Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
یکی نیست؛ بلکه این علوم به درک عمیق تر انسان از جایگاه خود در جهان و ارتقاء کیفیت زندگی کمک می کنند. بدون علم پایه، هیچ علمی نمی تواند به طور کامل شکوفا شود. منابع. 2. https://www.sciencedirect.com/topics/social-sciences/basic-science#:~:text=Basic%20science%20involves%20theories%20about,to%20better%20understand%20human%20behavior. 3. https://www.unesco.org/en/basic-sciences-engineering/ibsp#:~:text=The%20development%20of%20basic%20sciences,the%20global%20Sustainable%20Development%20Goals.
تاریخچه کنسول های بازی های ویدئویی (نسل هفتم) مقاله ای است که به معرفی و بررسی کنسول های نسل هفتم می پردازد. نسل هفتم کنسول های بازی، از دیدگاه فنی، نسبت به نسل ششم دچار پیشرفت های جهش وار شده اند. نخستین کنسول این نسل توسط مایکروسافت ارائه گشت. مایکروسافت در ۲۲ نوامبر سال ۲۰۰۵ کنسول ایکس باکس ۳۶۰ را عرضه نمود. این درحالی بود که مایکروسافت، پیش از این تجربه عرضه کنسول را در کنسول های نسل ششم داشت. هرچند به لحاظ نفوذ در بازارها و فروش، ایکس باکس از دو رقیب خود شکست خورد، اما یک تجربه بزرگ برای مایکروسافت به حساب می آمد. سونی با پلی استیشن ۳ و نینتندو با وی نیز در این نسل از کنسول ها نیز حضور داشتند. ویژگی بارز این نسل از کنسول ها، توانایی بسیار بالای آن ها در زمینه پردازش بسیار قوی در زمینه محیط های سه بعدی، کیفیت بسیار بالای صوتی و تصویری، پشتیبانی گسترده خدمات آنلاین، افزونه ها و امکانات جانبی جالب و نوآورانه بود. جالب است بدانید که Xbox360 بهترین کنسول نسل هفتم است که این را تجربه ثابت کرده است. وی. وی پنجمین کنسول خانگی نینتندو و جانشین نینتندو گیم کیوب است که به طور کامل قابلیت سازگاری عقبرو را با تمامی ب
ازی ها و بیشتر لوازم جانبی گیم کیوب دارد. نینتندو نخستین بار در مورد این کنسول در نشست خبری نمایشگاه الکترونیک اکسپو ۲۰۰۳ سخن گفت و بعدها در نمایشگاه الکترونیک اکسپو ۲۰۰۵ از آن پرده برداری کرد. مدیرعامل شرکت نینتندو ساتورو ایواتا یک نمونه اولیه از وی ریموت را در سپتامبر ۲۰۰۵ در توکیو گیم شو نشان داد. در نمایشگاه الکترونیک اکسپو ۲۰۰۶، وی برای نخستین بار چندین جایزه را از آن خود کرد. در ۸ دسامبر ۲۰۰۶ وی فروش خود را در چهار بازار کلیدی به طور کامل آغاز کرد.یک ویژگس مشخص این کنسول، کنترلر بی سیم آن، وی ریموت می باشد که می تواند به عنوان یک ابزار اشاره گر دستی به کار رود و حرکات را در فضای سه بعدی تشخیص دهد. یکی دیگر از مشخصات به کار رفته در این کنسول وی کانکت۲۴ می باشد، که قابلیت دریافت پیام و آپدیت را در زمانی که سیستم در حالت آماده به کار می باشد را دارد. تا آوریل ۲۰۱۱ وی با فروش بالاتر از دو رقیب خود پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ پرفروشترین کنسول نسل خود به شمار می رود، و در دسامبر ۲۰۰۹ رکورد پرفروشترین کنسول بازی را در آمریکا طی یک ماه شکسته است. ایکس باکس ۳۶۰. ایکس باکس ۳۶۰ در تاریخ ۲۲ نوامبر سال ۲۰۰۵ وارد با
زار شد، در ابتدا تیم توسعه دهنده کنسول های بازی در شرکت مایکروسافت تصمیم داشت کنسول ایکس باکس ۳۶۰ را با نام زنون (Xenon) یا ایکس باکس ۲ به بازار معرفی کند، اما شرکت مایکروسافت برای این که طیف اثرگذاری این محصول را بیشتر برای مردم نمایان کند، نام ایکس باکس ۳۶۰ را بر آن نهاد. این کنسول دارای خدمات برخط با نام ایکس باکس لایو نیز هست. این کنسول در ابتدا به صورت دو مدل CORE PACK و PREMIUM PACK به بازار عرضه شد که مدل CORE PACK این کنسول فاقد هارد درایو و هدست و دسته های بی سیم بوده ولی مدل PREMIUM PACK دارای هارد دیسک ۲۰GB و دسته های بی سیم و هدست بود. مدل پرمیوم با ارائه شدن مادر برد فالکون دارای هار ۶۰ گیگابایتی شد. تا این که سر انجام با معرفی مادربرد جاسپر ساخت مدل پرمیوم هم متوقف شداز مدلهای بعدی که برای این کنسول عرضه شد می توان به ARCADE PACK و ELITE PACK و ایکس باکس ۳۶۰ اس اشاره کرد. واحد پردازش گرافیکی این دستگاه پکیج یا بسته ای است که از دو بخش مجزا تشکیل گردیده مشتمل بر یک Chip طراحی شده توسط ATI به نام Xenos و یک daughter die ساخت کمپانی NEC که ۱۰ مگابایت حافظه جاسازی شده (eDRAM) دارد.این پردازشگر مجموع
