Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
ن دو آهنگ دیگر به نام های «پرنده ای که آزاد شد» و «یک میلیون گلوله» را منتشر کرد. بازخوانی ها و دیگر همکاری ها. فارلر در نوامبر ۲۰۰۵، ترانهٔ «شیرین تر» را به عنوان یک کار دو نفره به همراه دوستِ خوانندهٔ خود کتی نونان (عضو سابق گروه جورج) ضبط کرد. انتظار می رفت این ترانه در هر دو آلبوم تکی این دو خواننده جای گیرد ولی در نهایت در هیچ کدام از آلبوم ها قرار نگرفت. ترانهٔ «شیرین تر» در سال ۲۰۱۰ در آلبومِ کتی نونان و کاپیتان، «جعبهٔ امپراتور» جای گرفت. فارلر در سال ۲۰۰۶ یک بازخوانی از ترانهٔ ردیوهد، «پارانوید اندروید» ضبط کرد که در آلبومِ بعدی این گروه قرار گرفت. این ترانه در قسمتی از سریال The O.C استفاده شد. فارلر به عنوان خوانندهٔ پشتیبان در نسخهٔ بازخوانیِ ترانهٔ «چقدر عشق تو عمیق است» با گروه پرنده و زنبور عسل همکاری کرد. گرِگ کراستین (از گروه پرنده و زنبور عسل) مسئولیت تهیه کنندگیِ آلبوم سال ۲۰۱۰ فارلر، یعنی ما زاده شده ایم را بر عهده گرفت؛ او همچنین به عنوان نوازندهٔ کیبورد، گیتار، گیتار بیس، درام و زیلوفون در ترانه های این آلبوم حضور داشت و برای پنج ترانه از این آلبوم آهنگسازی کرد. اینارا جورج دیگر عضو گروه
پرنده و زنبور عسل بود که به عنوان خوانندهٔ پشتیبان در این آلبوم هنرنمایی کرد. سیا در سال ۲۰۰۸ در ترانهٔ «فراموشت خواهم کرد» برای آلبوم «گوشهٔ جادهٔ بی انتها» با لیور همکاری کرد. در اوت امتیاز ترانهٔ «به من جان بده» توسط سوپرمارکت زنجیره ایِ کولز در استرالیا خریداری شد و در آگهی تلویزیونی این فروشگاه در پوشش رسانه ای المپیک ۲۰۰۸ پکن استفاده شد. او در اکتبر دو ترانهٔ «دکمه ها» و «به زودی پیدا خواهیم شد» را در شوی تلویزیونی «دیروقت… با جولز هلند» اجرا کرد. از ترانهٔ «به من جان بده» به عنوان موسیقی پس زمینه برای تریلرِ بازی ویدئویی شاهزادهٔ پارس، که در سال ۲۰۰۸ توسط یوبی سافت در نمایشگاه بازی های ویدئویی توکیو شرکت داده شده بود استفاده شد. از این ترانه همچنین در سال ۲۰۰۵ برای فیلم «از خط خارج شده» و همچنین در قسمت آخر سریال شش فوت زیر زمین استفاده شد. فارلر در سال ۲۰۰۹ به عنوان خوانندهٔ پشتیبان در دو ترانهٔ «کارول براون» و «تو نباید بدکاره باشی» از دومین آلبومِ گروه پرواز کنکوردها هنرنمایی کرد. وی در نسخهٔ بازخوانی ترانهٔ «بازی فتیله ای» با خوانندهٔ سوئدی پیتر جوبک همکاری کرد. سیا همچنین در سال ۲۰۱۰ به عنوان خوا
نندهٔ مهمان در ترانهٔ «نه آنچنان بزرگ» با دیوید برن و فتبوی اسلیم همکاری کرد. بازخوانی ترانهٔ «زیر راه شیری» از گروه چِرچ که در یک آگهی بازرگانی مربوط به ماشین لینکلن ام کی تی استفاده شد در ژانویه ۲۰۱۰ در آی تیونزاستور منتشر شد. سیا نسخه های بازخوانی از ترانه های «به من بیشتر بده» از بریتنی اسپیرز، «وقت پشت وقت» از سیندی لاپر، «تو اون کسی هستی که من می خوام» از گریس و «آه پدر» از مدونا را اجرا کرده است. فارلر در سال ۲۰۱۰ در ترانهٔ «عشق من» که در موسیقی متن سومین قسمت از سری فیلم های گرگ و میش استفاده شد، هنرنمایی کرد. موسیقی متن این فیلم در جایگاه دوم جدول ۲۰۰ آلبوم برترِ بیلبوردِ در آمریکا جای گرفت. ترانهٔ «لالایی» در سال ۲۰۱۰ در تریلر فیلم آخرت اثر فیلمساز مشهور آمریکایی کلینت استوود استفاده شد. این ترانه سال بعد در آخرین فصل سریال سیِ بزرگ و در قسمت اول از فصل چهار سریال دفتر خاطراتِ محرمانه یک دختر حاضر استفاده شد. همچنین ترانهٔ «به من جان بده» در یکی از فیلم های تلویزیونی شبکهٔ ای بی سی به کار رفت. فارلر در سال ۲۰۱۱ به عنوان آهنگساز و خواننده برای ترانهٔ «تیتانیوم» با دیوید گتا همکاری کرد که در آلبوم سال
