Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فرودگاه سُدان کولَه (به زبان بومی: Sodankylän lentokenttä) یک فرودگاه با کد یاتا SOT است که یک باند فرود آسفالت دارد. این فرودگاه در کشور فنلاند قرار دارد .
فرودگاه بین المللی سوچی (به زبان بومی: Международный Аэропорт Сочи) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا AER است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر سوچی کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۲۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اسنایدر کریک یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۰۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اسمیرنا (دلاور) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۹۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اسموک تاون یک فرودگاه است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
فرودگاه آبی اسمیترس/تاهی لیک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اسمیت (ایندیانا) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا SMD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۵۲ متر است. این فرودگاه در شهر فورت وین، ایندیانا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه اسمیت (آرکانزاس) یک فرودگاه همگانی بهره برداری هوایی با کد یاتا SLG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
علی مردان خان چهارلنگ بختیاری (شاخه چهارلنگ، باب محمود صالح) (درگذشته ۱۱۶۷ ه .ق)، از رجال سیاسی و فرماندهان نظامی دوران صفویه و افشاریه و از سران ایل بختیاری و از سرداران سپاه نادرشاه افشار بود. او یک سال نایب السلطنه شاه اسماعیل سوم و همچنین حدود هفت ماه نیز نایب السلطنه شاه سلطان حسین دوم بود. علیمردان خان در حکومت شورایی که به همراه کریم خان زند و ابوالفتح خان بختیاری شکل داد، مسئولیت نیابت سلطنت را عهده دار شد. فتح اصفهان. علی مردان خان بعد از جدا شدن از عادل شاه افشار و استقرار در سرزمین بختیاری، به تهیهٔ نیرو و قوا برای نبرد با حکومت افشاریان مشغول شد. وی ابتدا گلپایگان و خوانسار را متصرف و آماده حمله به اصفهان شد. علیمردان خان پس از تهیه سپاه به سمت اصفهان روانه شد و شهر گز را نیز در نزدیکی اصفهان تصرف کرد، ولی در مقابله با ابوالفتح خان بختیاری به علت کمبود تجهیزات و نیرو، سپاه خان چهارلنگ ناتوان از فتح اصفهان بود، بنابراین علیمردان خان دست به حیله ای سیاسی زد و پیام صلح به ابوالفتح خان داد. حاکم اصفهان هم این پیشنهاد را پذیرفت و مکان عقد قرارداد صلح را مشخص کرد. علیمردان خان پس از دریافت جواب حاکم اصف
هان، چون می دانست سپاهیان افشار دیگر مراقب حرکات نظامی او نیستند و فریب پیشنهاد او را خورده اند، شبانه و بدون مزاحمت سپاه افشاریه با سپاهیان خود به سمت غرب عقب نشینی کرد. بعد از این عقب نشینی، خان بختیاری شروع به جمع آوری سپاه کرده و از کریم خان درخواست نیرو و کمک کرد. کریم خان که منتظر چنین پیشنهادی بود روانه گلپایگان شد، پس از پیوستن کریم خان زند به علیمردان خان، او درصدد حمله به اصفهان برآمد، بنابراین در سال ۱۱۶۳ هجری قمری، با سپاهی ۲۰ هزار نفری به سمت اصفهان حرکت کرد. ابوالفتح خان به اتفاق تعدادی از سرداران نادرشاه از جمله موسی خان افشار، سلیم خان قرقلوی افشار، صالح خان دربندی، میرمحمدخان عرب میش مست خراسانی و دیگر سرکردگان آذربایجان، عراق عجم و فارس، با لشکری قریب به ۵۰ هزار نفر و توپخانه مکمل، از اصفهان برای پیکار، به استقبال علیمردان خان و کریم خان رفتند، که بعد از یک نبرد خونین در منطقه کهیز، علیمردان خان بر سپاه افشاریه فایق آمد و اصفهان در جمادی الاول ۱۱۶۳ هـ. ق به تصرف قوای بختیاری درآمد. پس از فتح شهر ابوالفتح خان و دیگر سرداران و سران شهر که در اَرگ تبرک اصفهان پناه برده بودند، با شرایطی تسلیم شد
