Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
سارا لی بولگر (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۹۱) بازیگر ایرلندی است. او بیشتر با نقش پرنسس در سریال تئودورها و همچنین نقش مالوری گریس در فیلم ماجراهای اسپایدرویک شناخته می شود. اوایل زندگی. بولگر در دوبلین، ایرلند زاده شد. او دختر مونیکا و درک بولگر است که یک قصاب است. او خواهر بزرگتر بازیگر اما بولگر نیز است. فعالیت هنری. وی در فیلم در آمریکا محصول سال ۲۰۰۳ با خواهرش همبازی شد. در سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ در سریال تئودورها به ایفای نقش پرداخت. ماجراهای اسپایدرویک نیز از مشهورترین فیلمهای این بازیگر است که در ان با فردی هایمور همبازی شده است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Sarah_Bolger
کف روب، ترال یا گوفه (به انگلیسی: Trawl) تور ماهی گیری بزرگی به شکل قیف است که از دو طرف به تخته هایی متصل است و معمولاً به دنبال شناور در بستر دریا کشیده می شود. گوفه واژه ای فارسی است. البته گوفه کشی پیش تر به این شکل نبود. در حال حاضر با پیش رفت تکنولوژی گوفه کشی را مانند دیگر ابزارهای صید و شکار به امری مخرب تبدیل کرده اند. "کف روبی" یا "گوفه کشی" نوعی روش ماهی گیری است که در آن با کشیدن تور در آب توسط یک یا چند شناور، ماهی گیری می کنند. توری که برای این کار استفاده می گردد نیز "ترال" نامیده می شود. شناوری که برای کف روبی استفاده می شود "گوفه کش" نامیده می شود. این شناورها در اندازه های متفاوت وجود دارند، از قایق های کوچک با قدرت تنها ۳۰ اسب بخار موتور یا شناورهایی با کارخانه های بزرگ با بیش از ۱۰٬۰۰۰ اسب بخار را شامل می شود. ترال را می توان با یک قایق صیادی کوچک (ترال تکی) یا دو شناور مخصوص ترال انجام داد (ترال جفتی) ترال را می توان با ترولینگ (trolling) مقایسه نمود، با این تفاوت که به جای قلاب ماهیگیری، تور گوفه توسط شناور، کشیده می شود. ضمن اینکه صید بروش ترولینگ برای ماهیگیری تفریحی و تجاری استفاده می
گردد، در حالی که ترال عمدتاً برای صید تجاری مورد استفاده قرار می گیرد. نمونه برداری های علمی یا مطالعاتی، یکی دیگر از موارد استفاده از ترال می باشد. ساختار تور کف روب. هنگامی که از دو شناور جهت ترال میانی استفاده می شود (ترال جفتی)، گسترش افقی تور، توسط شناورها بسیار اهمیت دارد، برای این کار از دو ریسمان که به هر شناور متصل است استفاده می گردد. با این حال، ترال تک شناور، رایج تر است. در اینجا، از درهای ترال (این درها با عنوان «تخته صید» شناخته می شود) جهت گسترش افقی تورها استفاده می گردد. درب ترال در اندازه ها و اشکال مختلف در دسترس هستند و ممکن است به صورت تخصصی در ارتباط با کف نگه داشتن (ترال کف) یا بالا ماندن (ترال میانی) استفاده شوند. در تمام موارد، با استفاده از شکل هیدرودینامیکی خود اساساً به عنوان درهای بال عمل کرده و باعث گسترش افقی تور می شوند. برای اینکه این بال ها در حالت عادی قرار داشته باشند باید با سرعتی معین، توسط شناور کشیده شوند. این سرعت متفاوت است اما معمولاً در محدوده ۲٫۵تا۴٫۰ گره می باشد. بازکردن عمودی تور کف روب استفاده از بویه های شناور در لبه فوقانی ("floatline «) و وزنه هایی بر روی ل
