PL-MTEB/scidef huggingface dataset:
Jest to czasowe zatrzymanie wody pod powierzchnią Ziemi i
woda ta nie bierze udziału w odpływie podziemnym. Jej ilość na danym obszarze jest jednym z czynników
bilansu wodnego tego obszaru [1].
Ogół procesów zachodzących w zbiornikach jeziornych, czyli w śródlądowych zbiornikach, które gromadzą
wody nazywany jest procesami limnicznymi.
Proces wzbogacania wód zbiorników limnicznych w składniki biogenne, który
prowadzi do wzrostu ich żyzności nazywany jest eurofizacją.
Erozja morska polega na niszczeniu brzegów morskich i dna i przejawia
się w działalności hydraulicznej, mechanicznej, chemicznej i biologicznej.
Osuwiska podwodne powstają przez przemieszczenie osadów w
warunkach subakwalnych, w dół stoków pod wpływem siły ciążenia [1], [2], [3]. Zachodzą w zbiornikach
wodnych (morzach, jeziorach, również w niektórych rzekach).
Jest to mieszanina iłu, pyłu i piasku z domieszką większych
klastów, która przemieszcza się w dół stoku morskiego lub jeziornego [4], [1].
Terminowy kontrakt forward to umowa zawarta w bieżącym
momencie czasu, która bezwzględnie zobowiązuje pozycję krótką do sprzedaży a pozycję długą do kupna
określonej ilości  instrumentu bazowego, w wyznaczonym terminie w przyszłości, po cenie, która została
uzgodniona przez strony w momencie zawarcia umowy.
zdolność do wyróżniania szczegółów obiektu
odwzorowanego na zdjęciu; zależy od szeregu czynników związanych z: parametrami aparatu, naświetleniem
zdjęcia i właściwościami fotografowanego obiektu.
stosowany w fotogrametrii (głównie
lotniczej) 2
   
