Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
رای چند دقیقه بر روی سرور ذخیره می شوند تا شنوندگان به صورت متداول با استفاده از نرم افزار آن را گوش کنند، سپس اطلاعات بعدی از سمت ایستگاه رادیویی جایگزین اطلاعات قبلی سرور می شوند و این چرخه مدام ادامه دارد... رادیوهای زنده یا آنلاین به رادیوهایی گفته می شود که همواره در حال پخش زنده از یک ایستگاه رادیویی می باشند اما برنامه های آنها قابل دانلود نیست؛ مگر آنکه در ایستگاه (سایت) اینترنتی این رادیوها یک ایستگاه (آرشیو از برنامه های پخش شده) آفلاین نیز برای آرشیو نمودن برنامه ها وجود داشته باشد...
جمهوری سوسیالیستی مولداوی شوروی یا مولداوی شوروی، یکی از ۱۵ جمهوری تشکیل دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. این جمهوری، در ۲ اوت ۱۹۴۰، با ادغام بخش هایی از بیسارابیا که حدود ۱ ماه قبل از پادشاهی رومانی جدا شده بودند و جمهوری سوسیالیستی خودمختار مولداوی شوروی که یک جمهوری خودمختار در داخل جمهوری اوکراین بود، تشکیل شد. این کشور، پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ تحت عنوان جمهوری مولداوی مستقل شد.
نانورادیو، یک گیرنده یا فرستندهٔ رادیویی است که در مقیاس نانومتر ساخته شده باشد. تاکنون تنها گیرندهٔ نانورادیو ساخته شده که بر اساس یک نانولولهٔ کربنی می باشد. نخستین نوع از این دستگاه ها در اکتبر ۲۰۰۷ توسط تیمی که توسط الکس زتل فیزیکدان رهبری می شد معرفی شد. این نانولوله که حدود ۱۰ نانومتر قطر و چندصد نانومتر طول دارد، در خلأ قرار داده می شود و یک انتهایش به الکترودی از یک باتری متصل است. الکترود دیگر در فاصله ای کوتاه از انتهای دیگر نانولوله قرار داده می شود. لوله که اکنون باردار گشته، هماهنگ با سیگنال الکترومغناطیسی خارجی مرتعش شده، و به عنوان یک آنتن عمل می کند. فرکانس ارتعاش مطلوب را می توان با تغییر ولتاژ اعمال شده تنظیم کرد که امکان تنظیم رادیو برای فرکانس های حامل مختلف را فراهم می سازد. همچنان که الکترون ها در طول فاصلهٔ بین لوله و الکترود دوم تونل می زنند، اثر گسیل الکترون میدانی باعث جاری شدن جریان می شود. جریان، نمایانگر نسخهٔ تقویت شده ای از سیگنال رادیویی است؛ همچنین دمودولاسیون لازم نیست.
جمهوری سوسیالیستی لتونی شوروی یا لتونی شوروی، یکی از ۱۵ جمهوری تشکیل دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. این جمهوری، در سال ۱۹۴۰، پس از اشغال آن توسط ارتش اتحاد جماهیر شوروی و ضمیمه شدن آن به خاک این کشور تشکیل شد. بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ و در طی جنگ جهانی دوم، این جمهوری توسط ارتش آلمان اشغال شد. اما پس از عقب نشینی آلمان ها، دوباره تحت سلطهٔ اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت. پارلمان لتونی، در ۴ مه ۱۹۹۰ استقلال لتونی را از اتحاد جماهیر شوروی تصویب کرد. استقلال کامل این جمهوری در تاریخ ۲۱ اوت ۱۹۹۱ روی داد.