به پایین تر از دهان تور (»footrope")قرار دارند، انجام می پذیرد. تنظیمات footrope متفاوت بوده و طبق شکل بالا مورد انتظار می باشد. این تنظیمات بیشتر بر ناهمواری کف و استحکام footrope برای جلوگیری از آسیب رسیدن به تور طرح ریزی می گردد. این طراحی برای صید میگو، ماهی صدف، ماهی روغنی، حلزون اسکالوپ و بسیاری دیگر استفاده می گردد. تورهای ترال دارای شبکه های قیفی شکل در انتهای خود هستند که بسته می باشد و ماهی ها در آن جمع می شوند. در پایان عملیات صید دهانه انتهایی آن، جهت تخلیه ماهی ها باز می شود. تورهای ترال را می توان برای پژوهش های دریایی از کف اقیانوسها، از نظر چشمه و شکل اصلاح نمود. اثرات زیست محیطی. این تورها برای کشیده شدن در آب های میان سطحی، عمیق و بر کف دریا استفاده می شود. باید به این نکته توجه داشت که این عمل باعث آشفتگی و برهم خوردن توازن در زندگی دریایی می گردد. اگر چه امروز صید به روش ترال به شدت در برخی از کشورها کنترل می شود، ولی این روش صید، هدف بسیاری از اعتراضات زیست محیطی می باشد. نگرانی های زیست محیطی مرتبط با ترال به دو حوزه مربوط می گردد: استفاده بیش از حد از ترال و آسیب های فیزیکی که ترال به ب
ستر وارد می کند. بهترین گزینه. روش صید کف روب دارای قدمتی طولانی است (در حدود ۱۵ قرن)، این موضوع نگرانی ها را در مورد وجود این روش صید زیاد نموده است. تورهای کششی، غیر گزینشی عمل می کنند و سبب جارو کردن هر دو نوع ماهی قابل عرضه در بازار و ماهی نامطلوب و از هر دو اندازه قانونی و غیرقانونی آن ها می شود. در هر بار عملیات صیادی قسمتی از صید بی مصرف می باشد که به عنوان صید ضمنی، مورد استفاده قرار نمی گیرد. برخی از گونه هایی که به عنوان صید ضمنی گرفتار می شوند نیز به طور تصادفی توسط فرایند ترال کشته می شوند. گونه هایی که به این صورت صید می شوند، معمولاً ممکن است شامل گونه های با ارزشی از قبیل دلفین ها، لاک پشت های دریایی، و کوسه ها، و همچنین گونه های صید ممنوع یا نابالغین گونه هدف، شود. بسیاری از مطالعات نشان داده حجم زیادی از صید ضمنی دور ریخته می شود. به عنوان مثال، محققان در یک مطالعه سه ساله در رودخانه کلارنس متوجه شد که حدود۱۷۷ تن صید ضمنی (از جمله ۷۷ گونه مختلف) هر ساله دور ریخته می شود. با توجه به اندازه صید دلخواه می توان با تعیین و قرار دادن اندازه مناسب چشمه در «کیسه انتهایی»، بخشی از ماهیان را از صید شدن
حفظ کرد. ماهیگیران شکایت دارند که اندازه چشمه علاوه بر آنکه به ماهیان کوچکتر از معمول برای فرار اجازه می دهد، سبب فرار برخی از ماهی ها که از نظر قانونی صید آن ها مشکلی ندارد، نیز می شود. تعدادی راه حل برای این مشکل وجود دارد، مانند گره زدن یک طناب دور «کیسه انتهایی» برای جلوگیری از بازشدن شبکه به طور کامل، که با توجه به اندازه دلخواه می توان آن را تنظیم نمود. تنها مشکل وقتی است که چشمه ها به جای مربع، به شکل الماس باریک، کشیده (rhombuses) می شود. از نظر اکثر سازمان های زیست محیطی، مشکل اساسی اغلب روش های صید، صید گونه نامطلوب است؛ آن ها نمی خواهند بعضی از ماهیان بی دلیل صید شوند، و ماهیگیران، تمایلی ندارند که وقت خود را جهت جداسازی گونه های نامطلوب از گونه های قابل عرضه در بازار به هدر دهند. روش های متعددی و پیشرفته ای برای به حداقل رساندن صید ضمنی در ترال مشخص شده است. می توان به وسیلهٔ قرار دادن شبکه های کاهش صید ضمنی یا پانل های چشمه مربعی در قسمت هایی از تور کف روب، به گونه های خاصی از ماهیان گرفتار شده اجازه فرار داد. مطالعات نشان داده که صید "کف روب" میگو بیشترین صید ضمنی را به همراه دارد. آسیب های زیس
