Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیشتر موجودات میکروبی زمین است؛ علاوه بر این که حدود ۱۰ تا ۱۲ درصد از زیست توده سیاره ما را نیز در دل خود جا داده است. این اکوسیستم ها میزبان نیاکان میکروب هایی هستند که برای شناخت منشأ و تکامل حیات در سیاره زمین اهمیت علمی زیادی دارند اما کم ترین میزان پژوهش روی آنها انجام شده است و کم ترین اطلاعات از آنها به دست آمده است. سنگ های پایاپوسته ای میلیاردها سال پیش شکل گرفتند؛ در اعماق پوسته زمین و در دمایی که برای زندگی هر موجود زنده ای غیرممکن است. مدت های مدیدی گذشت تا این که پس از فرایند فرسایش سنگ هایی که امروزه می بینیم به سطحی از پوسته رسیدند که دمایش امکان حیات را فراهم می آورد. تعیین این که این محیط های سنگی چه زمانی زیست پذیر شدند و در برخی موارد چه زمانی مدفون شدند و دوباره در وضعیت بی باری و زیست ناپذیری قرار گرفتند اطلاعات تازه ای را دربارهٔ تکامل زیست کره عمیق زمین به دست خواهد داد. این امر به ویژه از آن جهت مهم است که میکروب های ساکن اعماق، الگوی دگرگشتی مشابه سوخت وساز بسیار ابتدایی در زمین را دارند. همچنین گزارش هایی از دوره های طولانی زیست پذیری در سیالات عمیق برخی از کراتون ها موجود است. این
گزارش ها حاکی از این هستند که پژوهش های علمی در کشف این که این کراتون ها چه زمانی دارای اکوسیستم های فعال بوده اند ناتوان هستند. اما دانشمندان با تلفیق نتایج گاه شماری گرمایی به دست آمده از چندین سامانه تاریخ گذار ایزوتوپ پرتوزا، اکنون می توانند پیشینه آن پایاپوسته ها را طی مدفون شدگی ها و فرسایش های پی درپی در طول زمان بازسازی کنند. این رویکرد، زمینه را برای رمزگشایی و تفسیر همان مقدار ناچیز پیشینه زمین شناختی به دست آمده از زیست کره عمیق کراتون ها فراهم می آورد. پژوهشگران همچنین توانسته اند گذشته سنگواره های حیات کهن در صخره های کراتونی اسکاندیناوی را با دوران زیست پذیری که به کمک گاه شماری گرمایی تعیین شده بودند مرتبط کنند. این یافته نشان می دهد که می توان از گاه شماری گرمایی برای یافتن مناطقی که قدیمی ترین پیشینه زیستی ریزسازواره های زیرسطحی را دارند استفاده کرد. نقاطی مثل شرق فنلاند، گرینلند و احتمالاً بخش هایی از کانادا از لحاظ وجود شرایط زیست پذیر به مدت یک میلیارد سال یا شاید بیشتر توجه دانشمندان را به طور خاص جلب کرده اند. پژوهش های سال های اخیر جای تردیدی باقی نمی گذارند که ریزسازواره ها در عمق چند
کیلومتری صخره های شکسته بخش های قاره ای و اقیانوسی زمین زندگی می کنند و این پیشینه زیستی مربوط به میلیون ها سال پیش است. بیشترین بخش قاره ای زمین از سنگ های آذرین تشکیل شده است. نشانه های فسیلی از حیات کهن در تمامی شکستگی های سنگ های آذرین مشاهده شده اند. عنصر سلنیوم و حیات میکروبی پوسته قاره ای زمین: حفاری هایی که در طول دهه های گذشته در بستر دریا انجام شده اند شواهد با ارزش بیشتری را از وجود یک زیست کره گسترده در ژرفای زمین در زیر بستر دریا نمایان کرده اند. سیالاتی که در بخش زیرین کف دریا جریان دارند ترکیباتی شیمیایی را آزاد می کنند که تأمین کننده انرژی میکروب ها در آن اکوسیستم های ژرف هستند. تنها در تعداد انگشت شماری از نقاط دنیا از جمله کهن ترین بخش های قاره ای پوسته زمین، نمونه برداری مستقیم از زیست کره عمیق قاره ای امکان پذیر است. پایاپوسته هایی که قدمت آنها به ابردوران نخست زیستی (آرکئن) می رسد نمونه ای از این نقاط انگشت شمار هستند. این محل ها نشان می دهند که شکستگی های عمیق، نقش گذرگاه را برای سیالات ایفاء کرده و مواد مغذی مهمی را به میکروب های ساکن زیستگاه های نامساعد می رسانند. در این بین، عنصر سلنی
وم (Se) نقش بسیار مهمی را در این گونه سامانه ها ایفا می کند. حتی کم ترین مقادیر سلنیوم می تواند موجب ادامه فعالیت میکروبی شود، البته در صورتی که شرایط فیزیکی و شیمیایی مناسب فراهم باشند. منابع. Grotzinger, John P. ; Jordan, Thomas H. (۴ فوریه ۲۰۱۰), Understanding Earth (Sixth ed.), W. H. Freeman, U*Jackson, Julia A. , ed. (1997). "craton". Glossary of geology (Fourth ed.). Alexandria, Viriginia: American Geological Institute. ISBN 0-922152-34-9.