ند. علیمردان خان با وساطت برخی بزرگان از قتل ابوالفتح خان و دیگر سرداران افشاریه درگذشت. قتل ابوالفتح خان بختیاری. ابوالفتح خان بختیاری منکر مناهی بود و با صلاح و سداد و تقوا و شب زنده دار بود و علیمردان خان را حقیر می شمرد و با او به درشتی سخن می گفت، اتفاقاً علیمردان خان در حالت مستی از سخن درشت ابوالفتح خان متغیر شد و تبرزینی که در دست داشت را بر فرق ابوالفتح خان فرود آورد و او را به قتل رساند و بعد پشیمان شد و به آیین پادشاهی او را کفن و دفن نمود و قواعد تعزیت به جا آورد و بازماندگانش را به عذرخواهی نوازش نمود و تمشیت امور اصفهان با توابع و کاشان و قم با توابع و قلمرو علیشکر و قزوین و ری با توابع و کرمانشاهان و همدان با توابع، یزد و کرمان با توابع را به آنها داد. جنگ کوهرنگ. کریم خان پس از تصرف اصفهان و جمع آوری نیرو، با سپاه ۴۰ هزار نفری خود، به سمت غرب روانه شد، که در کنار زاینده رود، در منطقه بازفت، دو سپاه به هم برخوردند و نبرد سنگینی درگرفت، که در کشاکش نبرد، به دلیل ترس از زیاد تر بودن سپاه کریم خان نسبت به سپاه علیمردان خان (سپاه زند ۳۵ تا ۴۰ هزار نفر و سپاه بختیاری ۲۰ تا ۱۵ هزار نفر بود) به صورت پ
نهانی، شاه اسماعیل سوم صفوی (ابوتراب)، زکریا خان کزازی و دیگر بزرگان همراه شاه اسماعیل سوم و بخشی از سپاه علیمردان خان، از اردوی او جدا و به سپاه کریم خان زند ملحق شد. همچنین علی صالح بیگ دورکی هفت لنگ و بختیاری های همراه او در حین نبرد از سپاه علیمردان خان جدا شدند و به کریم خان پیوستند، که این خبر باعث تحلیل روحیه سپاه علیمردان خان و نهایتاً شکست وی شد. پس از این شکست علیمردان خان همراه با اسماعیل خان فیلی؛ والی لرستان به کوه های بختیاری عقب نشینی کرد به منطقه بنه وار در خوزستان وارد شد. جنگ حاجی آباد کرمانشاه. علیمردان خان پس از گذشت ۱۸ ماه و جمع آوری ۸ هزار نفر سرباز از خوزستان و عقد پیمان با موالی هویزه و اعراب بنی لام و جمع آوری سپاه از لرهای فیلی توسط اسماعیل خان فیلی والی لرستان و متحد علیمردان خان به دلیل دعوت عبدالعلی خان و میرزا محمدتقی که قعلهٔ کرمانشاه را در تصرف خود داشتند و از قدرت گیری کریم خان و حمله او به کرمانشاه هراس داشتند، به سمت کرمانشاه روانه شد. کریم خان که از این واقعه نگران شده بود، سپاه سی هزار نفری زند را به فرماندهی محمدخان زند روانه کرمانشاه کرد و خود کریم خان در اصفهان ماند، سپ
اه زندیه در منطقه حاجی آباد کرمانشاه رو در روی پیش قراولان سپاه بختیاری قرار گرفت، محمدخان فرمانده سپاه زند، می خواست قبل از رسیدن خبر ورود سپاه زندیه به حاجی آباد به پیش قراولان سپاه بختیاری به آن ها حمله کند، ولی پیش قراولان سپاه علی مردان خان از این موضوع خبر دار شده و قاصدی به سمت علیمردان خان ارسال و او را مطلع کردنند، در این هنگام اسب های سپاه بختیاری را برای چرا به مکان دوری برده بودند و فقط پانصد اسب در اختیار بختیاری ها بود، در همین هنگام محمد خان زند پس از کشتن و فراری دادن عده ای از پیش قراولان سپاه علیمردان خان به سمت سنگر شوشتری های همراه علیمردان خان رفت و از اسب پیاده شد و شروع به تهدید آن ها کرد که اگر تسلیم او نشوند آن ها را خواهد کشت در این هنگام شوشتری ها به محمد خان فحاشی کردند، که محمد خان خشمگین شد و به سمت آن ها حمله برد در این هنگام شوشتری ها به سمت او تیراندازی کردند که باعث زخمی شدن و شکستن پای محمدخان شد، ولی خان زند توسط سواری از سپاه خود سوار اسبی شده و از میدان نبرد خارج شد، علیمردان خان که از این واقعه آگاه شد با سیصد سوار به سپاه زند حمله کرد، زندها که فکر می کردند مورد حملهٔ ه
