Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
لوئیس کارل هاینریش فریدریش پاشن (۲۲ ژانویه ۱۸۶۵–۲۵ فوریه ۱۹۴۷) فیزیک دان آلمانی بود که بیشتر به خاطر پژوهش های وی در مورد تخیله الکتریکی مشهور است همچنین سری پاشن به نام وی نام گذاری شده است که اولین بار توسط وی و در سال ۱۹۰۸ مشاهده شد. قانون پاشن. قانون پاشن معادله ای است که ولتاژ شکست ، یعنی ولتاژ لازم برای شروع تخلیه یا قوس الکتریکی ، بین دو الکترود موجود در گاز را به عنوان تابعی از فشار و طول شکاف می دهد. نام آن به نام فردریش پاشن است که به طور تجربی در سال 1889 آن را کشف کرد. پاشن ولتاژ شکست گازهای مختلف بین صفحات فلزی موازی را مطالعه کرد زیرا فشار گاز و فاصله شکاف متفاوت بود. با یک طول شکاف ثابت ، ولتاژ لازم برای قوس در شکاف با کاهش فشار کاهش می یابد و سپس به تدریج افزایش می یابد و از مقدار اصلی آن فراتر می رود. با یک فشار ثابت ، ولتاژ مورد نیاز برای ایجاد قوس با کاهش اندازه شکاف کاهش می یابد اما فقط به یک نقطه می رسد. با کاهش بیشتر شکاف ، ولتاژ مورد نیاز برای ایجاد قوس شروع به افزایش کرد و دوباره از مقدار اصلی خود فراتر رفت. برای یک گاز داده شده ، ولتاژ فقط تابعی از محصول فشار و فاصله است. منحنی او در
مورد ولتاژ در برابر محصول طول فشار-شکاف (راست) را منحنی پاشن می نامند. او معادله ای را یافت که متناسب با این منحنی ها باشد ، که اکنون قانون پاشن نامیده می شود. در فشارها و طولهای شکاف بالاتر ، ولتاژ شکست تقریباً متناسب با محصول فشار و فاصله است و گاهی اوقات از اصطلاح قانون پاشن برای اشاره به این رابطه ساده استفاده می شود. با این حال ، این فقط در محدوده منحنی ، تقریباً درست است. قانون پاشن بیان می کند ولتاژ لازم برای شکست الکتریکی گاز واقع در یک میدان یکنواخت تابعی است از حاصلضرب فشار گاز و فاصلهٔ بین الکترودها. با این وجود این رابطه مستقیم و خطی نیست. منحنی قانون پاشن مشخص می کند که ولتاژ شکست یک گاز معین، که در فاصلهٔ میان الکترودهای ایجادکنندهٔ یک میدان یکنواخت با جنس مشخص قرار دارد، تابعی منحصربه فرد از فشار گاز و فاصلهٔ بین الکترودها است. درستی قانون پاشن در گسترهٔ وسیعی از مقادیر pd نشان داده شده است. با این وجود در مقادیر نسبتاً بزرگ pd، در برخی از گازها دیده شده است که ولتاژ شکست در مقادیر یکسان pd، برای فاصله های بیشتر، کمتر است. این دورشدن از قانون پاشن احتمالاً به این علت است که سازوکار شکست تانزند
رفته رفته جای خود را به سازوکار استریمر می دهد. از سوی دیگر در فشارهای بسیارپایین نیز دورشدن از قانون پاشن مشاهده شده است، در این فشارها ولتاژ شکست به ویژگی های گاز بستگی ندارد بلکه به خلوص و ویژگی ها الکترودها وابسته است. مطابق قانون گاز ، فشار گاز با تغییر دما تغییر می کند. برای در نظر گرفتن اثر دما در قانون پاشن، معمولاً آن را به صورت می نویسند که در این رابطه N چگالی مولکول های گاز است. زندگی نامه. فردریش پاشن، «احتمالاً بزرگ ترین طیف نگار تجربی زمان خود» در خانواده ای لوتری متشکل از افسران مکلنبورگ، در سال ۱۸۶۵متولد شد. پاشن پس از پایان تحصیلات متوسطه خود در شورین، تحصیلات دانشگاهی خود را در سال ۱۸۸۴ در استراسبورگ آغاز کرد، جایی که به گروه شاگردان اطراف آگوست کوندت، کاریزماتیک ترین و تأثیرگذارترین استاد فیزیک در آلمان، که اتفاقاً اهل مکلنبورگ نیز بود، پیوست. پس از دو سال در استراسبورگ، پاشن به مدت یک سال در دانشگاه برلین تحصیل کرد، سپس مدرک دکتری خود را در سال ۱۸۸۴ گرفت. چهار پژوهش دکتری پاشن که توسط کوندت به او پیشنهاد شد، "قانون پاشن" را ایجاد کرد. یکی از اولین و مهمترین آنها این بود : ولتاژ جرقه فقط ب
