989 (Taylor’s Version)» میلیاردها استریم کسب کرده اند. سلنا گومز با تک آهنگ «Calm Down» (با همکاری رما) که بیش از دو میلیارد استریم دارد، و آلبوم «Rare»، در سال ۲۰۱۷ جزو پراستریم ترین خوانندگان زن اسپاتیفای بود. آریانا گرانده در سال ۲۰۱۸ با آهنگ «Thank U, Next» پراستریم ترین خواننده زن شد و آلبوم هایش مانند «Positions» مرتباً در فهرست های برتر اسپاتیفای جای دارند. این سه هنرمند با رکوردهای استریم چشمگیر، اثر فرهنگی شگرفی بر کاربران اسپاتیفای گذاشته اند. پلی لیست های پرهواداری چون «Today's Top Hits» جایگاه آن ها را تثبیت کرده است. موفقیت هایشان با جوایز پرشمار، از جمله گرمی برای سوئیفت و گرانده، تکمیل شده است. پیشینه. اسپاتیفای در سال ۲۰۰۶ در استکهلم، سوئد، توسط دانیل اک، مدیر ارشد فناوری پیشین استاردول و مارتین لورنسون، یکی از بنیان گذاران Tradedoubler بنیان نهاده شد. عنوان این شرکت، نخست از نامی که توسط لورنسون فریاد زده بود، به اشتباه شنیده شد. بعدتر آنها چمدان واژه ای از "spot" و "identify" را د
ر هم آمیختند. در فوریه ۲۰۱۰، اسپاتیفای ثبت نام همگانی را برای ردیف سرویس های رایگان در بریتانیا باز کرد. پس از انتشار این سرویس تلفن همراه، ثبت نام ها افزایش یافت و باعث شد اسپاتیفای ثبت نام برای این سرویس رایگان را در سپتامبر همان سال متوقف کند و به سیاست دعوت نامه بازگردد. مدل تجاری. اسپاتیفای با بهره برداری از یک مدل تجاری فریمیوم خدمت رسانی می کند؛ یعنی سرویس های اصلی رایگان هستند، در حالی که ویژگی های افزوده از راه اشتراک های پولی ارائه می شوند. اسپاتیفای با فروش اشتراک های پخش آنلاین به کاربران و تبلیغات، درآمدزایی می کند. در دسامبر ۲۰۱۳، این شرکت یک وب سایت تازه به نام "Spotify for Artists" راه اندازی کرد که مدل کسب و کار و داده های درآمد خود را توضیح می داد. اسپاتیفای محتوای خود را از شرکت های بزرگ یا از هنرمندان مستقل دریافت می کند و به دارندگان حق پخش برای موسیقی حق کپی برداری می پردازد. این شرکت ۷۰ درصد از کل درآمد خود را به صاحبان حقوق پرداخت می کند. Spotify for Artists بیان می کند که این شرکت نرخ ثابتی ندارد در عوض، عواملی مانند کشور اصلی کاربر و نرخ حق امتیاز هنرمند را در نظر می گیرد. پلتفرم ها.
اسپاتیفای هم اکنون نرم افزارهایی برای کامپیوترها، تلفن های همراه، کنسول های بازی و… دارد و برای Windows, macOS, Wear OS, Android, iOS, watchOS, iPadOS, PlayStation 3، PlayStation 4، PlayStation 5، Xbox One و Xbox Series X/S در دسترس است. بر پایه کشور و پوشش. کمپانی در لوکزامبورگ با نام Spotify Technology. S.A. و دفتر مرکزی آن در استکهلم، سوئد، با دفترهایی در ۱۶ کشور در سراسر جهان ثبت شده است. سرویس های آن در کشورهایی که از کپی رایت و حق خوانندگان و هنرمندان پشتیبانی قانونی لازم را ندارند، در دسترس نیست یا محدود است. کشورهایی چون ایران، افغانستان و ترکمنستان افزون برنداشتن قانون مناسب برای کپی رایت، مشکلات قانونی دیگری نیز داشته اند و دست کم تا سال ۲۰۲۵، در این کشورها خدماتی ارائه نشد. نقد. اسپاتیفای از هنگام راه اندازی در سال ۲۰۰۶ با انتقادهای قابل توجهی روبه رو بوده است. اصلی ترین محور انتقادها به موضوع جبران خسارت ناکافی برای هنرمندان، آهنگسازان و رسانه ها باز می گردد که آن را «ناپایدار» توصیف کرده اند. بر خلاف فروش فیزیکی یا دانلود قانونی که در آن زمان روش اصلی گوش دادن به موسیقی بودند و به هنرمندان مبلغ