مالیات بر ارزش افزوده «مالیات غیر مستقیمی» است که مصرف کننده (خریدار) آن را به همراه بهای خرید کالا یا خدمات می پردازد و دریافت کننده (فروشنده) موظف است مقدار مالیات دریافتی را به خزانه دولت واریز کند. از آنجا که خود فروشنده نیز ضمن خرید اولیه چنین مالیاتی را پرداخته ولی مصرف کننده محسوب نمی شود، اینست که او حق دارد کل «مالیات های ارزش افزوده» پرداختی خود را از کل «مالیات بر ارزش افزوده» های دریافتی کسر کرده و مابه تفاوت را به دولت بپردازد. دولت ها مصارف ویژه ای را برای این مالیات در نظر گرفته اند. این مالیات از مهم ترین درآمدهای خزانه استانداریها، شهرداریها و دولت های مرکزی محسوب می شود و معمولاً به حساب خزانه دولت مرکزی وارد و از آنجا طبق قانون و معمولاً بنا بر نسبت جمعیت بین استان ها و شهرها پخش می شود. مالیات بر ارزش افزوده به تمامی خدمات و کالاهایی تعلق می گیرد که در برابر پول در داخل کشور داد و ستد می شوند، مگر آنکه در قانون برای آن شرایط ویژه، از جمله تخفیف هایی در نظر گرفته باشند. کالاهایی که صادر می شوند از این مالیات معاف هستند. به همین دلیل گردشگران (که در کشور محل سفر و خرید اقامت رسمی و دائم ندار
ند) می توانند ضمن خرید، از فروشنده «برگه تفکیک بهای خرید و مالیات برارزش افزوده» (Export document) درخواست کنند. این برگه می بایستی ضمن خروج از کشور (حد اکثر سه ماه پس از خرید) توسط اداره گمرک مرزی، پس از رویت اجناس، تأیید شود. خریدار سپس می تواند از راه های مختلف، از جمله طی سفر بعدی از طریق خود فروشنده یا شرکت های ویژه مستقر در بخش ترانزیت فرودگاه یا در خاک کشور مقصد، مالیات پرداختی را دریافت کند. ساکنین کشورهای اتحادیه اروپا در داخل مرزهای این اتحادیه امکان باز دریافت مالیات را ندارند. فروشگاه های واقع در سالن ترانزیت فرودگاه ها، در محوطه سفارت خانه ها، سازمان ملل، یونسکو، فائو و سایر مکان های در این رده، که خرید در آن ها تحت شرایط ویژه ای امکان دارد، «Duty-free shop» محسوب شده و مالیات بر ارزش افزوده را از مشتری دریافت نمی کنند. اداره گمرک برای کالاهایی که داخل کشور می شوند (واردات تجاری، به وسیلهٔ مسافر یا از راه پست) پس از کسر مبلغ سقفی مجاز، مالیات بر ارزش افزوده بهای حقیقی یا تخمینی آن کالا را از مالک کسب می کند. در این رابطه استثناءهایی وجود دارد که قانون هر کشوری تعیین می کند؛ مثلاً در اکثر کشورهای
اروپایی واردات شیر مادر، اعضای بدن انسان، خون و محصولات جانبی خون، برخی کشتی های اقیانوس پیما و برخی اقلام دیگر از مالیات بر ارزش افزوده وارداتی معاف هستند (ر ک قوانین کشوری) در برخی کشورها داروها، خدمات پزشکی، خدمات عام المنفعه، مواد غذایی، کالاهای رسانه ای چاپی غیر تبلیغاتی (یا با تبلیغات نسبتاً کم) و برخی خدمات دولتی و شبه دولتی در بعضی کشورها (ازجمله آتش نشانی، دادگستری، بهای تمبر و برخی دیگر خدمات پستی، خدمات ایمنی و نجات، جرائم نقدی و امثالهم) شامل استثناء می شوند. در این رابطه، یعنی تخفیف ها یا حذف مالیات استثناءها بسیار فراوان هستند و بایستی به قوانین هر کشوری رجوع کرد؛ مثلاً در اروپا فقط ۳ کشور مالیات بر ارزش افزوده داروها را حذف نموده اند و مابقی کشورها نرخ مالیات را با تخفیف یا کامل کسب می کنند (انگلستان، ایرلند و سوئد صفر٪) (آلمان ۱۹٪ یعنی نرخ کامل). اداره مالیات در حالت عادی «تک پست» های دریافتی و پرداختی کسبه را در نظر نمی گیرد (ولی ممیزی مالیاتی اداره دارایی اینکار را می کند)، بلکه جمع کل را در انتهای سال مورد محاسبه قرار می دهد. یک بازرگان یا تولیدکننده در انتهای سال حجم تمامی مالیات های پرداخ