synonim średniego rozmiaru piksela w terenie (ang. Ground Sample Distance) [1].
wykres przedstawiający liczność wystąpień poszczególnych jasności
(dla każdego kanału R,G,B) – na osi poziomej jest przedział jasności od 0 do 255, na osi pionowej pokazana
jest suma wystąpień poszczególnych jasności; na histogramie znormalizowanym liczność każdej jasności jest
dzielona przez liczność maksymalną, dzięki czemu wartości na osi pionowej mają zakres od 0 do 1.
proces sekwencyjnego dopasowania orientacji kolejnych zdjęć względem
pary zdjęć przyjętej za inicjalną, którego celem jest doprowadzenie do poprawnego przecinania się promieni punktów
homologicznych 4
   .
Mediatyzacja – proces pośrednictwa mediów (masowych, cyfrowych) w poznawaniu świata; polegający na kształtowaniu rzeczywistości społecznej przy pomocy oraz za pośrednictwem mediów poprzez wpływanie na postrzeganie całej rzeczywistości społecznej. Rzutuje nie tylko na to, co człowiek myśli o otaczającym go świecie, ale także na to, jakie podejmuje w nim działania. Jest powiązana z innymi metaprocesami zmian, takimi jak: indywidualizacja, globalizacja i komercjalizacja.
Wzajemne oddziaływanie na siebie różnych mediów („starych” i „nowych”) w procesie ich historycznego rozwoju. Różni się od mediacji, ponieważ koncentruje się głównie na opisywaniu  typów relacji między istniejącymi w danym okresie historycznym mediami. Zjawisko remediacji, nazywane przez niego mediamorfozą, jako pierwszy opisał Roger Fidler w swoim artykule z 1991 roku oraz książce "Mediamorphosis. Understanding New Media" wydanej w 1997 roku. Fidler wyróżnił kilka typów relacji mediów względem siebie: współewolucja i współistnienie, metamorfoza, propagacja, przetrwanie, możliwość i potrzeba, opóźniona akceptacja.
E-demokracja – jest związana z działaniami na rzecz poszerzenia politycznej partycypacji poprzez umożliwienie obywatelom wzajemnego porozumiewania się oraz komunikację z ich przedstawicielami poprzez nowe technologie informacyjno-komunikacyjne.
W związku z tym w e-demokracji istotną rolę odgrywa usprawnienie demokracji przedstawicielskiej przez:
1. powiększenie kanałów informacyjnych w celu wzrostu stopnia demokratycznego upodmiotowienia obywateli;
2. rozwój elektronicznych zgromadzeń, co sprzyja budowaniu debaty on-line i wymianie poglądów;
3. obniżanie dzięki sieciom komputerowym kosztów organizacyjnych i transakcyjnych, ponoszonych przez organizacje działające w ramach społeczeństwa  [6].
Stężenie normalne – podaje liczbę gramorównoważników substancji rozpuszczonej w  \( 1dm^3 \) roztworu.
Gramorównoważnik – ilość gramów substancji powiązana z  oddaniem lub przyjęciem jednego mola, elektronów. Inaczej - jest to część mola, która przypada na jedną wartościowość.
Wody artezyjskie to wody podziemne wgłębne, których zwierciadła
piezometryczne znajdują się powyżej powierzchni Ziemi, nad warstwą wodonośną, która je zawiera. Przebicie
zwierciadła tych wód powoduje powstanie samoczynnego wypływu [1], [2], [3]. Woda artezyjska może
wypływać również samoczynnie w źródłach artezyjskich, jeżeli warstwa wodonośna połączona jest z
powierzchnią terenu wąskimi kanałami występującymi w obrębie utworów nieprzepuszczalnych.
Certyfikaty inwestycyjne to niepodzielne papiery wartościowe
emitowane przez fundusze inwestycyjne zamknięte (FIZ), specjalistyczne fundusze zamknięte i fundusze
mieszane. Mogą być wydawane jako papiery imienne lub na okaziciela. Zaliczane do grupy papierów
wartościowych udziałowych, poświadczających tytuł uczestnictwa jego posiadacza w funduszu inwestycyjnym.
Analogicznie definiujemy natężenie pola elektrycznego jako siłę działającą na ładunek próbny  \( q \) (umieszczony w danym punkcie przestrzeni) podzieloną przez ten ładunek.
Rzeką nazywamy masę wody płynącą w naturalnym korycie pod wpływem siły
ciężkości.
Solwatacją nazywamy oddziaływanie cząsteczek lub jonów danej substancji z cząsteczkami rozpuszczalnika w wyniku czego powstaje solwatowana forma cząsteczki (jonu). Forma ta jest przeważnie strukturą przestrzenną w której cząsteczka (jon) są otoczone ściśle zorientowanymi cząsteczkami rozpuszczalnika.
Otaczanie się jonów związanymi z nimi cząsteczkami wody nazywamy hydratacją.
Niech funkcja  \( f:X\to Y \) będzie bijekcją (funkcją różnowartościową (iniekcją) i „na” (suriekcją). Funkcją odwrotną do funkcji  \( f \)  nazywamy funkcję  \( f^{-1}:Y\to X \) spełniającą warunek:


 \( f^{-1}\circ f=id_X,\quad f\circ f^{-1}=id_Y: \)Rysunek 1:  Dziedziną funkcji  \( f^{-1} \) jest przeciwdziedzina funkcji  \( f \), a przeciwdziedziną funkcji  \( f^{-1} \) jest dziedzina funkcji  \( f \)
Wektor  \( {\bf \gamma} (r) \) dany równaniem ( 2 ) nazywamy natężeniem pola grawitacyjnego.
Reakcja chemiczna osiąga stan równowagi chemicznej wtedy gdy stężenia zarówno substratów jak produktów nie ulegają wypadkowej zmianie.
Z perspektywy poziomu molekularnego reakcje biegną w kierunku tworzenie się produktów (reakcja wprost) oraz substratów (reakcja odwrotna). Stan równowagi chemicznej rozpatrywany jest jako proces dynamiczny, co oznacza, że szybkość reakcji chemicznej w kierunku  tworzenia się produktów jest taka sama jak w kierunku tworzenia się substratów, w przeciwieństwie do równowagi statycznej. Z reguły równowaga chemiczna jest procesem dynamicznym (ciśnienie i temperatura nie ulegają zmianie) opisywanym za pomocą stałej równowagi (K).
Układ równań postaci