ه حاصل ضرب فشار گاز در فاصله بین الکترودها بستگی دارد. از اکتبر ۱۸۸۸ تا آوریل ۱۸۹۱، پاشن آخرین دستیار ویلهلم هیتورف در مؤسسه فیزیک آکادمی کاتولیک مونستر بود. با توجه به امکانات تجربی موجود، طی دو سال هفت مقاله در مورد انواع تحقیقات پتانسیل های الکترولیتی منتشر کرد. هیترف در سال ۱۸۹۰ بازنشسته شد. در عید پاک ۱۸۹۱، پاشن دستیار تدریس هاینریش کایزر در مؤسسه فیزیکی شد. پاشن در این سمت تا عید پاک ۱۹۰۱ادامه داد و پس از عزیمت کایزر در ۱۸۹۴، زیر نظر کنراد دیتریچی خدمت کرد. در سال ۱۹۰۸، مؤسسه به طور قابل توجهی بزرگ شد تا تعداد فزاینده ای از دانش آموزان پیشرفته، از جمله بسیاری از دانشجویان خارجی را در خود جای دهد. در سال ۱۹۱۹ کرسی فیزیک “بن” را به عنوان جانشین کایسر پذیرفت. اما او در اوایل سال ۱۹۲۰ تسلیم شد زیرا متقاعد شده بود که در نتیجه اوضاع سیاسی و مهمتر از همه اقتصادی، این حرکت به ضرر کار تحقیقاتی او خواهد بود. در آخرین روزهای ژوئیه ۱۹۱۴، فعالیت در مؤسسه پاشن به طور ناگهانی متوقف شد. با شروع جنگ جهانی دانشجویان آلمانی و کارکنان مؤسسه فعالیت خود را ترک کردند و دانشجویان خارجی از مرز سوئیس فرار کردند. به نظر می رسد که
پاشن خود کمترین تمایلی برای شرکت در جنگ نداشته است. در تابستان ۱۹۱۵، با کمک تکنسین مجردی که از ارتش فراخوانده شده بود، پاشن دوباره به کار کردن روی سری نیلز بور، پرداخت. پس از جنگ، فعالیت طیف سنجی در مؤسسه پاشن به سرعت افزایش یافت. در طول شش سال قبل از خروج او در سال ۱۹۲۴، توبینگن بدون شک مهمترین مرکز طیف سنجی اتمی در آلمان بود، در زمانی که این تکنیک بسیار مهم برای پیشرفت فیزیک اتمی نظری بود.از جمله موفقیت های برجسته پاشن مرتب کردن طیف خطی نئون - تقریباً ۱۰۰۰خط - به سری های طیفی بود. در ژوئیه 1924، پاشن مشتاق بود که آن پاییز و زمستان را در ایالات متحده بگذراند. او دومین فیزیکدان آلمانی (بعد از سامرفلد) بود که از زمان جنگ، مقام استادی را در آنجا دریافت کرد. اما در سپتامبر، پاشن پیشنهاد ریاست را قبول کرد و به برلین بازگشت. بازگرداندن تحقیقات پایه به عنوان کارکرد اصلی موسسه. در این تلاش او به دلیل محدودیت های بودجه، و محدودیت های خود پاشن به عنوان مدیر و سیاستمدار، موفقیت بسیار محدودی داشت. پس از سپری کردن تقریباً یک سال در این پست، او اعلام کرد که خوشحال خواهد شد که به یک صندلی دانشگاه بازگردد. با این حال، او ه
مچنان در این سمت باقی ماند و به تدریج یک آزمایشگاه طیف سنجی برای ادامه خط تحقیقات قبلی خود ساخت. پاشن به عنوان استاد افتخاری در دانشگاه برلین در مورد برخی موضوعات در طیف سنجی یا اپتیک فیزیکی به مدت دو ساعت در هفته هر ترم سخنرانی می کرد. او به عنوان عضو آکادمی برلین (از ژوئیه ۱۹۲۵) و کمیته ها و کمیسیون های مختلف، و به عنوان رئیس Physikalisch-Technische Bundesanstalt (۱۹۲۵–۱۹۲۷)، نقش برجسته ای – البته نه نقشی کلیدی – در حیات علمی پرنشاط داشت. او در سال ۱۹۲۸ نشان رامفورد را از انجمن سلطنتی لندن دریافت کرد. پست پاشن، بالاترین پستی که یک فیزیکدان تجربی آلمانی می توانست آرزوی آن را داشته باشد، مورد علاقه یوهانس استارک بود. بلافاصله پس از تصرف قدرت توسط نازی ها، استارک خود را به آن منصوب کرد، که از اول ماه مه ۱۹۳۳ آغاز شد. در نوامبر ۱۹۴۳ خانه اش و تمام دارایی هایش در یک بمباران آتش گرفت. پاشن سپس به پوتسدام نقل مکان کرد و در آنجا که به دلیل محرومیت های پس از جنگ ضعیف شده بود، دراثر ذات الریه در اوایل سال ۱۹۴۷ درگذشت.
