Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
شاخه و تقسیم بوته یا کاشت قلمه ها و کاشت بذر است. بهتر است در خاک اسیدی و حاوی پیت و در مکانی آفتابی یا جایی با قسمتی سایه کاشته شود.
سلطنت آتش عنوان یک فیلم به کارگردانی راب بومن و به تهیه کنندگی ریچارد دی زانوک در ژانر فانتزی، اکشن، دلهره آور محصول سال ۲۰۰۲ آمریکا می باشد . داستان فیلم. کودکی به نام کوین ناخواسته باعث بیداری اژدهایی مخوف می شود . اژدها باعث مرگ بسیاری از جمله مادر کوین شده و دیری نمی گذرد که سرتاسر دنیا به سلطه این اژدها و فرزندانش در میایید . سال ها میگذرد . کوین و تنها باز ماندگان از نسل بشر که در یک قلعه قدیمی پنهان شده اند با یک غریبه و دارودسته اش رو به رو می شوند که ادعا می کنند شکارچی اژدها هستند ... بودجه، فروش، جوایز. برای ساخت سلطنت آتش، شصت میلیون هزینه شد . این فیلم تنها بیش از هشتاد و پنج میلیون فروش کرد . با وجود اینکه فروش فیلم اصلاً قانع کننده نبود، در عوض، خود فیلم و جلوه های ویژه اش، جوایزی را از جشنواره های مختلف کسب کردند. جوایز. "Reign of Fire" was nominated for one Saturn Award، one award from جشنواره فیلم سیتخس، and won one other Sitges award: بازی کامپیوتری. بازی ویدئویی به همین نام براساس داستان و شخصیت های این فیلم برای کنسول های پلی استیشن ۲، گیم کیوب ، ایکس باکس و گیم بوی ادوانس در سال ۲۰۰۲ ساخ
ته شد .
آبنبات خوک نوعی میان وعده یا اسنک است که با غلتاندن و پوشاندن باریکه های گوشت خوک دودی به همراه گردوی آمریکایی در کارامل یا شکر به ویژه شکر سرخ درست می شود. ممکن است پودر نوعی فلفل سرخ یا شکلات نیز به آن اضافه شود. این غذا به صورت گرم یا سرد خورده می شود و در جنوب ایالات متحده آمریکا و نیز در شهر واشنگتن بسیار رواج دارد.
آب گذر وانویتلی یا آب گذر کارولین ، آب گذری واقع در کشور ایتالیاست که برای تأمین آب مورد نیاز کاخ سلطنتی کسرتا موسوم به رجیا دی کسرتا و مجموعهٔ سن لیوچو از طریق آب های چشمه های فیتزو در کوهپایه های تابورنو در منطقهٔ بوچانو در مسیری ۳۸ کیلومتری که بیشترش از زیر زمین می گذشت ساخته شد. تاریخچه. کار ساخت آب گذر وانویتلی در مارس ۱۷۵۳ به فرمان کارلوس سوم، پادشاه اسپانیا، ناپل و سیسیل با طرحی از لوئیجی وانویتلی، مهندس و معمار ایتالیایی که نام آب گذر نبز برگرفته از نام اوست آغاز و این سازه در ۷ مهٔ ۱۷۶۲ افتتاح گردید. ارزشمندترین بخش این آب گذر از نظر ویژگی های معماری بخشی ۵۲۹ متری به ارتفاع ۵۵٬۸ متر در مرتفع ترین قسمت از جنس توفا است که به سبک آب گذرهای روم باستان و در سه ردیف متشکل از چندین طاق ساخته شده و به خوبی نیز تا به امروز حفظ شده است. این بخش از سازه که بر روی واله دی مادالونی کشیده شده و مونته لوگانو در شرق را به مونته گارزانو در غرب متصل می سازد در سال ۱۹۹۷ همراه با کاخ و پارک سلطنتی کسرتا و مجموعهٔ سن لیوچو در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
تُشمال از مناصب حکومتی قدیمی ایران است و می تواند به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
کلیسای مریم مقدس به نام اصلی کلیسای مادر خدا یا کلیسای آستواتساتسین مقدس از جمله کلیساهای ارامنهٔ ایران است که در استان آذربایجان شرقی قرار دارد. تاریخ. کلیسای مریم مقدس در ارتفاعات دره شام جلفا واقع شده است و قدمت آن به سال ۱۵۱۸ میلادی بازمی گردد. این بنا پلانی مستطیل شکل به ابعاد ۵/۱۳ در ۳/۲۲ متر دارد و چهار ستون سنگی مربع شکل در وسط پلان واقع شده است که گنبد آجری بنا با دوازده نورگیر بر روی آنها احداث شده. مصالح عمدهٔ به کار رفته در بنا سنگ لاشه و آجر با ملات گِل است.
