Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ق. / ۱۶۵۹–۱۶۶۰ م) می نویسد: اغوزهای ساکن ینگی کند و پادشاهان سلجوقی شمایلی مانند ازبک ها و قرقیزها داشتند. حکومت. سلطنت در دودمان سلجوقی دو دوره متمایز داشت؛ یکی دوره اقتدار آن که روزگار سه پادشاه نخستین آنان یعنی طغرل، آلپ ارسلان و ملکشاه را دربر می گیرد و به سلجوقیان بزرگ مشهور است و دیگر دوره ضعف و انحطاط آن که پس از مرگ ملکشاه آغاز می گردد. در زمان سلطان ملکشاه این حکومت به اوج اقتدار خود رسید که از شرق تا ماوراءالنهر و از غرب تا دریای مدیترانه امتداد داشت. سلطنت سلاجقه بزرگ که پایگاه شان خراسان بود تا سال ۵۵۲ هجری قمری برقرار بود، و بعدها در نتیجه بروز اختلافات بر سر جانشینی میان شاهزادگان، اقتدار مرکزی از میان رفت و سرانجام سلطنت آنان به چند قسمت تجزیه و تقسیم گشت: به ترتیب سلجوقیان شام تا اوایل سده ششم، سلجوقیان عراق عجم و کرمان تا اواخر سده ششم، سلجوقیان روم تا پایان سده هفتم، در قلمرو خود حکمرانی کردند. آخرین شاه این سلسله از سلجوقیان عراق عجم بود و طغرل سوم نام داشت. طغرل بیک. ابتدای سلطنت سلجوقیان را باید با خطبه سلطنت برای "رکن الدین ابوطالب طغرل بن میکاییل بن سلجوق" مشهور به طغرل بیک در تاریخ شوا
ل ۴۲۹ هجری در نیشابور دانست. طغرل به کمک "ابوالقاسم علی بن عبدالله جوینی" معروف به سالار پوژکان، که همواره در دستگاه قدرت طغرل باقی ماند، به نیشابور واردشد و سلطنت را آغاز کرد. طغرل برای خود اسمی عربی به نام، "ابوطالب رکن الدین محمد" را انتخاب کرد و این نام و مقام مورد تأیید خلیفه عباسی قرار گرفت. طغرل وزیری با کفایت که او را هم رده خواجه نظام الملک طوسی می دانند به نام عمیدالملک کندری داشت و سیاست و تدبیر او به طغرل یاری بسیار رساند. طغرل در سال ۴۳۳ هجری به شهر ری وارد شد و این شهر را آباد کرده و به پایتختی برگزید. او سرانجام در رمضان ۴۵۵ هجری بعد از ۲۶ سال سلطنت در سن هفتاد سالگی در ری درگذشت و در مکانی که به برج طغرل (در ابن بابویه) معروف است دفن شد. آلپ ارسلان. "عضدالدوله محمد آلپ ارسلان بن جغری" مشهور به آلپ ارسلان برادرزاده طغرل بیک بود و پس از او به سلطنت رسید و وزارت را به عمیدالملک کندری سپرد. اما بعد از مدتی آلپ ارسلان به تحریک رقیب عمیدالملک (خواجه نظام الملک طوسی) او را به قتل رساند و نفوذ او به خواجه نظام الملک منتقل شد. بیش تر عمر آلپ ارسلان در جنگ با مسیحیان سپری شد. او با انگیزه گسترش اسلام به
ارمنستان حمله کرد و بر آن سرزمین غالب شد؛ اما بعد از غلبه بر آن سرزمین در سال ۴۶۴ با حملهٔ رومانوس چهارم امپراتور بیزانس مواجه شد. آلپ ارسلان در نبرد ملازگرد، رومیان را به سختی شکست داد و امپراتور ارمانیوس را دستگیر کرد. مورخان این جنگ را مقدمهٔ تسخیر بیت المقدس و آغاز جنگ های صلیبی می دانند. سرانجام آلپ ارسلان به دست فردی به نام یوسف الخوارزمی که در جنگ او با حاکم تاوغاچ دستگیر و زندانی شده بود به سختی مجروح شد و بعد از چهار روز جان سپرد. تاریخ نگاران چنین ذکر می کنند که آلپ ارسلان پیش از مرگ چنین گفته است: «دیروز در روی تپه ای بودم و زمین را می نگریستم که زیر پای ارتشم به لرزه درمی آمد. در این هنگام به خود گفتم حاکم این جهان منم، چه کسی است که می تواند با من مقابله کند. خداوند غرور مرا دیده و جان مرا به وسیلهٔ یک اسیر گرفت». ملکشاه. ملکشاه پسر آلپ ارسلان، بعد از مرگ پدرش به کمک خواجه نظام الملک در سال ۴۶۵ هجری به سلطنت دست یافت. او به کمک فراست و دانایی خواجه نظام الملک توانست به تمام رقیبان سلطنتی خود از جمله شاهزادگان سلجوقی مدعی غلبه کند. او موفق به توسعه سرزمین های تحت سلطه سلجوقیان شد. از متصرفات او م
