Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
علی میرزااستواری (زاده ۱۱ خرداد ۱۳۵۲) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است. باشگاهی. وی سابقه بازی در تیم های برق شیراز، آدمیرا واکر، استقلال تهران، پاس تهران و پیکان تهران را دارد. تیم ملی. وی سابقه ۲ بازی تیم ملی فوتبال ایران نیز در کارنامه دارد.
مجموعه کانتور در ریاضیات مجموعه ای از نقاط است که به روی یک پاره خط واحد که دارای خواص ویژه ای است قرار گرفته اند. این مجموعه در سال ۱۸۷۴ توسط هنری جان استفن اسمیت شناخته شد و در سال ۱۸۸۳ به وسیله گئورگ کانتور معرفی گردید. اگر چه خود کانتور مجموعه را به طور عمومی و انتزاعی تعریف کرد اما رایج ترین و مدرن ترین ساختار، مجموعه کانتور سه تایی است که به وسیلهٔ تقسیم پاره خط به سه قسمت و برداشتن قسمت وسط ساخته می شود. ساختار و فرمول مجموعه سه تایی. مجموعه کانتور سه تایی به این صورت ساخته می شود که به طور مداوم پاره خط را به سه قسمت تقسیم کرده و قسمت وسط را برداریم. مثلاً درفاصلهٔ [۰٬۱] مرحلهٔ اول برداشتن بازهٔ (، ) است که در این صورت [، 0] ∪ [1, ] باقی می ماند. در مرحلهٔ بعد این کار بر روی بازه های باقی مانده تکرار می شود. در این جا داریم: [، 0] ∪ [، ] ∪ [، ] ∪ [1, ]. این روند تا بی نهایت ادامه پیدا می کند و مجموعهٔ nام برابر می شود با: formula_1 مجموعه کانتور سه تایی تمام نقاط بازهٔ [۰٬۱] که در این روند حذف نشده اند را داراست. ۶ مرحلهٔ اول این روند در زیر نشان داده شده است: فرمول دقیق مجموعه کانتور برابر است با: fo
rmula_2 ترکیب. چون مجموعه کانتور مجموعه ای از نقاط تعریف می شود مقدار فاصلهٔ واحد باقی مانده را می توان با کم کردن طول کل پیدا کرد. مجموع یک تصاعد هندسی است. formula_3 بنابراین مقدار باقی مانده برابر است با: 1 – 1 = ۰ این محاسبه نشان می دهد که مجموعه کانتور نمی تواند هیچ بازه ای با طول غیر صفر را در بر بگیرد. در واقع ممکن است عجیب به نظر برسد که چیزی باقی بماند چون مجموع طول بازه های حذف شده برابر با طول بازهٔ اصلی است. با این وجود نگاه دقیق تر به روند نشان می دهد که باید چیزی باقی مانده باشد. از ان جا که برداشتن وسط سه قسمت از مجموعه های باز(مجموعه ای که نقاط پایانی ان مشخص نیست) انجام می گیرد بنابراین با برداشتن پاره خط (، ) از بازهٔ [۰٬۱] دو نقطهٔ ۱/۳ و ۲/۳ باقی می مانند. باقی مراحل این نقاط پایانی را خارج نمی کنند. از انجا که بازه های حذف شده همیشه برای بازه های باقی مانده داخلی هستند بنابراین مجموعه کانتور تهی نیست و در واقع شامل تعداد نامحدود از نقاط است. ممکن است این طور به نظر برسد که فقط نقاط پایانی باقی می مانند اما این گونه نیست. برای مثال نقطهٔ ۱/۴ در یک سوم ابتدایی قرار دارد و در مرحلهٔ اول حذف ن
می شود. در مرحله دوم در یک سوم انتهایی، سپس در یک سوم ابتدایی و به همین ترتیب این روند تا بی نهایت بین یک سوم ابتدایی و انتهایی ادامه دارد. از انجا که این عدد هیچ گاه در یک سوم وسط قرار نمی گیرد، هیچ وقت حذف نمی شود و همچنین هیچ یک از نقاط پایانی یک سوم وسط هم نیست. عدد۳/۱۰ نیز به همین شکل در مجموعه کانتور قرار دارد و جز نقاط پایانی هم نیست. در کاردینال بیشتر اعضای مجموعه کانتور نقاط پایانی بازه های حذف شده نیستند. خواص. کاردینال. می توان نشان داد که به همان تعداد نقطه که در ابتدای کار داشتیم، در پایان فرایند باقی مانده، به همین دلیل مجموعه کانتور غیرقابل شمارش است. برای دیدن این نشان می دهیم یک تابع "f"از مجموعه کانتور "c" به بازهٔ بستهٔ [0,1] وجود دارد که پوشاست. بنابراین کاردینال "c" کمتر از کاردینال [0,1] نیست. همچنین از انجا که "c" زیر مجموعهٔ [0,1] است، کاردینال ان بزرگتر نیست. بنابراین دو کاردینال باید با هم برابر باشند. برای ساختن این تابع نقاط در بازهٔ [0,1] را در مبنای 3 در نظر بگیرید. به خاطر داشته باشید که برخی از نقاط بیش از یک نمایش پیدا خواهند کرد. به عنوان مثال عدد 1/3 که می توان ان را هم به ش