اً از ۳۳۷ میلیون ترانزیستور ساخته شده و در کلاک ۵۰۰ مگاهرتز کار می کند.به شکرانه این معماری و daughter die واحد پردازشگر گرافیکی توانایی اعمال Anti Aliasing 4X و Motion Blur را بدون کمترین هدر دهی توان پردازشی دارد. همچنین Xenos اولین پردازشگر گرافیکی بوده که از قابلیت Unified shader model یا مدل سایه زنی یکپارچه استفاده کرده به طوری که قابلیتی شبیه به اون تا یک سال و نیم بعد یعنی در January ۳۰، ۲۰۰۷ که برای اولین بار در GPUهای کامپیوترهای شخصی مورد استفاده قرار گرفت منحصراً در اختیار Xenos بوده. این کنسول ۵۱۲MB حافظه DDR III دارد که در کلاک ۷۰۰Mhz و در نهایت به دلبل ساختار نرخ داده ای دو برابر (Double data rate) این نوع حافظه در کلاک مؤثر ۱۴۰۰Mhz کار می کند. یکی از مهم ترین این ایرادات مشکل گرم کردن بیش از حد کنسول بود که باعث می شد کنسول در مواقعی هنگ کند و در بعضی موارد دیگر کار نکند! البته این مشکل شامل تمامی کنسول ها نمی شد و درصدی از آن ها را شامل می گشت. شرکت مایکروسافت پس از بررسی های لازم، خط تولیدXBOX۳۶۰ را چند ماه بعد عوض کرد و ایرادات آن را تا حدود زیادی برطرف ساخت. به طوری که در کنسول هایی که بعد
از تاریخ فوریهٔ ۲۰۰۶ میلادی تولید شدند این مشکل حرارتی دیگر وجود نداشت. این که کنسول مشکل حرارتی دارد یا خیر را فقط باچند ساعت روشن گذاشتن و بازی کردن با آن می شود فهمید و راه دیگری ندارد. تمامی این مشکلات با ارئه مادر برد جاسپر در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. برای این کنسول افزونه هایی چون کینکت نیز عرضه شد. پلی استیشن ۳. پلی استیشن ۳ یکی از محصولات شرکت سونی از سری پلی استیشن و در ادامه موفقیت های پلی استیشن ۲ به بازار عرضه شده. این کنسول از هفتمین نسل بازی های کامپیوتری است و در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۶ در ژاپن و ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶ در آمریکا و ۲۳ مارس ۲۰۰۷ در اروپا و استرالیا به طور رسمی وارد بازار شد.این کنسول، بزرگ ترین و حجیم ترین کنسول تاریخ بوده و در دو رنگ مشکی متالیک و مشکی مات ساخته می شود. وزنش حدود ۵ کیلوگرم است و ابعادی برابر ۲٫۴*۳٫۵*۹۸ سانتی متر دارد. یک فن ۹ میلیمتری در عقب برای خنک کردن استفاده می شود. واحد پردازشگر مرکزی در پلی استیشن ۳ نوعی از یک پردازنده به نام سل پروسسور است، همچنین این دستگاه اولین محصولی است که از این نوع پردازندها در معماری آن به عنوان پردازنده مرکزی استفاده شده.سل پروسسور مورد استفاده
شده در این کنسول در کلاک ۳٫۲Ghz کار می کند و متشکل شده از یک PPE بر اساس ساختار PowerPC و هفت SPE یا دستیار که سازندگان بازی ها تنها از شش عدد آن ها می توانند استفاده کنند زیرا یکی از آن ها اختصاصاً در اختیار سیستم عامل خواهد بود.سل پروسسورها برخلاف پردازنده های چند هسته ای رایح ساختاری نامتقارن دارند و هدف اصلی از طراحی آن ها استفاده در سینماهای خانگی، دستگاه های بازی و بالاتر بردن سطح کیفی آن ها بوده.ساختار آن ها از این جهت نامتقارن نامیده می شود که به خلاف پردازنده های رایج دارای هسته های هم تراز و همسان نیستند و از یک هسته اصلی و چند هسته فرعی تشکیل شده اند به همین دلیل برنامه نویسی بر روی آن ها نسبت به شیوه های متداول تا حد زیادی متفاوت است. در پاسخ به موفقیت های مایکروسافت در شبکه اکس باکس لایو سونی در سال ۲۰۰۶ در کنفرانس PlayStation Business Briefing meeting در توکیو رسماً خبر از راه اندازی شبکه ای Online برای PS۳ داد.پلی استیشن ۳ یک شبکه آنلاین به نام «پلی استیشن نتورک» دارد که نوعی دنیای مجازی است و در آن بازی خریداری می شود، گفتگو می شود و…برای بازی کردن در پلی استیشن نتورک شما نباید مبلغی را پرداخت
کنید. این کنسول دارای بخشی به نام مرورگر وب می باشد که پلی استیشن ۳ را قادر می سازد که همانند یک رایانه شخصی وارد اینترنت شود. برای استفاده از خدمات اینترنت باید کنسول را ثبت نام کرد.