					(1)

								\( \left\{ \begin{array}{c} a_{11}x_{1}+a_{12}x_{2}+\cdots+a_{1n}x_{n}=b_{1}\\a_{21}x_{1}+a_{22}x_{2}+\cdots+a_{2n}x_{n}=b_{2}\\\vdots\\a_{m1}x_{1}+a_{m2}x_{2}+\cdots+a_{mn}x_{n}=b_{m}\end{array}\right.  \)

nazywamy układem   \( m \) równań liniowych o   \( n \) niewiadomych    \( x_{1},\ldots,x_{n}  \). Liczby rzeczywiste (lub zespolone)   \( a_{ij}  \) oraz   \( b_{i}  \) nazywamy współczynnikami układu.
Układ równań liniowych ( 1 ), dla którego   \( b_{i}=0  \), dla   \( i=1,\ldots,m  \), nazywamy układem jednorodnym.
Układ równań, który nie jest układem jednorodnym nazywamy układem niejednorodnym.
substancji definiowana jest jako maksymalna ilość tej substancji wyrażona w gramach, która rozpuszcza się w 100 g rozpuszczalnika w warunkach normalnych (p = 1013.25 hPa i T = 273.15 K).
Kultura to „istniejący poprzez czyjeś działania dokument, jest zatem czymś publicznym (…) Chociaż jest abstrakcją, to nie mieści się w czyjejś głowie; chociaż nie jest fizykalna, to nie jest też bytem tajemnym” [2].
Granicę ciągu  \( a_n=\left(1+\frac{1}{n}\right)^n \) nazywamy liczbą Eulera lub Nepera.
Niech  \( z=x+iy \), gdzie  \( x,y\in\mathbb{R} \), będzie dowolną liczbą zespoloną. Modułem liczby  \( z \) nazywamy liczbę rzeczywistą  \( |z|  \) daną wzorem

					
								\(  |z|=\sqrt{x^{2}+y^{2}}.  \)
Niech  \( z=x+iy \), gdzie  \( x,y\in\mathbb{R} \), będzie liczbą zespoloną różną od zera. Argumentem liczby  \( z \) nazywamy każdą liczbę rzeczywistą  \( \varphi \), spełniającą warunki:

					(1)

								\( \begin{cases}  \cos \varphi&=&\frac{x}{|z|},\\ \sin \varphi&=&\frac{y}{|z|}. \end{cases} .  \)

Argumentem głównym liczby  \( z \) nazywamy ten argument, który należy do przedziału  \(  \lbrack 0,2\pi)  \).
Dla ustalenia położenia punktu na płaszczyźnie można wprowadzić biegunowy układ odniesienia. W biegunowym układzie odniesienia wyróżniamy pewien punkt płaszczyzny, nazywany biegunem płaszczyzny oraz pewną wyróżnioną półprostą poprowadzoną z bieguna, nazywaną półosią biegunową. Wówczas położenie dowolnego punktu płaszczyzny określamy poprzez podanie odległości  \( r \) tego punktu od bieguna oraz określenie kąta skierowanego  \( \varphi \) pomiędzy półosią biegunową a półprostą o początku w biegunie i przechodzącą przez dany punkt (tzw. promieniem wodzącym tego punktu).
to substancja, która [1], [2]:

