રાજસ્થાનમાં વિવિધ હાઇ-વે યોજનાના ખાતમૂહૂર્ત અને ઉદઘાટન પ્રસંગે પ્રધાનમંત્રીના સંબોધનનો મૂળપાઠ

તમે બધા મોટી સંખ્યામાં અમને તમામને આશીર્વાદ આપવા માટે આવ્યા છો તેના માટે હું તમારા બધાનો હૃદયપૂર્વક ખૂબ ખૂબ આભાર માનું છું. તાજેતરમાં દેશના કેટલાક ભાગોમાં અતિ વરસાદ અને પૂરને કારણે ઘણી આફત આવી. ઘણા લોકોએ જીવ ગુમાવવા પડ્યા. ખેડૂતોને પણ ઘણું નુકસાન થયું.રાજસ્થાનમાં પણ ઘણા સ્થળે આફત આવી. રાજ્ય સરકારે પોતાનું એક નિવેદન ભારત સરકારને મોકલ્યું છે. ભારત સરકાર તરફથી પણ એક ઉચ્ચ સ્તરીય સમિતિ રાજસ્થાનનો પ્રવાસ કરી ચૂકી છે. હું રાજસ્થાનના પૂરગ્રસ્ત ભાઇઓ અને બહેનોને, ખેડૂતોને ખાતરી કરાવું છું કે આ સંકટની ઘડીએ ભારત સરકાર સંપૂર્ણપણે તમારી સાથે રહેશે અને આ સંકટમાંથી બહાર નીકળીને એક નવા આત્મવિશ્વાસ સાથે આપણે બધાં આગળ ધપીએ તેના માટે હળીમળીને ભરપુર પ્રયાસ પણ કરીશું. આજે એક જ કાર્યક્રમમાં15 હજાર કરોડ રૂપિયા કરતા વધારે કિંમતના વિકાસના કાર્યો માટે શિલાન્યાસ થવા અથવા તો લોકાર્પણ થવા તે પોતાનામાં રાજસ્થાન માટે એક ઐતિહાસિક ઘટના છે. યોજનાઓની જાહેરાત કરવી. ચૂંટણી સમયે ભ્રામિક વાયદા કરવા, અખબારોમાં મોટી મોટી હેડલાઇન છપાઈ જવી. તમે ભલા અને અમે ભલા. માળા આપો તમને પહેરાવું, માળા આપો તમને પહેરાવું, આ આખો દેશ સારી રીતે જોતો આવ્યો છે કે આપણી સામે મોટો પડકાર આ જ છે કે વર્ષોથી આ જ ચાલતું આવ્યું છે. આ પુરાણી ખરાબીઓેને ખતમ કરવામાં એટલી બધી તાકાત લાગે છે જેની તમે કલ્પના કરી શકો તેમ નથી એવી સ્થિતિ છોડીને ગયા છે. તમામ વ્યવસ્થા એટલી હદે બગડી ગઈ છે, ખરાબી એટલી હદે ઘર કરી ચૂકી છે કે કોઈ કાચોપોચો માણસ હોત તો તેને જોઇને જ ડરી ગયો હોત પરંતુ અમે જરા અલગ માટીના બનેલા છીએ. પડકારોની પસંદગી કરવાની પણ આદત છે અને પડકારોને પડકાર આપવાની પણ આદત છે અને પડકારોને ઝીલીને માર્ગ શોધતા મંઝીલ સુધી દેશને લઈ જવા માટે આકરી મહેનત કરવાની પણ તાકાત ધરાવીએ છીએ. હમણાં જ નીતિનજી વર્ણન કરી રહ્યા હતા કે ચંબલના એ બ્રિજનું 2006થી 2017 સુધી 11 વર્ષ અને બજેટ કેટલું300 કરોડ કરતા પણ ઓછું. સરકારમાં ફરક હોય છે? કામ કરનારી સરકાર કોને કહે છે? આ સમજવા માટે આ પ્રસંગ પૂરતો છે. એક નાનકડો બ્રિજ, 300 કરોડનો ખર્ચ, બ્રિજ દોઢેક વર્ષમાં બની જાય, સામાન્ય પદ્ધતિથી બનાવીએ તો એકાદ વર્ષમાં બની જાય. 11 વર્ષ લાગી ગયા અને આજે 5600 કરોડના આ પ્રોજેક્ટ. જરા, પત્રકાર મિત્ર હિસાબ જૂએ તો દિમાગમાં 300 કરોડનો પ્રોજેક્ટ 11 