کل 0.13 و هم به فرم ...0.022223 نوشت , یا 2/3 که هم به شکل 0.23 و هم ...0.122223 نوشته می شود. وقتی که ما یک سوم وسط را برمی داریم، این شامل اعدادی در مبنای سه به شکل 0.1xxxxx...3 است که xxxxx...3 اکیداً بین ...000003 و...222223 قرار دارند. بنابراین اعدادی که بعد از مرحلهٔ اول قرار می گیرند شامل این موارد هستند: این مطلب را می توان به این شکل خلاصه کرد که اعدادی در مبنای سه که اولین رقم بعد از نقطه اعشار آن ها 1 نیست ،اعدادی هستند که بعد از مرحلهٔ اول باقی می مانند. مرحلهٔ دوم اعداد به شکل 0.01xxxx...3 و 0.21xxxx...3 حذف می شوند(با دقت به نقاط پایانی) و می توان به این نتیجه رسید که اعدادی که باقی می مانند در مبنای سه هستند که یکی از دو رقم ابتدایی آن ها 1 نیست. با ادامه دادن این راه، عددی که در مرحلهٔ "n"ام باقی می ماند باید فرمی در مبنای سه داشته باشد که رقم "n"ام ان 1 نباشد. پس یک عدد برای این که در مجموعه کانتور باشد، در هیچ مرحله ای نباید حذف شود و یک نمایش عددی تماماً شامل اعداد 0 و 2 داشته باشد. لازم به ذکر است اعدادی مانند 1 و 1/3 = 0.13 و 7/9 = 0.213 که در مجموعه کانتور هستند اعدادی در مبنای سه هستند
که تماماً شامل 0 و 2 اند : 1= 3...0.2222 , 1/3= 3...0.22222 , 7/9= 3...0.20222 . حدس زده شده است که همه اعداد جبری گنگ، طبیعی هستند. از انجا که اعداد مجموعه کانتور طبیعی نیستند نشان می دهد که همه اعضای مجموعه کانتور یا گویا یا غیر جبری اند. تابع از "C" به [0,1] به وسیلهٔ بردن اعدادی که به طور کامل از 0 و 1 تشکیل شده اند و جایگزین کردن 1ها به جای تمام 2ها و تفسیر دنباله به عنوان نمایش باینری یک عدد حقیقی تعریف می شود. در فرمول , formula_4 برای هر عدد "y" در بازهٔ [0,1] نمایش دودویی ان می تواند با جایگزین کردن 2 به جای تمام 1ها به نمایش در مبنای 3 عدد "x" در "C" در بیاید. به این ترتیب "f" ("x") = "y" و "y" در برد "f" قرار می گیرد. برای مثال اگر "y" = 3/5 = 0.100110011001...2 ما می نویسیم "x" = 0.200220022002...3 = 7/10 . در نتیجه "f" پوشاست. مقدار( "f" ("x" برای دو نقطه پایانی یک سوم وسط که برداشته می شود مساوی است. مثلاً 7/9= 3...0.20222 و 8/9= 3...0.220000 می بینیم "(f" (7/9) = 0.101111...2 = 0.112 = "f" (8/9. بنابراین به همان تعداد که عدد در بازهٔ [0,1] است در مجموعه کانتور هم هست و مجموعه کانتور غیرقابل شما
رش است. چون مجموعه نقاط پایانی بازه های حذف شده قابل شمارش است پس باید تعداد غیرقابل شمارش عدد در مجموعه کانتور وجود داشته باشد که نقاط پایانی نیستند. همانطور که در بالا ذکر شد یک مثال از چنین عددی 1/4 می باشد که می شود در مبنای 3 به این شکل نوشته شود 3...0.020202020 مجموعه کانتور از هر بازه ای که گرفته شده به تعداد همان بازه نقطه دارد و خودش هیچ بازه ای با طول غیر صفر را در بر نمی گیرد. اعداد گنگ همین ویژگی را دارند اما مجموعه کانتور ویژگی اضافهٔ بسته بودن را نیز داراست بنابراین بر خلاف اعداد گنگ در هیچ بازه ای متراکم نیست. خودمتشابه. مجموعه کانتور نمونه ای فرکتال است. این مجموعه خودهمانند است چون با دو کپی از خود یکسان است . به طور دقیقتر دو تابع وجود دارد , تغییر دهندهٔ چپ و راست. formula_5 و formula_6 , که باعث می شود مجموعه کانتور ویژگی هم ریختی داشته باشد formula_7 . تکرار formula_8 و formula_9 می تواند به شکل درخت دودویی نامحدود مشاهده شود. هر گرهٔ درخت می تواند به عنوان زیر درخت برای یک گرهٔ چپ یا راست در نظر گرفته شود. مجموعه formula_10 با هم با ترکیب تابع به شکل یک مونوئید دوتایی است. automorphisms