فلیکس هاینریش وانکل (زادهٔ ۱۳ آگوست۱۹۰۲ در لار، بادن-وورتمبرگ-مرگ ۹ اکتبر۱۹۸۸ در هایدلبرگ) مخترع آلمانی بود که نخستین موتور درون سوز وانکل را ساخت. منابع. Wikipedia contributors, "Felix Wankel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Felix_Wankel (accessed January 16, 2009).
میلو آنتونی ونتیمیگلیا ، (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۷۷) بازیگر، کارگردان و تهیه کننده آمریکایی است. وی پس از چندین نقش در سریال های تلویزیونی و بخش هایی در فیلم های مستقل، به خاطر نقش های خود به عنوان جس ماریانو در سریال های تلویزیونی Gilmore Girls از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ و به عنوان نقش پیتر پترلی در سریال قهرمانان از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ به رسمیت شناخته شد. او به تازگی در سریال این ما هستیم (مجموعه تلویزیونی) از شبکه ان بی سی شخصیت اصلی را بر عهده گرفته که محبوبیت زیادی با آن پیدا کرده.
کاخ شکار استوپینیجی ( پالاتزینا دی کاچا دی ستوپینینجی) کاخی به سبک باروک متعلق به خاندان سَوُی (Savoy) در سده ۱۸ میلادی توسط معمار فیلیپه جووارا در محوطه ای شامل جنگل و زمین های کشاورزی به مساحت ۱۷ کیلومتر مربع معادل ۱۷ میلیون مترمربع ساخته شد. جنگل های باقی ماندهٔ آن شامل جانورانی چون سنجاب، لک لک، خرگوش، سمور و خوکچه است. منطقه استوپینیجی در فاصلهٔ هشت و نیم کیلومتری جنوب غرب شهر تورین قرار دارد و خاندان سوی در تابستان ها به منظور شکار به این قصر می آمدند. ساختمان قصر. کوشک اصلی قصر گنبدی از برنز دارد که مجسمه ای از گوزن بر روی آن قرار داده شده است. نقشهٔ قصر نیز چه در بیرون و چه در درون از سر گوزن و شاخ های آن الهام گرفته است حتی درختان قصر نیز با همین شکل آرایش یافته اند. فضای زیر این گنبد از یک سالن اصلی بیضوی شکل با دو برابر ارتفاع معمول متصل به چهاربال به وسیلهٔ سه پنجرهٔ بسیار بزرگ آرکی شکل یا طاقدیسی که در قسمت بالایی خود مدور هستند و در سه خط در جلوی آن قرار می گیرند نوردهی می شود. این سالن توسط مبلمان و خرت و پرت های باقی مانده از ساکنان آن تزئین شده است. آپارتمان های اطراف کوشک اصلی بیش از حد تجمل
ی هستند که خود دلیلی ست بر اینکه ناپلئون بناپارت در هنگام حضور در این منطقه این قصر را برای اقامت برگزیند. همچنین مراسم عروسی برادر لوئی شانزدهم با ماریا ترزا یکی از اعضای این خاندان در اینجا برگزار شد. حکومت خاندان سوی بر این منطقه در سال هزار و نهصد و چهل و شش میلادی پایان یافت. سرپرست فعلی این خاندان پرنس ایمون در حال حاضر در روسیه اقامت دارد. سرانجام قصر. در سال ۱۹۹۲ این مکان به همراه جنگل هایش در لیست مناطق حفاظت شده قرار گرفتند و بنای آن تبدیل به موزه شد. بازدید از آن سه شنبه تا یکشنبه از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر امکان پذیز و بلیط آن برای بزرگسالان حدود ۸ دلار و برای افراد بین ۶ تا ۱۴ سال حدود ۶ دلار است بعلاوهٔ اینکه در نزدیکی آن چندین هتل برای اقامت قرار دارد. رفت وآمد هم با اتوبوس شمارهٔ ۶۳ از ایستگاه راه آهن نووا (Nouva) و تغییر آن به اتوبوس شمارهٔ ۴۱ میسر است.