jest związkiem chemicznym zbudowanym z jednego lub wielu pierwiastków,

posiada uporządkowaną strukturę wewnętrzną, czyli jest kryształem (zob.  Budowa wewnętrzna
i postać minerałów  ),

w normalnych warunkach ziemskich występuje w stałym stanie skupienia,

powstała wyłącznie w wyniku procesów naturalnych.
Funkcją identycznościową w zbiorze  \( A \) (identycznością w zbiorze  \( A \)) nazywamy funkcję  \( f:A\to A \) określoną wzorem  \( f(x)=x \), dla każdego  \( x\in A \).

Funkcję identycznościową w zbiorze  \( A \) oznaczamy symbolem  \( id_A \). Mamy więc  \( id_A:A\to A \),  \( id_A(x)=x \), dla każdego  \( x\in A \)
zwana, równowagą izostatyczną to stan równowagi grawitacyjnej między litosferą a astenosferą, termin wprowadzony w 1882 roku przez amerykańskiego geologa Clarence'a Duttona.
Mówimy, że zbiór funkcji  \( \hskip 0.3pc  f_1(t),\ldots,f_n(t) \hskip 0.3pc  \) określonych na przedziale  \( \hskip 0.3pc  I\subset\mathbb{R}\hskip 0.3pc  \) jest liniowo zależny, jeżeli istnieją stałe  \( \hskip 0.3pc  c_1,\ldots ,c_n \hskip 0.3pc   \) nie wszystkie równe zero, takie że  \( \hskip 0.3pc  c_1f_1(t)+\cdots +c_nf_n(t)=0\hskip 0.3pc , \) dla każdego  \( \hskip 0.3pc  t\in I\hskip 0.3pc  \).
Mówimy, że zbiór funkcji  \( \hskip 0.3pc f_1(t),\ldots,f_n(t)\hskip 0.3pc  \) określonych na przedziale  \( \hskip 0.3pc I\hskip 0.3pc   \) jest liniowo niezależny jeśli nie jest liniowo zależny. Inaczej mówiąc, równość   \( \hskip 0.3pc  c_1f_1(t)+\cdots +c_nf_n(t)=0\hskip 0.3pc  \) zachodzi dla każdego  \( \hskip 0.3pc t\in I\hskip 0.3pc  \) jedynie w przypadku, gdy wszystkie współczynniki   \( \hskip 0.3pc  c_i, \hskip 0.3pc  i=1,\dots,n\hskip 0.3pc  \) są równe zero.
Konflikt jest to proces, który rozpoczyna się, gdy dana osoba lub grupa dostrzega różnice i sprzeczności między nią a inną osobą lub grupą dotyczące interesów i zasobów, przekonań, wartości lub praktyk, które są dla nich ważne [2].
Ryzyko gospodarcze „jest to ryzyko związane z przedsiębiorczą
działalnością podmiotu dążącą do uzyskania maksymalnego zysku na bazie obowiązujących realiów rynkowych.
Dlatego jest ono zwykle rozpatrywane, nie tylko jako zjawisko powstające w procesie sprzedaży
towarów i usług, ale jako ryzyko związane z końcowym wynikiem finansowym wszelkich działań” [1].
Napięcie powierzchniowe definiuje się jako siłę styczną do powierzchni cieczy, działającą na jednostkę obrzeża powierzchni cieczy ( 2 ).

					(2)

								\( {\sigma} = \dfrac{F}{l} \)

gdzie:
F – to siła napięcia powierzchniowego, działająca równolegle do powierzchni cieczy,

l – długość odcinka, na którym działa siła.
Zwilżalność jest właściwością materiałów, która charakteryzuje ich sposób zachowania się w kontakcie z cieczami.
... (cykliczne) składają się z jednego lub więcej pierścieni węglowych, do których są przyłączone atomy wodoru.
Pojemnością elektryczną nazywamy stosunek ładunku kondensatora do różnicy potencjałów (napięcia) między okładkami.