سوریه یکی از استان های روم بود. این منطقه در سال ۶۴ پیش از میلاد توسط پومپه، سیاست مدار و جنگ سالار رومی و در پی پیروزی در سومین نبرد از جنگ های مهردادی به خاک جمهوری روم ضمیمه شد و برای هفت سده تحت حکومت روم و سپس بیزانس قرار داشت تا آنکه در سال ۶۳۶ میلادی به دست فاتحان مسلمان افتاد. تاریخچه. ارتش سوریه در نخستین دورهٔ پس از تشکیل امپراتوری روم موسوم به «پرینکیپاته»، سه لژیون از ارتش امپراتوری را تشکیل می داد که وظیفهٔ پاسداری از مرزهای بین روم و امپراتوری اشکانیان را برعهده داشت. همچنین با حمایت این ارتش بود که وسپاسیان در نخستین سدهٔ میلادی دست به کودتا زد و در بحران قرن سوم نیز استان سوریه از اهمیتی حیاتی و استراتژیک برخوردار بود. از اواخر سدهٔ دوم میلادی، تنی چند از سوری های سرشناس ازجمله کلودیوس پمپیانوس و آویدیوس کاسیوس وارد سنای روم شدند. حتی در سدهٔ سوم برخی از اهالی سوریه همچون فیلیپ عرب توانستند به جایگاه امپراتوری دست یابند. این استان همچنین از سال ۲۶۰ تا ۲۷۳ بخشی از امپراتوری جداشدهٔ پالمیرا بود. پس از روی کار آمدن دیوکلتیان در سال ۲۸۴ و انجام اصلاحات حکومتی و تقسیمات اداری از سوی او (دومیناته)،
سوریه همراه با چند استان دیگر زیر بخش حاکم نشین شرقی قرار گرفت. پس از آن در زمانی بین سال های ۳۳۰ تا ۳۵۰ (احتمالاً پیرامون ۳۴۱)، استان ایوفراتنسیس در جنوب سوریه موسوم به کوئله سوریه، در کرانهٔ باختری رود فرات که پیشتر قلمرو پادشاهی کماژن بود به وجود آمد و هیراپولیس به عنوان پایتخت آن انتخاب گردید. اما کوئله پس از حدود سال ۴۱۵ بازهم دستخوش تقسیماتی دیگر شد و دو استان جدید به نام های سوریه یک به پایتختی انطاکیه و سوریه دو یا سالوتاریس به پایتختی آپامیا از آن به وجود آمد. پس از آن ژوستینیان یکم، امپراتور بیزانس، در سال ۵۲۸ استان ساحلی کوچک تئودوریاس را در منطقه ای از خاک هر دو استان پایه گذاری کرد. این منطقه در دوران امپراتوری بیزانس به عنوان یکی از مهمترین استان های روم شرقی باقی ماند اما در فاصلهٔ ۶۰۹ تا ۶۲۸ به تصرف ساسانیان آمد تا آنکه هراکلیوس آنجا را بازپس گرفت. اما در نهایت استان سوریه پس از نبرد یرموک در اوت سال ۶۳۶ و سقوط انطاکیه، به دست فاتحان مسلمان افتاد.
مهندس سازه، وظیفه تحلیل، طراحی، برنامه ریزی و پژوهش دربارهٔ اجزاء و سیستم های سازه ای را برعهده دارد تا به اهدافی همچون تضمین امنیت و آسایش کاربران و ساکنان دست یابد. وظایف مهندس سازه، در حوزهٔ ایمنی، فنی، اقتصادی و محیط زیست بوده و ممکن است شامل عوامل زیبایی شناسی و اجتماعی نیز باشد. امور مربوط به مهندسی سازه معمولاً در حوزهٔ مهندسی عمران نیز مطرح است. هم اکنون در ایالات متحده، مهندسان سازه، دارای مجوز مهندسی عمران هستند، البته این شرایط، در ایالت های مختلف متفاوت است. در بریتانیا، بیشتر مهندسان سازه در صنعت ساختمان اکثراً عضو مؤسسهٔ مهندسان سازه هستند تا مؤسسهٔ مهندسان عمران. معمولاً سازه هایی از قبیل ساختمان ها، برج ها، استادیوم ها و پل ها توسط مهندسان سازه طراحی می شوند. سازه های دیگری نیز همچون سکوهای نفتی، ماهواره های فضایی، هواپیماها و کشتی ها ممکن است توسط مهندس سازه طراحی شود. بیشتر مهندسان سازه، در زمینه های صنعت ساخت و ساز، مشغول هستند. اگرچه برخی از آن ها در صنایع هوافضا، خودروسازی و کشتی سازی نیز کار می کنند. در صنعت ساخت و ساز نیز با همکاری معماران، مهندسان عمران، مکانیک، برق، نقشه بردارها و مدی