تیمور رودریگوئز با نام اصلی تیمور کریموف (زاده ۱۴ اکتبر، ۱۹۷۹، پنزا) هنرمند اهل روسیه که در زمینه های مختلفی نظیر خوانندگی به زبان انگلیسی، هنرپیشگی، بازی های کمدین فعالیت می کند، تیمور رودریگوئز در زمینه مجری گری تلویزیونی و DJ نیز مشغول است. وی متاهل و صاحب دو فرزند می باشد.
ویلهلم مایباخ (تولد ۹ فوریه ۱۸۴۶ درهایلبرون – مرگ ۲۹ دسامبر ۱۹۲۹ در اشتوتگارت) صنعتگر و طراح پیشرانه آلمانی بود که به پادشاه طراحان معروف شد. وی در سال ۱۸۹۰ به همراه گوتلیب دایملر شرکت دایملر-موتورن را تأسیس نموده و اقدام به توسعه موتورهای درون سوز پر سرعت قابل استفاده در زمین، آب و هوا نموده و اولین موتورسیکلت و قایق موتوری در جهان را به وجود آوردند. آن ها نخستین خودروی خود را در سال ۱۸۹۲ به فروش رساندند. در سال ۱۹۲۴، مدیریت وقت قرارداد همکاری بلندمدتی را با کارل بنز و شرکت وی؛ بنز اند سی امضا کرد، که در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۶ به ادغام این دو شرکت انجامید. شرکت جدید ،دایملر-بنز نام گرفت، که در حال حاضر به عنوان بخشی از شرکت خودروسازی دایملر آگ و تحت برند مرسدس بنز عرضه می شود. همچنین برند مایباخ در سال ۱۹۰۹ به وسیلهٔ وی در شهر اشتوتگارت، آلمان تأسیس شد که یکی از شرکت های زیرمجموعهٔ شرکت دایملر است. ===زندگی و دستاوردهای کلیدی=== ۱. اوایل زندگی و همکاری با گوتلیب دایملر مایباخ در ۹ فوریه ۱۸۴۶ در هایلبرون آلمان متولد شد و پس از یتیم شدن، استعدادش در مهندسی توسط یک کشیش کشف شد . در سال ۱۸۶۵ با گوتلیب دایملر آشنا ش
د و این همکاری به ایجاد اولین موتورسیکلت جهان (۱۸۸۵) و اولین خودروی چهارچرخ (۱۸۸۶) منجر شد . ۲. اختراعات انقلابی طراحی موتورهای پرسرعت با سیستم جرقه زنی لوله ای و رادیاتور لانه زنبوری . توسعه مرسدس سیمپلکس (۱۹۰۱)، خودرویی که با عملکرد بالا و طراحی سبک، صنعت را متحول کرد . ۳. تأسیس برند مایباخ پس از اختلافات با شرکت دایملر، در ۱۹۰۹ شرکت Luftfahrzeug-Motorenbau (بعدها مایباخ) را تأسیس کرد و به تولید موتورهای هواپیما و خودروهای لوکس پرداخت . مدل هایی مانند مایباخ W3 (۱۹۲۱) و Zeppelin (۱۹۳۰) از شاهکارهای این برند بودند . میراث ماندگار. مایباخ در ۲۹ دسامبر ۱۹۲۹ درگذشت، اما نوآوری هایش پایه گذار فناوری های مرسدس بنز و دیگر برندها شد . امروزه، برند مرسدس-مایباخ با مدل هایی مانند S-Class و GLS، ادامه دهنده روحیه لوکس گرایی اوست شرکت دایملر در دسامبر سال ۲۰۱۲ میلادی به تولید خودرو تحت برند مایباخ پایان داد و علت آن را فروش ناچیز این خودرو و زیان ده بودن در فاصلهٔ زمانی سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ میلادی اعلام کرد. منابع. https://www.zoomit.ir/car/367820-birth-icon-wilhelm-maybach/ پیوند به بیرون. در اینجا می توانید مفصل دربا
ره " تاریخچه تولد خودرو بنز " بخوانید.