ثابتی برای هر آهنگ یا آلبوم فروخته شده پرداخت می کردند، اسپاتیفای حق الزحمه را بر اساس «سهم بازار» هنرمندان محاسبه می کند: تعداد استریم های آهنگ هایشان به نسبت کل آهنگ های استریم شده در این پلتفرم. اسپاتیفای حدود ۷۰ درصد از درآمد کل خود را به دارندگان حقوق توزیع می کند، که سپس بر اساس توافقات فردی به هنرمندان پرداخت می شود. در سطح جهانی، ۳۰٬۰۰۰ موسیقی دان به سازمان اتحادیه موسیقی دانان (UMAW) پیوسته اند. این اتحادیه در مارس ۲۰۲۱ اعتراضاتی را در ۳۱ شهر سازمان دهی کرد و کمپین #JusticeAtSpotify خواستار شفافیت بیشتر و جبران خسارت یک سنت به ازای هر استریم شده است. اسپاتیفای از سوی هنرمندان و تهیه کنندگانی مانند تیلور سوئیفت و تام یورک مورد انتقاد قرار گرفته که معتقدند این سرویس به طور منصفانه ای به موسیقی دانان دستمزد نمی دهد. هر دوی این هنرمندان موسیقی خود را از این پلتفرم حذف کردند. با این حال، کاتالوگ موسیقی آن ها در سال ۲۰۱۷ به این سرویس بازگشت. اگرچه صنعت استریم موسیقی به طور کلی با انتقادات مشابهی دربارهٔ پرداخت های ناکافی مواجه است، اسپاتیفای به عنوان سرویس پیشرو، به دلیل ارائه سطح رایگان خدمات که به کاربرا
ن امکان گوش دادن به موسیقی با تبلیغات بین آهنگ ها را می دهد، با بررسی های ویژه ای روبه روست. این سطح رایگان باعث شده است که انتشار برخی آلبوم های مهم به تأخیر بیفتد یا از این سرویس حذف شود. در پاسخ به اتهامات دربارهٔ جبران ناعادلانه، اسپاتیفای ادعا می کند که با انتقال کاربران از کپی غیرمجاز و پلتفرم های کمتر تجاری به سطح رایگان خود، به صنعت موسیقی کمک می کند و سپس این سرویس را محدود می کند تا کاربران به حساب های پولی ارتقا یابند. مطالعه ای نشان داده که شرکت های ضبط موسیقی بخش زیادی از درآمد حاصل از اسپاتیفای را نگه می دارند، و مدیرعامل شبکه مرلین، نماینده بیش از ۱۰٬۰۰۰ لیبل مستقل، نیز رشد سالانه قابل توجهی در درآمدهای اسپاتیفای مشاهده کرده، اما تأکید کرده که اسپاتیفای به لیبل ها پرداخت می کند، نه مستقیماً به هنرمندان. در سال ۲۰۱۷، به عنوان بخشی از تلاش ها برای مذاکره مجدد قراردادهای مجوز به منظور عرضه اولیه عمومی، اسپاتیفای اعلام کرد که هنرمندان می توانند آلبوم های خود را به طور موقت برای مشترکین پولی انحصاری کنند، به شرطی که این آلبوم ها بخشی از گروه موسیقی یونیورسال یا شبکه مرلین باشند. در سال ۲۰۱۶، اسپاتیف
ای به دلیل سخت تر کردن دسترسی به موسیقی برخی هنرمندان که ابتدا آثار خود را در سرویس رقیب اپل میوزیک منتشر می کردند، مورد انتقاد قرار گرفت. در مه ۲۰۱۸، اسپاتیفای به دلیل «محتوای تنفر و سیاست رفتاری نفرت انگیز» خود مورد انتقاد قرار گرفت که موسیقی آر. کلی و آر. کلی را از پلی لیست های ویرایشی و الگوریتمی حذف کرد، زیرا «وقتی به تبلیغ نگاه می کنیم، به مسائل مربوط به رفتار نفرت انگیز توجه داریم، جایی که یک هنرمند یا خالق دیگر کاری خارج از پلتفرم انجام داده که به طور خاص با ارزش های ما مغایرت دارد و به گونه ای فاحش است که نمی خواهیم با آن مرتبط باشیم.» آر. کلی با اتهامات سوءاستفاده جنسی مواجه بود، در حالی که اکس اکس اکس تنتاسیون به دلیل اتهامات خشونت خانگی در حال محاکمه بود که پیش از قتل او در ژوئن همان سال به نتیجه نرسید. این سیاست در ژوئن به دلیل «مبهم» بودن لغو شد؛ شرکت اعلام کرد: «در همه ژانرها، نقش ما تنظیم رفتار هنرمندان نیست؛ بنابراین، از اجرای سیاستی در مورد رفتار هنرمندان فاصله می گیریم.» با این حال، هنرمندانی مانند گری گلیتر و لاست پرافیتس همچنان از ایستگاه های رادیویی اسپاتیفای حذف شده اند. به گفته برخی کا
