Payamvdn/NorthPersian_fa_wiki huggingface dataset:
بیانیهٔ راسل-اینشتین یا مانیفست راسل-اینشتین، بیانیه ای است که برتراند راسل در ۹ ژوئیه ۱۹۵۵، در روزگار جنگ سرد و در لندن انتشار داد. پیش نویس این بیانیه را، که موضوع آن هشدار دربارهٔ خطرات گسترش سلاح های هسته ای برای جامعهٔ بشری بود، برتراند راسل تهیه کرد و یازده دانشمند آن زمان آن را امضا کردند.
مرکز پزشکی ریکشوسپیتالت یک بیمارستان فوق تخصصی در شهر اسلو می باشد که امروزه تحت نظر بیمارستان آموزشی اسلو فعالیت می کند. این بیمارستان در سال ۱۸۲۶ تأسیس شد ولی امروزه این مرکز در زمینه روش های نوین تشخیص و درمان در علم پزشکی فعالیت می کند.
مارگارت ماهی نویسندهٔ برجستهٔ آثار کودکان در نیوزیلند و یکی از نویسندگان شاخص این رشته در جهان بود. زندگی. مارگارت ماهی بزرگ ترین فرزند از میان پنج فرزند خانواده بود. او در زادگاهش فاکاتانی بزرگ شد. پدرش که کارگر پلسازی بود اغلب برای فرزندانش از داستان های ماجراجویانه ای تعریف می کرد که بعدها روی نوشته های ماهی تأثیر گذاشت. مادر مارگارت معلم بود. مارگارت نخستین اثرش «هری بد است» را وقتی منتشر کرد که هفت سالش بود. او داستانش را در کلاسی که در آن درس می خواند نشان داد تا به آن ها نشان دهد که می توانند در هر سنی که باشند داستان بنویسند. مارگارت به یک دبیرستان محلی رفت، جایی که به عنوان یک شناگر مستعد شناخته شد. ماهی لیسانس خود را در کالج دانشگاهی اوکلند (۱۹۵۲-۱۹۵۴) و کالج دانشگاهی کانتربوری گذراند و در سال ۱۹۵۵ فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۵۶ مارگارت در دانشکدهٔ کتابداری نیوزیلند ولینگتون آموزش کتابداری دید و سپس به عنوان کتابدار در خدمات کتابداری کریسچرچ در پتون مشغول به کار شد و در سال ۱۹۷۶ در کتابخانه عمومی کانتربوری مشغول به کار شد. در طول این مدت او داستان های زیادی را در ژورنال مدارس نیوزیلند منتشر کرد و در ن
هایت اولین کتاب وی با نام «یک شیر در علفزار» در سال ۱۹۶۹ منتشر شد که منجر به شهرت بین المللی او گردید. در نهایت زندگی این نویسندهٔ برجسته با یک دورهٔ کوتاه بیماری به پایان رسید. فعالیت ادبی. این نویسندهٔ پرکار در سال ۱۹۶۹ با انتشار نخستین کتابش با عنوان «یک شیر در علفزار» توسط یک ویراستار آمریکایی کشف شد و از همان زمان کارش را در گسترهٔ جهانی ادامه داد. او در سال ۲۰۰۶ دربارهٔ این کتاب گفته بود فکر می کنم این کتاب هنوز هم برای من خیلی خاص است چون نخستین کتاب چاپ شده ام بود. اما در واقع، او نخستین کتابش را وقتی که تنها هفت سال داشت نوشت. وی مادر دو فرزند بود و روزها به عنوان یک کتابدار کار می کرد و شب ها به خلق آثارش می پرداخت. او می گفت باید برای بچه ها کتاب هایم را می خواندم تا به خواب بروند. خانم ماهی از سال ۱۹۸۰ به عنوان یک نویسندهٔ تمام وقت بر نوشتن متمرکز شد و آثار باارزشی خلق کرد. او در طول دورهٔ کاری اش ۲۰۰ عنوان کتاب نوشت و منتشر کرد که بیشتر آن ها به زبان های دیگر نیز ترجمه شده اند. با اقتباس از آثار او فیلم های تلویزیونی نیز ساخته شده و شماری از آن ها در قالب نمایش بر صحنه رفته اند. او می گفت اغلب پی
ش از نوشتن قصه هایش آن ها را وقت راه رفتن با صدای بلند برای خودش تعریف می کرد. وی معتقد بود از نوشتن چیز مادی چندانی به دست نمی آید اما وی احساس غنی بودن می کرد چون بچه های زیادی با قصه هایش آشنا بودند. آخرین کتاب او با عنوان «مردی از سرزمین فاندانگونف» هفتهٔ پیش از درگذشتش منتشر شد. جوایز. این نویسندهٔ برجسته دو بار مدال کارنگی را در سال های ۱۹۸۲ برای «شکار» و ۱۹۸۴ برای «تبدیل» دریافت کرد و سه جایزهٔ فونکس را نیز در سال های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ گرفت. او برندهٔ جایزهٔ هانس کریستین آندرسن در سال ۲۰۰۶ نیز بود.