ران ساخت و ساز کار می کنند. مهندسان سازه تضمین می کنند که ساختمان ها یا پل ها به حدی محکم و پایدار ساخته شده اند که می توانند بارهای سازه ای متداول (همچون گرانش زمین، باد، برف، باران، زمین لرزه، فشار زمین، تغییرات دما و رفت وآمد و ترافیک) را تحمل کرده و جلوی مرگ و آسیب دیدگی را بگیرند. آن ها همچنین سازه ها را چنان طراحی می کنند که به حدی محکم هستند که تغییر شکل و لرزش های نامتداول و بیشتر از محدودیت ها را نداشته باشند. آسایش مردم، موضوعی است که در این محدودیت ها در نظر گرفته می شود. ماندگاری نیز بحثی است که در طراحی پل ها و هواپیماها یا سازه های دیگری که در طول عمرشان تنش های زیادی به آن ها وارد خواهد شد، مورد بررسی قرار می گیرد. موضوع دیگر نیز، دوام و پایداری مصالح، در مقابل خرابی هایی است که می توانند موجب مختل شدن کارآیی شان در طول عمر سازه باشند. تحصیلات. تحصیلات مهندس سازه معمولاً از طریق مقطع کارشناسی مهندسی عمران و کارشناسی ارشد مهندسی سازه به دست می آید. هستهٔ اصلی موضوعات مهندسی سازه عبارتند از مقاومت مصالح، مکانیک جامدات، استاتیک، دینامیک، علم مواد، محاسبات عددی و طراحی سازه ها. دروس عمومی این رشته
نیز عبارتند از طراحی سازه های بتن آرمه، سازه های مرکب، چوبی، بنائی و فولادی که در سطوح بالاتر تحصیلات مهندسی سازه تدریس می شوند. درس تحلیل سازه ها که شامل تحلیل مکانیک سازه، دینامیک سازه و شکست سازه می شود برای بالا بردن مهارت های بنیادین طراحی سازه ها برای دانشجویان در نظر گرفته شده است. در سطوح بالاتر یا در برنامه فارغ التحصیلی، طراحی بتن پیش تنیده، طراحی قاب فضایی برای ساختمان و هواپیما، مهندسی پل، نوسازی سازه های شهری و هوافضا و تخصص های پیشرفته دیگر مهندسی سازه معمولاً تدریس می شوند. اخیراً در ایالات متحده، در انجمن مهندسی سازه دربارهٔ آموخته های فارغ التحصیلان مهندسی سازه صحبت هایی شده است. بعضی از این صحبت ها دربارهٔ مدرک کارشناسی ارشد و به عنوان حداقل استانداردها برای صدور مجوز به عنوان مهندس عمران هستند. در دانشگاه کالیفرنیا، سن دییگو مدرک جداگانه ای برای دوره لیسانس مهندسی سازه ارائه می شود. بسیاری از دانشجویانی که به عنوان مهندس سازه فارغ التحصیل می شوند، در زمینهٔ مهندسی عمران، مکانیک یا هوافضا نیز با تاکید بر مهندسی سازه کسب تخصص می کنند. برنامه های درسی رشتهٔ مهندسی معماری نیز بر سازه تاکید داشت
ه و معمولاً به همراه مهندسی عمران در یک دانشکدهٔ مشترک، استقرار دارند.
شقایق نعمانی ژاپنی یا آنِمون ژاپنی که به نام آنِمون چینی نیز شناخته می شود. درخت یا درختچه ای زینتی است که دارای گل های پُر پَر فنجان شکل با پرچم های زرد و برگ های عمیقاً بریدگی دار یا سه برگچه ای و سبز است. ارتفاع آن به ۱ متر می رسد. گیاه تنومند و پر شاخه ای است که در خاک های مرطوب و در موقعیت یا مکانی با سایه نسبی رشد و نمو می کند. گل های فنجان شکل و کم ژرفا یا کم عمق آن به رنگ سفید و صورتی و حاوی پرچم های زرد است.