من گنجشک نیستم نام سومین رمان مصطفی مستور است. داستان. «من گنجشک نیستم» داستان روزمرگی های مردی است که خواهرش برای معالجه، او را به مجتمع درمانی سپرده و در حال حاضر او ساکن طبقه نهم و واحد ۹۰۲ از این تیمارستان است. راوی به خاطر مرگ همسرش افسانه (وقت وضع حمل) و فرزندش، سردردهای عجیبی دارد و گاهی وقت ها کله اش داغ می شود … سبک روایت. داستان به سبک اول شخص روایت می شود. انتشار. این کتاب اولینبار در سال ۱۳۸۸ توسط نشر مرکز منتشر شد. من گنجشک نیستم بارها تجدید چاپ شده است. منابع. سیمرغ
حسن عضدی پیچاهی (زاده ۲ شهریور ۱۳۲۵ - درگذشته ۷ تیر ۱۳۶۰)، استاد دانشگاه، نماینده استان گیلان در مجلس خبرگان قانون اساسی، عضو هیئت رئیسه و منشی این مجلس بود. وی پس از بازگشت به ایران مسئولیت های متعددی را در کشور عهده دار شده بود. بعدها به ریاست سازمان سنجش آموزش کشور و سپس به معاونت وزارت فرهنگ و آموزش عالی رسید. نخست وزیر وقت محمدعلی رجایی عضدی را به عنوان رئیس کل بانک مرکزی انتخاب کرد با مخالفت رئیس جمهور بنی صدر مواجه شد. دکتر عضدی در تاریخ ۷ تیر ۱۳۶۰ در پی حمله تروریستی بمب گذاری در تهران درگذشت. مدفن او در آرامگاهی در بهشت زهرا به نام آرامگاه شهدای هفتم تیر قرار دارد. مدرسه ای به نام او در روستای پدری اش پیچاه به نام او نام گذاری شده است. تحصیلات. حسن عضدی پس از پایان سربازی از دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه تهران در دو رشته «روابط عمومی و تبلیغات» و «روزنامه نگاری» لیسانس گرفت. سپس کارشناسی ارشد رشته علوم سیاسی را از دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران اخذ کرد. بعد راهی آمریکا شد و در رشته مدیریت بازرگانی با تخصص مدیریت بین المللی از دانشگاه دالاس کارشناسی ارشد گرفت. در آمریکا به دلیل به دست آوردن
درجه ممتاز به عضویت افتخاری انجمن مدیران آمریکا درآمد. بعد از آن به دانشگاه تگزاس در دالاس رفت و در رشته اقتصاد سیاسی دکترا گرفت. بعد از وقوع انقلاب به ایران آمد و به تدریس در دانشگاه گیلان پرداخت.
فراموشکار نام پنجمین آلبوم استودیویی گروه آلترنیتیو راک ریدیوهد است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.آلبوم در بریتانیا در صدر پرفروش ها قرار گرفت و در آمریکا به رتبه دوم رسید.فراموشکار نسبت به کید ای تعداد بیشتری قطعات گیتاری معمول داشت.مانند کید ای این آلبوم نیز از موسیقی های الکترونیک، جز، کلاسیک و امبینت تأثیر بسیاری گرفته است. لیست آهنگ ها. تمامی آهنگ ها توسط تام یورک، جانی گرینوود، اد اوبراین، کالین گرینوود و فیل سلوی نوشته شده است.
روی ماه خداوند را ببوس نام اولین و محبوب ترین رمان مصطفی مستور است. رمان با موضوعی فلسفی و هستی شناسانه و در پی پاسخ دادن به پرسش هایی است که همیشه در جدال بین عقل و احساس مطرح می شوند. نویسنده در این رمان افکار، دینی، معرفت شناسی، جامعه شناسی و… خود را با زبان شخصیت های داستان بیان می کند که بر پایه سه محور اساسی: شک، عدم قطعیت، تنهایی، بنیان نهاده است. شک مثل آنچه را که نباید نادیده گرفت، دغدغه اصلی نویسنده، یعنی خدامحوری و تفکر و اندیشه ایمان و تقدس و تلاش انسان برای کشف خود و کشف معنا و خدا، در داستان است که حتماً دارای ارزش فوق العاده است. این رمان در حقیقت جزء آن دسته از داستانهایی است که روح دردمند یک انسان از خودبیگانه را به خویشتن خویش بازمی گرداند و انتظام می بخشد. انتشار. این کتاب اولین بار در سال۱۳۷۹ توسط نشر مرکز به چاپ رسید. توسط مصطفی مستور روی ماه خداوند را ببوس، بارها تجدید چاپ شده است. ترجمه ها. این کتاب در سال ۱۳۹۱، توسط آسیه عیسی بایوا به روسی ترجمه شد.