میل-۸ (، نام گذاری ناتو:Hip) یک هلیکوپتر ترابری دو موتوره است که همچنین می تواند به عنوان یک هلیکوپتر تهاجمی هم به کار گرفته شود. میل-۸ یکی از هلیکوپترهایی است که بیشترین آمار تولید هلیکوپتر در سطح جهانی را داشته و در بیش از ۸۰ کشور مورد استفاده قرار می گیرد. کشور روسیه بزرگ ترین به کارگیرنده هلی کوپترهای مدل میل-۸/میل-۱۷ می باشد. میل-۱۷، هلیکوپتر تهاجمی میل-۲۴ و هلیکوپتر ناونشین میل-۱۴ هم بر اساس میل-۸ طراحی شده اند.
فرانک رومر پیرسون تهیه کننده، فیلم نامه نویس و کارگردان صاحب نام آمریکایی است. زندگی. پیرسون در تاریخ ۱۲ مهٔ سال ۱۹۲۵ میلادی در نیویورک به دنیا آمد و پس از تحصیل در دانشگاه هاروارد به عنوان خبرنگار در مجله «تایم» آغاز به کار کرد. او علاوه بر فعالیت در حوزهٔ خبر، فعالیت خود را به عنوان فیلم نامه نویس در برنامه های تلویزیونی ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۶۹ میلادی با ساخت نخستین فیلم سینمایی خود به نام «جنگ شیشه ای» (The Looking Glass War) پا به عرصهٔ سینما نهاد. این تهیه کننده، فیلم نامه نویس و کارگردان صاحب نام آمریکایی در روز ۲۳ ژوئیه پس از گذراندن یک دوره بیماری در شهر لس آنجلس و در ۸۷ سالگی درگذشت. فعالیت هنری. پیرسون پس از فارغ التصیلی از دانشگاه و در کنار فعالیت خبرنگاری اش فعالیت خود را به عنوان فیلم نامه نویس در برنامه های تلویزیونی ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۶۹ میلادی با ساخت نخستین فیلم سینمایی خود به نام «جنگ شیشه ای» (The Looking Glass War) پا به عرصهٔ سینما نهاد. فیلم های سینمایی «ستاره ای متولد شده است» که باربارا استرایسند و کریس کریستوفرسون در آن ایفای نقش کرده اند و «پادشاه کولی ها» از جمله
آثار مطرح و برجسته ای هستند که فرانک پیرسون به ترتیب در سال های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۸ میلادی کارگردانی آن ها را برعهده داشته است. فرانک پیرسن علاوه بر فعالیت به عنوان تهیه کننده، فیلم نامه نویس و کارگردان، بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ میلادی نیز نمایندهٔ آکادمی هنرهای تصویری و علوم اسکار بود. او همچنین در سال های آخر عمر خود نیز به عنوان تهیه کننده و نویسنده در ۲ مجموعهٔ تلویزیونی «مردان دیوانه» و «همسر خوب» فعالیت می کرد. او همچنین بین سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ میلادی و ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی نمایندهٔ «انجمن نویسندگان آمریکا» بود. جوایز. فرانک پیرسون در سال ۱۹۷۶ موفق شد برای نگارش فیلم نامهٔ «بعدازظهر سگی» جایزهٔ اسکار بهترین فیلمنامهٔ غیراقتباسی را دریافت کند. پیرسون پیش از این فیلم، در سال های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ نیز به ترتیب برای نگارش فیلم نامهٔ فیلم های سینمایی «کت بالو» و «لوک خوش شانس» نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم نامهٔ اقتباسی شده بود. علاوه بر این، پیرسون در سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱ برای ساخت فیلم های تلویزیونی «ترومن» و «توطئه» موفق به دریافت ۲ جایزهٔ بهترین کارگردان مراسم اهدای جوایز «امی» شده است. پیرسون همچنین توانسته ج
ایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن نویسندگان آمریکا را نیز به خود اختصاص دهد. جایزهٔ ویژه جشنواره بین المللی فیلم برلین برای نگارش فیلم نامه «کت بالو» در سال ۱۹۶۵ و جایزهٔ بهترین کارگردان «انجمن کارگردانان آمریکا» برای ساخت فیلم سینمایی «توطئه» در سال ۲۰۰۲ میلادی دیگر جوایزی اند که فرانک پیرسون در دوران فعالیت خود موفق به دریافت آن ها شده است.
