Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم یا بی پی پی وی (BPPV)عارضه ای است که در آن، بیمار پس از حرکات سر یا تغییرات سریع وضعیتی، از سرگیجه های کوتاه مدت شکایت دارد. علائم بی پی پی وی به ویژه هنگام جابجا شدن به سمت دیگر در حین خواب یا خمیده شدن سر به سمت عقب رخ می دهد. دوره زمانی رخ دادن علائم بسیار کوتاه است و اگر بیمار بدون حرکت باشد، علائم به سرعت مرتفع می شوند. معمولاً پس از برطرف شدن علائم، فرد می تواند فعالیت های روزمره خود را ادامه دهد و همراه با بیماری، نشانه عصبی یا شنوایی دیگری وجود ندارد. باید توجه داشت که برخی عوامل دیگر غیر از سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم نیز می توانند موجب بروز سرگیجه های وضعیتی شوند. لابیرنتیت و سرگیجه های بعد از ضربه، دو نمونه بارز از چنین عواملی هستند. به وجود آمدن چنین حالتی را معمولاً سرگیجه های وضعیتی خوش خیم (BPV) می نامند که نباید آن ها را با سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم اشتباه گرفت. علایم تشخیصی. علائم تشخیصی معمول برای سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم عبارتند از: ۱. قرار گرفتن در موقعیت های خاص سر (نظیر خوابیدن به سمت ضایعه دیده) موجب برانگیخته شدن علائم می شود. ۲. قبل از شروع سرگ
یجه و نیستاگموس، یک زمان نهفتگی کوتاه (۱۵- ۳ ثانیه) وجود دارد. ۳. سرگیجه و نیستاگموس، با شدت بالا رخ می دهد و اگر مجرای خلفی درگیر باشد، نیستاگموس چرخشی زمین گرا دیده می شود. ۴. مدت طول کشیدن علائم (نیستاگموس) معمولاً خیلی کوتاه است (کمتر از یک دقیقه). ۵. خستگی پذیری در علائم دیده می شود، یعنی با تکرار وضعیت برانگیزنده، از میزان پاسخ ها کاسته می شود. ۶. گاهی ممکن است جهت نیستاگموس عوض شود. معاینه بالینی. در کلینیک، می توان علائم ذکر شده را در آزمون دیکس-هالپایک(که گاهی آزمون نیلن-بارانی نیز خوانده می شود) برانگیخته و مشاهده نمود. برای اجرای مانور، بیمار روی تخت نشسته و آزمونگر با چرخاندن ۴۵ درجه ای سر به یک سمت، سریعاً بیمار را به وضعیت خوابیده می برد. معمولاً سر با زاویه ۲۰ درجه از لبه تخت آویزان شده و حرکات چشمی برای ۳۰ ثانیه ثبت می شود. سپس، با سرعت، بیمار به وضعیت نشسته باز می گردد. در این حالت، گاهی سرگیجه ملایم همراه با نیستاگموسی که معمولاً جهت آن خلاف جهت نیستاگموسی است که در وضعیت خوابیده مشاهده شده، بروز می کند. پس از یک وقفه کوتاه، همین کار برای سمت مقابل انجام می شود. پاتوفیزیولوژی. در مورد پاتوفی
زیولوژی سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم، دو تئوری مختلف وجود دارد. در تئوری کوپولولیتایزیس که توسط شوکنکت (۱۹۶۹) مطرح شد، اعتقاد بر این است که جدا شدن ذرات اتوکونی از ساختارهای اتولیت و چسبیدن آن ها به کوپولای مجرای نیم دایره ای خلفی موجب بروز علائم بی پی پی وی می شود. اما در تئوری کانالیتیایزیس که توسط اپلی (۱۹۹۲) مطرح شد، منشأ به وجود آمدن علائم بی پی پی وی، تجمع ذرات آزاد و شناور اتوکونی اوتریکول در نزدیکی کوپولای مجرای خلفی ذکر شده است. وقتی سر در موقعیتی قرار می گیرد که موجب حرکت ذرات اتوکونی به دور از کوپولا می شود، با حرکت آندولنف درون مجرا، کوپولا خمیده شده و به دلیل ایجاد تحریکات غیر قرینه بین دو سمت، سرگیجه و نیستاگموس به وجود می آید. این حالت تا زمانی طول می کشد که ذرات اتوکونی به علت وجود گرانش زمین، در بخش دیگری از مجرا، ته نشین شده و بی حرکت بمانند. مطالعات مختلف نشان داده اند که هر دو تئوری، واقعاً در مورد بی پی پی وی رخ می دهد و برای هر دو حالت نیز روش درمانی خاصی در نظر گرفته شده است. اشکال مختلف. با وجود آن که عموماً این اعتقاد وجود دارد که محل ضایعه در بی پی پی وی، آمپول مجرای نیمدایره ای خلف
