Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فیزیک و مهندسی، دانشجو می تواند برنامه ای نظری یا کاربردی یا تلفیقی ازهر دو را دنبال کند. فیزیک مهندسی. این برنامهٔ ترکیبی از فیزیک کلاسیک و مدرن، شیمی و ریاضیات را با کاربردهای مهندسی تلفیق می نماید. توانمندی اصلی این برنامه انعطاف پذیری آن است. دارا بودن پایهٔ قوی در فیزیک و ریاضیات و انتخاب دروس اختیاری مهندسی -دانشجو را برای حل مسائل کاربردی آماده می کند. هم اکنون دانشگاه های تهران (علوم تحقیقات تهران در گرایش پلاسما) و در گرایش لیزر و اپتیک دانشگاه ولیعصر رفسنجان به دلیل داشتن آزمایشگاه های پیشرفته پیشرفت های خوبی در این رشته داشته اند. علوم مهندسی زیست محیطی. علوم مهندسی زیست محیطی، حوزه ای چند برنامه ای است که نیازمند همراهی اصول فیزیکی، شیمیایی و زیست شناختی با تجزیه و تحلیل مهندسی برای حفظ محیط زیست و ترمیم آن است. رشتهٔ علوم مهندسی زیست محیطی درس هایی از گروه های گوناگون آموزشی را ترکیب می کند تا برنامه ای را که پایه ای قوی در علوم و مهندسی دارد، ایجاد نماید. توزیع واحدهای درسی در گرایش های مختلف: ۱) علوم مهندسی محاسباتی: عمومی: ۲۱ واحد پایه: ۳۲ واحد اصلی: ۲۱ واحد تخصصی گرایش: ۲۶ واحد تخصصی شاخه ها
وزیر مجموعه ها: ۳۵–۳۰ واحد اختیاری: ۱۲–۶ واحد جمع واحد: ۱۴۱ واحد ۲)ریاضی مهندسی: عمومی: ۲۱ واحد پایه: ۳۲ واحد اصلی: ۲۱ واحد تخصصی گرایش: ۲۵ واحد تخصصی شاخه ها: ۳۵–۳۰ واحد اختیاری: ۱۲–۷ واحد جمع واحد: ۱۴۱ واحد ۳) فیزیک مهندسی: عمومی: ۲۱ واحد پایه: ۳۲ واحد اصلی: ۲۱ واحد تخصصی گرایش: ۲۹ واحد تخصصی خوشه: ۳۵–۳۰ واحد اختیاری: ۸–۳ واحد جمع واحد: ۱۴۱ واحد ۴ ۴) علوم مهندسی زیست محیطی: عمومی: ۲۱ واحد پایه: ۳۲ واحد اصلی: ۲۱ واحد تخصصی گرایش: ۲۵ واحد تخصصی :شاخه ها: ۳۶–۳۰ واحد اختیاری: ۱۲–۶ واحد جمع واحد: ۱۴۱ واحد
ابرهای آلتوکمولوس کستلاتوس نوعی از ابر آلتوکومولوس هستند که عدم ثبات طبقه فوقانی جو و شرایط طوفانی را خاطر نشان می سازد.
فرازکومه ای یا آلتوکومولوس (altocumulus) از انواع ابر است. این نوع ابر تکه یا برگه یا لایهٔ ابر سفید یا خاکستری، یا سفید و خاکستری است، غالباًً با سایه روشن، به شکل برگه و توده های گرد، که گاهی بخشی از آنها رشته رشته یا پخش شده است و امکان دارد در هم فرورفته یا نرفته باشد. فرازکومه ای ابری متوسط مرکب از توده ای از تکه های کوچک، بالنسبه نازک و کروی است و گاهی چنان بهم نزدیکند که لبه های آنها بهم وصل می شود. ابری که از ابر فرازکومه ای زاده شده باشد را فرازکومه ای زاد altocumulogenitus و ابری که از تحول درونی ابر فرازکومه ای به وجود آید را فرازکومه ای گشت altocumulomutatus می گویند.