قانون بازگشت (عبری: חוק השבות) یک قانون اسرائیلی است که در سال ۱۹۵۰ تصویب شده و به یهودیان اجازه مهاجرت به اسرائیل و گرفتن تابعیت اسرائیلی می دهد. در سال ۱۹۷۰ این قانون به افراد دارای نژاد یهودی و همسران آنان اضافه پیدا کرد. قانون. این قانون در پنج ژوئیه سال ۱۹۵۰ تصویب شد. بر اساس این قانون «هر یهودی دارای حق مهاجرت به اسرائیل است». در سال ۱۹۷۰ این قانون به غیریهودیانی را که دارای همسر یهودی باشند نیز تعمیم پیدا کرد. این قانون به یهودی زاده ها و کسانی که به یهودیت گرویده باشند اعمال پیدا می کند. این قانون بر اساس اهداف جنبش صهیونیزم که هدف آن بازگرداندن یهودیان از تمام دنیا به اسرائیل بود تصویب شد. کسانی که بر اساس قانون بازگشت به اسرائیل مهاجرت کنند تابعیت اسرائیلی را آنی بدست می آورند؛ ولیکن اختلاف نظرهایی در مورد اینکه آیا کسی که بر اساس این قانون مهاجرت کرده است یهودی محسوب می شود یا نه وجود دارد. زیرا بر اساس قوانین حالاخا کسی که مادر یهودی داشته باشد یا به یهودیت گرویده باشد یهودی است ولیکن بر اساس این قانون ممکن است کسانی به اسرائیل مهاجرت کنند که از نظر روحانیون یهودی، یهودی محسوب نشوند. اگر فرد یهودی
دارای خطر برای اسرائیل تشخیص داده شود ممکن است که از اعمال این قانون مستثنی شود. نژاد یهودی. بر اساس تعمیمات این قانون در سال ۱۹۷۰ که به مسئله چه کسی یهودی است؟ پرداخت موادی به این قانون اضافه شد. به طور کلی در تعریف اولیه این قانون کسی یهودی محسوب می شد که بر اساس قوانین نورنبرگ یهودی حساب می شد. به دلیل اینکه قوانین نورنبرگ بر پایه قوانین حالاخا نبودند، تعریف یهودی بودن در این قانون نیز تعریف حالاخایی نیست. از این رو بر اساس حالاخا کسی که دین یهودی بودن خود را با نظر خود عوض کرده باشد بر اساس حالاخا هنوز یهودی محسوب می شود ولیکن بر اساس این قانون حق مهاجرت را به اسرائیل ندارد. یک تعریف دیگر از این قانون در زمانی مطرح شد که مهاجران از لهستان به دلیل برنامه های ضد یهودی آن کشور مهاجرت کردند. بسیاری از این یهودیان دارای افراد غیریهودی در بین افراد خانواده خود بودند. به دلیل اینکه سیستم قانونی برای ازدواج و طلاق در اسرائیل بر پایه یهودیت ارتدوکس است امکان این وجود دارد که کسی بر اساس قانون بازگشت یهودی محسوب شود ولیکن بر اساس قوانین ارتدوکس یهودی محسوب نشود و ازدواج او از نظر قانونی مشکل دار باشد. بحث. منتقدان
معمولاً این قانون را نشانه نژادپرستی و غیر دموکراتیک بودن اسرائیل می دانند. فلسطینیان معمولاً به این امر اشاره می کنند که بر اساس اینکه آنها نیز از سرزمین خود رانده شده اند باید شامل قانون بازگشت شوند. همچنین به دلیل اینکه این قانون به آنها اجازه بازگشت نمی دهد آن را نژادپرست می دانند. از این رو فلسطینیانی که تمامی اجداد آنها در این محل زندگی می کردند حق بازگشت را ندارند ولیکن هر فرد یهودی و حتی یهودی زاده که به شریعت یهودی پابند نیست از هر کشور حق به دست آوردن تابعیت اسرائیلی را به صورت فوری دارد. طرفداران اسرائیل معمولاً در دفاع از این قانون بیان می کنند که به دلیل اینکه یهودیان در کشورهای دیگر مورد ظلم قرار گرفته اند اسرائیل باید جمعیت خود را با اکثریت یهودی حفظ کند. از این رو اسرائیل باید محل امنی برای یهودیان در صورت رانده شدن از کشورهای دیگر باشد. همچنین آنها می گویند به دلیل اینکه این قانون به همسر یا بستگان غیر یهودی فرد یهودی نیز تابعیت اسرائیلی می دهد پس نمونه نژادپرستی نیست.