بازی های پان ارمنی در ایران () یا بازی های قهرمانی ارمنیان ایران هر ساله در تهران برگزار می شود. تاریخچه. سازمان ورزشی باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات ارامنه، از سال ۱۹۶۴ میلادی (۱۳۴۳ش) به بعد اقدام به برگزاری بازی های سالانه ارامنه کشور نمود. برگزاری مسابقات به تقویت هر چه بیشتر روحیه همکاری و تعاون و حفظ هویت فرهنگی ارامنه کشور انجامید. به منظور تشویق ورزشکاران و تقویت روحیه ورزشکاری بین ارامنه، از سال ۱۳۴۳ به بعد، به استثناء سال های ۱۳۵۷، ۱۳۶۰، ۱۳۶۳ و ۱۳۶۵ بازی های ورزشی ارامنه کشور هر ساله به طور مرتب و منظم برگزار شده اند. بازیهای ورزشی ارامنه کشور تا سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳ خورشیدی) در محل ساختمان مرکزی باشگاه ورزشی آرارات تبریز و گاه در ورزشگاه های گوناگون برگزار می شده اند. اما پس از پایان عملیات ساختمانی ورزشگاه آرارات، رقابت های همه رشته های ورزشی در قالب مسابقات سراسری ارامنه ایران در ورزشگاه جدید تأسیس آرارات برگزار شدند. با تلاش پیگیر هیئت های مدیره و انجمن ورزشی باشگاه، این بازی ها، که به المپیک ارمنیان شهرت یافته، در نیمهٔ دوم شهریور هر سال به طور منظم برگزارشده و ورزشکاران و باشگاه ها و تیم های بیشتری را از
تهران و شهرستان های تبریز، ارومیه، اصفهان، رشت، شیراز، اهواز، آبادان، گرگان، ساری و همچنین گروه های آزاد ورزشی را دربرگرفته است. از دورهٔ بیست و چهارم (۱۳۷۰ش) طیف شرکت کنندگان در این بازی ها گسترش یافت و ورزشکارانی از کشورهای لبنان، سوریه، ارمنستان و در سال های بعد، از کشورهای گرجستان، عراق و فرانسه نیز به جمع شرکت کنندگان در بازی ها پیوستند. باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات در سال ۱۹۵۰م (۱۳۲۹ش) دارای تیم های ورزشی وزنه برداری، کوه نوردی، پینگ پنگ، اسکی، کشتی وپرورش اندام (بدنسازی) بوده است. از ورزشکاران قدیمی آرارات، آقای لوون کورکچیان در مسابقات کشوری وزنه برداری در وزن خود مقام قهرمانی را کسب نمود و علاوه بر آن رکورد جدیدی نیز در رده خود به ثبت رسانید. هاکوب کورکچیان نیز، در همان مسابقات توانست در وزن خود مقام اول را کسب کند. در همان سال تیم های ورزشی آرارات در چندین مسابقه جهانی نیز شرکت نمودند. هنریک تمرز که از ورزشکاران آرارات بود، موفق شد در مسابقات المپیک ملبورن مقام پنجم جهانی را در رشته وزنه برداری از آن خود کند. المپیک یا مسابقات ورزشی سراسری ارمنیان بازتاب گسترده ای در مطبوعات ورزشی کشور دارد و در مراس
م گشایش بازی ها، مقامات کشوری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دیگر نهادهای دولتی حضور می یابند. در ۱۳۷۷ش در آیین گشایش سی و یکمین دورهٔ بازی ها، باشگاه آرارات و هیئت برگزارکنندهٔ، میزبان محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت، بودند؛ و همچنین آقای وارطان وسکانیان وزیر امور خارجه جمهوری ارمنستان در ورزشگاه آرارات تهران افتتاح شد. در۱۳۹۰ش نیز، چهل و سومین دورهٔ بازی های قهرمانی ورزشی ارمنیان با حضور آقای دکترمحمد عباسی، وزیر ورزش و امور جوانان برگزارشد. در سال ۱۳۴۸ ورزشکاران بسکتبالیست جوان باشگاه آرارات، آرتوش اسکندریان، روبیک خرانیان و وانیک پترویان به عضویت تیم ملی جوانان کشور درآمده و در مسابقات ایروان، تفلیس و باکو شرکت نمودند. در هفدهمین دوره از بازی ها روز نهم سپتامبر در کلیسای سرکیس مقدس تهران روشن و تبرک داده شد و به شیوه مسابقات جهانی المپیک توسط ورزشکاران به ورزشگاه آرارات منتقل و سپس بوسیله آن مشعل اصلی بازی ها که تا پایان رقابت ها مشتعل است، شعله ور شد. مناسبتها و یادبودها. از سال ۱۹۷۷ میلادی (۱۳۵۶ خورشیدی) به بعد هر سال بازی ها به یکی از مناسبت ها و شخصیت هایی تقدیم شد که برای سازمان ارزشمند و شایسته تجلیل و ی
ادمان بوده اند.
