Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
مامان بازی در کنارخاله بازی یکی از مهم ترین بازی های نمایشی و گروهی از بازی های کودکان است. در "خاله بازی" و "مامان بازی" کودکان نقش بزرگ ترها را بازی می کنند. در این بازی ها از اسباب بازی هایی مانند عروسک، خانه عروسکی، لوازم خانه کودکانه، لوازم آشپزی کودکانه، و چادرها و خانه های کوچک کودکانه استفاده می شود. گاه "خاله بازی" با پهن کردن قالیچه در فضای باز انجام می شود. تفاوت "مامان بازی" با "خاله بازی" در این است که در بازی نخست، مهم ترین وجه بازی، ایفای رابطهٔ مادر-فرزندی و نقش های خانوادگی است، اما در "خاله بازی" بازیِ روابط بین خانوادگی و مهمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند. این بازی در فرهنگ عامه یک بازی دخترانه شمرده می شود اما پژوهش ها نشان می دهد که اگر کودکان در محیط هایی آزاد مانند مهدکودک، بدون اجبار برای بازی کردن با اسباب بازی های دخترانه یا پسرانه بازی کنند، همهٔ آن ها اسباب بازی هایشان را به صورت تصادفی انتخاب می کنند، نه بر اساس جنسیت، و به انجام همهٔ بازی ها می پردازند. در حالی که پس از سه سالگی، با مطرح شدن جنسیت برای کودک و تحت تأثیر جامعهٔ اطرافش، به بازی های به اصطلاح دخترانه یا پسرانه گرایش پی
دا می کند و نزدیک به هشتاد درصد دختران پس از این سن با عروسک و لوازم آشپزخانه بازی می کنند.
شُنود یا سمع یا شنیدن صداهای درون بدن و اندام ها یکی از چهار مداخله اصلی در آزمایش بالینی است و اغلب برای این مداخله پزشکی از گوشی پزشکی استفاده می شود. از سمع به منظور بررسی وضعیت دستگاه گردش خون یا صداهای قلب و سیستم تنفسی و همچنین سیستم گوارش (صداهای روده ای) استفاده می شود.
تانگا یکی از استانهای کشور تانزانیا می باشد و شهر مرکزی این استان نیز شهرستان تانگا نام دارد. برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که توسط دولت تانزانیا در سال ۲۰۰۲ انجام شد جمعیت این استان بالغ بر ۱٬۶۴۲٬۰۱۵ نفر اعلام شده است. این استان از سمت شمال با کشور کنیا و استان کلیمانجارو ، از شرق با اقیانوس هند ، از جنوب با استان پوانی و استان موروگورو و از غرب با استان مانیارا همسایه می باشد . شهرستانها. استان تانگا به لحاظ اداری و مدیریتی به هشت شهرستان تقسیم شده است. شهرستانهای:
تانگا یکی از شهرهای کشور تانزانیا و مرکز استان تانگا می باشد. برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این شهرستان بالغ بر ۲۴۳٬۵۸۰ نفر اعلام شده است . تانگا یکی از بزرگترین شهرهای کشور تانزانیا می باشد . شهر تانگا در ساحل اقیانوس هند و در نزدیکی مرز کنیا قرار گرفته است . محصولات عمده ای که از این شهرستان صادر می شوند چای قهوه شکر و الیاف می باشد .