در شبکه های رایانه ای، لایه انتقال transport layer سرویس های ارتباطی مبدأ به مقصد یا end-to-end را برای برنامه های کاربردی موجود در معماری لایه بندی شده پروتکل ها و اجزاء شبکه فراهم می آورد. لایه انتقال سرویس های مطمئنی از قبیل پشتیبانی از جریان داده اتصال گرا، قابلیت اطمینان، کنترل جریان و تسهیم یا مالتی پلکسینگ را ارائه می نماید. لایه های انتقال هم در (RFC 1122) مدل TCP/IP، که مبنا و بنیان اینترنت می باشد، و هم مدل OSI موجود می باشند. تعریف لایه انتقال در این دو مدل کمی با یکدیگر تفاوت دارد. این مقاله در اصل به تعریف لایه انتقال در مدل TCP/IP اشاره دارد. معروف ترین پروتکل لایه انتقال پروتکل کنترل انتقال یا TCP) Protocol. این پروتکل نام خود را از مجموعه پروتکل اینترنت یا همان TCP/IP وام گرفته است. از این پروتکل در انتقالات اتصال گرا استفاده می شود درحالی که پروتکل بدون اتصال UDP برای انتقالات پیام ساده مورد استفاده قرار می گیرد. TCP پروتکل پیچیده تری است و این پیچیدگی به واسطه طراحی وضعیت محوری است که در سرویس های انتقالات قابل اطمینان و جریان داده تعبیه شده است. از دیگر پروتکل های عمده در این گروه می توان ب
ه پروتکل کنترل ازدحام دیتاگرام DCCP) Datagram CongestionControl Protocol) و پروتکل انتقال کنترل جریان SCTP) Stream Control Transmission Protocol) اشاره نمود. در پروتکل انتقال ابرمتن به دنباله ای از درخواست ها و پاسخ ها جلسه گفته می شود. کلاینت با ایجاد یک اتصال هدایت انتقال بر روی یک درگاهِ از پیش تعیین شده بر روی سرور (معمولاً درگاه شماره؛ فهرست عددهای درگاه و)، جلسه را آغاز می کند. سرور وب همواره بر روی درگاه در انتظار درخواست های کلاینت ها پاسخ در پروتکل انتقال ابرمتن به دنباله ای از درخواست ها و پاسخ ها جلسه گفته می شود. کلاینت با ایجاد یک اتصال هدایت انتقال () بر روی یک درگاهِ از پیش تعیین شده بر روی سرور (معمولاً درگاه شماره؛ فهرست عددهای درگاه و)، جلسه را آغاز می کند. سرور وب همواره بر روی درگاه در انتظار درخواست های کلاینت ها پاسخ. بعد از دریافت درخواست ارسال شده، سرور با ارسال یک خط وضعیت و بدنه، پاسخ کلاینت را به او بازمی گرداند. بدنه بستهٔ پاسخ معمولاً حاوی منبع درخواست شده است؛ با این حال از آن برای ارسال خطا و اطلاعات دیگر نیز استفاده می شود. سرویس ها بعد از دریافت درخواست ارسال شده، سرور با ارسا
ل یک خط وضعیت و بدنه، پاسخ کلاینت را به او بازمی گرداند. بدنه بستهٔ پاسخ معمولاً حاوی منبع درخواست شده است؛ با این حال از آن برای ارسال خطا و اطلاعات دیگر نیز استفاده می شود. سرویس ها. سرویس های زیادی وجود دارد که می تواند توسط یک پروتکل در لایه انتقال ارائه شود که می توان به موارد زیر اشاره نمود: تحلیل. لایه انتقال مسئولیت تحویل اطلاعات به پردازش کاربردی مناسب بر روی کامپیوتر میزبان را بر عهده دارد. این کار شامل تسهیم آماری داده ها از پردازش های کاربردی مختلف می شود، به عبارت ساده تر تشکیل بسته های داده ای و افزودن شماره پورت های مبدأ و مقصد در هدر لایه انتقال هر یک از بسته های داده ای به عهده این لایه می باشد. شماره پورت ها به همراه شماره IP مبدأ و مقصد یک سوکت شبکه را شکل می دهند. سوکت آدرسی تشخیصی متعلق به ارتباطات پردازش به پردازش است. در مدل OSI این کار توسط لایه نشست صورت می پذیرد. برخی از پروتکل های لایه انتقال نظیر TCP، و نه UDP، از مدارهای مجازی Virtual circuit پشتیبانی می کنند؛ یعنی ارتباطی اتصال گرا را بر روی شبکه دیتاگرام فراهم می آورند. زمانی که ارتباطات بسته ای از دید پردازش های کاربردی پنهان ه