(1)

								\( {C=\frac{Q}{\mathit{\Delta V }}} \)
Jednostką pojemności jest farad ( \( F \));  \( 1F = 1C/1V \). Powszechnie stosuje się jednak mniejsze jednostki:  \( \mu F \),  \( nF \),  \( pF. \)
Pojemnością elektryczną przewodnika nazywamy stosunek ładunku umieszczonego na przewodniku do potencjału jaki ma ten przewodnik w polu elektrycznym wytworzonym przez ten ładunek.

(7)

								\( {C=\frac{Q}{V}} \)
Hipotezę spirali milczenia sformułowała Elisabeth Noelle-Neumann (1916-2010) – niemiecka politolog, publicystka i założycielka Instytutu Demoskopii w Allensbach, będącego cenionym ośrodkiem badania opinii publicznej. W myśl tej koncepcji ludzie chętniej podążają za opiniami, które sprawiają wrażenie dominujących, nawet jeśli nie mają one pokrycia w rzeczywistości. W efekcie indywidualne opinie ulegają unifikacji, zbliżając się do przekonań, które mają pokrycie w szerokich narracjach medialnych. Jednocześnie brak poparcia w opinii publicznej prowadzi do milczenia. Ten mechanizm zależności – wzmacniania popularnych opinii przy jednoczesnym wyciszaniu tych zyskujących słabszą medialną recepcję – przypomina efekt spirali, stąd nazwa dla opisywanego efektu. Ludzie czując, że ich przekonania nie odpowiadają przekonaniom postrzeganej większości, zaczynają odczuwać presję konieczności dostosowania (przyjęcia postawy konformistycznej) w obawie przed społeczną izolacją, a w konsekwencji marginalizacją.
Społeczny dowód słuszności kształtuje zachowania ludzi szczególnie w sytuacjach, gdy brakuje im przekonania o właściwej normie postępowania czy przy braku jednoznacznej oceny danego zjawiska. W takich przypadkach podejmowanie decyzji może opierać się na uproszczonym rozumowaniu, wedle którego słuszne jest to, co czuje lub myśli większość osób z otoczenia danej jednostki [3]. Źródłem wiedzy o przekonaniach innych mogą być nie tylko bezpośrednie relacje interpersonalne, ale także wszelkie przekazy medialne, na przykład posty publikowane w mediach społecznościowych czy filmy umieszczane na portalach typu YouTube lub Twitch.
Z każdą macierzą kwadratową  \( A \) związana jest liczba (rzeczywista lub zespolona) nazywana wyznacznikiem macierzy  \( A \) , oznaczana symbolem 
					
								\( \mathrm{det}A \)

					. Wyznacznik definiujemy indukcyjnie, w następujący sposób:
 jeżeli macierz  \( A=(a_{11}) \) jest stopnia  \( 1 \), to  \( \mathrm{det}A=a_{11}; \)  jeżeli macierz  \( A=(a_{ij}) \) jest stopnia  \( n \), gdzie  \( n> 1 \), to

								\( \mathrm{det}A=\mathrm{det}\left( \begin{array}{cccc} a_{11}&a_{12}&\ldots&a_{1n}\\ a_{21}&a_{22}&\ldots&a_{2n}\\ \ldots&\ldots&\ddots&\ldots\\ a_{n1}&a_{n2}&\ldots&a_{nn} \end{array} \right)=\sum_{i=1}^{n}(-1)^{i+1}a_{i1}\mathrm{det}A_{i1}, \)

					
gdzie 
					
								\( A_{i1} \)

					 oznacza podmacierz stopnia  \( n-1 \) otrzymaną z macierzy 
					
								\( A \)