વર્ષમાં પાંચ હજાર છસ્સો કરોડના કામ. 2014માં દિલ્હીમાં અમારી સરકાર બન્યા બાદ વિચાર આવ્યો, યોજના શરૂ કરી,કાર્યક્રમ ઘડાયો અને આજે ત્રણ વર્ષની અંદર અંદર તો 5600 કરોડના કાર્યનું લોકાર્પણ થઈ રહ્યું છે. અમે એ સંસ્કૃતિ લેવાનો પ્રયાસ કર્યો છે જે કાર્યનો અમે પ્રારંભ કરીશું અને જ્યારે કોઈ યોજના વિલંબમાં પડી જાય છે એકાદ ચૂંટણીમાં રાજકીય લાભ તો કદાચ મળી જતો હશે. પથ્થર રોપી દીધો, ફૂલમાળા પહેરી લીધી, ફોટો પડાવી દીધો, અખબારોમાં છપાવી દીધો એટલે એકાદ ચૂંટણી તો નીકળી જશે. પણ પછી જો એ યોજના અટકી પડી છે તો હજારો કરોડ રૂપિયાની પડતર વધી જશે. કામ નહીં થવાને કારણે જે નુકસાન થયું છે તે અલગ. કામ અટકવાને કારણે જે નુકસાન થયું તે અલગ. અને દેશના અર્થતંત્રને આ ખાડામાં પડેલી એક યોજના ખાઈ જાય છે. આવા ખાડામાં પડેલી યોજનાઓને બહાર કાઢવામાં મને એટલો શ્રમ પડી રહ્યો છે જેવો આ કામ બંધ રહ્યું ત્યારે તમે બ્રિજ જોયો હતો. કોર્ટ કચેરીમાં અટવાયેલો રહ્યો હતો. હિંમત સાથે, ઇમાનદારી સાથે નિર્ણયો લઈએ છીએ, નિર્ણય લઈએ છીએ તો પરિણામ પણ મળે છે. અને આજે એ પરિણામ તમારી સામે છે. આવનારા દિવસોમાં નવ હજાર કરોડથી પણ વધુના નવા કામ એકલા રાજસ્થાનમાં થશે. તેમાં મુખ્યત્વે માર્ગ ક્ષેત્રના કામ છે, ક્યાંક રસ્તાની પહોળાઈ, ક્યાંક નવા પુલ, ક્યાંક નવા રસ્તા, ક્યાંક રસ્તાનું આધુનિકીકરણ. એક સાથે નવ હજાર કરોડથી વધુ રૂપિયાના કામને શરૂ કરવા. જો આ કામ 500 કરોડમાં આજે કરીએ, 500 કરોડમાં પાંચ દિવસ બાદ કરીએ, ફરી500 કરોડમાં એક મહિના બાદ કરીએ તો રાજસ્થાનમાં આગામી ચૂંટણી સુધી અમે રાજકીય રોટલી શેકતા રહીએ. પરંતુ એ માર્ગ અમને મંજૂર નથી. અમારે કામ કરવું છે, સમય મર્યાદામાં રહીને કરવું છે અને તેથી જ એક સાથે યોજના ઘડીને કરીએ, નવ હજાર પાંચસો કરોડ રૂપિયાની કિંમતથી નવા કામનું આજે ખાતમુહૂર્ત થવા જઈ રહ્યું છે. અને હવે આટલી મોટી જવાબદારી સાથે કાર્યક્રમોની વાત કરીએ છીએ તો તેને પૂર્ણ કરવાના સંકલ્પ સાથે કરીએ છીએ. અને હું રાજસ્થાનની ધરતીને ભરોસો અપાવું છું કે તે કરીને રહીશું અને રાજસ્થાનની કાયાપલટ થઈને જ રહેશે. દેશના વિકાસમાં માળખાગત સવલતોનું અત્યંત મહત્વ હોય છે. તે વધુ કિંમતના હોય છે લાંબા સમયના કાર્યો હોય છે. રાજકીય દૃષ્ટિથી લોકોની ધીરજ પણ ખૂટી જાય છે અને તેથી અગાઉના જમાનામાં સરકારો, રાજનેતા લાંબા સમયની યોજનાઓ, લાંબા સમયના કાર્યો, તેનાથી દૂર ભાગતા હતા. અમે સારી રીતે જાણીએ છીએ કે દેશને નવી ઊંચાઈઓ સુધી લઈ જવો છે તો આપણે આપણી વ્યવસ્થાઓને પણ આધુનિક બનાવવી પડશે. રેલવે હોય, રસ્તા હોય,પાણીની વ્યવસ્થા હોય, વીજળીની વ્યવસ્થા હોય, ઓપ્ટિકલ ફાઇબરનું નેટવર્ક હોય, વોટર વેજ હોય,કાંઠા વિસ્તારના જોડાણનો માર્ગ હોય દરેક પ્રકારના આધુનિક માળખાગત સાધનોમાં હવે વિલંબ કરવો તે ભારત માટે લાભકારક નહીં હોય. અને એક વાર આ પ્રકારની આધુનિક વ્યવસ્થા વિકસીત થાય છે તો જમીન પર માત્ર એક કાળી લાઇન દેખાય છે તેવું નથી. એ લાંબી કાળી પટ્ટી જે રસ્તો છે, તે કાળા રંગનો માર્ગ તમારા જીવનમાં પ્રકાશ ભરવાનું કામ કરે છે. તમે વિચાર કરો કે નવ હજાર કરોડ રૂપિયાના ખર્ચથી બનેલા માર્ગોથી ખેડૂતોને કેટલો લાભ થશે. તેઓ પોતાના પાક, ફળ-ફૂલ, શાકભાજી વગેરે આસાનીથી લઈ-જઈ શકશે. જ્યારે અટલ બિહારી વાજપેયીજીએ ગોલ્ડન ચતુષ્ક બનાવ્યો હતો તો શરૂઆતમાં લોકોને લાગતું હતું કે વાહ, કેટલો સુંદર માર્ગ બની ગયો છે. પહેલા આવો રસ્તો ક્યારેય ન હતો. આનંદ આવતો હતો, ગાડી ઝડપથી ચાલતી હતી. ત્યાં વાત થઈ શકતી ન હતી. મને યાદ છે રાજસ્થાનમાં કોઈ વિસ્તારથી સંકળાયેલા ગુજરાતનો ભાગ પછી તે બનાસકાંઠા હોય કે અમદાવાદ જિલ્લાનો કોઈ ખેડૂત ત્યાં હોય તો તે ફળ, ફૂલ, શાકભાજી આ સારા રસ્તા બનવાને કારણે એક દિવસમાં દિલ્હીના બજારમાં જઈને વેચતો હતો. અને ત્યાં ગામડાના ખેડૂતોની આવકમાં ધરમૂળમાંથી પરિવર્તન આવ્યું છે. એક વાર સારા રસ્તા બની જાય છે તો મારો ખેડૂત જેને પોતાની ઉપજ શહેર સુધી લઈ જવામાં તકલીફ પડે છે ફળ-ફૂલ,શાકભાજી, દૂધ બે-બે દિવસ જો વિલંબ થઈ જાય તો તેના 20થી 30 ટકા ચીજો નાશ પામે છે. ખરીદનાર લેવા તૈયાર હોતો નથી. જ્યારે સારા રસ્તાનું નેટવર્ક બની જાય છે તો દેશના અર્થતંત્રમાં પણ ઝડપ આવે છે. દૂર દૂર ગામડામાં બેઠેલા ખેડૂતને પોતાની પસંદગીના બજારમાં પહોંચવા માટે એક તક મળે છે જ્યારે રસ્તો બની જાય છે. માળખું બની જાય છે. ગામડામાં ગરીબ માતા પ્રસૂતિથી પીડિત છે, દવાખાનું દૂર છે, 25-30 કિલોમીટર દૂર જવાનું છે. જો સારા રસ્તા છે તો માતા અને બાળકનું જીવન બચી જાય છે. પરંતુ જો રસ્તા સારા નથી તો એ માતાએ જીવન સાથે હાથ ધોઈ નાખવા પડે છે, સારા માર્ગથી આ કાર્ય થાય છે. રાજસ્થાનમાં તો રાજસ્થાનના રસ્તા તો પૈસો પેદા કરવાની તાકાત ધરાવે છે, પૈસા પેદા કરવાની.