آلیداد یا عِضاده یا راستایاب نوعی خط کش رویت ساده در نقشه برداری است که برای مشاهده اشیاء دور و اندازه گیری های زاویه ای بکار می رود. آلیداد معمولاً دارای یک دوربین دارای نشانه است و یکی از اجزای دستگاه زاویه یاب یا تئودلیت می باشد. آلیداد هم چنین مدرج است و ملحقاتی برای خواباندن یا ثبت نتایج دارد. آلیداد به شکل U ساخته شده و بدنه اصلی و مهمترین قسمت زاویه یاب را تشکیل می دهد و شامل محور افقی تئودلیت نیز هست. این قسمت حول محور اصلی یا محور قائم دستگاه نامیده می شود و به طور سمتی چرخش می کند. با چرخش آلیداد در سمت تلسکوپ نیز همراه آن حول محور اصلی می چرخد. واژه آلیداد شکل اروپایی شده واژه العضاده عربی است. ساختار. آلیداد قسمت فوقانی تئودولیت است و از یک دو شاخه فلزی محکم تشکیل شده است. بر انتهای شاخه های آلیداد یک محور افقی TT تکیه می کند که یک دوربین نقشه برداری (عمود بر آن) می تواند حول آن دوران نماید و به همین جهت آن را محور چرخش دوربین می نامیم. آلیداد نیز می تواند حول محور اصلی دستگاه که آن را به PP نمایش می دهیم دوران کند. برای آنکه بتوانیم محور اصلی دستگاه را در امتداد قائم قرار دهیم، بین دو شاخه آلیداد
، یک تراز نصب شده و برای آن که دستگاه برای اندازه گیری زاویه قائم نیز آمادگی داشته باشد یک دایره مدرج به نام لمپ قائم کنار یکی از شاخه های آلیداد در نظر گرفته شده به طوریکه محور TT از مرکز آن می گذرد. کارکرد. آلیداد وسیله نشانه روی و رسم امتدادها روی تخته می باشد. این وسیله قراول روی ممکن است دوربین دار یا بدون دوربین باشد. این الیدادها عبارتند از یک خط کش که دوربین نقشه برداری به آن متصل شده و خط قراولروی دوربین با لبه خط کش موازی دوربین آلیداد دارای حرکت ارتفاعی بوده و شیب خط قراول روی روی دایره مدرجی قرائت می شود. با دوربین آنها می توان فواصل را نیز به طریقه استادیمتری اندازه گرفت. اعداد خوانده شده به وسیله آلیداد: در شاخص خوانی اعداد به دست آمده به صورت میلی متر گزارش می شود. این سه دوربین از لحاظ زوایایی که به دست می دهند با هم تفاوت دارند دوربین تئودولیت هم زاویهٔ افقی و هم عمودی را به دست می دهد ولی نیوو تنها زایهٔ افقی و آلیداد تنها زاویه عمودی را به دست می دهد.
آنتراسیت زغال سخت، سیاه و براقی که مرغوبترین کیفیت را دارد یعنی شامل کمترین مقدار آب و مواد فرار و بیشترین محتوی کربن است و با شعله کوچک و آبی رنگ و بدون دود می سوزد. آنتراسیت آخرین فراورده تغییر و تبدیل مواد گیاهی از طریق سلسله مراحل زغال نارس، لینیت و زغال بیتومینه است. آنتراسیت، که اغلب به عنوان زغال سنگ نامیده می شود، زغال سنگی سخت و جمع و جور است که دارای یک بلور متالستیک است، و دارای بالاترین مقدار کربن، کمترین ناخالصی ها و بالاترین تراکم انرژی در میان تمام انواع زغال سنگ به جز گرافیت بوده و بالاترین رتبه از زغال سنگ هاست. آنتراسیت بیشترین نوع زغال سنگ دگرگون شده است (اما هنوز هم نشان دهنده دگرگونی پایین است)، که در آن میزان کربن بین ۹۲ تا ۹۸ درصد است. ۱_ این اصطلاح برای آن دسته از انواع زغال سنگ استفاده می شود که در هنگام گرم کردن زیر نقطهٔ احتراق از بخار یا سایر بخارات هیدروکربنی خنثی نمی کنند. ۲_ آنتراسیت با مشکلاتی روبرو است و با شعله های کوتاه، آبی و دودی مواجه می شود. ۳_آنتراسیت به دو درجه استاندارد طبقه بندی می شود که عمدتاً در تولید برق و درجه بالا (HG) و فوق العاده بالا (UHG) استفاده می شود که
استفاده اصلی آن در بخش متالورژی است. این زغال حدود ۱ درصد از ذخایر زغال سنگ جهانی را تشکیل داده و تنها در چند کشور در سراسر جهان استخراج می شود. چین اکثریت تولید جهانی آن را تشکیل می دهد؛ تولیدکنندگان دیگر روسیه، اوکراین، کره شمالی، آفریقای جنوبی، ویتنام، انگلستان، استرالیا، کانادا و ایالات متحده هستند. کل تولید در سال ۲۰۱۰ به ۶۷۰ میلیون تن رسید آنتراسیت می تواند کدورت آب را برطرف کند و کمی هم آهن و منگنز را از بین می برد.
