Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
درتمام سه سطح اقتصاد یعنی کسب و کار، صنعت و اقتصاد ملی، درک یکسانی ازپدیده بهره وری و اینکه چگونه باید مدل سازی و اندازه گیری شود، حکمفرماست.مقایسه، تفاوتها یی را اشکار می کند که اساساً می تواند در نتیجه تفاوتهای موجود در دقت اندازه گیری دیده شود . امکان توسعه مدل بهره وری کسب کار، برای اینکه دقیقتر از اقتصاد ملی باشد، وجود دارد به این دلیل که در کسب و کار داده های اندازه گیری بسیار دقیقتر است . مدلهای کسب و کار. چندین مدل مختلف در دسترس برای اندازه گیری بهره وری وجود دارد . مقایسه مدلها به صورت سیستماتیک بسیاری از مشکلات را ثابت کرده است . از نظر ریاضیات محض، امکان ایجاد ویژگیهای مختلف و مشابه از انها برای اینکه هر یک از این مدلها نسبت به مدلهای دیگر قابل فهم باشد، وجود دارد این نوع مقایسه با استفاده از مدل بهره وری امکانپذیر است که یک مدل با ویژگی های قابل تنظیم می باشد . یک مدل قابل تنظیم می تواند با ویژگی های تحت بررسی قرار گیرد که بعد از ان تفاوتها و شباهتها قابل شناسایی هستند. ویژگی مدل های اندازه گیری بهره وری که فراتر از همه مدلهای دیگر است یک توانایی برای توصیف تابع تولید می باشد . اگر مدل بتواند تاب
ع تولید را توصیف کند، برای کل اندازه گیریهای بهره وری مناسب است. به عبارت دیگر، اگر نتواند تابع تولید را توصیف کند و یا اگر تنها قسمتی از ان را انجام دهد، ان مدل برای ان کار مناسب نیست.مدلهای بهره وری براساس تابع تولید شکل می یابند تا به صورت یک چیز منسجم، که تفاوت در مدل ها نسبتاً کوچک می باشد . تفاوتها، نقش ناچیزی را بازی می کنند، و راه حل هایی که انتخابی هستند می توانند برای اهداف خوبی توصیه شوند . مدل های انداه گیری بهره وری می توانند در شش روش از دیگر ویژگی ها متفاوت باشد: بر اساس متغیرهای استفاده شده در مدل بهره وری، برای اندازه گیری کسب وکار پیشنهادی شده است، وچنین مدل هایی را می توان به سه دسته به شرح زیر گروه بندی کرد: در سال ۱۹۹۵، دیویس کتابی را به عنوان حسابداری بهره وری که در ان مدل شاخص بهره وری را ارائه کرد را چاپ کرد. بر اساس مدل دیویس، چندین روش توسعه یافته است، در صورتی که، همیشه راه حل اصلی یکی است (کندریک و کریمر ۱۹۶۵، کریک و هریس ۱۹۷۳، هینز ۱۹۷۶، ماندل ۱۹۸۳، سامانت ۱۹۷۹ ). تنها متغیر در مدل شاخص بهره وری می باشد. بنابراین، مدل با جزئیات بیشتر در اینجا معرفی نشده است. pppv مخفف متغیرهای زیر
است، سوداوری به عنوان تابعی از انها بیان شده است: (حجم، قیمت، بهره وری)f = سوداوری این مدل با وضعیت سود و زیان ارتباط داده شده است بدین منظور که سوداوری به عنوان تابعی از بهره وری، حجم وقیمت واحد، بیان شده است. بهره وری و حجم، متغیرهای تابه تولید هستند و استفاده از انها امکان توصیف واقعی فرایند را به وجود می اورد. یک تغییر در قیمت واحد، یک تغییر در توزیع درامد تولید را توصیف می کند. Pppr مخفف تابع زیر است: (بهبود قیمت، بهره وری)f = سوداوری در این مدل، متغیرهای سود اوری، بهره وری و بهبود قیمت هستند.فقط بهره وری، یک متغیر از تابع تولید می باشد. این مدل فاقد متغیر حجم است وبه همین دلیل، این مدل نمی تواند تابع تولید را توصیف کند. مدل های امریکاییRealst (لوگرنبرگ(Loggerenberg) و Cucchiaro ۱۹۸۲، پیندا ۱۹۹۰) وAPQC ( کندریک ۱۹۸۴، بریتون ۱۹۸۳ و جنسکا و گریفل ۱۹۹۲، پیندا ۱۹۹۰)متعلق به این دسته از مدل ها هستند اما چون انها برای توصیف عملکرد تولید به کار گرفته نمی شوند، در اینجا به طور دقیق بررسی نمی شوند. خلاصه ای از مدل های بهره وری ( Saari ۲۰۰۶ b ). مدل های pppv سوداوری را به عنوان تابعی از بهره وری، حجم و توزیع درام