درخت دودویی چرخش های یایپربولیک ان است. بنابراین مجموعه کانتور یک فضای همگن است به این معنا که برای هر دو نقطهٔ formula_11 و formula_12 در مجموعه کانتور formula_13 یک هم ریختی formula_14 with formula_15 وجود دارد. بعد هاسدورف مجموعه کانتور برابر با (ln(2)/ln(3) = log3(2 است. خواص توپولوژیکی و تحلیلی. با توجه به گفته های بالا مجموعه کانتور غیرقابل شمارش است اما اندازه لبسگ ۰ دارد. از آنجا که مجموعه کانتور مکمل اجتماع از مجموعه های باز است، خودش یک زیر مجموعه بسته از حقیقی ها و در نتیجه یک فضای متریک کامل است. همچنین از انجا که کاملاً محدود به فضاست طبق قضیه هاینه بورل یک مجموعه فشرده است. برای هر نقطه در مجموعه کانتور و هر همسایگی دلخواه نقطه، اعداد دیگری در مبنای ۳ وجود دارند. از این رو هر نقطه در مجموعه کانتور یک نقطهٔ حدی (یا نقطهٔ تجمعی) است، اما هیچ یک نقطهٔ داخلی نیستند. مجموعهٔ بسته ای که تمام نقاط ان نقطهٔ حدی است در توپولوژی مجموعهٔ کامل نامیده می شود و زیر مجموعه ای بسته از یک بازه بدون هیچ نقطهٔ داخلی در هیچ جای مجموعه چگال نیست. هر نقطه در مجموعهٔ کانتور یک نقطهٔ حدی در مکمل مجموعهٔ کانتور است.
وست اند شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱۳٬۰۰۴ نفر بوده است.
کوپر تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۹٬۰۶۹ نفر بوده است.
مارش هاربور شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۵٬۷۲۸ نفر بوده است.
فری تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۴٬۲۲۲ نفر بوده است.
های راک شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۳٬۸۲۷ نفر بوده است.
اندرو تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۲٬۳۱۸ نفر بوده است.
اسپنیش ولز یک شهرستان در باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱٬۸۰۵ نفر بوده است.
کلرنس تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱٬۷۰۵ نفر بوده است.
دومور تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱٬۵۷۸ نفر بوده است.
راک ساوند شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱٬۴۴۷ نفر بوده است.
آرتورز تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱٬۲۱۶ نفر بوده است.
کوک برن تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱٬۰۴۵ نفر بوده است.
اگزوما سابقاً جرج تاون یک شهرستان در باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، بالغ بر ۱٬۰۳۸ نفر بوده است.
آلیس تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۹۳۶ نفر بوده است.
سوئیتینگ کلی شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۴۹۴ نفر بوده است.
متیو تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۴۳۵ نفر بوده است.
سناگ کورنر شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۴۰۲ نفر بوده است.
گریت هاربور شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۳۸۳ نفر بوده است.
نیکولز تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۲۵۵ نفر بوده است.
کلنل هیل شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۲۲۴ نفر بوده است.
پیراتس ول شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۲۰۱ نفر بوده است.
آلبرت تاون شهری در کشور باهاما است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۲۳ نفر بوده است.