ستند از یک جریان بایتی استفاده خواهد شد. این کار از مراحل زیر تشکیل می شود: برقرارسازی ارتباط، تقسیم جریان داده ای به بسته هایی که بخش یا segment نامیده می شوند، شماره گذاری بخش ها و مرتب سازی مجدد ترتیب داده ها. در نهایت، بعضی از پروتکل های لایه انتقال نظیر TCP و نه UDP، ارتباط مبدأ به مقصد قابل اطمینانی را فراهم می آورند. عمل کشف خطا با استفاده از تکنیک هایی مانند کد شناسایی خطا و پروتکل درخواست تکرار خودکار (ARQ) انجام می پذیرد. پروتکل ARQ عمل کنترل جریان را نیز برعهده دارد که ممکن است با سرویس پیشگیری از تراکم ترکیب شود. UDP پروتکل بسیار ساده ای است. از UDP می توان در Broadcasting و Multicasting استفاده جست زیرا انتقال دوباره برای بخش اعظمی از نودها امکان پذیر نیست. UDP معمولاً خروجی بالاتر و میزان تأخیر کمتری را تولید می کند و بنابراین از آن می توان در ارتباطات چندرسانه ای زنده که در آن از دست رفتن معقول بسته های اطلاعاتی قابل پذیرش باشد استفاده کرد، مانند IP-TV و IP-telephony و نیز بازی های رایانه ای برخط. در بسیاری از شبکه های رایانه ای که مبتنی بر IP نیستند نظیر اکس ۲۵ (X.۲۵)، بازپخش قاب (Frame Relay)
و ATM یا حالت انتقال ناهمگام، ارتباط اتصال گرا به جای اینکه در لایه انتقال پیاده سازی شود در لایه شبکه یا لایه پیوندداده تعبیه می شود. در اکس ۲۵، در مودم های شبکه تلفنی و نیز در سیستم های ارتباطی بی سیم، ارتباط نود به نود قابل اطمینان در پروتکل های لایه های پایین تر تعبیه می شوند. مدل OSI پنج کلاس از پروتکل های انتقال را تعریف می کند، "TP۰" با کمترین امکان کشف خطا تا "TP۴" که برای شبکه های با قابلیت اطمینان پایین تر طراحی شده است. پروتکل ها. تعریف دقیقی که بتوان به واسطه آن پروتکل های لایه انتقال را توصیف کرد وجود ندارد. موارد زیر فهرست کوچکی از پروتکل های این لایه هستند
باشگاه منچستر یونایتد در سال ۱۸۷۸ با نام باشگاه فوتبال نیوتون هیث تأسیس گردید. در سال ۱۹۰۲ نامش به منچستر یونایتد تغییر یافت. این مقاله نگاهی کوتاه به تاریخچه مالکان باشگاه و مالکیت خانواده گلیزرها بر باشگاه منچستریونایتد دارد. تاریخچه مالکیت. باشگاه فوتبال منچستر یونایتد توسط شرکت راه آهن لانکشایر و یورکشایر تأسیس شد و در سال ۱۸۹۲ سهام آن به صورت اوراق بهادار ۱ پوندی به فروش گذاشته شد. در سال ۱۹۰۲، چهار سرمایه دار که یکی از آن ها جان هنری دیویس بود، هر کدام در باشگاه ۵۰۰ پوند سرمایه گذاری کردند و باشگاه را از ورشکستگی نجات دادند. بعد از مرگ دیویس در سال ۱۹۲۷، باشگاه دوباره در آستانهٔ ورشکستگی قرار گرفت، ولی در دسامبر ۱۹۳۱، جیمز گیبسون با سرمایه گذاری ۲٬۰۰۰ پوند، کنترل باشگاه را در دست گرفت. گیبسون در سال ۱۹۴۸، کار ادارهٔ باشگاه را به پسرش آلن، واگذار کرد. گیبسون سه سال بعد درگذشت. خانوادهٔ گیبسون مالکیت باشگاه را حفظ کردند، اما مدیریت باشگاه را به هارولد هاردمن، بازیکن سابق این تیم، سپردند. چند روز پس از فاجعه مونیخ، لوئیس ادواردز که یکی از دوستان مت بازبی نیز بود، به هیئت مدیره پیشنهاد شد. وی ۴۰٬۰۰۰ پوند در