رشناسان علوم کامپیوتر و موسیقی، جوامع موسیقی مختلف اغلب توسط سرویس های استریم مانند اسپاتیفای نادیده گرفته یا کم اهمیت شمرده می شوند. شایع ترین خطا به کمبود تنوع در تیم های کیوریت محتوا نسبت داده می شود که منجر به نادیده گرفتن هنرمندان برجسته در ژانرهای بزرگ و یکنواختی سبک های موسیقی می شود؛ حتی هنرمندان اصلی مانند ای ترایب کالد کوئست در موسیقی هیپ هاپ تحت تأثیر قرار می گیرند. در مارس ۲۰۲۱، دیوید داین در نشریه "The American Prospect" استدلال کرد که موسیقی دانان به دلیل انحصار سرویس های استریم مانند اسپاتیفای در خطر هستند. دانیل اک، هم بنیان گذار و مدیرعامل اسپاتیفای، دربارهٔ آنچه «راه حل استریم دوستدار هنرمند» نامید، توضیح داد: «گسترشی از تب رادیوی اینترنتی در اوایل دهه ۲۰۰۰، اسپاتیفای محتوا را از شرکت های ضبط مجوز می گیرد و سپس از هنرمندان حمایت می کند وقتی مردم به موسیقی آن ها گوش می دهند.» در ژانویه ۲۰۲۲، ۲۷۰ دانشمند، پزشک، استاد، دکتر و کادر درمان در نامه ای سرگشاده به اسپاتیفای نگرانی خود را دربارهٔ «ادعاهای نادرست و مضر برای جامعه» در پادکست جو روگان، "تجربه جو روگان"، ابراز کردند و از اسپاتیفای خواستند
«سیاست روشن و عمومی برای مدیریت اطلاعات نادرست در پلتفرم خود» ایجاد کند. امضاکنندگان به پخش اطلاعات نادرست درباره دنیاگیری کووید-۱۹ توسط روگان اعتراض داشتند و به اپیزود «بسیار جنجالی» با مهمان رابرت دبلیو مالون (#175۷) اشاره کردند. در ۲۶ ژانویه، نیل یانگ پس از امتناع اسپاتیفای از حذف این پادکست، موسیقی خود را از این پلتفرم حذف کرد. دیگر هنرمندان و پادکسترها مانند جونی میچل، نیلز لوفگرن، برنه براون و کرازبی، استیلز، نش اند یانگ نیز تحریم اسپاتیفای را اعلام کردند. اسپاتیفای قول داد هشدارهای محتوایی برای هر چیزی که شامل بحث های مرتبط با کووید-۱۹ باشد اضافه کند و قوانین جدیدی منتشر کرد. از حدود سال ۲۰۲۱، اسپاتیفای در تلاش برای کاهش پرداخت های حق الزحمه، پلی لیست های خود را در برخی ژانرها (از جمله جاز، چیل و "پیانوی آرام") با موسیقی آماده ای که به تعداد محدودی از موسیقی دانان کمتر شناخته شده، عمدتاً سوئدی، نسبت داده شده بود، پر کرد. در سال ۲۰۲۲، تحقیق روزنامه سوئدی داگنز نی هتر نشان داد که حدود بیست ترانه سرا پشت آثار بیش از پانصد "هنرمند" بودند و هزاران آهنگ آن ها در اسپاتیفای میلیون ها بار استریم شده بود. در کت
اب سال ۲۰۲۵ ""، روزنامه نگار لیز پلی جزئیات می دهد که اسپاتیفای با شبکه ای از شرکت های تولید همکاری دارد که کنترل برخی از بهره مالکانه را واگذار می کنند تا شرکت از نظر مالی سود ببرد. این آهنگ ها سپس در پلی لیست هایی به نام محتوای کاملاً مناسب (PFC) در سراسر پلتفرم پخش می شوند. با این کار، آن ها عملاً تعداد پخش ها برای دیگر موسیقی دانان را کاهش می دهند. هنرمندان/خوانندگان برتر. اسپاتیفای، به عنوان یکی از بزرگ ترین پلتفرم های استریم موسیقی، میزبان آثار خوانندگان زن برجسته ای است که اثر بزرگی بر صنعت موسیقی گذاشته اند. تیلور سوئیفت، با رکوردهای بی نظیر، تنها خواننده زنی است که در سال های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ پرشنونده ترین هنرمند اسپاتیفای بوده و آلبوم های بازضبط شده اش مانند «1989 (Taylor’s Version)» و «Midnights» میلیاردها استریم کسب کرده اند؛ او همچنین با بیش از ۱۰۰ میلیون شنونده ماهانه، یکی از پرطرفدارترین هنرمندان این پلتفرم است. سلنا گومز نیز با آهنگ های پاپ احساسی مانند «Lose You to Love Me» و آلبوم «Rare»، جایگاه ویژه ای در اسپاتیفای دارد و در سال ۲۰۱۷ جزو پراستریم ترین خوانندگان زن بود؛ تک آهنگ «Calm Down» با همک