تاریخ گیلان و دیلمستان، کتابی تاریخی به فارسی از قرن نهم، اثر سید ظهیرالدینِ مرعشی است. این اثر ظاهراً قدیمترین تاریخ محلی به جا مانده درباره حکومت خاندان کیاییان در گیلان و دیلمستان است. به نوشته مؤلف، کارکیا سلطان محمد دوم (حک: ۸۵۱–۸۸۳) عده ای را مأمور گردآوری و نوشتن رویدادهای حکام گیل و دیلم پیش از حکومت سادات و روی کار آمدن سید امیر کیای مَلاطی، بنیانگذار حکومت کیاییان در گیلان (۷۶۳–۷۷۶)، تا ۸۸۱ کرد. او از سید ظهیرالدین مرعشی خواست تا آن دست نوشته ها را تنظیم و تدوین کند. مرعشی تاریخ شروع کار خود را ۸۸۰ هجری ذکر کرده و مطالبی به این نوشته ها اضافه کرده است. تاریخ گیلان و دیلمستان شامل مقدمه و شش باب است که هر باب چند فصل دارد. مؤلف در آغاز کتاب پس از سپاس خدا، به ضرورت علم تاریخ اشاره کرده و آن را پیش درآمد سایر علوم دانسته است. سپس در مقدمه اصطلاحات رایج بین مردم گیلان و دیلمستان را شرح داده است. این بخش از کتاب در تنها نسخه خطی موجود، وجود ندارد. مطالب شش باب کتاب به ترتیب عبارت اند از: رویدادهای این سرزمین قبل از حکومت کیاییان و نیز رسوم مردم گیلان (از این باب اثری بر جا نمانده)؛ آغاز خروج سید امیر کی
ای ملاطی و رخدادهای دوره حکومت او؛ شرح کشمکشهای امیران بیِه پس (ناحیه غربی گیلان) و بیِه پیش (ناحیة شرقی گیلان) و وقایع حدود ۷۸۱ تا ۷۹۷؛ دورة حکومت سید رضی کیا (۷۲۹–۷۹۹) و کارکیا سید محمد اول (۸۲۹–۸۳۷)؛ رویدادهای حکومت کارکیا ناصر کیا (۸۳۷–۸۵۱) و برادرش کارکیا امیر سید احمد و پسرش، کارکیا سلطان محمد دوم، و منازعات میان مدعیان حکومتِ کیاییان مانند سید داوود کیا؛ و شرح وقایع دوره حکومت سلطان محمد دوم. مرعشی پس از باب ششم، وقایع ۸۸۱–۸۹۴ یعنی آخرین سالهای حکومت سلطان محمد دوم و پسرش، کارکیا میرزا علی، را نوشت و آن را باب هفتم نامید که شامل چند فصل است، هرچند در مقدمه اش از این باب نامی نبرده است. مرعشی در تألیف کتاب هنگام استفاده از دست نوشته هایی که قبلاً جمع شده بود، اگر در مطلبی شبهه ای می یافت به تحقیق می پرداخت و چنانچه در جستجوی شفاهی به نتیجه نمی رسید، از دست نوشته های سید محمدبن سید مهدی حسینی بهره می برد. مرعشی که از امیران دربار کیاییان، و شاهد بسیاری از رویدادهای آن دوره بوده، گاهی با نگاهی انتقادی نظر خود را بیان کرده است. به رغم افتادگیهای تنها نسخه خطی موجود - که از روی نسخه ای به خط سید ظهیرالدین م
رعشی تحریر شده و در کتابخانه بودلیان آکسفورد موجود است - تاریخ گیلان و دیلمستان به لحاظ بیان آداب و رسوم و زندگی اجتماعی مردم گیلان و رسم الخط و نکات دستوری گیلکی اهمیت دارد. نثر این کتاب روان و ساده و آمیخته با آیات قرآنی و اشعار عربی است. این کتاب نخستین بار در ۱۹۱۲ میلادی به کوشش رابینو همراه با «مکاتیب خان احمدگیلانی» در رشت منتشر شد. منوچهر ستوده نیز این کتاب را تصحیح انتقادی و در ۱۳۴۷ شمسی در تهران منتشر کرده است.