د (قیمت واحد) اندازه گیری می کند. چنین مدل هایی مثل : این جدول، ویژگی های مدل های pppv رانشان می دهد. تمامچهار مدل ا همان متغیرهایی استفاده می کنند که به وسیله یک تغییر در سوددهی نوشته شده است ودر فرمول های اندازه گیری استفاده شده است . این متغیرها توزیع درامد(قیمتها)، بهره وری و حجم می باشد. نتیجه این می باشد که منطق اساسی اندازه گیری در همه مدل ها یکسان می باشد. روش انجام اندازه گیریها بیش از اندازه متفاوت است که بستگی به این حقیقت دارد که مدل ها نتایج مشابه از همان مواد محاسبه را تولید نمی کنند.حتی اگر متغیرهای تابع تولید سوداوری و حجم در مدل بودند، همچنین محاسبه عملاً می تواند طبق تابع هزینه انجام شود. این مورد در مدل های C&amp;T و نیز Gollop است. روشهای محاسبه در استفاده از حجم خروجی (ستاده) یا حجم ورودی (نهاده) برای اندازه گیری حجم فعالیت متفاوت است. راه حل اول از تابع هزینه و دومی از تابع تولید تبعیت می کند. بدیهی است که محاسبه، نتایجی متفاوت از مواد را ارائه می دهد. توصیه میشود که محاسبه را بر طبق تابع تولید انجام دهید. با توجه به تعریف تابع تولید مورد استفاده در مدل های بهره وری ساری و کوروساوا، بهره
وری به معنی کمیت و کیفیت خروجی (ستاده) در هر واحد از ورودی (نهاده) می باشد. مدل ها از نظر تکنیک های محاسبه به طور قابل توجه از یکدیگر متفاوت اند. تفاوت در روش محاسبه سبب تفاوت در نتایج نمی شود، بلکه تفاوت در وضوح و فهم بین مدل ها می باشد.از مقایسه اشکار می شود که مدل های کوربوایس ( Courbois ) و تمپل( Temple ) و کوروساوا(Kurosawa ) صرفاً بر اساس فرمول های محاسباتی هستند.محاسبه بر اساس مجموعه حساب سود و زیان می باشد. در نتیجه برای تجزیه و تحلیل مناسب نیست. مدل بهره وری ساری صرفاً بر اساس حسابداری واریانس شناخته شده از حسابداری هزینه استاندارد است. حسابداری وایانس، متغیر های اولیه، یعنی کمیتها و قیمتهای ورودی و محصولات مختلف را به کار می گیرد. حسابداری واریانس بیشترین امکانات را برای تجزیه و تحلیل به کاربر می دهد. مدل Gollop، یک مدل ترکیبی با روش محاسبه خودش می باشد. هر متغیر با استفاده از روش محاسباتی مختلف، محاسبه شده است.( Saari ۲۰۰۶ b ) مدل بهره وری Saari تنها مدل، با ویژگیهای قابل تغییر می باشد.از این رو، یک مدل قابل تنظیم است.مقایسه بین مدل های دیگر با بهره گیری از ویژگیهای خاص این مدل امکان پذیر می باشد.
مدل های اقتصاد ملی. به منظور اندازه گیری بهره وری یک ملت یا یک صنعت عملی کردن همان مفهوم بهره وری در کسب و کار ضروریست، بااین حال، هدف مدل سازی به طور چشمگیر گسترده تر است و اطلاعات بیشتری جمع می شود. محاسبات کل بهره وری یک ملت یا صنعت بر اساس دوره های زمانی sna هستند و سیستم حسابهای ملی در طی نیم قرن تنظیم شده و توسعه یافته است. حسابداری ملی یک سیستم بر اساس توصیه های سازمان ملل (UN )(SNA۹۳ )، برای اندازه گیری کل تولید و درامد یک ملت و چگونگی استفاده از آن، می باشد. دقیق ترین معنای اندازه گیری بهره وری در کسب وکار است که به دلیل در دسترس بودن همه ی داده های اولیه مقادیر و قیمتهای ورودی(نهاده) و خروجی(ستاده) در تولید می باشد. کاملترین چیزی که ما می خواهیم از طریق اندازه گیریها تجزیه وتحلیل کنیم، نیاز به داده های بیشتری برای جمع اوری دارد. در اندازه گیری بهره وری، ترکیب و جمع اوری داده، همیشه کاهش دقت اندازه گیری را در پی دارد. اندازه گیری خروجی. از نظر عقلی، مقدار تولید کل یک معنا رادر اقتصاد ملی و کسب وکار می دهد اما به دلایل منطقی، مفهوم مدل سازی متفاوت می باشد. در اقتصاد ملی، تولید کل به عنوان مجموع ارزش
افزوده اندازه گیری می شود در حالیکه در کسب و کار از طریق ارزش کل تولید اندازه گیری شده است. وقتی خروجی (ستاده) از طریق ارزش افزوده محاسبه می شود، کل نهاده های خرید ( انرژی، مواد و غیره) و تاثیرات بهره وری انها برای بررسی کنار گذاشته می شود. در نتیجه تابع تولید اقتصاد ملی به شرح زیر نوشته می شود: ( کار، سرمایه ) f = ستاده (خروجی) = ارزش افزوده در کسب و کار، تولید از طریق ارزش ناخالص تولید، اندازه گیری شده استو علاوه بر نهاده های خود تولید کننده ( سرمایه، کار )، تجزیه و تحلیل بهره وری شامل همه نهاده های خرید مانند: مواد خام، انرژی، خدمات برون سپاری، تجهیزات و قطعات و غیره می شود.بنابراین، امکان اندازه گیری کل بهره وری در کسب و کار که مستلزم بررسی کامل همه ورودی ها می باشد، وجود دارد. بدیهی است که اندازه گیری بهره وری در کسب و کار، نتیجه دقیق تری را می دهد زیرا همه نهاده های استفاده شده در تولید، مورد بررسی قرار می گیرد. اندازه گیری بهره وری بر اساس حسابداری ملی اخیراً تحت توسعه ( گسترش ) قرار گرفته است . این روش به عنوان KLEMS شناخته شده است و همه ورودی های تولید را مورد توجه قرار می دهد KLEMS مخفف k=سرمایه ، L
= کار ، E = انرژی ، M = مواد ، S = خدمات می باشد. اصولاً، همه نهاده ها به یک شیوه مورد بررسی قرار گرفته اند . اما ورود سرمایه به خصوص، از طریق خدمات سرمایه اندازه گیری می شود نه از طریق حجم سرمایه. مشکل تجمع و ترکیب. مشکل جمع اوری یا ترکیب ستاده و نهاده ها این است که صرفاً اندازه گیری فنی است و از طریق گرو بندی ثابت از موارد پدید می اید.در حسابداری ملی، داده نیاز دارد با موارد ثابتی تقویت شود که منجر به موارد بیشتری از نهاده و ستاده (خروجی) که همگن نیستند می شود و همانطورکه دراندازه گیری ها ارائه شد شامل تغییرات کیفی می شود .گروه بندی ثابتی ازموارد در مدل تولید کسب و کار، هم نهاده ها ومحصولات وجود ندارد اماهم نهاده ها وهم محصولات از طریق معرفی نام هایشان در قیمت و مقداراولیه مواد محاسبه درمحاسبات وجود دارد.(Saari ۲۰۰۶ b) مشکل قیمت های نسبی. برای تجزیه و تحلیل بهره وری، ارزش تولید کل اقتصاد ملی و تولید ناخالص ملی با قیمتهای ثابت محاسبه می شود اصل محاسبه قیمت ثابت که با مقادیر ارزیابی شده اند در یک دوره تعیین شده یا ثابت نگه داشته می شوند و یا بدون تغییرند.در محاسبه ای که مطابق حسابداری ملی است، قیمت ثابت تولی
د ناخالص ملی به اصطلاح، با استفاده از قیمت های سال پایه به دست می اید چون سال پایه هر پنج سال تغییر می کند، ارزیابی مقادیر محصول و نهاده به مدت ۵ سال بدون تغییر باقی می ماند . وقتی قیمتهای سال پایه جدید ارائه می شود، قیمتها به طور نسبی در ارتباط با قیمتهای سال پایه قبل که تاثیرات خاص خود را در بهره وری دارد، تغییر خواهد کرد . قیمتهای سال پایه گذشته، اندازه گیری نادرستی از تولید را در پی دارد. به دلیل اقتصاد بازار ارزشهای نسبی محصول و نهاده ها تغییر می کند در حالیکه، قیمتهای نسبی سال پایه، به هیچ وجه به این تغییرات واکنشی نشان نمی دهند . تغییرات ساختاری شبیه این، اشتباهاً مورد ارزیابی قار می گیرد . زندگی کوتاه چرخه تولیدات، هیچ اساسی برای ارزیابی نخواهد داشت زیرا انها بوجود می ایند ودر دو سال اولیه می میرند. به دست اوردن بهره وری خوب بوسیله کشش نادیده گرفته می شود اگر قیمتهای ثابت و طولانی مدت و قدیمی مورد استفاده قرار گیرد. این مشکلات در مدلهای کسب و کار وجود ندارد، زیرا قیمتهای دقیق (صحیح) همیشه در دسترس هستند .(Saari ۲۰۰۶ b)
متیو کلایتون لانگ (متولد ۱۸ می ۱۹۸۰) یک بازیگر آمریکایی است. از نقش های او می توان به "جک مک آلیستر" در سریال جک و بابی، جوانی "جانی بلیز" در روح سوار و پرنس تایلور در سیدنی وایت اشاره کرد. لانگ در شهر وینچستر کنتاکی به دنیا آمد. لانگ یک برادر کوچک تر به نام زک دارد. او با حضور در دانشگاه کنتاکی غربی با همسرش، لورا چفینز آشنا شد. او همچنین عضو انجمن برادری سیگما آلفا اپسیلون است. او پس از فارغ التحصیلی به مدت طولانی به شهر نیویورک نقل مکان کرد، جایی که در آن به عنوان یک بازیگر تئاتر در نمایش های زیادی به ایفای نقش پرداخت.