شماره خانه شماره ای است منحصربه فرد که در یک کوچه یا محله به هر ساختمان داده و بر روی پلاکی معمولا فلزی نوشته می شود، تا یافتن مکان ساختمان آسان تر شود. شماره خانه معمولاً بخشی از آدرس پستی است. در جاهای مختلف از سیستم های شماره گذاری متفاوتی استفاده می شود و در بسیاری موارد حتی در یک شهر هم سیستم شماره گذاری واحدی وجود ندارد. در برخی مناطق جهان، خانه ها به جای شماره با نام مشخص می شوند. استرالیا و زلاند نو. در استرالیا و زلاند نو بر اساس سیستم شماره گذاری استاندارد استرالیا و زلاند نو (AS/NZS ۴۸۱۹:۲۰۰۳) خیابان های تازه ساز با این روش شماره گذاری می شوند: اگر فرد در جهتی بایستد که شماره ها رو به افزایش اند، سمت چپ او شماره های فرد و سمت راست شماره های زوج قرار می گیرند (سیستم اروپایی). این استاندارد از سال ۲۰۰۳ در این کشورها لازم الاجراست. در نیو ساوث ولز، اغلب خیابان ها بر اساس روش رایج در انگلستان، پیش از سال ۲۰۰۳ شماره گذاری شده اند. بر اساس این روش وقتی فرد رو به سمتی می ایستد که شماره ها زیاد می شوند، سمت راست او شماره های فرد قرار می گیرند. در حال حاضر برنامه ای برای تغییر شماره های این خیابان ها وجود ن
دارد. در برخی جاده های درون شهری (مانند پاراماتا در سیدنی) شماره ها عموماً تا رسیدن به چهارراه اصلی یا تا سرحد حومه ادامه می یابند و پس از آن دوباره از ۱ یا ۲ آغاز می شوند. از این رو، در جاده های طولانی یک شماره ممکن است چند بار تکرار شود. در مناطق روستایی، یا نیمه روستایی، که خانه ها و مزارع در فاصله های زیادی از یکدیگر قرار دارند، معمولاً سیستم شماره دهی بر اساس هر ۱۰ متر است (یا در موارد معدودی هر متر). یعنی پلاک یک مزرعهٔ ۲۳۰۰ متری که در ابتدای جاده قرار دارد، ۲۳۰ خواهد بود. اروپا. گفته می شود پاریس اولین شهری بود که از سیستم شماره گذاری خانه ها در پل نتردام استفاده کرد. در اروپا سیستم رایج شماره گذاری خانه ها به این صورت است که در یک سمت خیابان خانه ها با اعداد فرد (از ۱ تا آخر) و در سمت دیگر با اعداد زوج (از ۲ تا آخر) شماره گذاری می شوند. وقتی فرد در جهتی می ایستد که شماره ها زیاد می شوند، اعداد فرد اغلب در سمت چپ خیابان قرار می گیرند. وقتی ساختمانی به خیابان اضافه می شود یا ملکی به ساختمان های مجزا تقسیم می شود، معمولاً آن را با حروف a و b مشخص می کنند (در فرانسه و اسپانیا:bis, ter, quater). وقتی دو سا
ختمان در هم ادغام می شوند، ممکن است یکی از شماره پلاک ها به آن اختصاص یابد، یا دو پلاک با هم ترکیب شوند(۱۳/۱۵)، یا در نشانی محدودهٔ خانه مشخص می شود (مثلاً پلاک ۱۷–۱۳، که البته ساختمان های شمارهٔ ۱۴ و ۱۶ را شامل نمی شود) اگر در منطقه ای تعداد زیادی زمین ساخته نشده وجود داشته باشد بین شماره ها فاصله می افتد. اگر در خیابانی تعداد زیادی ساختمان بعداً اضافه شوند، یا از بزرگ ترین شماره پلاک آغاز می کنند و شماره های استفاده نشده را به آن ساختمان ها اختصاص می دهند که ترتیب اعداد را به هم می ریزد و وضعیت سردرگم کننده ای به وجود می آورد یا ادامهٔ خیابان را از نو شماره گذاری می کنند. در انگلستان شماره گذاری خانه ها از سال ۱۷۶۵ و با آغاز کار پست انگلستان شروع شد. در مناطق روستایی انگلستان هنوز بسیاری از خانه ها پلاک ندارند و با نام شناخته می شوند. شماره های فرد اغلب (ولی نه همیشه) از سمت مرکز شهر یا روستا در سمت چپ قرار دارند و کوچکترین اعداد به مرکز شهر نزدیک اند. ساختمان هایی که بعداً در میان ساختمان های یک خیابان اضافه می شوند معمولاً با حروف (A, B، C) مشخص می شوند ولی در موارد متعددی هم از نیم شماره استفاده می شود،