ی است، اما اخیراً گزارش هایی مبنی بر درگیری مجاری افقی و قدامی (فوقانی) نیز ارائه شده است. طبق مطالعه فایف در سال ۱۹۹۵، از میان تمامی موارد بی پی پی وی، ۴ درصد آن ها سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم مجرای قدامی، ۶ درصد بی پی پی وی مجرای افقی و ۹۰ درصد باقی مانده نیز بی پی پی وی مجرای خلفی هستند. ضمناً در تمامی موارد، هر دو حالت کانالیتایزیس و کوپولولیتایزیس را در به وجود آمدن بی پی پی وی و تعیین جهت نیستاگموس آن، دخیل می دانند. با انجام مانور هالپایک و مشاهده جهت نیستاگموس، می توان میان سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم مجاری خلفی و قدامی افتراق گذاشت. در این مانور، اگر گوش دارای ضایعه به سمت بالا باشد، بی پی پی وی مجرای قدامی برانگیخته می شود، در حالی که اگر بی پی پی وی مجرای خلفی وجود داشته باشد، طی مانور هالپایک، گوش ضایعه دیده باید به سمت پائین باشد تا علائم به وجود آیند. معمولاً در سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم مجرای خلفی، شاهد به وجود آمدن نیستاگموس های چرخشی زمین گرا هستیم در حالی که نیستاگموس بی پی پی وی مجرای قدامی، حالت زمین گریز دارد. علائم بی پی پی وی مجرای افقی را نیز می توان از طریق مانور هالپایک برانگ
یخت، منتهی یک روش مؤثرتر، خوابانیدن تاق باز بیمار و آویزان کردن سر وی از لبه تخت و چرخاندن سریع سر به چپ و راست است بطوری که گوش به سمت پایین قرار گیرد. تشخیص سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم مجرای افقی با منشا ی کانالیتایزیس نیز بر مبنای مشاهده نیستاگموس های افقی زمین گرا است که در حین حملات سرگیجه، بروز می کند. معمولاً اگر گوش ضایعه دیده به سمت پایین باشد، گیجی بیمار بیشتر شده و شدت نیستاگموس افزایش می یابد. در بی پی پی وی مجرای افقی نیز نیستاگموس دارای زمان نهفتگی کوتاهی است ولی دیرش نیستاگموس، طولانی تر از دو نوع دیگر سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم است. منابع. Desmond A L.، Vestibular Function: Evaluation and Treatment، New York، Thieme pub.، ۲۰۰۴.
لیگ برتر پرتغال معتبرترین لیگ فوتبال در کشور پرتغال است که در سال ۱۹۳۴ راه اندازی شده است. بنفیکا با ۳۸ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می آید. باشگاه های کنونی. در فصل جاری (۲۰۲۶–۲۰۲۵) تیم های زیر در این لیگ به فعالیت می پردازند:
کارلو جیوانو چِرِتی استاد ایران شناس در دانشگاه رم و مشاور فرهنگی سفارت ایتالیا در ایران است. زمینهٔ اصلی پژوهش های او زبان فارسی میانه و تاریخ پارتیان و ساسانیان و تاریخ دینی ایران است. وی عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است. آثار. کتاب های او عبارت اند از:
رفلکس دهلیزی-چشمی آزمایشی جهت ارزیابی سلامت عملکرد ساقه مغز در بیمارانی است که در اغما بسر می برند. در افراد سالم چنانچه به سرعت سر فرد را از یک سو به سوی دیگر حرکت دهیم چشم ها درخلاف جهت سر حرکت می کنند فقدان حرکت چشم ها نشان دهنده آسیب شدید در ساقهٔ مغز است. این رفلکس ها به فرد کمک می نمایند تا هنگام حرکت دادن سر یا بدن، بتواند نگاه خود را روی هدف بینایی متمرکز و ثابت نگه دارد. در سیستم رفلکس دهلیزی-چشمی، دو قوس رفلکسی مجزا وجود دارد که عبارتند از قوس رفلکس مجاری نیم دایره ای-چشمی (که قوس برتر بوده و از جنبه بالینی نیز اهمیت بیشتری دارد) و قوس رفلکس اتولیتی-چشمی. ارزیابی رفلکس مجرای خارجی-چشمی یکی از اصلی ترین اجزای ارزیابی های دستگاه دهلیزی (برای نمونه؛ آزمون کالریک) در انسان محسوب می گردد. رفلکس اتولیتی-چشمی نیز مسئول حرکات جبرانی چرخشی و پیچشی چشم به دنبال خمیده شدن سر می باشد. برای نمونه، هنگامی که شیئ نزدیک در حال نظاره باشد و ناگهان سر با سرعت بالا به سمت شانه ها (رو به خارج) خمیده شود، حرکت چرخشی چشم ها در خلاف جهت خمیده شدن سر رخ می دهد که به آن پاسخ کانتر-رولینگ چشمی (OCR) می گویند. این آزمون در مو
ارد مشکوک به صدمه گردنی نباید انجام شود. این آزمون میتواند یکی از آزمون های اثبات مرگ مغزی باشد. جستارهای وابسته. واکنش غیرارادی
از زبان داریوش عنوان کتابی است از هایدماری کخ ایران شناس اهل آلمان که در خصوص ایران باستان است. این کتاب توسط پرویز رجبی به فارسی ترجمه شده است.