استیون کرین (زاده ۱ نوامبر ۱۸۷۱ – درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۰۰) شاعر و نویسنده آمریکایی بود. زندگی. استیون کرین به سالِ ۱۸۷۱ در نیوآرک، نیوجرسی به دنیا آمد. تحصیلات کرین کمتر از نقل مکان او به شهر نیویورک در زندگی اش تأثیر داشت. در این شهر بود که به محله های پست و کثیف رفت وآمد کرد و محله باوه ری و فقر و نکبت آن دستمایه نخستین رمان او، "مگی، دختر ولگرد"، قرار گرفت. "مگی، دختر ولگرد"، که در سال ۱۸۹۳ به هزینه کرین به چاپ رسید، برخی از ویژگی های برجسته رمان ناتورالیستی را نشان می دهد. کرین پلیدی های زندگی تهیدستانه را می نمایاند و بر قدرت تعیین کننده ارث و محیط تأکید می گذارد. با این همه، او شگردی با ناتورالیست ها در پیش می گیرد؛ شگردی که در آن نمونه ها دست چین می شوند و به گونه ای غیرمستقیم ارائه می گردند. کرین در ۱۸۹۵، مجموعه شعر آزاد خود را با عنوان "سواران سیاه و سطرهای دیگر" انتشار داد. این کتاب تنش هایی به دنبال آورد و بدگویی های را برانگیخت. اما کرین در اواخر همین سال بود که با انتشار نسخه کامل "نشان سرخ دلیری" به شهرت رسید. اهمیت این رمان در دقت تولستوی گونه آن در ارائه جزئیات تجربه جنگ است. اما در عین حال تصویری
دقیق از هیجانات روانشناسانه به دست می دهد. کرین با انتشار این رمان شهرتی جهانی کسب کرد. در ۱۸۹۶، کرین "مادر جورج" را منتشر کرد که رمانی همانند "مگی" اما کم اهمیت تر از آن است. به دنبال این رمان در همان سال مجموعه داستان "هنگ کوچک و بنفشه سوم" را انتشار داد. با این همه، موفقیت برای کرین با تنزل قدرت خلاقه او همراه بود. کرین رفته رفته به صورت چهره ملی درآمد و بنابراین برای برآوردن خواست های عام دست به کار شد. حاصل کار، انتشار شماری داستان کم ارزش پیرامون جنگ بود. برخی از زیباترین داستان های کرین در همین دوران نوشته شد. در این داستان هاست که استعداد او شکوفا گردید. منتقدان بر سر این موضوع که کرین را باید رئالیست نامید یا ناتورالیست یا امپرسیونیست، بگومگوی بسیار کرده اند. با این همه، هریک از این مکتب ها با جنبه هایی از آثار کرین متناسب اند. مشابهت های آشکاری میان "مگی" و "مادر جورج" و رمان های زولا به چشم می خورد. اما کرین خود شیوه کارش را امپرسیونیستی می خواند و داستان های او که به صورت رشته ای احساسات و ادراکات زودگذر جلوه می کنند، تأییدی بر این مدعاست. جای دادن کرین در مکتب با نهضتی خاص، نادیده انگاشتن سرشت ا
ساسی دستاوردهای اوست. جهان کرین، جهان اتفاقی است، جهان رویدادهای تصادفی و رخدادهای پیش بینی نشده است. تجربه در آثار او تصادفی و عاری از طرح است. کرین شگردی روایی را در آثارش به کار می گیرد که با این بینش او انطباق دارد. او طرح، زنجیره علت و معلول آن و توالی منظم رویدادها را به کناری می افکند و ساختمان اثر را از رویدادهای فرعی بنا می کند. از موضوع های مخاطره آمیز به سرعت می گذرد و رویدادهای فرعی را برجسته ارائه می دهد. موضوع های نامنتظر و غریب، به صورت امور واقع در می آید و چیزهای پیش پا افتاده شگفتی آور می شوند. حاصل اجتناب ناپذیر چنین شگردی آن است که چهره ای از آدم داستان پرداخته می شود که در برابر دگرگونی های جهان هوس باز، پناهی ندارد و بیش از آنکه بازیگر باشد، قربانی است. نتیجه این شیوه ارائه طنز است؛ طنزی که آماجش حالات آدم هاست که تلاش می کنند تا در میان آشفتگی های زندگی خویش، غرور یا وقار یا اعتماد به نفس خود را برهانند. تمایلات ضدقهرمانی بسیاری از آثار کرین، بخشی از جریانی در داستان آمریکایی قرن نوزدهم است که واکنشی بر ضد رمانتیسم و ایدئالیسم به شمار می آید. با این همه، رمانتیسمی که کرین بر آن می شورد،
