Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رعنا مجموعه تلویزیونی به کارگردانی داود میرباقری می باشد که در سال ۱۳۶۹ از شبکه اول سیما پخش شده است. میرباقری در دومین کار تلویزیونی خود در مجموعه ای هشت قسمتی داستان دختری به نام «رعنا» را روایت کرد. داستان. رعنا، دختر مردی به نام سنایی، از صابون پزهای قدیمی تهران است. پس از چندی دانایی که دبیر آموزش و پرورش است به خواستگاری رعنا آمده و با وجود مخالفت های منصور (برادر رعنا) با او ازدواج می کند. اما پس از گذشت مدتی دانایی به خاطر شرکت در فعالیت های سیاسی دستگیر و روانه زندان و کشته می شود. پس از سال ها پسر رعنا که به شدت در حال مبارزه با رژیم پهلوی در سال ۱۳۵۷ است، در یک درگیری خیابانی مفقود می شود. رعنا و دخترش به دنبال یافتن او هستند که ماجراهایی از گذشته دوباره زنده می گردد. تولید مجموعه. داود میرباقری بعد از ساخت مجموعه تلویزیونی «گرگ ها»، خردادماه سال ۱۳۶۸ مجموعه ای با عنوان «رعنا» را با موضوعی پیرامون حوادث انقلاب با بازی گلچهره سجادیه، پرویز پرستویی، بهزاد فراهانی، رسول نجفیان، رویا تیموریان، فاطمه گودرزی و سعید نیکپور جلو دوربین برد. این مجموعه که در گروه فیلم و سریال شبکه یک تهیه شده بود، یک سال پس
از تولید از این شبکه پخش شد.
آفتاب گردان دریایی (نام علمی: "Pycnopodia helianthoides") نام یک گونه از شاخه خارپوستان است.
زنبق دریایی یا زنبق دریایی ویسان (نام علمی: "Crinoidea") نام یک رده از شاخه خارپوستان است.
بوتیمار سیاه (نام علمی: "Ixobrychus flavicollis") نام یک گونه از سرده غمخورک ها است.
اینگانوی چشم سفید (نام علمی: "Zosterops salvadorii") نام یک گونه از راسته گنجشک سانان است.
آتش تنان (نام علمی: "Pyrosoma") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. این جانوران جزو تونیکات ها (آب دزدک دریایی) به شمار می روند که جزو قدیمی ترین طناب داران هستند. کلونی های ایجاد شده به وسیلهٔٔ این جانوران از ۱ سانتی متر الی چندین متر مشاهده شده است، البته هر کدام از این جانوران به تنهایی حدود چند میلی متر هستند.
لاله دریایی (نام علمی: "Pyura spinifera") نام یک گونه از شاخه بی مهرگان است.
مارمگس حشره ای است از راسته سوزن بالان Raphidioptera.
اسفنج های شاخی یک رده از شاخه اسفنج دریایی هستند. در طبقه بندی علمی زیست شناسی به رده اسفنج های شاخی، بس اسفنج ویسان (Demospongiae یا Demospongea) گفته می شود. اسفنج های شاخی فراوان ترین ردهٔ روزنک تباران (اسفنج های دریایی) که در آب های شیرین یا دریا زندگی می کنند؛ برخی از آن ها فاقد سوزنه (spicule) هستند، اما آن ها که سوزنه دارند، سوزنه هایشان سیلیسی و غیرشش شاخه ای است. نکته جالب اینکه این اسفنج ها دارای واکوئل های انقباضی جهت بیرون راندن آب اضافی هستند که بجز آن ها تنها در آغازیان به چشم میخورد.