۲۰۱۱ این دی جی به نامِ هیچی غیر از بیت جای گرفت. تیتانیوم تا رتبهٔ اول در جدول تک آهنگ های بریتانیا بالا آمد و هم اکنون به عنوان شاخص ترین کار او در ۱۵ سال فعالیت پر ثمرش در عرصهٔ خوانندگی به شمار می آید. او در سال ۲۰۱۲ دوباره با گتا همکاری کرد و در ترانهٔ «گرگ ماده» خوانندگی کرد؛ این ترانه به عنوان ترانهٔ اول در لیست تِرَک های آلبوم بعدی او در ۲۱ اوت ۲۰۱۲ منتشر شد و در جدول تک آهنگ های بریتانیا تا رتبهٔ ۸ بالا آمد. او همچنین برای چندین ترانه از آلبوم سال ۲۰۱۲ مدونا، ام دی ان ای ترانه سُرایی کرد که البته در توییتر اعلام کرد:"متأسفانه هیچ کدام از زیرمجموعه های وابسته به من برای آلبوم جدید مدونا آهنگسازی نکرده است. 'مطمئن باشید' اگر چنین چیزی وجود داشته باشد، آن اثر توسط من نوشته نشده است. شایعه است!" فارلر همچنین برای ترانهٔ "Wild Ones" به همراه فلورایدا خوانندگی کرد که این ترانه در نهایت در جدول تک آهنگ های بریتانیا در جایگاه چهارم جای گرفت. تگان کویین در مارس ۲۰۱۲ توسط توییتر اعلام کرد که سیا به استودیو آمده بود و به عنوان خواننده در آلبوم استودیویی جدید تیگن و سارا، «تپش قلب» که در ژانویه ۲۰۱۳ منتشر شد هنر
نمایی کرده است.
جهانِ گو به معنای جهانی از ماده چسبنده، یک بازی ویدئویی بر پایه فیزیک و به سبک معمایی است که توسط شرکت مستقل تودی بوی واقع در سان فرانسیسکو، متشکل از کایل گبلر و رون کارمل که هر دو از کارکنان قبلی شرکت بازیسازی الکترونیک آرتس بودند، ساخته شده است. این بازی در ابتدا برای مایکروسافت ویندوز و کنسول بازی وی در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸ عرضه شد و سپس در پلتفورم های نینتندو سوئیچ، مک اواس، لینوکس، تلفن همراه و رایانش ابری در دسترس قرار گرفت. دنباله ای به نام "جهان گو ۲" در ۲ اوت ۲۰۲۴ با همکاری تومورو کورپوریشن منتشر شد. روند بازی. "جهانِ گو" یک بازی ویدئویی در سبک پازل است. ایده بازی دربارهٔ ساخت سازه های بزرگ با استفاده از توپ هایی به نام گو است. بازی به پنج بخش مختلف تقسیم شده است و هر بخش در یکی از فصل های سال اتفاق می افتد که هر کدام نیز شامل چندین مرحله می باشد. هر مرحله گرافیک و موسیقی پس زمینه مختص به خود را دارا است که به آن ها فضایی منحصر به فرد ارائه می دهد. همچنین یک متا بازی جایزه ای با عنوان "کورپوریشن جهانِ گو" وجود دارد که هدف از آن ساختن بلندترین برج با استفاده از توپ های گو است که بازیکنان در طول بازی جمع آوری
نموده اند. بازیکنان از سراسر جهان در این بخش می توانند به رقابت بپردازند، و با بالابردن ارتفاع برج و تعداد توپ های گویی که استفاده شده است از خود رکورد بر جای بگذارند و این رکورد به طور مداوم در سرور تودی بوی بارگذاری می شود. دنباله. ۲دی بوی در ابتدا اظهار کرد که دنباله ای تولید نخواهد شد. با این حال، کایل گبلر در نوامبر ۲۰۱۰ در وبلاگ بازی نوشت «جهان گو دوم یک احتمال و چیزی است که ما از کار کردن روی آن لذت خواهیم برد.» در گیم آواردز ۲۰۲۳، خبر ساخت بازی اعلام شد و بازی در ۲ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد.