مثلاً مرکز پلیس قدیمی در خیابان کمبرول چرچ، پلاک ۱/۲ ۲۰ واقع است. دست کم یک بنا در انگلستان پلاک -۰- دارد (این ساختمان، پس از شماره گذاری خیابان در کنار پلاک ۲ ساخته شده است). پیش از اوایل و میانهٔ قرن نوزدهم، در انگلستان روش معمول شماره گذاری ساختمان ها به این منوال بود که یک سوی خیابان به ترتیب (۱، ۲ و …) تا انتها شماره گذاری می شد و بعد از سمت دیگر خیابان برمی گشت. این سیستم هنوز هم در برخی مناطق انگلستان باقی ست. خانه های دور میدانها معمولاً با اعداد متوالی شماره گذاری می شوند. در خیابان هایی که تنها در یک سمت آن ساختمان وجود دارد نیز همین روش به کار برده می شود. برخی مقامات محلی انگلستان پلاک ۱۳ را از سیستم شماره گذاری حذف می کنند چون برخی این عدد را بدشگون می دانند. در هارلم (هلند) پلاک آپارتمان های طبقات بالاتر را با اعداد قرمز مشخص می کنند. در ونیز، شهر به چند ناحیه تقسیم و بر اساس ناحیه پلاک خانه ها شماره گذاری می شود. یعنی در کل شهر فقط ۶ سری شماره پلاک وجود دارد. در جنوا و فلورانس پلاک خانه ها با اعداد سیاه (در فلورانس گاهی آبی) مشخص می شود و پلاک ساختمان های تجاری معمولاً (ولی نه همیشه) با اعداد ق
رمز. در نتیجه در هر خیابان دو سری پلاک مجزا وجود دارد. در نوشتار در کنار شمارهٔ پلاک ساختمان های تجاری حرف r قرار می گیرد، مثلاً: پلاک ۲۱r. در اروپای غربی و مرکزی، به جز موارد استثنایی، خانه ها معمولاً با سیستم اروپایی شماره گذاری می شوند. هرچند بسیاری خیابان ها همچنان از روش اعداد متوالی و ترتیب ساعتگرد (که در بالا توضیح داده شد) استفاده می شود. در شهرهای چک و اسلواکی به طور هم زمان از دو سیستم استفاده می شود. ساختمان ها دو شماره پلاک دارند که با رنگ های متفاوت از یکدیگر تفکیک می شوند. یکی شماره ای که در منطقه ای که ساختمان در آن واقع شده، منحصربه فرد است و دیگری یک عدد سادهٔ ترتیبی شبیه پلاک های سایر شهرهای اروپایی. در نوشتن نشانی هر کدام از این عددها می تواند مورد استفاده قرار بگیرند. البته در کارهای تجاری معمولاً برای پرهیز از اشتباه هر دو شماره نوشته می شود و عدد منحصربه فرد در منطقه اول می آید. روسیه و کشورهای استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی سابق. در روسیه و بسیاری کشورهای استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی سابق از روش اروپایی استفاده می شود و شماره گذاری از انتهای خیابان، نزدیک ترین جا به مرکز شهر
، آغاز می شود. خانه ها و ساختمان هایی که در نبش چهارراه قرار گرفته اند، ممکن است پلاک ترکیبی داشته باشند که هرکدام شماره ای در امتداد یکی از خیابان هاست و با / از یکدیگر جدا می شوند، مثلاً: Нахимова، ۱۴/۴۱. شماره ۱۴ پلاک خانه در خیابان ناخیموا است و شماره ۴۱ پلاک خانه در خیابانی که آن را قطع می کند. وقتی در جهتی بایستید که اعداد زیاد می شوند، اعداد فرد در سمت چپ خیابان خواهند بود. اگرچه در بعضی شهرها نظیر سن پترزبورگ اعداد فرد در سمت راست قرار دارند. در برخی شهرها، به ویژه شهرهایی که در زمان اتحاد جماهیر شوروی تحقیقات علمی و نظامی گسترده ای در آن ها انجام می شد، سیستم شماره گذاری خانه ها ممکن است متفاوت باشد: در این شهر خانه ها بر اساس بلوکی که در آن قرار گرفته اند شماره گذاری می شوند و نه بر اساس خیابان. این روش در ژاپن و کره هم کاربرد دارد. در جاده های طولانی در حومهٔ شهرها، گاهی بر اساس کیلومتر شماره گذاری املاک و ساختمان ها انجام می شود (مانند سیستم شماره گذاری در مناطق روستایی استرالیا) ژاپن و کره جنوبی. در ژاپن و کره جنوبی شهر به مناطقی کوچک تر تقسیم می شود. خانه ها در هر منطقه یا به ترتیب احداث شماره گ
