அமெரிக்காவின் சான் ஜோஸ் நகரில் உள்ள எஸ்.ஏ.பி. மையத்தில் பிரதமர் நரேந்திய மோடி ஆற்றிய உரை:

மாலை வணக்கம் கலிபோர்னியா, உங்களின் உற்சாகம் அபரிமிதமாக உள்ளது. இங்கு இன்று செப்டம்பர் 27ம் தேதி. இதே இந்தியாவில் இன்று செப்டம்பர் 28ம் தேதி. செப்டம்பர் 28ம் தேதி, இந்தியாவின் துணிச்சல் மிகுந்த மகனான சாஹீத் பகத் சிங்கின் பிறந்தநாள் ஆண்டு விழா. பாரதத் தாயின் துணிச்சல் மிக்க மகனான சாஹீத் பகத்சிங் ஜிக்கு நான் தலை வணங்குகிறேன். ‘வீர் பகத்சிங்’ என முழக்கத்தை நான் தொடங்க, என்னுடன் இணைந்து நீங்கள் அனைவரும் இருகரங்களையும் உயர்த்தி, ‘நீடூழி வாழ்! நீடூழி வாழ்க!’ என முழக்கமிடுங்கள்… வீர் பகத் சிங்……. (நீடூழி வாழ்க! நீடூழி வாழ்க!) வீர் பகத் சிங்……. (நீடூழி வாழ்க! நீடூழி வாழ்க!) வீர் பகத் சிங்……. (நீடூழி வாழ்க! நீடூழி வாழ்க!) கடந்த 2 நாட்களாக நான் இங்கு தங்கியிருக்கிறேன். இதன் மூலம், இங்குள்ள நிறைய மக்களை சந்திக்க எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. கடந்த ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம், ஐக்கிய நாடுகள் மாநாட்டில் பங்கேற்க இங்கே வந்திருந்தேன். கடந்த ஆண்டு செப்டம்பர் 28ம் தேதி, மேடிசன் சதுக்கத்தில் எனது சொந்த நாட்டு மக்களை சந்திக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. இன்று, கலிபோர்னியாவில், ஓராண்டுக்கு பிறகு, மீண்டும் உங்கள் அனைவரையும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்துள்ளது. நான் சுமார் 25 ஆண்டுக்கு பிறகு இங்கு வந்திருக்கிறேன். இங்கு நிறைய விஷயங்கள் மாறி விட்டன. நிறைய புது முகங்களை என்னால் பார்க்க முடிகிறது. துடிப்பான இந்தியாவின் முகத்தை கலிபோர்னியாவில் என்னால் உணர முடிகிறது. இங்கு யாரைப்பார்த்தாலும் அவர்கள் முகத்தில் ஒரு பிரகாசத்தை பார்க்கிறேன், அவர்கள் கண்களில் கனவுகள் மிளிர்கின்றன, மேலும் இங்குள்ள மக்களிடம், ஏதாவது செய்ய வேண்டுமென்ற உறுதிப்பாட்டையும் காண்கிறேன். அதோடு, மிக முக்கியமான அம்சம், இந்நாட்டின் குடிமக்கள், இந்திய சமூகத்தினரை மிகவும் பெருமையாக நினைக்கிறார்கள், அவர்களை மதிக்கிறார்கள். இந்த சாதனையை நிகழ்த்தியதற்காக உங்கள் அனைவருக்கும் எனது பாராட்டுக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். இன்றைய உலகில், இந்தியா தனது புதிய அடையாளத்தையும், புதிய முகத்தையும் உருவாக்கி உள்ளது. இந்தியாவின் மீதான தனது பார்வையை இந்த உலகம் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதற்கு காரணம், உங்களின் விரல்கள் செய்துள்ள மாயாஜாலம் தான். உங்களுடைய திறமையும், உறுதிப்பாடும், புதிய கண்டுபிடிப்புகளும் தான் உலகத்தை மாற்ற கட்டாயப்படுத்தி உள்ளது. இந்த மாற்றத்தை யார் ஒருவர் ஏற்க மறுக்கிறாராரோ அல்லது யார் ஒருவர் ஏற்கக் கூடாது என முடிவு செய்துள்ளாரோ அவர் 21ம் நூற்றாண்டுக்கு பொருத்தமற்றவராகிறார். இந்த உலகமே, வேலை செய்வதற்கான ஒரு வெளிநாடாக மாற்றிய உங்களைப் போன்ற இளம் இந்தியர்களை பார்க்கும் போது நான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி கொள்வேன் என்பதை உங்களால் கற்பனை செய்ய முடியும். உலகமே இந்தியாவை புதிய ஒளியாக பார்க்க கட்டாயப்படுத்தியதற்காகவும், கவுரவப்படுத்தியதற்காகவும், உங்களின் முயற்சிகள் மூலம் இந்தியாவுக்கு பெருமையை தேடித் தந்ததற்காகவும் உங்களுக்கு மீண்டும் ஒருமுறை பாராட்டுக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். நம் நாட்டின் ஏதாவது ஒரு மூலையிலோ அல்லது பிற பகுதியிலோ ‘அறிவு வடிகாலை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும், அதற்கு ஏதாவது செய்யுங்கள்’ என்பதை காதுபட கேட்டிருப்போம் அல்லது அத்தகைய விவாதத்தை பார்த்திருப்போம். நான் கூறுகிறேன், பாரத தாய் பல்வேறு ரத்தினங்களை கொண்ட விளைநிலம். அதில் ஒரு அறிவு ஜீவியை உழுது பயிரிட்டால், மற்றொரு அறிவு ஜீவியை நமக்கு தரும். இந்தியாவில் படித்தவர்கள் வெளிநாட்டில் வேலைக்கு செல்வதை அறிவு வடிகாலாக நினைப்பவர்கள், அதை அறிவு அபிவிருத்தியாக எப்படி மாற்றுவது என சிந்திக்கிறார்கள். என்னைப் பொறுத்த வரை, இதை அறிவு வடிகாலாக பார்க்கவில்லை. அறிவு முதலீடாகவே உணர்கிறேன். இந்த அறிவு முதலீடு தற்போது வாய்ப்புக்காக காத்திருக்கிறது. இந்த நாளில், அந்த அறிவுக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. தனது தாய் மண்ணுக்கு சேவை புரிந்து பதில் மரியாதை செய்ய காத்திருக்கிறது. அதை செய்வீர்களா அல்லது செய்ய மாட்டீர்களா (செய்வோம்!) செய்வீர்களா அல்லது செய்ய மாட்டீர்களா (செய்வோம்!) செய்வீர்களா அல்லது செய்ய மாட்டீர்களா (செய்வோம்!) நிச்சயமாகவா? (ஆமாம்!) எனவே தான், இது அறிவு வடிகால் அல்ல, அறிவு முதலீடு என்று கூறினேன். இது ஒரு விலை மதிப்பில்லா முதலீடு. என் நாட்டு மக்களே, இதுதான் வாய்ப்புக்கான சரியான நேரம் என நான் கூறுகிறேன். ஒவ்வொரு இந்தியனும், அவர்களின் சக்தியை உணரச் செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொருவரின் அறிவையும் சாதகமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். நம்மை இன்று இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்த அந்த நிலம், அந்த நீர், அந்த காற்று மற்றும் அதன் மதிப்பு நமக்காக காத்திருக்கிறது. நம் ஜனநாயக