روزنامه رسمی، روزنامه ای است وابسته به قوه قضائیه ایران که عمده وظایف آن عبارت است از: روزنامه رسمی که به عنوان اداره کل تحت نظر معاونت حقوقی قوه قضائیه مدیریت می شود وفق ماده یک قانون مدنی مکلف است، ظرف ۷۲ ساعت پس از ابلاغ قوانین از طریق ریاست جمهوری آن را چاپ و منتشر کند. در حال حاضر مدیریت عامل و ریاست هیئت مدیره آن بر عهدهٔ مجید اکبرپور است. تاریخچه روزنامه رسمی. ابتکار تأسیس این روزنامه از آن محمد علی فروغی (ذکاء الملک) است که هنگام نمایندگی دوره دوم مجلس شورای ملی این طرح را در اردیبهشت ۱۲۸۹ به مجلس داد. در ۲۶ مهر ۱۲۸۹ که فروغی رئیس مجلس شده بود، طرح تأسیس روزنامه رسمی که در کمیسیون معارف تدوین شده بود با یک فوریت به رای گذاشته، تصویب شد. متن قانون تأسیس روزنامه رسمی چنین بود: «در تحت مراقبت و نظارت وزارت داخله به مخارج دولت در پایتخت روزنامه رسمی ایران تأسیس می شود که حاوی خواهد بود دستخط های سلطنتی و احکام وزارتخانه ها و اعطای امتیازات و شئونات و عزل و نصب و قوانین موضوعه و صورت مشروح جلسات دارالشورای ملی و هرگونه مطالب رسمی». مجلس در هجدهم اسفند ۱۲۸۹ برای شش ماه نخست فعالیت روزنامه ملی ۴۳۴ تومان بودج
ه تصویب کرد: صد تومان برای مدیر، یک نفر منشی و یک مخبر (خبرنگار) هر کدام سی تومان، بیست تومان برای یک نفر دفتردار، برای دو کارمند دایره مراسلات و دو نفر مصحح هر کدام پانزده تومان، برای دو نفر پیشخدمت و مطالبات وصول کن، هر کدام ده تومان، برای دو نفر موزع هر کدام نه تومان و برای کاغذ پنجاه و شش تومان مقرر شد. روزنامه رسمی به مقاطعه داده نشود و آن را در وزارت داخله مستخدمان دولت اداره کنند، مخارج آن را دولت بپردازد و اگر از فروش آن چیزی عاید شود جزء عایدات دولت محسوب شود. چاپ روزنامه در مطبعه شاهنشاهی و اجرت پست آن مجانی باشد. تنها نماینده ای که به اختصاص بودجه برای روزنامه رسمی رأی مخالف داد، سردار اسعد بختیاری بود.
پاده، روستایی از توابع بخش کهن آباد شهرستان آرادان در استان سمنان ایران است. روستای پاده در ۲ کیلومتری شرق روستای اسلام آباد (قلعه خرابه) و ۴ کیلومتری شمال شرقی شهر آرادان در طول ۵۲ درجه و ۳۰ دقیقه شرقی و عرض ۳۵ درجه و ۱۱ دقیقه شمالی واقع شده است و ارتفاع آن از سطح دریا ۸۴۰ متر است. جغرافیا. تا قبل از سال ۱۳۱۶ و تصویب قانون تقسیمات کشوری، روستای پاده تابع بلوک آرادان محسوب می شد. پس از تشکیل بخش قشلاق[۱] (گرمسار) در سال ۱۳۱۶روستای پاده تابع بخش مذکور گردید. این روستا طی سال های۱۳۶۱ تا ۱۳۸۵ تابع دهستان آرادان (بخش مرکزی شهرستان گرمسار) بود و از سال ۱۳۸۵ و تشکیل بخش آرادان، این روستا تابع دهستان کهن آباد از بخش یادشده گردید. پس از ارتقاء بخش آرادان به شهرستان آرادان، این روستا در تابعیت دهستان فروان بخش کهن آباد قرار گرفت. جمعیت. این روستا در دهستان فروان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۴۸خانوار) بوده است. مردم روستای پاده الیکایی هستند و به گویش الیکایی گویش می کنند. نام. دربارهٔ نام روستای پاده نقل قول های مختلفی بیان شده است. صنیع -الدوله در خصوص وجه تسمیه این روستا
می نویسد: «اصل اسم این ده، پایین ده است چون از سمت مغرب از این ده که می گذرد، خاک خوار است. ولی آبادی نیست، جز ده نمک، آن هم جمع دیوانی ندارد. بعلاوه جدید است از این جهت اینجا را پائین ده نامیده اند». برخی نیز نقل می کنند چون زمین های این روستا بسیار حاصلخیز بوده و بهره فراوانی می داده است به «بهره ده» موسوم شده که به تدریج به پاده تغییر نام یافته است. نظریه دیگری نیز در خصوص وجه تسمیه روستای پاده وجود دارد به این مضمون که در گذشته پاده شامل دو قسمت بوده یکی حصار بالا و دیگری حصار پائین که مرکز روستا بود و حمام، آسیاب، مسجد و … در این قسمت قرار داشت. با توجه به اینکه مرکز اصلی جمعیت و سکونت، «حصار پائین» بوده، نام آن کم کم به «پایین ده» و سپس به «پاده» تغییر یافته است. آثار تاریخی. مهمترین آثار تاریخی این روستا عبارت است از: امامزاده سلطان ابو سعید؛ حسینیه؛ مسجد؛ قلعه؛ حمام؛ آب انبار؛ حوض اب؛ ساختمان های مسکونی قدیمی و…
