Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
فاماگوستا ( : آموخوستوس) دفاکتو در ناحیه فاماگوستا در کشور به رسمیت نشناخته شده قبرس شمالی واقع شده است. جمعیت این شهر ۶۹،۷۴۱ نفر است. لژ فراماسونری قبرس. لژ اتلو در ۱۷ فوریه ۱۹۳۸ در مناسب ترین و منحصربه فردترین مکان که می توانست لژ بزرگ قبرس را در خود جای دهد، تقدیس شد. دولت وقت قبرس اجازه استفاده از تالار بزرگ برج اتلو را در داخل دیوارهای شهر قدیمی فاماگوستا (که امروزه هم می توان آن را مشاهده کرد) برای مراسم تقدیس و جلسات اولیه صادر کرد، اما نسبتاً بزرگ بود و در نهایت به اجاره کلیساهای دوقلو، همچنین در داخل شهر محصور شده، به لژ واگذار شد و اولین جلسه در ۵ سپتامبر ۱۹۴۰ در آنجا برگزار شد. اما در نهایت لژ بخاطر مشکلات بین جمعی در سال ۱۹۶۰ به جای دیگری منتقل شد. محل تبعید و دفن میرزا یحیی نوری ملقب به صبح ازل. دولت عثمانی میرزا یحیی نوری ملقب به صبح ازل را در ششم جمادی الاولای ۱۲۸۵ قمری مطابق ۴ شهریور ۱۲۴۷ شمسی و ۲۵ اوت ۱۸۶۸ میلادی به جزیره قبرس تبعید کرد؛ وی در شهر فاماگوستا در ساعت ۷ صبح دوشنبه ۱۲ جمادی الاولای ۱۳۳۰ قمری مطابق ۲۹ آوریل ۱۹۱۲ میلادی درگذشت. این شهر به همین دلیل محل زیارت پیروان کتاب بیان می باش
د. ملاقات پروفسور ادوراد برآون با صبح ازل. پروفسور ادوارد براون در مقدمه کتاب نقطةالکاف می نویسد:.
لاکاتامیا شهر لاکاتامیا در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۸٫۹۴۳ نفر است.
شهر پافوس در ناحیه پافوس در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۷٫۶۶۰ نفر است. در افسانه ها آمده است که ونوس، پس از تولد در دریا به این شهر آمده است. شهر پافوس امروزی در ساحل مدیترانه ای، حدود ۵۰ کیلومتر (۳۰ مایل) از غرب لیماسول (بزرگ ترین بندرگاه جزیره)، که هر دو توسط بزرگراه A6 به هم متصل شده اند، واقع شده است. آب و هوا. پافوس از آب و هوای نیمه خشک و نیمه گرمسیری (Köppen: BSh) برخوردار است، و بیشترین میزان بارش به طور عمده از نیمه نوامبر تا مارس رخ می دهد. در تابستان تقریباً باران نمی بارد (با میانگین ۰٫۱). در ماه ژوئیه و آگوست اندازه گیری رطوبت می تواند تا ۸۵٪ افزایش یابد. به ندرت برف می بارد (حدودا هر ده سال یکبار) که معمولاً منجر به اختلال دررفت و آمد نمی گردد. در ماه های ژوئیه و اوت، موج های گرما رایج هستند. زمانی که هوای گرم از صحرای بزرگ آفریقا به سمت یونان می آید، باعث بالا رفتن درجه حرارت یونان می گردد. رفت و آمد. از سال ۱۹۸۲، خطوط هوایی پافوس در فرودگاه بین المللی پافوس واقع در ۱۰ کیلومتری (۶ مایلی) جنوب شرقی شهر، نزدیک تیمی انجام می پذیرد. این خطوط هوایی سالانه به حدود ۱٫۷۵ میلیون مسافر خدمات ا
رائه می دهند. یک ترمینال جدید در اواخر سال ۲۰۰۸ افتتاح شد که جایگزین فرودگاه قدیمی گردد. بندرگاه. بندرپافوس قادر به نگه داشتن ۳۰۰ قایق است و به عنوان یک سرپناه کوچک دریایی و سرپناهی برای ماهیگیران می باشد. از سال ۱۹۹۸، هر سپتامبر، میدان قلعه میزبان جشنواره آفرودیت است. چندین رویداد سالانه دیگر در این میدان نیز برگزار می شوند، از جمله جشنواره آبجو پافوس. بیمارستان ها و مراکز پزشکی. پافوس تنها دارای یک بیمارستان عمومی است که در ۳ کیلومتری (۲ مایلی) شمال شرقی مرکز شهر، در آناواگوس واقع شده است. این بیمارستان به منظور جایگزین شدن بیمارستان قدیمی شهر، ساخته شد. بیمارستان قبلی کمی بعد از متروکه شدن در هم کوبیده شد و امروزه یک مرکز پزشکی مدرن می باشد. تحصیل. در شهر پافوس ۳۸ مدرسه ابتدایی دولتی، ۸ مدرسه متوسطه دولتی (که به نام مدرسه gymnasiums و مدرسه lyceums شناخته می شوند)، ۴ مدرسه غیردولتی انگلیسی و ۱ مدرسه غیردولتی روسیه ای وجود دارد. تحصیلات عالی. شهر پافوس دارای یک مرکز آموزش عالی می باشد که از سال ۲۰۱۰ شروع به پذیرش دانشجو نمود. این دانشگاه طیف گسترده ای از دروس مربوط به فوق دیپلم تا فوق لیسانس را در ۴ آموزشگا