تی (برای آب، برق، گاز، خریدهای شرکت، بنزین خودروها، تعمیر خودروها و صدها پست دیگر) را از کل مالیات های دریافتی از مشتریان کسر نموده و وجه تفاوت را به خزانه دولت می پردازد. پیشینه تاریخی. مقاله اصلی:ارزش افزوده ارزش افزوده به ارزشی که در فرایند تولید به ارزش کالاهای واسطه ای افزوده می شود، گفته می شود. این مفهوم به فرایند تولید مربوط است و نه به کالای خاص. ارزش افزوده اقتصادی معیاری برای سنجش عملکرد مالی شرکت بر اساس ثروت مازاد است که با کسر هزینه سرمایه از سود عملیاتی (پس از کسر مالیات) محاسبه می شود. ارزش افزوده اقتصادی با عنوان «سود اقتصادی» نیز شناخته می شود. فرمول محاسبه ارزش افزوده اقتصادی عبارت است از: سود عملیاتی پس از کسر مالیات منهای هزینه سرمایه. این معیار توسط شرکت مشاوره شناسایی و معرفی شد که می تواند نشان دهنده سود اقتصادی حقیقی یک شرکت باشد. بنا بر کتیبه های گلی یافت شده خزانه دار دولت در زمان هخامنشیان، به نسبت درآمد هر کاسبی که از راه فروش اجناس انباشته بود از او مالیات می خواست؛ بنابراین گروهی از تاریخ نگاران ادعا می کنند که اساساً سیستم مدرن مالیاتی را هخامنشیان به دنیا ارائه دادند. در اروپا
آلمان ها به عنوان اولین قوم در قرن پانزدهم میلادی شروع به کسب نوعی مالیات بر فروش کردند. در سال ۱۷۵۴ «گراف برول» از اهالی ساکسون رسماً و با کتاب قانون، عبارت «مالیات بر فروش» را رایج کرد و به کار گرفت. در سال ۱۹۱۶ طی جنگ جهانی اول این قانون در سرتاسر آلمان به صورت واحد رسمی شد. رقم سقفی این مالیات از ۰/۲٪، در سال ۱۹۳۵ به ۲٪ و در سال ۱۹۴۶ به ۵٪ افزوده شد. این نوع مالیات در سال ۱۹۶۸ میلادی در راستای هماهنگی مالیات های اروپا «مالیات بر ارزش افزوده» نامیده شد و تقریباً در سراسر اروپا به همین نام رایج گشت. امروزه این مالیات «شاهرگ» خزانه دولت ها را تشکیل می دهد و بدون آن موجودیت سیستم به زیر سؤال می رود. «مالیات بر ارزش افزوده» تنها مالیاتی است که هرگز در تاریخ روال نزولی نداشته و پیوسته افزایش می یافته است. نمونه ها. تاجر یا کشاورز جنگلدار یک کیلوگرم چوب درخت را به بهای ۱۰ ریال به کارخانه کاغذسازی می فروشد و ۱۰٪ یعنی ۰٬۹ ریال مالیات نهفته ارزش افزوده کسب می کند [۱۰ ریال =( ارزش افزوده ۰٬۹ + بهای چوب ۹٬۱)]. کاغذ تولید شده از دست ده ها تولیدکننده و بازرگان و دلال عبور می کند تا در انتها به شکل یک کتاب با قیمت فروش
۵۰۰۰۰ ریال (با مالیات نهفته ۱۰ درصدی = ۴۵۴۵٬۴۵ ریال) به دست مصرف کننده برسد. در این بین خزانه دولت شاید ده ها یا صدها بار مالیات بر ارزش افزوده کسب کرده و باید کل مبالغ تفاوت ارزش های افزوده دریافتی را به پرداخت کننده ها یعنی همه «ارزش افزاها» که در تبدیل چوب به کتاب سهیم بوده اند، از جمله: کارخانه چوب بُری، کارخانه اره سازی، فروشنده های عمده و خرده اره، تا کاغذ ساز، کاغذ فروش، شرکت های باربری و ترابری، شرکت های بیمه، شرکت برق، شرکت آب، شرکت تلفن، شرکت خدمات اینترنت، شرکت دفع زباله، سازنده رنگ کاغذ، سازنده رنگ چاپ، فروشنده رنگ کاغذ، فروشنده رنگ چاپ، عمده فروش های مختلف، چاپخانه کتاب، صحافی کتاب، شرکت های تبلیغات و تک فروش کتاب بازگرداند، زیرا مالیات بر ارزش افزوده حقیقی را فقط باید مصرف کننده انتهایی بپردازد. این امر کار بخش خصوصی و اداره های مالیات را بسیار سنگین می کند. به همین خاطر گهگاهی بحث آن مطرح می شود که بهتر است این مالیات را از داد و ستدهای بین «ارزش افزاها» (تولیدکننده گان، فروشنده های میانی و دلال ها) حذف کنند. نمونه ساده محاسبه. تسویه حساب بازرگان با مالیات ۱۰ درصدی: خرید جنس با بهای ۱۰۰ ریال +