مهٔ سپاه بختیاری قرار گرفتند شروع به فرار کردند، در این هنگام بقیهٔ سپاه علیمردان خان که در سنگر بودند، پیاده و سواره در پی لشکر شکست خوردهٔ زند دویدند و بار و بنه سپاه سی هزار نفری زند به تصرف بختیاری ها درآمد و همچنین، نهصد نفر از سپاه زند اسیر گرفته شد. جنگ نهاوند. کریم خان پس از شنیدن شکست سپاه زند توسط علیمردان خان، از اصفهان روانه همدان شد. علیمردان خان پس از شکست سپاه زند؛ تعقیب لشکر فراری زند را چهل روز به تأخیر انداخت سپس بعد از چهل روز برای مقابله با سپاه زند روانه منطقه نهاوند شد، و در آنجا با سپاه دوباره سامان گرفتهٔ زند روبرو شد، و جنگی درگرفت که در روز اول به سود سپاه علیمردان خان بود در شب همان روز قرار شد سه هزار از بهترین افراد سپاه علیمردان خان به لشکر زند که هنوز کریم خان به آن ها نپیوسته بود، شبیخون بزنند ولی علیمردان خان آن شب به دلیل بخت برگشته از او و علیمردان (به گفتهٔ مؤلف کتاب مجمل التواریخ) به خواب سنگینی دچار شد و سرداران علیمردان که منتظر صدور فرمان حمله بودند، پس از مدتی صبر که فرمانی صادر نشده بود، دو دفعه به چادر علیمردان رفتند از او درخواست فرمان حمله کردنند که علیمردان خان به
آن ها گفت حالا وقت حمله نیست تا اینکه صبح شد و علیمردان موقعیت را از دست داد، هنگامی علیمردان خان از خواب بیدار شد و قرار شبیخون را به یاد آورد، سرداران علیمردان خان را به حضور طلبید و آنها را به دلیل اینکه چرا او را بیدار نکردند مورد سرزنش قرار داد در همان هنگام سرداران علیمردان خان را از قضیهٔ شب و خواب سنگین او مطلع کردند که علیمردان خان پس از آگاهی از این وقایع با بخت خفتهٔ خود به جدل پرداخت، در همین هنگام کریم خان به سپاه زند پیوست، وقتی سپاه علیمردان از ورود کریم خان به سپاه زند و خواب غفلت آمیز سردار خود اطلاع یافتند از روحیه و امید شان کاسته شد، بالاخره در همان روز نبردی درگرفت که علیمردان و اعراب بنی لام دلاوری زیادی از خود نشان دادند و تا قلب سپاه زند هم پیش رفتند، در کشاکش نبرد کریم خان که دفاع ضعیف از چادر و بنه اردوی علیمردان را مشاهده کرد دستور حمله به آن منطقه را داد، در هم زمان با این وقایع عده ای از علیمردان خان برای دفاع از چادر و بنه وکمک به محافظان آن به عقب شتافتند، لشکر پیش تاز علیمردان خان که در نبرد با زندها بودند و از حمله زندها به چادر و بنه اطلاع نداشتند، این عمل را دال بر فرار آن
ها دانسته و روحیه شان را از دست دادند و شروع به عقب نشینی نمودند در همین هنگام کریم خان که از وقایع مطلع بود دستور حمله داد، علیمردان خان که از عقب نشینی سپاهیان علیمردان آگاه شد هرچه تلاش کرد نتوانست از عقب نشینی سپاه خود جلوگیری کند و خود نیز به ناچار عقب نشینی کرد. علیمردان کوچک که از سرداران نامی علیمردان خان بزرگ (مختارالدوله) و خواهر زادهٔ او بود چون وضع را چنین دید به سمت چادر و بنه علیمردان که توسط زندها در حال غارت بود حرکت کرد و عده ای از زندها را کشت و سپس وارد چادر خود شد و وسایل خود را سوار اسبش کرد از میان سپاهیان زند بیرون زد و به علیمردان خان پیوست. درگذشت. علیمردان خان پس از نبرد نهاوند ناامید نشده و برای رویارویی مجدد، به جمع آوری سپاه و تجهیزات نظامی به بغداد و سپس خوزستان و لرستان و روانه شد، علیمردان خان مختارالدوله در منطقهٔ «دربند» لرستان (دهستانی بزرگ در شهرستان کنونی ازنا)، یکی از سکونتگاه های شاخهٔ چهارلنگ بختیاری و در حالی که مشغول آماده سازی سپاهیان برای رویارویی دوباره با کریم خان زند بود، به دست محمدخان زند و یارانش در سال ۱۱۶۷ هجری قمری کشته شد و در همان جا بخاک سپرده شد.