மதிப்பும், நமது இளைஞர்களும், தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையும் நம்மை ஒன்றோடொன்று இணைத்து பிணைத்திருக்கிறது. நாம் சற்று வரலாற்றை புரட்டிப் பார்த்தோமானால், 19வது நூற்றாண்டில், நமது சீக்கிய சகோதரர்கள் இந்தியாவில் இருந்து இங்கு வந்து, விவசாயம் செய்து, புதிய இணைப்புக்கான கட்டமைப்பை உருவாக்கி உள்ளனர். இந்தியாவில் சுதந்திர போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில், இந்திய மண்ணிலே, சுதந்திரம் எப்போது கிடைக்கும் என்ற பேராவல் ஏற்பட்டிருந்த வேளையிலே, பல்லாயிரக்கணக்கான மைல்களை தாண்டி, இங்கு வந்து சுதந்திர ஜோடியை ஏற்றியுள்ளனர். இந்தியா சுதந்திரம் பெறுவதற்கு, கலிபோர்னியாவின் மேற்கு கடலோர பகுதிக்கு வந்த குடியேறிய நமது சீக்கிய சகோதரர்களும், சகோதரிகளும் மற்றும் நமது இந்திய சகோதரர்களும் அவர்கள் மேற்கொண்ட ஒவ்வொரு முயற்சியும், அவர்கள் ஏற்படுத்திய இணைப்பும் முக்கிய காரணம். 19ம் நூற்றாண்டில் இங்கு வந்து நிரந்தரமாக குடியேறிய ஒரு விவசாயி, இந்தியாவின் சுதந்திரத்தை பற்றி கவலைப்பட்டார் என்றால், 21ம் நூற்றாண்டில் இளைஞர்கள் இந்தியாவின் வறுமையைப் பற்றி கவலைப்படுகிறார்கள். இந்தியாவுக்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டுமென அவர்கள் துடிக்கிறார்கள். இதை விட பெரிய உத்வேகம் இருக்கிறாத? 1914ம் ஆண்டில், கோபால் முகர்ஜி ஸ்டான்போர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் இந்தியர் என்ற பெருமையை பெற்றார். அதுமட்டுமல்ல, 1957-63ம் ஆண்டு காலகட்டத்தில், திலீப் சிங் சூட் எம்.பி.யாக தேர்வாகி, வாஷிங்டன் அவையில் இடம் பிடித்த முதல் இந்தியர் என்ற பெருமையுடன், நம்மை பற்றி அங்கு விளக்கினார். ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஜெய் பிரகாஷ் நாராயணன், இளைஞர்களுக்கான தனது வாழ்க்கையையே அர்ப்பணித்தவர். மகாத்மா காந்தியின் மதிப்புமிக்க கொள்கைகளை பின்பற்றி வாழ்ந்து வந்த அவர், சுதந்திரத்திற்கு பிறகு ஜனநாயகத்தின் மீதான 2வது தாக்குதலை எதிர்த்து போராடினார். இந்தியாவில் நெருக்கடி நிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட போது, 1975ல் இந்த மதிப்புமிக்க தலைவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அப்படிப்பட்ட தலைவரான லோக்நாயக் ஜெய் பிரகாஷ் நாராயணன், இங்கு வந்து கலிபோர்னியாவில் படித்தவர் என்பதை உங்களில் பலரும் அறிந்திருக்க மாட்டீர்கள். இதன் மூலம் இந்தியாவின் இணைப்பு மிகவும் ஒருங்கிணைந்த மற்றும் உறுதியாக உள்ளது என்று அர்த்தம். இன்று, புதிய உலகை உருவாக்கும் பொருட்டு, வருங்கால வரலாற்றை கட்டமைக்கும் பொறுப்புடன் இந்திய சமுதாயம் இங்கு அமர்ந்திருக்கிறது. இது தான், ஒவ்வொரு இந்தியர்களும் உங்களைப் பற்றி எண்ணும் போது, பெருமை கொள்கிறார்கள். இன்று, உங்களை இங்கு சந்திப்பதில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி கொள்கிறேன். நான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, டெல்லியில் ஆட்சி அதிகாரத்திற்கு வந்து கிட்டத்தட்ட 16 மாதங்கள் ஆகி விட்டது. 16 மாதத்துக்கு முன் அந்த பதவிக்கு நான் புதியவராக இருந்தேன். அந்த இடத்தின் புவியியல் அமைப்பு கூட முழுமையாக அறியாதவனாக இருந்தேன். நாடாளுமன்றத்துக்கு செல்வதற்கு கூட ஒருவரின் உதவி எனக்கு தேவைப்பட்டது. என்னைப் போன்ற புதியவனுக்கு இந்தியாவின் 125 கோடி மக்களும் சேர்ந்து மிகப்பெரிய பொறுப்பை வழங்கியுள்ளனர். அந்த பொறுப்பை முழுமையாக நிறைவேற்ற உங்களின் ஆசிர்வாதங்களுடன் முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இன்று உலகின் எந்த மூலைக்கு நீங்கள் சென்றாலும், அங்குள்ள மக்கள் இந்தியாவை நம்பிக்கையுடனும், எதிர்பார்ப்புடனும் இந்தியாவை பார்க்கிறார்கள். கடந்த 20-25 ஆண்டுகளாக, ‘21வது நூற்றாண்டு எந்த நாட்டுக்குரியது?’ என்ற விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அனைவரும் இது ஆசியாவுக்கானது என்கிறார்கள். அதை ஒவ்வொருவரும் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் இப்போது சில காலமாக, 21ம் நூற்றாண்டு ஆசியாவுக்கான நூற்றாண்டு என மக்கள் யாரும் சொல்வதில்லை. அதற்கு பதிலாக, 21ம் நூற்றாண்டு இந்தியாவுக்கானது என்றே கூறுகிறார்கள். இந்த உலகமும் அதன் மீது நம்பிக்கை கொள்ள தொடங்கி இருக்கிறது. ஏன் அங்கு இப்போது ஒரு மாற்றம்? எண்ணங்கள் எப்படி மாறின? (மக்கள் கோஷமிடுகின்றனர், ‘மோடி… மோடி….’) இந்த மாற்றத்திற்கு மோடி, மோடி, மோடி மட்டுமே காரணமல்ல. இந்த மாற்றம் சாத்தியமானதற்கு காரணம், 125 கோடி இந்திய குடிமகன்களின் சக்திமிக்க உறுதிப்பாடு தான். இந்தியா இனியும் பின்தங்கியிருக்கக் கூடாது என அந்த 125 கோடி மக்களும் முடிவு செய்துள்ளனர். அதற்கான உறுதியுடனும் உள்ளனர். எப்போது பெரும்பாலான மக்கள் ஒரு விஷயத்தில் உறுதியுடன் இருக்கிறார்களோ, அப்போது, கடவுளர்கள் கூட தங்களின் ஆசீர்வாதத்தை கொட்டுவார்கள். இந்த ஒட்டு மொத்த உலகமும் இந்தியாவை ஏதோ ஒரு மூலையில் உள்ள ஒரு தேசமாகத்தான் பார்த்து வந்தது. ஆனால் இப்போது, இந்தியாவை மையத்தில் வைத்து பார்க்கிறது. உலகின் பிற பகுதிகளில் இணைந்திருக்க இந்தியா முடிவில்லாத போராட்டத்தை சந்திக்க வேண்டிய காலகட்டம் இருந்து வந்தது. ஆனால் இப்போது காலம் மாறிவிட்டது. ஒட்டுமொத்த