آل آقا نام خاندانی است که از نسل آقا محمدعلی بهبهانی تشکیل شده است. آقا محمدعلی بهبهانی جد اصلی این خاندان که یک روحانی شیعه بود، در اواخر قرن هجدهم میلادی باهدف تبلیغ تشیع به شهر کرمانشاه مهاجرت و در آنجا اقامت کرد. وابستگان این خاندان کرد و غیرکُرد در ایران بیش از همه در شهرهای کرمانشاه و سپس تهران، قم، کاشان و نهاوند ساکن هستند. سرسلسله. نسب خاندان آل آقا به آقا محمدعلی بهبهانی می رسد که فرزند محمدباقر وحید بهبهانی ملقب به استاد کل بود. وی در زمان حکومت الله قلی خان زنگنه، حاکم کرمانشاه در اواخر زندیه به کرمانشاه آمد و در این شهر ساکن شد. درباره علت مهاجرت وی به کرمانشاه سه دلیل ذکر شده است: نخست درخواست الله قلی خان زنگنه، دوم شیوع طاعون در عتبات عراق، و سوم اشاره پدرش وحید بهبهانی. وی در حوالی ۱۱۸۶ قمری (۱۷۷۲ میلادی) همراه با خانواده و بستگانش به کرمانشاه آمد و در آنجا ماندگار شد. همچنین گفته شده که در سال ۱۷۷۱ میلادی برای تأسیس حوزهٔ علمیه ای در کرمانشاه فراخوان داده و از آخوندهایی از شهرهای شیعه نشین ایران و عراق درخواست کرد که برای مشاکت در تأسیس این حوزه به کرمانشاه بیایند. آقا محمدعلی نخستین فرد از
این خاندان است که در کرمانشاه ساکن شده و نسل این خاندان از فرزندان وی می باشد. از آنجا که محمدعلی بهبهانی با نام "آقا محمدعلی" شناخته می شد و به همین دلیل نوادگان وی "آل آقا" به معنای خانوادهٔ آقا نام گرفتند. همچنین در ابتدای نام برخی از آنان نیز از کلمه «آقا» استفاده می شود. انتساب به شیخ مفید. بزرگان خانوادهٔ آل آقا و نوادگان محمدباقر وحید بهبهانی بر مبنای شجره نامه هایی که در دست دارند که نشان می دهد که سلسهٔ نسب آنان با چهارده واسطه به شیخ مفید می رسد. مطابق با آنچه که سردار کابلی نقل کرده، این وصیت نامه ها بر مبنای وصیتنامه ایست که سید جعفر اعرجی کاظمینی ملقب به معین الاشراف، در زمان آقا اسدالله امام جمعه (نوادهٔ آقا محمد علی) نوشته است.پس از وی نیز فرزندانش هریک نسخه ای از آن برای خود تهیه کرده اند. این شجره نامهٔ زمانی عمومیت یافت که در سال ۱۳۵۳ قمری (۱۳۱۳ خورشیدی و ۱۹۳۴ میلادی)، سید محسن جبل عاملی برای تهیهٔ منابع لازم برای تألیف کتاب اعیان الشیعه به ایران و کرمانشاه آمد و این شجره نامه به وی داده شد. از آنجا که این کتاب بعدها به عنوان منبعی شاخص برای نسب شناسی بزرگان شیعه به کرات مورد استفاده قرار گر
فت، انتساب خاندان آل آقا نیز بارها با استناد به این کتاب نقل شده است. سید محمد محسن حسینی طهرانی در کتاب نوروز در جاهلیت و اسلام به این مطلب اشاره می کند که هم محمدباقر وحید بهبهانی و هم محمدعلی بهبهانی هر دو از محققین علمای رجال محسوب می شده اند و هر دو در کتاب هایشان بارها نام شیخ مفید را برده و از وی مطالبی نقل کرده اند. پراکندگی جمعیت. طبق تحقیقات نظام الدین آل آقا چندین هزار نفر از منسوبان به این خاندان در ۵ قاره دنیا وجود دارند و در ایران بیش از همه در کرمانشاه و سپس تهران و قم و کاشان و ساکن هستند. آرامگاه. آرامگاه خانوادگی خاندان آل آقا در کرمانشاه، در خیابان آرامگاه و در کنار پارک شیرین (چیاسور) قرار دارد که قبر بسیاری از وابستگان این خاندان در آنجا قرار دارد. اماکن. مکان ها و معابر متعددی به نام خاندان آل آقا نامگذاری شده است. در شهر نهاوند میدانی به نام میدان آل آقا وجود دارد که به نام این خاندان نامگذاری شده است. همچنین در شهر کرمانشاه خیابانی به نام ۴۵ متری آل آقا نامگذاری شده است.