ی توان به بازپس گیری اورشلیم از فاطمیون مصر و انطاکیه از روم شرقی نام برد. عراق عرب، گرجستان، ارمنستان، آسیای صغیر و شام از دیگر محدوده های تحت تصرف او می باشند. ماندگارترین میراث وی، تنظیم تقویم جلالی است که به نام وی و توسط گروهی از ریاضی دانان برجستهٔ زمان او به سرپرستی عمر خیام انجام گرفت. ملکشاه علاقه زیادی به ادبیات، علم و هنر نشان می داد. از سلطنت او به خاطر مساجد باشکوه پایتختش اصفهان، اشعار خیام و اصلاح تقویم یاد می شود. در دوره پادشاهی وی، مردم او از صلح داخلی و بُردباری مذهبی برخوردار بودند. اگرچه حکومت او پس از برکناری خواجه نظام الملک و روی کار آمدن تاج الملک قمی، حرکتی رو به زوال در پیش گرفت. خواجه نظام الملک در نهاوند به دست یکی از اسماعیلیون به نام ابوطاهر اوانی در سال ۴۸۵ هجری کشته شد. البته بنا به روایتی دیگر، خواجه نظام الملک به دست یکی از غلامان خود و به تحریک تاج الملوک که پیشکار ترکان خاتون همسر زیبای ملکشاه بود، با ضربت دشنه کشته شد. ملکشاه نیز در همان سال و تنها سی و پنج روز پس از مرگ خواجه نظام الملک، در حالی که در بغداد مهمان خلیفه عباسی بود، دچار زردی گردید و زندگی را بدرود گفت. چند
پارگی و رو به ضعف رفتن سلجوقیان. سلجوقیان از همان آغاز پیروزی بر غزنویان، ولایت های کشور را بین سران خود تقسیم کردند. دارالملک (پایتخت) هر کدام از سلاجقه بدین شرح بود: جغری بیگ شهر مرو، موسی یبغو بست در سیستان و هرات، قاورد شهر کرمان، طغرل شهر ری، ابراهیم ینال شهر همدان، قتلمش گرگان و دامغان، و امیر یاقوتی ابهر، زنگان (زنجان) و آذربایجان را ولایت و مرکز حکومتی خود قراردادند. به علت گسترش حکومت سلاجقه، ملکشاه، کشور را به ایالات و ولایات مختلف تقسیم کرده بود و هر ولایت را یکی از شاهزادگان، امراء یا اتابکان اداره می کرد. آنان به علت دوری از اصفهان، پایتخت آن عهد و قدرتی که ملکشاه به آن ها داده بود، بعد از مدتی شروع به تشکیل حکومتی جدا و مستقل کردند. این چنین سلسله خوارزمشاهیان به دست انوشتکین غرجه که یکی از امراء بود تأسیس شد. اتابکان نیز برای خود دم از استقلال زدند. در کرمان سلسله سلاجقه کرمان و در آناتولی سلسله سلاجقه روم به وجود آمد. از طرف دیگر اتابکان آذربایجان و اتابکان لرستان هم ادعای استقلال کردند. سلطان محمود دوم. محمود دوم را می توان آخرین پادشاه سلجوقیان دانست که بر تمام تصرفات این سلسله حکومت کرد. پس
از اینکه ملکشاه زندگی را بدرود گفت بین پسران و شاهزادگان سلجوقی جدال سنگینی درگرفت. ابتدا، بین دو پسر او محمود و پسر بزرگ برکیارق جنگ بر سر تاج و تخت شکل گرفت. این جدال عاقبت در اصفهان با پیروزی محمود به پایان رسید و برکیارق زندانی شد. اما بعد از مدتی محمود بر اثر بیماری آبله در گذشت و قدرت دوباره به برکیارق برگردانده شد. محمد پسر دیگر ملکشاه که در آن موقع سلطنت گنجه را بر عهده داشت سر به شورش علیه برادر خویش برداشت. به جز جنگ اول که در نزدیکی همدان رخ داد و با شکست محمد به پایان رسید، پنج جنگ دیگر نیز رخ داد که عاقبت به صلح بین دو برادر انجامید. اما برکیارق در سال ۴۹۸ هجری (یک سال بعد از صلح با برادرش محمد) درگذشت و امور به محمد منتقل شد. سلطان محمد امور مربوط به خراسان را به برادر خود سلطان سنجر واگذار کرد و خود امور دیگر تصرفات را به عهده گرفت. شام، آسیای صغیر و عراق عرب به خاطر از بین رفتن قدرت خلفای عباسی در فرمان او بود. سلجوقیان شرقی. بعد از آنکه سلطان محمد درگذشت، حکومت بر ایران تقریباً به دو قسمت تقسیم شد: سلجوقیان شرق به دست سلطان سنجر برادر سلطان محمد و سلجوقیان غرب به دست محمود. سلطان سنجر در دور