هایدِماری کُخ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۴۳ در مرزبورگ – درگذشتهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲) ایران شناس اهل آلمان بود. او کتابِ "از زبان داریوش" را در سال های افول ایران شناسی دههٔ ۱۹۹۰ نوشت. هایدماری کخ نخستین مرحلهٔ تحصیلات دانشگاهی خود را با دریافت درجهٔ فوق لیسانس ریاضی گذراند و شاید اگر به تصادف و به سبب شغل همسر باستان شناسِ خود با پروفسور والتر هینتس، ایران شناس آلمانی، آشنا نمی شد، هرگز به تاریخ و فرهنگ ایران روی نمی آورد. هایدماری کخ بعدها در رشتهٔ ایران شناسی تحصیل کرد و در این رشته تا درجهٔ پروفسوری پیش رفت. تمامی پژوهش های وی دربارهٔ فارس و تخت جمشید و امور اجتماعی ایران زمان هخامنشیان و براساس الواح گِلیِ خزانهٔ تخت جمشید است. او که به دلیل تحقیقاتش در باستان شناسی خاور نزدیک به ویژه ایران باستان، شهرت داشت، در سن ۷۸سالگی درگذشت. هاید ماری کخ در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۳ (۲۵ آذر ۱۳۲۲) در شهر ماربورگ آلمان به دنیا آمد. سپس به تحصیل در رشتهٔ آموزش با گرایش اصلی ریاضی پرداخت. وی تحصیل در رشتهٔ ایران شناسی را از ۱۹۷۲ در دانشگاه گوتینگن آغاز کرد و در ۱۹۷۶ با موضوع پایان نامهٔ «شرایط مذهبی زمان داریوش بر اساس تحقیقات انجام شده بر ک
تیبه های هخامنشی» به اخذ درجهٔ دکتری نائل آمد. پروفسور هاید ماری کخ در کنار رشتهٔ اصلی خود به تحصیل در رشته های باستان شناسی کلاسیک، تاریخ هنر بیزانس و باستان شناسی مسیحی پرداخت و پس از آن به تدریس ایران شناسی و باستان شناسی خاور نزدیک در دانشگاه گوتینگن مشغول شد. از ۱۹۸۶ به تدریس در رشتهٔ اقتصاد و مدیریت دوران هخامنشیان در دانشگاه فیلیپس ماربورگ و از ۱۹۹۵ به عنوان استاد ایران شناسی در زمینهٔ تاریخ کهن در دانشگاه ماربورگ اشتغال داشت. پروفسور کخ یکی از پنج دانشمندی است که در زمینهٔ تاریخ ایلام قدیم تحقیقات گسترده انجام داده و از علایق خاص او هنر اسلامی و به ویژه معماری و هنر سرامیک بوده است. پیوند به بیرون. شب هایدماری کخ توسط مجله بخارا
محمد عبدالقدیرویچ داندامایف ، (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۲۸؛ درگذشته ۲۷ اوت ۲۰۱۷)مورخ؛ ایران شناس و هخامنشی شناس بود. زندگی. او در روستای اونچوکتل داغستان به دنیا آمد. در ۱۹۵۲ او از دانشکده تاریخ سازمان تربیت معلم لنینگراد فارغ التحصیل شد. در طی سال های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ در داغستان به عنوان دبیر مدرسه مشغول به کار شد. طی سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۸ او تحصیلات تکمیلی اش را در مؤسسه تاریخ علوم آکادمیک شوروی در مسکو گذراند. از سال ۱۹۵۹ تا زمان درگذشت شان در مؤسسه شرق شناسی علوم آکادمیک روسیه کار می کرد. در ۱۹۹۷ او عضو آکادمی روسیه شد. تحقیقات اصلی او شامل امپراتوری باستانی ایران، تاریخ، سنت های اجتماعی و فرهنگ بابل طی هزاره اول قبل میلاد مسیح بوده است. او به زبان پارسی باستان، اکدی، انگلیسی و برخی زبان های اروپایی جدای از زبان مادری اش زبان لاکی مسلط بوده است. سابقه علمی. رساله دکترای او «حکاکی بیستون به عنوان سند حکمرانی داریوش اول» بوده و در سال ۱۹۵۹ در مؤسسه تاریخ شناسی، شاخه لنینگراد از رساله دکترایش دفاع کرد. او با چاپ کتاب «برده داری در بابل» در سال ۱۹۷۵، به درجه علمی شایستگی دست یافت. او در دانشگاه ایالتی لنینگراد، دانشگاه ای