این مقاله شامل پایگاه های باستان شناسیِ آق چپر، اَرَنجی و فرُخ قلعه نیز می شود. دَشلی مجموعه ای گسترده از زیستگاه ها و پایگاه های مربوطه متعلق به عصر برنز (۱۷۰۰-۲۳۰۰ پیش از میلاد) است که کیلومترها در سطح واحهٔ دشلی، واقع در ولایت جوزجان در شمال افغانستان پراکنده شده اند. دشلی که یکی از مهمترین پایگاه های باستان شناسی از عصر برنز در آسیای میانه است، بین سال های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۳ میلادی کانون پژوهش های باستان شناسی هیأت افغان-شوروی بوده و در نتیجهٔ آن چندین تپه کشف شد. دشلی ۱ تپه ای است متعلق به عصر برنز جدید، که بیشینهٔ آن به حدود نیمهٔ دوم هزاره سوم (پیش از میلاد) برمی گردد و شامل دژ بزرگ گِلی-خشتی (آجری) است به ابعاد ۱۰۰ در ۹۰ متر و ارتفاع دیوار آن ۲ متر، و ساحهٔ مسکونی در آن به پهنای ۱۵۰ در ۱۲۰ متر است. یافته های باستان شناسی شامل اسلحهٔ برنزی و جواهرات، و سفالینه هایی که مشابه سفال خاکستری (فولادی رنگ) بدست آمده از ترکمنستان و شمال شرقی ایران است. در این پایگاه، دو گور رسومی بز، و درون دژ چند گور انسان نیز موجود بود. دشلی ۳، پایگاه اصلی است در ۳ کیلومتری شمال شرق دشلی ۱، که شامل یک تپه با استحکامات عظیم دفاعی مت
علق به عصر برنز و عصر آهن و زیستگاه پایین تر مربوط به آن می شود. در زیستگاه پایین تر، بنای بزرگ و گِردی (مُدَور) کاوش شد، که احتمالا معبدی بوده با بخش های مسکونی و انبارهای مربوطه. در پهلوی آن بنای عظیم دیگری قرار دارد، که احتمال می رود یک قصر بوده، و روکار آن با ستون نماهایی تزئین داده شده، که نشانی است از رسوم پابرجا در آسیای میانه. در لبهٔ پایگاه، چند گور کاوش شد، که شامل خشت های (آجُر) ساده بود که این گورها و اشیاء درون آن را پوشیده بودند. یافته های باستان شناسی از این پایگاه شامل سفالینه کامل و ظروف سنگی و برخی جواهرات ابتدایی می شود. سفالینه ها از نوع خاکستری و مشابه همتای خود در ترکمستان و شمال شرق ایران هستند. در کنارهٔ شرقی واحهٔ دشلی، در ۱۰ کیلومتری شرق دشلی ۱ و ۵-۳ کیلومتری شمال دلبرجین، هشت تپهٔ کم ارتفاع قرار دارند که از شمال غرب تا جنوب شرق به پهنای ۳ کیلومتر گسترده اند، و پایگاه های دشلیِ ۱۷، ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۳، ۲۴ و ۲۵ را در برمی گیرند. اندازهٔ میانگین این پایگاه ها دارای مساحتی است به ابعاد ۲۰۰ تا ۱۵۰ متر. سطح این پایگاه ها را پاره سفال ها، سنگ های چخماق و ابزار برنزی پوشانده، که عمدتا متعلق
به عصر برنز جدید هستند. در سوی جنوب، به پهنای ۲ کیلومتر، شش پایگاه دیگر متعلق به همین دوران هستند، دشلیِ ۲، ۴، ۵، ۱۰، ۱۱ و ۱۲، اندازهٔ هرکدام ۲۰۰ تا ۱۵۰ متر بوده و سطح آن ها را پاره سفال ها، سنگ های چخماق و ابزار برنزیِ پراکنده شده پوشانده بود. در کنارهٔ جنوبی واحهٔ دشلی، در ۶ کیلومتری جنوب دشلی ۱، گروهی از پنج تپهٔ کم ارتفاع قرار دارند، و پایگاه های دشلیِ ۳۳-۳۰ را در برمی گیرند. اندازهٔ میانگین این پایگاه ها دارای مساحتی است به ابعاد ۲۰۰ تا ۱۵۰ متر. سطح این پایگاه ها را پاره سفال ها، سنگ های چخماق و ابزار برنزیِ پراکنده شده ای پوشانده بود که متعلق به عصر برنز جدید و دورهٔ هخامنشیان بودند. در ده کیلومتری جنوب شرق دشلی ۱ و ۲ و ۲ کیلومتری شمال روستای اَرَنجی، چهار پایگاه کوچک واقع هستند که ۲٫۵ کیلومتر از شرق به غرب، و ۱ کیلومتر از شمال به جنوب گسترده اند، و پایگاه های دشلیِ ۲۸، ۲۹، ۳۴ و ۳۵ را در برمی گیرند. اندازهٔ میانگین این پایگاه ها دارای مساحتی است به ابعاد ۲۰۰ تا ۱۵۰ متر و سطح آن ها را پاره سفال ها، سنگ های چخماق و ابزار برنزی متعلق به عصر برنز جدید پوشانده بود. همچنین در واحه های جنوبی، در ۹-۶ کیلومتری ج