روئین یکی از روستاهای بخش مرکزی در شهرستان اسفراین استان خراسان شمالی است. اهالی روئین به زبان تاتی ایران سخن می رانند و یکی از بزرگترین صادر کننده گیلاس در خراسان شمالی به شمار میرود . موقعیت و پیشینه. از زمان پیدایش این روستا اطلاعات زیادی وجود ندارد. طبق اسناد موجود نام تاریخی این روستا در گذشته قریه روئین نام داشته است که به دوره تیموری بر می گردد و آن زمانی است که حافظ ابرو در سال ۸۳۳ ه .ق از منطقه ارغیان گذر کرده برای جهان ارغیان ۱۲ قریه ذکر کرده که روئین یکی از این قرای به شمار می آمده است: ولایت جهان و ارغیان: «قریه روئین و توابع، قریه اردین، و توابع، قریه دستجرد و توابع، قریه کاریزدر، قریه بکر آباد، قریه نهامود، قریه جهان و توابع، قریه بان و توابع، قریه اسفنج و توابع، قریه خرق و توابع، قریه کرد، قریه سی و توابع، بیرون از این قری مزارع بسیار دارد». آب و هوا. آب و هوای روستای روئین از نوع معتدل کوهستانی با زمستان های سرد و پر برف و تابستان های معتدل و مطبوع می باشد. به علت موقعیت ییلاقی آن در تابستان ها تفریحگاه مناسبی برای اهالی شهرستان بجنورد و اسفراین محسوب می شود، که برای استفاده از هوای خنک و همچن
ین آب چشمه ها و میوه های این روستا به منطقه می روند. صنایع دستی. یکی از صنعتهای رایج در روستای تاریخی روئین «تنور سازی» و «کوندی سازی» بوده است که افرادی همچون «حاجی هانی غلامی»، «حسین غلام نبی» و «قدرت حسین» در این اواخر این صنعت را زنده نگه داشته بودند اما متأسفانه با رواج نانوایی های صنعتی به مرور این صنعت نیز می رود که به فراموشی سپرده شود یکی دیگر از صنایع دستی این روستا صنعت چادرشب بافی است که هم به صورت دستی (سنتی) و هم به صورت صنعتی هنوز ادامه دارد. این روستا به عنوان خاستگاه بافت چادرشب مطرح است در سال ۱۳۸۹ به عنوان اولین روستای نساجی سنتی کشور شناخته شد و به عنوان پایلوت کشوری انتخاب گردید. در این روستا ۳۰۰ دستگاه چادرشب بافی مشغول به تولید پارچه چادر شب و حوله و شال می باشند که مورد سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی ایران هستند. دهکده نساجی ایران. هم اکنون ۳۵۰ تا ۴۰۰ نفر از افراد ساکن در روستای رویین به طور مستقیم به تهیه نخ، رنگ آمیزی و بافت چادر شب و فروش آن اشتغال دارند و رشته چادرشب بافی یا نساجی سنتی رویین مهر اصالت یونسکو نیز دریافت کرده است. سالانه بیش از ۱۵۰ هزار متر مربع محصولات نساجی در ای
ن روستا تولید می شود پانویس. [سایت روستای روئین http://www.rouein.ir/ ]
برنار پیکار (زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۶۷۳- مرگ ۸ مهٔ ۱۷۳۳) حکاک فرانسوی بود. او پسر اتین پیکار یک حکاک فرانسوی بود و در پاریس زاده شد. مرگ او در آمستردام رخ داد. بیشتر زمینهٔ کاری او تصویرسازی کتاب هایی چون انجیل و اووید بود. منابع. Wikipedia contributors, "Bernard Picart," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bernard_Picart&amp;oldid=483826767 (accessed April 23, 2012).
تقطیر تخریبی یکی از روش های قدیمی تقطیر مواد است که عبارت است از تقطیر مواد در حرارت بالا و در غیاب هوا.
شیر و خط به دو سمت سکه گفته می شود که بیشتر در شیر یا خط کاربرد دارد. معمولاً یک سمت سکه یکای پول وجود دارد که خط نامیده می شود و سمت دوم اسکچ، نشان یا طرح گرافیکی وجود دارد که در اصطلاح شیر نامیده می شود. خاستگاه نام گذاری. در ایران به ویژه در دوران قاجار و پهلوی از نشان شیر و خورشید در بالای سمتی که یکای پول را نمایش می داد، استفاده می شد در نتیجه این سمت را شیر نامیدند و معمولاً سمت دوم متن یا تصویری بود که به خط مشهور شده است.
یک کارت یا ورقِ بازی، کارتی از جنس های مخصوص اعم از کاغذ گلاسه، کاغذ سنگین، مقوای نازک یا کاغذ با روکش پلاستیکی است که با نقوش متمایزی مشخص شده اند. اغلب قسمت جلویی (روی) و پشت هر کارت دارای پوشش است. آنها بیشتر برای بازی ورق و همچنین در تردستی، پرتاب کارت یا خانه های ورق استفاده می شوند. کارت ها نیز ممکن است برای کلکسیون جمع آوری شوند. کارت های بازی معمولاً برای جابجایی راحت به اندازه کف دست هستند و معمولاً با هم در یک مجموعه به عنوان یک دسته کارت یا بسته کارت فروخته می شوند. ورقِ بازی در ایران باستان. پیش از مرسوم شدن ورقِ بازی به شیوهٔ امروزی در ایران، نوعی بازیِ ورق به نام گنجفه در این سرزمین مرسوم بوده است. گنجفه به احتمال زیاد در قرن شانزدهم و در دربار صفویان پدید آمده و از آنجا به هندوستان راه یافته است. با توجه به شباهت های ساختاری گنجفه و ورقِ بازی اروپایی، این دو مسلماً از هم تأثیر پذیرفته اند، هرچند که جهت این تأثیر به درستی معلوم نمی باشد. در ایران بازی با ورق، به دلیل نهی شدن آن توسط اسلام به عنوان آلت قمار، جرم شمرده می شود. با این وجود بازی با ورق همچنان محبوبیّت خود را در بین مردم حفظ کرده است
، چنان که ورقِ بازی در ردهٔ ۱۶ام فهرست بیشترین کالاهای قاچاق شده در سال ۱۳۸۳، پس از مواد مخدر و قبل از ارز قرار گرفته است.