التی تربیت معلم لنینگراد، دانشگاه لندن، دانشگاه آکسفورد و دیگر دانشگاه های بریتانیا، در دانشگاه ژنو و زوریخ و حیفا، کلمبیا، شیکاگو، نیویورک و دیگر دانشگاه های آمریکا، استاد مدعو بوده است. او جز نویسندگان دانشنامه بزرگ روسیه است. عضو افتخاری انجمن جامعه شناسی شرقی آمریکایی، عضو Centre de Droits Antiques در پاریس فرانسه، بنیاد کتیبه های ایرانی در لندن انگلیس، انجمن ایتالیایی خاورمیانه و خاور دور در رم ایتالیا، کمیته مشورتی و نویسنده دانشنامه ایرانیکا در نیویورک آمریکا، عضو ویراستاران هیئت مجله منادی تاریخ باستان در مسکو، ایرانیکا آنتیکوآ در گنت بلژیک است. حدود ۲۰ کنفرانس آشوری شناسی در اروپا، آمریکا، روسیه و … و تعدادی کنفرانس شرق شناسی بین المللی و کنفرانس تاریخی برگزار کرده است. او در دانشگاه لنینگراد (بعدها سنت پترزبورگ) در شاخه انجمن شرق شناسی، آکادمی علوم شوروی در سال های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵ پژوهشگر تاریخ بود. در همان مؤسسه، به عنوان محقق ارشد و رئیس دپارتمان تاریخ باستان شرق در سال های ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۷ بود. از سال ۱۹۹۷ تا به الان، پژوهشگر ارشد در همان مؤسسه و عضو مسئول آکادمی علوم روسیه بود. آثار. آثار او عبارتند از
یاکوولف یاک-۳۸ (به روسی:Яковлев Як-38) (و با نام فورگر در ناتو) اولین و تنها هواپیمای جنگنده عمودپرواز نیروی هوادریای شوروی سابق است که عملیاتی گردید. این جنگنده بیشتر بر روی ناو هواپیمابر کیف به انجام مأموریت می پرداخت.
کیث هیچنز (به انگلیسی: keith hitchins) استاد تاریخ در دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین است و دکترایش را از دانشگاه هاروارد گرفته است. زمینه کاری او تاریخ جنوب شرقی اروپا از ۱۴ میلادی تا الان، کردهای ترکیه و عراق، قفقاز (به ویژه جمهوری آذربایجان و گرجستان) مرکز آسیا (به ویژه تاجیک ها و ازبک ها) است و مقالات بسیاری در این زمینه نوشته است. او به تاریخ اندیشه و فرهنگ علاقه ویژه ای دارد. او ویرایشگر نشریه کردشناسی است. آثار. کتاب های او عبارتند از :
دلفین هکتور آب بازی ساکن نیوزیلند و یکی از چهار عضو سرده "سیاه سفیدها" است. با طولی نزدیک به ۱٫۴ متر، این جانور از کوچک جثه ترین گونه های دلفین به شمار می آید. نام این دلفین از نام سر جیمز هکتور (۱۹۰۷-۱۸۳۴) مدیر موزه ولینگتون در نیوزیلند گرفته شده است. او نخستین نمونه یافت شده از این گونه را مورد بررسی قرار داد. دلفین هکتور اما در سال ۱۸۸۱ توسط پیر ژوزف فن بندن، زیست شناس بلژیکی، توصیف علمی شد. دلفین موئی زیرگونه ای از دلفین هکتور است که در کرانه های شمال غربی جزیره شمالی نیوزیلند یافت می شود. دلفین موئی در معرض خطرترین آب باز در جهان است (دیگر آب بازان با وضعیت بقای همانند این دلفین در رودخانه ها زندگی می کنند). بر پایه بررسی صندوق جهانی طبیعت، جمعیت دلفین های هکتور و موئی در سی سال گذشته از بیش از ۲۶٬۰۰۰ عدد با کمتر از ۷٬۲۷۰ دلفین هکتور و تعداد تقریبی ۱۱۰ عدد از دلفین های موئی در سال ۲۰۰۷ رسیده است. توصیف ظاهری. دلفین هکتور کوجکترین دلفین اقیانوسی است. طول نرهای بالغ ۱٫۶-۱٫۴ متر و وزنشان میان ۴۰ تا ۶۰ کیلوگرم است. این دلفین از لحاظ جنسی دودیس است و ماده ها دارای طول و وزن بیشتری از نرها هستند. از مشخصه های