ان سلطنت خود کشمکش های فراوانی را پشت سر گذاشت؛ اما قسمتی از کشور یعنی خراسان به پایتختی مرو را کاملاً در اختیار خود داشت. عاقبت سنجر در سن ۷۲ سالگی و بعد از تقریباً ۶۲ سال سلطنت در سال ۵۵۲ هجری زندگی را بدرود گفت. سنجر برای خود جانشینی نداشت و خواهر زاده اش رکن الدین محمود به جای او بر تخت نشست. اما تنها ۵ سال بعد به دست یکی از سرداران سلجوقی نابینا شد و اواخر حیات خود را در زندان به سر برد. بدین سان، حکومت سلجوقیان شرق ایران با مرگ سلطان سنجر از میان رفت. سلجوقیان غربی. طغرل سوم فرزند سلطان ارسلان شاه ملقب به «رکن الدنیا، طغرل سوم»، پس از مرگ پدر بر اریکه پادشاهی نشست. وی در آغاز پادشاهی با تدبیر و اندیشه و کفایت وزیر خود بر مشکلات و سختی ها فائق آمد و توانست برای مدت یک دهه آسوده خاطر امارت کند. او بر رقیبان خود مانند اتابک ایلدگز، عثمان قزل ارسلان، خلیفه ناصرالدین بالله (حاکم بغداد وقت) و چندی سلطان تکش خوارزمشاه پیروز شد و از دلاوران مشهور تاریخ سلسله سلجوقی شد. در پی جدال های پی در پی با سلطان تکش خوارزمشاه، پس از چندی، بار دیگر علیه طغرل سوم برخاست و رهسپار عراق شد. طغرل نیز از همدان بیرون آمده و در رو
ز بیست و چهارم جمادی الثانی ۵۹۰ ق، از ری به آهنگ مبارزه با تکش، سپاه خود را در برابر سپاه خوارزمشاهیان به صف آورد. نهایت، به سبب خیانت فرماندهان و بزدلی سپاهیان سلجوقی، طغرل یکه و تنها در میدان باقی ماند. دشمنان نیز او را محاصره کرده و به قتل آوردند. با مرگ او، سلسله سلجوقیان در غرب ایران نیز فرو پاشید. به طور کلی، علل زوال حکومت سلجوقیان عبارت اند از: اوضاع اداری و اجتماعی. اوضاع اداری. نظام دیوانی مهم ترین بخش حکومت سلجوقی بود. وزرا اکثراً از نخبگان عصر سامانی بودند که بعد از سقوط غزنویان در ایران به سلجوقیان پیوستند تا ارزش های فرهنگی خود را حفظ کنند. به همین دلیل مقام وزیر وظایف بسیاری را بر عهده داشت همچون وظایف مالی، وظایف نظامی، وظایف قضایی و مذهبی و وظیفه تصدی و تشریفات. اما مهم ترین و اصلی ترین وظیفه وزرا حفظ روابط حسنه بین خلیفه و سلطان بود (خلیفه قدرت عرفی و مذهبی و سلطان قدرت سیاسی را داشت) امرا و فرماندهان سلجوقی مرکب از فرماندهان نظامی و حکام ولایات بودند که آن ها را می توان به سه گروه تقسیم کرد: آن هایی که در درگاه سلطان بودند، آن هایی که زمیندار بودند و آن هایی که آواره بودند. یکی از مقام هایی
که با قدرت گیری سلجوقیان دچار تحول شدید شد، منصب قاضی بود. رئیس قاضیان قاضی القضات نام داشت که در پایتخت توسط سلاطین سلجوقی انتخاب می شد. اوضاع اجتماعی. یکی از خصیصه های مهم وضع اجتماعی عصر سلجوقی هجوم دسته های ترکمن به شهرها و روستاهای ایران بود. یکی از مهم ترین نیازهای مردم شهرها از طریق فراورده های دامی تأمین می شد. کشاورزی اصلی ترین منبع درآمد دولت بود که وزیر مسئولیت افزایش آن را داشت. اصلی ترین مالیات ها در عهد سلجوقی عبارت بود از: مالیات ارضی، مالیات مراتع و مالیات احشام. فرهنگ دوره سلجوقی. سلجوقیان مراکز آموزش عالی را تأسیس کردند و حامیان هنر و ادبیات بودند. دستاوردهای علمی در دوران سلطنت آنها توسط دانشمندانی مانند عمر خیام و محمد غزالی مشخص می شود. در دوره امپراتوری سلجوقی، فارسی به زبان ضبط تاریخی تبدیل شد، درحالی که مرکز فرهنگ زبان عربی از بغداد به قاهره تغییر یافت. بنیان گذاری مدارس نظامیه توسط خواجه نظام الملک در بغداد، بلخ، نیشابور و اصفهان و تأسیس کتابخانه ها و خانقاه ها و مدارس از کوشش های فرهنگی این دوره است. برنامه درسی نظامیه ابتدا به مطالعات دینی، قوانین اسلامی، ادبیات عرب و علم حساب متمر