نوب دشلی ۱ و ۵ کیلومتری شرق روستای فَرُخ قلعه، سطح زمین را به پهنای ۳ کیلومتر در امتداد کناره های زمین های کشاورزی، مجموعه وسیعی از پاره سفال های هخامنشی پوشانیده بود. این پاره سفال ها بر روی زمین صاف پراکنده شده بودند؛ و در آن ناحیه تپه ای وجود نداشت. همچنین در واحهٔ دشلی دو پایگاه دیگر هستند، که توسط هیأت شوروی آق چَپَر ۱ و ۲ نام گداری شده اند. آق چپر ۱ بنایی است بزرگ، گِرد و چندوجهی، به قُطر ۱۳۰ متر، متعلق به دورهٔ کوشانیان. این بنا با حلقه ای از دیوارهای بیرونی احاطه شده، و درون آن راهرویی قرار دارد، و در باروها سوراخ هایی (جهت تیراندازی) تعبیه شده و با برونگاه هایی (بیرون زدگی؛ جهت دفاع) به مساحت ۴ مترمربع مستحکم شده بودند. آق چپر ۲، در ۱٫۵ کیلومتری شمال غرب، بنای بزرگ، گِرد و چندوجهی دیگری است شبیه آق چپر ۱. قُطر آن ۱۷۰ متر است، با دیوار یک متری ضخیم و برج های (بارو) ۲۷-۲۵ متری، هر کدام ۴ مترمربع مستحکم شده است. اما سفالینه های بدست آمده از این پایگاه متعلق به عصر آهن (هزارهٔ اول پیش از میلاد) هستند. سپالی تپه■ جارکوتن■ گونورتپه■ توگولوک تپه■ نمازگا■ ■اناو دشلی■ ■تپه فُلول سَرِ سنگ■ شورتوغَی■ ■مُندیگک ■
تپه دِه مُراسی گردان ریگ■ دَم■ ■تکسیلا هَرَپه■ ■◉کویته داوده دمب■ سیبری■ مهرگره■ ■نوشهرو ■موهن جو دارو ■شهر سوخته ■شهداد ■تپه یحیی ■مارلیک ■بابل ■ایسین ■لارسا اور■ لاگاش■ حــــوزهٔ تـــمـــدن بـــاخـــتـــر-مــــرو حــــوزهٔ تـــمـــدن دره ســــند حــوزه فرهنگ نــــیــــا-ایـــــــلامی تمدن ایلام حوزهٔ تمدن های میان رودان ◉تهران ◉اصفهان ◉تبریز ◉مشهد ◉کابل ◉هرات قندهار■◉ ◉دوشنبه ◉سمرقند ◉عشق آباد اسلام آباد◉ پیشاور◉ لاهور◉ ◉کراچی ◉بغداد پایگاه های باستان شناسی عمدهٔ افغانستان از عصر برنز و تمدن های تأثیرگذار در افغانستان در آن عصر.پایگاه باستان شناسی ■شهر امروزی ◉
قانون مالکیت مدرن براساس تصور مالکان و ثروتی که متعلق به اشخاص قانونی است حتی اگر فرد حقوقی حالت عادی (طبیعی) نداشته باشد پایه گذاری شده است. در اکثر کشورها، برای مثال شرکت ها، حقوق قانونی مشابه ای برای شهروندان دارند؛ بنابراین شرکت در بر گیرندهٔ یک شخص حقوقی یا نهاد حقوقی ساختگی است که تحت نظر تصوری است که بعضی افراد از آن به عنوان «همکاری بشریت» استفاده می کنند. حقوق مالکیت در قانون های رایج اکثر ایالات، معمولاً درقالب شکل ها و سند حقوقی شان نگهداری می شوند. این محافظت و نگهداری همچنین تحت عنوان بیانیهٔ جهانی حقوق بشری ایالات متحده در فصل ۱۷ و در مجمع اروپایی حقوق بشری (ECHR)، تعیین شده است. اصول سنتی حقوق مالکیت شامل موارد زیر می باشد: قانون های مالکیت سنتی شامل موارد زیر نمی شود: هر فرد یا اتحادیه که علاقه به مالکیت داده شده دارد امکان دارد قادر نباشد که همهٔ حقوق دارایی ممکن را بکار گیرد. برای نمونه، شما به عنوان مستأجر بخش خصوصی مالکیت، امکان فروش ثروت را ندارید، زیرا یک کرایه نشین فقط ملکی را متصرف شده و به طور تام حق واگذاری دارایی به دیگری را ندارد. به طور مشابه زمانی که شما یک مستأجر هستید مالک نمی