جعفر پورهاشمی (زادهٔ ۴ شهریور ۱۳۰۵ – درگذشتهٔ ۳۰ تیر ۱۳۸۰) آهنگساز، نوازنده، شاعر و خواننده اهل ایران بود. بیشترین فعالیت های او در فیلم های فارسی پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ به عنوان نوازنده، شاعر یا خواننده بوده است. زندگی نامه. جعفر پورهاشمی ۴ شهریور ۱۳۰۵ در تهران متولد شد. در نوجوانی به مدرسه «نوبنیاد» راه یافت و نزد علینقی وزیری، تار و ردیف موسیقی سنتی را آموخت. همراه با افزایش تولید فیلم های فارسی، پورهاشمی به عنوان آهنگساز و شاعر، ترانه های متعددی برای آن فیلم ها ساخت و خوانندگی برخی از آن ها را نیز بر عهده گرفت. از ویژگی های آثار پورهاشمی، وفاداری به موسیقی سنتی ایرانی بود. جعفر پورهاشمی در کنار همکاری با تولیدکنندگان فیلم، شعرهایی هم برای آگهی های بازرگانی رادیو و تلویزیون می ساخت که برخی از آن ها به شهرت رسید. او همچنین چندین ترانه طنزآمیز مثل «تاکسی» را ساخته، خوانده یا دکلمه کرده که آن ها نیز در زمان خود شهرت یافتند. جعفر پورهاشمی پس از انقلاب ۱۳۵۷ کار موسیقی را کنار گذاشت و تنها به تدریس پرداخت. وی در سال های پس از انقلاب کاملاً گوشه انزوا گرفت و فعالیت هنری خود را ترک کرد به گونه ای که حتی دعوت ایرج
خواجه امیری را نیز رد کرد. او بیشتر به دلیل ساختن آهنگ فیلم جدایی (۱۳۴۸) به شهرت رسید درحالی که بسیاری معتقدند به دلیل تشابه صدا بسیاری از آثار صوتی او از جمله آوازهایش به نام ایرج ثبت شده است. آواز او در گنج قارون به جای (در دهان) ظهوری و ترانه معروف آخ برم راننده را از جمله آثار مهم او به شمار می روند درحالی که در این اثر وی به همراه حبیب الله بدیعی آهنگسازی گنج قارون را انجام داده است. عهدیه یکی از خوانندگانی است که همواره مشتاق اجرای ترانه های جعفر پورهاشمی بود و در بسیاری از فیلم ها ترانه های او را اجرا کرده است. مهوش دیگر خواننده ای است که به ترانه ها و سروده های پورهاشمی علاقه داشت و همواره از ترانه های او و بداهه نوازی های پورهاشمی به نیکی یاد می کرد. جعفر پورهاشمی همچنین به عنوان یکی از پیشگامان تبلیغ موزیکال در فیلم های فارسی شناخته می شود و آهنگ پپسی کولا را برای نخستین بار به فارسی اجرا کرده است. او در سن ۷۴ سالگی در ۳۰ تیر ۱۳۸۰ در زادگاهش تهران درگذشت.
کشنده دست (نام علمی: "Chironex") نام یک سرده از رده جعبه زیان است.
زنبور دریایی (نام علمی: "Chironex fleckeri") اسم یک گونه از سرده کشنده دست است.
تروگون جاوه ای (نام علمی: "Apalharpactes reinwardtii") نام یک گونه از شاخه طنابداران است.
جغدک جاوه ای (نام علمی: "Glaucidium castanopterum") نام یک گونه از تیره جغدان راستین است.
سلیم جاوه ای (نام علمی: "Charadrius javanicus") نام یک گونه از تیره سلیمیان است.
لک لک شیری (نام علمی: "Mycteria cinerea") نام یک گونه از سرده لک لک های نوک زرد است.
سهمگین شاخان (نام علمی: "Dinocerata") نام یک راسته از شاخه طنابداران است.
یوینتاددان (نام علمی: "Uintatheriidae") نام یک تیره از راسته سهمگین شاخان است.
یوینتادد (نام علمی: "Uintatherium") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. یوینتادد پستانداری شاخ دار و غول پیکر بود که در ایوسن میانی می زیست. بیشتر سنگواره های این جانور را در یوتا و وایومینگ آمریکا یافته اند، اما یوینتاددها در سراسر آمریکای شمالی و آسیا پراکنده بودند، هرچند تعدادشان احتمالاً کم بود. یوینتادد روزگاری در سرتاسر آمریکای شمالی و آسیا می زیست، اما حدود ۴۰ میلیون سال پیش ناپدید شد. این جانور دندان های نیش عاج مانندی در آرواره ی بالا داشت که به سمت پایین بیرون زده بودند و لبه ای استخوانی روی آرواره ی پایین از آن ها محافظت می کرد. پوزه اش چند برآمدگی شاخ مانند داشت که البته نوک تیز نبودند. یوینتادد، که هم اندازه ی کرگدن های امروزی بود، گیاه خواری سنگین وزن با استخوان هایی ستبر و بدنی تنومند و بشکه ای بود. احتمالاً پوستی ضخیم بدن این جانور را می پوشاند. جمجمه ی یوینتادد که ۱ متر طول داشت، از نظر اندازه شبیه جمجمه ی کرگدن سفید امروزی بود. چنین ابعادی، در ایوسن میانی، یوینتادد را به یکی از بزرگ ترین پستانداران جهان تبدیل می کرد. مثل کرگدن های امروزی، هر دو جنس این جانور شاخ داشتند و، مثل پستانداران شاخ د
ار امروزی، این شاخ ها احتمالاً برای جلوه گری و شناسایی گوهاه ی به کار می رفتند. در بعضی از گوزن های کوچک امروزی هم دندان های نیش بالا کارکرد نمایشی دارند. یوینتادد هیچ نواده ی زنده ای ندارد و بحث درباره ی جایگاهش در شجره نامه ی جانوران سم دار همچنان دامنه دار است.