اوستا، مجموعهٔ کهن ترین نوشتار و سروده های ایرانیان و کتاب مقدس زرتشتیان است و می تواند به موارد زیر هم اشاره کند:
فیل مرغان یا پیل مرغان یا پرندگان پیل سان نام یک تیره از رده پرندگان است. فیل مرغان از اعضای خانواده منقرض شده Aepyornithidae می باشند. جثه بسیار بزرگ و عظیمی داشتند که توانایی پرواز نداشتند و در جزیره ماداگاسکار می زیستند. آنها احتمالاً در زمانی بین سده های ۱۷ و ۱۸ به دلایل نامشخصی منقرض شده اند. هرچند محققان به فعالیت های بشر در خصوص انقراض آنها مشکوک هستند. یووال نوح هراری در کتاب ، انسان را عامل انقراض مرغ فیلی می داند. او در این کتاب آورده است: در طی میلیون ها سال در جزیره ماداگاسکار مجموعه ای بی نظیر از حیوانات در آنجا به وجود آمدند. این مجموعه شامل مرغ فیلی (فیل مرغ) (elephant bird)، موجود بی پروازی با قامتی سه متری و وزنی در حدود ۵۰۰ کیلو-بزرگ ترین مرغ جهان- و همچنین لمور (Lemur) عظیم الجثه (حیوانی شبیه به میمون) بود. این دو حیوان همراه با بیشتر حیوانات عظیم الجثه ماداگاسکار، حدود ۱۵۰۰ سال پیش، دقیقاً زمانی که اولین بشر پا به این جزیره گذاشت، ناگهان نابود شدند.
چکاوک کاکلی پرنده کوچکی از تیره ی گنجشکان و از خانواده چکاوکها که ۱۷ سانتیمتر طول د ارد و نسبتاً پر جثه تر از چکاوک آسمانی و کمرنگ تر از آن است دم کوتاه و تاج بلندش همیشه پیداست؛ منقار نسبتاً بلند، رو تنه نخودی خاکستری یا اندکی قهوه ای یکدست است. این پرنده در علفزارهای هموار بیابانی خشک، کنار جاده ها کوره راه ها، کشتزارها و اغلب نزدیک مناطق مسکونی، به سر برده و روی زمین آشیانه می سازد. در سراسر ایران، بومی و فراوان است.
اِی نال می تواند شاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
غلامرضا رحیم زاده ارژنگ (۱۲۷۹ شوروی – درگذشته ۱۳۳۹، تهران) نقاش، مجسمه ساز و پیکرتراش ایرانی بود. نقش برجسته انوشیروان دادگر در کاخ دادگستری (۱۳۲۱) و تندیس «نبرد گرشاسب با اژدها» در میدان باغشاه (میدان حر کنونی) (۱۳۱۲–۱۳۱۵ انجام پروژه) از آثار برجسته ایشان به شمار می روند. وی پسر خاله حسن ارژنگ نژاد، مجسمه ساز مشهور ایرانی است. زندگی نامه. رحیم زاده ارژنگ فارغ التحصیل دانشگاه کیف در شوروی در رشتهٔ نقاشی و مجسمه سازی بود. این دانشگاه در زمان شوروی سابق جزء سه دانشگاه برتر شوروی سوسیالیستی بوده و در حال حاضر، معتبرترین دانشگاه کشور اوکراین است.
لشگرک نام روستایی است از توابع بخش خرم آباد شهرستان تنکابن در استان مازندران کشور ایران. جمعیت. این روستا در دهستان بلده شرقی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۵۶ نفر (۲۶۵ خانوار) بوده است.
رضا خوشنویس که در جوانی شهرتش رضا تفنگچی بود، از شخصیت های مجموعه تلویزیونی هزاردستان اثر علی حاتمی است. این نقش را در مجموعه تلویزیونی هزاردستان جمشید مشایخی بازی کرده است و می توان رضا را نمادی از میرزامحمدحسین خان قزوینی یا کریم دواتگر دانست. کریم دواتگر به علت تهدید به فاش کردن اسرار کمیته مجازات، به دست رشیدالسلطان به قتل رسید و میرزامحمدحسین خان تبعید شد. شخصیت رضا نیز به خراسان تبعید شد، با دختر صاحب منصبی ازدواج کرد و خوشنویس شد. در پایان در حوادث پس از شهریور ۱۳۲۰ به دستور خان مظفر کشته شد. زندگی. رضا تفنگچی در اواخر حکومت احمدشاه، تیرانداز قابلی بود و «تفنگچی خاصه» یکی از شاهزاده های قاجار به حساب می آمد. با نازشستی که در هر شکار از شازده می گرفت سور و ساتش همیشه به راه بود. تا این که با مرد صحافی به نام ابوالفتح (با بازی علی نصیریان) آشنا شد. ابوالفتح او را به خاطر مهارتش در تیراندازی برای مأموریتی در نظر گرفت. این مأموریت که به دستور کمیته مجازات انجام می شد عبارت بود از ترور اسماعیل خان، رئیس محتکر انبار غله تهران. رضا اسماعیل خان را با شلیک گلوله ترور کرد. پس از آن مأمور تأمینات (باقرمیرزا با با
زی جهانگیر فروهر) به رضا مشکوک شده و همه جا مثل سایه او را تعقیب می کرد. سپس کمیته مجازات برنامه ترور متین السلطنه، مدیر روزنامه عصر جدید را طرح ریزی کرد. متین السلطنه که در روزنامه اش علیه ترورهای کمیته قلم می زد، متهم به خیانت و غرب شیفتگی شد. رضا او را هم به قتل رساند. پس از این ترور ابوالفتح بار دیگر به سراغ رضا می آید و از نقشه ترور دیگری با او حرف می زند. کسی که از او با اسم رمز «هزاردستان» یاد می شود. ابوالفتح هزاردستان را سردستهٔ خائنین به مملکت می نامد. این ترور منتفی می شود چون هزاردستان که از نقشهٔ قتلش باخبر شده با پرداخت پول به کمیته جان خود را می خرد. شبی رضا دوباره دمی به خمره می زند. میرزاباقر که در محفل حاضر است فرصت را مناسب می بیند و با او حرف می زند. رضا در مستی حرف هایی دربارهٔ قتل ها می زند. شعبون استخونی (با بازی محمدعلی کشاورز) که از لات ها و اوباش بنام شهر است و در این زمان از کمیته پول می گیرد، رضا را از خانه بیرون می کشد و کتک می زند. رضای کتک خورده به خانه برمی گردد و می بیند که ابوالفتح منتظر اوست. ابوالفتح به رضا خبر می دهد که فرمان قتلش صادر شده و از او می خواهد از تهران بگریزد.
