Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
تفلیس عبارت است از صدور حکم دادگاه به اینکه اموال شخص کمتر از دیون اوست. به دیگر سخن تفلیس عبارت از منع شخص مدیون از تصرف در اموال خود به حکم دادگاه برای حفظ حقوق بستانکاران است. شخصی که دادگاه چنین حکمی دربارهٔ او صادر کرده و بدین ترتیب عدم قدرت او را به پرداخت دیونش احراز نموده مفلّس نامیده می شود.قانونگذار خیار تفلیس را در زمره خیارات مذکور در ماده ۳۹۶ قانون مدنی نام نبرده، ولی ماده ۳۸۰ را به این خیار اختصاص داده. در این ماده می خوانیم: در صورتی که مشتری مفلس شود و عین مبیع نزد او موجود باشد، بایع حق استرداد آن را دارد و اگر مبیع هنوز تسلیم نشده باشد می تواند از تسلیم آن امتناع کند.استرداد مبیع از مشتری مفلس، جز با فسخ عقد امکان ندارد (خیار تفلیس). امتناع بایع از تسلیم در صورتی که مبیع را هنوز تسلیم نکرده باشد نیز حبس نیست بلکه فسخ عقد (خیار تفلیس) و معاف شدن از تعهد تسلیم است.به نظر می رسد خیار تفلیس نوعی خیار تعذر تسلیم، یا دست کم مبنای آن تعذر تسلیم، است. ماده 380 قانون مدنی در باب خیار تفلیس آورده است که :. « در صورتی که مشتری مفلس شود و عین مبیع ( مال فروخته شده )نزد او موجود باشد بایع حق استرداد آن ر
ا دارد و اگر مبیع هنوز تسلیم نشده باشد می تواند از تسلیم آن امتناع کند.»m شرایط: برای اینکه بایع خیار تفلیس داشته باشد و بتواند معامله را از این جهت فسخ کند شرایط زیر لازم است: ۱-مشتری باید به حکم دادگاه مفلس (ورشکسته) شناخته شده باشد. ۲-مبیع باید به مشتری تسلیم نشده یا اگر تسلیم شده هنوز عین آن نزد مشتری باقی باشد، یعنی تلف نشده و نیز مشتری آن را به دیگری منتقل نکرده باشد. ۳-ثمن باید تأدیه نشده باشد. ۴-ثمن باید کلی در ذمه باشد.
قاسم روبین (متولد اول آذرماه سال ۱۳۲۳ در قزوین) مترجم ایرانی ست. او فعالیت ترجمه را از سال ۱۳۵۷ آغاز کرده است.
ملت سَنیّهٔ ایران، از روزنامه های دورهٔ ناصرالدین شاه بود که به سرپرستی علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه منتشر می شد. نخستین شمارهٔ آن در سال ۱۲۸۳ قمری چاپ شد.
ایران از روزنامه های دوره ناصرالدین شاه بود که به سرپرستی محمدحسن خان اعتماد السلطنه منتشر شد. نخستین شماره آن در سال ۱۲۸۸ قمری چاپ شد. این روزنامه در سال ۱۳۲۱ قمری به ایران سلطانی موسوم گردید و از سال ۱۳۳۴ دورهٔ دوم آن آغاز گردید.
ژوپیتر شهری است واقع در ایالت فلوریدا در ایالات متحده آمریکا. بر مبنای سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت شهر ۳۹٬۳۲۸ تفر بوده است. در حالی که تا سال ۲۰۰۹ جمعیت شهر به ۵۰٬۶۰۶ افزایش یافته است. تاریخ. منطقه ای که در حال حاضر شهر در آن قرار دارد، اصالتاً بر مبنای نام قبیله سرخپوستان «هوبه» که در دهانه رودخانه لوکساهاچه زندگی می کردند نام گذاری شده بود. اما بعدها یک نقشه نگار نگارش اسپانیایی هوبه به شکل Jobe را اشتباهاً به صورت Jove ثبت کرد (در اسپانیایی حرف v به صورت ب تلفظ می شود). نقشه نگار بعدی نیز که به اشتباه تصور کرده بود که این نام همان ژووه، نام ژوپیتر در لاتین باستان است، آن را به شکل ژوپیتر به انگلیسی برگرداند. قابل توجه ترین نشان شهر، "فانوس دریایی ژوپیتر اینلت" است که ساخت آن در سال ۱۸۶۰ پایان گرفته است. از آنجایی که رنگ آن بر اثر رطوبت از بین رفته بود دوباره در سال ۱۹۱۰ به قرمز رنگ آمیزی شد. این فانوس دریایی عموماً به عنوان سمبل شهر زوپیتر شماخته می شود. جغرافیا. ژوپیتر در واقع است. مساحت شهر ۵۵ کیلومتر مربع است که از آن ۶٫۳۵٪ (۲٫۸ کیلومتر مربع) را آب تشکلیل می دهد. جمعیت شناسی. حدود ۹۵ درصد جمعیت شهر سفیدپوست
، ۱٫۲۲٪ سیاه پوست، ۰٫۱۹٪ بومی آمریکایی و ۱٫۱۲٪ زردپوست هستند.