چند دِسَن کتابی است از "هوشنگ ایرانی" که در اردی بهشت ۱۳۳۱ در تهران منتشر شد. این کتاب حاوی طراحی های "هوشنگ ایرانی" است. سبک و ویژگی. "هوشنگ ایرانی" علاوه بر شعر، یکی از پیشروهای نقاشی مدرن در ایران نیز به شمار می رود. او از مرموزترین هنرمندان هنر مدرن در ایران است؛ نقاشی که از او کمتر تابلو دیده شده. او کارهای خود را نقاشی نمی دانست و با لفظِ دِسَن بر طرح بودن شان تأکید داشت. دِسَن های او تحت تأثیر سبک سوررئالیسم کشیده شده است. همهٔ دِسَن های "ایرانی" در قطع کوچک کشیده شده اند و تابلوهای او کمتر از یک صفحهٔ یک دفترند. چند فیگوری که در طرح هایش کشیده، بدن هایی شبیه بدن انسانی بی استخوان است و گویی مانند اکسپرسیونیست های قرن بیستم متأثر است از نقص های جسمانی، بیماری ها و ابراز وحشت. او در دِسَن هایش، نوعی ایهام بصری به وجود می آورد و حتی نظیر کارهای "رنه ماگریت"، دست به حیله های فضایی می زد (نگاه کنید به بدن انسانی بی استخوان و مایع شده روی یک بلور کریستال). در عین حال، طرح های در هوا، بدون چارچوب و قاب، باعث شده تا وجه مادی کار دیده نشود. یکی از دِسَن های وی نزدیکی هایی به تابلوی «گرنیکا» اثر "پیکاسو" دارد.
در اثر او مانند "پیکاسو" خشم مردم، ترس از جنگ و پرچمی بر فراز دیده می شود. "پیکاسو" هم وقتی می خواست گرنیکا را بکشد به جنگ داخلی اسپانیا اندیشیده بود. این دِسَن را هم "ایرانی" در اسپانیا کشیده است. دِسَنی دیگر نماد آزادی آمریکا را سیاه آورده و در درون آن آدمی در شکل نشستن یوگایی به صورت سفید نشانده است. او در این تابلو آزادی را نه در مجسمهٔ آزادی، که در حالت یوگا می بیند. علی رغم خشن بودن خط های زمینهٔ دِسَن ها، یک نوع لبه های نرم و عرفانی هم وجود دارد. ساده ترین دِسَن او طرحی است که پرنده ای به هیئت انسان از فراز یک باغ و درختان در حال گذر است؛ نزدیکی های فاحشی با تابلوی «چهار ساعت از تابستان» اثر "ایو تانگی" در این کار دیده می شود. بعدتر "سهراب سپهری" و "منوچهر شیبانی" از حالت کشیدن قلم مو برای ساخت درخت از این تکنیک "ایرانی" استفاده می کنند. نگارخانه. از مجموعه طرح های کتاب «چند دِسَن»، تهران: [بی نا]، اردی بهشت ۱۳۳۱
گسل سن اندریاس در حاشیه شرقی اقیانوس آرام واقع است. حاشیه شرقی اقیانوس آرام در مقایسه با حاشیه غربی آن تفاوت بسیار دارد. حاشیه مزبور به دلیل حرکت غرب سوی صفحه قاره امریکا، زمین هایی را از دست داده و ویژگی فرولغزش های آن نسبت به محل های فرولغزش حاشیه غربی بسیار متفاوت است. مرز میان صفحات حامل اقیانوس آرام و آمریکای شمالی از خلیج کالیفرنیا به سمت شمال به وسیلهٔ شماری گسله های ترادیس قطع گردیده و کانون های زمین لرزه آن کلاً در عمق کم (۱۰ کیلومتر) قرار دارند . با وجود اینکه حرکات فردی در امتداد گسل سن اندریاس و دیگر گسله ای مشابه آن کاملاً کوچک می باشد ولی اثر جمعی حرکات مزبور در طول مدتی معادل یک میلیون سال کاملاً قابل توجه است. زمین لرزه های مرتبط با گسل سن اندریاس. مقدار حرکت افقی حاصله از زمین لرزه سان فرانسیسکو در سال ۱۹۰۶ در امتداد گسله سان اندریاس رقمی معادل ۵ متر بوده و مقدار جابجایی زمین در زلزله های پیش از آن مانند زمین لرزه در اوئنز (Owens Valley) حدود ۴ مترمی باشد. بدیهی است مجموع جابجایی های زمین در مدتی برای یک میلیون سال به رقم قابل توجهی بالغ خواهد گردید. قاره آمریکای شمالی طی دوره های سوم و ژوراس
یک روی بستر شرقی اقیانوس آرام لغزیده و گسل سن اندریاس مرز میان صفحه های اقیانوس آرام شمالی و صفحه حامل قاره آمریکای شمالی را تشکیل می دهد. اقیانوس آرام نسبت به آمریکای شمالی رو به سوی شمال و در جهت ژرفنای الوشن (Aleation) حرکت می کند و به همین جهت زلزله هایی را که گاهگاه در کالیفرنیا روی می دهد، موجب می گردد. از صفحه آرام شرقی یا صفحه فرلون بخش عظیمی تاکنون به زیر صفحه آمریکا لغزیده است و فقط دو صفحه کوچک یکی به نام صفحه کوکس (cocos) واقع در جنوب گسل سن اندریاس و دیگری صفحه هوان دفوکه (Juan de Fuca) واقع در غرب مرکز ایالات متحده آمریکا و کشور کانادا به جای مانده که آن ها نیز در حال فرولغزی می باشند. از آنجایی که برجستگی های آرام شرقی به تدریج به زیرصفحه آمریکای شمالی فرو می لغزند، از این رو مرز میان آن ها که منطقه بی ثباتی است به آرامی به سوی حاشیه قاره ای نزدیک می شود و تماس میان صفحه اقیانوس آرام و صفحه آمریکای شمالی را برقرار می سازد.