خود ابوالفتح هم که معتقد است کمیته از مسیر اصلی اش منحرف شده (هزاردستان کمیته را خریده) خیال دارد زن و فرزندش را از تهران خارج کند. میرزاباقر به سراغ رضا می آید و از او می خواهد اسرار کمیته را فاش کند تا تحت حمایت دولت قرار بگیرد. رضا حاضر به اعتراف نمی شود. شعبان استخونی رضا و میرزاباقر را در حال صحبت می بیند و در فرصتی مناسب میرزاباقر را می کشد و به سراغ رضا می رود. رضا فرار می کند و به مشهد می رود. رضا به خراسان تبعید شد، با قمربانو (با بازی شهلا میربختیار) دختر صاحب منصبی ازدواج کرد و خوشنویس شد. آنها مدتها در مشهد و به دور از جنجال های سیاسی تهران زندگی می کردند تا اینکه مفتش شش انگشتی (با بازی داود رشیدی) خلوت این زن و شوهر پیر را برهم می زند و رضا را به علتی نامعلوم دستگیر کرده، با تهدید و ارعاب و شکنجه از او می خواهد به جرمی نامشخص اعتراف کند. مفتش شش انگشتی پس از مدتی رضا را آزاد می کند. معلوم می شود که او به قصد سرکیسه کردن رضا او را دستگیر کرده. اما رضا خیال بازگشت به خانه اش را ندارد. او که زیر بازجویی های مفتش به خاطرات جوانی بازگشته است می خواهد به تهران برود و مأموریت ناتمام، یعنی ترور هزاردست
ان، را به انجام برساند. رضا در گراندهتل ساکن می شود. در رستوران با خان مظفر (با بازی عزت الله انتظامی) ملاقات می کند. خان مظفر، حاکم قبلی کرمان مردی ثروتمند و بسیار بانفوذ است. خان مظفر به او سفارش کتابی خطی از خاطرات خودش را می دهد. رضا می پذیرد. در حین نوشتن خاطرات متوجه می شود که پس از رفتن او، ابوالفتح دستگیر و در زندان به دست همبندش، شعبان استخوانی، کشته شده است. در ضمن پی می برد که خان مظفر همان هزاردستان است. خوشنویس کل داستان را برای مفتش تعریف می کند و به او می گوید فرمان قتل مفتش هم صادر شده و از او برای ترور خان مظفر کمک می خواهد. مفتش می گوید مبارزه با مردی که سر همه رشته ها در دست اوست محکوم به شکست است. کمی بعد مفتش توسط غلام عمه به خونخواهی شعبان و به دستور خان کشته شد. خوشنویس با سیدمرتضی که از مبارزان مسلمان است موضوع هزاردستان را درمیان می گذارد و می گوید که تنها تا زمانی که کار نوشتن خاطرات خان تمام نشده زنده است و پس از آن به قتل می رسد؛ بنابراین خیال دارد خود کار هزاردستان را تمام کند. رضا از بالکن اتاقش در گراندتل وارد اتاق خان می شود. اما در تختخواب خان، سرگارسون هتل (با بازی جهانگیر فر
وهر) خوابیده است. رضا قادر به شلیک نیست پس سرگارسون او را از بالکن به بیرون پرتاب کرده و می کشد.