કદાચ હિન્દુસ્તાનના અન્ય ભાગોના રસ્તાઓથી જેટલો લાભ થાય છે તેનાથી પાંચ ગણો વધારે લાભ રાજસ્થાનને મળે છે કેમ કે રાજસ્થાનથી અંતર ઘણું છે. જમીની ભાગ ઘણો મોટો છે અને રાજસ્થાનના જીવનમાં પ્રવાસનની મોટી તાકાત છે. વિશ્વભરના પ્રવાસીઓ રાજસ્થાનથી પરિચિત છે. દુનિયાભરના પ્રવાસીઓને પુસ્કરના મેળામાં આવવાની ઇચ્છા હોય છે, દુનિયાભરના પ્રવાસીઓને તળાવની નગરી ઉદયપુરમાં આવીને સમય પસાર કરવાની ઇચ્છા છે. દુનિયાભરના પ્રવાસીઓને જેસલમેરની મરુભૂમિમાં આવીને નવા જીવનનો અનુભવ કરવાનું મન થાય છે. કોઈને શ્રીનાથજી જવું છે, કોઈને એકલિંગજી જવું છે, અસંખ્ય જગ્યા છે રાજસ્થાનના તમામ ખૂણામાં પ્રવાસનને આકર્ષિત કરવા માટે. અહીં પ્રાકૃતિક તાકાત રહેલી છે. આ ચુંબકીય શક્તિ છે જે માત્ર ભારતના ખૂણે ખૂણેથી જ નહીં પરંતુ દુનિયાભરમાંથી પ્રવાસીઓને ખેંચી લાવવાની તાકાત ધરાવે છે. અને જ્યારે કોઈ પ્રવાસી આવે છે ને તો તે ખિસ્સા ખાલી કરવા આવે છે અને અહીંના લોકોના ખિસ્સા ભરવા આવે છે. અને પ્રવાસન એક એવું ક્ષેત્ર છે જેનાથી ઓછામાં ઓછા મૂડીરોકાણથી વધુને વધુ લોકોને રોજગારી મળે છે. દરેક વ્યક્તિ કમાય છે. ફૂલ વેચવાવાળો કમાશે, પ્રસાદ વેચનારો કમાશે, પૂજાનો સામાન વેચનારો કમાશે, ઓટો રીક્ષાચાલક કમાશે,ટેક્સી વાળો કમાશે, ગેસ્ટ હાઉસધારક કમાશે, હેન્ડીક્રાફ્ટ વેચનારો કમાશે, ચા વેચનારો કમાશે. આ તાકાત આ રાજ્યમાં છે પરંતુ ટ્રાફિક જામ રહે છે, રસ્તા તૂટેલા-ફૂટેલા છે, ખાડા ભરાયેલા છે, કોઈ યોગ્ય ગટર વ્યવસ્થા નથી, કોઈ પાર્કિંગની વ્યવસ્થા નથી, કોઈ જગ્યાએ યોગ્ય રીતે પેટ્રોલ પંપની વ્યવસ્થા નથી તો પ્રવાસી એક વાર તો આવશે પરંતુ વારંવાર આવવા અંગે વિચારતો રહેશે. આ 15000 કરોડ રૂપિયાનો પ્રોજેક્ટ માત્ર જમીન પરના માર્ગ નથી બનાવી રહ્યા. તે રાજસ્થાનના ભાગ્યનો માર્ગ પણ ખોલી રહ્યા છે. હું સ્પષ્ટપણે જોઈ રહ્યો છું અને તેથી જ આ જે માળખાગત પ્રોજેક્ટ પર ભાર મૂકવામાં આવી રહ્યો છે, ભારત સરકાર તેની ઉપર સંપૂર્ણપણે ખર્ચ કરવામાં લાગી ગઈ છે. એટલા માટે કે હિન્દુસ્તાનને એક આધુનિક સ્થાન પર લઈ જવું છે. ઓપ્ટિકલ ફાઇબર નેટવર્ક દૂર દૂરના ગામડાના બાળકોને ગુણવત્તાસભર શિક્ષણ કેવી રીતે મળે, દૂર દૂરના ગરીબના બાળકોને પણ એવું શિક્ષણ મળે જે ઉદયપુરના બાળકોને મળે છે, અજમેરના બાળકોને મળે છે. એવું જ શિક્ષણ દૂર દૂર બાંસવાડાના જંગલોમાં રહેનારા મારા આદિવાસી ભાઈઓને કેવી રીતે મળે. આ ડિજિટલ નેટવર્ક મારફતે, ઓપ્ટિકલ ફાઇબર નેટવર્ક મારફતે,લાંબા અંતરના શિક્ષણ મારફતે, નવી પેઢીને નવી દિશા દ્વારા, નવી ટેકનોલોજીના માધ્યમથી શિક્ષણ આપવાનું એક મોટું અભિયાન. અને તેના જ અંતર્ગત લાખો કિલોમીટર ઓપ્ટિકલ ફાઇબર નેટવર્ક સ્થાપવામાં આવી રહ્યું છે. હવે આ ઓપ્ટિકલ ફાઇબર નેટવર્ક સ્થપાય છે તો કરોડો રૂપિયાનો ખર્ચ આવે છે, અબજોની પડતર આવે છે. પરંતુ તે જ્યાંથી પસાર થાય છે તે કોઈને દેખાતી નથી. પરંતુ તેમાં મારું શું?