باشگاه سرمایه گذاری کرد، ۵۴٪ سهام کل باشگاه را تصاحب کرد و در سال ۱۹۵۴، مدیر باشگاه شد. وقتی لیلیان گیبسون در ژانویه ۱۹۷۱ درگذشت، سهام وی به آلن گیبسون رسید. آلن مقداری از سهم خود را به پسر لوئیس ادواردز، مارتین، فروخت. مارتین ادواردز، بعد از مرگ پدرش در سال ۱۹۸۰ ادارهٔ باشگاه را در دست گرفت. رابرت مکسول که سرمایه داری بزرگ در حوزهٔ رسانه ها بود، تلاش کرد تا باشگاه را در سال ۱۹۸۴ بخرد، ولی ادواردز نپذیرفت. در سال ۱۹۸۹، مارتین ادواردز می خواست تا باشگاه را با مبلغ ۲۰ میلیون پوند به مایکل نایتون بفروشد، اما موفق نشد و به جای آن، نایتون به هیئت مدیرهٔ باشگاه پیوست. منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۱، بار دیگر به بورس انگلستان (بورس لندن) رفت و ۶٫۷ میلیون پوند از سهامش فروخته شد. در سال ۱۹۹۸، پیشنهاد دیگری برای خرید منچستر یونایتد به آن باشگاه ارائه شد. این بار از طرف یکی از بزرگ ترین سرمایه داران رسانه ای دنیا یعنی روپرت مرداک. سهام داران باشگاه علیه مرداک جبهه گرفتند و گروه "اعتماد حامیان منچستر یونایتد" هواداران را به خرید سهام باشگاه تشویق کرد تا مرداک باشگاه را صاحب نشود. پیشنهاد مرداک در آن زمان نظیر نداشت. او برا
ی خرید باشگاه ۶۲۳ میلیون پوند پیشنهاد کرده بود. هیئت مدیره با فروش باشگاه موافقت کرد، اما از یک سو به علت مخالفت شدید هواداران این تیم و راه اندازی تجمع اعتراضی آنان علیه واگذاری باشگاه به مرداک و مداخله کمیسیون انحصار و ادغام بریتانیا در آوریل ۱۹۹۹ از سوی دیگر، این قرارداد لغو شد. چند سال بعد، بین سرمربی باشگاه سر الکس فرگوسن و مدیران آن یعنی جان مگنیر و جان پاتریک مک کانوس (که تا آن زمان بیشتر سهام باشگاه را تصاحب کرده بودند) جنگ قدرت درگرفت. این دو سعی کردند تا فرگوسن را از منصبش برکنار کنند. هیئت مدیره پاسخ آن ها را با کم کردن سهمشان و اخراج تدریجی شان از باشگاه داد. در همین مدت، پسران مالکوم گلیزر به دنبال مدیریت تیمی در اروپا بودند. آن ها تا آن موقع مالکیت چند تیم ورزشی آمریکایی را اختیار داشتند و به دنبال سرمایه گذاری ورزشی در اروپا بودند. تصاحب باشگاه توسط گلیزرها. در ۱۲ مه سال ۲۰۰۵، مالکوم گلیزر با جان پاتریک مک کانوس و جان مگنیر به توافق رسید و ابتدا ۲۸٫۷٪ از سهام آن ها را خرید. او کم کم سهمش را افزایش داد تا نهایتاً در ۲۸ ژوئن، صاحب ۹۹٪ سهام باشگاه شد و کنترل کل باشگاه را به دست گرفت. مالکیت خانواد
ه گلیزرها بر منچستر یونایتد بی حاشیه نبود و تجمعات و اعتراضات گسترده ای توسط هواداران تیم منچستر علیه این واگذاری انجام گرفت. مشکلات پس از خرید باشگاه. در سال ۲۰۰۶، باشگاه اعلام کرد که ۶۶۰ میلیون پوند بدهی دارد و در نتیجه سود سالانه باشگاه به ۶۲ میلیون پوند کاهش می یابد. در ژانویه ۲۰۱۰، باشگاه با بدهی ۷۱۶٬۵ میلیون پوند (۱٬۱۷ میلیارد دلار) مجبور شد تا ۵۰۴ میلیون پوند از سهام خود را از طریق اوراق بهادار به فروش بگذارد که به آن ها کمک کرد تا ۵۰۹ میلیون پوند از بدهی خود به بانک های خارجی را بپردازد. سود سالیانهٔ باشگاه به ۴۵ میلیون پوند تقلیل یافت و این باعث شروع اعتراض هواداران شد. از آن زمان بعد گروه های هواداری در اعتراض به گلیزرها تشکیل شد که با نمادهای سبز و طلایی رنگ (به رنگ لباس تیم اولیه یعنی نیوتون هیث) در ورزشگاه و زمین تمرین باشگاه حاضر می شوند و در نهایت این گروه های هواداری اعتراضی تیم یونایتد آف منچستر را به وجود آوردند که لباس نیوتون هیث لباس آنها بود.