لهجه کاشانی یا لهجه کاشی یا کاشونی یکی از لهجه های زبان فارسی است که در شهر کاشان و برخی روستاهای اطراف رواج دارد. این لهجه با گویش های بسیاری از روستاهای اطراف که از زبان های ایرانی مرکزی هستند متفاوت است. این لهجه با وجود تاثیرپذیری از فارسی معیار بسیاری از ویژگی های آوایی خود را حفظ کرده است. نمونه هایی از ضرب المثل ها. در زیر به برخی از ضرب المثل ها که در این لهجه رایج است اشاره می گردد: حُلقومِد هَم آد (الهی گلوت بسته بشه)
گویش یزدی گویشی از زبان فارسی است که در استان یزد استفاده می شود. مردم بومی استان یزد به استثنای زرتشتیان و یهودیان یزد و مردم شهرستان های خاتم و ابرکوه به زبان فارسی با لهجه یزدی تکلم می کنند. خصوصیت اصلی گویش یزدی و تفاوت عمده آن با فارسی معیار بجز تفاوت آوایی و واژگانی، در تکیه و آهنگ کلام است . واژگان. زبانشناسان، لهجه های (نیم زبان ها) جدید ایرانی را به دو دسته باختری و خاوری تقسیم کرده اند که لهجه یزدی جزء نیم زبان های مرکزی دسته غربی است که در بخش غربی فلات ایران تا حدود مرزهای عراق رواج دارد. در لهجه یزدی آثار دیرینگی و آمیختگی کمتر با زبان عربی دیده میشود عناصری از گفتار های غربی ایران در یزدی دیده می شود. وجود زبان زرتشتیان ساکن یزد، به عنوان یکی از قدیمی ترین ساکنان سرزمین سبب اصالت واژگان و ادبیات یزدی شده است. زرتشتیان استان یزد در میان خود،به زبان نیاکانشان سخن میگویند.«این زبان که اصالتا زبان مادری برای بهدینان ایرانی محسوب می شود و از دیرباز با فارسی همزیستی داشته است، هم دارای فهرست درازی از واژه ها با بار معنایی و فرهنگی و ساخت آوایی متمایز است و هم در عین حال مفاهیم آن محل برخورد دو زبان و
در نتیجه آزمایشگاهی زنده برای بررسی داد و س آنهاست.» بعضی از واژه های خاص : تُرُش بالا = آبکش خَش = خوب، (دگر یافته) خوش بُوز = زنبور کَلّه = سَر
گویِشِ کِرمانی یِکی از گویِش هایِ زبانِ فارسی است .که گُستردِگی اش در اُستانِ کِرمان است. گونه هایِ گوناگونِ این گویِش، زبانِ برخی از جاهایِ اُستانِ کِرمان را دربرمی گیرد. در اُستانِ کِرمان، زرتشتیان زبانی دِگَرسان با پارسیِ کِرمانی دارند. فرایندِ کوتاه کردنِ واژه ها در این گویِش بوده و رواگ(رواج) دارد. دیرینِگی. دُکتُر مُحمَّداِبراهیم باستانی پاریزی،تاریخدانِ بَرجِسته یِ ایرانی،در پیشگُفتارِ نِبیگِ(کِتاب) «فَرهنگِ گویِش کِرمانی» درباره یِ این گویِش رُوشن کرده ست که پیشینه ای هِزارساله دارد و کرمان گویِشِ ویژه ای ندارد و پارسی اش بِسیاردیرینه ؤ همانَست که در آتشکده یِ کَرکویه،سُرودِ گَرشاسپ را به آن زبان می خواندند.وِی گُفته ست:«زبانی که کرمانی ها از هزاران سالِ پیش و پیش ازآن صحبت می کرده اند باید همین زبان باشد زیرا گویِشِ دیگری در کِرمان نِمی شِناسیم که ربطی به پهلویِ عصرِ ساسانی و یا اشکانی داشته باشد». لالاییِ کِرمانی. لالالالا گُلم لالا/بخوابه بُلبُلم لالا لالا لالایی لالایی/بُرُو لولویِ صحرایی بُرُو لولو جهنَّم شو/بلاگردونِ رودَم شو بُرُو لولوی صحرایی/توْ از رودم چه می خواهی که رودم کِرده لالایی
آبشار بنگان، آبشاری در شهرستان بافت در استان کرمان در کشور ایران می باشد. معرفی کلی آبشار. این آبشار در ۱۵کیلومتری شمال شرقی شهر بافت واقع شده است. این آبشار در روستای بنگان قرار گرفته است. در حاشیه این آبشار، گیاهان دارویی فراوانی به وفور دیده می شود. ارتفاع آبشار. ارتفاع این آبشار که در دامنه کوه های لاله زار قرار گرفته است به بیش از ۱۵ متر می رسد. آبشار بنگان در منطقه ای کوهستانی و سردسیری قرار دارد. اطراف این آبشار را درختان گردو و میوه های سردسیری پوشانده اند.