کز شده و بعداً به تاریخ، ریاضیات، علوم فیزیکی و موسیقی نیز تعمیم یافته است. امپراتوری سلجوقی، از نظر سیاسی و مذهبی، میراث محکمی را برای جهان اسلام به جا گذاشت. در دوره سلجوقی، شبکه ای از مدارس (دانشکده های اسلامی) تأسیس شد که قادر به آموزش به مدیران دولتی و علمای دینی بود. در میان بسیاری از مساجد که توسط سلاطین سلجوقی ساخته شده بود، می توان به مسجد بزرگ اصفهانی (مسجد جامع) اشاره کرد. استقلال فرهنگی زبان فارسی (از زبان عربی) در امپراتوری سلجوقی شکوفا شد. از آنجا که سلجوقیان، سنت اسلامی یا میراث ادبی قوی از خود نداشتند، زبان فرهنگی مدرسان فارسی خود در اسلام را به کار گرفتند، بدین ترتیب زبان و ادبیات فارسی در کل ایران رواج یافت و زبان عربی در آن کشور جز در آثار معارف دینی ناپدید شد. نویسندگان و مشاهیری مانند: حکیم عمر خیام، امام فخر رازی، امام محمد غزالی، ابوالفرج بن جوزی، شیخ شهاب الدّین سهروردی، امام الحرمین جوینی و امثال آنان نیز در این روزگار می زیستند. زبان فارسی در این دوره رواج کامل یافت و بیشتر پادشاهان سلجوقی در گسترش فرهنگ و تمدن ایرانی، سخن فارسی و تشویق و ترغیب شعرا و نویسندگان فارسی زبان کوشش فراوان
کردند. برخی از شاهان سلجوقی خود شعر می سرودند؛ چنان که ملکشاه یکم هم اشعار فارسی را حفظ داشت و هم خود به فارسی شعر می گفت و همچنین طغرل سوم آخرین پادشاه این سلسله، خود شاعری پارسی گوی بوده است. گروهی از شاعران این دوره همچون امیرالشعرا معزی، انوری و خاقانی و نظامی در شمار استادان و بزرگان بزرگ شعر و ادب فارسی قرار گرفتند و سخن سرایان و نویسندگان دیگری که در این دوره از پشتیبانی شاهان و وزیران سلجوقی برخوردار بودند عبارتند از: ابوالفضل بیهقی، خواجه عبدالله انصاری، اسدی طوسی، حکیم ناصر خسرو، عمر خیام، سنایی، جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی و دیگران… شعر فارسی در این روزگار پیشرفت هایی کرد و سبک ویژه ای به نام سبک عراقی در آن پدید آمد. همچنین در دوران سلجوقی آثاری چون کتاب «الابنیه عن حقایق الادویه» در داروشناسی و مفردات دارو «زادالمسافرین» ناصرخسرو در حکمت نظری و «کیمیای سعادت» غزالی در حکمت عملی به فارسی نوشته شدند؛ ولی کسانی چون زَمَخشَری و شهرستانی، نیز در این دوره کتب فراوانی به زبان عربی که در واقع زبان دینی به شمار می رفت تألیف کردند. سلاطین سلجوقی به عنوان حاکمان اسلامی، در سراسر دوره حکومت خود، بر مذهب تأ
کید و تکیه داشتند. آنها حنفی مذهب بودند و همواره می کوشیدند تا وجههٔ مذهبی خویش را حفظ کنند. آنها با توجه به نقشی که در جنگهای صلیبی داشته و فتوحاتی که در طول حکومت خود انجام دادند، سر جمع خدمت بزرگی را به جهان اسلام کرده اند. اسلام بخشی از گستردگی کنونی خود را مدیون تلاش ها، شجاعت ها و از خودگذشتگی های این سلسله می باشد. هنر دوره سلجوقی. دوران سلجوقی دوره ای است که هنرهای گوناگون پس از ظهور اسلام، متناسب با تفکرات و اعتقادات اسلامی شکل گرفت. پس