بَدَخشی، للَعل بدخشی، لعلی (لاجوردی) که از بدخشان آرند. (همچنین رجوع شود به معدن سر سنگ.) واژه بدخشی ، ریشه فارسی_میانه دارد. و در اشعار شاعران ایرانی به معنی لعل، درخشش، نور و جلال به کار رفته است. بخندید بهرام و کرد آفرین رخش گشت همچون بدخشی نگین. فردوسی چون زر مزور نگر آن لعل بدخشیش چون چادر گازر نگرآن برد یمانیش. ناصرخسرو. بساعتی سر تیغش بکهستان کمج رمال لعل بدخشی کند ز خون رجال. سوزنی لعل. ( یادداشت مؤلف ) ( فرهنگ شعوری ) : نگردد چو یاقوت هرگز بدخشی ز سنگ سیه چون عقیق یمانی. فرخی همی تا یکباره بیرون نیاید بدخشی و پیروزه و زر کانی. فرخی (دیگر) واژه بَدَخش مرزبان و فرمانده سواران و مرزبان که در ایران پیش از اسلام بویژه ساسانیان بکار برده می شد و بدخش عنوان یا سمتی ارثی بود که در ارمنستان_ایران و گرجستان و دیگر جاهای ایران مامور مرزبانی و فرماندهی سوان منطقه را نیز به عهده داشته است. اشخاص. شاعران
داوتزن کروس (زادهٔ ۲۳ ژانویه ۱۹۸۵) یک مدل و بازیگر هلندی و یکی از مدل های معروف به نام «فرشتگان» در شرکت عمده فروشی لباس «ویکتوریا سیکرت» است. او از سال ۲۰۰۴ برای این نام تجاری آغاز به کار کرد و در سال ۲۰۰۸ تبدیل به یکی از «فرشتگان ویکتوریا سیکرت» شد. زندگینامه. داوتزن کروس در 23 ژانویه 1985 در روستای ایستمتر ( هلندی : "Oostermeer" ) متولد شد . مادرش پرستار بود ، سپس تغییر شغل داد و معلم شد و پدرش یوهان کروس روان درمانگر بود. پدر و مادر داوتزن در دهه 1970 قهرمان اسکیت بودند. در دوران کودکی کروس آرزو داشت که یک اسکیت باز حرفه ای باشد.
حسن شیروانی منتقد ایرانی است. وی از اعضای انجمن هنری خروس جنگی و صاحب امتیاز مجلهٔ خروس جنگی بود که در هر دو دورهٔ اول و دوم این مجله مقالات انتقادی می نوشت. وی همچنین پس از تعطیلی خروس جنگی همراه با جلیل ضیاءپور و غلامحسین غریب مجلهٔ کویر را منتشر می کنند. کویر دو شماره، یکی در سال ۱۳۳۰ و دیگری در سال ۱۳۳۱ منتشر شد. دیدگاه ها. وی بر این باور بود که بروز عقیده یا نظریهٔ هنری نو که بخواهد عقاید و نظریات گذشته را کنار زده و جایگزین آن شود، گو این که منطقی و صحیح باشد و ابرازکنندگان آن بر اثر تجارب کافی و دقیقی به آن رسیده باشند، چون برای مردم تازه و نامأنوس است همه آن را نمی پذیرند و تنها نوی قابل پذیرش است که مدافع آن منطقی قوی و استدلال صحیح داشته باشد. وی همچنین معتقد بود حتی هر نظریهٔ نو و هر عقیدهٔ هنری صحیحی که در عین حال منطقی و درست باشد و تمام عوامل و شرایط تکامل در آن دیده شود یعنی نظریه ای باشد که نظریات گذشتگان را کامل تر کرده باشد اگر برای مردم حتی دستهٔ خواص قابل قبول نباشد نمی تواند در یک جامعه مؤثر افتد. به باور وی، اصول فرهنگی و هنری یک جامعه و پیشرفت یا عدم ترقی آن بدون شک مربوط به وضع اقتصادی