عَلَس یا به فارسی حنطه که به آن گندم رومی و گندم شهرکردی نیز گفته میشود یک پلی پلوئید از گونه گندم است. حنطه مثل گندم است و خوراک مردمان صنعا در یمن، اروپای مرکزی و شمال اسپانیا به عنوان غذای سالم استفاده می شود. حنطه جزو مهمی در اروپا از عصر برنز تا قرون وسطی نیز بوده است. حنطه گاهی به عنوان زیرگونه گونه ای نزدیکی به نام گندم معمولی شناخته می شود.
محمد عاکف ارسوی (۱۸۷۳، فاتح، استانبول - ۲۷ دسامبر ۱۹۳۶، استانبول) سرایندهٔ مارش استقلال شاعر و نویسنده مشهور ترک بود. او در اولین دوره مجلس ملی کبیر ترکیه (۱۹۲۰–۱۹۲۳) نماینده بوردور بود که در آن سال ها به تشویق حمدالله صبحی تانری اور وزیر آموزش وقت، مارش استقلال را سرود که به عنوان سرود ملی ترکیه انتخاب شد. او از طرفداران دموکراسی اسلامی و پان اسلامیسم بود. یک دانشگاه در بوردور و یک کالج در پریزرن به افتخار وی نامگذاری شده است همچنین تصویر وی به همراه چهار بیت از مارش استقلال بر پشت اسکناس های ۱۰۰ لیر ترک از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ چاپ می شد.
توپ بدون لگد یا تفنگ بدون لگد سلاحی است که گاز حاصل از احتراق را در هنگام شلیک به سوی عقب رانده و در نتیجه لگد آن به طرز قابل ملاحظه ای کاهش یافته است. این سازوکار باعث می شود تا سلاح قادر به شلیک گلوله های بسیار بزرگتری در مقایسه با توپ های دارای لگد هم اندازه خود باشد. توپ های بدون لگد به طور دستی از ته گلوله گذاری شده، با فشار هوا خنک شده، و بیشتر به عنوان یک سلاح ضدتانک استفاده می شوند. فشاری که در هنگام شلیک این نوع سلاح ها به سمت جلو وارد می شود برابر با فشاری است که به عقب وارد می شود و گازهای باقی مانده از احتراق به سمت عقب حرکت کرده و از ته سلاح خارج می شوند، در نتیجه سلاح در هنگام شلیک تقریباً بدون حرکت می ماند. توپ بدون لگد را نخستین بار آلمانی ها در جنگ جهانی دوم استفاده کردند و ادامه پیشرفت آن در آمریکا به عنوان توپخانه ضدتانک نیروهای هوابرد انجام شد. پس از جنگ کره با پیشرفت زره تانک ها نیاز به سلاح های ضدتانک سنگین تر منجر به تولید انواع بزرگتری از جمله ام-۶۷ ۹۰ میلی متری و ام۴۰ ۱۰۶ میلی متری شد. سبکی و اندازه کوچک این نوع سلاح امتیاز اصلی آن است و بعضی انواع آن را می توان از روی دوش هم شلیک کرد
، البته بیشتر از روی سه پایه های سبک شلیک می شوند. توپ های بدون لگد از گلوله هایی مشابه با گلوله های توپ استفاده کرده و توان شلیک آن ها را در مسافت و شتابی مشابه با توپ های سبک را دارند اما بیشتر برای شلیک گلوله های بزرگتر با شتاب کمتر و برد کوتاه تر استفاده می شوند. اختراع موشک های هدایت شونده ضدتانک در دهه های ۷۰–۱۹۶۰ باعث شد تا استفاده از توپ های بدون لگد رو به کاهش گذاشته و تا حد زیادی با این موشک ها جایگزین شوند. با این حال برخی از انواع آن هنوز در کشورهای مختلف در حال استفاده است. توپ دوش پرتاب سوئدی ۸۴ م م کارل گوستاو که در سال ۱۹۴۶ طراحی شد هنوز به عنوان یکی از سلاح های خط مقدم در بسیاری از کشورها استفاده می شود و از جمله نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده از آن به عنوان سلاح ضدسنگر استفاده می کند. توپ آمریکایی ام۴۰ معروف به تفنگ ۱۰۶ و توپ ۷۳ م م اس پی جی-۹ ساخت شوروی هم هنوز در بسیاری از کشورها از جمله در ایران به عنوان سلاح ضد تانک کاربرد گسترده ای دارند.