از حمله اعراب در سرزمین های مجاور عربستان، افول هنر رخ داد و با روی کار آمدن ترکان سلجوقی که گستره حکومتشان از افغانستان تا ترکیه را شامل می شد، روح تازه ای بر پیکر هنر دمیده شد. روحی که این بار با سنت ها و عقاید اسلامی همخوان شده بود و توانست بر پیکر دین تازه شکوفا شدهٔ اسلام، رنگی تاره زند. در این عصر دگرگونی هایی در هنر ایران پدید آمد و این تحول معیاری در هنرهای اصیل ایرانی نظیر معماری، نگارگری، سفال گری، لعاب کاری، شیشه گری و فلزکاری گردید. تأثیر هنر سلجوقی چنان ژرف و گسترده است که اگر نتوان آن را دوره رنسانس هنری برشمرد؛ می توان یکی از پر رونق ترین اعصار هنر ایرا
ن به حساب آورد. معماری. در عصر سلجوقیان هنر معماری به شکوفایی و کمال رسید و هنرمندان و معماران آثار فراوانی به وجود آوردند. دورهٔ سلجوقی دورهٔ توازن و تعادل معماری ایرانی بود. در اواخر عهد سلجوقی تزئینات گچ بری و رنگ اهمیت زیادی یافت. کاشی لعابدار فیروزه ای در تزئین معماری بکار گرفته شد.گرچه حدود یک هزار سال از آن دوره می گذرد ولی بناهای باقیمانده، گواه مهارت و استادی هنرمندان و استادکاران و آگاهی آنان از شیوه های مختلف به ویژه آجرکاری، مساجد، منارهها، گچ بری و محراب ها و کتیبه ها است. البته باید در نظر داشت که شکوفایی معماری در این دوره مدیون آرامش، رونق و ثبات سیاسی قلمرو سلجوقیان و همچنین حضور وزیری دانشمند چون خواجه نظام الملک بوده است که در دستگاه حکومتی سلجوقیان باعث شکوفایی هنر معماری گردید. ویژگی های معماری سلجوقی می توان از مساجد جامع اصفهان، زواره، اردستان، برسیان، بروجرد، اشترجان، زوزن، برج های خرقان، طغرل شهر ری، پیر علمدار، کاروانسرای رباط شرف به عنوان یادگارهای معماری سلجوقی یاد کرد.
خانهٔ برناردا آلبا (به اسپانیایی: "La casa de Bernarda Alba"، به انگلیسی: "The House of Bernarda Alba") یک نمایش نامه از فدریکو گارسیا لورکا، نمایش نامه نویس اسپانیایی است. مفسران اغلب این اثر به همراه دو اثر "عروسی خون" و "یرما" را سه گانهٔ روستایی نام گذاری کرده اند. لورکا آن را در طرح خود برای «سه گانهٔ زمین اسپانیایی» (که تا زمان کشته شدنش ناتمام ماند) در نظر نگرفته بود. لورکا این نمایشنامه را در عنوان فرعی اش «درام زنان در روستاهای اسپانیا» توصیف کرده است. بر اساس این نمایش نامه چند فیلم ساخته شده است. به فارسی. نجف دریابندری، احمد شاملو، محمود کیانوش، و فانوس بهادروند هر یک ترجمه ای به فارسی از این نمایشنامه دارند. اجرا در ایران. این نمایش در آذر ۱۳۹۷ به کارگردانی علی رفیعی و تهیه کنندگی ستاره اسکندری در تالار وحدت تهران به اجرا درآمد. این اجرای ۲ ساعت و ۱۵ دقیقه ای برای ۹۰ شب (آذر، دی و بهمن) ادامه داشت. در این نمایش علی رفیعی از متن ترجمه شده ی احمد شاملو استفاده کرده بود. عوامل اجرای تهران. عوامل اجرای تهران نمایش «خانه برناردا آلبا» به شرح زیر هستند: طراح و کارگردان: علی رفیعی دراماتورژ: محمد چرمشیر