عرب ستیزی به احساسات و اعمالی که حاوی تبعیض، عملیات خصمانه، نفرت یا پیش داوری علیه مردمان عرب یا نژاد عرب، یا گروه های خاصی از مردم عرب باشد، گفته می شود. عرب ستیزی عموماً با اسلام هراسی اشتباه گرفته می شود. عرب ستیزی می تواند از نفرت شخصی تا عقاید عامیانه کل یک فرهنگ، ناحیه یا کشور را شامل شود. استرالیا. رهبران استرالیا ناآرامی های خیابانی در دسامبر ۲۰۰۵ میلادی در آن کشور را به نژادپرستی و عرب ستیزی توصیف کردند و رئیس مجلس نیوساوث ولز موریس ایما گفت چهره زشت نژادپرستی در استرالیا نمایان شده است. اسرائیل. در اکتبر سال ۲۰۰۰ میلادی سالگرد آغاز جنگ یوم کیپور هزاران یهودی طی تظاهراتی در شهرهای ناصره و تل آویو اقدام به پرتاب سنگ به سوی عرب های حاضر کردند و با سر دادن شعار "مرگ بر عرب" به تخریب دارایی های عرب ها پرداختند. روزنامهٔ اسرائیلی هاآرتص پس از این حوادث نوشت: بعد از این حوادث، امسال یوم کیپور بعنوان روزی مملو از خشونت و نژادپرستی یهود علیه عرب مشهور خواهد شد. در این ناآرامی ها دو عرب کشته و تعدادی زخمی شدند. حزب ملی گرای اسرائیل خانه ما که در سال ۲۰۰۶ میلادی تنها ۱۱ کرسی مجلس را داشت به دلیل استقبال مردم ا
ز سیاست های عرب ستیزانه اش در سال ۲۰۰۹ میلادی توانست ۱۵ کرسی را از آن خود کند. این حزب در ادامهٔ سیاست تأسیس یک کشور فلسطینی مستقل، مرزهای اسرائیل را چنان ترسیم کرده بود تا بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ عرب اسرائیلی در قلمرو دولت فلسطین قرار گیرند و به جای آن شهرک های یهودی نشین کرانه باختری به اسرائیل منضم شود. همچنین مهاجرت اجباری عرب های ساکن اسرائیل از دیگر سیاست های آن ها بود. این طرح که به طرح لیبرمن نیز مشهور است از سوی روزنامهٔ گاردین یک طرح عرب ستیز توصیف شده است. آویگدور لیبرمن رهبر حزب اسرائیل خانه ماست توسط ایهود باراک بعنوان وزیر تهدیدات استراتژیک به کابینه راه یافت. احمد طیبی عضو عرب کنست، لیبرمن را سیاستمداری بسیار خطرناک و پیچیده توصیف کرد که حمایت خود را از طریق نژادستیزی کسب کرده است. یهودا بن مایر در ستون نظرات هاآرتص به لیبرمان برچسب نژادپرستی زده است. یحیل حزان عضو کنست در سال ۲۰۰۴ میلادی عرب ها به کرم تشبیه کرد و گفت آن ها مانند کرم، همه جا هستند. در زیرِزمین و روی زمین حاضرند. رافائل ایتان رئیس سابق ستاد نیروهای مسلح اسرائیل گفت: تا زمانی فلسطینی ها امنیت رفت وآمد خودروها در جاده ها را به خطر می انداز
ند، می بایست آزادی رفت وآمد آنها را محدود کرد تا مانند سوسک هایی که در یک بطری محصور و به آنها مواد مخدر داده شده است، شوند. در الخلیل فردی ناشناس با اسپری رنگی روی دیوار شعارهای "عرب ها را در کوره های آدم پزی بیندازید" و "عرب، انسان فرعی است"، نوشت. در اورشلیم نیز نقاشی های دیواری با موضوع عرب ستیزی کشیده شد. در دهه های ۸۰ و ۹۰ کتاب های جغرافی مدارس ابتدایی و راهنمایی عرب ها را افرادی بدوی، کثیف، آشفته، پرخاشگر و دشمن یهود معرفی می کرد. کتاب های تاریخ ابتدایی نیز از عرب ها به بدی یاد می کرد. کتاب های درسی تاریخ دوره دبیرستان که اکثراً به مناقشات اسرائیل و عرب ها اشاره می کرد، با دیدی منفی، عرب ها را سرسخت و سازش ناپذیر یاد می کرد. اعراب بادیه نشین ساکن جنوب اسرائیل با گزارشی با سازمان ملل متحد، ادعای دولت اسرائیل مبنی برای برابری شهروندان در آن کشور را نفی کردند. بدویان گزارش دادند که شهرهای محل سکونت آنان در مقایسه با شهرهای یهودیان از امکاناتی مانند آب و دیگر خدمات شهری کمتری برخوردار هستند. علی رغم توصیه دیوان عالی اسرائیل، بئرشبع از به رسمیت شناختن منطقه مقدس بدویان خودداری می کند. پس از حملهٔ تروریستی ع