ت محیطی. استفاده از "ترال" به واسطه اثرات زیست محیطی بحث برانگیز است. از آن جا که ترال کف شامل کشیدن ابزار سنگین ماهیگیری در کف دریاست، می تواند تخریب هایی در مقیاس بزرگ در کف اقیانوس ها ایجاد نماید، از آن جمله شکستن مرجان ها، خسارت به زیستگاه و حذف جلبک های دریایی می باشد. مهم ترین اجزای تأثیرگذار ترال تخته های صید هستند، که می تواند چندین تن وزن داشته باشند و شیارهای عمیقی در کف دریا ایجاد کنند، و ساختار زنجیر پایینی نیز که معمولاً به لبه پایین تور متصل بوده و همیشه با کف دریا در تماس باقی می ماند. بسته به نوع ساختار زنجیر پایینی، ممکن است سبب جابجایی سنگ های بزرگ یا تخته سنگ ها شده، آن ها را همراه با کشیدن تور، برهم بزند یا به موجوداتی که حرکتی از خود ندارند صدمه بزند و همچنین رسوبات بستر را برهم بزند. این اثرات باعث کاهش تنوع گونه ها و تغییرات زیست محیطی به سمت رشد موجودات زنده فرصت طلب، می شود. این تخریب بسیار شبیه به برش یکسره درختان در جنگل است. اختلاف اصلی بر سر کف روبی نگرانی در مورد شدت و طول مدت آثار بجا مانده است. مخالفان بر این باورند که این تأثیرات گسترده، شدید و طولانی مدت هستند. مدافعان معتقدن
د که تأثیر عمدتاً محدود و از شدت کم در مقایسه با حوادث طبیعی برخوردار است. با این حال، بسیاری از حوادث طبیعی دریا، که باعث اختلال در بستر می شوند، در آب های کم عمق اتفاق می افتند. در آب های عمیق و نیمه عمیق، ترال کف می تواند به عنوان تنها عامل مهم تأثیرگذار در بستر باشند. ترال کف در بسترهای نرم نیز باعث برهم زدن رسوبات بستر و جابه جایی مواد جامد معلق در آب می گردد. یک تور ترال کف می تواند در هر ساعت بیش از ۱۰ برابر میزان آلودگی جامدات معلق در آب نسبت به مواد معلقی که منتج از همه فاضلاب های شهری، صنعتی، ماشین های لاروبی رودخانه و عملیات دفع در کالیفرنیای جنوبی می شود را ایجاد کند. این ها را می توان به صورت لکه هایی تیره در عکس های دریایی با کیفیت بالا که توسط گوگل ارتس از آن ها عکس های دریایی با کیفیت بالا تهیه، به وضوح مشاهده کرد. وقتی لکه های تیره توسط تور کف روب در زیرمحدوده ترموکلاین تولید می شود، بر روی سطح پیدا نیستند، اما کمترین اثرات غیرقابل مشاهده آن ها هنوز هم رخ می دهد، از این تأثیرات پنهان می توان به انتقال مداوم مواد آلی آلاینده به زنجیره غذایی دریایی، اشاره کرد. در نتیجه این فرایند، گستره وسیعی ا
ز گونه ها در سراسر جهان تهدید می شوند. به طور خاص، "ترال" می تواند مستقیماً با شکستن جزایر مرجانی، و دفن آن ها در رسوبات، این جزایر را بکشند. ترال علاوه بر این، می تواند به طور غیرمستقیم باعث مرگ مرجانها به وسیلهٔ زخمی کردن بافت مرجانی، جدا کردن آن ها از صخره ها و آسیب پذیر نمودن آن ها دربرابر عفونت شود. اثر تورهای شیوه های مختلف ماهیگیری در جمعیت جهانی مرجان ها توسط بسیاری از دانشمندان، بسیار نگران کننده اعلام شده است. پژوهش های منتشر شده نشان داده است که ترال میان سطحی آب سرد موردنیاز مرجان pertusa Lophelia از بین می برد، این مرجان زیستگاه مهمی برای استفاده بسیاری از موجودات زنده در آب های عمیق می باشد. "ترال میان سطحی" یکی از پاکترین روش های صید است، که معمولاً تنها یک گونه را صید می کند و آسیبی به بستر دریا نیز وارد نمی کند. با این حال، گروه های زیست محیطی ابراز نگرانی کرده اند که این روش صید ممکن است مسئول حجم قابل توجهی از صیدهای ضمنی، به خصوص پستانداران دریایی (دلفین، گرازماهی و نهنگ) باشد.