ذاری می شوند یا در هر بلوک در جهت حرکت عقربه های ساعت. این روش با روش شماره دهی منطقه ای در ونیز قابل قیاس است. آمریکای لاتین. در برخی کشورهای آمریکای لاتین از سیستم شماره گذاری اروپایی استفاده می شود و خانه ها از مرکز به سمت حاشیهٔ شهر به ترتیب زیاد شونده، شماره گذاری می شوند. در مکزیک، شهرها معمولاً به چند "کولونیا" تقسیم می شوند، که مناطقی کوچک یا متوسط است. کولونیا معمولاً در نشانی، پیش از کد پستی، ذکر می شود. گاه، وقتی ساختمانی به خیابانی اضافه می شود، یا ساخت و سازهایی بعد از شماره گذاری خیابان صورت می گیرد ممکن است نشانی مبهم شود. وقتی یک شماره پلاک در خیابانی تکرار می شود، ساختمان جدیدتر با حروف الفبا مشخص می شود. برای مثال اگر دو پلاک ۳۵ وجود داشته باشد، یکی همان ۳۵ نامیده می شود و دیگری پلاک ۳۵A یا ۳۵Bis خواهد بود. در شهرهای دورافتاده یا مناطقی که طراحی شهری ندارند، معمولاً خیابان ها بی نام و خانه ها بی پلاک هستند. در این گونه موارد نشانی عبارت خواهد بود از نام شخص یا خانوادهٔ صاحب ملک و نام شهر یا منطقه و عبارت "Dirección Conocida" که به معنای آن است که خانه یا خانوادهٔ مذکور در منطقه سرشناس است. ب
رای کسانی که نزدیک بزرگ راه ها و جاده ها زندگی می کنند، آدرس بر اساس کیلومتر جاده خواهد بود. اگر بیش از یک ساختمان با این مشخصات وجود داشته باشد، از نشانه های دیگری نیز استفاده می شود و عبارت "Dirección Conocida" نیز به کار می رود. در کشورهایی نظیر برزیل و آرژانتین این روش در برخی شهرها و خیابان ها هم استفاده می شود و مکان خانه با فاصلهٔ خانه از ابتدای خیابان بر حسب متر مشخص می شود و این عدد پلاک خانه خواهد بود. آمریکا و کانادا. در بسیاری از خیابان های ایالات متحده آمریکا و کانادا، پلاک های فرد در یک سمت خیابان و پلاک های زوج در سمت دیگر آن قرار دارند. اغلب شمارهٔ پلاک متناسب است با فاصلهٔ آن از جایی مشخص، بنابراین تمام اعداد در شماره گذاری یک خیابان استفاده نمی شوند. در خیابان های بسیار طولانی، شماره های ۴ یا ۵ رقمی هم به کار برده می شود. در شهرهایی که طراحی شبکه ای دارند، پس از هر تقاطع، ۱۰۰ شماره به عدد پلاک افزوده می شود، در برخی شهرها در هر بلوک از شماره های متوالی استفاده می شود به طوری که بلوکی که در یک سمت آن پلاک خانه ها عبارت است از: ۵۰۱، ۵۰۳، ۵۰۵، ۵۰۷، ۵۰۹، ۵۱۱ در کنار بلوکی قرار می گیرد که پلاک خا
نه هایش از ۶۰۱ آغاز می شود. همچنین ممکن است شمارهٔ پلاک با شمارهٔ خیابان هم مرتبط باشد. در کلیولند، ایالت اوهایو، وقتی آدرس خانه ای خیابان یوکلید، پلاک ۹۰۰ است به این معناست که خانه در تقاطع خیابان یوکلید و خیابان نهم قرار دارد. در فیلادلفیا، ساختمانی به آدرس خیابان والنات، پلاک ۱۶۱۰، در خیابان والنات، بین خیابان شانزدهم و هفدهم، و تقریباً روبه روی پلاک ۱۶۰۹ قرار دارد. در کویینز در نیویورک، از روشی که آن را «طرح فیلادلفیایی» می نامند استفاده می شود و خط تیره