رادیو کوچه مجموعه ای چند رسانه ای است که در سال ۲۰۰۹ میلادی آغاز به کار کرده است. این رسانه با اولین پیام در سرمقاله ای با عنوان «کوچه برای همه» همه روزنامه نگاران را دعوت به همراهی کرده است. کوچه در حوزه های فرهنگ، اجتماع، هنر، اقتصاد و خبر فعال است و به طور روزانه به این حوزه ها می پردازد. رادیو کوچه هم چنین دارای پخش موسیقی نیز هست که این رسانه را به یک رسانه ۲۴ ساعته تبدیل می کند. رادیو دارای بخش انگلیسی نیز است. مدیریت و بنیان گذاری. رادیو کوچه توسط اردوان روزبه روزنامه نگار ایرانی بنیاد گذاشته شده است. وی که پیشتر سابقه روزنامه نگاری در ایران و هم چنین حضور در رادیو زمانه را از بدو تأسیس تا سال ۲۰۰۹ داشته است. رادیو کوچه اینک تحت نظارت «بنیاد فرهنگی و غیرانتفاعی کوچه» در ایالات مریلند آمریکا اداره می شود. بهروز بهبودی در گفتگو با اورشلیم پست اعلام کرده است که بنیان گذار این رسانه بوده است. «دلیلی برای خوشبینی» محور اجرایی. در بخشی از بیانیه معرفی این رسانه آورده شده است: «رسانه ای آزاد در حوزه های اندیشه، فرهنگ، اجتماع، هنر، دانش و خبر. شاید این متناسب ترین جمله ای است که می توان در مورد چند رسانه ای به
نام «کوچه» گفت.» روش های شنیدن و دیدن. سرویس های اندرویید، رادیو نوکیا، نرم افزارهای کاربردی آی فون و آی پد هم چنین صفحه تارنمای رادیو کوچه امکان شنیدن برنامه های این رادیو را به صورت زنده و هم چنین به صورت پادکست فراهم می کند. انعکاس فعالیت های این رسانه. رادیو کوچه از سوی نشریاتی نظیر روزنامه کیهان و خبرگزاری نیمه رسمی فارس مورد اتهام قرار گرفته است. ذکر برخی عنوان ها در مورد این رسانه نظیر وابستگی به دست گاه های غربی و سایت هایی موسوم به «ضد انقلاب» از جمله بازخوردهای رسانه های نزدیک به حاکمیت در جمهوری اسلامی بوده است.هم چنین مطلب های این رسانه مرجع تعدادی از اخبار و گزارش ها قرار می گیرد آغاز به کار بخش تصویری کوچه. از ابتدای سال ۲۰۱۱ میلادی رادیو کوچه اقدام به راه اندازی بخش تصویری خود کرده است. این بخش که به گزارش فعالیت های اجتماعی و مدنی جامعه پارسی زبان و پارسی دان می پردازد، شروع به کار مستقل بخش «شبکه تصویری کوچه» است که در آینده به صورت تلویزیون مبتنی بر اینترنت آغاز به کار خواهد کرد. در این بخش ماهانه نزدیک به ۱۵ برنامه در حال حاضر تولید می شود. لازم به توضیح است این رسانه بخشی نیز برای گالری ع
کس دارد که به طور مجزا به گزارش تصویری از رخدادهای مورد توجه پارسی ها و پارسی دان ها می پردازد.
کارکیا سلطان علی میرزا (متولد ۸۴۷) شاه کیایی بیه پیش بود. او پسر کارکیا سلطان محمد اول بود و پس از فوت او در ۸۸۳ به حکومت رسید. حکومت آل کیا در دوره او به اوج خود رسید تا حدی که او بر سر قزوین با آق قویونلو در رقابت بود. در دوره حکومت او شاه اسماعیل یکم، بنیانگذار سلسله صفوی در هشت سالگی به لاهیجان، پایتخت کیاییان آمد. اسماعیل تا آن زمان از آموزش شیعی بی بهره بود و پیرو طریقت غالیانه پدرش شیخ حیدر بود. موقع کشته شدن پدرش، شیخ حیدر، او یک سال بیشتر نداشت و مادرش عالم شاه بیگم مسیحی بود. برادرانش نیز به دلیل خویشاوندی با ترکمانان آق قویونلو، از مذهب آنان یعنی تسنن پیروی می کردند. کارکیا میرزاعلی همیشه به آنها احترام می گذاشت و به نوشته منشی بوداق: «کارکیا میرزا علی، برای او مکانی مرغوب تعیین کرد و همواره در مجلس در کنار او بود». کارکیا در پاسخ به سفرای رستم بیک آق قوینلو برای تسلیم کردن آنها، اظهار بی اطلاعی از وجودشان می کرد. رستم میرزا که از وجودشان در لاهیجان مطلع شد کارکیا را تهدید کرد که گیلان را خراب و کشتار می کند ولی نتوانست. کارکیا که خود را پیرو دستورها مولایش علی و اسماعیل میرزا و صوفیان همراهش می دا
نست قسم یاد کرد فرزندان حیدر در گیلان حضور ندارند. به نظر می رسد این داستان را خاندان صفوی برای ربط دادن وی به آل علی ساخته باشند. آموزه های شیعی اسماعیل که از لاهیجان آغاز شد در آموزش شیعی او مهمترین نقش را داشت. پس از پیروزی های نظامی شاه اسماعیل علیه آق قویونلوها سلطان میرزا علی فرمانبرداری نشان داد و به برادرش سلطان حسن اجازه داد در جریان حصر یک قلعه در فیروزکوه با شاه دیدار کند. کوتاه مدتی پس از آن برادر سلطان علی میرزا او را از تخت شاهی سرنگون کرد که دلیل آن رشته عملیات ناموفق و فرسایشی در بیه پس بود.