در سرشت او نهفته است و آثار او به کلی عاری از رمانتیسم نیست. این موضوع، بعدها هنگامی که اصول عقاید خود را اعلام داشت، روشن تر شد. تأثیر کرین در آثار هنرمندانی چون جوزف کنراد، ویلا کاتر، تئودور درایزر، کارل سندبرگ و شروود اندرسن مشهود است. اما نویسنده ای که بیش از هر کس مدیون اوست، کسی جز ارنست همینگوی نیست. سبک عریان، موجز و پرمایه همینگوی، توانایی او در القای روشن عقاید تأثیرهای ساده، همه مرهون کرین اند. دوران کوتاه عمر ۲۸ ساله او، سراسر پر از رنج و آلام و بیماری بود. کوشش مداوم او در راه خبرنگاری به جایی نرسید و با شکست های فراوان رو به رو شد. اندیشه های بلند و سلیقه خاص او در داستان نویسی مورد پسند روزنامه نگاران و ناشرین قرار نگرفت و از طرفی ضعف جسمانی و بیماری مداوم او نیز مزید بر علت شد. سرانجام بیماری، او را در غربت و دور از وطن، از نعمت حیات محروم ساخت. کرین، شهرت خود را در ادبیات آمریکا بیشتر مدیون کتاب "نشان سرخ دلیری" است. مطالب این کتاب که بر صحنه های هیجان انگیز و تکان دهنده جنگ های داخلی آمریکا دور می زند، او را در میان داستان سرایان جوان آمریکا انگشت نما کرد. او با نگارش این کتاب و داستان های
جالب و کوتاه دیگری که در صدر فهرست آن ها عنوان «زورق بی حفاظ» قرار دارد، مقام شامخی در بین نویسندگان دنیای نو احراز نمود. کرین به سال ۱۹۰۰ در سن ۲۸ سالگی چشم از جهان فروبست. ترجمه ی آثار به فارسی. ۱. «کشتی شکسته ها» (= قایق بی حفاظ / قایق روباز) (داستان کوتاه) در کتابِ "کشتی شکسته ها"، ترجمه ی ابراهیم گلستان. ۲. "نشان سرخ دلیری" (رمان)، ترجمه ی غفور آلبا. ۳. "سواران سیاه" (مجموعه شعر)، ترجمه ی محمدرضا ضیغمی. ۴. "هتل آبی" (داستان کوتاه)، ترجمه ی علی جعفری. ۵. "عروس به یلواسکای می آید" (داستان کوتاه)، ترجمه ی علی جعفری. ۶. "" (رمان کوتاه)، ترجمه ی سارا وظیفه شناس.
آرتور شنیتسلر (زاده ۱۵ مه ۱۸۶۲ وین – درگذشته ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ وین) رمان نویس و نمایش نامه نویس اتریشی بود. زندگی. آرتور شنیتسلر در سال ۱۸۶۲ در شهر وین متولد شد. تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی به پایان رساند، ولی به زودی از طبابت روی گردان شد و به نویسندگی و ادبیات علاقهٔ زیادی نشان داد. شنیتسلر نه تنها نویسنده ای برجسته به شمار می رفت بلکه روانشناس متبحری نیز بود که در بیشتر آثار خویش به تجزیه و تحلیل روانی مهمی دست زده و سعی کرده است آنچنان که باید روحیات حقیقی بشر را درک کند. اولین اثر خوبش را در ۲۴ سالگی به رشتهٔ تحریر درآورد و پس از آن آثار با ارزشی منتشر کرد که او را را مشهور ساخت. شنیتسلر از معدود نویسندگانی است که توانسته آن طور که باید فروید را شناخته و او را به دیگران بشناساند. آرتور شنیتسلر (۱۸۶۲–۱۹۳۱) فرزند ارشد خانواده ای یهودی بود. پدرش، یوهان شنیتسلر، پزشک متخصص بیماری های حنجره بود و مادرش، لوئیزه، دختر پزشکی وینی. آرتور از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۹ در دبیرستان آکادمیک درس خواند و هشتم ژوئیهٔ ۱۸۷۹ دوران دبیرستان را با دریافت رتبهٔ عالی به پایان برد. سپس در دانشگاه پزشکی وین مشغول تحصیل شد و در سی ام مهٔ ۱۸۸