سانجونوکاتا (به ژاپنی: 三条の方) (زمان حیات ۱۵۷۰–۱۵۲۱ میلادی) همسر رسمی تاکدا شینگن بود. او در سال ۱۵۳۶ (میلادی) در سن پانزده سالگی با تاکدا شینگن که او نیز با او همسن بود ازدواج کرد. سانجونوکاتا دختر یکی از اشرافی ترین خاندان کیوتو به نام سانجو کینیوری (زمان حیات ۱۵۵۱–۱۴۹۵ میلادی) بود. خواهر کوچکتر وی همسر اصلی کننیو رهبر معبد هونگان بود و ازدواج او با یکی از خاندان های ولایت کوچک کای موضوعی برخلاف عرف جامعهٔ آن زمان به شمار می آید. گفته می شود که او بسیار زیبا بوده است. سانجونوکاتا دو سال بعد از ازدواج اولین فرزند خود تاکدا یوشینوبو را به دنیا آورد. دختر ارشد وی اوبا-این نام داشت و همسر هوجو اوجیماسا بود. سانجونوکاتا سه سال بعد از مرگ دلخراش فرزندش، تاکدا یوشینوبو، در سن ۴۹ سالگی درگذشت. بررسی اجمالی. در اقامتگاه خاندان سانجو در کیوتو به دنیا آمد. خانواده سانجو یکی از خاندان هفت سیگا بود که بعد از خاندان های سکه در رتبه دوم قرار داشت و بالاترین مقام آن وزیر بزرگ دولت بود. به خاندان فلوت ها و لباس های اشرافی معروف است. خانواده او به عنوان یکی از فرهنگی ترین چهره های زمان خود مشهور است. در سال ۱۵۳۳، شوهرش تاکدا ه
ارونوبو از دختر اوئه سوگی توموئوکی، رئیس خاندان اوگی گایاتسو اوئه سوگی (یکی از شاخه های خاندان اوئه سوگی) و ارباب قلعه کاواگوئه در ولایت موساشی (امروزه کاواگوئه، سایتاما در استان سایتاما)، به عنوان همسر اصلی (سی شیتسو) خود استقبال کرد، اما در سال ۱۵۳۴، هر دو مادر و فرزند او به دلیل زایمان سخت فوت کردند. ازدواج و فرزندان. با میانجیگری خاندان ایماگاوا در ولایت سوروگا، او در ژوئیه ۱۵۳۶ با تاکدا هارونوبو به عنوان همسر کی شیتسو/ (زن اصلی بعد از مرگ یا طلاق زن اصلی نخست) ازدواج کرد. او سه پسر و دو دختر یکی پس از دیگری به دنیا آورد.
عباس ادهم (۱۲۶۴ تبریز – ۹ آبان ۱۳۴۸) معروف به اعلم المک پزشک و وزیر بهداری، سناتور مجلس سنا ، عضو هیئت مدیره جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران و رئیس جمعیت آذربایجانی های مقیم مرکز بود. او در زمان ولیعهدی احمدشاه قاجار مدتی پزشک مخصوصش بود. زندگی شخصی. عباس ادهم به سال ١٢۶۴ در تبریز بدنیا آمد. پدرش زین العابدین ادهم ملقب به لقمان الممالک پزشک دربار ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه و بنیانگذار دبستان لقمانیه، سومین دبستان در تبریز بود. او سه برادر با نام های محمدحسین،محمدحسن و صالح داشت که همه دارای مناصب پزشکی و سیاسی بودند. تحصیلات. تحصیلات مقدماتی و متوسطه را در مدرسه لقمان تبریز گذراند و برای تحصیل پزشکی به پاریس رفت. در سال ۱۲۸۸ خورشیدی از دانشکده پزشکی دانشگاه پاریس موفق به دریافت درجه دکترا، جایزه پایان نامه و مدال علمی شد و نماینده ایران در کنگره تعطیلات عمومی بین المللی پاریس شد. پس از بازگشت به ایران پزشک ویژه ولیعهد احمدمیرزا (بعدا احمدشاه) و عضو مجلس حفظ الصحه دولتی شد. از جمله اقدامات وی کمک مالی به مدرسه فیوضات تبریز، تأسیس نخستین مدرسه متوسطه رسمی آذربایجان با نام محمدیه، تأسیس دارالعجزه، کتابخانه و دار
التربیت تبریز، مدرسه صنایع مستظرفه و بیمارستان احمدیه بود. در جنگ جهانی اول که بیماری وبا از قفقاز به آذربایجان سرایت کرد اقدامات دکتر اعلم الملک از انتشار این بیماری در تبریز پیشگیری کرد. وی از سال ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۸ رئیس بیمارستان تازه تأسیس رازی در تهران شد و در سال ۱۳۲۲ انجمن مبارزه با تریاک و الکل را تشکیل داد، تا این که در ۲۳ تیر ۱۳۲۵ قانون منع کشت خشخاش به تصویب هیئت دولت رسید. ادهم در سال ۱۳۲۷ در کابینه عبدالحسین هژیر برای نخستین بار به وزارت رسید. در اواخر سال نیز با همین سمت وارد کابینه ساعد شد. از ۲۴ فروردین ۱۳۳۶ تا ۲۵ اسفند ۱۳۳۸ سناتور انتخابی در دوره دوم مجلس سنای ایران بود. رئیس جمعیت آذربایجانی های مقیم مرکز و عضو هیئت مدیره جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران نیز بود.