مقاومت بدون خشونت یا کنش بدون خشونت عمل دستیابی به اهداف از طریق تظاهرات نمادین، نافرمانی مدنی، عدم مشارکت اقتصادی و سیاسی و روش های دیگر، بدون استفاده از خشونت است. مقاومت بدون خشونت تا حد زیادی مترادف با "مقاومت مدنی" است. هرکدام از این واژه ها («مقاومت بدون خشونت» و «مقاومت مدنی») دارای برتری های خاص خود و دلالت های معنایی با اندکی تفاوت است، که به طور خلاصه در مدخل مقاومت مدنی بررسی می شود. فرم جدید از مقاومت بدون خشونت توسط مهاتما گاندی عمومیت یافت. او همچنین مؤثر بودن آن را در تلاش هایش برای به دست آوردن استقلال هند از بریتانیا به اثبات رسانید. او همچنین در اعتراضات مسالمت آمیز شرکت داشت. از میان چهره های مطرح در حوزهٔ مقاومت بی خشونت می توان از مهاتما گاندی، مارتین لوتر کینگ، ، ، ، ، لئو تولستوی، آندره ساخاروف، جونیور، واسلاو هاول، جین شارپ و لخ والسا و… نام برد. مثال های بسیاری در مقاومت های بی خشونت در سراسر جهان قابل تأمل و مطالعه هستند. از مقاومت مردم ایران در سال ۲۰۰۹ که به جنبش سبز معروف شد گرفته تا دیگر جنبش های مردم کشورهای دیگر در آمریکا، آرژانتین، فنلاند، هند، شیلی، برمه، و… در سال ۲۰۰۶ رفتار
شناس صلح جودیت هند یک راهبرد برای پایان بخشیدن به جنگ با استفاده از تاکتیک های بی خشونت ارائه کرد (یک آیندهٔ بدون جنگ: راهبرد برای گذار از جنگ). در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۷، تظاهرکنندگان به نیروهای نظامی در یک گردهمایی اعتراضی درآرلینگتون ویرجینیا، گل دادند. از سال ۱۹۶۶ تا سال ۱۹۹۹ مقاومت مدنی بی خشونت نقش مهمی را درگذار ۵۰ دولت تمامیت خواه به دمکراسی ایفا کرده است. مقاومت بی خشونت منجر به انقلاب گل رز در گرجستان (۲۰۰۳) و انقلاب نارنجی در اکراین (۲۰۰۴) شده است. از دیگر جنبش ها و مقاومت های بی خشونت می توان از انقلاب جین بلاروس و انقلاب یاس در تونس و مبارزهٔ مخالفان کوبا یاد کرد. بسیاری از جنبش های ترویج فلسفهٔ عدم خشونت یا صلح دوستی، روش های صلح آمیز را به عنوان یک راه مؤثر برای رسیدن به اهداف اجتماعی و سیاسی خود اتخاذ کرده اند. آن ها از تاکتیک های مقاومت بی خشونت بهره می جستند مانند: جنگ اطلاعات، برپایی اعتصاب، بیدار (با سکوت در روز یا شب)، اعلامیه پخش کردن، دست نویسی شعارها و اعلامیه ها، کپی کردن سخنرانی ها و نوارهای صوتی، اعتراض از طریق هنر شامل تئاترهای خیابانی، موسیقی و شعر اعتراض، آموزش جامعه و ارتقاء سطح آگاهی، ل
ابی، مقاومت در برابر مالیات، نافرمانی مدنی، تحریم، درگیری حقوقی یا دیپلماتیک، خودداری از پرداخت مالیات، خودداری از دریافت جوایز و افتخارات، و اعتصاب عمومی. کنش بی خشونت با غیر منفعل بودن و مداخله برای برقراری صلح تفاوت دارد.
استارگیت (به معنی دوازه ستاره) یک گروه تهیه کننده موسیقی و ترانه سرا نروژی است، که از دو شخص به نام های میکل استورلیر اریکسن(؛ متولد ۱۹۷۲) و تور اریک هرمنسن (؛ متلود ۱۴ اکتبر ۱۹۷۲) است که در نیویورک فعالیت می کنند. سبک اعضای این گروه آراندبی معاصر، موسیقی پاپ و موسیقی هیپ هاپ است. استارگیت در تروندهایم، نروژ شکل گرفت. ترانه ها. این ترانه ها بخشی از ترانه های این گروه است که در جزو ده ترانه در فهرست های ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد و جدول ترانه های پادشاهی متحده بوده اند.