اری رما، بیش از دو میلیارد استریم داشته و در فهرست های جهانی درخشیده است. بیلی آیلیش با سبک منحصربه فرد و آهنگ هایی چون «Bad Guy»، به ویژه در میان نسل جوان، محبوبیت چشمگیری دارد و بارها در فهرست های برتر اسپاتیفای جای گرفته است. آریانا گرانده با صدای قدرتمند و آهنگ های پاپ مانند «Thank U, Next»، در سال ۲۰۱۸ پراستریم ترین خواننده زن بود. ریحانا با آثار متنوع در سبک های پاپ و آر اند بی، مانند «Umbrella»، همواره در میان پرشنونده ترین ها حضور دارد. دوجا کت نیز با استایل خاص و آلبوم هایی چون «Hot Pink»، در دوران اخیر به ستاره ای در اسپاتیفای تبدیل شده است. این خوانندگان با خلاقیت و گوناگونی ژانر، سلیقهٔ موسیقایی کاربران را شکل داده اند. پلی لیست های محبوبی مانند «Today's Top Hits» و فهرست های سالانه اسپاتیفای، جایگاه والای این هنرمندان را نشان می دهند. موفقیت آن ها در شمار استریم ها، اثر فرهنگی و جوایز پرشمار موسیقی، از جمله گرمی برای سوئیفت و نامزدی های گومز، برجسته است.
دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی دانشنامه ای است به زبان فارسی، دربرگیرندهٔ مهم ترین اطلاعات ادبی فارسی، در قالب مقاله هایی در موضوعات رجال و کتاب های ادبی، دستور زبان، اصطلاحات عرفانی، بلاغت (معانی و بیان)، عروض و قافیه، قالب های شعری، سبک های ادبی، زبان های ایرانی، انواع ادبیات، ادبیات ایران پیش از اسلام، اسطوره های ایرانی، اَعلام "شاهنامهٔ فردوسی"، و برخی دیگر از اَعلام، به ویژه اَعلام قرآنی، ادبیات معاصر ایران و احوال و آثار ایران شناسانی که چه در داخل و چه در خارج، در حوزهٔ زبان و ادب فارسی تحقیق کرده اند. بنا بر تصمیم شورای علمی دانشنامه، مدخل های مستقل را تنها به نویسندگان و شاعرانِ درگذشته و برجسته ترین آثارشان اختصاص می دهد. "دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی" به سرمایهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی تدوین شده است و سرپرستی تدوین آن را اسماعیل سعادت، عضو پیوستهٔ این فرهنگستان، برعهده داشته است. این دانشنامه شامل بیش از ۲۰۰۰ مدخل (مقاله) است. این دانشنامه نخستین دانشنامهٔ اختصاصی در معرفی مهم ترین اطلاعات مربوط به زبان و ادب فارسی در همهٔ شاخه های آن است. "دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی" در تألیف و تنظیم مقالات خود، از س
نت های جاافتاده و پذیرفته شدهٔ دانشنامه نویسی به شیوهٔ جدید پیروی می کند و بر درستی و رعایت کامل قواعد دستور زبان فارسی، پرهیز از اطناب و عبارت پردازی، و اکتفا به عبارات ساده، روشن و قابل فهم و خالی از حشو و ابهام تأکید می کند. از دیگر نکات مهمّی که "دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی" در تألیف مقالات مدّ نظر دارد، رعایت تناسب موضوع آن هاست. متن. این کتاب نخست از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۵ در شش جلد منتشر شد و بعداً یک جلد ذیل بدان افزودند. ویرایشِ دوّمش سالِ ۱۳۹۸ در دوازده جلدِ کوچک تر منتشر شد. سالِ ۱۴۰۴ دو جلد ذیل بر این دوازده جلد افزوده شد.