ه تدریس می کند. هنر. پافوس به خاطر فرهنگ و تاریخش شناخته شده است. برای مثال معابد پادشاهان، موزاییک ها، کاخ و تعداد بیشماری کلیسا. از دیگر دلایل معروفیت پافوس فسیال ها و رویدادهای سالانه ای است که در این شهر برگزار می گردد. در سپتامبر، پافوس یک برنامه سالانه اپرا در فستیوال آفرودیت در بندرگاه برگزار می کند. کاخ نیز به عنوان پرده پشت صحنه تئاتر و صحنه نمایش برای اجراها مورد استفاده قرار می گیرد. تعدادی گالری و نمایشگاه های خصوصی در این شهر وجود دارد. جزئیات و تواریخ برای رویدادهای مربوط را می توان در روزنامه های انگلیسی مانند هفته نامه یونان و ماهنامه یونان یافت. ورزش ها. پافوس دارای تاریخی طولانی بوده و دارای چندین تیم در رشته های فوتبال، بسکتبال و والیبال می باشد. کلوپ ژیمناستیک پافیایی کریووس نام دارد و صاحب استادیوم محلی پافیاکو و سالن ورزشی آفرودیتی (با سازمان ورزشی یونان) می باشد.
شهر کایرنیا یا گیرنه( ، ) در ناحیه گیرنه کشور قبرس شمالی واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۹٫۷۰۱ نفر است.
کاتو پولمیدیا شهر کاتو پولمیدیا در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۸٫۷۵۴ نفر است.
انگومی شهر انگومی در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۳٫۸۶۷ نفر است.
شهر مسا گیتونیا در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۳٫۷۸۷ نفر است.
لاتسیا شهر لاتسیا در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۲٫۳۹۵ نفر است.
آگیوس دومتیوس شهر آگیوس دومتیوس در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۲٫۳۲۳ نفر است.
آرادیپو شهر آرادیپو در ناحیه لارناکا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱٫۶۳۵ نفر است.
پارالیمنی شهر پارالیمنی در ناحیه فاماگوستا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱٫۲۷۳ نفر است.
آگیوس آثاناسیوس شهر آگیوس آثاناسیوس در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۹٫۳۲۳ نفر است.
شهر جرماسوگیا در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۸٫۶۷۲ نفر است.
ایپسونیز شهر ایپسونیز در ناحیه لیماسول در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۷٫۳۴۸ نفر است.
جروسکیپو شهر جروسکیپو در ناحیه پافوس در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۵٫۷۶۹ نفر است.
درومولاکسیا شهر درومولاکسیا در ناحیه لارناکا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۵٫۲۴۰ نفر است.
ریزوکارپاسو ، در ناحیه غازی ماغوسا کشور قبرس شمالی واقع شده است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۶ میلادی در حدود ۵٫۲۱۴ نفر تخمین زده شده است.
شهر اکسایلوفگو در ناحیه لارناکا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۵٫۱۹۸ نفر است.
شهر درینیا در ناحیه فاماگوستا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۵٫۱۶۱ نفر است.
شهر کایتریا (; ) در ناحیه لفکوشای کشور قبرس شمالی واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۹۲۵ نفر است.
شهر امبا در ناحیه پافوس در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۵۱۹ نفر است.
شهر تریکومو (، ) دفاکتو در ناحیه اسکله کشور به رسمیت نشناخته شده قبرس شمالی واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۴۹۰ نفر است.