فوتبال اروپا اصطلاحی است که معرف رقابت های بین المللی فوتبال بین کشورهای اروپایی در سطوح باشگاهی و ملی می باشد. این رقابت ها زیر نظر یوفا در حال برگزاری است. مهمترین مسابقاتی که هم اکنون در حال برگزاری می باشند عبارتند از:
پنجاه وچهارمین مراسم جایزه گرمی در ۱۲ فوریه ۲۰۱۲ در استیپلز سنتر در لس آنجلس برگزار و از شبکه سی بی اس پخش شد. ال ال کول جی مجری رسمی برنامه بود. این بعد از هفت سال بود که برنامه یک مجری رسمی داشت. نامزدها در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱ معرفی شدند. کانیه وست با هفت نامزدی بیشتری میزان نامزدی را داشت و بعد از آن ادل, فو فایترز, و برونو مارس هر کدام شش نامزدی داشتند و بعد از آن لیل وین, اسکریلکس, و ردیوهد در پنج زمینه نامزد شدند. ادل هر شش بخشی که نامزد شد بود، جایزه برد منجمله بهترین آلبوم سال، بهترین ترانه سال و بهترین ضبط سال. شب قبل از مراسم ویتنی هیوستون در لس آنجلس درگذشت، و به همین خاطر جنیفر هادسون به بزرگداشت ویتنی هیوستون من همیشه عاشقت خواهم بود را خواند. نامزدها و برندگان. بعضی از نامزدها و برندگان عبارتند از: عمومی. "غوطه ور در ژرفا" – ادل "۲۱ (آلبوم ادل)" – ادل "غوطه ور در ژرفا" بون ایور پاپ. "یکی مثل تو" – ادل "۲۱ (آلبوم ادل)" – ادل رکوردها. بیشترین نامزدی: بیشترین جوایز: منابع. Wikipedia contributors, "54th Grammy Awards," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=54th_Gramm
y_Awards&amp;oldid=498084902 (accessed June 21, 2012).
سنسورهای دنده عقب حسگرهایی هستند برای وسایل نقلیه جاده ای که می توانند راننده را از وجود موانع در پشت خودرو در هنگام حرکت به سمت عقب مطلع سازد. این به عنوان سیستم کنترل فاصله پارک نامیده می شود. این سنسورها معمولاً به 2 دسته تقسیم می شوند: 1-سنسورهای الکترومغناطیس. این نوع با توجه به حرکت آرام و یک نواخت وسیله نقلیه به موانع عمل می کند. زمان تشخیص مانع اگر خودرو نسبت به مانع توقف کند سیستم اعلام هشدار را متوقف می سازد و در صورت ادامه حرکت دوباره اقدام به اعلام هشدار می نماید که بیشتر برای تشخیص مانع مورد استفاده قرار می گیرد. سنسورهای الکترو مغناطیس اغالبا جهت نصب نیاز به سوراخ کاری نداشته و در سطح داخلی سپر خودرو نصب می گردند. 2-سنسورهای اولترا سونیک. از این به بعد به توضیح در مورد سنسورهای اولتراسونیک(مافوق صوت می پردازیم). این سنسورها در حال حاضر در بسیاری از کارخانه های خودروسازی تحت عنوان های پارکترونیک سنسور و دستیار پارک مورد استفاده قرار می گیرند. سیستم های مشابه این محصول برای نصب روی خودروهای فاقد پارک سنسور به عنوان تجهیزات اضافی در بازار موجود است. توضیحات. سنسورهای دنده عقب اولتراسونیک(ما فوق صوت
) با استفاده از حسگرهای تشخیص فاصله که در سپرهای جلو یا عقب یا هر دو طرف خودرو نصب می شوند، فاصله خودرو را با اجسام نزدیک به آن مشخص می کنند. این حسگرها فاصله زمانی بین سیگنالهای ارسالی از خود را تا زمان بازگشت انعکاس آن اندازه گیری کرده و با توجه به سرعت خودرو و فاصله، راننده را به صورت صوتی یا تصویری یا هردو از خطرات احتمالی آگاه می سازد. این سنسورها معمولاً در سپر پشت خودرو نصب می شوند و گاهی اوقات از آن ها در سپر جلو نیز استفاده می شود. سنسورهای پشت با قرار دادن دنده در حالت دنده عقب فعال می شوند و با خارج شدن از آن غیر فعال می گردند. سنسورهای