است. وی در آن دوران بر این باور بود که هیچ گونه زمینهٔ مساعدی برای پیشرفت نظریات و عقاید تازه و نو هنری در ایران مهیا نیست و گلایه از این داشت که روشنفکران ایرانی از پیشروترین تئوری های اجتماعی جهان جانبداری می کنند ولی وقتی گفت وگو از پیشرفت فرهنگ و هنر پیش می آید به عللی با آن مخالفت می کنند و حال آن که با تغییر رژیم اقتصادی دگرگونی در فرهنگ جبری است و بدون شک زندگی تازه و نو به هنر جدید احتیاج دارد. وی به شعر نیمایی انتقاد می کرد و معتقد بود این که هنر گذشته را با جزئی تغییر هنر نو می نامند و مثل آن شاعری که فرازهای قافیه دار شعر قدیم را به جای دو فراز در یک سطر زیر هم می نویسد و به خیال این که از قیود و قواعد اوزان عروضی قدیم خلاصی یافته خود را رهاشده می پندارد نباید توجه کرد. این ها به مفهوم هنر نو پی نبرده اند و به غلط خود را هنرمند و آثارشان را آثار هنری نو می نامند. وی همچون دیگر اعضای انجمن خروس جنگی به هنر متعهد منتقد بود و آن را سفارشی و دستوری می دانست. به باور وی مسئلهٔ اساسی زیبایی شناسی است و توجه یا عدم توجه اکثریت مردم نمی تواند دلیلی بر درست یا نادرست بودن یک اثر هنری یا نظریهٔ جدید باشد.
باختری می تواند در موارد زیر بکار رود: اشخاص. شاعران
مزامیر مجموعه شعری است از "پرویز داریوش" که در اسفند سال ۱۳۳۶ در ۱۰۰ صفحه (۴۰ صفحه مقدمه به علاوهٔ ۶۰ صفحه شعر) در تهران به چاپ رسید. محتوا. این مجموعه شامل یازده شعر و یک مقدمهٔ بسیار مفصل بود. این مقدمه به صورت گفتگویی است بین چندین گروه مختلف الرأی پیرامون شعر نو و شاعر با قرار دادنِ حرفِ اولِ نامِ هر صاحب نظر در جلوی سخن، او را می شناساند؛ مثلِ «الف» که به "هوشنگ ایرانی" یا «خ» که به "پرویز ناتل خانلری" اشاره دارد. اولین شعر مجموعه، با تاریخ ۲۷ اردی بهشت ۱۳۳۱ و یکی-دو شعر دیگر، شعر نیمایی و باقی اشعار شعر سپید بود. نقد. مجموعهٔ «مزامیر» - با وجود تصنعی بودن اشعار - نشان از درک عمیق شاعر از فلسفهٔ وجودی شعر نو داشت. مزامیر نام کتاب "داوود نبی" است؛ اشعاری که با همراهی نی خوانده می شد؛ با این وجود، مزامیر "پرویز داریوش" از هیچ نظر به مزامیر شباهت ندارد و علت این نامگذاری معلوم نیست. این مجموعه شعر در ۲۰۰ یا ۳۰۰ نسخه منتشر شد و طبیعتاً به دست همهٔ شعردوستان و اهل نظر نرسید تا بازتابی داشته باشد. نمونه شعر. آواز قو در فضای وسیعِ باغ ممات، مردی آواره از سرای حیات گوش بگشود: صوت دلکش دوست، می رسید از محیط نامحد
ود - «کیسی؟» - «رهروی ز پا مانده. بازجویان خانهٔ مقصود.» - «از کجا آیی؟» - «از قلمرو عشق، بارها از دیار حدود» - «کس شناسی در این دیار… ؟» سکوت. برق نارنج و سبزی ساقه فکرتی پر ز تابش و سکته نام های یک به یک تنیده به شکل. از بن زردی لطیف حیات پیش از این آمدند با اکراه کرکسانِ مهیبِ اندیشه در پی لاشه های غرق گناه ز مترسِ خرد به جان ترسان. - «برزخ انتظار؟» - «منفی نیست: گرچه مثبت غبار ناپیداست.» شرط های سه گانهٔ ابلیس پیِ اثباتِ گردش انسان مانعِ انبساطِ جاویدان. - «پیش!» - «نی، اندکی درنگ سزاست» دختران سپید از پس و پیش سر به دنبال کودکان سیاه در سراشیب انحطاط خیال حفرهٔ آرزوست پستانی غرقه در بوی های نافهٔ دل بینی انجماد بی ادراک. - «می توان بازگشت؟» - «همواره، گر توان شکل دیگری پذرفت» - «گر توان کودکی گرفت ز سر، چشم بسته به روشنایی روز یک به یک برگ های هستی را، گذراند از دریچه های هنوز «به یقین برنشاند تاکی چند، میِ شک برگرفت از سرِ سوز: «بذرِ جد…» مردی آشفته موی از پسِ کوه، ناگهان در میان دریا جست دختری در هوای آتش خویش، نرم نرمک ز دختری می رست گوری از شوق وصل مدفونی، چشم بر عالم حقیقت بست» - «نه مگر در حریم خلو