شهر آتیه نو(به یونانی: Αθηένου یا Αθηαίνου، محلی [aθiˈenu]) یک روستا در ناحیه لارناکا، قبرس است. این یکی از تنها چهار روستایی است که در منطقه حائل سازمان ملل قرار دارد، سه روستای دیگر Pyla, Troulloi و Deneia هستند. امروزه آتینو حدود ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد. از سال ۱۹۹۰، محل پروژه باستان شناسی آتینو کالج دیویدسون بوده است. تالار شهر شامل موزه تاریخ و فرهنگ محلی است که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده است.
شهر سوتیرا در ناحیه فاماگوستا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۴۴۴ نفر است.
شهر پیلیومتاچو در ناحیه نیکوزیا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۲۸۹ نفر است.
شهر آوگورو در ناحیه فاماگوستا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۱۷۷ نفر است.
شهر اورمیدیا در ناحیه لارناکا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۱۱۳ نفر است.
شهر گیالوسا ( ،) دفاکتو در ناحیه اسکله کشور به رسمیت نشناخته شده قبرس شمالی واقع شده است. جمعیت این شهر ۱٬۶۴۰ نفر است.
شهر لیوپتری در ناحیه فاماگوستا در کشور قبرس واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۰۰۵ نفر است.
شهر الریان مرکز شهرداری الریان واقع در کشور قطر است. جمعیت این شهر ۳۹۲٫۴۲۸ نفر است. این شهر یکی از مکانهای پیشنهادی برای برگزاری جام جهانی ۲۰۲۲ است. نام. نام شهر ریشهٔ کلمهٔ عربی «ری» است. علت، نامگذاری، این شهر آن است که در فصل بارانی به دلیل ارتفاع کم آن ناحیه الریان تبدیل به دشت سیلابی می شود و در طی مدت آب را به گیاهان متعدد وحشی که در این منطقه رشد کرده است فراهم می کند. تاریخ. قبل از گسترش کلان شهر الریان، مناطق اصلی از الریان قدیم و الریان جدید عبارت بودند. الریان قدیم شامل بسیاری از روستاهای سنتی بود، الریان جدید شامل بسیاری از ویلاهای بزرگ بود که توسط اعضای خانواده حاکم قطر، الثانی، اشغال شده بودند. همان طور که شهر الریان رشد کرد، تمام شهرک های شرقی شهرداری به عنوان ولسوالی های شهر گنجانده شدند. مدیریت. ولسالی ها. دو ناحیه اصلی مرکز تاریخی شهر را تشکیل می دهد: الریان قدیم در شمال شهرداری و الریان جدید در جنوب شهرداری. در محدوده شهر، چندین ولسوالی توسط وزارت شهرداری و محیط زیست تعیین شده است. ولسوالی ها عبارتند از: حکومت محلی. هنگامی که انتخابات آزاد شورای مرکزی شهرداری در سال ۱۹۹۹ در قطر برگزار شد، ش
هر الریان به دو حوزه انتخاباتی تقسیم شده بود: شماره ۱۸ که الریان الجدید به عنوان نماینده آن بود، و شماره ۱۹ که الریان القدیم بود به عنوان نماینده آن. دو انتخابات تا انتخابات پنجم در سال ۲۰۱۵ مستقل از یکدیگر بودند زمانی که با حوزه انتخابیه شماره ۱۴، ادغام شدند، به عنوان یکی از صندلی ها، مستقل از یکدیگر شدند. همچنین در حوزه انتخابیه خود شامل لبدیع و اللقطة و الشقب است. نشانه ها. محدوده شهر. ورزشگاه بین المللی خلیفه که یکی از اولین ورزشگاه های بزرگ قطر است در سال ۱۹۷۶ در شهر الریان ساخته شد، و مدتی بعد در منطقه شهر اسپایر (عربی: مدینة اسبایر) یا شهر ورزشی (عربی: المدینة الریاضیة) گنجانده شد. منطقه اسپایر در ناحیه الوعب واقع شده و آکادمی اسپایر را در اختیار خود دارد. مرکز خرید ویلاجیو و باغ وحش دوحه نیز در منطقه الوعب واقع شدهاند. شهر آموزش، و پارک علم و فناوری قطر، و سایر امکانات بنیاد قطر در مناطق الغرافه، غرافة الریان و الشقب واقع شده است. الریان القدیم. دفتر مرکزی شهرداری همچنین که اداره امنیتی الریان و مرکز اورژانس کودکان الریان در ناحیه الریان القدیم مستقر هستند. در ۴ اکتبر ۱۹۸۲ کتابخانه عمومی الریان به طور
رسمی در الریان القدیم توسط وزیر آموزش محمد بن حمد بن عبدالله آل ثانی افتتاح شد. الریان الجدید. فدراسیون سوارکاری قطر در الریان الجدید ایستگاه های خود را حفظ و عرصه در فضای باز حفظ می کند. فدراسیون سوارکاری قطر در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد و عرصه آنها می توانست ۱۵۰۰ نفر را نگه دارد. این اصلی ترین اسب سواری کشور است. این محل اصلی برای مسابقه اسب است. پارک الریان در سال ۲۰۰۴ در یک منطقه مسکونی در خیابان العطوریة افتتاح شد. این پارک دارای مساحتی معادل ۸۸۲۷ متر مربع می باشد. امکانات این پارک شامل یک زمین بازی کودکان و یک کافه تریا است. گیاهان برجسته شامل خرما و گیاهان از جنس ماله و ژاتروفا است. حمل و نقل. در حال حاضر ایستگاه متروی زیرزمینی الریان القدیم در حال ساخت است و در مرحله اول در سال ۲۰۲۰ راه اندازی خواهد شد. پس از تکمیل، بخشی از خط سبز مترو دوحه خواهد بود. یکی دیگر از ایستگاه های متروی زیرزمینی در الریان الجدید در مرحله ۲-ب راه اندازی خواهد شد و همچنین به خط سبز مترو دوحه کمک خواهد کرد.