ضَمان یا عقد ضمان در فقه و حقوق ایران به معنای بر عهده گرفتن مالی است که بر ذمه دیگری است. به تعبیر دیگر ضمان، التزام به پرداخت دین ثابت دیگری از طرف شخص غیر مدیون به آن شخص است. متعهد را ضامن، صاحب مال (طلبکار) را مضمون له، و مدیون اصلی را مضمون عنه می گویند. در فقه امامیه ضمان را نقل ذمه ای به ذمه دیگر تعریف کرده اند، قانون مدنی ایران نیز به پیروی از نظریه امامیه نقل ذمه را پذیرفته و در ماده ۶۹۸ به این امر تأکید کرده است. معنای لغوی. ضمان در لغت به معنای بر عهده گرفتن، کفیل شدن، التزام و تعهد می باشد. کلمه «ضمان» در اصطلاح فقهاء به معنی «تعهد» و «بر عهده گرفتن» است، و در حقوق کنونی گاه مرادف با «مسئولیت» نیز به کار می رود. در اصطلاح حقوقی ضمان دارای دو معنی است: معنی اعم و آن تعهد به مال و یا نفس انسان است و به این معنی ضمان شامل حواله و کفالت می شود و معنی اخص و آن تعهد به مال است که در ذمه دیگری قرار دارد که ضمان عقدی می باشد.
بخش باباحیدر، یکی از بخش های شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مرکز این بخش، شهر باباحیدر است. تقسیمات کشوری. شهرها: باباحیدر و عیسی آباد مردم شناسی. مردم این بخش چهارمحالی هستند و به زبان چهارمحالی سخن می گویند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش باباحیدر برابر با ۱۸٬۹۱۷ نفر بوده است.
بخش جونقان، یکی از بخش های شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری است. بخش جونقان در سال ۱۳۸۹ با تصویب هیئت وزیران ایجاد گردید. مردم. مردم روستا های این بخش لر بختیاری هستند و با زبان لری بختیاری سخن می گویند. تقسیمات کشوری. شهرها: جونقان، چلیچه، پردنجان روستاها: کران، راستاب، گوشه، چغاهست
ساختار جمله در دستور زبان فارسی به صورت «واحدی از زبان که از یک بند یا بیشتر تشکیل شده و از دوگونه «جمله هسته ای» و «جمله خوشه ای» تشکیل می شود» تعریف شده است. در زبان فارسی در میان پنج واحد جمله، بند، گروه، کلمه و واژک جمله بزرگ ترین گروه را شامل می شود که از اجماع منظم چند کلمه حاصل می شود. جمله از نظر دستوری و مکان و زمان انواعی دارد ساختمان کلی جمله. در زبان فارسی جمله به واحدی از زبان گفته می شود که از یک بند یا بیشتر تشکیل شده باشد. جمله فارسی بر دوگونه جمله هسته ای و جمله خوشه ای تقسیم می شود. از دیگر عناصر با اهمیت در ساختار جمله می توان از هسته و وابسته، تکرار، انشعاب و لانه گیری نام برد. انواع جمله. در زبان فارسی جملات بر دو دسته تقسیم می شوند: جمله هسته ای. جمله هسته ای از یک هسته مرکزی و تعدادی وابسته تشکیل شده است که وجود هسته در جمله اجباری و وجود وابسته ها اختیاری است، به عنوان مثال بند «تو حتماً برخیز» می تواند بدون نیاز به هیچ پس یا پیش دیگری به صورت مستقل به جای یک جمله بنشیند، ولی بندهایی چون «چون او خیلی آدم بخشنده ای است»، «اگر او به ملاقاتت آمد» یا عبارت «و الا او خواهد ترسید» و مانند ای
ن ها نمی توانند به تنهایی در جای یک جمله بنشینند، این وابسته های برای متمم خود احتیاج به هسته دارند.