کریس مارکر کارگردان، عکاس، شاعر و نویسنده فرانسوی بود. زندگی. کریس مارکر با نام واقعی کریستیان فرانسوا بوش ویلنوو در ۲۹ ژوئیه ۱۹۲۱ در نوی-سور-سن از حومه های شمال غربی پاریس زاده شد. این کارگردان برجسته حتی با وجود این که در فرانسه متولد شده بود، به طعنه اعلام می کرد که در مغولستان به دنیا آمده است. مارکر در ابتدا رشتهٔ فلسفه را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد و از شاگردان ژان پل سارتر بود. مارکر در طول زندگی اش به زندگی منزویانه، اجتناب از مصاحبه و دوری از عکاسان شهرت داشت. او دوست نزدیک بسیاری از کارگردانان معروف مانند آلن رنه، آنیس واردا و آنری کولپی بود. او یک روز پس از برگزاری مراسم تولد ۹۱ سالگی خود، در روز سه شنبه ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ درگذشت. ژیل ژاکوب؛ دبیر جشنوارهٔ فیلم کن در همان روز در بیانیه ای دربارهٔ درگذشت کریس مارکر، این کارگردان فرانسوی را ذهنی کنجکاو، فیلمسازی خستگی ناپذیر، شاعر عاشق گربه ها، شخصیت مرموز، دارای استعداد بسیار زیاد و استاد همه ما خواند. فعالیت هنری. سینما. نخستین اثر مارکر مستند «المپیک ۵۲» دربارهٔ المپیک هلسینکی سال ۱۹۵۲ میلادی بود. دیگر اثر او که در سال ۱۹۶۱ میلادی ساخته شده است «کوبا،
آری!» (به فرانسوی: Si Cuba) نام داشت که وقتی از سوی فیدل کاسترو و منتقدان آمریکا مورد حمایت قرار گرفت، توسط دولت آمریکا توقیف شد. فیلم سینمایی «اسکله» نیز دیگر اثر مطرح و برجسته ای است که مارکر در سال ۱۹۶۲ میلادی ساخت. فیلم های سینمایی «منظره های سرخ» به کارگردانی مامورو اوشی و «دوازده میمون» به کارگردانی تری گیلیام از آثار برجسته ای هستند که گفته می شود از «اسکلهٔ» الهام گرفته شده اند. «ای کی» اثری دربارهٔ آکیرا کوروساوا و «پوزخند بدون گربه» نیز دیگر آثار مطرح و برجسته ای اند که کریس مارکر ساخت. نقد. این کارگردان برجستهٔ فرانسوی علاوه بر فعالیت در حوزهٔ فیلمسازی، به عنوان روزنامه نگار و منتقد، در مجلهٔ معروف «کایه دو سینما» نیز فعالیت می کرده است.