ت عشق، روزگاری تو را سلوکی رفت؟» وحشت اضطراب ناموجود، نیم پیدا نیمه ای مفقود اختر نیمه خواب صبح سیاه، لؤلؤیی چون مراد دل منفود. خاور و باختر به هم پیچان: کوکب رهنمای کوی خراب نعره ای زد چو انفجار شکیب به سرای خدا زنی نالید که «منت بوده ام غفور و ودود، «چون سرت زخم دید گاه نبرد: که به وی خویش یا نمایش خویش: «یا: در آن سهمگین شب میعاد، که شکستی به زعم خویش عهود، «بخروشیدی از درون پریش «روی بنهفتی از عوالم عیش «یا: «از آن پیشتر، چو نیمهٔ شعبان، ز تقلای خویشتن خسته «لب نهادی به چشمهٔ هستی، چشم بسته چو رهنمای هنود باز قندیل آرزو لرزید، شعلهٔ بیم سوخت، شهر امید شکم پرشکنج نغمهٔ عمر، بازویی نرم دور خود پیچید ساربان ازل به بانگ هوی، کاروان را سوی ابد بکشید، - «نه قدیم است انعطاف بشر، در سراپردهٔ شگفت گریز؟ «در جراثمِ تابناک وجود: عشق هم حادثی است نامولود؟ «در گریزم من از وفای به عهد آتشم در میان جنگل عود نز پی جاه کوفتم بابی به پناه آمدم ز مُلک وجود کشتی انتظار لنگر بست، ماهی از آب سر برون آورد، عقرب شک به گوشهٔ وحشت، سر به دنبال خویشتن آزرد در فضا دیگری هویدا شد: راه پویان منزل مقصود مرد وارسته پا نهاد به پیش، در شم
ار خرد هزاران بیش سرو ناپدار فکرت او: مهبط پایدار سمع و شهود.
خانات قفقاز اراضی شاهزاده نشینی بودند که از دوران امپراتوری صفوی تا سال ۱۸۰۶ تحت حکم رانی دولت ایران اداره می شدند و شامل اراضی کشورهای جمهوری آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و داغستان کنونی می شدند. این خانات در دوران حکومت ایران و درون اراضی آن تأسیس شدند. در دوران حکومت ایران بر این خانات، رئیس هر یک از آن ها خان نامیده می شدند. اگرچه در دوران این خانات، خان ها در برخی امور استقلال عمل داشتند اما در مجموع تبعه و خراجگزار دولت ایران بحساب می آمدند. این خانات در دوران جنگ های ایران و روسیه در دوره قاجار و طی عهدنامه های گلستان و ترکمانچای از ایران جدا گشته و به روسیه تزاری ملحق شدند. برخی از این خانات و کشورهایی که امروزه در آن ها قرار دارند عبارت بودند از:
شناخت گیتی یک پروژه جهانی است که از ۲۰۰۶ کار خود را با شعار «"به هر کودکی با شگفتی های کیهان مان انگیزه بخشیم»" آغاز کرده است و در سال ۲۰۰۹ نیز به عنوان یکی از پروژه های بنیادین سال جهانی نجوم معرفی شده است. در این پروژه، هدف این است که با شناساندن زیبایی ها و شگفتی های عالم، کودکان را تحت تاثیر قرارداده و آنان را به گسترش و علاقه مندسازی در زمینه های گوناگون علم و فناوری تشویق کنند. هرچند که همه افراد در هر سنی می توانند از منابع UNAWE استفاده کنند، اما مخاطبان اصلی دراین پروژه کودکان چهار تا ده سال و به خصوص کودکان مناطق محروم می باشند. اهداف اصلی پروژه. به وجود آوردن شبکه بین المللی. شناخت عالم از پنج سال پیش کار خود را آغاز نموده و تا به حال ٦١ کشور جهان در آن فعال هستند و حدود ١٢٠٠ نفر اخترشناس و آموزگار وارد مشارکت شده اند. این شبکه جهانی بستری مناسب برای به اشتراک گذاشتن ایده ها و منابع آموزشی بین آموزگاران در سرار جهان را فراهم می کند. همچنین می توان از طریق این شبکه پروژه هایی فراتر تعریف نمود تا افق های دید کودکان را از محل زندگی آنان فراتر برد و به آنان آموخت که عضوی از جامعه جهاتی هستند. سازماندهی