تبعیض و نسل کشی مردم هزاره از زمان حکومت امیر عبدالرحمن با قتل عام بیش از ۶۰ درصد هزاره ها در افغانستان آغاز شده است. مردمان هزاره مدت ها مورد آزار و کشتار توسط گروه های شبه نظامی دولتی و غیردولتی بوده اند. هزاره ها عمدتاً از مناطق مرکزی افغانستان هستند که به نام هزارستان یا (هزاره جات) یاد می شود. جوامع بزرگ و قابل توجهی از آنان در کویته پاکستان، مشهد ایران، کشورهای اروپایی و استرالیا به عنوان بخشی از هزاره های مقیم خارج زندگی می کنند. در طول سلطنت عبدالرحمن (۱۸۸۰–۱۹۰۱)، میلیون ها هزاره کشته، اخراج و آواره شدند. سید عسکر موسوی، نویسنده معاصر هزاره، مدعی است که بیش از نیمی از جمعیت هزارستان کشته یا به مناطق همجوار بلوچستان در هند بریتانیا و مشهد در ایران آواره و متواری شده اند. این امر باعث شد که پشتون ها و گروه های دیگر بخش هایی از هزاره جات را اشغال کنند. این مردم قربانی قتل عام های طالبان و القاعده نیز هستند. در دوران پس از طالبان، شرایط برای هزاره ها در افغانستان کمی بهبود یافته است. با این حال، هزاره هایی که در ولایات جنوبی افغانستان زندگی می کنند، همچنان با تبعیض غیررسمی از سوی پشتون ها مواجه هستند. علا
وه بر این، هزاره ها در افغانستان هنوز در معرض حملات طالبان قرار دارند. حملهٔ در سال ۲۰۱۸ در مالستان در مرکز افغانستان به هدف کشتار این مردم انجام شد. در طول دههٔ ۲۰۰۰ و اوایل دههٔ ۲۰۱۰، هزاره ها در بلوچستان پاکستان با حملات گروه های شبه نظامی مانند لشکر جهنگوی نیز مواجه شدند. در اواسط دههٔ ۲۰۱۰، وضعیت امنیتی هزاره ها در بلوچستان بهبود یافت. با این حال، بهبود حفاظتی که از قرار دادن دیوارها و ایست های بازرسی در اطراف شهر آن ها حاصل شده است، زندگی آن ها را نیز دشوار کرده است. پیشینه. کشتار مردم هزاره به دستور عبدالرحمن نتیجهٔ تهاجم چندبارهٔ وی، حاکم پشتون کابل، به هزاره جات، ناحیهٔ مرکزی افغانستان که سرزمین خودمختار قوم هزاره بین سال های ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۲ خورشیدی بود. عبدالرحمن دستور قتل عام مردم هزاره را صادر کرد. پیش از قتل عام، ۶۰۰٬۰۰۰ خانوار هزاره در افغانستان زندگی می کردند. عبدالرحمن بیش از ۴۰۲٬۰۰۰ (۶۷٪) خانوادهٔ مردم هزاره را بین سال های ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰ میلادی قتل عام و از سرهای آنان کله منار درست کرد که این بزرگ ترین نسل کشی قرن نوزدهم به شمار می رود. نتایج جنگ عبدالرحمن و هزاره ها. به گفتهٔ فیض محمد کاتب، کاتب
دربار، هر روز صدها سر بریدهٔ هزاره به بامیان و کابل فرستاده می شد. از سرهای بریده شده، کله منارها برپا شد. ارزگان، مرکز اصلی مقاومت هزاره ها، تسخیر و کاملاً نابود شد. عبدالرحمن ۱۶ نوع مالیات بر هزاره ها وضع کرد و در ناتوانی به پرداخت جرایم و مالیات ها، برخی از مردان را مجبور به فروش خانوادهٔ خود کردند. با غصب زمین های کشاورزی و تبدیل آنان به چراگاه برای کوچی ها، کشاورزی و دامپروری هزاره ها رو به نابودی رفت. همچنین از شروع اولین اذیت و آزار هزاره ها، کوچ آنان به مناطق دور و نزدیک و کشورهای همسایه آغاز گشت. ده ها هزار از آنان به هند (و پاکستان فعلی)، ایران و آسیای مرکزی رفتند. بعد از طالبان. از قتل عام های امروزی می توان به حملهٔ گروه های مسلح کوچی ها در مناطق بهسود اشاره کرد که طی آن چندین روستا و اهالی آنجا با خاک یکسان شدند. کشتار هزاره ها در سال های اخیر به دست گروه های نظیر القاعده نیز اتفاق افتاده است. در اعتراض به کشتار هزاره ها در کویته، پاکستان راهپیمایی هایی در کابل، بامیان، نیلی و دیگر شهرهای افغانستان و جهان برگزار شد. برخی سازمانِ تندرو و شبه نظامیِ لشکر جهنگوی را که در دو سوی مرز افغانستان و پاکست