خُریط یا خُرّیط نام خوراکی زرد رنگی است که از گیاهی با نام "بردی" به عمل می آید. این خوراکی در تیر ۱۳۹۸ در فهرست آثار ملی قرار گرفت. در کناره رودهای جنوب ایران این گیاه می روید. اهالی جنوب غرب ایران با شیوهٔ خاص و سنتی این خوراکی را درست می کنند. از این فن میان ساکنان کناره کرخه در شوش و هورالعظیم در دشت آزادگان، عراق و کویت هم وجود دارد اما به گستردگی شادگان نیست. حاشیه نشینان در طول سال و در کنار کارهای صید و صیادی، حصیر بافی و دامداری در اول بهار منتظر بردی می مانند. «بردی» (پاپیروس یا لُخ) قد و قامتش حدود ۶ متر است. در دل برگهای صاف و پهن، شاخه ای لوله مانند قد می کشد. در بالای این شاخه کاکلی وجود دارد. این کاکل که اندازه اش بین ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر است، حامل تخم گیاه و تضمین کننده ادامه حیات آن است. این خوراکی دارای خاصیت های ویتامینی برای بدن و کم یاب است. در تحقیقی آمده است که این خوراک غذای سومریان و بابلیان بوده است. این خوراکی غذای ویژه ماه رمضان نیز به حساب می آید. شیوهٔ تهیه. کاکل با یک حرکت دست از شاخه جدا می شود. این بخش از گیاه که اگر به موقع چیده نشود خشک می شود و با وزش کمترین باد در هوا پخش می
شود. بعد از جدا کردن کاکل های آن ها را روی هم انباشته می کنند. علت نامگذاری این خوراکی همین نحوهٔ کندن و جدا کردن کاکل است. (خرط به معنی قرار دادن یک چیز مثل شاخهٔ درخت و با یک حرکت کندن برگ های آن است) کپهٔ قهوه ای رنگ و نرمی که ظاهرش مثل لیف خرما است چند ساعتی باید زیر تابش مستقیم آفتاب بماند. بعد از اینکه کاکل جداشده خشک شد، آن را در دیگ می گذارند و بعد هم به سلیقه یا توان هر کسی، مقداری شکر یا خرما اضافه می شود تا کمی مزه اش شیرین شود. این خوراکی زرد رنگ و خشک است. در گذشته اهالی شادگان از این خوراکی به عنوان سوغات استفاده می کردند و در بازار نیز می فروشند. هنگام پخت آن آداب بخصوصی داشتند مراسمی شبیه به گلابگیری در قمصر کاشان. علت نامگذاری. علت نامگذاری این خوراکی نحوهٔ کندن و جدا کردن کاکل گیاه بردی است. (خرط به معنی قرار دادن یک چیز مثل شاخهٔ درخت و با یک حرکت کندن برگ های آن است) کپهٔ قهوه ای رنگ و نرمی که ظاهرش مثل لیف خرماست چند ساعتی باید زیر تابش مستقیم آفتاب بماند.
هیثم المالح (زاده ۱۹۳۱ میلادی در دمشق) حقوقدان، فعال حقوق بشر و رئیس پیشین دولت انتقالی سوریه می باشد. زندگی نامه. هیثم المالح متولد سال ۱۹۳۱ در دمشق است، وی در رشته حقوق فارغ التحصیل شد و دارای دانشنامه قانون عام بین المللی می باشد. وی به عنوان یک وکیل در سال ۱۹۵۷ شروع به کار کرد. سپس در سال ۱۹۵۸ به قضائیه منتقل گردید. مقامات سوریه در سال ۱۹۶۶ قانون ویژه ای را تصویب نمودند که منجر به برکناری وی به عنوان یک قاضی شد وی مجدداً به حرفه وکالت برگشت و کماکان یک وکیل می باشد. مالح کار و فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۹۵۱ در زمان حکومت نظامی ادیب الشیشکلی آغاز نمود و در سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ در زمان ریاست جمهوری حافظ اسد به همراه تعداد زیادی از اعضای سندیکای وکلا و نیز فعالان سیاسی و اپوزیسیون به دلیل فراخوان به اصلاحات در قانون اساسی دستگیر شد. وی بارها در زمان زندانی بودن و در مجموع ۱۱۰روز دست به اعتصاب غذا زد که در یکی از این اعتصاب غذاها که ۷۰ روز مستمر طول کشید در آستانه مرگ قرار گرفت. وی از سال ۱۹۸۹ با سازمان عفو بین الملل کار می کند و با شماری دیگر از فعالان جمعیت سوری حقوق بشر را تأسیس نمود (به عربی الجمعیة السو