رضا طاهری (متولد ۱ مرداد ۱۳۵۵، بندر کنگان) شاعر و نویسنده ایرانی است. بیشتر شعر سپید می سراید؛ و تاکنون چهار مجموعه شعر و هشت کتاب از او به چاپ رسیده است. مهم ترین اثر وی در زمینه جغرافیای تاریخی جنوب "از مروارید تا نفت" است. طاهری دانش آموخته ی دکترای ادبیات فارسی است و در کنار شعر و شاعری و پژوهش در تاریخ جغرافیا که وجه غالب کار اوست به ترجمه شعر نزار قبانی از عربی به فارسی و همچنین همراهی با گروه های تئاتر نیز پرداخته است. آثار. نمونهٔ آثار شعر. چهار شعر کوتاه برای سفر از چهار مجموعه شعر رضا طاهری جامه دانم را که بستی کالسکه ای گوشهٔ خیابان ایستاد و گفت: «فقط دو نفر» / ترس من با تو سوار شد آخرِ این هر شب در این پیراهن نیستم باد می آید و می بردم بی خبر از هرکجا که دلم برای تو تنگ است و تو آسمان را می کشی روی سرت که از من خبری نیست از این که ماه را برمی دارم از آسمان خالی می گذارم گوشه لبت که خدایی بکنم سفر به من آموخت در راه های گمنام قدم بردارم به مسافرخانه های گمنام بروم با آدم های گمنام دوست شوم به راستی سفر برای من چه داشت که همیشه غمگین ام می کرد همیشه یک مسافر نا شناخته ام که ناگزیر به عبور از تاریکی
است وقتی از سفر به خانه بر می گردم می ترسم چمدان ام را باز کنند تو همه جا پراکنده شوی و حضور مرا دریابند نمونهٔ ترجمه از شعر نزار قبانی. می گویدم هنگامی که به رقص برمی خیزاندم کلمه هایی که شبیه دیگر کلمه ها نیست زیرِ بازوهایم را می گیرد و بر یکی ابر می نشانَدم بارانی سیاه از چشمان ام تند… تند می بارد مرا با خود می برد… می برد به بعد از ظهری که ایوانش عطرآگین است و من دخترکی در دستانِ او پَری که نسیم اش می برد برایم هفت دایرهٔ ماه می آورد در دستان اش… و بقچه ای ترانه می آورد آفتابی می دهدم و تابستانی… و دسته ای از چلچله ها چیزهایی بازمی گوید که سرگیجه می گیرم به من می گوید: هدیهٔ گرانبهایم و برابر با هزارها ستاره من گنج ام و زیباترین نقشی که دیده است آن سان که رقص و گام ها را از یاد می برم کلمه هایی که تاریخ ام را باژگونه می کند برای لحظه ای مرا زن می سازد برایم قصری خیالی می سازد که جز زمانی کوتاه در آن زندگی نمی کنم و بازمی گردم به سوی میز خود و بازمی گردم هیچ چیزی با من نیست جز کلمه ها کتاب کارتونی (داستانک های شاعرانه). - پسرک پنج ساله یک عدد - عروسک خنده رو یک عدد - قالیچهٔ ایرانی یک عدد. - یک اتاق محتوی
وسایل لازم زندگی. قالیچه را توی اتاق فرش کنید. پسربچه را روی حصارک های باغچهٔ قالیچه بگذارید، عروسک را هر جا که پسر بچه دلش خواست. پسربچه روی گلبرگ های باغ راه می رود، گل ها زیر پایش له می شوند. عروسک از ته دلش به او می خندد. پسر بچه دل گرفته گوشه ای از رنگ آبی قالیچه می نشیند. گل نیلوفری را می چیند و در آب می اندازد. نظرات. وی پیشنهاد می کند برای نام گذاری روزها بر اساس سنت ایرانی تلفیقی از گاه شمار جلالی و باستانی مورد نظر قرار گیرد در این روش تعداد روزهای ماه بر مبنای تقویم جلالی حساب شده مثلاً شش ماه اول همان ۳۱ روز باشد و روزهای نامگذاری شده باستانی بر پایهٔ نامگذاری کهن ماه های ۳۰ روزه نامگذاری شود و روز ۳۱ ماه نیز نامگذاری جدید شود. در این روش ۵ یا ۶ روز به آخر سال نمی رود؛ مثلاً سپندارمذ برابر ۵ اسفند به بهمن ماه منتقل نمی شود یا هرمزدروز و شب یلدا دقیقاً با تقویم جلالی و منطبق با گاه شماری طبعیت در تقویم خواهد بود؛ و با همین شکل گاهنبارها نیز با گاه شماری طبیعی خود همراه می شوند. ایشان تیرگان را برابر نام کهنش و در روز ۱۳ تیر در تقویم جلالی می داند نه ۱۰ تیر و می نویسد: «از جمله ۶ گاهنبار مهم مِیدیوش