این گونه نداشتن نوکی که بتوان تشخیصش داد، است. باله پشتی دلفین هکتور نیز نیم دایره شکل است. رنگ کلی بدن خاکستری است اما با دقت در آن می توان الگوهای دیگری از رنگ آمیزی را دید. پشت و پهلوها به رنگ خاکستری روشن اند، حال آنکه باله پشتی، باله های کناری و دم باله به رنگ سیاه هستند. دور چشم ها را رنگ سیاه فراگرفته است. این بخش از جلوی سر آغاز می شود و تا محل متصل شدن باله کناری به بدن کشیده می شود. گلو و شکم به رنگ سفید شیری هستند که توسط خطی که به باله کناری می رسد از دیگر بخش ها جدا می شوند. در هنگام تولد، بچه ها دارای طولی میان ۸۰-۶۰ سانتی متر و وزنی میان ۱۰-۸ کیلوگرم هستند. رنگ بدنشان مانند بالغ ها است، با این حال بخش های حاکستری رنگ سایه تاریکی بر خود دارند. گستره و جمعیت. دلفین های هکتور بومی کرانه های نیوزیلند است و در گوشه کنار جزیره جنوبی یافت می شود. دلفین موئی اما تنها در کرانه غربی جزیره شمالی نیوزیلند پیدا می شود. فراوانی این دو گونه در پنج بررسی انجام شده میان سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ ارزیابی شد. تعداد دلفین های هکتور جزیره جنوبی ۷٬۲۷۰ تا تخمین زده شد، و برای دلفین موئی تنها ۱۱۰ عدد. فراوانی کنونی ۲۷٪ میز
ان آن در سال ۱۹۷۰، پیش از آنکه فعالیت های انسانی تأثیر زیادی بر این گونه ها بگذارد، است. دلفین هکتور آب های کم ژرف و کرانه ای با ژرفای کمتر از ۱۰۰ متر را ترجیح می دهد. این به آن معنا است که آن ها بیشتر در کنار کرانه ها دیده می شوند، با این حال در بخش های کم عمق تر در فاصله ۳۶ کیلومتری کرانه نیز دیده شده اند. در بعضی مناطق با جابجایی فصلی طعمه ها، این گونه نیز اقدام به جابجایی مکان زندگی خود می کند. زندگی و وضعیت بقا. بیشترین طول عمر دیده شده در میان نرها ۱۹ سال و در میان ماده ها ۲۰ سال است. نرها در پنج تا نه سالگی به بلوغ جنسی می رسند و ماده ها نخستین فرزندشان را در سن هفت تا نه سالگی به دنیا می آورند. دوره نگهداری از بچه ها دو تا چهار سال است. این دوره های زمانی نشان می دهند که دلفین هکتور، همانند بسیاری دیگر از آب بازان، توانایی کمی در افزایش جمعیت خود دارد. بیشترین نرخ تخمین زده شده افزایش جمعیت در این گونه ۴٫۹ - ۱٫۸٪ در هر سال است. با این حال میزان ۱٫۸٪ به واقعیت نزدیک تر است. غذای دلفین های هکتور بیشتر از آنکه به نوع طعمه مربوط باشد به اندازه اش وابسته است. دشمنان طبیعی این دلفین را احتمالاً کوسه ها و نه
نگ قاتل تشکیل می دهند. گیر افتادن در تورهای ویژه ماهیگیری از دلایل اصلی کاهش جمعیت این گونه است. هر ساله ۱۵۰-۱۱۰ عدد از این دلفین ها در تورهای ماهیگری به دام می افتند. این تعداد از حد میزان مشخص شده برای پایدار ماندن یک گونه با جمعیت مشخص بسیار بیشتر است. از دیگر عوامل خطرآفرین برای این دلفین می توان به گردشگری، آلودگی آب و تغییر زیستگاه اشاره کرد.
