ଜାତୀୟ ଆଇନ ଦିବସ-2017ର ଉଦ୍ଯାପନୀ ସମାରୋହରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସମ୍ବୋଧନ

ଦେଶର ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଜଷ୍ଟିସ ଶ୍ରୀମାନ ଦୀପକ ମିଶ୍ର, ମନ୍ତ୍ରିମଣ୍ଡଳରେ ମୋର ସହଯୋଗୀ ଆଇନ ଓ ନ୍ୟାୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀମାନ ରବିଶଙ୍କର ପ୍ରସାଦ, ଆଇନ ଆୟୋଗର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଡଃ ଜଷ୍ଟିସ ବି.ଏସ.ଚୌହାନ, ନୀତି ଆୟୋଗର ଉପାଧ୍ୟକ୍ଷ ଡଃ ରାଜୀବ କୁମାର, ଆଇନ ଓ ନ୍ୟାୟ ରାଷ୍ଟ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀମାନ ପି.ପି.ଚୌଧୁରୀ, ଏହି ସଭାଗୃହରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅନ୍ୟ ମହାନୁଭବ, ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ । ଭାରତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ଆଜିର ଦିନ ଯେତିକି ପବିତ୍ର ସେତିକି ହିଁ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ । ଆମର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆତ୍ମା ଯଦି କାହାରିକୁ କୁହାଯାଇପାରେ ତାହା ହେଉଛି ଆମର ସମ୍ବିଧାନ । ଏହି ଆତ୍ମାକୁ, ଏହି ଲିଖିତ ଗ୍ରନ୍ଥକୁ 68ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱୀକାର କରାଯିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଐତିହାସିକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଥିଲା । ଏହି ଦିନ ଗୋଟିଏ ରାଷ୍ଟ୍ର ଭାବେ ଆମେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲୁ କି ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆମର ଦିଗ କେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଚାଲିବ, କେଉଁ ନିୟମ ଆଧାରରେ ହେବ । ସେହି ନିୟମ, ସେହି ସମ୍ବିଧାନ ଯାହାର ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦ ଆମର ପାଇଁ ପବିତ୍ର, ପୂଜନୀୟ ଅଟେ । ଆଜିର ଦିନ ଦେଶର ସମ୍ବିଧାନ ନିର୍ମାତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବାର ମଧ୍ୟ ଦିନ । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଯେତେବେଳେ କୋଟି କୋଟି ଲୋକ ନୂଆ ଆଶାର ସହ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲେ, ବିପରୀତ ପରିସ୍ଥିତି ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଶୀର୍ଷରେ ରହିଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ ଦେଶ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଏଭଳି ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର୍ଯ୍ୟ ହେବ, ତାହା ବହୁତ ସହଜ କାମ ନଥିଲା । ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଗୋଟିଏ ଡଜନରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ବିଚାରଧାରା ଥିବ, ଶହେରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଭାଷା ଥିବ, ସତର ଶହରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଉପଭାଷା ଥିବ, ସହର ଓ ଗାଁ’ଗଣ୍ଡା ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକ ରହୁଥିବେ, ସେମାନଙ୍କର ନିଜର ଆସ୍ଥା ରହିଥିବ, ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ମଞ୍ଚକୁ ଆଣିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆସ୍ଥାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପରେ ଏହି ଐତିହାସିକ ଦସ୍ତାବିଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ସହଜ ନଥିଲା । ଏହି ହଲରେ ବସିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଏ କଥାର ସାକ୍ଷୀ କି ସମୟ ସହ ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପାସ୍ କରିଛି । ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଟି ସେହି ଆଶଙ୍କାକୁ ଭୁଲ ପ୍ରମାଣିତ କରିଛି, ଯେଉଁମାନେ କହୁଥିଲେ କି ସମୟ ସହ ଯେଉଁ ଚାଲେଞ୍ଜ ଦେଶ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବ, ତା’ର ସମାଧାନ ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ଦେଇପାରିବ ନାହିଁ । ଏଭଳି କୌଣସି ବିଷୟ ନାହିଁ, ଯାହାର ବିଶ୍ଲେଷଣ, ଯାହା ଉପରେ କି ନିୟମାବଳୀ ଆମକୁ ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନରେ ମିଳିବ ନାହିଁ । ସମ୍ବିଧାନର ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ବୁଝି ସମ୍ବିଧାନ ସଭାର ଅସ୍ଥାୟୀ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଶ୍ରୀମାନ ସଚିଦାନନ୍ଦ ସିହ୍ନା ମହାଶୟ କହିଥିଲେ ଯେ- “ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଯଦି କୌଣସି ରଚନାକୁ ଅମର କୁହାଯାଇପାରେ ତାହା ହେଉଛି ଭାରତର ସମ୍ବିଧାନ ।” ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ଯେତିକି ଜୀବନ୍ତ, ସେତିକି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ମଧ୍ୟ । ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ଯେତିକି ଉତ୍ତରଦାୟୀ, ସେତିକି ସକ୍ଷମ ମଧ୍ୟ । ସ୍ୱୟଂ ବାବା ସାହେବ ଭୀମରାଓ ଆମ୍ବେଦକର ସମ୍ବିଧାନ ସମ୍ପର୍କରେ କହିଥିଲେ କି – “ଏହା ବ୍ୟବହାରିକ, ଏହା ନମନୀୟ । ଶାନ୍ତି ହେଉ ଅବା ଯୁଦ୍ଧର ସମୟ, ଏଥିରେ ଦେଶକୁ ଏକଜୁଟ ରଖିବାର ଶକ୍ତି ଅଛି” । ବାବା ସାହେବ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ‘ସମ୍ବିଧାନକୁ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖି ଯଦି କିଛି ଭୁଲ୍ ବି ହେଉଛି, ତା’ହେଲେ ସେହି ଭୁଲ୍ ସମ୍ବିଧାନର ନୁହେଁ, ବରଂ ସମ୍ବିଧାନ ପାଳନ କରୁଥିବା ସଂସ୍ଥାର ହେବ ।’ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଏହି 68ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ବିଧାନ ଏକ ଅଭିଭାବକ ଭାବେ ଆମକୁ ସଠିକ୍ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ଶିଖାଇଛି । ଏକ ଅଭିଭାବକ ଭାବେ ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ଦେଶକୁ ଗଣତନ୍ତ୍ର ମାର୍ଗରେ ପରିଚାଳିତ କରିବା ବଜାୟ ରଖିଛି । ତାକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିବାକୁ ରୋକିଛି । ଏହି ଅଭିଭାବକ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ସଭାଗୃହରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛୁ । ସରକାରୀ, ନ୍ୟାୟପାଳିକା, ପ୍ରଶାସନିକ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଅଟୁ । ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆଜି ସମ୍ବିଧାନ ଦିବସ ଆମ ପାଇଁ ଏକ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନ ନେଇ ଆସିଛି । କ’ଣ ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ଆମେ ଉକ୍ତ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ପାଳନ କରୁଛୁ । ଯାହା ଆଶା ଆମର ଅଭିଭାବକ, ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ଆମଠାରୁ କରିଥିଲା କ’ଣ ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ଆମେ ପରସ୍ପରକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ପାଇଁ, ସହଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ କାମ କରୁଛୁ? ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କେବଳ ନ୍ୟାୟପାଳିକା ଅବା ସରକାରରେ ବସିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୁହେଁ ବରଂ ଦେଶର ପ୍ରତିଟି ସେହି ସ୍ତମ୍ଭ, ପ୍ରତିଟି ସେହି ସଂସ୍ଥା ସମ୍ମୁଖରେ, ଯାହା ଉପରେ ଆଜି କୋଟି କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ଆଶା ନିବଦ୍ଧ ରହିଛି । ଏହି ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକର ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ନିଷ୍ପତ୍ତି, ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପଦକ୍ଷେପ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି । ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି କି କ’ଣ ଏହି ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଦେଶର ବିକାଶ ପାଇଁ, ଦେଶର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ବୁଝି, ଦେଶ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଚାଲେଞ୍ଜକୁ ବୁଝି, ଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ଆଶା-ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ବୁଝି, ପରସ୍ପରକୁ ସହଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି? ପରସ୍ପରକୁ ସହାୟତା, ପରସ୍ପରକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରୁଛନ୍ତି? ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, 75ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଯେତେବେଳେ 1942 ମସିହାରେ ଗାନ୍ଧିଜୀ ଭାରତ ଛାଡ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଦେଶ ଏକ ନୂଆ ଉନ୍ମାଦନାରେ ଭରି ଯାଇଥିଲା । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଳି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସହର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଚଳରେ ସେହି ଉନ୍ମାଦନା ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତି ହେଉଥିଲା ଓ ଏହାର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ 5ବର୍ଷ ପରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ମିଳିଥିଲା, ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇଥିଲୁ । ଏବେ ଆଜିଠୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱାଧୀନତାର 75ବର୍ଷ ପର୍ବ ପାଳନ କରିବୁ । ଏହି ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଏକଜୁଟ ହୋଇ ସେଭଳି ଏକ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ପୁରା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯେଉଁ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ଆମର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଦେଖିଥିଲେ । ଏଥିପାଇଁ ସମ୍ବିଧାନରୁ କ୍ଷମତା ପାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂସ୍ଥାକୁ, ନିଜର ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବାକୁ ହେବ, ତାକୁ କେବଳ ନବ-ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବାରେ ଲଗାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ । ବନ୍ଧୁଗଣ, ଏହି କଥା ଆଜି ବହୁତ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । କାରଣ ଜନଭାବନାର ଏଭଳି ପ୍ରବଳତା ଆମର ଦେଶରେ ଦଶନ୍ଧି ପରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି । ଭାରତ ଆଜି ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଯୁବ ରାଷ୍ଟ୍ର । ଏହି ଯୁବ ଶକ୍ତିକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂସ୍ଥାକୁ ମିଶି କାମ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି । ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆମେ ଗୋଟିଏ ଥର ଏହି ଅବସରକୁ ହରାଇ ସାରିଛୁ । ଏବେ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଭାରତକୁ ନୂଆ ଶିଖରକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ, ନବ-ଭାରତ ଗଠନ ପାଇଁ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂକଳ୍ପ ନେବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସଂକଳ୍ପ ସହ ମିଶି କାମ କରିବାର, ପରସ୍ପରକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଦେଶ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଚାଲେଞ୍ଜର ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ଏକଜୁଟ ହେବାର ମହତ୍ୱ ଡକ୍ଟର ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ସମ୍ବିଧାନ ସଭାର ଏକ ଆଲୋଚନା ବେଳେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବୁଝାଇଥିଲେ । ସେ କହିଥିଲେ କି- ‘ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଉଛୁ କି ଦେଶରୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂରୀକରଣ ପାଇଁ, ଅପରିଷ୍କାର ମୂଳପୋଛ କରିବା ପାଇଁ, କ୍ଷୁଧା ଓ ରୋଗ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ଭେଦଭାବ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ଶୋଷଣ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଓ ବଂଚିବା ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ତମ ପରିବେଶ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ସର୍ବଦା ପ୍ରୟାସରତ ରହିବୁ । ଆମେ ଗୋଟିଏ ବହୁତ ବଡ଼ ମିଶନ୍ ରେ ବାହାରିଛୁ । ଆମକୁ ଆଶା ଅଛି କି ଏହି ପ୍ରୟାସରେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ସହଯୋଗ ମିଳିବ, ସହାନୁଭୂତି ମିଳିବ ଓ ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗର ସମର୍ଥନ ମିଳିବ ।” ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ସମ୍ବିଧାନ ନିର୍ମାଣ ସହ ଜଡ଼ିତ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଏହି ଚିନ୍ତନ ଯୋଗୁ ଆମର ସମ୍ବିଧାନକୁ ଏକ ‘ସାମାଜିକ ଦସ୍ତାବିଜ’ ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏହା କେବଳ ଆଇନର ଏକ ପୁସ୍ତକ ନୁହେଁ ବରଂ ଏଥିରେ ଏକ ସାମାଜିକ ଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । 1947 ଅଗଷ୍ଟ 14ତାରିଖ ଅର୍ଥାତ ସ୍ୱାଧୀନତାର କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ବାବୁ କହିଥିବା ଏହି କଥାର ଆଜି ବି ସେତିକି ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ରହିଛି । ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତ ହେଉଛି ଦେଶର ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଉତ୍ତମ କରାଇବା । ସେମାନଙ୍କୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ-ଅପରିଚ୍ଛନ୍ନତା, କ୍ଷୁଧା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା । ତାକୁ ସମାନ ସୁଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ । ତାକୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବାର ଅଛି, ତାକୁ ତା’ର ଅଧିକାର ଦେବାର ଅଛି । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂସ୍ଥାରେ ଏକ ସନ୍ତୁଳନ ବଜାୟ ରଖି ଏକ ସଂକଳ୍ପ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ହିଁ ପୂରଣ କରାଯାଇପାରିବ । ଏହି ବୈଠକରେ ଡଃ ସର୍ବପଲ୍ଲୀ ରାଧାକୃଷ୍ଣନ୍ ଆଉ ଗୋଟିଏ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଚାର ରଖିଥିଲେ । ସେ କହିଥିଲେ କି- “ଯେ’ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଉଚ୍ଚ ପଦରେ ଥିବା ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାରକୁ ସମାପ୍ତ କରିବା ନାହିଁ, ଭାଇ–ଭଣଜାବାଦକୁ ମୂଳପୋଛ କରିବାନି, କ୍ଷମତା ଲୋଭରେ, ମୁନାଫାଖୋରୀ ଓ କଳାବଜାରୀକୁ ହଟାଇବା ନାହିଁ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ପ୍ରଶାସନରେ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି କରିପାରିବା ନାହିଁ କି ଜୀବନ ସହ ଜଡ଼ିତ ଥିବା ସେବାକୁ ସହଜରେ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଂଚାଇ ପାରିବ ନାହିଁ ।” ବନ୍ଧୁଗଣ, ଏ କଥା ସ୍ୱାଧୀନତାର କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପୂର୍ବର ଥିଲା । 1947 ଅଗଷ୍ଟ 14, ଏକ ଦାୟିତ୍ୱର ଭାବନା ଥିଲା, ଦେଶର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ସହ ସେହି ଦୁର୍ବଳତାକୁ କିଭଳି ଦୂର କରାଯିବ ତା’ର ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ ରହିଥିଲା । ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ବି ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଦୁର୍ବଳତା ଦୂର କରାଯାଇ ପାରିନାହିଁ । ତେଣୁ କାର୍ଯ୍ୟପାଳିକା, ନ୍ୟାୟପାଳିକା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ସଭା-3ଟି ସ୍ତରରେ ଏହାକୁ ନେଇ ମନ୍ଥନ କରାଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି କି ପରିବର୍ତ୍ତିତ ପରିସ୍ଥିତିରେ କିଭଳି ଆଗକୁ ଯାଇ ହେବ । ଆମେ କାହାରିକୁ ଭୁଲ୍ ଅବା କାହାରିକୁ ଠିକ୍ ବୋଲି ଦାୟୀ କରିବାର ନାହିଁ । ନିଜ ନିଜର ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଆମେ ଜାଣିଛେ, ନିଜର ଶକ୍ତି ସହ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ଅଛୁ । ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ବର୍ତ୍ତମାନର ସମୟ ତ ଭାରତ ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଯୁଗ ଭଳି । ଦେଶରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ଏଭଳି ପରିବେଶ ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ପରେ ତିଆରି ହୋଇଛି । ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହା ପଛରେ 125 କୋଟି ଭାରତୀୟଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି କାମ କରୁଛି । ଏହି ସକରାତ୍ମକ ପରିବେଶକୁ ଆଧାର କରି ଆମ ନବ-ଭାରତ ମାର୍ଗରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାଲିବାକୁ ହେବ । ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ସମ୍ବଳର ଅଭାବ ଆମ ପାଖରେ ନାହିଁ । କେବଳ ଆମକୁ ସମୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଆମେ ଭାବିବା କି ଆମ ପାଖରେ ବହୁତ ସମୟ ଅଛି, ଆଗାମୀ ପିଢି ହିଁ ସବୁ କରିବ, ସମସ୍ତ ରିସ୍କ ଉଠାଇବ, ତା’ହେଲେ ଇତିହାସ ଆମକୁ କଦାପି କ୍ଷମା ଦେବ ନାହିଁ । ଯାହା କରିବାର ଅଛି ଆମକୁ ଏବେ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏହି ସମୟରେ ହିଁ କରିବାର ଅଛି । ଆମେ ଏହା ଭାବି ରହିଯିବାନି କି ଏହାର ପରିଣାମ ଆସିଲା ବେଳକୁ ଆମେ ନଥିବୁ । ମୋର ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆମେ ରହେ ବା ନରହେ କିନ୍ତୁ ଏ ଦେଶ ରହିବ । ଆମେ ଅବଶ୍ୟ ରହିବାନି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆମେ ଦେଶକୁ ଦେବା ତାହା ସୁରକ୍ଷିତ-ସ୍ୱାଭିମାନୀ ଓ ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ଭାରତର ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏକ ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଯାହା ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସହଜ କରାଇବ, ଇଜି ଅଫ ଲିଭିଂକୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଇବ । ବନ୍ଧୁଗଣ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ କହେ ସରକାରର ଭୂମିକା ନିୟନ୍ତ୍ରକଠାରୁ ଅଧିକ ସୁବିଧା ପ୍ରଦାନକାରୀ ହେବା ଉଚିତ । ଆଜି ଆପଣ ବି ଏହା ଅନୁଭବ କରୁଥିବେ କି ଏବେ ପାସପୋର୍ଟ ଆପଣଙ୍କୁ କେତେ ଶୀଘ୍ର ମିଳିଯାଉଛି । ଅତି ବେଶୀରେ ଦୁଇଦିନ ନହେଲେ ତିନି ଦିନ । ନଚେତ୍ ଏହି ପାସପୋର୍ଟ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ମାସ-ଦୁଇମାସରେ ମିଳୁଥିଲା । ଗତ ଦୁଇ ତିନିଥର ହେବ ଆପଣଙ୍କୁ ଆୟକର ଫେରସ୍ତ ପାଇବା ପାଇଁ ମାସ ମାସ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ୁନଥିବ । ଆପଣ ଦେଖିଥିବେ କି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବେ ଦ୍ରୁତ ହେଉଛି, ଗତିଶୀଳ ହେଉଛି । ଆଉ ଏହି ଗତି କେବଳ ଆପଣମାନଙ୍କର ନୁହେଁ, ଦେଶର ମଧ୍ୟବିତ୍ତ, ଗରିବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସହଜ କରିଦେଇଛି । ଏବେ ଭାବନ୍ତୁ, ଗ୍ରୁପ୍ ସି ଓ ଡି ଚାକିରିରେ ସାକ୍ଷାତକାର ସମାପ୍ତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଯୁବବର୍ଗଙ୍କ କେତେ ସମୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଲା । କେତେ ଟଙ୍କା ସଂଚୟ ହେଲା । ଦସ୍ତାବିଜକୁ ପୂର୍ବରୁ ଗେଜେଟେଡ ଅଫିସର ଦ୍ୱାରା ଏଟେଷ୍ଟେଡ କରିବା ଜରୁରୀ ଥିଲା । ତାହା ବି ଏବେ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁନାହିଁ । ଏଥିଯୋଗୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏଣେ ତେଣେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଚାରି ଲୋକଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁନାହିଁ କି ଭାଇ କେଉଁ ଗେଜେଟେଡ୍ ଅଫିସରଙ୍କୁ ଜାଣିଛ କି? କୌଣସି ସାଂସଦ-ବିଧାୟକଙ୍କୁ ଜାଣିଛ କି ? ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆପଣ ଜାଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ କି ଆମ ଦେଶରେ 27ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ଏଭଳି ଥିଲା, ଯାହା ଉପରେ କାହାରି ଦାବି ନଥିଲା । ଏହି ଟଙ୍କାକୁ ଶ୍ରମିକମାନେ, କର୍ମଚାରୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ପ୍ରୋଭିଡେଣ୍ଟ ପାଣ୍ଠିରେ ଜମା କରିଥିଲେ ଓ ପରେ ସ୍ଥାନ ବଦଳାଇବା ଯୋଗୁ ସେମାନେ ଉକ୍ତ ଟଙ୍କା ଉପରେ ଦାବି କରିପାରୁନଥିଲେ । ଥରେ ସହର ଛାଡ଼ିଗଲେ, କିଏ ଫେରିକି ଯିବ, କେଉଁଠିକି ଦୌଡ଼ାଦୌଡ଼ି କରିବ । ଏହା ଆମର ଶ୍ରମିକ ଓ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ବର୍ଗର ବହୁତ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଏହି ସରକାର ୟୁନିଭର୍ସାଲ ଏକାଉଣ୍ଟ ନମ୍ବର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସମାଧାନ କରିଛି । ଏବେ କର୍ମଚାରୀ କେଉଁଠି ବି ଚାକିରି କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରେ ଗୋଟିଏ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସମୟରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ କହିଥିଲେ କି- “ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ସଭା, କାର୍ଯ୍ୟପାଳିକା ଓ ନ୍ୟାୟପାଳିକାର ସୀମାକୁ ଖୁବ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । ସମ୍ବିଧାନ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଶା କରୁଛି କି ସେମାନେ ମିଳିଥିବା କ୍ଷମତା ବିନା ନିଜର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଉପଯୋଗ କରନ୍ତୁ ।” ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଆଜି ଯେତେବେଳେ ନବ-ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ସମ୍ବିଧାନ ଶିଖାଇଥିବା ଏସବୁ କଥାର ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ବଢ଼ିଯାଇଛି । ନିଜର ସୀମିତ ପରିସରରେ ରହି ଆମକୁ ଜନତାଙ୍କ ଆଶା-ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ପୂରଣ କରିବାକୁ ହେବ । ଆଜି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଭାରତ ଆଡ଼କୁ ବହୁତ ଆଶାର ସହ ଦେଖୁଛି । ଅନେକ ଚାଲେଞ୍ଜର ସମାଧାନ ସେହି ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଭାରତରେ ହିଁ ଦେଖାଯାଉଛି । ଅନେକ ହିଁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଭାରତର ବିକାଶରେ କାନ୍ଧ ସହ କାନ୍ଧ ମିଶାଇ ଚାଲିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପିକା, କାର୍ଯ୍ୟପାଳିକା ଓ ନ୍ୟାୟପାଳିକା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବିଧାନ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ହେବ । ବନ୍ଧୁଗଣ, ମୁଁ ଆଇନ କମିଶନ ଓ ନୀତି ଆୟୋଗଙ୍କୁ ଏହି ଆୟୋଜନ ପାଇଁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି । ସମ୍ବିଧାନର ତିନି ଅଙ୍ଗ ଏହି ଆୟୋଜନରେ ଖୋଲାଖୋଲି ଭାବେ ନିଜର କଥା ରଖିଛନ୍ତି । ଅନେକ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଓ ବିଦ୍ୱାନ ନିଜର ରାୟ ଦେଇଛନ୍ତି । ସମସ୍ତଙ୍କ ରାୟର ନିଜ ନିଜର ମହତ୍ୱ ରହିଛି । ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ପାଇଁ ଏଭଳି ସମ୍ବାଦର ବହୁତ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି । ଏହା ଆମର ପରିପକ୍ୱତାକୁ ଦର୍ଶାଉଛି । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯାହାବି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ବାହାରିବ, ତାକୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଳିତ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍ । ସମ୍ବାଦର ପ୍ରକ୍ରିୟା ନିରନ୍ତର ଜାରି ରହୁ, ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ବି ଚିନ୍ତା କରାଯିବା ଉଚିତ । ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଆଜି ସମୟର ଆବଶ୍ୟକତା ହେଉଛି ଆମେ ପରସ୍ପରକୁ ସଶକ୍ତ କରିବା, ଗୋଟିଏ ସଂସ୍ଥା ଅନ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ବୁଝିବ, ସେହି ସଂସ୍ଥା ଯେଉଁ ଚାଲେଞ୍ଜର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛି ତାକୁ ବୁଝିବା । ଯେତେବେଳେ ଏହି ତିନି ସଂସ୍ଥା ସମ୍ବିଧାନରେ ଲିଖିତ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବ, ସେତେବେଳେ ଦେଶର ନାଗରିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକାରରେ କହିପାରିବେ କି ‘ଆପଣମାନେ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତୁ, ମୋର କ’ଣ ଅଛି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ସମାଜ ଓ ଦେଶ ସମ୍ପର୍କରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ।” ବନ୍ଧୁଗଣ, ଅଧିକାର–ଅଧିକାରର ସଂଘର୍ଷରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଛରେ ପଡ଼ିଯିବାର ଆଶଙ୍କା ରହିଥାଏ ଆଉ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ପଛକୁ ଫେରିଲେ ଦେଶ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରିବ ନାହିଁ । ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ସମ୍ବିଧାନ ଦିବସର ବହୁତ ବହୁତ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଉଛି । ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହୁତ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ ଜୟ ହିନ୍ଦ !!!