میدان مغناطیسی زمین یا میدان زمین مغناطیس به میدان مغناطیسی سیاره زمین گفته می شود که از درون زمین تا فضا گسترده شده و در آنجا با باد خورشیدی که جریانی از ذرات باردار سرچشمه گرفته از خورشید است، برهم کنش دارد. میدان مغناطیسی بر اثر جریان الکتریکی ناشی از جریان همرفتی ترکیب آهن مذاب و نیکل در هسته بیرونی زمین پدید آمده است: این جریان های همرفتی ناشی از خروج گرما از هسته است که فرآیندی طبیعی به نام ژئودینامو است. بزرگی میدان مغناطیسی زمین در سطح آن از متغیر است. میدان مغناطیسی زمین، به صورت تقریبی، با میدانی از دوقطبی مغناطیسی نشان داده می شود که در حال حاضر با زاویه حدود ۱۱ درجه نسبت به محور چرخشی زمین کج شده است؛ گویی یک آهنربای میله ای عظیم در آن زاویه در مرکز زمین قرار گرفته است. قطب زمین مغناطیسی شمالی در واقع نشان دهنده قطب جنوب میدان مغناطیسی زمین است، برعکس، قطب زمین مغناطیسی جنوبی با قطب شمال میدان مغناطیسی زمین مطابقت دارد؛ زیرا قطب های مغناطیسی مخالف و انتهای شمالی آهنربا را جذب می کند، مانند یک سوزن قطب نما که به سمت میدان مغناطیسی جنوبی زمین، جزیره الزمیر، نوناووت، کانادا اشاره می کند. با وجود این
که قطب های مغناطیسی شمال و جنوب معمولاً در نزدیکی قطب های جغرافیایی قرار دارند، به آرامی و به طور مداوم در مقیاس های زمانی زمین شناسی حرکت می کنند؛ اما این جابه جایی آنقدر آهسته است که قطب نماهای معمولی برای ناوبری مفید باقی بمانند. با این حال، در فواصل نامنظم به طور متوسط چند صد هزار سال، بر اثر وارونگی زمین مغناطیسی، میدان مغناطیسی زمین و به همین ترتیب قطب مغناطیسی شمال و قطب مغناطیسی جنوب معکوس شده و به طور ناگهانی جای خود را تغییر می دهند. این واژگونی های قطب های ژئومغناطیسی شواهدی را در سنگ هایی که برای دیرینه مغناطیس شناسان در محاسبه میدان های ژئومغناطیسی در گذشته ارزشمند هستند، به جا می گذارد. چنین اطلاعاتی به نوبه خود در مطالعه حرکت قاره ها و کف اقیانوس ها مفید است. مغناطیس سپهر در بالای یونوسفر گسترش می یابد که با وسعت میدان مغناطیسی زمین در فضا یا زمین فضا تعریف می شود. مغناطیس سپهر چندین ده هزار کیلومتر در فضا گسترش می یابد و از زمین در برابر ذرات باردار باد خورشیدی و پرتوهای کیهانی محافظت می کند؛ که در غیر این صورت جو بالایی زمین شامل لایه ازون که از زمین در برابر تابش مضر فرابنفش حفاظت می کند، از
بین می رفت. اهمیت میدان مغناطیسی زمین. میدان مغناطیسی زمین بیشتر بادهای خورشیدی را منحرف می کند، در غیر این صورت ذرات باردار خورشیدی لایه اوزون را که از زمین در برابر تشعشعات مضر فرابنفش محافظت می کند، نابود خواهند کرد. مطالعات نشان می دهد که از دست دادن میدان مغناطیسی مریخ باعث از دست رفتن اتمسفر این سیاره شده است. مطالعه میدان مغناطیسی گذشته زمین از اهمیت خاصی برخودار است. قطبیت میدان مغناطیسی زمین در سنگ های آذرین ثبت می شود، بنابراین وارونگی میدان را می توان به عنوان یک «نوار» با مرکز برآمدگی های میانی اقیانوس، جایی که بستر امتداد دارد، تشخیص داد. برای ردیابی حرکت گذشته قاره ها، وارونگی ها همچنین مبنایی برای مغناطیس چینه شناسی، راهی برای قدمت سنگ ها و رسوبات فراهم می کند. این میدان همچنین پوسته را مغناطیسی می کند و می توان از ناهنجاری های مغناطیسی برای جستجوی ذخایر سنگ های فلزی استفاده کرد. انسان ها از قرن یازدهم پس از میلاد از قطب نما برای ناوبری و از قرن دوازدهم برای ناوبری استفاده می کردند. اگرچه انحراف مغناطیسی در طول زمان تغییر می کند، اما این تغییرات آنقدر آهسته است که از یک قطب نما ساده می تواند ب