આપણા માટે શું થઈ રહ્યું છે, ધ્યાનમાં જ આવતું નથી. પરંતુ તે જ્યારે લાગી જશે, બાળકોના અભ્યાસનું કામ થતું જશે, બીમાર દર્દીઓને ટેલિમેડિસીનથી દવાઓની સારી સુવિધા મળતી થશે, તેના ઉપચાર માટે રસ્તા નક્કી થઈ જશે, ગામડાનો લોકોને પણ શહેરની સવલતો મળતી થઈ જશે. તમે કલ્પના કરી શકો છો કે હિન્દુસ્તાનના ગામડામાં કેટલું મોટું પરિવર્તન આવી જશે? અમે એ માળખાગત સવલત પર ભાર મૂકીને કામ આગળ ધપાવી રહ્યા છીએ. હમણાં જ મુખ્યમંત્રીજી કહી રહ્યાં હતાં ઉજ્જવલા યોજના અંગે. લાખોની સંખ્યામાં આજે ગરીબ માતાઓ અને બહેનો પાસે ગેસનો ચૂલો પહોંચી ગયો. એક માતા જ્યારે લાકડાના ચૂલામાં ધુમાડા વચ્ચે રસોઈ કરે છે તો 400 સિગારેટ જેટલો ધુમાડો તેના શરીરમાં જાય છે. હવે માતા બહેનોના એ બાળકોની જે રમતા હોય છે તેની કોણ ચિંતા કરશે? અને એક જમાનો હતો જ્યારે ગેસનું એક સિલીન્ડર લેવા માટે કેટલી મહેનત કરવી પડતી હતી. કેટલી તકલીફ હતી. કેટલા નેતાઓ પાસે ચીઠ્ઠી લખાવવી પડતી હતી. આ એવી સરકાર છે જે ગરીબના ઘરે જઈને તેને ગેસની સગડી અપાવવાનું અભિયાન ચલાવી રહી છે અને લાખો પરિવારોને આપી ચૂકી છે. પહેલા જે રસ્તા બનતા હતા તેનાથી આજે બમણા રસ્તાઓ બની રહ્યા છે. પહેલા રેલવે ગાડી બનતી હતી તેનાથી આજે બમણી ટ્રેન બની રહી છે. પાણી પહોંચાડવાનું હોય કે પછી ઓપ્ટિકલ ફાઇબર નેટવર્ક પહોંચાડવાનું હોય, અમે ગતિ વધારી દીધી છે. કામકાજનો વ્યાપ વધારી દીધો છે. વ્યાપ જ વધારી દીધો છે અને કૌશલ્યમાં પણ અમે સુધારો કરીને ચીજોને આધુનિક બનાવવામાં સફળતા હાંસલ કરી છે. હવે જીએસટી આવ્યું. પ્રારંભમાં લાગતું હતું કે દુનિયાની અજાયબી છે. સવા સો કરોડનો આવડો મોટો દેશ રાતોરાત વ્યવસ્થા બદલાઈ જાય અને દેશના સવા સો કરોડ નાગરિક આપમેળે એ વ્યવસ્થામાં પોતાની જાતને સેટ કરી દે. આ હિન્દુસ્તાનની તાકાતનો પરિચય કરાવે છે-દોસ્તો. દરેકને ગર્વ થશે કે મારા દેશમાં એક ગામડામાં બેઠેલો નાનકડો વેપારી પણ ટેકનોલોજી દ્વારા આધુનિક કેવી રીતે બનાય. તેના મનમાં એક ઇચ્છા જાગી છે અને હું ઇચ્છીશ, હું રાજસ્થાનના અમલદારોને આગ્રહ કરીશ કે એક અભિયાન ચલાવો. 