شهر اراک یکی از کلان شهرهای ایران و مرکز استان مرکزی است. شهر اراک از شهرهای ساخته شده در دوران قاجار است که در سال ۱۳۲۱قمری (۱۸۰۸ میلادی) به دستور فتحعلی شاه قاجار و توسط یوسف خان گرجی ساخته شد. جمعیت شهر از ابتدای ساخت تا کنون به سبب برخی ویژگی های شهری، تغییراتی کرده است که در زیر به روند این تغییرات پرداخته شده است. از ساخت شهر تا پایان جنگ جهانی اول (۱۱۹۴ تا ۱۲۹۷ خورشیدی). نخستین سرشماری جمعیت کشور در سال ۱۳۱۸ خورشیدی صورت گرفت، ولی پس از آن میزان جمعیت را با تخمین یا از روی تعداد حمامها، آب انبارها یا محلات یک شهر به دست می آوردند. قبل از ایجاد شهر اراک، در منطقه ۸ قلعه وجود داشت. یوسف خان گرجی با تخریب هشت قلعه، قلعه ای تازه به نام سلطان آباد ساخت و مردم آن قلعه ها را به قلعه تازه کوچانید. ژنرال شیندلر که در اواخر قرن نوزدهم میلادی دیده های خود را دربارهٔ اراک انتشار داده است و جمعیت آن را حدود ۶۰۰۰ نفر برآورده کرده که در مقایسه ظرفیت فیزیکی شهر، در آن دوره رقمی نزدیک به واقع بوده است، زیرا با توجه به تعداد واحدهای مسکونی که در محدوده هسته اولیه شهر ایجاد شده می توان نتیجه گرفت که شهر اولیه دارای ۱۰۰۰
تا ۱۲۰۰ واحد مسکونی بوده که به طور تخمینی جمعیتی حدود ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ نفر را در خود جای می داده است. از سال ۱۱۹۹ خورشیدی دور تازه ای از مهاجرت به شهر سلطان آباد آغاز شد. تا سال ۱۲۷۱هجری قمری(۱۲۳۴ خورشیدی) جنبه نظامی شهر بیشتر مطرح بود. در این سال به نقل از اعتماد السلطنه، میرزا حسن خان، نایب الحکومه عراق دکان های شهر سلطان آباد و عمارت و باغ های دیوانی را تعمیر و درختکاری کرد و از شهرهای دیگر از هر قبیل صاحبان صنایع و حرفه های گوناگون را به شهر آورد و ساکن کرد. چنان که مرحوم ضیع الدوله مرقوم داشته است: ارباب صنایع شهر سلطان آباد، همه از بلاد مجاور دعوت شده اند. تجار این شهر اکثراً آذربایجانی، اصفهانی، کاشانی و خوانساری می باشند و صنعتگران شهر بیشتر از مردم بروجرد و شهرهای مجاور تشکیل شده است و از بومیان سلطان آباد کمتر کسی را می شناسیم که به شغل تجارت یا صنعت مشغول باشد. قالی بافی که سوابق ممتدی در منطقه عراق داشت در شهر سلطان آباد نیز رواج می یابد. این مهاجرت ها پرشتاب انجام شد، به طوریکه از سال ۱۱۹۹ خورشیدی تا سال ۱۳۰۴ خورشیدی، جمعیت اراک تقریباً ۱۰ برابر گردید. علی رغم رکود عمومی حاکم بر شهرهای ایران در دوره
قاجاریه، سلطان آباد از جمله معدود شهرهایی بود که بین سالهای ۱۲۹۷ قمری (۱۲۹۵ خورشیدی) تا ۱۳۳۵ قمری (۱۲۹۶ خورشیدی) در اثر گسترش تجارت خارجی و افزایش سرمایه گذاری داخلی و خارجی، رونق در خور یافت و مرکزی برای جذب جمعیت مهاجر از نقاط دیگر گردید بطوری که جمعیت آن طی سالهای مذکور به حدود ۳۵۰۰۰ هزار نفر رسید. ناصرالدین شاه در سفرنامه خود معروف به عراق عجم در اردیبهشت ۱۲۷۱ خورشیدی، جمعیت استقبال کننده را که از شهر بیرون آمده بودند ۲۰۰۰۰ نفر نوشته و دکتر فوریه که طبیب ناصرالدین شاه بودو خود شرح سفرنامه را نوشته، جمعیت شهر را حدود ۴۰۰۰۰ نفر تخمین زده بود. در سال ۱۲۸۵ خورشیدی که فرمان مشروطه صادر شد، ۹۲ سال از عمر شهر سلطان آباد می گذشت. در آن زمان اراک ۳۰ تا ۴۰ هزار نفر جمعیت داشت. با آغاز جنگ جهانی اول، اقتصاد روستاهای منطقه به واسطه تجارت خارجی، از بین رفتن امنیت به دلیل جنگ، خشکسالی و شیوع وبا آسیب دید و باعث شد تعداد زیادی از مردم به سلطان آباد مهاجرت کنند و جمعیت شهر به طور ناگهانی رشد نمود. از پایان جنگ جهانی اول تا پایان جنگ جهانی دوم (۱۲۹۷ تا ۱۳۲۴ خورشیدی). براساس آمار کتاب ایرانشهر در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، جمعیت ار