الخور شهری ساحلی در شمال قطر واقع در ۵۰ کیلومتری شمال دوحه است. یکی از بزرگترین شهرهای قطر بشمار می رود و مرکز شهرداری الخور است. الخور به خاطر نزدیکی به میدان های نفت و گاز شمال قطر و شهر صنعتی راس لفان، محل زندگی بسیاری از کارکنان صنعت نفت و گاز است. الخور یکی از شهرهای پیشنهادی برای میزبانی بازی های جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بود.
شهرداری ام صلال یکی از شهرداری های کشور قطر به مرکزیت ام صلال علی است. جمعیت این شهرداری ۶۰٬۵۰۹ نفر است.
شهر ام سیعید در شهرداری مسیعید در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۵٫۱۵ نفر است.
شهر دخان در الجمیلیه در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱٫۵۲ نفر است.
شهر ابونخله در الریان در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱٫۳۳۳ نفر است.
ام باب شهری است که در شهرداری الشحانیه در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۶٫۱۹۴ نفر است.
الرویس شهری است که در شهرداری الشمال در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۴٫۹۹۶ نفر است.
شهرداری غویریه یکی شهرداری های در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهرداری ۴٫۸۳۴ نفر است.
شهر شقرا در شهرداری الوکره در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۳٫۸۷۴ نفر است.
شهر فویرط در شهرداری الشمال در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱٫۹۷ نفر است.
شهر ابو سمرا در جریان البطنه در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱٫۰۶۵ نفر است.
الزباره قلعه ای مخروبه و باستانی در شهرداری الشمال در کشور قطر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱٬۰۰۹ نفر است. این قلعه در سال ۲۰۱۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
خور العَدید که خور العُدَید هم گفته شده، یک خلیجک و ناحیه مسکونی در خلیج فارس است که در شهرداری الوکره در جنوب شرق قطر، در مرز با عربستان سعودی قرار دارد. این مکان در حدود جنوب دوحه، پایتخت قطر، واقع شده و در میان انگلیسی زبانان محلی با نام "دریای درونی" نیز شناخته می شود. پیش تر، در این منطقه شهری کوچک وجود داشت و این مکان به عنوان کانون جنگ قلمرویی قطر و ابوظبی میان شیخ جاسم بن محمد آل ثانی و شیخ زاید بن خلیفه آل نهیان شناخته می شد. در حال حاضر، این ناحیه به عنوان یکی از مقصدهای مهم گردشگری قطر معرفی شده است. خور العدید در سال ۲۰۰۷ به طور رسمی از سوی دولت قطر به عنوان یکی از مناطق طبیعی قطر اعلام شد. قطر پیشنهاد ثبت این منطقه در فهرست میراث جهانی یونسکو را ارائه کرده است، اما تا سال ، این مکان همچنان در فهرست موقت یونسکو قرار دارد. ریشه شناسی. «خور» در زبان عربی و همچنین در فارسی به معنای آبراه جزر و مدی است. بخش دوم، «العدید»، از ریشهٔ عربی «عَدَد» گرفته شده که به «عدد» یا «کثرت» اشاره دارد. در این زمینه، این واژه به گروهی از خانوارها اشاره دارد که به طور سنتی به حرفهٔ تعمیر کشتی مشغول بودند. به سبب این مه
ارت محلی، کشتی های صید مروارید اغلب به این ناحیه می آمدند تا تعمیر شوند. تاریخچه. استقرار و درگیری های بعدی. منطقهٔ خور العدید محل تنش میان قطر و سرزمین هایی بود که امروزه عربستان سعودی و امارات متحده عربی نامیده می شوند. در سدهٔ نوزدهم، خور العدید پناهگاهی برای دزدان دریایی امارت ابوظبی (که اکنون بخشی از امارات متحده عربی است) بود. اعضای قبیلهٔ بنی یاس در سه مقطع زمانی جداگانه، در سال های ۱۸۳۵، ۱۸۴۹ و ۱۸۶۹، به این منطقه مهاجرت کرده و در آن ساکن شدند. بر پایهٔ گزارشی تاریخی از دولت بریتانیا در هند: «در سال ۱۸۳۶، شاخه ای از بنی یاس به نام الکبیسات، به رهبری شیخ خادم بن نعمان، برای گریز از پیامدهای برخی دزدی های دریایی اخیر، از ابوظبی جدا شده و در «عودید» (نام کهن خور العدید) مستقر شدند. [...] در سال ۱۸۴۹، جدایی تازه ای رخ داد که به بازگشت اجباری دوم انجامید؛ سرانجام در ۱۸۶۹، گروهی به رهبری شیخ بطی بن خادم دوباره در عودید ساکن شده و بیعت خود با دولت مادر را لغو کردند.» از جمله مهاجران سال ۱۸۳۵، دزد دریایی جاسم بن جابر بود که همراه با خدمه اش به این منطقه آمد. ساکنان شرق قطر نیز از دزدان دریایی خور العدید در غار
ت کشتی های ابوظبی پشتیبانی می کردند. در نتیجه، نیروی دریایی بریتانیا در سال ۱۸۳۶ به این محل اعزام شد تا با این اقدامات مقابله کند. بریتانیایی ها به رؤسای شهرهای اصلی قطری دستور دادند فوراً از ارسال آذوقه به دزدان دریایی خودداری کرده و کشتی های آن ها را توقیف کنند. همچنین، یکی از کشتی های دزدان دریایی را به آتش کشیدند. به دنبال این رویداد، جاسم بن جابر در سپتامبر ۱۸۳۶ به دوحه نقل مکان کرد. در مهٔ ۱۸۳۷، با موافقت بریتانیا، شیخ ابوظبی برای تنبیه جدایی طلبان، نیروهایش را به خور العدید اعزام کرد؛ در جریان این حمله، ۵۰ نفر کشته و خانه ها و دژهای منطقه تخریب شد. بریتانیا در گزارشی ادعا کرد: «ملایمت و اعتدال شیخ در پیروزی اش، سبب شد جدایی طلبان دوباره به ابوظبی بازگردند.» در سال ۱۸۵۱، فیصل بن ترکی آل سعود پس از رسیدن به ساحل قطر برای آمادگی در حمله به بحرین، به سلطان بن صقر القاسمی (شارجه)، مکتوم بن بطی بن سهیل (دبی) و سعید بن مطلق المطیری اطلاع داد که قصد دارد بازسازی گسترده ای در خور العدید آغاز کند. در ۱۸۶۹، قبیلهٔ بنی یاس بار دیگر از ابوظبی جدا شده و تحت رهبری شیخ بطی بن خادم در خور العدید مستقر شدند. بر پایهٔ تو
صیفی که پس از این مهاجرت نوشته شده، این منطقه حدود ۲۰۰ نفر از قبیلهٔ بنی یاس را در خود جای داده بود که مالک ۳۰ کشتی صید مروارید بودند. منطقه دارای دژی کوچک با دو برج در مرکز شهر بود. کنترل عثمانی. شبه جزیرهٔ قطر در اواخر سال ۱۸۷۱ تحت کنترل عثمانی قرار گرفت، پس از آن که شیخ جاسم بن محمد آل ثانی در ازای دریافت حمایت در برابر شیخ های بحرین و ابوظبی، پذیرفت پرچم عثمانی را بر فراز کاخش برافرازد. در ژانویهٔ ۱۸۷۲، قطر رسماً به عنوان بخشی از سنجه نجد به امپراتوری عثمانی ملحق شد و شیخ جاسم به عنوان قائم مقام منصوب گردید. طبق یادداشتی بریتانیایی در سال ۱۸۷۹ از آدولفوس واربرتون مور، در اوت ۱۸۷۳ گزارش شد که عثمانی ها نفوذ خود را تا مرزهای عودید گسترش داده اند. شیخ بطی بن خادم، حاکم بنی یاس در خور العدید، از اطاعت از ابوظبی سر باز زد و اعلام کرد که مردمش در عودید مستقل اند و نه تابع قطرند و نه عثمانی. او مرزهای قلمرو خود را از رأس الهاله تا جزیرهٔ صیر بنی یاس تعریف کرد و جزیرهٔ دلما و جزایر اطراف را نیز ادعا نمود. هرچند شیخ جاسم پرچم عثمانی را به او پیشنهاد کرده بود، اما او گفته بود تحت حمایت بریتانیاست و نپذیرفت. با این
حال، گزارش هایی منتشر شد که او در برخی جمعه ها پرچم عثمانی را می افرازد، که بعدها نیز تأیید شد. در ژوئن ۱۸۷۳، زاید بن خلیفه آل نهیان از ابوظبی خواستار اجازه برای حمله به خور العدید شد که با مخالفت دولت بریتانیا روبه رو شد. در نوامبر ۱۸۷۴ بار دیگر درخواست کرد، اما مجدداً با مخالفت روبه رو شد. رخدادهای دزدی دریایی. کمی پس از استقرار عثمانی، بریتانیا آن ها را به دلیل ناتوانی در جلوگیری از دزدی دریایی در سواحل خور العدید نکوهش کرد. در تابستان ۱۸۷۶، دزدی های دریایی در سواحل قطر افزایش یافت: در اوت، شایعه شد که گروهی از قبیله بنی هاجر قایقی متعلق به غواصان مروارید عمان را در عودید توقیف کردند. در همان ماه، رئیس ابوظبی گزارش داد که دو قایقش در خلیج عودید مورد حمله قرار گرفتند که منجر به یک زخمی و یک کشته شد. دوباره در اوت، شاخه ای از بنی هاجر که در عودید ساکن بودند، به رهبری شیخ سالم بن شفیع، از آن بندر حرکت کرده و به یک قایق قطری حمله کردند و اموالی به ارزش ۴۰۰ دلار را غارت کردند. در یادداشت بریتانیایی آمده است: در حدود سال ۱۸۷۷، مشخص شد که شیخ خور العدید به طور سالانه ۴۰ تا ۵۰ دلار از طریق شیخ جاسم به عثمانی ها پر
داخت می کرد. اما هیچ نیروی نظامی عثمانی در منطقه حضور نداشت و دلیل این نبود، کمبود منابع آب شیرین در منطقه عنوان شد. پاسخ بریتانیا به دزدی دریایی. پس از بررسی های بیشتر، بریتانیا اعلام کرد که مسئولان این حملات دزدان قبیلهٔ آل مُرّه بودند، نه بنی هاجر، و رئیس خور العدید دخالتی نداشت، ولی توان جلوگیری از استفاده از بندرهایش را نیز نداشت. سرهنگ پرایدکس پیشنهاد داد که بریتانیا میان بنی یاس در خور العدید و ابوظبی آشتی برقرار کند تا منطقه تحت حمایت بریتانیا قرار گیرد. در غیر این صورت، کمک به شیخ ابوظبی برای اعمال کنترل بر خور العدید توصیه شد. در نهایت، دولت بریتانیا با این نظر موافقت کرد و اجازه داد در صورت نیاز، با زور نیز از شیخ ابوظبی حمایت شود. دولت بریتانیا همچنین تأکید کرد: دزدی ها توسط اعضای قبیلهٔ آل مره انجام شده است، قبیله ای که اسماً تابع عثمانی بوده است. دزدان از بندرهای متعلق به رئیس خور العدید حرکت کرده اند. رئیس خور العدید نه حامی این اقدامات بوده، نه توان جلوگیری داشته است. علت ضعف او، جدایی از بنی یاس ساکن ابوظبی بوده است. دلیل عدم حملهٔ شیخ ابوظبی، ممانعت دولت بریتانیا بوده است. دو دستورالعمل صادر
شد: از دولت عثمانی خواسته شود برای مهار قبیلهٔ آل مره اقدام کند. نیروی دریایی بریتانیا از استفادهٔ بندرهای خور العدید برای دزدان دریایی جلوگیری کند. سفیر بریتانیا در استانبول، آستن هنری لایارد، مأمور شد تا از دولت عثمانی بخواهد از شیخ های ضعیف تر در قطر حمایت کند، اما تأکید شد که از ذکر نام خور العدید پرهیز شود تا بحثی دربارهٔ مشروعیت سلطهٔ عثمانی پیش نیاید. در ژوئن ۱۸۷۷، دزدان دریایی وابسته به خور العدید به ملوانانی از الوکرة حمله کرده و تعدادی را اسیر کردند. سرهنگ پرایدکس به شیخ بطی بن خادم هشدار داد که اگر اتحاد با ابوظبی را نپذیرد، اقدامات دیگری صورت خواهد گرفت. همچنین، به شیخ زاید نیز اطمینان داده شد که بریتانیا از اقداماتش در خور العدید حمایت می کند. شیخ بطی بن خادم ضمن تأیید اسارت ملوانان، از آزادی آنان خودداری کرد. در نتیجه، در اکتبر ۱۸۷۷، پرایدکس پیشنهاد اعزام کشتی های جنگی برای مجازات اهالی خور العدید را مطرح کرد، مگر آنکه تابعیت ابوظبی را بپذیرند. جغرافیا. خور (ورودی) در خورالعدید شامل یک کانال پرپیچ و خم به طول ۶ مایل است که در جهت جنوب غربی به داخل خشکی می گذرد. درون آن به تالابی به طول ۶ مایل ا
ز شمال-شمال شرقی تا جنوب-جنوب-غربی و ۳ مایل عرض باز می شود. تالاب شامل صداهایی به اندازه ۶ افت است. اما کشتی های معمولی به دلیل وجود صخره ها نمی توانند تا ۳ مایلی ورودی خور نزدیک شوند. پشته ای از تپه های سنگی به ارتفاع ۳۰۰ فوت در سمت جنوبی ورودی، جبل العدید نامیده می شود. و در ضلع شمالی نهر مشرف به آن تپه های شنی معروف به نقاع المحارف قرار دارد. نکة المحارف منتهی الیه جنوبی رشته باریکی از تپه های شنی سفید مرتفع را تشکیل می دهد که در کنار ساحل معروف به نقیان قرار دارند و انتهای شمالی آن به نام نقیان أَبُو السِّبْطَینِ است. در بررسی سال ۲۰۱۰ از آبهای ساحلی خاورالعدید که توسط اداره آمار قطر انجام شد، مشخص شد که عمق متوسط آن ۴ متر (۱۳ فوت) و میانگین pH آن ۷٫۹۳ بود. علاوه بر این، آب ها دارای شوری 57.09 psu، دمای متوسط ۲۶٫۱۳ درجه سانتی گراد (۷۹ درجه فارنهایت) و ۶٫۰۲ میلی گرم در لیتر اکسیژن محلول بودند. ذخیره گاه طبیعی. ذخیره گاه خاور العدید که توسط یونسکو به رسمیت شناخته شده است، بزرگ ترین ذخیره گاه طبیعی قطر است. این منطقه که با نام انگلیسی دریای داخلی اش نیز شناخته می شود، در سال ۲۰۰۷ به عنوان ذخیره گاه طبیعی اعل
ام شد و مساحتی به وسعت حدود ۱۸۳۳ کیلومتر مربع (۷۰۸ مایل مربع) را اشغال می کند. از لحاظ تاریخی، عشایر از این منطقه برای چرای شتر استفاده می کردند و هنوز هم به میزان کمتری از آن برای چرای شتر استفاده می شود. گیاهان و جانوران مختلف در اکوسیستم آن حمایت می شود، مانند عقاب های عقاب، دوگونگ ها و لاک پشت ها. قابل توجه ترین ویژگی های جغرافیایی منحصر به فرد این ذخیره گاه است. شکل ظاهری و شکل گیری سریع سبخاهای آن از هر سیستم سبزه دیگری متمایز است و پر شدن مداوم تالاب آن نیز متمایز است. گردشگری. ساحل خور الاعواد یک جاذبه توریستی محبوب در قطر است. رایج ترین مسیرهای ساحل از طریق مازرات ترینا و مزاییداست.
شهر محله الکبری در الغربیه در کشور مصر واقع شده است. جمعیت این شهر ۴۵۰٫۸۳۳ نفر است.
شهر طنطا در استان غربیه در کشور مصر واقع شده است. جمعیت این شهر ۴۲۹٫۶۳۲ نفر است.
شهر قنا در استان قنا در کشور مصر واقع شده است. در سال ۲۰۰۸ جمعیت این شهر ۲۱۴٫۸۵۱ نفر است.
شهر ششم اکتبر در استان جیزه در کشور مصر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۸۳٫۸۵۹ نفر است.
شهر شبین الکوم در استان منوفیه در کشور مصر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۸۰٫۴۵۴ نفر است.
