ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ କେନ୍ଦ୍ର ଉଦଘାଟନ ଅବସରରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଅଭିଭାଷଣ

ଆଜି 02 ଅକ୍ଟୋବର । ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଓ ଲାଲବାହାଦୂର ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭଳି ଦୁଇ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୁନଃସ୍ମରଣ କରିବାର ଶୁଭ ଅବସର । ସେଇ ଅବସରରେ ଆଜି ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ କେନ୍ଦ୍ର ଲୋକାର୍ପଣ କରାଯାଉଛି । ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁସଙ୍ଗତିର କଥା ଯେ 02 ଅକ୍ଟୋବର ଦିନ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରୁଛେ । ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଭାରତ ଛାଡି ଅନ୍ୟତ୍ର ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଦେଶର ଆହ୍ୱାନ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିଥିଲା । ଏବଂ ବିଶ୍ୱକୁ ଚିହ୍ନିଥିବା ଯେ କୌଣସି ଭାରତୀୟଙ୍କ ଲାଗି ଏହାଠାରୁ ବଡ ଘଟଣା ଆଉ କିଛି ନଥାଇପାରେ । ଏବଂ ଏହା ଏପରି ଏକ ଘଟଣା, ଯାହା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଖେଳେଇ ହୋଇ ରହିଥିବା ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ଲାଗି ଭାରତ ସହ ଯୋଡିହେବା ଅର୍ଥ କଣ ତାହା ସୂଚାଏ । ଆମର ଏ ସଂଯୋଗ କଣ ତାର ଅନୁଭବ ସେମାନଙ୍କୁ ସୂଚାଇଥାଏ । ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ଧରି ଆମେ ଏକଥା ଦେଖି ଆସିଲେ ଏବଂ ସେଇ ଗୋଟିଏ କଥା ଶୁଣି ଆସିଛେ । ଆମ ଲୋକ ଲେଖାପଢ଼ା କରି, ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇ ବିଦେଶ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଆସୁଛନ୍ତି । ସବୁବେଳେ ଆମେ ଗୋଟିଏ କଥା ଶୁଣି ଆସୁଛେ – Brain Drain, Brain Drain କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଖେଳେଇ ହୋଇ ରହିଥିବା ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟ କେବଳ ସଂଖ୍ୟାଦୃଷ୍ଟିରୁ ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯଦି ଶକ୍ତି ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଆମେ ଦେଖିବା, ତେବେ ଆମ ମନରେ Brain Drainକୁ ନେଇ ଯେଉଁ ଆଶଙ୍କା ବସାବାନ୍ଧିଛି, ତାକୁ Brain Gainରେ ବଦଳାଯାଇପାରିବ । ନଦୀରେ ସବୁବେଳେ ଅଜସ୍ର ପାଣି ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ କିଏ ଏହା ଉପରେ ବନ୍ଧ ବନ୍ଧା ଉଚିତ ମଣୁଛି ତ ଆଉ କିଏ ସେଥିରୁ ବିଜୁଳି ଉତ୍ପାଦନ କରୁଛି । ସେତେବେଳେ ସେଇ ଜଳ ଏକ ନୂତନ ଶକ୍ତିର ସ୍ରୋତରେ ପରିଣତି ହେଉଛି । ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ରହିଥିବା ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟଙ୍କ ଭିତରେ ବି ଏମିତି ସାର୍ଥକତା ଭରି ରହିଛି । ଏପରି କୌଣସି ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେଇ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ବଦଳାଇ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆଲୋକ ବିଚ୍ଛୁରିତ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ । ଯେତେବେଳେ ନୀତି ଆୟୋଗ ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା, ତାର ପ୍ରମୁଖ କାର୍ଯ୍ୟାବଳୀରେ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର ପୂର୍ବକ – ଏଥିରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିଲା । ସମ୍ଭବତଃ ଭାରତରେ ଏଭଳି କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯିବାରେ ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ନଥି । ଏବଂ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରାୟ 2.75 କୋଟି ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ, ସେମାନେ ମୂଳ ଭାରତୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତୁ ଅଥବା ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତୁ ଅଛନ୍ତି । ଏବଂ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାୟ ଦେଢ଼ଶହରୁ ଅଧିକ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆମର ମିଶନ ପହଂଚି ଥାଉ କି ନଥାଉ, ସେଠାରେ କୌଣସି ନା କୌଣସି ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଅବଶ୍ୟ ପହଂଚିଛନ୍ତି । ଏପରି କେତେକ ଦେଶ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ଭାରତୀୟ ମିଶନ ଠାରୁ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନେକ ଗୁଣ ଅଧିକ । କେତେକ ମିଶନ ଏଭଳି ଯେଉଁମାନେ ବେଶ ସଫଳତା ଓ କୁଶଳତାର ସହ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରୁଛନ୍ତି । ସେହି ସବୁ ମିଶନର ମୁଖ୍ୟମାନେ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟଙ୍କ ତାକତକୁ ଭଲଭାବେ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି । ଏବଂ ସେମାନେ ସେହିସବୁ ଦେଶରେ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କୁ ଯୋଡି ଦେଶର କଥା ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଂଚାଇବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାରା ବର୍ଷ କୁଶଳତାର ସହ କରି ଆସୁଛନ୍ତି । ଏଭଳି ଛୋଟମୋଟ ପ୍ରୟାସ ନିରନ୍ତର ଜାରି ରହିଛି । କିନ୍ତୁ ଏବେ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଉଛି ଯଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଏକ ସଂଗଠିତ ଶକ୍ତି ରୂପେ ଆମେମାନେ ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରିବା । ଭାରତ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମନରେ ଜିଜ୍ଞାସା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଭାରତ ପ୍ରତି ସାରା ବିଶ୍ୱର ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ିଛି । ଏପରି ସମୟରେ ଏକ ଅଜଣା ଭୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ହୋଇ ଉଭା ହେଉଛି । ଏଭଳି ଅଜଣା ଭୟକୁ ଦୂର କରିବାର ଯଦି କାହାର ଶକ୍ତି ଥାଏ ତାହା ନିହିତ ରହିଛି ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବସବାସ କରୁଥିବା ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟଙ୍କର । ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଏଇ ଦେଶର ମଣିଷ । ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ କହିବେ – ଆରେ ଭାଇ, ଚିନ୍ତା କାହିଁକି କରୁଛ ! ମୁଁ ପରା ସେଇ ଦେଶର । ଯଦି ଥରେ ତାଙ୍କ ତୁଣ୍ଡରୁ ବାହାରିଗଲା ଯେ ସେ ଏଇ ଦେଶର, ତା ହେଲେ ଆମର confidence level ବା ଆତ୍ମବିଶ୍ଵାସର ସ୍ତର ଏତେ ବଢ଼ିଯିବ ଯେ ଅଜଣା ଭୟ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମ ମନରୁ ଦୂର ହୋଇଯାଏ । ଆଚ୍ଛା, ଆପଣ ଭାରତର ଲୋକ ! ଯଦି ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରିଦିଅନ୍ତି ଯେ ଆପଣ ସେଠାକୁ କେବେ ଗଲେ ତା ହେଲେ ବଡ ମୁସ୍କିଲ ହୋଇଯିବ । ଯଦି ସେ ନ ପଚାରନ୍ତି, ତାହେଲେ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିନିଆଯିବ ଯେ ସେ ସଜ୍ଜନ ମୋତେ ଭେଟିଥିଲେ, ସିଏ ତ ଭାରତୀୟ । ତା ହେଲେ ଚାଲ ମୁଁ ବି ଯାଇପାରିବି । ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବସବାସ କରୁଥିବା ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଜିଜ୍ଞାସା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି । ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଏକ ଆକର୍ଷଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି । ଏଥିପାଇଁ କେହି କେହି ଏକ ବୀଜ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ଭାରତୀୟ ମିଶନ ଢାଞ୍ଚାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ଅଧିକ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ । ସେଇମାନେ ହେଲେ ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟ । ତେଣୁ ଆମ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ ଯେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବସବାସ କରୁଥିବା ଆମ ଭାରତୀୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ପରସ୍ପର ସହ ସଂଯୋଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ନିଜ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗଯୋଗ ରକ୍ଷା କରିବା ଜରୁରୀ । ଅଟଳ ବିହାରୀ ବାଜପେୟୀ ଏହାର ବେଶ ଚମତ୍କାର ଶୁଭାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଦିବସ ପାଳନର ଶୁଭାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସରକାରମାନେ ଏହି ଧାରାକୁ ଜାରି ରଖି ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଦିବସ ମାଧ୍ୟମରେ ମିଶନରମାନଙ୍କର ବି ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରୀୟତ ହେଲା ଆମର ଅନେକ ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ବି ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାୟିତ୍ୱ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟମାନେ ବି ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ବିଶ୍ୱର ଯେ କୌଣସି କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ସେମାନେ ରହିଥାଆନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି, ସେମାନଙ୍କ କଥା ବୁଝିବାକୁ କେହି ନା କେହି ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି । ଗତ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ଆପଣମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଆସିଥିବେ ମାନବତାର ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଭାରତ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ଭାରତର ବିଦେଶ ମନ୍ତ୍ରାଳୟ ନିଜର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛି । କୌଣସି ଏକ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ କୋଡିଏ ପଚିଶଟି ଦେଶର ଲୋକ ଫସି ରହିଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତୀୟ ବି ଅଛନ୍ତି । ବିଶ୍ୱର ବଡ ବଡ ରାଷ୍ଟ୍ରମାନେ ବି ପ୍ରଥମେ ଭାରତୀୟ ଦୂତାବାସ ସହ ସମ୍ପର୍କ କରିଥିଲେ । ଭାଇ, ଆମ ଲୋକମାନେ ସେ ଦେଶରେ ଫସି ରହିଛନ୍ତି । ଆପଣଙ୍କ ଦେଶ ତ କିଛି ନା କିଛି ଉପାୟ କରୁଥିବ । ଆମ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କୁ ବି ଉଦ୍ଧାର କରିଆଣନ୍ତୁ । ଏବଂ ବିଶ୍ୱର 80 ରୁ ଅଧିକ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଏପରି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଗତ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ସହ ବୈଦେଶିକ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ନେପାଳରେ ଭୂକମ୍ପ ଆସିଲା । ସେହି ଭୂକମ୍ପ ପରେ ଆମେ ଆମ କେବଳ ଭାରତୀୟ ନାଗରିକ ଭାଇଙ୍କ କଥା ଚିନ୍ତା କରିପାରିଥାନ୍ତୁ । କିନ୍ତୁ ଆମେ ସେପରି କରିନଥିଲୁ । ଆମେ ମାନବିକତାର ଆଧାରରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାହା ଯୋଗାଇଦେଲୁ । ସଙ୍କଟ ୟେମେନରେ ହୋଇଥାଉ କି ମାଳଦ୍ୱୀପରେ, ମାନବତା ହେଉଛି ଆମର Central Inspiration ମୂଳ ପ୍ରେରଣାର ମୂଳଭିତ୍ତି । ଏବଂ ତାହାର ଆଧାରରେ ଯେଉଁ କଥା ଲାଗି ଦୁନିଆର କିଛି ଦେଶ ଏହାକୁ ନିଜର ଜାଗିର ବୋଲି ହେତୁ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଜି ମାନବତା ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଭାରତକୁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ରାଷ୍ଟ୍ର ଭାବେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଛି । ଏକଥା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱୀକାର କରିଛି । ଏବଂ ତାହା କେବଳ ଆମ କଥାରେ ନୁହେଁ, ଅଥବା ଆମର ସାଂସ୍କୃତିକ ବୈଭବରେ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ଆମ ଭବ୍ୟ ଇତିହାସରେ ନୁହଁ । ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ତାହା ପ୍ରତିଫଳିତ ଓ ପ୍ରମାଣସିଦ୍ଧ ହୋଇପାରିଛି । ଏହା ତ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ନିକଟରେ ରହି ଆସିଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ଏକଥା ଲୋକମାନଙ୍କ ଗଳାରୁ ଯେପରି ତଳକୁ ଖସିପାରୁନାହିଁ । ଆମ କଳ୍ପନା କରିପାରିବା ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ କଥା, ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ କଥା । ଏ ଦେଶ କେତେବେଳେ ସୁଦ୍ଧା ଭୂମି ପାଇଁ ବୁଭୂକ୍ଷୁ ନଥିଲା । ଏ ଦେଶ କେତେବେଳେ ବି ବିଶ୍ୱର କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ କଦାଚିତ ଆକ୍ରମଣ ଘଟାଇନାହିଁ । ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ଅନ୍ୟ କାହା ଲାଗି ଦେଢ଼ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଆମର ଯବାନ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧରେ ସହିଦ ହୋଇଛନ୍ତି । ଦେଢ଼ଲକ୍ଷ କିଛି କମ ସଂଖ୍ୟା ନୁହେଁ । କିନ୍ତୁ ଆମେ ସଭିଏଁ ଭାରତୀୟ । ସେଇ ସହିଦମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଡିହୋଇ ବିଶ୍ୱକୁ ଆମର ଏପରି ମହାନ ବଳିଦାନର ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇପାରିବା । ଆଜିକାଲି ମୁଁ ବିଶ୍ୱର ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛି, ସେଠାରେ ଯଦି କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ସ୍ମାରକ ବି ଅଛି, ବେଶ ଆଗ୍ରହର ସହ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯାଇଥାଏ । ବିଶ୍ୱ ଏକଥା ସ୍ୱୀକାର କରୁ ଯେ ଆମେ ସେଇ ଲୋକ ଯିଏ ଅନ୍ୟପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିପାରେ । ଆମେ ସେଇ ଲୋକ ଯିଏ ଅନ୍ୟ ଲାଗି ବଳିଦାନ ଦେଇପାରେ । ଆମର ଏହା ହେଉଛି ମହାନ ପରମ୍ପରା । ଉଜ୍ଜଳ ଗାଥା । ଏବଂ ଏହା ହେଉଛି ଆମର ଶକ୍ତି । ଏହାର ବିଶ୍ୱାସ ବିଶ୍ୱକୁ ମାନବତା ଠାରୁ ନେଇ ସାମର୍ଥ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରମାଣସିଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଏହା ହେଲା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ । ଆଗାମୀ ଦିନରେ ବି ବିଶ୍ୱ ଆମକୁ ଏବେ ଯେଉଁ ରୂପରେ ଦେଖୁଛି, ଭାରତ ପ୍ରତି ଅପେକ୍ଷା ରଖିଛି, ତା ଠାରୁ ଅଧିକ ଭୂମିକା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବସବାସ କରୁଥିବା ଭାରତୀୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସମ୍ପାଦନ କରିପାରିବେ । ଆମର ଭାରତୀୟ ଭାଇମାନେ ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଯାଇ ରାଜନୀତି କରୁନାହାନ୍ତି । ସେମାନେ କ୍ଷମତା ହାତେଇବାର ଖେଳ ଖେଳୁନାହାନ୍ତି । ସେମାନେ ସେଠାରେ ରହି ସମାଜର କଲ୍ୟାଣ ଲାଗି ଯାହା କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ସେଇ କଥା ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି । ବିଶ୍ୱର ଯେ କୌଣସି ଦେଶକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଯଦି ସେଠାରେ ଗଲା ଶହେ ବର୍ଷ ଧରି ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟ ସେଠାରେ ବସବାସ କରୁଥିବେ, 50 ବର୍ଷ ଧରି ରହିଆସୁଥିବେ, କିମ୍ବା କୋଡିଏ ବର୍ଷ ଧରି ରହୁଥିବେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ କାହାରି ପାଇଁ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିନଥିବେ । ଖୁବ ସହଜରେ ସେଠାକାର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିମିଶି ଯାଇଥିବେ । ନିଜର ନୈତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ କାଏମ ରଖିବା ସହ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆପଣାର କରି ନେଇଥିବେ । ଏବଂ ଏହା ହିଁ ତ ଆମ ସଂସ୍କାରର ପରିଣାମ, ଆମର ସାଂସ୍କୃତିକ ବୈଭବ । ଆମ ଲୋକମାନେ କେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ବି ଯାଇଥାନ୍ତୁ “ପାନିରେ ପାନି, ତେରା ରଂଗ କୈସା” ଭଳି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିଯାଆନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ଏଇ ଆପଣାର ମନୋଭାବ ଯୋଗୁ ତାହା ସମୟକ୍ରମେ ଆମର ସାମର୍ଥ୍ୟରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି । ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟଙ୍କର ଏହା ହେଲା ବିଶେଷତା । ଭାରତ ନିକଟରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ବିକାଶର ବିପୁଳ ସମ୍ଭାର ଓ ସମ୍ଭାବନା ମହଜୁଦ ରହିଛି । ଏହା ହେଉଛି ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ କ୍ଷିପ୍ର ଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବା କ୍ଷେତ୍ର ଓ ବ୍ୟବସାୟ । ଆପଣ ପୃଥିବୀର ଯେ କୌଣସି ଦେଶକୁ ଯାଅନ୍ତୁ, ସେଠାରେ ପରିବେଶ (Environment) ଲାଗି ଅନେକ କିଛି ମିଳିବ । କିନ୍ତୁ ମାନବ ଇତିହାସର ମହାନ ପରମ୍ପରା ଓ ବୈଭବ ଦେଖିବାର କିଛି ଭାରତ ଭଳି କତିପୟ ରାଷ୍ଟ୍ର ଆଡକୁ ଆପଣମାନେ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇପାରନ୍ତି । ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏତେ ଭଲ ହୋଟେଲ ଦେବୁ, ଆମର କେତେକେତେ ଅପୂର୍ବ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତୀ ଦେଖାଇବୁ । ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ମାଧ୍ୟମରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଲାଗି ଆମ ପାଖରେ ଢ଼େର କିଛି ସମ୍ପଦ ମହଜୁଦ ରହିଛି । ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଏବଂ ପଚାରନ୍ତୁ, ସେଠାକାର ପ୍ରାଚୀନ କୀର୍ତ୍ତୀ ଓ କଳା ସମ୍ପର୍କରେ କିଏ କହିବ 200 ବର୍ଷ ପୁରୁଣା, କିଏ କହିବ 400 ବର୍ଷର ପ୍ରାଚୀନ କୀର୍ତ୍ତୀ । ଆମର ଏଠାକୁ ଯଦି କେହି ଆସି ପଚାରନ୍ତି, ଆମେ ପାଂଚ ହଜାର ବର୍ଷ ପ୍ରାଚୀନତାରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବୁ । ବିଶ୍ୱକୁ ଦେବାଲାଗି ଆମ ନିକଟରେ ଢ଼େର ସମ୍ପଦ ମହଜୁଦ ରହିଛି । ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଦିବସ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାକାର କରିପାରିବୁ ଏବଂ ଆମେ ତାହା ନିଷ୍ଠାର ସହ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ । ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଦିବସ କେନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଶହେ ବର୍ଷ ତଳେ ଦେଶ ବାହାରକୁ ଯାଇଥିଲା । ଏହାକୁ ଏତିକି ତ ଅବଶ୍ୟ ମାଲୁମ ଅଛି ଯେ ମୋର ରଙ୍ଗ, ମୋର ରକ୍ତ ଏ ଦେଶ ସହ ଯୋଡିହୋଇ ରହିଛି । କିନ୍ତୁ ଏଠାକୁ ଆସିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିବା ଲୋକ କେହି ନାହାନ୍ତି । ତୁମେ କିଏ ? ନା ଘର ଠିକଣା, ନାଁ ଗାଁ ଠିକଣା । ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ଲାଗିବ ଯେ ହଁ, ଠିକ୍ ଅଛି । ମତେ ଘର ଖଣ୍ଡେ ମିଳିଗଲା । ଏଭଳି ଆଶା କରି, ମୋ ବେଡିବସ୍ତାନି ନେଇ, ପଚାରିପଚାରି, ନିଜ ଜାଗାସ୍ଥିର କରିପାରିବି । ଏହା 2.75 କୋଟି ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଯେଉଁମାନେ କି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପୀ ରହିଛନ୍ତି, ସେଇମାନଙ୍କର ଏକ କେନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ୱେବସାଇଟରେ ଏହାକୁ ଦେଖିଥିବେ । କିନ୍ତୁ ଏଠାକୁ ଆସିବା ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେହି ନା କେହି ନିଜ ଲୋକ ଅବଶ୍ୟ ମିଳିଯିବେ । ଆତ୍ମୀୟତାର ସହ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରିପାରିବେ । ଆସନ୍ତୁ ଭାଇ, ଆଚ୍ଛା, ଆପଣ ବିହାର ଷ୍ଟେସନକୁ ଯିବେ । ଠିକ ଅଛି, ଏଇ ଏଇ ବାଟ ଦେଇ ଯିବାର ଅଛି । ଆଚ୍ଛା, ଏଇଠି ଆପଣଙ୍କ ଗାଁ ଥିଲା । ଚେଷ୍ଟା କରି ଦେଖନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନିଜ ଗାଁ ମିଳିଯିବ, କୌଣସି ନାଁ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କୀୟ ବି ମିଳିଯିବେ । ଏହା ଏକ ବିରାଟ ସମର୍ପିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବିଚ୍ଛେଇ ହୋଇ ରହିଥିବା ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ସକାଶେ ଏହା ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୁଯୋଗ । ସ୍ୱାଗତଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଛି ଯେ 60 ରୁ 70 ଟି ଦେଶର ବସବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରଭାସୀ ଭାରତୀୟ ଲୋକ ଏ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି । ଶୁଣୁଛନ୍ତି । ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ମାଧ୍ୟମରେ । ଆଜି ଏଠାରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତାବର ବି ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଛି । ଭାରତ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ମନର ଜିଜ୍ଞାସା କେତେ ବ୍ୟାପକ ଏହାର ସବୁଠୁ ବଡ କାରଣ ହେଲା ଯୋଗ । ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଯୋଗକୁ ଉତ୍ସବ ଭାବେ ମନେଇବା ସକାଶେ ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରଶଂସନୀୟ । ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସରକାର, ବହୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ନେତା ଏବଂ ଅସଂଖ୍ୟ ଜନତା ଏହା ସହ ଯୋଡି ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି । ଯୋଗ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାବ ଉଦ୍ରେକ ହୋଇଛି । ମାନସିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହେଉ କି ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଗତିକରୁଥିବା ସମାଜ ରହିଛି, ତାହା ହେଉଛି ଭାରତରେ ବିକଶିତ ହୋଇଥିବା ଯୋଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶରୀର, ମନ, ବୁଦ୍ଧି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯୋଡିହେବ । 21 ଜୁନକୁ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଯୋଗ ଦିବସ ରୂପେ ପାଳନ କରିବାକୁ ଏବଂ ଯୋଗ ସହ ଯୋଡି ହୋଇରହିଥିବା ଦେଶର ସମସ୍ତ ନାଗରିକଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଜଣାଇଥିଲି । ଯୋଗର ଆଭାମଣ୍ଡଳ ବିସ୍ତାରିତ ହେବା ଖୁସିର କଥା । କିନ୍ତୁ ଯୋଗ ଯଦି ରୋଗର ଉପଶମ କରେ, ତେବେ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ଲାଗି ଖୁବ ଉପକାରସିଦ୍ଧ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେବ । ଏବଂ ସେଇଥିପାଇଁ ଯେଉଁ ଯୋଗ ଜ୍ଞାତାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲାବେଳେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଥିଲି ଯେ ଭାରତରେ ଡାଇବେଟିସ (ମଧୁମେହ) ରୋଗ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଚାଲିଛି । ଏବେ ସବୁ ବୟସର ଲୋକଙ୍କୁ ମଧୁମେହ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରୁଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି । ଡାଇବେଟିସ ଏପରି ଏକ ରୋଗ ଯାହା ଅନ୍ୟ ବହୁ ବେମାରୀକୁ ଡାକି ଆଣେ । ଏହା ହେଲା ରୋଗର ସବୁଠୁ ବଡ ଆଶ୍ରୟଦାତା । ଏକଥା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ଆମେ କଣ ଯୋଗ ମାଧ୍ୟମରେ ମଧୁମେହରୁ ରକ୍ଷା ପାଇପାରିବା ନାହିଁ ? ଯୋଗ ମାଧ୍ୟମରେ ମଧୁମେହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବା ନାହିଁ ? ଆପେକ୍ଷିକ ଭାବେ ଯୋଗାଭ୍ୟାସ ବଳରେ ମଧୁମେହରୁ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବା ନାହିଁ ? ଏହି ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ଆମେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଛୁ ଏବଂ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଛି ଯେ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ପ୍ରୋଟକଲ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି ଯେ କେତୋଟି ନିୟମପାଳନ ଏବଂ ଏଇ ଭଳି ଭାବେ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଡାଇବେଟିସରୁ ରକ୍ଷା ମିଳିପାରିବ । ଏହାର ଯେଉଁ ପ୍ରୋଟକଲ ବୁକ ରହିଛି ତାର ଆଜି ମୁଁ ଶୁଭ ଉନ୍ମୋଚନ କରୁଛି । ଡକ୍ଟର ନଗେନ୍ଦ୍ର ଜୀ ଜଣେ ଯୋଗ ବିଶାରଦ । ଆଜି ସେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି । ଆୟୁଷ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ତଦାରଖ କରୁଛି । ଏହାର କର୍ମକର୍ତ୍ତାମାନେ ବି ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି । ଏବଂ ଏକଥା ବି ବଡ ଯୋଗ । ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ବି ପ୍ରାକୃତିକ ପଦ୍ଧତିରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରକ୍ଷା ସପକ୍ଷରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ପ୍ରାକୃତିକ ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତି (ନେଚରୋପାଥି) ରେ ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିଲା । ଆଜି ଏହି ଅକ୍ଟୋବର 02 ତାରିଖରେ ଆମେ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହି କେନ୍ଦ୍ରର ଶୁଭାରମ୍ଭ କରୁଛେ । ଏବଂ ଏଇଥିପାଇଁ ତ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଯୋଗର ପ୍ରସାର ଘଟିଚାଲିଛି । ସୁସଂଗତର କଥା ଯେ ଆଜି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସହ ଏହି ପୁସ୍ତିକାର ମଧ୍ୟ ଶୁଭାରମ୍ଭ କରାଯାଇଛି । ଏହି ପୁସ୍ତିକା ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଆମ ପାଇଁ ବେଶ ସହାୟକ ହେବ । ପୂର୍ବଥର ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ ଦିବସ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । ସେତେବେଳେ ଏଭଳି ପ୍ରସ୍ତାବ ମୁଁ ରଖିଥିଲି । ଏହି ଅବସରରେ ମୁଁ ବୈଦେଶିକ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟକୁ ହୃଦୟର ସହ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି । କାହିଁକି ନା ସରକାରଙ୍କ ପାଇଁ ବେଳେବେଳେ ଚିନ୍ତା ଆସିଥାଏ, ସେଥିପାଇଁ ମିଟିଂ ହୁଏ, ପୁଣି ସେଭଳି ବୈଠକରୁ ଆହୁରି ନୂଆ ନୂଆ ଚିନ୍ତାଧାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ । ପୁଣି ଆଉ ଗୋଟିଏ ମିଟିଂରେ ପୁରୁଣା ବିଚାରକୁ ଖୋଜାଯାଏ ଯେ ମୂଳ ବିଚାର ପ୍ରକୃତରେ କଣ ଥିଲା । ତା ପରେ ପୁଣି ମିଟିଂ ହୁଏ, ଚର୍ଚ୍ଚା ହୁଏ । ସବୁ କଥା ଶେଷରେ ଯାଇ ଫାଇନାନ୍ସ ନିକଟରେ ଅଟକି ରହେ । ସରକାର ଏମିତି ଭାବେ ଚାଲେ। ଏକଥା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣା । କିନ୍ତୁ ବୈଦେଶିକ ବ୍ୟାପାର ବିଭାଗ 9 ମାସ ଭିତରେ ଏତେ ବଡ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଦେଖାଇଛନ୍ତି । ସେଥିରେ ଥିଲା କୁଇଜ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା । ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ସବୁ ଲୋକ, ବିଶେଷ କରି ଯୁବାବର୍ଗ ଭାରତକୁ ଜାଣିବାକୁ ସକାଶେ ଏହା ଏକ ଅପୂର୍ବ ସୁଯୋଗ। ଏ ଦେଶ କଣ ଥିଲା ଏବେ ଏହା କିପରି ଅଛି। ଏହାର ବିଶେଷତା କଣ। ଆଜି ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଯୋଗୁ ଏହା ଆହୁରି ସରଳ ହୋଇଯାଇଛି । ଅନଲାଇନ କୁଇଜ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ମାଧ୍ୟମରେ ଭାରତ ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣା ଅଜଣା ହଜାର ହଜାର ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ଜ୍ଞାତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଏଥିରେ ସନ୍ନିବେଶିତ ଥିଲା । ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ବଡ ବଡ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଯୁବକଯୁବତୀମାନେ ଅନଲାଇନରେ ଆସି ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକଟ କଲେ ତାହା କଳ୍ପନାତୀତ । ବେଳେବେଳେ ଭାରତର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ତାଜମହଲ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତର ମିଳେନି କିନ୍ତୁ ବିଦେଶରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଏହି ପିଲାମାନେ ସବୁ ଆଡୁ ଖୋଜି ସେସବୁ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ ଓ ଉତ୍ତର ବି ଦେଇଥିଲେ । ଏପରି ଏକ ଆନ୍ଦୋଳନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ଅନଲାଇନ ମାଧ୍ୟମରେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବସବାସ କରୁଥିବା ଭାରୀତୟମାନେ ଏଭଳି ସବୁପ୍ରକାର ତଥ୍ୟ ସୂଚନା ପାଇପାରିବେ । ଏଭଳି ସୂଚନା କେବଳ ଜ୍ଞାନବର୍ଦ୍ଧକ ନୁହେଁ, ଏହା ଯେ କେବଳ ଭାରତ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ାଇବ ସେକଥା ନୁହେଁ, ଏଭଳି ଜ୍ଞାନ ଯେତେବେଳେ ପିଲା ସ୍କୁଲକୁ ଯିବ, କଲେଜକୁ ଯାଉଥିବ, ନିଜ ସାଙ୍ଗସାଥୀଙ୍କ ମେଳରେ ବସି ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରୁଥିବ, ସେତେବେଳେ ଖୁବ ଦରକାରରେ ଆସିବ, ସେ କହିପାରିବ – ତୁମମାନଙ୍କୁ ଜଣା ଅଛି ଭାରତରେ ଏଇଆ ଅଛି, ଭାରତରେ ସେଇଆ ଅଛି, ଭାରତରେ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା । ନିଜ ସାଙ୍ଗସାଥୀମାନଙ୍କ ମନରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନର ବୀଜ ବିପନ କରିପାରିବ । ଏଭଳି କୁଇଜ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ଭବିଷ୍ୟତରେ ସଫଳ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ନିମନ୍ତେ ବୀଜ ବିପନ କରିବାରେ ସହାୟକ ହେବ । ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଅବସରରେ ସାଧୁବାଦ ଜଣାଉଛି, ବିଜୟୀମାନଙ୍କୁ । ଯେଉଁମାନେ ଆଜି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ତ ଭାରତ ଦର୍ଶନର ଅବସର ଅବଶ୍ୟ ମିଳିବ । କିଛି ଲୋକ ହୁଏତ ଭାରତ ଦର୍ଶନ କରିସାରିଥିବେ। ବହୁତ ଲୋକ ଏପରି ଥିବେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଭାରତ ଆସିଥିବେ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନ୍ୟୁଜିଲାଣ୍ଡରୁ ଆସିଥିବା ବରୁଣଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରୁ ଆସିଥିବା ଅଖିଳଙ୍କୁ ବି ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି । କେନିଆରୁ ଆସିଥିବା କାର୍ତ୍ତିକଙ୍କୁ, ଆମେରିକାର ଆଦିତ୍ୟ, ଆୟର୍ଲାଣ୍ଡର ଶ୍ୱେତା, ୟୁଏଇର ଆଦିତ୍ୟ – ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଜେତା । ଏମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁରସ୍କୃତ କରିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ମୋତେ ମିଳିଛି । କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନେ ଏଥିପାଇଁ ଯେଉଁ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଆଉ ଥରେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛି। ଆପଣମାନଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ମୁଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବି। ସାରା ବିଶ୍ୱର ପ୍ରାୟ ପାଂଚ ହଜାର ପ୍ରତିଯୋଗୀ ଏଥିରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ମୁଁ ସେଇ ପାଂଚ ହଜାର ପ୍ରତିଯୋଗୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବି ଯେ ସେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ ନେବା ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟକରିବେ । ଆପଣମାନେ ଅନଲାଇନରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁପ୍ରାଣୀତ କରନ୍ତୁ । କିଭଳି 50 ହଜାର ପ୍ରତିଯୋଗୀ ଏଥିରେ ଭାଗ ନେବେ ଯଦ୍ୱାରା, ଏହା ଖୁବ ବଡ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ହୋଇପାରିବ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ବିଜୟୀ ହୋଇପାରିବେ। ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ସବୁ ବିଜେତାଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଉଛି । ବିଦେଶ ବିଭାଗ ଏତେ କମ ସମୟ ଭିତରେ ଏଭଳି ସଫଳତା ପୂର୍ବକ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି। ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବସବାସ କରୁଥିବା ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟଙ୍କୁ ଆଜି ଅକ୍ଟୋବର 02ରେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଜୟନ୍ତୀ ଅବସରରେ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟ କେନ୍ଦ୍ର ଉପହାର ପ୍ରଦାନ କରୁଛି। ଏ କେନ୍ଦ୍ର ଆପଣମାନଙ୍କର, ଆପଣଙ୍କ ଭବନ ଓ ସମ୍ପଦ । ଅନେକ ଅନେକ ଧନ୍ୟବାଦ ।