تواند قانون های خودش را استفاده کند و شما را از نگهداری دارایی محروم کند، یا اگر این کار را انجام داد و شما را از دارایی محروم کرد، شاید به شما این حق داده شود که اجاره را پرداخت نکنید یا برای دستیابی به ملک تقاضا کنید. همچنین مالکیت ممکن است در اشکال مختلف، همچون دارندگی مشترک، مالکیت انجمن، دارندگی منحصربه فرد یا اجازهٔ اجاره دادن حفظ شود. این انواع مختلف مالکیت ممکن است توانایی شخص مالک را برای بکارگیری حقوق مالکیت به طور یک طرفه پیچیده کند. به عنوان نمونه، اگر دو نفر همانند مستأجر مشترک مالک یک قطعه زمین باشند در آن وقت، با توجه به قانون وابسته به حوزه قضاوت، هر کدام در خصوص کنش های رفتاری نسبت به دیگری شاید محدود شده اند. برای مثال، هر کدام از مالکان زمین امکان دارد با توجه به میل خودشان، دارایی را به یک شخص غریبه بفروشد که صاحب دیگر زمین مخصوصاً این معامله را دوست نداشته باشد. سیستم های قانونی به وجود آمده اند تا معاملات و بحث های معاملاتی که برگرفته از تصرف دارایی، استفاده، انتقال، دسترسی به ثروت، به ویژه قراردادهای پیچیده را تحت پوشش قرار می دهند. قانون مثبت چنین حقوقی را تعیین می کند، و قانون شرعی (ق
ضایی) برای حکم کردن و اجرا کردن حقوق مالکیت مورد استفاده قرار می گیرد. برطبق عقیدهٔ آدام اسمیت، انتظار سود از پیشرفت «سهام شخصی سرمایه» منجر به حقوق مالکیت خصوصی می شود؛ و آن یک سرمایه گرایی مرکزی فرضی است که حقوق مالکیت دارندگان ثروت را تشویق می کند تا دارایی و تولید ثروت را توسعه دهند؛ و به طور مؤثر منابع خصوصی بر اساس بهره برداری از بازارها پایه گذاری شده اند. به این طریق، نظریه پیشرفته به عنوان حق اجرا شده به وسیله قانون مثبت، نتیجه گیری می شود و انتظار می رود که ثروت بیشتر و استانداردهای بهتر زندگی را تولید کند. از قانون مشترک، اولیور وندل هلمز، مالکیت را به عنوان داشتن دو نمود اساسی توصیف می کند. اولین آن ثروت است که می تواند به صورت کنترل بر روی یک منبع که براساس ناتوانایی کاربردی از دیگری تعریف شود تا با اهداف مالک مخالفت کند. دومین نمود لقب (عنوان) است، که توقع می رود دیگران حقوق را تشخیص دهند تا منابع را کنترل کنند، حتی زمانی که مالکیتی وجود ندارد. اولیور با دقت، اختلافات بین دو مفهوم را شرح می دهد، و تاریخی را پیشنهاد می دهد که چگونه آن ها می آیند تا به مردم دلبسته شوند، و با خانواده ها یا واحدهایی
مثل کلیسا مخالفت ورز روشنفکرهای کلاسیک، واقعیت ها و سنت های وابسته. اکثر دانشمندان از طریق این سنت ها تئوری شغلی مالکیت را تصویب می کنند. آن ها تأمل می کنند که شما خودتان صاحب زندگی شخصی تان هستید و این را به دنبال دارد که شما باید محصولات زندگی را مالک باشید، و آن تولیدات می تواند از مبادلات آزاد با دیگران به دست آید. «هر کسی مالکیت در زندگی خودش دارد و هیچ کس این حق را به جز خودش ندارد.» (جان لوک، مقاله دوم در دولت غیرنظامی) اصول بنیادی سوسیالیزم مرکزیت آن روی یک مقاله انتقادی روی این مفهوم، و کیفیت در بین چیزهای دیگر قرار گرفته، که ارزش حمایت دارایی بالاتر از برگشت مالکیت شخصی است، و این که، حتی زمانی قانون های مالکیت صاحبان شان را تشویق می کنند تا ثروت یا ارزش تولیدی شان را توسعه دهند. آن ها این کار را فقط بخاطر سود خودشان انجام می دهند، که ممکن است هم زمان با منفعت مردم دیگر یا جامعه به طور گسترده نباشد. سوسیالیزم طرفدار آزادی اراده، به طور کلی حقوق مالکیت را قبول می کنند، اما با یک دوره واگذاری کوتاه مدت. به عبارت دیگر، به نظر آن ها یک فرد با استفاده از بخش یا فقدان حقوق مالکیت دیگر کم یا بیش مداومت دا