۵ به اخذ درجهٔ دکترا نایل آمد. برادر جوان تر او هم پزشک شد. آرتور جوان از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۸ به عنوان دستیار و پزشک دوم بیمارستان عمومی وین کار کرد. سپس تا سال ۱۸۹۳ در کلینیک وین، در بخش بیماری های حنجره، دستیار پدر خود بود. در همین ایام به عنوان نویسنده هم فعالیت می کرد. نخستین اثرش که در سال ۱۸۸۰ در مجلهٔ فرایه لندبوته منتشر شد، شعری بود به نام ترانهٔ عاشقانهٔ بالرین. از آن پس آثاری از او در مجلاتی چون دانوب آبی، شعر مدرن، فرایه بونه و روزنامهٔ فرانکفورت چاپ می شد. شنیتسلر از سال ۱۸۹۰ در کنار هوگو فون هوفمنزتال و ریشارد بر-هوفمن از نمایندگان اصلی «وین جوان» و «وین مدرن» محسوب می شد. از آغاز قرن بیستم، نمایشنامه های او بیش از آثار هر نمایشنامه نویس دیگری در تئاترهای آلمانی زبان اجرا می شد. او را یکی از سرسخت ترین منتقدان جامعهٔ امپراتوری اتریش-مجارستان در حول و حوش قرن بیستم می شناسند، پس از انتشار «ستوان گوستل»، داستانی که در آن هنجارهای افسران اتریش به باد انتقاد گرفته می شود، ارتش درجهٔ افسری را که شنیتسلر به عنوان پزشک ذخیره دریافت کرده بود، از او پس گرفت. با آغاز جنگ جهانی اول، توجه به آثار شنیتسلر رو به
کاهش گذاشت. یکی از دلایل این امر این بود که او از معدود روشنفکران اتریش بود که از هیاهوی جنگ به وجد نیامد. در سال ۱۹۲۰، در پی اجرای نمایشنامهٔ رایگن، او را به بهانهٔ جریحه دار کردن افکار عمومی به دادگاه کشاندند و او به ناچار اجرای نمایشنامه را متوقف کرد. از آن پس، از تئاتر فاصله گرفت و گوشه گیر شد و در سال های پایانی زندگی بیشتر به نوشتن داستان های کوتاه و بلند رو آورد. خودکشی دخترش در سال ۱۹۲۸ او را سخت متأثر و گوشه گیری اش را تشدید کرد. این نویسندهٔ درونگرا سرانجام در ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ در سن ۶۹ سالگی درگذشت. شنیتسلر در آثار خود اغلب به سرنوشت قهرمانانش از دیدگاه روانشناختی می پردازد، رویدادهای آثار او بیشتر در شهر وین رخ می دهند. قهرمانان او شخصیت های تیپیکی هستند از جامعهٔ آن روز وین: افسران، پزشکان، هنرمندان، خبرنگاران، بازیگران، افراد خانوادهٔ سلطنتی، وابستگان به دربار و البته دخترکان زیباروی حاشیهٔ شهر. در آثار او به کارگران و تهیدستان کمتر برمی خوریم از همین رو برخی از منتقدان ادبی او را به یکسویه نگری متهم می کنند. شنیتسلر در آثار خود به توصیف اختلالات روانی نمی پردازد، مسئلهٔ مورد علاقه او آن روندی است ک
ه در درون شخصیت هایش جریان می یابد: کشمکشی که قهرمانانش در راه دستیابی به امیالشان با آن روبه رو هستند. تصادفی نیست که شنیتسلر در نوول «ستوان گوستل» مونولوگ درونی را برای نخستین بار در ادبیات آلمانی زبان به کار می گیرد و موفق می شود فضایی بیافریند که خواننده اش بتواند کشمکش های درونی قهرمان اثر را عمیق تر دریابد. شنیتسلر می کوشد راست و دروغ هایی را آشکار کند که شخصیت هایش در چنبرهٔ مقررات و ممنوعیت های اجتماعی با آن درگیرند. تلاش قهرمانان او برای رهایی از چارچوب تنگ بایدها و نبایدهای اجتماعی اغلب به فاجعه می انجامد.
علی اند فیلا یک گروه دونفرهٔ موسیقی ترنس مصری است. اعضای این گروه علی عمر فتح الله (ملقّب به علی) و Fadi Wassef Naguib (ملقّب به فیلا) هستند.
اکین گامپ استراوس هائور اند فد ال ال پی یک شرکت وکالت بین المللی و گروه تخصصی در مشاوره های سیاسی و لابی گری است که دفتر مرکزی آن در شهر واشینگتن، دی.سی. در پایتخت ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۴۵ میلادی توسط رابرت استراوس و ریچارد گامپ تأسیس شد. هم اکنون این شرکت بیش از ۱۷۰۰ کارمند دارد و در ۱۴ دفتر بین المللی اش در نقاط مختلف جهان، بیش از۸۰۰ وکیل دادگستری را در استخدام دارد. وکالت سازمان مجاهدین خلق ایران. وکلای این شرکت نقش مهمی را در حذف نام سازمان مجاهدین خلق ایران از «فهرست گروه های تروریستی اتحادیه اروپا» داشتند. روزنامه "نیویورک تایمز"، هزینه این شرکت در آن دعاوی، به نفع سازمان مجاهدین خلق را چندین میلیون دلار برآورد کرده است.