دن ناتان زادا، سرباز ارتش اسرائیل، به اتوبوس حامل عرب های ساکن اسرائیل در سال ۲۰۰۵ میلادی که باعث مرگ ۴ عرب اسرائیلی شد، عرب های اسرائیل از افزایش اینگونه حملات ابراز نگرانی کردند و آن را یک اقدام برنامه ریزی شده خواندند. عابد اینبیتاوی یک سخنگوی عرب های اسرائیلی در گفتگو با جروزالم پست گفت که این حرکت را نشانهٔ رشد روزافزون فاشیسم و نژادپرستی در جامعهٔ اسرائیل نسبت به عرب ها می داند. اغلب فوتبالیست های عرب اسرائیلی با شعارهایی مانند "نه عرب ها، نه تروریسم" از سوی تماشاگران روبرو می شوند. عباس ذاکور عضو عرب کنیست اسرائیل در حادثه ای که به جنایتِ نفرت مشهور شد، توسط مهاجران روسی که شعارهای عرب ستیزانه فریاد می کردند، با ضربات چاقو به قتل رسید. نتایج نظرسنجی یک مؤسسهٔ تحقیقاتی در سال ۲۰۰۶ میلادی نشان داده است که ۴۱٪ اسرائیلی ها از تبعیض نژادی علیه عرب های اسرائیلی حمایت می کنند، ۴۰٪ بر این باورند که دولت باید به مهاجرت عرب ها از اسرائیل کمک کند و ۶۳٪ عرب ها را برای امنیت و جمعیت اسرائیل یک تهدید می دانند. همچنین این نظرسنجی نشان داده است بیش از دو سوم اسرائیلی ها خواهان زندگی در ساختمانی که یک عرب نیز در آنجا س
اکن است، نیستند. ۳۶٪ فرهنگ عربی را عقب افتاده می دانند و ۱۸٪ آن ها نیز از شنیدن گفتگوهای عربی بیزارند. در سال ۲۰۰۷ میلادی انجمن حقوق مدنی اسرائیل گزارش داد که دیدگاه های عرب ستیز دو برابر شده و حوادث نژادپرستانه ضد عرب ۲۶٪ افزایش یافته است. این گزارش نشان می داد که نیمی از اسرائیلی های یهودی باور داشتند که عرب های اسرائیلی نباید حقوق برابر با سایرین داشته باشند. ۵۰٪ دولت را به مهاجرت دادن عرب ها تشویق می کردند. ۷۵٪ جوانان یهودی معتقد بودند که عرب ها هوش و پاکی کمتری نسب به یهودی ها دارند. مرکز موساوا که یک مرکز حمایتی برای عرب ها در اسرائیل است گزارش داد که حوادث نژادپرستانه علیه عرب ها در سال ۲۰۰۸ میلادی ده برابر شده است. بیشتر این حوادث در بیت المقدس گزارش شده است. این گزارش با نکوهش رهبران اسرائیل گفت: این حملات نتیجه قضا و قدر نیست، بل نتیجه تحریک جامعه از سوی رهبران دینی و سیاسی به خشونت علیه عرب ها است. پس از آنکه چند سرباز ارتش اسرائیل، در سال ۲۰۰۹ میلادی و پس از جنگ غزه، کاریکاتورها و شعارهای توهین آمیزی نسبت به فلسطینی ها روی تی شرت های خود چاپ کرده بودند، انتقاداتی متوجه ارتش اسرائیل شد. در مارس ۲۰۰
۹ میلادی یک سلسله مراسم که با عنوان بیت المقدس، پایتخت فرهنگ عرب در آن شهر، ناصره و دیگر مناطق کشور برنامه ریزی و برگزار شده بود برای بار دوم از سوی آوی دیچتر وزیر امنیت داخلی اسرائیل، غیرقانونی خوانده شدند. رامی جرائیسی شهردار ناصره این حرکت را یک رفتار ضد عربی نامید. دیچتر معتقد بود این مراسم باعث نقض توافق موقت، بین فلسطین و اسرائیل می شد. ایران. در ایران نیز مواردی دال بر عرب ستیزی دیده شده است که برخی از متخصصان در این باره موضوعات و اشاراتی داشته اند. دکتر ناصر فکوهی دربارهٔ آسیب شناسی روشنفکری معاصر ایران به این نکته اشاره کرده است. او معتقد است که گفتمانِ ملی گرایانه افراطی (شوونیستی)، در ایران که به شدت «نژاد پرستانه»، باستان گرا و به دور از تعقل است با تمامِ مشخصاتِ شوونیسم در سطح جهان و در میان احزاب فاشیستی، چون بیگانه هراسی، نفرت نژادی و ضد قومی بودن است و می تواند خطرناک باشد. فکوهی همچنین بر این باور است که این گفتمان مثلاً به سهولت لحن و رویکردهای «ضدعرب» به خود می گیرد، بدون آنکه متوجه باشد در ایران ما جمعیتی چند میلیونی از عرب ها در (اهواز، بوشهر) داریم، که هم میهنان ما هستند. گروهی از روشنف
کرانِ ایران، مواضعِ ملی گرایانهٔ ضدِعرب و تاریخی می گیرند و بحث را براساسِ محوریت ایرانِ مرکزی پیش می برند، به خود زحمتِ آن را نمی دهند تا ببینند مسائل بر سر چیست و به نشان دادنِ واکنش هایی بسنده می کنند.