َهم به معنی «میان تابستان» است که جشن برداشت خرمن نیز بوده است. افزون بر تیر روز ۱۵ تیرماه(۱۰۵ روز از سال گذشته) بتیکان (دی به مهر) جشن می گرفته اند، آفرینش آب در این گهنبار رخ داده است. در بندهشن آمده است: «دیگر، آب را آفرید به پنجاه و پنج روز که از روز مهر، ماه اردیبهشت است تا روز آبان، ماه تیر، پنج روز درنگ کرد تا روز دی به مهر. آن پنج روز گاهنبار و آن را نام مدیوشم (فرنبغ دادگی، ترجمه بهار، ۱۳۷۵، ص ۴۱)» در اوستا، کردهٔ چهارم می خوانیم: «تشتر، ستارهٔ رایومند فرهمند را می ستاییم؛ که شتابان به سوی فراخکرت بتازد چون آن تیرِ در هوا پَران که آرش تیرانداز - بهترین تیرانداز ایرانی -از کوه «اَیریو خشتوثَ» به سوی کوه «خوانونـَت» بینداخت… آن گاه آفریدگار اهوره مزدا بدان دمید، پس آنگاه [ایزدان] آب و گیاه، مهر فراخ چراگاه، آن [تیر] را راهی پدیدآوردند. (دوستخواه، ج ۱، ص ۳۳)» «جشن تیرگان» از بزرگ ترین جشن های ایران باستان است در ستایش و گرامی داشت «تیشتـَر» (تِشتـَر- تیر-شباهنگ- شِعرای یَمانی)، ستارهٔ باران آور در باورهای مردمی، و درخشان ترین ستارهٔ آسمان که در نیمهٔ دوم سال، هم زمان با افزایش بارندگی ها، در آسمان سرِ ش
بی دیده می شود. جشن تیرگان در آیین های آب پاشی (آب ریزان یا آب پاشان)، فال کوزه، روز آرش شیواتیر و نویسندگان و دست بند تیر و باد نمود بارزد دارد.»
سیاه مگس (گاهی به نام پشه بوفالو، پشه بوقلمون، یا سفید) یک عضو تیره Simuliidae از راسته Culicomorpha است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;19171290&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2022-03-24T22:51:37Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Beginneruser&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: جایگزینی خودکار متن (-است . +است.)&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;34363456&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; زنگبارمرکزی-جنوبی یکی از استانهای کشور تانزانیا می باشد که در جزیره زنگبار قرار گرفته است. شهر مرکزی این استان کوانی نام دارد. شهرستانها. این استان به لحاظ اداری و مدیریتی به ۲ شهرستان تقسیم شده است. شهرستانهای: منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیای انگلیسی
توراسیکا یک زیرراسته از سخت پوستان است که شامل اغلب تیره های کشتی چسب می شود. همچنین این جانوران اغلب در ساحل پرصخره یافت می شود که به عنوان نمونه میتوان Semibalanus balanoides و Chthamalus stellatus نام برد. آن ها شش اندام توسعه یافته دارند و ممکن است یا متحرک یا چسبیده باشد. کاسه سنگ پشت به شدت کلسیفیه شده است. این گروه شامل گونه های با زندگی آزاد و کامنسال می باشد.