جلو برای جلوگیری از هشدارهای بی مورد در مکان های شلوغ و با حرکت کند ،معمولاً با فشار یک دکمه فعال شده و پس از رسیدن خودرو به سرعتی مشخص غیر فعال می گردند. هشدار صوتی. رایج ترین نوع اخطار صوتی به راننده صدای بیپ است که معمولاً آهنگ فاصله تکرار این بوق با نزدیکتر شدن به موانع سریعتر می گردد و در کمترین فاصله به بوق ممتد تبدیل می گردد که در این حالت راننده باید کامل توقف نماید. هشدار تصویری. برخی از سیستم ها به صورت تصویری یا تصویر به همراه بوق راننده را هنگام پارک یار
ی می کنند مانند مدل های دارای نمایشگر LED یا مدل های دارای نمایشگر LCD که فاصله و جهت موانع با نمادهای مختلفی در آن ها نمایش داده می شود. نکات. از آنجا که این سیستم ها مبتنی بر انعکاس امواج صوتی هستند ممکن است در تشخیص اجسامی که دارای سطحی صاف نبوده یا به اندازه کافی بزرگ نباشند مانند اجسام باریک یا اجسام باریک اما بزرگ از لحاظ طول افقی، دچار مشکل شوند. سنسورهای دنده عقب معمولاً در برخورد با اجسام یا قرارگیری تحت شرایط مختلف پس از چند سال کارایی خود را از دست می دهند و باید تعویض شوند. اکثر سیستم ها دارای قابلیت آزمایش اتوماتیک خود هستند و در صورت خرابی به راننده هشدار می دهند که جهت تشخیص موانع و حرکت به عقب به سنسورها تکیه نکند. این هشدار معمولاً به صورت هشدار مداوم به محض استفاده از دنده عقب است. جایگزینی سنسورهای خراب در خودروها متفاوت است. تعویض سنسور در برخی خودروها نیازمند بازکردن سپر یا رنگ کردن سنسورهای با افشانه به منظور هم رنگ شدن با رنگ سپر است. در برخی از خودروها سنسورها روی یک زه با رنگ مشکی یا سفید برای راحتی در جایگزینی نصب می شوند. با وجود اینکه سنسورهای اولتراسونیک با امواج مافوق صوت کار می
کنند و این اصوات توسط انسان قابل شنیدن نیستند اما برای امتحان کردن آن ها می توان هنگامی که موتور خاموش است سوییچ خودرو را در حالت روشن و دنده را در حالت عقب قرار داد و با چسباندن گوش به صدای آن گوش داد. از سنسور سالم به صورت متوالی صدای تیک تیک به گوش می رسد. در صورت عدم تولید این صدا یا صدای ضعیف تر نسبت به سایر سنسورها احتمال خرابی سنسور مورد نظر زیاد است.
سلام الله جاوید پزشک، از فعالان جنبش چپ ایران، وزیر کشور و استاندار آذربایجان در حکومت ملی آذربایجان بود. در دیماه ۱۳۲۵ دستگیر شد و در دادرسی ارتش به ۲ سال حبس محکوم شد ولی شاه بلافاصله او را عفو کرد و آن ها دوباره کارهای خویش را ادامه دادند. او از روز انتصاب به وزارت در خفا هم با سفارت آمریکا در تهران و هم با شاه ارتباط مستقیم داشت. او مؤلف آثاری در زمینه پزشکی و بهداشت، آموزش زبان ترکی و فرهنگ مردم آذربایجان است. فرقه دمکرات. قبل از انتشار بیانیه ۱۲ شهریور ۱۳۲۴، که خبر از تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان می داد، جاوید از اقداماتی که منجر به پیدایش این حزب شده بود، خبر نداشت. پس از آن، او را از تهران به تبریز فرا خواندند و در همایش اول فرقه (۱۰–۱۲ مهر ۱۳۲۴) به عضویت کمیته مرکزی و دفتر سیاسی درآمد و در کنگره ملی که مجلس مؤسسان نامیده شد (۲۹–۳۰ آبان ۱۳۲۴)، عضو هیئت ملی ۳۹ نفری، که عالی ترین مقام اجرایی فرقه بود، شد. این هیئت در ۲۱ آذر ۱۳۲۴ جای خود را به مجلس ملی آذربایجان داد. جاوید در مذاکره با سرتیپ درخشانی، فرمانده لشکر آذربایجان، که به امضای توافقنامه ۲۲ آذر ۱۳۲۴ انجامید، شرکت داشت. او در ۲۱ آذر ۱۳۲۴ در دولت پ