۱۰ ریال مالیات و افزودن ارزش جنس… و در انتها ۳۰۰ ریال فروش با ۲۷/۲۷ ریال مالیات نهفته در بهای فروش. مابه تفاوت قابل پرداخت به خزانه دولت = ۱۷/۲۷ ریال. ۱۰۰ ریال + ۱۰٪ = ۱۱۰ ریال ← افزودن ارزش (دلالی، فروش یا تولید فرق نمی کند) ← فروش به قیمت ۲۷۲/۷۳ ریال + ۱۰٪ مالیات (= ۲۷/۲۷) = ۳۰۰ ریال نرخ مالیات. در بسیاری کشورها چند نوع و درصد مختلف برای این مالیات وجود دارد؛ مثلاً آلمان: مالیات استاندارد ۱۹٪ است؛ ولی خوراک، آب منازل، مطبوعات و کتاب ۷٪ و اجرت پزشک، خدمات شهری و دولتی و خرید خانه صفر٪ (به هزینه های ساختن خانه مالیات تعلق می گیرد!) ولی دارو ۱۹٪ است. کمترین سطح مالیات بر ارزش افزوده را در اروپا سوئیس با ۸٪ و بالاترین را ایسلند با ۲۵٬۱٪ داراست. در کشورهای دیگر جهان نیز بین ۴ تا ۲۵٪ رایج است (ژاپن ۵٪، ترکیه ۱٪، ۸٪ و ۱۸٪، سوئیس صفر تا ۸٪، ایالات متحد آمریکا از این نوع مالیات (با این نام) استفاده نمی کند) روش محاسبه نرخ های متفاوت مالیات بر ارزش افزوده در برخی کشورها بسیار پیچیده است و در نهایت اشکال و اشتباه هایی را در حسابداری شرکت ها ببار میاورد. این امر می تواند پس از چندین سال کار و کسب برای مالیات پردازان م
شکلات تسویه حساب مالیاتی کلانی به وجود بیاورد. کشورهای بدون مالیات بر ارزش افزوده. مبدأ اصلی روش مالیات گیری به صورت مالیات بر ارزش افزوده، کشورهای توسعه یافتهٔ اروپا می باشد، اما برخی کشورها با نگرشی متفاوت به اقتصاد، از این روش از مالیات گیری بهره نمی برند. از جملهٔ کشورهایی که در آن ها مالیات گیری از نوعِ مالیات بر ارزش افزوده استفاده نمی شود می توان کشورهایی همچون ایالات متحده آمریکا را نام برد. کشورهای زیر در حال حاضر مالیات بر ارزش افزوده نمی گیرند نظام های مختلف مالیات بر ارزش افزوده. اتحادیه اروپا. بنا بر قوانین بسیاری از کشورها از جمله در تمامی اتحادیه اروپا، فروشنده ها وظیفه دارند قیمت کل و حاوی «مالیات بر ارزش افزوده» را روی کالا بنویسند. روش قیمت گذاری به شکل «قیمت پایه» + «مالیات بر ارزش افزوده» ممنوع است و جرم سنگینی محسوب می شود. فروشنده ها موظف هستند در فاکتور نویسی (مثلاً رسید صندوق) در انتهای محاسبه «مبلغ قابل پرداخت»، رقم «مالیات بر ارزش افزوده» را به صورت جداگانه استخراج کرده و به همراه نرخ درصد آن بنویسند. نمونه: ۱۱۰ ریال بهای فروش کل← رسید صندوق: قیمت کل = ۱۱۰ ریال. دارای ۱۰ ریال مالیات
بر ارزش افزوده به نرخ ۱۰٪. دولت انگلستان در سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۱۰ میلیارد یورو مالیات بر ارزش افزوده کسب کرده، دولت اتریش ۲۳ میلیارد یورو و دولت آلمان ۱۸۰ میلیارد یورو. این رقم برابر ۴۸٬۳٪ کل مالیات ها در آلمان است. در سال ۲۰۱۵ در اتحادیه اروپا ۱۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو مالیات بر ارزش افزوده کسب شده و تخمینا ۱۷۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ یورو مالیات بر ارزش افزوده با روش های غیرقانونی به عنوان «فرار مالیاتی» به دست دولت ها نرسیده. همچنین سالانه ۵۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ یوروی دیگر نیز از طریق کلاهبرداری شبه قانونی به نام تجارت «چرخ فلکی» (به انگلیسی carousel fraud یا ) به دست دولت ها نمی رسد. در روش چرخِ فلکی، کلاهبرداران کالاها را بدون ارزش افزوده از کشورهای دیگر وارد می کنند، سپس آن کالاها را به خریداران داخلی می فروشند و ارزش افزوده را از آن ها دریافت می کنند. سپس فروشنده بدون پرداخت مالیات به دولت ناپدید می شود. در این روش کالاهای سبک ولی گرانبها چون تلفن همراه یا مدار مجتمع بین بازرگانان چند کشور اروپایی گردانده (دست به دست) می شوند تا اینکه بازرگان آخر خط، یکباره چرخه گردان را در بازار ترک می کند «Missing trader»، ضمن این که بازرگانا