کوانی یکی از شهرهای کشور تانزانیا و مرکز استان زنگبارمرکزی-جنوبی می باشد.
زنگبار شمالی یکی از استانهای کشور تانزانیا می باشد که در جزیره زنگبار قرار گرفته است. شهر مرکزی این استان امکوکوتونی نام دارد . شهرستانها. استان زنگبار شمالی به لحاظ اداری و مدیریتی به دو شهرستان تقسیم شده است. شهرستانهای : منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیای انگلیسی
امکوکوتونی یکی از شهرهای کشور تانزانیا و مرکز استان زنگبار شمالی می باشد.
منطقه مجینی مغاریبی (یا منطقه شهری/غربی زنگبار) یکی از مناطق کشور تانزانیا می باشد و شهر مرکزی آن شهر زنگبار نام دارد . برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این استان بالغ بر ۳۹۱٬۰۰۲ نفر اعلام شده است . شهرستانها. استان زنگبار شهری غربی به لحاظ اداری و مدیریتی به دو شهرستان تقسیم شده است . شهرستانهای : منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیای انگلیسی
زنگبار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهر زنگبار بزرگترین شهر جزیره زنگبار و مرکز استان زنگبارشهری-غربی در کشور تانزانیا است. برپایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن دولتی سال ۲۰۰۲ جمعیت زنگبار ۲۰۵٬۸۷۰ اعلام شده است. بخشها. زنگبار به لحاظ اداری و مدیریتی به ۴۰ بخش تقسیم شده است منابع. مشارکت کنندگان ویکی پدیای انگلیسی
زمان اروپای شرقی به اختصار (EET) نام دیگر منطقه زمانی است که برای زمان تابستانه آن از استفاده می شود. این زمان مورد استفاده کشورهای شرق اروپا است. استفاده. این بخش ها یا کشورها در زمستان از این زمان استفاده می کنند. زمان مسکو در سال ۱۹۴۵ و بین ۱۹۹۱-۲۰۱۱ این زمان بود در روسیه استان کالینینگراد از این زمان بین سال های ۱۹۲۲-۳۰ و ۱۹۹۱-۹۲ استفاده کرد. در لهستان بین سال های ۱۹۱۸-۹۲ از این زمان استفاده شد. در زمان جنگ جهانی دوم سرزمین های اشغالی آلمان از زمان اروپای مرکزی استفاده می کردند.
کاتلین ماری فریر (۲۲ آوریل ۱۹۱۲ - ۸ اکتبر ۱۹۵۳) یک خواننده انگلیسی با صدای بم زنانه (کنترآلتو) بود که شهرت جهانی یافت. آوازهای او از ترانه های محلی تا آثار کلاسیک باخ، برامس، ماهلر و الگار را دربر می گرفت. مرگ او از سرطان در اوج موفقیتش دوستداران موسیقی را بهت زده کرد به ویژه به این خاطر که بیماری او تا پس از مرگش از اطلاع عموم مخفی مانده بود. محبوبیت او در بریتانیا به ویژه به خاطر تک خوانی تصنیف محلی نورثومبریایی به نام «باد را به جنوب بوزان» (Blow the Wind Southerly) بود. این ترانه او سال ها پس از مرگش هم چنان از رادیوی بی بی سی پخش می شد. منابع. Wikipedia contributors, "Kathleen Ferrier," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed April 23, 2012).