یشه وری، به وزارت داخله رسید و تا امضای موافقتنامه ۲۳ خرداد ۱۳۲۵ بین مظفر فیروز (معاون سیاسی قوام السلطنه) و پیشه وری (که به انحلال حکومت ملی و تبدیل آن به سازمان اداری دولت مرکزی در آذربایجان انجامید) این مقام را حفظ کرد. زان پس بر اساس مادّه دوم همان موافقتنامه و با تأیید مظفر فیروز، که جاوید را «از طرفداران دولت مرکزی» می شناخت، به استانداری ایالت آذربایجان منصوب گردید. وی پیش از آن در دی ۱۳۲۴ در هیئت پانزده نفری منتخب مجلس ملی برای تدوین قانون اساسی حکومت فرقه شرکت داشت و به هنگام سفر پانزده روزه پیشه وری در رأس هیئتی به تهران قائم مقام او بود و از مظفر فیروز استقبال کرد و در مذاکرات سران فرقه با وی حاضر بود. ایرج اسکندری جاوید را جزو فراکسیون پنج نفری مورد اعتماد پیشه وری، که همه امور را حل و فصل می کردند، به شمار آورده است. جاوید در ۲۵ خرداد ۱۳۲۵، برای مذاکره با قوام السلطنه و بعضی از وزرا و مقامات حکومت مرکزی عازم تهران شد و پس از شرکت در مصاحبه های مطبوعاتی و سخنرانی در رادیو تهران به تبریز بازگشت. او بعد از یک ماه ونیم اقامت در تبریز و رفتن به شهرهای دیگر استان برای اطلاع از نیازهای آن ها، در سی مردا
د به اتفاق تعدادی از نمایندگان فرقه، از جمله حاجی علی شبستری (رئیس انجمن ایالتی)، برای ادامه مذاکرات روانه تهران شد. این سفر حدود دو ماه ونیم طول کشید. وی در این دوره در مذاکرات مربوط به مسائل مورد اختلاف با مقامات حکومتی به تبادل نظر پرداخت و با رجال و نمایندگان سازمان های سیاسی ملاقات کرد. سرانجام پس از فراهم آوردن مقدمات واگذاری زنجان به دولت مرکزی در ۱۳ آبان، حدود چهل روز مانده به سقوط حکومت فرقه، به تبریز بازگشت. رهبری فرقه، در واکنش به هجوم ارتش به آذربایجان در ۱۹ آذر، به دو جناح منشعب شد: جناح پیشه وری ـ پادَگان که خواهان مقاومت مسلحانه و مبارزة چریکی فرسایشی بود؛ و جناح جاوید ـ شبستری، که طرفدار ترک مقاومت و تسلیم کامل بود. نظر اخیر با حمایت کنسول شوروی بر نظر دیگر غلبه کرد. پس از فرار و اختفای اکثر سران فرقه، زمام امور به دست جناح جاوید ـ شبستری افتاد و به قولی آنان به توصیه دولت شوروی ماندند تا مأمور اجرای امور مربوط به تسلیم به دولت باشند اما به گفته خود جاوید، وی برای جلوگیری از برادرکشی و خونریزی، خطر ماندن در شهر را به جان خریده بود. نوشته های وی و گزارشهای دیگران از آن روزها نیز کم و بیش مؤید ا
ین ادعاست. جاوید که از طرف بعضی از سران فرقه و حزب توده و نویسندگان دیگر متهم به ارتباط داشتن با مأموران امنیتی ایران و مزدوری قوام و سوءاستفاده های مالی شده بود، پس از استقرار ارتش در آذربایجان، در ۲۵ آذر ۱۳۲۵ دستگیر و همراه شبستری به تهران برده شد و به دو سال زندان محکوم شد ولی با یک درجه تخفیف شاهانه، بعد از شش ماه، در ۶ مرداد ۱۳۲۷ آزاد گردید. جاوید پس از آزادی از زندان به طبابت و تألیف و نوشتن خاطرات خود مشغول شد. او در خاطراتش از فرقه دموکرات کوشیده است ضمن یادآوری خدمات خویش، در مقابل اتهاماتی که به وی زده بودند از خود دفاع کند. گزارشهای مقامات امنیتی مندرج در پرونده ساواک جاوید، حاکی از آن است که آمد و رفتها و مراودات و فعالیت های وی، از همان سال آزادی از زندان تا واپسین ماه های حکومت پهلوی محلّ مراقبت مقامات مذکور بوده و دست کم یک بار زندانی شده است، اما به گفتة خودش، در دورة محمدرضا پهلوی شش بار زندانی شده است.