مهدی یک بدافزار رایانه ای است که که در ابتدای ماه فوریه ۲۰۱۲ کشف و در ماه ژوئن گزارش شده است. بنا به گزارش آزمایشگاه کاسپرسکی و شرکت امنیتی اسرائیلی سکیولنت، این نرم افزار برای جاسوسی سایبری هدفمند از دسامبر سال ۲۰۱۱ استفاده می شده و حداقل ۸۰۰ کامپیوتر در ایران و سایر کشورهای خاورمیانه را آلوده کرده است که اولین بار در آن از ابزار ارتباطی نوشته شده به زبان فارسی استفاده شده است. بدافزار مهدی از لحاظ حرفه ای به ظاهر نسبت به استاکس نت در سطح نازل تری قرار دارد و با استفاده از نرم افزارهای عمومی موجود ساخته شده است. هدفهای این بدافزار شامل شرکتهای زیربنایی حساس، رایانه های دانشجویان مهندسی، موسسات خدمات مالی و سفارتخانه های رسمی دولت ها بوده و بیشترین آلودگی به این بدافزار در کشور ایران گزارش شده است. بدافزار مهدی به مهاجمان اجازه می دهد که فایلهای کامپیوتر آلوده شده را سرقت کنند و ایمیل ها و پیام های کوتاه (چت) را نظارت کنند. همچنین می تواند صداها را ضبط کند، کلیدهای فشار داده شده در صفحه کلید کامپیوتر را ثبت کند و از فعالیتهایی که در صفحه مونیتور کامپیوتر نشان داده می شود، عکس برداری کند. همچنین، یک فایل متنی
با نام «mahdi.txt» در برنامه نرم افزار مخرب آلوده کننده رایانه های آلوده شده قرار گرفته است. سکیولنت و کاسپرسکی به خاطر اینکه مهاجمان برای گسترش بدافزار در رایانه ها، از پوشه ای با همین نام برای راه اندازی پروژه استفاده کرده اند نام "مهدی"، را روی آن گذاشته اند.
شاکوگان نو شانا یا شانا چشم آتشی یک مجموعه لایت نوول ژاپنی که توسط یاشیچیرو تاکاهاشی نوشته شده و نوئیزی ایتو آن را مصورسازی کرده است. داستان سری درباره یک دانش آموز معمولی ژاپنی به نام یوجی ساکای است که ناخواسته درگیر جنگی میان نیروهای تعادل و عدم تعادل در عالم هستی شده است. در این میان او با یکی از جنگجویان نیروهای تعادل به نام شانا آشنا شده و او را در نبردی برای برقراری تعادل همراهی می کند. بر پایه این رمان دو سری مانگا توسط ASCII Media Works تولید و منتشر شده است. اولین سری در دنگکی دایو از آوریل ۲۰۰۵ شروع شده و تا اکتبر ۲۰۱۱ ادامه داشت و دومین سری نیز در دنگکی مااوه از سپتامبر ۲۰۰۷ شروع شده و تاکنون ادامه دارد. همچنین بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲، سه مجموعه تلویزیونی انیمه هر کدام به تعداد ۲۴ قسمت و یک اووی ای ۴ قسمتی نیز بر پایه نسخه مانگا و به کارگردانی تاکاشی واتانابه توسط استودیو جی.سی.استاف دستمایه اقتباس قرار گرفت.
سرخای بیگلو، روستایی در دهستان اصلاندوز شرقی بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۲ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
«رعدوبرق گرفته» ترانه ای از گروه راک استرالیایی ای سی/دی سی و تک آهنگ آغازین آلبوم "لبه تیغ" است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شده است. در ژوئیه ۲۰۱۲ بر اثر حمله ویروسی به تأسیسات هسته ای ایران رایانه های آزمایشگاه در نیمه های شب روشن شده و این تک آهنگ را پخش می کنند.