اک ۵۱۰۰۰ نفر بود. امّا، در سال ۱۳۲۰ به خاطر توزیع کوپن، نوعی سرشماری انجام شد که فاقد ارزش علمی بود که طبق آن جمعیت شهر را ۱۹۰۰۰ نفر ذکر شده است. از پایان جنگ جهانی دوم تا آغاز دوران صنعتی شهر (۱۳۲۴ تا ۱۳۴۰ خورشیدی). از سال ۱۳۳۰به بعد شهر اراک با کاهش جمعیت روبرو شد و اکثر جمعیت شهر به تهران روی آوردند، به طوریکه جمعیت شهر در سرشماری ۱۳۳۵ نزدیک به ۶۰هزار نفر بود در حالی که اراکی های مقیم تهران ۷۸۳۱۸ نفر شده بودند. این روند تا سال ۱۳۴۵ وجود داشت. در سرشماری رسمی سال ۱۳۳۵ جمعیت اراک ۵۸۹۹۸ نفر برآورد شد که نسبت به جمعیت در سال ۱۲۷۸، حدود ۱۰ برابر و نسبت به جمعیت سال ۱۳۲۰، حدود۱٫۲ برابر افزایش داشت. در طی این سالها روند رشد جمعیت آرام بود. از آغاز دوران صنعتی شهر تا آغاز دوران انقلاب (۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ خورشیدی). تنها در دهه های ۴۰ تا ۵۰ بیش از ۳۰ طرح بزرگ صنعتی در شهر اراک به اجرا درآمد و ۱۷ هزار و ۵۰۰ فرصت شغلی در این شهر ایجاد کرد. جمعیت اراک در اوایل دهه ۴۰ که سرآغاز موج دوم توسعه صنعت (صنایع ماشینی و کارخانه ای) است حدود ۶۰۰۰۰ نفر بود. در سرشماری سال ۱۳۴۵ جمعیت اراک ۷۱۹۲۵ نفر، در سرشماری جمعیت سال ۱۳۵۵، جمعیت شهر
۱۱۶۸۳۲ نفر برآورد شد. رشد ناگهانی جمعیت در طی ۱۰ سال ناشی از استقرار صنایع و سرمایه گذاری های سنگین دولتی در شهر اراک بود. از آغاز دوران انقلاب تا کنون. در سال ۱۳۵۶ با تبدیل شدن شهر اراک به مرکز استان مرکزی، جاذبه نیرومند و جدیدی به وجود آمد و به جمعیت شهر افزوده شد، به صورتی که جمعیت شهر اراک در سال ۱۳۶۵برابر با ۲۷۱۶۴۰ نفر اعلام شد. پس از آن با ایجاد مجتمع پتروشیمی در نزذیکی اراک موج تازه ای از افزایش جمعیت شهر پدید آمد. در سرشماری سال ۱۳۷۵، جمعیت شهر ۳۸۰۷۵۵ نفر و در سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت شهر به۴۳۸۳۳۸ نفر رسید. با روند رو به رشد جمعیت شهر اراک و مشکلات ناشی از آن نظیر افزایش آلودگی هوا، ترافیک و کمبود خدمات شهری برای جمعیت رو به رشد، هیئت دولت با الحاق نقاط جمعیتی سنجان و کرهرود به شهر اراک، این شهر را در ردیف کلانشهرهای کشور قرار داد. در سرشماری جدید سال ۱۳۹۰، جمعیت شهر اراک ۵۲۶۱۸۲ اعلام شده است. به دلیل قرارگیری اراک بر سر راه های اصلی چند استان و وجود شاخص های صنعتی و ارتباطی که بر روی میزان جمعیت تأثیر می گذارد، پیش بینی می شد که جمعیت شهر تا پایان سال ۱۳۹۲ به بیش از ۵۵۰۰۰۰ نفر افزایش یابد. با توجه به ر
وند فزایندهٔ آلودگی هوا و همچنین گرانی بیش از حد نرخ مسکن (طبق آمارهای رسمی مرکز آمار ایران در طی سال های مختلف دههٔ ۹۰، اراک پس از تهران و اصفهان، سومین شهر کشور از لحاظ گرانی قیمت مسکن می باشد) و به تبع آن افزایش مهاجرت از اراک به سوی شهرهای دیگر، روند جمعیت رو به کاهش گذاشت و در سرشماری سال ۹۵ با کاهش یک درصدی نسبت به سرشماری قبلی (سال ۹۰) جمعیت آن به ۵۲۰٫۹۴۴ نفر کاهش یافت.