رای ناوبری مفید باقی بماند. بسیاری موجودات مختلف، از باکتری گرفته تا کبوتر، از میدان مغناطیسی زمین برای جهت گیری استفاده می کنند. قطب های مغناطیسی زمین. هر یک از دو قطب میدان مغناطیس زمین را قطب مغناطیسی می نامند. قطب شمال میدان مغناطیسی در آمریکای شمالی و قطب جنوب آن در منطقهٔ قطب جنوب واقع شده اند. قطب های مغناطیسی به طور ثابت در یک نقطه قرار ندارند و به تدریج تغییر مکان می دهند. محل قطب مغناطیسی شمال در سال ۱۹۹۷ در نزدیکی جزیره الف رینگنس واقع در کانادا به دستگاه مختصات جغرافیایی ۱۰۴ درجه باختری و ۷۹ درجه شمالی قرار داشته است و موقعیت قطب جنوب آن در سال ۱۹۹۵، در طول جغرافیایی ۱۰۸ درجه شرقی و عرض جغرافیایی ۷۹ درجه جنوبی، در جنوبگان قرار داشته است. نکته جالب این است که دو قطب شمال و جنوب مغناطیس هیچ گاه روی قطر کره زمین قرار نگرفته و خط پیونددهنده آن دو همواره از فاصله حدود ۱۲۰۰ کیلومتری مرکز زمین گذر می کند. بزرگی میدان مغناطیسی در سطح زمین بین ۲۵ تا ۶۵ میکرو تسلا (۰٫۲۵ تا ۰٫۶۵ گاوس) است. قطب جنوب میدان مغناطیسی زمین در قطب شمال جغرافیایی زمین واقع شده است و قطب شمال میدان مغناطیسی در قطب جنوب جغرافیایی زمی
ن واقع شده است. محل قطب های مغناطیسی زمین را با اندازه گیری زاویهٔ میدان مغناطیسی زمین، نسبت به سطح به دست می آید. محلی که زاویهٔ میدان ۹۰ درجه و به سمت داخل زمین است محل قطب شمال مغناطیسی زمین و محلی که زاویهٔ میدان ۹۰ درجه و به سمت بیرون زمین است، محل قطب جنوب مغناطیسی زمین است. قطب های شمال و جنوب مغناطیسی زمین به صورت مستقل جابجا شده و دقیقاً در روبروی هم بر روی کرهٔ زمین قرار ندارند. قطب شمال مغناطیسی زمین هر سال تا حدود ۴۰ کیلومتر جابجا می شود. اندازهٔ میدان مغناطیسی زمین. شدت میدان مغناطیسی زمین در سطح زمین بین ۲۵ تا ۶۵ میکروتسلا (۰٫۲۵ تا ۰٫۶۵ گاوس) است. اندازهٔ ۶۴ میکروتسلا در حقیقت مقدار بسیار کوچکی است.
مرا دوست بدار (به انگلیسی: Love Me) نام ترانه ای اثر خواننده و ترانه سرای جوان کانادایی، جاستین بیبر، است. این ترانه در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد در رتبهٔ ۳۷ و در ۱۰۰ اثر برتر کانادا در رتبهٔ ۱۲ جای گرفت.
بنافی پای یا بانوفی پای یک دسر انگلیسی بر پایه خامه، موز، تافی و شیر پرچرب است. در برخی دیگر از گونه های این شیرینی، بیسکویت خردشده یا کره، قهوه و شکلات نیز به کار می رود. نام آن آمیزه ای از واژه های موز (به انگلیسی banana) و تافی (به انگلیسی Toffee) است. تاریخچه. تمام اعتبار بنافی پای به دو سرآشپز رستوران مجارستانیِ جوینگتون، ایان دویینگ و نیگل مکنزی گره خورده است. آن ها این دسر را در سال ۱۹۷۲ را اختراع کردند،ایده نخستین این دسر از یک شیرینی آمریکایی گرفته شده است. این دسر خیلی زود مورد توجه مشتریان این رستوران قرار گرفت و مشهور شد. در آغاز بنافی پای تنها از یک لایه موز و تافی درست میشد ولی پس از آن خامه و شیرپرچرب و ... افزوده شد. این دسر خیلی زود به منوی رستوران های دیگر افزوده شد و پس از مدتی در رستوران های استرالیا و آمریکا هم نمایان شد. در سال ۱۹۹۴ بسیاری از فروشگاه های زنجیره ای آمریکا فروش بانوفی پای را با عنوان شیرینی آمریکایی (به انگلیسی American Pie) آغاز کردند که فروش آن بسیار خوب بود. این دسر در هند بسیار محبوب است. بسیاری از مردم هند بعد از غذای اصلی بانوفی پای میخورند. همچنین در بسیاری از رستور
ان های استانبول ترکیه هم بنافی پای سرو می شود. پیوند به بیرون. Banoffee Pie Recipes
مدارگان یا مدارات که منطقه حارّه یا منطقه گرمسیری نیز نامیده می شود، آن بخش از زمین است که در میان مدارهای رأس السرطان و رأس الجدی واقع شده است، این منطقه معمولاً آب وهوا یا اقلیم گرم و مرطوب دارد. مناطق مدارگانی، ۴۰ درصد از مساحت و ۳۶ درصد از خشکسار زمین را شامل می شوند. در سال ۲۰۱۴، این محدوده محل زندگی حدود ۴۰ درصد از جمعیت جهان بوده است و پیش بینی شده که این رقم تا سال ۲۰۵۰ به ۵۰ درصد برسد. ویژگی ها. مدارگان یا منطقه حارّه بین مدارهای رأس السرطان و رأس الجدی قرار دارد. مدارگان هم جوار خط استوا است و هر روز خورشید بر روی یکی از مدارهای این ناحیه به طور مستقیم می تابد و بالای سر ناظر زمینی قرار می گیرد. این مناطق در میان دو منطقه معتدله نیم کره های شمالی و جنوبی قرار دارند. مناطق مدارگانی شمالی میان خط استوا و مدار رأس السرطان و مناطق مدارگانی جنوبی میان خط استوا و مدار رأس الجدی واقع شده اند. در داخل این منطقه خورشید دو بار در سال به صورت مستقیم در بالای سر است. پرتو خورشید در این منطقه عمودی و هوا همیشه گرم است. این اصطلاح تا حدود ۳۰ درجه شمالی و ۳۰ درجه جنوبی را که دارای شرایط حارّه ای است، دربردارد. تعر