உலகமும் இந்தியாவுடன் இணைந்திருக்க ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த பாணியில் முயற்சித்து வருகின்றனர். இந்த நம்பிக்கையான சூழல் இந்தியாவை வளர்ச்சியை நோக்கி முன்னெடுத்து புதிய உச்சத்துக்கு கொண்டு செல்லும். நான் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றதும் கூறியதை, இப்போது மீண்டும் ஒருமுறை கூறுகிறேன், தற்போது வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பத்தின் முன் எதையும் நீங்கள் மறைத்து விட முடியாது. எதுவும் தூரமாக இருக்க முடியாது, எந்த செய்திக்காகவும் காத்திருக்க வேண்டியதும் இல்லை. எங்காவது ஏதாவது நடந்தால், உடனடியாக அது உங்கள் மொபைல் போன் மூலமாக உங்களை வந்தடைகிறது. இந்தியாவில் ஒரு சின்ன விஷயம் நடந்தாலும் கூட அது உடனுக்குடன் உங்களுக்கு தெரிந்து விடுகிறது. உதாரணமாக, ஒரு கிரிக்கெட் போட்டியை மைதானத்துக்கு சென்று பார்த்தால், பந்தை பார்க்கவோ, பீல்டரின் நிலையை பார்க்கவோ, விக்கெட் கீப்பர் என்ன செய்கிறார் என்பதை பார்க்கவோ, நடுவரை பார்க்கவோ ஒவ்வொரு முறையும் தலைமை திருப்பிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். இதையே, உங்கள் வீட்டில் அமர்ந்தபடி, டிவியில் பார்த்தால், அதையும் எளிதாக பார்க்கலாம். பந்து எங்கிருக்கிறது என்பது தெரியும், பீல்டர் என்ன செய்கிறார், விக்கெட் கீப்பர் எங்கிருக்கிறார், நடுவர் எங்கே என எல்லாவற்றையும் தலையை திருப்பாமலே பார்க்கலாம். செய்வீர்களா? செய்ய மாட்டீர்களா? அதைப் போலத்தான், இந்தியாவை வசிப்பவர்கள் இந்தியாவை பார்ப்பதை விட தூர தேசத்தில் வசிக்கும் நீங்கள் சிறந்த முறையில் இந்தியாவை கண்காணிக்கிறீர்கள். அங்கு நடக்கும் எல்லாவற்றையும் நீங்கள் அறிவீர்கள். மோடி என்ன செய்கிறார், மோடி இதற்கு முன் என்ன சொன்னார், மோடி என்ற செய்தார், – இப்படி அனைத்தையும் அறிவீர்கள். நான் எப்போது ஆட்சிக்கு வந்தேனோ, அப்போதே ‘கடின முயற்சி செய்யாமல் எந்த கல்லையும் விட்டு செல்ல மாட்டேன்’ என்று கூறினேன். இந்த 125 கோடி மக்களும் என்னை நம்பி எனக்கு கொடுத்த பொறுப்பை முழுமையாக நிறைவேற்றுவதற்காக ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் அர்ப்பணிப்புடன், முடிவில்லாமல் உழைப்பேன். 16 மாதத்துக்கு பிறகு இன்று உங்களின் சான்றிதழ் எனக்கு தேவைப்படுகிறது. நான் என் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுகிறேனா?… (ஆம்!) நான் என் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுகிறேனா?… (ஆம்!) நான் என் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுகிறேனா?… (ஆம்!) நான் சோர்வில்லாமல் உழைக்கிறேனா?…. (ஆம்!) தொடர்ந்து பல நாட்களாக நான் உழைக்கிறேனா?… (ஆம்!) என் நாட்டுக்காக?… (ஆம்!) நீங்கள் எனக்கு இந்த பொறுப்பை வழங்கியுள்ளீர்கள், அதை முழுமையாக நிறைவேற்றித் தருவேன் என நான் வாக்குறுதி அளித்துள்ளேன். நம் நாட்டில் அரசியல்வாதிகள் மிக எளிதில் குற்றம்சாட்டப்படுவார்கள். அவர் 50 கோடி சம்பாதித்து விட்டார், அவள் 100 கோடி சம்பாதித்து விட்டாள், அவரது மகன் 250 கோடி சம்பாதித்தார், மகள் 500 கோடி சம்பாதித்தார், மருமகன் 1000 கோடி சம்பாதித்தார், தந்தைவழி உறவினர் ஒருவருக்கு அரசு பணி ஒப்பந்தம் வழங்கப்படுகிறது, தாய்வழி உறவினர் குடியிருப்புகளை பெறுகிறார். இதையெல்லாம் நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா இல்லையா? (ஆம்!) இதையெல்லாம் கேட்டு நீங்கள் வெறுப்படைந்துள்ளீர்களா இல்லையா? (ஆம்!) இந்த நாடு நம்பிக்கையை இழந்து விட்டது, ஆமாவா இல்லையா?… (ஆம்!) —-மக்கள் ஊழலால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்களா இல்லையா?… (ஆம்!) மக்கள் கோபத்தில் உள்ளார்களா இல்லையா?… (ஆம்!) என் நாட்டு மக்களே, உங்கள் அனைவர் முன் நின்று கொண்டிருக்கும், என் மீது ஏதாவது களங்கம் உள்ளதா?… (இல்லை!) ஏதாவது களங்கம் உள்ளதா?… (இல்லை!) நாம் வாழ்வதும், செத்து மடிவதும் நமது தாய்நாட்டுக்குத் தான் என்பதை என் தேசத்துக்கு உறுதி அளிக்கிறேன். (பாரத் மாதா கீ ஜே! பாரத் மாதா கீ ஜே! பாரத் மாதா கீ ஜே!) அன்புள்ள சகேதார, சகோதரிகளே, நம் நாடு சக்திவாய்ந்த, தகுதியுடைய நாடு. சில நேரங்களில் மக்கள் என்னிடம் கேட்கிறார்கள், ‘இந்த எல்லா நம்பிக்கையையும் எங்கிருந்து உங்களுக்கு கிடைத்தது? உங்கள் நாடு முன்னேறும் என ஏன் நினைக்கிறீர்கள்? மேலும் என் நாட்டு மக்கள் என்னிடம் கேட்கிறார்கள், ‘அது நடந்தது, இது நடந்தது, எதைப் பற்றியும் நீங்கள் கவலைப்பட வில்லையே, எதற்கும் நீங்கள் பயப்படவில்லையே? தொடர்ந்து நம் நாடு முன்னேறும் என்று தான் கூறுகிறீர்கள்?’ என்கிறார்கள். என் நாடு வளர்ச்சி அடையும் என மனப்பூர்வமாக நான் நம்புகிறேன். ஏனெனில் என் நாடு இளைஞர்கள் மிகுந்த நாடு என்பதாலே அந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை என்னுள் உள்ளது. மக்கள் தொகையில் 65 சதவீதம் பேர் 35 வயதுக்கு உட்பட்ட இளைஞர்களாக இருக்கும் போது, நாடு எதைத் தான் சாதிக்க முடியாது? நம் நாட்டில் உள்ள 800 மில்லியன் பேர் இளைஞர்கள், 1600 மில்லியன் கரங்களை கொண்டிருக்க, எந்த திறமை இல்லை நம்மிடம்? அன்புள்ள சகோதர, சகோதரிகளே, நான் முழு நம்பிக்கையுடன் சொல்கிறேன், இந்த நாடு ஒருபோதும் பின்நோக்கி செல்லாது என்பதை நம்புங்கள். இந்த உலகில் சில ஆண்டுக்கு முன் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஒரு கலைச்சொல்லியல் பற்றி உங்களுக்கு தெரியுமா? மிக விரைவாக வளர்ச்சியை நோக்கி முன்னேற துடிக்கும் நாடுகள் பற்றியது இது. அதற்கான வாய்ப்புகள் என்ன? அப்போது ஆரம்பிக்கப்பட்டது தான் BRICS அமைப்பு. BRICS உலகில் முன்னிலை வகிப்பதும் மற்றும் மிக வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருப்பதுமான பிரேசில், ரஷ்யா, இந்தியா, சீனா மற்றும் தென் ஆப்ரிக்கா இணைந்த அமைப்பாகும். இந்த 5 நாடுகளும் ஒரே புள்ளியில் ஆலோசிக்கின்றன. இதை நீங்கள் உன்னிப்பாக கவனித்தால்BRICS கலைச் சொல்லியலில் ஒரு மாற்றத்தை செய்ய வேண்டுமென்ற முணுமுணுப்பு ஏற்படும். ஏனென்றால் வளர்ச்சி அடைந்து வரும் I பின்தங்கி இருக்கிறது. எனவே அந்த விவாதம் ஆரம்பிக்கத் தொடங்கி உள்ளது. BRICS அமைப்பில் மி என்ற இந்தியாவின் பங்கு பெரிய அளவில் இல்லை. இதனால், BRICS அமைப்பு எப்படி அந்த மின் பங்கு இல்லாமல் செயல்பட முடியும் என மக்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அன்பான நாட்டு மக்களே, இன்று, நான் மிகப்பெரிய பெருமையுடன் கூறுகிறேன், BRICS என்ற வார்த்தையில் ஏதாவது ஒரு எழுத்து வலிமையான பலத்துடன் இருப்பதாக கூறினால், அது I என்ற எழுத்து தான். வெறும் 15 மாதத்தில், நாங்கள் இந்த வளர்ச்சியின் உச்சத்தை எட்டியிருக்கிறோம், பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை கொண்டு வந்துள்ளோம், பல்வேறு வளர்ச்சித் திட்டங்களை தொடங்கியுள்ளோம், இதன் அனைத்தின் முடிவுகளும் தான் பிரிக்ஸ் அமைப்பின் தத்துவத்தை நம்ப வைத்துள்ளது, இந்தியா மிகப்பெரிய சக்தியாக வளர்ச்சி அடைவதை கணக்கிட்டுள்ளது. உலக வங்கியும், சர்வதேச நிதியமும், மூடிஸ் மற்றும் பிற பல்வேறு மதிப்பீட்டு அமைப்புகளும் மற்றும் உலகின் அனைத்து பெரிய நாடுகளுக்கு மத்தியில் என் நண்பர்களும் ஒருமனதாக கூறுவது, எந்த நாட்டின் பொருளாதாரம் மிக வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது… (இந்தியா!) அந்த நாடு… (இந்தியா!) அன்புள்ள சகேதார மற்றும் சகோதரிகளே, பொருளாதாரத்தை பொறுத்த வரையில், இந்தியா பெரிய அளவில் எந்த விஷயத்தையும் செய்து விடவில்லை. இது ஒரு மிகப்பெரிய நாடு, இங்கு நிறைய ஏழ்மை பரவியிருக்கிறது, அப்படிப்பட்ட நிலையில் எப்படி நாடு வளர்ச்சியை காண முடியும்? இப்படிப்பட்ட நிலையிலும் நம் நாடு முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது, அதை இந்த உலகமும் ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறது. அறிவியல் துறையில் இந்தியா தனக்கென தனி அடையாளத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. முந்தைய காலத்தில், நாம் அறிந்த உபநிசங்களை நினைத்து இந்தியா பெருமை கொண்டது. ஆனால் இந்த உலகத்தால் அதை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால் இன்று அதே நாடு உபநிசங்களில் இருந்து முன்னேறி, செயற்கைகோள் பற்றிய விவாதங்களை மேற்கொள்ளத் தொடங்கியிருக்கிறது. நமது செவ்வாய் கிரக திட்டமான மங்கள்யான் திட்டத்தின் வெற்றி… இந்த ஒட்டுமொத்த உலகில், செவ்வாய் திட்டத்தை முதல் முயற்சியிலேயே வெற்றிகரமாக முடித்த முதல் நாடு இந்தியா தான். உலகில் பல்வேறு நாடுகள் இத்திட்டத்திற்கான முயற்சியை மேற்கொண்டன. ஆனால் பல்வேறு முயற்சிகளுக்கு பின்னரே அவர்கள் வெற்றி பெற்றனர். இந்தியா தனது முதல் முயற்சியிலேயே வென்றது. அதே போல, நானும் எனது முயற்சியிலேயே வெற்றி பெற்றேன். நம் நாட்டின் சக்தியையும், நமது தேசத்தின் தகுதியையும் நாம் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். பல ஆண்டுகளுக்கு முன், விக்ரம் சாராபாய், பாபா உள்ளிட்டோர் காலகட்டங்களில் சில முரண்பாடுகள் இருந்து வந்தன. அதாவது, ‘நமது நாடு ஏழ்மை நாடு, அப்படியிருக்கையில் நமக்கு ஏன் விண்வெளி ஆராய்ச்சி தேவை? அதற்காக மிகப்பெரிய தொகையை நாம் ஏன் செலவழிக்க வேண்டும்? செயற்கைகோள்களை பயன்படுத்தாமல் நம்மால் வாழ முடியாதா?’ இத்தகைய விவாதங்கள் நம் நாட்டில் மிக மிக சாதாரணமாக இருந்து வந்தது. ஆனால் இன்று, அதே செயற்கைகோள்கள் இந்த நாட்டுக்கு மிகவும் அதிக பயன்களை தந்து வருகின்றன. ஒரு விவசாயிக்கு வானிலை தொடர்பான தகவல்கள் தேவைப்பட்டால், அவருக்கு செயற்கைகோள் வழியாக அந்த தகவல் கிடைக்கிறது. ஒரு மீனவர் மீன்பிடிக்க செல்வதானால், அவருக்கு கடல் பகுதியை பற்றிய தகவல்கள், தூரம், அங்கு கிடைக்கும் மீன்களின் அளவு, அனைத்துமே செயற்கைகோள் மூலமாக கிடைத்து விடுகிறது. நான் டெல்லிக்கு வந்ததும், அதிகாரிகளிடம் கூறினேன், ‘இதோ பாருங்கள், காலங்கள் மாறிவிட்டன. நாமும் இ-ஆட்சி நிர்வாகத்தை கட்டாயம் கொண்டு வர வேண்டும். ஆட்சி நிர்வாகத்தில் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு தொழில்நுட்பத்தை கட்டாயம் பயன்படுத்த வேண்டும். ஒரு மாநிலத்தின் முதல்வராக நான் இருந்த போது, நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே இ-ஆட்சி நிர்வாகம் பற்றிய எனது அனுபவத்தை பகிர்ந்துள்ளேன். ‘இ-ஆட்சி நிர்வாகம் என்பது ஒரு வலுவான நிர்வாகம். எளிதான நிர்வாகம். மிகவும் பொருளாதாரமிக்க நிர்வாகம்’ என்பதையும் கூறினேன். அதோடு, எனது அதிகாரிகளிடம், ‘விண்வெளி தொழில்நுட்பத்தை நீங்கள் எப்படி பயன்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள்?’ என கேட்டேன். அதற்கு பெரும்பாலானவர்கள் கூறிய பதில், ‘இல்லை, பெரிய அளவில் நாங்கள் அதை பயன்படுத்திக் கொள்வதில்லை. விண்வெளி தொடர்பான பணிகள் மேற்கொள்பவர்கள் மட்டுமே அதை பயன்படுத்துகிறார்கள்’ என்றனர். அதற்கு நான், ‘நீங்கள் அதை பயன்படுத்தலாம்’ என்று கூறியதுடன், விண்வெளி தொழில்நுட்ப குழுவை அழைத்து, அவர்களுடன் அனைத்து துறை அதிகாரிகளையும் வரவழைத்து ஒரு கூட்டத்தை நடத்தினேன். பயிலரங்கள் நடத்தினேன். அதில் நடக்கும் விவாதங்களை முன்நின்று கவனித்தேன். இன்று, இந்திய அரசாங்கத்தில் 170 சிறிய பணிகளுக்கு எனது அதிகாரிகள் விண்வெளி தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்துவதைப் பார்த்து மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியானது உலகுக்கு புதிய பலத்தையும், புதிய பாதையையும் கொடுத்துள்ளது மற்றும் டிஜிட்டல் இந்தியா என்ற கனவை நாங்கள் காண ஊக்கமளித்துள்ளது. இன்று, இந்தியாவில் மிக ஏழ்மையான மனிதன் கூட மொபைல் போன் பயன்படுத்துகிறார். காய்கறி விற்பவர், மொபைல் போன் வைத்திருக்கிறார். பால் விற்பனை செய்பவர் மொபைல் போன் வைத்திருக்கிறார். தினசரி பத்திரிகை விற்பவர் மொபைல் போன் பயன்படுத்துகிறார். அந்த அளவுக்கு தொழில்நுட்பம் ஊடுருவியுள்ளது. இந்த அரிய வாய்ப்பை அரசு இணைக்க வேண்டும். அதற்காகத்தான் நாங்கள் அனைவருக்குமான JAM பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இந்த JAM பற்றி விளக்கமாக கூறுகிறேன்… JAM என்பதில்J என்பது ஜன்தன் வங்கி கணக்காகும். 1969, 70, 71ம் ஆண்டு காலங்களில் வங்கிகள் தேசியவுடமை ஆக்கப்பட்ட நிகழ்வை எனது காலகட்ட தலைமுறையினர் நன்கு அறிவார்கள். அப்போது, வங்கிகள் என்பதை பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே சேவைக் கூடியவை, அதனால் ஏழைகளுக்கு எந்த பயனும் இல்லை, இப்படிப்பட்ட வங்கிகளை எதற்காக தேசியவுடமை ஆக்குகிறார்கள் என்ற கருத்து நிலவி வந்தது. அப்போது அரசு அனைத்தையும் தனது கையில் எடுத்துக் கொண்டு, வங்கிகள் இனி ஏழைகளுக்காக செயல்படும் என்றது. நான் ஆட்சிப்பொறுப்பேற்றதும் டெல்லி சென்ற போது தான் எனக்கு அந்த வருத்தமான தகவல் தெரியவந்தது. நம் நாட்டு மக்கள் தொகையில் பாதி ஜனத்தொகையினர் வங்கிகளின் கதவையை பார்த்தில்லையாம். இன்று உலகில், நிதி அமைப்பின் முதுகெலும்பாக வங்கிகள் இருப்பதை நிரூபித்துள்ளன. ஆனால் என் நாட்டில் 50 சதவீதம் மக்கள் வங்கி அமைப்பிலிருந்து வெகு தூரத்தில் இருந்தால், நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் கூட்டாளியாக எப்படி அவர்களால் மாற முடியும்? எனவே, 100 நாளில் அனைவருக்கும் வங்கி கணக்கு தொடங்கும் திட்டத்தை நாங்கள் கையில் எடுத்தோம். திரு.மோடிக்கு என்ன ஆகி விட்டது என்று கூட நீங்கள் நினைத்திருக்கலாம்? 40 ஆண்டுகாலங்களில் செய்ய முடியாததை, இவர் 100 நாளில் செய்து முடிக்க விரும்புகிறாரே என்று நினைத்திருக்கலாம். ஆனால் இந்த தொடக்கத்தின் மூலம் 18 லட்சம் புதிய வங்கி கணக்குகளை எனது நாட்டு மக்கள் தொடங்கினார்கள் என்பதை நீங்கள் அறியும் போது நிச்சயம் மகிழ்ச்சி கொள்வீர்கள். அவர்கள் ஏழைகள், வங்கி கணக்கை தொடங்கும் அளவுக்கு அவர்களிடம் பணம் இல்லை, அதனால் புதிய வழிமுறையை வகுத்தோம். யார் வேண்டுமானாலும், பிரதான் மந்திரி ஜன் தன் யோஜனா திட்டத்தின் மூலம் ஜீரோ பாலன்ஸ் வங்கி கணக்கை தொடங்கலாம் என்றோம். முதலில் இதற்கு வங்கி அதிகாரிகள் அதிருப்தி தெரிவித்தனர். அவர்கள் கூறினார்கள், ‘சார், குறைந்தபட்சம் ஸ்டேஷனரி பொருட்களுக்கான செலவையாவது எங்களுக்கு தரச் சொல்லுங்கள்’ என்றனர். அதற்கு நான், ‘கடந்த 40 ஆண்டாக நாம் பலவற்றையும் அனுபவித்து விட்டோம். இனி நாம் கடினமாக உழைக்க வேண்டும்’ என்றேன். பாருங்கள், அவர்கள் ஜீரோ பாலன்ஸ் வங்கி கணக்கை தொடங்கினார்கள். அப்போது தான் ஏழ்மையின் செல்வச்செழிப்பு கண்கூடாக எனக்கு தெரிந்தது. பணக்காரர்களின் கஞ்சத்தனம் பற்றி நமக்கு நன்கு தெரியும், ஆனால், ஏழைகள் அவர்களின் பரந்த இதயத்தை வெளிப்படுத்தினார்கள். எந்த பணமும் இல்லாமல் ஜீரோ பாலன்சில் வங்கி கணக்கு தொடங்கலாம் என அரசு கூறியது, ஆனால், ஏழை மக்கள் அவர்களின் பங்களிப்பாக ரூ.50, ரூ.100, ரூ.200 என கணக்கில் டெபாசிட் செய்தனர். அந்த சிறு தொகையின் மூலம் வங்கிகளுக்கு ரூ.32,000 கோடி கிடைத்தது. எனது நாட்டு மக்களின் மனப்பாங்கை பாருங்கள். ஏழையிலும் ஏழை பரம ஏழையானவர் கூட இந்த நாட்டுக்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என நினைக்கிறார். ஆதலால், யி என்ற ஜன்தன் யோஜனா திட்டம் வலுவான பொருளாதார அமைப்புக்கு அடித்தளமிட்டது. அடுத்ததாக, A-ஆதார் அட்டை. ஒட்டுமொத்த நாடும், ஒவ்வொரு குடிமகனும் பயோமெட்ரிக் முறையில் சிறப்பு எண்கள் கொண்ட அடையாள அட்டையை பெற வேண்டுமென்பதே ஆதார் அட்டை திட்டம். அந்த சிறப்பு எண்கள் தனித்தனியாவை, அதிலிருந்து டூப்ளிகேட் செய்ய முடியாது. இதற்கு முன், தனிநபர் ஒருவர் மட்டுமே, 10 வெவ்வேறு திட்டங்களுக்கான பணத்தை பெற்று பயனடைந்து வந்தார். இந்த குறையை ஆதார் அட்டை நிவர்த்தி செய்யும். மூன்றாவதாக M – மொபைல் ஆட்சி முறை. மொபைல் போன் மூலமாக ஏன் அரசை வழிநடத்த முடியாதா என்ன? மொபைல் போன் வழியாக குடிமக்களை சந்திக்கும் உரிமை தர முடியாதா என்ன? ஆதலால், மக்களின் நலனுக்கான கொள்கையாகவும், மக்களுக்கு எளிதாக கிடைக்கும் வகையிலும் JAM திட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்கிறோம். அதற்கான முடிவை நாம் எல்லோரும் கண்கூடாக பார்ப்போம்! நீங்கள் சொல்லுங்கள்… ஊழல் இந்த நாட்டை அழித்ததா இல்லையா?