پگاه خسرو شاخدار گونه ای از پستانداران منقرض شده پیشاتاریخی متعلق به راسته سهمگین شاخان است. پگاه خسرو گیاه خواری بزرگ مربوط به دوره ائوسن بود و با وجود شباهت ظاهری به کرگدن های امروزی از بستگان نزدیک یا اجداد این جانوران محسوب نمی شود. سنگواره های پگاه خسرو در آمریکای شمالی شناسایی شده اند و نخستین بار ادوارد درینکر کوپه دیرینه شناس آمریکایی این گونه را در سال ۱۸۷۲ نام گذاری و توصیف کرد. ویژگی ها. پگاه خسرو شاخدار یکی از بزرگ ترین انواع سهمگین شاخان بود که طول جمجمه آن به ۱ متر می رسید و تا شانه حدود ۲٫۱ متر ارتفاع داشت. وزن این جانور حدود ۲۵۰۰ کیلوگرم بود و دارای ۳ جفت شاخ بر روی سر بود که احتمالاً مانند شاخ زرافه پوششی از پوست شاخ ها را می پوشاندند. آثار چندانی از جفت شاخ جلویی پگاه خسرو در سنگواره های جمجمه آن موجود نیست و این احتمال وجود دارد که شاخ های جلویی مانند شاخ کرگدن از جنس کراتین بوده باشند. زیرا که شاخ های کراتینی پس از مرگ جانور تجزیه شده و از بین می روند. در نتیجه آثاری از آن ها در سنگواره باقی نمی ماند. یکی از ویژگی های غیر متعارف پگاه خسرو وجود یک جفت دندان نیش بلند و برجسته در فک بالا بود
که همانندی بسیاری به دندان های نیش گربه های دندان خنجری داشتند. این جفت دندان نیش احتمالاً در دفاع برابر حمله درندگان و رقابت میان نرها کاربرد داشته اند.
گوبی دد (نام علمی: "Gobiatherium") نام یک سرده از شاخه طنابداران است.
جنوب سمان (نام علمی: "Notoungulata") نام یک راسته از فرورده جفت داران است.
آتش ددسانان (نام علمی: "Pyrotheriidae") نام یک راسته منقرض شده از پستانداران است و شامل سرده های "Baguatherium", "Carolozittelia", "Colombitherium", "Gryphodon", "Propyrotherium", "Proticia" و "آتش دد" می شود. سنگواره (فسیل)های آنان از دور زمین شناسی پالئوسن تا الیگوسن در برزیل، پرو و آرژانتین پیدا شده است. برخی متخصصان کلاد بیگانه سمان را هم جزو آتش ددسانان قرار می دهند.
پاپ لاتین (به اسپانیایی و ایتالیایی و پرتغالی: Pop Latino به فرانسوی: Pop Latine) نوعی از موسیقی پاپ می باشد که تحت تأثیر فرهنگ لاتین قرار گرفته است. از نظر گستره جغرافیایی از آمریکای لاتین تا اروپای لاتین (اسپانیا، ایتالیا، فرانسه، رومانی) را در بر می گیرد. موسیقی پاپ لاتین معمولاً به زبان های اسپانیایی، ایتالیایی، فرانسوی، پرتغالی و دیگر زبان های رومی خوانده می شود هرچند که انگلیسی و زبان های دیگر هم برای این سبک متداول است. به علاوه بسیاری از خوانندگان بین المللی ایتالیا و فرانسه برای مخاطبان اسپانیایی زبان به اسپانیایی نیز می خوانند. بزرگترین ترانه سرایان و خوانندگان در پاپ لاتین عبارتند از: بد بانی، انریکه ایگلسیاس، خولیو ایگلسیاس، روسیو دورکال خوان لوئیز گرا، سلنا، لوئیز میگل، ریکی مارتین، سلنا گومز، گلوریا استفان، بلیندا، شکیرا، آلهاندرو سانز، جنیفر لوپز، خوزه فلیسیانو، خوانس. ریکی مارتین، خواننده اهل پورتوریکو، لقب پادشاه پاپ لاتین را دارد. تاریخچه. امروزه پاپ لاتین یکی از محبوب ترین سبک های موسیقی لاتین می باشد و از دهه ۱۹۶۰ میلادی رونق جهانی یافت. سازهای متداول در این سبک گیتار کلاسیک، گیتار فلامنکو
، گیتار بیس، درام (ساز) و پیانو می باشد.