جولی کریستی (زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۴۰ یا ۱۹۴۱) هنرپیشه بریتانیایی است که کسب جایزه اسکار، جایزه گلدن گلوب، جایزه بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم را در کارنامه خود دارد. زندگی هنری. جولی کریستی به طور جدی با فیلم بانوی خوشگذران (۱۹۶۲) و سپس در بیلی چاخان (۱۹۶۳) بر پرده سینما ظاهر شد. سال ۱۹۶۵ برای او آغاز موفقیت بود؛ در این سال او در فیلم "عزیز" بازی کرد و سپس توسط جان فورد که پیشتر در کسیدی جوان از کریستی بازی گرفته بود، به دیوید لین معرفی شد. وی نقش "لارا" در فیلم دکتر ژیواگو را چندین بار رد کرد تا سرانجام این رل را پذیرفت و ایفا کرد. بازی درخشان او در دکتر ژیواگو بسیار مورد توجه و تحسین قرار گرفت و شهرتی جهانی کسب کرد. او در دهه شصت و هفتاد میلادی جزو ستارگان محبوب و قدرتمند هالیوود بود. فارنهایت ۴۵۱(۱۹۶۶)، پتولیا (۱۹۶۸)، واسطه (۱۹۷۱)، مک کیب و خانم میلر (۱۹۷۱)، حالا نگاه نکن (۱۹۷۳) و شامپو (۱۹۷۵) از دیگر فیلم های مطرح او است. انتخاب و شخصیت پردازی او در قالب نقش "بثشیبا" در فیلم دور از اجتماع خشمگین (۱۹۶۷) و همچنان خود فیلم در زمان نمایش نخست آن مورد انتقاد منتقدان قرار گرفت. بعضی از منتقدان عقیده داشتند ونسا
ردگریو انتخاب بهتری برای ایفای این نقش بود. در فیلم دکتر نو، اولین فیلم از سری فیلم های جیمز باند، برای ایفای Bond girl در ابتدا جولی کریستی در نظر گرفته شده بود اما در نهایت اورزولا اندرس انتخاب شد. جولی کریستی بازیگری گزیده کار بوده است و در اوج شهرت نقش های بسیاری را در فیلم های خیلی معروف به دلایل مختلف رد کرد در حالی که اغلب بازیگران این فیلم ها برنده یا نامزد کسب جایزه اسکار شدند؛ از جمله کلکسیونر (به سامانتا ایگار رسید)، دانه های شن (به کندیس برگن رسید)، دو تا برای جاده (به آدری هپبورن رسید)، بچه رزماری (به میا فارو رسید)، مگر آن ها اسب ها را خلاص نمی کنند؟ (به جین فوندا رسید)، یک هزار روز از آن (به ژنویو بوژو رسید)، نیکلاس و الکساندرا (به جنت سوزمن رسید)، محله چینی ها (به فی داناوی رسید)، گتسبی بزرگ (به میا فارو رسید)، ماراتن من (به مارثه کلر رسید)، جولیا (به ونسا ردگریو رسید)، قارون یونانی (نقش ژاکلین کندی که سرانجام توسط ژاکلین بیسه ایفا شد)، آگاتا (به ونسا ردگریو رسید)، ژیگول آمریکایی (به لورن هوتن رسید)، سرخ ها (به دایان کیتون رسید)، رأی نهائی (به شارلوت رمپلینگ رسید)، بانی و کلاید، بخار (ساخته جو
زف لوزی)، دختر رایان، مادام کاملیا، و… آل پاچینو، جولی کریستی را بازیگر زن مورد علاقه خود می داند. او گفته است: جولی کریستی به زبان های انگلیسی، فرانسه و ایتالیائی تسلط کامل دارد. زندگی خصوصی. کریستی به مدت هفت سال با وارن بیتی، کارگردان و بازیگر معروف، در رابطه بود. وی در سال ۲۰۰۷ با دوست پسر دیرینه اش، دانکن کمپبل ازدواج کرد.
جاده ئی۶۱۲ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده که در کشور ایتالیا قرار دارد از شهر ایوریا شروع شده و در شهر تورین به پایان می رسد.
