પ્રધાનમંત્રીનો ગુજરાતના અમદાવાદમાં SGVP ગુરુકુળ ખાતે ભાવવંદના પર્વ નિમિત્તે સંદેશનો મૂળપાઠ

જય સ્વામિનારાયણ! આદરણીય સંતો તમામ સત્સંગ ભાઈઓ અને બહેનો, આજે હું ભક્તિના પવિત્ર તહેવારનો સાક્ષી છું. ગુરુદેવ શાસ્ત્રીજી અને તેમની પાસે એક સાધના, તપસ્યા, સમાજ પ્રત્યેનું સમર્પણ હતું, જેની સુંદર રચના પૂજ્ય માધવપ્રિયદાસજી મહારાજે શ્રી ધર્મજીવન ગાથાના રૂપમાં પ્રેરણાદાયી પુસ્તકથી કરી છે. આપ સૌની વચ્ચે રહીને આ કાર્યક્રમ માણવો એ મારા માટે આનંદની વાત હશે, પરંતુ સમયની મર્યાદાને કારણે આ મોહ પણ ગુમાવવો પડ્યો છે. કોઈ પણ રીતે, આદરણીય શાસ્ત્રીજીએ મને કર્તવ્ય કરવાનું શીખવ્યું છે, તો મારે પણ કરવું પડશે. પણ જેમણે આ કાર્ય માટે સખત મહેનત કરી, ખાસ કરીને આદરણીય માધવપ્રિયદાસજી, આ માટે હું તેમને અભિનંદન આપું છું અને તમામ સત્સંગીઓ વતી આભાર વ્યક્ત કરું છું. સામાન્ય રીતે આપણા દેશમાં ઘણું બધું સુંદર હોય છે, પરંતુ તે શબ્દોમાં નથી હોતું. તે સ્મૃતિમાં રહે છે અને પેઢી દર પેઢી દરેકને જણાવવાનું ચાલુ રાખે છે. પણ એ બધું શબ્દાર્થ હોવું જોઈએ અને એ સાહિત્ય સ્વરૂપે આપણી સામે હોવું જોઈએ, જ્યારે એક રીતે નવું જીવન જન્મ લે છે, ત્યારે એવું લાગે છે કે આપણી વચ્ચે શાસ્ત્રીજી મહારાજ છે, વાંચીએ તો એવું લાગે. આ શાસ્ત્રી મહારાજે અમને કહ્યું હતું કે ચાલો, હવે તે કરીએ. ના, એવું ન થઈ શકે, કારણ કે શાસ્ત્રીજી મહારાજે મનાઈ કરી છે. કારણ કે તેમાં ઘણી બધી નાની વસ્તુઓ છે. ખાસ કરીને સત્સંગની વસ્તુઓ. અને નિશ્ચિંત જીવન, જે સતત સમાજની ચિંતા કરે છે, સમાજ માટે વિચારે છે અને પ્રેરણા આપે છે અને જેમાં તપશ્ચર્યાના જોમનો અનુભવ થાય છે. જેમાં આપણે સતત જ્ઞાનનો પ્રવાહ અનુભવી શકીએ છીએ. તેનો આનંદ માણી શકશો. એક રીતે જોઈએ તો આ જીવન સાધના, એક એક શબ્દ સાધના સાહિત્યના રૂપમાં અમૂલ્ય પુષ્પ સ્વરૂપે આપણી સમક્ષ મુકવામાં આવી છે. શાસ્ત્રીજી મહારાજના જીવનને આપણી બધી પેઢીઓ, સમગ્ર પરિવાર દ્વારા સમજવાનું આપણું કામ છે, આપણે સૌ જાણીએ છીએ કે શાસ્ત્રીજી મહારાજના ઉપદેશમાં બે બાબતો વારંવાર જોવા મળે છે. જેને આપણે જીવન મંત્ર કહી શકીએ. એક વાત તેઓ હંમેશા કહેતા કે આપણે જે કંઈ કરીએ તે બધાના ભલા માટે જ હોવું જોઈએ. અને બીજું, તેઓ કહેતા કે સદ્વિદ્યા પ્રાર્થના. સૌના હિતની વાત કરો, એટલે જ કહું છું કે સૌનો વિકાસ સૌનો સાથ. આ શબ્દો શાસ્ત્રીજીએ કહ્યા હતા. જેમાં સૌનું કલ્યાણ અને સૌના સુખનો ખ્યાલ આવે છે. અને એ પણ હકીકત છે કે સદીઓથી આપણા રાષ્ટ્રમાં જ્ઞાન, ઉપાસના, વિદ્યા, મહામૂલ મંત્ર છે, આપણા તમામ ઋષિઓ જે એક યા બીજી ગુરુકુળ પરંપરા સાથે જોડાયેલા હતા, દરેક ઋષિની ગુરુ પરંપરા એક પ્રકારની પરંપરાગત યુનિવર્સિટી હતી. જેમાં સમાજના તમામ વર્ગના લોકો, સૌનું કલ્યાણ થાય, જ્યાં રાજાના સંતાનો પણ હોય, સામાન્ય માનવીના કુટુંબીજનો પણ હોય અને સૌ સાથે મળીને સારું જ્ઞાન મેળવતા હોય. સ્વામિનારાયણ પરંપરામાં આપણી જે ગુરુકુળ પરંપરા છે, આ ગુરુકુળ પરંપરા આપણા ભવ્ય ભૂતકાળ અને ઉજ્જવળ ભવિષ્યને જોડતી કડી છે. સમાજના સામાન્ય માણસને ધાર્મિક પ્રેરણા, સાંસ્કૃતિક પ્રેરણા, જે તેમને ગુરુકુળમાં મળે છે. ગુરુકુલે આવા રત્નો આપ્યા છે, તે આજે વિશ્વમાં ફેલાયેલા છે. શાસ્ત્રીજી મહારાજની આ દિવ્ય દ્રષ્ટિ, જેનાથી વિશ્વના કોઈપણ દેશમાં જઈને ભારતીય સમુદાયને મળે તો એકાદ–બે એવા લોકો મળી જશે જે કહેશે કે હું ગરીબ પરિવારમાંથી આવ્યો છું. અને ગુરુકુલમાં ઉછર્યા, ગુરુકુલે જે શીખવ્યું તે કર્યું અને હું જ્યાં પણ હોઉં ત્યાં કામ કરું છું. કહેવાનો અર્થ એ છે કે એમાં કોઈ ઉપદેશ નથી, કોઈ ક્રમ નથી, શાસ્ત્રીજીના જીવનમાં અખંડ સાધના છે, તપસ્યા છે. તેના પરિણામ સ્વરૂપ આટલા લાંબા સમય પછી પણ શાસ્ત્રીજી મહારાજ આપણી વચ્ચે બિરાજમાન છે. દેહથી અસ્તિત્વ ધરાવે છે, ભાવના સ્વરૂપે અસ્તિત્વ ધરાવે છે અને જ્યારે આ શબ્દ સમૂહ અને સાહિત્ય વચ્ચેના અક્ષરો આવશે ત્યારે આપણને શાસ્ત્રીજી મહારાજના શબ્દો યાદ આવશે. કર્તવ્યની પ્રેરણા આપશે, આપની સાથે મારો બહુ ગાઢ સંબંધ છે.