شینتی یا کاماناچ ایومین یک ورزش تیمی چوب و توپ است که بیشتر در ارتفاعات اسکاتلند بازی می شود. این ورزش محبوبیت بیشتری در میان مهاجرین اسکاتلندی در انگلستان و دیگر کشورها دارد. ورزش شینتی شباهت زیادی با هاکی روی چمن دارد که چند تفاوت عمده این دو رشته را مجزا می نماید. برای مثال در ورزش شینتی بازی می تواند در هوا نیز جریان داشته باشد یا این که یک بازیکن اجازه دارد تا به وسیله هر دو طرف چوب خود که "کامان" نامیده می شود به توب ضربه بزند.
آل سینتس شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۵٬۱۲۵ نفر بوده است.
لیبرتا شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۳٬۳۰۱ نفر بوده است.
پاترز ویلیج شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۳٬۳۳۱ نفر بوده است.
بولانز شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۱٬۷۸۵ نفر بوده است.
سوئتز شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۱٬۸۴۹ نفر بوده است.
سی ویو فارم شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۲٬۰۴۸ نفر بوده است.
پیگاتس شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۱٬۸۷۸ نفر بوده است.
پرهم شهری در کشور آنتیگوا و باربودا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، ۷۵۷ نفر بوده است.
پادشاهی ریوکیو (به ریوکیویی: 琉球國، روچو کوکو) (چینی سنتی: 琉球國) (چینی ساده شده: 琉球国) (به پین یین: Liúqiú Guó) که با نام تاریخی انگلیسی Lewchew یا Luchu شناخته می شود یک پادشاهی مستقل بوده که بر بیشتر جزایر ریوکیو از قرن پانزدهم تا قرن نوزدهم میلادی فرمانروایی می کرده است. پادشاهان ریوکیو مردمان جزیره اوکیناوا را متحد کرده و قلمرو خود را تا جزایر آمامی (امروزه متعلق به استان کاگوشیمای ژاپن است) و جزایر ساکیشیما نزدیک تایوان گسترش دادند. با وجود اندازه کوچک، این پادشاهی نقش مهمی در تجارت دوران قرون وسطی شرق و جنوب شرق آسیا بر عهده داشت. تاریخچه. سرچشمه پادشاهی. در قرن چهاردهم میلادی، قلمروهای پراکنده جزایر اوکیناوا در سه قلمرو شاهزاده نشین متحد شدند: هوکوزان (北山، کوهستان شمالی)، چوزان (中山، کوهستان میانی) و نانزان (南山، کوهستان جنوبی). از این سه شاهزاده نشین با نام کلی دوران سه پادشاهی یا سانزان (三山، سه کوهستان) نام برده می شود. هوکوزان که بیش از نیمی از جزیره اوکیناوا را در اختیار داشت از لحاظ زمین و قدرت نظامی قویترین اما از لحاظ اقتصادی ضعیفترین بود. چوزان در مرکز و با پایتختی شوری قویترین از لحاظ اقتصاد بود. نا
نزان در جنوب نیز شامل بندرهای مهم ناها و کانه مورا بود که مرکز تحصیلات کلاسیک چینی بودند. در این دوران چینی های زیادی برای تجارت یا خدمت به دولت به این جزایر نقل مکان کردند. بنا به درخواست پادشاه ریوکیو از دودمان مینگ، امپراتور هونگ وو در سال ۱۳۹۲ میلادی، ۳۶ خاندان چینی را برای ساماندهی به امور دریایی از فوجیان به ریوکیو انتقال داد. بسیاری از افسران ریوکیو از این خانواده های چینی بوده یا نسبشان به آنها می رسید. آنها به پیشرفت روابط دیپلماتیک و تکنولوژی ریوکیویی ها کمک کردند. "پادشاه هاشی" شاه چوزان در ۱۴۱۶ موفق به شکست هوکوزان و در ۱۴۲۹ موفق به شکست نانزان شد و برای اولین بار با ایجاد دودمان اول شو، توانست این جزایر را با یکدیگر متحد کند. در سال ۱۴۲۱ امپراتور مینگ به او لقب شو را داد (و با نام شوهاشی یا 尚巴志 شناخته شد) و پیروزی او را به رسمیت شناخت. شوهاشی سیستم سلسله مراتبی بارگاه چینی ها را برای خودش بکار برد و قلعه شوری و بندرگاه ناها را ساخت. در سال ۱۴۶۹، شو توکو، نوه شوهاشی، که جانشین مذکری نداشت مرد؛ یکی از خدمتکاران اربابان منطقه خود را فرزندخوانده شاه درگذشته نامید و توانست با گرفتن موافقت چینی ها به پ
ادشاهی رسیده و دودمان دوم شو را پایه گذاری کند. دوره طلایی ریوکیو با به قدرت رسیدن دومین پادشاه دودمان دوم شو با نام شو شین آغاز شد که از ۱۴۷۸ تا ۱۵۲۶ بر سر کار بود. در پایان قرن پانزدهم، پایین ترین جزیره های مجمع الجزایر ریوکیو به پادشاهی ریوکیو پیوستند. در سال ۱۵۷۱ جزایر آمامی-اوشیما در شمال و در نزدیکی کیوشو به این پادشاهی پیوستند.