ریة لحقوق الإنسان). هیثم المالح بار دیگر در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۹ در سن ۷۹ سالگی از طرف بخش امنیت سیاسی رژیم سوریه در دمشق دستگیر شد. سازمان های مدافع حقوق بشر در لندن و دمشق این موضوع را اعلام کردند. این دستگیری بعد از گفتگوی تلفنی وی با تلویزیون ماهواره ای بردی سوری مخالف بود. هیثم مالح در این گفتگو اوضاع سوریه را مورد انتقاد قرار داد و به مبارزه با فساد فراخوان داد. وی دراین گفتگو گفت: «سوریه بیش از پیش درفقر فرومی رود. درحالی که ثروتمند بیش از پیش فربه می شود. و… هر شهروند باید حقوق خود را بداند و از آن دفاع کند…» ریاست دولت انتقالی سوریه. گروه های اپوزیسیون سوریه در روز ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۲ در نشستی در قاهره توافق کردند که هیثم المالح، ریاست دولت انتقالی سوریه را به عهده گیرد. هیثم المالح مسئولیت تشکیل دولت در تبعید را که مقر آن در قاهره خواهد بود، به عهده گرفت. المالح در گفتگو با خبرگزاری فرانسه گفت: «من مسئولیت تشکیل دولت انتقالی را پذیرفتم و برای تشکیل کابینه با همهٔ گروه های اپوزیسیون سوریه در خارج و داخل کشور مشورت خواهم کرد.» مالح که دارای سابقه دفاع از حقوق بشر است، در گفتگو با خبرگزاری فرانسه اضافه کرد: «وقتی ب
شار اسد از قدرت کناره گیری کند یا برکنار شود، نباید در وضعیتی نابسامان و بدون هیچ برنامهٔ سیاسی مشخصی باشیم. هدف از تشکیل این دولت در تبعید، آمادگی برای قبول مسئولیت ها و هدایت کشور با برنامه ریزی قبلی و هزینه های کمتر است.» از مواضع وی. هیثم المالح در مصاحبه با روزنامه مصری الشروق در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ گفت که وی رئیس توافقی سوریه می باشد. وی گفت که هیچ راه حلی بدون خروج جنگجویان خارجی در سوریه متصور نیست. آمریکا مخالف نابودی کشور ما نیست و به طور پنهانی با روسیه بازی می کند. وی در مورد نقش جمهوری اسلامی ایران در سوریه گفت که: «نفوذ ایران در دو مرحله بوده است اول در زمان رئیس جمهور سابق حافظ اسد که روابطی استراتژیک با هم علیه رئیس جمهور سابق عراق صدام حسین داشتند سپس در زمان بشار اسد این نفوذ بیشتر شد و به پروژه ایران برای تضعیف کل منطقه عربی اجازه وسیع تر داده شد. آنچه الان درسوریه رخ می دهد یک اشغال است که تهران به سوریه جنگجو می فرستد و آنها را مسلح می کند و تاکنون ۵۰ میلیارد دلار برای حمایت از بشار اسد خرج کرده است.»
گبریل کریستینا ویکتوریا داگلس معروف به گبی (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۹۵) یک ژیمناست آمریکایی است. داگلس که عضو تیم ملی ایالات متحدهٔ آمریکا است، توانست در رقابت های قهرمانی ژیمناستیک هنری جهان در سال ۲۰۱۱ در توکیو ژاپن به مدال طلا دست یابد. همچنین او در تیم اعزامی به المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز حضور داشت که موفق به دریافت مدال طلا در هر دوبخش انفرادی و مجموع تیمی شد.او اولین آمریکایی آفریقایی تبار زن و اولین آمریکایی آفریقایی تبار در رشته ژیمناستیک است که در تاریخ المپیک در انفرادی مجموع قهرمان شده است.داگلس همچنین به عنوان اولین ژیمناست آمریکایی که موفق به دریافت مدال طلا در هر دو بخش انفرادی و تیمی در یک المپیک شده است شناخته می شود.او به دلیل عملکرد عالی بر پارالل ناهم سطح سنجاب پرنده نام گرفته است. همچنین او در رقابتهای جهانی ۲۰۱۱ نیز یکی از اعضای تیم ایالات متحده بود که موفق به کسب مدال طلا شدند. اوایل زندگی. گبریل داگلس در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۵ و در شهر ویرجینیابیچ به دنیا آمد.پدر او تیموتی داگلس و مادرش ناتالی هاوکینز هستند. او دارای دو خواهر به نام های جویل، آریل و یک برادر به نام جان است. او ژیمناستیک را با خواهر بزرگترش
آریل در سن شش سالگی و با متقاعد کردن مادرشان برای اسم نویسی در کلاس های ژیمناستیک آغاز کرد. او تمرینات خود را تحت نظر مربی دانا واکر در ویرجینیابیچ آغاز کرد.او در سن هشت سالگی موفق به کسب عنوان قهرمانی در سطح چهار مجموع در ایالت ویرجینیا در سال ۲۰۰۴ شد. اوایل کار حرفه ای. آغاز کار داگلس در تیم ملی ایالات متحده در جام نستیا لوییکین سوپرگرل و در سال ۲۰۱۰ بود که در این رقابت ها او موفق به کسب مقام چهارم شد. منابع. Wikipedia contributors، "Gabrielle Douglas،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gabrielle_Douglas&amp;oldid=505174111 (accessed July 31، 2012).