15 દિવસનું અભિયાન ચલાવો. પ્રત્યેક ગામડાનો દરેક નાનકડો વેપારી પછી તેની આવકની મર્યાદા 20 લાખથી નીચે કેમ ન હોય, દસ લાખની નીચે કેમ ન હોય, તેને પણ આ જીએસટીમાં સામેલ કરો જેથી જીએસટીનો લાભ એ ગરીબ વેપારીને પણ મળે અને નાના વેપારીને પણ મળવો જોઇએ. જો તે જોડાશે નહીં તો ગાડી ક્યાંક અટકી જશે, ત્યાં જ અટકી જશે અને નીચે સુધી લાભ પહોંચશે નહીં. એક અભિયાનના સ્વરૂપમાં કામ હાથમાં ઉપાડી લેવું જોઇએ. તમે જૂઓ કે રાજસ્થાનની આવકમાં પણ તમે કલ્પના નહીં કરી હોય કે કેટલું પરિવર્તન આવશે, આટલો વ્યાપ વધશે અને તેનું પરિણામ એ આવશે કે રાજસ્થાનના ગરીબો માટે સરકાર અનેક નવી યોજના પોતાના હાથમાં લઈ શકે છે. જીએસટીને કારણે એકલા પરિવહન વિભાગમાં (જે વિભાગ આપણા નીતિનજી સંભાળે છે) પહેલા ડ્રાઇવર ઘરથી નીકળતો હતો અને જો તેને સમૂદ્રી તટ પર બંદર પર સામાન પહોંચાડવાનો છે તો જો આપણે કિલોમીટરની ગણતરી કરીએ, ઝડપની ગણતરી કરીએ તો તે ત્રણ દિવસમાં પહોંચી શકતો હતો. પણ પહેલા દરેક જગ્યાએ જકાત, દરેક જગ્યાએ જકાતનાકા, અને જકાતનાકા પર શું થતું હતું એ બધાં જાણે છે કે દુનિયા કેવી રીતે ચાલતી હતી. એ બિચારો પાંચ દિવસે પહોંચતો હતો. બે જ દિવસ, જો સપ્તાહમાં બે દિવસ પણ ટ્રક પડી રહે છે તો દેશના અર્થતંત્રમાં પરિવહનમાં 25 ટકાથી વધુ નુકસાન થાય છે. આ જીએસટી બાદ તમામ જકાતનાકા ગયા, ટ્રકના ડ્રાયવરે ઊભા રહેવું, જે લાલ પાસ કે વાદળી પાસનું ચક્કર હતું કે બંધ થઈ ગયું. અને પહેલા તે પાંચ દિવસમાં પહોંચતો હતો તે હવે ત્રણ દિવસમાં પહોંચી જાય છે. બે દિવસ વહેલો માલ ખાલી કરીને આગળ ધપી રહ્યો છે. તેને કારણે માલસામાન ખાલી કરાવવાનો ખર્ચ ઘટ્યો. ટ્રાન્સપોર્ટવાળાની આવક વધી અને હું તો નીતિનજીને કહી રહ્યો છું કે દરરોજના નવા ટ્રાન્સપોર્ટ નિયમો પણ બદલવા જોઇએ. આજે આપણા દેશમાં શું છે કે એક ટ્રકમાં માલ ભરીને જાય છે, બધો જ માલ તેમાં જ લાદીને લઈ આવે છે. હવે સમયની માગ છે – ટ્રક અને ટ્રોલી. જેવી રીતે ટ્રેક્ટરમાં હોય છે તેવી રીતે તે અલગ કરી દેવામાં આવે. ટ્રોલીની અંદર સામાન ભરેલો હોય, જયપુરમાં ટ્રોલી છોડી દો અને ટ્રક લઈને આગળ વધો. એવી વ્યવસ્થા હોવી જોઇએ કે ડ્રાઇવર રાત્રે તેના ઘરે પહોંચી શકે. પરિવારમાં બાળકો સાથે રહી શકે. આવી ટ્રાન્સપોર્ટ વ્યવસ્થામાં ટ્રાન્સપોર્ટ પરિવર્તન લાવવાનું આપણું કામ છે. અને દેશમાં પરિવર્તન લાવવું છે તો ટ્રાન્સપોર્ટ પદ્ધતિથી પણ ઘણી ઝડપથી લાવી શકાય છે. અને એક વ્યાપક યોજનાની સાથે વિકાસની નવી ઊંચાઈઓ પાર કરવાની દિશામાં આપણે ચાલી રહ્યા છીએ. હું ફરી એક વાર સ્વાગત સન્માન માટે, તમારા સ્નેહ માટે, તમારા આશીર્વાદ માટે તમારો હૃદયપૂર્વક ખૂબ ખૂબ આભાર માનું છું. ખૂબ ખૂબ ધન્યવાદ.