ای میان عددی که نشان دهندهٔ شمارهٔ خیابان است و شمارهٔ خانه قرار می گیرد؛ به عنوان مثال نشانی خانهٔ لویی آرمسترانگ خیابان صد و هفتم، پلاک ۵۵–۳۴ است. در محله های مختلف سانفرانسیسکو از سیستم های شماره گذاری متعددی استفاده می شود. وقتی دو سیستم متفاوت در جایی به هم می رسند، ممکن است خیابان های موازی در جهت عکس یکدیگر شماره گذاری شوند. به عنوان مثال، خیابان های موازی خیابان مازونیک که در شرق آن قرار دارند رو به شمال شماره گذاری شده اند و خود خیابان مازونیک و خیابان های موازی در غرب، رو به جنوب. در طول بزرگ راه اوورسیز در فلوریدا کیز، شمارهٔ خانه نشان دهندهٔ ف
اصلهٔ آن است از مبدأ کی وست بر حسب مایل. اگر عدد پلاک را بر ۱۰۰۰ تقسیم کنیم، فاصلهٔ آن از مبدأ به دست می آید. (مثلاً خانه ای که در بزرگ راه اوورسیز، پلاک ۷۷۲۲۰ قرار دارد، در ۷۷/۲ مایلی مبدأ واقع است) ساختمان های که در مناطق روستایی آمریکا قرار دارند، پیش تر از چنین روش های شماره گذاری ای بی بهره بودند و نشانی به شیوهٔ قدیمی نوشته می شد: مثلاً راه روستایی ۳، صندوق ۱۵. هر چند با تغییرات سیستم تلفن اورژانس (۱-۱-۹)، نیاز به تغییر در سیستم شماره گذاری خانه ها و خیابان ها در مناطق روستایی نیز ایجاد شد. معمولاً به ازای هر مایل فاصله از نزدیک ترین مرکز شهر ۱۰۰۰ شماره به عدد پلاک اضافه می شود. در مناطق روستایی ویسکانسین، گوشه ای از شهرستان به عنوان مبدأ در نظر گرفته می شود و نشانی یک ساختمان عبارت است از فاصلهٔ مکان مورد نظر از مبدأ با درج جهت اصلی. برای نمونه وقتی ساختمان در یک خیابان شرقی-غربی واقع و فاصلهٔ آن از مبدأ ۴۵ بلوک به سمت غرب است، آدرس به این صورت نوشته می شود:W۴۵۰۰. در برخی شهرستان ها و حومهٔ شهرها برای آن که پیدا کردن محل مورد نظر از روی نقشه و با کمک پلاک، آسان تر باشد از شماره پلاک دو قسمتی استفاده می
شود و به هر دو جهت جغرافیایی در نشانی اشاره می شود: (مثلاً:N4500-W۴۵۰۰) در شهر کارمل در کالیفرنیا، هیچ گونه شمارهٔ پلاکی وجود ندارد. برای دادن نشانی یک خانه به جای استفاده از پلاک، گفته می شود: "Junipero 3 SW of 10th" یعنی خانهٔ مورد نظر سومین خانه در غرب جونیپرو و در جنوب خیابان دهم است. شماره گذاری بلوک ها. شمارهٔ بلوک عددی است که بر مبنای فاصلهٔ بلوک از یک مبدأ تعیین می شود و الزاماً ترتیبی نیست. معمولاً در هر بلوک ۱۰۰ شماره پلاک وجود دارد که تنها در دو رقم آخر با هم متفاوتند. برای مثال در واشینگتن بلوکی که در خیابات هفتم بین خیابان دی (D) و ای (E) قرار دارد، بلوک ۴۰۰ است. شمارهٔ پلاک ساختمان های این بلوک از ۴۰۰ تا ۴۹۹ را شامل می شود. معمول است که در تابلوی خیابان ها به شمارهٔ بلوک نیز اشاره شود. در برخی محله ها مانند بخش کویینز در نیویورک سیستم شماره گذاری بلوک ها به این صورت است که با یک خط تیره صدگان از دهگان جدا می شود. یعنی ساختمانی که در هر جای دیگر شمارهٔ آن ۱۶۷۰۹ بود، این طور نوشته می شود: ۰۹–۱۶۷. در بسیاری موارد عدد اول شمارهٔ خیابان، کوچه یا جاده ای است که شماره گذاری از آنجا آغاز شده. به عنوان