جاده ئی۶۴۱ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده که در کشور اتریش قرار دارد از شهر وورگل شروع شده و در شهر زالتسبورگ به پایان می رسد.
جاده ئی۶۵۱ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده که در کشور اتریش قرار دارد از شهر آلتنمارکت ایم پونگاو شروع شده و در شهر لیزن به پایان می رسد.
جاده ئی۶۵۲ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده از شهر کلاگن فورت (اتریش) شروع شده و در شهر ناکلو (اسلوونی) به پایان می رسد.
جاده ئی۶۵۳ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده از شهر لتنیه (مجارستان) شروع شده و در شهر ماریبور (اسلوونی) به پایان می رسد.
جاده ئی۶۶۱ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده از شهر کلاگن فورت (اتریش) شروع شده و در شهر زنیتسا (بوسنی و هرزگوین) به پایان می رسد.
جاده ئی۶۶۲ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده از شهر سوبتیتسا (صربستان) شروع شده و در شهر اوسییک (کرواسی) به پایان می رسد.
جاده ئی۶۷۱ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده که در کشور رومانی قرار دارد از شهر تیمیشوارا شروع شده و در شهر ستو ماره به پایان می رسد.
جاده ئی۶۷۳ اروپا یکی از جاده های درجه ۲ قاره اروپا است. این جاده که در کشور رومانی قرار دارد از شهر لوگوژ شروع شده و در شهر دوا به پایان می رسد.
حسین خان نخجوانی (; یا ) (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۸۶۳، نخجوان – ژانویه ۱۹۱۹، سنت پترزبورگ) ژنرال سواره نظام اهل امپراطوری روسیه با اصالت آذربایجانی بود. وی تنها مسلمان ژنرال ارتش و نیروهای مسلح روسیه بود.
شهریار کمالی، معروف به کینگ کمالی، بدن ساز ایرانی الاصل حرفه ای و بازنشستهٔ فدراسیون جهانی بدن سازی و تناسب اندام (IFBB) است. زندگی نامه. او در ۱۰ فروردین ۱۳۵۱ هجری خورشیدی در مسجدسلیمان زادهٔ شد.از اوایل دوران زندگی اش در آمریکا زندگی کرده است. او از چهارده سالگی در مدرسه به وزنه برداری می پرداخت. همچنین در همان دوران برای تقویت و زیبایی عضلانی به تمرینات بدن سازی روی می آورد و به مرور جذب این ورزش می گردد. او به دلیل رشد عضلانی اش پس از فارغ التحصیلی از مدرسه نیز بدن سازی را با عضویت در باشگاه آیرن ورکز ادامه می دهد و در آنجا به کمک مربی اش منصور صداقت برازجان به یک بدن ساز حرفه ای تبدیل می شود. کسب مقام دهم مستر المپیا و چهارم آرنولد کلاسیک از جمله افتخارات اوست. وی همچنین دارای لیسانس فیزیولوژی ورزشی از دانشگاه جرج میسون می باشد و در این زمینه در سمینارهای علمی بسیاری شرکت می کند.
تاج طلایی نخستین و تنها تیم آکروجت تاریخ ایران است که در زمان حکومت محمدرضا پهلوی بنیان گذاری شد و به فعالیت مشغول بود. تاج طلایی زیرمجموعه ای از نیروی هوایی شاهنشاهی بود. این تیم با تلاش نادر جهانبانی و با الهام گرفتن از تیم آکروجت «فروغ های آسمان» (به انگلیسی: "Sky Blazers") ایالات متحده آمریکا، در سال ۱۳۳۷ شکل گرفت و در سال ۱۳۵۷ با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ برای همیشه منحل شد. این تیم در زمان جنگ سرد موفق شده بود در چندین رقابت جهانی شرکت کند و افتخاراتی به دست آورد. تیم تاج طلایی طی سال های فعالیت خود از هواپیماهای اف-۸۴، اف-۸۶، اف-۵ استفاده می کرد. این تیم در زمان پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ همزمان با انحلال سایر یگان های ارتش شاهنشاهی ایران منحل شد و خلبانان آن در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران جذب شدند. شکل گیری. هنگامی که کاربرد هواپیماهای جت در صنعت هوانوردی جهان در حال محقق شدن بود، در ایران نیز فرماندهان نیروی هوایی شاهنشاهی به فکر استفاده از این فناوری در این نیرو بودند. از این رو در اولین گام هواپیمای تی-۳۳ شوتینگ استار سفارش داده شد. ۱۴ نفر از خلبانان زبده در دی ۱۳۳۴ به پایگاه هوایی فورستنفلدبروک آلمان اعزا