… (ஆம்!) ஊழல் வெளியேற்றப்பட வேண்டுமா?… (ஆம்!) ஆனால் நான் மட்டும் ஊழல் செய்யாமல் இருந்தால் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண முடியுமா?… (இல்லை!) நாம் அதையும் தாண்டி எதாவது செய்ய வேண்டுமா?… (ஆம்!) வாயால் அதிகம் பேசாமல், அமைதியாக இருந்து இதை முடித்து காட்டுவேன், இதில் ஒரு உதாரணமாக இருந்து என்னால் விளக்க முடியும். நாம் வீடுகளில் பயன்படுத்தும் காஸ் சிலிண்டர்களுக்கு அரசு மானியம் வழங்குகிறது. ஒவ்வொரு சிலிண்டருக்கு மானியமாக ரூ.150 முதல் ரூ.200 வரை அரசு கருவூலத்திலிருந்து வழங்கப்படுகிறது. அதனால்தான் காஸ் அடுப்பை பயன்படுத்தி, உங்களால் உணவு சமைக்க முடிகிறது. இந்த மானியமானது ஏழை, பணக்காரன் என அனைத்து தரப்பு மக்களுக்கும் வழங்கப்படுகிறது. இந்த காஸ் மானியத்தை ஆதார் எண்ணுடன் இணைக்க நாங்கள் முடிவு செய்தோம். அதன் மூலம் உண்மையில் பயனடைபவர்கள் யார் என்பதை ஆய்வு செய்யும் என்பதற்காக. பயனாளர் ஜன்தன் கணக்கு வைத்திருந்தால், அந்த மானியம் நேரடியாக அவரது கணக்குக்கு மாற்றப்படும். முன்பு, 19 கோடி மக்கள் காஸ் சிலிண்டர் பயன்படுத்துவர்களாக கணக்கிடப்பட்டிருந்தது. இதற்கு அர்த்தம், அரசாங்கம் 19 கோடி காஸ் சிலிண்டர்களுக்கு மாதந்தோறும் மானியம் வழங்குகிறது என்பதுதான். இந்த மானியத்தை ஆதார் மற்றும் ஜன்தன் யோஜனா திட்டத்துடன் இணைத்த பிறகு, வெறும் 13 கோடி சிலிண்டர்கள் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டு வருவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதற்கு மேல் பயனாளிகள் இல்லை. முன்னதாக, 19 கோடி பேருக்கு செலவழிக்கப்பட்டு வந்த மானியம், தற்போது 13-14 கோடியாக குறைக்கப்பட்டுள்ளது. மீதமுள்ள 5 கோடி மானிய சிலிண்டர்களுக்கு முடிவு கட்டப்பட்டது. இதன் பயனாக தற்போது, காஸ் சிலிண்டர்களின் விலையானது குறையத் தொடங்கி உள்ளது. ஆகவே, பழைய விலையுடன் கணக்கிட்டு பார்த்தால் சுமார் ரூ.19,000 கோடி வரை அரசு கருவூலத்திலிருந்து கொள்ளையடிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது. என் நண்பர்களே, தற்போது இந்த பணம் முழுவதும் அரசு கருவூலத்தில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளது. JAM அதாவது ஜன்தன், ஆதார் மற்றும் மொபைல் திட்டத்தின் மூலம் இடைத்தரகர்களும், குண்டர்களும் வெளியேற்றப்பட்டுள்ளனர். நீங்களே சொல்லுங்கள் ஊழல் வெளியேற்றப்பட்டுள்ளதா இல்லையா?… (ஆம்!) இடைத்தரகர்கள் வெளியேற்றப்பட்டுள்ளார்கா இல்லையா?… (ஆம்!) பணம் சேமிக்கப்பட்டுள்ளதா இல்லையா?… (ஆம்!) சேமிக்கப்பட்ட பணம் ஏழைக்கு பயன்படுகிறதா இல்லையா?… (ஆம்!) எப்படி மாற்றம் வந்தது? நான் என் நாட்டு மக்களிடம் பெரும் அளவில் விழிப்புணர்வு எதையும் செய்யாமல், சாதாரணமாகத் தான் வலியுறுத்தினேன். அவர்களிடம் எளிமையாக கோரிக்கை விடுத்தேன். நான் கூறினேன், ‘நீங்கள் நன்றாக சம்பாதிக்கிறீர்கள், தொழிற்சாலை வைத்திருக்கிறீர்கள், சொந்த நிறுவனம் வைத்திருக்கிறீர்கள், சொந்த வாகனம் பயன்படுத்துகிறீர்கள், அப்படி இருக்கும் போது, எதற்காக நீங்கள் காஸ் சிலிண்டருக்கான மானியத்தை பெறுகிறீர்கள்?’ இதை நான் மிக சாதாரணமாகத் தான் வலியுறுத்தினேன். ஆனால் இதன் மூலம் நாட்டின் மீது மக்களின் விசுவாசத்தை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. பெரும் பணக்காரர்களாக இருந்தாலும், இலவசத்தை கைவிட யாருக்கும் மனம் வராது. இது மனித இயல்பு. ஆனால், இன்று, இதை பெருமையுடன் குறிப்பிட்டு கூறுகிறேன், எனது கோரிக்கையை ஏற்று 30 லட்சம் மக்கள் தங்களின் மானியத்தை வேண்டாம் என்று விருப்பத்துடன் சரண்டர் செய்தனர். 30 லட்சம் மக்கள் தாமாக முன்வந்து மானியத்தை விட்டுக் கொடுத்தனர். இந்த தேசத்துக்கு விட்டுக் கொடுங்கள் என யாரும் அவர்களை கட்டாயப்படுத்தவில்லை. இதிலிருந்து, இந்த பலம் தான் நம் தேசத்தை முன்னோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது என்பதை நான் உங்களிடம் கூறிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அன்புள்ள சகோதர, சகோதரிகளே, இளைஞர்களுக்காக நாங்கள் திறன் மேம்பாட்டு திட்டத்தை தொடங்கினோம். ஒவ்வொரு கரங்களும் ஏதாவது திறமை கொண்டதாகத்தான் இருக்கும். என் தேசத்தில் உள்ள 800 மில்லியன் இளைஞர்களும் ஏதாவது திறமையுடன் இருந்தால், அதுவே எதிர்கால இந்தியாவை உருவாக்குவதில் பங்களிக்கும். நமது தாய்மார்களும், சகோதரிகளும், அவர்கள் பலத்தை நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு பயன்படுத்த வேண்டும். அதற்காக நாங்கள் தொடங்கியதுதான் பெண் குழந்தைகளை பாதுகாக்கும் ‘பேட்டி பச்சாவ் பேட்டி படாவ்’ திட்டம். எனது விவசாயிகள் அவர்களின் விளைச்சலை அதிகரிப்பது எப்படி? நான் தொழில்நுட்பத்தை நம்புபவன் என்பதால், மண் சுகாதார அட்டை திட்டத்தை தொடங்கினேன். எங்கள் நாட்டில், நாங்கள் தனிநபர் சுகாதார அட்டையை கொண்டிருக்கவில்லை, ஆனால் விவசாயிகளின் மண்ணை பாதுகாக்க சுகாதார அட்டையை உருவாக்க பரிந்துரைத்தேன். இந்த மண் சுகாதார அட்டை மூலம் ஒவ்வொரு விவசாயியும் அவரது