ن قبلی بخاطر تجارت صادراتی مالیات لازم را نپرداخته اند یا اگر تجارت داخلی بوده، مالیات خود را پس گرفته اند. ردگیری این گونه وجوه مالیات بسیار مشکل و پیچیده است. دولت های اروپا از سال ۲۰۱۵ موانع ویژه ای برای این گونه کلاه برداری ها طرح ریزی کرده اند. جمهوری اسلامی ایران. به منظور اجرای این مالیات در ایران، لایحه آن برای اولین بار در دی ماه ۱۳۶۶ به مجلس شورای اسلامی برده شد. این لایحه در کمیسیون اقتصادی مجلس مورد بررسی قرار گرفت و پس از اعمال نظرات موافق و مخالف به صحن علنی مجلس رفت که پس از تصویب ۶ ماده از آن بنا به تقاضای دولت و به دلیل اجرای سیاست تثبیت قیمت ها به دولت بازگردانده شد. در سال ۱۳۷۰ بخش امور مالی صندوق بین المللی پول، در راستای اصلاح نظام مالیاتی نظام جمهوری اسلامی ایران، اجرای سیاست مالیات بر ارزش افزوده را به عنوان یکی از عوامل اصلی افزایش کارایی و اصلاح نظام مالیاتی پیشنهاد نمود. با توجه به نظرات کارشناسان صندوق بین المللی پول، مطالعات و بررسی های متعددی در این زمینه در وزارت امور اقتصادی و دارایی صورت پذیرفت و اجرای مالیات بر ارزش افزوده در سمینارها و کمیته های مختلف علمی با حضور کارشناسان د
اخلی و خارجی مورد تأکید قرار گرفت، وزارت امور اقتصادی و دارایی در راستای طرح ساماندهی اقتصادی کشور، انجام اصلاحات اساسی در سیستم مالیاتی از جمله حذف انواع معافیتها، حذف انواع عوارض وگسترش پایه مالیاتی را با تأکید خاص بر کارایی نظام مالیاتی، شروع نمود و مطالعات جدید امکان سنجی در این زمینه به عمل آورد. با توجه به اهمیت بسط پایه مالیاتی به عنوان یکی از اصول اساسی سیاست های مالی طرح ساماندهی اقتصاد کشور، معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارایی مطالعات علمی متعددی را با در نظر گرفتن خصوصیات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور در زمینه اجرای مالیات بر ارزش افزوده، از دی ماه ۱۳۷۶ آغاز کرد. لایحه مالیات بر ارزش افزوده، اکنون با در نظر گرفتن اثرات اقتصادی ناشی از اجرای این مالیات با اصلاحات و بازنگری های متعدد، به مجلس شورای اسلامی ارائه شده است. قانون مالیات بر ارزش افزوده با اختیارات ناشی از ماده ۸۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ۵۳ ماده و ۴۷ تبصره در تاریخ ۱۳۸۷/۲/۱۷ در کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی تصویب شده است تا در مدت آزمایشی ۵ سال از تاریخ اول مهرماه ۱۳۸۷ به اجرا گذاشته شود. از ابتدای سال ۱۳۹۴
میزان این نوع از مالیات در ایران مجدداً افزایش خواهد یافت و از ۶درصد به ۹ درصد تغییر کرد. (این قانون جایگزین قانون تجمیع عوارض شده است) قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده مشتمل بر ۵۷ ماده و ۱۰۰ تبصره در تاریخ ۱۴۰۰/۰۳/۰۲ به تأیید شورای نگهبان رسید و از تاریخ ۱۴۰۰/۱۰/۱۲ لازم الاجرا و جایگزین قانون قبلی شد. معافیت ها. معافیت ها در ایران. ماده ۱۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده عرضه کالاها و ارائه خدمات زیر و همچنین واردات آن ها حسب مورد از پرداخت مالیات معاف می باشند: ماده۱۳ـ صادرات کالا و خدمت به خارج از کشور از طریق مبادی خروجی رسمی، مشمول مالیات موضوع این قانون نمی باشد و مالیات های پرداخت شده بابت آن ها با ارائه برگه خروجی صادره توسط گمرک (درمورد کالا) و اسناد و مدارک مثبت، مسترد می گردد. تبصره ـ مالیات های پرداختی بابت کالاهای همراه مسافران تبعه کشورهای خارجی که از تاریخ خرید آن ها تا تاریخ خروج از کشور بیش از دو ماه نگذشته باشد، از محل وصولی های جاری درآمد مربوط هنگام خروج از کشور در مقابل ارائه اسناد و مدارک مثبت مشمول استرداد خواهدبود. آلمان. در آلمان مالیات بر ارزش افزوده برای فروش گل و گیاه ۷٪ است ولی به هم