مسابقات والیبال در المپیک ۲۰۱۲ ۱۷ ژوئیه تا ۱۲ اوت (۲۷ تیر تا ۲۲ مرداد ۱۳۹۱)برگزار شد. مسابقات والیبال داخل سالن در ورزشگاه نمایشگاه ارلز کورت برگزار شد، و والیبال ساحلی در هورس گاردز پرید برگزار شد. رخدادها. مدال ها در چهار پخش زیر توزیع شد: روش انتخابی. کمیتهٔ المپیک به تیم میزبان اجازه ورود یک تیم والیبال مردان، یک تیم زنان در بخش سالنی و ۲ تیم برای هر یک از بخش مردان و زنان والیبال ساحلی را داد. والیبال ساحلی. مردان
امامزاده عبدالقهار بنایی آرامگاهی است که در روستای ورده در استان البرز کشور ایران واقع شده است. این بنا در قول عامه منسوب به امامزاده ابوالحسن است که گویش عامیانه است، این بنا در اصل متعلق به امامزاده ابن الحسن، ملقب به عبدالغفار فرزند حسن بن موسی کاظم و برادر زاده امام رضا می باشد. ایشان فرزند امامزاده حسن واقع در کرج هستند و از نوادگان موسی کاظم است. در منابع تاریخی و رجالی فرزندی به نام ابوالحسن ملقب به عبدالقهار در میان فرزندان امام موسی کاظم یافت نشده است. عبدالقهار لقب و کنیه (پدرش) حسن بن موسی الکاظم است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. موقعیت. روستای ورده در مجاور دره ای با شیب تند قرار دارد که رودخانه هزاربند در این دره جریان دارد. روستا در سمت شمال غرب رودخانه واقع شده است و امامزاده عبدالقهار در آنسوی رودخانه و در دامنه کوهی با شیب زیاد و مشرف بر ده و دره واقع شده است. یک پل فلزی با عرض حدود ۴ متر بر روی رودخانه وجود دارد که روستا را به سمت دیگر متصل می کند. برای آنکه بتوان ازدامنه کوه برای بنای امامزاده استفاده نمود، صفه های مختلفی با اختلاف سطح
نسبت به یکدیگر ایجاد شده است و سپس به کمک راه های شیب دار و پله کان ها از صفه ای به صفه دیگر راه می یابد. محلی که بنای امامزاده در آنجا برپا گشته سکوی وسیعی است. معماری بنا. مجموعه بنای کنونی امامزاده دارای طرح مستطیل شکل است که در راستای شمال- جنوب کشیده شده است. دسترسی به آن از سمت شمال میسر است. محوطه امامزاده که آرامگاه پیشینیان روستا است به دلیل درختان زیبا و ارتفاع و دید به رودخانه فضای دلنشینی دارد. در گذشته صفه محوطه با دیوار و دری چوبی ازاطراف جدا شده بود اما در حال حاضر صحن و پیرامون یکپارچه هستند. سراسر جانب شرقی صفه را مجموعه بناهای امامزاده دربر گرفته است. نخست از دری به یک محوطه سرپوشیده یا رواق نخستینی که در شمالی ترین قسمت بنا قرار دارد وارد می شویم. در سمت شرقی این محل و پشت دیوار جنوبی آن انباری قرار دارد که کلیه دیوارهای آن به سنگ قلوه ساخته شده و سقف آن با چوب تیرریزی شده است. در سمت جنوب رواق کوچک و انبار پشت آن، رواق اصلی مقابل حرم قرار دارد که طول آن ۸/۵۰ متر و عرض آن ۳/۴۰ متر است. پوشش رواق مزبور در جلو به صورت مسطح و تیرریزی شده و در عقب به کمک قوس های آجری و پوشش گچ انجام گرفته است.
تمامی عرض و نمای ضلع غربی رواق مزبور را در چوبی مشبکی که قسمت بالای آن قوس دار می باشد فرا گرفته است. قسمت اصلی امامزاده یا حرم آن در سمت جنوبی رواق مزبور واقع است و به کمک دری که ۱/۱۵ متر عرض دارد به هم ارتباط دارند. طرح حرم در داخل عبارت از یک چهار ضلعی کامل است که طول هر یک ازاضلاع آن ۴/۶۰ متر و ضخامت دیوارهای آن ۱/۲۰ متر می باشد. دیوارهای جانبی حرم فاقد هرگونه تزیین است. در وسط دیوار غربی حرم دو پنجره چوبی مشبک بر روی یکدیگر در قطر دیوار جاسازی شده بوده اند که در حال حاضر یکی به در تبدیل شده است. پوشش نخستین حرم به کمک چهار فیل پوش و سپس کاربندی های روی آن ها به انجام رسیده است. در حال حاضر چهاچوب در ورودی حرم دارای طرح گل و بته های دهان اژدری است ولی دو لنگه در آن فاقد ارزش هنری است. این در حالی است که در گذشته دو لنگه در ورودی آن نیز نظیر چهارچوب کنونی دارای تزیینات زیبایی بوده و به همین دلیل در سال ۱۳۴۲ دزدان آثار تاریخی آن را همراه با ضریح چوبی می ربایند. پس ازمدتی ضریح امامزاده و در آن کشف می گردد که در چوبی نفیس هم اکنون در موزه ملی ایران (موزه ایران باستان) نگهداری می شود. ضریح مزبور عبارت ازصندوق