یف نجومی. مدارگان به عنوان منطقه ای میان مدار رأس السرطان در نیم کره شمالی در عرض جغرافیایی شمالی و مدار رأس الجدی در نیم کره جنوبی در عرض جغرافیایی جنوبی تعریف می شود. این عرض های جغرافیایی مطابق با انحراف محوری زمین است. مدار رأس السرطان شمالی ترین و مدار رأس الجدی جنوبی ترین عرض های جغرافیایی هستند که می توان در آنجا خورشید را مستقیماً در سرسو مشاهده کرد. این بدان معنی است که منطقه مدارگان شامل همه جای زمین است که حداقل یک بار در طول سال اعتدالی به عنوان یک نقطه زیرخورشیدی به شمار می روند؛ بنابراین حداکثر عرض های جغرافیایی مناطق مدارگان در دو طرف از خط استوا فاصله مساوی دارند. به همین ترتیب، عرض های جغرافیایی مناطق مدارگان با مقدار تقریبی زاویه انحراف محوری زمین برابر است. زاویه انحراف محوری زمین، عمدتاً به دلیل تأثیر ماه، کاملاً ثابت نیست، اما حدود مناطق مدارگانی (حارّه ای) یک قرارداد جغرافیایی است و اختلاف آنها با عرض های جغرافیایی واقعی بسیار اندک است. تغییرات و نوسان ها. مدارگان از جانب شمال و جنوب به طور مساوی با خط استوا فاصله دارد، مرز مداری این منطقه در سال ۲۰۰۰ موازی از دو سو "۲۱٬۵ '۲۶ °۲۳ در فاصل
ه استوا بوده و طی نوساناتی تا سال ۲۰۱۴ این فاصله "۱۴٬۹ '۲۶ °۲۳ و تا سال ۲۰۲۰ به میزان "۱۲٬۱ '۲۶ °۲۳ رانده خواهد شد. این مرز دوسویه نوسانات پیچیده ای دارد؛ طبق اطلاعات در دست در سال ۴۷۱۳ قبل از میلاد این فاصله "۵۸٬۶ '۰۸ °۲۴ بوده (و به نظر می رسد پیش از آن چنان در میل زیادی داشته که موجب دوران یخبندان شده است) تا سال ۱۲۰۳۱ میلادی به نزدیک ترین حد خود به استوا یعنی "۴۱٬۳۰۷ '۳۶ °۲۲ می رسد و سپس مجدداً به تدریج میل بیشتر پیدا می کند و در سال ۱۸۷۳۹ به جایگاه کنونی می رسد، آنگاه همچنان میل بیشتر را ادامه می دهد و در سال ۲۰۰۰۰ اندکی از ۲۴ درجه می گذرد. در سال ۲۵۰۰۰ آن سوتر از مدار ۳۳ قرار دارد (بنظر می رسد که در دوره دیگری از یخبندان باشد) و در سال ۳۰۰۰۰ در ۸۳ درجه نزدیک دو قطب می رسد و در سال ۳۰۷۳۵ گویی بر فراز دو قطب متمرکز می شود. در دهه های اخیر این مدار سالانه "۰٬۴۷ (۰٬۴۷ ثانیه قوسی) یعنی حدود ۱۵ متر به جنوب عقب می کشد. این عرض های جغرافیایی با انحراف محوری زمین مطابقت دارد. فصل ها و آب و هوا. آب و هوای این مناطق اغلب گرم و خشک است و در بعضی از مناطق پر باران و مرطوب با پوشش گیاهی سرسبز می باشد (مثل حوضه آمازون
و کنگو)، در مناطق استوایی چندین نوع آب و هوا وجود دارد ولی اکثر مناطق گرم و خشک است از جمله صحرای آفریقا،
شکر پلو نام یکی از غذاهای شیرازی است که توسط مرتضی کرمی و نفس نگهداری اختراع شد و این دو برای این موضوع جایزه ویژه دریافت کردند برای تهیه آن به برنج، شکر، روغن، زعفران، خلال مغز پسته و خلال مغزبادام و خلال پوست نارنگی احتیاج است. شکر واب و زعفران را باهم جوشانده تا غلیظ شود. برنج را بدون نمک آب کش کرده لایه به لایه در قابلمه ریخته و شربت زعفران روی برنج می ریزیم. و خلال بادام هم بین لایه های برنج می ریزیم روی شعله گذاشته و اصطلاحا دم می کنیم. مادربزرگ ها در نیمه های دم کشیدن قابلمه برنج را تعویض می کنند و به اصطلاح می گویند قابلمه به قابلمه می کنیم ته دیگ بسیار لذیذی در این مرحله به دست می آید. قابلمه جدید را روی شعله گذاشته تا ادامه طبخ انجام شود. خلال نارنگی شیرین شده در روغن و مقداری شکر و زعفران و خلال بادام و پسته تفت داده تا حالت مربا به خود بگیرد. برنج دم شده را در ظرف کشیده وبا مربای خلال نارنگی و مغزها تزیین می کنیم. این برنج لذیذ با خورشت قیمه سرو می شود. در شیراز بنام شکر پلو و در شهرهای دیگر بنام شیرین پلو معروف است.