					 poprzez skreślenie  \( i \)-tego wiersza oraz pierwszej kolumny.
Warstwa wodonośna to warstwa skalna, której własności
umożliwiają gromadzenie, przewodzenie i oddawanie wody. Może mieć formę pojedynczej warstwy skalnej
lub składać się z kompleksu warstw wodonośnych, dlatego też używany jest zamiennie termin
poziom wodonośny. Z praktycznego punktu widzenia, warstwa wodonośna zawiera możliwe do
wydobycia wody podziemne [1], [2]. Ośrodek wodonośny to utwory skalne zawierające wodę wolną [3].
Przyspieszenie ziemskie, zwane też ziemskim przyspieszeniem
grawitacyjnym jest to przyspieszenie spadku swobodnego na Ziemi, przyspieszenie (w próżni) nadawane
przez siłę grawitacyjną Ziemi ciału znajdującemu się na jej powierzchni. Przyjmuje się wartość
przyspieszenia ziemskiego 9,80665 \(m/s^2\) zmierzoną na poziomie morza na 45\(^{\circ }\) szerokości geograficznej [1].
Geoida to teoretyczna powierzchnia ekwipotencjalna (zob.  Kształt Ziemi [w:]
Geologia. Ziemia i procesy endogeniczne), czyli kształt, jaki przybrałaby powierzchnia oceanu pod wpływem
przyciągania Ziemi, w tym przyciągania grawitacyjnego i obrotu Ziemi, gdyby nie było innych wpływów, takich
jak wiatry i pływy. Powierzchnia ta przedłużona jest w sposób umowny pod powierzchnią lądów. Wszystkie
punkty na powierzchni geoidy mają ten sam geopotencjał (suma energii potencjalnej grawitacji i
energii potencjalnej odśrodkowej). Siła przyciągania Ziemi działa wszędzie prostopadle do geoidy.
Kształt geoidy wyznacza się na podstawie pomiarów astronomiczno-geodezyjnych, grawimetrycznych
i niwelacyjnych. Kształt ten, aktualnie wyznaczany przede wszystkim na podstawie altymetrii
satelitarnej, jest zbliżony do elipsoidy obrotowej. Odchylenie maksymalne jest rzędu 100 metrów [2].
Modele komunikowania są to słowne lub graficzne przedstawienia obrazujące proces komunikowania w schematycznej uproszczonej formie. Mogą one mieć charakter:
1. strukturalny – pozwalający ukazać elementy składające się na proces komunikowania masowego;
2. dynamiczny – ukazujący przebieg procesu komunikowania masowego;
3. funkcjonalny – pokazujący zależności pomiędzy poszczególnymi częściami procesu komunikowania składającymi się na model;
4. operacyjny – umożliwiający przewidzenie i  zaprojektowanie aktu komunikacji masowej [1].
wyznaczenie EOZ zdjęcia na podstawie fotopunktów odwzorowanych na
zdjęciu.
polega na wyznaczeniu współrzędnych 3D punktów terenowych
odwzorowanych na co najmniej dwóch zdjęciach, poprzez przecięcie promieni punktów homologicznych.
układ dwóch zdjęć o osiach prostopadłych do
poziomej bazy, uzyskany na drodze przetworzenia zdjęć tworzących stereogram rzeczywisty (Rys. 4).
Reakcje następcze, to takie, które przebiegają etapami, poprzez różne stany pośrednie, w taki sposób, że tworzący się produkt pośredni jednej reakcji staje się również substratem następnej.
Reakcje równoległe charakteryzują się tym, że jeden substrat może reagować w jednym czasie w różny sposób.
Proces, w którym parametry stanu układu zmieniają swoje wartości od początkowych do końcowych jest procesem odwracalnym jeżeli istnieje proces odwrotny, który zachodząc w układzie powoduje powrót wartości parametrów stanu tego układu do wartości początkowych.
Proces odwrotny musi spełniać ponadto warunki:

Układ przechodzi przez te same stany pośrednie co w procesie pierwotnym, lecz w odwrotnej kolejności,
Układ w procesie odwrotnym wymienia z otoczeniem te same ilości masy i energii co w procesie pierwotnym, jedynie z przeciwnym znakiem,
Po zakończeniu procesu odwrotnego zarówno układ jak i otoczenie powrócą do stanu sprzed zajścia procesu pierwotnego.
Proces, który nie spałnia przynajmniej jednego z warunków zachodzenia procesu odwracalnego.
Polimeryzacja w fazie gazowej – jest to typ polimeryzacji w którym używa się gazowych monomerów o niskiej temperaturze krytycznej.  W efekcie powstaje zwykle pył polimeru, który odfiltrowuje się, a następnie stapia i granuluje. Metoda ta wymaga stosowania wysokiego ciśnienia.
Otoczeniem  \( U \) punktu  \( x_0\in \mathbb{R} \) nazywamy każdy przedział otwarty zawierający ten punkt.
Otoczeniem punktu  \( x_0 \) o promieniu  \( r \) nazywamy przedział  \( U_{(x_0,r)}=(x_0-r,x_0+r) \).
Otoczenia jednostronne punktu  \( x_0 \) to odpowiednio:

 otoczenie lewostronne punktu  \( x_0 \):  \( U_{(x_0^-,r)}=(x_0-r,x_0] \)
 otoczenie prawostronne punktu  \( x_0 \):  \( U_{(x_0^+,r)}=[x_0,x_0+r) \)
Niech funkcja  \( f \) będzie określona w pewnym otoczeniu  \( U_{x_0} \). Mówimy, że funkcja  \( f \) jest ciągła w punkcie  \( x_0\in D_f \) wtedy i tylko wtedy, gdy spełnione są dwa warunki:

 istnieje granica  \( \lim\limits_{x\to x_0}f(x) \),
 granica ta jest równa wartości funkcji  w punkcie  \( x_0 \), czyli  \( \lim\limits_{x\to x_0}f(x)=f(x_0) \).
Niech funkcja  \( f \) będzie określona przynajmniej w prawostronnym otoczeniu punktu  \( x_0 \).
Mówimy, że funkcja  \( f \) jest prawostronnie ciągła w punkcie  \( x_0\in D_f \) wtedy i tylko wtedy, gdy spełnione są dwa warunki:

 istnieje granica prawostronna  \( \lim\limits_{x\to x_0^+}f(x) \)
 granica ta jest równa wartości funkcji  w punkcie  \( x_0 \) czyli  \( \lim\limits_{x\to x_0^+}f(x)=f(x_0) \)
Niech teraz funkcja  \( f \) będzie określona przynajmniej w lewostronnym otoczeniu punktu  \( x_0 \).
Mówimy, że funkcja  \( f \) jest lewostronnie ciągła w punkcie  \( x_0\in D_f \) wtedy i tylko wtedy, gdy spełnione są dwa warunki:

 istnieje granica lewostronna  \( \lim\limits_{x\to x_0^-}f(x) \)
 granica ta jest równa wartości funkcji  w punkcie  \( x_0 \), czyli  \( \lim\limits_{x\to x_0^-}f(x)=f(x_0) \).
Funkcja  \( f \) jest ciągła w przedziale otwartym  \( (a,b) \), jeżeli jest ciągła w każdym punkcie tego przedziału.
Funkcja  \( f \) jest ciągła w przedziale domkniętym  \( [a,b] \), jeżeli jest ciągła w każdym punkcie wewnątrz tego przedziału oraz jest prawostronnie ciągła w punkcie  \( a \) i lewostronnie ciągła w punkcie  \( b \).
Funkcja  \( f \) jest ciągła w dowolnym zbiorze  \( A \) jeżeli jest odpowiednio ciągła w każdym punkcie tego zbioru.
Funkcja jest ciągła, jeśli jest ciągła w całej swojej dziedzinie.
Lodowiec to przemieszczająca się pod wpływem własnego ciężaru masa
lodowa, która powstała z przekształcenia śniegu. Oprócz lodu, lodowiec zawiera materiał klastyczny oraz mogą
w nim występować wody w stanie płynnym.
Niech  \( x_0\in \mathbb{R} \) oraz funkcja  \( f \) będzie określona i ciągła w otoczeniu  \( O(x_0) \).