میرحسن ارژنگ نژاد (۴ مرداد ۱۳۰۰ – ۲۵ مرداد ۱۴۰۱) نقاش، طراح و مجسمه ساز ایرانی بود. زندگینامه. ارژنگ نژاد در سال ۱۳۰۰ در شهر مشهد زاده شد و دورهٔ دبستان را دبستان عنصری در همین شهر گذراند. در نوجوانی (دوازده سالگی) با پدر و مادرش و هفت خواهر و برادر، به شهر تهران رفت. او در سال ۱۳۲۳ با ستاره دختر غلامرضا رحیم زاده ارژنگ ازدواج کرده است و سه فرزند به نام های فرامرز، فرزانه و فرامه داشت. او از دوازده سالگی در کارگاه غلامرضا رحیم زاده ارژنگ (که پسرخاله او بود) مشغول به کار شد و به همراه اسماعیل ارژنگ در پروژه های مختلف زیباسازی شهر تهران نظیر تندیس نبرد گرشاسب با اژدها واقع در میدان باغشاه و نقش برجسته بهرام گور و خسرو پرویز در کاخ سفید واقع در کاخ سعدآباد همکاری داشتند. در دهه ۳۰، به همراه اسماعیل ارژنگ، مغازه ای تحت عنوان «پاپانوئل» در خیابان جمهوری داشتند. از آثار او می توان به تندیس ۱۲ تن از بزرگان ایرانی (مانند اشک اول، نادر شاه افشار، یعقوب لیث صفاری و …) در پارک ملت مشهد، نیم تنه یپرم خان در موزه کلیسای ارامنه در جلفای اصفهان، نیم تنه جبار باغچه بان در مدرسه ناشنوایان تهران، نیم تنه لیمجی مانوکچی زرتشتی (
بانی معافیت زرتشتیان از پرداخت جزیه در زمان شاه عباس دوم) در مدرسه انوشیروان تهران، نقش برجسته بهرام گور و خسروپرویز در ورودی کاخ ابیض و مجسمه حیوانات در محوطه دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران اشاره کرد. آثار وی در نمایشگاه های متعددی عرضه شده که از جمله آخرینِ آن ها می توان به نمایشگاه هنرمندان نامدار پیشکسوت اشاره کرد. طی این نمایشگاه که در آبان ۱۳۹۸ در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد آثار ارژنگ نژاد در کنار آثار چهره های شاخصی نظیر حسین محجوبی، ایران درودی، حسین نوری، طاها بهبهانی، علی فرامرزی و ناصر هوشمند وزیری به نمایش درآمد. نگارخانه. گزیده ای از مدالهای طراحی شده
ملّا حسین بشروئی نخستین مؤمن به سید علی محمد باب و از رهبران جنبش بابیه و حروف حی، که مدتی در مشهد به تبلیغ بابیه پرداخته بود، آن شهر را در ژوئیه سال ۱۸۴۸ ترک کرد و با گروهی رو به افزایش از پیروانش، پرچم سیاه موعود را که وعده داده شده بود همزمان با ظهور مهدی از خراسان بلند خواهد شد برافراشت و به سمت غرب حرکت کرد. هدف این گروه نامعلوم است اما گمان می رود که احتمالاْ قصد آن ها رفتن به آذربایجان و آزاد ساختن باب بوده باشد. شرایط در ماه سپتامبر آن سال با مرگ محمّدشاه و هرج ومرج و آشفتگی ای که قبل از به تخت نشستن پسرش ناصرالدین میرزا رخ داد به طرز چشمگیری تغییر کرد. ملّاحسین و همراهانش وقتی به شهر شمالی بارفروش (بابل کنونی)، در نزدیکی دریای خزر، رسیدند، توسط گروهی به رهبری یک روحانی محلی (سعیدالعلماء) مورد حمله قرار گرفتند. درگیری آغاز شد، و چندین بابی و مخالفان شان کشته شدند. این گروه بابی که تعدادشان اکنون به چند صد نفر رسیده بود، در آرامگاه کوچک و محلی شیخ طبرسی به تاریخ ۱۲ اکتبر پناه گرفتند. بابیان توسط مخالفان به شورش متهم شده و متعاقباْ توسط نیروهای مختلف محلّی و حکومتی مورد حمله قرار گرفتند. آن ها برخلاف ان
تظار به شدت مقاومت کردند و بسیاری از مهاجمان را به قتل رساندند. سرانجام پس از هفت ماه محاصره، بابیان که بر اثر گرسنگی ضعیف شده بودند و بسیاری از نیروهای خود را از دست داده بودند، به سوگند دروغین مهاجمان (به قرآن) برای برقراری آتش بس پاسخ مثبت دادند و از قلعه خارج شدند ولی بلافاصله تقریباً تماماً قتل عام شدند (۱۰ مه ۱۸۴۹). این ضربهٔ بزرگی به آیین جدید بود، نیمی از حروف حی در این نبرد و پسایند آن کشته شدند. محمدعلی بارفروشی، ملقب به قدوس، که رهبری بابیان در این قلعه را به عهده داشت به پیشوای روحانی محلیِ بابل (سعیدالعلماء) تحویل داده شد. به دستور سعیدالعلماء، محمدعلی بارفروشی در میدان اصلی شهر بارفروش شکنجه و کشته شد و جسدش تکه تکه شد. منبع شناسی. منابع رسمی و حکومتی، با جانبداری، بابی های شرکت کننده در این شورش را تحقیر و ضعیف و بی اصل ونسب معرفی کرده اند؛ اما در مقابل، منابع بابی از آن ها دفاع کرده اند. پیش زمینه. ادوارد براون دربارهٔ واقعهٔ قلعهٔ شیخ طبرسی می نویسد: پیروان سید علی محمد باب تحت تأثیر سخنان طاهره قرةالعین در گردهمایی بدشت، در مکانی که آرامگاه شیخ طبرسی در آنجا بود، جمع شدند. در اینجا، مردان تع