நிலத்தின் வலுவை அறிய முடியும், அதோடு குறைபாடுகளையும் கண்டுபிடிக்க முடியும். அதன் மூலம், மேற்கொண்டு மண் வளத்தை உயர்த்தலாம், அதிகமாக சம்பாதிக்கலாம். இது போல நான் தனித்துவமான பல முயற்சிகளை கொண்டு வந்துள்ளேன். சமீபத்தில் கூட நான் ஒரு சிறு வேலையை செய்தேன். விவசாயிகளின் நிலங்களுக்கு அதிக அளவில் யூரியா தேவைப்பட்டது. அவர்கள் பயன்படுத்தும் யூரியாவுக்கு அரசு மானியம் வழங்கி வருகிறது. கிட்டத்தட்ட ரூ.80,000 கோடி மதிப்பிலான மானியம் ஆண்டு தோறும் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், எவ்வளவு மானியம் விவசாயிகளை சென்றடைகிறது, எவ்வளவு மற்ற இடங்களுக்கு செல்கிறது என்பதை பற்றி எந்த ஒரு அறிக்கையும் எங்களிடம் இல்லாமல் இருந்தது. அதனால், சில முயற்சிகை மேற்கொண்டோம். யூரியாவை வேம்புடன் கலந்தோம். மீண்டும் ஒருமுறை, அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தை மட்டுமே நம்பி நான் யோசித்தேன். அதனால், யூரியாவுடன் வேம்பை கலந்தோம். இதன் மூலம், யூரியாவை விவசாயத்துக்கு தவிர வேறெந்த பணிகளுக்கும் பயன்படுத்த முடியாது. இதற்கு முன், யூரியா கெமிக்கல் தொழிற்சாலைகளுக்கு கடத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது. இது தடுக்கப்பட்டுள்ளது. நான் முழு நம்பிக்கையுடன் கூறுகிறேன், அடுத்த ஆண்டே யூரியா மானியமானது விவசாயிகளின் அறுவடைக்கு முன்பாக அவர்களின் வங்கி கணக்கில் போடப்படும். இதன் மூலம் பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் திருடப்படுவது தடுத்து சேமிக்கப்படும். அதே நேரத்தில், நம் விவசாயிகள் வேம்பு கலந்த யூரியாவை பயன்படுத்துவதால் அவர்களின் பயிர்களுக்கும் அது நல்ல பலனைத் தரும். விளைநிலத்தின் தரமும் உயர்ந்து, யூரியாவின் தேவை குறையும். இதுபோல பல துறைகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகளுக்கு மகத்தான வெற்றி கிடைத்துள்ளது. ஒவ்வொரு முயற்சிகளைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டு கூற வேண்டுமானால், அதற்கு தினமும் நான் 2 மணி நேரம் பேசி, அதை முடிக்க 15 நாட்கள் ஆகி விடும். அதனால் இன்று, ஒரு டிரைலரை மட்டும் உங்களிடம் விளக்கி செல்கிறேன். இந்தியாவை வளர்ச்சியை நோக்கி முன்னேறச் செய்வதற்காக சில யுத்திகள் உங்களுக்கும் தோன்றும். இன்றைய உலகம் 2 மிகப்பெரிய சவால்களை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஒன்று தீவிரவாதம், மற்றொன்று புவி வெப்பமயமாதல். இது குறித்து எனது உறுதி நம்பிக்கையாதெனில், உலகில் உள்ள மனிதநேய சக்திகள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்தால், மனித நேய ஒற்றுமை மீது நம்பிக்கை கொண்ட மக்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்தால், தீவிரவாதத்திலிருந்து உலகத்தை காத்து, புவி வெப்பமடைதல் என்ற ஆபத்திலிருந்தும் உலககை மீட்க முடியும். அந்த பாதையில் நாம் ஒன்றிணைந்து பயணிக்க முடியும். நாம் இந்த சவால்களை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இந்தியா அனைத்து விதமான சவால்களையும் சந்திக்க முழுமையாக தயாராக உள்ளது. இன்று, உலகில் எங்கு சென்றாலும் நாங்கள் இந்த விஷயங்களைப் பற்றி தீவிரமாக விவாதிக்கிறோம். ஐக்கிய நாடுகள் சபைக்கும் நாங்கள் அழுத்தம் தருகிறோம். ஐ.நா தற்போது 70ம் ஆண்டு விழாவை கொண்டாடி வருகிறது. ஆனாலும் கூட, தீவிரவாதத்துக்கான சரியான வரையறையை ஐநாவால் கூற முடியவில்லை. தீவிரவாதத்துக்கான வரையறையை வகுக்கவே இவ்வளவு நீண்ட காலத்தை எடுத்துக் கொண்டால், அந்த தீவிரவாதத்தை ஒழித்து கட்ட எவ்வளவு நீண்ட காலத்தை எடுத்துக் கொள்வீர்கள்? இது தொடர்பாக, உலகின் அனைத்து நாட்டு தலைவர்களுக்கு கடிதம் எழுதினேன். சில காரியங்களை கொண்டு தீவிரவாதத்தை வகைப்படுத்த ஐ.நா.வுக்கு வெறும் ஒரு மணி நேரம் போதும் என்றே நான் கூறுகிறேன். மேலும், தீவிரவாதத்துக்கு துணை செல்பவர்களும் தீவிரவாதிகள் தான். இதை, மனித நேயத்தை நம்பும் மக்கள், இந்த உலகத்துக்கு தெளிவுபடுத்த வேண்டும். யார் தீவிரவாதி? யார் மனிதநேயவாதி? யார் தீவிரவாதிகளுக்கு துணை நிற்கிறார்கள்? என்பதில் நாங்கள் தெளிவான வரையறையை கொண்டுள்ளோம். இவை அனைத்து உலகுக்கு தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. நீண்டகாலமாக உள்ள இந்த தீவிரமான பிரச்னையை தற்போதைய தலைமுறை ஐநா ஒருபோதும் ஒதுக்கித் தள்ளாது என நான் நிச்சயமாகவும், உறுதியாகவும் நம்புகிறேன். தீவிரவாதம் குறித்து தீர்க்கமாவும், வெள்ளையர்கள், கறுப்பர்கள் என அனைவருக்கும் பொதுவானதுமாகவும் வரையறை செய்ய உலகில் உள்ள அனைத்து மனிதநேய சக்திகளும் நெருக்கடி தர வேண்டும். தீவிரவாதம் குறித்த வரையறை இல்லாததால் ‘நல்ல தீவிரவாதம்’ மற்றும் ‘கெட்ட தீவிரவாதம்’ என்ற வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த நல்ல தீவிரவாதத்திடமிருந்தோ, கெட்ட தீவிரவாதத்திடமிருந்தோ நாம் மனித நயத்தை ஒருபோதும் காப்பாற்ற முடியாது. தீவிரவாதம் என்பது தீவிரவாதம் தான். 