ان فعال است مسئول این قتل ها می دانند. رحمان ملک زاده، وزیر داخلهٔ پاکستان نیز مسئولیت قتل ها را بر عهدهٔ لشکر جهنگوی و سپاه صحابه دانسته است. معترضان به این قتل ها مقامات پاکستان را به «سهل انگاری» در برخورد با این موضوع محکوم کرده اند. گزارش آریانانیوز. حوادث گذشته نشان داد که هیچ کس صادقانه کاری برای حفاظت از جان و مال و زندگی و کرامت انسانی و حرمت دینی هزاره ها کاری انجام نمی دهد. آنچه که داعش تقلبی انجام می دهد یک نسل کشی تمام عیار است. در هر حملهٔ این باند جنایتکار صدها تن از باشندگان بیگناه هزاره قتل عام می شوند. صدها تن دیگر زخمی و مجروح و قطع نخاع و دچار مرگ تدریجی و البته ده ها هزار خانواده نیز در سراسر هزارستان و جهان داغ دار می گردند. ولسی جرگه (پارلمان) نیز سال ها است که در قبال کشتار هزاره ها و قتل عام این مردم سکوت پیشه کرده است. ولسی جرگه حتی در حد صدور یک اعلامیه یا استیضاح وزیران امنیتی حکومت از خود همدردی و فعالیتی نشان نداده است. کشتار هزاره ها در تظاهرات جنبش روشنایی. در ۲ اسد ۱۳۹۵ ه .ش جنبش روشنایی بزرگ ترین کردار مدنی و راهپیمایی را در تاریخ معاصر افغانستان به راه انداخت اما آسیبی که به
این جنبش زده شد، در تاریخ کردارهای مدنی در افغانستان بی پیشینه بود. هنوز ۲ اسد ۱۳۹۵ (روز حمله بر اعضای این جنبش که بیشتر از ۱۰۰ انسان کشته شد) به عنوان یادبود وارد تقویم رسمی افغانستان نشده است. هنوز نشانی به عنوان یادبود از این روز در گوشه ای از شهر ساخته نشده است.
شرکت واتیکان (بایگانی های سرّی واتیکان) (به فرانسه: "Vatican S.A: Les archives secrètes du Vatican") نام کتابی است در دو جلد نوشتهٔ خبرنگار ایتالیایی، جان لوییجی نوتزی (Gianluigi Nuzzi). جلد اول این کتاب در سال ۲۰۰۹ چاپ شد و ۲۷ هفته در ایتالیا و ۱۲ هفته در آلمان پرفروش ترین کتاب بود. پس از ورشکستگی بانک آمبروسیانو و رئیس آن، که خود را زیر پل لندن در سال های ۱۹۸۰ حلق آویز کرد، گمان می رفت که رسوایی های مالی واتیکان پایان یافته باشد، ولی در سال ۲۰۰۳ وقتی نوتزی به اسناد شخص کلیدیِ بانک واتیکان دست پیدا کرد که شامل نامه ها، گزارش ها، ترازنامه ها و حواله های بانکی بود، پردهٔ دیگری از رسوایی مالی واتیکان برداشته شد. بانک واتیکان با افتتاح حساب با نام های جعلی، درحقیقت به پولشویی و فرار از مالیات بانکداران، زمین خواران، سیاستمداران و افراد مافیایی مبادرت می کرد و این گونه وانمود می کرد که این پول ها اهداییِ پیروانش در سراسر دنیاست. با انتشار جلد دوم کتاب ("اعلی حضرت: اوراق سرّی بندیکت شانزدهم") در سال ۲۰۱۲ و انتشار اسنادی دیگر و افشای آنها رسوایی درز این اطلاعات که به «واتیلیکس» مشهور شد، پاپ بندیکت شانزدهم را هم وا
دار به واکنش کرد و هم موجبات خشم او فراهم آمد. وی به شدت از کار رسانه ها انتقاد و آنها را به خلق مسائلی غیرواقعی متهم و نسبت به وفاداری نزدیکان خود ابراز اطمینان کرد. این درحالی است که واتیکان خبر بازداشت پیشخدمت مخصوص پاپ را تأیید کرده و گفته می شود مدارکی را در خانهٔ او یافته اند که کوچکترین ارتباطی با کارش ندارد. نوتزی، نویسندهٔ کتاب، می گوید که این اسناد و مدارک را از منابع گوناگون دریافت کرده و مدعی است که یک سنت هم برای آن نپرداخته است. به گفتهٔ او اشخاص ناشناس در ابتدا با او صحبت می کردند و بعد حضوری در یک آپارتمان با او قرار می گذاشتند تا اسناد را در اختیارش بگذارند. در جلد دوم این کتاب، با استناد به اسنادی، نشان می دهد که وزیر امور خارجهٔ واتیکان، کاردینال تارچیسو برتونه، اسقف ویگانو را به واشینگتن فرستاده تا به پروندهٔ چندمیلیون دلاری ای رسیدگی کند که علیه اسقف نشینهای آمریکا در ارتباط با سوء استفادهٔ جنسی اقامه شده است. سند دیگر پرده از ماجرای اسرارآمیز و حل نشدهٔ ناپدیدشدن امانوئلا اورلاندی، دختر ۱۵سالهٔ یکی از کارکنان واتیکان می گشاید و افشای آن باعت می شود که پرونده دوباره گشوده شود. با توجه به
حجم بالای اسناد و مدارک درزکرده، به گفتهٔ کارشناسان بعید به نظر می رسد که پیشخدمت مخصوص پاپ به تنهایی مسئول این افشاگری ها باشد. این کتاب مجموعه ای از مذهب، سیاست، مافیا، خودکشی و مسمومیت است و می تواند دستمایهٔ یک فیلم هالیوودی باشد.