لیم دیده برای صلح (علمای مذهبی) با نیروی شجاعت و مهارت باورنکردنی، ماه ها مجبور به جنگ با قوای سلطنتی بودند. تعداد بابی ها. پژوهشگران دربارهٔ تعداد دقیق بابی های حاضر در این شورش، اتفاق نظر ندارند. تعداد بابی ها را سینا فروزش حدود ۵۵۰ نفر، مؤمن بین ۵۴۰ تا ۶۰۰ نفر تخمین زده اند. در منابع رسمی دربار قاجار، تعداد آن ها تا ۲۰۰۰ نفر نیز تخمین زده شده است که احتمالاً چنین عددی، ناشی از مبالغه گویی های سربازانی است که می خواستند شکست خود را توجیه کنند. ملاحسین بشرویه درهنگام ورود به منطقه، حدود ۳۰۰ نفر سرباز به همراه داشت و پس ازآن تعداد قابل توجهی از جمله بابی های روستاهای اطراف، به او ملحق شدند. برخی از بابیان نیز نتوانستند خود را به قلعهٔ شیخ طبرسی برسانند، نظیر طاهره قرةالعین که زمانی که از شهر نور قصد رفتن به قلعهٔ طبرسی و پیوستن به سایر بابی ها را داشت، با یک اتهام قدیمی دستگیر و به تهران فرستاده شد. خاستگاه اجتماعی. بابی های قلعهٔ طبرسی، از مناطق مختلف کشور جمع شده بودند و فقط از اهالی مازندران نبودند. از بیشتر اقشار جامعهٔ ایران، افرادی در میان بابی ها حضور داشتند. کاشانی راجع به ساختن قلعهٔ طبرسی می نویسد:
از هر کسبه میان آن ها حضور داشت و بنّا به بنّایی و خیاط به خیاطی و شمشیرساز به شمشیرسازی مشغول بودند. تعداد بابی های حاضر در این شورش از اقشار مختلف، بدین شرح است: آغاز شورش. در ژوئیهٔ ۱۸۴۸، گروهی از بابیان به فرماندهی ملاحسین بشرویه به سمت مازندران حرکت کردند و در اکتبر همان سال در نزدیکی بارفروش در حرم شیخ طبرسی مستقر شدند. تعداد افراد که بشرویه به همراه آورده بود ۳۰۰ نفر بود و پس از آن نیز تعداد قابل توجهی از بابیان به این گروه ملحق شدند و تعداد مجموع آن ها بیشتر شد. فرماندهی این گروه با ملاحسین بشرویه و محمدعلی بارفروشی (مشهور به "قدوس") بود. بابی ها قلعه ای بنا کردند و به گفتهٔ خسروی، شورش از همین جا آغاز می شود که بابیان بر سر مقبرهٔ شیخ طبرسی برای خود استحکامات دفاعی بنا کردند. برخی دیگر از بابیان نیز به تهیهٔ سلاح و تمرین و آموزش جنگی پرداختند. شورش بابی ها در مازندران، یکی از چهار برخورد جدی آن ها با شیعیان، و نخستین شورش مسلحانهٔ آن ها بود. پس از آن، بین ۱۳ اکتبر ۱۸۴۸ تا ۹ مه ۱۸۴۹ (۱۴ ذیقعدهٔ ۱۲۶۴ تا ۱۶ جمادی الثانی ۱۲۶۵) درگیری های پراکنده میان بابی ها و قوای دولتی آغاز شد که باعث شد طرفین درگیری ت
لفات سنگین بدهند. موقعیت مکانی قلعه. درست در جایی که باتلاق ختم و جنگل آغاز می گردد، مقبرهٔ شیخ طبرسی قرار دارد. ساختمان کوچکی که مکان مقبره را نشان می دهد، با ۱۰۰ متر طول و ۷۰ متر عرض، در میان مکانی پوشیده از علف قرار دارد. این محوطه، دارای تعدادی درخت انار وحشی است و با استحکامات خاکی ابتدایی و تیرک چوبی احاطه شده است. واقعهٔ شیخ طبرسی. ادوارد براون می نویسد: بنابر آنچه که جهانگیر میرزا مؤلف (تاریخ نو) نگاشته است، این جنگ دو ماه قبل از وفات محمدشاه به وقوع پیوسته است. اردشیر میرزا حاکم مازندران سعی در سرکوب پیروان باب نمود. اردشیر میرزا پس از ناکامی در این امر، به پایتخت مراجعه نموده و امیرزاده خانلر میرزا در اواخر ماه رمضان ۱۲۶۴ هجری قمری به جای وی انتخاب شده و حاکم مازندران می شود. وی نیز به جهت شورش ها و مبارزات پی درپی امکان تحرک نیافته و با دریافت خبر مرگ محمدشاه به دارالخلافه مراجعت می نماید. این شورش ها در نتیجهٔ تبلیغات و آگاهی های اجتماعی بابیان پس از کنفرانس بدشت و پراکنده شدنشان در سطح مازندران صورت گرفت و البته در این میان نقش قرةالعین را نمی توان نادیده گرفت. در ابتدا خان های محلی و ملایان وابس