1993ம் ஆண்டு நான் மேற்கொண்ட பயணத்தில் நடந்த சம்பவத்தை இங்கு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். அந்நாட்டின் வெளியுறவுத் துறை பிரதிநிதிகளை சந்தித்து பேசிய நான், தீவிரவாதம் எந்த அளவுக்கு நமது நாட்டில் நாச வேலைகள் செய்கின்றன என்பதையும், எதுவும் அறியாத அப்பாவி மக்கள் பலரும் தீவிரவாதத்தால் கொல்லப்படுவதை பற்றியும் விளக்கிக் கூறினேன். அதைக் கேட்ட அவர்கள் ‘இது தீவிரவாதம் இல்லை. வெறும் சட்டம், ஒழுங்கு பிரச்னை தான்’ என பதில் விளக்கம் தந்தார்கள். அதை மறுத்த நான், ‘இது சட்டம், ஒழுங்கு பிரச்னை அல்ல. இது தான் தீவிரவாதம்’ என்றேன். ஆனால் அவர்கள் அதை கேட்க தயாராக இல்லை. நானும் திரும்ப வந்து விட்டேன். அடுத்த ஓராண்டுக்குப் பிறகு, திடீரென ஒருநாள் அவர்கள் என்னை சந்திக்க அனுமதி கேட்டனர். எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. அப்போது நான் எந்த பொறுப்பிலும் இல்லை. ஆனாலும் அவர்களை சந்திக்க நான் ஒப்புக் கொண்டேன். அப்போது அவர்கள், ‘தீவிரவாதம் என்றால் என்ன?’ என என்னிடம் கேள்வி கேட்டனர். அதற்கு நான், ‘அப்படி எதுவும் இல்லை. எல்லாம் வெறும் சட்டம், ஒழுங்கு பிரச்னை தான்’ என பதில் அளித்தேன். உடனே அவர்கள் தீவிரவாதம் என்றால் என்ன என்பதை பற்றி விளக்குமாறு என்னிடம் வலியுறுத்தினர். நான் அவர்களிடம் கேட்டேன், ‘திடீரென்று உங்களுக்கு எப்படி ஞானோதயம் பிறந்தது? எதற்காக நீங்கள் தீவிரவாதத்தைப் பற்றி கவலைப்பட ஆரம்பித்திருக்கிறீர்கள்! தயவு செய்து கூறுங்கள். என் நாடு கடந்த 40 ஆண்டு காலமாக தீவிரவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. தேவையே இல்லாமல் அப்பாவி மக்கள் எப்படி கொல்லப்படுகிறார்கள் என்பதை நாங்கள் விளக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இந்த உலகம் எங்களைத் தான் திருப்பி கேள்வி கேட்கிறது. எனவே உங்கள் திடீர் ஞானோதயத்தின் பின்னணி என்ன?’ என்று கேட்டேன். அப்போது அவர்களின் பங்கு சந்தையில் பெரும் வெடிகுண்டு வெடித்தது தெரியவந்தது. அந்த குண்டுவெடிப்புக்கு பிறகு தான், இந்தியாவில் நடக்கும் தீவிரவாதம் அவர்களுக்கு புரிய தொடங்கி உள்ளது. மேலும் அதன் பிறகு தான் அதை அவர்கள் ஒப்புக் கொள்ளவே ஆரம்பித்தனர். எனவே, உலகம் இதை புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். இது நம்மை பாதிக்கவில்லை, இது வேறொருவருடைய பிரச்னை என நினைக்கக் கூடாது. தீவிரவாதம் உலகின் எந்த மூலைக்கு வேண்டுமானாலும் சென்றடையும். எனவே தீவிரவாதத்துக்கு எதிரான இந்த சண்டையில் அனைத்து மனிதநேய சக்திகளும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட முன்வர வேண்டும். இதுதான் இந்த உலகுக்கு தேவை. அதை முழுமைப்படுத்த நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம். இந்த தகவலை நான் அறிவிக்கவில்லை. இன்று, ஐநா தனது 70வது ஆண்டு விழாவை கொண்டாடி வரும் வேளையில், யார் தீவிரவாதி, யார் மனிதநேயவாதி என்பது பற்றி ஒரு தெளிவான விளக்கத்தை இந்த உலகுக்கு தர வேண்டியது ஐ.நா.வின் பொறுப்பு. இது ஒருமுறை தெளிவாக விளக்கப்பட்டுவிட்டால், எந்த பாதையை பின்தொடர வேண்டுமென்பதை இந்த உலகத்தால் முடிவு செய்ய முடியும். அதன் பிறகு தான், உலகில் அமைதி பரவும். நாங்கள் காந்தி, புத்தர் பிறந்த மண்ணில் இருந்து வந்திருக்கிறோம். சித்தார்த் நேபாளத்தில் பிறந்தார். ஆனாலும், அவர்கள் புத்த கயாவுக்கு வந்த பிறகு தான் புத்தரானார். அகிம்சை என்ற மந்திரத்தை இந்த உலகத்துக்கு சொல்லிக் கொடுத்த மண் நம்முடையது. 21ம் நூற்றாண்டு, அப்பாவிகள் ரத்தத்ததால் களங்கப்படக் கூடாது. தீவிரவாதத்தால் களங்கங்கப்படுவதில் இருந்து 21ம் நூற்றாண்டை நாம் காப்பாற்ற வேண்டும். எனது இந்த கருத்தை ஐநாவில் நான் மிக வலுவாக முன் வைக்கிறேன். நான் மீண்டும் நாளை அங்கு செல்கிறேன், அப்போதும் அதை மீண்டும் வலியுறுத்துவேன். என் அருமை கலிபோர்னிய சகோதர, சகோதரிகளே, உங்களின் அன்பான வரவேற்பும், மரியாதையும் பார்த்தையும் மிகவும் பூரிப்படைகிறேன். நாம் அனைவரும் உட்பட, 125 கோடி இந்தியர்களும் இணைந்து ஒவ்வொரு இந்தியனின் கனவை பூர்த்தி செய்ய உழைப்போம். பரம ஏழைகளும் வளம் பெற வேண்டும், இளைஞர்கள் வேலை வாய்ப்பை பெற வேண்டும், பெண்கள் மதிக்கப்பட வேண்டும், விவசாயிகள் செழிப்படைந்து மகிழ்ச்சி கொள்ள வேண்டும், கிராமங்களின் வாழ்பவர்களின் வாழ்க்கையிலும், கிராமங்களிலும் மாற்றம் பிறக்க வேண்டும். அதற்கான பாதையை நோக்கி நாம் பயணிக்க வேண்டும். இவ்வித எதிர்பார்ப்புகளுடன் உங்கள் அனைவரும் ஆசி தொடர்ந்து கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில், மீண்டும் ஒருமுறை உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி கூறிக் கொள்கிறேன். இங்கு இந்தியாவுக்காக தங்கள் அன்பையும், ஒத்துழைப்பும் வெளிப்படுத்திய அதிக அளவிலான செனடர்களுக்கு எனது ஆழ்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். இந்த சிறப்பான நிகழ்வில் அதிகளவில் வந்துள்ள அமெரிக்க அரசியலின் தன்னிகரில்லாத தலைவர்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். என்னுடன் இணைந்து நீங்களும் உரக்கக் கூறுங்கள்… பாரத் மாதா கீ… (ஜே) உங்களின் குரல்கள் இந்தியாவை சென்றடைய வேண்டும் பாரத் மாதா கீ… (ஜே) பாரத் மாதா கீ… (ஜே) பாரத் மாதா கீ… (ஜே) பாரத் மாதா கீ… (ஜே) மீண்டும் ஒருமுறை துணிச்சல் மிக்க பகத் சிங்கை நான் நினைவு கூர்வோம்… வீர் பகத் சிங்… (நீடூழி வாழ்க! நீடூழி வாழ்க!) வீர் பகத் சிங்… (நீடூழி வாழ்க! நீடூழி வாழ்க!) வீர் பகத் சிங்… (நீடூழி வாழ்க! நீடூழி வாழ்க!) அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி!