Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
از نظر شیمیایی و مکانیکی بسیار مقاوم است، این ماده یکی از مواد محبوب در ساخت غشاهای اشعه ایکس است: جرم کم منجر به جذب اشعه X کم می شود، و خواص مکانیکی خوب اجازه ساخت غشاهای نازک را می دهد، به این ترتیب جذب اشعه بازهم کاهش بیشتری می یابد. مواد ذخیره سازی هیدروژن. در مقایسه با نانولوله های کربنی، نانولوله های نیترید بور دارای خواص فیزیکی و مکانیکی عالی و پایداری شیمیایی بالاتری هستند و برای برنامه های ذخیره سازی هیدروژن مناسب تر اند. مطالعات مربوط نشان می دهد که ظرفیت ذخیره سازی هیدروژن نانولوله های نیترید بور به تدریج با افزایش فشار ۰ تا ۱۰MPa در دمای اتاق افزایش می یابد. ظرفیت ذخایر هیدروژنی نانولوله های نیترید بور بین ۱٫۸ تا ۲٫۶ درصد وزنی است که می تواند به عنوان مواد ذخیره سازی هیدروژنی استفاده شود. مواد بیولوژیکی. نانولوله های نیترید بور نیز می توانند با مواد بیولوژیکی ترکیب شوند و در زمینهٔ بیولوژیکی کاربرد داشته باشند. یافته ها نشان داده که نانولوله های نیترید بور اصلاح شده با پلی وینیلیمید اثر کمی بر متابولیسم سلول های انسانی داشتند و نانولوله های اصلاح شده با پلیلیسین سازگاری خوبی با فیبروبلاستها دارند
. علاوه بر این، اصلاح نانولوله های نیترید بور با جلبک های فعال بیولوژیکی باعث اتصال نانولوله های پروگزیمال با پروتئین ها یا سلول ها می شود. در مهندسی پزشکی. ۱. درمان سرطان : درمان با گیراندازی نوترون بور مشهور به BNCT، نوعی پرتودرمانی است که در آن از ایزوتوپ بور و نیز پرتوهای نوترون استفاده می گردد. خواص فیزیکی بور استفاده از این عنصر را در BNCT امکان پذیر می کند. ایزوتوپ بور زمانی که در معرض پرتوهای نوترونی قرار گیرد، از هم شکافته شده و به اتم لیتیم، هلیم و انرژی پرتوهای گاما تبدیل می شود. ۲. داربست های ارتوپدی : پلیمر پلی لاکتید-پلیکاپرولاکتون(PLC) که در تولید داربست های ارتوپدی برای درمان بیماری های استخوان استفاده می شود را می توان با نانولوله های نیترید بور تقویت کرد. دیده شده که پلیمرهای تقویت شده ضریب الاستیسیته و مقاومت کششی بیشتری نسبت به پلیمر بدون نانولولهٔ نیترید بور دارند. ۳. حسگرهای زیستی از نانو لولهٔ نیترید بور : کانال های یونی بیولوژیکی موجود در غشای سلول، نسبت به ورود بعضی گونه های یونی گزینش پذیری دارند و بسیاری از عملکردهای سلول را کنترل می کنند. شبیه سازی های دینامیک مولکولی نشان می دهد ک
ه نانولوله های با قطر ۵–۴ آنگستروم که درون غشایی از جنس سیلیکون نیترید جاسازی شده اند نسبت به نفوظ کاتیون ها و آنیون ها گزینش پذیری دارند و می توانند عملکرد کانال های یونی بیولوژیکی را تقلید کنند.
بیسفنول ای یک ترکیب شیمیایی است که عمدتاً در ساخت انواع قطعات پلاستیکی مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. یک جامد بی رنگ است که در اکثر حلال های آلی رایج انحلال پذیر است، اما حلالیت آن در آب بسیار ضعیف است. BPA در مقیاس صنعتی از واکنش تراکم فنل و استون تولید می شود. تولید جهانی در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۰ میلیون تن برآورد شد. در رابطه با اثرات BPA بر روی سلامتی بحث های عمومی و علمی زیادی صورت گرفته. BPA یک است و خواص هورمون مانندی را از خود نشان می دهد که اثرات استروژن را در بدن تقلید می کند. گرچه این اثر بسیار ناچیز است، با این وجود فراگیر بودن مواد حاوی BPA نگرانی هایی را ایجاد می کند زیرا بدن انسان مادام العمر به طور موثر در معرض آن قرار گرفته است. بسیاری از مواد حاوی BPA هستند ولیبه چشم نمی آیند که شامل پوشش های داخل قوطی های غذا، طرح های لباس، رسید مغازه، و پرکننده های دندانی هستند. با وجودی که به طور نرمال میزان مواجهه ما با BPA کمتر از سطح خطرناک است، ولی چندین حوزه قضایی به صورت احتیاطی اقداماتی را به منظور کاهش قرار گرفتن در معرض آن انجام داده اند، به ویژه با ممنوع کردن BPA در شیشه شیر. شواهدی وجود دارد که نشا
ن می دهد در نتیجه این تصمیم قضایی میزان BPA در نوزادان کاهش یافته است. در این بین، پلاستیک های بدون BPA نیز معرفی شده اند که با استفاده از بیسفنول های جایگزین مانند بیسفنول اس و بیسفنول اف تولید می شوند، اما در مورد اینکه ایمن بودن آن نظرهای متفاوتی وجود دارد. کاربرد. این ماده شیمیایی در ساخت بطری های پلاستیکی پلی کربنات که برای نگهداری نوشیدنی ها و شیر کودکان مورد استفاده قرار می گیرد، بکار می رود. محققان دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد دریافتند میزان ماده شیمیایی BPA در ادرار داوطلبانی که به مدت یک هفته اقدام به نوشیدنی مایعات از بطری های پلی کربنات می کردند، به میزان دو سوم افزایش یافت. این نخستین بار است که یک پژوهش نشان می دهد، مصرف نوشیدنی از بطری های پلی کربنات، میزان BPA را در ادرار افزایش می دهد و بطری های ساخته شده از BPA، این ماده شیمیایی را در مایع محتوی خود آزاد می کنند. این دانشمندان دریافتند نوشیدن مایعات سرد از بطری های پلی کربنات آن هم فقط به مدت یک هفته، مقدار BPA ادرار را به میزان دو سوم افزایش می دهد. محققان می گویند در صورتی که این بطری ها گرم شوند (که در مورد بطری های شیر کودکان این
اتفاق می افتد) انتظار می رود این ماده به میزان قابل توجهی افزایش یابد. «کارین ب. میشلز» استادیار همه گیرشناسی دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد می گوید: این موضوع می تواند نگران کننده باشد چرا که کودکان به ویژه در برابر قابلیت این ماده شیمیایی در ایجاد اختلال در غدد درون ریز، آسیب پذیرترند. دانشمندان مرکز پزشکی دانشگاه روچستر و دانشگاه کلمبیا بر اساس داده های به دست آمده از سلامت ملی و نظر سنجی و ارزشیابی تغذیه ای که بر روی جمعیت زیادی از مردم آمریکا انجام شد اعلام کردند ماده «بیسفنول ای»، ماده ای که بواسطه مصرف مواد غذایی در ظروف پلاستیکی وارد بدن می شود، بیش از آنچه تصور می شود در بدن باقی می ماند. تاکنون تصور بر این بود که این ماده که منبع اصلی مواجهه با آن از طریق غذا و نوشیدنی است به سرعت و به طور کامل از بدن دفع می شود. در این بررسی دانشمندان متوجه شدند ممکن است بیسفنول ای از منابع غیر خوراکی هم وارد بدن شده و در بافتها و چربی بدن تجمع پیدا کند. بیسفنول ای از کجا آمد؟. بیسفنول ای اولین بار در سال گزارش سال ۱۸۹۱ توسط شیمیدان روسی الکساندر دیانین مشاهده شد. در سال ۱۹۳۴، کارگران ایی گه فاربن مشاهده جفت
شدن BPA و اپیکلروهیدرین را گزارش کردند. در طول دهه بعد، پوشش ها و رزین های مشتق شده از مواد مشابه توسط کارگران شرکت های DeTrey Freres در سوئیس و DeVoe و Raynolds در ایالات متحده نیز گزارش داده شدند. این کار اولیه زمینه ساز توسعه رزین های اپوکسی شد که به نوبه خود باعث رونق تولید BPA گردید. استفاده از BPA با اکتشافات بایر آگ و جنرال الکتریک بر روی پلاستیک های پلی کربنات گسترش یافت. این پلاستیک ها اولین بار در سال ۱۹۵۸ در بازار ظاهر شدند و توسط موبای، جنرال الکتریک و بایر تولید شدند. بیوشیمیدان بریتانیایی ، BPA را به عنوان یک استروژن مصنوعی در اوایل دهه ۱۹۳۰ آزمایش کرد. کارهای بعدی نشان داد که این ماده ده ها هزار برابر ضعیف تر از استرادیول (هورمون جنسی طبیعی زنانه) به گیرنده های استروژن متصل می شود. وی در نهایت یک ترکیب ساختاری مشابه به نام دی اتیل استیل بسترول ساخت که به عنوان یک داروی استروژن مصنوعی در زنان و حیوانات استفاده می شد تا زمانی که به دلیل خطر ایجاد سرطان ممنوع شد. ممنوعیت استفاده از DES در انسان در سال ۱۹۷۱ و در حیوانات در سال ۱۹۷۹ اعمال شد BPA هرگز به عنوان دارو استفاده نشد. تولید. بیسفنول ای حاو
ی دو گروه فنول است. این ماده جزو ساختار چندین پلیمر و افزودنی پلیمری مهم است. بیسفنول که با تولید سالیانه ۲–۳ میلیون تن مونومری مهم در تولید پلی کربنات است این ماده از تغلیظ استون بدست می آید و این واکنش توسط اسید کاتالیز می شود. هنوز هم با گذشت ۱۳۰ سال، برای ساخت BPA از روش کلی "دیانین"، با کمی تغییرات بنیادی، پیروی می شود. بدین منظور استون تغلیظ شده (دلیل وجود پسوند "A" در نام ماده) با دو اکی والان فنل توسط یک اسید قوی، مانند اسید هیدروکلریک غلیظ، اسید سولفوریک ، یا یک رزین اسید جامد مانند شکل اسید سولفونیک، کاتالیز می شود. رای اطمینان از تراکم کامل و محدود کردن تشکیل محصولات جانبی مانند ترکیب دیانین، از مقادیر بالای فنل اضافی استفاده می شود. تولید BPA نسبتاً ارزان است، زیرا سنتز از بالا سود می برد و بعلاوه با استفاده از فرآیند کیومن مقادیر زیادی از هر دو ماده اولیه در دسترس خواهد بود. از آنجایی که تنها محصول جانبی آب است، می توان این فرآیند را نمونه ای صنعتی از شیمی سبز در نظر گرفت. تولید جهانی در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۰ میلیون تن برآورد شد. معمولاً، افزودن استون در موقعیت پارا روی هر دو فنل صورت می گیرد، با این
حال مقادیر کمی از ارتو-پارا (تا ۳٪) و ایزومرهای ارتو-اورتو نیز همراه با چندین محصول فرعی جزئی دیگر تولید می شوند. این نمونه های متفاوت را نمی توان به طورکامل حذف کرد و به عنوان ناخالصی های شناخته شده در نمونه های تجاری BPA مورد قبول واقع شده اند. بیش از ۵۰ سال است که محصولات حاوی بیسفنول یا ساخته شده از آن به بازار راه پیدا کرده اند. در حال حاضر مصارف آن بی شمار است. در سنتز پلی استرها، پلی سولفونها و کتونهای پلی اتر از این ماده استفاده می شود و مونومری کلیدی در تولید پلاستیک پلی کربنات (PC) و رزینهای اپوکسی است. پلاستیک پلی کربنات در ساخت بسیاری از محصولات متداول مثل بطری های پلاستیکی شیر کودکان و آب، وسایل ورزشی، ابزار پزشکی و دندان پزشکی، سیلنتها و کمپوزیت های پر کننده دندان، لنزهای چشمی و وسایل برقی خانگی بکار می رود. ویژگی ها و خواص. BPA نقطه ذوب نسبتاً بالایی دارد اما می تواند به راحتی در طیف وسیعی از حلال های آلی از جمله تولوئن، اتانول و اتیل استات حل شود. می توان با روش تبلور مجدد از اسید استیک به همراه آب آن را خالص سازی کرد. کریستال ها در گروه فضایی مونوکلینیک P 21/n تشکیل می شوند (که n نشان دهنده ص
فحه گلاید است). در این کریستال، هر مولکول مستقل BPA با زاویه پیچشی ۹۱.۵ درجه بین حلقه های فنل قرار گرفته اند. برای اطلاعات بیشتر می توان به داده های طیف سنجی که در دسترس هست نیز مراجعه کرد. استفاده و کاربردها. کاربردهای اصلی. پلی کربنات ها. حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد از کل بیسفنول ای برای ساخت پلاستیک های پلی کربنات استفاده می شود که تقریباً می تواند تا ۹۰٪ جرم آنها را در بر بگیرد. انجام پلیمریزاسیون در واکنش با فسژن که تحت شرایط دو فازی انجام می شود انجام می پذیرد. اسید هیدروکلریک با استفاده از یک محلول آبی پاک و جداسازی می شود. این فرآیند همه مولکول های BPA را به زنجیره های پلیمری بزرگ تبدیل می کند و آنها را به طور موثر به دام می اندازد. رزین های اپوکسی و وینیل استر. حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از کل BPA در ساخت رزین های اپوکسی و رزین های وینیل استر استفاده می شود. در ساخت رزین اپوکسی، این ماده ابتدا با واکنش با اپی کلروهیدرین در شرایط پایه، به (معمولاً به اختصار BADGE یا DGEBA) تبدیل می شود. در ادامه مقداری از آن نیز با متاکریلیک اسید واکنش داده و را تشکیل می دهد که برای ساخت رزین های وینیل استر استفاده می شود. در روش دیگر
که بسیار کمتر استفاده می شود، BPA ممکن است اتوکسیله شود و سپس به مشتقات دی و دی آن (bis-EMA یا EBPADMA) تبدیل شود. این مشتقات به منظور تغییر خواص فیزیکی، در سطوح پایین به رزین های وینیل استر افزوده می شوند. نمونه ای از کاربرد رایج آنها در کامپوزیت های دندانی و سیلانت دندان پزشکی است. کاربردهای جزئی. ۵ درصد باقیمانده BPA در طیف وسیعی از کاربردها استفاده می شود که بسیاری از آنها شامل تولیدات پلاستیکی هستند. BPA جزء اصلی است که تولید آنها چندین هزار تن در سال بوده ولی در مقایسه با سایر پلاستیک ها کم شمار است. مقادیر نسبتاً کمی از BPA نیز به عنوان افزودنی یا اصلاح کننده در برخی از (ظروف کوچک غذا، بخش هایی از لوازم خانگی، بسته بندی و ...) استفاده می شود. این نوع مواد بسیار رایج تر هستند اما محتوای BPA آنها کم است.
بیس (تری متیل سیلیل) آمین یک ترکیبات آلی سیلیسیم با شناسه پاب کم ۱۳۸۳۸ است.
بی بنزیل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۶۴۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد است.
بتا-آلانین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۳۹ است. که جرم مولی آن 89.093 g/mol می باشد.یکی از ترکیبات اصلی تولید قدرت در بدن و استقامت عضلات و محاسبات مغزی بدون دخالت مخچه میباشد. این ترکیب باداشتن قدیمی ترین عنصر تولید کننده عضله بنام کاربولان و اعداد مختلف مندلیوف در یک بازه ی زمانی کوتاه این آلانین و بتاهای مشابه مانند بتاکارنتین میباشد. سرعت بالای جذب این ترکیب قابل توجه است. برخی از میوه ها و سبزیجات به طور طبیعی دارای این ترکیب هستند. مانند نارنگی و سیب قرمز و کرفس
اکسید برلیوم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۴۷۷۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای شیشه ای بی رنگ است. اکسید برلیوم بالاترین ترین آنتالپی تشکیل به ازای جرم (تقریباً ۲۴ مگاژول بر کیلوگرم) را دارد. اکسید بریلیم، که با نام Beryllia شناخته می شود، یک ترکیب شیمیایی با فرمول BeO می باشد. اکسید برلیوم جامد بی رنگ بوده که عایق الکتریکی بسیار عالی می باشد و همچنین هدایت حرارتی این اکسید بالاتر از بسیاری از فلزات و غیر فلزات به جز الماس می باشد. چنانچه اکسید بریلیوم آمورف بوده و رنگ آن سفید می باشد. به دلیل نقطه ذوب بالای بریلیوم از آن به عنوان یک جرم نسوز استفاده می شود. اکسید برلیوم در طبیعت به عنوان ماده معدنی Bromellite شناخته می شود. از لحاظ تاریخی و در علم مواد، اکسید بریلیم Glucina یا اکسید Glucinium نامیده می شد. تشکیل BeO از بریلیم و اکسیژن دارای انرژی تشکیل بر واحد جرم واکنش دهنده های نزدیک به MJ / kg 24 بوده که در بین انرژی های تشکیل اکسیدها بیشترین مقدار می باشد. خواص شیمیایی و آماده سازی. اکسید بریلیم را می توان از تکلیس کربنات بریلیوم، دی هیدراته کردن هیدروکسید بریلیوم یا اشتعال بریلیوم فلزی به شرح واک
نش های ذیل تهیه نمود: BeCO3 → BeO + CO2 Be (OH) 2 → BeO + H2O 2 Be + O2 → 2 BeO اشتعال بریلیوم در هوا مخلوطی از BeO و Be3N2 را تولید می کند. اکسید بریلیم بر خلاف اکسیدهای تشکیل شده توسط عناصر ۲ گروه فلزات قلیایی خاکی، آمفوتر می باشد. اکسید بریلیم تشکیل شده در دماهای بالا (بالاتر از ۸۰۰ درجه سانتیگراد) خنثی بوده، اما به راحتی در محیط آبی آمونیوم بیفلورید داغ (NH4HF2)، اسید سولفوریک گرم (H2SO4) یا سولفات آمونیوم ((NH4)2SO4) حل می شود. خواص شیمیایی و فیزیکی. اکسید بریلیم یک ترکیب فوق العاده از خواص فیزیکی و شیمیایی را دارا می باشد. به استثنای واکنش آن با بخار آب در دمای ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد، اکسید بریلیم بسیار پایدار بوده و در برابر محیط نمکی و احیای کربن در دمای بالا مقاوم می باشد. خواص فیزیکی و شیمیایی اکسید بریلیم به شرح ذیل می باشد: سایر خواص فیزیکی و مکانیکی اکسید بریلیم به شرح جدول ذیل می باشد. جدول ۱- خواص فیزیکی و شیمیایی اکسید بریلیم ساختار. اکسید برلیوم در ساختار Wurtzite هگزاگونالیهگزاگونال متبلور می شود، این ساختار هگزاگونالی شامل یون های +Be2 در تتراگونال ها و -O2 در مراکز می باشد. در مقابل، اکسیدهای
۲ گروه فلزات مثل MgO, CaO, SRO و BaO، به صورت سنگ نمک های مکعبی در ساختار اکتاهدرال های کاتیونی و آنیونی متبلور می شوند. در مای بالا ساختار به تتراگونال تغییر می کند. در فاز بخار، اکسید بریلیم به صورت مولکول دو اتمی مجزا تشکیل می شود. بر اساس نظریه پیوندهای ظرفیتی، این مولکول می تواند به صورت اتخاذ هیبریداسیون اوربیتالSP شامل دو سیگما و دو باند PI توصیف شود. کاربردها. کریستال های با کیفیت اکسید بور به صورت هیدروترمال یا با روش Verneuil رشد می کنند. در اکثر موارد، اکسید بریلیم به صورت یک پودر آمورف سفید تولید شده و برای تولید قطعات بزرگتر زینتر می شود. ناخالصی هایی مانند کربن، طیف رنگی را در کریستال ایجاد می کنند که در صورت نبود این ناخالصی ها کریستال اکسید بور بی رنگ می باشد. اکسید بریلیم زینتر شده یک سرامیک بسیار پایدار بوده که در موتور موشک استفاده می شود. اکسید بریلیم در بسیاری از قطعات نیمه هادی ها برای کاربردهایی مانند تجهیزات رادیویی استفاده می شود. دلیل این کاربرد اکسید برلیوم هدایت حرارتی خوب و مقاومت الکتریکی مناسب آن می باشد. از دیگر کاربردهای اکسید بور استفاده از آن به عنوان یک پرکننده واسط حرارتی
مانند گریس حرارتی می باشد. در برخی از دستگاه های نیمه هادی از سرامیک های اکسید بریلیمی بین تراشه سیلیکون و فلز پایه به منظور دستیابی به یک مقدار پایین تر از مقاومت حرارتی نسبت به اکسید آلومینیوم استفاده می شود. اکسید برلیوم همچنین به عنوان یک سرامیک ساختاری برای مایکروویو، لوله های خلاء، مگنترون ها و لیزرهای گاز استفاده می شود. BeO همچنین در رآکتورهای گاز خنک کن دما بالای زیر دریایی ها کاربرد دارد. کاربردهای الکتریکی. از اکسید برلیوم عمدتاً به عنوان یک زیر پایه الکتریکی استفاده می کنند. همچنین به دلیل هدایت حرارتی بالا و عایق الکتریکی مناسب از اکسید برلیم در کاهش دهنده های حرارت استفاده می شود. از اکسید برلیوم در سیستم های کامپیورترهای ابر سرعت در مدارهای الکترونی چگال استفاده می شود. از آن جایی که اکسید برلیوم بسیار شفاف می باشد به عنوان آنتن یا پنجره در سیستم های ارتباطی مایکروویو مایکروویو یا در سیستم های گرمکن مایکروویوی استفاده می شود. اکسید برلیوم همچنین برای اشعه ایکس اشعه ایکس نیز شفاف می باشد لذا به عنوان پنجره در سیستم های اشعه ایکس و لیزرهای با قدرت بالا استفاده می شود. کاربردهای هسته ای. دلیل اصل
ی توسعه به اکسید بریلیم گسترش صنعت هسته ای می باشد. اکسید برلیوم دارای خواص هسته ای خاص بوده که آن را برای برنامه های هسته ای جذاب می کند. توانایی تعدیل نوترونی مناسب به همراه سطح مقطع دریافت کم نوترون از خواص هسته ای منحصر به فرد برلیوم می باشد. با این حال، از اکسید برلیوم به طور گسترده برای استفاده در رآکتورهای دما بالا مورد با سیستم خنک کنندگی گاز مورد استفاده قرار می گیرد. - دیگر کاربردها چگالی چگالیبسیار پایین اکسید برلیوم برای کاربرد در هوا و فضا، سیستم های نظامی و برنامه های کاربردی مانند ژیروسکوپ و زره پوش جذاب می باشد. موارد امنیتی. اکسید برلیوم سرطان زا می باشد. زمانی که برلیوم به صورت جامد باشد برای مدت های طولانی قابل حمل می باشد اما ماشین کاری برلیوم باعث ایجاد ذرات ریز می شود که بسیار خطرناک می باشد. فرایند تولید. در حین فرایند ساخت قطعات برلیومی حتماً باید از تهویه مناسب استفاده شود. قرارگیری طولانی مدت در معرض غبارات برلیومی می تواند باعث حساسیت های بسیار زیادی شود. حمل و نقل. در حیل حمل و نقل مواد برلیمی نباید در معرض سایش یا خرد شدن قرار بگیرند. بسته بندی این مواد باید به گونه ای باشد که در
معرض هوا نباشند و در حین حمل با دست هیچ گونه ارتباطی با پوست بدن نداشته باشند. انبار. اکسید بریلیم باید با همان مراقبت و اقدامات احتیاطی دیگر مواد الکترونیکی انبار می شود. بریلیم به صورت جامد مشکلی ندارد.
هیدروکسید برلیوم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۵۸۷۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای کدر سفید است.
بنزیل آمین یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
بنزیل بنزوات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۳۴۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
بنزوئیل پروکساید رده درمانی: داروهای ضدآکنه اشکال دارویی: پماد موارد مصرف. بنزوئیل پروکساید در درمان آکنه مصرف می شود. این دارو خواص لایه برداری نیز دارد. همچنین در دندانپزشکی از این ماده به عنوان سفیدکننده دندان استفاده میکنند. ساختار شیمیایی. بنزوئیل پروکساید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۱۸۷ است. که جرم مولی آن 242.23 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است. عوارض جانبی. در برخی افراد استفاده این دارو ممکن است باعث واکنش های پوستی مانند خارش، پوسته ریزی، و تحریک و قرمز شدن پوست بشود. همچنین در افراد آلرژیک به این دارو، احتمال بروز سرگیجه، تنگی نفس، خارش، و بثورات پوستی یا ورم وجود دارد.
بنزوتیازول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۲۲۲ است؛ که جرم مولی آن 135.1863 g/mol می باشد.
بنزآمید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۳۳۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
آووبنزون یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۱۰۴۰ است؛ که جرم مولی آن 310.39 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلور بی رنگ است. آووبنزون یک عامل ضدآفتاب است که پوست را در مقابل اشعه UVA محافظت می کند. پودر کریستالی قهوه ای مایل به زرد، رایحه ضعیفی دارد در آب حل نمی شود اما در متانول گرم محلول است. این ماده را می توان با یک ماده دارای فیلتر UVB است ترکیب کرد و در محصولات ضدآفتاب به کار برد. هچنین در محصولات محافظت از مو و مراقبت شخصی نیز می توان استفاده کرد. برای محصولاتی که هر روز استفاده می شوند % ۲–۱ و در ضدآفتاب ها % ۳–۲ استفاده می شود.
آورین تری کربوکسیلیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۲۵۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر قرمز تا قهوه ای تیره است.
آستاکسانتین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۵۲۸۱۲۲۴ است. که جرم مولی آن 596.84 g/mol می باشد؛شکل ظاهری این ترکیب، پودر قرمز است.
تری سولفید آرسنیک یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۴۰۹۳۵۰۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای نارنجی است.
آریستولوچیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۲۳۶ است. که جرم مولی آن 341.27684 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد است.
استات آنتیموان(III) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۶۶۸۵۰۸۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
آمونیوم فلوئوروسیلیکات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۸۱۴۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
آمونیوم بی فلوئورید یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
آلومینیوم بوروهیدرید یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
آلفا-متیل استیرن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۴۰۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
آلیکات ۳۳۶ یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع چسبناک بی رنگ است.
آدامسیت () یا دی ام () یک ترکیب آلی، و از نظر فنی یک دی فنیل آمین کلرارسین () آرسنیکی که می تواند به عنوان یک عمل کنترل شورش به کار رود. دی ام در گروه جنگ افزارهای شیمیایی شناخته شده به عنوان عامل های استفراغ یا گازهای عطسه آور قرار می گیرد. این ترکیب که نخستین بار در سال ۱۹۱۵ در آلمان و توسط هاینریش اوتو ویلند ساخته شد، در سال ۱۹۱۸ نیز به طور مستقل توسط راجر آدامز، شیمی دان آمریکایی (که این ترکیب به نام او نام گذاری شده) در دانشگاه ایلینوی توسعه داده شد. ترکیب. آدامسیت یک ترکیب بلوری بی بو با فشار بخار بسیار پایین است. رنگ بلورهای این ترکیب، بسته به خلوص آن، از زرد روشن تا سبز تیره متغیر است. این ترکیب در برخی حلال های آلی (مانند استون یا دی کلرومتان) به راحتی قابل حل، اما در آب تقریباً نامحلول است. این ترکیب در حالت بخار به شکل دودی به رنگ زرد قناری ظاهر می شود. تأثیرات. آدامسیت معمولاً در قالب ذرات معلق پراکنده می شود و این باعث می شود که مجاری تنفسی فوقانی، محل اصلی عملکرد این ترکیب باشند. اگرچه تأثیرات آدامسیت مشابه با تأثیرت سایر عامل های مورد استفاده برای کنترل شورش (نظیر سی اس) است، اما شروع آن ها کند
تر، و مدت باقی ماندن آن ها طولانی تر است که بعضاً تا ۱۲ ساعت نیز باقی می مانند. پس از یک دورهٔ نهفتگی ۵ تا ۱۰ دقیقه ای، سوزش چشم ها، شش ها و غشاء مخاطی و سپس سردرد، تهوع و استفراغ مداوم ایجاد می شود. کاربرد. آدامسیت توسط بریتانیا و ایالات متحده در زمان پایان یافتن جنگ جهانی اول تولید و ذخیره سازی شد. بریتانیا از این ترکیب در طول تهاجم به مورمانسک و آرخانگلسک استفاده کرد. این روزها از این عامل به عنوان یک عامل منسوخ شده یاد می شود که به طور گسترده ای با عامل های کنترل شورشی نظیر سی اس جایگزین شده است؛ عامل هایی که کمتر سمی هستند و علائم آن ها سریع تر ظاهر می شود. کاربردهای اولیهٔ این عامل از طریق «شمع های آدامسیت» بود. این شمع ها در واقع قوطی ها یا لوله های فلزی بزرگ (با وزن حدودی ) بودند که حاوی یک ترکیب دود ساخته شده از آدامسیت به همراه ترکیبات آتشبازی با فرایند سوختن آرام بودند. با کمک دود مملو از آدامسیت حاصل از افروختن مجموعه ای از این شمع ها می شد. در ایالات متحده، از این عامل بر علیه ارتش پاداش که در سال ۱۹۳۲ در واشینگتن، دی.سی. دست به تظاهرات زدند، استفاده شد و بر پایهٔ گزارش ها، موجب مرگ و مجروح شدن ت
عدادی از کودکانی شد که والدین خود را در این اعتراضات همراهی می کردند. با این حال، این عامل در جنگ ویتنام نیز مجدداً به کار گرفته شد. مطابق با گزارش ها، کره شمالی در سال ۲۰۰۳ دست به تولید آدامسایت در مجتمع شیمی اوجی-ری خود در هاکسونگ-ری، استان کیونگ هانگ دست به تولید آدامسایت به منظور ذخیره سازی زده است. گفته می شود که مقامات ونزوئلا نیز در اعتراضات ۲۰۱۴–۱۷ ونزوئلا از آدامسیت استفاده کرده اند و از این گاز در این کشور با نام «گاز سبز» یاد شده است و گزارش شده است که معترضان، پس از آنکه در معرض این گاز قرار گرفته اند، دچار استفراغ شده اند. گروه های حقوق بشری منطقه ای استفاده از «گاز سبز» را محکوم کرده اند و اظهار کرده اند که استفاده از این گاز «در سطح بین المللی ممنوع شده است». پس از اعتراضات سال 1401 ایران، نشانه هایی از مسمومیت گسترده در خوابگاه ها و مدارس مشاهده شد که احتمال آزمایش این گاز یا نمونه مشابه توسط نیروهای امنیتی به عنوان سلاح سرکوب را مطرح می نماید.
اکریلیک اسید یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ یا متمایل به آبی است. اکریلیک اسید شامل کربومرهای بدون بنزن (کارباپول) است که معمولاً در صنایع تولید انواع ژل ها استفاده می شود. معروف ترین کربومر، نوع ۶۹۹ و ۳۴۴ است و معمولاً برای پایداری از منو اتیلن گلیکول که مادهٔ اولیهٔ ضدیخ نیز هست به مقدار ۵ درصد استفاده می شود.
اسیبنزولار-اس-متیل یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۶۴۱۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای مات نارنجی است.
اسنافتیلن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۱۶۱ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین زرد است.
۴-نیتروفنول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۹۸۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، بی رنگ یا زرد کمرنگ است.
۴-متیل ایمیدازول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۳۱۹۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد است.
۴-اتیل گوایاکول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۶۲۴۶۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
۲-نفتول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۶۶۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلور بی رنگ است.
۲-اتیل هگزانول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۷۲۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی رنگ است.
۲-اتوکسی اتانول یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف است.
۲-بوتوکسی اتانول همچنین با نام دیگر «بوتیل گلیکول» یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است. خصوصیات. حلالیت قوی: حلالی بسیار قوی که هم در فاز آلی و هم در فاز آبی قابلیت حل شدن را دارد، چربی بر بوده و در شستشوی گریس، روغن و… کاربرد دارد. (حلال در روغن، گریس، آب، لاک، پارافین ها، رزین و…) کاهش درجه انجماد:به علت دمای ذوب پایین در مواردی که احتیاج به ساخت محلولی با نقطه انجماد باشد کاربرد فراوان دارد. تولید انبوه و ارزان:با افزایش روزافزون تولید و کاربردهای بسیار متنوع این محصول قیمت این ماده نسبت به سال های گذشته کاهش داشته است. کاربرد. به عنوان شستشو دهنده در محلول های لکه بر، چربی بر، پاک کننده جوهر، پاک کننده انژکتور کاربرد فراوان دارد. استفاده در مکمل گازوئیل شرکت Diesel Kleen , Red Line به علت خواص حلالیت بالا و نقطه انجماد پایین و نقطه اشتعال مشابه دیزل و نقطه بالای خود اشتعالی به شکل همزمان. استفاده در تولید انواع ضدیخ، پاک کننده فلزات، تولید حلال جوهر چاپ و…
۲-برموپروپان یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ است.
۲-آمینواتوکسی دی فنیل بورات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۵۹۸ است. که جرم مولی آن 225.094 g/mol می باشد.
۲٬۶-اسید پیریدن دی کربوتیوئیک یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۲۵۲۰۲۶۶۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بلوری سفید است.
۵،۲-دی هیدروفوران یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۵۵۷۰ است.
۲٬۵-بیس(هیدروکسی متیل)فوران یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۷۴۶۶۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد کمرنگ است.
۲٬۴-دی نیتروتولوئن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۸۴۶۱ است؛ که جرم مولی آن 182.134 g/mol می باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلور جامد زرد کمرنگ تا نارنجی است.
۳،۲-دی متیل هگزان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب کم ۱۱۴۴۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی رنگ است.