ان گل و گیاه در داخل گلدان ۱۹٪ تعلق می گیرد. در این رابطه (گل بریده، گل ریشه دار، داخل یا بدون گلدان، گلدان دائم یا گلدان یک بار مصرف) خط مشی روشنی وجود ندارد و پیوسته بین اداره مالیات و کسبه بحث و مجادله هست. این وضعیت پیچیده در رابطه با تخفیف های مالیات بر ارزش افزوده در سایر کشورهای اروپا نیز برقرار است. مالیات بر ارزش افزوده برای غذا، جهت خوردن در داخل رستوران ۱۹٪ است ولی اگر مشتری همان غذا را با خود به بیرون از رستوران ببرد ۷٪ تعلق می گیرد. به همین خاطر صندوق دارهای رستورانهای سرپایی (Fast food) قبل از جمع بندی سفارش ها از مشتری می پرسند: "غذا را اینجا می خورید یا که با خودتان می برید؟" (اگر مشتری غذا را با خود به بیرون ببرد، تخفیف مالیاتی (۷٪ به جای ۱۹٪) به نفع فروشنده در صندوق رستوران می ماند) مالیات بر ارزش افزوده فروش چندین برگ کاغذ چاپ شده ۱۹ ٪ است ولی اگر همان ها را به نحوی صحافی کنند (شبیه کتاب یا مجله با حجم محتوای تبلیغاتی کمتر از ۵۰٪) ۷٪ مالیات تعلق می گیرد. اگر محتوای کتاب طبقه بندی شده و برای جوانان ممنوع باشد ۱۹٪ مالیات تعلق می گیرد. عربستان و امارات. دولت های عربستان سعودی و امارات متحدهٔ ع
ربی از اول ژانویهٔ ۲۰۱۸ شروع به گرفتن مالیات بر ارزش افزوده به مقدار ۵ درصد کردند و به این ترتیب سیاست زندگی بدون مالیات از گهواره تا گور در این کشورها پایان یافت؛ هرچند که این دولت ها هنوز برنامه ای برای اخذ مالیات بر درآمد ندارند. انتقادات. از «مالیات بر ارزش افزوده» به این خاطر که بار آن بر مصرف کنندگان محصولات قرار می گیرد انتقاد شده است. برخی منتقدان آن را نوعی مالیات تنازلی می دانند، به این معنا که فقرا به نسبت درآمدشان مالیات بر ارزش افزودهٔ بیشتری می پردازند تا ثروتمندان. مدافعین استدلال می کنند که ارتباط دادن سطوح مالیات گیری به درآمد معیاری قراردادی است، و این که مالیات بر ارزش افزوده در واقعی یک مالیات تناسبی است که در آن مردم با درآمد بالاتر به این خاطر که بیشتر مصرف می کنند، بیشتر می پردازند. تصاعدی بودن یا تنازلی بودن مؤثر یک نظام مالیات ارزش افزوده ممکن است تحت تأثیر تفاوت نرخ های مالیات طبقات متفاوت مردم باشد. برای حفظ ماهیت تصاعدی کل مالیات بر افراد، کشورهای پیاده کننده مالیات بر ارزش افزوده مالیات بر درآمد کسانی که درآمد پایین دارند را کم کرده و پرداختی های مستقیم به گروه های کم درآمد را به
راه انداخته اند که منجر به کاستن از بار مالیات بر فقرا می شود.
کرونو کراس یک بازی ویدئویی در سبک نقش آفرینی است که در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۹ در ژاپن و در ۱۵ اوت ۲۰۰۰ در آمریکای شمالی توسط شرکت اسکوئر (اکنون اسکوئر انیکس) برای کنسول پلی استیشن و در ۶ ژوئیه ۲۰۱۱ برای شبکه پلی استیشن عرضه شد. این بازی دنباله ای برای بازی کرونو تریگر است که در ۱۹۹۵ میلادی برای سوپر نینتندو عرضه شده بود. محور اصلی داستان بازی سرگذشت پسر نوجوانی با نام «سرژ» است که در مجموعه جزایری با نام «ال نیدو» (El Nido) زندگی می کند و به طور اتفاقی به یک بعد دیگر می رود. "کونو کراس" هنگام اولین توزیع در ژاپن و آمریکای شمالی، امتیازهای بالایی گرفت و تحسین بسیاری را برانگیخت. سایت گیم اسپات به آن امتیاز کامل ۱۰ داد. در حدود ۱٫۵ میلیون نسخه از این بازی در سراسر جهان فروخته شد. بازتاب ها. این بازی در میان منتقدین بسیار محبوب بوده و هریک از آنها امتیازهای بالایی به این بازی داده اند. وبسایت های تخصصی همچون آی جی ان و گیم اسپات نمرهٔ ۹٫۷ و ۱۰ به این بازی داده اند و گیم اسپات از این بازی به عنوان نمونه ای از یک بازی نقش آفرینی خیره کننده یاد می کند.
جمهوری سوسیالیستی استونی شوروی یا استونی شوروی، یکی از ۱۵ جمهوری تشکیل دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. این جمهوری، در ۱۷ ژوئن ۱۹۴۰، پس از اشغال کشور استونی توسط ارتش اتحاد جماهیر شوروی و ضمیمه شدن آن به خاک شوروی تشکیل شد. بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ و در طی جنگ جهانی دوم، این جمهوری توسط ارتش آلمان اشغال شد. اما پس از عقب نشینی آلمان ها، دوباره تحت سلطهٔ اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت. کشور استونی، در ۲۰ اوت ۱۹۹۱ و در آستانهٔ فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، دوباره استقلال خود را بدست آورد. اولین شلوغی ها برای جدایی از شوروی در این کشور صورت گرفت و در نقاطی نیروهای شوروی از مسکو راهی استونی شدن و مردم را با تانک زیر میگرفتن، آنها استقلال کامل نمی خواست و میخواستن فقط از نظر اقتصادی استقلال داشته باشد و هنوز بخشی از شوروی باشده. امریکا هنگام شلوغی های استونی از آن حمایت مالی می کرد ولی بعد از جدایی حمایت خود را قطع کرد و استونی ار نظر اقتصادی ورشکست شد
دانشگاه بیرمنگام یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در بیرمنگام واقع در منطقه میدلندز غربی انگلستان است که در سال ۱۹۰۰ میلادی بنیان نهاده شده است. درآمد سالانه مؤسسه برای سال ۲۰۱۵–۲۰۱۶ ۶۲۵٫۶ میلیون پوند بود که ۱۳۵٫۵ میلیون پوند از کمک های پژوهشی و قراردادها با هزینه ۵۶۲٫۱ میلیون پوندی بود.&lt;ref name="Birmingham Financial Statement 15/16"&gt;&lt;/ref&gt;
زیراکس کورپوریشن یک شرکت فناوری چندملیتی آمریکایی است که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید دامنهٔ گسترده ای از چاپگرهای لیزری، چاپگرهای جوهرافشان، تجهیزات اداری، سامانه های چندمنظوره، پروژکتورها، اسکنرها، دستگاه های فتوکپی و چاپ دیجیتال فعالیت می کند. این کورپوریشن در سال ۱۹۰۶ میلادی توسط جوزف سی. ویلسون تأسیس شده است. اپل، مایکروسافت یا زیراکس پارک: رابط گرافیکی کاربر را چه کسی توسعه داد؟. اینکه چه کسی خالق اولیه رابط گرافیکی کاربر بوده، همواره یکی از موضوعات مناقشه بین استیو جابز و بیل گیتس بوده است. استیو جابز عقیده داشت که نخستین بار، این اپل بوده که از چنین رابط کاربری در سیستم عامل مکینتاش استفاده کرده و بیل گیتس با کپی برداری آشکار از نوآوری اپل و استفاده آن در ویندوز، جایگاه این سیستم عامل را ارتقاء داده است. این ماجرا آنقدر بالا گرفت که کار به شکایت و دادگاه کشیده شد؛ با این وجود، استیو جابز نتوانست در این دادگاه ادعای خود را ثابت کند و بیل گیتس و شرکتش، از این اتهام تبرئه شدند. حال پس از گذشت سال ها از این قضیه، موضوعِ کپی برداری از رابط گرافیکی کاربر، همواره یکی از مناقشات اصلی بین طرفداران اپل
و مایکروسافت بوده و هست؛ اما بر خلاف تصور عمومِ افراد، مبتکر چنین راه کاری، شرکتی غیر از اپل و مایکروسافت بود. اگر کتاب «استیو جابز» به قلم والتر ایزاکسون را مورد مطالعه قرار داده باشید؛ مسلماً نام شرکت زیراکس «Xerox» به گوشتان خورده است. این شرکت که بیشتر در صنعت چاپ فعالیت می کرد، در سال ۱۹۵۹ میلادی با معرفی اولین ماشینِ چاپِ قابل اعتماد به صورت تجاری، توانست به پیشرفت خیره کننده ای در درآمد های خود دست پیدا کند. پس از گذشت یک دهه از این اتفاق، نزدیک به ۸۵ درصد سهمِ ماشین های چاپ در ایالات متحده متعلق به این شرکت بود؛ با این حال، مدت زمانِ پتنتِ زیراکس به پایان رسید و شرکت های ژاپنی مانند Cannon، با تولید نسخه های ارزان قیمت ِ ماشین های چاپ، توانستند سود این شرکت را به شدت کاهش دهند. حال تیم مدیریتی زیراکس با چالشی جدی مواجه شده بود و باید برای مقابله با آن راهکاری می اندیشید. در همین راستا، مدیریت زیراکس، به جَک گلدمن که در آن زمان دانشمند ارشد این شرکت بود، چکی سفید داد تا با توسعه ی فناوری های نوین، دوباره این شرکت را به شرایط آرمانی پیشینِ خود بازگرداند. در سال ۱۹۷۰، گلدمن مرکز تحقیقات پالو آلتو را تأس
یس کرد که از آن به صورت مختصر با نام «PARC» یاد می شود. در این مرکز، نوابغ فعال در حوزه ی علوم کامپیوتر گرد هم آمده بودند. یکی از افرادی که در مرکز قرار داشت و بعدها شرکت ادوبی را پایه گذاری کرد، درباره ی جوِ حاکم بر آن جا می گوید: در آن جا آزادی اندیشه ی کاملی برقرار بود. تقریباً هر ایده ای آمادگی مواجهه با چالش ها را داشت و مرتباً نیز به چالش کشیده می شد. در این محیطِ نوآور، پژوهشگران این امکان را داشتند تا روی ساخت تکنولوژی های رایانه محورِ پیشگامانه، مانند ماوس، شبکه اترنت و از همه مهم تر، رابط گرافیکی کاربر، فعالیت کنند. با این وجود، یک مشکل وجود داشت؛ تیم مدیریتی زیراکس تنها خواستار تمرکز تیم PARC بر حوزه ی چاپگرها بود؛ اما این تیم پا پس نکشید و پس از مدت ها تلاش، بالأخره مؤفق به ساخت دستگاهی شد که به تنهایی، بارِ تمامِ نوآوری های زیراکس را به دوش می کشید.
جمهوری سوسیالیستی ترکمنستان شوروی یا ترکمنستان شوروی (, "Türkmenistan Sowet Sotsialistik Respublikasy"; ، یکی از ۱۵ جمهوری تشکیل دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی، در آسیای میانه، بود. ترکمنستان در ۷ اوت ۱۹۲۱ (۱۶ مرداد ۱۳۰۰) به عنوان استانی از ترکستان شوروی تأسیس گردید و در ۱۳ می ۱۹۲۵ (۲۳ اردیبهشت ۱۳۰۴) به یک جمهوری جداگانه از جماهیر اتحادیه شوروی، به نام «جمهوری شوروی سوسیالیستی ترکمنستان»، تبدیل شد. از همان زمان اعلام ترکمنستان به عنوان یکی از جمهوری های چندگانه شوروی، تا اکنون مرزهای شوروی تغییر نکرده است. در ۲۲ اوت سال ۱۹۹۰ (۳۱ مرداد ۱۳۶۹) ترکمنستان مانند دیگر جماهیر شوروی، حق خودمختاری و حکمیت بر امور داخلی خود را بدست آورد. ترکمنستان در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۱ (۵ آبان ۱۳۷۰) استقلال خود را از اتحادیه جماهیر شوروی اعلام کرد. این به معنای پایان جمهوری شوروی ترکمنستان بود و جمهوری ترکمنستان جانشین آن شد. تاریخ. الحاق به امپراتوری روسیه. روسیه در اواخر قرن نوزدهم با جدیت تجاوزهای خود را به قلمروی ترکمن های آسیای میانه آغاز کرد. امپراتوری روسیه در سال ۱۸۶۹ بندر کراسنوودسک (ترکمن باشی امروزی) ایجاد کرد و با این بندر، پایگاه مطم
ئنی برای خود در مناطق ترکمنستان امروزی به وجود آورد. روس ها در سال ۱۸۷۳ به خانات خیوه لشکرکشی کرده و خیوه را تحت سلطه خود درآوردند. دلیل این حمله این بود که قبایل ترکمن بسیاری، به ویژه قبیله یموت، در خدمت خان خیوه بودند. روس ها در طی حمله به خیوه، صدها ترکمن را سلاخی و سکونتگاه های آنان را ویران کردند. در سال ۱۸۸۱ قوای روس به فرماندهی «میخائیل سکوبلف» گوک تپه، یکی از آخرین پایگاه ترکمن ها در شمال غربی عشق آباد، را محاصره و تصرف کردند. با شکست ترکمن ها در طی این جنگ، روس ها توانستند بدون مقاومت چندانی مناطق ترکمنستان امروزی را به خاک خود الحاق کنند. در اواخر سال مذکور، روس ها و دولت ایران قرارداد آخال را امضا کردند و طی آن ایران از ادعای حاکمیت بر مناطق ترکمن نشین صرف نظر کرد و مرز جدید خود با روسیه را به رسمیت شناخت. مرزی که تا به امروز ثابت مانده است. در سال ۱۸۹۷ نیز قرارداد مشابهی میان روسیه و افغانستان امضا شد. این مناطق، پس از پایان لشکرکشی های روسیه به آسیای میانه، تحت نام منطقه ماوراء خزر در زیرمجموعه ایالت ترکستان امپراتوری روسیه قرار گرفتند. مقامات نظامی روس این منطقه را، زیر نظر فرماندار کل ترکستان د