قرعه کشی روشی برای اهدای جوایز است که در آن از بین تمام شرکت کنندگان در قرعه کشی، تعداد محدودی به صورت تصادفی به عنوان برنده انتخاب می شوند. بخت آزمایی یکی از انواع قرعه کشی است؛ این نوع قرعه کشی در برخی کشورها قمار محسوب می شود و قانونی نیست. نوع دیگری از قرعه کشی، توسط بانک ها در ایران انجام می شود که در آن تعدادی از دارندگان حساب های قرض الحسنه برندهٔ جوایزی می شوند. نوع دیگری از قرعه کشی که در ایران محبوب شده است قرعه کشی در شبکه های مجازی مثل اینستاگرام است که برندگان مسابقه به صورت رندوم و آنلاین انتخاب می شوند. قرعه کشی ایران خودرو و سایپا هم به صورت فصلی در ایران برگزار می شود که این نوع قرعه کشی ها جهت حمایت از افراد کم درآمد و طرح جوانی جمعیت برگزار میشود نتایج و اعلام برندگان از طریق پورتال رسمی اعلام میشود.
یوکیگاسن یک گونه برف بازی ژاپنی است که با سازمان یافتگی تبدیل به یک ورزش شده است. امروزه این ورزش در کشورهای ژاپن، نروژ، استرالیا، سوئد و کانادا طرفداران زیادی دارد. نام این ورزش از دو واژه ژاپنی یوکی به معنای برف و گاسن به معنای نبرد تشکیل شده است. قوانین. یوکیگاسن یک ورزش تیمی است که بین دو تیم ۷ نفره انجام می شود. زمین این بازی اندازه مشخصی دارد. مسابقات این ورزش بر اساس قوانین تنظیم شده توسط «فدراسیون یوکیگاسن ژاپن» انجام می شود. شباهت هایی نیز میان قوانین این رشته ورزشی با ورزش پینت بال نیز وجود دارد.
مون ، که با نام های دیگری چون مونشو ، موندوکورو ، کامون و دایمون نیز شناخته می شود نشان هایی هستند که در ژاپن برای شناسایی افراد یا خاندان ها مورد استفاده قرار می گیرند. از آنجایی که مون می تواند دربرگیرنده نشان برای هر چیزی باشد، از کامون و موندوکورو برای نامیدن نام خاندان استفاده می شود. مون شبیه نشان خانوادگی در آرم شناسی اروپاست که از آن ها برای شناسایی افراد یا خاندان ها در اروپا استفاده می شود. تاریخچه. مون می تواند به صورت طرحی پارچه ای برای قرار گرفتن بر لباس برای مجزا کردن افراد یا اعضای طایفه های مختلف بکار رود. منابع قرن نوزدهم به روشنی بیان می کنند که از مون برای متمایز شدن افراد استفاده می شده به ویژه در زمان جنگ. مون را بر پرچم، چادرها و تجهیزات نقش می بستند. همچنان که در آرم شناسی اروپا می بینیم، مون در آغاز تنها به دست مردمان طبقات بالای اجتماع مورد استفاده قرار می گرفت ولی به تدریج به کارگیری آن به دست افراد دیگر اجتماع نیز عادی شد. در هنگام نبرد با وجود اینکه مون های خاندان های مختلف یکسان نبوده، از آن به اندازه پرچم اصلی ارتش استفاده می کرده اند. مون ها را سازمان های مختلفی همچون امورخیریه،
صنفهای صنعتی، معابد، گروه های نمایشی و حتی گروه های تبهکار نیز بکار می برند. معمولاً بر لباس سنتی ژاپنی، مون مربوط به پوشنده لباس نیز قرار دارد. مردمان عادی بدون نشان نیز اغلب نشان پشتیبان یا سازمانی را که بدان تعلق دارند به کار می برند. به کارگیری مونی که متعلق به فرد دیگریست کار درستی نیست و به کارگیری مون متعلق به فردی از درجه اجتماعی بالاتر کار زشتیست. معمولاً هنگامی که بر سر یک مون اختلاف نظر