شهر الحوامدیه در استان جیزه در کشور مصر واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱۳٫۱۲۸ نفر است.
شهر جلیب الشیوخ در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۷۹٫۲۶۴ نفر است.
شهر السالمیه در استان حولی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۴۵٫۳۲۸ نفر است.
شهر حولی در استان حولی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۰۶٫۹۹۲ نفر است.
شهر الفروانیه در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۸۳٫۵۴۴ نفر است. الفروانیه مرکز استان فروانیه کویت می باشد.
شهر سلوی در استان حولی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۶۴٫۰۷۵ نفر است. این شهر دارای مرز مشترک با رومیتیا، بایان، میشرف، مسیلا و خلیج فارس می باشد. سلوی یکی از معدود ترین شهرهای کویت است که در آنجا ساختمان های ۲ الی ۳ طبقه قرار دارد.
شهر ابرق خیطان در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۵۷٫۸۵۰ نفر است.
شهر صباح السالم در استان مبارک الکبیر در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۵۶٫۲۶۱ نفر است.
شهر الفحیحیل در استان احمدی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۵۱٫۲۱۰ نفر است.
شهر تیماء در استان جهرا در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۴۸٫۷۲۴ نفر است.
شهر جابریه ، در استان حولی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۴۴٫۰۶۱ نفر است.
شهر المنقف در استان احمدی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۴۳٫۹۴۳ نفر است.
شهر فردوس در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۴۲٫۸۲۷ نفر است.
شهر العارضیه در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۷٫۳۶۳ نفر است.
شهر القصر در استان جهرا در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۶٫۷۸۳ نفر است.
شهر مبارک الکبیر در استان مبارک الکبیر در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۲٫۳۱۸ نفر است.
عدان یک منطقه مسکونی در استان مبارک الکبیر در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۲٫۲۱۰ نفر است.
شهر جبار العالی در استان احمدی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۰٫۹۷۶ نفر است.
شهر علی صباح السالم در استان احمدی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۰٫۱۹۳ نفر است.
شهر اندلس در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۳۰٫۱۷۹ نفر است.
شهر مهبوله در استان احمدی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۹٫۴۲۲ نفر است.
شهر بیان در استان حولی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۸٫۸۷۴ نفر است.
شهر الرمیثیه در استان حولی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۸٫۱۱۵ نفر است.
شهر الرقه در استان احمدی در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۵۶٬۵۵۴ نفر است.
شهر القرین در استان مبارک الکبیر در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۲٫۵۸۱ نفر است.
شهر السره در استان عاصمه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۰٫۹۳۸ نفر است.
شهر قرطبه در استان عاصمه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۰٫۸۶۱ نفر است.
شهر بنید القار در استان عاصمه در کشور کویت واقع شده است. جمعیت این شهر ۲۰٫۵۰۴ نفر است.
مهرداد عابدی از استادان برجسته ماشین های الکتریکی و سیستم های قدرت و از صاحب نظران در زمینه برق و سیستم های قدرت می باشد. وی عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیر کبیر است. او با تألیف و ترجمه تعداد بسیاری از کتب مهندسی برق سهم به سزایی در گسترش و توسعه علوم مهندسی برق ایران داراست تحصیلات. مهرداد عابدی تحصیلات متوسطه را در سال ۱۳۴۵ در دبیرستان البرز به پایان رساند. پس از آن لیسانس مهندسی برق را از دانشگاه تهران، فوق لیسانس قدرت را با گرایش ماشین های الکتریکی ( ۱۹۷۳ ) از کالج سلطنتی لندن و دکترای قدرت ( ۱۹۷۷ ) را با همان گرایش از دانشگاه نیوکاسل انگلستان اخذ نمود. کتاب ها و مقالات. ایشان تا کنون بیش از 55 جلد کتاب تألیف نموده اند. لیست برخی از کتاب های ترجمه و تألیف شده توسط ایشان در زیر آمده است: منابع.
نیما قویدل (زاده ۲۲ اردیبهشت ۱۳۶۳ - رشت) بازیکن فوتبال ایرانی است. وی سابقه بازی در باشگاه های نیروی زمینی، پرسپولیس، نساجی و نفت تهران را دارد.
مقداد قباخلو (زاده ۱ شهریور ۱۳۶۳- گرمسار) بازیکن فوتبال ایرانی و عضو باشگاه سایپا البرز است. وی سابقه بازی در باشگاه های پرسپولیس، پاس همدان و شهرداری یاسوج و نساجی مازندران را دارد. وی در نیم فصل ۱۳۹۰ به تیم مس کرمان پیوست.