شته باشد؛ و این معمولاً به «مالکیت ثروت» یا «حق رقابتی» ارجاع داده می شود. از این رو، در این سیستم رقابتی، مالکیت غایب غیر مشروع است و کارگران مالک دستگاه ها یا تجهیزات دیگر که با آن ها کار می کنند می باشند. کمونیسم. کمونیسم بحث می کند که تنها از راه مالکیت اشتراکی در مفهوم تولید از طریق سیاست الزاماً از طریق حالت کوچک شماری از نتایج نابرابر و غیرعادلانه را و بیشینه سازی از منفعت را بیمه خواهد کرد؛ بنابراین مالکیت خصوصی سرمایه باید از میان برود. هم کمونیسم ها و هم تعدادی از سوسیالیزم ها همچنین تصور مالکیت خصوصی سرمایه را که ذاتاً غیر مشروع است حمایت کرده اند. این بحث به طور عمده مرکزیت آن روی این طرز فکر است که مالکیت خصوصی سرمایه همیشه سود آن در مقایسه با یک کلاس بالاتر از دیگری است و پیشرفت سلطه را از طریق استفاده از صاحب بودن خصوصی سرمایه می داند. کمونیسم ها به این عقیده که ثروت خصوصی که «خود جوش، حاصل شده خود، و به دست آورنده» (بیانیهٔ کمونیسم) از طریق اعضا طبقه کارگر است را مخالفت نمی ورزند، هر دو سوسیالیزم ها و کمونیست ها با دقت هستند که امتیاز زمین مالکیت خصوصی سرمایه را از (زمین، کارخانه ها، منابع و غ
یره) و مالکیت خصوصی (خانه ها، وسایل و غیره) را به دست آورند. تئوری های مالکیت. تعداد زیادی تئوری وجود دارد. اولین تئوری مالکیت که نسبتاً کمیاب است. جایی ایده شد که مالکیت چیزی، توسط شخصی مصادره شده قبل از اینکه فرد دیگر آن را مصادره کند، به سادگی توجیه شده است. شاید یکی از عمومی ترین آن ها تعریف حقوق طبیعی از میان حقوق مالکیت، که به وسیله جان لاک توسعه یافته است. لاک تئوری را گسترش داده، زمانی که یک فرد کار شخصی اش را با طبیعت خود ترکیب می کند، آن شخص یک ارتباط با قسمتی از ذات خود که با کارش ترکیب شده، به دست می آورد؛ و موضوع با توجه محدودیت باید «کافی و معتبر، باشد و به طور مشترک برای دیگران باقی گذاشته شود.» از ریروم نواردم، پاپ لئو x۱۱ نوشت «به طور یقیناً انکار ناپذیر است، زمانی که یک فرد در کار پاداشی به کار گماشته می شود، دلیل داده شده و انگیزه کارش این است که مالکیت را به دست آورد، پس از آن دارایی خودش را نگه دارد.» علم انسان شناسی، سیستم های گوناگون مالکیت را، حقوق استفاده و انتقال، و ثروت تحت عنوان «تئوری مالکیت» را مورد بررسی قرار می دهد. تئوری حقوقی وسترن پایه گذاری شده، همان طور که اشاره شده، که صا
حب مالکیت به یک شخص قانونی تبدیل می شود. به هر حال همه سیستم های مالکیت بر این اساس بنیان نشده اند. در هر فرهنگ مطالعه شده که مالکیت و ثروت، موضوع سنت و قانون هستند، و «قانون» جایی است که عبارت آن می تواند به طور مفهومی به کار برده شود. تعدادی از فرهنگ های طایفه ای، مالکیت انفرادی را با قانون های از گروه های بهم پیوسته متعادل: (قبیله ها، خانواده ها، شرکت ها، و ملت ها) تعادل برقرار می کنند. برای مثال در سال ۱۸۳۹ نظام نامه چروکی موضوع را در این عبارات شکل می