مجید محمدی (متولد ۱۳۳۹) جامعه شناس ایرانی-آمریکایی است. او دکترای جامعه شناسی خود را از دانشگاه استونی بروک در سال ۲۰۰۶ دریافت کرده است مدارک. او دارای مدارک زیر است: زندگی. پیش از مهاجرت به ایالات متحدهٔ آمریکا در سال ۲۰۰۰، به عنوان مدیر و عضو کارگاه های مطالعاتی تنظیم پیش نویس قانون نشر کتاب، پیش نویس قانون تأسیس رادیو تلویزیونهای خصوصی، و سیاستهای نشر در ایران فعالیت داشته و استاد دانشکده صدا و سیما تا سال ۱۹۹۰، مشاور بنگاه های نشر، مطبوعات و فرهنگسراهای تهران و محقق و پژوهشگر به فعالیت مشغول بوده است. محمدی مدرک مهندسی برق و الکترونیک خود را از دانشگاه شیراز در سال ۱۹۸۴، کارشناسی ارشد فلسفه را از دانشگاه تهران در سال ۱۹۹۰ و دکترای جامعه شناسی را از دانشگاه ایالتی نیویورک در استونی بروک در سال ۲۰۰۶ دریافت کرده است. او مدتی نیز برای تحصیل دروس حوزی (فقه و الهیات) در حوزه علمیه قم حضور داشت. مجید محمدی در حال حاضر به نوشتن کتاب و مقالات برای پایگاه های اینترنتی و تدریس آنلاین اشتغال دارد. پیش از این، با مؤسسهٔ مطالعات جهانی در دانشگاه استونی بروک به عنوان استاد میهمان و کالج گلن ویل به عنوان استادیار جامعه ش
ناسی همکاری داشت. از وی سی و چهار کتاب به زبان فارسی منتشر شده است: بیست و هفت تألیف و هفت ترجمه. از جملهٔ کتابهای وی می توان به _دین شناسی معاصر، بر بامهای آسمان، سر بر آستان قدسی و دل در گرو عرفی، دین علیه ایمان، جامعه شناسی و اقتصاد فرهنگ در ایران امروز، لیبرالیسم ایرانی و راه دشوار اصلاحات_ اشاره کرد. مقالات وی در نشریات علمی همانند مجلهٔ مطالعات فرهنگی و فکری خاورمیانه و شمال آفریقا، مجلهٔ جامعهٔ بین المللی برای مطالعات ایرانی، نامهٔ فرهنگ، رهیافت، رسانه، فرهنگ، فارابی، پژوهش نامه، و هنرهای زیبا منتشر شده است. اولین کتاب وی به زبان انگلیسی با عنوان اصلاحات قضایی در ایران قرن بیستم_ توسط انتشارات راتلج منتشر شده است. رادیو بین المللی فرانسه، رادیو فردا، صدای آمریکا و رادیوی استرالیا با وی به عنوان کارشناس سیاسی در امور خاورمیانه و بالاخص ایران به مصاحبه و گفتگو می پردازند. محمدی در سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به طور هفتگی مقالاتی را در مورد مسائل ایران برای سایت گویا به رشتهٔ تحریر درمی آورد و هم اکنون تحلیل های خود را در سایت رادیو فردا عرضه می کند. مجید محمدی، استاد دانشگاه و پژوهشگر مسائل ایران، سه کتاب به زب
ان عربی، سی کتاب به زبان انگلیسی و هشتاد کتاب (ترجمه و تألیف) به زبان فارسی (در ۹۵ جلد) در حوزه های دین شناسی، جامعه شناسی دین، سیاست ایران، نهادها، جنبش های اجتماعی، تبلیغات سیاسی، و اسلامگرایی منتشر کرده است، از جمله دین شناسی معاصر، بر بامهای آسمان، سر بر آستان قدسی و دل در گرو عرفی، دین علیه ایمان، لیبرالیسم ایرانی و راه دشوار اصلاحات. جدیدترین کتاب ایشان «خدا احمق ها را دوست دارد» می باشد. رویکرد سیاسی. مجید محمدی معتقد است اگر کشورهای ایران، روسیه و چین در برابر دموکراسی و فدرالیسم مقاومت کنند ناگزیر تجزیه خواهند شد. او در نوشته هایش از دولت حداقلی، فردگرایی، تجارت آزاد، آزادی های چهارگانه (تشکل، تجمع، بیان و رسانه ها) و آزادی مذهب دفاع می کند. او منتقد جدی پاکیزگی سیاسی، سیاست هویتی، سوسیالیسم، و اسلام سیاسی است. تبدیل شدن ایران به ویرانه. گروهی از طرفداران جمهوری اسلامی ایران در داخل و خارج ایران همواره پس از هر خیزش مردمی و در پی سرکوب اعتراضات ادعا می کنند که «راه حلِ، براندازی جمهوری اسلامی نیست و در نبود جمهوری اسلامی کشور به سیاه چاله ای خواهد افتاد که معلوم نیست کی بتواند سر در بیاورد»، آن ها ای