ته، با نیروهای تحت فرماندهی ملاحسین بشرویه، که وی را دومین مردِ نهضت بابیه به حساب آورده اند، درگیر می شوند. ملاحسین بشرویه حدود ۸۰۰ هواخواه داشته است. نواب امیرزاده مهدی قلی میرزا را به جای نواب خانلر میرزا مأمور داشتند و به اکابر آن ولایت در باب قلع و قمع این طایفه و حلقه فرمان صادر شد. ملاحسین در ۲۰ کیلومتری بارفروش در محل آرامگاه شیخ طبرسی، قلعه و خندقی ساخت. در اکتبر ۱۸۴۸ ارتش شاه (حدود ۲۰۰۰ نفر) برای سرکوب بابیان از تهران به مازندران گسیل گردید. این نیرو هم از بابی ها شکست خورد. نیروهای تازه نفسی (حدود ۷۰۰۰ نفر) از تهران به سوی قلعهٔ شیخ طبرسی فرستاده شدند و محاصرهٔ دژ بابی ها آغاز گردید. از آن سو عباسقلی خان لاریجانی که هم بدین خدمت مأمور بود، به قلعهٔ طبرسی آمد. قلعه را محصور گردانید. امیرزاده مهدی قلی میرزا از ساری، محسن خان سورتی و محمد کریم خان اشرفی و خلیل خان سوادکوهی را به امداد و معاونتش مأمور ساخت. بابیان از در حیلت و خدیعت (به ادعای نگارنده) طالب امان و خروج از مازندران شدند. چندان که عباسقلی خان را از طریقهٔ حزم و محارست بازداشتند. روحانیون علیه بابی ها فتوای جهاد دادند؛ اما ارتش شاه نیز کام
یابی به دست نیاوردند. سرانجام ارتباط ایشان با روستاهای پیرامون بریده شد. با این حال باز هم یورش بابی ها ادامه داشت. در ۱۰ ربیع الاول سال ۱۲۶۶، یورش شبانهٔ آنان نیروهای مسلح را وادار به هزیمت کردند. در این شب با بشکه های نفت مکان استقرار لشکریان را به آتش کشیدند و بسیاری از جمله دو تن از فرماندهان لشکر را به قتل رساندند. مؤلف کتاب فتنهٔ باب می نویسد: با اعزام نیروهای جدید و تمام شدن آذوقهٔ اهالی قلعه که از هفته ها قبل آخرین آذوقه ها را نیز به پایان برده بودند، قلعه پس از چهار ماه محاصره سقوط کرد. گویا تعداد اسیرشدگان ۲۱۴ نفر بود که محمدعلی بارفروشی نیز میان آنان بوده است. به جز تنی چند که گریختند، همگی بابیان را یک به یک شکم دریدند. مهدی قلی میرزا (درگذشتهٔ ۱۸۵۴) شاهزادهٔ قاجار ملقب به "سهام الملک" و پسر بیستم عباس میرزا در سال ۱۲۶۲ به حکومت بروجرد و دو سال بعد به حکومت مازندران منصوب شد. در همین سال بابیان به سرکردگی محمدعلی بارفروشی و ملاحسین بشرویه در مازندران به مبارزه برخاستند و در جنگ قلعهٔ طبرسی اجتماع کردند. ناصرالدین شاه مهدی قلی میرزا را مأمور دستگیری و تسلیم آنان کرد. پس از مدت ها جنگ و کشته شدن ملا
حسین، بابیان به دلیل قحطی و نایابی غذا در قلعه، مجبور به تسلیم شدند. به دستور مهدی قلی میرزا جمعی از بابیان را در قلعه کشتند و باقی را به مازندران فرستادند تا در آنجا کشته شوند. واقعهٔ شیخ طبرسی عکس العمل شدیدی میان پیروان باب در نقاط مختلف کشور برانگیخت و گروه های مختلف بابیان برای پیوستن به ملاحسین راهی مازندران شدند. بسیاری موفق شدند خود را به محل برسانند اما نیروهای شاه جلوی گروه های دیگر را گرفتند. از جمله این افراد سید یحیی دارابی و میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) بودند که نتوانستند به ملاحسین بپیوندند. پایان جنگ و نتایج. بابیان بازمانده از جنگ، اسیر یا اعدام شدند. یکی از اعدام شدگان، محمدعلی بارفروشی بود. ادوارد براون سرانجام واقعهٔ شیخ طبرسی و قتل دهشتناک محمدعلی بارفروشی را این گونه شرح می دهد: سعیدالعلماء یکی از روحانیون برجستهٔ بارفروش و دشمن بزرگ جنبش بابیان در مازندران بود. یک صبح، پس از آن که قدوس تعلیمات خود را داده بود، ملاحسین بشرویه در هنگام طلوع خورشید برخاست و به اتفاق چند تن از دوستان بابی اش، به طرف منزل سعیدالعلماء رفت. ملاحسین وقتی به خانهٔ وی رسید، دید که گرداگرد سعیدالعلماء را شاگردان