دهد: مراجعه کنید به خط دوم، زمین های ملت چروکی باید مالکیت مشترک را باقی بگذارند: اما پیشرفت ها ساختگی می شوند، و ثروت از شهروندان که محترما نه به دست می آورند، به طور مشروع ممکن است دارایی آن ها شود: در صورتی که شهروندان ثروت ملی منحصربه فرد و حق مرتبط به پیشرفت شان، همان طور که در این مقاله بیان شده، نباید هیچ حق یا قدرتی داشته باشند تا بهبودیشان را مرتب کنند، در هر حالت هر آنچه که، در ایالت متحده، ایا لت فردی، یا شهروندان شخصی، و هر چه که هر شهروند، باید با تأثیراتش بیرون از محدودیت های از این ملت برداشت کند و شهروند دولت دیگر شود، همه حقوق هایش و امتیاز
اتش به عنوان شهروند از این ملت باید متوقف شود: در صورتیکه، با این حال، انجمن ملی باید قدرتی داشته باشد، تا قانون، را نپذیرد تا همهٔ حقوق شهروندان، برای چنین شخص یا اشخاصی که ممکن است، در هر زمان، مایل باشند تا به ملت بازگردند، و انجمن ملی را به خاطر چنین مأموریتی به خاطر بسپارند. سامانه های مالکیت اشتراکی، دارایی را که متعلق به تمام واحدهای اجتماعی سیاسی است، توصیف می کنند. چنین مقدماتی می تواند تحت شرایط معین، منابع آشکار باز کند. این توسعه توسط فاجعهٔ عوام (تراژدی مردم) مورد استفاده قرار گرفته است. سیستم های دارای شخصیت حقوقی، مالکیت را که متعلق به به یک گروه یا یک شخص مسئول قابل شناسایی است، تعریف می کند. قانون مالکیت رومی بر اساس چنین سیستم متحدی شکل گرفته است. جوامع مختلف ممکن است تئوری های مختلفی برای انواع گوناگون از مالکیت داشته باشند. پالین پیتر بحث می کند که سیستم های مالکیت، جدا از محصول اجتماعی نیستند؛ و ملت های دارای مالکیت ممکن است چنین تعیین شده باشند، اما در عوض ممکن است در قالب عبارات منفی بیان شوند: به عنوان نمونه سیستم حرام در میان مردم اهل جزایر پلنزی. منابع. __نمایه__ __بخش جدید__
غاده جمشیر فعال حقوق بشر و حقوق زنان بحرینی که از ایرانیان بحرین است. او برای ایجاد جامعه مدنی در بحرین تلاش می کند. وزارت کشور بحرین در سال ۲۰۰۷ به ایشان اتهام جاسوسی زده بود.
وزارت صنعت، معدن و تجارت که به صورت سرواژه وزارت صمت نیز خوانده می شود، پس از تصویب مجلس شورای اسلامی در ۸ تیر ۱۳۹۰ و تصویب شورای نگهبان در ۱۲ تیردر راستای طرح کوچک سازی دولت با ادغام وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن تشکیل گردید. ۴۲ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور توسط این وزارتخانه مدیریت می شود. تاریخچه. وزارت صنایع و معادن. "وزارت صنایع و معادن" مسئول پیش برد سیاست ها و برنامه ریزی های دولت در بخش های صنعتی و معدنی کشور بود. این وزارت خانه در سال ۱۳۷۹ پس از ادغام «وزارت صنایع» و «وزارت معادن و فلزات» تشکیل شد. وزارت بازرگانی. "وزارت بازرگانی" از وزارت خانه های دولت ایران و مسئول توسعه و بهبود امکانات بازرگانی ایران، و تنظیم قانون ها و سیاست های کشور برای رسیدن به این هدف بود. در سال ۱۳۵۳ «وزارت بازرگانی» از وزارت اقتصاد تفکیک و مستقل و با اهداف مشخص شروع به فعالیت کرد. در ۱۶ تیر ۱۳۵۳ قانون تشکیل این وزارت خانه به تصویب مجلس شورای ملی، و در ۲۶ تیر همان سال به تصویب مجلس سنای آن زمان رسید. در سال ۱۳۵۹ دوباره تشکیلات وزارت بازرگانی با تغییراتی به تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور رسید که شامل ۹ معاو