روی پرویز متحده ، متولد ۱۳ تیر ۱۳۱۹ ـ درگذشته ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ (۳ ژوئیه ۱۹۴۰ / ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۴)، استاد دانشگاه هاروارد در زمینه تاریخ فکری مسلمانان و متخصص فرهنگ ایرانیان بود. وی جزو نویسندگان جلد چهارم تاریخ ایران کمبریج (قسمت عباسیان) است. زندگی. روی پرویز متحده دکتری تاریخ را در دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۷۰ زیر نظر ریچارد فرای و همیلتون گیب دو ایران شناس و شرق شناس مشهور به پایان برده و موضوع پایان نامه وی دربارهٔ نظام اداری و مدیریت آل بویه بوده است. وی تدریس را از دانشگاه پرینستون در سال ۱۹۷۰ شروع کرد و در سال ۱۹۸۶ به عنوان استاد تاریخ اسلامی در دپارتمان تاریخ دانشگاه هاروارد مشغول به تدریس شد. متحده در زمینه تاریخ اجتماعی و فکری خاورمیانه اسلامی پیش از دوران مدرن و همچنین فرهنگ ایرانی و زبان فارسی تدریس می کرد. متحده از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ مدیر برنامه مطالعات اسلامی شاهزاده ولید بن طلال در دانشگاه هاروارد بوده و سابقه عضویت در آکادمی آمریکایی هنرها و علوم و عضویت در شورای روابط خارجی ایالات متحده آمریکا را داشت. او در سال ۲۰۰۳م/۱۳۸۲خ حلقه اول «دروس فی علم الاصول» محمدباقر صدر را همراه با مقدمه ای تحلیلی به انگلی
سی ترجمه کرد. یکی از اثار روی پرویز «The mantle of the prophet religion and politics in Iran: ردای پیامبر: دین و سیاست در ایران» (۱۹۸۵م) به بسیاری زبان ها از جمله عربی ترجمه شده، اما به فارسی برگردانده نشده است. نویسنده در این کتاب با روایت داستان زندگی یک طلبه جوان و شیوه زندگی وی در شهر قم، به زندگی و فرهنگ نسل اول انقلاب ۵۷ ایران می پردازد. کتاب شناسی. برگردان کتاب ها به فارسی:
فردریک رینز ( زاده ۱۶ مارس ۱۹۱۸ – درگذشته ۲۶ اوت ۱۹۹۸) فیزیک دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. که در سال ۱۹۹۵ جایزه نوبل فیزیک را برای کشف مشترک خود همراه با کلاید کووان برای شناسایی نوترینو در سال ۱۹۵۶ و برای مشارکت های پیشگام در فیزیک لپتون دریافت کرد.
دیوید موریس لی (متولد ۲۰ ژانویه ۱۹۳۱) فیزیک دانی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۶ جایزه نوبل فیزیک را به طور مشترک با رابرت سی ریچاردسون و داگلاس دین اشرفت برای کشف ابرشاره بودن هلیوم-۳، دریافت کرد.
داگلاس دین اوشراف (متولد ۱ آگوست ۱۹۴۵) فیزیک دانی آمریکایی است که به علت فعالیتش بر روی فیزیک ماده متراکم، به ویژه برای کشف ابرشاره بودن هلیوم ۳، شناخته شده است . او در سال ۱۹۹۶ جایزه نوبل فیزیک را به همراه دیوید لی و رابرت سی ریچاردسون دریافت نمود .
رابرت کلمن ریچاردسون ( متولد ۲۶ ژوئن ۱۹۳۷ در واشینگتن دی.سی. ) فیزیک دان باتجربه آمریکایی است که حوزه تحقیقاتی او شامل مطالعه بر روی دمای زیر – میلی کلوین هلیم-۳ است . ریچاردسون همراه با دیوید لی، به عنوان محققان ارشد و سپس داگلاس اوشراف، دانشجوی فارغ التحصیل، در سال ۱۹۹۶ جایزه نوبل را برای کشف سال ۱۹۲۷ خود درباره ابرشارگی بودن اتم های هلیوم ۳، در آزمایشگاه فیزیک اتمی و جامد دانشگاه کرنل دریافت نمود . او در حال حاضر استاد فیزیک دانشگاه کرنل است و به مطالعه خواص کوانتومی مایعات و جامدات در دمای بسیار پایین متمرکز شده است.
شورای عالی قرآن که در زمینهٔ مسائل مربوط به قرآن فعالیت می کند در ۱۳ مهر ۱۳۷۰ و با صدور فرمان سید علی خامنه ای تأسیس شد. در حکم تأسیس شورای عالی قرآن آمده است: «... با توجه به اهمیت قرآن مجید و نقش حیاتبخش کلام الهی در جامعهٔ اسلامی و نظر به لزوم پخش قرائت صحیح و دلنشین قرآن و سایر نغمات الهی از صدا و سیمای جمهوری اسلامی و به منظور سیاست گذاری، نظارت، حمایت و ارتقای برنامه های مربوط به قرائت قرآن، اذان، مناجات، ادعیه و تواشیح، هیأتی… تشکیل شده و وظایف مربوط را بر عهده گیرند. لازم است ترتیبی اتخاذ شود تا کلیه دستورالعمل های تنظیمی این هیئت به مبادی ذی ربط در صدا و سیما ابلاغ گردد و امکانات مناسب جهت موفقیت آنان فراهم شود.» ارکان شورا. ۱ـ ریاست شورا (سید علی مقدم؛ معاونت ارتباطات مردمی دفتر رهبری) ۲ـ شورای عالی تصمیم گیری (متشکل از رئیس، قائم مقام و معاونین شورا، نمایندگان سازمان صدا و سیما و تعدادی از اساتید قرآنی) ۳ـ معاونت ها و حوزه ها ۱–۳ معاونت پژوهش و آموزش ۲–۳ معاونت نظارت ۳–۳ معاونت اداری و مالی ۴–۳ معاونت اجرایی فعالیت ها و دیدگاه ها. شورای عالی قرآن نشست هایی برای پیشبرد اهداف قرآنی با حضور قاریان و ق
رآن پژوهانی از سراسر کشور برگزار می کند. در سال ۱۳۹۰ برنامه های شورا بازنگری شده است و برای برنامه ها و فعالیت های سال ۹۰، برنامه ریزی دقیقی صورت می گیرد. شورا هر ساله در نمایشگاه بین المللی قرآن حضور چشمگیری داشته است.