فاکوندو کابرال (Facundo Cabral) (۲۲ مه ۱۹۳۷ – ۹ ژوئیه ۲۰۱۱) خواننده فولکلور و ترانه نویس اهل آرژانتین بود. او به خاطر ترانه «من نه از اینجایم نه از آنجا» ("No soy de aquí ni soy de allá") که در یک کنسرت به طور بداهه سروده بود شهرت یافت. او هم چنین در دهه ۱۹۷۰ به عنوان یک خواننده ناراضی و مخالف به شهرت رسید. سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، در سال ۱۹۹۶ فاکوندو کابرال را "سفیر جهانی صلح" خود نامیده بود. همسر و دختر خردسال او در سال ۱۹۷۸ در سقوط هواپیما کشته شدند و خود او نیز در ۷۴ سالگی در حالی که برای اجرای کنسرت به گواتمالا سفر کرده بود و از هتل محل اقامت خود در گواتمالاسیتی راهی فرودگاه بود مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شد. روسای جمهوری کلمبیا، اکوادور و ونزوئلا در پیام هایی کشته شدن کابرال را تسلیت گفتند و گواتمالا سه روز عزای عمومی اعلام کرد و ریگوبرتا منچو، برنده گواتمالایی جایزه صلح نوبل به محل حادثه رفت تا برای فاکوندو کابرال عزاداری کند. فاکوندو کابرال در سال ۲۰۰۸ در مصاحبه با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «من عاشق زندگی هستم برای این هزینه لذت بردن از آن برای من بسیار زیاد بوده است. زندگ
ی از گهواره تا گور یک مدرسه است، اگر به مشکلاتمان به عنوان درس نگاه کنیم، آنگاه دید تازه ای به زندگی پیدا می کنیم.» هدف ضاربین از حمله به آقای کابرال مشخص نشده است.
حاجی محمد چمکنی به عنوان رئیس جمهور موقت (بین ۳ قوس ۱۳۶۵ - ۸ میزان ۱۳۶۶ یا ۲۴ نوامبر ۱۹۸۶ - ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۷) پس از برکناری ببرک کارمل از سمت رئیس دولت دموکراتیک افغانستان تعین گردید. وی از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ رئیس جمهور موقت افغانستان بود. حاجی محمد در طول عمر خود عضو هیچکدام از احزاب سیاسی نبود. او شخص پرنفوذ و رئیس قوم چمکنی در مرز میان پاکستان و افغانستان بود. پس از اینکه محمدنجیب الله در کرسی ریاست جمهوری نشست حاجی محمد به عنوان معاون رئیس شورای انقلابی انتخاب گردید.
مسابقات شیرجه در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن بین ۱۰ اوت تا ۲۳ اوت در مرکز ملی ورزش های آبی پکن برگزار شد. نوع مسابقات. این مسابقات در بخش های زیر و در دو بخش زنان و مردان برگزار شد: جدول مدال ها. از وب گاه رسمی المپیک گرفته شده است.
قرار عبارت است از تصمیم قضایی، که از سوی مقام قضایی در طول تحقیقات مقدماتی و در مقام انجام دادن تحقیق و در موارد استثنایی در جریان محاکمه و رسیدگی دادگاه صادر می شود، این تصمیم ممکن است ناظر به متهم، سایر اشخاص، یا در مورد اشیاء و اموال آنان باشد. در علم حقوق نیز "قرار" این گونه تعریف می شود: "قرار عبارت است از تصمیم دادگاه در امر ترافعی که کلاً یا بعضاً قاطع دعوی و خصومت نباشد". معنی لغوی. قرار در لغت به معنی ثبات و استوار کردن، استحکام دادن، تعیین و تأکید است همچنین "جا گرفتن، آرام گرفتن، یا بر جا شدن در جایی، آرامش، آسودگی، رأی یا حکمی که درباره مسئله یا امری صادر شود". ،" حکم محکم تخلف ناپذیر" نیز از معانی دیگر کلمه قرار می باشد. اقسام قرار. در امور حقوقی قرار(به لحاظ کلی) به صورت زیر دسته بندی می شود: قرار اعدادی یا مقدماتی. قرارهایی هستند که برای رسیدگی به دلایل اصحاب دعوی و آماده کردن مقدمات صدور حکم صادر می شوند. عدول از این قرارها جایز است. قرار نهایی. قراری است که دعوی را در حدود موضوع خود خاتمه می دهد و دادرس با صدور آن خود را برای صدور حکم آماده می کند. این قرار بدون ورود به ماهیت دعوی (رسیدگی شکل