حلوای کاسه نام یکی از غذاهای شیراز می باشد. این غذا بیشتر در مراسم هایی مانند جشن و عزاداری به مصرف می رسد. برای تهیه این غدا به آرد برنج، آرد سفید، گلاب دو شیشه، زعفران، زرده تخم مرغ، روغن، شکر و خلال بادام احتیاج است. منابع. شهرداری شیراز
قورمه به نام یکی از غذاهای آذربایجانی است که برای تهیه آن به گوشت راسته چربی دار، لپه، آبلیمو و شکر و زعفران احتیاج است(از سرکه هم می توان به جای آبلیمو استفاده کرد.). ابتدا گوشت را به اندازه گردو خرد می کنیم و در روغن تفت میدهیم. وقتی کمی رنگ گوشت تغییر کرد، کمی آب میریزیم و میگذاریم تا بپزد. در حین پخت گوشت، در ظرفی دیگر کمی پیاز داغ درست کرده، به ها را که به اندازه فندق خرد کرده ایم به آن اضافه نموده و کمی تفت میدهیم و کنار میگذاریم. زمانی که گوشت نیم پز شد، پیاز و به را به آن اضافه می کنیم و میگذاریم تا با حرارت ملایم جا بیفتد. به ها نباید له شود. نیم ساعت آخر دارچین و زعفران اضافه نموده و آبلیمو یا سرکه و کمی شکر میزنیم تا خورش ملس شود (اگر شکر قهوه ای مازندرانی در دسترس داشتید از آن استفاده کنید، حتماً نتیجه بهتری میگیرید).
یخنی عدس کلم نام یکی از خوراک های شیرازی است که برای تهیه آن به گوشت، عدس، کلم قمری یا کلم سر، پیاز، لیمو عمانی و ادویه احتیاج است.
شکرپنیر یک شیرینی است که از تغلیظ مخلوط شکر و آب تولید شده و همچنین طعم دهنده های طبیعی مانند پودر هل، پودر نارگیل و… به آن افزوده می گردد. شکرپنیر سوغات شیرین بجنورد است؛ اما از دهه ۱۳۸۰ با توجه به تولیدات انبوه کارخانه های شهرهای دیگر منطقه خراسان از جمله مشهد، گرگان ،بوشهر و... این محصول از انحصار بجنورد خارج شده است. شکرپنیر نوعی از شیرینی جات بجنورد و اصفهان است. شکر پنیر ترکیبی از آب و شکر است که می گذارند به جوش بیاید و به درجه ای از قوام برسد. وقتی آماده شد بر روی سنگ بار آن را پهن می کنند وآن را مرتب دو نفر از دو طرف می کشند تا قرمزی شکر به سفیدی مبدل شود. بعد آن را می برند با قیچی تا به صورت گرد و چهارگوش شود. بعد آن را در بین آرد می ریزند تا رس کند و برای خوشمزه شدن آن به آن انواع اسانس مثل هل وپرتقال می زنند. شکرپنیر نام یکی از غذاهای شیرازی نیز هست و طرز تهیه آن به این صورت است که برای تهیه آن به شکر، آب، کرم ترنر و آرد احتیاج است. فرق بین شکر پنیر و آبنبات. در بعضی از شهرها همانند بجنورد به شکر پنیر، آبنبات می گویند. حال آن که این دو با هم متفاوتند. آبنبات از شکر خالص ساخته می شود و شکر پنیر را
علاوه بر شکر از آرد برنج با آرد گندم درست می کنند. آماده سازی شکر پنیر. پس از مهیا کردن خمیر شکر پنیر آن را از قالب های مخصوص و در اندازه های ۲ سانتی متر مکعبی عبور داده و پس از خشک شدن در کمتر از یک ساعت در پاکت های پلاستیکی نیم تا یک کیلوگرمی بسته بندی و به بازار عرضه می کنند.