مثال در «خیابان ۶۳، ۴۰–۹۹»، عدد ۹۹ به معنای آن است که شماره گذاری از خیابان نود و نهم آغاز شده؛ و به همین ترتیب نشانی ساختمان هایی که در بلوک عمود بر بلوک مذکور قرار دارند با ۶۳ آغاز می شود. در کویینز (بر خلاف جاهای دیگر نظیر لوس آنجلس که ممکن است نشانی «بلوار سانست، شمارهٔ ۱۶۷۰۰» در آن یافت شود) به ندرت دو صفر آخر در آدرس می آید و معمولاً شماره گذاری، (بسته به این که ساختمان در کدام سمت خیابان قرار داشته باشد) از ۰۱ و ۰۲ آغاز می شود. در برخی محلات یوتا و ویسکانسین سیستم شماره گذاری بلوک ها جزئی تر است. در این محلات از شماره های ترکیبی استفاده می شود تا معلوم شود یک بلوک مشخص، چندمین بلوک در جهت شمالی-جنوبی و شرقی-غربی است. برای مثال، یک نشانی مفروض در یوتا ممکن است به این صورت باشد: «۲۲۶N 3300 W» در حالی که همین نشانی در جاهای دیگر به این صورت نوشته می شود: «۲۲۶ 33rd Ave NW» این آدرس در ربع شمال غربی منطقهٔ مورد نظر قرار دارد. سیستم دیگری که در ویسکانسین وجود دارد به این صورت است که شماره گذاری از جنوب شرق شهر آغاز می شود و هر چه به سمت شمال یا غرب پیش برویم عدد بزرگ تر می شود. فاصله از مبدأ در جهت شمال با ح
رف N و در جهت غرب با حرف E مشخص می شود. در برخی شهرستان های ایلینوی، به ویژه دوپاژ و کین که به شیکاگو نزدیک اند، نشانی بیانگر موقعیت محل مورد نظر بر حسب مایل مربع نسبت به مرکز شهر شیکاگوست. خیابان های شمالی-جنوبی در نشانی ها با حرف N یا S مشخص می شوند و خیابان های شرقی-غربی با حرف W. سه شماره ای که بعد از آن می آید و منحصربه فرد هم هست، نشان دهندهٔ آن است که محل مذکور در چه فاصله ای نسبت به ابتدای ربع دایره ای که در آن واقع شده، قرار دارد. برای مثال «۳۰W221 Butterfield Road» در ناپرویل قرار دارد، در ۳۰ مایلی غرب شیکاگو. در دو منطقهٔ کوک کانتی و ویل کانتی که در حومهٔ شیکاگو قرار دارند و به آن متصل اند از این روش استفاده نمی شود و در نشانی ها حروف S یا W به کار برده نمی شود، بلکه به نسبت دور شدن از مرکز شمارهٔ پلاک افزایش می یابد. نشانی «۱۶۷۰۱South 96th Avenue» صرفاً به این معناست که ساختمان مورد نظر در جنوب خیابان ۱۶۷ قرار دارد و ساختمان «۹۶۰۳West 191st Street» در غرب خیابان ۹۶. ایران. در ایران، به ویژه در شهر تهران شیوهٔ رایج شماره گذاری خانه ها از این قرار است که معمولاً اعداد فرد در یک سمت و اعداد زوج در سم
ت دیگر خیابان قرار می گیرند و معمولاً به ترتیب هستند. هرچند در موارد بسیاری این ترتیب به هم می خورد. در بعضی جاها که دو شماره پلاک مشابه وجود دارد یکی با ممیز از دیگری تفکیک می شود. در بسیاری از روستاها و شهرهای کوچک خانه های بدون پلاک مشاهده می شوند. در روستا ممکن است نام صاحب ملک به جای پلاک مورد استفاده قرار بگیرد. تغییر پلاک خانه های تهران. در سال های اخیر روند تغییر و یکسان سازی پلاک خانه های تهران آغاز شده است. بر روی پلاک های جدید ۳ عدد درج شده: اولی شماره پلاک خانه است، دومی ممیزی شهرداری و سومی کد ده رقمی خانه که منحصربه فرد است و به نوعی شماره ملی خانه محسوب می شود. رنگ پلاک آبی است و دو عدد اول به رنگ سفید و کد ده رقمی به رنگ زرد روی آن درج شده است. تعویض پلاک خانه های تهران به منظور اصلاح نواقص پیشین، یکسان سازی پلاک ها و سهولت دسترسی به اطلاعات هر ملک صورت گرفته است. تعویض پلاک ها موجب بروز مشکلاتی از جمله اشتباه در ارسال بسته های پستی، ارسال قبوض و سردرگمی شهروندان تهرانی شد. شورای شهر تهران مخالفت علنی خود را با این طرح اعلام کرد و آن را اتلاف هزینه دانست. برای این پروژه ۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون
تومان هزینه در نظر گرفته شده بود و سازمان زیباسازی مدیریت این پروژه را بر عهده داشت.