آتش دد (نام علمی: "") نام یک سرده از شاخه طنابداران است.
بیگانه سمان (نام علمی: "Xenungulata") نام یک راسته از فرورده جفت داران است.
آذرخش ددسانان (نام علمی: "Astrapotheria") نام یک راسته از فرورده جفت داران است.
تتیس ددان (نام علمی: "Tethytheria") نام یک کلاد از راسته (زیست شناسی) آفریقاددان است.
سنگین پایان (نام علمی: "Embrithopoda") نام یک فروراسته از فراراسته آفریقاددان است.
دسته ستون سانان (نام علمی: "Desmostylia") نام یک راسته از فراراسته آفریقاددان است.
سهمگین ددان (نام علمی: "Deinotheriidae") نام یک تیره از راسته خرطوم داران است.
گوه دد (نام علمی: "Gomphotheriidae") نام یک تیره از راسته خرطوم داران است که از حدود ۱۲ میلیون سال پیش تا حدود ۶۰۰۰ سال پیش می زیستند. سنگوارههای آنان تاکنون در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا و آسیا کشف شده است. این جانوران شباهت ظاهری زیادی به فیل های امروزین داشتند ولی از خانواده فیلان نبودند بلکه گروهی جدا محسوب می شوند. انقراض. از حدود ۵ میلیون سال پیش ماموتها به تدریج جایگزین گوه ددها در بیشتر زیستگاههایشان شدند. آخرین بازماندگان تبار گوه دد که ساکن آمریکای جنوبی بودند احتمالاً به دلیل شکار توسط انسان تا حدود ۶۰۰۰ سال پیش به طور کامل منقرض شدند.
تخت نیزه دندان (نام علمی: "Platybelodon") نام یک سرده از شاخه طنابداران است.
بیل دندان (نام علمی: "Amebelodon") نام یک سرده از تیره گوه دد است.
فیل سان قارون یا موریس دد (نام علمی: "Moeritherium") نام یک سرده از راسته خرطوم داران است. بازمانده های این فیل سان در منطقه دریاچه قارون مصر یافت شده است.
داوی دد (نام علمی: "Daouitherium") نام یک سرده از راسته خرطوم داران است.
گوشت دندان سانان (نام علمی: "Creodonta") یک آرایه قدیمی از پستانداران گوشت خوار منقرض شده است که توسط ادوارد کوپه، دیرینه شناس آمریکایی در سال ۱۸۷۵ میلادی به عنوان یک راسته طبقه بندی شد. امروزه این آرایه را بیشتر به عنوان یک گروه چندتبار از پستانداران گوشت خوار نخستین دسته بندی می کنند. طبقه بندی. گوشت دندان سانان را در کنار دو راسته گوشت خوارسانان و پولک پوست سانان به عنوان بخشی از کلاد بزرگ نارام زیان طبقه بندی می کنند. با وجود شباهت های بسیاری که از نظر ریخت شناسی و بوم شناسی میان این پستانداران اولیه و گوشت خوارسانان وجود دارد، گوشت دندان سانان شاید با پولک پوست سانان حشره خوار دارای پیوندهای خویشاوندی نزدیک تری باشند. آرایه گوشت دندان سانان شامل دو خانواده مجزا می شود. یکی از خانواده ها، تیزکفتاران (Oxyaenidae) هستند که در اواخر دور پالئوسن و در آمریکای شمالی ظاهر شدند و گونه های کوچک تر آنان در بازه زمانی ائوسن در آسیا و اروپا پدیدار شدند. تمام تیزکفتاران تا پایان ائوسن منقرض شدند. کفتاردندانان (Hyaenodontidae)، خانواده دیگری هستند که بین اوایل تا اواخر دور پالئوسن در اروپا یا آفریقا فرگشت یافتند و تا م
یوسن پسین توانستند به بقای خود ادامه دهند. مناطق زیست. گوشت دندان سانان در آمریکای شمالی، اوراسیا و آفریقا پراکنده بودند. در آمریکای شمالی و اوراسیا تمامی آنان تا پایان اولیگوسن منقرض شدند. تنها در آفریقا بود که برخی سرده ها در طول دور میوسن توانستند به حیات خود ادامه دهند. در این زمان یک سرده از گوشت دندان سانان با نام Hyainailouros، توانست از آفریقا به اوراسیا کوچ کند و جمعیت گوشت دندان سانان در اوراسیا را تا حدودی احیا کند. اما سرانجام با فرارسیدن میوسن پسین تمام گونه های گوشت دندان سانان به انقراض کشیده شدند. ممکن است این جانوران در رقابت با گوشت خوارسانان از میان رفته باشند. علت حذف آن ها در این رقابت احتمالاً مغز کوچک تر و ساختار اندام حرکتی گوشت دندان سانان بود که چالاکی و انطباق پذیری آن ها را نسبت به رقبایشان کمتر می کرد.
کفتاردندانان (نام علمی: "Hyaenodontidae") نام یک تیره از راسته گوشت دندان سانان است.
تیزکفتاران (نام علمی: "Oxyaenidae") نام یک تیره از راسته گوشت دندان سانان است.
پارینه ددان (نام علمی: "Palaeotheriidae") نام یک تیره از راسته تک سم سانان است.
پارینه دد (نام علمی: "Palaeotherium") نام یک سرده از تیره پارینه ددان است.
کوه خرگوش دد (نام علمی: "Hyracotherium") نام یک سرده از تیره اسبیان است.
باستان اسب (نام علمی: "Archaeohippus") نام یک سرده از شاخه طنابداران است.
نزدیک به ددان (نام علمی: "Anchitheriinae") نام یک زیرخانواده از تیره اسبیان است.
نزدیک به دد (نام علمی: "Anchitherium") نام یک سرده از تیره اسبیان است.
میان اسب (نام علمی: "Mesohippus") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. بقایای "میان اسب"، نوعی اسب منقرض شده و تقریباً هم اندازه ی سگ های دانمارکی، را در بسترهای سنگواره ایِ بیگ بدلندزِ داکوتای جنوبی در آمریکا یافته اند. "میان اسب"، مثل اسب های امروزی، پوزه ای دراز با شکافی میان دندان های پیشین و دندان های گونه ای داشت. دندان های این جانور نشان می دهند که علف خواری ویژه کار بوده است. پاهای کمابیش بلند "میان اسب" بیشتر به پاهای اسب سانان امروزی شباهت داشتند، تا به پاهای نیاکانش. اما، بر خلاف اسب های امروزی، هر پای عقبش سه انگشت داشت. در الیگوسن دیرین، بیش از ده گونه ی "میان اسب" وجود داشتند و در اواخر این گشتواره این جانور در بعضی مناطق در کنار خویشاوند متأخرترش، "کهتراسب"، می زیست.
پگاه اسب (نام علمی: "Eohippus") نام یک سرده از تیره اسبیان است.
کوه اسب (نام علمی: "Orohippus") نام یک سرده از شاخه طنابداران است.
سگ آرواره (نام علمی: "Cynognathus") یک سرده از هم کمانان گوشت خوار منقرض شده مربوط به دوره تریاس است که ارتباط خویشاوندی نزدیکی با پستانداران امروزی داشت. تنها یک گونه از سرده سگ آرواره شناسایی شده که در میانه دوره تریاس می زیسته و سنگوارههای آن تا کنون در آفریقای جنوبی، آرژانتین، جنوبگان و نامیبیا کشف شده است. سگ آرواره توسط هری سلی دانشمند بریتانیایی در سال ۱۸۹۵ میلادی در آفریقای جنوبی کشف و توصیف شد. ویژگی ها. سگ آرواره با حدود ۱٫۲ متر طول یکی از بزرگ ترین تراپسیدهای گوشت خوار در دوره تریاس محسوب می شود. طول جمجمه آن به تنهایی به حدود ۴۰ سانتی متر می رسید که نسبت به اندازه بدن بزرگ بوده و دارای آروارهای قوی و دندانهایی تیز بود و مانند پستانداران توانایی جویدن غذا را داشت. وجود حفره هایی بر روی پوزه سگ آرواره نشان می دهند که مانند برخی پستانداران امروزی همچون گربهها این جانور نیز دارای سبیل بوده و بدنش به احتمال زیاد دارای پوششی از مو بوده است. پاهای سگ آرواره مانند پستانداران امروزی کاملاً در زیر بدن قرار داشت اما دست ها تا حدودی همچون مارمولکها در طرفین بدن قرار داشتند.
سگ دندان ها یا سینودونت (نام علمی: "Cynodontia") دودمانی از ددکمانان تریودونت است که شامل پستانداران و اجداد و خویشاوندان نزدیک منقرض شده آن ها می شود. داشتن ویژگی هایی مانند کام ثانویه و مغز بزرگ تر سینودونت های اولیه را از سایر تراپسیدها متمایز می ساخت و به پستانداران شبیه تر می کرد. این جانوران احتمالاً در ویژگی هایی مانند خون گرم بودن، داشتن خز و توانایی شیردادن هم با پستانداران اشتراک داشتند. سینودونت ها از معدود هم کمانانی بودند که توانستند از رویداد انقراض پرمین-تریاس جان سالم به در بردند و پس از آن به آرامی شروع به گوناگون شدن کردند. بیشتر سینودونت های دوران میانه زیستی کوچک بودند و تنها پس از رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن بازماندگان این جانوران یعنی پستانداران فرصت بزرگ شدن را یافتند.
سهمگین سران یا داینوسفالیان (نام علمی: "Dinocephalia") گروهی از ددکمانان اولیه بودند که بین ۲۷۲ تا ۲۶۰ میلیون سال پیش زندگی می کردند. این جانوران برای مدت کوتاهی در دوره پرمین صاحب تنوع بزرگی بودند و شامل انواع گیاه خوار، همه چیزخوار و گوشت خوار بودند. سنگواره های داینوسفالیان تا کنون در روسیه، چین، برزیل، آفریقای جنوبی، زیمبابوه و تانزانیا کشف شده است. درخت تبارزایی سهمگین سران
زشت سیمایان (نام علمی:"Gorgonopsidae") تیره ای منقرض شده از ددکمانان گوشت خوار درنده هستند که از میانه تا پایان دوره پرمین در روسیه و آفریقا زندگی می کردند. زشت سیمایان از بستگان نزدیک پستانداران امروزی محسوب می شوند و در گذشته به همراه دیگر هم کمانان غیر پستاندار به خاطر داشتن ترکیبی از ویژگی های خزندگان و پستانداران با عنوان منسوخ شده خزندگان پستاندارمانند خوانده می شدند. اما این عنوان اشتباه است و زشت سیمایان به همراه سایر هم کمانان غیرپستاندار خزنده نیستند و خویشاوندی نزدیک تری با پستانداران دارند. واژه شناسی. نام علمی این تیره گورگونوپسیدیا (Gorgonopsidae) برگرفته از نام گروهی از هیولاهای افسانه ای یونان باستان به نام گورگون ها است که چهره ای زشت و ترسناک داشتند و آناتومی بدن آن ها چیزی میان انسان و مار بوده است. ویژگی ها. زشت سیمایان در ویژگی هایی مانند شکل گودی گیجگاهی، ساختار گوش و دندان بندی شبیه به پستانداران امروزی بودند و احتمالاً مانند پستانداران خون گرم بوده اند. این جانوران به منظور ردیابی طعمه خود به حس بویایی قوی و بینایی نسبتاً قوی خود تکیه داشتند و سلاح اصلی آن ها برای کشتن طعمه دو دندان نی
ش بلند و خنجری شکل در فک بالا بود که زشت سیمایان را تا حدودی شبیه به گربه های دندان خنجری که میلیون ها سال بعد به وجود آمدند کرده بود. با این حال زشت سیمایان به دلیل ابتدایی بودن احتمالاً دقت و ظرافت کمتری در کشتن طعمه داشتند و با حملات پی در پی و ایجاد جراحات سنگین طعمه را از پا درمی آوردند. دست ها و پاهای زشت سیمایان کمابیش مانند پستانداران امروزی در زیر بدن قرار داشتند و این ویژگی به زشت سیمایان امکان می داد تا نسبت به طعمه های خود مانند پاریاسورها و دیساینودونت ها با سرعت بیشتری حرکت کنند. پوست این جانوران ممکن است مانند پستانداران مودار یا مانند خزندگان پولک دار بوده و شاید آرایشی از هر دو پوشش را داشته است. تاریخ تکاملی. نخستین زشت سیمایان در میانه دوره پرمین به وجود آمدند. زشت سیمایان آغازین جانورانی کوچک و کمیاب بودند که اندازه شان از اندازه یک سگ فراتر نمی رفت. در اواخر دوره پرمین با انقراض سهمگین سران که جانوران مسلط بر خشکی در اواسط دوره پرمین بودند زشت سیمایان توانستند به درندگان مسلط بر خشکی در اواخر دوره پرمین تبدیل شوند. بزرگ ترین زشت سیما این دوره اینوسترانسویا نام داشت که جثّه ای به بزرگی یک
خرس داشت و دندان های نیش آن به حدود ۱۵ سانتی متر نیز می رسید. در پایان دوره پرمین و همزمان با وقوع رویداد انقراض پرمین-تریاس نسل زشت سیمایان به طور کامل منقرض شد و شاه خزندگان توانستند در دوره تریاس جای خالی آن ها در زنجیره غذایی را بگیرند.
زشت سیما (نام علمی: "Gorgonops") نام یک سرده از تیره زشت سیمایان است.
دوسگ دندان یا دیساینودونت یا (نام علمی: "Dicynodontia") یک فروراسته منقرض شده و گیاه خوار از راسته ددکمانان است که از اواسط دوره پرمین تا اواخر دوره تریاس می زیستند. بیشتر دیساینودونت ها دارای منقاری شبیه به منقار دایناسورهای سه شاخ چهره در جلوی دهان و دو دندان عاج مانند در دو طرف دهان بودند. این جانوران موفق ترین هم کمانان غیر پستاندار تاریخ محسوب می شوند و تا کنون ۷۰ سرده از آن ها در سراسر جهان کشف و توصیف شده است. تنوع اندازه در گونه های این فروراسته بسیار زیاد بود و از گونه هایی به کوچکی موش تا گونه هایی به بزرگی فیل در میان آن ها وجود داشتند. تاریخ تکاملی. دوسگ دندان ها در اواسط دوره پرمین پدیدار شدند و به سرعت در سراسر ابرقاره پانگه آ گسترش یافتند. دوسگ دندان ها رایج ترین گیاه خواران پرمین پسین بودند و از معدود ددکمانانی بودند که از رویداد انقراض پرمین-تریاس جان سالم به در بردند. موفقیت دیساینودونت ها در تریاس پیشین نیز ادامه یافت اما از تریاس میانی احتمالاً به دلیل تغییر اقلیم و ظهور گروه های جدیدی از شاه خزندگان (مانند دایناسورها) که نسبت به دوسگ دندان ها برتری داشتند از تنوع این جانوران به تدریج کاست
ه شد و نسل آن ها در اواخر تریاس پسین از میان رفت و دایناسورها جایگزینشان شدند.
چشم رع موجودی در اساطیر مصر باستان است که همتای زنانهٔ خدای خورشید، رع است. او با نیرویی خشونت آمیز دشمنان خود را مقهور خویش می سازد. چشم در راستای قدرت رع و برابر با «قرص خورشید» است؛ اما به صورت مستقل از آن عمل می کند. این ویژگی های چشم رع می تواند برای طیف گسترده ای از الهه های مصر از جمله حاثور، سِخمِت، باستِت، وادجـِت و موت در نظر گرفته شود. الهه چشم به عنوان مادر، خواهر، همسر و دختر خدای خورشید است. او با رع در چرخهٔ زایشش، که موجب تولد او در سپیده دم شد، شریک بوده است. خشونت چشم از رع در برابر شورش های دشمنان او — که حکومتش را تهدید می کنند — محافظت می کند. این جنبهٔ خطرناکِ الههٔ چشم اغلب به صورت یک ماده شیر یا اورائوس یا مار کبرا — که نماد حفاظت و اقتدار سلطنتی است — نشان داده می شود. چشم رع شبیه به چشم حورس است، که متعلق به یک خدای حورس بوده و مفاهیم مشابهی از آن را نشان می دهد. اثرات فاجعه آمیزِ از کنترل خارج شدن این قدرتِ قهریه و تلاش دیگر خدایان و الهگان، مایه ای برجسته و مکرر در اساطیر مصر هستند. چشم رع در بسیاری از قسمت های دین مصریان باستان، از جمله در میان فرقه های متعلق به الهه هایی با قدرت
برابر با او، حضور داشت. قدرت رشد و زندگی بخشی او در معابد جشن گرفته می شد و از جنبهٔ خطرناکش برای حفاظت از فرعون، مکان های مقدس و مردم عادی و خانه هاشان استفاده می شد. نقش ها. خورشید. مصریان اغلب به خورشید و ماه، به عنوان «چشم»های خدایانِ شاخص می نگریستند. به طور مثال، چشم راست خدای حورس برابر با خورشید و چشم چپش برابر با ماه در نظر گرفته می شد. گاهی نیز مصریان چشم قَمَری را «چشم حورس»، با مفهومی پیچیده، اسطوره ای و نمادین، و چشم شمسی را «چشم رع» می نامیدند؛ رع خدای برجستهٔ خورشید در آیین مصریان باستان بود. اما در مصر، اعتقاداتِ بسیار متنوع و اصطلاحات و مفاهیمِ سیالی وجود داشت، چنان که گاه خورشید را هم «چشم حورس» تعبیر می کردند. قرص زرد یا قرمز رنگ خورشید، نمادی از چشم رع در هنر مصری بود. به دلیل اهمیت خورشید در دین مصریان، این نماد از شایع ترین نمادهای مذهبی در هنر مصر است. اگرچه مصرشناسان معمولاً این علامت را «قرص خورشید» می نامند، اما شکل محدّب آن در مجسمه های نقش برجسته به شکل یک کُره است. این علامت اغلب به صورت کره ای در بالای سر خدایانِ مرتبط با خورشید از جمله رع — به عنوان نشانی از این ارتباط — قرار دا
ده شده است. قرص حتی گاهی به شکلِ فیزیکیِ رع تصویر شده است. گاه نیز خدای خورشید در اشکال مختلفی درون قرص به تصویر کشیده شده و در آن محصور است. مصریان اغلب حرکت خورشید در آسمان را به شکل حرکت یک قایق کرجی در آب تشبیه می کردند که رع و خدایان نزدیک به او را حمل می کند؛ این موضوع می تواند بعدها موجب برابر دانستن کرجی با قرص خورشید یا دلیل کشیدن کرجی درون قرص شده باشد. در متون مصری اغلب قرص را به عنوان «دختر» رع خوانده اند. به عنوان خورشید، چشم رع یک منبع گرما و نور است و در ارتباط با آتش و شعله های آن است. این ارتباط از سرخ فام بودنِ نور خورشید هنگام طلوع آفتاب و ستارهٔ صبح اقتباس شده است. زایش و خلقت. چشم های خدایان مصر اگرچه جنبه ای از قدرت خدایان بودند، ولی گاهی خود نقش فعالی در اساطیر به عهده می گرفتند که احتمالاً ریشه در کلمهٔ «چشم» در زبان مصری کهن دارد؛ "jrt" به معنی «چشم» مشابه و هم آوای واژهٔ «انجام دادن» یا «عمل» نیز بوده است. وجود پسوند مونث "-t" در "jrt" ممکن است توضیح دهد که چرا چشم های برخی اسطوره ها به عنوان شخصیت مستقل یک زن در نظر گرفته شده است. به طور خاص، چشم رع در جریان ایجاد خدای خورشید عمیقاً
درگیر بوده است. در اساطیر مصر، طلوع خورشید در هر صبحگاه را به تولد رع تشبیه می کنند و در واقع، آن را یادآور اتفاقاتِ منجر به ایجاد هستی می دانند. رع از بدن یک الهه که نشان دهندهٔ آسمان است — معمولاً نوت — پدید آمد. توصیفات از طلوع خورشید، اغلب رع را به عنوان یک کودکِ مُحاط در قرص خورشید نشان داده اند. در این زمینه مصرشناس، لانا تروی، معتقد است که قرص هم ممکن است نشان دهندهٔ رحمی که از آن، رع متولد شده، باشد و هم می تواند جفت در هنگام زایش او باشد؛ لذا چشم رع می تواند به صورت یک الهه تصور شود، که با توجه به آنچه تروی گفته است، هم نقش مادر (رحم) را داراست و هم مانند خواهر (جفت) اوست. گاه نیز گفته شده خدای خورشید هر شامگاه در بدن الههٔ آسمان وارد شده و او را آبستن کرده تا برای تولد مجددش در طلوع بعدی آماده گردد. در چنین حالتی، چشم در جایگاه رحم مادر و رع در جایگاه کودک است و در عین حال چشم نقش همسر رع بالغ را نیز دارد. همچنین رع بالغ نقش پدر را در طلوع بعدی خورشید خواهد داشت. چشم در نتیجه، همتایی زنانه برای قدرتِ خلق در شخصیت مردانهٔ رع است، و بخشی از دیدگاهِ گسترده ترِ مصریان در بیان خلقت و رستاخیز و استعاره ا
ی از تولید مثل جنسی است. رع دخترش، چشم، را رشد می دهد، در حالی که خودْ پسر اوست و این چرخه، مداوم تکرار می گردد. رع در چنین رابطه ای با چشم، بی مانند نیست. دیگر خدایان خورشیدی ممکن است در روشی مشابه با الهه های متعددِ مرتبط با چشم، ارتباط برقرار کنند. حاثور یک الهه برای آسمان، خورشید و باروری است که اغلب او را نیز به نام چشم رع خوانده اند. او با حورس — که او نیز مرتبط با خورشید است — روابطی دارد که شبیه به رابطهٔ بین رع و چشم اوست. حاثور همچنین به عنوان «چشم حورس» نیز شناخته شده و این راهی برای تمایز بخشیدن میان دو چشم مذکور است. چشم همچنین در مواردی می تواند برای آتوم — از خدایانی که ارتباط تنگاتنگی با رع دارد — نیز بسط یابد. این چشم را به نام «چشم آتوم» نیز معرفی کرده اند و در موارد دیگری این دو تفکیک شده اند؛ چشم رع را به صورت خورشید و چشم آتوم را ماه تصور کرده اند. یک افسانه در مورد چشم از اشارات "متون تابوت" در دورهٔ پادشاهی میانه (حدود ۲۰۵۵–۱۶۵۰ سال پیش از میلاد) شناسایی شده و توضیحات کامل تر آن در پاپیروس برمنر-رایند از دوره متأخر (۶۶۴–۳۳۲ پیش از میلاد) آمده، که روابط نزدیک چشم با رع و آتوم را نشان می