دلفین فریزر آب بازی عضو خانواده دلفین های اقیانوسی است که در آب های ژرف اقیانوس آرام و به تعداد کمتر در اقیانوس هند و اطلس زندگی می کند. رده بندی. در سال ۱۸۹۵ چارلز هوز، زیست شناس انگلیسی، جمجمه یک دلفین را در ساحل ساراواک، بورنئو پیدا کرد و آن را به موزه بریتانیا هدیه کرد. بررسی بر روی این جمجمه تا سال ۱۹۵۶ انجام نشد. در این سال فرانسیس فریزر آن را بررسی کرد و متوجه شد که این جمجمه متعلق به دلفینی است که به سرده های پهلوسفیدها و کچه ماهی ها نزدیک است، ولی عضو هیچ یک از آن ها نیست. با به سادگی مخلوط کردن نام های این دو سرده یک سرده نو به نام "پهلوسفیدکچه ماهی ها" ساخته شد. تنها در سال ۱۹۷۱ بود که بدن کامل یک دلفین فریزر کشف شد. در آن زمان لاشه های این جانوران به وسیله آب دریا به کرانه های جزیره کوکوس در آرام خاوری، استرالیای جنوبی و آفریقای جنوبی آورده شده بودند. توصیف ظاهری. دلفین های فریزر در هنگام تولد دارای طول تقریبی ۱ متر و ۲۰ کیلوگرم وزن هستند که در هنگام بلوغ به ۲٫۷ متر طول و ۲۰۰ کیلوگرم وزن می رسد. باله پشتی و نوک در این دلفین ها فاقد سفتی و استواری زیاد است و اندازه باله های کناری کوچک اند. نیم تنه
بالایی به رنگ خاکستری-آبی تا خاکستری-قهوه ای است. خطی شیری کم رنگ از نوک و بالای چشم ها آغاز می شود و در کناره پهلوها به عقب بدن می رسد. در زیر این خط سایه تاریک رنگی حضور دارد. شکم و گلو به شکلی غیرعادی به رنگ سفید، گاه متمایل به صورتی، هستند. نداشتن چیزی همچون پوزه از مشخصه های این دلفین است. از فاصله دور این دلفین می تواند با دلفین نواری اشتباه گرفته شود چرا که این دلفین دارای رنگ آمیزی بدنی همانند دلفین فریزر است و هر دو در ناحیه های یکسانی زندگی می کنند. دلفین های فریزر در گروه های بزرگی با ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ عضو به فشردگی و با فاصله کم از هم زندگی می کنند. آن ها برای افزایش سرعت خود در هنگام شنا از آب به بیرون می پرند و به جلو جهش می کنند. غذای اصلی این دلفین ها ماهی های لجه ای، ماهی مرکب و میگوهایی که در ژرفای ۲۰۰ تا ۵۰۰ متری آب زندگی می کنند، است. از آنجا که تقریباً هیچ پرتو نور خورشیدی به این عمق نمی رسد، تغذیه تنها توسط توانایی پژواک یابی انجام می گیرد. این جانور همچنین از گونه های معمول ساکن خلیج مکزیک است اما در دیگر نواحی اقیانوس اطلس کمتر حضور دارد. گستره و جمعیت. در سال های گذشته موارد بسیاری از مشاهد
ه این دلفین در آب های اقیانوسی گزارش شده اند که باعث شده اند که نگرانی های مربوط به وضعیت بقای این جانور، که در دهه ۱۹۸۰ وجود داشتند، کمتر شوند. این جانور اما همانند آشنایان کرانه زی خود شناخته شده و زیر بررسی قرار گرفته، نیست. تخمینی از جمعیت جهانی این گونه وجود ندارد. دلفین فریزر بیشتر در آب های گرم و ژرف اقیانوسی میان °۳۰ جنوبی و °۲۰ شمالی دیده شده است. نواحی شرقی اقیانوس آرام بهترین جا برای دیدن این دلفین ها است. گروه هایی تنها و به دور افتاده از دیگر دلفین ها از این گونه در کرانه های فرانسه و اوروگوئه دیده شده اند. چنین چیزی اما غیرطبیعی است و احتمال می رود به دلیل پدیده ال نینو شکل گرفته باشد.
ونکاترامان راماکریشنان یک زیست شناس ساختاری، آمریکایی متولد در هند می باشد که در سال ۲۰۰۹ برای مطالعه ساختاری بر روی عملکرد رناتن به همراه توماس استیتز و عادا یونات موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. او هم اکنون عضو شورای تحقیقات پزشکی آزمایشگاه بیولوژی مولکولی کمبریج انگلستان و رئیس (پرزیدنت) انجمن سلطنتی انگلستان می باشد.
راجر دیوید کورنبرگ زیست شیمی دان آمریکایی و استاد زیست شناسی ساختاری در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد می باشد. کورنبرگ در سال ۲۰۰۶ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی به دلیل مطالعاتش در مورد اطلاعات ژنتیکی منتقل شده دی ان ای در آران ای با نام «اساس مولکولی رونویسی یوکاریوت» شد.
اس اس تی پی یا به اختصار SSTP یکی از روش های پیاده سازی VPN است که قابلیت انتقال پروتکل های PPP و L2TP را با استفاده از رمزنگاری SSL نسخه ۳٫۰ دارا می باشد بنابراین بالاترین امنیت را در بین روش های شبکه خصوصی مجازی داردو علاوه بر این با استفاده از SSL روی پورت ۴۴۳ از TCP می تواند تقریباً از هر Proxy و فایروالی به راحتی عبور کند. این روش محدودیت هایی هم دارد، اتصال مدل SSTP در ویندوز قدیمی تر از ویندوز Vista SP۱ قابل پیاده سازی نیست و علاوه بر آن بخاطر بکارگیری SSL سرعت برقراری و تبادل اطلاعات در این شیوه مخصوصاً با محدود شدن عرض باند ترافیک کاربر، افت قابل ملاحظه ای پیدا می کند. منابع. https://web.archive.org/web/20141110230623/http://ethosacademy.biz/
سرنیزه تیغه یا خنجری نوک تیز است که برای وصل کردن بر انتهای لوله تفنگ یا مسلسل یا دیگر اسلحه گرم طراحی شده است. با اتصال سرنیزه به یک سلاح گرم، این سلاح عملاً حکم یک نیزه یا شمشیر را پیدا می کند و می توان از آن در جنگ های تن به تن استفاده کرد. سربازان معمولاً در مواقع غیر از نبرد با جدا کردن سرنیزه از اسلحه، از سرنیزه ها به عنوان کارد و برای برش و کندن سنگر و چاله استفاده می کنند. ارتشیان در کشورهایی که از نظر سیاسی نا آرام هستند گاه بازداشتی های شورش های خیابانی یا راهپیمایان سیاسی را با زور سرنیزه از یک محل متفرق کرده یا با خود به بازداشتگاه می برند. آموزش نبرد با سرنیزه. جنگ با سرنیزه حرکات ویژه ای دارد که به گونه ای با شمشیربازی همانندی های دارد. مربی آموزش نظامی به منظور جلوگیری از صدمات باید مطمئن شود که هنگام آموزش با سرنیزه، چاقو یا هر سلاح تیز دیگر، فرد آموزش بیننده محافظ چشم داشته باشد. مربی هم چنین باید مطمئن شود که سربازان طی یادگیری روش های خلع سلاح سرنیزه، چاقوها و سرنیزه ها را که محکم به تفنگ ها متصل شده اند در نیام حفظ می کنند. پیشینه. سرنیزه ها با شکل امروزی را ممکن است شکارچیان اروپایی در سد
ه شانزدهم ساخته باشند. فرانسه از سال ۱۶۴۲ میلادی از این ابزار در حملات نظامی خود ضد دشمنان بهره گرفت، اما در آغاز برای شلیک با تفنگ باید سرنیزه از آن جدا می شد. ژنرال ژان مارتینت فرانسوی نخستین کسی بود که در سرنیزه حفره ای ایجاد کرد و در نصب آن بر نوک لوله تفنگ در سال ۱۶۸۷ اصلاحاتی به عمل آورد و سرنیزه حفره ای از حدود سال ۱۷۰۰ در ارتش فرانسوی به کار رفت. از آن پس در حالی که سرنیزه بر نوک لوله تفنگ قرار داشت شلیک تیر از تفنگ امکان پذیر شد. در ۱۷۸۱ تغییر عمده ای که در سرنیزه صورت گرفت به وسیله جان واترز انگلیسی بود که سرنیزه را به طور ثابت بر نوک لوله تفنگ استوار کرد. منابع. ویستا. بازدید: اکتبر ۲۰۱۱.