رابرت مریهو آدامز (باب آدامز) (زاده ۸ سپتامبر ۱۹۳۷ – درگذشتهٔ ۱۶ آوریل ۲۰۲۴) فیلسوف تحلیلی آمریکایی بود که عمدتاً به متافیزیک و دین و اخلاق اشتغال داشت. کار فلسفی. آدامز، به عنوان یک دانشور تاریخ پژوه، متونی در باب آثار سورن کی یرکگور و گوتفرید لایبنیتس نشر داده است. آثار او در فلسفهٔ دین مشتمل است بر مقالاتی تأثیرگذار در مسئلهٔ شر و پیوند میان خداباوری و اخلاق. در متافیزیک، آدامز از بالفعل گرایی در منطق موجهات، و فلسفهٔ افلاطونی در باب ماهیتِ به اصطلاح جهان های ممکن دفاع می کند.
هم ذات پنداری اصطلاحی در روانکاوی است که بیشتر از نوشته های زیگموند فروید ریشه می گیرد؛ فروید اصطلاح هم ذات پنداری را به دو شیوه به کار می برد: یکی از آن ها فرایندی است که در طی آن، خویشتن («من» یا «خود»، در آلمانی: «ایش ich»، در انگلیسی: «ایگو ego»، برگرفته از لاتین: ego، به معنی «من») تلاش می کند تا اشیاء یا رویدادهای درون محیط را با خواسته ها یا آرزوهای «نهاد» (در آلمانی: اِس es، به معنی «آن»، در انگلیسی (برگرفته از لاتین): اید id) مطابقت دهد. اصطلاح همذات پنداری همچنین برای توصیف این موضوع به کار می رود: تمایل به افزایش دادن احساس ارزشمند بودن، از طریق متصل کردن خود به یک شخص، گروه، یا سازمانی که مهم به حساب می آیند. احساس غرور وقتی که وزنه بردارِ شهر در مسابقات کشوری برندهٔ مدال طلا می شود، یا وقتی که تیم ملی فوتبال در مسابقات جام جهانی برنده می شود، مثال هایی از همذات پنداری هستند. انتخاب مُد، موسیقی، مجلات یا کتاب ها، یا حتی طرز حرف زدن یا رفتارهای دیگر نیز می توانند نمونه هایی از همذات پنداری باشند، به این شرط که فرد را ازلحاظ روانی به افرادی که وی آن ها را موفق، قدرتمند، یا جذاب می داند، نزدیک تر ساز
د. پوشیدن تی شرت ها یا ژاکت هایی که آرم تیم های ورزشی، شرکت های تجاری، یا سازمان های مختلف را دارد نیز نمونه ای از همذات پنداری است. تقلید کردن پسر از پدر و دختر از مادر نیز نوعی همذات پنداری سالم است. در این حالت، کودک با والدین خود همذات پنداری می کند (ارزش های آن ها را درونی سازی می کند) و به این ترتیب، از تنبیه شدن به دلیل درپیش گرفتن ارزش هایی متضاد اجتناب می کند. پیوستنِ یک نوجوان بدون اعتمادبه نفس به گروه های شبه نظامی یا نظامی نیز نوعی همذات پنداری است. اگر به اصلِ آلمانیِ این اصطلاح (Identifikation) نگاه کنیم، می توانیم بگوییم که در این مکانیسم دفاعی، فرد، هویّت (آلمانی: Identität) یک شخص دیگر را، تا حدی، به خود می گیرد. منابع. "نظریه های شخصیت"، دکتر حمزه گنجی، تهران: نشر ساوالان، ۱۳۹۱
جابجایی عبارت است از جایگزین کردن یک «برطرف کنندهٔ نیاز» با یکی دیگر. برای مثال، ممکن است ایگو (ego) یک شیئ در دسترس را با شیئی که در دسترس نیست جایگزین کند، یا ممکن است فعالیت یا شیئی را که اضطراب آور نیست، جایگزین فعالیت یا شیئی کند که اضطراب آور است. در جابجایی، آنچه فرد واقعاً می خواهد، واپس رانده شده و جای خود را به چیز دیگری می دهد. زمانی است که فرد برای مقابله با کشمکش های درونی یا استرس، احساسات منفی خود دربارهٔ یک موضوع را، به طور ناخودآگاه به موضوع دیگری انتقال می دهد که معمولاً خطرناکی آن کمتر است. برای مثال، مردی که از رفتار کارفرمای خود در یک روز خاص ناراحت شده است، چند دقیقه بعد از رسیدن به خانه، از یک کار کوچک فرزند خود به شدت عصبانی می شود. خشم او از کار بچه اش افراطی است و با جرم مرتکب شده تناسبی ندارد. علت اصلی خشم وی رئیسش است اما چون کودک در دسترس است و کمتر از کارفرمای وی خطرناک است، او خشم خود از رئیسش را به فرزندش جا بجا یا منتقل می کند. در فارسی به این کار می گویند: «دق دلی یا حرص خود را سر دیگری خالی کردن». محدودیت ها و الزامات اجتماعی معمولاً افراد را مجبور می سازد خشم خود را نگه دار
ند و آن را سر کسانی خالی کنند که بیشتر از همه دوستشان دارند. همچنین مثلا وقتی فرد به طور ناخودآگاه از عموی خود، که به کمک عصا راه می رود، متنفر است و به علت مکانیسم دفاعی و ناخودآگاهِ واپس رانی، از این موضوع خبر ندارد، ممکن است نفرت خود را به همهٔ عصاها جابجا کند، و در نتیجه، از هر نوع عصایی بدش بیاید. در این مثال، نفرت فرد از عمویش ناخودآگاه است اما نفرتش از عصا خودآگاه خواهد بود. فروید می گوید که کلّ تمدن به جابجایی انرژی لیبیدی از یک شیئ به شیئی دیگر وابسته است. وقتی جابجایی به چیزی مفید برای جامعه منجر می شود، به آن والایش یا اعتلاء می گویند، مثلاً تمایلات جنسی به فعالیت هایی مثل نقاشی، نویسندگی، معماری، یا صرفاً پُرکاری جابجا شده، اعتلاء می یابند. همهٔ تمایلات می توانند جابجا شوند حتی آنهایی که به غریزهٔ مرگ ربط دارند. برای مثال، تمایل به خود-تخریبی به تخریب دیگران جابجا شود، یا تمایل به پرخاشگری به فردی خطرناک می تواند با پرخاشگری به اشیائی کمتر خطرناک، مثلاً به اتومبیل های دیگر (به هنگام رانندگی به سوی خانه)، کودکان، و حیوانات خانگی جابجا شود. رقابت های ورزشی نمونه ای از جابجایی هستند. همهٔ این ها مثال
هایی از پرخاشگری جابجا شده هستند که یکی از مهمترین مفاهیم فرویدی است. فروید، ۱۹۰۰؛ آرلو و برنز، ۱۹۶۴ می گویند در مکانیسم جابجایی شما احساسی یک سویه علیه فردی دارید، اما آن را به سمت شخص یا موقعیت دیگری تغییر جهت می دهید.
از جمله مکانیسم های دفاعی که فروید مطرح کرده است، آندوئینگ است. آندوئینگ در فارسی به باطل سازی، نادیده گرفتن، ابطال، خنثی سازی، و عمل زدایی ترجمه شده است. آندوئینگ نوعی "جادو" است که هم عواقب یک تجربه، و هم خود آن تجربه را محو می کند. در نتیجه، آنچه روی داده است، به طرز معجزه آمیزی، به چیزی تبدیل می¬شود که “هرگز روی نداده است”. اما آندوئینگ فقط حرکات عملی را در بر نمی گیرد. وقتی یک نفر می گوید "چند سال است مریض نشده-ام" یا "تا حالا خانهٔ ما دزد نیامده است"، و بلافاصله به یک تخته چند ضربه می زند و/یا می گوید " بزنم به تخته "، در واقع می خواهد تفکری را که بیش از حد مطمئانه بوده است را آندو کند. او که ابتدا به سلامت خود غرّه شده است، بلافاصله به یاد می آورد که ممکن است مریض شود. گاهی فرد کاری انجام می دهد که به دیگران ضرر می رساند، کار آن ها را زیاد می کند یا ناراحتشان می کند. او برای آندو کردن آن کارها، برای کمک به آن افراد تلاش مضاعف می کند یا به هر طریق دیگری می خواهد کارهای ناشایست خود را جبران کند. شوهری که با زنش دعوای مفصلی کرده است ناگهان او را غرق هدایا می کند. تاجری که کلاه برداری می کند اعانه¬های هنگف