تهیه کننده: ستاره اسکندری سرمایه گذار: ایران نمایش گروه کارگردانی: حمید پورآذری، مهرداد ضیایی، زمان وفاجویی بازیگران: رویا تیموریان، مریم سعادت، مائده طهماسبی،محیا دهقانی این نما،یش از تاریخ ۲۱ فروردین ماه ۱۴۰۱ و به طراحی و کارگردان حامد معمار طهرانی در مشهد به روی صحنه رفت. " خانه ی برناردا آلبا " نویسنده | فدریکو گارسیا لورکا مترجم | احمد شاملو طراح/کارگردان | حامد معمار طهرانی فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۱ | ساعت ۲۱ | زمان اجرا | ۷۵ دقیقه آدرس | بین هاشمیه ۲۰ و ۲۲ - حوزه هنری - تماشاخانه اشراق بازیگران شکیبا فرزانه/ تارا درخشانی / گیتی میری / حمیده کارگر / فائزه نوروزی / گلبرگ ظهیری / نسیم خیری / کیمیا شاهسونی خلاصه نمایش :: برناردا پس از فوت همسرش هشت سال انزوا را بر دخترانش تحمیل می کند و دختر کوچک او... دستیاران کارگردان | فرزان فرزادی / احمدرضا رضایی مدیر اجرایی | محمد رضا معمار طهرانی ویلنسل | سحر مغانی طراح لباس / صحنه | مونا انتخابی دوخت لباس | هلیا هاشمی طراح نور / طراح و مجری تصاویر / طراح پوستر و بروشور | حامد معمار طهرانی اجرای نور | سینا سالاری عکس | هما روحبخش / هستی کمیلی ساخت تیزر | استودیو 19/2
لوگو موشن / تیزر | ساسان امیری رضویان مدیر روابط بین الملل | زهرا بخش پور مدیر روابط عمومی | کیمیا شاهسونی منشی صحنه | الهام لشگری فر گروه تئاتر خورشید آدرس: مشهد، بلوار هاشمیه، بین هاشمیه ۲۰ و ۲۲، تماشاخانه اشراق جستارهای وابسته. فدریکو گارسیا لورکا
در علوم کامپیوتر، تجزیه انتقال کاهش روش تجزیه ای است کارا، پایین به بالا و مبتنی بر جدول که برای زبانهای کامپیوتری و سایر زبانهای فرمال قابل استفاده می باشد. رایج ترین روش تجزیه امروز روش های تجزیه انتقال کاهش هستند. (انواع روش های LR) روش های تجزیه تقدم نیز که قبل از اختراع LR استفاده می شدند از انتقال کاهش بهره می بردند. همه پارسرهای انتقال کاهش اثر ظاهری مشابهی به صورت ساخت افزایشی درخت تجزیه یا فراخوانی عمل خروجی خاصی دارند. بررسی ظاهری یک پارسر LR بدون در نظر گرفتن جزییات ریاضی ساخت جدول آن بهترین مثال برای فهمیدن برخی ویژگی های عمومی انتقال کاهش است. درخت تجزیه برای مثال A = B + C * ۲. یک پارسر انتقال کاهش رشته ورودی را بدون بازگشت به عقب در یک راستا خوانده و تجزیه می کند. (جهت خواندن معمولاً از چپ به راست در هر خط و از پایین به بالا برای چند خط است) پارسر درخت تجزیه را به مرور از پایین به بالا و از چپ به راست بدون حدس یا بازگشت به عقب تشکیل می دهد. پارسر در هر نقطه از مسیر یک لیست از زیر درخت ها یا رشته های تجزیه شده را ذخیره می کند. زیر درخت ها تا زمانی که پارسر به به انتهای دست راست عبارت نحوی نرسیده
با یکدیگر ترکیب نمی شوند. همانگونه که در قسمت سایه دار موجود در تصویر معلوم است در مرحله هفتم مثال تجزیه، فقط “A = B +” تجزیه شده است و هیچ یک از گره های هشتم به بالا در این مرحله وجود ندارند. گره های اول، دوم، ششم و هفتم ریشه زیر درخت های پوشش دهنده گره های یک تا هفت هستند. گره یک متغیر A، گره دو عملگر =، گره شش جمع وند B و گره هفتم عملگر + است. این چهار گره ریشه موقتاً در یک پشته تجزیه نگهداری می شوند. قسمت باقی مانده ورودی “C * ۲” است. همانگونه که از نام پارسر پیداست، این روش تجزیه بر مبنای یک سری عملیات انتقال و کاهش انجام می شود. این مراحل تا زمانی که رشته ورودی تمام شود و تمام زیر درخت ها به هم متصل شوند و یک درخت کامل با یک گرامر یکسان به وجود آورند توسط پارسر ادامه می یابد. گام های تجزیه برای مثال A = B + C * ۲. در هر مرحله از تجزیه رشته ورودی به سه قسمت تقسیم می شود: پشته تجزیه، نماد فعلی lookahead و متن خوانده نشده. کار بعدی پارسر با توجه به راست ترین عنصر پشته و lookahead مشخص می شود. کار از جدولی که تمام ترکیبات مجاز عناصر پشته و lookahead را دربردارد خوانده می شود. گرامری برای مثال. گرامر مجموعه
ای از الگوها یا قواعد نحوی برای زبان ورودی است که همه قواعد از جمله اندازه اعداد، استفاده مداوم از اسم و تعاریف آن و … را پوشش نمی دهد. پارسر انتقال کاهش از یک گرامر مستقل از متن استفاده می برد. گرامر استفاده شده به عنوان مثال یک زیرمجموعه کوچک از دستورها زبان جاوا یا C است: نماد پایانه های این گرامر نمادهایی چندحرفی یا «توکن» هستند که به وسیله یک تحلیلگر لغوی در رشته ورودی قابل شناسایی هستند. مثال فوق شامل *+= و int برای اعداد صحیح و id برای شناسه هاست. گرامر اهمیتی به مقدار int یا نحوه تلفظ id نمی دهد، همچنین فاصله، یا افزودن خط جدید نیز برای آن بی ارزش است. پارسر از نماد پایانه ها بی آنکه آن ها را تعریف کند استفاده می کند. این نمادها همیشه پایین ترین قسمت یک درخت تجزیه هستند. عناصر با حروف بزرگ همچون Sums نماد غیرپایانه هستند. این نام ها برای تعریف مفاهم و الگوهای زبان به کار می روند. اینها در گرامر زبان تعریف می شوند و هیچ گاه در ورودی اتفاق نخواهند افتاد. همیشه در قسمت های بالایی درخت تجزیه قرار می گیرند و حضور آن ها به معنای پذیرفته شدن بعضی از قواعد زبان است. بعضی از پایانه ها می توانند توسط یک یا چند
الگو تعریف شوند. همچنین قواعد می توانند به خودشان بازگردند. این گرامرها از قواعد بازگشتی برای پیاده سازی برخی عملیات های ریاضی استفاده می کنند. گرامر زبان های کامل از قواعد بازگشتی برای پرانتزگذاری، لیست ها، عبارات و جملات تو در تو استفاده می کنند. هر زبان کامپیوتری را می توان به وسیله چندین گرامر تشریح کرد. یک گرامر برای پارسر انتقال کاهش می بایست بی ابهام باشد یا با قواعد اولویت tie-breakingتقویت شده باشد. این بدان معنی است که تنها یک راه صحیح برای تأیید یک رشته موجود در زبان وجود دارد، یک درخت تجزیه از آن می توان ترسیم کرد و یک دنباله منحصربه فرد از عملیات های انتقال کاهش باعث تأیید آن شده است. یک پارسر مبتنی بر جدول دانش خود از گرامر را به صورت اطلاعاتی کد شده و غیرقابل تغییر در قالب جدولی به نام جدول تجزیه ذخیره می کند. کد برنامه پارسر در حقیقت یک حلقه تکراری ساده است که گرامرها و زبان های مختلف را با توجه به این اطلاعات غیرقابل تغییر تأیید می کند. برای روش های تقدم می توان جدول را به راحتی با دست پیاده سازی کرد. برای روش LR جدول به وسیله ابزارهای مولد پارسر مثل بیزون به صورت اتوماتیک از گرامر تولید می
شود. جدول تجزیه معمولاً از گرامرهای زبان بزرگتر است. در پارسرهای دیگر که مبتنی بر جدول نیستند همچون کاهشی بازگشتی هر ساختار زبان به وسیله یک زیربرنامه که مخصوص آن دستور نحوی است تجزیه می شود. فعالیت های پارسر. کارایی پارسرهای انتقال کاهش نشات گرفته از عدم وجود عقب گرد و بازگشت به عقب است. زمان کل رابطه خطی با اندازه ورودی و اندازه درخت تجزیه کامل شده دارد. اما در پارسرهای دیگر که امکان بازگشت وجود دارد در صورت حدس اشتباه از مرتبه N^2 یا N^3 است. برای جلوگیری از حدس اشتباه، پارسرهای انتقال کاهش معمولاً قبل از تصمیم گیری برای عنصر قبلی خوانده شده معمولاً عنصر بعدی را از ورودی نگاه می کنند. تحلیل گر لغوی یک واحد جلوتر از پارسر را پردازش می کند. عنصر lookahead دست راست ترین قسمت از مطالب تجزیه شده است. (بعضی از پارسرها از ۲ یا چند نماد lookahead استفاده می کنند) پارسر انتقال کاهش قبل از ترکیب ساختار به دست آمده صبر می کند تا تمام قسمت های یک یا چند گرامر خوانده شده و تجزیه شود سپس به ترکیب آن ها می پردازد. در مثال درخت تجزیه بالا در گامهای سوم تا ششم مادامی که عنصر lookahead مقدار + است، عبارت B ابتدا به Value سپ
س Products و در آخر به Sums کاهش می یابد. تصمیم گیری برای B فقط بر اساس آنچه که پارسر و اسکنر مشاهده می کنند است بی دغدغه از اینکه انتخاب درست است یا خیر. کاهش جدیدترین عنصر تجزیه شده بلافاصله قبل از lookahead را شناسایی می کنند، از این جهت لیست تجزیه شده ها بسیار شبیه به پشته عمل می کند. این پشته از سمت راست رشد می کند. کف یا پایه پشته قدیمی ترین عنصر تجزیه شده یا به عبارتی سمت چپ ترین قسمت را نگهداری می کند درحالی که هر عمل کاهش بر روی سمت راست ترین یا جدیدترین عنصر تجزیه شده اعمال می شود. هنگامی که قواعد یک گرامر شبیه تأیید می شود پشته درخت تجزیه “…. Products * Sums” را در بالاترین قسمت پشته تجزیه نگه می دارد. این نمونه پیدا شده از قواعد دست راست را دستگیره گویند. عمل کاهش دستگیره پیدا شده “…. Products * Sums” را با غیرپایانه سمت چپ که همان Large Products است جایگزین می کند. اگر پارسر درخت تجزیه را کامل کرد، هر سه درخت داخلی Products و *و Valueرا ترکیب کرده و به ریشه جدیدی متصل می کند. به عبارت دیگر جزییات معنایی درخت داخلی Products و Values خروجی برای مسیر دیگر کامپایلر است. پارسر عملیات های کاهش داده شده
را تا زمانی که یک گرامر مشابه دیگر پیدا کند در بالای پشته نگهداری می کند. هرگاه که دیگر نتوانست عمل کاهش دیگر انجام دهد lookahead را به داخل پشته انتقال می دهد، یک lookahead جدید پیدا می کند و مجدداً از اول شروع می کند. انواع پارسرهای انتقال کاهش. جدول تجزیه نشان می دهد که برای هر lookahead و عنصر اول پشته مجاز در مرحله بعد چگونه باید عمل شود. عمل می بایست منحصربه فرد باشد، چه کاهش باشد، چه انتقال اما نه هردو. (باعث به وجود آمدن محدودیت های بیشر برای جلوگیری از ابهام می شود) جدول تفاوت میان انواع مختلف پارسرهای انتقال کاهش را نشان می دهد. در پارسرهای تقدم، دستگیره از مقایسه تقدم اولویت عنصر روی پشته و عنصر lookahead به دست می آید. در مثال بالا int و id متعلق به زیردرخت داخلی هستند و با؛ مقایسه می شوند. از آنجایی که اولویت هر دو آن ها بیشتر از؛ است بنابراین باید به چیزی کاهش یابند که به وسیله؛ دنبال می شده است. روش های متفاوتی از پارسر تقدم وجود دارد که تفاوت آن ها در پیدا کردن دستگیره و انتخاب قاعده استفاده شده دارند: پارسرهای تقدم گرامرهای اندکی را پاسخگو هستند. آن ها هنگام تصمیم گیری بسیاری از حالات پشته ت
جزیه را نادیده می گیرند. آن ها به تمام عبارات مشاهده شده در گرامر توجه نکرده و بیشتر توجه آن ها به بالاترین نماد است. تقدم نیازمند شکل و شمایل مشابه در هنگام استفاده و تجزیه است با این حال آن ترکیب بدون در نظر گرفتن متن رخ می دهد. پارسرهای LR با استفاده از انتقال کاهش انعطاف پذیری بالاتری دارند و گرامرهای بیشتری را پوشش می دهند. پارسرهای LR همچون یک ماشین وضعیت هستند که توابع انتقال آن عمل کاهش یا انتقال است. آن ها از یک پشته استفاده می کنند که عنصر lookahead را با عمل انتقال به آن می فرستند. این پشته به وسیله عمل کاهش مصرف می شود. این مکانیسم به پارسر LR اجازه می دهد تا به عنوان یک ابرمجموعه پارسرهای تقدم همه گرامرهای مستقل از متن قطعی را در بربگیرد. پارسر LR به صورت کامل توسط Canonical LR پیاده سازی شده است. پارسرهایLook-Ahead LR و Simple LRبه سادگی پیاده سازی می شوند تا به حافظه کمی نیازمند باشند.