مستطیل شکلی است به طول ۲/۱۱ و عرض ۱/۱۸ متر که دو دیواره طولی آن به وسیله چهار قاب منبت با نقش گل و بته زینت یافته است. شیوه منبت کاری صندوق آن را جزء آثار ارزنده دوره صفویه قرار داده است. کتیبه بسیار زیبای صندوق بر روی دیواره عرضی آن قرار دارد که با خطی خوش کنده کاری شده است. در این کتیبه عنوان شاه طهماسب صفوی که که صندوق در عهد او ساخته شده چنین ذکر گردیده است: «ابوالمظفر شاه طهماسب بهادرخان» در مقابل ضلع غربی حرم رواق دیگری قرار دارد که طول آن ۴/۵۰ متر و عرض آن سه متر است در ضلع شمالی آن دیواری به قطر ۱/۴۰ متر داشته است که در ورودی در آن قرار داشته است. این دیوار در حال حاضر برداشته شده است. ضلع غربی این رواق را نیز سراسر در چوبی مشبکی فرا گرفته و چنان که گفته شد در ضلع شرقی غرفه نیز دو پنجره چوبی مربوط به حرم قرار داشته. یکی از این پنجره ها در حال حاضر به در تبدیل شده است. به طور کلی باید گفت که قدیمی ترین قسمت مجموعه مزبور عبارت از همان بنای چهارگوشه حرم است و سپس رواق های شمالی و غربی و پیش رواق شمالی به آن آفزوده شده است. در سال های اخیر تمامی رواق های غربی حرم که کل طول بنا را در بر می گیرد و ازغرب به
واسطه پنجره های وسیع و مرتفع چوبی مشبک به صفه مرتبط است، به یکدیگر متصل شده اند و یک رواق طولی با عرض ۳ متر را شکل داده اند. هر سه دهانه بازشویی از میان پنجره مشبک به حیاط دارند. همچنین یک در در شمالی ترین قسمت رواق به بیرون ایجاد شده است. در سال های اخیر در قسمت جنوب اتاق حرم، یک اتاق و رواق با همان الگوی معماری به طول ساختمان افزوده شده است. نمای غربی بنا. نمای غربی بنا را در خارج سه طاق نمای وسیع که سراسر آن ها را درهای ارسی چوبی مشبک پوشانیده، فرا گرفته است و با توجه به طرح و نقش درهای چوبی، در عین سادگی جلوه خاص و زیبایی دارد. در سال های اخیر دیواره های میان این طاق نماها با آجر و کاشی تزیین و محافظت شده است. همچنین یک طاق نما در جنوب به طور مشابه و بدون ارسی الحاق شده است. گنبد بالای حرم. روی با مجموعه بناهای مورد اشاره، بر فراز حرم امامزاده و روی پوشش نخستین داخلی آن، گنبد هرمی شکل به صورت گنبد رک دوازده ترک مشاهده می شود. پایه گنبد دارای طرح دوازده ضلعی است که طول هر ضله آن ۱/۵۵ متر و ارتفاع اضلاع دوازده گانه ازکف بام ۲/۲۰ متر است. سپس از روی اضلاع دوازده گانه، دوازده یال به طرف بالا و نوک هرم امتداد
یافته است که طول هر یک ۶/۹۰ متر است. قسمت پایین و بالای گنبد در حال حاضر با اندود ماسه و سیمان پوشیده شده است. لازم به یادآوری است که گنبد این امامزاده نظیر سایر بناهای مشابه آن در شمال ایران در اصل از آجر بوده است. در بالای هرم در گذشته میله ای قرار داشته که سه گوی سفید در امتداد هم بر روی آن قرار داشته است. شهدای مدفون در اطراف حرم. شهید سید شمس الدین میرحبیبی، شهید سید عبدالرضا میرحبیبی، شهید علی میرحبیبی، شهید سید مهدی میرحبیبی، شهید سید محمود میرعربشاهی، شهید سید امیر میرحبیبی، شهید سید بهزاد میرحبیبی، شهیدسید نصراله میرهاشمی
فضا حال و هوا یا جو داستان است که به یاری توصیف، شخصیت پردازی و دیگر عناصر داستان به خواننده انتقال می یابد.