پیش بیاید فرد از درجه اجتماعی پایین تر، مون خود را عوض می کند تا توهینی به فر دیگر نکرده باشد. مون هایی که توسط خاندان های حاکم ژاپن به کار رفته اند همچون نشان توکوگاوا یا نشان پادشاهی، دارای حمایت قانونی در برابر استفاده غیرمجاز هستند. گاهی خاندان های حامی، اجازه به کارگیری مون خود را به ملازمان و خدمتکاران خود می دهند. همچون اعطای نام خانوادگی خود، اعطای جواز استفاده از مون هم برای افراد مستخدم آن خاندان افتخار بزرگیست. البته اربابان می توانند عناصری از مون خود یا مونی کاملاً متفاوت را نیز برای خدمه خود در نظر بگیرند. طراحی. قانون یا روش از پیش تعیین شده ای برای طراحی مون وجود ندارد. بیشتر مون ها به شکل دایره ای
و شامل نمادها یا تصاویری از گیاه، حیوان، ابزارهای دست ساز، اشیا طبیعی یا الهی هستند که تا حدی انتزاعی شده اند. نشانه های مذهبی، اشکال هندسی و واژگان کانجی نیز بسیار بکار رفته اند. همچون سپر در آرم شناسی اروپایی، مون ها بر اساس تصویر داخل خود نامگذاری می شوند ولی قانون خاصی برای نامگذاری آن ها وجود ندارد. نقش یک مون دارای فرمول خاصی نیست و نسخه های مختلف از آن با تفاوت های کوچک می تواند وجود داشته باشد اما بیشتر قسمت های آن ها یکسان بوده و در طول زمان استاندارد می شوند. میزان تحمل اختلاف نسخه های متفاوت مون برای هر مون متفاوت است. به عنوان مثال گل پائولونیا با ۵-۷-۵ گلبرگ، تنها متعلق به نخست وزیر ژاپن است، درحالی که نماد این گل را با گلبرگ های کمتر هر کس دیگری می تواند مورد استفاده قرار دهد. نامگذاری. برخی از عبارات در نامیدن مون ها رایج هستند همچون: به کارگیری امروزین. می توان گفت تمام خانواده های امروزین ژاپن دارای مون هستند. اگر کسی نیاز به مون داشت می تواند به دفترهای ثبت معابد محل زندگی اجداد خود مراجعه کرده یا یکی از بیشمار انتشارات شجره نامه شناسی رایزنی کند. کسانی که مراسم عروسی، خاکسپاری یا دیگر مراسم
را برگزار می کنند نیز می توانند در یافتن مون مربوط به هر شخص کمک کنند. هنوز هم می توان مون را به طور گسترده در فروشگاه ها و مغازه ها یا مراسم گوناگون دید. حتی رستوران های سوشی نیز مون مربوط خود را بر نشان هایشان دارند. می توان سفال های خانه های کهنه را هنوز دید که مون مخصوص خود را دارند. همچنین می توان مون را به طور گسترده بر بسته بندی های مواد غذایی همچون سنبی، ساکی و توفو دید. اشیایی که حرفه، هنر یا تخصص کسی را نشان می دهند نیز اغلب به عنوان مون انتخاب می شوند. مثلاً یک بادبزن می تواند توسط یک گیشا انتخاب شود. همچنین یک زن می تواند مون دوران پیش از ازدواج خود را همچنان نگاه داشته و به فرزندان خود نیز بدهد بدون اینکه نیاز به تغییر آن به مون پدر یا شوهرش باشد. مون باعث رسمی شدن یک کیمونو می شود. یک کیمونو ممکن است یک، سه یا پنج مون داشته باشد. خود مون ها هم می توانند کم یا زیاد رسمی باشند. هرچه شمار مون های کیمونو بیشتر باشد رسمی تر است و نحوه قرار گرفتن آن ها هم در میزان جلب توجه و رسمی تر بودن آن ها مهم است. در لباس طبقه حکمرانان، مون بر دو طرف سینه، پشت و روی دو آستین قرار دارد. در طبقه جنگجویان بر روی کل