Styczną do wykresu funkcji  \( f \) w punkcie  \(  x_0 \) (w punkcie wykresu  \( P (x_0, f(x_0)) \) lub dla argumentu  \( x_0 \))  nazywamy prostą będąca granicznym położeniem siecznych wykresu funkcji  \( f \) przechodzących przez punkty  \(  (x_0, f(x_0)) \) i  \(  (x, f(x)) \), gdy  \( x\to x_0 \).
Niech  \( x_0\in \mathbb{R} \). Niech funkcje  \( f \) i  \( g \) będą określone w otoczeniu  \( O(x_0) \), posiadają pochodne właściwe lub niewłaściwe w punkcie  \( x_0 \) oraz ich wykresy mają punkt wspólny  \( (x_0,y_0) \).


Kątem przecięcia się wykresów funkcji  \( f \) i  \( g \) w punkcie  \( (x_0,y_0) \)  nazywamy kąt ostry lub prosty między stycznymi do wykresów tych funkcji w punkcie przecięcia  \( (x_0,y_0) \).
Atom to najmniejsza część pierwiastka zachowująca jego własności.
to zbiór atomów o tej samej liczbie protonów.
Terasą nazywamy stare dno rzeki rozcięte przez erozję po obniżeniu bazy
erozyjnej.
odwzorowanie przestrzeni 3D na płaską rzutnię, w którym obraz punktu
powstaje na przecięciu rzutni z prostą przechodzącą przez punkt rzutowany i nieleżący na rzutni punkt, zwany
środkiem rzutu środkowego.
Polimeryzacja w roztworze jest prowadzona w rozpuszczalniku, w którym rozpuszczają się reagenty. Jej przebieg uzależniony jest od rodzaju i ilości zastosowanego rozpuszczalnika. Proces można prowadzić w środowisku jednorodnym, gdzie stosuje się rozpuszczalnik dobrze rozpuszczający monomer i polimer. Innym wariantem jest stosowanie rozpuszczalnika dobrze rozpuszczającego monomer i nierozpuszczającego polimeru. Mówimy wtedy o polimeryzacji roztworowo-strąceniowej.
... to związki organiczne, które w swojej strukturze zawierają wyłącznie czterowartościowe atomy węgla wysycone wodorem.
Instytucje i techniki (sposoby), za pomocą których wyspecjalizowane grupy wykorzystują urządzenia i wynalazki techniczne (prasa, radio, film itp.) w celu rozpowszechniania przekazów symbolicznych, wśród licznych, heterogenicznych i przestrzennie rozproszonych odbiorców; komunikacja masowa wykorzystuje złożoną technologię do kontrolowania środowiska i pełni podstawowe funkcje dla społeczeństwa, takiej jak przekazywanie dziedzictwa społecznego z pokolenia na pokolenie czy zbieranie informacji w celu obserwacji środowiska i określania związku pomiędzy różnymi elementami społeczeństwa wskutek zachodzących w środowisku zmian [4].
Sposób rozpowszechniania przekazów symbolicznych przez użytkowników sieci komputerowej do dowolnej liczby innych użytkowników sieci przy użyciu nowych technologii komunikacyjno-informacyjnych, w którym to jednostka a nie elity (instytucje medialne) ma kontrolę nad przekazem (decyduje co, kiedy i gdzie udostępni).
Rynkowy system finansowy to taki system, który tworzy
mechanizm przepływu środków pieniężnych i ich współtworzenia przez instytucje finansowe oraz inne
podmioty rynkowe.