خیار تعذر تسلیم یکی از انواع خیار فسخ است که بر پایه آن در صورت ناممکن شدن انجام تعهد برای یکی از طرفین عقد، طرف دیگر حق برهم زدن قرارداد را به دست می آورد. مقصود از تعذر ناتوانی و از بین رفتن و فقدان قدرت است و مقصود از خیار تعذر خیاری است که در اثر ناتوانی طاری و از بین رفتن قدرت تسلیم یا قدرت اجرای تعهد و شرط یک طرف، برای طرف دیگر عقد ایجاد می شود. قانون مدنی. قانون مدنی از خیار تعذّر تسلیم به صراحت سخن نگفته، لیکن علاوه بر منابع فقهی می توان در این خصوص به مواد ۲۳۹، ۲۴۰، ۳۸۰، ۴۷۶ و ۵۳۴ قانون مدنی استناد کرد. برخی از فقهای بزرگ نیز مانند شهیدین در لمعه و شرح لمعه آن را به عنوان یکی از خیارات ذکر کرده اند. تعذر طاری. تعذر طاری بدین معنی است که در زمان عقد قرارداد وجود نداشته باشد و بعداً پدید آید. هرگاه تعذر تسلیم یا اجرای تعهد اصلی باشد نه طاری، باید بین تعذر اجرای شرط و تعذر اجرای تعهد اصلی تفاوت گذاشت بدین نحو که: قلمرو و شرایط. خیار تعذر تسلیم در حوزه عقود معوض و با شرایط ذیل ایجاد می شود و به عقد بیع منحصر نمی شود: امکان اسقاط خیار تعذر تسلیم. این خیار نیز مانند دیگر خیارات، پس از ایجاد قابل اسقاط است
و صاحب خیار می تواند آن را به طور صریح یا ضمنی اسقاط کند. ولی اسقاط خیار پیش از ایجاد آن به جمع شدن عوض و معوض در یک جا می انجامد و برخلاف نظم عمومی اقتصادی است.
مدال افتخار نام یک سری بازی ویدئویی موفق و محبوب در سبک اکشن اول شخص است. اولین نسخه این مجموعه توسط الکترونیک ارتز در سال ۱۹۹۹ عرضه شد. تاکنون هفده قسمت از سری مدال افتخار برای سیستم های مختلف بازی و همچنین ویندوز عرضه شده است. کارگردانی دو قسمت اول این مجموعه برعهده استیون اسپیلبرگ بوده است. مدال افتخار بر روی چندین کنسول مختلف و رایانه شخصی گسترش داده شد.
مصطکی، صمغ زرد رنگی است که از درختچه ای به نام پسته مصطکی، گرفته می شود. در فارسی به نام های «رماس»، «رماست» و «کِیَه» خوانده شده است. در کتاب های طب سنتی با نام های «مصطکی»، «مصطکی رومی»، «کندر رومی»، «مستکی» و «علِک رومی» ذکر شده است. همچنین در انگلیسی به صمغ عربی (Arabic gum) (نباید با صمغ عربی یا (gum Arabic) اشتباه شود)، صمغ یمن (Yemen gum) یا اشک خیوس (tears of Chios) هم خوانده می شود. مشخصات. عصاره زرد رزینی مصطکی در ماه های گرم سال به صورت قطراتی کوچک و خود به خودی از ساقه و شاخه های درخت مصطکی به بیرون می تراود که در مجاورت هوا سفت شده و به شکل قطرات اشک در بازار به فروش می رسد. ترکیبات شیمیایی. صمغ رزینی مصطکی تا حدود ۹۰٪ از ماستی سیک اسید، ماستی کولیک اسید و ماستیکو رزن تشکیل شده است. مقداری اسانس نیز در آن یافت می شود. خواص. در کتاب های طب سنتی خواص عدیده ای برای این صمغ نوشته شده است. از نظر طبیعت این صمغ گرم و خشک، محلل و مقوی است. در معجون های تقویت حافظه، جزو داروهای اصلی بشمار می رود.
مدال افتخار عنوان یک بازی ویدئویی در سبک اکشن اول شخص مرتبط با جنگ جهانی دوم است که توسط شرکت بازی سازی الکترونیک آرتس در سال ۱۹۹۹ برای کنسول پلی استیشن عرضه شد. این بازی اولین نسخه از مجموعه بازی مدال افتخار است. داستان این بازی توسط استیون اسپیلبرگ کارگردان و نویسنده برجسته سینما خلق شد. تولید و داستان بازی مدال افتخار توسط استیون اسپیلبرگ، کارگردان و تهیه کننده مشهور آمریکایی ایجاد شد. او که علاقه عمیقی به تاریخ جنگ جهانی دوم داشت، از مشاهده بازی کردن پسرش با گلدن آی ۰۰۷ نیز الهام گرفت. در طول مراحل توسعه، این بازی به دلیل حادثه تیراندازی در دبیرستان کلمباین در سال ۱۹۹۹ با جنجال هایی روبرو شد. انجمن مدال افتخار کنگره نیز از این بازی انتقاد کرد و معتقد بود یک موضوع تاریخی جدی را به یک سرگرمی ویدیویی تبدیل کرده است. پیتر هیرشمن، تهیه کننده بازی، توانست پل بوچا، رئیس انجمن مدال افتخار را متقاعد کند که این پروژه با نیت های جدی و محترمانه ساخته شده است. این گفتگو نه تنها از لغو شدن پروژه جلوگیری کرد، بلکه باعث حمایت رسمی بوچا از بازی شد. مدال افتخار با استقبال گسترده ای مواجه شد و به عنوان بازی ای شناخته می شود
که موج جدیدی از علاقه به بازی های تیراندازی با موضوع جنگ جهانی دوم را در صنعت بازی های ویدیویی ایجاد کرد. موفقیت این بازی منجر به ساخت دنباله ای با عنوان مدال آف آنور: آندرگراند شد و در نهایت به یک مجموعه بسیار موفق تبدیل گردید. گیم پلی. بازی مدال افتخار در اواخر جنگ جهانی دوم (اواسط ۱۹۴۴ تا اواسط ۱۹۴۵) اتفاق میافتد. هدف بازی تکمیل مأموریتهای مختلف سازمان خدمات استراتژیک (OSS) است، مانند نجات یک خلبان آمریکایی، انجام عملیات مخفی برای نفوذ و تخریب یک زیردریایی یو-بوت، بازیابی آثار هنری دزدیده شده و خرابکاری در تلاش های جنگی نازیها. بازی شامل یک حالت مرگبار دو نفره با صفحه تقسیم شده است که در آن دو بازیکن در نقشه های مختلف با یکدیگر به رقابت میپردازند. بازیکنان پس از تکمیل بازی یا با استفاده از کدهای تقلب میتوانند چندین شخصیت مخفی را باز کنند، از جمله چهره های تاریخی برجسته مانند میهن پرست فیلیپینی خوزه ریزال و نمایش نامه نویس ویلیام شکسپیر، و همچنین شخصیتهای عجیب و غریب مانند یک سگ ژرمن شپرد و یک دایناسور. دنباله ها. و…
ندای وظیفه ۲ عنوان دومین قسمت از سری اصلی ندای وظیفه می باشد. این بازی تیراندازی اول شخص که دربارهٔ وقایع جنگ جهانی دوم ساخته شده است، امتیازات بالایی را از سایت های مهم و معتبر بازی کسب کرد. از ندای وظیفه ۲ به عنوان یکی از برترین عناوین بازی در ارتباط با جنگ جهانی دوم یاد می شود. اکشن نفس گیر بازی و درگیری های واقع گرایانه، صدا گذاری جذاب سربازها و دشمنان، گرافیک عالی در زمان خود، منتقدین و بازی بازها را شگفت زده کرد. داستان بازی. بخش شوروی. داستان با سرباز واسیلی ایوانویچ کوزلُف در مسکو آغاز می گردد. او در آنجا به همراه لشکر سیزدهم مسلح روسیه تحت نظر کمیسر لتلف تعلیم می بینند. تمرینات لشکر سیزدهم با حملهٔ آلمانی ها متوقف می شود و ایوانویچ مجبور می گردد یک پانزرورفر (راکت انداز نازی ها) را منهدم نماید. سپس آن ها تحت فرماندهی ستوان لِئونف به استالینگراد می روند و پس از نابودی سربازان نازی، مقر فرماندهی آن ها را منهدم می کنند. سپس آن ها دستور می یابند تا سیم های مخابراتی را ترمیم نمایند. آن ها با مقاومت شدید نیروهای آلمانی و سه تانک رو به رو می شوند، اما در نهایت می توانند سیم ها را ترمیم نمایند. سپس آن ها دست
ور می یابند تا چندین مرکز نازی را در محوطهٔ اطراف ایستگاه قطار تسخیر نمایند. نیروهای شوروی می توانند با استفاده از لوله های مستعمل به داخل خطوط دشمن نفوذ نمایند. آن ها ایستگاه قطار را تصرف می کنند، اما در همین حال با پاتک نیروهای دشمن رو به رو می شوند و مجبور می شوند ایستگاه را رها کرده تا دیگر مراکز نازی ها را به تصرف دربیاورند. آن ها یک تانک را منهدم نموده و مراکز نظامی آلمانی ها در اطراف ایستگاه قطار را پاک سازی می نمایند. سپس نیروهای شوروی به فرماندهی ستوان دیمیتری ولسکی به سمت مرکز شهر استالینگراد حرکت می کنند. آن ها شروع به پاکسازی نیروهای دشمن از آپارتمان ها می کنند و با یک تانک مواجه می شوند که به سرعت می توانند آن را از بین ببرند. سپس سرباز کوزلف با یک تیربار از هم رزمانش که در حال نابودی یک انبار مهمات هستند، محافظت می کند. سپس به سمت ساختمان شهرداری استالینگراد حرکت می کنند تا آن جا را تحت سیطرهٔ خود دربیاورند و جنگی خونین میان آن ها و نیروهای آلمانی درمی گیرد. پس از تصرف ساختمان شهرداری، آلمان ها یک پاتک دیگر را ترتیب می دهند. سرباز کوزلف از هم رزمانش در برابر تک تیراندازان دشمن محافظت می کند تا آ
ن ها بتوانند نیروهای آلمان را دور زده و پشت آن ها دربیایند. در نهایت نیروهای آلمانی عقب نشینی کرده و نیروهای شوروی پیروزی خود را جشن می گیرند. بخش بریتانیا. لشکر هفتم زرهی بریتانیا که شامل گروهبان جان دیویس (که تحت هدایت بازیکن است)، کاپیتان پرایس و سرباز مک گرگور می شود، به قصد انهدام انبارهای مهمات دشمن در شمال مصر، در نزدیکی العلمین در خطوط دشمن نفوذ می کنند. در این راه آن ها باید خاکریزها و سنگرهای دشمن را پاکسازی نمایند. آن ها انبارهای مهمات و مخازن سوخت آلمانی ها را نابود می کنند. پس از آن داخل آخرین سنگر دشمن شده و مدارکی حیاتی از دشمن را به دست می آورند. سپس سپاهیان بریتانیا گرد هم می آیند تا به شهری در آن نزدیکی بروند و به هم رزمانشان بپیوندند که در آنجا تحت فشار دشمن هستند. آن ها با کامیون به شهر سفر می کنند و هر چند با چند پاتک دشمن رو به رو می شوند، اما هیچ زیان سنگینی را نمی بینند. سپس آلمان ها تانک هایی را روانهٔ میدان رزم می کنند و گروهبان دیویس مأموریت می یابد که موقعیت تانک ها را مشخص نماید تا آتش توپخانه بتواند آن ها را مورد هدف قرار دهد. پس از نابودی تمام تانک ها، نیروهای دشمن عقب نشینی کرد
ند. همچنین تانک های ارتش بریتانیا نیز برای کمک به لشکر هفتم زرهی وارد میدان شد. نیروی پیادهٔ بریتانیا از این تانک های به عنوان پوششی برای پیش روی در صحرا استفاده کردند و تونل ها و سنگرهای دشمن را پاکسازی نمودند. در انتها نیز یک ضدهوایی دشمن را از کار انداختند. سپس آن ها به یک مرکز مخابراتی دشمن حمله می کنند و تا بتوانند با مرکز فرماندهی خود ارتباط برقرار کرده و اعلام کنند که توانستند مأموریتشان را به خوبی انجام دهند. پس از نبرد العالمین لشکر هفتم زرهی بریتانیا به شهر الضبعه منتقل می شود. آن ها با کامیون وارد شهر می شوند، اما مورد حملهٔ هواپیماهای دشمن قرار می گیرند و در ادامه نیز در شهر با مقاومت سنگین دشمن رو به رو می گردند. آن ها در شهر پیش می روند و خدمهٔ ضدهوایی ها دشمن را از بین می برند و در انتها به یک پیام رسان رادیویی دست پیدا می کنند که توسط آن می توانند درخواست پشتیبانی هوایی نمایند. سپس آن ها به پیشروی در شهر ادامه می دهند تا به اطلاعات مهمی از دشمن دست پیدا نمایند. آن ها به دست آوردن این مدارک و اطلاعات را با نوشیدن شراب جشن می گیرند. در سال ۱۹۴۳، فرماندهٔ تانک دیوید ولش از لشکر هفتم زرهی در لیبی
حضور داشت. گروه فاکس و بیکر راه خودشان را در میان صحراها باز کردند و در زمین های هموار، صخره های شنی و روستاها با دشمن رو به رو شدند. آن ها توانستند با تلفات حداقلی، تعداد زیادی از تانک ها، توپخانه و پیاده نظام دشمن را از بین ببرند. گروهبان دیویس، کاپیتان پرایس و سرباز مک گرگور توسط یک ماشین زرهی درون یک ساختمان در روستای توجان در تونس گیر می افتند. آن ها از در پشتی ساختمان خارج می شوند و آلمانی هایی که در سر راهشان هستند را کشته و کنترل ماشین زرهی را به دست می گیرند تا با آن بگریزند. سرباز مک گرگور در حالی ماشین را می راند که گروهبان دیویس کنترل اسلحهٔ نصب شده بر ماشین را بر عهده دارد. آن ها در مسیرشان با تانک ها، کامیون های حامل سربازان دشمن و خمپاره اندازها رو به رو می گردند. درنهایت ماشین زرهی از کار می افتند و دیویس و پرایس و مک گرگور وقتی از آنجا خارج می شوند با لشکر زرهی هفتم بریتانیا مواجه می شوند که به آن ها کمک می کنند تا با یک کامیون از مهلکه بگریزند. روز بعد آن ها با نیروی پشتیبانی بیشتر شامل چندین تانک به توجان بازمی گردند. آن ها به وسیلهٔ تانک ها، در حالی که با مقاومت شدید تانک ها و تیربارهای دش
من رو به رو می شوند، در شهر پیشروی می کنند. ارتش بریتانیا ضدهوایی ها و متصدیان آن ها را از بین می برند و سپس قصد مسجد شهر را می کنند که تحت سیطرهٔ دشمن است. پس از تصرف مسجد، آلمانی ها یک پاتک ضعیف را ترتیب می دهند اما حملهٔ آن ها با حضور به موقع تانک های بریتانیا بی اثر می گردد. سه هفتهٔ بعد لشکر هفتم زرهی حمله ای را به مطماطه در تونس ترتیب می دهد. آن ها با کامیون وارد شهر می شوند اما در همان بدو ورود کامیونشان زمینگیر شده و مجبور می شوند از آن خارج شوند. نیروهای دشمن از جمله خمپاره اندازها برای آن ها کمین کرده اند. آن ها وارد شهر می شوند و کمی پیشروی می کنند اما وقتی که با مقاومت شدید دشمن رو به رو شده اند، درخواست نیروی کمکی زرهی و پیاده می کنند، ولی در ابتدا پاسخی دریافت نمی شود. آن ها به نبرد با دشمن ادامه داده و چندین تیربار دشمن را از بین می برند. پس از آن که تانک های نیروهای بریتانیایی به یاری همرزمانشان می آید، نیروهای نازی مجبور به عقب نشینی می شوند. با حضور تانک ها پیشروی در شهر سرعت گرفته و تمام نیروهای دشمن از بین می روند. گروهبان دیویس کنترل یک ضدهوایی را برعهده گرفته و جنگنده های آلمانی را از بی
ن می برد. سپس آن ها به دنبال مدارک و پرونده های حیاتی دشمن منطقه را جستجو می کنند. یک سال بعد لشکر هفتم در فرانسه مأموریت پیدا می کنند چند اسیر آمریکایی را از بلوت در نزدیکی کان نجات دهند. آن ها ابتدا راهشان را از میان باغ های و مقاومت نیروهای آلمانی باز می کنند. آن ها با مقاومت شدید توپخانهٔ دشمن رو به رو می گردند و مجبور می شوند تمام متصدیان آن را از بین ببرند. وقتی آن ها اسیران مورد نظرشان را یافتند، خودشان دو اسیر آلمانی را به چنگ می آورند. پس از آن که در می یابند برای انتقال این اسیران راهی ندارند، کاپیتان پرایس، گروهبان دیویس را می فرستد تا کامیون آلمانی ای که کمی قبل تر دیده بود را به دست آورد. آن ها با کامیون از میان نیروهای آلمانی می گذرند و با یک تانک تایگر نیز رو به رو می شوند که گروهبان دیویس آن را با یک خمپاره از بین می برد. وقتی که به مقصد می رسند اسیران آلمانی را سوار کامیون کرده و راه می افتند. پس از نجات اسیران جنگی، لشکر هفتم به کان نزدیک تر شده و وارد شهر آنِتوویل می شود. آن ها وظیفه دارند که راه را ایمن کنند تا کاروان آن ها بتواند از آنجا بگذرد. آن ها چندین خانه را از نیروهای دشمن پاک می ک
نند، اما به سرعت متوجه یک پاتک نیرومند از دشمن می شوند. در حالی که به نظر می رسد نیروهای دشمن و تانک های آن ها بر لشکر هفتم زرهی غلبه یافته اند، نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به کمک آن ها آمده و نیروهای دشمن را از بین می برد. نیروهای بریتانیا در تقاطع اصلی گرد هم می آیند و کاروان آن ها شروع به حرکت می کند. کاروان آن ها کمی به شهر کائن نزدیک تر شده و به شهر سنت لوئت می رسند. آن ها با مقاومت سرسختانهٔ آلمان ها رو به رو می شوند اما در نهایت می توانند نیروهای دشمن و تانک تایگر آن ها را از کار انداخته و متصدیان توپخانهٔ ضدهوایی آن ها را از بین ببرند و در نهایت مرکز فرماندهی آن ها را تصرف نمایند. لشکر هفتم زرهی مأموریت می یابد که به شهر امای-سو-سولس بروند و یک مرکز فرماندهی دیگر دشمن را تصرف نمایند. آن ها با آتش شدید توپخانهٔ دشمن رو به رو می شوند و در شهر نابودشدهٔ دشمن پیش می روند و گروه های توپخانه ای دشمن را از بین می برند. آن ها به مرکز فرماندهی می رسند اما آلمان ها سرسختانه با سلاح های ام گ ۴۲ رو به روی آن ها می ایستند. درنهایت مرکز فرماندهی نازی ها تصرف می شود اما نیروهای نازی یک پاتک گسترده را ترتیب می دهند.
نیروهای بریتانیا درخواست نیروی کمکی می کنند اما به آن ها گفته می شود که این کمی زمان می برد. در همین حال لشکر هفتم زرهی در برابر حملات آلمان ها از مرکز فرماندهی محافظت می کند. نیروهای دشمن به یک کامیون دارای تیربار و یک تانک نیز مجهز هستند. گروهبان دیویس می تواند این دو وسیله را نابود کند و نیروهای کمکی نیز از راه می رسند. در همین حال کاپیتان پرایس این پیروزی را به مردانش تبریک می گوید. بخش آمریکایی. بازیکن در نقش سرجوخه تیلور بازی می کند. گردان دوم تکاوران آمریکا، معروف به داگ کمپانی شامل گروهبان رندال، سرجوخه بیل تیلور، سرباز دانی مک کلوزکی و سرباز برابورن در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ در عملیات روز دی شرکت می کنند. آن ها دستور دارند با حمله به سنگپوز نپوینت دهاک آتشبارهای دشمن را از بین ببرند. در حملهٔ نخستین تلفات سنگینی بر ارتش آمریکا وارد می شود اما کسانی که می توانند از صخره ها بالا بروند به دنبال تجهیزات نظامی آلمان ها می گردند و به صورت اتفاقی تجهیزاتی را که از جایی که آن ها پیش بینی کرده بودند جابه جا شده بود را می یابند. تکاوران راه خود را میان کانال ها و سنگرهای آلمانی باز می کنند و دهکده را از حضور دشمن پاکسازی
می کنند. سپس آن ها به دنبال تجهیزات می گردند. گروهبان رندال و سرجوخه تیلور آن ها را پیدا می کنند و با استفاده از نارنجک آن ها را از بین می برند. پس از نابودی تجهیزات، آن ها به سمت دهکده بازگشته و سنگرها و نیروهای آلمانی باقی مانده را از بین می برند. سپس آمادهٔ دفاع در برابر حملهٔ بسیار سنگین آلمان ها می شوند. پس از این تکاوران به سمت پوینت دهوک عقب می روند و با نیروهای آلمانی تازه نفس و یک تانک دشمن رو به رو می شوند. تکاوران مجبور می شوند به یک سنگر عقب نشینی کنند و آلمان ها نیز به پیشروی خود ادامه می دهند. آن ها پیامی رادیویی برای نیروی هوایی می فرستند و سرجوخه تیلور نارنجک دودزای سبزرنگی را در زمین می کارد تا به نیروی هوایی را راهنمایی کند. نیروی هوایی آمریکا نیز کمی بعد آلمان ها را از بین می برد. یک ماه بعد، تکاوران مأمور می شوند تا از شهر بیومون هاج محافظت کنند. آن ها از حومهٔ شهر وارد شده و چند تیربار را از بین می برند و با استفاده از یک فلاک ۸۸ به گمان آنکه یک تک تیرانداز آلمانی بالای یک سیلو در مزرعه ای کمین کرده، سیلو را منفجر می کنند. سپس درون شهر چند عملیات پاکسازی خانه ها و ساختمان ها را انجام می
دهند. پس از پاکسازی شهر تکاوران آماده و مهیای حملهٔ آلمان ها می شوند و تیلور به عنوان یک تک تیرانداز بر فراز یک سیلو رفته خمپاره اندازهای دشمن را هدف قرار می دهد و در همین حال نیز درخواست نیروهای کمکی را ارسال می کنند. تیلور چند تیم خمپاره انداز را با گلوله از بین می برد. سپس نیروهای کمکی در قالب تانک های ام۴ شرمن وارد شهر شده و آلمان ها را از بین می برند. سپس تکاوران در جاده به آن ها می پیوندند. ۴ ماه بعد تکاوران دستور می گیرند تپه ۴۰۰ (نامی که متفقین به یک تپهٔ ۴۰۰ متری در بخش آیفل آلمان داده اند) را که سنگر آلمانی بر فراز آن قرار دارد تسخیر نمایند. آن ها ابتدا شهر برنشتاین که در کوهپایهٔ تپه قرار دارد پاکسازی می کنند و خانه ها و حتی یک کلیسا را تصرف می نمایند. سپس آماده می شوند تا تحت فرماندهی ستوان مایرز تپهٔ ۴۰۰ را تسخیر نمایند؛ آن هم در حالی که تلفات سنگینی را متحمل شدند. آن ها پیش از رسیدن به مقر اصلی سه سنگر مستحکم آلمان ها را از بین می برند. آلمان ها از مقر اصلی به سختی دفاع می کنند. پس از آن که مقر به دست تکاوران می افتد و پس از جا دادن مجروحین داخل مقر، آمادهٔ دفاع در برابر پاتک آلمان ها می شوند. چ
ندین خمپاره انداز دشمن نیز در محاصرهٔ آن ها شرکت می کنند که تیلور آن ها را می کشد. آلمان ها با تعداد زیادی نیروی پیاده و دو تانک تایگر حمله می کنند. تکاوران از تپه محافظت می کنند تا جنگندهٔ نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ به کمکشان آمده و آلمان ها را از بین می برد. تکاوران نیز پیروزی شان را جشن می گیرند. سه ماه بعد تکاوران مأموریت می یابند که شهر فالندار در آلمان را تسخیر کنند تا بتوانند بر رود راین کنترل داشته باشند. آن ها با یک وسیلهٔ آبی-خاکی از راین عبور کرده و به یک میدان مین گذاری شده می رسند اما مجبور به ادامهٔ مسیر هستند. سپس آن ها چندین متصدی فلاک ۸۸ را از بین می برند و تیلور نیز پس از آن دو تانک آلمانی را نابود می کنند. سپس به یک قبرستان کوچک رفته تا سرهنگ بلیک را که در آنجا منتظر آن هاست ببینند. سرهنگ بلیک به آن ها برای کار سخت شان تبریک می گوید و به گروهبان رندال درجهٔ ستوانی را پیشنهاد می کند. گروهبان رندال نیز از او می خواهد سرجوخه تیلور را به گروهبان تیلور ارتقا بدهد. در پایان. هنگام تیتراژ در یک مرحلهٔ اضافه و سینمایی و دراماتیک شما کاپیتان پرایس را که در اسارت آلمان هاست، نجات می دهید. در پایان تیتر
اژ جملهٔ «هیچ گاوی در طی ساخت این بازی کشته نشد» همان طور که در نسخهٔ اول بود، نشان داده می شود که به گاوهای کشته شده در مراحلی که در ساحل نورماندی می گذرد، اشاره دارد.
قانون شایم فلوگ، می گوید: هرگاه در عکسبرداری، صفحه فرضی سوژه، با صفحات لنز و سطح حساس عکاسی در یک نقطه مشترک همدیگر را قطع کنند، بیشترین عمق میدان وضوح به دست خواهد آمد. یعنی از چند سانتیمتری لنز تا بی نهایت در میدان وضوح لنز قرار خواهند گرفت. این اصل در سال ۱۸۹۴ میلادی، توسط تئودور شایم فلوگ اتریشی کشف شد و از آن زمان به نام وی ثبت شد. اصل شایم فلوگ به طورکلی برای عکاسی حرفه ای از اجسام یا جاهایی که از یک خط عرضی (بلند یا کوتاه) برخوردارند، یا جاهایی که صحنه آرایی آن ها در کنترل کامل عکاس است، نتایج درخشانی به دست می دهد.
خوابم می آد فیلمی به کارگردانی رضا عطاران، نویسندگی احمد رفیع زاده و تهیه کنندگی محمدرضا تخت کشیان و جواد فرحانی محصول سال ۱۳۹۰ است. در این فیلم اکبر عبدی نقش یک زن سالخورده را بازی می کند.خوابم می آد نخستین بار در سی امین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر روی پرده رفت و موفق شد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی فیلم اول را از آن خودش کند. خوابم میاد از خرداد ۱۳۹۱ به طور عمومی به نمایش درآمد و با فروشی بالغ بر ۲.۵ میلیارد تومان در سطح کشور به دومین فیلم پرفروش سال تبدیل شد. خلاصه داستان. رضا، معلمی ساده و درستکار که به سن میانسالی رسیده و در برقراری ارتباط با زن ها مشکل دارد و با دختری پاستیل فروش آشنا می شود. دختر، برای پیوند کلیه خواهرش با مشکل روبرو است و رضا را ترغیب به کارهایی می کند که باب میلش نیست و …
شیرین یزدان بخش (زادهٔ ۱۹ دی ۱۳۲۷) بازیگر اهل ایران است. وی بابت نخستین ایفای نقش خود در فیلم "لطفاً مزاحم نشوید" (۱۳۸۸) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل از بیست و هشتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر شد. او برای بازی در "بوسیدن روی ماه" (۱۳۹۰) و "ابد و یک روز" (۱۳۹۴) نیز نامزد دریافت سیمرغ بلورین شده است. زندگی نامه. اوایل زندگی و حرفه. شیرین یزدان بخش زاده ۱۹ دی ۱۳۲۷ در اصفهان است. وی در چهار سالگی به دلیل شغل نظامی پدرش به بهبهان، خوزستان نقل مکان کردند. در حال حاضر وی در تهران سکونت دارد. وی تماشاگر پیگیر و حرفه ای تئاتر و علاقه مند به موسیقی است، وی به طور اتفاقی و بنابر درخواست افشین هاشمی، با ایفای نقش در فیلم "لطفاً مزاحم نشوید" وارد عرصه بازیگری سینما شد. قبل از حرفه بازیگری وی به مدت ۳۲ سال کارمند دولت در اداره دخانیات بوده و بازنشست شده است. وی بخاطر ایفای نقش در فیلم "ابد و یک روز"، نامزد دریافت جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن از سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر شده است. همچنین وی بخاطر ایفای نقش در فیلم "لطفاً مزاحم نشوید" برنده جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم
زن از بیست و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر شده است. بیماری. یزدان بخش از ۱۰ فروردین ۱۳۹۵ به دلیل مشکلات تیروئیدی و عفونت ریه در بیمارستان بستری شده بود با پشت سر گذاشتن مراحل درمان خود و با به دست آوردن بهبودی صبح روز ۲۱ فروردین ماه از بیمارستان مرخص شد. همچنین وی در ۳۰ فروردین ۱۴۰۲ به دلیل سکته مغزی در بخش مراقبت های ویژه در بیمارستان بستری و در ۶ اردیبهشت مرخص شد.
لودویک بورس آهنگساز فرانسوی است که در حوزهٔ موسیقی فیلم فعالیت می کند. نقطهٔ اوج فعالیت وی، موسیقی متن فیلم صامت و سیاه و سفید "آرتیست" در سال ۲۰۱۱ بوده است که جوایز بفتا و گلدن گلوب و اسکار در رشتهٔ «بهترین موسیقی متن» و چند جایزهٔ دیگر را برای وی به ارمغان آورده است. لودویک بورس حرفهٔ خود را با آهنگسازی برای کارهای تبلیغاتی آغاز کرد و پس از آن به فیلم های کوتاه روی آورد. وی بیشترین همکاری را با کارگردان فرانسوی، میشل آزاناویسوس، داشته است که آخرین آنها تاکنون فیلم "آرتیست" بوده است.
کلان شهر یا متروپلیس فیلمی است صامت محصول ۱۹۲۷، از فریتز لانگ که در سبک علمی-تخیلی و به شیوه اکسپرسیونیسم آلمانی در دوره باثبات جمهوری وایمار ساخته شده است. فیلم نامهٔ آن در سال ۱۹۲۴ نوشته شد و ساخت این فیلم سیاه و سفید در زمان خود حدود ۴ میلیون رایشس مارک هزینه دربرداشت و گران ترین فیلم دهه بیست میلادی به شمار می آید. فیلم کلان شهر، یک شهر پادآرمانی در آینده را به ترسیم می کشد و از این چارچوب برای بازشکافی کشمکش های اجتماعی میان کارگران و کارفرمایان که به زعم مارکس و انگلس از کشمکش های سرشتین نظام سرمایه داری است بهره می گیرد. این فیلم در استودیوهای بابلسبرگ توسط شرکت فیلم سازی اونیورسوم (UFA) ساخته شد. مادرشهر در ژانویه ۱۹۲۷ در برلین اکران شد و تماشاگران را تحت تأثیر جلوه های ویژه خود قرار داد اما این فیلم از دیدگاه تجاری چندان موفق نبود. برای اکران در سینماهای آمریکا نسخه اصلی آن تا ۸۰ دقیقه کوتاه شد و بیشتر صحنه های مناقشه انگیز آن هم چون صحنهٔ انکار وجود خدا، رقص در باشگاه شبانه و صحنه غرق شدن کودکان از آن سترده شد. یک نسخه بازپیرایی شده از فیلم مادرشهر در سال ۲۰۰۱ در جشنواره فیلم برلین به نمایش درآمد و