قنبرپلو تغییر نام یافته غم بر پلو نام یکی از غذاهای شیرازی است و برای تهیه آن به گوشت، نخودچی گل، مغز گردو، کشمش، شیره انگور، رب انار، پیاز، زردچوبه، نمک، برنج و روغن احتیاج است. نام اصلی این غذا قنبر پلو گفته شده است. قنبَر پلو یک غذای سنتی معروف در شیراز قدیم است که امروزی ها دیگر تمایلی به درست کردنش ندارند. نام اصلی قنبر پلو صحیح است و دلیل آن هم تیرگی پلو بوده است. (اصطلاح قنبر، غلام سیاه را به ذهن می رسانده است) عده ای هم آن را غم بر پلو می نامند، به این دلیل که در این غذا از شیره انگور و کشمش استفاده می شود و به همین دلیل شادی آور است. ثبت در سازمان جهانی گردشگری. در تیر ۱۳۹۹ غمبر پلو به کمپین جهانی سلایق غذایی راه یافت. روش پخت. گوشت چرخی را به همراه نمک و فلفل سیاه و پیاز و آردنخودچی قلقلی کرده و سرخ می کنند. پیاز را سرخ کرده و سپس گردو خرد شده و کشمش را اضافه کرده و دو سه قاشق شیره انگور نیز اضافه می شود. برنج را آبکش کرده و موقع دم کردن لابلا، برنج، کوفته قلقلی سرخ شده و مخلوط پیاز و گردو و کشمش و شیره انگور را درون قابلمه ریخته و یک ساعت برنج را دم می کنند. استفاده در آیین ها. مردم استان فارس در م
اه مبارک رمضان غذاها و حلواهای سنتی متنوعی آماده می کنند از ترحلوا گرفته تا شیش انداز. غذاها و حلواهای سنتی که در ماه رمضان در فارس تهیه می شود بسیار متنوع است که معمول آن رنگینک، ترحلوا، شله زرد، کوفته هلو، مرصع پلو، شیش انداز، قنبرپلو و آش های گوناگون است. به طور کلی خوراک هایی که چاشنی داشته باشند مانند رنگینک، ترحلوا، کوفته هلو، کشمش پلو و قنبرپلو در این ماه بیشتر مصرف می شوند. در شیراز و استان فارس، وقتی شخصی فوت می کند در در روز سوم فوت، قنبرپلو طبخ می شود.
آب پیازک یا اشکنه نام یکی از غذاهای شیرازی است که برای تهیه آن به پیاز، روغن، ماست، تخم مرغ، شنبلیله، نعناع خشک، نمک و زردچوبه احتیاج است. درابتدا پیاز را خرد کرده و در روغن فراوان تفت می دهیم، شنبلیه با زردچوبه اضافه کرده و تفت دادن رو ادامه می دهیم، نعناع خشک ونمک اضافه می کنیم مقداری آب به مخلوط اضافه کرده و یک ربع ساعت زمان برای پخت سبزیجات می دهیم به تعداد نفرات تخم مرغ ها را دانه دانه در قابلمه در حال جوش اضافه می کنیم ولی اصلاً هم نمی زنیم، ربع تا نیم ساعت فرصت می دهیم تا تخم مرغها ببندند زیر قابلمه را خاموش کرده ومقداری که غذا از جوشش افتاد ماست را در ظرف دیگر هم زده و به غذا اضافه می کنیم آرام آرام هم می زنیم بطوریکه تخم مرغ ها از هم باز نشود غذای ما آماده است. با مقداری نان نوش جان کنید. البته بسیاری از کدبانوهای شیرازی سیب زمینی به صورت چهار گوش های کوچک به سبزیجات اضافه کرده بعد از تفت دادن میپزن وادامه مراحل را انجام می دهند. درهر دو صورت غذای بسیار لذیذ مناسب شام است.
دوای آرد و روغن نام یکی از غذاهای ارسنجان است که برای تهیه آن به آرد، روغن، شکر و خرده نبات و داروی چهل گیاه که عبارت بود از ( زردچوبه، زنجبیل، دارچین، خسرودار، گل جوز، فلفل سیاه، گل خرفه، قرص کمر، فوفل، اگر ترکی، بهمن پیچ، دهان باز، دهان بسته، سیاهدانه، زیره سبز، زیره کرمانی، گل خزر، دار فلفل، هل، میخک، ریوند چینی، چشم خروس احتیاج است. این دارو یا در اصل حلوا که هنوز در بین ارسنجانیها وجود دارد دونوع کاربرد اساسی داشته، اول، برای تازه دامادها که روز بعد عروسی انها بود که همراه شعرهای ارسنجونی(واسونک) داخل سینی برای زوج میاوردند البته برای داماد. وکاربرد دوم برای زنهای تازه فارغ شده، چون این حلوا(دارو) طبع بسیار گرم وتر دارد برای بازیابی قوای ازدست رفته بسیار مفید است. البته زیاده روی در ان که طعم بسیار مطبوعی دارد باعث عوارض زیادی میشود.