مادران صلح ایران، نام گروهی از زنان فعال درصحنه اجتماعی ایران است که در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با انتشار بیانیه ای در نشست مطبوعاتی کانون مدافعان حقوق بشر اعلام موجودیت نمودند. مادران صلح، خود را اینگونه معرفی می کنند: مادران صلح اهدافشان را: "حفاظت تا حد توانشان از میهن و آرمان های مردم شان در مقابل تهدیدها، و آرزوی رسیدن جوانانشان به صلح، عدالت و دموکراسی" بیان می کنند. همچنین در معرفی نامه مادران صلح چنین آمده است:
پروفسور جفری کوپر عضو و رئیس دپارتمان زیست شناسی دانشگاه بستون در ایالات متحده آمریکا و نویسنده کتاب معروف THE CELL نیز است. مدرک پی اچ دی وی از دانشگاه میامی در سال ۱۹۷۳ صادر شده و علایق او بیشتر در زمینه سرطان ها و سیگنال آبشار انتقال دستور از سطح سلول به هسته سلولی است. پیشتر زمینه فعالیتی او مرتبط با رشد سلولی نیز بوده است. از همکاران معروف پروفسور کوپر می توان به پروفسور جوزف سبرنی کاندیدای جایزه نوبل و رئیس دپارتمان زیست شناسی دانشگاه پچ مجارستان نام برد که به همراه ایشان از در زمینه سلول های سرطانی تحقیقات وسیعی را در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به ثبت رساندند. پیوندها. وبگاه در دانشگاه بوستون ایالات متحده
پیر بوگه (زاده ۱۶ فوریه ۱۶۹۸ در کرواسیک - درگذشته ۱۵ اوت ۱۷۵۸ در پاریس) ریاضی دان،فیزیکدان، متخصص ژئودزی و ژئوفیزیک، و ستاره شناس فرانسوی و پدر معماری دریایی بود. وی در سال ۱۶۹۸ در فرانسه به دنیا آمد و در سال ۱۷۵۸ در گذشت. بوگه نخستین کسی بود که نسبت شدت نور خورشید و ماه را مشخص کرد و اعلام کرد که شدت نور خورشید ۳۰۰،۰۰۰ برابر نور ماه است.
استنلی هاروی آیزن که بیشتر با نام هنری پل استنلی شناخته می شود، نوازندهٔ گیتار الکتریک، آهنگساز، خوانندهٔ گروه کیس، تهیه کننده موسیقی، بازیگر و نقاش است. زندگی. استنلی متولد منهتن نیویورک و فارغ التحصیل دبیرستان هنر و موسیقی نیویورک است. وی در سال ۱۹۷۰ گروه ویکِد لِستِر را به همراه جن سیمونز تشکیل داد. پس از عدم موفقیت این گروه وی گروه موفق کیس را بنیان گذاشت. او همچنین دو آلبوم سولو به بازار عرضه کرده است. استنلی دو بار ازدواج کرده و صاحب سه فرزند است.
پرچم قبرس با تناسب ۳:۵ در ۱۶ اوت ۱۹۶۰ پذیرفته شد. این پرچم که توسط عصمت گونی، هنرمند ترک تبار قبرسی طراحی گردیده شامل پس زمینه ای سفید است که در میان آن نقشه ای مسی رنگ، از جزیرهٔ قبرس (قبرس از واژه ای یونانی به معنای مس گرفته شده است) در بالای دو شاخهٔ سبزرنگ زیتون قرار گرفته است. رنگ سفید به نشانهٔ صلح بین دو جامعهٔ متضاد یونانی تبار و ترک تبار جزیره انتخاب شده و شاخه های زیتون نیز بار دیگر نماد صلح و امید به آشتی یونانیان و ترکان قبرس است.
روستای قلعه جوق سبلان در ۱۶ کیلومتری غرب شهرستان اردبیل قرار گرفته است. این روستا، آب و هوای معتدلی دارد و در فصل سرما و زمستان بسیار سرد و پر برف می باشد. بنابر آمار رسمی جمعیّت روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۱۸۱ خانوار در آن با جمعیّتی بالغ بر ۷۹۶ نفر زندگی می کنند. مشاغل و تولید. معشیت اهالی روستا از طریق کشت گندم، جو، یونجه و عدس ... و نیز دامداری تأمین می شود. نحوه آبیاری زمین های زراعی به روش دیم و حق آبه می باشد. روستا دارای آب لوله کشی بهداشتی به منازل، برق، روشنایی معابر، تلفن روستایی می باشد. راه ارتباطی این روستا به اردبیل و نیز آب گرم سردابه شوسه آسفالته است. چشم اندازهای زیبای بسیاری در این روستا وجود دارد. از جمله قله سبلان
احمدزاده یک نام خانوادگی ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند: